muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3545, Karar No: 2023/3931, Tarih: 04.07.2023

C. İlk Derece Mahkemesince Gönderme Kararı Sonrasında Verilen Karar

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.05.2019 tarihli ve 2019/146 E., 2019/542 K. sayılı kararıyla; sûbut bulan davanın kabulüne karar verilmiştir.

D. İstinaf Nedenleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davanın 10 yıllık hak düşürücü süre dolduktan sonra açıldığı, dava konusu taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olması nedeniyle özel mülkiyete konu olamayacağını, dava konusu 108 ada 270 parsel sayılı taşınmazın taşlık ve kayalık oranı fazla olup tarımsal faaliyete uygun olmadığını, B harfi ile gösterilen kısmında sadece yabani ağaçlar olduğunu, A harfi ile gösterilen kısmında ise her ne kadar bağ omcaları mevcut ise de yaşına ilişkin tespit yapılmadığını, raporda bağ omçalarının kim tarafından ekilip dikildiğinin belirtilmediğini, kazandırıcı zamanaşımı ile taşınmaz iktisabına ilişkin yasal koşulların davacı lehine gerçekleşmediğini, bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya elverişli olmadığını, 1984 ve 2002 tarihli hava fotoğraflarının rapora esas alınmasının Yargıtay içtihatları gereğince usule uygun olmadığını, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğunu, vekalet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin hükümlerin irdelenmesi gerektiğini, nispi vekalet ücretinin hesaplanmasında da hata yapıldığını belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

E. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi 28.05.2021 tarihli ve 2019/1803 E., 2021/688 K. sayılı kararıyla; zilyetlik şartlarının oluştuğu, ancak 108 ada 248 parselde (E) ve (F) harfi ile gösterilen kısımların bağımsız parsel haline geldiği gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, kamu düzeni gereği İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi; “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüz ölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

Kadastro Kanunun 16/C maddesi; “Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kayalar, tepeler, dağlar (bunlardan çıkan kaynaklar) gibi, tarıma elverişli olmayan sahipsiz yerler ile deniz, göl, nehir gibi genel sular tescil ve sınırlandırmaya tabi değildir, istisnalar saklıdır.”

Kadastro Kanunun 16/C maddesi; “Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kayalar, tepeler, dağlar (bunlardan çıkan kaynaklar) gibi, tarıma elverişli olmayan sahipsiz yerler ile deniz, göl, nehir gibi genel sular tescil ve sınırlandırmaya tabi değildir, istisnalar saklıdır.”

4721 sayılı ... Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesinde; “Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir.”

3. Değerlendirme

1-Dava konusu 108 ada 248 parsel sayılı 109.083,28 m2 miktarlı ham toprak, 108 ada 173 parsel sayılı 4.150,14 m2 miktarlı ham toprak, 108 ada 244 parsel sayılı 258.890,17 m2 miktarlı ham toprak nitelikli taşınmazların kadastro tespiti ile senetsizden, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan, ekonomik yarar sağlanması mümkün olan, kimsenin mülkiyet iddiasında bulunmadığı belirtilerek Maliye Hazinesi adına tespit edildiği, tespitin itiraz edilmeksizin 27.03.2006 kesinleştiği, dava konusu 108 ada 270 parsel sayılı 921.321,64 m2 miktarlı hali arazi nitelikli taşınmazın ise eski 108 ada 247 parsel sayılı 932.764,53 m2 miktarlı ham toprak nitelikli olarak Maliye Hazinesi adına tespit edildiği ... Kadastro Mahkemesinin 21.2.2011 tarihli ve 2010/230 E.-2011/26 K. sayılı (davacı Abdülaziz Aktürk, davalı Maliye Hazinesi olup tespite itiraz edildiği, davanın kabulü ile 11.442,89 m2 nin ifrazı ile davacı adına tesciline, geri kalan kısmın Maliye Hazinesi adına tesciline karar verildiği) kararın 28.4.2012 tarihinde kesinleştiği, 30.05.2012 tarihinde ifrazen taksim ile davalı adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

2. Dava konusu 108 ada 173 parsel sayılı taşınmazın tamamı ve fen bilirkişi... tarafından tanzim edilen 11.04.2019 havale tarihli rapor ve ekli 1-2 no.lu krokide 108 ada 248 no.lu parselde (D) harfi ile gösterilen 13084,38 m²lik yer ve 108 ada 244 parsel sayılı taşınmazda (G) harfi ile gösterilen 3524,88 m²lik yer yönünden, davacı lehine zilyetlik koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

3. Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; somut olayda, 19.03.2018 tarihli üç kişilik ziraat bilirkişi heyet raporunda dava konusu 108 ada 270 parsel sayılı taşınmazda bulunan (A) ve (B) harfi ile gösterilen alanlarda yabani meyve ağaçları ve meşeliklerin olduğu, taşlık ve kayalık oranın fazla olduğunun belirtildiği, 12.03.2018 tarihli jeodezi ve fotogrametri uzmanı tarafından sunulan raporda ise A, B, D, G harfleri ile gösterilen yerler ve 108 ada 173 parsel sayılı taşınmazların 1984 ve 2002 yıllarına ait hava fotoğraflarında genel olarak işlenmiş olduğu, tarımsal faaliyet yapıldığı, etrafında sabit ve belirgin sınırlar olduğunun belirtildiği mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıkların, taşınmazların davacının babası tarafından kullanıldığını, davacıya babasından kaldığını, babasının diğer kardeşlerine de başka yerlerden pay verdiğini, 20-30 yıldır davacının kullandığını beyan ettikleri anlaşılmakla, dava konusu 108 ada 270 parsel sayılı taşınmazda bulunan (A) ve (B) harfi ile gösterilen kısımların kullanım durumunun net olarak açıklığa kavuşturulmadığı anlaşılmaktadır.

4. Hal böyle olunca, öncelikle çekişmeli taşınmaza ait kadastro tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait stereoskopik hava fotoğrafları getirtilerek, taşınmaz başında yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, komşu mahallelerde ve aynı mahallede ikamet edip davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek üçer kişilik yerel bilirkişi ve taraf tanıkları, 3 kişilik ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulu, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi ve fen bilirkişi huzuruyla yeniden keşif yapılmalı, keşif sırasında mahalli bilirkişi ve tanıklardan dava konusu 108 ada 270 parsel sayılı taşınmazda belirtilen alanlarda davacının zilyetliğinin bulunup bulunmadığı, varsa hangi tarihte ve ne zaman başladığı, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, kimden kime ve nasıl intikal ettiği, etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, uzman bilirkişi raporu ile hangi alanların taşlık ve kayalık olduğu, hangi alanların kullanıldığı belirlenmeli ve krokide gösterilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu hususlar yerine getirilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16545, Karar No: 2013/14644, Tarih: 11.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/16545 E.  ,  2013/14644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 46. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.07.2012 tarih ve 2010/63-2012/194 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket tarafından tanıtımı yapılan "Genç Tarife" reklamında müvekkili kötüleyici ve tüketiciyi aldatıcı unsurların bulunduğunu, davalıya ait "Genç Tarife" reklamı ile müvekkilinin "Cep Özgür" tarifesine atıf yapıldığını, reklamda alay edilen gencin adının Özgür olduğunu ve müvekkilinin logosu olan kırmızı rengin Özgür karakterinin giysilerinde kullanıldığını, davacı şirketin abonelerini temsil eden karakterin beceriksizliği vasıtasıyla kötüleme yapıldığını, davacı şirketin tarifesi ile ilgili yanıltıcı ifadeler kullanıldığını, davalı şirket ile davacı şirket arasında karşılaştırma yapıldığını, davacı şirket ve/veya abonelerini akılsız, hesabını bilmeyen, azarlanan ve aşağılanan bir karakter olarak tasvir eden reklamın iyi niyet kurallarına aykırı ve aldatıcı olduğunu ileri sürerek, davalı şirketin reklamının TTK’nın 57. maddesi ve devam eden maddeleri uyarınca haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitini, yayınlanmasının durdurulması ve men'ini, uğranılan manevi zarar için 20.000,00 TL, maddi zarar için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, karşılaştırmalı reklam yapmadıklarını, reklamda müşteri portföylerinin yüksek olduğundan bahsedildiğini, resmi olarak açıklanan rakamlara dayanıldığını, 36 milyon Turkcelli ibaresinin yine reklamda kullanılan 3 gün ifadesinin davacıyı çağrıştıran bir ifade olmadığını, Reklam Özdenetim Kurulu'nun bu ifadelerde bir sakınca görmediğini, reklamda kullanılan küçük dünya ifadesi ile de davacıya bir atfın olmadığını, davacının maddi ve manevi zararı doğmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davalının tanıtımının yapıldığı "Genç Tarife" reklamının, karşılaştırmalı olarak kötüleyici ve tüketiciyi aldatıcı reklam niteliğinde olduğu, bu eylemin TTK’nın 58/1. maddesi gereğince haksız rekabet teşkil ettiği, dava konusu maddi tazminat miktarının maddi vakıalara uygun olarak objektif şekilde tespitinin mümkün olmadığı, TTK’nın 58/d ve BK’nın 42. maddesi gereğince 1.000,00 TL'lik taktir edilmesinin hak ve nefaset kurallarına uygun olduğu, TTK’nın 58/e maddesi ve BK’nın 47. 49. maddeleri gereğince manevi tazminat miktarının tarafların sosyal ve ekonomik durumları dikkate alınmak sureti ile haksız fiilin doğurduğu sonuçların ve davacı üzerindeki etkisinin azaltılması için davacı lehine manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği, taktiren 15.000,00 TL manevi tazminatın uygun olacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı ...Ş.'nin "Genç Tarife" reklamıyla karşılaştırmalı reklam yaparak, davacının hizmeti ile karşılaştırma yaptığı, karşılaştırmada davacıya ait karşılaştırılan unsurların tarife süresinin yanıltıcı nitelikte olup, reklamlarda kullanılan ifadelerin davacıya ait hizmeti kötüler nitelikte olduğu anlaşıldığından davalının bu eylemlerinin TTK’nın 57. ve devam maddeleri gereğince haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine ve bu yöndeki reklam yayınlarının durdurulmasına, men'ine, takdiren 15.000,00 TL manevi tazminatın ve BK’nın 42 maddesi dikkate alınarak takdiren 1.000,00 TL maddi tazminatın faizi ile birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, davacı vekili dava dilekçesinde ilan talebinde bulunmamasına rağmen bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde iddiasını genişleterek hükmün ilanını da talep etmiş olup davalı taraf da buna açıkça karşı koymadığına göre 6267 sayılı TTK’nın 61. maddesi uyarınca masrafı haksız çıkan taraftan alınmak üzere hükmün katileşmesinden sonra ilanına karar verilmesi gerekirken bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiş olup, kararın bu nedenle bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönden düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 3. bendinden sonra gelmek üzere “hükmün kesinleşmesinden sonra, masrafı davalıdan alınarak ilanına” ibaresinin yazılması suretiyle kararın davacı yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 755,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 05.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/56, Karar No: 2018/963, Tarih: 15.02.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/56 E.  ,  2018/963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/12/2013 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu bakımından reddine dair verilen 02/07/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, uyuşmazlığın idari yargının görev alanına girmesi nedeni ile davanın görev yönünden reddi ile mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.Davacı, davalının müdür olarak bulunduğu Bakım ve Sosyal Rehabilitasyon Merkezinde 22/11/2012 tarihinde güvenlik görevlisi olarak göreve başladığını, çalışmaya başladıktan bir süre sonra her geçen gün davalı tarafından artan bir baskıya (mobbinge) maruz kaldığını ileri sürerek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı; iş mahkemesinin görevli olduğunu, iddiaların asılsız olduğunu belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.Mahkemece; davacı tarafından Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğüne bağlı ... Bakım ve Sosyal Rehabilitasyon Merkezinde çalışan davalı müdürün eylem ve işlemi nedeniyle zarara uğranıldığı belirtilerek tazminat talebinde bulunduğuna göre, işbu istemin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2/1 b maddesi gereğince ilgili idareye karşı idari yargı yerinde açılacak tam yargı davasında ileri sürülmesi gerektiği belirtilerek Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 129/5 maddesi ile 40/3 maddesi uyarınca davalı kamu görevlisi hakkında doğrudan dava açılamayacağı gerekçesiyle davanın husumet nedeniyle reddine karar verildiği belirtilerek uyuşmazlığın idari yargının görev alanına girdiğinden bahisle yargı yolu bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2. maddesi gereğince, idari yargı yerlerinde ancak ilgili idari kuruluş dava edilebilir. Bu yasal düzenlemeye göre, gerçek kişiler ve özel hukuk tüzel kişileri aleyhine idare mahkemelerinde dava açılamaz. Şu halde, davacı davasını gerçek kişi olan davalıya yönelttiğine göre, davanın görüm ve çözüm yeri adli yargıdır. Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 13/1. maddesi gereğince; kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zarardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak idare aleyhine açılabileceğine göre; davalıya husumet tevcih edilmesi doğru değildir.Mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek değerlendirme yapılıp karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11612, Karar No: 2015/17216, Tarih: 12.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/11612 E.  ,  2015/17216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA : Taraflar arasındaki, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin ücreti ile ikramiye alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 12.05.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin fazla çalışma ücreti ve günlük yüzde beş fazlalığı, ulusal bayram genel tatil ücreti ve günlük yüzde beş fazlalığı ile ikramiye alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, mahkemece, tanık anlatımlarına dayanılarak, davacının haftanın altı günü 08:00-20:00 saatleri arasında, birbuçuk saat ara dinlenmeyle çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma ücreti alacağı hüküm altına alınmış ise de, kabul edilen çalışma düzenine göre, davacının yemek ve sair ihtiyaçları sebebiyle kullandığı ara dinlenme sürelerinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmemesi hatalıdır. Anılan sebeple, tarafların tanıkları yeniden dinlenilerek, işyerinde günde kaç defa yemek ve çay molası verildiği ile mola süreleri hususlarındaki bilgileri net olarak tespit edilmeli ve neticeye göre günlük toplam ara dinlenme süresi (birbuçuk saatin altında kalmamak üzere) belirlenmelidir.

3-Ulusal bayram ve genel tatil ücreti hesaplamasına esas alınan günlerin, fazla çalışma ücreti hesaplamasında dışlanması gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönün nazara alınmayarak tatil günleri için mükerrer olacak şekilde hesaplama yapılması hatalı olmuştur.

3-Ulusal bayram ve genel tatil ücreti hesaplamasına esas alınan günlerin, fazla çalışma ücreti hesaplamasında dışlanması gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönün nazara alınmayarak tatil günleri için mükerrer olacak şekilde hesaplama yapılması hatalı olmuştur.

4-Fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hesaplanmasına esas alınan süre, alacakların miktarları, davacının iş yerinde yürüttüğü işin niteliği, unvanı ve pozisyonu dikkate alındığında, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanan fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına uygulanan yüzde otuz oranındaki takdiri indirim yetersiz kalmıştır. Mahkemece, indirim oranı hakkaniyete uygun düşecek şekilde yeniden değerlendirilmelidir.

5-Hesaplanan günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından, mahkemece yüzde doksan oranında indirim yapılmış ise de, davacının ondört yılı aşkın çalışma süresi boyunca fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil günü çalışmaları hakkında bir niza çıkarmamış olması ile alacak miktarlarının yüksekliği nazara alındığında, uygulanan indirim oranı yetersizdir. Mahkemece, indirim oranı hakkaniyete uygun düşecek şekilde yeniden değerlendirilmelidir.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/8351, Karar No: 2020/3343, Tarih: 13.03.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/8351 E.  ,  2020/3343 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.