muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6447, Karar No: 2024/2753, Tarih: 22.04.2024

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; kusur belirlemesi, tazminat talebinin reddi, erkek lehine hükmedilen tazminatlar yönünden kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılarak, davacı-karşı davalının davasının reddine, müvekkilinin davasının kabulüne karar verilmesi yönlerinden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile kadının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı kadın vekili özetle; her iki davanın tamamı yönlerinden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, boşanmaya neden olan olaylarda kadına yüklenen kusurların gerçekleşip gerçekleşmediği, erkeğin bir kusurunun ispatlanıp ispatlanmadığı, kusur belirlemesine bağlı olarak erkeğin davasının kabulü, karşı davanın reddi, nafakalar, tazminatlar ve velâyet noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı, 323 üncü, 326 ncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci maddeleri. 176 ncı, 182 nci, 327 nci, 328 inci, 330 uncu, 335 inci, 336 ncı maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-karşı davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9107, Karar No: 2013/28992, Tarih: 12.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/9107 E.  ,  2013/28992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, rekabet yasağına dayalı cezai şart alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işveren, şirketin endüstri ve otomobil boya sektöründe faaliyet gösterdiğini, davalının 14/11/2007– 02/08/2010 tarihleri arasında renk teknisyeni olarak 1.210,00-TL brüt ücret ile çalıştığını, davalının 02/08/2010 tarihinde kendi irade ve beyanıyla ihbar öneline uymadan ve geçerli bir sebep bulunmaksızın işten ayrıldığını ve ayrılır ayrılmaz aynı sektörde rakip firmada işe başladığını, teknisyenlerin yapmış oldukları görevleri nedeni ile teknik ve mesleki bilgi, donanım ve sırlara sahip olduğunu, ayrıca işverenin müşterilerini de tanıdığını, davalının iş sözleşmesinde yer alan rekabet yasağına uymayarak iş akdini fesih edip aynı sektörde faaliyet gösteren başka bir şirkete geçmekle davacı işverenin ticari bilgi ve sırlarını rakip firmada kullanmak sureti ile mağduriyetine neden olduğunu ileri sürerek rekabet yasağı sözleşmesine dayanan cezai şart talebinde bulunmuştur.

Davalı işçi, rekabet yasağı sözleşmesinin yasal koşullarının oluşmadığını, maaşlarının eksik ödenmesi, fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi ve zorunlu ücretsiz izin kullandırıldığı için iş akdini haklı olarak fesih etme gereği duyduğunu savunmuştur.

Mahkemece, sözleşmeye konan cezai şartın B.K.’nun 349. maddesine göre süre, yer ve işin türü bakımından sınırlandırılması itibari ile koşulların oluştuğu, somut olayda konulan cezai şartın sadece işçi aleyhine konulmuş olduğu, bu şekilde konulan cezai şartın Yargıtay’ın cezai şartın geçerliliği konusundaki ilke kararları gereğince geçerli olamayacağı gerekçesiyle açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda davacı taraf, davalının sözleşmenin sona ermesinden sonra gerçekleşen eylemi sebebiyle cezai şart istemekte olup, rekabet yasağının iş sözleşmesinin bitiminden sonraki bir tarihte ihlal edilmesi iş mahkemelerini görevli olmaktan çıkarmaktadır.

Kararı yasal süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda davacı taraf, davalının sözleşmenin sona ermesinden sonra gerçekleşen eylemi sebebiyle cezai şart istemekte olup, rekabet yasağının iş sözleşmesinin bitiminden sonraki bir tarihte ihlal edilmesi iş mahkemelerini görevli olmaktan çıkarmaktadır.

Ayrıca rekabet yasağının belirlenmesinde ticari sırrın ne olduğu uzman mahkemelerce değerlendirilmesi gereken ve piyasa şartlarıyla sıkı sıkıya bağlı bulunan ticari bir konudur. Kaldı ki, davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesiyle kanun koyucu çok açık bir şekilde 818 sayılı Kanun'un 348. maddesinden kaynaklanan davaların mutlak ticari davalardan olduğunu öngörmüştür. Mutlak ticari davalar herhangi bir unsurun, bağlama noktasının veya sebebin davanın ticari niteliğini değiştirmediği, mahkemenin kanaatinin rol oynamadığı davalardandır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 29.02.2012 Tarih 2011/11-781 Esas- 2012/109 Karar sayılı ilamında da hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra gerçekleşen

rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen 818 sayılı Kanun’un 348. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken uyuşmazlıklara ilişkin davaların 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3. maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığı ve mutlak ticari davaların görülme yerinin ise, açık biçimde ticaret mahkemeleri olduğu belirtilmiştir.

Bu itibarla; görev konusu kamu düzeni ile ilgili olup yargılamanın her safhasında re'sen nazara alınması gerektiğinden Mahkemece bu husus üzerinde durulmadan işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22675, Karar No: 2014/11494, Tarih: 06.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/22675 E.  ,  2014/11494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/03/2013

NUMARASI : 2009/917-2013/166

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirkete ait işyerinde uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, garanti asgari ücret ve sefer başına prim aldığını, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiği, işçinin ulusal bayram genel tatil günleri çalışma iddiasını şahit beyanları ile ispatladığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir .

2-Davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma karşılığı ücretlere hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 47. maddesinde, Kanunun kapsamındaki işyerleri bakımından, ulusal bayram ve genel tatil günü olarak kabul edilen günlerde çalışma karşılığı olmaksızın o günün ücretinin ödeneceği, tatil yapılmayarak çalışıldığında ise, ayrıca çalışılan her gün için bir günlük ücretin ödenmesi gerektiği hükme bağlanmıştır. 2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanunun 2. maddesinde ise, resmi ve dini bayram günleriyle yılbaşı gününün genel tatil günleri olduğu açıklanmıştır.

Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, iş yerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerin anlatımlarına değer verilemez.

İmzalı ücret bordrolarından, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından daha fazla çalışıldığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin alacağının bordroda görünenden daha fazla olduğu yönünde bir ihtirazi kaydının bulunması halinde, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıt taşımaması durumunda dahi, işçinin bordroda yazılı olanın dışında ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının yapıldığını yazılı delille ispatlaması imkân dahilindedir.

Somut uyuşmazlıkta; işçinin çalışma dönemi içerisinde gerçekleşen tüm ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Şahit beyanlarına göre, davacının yurt dışında seferde olduğu dönemlere denk gelen ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Uluslararası tır şoförü olarak çalışan davacıya ait yurt dışı giriş çıkışı kayıtları celp edilerek, seferde olduğu dönemler belirlenmeli ve bu döneme denk gelen ulusal bayram genel tatil günleri için hesaplama yapılmalıdır . Bu hususun dikkate alınmaması ve eksik incelmeye dayalı karar verilmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir .

SONUÇ

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/379, Karar No: 2012/936, Tarih: 08.02.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/379 E.  ,  2012/936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 105 ada 23 parsel sayılı 1645.59 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiş, tutanağın ilgili bölümünde taşınmazın 290,76 m2'lik kısmında BOTAŞ Genel Müdürlüğü lehine daimi irtifak hakkı olduğu beyanlar hanesinde ise 3303 sayılı Yasa'nın 3. maddesi gereğince idare ve ruhsat sahipleri lehine düzenlemeler gösterilmiştir. Davacılar ... ve ... taşınmazın kendilerine ait olduğunu öne sürerek Hazine aleyhine kadastro mahkemesinde dava açmışlardır. Mahkemece, davacı Botaş Genel Müdürlüğü tarafından ... aleyhine açılan, Hazinenin de itiraz yoluyla katıldığı, Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılan kamulaştırma bedelinin tespiti ve tesciline ilişkin dava dosyası da getirtilerek dosyaya konulmak suretiyle yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli parselin davacılar adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar dava konusu taşınmaz, kadastro tutanağının malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiş ise de; tutanağın edinme sebebinde sözü edilen Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/127 Esas, 2007/265 Karar sayılı dosyası 19.06.2007 tarihinde sonuçlanmış; kullanım hakkı idareye ait olmak üzere kamulaştırılan kısım üzerinde irtifak hakkı tesisine ve kamulaştırması yapılan bölümün mülkiyet hanesi açık kalmak üzere özel siciline tesciline, bu kısmın kamulaştırma bedelinin 715,25 Tl olarak tespitine ilişkin karar, kadastro tespit günü olan 19.2.2009 tarihinden önce 9.10.2007 tarihinde kesinleşmiştir. Bu durumda kadastro tespit günü itibarı ile dertest dava bulunmadığından malik hanesinin açık bırakılmasının hukuki dayanağı bulunmadığı gibi sözü edilen davanın derdest olması halinde dahi; taşınmazın aynına ilişkin olmayan kamulaştırma sonucu irtifak hakkı tesisi ve kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkin dava nedeniyle 3402 sayılı Yasa'nın 25/son maddesi gereğince malik hanesi açık bırakılmış olması da isabetsizdir. Öte yandan davacılar ... ve ... tarafından askı ilanına alınmayan taşınmaz hakkında açılan davanın da tamamlanmış bir kadastro tespiti bulunmaması nedeniyle tespite itiraz olarak değerlendirilmesi de mümkün bulunmamaktadır. Hal böyle olunca; Mahkemece yapılacak iş, kadastro işleminin olağan usullere göre tamamlanması için kadastro tutanağının Kadastro Müdürlüğüne iadesine karar vermekten ibarettir. Mahkemece bu husus göz ardı edilerek davanın esasına girilmek suretiyle hüküm kurulması isabetsiz olup, Hazinenin temyiz itirazları bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına 08.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31687, Karar No: 2017/2495, Tarih: 30.03.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/31687 E.  ,  2017/2495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, Erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tarihinde sanığın ticari amaçla naklettiği 300 litre yabancı menşeli, yurda yasal yoldan girmemiş, ulusal marker seviyesi geçersiz 300 litre motorin ile yakalandığı, yapılan yargılama sonucu, yerel mahkemece 08/03/2011 tarih, 2010/55 esas, 2011/77 karar sayılı karar ile mahkumiyetine, hakkmdaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, “kişiliği ve sosyal durumu dikkate alınarak, denetim süresi içinde, CMK'nun 231/8-e maddesi gereğince 5 ... süre ile, haftada 3 gün, mesai saatleri içinde, günde 4 saat, cumhuriyet savcılığınca belirlenecek halk eğitim merkezine devam ederek kitap okuma (okunacak kitaplar arasında çevreyi ve hayvanlan koruma, vatandaşlık ve vatan sevgisi, insan sevgisi bilincini oluşturacak temalara sahip kitaplar da bulunacak biçimde) ve okuduğu kitaplardan özet çıkarma, infaz dosyasına konulma” yükümlülüğü ile yükümlü kılınmasına karar verildiği, kararın kesinleşmesinden sonra, Erciş Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün tebliğine rağmen, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin infazı için müracaat etmemesi üzerine ilamat dosyasının kapatılarak, mahkemesine iade edildiği, bunun üzerine yerel mahkemenin açıklanması geri bırakılan hükmü açıklayarak, 04/06/2013 tarih, 2012/270 esas, 2013/300 karar sayılı kararı ile, sanığın mahkumiyetine karar verildiği, mahkumiyet kararının sanık tarafından temyiz edildiği,

İlk yargılamada, 25/11/2010 tarihli sanığın savunmasının alındığı celse tutanağına göre, kimlik tespitinde sanığın okuryazar olmadığının yazılı olduğu, ikamet adresinin Çaldıran İlçesi, Yukarıdikme Köyü olduğu, denetimli serbestlik tedbirini yerine getirecek mercinin bulunduğu Erciş ilçesinin, Çaldıran'...mesafesinin, 70 km, Yukarıdikme Köyünün, Çaldıran’...mesafesinin de, 32 km olduğu, sanığın, çiftçilik, nakliyecilik veya inşaatlarda işçilik yaparak geçimini sağladığı,

CMK'nun 231/8. maddesine göre,

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanık, beş yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulur. Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez. Bu süre içinde bir yıldan fazla olmamak üzere mahkemenin belirleyeceği süreyle, sanığın denetimli serbestlik tedbiri olarak;

a) Bir meslek veya sanat sahibi olmaması halinde, meslek veya sanat sahibi olmasını sağlamak amacıyla bir eğitim programına devam etmesine,

b) Bir meslek veya sanat sahibi olması halinde, bir kamu kurumunda veya özel olarak aynı meslek veya sanatı icra eden bir başkasının gözetimi altında ücret karşılığında çalıştırılmasına,

a) Bir meslek veya sanat sahibi olmaması halinde, meslek veya sanat sahibi olmasını sağlamak amacıyla bir eğitim programına devam etmesine,

b) Bir meslek veya sanat sahibi olması halinde, bir kamu kurumunda veya özel olarak aynı meslek veya sanatı icra eden bir başkasının gözetimi altında ücret karşılığında çalıştırılmasına,

c) Belli yerlere gitmekten yasaklanmasına, belli yerlere devam etmek hususunda yükümlü kılınmasına ... da takdir edilecek başka yükümlülüğü yerine getirmesine karar verilebilir.

Fıkranın 3 bendine göre belirlenecek yükümlülük konusunda, hakime geniş bir takdir yetkisi tanınmış ise de, bu yetki sınırsız değildir.

Hakimin belirleyeceği yükümlülüğün, yaptırımın dolaylı infazı niteliğinde olmaması, işlenen suçla ilgili olması, sanığın ıslahı amacını taşıması, infazının zorluk oluşturmaması, sanığa ve 3. kişilere maddi külfet getirmemesi gerekmektedir.

Somut olaya gelince, okuryazar olup olmadığı belli olmayan, geçimini çiftçilik, inşaat işçiliği, nakliyecilik gibi işler yaparak sağlayan, köyde ikamet eden sanığın eğitim, sosyal ve ekonomik durumu da dikkate alındığında, tahsil durumu, sosyal ve ekonomik koşullan ile uyumlu olmayan, kendisinin ve ailesinin geçimini sağlamak üzere çalışmasına engel olacak şekilde, ikametine 100 km den fazla mesafede bulunan Erciş ilçesine giderek, 5 ... süre ile, haftada 3 gün, mesai saatleri içinde, günde 4 saat, cumhuriyet savcılığınca belirlenecek halk eğitim merkezine devam ederek kitap okuma (okunacak kitaplar arasında, petrol kaçakçılığı sucu ile ilgisi bulunmayan, çevreyi ve hayvanları koruma, vatandaşlık ve vatan sevgisi, insan sevgisi bilincini oluşturacak temalara sahip kitaplar da bulunacak biçimde) ve okuduğu kitaplardan özet çıkarma" tedbirinin uygulanması kanunun konuluş amacına, dolayısıyla kanuna aykırıdır.

Yukarıda açıklandığı üzere, Kanunun konuluş amacına aykırı olarak belirlenmiş olan denetimli serbestlik tedbirinin yerine getirilememesi üzerine, daha önce açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması usul ve yasaya aykırı bulunmakla, bu sebeplerle sanığın ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10843, Karar No: 2025/1221, Tarih: 22.01.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/10843 E.  ,  2025/1221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesiyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 27.09.2024 tarihli ve 2024/2033 Esas, 2024/1250 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5327, Karar No: 2014/5830, Tarih: 25.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/5327 E.  ,  2014/5830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2012/504-2012/1275

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum ve H.. A... vekillerince temyiz edilmesi ve davalılardan H.. A... vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverenlere ait işyerinden 11987 ile 02/10/2010 tarihleri arasında sürekli çalıştığının ve Kurum’a bildirilmeyen sürelerin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davalı T..T.. San.ve Tic. Aş yönünden açılan hizmet tespiti davasının husumet nedeni ile reddine, davalı H.. L.. K.. hizmetleri ve tic.aş ile Sgk yönünden açılan hizmet tespiti davasının kabulüne, davacının davalı H.. A.. iş yerinde her yılın haziran, temmuz, ağustos ayları haricinde, 01/03/1988 tarihinden 31/05/2010 tarihine kadar gecen sigortasız çalışmalarının sigortalı sayılmasının tespitine, karar verilmiştir.

Uyuşmazlık nitelikçe 506 sayılı Yasanın 79. maddesinden kaynaklanan davalı işyerinde geçen ve kuruma bildirilmeyen hizmet süresinin tespitine ilişkindir. Bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı, işin niteliği, sürekli veya sezonluk nitelikte olup olmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilir ise de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların, davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve uyuşmazlık konusu dönemi kapsar biçimde çalışmaları işverenin resmi kayıtlarına geçmiş bordro tanıkları ya da komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir