muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17524, Karar No: 2017/3350, Tarih: 28.03.2017

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı tarafça dosyaya sunulan ... Hastanesi’nin 13.07.2011 tarihli özürlü sağlık kurulu raporuna göre davacı %49 oranında sürekli malul, davalı ...’nın hasar dosyasında yer alan 07.12.2011 tarihli rapora göre %45 sürekli malul bulunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı’nın 16.08.2013 tarihli raporunda Sakatlık Hizmetinden Yararlanacak Hizmet Erbabının Sakatlık Derecelerinin Tespit Şekli Hakkındaki Yönetmelik’e göre davacıda meydana gelen arızaların (nazal fraktür harici, tedavi süreci devam ettiğinden) maluliyet oranı müştereken %54 olarak tespit edilmiş, davacı tarafça nazal fraktür zararının istenmediği belirtilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan rapor hüküm vermeye elverişli değildir. O halde mahkemece davacının muayene için sevki sağlanarak, kaza tarihinde yürürlükte bulunan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliği’ne uygun şekilde maluliyet oranının kesin ve net bir şekilde tespiti için Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi’nden rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Kabule göre de, mahkemece hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda, her ne kadar davalı ... tarafından dava tarihinden önce davacıya yapılan ödemenin güncelleme yapılarak tenzil edildiği belirtilmiş ise de, ödeme güncelleme yapılmadan poliçe limitinden doğrudan mahsup edilmiştir. Oysa, davalı ... tarafından yapılan ödemeyi işgöremezlik tazminatı hesabı yapılmadan önce alan davacı, hesap tarihine kadar geçen süre nedeni ile aldığı paranın yasal faizi kadar kazanım elde etmiştir. Zarar ve yararın denkleştirilmesi ilkesi gereğince, davacıya yapılan ödemenin, ödeme günü ile işgöremezlik tazminatının hesaplandığı güne kadar geçen süredeki işlemiş yasal faizinin de ödeme tutarı ile birlikte hesaplanan işgöremezlik tazminatından indirilmesi gerekir.

O halde, mahkemece yukarıdaki bentte belirtilen maluliyet raporu aldırıldıktan sonra sonucuna göre bilirkişi raporunda hesaplanacak tazminat tutarından davalı ...’nın ödemesinin güncellenerek mahsubu için bilirkişiden ek rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi doğru olmayıp hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 28/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14131, Karar No: 2011/21005, Tarih: 19.12.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/14131 E.  ,  2011/21005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.895 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı 2001 yılı 3 ve 7.dönemlerine ait 2.895,59 TL su alacağının faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı, şirketin tüzel kişiliğinin sona erdiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı şirketin tüzel kişiliğinin sona erdiği, tüzel kişiliği olmayan şirket aleyhine dava açılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden bu davada, şirketin tasfiye tarihinden önceki dönem için tahakkuk ettirilen su alacağının tahsilinin talep edildiği, davalı şirketin 27.11.2007 tarihinde davadan önce sicilden terkin edildiği anlaşılmaktadır.

Şirketin tüzel kişiliği ticaret sicilinden terkini (silinmesi) ile sona erer. Tüzel kişiliğin sona ermesi için de, tasfiye işlemlerinin eksiksiz tamamlanması gerekir. Eğer tasfiye işlemleri gerçek olarak tamamlanmamış ve tasfiyesi gereken hususlar eksik bırakılmışsa, tüzel kişilik ticaret sicilinden terkin edilse bile, şirketin tüzel kişiliğinin sona erdiğinin kabulü mümkün değildir.

Bu nedenle davacı vekiline uygun süre verilerek tasfiye işlemleri tam olarak sona ermediği için şirket tüzel kişiliğinin yeniden ihyası hakkında tasfiye kurulu ile ticaret siciline husumet tevcihi suretiyle dava açılmasının sağlanması ve dava açıldığı takdirde, bu davanın sonucunun beklenmesi şirket tüzel kişiliğinin yeniden ihyası halinde, bu şirket tüzel kişiliği huzuru ile davanın görülerek sonuçlandırılması gerekirken, eksik soruşturma ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18751, Karar No: 2013/18001, Tarih: 20.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/18751 E.  ,  2013/18001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29.12.2011 gün ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Sanıklardan ...'nın kurucu temsilcisi, diğer sanık ...'un da müdürü olduğu Özel ... Özel Eğitim İlköğretim Okulunda öğrenci olan ...'ın 2008 yılı haziran ayında okuldan ayrılmasına rağmen, ağustos ve eylül aylarına ait aylık bireyselleştirilmiş eğitim çalışma ve rehabilitasyon planında eğitime devam ediyormuş gibi gösterildiği ve sanıkların bu planları ödeme yapılması için ... İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'ne sundukları ve bu şekilde resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda; 5580 sayılı Özel Eğitim Kurumları Kanunu'nun 9/son maddesine göre özel eğitim kurumunda kurucu temsilci ve müdür olan sanıkların görevleri sırasında suç işlemeleri durumunda ceza kovuşturması bakımından kamu görevlisi gibi sayılacaklarından, eylemlerinin sübutu halinde TCK'nın 204/2 maddesinde düzenlenen kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunun oluşacağı, bu durumda kamu görevlisinin sahteciliği suçunun cezası TCK'nın 204/2. maddesinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis; nitelikli dolandırıcılık suçunun cezası ise, aynı kanunun 158/1.e maddesi uyarınca üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;

İddianamedeki nitelendirme ve sevk maddelerine göre, Yargıtay Kanunu'nun değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (11.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 20.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15525, Karar No: 2014/9147, Tarih: 03.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/15525 E.  ,  2014/9147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2013

NUMARASI : 2011/163-2013/327

Davacı S.. D.. vekili Avukat A. G.. tarafından, davalılar F.. A.. vdl. aleyhine 21/09/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın F.. A.. ve Ö.. Ü.. yönünden husumetten reddine, davalı E.. S.. yönünden ise kısmen kabulüne dair verilen 20/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı E.. S.. vekili Avukat A.B.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın davalılardan F.. A.. ve Ö.. Ü.. yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı E.. S.. yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalılardan E.. S.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Barış ve Demokrasi Partisi Genel Başkanı olduğunu, davalı muhabir E.. S.. tarafından kendisine ait fotoğraf da kullanılarak yapılan ve Yeni Şafak Gazetesi'nin 18/08/2011 günlü sayısında yayımlanan “Katil Sizsiniz” başlıklı haber içeriğinde katil olarak itham edilerek toplum nezdinde açık hedef haline getirilmesi nedeniyle kişilik haklarına saldırı oluştuğunu ileri sürerek, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalılar, dava konusu edilen yayınların basın özgürlüğü kapsamında kaldığı gerekçesi ile istemin reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; dava konusu haber içeriğinde bir siyasi parti milletvekili olan davacının "Katil" olarak nitelendirildiği, haberde davacının fotoğrafına yer verilmek suretiyle itham edildiği ve haberin davacının kişilik haklarını zedeleyici mahiyette olduğu gerekçesi ile davalı E.. S.. yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu yazı bir bütün olarak incelendiğinde; yazıda davacının mensubu bulunduğu ve ülkeyi yönetmeye talip bir siyasi partinin ülkede gerçekleşen terör eylemlerine karşı takındığı tavrın eleştirildiği ve bu durumun basın yoluyla düşünce açıklama ve eleştiri hakkı kapsamında kaldığı hukuka aykırı olmadığı, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, söylemlerin sert eleştiri düzeyinde kaldığı anlaşılmıştır.

Davacının siyasi kişilik olması da dikkate alındığında sert eleştirilere katlanması gerekir. Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle istemin kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Davacının siyasi kişilik olması da dikkate alındığında sert eleştirilere katlanması gerekir. Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle istemin kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalılardan E.. S..'in diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/760, Karar No: 2013/9384, Tarih: 19.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/760 E.  ,  2013/9384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, 11.770,00 TL tazminat alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davalının davacı şirket ile düzenlenen taahhütname koşullarına aykırı biçimde rekabet yasağını ihlal ettiğini ileri sürerek, taahhütnamede kararlaştırılan tazminatı istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davanın haksız olduğunu savunarak reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın reddine karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, rekabet yasağının ihlalinden doğduğu ileri sürülen cezai şart ücretinin tahsili istemine ilişkin olup, öncelikle dikkate alınması gereken husus uyuşmazlığın 4857 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir.

Davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 348. maddesi “İş sahibinin müşterilerini tanımak veya işlerinin esrarına nüfuz etmek hususlarında işçiye müsait olan bir hizmet akdinde her iki taraf, akdin hitamından sonra, işçinin kendi namına iş sahibi ile rekabet edecek bir iş yapamamasını ve rakip bir müessesede çalışamamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olamamasını şart edebilirler. Rekabet memnuiyetine dair olan şart, ancak işçinin müşterileri tanımasından ve esrara nüfuzundan istifade ederek iş sahibine hissolunacak derecede bir zarar husulüne sebebiyet verebilecek ise, caizdir. İşçi, akdin yapıldığı zamanda reşit değil ise rekabet memnuiyetine dair olan şart batıldır.” hükmünü haiz olup, madde metninden de

anlaşılacağı üzere bu madde sözü edilen sırlara vakıf işçinin sözleşme yapmak şartıyla işten ayrılması halinde aynı işi kendi adına yapmamasını, rakip bir müessesede çalışmamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olmamasını düzenlemektedir. Düzenleme, hizmet sözleşmesi içinde yer almakla birlikte hizmet sözleşmesi süresi içinde yapılmaması gereken bir hususta değil, hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra yapılmaması gereken bir hususta düzenleme getirmektedir.

anlaşılacağı üzere bu madde sözü edilen sırlara vakıf işçinin sözleşme yapmak şartıyla işten ayrılması halinde aynı işi kendi adına yapmamasını, rakip bir müessesede çalışmamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olmamasını düzenlemektedir. Düzenleme, hizmet sözleşmesi içinde yer almakla birlikte hizmet sözleşmesi süresi içinde yapılmaması gereken bir hususta değil, hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra yapılmaması gereken bir hususta düzenleme getirmektedir.

İş sözleşmesinin devamı sırasında rekabet yasağının ihlali şeklindeki sadakatsizlik iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturur. Bu rekabet yasağının sözleşmeden veya kanundan kaynaklanmasının hukuki sonuçları ile aynıdır.

Oysa somut uyuşmazlıkta davacı taraf, davalının sözleşmenin sona ermesinden sonra gerçekleşen eylemi sebebiyle cezai şart istemektedir. Rekabet yasağının iş sözleşmesinin bitiminden sonraki bir tarihte ihlal edilmesi iş mahkemelerini görevli olmaktan çıkarmaktadır. Ayrıca rekabet yasağının belirlenmesinde ticari sırrın ne olduğu uzman mahkemelerce değerlendirilmesi gereken ve piyasa şartlarıyla sıkı sıkıya bağlı bulunan ticari bir konudur. Kaldı ki, davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesiyle kanun koyucu çok açık bir şekilde 818 sayılı Kanun'un 348. maddesinden kaynaklanan davaların mutlak ticari davalardan olduğunu öngörmüştür. Mutlak ticari davalar herhangi bir unsurun, bağlama noktasının veya sebebin davanın ticari niteliğini değiştirmediği, mahkemenin kanaatinin rol oynamadığı davalardandır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 29.02.2012 Tarih 2011/11-781 Esas- 2012/109 Karar sayılı ilamında da hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen 818 sayılı Kanun’un 348. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken uyuşmazlıklara ilişkin davaların 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3. maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığı ve mutlak ticari davaların görülme yerinin ise, açık biçimde ticaret mahkemeleri olduğu belirtilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece mutlak şekilde ticaret mahkemelerinin görevine giren davada görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7213, Karar No: 2017/10653, Tarih: 02.10.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/7213 E.  ,  2017/10653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

21.06.2012 tarihli haciz tutanağı ile kendisine evinde muhafaza için bırakılan hacizli eşyaların, 26.07.2012 tarihinde yapılan tesbitte eşyaların bırakıldığı adresten taşındığının tespit edilmesi, sanığın savunmasında hacizli eşyaların akıbeti konusunda herhangi bir beyanda bulunamaması karşısında; mahcuzların suç tarihi itibariyle yeni adresinde mevcut olup olmadığı, kendisine yediemin olarak teslim edilen mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ve yazılı gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23179, Karar No: 2017/15433, Tarih: 11.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/23179 E.  ,  2017/15433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 01/06/1999-27/01/2016 tarihleri arasında ve son olarak 'Krediler ve cari takım lideri' olarak çalıştığını ve yaş sınırının dolduğu gerekçesiyle işten çıkarıldığını ancak bu sebebin geçerli fesih sebebi olamayacağını ileri sürerek, feshin geçersizliğinin tespitine ve müvekkilinin işe iadesine, tazminatların ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 01/06/1999-27/01/2016 tarihleri arasında çalıştığını, fesih bildiriminin yazılı olarak yapıldığını, sebep gösterildiğini, davalıya tebliğ edildiğini ve banka kuralları, talimatları çerçevesinde belirtilen yaş sınırını doldurduğu için akdin geçerli nedenle fesih edildiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davalı işverenin yaş sınırıyla ilgili düzenlemenin de yer aldığı yönetmeliğin davacıya tebliğ edildiği ve geçerli olduğu emsal mahkeme kararının onandığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/II.c.1 maddesinde açıkça, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir.

İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu kanıtlayacaktır. Buna göre fesih işlemini yazılı yapmış olması, belli durumlarda işçinin savunmasını istediğini belgelemesi, yazılı fesih işleminin içeriğinde dayandığı fesih sebeplerini somut ve açık olarak göstermiş olması gerekir. İşverenin biçimsel koşulları yerine getirdiği anlaşıldıktan sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunun kanıtlanması aşamasına geçilecektir.

İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu kanıtlayacaktır. Buna göre fesih işlemini yazılı yapmış olması, belli durumlarda işçinin savunmasını istediğini belgelemesi, yazılı fesih işleminin içeriğinde dayandığı fesih sebeplerini somut ve açık olarak göstermiş olması gerekir. İşverenin biçimsel koşulları yerine getirdiği anlaşıldıktan sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunun kanıtlanması aşamasına geçilecektir.

Kişinin emeklilik yaşına gelmesi ve emekliliği hak etmesi, aslında belirli yaş olgusu nedeni ile fiziki yetersizliğinden kaynaklanmaktadır. Salt emekliliğe hak kazanma veya belirli bir yaşa gelme fesih nedeni yapılamaz. Yasanın gerekçesinde işletme, işyeri ve işin gerekleri ile birlikte emekliliğin geçerli neden olarak dikkate alınacağı açıklanmıştır. Ancak Dairemizin kararlılık kazanan uygulamasına göre Personel Yönetmeliğinde veya Toplu İş Sözleşmesinde emekliliğe hak kazanmış personelin iş sözleşmesinin feshedileceğine ilişkin düzenlemeler objektif ve genel bir şekilde uygulandığı takdirde geçerlidir. Başka bir anlatımla emekliliği veya belli bir yaşa gelenlerin iş sözleşmelerinin feshedileceğine dair önceden belirlenen kural, objektif ve genel olarak uygulandığı takdirde, salt bu nedenle iş sözleşmesinin feshi geçerli neden olarak kabul edilmelidir.

Dosya içeriğine göre davacının iş sözleşmesi, iş sözleşmesinin eki niteliğindeki işveren düzenlemesi ve davacının ... yaş sınırına gelmesi nedeni ile feshedilmiştir. Öncelikle belirtmek gerekir ki emsal alınan kararda dava hak düşürücü süre içinde açılmadığından reddine karar verildiğinden, emsal olarak esas alınması isabetli değildir.

Diğer taraftan mahkemece belirli yaşa gelme nedeni ile iş sözleşmesinin feshedileceğine dair sözleşme eki niteliğindeki kuralın objektif ve genel olarak uygulanıp uygulanmadığı araştırılmamıştır. Karar eksik incelmeye dayandığından bozma nedeni yapılmıştır.

SONUÇ :

Temyiz olunan kararın yukarda belirtilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11310, Karar No: 2025/1319, Tarih: 03.02.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/11310 E.  ,  2025/1319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Samsun 6. Asliye Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesi ve İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2024 tarihli ve 2024/107 Esas, 2024/274 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.02.2025 tarihinde karar verildi.