muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4431, Karar No: 2024/3653, Tarih: 27.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/4431 E.  ,  2024/3653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2018/12 E., 2020/72 K.

KARAR : Asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilâmına uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda; asıl davanın kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, asıl dosya davacısı Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

İzmir ili Menderes ilçesi ... Köyü çalışma alanında, 3402 Sayılı Kadastro Kanunu (3402 Sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında, 107 ada 10 parsel sayılı 2.631,43 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla vasfıyla; 107 ada 18 parsel sayılı 9.874,21 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, çalılık vasfıyla; 107 ada 19 parsel sayılı 84.825,44 m2 yüzölçümündeki taşınmaz çalılık vasfıyla; 111 ada 1 parsel sayılı 60.368,76 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, çalılık vasfıyla ve 114 ada 1 parsel sayılı 4.900,49 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, çalılık vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... İdaresi vekili, 23.05.2013 havale tarihli dilekçesinde; İzmir ili Menderes ilçesi ... Köyü 107 ada 10, 107 ada 18, 107 ada 19, 111 ada 1 ve 114 ada 1 parsel sayılı taşınmazların kısmen orman tahdit sınırları içinde kaldıklarını ileri sürerek, orman vasfıyla Hazine adına tescilini talep ettikten sonra, 02.03.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile, 107 ada 10 parselin kısmen, diğer parsellerin tamamının eylemli orman vasfında olduklarından bahisle, orman vasfıyla Hazine adına tescillerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen dosyanın davacısı ... ... vekili, Asliye Hukuk Mahkemesine sunduğu 01.12.2015 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkili olan davacının İzmir ili Menderes ilçesi ... Köyü 111 ada 1 parsel sayılı taşınmazı 30 yılı aşkın süredir kullandığını, böylelikle davacı lehine zilyetlikle edinim koşullarının oluştuğunu belirterek, dava konusu taşınmazın 40 dönümlük kısmının tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiş; yargılama neticesinde dava konusu taşınmazın Kadastro Mahkemesinde dava konusu olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilerek dava dosyası Kadastro Mahkemesine gönderilmiş ve bu dava, eldeki dava dosyası dava ile birleştirilmiştir.

Davalılar cevaplarında; davanın reddini savunmuşlardır.

Davalılar cevaplarında; davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince verilen, davanın kısmen kabulüne, 107 ada 18 ve 19 parseller ile 111 ada 1 parsel ve 114 ada 1 parsellerin kadastro tespitlerinin iptali ile orman niteliği ile Hazine adına tescillerine, 107 ada 10 parselin tespit gibi tesciline, davalı ... yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine ilişkin önceki hüküm, davacı ... İdaresi ve davalı Hazine vekilinin 107 ada 10 parsel yönünden temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20.Hukuk Dairesinin 17.10.2017 tarihli ve 2016/2900 Esas, 2017/7923 Karar sayılı ilamıyla; " Mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli olmadığı açıklanarak, usulüne uygun orman araştırması yapılması, yine dava konusu yapılan 111 ada 1 parsel sayılı taşınmazın İzmir Kadastro Mahkemesinin 2017/84 Esas sayılı dosyasında da davalı olduğu anlaşılmakla aynı taşınmaz hakkında birbiriyle çelişkili kararlar çıkmaması için iki davanın birleştirip sonucuna göre karar verilmesi" gereklerine değinilerek bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; "Dava konusu taşınmazların öncesinde makilik, çalılık olduğu, 111 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ek bilirkişi raporuna ekli krokide B harfi ile gösterilen kısmının kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığı, 111 ada 1 parsel sayılı taşınmazın hava fotoğraflarında tamamının ağaçlık, çalılık ve makilik olduğu, 2002 yılı uydu görüntüsünde ağaçlık, makilik ve çalılıkla kaplı olduğu, 2020 memleket haritasında yeşil alanda üzerinde ibreli ağaç işaretli olarak göründüğü, taşınmazın eğiminin %18 olduğu, taşlı ve kayalık zemine sahip olup üzerinde maki bitki örtüsü, delice zeytinler ve okaliptüs ağaçlarının bulunduğu, taşınmazın toprak muhafaza karakteri taşıdığı ve hiç bir zaman tarım yapılmadığı dikkate alındığında orman niteliğinde olduğu, dava konusu 107 ada 10 parsel sayılı taşınmazın %37 eğimli, çok taşlık ve kısmen kayalık olup sığ profilli olduğu, üzerinde deliceler üzerine 10 yaş aşılı bakımsız ve düşük verimli zeytin ağaçları bulunduğu, zeminin yabancı otlarla kaplı olduğu, bitişiğinde diğer dava konusu olan ve mahkemenin önceki hükmü ile orman olarak tesciline karar verilen 107 ada 19 parsel sayılı orman niteliğinde taşınmazın bulunduğu, 107 ada 10 parsel sayılı taşınmazı bitişiğindeki orman parselinden ayırt edici unsur bulunmadığı, taşınmazın orman muhafaza karakteri taşıdığı, eğimi ve kayalık, taşlık yapısı dikkate alındığında orman niteliğinde olduğu" gerekçesiyle, davacı ... İdaresi tarafından dava konusu 107 ada 18, 107 ada 19 ve 114 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar yönünden verilen önceki hüküm kesinleştiğinden bu taşınmazlar hakkında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, birleşen davacı ... ... tarafından dava konusu 111 ada 1 parsel sayılı taşınmaz hakkında açılan tescil davasının reddine, davacı ... İdaresi tarafından Orman ve Su İşleri Bakanlığı aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine, davacı ... İdaresi tarafından 107 ada 10 ve 111 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar hakkında açılan davanın kabulüne, 107 ada 10 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tespitinin iptaline, davalı taşınmazın orman niteliği ile ... adına tapuya kayıt ve tesciline, 111 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tespitinin iptaline, davalı taşınmazın orman niteliği ile ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, asıl dosya davacısı Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkin olup, çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 1949 yılında orman kadastrosunun, 1975 ve 1984 yıllarında 6831 sayılı Kanun' un 2. madde ve 2/B maddesi uygulamalarının yapıldığı, arazi kadastrosunun ise 1956 yılında yapıldığı ve dava konusu taşınmazlar tespit harici bırakıldıkları anlaşılmaktadır.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkin olup, çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 1949 yılında orman kadastrosunun, 1975 ve 1984 yıllarında 6831 sayılı Kanun' un 2. madde ve 2/B maddesi uygulamalarının yapıldığı, arazi kadastrosunun ise 1956 yılında yapıldığı ve dava konusu taşınmazlar tespit harici bırakıldıkları anlaşılmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozma ilamına uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usûl ve kanuna uygun olup, asıl dosya davacısı Orman İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle,

İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17228, Karar No: 2015/2414, Tarih: 23.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17228 E.  ,  2015/2414 K.**

**"İçtihat Metni"**

FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/05/2014 tarih ve 2012/238-2014/75 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin televizyon programında paylaştığı bilgilerinin, davalının yapımcısı olduğu kitapta izinsiz ve haksız olarak kullanıldığını, okur üzerinde daha büyük bir etki bırakmak için kitap kapağında telif ücreti ödemeksizin müvekkilinin ismine yer verdiğini ileri sürerek kitapların toplatılmasına, yayımlarının durdurulmasına, kitabın bısalan adeti üzerinden net %20 telif ücretinin üç katının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili talebini ıslah ederek 1.746 TL'nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, ortada korunmaya yarar bir eser bulunmadığını, izinsiz kullanıldığı iddia edilen ürünün bir TV programında sunucu tarafından hazırlanan ve sunulan bir tartışma programında konuşulan ve karşılıklı sohbet şeklinde geçen konuşmalar olduğunu, davacının verdiği bilgilerin herkesçe bilinen, bilinmesi gereken bilgiler olduğunu, davacının söylemiş olduğu sözlerin sahibinin hususiyetini taşımadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davacının televizyon kanalında yayınlanan "Eğrisi Doğrusu" adlı tartışma programındaki açıklamalarının FSEK'nın 2. maddesi uyarınca "dil ile ifade olunan eser" kapsamında olduğu ve davalı tarafından ihlal edildiği, davacının, davalıdan telif bedeli olarak 582 TL talep edebileceği; FSEK'nın 68/1 maddesi kapsamında üç kat bedeli talebinin uygun olduğu gerekçesiyle 1.746 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, dava konusu kitabın yeni nüshalarının basım ve yayınının önlenmesine, taraflar arasında farazi sözleşme kurulması nedeniyle mevcut nüshaların toplatılmasına ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19457, Karar No: 2014/3813, Tarih: 30.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/19457 E.  ,  2014/3813 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/77609

MAHKEMESİ : Artvin Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2012

NUMARASI : 2011/180 (E) ve 2012/31 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Her ne kadar Dairemizin 17/10/2011 tarihli bozma ilamı ve mahkemenin suç duyurusu üzerine, dava konusu yerle ilgili sanığın babası S.O. hakkında dava açılıp 01/10/2010 tarihli kararla mahkumiyetine karar verilmiş ise de S.O..’ın gerek tanık gerekse hakkında açılan davada sanık olarak alınan ifadelerinde, dava konusu yerin tamamen tarla görünümünde olduğunun, uzun yıllardır tarım yapıldığının, yerin oğlu Miktat’a ait olup ona ait yeri kendisinin ekip biçtiğini beyan etmesine karşılık mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen ziraat bilirkişi raporunda dava konu yerde toprak yapısı itibariyle tarım yapılmasının mümkün bulunmadığının; orman mühendisi bilirkişinin raporunda da sahadan örtü kaldırılmayıp tarımsal faaliyet yapılmadığının bildirilmesine; sanığın suç tutanağında, dikenli telle çevrili çeperleri korunması için düzelttiğini beyan ettiğinin yazılı bulunmasına; sanık hakkında ihbar üzerine suç tutanağı düzenlenmesine göre öncelikle ihbarcının kimliğinin araştırılıp tespiti halinde dinlenilmesi ; suça konu sahanın başında sanığın babası, köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri, varsa saha bekçisi ve civar taşınmaz sahiplerinin de hazır bulundurulması suretiyle yeniden keşif yapılması, yerin suç tarihinde ve halen kimin kullanımında olduğunun tespit edilmesi ile sonucuna göre bir hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8643, Karar No: 2020/16065, Tarih: 09.11.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/8643 E.  ,  2020/16065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Pendik 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04/07/2011 tarihli ve 2011/375 Esas, 2011/511 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında mahkumiyet, diğer sanık ... hakkında ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, mahkumiyet hükmünün sanıklar tarafından 04/07/2011 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği, katılan ... İdaresi vekilinin itirazı üzerine sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25/04/2011 gün ve 2011/1199 değişik iş sayılı kararı ile kaldırılmasına müteakip yalnızca sanık ... hakkında yargılama yapılarak hüküm kurulması gerekirken, bu sanık ile birlikte ... ve ... hakkında kurulan mahkemenin 18/07/2013 tarih ve 2011/887 Esas, 2013/198 Karar sayılı 2. mahkumiyet hükmünün hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu kabul edilerek, sanıkların Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04/07/2011 tarih ve 2011/375 Esas, 2011/511 Karar sayılı hükmüne yönelik 04/07/2011 tarihli temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

Zamanaşımını kesen en son işlem olan mahkumiyet hükmünün verildiği 04/07/2011 tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresi tamamlanmış bulunduğu cihetle sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan madde uyarınca sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava konusu eşyaların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, 09.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8565, Karar No: 2015/16364, Tarih: 21.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/8565 E.  ,  2015/16364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZURUM 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/02/2015

NUMARASI : 2014/68-2015/140

Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Uyuşmazlık; boşanma davasında hükmedilen yoksulluk nafakasının kaldırılması istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiş; söz konusu karar davacı vekili tarafından temyiz harç ve masrafları yönünden adli yardım kararı verilmesi istemli olarak temyiz edilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 448. maddesi hükmü uyarınca, davalı asilin temyiz harç ve giderleri ile ilgili adli yardım talebi bakımından söz konusu yasa hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Bu durumda aynı yasanın 336/3. maddesi uyarınca davalı asilin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebi ile ilgili karar vermeye yetkili mercii temyiz incelemesi yapmakla görevli Dairemiz olduğundan, davacı vekilinin adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede; 6100 sayılı HMK’nun konuya ilişkin ve emredici nitelikteki 336/2. maddesi hükmünün hilafına, davacı vekilinin adli yardım talebine ilişkin dilekçesi ekinde talebini haklı gösterecek hiç bir bilgi ve belgeye yer verilmediği gibi davacının kendisini vekil ile temsil ettirdiği nazara alındığında, adli yardım talebinin makul ve inandırıcı olmadığı kanısına varılmakla, davacı vekilinin kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Bu itibarla; davacı vekilinin müvekkili lehine kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, 1086 sayılı HUMK’nın 434/3. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin ikmali için gerekli işlemler yapılmak üzere dava dosyasının yerel mahkemeye geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının adli yardım isteminin kesin olarak reddine, eksik harç ve masrafların tedariki için dava dosyasının yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30564, Karar No: 2013/31930, Tarih: 18.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/30564 E.  ,  2013/31930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ..., diğer davacı şirketin sahibi olduğunu, nişanlısı olan davalının ise ... Eczanesinin sahibi olduğunu, sahibi olduğu şirket vasıtası ile nişanlısıyla birlikte eczaneye ortak olduğunu, sermayeyi tümüyle kendisinin karşıladığını, 10.000.00.TL hava parası, 82.491.00.TL nakit para ve 62.491.00.TL lik çek, fatura vs ödediğini, davalının sadece diplomasını koyduğunu, ödemelerin vergi muafiyetinden yararlanmak için şirket adına yapıldığını, kazanılan gelirden önce borçlar kapanıp sonra eşit olarak paylaşılacağında anlaşıldığını, ancak davalının tüm harcamalar bittikten sonra nişanı bozduğunu, toplam 207.209.31.TL' lik icra takibi yaptığını, yapılan takibe haksız itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile inkar tazminatını talep etmiştir.

Davalı, nişan hediyelerinin iadesinin Aile Mahkemesinin görevine girdiğini, davacının nişan hediyesi olarak bir kısım harcamalar yaptığını, hava parasının yasal olmadığını, davacının eczaneye yaptığı harcamalara karşılık olarak 30.000.00.TL ödediğini, savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemenin, eczane açmak için diploma olması gerektiğine ve davacının bu şartı taşımadığına, hava parası yasal olmadığından istenemeyeceğine dayanılarak davanın reddine dair 17.06.2008 tarihli kararının davacılar tarafından temyizi üzerine Dairemizce davacılar yararına bozulması üzerine Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile takibin 30.000.00.TL üzerinden devamına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin, eczane açmak için diploma olması gerektiğine ve davacının bu şartı taşımadığına, hava parası yasal olmadığından istenemeyeceğine dayanılarak davanın reddine dair 17.06.2008 tarihli kararının davacılar tarafından temyizi üzerine Dairemizce davacılar yararına bozulması üzerine Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile takibin 30.000.00.TL üzerinden devamına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dairemizin 15.10.2009 tarih ve 2009/9407 Esas 2009/11620 Karar sayılı ilamı ile ve “...Davacı, nişanlısı olan davalı ile ortak olduğu eczaneye yaptığı masrafların nişanın bozulması nedeniyle tahsili talebiyle eldeki davayı açmıştır. Davalı, davacı ile ortaklıklarının olmadığını, nişan hediyesi olarak yapılan masraflar için ayrılınca davalıya 30.000.00.TL ödediğini savunmuştur. Davalı davacıya masraflar karşılığı 30.000.00.TL ödediğini kabul ettiğine göre bunu ispatlama yükümlülüğü davalıya geçmiştir. Davalıdan 30.000.00.TL ödeme ile ilgili varsa delil ve belgeleri sorulup sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği...” gerekçesi ile bozulması üzerine mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davalı tarafından 30.000.00.TL' nın davacıya ödendiğinin ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş isede; Davacı ...' nun davalı ... Sevindik' e yönelik tehdit ve yaralama suçundan dolayı ... 10. Asliye Ceza Mahkemesi' nde yapılan yargılama sırasında delil olarak dosyaya sunulan eczane güvenlik kamerası üzerinde mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen döküm kaydına göre, davalı ...' nun “... 30 milyar verdim ben sana” demesi üzerine davacı ...' nın da “verdin, vermedin mi diyorum” şeklinde cevap verdiği, böylece ceza mahkemesi tarafından da hükme esas alınan eczane güvenlik kayıtlarında davacı ...' nın davalı ...' dan 30.000.00.TL' yı aldığını ikrar ettiği anlaşılmıştır. O halde mahkemece, davalının 30.000.00.TL borcunu ödediği kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmin davalı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 445.50 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.