muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/22603, Karar No: 2024/6545, Tarih: 05.07.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/22603 E.  ,  2024/6545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/196 E., 2018/589 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde kabul edildiği, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz isteği; sanığın atılı eylemi ağır baskı altında ve kastı olmaksızın gerçekleştirdiğine, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve haksız tahrik indirim oranının yetersiz olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yapılan incelemede; sanığın, 14.03.2013 tarihinde kendisine mıntıkada yardımcı olacak asker kalmadığını söylemek için mağdur Mu.Çvş. ...’ın bulunduğu 6 numaralı koğuşa gittiği, mağdura benim mıntıka bölgemde asker kalmamış, neden bana asker vermiyorsunuz? diye sorduğu, mağdurun ise ben sizin peşinizde mi dolanayım, zaten bir sürü işim var, kendi adamlarınızı niye takip etmiyorsunuz, biz nereden bilelim, daha dün geldin, bizi azarlamaya çalışıyorsun şeklinde karşılık verdiği, bu söz üzerine sanığın, tabi ki peşimde gezeceksin lan dediği ve ardından mağdurun yakasından tuttuktan sonra burnuna denk gelecek şekilde kafa atması sonucu mağdurun burnunun kırıldığı, ilk müdahalesini müteakip GATA Acil Servisine sevk edildiği, tedavisinin bitiminde Birliğine gönderildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında tahribatı mucip üste fiilen taarruz suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 91. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamayı ikrar ettiği belirlenmiştir.

Mağdur ...’ın ve usulüne uygun olarak yeminli beyanları tespit edilen tanıklar Abudullah Akkılıç, Erçin ... ve ... Tekin'in, sanığın atılı suça konu eylemini haksız tahrik altında gerçekleştirip gerçekleştirmediğine dair beyanları, vaka kanaat raporu ve olay tespit tutanağı dosyada mevcuttur.

Mağdur hakkında GATA Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 02.07.2013 tarihli kati raporda, sanığın eylemi sonucunda mağdurda oluşan sola deviasyon gösteren nazal kemik kırığına neden olan yaralanmanın kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, vücutta kemik kırıklarının hayati fonksiyonlarına etkisi hafif (1), orta (2-3), ağır (4-5-6) olarak sınıflandırdığında, mağdurda tespit edilen nazal kemik deplase parçalı kırığının hayati fonksiyonlarına ORTA (2) derecede etkileyecek nitelikte ve nazal deviasyonun yüzde ... iz niteliğinde olduğu belirtilmiştir.

Kovuşturma aşamasında bilirkişi olarak tayin edilen psikiyatri uzmanı yeminli ve yazılı mütalaasında; sanıkta antisosyal kişilik bozukluğu olduğu kanaatine vardığı, askerliğe elverişli ve cezai ehliyetinin tam olduğu ve adli gözlem altına alınmasına gerek bulunmadığı şeklinde beyanda bulunmuştur.

Tetkik edilen tüm dosya kapsamına göre; karar yerinde gösterilen Kanuni, haklı ve inandırıcı gerekçelerle ulaşılan kanaate göre, sanığın suç oluşturduğu ... görülen fiilinin kabulünde ve nitelendirilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

1632 sayılı Kanun'un 91/1. maddesinin birinci cümlesi uyarınca (vahim hal) ... ceza 3 yıl olarak belirlendikten sonra, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29. maddesi uyarınca sanığın cezasından 1/4 oranında indirim yapılmak suretiyle ceza miktarının 2 yıl 3 ay olarak belirlenmesi gerekirken hatalı olarak 2 yıl 6 ay olarak belirlenmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 05.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6114, Karar No: 2019/3654, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6114 E.  ,  2019/3654 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10465, Karar No: 2007/12588, Tarih: 22.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/10465 E.  ,  2007/12588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 132 ada 61 parsel sayılı 315,37 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine, çekişmeli parselin tespit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya öre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanının kısmen içinde bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/10/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10670, Karar No: 2007/11041, Tarih: 13.12.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/10670 E.  ,  2007/11041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde yönetim planının geçersizliğinin tespiti ile tapu kaydından silinmesi istenilmiştir. Mahkemece yönetim planının bazı maddelerinin iptaline karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılardan Akman A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmemiş, bu kez davalılardan ... Tic.Ltd. Şti. ile ...'a gerekçeli karar tebliğ edilmiş olup; diğer davalıların açık adreslerine çıkartılan gerekçeli karar tebligatlarının bila tebliğ iade edilmesi üzerine daha önce bu davalıların açık adreslerine yapılmış geçerli bir tebligat olmadığı halde aynı adrese Tebligat Yasasının 35. maddesine göre tebligat yapılmış olup bu tebligatlar geçersizdir.

Mahkemece kendilerine gerekçeli kararın tebliğ edilemediği davalıların açık adresleri Tebligat Yasasında öngörülen yöntemlere uygun olarak saptanıp bu adreslerine gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliği ile temyiz süreleri beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4230, Karar No: 2013/5427, Tarih: 20.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/4230 E.  ,  2013/5427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.12.2011 tarih ve 2006/490-2011/275 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, yapımı davalı tarafından gerçekleştirilen “...'nun solan rengi semahlar” adlı belgeselde, müvekkiline ait albümden izinsiz alıntılar yapıldığını, söz konusu belgeselin bazı televizyon kanallarında yayınlandığı gibi CD ve DVD halinde de piyasada satıldığını, durumun müvekkili tarafından yeni öğrenildiğini, bu kullanım için müvekkiline herhangi bir telif ücreti ödenmediğini ileri sürerek, 50.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 16.04.2010 tarihli dilekçesi ile davasını ıslah ederek ödenecek olan telif ücretine kullanım tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesini istemiştir.

Davalı vekili, ...'da yaşayan davacıdan söz konusu eserlerin kullanılması konusunda telefon görüşmesi yapıldığını ve sözlü olarak izin alındığını, bu durumun tutanağa da bağlandığını, sözlü olarak kullanıma izin veren davacının sonradan işbu davayı açmasının iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu, istenen bedelin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait işleme eserin, ...'in 52. maddesi kapsamında düzenlenmiş herhangi bir yazılı izin olmadan davalı tarafça hazırlanan belgeselde kullanılmasının, davacının mali haklarının ihlali niteliğinde bulunduğu, aynı belgeselin VCD olarak çoğaltılması nedeniyle de davacıya tazminat ödenmesinin gerektiği, her ne kadar davalı tarafça telif tazminatı ile ilgili olarak davacının üye olduğu yabancı müzik meslek birliğine ödeme yapılmış olabileceği savunulmuş ise de ispat yükü kendisine düşen davalının bu savunmasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, söz konusu belgeselin TV'de yayını nedeniyle ....274,75 TL'nin, aynı belgeselin VCD formatında çoğaltılıp satışa sunulması nedeniyle ise 6.750,00 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacı tarafın 16.04.2010 tarihli ıslah dilekçesinde, sadece faize yönelik olarak ıslah talebinde bulunmasına ve bu dilekçede ...'in 68. maddesine ilişkin olarak yapılan açıklamanın işlem tarihinde yürürlükte olan 1086 sayılı HMUK'un 83. maddesi kapsamında davanın ıslahı olarak nitelendirilemeyecek olmasına göre taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 511,80 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 595,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 20.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25221, Karar No: 2015/7841, Tarih: 13.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25221 E.  ,  2015/7841 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş;hüküm,taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alındığında taşınmazdaki değer kaybı oranı % 12.80 olduğu halde, gerekçe bölümünde daha yüksek oranda değer kaybı yazılması doğru değil ise de; % 12.80 değer kaybı oranın karşılığı olan 7.980,00 TL tazminat bedeli olarak belirlendiğinden, gerekçe bölümünde maddi hataya dayalı olduğu anlaşılan yüksek bir oran belirtilmiş olması bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak;

Dava konusu taşınmazdan geçen enerji nakil hattı nedeni ile oluşan irtifak alanı 85,52 m2 olmasına rağmen hüküm fıkrasında maddi hata yapılmak suretiyle irtifak alanının 333,29 m² yazılması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2.bendinden (333,29) rakamlarının çıkartılmasına,yerine (85,52) rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın davalı idareden alınmasına, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23797, Karar No: 2023/8722, Tarih: 08.02.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/23797 E.  ,  2023/8722 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/14560 esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c-h, 53 ve 63. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.01.2018 tarihli ve 2017/381 Esas, 2018/21 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-c, 62, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi 31.05.2018 tarihli ve 2018/688 Esas, 2018/1296 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Eylemi ... isimli şahsın işlediğine, sanığın eylem ile bir ilgisi olmadığına ve kimseyi azmettirmediğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Eylemi ... isimli şahsın işlediğine, sanığın eylem ile bir ilgisi olmadığına ve kimseyi azmettirmediğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü saat 20.20 sıralarında şikâyetçinin arkadaşı olan ... ... ile birlikte Kelebek lokantası önünde buluştukları, bu esnada ismini ... olarak bildiği kişinin arkadaşı ve kendisi ile konuşacağını söyleyip kendilerini 100. Yıl parkı içinde bulunan banka götürdüğü ve burada konuşmaya başladıkları, soruşturma evrakı tefrik edilen ve ... olarak bilinen sanığın kendilerine ''siz benim bacıma neden laf attınız şeklinde sözler söyleyip'' telefonunu istediğini, telefonu vermek istemeyince sanık ...'nin soruşturma evrakı tefrik edilen ... ile kendisine ... atmak suretiyle kendisini darp ettikleri, daha sonra ...ın cebinden sustalı tabir edilen bıçak ile müştekinin boyun kısmına bıçağın keskin kısmını dayayarak ''Telefonunu ver yoksa bununla adamı traş ederler'' şeklinde sözler söylediği, kendisininde korktuğu için içinde hat olmayan telefonunu ...'a vermek zorunda kaldığı, bu sırada sanığın kendisine hitaben telefonu vermediği takdirde kendisine daha kötü şeyler yapacağını söylediği ve arkadaşı ile birlikte kendisine gitmelerini söylediği, tekrar telefonunu istediğinden her iki sanığın kendisine hitaben "S... r git" şeklinde sözler söylediği anlaşılmıştır.

2. Sanığın suçlamayı kabul etmediği, mağdurla kavga ettiğini ancak arkadaşı ... tarafından telefonun alındığını ve telefonu isteyince iade etmediğini ve sonrasında arkadaşı ...'ın şikâyetçilere bıçak çektiğini kendisinin onun eylemine iştirak etmediğini belirttiği tevil yollu ikrar içeren savunması dosya içerisinde mevcuttur.

3. Tanık A. K. mahkemede alınan beyanında şikâyetçinin beyanını doğrulamaktadır.

4. Araştırma tutanağından olaya karışan diğer sanık ... isimli şahsın açık kimlik bilgilerine ulaşılamadığı, suçta kullanılan bıçağın olay yeri çevresinde bulunamadığı ve yağmaya konu cep telefonunun olay yeri ve çevresinde bulunamadığı tespitlerinin yapıldığı anlaşılmıştır.

5. Müştekinin olay günü basit tıbbi bir müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığına dair adli rapor dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ...'in tevil yollu ikrarı, araştırma tutanağı, mağdurun basit tıbbi müdahale raporu, mağdurun aşamalardaki beyanları, tanık A. K.'nın aşamalardaki beyanları ve dosya içeriğine göre, sanığın eylemi sabit görüldüğünden sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş ve hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ...'in tevil yollu ikrarı, araştırma tutanağı, mağdurun basit tıbbi müdahale raporu, mağdurun aşamalardaki beyanları, tanık A. K.'nın aşamalardaki beyanları ve dosya içeriğine göre, sanığın eylemi sabit görüldüğünden sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş ve hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi 31.05.2018 tarihli ve 2018/688 Esas, 2018/1296 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında re'sen gözetilen sebepler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

08.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1946, Karar No: 2013/7992, Tarih: 20.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/1946 E.  ,  2013/7992 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 3/B - 2011/177456

MAHKEMESİ : Ünye Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 26/11/2010, 2010/253 (E) ve 2010/280 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Hasan’ın mağdur Fatih'e olan eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yasal savunma koşullarının oluştuğuna, katılanın vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Fatsa Devlet Hastanesi’nin 24.02.2009 tarihli raporunda, mağdurun yaşamsal tehlike geçirme gerekçesinin açıklanmadığı anlaşılmakla; mağdura ait tüm tedavi evrakları, film ve grafilerinin temin edilip, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, yaralanmasının; damar, sinir ve iç organ yaralanması oluşturup oluşturmadığı, mağdurun yaşamsal tehlike geçirip geçirmediği konularında rapor aldırılması ve sonucuna göre suçun nitelendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 20.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14067, Karar No: 2011/11807, Tarih: 27.10.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/14067 E.  ,  2011/11807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tekirdağ 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza infaz Kurumu Müdürlüğünde tutuklu/hükümlü ...'ın, Gazeteci Fikret Bila'ya göndermek istediği mektubun birinci sayfasının birinci paragrafının 14, 15, 16 ve 17. satırlarında suç ve suçluyu övmek, yüceltmek ifadelerde suç ve suçlunun övülmesi, yüceltilmesi sebebiyle Ceza İnfaz Kurumları Yönetmeliği ve Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzük'ün 91/3. maddesi uyarınca gönderilmeyerek ceza infaz kurumunda saklanmasına dair anılan Cezaevi Disiplin Kurulu Başkanlığının 29.09.2010 tarihli ve 2010/747 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile kararın iptaline, mektubun ilgilisine gönderilmesine ilişkin, Tekirdağ İnfaz Hakimliğinin 30.11.2010 tarihli ve 2010/1146-862 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair (TEKİRDAĞ) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.12.2010 tarihli ve 2010/1351 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyasıyla ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, Tekirdağ 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu/hükümlü ...'ın göndermek istediği mektubun birinci sayfasının birinci paragrafının 14, 15, 16 ve 17. satırlarında yer alan ifadelerin suç ve suçluyu övücü ve yüceltici içerik taşıması sebebiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 91/3. maddesi gereğince söz konusu mektubun gönderilmeyerek ceza infaz kurumunda saklanmasına dair kurul kararına yapılan itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, ceza infaz kurumlarının kanunla belirlenmiş kendine özel şartları ve kuralları olan kurumlar olduğu, kişi hürriyetinin kanundan kaynaklanan yetkiye dayanılarak kısıtlandığı bu kurumlarda, belirli bir disiplin ve düzenin sağlanmasının da yine mevzuat gereğince zorunlu olduğu, disiplin kurulunun kanuna dayanarak yaptığı değerlendirmede hukuka aykırı bir durum bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 04.08.2011 gün ve 41415 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 27.09.2011 gün ve KYB-2011/266032 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü: