muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/337, Karar No: 2007/69, Tarih: 20.03.2007

Halbuki başkaca bir ağacın yıkılmadığı kolluk görevlilerince düzenlenen tutanak kapsamından anlaşıldığı gibi, gerek Yerel Mahkemece yapılan keşifte dinlenen bilirkişinin gerekse Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan keşifte dinlenen bilirkişinin raporları ile açıklık kazanmıştır.

Mala zarar verme suçu kasten işlenebilecek bir suç olup, dosyada sanığın söz konusu ceviz ağacını başkasının malına zarar verme kastı ile kestiği veya yıktığı konusunda katılanın iddiasından başkaca bir kanıt bulunmamaktadır. Kaldı ki ağacın mülkiyetinin dahi ihtilaflı olduğu, el atmanın önlenmesi davasında keşif sonrasında düzenlenen krokide dahi katılanın payına düşen taşınmaz içinde yer almadığı nazara alındığında, sanığın kasıtlı davrandığı konusunda kuşku doğmaktadır. Amacı maddi gerçeğin ortaya çıkarılması olan ceza yargılamasının en önemli ilkelerinin birisi de "kuşkudan sanık yararlanır" (in dubio pro reo) ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın cezalandırılması bakımından taşıdığı önemden dolayı gözönünde tutulması gereken herhangi bir meselede başgösteren kuşkunun, sanığın yararına değerlendirilmesidir. Yerel Mahkemece kuşkunun sanık lehine değerlendirilerek, beraat kararı verilmesi isabetlidir.

Bu itibarla haklı nedenlere dayanan Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Kurul Üyeleri ise, Sulh Hukuk Mahkemesince el atmanın önlenmesi davasında yapılan tespitler karşısında Özel Daire kararının isabetli olduğu nazara alınarak Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmesi gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle,

1-Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 08.11.2006 gün ve 3223-6064 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

3-Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2005 gün ve 420-467 sayılı kararının ONANMASINA,

4-Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 13.03.2007 tarihinde yapılan birinci müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından 20.03.2007 günü yapılan ikinci müzakerede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10546, Karar No: 2024/11879, Tarih: 27.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/10546 E.  ,  2024/11879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MahkemeSİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/241 E., 2024/123 K.

KARAR : Ret

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin eksik yatırıldığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de Mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ekinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde bilgi ve belge bulunmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde Mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 11. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

27.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/814, Karar No: 2009/10030, Tarih: 24.07.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/814 E.  ,  2009/10030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılar ..., ... avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar vekili avukat ... gelmiş, davacı tarafından gelen olmadığından duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılardan ... ile domates yetiştirme ve alım sözleşmesi yaptıklarını, bu sözleşmeye diğer davalıların kefil olduğunu, sözleşmeden doğan tüm yükümlülüklerini yerine getirdiklerini, ancak davalının domates fiyatlarının artması üzerine, ürettiği domatesi 3. kişilere sattığını, davacının ihtiyacını 3. kişilerden daha yüksek fiyatla karşılamak zorunda kaldığını belirterek cari hesap alacağından 232.03 YTL, uğranılan zarar karşılığı 15.422.14 TL, ceza-i şart alacağı 11.086.20 TL olmak üzere, toplam 26.740.37 YTL alacağın kefilleri 20.000 YTL ile sınırlı sorumlu olmak üzere davalılardan yasal faizi ile müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davacının yükümlülüğünü yerine getirmediğini, aşırı sıcaklık ve kuraklık nedeniyle verimin düşük olduğunu, 3. kişilere satışın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

2009/814-10030

Mahkemece, 15.422.14 YTL zarar 2.771.50 YTL ceza-i şart 232.03 YTL cari hesap alacağı olmak üzere toplam 18.425.67 YTL dava tarihinden itibaren ...'ten tahsiline diğer davalı hakkındaki davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre ...'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalının domates yetiştirme ve alım sözleşmesine aykırı davranarak yetiştirdiği domatesleri 3. kişilere sattığını, kendisinin sözleşmede öngörülen fiyattan daha yüksek bedelle domates satın aldığı için uğradığı zarar ve ceza-i şartın tahsili için bu davayı açmıştır.

Mahkemece, 15.422.14 YTL uğranılan zarar ve 2.771.50 YTL ceza-i şarta hükmedilmmiştir. B.K. 159 maddesi gereğince şart olunan ceza miktarında fazla zarara duçar olan alacaklı borçlunun bir kusuru olduğunu, ispat etmedikçe fazlasını isteyemez. Bu yasal düzenleme gözetilmeksizin ceza-i şart ve zarara birlikte hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Davalı ... hakkındaki dava feragat nedeniyle reddedildiğine göre nisbi vekalet ücreti yerine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Davalı ... hakkındaki dava feragat nedeniyle reddedildiğine göre nisbi vekalet ücreti yerine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle ...'in sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün ... lehine, (3) nolu bentte açıklanan nedenle ... lehine BOZULMASINA, 625.00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 13.7.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/48, Karar No: 2021/2460, Tarih: 31.05.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/48 E.  ,  2021/2460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Kilis Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Kilis Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/11/2020 gün ve 2020/80 E. 2020/187 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 31/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1105, Karar No: 2019/9083, Tarih: 28.05.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1105 E.  ,  2019/9083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Dosya kapsamından, eyleme konu yerin 10-15 yıldır aynı olması ve yeni bir işlem yapılmaması nedeniyle sanığın kendisinin herhangi bir ağaç kesme ve yeni bir örtü temizliği gerçekleştirmeden işgal ve faydalanmada bulunduğunun ve bu bağlamda tazmini gereken doğrudan zarar doğmadığının anlaşılması karşısında; hükmün açıklanmasının ertlenmesi kurumunun objektif ve subjektif şartları değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, raporda belirtilen ağaçlandırma giderinden oluşan dolaylı zararı ödememesi nedeniyle hakkında hükmün açıklanmasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ile üst yer Cumhuriyet savcsının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8080, Karar No: 2010/1638, Tarih: 08.02.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/8080 E.  ,  2010/1638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Hükme dayanak yapılan sağlık kurulu raporunda belirtilen bipolar affectif bozukluğun, sanığın cezai ehliyetini ortadan kaldırdığının açıklanması karşısında CYY’nın 150/2. maddesi uyarınca, müdafii bulunmayan sanığın kendisini savunamayacak derecede malul olması nedeniyle, istemi aranmaksızın bir müdafii görevlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına ilişkin ... ruh ve sinir hastalıkları hastanesi uzmanlarınca düzenlenmiş, dosya içinde mevcut raporun onaysız fotokopisi ile yetinilerek yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 63/2. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı ve Üst C.Savcısı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2945, Karar No: 2019/3949, Tarih: 12.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/2945 E.  ,  2019/3949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVALILAR : Hazine - ... K.TK

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 28/012014 gün ve 2014/243 E. - 1246 K. sayılı kararında özetle: [Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Şöyle ki; çekişmeli taşınmazın ... köyü sınırları arasında kaldığı ve uzman bilirkişi tarafından, her iki köy orman kadastro sınırı dışında bırakıldığının açıklandığı anlaşılmaktadır. Uzman bilirkişi tarafından, Dairenin 11.06.2013 tarihli geri çevirme kararında da açıkça vurgulanmasına rağmen, her iki köyün kesinleşmiş orman kadastro haritalarının birbiriyle kenarlaştırıldığı ve taşınmazın her iki haritadaki konumunun gösterildiği bir uygulama yapılmamışsa da, dosyadaki orman kadastro tutanaklarının incelenmesinden, çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... köyünde 28.11.1988 tarihinde ilân edilip kesinleşen, daha önce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2/B madde uygulaması; sınırdaki ... köyünde ise, 1975 yılında Avut serisi bazında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunduğu bellidir. 1975 yılında herhangi bir köy ya da belde sınırı esas alınmadan Avut serisi yönünden orman kadastrosunun yapıldığı ve o tarihte yürürlükte bulunan 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanun ile değiştirilen 12/3. maddesine dayanılarak çıkartılan ve 19 Ağustos 1974 günlü Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Orman Kadastro Yönetmeliğinin "Sınırlama Dışı Kalan Ormanlar İçin Yapılacak İşlemler" başlıklı 128. maddesinin (b) fıkrasında “sınırlaması yapılan devlet ormanının dış ve iç sınırlarına bitişik olmayan Devlet Ormanları hakkında orman kadastro komisyonunca herhangi bir karar verilmiş olmayacağından ve bu gibi Devlet Ormanlarının orman kadastrosu yapılmış sayılmayacağından ıttıla hasıl olunduğunda hemen orman kadastrosunun yapılması merkezce sağlanır, bu gibi ormanlarda orman kadastrosu yapılıncaya kadar ilgili kanun hükümlerine göre işlem yapılır” hükmü bulunmaktadır.

... köyü orman kadastro tutanağının 27. sayfasında 151 numaralı orman sınır noktasından itibaren sağ taraf devlet ormanı, sol taraf ... fındıklığı olarak tarif edilmiştir. Bu durumda, Devlet Ormanı olarak sınırlandırılan yerin dış sınırlarına bitişik olan çekişmeli taşınmazın da, o tarihte orman kadastro komisyonlarınca incelemesinin yapıldığı ve niteliğinin belirlendiğinin kabulü gerekir.

... köyü orman kadastro tutanağının 27. sayfasında 151 numaralı orman sınır noktasından itibaren sağ taraf devlet ormanı, sol taraf ... fındıklığı olarak tarif edilmiştir. Bu durumda, Devlet Ormanı olarak sınırlandırılan yerin dış sınırlarına bitişik olan çekişmeli taşınmazın da, o tarihte orman kadastro komisyonlarınca incelemesinin yapıldığı ve niteliğinin belirlendiğinin kabulü gerekir.

Ancak, mahkemece yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak, taşınmazın eski tarihli memleket haritasında bir bölümünün yeşil alanda kaldığı halde, bu yeşil rengin fındık ağacı olup olmadığı tartışılmadan ve komşu taşınmazlar yönünden de bir araştırma yapılmaksızın taşınmazın orman bütünlüğü içinde kabul edilmesi ve davalının dayandığı tapu kayıtları da uygulanmadan orman olarak tescile karar verilmesi doğru değildir.

O halde; mahkemece, öncelikle dava konusu taşınmazın komşu parsellerine ait kadastro tesbit tutanak örnekleri, varsa dayanağı kayıt ve belgeler, davalı iseler dava dosyaları, kesinleşip tapuya tescil edilmişlerse tapu kayıtları getirtilmeli, davalı ... keşif sırasında yanlış tapu kaydı uygulandığını bildirdiğinden doğrusunun hangisi olduğu kendisinden sorularak ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ile getirtilmeli, kadastro sırasında başka bir taşınmaza revizyon görüp görmediği araştırılmalı, hem ..., hem ... köylerine ait kesinleşen orman kadastro

tutanak ve haritaları ile eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve amenajman planı ilgili yerlerden getirtildikten sonra önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir fen memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, kesinleşmiş tahdit haritaları birbiriyle kenarlaştırılıp, tapulama paftası ölçeği ile denkleştirilerek sağlıklı bir biçimde zemine uygulanmalı, değişik açı ve uzaklıklarda olan en az 10 ya da 12 orman tahdit sınır (OTS) noktasını gösterecek biçimde çekişmeli taşınmazın konumu duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmalı ve gerçekten her iki köy tahdit haritası sınırı dışında kalıp kalmadığı belirlenmeli, tutanaklardaki açıklamalar gözönünde bulundurulmalı;

Yukarıda açıklanan araştırma sonucu, taşınmazın daha önce her iki köyde yapılıp kesinleşen orman sınırının dışında kaldığının saptanması halinde, bu kez, yöreye ait en eski tarihli ve ayrıca tesbit tarihinden 20 yıl önceki dönemlere ait memleket haritaları, hava fotoğrafları ve amenajman planı çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 3.3.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli, memleket haritasındaki yeşil rengin fındık ağaçlarından kaynaklanıp kaynaklanmadığı tartışılmalı, ziraat uzmanından da taşınmazdaki ağaçların cinsi, yaşı, kapalılık oranı, eğim durumu, imar ve ihya sözkonusu ise ne zaman başlanıp ne zaman bitirildiği konularında rapor alınmalı, taşınmaz orman sayılan yerlerden değilse, bu kez davalının tutunduğu tapu kaydı ilk oluşumundan itibaren uygulanmalı, tapu uymuyorsa zilyedlikle kazanılacak yerlerden olup olmadığı belirlenerek, bu bağlamda Hazinenin temyiz dilekçesindeki Hazinenin özel mülkü olduğu iddiası değerlendirilmeli, taşınmazın malik hanesinin boş olduğu, 3402 sayılı Kanunun 30/2. maddesi gereğince re'sen de toplanacak delillere göre doldurulması gerektiği düşünülmeli ve böylece oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.] gereğine dayanılarak karar bozulmuş bozma sonrası yapılan yargılamada mahkemece davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman ve arazi kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, çekişmeli taşınmaz orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 12/06/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1146, Karar No: 2019/206, Tarih: 14.03.2019

**Ceza Genel Kurulu         2015/1146 E.  ,  2019/206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 69-58

Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna yardımı oluşturduğu kabul edilerek TCK'nın 81, 39/1-2, 62/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin Siirt Ağır Ceza Mahkemesince verilen 20.09.2007 tarihli ve 182-165 sayılı hükmün sanık müdafisi ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 21.06.2010 tarih ve 8016-4681 sayı ile;

"...Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 tarihli ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere aynı öldürme olayının failleri olarak yargılanan ve aralarında menfaat çatışması bulunan sanık .....ve sanık .... ile beraat eden sanıklar ...... ve..... ile mahkûm olan sanıklar ... ve.... Kazak’ın ayrı ayrı müdafiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken savunmada zaafiyet oluşturacak şekilde aynı müdafi tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasası'nın 38 ve 5271 sayılı CMK'nın 152. maddelerine aykırı davranılması," isabetsizliğinden diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Siirt Ağır Ceza Mahkemesince 02.03.2011 tarih ve 216-62 sayı ile, davası diğer sanıkların dosyasından ayrılan sanık ...'ın beraatine hükmedilmiş, bu hükmün de Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 23.11.2011 tarih ve 6222-7131 sayı ile;