muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4103, Karar No: 2018/51, Tarih: 16.01.2018

**15. Hukuk Dairesi         2016/4103 E.  ,  2018/51 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan menfi ve müspet zararın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, davacı vekilince temyiz olunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili, taraflar arasında 18.1.2012 tarihinde A, B ve C blokların ahşap Amerikan panel kapı ve kasaların yapımı ve montajı işine ait sözleşme yapıldığını, sözleşmede A blokta yapılacak işin bedelinin 34.000,00 TL olarak belirlendiğini ve bu işin parasını aldığını, her birinde 180 kapı olmak üzere B ve C bloklarla ilgili olarak bedelin ise, 260,00 TL/adet olarak kararlaştırıldığını, sözleşme uyarınca işe başlama zamanının kooperatif tarafından yazılı olarak bildirileceğinin kararlaştırılmasına ve böyle bir bildirim bulunmamasına karşın, bir bloğun imalâtlarını atölyesinde tamamen bitirdiğini, bir bloğun da malzemelerini temin ettiğini, aradan geçen zaman zarfında yazılı bildirim gelmediğini, fakat montajı da gerçekleştiremediğini, müvekkilinin kendisine gecikme ya da kusur isnat edilmeden sözleşmeye aykırı şekilde başka bir firmaya işin verildiğini öğrendiğini, menfi ve müspet zarara uğranıldığını ileri sürerek, 50.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin feshedilmediğini, ekonomik sıkıntılar nedeniyle C ve B bloktaki inşaatların ilerlemesinin yavaş seyrettiğini, kapı yerlerinin montaja hazır hale getirilmemesi sebebiyle davacı şirkete haber verilmediğini, yazılı bildirim yapılmadığını, sözleşme konusu başlıklı 2. maddede göbekli panel perge modelinin kullanılacağı ve renginin daha sonra belirleneceğinin hüküm altına alınmasına karşın, imâl edilmesinin doğru olmadığını, dava dışı Hilal İnşaat isimli firma ile yapılan sözleşmenin bu işle ilgisinin olmadığını, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, inşaat bilirkişisinin 14.12.2015 tarihli ek raporunda belirtilen 5.480,00 TL üzerinden dava kabul edilmişse de, yapılan araştırma ve inceleme yeterli olmadığı gibi, hukuki değerlendirmede de hataya düşülmüştür.

Mahkemece, inşaat bilirkişisinin 14.12.2015 tarihli ek raporunda belirtilen 5.480,00 TL üzerinden dava kabul edilmişse de, yapılan araştırma ve inceleme yeterli olmadığı gibi, hukuki değerlendirmede de hataya düşülmüştür.

Şöyleki; Taraflar arasında 18.01.2012 tarihli sözleşme ile davalı iş sahibine ait dairelerin iş ve dış kapılarının imalâtı üstlenilmiştir. Sözleşmede kapıların imalâtı için iş sahibinin yazılı talimatı olması gerektiği kabul edilmiş, ne var ki aradan makul süre geçmesine rağmen iş sahibi yazılı bir bildirimde bulunmamıştır. Yine, iş sahibi tarafından 85 adet daire kapısının da başka bir yükleniciden temin edildiği de mahallinde yapılan keşif sonucu anlaşılmış olup, bodrum katta istiflenmiş halde bulundurulduğu da anlaşılmıştır. Esasında binadaki dairelerin kapılarının montaja hazır hale geldiği de anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı yüklenicinin kusuru olmaksızın sözleşmenin iş sahibi tarafından eylemli olarak feshedildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı yüklenici müspet zarar kapsamında “kar kaybını” istemekte haklıdır. Mahkemece bu doğrultuda araştırma ve inceleme yapılmadan karar verilmesi hatalı olmuştur.

Bu nedenlerle mahkemece yapılacak iş, ahşap imalât konusunda uzman teknik bilirkişiler ve mali müşavir bilirkişi atanmak suretiyle oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi kurulundan kar kaybı hesabı yaptırılmak suretiyle davacının alacağının mülga 818 sayılı BK'nın 325. maddesi gözetilerek hesaplanması ve alınacak rapora itirazların karşılanması, önceki kararı davalının temyiz etmediği de gözetilerek kazanılmış hak ilkesi uyarınca karar verilmesinden ibarettir.

Öte yandan davalı iş sahibi Konut Yapı Kooperatifi olup, dava tarihi itibariyle görev ilişkisi söz konusu olduğundan ve davalı tacir olmadığından davaya “Asliye Hukuk Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken “Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla” bakılarak karar verilmesi de hatalı olmuştur.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 16.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8231, Karar No: 2022/5170, Tarih: 22.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/8231 E.  ,  2022/5170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 03.03.2020 tarih ve 2017/1313 E- 2020/162 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce verilen 09.10.2020 tarih ve 2020/579 E- 2020/606 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 21.06.2022 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı asil ... ile vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 84 yaşında olup kendi halinde yaşayan müvekkilinin kimse ile büyük çapta alışverişinin bulunmadığını, 17.10.2017 tarihinde köyündeki bağ evine kendini kargocu olarak tanıtan bir kişinin kolisinin olduğunu söyleyerek teslim amaçlı müvekkiline iki imza attırdığını, kolinin içinden sucuk ve peynirin çıktığını, dolandırıcılık olduğunu düşünen müvekkilinin savcılığa şikayet dilekçesi verdiğini, 15.11.2017 tarihinde banka hesaplarına haciz konulduğunu ve araştırdığında 1.250.000 TL bedelli senede dayalı olarak hakkında takip başlatıldığını öğrendiğini, bonolardaki imzalar ile diğer yazıların ayrı kalemle oluşturulduğunu, davalıyı tanımayan, onunla kambiyo senedine dayalı bir ilişkiye girmeyen müvekkilinin düzenleme tarihinde hastanede yatılı tedavi gördüğünü ileri sürerek Kayseri 8. İcra Müdürlüğünün 2017/12582 Esas sayılı dosyasında takibe konu bono ve ferilerinden dolayı borçlu olunmadığının tespitini, kötüniyet tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tarafların uzun yıllardır tanıştığını, müvekkilinin ilk başta sadece davacının olduğunu bildiği ama ilerleyen aşamalarda davacıya ve ailesine ait, davacının torunu tarafından işletilen Uçak Restaurant işletmesiyle yapılan ve müvekkili ile abisinin adına Reyhan Tohum Yem Tarım Ür. Hay. Gıda Nak. Dış Tic. Ltd. Şti. ile ilgili temin edilen malların ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle ve ayrıca yine davacıya o dönemde gerek bizzat gerek torunu vasıtasıyla müvekkilinin verdiği nakti paralar, bu şahıslar için çekilen krediler, müvekkilinin kredi kartından yapılan ödemeler neticesinde oluşan bir borç ilişkisi bulunduğunu, davalının iyi ilişki kurduğu davacıya güvenip kredi çektiğini, parasını davacıya verdiğini, kredi kartlarını davacıya kullandırdığını, nakit paralar verdiğini, davaya konu bonoyu davacının müvekkiline verdiğini savunarak davanın reddini, kötüniyet tazminatının tahsilini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, senede karşı senetle ispat kuralı geçerli ise de hile iddiası gözetilerek alınan tanık beyanlarının davacının iddiasını desteklemediği, savcılık soruşturmasında verilen takipsizlik kararının kesinleştiği, taraflar ticari defter tutmadıklarından ticari defter incelemesi yapılmadığı, kambiyo senetlerinin ticari defterlere kayıt zorunluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, bononun tehdit ve hile ile düzenlendiği ve bedelsiz kaldığı iddiasının davacı tarafça kanıtlanması gerektiği, bu konuda mahkemeye yazılı bir delil sunulmadığı, davaya konu bononun, hile yolu ile alındığı ileri sürülmüşse de, tanıkların anlatımlarının duyuma dayalı olduğu, davacının iddialarını desteklemediği, bononun tanzim anına ilişkin doğrudan bilgilerinin bulunmadığı, hilenin kesin, net, inandırıcı delillerle kanıtlanamadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 22/06/2022 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, hile hukuki nedenine dayalı menfi tespit istemine ilişkindir.

Davaya mesned kambiyo senedi, 06.01.2017 tanzim, 15.06.2017 vaade tarihli, 1.250.000,00 TL bedelli alacaklısı ..., borçlusu ... olan ve bedel hanesi boş bırakılan bonodur.

Davanın niteliği itibariyle tanık dahil iddia ve savunmanın her türlü yasal delille ispatlanması mümkündür.

KARŞI OY

Dava, hile hukuki nedenine dayalı menfi tespit istemine ilişkindir.

Davaya mesned kambiyo senedi, 06.01.2017 tanzim, 15.06.2017 vaade tarihli, 1.250.000,00 TL bedelli alacaklısı ..., borçlusu ... olan ve bedel hanesi boş bırakılan bonodur.

Davanın niteliği itibariyle tanık dahil iddia ve savunmanın her türlü yasal delille ispatlanması mümkündür.

Bononun tanzim tarihi itibariyle, 83 yaşında olup, yaşlılık ve hastalıklara bağlı, sağlık sorunları yaşayan Yeşilhisar İlçesi, ... Köyünde bağ evinde oturan herhangi bir ticari faaliyeti bulunmayan, yurtdışında işçi olarak çalışmakta iken emekli olarak hayatını idame ettiren davacıya 17.10.2017 tarihinde kendini kargocu olarak tanıtan bir kişi tarafından koli getirilerek teslim edildiği, teslimata ilişkin davacının iki adet imzasının alındığı, daha sonra koli açıldığında içinden sucuk, çemen ve tulum peyniri ile bir kartvizitin çıktığı, kartvizitteki telefonun aranması üzerine ilgili kişinin koliyi kendisinin göndermediğini bildirdiği, davacının durumdan şüphelenerek köy muhtarı ve eşi ile birlikte aynı gün olaya ilişkin tutanak tuttukları, ertesi gün 18.10.2017 tarihinde de Yeşilhisar Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2017/552 soruşturma dosyasında şikayetçi olduğu, 17.10.2017 tarihli tutanak, savcılık dosyası ve tutanak tanıklarının mahkeme huzurundaki beyanları ile sabittir.

Daha sonra davacı 17.11.2017 tarihinde Yeşilhisar Cumhuriyet Başsavcılığı’na bir şikayet dilekçesi daha vererek, 15.11.2017 tarihinde bankaya işlem yapmak üzere gittiğinde banka hesaplarına haciz konulduğunu, araştırdığında Kayseri 8. İcra Müdürlüğü’nün 2017/12582 sayılı dosyasında 25.10.2017 tarihinde davalı tarafından davaya konu bono nedeniyle takip yapıldığını öğrendiğini, takip alacaklısını tanımadığını, aralarında hiçbir ilişki bulunmadığını, bononun tanzim tarihi itibariyle hastanede yattığını ve ameliyatlı olduğunu, davalıya hiçbir şekilde bono vermediğini, borçlu olmadığını bildirerek, şikayetçi olmuş, davacının vaki şikayeti sonucunda Yeşilhisar Cumhuriyet Başsavcılığı’nca kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, davacının karara itirazının Sulh Ceza Mahkemesince reddedildiği, davacının 29.04.2020 tarihinde kanun yararına bozma başvurusunda bulunduğu henüz sonuçlanmadığı görülmüş olup, bononun tanzim tarihi itibariyle davacının ameliyatlı olduğu ve hastanede yattığı özel İbni Sina Hastanesi’nin 17.11.2017 tarihli yazı cevabından anlaşılmıştır.

Davalı ise, polis memurluğundan emekli olduğunu, aile şirketi kurduklarını, gıda-yiyecek işi ile iştigal ettiğini, davalının torununun işlettiği Uçak Restourant isimli işyerine et vb. Gıda maddeleri verdiğini, bedelini tahsil edemediğini, davacının borca karşılık dava konusu bonoyu verdiğini, davacı ile bononun verilmesi hususunda karşılıklı görüşmeleri olduğunu, davacının hastaneye yatırılması sırasında ilgilendiğini, bu sırada davacının bonoyu verdiğini, tanıklarının bulunduğunu bildirmiştir.

Davalı tanıkları, davalı ile Uçak Restourant işletmecisi davacının torunu arasındaki ilişki ile kendilerinin davalıya verdikleri ancak davalıdan tahsil edemedikleri alacaklarına ilişkin beyanda bulunmuşlar, adı geçen tanıkların bononun düzenlemesi ile ilgili bilgi sahibi olmadıkları anlaşılmıştır.

Davacının dinlenen diğer tanıkları da, davacının hastaneye yatışı ameliyat ve tedavi sürecinde yanında olduklarını, davalıyı hiç görmediklerini beyan etmişlerdir.

Davalının savunmasında bildirdiği, davacının torunundan alacaklarına, davacının bu borçları üsetlendiğine, dava konusu bononun bu şekilde düzenlendiğine ilişkin hususlar kanıtlanmamıştır.

Davacıya 17.10.2017 tarihinde gelen koli için davacının iki adet imzasının alındığı, koli içindeki ürünleri davacının istemediği gibi kartvizitte yazılı kişinin de koliyi gönderdiğini kabul etmediği, bu suretle kolinin, davacının imzasını temin etme amacına yönelik olarak gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bononun tanzim tarihinde davacının hastanede yattığı sabit olup, davalı savunmalarının aksine dönem içinde davacının bonoyu imzaladığı ispatlanamamıştır.

Kaldı ki 83 yaşında, hastanede ameliyat için bulunan, 06.01.2017 tanzim tarihinde 1.250.000,00 TL gibi yüksek miktarda bir bonoyu, aralarında hiçbir ticari ilişki, mal alışverişi olduğu ispatlanamayan davacının düzenleyerek davalıya vermesi hayatın olağan akışına aykırıdır.

Dava konusu bononun, davacının koli teslimi sırasında verdiği iki adet imzadan yararlanılmak suretiyle oluşturulduğu, bononun hileli düzenlendiği dosya içeriği ile anlaşıldığından dava kabul edilmek üzere Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekirken, yazılı şekilde davacının temyiz isteminin reddi ile kararın onanmasına ilişkin çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2007/10490, Karar No: 2008/3187, Tarih: 11.03.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/10490 E.  ,  2008/3187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tavşanlı 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :10.04.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* temyiz eden Yaşar Soysal vekili Avukat R. G.. geldi.Karşı taraf tebligata rağmen gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı dava dilekçesinde terditli olarak Türk Medeni Kanununun 145. maddesi gereğince mutlak butlana dayalı evliliğin iptalini istemiş, bu kabul edilmediği takdirde nisbi butlan nedeniyle evliliğin iptalini bu da olmadığı takdirde akıl hastalığına dayalı boşanma isteminde bulunmuştur. Mahkemece davacının davası Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi gereğince kabul edilerek tarafların boşanmasına karar verilmiş ise de; olayda Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi koşulları oluşmamıştır. Bu nedenle davacının mutlak butlan; nisbi butlan ve akıl hastalığına dayalı istemlerinin incelenerek varılacak sonucuna göre karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 550.00 YTL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.03.2008 Salı
Yargıtay — Esas No: 2006/14577, Karar No: 2006/17407, Tarih: 26.09.2006

12. Hukuk Dairesi 2006/14577 E., 2006/17407 K.

**12. Hukuk Dairesi 2006/14577 E., 2006/17407 K.**

**- ÇEKTE ZAMANAŞIMI**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 71 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 170 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 663 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 726 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 730 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine, bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

TTK'nın 730/18. maddesinin göndermesi ile çekler hakkında uygulanması gereken aynı Kanun'un 663. maddesine göre, müruruzamanı kesen muamele her kim hakkında vaki olmuşsa ancak ona karşı hüküm ifade eder. Somut olayda, borçlu şirkete 10.11.2004 tarihinde örnek 163 numaralı ödeme emrinin tebliğ edildiği ve bu tarihten, borçlunun zamanaşımı itirazında bulunduğu 16.01.2006 tarihine kadar hakkında zamanaşımını kesen hiçbir işlem yapılmadığı anlaşılmıştır. İcra takibinin diğer borçlusu Tamer hakkında yapılan zamanaşımını kesen işlemlerin şikayetçi borçlu yönünden hüküm ifade etmesi de mümkün olmadığından, TTK'nın 726. maddesinde yazılı 6 aylık zamanaşımı süresi dolmuştur. O halde, mahkemece, müşteki borçlunun zamanaşımı itirazının kabul edilerek, İİK'nın 170/b maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanun'un 71/son maddesi yollaması ile 33/a maddesi gereğince hakkındaki icranın geri bırakılmasına karar verilmesi gerekirken şikayetin reddi isabetsizdir.

Sonuç: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK'nın 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13433, Karar No: 2015/39371, Tarih: 09.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/13433 E.  ,  2015/39371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanıklar... ve ... ile suç ortakları olup yaş küçüklüğü nedeniyle ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2007/58 sayılı dosyasında ayrı yargılamaları yapılan ...ve...'in birlikte hareket ederek bıçak tevcih edip etkili eylemde bulundukları, yakınanın cep telefonunu ve 3 TL parasını zorla aldıkları, müracaat üzerine, 22.11.2007 tarih 23:35 saatli ve 23.11.2007 tarih 11:20 saatli tutanakların içeriğine göre, ilk olarak sanıklar ... ve ...'ın polisçe yakalanıp, suça konu telefonu suç eşyasını satın alma suçundan yargılanıp beraat eden ...'a sattıklarını beyan ederek işyerini gösterdikleri, olayı doğrulayan ...'den alınan telefonun yakınana iade edildiği, 2007/58 esas sayılı dosyada, 12.02.2008 tarihli oturumda tanık olarak dinlenen ...'in, sanık ...'ın babasının, 15 gün kadar önce yanına gelip tüm zararını karşıladığını ifade ettiği, temyize konu bu dosya kapsamında 04.11.2009 günlü celsede ...'in beyanı alındığında, 2007/58 esas sayılı dosyadaki ifadesinin doğruluğunu kabul ettiği, yakınanın 09.03.2011 tarihli oturumda, iadesi yapılmayan 3 TL'yi geri istemediğini ve sanıklar hakkında etkin pişmalık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterdiğini söylediği anlaşıldığından, 20.07.2009 gün ve 2009/4219 esas sayılı iddianame ile sanıklar ... ve ... hakkında yakınana yönelik yağma suçundan dava açıldığı ve mahkemenin 07.08.2009 tarihli kararı ile iddianamenin kabulü kararı verilerek kovuşturmaya başlandığı hususları dikkate alındığında, suçtan kaynaklanan zararın sanıklarca soruşturma aşamasında giderildiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-) T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklardan, yargılandıkları suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar .... ve .... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1417, Karar No: 2014/2728, Tarih: 29.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1417 E.  ,  2014/2728 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2013/116770

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesi

(Kapanan Kartal 3.Ağır Ceza Mahkemesi)

TARİHİ VE NO: 27/12/2012, 2011/143 (E) ve 2012/480 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Durmuş’un, mağdur Salim'i kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- Sanığın cezai ehliyetine ilişkin Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 26.07.2010 tarihli raporu ile Adli Tıp 4. İhtisas Kurulu'nun 19.10.2012 tarihli raporu arasında farklılık bulunması karşısında, sanığın ceza ehliyeti konusunda Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alındıktan sonra hukuki durumunun takdiri gerekeceği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule ve uygulamaya göre de;

2- Hükümde TCK.nun 32/1. maddesinin de uygulama maddesi olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- CMK.nun 325/1 maddesi uyarınca hakkında güvenlik tedbirine hükmolunan sanığa yargılama giderlerinin de yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin Hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 29/04/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.