muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3827, Karar No: 2023/8490, Tarih: 06.11.2023

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; PKK/KCK terör örgütü güdümünde internet üzerinden yayın yapan http://www.fıratnews.eu internet sitesinin 17.09.2012 tarihli yayınında yer alan haberde “KCK Yürütme Konseyi Başkanı...: ... Halkı Cezaevi Direnişini sahiplenmeli, Cezaevinde direniş başlatmış olan tüm arkadaşları selamlıyor, kendilerine başarılar diliyorum. Tüm halkımız cezaevinde gelişen ve her sahada yükselen bu direnişe daha güçlü sahip çıkmalı ve katılım göstermelidir” şeklinde çağrı yapıldığı, bunun üzerüne sanığında içerisinde yer aldığı yaklaşık 20 kişilik grubun “biji serok ...”, "Yaşasın başkan ...", "Sıkıyorsa gelin yakalayın" şeklinde sloganlar attığı, Ayrıntıları Dairemizin 09.02.2016 tarih ve 2015/7466 Esas, 2016/1025 sayılı Kararında açıklandığı üzere; olay tarihi ve yeri, sanığın muhatap kitle üzerindeki etkisi, atılan sloganın terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da bu yöntemlere başvurulmasını teşvik eden bir muhteva da içermediğinin anlaşılması karşısında terör örgütü propagandası suçunun unsurlarının oluşmadığı ancak; atılan sloganın, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/9-69-99 sayılı ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.06.2002 tarih 5079-6668 sayılı kararlarında da işaret olunduğu üzere TCK'nın 215. maddesinde düzenlenen "kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde suçu ve suçluyu övme" suçunun oluşacağı, somut olayda ise 5237 sayılı TCK'nın 215 inci maddesinin düzenleniş biçimine göre bu suçun oluşabilmesi için suç ve suçluyu övmenin kamu düzeni açısından açık ve yakın tehlike oluşturması gerektiği, bu tehlikenin soyut değil somut bir tehlike olmasının arandığı, somut olayda ise sanık tarafından atılan sloganlar sebebiyle değil örgüt çağrısı üzerine toplanan kalabalığın güvenlik güçleri tarafından dağıtılması üzerine binalara ve araçlara zarar verme eylemlerini icra ettikleri, atılan sloganlar ile verilen zararlar arasında illiyet bağının bulunmadığı bu sebeple kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlikenin meydana getirildiği belirlenemediğinden sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3-Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

3-Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

A-Dosya kapsamına göre, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurulup somut olay ve gerekçesiyle, tayin olunan cezadan TCK'nın 220. maddesinin 6. fıkrasının 2. cümlesinde yer alan düzenleme uyarınca, cezadan indirim yapılıp yapılmaması hususunun karar yerinde tartışılıp değerlendirilmesiyle karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

B-Kabul ve uygulamaya göre de;

a-Sanığın hangi eylemi nedeniyle silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek suçundan cezalandırılmasına karar verildiğinin gerekçede gösterilmemesi,

b-Gerekçeli karar başlığında suç adının "Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme" yerine "silahlı terör örgütü üyesi olma" suçu şeklinde belirtilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

A. Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12/10/2022 tarihli ve 2021/425 Esas, 2022/304 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii ile katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme ve suç ve suçluyu övme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemi

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2021/425 Esas, 2022/304 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11869, Karar No: 2021/10933, Tarih: 27.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/11869 E.  ,  2021/10933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nin 44. maddesinde “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılır” hükmüne yer verilmesi, bir fiilden kastedilenin sanığın hareket veya hareketlerinin bir sonucu elde etmeye (bir suçu işlemeye) yönelik olması, bu nedenle de fiilde birden fazla hareketin bulunabilmesi karşısında; sanığa ait satış standında suç tarihinde yapılan aramada 1 adet bandrolsüz kitap, toplamda 9 adet başka eser veya yayınevlerine ait bandrolleri olan kitaplar ile 50 adet sahte bandrollü kitap ele geçirildiği nazara alındığında, sanığın eylemlerinin TCK'nin 44. maddesi aracılığıyla 5846 sayılı Kanun'un 81/9. maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 71/1, 81/13. maddeleri uyarınca hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, BOZULMASINA, yeniden yapılacak yargılamada CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/490, Karar No: 2015/241, Tarih: 23.03.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/490 E.  ,  2015/241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62/1, 52/2, 51/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın işçi olarak çalıştığı işyerinde yapılan haciz işlemi sonrasında yediemin olarak kendisine teslim edilen malların satışı için adrese gidildiğinde malların yerinde olmadığı ve adresin boşaltıldığının 11.05.2009 tarihli tutanak ile belirlenmesi karşısında; sanık savunması ve dosya kapsamından eylemin ön ödeme kapsamında dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılması nedeniyle mahcuzların kaybolmasına neden olma suçunu oluşturacağı ve hukuki durumun TCK'nın 289/3. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 23.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23215, Karar No: 2017/17161, Tarih: 03.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/23215 E.  ,  2017/17161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalı ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ile davalı ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare ile davalı ... vd. vekillerinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Bozma öncesi verilen hüküm bozma ilamı ile ortadan kalktığından, tescil hususunda yeniden karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinden (ilişkin Tapu Müdürlüğüne yazı yazıldığından yeniden yazı yazılmasına yer olmadığına,) cümlesinin çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4233, Karar No: 2018/2864, Tarih: 15.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/4233 E.  ,  2018/2864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 10/12/1997 tarihinde ... Bank A.Ş. de çalışmaya başladığını, ardından anılan bankanın ... Bank tarafından satın alınması ile bu yeni işyerinde aynı koşullar altında çalışmaya devam ettiğini, ardından bankanın davalı ...Ş. ye satılması nedeniyle, davalı işyerinde çalışmalarına kesintisiz olarak devam ettiğini, SGK’ya başvurarak, kıdem ve prim gününün hesaplanmasını talep ettiğini, ardından kurumdan aldığı belge ile birlikte davalıya başvurarak emekliliğin dolması nedeniyle işten ayrılacağını, kıdem tazminatı ve diğer haklarının kendisine ödenmesini talep ettiğini, davalı bu talep üzerine verdiği cevabında, emeklilik isteğinin temelde kabul edildiğini, "fakat başka bir işyerinde çalışmak için işten ayrılması nedeniyle kendisine kıdem tazminatı ödenemeyeceğini, emeklilik yaşını beklemek zorunda olan işçilerin başkaca çalışma olmaksızın işyerinden ayrılmaları halinde kıdem tazminatı alabileceğini " belirttiğini, davacının yasanın kendisine tanıdığı hakka dayanarak iş sözleşmesini bozduğunu, işten ayrıldıktan sonra başka bir işyerinde çalışmaya başlamadığını, kıdem tazminatının davacıya ödenmediğini, fazla mesai alacaklarının davacıya ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının emeklilik nedeniyle değil başka bir bankada çalışmak üzere işten ayrıldığını, halen o banka da çalıştığını, 1475 sayılı yasaya 4447 sayılı yasa ile eklenen düzenlemenin amacının, prim ödeme günü ve sigortalılık süresi yönünden emeklilik hakkı kazansa da, diğer bir ölçüt olan emeklilik yaşını beklemek zorunda olan işçinin, bundan böyle çalışma olmaksızın işyerinden ayrılmaları halinde kıdem tazminatı alabileceği olduğunu, ancak bu hakkı başka bir iş yerinde çalışmak için işyerinden ayrılanların kullanamayacağını, davacının gerçek iradesinin emeklilik olmaması nedeniyle bu talebinin yersiz olduğunu, davacı ile aralarında imzalanan hizmet sözleşmesinin 2. maddesi uyarınca aylık ücretin, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücretini de içine alacak şekilde düzenlendiğini, işyerinde yoğun mesai uygulaması olmadığını, davacının sürekli olarak fazla mesai yaptığı iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hüküm altına alınan fazla mesai ücreti talebinde, bu alacak hesaplanırken, davacının fiilen çalışmadığı ve yıllık izinde geçirdiği sürelerin dışlanmaması hatalıdır.

3-Dava belirsiz alacağın bir türü olan kısmi eda külli tespit davası olarak açılmış olup, bu dava türünde faiz başlangıcı yönünden Dairemiz uygulaması kısmi dava esaslarıyla aynıdır. Bu itibarla kıdem tazminatı dışındaki alacaklar bakımından dava dilekçesi ile istenen kısma dava tarihinden, ıslah (talep arttırımı) ile artırılan miktarlar bakımından ise ıslah (talep arttırımı) tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9283, Karar No: 2012/12051, Tarih: 24.09.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/9283 E.  ,  2012/12051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, dört adet bağımsız bölüm, on adet taşınmaz, bir adet kooperatif hissesi, üç adet araç, bir adet menkul eşya ve murise ait banka hesabındaki para üzerindeki ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece kısa kararda davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verildikten sonra aynı gün verilen diğer bir kısa kararda bir kısım taşınmazın, kooperatif hissesinin, araçların ve menkul eşyanın satılarak ortaklığının giderilmesine karar verilmiş, bir kısım taşınmaz ve banka hesabında bulunan para yönünden talep atiye bırakıldığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bu durumda Mahkemece verilen ve birbiri ile çelişen iki farklı kısa karar bulunmaktadır.

10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 24/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/401, Karar No: 2011/4252, Tarih: 05.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/401 E.  ,  2011/4252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, akde aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde davalının müvekkiline ait taşınmazda 15.5.2008 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli sözleşme ile kiracı olduğunu, davalının kira sözleşmesinin 26.maddesine aykırı hareket ederek sürekli komşuları ile kavga edip, onları rahatsız ettiğini belirterek akde aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı, kimseyi rahatsız etmediğini ve davanın reddini savunmuştur.

Dava ve taraf ehliyeti kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece resen gözönünde tutulur. Dosya içerisinde bulunan 4.5.2010 tarihli Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden verilen sağlık kurulu raporundan davalının ayrışmamış şizofreni hastası olduğu anlaşılmış ve kendisine vasi tayininin gerekli olduğunun bildirildiği görülmüştür. Bu durumda davalıya M.K.405.maddesi gereğince vasi tayin ettirilerek tayin edilen vasi huzurunda davanın görülmesi gerekirken, mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan savunma hakkı kısıtlanacak şekilde karar verilmesi hatalı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 5.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10530, Karar No: 2023/1208, Tarih: 22.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10530 E.  ,  2023/1208 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı-karşı davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 27.06.2018 tarihinde evlendiklerini, müşterek çocuklarının bulunmadığı, davalının evlilik birliği içinde sürekli sebepsiz yere sorun çıkarıp huzursuzluk çıkardığını, müvekkilinin işte gittiği bir gün davalının evden ayrılıp boşanmak istediğini söylediğini, 23.01.2019 tarihinde davalının kız kardeşi aracılığıyla barışmak istediğini söylemesi üzerine müvekkilinin evliliklerine bir şans daha verdiğini, ancak davalının yoktan yere tartışma çıkarıp sinirlendiğini, müvekkiline hakaret ettiğini, müvekkilinin onur ve gururunu incittiğini, tarafların aynı evde iki yabancıya dönüştüğünü, davalının odasını ayırdığını, evlilik birliğinin devamına imkan kalmadığını ileri sürerek, tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki iddiaları kabul etmediklerini, tarafların tanışma aşamasında davacının müvekkilinin çalışmasını gerek olmadığını, gayrimenkulleri olduğunu müvekkiline bakabileceğini söylemesi, müvekkilinin de astım hastası olup çalışmakta zorlanması nedeniyle işini bırakarak davacı ile evlendiğini, davacının evliliğin ilk günlerinde mutfak lavabosunda elini, yüzünü, burnunu yıkaması üzerine müvekkilinin uyarması üzerine 15 gün boyunca küstüğünü, davacının müvekkilinin hiçbir maddî ihtiyacını karşılamadığını, ekonomik şiddet uyguladığını, aldığı parayı alkole yatırdığını, davacının kışın doğalgazı kapatması nedeniyle günlerce kombi bozuk diye soğukta oturduğunu, komşusunun kombiye bakıp bozuk olmadığını söylemesi üzerine davacıya durumu söylediğinde "anlamadın mı salak ben kapattım" dediğini, müvekkilinin parasızlık ve davacının zorlaması yüzünden işe girdiğini ancak hastalığı nedeniyle işten ayrılmak zorunda kaldığını, tarafların aynı evde yabancı gibi yaşadıklarını, davacının evde hiç konuşmadığını, aynı odada oturmadığını, aynı sofrada yemek yemediğini, ayrı odalarda yaşadıklarını, müvekkilinin davacının tüm bu kusurlarına dayanamayarak evden ayrılarak oğlunun yanına sığındığını, davacının ısrarı üzerine geri döndüğünü ancak bütün kusurlu davranışlarının devam ettiğini, iddiaların aksine davacının müvekkiline hakaret ve küfür ettiğini ileri sürerek, asıl davanın reddine, karşılık davalarının kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, müvekkili lehine 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakana, 25.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminata takdirine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin kadın ile konuşmadığı, iletişim kurmadığı ve aynı sofrada beraber yemek yemediği, ayrı odalarda kaldıkları, erkeğin eve alkollü ve geç geldiği zamanlar olduğu, erkek kadının evlenerek ...' e yanına taşınmasını sağlasa da kadına evlenmeden önce verdiği ''çalıştırmayacağım seni rahat ettireceğim'' sözlerinin hiç birini tutmadığı, evin ve kadının maddî giderlerini karşılama konusunda maddî gücü olsa da ihmalkar davrandığı, en son eve gıda malzemesi de almamaya başladığı, ekonomik sebeplerle kadının astım hastası olmasına rağmen kısa bir dönem çalıştığı, kadın evdeyken ve ev soğuk iken erkeğin kombiyi kapattığı, erkeğin ayrılmadan önce son bir ay evin maddî ihtiyaçlarını karşılamayı ihmal ettiğine dair eve bir damacana su bile almadığını' ve birlik görevlerini ihmal ettiğini kabul ettiği, erkeğin açtığı boşanma davasında dayandığı vakıaları ispat edemediği, kadına atfedilebilecek bir kusur bulunmadığı, erkek tarafından gerçekleşen bu tutum ve davranışlar ile taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizliğin mevcut olduğu, davacı-karşı davalı erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile, davacı-karşı davalının açtığı asıl boşanma davasının reddine, davalı-karşı davacının açtığı karşı boşanma davasının kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmasına, davalı-karşı davacı kadın lehine aylık 550,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalı-karşı davacı kadının tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile 10.000,00 TL maddî, 5.000,00 TL manevî tazminatın boşanma kararı kesinleştikten sonra yasal faizi ile birlikte davacı-karşı davalı erkekten alınarak davalı-karşı davacı kadına verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-karşı davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, evliliğin kırk gün sürdüğünü, kadının müvekkiline hakaret ettiğini yatağı paylaşmadığını ve müşterek evi terk ettiğini, kadının kusurlu olduğunu, nafaka ve tazminata karar verilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu beyanla, asıl davanın reddi, karşı davanın kabulü, boşanma, tedbir nafakası, yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç