muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9947, Karar No: 2015/11363, Tarih: 02.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/9947 E.  ,  2015/11363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 11. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2015

NUMARASI : 2015/56-2015/80

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/02/2015 tarih ve 2015/56-2015/80 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı S.. A.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili bankanın kredi müşterisi olan dava dışı .... Film Yapım Dağıtım ve Reklamcılık A.Ş. ve dava dışı ......... İletişim Sistemleri Elektronik San. ve Tic. A.Ş lehine davalı S.. A..'in ve davalı şirketin müteselsil kefaletiyle krediler kullandırıldığını, borcun ödenmemesi üzerine kredi hesabının kat edildiğini, akabinde davalı S.. A.. aleyhine haciz yoluyla ilamsız takip başlatıldığını ileri sürmüş ve ihtiyati haciz istemli olarak 103.306,51 TL alacağın davalılardan tahsili talep ve dava etmiştir.

Mahkemece dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, davanın genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkin olduğu, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesi ve aynı Yasa'nın 5/3 maddesine göre davanın asliye ticaret mahkemesince görülmesi gerektiği gerekçesiyle, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı S.. A.. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davalı S.. A.. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı S.. A.. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5419, Karar No: 2019/2968, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5419 E.  ,  2019/2968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1233, Karar No: 2011/7324, Tarih: 16.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/1233 E.  ,  2011/7324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

Aynı kamulaştırmaya ilişkin Dairemizce geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvellerine göre (ör; ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/119 E.-456 K., Dairenin 2010/1627 E.-8435 K.) biber ürününün 2008 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi 2.150 kg olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda daha yüksek verim (2.350 kg) üzerinden hesap yapılması doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan bozmaya uygun ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4500, Karar No: 2024/6779, Tarih: 25.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4500 E.  ,  2024/6779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/382 Esas, 2023/980 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

(... ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI :2008/423 E. - 2020/713 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

(... ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI :2008/423 E. - 2020/713 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ...'nin müzik eserleri yayımcısı olduğunu, ...'in "Peter ve Kurt" isimli eserlerine ilişkin mali hakları ...'in mirasçıları ile akdedilen sözleşme ile devralarak söz konusu eser üzerindeki mali hakların sahibi haline geldiğini, sözleşme uyarınca müvekkili şirketin "Peter ve Kurt" isimli esere ilişkin diğer mali haklar yanında bu eserin Türkiye'de temsil hakkının da sahibi olduğunu, üçüncü kişilere söz konusu eserin 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 24 üncü maddesi uyarınca temsil hakkının belli bir bedel karşılığında kullanma iznini verebilme yetkisine sahip olduğunu, davalının müvekkilinin izni olmadan 23 Nisan 2004, 18 Şubat 2007, 4,18 ve 25 Mart 2007, 8,15 ve 23 Nisan 2007, 13 Mayıs 2007, 21 Ekim 2007, 25 Kasım 2007, 16 Aralık 2007, 10,18 Şubat 2008, 20 Ocak 2008, 20 Mart 2008, 6 Nisan 2008, 18 Mayıs 2008 tarihlerinde izinsiz olarak kullanıldığının tespitinin yapıldığını, daha ne kadar kullanıldığının tespitinin yapılamadığını, eser üzerindeki haklara tecavüz anlamına geldiğini, haksız bir menfaat temin ettiğini, notaların izinsiz olarak kullanıldığını bunun içinde 5846 sayılı Kanun uyarınca müvekkilinin sahip olduğu mali haklara tecavüz oluşturduğunu, davalı yanın yarattığı tecavüz ve elde ettiği haksız menfaat nedeniyle 5846 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi uyarınca müvekkili ile bir sözleşme yapmış olsaydı ödeyecek olduğu bedelin üç katına kadar bir bedeli ödemekle yükümlü olduğunu, Türkiye şartlarına göre hesaplama yapılamayacağı, müvekkilinin uğradığı zararın söz konusu esere ya da mali haklarına sahip olunan başka eserlere ilişkin olarak üçüncü kişilere yaptığı sözleşmelerin emsal alınarak belirlenebileceğini, davalı ile sözleşme yapmış olsaydı eserin her bir temsili için 2.300,00 euro, notaların her bir temsildeki kulanım için 500,00 euro talep edebileceğini, davalının müvekkilinin üzerindeki hak sahibi olduğu eseri değişik tarihlerde en az 18 kez izinsiz olarak temsil etmesi nedeniyle müvekkilinin uğramış olduğu zararın en az 50.400,00 euro tutarında olabileceğini, bedelin üç katı olmasının hakkaniyet gereği olduğunu belirterek manevi tazminat ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 2.800,00 euronun davalıdan izinsiz temsil tarihinden itibaren bankaların euro için bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranının uygulanmasıyla hesaplanacak faiz ile birlikte fiili ödeme günündeki Türk Lirası karşılığının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın yasal dayanağının 5846 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi olarak gösterildiğini, söz konusu hükmün 5846 sayılı Kanun kapsamında bu talebin borçların teşekkülüne ilişkin hükümler çerçevesinde 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 41 inci maddesi gereğince haksız fiil sorumluluğuna dayandığını, buna istinaden söz konusu maddede haksız fiil sorumluluğunun failinin ve fiilin öğrenildiği tarihten itibaren bir yıl içinde davanın açılabileceğinin hüküm altına alındığını, davacının 2004 ve 2007 yılları içerisinde söz konusu hakların zamanaşımına uğradığını ve bu nedenle reddinin gerektiğini, dava dosyasına sunulan sözleşmedeki varislerin hukuki statülerinin tespitinin gerektiğini, dava dilekçesinde belirtildiği üzere izinsiz temsil hakkının taraflar arasında sözleşme yapılmış olsa idi o rakamın en az üç katını talep edebileceklerini iddia ettiklerini, mahkemeye sunulmuş olan Devlet Opera ve Balesi Genel Müdürlüğünün ... Hak alımları yönergesine dayanarak yabacı eserlere ilişkin telif haklarının opera eserlerinin Türkçeye uygulanması için hasılatın %20'si yabancı oratoryo, müzikal, operet, bale eserleri ve diğer müzikli sahne eserlerinin ..., çeviri, prozodi ve adaptasyonunu yapanlara hasılatın %15'i ve yabancı oratoryo, müzikal, operetin yalnızca ... çeviri ve diğer müzikli sahne eserlerinin ... çevirisi ve uygulaması için ise %10'u oranında kararlaştırıldığını, bu yönerge ile iddia edilen rakam arasında farkın çok fahiş olduğunu, Yargıtay ve emsal bilirkişi raporlarında tespit edilmesi gereken tazminat miktarının bu ihtarnameler doğrultusunda hesaplandığını, devlet kurumunun ticari amaç gütmediğini çocuklara operayı sevmek amacını taşıdığını, kazanç sağlama amacının olmadığını, dava konusu "Peter ve Kurt" oyununun çocuk oyunu olduğunu, üzerinde telif hakkı sorununun ortaya çıkması halinde sadece bu tür bir sözleşmenin esas alınarak bilirkişi raporunun oluşturulmasının hakkaniyet gereği olduğunu, davacı tarafın dava dilekçesinde yazarın telif haklarını elinde bulundurduğunu iddia etse de 5846 sayılı Kanun'un 42 nci maddesi gereğince öncelikle bu telif hakkının ülke içinde bir kurum tarafından karşılanıp karşılanmadığının tespit edilmesinin gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılamada hükme esas alınan bilirkişi raporuyla davalının ...'e ait "Peter ve Kurt" isimli eseri izinsiz ve hukuka aykırı olarak kullandığının tespit edildiği, kullanımın CD'den bir kullanım söz konusu olduğu, nota kullanılarak bir orkestra ile eser icra edilmemiş olsa da davacının dosyaya sunduğu sözleşmelerde, nota kullanılsın ya da kullanılmasın nota kirasının talep edilmiş olduğundan bu hususun dikkate alınmasının hakkaniyete uygun olduğu, 5846 sayılı Kanun'un 68 nci maddesi gereğince davacı hak sahibinin nota kirası bedelinin üç katını talep etme hakkının da bulunduğu, nitekim nota kirasının da vasıtalı temsil eyleminin karşılığı bir bedel olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının, davacının mali haklarının sahibi bulunduğu "Peter ve Kurt" adlı eseri izinsiz bicimde umuma açık olarak temsil ettirmesi eyleminin davacının eserden ... mali haklarına tecavüz oluşturduğunun tespitine, bu şekilde tecavüzün önlenmesine, davalının tecavüzünün 5846 sayılı Kanun'un 68 nci maddesi gereğince sonucunun ortadan kaldırılmasına, 5846 sayılı Kanun'un 68 nci maddesine göre izinsiz yayınlanan temsiller için 36.900x3=110.700,00 euro ve nota kiralama hakkı karşılığında tespit edilen 9.225x3=27.675,00 euro olmak üzere toplam temsiller ve nota kiralaması için 138.375,00 euronun temsil tarihinden itibaren bir yıllık mevduat hesabına ödenecek en yüksek faiz oranı yürütülerek fiili ödeme günündeki Türk Lirası karşılığının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin (12.825,00 euro) davacı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası ve Borusan Filarmoni orkestrasına dava konusu eserin icrası için nota kiralamasına dair sözleşmeleri ve bu sözleşmelerdeki bedellerin ortalaması esas alınarak, oyun şeklinde sahnelenmesi durumunda bunun 4 katının istenebileceği dikkate alınmak suretiyle 5846 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi uygulandığı, davalının kamu kurumu olması ve çocuklara yapılan bir gösterim olması sebeplerinin takdiri indirim için zorunluluk arz etmediği gibi bu yönde bir yasal düzenlemenin de bulunmadığı, gösterimlerde canlı orkestra kullanılmadığı, notaların CD'den çalındığı bu nedenle nota kiralamasının talep edilemeyeceği savunması ve istinaf sebebinin ise eserin izinsiz kullanıldığı gerçekliğini değiştirmeyeceği gibi kanunun düzenleniş amacı dikkate alındığında Yargıtay'ın aynı yöndeki CD kullanımın da ihlalin gerçekleştiğine dair içtihadı (Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 02.07.2013 Tarih 2013/9071 E., 2013/14042 K. sayılı ilamı) da dikkate alındığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, eserin izinsiz kullanılması nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, eserin izinsiz kullanılması nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.5846 sayılı Kanun'un 1, 3,6,14, 15, 16, 21,22,23,24,25, 52 ve 68 inci maddeleri.

3.Dairemizin 22.09.2021 tarih ve 2019/3472 E., 2021/5653 K. sayısı ile Dairemizin 14.05.2019 tarih ve 2017/4536 E., 2019/3748 K. sayılı ilamları.

3. Değerlendirme

1. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin karara yönelik davalı vekilinin aşağıdaki bendin apsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2.Dava, davacının mali hak sahibi olduğu musiki eserini davalının izinsiz kullanımının, eser üzerindeki haklarına tecavüz teşkil ettiğinin tespiti, mali haklara tecavüzünün önlenmesi, eserin temsil kullanım bedeli ile nota kira bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece, davacının hak sahibi olduğu yargılama konusu eseri ve hatta diğer eserleri, temsili karşılığı bir telif ücreti ile ayrıca nota kirası almak suretiyle üçüncü kişilere kullandırdığı, esasen bu bedelin bir bütün olarak temsil hakkının kullandırılması karşılığı olduğu,anılan eseri izinsiz biçimde, daha önce gerçekleştirilmiş tespitinden yararlanmak suretiyle vasıtalı temsilini sağlayanların nota kirasını ödemekten muaf tutulabilmelerinin mümkün olmadığı, aksi hâlde eser veya hak sahibinin eserden yararlanma biçimini münhasıran belirleme yönündeki hakkının yasaya aykırı biçimde kısıtlanmış olacağı gerekçesiyle davacının nota kirası istemini de yazılı şekilde kabulüne karar verilmiştir.

Oysa, nota kirası olarak alınan bedel eser notalarının yer aldığı kartonların veya kitapların fiziki nüshalarının geçici süreli kullanılması karşılığında alınan bir ücret olup, her ne kadar CD'den bir kullanım söz konusu olmakla ve nota kullanılarak bir orkestra ile eser icra edilmemiş olsa da davacının dosyaya sunduğu sözleşmelerde, nota kullanılsın ya da kullanılmasın nota kirası talep edileceğinin kararlaştırılmış olması karşısında davacı nota kirası da talep edebilecektir. Ancak, 5846 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi gereğince nota kirası hesabında 3 kat artırım yapılması mümkün olmadığından davacının nota kirasına ilişkin isteminin 3 kat artırım yapılarak yazılı gerekçe ile kabulü doğru görülmediğinden bozulması gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.09.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5337, Karar No: 2011/6653, Tarih: 02.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5337 E.  ,  2011/6653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BASKİL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/12/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 658 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında hazine adına tespitinin yapıldığını, tespite itiraz üzerine kadastro mahkemesince görevsizlik kararı verildiği halde taşınmazın tescilinin sehven davalı adına yapıldığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yargılamaya katılmadığı gibi davaya cevap da vermemiştir. Dosyadaki nüfus kaydından davalı M.’nın dava tarihinden önce öldüğü anlaşılmakla mirasçıları davaya dahil edilmişlerdir.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, dahili davalılar F... ve A... Tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi.  Gereği görüşülüp, düşünüldü.   Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.  Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, tapu iptali ve tescil istekli davalar, kayıt malikine husumet tevcih edilmek suretiyle açılır.

Davada, kendisine husumet yöneltilen kayıt maliki M... T...’ın davadan önce, 27.09.1996 tarihinde öldüğü dosya kapsamı ile sabittir.

04.05.1978 tarih ve 4/5 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, ölü kişi aleyhine dava açılmasına ve mirasçıların davaya dahil edilmek suretiyle davanın yürütülmesine olanak yoktur. Diğer bir söyleyişle, ıslah yoluyla dahi olsa, hasım değiştirme olanaksız bulunduğu gibi, davadan önce ölen davalının mirasçılarına dahili dava yolu ile taraf sıfatı kazandırılması mümkün değildir. Açıklanan bu husus kamu düzeni ile ilgili ve re'sen gözetilmesi gereken bir kural olup, dava şartıdır.

Hal böyle olunca; ölü kişi aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir. Dahili davalılar Fevzi ve Abdulkadir’in bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  02.06.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6945, Karar No: 2019/12294, Tarih: 25.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/6945 E.  ,  2019/12294 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanan TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1.a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 85/1, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına dair Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/10/2011 tarih ve 2007/844 E. 2011/1341 K. sayılı kararını müteakip sanığın denetim süresi içerisinde 25/05/2014 tarihinde kasten yaralama suçunu işlediği ve Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği ve hükmün 23/10/2014 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/03/2015 tarihli ve 2014/783 Esas, 2015/206 sayılı ilamını kapsayan dosya incelendi;

Olay günü saat 17:20 sıralarında, sanık ...'ın idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, 8.70 metre genişliğinde, asfalt kaplama, çalışma nedeniyle bir bölümü trafiğe kapatılan iki yönlü trafiğe açık hale getirilen bölümünde olay mahalline geldiğinde, seyrine göre yolun sağından karşıya geçmek üzere yola giren yaya ...’a aracının sağ ön sinyal ve far kısımlarıyla çarpması sonucu yayanın ölümü ile neticelenen olayda, sanığın tali kusurlu olduğu yönündeki mahkeme kabulü yerinde görülmekle yapılan incelemede;

CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrası uyarınca, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanık hakkında durumunun değerlendirilerek kısmi infaz veya koşulların varlığı halinde TCK'nın 50. ve 51. maddelerinin uygulanması suretiyle yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabileceği gözetilmeksizin, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işleyen ve kendisine yükümlülük yüklenmeyen sanık hakkında, yasal zorunluluk hali de bulunmadığı halde, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi yerine açıklanması geri bırakılan hükümle birlikte verilen hapis cezasının açıklanan hükümde adli para cezasına çevrilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasına çevrilmesine ve bir gün karşılığının belirlenmesine ilişkin uygulama maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün adli para cezasına çevirmeye ilişkin 4. bendinin hükümden çıkarılması ile yerine "Sanığa verilen hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesi göz önüne alınarak TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 605 gün adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddesi gereğince bir günlüğü taktiren 20,00 TL üzerinden paraya çevrilerek 12.100 TL adli para cezasına çevrilmesine," ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.