muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12513, Karar No: 2014/3215, Tarih: 10.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/12513 E.  ,  2014/3215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğa yaşı nedeniyle atanan ve varlığından haberdar olduğu müdafiinin yüzünde ve suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen 07.03.2012 tarihli hükmü, müdafiin CMUK.nun 310/1. maddesinde öngörülen süre içinde temyiz etmediği, yasal olarak gerekmediği halde hükmün suça sürüklenen çocuğa tebliğinin, temyiz için yeniden hak vermeyeceği değerlendirildiğinden müdafiinin yüzüne karşı verilen 07.03.2012 tarihli hükmü 1412 sayılı CMUK.nun 310/1.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 02.04.2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 10/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6552, Karar No: 2014/11360, Tarih: 19.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/6552 E.  ,  2014/11360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen ifaz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 12.09.2007 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 03.08.2012 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18212, Karar No: 2022/18038, Tarih: 29.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/18212 E.  ,  2022/18038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılaması sonunda davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilinin başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalı ... nezdinde düzenlenen Yangın Sinai İşletme Sigorta Poliçesi kapsamında teminat altına alınan davacıya ait iş yerinde 01.10.2018 tarihinde anılan sigorta poliçesi kapsamında temin edilen öğütücü makinenin (farin değirmeni) kırıldığını, makine tamirinin KDV dahil 163.039,77 TL bedele yaptırıldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 6.000,00 TL tazminatın riziko tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş; 07.01.2021 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini toplam 163.039,77 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, rizikonun teminat dışında kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulü ile 163.039,77 TL tazminatın 18.02.2019 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalı ... şirketinden alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş; karara, davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir. İtiraz Hakem Heyetince; itirazın reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, işyeri sigorta poliçesi ile temin edilen makine kırılmasından kaynaklanan zarar nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir. Somut olayda, ... tarafından davacı yararına davalı aleyhine tam nispi vekalet ücretine hükmedilmiş; davalı vekilinin ... nezdinde vekalet ücretine dair yapmış olduğu itiraz reddedilmiştir.

Sigortacılık Yasası 30/17 md. ve 19.01.2016 tarihli ve 29598 Resmi Gazetede yayımlanarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16. maddesinin 13. fıkrasına "(13) (Ek:RG-19/1/2016-29598) tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir.

Sigortacılık Yasası 30/17 md. ve 19.01.2016 tarihli ve 29598 Resmi Gazetede yayımlanarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16. maddesinin 13. fıkrasına "(13) (Ek:RG-19/1/2016-29598) tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte olan 2021 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 17. Maddesinde; "(1) Hakem önünde yapılan her türlü hukuki yardımlarda bu Tarife hükümleri uygulanır. (2) Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla bu Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine bu Tarifeye göre hesaplanan ücretin beşte birine hükmedilir. Konusu para ile ölçülemeyen işlerde, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen maktu ücrete hükmedilir. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine öngörülen maktu ücretin beşte birine hükmedilir. Sigorta Tahkim Komisyonlarınca hükmedilen vekalet ücreti, kabul veya reddedilen miktarı geçemez."hükmü düzenlenmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği göz önüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi ve AAÜT'nin 17. maddesi gereğince maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde tam nispi vekalet ücretine hükmedilmesi ve davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan itiraz başvurusunun reddi doğru olmayıp bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, kararın 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile ... kararının 3 numaralı bendinde yer alan "19.438,78 TL" ibaresinin karardan çıkartılarak yerine "4.080,00 TL" ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 29.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1070, Karar No: 2009/6616, Tarih: 07.04.2009

10. Hukuk Dairesi 2008/1070 E., 2009/6616 K.

**10. Hukuk Dairesi 2008/1070 E., 2009/6616 K.**

**- SAĞLIK YARDIMININ KAPSAMI**- 5510 S. SOSYAL SİGORTALAR VE GENEL SAĞLIK SİGORTASI KANUNU [ Madde 63 ]

- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 32 ]

- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 33 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, K... Devlet Hastanesi Sağlık Kurulu'nun 03.07.2006 tarihli raporundaki görüş uyarınca oğluna alınan "ayakta dik pozisyon landtrma cihazı" (Motorlu kalkış, motorlu sürüş, dokunmatik pozisyonlama kumanda panelli, omurga ve baş pozisyonlandırma destekli) bedeli olan 50.041,80 İsviçre Frangının vade farkıyla birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, "50.041,80 İsviçre Frangının fiili ödeme tarihindeki T.C. Merkez Bankası CHF döviz kuru üzerinden hesaplanacak YTL karşılığının 06.08.2006 tarihinden itibaren Devlet Bankalarınca bir yıllık İsviçre Frangı cinsinden mevduata uygulanan en yüksek mevduat faiziyle birlikte" davalı Kurumdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın ek 32. maddesi, "Sigortalılar İle Kurumdan sürekli işgöremezlik geliri, malullük veya yaşlılık aylığı almakta olanların geçindirmekle yükümlü oldukları çocuklarının ve Kurumdan hak sahibi olarak gelir veya aylık alan çocukların, iyileşmelerine yarayacak yahut işgöremezliklerini gidermeleri için gerekli görülen protez araç ve gereçleri, Kurumca, 34. maddede belirlenen sağlık yardımları süreleri ile bağlı olmaksızın sağlanır, onarılır ve tespit edilen süre ve şartlarla yenilenir.

Sigortalıların çocuklarına verilecek protez araç ve gereçlerin bedellerinin %20'si kendilerince ödenir. Ancak, sigortalıların çocuklarından alınacak katkı miktarı, ödeme tarihindeki 25.08.1971 tarihli ve 1475 sayılı İş Kanunu'nun 33. maddesine göre sanayi kesiminde çalışan onaltı yaşından büyük işçiler için uygulanan aylık asgari ücretin birbuçuk katından fazla olamaz...

Bu madde gereğince verilecek protez araç ve gereçlerin standartlara uygunluğu dikkate alınarak, türleri, süre ve şartlan ile yapılacak ödeme miktarlarına ait esaslar Kurumca hazırlanacak yönetmelikle tespit edilir." düzenlemesini içermektedir.

Bu madde gereğince verilecek protez araç ve gereçlerin standartlara uygunluğu dikkate alınarak, türleri, süre ve şartlan ile yapılacak ödeme miktarlarına ait esaslar Kurumca hazırlanacak yönetmelikle tespit edilir." düzenlemesini içermektedir.

506 sayılı Kanun'un hastalık sigortasına ilişkin 32. ve devamı maddelerinde yer alan "işgöremezliği giderme" kavramı, aktif sigortalıların çalışma hayatına ilişkin bir kavram olup, uyuşmazlığın çözümünde Kanun'un ek 32. maddesinde yer alan "iyileştirme" kavramının da incelenmesi gerekmektedir. T.C. Anayasası'nın 90. maddesi uyarınca usulüne göre yürürlüğe konulmuş anlaşmalar kanun hükmündedir. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası anlaşmalarla Kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası anlaşma hükümleri esas alınır. Bu bağlamda onay kanunu ile yürürlüğe giren Sosyal Güvenliğin Asgari Normları Hakkında 102 Nolu ILO Sözleşmesi'nin 10/3. maddesinde; yapılacak yardımların, korunan kimsenin sağlığını korumaya, çalışma gücünü iadeye ve şahsi İhtiyaçlarını karşılayabilme kabiliyetini artırmaya matuf olduğu açıklanmıştır. 506 sayılı Kanun'un hastalık sigortası kolundan sağlanacak sağlık yardımlarının kapsamı başlıklı 33. maddesinin son fıkrasında da bu madde gereğince yapılacak sağlık yardımlarının; sigortalının sağlığını koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma amacını güdeceği açıkça belirtilmiş, bir anlamda, onaylanması nedeniyle bağlayıcı hale gelen 102 Nolu ILO Sözleşmesinin 10/3. maddesi hükmü tekrarlanmıştır. Her iki yasal düzenlemenin açıkça gösterdiği gibi, sigortalı veya hak sahibine "dik pozisyonlandırma cihazı" temini yönünden, aranacak temel unsur; iyileşmesine yardımcı olması unsurudur. İyileşmeye yardımcı olma kavramının ise, açık yasal düzenlemeler uyarınca; sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma olarak kabulü zorunludur, aksinin kabulü halinde iyileşme kavramına ilk günkü sağlığına kavuşma anlamının verilmesi halinde, ortez ve protez kullanımının hiçbir zaman mümkün olamayacağı hususu da açıktır.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 63. maddesinde de yapılan açıklamalar doğrultusunda düzenleme bulunmaktadır. Buna göre; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanması, temini amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri içinde (f) bendinde ortez ve proteze yer verilirken, temini için sadece, sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedaviler için gerekli olabilme ifadesi kullanılmıştır.

Kurumun teminle yükümlü olduğu yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun fiyatlı dik pozisyonlandırma cihazına hak kazanılması için gerekli olan "iyileştirme" unsurunun, diğer bir anlatımla, sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi İhtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma hususlarının, cihazı kullanacak kişi yönünden, üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak uygulama ve eğitiminin yapılması sonrasında nöroloji, ortopedi ve fiziksel tıp ve rehabilitasyon uzmanlarının da içinde yer aldığı sağlık kurulu raporu ile gerekliliğinin belirlenmiş olması gereklidir." (Yargıtay HGK, 04.03.2009, 2009/10-34 E., 2009/104 K.)

K... Devlet Hastanesi Sağlık Kurulu'nun 03.07.2006 tarihli raporu uyarınca sigortalı davacının oğlu tarafından kullanılması uygun bulunan cihazın, hastanın tıbben ve fennen iyileşmesine veya işgöremezük derecesinin azalmasına katkıda bulunmayacağı konusundaki Kurum itirazları üzerinde durularak, hastanın dik pozisyon I andırma cihazı kullanımı gereksiniminin, anılan Hukuk Genel Kurulu kararında da öngörüldüğü üzere, konuda uzman bilirkişi kurulu tarafından yapılacak incelemeyle ortaya konulması zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu konuda inceleme yapmak üzere, hastanın özür durumu da gözetilerek, ortopedi ve travmatoloji, fiziksel tıp ve rehabilitasyon, erişkin veya çocuk nörolojisi uzmanlardan oluşturulacak bilirkişi kurulunca hazırlanacak raporda; hastanın dik pozisyon la ndırma cihazı kullanma gereksiniminin bulunup bulunmadığı konusunda saptama yapılırken; davacının oğlunun kullanımına sunulan cihazın "Motorlu kalkış, motorlu sürüş, dokunmatik pozisyon lama kumanda panelli, omurga ve baş pozisyonlandırma destekli" özelliklere sahip olduğu gözetilerek, hastanın özür durumuna göre, motorsuz aracı hareket ettirmesinde fiziki güç yetersizliği veya olanaksızlık ya da hareket ettirmesi halinde sağlığının tehlikeye gireceği bir durumun bulunup bulunmadığı; hastanın fiziksel durumu, zeka düzeyi, yaşı ve yaşadığı mekan ile psikolojik koşulları da değerlendirilerek motorlu ve diğer özelliklere sahip cihaz kullanması zorunluluğunun bulunup bulunmadığı bilimsel dayanaklarıyla ortaya konulmalıdır. Yapılan inceleme sonucunda, dik pozisyon la ndırma cihazı kullanımı gereğinin tespitine karşın, özellikli cihaz kullanımını gerektirir tıbbi zorunluluk ortaya konulamadığı takdirde, özelliği olmayan motorsuz dik pozisyonlandırma cihazı esas alınarak Kurum tarafından karşılanacak bedelin belirlenmesi gereğinin gözetilmemiş olması;

2- Bedelinin tahsili istenen cihaz değerinin tespiti amacıyla Ankara Ticaret Odası'na yazılan yazı yanıtında, bu konuda protokole rastlanmadığı için, ithalatçı firmanın sunduğu belgeler üzerinden değerlendirme yapılarak sonuca varıldığı ve faturadaki fiyatın rayice uygun olduğu bilgisi yer almış ve mahkemece fatura değeri üzerinden tahsile karar verilmiştir.

2- Bedelinin tahsili istenen cihaz değerinin tespiti amacıyla Ankara Ticaret Odası'na yazılan yazı yanıtında, bu konuda protokole rastlanmadığı için, ithalatçı firmanın sunduğu belgeler üzerinden değerlendirme yapılarak sonuca varıldığı ve faturadaki fiyatın rayice uygun olduğu bilgisi yer almış ve mahkemece fatura değeri üzerinden tahsile karar verilmiştir.

20.01.2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan ve Tedavi Yardımına İlişkin Uygulama Tebliği'nde değişiklik öngören düzenleme de gözetilerek; bedeli dava konusu edilen cihazın, davalı Kurum yönünden bağlayıcı fiyat tarifesinin bulunup bulunmadığı araştırılarak, böylesi bir fiyatın bulunmadığı sonucuna varıldığı takdirde; davalı Kurum ile protokollü firmaların protokolü dahilinde olmayan veya Kurumla protokolü olmayan firmalardan temin edilen cihazların Kurum tarafından karşılanabilecek değerinin tespiti konusundaki yöntem gereğince, Sağlık Bakanlığı'nın konuya ilişkin görüşü de alınmak suretiyle rayiç belirlenmesi gereği gözetilmeksizin fatura değeri esas alınarak eksik incelemeyle sonuca varılması;

3- Sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında yapılacak değerlendirme sonucunda tahsiline olanak bulunan bedelin tespiti halinde, bu miktarın Kurumun temerrüt tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken, davalı Kurum tarafından bağlayıcı olmayan satım sözleşmesindeki hükümlere dayalı istemi de aşarak, davada uygulama yeri bulunmayan 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi hükmünden hareketle "Devlet Bankalarınca bir yıllık İsviçre Frangı cinsinden mevduata uygulanan en yüksek mevduat faiziyle birlikte" tahsile karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), 07.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14703, Karar No: 2023/8589, Tarih: 09.02.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/14703 E.  ,  2023/8589 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama ve tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2021 tarihli ve 2021/26958 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve ikinci fıkrası, 35 inci maddesi, 53 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.06.2021 tarihli ve 2021/149 Esas, 2021/145 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve ( d) bentleri, 35 inci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mahsubuna karar verilmistir.

3. ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.06.2021 tarihli ve 2021/149 Esas, 2021/145 Karar sayılı kararının sanık ve müdafiinin istinaf talebi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 23.09.2021 tarihli ve 2021/1867 Esas, 2021/2344 Karar sayılı kararı ile;

1.''...Olayın gelişimine, iddia ile sanığın savunmasına göre olayın tek tanığı olan müşteki ...'ün yöntemine uygun bir biçimde şikayet ve delillerinin tespit edilmesi, aşamalarda verdiği beyanları arasında esaslı çelişkiler bulunması halinde vaki çelişkilerin yöntemince giderilmeye çalışılması, giderilememesi halinde ise müştekinin hangi anlatımına ne suretle üstünlük tanındığı da tartışılıp açıklanarak bir hüküm kurulması yerine, eksik incelemeyle 5271 sayılı CMK'nin 210/1, 236/2 ve 289/1-e maddelerine aykırı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Müştekinin 20.04.2021 tarihli kolluk beyanında özetle sanığın kendisinden para isteyip tehdit ettiğini, hakaretlerde bulunduğunu, mutfağın camlarını ve tabakları kırdığını, kendisine çakmak fırlattığını ve burnuna geldiğini, dışarı çıkarak bekçilerden yardım istediğini beyan etmesi karşısında kovuşturma aşamasında ifadelerine başvurulmayan tutanak başlıklı saat 23.50'de tutulan tutanaktaki mahalle bekçilerinin usulüne uygun bir biçimde tanık sıfatıyla beyanlarının tespit edilip, müşteki ...'ün ne şekilde kendilerinden yardım istediğinin, sanığın eylemleri olarak neler anlattığının, müştekinin ve sanığın ne durumda olduklarının sorulması, olay yerine ilişkin gözlemlerinin açıklattırılması ve tanık beyanlarının mevcut delillerle birlikte değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile karar verilmesi,

Kabule göre ise;

3.Yağma eyleminin saat 22.30 sıralarında gerçekleştiği gözetildiğinde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 149/1-h maddesiyle uygulama yapılmaması,

4.... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/510 Esas, 2016/645 Karar sayılı ilâmının tekerrür uygulamasında esas alınmasına rağmen, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulandığı fıkrada, tekerrüre esas teşkil eden hükümlülüğün sehven ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/510 esas, 2016/645 karar sayılı ilamı olarak belirtilmesi,

5.Sanığın ikinci kez mükerrir olduğu ve bu nedenle 5275 sayılı Yasanın 108/3 maddesine göre koşullu salıvermeden yararlanamayacak olması nedeniyle hakkında TCK'nın 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlık hakları yönünden TCK'nın 53/3 maddesinin uygulama yeri olmadığının gözetilmemesi,''

Nedeniyle bozulmasına ve Aleyhe istinaf bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nın 283. maddesi uyarınca, sonuç ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, karar verilmiştir.

4. ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.01.2022 tarihli ve 2021/297 Esas, 2022/15 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (d), (h) bendleri, 35 inci maddesi, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mahsuba ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, ancak aleyhe temyiz olmadığından ve kazanılmış hak teşkil ettiğinden neticeden 5 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 16.02.2022 tarihli ve 2022/531 Esas, 2022/467 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

6. ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 17.05.2022 tarihli ve 2022/2569 Esas, 2022/7421 Karar sayılı kararı ile;