muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/9810, Karar No: 2018/15612, Tarih: 12.09.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/9810 E.  ,  2018/15612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, Sağlık Bakanlığı ve Hazine aleyhine açtığı davada, ... ada ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 17 numaralı bağımsız bölümün vekil edeni tarafından 05/06/2014 tarihinde satın alındığını, dava konusu işyerinin yed-i emin deposu olarak kullanıldığını ve içinde muhafaza altına alınan ve mühürlenen ilaçlar bulunduğunu, davalıların kusuru nedeni ile vekil edeninin iş yerinden faydalanamadığını, ilaçların ... Ecza Deposu San. Tic. A.Ş' ye ait olduğunu, bu nedenle ... 6.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/281 Esas sayılı dosyası ile ... Ecza Deposu San. Tic. A.Ş aleyhine de dava açtıklarını ve dosyaların birleştirilmesi gerektiğini belirterek davalılar tarafından vekil edenine ait taşınmaza yapılan müdahalenin men'ine ve şimdilik 10.000 TL ecrimisilin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir. 17/5/2016 tarihli celse de; Cumhuriyet Savcılığı'nın talimatı ile el atmanın sonlandırılıp ilaçların başka bir yed-i emin deposuna alındığını ve el atma yönünden davanın konusuz kaldığını beyan etmiştir.

Davalı Hazine vekili, husumet yönünden davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, ceza davası henüz kesinleşmemiş olduğundan dava konusu dükkanda bulunan ilaçlar ile ilgili herhangi bir işlem yapılamadığını, bundan dolayı davanın vekil edeni olan kuruma yöneltilmesinin hukuki bir dayanağı bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın mühürlenmesi işlemi adli makamların talimatı üzerine yapıldığına göre davanın Adalet Bakanlığı'na yöneltilmesi gerektiği gerekçesi ile el atma iddiasıyla ilgisi bulunmayan davalılara yönelik açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, satın aldığı işyerinin, adli makamlar tarafından yürütülen soruşturma sırasında yed-i emin deposu olarak kullanıldığından, dava konusu işyerini kullanamadığını belirterek Hazine ve Sağlık Bakanlığı'na karşı eldeki davayı açmıştır.

Davacı, satın aldığı işyerinin, adli makamlar tarafından yürütülen soruşturma sırasında yed-i emin deposu olarak kullanıldığından, dava konusu işyerini kullanamadığını belirterek Hazine ve Sağlık Bakanlığı'na karşı eldeki davayı açmıştır.

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu bağımsız bölüm olan işyerinin davacı ... tarafından 05/06/2014 tarihinde eski malik Selçuk Ecza Deposu Ticaret ve Sanayi Anonim Şirketinden satın alındığı, davacının satın aldığı tarihte bahse konu işyerinde muhafaza altına alınan ve mühürlenen ilaçların bulunduğu, ilaçların ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/586 Esas sayılı dosyasında devam eden yargılama öncesi soruşturma sırasında Cumhuriyet Savcılığı ile yapılan görüşme sırasında verilen talimatla muhafaza altına alınıp mühürlendiği, dosya içerisinde fotokopisi bulunan 18.12.2013 tarihli Güven Senedi ( Yed-i Emin ) tutanağında ise, söz konusu ilaçların tek tek sayılarak, Gümrük Muhafaza Memurluğu görevlileri tarafından ... Ecza Deposu Mal kabul sorumlusuna teslim edildiği anlaşılmaktadır.

Taraf sıfatı, bir başka deyişle husumet ehliyeti, dava konusu hak ile kişiler arasındaki ilişkiyi ifade eder. Sıfat, bir maddi hukuk ilişkisinde tarafların o hak ile ilişkisinin olup olmadığının belirlenmesi anlamına gelir. Davacı sıfatı, dava konusu hakkın sahibini belirler. Uygulamada davacı sıfatı aktif husumeti, davalı sıfatı ise pasif husumeti karşılayacak şekilde değerlendirilmektedir. Dava konusu şey üzerinde kim ya da kimler hak sahibi ise davayı bu kişi veya kişilerin açması ve kime karşı hukuki koruma isteniyor ise o kişi veya kişilere davanın yöneltilmesi gerekir.

Tüm bu açıklamalar ışığında, mahkemece davalılar Hazine ve Sağlık Bakanlığı'nın bahse konu ilaçların dava konusu işyerinde muhafaza altına alınmasında bir başka anlatımla davalıların davacıya ait taşınmaza el atıp işyerinin kullanılamaz hale getirilmesinde sorumluluğunun olmadığının tespit edilmesi ile yetinilmesi gerekirken, gerekçeli kararda husumetin Adalet Bakanlığı'na yöneltilmesi gerektiğinin belirtilmesi doğru değil ise de; pasif husumet yokluğu nedeni ile ret hükmü sonucu itibarı ile doğru olduğundan HUMK'nin 438/son maddesi uyarınca ret hükmünün yukarıda açıklanan şekilde gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibarı ile doğru bulunan hükmün gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA, taraflarca HUMK’nin 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iatdesine, 12.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17519, Karar No: 2016/4305, Tarih: 10.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/17519 E.  ,  2016/4305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1 – Sanığın, 17.10.2007 keşide tarihli, 3500 TL bedelli ..... Şubesine ait 8939500 numaralı çeki sahte düzenleyip kullandığının iddia olunduğu olayda, sanığın aşamalarda suça konu çeki ...'e vermediğini savunması, tanık ...' in suça konu çeki sanığın borcuna karşılık verdiğini ifade etmesi, çekin arka yüzünde sanığın cirosunun bulunmaması, ön yüzündeki yazı ve imzaların sanık eli ürünü olup olmadığının belirlenememesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; dosya kapsamında sanığın tanık ...' e 5000 TL.lik sahte bir çek daha verdiğinin de iddia olunduğu, ancak sanığın bu suçlamadan beraat ettiği, dava konusu çeklerin bu şekilde tanık ...' e verilmesine esas teşkil eden alacak verecek ilişkisini kanıtlayan deliller bulunup bulunmadığı araştırıldıktan sonra, ciranta ...' in suç tarihinden önceki resmi kurumlardan temin edilecek imza ve yazı örnekleri getirtilip ve huzurda alınan yazı ve imza örnekleri ile birlikte çekin ön yüzündeki yazı, rakam ve imzalar ile arka yüzündeki Murat Ertaş cirosu bakımından ... eli ürünü olup olmadığının tespiti yönünden bilirkişi raporu alınması ve toplanan tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

2 - Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 gün ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 gün 2011/8-335 Esas 2012/1804 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, belgenin nesnel olarak aldatıcılık niteliğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatma niteliğinin varlığını göstermeyeceği cihetle; belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma niteliğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olup, suça konu ve sahte olduğu kabul edilen çek incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılıp, gerekçede aldatıcılık niteliği irdelenerek, denetime olanak verecek şekilde suça konu çek aslı dosya içine konulması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,

3 – Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3 – Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16762, Karar No: 2014/12763, Tarih: 29.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/16762 E.  ,  2014/12763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Dava, davacı şirket ile eski müdür olan davalı arasında Şirketler Hukukundan kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 11.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 11.Hukuk Dairesine gönderilmesine, .2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7022, Karar No: 2008/11290, Tarih: 18.09.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/7022 E.  ,  2008/11290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Beldesi, ... mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastro çalışması yapılmadığı, orman tahdidi yapılıncaya kadar tescil harici bırakılan bu taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu ve zilyetlikle iktisap edilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1965 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın 1965 yılında yapılan genel kadastro sırasında taşlık-kayalık, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer olarak tesbit ve tescil haric bırakıldığı, 1976-1995 basımlı memleket haritasında da taşınmazın 1-2 metre boyunda çalılık ile kaplı yer olduğu, bu hali ile imar-ihya ve zilyetlikle kazanma koşulları davacı yararına oluşmadığı resmi belgelerden anlaşıldığı gibi, esasen taşınmazın zilyetlikle kazanılacak yerlerden olmadığı anlaşıldığından, mahkemece davanın reddi yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/09/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5351, Karar No: 2011/8702, Tarih: 05.07.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/5351 E.  ,  2011/8702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine ve davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... köyü.. ... mevkisinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararlarına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. ..., çekişmeli yerin dere yatağı olduğunu ileri sürerek el atmanın önlenmesi, yapılan inşaatın kal’i istemiyle davaya katılmış, Hazine ise kurum adına tescilini istemiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davacı, katılan ve Hazinenin istemlerinin ayrı ayrı reddine, fen bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 2348.56 m2'lik taşınmazın dere yatağı olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 1966 yılında yapılmış ve 04/12/1967 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Yine bu yerde 30/05/2005 tarihinde 60 nolu orman kadastro komisyonunca 6831 sayılı Yasaya göre orman kadastrosuna başlanmış, sonuçları 10/08/2006 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporuna göre, mahkemece davanın reddi yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; 3402 sayılı Kadastro Yasasının 16/B maddesinin 3. cümlesinde yer alan "Yol, meydan, köprü gibi orta malları haritasında gösterilmekle yetinilir." hükmünün gözetilmesi gerekirken, hüküm yerinde “davanın reddine, fen bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 2348.56 m2'lik taşınmazın dere yatağı olarak tespitine” denilmiş olması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasında yer alan “davanın reddine, fen bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 2348.56 m2'lik taşınmazın dere yatağı olarak tespitine” cümlesi kaldırılarak; bunun yerine, “davanın reddine, fen bilirkişi krokisinde (A) harfi

ile gösterilen 2348.56 m2'lik taşınmazın dere yatağı olarak paftasında gösterilmesine” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişiye yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 05/07/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26037, Karar No: 2012/24939, Tarih: 07.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/26037 E.  ,  2012/24939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 7.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9806, Karar No: 2013/2203, Tarih: 13.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/9806 E.  ,  2013/2203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kadirli Cumhuriyet Başsavcılığının 2004/1043-325 Soruşturma- İddianame nolu 04.06.2004 tarihli iddianamesi ile yaşı küçük sanık ... ile suç arkadaşları ...ve Çerkez ... Yılmaz hakkında yakınan ... Özerliğe yönelik hırsızlık eyleminden açılan kamu davasında, adı geçen sanığa 1412 sayılı CMUK'nun 138. maddesi gereğince atanan Av. Battal Sarıaslan ile birlikte savunmasının alındığı, adı geçen savunmanın vefatı üzerine bu sefer Osmaniye Barosu tarafından atanan Av. ... tarafından dava takip olunup, Kadirli 1. Asliye Ceza mahkemesinin 2005/885- 2006/709 sayılı 27.10.2006 tarihli sanık ve suç arkadaşlarının hırsızlık suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükmünün adı geçen savunmanın ve sanığın yukarıda belirtilen suç arkadaşlarının temyiz talepleri üzerine, görülen temyiz davasında, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 2007/10814- 2008/11842 Esas-Karar sayılı 29.05.2008 günlü kararıyla; sanığın suç arkadaşlarının mahkumiyetlerinin “onanmasına”, adı geçen sanık hakkında ise “ Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23 ve 24. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının yasal koşulları içerisinde karar yerinde tartışılmaması” gerekçesi ile bozulduğu; Kadirli 1. Asliye Ceza Mahkemesi 18.03.2009 günlü oturumda yasa ve usule uygun olan yukarıda belirtilen Yargıtay 6. Ceza Dairesinin “bozma” kararına uyulmasına karar verilip, yargılamaya devam ettiği, son celse zorunlu savunman Av....'ın 18.03.2009 günü yetki belgesine binaen Av. A.Sinan Tohum'un katıldığı, sanık ...'in 765 Sayılı TCK'nun 491/ilk-son, 522/1, 523/1, 55/3. maddeleri gereğince “ l yıl 3 ay” cezalandırılmasına ilişkin ” 2008/315-2009/93 sayılı 18.03.2009 günlü hükmünün, yüzüne karşı bildirildiği ancak yasa yolu açıklamasında temyiz süresinin “tebliğden başlayacağı” belirtilmesinin, T.C.Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2, 232/6 ve 291. maddelerinde öngörülen yöntem ve biçime uygun olmayacağı

gözetilmeden, belirtilen hükmün savunman ...'a 10.04.2009 tarihinde tebliğ edildiği, kamu adına faaliyet yürüten zorunlu savunmanın 13.03.2009 günlü temyiz talebinin de bu aşamada bulunduğu, Kadirli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2009 gün 2008/315-2009/93 nolu ek kararı ile temyiz talebinin yasal süresinde yapılmadığı gerekçesi ile CMUK'nun 315. maddesi gereğince “reddine” karar verilip, Av....'a 24.04.2009 tebliği üzerine 27.04.2009 tarihinde bu sefer adı geçen savunman, mahkemenin yukarıda belirtilen “temyiz talebinin reddine” ilişkin kararı temyiz etmesine karşın, mahkemece hükmün infazı için ilamat evrakının Kadirli Cumhuriyet Başsavcılığına verildiği, atanan ve usulsüz yetkili kılınan savunmanların hukuki işlemlerinden haberdar olmayan sanığın yakalanıp Kilis Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde, cezasının infazına başlanılması ile hükümden haberdar olduğu ve Kadirli Asliye Ceza Mahkemesi'ne gönderdiği 08.03.2010 tarihli dilekçesinde “yakınana yönelik hırsızlık eyleminin ağabeyi Mecit Atiz tarafından yapıldığını ancak adı geçen kişinin nüfus müdürlüğüne sahte bildirimi sonucunda, kendi adına aldığı kimliği eylemi yaptıktan sonra yakalandığında, kolluk kuvvetlerine ibrazı nedeni ile yargılamasının yapılarak mahkumiyetine karar verildiği, yapılan adli yanlışlığın ve mağduriyetinin düzeltilmesi ” talebini dile getirdiği anılan bu iradenin ayrıca temyiz davasını açmak iradesini taşıdığı benimsenmekle, mahkemenin yukarıda belirtilen temyiz isteminin reddi kararının kaldırılarak yapılan incelemede;

Hırsızlık suçunun failinin gerçek kimliği duraksamaya neden olmayacak şekilde saptandıktan sonra, sonucuna göre hüküm tesisinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2279, Karar No: 2019/3896, Tarih: 20.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2279 E.  ,  2019/3896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 05/06/2017 tarih ve 2016/70 E. - 2017/230 K. sayılı kararın davalı TPMK vekili ile davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 11/01/2018 tarih ve 2017/1228-2018/36 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "acuka" ve 2008/25740 numaralı "Sera Acuka" ibareli markalarının bulunduğunu, davalı şirketin "BAKTAT Acuka" ibaresinin tescili için yaptığı başvuruya, müvekkilince benzerlik, tanınmışlık ve gerçek hak sahipliğine dayalı olarak itiraz edildiğini, itirazın nihai olarak reddedildiğini, markalar arasında iltibas tehlikesinin bulunduğunu ileri sürerek, YİDK'in 2015-M-11714 sayılı kararının iptaline, davalı şirket markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, kararın yasaya uygun olduğunu, markalar arasında benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, "acuka" ibaresinin Kafkas halklarına özgü bir yemek adı olduğunu, ayırt ediciliğinin bulunmadığını, bu haliyle markalar karıştırmaya yol açabilecek derecede benzerlik olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı TPMK vekili, kararın yasaya uygun olduğunu, markalar arasında benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, "acuka" ibaresinin Kafkas halklarına özgü bir yemek adı olduğunu, ayırt ediciliğinin bulunmadığını, bu haliyle markalar karıştırmaya yol açabilecek derecede benzerlik olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; acuka ibaresinin acı salça ceviz ve karabiber gibi baharatların karışımında ortay çıkan bir çesit kahvaltılık meze olması sebebiyle 30. sınıftaki ‘’yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler; ketçaplar, mayonezler, hardallar, limon suları, soslar, özel soslar, salata sosları, salçalar, sirkeler, baharatlar’’ alt grubu için tanımlayıcı niteliktede olduğunu, 30 sınıftaki diğer alt gruplar ile diğer tüm sınıflar için ayırt edici olduğunu, davalının "BAKTAT Acuka+şekil" ibareli başvurusu ile davacının "Sera Acuka+şekil" ibareli markası arasında görsel ve sescil olarak başvuru kapsamında yer alan 30. sınıftaki "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Bal, arı sütü, propolis. Mayalar, kabartma tozları; unlu mamullerin formunu, rengini iyileştirici, bayatlama süresini geciktirecek doğal maddeler. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububat (tahıl) ve mamulleri." malları yönünden ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, bu mallar yönünden YİDK kararının yerinde olmadığı, iltibas oluşturmayan mallar ve hizmetler yönünden ise davacı markasının tanınmış olduğunun ispatlanamadığı, bu emtialar yönünden davacının önceye dayalı bir hakkının bulunduğunun da ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, YİDK'in 2015-M-11714 sayılı kararının 30. sınıftaki "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Bal, arı sütü, propolis. Mayalar, kabartma tozları; unlu mamullerin formunu, rengini iyileştirici, bayatlama süresini geciktirecek doğal maddeler. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububat (tahıl) ve mamulleri." yönünden iptaline, bu mallar yönünden markanın hükümsüzlüğüne, sair yönden davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili ile davalı TPMK vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.