muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13096, Karar No: 2017/466, Tarih: 24.01.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/13096 E.  ,  2017/466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/02/2016 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; yargı yokluğu nedeniyle dava dilekçesinin reddine dair verilen 31/03/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava rücuen tazminat istemine ilişkindir. Davacı İdare, davalının fiili ile yaralandığı iddia edilen dava dışı polis memuruna 2330 sayılı Yasa gereğince ödediği tazminatın rücuen tahsilini talep etmiş; mahkemece, yargı yolu yokluğu nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı İdare tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı İdare, dava dışı polis memurunun ... .... Hastanesi’nde görevi başında iken, kanalizasyon üzerinde bulunan mazgallar arasına bacağının sıkışması nedeniyle yaralandığını ve 2330 sayılı Yasa gereğince tazminat ödendiğini, olay tarihinde davalının Hasta Hizmetleri ve Sağlık Otelciliği Müdürü olarak görev yaptığını ve mazgaldan sorumlu olduğunu belirterek, ödediği tazminatın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının kamu görevlisi olduğu, Anayasa hükmü gereğince davanın, davalının bağlı olduğu idareye karşı idari yargıda açılması gerektiği belirtilerek, dava dilekçesinin yargı yolu yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

İdari yargı yerlerinde açılacak davalarda husumetin kimlere yöneltileceğine ilişkin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun .... maddesi gereğince, idari yargı yerlerinde ancak ilgili idari kuruluş dava edilebilir. Bu yasal düzenlemeye göre, gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri aleyhine idare mahkemelerinde dava açılamaz. Davacı, gerçek kişi olan davalı müdürün eylemi nedeniyle zarara uğradığını ileri sürüp istekte bulunduğuna göre, davanın görüm ve çözüm yeri adli yargıdır.

Kaldı ki, davaya konu edilen olayda; ......... Devlet Hastanesi’nde Hasta Hizmetleri ve Sağlık Otelciliği Müdürü olan davalının eylemi sonucunda zarara uğranıldığı belirtilerek rücuen tazminat isteminde bulunulmuştur. Anayasa'nın 129/.... maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun .../.... maddesi gereğince memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen biçim ve koşullara uygun olarak idare aleyhine açılabileceğine göre adı geçen davalıya husumet tevcih edilmesin de yasal bir engel bulunmamaktadır.

Şu durumda, mahkemece, işin esası incelenerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle yargı yolu yokluğu nedeniyle dava dilekçesinin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA 24/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2806, Karar No: 2019/170, Tarih: 09.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/2806 E.  ,  2019/170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 15/12/2016 tarih ve 2016/25 E. - 2016/454 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 27/04/2017 tarih ve 2017/357-2017/406 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2010/48176 sayılı “...” ibareli, 3. sınıf ürünleri içeren tanınmış markası bulunduğunu, davalı şirketin 2014/70599 sayılı “...” ibareli 3, 5, 35/1-5+6. sınıf ürün ve hizmetleri içeren marka tescil başvurusunda bulunulduğunu, işbu başvuruya müvekkilinin iltibas, önceye dayalı hak sahipliği, tanınmışlık ve kötüniyet hukuki sebep ve vakıasına dayanarak itiraz ettiğini, Markalar Dairesince itiraz üzerine başvuru kapsamından 3. sınıf ürünlerin çıkartıldığını, bu karara da müvekkilince itiraz edildiğini, fakat itirazın reddedildiğini, oysa kapsamda bırakılan ürünlerin tescilinin müvekkilinin "..." esas ve ayırt edici unsurlu ticaret unvanı ve markası ile iltibasa sebebiyet vereceği gibi, müvekkili markasının tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını ileri sürerek, davalı ... YİDK'nin anılan kararının iptaline, tescil edilmiş olması halinde diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, başvuru ile davacı markasının kapsamlarında yer alan ürün ve hizmetler itibariyle ortalama düzeydeki tüketicilerin, davacı markalarıyla başvuru konusu işareti karıştırmasının mümkün olmadığını, müvekkili şirketin kötüniyetli olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, kurum kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacının markasının "...+ŞEKİL" ibareli olduğu, markadaki asıl ve ayırt edici unsurunun "..." ibaresinden oluştuğu, şeklin ayırt ediciliğe bir katkısının bulunmadığı, başvuru konusu işarette de asıl ve ayırt edici unsurun "..." ibaresi tarafından temsil olunduğu, koyu renk zemin üzerine yazılmasının ayırt ediciliğe katkısının bulunmadığı, başvuru konusu işaret ve markada asıl ve ayırt edici unsurları oluşturan "..." ile

İlk Derece Mahkemesince, davacının markasının "...+ŞEKİL" ibareli olduğu, markadaki asıl ve ayırt edici unsurunun "..." ibaresinden oluştuğu, şeklin ayırt ediciliğe bir katkısının bulunmadığı, başvuru konusu işarette de asıl ve ayırt edici unsurun "..." ibaresi tarafından temsil olunduğu, koyu renk zemin üzerine yazılmasının ayırt ediciliğe katkısının bulunmadığı, başvuru konusu işaret ve markada asıl ve ayırt edici unsurları oluşturan "..." ile

"..." ibarelerinin görsel ve sescil olarak benzer nitelikte oldukları, başvuru kapsamında yer alan 5. sınıftaki; “Diş hekimliği için ürünler (aletler/cihazlar hariç). Hijyen sağlayıcı ürünler (pedler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri, makyaj temizleme pamukları, kağıtları, kağıt ve tekstilden mamul çocuk bezleri). İnsan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar, havayı tazeleyici kokular.Dezenfektanlar, antiseptikler, (mikrop öldürücüler), cilt temizliği için antiseptikler yağlar, kremler, malzemeler, tıbbi amaçlı deterjanlar;” ürünleri ile 35. sınıftaki; “müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için, ağartma ve temizlik amaçlı maddeler. Parfümeri; kozmetik ürünleri, kişisel kullanım amaçlı koku vericiler (insan ve hayvanlar için deodorantlar dahil). Sabunlar. Diş bakımı ürünleri. Aşındırıcı ürünler (zımpara bezleri, zımpara kağıtları,ponza taşları,aşındırıcı pastalar dahil.) Parlatma ve bakım ürünleri (deri, vinil, metal, ahşap için). Diş hekimliği için ürünler (aletler/cihazlar hariç). Hijyen sağlayıcı ürünler (pedler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri, kağıt ve tekstilden mamul çocuk bezleri). İnsan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar, havayı tazeleyici kokular. Dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar mallarının bir araya getirilmesi hizmetlerinin (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, kataloğ ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.) ile davacının markasının kapsamındaki ürünler ile iltibasa yol açacak dercede benzerlik bulunduğu, buna karşın başvuru kapsamında kalan diğer ürün ve hizmetlerin davacı markalarının kapsamındaki ürün ve hizmetlerle benzer olmadıkları, davacı markasının tanınmışlığının ispat edilemediği, kötüniyetin de ispat edilemediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, davalı .... YİDK.'nın 2015/M-11006 sayılı kararı ile davalı adına tescil edilen markanın yukarıda anılan mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalı ... vekili ve davalı şirket vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Karara karşı davalı ... vekili ve davalı şirket vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve davalının marka olarak kullanmak istediği ibare ve başvuru kapsamından çıkarılan mal ve hizmetler ile davacının markasındaki ibare ve mal ve hizmetler arasında, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas yaratacak derecede bir benzerliğin bulunduğu gerekçesi ile davalı ... vekili ile davalı şirket vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili ve davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 09/01/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18851, Karar No: 2014/18114, Tarih: 09.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/18851 E.  ,  2014/18114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 16. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 22. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, uyuşmazlığın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 22. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6630, Karar No: 2024/2615, Tarih: 18.04.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/6630 E.  ,  2024/2615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/190 Esas, 2019/361 Karar

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararı davacı vekili ve davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Dava konusu, Edirne ili Uzunköprü ilçesi ... Köyü 669 parsel sayılı 10.500 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla vasfıyla ... adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı vekili; Edirne ili Uzunköprü ilçesi ... Köyü hudutları dahilinde bulunan 669 nolu parselin davalı adına tespit gördüğünü, 1/25000 lik harita ve amenajman haritasında orman olarak gözükmesi, orman bütünlüğünün bozulması, meyil durumu itibarı ile toprak muhafaza özelliği göstermesi, su ve toprak rejiminin bozulması sebepleri ile dava konusu yerin Orman İdaresi adına kayıt ve tescil edilmesi gerektiğini belirterek, dava konusu yerin Orman İdaresi adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda 26.04.1989 tarihli ve 1987/130 Esas, 1989/240 Karar sayılı kararla; taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda 26.04.1989 tarihli ve 1987/130 Esas, 1989/240 Karar sayılı kararla; taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 20.01.2014 tarihli ve 2013/8992 Esas, 2014/728 Karar sayılı ilamıyla; ".... Mahkemece, öncelikle yörede orman kadastrosunun yapılıp yapılmadığı sorularak, yapılmış ise davanın orman kadastrosuna itiraza dönüşüp dönüşmediği, orman kadastrosuna itiraza dönüşmüş ise, bu yönden kadastro mahkemesinin görevli olduğu gözönünde bulundurularak görevsizlik kararı verilmelidir. Yörede orman kadastrosu yapılmamış ise, eski tarihlili memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 Esas-Karar; 14.03.1989 tarihli ve 35/13 Esas-Karar ve 13.06.1989 tarihli ve 7/25 EsasKarar sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, "dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastro çalışmalarının yapılmadığı, mahallinde teknik bilirkişiler eşliğinde keşfin icra edildiği, üç kişilik orman mühendisi bilirkişiden oluşan heyet tarafından tanzim edilen kök ve ek raporda, 669 parsel sahası, belgelere dayalı şekli ve zemin incelemeleri sonucuna göre belgelenen şekli ile 1950 yıllardan günümüze kadar tarla olarak kullanıldığının, tapulama çalışmalarında tespit harici bırakılan batı, güney ve doğudaki arazinin de çayırlık hali ile mera karakterinde olduğunun, incelenen haliyle 669 parsel sahası ve çevresinin 3116 ve 6381 sayılı Orman Kanunlarının 1 inci maddeleri gereği orman sayılmayan yerlerden olduğunun, eylemli hali ile bitişik kuzeyi tarla olarak kullanılan tapulu arazilerin tarla, diğer yönleri ile mera nitelikli olduğunun, 669 parsel sahasının belgelerde ve zemin incelenmesinde yeşil örtü ve karaçalı/çayır karışımı örtü ile kaplı saha dışında tarım arazileri içinde olduğunun net olduğu, kaldı ki karaçalı ve çayır otları ile kaplı 669 parsel sahasına bitişik söz konusu saha, belgeler ve zemin incelemesine göre mera karakterli olduğunun ve orman sayılan yerlerden olmadığının, bu durumun orman amenajman plan haritasında gösterildiği şekliyle Orman İdaresi gözünde ve uygulanmasında da bu şekilde olduğunun, yine ziraat mühendisi bilirkişi tarafından tanzim edilen raporda, dava konusu taşınmazın 1981 ve 1986 yıllarında kadastro tapulaması yapılan ve kesinleşen tarla niteliğinde bir taşınmaz olduğunun belirtildiği, bilirkişi raporlarının kanuna, Yargıtay içtihatlarına ve denetime elverişli bulunduğu anlaşılmakla, bilirkişiler tarafından tanzim edilen raporlar doğrultusunda davanın reddine" karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin ve davalılar ..., ... ve ... vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA, 3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA, 3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8704, Karar No: 2021/2420, Tarih: 22.02.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/8704 E.  ,  2021/2420 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 41. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 17/07/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 22/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.