muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4652, Karar No: 2022/154, Tarih: 12.01.2022

Otopsi raporunda, her iki oksipital lop alt ve üst yüzeylerde yaygın subaraknoidal kanama, C5-C6 arasında ayrılma, medulla spinalisin kıvamının yumuşamış olduğu, dural mesafede kanama olmadığı, medulla spinalisin kesitlerinde yaygın doku içi kanama alanları, beyincikte konjesyon, beyin sapında parankim içinde küçük çaplı kanama, diffüz akson hasarı medullaspinaliste subakut erime alanları tespit edilmesi ile Adli Tıp 1. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 26/06/2013 tarihli raporda, ...’nın ölümünün künt boyun travmasına bağlı boyun omuru ayrılması ile birlikte kafa içi kanama, medulla sipinalis harabiyeti ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğunun, 08/09/2012 tarihinde meydana gelen kaza ile 24/09/2012 tarihinde meydana gelen ölüm olayı ile arasında illiyet bağının bulunduğunun bildirilmesi ile Yüksek ... Şurası'nın 01-02 Ekim 2015 tarihli raporunda "Hasta ...’na ait grafi ve CD’lerin Şura Üyemiz Radyodiagnostik Uzmanı Dr. ... tarafından yapılan incelemesinde; 08/09/2012 tarihli kranyum, tüm spinal ve perlvis grafilerinde özellik olmadığı, kranyal ve servikalBT’lerinde fraktür saptanmadığı, 10/09/2012 tarihli grafilerinde yeni gelişen C5-C6 anterolistezis ve farktür, kord basısı ve kesisi saptandığı, 10/09/2012 tarihli beyin BT’sinde travmatik subaraknoid kanama tespit edildiği, 14/09/2012 tarihli ekstremite grafilerinin normal olduğu, PA akciğer grafisinde pnömomedistinumi parakinde dansite arttımları tespit edildiği,

Dosyadaki bilgi, belge ve bulgular ışığında araç içi trafik kazası nedeniyle acil servise getirilen ...’nın ilk olarak Dr. ... (Acil Tıp Araştırma Görevlisi) ve Dr. Serpil Hoşnut Soyudogru (Acil Tıp Araştırma Görevlisi) tarafindan kabul edildiği, gerekli muayene, tetkik ve konsültasyonları yapılmış olup eylemlerinin tıp kurallarına uygun olduğu cihetle her iki doktora da kusur atfedilemeyeceği,

Yapılan radyolojik degerlendirmelerde; Dr. ... (Radyoloji Araştırma Görevlisi) ve Dr. ...'ün (Radyoloji Uzmanı) hastanın radyolojik incelemelerinde doğru değerlendirmeler yaptıkları cihetle ilgili doktorlara kusur atfedilemeyeceği,

Yapılan radyolojik degerlendirmelerde; Dr. ... (Radyoloji Araştırma Görevlisi) ve Dr. ...'ün (Radyoloji Uzmanı) hastanın radyolojik incelemelerinde doğru değerlendirmeler yaptıkları cihetle ilgili doktorlara kusur atfedilemeyeceği,

Acil Serviste konsültasyonla Dr. ... (Beyin ve Sinir Cerrahisi Başasitanı) ve Dr. ... (Beyin ve Sinir Cerrahisi Uzmanı) tarafından yapılan değerlendirmede; hastanın ilk muayene bulgularında yapılması gerekli spinal değerlendirme bulgularının açık bir şekilde dosyada yazılmadığının görüldüğü, yapılan radyolojik incelemelerin radyologlarca yapılan değerlendirilmesinde C2 vertebra korpusunda kuşkulu fraktür olduğunun bildirilmesinin uyarıcı kabul edilip aksi ispat edilinceye kadar üst servikal spinal travmatik patolojik süreç varmış gibi davranılarak spinal immobilizasyon yapılmasını gerektirdiği, ilk yapılan grafi ve BT'lerin normal olmasına rağmen özellikle ligaman patolojileri açısından kesin tanı için bu tetkiklerle yetinilmemesi gerektiği; gözlem amacıyla hastayı çocuk cerrahisi kliniğine yatıran ve takibini üstlenen Dr. ...'in spinal yaralanmaya işaret edildigi halde gerekli tekrar değerlendirme konsültasyonlarını yapmadan ve spinal immobilizasyon yapılmamış halde hastanın taburculuğuna izin verdiği, bu şekli ile travmatik hastayı yeterli sürede takip etmeden, klinik durumunu açık sonuca ulaştırmadan hastaneden çıkarılmasının doğru olmadığı hasta yakınlarının bunu istediklerine ve hasta hakkında yeterince bilgilendirme yaptıklarına dair bir belgenin dosyada mevcut olmadığı, bu şekliyle hastanın ölümüyle uygulanması ve izlenmesi gereken tıbbi yaklaşımın gösterilmemesinin doğrudan bağı bulunduğu, bu süreçte yer alan Dr. ... (Beyin ve Sinir Cerrahisi Başasistanı), Dr. Fatih Bayraklınm (Beyin ve Sinir Cerrahisi Uzmanı) ve Dr. ...'in kusurlu olduklarına, ancak üst servikal spinal yaralanmalarda zamanında ve uygun yaklaşımla tedavi yapılması halinde de morbidite ve mortalite oranlarının yüksek olduğu,

Hasta ...'nın acil servise ilk başvurusundan itibaren gerekli muayene, tetkik ve konsültasyonların yapılmış olduğu, ortopedi konsültasyon değerlendirmesinde sağ patella kırığı tanısı konarak yatırılmasının ve hastaya uygulanan tedavilerin yerinde olduğu, Patella kırığı tanısı ile yatırılan hastaların kliniğine göre 1-2 günde taburcu edilebileceği şura üyemiz Radyodiagnostik Uzmanı Prof. Dr. ... tarafından hastaya ait yapılmış olan grafilerin incelenmesinde; kot kırığı tespit edilmediği, patella kırığı gibi nedenlerle immobil kalmış hastalarda meydana gelen pulmoner embolinin komplikasyon olarak kabul edildiği sonuçta hastanın tetkik takip tedavi sürecinde görev almış olan Dr. Serpil Hoşnut Soyudoğru, Dr. ..., Dr. ..., Dr. Ömer ..’in eylemlerinin tıp kurallarına uygun olduğu ve kusur atfedilemeyeceğinin oybirliği ile mütalaa olunduğunun bildirilmesi karşısında;

1-Taksirle öldürme suçundan sanık ...‘nın mahkumiyetine ilişkin sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

1-Taksirle öldürme suçundan sanık ...‘nın mahkumiyetine ilişkin sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda 25/02/2016 tarihinde verilen hükmün, gerekçeli kararının, usulüne uygun olarak 09/03/2016 tarihinde sanığa teblig edilmesinden sonra sanığın, ... 11. noterliği tarafından düzenlenen, 14.03.2012 tarihli 3998 yevmiye numaralı vekaletnamesi ile Av. ...’ü kendine vekil tayin ettiği, sanık müdafinin de hükmü, CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 17/03/2016 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE,

2-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'in beraatlerine ilişkin katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yukarıda izah edilen olayda, tüm dosya kapsamına göre, sanık doktorların, eylemlerinin tıp kurallarına uygun olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlenmediğinin sabit olması ile sanıkların yüklenen suç açısından taksirlerinin bulunmaması gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

3-Sanıklar ..., ... ve ...'ın mahkumiyetlerine ilişkin katılan vekilinin, sanık ... müdafinin ve sanık ...’ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Kurulunun, 07.05.2013 tarihli 2013/11-87 esas 2013/245 karar sayılı kararında belirtildiği üzere, katılan vekilinin ayrıntılı temyiz dilekçesinde, sanık ... hakkında aleyhe temyiz nedenleri gösterilmiş ancak ayrıca resen tespit olunacak nedenlerle de hükmün bozulması talep edilmiştir. Bu itibarla, katılan vekilinin temyiz isteminin sanık aleyhine itirazlar ile sınırlı olmadığı ve temyiz olunan hükmün her yönüyle incelenip sanık lehine de bozulabileceği veya değiştirilebileceği kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin, kusura, beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık ...’ın, raporların kendisine tebliğ edilmediğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, teşhis ve tedavide karar verme yetkisinin bulunmadığına, katılan vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin, kusura, beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık ...’ın, raporların kendisine tebliğ edilmediğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, teşhis ve tedavide karar verme yetkisinin bulunmadığına, katılan vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yukarıda izah edilen olayda, ölümün tedavi kusurundan kaynaklandığının kesin olarak saptanamadığı, tanı ve tedavi sürecinde eksiklik olmuş ise de, bahsedilen eksiklik olmamış olsaydı dahi yapılacak tedavinin hastayı kurtaracağının kesin olduğunu söylemenin mümkün olmadığı bu nedenle eylemler ile ölüm arasında nedensellik bağının bulunduğundan bahsedilemeyeceği, sanıkların tanı ve tedavi sürecindeki eksikliklerinin ise TCK’nın 257/2. maddesinde belirtilen görevi ihmal suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında görevi ihmal suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, sanık doktorlar hakkında taksirle öldürme suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin, sanık ... müdafii ve sanık ...’ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.01.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24898, Karar No: 2012/12425, Tarih: 16.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/24898 E.  ,  2012/12425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki  taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlunun temyiz itirazlarının REDDİNE;2) Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Alacaklının, borçlu aleyhine Hatay 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/4939 E sayılı dosyasından 22.07.2010 tarihinde aldığı 33.268,86 TL'lik alacağına ilişkin rehin açığı belgesine dayalı olarak genel haciz yoluyla ilamsız takip başlattığı, borçlunun örnek 7 ödeme emrinin tebliği üzerine  borca ve faiz yönelik itirazda bulunduğu, itiraz sonucu durdurulan takibin devamı amacıyla alacaklının icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılmasını ve borçlu aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen  alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise  alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

İİK.nun 152. maddesi "...Rehin açığı belgesi, borç ikrarı mutazammın senet mahiyetindedir" hükmünü ihtiva etmektedir.

İİK.nun 68/7. maddesi hükmüne göre itirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi halinde ise alacaklı, diğer tarafın talebi üzerine, %40'dan aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilir hükmünü ihtiva etmektedir.

Somut olayda takip dayanağı olan rehin açığı belgesinin, alacaklının tahsil edilemeyen borçludaki alacağı için düzenlendiği, rehin açığı belgesinin yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler doğrultusunda İİK'nun 68/1. maddesinde sayılan belgelerden olduğu, rehin açığı belgesine bağlanan alacaklar için faiz talep edilemeyeceğine dair yasal bir düzenleme olmadığına göre borçlunun itirazına konu olan faiz alacağına ilişkin olarak gerekirse bilirkişi raporu aldırılarak faize yönelik itirazında kaldırılmasına, borçlunun itirazı mahkemece kaldırıldığından  ve alacaklınında talebi bulunduğundan İİK'nun 68/7. maddesi uyarınca alacaklı lehine tazminata hükmedilmesi gerekirken, faiz alacağı ve icra inkar tazminatı istemine ilişkin olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1832, Karar No: 2024/8900, Tarih: 20.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1832 E.  ,  2024/8900 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2182 E., 2024/11 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şuhut Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/91 E., 2022/84 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde; tarafların 7 yıllık evlilikleri boyunca davalı tarafın kusurlu hareketleri ile aile ortamında huzursuzluklar çıkardığını, davalının davacı ve ailesini küçümsediğini, saygı göstermediğini, davacının ve çocuklarının ihtiyaçlarıyla ilgilenmediğini, davacının erkekliğine laf ettiğini, onur kırıcı davranışlarda bulunduğunu, davalının eve geç saatlere kadar gelmediğini, çocuklarla davacı ve annesinin ilgilendiğini, davalının ortak çocuklara şiddet uyguladığını, davalının evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerine yerine getirmediğini davalının evden haber vermeden çıktığını ve günlerce evine gelmediğini, ortak çocuklarında yaşadıkları travma nedeni ile psikolojilerinin bozulduğunu, bahsedilen nedenlerle tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde; erkeğin iddia ettiği hususların asılsız ve yersiz olduğunu, davacının sadakatsiz davrandığını, davalıyı aldattığını, davacının alkol alışkanlığının bulunduğunu, davacının aynı evde odaları ayırdığını ileri sürerek boşanmayı kendisinin de istediğini beyan ederek ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesini, ortak çocuklar için aylık 250,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın için aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar veilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tüm tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde; kadının çocuklarını alarak babasının evine gittiği, 5-6 ay babasının evinde kaldıktan sonra ... isimli şahısla çocuklarını bırakarak gittiği, erkeğin dava dilekçesinin kadının ... isimli şahısla gitmesine kusur olarak dayanmadığı, bu nedenle bu durumun kadına kusur olarak yüklenemeyeceği, tanık olarak dinlenen ... Sarıaçak'ın beyanında davalının çocuklarıyla ilgilenmediği, ortak çocuklar ile davacının annesinin ilgilendiği, çocukların yemeklerini davacının annesinin yedirdiği şeklindeki beyanı ile kadının babasının evine döndükten sonra çocuklarını bırakarak ... isimli şahısla gitmesi birlikte değerlendirildiğinde kadının ortak çocukları ile ilgilenmediği, kadına kusur olarak yüklenerek kadının ağır kusurlu olduğu; ortak çocukların babası ile birlikte yaşadığı, yaşadığı ortamın gelişimine uygun olduğu, aldırılan sosyal inceleme raporunda çocuğun velâyetinin babada bırakılmasının çocuğun menfaatine olacağının tespit edildiği, çocuğun baba yanında kurulu düzeninin oluştuğu, çocuğun velâyetinin babasına verilmesinde üstün menfaatinin olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi gereği boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, anne ile kişisel ilişki tesisine, erkek lehine 10.000,00 TL maddî tazminata, erkeğin manevî tazminat talebinin reddine, kadının maddî, manevî tazminat ve yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde; kusur değerlendirmesini, davanın kabulünü, tazminat ve nafaka talebinin reddini, velâyetin tarafına verilmemesini, erkek lehine maddî tazminata hükmedilmesi yönlerinden başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde; kusur değerlendirmesini, davanın kabulünü, tazminat ve nafaka talebinin reddini, velâyetin tarafına verilmemesini, erkek lehine maddî tazminata hükmedilmesi yönlerinden başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; her ne kadar İlk Derece Mahkemesi tarafından tanık ...'nın beyanı ile kadının baba evine döndükten sonra çocukları bırakarak ... isimli şahısla gitmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde kadına ortak çocuklar ile ilgilenmeme kusur olarak verilmiş ise de kadının ... isimli şahısla gitmesinin dava tarihinden sonra gerçekleşmesi sebebi ile bu minvalde kadının çocukları bırakması olayının da dava tarihinden sonra gerçekleşmesi gözetildiğinde kusur değerlendirilmesinde dikkate alınamayacağı gibi evlilik birliği fiilen devam ederken kadının çocuklarla ilgilenmediği hususundaki davacı tanıkları ... ve ...'in beyanlarının kendi içinde çelişkili olması sebebi ile dikkate alınamayacağı, dolayısıyla kadına verilen kusurun ispatlanamaması sebebi ile kusur olmaktan çıkartılması gerektiği, erkeğin de kusurunun ispatlanamadığı, tarafların kusursuz olduğu gerekçesiyle davalı kadının istinaf başvurusunun kusur belirlemesi, kabul edilen dava yönlerinden kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle tarafların kusursuz olduğunun tespitine, erkeğin davasının reddine, sosyal inceleme raporu, çocukların fiilen baba yanında yaşıyor oluşuna göre tedbiren velâyetin babaya verilmesine, anne ile çocuklar arasında kişisel ilişki tesisine, kadın için dava tarihinden başka bir erkekle yaşamaya başladığının bildirildiği tarih olan 14.12.2020 tarihine kadar aylık 350,00 TL tedbir nafakasına karar verilmiş, kadının sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde; erkeğin tam kusurlu olduğunun tespiti ile kadının tüm taleplerinin kabulüne karar verilmesi istemi ile kusur belirlemesi, velâyet, tedbir ve yoksulluk nafakası ile tazminatlar yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kusur belirlemesi, velâyetler, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakasının süresi, kadı için hükmedilmeyen yoksulluk nafakası ile tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kusur belirlemesi, velâyetler, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakasının süresi, kadı için hükmedilmeyen yoksulluk nafakası ile tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8382, Karar No: 2016/10111, Tarih: 03.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8382 E.  ,  2016/10111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı şirket yetkilisi tarafından sunulan 26.04.2016 tarihli dilekçede özetle; "...... Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/93 E. sayılı dosyasının bekletici mesele yapılması gerektiği, kusur oranı yönünden hukuk mahkemelerinin ceza mahkemesindeki kusur oranı ile bağlı olmayıp kusur oranı yönünden yeniden bilirkişi raporu alınması gerekirken, mahkemenin bu yönde inceleme yapmadığı, bakıma muhtaç özürlülerin tespiti ve bakım hizmeti esaslarının belirlenmesine ilişkin yönetmeliğin 4 ve 5. maddeleri uyarınca Devletten bu konuda sürekli bakım gideri talebinde bulunabileceği nazara alındığında davacının sürekli bakım giderinden doğan zararı mevcut olmayıp bu konudaki talebin esastan reddedilmesi gerekirken, bu yönde bilirkişi raporu aldırılması kanuna açıkça aykırı olduğu, bilirkişi raporunun Yargıtay İçtihatlarına aykırı olup hükme esas alınamaz nitelikte olmasına ve itirazlara rağmen, yeniden bilirkişi incelemesi yapılmamasının hukuka aykırı olduğu, davanın devamı sırasında davacılardan ....ın öldüğü ve bu durumu avukatı bildiği halde mahkeme hâkimi bile bile duruşmalara devam ederek çok sayıda duruşma yapıldığı ve delil toplamaya devam edildiği, hâkimin bu konuyu bilmesine rağmen görev gereği davacı avukat hakkında suç duyurusunda bulunması gerekirken bunu yapmayarak yanlı davrandığı davacı avukatını koruduğu, davacı taraf ve yakınlarının ve vekillerinin sık sık davaya bakan hâkimi ziyaret ettiği duyumunu aldıkları, hâkimin davalılar yönünden tarafsızlığını kaybettiği yönünde kamuda tatmin edilemez kuşku doğduğu..." gerekçelei ile reddi hâkim talebinde bulunmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine, reddi hâkim talep edenin 1000,00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hâkimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 03/11/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.