muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3952, Karar No: 2020/1878, Tarih: 15.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2018/3952 E.  ,  2020/1878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/09/2013 gününde verilen dilekçe ile kurum zararı nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25/01/2018 günlü karara karşı davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine dair verilen 22/05/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kurum zararı nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince davanın kabulüne dair verilen hüküm hakkında davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; üniversitenin Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Müdürlüğü tarafından gönderilen yazı uyarınca Eczane Sayım Komisyonu tarafından 06/08/2011, 17/10/2011, 26/10/2011 ve 28/10/2011 tarihlerinde yapılan sayımlarda eczane stoklarında görülen ancak eksik olduğu tespit edilen ilaçlar nedeniyle 129.656,46 TL kamu zararı oluştuğu ve bu zarardan baş eczacı olarak görev yapan davalı ...'ın sorumlu olduğunun tespit edildiğini, komisyon tarafından yapılan değerlendirme neticesinde davalının hastane eczanesinde eczane çalışanlarının görev tanımlarını gerçekleştirmediği, ilaç ve tıbbi malzemelerin tüm zimmet ve sorumluluğunu üzerinde bulundurduğu, depocu olarak

görevlendirilen personele zimmet yapmadığı, ilaç çıkışlarında listeler ve ilaç tepsilerini karşılaştırmadığı, ilaç ve tıbbi malzemelerin servis ve ilgili diğer birimlere teslimi sırasında tespit edilen eksiklikleri sorgulamayarak eczaneden tekrar karşıladığı ve baş eczacı olarak eczane yönetiminde zaafiyet göstermesinin zararın oluşmasında etkili olduğunun vurgulandığını belirterek, oluşan kamu zararının davalıdan tazmini isteminde bulunmuştur.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş; davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine de Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş; davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine de Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir

Hukukumuzda hakkaniyet, Borçlar Kanunu’nun 43 (TBK.51) maddesinde düzenlenmiş, bazı şartların ve çözümlerin önceden saptanmasının doğuracağı düşünülen sakıncaları ortadan kaldırmak için hukuk kurallarının esnek veya eksik bırakıldığı hallerde etkisini gösteren ve belli somut olayların özelliklerine uygun karar verilmesini emreden kurallar bütünü olarak tanımlanmaktadır. Buna göre hakimin, tazminatı belirlerken durumun gereğini ve belirtilen maddede örnek olarak sayılan özel indirim sebeplerini göz önünde tutması gerekmektedir.

Şu halde; olayın oluş şekli, davalının 06/08/2008 tarihinde baş eczacı olarak atanması sırasında usulünce devir teslim işlemlerinin yapılmamış olması, öncesinde 2005 yılında hastane otomasyon sistemine geçiş sırasında da sayım hatalarının yapılması sonucu sisteme ilaç bilgisi girişinde hatalar olması, davalı dışında eczanede görevli başka personelin de bulunması, davalının içinde bulunduğu çalışma koşulları gibi hususlar gözetilerek tahsiline karar verilen zarar miktarından BK’nun 43’üncü maddesi (TBK.51) gereği önemli oranda hakkaniyet indirimi yapılmalıdır. Bu hususun gözetilmemiş olması doğru değildir, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 373/1. maddesi gereğince KALDIRILMASINA ve İlk Derece Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddiyle, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11145, Karar No: 2018/1343, Tarih: 08.02.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/11145 E.  ,  2018/1343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 18.09.2012 tarih, 2008/20156 Esas ve 2012/15911 Karar sayılı bozmasından önceki hükmün o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılan temyiz itirazlarının sanıkların aleyhine olan hususları da kapsadığından sanıklar hakkında verilen cezalar kazanılmış hak oluşturmayacağından bozmadan sonra kurulan hükümde sanıklar hakkında eksik ceza tayini ve 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca, sanıklar yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından; sanıklar ... ve ...'ın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 493/2-son, 61, 81/2; 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'da ise sanıklar ... ve ...'ın 142/2-d, 35/2 ve 116/1, 119/1-c maddeleri kapsamında olup, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2012/6-1142 Esas, 2013/17 Karar sayılı ve 22/01/2013 tarihli kararında açıklandığı üzere, 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gereken hallerde, konut dokunulmazlığının ihlali suçu uzlaşmaya tabi olmadığı gibi şikayete de bağlı olmadığı hususu da dikkate alındığında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d, 35/2 . ve 116/1, 119/1-c maddeleri uyarınca verilmesi gereken cezalar tespit edilip 765 sayılı TCK'ya göre kurulan hükümdeki sonuç ceza ile karşılaştırılarak lehe olan kanun belirlenip sonucuna göre, sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ve hatalı gerekçeyle CMUK'nun 326/son maddesi gerekçe gösterilerek konut dokunulmazlığının ihlali suçundan infazı kabil bir ceza tayinine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelmesinde;

Başka suçtan farklı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...'ın duruşmadan vareste tutulma hakkının hatırlatılmadığı ve vareste tutulma talebi de bulunmadığı halde, hükmün açıklandığı 30.12.2015 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelmesinde;

Başka suçtan farklı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...'ın duruşmadan vareste tutulma hakkının hatırlatılmadığı ve vareste tutulma talebi de bulunmadığı halde, hükmün açıklandığı 30.12.2015 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6199, Karar No: 2023/6480, Tarih: 18.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/6199 E.  ,  2023/6480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/357 E., 2015/150 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli ve 2013/357 Esas, 2015/150 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi hali ile 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 35 inci maddesi ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdurenin kovuşturma aşamasındaki beyanlarına itibar edilmesine, sanığın iddia konusu olayın yaşadığı yerde atılı suçu gerçekleştirmesinin makul olmadığına, sanığın, ramazan ayında esrar içtiği ve oruç tutmadığından mağdurenin bağırması nedeniyle orada bulunanlar tarafından tepki göreceği endişesiyle mağdureye müdahale ettiğine, kolluk ifadesi öncesi mağdurenin abisi kuzeni tarafından ağır şekilde dövüldüğüne, sanığın dayak sonrası öldüğü düşünülerek emniyete ihbarda bulunulduğuna, mağdure tarafın kan davasının önüne geçmek için olayı namus meselesi olarak göstermeye çalıştığına, sanığın atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde sabah saatlerinde mağdurenin, ağabeyi olan şikayetçi ...’in topladığı salatalıkları pazarda satmaya yardım etmek amacıyla ... köyündeki evinden çıkarak tarlaya gittiği ve şikayetçiye yardım ettikten sonra tekrar eve dönerken saat 09:30 sıralarında sanığı tenha bir yerde sigara içerken gördüğü, bu kişinin bakışlarından tedirgin olması sebebiyle adımlarını hızlandırdığı sırada mağdur/sanığın arkasından gelerek kendi kolundan tutup ağzını ve burnunu eliyle kapattığı, mağdur/sanığın elinden kurtulmak için bağırdığı sırada bu kişinin belinden çıkardığı ve sonradan kurusıkı olduğu hususunda kolluk tarafından tutanak tanzim edilen emanetin 2013/434 sırasında kayıtlı tabancayı kafasına dayayarak kendisine hitaben "Bağırma, bağırırsan senin ananı sikerim, seninle işimi görecem, bu senin çok hoşuna gidecek, sesini çıkartma" şeklinde söz söylediği, ardından başındaki yazma ile ağzını bağlayıp kazağını ve eteğini kaldırmak suretiyle mağdura tecavüz etmeye çalışarak mağduru adli muayene raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı şeklinde olay kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli ve 2013/357 Esas, 2015/150 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/902, Karar No: 2025/3407, Tarih: 10.03.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/902 E.  ,  2025/3407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.09.2024 tarihli ve 2024/582 Esas, 2024/536 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5890, Karar No: 2017/8026, Tarih: 21.11.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/5890 E.  ,  2017/8026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Başkasına ait sürücü belgesine kendi fotoğrafını yapıştırarak resmi belgede sahtecilik suçu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; heyetimizce sahte sürücü belgesi üzerinde yapılan incelemede fotoğraf üzerinde soğuk mühür bulunmadığı, sanığa ait fotoğrafın kenarlarının düzgün kesilmediği, fotoğraf değişikliği suretiyle yapılan sahteciliğin ilk bakışta dikkat çekecek nitelikte olduğundan aldatma yeteneğinin bulunmadığının saptanması karşısında; sanığa yüklenen suçun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden, yetersiz bilirkişi raporuna ve eksik mahkeme gözlemine dayanılarak sanığın beraati yerine yazılı gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9689, Karar No: 2014/8719, Tarih: 21.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/9689 E.  ,  2014/8719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2012

NUMARASI : 2010/822-2012/1267

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 14.09.2010 ve 21.09.2010 tarihlerinde yapılan sayımlarda 11.217,00 TL açık çıkması gerekçe gösterilerek iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatları ile ücret, fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, yapılan sayımlarda çıkan 11.217,00 TL lik açık nedeni ile aydınlatıcı bir açıklama gelmeyince tüm çalışanların işine son verildiğini, davalının çalışanlara olan güveninin sarsıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin II. bendinde, ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığında işverenin haklı fesih imkanının olduğu açıklanmıştır. Yine aynı maddenin II. bendinin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak , hırsızlık yapmak , işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkanı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere kanundaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkanı tanımaktadır.

Somut olayda; davalı işveren işyerinde en son market sorumlusu olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin, 14.09.2010 ve 21.09.2010 tarihlerinde yapılan sayımlarda 11.217,00 TL açık çıkması gerekçe gösterilerek 27.09.2010 tarihinde tazminatsız olarak feshedildiği anlaşılmaktadır. Davalı işverence o dönem işyerinde çalışan diğer iki işçi de yanı sebeple işten çıkartılmışlardır. Mahkemece haklı fesih sebebi ispatlanamadığından kıdem ve ihbar tazminatı alacakları hüküm altına alınmışsa da; fesih sebebi üzerinde yeterince inceleme ve araştırma yapılmamıştır. Gerekirse işveren kayıt ve belgelerinde inceleme yetkisi verilen aralarında bir mali müşavirin de bulunduğu bilirkişiler aracılığı ile söz konusu açığa hangi işlemlerin ne şekilde sebebiyet verdiği, davacının bu işlemlerde yer alıp almadığı, açığın meydana gelmesinde davacıya doğrudan atfedilebilecek bir kusurun bulunup bulunmadığı, söz konusu meblağın nerede veya kimde olduğunun tespit edilip edilemediği hususları açık ve tereddüte yer veremeyecek şekilde belirlenmelidir. Haklı fesih sebebi bulunup bulunmadığı hususunda yeterince araştırma yapılmadan sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32291, Karar No: 2016/12597, Tarih: 25.05.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/32291 E.  ,  2016/12597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılanın yaralanması ile ilgili adli raporda "burun dorsumunda ters V şeklinde yaklaşık 3 cm. cilt altı kesi, sağ nazal bölgede çökme kırığı olduğunun" tespit edilmesi ve katılan, yüzünde iz kaldığını söylemesi karşısında katılanın yüzünde sabit iz oluşup oluşmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.05.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2931, Karar No: 2017/12110, Tarih: 04.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/2931 E.  ,  2017/12110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KISITLI ADAYI : ...

DAVA TÜRÜ : Vesayet

Hasımsız görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün kısıtlı adayı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı ..., eşi olan kısıtlı adayının alkol bağımlısı olup kendi işlerini göremediği gibi kandırılmaya müsait olduğunu ileri sürerek vasi atanmasına karar verilmesini istemiş, 18.05.2015 tarihli dilekçede de kısıtlı adayı adına kayıtlı iken satılan üç adet taşınmaz olduğunu bildirmiştir.

Mahkemece, taraf ve tanık beyanları ile kısıtlı adayının malvarlığını kötü yönetme durumunun bulunduğu, yargılama sırasında dahi ikinci bir iş kurduğu, aile fertleri arasında kısıtlı adayının borç yapma riskinin varlığı nedeniyle mirasa dahil malların paylaşımı yoluna gidildiği, TMKnun 406.maddesindeki şartların oluştuğu gerekçesiyle kısıtlanmasına ve davacı eşinin vasi olarak atanmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, kısıtlı adayı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMKnun 406. maddesinde "Savurganlığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi sebebiyle kendisini veya ailesini darlık veya yoksulluğa düşürme tehlikesine yol açan ve bu yüzden devamlı korunmaya ve bakıma muhtaç olan ya da başkalarının güvenliğini tehdit eden her ergin kısıtlanır." hükmü yer almaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; her ne kadar kısıtlı adayı ve babasına ait banka hesapları ile kısıtlı adayının babası adına kayıtlı taşınmazların kayıtları getirtilmiş ise de, kısıtlı adayına ait aktif ve pasif tapu kayıtlarının araştırılmadığı, davacı tarafın kısıtlı adayının sattığını bildirdiği taşınmazların tapu kayıtlarının dahi getirtilmediği, kısıtlı adayının zırai ilaç ve tohum satışı işletmeciliğinden dolayı faal mükellef olduğunun bildirildiği halde bu işletme ve yargılama sırasında kurduğu belirtilen diğer işyeri ile ilgili bilgi ve belgelerin toplanmadığı böylece kısıtlı adayının malvarlığının yeterince araştırılmadığı, bundan ayrı İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 05.08.2015 tarihli sağlık kurulu raporunda, kısıtlı adayına alkol kötüye kullanımı tanısı konularak Amatem Polikliniğinde izleminin sürmekte olduğu, izleminin tamamlanacağı Nisan 2016 tarihine kadar Amatem Polikliniğinde aylık kontrollerle takip edilmesi ve bu tarihte yeniden değerlendirilmesinin uygun olduğu bildirilmesine rağmen, bu hususta daha sonra herhangi bir rapor alınmadığı anlaşılmaktadır.

Vesayet hakkındaki hükümler kamu düzenine ilişkin olduğundan, mahkemece re'sen araştırma yapılabileceği de gözetilerek, TMKnun 406.maddesindeki düzenleme karşısında, mahkemece kısıtlı adayının alkol bağımlılığı konusunda sağlık kurulu raporu alınması, alkol bağımlılığı olduğunun anlaşılması halinde malvarlığı da araştırılmak suretiyle kendisini ve ailesini yoksulluk ve darlığa düşürme tehlikesine yol açıp açmadığı, bu yüzden korunmaya muhtaç durumda bulunup bulunmadığı araştırılarak, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile davanın kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMKnun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 04.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.