muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3165, Karar No: 2025/11249, Tarih: 18.06.2025

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürlüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında somut olayda; sanığın, açık kaynak araştırma raporunda belirtilen katılana yönelik paylaşımlarının tamamı, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraatı yerine yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1858, Karar No: 2024/5719, Tarih: 18.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/1858 E.  ,  2024/5719 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/286 E., 2021/389 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bingöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2008 tarihli ve 2008/81 Esas, 2008/345 Karar sayılı kararının Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 22.12.2010 tarihli ve 2010/12774 Esas, 2010/21533 Karar sayılı kararıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili bir karar verilmesi gerekirken belirtilen eksiklikler yerine getirilmeden karar verilmesi gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2.Yargıtay bozması sonrası Bingöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.07.2011 tarihli ve 2011/112 Esas, 2011/236 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında katılana karşı kasten yaralamaya suçundan, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3.Sanık hakkında denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi sebebiyle Bingöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2021 tarihli ve 2020/286 Esas, 2021/389 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan kurulan hüküm açıklanmış ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-d, 87/3, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ile karar verildiğine, cezalandırmaya yeterli somut delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Katılan ...'in olay tarihinde tanık olarak beyanı alınan arkadaşı ... ile birlikte polis evi civarında evlerine gittikleri sırada, içerisinde sanık ...'ın bulunduğu resmi ekip aracının yanlarında durduğu, ...'un üstünün arandığı, katılanın polis memurlarından belge istemesi ve üstünü aratmak istememesi nedeniyle sanığın katılanı yumruk ve tekme vurmak suretiyle burnundan, hayat fonksiyonlarını hafif (birinci derecede) etkileyecek kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

1. Katılan ...'in olay tarihinde tanık olarak beyanı alınan arkadaşı ... ile birlikte polis evi civarında evlerine gittikleri sırada, içerisinde sanık ...'ın bulunduğu resmi ekip aracının yanlarında durduğu, ...'un üstünün arandığı, katılanın polis memurlarından belge istemesi ve üstünü aratmak istememesi nedeniyle sanığın katılanı yumruk ve tekme vurmak suretiyle burnundan, hayat fonksiyonlarını hafif (birinci derecede) etkileyecek kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, eksik inceleme bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bingöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2021 tarihli ve 2020/286 Esas, 2021/389 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/17028, Karar No: 2025/2526, Tarih: 27.03.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/17028 E.  ,  2025/2526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2020/1922 D.İş

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

İNCELEME KONUSU

KARAR : İtirazın reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 28.09.2020 tarihli kararı ile meçhul şüpheli hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan, delil yokluğu nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, şikayetçinin itirazı üzerine Tekirdağ 2. Sulh Ceza Hakimliği'nin 19.10.2020 tarihli kararı ile itirazın reddine kesin olarak karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 07.02.2024 tarihli ve 2023/24661 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.03.2024 tarihli ve KYB-2024/18670 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet Savcısı'nın, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet Savcısı'nın soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla soruşturmanın genişletilmesine karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Soruşturmaya konu somut olayda, müşteki tarafından, Denizbank A.Ş.'den alınmış bir kredi kartı olmamasına rağmen adına alınmış kredi kartları ile 7.000,00 Türk lirası civarında alışveriş yapıldığı iddiasıyla şikayetçi olması üzerine, müştekiye ait hesaptan iddia konusu harcama yapılmadığından bahisle suçun işlendiğine dair yeterli delil olmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

Soruşturmaya konu somut olayda, müşteki tarafından, Denizbank A.Ş.'den alınmış bir kredi kartı olmamasına rağmen adına alınmış kredi kartları ile 7.000,00 Türk lirası civarında alışveriş yapıldığı iddiasıyla şikayetçi olması üzerine, müştekiye ait hesaptan iddia konusu harcama yapılmadığından bahisle suçun işlendiğine dair yeterli delil olmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

Müşteki tarafından dosyaya sunulan bankaya ibraz edilmiş 14/10/2020 tarihli itiraz formu yazısında, müşteki adına düzenlenmiş kredi kartı ile Üsküdar ... işyerinden 29/07/2020 tarihinde 3.000,00 Türk lirası, 30/07/2020 tarihinde 2.960,00 Türk lirası, 29/07/2020 tarihinde 3.000,00 Türk lirası ve 30/07/2020 tarihinde 2.960,00 Türk lirası harcama yapılmış olduğunun anlaşılması, yine müşteki vekili tarafından dosyaya sunulan dilekçede, söz konusu harcamalar dolayısıyla Tekirdağ İcra Dairesinin 2021/10171 Esas sayılı dosyası üzerinden müşteki hakkında icra takibinin yapıldığının belirtilmesi karşısında; öncelikle ilgili bankadan müşteki adına çıkartıldığı iddia edilen kredi kartlarına ait hesap hareketlerine ilişkin evrakların asılları istenilmesi, kredi kartlarına ait sözleşmelerin temini ile belgelerde atılı imzaların müştekiye ait olup olmadığının tespit edilmesi, yine kredi kartlarının teslimatlarının kime yapıldığı tespit edilerek, teslimat belgelerindeki imzaların müştekiye ait olup olmadığının tespit edilmesi ve yapılan harcamalara ait iş yerine ait görüntü kayıtları incelenerek, harcama yapan şahısların tespit edilerek ifadelerine başvurulması, toplanacak deliller ve yapılacak inceleme sonucuna göre şüpheli veya şüphelilerin hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

1. Şikayetçinin Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığına müracaatında, 13.08.2020 tarihinde Denizbank A.Ş. tarafından kendisine kredi kartı borcunun olduğuna dair bir mesaj geldiğini, halbuki Denizbank'a ait kredi kartının hiç olmadığını, banka ile görüştüğünde bu bankaya ait iki adet kredi kartının olduğunu, 12.08.2020 tarihinde toplam 7.000,00 TL civarında harcama yapıldığını, dijital ortamdan adına kredi kartı başvurusu yapılarak kart çıkartıldığını öğrendiğini beyanla şikayetçi olduğu belirlenmiştir.

2. Denizbank A.Ş.'nin cevabi yazısında, şikayetçiye ait Tekirdağ Süleymanpaşa ve Tekirdağ Şubesi nezdinde 2592650 nolu hesap ve iki adet kredi kartının tespit edildiği, kredi kartlarına internet üzerinden başvuru yapıldığını, şikayetçinin kredi kartından 12.08.2020 tarihinde gerçekleşen 7.000,00 TL'lik işlem tespit edilmediği belirlenmiştir.

2. Denizbank A.Ş.'nin cevabi yazısında, şikayetçiye ait Tekirdağ Süleymanpaşa ve Tekirdağ Şubesi nezdinde 2592650 nolu hesap ve iki adet kredi kartının tespit edildiği, kredi kartlarına internet üzerinden başvuru yapıldığını, şikayetçinin kredi kartından 12.08.2020 tarihinde gerçekleşen 7.000,00 TL'lik işlem tespit edilmediği belirlenmiştir.

3. Şikayetçinin müracaatı ile ilgili olarak Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma neticesinde, şikayetçinin hesabına bağlı banka/kredi kartları ile iddiaya konu harcamanın yapılmadığı, atılı suçun işlendiğine dair kamu davası açmaya yeterli şüphe oluşturacak delil olmadığı belirtilerek 28.09.2020 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, şikayetçinin itirazı üzerine Tekirdağ 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 19.10.2020 tarihli kararı ile itirazın reddine kesin olarak karar verildiği belirlenmiştir.

4. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir...“

Hükümleri yer almaktadır.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir...“

Hükümleri yer almaktadır.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; şikayetçi tarafından dosyaya sunulan kart hamili harcama / nakit itiraz formunda, şikayetçi adına çıkartılan kredi kartından 29.07.2020 tarihinde iki defa 3.000,00 TL, 30.07.2020 tarihinde iki defa 2.960,00 TL'lik Üsküdar ... isimli işyerinden harcama yapıldığı ve yine şikayetçi vekili tarafından dosyaya sunulan 09.10.2023 tarihli dilekçede, söz konusu harcamalar nedeniyle şikayetçiye karşı Tekirdağ İcra Dairesinin 2021/10171 esas numaralı dosyası ile icra takibi yapıldığının belirtilmesi karşısında, öncelikle Denizbank A.Ş.'den şikayetçi adına çıkartılan kredi kartlarına ait hesap hareketlerinin istenilmesi, kredi kartlarına ait sözleşme asıllarının temini ile belgelerde atılı bulunan imzaların şikayetçiye ait olup olmadığı, yine kredi kartlarının teslimatlarının kim / kimlere yapıldığı, teslimat belgelerindeki imzaların şikayetçiye ait olup olmadığının tespiti ve yapılan harcamalara ilişkin iş yeri görüntü kayıtlarının incelenmesi ile harcama yapan şahıs / şahısların tespit edilerek ifadelerine başvurulması, toplanacak deliller ve yapılacak inceleme sonucuna göre şüpheli veya şüphelilerin hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine itirazın reddine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Tekirdağ 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 19.10.2020 tarihli ve 2020/1922 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28012, Karar No: 2016/8517, Tarih: 04.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/28012 E.  ,  2016/8517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, trafik güvenliğini tehlikeye sokma

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazları nedeniyle yapılan incelemede;

TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının, anılan maddenin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da dikkate alınarak infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının, anılan maddenin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da dikkate alınarak infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olup, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mükerrir sanıklar yönünden, önceki mahkumiyetlerine ilişkin ilamlarda yer alan cezalardan en ağırlarının tekerrüre esas alınması gerekirken, ilamların tamamının esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiyle düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ... yönünden ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/1090-643 sayılı ilamı ile kredi kartının izinsiz kullanılması suçundan hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis ve 14.000,00 TL adli para cezasının, sanık ... yönünden ... 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/78-244 sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan hükmolunan 3 yıl 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına karar verilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sanık ...'nın yönetimindeki araçla, gece vakti trafikte izini kaybettirmeye çalışırken aracın farlarını kapatarak ilerlediğinin ve bir ara yarı stabilize yolda hızından dolayı çıkan toz ile görüş alanını kapattığının 17.04.2013 tarihli olay yakalama tutanağı ile tutanak mümzii tanık beyanlarından anlaşılması karşısında, TCK'nın 179/2. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun unsurlarının oluştuğu gözetilmeden, fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10304, Karar No: 2012/15210, Tarih: 19.12.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/10304 E.  ,  2012/15210 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir eylem olması gerektiği;

Somut olayda, sanığın kendisine yediemin olarak teslim edilen hacizli malları sırf satış yerine götürmeme biçimindeki eylemi atılı suçu oluşturmaz ise de, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu malların kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.