muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10782, Karar No: 2024/5578, Tarih: 03.06.2024

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 01.12.2014 tarihli ve 2014/5128 Esas, 2014/16463 Karar sayılı ilamıyla, "... Dosya içerisinde bulunan 11.06.2013 tarihli jeoloji bilirkişi raporunda; zeminin yüksek plastisiteli kil olduğu, bu birim üzerine yapılan kontrolsüz yükleme ve yüzey sularının etkisi sonucu oturma ve yüzeysel kayma hareketinin oluştuğu, istinat duvarı ve yüzey sularının direnajı yapılarak kayma hareketinin önlenebileceği belirtilmiştir. Jeoloji bilirkişi raporunda belirtilen şekilde istinat duvarı yapılarak davacıların zararı giderilebilecekse istinat duvarı yapım bedeli hesap ettirilmelidir. Hesap edilecek istinat duvarı yapım bedeli ile taşınmazda oluşan değer kaybı bedeli karşılaştırılmalı, hangisi daha az ise ona hükmedilmelidir.Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar gözetilmeden 18.07.2013 tarihli raporda hesaplanan değer kaybına hükmedilmesi doğru bulunmamış, kararın bu yönden bozulması gerekmiştir... Dava konusu taşınmazın coğrafi konumu, taşınmazın toprak yapısı ve bölgenin iklim özellikleri gözetildiğinde, bu özelliklerin kaymanın meydana gelmesinde etkili olup olmadığı araştırılmamıştır. Mahkemece yapılacak araştırma sonunda belirtilen özelliklerin toprak kaymasında etkili olduğunun belirlenmesi halinde tahsiline karar verilecek zarar miktarından, BK.m.43 (TBK.m.51) gereğince uygun bir miktarda hakkaniyet indirimi yapılmalıdır. Bu hususun gözetilmemiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir...." gerekçesiyle davalıların diğer temyiz itirazlarının reddi ile hükmün belirtilen gerekçeyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Verilen Direnme Kararı

Mahkemenin 17.03.2015 tarihli ve 2015/139 Esas, 2015/230 Karar sayılı kararıyla, mahkemenin 17.12.2013 tarihli ve 2011/224 Esas, 2013/593 karar sayılı ilamında direnilmesine karar verilmiştir.

C. Daire Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 17.01.2017 tarihli ve 2016/17056 Esas, 2017/260 Karar sayılı ilamıyla, Dairenin 02/12/2014 gün ve 2014/5128 esas, 2014/16463 karar sayılı bozma ilamında düzeltilecek bir husus bulunmadığı ve İlk Derece Mahkemesi direnme kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

D.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı

2.Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 17.01.2017 tarihli ve 2016/17056 Esas, 2017/260 Karar sayılı ilamıyla, Dairenin 02/12/2014 gün ve 2014/5128 esas, 2014/16463 karar sayılı bozma ilamında düzeltilecek bir husus bulunmadığı ve İlk Derece Mahkemesi direnme kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

D.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 11.11.2020 tarihli ve 2017/4-1483 Esas, 2020/876 Karar sayılı ilamıyla "...Her ne kadar Özel Daire bozma kararının “2-a” bendinde jeoloji bilirkişi raporunda belirtilen şekilde istinat duvarı yapılarak davacıların zararı giderilebilecek ise istinat duvarı yapım bedeli hesap ettirilmesi ve hesap edilecek istinat duvarı yapım bedeli ile taşınmazda oluşan değer kaybı bedeli karşılaştırılıp hangisi daha az ise ona göre hüküm kurulması hususu belirtilmiş ise de; toprak dökülmesi işlemi ve bu toprağın davacılarca kullanılan kısma kayması olayı sona ermiş olup, istinat duvarı yapılması hususu ancak toprak kaymaya devam etseydi söz konusu olabileceğinden, belirtilen bu bozma nedeni dosya kapsamına uygun değildir.

Dosyada yer alan tapu kaydına göre; dava konusu taşınmaz fındık bahçesi niteliğinde olmasına rağmen, inşaat bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda davacılarca kullanılan kısımda oluşan değer kaybı taşınmazın arsa niteliği taşıdığı esas alınarak belirlenmiş olup, dava konusu taşınmazın coğrafi konumu, toprak yapısı ve bölgenin iklim özellikleri gözetildiğinde, bu özelliklerin kaymanın meydana gelmesinde etkili olup olmadığı hususları da bilirkişilerce araştırılmamıştır.

O hâlde mahkemece fen bilirkişisi, ziraat mühendisi, makine mühendisi, inşaat mühendisi ve jeoloji mühendisinden oluşan bir bilirkişi heyetinden taşınmazın niteliğinin tespiti, taşınmazın coğrafi konumu, toprak yapısı ve bölgenin iklim özelliklerinin kaymanın meydana gelmesinde etkili olup olmadığının araştırılarak taşınmazda oluşan değer kaybı ile su kuyusu ve pompasına ilişkin zararının belirlenmesine yönelik rapor hazırlanması istenilmelidir. Düzenlenecek bilirkişi raporuna göre belirtilen özelliklerin toprak kaymasında etkili olduğunun tespiti hâlinde tahsiline karar verilecek tazminat miktarından, 818 sayılı BK’nın 44 (TBK. m. 52) maddesi gereğince uygun bir miktarda hakkaniyet indirimi yapılmalıdır. Ancak mahkemece ilk kararda hükmedilen tazminat miktarını geçmemek üzere, başka bir ifadeyle davalıların kazanılmış hakkına halel getirmeden bir karar verilmesi gerektiği gibi, belirlenecek tazminat miktarı taşınmazın rayiç değerini geçmemelidir.

Hâl böyle olunca direnme kararı açıklanan bu değişik gerekçe ve nedenlerle bozulmalıdır..." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

E. Mahkemece Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin tarih ve sayısı yukarıda yazılı kararıyla, "...Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 11.11.2020 tarih 2017/4-1483 Esas 2020/876 Karar sayılı kararı gereğince mahkememizce mahallinde yapılan keşif neticesinde fen bilirkişi, ziraat mühendisi, makine mühendisi, inşaat mühendisi ve jeoloji mühendisinden oluşan bir bilirkişi heyetinden alınan raporda özetle yargılama konusu taşınmazın doğusundan Belediye yolunun geçtiği, yolun karşısında TOKİ konutlarının olduğu, sokak yolunun dolmuş yolu olduğu, bölgenin Belediye hizmetlerinden yararlandığı, altyapı tesislerinin kurulu olduğu, şehir merkezine, kamu kurumlarına, okul ve hastaneye, dolmuş yoluyla ulaşımın kolay olduğu, çevresindeki yapılaşmanın gelişmekte olduğu bütün bunlara göre taşınmazın arsa niteliğinde olduğunun, taşınmazın bulunduğu bölgenin arazi yapısının, küçük tektonik faaliyetler sonucu değişik doğrultuda meydana gelen kırık tektoniği ile oluşmuş bir yapı olduğu, küçük bir vadi şeklinde eğim aşağı akan kar, yüzey ve yağmur sularının akar yolu olduğu, bu sebeple ağaçlandırılmış bir kısım olduğu, bu kısımda geçmişte de zaman zaman çökmeler yaşandığı, aynı zamanda tektonik hareketlilik olduğu, geçmişte aktif su kaynağı ve kuyusun var olmasının tektonik hareketliliğin bir emaresi olduğu, dolayısıyla taşınmazın üzerinde toprak serilmeden önce de arazide göçme, kayma, kırılma, vb. hareketliliğin yaşandığı, taşınmazın, toprak serilmesi sonucunda meydana gelen olaylardan etkilenen alanın büyüklüğünün 139545 m² olduğu, söz konusu alanda; kayma, göçme, kırıklar, vb. hareketlerin ortaya çıktığı, dava konusu yerde, hasar gördüğü önceki bilirkişi raporlarından tespit edildiği anlaşılan su kuyusu, su pompası ve jeneratörün toprak altında kaldığı, bu bakımdan somut bir inceleme yapılmasının mümkün olmadığı, bu bakımdan değerlendirmenin, önce bilirkişi raporuna dayandırıldığı, taşınmazın üzerinde olduğu halde, toprak kayması nedeniyle, hasar gören makinelerle ilgili olarak, piyasada yapılan araştırmanın sonucunda, / adet santrifüj pompa, 100 m kurşunsuz PVC yalıtımlı kablo ve 100 m basınçlı borunun bedelinin; 1.540,00 TL olduğu, toprak kayması sonucunda 1.395,45 m² lik alanın tarımsal faaliyet yönünden zarar gördüğü, meydana gelen toplam hasar bedelinin 4.267,71 TL olduğu, arazinin bütünlüğünün bozulmadığı, toprak kaymasının taşınmazdaki yapılaşmayı etkileyici bir boyutta olmadığı, bu bakımdan istinat duvarı yapılmasına gerek olmadığının belirtildiği, bu bağlamda yargılama konusu davacılara ait taşınmazda oluşan zararın davalıların arazisine dökülen kazı-harfiyat malzemesinin dolgu özelliğinden ve zemine ek kontrolsüz yük bindirmesinden dolayı oluştuğundan BK 44 (TBK 52.) maddesine göre hakkaniyet indirimi yapılmasına gerek olmadığı, dolayısıyla davanın (zarar/tazminat miktarı olan) 5.807,71 TL yönünden kabulüne karar vermek gerekmiştir. ..." gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalının kazanılmış hakkı gözetilerek 5.807,71 TL tazminatın tespit tarihi olan 20.08

.) maddesine göre hakkaniyet indirimi yapılmasına gerek olmadığı, dolayısıyla davanın (zarar/tazminat miktarı olan) 5.807,71 TL yönünden kabulüne karar vermek gerekmiştir. ..." gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalının kazanılmış hakkı gözetilerek 5.807,71 TL tazminatın tespit tarihi olan 20.08.2010 tarihinden itibaren başlamak üzere yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; bilirkişi raporundaki tespitlerin hatalı ve önceki raporlarla çelişkili olduğunu, dava konusu taşınmazda meydana gelen çökme ve kaymanın davalıların yaptığı

hafriyat dökme işleminden kaynaklandığının açık olduğunu, bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazda davalıların hafriyat dökmesinden kaynaklı olarak çökme ve kaymaların meydana geldiği kabul edilmesine karşın taşınmazda değer düşüklüğü meydana gelmediğinin ifade edildiğini, oysa bozmadan önce alınan 08.07.2013 tarihli inşaat bilirkişi raporunda; toprak kayması olan alanda değer düşüklüğü meydana geldiği tespit ve değerlendirmesinde bulunulmuş ve zarar görmeden önceki hali ile zarar gördükten sonraki halinin değeri arasındaki fark hesaplanarak zarar miktarının tespit edildiğini, bu durumda raporlar arasında çelişki oluştuğunu, itiraz üzerine hazırlanan ek raporun da yetersiz olduğunu, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu bozmasında da "...Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; eldeki dava haksız haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat ve eski ... getirme istemlerine ilişkin olup, taraflar arasında fiilen taksim edilen taşınmazda davalı taraf kendi kullandığı kısma toprak döktürmüş, bu toprağın kayması sonucunda davacılarca kullanılan kısım zarar görmüştür.” denilmekle HGK tarafından zararın varlığının kabul edildiğini, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalıların haksız eylemi sonucu davacılara ait taşınmazda oluşan zararın tazmini talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427, 428 ve 439 uncu maddesi, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun (mülga) 41 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, özellikle son alınan bilirkişi raporu ile bozma öncesi alınan bilirkişi raporu arasındaki çelişkinin sebebinin açıklanmış olması ve ilk raporda taşınmazın arsa vasfında zarar oluştuğu tespitinin soyut olarak yazıldığı, zararın kaynağının belirtilmediği, kendi tespitlerine göre taşınmazın arsa olarak kullanılmasına engel bir hasar oluşmadığı, sadece fındık bahçesi olarak kullanılması gerçekliği karşısında bu yönde bir zarar tespiti yapıldığı ürün kaybı ve taşınmaz üzerindeki su pompası gibi mekanik aletlerde meydana gelen zararın hesaplanması gerektiği tespiti yapılmış olmasına ve alınan bu raporun dosya kapsamına ve oluşa uygun olmasına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

03.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3204, Karar No: 2013/23201, Tarih: 03.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/3204 E.  ,  2013/23201 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, meslek hastalığı nedeniyle sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirlerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne hükmetmiştir.

Hükmün, davacı ile davalı avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddine;

2- Davalıya ait tekstil işyerinde kot ağartma işçisi olarak çalışan sigortalının mesleki pnömokonyoz hastalığına yakalanarak %53 oranında sürekli iş göremez duruma girmesi şeklinde oluşan zararlandırıcı sigorta olayında, mahkeme tarafından alınan hükme esas alınan26.09.2011 tarihli raporda; davalı işveren %80 oranında kusurlu bulunmuş ve %20 oranında kaçınılmazlık faktörünün etkili olduğu sonucuna varılmıştır.

Davanın yasal dayanağı; 5510 sayılı Yasanın 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olup, bu tür davalar kusur sorumluluğu esasına dayanmaktadır.

Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi hükmü doğrultusunda raporda tartışılması gerekir. Kaçınılmazlıktan ise, işveren tarafından tüm bu önlemler alındığı ve kazalı da bu önlemlere uyduğu halde kaza meydana gelmişse söz edilebilecektir.“Kaçınılmazlık sosyal sigortalar uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram…”(Prof.Dr. A. Can Tuncay, Kurumun işverene Rücuu-Olayda Kaçınılmazlık Durumu, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 185) olup; bu halin kabulünün koşulu,

“…vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmazlık olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez.”(Prof.Dr. ..., Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu İşverene Rücuya Nasıl Bakıyor?, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 139)

“…vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmazlık olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez.”(Prof.Dr. ..., Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu İşverene Rücuya Nasıl Bakıyor?, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 139)

Diğer taraftan Anayasamızın 17. maddesinde, herkesin yaşama hakkına, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu, tıbbi zorunluluklar ve kanunda yazılı haller dışında vücut bütünlüğüne dokunulamayacağı düzenlenmek suretiyle, yaşama hakkı, Anayasal bir hak olarak teminat altına alınmış bulunmaktadır.

Dava konusu somut olayda; sigortalının mesleki pnömokonyoz hastalığına yakalanmasına sebebiyet veren iş, kotların beyazlatılması ve eskitilmiş görünümü verilmesi için, robot vasıtasıyla şişirilen kotların üzerinde el zımparası ile ağartma işlemi olup, üretimin zorunlu bir parçası olmayıp tamamen estetik kaygılarla uygulanan bir yöntemdir. Kaldı ki, aynı iş, makine kullanılarak laser veya robotlar aracılığıyla da yapılması mümkündür. Aynı işin makine kullanılarak laser veya robotlar aracılığıyla da yapılması mümkün iken, el zımparası yöntemiyle üretim yapılmasında ısrar edilmiş olması, Anayasa ile teminat altına alınmış olan yaşama hakkının ihlali niteliğinde olup, gelişen bilimsel ve teknolojik olanaklar ile sosyal güvenliğin yöneldiği amaçla bağdaştırılma olanağı bulunmayan bu durumun "kaçınılmaz bir sonuç olarak değerlendirilmesi" isabetli bulunmamaktadır..

Mahkemece; yukarıda açıklanan nedenlerle, meslek hastalığının oluşumunda kaçınılmazlık faktörünün uygulama yeri ve etkisinin bulunmadığı gözetilerek, sigortalının yaptığı işin özellikleri, yakalandığı meslek hastalığına yol açan etkenler, hastalığın önlenebilmesi için alınması gereken önlemler ile bunların gerçekleştirilme ve önlemlere uyum durumları göz önünde bulundurularak, işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman tekstil mühendisi, kimya mühendisi ve göğüs hastalıkları uzmanı bilirkişilerden oluşacak heyetten yeniden rapor alınması gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

O halde, davacı ile davalı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 03.12.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1623, Karar No: 2014/2435, Tarih: 15.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1623 E.  ,  2014/2435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 3 - 2012/43196

MAHKEMESİ : Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 05/12/2011, 2009/446 (E) ve 2011/383 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

A-Katılan-sanık Ö.. K.. müdafii yasal süresi içinde verdiği süre tutum dilekçesinde hükmü sadece “sanık" sıfatıyla temyiz ettiğinden, yasal süreden sonra “katılan” sıfatıyla yapmış olduğu temyiz isteminin CMK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

B-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ö.. K.. ve Ö.. P..’un birbirlerine karşı kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, takdiri cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Ö.. K.. ve sanık Ö.. P.. müdafiilerinin sübuta yönelen, Cumhuriyet Savcısının sanık Ö.. K.. yönünden suç vasfına, sanık Ö.. P.. için tahrikin bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Olay akşamı birahanede alkol nedeniyle mağdur sanıklar arasında tartışma çıktığı, tartışmanın dışarıda devam ettiği sırada sanık Ö. K. demir ile

vurması sonucu Ö.. P..’un burnunda çökme kırığına neden olacak, yüzde sabit eser oluşturacak ve kırığın hayati fonksiyonlarını orta derecede etkileyecek şekilde yaralaması üzerine sanık Ö.. P.. da bıçak ile Ö.. K..’ı sol üst kolda 2 cm.lik, sol üst kadranda batına nafiz ve mide ön yüzde yaralanma oluşturarak, hayati tehlike meydana getirecek şekilde yaraladığı olayda;

1-Sanık Ö.. K.. hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken;

a-TCK.nun 61. maddesi uyarınca, TCK.nun 86/1 maddesine göre neticeye etkili olacak biçimde temel cezanın belirlenmesi sırasında, suçun işleniş biçimi, suçun konusunun önem ve değeri, birden çok nitelikli halin varlığı nedeniyle, makul bir temel ceza tayini yerine temel cezanın 1 yıl hapis olarak belirlenmesi,

b-Mağdur sanıkların, önce karşı tarafın olaya sebep olduğunu iddia etmesi ve kavganın kim tarafından başlatıldığının tespit edilememesi karşısında, sanık Ö.. K.. hakkında haksız tahrik nedeniyle TCK.nun 29.maddesi gereğince1/4 oranında uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Sanık Ö.. P.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

a-Suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araç, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak , 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında makul bir temel ceza belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık Ö.. P.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

a-Suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araç, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak , 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında makul bir temel ceza belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Aralarında çıkan tartışma sonucu mağdurun kepenk demiri ile vurmak suretiyle sanığın burnunun kırılmasına ve yüzünde sabit eser oluşturmasına neden olacak şekilde yaralamasından ibaret eylemi nedeniyle sanık hakkında 1/4 ile 3/4 oranları arasında cezadan indirim öngören TCK'nun 29. maddesinin uygulaması sırasında, makul bir indirim yapılması yerine, 1/4 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin ve C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 15/04/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.