muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3073, Karar No: 2023/2627, Tarih: 10.10.2023

2. Dairenin 14.06.2021 tarihli, 2020/5310 Esas, 2021/6421 Karar sayılı ilamıyla; mahkemece, davalılardan ...'nun işleten sıfatı ile meydana gelen zarardan sorumlu olduğu gözetilerek sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına, bozma nedenine göre davacıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmediğine karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ...’nun müşterilerin malını ve canını koruyacak tedbirleri almadığı, işyerinin açılış ve kapanış saatlerine riayet etmediği gözetilerek hizmetin ayıplı ve kusurlu olduğu, davalı ...'a açılan davada ise bu davalının ......'ın vefatına sebep olduğu, karşı dava yönünden ise davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle asıl dava yönünden; davacılar tarafından davalılar ... ve ...'a karşı açılan davanın kısmen kabulü ile davacılar için toplam 154.725,33 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılar ... ve ...'tan 24.10.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, davacı eş ... için 1.450,00 TL cenaze ve defin giderinin davalılar ... ve ...'tan 24.10.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, davacılar için toplam 78.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'tan 24.10.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ...; işletmede yaşanan elim olayı engellemek adına tüm çabasını ortaya koyduğunu ve kendi canı pahasına yaşanan kaos ve arbedeyi sonlandırmaya çalıştığını, ... bu sebeple maktüle yönelik gerçekleştirdiği eylemlerin maktüle zarar verir nitelikte olmadığı sabit olmasına karşın mahkemece maddi ve manevi tazminat isteminin kabulü kararının yerinde olmadığını, çünkü sahibi olduğu işletmede kasıtlı olarak bir güvenlik zafiyeti oluşturmadığını, aleyhinde 5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanun’a aykırılıktan suç işlediği iddiasıyla bir kamu davası açılmadığını, bu nedenle bu kanuna dayanılarak bu şekilde bir hüküm tesis edilmesinin hukuka da uygun olmayacağını, insan zararlarının Tüketici Yasası kapsamında görülmesinin, Borçlar Yasası'na ve yerleşik içtihada da aykırı olduğunu, bu davada Tüketici Mahkemesinin görevli olmadığını beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalılardan ...'nun işlettiği müzikholde, diğer davalı ...'ın, davacıların murisini öldürmesi nedeniyle doğan zararının tazminine istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalılardan ...'nun işlettiği müzikholde, diğer davalı ...'ın, davacıların murisini öldürmesi nedeniyle doğan zararının tazminine istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. Usuli kazanılmış hak olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK).

2. Bundan başka, Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün, bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş olan bu kısımları lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı YİBK).

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile yukarıda yer verilen hukuk kurallarına göre, Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek bozma ilamı doğrultusunda karar verildiği, bozmaya uymakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; davalı-karşı davacı ...'nun temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı-karşı davacı ...'nun yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

17.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalı-karşı davacı ...'dan alınarak davacılara verilmesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

10.10.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13023, Karar No: 2007/17346, Tarih: 28.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/13023 E.  ,  2007/17346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 23/03/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü.

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2007 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.360.YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 28.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16588, Karar No: 2012/17770, Tarih: 04.09.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/16588 E.  ,  2012/17770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Adet gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Adet gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçu nedeniyle verilen beraat kararının gerekçesine yönelmeyen temyizde sanığın hukuki yararı bulunmadığından sanığın bu suça yönelen vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 04.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7116, Karar No: 2022/1737, Tarih: 10.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7116 E.  ,  2022/1737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 05.07.2018 tarih ve 2017/444 E- 2018/258 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 19.06.2020 tarih ve 2019/178 E- 2020/509 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait “Nef” ve bu ibareyi ihtiva eden markaların müvekkilin yoğun çabaları ile başta gayrimenkul sektörü olmak üzere, eğitim, sosyal sorumluluk, hizmet vb. birçok alanda başarılı projelerin adı olduğunu, sunulan hizmet ve hayata geçirilen projelerde başta alıcılar olmak üzere toplumun genelinde saygın ve güvenilir bir imaj oluşturulduğunu,davalı şirket adına tescil edilen “neft” markasının tesciline de itiraz edildiği, TPMK’ya yapılan başvuru ile “neft” isimli markanın tüm sınıflar açısından tescilinin reddine karar verilmesinin talep edildiği,Enstitü tarafından yapılan inceleme sonucunda, itirazlarının reddedildiğini bunun üzerine YİDK’ya başvurulduğunu, bu başvuruya istinaden YİDK tarafından verilen karar ile müvekkilinin itirazlarının hukuka ve yasaya aykırı olarak reddedildiğini, “neft” ibaresi özel bazı emtia türlerini belirtir nitelikte olup, böyle bir ibarenin marka olarak tescil edilmesinin yasaya aykırı olduğunu, uyuşmazlığa konu “neft” ibareli marka tek kelimeden oluşmakta olup, bu ibare “organik maddelerin ayrışmasından oluşan tutuşur sıvıların birçoğuna verilen ad” ve “çoğunlukla boyacılıkta kullanılan, petrol türevlerinden bir çeşit mineral yağ, neftyağı” anlamlarına geldiğini, TDK tarafından, yer verilen bu anlamları dışında petrol kelimesine karşılık olarak da kullanılan bu ibarenin, ticaret hayatında petrol ve türevlerini ifade edecek şekilde yaygın bir kullanıma sahip olduğunu, ticaret hayatında oldukça yaygın bir şekilde kullanılan ve spesifik olarak bir ürün grubunu adlandırmak için kullanılan böylesi bir ibarenin, TPMK nezdinde tescil işlemine konu olmasının hukuken mümkün olamayacağını, tanınmış marka statüsünü haiz olan “Nef” ibaresi sınıf gözetmeksizin koruma altında olup, bu marka ile iltibasa yol açacak şekilde kullanılan “neft” markasının tescilinin bu korumayı ihlal ettiğini ileri sürerek YİDK kararının iptaline ve davalı taraf adına tescil edilen “neft” markasının hükümsüzlüğüne/sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kurum vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Kurum vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davacı markası ile müvekkilinin markası arasında benzerlik bulunmadığını ve orta düzey bir tüketici tarafından karıştırılmasının da mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama ve toplanan delillere göre,dava konusu başvurunun “NEFT+şekil” ibaresinden oluştuğu, kapsamında 03.sınıftaki "Ağartma ve temizlik amaçlı maddeler: deterjanlar, çamaşır suları, çamaşır yumuşatıcıları, leke çıkarıcılar, bulaşık yıkama maddeleri. Parfümeri; kozmetik ürünleri, kişisel kullanım amaçlı koku vericiler (insan ve hayvanlar için deodorantlar dahil). Sabunlar. Diş bakımı ürünleri: diş macunları, diş parlatma ve beyazlatma maddeleri, tıbbi amaçlı olmayan ağız gargaraları. Aşındırıcı ürünler: zımpara bezleri, zımpara kağıtları, ponza taşları, aşındırıcı pastalar. Deri, vinil, metal ve ahşap için parlatma ve bakım ürünleri: cilalar, bakım kremleri, cilalama amaçlı vaks." mal ve hizmetlerin bulunduğu, itiraza dayanak markaların ise "nef 4 haliç", "nef", "nef", "nef04 kemerburgaz", "nef 08 kağıthane", "nef 09 dörtlevent", "nef 10 kağıthane", "nef 11 kağıthane", "nef 163 flatslevent+şekil", "nef apartments", "nef ataköy 22", "nef dorms", "nef flats", "nef offices", "nef new york", "nef kolay yatırım" ibaresinden meydana geldiği ve koruma kapsamlarında 16, 20, 21, 35, 36, 37, 38, 41, 42, 43, 44, 45.sınıflardaki mal ve hizmetlerin yer aldığının gözlemlendiği, başvuru kapsamındaki malların ve hizmetlerin, itiraza dayanak markaların kapsamındaki mal ve hizmetlerle aynı/benzer olduğunun tespit edildiği,çekişmeli başvuru standart karakterle yazılmış "NEFT+şekil" ibaresinden oluşurken; itiraza dayanak markaların standart karekterle yazılı "nef 4 haliç", "nef", "nef", "nef04 kemerburgaz", "nef 08 kağıthane", "nef 09 dörtlevent", "nef 10 kağıthane", "nef 11 kağıthane", "nef 163 flatslevent+şekil", "nef apartments", "nef ataköy 22", "nef dorms", "nef flats", "nef offices", "nef new york", "nef kolay yatırım" ibarelerinden oluştuğunun görüldüğü,Neft kelimesi organik maddelerin ayrışmasıyla oluşan tutuşur sıvılara verilen ad ve bir petrol türevi yağ olduğu,NEFT’in manasının 03

. sınıftaki emtia ile bunların 35/05 kapsamındaki perakendeciliği açısından potansiyel müşteri nezdinde tasviri bir algı yaratmayacağı kanaatine varıldığı, davalı firmanın markasının tek kelime, toplam dört harften oluşan tamamı büyük harf kullanılarak ”neft” kelimesi ile şekilden oluştuğu,davacının markasının esas unsuru ”neft” olan kısmı olduğu marka görseli küçük harfler ve iki farklı renk ile mavi ve yeşil renk kombinasyonları ile yaprak, dalga ve daire şekli ile oluşturulmuş olduğu,davacı markanın da esas unsurunun “nef” olduğu bu esas unsurunu tek başına ve yanına ek ibareler getirerek siyah-beyaz renk kombinasyonları ve büyük-küçük harfler kullanılarak oluşturduğunun görüldüğü, iki markanın asli unsurları “NEFT” ve “NEF”olduğu, iki marka karşılaştırıldığında orta düzeyde görsel benzerlik olduğunun görüldüğü, davalı NEFT markasının NEFT olarak okunduğu ve ağızdan çıktığı gibi duyulduğu, davalı markalarının esas unsurunun ise NEF olarak okunduğu ve ağızdan çıktığı gibi duyulduğu, marka asli unsurlarının okunuş ve duyuş biçiminde vurgunun F harflerinin toplandığı, NEF ibaresinin baskın olarak duyulduğu ve benzer olduğunun görüldüğü, davalı markasına ait NEFT ibaresinin “organik maddelerin ayrışmasından oluşan tutuşur sıvıların birçoğuna verilen ad olduğu ve çoğunlukla boyacılıkta kullanılan petrol türevlerinden bir çeşit mineral yağ, neftyağı, petrol ve petrol türevleri anlamına geldiğini, davalıya ait NEF ibaresinin ise Fransızca bir kelime olup Türkçe anlamının KİLİSE ORTASI yeni “kilise mimarisinde apsise dik ya da paralel olarak yer alan ve birbirlerinden sütun ya da paye dizileriyle ayrılan uzunlamasına mekanlara verilen ad” demek olduğu tespit edilmiş olup anlamsal benzerlik olmadığı kanaatine varıldığı, her ne kadar taraf markalarının emtia listeleri arasında benzerlik olduğu tespit edilse dahi, taraf marka işaretleri arasındaki benzerliğin oldukça düşük seviyede olduğu ve çağrıştırma dahi iltibas ihtimali yaratmayacağı sonuç ve kanaatine varıldığı,davacı firmanın inşaat sektöründe ülkemizin tanınmış markalarından birisi olduğu kanaatine ulaşılmışsa da uyuşmazlık konusu 03. sınıf ve 03. sınıfın 35/05 kapsamındaki perakendeciliği açısından MarKHK m. 8/4’teki üç koşuldan birisinin gerçekleşebileceğinin ortaya konulamadığı, 03. sınıftaki ürünler ile inşaat hizmetleri arasında uygun bir bağlantı kurulamamış olmasının yanında böyle bir bağlantının varlığına kanaat getirilemediğinden MarKHK m. 8/4’ün koşullarının olmadığı sonucuna varıldığı,davacının 03. sınıfın perakendeciliğinde 5 yıla yakın süredir hiç kullanmadığı bir markaya dayanarak itiraz etmiş olmasının başkasının kullanımını engelleme kötü niyetiyle, MK m. 2’deki “dürüstlük kuralı” hilafına itiraz hakkının kullanıldığı yönünden de ayrıca kanaat doğurduğu, bu nedenle de TPMK YİDK’nın 16.10.2017 tarihli ve 2017-M-8863 sayılı kararının yerinde olduğu, iptali koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince dava konusu başvurunun “NEFT+şekil” ibaresinden oluştuğu, kapsamında 03.sınıftaki "Ağartma ve temizlik amaçlı maddeler: deterjanlar, çamaşır suları, çamaşır yumuşatıcıları, leke çıkarıcılar, bulaşık yıkama maddeleri. Parfümeri; kozmetik ürünleri, kişisel kullanım amaçlı koku vericiler (insan ve hayvanlar için deodorantlar dahil). Sabunlar. Diş bakımı ürünleri: diş macunları, diş parlatma ve beyazlatma maddeleri, tıbbi amaçlı olmayan ağız gargaraları. Aşındırıcı ürünler: zımpara bezleri, zımpara kağıtları, ponza taşları, aşındırıcı pastalar. Deri, vinil, metal ve ahşap için parlatma ve bakım ürünleri: cilalar, bakım kremleri, cilalama amaçlı vaks." mal ve hizmetlerin bulunduğu, itiraza dayanak markaların ise "nef 4 haliç", "nef", "nef", "nef04 kemerburgaz", "nef 08 kağıthane", "nef 09 dörtlevent", "nef 10 kağıthane", "nef 11 kağıthane", "nef 163 flatslevent+şekil", "nef apartments", "nef ataköy 22", "nef dorms", "nef flats", "nef offices", "nef new york", "nef kolay yatırım" ibaresinden meydana geldiği ve koruma kapsamlarında 16, 20, 21, 35, 36, 37, 38, 41, 42, 43, 44, 45.sınıflardaki mal ve hizmetlerin yer aldığının, gözlemlendiği, itiraza mesnet markaların kapsamında yer alan 37.sınıf temizlik hizmetleri ile başvuru kapsamındaki 3

.sınıflardaki mal ve hizmetlerin yer aldığının, gözlemlendiği, itiraza mesnet markaların kapsamında yer alan 37.sınıf temizlik hizmetleri ile başvuru kapsamındaki 3.sınıfa yönelik temizlik malzemeleri arasında KHK 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu, davalı markası tamamı büyük harf kullanılarak yazıldığı,”neft” kelimesi ile şekilden oluştuğu, davacının markasının esas unsuru ”neft” olan kısmı olduğu, marka görseli küçük harfler ve iki farklı renk ile mavi ve yeşil renk kombinasyonları ile yaprak, dalga ve daire şekli ile oluşturulduğu, davacı markasının da esas unsurunun “nef” olduğu bu esas unsurunu tek başına ve yanına ek ibareler getirerek siyah-beyaz renk kombinasyonları ve büyük-küçük harfler kullanılarak oluşturduğunun görüldüğü, iki markanın asli unsurları “NEFT” ve “NEF” ibareleri olduğu,taraf marka işaretleri arasında yüksek düzeyde görsel benzerlik olduğunun görüldüğü, davalı markasının "NEFT" olarak okunduğu ve ağızdan çıktığı gibi duyulduğu, davalı markalarının esas unsurunun ise "NEF" olarak okunduğu ve ağızdan çıktığı gibi duyulduğu, marka asli unsurlarının okunuş ve duyuş biçiminde vurgunun F harflerinin toplandığı, "NEF" ibaresinin baskın olarak duyulduğu, markalar arasında yüksek düzeyde işitsel benzerlik olduğunun görüldüğü,davalı şirketin başvurusundaki "T" harfi ve şekil unsuru başvuruya bir ayırt edicilik katmadığı, ortalama düzeydeki tüketici kesimi nezdinde her iki markanın işletmesel kökenlerinin aynı olduğu, idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletmelere ait markalar bulunduğu izlenimi doğabileceği, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesinde öngörülen iltibas tehlikesi ve çifte benzerlik koşulunun gerçekleştiğinin anlaşıldığı, 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesinde öngörülen şartların davacı lehine gerçekleşmediği,bu nedenle davacının tanınmışlık iddiasının doğru bulunmadığı, SMK geçici 1/1 maddesi uyarınca uyuşmazlıkta 556 sayılı KHK'nın uygulanması gerektiği, bu KHK'ya göre de marka kullanımının korumanın şartı olmadığı, diğer bir ifade ile marka iptal edilmediği ya da hükümsüz kılınmadığı sürece kullanım olmasa da tescilli markanın korunacağı, ayrıca tescilli bir markaya dayanılmasının kötüniyet olarak kabulünün mümkün olmadığı anlaşılmakla, mahkemece bilirkişi heyetindeki bu meyanda görüş bildiren bilirkişinin görüşüne itibar ederek davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle,davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 05/07/2018 gün ve 2017/444 E. - 2018/258 K. sayılı kararının kaldırılmasına;davanın kabulü ile TPMK YİDK'nın 16.10.2017 tarihli ve 2017-M 8863 sayılı kararının iptaline,davalı şirket adına 08.02.2018 tarihinde tescil edildiği anlaşılan 2015/107312 sayılı markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 28,10 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 10/03/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/167, Karar No: 2019/120, Tarih: 21.02.2019

**Ceza Genel Kurulu         2016/167 E.  ,  2019/120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 20. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 350-60

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın, 5237 sayılı TCK'nın 188/3-5, 62, 52/2-4, 53, 54 ve 63. maddeleri gereğince 15 yıl 6 ay hapis ve 4500 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, taksitlendirmeye, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba, sanık ... hakkında ayrıca TCK'nın 58. maddesi gereğince hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin Muş Ağır Ceza Mahkemesince verilen 12.02.2015 tarihli ve 350-60 sayılı resen temyize tabi hükümlerin, sanıkların müdafileri ile sanıklar .... ve..... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 20. Ceza Dairesince 22.10.2015 tarih ve 8271-4251 sayı ile;

"1- Dosya kapsamına göre; sanık ...'ın ..... plakalı araçla yüklü miktarda uyuşturucu madde getireceği ihbarı üzerine arama işleminin Muş Sulh Ceza Hakimliğinin 01.08.2014 gün ve 2014/113 sayılı önleme arama kararınına göre gerçekleştirildiği olay tutanağına göre sanıkların içinde bulunduğu araçta suç konusu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği anlaşılmaktadır.

2559 sayılı PVSK'nın 9. maddesine göre 'önleme araması', suç işlenmesinin veya bir tehlikenin önlenmesi için yapılan aramadır. Önleme aramasının muhatapları suç şüphesi altında olmayan kişilerdir.

CMK'nın 116 ve 119. maddelerine göre 'adli arama' ise, şüphelinin veya sanığın yakalanması ya da suç delillerinin elde edilmesi için yapılan aramadır. Somut bir suçun işlendiği şüphesi varsa önleme araması değil ancak adli arama yapılabilir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/610, 2014/512, 2013/841, 2014/513 ve 2014/166-514 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; adli arama kararı gerektiren bir olayda önleme araması kararına dayanılarak ya da koşullarına uygun olmayan arama kararı üzerine yapılan arama hukuka aykırıdır. Böyle bir arama sonucu bulunan deliller ya da suçun maddi konusu 'hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş' olacağından, Anayasa'nın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK'nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hükme esas alınamaz.

Somut olayda gelen ihbar nedeniyle bir suçun işlendiği konusunda şüphe oluşmuştur. CMK'nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde 'adli arama kararı' alınmadan, olaydan 11 gün önce verilen 'önleme araması kararına' dayanılarak sanıkların içinde bulunduğu araçta arama yapılması hukuka aykırıdır. Bu arama sonucu bulunan uyuşturucu madde ise hem 'suçun maddi konusu' hem de 'suçun delili' olup 'hukuka aykırı yöntemle elde edildiğinden hükme esas alınamaz.'