muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4428, Karar No: 2019/7681, Tarih: 25.11.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/4428 E.  ,  2019/7681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Mahkemece, dava konusu 28192 ada 22 parsel sayılı taşınmazda davalıların kullanımının bulunmadığı, taşınmazın boş, çalılık ve kayalık olduğunun sübuta erdiği kabul edilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak; dava tarihinden önce 26.04.2012 tarihli 28275 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6292 sayılı Kanun'un 9. maddesinin 2. bendi ile; " Bu Kanuna göre yapılacak işlemler sonuçlanıncaya kadar 2/B alanları hakkında Hazine tarafından kişiler aleyhine açılması gereken davalar açılmaz, açılmış ve devam eden davalar durdurulur." şeklinde düzenleme yapılmıştır. Somut olayda Hazine 6292 sayılı Kanun'un yürürlüğünden sonra 03.07.2014 tarihinde, taşınmazın kullanıcısız olduğu iddiasıyla kullanıcı şerhinin terkini istemiyle dava açmış olduğuna göre 6292 sayılı Kanun'un 9/2. maddesi göz önüne alınarak, davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.11.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1355, Karar No: 2015/12403, Tarih: 30.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/1355 E.  ,  2015/12403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret alacağı, fazla mesai ücreti, asgari geçim indirimi alacağı ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı ile davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 01.01.2004 tarihinden, 11.07.2007 tarihine kadar davalı Koçkayaoğlu İnşaat şirketinde, bu tarihten 1.01.2010 tarihine kadar ..., bu tarihten 08.05.2012 tarihine kadar ...nde muhasebeci olarak çalıştığını, bu işyerlerinin adresinin aynı olduğunu, yapı denetim şirketi olduklarından çalışma izinlerinin iptal edilmesi üzerine farklı unvanlarda faaliyetlerine devam ettiklerini, son aylık net ücretinin 1.000.-TL olduğunu, aylık 100.-TL yemek yardımı yapıldığını, ücretin sigorta kayıtlarında düşük gösterilerek bir kısmının bankaya, bakiyesinin elden ödendiğini, çalışma süresi boyunca haftanın 6 günü 08.30-20.00 saatleri arasında çalıştığını, milli bayramlar ve genel tatillerde tam gün çalıştığını, ancak bu çalışmaları karşılığında kendisine fazla mesai ücretinin ödenmediğini, maaşların gecikmeli ödenmesi üzerine yaptığı itirazlar neticesi işverenin artık kendisi ile çalışamayacaklarını, başka iş aramasını söylediğini, iş akdinin haksız şekilde feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, fazla mesai ücreti, asgari geçim indirimi, yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davacının şirket bünyesinde gelen-giden evrak takibi yaptığını ancak sınavlara hazırlandığı gerekçesi ile işleri aksattığını, daha sonra işten ayrılacağını beyan ettiğini, şirket yetkililerinin beyanını yazılı yapmasını istemesi üzerine işe gelmemeye başladığını, bu durum hakkında tutanak tutulduğunu ve .... Noterliğinin 2012/8372 yevmiye no'lu ihtarnamesi ile çağrıda bulunulduğu halde işe gelmediğini, davalı şirketin resmi kurumlarla iş yaptığı için haftada 5 gün 09.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını, tatil günlerinde kapalı olduğunu, davacının asgari ücret aldığını, Çarşamba-Cuma günleri 13.00'ten sonra açık öğretim kursuna gittiğini, ücret alacağının bulunmadığını, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, ... ve ...'nin, devir tarihinden itibaren 2 yıl geçtiğinden, alacak kalemlerinden sorumlulukları bulunmadığı, iş akdinin davalı işveren tarafından kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirir şekilde haksız olarak fesih edildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, ... ve ...'nin, devir tarihinden itibaren 2 yıl geçtiğinden, alacak kalemlerinden sorumlulukları bulunmadığı, iş akdinin davalı işveren tarafından kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirir şekilde haksız olarak fesih edildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ve davalı ... vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda; yukarıdaki ilkeler doğrultusunda davacının kıdem tazminatından devreden işverenler olan .... ve ...'nin devir tarihindeki hizmet süresi ve ücret seviyesi ile sorumlu olduklarının düşünülmemesi hatalıdır.

3- Davacı dava dilekçesinde net 1000 TL ücret aldığını iddia etmiştir. Mahkemece davacı tanığı ...’ın net 800 TL aldığına ilişkin beyanına itibarla davacının hak ve alacakları hüküm altına alınmış ise de; davacı tanığının net 800 TL aldığına ilişkin beyanı 2010 yılına ait olup, davacının yaptığı iş, emsal ücret araştırma yazısı dikkate alındığında fesih tarihindeki ücretinin net 1000 TL olduğu anlaşıldığından hesaplamaya konu ücretin net 1000 TL olması gerekirken net 800 TL olarak kabulü hatalıdır.

4- Davalıların cevap dilekçesinde zamanaşımı def’i ileri sürülmediği halde zaman aşımı def'i ileri sürülmüş gibi hesaplama yapılması hatalıdır.

4- Davalıların cevap dilekçesinde zamanaşımı def’i ileri sürülmediği halde zaman aşımı def'i ileri sürülmüş gibi hesaplama yapılması hatalıdır.

5- Fazla mesai ücretine ilişkin olarak davalı iş yerleri çalışanı olmayan ...’nın ifadesine itibarla 2010 – 2012 yılları arasının hesaplamaya dahil edilmesi hatalıdır.

6- Hükmedilen miktarların net mi, yoksa brüt mü olduğunun hüküm fıkrasında belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 30/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5812, Karar No: 2011/7357, Tarih: 14.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/5812 E.  ,  2011/7357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 27.01.2011 günlü hükmün Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 14.06.2011 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davalı ... vekili gelmedi, karşı taraftan Hazine vekili Avukat ... ile Orman Yönetimi vekili Avukat ... ... ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk dairesinin 19.09.2007 gün ve 2007/10135-10649 sayılı bozma kararında özetle; “Mahkemece hükme esas alınan orman bilirkişi ... tarafından hazırlanan raporda çekişmeli taşınmazların eğiminin % 25-30 civarında olduğu, üzerinde 30-35 yaşlarında fındık plantasyonları bulunduğu, çevredeki tarım arazileri ile bütünlük arzettiği, 1955 yılında bütünlemesi yapılan 1959 baskı tarihli memleket haritasında kısmen yeşil alanda kalmakta ise de, her yeşil rengin ormanı ifade etmediği, haritanın lejantı incelendiğinde fidanlık rumuzlu alanda kaldığı, 1954 tarihli ... fotoğraflarında ise ziraat arazisi olduğu açıklanmak ve ... fotoğraflarına değer verilmek suretiyle orman sayılmayan yer olduğunun bildirilmesi üzerine dairede aynı gün temyiz incelemesi yapılan ve tamamı 145 adada yer alan taşınmazlar hakkındaki bir kısım davaların reddine bir kısım davaların ise kısmen kabulüne karar verildiği, tüm dosyalara sunulan tek tip uzman bilirkişi raporunun yetersiz olduğu, gerek mahkemece hükme esas alınan raporlara gerekse dairenin geri çevirme kararları üzerine hazırlanan ek raporlara ekli memleket haritalarında üzerindeki bitki örtüsünü sembolize eden işaretlerin görünmediği, yeşil rengin bir kısım taşınmazlarda fındık fidanlarını simgelediği açıklanmaktaysa da çekişmeli taşınmazlardaki fındık ağaçlarının en fazla 30-35 yaşlarında olması, incelendiği bildirilen memleket haritasının ise 1955 tarihli olması karşısında bilirkişi yorumunun doğruluğu hakkında tereddüt oluştuğu, bunun yanı sıra birbirine komşu olan ve memleket haritasında ... fotoğraflarında aynı konumda görünen iki parselden biri hakkında fidanlık rumuzu taşıdığı belirtilmek suretiyle orman sayılmayan yer; diğeri hakkında yapraklı ağaç rumuzu taşıdığı gerekçesiyle orman sayılan yer şeklinde görüş bildirildiği, yine Dairenin 2006-15495 mahkemenin 2005/457 sayılı dosyasında davaya konu 145 ada 43 ve 46 parsellere aynı bilirkişiler tarafından orman sayılmayan yer denildiği, 2007/10143 (mahkemenin 2005/453 sayılı) dosyada davaya konu edilen aynı ada 145 ada 45 ve 49 parseller için, yine dairenin 2007/10138 mahkemenin 2005/455 sayılı dosyasında davaya konu edilen aynı ada 145 ada 50 parsel için orman sayılan yer şeklinde değerlendirme yapıldığı, dosyaya getirtilen 145 adanın tamamını bir arada gösteren 1/5000 ölçekli memleket haritasında sözü edilen taşınmazların hiçbirinin rumuzu belli olmadığı gibi renk, konum, eğim çizgileri bakımından aralarında bir fark bulunmadığı, sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için; mahkemece hükme esas alınan 1959 tarihli ... fotoğrafından hemen sonra düzenlenen ... fotoğrafı, memleket haritası ile varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek iki orman yüksek mühendisi bir ziraat uzmanı ve bir ... elemanı aracılığıyla gerekirse 145 adada davaya konu tüm parseller hakkında bir ..

... fotoğrafından hemen sonra düzenlenen ... fotoğrafı, memleket haritası ile varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek iki orman yüksek mühendisi bir ziraat uzmanı ve bir ... elemanı aracılığıyla gerekirse 145 adada davaya konu tüm parseller hakkında bir ... dosya seçilmek suretiyle yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, ayrı ayrı tarihlerde düzenlenmiş ... fotoğrafı ve memleket haritaları çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiğinin belirlenmesi; bu ... fotoğrafı ve memleket haritalarında çekişmeli taşınmazın konumunda farklılık olup olmadığının açıklığa kavuşturulması; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Yasalar karşısındaki durumunun saptanması; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğunun düşünülmesi; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresinin incelenmesi; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) iki değişik tarihli memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınması; taşınmazın hali hazır eylemli durumu hakim tarafından keşif gözlemi olarak tutanağa geçilmesi, taşınmazı dört yönden gösteren fotoğraflar alınarak dosyaya eklenmesi ve varsa 1954 yılından daha öncesine ve sonrasına ait ... fotoğrafları da incelettirilerek karşılaştırmalı rapor hazırlattırılması” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan araştırma sonunda davanın KISMEN KABULÜNE, çekişmeli ... Mahallesi 145 ada 41 ve 52 sayılı parsellerin davalılar adına olan tapu kaydının iptaline ve orman niteliğiyle hazine adına tapuya tesciline, ... Mahallesi 145 ada 64 sayılı parsele ilişkin davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi, Hazine ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman savına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise, 1998 yılında yapılmış, 8.3.1999 ila 07.04.1999 tarihinde ilan edildikten sonra kesinleşmiş, çekişmeli parseller bu işlemde ve kesinleşmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile getirilen 3402 sayılı Yasanın 36/A maddesi gereğince, davalı taraf aleyhine avukatlık ücreti ve onama harcına hükmedilmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıran davalıya iadesine 14/06/2011 günü oybirliği ile karar verildi.