muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/45, Karar No: 2020/62, Tarih: 06.02.2020

765 sayılı TCK döneminde sarkıntılık suçu için bedensel temas şart olmayıp söz atmanın sırnaşıkça bir hâl alması veya bedensel temas içermeyen el kol hareketi yapma, cinsel organ gösterme, öpücük atma gibi davranışlarda bulunulması durumlarında da bu suç oluşabilmekteydi. Ancak 5237 sayılı TCK'da sarkıntılığa 102 ve 103. maddelerde yer verildiğinden bedensel temasla işlenmesinde zorunluluk bulunmaktadır. Bedensel temas içermeyen cinsel organ gösterme, öpücük ve laf atma gibi davranışlar 5237 sayılı TCK'nın 105. maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturacaktır. Bu nedenle 5237 sayılı Kanun'da yer alan "sarkıntılık" bedensel temasla işlenmesinin şart olması bakımından 765 sayılı Kanun'da düzenlenen "sarkıntılık"tan ayrılmaktadır. Yine sarkıntılık suçunun düzenlendiği bölüm açısından da her iki Kanun arasında fark bulunmaktadır. Zira 765 sayılı TCK döneminde "Adabı Umumiye ve Nizamı Aile Aleyhinde Cürümler" babının ''Cebren Irza Geçen, Küçükleri Baştan Çıkaran ve İffete Taarruz Edenler'' faslında, 5237 TCK'da ise "Kişilere Karşı Suçlar" kısmının "Cinsel Dokunulmazlığa Karşı Suçlar" bölümünde düzenlenmiştir. Sarkıntılığa ilişkin 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK arasında yukarıda izah edilen farklar bulunmakta ise de bedensel temas içeren eylemler açısından ortak yönlerin de bulunduğu göz önüne alınmalıdır.

5237 sayılı TCK'da da tanımı bulunmayan "sarkıntılık" suçu daha önce olduğu gibi yargısal içtihatlar ve öğretideki görüşler vasıtasıyla anlamını bulacak ve suçun sınırları belirlenecektir. Bu kavramı, her olayı kapsayacak şekilde tanımlama imkânı bulunmayıp eylemler kendi içerisindeki özelliklere göre değerlendirilecek ise de belirlilik ilkesinin temini ve uygulama birliğinin sağlanması bakımından sarkıntılık eyleminin ne olduğuna ilişkin genel bir çerçeve çizilmesi ve birtakım kriterler ile prensipler belirlenmesinde de zaruret vardır.

6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklerle basit cinsel saldırı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarına ilişkin yaptırımlar önemli bir şekilde arttırıldığından kanun koyucu "sarkıntılığı" daha az cezayı gerektiren nitelikli hâl olarak düzenlemiştir. Adalet Komisyonu değişiklik gerekçesi, kanun koyucunun amacı ve 765 sayılı TCK'na ilişkin benzer yönler dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'da sarkıntılık; bir kimseye karşı cinsel arzuları tatmin amacıyla işlenen, vücut dokunulmazlığını ihlal eden, basit cinsel saldırı veya çocuğun basit cinsel istismarı yoğunluğuna ulaşmayan, devamlılık göstermeyen ani ve kesintili davranış veya davranışlar olarak kabul edilmelidir. Birbirini takiben yapılıp mağdurun vücudunun bir çok değişik bölgesine dokunma eylemlerinin ani ve kesintili sayılayamayacağı da göz önüne alınmalıdır. Öte yandan sarkıntılığı aşan ancak vücuda organ veya sair bir cisim sokma veya bunlara teşebbüs boyutuna ulaşmayan cinsel amaçlı bedensel temasla gerçekleştirilen eylemler basit cinsel saldırı (mağdurun yaşına göre çocuğun basit cinsel istismarı) suçunu oluşturacaktır. Örneğin failin, mağdurun kalçasına dokunup kaçması, cinsel amaçla mağduru yanağından öpmesi, mağdurun göğsüne dokunması gibi davranışlar sarkıntılık suçunu, mağdurun önce yanağını öpüp sonra vücudunu okşayıp kucağına oturtması, kendi elbiseleri ile mağdurun elbiselerini çıkarak cinsel organıyla mağdurun anüsüne (veya vajinasına) sürtünmesi, mağdurun göğüsleri ile vücudunun sair yerlerini okşayıp mağdura cinsel organını tutturması şeklindeki davranışları ise mağdurun yaşına göre basit cinsel saldırı veya çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturacaktır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Katılan mağdurenin Mustafa Eraslan Anadolu Lisesinde 10. sınıfta öğrenim gördüğü, sanığın da aynı okulda geçici sözleşmeyle bilgi ve iletişim öğretmeni olarak görev yaptığı, dönem başından itibaren katılan mağdureye yakın davranan sanığın zaman zaman elini katılan mağdurenin beline koyup "Nasılsın iyi misin?" gibi sorular sorduğu, bir kez de "Arkan toz olmuş." diyerek eliyle katılan mağdurenin kalçasını çırptığı, son olarak 11.12.2015 tarihinde derse giren sanığın katılan mağdureye "Sen gelir misin? Müdür yardımcısının odasına gidelim." dediği, dar kot pantolon giydiği için çağrıldığını düşünen katılan mağdurenin gitmek istemediği, ancak sanığın sinirlenmesi üzerine müdür yardımcısı odasına gittikleri, sanığın katılan mağdureyi sandalyeye oturtup söylediği şeyleri bilgisayarda yazmasını istediği, yazamayınca da "Ben yazayım kalk." diyerek dönerli sandalyeyi çevirip eliyle kıyafetlerinin üzerinden katılan mağdurenin bacaklarının üst kısmına dokunup "Gıdıklanıyor musun?" diye sorduğu, "Hayır." cevabını alması üzerine yine eliyle katılan mağdurenin kıyafetlerinin üzerinden diz kapağına, daha sonra bacaklarının üzerine dokunduğu, bu kez "Hissediyor musun?" diye sorduğu, sonra belinin yan tarafına dokunduğu, katılan mağdurenin "Huylandım tikim var." demesine karşın yeniden dokunduğu, bu sırada sanığın katılan mağdureye ilgi duyduğunu bilen tanıklar ...ve...'in müdür yardımcısı odasına gittikleri, tanık ...un sanığa "Beni de odaya alın." dediği, ancak sanığın kabul etmeyerek onları sınıflarına gönderdiği, yine tanık...'ın sanığın verdiği ödevi bitirdiğini haber vermek için müdür yardımcı odasına gittiğinde katılan mağdurenin el hareketleriyle tanık...'dan kendisini de sınıfa götürmesini istediği, ardından tanık...'ın sınıfa geri döndüğü, daha sonra katılan mağdurenin kapıya doğru yöneldiği, sanığın her iki eliyle katılan mağdurenin belinden sıkıca tutarak kendisine doğru çektiği, bu esnada giysili olarak sanığın cinsel organının katılan mağdurenin kalçasına değdiği, ardından katılan mağdurenin odadan ayrıldığı ve teneffüs zili çalınca durumu arkadaşları ile okul idaresine anlattığı anlaşılan olayda;

Müdür yardımcısı odasında bulundukları süre zarfında sanığın, katılan mağdurenin önce bacaklarının üst tarafına, daha sonra diz kapağı kısmına, ardından tekrar bacağına dokunduğu, yine katılan mağdurenin beline dokunması üzerine katılan mağdurenin "Huylandım tikim var." demesine karşın eylemini tekrar ettiği, en son katılan mağdure odadan çıkmak isterken onu kendisine çekip kıyafetleri üzerinden cinsel organıyla kalçasına temasta bulunduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın ani bir hareket niteliğinde olmayıp süreklilik gösteren cinsel davranışlarını, katılan mağdurenin vücudunun farklı yerlerine dokunmak suretiyle ısrarlı bir şekilde sürdürmesi ve katılan mağdureye yönelik bu davranışlarını uzun bir süre devam ettirmesi karşısında, sanığın eyleminin sarkıntılık düzeyini aşarak TCK'nın 103. maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi kapsamında kalan çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi; "İtirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 06.02.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7560, Karar No: 2025/5236, Tarih: 09.04.2025

**5. Ceza Dairesi         2021/7560 E.  ,  2025/5236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/198 Esas, 2019/471 Karar

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Eylemin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabulüyle zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinden bahisle kamu davasının düşmesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/9. maddesinde, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 253/6. maddesine paralel bir şekilde "Derhal beraat kararı verilebilecek hallerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemeyeceği" hüküm altına alınmış olup, anılan maddenin gerekçesinde de "fiilin suç oluşturmaması veya yeni bir yasal düzenleme ile suç olmaktan çıkarılması gibi herhangi bir araştırmayı gerektirmeyen hallerde derhal beraat kararı verilebileceği"nin belirtilmesine, Ceza Genel Kurulunun 24.06.2016 tarihli ve 126–207 sayılı Kararı başta olmak üzere yerleşmiş uygulamasında "zamanaşımının gerçekleşmesi durumunda derhal beraat kararı verilmesini gerektiren haller hariç öncelikle beraat değil, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi, aksi halde, yani derhal beraat kararı verilmesini gerektiren hallerde ise zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmemesi gerektiği" görüşünün benimsenmesine, Ceza Genel Kurulunun 18.12.2012 tarihli ve 864-1861; 26.06.2012 tarihli ve 978-250 ile 23.01.2007 tarihli ve 254-5 sayılı Kararları başta olmak ve Özel Dairelerce de benimsenmiş olan birçok kararında da açıkça vurgulandığı gibi yargılama yapılmasına engel olup, davayı düşüren hallerden biri olan dava zamanaşımının yargılama sırasında gerçekleşmesi durumunda, yerel mahkeme ya da Yargıtay tarafından resen zamanaşımı kuralı uygulanarak kamu davasının düşmesine karar verilmesinin zorunlu olmasına göre; eylemin suç oluşturmaması veya yeni bir yasal düzenleme ile suç olmaktan çıkarılması gibi herhangi bir araştırmayı gerektirmeyen bir hal, başka bir deyişle derhal beraat kararı verilmesini gerektiren bir durum bulunmadığından zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle mahkemece resen ve diğer iddialardan önce davanın düşmesine karar verilmesi zorunluluğuna riayet edilerek, sanık hakkında verilen zamanaşımı nedeniyle düşme kararına karşı sanık müdafiinin temyizinde hukuki yarar bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8/1. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, başvurusunun kapsamına göre incelemenin katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

İddianame yerine geçen görevsizlik kararıyla olay tarihinde Ordu Ahmet Cemal Mağden Huzurevinde müdür yardımcısı olan sanığın, Huzurevleri ile Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezleri Yönetmeliği kapsamında görevi gereği kontrol ve denetiminde bulunması gereken huzurevi yaşlı emanet kasasından, kayıt ve belge olmadan para giriş-çıkışı ve yaşlılara imzasız şekilde para teslimi yaptığı ve emanet kasasında 9.786,00 Türk lirası (TL) para bulunması gerektiği halde 06.04.2006 tarihi itibarıyla kasada 7.788,66 TL paranın bulunduğu, bu miktardan sanığın sorumlu olduğu iddiasıyla zimmet suçundan açılan kamu davasında sanığın eyleminin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturabileceği kabulüyle bu suçtan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinden bahisle düşme kararı verilmişse de; sanığa isnat edilen eylemlerin sübutu halinde zimmet suçunu oluşturacağı, bu suç yönünden zamanaşımı süresinin dolmadığı ancak; sanığın tüm aşamalardaki savunmalarında emanet kasasıyla alakalı olarak herhangi bir görevinin bulunmadığını, yaşlılara ait paraları görmediğini, bu paralarla ilgili denetim görevinin bulunmadığını, yalnızca demanslı hastalara yapılmış olunan ödemelerde tanık sıfatıyla imzasının bulunduğunu belirttiği, Huzurevi Müdürlüğünden gelen 26.08.2019 tarihli yazı içeriğinde, suç tarihlerine sanığın kasa işlemleri için herhangi bir görevlendirmesinin bulunmadığı ve 06.04.2006 tarihinde yapılan incelemede kurumdan kasa ile ilgili belge ve defterlerin iadesi yapılmadığı için yaşlılara yapılan ödemelere dair sanığın imzası bulunan herhangi bir evraka rastlanmadığının bildirildiği, dosya içerisinde bulunan ve yaşlılara yapılan ödemelere ilişkin bilgileri içeren belgelerde sanığın herhangi bir imzasının bulunmadığı, öte yandan temyiz dışı emanet kasa memuru olan ... ile mutemet olan ...'un savunmalarında emanet kasasından paraların çekilmesi ve dağıtımını kendilerinin yaptıklarını, teslim yaparken tanık olarak kurum yetkililerinin de imzalarını aldıklarına dair beyanlarının da sanığın savunmalarını doğrulaması karşısında, dosyada sanığın yüklenen suçu işlediğine dair savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı başkaca delil bulunmadığı gözetilerek zimmet suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları ve dosya kapsamında tespit edilen diğer hususlar yönünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA 09.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/150, Karar No: 2019/3335, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/150 E.  ,  2019/3335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16145, Karar No: 2017/4764, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/16145 E.  ,  2017/4764 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5539, Karar No: 2011/6216, Tarih: 02.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/5539 E.  ,  2011/6216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Tic. Ltd. Şti aleyhine 15/12/2008 gününde verilen dilekçe ile araç hasarı nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, sel nedeniyle araçta meydana gelen maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı Şirket'in işlettiği taş ocağında işlediği malzemeyi gerekli önlemleri almadan yığması nedeniyle meydana gelen sel sonucu sahibi olduğu .........., plaka sayılı aracının zarara uğrayıp hurda haline geldiğini belirterek, davalının maddi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı ise, taşınmazı ve aracı dere kenarında olan davacının, tamamen doğal bir olay olan sel nedeniyle zarara uğradığını, davacının da zararın meydana gelmemesi için hiç bir önlem almadığını, araca zarar veren taş, çakıl gibi maddelerin dere yatağından taşınarak birikmiş maddeler olduğunu, aradaki uzaklık gözetildiğinde, davacıya zarar veren malzemenin taş ocağıyla bir ilgisinin bulunmadığını ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalının kusurlu davranarak işlettiği taş ocağında gerekli önlemleri almadan malzeme yığması nedeniyle yağmur suları ile birlikte akan malzemenin davacının aracına zarar verdiği, davacının ise olayın meydana gelmemesi için alabileceği bir önlem bulunmadığı gerekçesi ile davalının sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, aşırı yağış nedeniyle oluşan selin sürüklediği davalı Şirket'in yığdığı malzeme ile dere yatağında ve yamaçlarda bulunan kum, çakıl ve çamurlu su nedeniyle davacının aracının zarara uğradığı; dosyada bulunan 12.05.2009 günlü bilirkişi raporundan, olayın meydana geldiği yerde set yapılsa da aşırı yağışlarda oluşan sel ile birlikte yamaçlarda ve dere yatağında bulunan malzemenin aşağı gitmesinin kaçınılmaz olacağının belirtildiği anlaşıldığına göre, aşırı yağışın oluşturduğu sel ve davalının kusurlu eylemi nedeniyle davacının aracının zarara uğradığı benimsenmelidir. Ne var ki, aşırı yağışın oluşturduğu sel nedeniyle davacı aracının bir ölçüde zarara uğramasının kaçınılmaz olduğu gözetilerek, belirlenen zarar tutarından Borçlar Yasası'nın 43. maddesi gereğince uygun bir indirim yapılmalıdır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14518, Karar No: 2020/265, Tarih: 07.01.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/14518 E.  ,  2020/265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında her ne kadar TCK'nin 86/2, 86/3-b, 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle iddianame düzenlenmiş ise de, dosyadaki 14.04.2011 tarihli...Tıp Fakültesi Psikiyatri Özel Dal Sağlık Kurulu raporunda belirtilen mental bozukluk tanısı konulan kişinin mağdur değil sanık olduğu ayrıca sanık hakkında Bakırköy Prof. Dr. ...Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden 09.09.2015 tarihinde alınan rapora göre sanığın cezai ehliyetinin tam olduğu görülmekle, yargılama sırasında değişen suç vasfına göre; sanığın üzerine atılı suçun TCK'nin 86/2. maddesinde düzenlenen kasten basit yaralama suçu olduğu, böylece uzlaşmaya tabi olması karşısında, taraflara uzlaşmayı kabul edip etmedikleri sorularak, taraflar arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

2) Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13340, Karar No: 2015/8918, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13340 E.  ,  2015/8918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.