muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3780, Karar No: 2011/10306, Tarih: 05.07.2011

Hafta tatili kavramı, 1924 yılında çıkarılan 394 sayılı Hafta Tatili Kanunu'nda düzenlenmiştir. Yasa, çalışanların haftada bir gün tatil yapmaları gerektiğini belirtmiştir. Hüküm bu ifade ile yetindiğinden, bu kişilere tatil sırasında çalışmadan ücret ödenmesi söz konusu olmamaktadır.

Aynı durum, sonrasında Borçlar Kanunu ve onun hizmet akdi bölümü için de böyledir. Borçlar Kanununda hafta tatili ücreti düzenlenmemiştir. Yasada çalışılmadan ücrete hak kazanılabilmesine imkan veren hüküm 328. maddedir ki o da hafta tatilini kapsamına almamıştır. Anılan hükme göre, "Uzun müddet için yapılan hizmet akdinde, işçi hastalıktan ve askerlikten veya bu gibi sebeplerden dolayı kusuru olmaksızın nispeten kısa bir müddet için işi ifa edemediği takdirde o müddet için ücret istemeğe hakkı vardır.". Kanunun dinlenmeye dair temel hükmü olan ve "İş sahibi işçinin istirahati için mutat olan saat ve günlerde müsaade vermekle mükelleftir. İş sahibi, mukavelenin feshi ihbar olunduktan sonra başka bir iş araması için işçiye münasip bir zaman vermek mecburiyetindedir. Her halde mümkün olduğu kadar iş sahibinin menfaati gözetilmek lazımdır." şeklindeki 334. maddesi de hafta tatili ücretine dair bir düzenleme içermemektedir. Dolayısıyla Borçlar Kanununun hizmet akdi hükümlerine tabi olan bir sigortalının, dinlenme hakkından söz edilecek, ancak karşılığında ücret alacağının tahakkuk edebileceğinden bahsedilemeyecektir.

Hafta tatili ücreti, İş Kanununda düzenlenmiştir. İş Kanunun 46. maddesine göre, "Bu Kanun kapsamına giren işyerlerinde, işçilere tatil gününden önce 63 üncü maddeye göre belirlenen iş günlerinde çalışmış olmaları koşulu ile yedi günlük bir zaman dilimi içinde kesintisiz en az yirmidört saat dinlenme (hafta tatili) verilir. Çalışılmayan hafta tatili günü için işveren tarafından bir iş karşılığı olmaksızın o günün ücreti tam olarak ödenir... Bir işyerinde işin bir haftadan fazla bir süre ile tatil edilmesini gerektiren zorlayıcı sebepler ortaya çıktığı zaman, 24 ve 25 inci maddelerin (III) numaralı bentlerinde gösterilen zorlayıcı sebeplerden ötürü çalışılmayan günler için işçilere ödenen yarım ücret hafta tatili günü için de ödenir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde hafta tatili ücreti işverence işçiye ödenir."

Bir İş Kanunu müessesesi olan ve sadece bu yasa kapsamındaki işçilere uygulanabilen hafta tatili ücreti, somut olayda olduğu gibi, 657 sayılı Kanun'un 4/c maddesine tabi olarak çalışan ve iş Kanunu kapsamı dışında bırakılan geçici personel hakkında uygulanamaz.

Bir kısım tanık beyanları, bazen Cumartesi, Pazar günleri de çalışıldığı ama ücret verilmediği gibi ifadeler içeriyorsa da, çalışmanın geçtiği yerin bir kamu kurumu olduğu ve işlemlerin kayıtlara geçirilmesinin asıl bulunduğu, kayıtların aksinin yazılı delillerle ispatı gerektiği gözetilmeli, böylece 506 sayılı Kanunun 77. maddesi kapsamında, çalışılmayan ve ücret alınmayan sürelerin tespitinin mümkün olmadığı dikkate alınmalıdır.

Bir kısım tanık beyanları, bazen Cumartesi, Pazar günleri de çalışıldığı ama ücret verilmediği gibi ifadeler içeriyorsa da, çalışmanın geçtiği yerin bir kamu kurumu olduğu ve işlemlerin kayıtlara geçirilmesinin asıl bulunduğu, kayıtların aksinin yazılı delillerle ispatı gerektiği gözetilmeli, böylece 506 sayılı Kanunun 77. maddesi kapsamında, çalışılmayan ve ücret alınmayan sürelerin tespitinin mümkün olmadığı dikkate alınmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı olduğu şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32254, Karar No: 2016/11805, Tarih: 10.05.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/32254 E.  ,  2016/11805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli kararın sanığın ikametgahında tehdit suçunun mağduru olan ,...ya tebliğ edildiği anlaşılmakla, sanığın temyiz talebi süresinde kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

1)Sanık savunması ve mağdurların ifadelerinde sanığın psikolojik tedavi gördüğünü beyan etmeleri karşısında, teşhis ve tedaviyi gösteren tüm tedavi belgeleri ilgili sağlık kuruluşlarından celb edilerek sanığın cezai ehliyetinin tespiti amacıyla ruh ve sinir hastalıkları hastanesine sevk edilerek rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10/5/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14542, Karar No: 2013/16524, Tarih: 15.07.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/14542 E.  ,  2013/16524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamedeki nitelendirmeye, sevk ve uygulama maddelerine, temyizin kapsamına, tebliğname tarihine ve Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Genel Kurulu kararına göre, işin incelenmesi Yüksek 15. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın incelenmek üzere adı geçen Daireye GÖNDERİLMESİNE, 15/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15985, Karar No: 2012/17535, Tarih: 09.07.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/15985 E.  ,  2012/17535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan kira bedelinin uyarlanması isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 9.7.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1858, Karar No: 2014/6162, Tarih: 02.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1858 E.  ,  2014/6162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2013/32-2013/491

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı kooperatif arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, inşaatın sözleşmeye göre teslimi gereken tarihte teslim edilmediğini, 55 aylık gecikme bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 25.000 Euro'nun ödenmesi gereken aylardan itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 15.12.2011 tarih, 2010/4232 E., 2011/7525 K. sayılı ilamıyla, diğer temyiz itirazlarının reddiyle davacı arsa sahibi kendisine bırakılan 4 nolu bağımsız bölümü 15.12.2004 tarihinde tapuda dava dışı Emine’ye satarak devrettiğinden bu daire yönünden gecikme tazminatının teslimi gereken 29.05.2000 gününden, satışın yapıldığı 15.12.2004’e kadar hesaplanması gerekirken bu bağımsız bölüm yönünden de iskân tarihine kadar hesaplama yapılmasının doğru olmadığı, sözleşmede teslimi gereken tarih belirlenmiş olduğundan davacı arsa sahibinin tekrar süre vererek karşı tarafa borcun yerine getirilmesi için uyarıda bulunmasına gerek bulunmadığı, Borçlar Kanunu’nun 106/2. maddesi hükmünce davacı arsa sahibinin sözleşmeyi feshetmemek ve beklemek suretiyle seçimlik hakkını akdin ifası yönünde kullandığı ve bu hakkını belli bir süreye bağlı kalarak kullanmak zorunda olmadığından teslimi gereken tarihten itibaren 55 ay beklemekle zararın artmasına neden olduğundan bahsetmenin mümkün bulunmadığı, bu nedenle mahkemece Borçlar Kanunu'nun 98 ve 44. maddeleri gereğince indirim uygulamasının usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek taraflar yararına bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, C Blok 3,5,6,7,8,9,10 ve D Blok 8 ve C Blok Zemin kat 4 nolu bağımsız bölümlerin davacıya ait olduğu, teslimin geç yapıldığı, davacı kendisine bırakılan 4 nolu bağımsız bölümü 15.12.2004 tarihinde dava dışı Emine isimli şahsa devrettiğinden bu taşınmaz yönünden ise gecikme tazminatının teslimi gereken 29.05.2000 tarihinden satışın yapıldığı 15.12.2004 tarihine kadar hesaplanması gerektiği belirtilerek, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2296, Karar No: 2009/280, Tarih: 29.01.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/2296 E.  ,  2009/280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davalı ... hakkında açılan davanın kabulüne, davalı ...'e yönelik davanın ise kusursuz bulunması nedeni ile reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkiline kasko sigortalı ... plakalı aracın, davalılardan ...’e ait otoparka bırakıldıktan sonra diğer davalı ...’nin maliki ve sürücüsü olduğu ... plakalı aracın, otoparkın duvarına çarpması ve duvarın yıkılması sonucu hasarlandığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla sigortalıya ödenen 7.698,00 YTL. tazminatın 23.03.2005 ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin sahibi olduğu ve işlettiği otoparkın duvarının yıkılmasının, üçüncü bir kişinin eyleminden kaynaklandığını ve beklenmeyen bir olay olduğunu bildirerek, vedia akdi hükümlerine göre tüm özen yükümlülüğü yerine getirildiğinden, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... hakkında açılan davanın kabulüyle, 7.649,43 YTL tazminatın, 23.03.2005 ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte anılan davalıdan tahsiline, davalı ...’e yönelik davanın ise kusursuz bulunması nedeniyle reddine karar verilmiş; davalı ... hakkında kurulan hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... hakkında açılan davanın kabulüyle, 7.649,43 YTL tazminatın, 23.03.2005 ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte anılan davalıdan tahsiline, davalı ...’e yönelik davanın ise kusursuz bulunması nedeniyle reddine karar verilmiş; davalı ... hakkında kurulan hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıya kasko sigortalı aracın, sigortalı tarafından davalı ... tarafından işletilen etrafı briket taşından yapılmış duvarla çevrili açık otoparka bırakıldığı ve park halinde iken diğer davalının sürücüsü olduğu aracın duvara çarpması ve duvarın yıkılması sonucu hasarlandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Olayın oluşuna göre davacının sigortalısı ile davalı ... arasında Borçlar kanununun 463. maddesinde tanımlanan vedia sözleşmesi kurulmuştur. Bu sözleşme ile saklayıcı, saklatanca kendisine bırakılan taşınır bir malı kabul etme ve onu güvenli bir yerde koruma borcu altına girer. Davalı otopark işleticisi, kendisine güvenerek gelen müşterilerini her türlü tehlikeye karşı korumak üzere gerekli önlemlerini almak zorunda olup, bunu yapmadığı takdirde meydana gelen zarardan sorumludur. Yani davalı otopark işleticisi, üzerine düşen tüm dikkat ve itinayı gösterse dahi, bu hasarın meydana geleceğini ispat etmediği takdirde meydana gelen zararı ödemekle yükümlüdür. Somut olayda, otopark sahibi olarak gerekli özen ve dikkati göstererek en ufak bir darbede bile yıkılacak olan duvar önüne aracı koymaması ve duvarın yıkılmaması için gerekli tedbirleri alması gerekirdi. Araçların güvenli bir şekilde muhafazasından sorumlu olduğu gibi, çevresindeki duvarın dayanıklılığından ve sürekli bakımından da sorumludur. Bu durumda davalı otopark işleticisi ...'in, diğer davalı ile birlikte sorumlu tutulması gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 29.01.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16292, Karar No: 2015/19759, Tarih: 20.10.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/16292 E.  ,  2015/19759 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı Sağlık Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Davacı davalı sıfatıyla tüzel kişiliği bulunmayan Devlet Hastanesi’ni göstermiş, 28/02/2013 tarihli duruşmada davayı Sağlık Bakanlığı’na tevcih ederek taraf teşkili sağlanmış olmakla Mahkemece karar başlığında Sağlık Bakanlığı yerine Devlet Hastanesi yazılması yanlış ise de bu hatanın Mahkemece her zaman düzeltilmesinin mümkün olduğunun anlaşılmasına mahallinde düzeltilebilir isim yanlışlığı niteliğinde olmakla bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

2- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Sağlık Bakanlığı’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

3- Davalı Sağlık Bakanlığı harçtan muaf olup aleyhine harca hükmedilmesi ve ayrıca alacaklara brüt olarak hükmedildiği belirtildiği halde yasal kesintilerin infazda dikkate alınması gerektiğinden sözedilmeyerek infazda tereddüde yol açılması hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin (c)fıkrasının ve 5.bendin çıkarılarak yerine;

“C-Alacaklara brüt olarak hükmedildiğinden yasal kesintilerin infazda dikkate alınmasına, fazla talebin reddine

5-Davacı tarafından yapılmış olan 268,50 TL. yargılama giderinin kabul oranına göre 262,89 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen, 39,70 TL ilk harç ile 40,05 TL. ıslah harcının davalı Sağlık Bakanlığı harçtan muaf olduğundan davalı ...Tem. Güv. Yem. San. Tic. Ltd. Şti.'nden alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 20/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3567, Karar No: 2015/12106, Tarih: 19.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/3567 E.  ,  2015/12106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZURUM 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2012/548-2013/706

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali, tescil, tazminat ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacılar ve bir kısım davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 19.10.2015 Pazartesi günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat S. T. geldi, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz eden davacılar N.. D.. vd.vekili Avukat ile temyiz edilen davalı S.. D.. gelmediler yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ...... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Asıl dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal, tescil ve ecrimisil isteğine ilişkin olarak açılmış, ıslah suretiyle tazminat ve ecrimisil talep edilmiş, birleşen davada da tazminat ve ecrimisil isteminde bulunulmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen son karar, Dairece; “mirasbırakanın yapmış olduğu temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu belirlenmek ve benimsenmek suretiyle, taşınmazların el değiştirmesi nedeniyle ve hükmüne uyulan bozma ilamından sonra, davalılar A. S. ve S. V. aleyhindeki gerek ecrimisil ve gerekse taşınmazların satışından kaynaklanan bedel istemleri yönünden davaların kısmen kabul edilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik bulunmadığı, ne var ki her bir davalının edindiği bağımsız bölümlerin satış nedeniyle edindikleri kazanımlarda davacıların miras paylarının bulunduğu ve bu oranda davacılara karşı sorumlu olacakları, davalıların taşınmazları elden çıkardıkları tarih itibariyle mevcut nitelikleri gözetilerek belirlenecek gerçek değerin, tazminat hesabına esas alınması gerektiği, ecrimisil hesabında murisin ölüm tarihi ve taşınmazların dava dışı kişiye temlik edildiği tarihin nazara alınması, ayrıca davalıların ecrimisilden davacıların miras payları oranında müstakilen sorumlu olacaklarının nazara alınmamasının doğru olmadığı” gerekçeleriyle bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; Yargıtay bozma kararına uyulmakla taraflar lehine kazanılmış hak doğacağı ve mahkemece bozma kararında gösterilen hususların yerine getirilmesi gerekeceğinde kuşku yoktur.

Ne var ki, mahkemece bozma kararına uyulmasına rağmen bozma gereklerinin tam olarak yerine getirildiğini söyleyebilme olanağı yoktur.

Hemen belirtilmelidir ki; Yargıtay bozma kararına uyulmakla taraflar lehine kazanılmış hak doğacağı ve mahkemece bozma kararında gösterilen hususların yerine getirilmesi gerekeceğinde kuşku yoktur.

Ne var ki, mahkemece bozma kararına uyulmasına rağmen bozma gereklerinin tam olarak yerine getirildiğini söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki; çekişme konusu 3 parsel sayılı taşınmazdaki 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 ve 12 numaralı bağımsız bölümler mirasbıkaran Ferhat adına kayıtlı iken, 1,3, ve 11 numaralı bağımsız bölümlerin davalı A. S. ’a, 2,8 ve 12 numaralı bağımsız bölümlerin davalı S. M. ’e, 4,5,6,9 ve 10 numaralı bağımsız bölümlerin davalı S. V. ’a 7 numaralı bağımsız bölümün ise davalı Nevin’e satış suretiyle temlik edildiği, mirasçıların kendi aralarında gerçekleştirdikleri temliklerden sonra son olarak, 1,2,3,11 ve 12 numaralı bağımsız bölümlerin davalı Ali Suat adına, 4, 5, 6, 8, 9 ve 10 numaralı bağımsız bölümler davalı S. V. adına ve 7 numaralı bağımsız bölüm de davalı Nevin adına kayıtlı iken, 31.12.2003 tarihinde dava dışı kişiye satış suretiyle temlik edildiği, davacılar vekilinin 26.03.2010 tarihli açıklama dilekçesinde; davalılar A. S. ve Su. V. ’tan tazminat ve ecrimisil taleplerini açıkladığı, bu durumda; 1,2,3,11 ve 12 numaralı bağımsız bölümler yönünden davalı A. S. ’ın, 4,5,6,8,9 ve 10 numaralı bağımsız bölümler yönünden de davalı S. V. ’ın tazminattan sorumlu tutulması, 7 numaralı bağımsız bölümün davalı Nevin adına kayıtlı iken dava dışı kişiye temlik edilmiş olması ve anılan açıklama dilekçesinde bu davalı yönünden talep bulunmadığı gözetilerek davanın reddedilmesi, keza ecrimisil yönünden de aynı esaslar nazara alınarak murisin ölüm tarihi ile dava tarihi arası dönem için talep de gözetilerek davalılar A. S. ve S. V. ’ın sorumlu tutularak hüküm oluşturması gerekirken anılan hususların gözardı edilmiş olması doğru değildir.

Öte yandan; davalar birleştirilse de ayrı olma özelliklerini koruyacağından asıl ve birleşen dava yönünden ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması da isabetsizdir.

Davacılar ve bir kısım davalıların temyiz itirazı açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü(6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.12.2014 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 1.100.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edenden alınmasına, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.