muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/38291, Karar No: 2025/5025, Tarih: 18.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/38291 E.  ,  2025/5025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/528 E., 2021/1158 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi gereğince temyiz incelemesi sonrasında dosyanın gönderildiği Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre;

A- Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden, Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin "12.09.2014" yerine “2017” olarak gösterilmesi,

B- Sanık hakkında TCK'nın 220/7. maddesi gereğince cezasından indirim yapılırken tatbik edilen madde fıkrasının cümlesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

B- Sanık hakkında TCK'nın 220/7. maddesi gereğince cezasından indirim yapılırken tatbik edilen madde fıkrasının cümlesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu nedenlerle hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dosyanın 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14805, Karar No: 2024/6374, Tarih: 09.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/14805 E.  ,  2024/6374 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/297 Esas, 2023/293 Karar

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 26.04.2012 tarihli iddianamesi ile sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli kararıyla; sanıkların, 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, suça konu paranın müsaderesi ile T.C. Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli kararının sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 13.06.2023 tarihli kararıyla sanıkların savunma hakları ihlal edildiğinden bahisle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma ilamı üzerine mahkemesince bozmaya uyulmasına karar verilmiştir. Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.10.2023 tarihli kararıyla; sanıkların, 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, suça konu paranın müsaderesi ile T.C. Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'nın temyiz istemi; hakkında verilen mahkumiyet kararının yasa ve usule aykırı olduğuna ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'nın temyiz istemi; hakkında verilen mahkumiyet kararının yasa ve usule aykırı olduğuna ilişkindir.

2. Sanık ...'un temyiz istemi ise; üzerine atılı suçu işlemediğine, suç tarihinde aynı araç içerisinde bulunduğu ...'nın yiyecek alması için kendisine verdiği paranın sahte olup olmadığını bilmeden alışveriş yaptığı büfeciye verdiğine ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanıkların iştirak halinde sahte 100,00 Dolar ile alışveriş yapmak suretiyle atılı suçu işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası Edirne Şubesi'nin 11.10.2011 tarihli raporuna göre; dava konusu para sahte olup aldatma kabiliyetini haizdir.

3. Müştekinin; sanık ...'u teşhisine dair 28.09.2011 tarihli teşhis tutanağı dosyada ve UYAP ortamında mevcuttur.

4. Sanık ...; soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, olay yerinde bulunmadığını suç tarihinde Ağrı ilinde olduğunu beyan etmiştir. HTS kayıtlarının sorulması üzerine, kovuşturma aşamasında alınan beyanında ise; olay yerinde bulunduğunu kabul etmiş; ancak, sahte parayı diğer sanığa kendisinin vermediğini beyanla atılı suçu işlemediğini beyan etmiştir.

5. Mahkemesince sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.10.2023 tarihli, 2023/297 Esas ve 2023/293 Karar sayılı kararının temyiz incelemesinde; oluş, tüm dosya kapsamı, bozma ilamı, müştekinin aşamalarda değişmeyen tutarlı beyanları, plaka takip sistem raporu, teşhis tutanağı, sanıkların çelişkili beyanları ve T.C. Merkez Bankası raporu birlikte değerlendirilmiştir. Bu cihetle; sanıkların iştirak halinde sahte ve aldatma kabiliyetini haiz 100,00 Dolar ile alışveriş yaparak tedavüle sürmek suretiyle atılı suçu işledikleri anlaşılmakla; sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesinde ve uygulamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.10.2023 tarihli, 2023/297 Esas ve 2023/293 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12134, Karar No: 2013/351, Tarih: 15.01.2013

**5. Ceza Dairesi         2011/12134 E.  ,  2013/351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, görevi kötüye kullanmak, Kooperatifler Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Katılanların hak ve yetkileri bulunmadığından, vekillerinin vaki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında 1163 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ...'ın üzerine atılı zimmet ve görevi kötüye kullanma suçları ile sanıklar ..., ..., ..., ...'ın üzerine atılı görevi kötüye kullanma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Soruşturma aşamasında mali bilirkişi heyetince ve kovuşturma sırasında Sayıştay emekli uzman denetçilerince tanzim edilen 06/10/2009 tarihli raporlarda, sanıkların görev yaptığı dönemde 280.518,18 TL avans açığı olduğu ve bu miktarın ...'ın üzerinde görüldüğü tespitine karşın, 08/12/2010 tarihli yine Sayıştay emekli uzman denetçilerinden alınan raporda, avans açığı bulunmadığının belirtilmesi karşısında, kooperatifin tüm gelir gider defter ve belgeleri ile dosyanın Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşturulacak üç kişilik yeni bir bilirkişi heyetine tevdi edilerek, avans açığının bulunup bulunmadığı, açık var ise paranın kimin üzerinde göründüğü ve katılan vekilinin itirazlarında belirttiği SSK primlerinin, hak edişlerden kesilmekle birlikte kuruma yatırılmayarak kooperatifin zarara uğratıldığı hususlarında önceki raporlar arasındaki çelişkiyi de giderecek şekilde rapor alınarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3043, Karar No: 2014/6903, Tarih: 02.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/3043 E.  ,  2014/6903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 21.Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 9.Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, uyuşmazlığın bireysel kredi kartı sözleşmesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise uyuşmazlığın mutlak ticari dava olduğu belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 9.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 02.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7313, Karar No: 2015/605, Tarih: 19.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/7313 E.  ,  2015/605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 62/1, 51/1-3, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet – erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Alacakaranlık vakti, meskun mahaldeki, aydınlatması bulunan, tek yönlü yolda, sanığın idaresindeki otomobille seyir halindeyken, olay mahalli ışık kontrollü kavşakta kırmızı ışıkta beklemekte olan katılan ...'un idaresindeki otomobile arkadan çarptığı, çarpmanın etkisi ile ...'un idaresindeki aracın da önünde bekleyen sürücü ...'nın idaresindeki otomobile çarptığı, ... ve aracında bulunan yedi kişinin yaralandığı, olay yerinde sanığın aracına ait 80 metre fren izinin bulunduğu ve sanığın trafik kazasından 1 saat 10 dakika sonra düzenlenen rapora göre 39 promil alkollü olduğunun tespit edildiği olayda, meskun mahalde aşırı hızlı araç kullanan sanık hakkında mahkemenin bilinçli taksirin koşullarının oluştuğuna ilişkin kabulünde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki eksik incelemeye ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilin bir nedene dayanmayan, sanığın ise kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 19/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6079, Karar No: 2013/10784, Tarih: 26.11.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/6079 E.  ,  2013/10784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi katılan ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişi, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği...Köyünde bulunan taşınmazlarını 20-25 yıldır kullandığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir

Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 23/03/1998 gün ve 1997/6836 E.- 1998/3107 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Taşınmazın bulunduğu yerde orman sınırlandırması yapılıp yapılmadığı sorulup, ilgili belgeler getirilmeli, ondan sonra teknik ormancı ve jeolog bilirkişiler huzuruyla yerinde keşif yapılmak suretiyle taşınmazların 6831 sayılı Orman Kanununun 1. maddesi hükmü uyarınca orman sayılan yerlerden olup olmadığı, orman sayılmayan yerlerden ise jeolog bilirkişisi aracılığıyla sınırdan geçen çit deresinin aktif yatağı ve etkisi altında kalan bir yer olup olmadığı belirlenmeli, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek uyuşmazlık hakkında hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı"na değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra dava konusu taşınmaz hakkında 135 ada 60 parsel sayılı kadastro tutanağı düzenlenerek dava dosyası kadastro mahkemesine aktarılmış ve kadastro mahkemesince yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile 135 ada 60 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbitinin iptali ile (C), (D) ve (E) harfleri ile gösterilen 495,23 m² bölümün davacı ... adına, (B) harfi ile gösterilen 5133,13 m²'lik kısmın dere yatağı vasfı ile Hazine adına, (A) harfi ile gösterilen 209,65 m² bölümün kayalık ve çalılık vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline, katılan ... Yönetiminin davasının reddine karar verilmiş, hüküm katılan ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 26/11/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1563, Karar No: 2010/8072, Tarih: 06.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1563 E.  ,  2010/8072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.