muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3234, Karar No: 2018/8602, Tarih: 10.09.2018

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Bakanlar Kurulunun 22/09/2014 tarihli ve 2014/6812 sayılı kararıyla, Kimse Yok Mu Dayanışma Ve Yardımlaşma Derneğinin izin almadan yardım toplayabilen kuruluşlardan sayılmasına ilişkin 06/02/2007 tarihli ve 2007/11683 sayılı Bakanlar Kurulu kararının yürürlükten kaldırılmasına karar verildiği, adı geçen derneğin izninin kaldırılmasına rağmen derneğe ait yardım toplama kutusu ile izinsiz yardım topladığının 07/01/2016 tarihli tutanak ile de sabit olduğu, her ne kadar mahkemesince 2860 sayılı Kanun ile ilgili yönetmeliğe göre derneklerce bağış ve yardım almanın serbest olduğu, izin almayı gerektirmediği ve benzeri itiraz gerekçeleri, yasal mevzuat hükümleri ile idarenin cevabi yazı içeriği birlikte değerlendirildiğinde, şüpheli durumun oluştuğu ve şüpheden sanık yararlanır ve masumiyet ceza hukuku genel ilke ve karinelerinin kabahatler hukukunda da kıyasen uygulanması neticesinde başvurunun kabulüne karar verilmiş ise de, 2860 sayılı Kanun'un 2. maddesinde belirtilen yardım ve bağışların “Alındı Belgesi” tahsil usulü ile derneklerin kendi üyelerinden ya da üye olmayan üçüncü kişilerden, olağan bir şekilde, herhangi bir çağrı ya da etkinlik olmaksızın kendi binalarında dernekler mevzuatı hükümleri gereğince topladıkları yardım ve bağışlar için söz konusu olduğu, yurtdışından alınan yardımlar hariç olmak üzere, bu şekildeki yardım ve bağış geliri toplamak için önceden bir bildirim ya da izin alma zorunluluğunun bulunmadığı, ancak 2860 sayılı Kanun'un 5. maddesi uyarınca belirli yerlere kutu koyarak ve benzeri şekilde yardım toplanabilmesi için anılan Kanun'un 6. maddesi uyarınca izin alınmasının zorunlu olduğu, izin alma kuralının istisnasını ise kamu yararına çalışan dernek, kurum ve vakıflardan hangilerinin izin almadan yardım toplayabileceklerinin İçişleri Bakanlığının önerisi üzerine Bakanlar Kurulunca belirlenip ilan edileceği kuralının oluşturduğu dikkate alındığında, bu haliyle kabahatli hakkında verilen idari para cezasının usul ve yasa hükümlerine uygun olduğu gözetilmeden yapılan başvurunun reddi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

2860 sayılı Kanun'un 5. maddesi uyarınca belirli yerlere kutu koyarak ve benzeri şekilde yardım toplanabilmesi için anılan Kanun'un 6. maddesi uyarınca izin alınmasının zorunlu olduğu, Bakanlar Kurulunun 22/09/2014 tarihli ve 2014/6812 sayılı kararıyla, Kimse Yok Mu Dayanışma Ve Yardımlaşma Derneğinin izin almadan yardım toplayabilen kuruluşlardan sayılmasına ilişkin 06/02/2007 tarihli ve 2007/11683 sayılı Bakanlar Kurulu kararının yürürlükten kaldırılmasına karar verildiği, adı geçen derneğin izninin kaldırılmasına rağmen derneğe ait yardım toplama kutusu ile izinsiz yardım topladığının 07/01/2016 tarihli tutanak ile de sabit olduğu, bu nedenlerle kabahatin işlendiği tarihte anılan derneğin yönetim kurulu üyesi olan kabahatli ... hakkında 1.236,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair İstanbul Valiliği İl Dernekler Müdürlüğünün 29/02/2016 tarihli ve 87385697-477.01.05.01-E.17042 sayılı idarî para cezasına yönelik başvurunun kabulü ile idari para cezasının kaldırılmasına dair İstanbul Anadolu 8. Sulh Ceza Hakimliğinin 25/05/2016 tarihli ve 2016/2361 değişik iş sayılı kararının usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden, İstanbul Anadolu 8. Sulh Ceza Hakimliğinin 25/05/2016 tarihli ve 2016/2361 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek ve yeniden yargılama yapılmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, 10/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/96, Karar No: 2018/3078, Tarih: 29.03.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/96 E.  ,  2018/3078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 02/01/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına ilişkin ... Anadolu 62. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 11/07/2017 tarihli ve 2016/295 esas, 2017/403 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 17/01/2018 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla ...:

1- Şüpheli hakkında, 21/12/2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının beş yıl süre ile ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine karar verildiği,

2- Denetimli serbestlik ve tedavi tedbirinin infazı aşamasında, şüphelinin yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiği gerekçesi ile kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda, ... Anadolu 62. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 11/07/2017 tarihli ve 2016/295 esas, 2017/403 sayılı kararı ile “sanığa ikinci bir tebligatın yapılmadığı ve böylelikle sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etme kastı ile hareket etmediği” şeklindeki gerekçeye dayanılarak kovuşturma şartı bulunmadığından bahisle “karar verilmesine yer olmadığına” ve “tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin devamına” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında geçerli tebligat işlemleri yapılarak müracat etmesi halinde denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, anılan Kanun'da düzenlenmeyen hüküm kurulmasına yer olmadığı şeklinde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." denilerek, ... Anadolu 62. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 11/07/2017 tarihli ve 2016/295 esas, 2017/403 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada, "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda, Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, CMK’nın 223. maddesinde karar ve hüküm türleri arasında sayılmayan “karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu, bununla birlikte mahkemece “tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin devamına” karar verilmiş olması ve esasen hüküm fıkrasının devamında “CMK 223/8 maddesine göre yargılamanın durdurulmasına” karar verildiğinin belirtilmesi karşısında, mahkemece verilen kararın esasen “durma kararı” niteliğinde olduğu ve bu şekildeki bir yasaya aykırılığın 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin kıyasen uygulanması ile Dairemizce düzeltilmesinin mümkün olduğu değerlendirilerek kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

D) Karar :

Açıklanan nedenlerle, kanun yararına bozma talebi yerinde görüldüğünden; karar verilmesine yer olmadığına ilişkin ... Anadolu 62. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 11/07/2017 tarihli ve 2016/295 esas, 2017/403 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, gerekçe bölümünde ve hüküm fıkrasında yer alan “dosya hakkında karar verilmesine yer olmadığına” şeklindeki ibarenin ÇIKARILMASINA, çıkarılan bu ibarenin yerine “kamu davasının durmasına” ibaresinin EKLENMESİNE, hükmün gereklerinin bu şekilde yerine getirilmesine, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 29.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3992, Karar No: 2012/22946, Tarih: 13.09.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/3992 E.  ,  2012/22946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamına göre sübut bulunan sanığın eylemi 5607 sayılı kanunun 3/1. Maddesi kapmasında kaldığından,

I-Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar gören kurumun gümrük idaresi olduğu gözetilmeden, dava konusu eylem tarihi itibariyle suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık ...'nın temyizine göre yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.09.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15520, Karar No: 2016/7589, Tarih: 14.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/15520 E.  ,  2016/7589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesi uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Davacı erkek, davalı kadının ev alması için talepte bulunduğu ve kız kardeşinin kendileriyle birlikte yaşamasını istediği gerekçesiyle boşanma talebinde bulunmuş, davalı tanıklarının bu konudaki beyanları soyut olduğu gibi, davacı erkeğin kadın hakkındaki duyumları nedeniyle düğün yapmaktan vazgeçtiğini beyan etmişler, davalı kadın tanıkları ise tarafların nikah aktinin yapıldığını, fiili birlikteliğin olmadığını, kadının evlilik için gereken hazırlığı yaptığını beyan etmişlerdir. Gerçekleşen bu duruma göre davalı kadına yüklenebilecek boşanmayı gerektirir kusurlu bir davranışın varlığı kanıtlanamamıştır. Birlikte yaşamaktan kaçınan davalı erkek ise tamamen kusurludur. Bu durumda davanın reddi gerekirken, yetersiz gerekçe ile boşanma kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.04.2016 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2016/10033, Karar No: 2018/3693, Tarih: 17.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/10033 E.  ,  2018/3693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/05/2016 tarih ve 2013/195-2016/109 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 15/05/2018 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının uzun yıllar birçok ilköğretim kitabı yazıp sorular hazırladığını, davalı tarafın ilköğretim kitapları, soru kitapları ve yardımcı kitapları bastığını, davalının müvekkiline ait soruları, müvekkilinin izni olmadan kitaplarında yayınlayarak müvekkilinin mali ve manevi haklarını ihlal ettiğini ileri sürerek, FSEK 68 uyarınca üç katı tazminat taleplerine karşılık şimdilik 1.000,00 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek faiziyle beraber tanziminine, FSEK 70/1 uyarınca ihlal edilen manevi haklarına karşılık şimdilik 5.000,00 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek faiziyle beraber tanzimine, haksız kazancın işleyecek faiziyle beraber tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiş; ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 432.992,94 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekili, davacının hak sahipliğine ilişkin belgeleri ibraz etmediğini, tazminat şartlarının oluşmadığını, davacının soyut iddialara dayanarak tazminat talebinde bulunduğunu, davalı ... Paz. Dağ. ve Tic. A.Ş'nin adı geçen kitapların dağıtım işini üstlendiğini, intihal iddialarının muhatabı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalı ... Paz. ve Dağıtım A.Ş. yönünden davalı tarafın hukuki sorumluluğu olmadığından husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, davalı tarafın Coşku Yayınları kitaplarına ilişkin hukuki sorumluluğu olmadığından husumet yönünden bu taleplerin reddine, davacının dava konusu yaptığı diğer kitaplar yönünden davanın kabulü ile .... Yayınları 5. sınıf, 2. sınıf, 3. sınıf, 4. sınıf, 6. sınıf, 7 sınıf tek kitaplar ile 7. sınıf soru bankası olmak üzere toplam 7 kitap için 144.330,97 TL rayiç bedel üzerinden üç katı 432.992,91 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalı .... Basım Reklamcılık ve Eğitim Araçları San. ve Tic. A.Ş.'den tahsiline, 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı .... Basım Reklamcılık ve Eğitim Araçları San. ve Tic. A.Ş.'den tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, haksız iktibas nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı şekilde karar verilmiştir. Ancak, davalı .... Basım Reklamcılık ve Eğitim Araçları San. ve Tic. A.Ş. vekilinin 09/02/2017 tarihli dilekçesiyle 668 sayılı KHK’nın 2. maddesinin c bendi uyarınca müvekkilinin kapatıldığını, 675 sayılı KHK’nın 16. maddesindeki düzenleme gereği müvekkili şirket aleyhine açılmış işbu davanın usulden reddi gerektiğini bildirdiği; 668 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler İle Bazı Kurum ve Kuruluşlara Dair Düzenleme Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 2. maddesinin 1. fıkrasında Milli güvenliğe tehdit oluşturduğu tespit edilen Fethullahçı Terör Örgütüne (FETÖ/PDY) aidiyeti, iltisakı veya irtibatı olan ..c) Ekli (3) sayılı listede yer alan gazete ve dergiler ile yayınevi ve dağıtım kanallarının kapatıldığının ifade edildiği, 3 sayılı listenin yayınevleri ve dağıtım kanalları kısmında 20. sırada .... Basım Yayın Reklamcılık ve Eğitim Araçları ismine yer verildiği anlaşılmıştır.

20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kararı doğrultusunda, darbe teşebbüsü ve terörle mücadele çerçevesinde alınması zaruri olan tedbirler kapsamında çıkarılan 03/10/2016 tarihli 675 sayılı KHK’nın 16/1 maddesi aynen; “Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/08/2016 tarihinden önce açılan davalar ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen davalarda mahkemelerce, 15/8/2016 tarihli ve 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin beşinci maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle red kararı verilir. Bu kararlar duruşma günü beklenmeksizin dosya üzerinden kesin olarak verilir ve davacılara resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.” hükmünü haizdir. Bu durumda, davalı .... Basım Reklamcılık ve Eğitim Araçları San. ve Tic. A.Ş. hakkında açılan davada anılan düzenlemeler nazara alınarak bir karar verilmesi gerektiğinden, kararın bu nedenle re’sen bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın re’sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 17/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16449, Karar No: 2013/5477, Tarih: 21.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/16449 E.  ,  2013/5477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 10.08.2004-17.12.2006 tarihleri arasında davalıya ait Kız Öğrenci Yurdunda geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79. maddesi bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat kazanabilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527,30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Somut olayda, davacı adına davalı işyerinden işe giriş bildirgesinin verilmediği, davalı işyerinden bildirilen hizmetinin bulunmadığı, davalıya ait işyerinde çalışan bordro tanığı ...'ün tespit talep edilen dönemin tümünde çalışmadığı, tanık olarak dinlenen öğrencilerin davalıya ait işyeri ile ilgileri belgelendirilmediği gibi komşu işyeri araştırması da yapılmadan eksik incelme ile sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Somut olayda, davacı adına davalı işyerinden işe giriş bildirgesinin verilmediği, davalı işyerinden bildirilen hizmetinin bulunmadığı, davalıya ait işyerinde çalışan bordro tanığı ...'ün tespit talep edilen dönemin tümünde çalışmadığı, tanık olarak dinlenen öğrencilerin davalıya ait işyeri ile ilgileri belgelendirilmediği gibi komşu işyeri araştırması da yapılmadan eksik incelme ile sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği gözetilerek soruşturmayı genişletmek, davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlarına geçmiş diğer bordro tanıkları ya da komşu işverenlerin bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanları yoksa işyeri sahipleri tespit edilip beyanlarına başvurmak, daha önce dinlenen tanıkların varsa davalı işyerinde öğrenci olarak kaldıklarına ilişkin belgeleri getirtmek, davacının davalıya ait işyerinde çalıştığı süreyi kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit etmek ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Tic.Ltd.Şti.'ne iadesine, 21/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.