muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27402, Karar No: 2014/15379, Tarih: 23.06.2014

Kişisel verilerin ceza hukuku anlamında suç konusu olabilmeleri, hassas kişisel bilgiler (veriler) hariç, bir sınırlamaya tabi tutarak suçta ve cezada kanunilik ve belirlilik ilkesine uymayan hükmü kısmen adaletli bir uygulama sağlamak için düzenlemelerinin yer aldığı bölüm başlığından hareketle özel hayata ve hayatın gizli alanına ait olup, kişinin başkaları ile paylaşmadığı ve alenileştirmediği kişisel bilgileri ölçü almak gerekir.

Buna göre; kişilerin ırkı, etnik kökeni, siyasi düşüncesi, felsefi inancı, dini, mezhebi veya diğer inançları, dernek, vakıf ya da sendika üyeliği, sağlığı veya cinsel hayatı ile ilgili verilerinin kaydı, bir başkasına verilmesi veya ele geçirilmesi bunlar hassas veriler oldukları için mutlak olarak cezai yaptırımlarla korunmaları gereken kişisel verilerdir. Bu kapsamda kişilerle ilgilin bilginin; ilgili kişi tarafından alenileştirilmemiş, üçüncü kişilerle paylaşılmamış, bilinmesinin kişinin yaşam şekline, ekonomik ve finansal ve bilişim alanına zarar verme ihtimali bulunan bilgiler olması halinde kişisel verilerle ilgili suçların konusunu oluşturmalıdır. Bunun dışında kalan kişilerle ilgili diğer bilgiler ise ancak kullanılış amacına göre hakaret, dolandırıcılık gibi suçların konusu olmalı ve hukuki ve idari yollarla korunmalıdır.

Ceza hukukunun konusu olabilecek kişisel verilerin sınırları bu şekilde çizilmiş olsaydı, iş bu davaya konu olan fotoğrafın kişisel veri olarak değerlendirilemeyeceği ortaya çıkmış olacaktı.

3-Dava konusu olayda, TCK'nın 136. maddesi anlamında kişisel veriyi yayma veya ele geçirme söz konusu değildir.

Katılan kendi rızası ve isteği ile facebook sitesinde oluşturduğu profile fotoğrafını koymuştur. Sanık tarafından ele geçirilerek bu fotoğraftır. Katılan kendi adına profil hesabı oluştururken imzaladığı Facebook Sözleşmesinde “Herkesin ayarını kullanarak bilgi veya içerik yayınladığınızda, bu herkesin (Facebook dışında şahıslar dâhil) bu bilgiye erişerek bu bilgiyi kullanmasına ve sizinle (yani adınız ve profil resminizle) ilişkilendirilmesine izin verdiğiniz anlamına gelir.” hükmünü kabul etmiştir. Dolayısıyla katılan resminin kullanılmasına baştan rıza göstermiştir.

Ayrıca sanık tarafından oluşturulan bu profilden; sanık kendisini katılan olarak hiç kimseye tanıtmamış, kimseyle buradan iletişime geçmemiş, maddi veya manevi hiçbir çıkar ilişkisi içine girmemiş, kimseye onun adına hakarette bulunmamış, katılanı küçük düşürücücü şeref ve onurunu zedeleyici hiçbir işleme girişmemiş, kısaca aktif olmayan bir profil oluşturmaktan başkaca hiçbir işlem ve sayfaya yeni biryükleme yapmamıştır.

Ayrıca sanık tarafından oluşturulan bu profilden; sanık kendisini katılan olarak hiç kimseye tanıtmamış, kimseyle buradan iletişime geçmemiş, maddi veya manevi hiçbir çıkar ilişkisi içine girmemiş, kimseye onun adına hakarette bulunmamış, katılanı küçük düşürücücü şeref ve onurunu zedeleyici hiçbir işleme girişmemiş, kısaca aktif olmayan bir profil oluşturmaktan başkaca hiçbir işlem ve sayfaya yeni biryükleme yapmamıştır.

Özetle, herhangi bir özellik arz etmeyen, yanında kişiyi belirleyen başka bir bilginin bulunmadığı (TC Kimlik No, telefon numarası, e-posta adresi) bir fotoğrafın, umuma sunulmuş olması nedeniyle başka bir sitede veya aynı sitede profil oluşturularak yayınlanmasının kişisel verileri yayma suçunun konusunu oluşturmayacaktır. Katılan FSEK’nun ek 4.maddesinde öngörülen prosedür çerçevesinde haklarına tecavüzün durdurulmasını veya 5651 sayılı “İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanun”un 9. maddesi gereğince içerik sağlayıcıya başvurarak sayfanın kaldırılmasını isteyebilecektir. Nitekim dava konusu olayda da sanık oluşturduğu profili birkaç ay sonra kaldırmıştır. Tüm açıkladığımız bu nedenlerden dolayı çoğunluğun eylemi kişisel verileri ele geçirme veya yayma suçunu oluşturduğuna dair düşüncesine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/7944, Karar No: 2012/9485, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/7944 E.  ,  2012/9485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan kiracılığın tespiti isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı ... Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; ... Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren ... 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli ... Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1457, Karar No: 2019/11884, Tarih: 12.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/1457 E.  ,  2019/11884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...'ın Garanti Bankası'ndan 04.05.2010 ve 31.12.2010 tarihlerinde kullandığı krediler nedeniyle davalı tarafından hayat sigortası yapıldığını, söz konusu kredilerin 04.05.2010 tarihinde 80.000,00 TL teminat tutarlı uzun süreli kredi hayat sigorta poliçesi ve 23.02.2011 tarihinde 10.000,00 TL teminat tutarlı yıllık kredi hayat sigorta poliçesi ile davalı tarafından sigortalanmak suretiyle teminat altına alındığını, murisin 08.06.2011 tarihinde vefat ettiğini, kredi borcunun hayat sigorta poliçeleri tutarlarından ödenmesi için yapılan başvurunun, sigorta poliçesi düzenlenirken murisin ölüme neden olan hastalıklarını poliçe tanzimi sırasında kasten gizlediği gerekçesiyle reddedildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000,00 TL teminatın ihbar tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 12.02.2013 tarihinde harcını tamamlamak suretiyle talebini 82.042,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; muris ...'ın mirasçısı davacılar tarafından açılan davanın aktif dava ehliyeti bulunmadığından reddine, asli müdahil-davacı bankanın davasının kabulü ile 82.042,00 TL'nin 05.11.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı sigorta şirketinden tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, hayat sigortalısının vefatı nedeniyle mirasçılarının sigortadan tazminat istemine ilişkindir.

Genel olarak hayat sigortalarında bir kimsenin hastalığı nihai olarak sigortacının taşıdığı rizikoyu arttıran bir husustur. Sigortacı bu durumda ya hiç sigorta sözleşmesi yapmamakta ya da daha ağır şartlarla sigorta sözleşmesi yapmaktadır. Davaya konu kredi hayat sigorta sözleşmelerinde asıl amaç sigorta ettirenin bir ihtiyacının karşılanması olmayıp, bankanın kredi verdiği kişinin ölüm nedeniyle krediyi geri ödeyememesi nedeniyle maruz kalacağı riskin teminat altına alınmasıdır.

Somut olayda, davacıların murisi ...’ın Garanti Bankası'ndan kullandığı krediler nedeniyle davalı tarafından hayat sigortası yapıldığı, murisin 04.05.2010 tarihinde ani solunum/dolaşım durması (kardiyopulmoner arrest) nedeniyle vefat ettiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacıların murisi ...’ın Garanti Bankası'ndan kullandığı krediler nedeniyle davalı tarafından hayat sigortası yapıldığı, murisin 04.05.2010 tarihinde ani solunum/dolaşım durması (kardiyopulmoner arrest) nedeniyle vefat ettiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, genel cerrahi uzmanı doktor bilirkişi tarafından, müteveffanın bir takım rahatsızlıkları bulunsa dahi, obezite, hipertansiyon ve diyabet hastasında bu ölüm şeklinin meydana geleceğini söylemenin mümkün olmadığı, otopsi yapılarak iç organ değişimleri araştırılmadığından mevcut verilerle ölüm nedeni ve mekanizmasının kesin olarak belirlenmesinin mümkün olmadığı bildirilmiştir.

Mahkemece yargılama sırasında bozma ilamımıza uyularak 01/02/2017 tarihli ATK raporunda da bozma ilamının gerekleri tam yerine getirilmemiştir. Buna göre, dosyanın Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'na (heyette Endokrin Uzmanı da bulunmak üzere) gönderilerek, dosya kapsamındaki tedavi belgeleri değerlendirilmek suretiyle, müteveffanın ölüm sebebinin sorulmadığı dikkate alınarak, müteveffa tarafından beyan edilmeyen obezite, hipertansiyon veya diyabet hastalıkları ile ölümü arasında illiyet bağının olup olmadığının kesin olarak tespiti yönünden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 12/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3264, Karar No: 2014/9562, Tarih: 31.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/3264 E.  ,  2014/9562 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.10.2013 gün ve 2013/35-138 sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

1-Yerel Mahkemece verilen 24.10.2013 tarihli karar, davalı tarafça temyiz edilmiş, olup, temyiz dilekçesinde aynı zamanda HMK 336.maddesi gereğince adli yardım isteğinde bulunulmuştur. Öncelikle belirtmek gerekir ki, adli yardım talebinin temyiz aşamasında ileri sürülmesine hukuken bir engel bulunmamaktadır. Ne var ki dava konusu olayda temyize konu miktar ile bu miktar üzerinden hesaplanacak temyiz harcı miktarı dikkate alındığında, Adli yardım talebinin kabulü halinde, devletin mahkeme harcı almaktaki menfaati ile başvuranın mahkemeler vasıtasıyla hakkını korumaktaki çıkarları arasında adil dengenin sarsılacağı, yine temyiz eden davalıyı temyiz harcı ödemekle yükümlü tutmanın kendisine aşırı bir yük getirmeyeceği bu nedenle adli yardım talebinin koşulları itibariyle oluşmadığı anlaşılmakla, Adli Yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Yukarıda açıklanan nedenle davalın adli yardım talebinin reddine karar verilmiş olmakla, harca tabi olmasına rağmen harç alınmadan temyiz defterine kayıt edilen temyiz dilekçesi hakkında HUMK.nun 434/3 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davalının adli yardım talebinin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle gereğinin yapılması için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1101, Karar No: 2022/6442, Tarih: 08.06.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/1101 E.  ,  2022/6442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesiyle İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/11/2021 gün ve 2021/392 E. 2021/385 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 08/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30304, Karar No: 2016/9416, Tarih: 17.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/30304 E.  ,  2016/9416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Suça sürüklenen çocuğun velisinin dilekçesinde suça sürüklenen çocuğun hebefrenik şizofreni, bipolar bozukluk, dikkat eksikliği ve hiper aktivite tanısı bulunduğuna ilişkin sağlık kurulu raporu ve tedavi gördüğüne ilişkin farklı hastanelerden alınmış evrakları ibraz etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında suç tarihinde cezai sorumluluğunu kısmen veya tamamen ortadan kaldıracak bir akıl hastalığının olup olmadığı ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nden kurul raporu aldırılarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocuğun müştekinin ikamet ettiği apartmanın önünde açıkta bırakılan motosikleti çalması biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca uygulama yapılarak eksik ceza tayini;

Bozmayı gerektirmiş, müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 17/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6152, Karar No: 2013/17002, Tarih: 03.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/6152 E.  ,  2013/17002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı vekili, davacı işçinin Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan ve kısmi dava ile belirlenen bakiye işçilik alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12.02.2013 gün ve 2012/39246 Esas, 2013/5249 Karar sayılı kararı ile “Dosya içinde yer alan XX. dönem ve XXI. dönem toplu iş sözleşmelerinde ücret ödenmesi için açık bir tarih öngörülmediği, 36. maddede sadece önceki sözleşmelerle öngörüldüğü ve mutad olan usullere göre ödeme yapılacağının belirtildiği, dosya içinde önceki toplu iş sözleşmelerinin bulunmadığı, Mahkemece işyerinde uygulanmış olan tüm toplu iş sözleşmeleri getirtilmesi, davaya konu isteklerle ilgili açık bir ödeme tarihi kararlaştırılıp kararlaştırılmadığı belirlenmesi, açık ödeme tarihinin toplu iş sözleşmelerinde kararlaştırıldığı belirlendiği taktirde, hesaplamaya konu toplu iş sözleşmelerinde önceki sözleşmelere atıflar yapılmış olmakla daha önce saptanan ödeme tarihlerinin istek konusu dönemde de geçerli olduğu kabul edilmesi, ancak bu taktirde hükmün infazında tereddüt olmaması için gerekirse bilirkişiden ek hesap raporu alınmalı ve her bir alacak kaleminin ödenmesi gereken tarih belirlenmek suretiyle mahkeme ilamında açıkça ödenmesi gereken tarihler gösterilerek karar verilmesi, işyerinde uygulanmış olan XX. dönem öncesi toplu iş sözleşmelerinde de açık bir ödeme tarihi belirtilmemişse davaya konu istekler bakımından temyize konu ek dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerektiği, konuyla ilgili olarak eksik incelemeyle karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “bu davanın ek dava olarak açıldığı faiz ve başlangıç tarihinin bir başka deyişle ödeme tarihinin ilk kararda tartışıldığı, bu kararımız oybirliği ile onanmakla herhangi bir noktasında tereddüt kalmadığı, açılan ek davanın miktar artırımına yönelik olduğu bu nedenle tüm noktaları ile onanan ilk karardaki tereddütsüz bölümlere, bozulmasına karar verilen kararımızda değinilmediği, ilk kararın onanmakla ancak şekli hususlarda bozma yapılabileceği esasın herhangi bir diğer noktadan bozulmayacağı, herhangi bir eksik incelemenin söz konusu olmadığı, önceki dönem ...'nin ilk haliyle aynen yazılmasına devam edip belli noktaların değiştirildiği, 36. Maddenin aynen korunduğu, ilk kararımızda değinildiği üzere avansların ayın 15-20 günlerinde ve takip eden ayın 5. gününe kadar ödeme yapıldığı, ayrıca davalının ne zaman ödeme yaptığını pekala bildiği ve gerek muhasebe gerekse banka kayıtlarında bu günlerin ayan beyan açık olduğu, bozma ilamına uyulacak olması halinde bakiye alacak niteliğindeki bu davada tarih belirtildiğinde, asıl dosyalarında tarih olmamakla aralarında farklılıklar oluşabileceği mahkememiz kararındaki "doğduğu tarih" ile 36. Maddedeki "mutad zamanlarda" ibarelerinin birbiri ile çelişmediği, hiç kimsenin " kendi hatasından" faydalanamayacağı, geçen uzun süreçte ve sayısı fazlaca olan ...'inde mutad yazmayan devam eden davalının bundan istifade ile bu konuyu-asıl karar esastan onanmakla temyiz nedeni yapamayacağı asıl kararda yer verilmeyen bozma sebebinin miktar artırımı içeren ek davada bozma konusu

yapılmasının usul ve yasaya ve Yargıtay uygulamalarına ters olduğu, ek dava yerine ıslah yapılması durumunda asıl dosya tamamen onanmış olacağının ve bu durumun bir eksiklik ve herhangi bir uygunsuzluk oluşturmayacağı dikkate alındığında, bozmanın yerinde olmadığının bir kez daha ortaya çıktığı, ülkemizde işçilerin maaş günlerin genel olarak ayın 1-5 i arasında olduğu da dikkate alındığında son olarak ek dava tarihinden faiz yürütülebileceğine dair bozma beyanının da yerinde olmadığı” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “Dosya içinde yer alan XX. dönem ve XXI. dönem toplu iş sözleşmelerinde ücret ödenmesi için açık bir tarih öngörülmediği, 36. maddede sadece önceki sözleşmelerle öngörüldüğü ve mutad olan usullere göre ödeme yapılacağının belirtildiği, dosya içinde önceki toplu iş sözleşmelerinin bulunmadığı, Mahkemece işyerinde uygulanmış olan tüm toplu iş sözleşmeleri getirtilmesi, davaya konu isteklerle ilgili açık bir ödeme tarihi kararlaştırılıp kararlaştırılmadığı belirlenmesi, açık ödeme tarihinin toplu iş sözleşmelerinde kararlaştırıldığı belirlendiği taktirde, hesaplamaya konu toplu iş sözleşmelerinde önceki sözleşmelere atıflar yapılmış olmakla daha önce saptanan ödeme tarihlerinin istek konusu dönemde de geçerli olduğu kabul edilmesi, ancak bu taktirde hükmün infazında tereddüt olmaması için gerekirse bilirkişiden ek hesap raporu alınmalı ve her bir alacak kaleminin ödenmesi gereken tarih belirlenmek suretiyle mahkeme ilamında açıkça ödenmesi gereken tarihler gösterilerek karar verilmesi, işyerinde uygulanmış olan XX. dönem öncesi toplu iş sözleşmelerinde de açık bir ödeme tarihi belirtilmemişse davaya konu istekler bakımından temyize konu ek dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerektiği, konuyla ilgili olarak eksik incelemeyle karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup özellikle kararın infazında tereddüt yaşanmaması açısından direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 03.06.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/428, Karar No: 2024/3850, Tarih: 25.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/428 E.  ,  2024/3850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2578 E., 2023/2900 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 30. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/250 E., 2022/89 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; Kurum ile sözleşmeli olarak faaliyet gösteren ... Eczanesi eczacısı olan davalı tarafından fatura edilen reçetelerin rutin kontrolleri sırasında, reçetelerde yazılı olmadığı halde provizyon sistemine yüksek tutarlı majistral ilaçlar kaydedilerek fatura tutarlarının yükseltildiğini, ancak reçetelerin ekinde majistral ilaç kayıtlarının görünmediğini, düşük tutarlı provizyon çıktılarının eklendiğini, bu şekilde provizyon sistemine gerçeğe aykırı yüksek tutarlı reçete kaydı yapmak suretiyle Kurumun zarara uğratıldığının tespit edildiğini, konuyla İlgili olarak 01.02.2011 tarihli ve 132984 sayılı yazı ile 2009 yılı Eczane Protokolünün (6.3.18) maddesi gereğince ... Eczanesinin Kurum ile olan sözleşmesinin iki yıl süre ile fesih edildiğini ve 04.05.2011 tarihli ve 9455019 sayılı yazı İle Eylül/2010 döneminde Kuruma fatura edilen 43 adet gerçeğe aykırı reçete ile ilgili olarak 286.573,30 TL (toplam reçete bedelinin 5 katı, 5x57.314.66 TL) cezai şart tutarının tahsil edileceği hususunun davalıya bildirildiğini, söz konusu cezai şart tutarının tahsili amacıyla 04.05.2011 tarihli ve 9455019 sayılı borç bildirim belgesi ile davalı tarafa bildirimde bulunulduğunu, davalı tarafından borç ödenmediğinden dolayı ilamsız icra takibi başlatıldığını ancak takibe itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ile takibin devamına ve Kurum lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP