muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20468, Karar No: 2015/16781, Tarih: 27.10.2015

Mahkemece; mahkemenin 2012/18 Esas sayılı dava dosyası ile davalılar ..........Tic.Ltd.Şti ile A.. E.. aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat davalarının reddine, mahkemenin bu dosyası ile birleşen 2014/141 Esas sayılı dava dosyası ile davalı S.. S.. aleyhine açılan maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile 29.834,15 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 28.08.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, mahkemenin bu dosyası ile birleşen 2014/141 Esas sayılı dava dosyası ile davalı S.. S.. aleyhine açılan manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 15.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 28.08.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı (birleşen dosyada da davacı) vekili, asıl dosya davalılar vekili, birleşen dosya davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, asıl davaki davalılar vekilinin tüm, davacı (birleşen dosyada da davacı) vekili ile birleşen davadaki davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, dava Borçlar Kanununun 58. (yeni 69.) maddesine dayanan tazminat isteminden ibarettir. Borçlar Yasasının 58/1.maddesi gereğince imal olunan bir şeyin sahibi o şeyin korunmasındaki kusurundan dolayı oluşan zararlardan kusursuz sorumluluk ilkesi gereğince sorumludur. Enerji nakil hatları da maddede belirtilen imal olunan şey kapsamında olduğundan enerji nakil hattının sahibi bu tesisin korunmasından, bu bağlamda bakım eksikliğinden doğan zarardan kusursuz olarak sorumludur.

BK. m. 58'de öngörülen sorumluluğun söz konusu olması için, yapı eserinin yapım bozukluğu veya bakım eksikliğinden bir zarar doğması gerekir. Anılan maddedeki sorumluluk kusura dayanmayan kusursuz sorumluluk hallerinden olup, yapı eseri sahibi ancak davacının kusuru, üçüncü kişinin kusuru ve mücbir sebebin varlığının isbatı halinde sorumluluktan kurtulabilir.

BK. m. 58'de öngörülen sorumluluğun söz konusu olması için, yapı eserinin yapım bozukluğu veya bakım eksikliğinden bir zarar doğması gerekir. Anılan maddedeki sorumluluk kusura dayanmayan kusursuz sorumluluk hallerinden olup, yapı eseri sahibi ancak davacının kusuru, üçüncü kişinin kusuru ve mücbir sebebin varlığının isbatı halinde sorumluluktan kurtulabilir.

Somut olaya gelince; davacının 28.08.2008 tarihinde evinin üst kısmında çatıda temizlik yaptığı esnada metal olan plastik saplı fırçanın evin yakınından geçen kuvvetli akım ileten tellerden geçen elektrik tarafından çekilmesi nedeniyle çatıdan düşerek ağır yaralandığı ve Adli Tıp Kurumu'ndan alınan maluliyet raporuna göre %13.1 oranında malul olduğu tespit edilmiş, mahkemece alınan kusur durumuna ilişkin 24.04.2014 tarihli bilirkişi heyeti raporuna göre, enerji nakil hattı projeye uygun yapılmadığından S.. S..'ın %70, davacının çalışma yaptığı sırada gerekli özen ve dikkati göstermediği için %30 oranında kusurlu olduğu, asıl dosya davalıları .........Tic.Ltd.Şti ile A.. E..'ın ise, meydana gelen olayda kusurları olmadığı belirtilmiştir. Kusur raporu sonrasında alınan aktüerya bilirkişi raporu doğrultusunda birleşen dosya davalısı S.. S..'a yönelik maddi tazminat ve manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne,asıl dosya davalılarına yönelik maddi ve manevi tazminat taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.

Ancak, her ne kadar davalılar ........... Tic.Ltd.Şti ile A.. E.. hakkındaki davaların kusurları olmadığından reddine karar verilmiş ise de; hükme esas alınan 24.04.2014 tarihli bilirkişi raporunda bu davalılara neden kusur izafe edilmediği hususu açıklığa kavuşturulmamıştır. Yine dosya kapsamında da yer alan birleşen dosya davalısı S.. S.. Sakarya İşletme Müdürlüğü ile .......... Tic.Ltd.Şti ile arasında yapılan 03.06.2004 tarihli “elektrik satışına ilişkin sözleşme” hükümleri de değerlendirilmek suretiyle, adı geçen davalıların meydana gelen olayda sorumlulukları bulunup bulunmadığı, var ise ne olduğu ve kusur oranlarına ilişkin gerekli inceleme ve araştırma yapılmadan eksik inceleme ve değerlendirme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7534, Karar No: 2007/10132, Tarih: 17.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/7534 E.  ,  2007/10132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10 YTL onama harcı yatırıldığından başka harç alınmasına yer olmadığına, 17.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/918, Karar No: 2020/2208, Tarih: 11.03.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/918 E.  ,  2020/2208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 19. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen muarazanın giderilmesi davasının kabulüne ilişkin verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılması ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine iadesi hakkında verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı kurumun 09/11/2010 tarihli ceza yazısı uyarınca 4 adet sahte ilaç küpürünün tespit edilerek sahte küpür içeren reçete bedeli olan 2.046,19 TL'nin faizi ile tahsiline, 2009 yılı eczane protokolünün 6.1.19 maddesi uyarınca reçete tutarının 10 katı tutarındaki 20.461,90 TL cezai şart bedelinin tahsiline ayrıca sözleşmenin 2 yıl süreyle feshine karar verildiğini, ancak protokol maddesindeki kasıt unsurunun hiç araştırılmadığını, yapılan işlemin haksız olduğunu belirterek işlemin iptalini talep etmiştir.

Davalı, sahte küpürlü reçetelerin kuruma fatura edildiğini, bu ilaç bedelinin kurum tarafından ödendiğini, bu şekilde toplam 4 reçete ve benzeri tahrifatlar saptandığını, davacının serbest iradesiyle imzaladığı sözleşme hükümlerine uymak zorunda olduğunu, sözleşmeye aykırılık halinde sözleşmenin feshedilebileceğini bilmekte olduğunu, 2009 yılı eczane protokolünün hükümleri gereğince davacı tarafından ödenmesine reçete bedeli olan 2.046,19 TL ile reçete bedelinin 5 katı olan 20.461,90 TL cezai şartın ve davacı ile iki yıl sözleşme yapılamamasına karar verildiğini işlemin yerinde olduğunu davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, 2009 yılı eczane protokolü, soruşturma raporu incelenmiş, bilirkişiden rapor alınmış, rapor uyarınca SGK tarafından tek taraflı olarak hazırlanan hükümlerin haksız şart niteliğinde olduğu ve bu nedenle davacıyı bağlayamayacağı gerekçeleriyle davanın kabulüne, davalı SGK Başkanlığı'nın 2009 yılı eczane protokolünün

6.3.15 maddesi gereğince 2.046,19 TL reçete bedeli ve 4.3.6 maddesi gereğince 10 kat cezai şart olan 20.461,90 TL nın ödettirilmesi ve sözleşmenin iki yıl süreyle feshine ilişkin işlemin yerinde olmadığının tespiti ile çekişmenin giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından istinaf edilmiştir.

6.3.15 maddesi gereğince 2.046,19 TL reçete bedeli ve 4.3.6 maddesi gereğince 10 kat cezai şart olan 20.461,90 TL nın ödettirilmesi ve sözleşmenin iki yıl süreyle feshine ilişkin işlemin yerinde olmadığının tespiti ile çekişmenin giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, davacı eczacının tacir olduğu, reçetelerin sahte olduğunun tarafların kabulünde olduğu, yapılan işlemin iptaline yönelik kararın davalı kuruma külfet yükleyeceği, reçete bedellerinin davacı tarafından sahtelik yapan kişilerden istenebileceği, bu halde davanın kabulüne karar verilmiş olmasının hatalı olduğu gerekçeleriyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, 2009 yılı protokolü uyarınca cezai şart ve fesih işleminin iptaline yönelik muarazanın giderilmesi talebine ilişkindir.

1-)HMK 353/l-a-6. bendinde, ilk derece mahkemesince, tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması halinde, esasa ilişkin inceleme yapılmadan kararın kaldırılmasına kesin olarak karar verileceği düzenlenmiştir.

HMK 369.maddesinde; ''Yargıtay, tarafların ileri sürdüğü temyiz sebepleri ile bağlı olmayıp, kanunun açık hükmüne aykırı gördüğü diğer hususları da inceleyebilir.'' hükmü bulunmaktadır. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353.maddesinde, bölge adliye mahkemesinin dosyayı ilk derece mahkemesine geri gönderme sebepleri tahdidi olarak sayılmıştır. Kanunda sayılan geri gönderme sebepleri arasında "delillerin eksik toplanması" durumuna yer verilmemiş açıkça "delillerin hiç birinin toplanmaması ve gösterilen delillerin hiç değerlendirilmemesi" hali düzenlenmiştir.

Somut olayda, ilk derece mahkemesince tarafların gösterdikleri deliller toplanmış, davaya dayanak yapılan soruşturma raporu, 2009 yılı protokolü dosya kapsamına alınmış, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Bu durumda ilk derece mahkemesince, tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbirinin toplanmamış veya gösterilen delillerin hiç değerlendirilmemiş olmasından söz edilemez. Buna göre HMK'da sayılan geri gönderme sebepleri gerçekleşmediğinden bölge adliye mahkemesince karar verilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine iadesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu durumda bölge adliye mahkemesince, HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca varsa eksik delillerin toplanması ile dava dosyasının incelenip işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-)Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bu durumda bölge adliye mahkemesince, HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca varsa eksik delillerin toplanması ile dava dosyasının incelenip işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-)Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 371. maddesi uyarınca temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenler ile davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, HMK’nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11/03/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/216, Karar No: 2015/17118, Tarih: 13.05.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/216 E.  ,  2015/17118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan Mal Müdür- lüğü temsilcisi ve katılan Demre Belediye Başkanlığı vekilinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 13.05.2015 gününde oybirli- ğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/659, Karar No: 2024/7721, Tarih: 23.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/659 E.  ,  2024/7721 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/922 E., 2023/2209 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Altıntaş Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2019/23 E., 2021/17 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davacı kadının evlendikleri günden itibaren psikolojik şiddet, aşağılama, tehdit ve hakaretlere maruz kaldığını, erkeğin kadını psikolojik bir sömürü altına aldığını, insan yerine koymadığını ve defalarca evden atma girişiminde bulunduğunu, sağlık sorunlarını ciddiye almadığını, ortak çocuk dünyaya geldiğinde davalı erkeğin ilk tepkisinin, "çocuk benden mi?", olduğunu, kadının onur ve gururunu kırıcı, namusuna laf uzatan şekilde ifadelerde bulunduğunu, erkeğin kadın ile aynı yatakta yatmayıp onunla birlikte uyumadığını, kadını eşi olarak görmediğini ve iğrendiğini söylediğini, kadının ailesine karşı hakaret ve tehditlerde bulunup onları istemediğini dile getirdiğini, erkeğin ailesinin de kadına hakaretlerde ve tehditlerde bulunduğunu ve anlamsız hitap şekilleriyle çağırdıklarını, davalı erkeğin ise tüm bunlara sessiz kaldığını, ayrıca erkeğin fiziksel şiddet uyguladığını ve bu konuda kesinleşmiş cezası bulunduğunu, erkeğin kadını defalarca zorla tersten ilişkiye zorladığını iddia ederek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 162 nci ve 166 ncı maddesinin birici fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, kadın yararına 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, ortak çocuk için 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına 50.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, davalı erkeğin ilk evliliğinden bir çocuğu bulunduğunu ve taraflar ile birlikte kaldığını, çocuğun okulundan erkeği arayıp çocuğun yüzünde morluk olduğunun söylendiği, davalı erkeğin okula gittiğini ve çocuğun yüzünde el izi şeklinde morluk olduğunu gördüğünü, erkeğin çocuğa sorduğunda çocuğun geçiştirdiğini, ancak iki gün sonra çocuğun babasına davacı kadının kendisini dövdüğünü, korktuğu içi bir şey söylediğini beyan ettiğini, davalı erkeğin bu durumu davacı kadına sorduğunda kadının ablasını aradığını ve kendisini götürmesini istediğini, evden ayrılırken de polise gittiğini, ancak bu olay sonrasında tarafların barışıp tekrar birlikte yaşadıklarını, aradan biraz zaman geçince davacı kadının davalı erkeğin çocuğuna tekrar şiddet uygulayıp hor gördüğünü, soğuk su ile yıkadığını, odaya kitlediğini, davacı kadının davalı erkeğe de hakaret ve aşağılayıcı söylemlerde bulunduğunu, bunun üzerine tartıştıklarını, eve polislerin geldiğini ve erkeğin yargılanıp ceza aldığını, bu olaydan sonra tarafların tekrar barıştıklarını ve iki yıl daha evliliklerinin devam ettiğini, ancak davacı kadının davalı erkeğin çocuğuna karşı tutum ve davranışlarının devam ettiğini beyan ederek tarafların boşanmalarına, davacı kadının nafaka ve tazminat taleplerinin reddine, erkek lehine 30.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların evlilik birliğinin olmazsa olmaz unsuru olan saygı ve sevgi çerçevesinde tavırları olmadığı, birbirlerine hakaret ettikleri, gerek davacının gerek davalının kan bağı ve yakınlıkları olan akrabaları ile görüşmesi hususunda sürekli sorun çıkardığı, her ne kadar af ve barışma söz konusu olduğundan davalı erkeğin davacı kadına yönelik yaralama fiili ve davacı kadının erkeğin ilk evliğinden olma çocuğa uyguladığı şiddet taraflara kusur olarak yüklenmemiş olsa da, bu olaylar evliliğin genel hali ve evlilik birliğinin temelinden sarsılıp sarsılmadığı, tarafların ortak hayatı sürdürebilme imkanı bulunup bulunmadığı hususlarında kanaat oluşturduğu ve tarafların olayların akışı karşısında eşit kusurlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinni birinci fıkrası uyarınca, boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki tesisine, ortak çocuk lehine 400,00 TL iştirak nafakasına, davacı kadın lehine 500,00 TL yoksulluk nafakasına, davacı kadının ve davalı erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde, kararının kusur belirlemesi ile maddî ve manevî tazminat yönünden kaldırılması istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, kabule göre; davacının, 4721 sayılı Kanun 162 nci maddesine dayalı boşanma talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmamasının ve takdir edilen iştirak ve yoksulluk nafakasının hangi taraftan alınıp hangi tarafa verileceği belirtilmeyerek, infazda karışıklığa sebebiyet verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, ancak bu hususlar istinaf edilmediğinden, usuli kazanılmış hak nedeniyle eleştirilmesi gerektiği gerekçesi ile davalı kadının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde kararının kusur belirlemesi ile maddî ve manevî tazminat yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kusur tespiti, davacı kadın yararına maddî ve manevî tazminat koşulları oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6967, Karar No: 2013/1239, Tarih: 21.02.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/6967 E.  ,  2013/1239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar .... ve ... vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili ile diğer davalı asiller gelmedi. Davalılar ... vs. vekili Avukat.... ile diğer davalı asil ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle yüklenici ... tarafından yapılan inşaatın imara, projesine ve sözleşmeye aykırı olduğunun belirlenmesi ve yüklenici ile yükleniciden satın alanların inşaatı yasal hale getirmeyeceklerini beyan etmeleri dikkate alınarak sözleşmenin geriye etkili olarak feshine karar verilmiş olup, mutlak butlan sözkonusu değilse de, kararın gerekçe ve hüküm bölümlerinde mutlak butlan kelimelerinin kullanılmış olması sonuca etkili görülmediğinden davalılar ..... ve ... vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı arsa sahibi Yargıtaydaki duruşmada vekille temsil olunmadığından yararına duruşma vekâlet ücreti verilmesine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 11.761,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılar ...... ve ...’ndan alınmasına, 21.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.