muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/30, Karar No: 2023/376, Tarih: 26.04.2023

2- Yapılan yargılama ve toplanan delillerden tarafların mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarından, davacı-davalı erkeğin eşine yönelik fiziksel şiddetinin sürekli olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekirken, hatalı kusur belirlemesi sonucu davalı-davacı kadının ağır kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda taraflar eşit kusurludur. Boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu eş yararına maddi ve manevi tazminata karar verilemez. Erkek yararına Türk Medeni Kanunu’nu 174/2. madde koşulları oluşmamıştır. O halde davacı-davalı erkeğin manevi tazminat talebinin reddine karar vermek gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir,..."

gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile önceki kararda yer alan gerekçenin yanında; her ne kadar bozma ilâmında erkeğin kadına fiziksel şiddeti nedeniyle tarafların eşit kusurlu oldukları belirtilmişse de, Özel Dairece tarafların zina nedeniyle boşanmalarına karar verilmesinin kesinleşmiş olduğu hususunun dikkate alınmadığı, zinanın mutlak boşanma sebebi olduğu, zina vakıasının gerçekleşmesi hâlinde artık genel boşanma sebebi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediğine bakılmayacağı, zira zina sebebiyle boşanmanın kabulü hâlinde davalının tam kusurlu sayılacağı ve TMK'nın 166 ncı maddesinde göre kusur değerlendirilmesinin yapılamayacağı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Direnme kararına karşı süresi içinde davalı-birleşen davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-birleşen davacı vekili, kusur belirlemesi, çocuklar yararına hükmolunan nafakaların miktarı ve baba ile çocuklar arasında kurulan kişisel ilişkinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Uyuşmazlık

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; tarafların boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu olup olmadıkları, buradan varılacak sonuca göre erkek eş yararına TMK’nın 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca manevi tazminat koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

D. Ön Sorun

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesine geçilmeden önce; mahkemece direnme olarak adlandırılan kararın gerçekte yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı ve kararın temyiz incelemesinin Özel Daire tarafından mı yoksa Hukuk Genel Kurulunca mı yapılması gerektiği hususu ön sorun olarak tartışılıp değerlendirilmiştir.

E. Gerekçe

D. Ön Sorun

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesine geçilmeden önce; mahkemece direnme olarak adlandırılan kararın gerçekte yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı ve kararın temyiz incelemesinin Özel Daire tarafından mı yoksa Hukuk Genel Kurulunca mı yapılması gerektiği hususu ön sorun olarak tartışılıp değerlendirilmiştir.

E. Gerekçe

1.Direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için mahkemece bozma kararından esinlenilerek yeni herhangi bir delil toplanmadan önceki deliller çerçevesinde karar verilmeli; kararın gerekçesi, önceki karara göre genişletilebilirse de değiştirilmemelidir.

2. Başka bir anlatımla, mahkemenin yeni bir delile dayanarak veya bozmadan esinlenerek gerekçesini değiştirerek ya da daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek bir karar vermiş olması hâlinde, direnme kararının varlığından söz edilemez.

3. Yargıtayın istikrar kazanmış içtihatlarına göre; mahkemece direnme kararı verilse dahi bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak, bozma sonrası yapılan araştırma, inceleme veya toplanan yeni delillere dayanmak, önceki kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak suretiyle verilen karar direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucunda verilen yeni hüküm olarak kabul edilir.

4. Mahkemece direnme kararı verildikten sonra ilk karardan farklı bir karar verilmesi mümkün değildir. Gerekçe genişletilebilir ise de, verilen hükmün ilk karardan farklı olmaması, direnmeye ilişkin hüküm fıkrasında, bozma kararına hangi yönden uyulmadığının tek tek ve anlaşılır biçimde kaleme alınması, hükmedilen miktarların doğru ve çelişki oluşturmayacak biçimde ortaya konulması gerekir.

5. Somut olayda; Bölge Adliye Mahkemesince direnme öncesi verilen kararda, kadının zinası karşısında erkeğin eşine şiddet uygulaması ve evin aboneliklerini iptal ettirmesi, ayrıca manevi anlamda bağımsız konut temin etmemesi nedenleri ile boşanmaya sebep olan olaylarda az kusurlu olduğu ve zina nedeniyle erkek eş yararına manevi tazminata karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hüküm kurulduğu, kararın kadın eş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Özel Dairece, erkeğin eşine karşı fiziksel şiddetinin sürekli olduğu, hâl böyle olunca eşlerin boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu sayılmaları gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

6. Özel Dairenin bozma kararından sonra Bölge Adliye Mahkemesince; önceki karar gerekçesinin yanında, tarafların zina nedeniyle boşanmalarına karar verilmesinin kesinleşmiş olduğu hususunun dikkate alınmadığı, zinanın mutlak boşanma sebebi olduğu, zina vakıasının gerçekleşmesi hâlinde artık genel boşanma sebebi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediğine bakılmayacağı, zira zina sebebiyle boşanmanın kabulü hâlinde davalının tam kusurlu sayılacağı ve TMK'nın 166 ncı maddesinde göre kusur değerlendirilmesinin yapılamayacağı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

7. Görüldüğü üzere Bölge Adliye Mahkemesince verilen ilk kararda boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin az buna karşılık kadının ağır kusurlu olduğu belirtilmişken, bozma sonrası verilen direnme kararında kadın eşin tam kusurlu olduğu kabul edilmiştir. Dolayısıyla direnme kararında önceki kararda bahsedilmeyen yeni hususlara yer verildiği, bozmadan sonra kararın gerekçesi değiştirilerek yeni ve farklı bir gerekçeyle karar verildiği anlaşılmaktadır.

8. Şu hâlde “direnme” olarak adlandırılan kararın, usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı, bozma konusu ile ilgili bozma kararı sonrası ortaya çıkan yeni ve farklı bir gerekçe ile oluşturulan yeni hüküm niteliğinde olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

9. Hâl böyle olunca, kurulan bu yeni hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Hukuk Genel Kuruluna değil, Özel Daireye ait olup; yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın bozma kararını veren Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı-birleşen davacı vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/1942, Karar No: 2014/5826, Tarih: 25.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/1942 E.  ,  2014/5826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı taraf ilgili kamu kurumuna kısa çalışma yaptırılması konusunda başvurduğunu savunmuştur. Dosya içerisinde Türkiye İş Kurumu ... İl Müdürlüğü'nün 12.05.2009 tarihli yazısı bulunmakta olup bu yazıdan davalının kısa çalışma talebinin kabul edildiği anlaşılmakta ise de, davalının ne zaman kısa çalışma yaptırılması konusunda başvuruda bulunduğu, davalının başvurusu üzerine ... Bakanlığı İl Müdürlüğü'ce yapılan incelemeye ait tutanaklar ve davalı iş yerinde kısa çalışmadan yararlandırılan işçilere ait listeler dosya kapsamında yer almamaktadır.

Bu nedenle, davalı işverenin bağlı bulunduğu Sosyal Güvenlik Kurumu ve Türkiye iş Kurumu il müdürlüklerine ayrı ayrı yazı yazılarak söz konusu belgelerin temin edilip eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahaline GERİ ÇEVRİLMESİNE 25.02.2014 tarihinde oybiriği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1484, Karar No: 2024/7569, Tarih: 21.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/1484 E.  ,  2024/7569 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1430 E., 2022/1885 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırıkkale 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/583 E., 2021/337 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmiş olup; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 21.10.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davalı ... vekili Avukat ... ve karşı taraf davacı ... vekili Avukat ... geldiler. Davalı ... vekili Avukat ...'ın mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Belgelendirilmeyen usul ve kanuna uygun bulunmayan mazeretin reddine karar verildi. Açık yargılamaya devam olundu. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 21.10.2024 gününde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; evliliğin ilk dönemlerinde davalının, müvekkili dışarıyı görmesin diye camları siyah poşet ile kapattığını, perde ile oynamasına ya da perdenin açık olmasını dahi problem ettiğini, perdeyi açık gördüğü zaman kavga çıkarttığını, müvekkiline psikolojik ve fiziksel şiddet uyguladığını, hakaret ettiğini, bıçak ve silahla müvekkilini tehdit ettiğini, müvekkilinin arkadaşlarıyla ve komşularıyla görüşmesine engel olduğunu, aşırı kıskanç olduğunu, müvekkilin odaya kilitleyip 3 gün boyunca aç ve susuz bıraktığını, müvekkilinin ailesine karşı da hakaretlerde bulunduğunu, müvekkilinin ailesiyle dahi zaman zaman görüşmesini kısıtlayıp engel olduğunu, müvekkiline "orospu, kahpe, eşek gibi anırma, köpek gibi havlama" gibi onur kırıcı hakaretler ettiğini, toplulukta özellikle kendi ailesi içinde müvekkilini küçük düşürdüğünü, aşağıladığını, özellikle çocuklarının yanında müvekkiline "deli, geri zekâlı, şerefsiz, ahlaksız, yahudi tohumu" gibi sözler söylediğini, evlilik boyunca müvekkilinin çalışmasına izin vermediğini, ekonomik olarak davalıya bağlı kalması ve cinsel ihtiyacını karşılaması koşulu ile isteklerinin bir kısmını karşılama şartı koyduğunu, müvekkilinin ve çocukların ihtiyaçları için kendilerine para vermediğini, evin genel ihtiyaçları için ise yeterli para vermediğini, gelir ve gider konularında müvekkiline bilgi vermediğini, zorunlu ihtiyaçları dahi karşılamadığını, müvekkilinin zorlaması ile aldığını, müvekkilinin üstüne giymiş olduğu giysilerin eskiyip yırtılma noktasına geldiğinde dahi yeni bir giysi almadığını, aileyi ilgilendiren konularda tek başına karar verdiğini, oturdukları evi müvekkilinin bilgisi olmadan sattığını, aşırı derecede borçlandığını, evin tüm ihtiyaçlarının müvekkilinin ailesi tarafından karşılandığını, davalının gece hayatı olduğunu, pavyona gittiğini, müvekkilinin bu durumu sorduğunda müvekkiline şiddet uyguladığını, bunun üzerine davalının ertesi gün çocukları da alıp ailesinin yanına gittiğini, müvekkilinin de kendi ailesinin yanına gittiğini, sonrasında hastaneye giderek darp raporu aldığını, şikayette bulunduğunu, müvekkilinin 03.08.2019 tarihinde kendine ait olan bütün eşyalarını davalı tarafta bırakıp, birkaç kıyafet alıp evden ayrıldığını, müvekkiline ait eşyalar, ziynet eşyaları, düğününde takılan takıların davalı tarafta kaldığını, davalının, müvekkiline boş kağıtlara imza attırdığını, bu kağıtların davalı tarafta bulunduğunu belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar için ayrı ayrı aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile yasal faizi ile birlikte 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiş, davacı vekili 10.09.2020 tarihli ıslah dilekçesi ile; müvekkilinin boşanacağı eşinin soyadı olan "..

.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile yasal faizi ile birlikte 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiş, davacı vekili 10.09.2020 tarihli ıslah dilekçesi ile; müvekkilinin boşanacağı eşinin soyadı olan "..." soyadını kullanmasına izin verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesinde özetle; evin giderleri haricinde eşine para bıraktığını, maddî olarak bazen sıkıntılar yaşadığının doğru olduğunu, ancak bunu aile içine yansıtmadığını, eşyaları yenilediklerini, bunların masraflarını hep kendisinin karşıladığını, şuan kullandıkları arabanın dahi eşinin üzerine kayıtlı olduğunu, çocuklarının bu olaylardan olumsuz etkilendiklerini, ortak çocuğun okul durumuyla da davacının ilgilenmediğini, o zamanlarda ailesinin parçalanmasını istemediğini, zor şartlarda yaşadığını, ortak çocuklarına çok üzüldüğünü, halen de aile birliğinin parçalanmasını istemediğini belirterek davanın reddine, aksi taktirde ayrılık kararı verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla;"...Dinlenen tanık beyanlarından, davacının kardeşinin tarafların birçok kez kavgalarına şahit olduğu, davalıda aşırı kıskançlık olduğu, evlilik birliği süresince davacıya sürekli baskı uygulayıp kıskançlık gösterdiği, olmayan şeyleri varmış gibi gösterdiği, tarafların davalının bu tutum ve davranışları sebebiyle geçinemedikleri, davalının evine baktığı, maddî anlamda destek olduğu, boşanma davası açılana kadar davalının davacıya yönelik kıskançlığı ve psikolojik baskısının devam ettiği, davacının kardeşinin davacının vücudunda morluk gördüğü, sorduğunda davalının kendisini darp ettiğini söylediği, davalının üzerinden çıkardığı kirli gömleği zorla davacıya ütületmeye çalıştığı, davacının gömleğin kirli olduğunu ve ütülenmemesi gerektiğini söylediğinden davalının davacıya " sen eşeksin o yüzden yapamıyorsun" dediği, en son davalının bu tutum ve davranışları sebebiyle bir tartışma yaşamış oldukları, tarafların boşanma davası açılmadan önce en son davalının davacıyı darp ettiğini de davacının aramasıyla kardeşinin haberdar olduğu, ablasının yanına gittiğinde davacının vücudunda morluk ve ısırık izleri olduğu, davacıyı alıp hastaneye oradan da karakola gittikleri, dosya arasında bulunan Ankara 2. Aile Mahkemesi'nin 2019/422 D.İş. Sayılı dosyada bulunan darp raporunun da bu olayı destekler mahiyette olduğu, zaten bu olay sonrasında da boşanma davası açıldığı, ortak çocuk ...'un annenin yanında olduğu, en son ayrılıktan sonra tarafların bir daha bir araya gelmedikleri anlaşılmıştır. Davacı kadının ve davalı kocanın dava dilekçesi ve cevap dilekçelerinde dayanmadıkları vakılar,usulüne uygun şekilde süresinde ileri sürülmeyen ve çekişmeli olarak belirlenmeyen (HMK m. 137, 140/3, 187) vakıalar ile tanıkların taraflardan duyarak aktardıkları ve görgüye dayalı olmayan beyanlar taraflara kusur olarak yükletilemeyeceğinden hükme esas alınmamıştır. Dinlenen tanık beyanlarından ve toplanan delillerden, geçimsizliğe neden olan olaylarda eşine karşı aşırı kıskançlık yaptığı, eşini darp ettiği ve eşine " sen eşeksin o yüzden yapamıyorsun" diye hakaret ettiği anlaşılan davalı kocanın tam kusurlu olduğu, davacı kadına atfı kabil bir kusurun ispatlanamadığı..." gerekçesiyle davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuk ... yargılama devam ederken ergin olduğundan velâyeti hususunda karar verilmesine yer olmadığına, çocuğun görüşü, uzman raporu ve üstün menfaati gereğince ortak çocuk ...'un velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki tesisine, ortak çocuk ..

..." gerekçesiyle davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuk ... yargılama devam ederken ergin olduğundan velâyeti hususunda karar verilmesine yer olmadığına, çocuğun görüşü, uzman raporu ve üstün menfaati gereğince ortak çocuk ...'un velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki tesisine, ortak çocuk ... için aylık 500,00 TL tedbir nafakasına ve aylık 600,00 TL iştirak nafakasına, her ne kadar davacı kadının el işi gönderileriyle bir miktar gelir elde ettiği anlaşılmışsa da, işin mahiyeti itibariyle sürekli ve düzenli gelir getiren sigortalı bir iş olmadığı gibi yazı cevabından geliri net tespit edilemediğinden davacı kadını yoksulluktan kurtaracak derecede bir gelirinin bulunduğunun davalı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle kadın yararına aylık 600,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, yasal koşulları oluştuğundan kadın lehine yasal faizi ile birlikte 25.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata, kadının karar kesinleştikten sonra evlilik soyadı olan "..." soyadını kullanmasına izin verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanma davasının kabulü ve ferileri yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kabulü, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; boşanma davasında davalı erkeğin kusurlu olup olmadığı, davanın kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, yoksulluk nafakası ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü ve 175 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Duruşma için takdir olunan 28.000,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2060, Karar No: 2018/13930, Tarih: 03.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/2060 E.  ,  2018/13930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yerel mahkemece davalı kadın lehine takdir edilen yoksulluk nafakası Dairemizin 2015/22355 esas ve 2017/1513 karar sayılı bozma ilamı ile onanarak kesinleştiği halde mahkemece davalı kadın lehine yeniden yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir. Kesinleşen yönler hakkında yeniden hüküm kurulması doğru değildir. Ne var ki; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir (HUMK m.438/son).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın 2. fıkrasının hükümden tamamen çıkarılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.12.2018(Pzt.)