muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14617, Karar No: 2012/29219, Tarih: 11.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/14617 E.  ,  2012/29219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın, müştekiyi yüzde sabit ize ve vücutta kemik kırığına neden olacak şekilde şekilde yaralaması nedeniyle, daha ağır netice olan müştekinin yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaralanmasından dolayı, 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 87/1-c-son maddelerinin tatbiki ile ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde müştekinin vücudunda oluşan kırık nedeniyle ayrıca TCK'nin 87/3. maddesinin tatbiki ile sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5752, Karar No: 2019/1400, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/5752 E.  ,  2019/1400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6948, Karar No: 2012/2703, Tarih: 10.04.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/6948 E.  ,  2012/2703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve Esenköy Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının reddine dair Fethiye 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.02.2011 gün ve 158/276 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı Hazine vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin Fethiye İlçesi, Esenköy Köyü, 1 pafta, 2346 parselin maliki olduğunu, müvekkilini bu taşınmazı Ömer Acar mirasçılarından 1994 yılında satın aldığını, taşınmazın bir kısmının bu parsel içerisinde olması lazım gelirken dere yatağı olarak tapulama dışı bırakıldığını, takribi 800 m2 yüzölçümündeki bu yerin müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğunu, davanın reddine karar verilmesini ve Hazine adına tapuya tescilini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı Hazine vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Davacının satın aldığı 2346 parsel 158 parselden ifraz edilmiştir. 2346 parsel davacının satın aldığı kişiler adına, 2347 parsel yol olarak işlem görmüştür.

Dava konusu taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak gösterildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı Hazine vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Davacının satın aldığı 2346 parsel 158 parselden ifraz edilmiştir. 2346 parsel davacının satın aldığı kişiler adına, 2347 parsel yol olarak işlem görmüştür.

Dava konusu taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak gösterildiği anlaşılmaktadır.

Ziraat mühendisi ve jeoloji mühendisi bilirkişilerin 16.06.2010 tarihli ortak raporlarında, 2346 parselin güney doğusunda yer alan 359,57 m2 yüzölçümündeki yerin tarımsal durum itibariyle üzerinde 20 – 22 yaşlarında bir adet dut, 4 ila 10 yaşlarında iki adet incir, 5 ila 10 yaşlarında beş adet zeytin, 16 ila 18 yaşlarında bir adet kayısı ağacının bulunduğu, taşınmazın bir bölümü üzerine tesis edilen plastik serada fasülye ve domates üretimi yapıldığı, geri kalan kısımlarının tarla sebzeciliği tarımı yapılarak değerlendirildiğini, yöre şartlarında yapılabilen her türlü tarımsal faaliyetlere elverişli sulu şartlarda tarım yapılan verimi yüksek tarım arazisi niteliğinde olduğu açıklanmıştır. Jeolojik yapısı itibariyle de, dere sürgünü ürünü olan kum ve çakıl birikintisi veya emarelerinin parsel yüzeyinde gözlenmediği, parsel tabanın da kumlu, killi nebati toprak altında ve yüzeyden 1,5 metre derinlikten sonra çakıllı kumlu istifin yer aldığı, aktif dere yatağı olmadığı, dere yatağının yol olarak kullanıldığı, dava konusu alanın dere ve yol olarak kullanılmakta olan yerlerle kot olarak 070-090 metre daha yüksek bulunduğu, tarım alanı olan 2346 parselle aynı kotta bu parselle bir bütün olarak kullanıldığı, dava konusu alanın imar – ihya edilerek tarım arazisi haline getirildiği, 40–50 yıldan beri tarımsal amaçla kullanıldığı belirtilmiştir. Bu açıklamalar karşısında taşınmazın nitelik itibariyle kazanılmaya elverişli olmadığını, imar – ihyasının tamamlanmadığını söylemek dosya kapsamına uygun düşmeyecektir. Mahkemenin bu gerekçesinde isabet bulunmamaktadır. Taşınmazın imar planı içerisine alındığı tarihe kadar öncelikle imar – ihya işlemlerinin tamamlanmış olması ve bu işlemlerin tamamlanmış olması tarihinden itibaren dava tarihine kadar TMK. nun 713/1. maddesinin aradığı zilyetlikle iktisap şartları davacı lehine gerçekleşmişse 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri hükümleri karşısında davanın kabulüne karar vermek gerekir.

Her ne kadar, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde yapılan imar planı çalışmaları Danıştay 6. Dairesinin 18.04.2011 tarih 2010/9358 Esas, 2011/867 Karar sayılı ilamıyla iptal edilmiş ise de, taşınmazın Karaçulha Belediyesi hudutları içerisinde bulunduğu 23.12.2009 tarihli Belediye Başkanlığı yazısından anlaşılmaktadır. Bu yazıya göre, ilgili taşınmazın belediye mücavir alanı, 1/5000'lik nazım imar planı ve 1/1000'lik uygulama imar planı içerisine 02.10.2006 tarihinde alındığı anlaşılmaktadır. Buna göre, davanın Karaçulha Belediye Başkanlığına da hasım olarak yöneltilmesi gerekir.

Ayrıca, TMK. nun 713/4. maddesine göre, mahalli ve gazete ilanlarının da usulüne uygun bir biçimde yapılması icap eder.

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

1- Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK. nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 18.40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 10.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5470, Karar No: 2010/9670, Tarih: 28.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/5470 E.  ,  2010/9670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde vakfın mazbutaya alınması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davaya ihbar edilen tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde, Kilis'te kurulu bulunan Yeğen ...Oğlu ... Vakfı'nın mazbutaya alınmasını istemiş; mahkemece, yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-5737 sayılı Vakıflar Kanununun 7.maddesinde, on yıl süreyle yönetici atanamayan veya yönetim organı oluşturulamayan mülhak vakıfların mahkeme kararıyla Vakıflar Genel Müdürlüğünce yönetileceği ve temsil edileceği, 6. maddesinde ise vakfiyedeki şartları taşımamaları nedeniyle kendilerine yöneticilik verilemeyenler bu şartları elde edinceye, küçükler ile kısıtlılar fiil ehliyetlerini kazanıncaya ve boş kalan yöneticilik yenisine verilinceye kadar vakfın işlerinin Vakıflar Genel Müdürlüğünce temsilen yürütüleceği hükme bağlanmış olup; dosya içindeki belge ve bilgilerden, davaya konu vakfın, mütevellisi Ömer Yener'in hastalığı sebebiyle iş göremeyecek durumda olduğu sağlık kurulu raporu ile tespit edilmesi üzerine 28.07.1989 tarihinden beri emaneten yönetilmekte iken Yargıtay'ca onanmak suretiyle kesinleşen ...Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.12.2005 tarih ve 2005/419-567 sayılı kararıyla adı geçen vakfın tevliyete ehil vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilen dava ihbar edilen ...'in idareye müracaatı üzerine o zaman yürürlükte bulunan 2762 sayılı Vakıflar Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak çıkartılan Vakıflar Tüzüğü'ne göre yapılan yazılı sınavda başarılı olamaması sebebiyle Merkez Tevcih Komisyonu'nun 16.11.2006 tarih ve 10 sayılı kararıyla vakfın ... adına niyabeten yönetilmesine karar verildiği ve

bu şekilde vakfın yönetiminin ve temsilinin halen devam ettiği, böylece yukarıda sözü edilen 5737 sayılı Vakıflar Kanununun 6. maddesi uyarınca dava ihbar edilen ve mahkemece tevliyete ehil evlat olduğunun tespitine karar verilen ...'in ancak vefatı veya mütevellilikten çekilmesi halinde on yıllık sürenin başlayacağı dikkate alınmadan, hukuki dayanağı bulunmayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yolunda hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388 ve 389. maddelerine uygun biçimde hüküm kurulmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7648, Karar No: 2011/15375, Tarih: 03.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7648 E.  ,  2011/15375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü, henüz parsellenmemiş arsa niteliğinde olması ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %1’ini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2955, Karar No: 2014/6110, Tarih: 15.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/2955 E.  ,  2014/6110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NURDAĞI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/11/2011

NUMARASI : 2010/85-2011/256

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, davada kabul ve reddedilen kısım gözetilerek taraf yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, kabul edilen miktar üzerinden davalı taraf yararına, reddedilen kısım yönünden davacı yararına hesaplama yapılmış olması doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün üçüncü bendindeki “Kabul edilen kısım üzerinden AAÜT uyarınca hesaplanan 605,63 TL nispi vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı yana verilmesine, reddolunan kısım nedeniyle AAÜT uyarınca hesaplanan 120,14 TL nispi vekalet ücretinin davacı yandan alınarak davalı yana verilmesine” sözlerinin çıkartılarak yerine “Kabul edilen kısım üzerinden AAÜT uyarınca hesaplanan 360 TL nispi vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı yana verilmesine; reddolunan kısım nedeniyle AAÜT uyarınca hesaplanan 605,63 TL nispi vekalet Ücretinin de davacı yandan alınarak davalı yana verilmesine” sözlerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 4.05 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, 323.60 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 15.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2017/26238, Karar No: 2019/23860, Tarih: 19.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/26238 E.  ,  2019/23860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesine haklı bir neden olmadan son verildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda ve yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, davalı Belediyede alt işverenler bünyesinde önce temizlik işçisi olarak sonra sokak hayvanlarını yakalama ve rehabilitasyon işinde çalışan davacının, çalışmasının 01.05.2010 -31.12.2014 tarihleri arasında hizmet bütünlüğü içinde olduğu ve işverence iş sözleşmesine haklı nedenle son verildiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı hüküm altına alınmış ise de; mahkemece yapılan araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir.

Dosya içerisinde bulunan sigorta hizmet döküm cetveline göre, davacı 01.05.2010-09.07.2013 ve 24.07.2013 -31.12.2014 tarihleri arasında çalışmış olup, dosya içerisinde 01.07.2013 tarihli bir istifa dilekçesi bulunmaktadır. Bu dilekçede, " Temizlik İşleri Müdürlüğü'nün işini yapmakta iken (... ortaklığında), Veterinerlik Müdürlüğü'nün işini yapan Orjin şirketi ile 10.07.2013 tarihinde iş başı yapmak üzere anlaştım. Bu nedenle 01.07.2013 tarihi itibariyle ayrılıyorum." yazılı olup davacının dilekçenin altında imzası bulunmaktadır. Mahkemece dosya içerisinde bulunan bu istifa dilekçesi değerlendirilmemiş, davacı asilden istifa dilekçesinin içeriğine ve imzaya karşı diyecekleri sorulmamıştır. Şu halde, davacının 01.05.2010-09.07.2013 tarihleri arasındaki çalışmasının tazminat gerektirecek şekilde son bulup bulmadığı araştırmaya muhtaç olup eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Açıklanan nedenle, Mahkemece davacı asilden istifa dilekçesinin içeriğine ve imzaya karşı diyecekleri sorulmalı, bundan sonra sonucuna ve tüm dosya kapsamına göre yeniden bir değerlendirme yapılarak talep edilen alacaklar hakkında hüküm kurulmalıdır.

Bu husus gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenle, Mahkemece davacı asilden istifa dilekçesinin içeriğine ve imzaya karşı diyecekleri sorulmalı, bundan sonra sonucuna ve tüm dosya kapsamına göre yeniden bir değerlendirme yapılarak talep edilen alacaklar hakkında hüküm kurulmalıdır.

Bu husus gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 19.12.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3998, Karar No: 2025/2238, Tarih: 07.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3998 E.  ,  2025/2238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI :2022/1110 Esas, 2024/745 Karar

KARAR :İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2018/457 E., 2022/39 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; yayınevi olarak kurulan müvekkili şirketin, 2002 yılından itibaren ... Özel Dersanesi adıyla üniversiteye hazırlıkta özel eğitim verdiğini, 2017/... numaralı “... ... (0) ...”, 2017/... numaralı “( )... (0)” ve 2017/85815 numaralı “... ...” markalarının davacı adına tescilli olduklarını, bu markaların tescil öncesinde de bastırılan kitaplarda kullanıldığını, davalının “... ve ... (...)” isimleriyle kitaplar yayınladığını, bu kitaplarda “...1. ..., 2. ...…” sloganlarını kullandığını ileri sürerek davalının davacıya ait markalara tecavüzünün önlenmesine ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, 20.000,00 TL manevi tazminatın ve fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan dava tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 17.02.2022 günlü ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 28.500,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının, basımını ve satışını yaptığı sınavlara hazırlık kitaplarının üzerlerinde davacı adına tescilli markaların esas unsuru olan "..." ve "0" ibarelerini kullanmak sureti ile davacının markalarına tecavüz niteliğinde sayılabilecek eylemlerde bulunduğu, davacının "..." ibaresini içeren tescilli bir markası bulunmadığından ve ortalama tüketici tarafından bu kelimenin "..." ibaresinin İngilizce karşılığı olduğunun yaygın olarak bilinmesi mümkün olmadığından, "..." ibaresinin kullanılmasının davacının "..." ve "0" ibareli markalarına tecavüz teşkil etmediği, davacı yanca, “... ...” ibareli markaya da tecavüz edildiği iddia edilmişse de davalının kitapları üzerinde bu markada yer alan kelimelerden yalnızca "..." ibaresinin kullanılması sebebiyle davacının bu markasına tecavüzden söz edilemeyeceği, talep edilen maddi ve manevi tazminat tutarlarının iki markaya tecavüz olarak belirlenmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, davalının basımını ve satışını yaptığı sınava hazırlık kitaplarının üzerinde "..." ve "0" ibarelerini markasal olarak kullanması suretiyle davacının 2017/... ve 2017/... tescil numaralı markalarına yapmış olduğu tecavüzlerin önlenmesine, talep edilen tazminatlardan 1/3 oranında indirim yapılarak iki marka için 19.000,00 TL maddi ve 13.333,00 TL manevi tazminata hükmedilmesine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markaya tecavüzün önlenmesi ile maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 07.04.2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7631, Karar No: 2014/12157, Tarih: 26.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7631 E.  ,  2014/12157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ..... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/12/2012 gün ve 2012/283-2012/282 sayılı kararı onayan Daire’nin 08/01/2014 gün ve 2013/10489-2014/251 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı ve müdürü iken, hisselerini diğer davalıya devrederek ortaklıktan ve müdürlükten ayrıldığını, şirket müdürlüğüne davalı ... İpek'in atandığını, ne hisse devrinin ne de yeni müdür atandığına dair kararın ticaret sicil kaydına tescil ettirilmediğini ileri sürerek 24.05.2004 tarihli hissesinin devrinin kabulüne ilişkin kararın ve yine aynı tarihli karar ile davalı ... İpek'in şirkete müdür olarak atanmasına ilişkin kararın da tescil ve ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 26/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.