muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5206, Karar No: 2012/7938, Tarih: 19.04.2012

Somut uyuşmazlıkta davacının 02.02.2006-02.09.2009 tarihleri arasında davalı şirkette  çalıştığı ve davacının iş sözleşmesinin  4857 sayılı Kanun'un 24/e ve i maddesi  gereğince haklı nedenle feshedildiği bildirilmiştir. Dosya içeriğinden çalışan işçi sayısı açık bir şekilde tespit edilmediği anlaşılmaktadır. Fesih tarihi itibariyle çalışan işçi sayısı konusunda SGK yazıları ile davalı şirketin cevapları arasında  çelişki bulunduğu gibi, davalı şirkette benzer ünvanlı olan başka bir şirketin daha olduğu ve iki şirket arasında bir ilişki olduğu tanık beyanlarından anlaşılmaktadır. Öncelikle davalıya ait ülke genelinde bunların bütün işyerleri belirlenmeli, benzer ünvanlı diğer şirket ile arasındaki ilişki ile iki şirketin faaliyet konuları, adresleri ve ortakları tesbit edildikten sonra dosya içeriği ile birlikte değerlendirmeye tabi tutularak sonucuna göre otuz işçi sayısı tereddüde yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA,  peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4146, Karar No: 2022/13603, Tarih: 10.10.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/4146 E.  ,  2022/13603 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na muhalefet etmekten kabahatli ... hakkında 2.605,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair İstanbul İl Emniyet Müdürlüğü Küçükçekmece Trafik Denetleme Büro Amirliğinin 11/04/2020 tarihli ve ... sayılı idari para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin KÜÇÜKÇEKMECE 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 26/10/2020 tarihli ve 2020/3191 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 16.03.2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.05.2022 tarihli ve KYB. 2022-44078 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Kabahatlinin sürücü belgesiz araç kullanılmasına izin verdiğinden bahisle hakkında idari para cezası karar tutanağı tanzim edilmesi üzerine, kabahatli vekilinin başvuru dilekçesinde olay günü sürücü belgesi olmadan araç kullandığı iddia edilen Ruslan Gurbanov'un geçerli uluslararası sürücü belgesinin mevcut olduğu, olay tarihinde de geçerliliğini koruduğu hususlarının belirtildiği ve dilekçesine ek olarak sürücü belgesinin nüshasını eklemesine rağmen, Küçükçekmece 1. Sulh Ceza Hakimliğince sadece idari yaptırım kararının usul ve yasaya uygun olduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiş ise de;

Dosya kapsamına göre,

2918 sayılı Kanun'un 26/3. maddesinde yer alan "Araçların dışında bulundurulması zorunlu işaretlerden başka, araçlara; reklam, yazı, işaret, resim, şekil, sembol, ilan, flama, bayrak ve benzerlerinin takılması, yazılması, sesli ve ışıklı donanımların bulundurulması ve izin verilmesine dair esas ve usuller ile diğer hususlar İçişleri Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikte gösterilir" şeklindeki düzenlemenin uygulanmasına yönelik düzenlemeleri içeren Araçların Satış, Devir ve Tescil Hizmetlerinin Yürütülmesi Hakkında Yönetmeliğin 22/1. maddesinde aracın rengine ilişkin değişikliklerin tescili için otuz günlük süre öngörüldüğü, ancak kabahatli tarafından dosyaya sunulan fatura içeriğinde aracın 31/03/2020 tarihinde su firmasının logosu ile kaplandığı anlaşılmakla, kabahatli hakkında idari para cezasının uygulandığı 11/04/2020 tarihi itibariyle söz konusu değişikliğin tescili için tanınan otuz günlük sürenin dolmadığı, bu halde kabahatin oluşmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

Kabule göre,

Kabule göre,

2918 sayılı Kanun’un 36. maddesinde yer alan "Motorlu araçların, sürücü belgesi sahibi olmayan kişiler tarafından karayollarında sürülmesi ve sürülmesine izin verilmesi yasaktır. Araçlar, Yönetmelikte sınıfları belirtilen sürücü belgelerine sahip sürücüler ile çok taraflı anlaşmalara göre sürücü belgesi bulunan veya geçerli uluslararası sürücü belgesi olan kişilerce sürülebilir. Buna göre; a) Sürücü belgesi olmayanların, b) Mahkemelerce veya Cumhuriyet savcılıklarınca ya da bu Kanunda belirtilen yetkililerce sürücü belgesi geçici olarak ya da tedbiren geri alınanların, c) Sürücü belgesi iptal edilenlerin, araç kullanarak trafiğe çıktıklarının tespiti hâlinde, bu kişilere ... Türk Lirası idarî para cezası verilir. Ayrıca, aracın sürücü belgesiz kişilerce sürülmesine izin veren araç sahibine de tescil plakası üzerinden aynı miktarda idari para cezası verilir." şeklindeki, yine aynı Kanun'un 39/1. maddesinde yer alan "Sürücü belgesi sahiplerinin, sürücü belgelerinin sınıfına göre sürmeye yetkili oldukları araçlar ile Türk vatandaşlarının ve yabancıların dış ülkelerden aldıkları sürücü belgelerinin ülkemiz sürücü belgeleri ile değiştirilmesine ve dış ülkelerden

aldıkları sürücü belgeleriyle ülkemizde araç kullanmalarına ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir." şeklindeki ve aynı maddenin 4. fıkrasında yer alan "dış ülkelerden aldıkları sürücü belgeleri ile yönetmelikte belirtilen süre ve şartlara aykırı olarak araç kullananlar hakkında her seferinde ... Türk Lirası idari para cezası verilir." şeklindeki düzenlemeler ile, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 88. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan "1) Dış ülkelerden alınan sürücü belgeleri ile ülkemize giriş yapıldığı tarihten itibaren en fazla altı ay süreyle araç kullanılabilir. 2) Altı ayın sonunda ülkemizde araç kullanılabilmesi için dış ülkelerden alınan sürücü belgelerinin ülkemiz sürücü belgesi ile değiştirilmesi zorunludur.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde;

Dış ülkelerden alınan sürücü belgelerinin yurda giriş tarihinden itibaren ancak 6 ay kullanılabileceği, 6 ayın sonunda ise ülkemiz sürücü belgeleri ile değiştirilmesinin zorunlu olduğu, bu düzenlemeler aksine davrananlar aleyhine ise 2918 sayılı Kanun'nun 39/4. maddesi uyarınca idari para cezası uygulanması gerektiği nazara alındığında, kabahatlinin ülkeye giriş tarihi ve bu tarih üzerinden idari para cezası uygulandığı tarihe kadar 6 ay sürenin tamamlanıp tamamlanmadığı hususunun Hakimlik tarafından tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesi içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden, KÜÇÜKÇEKMECE 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 26/10/2020 tarih, 2020/3191 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 10/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10614, Karar No: 2010/9334, Tarih: 21.09.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/10614 E.  ,  2010/9334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Gaz. A.Ş aleyhine 01/09/2008 gününde verilen dilekçe ile yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 23/07/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 21/09/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davalı vekili Avukat M.Fuat Aksoy geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, Zaman Gazetesi'nin 26.03.2008 günlü sayısında yayımlanan "Hablemitoğlu’nu öldürme kararı ...’ta alınmış" başlığı ile yayımlanan haberin gerçeğe aykırı olduğunu, ... tarafından yazılan kitaba yollama yapılarak yayımlanan haberde yasa dışı toplantılara katılarak bazı yasa dışı eylem kararları alındığının ileri sürüldüğünü belirterek, kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğradığı manevi zararın davalıya ödetilmesini istemiştir.

Davalı ise, yayının hukuka uygun olduğunu, dava dışı ...’ın yazdığı "Ergenekon’un Çöküşü 2" adlı kitapta yer alan anlatımlara yer verilerek bazı iddiaların dile getirildiğini, bütün olarak değerlendirilmesi gereken haberin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmadığını, haberlerin Ergenekon soruşturmasını konu alan bir kitap ve iddialara dayalı olduğunu ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davacının yayında geçen toplantılara katılıp katılmadığının araştırılmasına gerek olmadığı kanısına varıldığı, yayının yukarıda adı geçen kitap kaynak gösterilerek, kaynağa ve nesnel (objektif) gerçeklere uygun olarak yapıldığı gerekçesiyle istem reddedilmiştir.

Dava konusu yayında, ...’ın "Ergenekon’un Çöküşü 2" adlı kitabına yollama yapılarak, Aralık 1999’da Ataşehir’de, 3 Kasım 2001’de ...’ta ve 27 Nisan 2006’da Ataşehir’de, davacının da aralarında bulunduğu kişilerce toplantılar yapıldığı, haberalma (istihbarat) raporlarına dayalı olarak, bu toplantılardan 3 Kasım 2001 günlü toplantıda hedef seçilen Necip Hablemitoğlu’nun kırk beş gün sonra öldürüldüğü, 27 Nisan 2006 günlü toplantıda ise Danıştay saldırısı ile Cumhuriyet gazetesine bomba konulması eylemi kararlarının alındığı belirtilmiştir.

Davacı, "Ergenekon" adıyla bilinen dava nedeniyle ... 13. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2008/209 Esas sayılı dosyasında yargılanmakta ise de anılan dosyanın iddianamesi 10.07.2008 günlü olup dava konusu yayın 26.03.2008 gününde yapılmıştır. Benzer bir yayın nedeniyle dosyaya sunulan ve o dosyada yapılan araştırmaya göre yayında sözü edilen haberalma (istihbarat) raporlarının varlığı kanıtlanamamıştır. Yayın, başka bir yayına dayalı olup ilk yayına yollama yapılması, basının gerçekliği araştırma yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz.

Yerel mahkemece, gerçekliği kanıtlanamayan yayının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gözetilerek, davacı yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA ve temyiz eden davacı yararına takdir olunan 750,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/09/2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz.21/09/2010
Yargıtay — Esas No: 2010/5427, Karar No: 2011/3798, Tarih: 09.05.2011

5. Ceza Dairesi 2010/5427 E., 2011/3798 K.

**5. Ceza Dairesi 2010/5427 E., 2011/3798 K.**

**- GÖREVİ KÖTÜYE KULLANMA

- İRTİKAP**- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 212 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 326 ]

**"İçtihat Metni"**

İrtikap suçundan sanık E…

… S…

…'nun bozma üzerine yapılan yargılanması sonucu; eyleminin 765 sayılı Yasa hükümlerine göre görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetine dair, Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.12.2008 gün ve 2008/249 Esas, 2008/274 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

V…

… D…

… H…

…'nde genel cerrahi uzmanı olarak görev yapan sanığın, müştekinin annesinin guatr ameliyatını yapmak için bıçak parası adı altında 350 TL. istediği, müştekinin fakir olduğunu söyleyerek 200 liraya anlaştıkları, paranın 50 lirasını peşin alarak ameliyatı yaptığı, 29.01.2004 tarihinde ise müştekinin kolluk görevlilerine müracaatla seri numaraları tespit edilen 150 lirayı özel muayenehanesinde sanığa teslim ettiği ve söz konusu paraların polislerce sanığın üzerinde yakalandığı, yakalama ve zapt etme tutanağı, CD görüntüleri, müşteki anlatımları, tanık beyanları ve tüm dosya içeriğinden anlaşılmakla, sanığın eyleminin 765 sayılı TCK.nun 212/1. maddesinde düzenlenen yapmaya mecbur olduğu şeyi yapmak için rüşvet almak suçunu oluşturduğu halde, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi ile CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 09.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16648, Karar No: 2015/4779, Tarih: 31.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/16648 E.  ,  2015/4779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... köyü 415 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-İlçe genelinde 2012 yılı itibariyle kuru ve sulu arazilerde ayrı ayrı ekilmesi mutad ürünlerin ve münavebe planlarının neler olduğu ve bu ürünlerle bilirkişi raporunda münavebeye alınan hıyar (açık tarla), domates (açık tarla), marul (açık tarla) ürünlerinin sulu ve kuru şartlarda asgari ve azami verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama gideri varsa bu giderleri- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin ..., ... ilçe müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmazlar üzerinde yer alan ağaçların yaş ve cinsleri belirtilmek suretiyle 2012 yılı rayiç değerlerinin ..., ... ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1753, Karar No: 2010/7810, Tarih: 03.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1753 E.  ,  2010/7810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMUK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/41210, Karar No: 2013/9946, Tarih: 25.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/41210 E.  ,  2013/9946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, maddi tazminat alacağı ile cezai şart alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalının şirkette satış mühendisi olarak çalışıp 3 yıllık gizlilik ve rekabet yasağı sözleşmesini imzaladığını, davalının ... ünvanlı şirketin ürünleri ile ilgili işde çalıştırıldığı, davalının sebepsiz işyerinden ayrıldıktan sonra ... ünvanlı şirketin Türkiye'deki irtibat bürosunda çalıştığının tespit edildiğini, kendilerinin bu firmanın ürünlerini daha önce pazarladığını, davalının irtibat bürosunda çalışmaya başladıktan sonra bu firmanın kendileri ise iş yapmayı bıraktıklarını, şirketin satışlarının düştüğünü, davalının müşteri portföyüne sahip olduğunu ileri sürerek maddi tazminat ile sözleşmeden kaynaklanan cezai şart alacağını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, rekabet yasağı sözleşmesinin geçersiz olduğunu zira sözleşmede bir yer sınırı görülmediğini, tek taraflı olduğunu, sözleşmeyi davacının bitirdiğini bunun üzerine önce başka yerde ardından da sözü edilen yerde işe girdiğini, davacının, kendisinin Dow Corning işyerinde işe başlamasından kaynaklanan bir zararının bulunmadığını, savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasında gizlilik taahhütnamesinin imzalandığı, hizmet sözleşmesinin sona erdiği tarihten itibaren üç yıl süre ile davacı şirketin faaliyet alanına giren işlerin yapılmayacağının kararlaştırıldığı ve 50.000,00.USD cezai şart öngörüldüğü, davalının davacı işyerinden ayrıldıktan sonra bir süre başka bir firmada çalıştığı, davacı şirketle ... arasındaki ilişkilerin ticari başarısızlıklardan dolayı ... tarafından belli bir süre sonra sona erdirildiği, rekabet yasağı sözleşmesinde meslek yasağı sonucunun ortaya çıktığı ve söz konusu yasağın belli sınırları ve yerlerinin belirtilmediği sözleşmenin sonuçlarının belli olmayan ve ileriye yönelik olarak arttırılmış bulunduğundan geçerli bulunmadığı, belirtilerek, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı işçi ile yapılan sözleşme gereği rekabet yasağının ihlalinden doğduğu ileri sürülen cezai şart ücreti ile buna bağlı olarak davacı şirketin kazanç kaybına ilişkin maddi tazminatın tahsili istemine ilişkin olup, öncelikle dikkate alınması gereken husus uyuşmazlığın 4857 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı işçi ile yapılan sözleşme gereği rekabet yasağının ihlalinden doğduğu ileri sürülen cezai şart ücreti ile buna bağlı olarak davacı şirketin kazanç kaybına ilişkin maddi tazminatın tahsili istemine ilişkin olup, öncelikle dikkate alınması gereken husus uyuşmazlığın 4857 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir.

Davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 348. maddesi “İş sahibinin müşterilerini tanımak veya işlerinin esrarına nüfuz etmek hususlarında işçiye müsait olan bir hizmet akdinde her iki taraf, akdin hitamından sonra, işçinin kendi namına iş sahibi ile rekabet edecek bir iş yapamamasını ve rakip bir müessesede çalışamamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olamamasını şart edebilirler. Rekabet memnuiyetine dair olan şart, ancak işçinin müşterileri tanımasından ve esrara nüfuzundan istifade ederek iş sahibine hissolunacak derecede bir zarar husulüne sebebiyet verebilecek ise, caizdir. İşçi, akdin yapıldığı zamanda reşit değil ise rekabet memnuiyetine dair olan şart batıldır.” hükmünü haiz olup, madde metninden de anlaşılacağı üzere bu madde sözü edilen sırlara vakıf işçinin sözleşme yapmak şartıyla işten ayrılması halinde aynı işi kendi adına yapmamasını, rakip bir müessesede çalışmamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olmamasını düzenlemektedir. Düzenleme, hizmet sözleşmesi içinde yer almakla birlikte hizmet sözleşmesi süresi içinde yapılmaması gereken bir hususta değil, hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra yapılmaması gereken bir hususta düzenleme getirmektedir.

İş sözleşmesinin devamı sırasında rekabet yasağının ihlali şeklindeki sadakatsizlik iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturur. Bu rekabet yasağının sözleşmeden veya kanundan kaynaklanmasının hukuki sonuçları ile aynıdır.