muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9336, Karar No: 2018/6238, Tarih: 16.10.2018

Dava konusu edilen olayda; ... 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/430 esas sayılı dosyasında davalının, katılan vekili olarak 06.01.2012 tarihli duruşmada beyanda bulunduğu ve davacı hakkında dava konusu edilen ifadeleri söylediği görülmüştür.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davaya konu Karabük 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/430 esas sayılı dosyasının 06/01/2012 tarihli duruşmasında, davalı tarafından davacıya yönelik söylenen ifadelerin, kişisel değer yargısı niteliğinde, nezaket dışı ve rahatsız edici mahiyette olduğuna kuşku bulunmamakla birlikte eleştiri amaçlı kullanılmış ifadeler olup, bu söz ve cümlelerin bütün olarak ve olayın bağlamı içinde değerlendirilmesi sonucunda davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde kabul edilmesi doğru değildir.

Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilerek istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bu nedenle bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10625, Karar No: 2009/12245, Tarih: 05.11.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/10625 E.  ,  2009/12245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.04.2007 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17.02.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, maliki olduğu 1563 parsel sayılı taşınmazın genel yola bağlantısı bulunmadığını belirterek davalılara ait 1587, 1588, 1589 ve 1590 parsel sayılı taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 1563 parsel sayılı taşınmaz lehine 1589 ve 1590 parsel sayılı taşınmazlar aleyhine geçit hakkı tesisine, diğer parseller yönünden talebin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

Aleyhine geçit kurulan 1590 parsel numaralı taşınmaz aralarında ...'nin de yer aldığı 3 kişi adına "müşterek methal" niteliği ile tapuya bağlıdır. Müşterek methalden murat olunan; bu nitelikli yerin kayıt maliklerince kültür ya da yapı amaçlı kullanılmaması ve bunun dışında yol ve benzeri nitelikte kullanılma yanında yerin genişliğine uygun düşmesi halinde tarımsal araç ve gereç konulması amaçlı yerlerdir. Buradan 3. kişiler yararına geçite hükmedilmesi mümkün ise de, methale sicil kaydı ile malik olanların

./..

2009/10625-12245 -2-

tümünün davada yer alması gerekir. Bunlardan ..., temyiz dilekçesine ekli nüfus kayıt örneğine göre 1987 de ölmüştür. Ölü kişi aleyhinde dava açılıp yürütülemeyeceğine göre miraçılarına husumet tevcihi ile davaya katılmaları sağlanarak, taraf teşkili tamamlandıktan sonra sunmaları halinde savunma delilleri de toplanarak sonucuna göre bir karar vermek gerekir.

Mahkemece; eksik araştırma ile yazılı şekilde usul ve yasaya aykırı hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 05.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9153, Karar No: 2015/9547, Tarih: 26.06.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/9153 E.  ,  2015/9547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ

Uyuşmazlığın eczane ile SGK arasındaki ilaç bedellerinin ödenmesine ilişkin sözleşmeden kaynaklanmasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında olup, Yüksek 13.Hukuk Dairesinin görevi dahilindedir.

11.04.2015 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı kanunla değişik 2797 Sayılı Kanunun 60.maddesi uyarınca görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yüksek 1.Başkanlığa sunulmasına 26.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10719, Karar No: 2015/5587, Tarih: 10.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/10719 E.  ,  2015/5587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalılardan tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 07/03/12 tarihli dava dilekçesine ekli krokide (A) harfi ile gösterilen taşınmazın kadastro sırasında kadastro harici bırakıldığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir.

Davalı , davanın reddine karar verilmesini ve dava konusu taşınmazın adına tescilini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davasının reddine, davalı vekilinin taşınmazın adına tapu ve tesciline dair talebinin 3402 sayılı Kanunun 16/c maddesi uyarınca kanunî şartlar oluşmadığından reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... ve davalılardan tarafından temyiz edilmiştir

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Genel arazi kadastrosu işlemi ise 1972 yılında yapılarak kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın (B) harfi ile gösterilen kısmının kesinleşen orman sınırı içinde bulunduğu, (A) harfli kısmı kesinleşen orman sınırı dışında ise de; taşlık, kayalık yapıda olup, tescil talep eden davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının oluşmadığı, bu tür yerlerin 3402 sayılı Kanunun 16/c. maddesi gereğince tescil ve sınırlandırmaya olmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacı ...'e yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 10/06/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1087, Karar No: 2019/6314, Tarih: 07.05.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/1087 E.  ,  2019/6314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, yüzüne karşı verilen hükme eski hale getirme hususunda karar verme yetkisinin CMK.nın 42/1. maddesine göre hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu gözetilmeksizin, mahkemenin eski hale getirme talebinin ve temyiz isteminin reddine dair 28.11.2018 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın yüzüne karşı usulüne uygun tefhim edilen hükmü, CMUK.un 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra temyiz eden sanığın eski hale getirme ile birlikte temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 07.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/630, Karar No: 2021/7148, Tarih: 15.12.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/630 E.  ,  2021/7148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 19.07.2018 tarih ve 2017/1057 E. - 2018/851 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 14.11.2019 tarih ve 2018/1563 E. - 2019/1466 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 14.12.2021 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ...’ın davalı Tema Teknik Mühendislik Ltd. Şti.’nin %33,3 payına sahip ortağı ve aynı zamanda müdürler kurulu başkanı olduğunu, şirketin diğer ortaklarının ... ve ... olup, bu kişilerin aynı zamanda müdürler kurulu üyesi olduğunu, müvekkili müdürler kurulu başkanının bilgisi dışında, şirketin iki ortağı ve müdürler kurulunun üyesi ... ve ... tarafından 12.10.2017 tarihli ortaklar genel kurul karar taslağı hazırlanarak aynı tarihli noter ihtarnamesi ekinde müvekkiline gönderilerek kararın imzalanmasının istenildiğini, anılan karar taslağında müvekkilinin müdürlük görevinden azledilmesinin ve ortak ...’nun paylarının diğer ortak ...’e devrettiğinin onaylanmasına ilişkin olduğunu, müvekkilinin de alınan kararların alınma usulüne ve içeriğine itiraz mahiyetinde 17.10.2017 tarihli noter kanalıyla cevabi ihtarname keşide ettiğini, usulüne uygun oluşturulmuş bir genel kurul toplantısının icra edilmiş olmadığını, çağrı merasime uyulmadan karar alındığını, bu nedenle ortaklar kurulunda alınan kararların yok hükmünde olduğunu, müvekkilinin genel kurula katılma ve oy kullanma hakkının engellendiğini ileri sürerek, davalı şirketin 12.10.2017 tarihinde alınan ve 17.10.2017 tarihinde ticaret siciline tescil edilen 74 sayılı kararda yer alan payın devrinin onaylanması ve

...’ın müdürlükten azledilmesi kararlarının yok hükmünde olduğunun tespitine, olmadığı takdirde butlanla batıl olduğunun tespitine, yine olmadığı takdirde iptaline ve davalı şirkete tedbiren kayyum atanmasına, olmadığı takdirde şirkete tedbiren denetim kayyımı atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

...’ın müdürlükten azledilmesi kararlarının yok hükmünde olduğunun tespitine, olmadığı takdirde butlanla batıl olduğunun tespitine, yine olmadığı takdirde iptaline ve davalı şirkete tedbiren kayyum atanmasına, olmadığı takdirde şirkete tedbiren denetim kayyımı atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kararların “elden dolaştırma usulü” çerçevesinde üye tam sayısının çoğunluğuyla alındığını, yokluk, butlan ve iptal şartlarının bulunmadığını, davacının halihazırdaki hisse payının kararların alınması bakımından sonuca bir etkisinin olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre; davalı şirket müdürler kurulu başkanı olan davacı ...’ın genel kurulu toplantıya çağırmadığı, dolayısıyla usulsüz ve çağrısız olarak ortaklar genel kurul kararları alındığı, TTK'nın 621. maddesi gereğince, bir ortağın şirket sözleşmesinde öngörülen sebepten dolayı şirketten çıkarılması için yapılan genel kurul toplantısında temsil edilen oyların en az üçte ikisinin ve oy hakkı bulunan esas sermayenin tamamının salt çoğunluğunun bir arada bulunması koşulu arandığı, davalı şirkette toplantı yapılmadan elden dolaştırma usulü uygulanarak ortaklar genel kurulu kararı alındığının açıklandığı, şirket ortağı ...'nun şirket hisselerini diğer ortak ...'e devrinin onaylanması ve şirket ortaklığından çıkarılması için temsil edilen oyların en az üçte ikisinin ve oy hakkı bulunan esas sermayenin tamamının salt çoğunluğunun bir arada bulunduğu toplantı koşulu gerçekleşmediği, TTK'nın 624/son gereğince 01/10/2016 tarihli ve 71 sayılı ortaklar kurulu kararı gereğince şirket müdürlerinin tümünün şirket kaşesi yada ünvanı altına atılacak müşterek imzası ile şirket temsil edilecektir kararı alındığı, oybirliği ile alınan bu temsil kararının kaldırılabilmesi için temsil edilen oyların tamamının katılacağı toplantı koşulu aranacağı, tüm ortak ve müdürler katılmadan alınan kararlar sözleşmeye ve dürüstlük kuralına aykırı olduğu gerekçesiyle davalı tarafın talep sonucu açıklanması isteminin reddine, TEMA Teknik Müh. Taah. Tic. Ltd. Şti.'nin 17/10/2017 tarihinde ticaret siciline tescil edilen 12/10/2017 tarih ve 74 sayılı Ortaklar Kurulu toplantısında alınan kararların TTK'nın 617., 624/3., 621. maddeleri gereğince yok hükmünde olduğunun tespitine, davacının ihtiyati tedbir talebinin kabulüne, TTK'nın 449. maddesi gereğince kararların icrasının durdurulmasına, davacının diğer tedbir taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bu karara karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davalı şirket ortakları tarafından, TTK'nın 617/4. maddesinde öngürülen usul ve şekil şartlarının işletilmediği, bir ortak tarafından sözlü görüşme isteminde bulunulursa, normal bir ortaklık genel kurulunun, yani usulüne uygun çağrıyla yapılacak toplantılı genel kurulun gerçekleştirilmesi zorunlu hale geleceği, itiraza rağmen, ortaklar yine de sirküler yoluyla karar alırlarsa, alınan bu genel kurul kararının geçersiz olacağı, davacı ortağın da bu şekilde karar alınmasına muvafakat etmemesine rağmen alınan kararın yok hükmünde olduğu, bu durumda, alınan kararların tedbiren icrasının geri bırakılmasına karar verilmesinde de isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle HMK'nın 33, 355 ve 353/1.b.2. maddeleri uyarınca ilk derece mahkemesinin istinafa konu kararının gerekçesinin düzeltilerek esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına, TEMA Teknik Müh. Taah. Tic. Ltd. Şti.'nin 17/10/2017 tarihinde Ticaret Siciline tescil edilen 12/10/2017 tarih ve 74 sayılı Ortaklar Kurulu kararların yok hükmünde olduğunun tespitine, davacının ihtiyati tedbir talebinin kabulüne, TTK'nın 449. maddesi gereğince, davaya konu genel kurul kararların icrasının, hükmün kesinleşmesine kadar geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 3.815,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 15/12/2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2233, Karar No: 2018/17216, Tarih: 12.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/2233 E.  ,  2018/17216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1) ....Adli Tıp Şube Müdürlüğü 28/05/2014 tarihli raporunda sol ulnar sinir kesisi tanısıyla 06.05.2014 tarihinde onarım ameliyatı yapıldığı, organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması yada yitirilmesi yönünden olay tarihinden 18 (onsekiz) ay sonra muayenesinin uygun olduğunun belirtilmesine karşın, organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması yada yitirilmesi yönünden kesin rapor alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında TCK'nin 53. maddesi gereğince hak yoksunlukları uygulanırken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 sayılı Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, CMUK 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın dikkate alınmasına, 12.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3326, Karar No: 2018/9538, Tarih: 10.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/3326 E.  ,  2018/9538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanması ile TCK'nın179/2-3, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, Türk Ceza Kanunu'nun 179/2-3, 62/1, 53. maddeleri gereğince 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına, bu sürenin ilk üç ayı içinde sanığın kişisel gelişim kitabı okuyarak kendi el yazısı ile yazacağı 50 sayfadan az olmayacak şekilde kitap özetini çıkararak dosyaya ibraz etme yükümlülüğü yüklenmesine dair Sinop 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2015 tarihli ve 2014/665 esas, 2015/213 sayılı kararının 28.05.2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip denetimli serbestlik müdürlüğünce söz konusu kitap özeti çıkarma yükümlülüğü 24.06.2015 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, sanığın 22.09.2015 tarihine kadar getirmesi gereken 50 sayfalık kitap özetini tamamlamadığı ve yalnızca 5 sayfa yazmak suretiyle yükümlülüğünü yerine getirmediğinin bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair aynı Mahkemenin 16.10.2015 tarihli ve 2015/533 esas, 2015/458 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

CMK 231/8. maddesinde " Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanık, beş yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulur. Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez. Bu süre içinde bir yıldan fazla olmamak üzere mahkemenin belirleyeceği süreyle, sanığın denetimli serbestlik tedbiri olarak; ".... ya da takdir edilecek başka yükümlülüğü yerine getirmesine, " karar verilebilir." ve CMK 231/11. maddesinde " Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar " şeklinde düzenleme bulunmakla;

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Sinop 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2015 tarihli ve 2014/665 esas, 2015/213 sayılı kararının 28.05.2015 tarihinde kesinleştiği, sanığın CMK 231/8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına, bu sürenin ilk üç ayı içinde sanığın kişisel gelişim kitabı okuyarak kendi el yazısı ile yazacağı 50 sayfadan az olmayacak şekilde kitap özetini çıkararak dosyaya ibraz etme yükümlülüğü yüklendiği anlaşılmakla , CMK 231/8 gereğince verilen yükümlülüğün kanun koyucunun amacına uygun, akla ve mantığa aykırı olmayan, infaza elverişli ve sanığın ıslahına yönelik olması gerektiği göz önüne alındığında, sanığa verilen kişisel gelişim kitabı okuyup 50 sayfa özetini çıkarma yükümlülüğünün infaza elverişli bir yükümlülük olmadığı bu sebeple denetim süresinin başlamayacağı gözetilmeden, yükümlüğünü ihalal ettiği gerekçesiyle hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazı yerinde görülerek hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9114, Karar No: 2015/33397, Tarih: 17.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/9114 E.  ,  2015/33397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı tarafından, hukuka aykırı olarak davacıya ait elektronik haberleşme sistemini(baz istasyonunu) çalıştıran elektrik enerjisinin mühürlenerek kapatıldığını, davacı şirketin enerji temin edilememesi ve elektriğin kesik olması sebebiyle zarara uğradığını ileri sürerek davalı yanın haksız müdahalesinin önlenmesini ve elektirik enerjisinin verilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasında elektirik tedarik sözleşmesi imzalandığı ihtilafsız olup, davacı eldeki davada davalının haksız olarak elektrik enerjisini kestiğini ileri sürerek müdahalenin men'ini istemiştir. Mahkemece asliye ticaret mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden usulden reddine karar verilmiş ise de, taraflar arasındaki uyuşmazlık özel hukuk hükümlerine tabi ve taraflar arasında yapılmış bulunan elektrik tedarik sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Özel hukuk hükümlerine tabi olan ihtilafta, davalı yönetim tacir olmadığı gibi, yargılamaya konu olan davada Ticaret Kanununda belirtilen mutlak ticari dava niteliğinde değildir. Davalı tacir olmadığından, davacının tacir olması davanın asliye ticaret mahkemesinde görülmesini gerektirmez. Bu itibarla davanın görüm ve çözüm yerinin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunun kabulü zorunludur. O halde mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken aksine düşüncelerle ve yazılı şekilde asliye ticaret mahkemesinin görevli olduğundan bahisle davanın usulden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 17/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.