muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2572, Karar No: 2017/4790, Tarih: 27.09.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2572 E.  ,  2017/4790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/12/2015 tarih ve 2014/874-2015/955 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin aleyhine ... 3. İcra Müdürlüğünün 2014/8683 esas sayılı dosyası ile ilamsız takibe geçildiğini, takip talebinde borcun sebebinin Mars Profil Kapı Pencere Sis. San. Tic. Ltd. Şti.'nin hisse devri ile ortaklıktaki hak ve alacaklarının devrinden kalan eksik borç olarak beyan edildiğini, ancak dosyaya herhangi bir belge sunulmadığını, müvekkili ile davalının uzun yıllar boyunca Mars Ltd. Şti.'nin ortaklığını yürüttüklerini davalının anılan şirkette bulunan hisselerini müvekkiline noter aracılığıyla devrettiğini, bu durumun ticaret siciline tescil ve ilan edildiğini, devir sözleşmesinde 1920 adet hissesini bütün aktif ve pasifiyle hukuki ve mali yükümlülükleriyle birlikte müvekkili ...'e 48.000,00 TL karşılığında devrettiğini, devir bedelini de nakden ve tamamen aldığını beyan ettiğini, bu nedenle müvekkilinin davalıya herhangi bir borcunun bulunmadığını iddia ederek, davalıya borçlu bulunmadıklarının tespiti ile %20'den aşağı olmamak üzere tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilinin, dava konusu alacağın tarafların ortaklıklarını bitirirken yapılan anlaşmanın haricinde yapılan eksik ödemelerden kaynaklanan alacak olduğunu, dava konusu alacağın davalı ile müvekkilinin ortak olduğu Mars Profil PVC Kapı Penc. Sist. Ltd. Şti.'nin ve Mars İnş. A.Ş. hisselerinin şirket alacaklarının, değerlerinin ortak mutabakata varılarak tespit edilip, malları ve borçları hesaplanarak ortaya çıkan rakamdan davacının eksik ödemiş olduğu miktar olduğunu, taraflar arasında hisse devri yapılmadan önce mutabakat altına aldıkları rakamın 25.000,00 TL eksik ödendiğini, imzalanan protokolde borç ve alacak hususlarının tespit edildiğini, devirlerin bu şartlarda yapıldığını, müvekkilinin parasının eksiksiz göndereceğini düşünerek tüm devirleri gerçekleştirdiğini, yılların tanışıklığı ve ortak iş birlikteliği güvenini esas aldığını, davacının ise ödemesi gereken ve eksik kalan tutar olan dava konusu alacağın bedelini ödemediğini, davalı alacağını icra takibine koyduğunu, takip miktarının ödenmesinin beklendiğini, davacının gününde itiraz etmediğini, alacağın tahsili için hesaplarında parasına haciz konulunca kötüniyetli olarak işbu davanın açıldığını beyanla davanın reddine ve %20 tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tarafların Mars Profil PVC Kapı Sistemleri Sanayi Ticaret Ltd. şirketinin hissedarları oldukları taraflar arasında ... 1. Noterliğinde 29/08/2013 tarihinde Limited Şirket Hisse Devri Protokolü düzenlendiğini, düzenlenen protokole göre devir alan ...'in, ...'a ait 1.920 adet hissesini 48.000,00 TL bedel karşılığında devir aldığını, devir bedelinin nakden ve tamamen ödendiğinin belirtildiğini, buna rağmen davalının devir bedelinden alacaklı olduğunu iddia ederek icra takibinde bulunduğunu, davalının alacaklı olduğunu kesin delillerle kanıtlamasının gerektiğini, ancak davalının alacaklı olduğunu kanıtlayamadığını, hisse devir sözleşmesinde alacağın tamamını aldığını beyan ettiği halde haksız olarak davacı aleyhine icra takibinde bulunduğunu, davalının icra takibini yapmakta kötü niyetli olduğu kanaatine varıldığından, davanın kabulüne ve davaya konu alacağın %20'si oranında haksız icra tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı icra takibinde tarafların ortaklıklarını sonlandırırken yapılan protokol kapsamında ödenmeyen alacağını talep etmiştir. Yargılamada talebinin devir bedelinden başka şirketin borç ve alacaklarının belirlenmesinden sonra kalan bedelden ödenmesi kararlaştırılan kısmı ilişkin olduğunu açıklamış olup, mahkemece davalının alacağını ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş olmakla, davalı alacaklı takipte haksız ise de kötü niyeti sabit olmadığından kötü niyet tazminat talebinin reddi gerekirken kabulü doğru görülmemiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmayı gerektirmediğinden, HUMK 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasında yer alan “5.226,00 TL haksız icra tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” şeklindeki 2.bendin hükümden çıkarılarak kararın davalı yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 27/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2210, Karar No: 2025/6059, Tarih: 05.05.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/2210 E.  ,  2025/6059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2024 tarihinde verilen kararın istinaf edilmesi neticesinde, Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesiyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerlerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22.11.2024 tarihli ve 2024/1689 Esas, 2024/1631 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7942, Karar No: 2024/6026, Tarih: 18.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7942 E.  ,  2024/6026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1934 E., 2023/909 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/45 E., 2022/38 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve birleşen bağımsız tedbir nafakası davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere, kadının ispatlanamayan bağımsız tedbir nafakası davasının ise esastan reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kadının başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiş, erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde; 2005 yılından beri iş nedeniyle Kahramanmaraş şehrinde yalnız yaşadığını, kadının gelmeye yanaşmadığını, iki haftada bir kadının yanına ilçeye gittiğini, kadının son yedi yıldır kadınlık yapmadığını, sürekli hakaret ve tehdit ettiğini, en son 14.12.2018 tarihinde çıkan tartışmada kendisini yaraladığını ve silahla tehdit ettiğini ileri sürerek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, erkek lehine 20.000,00'er TL maddî ve manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava ile birleşen bağımsız tedbir nafakası dava dilekçesinde; aile yaşamına uygun ev tutmasını istemesine rağmen erkeğin yanaşmadığını, bekar hayatı yaşamanın erkeğe cazip geldiğini, yıllarca erkeğin ve ailesinin psikolojik ve fiziksel şiddetine maruz kaldığını, erkeğin müdahalelere sessiz kaldığını, rahim kanseri nedeniyle rahminin yarısının alındığını, hastalığında erkeğin kendisiyle ilgilenmediğini, ters ilişki teklifinde bulunduğunu, en son yaşanan olayda da erkeğin boğazını sıktığını ölümle tehdit ettiğini ve burnunun kırılmasına sebep olduğunu ileri sürerek asıl davanın reddine, karşı davalarının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, müvekkili lehine aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile yasal faiziyle birlikte 50.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini, birleşen davada ise ayrı yaşamadan kaynaklı aylık 800,00 TL nafakanın davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının erkeğe "p..zevenk, dümbük" şeklinde hakaret ettiği, darp ettiği, silahla tehdit ettiği, erkeğin ise "kadına fiziksel şiddet uygulayarak burnunu kırdığı, Kahramanmaraş Merkezde yaşama koşullarına uygun, yeterli düzeyde ev temin etmediği, babasının, kadına "or..pu" şeklinde hakaret etmesine sessiz kaldığı, erkeğin Kahramanmaraş'da tek başına ikamet ettiği evin tek odalı olduğu, banyo ve tuvaletinin bulunmadığı, kadın tanıklarının beyanları ile sabit olduğundan kadına birlikte yaşamaktan (aynı evde) kaçınma hususu kusur olarak yüklenmeyip, erkeğe "Kahramanmaraş merkezde yaşama koşullarına uygun, yeterli düzeyde ev temin etmeme" hususunun kusur olarak yüklendiği, belirtilen gerekçeler ve toplanan delillerden kadının, erkeğe oranla "ağır kusurlu" olduğu, kadının ayrı yaşamakta haklı olduğunu ispat edemediği, taraflar arasında gerçekleşen 14.12.2018 tarihli son olayda davalı kadının davacı erkeği darp ettiği, silahla tehdit ettiği, aynı zamanda erkeğe hakaret ettiği hususu sabit olduğundan ve yaşanan bu olay nedeniyle taraflar tamamen ayrıldıklarından; boşanmaya neden olaylarda kadının ağır kusurlu olduğu, davalı kadının kendi ağır kusur ve eylemleri nedeniyle tarafların ayrı yaşamaya başladıkları gerekçesiyle her iki boşanma davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, kadın için dava tarihinden geçerli olmak üzere aylık takdiren 250,00 TL nafakanın 18.01.2022 tarihine kadar tedbir nafakası olarak devamına, söz konusu nafakanın 18.01.2022 tarihi itibariyle aylık takdiren 600,00 TL tedbir nafakasına, ağır kusurlu kadının yoksulluk nafakası talebinin ve tazminat taleplerinin reddine, erkek için 20.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata, kadının bağımsız tedbir nafakası davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı erkek vekili; tam kusurlu kadının davasının kabulünün hatalı olduğunu ileri sürerek kusur belirlemesi, kabul edilen karşı dava ve tedbir nafakasının miktarı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili; erkeğin kusurlu olduğunu ileri sürerek kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, reddedilen yoksulluk nafakası ile tazminatlar yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının erkeğe nazaran ağır kusurlu bulunduğunun tespit edildiği görülse de tarafların ortak çocuğu ...nin beyanları dikkate alındığında, erkeğin kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğu, taraflara mahkemenin yüklediği kusurların gerçekleştiği, ancak mahkemenin kusur tespitinde yanılgılı değerlendirme yaptığı, tespit edilen kusurlar dikkate alındığında erkeğin ağır, kadının hafif kusurlu olduğu, erkek lehine maddî-manevî tazminat koşullarının oluşmadığı, kadın için takdir edilen tedbir nafakasının az olduğu gibi kadına maddî ve manevî tazminat ve yoksulluk nafakası verilmemesinin de uygun görülmediği, gerekçesi ile kadının istinaf başvurusunun kusur durumu, tedbir nafakası miktarı ile reddedilen yoksulluk nafakası ve maddî-manevî tazminat talepleri ile erkek lehine hükmedilen tazminatlar yönlerinden kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin ağır kusurlu, kadının ise az kusurlu olduklarının tespitine, erkeğin tazminat taleplerinin reddine, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile yasal faiziyle birlikte 40.000,00 TL maddî ve 40.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiş, erkeğin tüm, kadının sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde; son olaydan dolayı tarafların yargılandığı Pazarcık Asliye Ceza Mahkemesi 2019/183 E.sas sayılı dosyası ile silahla tehdit ve müvekkilimize karşı yaralama fiillerini gerçekleştirdiği sabit iken kadının az kusurlu olduğu tespitinin hatalı olduğunu, yıllardan beri eziyet gördüğünü ileri sürerek kusur belirlemesi, kadının davasını kabulü, nafaka ve tazminatlar yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadının boşanma davasının kabulünün yerinde olup olmadığı, nafakalar ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 26 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Hakim tarafların talepleriyle bağlı olup talepten fazlasına ve başka bir şeye hükmedemez (6100 sayılı Kanun md. 26). Somut olayda; davalı-karşı davacı kadın vekili karşı boşanma dava dilekçesi ile kadın lehine 30.000,00 TL manevî tazminat talep etmiş, Bölge Adliye Mahkemesince az kusurlu davalı-karşı davacı kadın lehine talep aşılarak 40.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiştir. Mahkemece taleple bağlı kalınarak bir karar verilmesi gerekirken, talep aşılarak karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davacı-karşı davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı-karşı davalı erkek vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kısmen kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (B/3/ç) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkarılmasına yerine "Davalı-karşı davacı kadının TMK'nın 174/2. maddesi kapsamında talep ettiği manevî tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 30.000,00 TL manevî tazminatın boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile davacı-karşı davalıdan alınarak, davalı-karşı davacıya verilmesine" cümlesinin yazılması suretiyle temyize konu kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4802, Karar No: 2017/2685, Tarih: 27.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/4802 E.  ,  2017/2685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılanlar vekillerinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 27.03.2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sayın Çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık; sanığın fiilinin atılı manevi, mali veya bağlantılı haklara tecavüz suçunu oluşturup oluşturmayacağının belirlenmesine ilişkindir.

Bilindiği üzere, eser, icra veya yapımları içeren bir yayının otel, kafe, restoran, eğlence yerleri vb. umuma açık mahallerde izlenmesi veya dinlenmesinin sağlanması suretiyle yeni bir dinleyici veya izleyici kitlesine (yeni bir umuma) sunulması yayın yönünden “doğrudan temsil” olmasına karşın; yayın içeriğinde yer alan eser veya icra yönünden “vasıtalı temsil” niteliğindedir.

Doğrudan temsil ve vasıtalı temsil hakkı 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’nun (FSEK) sırasıyla 24/1. ve 24/2. maddesinde eser sahibinin mali hakları arasında güvenceye alınmıştır. Bu düzenlemeye göre;

FSEK madde 24: “Bir eserden, (...) doğrudan doğruya yahut işaret, ses veya resim nakline yarıyan aletlerle umumi mahallerde okumak, çalmak, oynamak ve göstermek gibi temsil suretiyle faydalanma hakkı munhasıran eser sahibine aittir.

Temsilin umuma arzedilmek üzere vukubulduğu mahalden başka bir yere herhangi bir teknik vasıta ile nakli de eser sahibine aittir.

(Ek: 1/11/1983 - 2936/4 md.) Temsil hakkı; eser sahibinin veya meslek birliğine üye olması halinde, yetki belgesinde belirttiği yetkiler çerçevesinde meslek birliğinin yazılı izni olmadan, diğer gerçek ve tüzelkişilerce kullanılamaz. Ancak, 33 üncü ve 43 üncü maddelerdeki hükümler saklıdır.”

Vasıtalı temsilin konusunu bir yayın oluşturmakta ise, FSEK’in 80/I, 1, C, 3. maddesi gereğince yayını gerçekleştiren yayın kuruluşunun umuma açık mahallerde temsil hakkına sahip olması gündeme gelecektir. Anılan norma göre yayının umuma açık mahallerde vasıtalı ve vasıtasız temsil hakkı yayın kuruluşuna aittir.

Umuma açık mahalde temsil edilen yayın içeriğinde eser, icra veya yapımların bulunması durumunda; yayın kuruluşuyla birlikte eser sahibinin (FSEK md. 24); icracı sanatçıların (md. 80/I, 1, A, 2.) ve yapımcıların da (md. 80/I, 1, B., 80/I, 2.) temsil hakkı gündeme gelecektir.

Umuma açık mahalde temsil edilen yayın içeriğinde eser, icra veya yapımların bulunması durumunda; yayın kuruluşuyla birlikte eser sahibinin (FSEK md. 24); icracı sanatçıların (md. 80/I, 1, A, 2.) ve yapımcıların da (md. 80/I, 1, B., 80/I, 2.) temsil hakkı gündeme gelecektir.

FSEK’in 41/1. maddesinde “Girişi ücretli veya ücretsiz umuma açık mahaller; eser, icra, fonogram, yapım ve yayınların kullanım ve/veya iletimine ilişkin 52 nci maddeye uygun sözleşme yaparak hak sahiplerinden veya üyesi oldukları meslek birliklerinden izin alır ve sözleşmelerde yazılı malî hak ödemelerini bu madde hükümlerine göre yaparlar” kuralına yer verilmiştir. Bu ilke yayın, yapım, icra ve eserlerin kullanımını “önceden izin alma şartına” bağlamıştır. Önceden izin alma şartı ise FSEK’in 52. maddesindeki usullere göre yapılacaktır. FSEK’in 52. maddesine göre ise “mali haklara dair sözleşme ve tasarrufların yazılı olması ve konuları olan hakların ayrı ayrı gösterilmesi şarttır.”

Bilindiği üzere FSEK sistemimizde mali haklar birbirine bağlı değildir. Bunlardan birinin tasarrufu ve kullanılması diğerine tesir etmez (md. 20/1). Bu itibarla eser sahibi, icracı ve fonogram ya da film yapımcısı tarafından eser, icra veya yapımın radyo-TV kuruluşu tarafından yapılacak yayın ile umuma iletimine izin verilmiş olması; umuma açık mahallerde yapılacak vasıtalı temsili de kapsamaz. Gerçekten söz edilen durumda eser sahibi, icracı ve fonogram ya da film yapımcısının verdiği izin; sadece belirtilen fikir ürünlerinin umum sayılan, organize olmayan, aralarında herhangi bir bağlantı bulunmayan, sayısı ve kim oldukları bilinmeyen kişilere bu eser, icra veya yapımın radyo-TV kuruluşu tarafından yapılacak yayınlarla ulaştırılmasını (umuma iletilmesini) kapsar. Söz ettiğimiz sınırlamalar dışında kalan kişilere umuma açık mahallerde anılan fikir ürünlerinin yayın içeriğinde sunulması, adeta “yeni bir umum yaratılması” hak sahibinin yayın kuruluşuna verdiği iznin kapsamının dışına çıkılması anlamına gelecektir. Örneğin bir icranın radyo-TV yayını vasıtasıyla temsiline izin veren icracı sanatçı veya eser sahibi yayıncı kuruluşa verdiği izinde icranın yayın vasıtasıyla sadece nihai tüketici konumunda olan kişilere ulaştırılmasını amaçlamıştır. Bu iznin dışına çıkılarak eserin umuma açık mahallerde gösterime sunulması (vasıtalı temsili); yani yeni bir umum yaratılması ise kuşkusuz hak sahibinin verdiği iznin dışındadır. Burada adeta ikinci bir kullanım durumu ortaya çıkmaktadır ki, bunun hukuka uygun olması için hak sahiplerinin açıkça buna önceden izin vermiş olmaları şarttır.