muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12344, Karar No: 2010/12879, Tarih: 24.11.2010

Mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın yazılı olduğu şekilde ve uygun olmayan güzergahtan kabulü doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatıranlara geri verilmesine, 24.11.2010 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacı, 279 parsel sayılı taşınmazı yararına, güneybatı yönündeki dereden sonra gelen davalılar adına tapuda kayıtlı 105, 106 ve 107 sayılı parsellerin uygun olanı üzerinden geçit kurulmasını istemiştir.

Davalılar, davacının taşınmazının genel yola bağlantısı olduğunu, geçit ihtiyacı bulunmadığını savunmuşlardır.

Mahkemece dava kabul edilerek bilirkişi raporu ve eki krokisinde 107 sayılı parselin güneybatısından 4. güzergah olarak gösterilen yerden davacı parseli yararına geçit kurulmuş, karar Dairemizin çoğunluğunca; “Derelerin, Türk Medeni Kanunu ile 3402 sayılı Kadastro Kanununun ilgili hükümleri gereğince devletin hüküm ve tasarrufu altındaki ve kamu malı niteliğinde yerlerden olduğu, kişiler yararına özgülenemeyeceği, bu gibi yerlerin tescil ve sınırlandırmaya tabi olmadığı, davacının 279 sayılı parselinin arazide mevcut dere sebebiyle genel yola kesintili olarak bağlandığı, bu güzergahın geçit için uygun olmadığı, bu şekilde geçit kurulmasıyla kesintisizlik ilkesinin zedelendiği, davacının geçit ihtiyacının kesintisizlik ilkesine uygun, dava dışı parseller üzerinden de aranması gerektiği” gerekçesiyle bozulmuştur.

Dairemizin çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık; mahkemece kurulan geçit nedeniyle geçit davalarında uygulanan kesintisizlik ilkesinin ihlal edilip edilmediğine ilişkindir.

Kesintisizlik ilkesini öncelikle; yarına geçit kurulması istenen taşınmaz ile bağlantı kurulması istenen genel yol arasındaki geçit güzergahında çok sayıda taşınmaz mevcut olması halinde bu taşınmazların bir veya birkaçından geçit kurulmaması, tapu siciline yapılan kayıt itibariyle de genel yola ulaşımın tam olarak sağlanamaması olarak nitelendirmek gerekir.

Kesintisizlik ilkesini öncelikle; yarına geçit kurulması istenen taşınmaz ile bağlantı kurulması istenen genel yol arasındaki geçit güzergahında çok sayıda taşınmaz mevcut olması halinde bu taşınmazların bir veya birkaçından geçit kurulmaması, tapu siciline yapılan kayıt itibariyle de genel yola ulaşımın tam olarak sağlanamaması olarak nitelendirmek gerekir.

Diğer taraftan, ülkemizdeki arazilerde dere, çay vs. gibi doğal olarak akan su kaynaklarının yanında arazilerin sulanabilmesi için insan eliyle açılan ark, hendek, sulama kanalı, drenaj kanalları gibi çok sayıda yapay sulama amaçlı su yolları da bulunmaktadır. Dere dışındakiler eldeki davanın konusu olmamakla birlikte çekişme bir ilkeye taalluk ettiğinden, kesintisizlik ilkesini değerlendirirken gerek doğal gerekse yapay tüm bu su yolları üzerinden geçit kurulup kurulamayacağı hususu da birlikte değerlendirilmelidir. Örneğin, geçit kurulması gereken güzergah üzerinde 30 cm genişlikte bir ark, 1 m. genişlikte bir hendek veya 2 m. genişlikte bir su kanalı mevcut olduğu takdirde yine kesintisizlik ilkesinin ihlal edilmiş olacağı gerekçesiyle geçit kurulamayacağına mı hükmedilecektir? Bu tür su yolu geçişlerinin suyun doğal akışını hiçbir şekilde etkilemeyecek hazır olarak satılan çeşitli ebatlardaki basit betonarme bir “büz” ile dahi sağlanması mümkündür. Çoğunluk görüşünde bu hususlarda bir değerlendirme yapılmamıştır. Çünkü doğal olarak üzerinde su yolu bulunmayan arazi olmaz, sulama yapılmadığı takdirde arazilerde tarım yapılamaz.

Bu sebeple uygulamada böyle durumlarda Dairemizce geçit güzergahı üzerinde su yolu ile karşılaşıldığında “geçit isteyen davacının bu su yolu üzerinden kendi imkanları ile köprü kurmak suretiyle geçebileceği, geçit talebinde bulunurken zaten bu durumu kabullendiği farzedilerek” bu durumun kesintisizlik ilkesini zedelemediği öngörülmektedir.

Ayrıca, mahkemece kurulan geçit ile bozma kararında zikredilen “derelerin, Türk Medeni Kanunu ile 3402 sayılı Kadastro Kanununun ilgili hükümleri gereğince devletin hüküm ve tasarrufu altındaki ve kamu malı niteliğinde yerlerden olduğu, kişiler yararına özgülenemeyeceği, bu gibi yerlerin tescil ve sınırlandırmaya tabi olmadığına” ilişkin yasa hükümlerine aykırı şekilde dere ile ilgili olarak herhangi bir hüküm kurulmadığı gibi, dere kimse yararına özgülenmiş değildir. Dolayısıyla, mahkemece kurulan geçit ile anılan yasa hükümleri, dolayısıyla geçit davalarında uygulanan kesintisizlik ilkesi ihlal edilmiş değildir. Sadece taşınmazı yararına geçit kurulan davacının da başkaları gibi bu dere üzerinden köprü yapmak suretiyle ulaşım sağlayabileceği öngörülmüştür. Aşkın kullanım söz konusu olduğu takdirde zarar gören ilgili kişi veya kurumlarca geçit sahibi aleyhine her zaman hukuki yollara başvurulabileceği de aşikardır.

Dairemizin uzun yıllardır devam eden yerleşik uygulaması da bu doğrultudadır. Emsal kararlarda; “….dere üzerine masraflarını karşılayarak köprü yapmayı kabul ettiğine göre bu seçenek üzerinden değerlendirme yapılarak geçit tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulası doğru görülmemiştir (HGK 09.06.l999 1999/14-490-499)” denilmek suretiyle dere üzerinden geçit kurulabileceği Yargıtay HGK’nun denetiminden de geçmek suretiyle kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının yerinde olduğu ve onanması gerektiği düşüncesinde olduğumdan Sayın çoğunluğun bozma görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/19, Karar No: 2010/34, Tarih: 27.01.2010

Hukuk Genel Kurulu 2010/10-19 E., 2010/34 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2010/10-19 E., 2010/34 K.**

**- ALACAK DAVASI

- İKİ TARAF VEKİLLERİ**- 5502 S. SOSYAL GÜVENLİK KURUMU KANUNU [ Geçici Madde 1 ]

- 5502 S. SOSYAL GÜVENLİK KURUMU KANUNU [ Geçici Madde 2 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “

“alacak”

” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Mersin 1. İş Mahkemesince talebin kabulüne dair verilen 17.11.2006 gün ve 2006/449 E.-951 K. sayılı kararın incelenmesinin davalı SSK vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 31.01.2008 gün ve 2008/5680 E.- 802 K. sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı Kurum vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, Sigortalının bakmakla yükümlü olduğu kişiye yaptığı tedavi, eğitim ve rehabilitasyon giderlerinin tahsili istemine ilişkindir.

Sosyal Sigortalar Kurumu (SSK) ile Esnaf ve Sanatkârlar ve Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu (Bağ-Kur), 20 Mayıs 2006 gün ve 26173 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 16.04.2006 tarih ve 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanununun Geçici 1 ve 2. maddeleri uyarınca Sosyal Güvenlik Kurumuna devredilmiştir.

Yargılama aşamasında devredilen SSK ve Bağ-Kur Kurumlarının yönetim kurullarının görevleri ve tüzel kişilikleri 24.11.2006 tarihinde sona ermiş olmakla davada yasal hasım Sosyal Güvenlik Kurumu’dur.

Devredilen kurumların leh ve aleyhine açılmış davalar, icra takipleri Kurum tarafından yürütülür ve bütün hak, yetki, yükümlülük, alacak ve borçlarıyla birlikte Kuruma geçer (5502 sayılı Kanun Geçici m. 1/3).

Dava ikamesine ehil olan her şahıs davasını bizzat veya atayacağı vekil vasıtasıyla ikame ve takip edebilir (HUMK m. 59), vekâletnamenin aslını veya örneğini vermeyen vekil yargılama ile ilgili hiç hiçbir görev yapamaz (HUMK m.67).

Ne var ki; SSK ve Bağ-Kur Genel Müdürlüğünün, Sosyal Güvenlik Kurumuna devredilerek tüzel kişiliklerinin sona ermiş olmasına rağmen, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından verilmiş vekâletnamenin aslının veya örneği dosya içinde bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle; öncelikle direnme kararı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığına tebliğ edilmeli, ayrıca SGK adına direnme kararını temyiz eden Av. Y..... E.... A....’den SGK tarafından verilmiş vekâletname de istenerek dosya içine alınmalıdır.

Bu eksikliğin giderilmesinden sonra dosyanın Yargıtay’a gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesine gerekir

.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle yukarıda yazılı eksikliklerin tamamlanması için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.01.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5792, Karar No: 2020/938, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/5792 E.  ,  2020/938 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4688, Karar No: 2014/13537, Tarih: 20.11.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/4688 E.  ,  2014/13537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AYVACIK KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/11/2012

NUMARASI : 1991/139-2012/50

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 102 ada 40 parsel sayılı 3746,28 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydına dayanılarak H.. A.. adına tespit edilmiştir. Davacı H.. S.., tapu kaydına, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın bir bölümüne yönelik olarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 102 ada 40 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile 14.07.2011 tarihli teknik bilirkişi raporundaki kırmızı boya ile taralı 327,36 m² miktarlı taşınmazın 1/4'er pay ile davacı H..n oğlu H.. S.., 1/4 payının H.. kızı H.. S.., 1/4 payının H...kızı H..S. (E..) ve 1/4 payının H.. oğlu H.. S.. adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar N.. A.. ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar N.. A.. ve arkadaşları vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak Kadastro Hakimi infazı mümkün doğru sicil oluşturmak zorundadır. Davacı H.. S.. 31.03.1989 tarih 26 sayılı tapu kaydına dayanarak dava açmış olup, tapu kaydının iktisap sebebi incelendiğinde taşınmazın tamamı H.. S..r adına iken mirasçılarının intikale elbirliği mülkiyeti paylı mülkiyete çevirmek suretiyle payları oranında davacı ve adına tescil kararı verilen diğer kişiler adına paylı olarak oluşturulduğu anlaşılmaktadır.Tapu kaydının iktisap sebebindeki bu açıklama gözetildiğinde davacı ve paydaşları arasında paylı mülkiyet kurallarının geçerli olduğu, davacı ve paydaşları arasında tapu kaydı nedeni ile elbirliği mülkiyet ilişkisinin bulunmadığı açıktır. Hal böyle olunca; davacının payı ile sınırlı olarak hüküm kurulması gerekirken, dava dışı payların hükme konu edilmesi isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de; dava konusu taşınmazın davacı ile dava dışı diğer paydaşları adına tesciline karar verilen bölümünden geriye kalan taşınmaz bölümü açısından herhangi bir tescil hükmü oluşturulmaması da isabetsiz olup, davalılar N.. A.. ve arkadaşları vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine,

20.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3135, Karar No: 2015/7243, Tarih: 14.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/3135 E.  ,  2015/7243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Rücûan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; davanın, davalılar ... ve ... yönünden reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesini davacı ile davalılar ... İnşaat Ticaret A.Ş. ve ... İnşaat Sanayi A.Ş. avukatlarının istemesi; davalı ...Ş. avukatının katılma yoluyla temyiz istemesi ve davalılar ... İnşaat Ticaret A.Ş. ve ... İnşaat Sanayi A.Ş. avukatlarının duruşma talep etmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 14.04.2015 günü tayin edilerek taraflara çağrı kâğıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı ... İnş. Tic. A.Ş. ile davalı ... adına Av. ... ve ... , duruşmalı temyiz eden davalı ... İnş. San. A.Ş. ve davalı ... adına Av. ... ile karşı taraf adına Av. ... geldiler. Diğer davalılar adlarına gelen olmadı. Duruşmaya başlandı. Hazır bulunanların açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Davalı ...Ş. avukatının temyiz talebi yönünden;

Hüküm iş mahkemesi tarafından verilmiş olup, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesi hükmüne göre, iş mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Somut olayda; anılan davalı avukatına hüküm 22.10.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, ancak, süresinde hükmü temyiz etmemiştir. Davalı avukatı, katılma yoluyla 07.11.2014 tarihinde temyiz dilekçesi vermiştir.

Katılma yoluyla temyiz, normal temyiz süresi içinde mahkeme kararını temyiz etmiş veya etmemiş olmasına bakılmaksızın, diğer tarafın temyiz dilekçesi kendisine tebliğ edilen karşı tarafa normal temyiz süresine ek olarak temyize cevap süresi içinde

hükmü temyiz edebilme hakkı tanımakta olup, HUMK'nin 2494 sayılı Kanun ile değişik 433. maddesinde düzenlenmiştir. Ne var ki, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 15. maddesi hükmüne göre, ancak, son kez anılan Kanunda düzenleme boşluğu bulunması hâlinde, bu boşluğun Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu ile doldurulması imkanı vardır. Bir başka anlatımla, şayet İş Mahkemeleri Kanunu'nda hüküm varsa, Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'ndaki hükümlerin uygulanma imkanı bulunmamaktadır. İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 maddesinde ise, cevap (katılma) yolu ile temyiz hakkından yararlanma yetkisi verilmemiştir. Bu nedenle; iş mahkemelerinde katılma yoluyla temyiz mümkün olmadığından,... Sigorta A.Ş. avukatının temyiz dilekçesinin reddine;

2-)Davacı ve davalılar... İnşaat Ticaret A.Ş. ve ... İnşaat Sanayi A.Ş. avukatlarının temyiz itirazlarına gelince;

2-)Davacı ve davalılar... İnşaat Ticaret A.Ş. ve ... İnşaat Sanayi A.Ş. avukatlarının temyiz itirazlarına gelince;

5510 sayılı Kanunun İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21. maddenin birinci fıkrası hükmü, sigortalıya ya da ölümü hâlinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücûan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücûan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin dördüncü fıkrası üçüncü kişinin sorumluluğunu düzenlemekte olup; buna göre, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilebilecektir. Anılan fıkrada geçen “çalıştıranlara” ibaresi, zararlandırıcı sigorta olayına neden olan üçüncü kişinin işverenlerini ifade etmekte olup; söz konusu işverenlerin sorumluluğu için, iş kazası veya meslek hastalığının oluşmasında kusurunun bulunduğunun saptanması gerekir.

Anılan madde kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, hükme dayanak alınan kusur oran ve aidiyetlerinin maddî olayla uyum içinde olması gerekir. Buna göre maddî olguyu tespit etmek hakime ait bir görevdir ve öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğu dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak, varsa, çelişkiler ve eksiklikler giderilerek belirlenmeli ve kabul edilen maddî olgular doğrultusunda kusur oran ve aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesine gidilmelidir.

Yapılan açıklamalar çerçevesinde; davadışı araç işleteni ... ve Karayolları Genel Müdürlüğü'nün ilgili birimine kusur verilmesine ilişkin nedenler yerinde görülmemiş olup, ... 'a kusur verilme nedeni olan acemi sürücüye servisin emanet edilmesi nedenine ilişkin olarak, sürücü ...'un çok uzun süredir "E" sınıfı sürücü belgesine sahip olduğu ve kazanın meydana geldiği

Yapılan açıklamalar çerçevesinde; davadışı araç işleteni ... ve Karayolları Genel Müdürlüğü'nün ilgili birimine kusur verilmesine ilişkin nedenler yerinde görülmemiş olup, ... 'a kusur verilme nedeni olan acemi sürücüye servisin emanet edilmesi nedenine ilişkin olarak, sürücü ...'un çok uzun süredir "E" sınıfı sürücü belgesine sahip olduğu ve kazanın meydana geldiği

yolun uygun olmadığına ilişkin herhangi bir bilgi ve belgenin, hatta yolun Karayolları Genel Müdürlüğü'nün sorumluluk alanında olup olmadığına ilişkin herhangi bir belgenin dosya içerisinde olmadığı görüldüğünden hükme dayanak olarak alınan kusur bilirkişi raporunun maddî veri ve vakılara açıkca aykırı olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Hâl böyle olunca, yapılan açıklamalar çerçevesinde maddi olgunun nasıl meydana geldiğine ilişkin kusur belirlenmesine etkili olabilecek bütün kuşkular, yapılacak inceleme ve araştırma ile giderildikten sonra konuda uzman bilirkişiden gerçek kusurlu olan/olanlar ile kusur oranlarının belirlendiği rapor alınarak yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmeli; kusur sorumluluğu düzenlemesini içeren davanın dayanağı Kanun maddesi gereğince davaya konu edilen kazada kusuru olmayan davalılar hakkında davanın reddine karar verilmesi gerektiği; ayrıca 6111 sayılı Kanunun 59 ve geçici 1. maddelerinde düzenlenen şartların gerçekleşmesi halinde trafik kazası sonucunda yapılan tedavi bedellerinin rücûan tahsilinin sözkonusu olmadığı özellikle dikkate alınmalıdır.

Mahkemenin, bu maddî ve hukukî olguları gözardı ederek eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurmuş olması, usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı ve davalılar ... İnşaat Ticaret A.Ş. ve ... İnşaat Sanayi A.Ş. avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalı ... İnş. Tic. A.Ş. ve ... İnş. San. A.Ş.'ye iadesine, davacı avukatı yararına takdir edilen 1.100,00 TL avukatlık parasının duruşmalı temyiz eden davalılardan ve duruşmalı temyiz eden davalılar avukatı yararına 1.100,00 TL avukatlık parasının davacıdan alınmasına, 14.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10892, Karar No: 2021/2087, Tarih: 11.02.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/10892 E.  ,  2021/2087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 35. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edilmediği ve içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 08/01/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 11/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.