muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8774, Karar No: 2020/628, Tarih: 16.01.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/8774 E.  ,  2020/628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ile bir kısım davalılar tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekili ile bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekili ile bir kısım davalıların temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29945, Karar No: 2013/46343, Tarih: 16.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/29945 E.  ,  2013/46343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen infaza dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 03.04.2007 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanıkların deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 03.05.2012 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nun 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1238, Karar No: 2010/7960, Tarih: 27.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/1238 E.  ,  2010/7960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde ortak yer çatıya konan baz istasyonunun kaldırılması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin de bağımsız bölüm maliki olduğu anataşınmazın çatısına ... İletişim Hizmetleri A.Ş. tarafından baz istasyonu kurulduğunu, kendilerinin baz istasyonunun kurulmasına onaylarının bulunmadığını ileri sürerek kurulan tesisin kaldırılmasını istemiş, mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, anayapının çatısının davalı şirkete kiralanması için bir kısım kat maliklerinin aralarından birini yetkilendirmek suretiyle davalı şirket ile baz istasyonu kurulması konusunda kira sözleşmesi yapılmasına ilişkin karar aldıkları ve bu doğrultuda kira sözleşmesi düzenlendiği anlaşılmaktadır. Mahkemece buna göre kira sözleşmesinin dayanağını teşkil eden kat malikleri kurulu kararına olumlu oyları ile katılan ve o kararda imzası bulunan kat maliklerinin davaya dahil edilmesinden ve taraf teşkilinin sağlanmasından sonra işin esasına girilerek toplanacak delillere göre oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan davanın kabulü yolunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21724, Karar No: 2012/6020, Tarih: 02.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/21724 E.  ,  2012/6020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/05/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 02/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/620, Karar No: 2020/1877, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/620 E.  ,  2020/1877 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1663, Karar No: 2009/3910, Tarih: 05.03.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/1663 E.  ,  2009/3910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 02.10.2007
Yargıtay — Esas No: 2019/4916, Karar No: 2020/2599, Tarih: 29.06.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4916 E.  ,  2020/2599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BOR Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 24/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 29/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20328, Karar No: 2014/20271, Tarih: 25.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/20328 E.  ,  2014/20271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Sulh Hukuk Hakimliğinden verilen 21.03.2014 gün ve 335-339 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dairenin 23.10.2014 tarihli 2014/11017 E., 2014/16454 K. sayılı geri çevirme kararı ile "özellikle taşınmazların tesciline dayanak teşkil eden tüm kayıt ve belgelerin, kadastro tutanakları ile 1308 tarihli 1, 3 ve 4 nolu eski tapu kayıtlarının tam ve okunaklı şekilde" getirtilmesi istendiği halde mahkemece, geri çevirme kararının eksik yerine getirildiği anlaşılmaktadır.

Yargılamanın sürüncemede bırakılmamasına yönelik gerekli dikkat ve özen gösterilerek bu defa talep bizzat mahkeme hakimi tarafından ele alınarak, dava konusu 283 ada 77 ve 84 parsel sayılı taşınmazların tesciline dayanak teşkil eden Şubat 1307 tarihli 58 sıra ve Mart 1308 tarihli 3 ve 4 sıra nolu tapu kayıtları ile dayanak tüm kayıt ve belgelerin merciinden istenerek evrakına eklenmesi ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28096, Karar No: 2019/3294, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2015/28096 E.  ,  2019/3294 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3602, Karar No: 2011/5721, Tarih: 03.06.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/3602 E.  ,  2011/5721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Kartal 1. Sulh Hukuk ve Sürmene Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Kartal 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, nüfus müdürlüğünden gelen cevabi yazıya göre kısıtlı adayının yerleşim yerinin "...., Evleri, ....,Mahallesi, NO:25/1 ..../ Trabzon" adresi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Sürmene Sulh Hukuk Mahkemesince ise, yapılan adres araştırmasında, kısıtlı adayının....,/İstanbul adresinde ikametinin bulunduğu gerekçesiyle, yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Dosya kapsamındaki, Erenköy Ruh Ve Sinir Hastalıkları Hastanesi,Yatan Hasta Ekipriz Formu ile Sürmene İlçe Emniyet Müdürlüğününü 13.01.2011 tarihli adres araştırma tutanağına göre, kısıtlı adayının yerleşim yerinin ailesiyle birlikte kaldığı "Ormantepe Mahallesi, Çiğdem Sokak, No:28/22 Kartal, İstanbul" adresi olduğu, Nüfusa kayıtlı yerleşim adresinin ise yazın fındık toplama zamanı gittikler yer olduğu anlaşımıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, Kartal 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Kartal 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25555, Karar No: 2014/10755, Tarih: 05.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/25555 E.  ,  2014/10755 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 4 - 2012/4029

Mahkemesi : Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 06.10.2011

Numarası : 2010/375-2011/378

Suç : Özel Hayatın Gizliliğini İhlal

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, müştekinin boşandığı eşi olduğu, müşteki ile boşandıktan bir süre sonra evlilikleri döneminde müştekinin yatakta çıplak olarak uyurken çektiği fotoğraflarını internette bir porno sitesinde yayımlayarak ifşa ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında; müştekinin aşamalardaki, sanığın eski eşi olduğu, şiddet gördüğünden sanıktan ayrıldığı, sanığın evlilikleri döneminde uyurken çıplak fotoğraflarını çekerek internetteki bir porno sitesinde açtığı profilde yayımladığı, evlilikleri içerisinde sanığın zaman zaman kendisine cinsel ilişki görüntülerini kayda alarak internete koyma ve birlikte izleme teklifinde bulunduğu, teklifi kabul etmediği, internetteki görüntülerde yatakta hareketsiz bir şekilde yattığı, bunun uyumakta olduğu sırada görüntülerin kayda alındığının göstergesi olduğu, sanığın yaz aylarında çıplak yatmayı teklif ettiği, şüphelenmediği için evde bu şekilde çıplak yattığı, görüntülerdeki odanın yatak odaları olduğu, yatak ve çarşafın da yatak odasında kullandıkları yatak ve çarşaflar olduğu, görüntülerin internette olduğunu öğrendiğinde sanığı arayarak gerekeni yapacağını söylemesi ve akabinde şikayetçi olması üzerine sanığın evdeki bilgisayarı ve internetteki görüntüleri kaldırdığı, sanıktan başkasının yatak odasına girmesinin mümkün olmadığı, sanıktan şikayetçi olduğu yönündeki beyanları, sanığın aşamalardaki, evlilikleri sırasında müştekinin başka bir erkekle ilişkisi olduğuna dair duyumunun olmadığı, görüntülerin yatak odasında nasıl çekildiğini bilmediği, internetten alınarak CD'ye aktarılan ve kendisine gösterilen çıplak görüntülerin eski eşi olan müştekiye ait olduğu, görüntülerin yatak odalarında çekildiği, müştekinin görüntülerini kendisinin çekerek internete koymuş olabileceği yönündeki kaçamaklı savunması ile müştekinin, yatakta çıplak uyuduğu sırada fiziksel mahremiyetini içeren özel görüntülerini çekerek internet ortamına vermesinin hayatın olağan akışına aykırı olması, taraflar arasındaki boşanma davası süreci ve sanığın müştekiye karşı kasten yaralama suçundan mahkum olması karşısında, sanığa atılı suç sabit olduğundan mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş, Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğünün İnternet Ortamında işlenen Suçlarda Uluslararası Ceza İstinabe İşlemlerine ilişkin yazısına göre, google, yahoo, facebook, skype, hotmail, twitter, youtube gibi internet ortamında yaygın olarak kullanılan yer sağlayıcı firmaların merkezinin Amerika Birleşik Devletleri’nde bulunduğu, ABD mevzuatına göre, internet ortamında işlenen suçlara ilişkin trafik bilgileri, yer sağlayıcılar veya erişim sağlayıcılar tarafından 90 gün süreyle saklandığı, bu süre içinde resmi otoritelerce başvurulduğunda anılan saklama süresine 90 gün daha ilave edildiği belirtilmiş olmakla, aradan geçen süre nedeniyle ABD'de yerleşik porno video ve görüntü paylaşım sitesine fotoğraf yüklemesi yapan bilgisayara ait IP bilgilerinin tespiti mümkün olmadığından, sanığa ait evde ele geçirilen materyallerde

ABD mevzuatına göre, internet ortamında işlenen suçlara ilişkin trafik bilgileri, yer sağlayıcılar veya erişim sağlayıcılar tarafından 90 gün süreyle saklandığı, bu süre içinde resmi otoritelerce başvurulduğunda anılan saklama süresine 90 gün daha ilave edildiği belirtilmiş olmakla, aradan geçen süre nedeniyle ABD'de yerleşik porno video ve görüntü paylaşım sitesine fotoğraf yüklemesi yapan bilgisayara ait IP bilgilerinin tespiti mümkün olmadığından, sanığa ait evde ele geçirilen materyallerde müştekiye ait görüntü bulunup bulunmadığının araştırılmaması ise, sanığa atılı ifşa suçunun sabit olduğu, iddianame kapsamı itibariyle, sanık hakkında TCK'nın 134/1-2

. cümlesinde düzenlenen gizliliğin görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle ihlal edilmesi suçundan kamu davası açılmadığı ve aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik araştırmaya, sübuta ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak;

1- Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, 3. fıkraya aykırılık oluşturacak şekilde TCK’nın 53. maddesinin (1). fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilme tarihine kadar” diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” devamına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanıktan ele geçirilen, emanette kayıtlı fotoğraf makinası, hafıza kartı, 2 adet sim kartın akıbeti konusunda karar verilmemesi, Kanuna aykırı,

3- Hükümden sonra 02.07.2012 tarihinde kabul edilip, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 1. maddesi ile, "31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren suçlar bakımından "kovuşturmanın ertelenmesi" kurumunun düzenlenmesi karşısında, TCK'nın 7/2 maddesi de gözetilerek, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11297, Karar No: 2021/11733, Tarih: 05.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/11297 E.  ,  2021/11733 K.**

**"İçtihat Metni"**

5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'na muhalefet eyleminden dolayı kabahatli ... Ticaret ve Limited Şirketi hakkında ... Valiliği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 19/03/2018 tarihli ve 2018/10 sayılı kararı ile uygulanan 12.766,00 Türk lirası idarî para cezasına yönelik başvurunun reddine dair ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 27/05/2019 tarihli ve 2018/745 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/07/2019 tarihli ve 2019/1857 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 10.12.2019 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2019 tarihli ve KYB. 2019-128571 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Dosya kapsamına göre, kabahatli hakkında ... İli ... İlçesi ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazda tarım arazisinin kurum görüşü alınmadan tahrip edildiğinden bahisle verilen idarî para cezasına yapılan başvurunun reddine karar verilmiş ise de;

1- 5403 sayılı Kanun'un 22. maddesinde yer alan, "Bu Kanunda yazılı olan idarî cezalar mahallî mülkî amir tarafından verilir." şeklinde düzenleme karşısında, kabahat eyleminin gerçekleştiği yer olan ... İlçesinin mülki idare amiri ... Kaymakamı olmasına karşın, anılan idarî para cezasının Vali oluru ile verildiği gözetilmeden,

2- 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun "Başvurunun incelenmesi" başlıklı 28. maddesinde yer alan, “ ..(5) Ceza Muhakemesi Kanununun tanıklığa, bilirkişi incelemesine ve keşfe ilişkin hükümleri, bu başvuru ile ilgili olarak da uygulanır. (6) Dinlemede sırasıyla; hazır bulunan başvuru sahibi ve avukatı, ilgili kamu kurum ve kuruluşunun temsilcisi, varsa tanıklar dinlenir, bilirkişi raporu okunur, diğer deliller ortaya konulur. (7) Mahkeme, ilgilileri dinledikten ve bütün delilleri ortaya koyduktan sonra aleyhinde idari yaptırım kararı verilen ve hazır bulunan tarafa son sözünü sorar. Son söz hakkı, aleyhinde idari yaptırım kararı verilen tarafın kanuni temsilcisi veya avukatı tarafından da kullanılabilir. Mahkeme son kararını hazır bulunan tarafların huzurunda açıklar.” şeklindeki ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun " Bilirkişinin Atanması" başlıklı 63/1. maddesinde yer alan, "Çözümü uzmanlığı, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına re'sen, Cumhuriyet savcısının, katılanın, vekilinin, şüphelinin veya sanığın, müdafiinin veya kanunî temsilcinin istemi üzerine karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, somut olayda mahkemece çözümü uzmanlığı, özel ve teknik bilgiyi gerektiren idarî yaptırım konusunda mahallinde keşif de icra edilmek suretiyle alanında uzman kişilerden bilirkişi raporu aldırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

İtirazın bu yönlerden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesi içeriğinde belirtilen idari para cezasının 5403 sayılı Kanunun 22. maddesine aykırı olarak düzenlendiğine ilişkin nedenler yerinde görüldüğünden, ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/07/2019 tarihli ve 2019/1857 değişik iş sayılı kararının CMK’nin 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, muteriz hakkında uygulanan idari para cezasının kaldırılmasına, bozma sebebine göre; keşif ve bilirkişi incelemesi bakımından eksik kovuşturma yapıldığına ilişkin talep hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına, 05.10.2021 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif Üye)

MUHALEFET ŞERHİ

Somut dosyada, 5403 sayılı “Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu”nun kabahat teşkil eden 22. maddesi ... ili ... ilçesi sınırları dahilinde ihlal edilmiş olup; Daire çoğunluğu ile şahsım arasında çıkan hukuki uyuşmazlık, kabahat eyleminin müeyyidesi olan idari para cezasının ... kaymakamının yanı sıra ... valisi tarafından da verilmesinin mümkün olup olmadığına ilişkindir.

Daire çoğunluğu 5403 sayılı “Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu”nun 22. maddesinde, idari para cezasının “mahalli mülki amir” tarafından verileceği hükmü mevcut olduğundan; bu madde gereğince ilçe sınırları dâhilinde işlenen bu kabahatin karşılığı olan idari müeyyidenin/idari para cezasının kabahat fiilinin işlendiği mahalin ilçe olması sebebiyle, ilçenin mülki amiri olan kaymakam tarafından verileceği; vali tarafından verilemeyeceği yönünde karar vermiştir.

Bu karara iştirak etmemekteyim. Zira, ilçe sınırları dahilinde işlenen kabahatin karşılığı olan idari müeyyidenin; idare hukukumuza göre ilin ve dolayısıyla bütün ilçelerinin mülki sınırları dahilinde genel ve geniş yetkili asıl mahalli mülki amirin il valisi olması, idare hukukumuzda valinin sahip olduğu statü ve üstün yetkiler nedeniyle somut olayda idari para cezasının kaymakamın (... kaymakamının) yanı sıra evleviyetle vali (... valisi) tarafından da verilebileceği görüşü ile bu muhalefet şerhini kaleme almış bulunmaktayım. Zaten idare hukukumuza göre, kaymakamlık bağımsız bir makam değil, kaim-i makamdır. İl merkezinde ve ile bağlı ilçelerde devletin gerçek kudretini kullanan validir. Kaim-i makam olan kaymakam, valinin ilçedeki uzantısı olup, valiye tamamen bağlıdır. Kaymakam, valinin mutlak gözetimi ve denetimi altında görev yapmaktadır. Valinin kaymakam üzerindeki hiyerarşik denetim yetkisi hem “hukukilik” hem de “yerindelik” denetimini içermektedir.

5403 sayılı “Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu”nun “idarî cezalara itiraz ve para cezalarının tahsili” başlıklı 22. maddesi şöyledir:

“Madde 22 - ( Değişik:23/1/2008-5728/577 md.)