muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1874, Karar No: 2018/16830, Tarih: 04.10.2018

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nin 114/g maddesinde ise, gider avansı dava şartı olarak düzenlenmiştir.

HMK’nin harç ve avans ödenmesi başlıklı 120. maddesinde;

“(1) Davacı, yargılama harçları ile her yıl ... Bakanlığınca çıkarılacak gider avansı tarifesinde belirlenecek olan tutarı, dava açarken mahkeme veznesine yatırmak zorundadır.

(2) Avansın yeterli olmadığının dava sırasında anlaşılması hâlinde, mahkemece, bu eksikliğin tamamlanması için davacıya iki haftalık kesin süre verilir.” hükmü getirilmiştir.

Anılan maddenin gerekçesinde ise: “Madde ile, dava açılırken yargılama harçlarının mahkeme veznesine yatırılması zorunluluğu düzenlenmiştir.

Maddede ayrıca, 1086 sayılı Kanunda yer almayan, yeni bir düzenleme yapılarak, her türlü tebligat ücretleri, keşif giderleri, bilirkişi ve tanık ücretleri gibi giderleri karşılayacak tutarın, avans olarak davacı tarafından dava açarken yatırılması zorunluluğu getirilmiştir. Bu avansın yetmemesi durumunda ise tamamlanması için davacıya kesin süre verileceği hususu hüküm altına alınmıştır.

Davacı, yargılama harcını dava açarken mahkeme veznesine yatırmak zorundadır (HMK. 120. maddesi). Davanın açılması nedeniyle alınacak yargı harçlarının türü, ödeme yeri, zamanı ve usulü 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 27 ve izleyen maddeleri ile Kanun’un eki olan Harçlar Tarifesi'nde gösterilmiştir. Harcın eksik yatırılması halinde yapılacak işlemler ve izlenecek yol ile harcın yatırılmaması ve yaptırımı aynı kanunun 27 ve 32. maddelerinde belirtilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 27/son maddesinde; harç peşin veya süresinde ödenmemiş ise sonraki işlemlere ancak harç ödendikten sonra devam olunacağı vurgulanmış; 30. maddesinde de yargılama sırasında tespit olunan değerin dava dilekçesinde bildirilen değerden fazla olduğunun anlaşılması durumunda, yalnız o oturum için yargılamaya devam olunacağı, sonraki oturum gününe kadar eksik harç tamamlanmadığı takdirde davaya devam olunamayacağı belirtilmiş olup Harçlar Kanunu’nda yargı harçları bölümünde tefrik harcı diye bir harç türü yoktur.

Yukarıda açıklandığı üzere, uyuşmazlığa konu davanın 1086 sayılı HUMK zamanında açılmış bulunması ve Harçlar Kanunu’nda tefrik harcı diye bir yargı harcının bulunmaması karşısında, davanın esasına ilişkin araştırma ve inceleme yapılıp, toplanıp değerlendirilecek delillerin sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 04.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25751, Karar No: 2023/10587, Tarih: 10.05.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/25751 E.  ,  2023/10587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma, nitelikli iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, yapılan incelemede;

1-) Sanık ... hakkında nitelikli iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik yapılan temyiz talebinin reddine dair kararının yapılan incelemesinde:

Yağma eyleminin iş yerinde işlenmesinin suçun nitelikli hali olması nedeniyle sanıklar hakkında ayrıca iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulamayacağı gözetilmemiş ise de; sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün istinaf incelemesini yapan ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'nin 2018/2401 Esas, 2018/2396 Karar sayılı kararı kesin olduğundan bu karara yönelik 5271 sayılı CMK'nın 308/A maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından itiraz yoluna gidilebileceği mümkün görülmekle yapılan incelemede;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 11.02.2019 tarihli, 2018/2401esas ve 2018/2396 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanık ... müdafiinin temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

2-) Sanıklar hakkında mağdur ...’e yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine karşı yapılan istinaf başvurularının esastan reddi kararına yönelik yapılan incelemede:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını

./..

2-) Sanıklar hakkında mağdur ...’e yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine karşı yapılan istinaf başvurularının esastan reddi kararına yönelik yapılan incelemede:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını

./..

istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafii dilekçesinde özetle; sanığın suçu işlediğine dair delil bulunmadığını, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğini; sanık ... müdafii dilekçesinde özetle; sanığın suçu işlediğine dair delil bulunmadığını, teşhis bulunmadığını, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğini; sanık ... müdafii dilekçesinde özetle; sanığın suçu işlediğinde dair delil bulunmadığını, tanık ...’ın beyanlarının çelişkili olduğunu, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğini, suçun unsurlarının oluşmadığını; ileri sürmüşler, anılan temyiz dilekçelerindeki belirtilen sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, suç tarihinde geceden sayılan zaman diliminde silahlı bir şekilde, yüzlerinde maske olduğu halde mağdur ...’a ait çiftliğe giderek, uyumakta olan çiftliğin aşçısı mağdur ...’nin boynuna tüfek dipçiği ile vurmak suretiyle yere yatırdıkları, ellerini, gözlerini ve ayaklarını bağlayarak baş ucundaki cep telefonunu yağmalayan sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan verilen hükümlerde ve istinaf mahkemesi kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan verilen kararda ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanıklar ..., ..., ... müdafiilerinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3-) Sanıklar hakkında mağdurlar ... ve ...’a yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine karşı yapılan istinaf başvurularının esastan reddi kararına yönelik temyiz istemlerinin incelemesine gelince;

3-) Sanıklar hakkında mağdurlar ... ve ...’a yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine karşı yapılan istinaf başvurularının esastan reddi kararına yönelik temyiz istemlerinin incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabul ile nitelendirmede usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yağma, başkasının zilyetliğindeki taşınabilir bir malı zilyedin rızası olmaksızın, faydalanmak amacıyla cebir veya tehdit kullanmak suretiyle alınmasıdır. Unsurları itibariyle hem zilyetliğe hem de hürriyete yönelik bir suçtur. 5237 sayılı TCK'nın 148. maddesinde suçun basit şekli, aynı kanunun 149. maddesinde nitelikli hali düzenlenmiştir.

Somut olaya gelince; mağdur ...’a ait çiftlikte bekçi olarak çalışan ...’u silah zoru ile etkisiz hale getirip ellerini, ayaklarını ve gözlerini bağlayarak mağdura ait cep telefonunu, cüzdanındaki 105,00 TL parayı ve çiftlikteki; 11 ton gübre, traktör, römork, kaynak makinesi, akü, yağ pompası, üç torba mısır tohumu, iki adet rulo halde sera muşambası, 8 adet içinde mazot olan otuzluk bidon, otuz metre uzatma kablosu, bir adet kumpas, iki adet yıldız anahtar, bir adet zımba, bir adet delgeç, bir adet bijon anahtarı, onaltı adet lokma takımı ucu, bir adet lokma ucu, bir adet lokma uzatması, bir adet matkap, ağaç kesme ... motoru alıp ayrıldıkları dava konusu olayda; sanıkların bekçi ...’ın zilyet ve koruması altında bulunan kendisine ait cep telefonu, 105 TL para ve çiftliğe ait eşyanın zorla alınması şeklinde gelişen eylemlerinin bir bütün halinde tek yağma suçunu oluşturduğu düşünülmeden, iki ayrı yağma suçundan hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... müdafiilerinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, CMK’nın 304/2-a maddesi gereğince dosyanın gereğinin ifası için ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 10.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14867, Karar No: 2024/410, Tarih: 18.01.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/14867 E.  ,  2024/410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.06.2022 tarihli ve 2021/323 Esas, 2022/169 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2022/1761 Esas, 2022/1523 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz istemi; suç vasfının tasarlayarak öldürme olduğuna, sanığın cezasında haksız tahrik indirimi yapılmaması ve üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi; kararın gerekçesinin yetersiz olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, meşru savunma ya da meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluştuğundan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi; kararın gerekçesinin yetersiz olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, meşru savunma ya da meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluştuğundan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile maktul arasında arazi anlaşmazlığından kaynaklanan husumet bulunduğu, bu husumet nedeniyle maktulün olay tarihinden önce 29.10.2020 tarihinde sanığın burnunu kırmak suretiyle kasten yaraladığı ve maktul hakkında kamu davası açıldığı, maktulün olay günü sanığın anlaşmazlığa konu arazi üzerine yaptığı kulübeye elinde orak olduğu halde gelerek kapısını tekmelediği, sanığın aksi kanıtlamayan savunmasına göre küfür ederek dışarı çıkmasını söylediği, kulübe içinde bulunan sanığın ise pencere camından av tüfeği ile maktule bir el ateş ederek omuz bölgesinden yaraladığı, maktulün sesinin gelmemesi üzerine dışarı çıkan sanığın maktulü yerde gördüğü ancak müdahale etmeyerek olay yerinden uzaklaştığı ve suçta kullandığı av tüfeğini sakladığı, maktulün olay yerinde yaşamını yitirdiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın savunması tevilli ikrara yöneliktir.

3. Maktulün kesin ölüm nedeninin tespitine yönelik yapılan otopsi sonrası ... Şube Müdürlüğünce düzenlenen 11.10.2021 tarihli raporda;

"Yapılan otopsi işlemi ve alınan örneklerin incelenmesi sonucu kişinin vücuduna elbiseli bölgeye 1 adet toplu giriş deliği isabet etmiş olduğu elbiseli bölgeye gelmesinden dolayı kesin atış mesafesi tayini

için elbiselerin fizik ihtisas dairesince incelenerek sonuç alınabileceği, çıkış deliği bulunmadığı, vücuttan deforme halde kurşun parçaları tespit edildiği, tapa saptanmadığı, söz konusu toplu giriş deliği yaralanmasının müstakilen öldürücü nitelikte olup ölümünün göğüs kafesi, omurga kemik kırıkları ile göğüs içi kanama ve pnömotorask sonucu olduğu"

Görüşüne yer verildiği anlaşılmıştır.

4. Sanık savunmaları, katılanların beyanları, tanıkların anlatımları, maktulün cesedi üzerinde yapılan otopsi işlemine ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17.03.2021 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağı, Adli Tıp Kurumu Kimya İhtisas Dairesi ... Şubesince düzenlenen 16.10.2021 tarihli rapor, ... Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen 17.05.2021 tarihli balistik incelemeye ilişkin uzmanlık raporu, ... İlçe Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme ... Amirliğince düzenlenen 18.03.2021 tarihli parmak izi ekspertiz raporu, ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen 10.06.2021 tarihli svap analizi, atış mesafesi tayini ve atışa artığı analizine ilişkin uzmanlık raporu, olay yeri inceleme raporu, olay yakalama ve üst arama tutanağı, ... Belediye Başkanlığının yazı cevabı, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/39 Esas sayılı dava dosyasının sureti, diğer tutanaklar, sanığın adli sicil ve nüfus kaydı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçta kullanılan av tüfeğinin elverişliliği, atış mesafesi, maktulün vücuduna giriş açısı ve trajesi, hedef alınan vücut bölgesi, maktulün vurulmasının ardından sanığın müdahalede bulunmadan olay yerinden kaçması ve maktulü kurtarmaya yönelik çaba içerisine girmemesi nazara alındığında eyleme bağlı olarak açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğunun anlaşıldığı, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, somut olayda sanığın eyleminin orantılı olmaması, saldırıyı başka şekilde defetme imkanının bulunması hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen cezanın isabetli olduğu anlaşıldığından, katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2022/1761 Esas, 2022/1523 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2024. tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/767, Karar No: 2007/1240, Tarih: 01.03.2007

**8. Hukuk Dairesi         2007/767 E.  ,  2007/1240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi ve Yıkım

... ile ... ... ve müşterekleri aralarındaki elatmanın önlenilmesi ve yıkım davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine Gölova Sulh Hukuk Hâkimliğinden verilen 26.09.2006 gün ve 31/63 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar taraflarından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde mevkii ve sınırları sayılan 2 parça vekil edenine ait taşınmaza davalıların su borusu geçirmek suretiyle elatmalarının önlenilmesini ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.

Davalılar yargılama oturumlarına katılarak, dava konusu ... mevkiindeki taşınmaz için davacının amcası dava dışı...den izin aldıklarını, Yeniçeri mevkiindeki su borusunun ise dere yatağından geçirildiğini, davacının taşınmazına müdahale etmediklerini açıklayarak, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, davacının zilyetliğinde bulunduğu gerekçesiyle 28.04.2006 tarihli teknik bilirkişi raporunda gösterilen ... mevkiindeki taşınmaza davalıların elatmalarının önlenilmesine ve haksız döşenen boruların kal’ine, Yeniçeri mevkiindeki taşınmaza ilişkin davanın ise dere yatağı olduğu ve davacının korunmaya değer zilyetliği bulunmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi üzerine, hükmün redde ilişkin bölümü davacı vekili, kabule ilişkin bölümü ise davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, dava konusu ... mevkiindeki taşınmazın davacının zilyetliğinde olduğu ve davalılarca su borularının izin, rıza almaksızın davacının taşınmazından geçirildiği, Yeniçeri mevkiinden geçirilen su borularının ise davacının taşınmazı dahilinde yer almadığı, davacının zilyetliğinde bulunmayan sınırındaki dere yatağından geçirildiği yerel bilirkişi ve tanıklar tarafından bildirildiğine, davalılarca su borusu geçirilen ... mevkiindeki taşınmaz bölümünün tarla, Yeniçeri mevkiindeki taşınmaz bölümünün dere yatağı vasfında olduğu ziraatçi uzman bilirkişi tarafından ifade edildiğine, TMK.nun 744 ve devamı maddeleri uyarınca davalıların komşuluk hukuku çerçevesinde mecra hakkı tesisi istemeleri her zaman mümkün bulunduğuna göre, mahkemece yukarıda açıklanan şekilde karar verilmiş olmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Davacı vekili ile davalıların yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümleri yazılı 12,20 YTL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,00 YTL’nın temyiz eden davalılardan alınmasına ve 5,80 YTL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 9,40 YTL’nın da temyiz eden davacıdan alınmasına 01.03.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8873, Karar No: 2012/4874, Tarih: 05.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/8873 E.  ,  2012/4874 K.**

**"İçtihat Metni"**

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na aykırılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında, defterdar veya vergi dairesi müdürü ile bunlar adına imza atmaya yetkili kişilerce mütalâada bulunulmadığından bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca davanın durmasına dair Şişli 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/09/2009 tarihli ve 2009/835-689 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/12/2010 tarihli ve 2010/2180 değişik iş sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre;

Benzer bir olay sebebiyle verilen Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 12/03/2010 tarihli ve 2009/16329 esas, 2010/2700 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, sanık hakkında 2004, 2005 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek, defter ve belge ibraz etmemek suçları ile ilgili olarak inceleme yapan vergi denetmeni tarafından düzenlenen 10/11/2008 tarih ve VDENR-2008-1677-70 sayılı vergi suçu (kaçakçılık) raporuna istinaden Gelir İdaresi Başkanlığı, İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı, Denetim Grup Müdürlüğü, Vergi Denetmenleri Büro Başkanlığının 21/11/2008 tarihli ve 25777 sayılı yazısı ile İstanbul Vergi Dairesi Başkanı adına, denetim grup müdür vekili tarafından imzalanmak suretiyle mütalâada bulunulduğu, aynı Başkanlığın dosyada mevcut 16/09/2005 tarihli Onayı ile de İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı, Denetim Grup Müdürlüğüne bağlı olarak faaliyete geçen ihbarlar ve Şikâyetleri Değerlendirme Müdürlüğü ile Denetim Koordinasyon Müdürlüğünce yürütülmekte olan işlemlerin verimliliğinin sağlanması ve hızlı bir biçimde yürütülmesi amacıyla onay ekindeki listede yer alan kişilere belirtilen şekilde yetki devrinin yapılmasına izin verildiği anlaşıldığından, aynı Başkanlığın 21/11/2008 tarih ve 25770 sayılı dava şartı niteliğindeki mütalâasının 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesine uygun bulunduğu gözetilerek itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27.04.2011 gün ve 2011/4644/21267 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.06.2011 gün ve KYB.2011/188572 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü: