muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7655, Karar No: 2024/3649, Tarih: 07.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/7655 E.  ,  2024/3649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1527 Esas, 2022/1782 Karar

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/674 E., 2017/258 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin başvurunun miktar bakımından usulden, davacı vekilinin başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının adına tescilli olan 2005/02327 sayılı "Altın Seri" ibareli markayı kullanmadığını, bunun yanında "Altın Seri" ibaresinin cins, vasıf ve kalite bildirmesi sebebiyle marka olarak tescil ettirilemeyecek işaretlerden olduğunu ileri sürerek 2005/02327 sayılı "Altın Seri" ibareli markanın hükümsüz kılınarak sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin markasını kullandığını, marka işaretinin ayırt edici olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İstanbul 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2014/79 E. sayılı dosyasının, mahkemelerinin 2014/41 E. sayılı dosyası ile birleştirildiği, mahkemelerinin 2014/41 E. sayılı dosyasındaki karşı davaya ilişkin markanın kullanılmaması nedeni ile iptaline dayanak 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 14 üncü maddesinin Anayasa Mahkemesi kararı ile iptal olması nedeniyle tefrik edilerek mahkemelerinin yukarıdaki esasına kaydedildiği, sözü edilen iptal kararı dolayısıyla davanın yasal dayanağı kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava dilekçeleriyle, kullanmama nedeni yanında markanın ayırt ediciliği olmamasına da dayandıklarını ancak İlk Derece Mahkemesince bu hususta karar verilmediğini, davaya konu markada yer alan işaretin cins, vasıf ve kalite bildirdiğini, bu nedenle marka olarak tescil ettirilemeyeceğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava dilekçeleriyle, kullanmama nedeni yanında markanın ayırt ediciliği olmamasına da dayandıklarını ancak İlk Derece Mahkemesince bu hususta karar verilmediğini, davaya konu markada yer alan işaretin cins, vasıf ve kalite bildirdiğini, bu nedenle marka olarak tescil ettirilemeyeceğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava reddedildiği halde müvekkili lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin doğru olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı yanca istinafa konu edilen tutarın istinaf kesinlik sınırının altında kaldığı, davacı vekilinin başvurusuna gelince, davacı tarafça, kullanmama ve ayırt edicilik sebeplerine dayalı dava açılmış ise de; mahkemenin 2014/41 E. sayılı dosyasında görülen davanın 12.10.2017 tarihli duruşmasında, 556 sayılı KHK'nın 14 üncü maddesinin Anayasa Mahkemesi kararı ile iptal olması nedeni ile kullanmama nedenine dayalı hükümsüzlük davasının dosyadan tefrik edilerek karar verildiği, diğer istemler yönünden yargılamaya devam edildiği anlaşılmakla mahkemenin eksik inceleme ile karar verdiğine ilişkin istinaf isteminin yerinde görülmediği gerekçesiyle davalı vekilinin başvurusunun usulden, davacı vekilinin başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesince, asıl davadan sadece kullanmama nedeniyle iptal talebinin tefrik edilerek işbu davaya geldiği belirtilmiş ise de bu tespitin gerçeği yansıtmadığını, İlk Derece Mahkemesinin 2014/41 E. sayılı dosyasının 17.10.2017 tarihli celsesinde her ne kadar, sadece kullanma nedeniyle hükümsüzlük davası bakımından tefrik kararı verilmiş gibi ara karar oluşturulmuş ise de ana davada, mutlak ret nedenine dayalı hükümsüzlük davaları hakkında bir karar verilmediğini ve davanın son olarak takipsizlik nedeniyle işlemden kaldırıldığını, başka bir anlatımla, ana davada tefrik kararının birleştirilen dosyadaki tüm talepler bakımından uygulandığını, mutlak ret nedenine dayalı hükümsüzlük istemleri hakkında işbu davada karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ana davanın görüldüğü İlk Derece Mahkemesince verilen tefrik kararına göre, dava dilekçesinde yer alan markanın mutlak ret nedenine dayalı hükümsüz kılınması isteminin işbu davanın konusunu oluşturup oluşturmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ana davanın görüldüğü İlk Derece Mahkemesince verilen tefrik kararına göre, dava dilekçesinde yer alan markanın mutlak ret nedenine dayalı hükümsüz kılınması isteminin işbu davanın konusunu oluşturup oluşturmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 7 nci, 14 üncü ve 42 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Davacı, davalı ...... A.Ş. adına tescilli 2005/02327 sayılı "Altın Seri" ibareli markanın vasıf bildirdiğini ve kullanmadığını iddia ederek 556 sayılı KHK'nın 7 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve aynı KHK'nın 42 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine dayalı olarak hükümsüz kılınmasını istemiş, davanın açıldığı İstanbul 4. Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesinin 09.09.2014 tarihli 2014/79 E., 2014/182 K. sayılı kararıyla, davanın, huzurdaki dosyanın davalısı olan ...... A.Ş. tarafından ... ...Ltd. Şti. aleyhine 2005/02327 sayılı "Altın Seri" ibareli markaya dayalı olarak açılan ve İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesinin 2014/41 E. sayılı dosyası ile görülen markaya tecavüzün tespiti ve tazminat istemli davayla birleştirilmesine karar verilmiştir.

2.Birleştirme kararından sonra her iki dava da İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesinin 2014/41 E. sayılı dosyası üzerinden görülmeye başlanmış, yargılama sürecinde Anayasa Mahkemesince, 556 sayılı KHK'nın 42 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinin ve aynı KHK'nın 14 üncü maddesinin iptaline karar verilmesi üzerine, Mahkemenin 12.10.2017 tarihli celsesinin 3 numaralı kararıyla, " Karşı davaya ilişkin markanın kullanılmaması nedeni ile iptaline dayanak 556 sayılı KHK'nın 14 üncü maddesinin Anayasa Mahkemesi kararı ile iptal olması nedeniyle dayanağı kalmayan davanın dosyadan tefrik edilerek karara çıkartılmasına" şeklinde ara karar oluşturularak tefrik kararı verilmiş ve tefrik edilen dava Mahkemenin 2017/674 Esasına kaydedilmiştir.

3.Mahkemenin tefrik kararıyla oluşturulan 2017/674 E. sayılı dosyasında yargılamaya devam edilmiş ve dava, 556 sayılı KHK'nın 14 üncü maddesine dayalı olarak açılmış bir marka hükümsüzlüğü davası olarak nitelenerek anılan KHK hükmünün Anayasa Mahkemesince iptal edilmesi neticesinde davanın yasal dayanağını kaybettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

3.Mahkemenin tefrik kararıyla oluşturulan 2017/674 E. sayılı dosyasında yargılamaya devam edilmiş ve dava, 556 sayılı KHK'nın 14 üncü maddesine dayalı olarak açılmış bir marka hükümsüzlüğü davası olarak nitelenerek anılan KHK hükmünün Anayasa Mahkemesince iptal edilmesi neticesinde davanın yasal dayanağını kaybettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4.Davacı yan, istinaf dilekçesinde, huzurdaki davadaki hükümsüzlük taleplerini, 556 sayılı KHK'nın 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile düzenlenen mutlak ret nedenine ve aynı KHK'nın 42 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendiyle düzenlenen kullanmama sebebine dayandırdıklarını ancak İlk Derece Mahkemesince mutlak ret nedenine dayalı olarak açtıkları dava hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmediğini ileri sürmüş, Bölge Adliye Mahkemesince yazılı olduğu şekilde, ana dosyadan sadece kullanmama nedeniyle hükümsüzlük talebinin tefrik edildiği, mutlak ret nedenine dayalı hükümsüzlük davasının tefrik edilmeksizin ana dosyada kaldığından bahisle bu yöne ilişen istinaf itirazlarının reddine karar verilmiştir.

5.Ancak ana dosyadan verilen tefrik kararında birleşen davanın tefrik edildiğinden bahsedilmiş olup birleşen davaya konu talepler bakımından bir ayrım yapılmamış, birleşen davaya konu mutlak ret nedenine dayalı hükümsüzlük talebinin ana dosyada tefrik edilmeksizin bırakıldığı açıkça belirtilmemiştir. Keza Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesinin aksine ana dosya olan İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesinin 2014/41 E. sayılı dosyasına tefrik kararı sonrasında sadece davacısı ...... A.Ş., davalısı ... ...Ltd. Şti. olan bir markaya tecavüzün tespiti ve tazminat davası olarak devam edilmiş, dosya bu şekilde karara çıkarılmış hatta verilen karara yönelik istinaf itirazlarını inceleyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 03.06.2021 tarih, 2018/2977 E. ve 2021/1162 K. sayılı kararıyla, tefrik edilen dosyada tecavüz davasına dayanak yapılan markanın mutlak ret nedenine dayalı olarak hükümsüzlüğünün talep edildiği, markanın hükümsüz kılınması halinde davanın dayanağı olan markanın geçmişe etkili olarak ortadan kalkacağına işaret edilerek bu davanın kesinleşmesinin beklenilmesi gerektiğinden bahisle kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

6.Belirtilen nedenlerle ve bizzat tefrik kararı veren Mahkemece ana davaya markaya tecavüz davası olarak devam edildiği de gözetildiğinde birleşen davanın tamamıyla ana dosyadan tefrik edildiğinin ve mutlak ret nedenine dayalı hükümsüzlük talebinin işbu davanın konusu olduğunun kabulü gerekir. Bu itibarla, İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerince, davacının mutlak ret nedenine dayalı hükümsüzlük talebi de incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak bu talep hakkında olumlu olumsuz bir değerlendirme yapılmaması ve karar verilmemesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.05. 2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17527, Karar No: 2011/5551, Tarih: 29.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17527 E.  ,  2011/5551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğünün taşınmazın tüm değerinin % 3'ü oranında olacağı gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1106, Karar No: 2014/8170, Tarih: 30.04.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/1106 E.  ,  2014/8170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın, mahkemenin de açıkça kabul ettiği üzere, eczane sahibi olan davacının ticari vekilini azlettiğini davalı bankaya usulüne uygun bildirip bildirmediği, vekilin azilden sonraki tasarruflarından davacının haberdar olup olmadığı, icazet verip vermediği, azledilen vekilin tasarrufları nedeniyle tazminat istenip istenemeyeceğine ilişkin bulunmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 11. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6044, Karar No: 2012/13217, Tarih: 04.06.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/6044 E.  ,  2012/13217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık

HÜKÜM : Uyarlama yapılmasına yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekiye çıkarılan davetiyede uzlaşma konusunda uyarı bulunmadığı ve hükümlünün savunması alınırken uzlaşma konusunda beyanının alınmadığı dikkat alınarak konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları açısından usulüne uygun şekilde uzlaştırma işlemi yapıldığı ve uzlaşma sağlandığı takdirde 5237 sayılı TCK'nın lehe olacağı anlaşıldığından 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddelerinde düzenlenen “uzlaşma” müessesesi bakımından 5560 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki durumlarına göre değerlendirme yapılması ve sonucuna göre hükümlü yararına olan yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3131, Karar No: 2013/4353, Tarih: 25.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/3131 E.  ,  2013/4353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki işe iade davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı, davalı işyerinde Endüstriyel İlişkiler Müdür Yardımcısı olarak çalışmakta iken iş sözleşmesinin organizasyon değişikliği ile çalıştığı birimin genel müdüre bağlandığını ve kendisinin görevlendirilecek başka bir birim bulunmadığından bahisle geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini bildirerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının çalıştığı birimin organizasyon değişikliği sonrasında genel müdüre bağlandığı, davacının görevlendirilebileceği bir biriminde bulunmaması nedeniyle iş akdinin geçerli nedenle feshedildiğini, davacının müdür yardımcısı olarak çalışması nedeniyle daha alt bir kadro olan uzman yardımcılığı kadrosunun boş olmasına rağmen şirketin prestiji gereği davacıya teklif edilemeyeceğini beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesidir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır. .../..

2013/3131-4353 S.2

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış olanaklarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini olanaksız hale getiren işyeri dışında kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebepleridir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı İş Kanununun 20.maddesinin ikinci fıkrasına göre geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut uyuşmazlıkta, davacının çalıştığı birimin kapatılması nedeniyle iş akdinin işverence feshedildiği, davacının işine son verilmesinden sonra davacının yapabileceği iş için yeni eleman alımının olmadığı, alınan en son elemanın İnsan Kaynakları Müdürü sıfatıyla çalıştığı, davacının müdür yardımcısı olması nedeniyle bu kadroda görevlendirilmesinin işverenden beklenemeyeceği, açık olan uzman yardımcılığı kadrosunda görevlendirilebileceği yolunda bilirkişi görüşü bildirilmiş ise de davalı işverenin “ müdür yardımcısı olarak görev yapmış bir elemanı daha alt kadro olan uzman yardımcısı olarak görevlendirmek iş verimini ve markasını son derece olumsuz etkileyeceği ve çalışanlar arasında negatif algıya sebep olacağı için görevlendirme yapılmamıştır" savunması yerinde olup iş akdinin davalı işveren tarafından geçerli nedenle feshedildiğinin kabulü ile davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gereken 24,30 TL harçtan peşin alınan 18,40 TL harcın tenzili ile bakiye 5,90 TL harç giderinin davacıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına, .../..

2013/3131-4353 S.3

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı tarafından yapılan 900,00 TL bilirkişi ücretinden ibaret yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.320,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Artan gider ve delil avansının talep halinde ilgilisine iadesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 25.03.2013 gününde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3765, Karar No: 2023/15400, Tarih: 19.12.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/3765 E.  ,  2023/15400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1171 E. 2019/2691 K.

SUÇ : Nitelikli Yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... (Anadolu) Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.01.2018 tarihli iddianamesi ile; sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d) ve (h) bentleri, 35 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmasna ve hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

B. ... Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2018 tarihli ve 2018/37 Esas, 2018/568 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (h) bentleri, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. Sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 06.12.2019 tarihli ve 2019/1171 Esas, 2019/2691 Karar sayılı kararı ile;

"...yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, Mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Ancak;

Müştekinin bakiye zararının kovuşturma sırasında mahkemece depo ettirilerek giderildiği ve kovuşturma aşamasında müşteki dinlenmediği gibi kısmi iadeye ... gösterdiğine ilişkin yazılı beyanı da bulunmadığı halde müştekinin kısmi iadeye rızası olduğu şeklindeki gerekçe ile etkin pişmanlık hükümlerie uygulanarak hükümde çelişki yaratılmış ise de bu aykırılık yeniden duruşma yapılmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan;

Hükmün 1-a bendinde yer alan;