muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3479, Karar No: 2023/1527, Tarih: 21.03.2023

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede,

1. Dosya kapsamına göre sanık ...'nun, olay tarihinden önce mağdur ... ile evlenmek amacıyla ailesinden kendisini istediği, mağdur ...' nin ailesinin bu evliliğe olumlu bakmaması nedeniyle sanık ...' in teklifini reddettikleri, bunun üzerine suç tarihinde sanık ..., ... ve ...' ın sanık ...' nın sevk ve idaresindeki araçla mağdurun öğrenim gördüğü kurstan çıkıp yolda yürüdüğü sırada yanına geldikleri, araçtan inen sanıklar ... ve ...'ın mağdureyi kollarından tutup çekiştirmek suretiyle rızası hilafına araca bindirdikleri ve kaçırdıkları mağdureyi ... İlçesi ... köyüne götürerek alıkoydukları somut olayda, mağdurenin aşamalardaki beyanları, adli raporu, tutanaklar, CD çözümleme ve araştırma tutanağı, MOBESE görüntülerine ilişkin rapor, sanıkların savunmaları ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde cebir kullanarak cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediklerine dair ilk derece mahkemesinin kabulünde hukuka aykırılık bulunmadığından, sanıklar müdafiinin, mahkumiyete yeterli delil olmadığına, sanıkların atılı suçu işlemediklerine, suç kastı olmadığına, sanıkların eyleminde cinsel amaç bulunmadığından artırım yapılamayacağına, suçun manevi unsurunun oluşmadığına, gerekli araştırma yapılmadan hüküm tesis edildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Sanıklar ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre sanıklar ... ve ...'ın, mağdurenin rızası dışında kaçırıldığını bildiklerine ve diğer sanıkların eylemlerine iştirak iradesiyle hareket ettiklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığından yüklenen suçlardan ayrı ayrı beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanıklar ... ve ...'ın mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemine yardım eden sıfatıyla iştirak ettikleri kabul edildiği halde sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi gereğince artırım yapılamayacağı gözetilmeden fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanıklar ... ve ...'ın mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemine yardım eden sıfatıyla iştirak ettikleri kabul edildiği halde sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi gereğince artırım yapılamayacağı gözetilmeden fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden,

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2015 tarih ve 2014/832 Esas, 2015/714 Karar sayılı kararında sanıklar müdafii tarafından öne

sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden,

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2015 tarih ve 2014/832 Esas, 2015/714 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5453, Karar No: 2021/2586, Tarih: 24.03.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2018/5453 E.  ,  2021/2586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Davacının, çekişmeli 190 ada 89 ve 92 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde iktisaba elverişli zilyetliği olmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulünün isabetli olmadığı ve ayrıca çekişmeli 190 ada 80, 212 ada 46, 116, 120 ve 121 parsel sayılı taşınmazlar yönünden yapılan araştırmanın yetersiz olduğu açıklanarak, doğru sonuca varılabilmesi için, üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları, fen bilirkişisi, üç kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu ve fotoğrafçı bilirkişinin katılımıyla yeniden keşif yapılması ve bu keşifte dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, çekişmeli taşınmazların öncesinin ne olduğu, üzerindeki zilyetliğin hangi tarihte, kim tarafından, nasıl başlatıldığı, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, bugüne kadar nasıl zilyet edilegeldiği, taşınmazların taşlık ve kayalık yapısının zilyetliğe engel olup olmadığı, taşınmazların tamamının zilyet edilip edilmediği gibi hususlarda olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınması; fen bilirkişisinden, keşfi izlemeye olanak sağlar nitelikte rapor ve harita düzenlemesinin istenmesi; ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan, taşınmazların öncesinin ne olduğu, taşlılık oranı, toprak derinliği, bitki örtüsü, ... bloklarının yapısı gibi taşınmazların niteliğini etkileyen özellikleri ve taşınmazlarda bulunan irili ufaklı ... parçalarının zilyetliği etkileyip etkilemediği gibi hususlarda teknik verilere dayalı ayrıntılı rapor alınması; fotoğrafçı bilirkişi eliyle çekişmeli taşınmazların genel görünümünü ve toprak yapısını yansıtan farklı yön ve açılardan çekilmiş fotoğraflarının çektirilmesi; fen bilirkişi yardımı ile fotoğraflar üzerinde çekişmeli taşınmazların sınırlarının işaretlenmesi; mahkeme hakiminin gözleminin tutanağa aynen aktarılması ve karar verilirken 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen 40 ve 100 dönümlük sınırların aşılıp aşılmadığının göz önünde bulundurulması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, çekişmeli 190 ada 80, 89 ve 92 parsel sayılı taşınmaza yönelik açılan davanın reddine; çekişmeli 212 ada 116, 120 ve 121 parsel sayılı taşınmazlar yönünden açılan davanın kısmen kabulü ile, teknik bilirkişi raporunda 212 ada 116 parselin (A) harfi ile gösterilen 7.085,60 metrekare, 212 ada 120 parselin (A) harfi ile gösterilen 9.533,51 metrekare ve 212 ada 121 parselin (B) harfi ile gösterilen 1.432,38 metrekare yüzölçümündeki bölümlerinin davacı adına tapuya kayıt ve tesciline; 212 ada 46 parsel sayılı taşınmaz yönünden açılan davanın kabulü ile, taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline; taşınmazların beyanlar hanesine "... Tarihi Sit Alanı içerisinde kalmaktadır" ibaresinin eklenilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosya içeriğine, hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile dava konusu 190 ada 80, 89 ve 92 parsel sayılı taşınmazlar ile 212 ada 116 parsel sayılı taşınmazın teknik bilirkişi raporunda (B) ve (C) harfleriyle gösterilen bölümleri, 212 ada 120 parsel sayılı taşınmazın teknik bilirkişi raporunda (B), (C) ve (D) harfleriyle gösterilen bölümleri ve 212 ada 121 parsel sayılı taşınmazın teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümüne ilişkin usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına,

2- Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Mahkemece, çekişmeli 212 ada 46 parsel, 212 ada 116 parselin teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümü, 212 ada 120 parselin teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümü ve 212 ada 121 parselin teknik bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen bölümü üzerinde, davacı yararına zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Şöyle ki, her ne kadar keşif sırasında dinlenen bilirkişi ve tanık beyanlarında genel olarak, dava konusu taşınmazlar üzerinde davacının bayilerinden intikalen eklemeli biçimde ekonomik amaca uygun zilyetliğinin bulunduğu belirtilmiş ve ziraat mühendisi bilirkişi raporunda da, 212 ada 46 parsel sayılı taşınmazın bahçe vasfında, 212 ada 116 parselin teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümü, 212 ada 120 parselin (A) harfi ile gösterilen bölümü ve 212 ada 121 parselin (B) harfi ile gösterilen bölümünün ise tarla vasfında olduğu ve taşınmazların tarım yapmaya elverişli yerlerden olduğu yönünde kanaat belirtildiği ifade edilmiş ise de, hükme esas alınan ziraatçi bilirkişi raporunun içeriğinin, bu rapora eklenen çekişmeli taşınmazlara ait fotoğraflara aykırı olduğu anlaşılmakta olup, taraflarca itiraza uğramayan fotoğraflarda yer alan görüntülere göre, taşınmazların üzerinde yabani ot, çalılık ve yeni dikilmiş fidanların bulunduğu, hatta bazı bölümlerinin kayalık ve taşlılık olduğu, taşınmazlar üzerinde uzun süredir tarımsal faaliyet yapıldığına dair bir emare bulunmadığı açıkça gözlemlenmektedir. Şu halde davacı yanın taşınmazlar üzerinde iktisaba elverişli biçimde ve ekonomik amaca uygun herhangi bir kullanım ve tasarrufu bulunmayıp, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla mülk edinme koşullarının davacı lehine gerçekleştiğinden söz edilemez.

Hal böyle olunca; Mahkemece, çekişmeli taşınmazlarda davacı yararına zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.03.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9412, Karar No: 2013/12047, Tarih: 23.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/9412 E.  ,  2013/12047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin geçerli sebep olmaksızın işverence feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine, işe iadeye ve yasal haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, feshin geçerli sebepe dayandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, önce ürün müdürü olarak işe başlayıp grup ürün müdürü olarak çalışmasına devam eden işçinin sözleşmesinin, yönetim kurulu kararı ile organizasyon şemasında değişiklik yapılması sebebiyle feshedildiği, davacıdan başka bu değişiklik ile işten çıkarılan bulunmadığı, yeni yapıda grup ürün müdürlüğünün kaldırılıp daha önce davacıya bağlı olan ürün müdürü sayısı ikiye çıkarılarak genel müdüre bağlandığı, fesihten hemen önce ve sonra yeni ürün müdürü olarak iki kişinin işe alındığı gerekçesiyle işe iadeye karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 18’nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Bu işyeri işletmeye bağlı bir işyeri de olabilir. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa İş Kanunu’nun 18’nci maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir. Ancak işletmeye bağlı bir işyerinde, bu işyerinin tümünü sevk ve idare eden, ayrıca işe alma ve işten çıkarma yetkisi olan işçi, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz. Dairemizin uygulaması da bu yöndedir. (26.05.2008 gün ve 2007/35929 esas, 2008/12484 karar sayılı ilamımız).

Dosya içeriğine göre, davacının işyerinde değişik görevlerde bulunduğu, en son grup ürün müdürü ünvanıyla çalışmasını sürdürdüğü görülmektedir. Sunulan organizasyon şemasında, davacının da aralarında bulunduğu grup ürün müdürü, iş geliştirme ve medikal müdür, mali işler şefi, insan kaynakları uzmanı, ülke satış müdürü genel müdüre bağlı olarak yer almaktadır. Davacı belgelerle ortaya konulan işlemleri ve yukarıda açıklandığı şekilde işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilinin yardımcısı konumunda olduğundan, yasa gereği işveren vekili sayılmaktadır. İşgüvencesi hükümlerinden yararlanamayacağından işe iade isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabul edilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle;

1-)Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)Davanın REDDİNE,

3-)Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-)Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 1.148,55 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-)Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-)Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine kesin olarak oybirliğiyle 23.05.2013 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6632, Karar No: 2020/898, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/6632 E.  ,  2020/898 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8560, Karar No: 2023/2842, Tarih: 09.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/8560 E.  ,  2023/2842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1808 E., 2021/927 K.

HÜKÜM : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ceyhan 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2017/130 E., 2019/138 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 09.05.2023 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Avukat ..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin tarım işi ile uğraştığını, taraflar arasında tarım arazisinde kullanılmak üzere gübre alım satımı konusunda anlaşma yapıldığını, taraflar arasındaki ticari ilişkiye istinaden davalı alacaklının da talep ve istemi üzerine müvekkili tarafından davalıya imzalanmış şekilde boş teminat senedi verildiğini, davalı tarafından verilen teminat senedinin gerçeğe aykırı doldurularak icraya koyulduğunu, davalının bu şekilde haksız kazanç elde etmeye çalıştığını, icraya konulan senedin malen kaydı ile davalı alacaklıya teslim edilmiş olup davalı alacaklının alacağa konu malları davacı borçluya teslim ettiğini ispat etmesi gerektiğini, tüm bu nedenlerle davacı müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine, haksız ve kötü niyetli takip sebebiyle davalının %20'den aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının tamamen yersiz ve kötü niyetli olduğunu, taraflar arasında uzun süredir gübre, tohum ve tarla satışı ile ilgili ticari ilişkinin mevcut olduğunu, tarafların aralarında hesaplaştığını ve davacının borcunu 2017 mısır hasadında ödeyeceğini söylediğini ve müvekkilinde bulunan senetleri aldığını ve takibe konu senedi müvekkiline verdiğini, ancak senedin vadesinin gelmiş olmasına rağmen davacının senedi ödemediğini ve bu nedenle icraya konulduğunu belirterek, davanın reddi ile %20'den aşağı olmamak kaydıyla tazminata mahkum edilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Ceyhan Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/7829 soruşturma numaralı dosyası üzerinden Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğüne yaptırılan teknik inceleme sonucu düzenlenen "Uzmanlık Raporu" ile "...Senedin ilk tanziminde "50.000 / ... GÜNDOĞAN KÖYÜ/CEYHAN" şeklindeki yazıların yazılıp borçlu imzalarının atıldığı, daha sonra farklı mürekkepli bir kalem TAHRİFEN senedin değerinin rakamla belirtildiği bölümde "6" rakamı eklenerek diğer matbu bilgilerin doldurulduğu, böylelikle bahse konu senet üzerinde değer/miktar yükseltme şeklinde sahtecilik işleminin gerçekleştirildiği kanaatine varılmıştır.." şeklinde tespitin yapıldığı, usulüne uygun tutulan ticari defter kayıtlarında olduğu görülen 68.470,00 TL borç miktarının, senedin tahrifatsız ilk halindeki rakam olan 50.000,00 TL ile uyumlu olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya Ceyhan İcra Müdürlüğünün 2017/4695 E. sayılı takibindeki asıl alacak üzerinden (650.000,00-68.470,00)=581.530,00 TL tutarında borçlu olmadığının tespitine, dolayısıyla icra takibindeki asıl alacak yönünden sadece 68.470,00 TL borcu bulunduğunun tespitine, kötü niyet tazminatının kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin davacı borçlu aleyhine kambiyo senedine dayalı 650.000,00 TL'lik icra takibi yaptığını, malların satışının bizzat davacıya yapıldığını, teslimin ise bazen kendisine bazen de eşine yapıldığını, bilirkişi raporları ile müvekkilinin 68.470,00 TL alacağı olduğunun tespit edildiğini ve fakat bu tespitte alacak miktarlarının güncel faizlerinin de icra takibine kadar kaç TL olduğunun da hesaplanmadığını, mahkemece eksik inceleme ile karar verildiğini ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç