muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14084, Karar No: 2024/2212, Tarih: 01.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/14084 E.  ,  2024/2212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece verilen beraat kararı istinaf merci tarafından mahkûmiyet kararı verilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2019 tarihli ve 2019/403 Esas ve 2019/573 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılan ...'na yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, ''..sanığın savunmasının aksine cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemediğinden ve yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması..'' nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2020/1979 Esas, 2021/1936 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının, ''sanığın üzerine atılı suçun sabit olması sebebiyle'' kaldırılmasına ve sanık ... hakkında katılan ...'na yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 ucu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 8 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, sanığın katılana yönelik fiili bir hareketinin olmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, sanığın katılana yönelik fiili bir hareketinin olmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Sanık ... ve katılan ...'nun birbirlerini tanıdıkları, önceki bir olay nedeniyle aralarının iyi olmadığı, olay tarihinde alkollü olan tarafların karşılaştıklarında aralarında tartışma çıktığı ve kavga ettikleri, araya girenler tarafından kavganın bitirildiği, ancak aracına yönelen katılanın arkasından giden sanığın katılana yumrukla vurduğu, katılan ...'nun adli raporu ile hayati tehlike geçirmeksizin ancak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayati fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkileyecek şekilde kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması katılan, tanıklar ve temyiz dışı tarafların beyanları, kolluk görevlilerince tanzim olunan tutanaklar ve Uşak Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 11.10.2016 tarihli raporu dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katılanın, sanık ...'un aniden kendisine saldırıp yumrukla vurarak burnunu kırdığına ilişkin beyanını doğrulayan tanık Yılmaz Peker'in, sanığın eliyle

katılanın yüzüne vurduğuna dair ifade tutanağı ve katılan hakkında düzenlenen Adli Tıp raporunun içeriğine göre, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin kabulü ile mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2020/1979 Esas, 2021/1936 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28017, Karar No: 2013/14416, Tarih: 29.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/28017 E.  ,  2013/14416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 35/2, 53, 54 maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanıklar ile sanıklar ... ve ... müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hazine vekilinin suçtan zarar gören Burdur İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü adına davaya katılma talebinde bulunulduğu, bu talebe atfen adı geçen kurumun katılan olarak kabulüne karar verilmesi mahallinde giderilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Jandarma görevlilerinin, Milyas Antik Kenti'nde izinsiz kazı yapılacağı duyumunu almaları üzerine, suç tarihinde, saat 22:00 sıralarında söz konusu yerde pusu kurarak beklemeye başladıkları, saat 23:00 sıralarında, sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'un ellerinde adli emanette kayıtlı bulunan suç aletleriyle geldikleri, ağacın dibinde bulunan taşların yerinden oynatıldığı, kazmaya başlanılacakken, jandarma görevlilerinin “dur” ihtarı yapmaları üzerine, sanıkların kaçmaya başladıkları ve yakalandıkları, yapılan ilk mülakatta yakalanan sanıkların, ... ile ...'ın kendilerini ören yerine bırakarak gözcülük yapmak üzere antik kentten ayrıldıklarını belirttikleri, 14.04.2010 havale tarihli bilirkişi raporuna göre, suça konu yerin, Antalya İli, Bucak İlçesi, Kocaaliler Köyü, Gökalan Milyas Antik Kenti olup, söz konusu yerin, Antalya Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Bölge Kurulu'nun 05.02.1991 tarih ve 1022 sayılı kararıyla, 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edildiğinin bildirildiği, sanıkların suça konu yerde taşları oynatmak suretiyle kazı eylemine başladıkları, ancak jandarmanın durdurması ile suçun teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ile sanıklar ... ve ... müdafinin mahkumiyet kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 29.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4289, Karar No: 2009/5402, Tarih: 07.05.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/4289 E.  ,  2009/5402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : POLATLI 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/11/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kök miras bırakan M... S...'nın 160, 277, 420 ve 447 parsel sayılı taşınmazlarını 1981 yılında yeğeni olan davalı Şakir'e temlik ettiğini, onun da murisin 1988 yılında ölümünden sonra 26.8.1992 tarihinde diğer davalılara devrettiğini, yapılan işlemlerin diğer mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürüp, miras payları oranında iptal-tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı Ö... , kendisini vekile temsil ettirmiş, diğer davalılar davaya yanıt vermemişlerdir.

Mahkemece, muvazaa olgusu sabit görülerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Ö... S... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 160, 277, 420 ve 447 parsel sayılı taşınmazların miras bırakan M... S... tarafından 25.12.1981 tarihinde ve satış suretiyle davalı Ş... D...'e temlik edildiği, davalı Ş..'in de 26.8.1992 tarihinde aynı şekilde diğer davalılara intikal ettirdiği, yapılan işlemlerin terekeden mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu mahkemece belirlenmek ve benimsenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.Ö...'in bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, davacıların miras payları oranında iptal ve tescil isteğiyle eldeki davayı açmalarına ve mahkemece 160 ile 277 sayılı parseller bakımından istek doğrultusunda kök miras bırakandan davacıların murisi M... S..'ya intikali gereken 84/1008 payın iptali ile M... S...'nın veraset ilamı esas alınarak davacıların miras payları oranında tescile karar verilmesine rağmen ; 447 parsel sayılı taşınmaz yönünden istek aşılmak suretiyle davalı Ö... adına olan tapu kaydının tamamının iptaline hükmedilmiş olması doğru değildir.

Öte yandan, çekişmeli 420 sayılı parselle ilgili olarak iptale karar verilen paylar belirtilirken hükmün 2. paragrafının 2. satırında kasdedilen kişinin davalı Ö... S... olduğu ancak maddi hata sonucu davalı M... S...'nın isminin iki kez yazılmış olması da isabetsizdir.

Hal böyle olunca, dava konusu 447 parsel sayılı taşınmaz bakımından davadaki istek gözetilmek suretiyle davacıların miras payları oranında iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalı Ö...'in bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 7.5.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

KARAR NO : 2009/5402

MAHKEMESİ : POLATLI 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davalı Ö...'in bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 7.5.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

KARAR NO : 2009/5402

MAHKEMESİ : POLATLI 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/11/2007

NUMARASI : 2006/262-2007/856

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kök miras bırakan M... S...'nın 160, 277, 420 ve 447 parsel sayılı taşınmazlarını 1981 yılında yeğeni olan davalı Şakir'e temlik ettiğini, onun da murisin 1988 yılında ölümünden sonra 26.8.1992 tarihinde diğer davalılara devrettiğini, yapılan işlemlerin diğer mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürüp, miras payları oranında iptal-tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı Ö... , kendisini vekile temsil ettirmiş, diğer davalılar davaya yanıt vermemişlerdir.

Mahkemece, muvazaa olgusu sabit görülerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Ö... S... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 160, 277, 420 ve 447 parsel sayılı taşınmazların miras bırakan M... S... tarafından 25.12.1981 tarihinde ve satış suretiyle davalı Ş... D...'e temlik edildiği, davalı Ş..'in de 26.8.1992 tarihinde aynı şekilde diğer davalılara intikal ettirdiği, yapılan işlemlerin terekeden mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu mahkemece belirlenmek ve benimsenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.Ö...'in bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, davacıların miras payları oranında iptal ve tescil isteğiyle eldeki davayı açmalarına ve mahkemece 160 ile 277 sayılı parseller bakımından istek doğrultusunda kök miras bırakandan davacıların murisi M... S..'ya intikali gereken 84/1008 payın iptali ile M... S...'nın veraset ilamı esas alınarak davacıların miras payları oranında tescile karar verilmesine rağmen ; 447 parsel sayılı taşınmaz yönünden istek aşılmak suretiyle davalı Ö... adına olan tapu kaydının tamamının iptaline hükmedilmiş olması doğru değildir.

Öte yandan, çekişmeli 420 sayılı parselle ilgili olarak iptale karar verilen paylar belirtilirken hükmün 2. paragrafının 2. satırında kasdedilen kişinin davalı Ö... S... olduğu ancak maddi hata sonucu davalı M... S...'nın isminin iki kez yazılmış olması da isabetsizdir.

Hal böyle olunca, dava konusu 447 parsel sayılı taşınmaz bakımından davadaki istek gözetilmek suretiyle davacıların miras payları oranında iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca, dava konusu 447 parsel sayılı taşınmaz bakımından davadaki istek gözetilmek suretiyle davacıların miras payları oranında iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalı Ö...'in bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 7.5.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1217, Karar No: 2024/880, Tarih: 28.02.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/1217 E.  ,  2024/880 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/979 E., 2016/580 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Şikayetçi vekili, sanık müdafi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve şikayetçi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık müdafinin yüzüne karşı 27.06.2016 tarihinde verilen hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 01.02.2024 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 237/1. maddesine göre, soruşturma aşamasında şikayetçi olunmamasının, yargılama sırasında davaya katılmaya engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, şikayetçinin katılma isteminin reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, şikayetçinin, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi reddedilen sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu, babasının ölmesi nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçinin 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına, vekilinin de katılan vekili olarak davaya kabulüne karar verilerek inceleme yapılmıştır.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; haksız ve mesnetsiz şekilde hak ve hukuk ilkeleri ile usul ve yasaya aykırı olarak objektif olarak incelenmeden sanık hakkında verilen beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkin süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz etmiş olup gerekçeli karar tebliğine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmamıştır.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; lehine vekalet ücreti verilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlar dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; meydana gelen trafik kazasının ölen ...'un asli kusurlu hareketi neticesinde gerçekleştiği, sanığa ise atfedilebilecek kusur bulunmadığı anlaşıldığından sanığın taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

A.Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden;

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlar dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; meydana gelen trafik kazasının ölen ...'un asli kusurlu hareketi neticesinde gerçekleştiği, sanığa ise atfedilebilecek kusur bulunmadığı anlaşıldığından sanığın taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

A.Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden;

Dosya içeriğine göre, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, gece vakti, aydınlatmasız bariyerlerle yaya trafiğine kapatılmış D-100 karayolunu takiben sol şerit üzerinde seyir halindeyken aynı istikamete doğru sağ şeritte seyir halinde olan bir aracın önünden karşıdan karşıya geçmek için istikamet şeridine giren yayaya ,aracının sol ön far ve sol yan,ayna kısımlarıyla çarpması sonucu mağdur yayanın öldüğü olayda, sanığın atfı kabil kusuru bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Büyükçekmece 12. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanık Müdafinin Temyiz İsteği Yönünden;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 27.06.2016 tarihinde verilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 01.02.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/678, Karar No: 2023/2656, Tarih: 04.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/678 E.  ,  2023/2656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2019 tarihli ve 2015/181 Esas, 2019/424 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 20.10.2020 tarihli ve 2019/3467 Esas, 2020/2160 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı(lehe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası v 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliyesi Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.03.2022 tarihli ve 2021/12192 Esas, 2022/2267 Karar sayılı kararı ile özetle sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu gözetilmeden sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralamadan hüküm kurularak suç vasfında yanılgılı değerlendirme yapıldığı gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.