muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8063, Karar No: 2012/5924, Tarih: 09.04.2012

Davaya konu köşe yazısının"...Türkiye'nin terörle mücadelesi aynı zamanda kendi içinde bir güç çatışmasının yansımasıdır, ......deki adı ...... olan ya da terör şebekesi diye görülen yapıların sistem içinde ciddi destekleri, hamileri, ağabeyleri, görünen görünmeyen koruyucuları vardır, bunları öyle görülmeyen mekanlarda mahfillerde, karanlık odalarda aramaya gerek yok. Burnunuzun ucundadırlar., görmek isteyene elbette!, durduk yerde tekrar bunları neden konuşuyoruz ? şundan. Türkiye'de yaşayan milyonlarca insan günlerdir şu haberleri okuyor, ülkede ......in en önemli mekanizmalarından birisi olan ...... toplanıyor, yaklaşık 2.000 hakim ve savcıyı etkileyecek yaz kararnamesi bir türlü çıkamıyor, çünkü ......'nın ......... kökenli üyelerinden akıllara durgunluk veren talepler geldiği ifade ediliyor, ...... savcılarının ve hakiminin yeri değiştirilsin, kabaca "derin ......" diye tarif edilen ...... ......unu yöneten savcı görevden alınsın, ya da yeri değiştirilsin, ......'da ki faili meçhullerle ilgili davayı yürüten savcılara şunlar yapılsın, daha bir yığın vahim iddia, siz bu tabloyu nasıl okuyorsunuz? herkes elini yargıdan çeksin, eyvallah, siyaset bu işlerden uzak dursun, kimse yargı sürecini etkilemeye kalkışmasın, bunlara da eyvallah, peki ya bizzat yargının içinden gelen ve yargının işlemesine engel olan, onu tökezletmeye dönük taleplere ne diyeceğiz, yargıçlar elbette hukukun en temel aktörleridir, ama yargıçların ideolojik duruşlarının, tercihlerinin öne çıktığı durumlarda ne yapacağız ? " şeklinde kaleme alındığı anlaşılmaktadır.

...... toplantıları sırasında kararname krizi yaşandığı, ...... başkanı olan ...... Bakanı'nın ......a bizzat verdiği beyanlardan ve ...... yayın organlarında çıkan tartışma ve haberlerden anlaşılmaktadır. Şu halde dava konusu haberin yapıldığı dönemde kararname krizinin yaşandığı bir gerçektir.

Dava konusu köşe yazısının içeriği bir bütün olarak değerlendirildiğinde; ...... da kararname görüşmeleri sırasında ...... Bakanlığı tarafından hazırlanan taslak dışında, özel yetkili Hakim ve Savcıların görev yerlerinin değiştirilmesi istemine yönelik farklı bir kararname teklifinin değişik yorumlar katılarak eleştirildiği, yazıya ilişkin anlatım ve okuyucunun ilgisini çekmeye yönelik "...... ve......leri" şeklindeki başlıkla yazı içeriği karşılaştırıldığında, eleştirilen konu ile anlatım arasında düşünsel bağlılık unsurlarının korunduğu, davacıya hakaret içeren hangi bir nitelendirmenin yapılmadığı, bu haliyle yazıda hukuka aykırılık unsurunun bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/04/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.09/04/2012
Yargıtay — Esas No: 2017/120, Karar No: 2019/2122, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/120 E.  ,  2019/2122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33655, Karar No: 2014/37170, Tarih: 25.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/33655 E.  ,  2014/37170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı M.. E.. adına Avukat M.D. ile K. Temizlik Hiz. Teks. Deri San. ve Tic. A.Ş. adına vekili Avukat A.U. İstanbul Büyükşehir Belediyesi İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü adına vekili Avukat A. Y.aralarındaki dava hakkında İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesinden verilen 19.06.2013 tarihli ve 2011/17 esas, 2013/464 sayılı kararı Dairenin 19.11.2013 tarihli ve 2013/25843 esas, 2013/25357 karar sayılı ilamıyla ONANMASINA karar verilmiştir.

Davalı şirket avukatınca, işçilerin ihale süresinin bitiminden sonra ihaleyi alan firmada çalışmaya devam ettikleri bu sebeple feshe bağlı kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacakları bulunmadığı, aynı nitelikteki dosyaların 9. Hukuk Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda belirtilen alacaklara ilişkin taleplerin kabulüne ilişkin kararın bozulduğu, itiraza konu dosyaların maddi hataya dayalı olarak onandığı belirtilerek bu yönden kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş, yapılan incelemede, mahkemece verilen hükmün gerekli inceleme ve araştırma yapılmadan verildiği, bu hususun bozma sebebi yapılmamasının maddi hatadan kaynaklandığı anlaşıldığından Dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen onama kararının ortadan kaldırılmasına karar verildi. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin hiçbir gerekçe gösterilmeden işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yol ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili, davacı ile müvekkili arasında kurulmuş herhangi bir hizmet ilişkisi veya iş sözleşmesinin bulunmadığını, davacının, davalı idarenin işçisi olarak çalışmadığını, işverenin diğer davalı Kattenbeck Temizlik şirketi olduğunu, bu davalı şirketin İETT Genel Müdürlüğünce yapılan temizlik hizmetleri alım ihalesini kazandığını, bu şekilde garajın temizlik hizmetlerini üstlendiğini, söz konusu işle ilgili olarak her türlü istihdam, kontrol ve çalışanların özlük hakları gibi konuların davalı şirketin sorumluluğunda olduğunu, dolayısıyla davalı kurumun ihale kurumu olduğunu, yeni ihaleyi kazanamayan davalı şirket ile aralarındaki hizmet ilişkisinin kendiliğinden sona erdiğini, davanın müvekkili yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kattenbeck Temizlik şirketi vekili, davalı İETT tarafından açılan ihale sonunda Sarıgazi Garajında temizlik işini aldığını, ihalenin son bulduğunu, daha sonra davalı İETT'nin temizlik işi için yeniden ihale yaptığını, ihaleyi yeni bir şirketin aldığını, davacı ve diğer çalışanların iş ilişkilerinin davalı işverenlikle kesildiğini ve işçilerin tüm hak ve alacaklarıyla birlikte ihaleyi yeni alan şirkete devredildiğini, davacının ihaleyi alan şirkette aynı işi kesintisiz olarak devam ettirdiğini, işyeri devrinden dolayı devreden şirket ile devralan şirketin sorumluluğunun bulunduğunu, devreden şirket olarak devir tarihinden itibaren iki yıllık süreyle sorumluğunun olduğunu, en son sözleşmenin yenilenmesinden önce davacı ve diğer işçilerin tüm hak ve alacaklarının kendilerine ödendiğinin noter vasıtasıyla tespit edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanun'un üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşmada yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşmada yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacının, temizlik işini ihale ile alan dava dışı şirkette çalışmaya ara vermeden devam ettiği sabittir. Dolayısıyla, davacının iş sözleşmesi ihaleyi alan yeni alt işveren nezdinde devam ettiğinden feshe bağlı işçilik alacakları olan kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacağına hükmedilmesi hatalıdır. Diğer işçilik alacaklarında ise, devreden işverenin devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sorumlu olduğu hususu değerlendirilmeksizin hüküm tesisi de isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7005, Karar No: 2007/7211, Tarih: 31.05.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/7005 E.  ,  2007/7211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... ...

DAVALILAR : ORMAN GN. MÜD. - HAZİNE - ... ...MİR. - ... BLD.BŞK. ... BELD. BŞK.LIĞI

- K A R A R -

Dosya kapsamına, sav ve savunmaya, mahkemece saptanan hukuki niteliğe göre davacılar, tapu ile ... bulundukları taşınmazın tapu kaydı üzerine satınalma tarihinden sonra orman şerhi konulduğunu bu şerhin geç konulmasında ve bu yere inşaat ruhsatı verilmesinde idarelerin hizmet kusuru bulunduğunu, müteahhid durumundaki davalı gerçek kişininde gerekli dikkat ve özeni göstermediğini belirterek maddi tazminat talep etmektedir. Davada Orman Yönetimi taraf olmadığı gibi, orman araştırmasını da gerektirir bir durum bulunmadığından, 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ve Başkanlar Kurulunun 23.01.1992 tarihli kararı uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay Yüksek 4. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 4. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 31/05/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13287, Karar No: 2020/3729, Tarih: 17.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/13287 E.  ,  2020/3729 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Hakaret, Trafik güvenliğini tehlikeye sokulması, Mala zarar verme

Hüküm : 1-TCK'nın 179/3-2, 62/1, 51/1-3-7-8, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- TCK'nın 125/1-4, 43/1, 62/1, 52/4, 54 maddeleri uyarınca mahkumiyet

3- 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve mala zarar verme suçlarından sanığın mahkumiyetine, hakaret suçundan ise sanığın beraatine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar ile sanık arasında eskiye dayalı husumet bulunduğu, olay tarihinde de sanığın kendisinin ve katılanların ikamet ettiği evin ortak duvarına sprey boyayla “Kalleşler ve yalancılar Yüksel Öğretmenin doğrularına inanacaksınız” şeklindeki yazıyı yazarken; katılanlardan ...’ın kendisine baktığını gören sanığın ...’a hitaben; “Ne bakıyorsun şerefsiz, sokakta gezebilecek misiniz, buraya yazı yazıyorum çıkın okuyun kahpeler, kahpeliğinizi bütün mahalle görecek” dediği, akabinde de 247 promil alkollü bir şekilde kendi sevk ve idaresindeki otomobili ile olay yerinden ayrıldığı olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

A- Hakeret suçu yönünden yapılan temyiz incelmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL Dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL Dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, sanık hakkında hakaret suçundan 06.03.2015 tarihinde verilen 2.200 TL adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükmüne karşı suç vasfına ilişkin herhangi bir temyiz istemi de bulunmadığından sanık müdafinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE;

B- Mala zarar verme suçunun temyiz incelemesinde;

B- Mala zarar verme suçunun temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

C-Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluğu hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün “1.” bendinin ‘’5.’’ paragrafının hükümden çıkartılmak suretiyle; sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak; DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1398, Karar No: 2014/6794, Tarih: 25.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/1398 E.  ,  2014/6794 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kastamonu İş Mahkemesi

Tarihi : 14.11.2013

No : 2012/381-2013/170

Sigortalılara 15.01.2000-31.01.2004 tarihleri arsında yapılan sosyal yardım, kira yardımı ve giyim yardımı ödemeleri nazara alınarak Kurumca tahakkuk ettirilen prim, işsizlik primi ve gecikme zammı işleminin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle isteğin reddine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen ve duruşmalı olarak incelenmesi davacı Avukatınca istenilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.03.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kâğıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davacı adına Avukat Ş. Ö. ile karşı taraf adına Avukat Beyhan Uğurlu Keçeli geldiler. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi Hatice Kamışlık tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, kurum tarafından yapılan 2005 yılı denetiminde 15.01.2000-31.01.2004 döneminde sigortalılara ödenen sosyal yardım zammı, giyim yardımı ve lojman kira bedellerinden sigorta primi kesilmediği iddiasıyla, 207.840,24 TL prim, 945.334,90 TL gecikme zammı, 22.206,72 TL işsizlik primi ve 110.751,42 TL gecikme zammı olmak üzere toplam 1.286.133,28 TL prim borcu tahakkuk ettirildiği, borca karşı komisyona itiraz edildiği, itirazın komisyonca reddedildiği iş bu dava ile tahakkuk ettirilen borcun iptalinin talep edildiği, Mahkemece; 22.12.2009 tarihli davanın kabulüne ilişkin kararın Dairemizce “…sigorta müfettişince işyeri kayıtlarının incelenmesi sonucunda sigortalılara içeriği açıklanmadan "sosyal yardımlar" başlığı altında ücret ödendiğinin ve bunların ilgili aylarda sigorta primine esas kazanç matrahına dahil edilmediğinin saptandığı belirgin bulunmakla, öncelikle, davacı işveren tarafından yapılan bu ödemelerin niteliği ve içeriği belirlenmeli, müfettiş raporundaki bulgular ve işyeri kayıtları üzerinde yapılacak incelemeyle sosyal yardım ödemesi adı altında yapılan ödeme kapsamındaki her bir unsurun, prime esas alınacak nitelikte kazanç olup olmadığı tespit edilmeli, kira yardımı ödemelerinin ise, işverence bir sefere mahsus ödenmeyip süreklilik arzetmesi nedeniyle atıfet niteliğinde bulunmadığı, anılan Yasa maddesinde belirtilen prime esas kazanca dahil olmayan kazançlardan olmadığı, ayni yardım kapsamında da değerlendirilemeyeceği” gerekçesiyle bozulduğu anlaşılmaktadır.

Davaya konu olayda uyuşmazlık, sigortalılara ödenen sosyal yardım zammı, giyim yardımı ve lojman kira bedellerinin mülga 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 4958 sayılı Kanunun 36. maddesi ile değişik 77. maddesi uyarınca sigorta primine esas kazanca dahil edilip edilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Davaya konu olayda uyuşmazlık, sigortalılara ödenen sosyal yardım zammı, giyim yardımı ve lojman kira bedellerinin mülga 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 4958 sayılı Kanunun 36. maddesi ile değişik 77. maddesi uyarınca sigorta primine esas kazanca dahil edilip edilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Somut bir biçimde belli bir ihtiyaca yönelik, ayni yardım niteliğinde olan giyim yardımı sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançlardan değildir. Mahkemece verilen ilk kararda giyim yardımı bu şekilde kabul edilmiş olup, bozma kararımızın içeriğine göre de, bu husus karşı taraf yararına usuli kazanılmış hak teşkil edecek şekilde kesinleşmiştir.

Bozma kararımızda açıkça belirtildiği üzere kira yardımı ödemeleri, işverence bir sefere mahsus ödenmeyip süreklilik arzetmesi nedeniyle atıfet niteliğinde bulunmadığından ve ayni yardım kapsamında da değerlendirilemeyeceğinden, anılan madde uyarınca prime esas kazanca dahil olan kazançlardan sayılması gerekmektedir.

Toplu iş sözleşmesinin V. Bölümünde Sosyal Yardımlar sayılmış, alt başlıklarda ise bunların aile yardımı, evlenme yardımı, vardiya zammı, doğum yardımı, şeker yardımı, teşvik ikramiyesi, hizmet yılı ödülü, sosyal yardım zammı, ekmek yardımı, yemek yardımı, giyim yardımı ayni veya nakdi, hastalık yevmiyeleri, tedavi masrafları, ölüm yardımı, defin yardımı, dinlenme yerleri ve yatakhane yardımı, kira yardımı, görev ve sorumluluk ödeneği olduğu belirtilmiştir. V. Bölümünde Sosyal Yardımlar arasında sayılan sosyal yardım zammının içeriğine ilişkin olarak toplu iş sözleşmesinde bir açıklama yapılmamıştır. Somut bir biçimde belli bir ihtiyaca yönelik yardım olmadığı, pazarlık konusu yapılarak tüm işçilere nakit ve süreklilik arzedecek şekilde ödendiği anlaşılan sosyal yardım zammının anılan yasa hükmü kapsamında prime esas kazanca dahil olan kazançlardan sayılması gerekmektedir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular ile sadece giyim yardımı ödemelerinin sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançlardan olmadığı, kira yardımı ve sosyal yardım zammı ödemelerinin sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının tespitinde dikkate alınması gerektiği yönü gözetilerek prim borcunun belirlenmesi ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacı Avukatı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.