muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15577, Karar No: 2019/649, Tarih: 13.02.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/15577 E.  ,  2019/649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/01/2016 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin ... 5 Sitesinin yöneticisi olduğunu, davalınında aynı sitede ikamet ettiğini; 13/07/2015 tarihinde sitede yapılacak tadilatların ücreti konusunda taraflar arasında yaşanan tartışma sırasında davalının müvekkiline hakaret ettiğini, davalının hakaret suçundan ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2015/672 esas 2015/937 sayılı kararı ile cezalandırılmasına karar verildiğini belirterek, uğradığı manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı; davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davalı hakkında hakaret suçundan yapılan ceza yargılamasında dinlenilen tanık beyanları ile davalının, davacıya yönelik “hırsızsın” sözünü sarf ettiğinin sabit olduğu ve bu ifadenin davacının kişilik haklarını ihlal ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının şikayeti üzerine ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2015/672 esas 2015/937 sayılı ilamı ile davalının hakaret suçundan cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı anlaşılmaktadır. Ceza mahkemesince her ne kadar davaya konu edilen olay nedeniyle davalı cezalandırılmış ve hakkında verilen mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları mahiyeti itibariyle hukuk hakimini bağlamaz.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarına göre, ifade özgürlüğü demokratik bir toplumun en önemli temellerinden birisi olup, toplumsal ilerlemenin ve her kişinin gelişiminin başlıca koşullarından birini teşkil etmektedir. AİHS'nin 10. maddesinin ikinci fıkrası saklı kalmak koşuluyla, ifade özgürlüğü yalnızca iyi karşılanan ya da zararsız veya önemsiz olduğu düşünülen değil, aynı zamanda kırıcı, hoş karşılanmayan ya da kaygı uyandıran “bilgiler” ya da “düşünceler” için de geçerlidir, çoğulculuk, hoşgörü ve açık düşünce bunu gerektirir ve bunlar olmaksızın “demokratik bir toplum” olamaz. 10. maddede benimsenen ifade özgürlüğü bu şekilde olmakla birlikte, yine de bu dar bir yorum gerektiren

istisnalar içermektedir ve bu hakkı kısıtlama ihtiyacının ikna edici bir biçimde ortaya konması gerekmektedir (Pakdemirli/Türkiye Başvuru no: 35839/97, 22 Şubat 2005).

istisnalar içermektedir ve bu hakkı kısıtlama ihtiyacının ikna edici bir biçimde ortaya konması gerekmektedir (Pakdemirli/Türkiye Başvuru no: 35839/97, 22 Şubat 2005).

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olaya bakılacak olursa; site yöneticisi olan davacı ile aynı sitede ikamet eden davalının, sitede yapılacak tadilatların ücreti konusunda yaşadıkları tartışma esnasında davacıya yönelik olarak sarfettiği sözler site yönetimine yönelik ağır eleştiri mahiyetinde olup ifade özgürlüğü kapsamında kalmaktadır. Şu durumda, davanın tümden reddedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22285, Karar No: 2015/26966, Tarih: 17.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/22285 E.  ,  2015/26966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanıkların, köylüleri olan katılan ile tarla komşuları olduğu, katılana ait taşınmaz üzerindeki su kuyusundan faydalanabilmek maksadıyla katılanın tarla sınırına örmüş olduğu taş duvarı yıkıp taşınmaz üzerindeki dut fidanlarını kırdıkları ve ağaçları kesmek suretiyle zarar verdikleri, her iki taşınmaz arasındaki sınırı bozup katılanın taşınmazının bir kısmını kendi taşınmazlarına kattıkları iddia olunan olayda, aldırılan bilirkişi raporları neticesi suça konu edilen ve katılanın ağaçlarının kesildiğini belirttiği yerin kadastro çalışmaları esnasında kuru dere olarak tespitinin yapılıp tescil harici bırakılan yer vasfında bırakıldığı, bu nedenle sanıkların katılana ait ağaçları kestiği iddia edilen yerin katılana ait olmadığı, sanıkların katılana ait arazi sınırları içerisinde ağaç kestiği ve arazisinin duvarlarını yıktığı hususunda sanıkların cezalandırılmasına yeterli delil elde edilemediği gerekçeleriyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29004, Karar No: 2012/28780, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/29004 E.  ,  2012/28780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/927, Karar No: 2025/997, Tarih: 10.02.2025

**8. Ceza Dairesi         2023/927 E.  ,  2025/997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/862 Esas, 2022/949 Karar

SUÇLAR : Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret, halkı kin ve düşmanlığa tahrik

HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.01.2021 tarihli ve 2019/639 Esas, 2021/9 Karar sayılı kararı ile sanığın kamu görevlisine görevinden dolayı alenen hakaret etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125/1, 125/3-a-son, 125/4, 62, 52/1-2. maddeleri uyarınca 7.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, adli para cezasının 20 eşit taksitte tahsiline karar verilmiştir. Sanığın; halkı kin ve düşmanlığa tahrik suçundan ise, 5237 sayılı Kanun'un 106/1-2.c., 43/2-1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca cezanın ertelenmesine, 2 yıl denetim süresi tayinine ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

1. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 06.07.2022 tarihli ve 2022/862 Esas, 2022/949 Karar sayılı kararı ile şikayetçi İçişleri Bakanlığı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 279/1-b maddesi gereğince doğrudan suçtan zarar görmediği şeklindeki gerekçeyle reddine karar verilmiştir. Aynı hükümle; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 303/1-h maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 07.09.2022 tarihli ve 2022/862 Esas, 2022/949 Karar sayılı ek kararıyla şikayetçi İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Şikayetçi vekilinin temyiz istemi;

Her iki suçtan da daha fazla ceza tayin edilmesi gerektiğine, ayrıca ek kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi ise;

Sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve cezanın fazla tayin edildiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Şikayetçi vekilinin temyiz istemi;

Her iki suçtan da daha fazla ceza tayin edilmesi gerektiğine, ayrıca ek kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi ise;

Sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve cezanın fazla tayin edildiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre; sanığın, "Facebook" ve "Twitter" isimli sosyal medya hesaplarından olay tarihinde İçişleri Bakanı olarak görevini ifa eden suçtan zarar gören ...'yu kast eder şekilde ''Karşındaki hem bizim oranın lafıyla suyu bozuk (kontr gerilla soylusu) hem de insan değil'' şeklinde yorum yazısı yazması olayına; ayrıca "karanlık gider gezi kalır, gezi bu ülkede alçaklığı öylesine damgaladı ki hala aynı panik ile aynı tipte yalanlar uyduruyorlar. Bkz. bira şişeleri ile camiiye girdiler, benim türbanlı bacımın üzerine \*\*, ezanı protesto ettiler", "bunun için terzi ... gerekmez, gezi ruhu yeter", "...'a duruma el kol yerel seçimleri iptal et, bugün büyükşehirlerin başına valileri getir, bir daha seçim yaptırma, kısacası büyük darbeni yap diyor.", "zulmünüzün sınırı ayarı yok mu sizin diyeceğim ama bütün \*\*\* gibisiniz ne sınırınız ne ayarınız var, ayar vermedikçe ayara gelmeyeceksiniz belli" şeklinde yorum yazması olayına ilişkin olarak;

Tebliğname'de suç tarihlerinin sanığın yargılamaya konu edilen paylaşımları yaptığı "11.03.2019 ve 22.04.2019" tarihleri olarak yazılması gerekirken "22.04.2019" olarak yazıldığı tespit edilerek inceleme yapılmıştır.

1. Şikayetçi İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret ile halkı kin ve düşmanlığa tahrik suçlarından doğrudan zarar görmeyen şikayetçi İçişleri Bakanlığı vekilinin davaya katılma hakkı bulunmadığından dolayı verilen temyiz isteminin reddine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 07.09.2022 tarihli ek kararında usul ve kanuna aykırı bir hususun bulunmadığı anlaşılmıştır.

2. Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret ile halkı kin ve düşmanlığa tahrik suçlarından doğrudan zarar görmeyen şikayetçi İçişleri Bakanlığı vekilinin davaya katılma hakkı bulunmadığından dolayı verilen temyiz isteminin reddine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 07.09.2022 tarihli ek kararında usul ve kanuna aykırı bir hususun bulunmadığı anlaşılmıştır.

2. Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Dairemizin 05.12.2024 tarihli ve 2023/2443 Esas, 2024/9373 Karar sayılı kararında izah edildiği üzere; 5271 sayılı Kanun'un 225. maddesi "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir. Mahkeme, fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir.” şeklindedir. Bu yasal düzenleme gereğince hangi fail ve fiili hakkında dava açılmış ise, ancak o fail ve fiili hakkında yargılama yapılarak hüküm verilebilecektir. İddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu iddia olunan eylemin dışına çıkılması, dolayısıyla davaya konu edilmeyen fiil veya olaydan dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması kanuna açık aykırılık oluşturacaktır. Öğretide “davasız yargılama olmaz” ve “yargılamanın sınırlılığı” olarak ifade edilen bu ilke uyarınca hâkim, ancak hakkında dava açılmış bir fiil ve kişi ile ilgili yargılama yapabilecek ve önüne getirilen somut uyuşmazlığı hukuki çözüme kavuşturacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanık hakkında düzenlenen Saray (Tekirdağ) Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/1086 soruşturma sayılı ve 05.08.2019 tarihli iddianamesinde; soruşturma aşamasında düzenlenen 25 sayfalık araştırma raporuna atıf yapıldığı, bu raporda sanığın birbirinden farklı paylaşımlarının bulunduğu ancak sanığın hangi eyleminin ve hangi ifadelerinin hangi suçu oluşturduğu ayrı ayrı izah edilmeden dava açıldığı ve bu iddianame üzerine yapılan yargılama ile sanık hakkında mahkumiyete hükmolunduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla; sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 170/3. maddesine uygun şekilde ve sanığın hangi eyleminden dolayı hangi suçun oluştuğu ayrı ayrı izah edilerek iddianame düzenlendikten sonra kamu davası açılması için suç ihbarında bulunulması ve dava açıldığı takdirde ve akabinde birleştirme kararı verilerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle sanık hakkında kurulan hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1. Şikayetçi İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

"Değerlendirme ve Gerekçe" bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle temyiz isteminin reddine ilişkin 07.09.2022 tarihli ek kararda usul ve kanuna aykırı bir husus bulunmadığından ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde ise;

III. KARAR

1. Şikayetçi İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

"Değerlendirme ve Gerekçe" bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle temyiz isteminin reddine ilişkin 07.09.2022 tarihli ek kararda usul ve kanuna aykırı bir husus bulunmadığından ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde ise;

"Değerlendirme ve Gerekçe" bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 06.07.2022 tarihli ve 2022/862 Esas, 2022/949 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8023, Karar No: 2016/8095, Tarih: 25.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/8023 E.  ,  2016/8095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık; eczane ile davalı kurum arasında imzalanan protokole aykırı davranıldığından bahisle tahakkuk ettirilen cezadan dolayı borçlu olmadığının tespiti talebine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir. 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasanın 2.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 25.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5433, Karar No: 2019/2975, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5433 E.  ,  2019/2975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7865, Karar No: 2017/532, Tarih: 25.01.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/7865 E.  ,  2017/532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacı vekili ve davalı ... ve ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 12/09/2013 tarihinde müvekkilinin kullandığı ... plakalı araç ile seyir halindeyken davalı ...'nın maliki olduğu ve ...'ın idaresindeki ... plakalı traktörün seyir halinde iken aydınlatma levhası ve aydınlatma lambası olmadan ... istikametinde gittiğini, diğer davalı ... Tarım Ürünleri İth.ve İhr.San.ve Tic.Ltd.Şti'nin malik olduğu ...'in sevk ve idaresindeki ... plakalı çekicinin sol şeritten gelirken uzun hüzmeli farlarının açık bulunduğundan müvekkilinin son anda traktörü fark etmesi ve ani refleks sonucu yan şeride geçtiğini ve kaza meydana geldiğini, kaza nedeniyle müvekkilin aracında hasar meydana geldiğini, bu hasarın ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin dosyası ile 22.000 TL olarak tespit edildiğini, bu nedenle davanın kabulüne karar verilerek 22.000 TL maddi, 2.000 TL manevi tazminatın faizi ile tahsiline, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekillerince davanın reddi talep edilmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı sürücü ...'ın %70 oranında kusurlu olduğu, davacı ...'in %30 oranında kusurlu olduğu, sürücü ...'in kusursuz olduğu kanaatine varıldığı, araçta hasarın 26.000 TL

olduğu, kusur oranına göre davalının 18.200 TL den sorumlu olduğu, davacı vekilinin bilirkişi raporuna karşı itiraz dilekçesi sunmadığı ve aynı zamanda davasını ıslah etmediği(hasar raporunda hasarın toplamda 26.000 TL olduğunun tespit edilmesi sebebi ile) görülmüş ve dava dilekçesindeki değer üzerinden %70 kusura denk gelen miktar olan 15.400,00 TL maddi tazminata karar vermek gerekmiş, talep ile bağlı kalarak davanın kısmen kabulüne karar verilerek, davada kusursuz bulunan ... Tarım Ürünleri Nak. Eml. San. Ve Tic. Ldt. Şti. Ve ... yönünden açılan davanın reddine, 15.400,00 TL maddi, 1.000,00 TL manevi olmak üzere 16.400,00 TL tazminatın olay tarihi olan 12.09.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte gerekçesiyle davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili ve davalı ..., ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı vekilinin manevi tazminat talebi ile ilgili temyiz itirazlarının incelenmesinde; 07.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile 1086 sayılı HUMK’na eklenen ek madde 4 ile aynı Yasa’nın 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2016 tarihinden itibaren 2.190,00 TL'ye çıkarılmıştır. Davacının manevi tazminat talebine yönelik temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Bu nedenle davalının, manevi tazminat talebine yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

2-Davacı vekilinin ve davalılar vekilinin maddi tazminat talebi ile ilgili temyiz itirazlarının incelenmesinde; Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin ve davalı ..., ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin manevi tazminat talebine yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalılar vekilinin maddi tazminat talebine yönelik ve diğer tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 248,60 TL fazla alınan harcın temyiz eden davacıya geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 840,21 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'dan alınmasına 25.1.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10878, Karar No: 2016/10932, Tarih: 08.11.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/10878 E.  ,  2016/10932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 07/08/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 17/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, tedavi hatası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ... Hastanesinde çalışan diğer davalı doktor tarafından göz katarakt ameliyatı yapıldığını, işlem sırasında kullanılan cihazın arızalandığını, onarılamaması nedeniyle yedek cihazın kurulup ameliyata devam edildiğini, sürecin uzaması nedeniyle gözünün hasar gördüğünü ve görme kaybına uğradığını belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, ameliyatın genel anestezi uygulanarak yapıldığını, operasyon süresinin uzamadığını, davacıya uygulanan tedavide kusur ve özensizlik bulunmadığını, olası komplikasyonların da davacıya anlatıldığını iddia ederek, istemin reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, istemin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, mahkeme kararına esas alınan Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulu raporunda, göz hastalıkları uzmanı bulunmadığından Kurumda görevli uzman doktor Nergis Nebi Baran'ın heyete dahil edilmesi ile değerlendirme yapılıp düzenlendiğinin belirtildiği, anılan doktorun uzmanlık alanının belirtilmediği gibi imzasının da raporda yer almadığı anlaşıldığına göre, dosyanın uzman göz hekiminin de içinde yer aldığı üniversite öğretim üyelerinden oluşturulan bilirkişi heyetine tevdii ile gözde meydana gelen hasar nedeniyle davalılara atfı kabil kusur bulunup bulunmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.