muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22016, Karar No: 2019/7478, Tarih: 20.06.2019

K A R A R

Davacı, eczane sahibi olduğunu, davalı kurumun 2012 yılı Eczane Protokolüne göre cezai işlem uyguladığını, kurum tarafından alınan raporun taraflı ve soyut ifadelere dayandırıldığını, reçetelerle ilgili olarak raporun çelişkili olduğunu ileri sürerek 3 ay süreli fesih kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, eldeki dava ile davalı kurum tarafından hakkında tesis edilen cezai işleminin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek iptaline, sözleşmenin geçerliliğinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Dava, davalı kurum tarafından davacı eczacıya verilen cezaların iptali istemine ilişkindir. Davalı kurum tarafından davacı eczacı hakkında 2012 yılı protokolünün 5.3.14. maddesi gereğince 3 ay süreli fesih işlemi uygulanmıştır. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi heyeti raporunda; dosya içeriğine göre yapılan tespit, beyan ve işlemlere göre 2012 eczane protokolünün 5.3.14 maddesi hükmü içeriği de değerlendirilerek 3 ay fesih uygulanabileceği, reçetelerin 2008 tarihli olduğu 2008 protokolünde feshin 1 yıl, 2012 de 3 ay, 2013 de fesih cezasının tamamen kaldırıldığını ve para cezasına dönüştüğünün mahkemenin takdirinde olduğunu rapor etmişlerdir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de Eczacılar ve Eczaneler hakkındaki 6197 sayılı Kanunu'nun 6514 sayılı kanunun 36 maddesi ile 2.1.2014 tarihinde değiştirilen 24/2. maddesinde "eczacılar kendilerine reçete gönderilmesine yönelik olarak her ne şekilde olursa olsun, kurumlar, hekimler, diğer sağlık kurum ve kuruluşları veya üçüncü şahıslar ile açık veya gizli işbirliği yapamaz, simsar, kurye, elamanı ve benzeri yönlendirici personel bulunduramaz, reçete toplama veya yönlendirme yapamaz, bu yollarla gelen reçeteleri kabul edemez. Bu fiilerin tesbiti halinde eczacı ile aracı kişi veya kuruluşa beşbin Türk Lirasından elli bin Türk Lirasına kadar idari para cezası verilir. Fiillerin tekrarı halinde idari para cezası daha önce verilen cezanın iki katı olarak uygulanır." düzenlemesi ile 2012 protokolünün 5.3.14. maddesinde değişiklik yapıldığı sabittir. Davacı tarafından da son celsede ilgili protokol maddesinde değişiklik yapıldığı dikkate alınarak karar verilmesi talep edilmiş, ancak mahkemece dikkate alınmamıştır. 0 halde, eczacı lehine anılan kanunla yapılan bu düzenlemenin somut olay açısından uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı ve cezai işlem konusunun 2016 protokolü kapsamında değerlendirilmesi, ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/265 sayılı soruşturma dosyasının getirtilip incelenmesi, soruşturma sonucunda dava açılmışsa sonucunun beklenilmesi ve konuya ilişkin sözleşme, mevzuat hükümleri de irdelenerek (SUT vb), sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, ikinci bent gereğince davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16604, Karar No: 2007/528, Tarih: 22.01.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/16604 E.  ,  2007/528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Palamut Köyü 132 ada 16 parsel sayılı 18584.79 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihine kadar orman kadastrosu yapılmamıştır.

Çekişmeli taşınmazın uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılmayan yerlerden olduğu, eğimin % 10 - 12 olup, muhafaza karakteri taşımadığı ve üzerinde kapalılık oluşturmayan az sayıda 10 - 15 yaşlı korunmuş meşe ağacının bulunduğu, toprakta ölü örtü birikintisi, kök kalıntısı ve humus bulunmadığı, çekişmeli taşınmaza komşu 132 ada 10, 11 ve 17 nolu parsellerin gerçek kişiler adlarına tespit edilmiş olup, tutanaklarının itirazsız kesinleştiği, bu hali ile taşınmazın orman alanları ile bütünlük oluşturmadığı anlaşıldığından, davacı ... Yönetiminin davasının reddi ile tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmesi gerekirken, aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile bu kısma yönelik hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 22/01/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11519, Karar No: 2022/15857, Tarih: 13.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/11519 E.  ,  2022/15857 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2020/65-2021/401

Dava, davacının eksik hesaplanan yaşlılık aylığı miktarının yeniden tespiti ve far aylıkların davalı Kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulü ile davalı lehine usulü kazanılmış hak göz önüne alınarak; davacının emekli aylığının 01.06.2012 tarihinden itibaren aylık 707,37 TL olduğunun tespitine, davacının fark aylıklarının ödenmesi gereken tarihlerden her bir aylığın ödeme tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı tarafa ödenmesine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemenin, Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine, o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu; mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirdiği gibi, mahkemenin kararını bozmuş olan Yargıtay Hukuk Dairesince; sonradan, ilk bozma kararı ile benimsemiş olduğu esaslara usuli kazanılmış hakka aykırı bir şekilde, ikinci bir bozma kararı verilememektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün, 2006/9-508 E., 2006/521 sayılı kararı).

Mahkemenin, Yargıtay’ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. (Prof. Dr. Baki Kuru, Usuli Müktesep Hak (Usule İlişkin Kazanılmış Hak) Dr. A. Recai Seçkin’e Armağan, ... Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları No. 351 ..., 1974, sayfa 395 vd.)

Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur. (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK)

Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur. (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK)

Eldeki davada, mahkemece verilen 10/05/2017 günlü hüküm, özetle; “…davacı hakkında oluşan usuli kazanılmış hakkın gözetilmesi yerinde ise de, öncelikle basamak intibakı sonrası belirlenen aylık miktarına itirazının olup olmadığı hususunun değerlendirilmesi ve sonucuna göre aylık miktarının tespiti için rapor aldırılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu gibi, kurumdan tüm verileri getirtmeksizin aldırılan bilirkişi raporunda A2 aylığı bakımından ağırlıklı ortalamanın belirlenmesi ile B aylığında esas alınan verilerin bozma ilamına aykırı olduğu..”na işaret edilmiş ise de, mahkemece bozma sonrasında yapılan yargılama ile bozma gereklerinin tam olarak yerine getirilmemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve gelinen aşamada, davacı hakkında diğer hizmetlerinin dikkate alınması sonucunda, 1999 basamağının 12. basamak olması ve 12’nci basamaktan aylık bağlanması gerektiği kabul edilerek, davacının basamak farkı nedeniyle oluşan 43,03 TL yi de 08.06.2016 itibari ile ödediği belirgin olması karşısında davacının aylığının, intibak farkına ilişkin ödemeyi takip eden aybaşı olan 01.07.2016 tarihinden itibaren yükseltilerek ödenmesi ve 01.07.2016 itibari ile 1.091,03 TL asıl, 43,64 TL ek ödemeden oluşacağı dikkate alınarak bir karar verilmesi yerine, aksine kabuller ile yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı ve davalı Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları nazara alınmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13227, Karar No: 2023/3546, Tarih: 24.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/13227 E.  ,  2023/3546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karşıyaka 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2016 tarihli ve 2015/437 Esas, 2016/405 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Karşıyaka 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2016 tarihli ve 2015/437 Esas, 2016/405 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 08.12.2020 tarihli ve 2020/13140 Esas, 2020/18281 Karar sayılı kararı ile katılan hakkında sabit iz yönünden rapor aldırılmadan yetersiz rapora dayanılarak hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

3. Karşıyaka 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2022 tarihli ve 2021/21 Esas, 2022/165 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi, kazanılmış hakkının ihlal edildiğine, vesaire ilişkindir.

Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son bendinin uygulanmadığına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi, kazanılmış hakkının ihlal edildiğine, vesaire ilişkindir.

Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son bendinin uygulanmadığına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü pazar yerinde araçta bulunan katılan ile yaya olan sanık arasında yol verme ve laf atma meselesi yüzünden çıkan kavgada, sanığın katılanı basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek, yüzde sabit iz oluşacak ve kemik kırığına sebebiyet verecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan beyanları, katılanın yaralanmasına ilişkin adlî muayene raporları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Sanığın eylemi sonucunda katılan ...'ın hem yüzde sabit ize, hem de kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanmış bulunması karşısında, birden fazla nitelikli hal (5237 sayılı TCK'nin 87/1-c ve 87/3. maddeleri) ihlalinin ancak temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma nedeni yapılabileceği, sanığın sadece en ağır sonuç olan yüzde sabit iz niteliğinde yaralama eyleminden sorumlu olacağı buna göre 5237 sayılı Kanun'un 86/1 ve 87/1-c. maddeleri uyarınca yapılan uygulamanın isabetli olduğu anlaşılmakla, tebliğnamenin 1. bendindeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

B. Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın eylemi neticesinde, katılanın yüzünde sabit izin yanında hayat fonksiyonlarını orta (3.) derecede etkileyen kemik kırığının meydana geldiği olayda, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrasınca temel cezaya hükmedilirken sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması nedeniyle aynı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son bendinin uygulama imkanının ortadan kalktığı anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 08.12.2020 tarih ve 2020/13140 Esas, 2020/18281 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilen Karşıyaka 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2016 tarihli hükmünde sanık hakkında neticeten 1 yıl 15 gün hapis cezasına hükmedildiği, bu hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi ve sanık aleyhine temyiz bulunmaması karşısında infazı gereken ceza miktarının sanık lehine 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeksizin, bozma üzerine verilen kararda sanık hakkında neticeten 3 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sanığın kazanılmış hakkının ihlal edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

D. Vesair Yönünden

D. Vesair Yönünden

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen kazanılmış hak ihlâli dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (C) paragrafında açıklanan nedenle Karşıyaka 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2022 tarihli ve 2021/21 Esas, 2022/165 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulandığı paragraftan sonra; “bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca infaz edilecek ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle 1 yıl 15 gün cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4497, Karar No: 2025/3102, Tarih: 06.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4497 E.  ,  2025/3102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1853 Esas, 2024/1029 Karar

HÜKÜM : Esastan ret; davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/102 E., 2022/72 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava konusu meblağ 567.540,00 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369. maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin “...” (İnsanın Pin Kodu), “... Relationships” (İlişkilerin Pin Kodu), “DNA Pin Code” (Kaderin Pin Kodu) isimli kitapların yayıncısı olduğunu, anılan kitapların Douglas Forbes tarafından yazıldığını, Türkiye'de ilgili kitaplar üzerindeki tüm mali haklar ile bu haklara bağlı manevi hakların müvekkiline bırakıldığını, müvekkilinin söz konusu kitaplarla alakalı olarak danışmanlık ve eğitim hizmetleri verdiğini, müvekkili ile davalı arasında “İnsanın Pin Kodu Sistemine Katılım Sözleşmesi” akdedildiğini, fakat davalının bu sözleşmenin şartlarından birini yerine getirmediği için kendisine sertifika verilmediğini, sertifika alamamasına rağmen davalının "pinkodu" ibareli markaları adına tescil ettirdiğini, bu markaların açılan davalarla hükümsüzlüğüne karar verildiğini, ayrıca davalının “insaninpinkodu.com.tr” alan adlı internet sitesini kurduğunu, davalının bu ibareyi taşıyan kullanıcı adlarıyla sosyal medya platformlarında hesaplar oluşturduğunu, söz konusu internet platformlarında davalı tarafından iletişim bilgilerine yer verilerek danışmanlık randevuları alındığını, davalının haksız kazanç elde ettiğini, sosyal medya sağlayıcıları ile iletişime geçilerek paylaşımların kaldırıldığını, davalının söz konusu eylemlerinin müvekkilinin 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (FSEK) 68. maddesinden kaynaklanan mali haklarına tecavüz oluşturduğunu, aynı zamanda haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek davalının haksız rekabet teşkil eden eylemlerinin tespitine, müvekkili lehine şimdilik 1.089,00 TL maddi, 89.189,00 TL manevi tazminata, “insaninpinkodu.com.tr”, “insanınsifresi.com.tr” isimli internet siteleri ile bu sitelerle bağlantılı sosyal medya hesaplarının kapatılmasına, verilecek hükmün ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının gerçek dışı olduğunu, müvekkili tarafından “insanin pin kodu” isimli yahut benzer isimli kitapla ilgili herhangi bir danışmanlık verilmediğini, müvekkili tarafından tescil edilen markaların hükümsüzlüğüne karar verilmedikçe müvekkili tarafından gerçekleştirilen kullanımların hukuka aykırılık teşkil etmeyeceğini, müvekkiline ait marka tescilleri ile davacıya ait kitaplar arasında herhangi bir illiyet bulunmadığını, müvekkilinin davacıdan tamamen farklı bir alanda faaliyet gösterdiğini, davacıya ait herhangi bir marka tescilinin söz konusu olmadığını, müvekkiline ait markaların fikri bir emeğin ürünü olduğunu, müvekkilinin hipnoterapi, numeroloji, regresyon ve bioenerji alanlarında uzmanlığı bulunduğunu, müvekkilinin söz konusu alanlardaki hizmetlerini “insanın şifresi” ibareli markası altında tüketicilere sunduğunu, davacının iddialarının yasal bir dayanağı bulunmadığını, davacının hak iddia ettiği “insanın pin kodu” ibaresinin numeroloji biliminden yola çıkılarak ve astroloji biliminden yararlanılarak oluşmuş bir kavram olduğunu, davacının serbest rekabet ortamını ortadan kaldırmaya çalıştığını, katılım sözleşmesinin halen yürürlükte olduğunu, sözleşme varken FSEK'in 68. maddesine dayanılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI