muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1620, Karar No: 2012/2443, Tarih: 03.04.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/1620 E.  ,  2012/2443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katılma Alacağı

... ile ... aralarındaki katılma alacağı davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ... Aile Mahkemesinden verilen 07.07.2010 gün ve 140/573 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili tarafından davalı ... aleyhine açılan katılma alacağı davasının yapılan yargılaması sonunda mahkemece davacının davasının kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesi üzerine; hükmün, kabul edilen bölümü davalı vekili, reddedilen bölümü ise davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; HUMK.nun 388/2.fıkrası (HMK.nun 297/2. m) hükmüne göre; “…Hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” Mahkemece kısa kararda; “Davanın kısmen kabulü ile dava konusu taşınmaz ile aracın yeni mal rejiminden kaynaklanan süre içinde satın alındığı anlaşıldığından evin değeri olan 275.000,00 TL'nin 1/2 payı olan 137.500,00 TL ile aracın değeri olan 10.000,00 TL'nin 1/2 payı olan 5.000,00 TL olmak üzere toplam 142.500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine” şeklinde karar verilirken, gerekçeli kararda "Davanın kısmen kabulü ile dava konusu taşınmaz ile aracın yeni mal rejiminden kaynaklanan süre içinde satın alındığı anlaşıldığından evin değeri olan 275.000,00 TL'nin 1/2 payı olan 137.500,00 TL ile aracın değeri olan 10.000,00 TL'nin 1/2 payı olan 5.000,00 TL olmak üzere toplam 142.500,00 TL'nin davalıdan alınıp davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine” denilmiştir. Görüleceği üzere; kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki bulunmaktadır. Gerekçeli kararın yazılması bakımından kısa karar esas olup, gerekçeli kararın kısa karara göre yazılması zorunludur. Kısa kararda farklı olan bölümün üzerinin çizilmiş olması da bu çelişkinin giderilmiş olduğu anlamına gelmez. UYAP üzerinden incelendiğinde kısa karardaki bu kısmın halen var olduğu görülmektedir.

Anayasanın 141. maddesinin koymuş olduğu duruşmaların aleniyeti kuralı ve 6100 sayılı HMK.nun 294 ve 295. (HUMK.nun 382.m) maddeleri gereği kararların alenen tefhimi icap eder. Kısa kararla gerekçeli kararın ayrı nitelikte ve çelişik bulunması bu aleniyet kuralına aykırı düşer ve mahkemelere olan güveni sarsar. (HUMK.m. 388 ve 389, HMK.m. 297). Tebliğ edilen ilamın tefhim olunan kısa karara uygun bulunması aynı zamanda kamu düzeniyle ilgilidir. 10.4.1992 tarih 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi, “Kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması bozma nedenidir. Yerel mahkeme bozmadan sonra önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla hakimin vicdani kanaatine göre karar verebilir” denilmiştir. Hüküm bu nedenle kanuna, tarih ve numarası belirtilen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olarak tesis edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre taraf vekillerinin esasa yönelen temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde davacıya, 2116,15 TL peşin harcın da istek halinde temyiz eden davalıya iadelerine 03.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2947, Karar No: 2019/12485, Tarih: 29.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/2947 E.  ,  2019/12485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 04.10.2007 tarihinde davalı işyerinde rehabilitasyon görevlisi antrenör sıfatı ile çalışmaya başladığını, davacının şirket ortağı ve müdürü ile görüşerek zam istediğini, tarafların arasında tartışma çıkması neticesinde şirket ortaklarının babasının tartışmaya müdahil olarak davacıya hakaret ettiğini, kolundan tutarak sürüklediğini ve bir daha gelmemesini söylediğini, işçilik haklarının ödenmesi gerektiğini ihtar ettiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının fizyoterapiste yardımcı eleman niteliğinde imza ve seans alma yetkisi olmayan beden eğitimi öğretmeni olarak çalıştığını, iş akdinin haklı ve geçerli bir neden olmaksızın davacı tarafından feshedildiğini, davacının uzun zamandır kıdem tazminatını almak sureti ile işten ayrılmak istediğini beyan ettiğini, davalı şirket yetkililerinin bu talebi kabul etmediklerini, bu nedenle davacının işyerinde huzursuzluk çıkarmaya başladığını, davacı hakkında öğrenci velisi tarafından, öğrenciye şiddete varan davranış sergilediği gerekçesi ile şikayette bulunulduğunu, aynı gün kurum müdürü tarafından savunmasının talep edildiğini, davacının tebligatı almadığını, savunma yapmaktan imtina ettiğini, bu durumun tutanak altına alındığını, aynı günün gecesinde şirket ortaklarına ve ortakların babasına hakaret ve tehditlerde bulunduğunu, aynı davranışı kurum önünde servis araçlarını bekleyen veli ve öğrencilerin önünde de sergilediğini, bu tarihten sonra işe gelmediğini, olay ile ilgili olarak savunmasının alınamadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı dava dilekçesi ile ihbar tazminatı olarak 4.619,10 TL. talep etmiş olup, bu talebini ıslah ile 5.736,98 TL.ye çıkartmıştır. Ancak davacının dava dilekçesinde istediği alacaklar toplamı ıslah ile istediği alacaklar toplamından daha fazla olduğundan, ıslah harcı yatırmamışlardır. İhbar tazminatı talebi ıslahen artırıldığına göre artırılan miktar kadar ıslah harcı yatırılması zorunludur. Islah harcı yatırılmadığına ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre bozma sonrasında ıslah yapılamadığından artık tamamlanmasının da mümkün olmamasına göre davacının ıslahına değer verilmez. Mahkemece ıslah yokmuş gibi sadece dava dilekçesindeki talepler gözetilerek karar verilmesi, bu bağlamda ihbar tazminatının 4.619,10 TL. olarak kabulü gerekirken yazılı şekilde 4.838,57 TL. olarak hüküm altına alınması hatalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5413, Karar No: 2022/7278, Tarih: 21.09.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/5413 E.  ,  2022/7278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından her iki boşanma davası ve ferileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Taraflarca karşılıklı açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda ilk derece mahkemesince kadının az, erkeğin ise ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın ferilerine karar verilmiş, karara karşı, davacı- karşı davalı erkek tarafından kadının davasının kabulü ve ferileri yönünden; davalı- karşı davacı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafakaların ve tazminatların miktarı, yargılama giderleri yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesince, gerekçede kadının az kusurlu kabul edilmesi ve erkeğin davasının kabulünün yerinde olmadığı belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında kadının davası olan karşı davanın reddine, erkeğin davası olan asıl davanın kabulüne denilmek suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılmıştır. Yine gerekçede kadın yararına hükmedilen aylık 350,00 TL yoksulluk nafakasının aylık 500,00 TL olmasına karar verildiği halde, hüküm fıkrasında hem tedbir nafakası hem de yoksulluk nafakası aylık 500,00 TL olacak şekilde hüküm kurularak, tedbir nafakasının miktarı yönünden de gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılmıştır. Gerekçe ve hüküm arasında yaratılan bu çelişkiler tek başına bozma sebebi oluşturduğundan, hükmün bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Kabule göre de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2 maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı taktirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzeltilerek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verileceği, 353/1-b-3 maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir. Bu itibarla somut olayda Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde yer alan hüküm uyarınca, bölge adliye mahkemesince istinaf edilen bütün hususlarla ilgili yeniden esas hakkında hüküm kurulması gerekirken, kanunun açık hükmüne aykırı olacak şekilde “Karşı davanın REDDİNE, Asıl davanın KABULÜNE” denilip ilk derece mahkemesinin hüküm bölümünün bir kısmının muhafaza edilerek, sadece düzeltilmesine karar verilen kısımla ilgili hüküm kurulması ve boşanmaya ilişkin taraf bilgilerini de içerecek şekilde yeniden hüküm kurulmaması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı- karşı davalı erkeğin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 21.09.2022 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/12749, Karar No: 2013/2612, Tarih: 12.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/12749 E.  ,  2013/2612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatili, hafta tatili, yıllık izin, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı şirket bünyesinde 05.07.2005-29.09.2008 tarihleri arasında muhasebeci olarak çalıştığını, müvekkilinin aylık net ücreti 900,00 TL olmasına rağmen Nisan-Temmuz aylarında 800,00 TL ödendiğini, Eylül ayı ücretinin ise ödenmediğini, çalıştığı sürece oniki günlük izin kullandırıldığını, davalı işverence hiçbir gerekçe gösterilmeksizin haksız ve kötüniyetli olarak iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini, belirterek, kıdem ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin davacı tarafından sona erdirildiğini, ofis elemanı olarak çalışmaya başlayan davacının daha sonra muhasebe yardımcısı olduğunu, ücretinin brüt 675,00 TL olduğunu, davacının 20.09.2008 tarihinde şirket yönetimine başvurarak ücretinin iyileştirilmesini istediğini, bu isteğinin kabul edilmemesi üzerine davacının şirket çalışanlarının önünde işten ayrılacağını söylediğini, 22.09.2008 tarihinden itibaren de izin almadan ve mazeret bildirmeden işe gelmediğini, 29.09.2008 tarihi itibarıyla da Sosyal Güvenlik Kurumu çıkışının yapıldığını, 2008 Eylül ayı ücretinin davacıya ulaşılamadığı için ödenemediğini, yaptığı fazla çalışmaların ücretlerinin imzalı bordrolarda gösterilmek suretiyle ödendiğini, sigortasız çalıştığı bir sürenin olmadığını, hafta tatili ve genel tatil günlerinde çalışmadığını beyan ederek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davalı işveren tarafından tutulan tutanakta imzası bulunan davalı şahitlerinin davacının işyerinden kendi isteğiyle ayrıldığına ilişkin beyanı olmadığı gerekçesiyle iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin kabulüne, hesap raporunda şahit beyanlarına göre haftalık sekizbuçuk saat fazla çalışma için hesaplanan tutardan % 30 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak fazla çalışma ücret isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı iş sözleşmesinin işveren tarafından gerekçe gösterilmeden feshedildiğini iddia etmiştir. Mahkemece tutanakta imzası olan davalı şahitlerinin davacının işyerinden kendi isteğiyle ayrıldığına dair beyanları olmadığından iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshedildiği sonucuna varılmıştır. Dinlenen davacı şahitleri davalı işyerinde çalışması olmayan ve iş sözleşmesinin feshine yönelik görgüye dayalı bilgisi olmayan kişiler olup davacıdan duyumlarını ifade etmişlerdir. Dosyada iş sözleşmesinin feshine ilişkin yazılı fesih bildirimi bulunmamaktadır. Dosya içeriğine göre davacının ücret zammı talebinin kabul edilmemesi üzerine işyerinden ayrıldığı anlaşılmaktadır. Ücret zammı yapılması yönünde işvereni bağlayan bir iş sözleşmesi veya işyeri uygulaması bulunmamaktadır. İş sözleşmesi ücret zammı talebi yerine getirilmediğinden davacı tarafından feshedildiğinden kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

3- Karara esas alınan hesap bilirkişi raporunda fazla çalışma ücreti tahakkuku olan aylar hesaplamada dışlandığı belirtilmiş ise hesap raporunda dışlanmadan hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti tahakkuk ettirilerek ödeme yapılan çalışma süresi dışlanarak hesaplama yapılmak üzere ek rapor alınarak dosyadaki tüm deliller yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7219, Karar No: 2013/9263, Tarih: 20.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/7219 E.  ,  2013/9263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

(Kartal 4.İş Mahkemesi-Kapatılan)

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre,işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütünü sevk ve idare edenlerin 18'nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Dolayısıyla bir banka şubesi ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa İş Kanunu'nun 18'nci maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir.

Somut olayda, davalı işyerinde genel müdür yardımcısı olarak çalışan davacının işveren vekili olduğu açıkça anlaşılmaktadır, bu durum karşısında davacının iş güvencesi kapsamında bulunmadığı gözönüne alınarak, davanın reddine karar verilmesi gerekirken işe iadesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Somut olayda, davalı işyerinde genel müdür yardımcısı olarak çalışan davacının işveren vekili olduğu açıkça anlaşılmaktadır, bu durum karşısında davacının iş güvencesi kapsamında bulunmadığı gözönüne alınarak, davanın reddine karar verilmesi gerekirken işe iadesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Yukarıda açıklanan sebeplerle 4857 sayılı Kanun'un 20/3 maddesi gereğince mahkemece verilen kararın bozularak ortadan kaldırılması ve dairemizce aşağıda yazılı hükmün kurulması gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Eksik alınan 5,90 TL bakiye harcın davacıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.320,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Davalı tarafça yapılan 788,40TL keşif ve tebligat giderinden ibaret masrafın davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

7-Artan gider avansı varsa ilgilisine iadesine,

8-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 20.05.2013 gününde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2567, Karar No: 2020/1278, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/2567 E.  ,  2020/1278 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/936, Karar No: 2019/408, Tarih: 09.05.2019

**Ceza Genel Kurulu         2017/936 E.  ,  2019/408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 38-120

Sanık ...'in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK'nın 109/2, 109/3-a, 109/5, 53, 63 ve 58. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 05.05.2016 tarihli ve 38-120 sayılı hükmün sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 20.03.2017 tarih ve 10027-1447 sayı ile;

"Sanığın, mağdureyi atılı suçların işlendiği metruk binaya götürmek amacıyla silah kullandığına dair bir anlatım bulunmadığı gibi sanığın cinsel saldırı eylemini gerçekleştirmek amacıyla bina içerisinde bulduğu cam parçasını mağdureye doğrultması eyleminin ise yalnızca nitelikli cinsel saldırı suçunu gerçekleştirmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 109/3-a. maddesinin tatbik edilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiş,

Daire Başkanı M. Demirdağ ile Daire Üyesi ...;