muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13840, Karar No: 2013/894, Tarih: 07.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/13840 E.  ,  2013/894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 155 ada 32 parsel sayılı 24524.84 m² ile 155 ada 38 parsel sayılı 7398.69 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, zeytinlik niteliği ile belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Hazine taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 32 parselin bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 2616.768 m2’lik bölümünün taşlık ve kayalık niteliği ile tespit dışı bırakılmasına, (B) harfi ile gösterilen 21908.072 m²’lik bölüm ile 38 parselin tamamının tesbit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 1966 yılında seri bazında orman kadastrosu yapılmış, sonuçları 28/10/1966 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosuna, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada 32 sayılı parselin (B) harfi ile gösterilen bölümü ile 38 nolu parselin orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davalı yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 07/02/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6100, Karar No: 2020/2879, Tarih: 06.07.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/6100 E.  ,  2020/2879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ISPARTA 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 26/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8065, Karar No: 2023/5999, Tarih: 05.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/8065 E.  ,  2023/5999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/15 E., 2023/67 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık ... müdafileri ve katılan Bakanlık vekilinin kurulan hükmü temyiz etmesinin ardından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen tebliğnamenin cezaevinde bulunan sanığa tebliği sırasında sanığın yazılı ifadesi ile temyiz hakkından feragat ettiğini bildirdiği tespit edilmekle, incelemenin katılan Bakanlık vekilinin temyiziyle sınırlı yapılması gerektiği belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine sanık hakkında, çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.06.2021 tarihli ve 2021/9 Esas, 2021/239 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuş, bu hükme yönelik istinaf başvurusu Sakarya Bölge Adliye Mahkemesince 01.03.2022 tarihli ve 2022/394 Esas, 2022/415 Karar sayılı kararı ile esastan reddedilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesinin 01.03.2022 tarihli ve 2022/394 Esas, 2022/415 Karar sayılı kararı Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 31.10.2022 tarihli ve 2022/10325 Esas, 2022/9713 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

3. Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.2023 tarihli ve 2023/15 Esas, 2023/67 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 62 nci maddesi uyarıca 11 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığa üst sınırdan ceza verilmesi gerektiği ve pişmanlık göstermeyen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığa üst sınırdan ceza verilmesi gerektiği ve pişmanlık göstermeyen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemesince "Tüm dosya kapsamında sanığın üzerine atılı 5237 Sayılı TCK’nın 103/1 maddesinde düzenlenen Çocuğun Cinsel İstismarı suçunun oluştuğu anlaşılmış olup dosya kapsamında mevcut tüm delillerle sabit görülmekle; TCK'nın 61. maddesi uyarınca dosya özelinde sanığın evinde yalnız olduğu suç tarihinde ve saatinde mağduru film izlemek için evine çağırıp mağdurun vücudunun çeşitli yerlerine dokunduğu, sanığın dizini mağdurun bacaklarının arasına sürttüğü, sanığın şortunu çıkarmadan cinsel organını mağdurun dizine sürttüğü, sanığın mağdurun göğüslerine dokunduğu, sanığın mağdurun tişörtünü kaldırarak mağdurun sütyenini yırttığı ve göğüslerini öptüğü, sanığın mağdura sıkı bir şekilde sarılarak ve mağdura sessiz olmasını söyleyerek mağdurun burnunu ve ağzını kapattığı, mağdurun 155'i aramaya çalıştığı sırada sanığın telefonu zorla mağdurun elinden aldığı hususları dikkate alınarak suçun işleniş biçimi, failin güttüğü amaç ve saik, meydana gelen zarar, tehlikenin ağırlığı, sanığın eylemlerinin yoğunluğu, şekli ve süresi ile suç konusunun önem ve değeri göz önüne alınarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 103/1-1.cümlesi uyarınca takdiren ve teşdiden 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına; sanığın eylemini kan hısımlığı ilişkisi içerisinde bulunduğu öz yeğenine karşı işlediği sabit görüldüğünden sanığa verilen cezanın 5237 Sayılı TCK'nın 103/3-c maddesi uyarınca yarı oranında arttırılmasına ve sanığın 13 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri değerlendirildiğinde 5237 sayılı TCK'nın 62/1. maddesine göre cezası taktiren 1/6 oranında indirilerek 11 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir." şeklinde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nev'i ve miktarı itibarıyla kanunî sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, katılan Bakanlık vekilinin temyiz talepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.2023 tarihli ve 2023/15 Esas, 2023/67 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1301, Karar No: 2016/3565, Tarih: 04.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/1301 E.  ,  2016/3565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/12/2014 tarih ve 2014/563-2014/563 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi talep eden (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden vekili, müvekkilinin yetkili hamili olduğu, keşidecisi ..., lehtarı ... olan, 14.02.2014 tanzim ve 10.12.2014 ödeme tarihli, 1.000.000,00 TL bedelli bononun vadesinde ödenmediğini, bu nedenle borçlu ... 'a ödememe protestosu çekildiğini, borçluların mal kaçırma girişiminde bulunduklarına dair duyumlar aldıklarını 825.456,21 TL’lik alacağın tehlikede olduğunu ileri sürerek, borçluların taşınır ve taşınmaz malları ile 3.kişilerdeki hak ve alacaklarının ihtiyaten haczine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, borçlulardan ... yönünden; bononun vadesinde ödenmediği, rehinle temin olunmadığı gerekçesiyle, ihtiyati haciz talebinin kabulüne diğer borçlu ... yönünden ise, borcun ipotekle teminat altına alındığı gerekçesiyle, ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, talep eden (alacaklı) vekili temyiz etmiştir.

Talep ihtiyati haciz istemine ilişkin olup, İcra İflas Kanunu'nun 45/2. ve 167. maddeleri hükümleri gereğince, rehinle temin edilmiş olsa bile alacağı çek, poliçe veya emre muharrer senede dayalı ise alacaklının bu senetlere istinaden takip yapmasına engel bir durum yoktur. Somut olayda ihtiyati haciz talebinin dayanağı emre muharrer senet olup, mahkemece borçlu ... yönünden de ihtiyati haciz talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, alacağın rehinle teminat altına alındığından söz edilerek red kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, ihtiyati haciz talep eden banka vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın ihtiyati haciz talep eden banka yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 04,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13409, Karar No: 2017/5858, Tarih: 05.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/13409 E.  ,  2017/5858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 1) CMK 223/2-e gereğince beraat

2) 6136 sayılı Kanunun 15/1, 5237sayılı. Kanunun 62/1,52/2, 52/4.maddeleri gereğince 6 ay hapis ve 400 TL apc

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasa’ya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık savunmanının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II-) Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ceza muhakemesinin asıl amacı maddi gerçeğe ulaşmaktır. Bu da usul kurallarının öngördüğü ilkeler doğrultusunda olacaktır. Bu nedenle hüküm kesinleşinceye kadar inceleme olanağı bulunan kanıtların ele alınıp değerlendirilmesi, diğer bir deyişle adaletin tam olarak gerçekleşmesi için; olaya ışık tutabilecek nitelikte tüm yasal kanıt ve belgelerin araştırılıp, elde edilen tüm delillerin, akla, mantığa, bilimsel verilere, fiziksel kurallara, herkesçe bilinen somut duruma, gündelik hayatta elde edilen karine niteliğindeki bilgilere uygun olup olmadığı belirlenerek, bu konuda varsa yanılgılar sonlandırılıp, birini diğerine üstün kılan anlatım ve/veya deliller açıklanıp, hukuki sonucun temyiz merciince denetlenebilir bir gerekçe ile yazılması gerekir.

Öte yandan, yağma olaylarında genelde tanık yoktur, bu nedenle mağdurun beyanı ve teşhisi önemlidir. Birebir olayın muhattabı olan mağdurun beyanı tutarlı ve istikrarlı ise önde ve üstün niteliktedir. Şayet bu konuda duraksama varsa ortada yenilmesi gereken bir şüphenin olduğunun düşünülmesi gerekir. Bütün isnat araçları delildir. Soyut olarak da deliller eşdeğerdedir. Bu nedenle deliller yeterince araştırılmamış veya soruşturma eksik ise bu hususlar giderilmelidir. Soruşturma evresinde toplanmamış delilleri mahkemenin toplaması gerekir. Hakimin sanık lehine ve aleyhine olan delilleri araştırıp; tam bir inanışla özgürce değerlendirerek kuşkudan arınmış bir sonuca ulaşması gerekir. Kuşkular yenilmelidir. Yani hükümde varsayıma dayalı kuşkulu kalan hususlar olmamalıdır. Maddi gerçeğin olayın bir bütünü veya parçasını temsil eden kanıtlardan ortaya çıkarılması gerekir. Bir takım varsayımlara dayanılarak karar verilmesi ceza muhakemesinin amacına kesinlikle aykırıdır. Kuşku ve çelişki yenilmeden karar verilemez. Bir suç varsa bunun failini belirleyebilmek ancak kanıtların yorumu ile olanaklıdır. Ceza mahkûmiyeti bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve bu ispat, hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa imkan vermemelidir. Yüksek ihtimal ile deliller yeterli toplanmadan bir ceza verilemez. Eylem veya eylemlerin bir suç olup olmadığının belirlenmesi için, önce sözkonusu eylemin işlenip işlenmediğinin belirlenmesi gerekir. Bu da kanıtların yorumu ile cevaplanacaktır. Hakim hangi kanıtı nasıl yorumladığını, yorum ile nasıl bir kanıya ulaştığını, kararının gerekçesinde göstermek zorundadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelirsek;

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelirsek;

Mağdur ve sanık arasında olay öncesinde herhangi bir husumet bulunmadığı gibi, tarafların birbirlerini de tanımadıkları, mağdur ...’in 22.08.2012 tarihli kolluk ifadesinde özetle; “olay günü saat; 15:00 sularında yaya olarak gezmekteyken, içerisinde 3 kişinin bulunduğu 34 UF 7685 plakalı bir aracın yanında durduğunu, şoför koltuğunda oturan ve sonradan polis merkezinde teşhis ettiği sanık ...’ın “düzgün yürü” diye laf attığını, “benim yürümem bu şekilde” diyerek karşılık vermesi üzerine, sanığın aracın kapısını açarak bir ayağı içeride olduğu halde kendisine tokat atıp tekrar araca yerleştiğini ve hemen akabinde açık olan camdan “seni sinkaf ederim, ayağını denk al” dediğini, “ayağımı denk almazsam ne olacak?” demesi üzerine araç içinden çıkardığı beyaz renkli bir bıçağı üzerine doğru tevcih ettiğini, geri çekilmesi nedeniyle vücuduna temas etmeyen bıçağın tişörtünün sağ omuz kısmını yırttığını, bu sırada “paran var mı, hemen paraları çıkart” diyen sanığa olumsuz yanıt vermesinin ardından aracı çalıştırarak, olaya hiç müdahale etmeyen tanıklar ... ve ... ile birlikte hızla yanından ayrıldığını” belirtmesine karşın, Batman Cumhuriyet Başsavcılığı’nda alınan ifadesinde; “üç kişinin araçla önünü kestiklerini, daha sonra içlerinden birinin elindeki kesici aletle saldırdığını ve tişörtünün yırtıldığını, diğer iki kişiden birinin araçtan inerek kendisine vurmak istediğini ancak etraftan bakan birileri olunca vurmaktan vazgeçip tekrar araca bindiğini, kendisinden önce para istediklerini, parasının olmadığını söyleyince “para vereceksin” denmesine rağmen kabul etmediğini, üçü de sarhoş olan şahıslardan direksiyon başında oturanın, elinde bulunan tespihini zorla çekip aldığını ve olay yerinden giderken yere fırlattığını, etraftaki bir evin balkonundan bakan bayan şahıs bağırmasa idi belki daha kötü bir şey yapacaklarını tahmin ettiğini” söylediği; 27.06.2013 günlü duruşmada ise; “yanında bir aracın durduğunu, ancak okuma yazması olmadığından plakasını alamadığını, sanık ...’ın kendisine ‘dur” demesi üzerine durduğunu, tişörtünü çektiği ve bu şekilde tişörtünün yırtıldığını, elinde bulunan tespihine bakmak isteyince verdiğini ve daha sonra geri aldığını, sanığın kendisine tokat atmadığını ve elinde bıçak da görmediğini, hazırlık aşamasında sinirli olduğu için ve askerlik psikolojisinden dolayı farklı ifade verdiğini” söyleyerek farklı bir ifadeye yer verdiği,

Sanık ...’ın kollukta; “...hızlı gittiği için el hareketi yapan mağdurun yanına gidip aracın penceresinden içeri doğru çekerek bir tokat attığını, o sırada mağdurun elinde gördüğü tespihi alıp baktıktan sonra kimden aldığını sorduğunu, ‘Zibi’ adıyla anılan şahıstan aldığını, onun yeğeni olduğunu söylemesi üzerine de kendisinden özür dileyerek tespihini geri verdiğini ve araçla olay yerinden ayrıldıklarını” beyan ettiği, karar oturumunda ise; “...elbisesinden tutarak kendine doğru çektiği mağdura, ‘neden el kaldırıyorsun?’ diye sorduğu ve bu hususta bir müddet tartıştıkları, ortamın yumuşaması üzerine elindeki tespihi görüp, bunu kendisinin ‘Zibi’ ye vermiş olduğunu söylediği ve ardından tespihi geri verdiği, mağdura bıçak çekmediği gibi tokat da atmadığı” yönünde savunma yaptığının anlaşılması karşısında;

Mağdurun aşamalarda değişerek gelişen, birbiri içerisinde bir ölçüde kendi kendine çelişen beyanları arasında açık aykırılıklar giderilip, olay yerine gelen sanığa bir evin balkonundan bakıp, olaya müdahale eden kadının açık kimlik bilgileri saptanıp gerektiğinde mahkeme huzurunda andlı beyanı da alındıktan sonra, sonucuna göre delillerin takdiri gerektiği düşünülmeden eksik soruşturmayla yetinilip, sanığın savunmasına ise hangi nedenlerle üstünlük tanındığı denetime olanak verecek şekilde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan yargılamaya devamla yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18277, Karar No: 2014/2574, Tarih: 18.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/18277 E.  ,  2014/2574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Lüleburgaz 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2013

NUMARASI : 2012/254-2013/286

Davacı S. S.. vekili Avukat M. S.. tarafından, davalı M. A.. vd. aleyhine 25/05/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı M.. A.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı M.. A.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Gazetesi'nin 12-15 Eylül 2006 tarihleri arasında yayınlanan sayılarında isimsiz olarak yayınlanan "yalanlarla yürümez" başlıklı yazılarda davacının kamuoyunda küçük düşürülmeye çalışıldığını kullanılan ifadelerin kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olduğunu iddia ederek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı, yayınların davacı ile hiçbir alakası olmadığını, yazıların eleştiri amaçlı yazıldığını ve davacının gazetesinde yayınlanan yazılara cevap mahiyetinde olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, yayının içerik olarak davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi 10. maddesi bakımından Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi yerleşik içtihatlarıyla oluşturulan ilkelerden biri de ifade özgürlüğüne ilişkindir. Buna göre; ifade özgürlüğü, demokratik bir toplumun esaslı temellerinden birini ve toplumun ilerlemesi ve herbir bireyin gelişimi için temel koşullardan birini oluşturur. İfade özgürlüğü sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız görülen veya ilgilenmeye değmez bulunan "haber" ve "düşünceler" için değil, aynı zamanda aleyhte olan, çarpıcı gelen ve rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Sözleşmenin 10. maddesinde belirtildiği üzere bu özgürlüğün istisnaları vardır; ancak bu istisnalar dar yorumlanmalı ve bir kısıtlama ihtiyacının bulunduğu inandırıcı bir şekilde ortaya konmalıdır (Prof.Dr.Osman Doğru-Dr.Atilla Nalbant; İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi Açıklama ve Önemli Kararlar, Cilt:2, s.36S, Nilsen ve Johnsen [BD] 43).

İfade özgürlüğü ayrıca herkesin, demokratik bir toplumun özünde yer alan görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahip olması anlamına gelmektedir.

İfade özgürlüğü ayrıca herkesin, demokratik bir toplumun özünde yer alan görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahip olması anlamına gelmektedir.

Gerek Dairemizin, gerekse Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin istikrar kazanmış uygulamaları ve haber içeriği incelendiğinde, davalı yanın davacının sahibi olduğu "...." adlı gazetede yayınlanan "İşbirliği ve Misyon Üzerine Denemeler" adlı yazı dizisine cevap mahiyetinde davaya konu yazıları yazdığı ve içerik olarak eleştiri sınırlarında kaldığı, ifade ve basın hürriyetine aykırı bir durum olmadığı anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler ve yazının tümü itibari ile eleştiri sınırları içinde kaldığı, davacının kişilik haklarına yönelik bir saldırı bulunmadığı gözetilerek istemin tümden reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.