muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14067, Karar No: 2016/11204, Tarih: 03.05.2016

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller,tanık beyanları,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde; 10. İş Mahkemesi'nin 2008/677 esas sayılı dosyası ile davacının davalı... hakkında işçilik alacaklarının tahsili yönünde dava açtığı, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacaklarının kabulüne, ..'ten kaynaklanan diğer hakların reddine karar verildiği, huzurdaki davada fazla mesai ve bayram - genel tatil alacaklarının talep edildiği, 10. İş Mahkemesi'nin 2008/677 esas ve 2009/291 karar sayılı kararının Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 2009/35208 esas ve 2012/996 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının davalı işyerinde 21.07.2004 - 10.04.2007 tarihleri arasında ve aylık net 1.250,00-TL ücretle çalıştığının kabul edildiği anlaşıldığı,davacının davalı işyerinde çalışma şekli ve süresini gösteren puantaj kaydı vesair yazılı belgeler ibraz edilmemiş olup, tanıkların beyanlarının değerlendirilmesi gerektiği, dinlenen tanıkların beyanlarına göre davalı işyerinde haftalık 45 saati aşan 7,5 saat fazla çalışma yapıldığı (her ne kadar bilirkişi raporunda günlük 12 saatten 1 saat ara dinlenmesi tenzil edilmişse de günlük 10 saati aşan fazla çalışmalarda 1,5 saat ara dinlenmesi tenzili zorunlu olmakla ve mahkememizce bu doğrultuda resen yapılan hesaplama ile), dini ve resmi bayramlarda çalışıldığı ancak ücretinin ödendiğine dair yazılı bir belgenin ibraz edilemediği anlaşılmakla mahkememizce resen hesaplanan 9.360,71-TL fazla mesai ücretinden takdiren %30 hakkaniyet indirimi yapılmak sureti ile fazla mesai talebi ve bayram - genel tatil alacağı talebinin kısmen kabulüne karar vermek gerektiği,davacı tarafça birleşen dosya davalısının da işbu hak ve alacaklardan diğer davalı ile birlikte sorumlu olduğu belirtilmek sureti ile alacakların davalılardan birlikte tahsili talep edilmişse de dosya kapsamına göre davalı...'ne ait işyerinde birleşen dosya davalısı ....ti.'nin faaliyette bulunmaya başladığı, her ne kadar icra hukuk mahkemesinde istihkak iddiasının reddine karar verilmişse de 4857 Sayılı Yasa'nın 6. maddesi'nde öngörülen işyeri devrinin olayda gerçekleşmediği, kaldı ki işyeri devri olsa dahi bu maddeye göre işyeri veya işyerinin bir bölümü hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçeceği belirtilmekle ve işyeri devri olduğu belirtilen tarihte davacının iş akdinin feshedilmiş olduğu ve işyerinde çalışmadığı bu haliyle ortada mevcut bir iş sözleşmesinin bulunmadığı anlaşılmakla birleşen dosya davalısı ...dine, diğer davalı hakkında davanın kısmen kabulüne karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır....kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır....kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde ..Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta dosyanın dairemizce geri çevirme kararı sonucu 1.İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2010/228 Esas ve 2011/1466 Karar sayılı ve ..2.İcra Müdürlüğü 'nün 2009/41245 Esas sayılı dosya asılları mahkeme dosyası içerisine alınmak suretiyle gönderilmiş olup,söz konusu icra dosyasının incelenmesinde davacının 10.İş Mahkemesi'nin 2008/677 Esas ve 2009/291 Karar sayılı ilamını takibe koyduğu,icra takibinin borçlusunun... şirketi olduğu,borçlunun adresine gidildiğinde iş yerinde diğer davalı ... ..şirketinin faaliyet gösterdiği,işe başlama tarihinin 31.07.2008 tarihi olduğu ve şirket yetkilisi ...'un iş yerini devraldığını beyan ettiği ve icra dairesine gelerek icra takibinde borcu ödeme taahhüdünde bulunduğu görülmektedir.

1.İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2010/228 Esas ve 2011/1466 Karar sayılı gerekçeli kararda ...'nin açmış olduğu istihkak davasında şirket yetkilisi ...un haciz sırasında işyerini... devir aldığını beyan etmesi,her iki firmanın tescilli merkez adreslerinin . .. olarak belirtildiği ve aynı adreste şube açan her iki firma arasında iş yeri devri ilişkisinin olduğu tespit edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde iş akdinin fesih tarihinin 10.04.2007 tarihi olup, işyerinin devir tarihinin 31.07.2008 tarihi olduğu ve Yargıtay ilke kararı ve yasal düzenlenmeler doğrultusunda devralan davalı şirketin devreden davalı şirket ile birlikte iş akdinin fesih tarihinden itibaren işçilik alacaklarından dolayı iki yıl süre ile sorumlu olduğu kabul edilmelidir.

Mahkemece İcra Mahkemesi dosyaları ile de sabit olduğu üzere davalı şirketler arasında iş yeri devri ilişkisi kabul edilerek, davalı ... Pazarlama San ve Tic.Ltd.Şti'nin işyeri devri nedeniyle işçilik konu alacaklardan sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bu davalı açısından davanın husumetten reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16549, Karar No: 2010/18180, Tarih: 09.11.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/16549 E.  ,  2010/18180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

05.11.2007 olan olay günü, durakta beklemekte olan yakınanlar ... ve ...'ı zorla 25-30 metre ilerdeki boş arsaya götürerek yağma suçunu işleyen sanıklar hakkında, atılı suçun yanı sıra özgürlüğü kısıtlama eylemiyle ilgili zamanaşımı içerisinde yerinde işlem yapılması olanaklı görülmüş,

Yakınanlar ... ve ...’le ilgili 09.11.2007 olan suç tarihinin, karar başlığında yazılmaması, yerinde giderilebilmesi olanaklı görülmüş,

Sanık ...’ye 22.10.2008 tarihli oturumda nüfus kaydının okunduğu ve Uyap Mernis kayıtlarından temin edinilen nüfus kaydı ile sanığın bildirdiği ve ayrıca adli sicil kaydındaki bilgilerin uyumlu olduğunun anlaşılması; sanık ...’nin birleşen 2007/428-246 esas sayılı dosyalarda usulüne uygun savunmasının alınmış olması karşısında; tebliğnamenin 2 ve 3. paragrafındaki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ...,...,..

./..

-2-

savunmalarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün kısmen tebliğname gibi ONANMASINA, 09/11/2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8763, Karar No: 2021/12136, Tarih: 27.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8763 E.  ,  2021/12136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Soma Sulh Hukuk ve Kocaeli 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kısıtlı ..., Soma Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.04.2009 tarih ve 2009/76 esas, 2009/275 karar sayılı ilamı ile TMK’nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Kısıtlının kaldığı kurum müdürlüğü, 22.07.2019 tarihli dilekçesi ile vasilik süresinin uzatılmasını ve kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesini talep etmiştir.

Soma Sulh Hukuk Mahkemesince, 10.10.2019 tarihli ek karar ile vasinin görev süresinin uzatılmasına, kısıtlının Kocaeli Bakım, Rehabilitasyon ve Aile Danışmanlığı Merkezine yerleştirilmesi için izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Kocaeli 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının mernis adresinin “K...... Soma/Manisa” olduğundan bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Soma Sulh Hukuk Mahkemesi'nce TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibi ile Soma Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Soma Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 27/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35633, Karar No: 2015/1888, Tarih: 02.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/35633 E.  ,  2015/1888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

AVUKAT İ...

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Davacı ile davalı arasındaki dava hakkında .... İş Mahkemesinden verilen 14.03.2013 tarihli ve ... karar sayılı kararın davalı avukatınca temyizi üzerine Dairemizce 04.10.2013 tarihli ve ... karar sayılı ilamı ile hükmün ONANMASINA karar verilmiş, davalı vekili kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması isteğinde bulunmuştur.

Maddi hatanın giderilmesi isteğini içeren dilekçe ve ekleri incelendi.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.02.1988 gün ve ...9 sayılı kararında belirtildiği üzere Yargıtay'ca temyiz incelemesinin yapıldığı sırada dosyada bulunan bir belgenin gözden kaçırılması, maddi hata sebebi olarak açıklanmıştır. Ayrıca belirtmek gerekir ki, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 gün ve... ve 09.05.1960 gün ve ..kararlarında açıklandığı üzere Yargıtay’ca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtay’ın hatalı bozma kararından dönülmesi mümkündür.

Davacının Romanya ülkesine çalışmak üzere işe alındığı ve yurt dışı giriş çıkış kayıtlarına göre Türkiye'de olduğu sürelerin de çalışma süresinden sayıldığı, ancak Türkiye'de geçen dönem yönünden araştırma yapılmadığı anlaşıldığından Dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararın maddi hataya dayanması sebebiyle ortadan kaldırılmasına karar verildi.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili, eksik ve hiç ödenmeyen ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

./..

-2-

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının hizmet süresi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının hizmet süresi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı işçi ile davalı işveren arasında düzenlenen iş sözleşmesinde işyerinin, “İşverenin Romanya Devleti sınırları içerisinde kurulmuş olan veya ileride kurulacak muhtelif şantiyeleri ile bu şantiyelerin ek, eklenti ve tüm teferruatı bu sözleşme kapsamında işyeri olarak değerlendirilecektir.” şeklinde tanımlandığı ve davacının bu kapsamda davalı işveren işyerinde çalışmaya başladığı anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, iş sözleşmesinin imzalandığı tarihle uyumlu olarak davacının yurt dışına çıkış tarihi işe başlama tarihi ve en son yurda giriş tarihi de işten ayrılma tarihi olarak kabul edilmiş ve bu iki tarih arasındaki dönemde kesintisiz çalışma yapılmış gibi hesaplama yapılmıştır. Dosyadaki davacıya ait yurt dışı giriş çıkış kayıtlarının incelmesinde; ilk tarih ve son tarih arasında giriş çıkışlar olduğu, bazı giriş çıkışlarda Türkiye'de kalınan sürenin uzun olduğu görülmüş olup; mahkemece davacının Türkiye'de olduğu dönemlerde davalıya ait bir işyerinde çalışıp çalışmadığı, çalışmamış ise bu dönemde işverence ücretinin ödenmeye devam edilip edilmediği hususları yeterince aydınlatılmamıştır. Giriş çıkış kayıtlarına göre Türkiye'de olunan dönemler yönünden; davacının, davalının Türkiye'deki başka bir işyerinde çalışıp çalışmadığı belirlenmeli, çalışmanın tespiti halinde şimdiki gibi karar verilmeli, çalışmamış ise bu sürede ücretinin ödenip ödenmediği hususları araştırılmalı; bu dönemlerde ücretin ödendiğinin anlaşılması halinde ücretli izinde kabul edilmeli, ücretin ödenmediğinin anlaşılması halinde ise Türkiye'de olunan dönemler hizmet süresinden dışlanmalıdır. Eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.