muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/5222, Karar No: 2007/4924, Tarih: 04.12.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/5222 E.  ,  2007/4924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanıklar ... ve ... haklarında açılan davanın iddianame ile dava açılıp açılmamasının takdiri için dosyanın C.Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde C.Savcısı tarafından temyiz edildiğinden, dosya Yargıtay C.Başsavcılığı tarafından, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

5271 sayılı CMK’nun 223/8.maddesine göre “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir.” hükmü karşısında mahkemece verilen karar niteliği gereği durma kararı olup, anılan madde uyarınca itiraza tabi bulunduğundan, CMK’nun 267-271.maddeleri uyarınca itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE, 4.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7366, Karar No: 2019/3644, Tarih: 24.04.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/7366 E.  ,  2019/3644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kira bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile aralarında 24.04.1996 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğunu, 24.04.2015 tarihinden itibaren başlayan kira döneminde yakıt hariç belirlenen aylık 557TL kira bedelini davalının ödemeye yanaşmadığını belirterek 24.04.2015 tarihinden itibaren kira bedelinin aylık 557TL olarak tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, halen ödenen 266.46TL kira bedelinin rayice uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 24.04.2015- 24.04.2016 kira dönemi için aylık kira bedelinin ( yakıt hariç) 292,06TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; Hükme esas alınan 24.04.1996 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli sözleşme konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin hususi şartlarının 10. maddesinde “kira müddeti dolduktan sonra yeni dönem için kira bedeli Bağkur Genel Müdürlüğünce belirlenecek komisyon marifetiyle yılda bir defa DİE tüfe endeksindeki artış oranından az olmamak üzere rayiç ve emsale göre yükseltilir. Kiracı bu şekilde belirlenecek kira bedelini kabul edecek buna göre tespit edilecek kira bedelini ödeyecektir. Artışa esas alınacak kira bedeli artışın geçerli olacağı kira döneminden bir önceki kira dönemine ait kira bedelidir” hükmüne yer verilmiştir. Davacı iş bu davada aylık kira bedelinin 24.04.2015 tarihinden itibaren 557TL olarak belirlenmesini istemiş, Mahkemece, yeniden kiralama halinde elde edilebilecek kira bedeli tespit edilerek hak ve nesafet kurallarına göre, davaya konu döneme ilişkin kira bedeli aylık 292.06 TL olarak belirlenmiştir. 5502 Sayılı Sosyal Güvenlik Kanun'un 35. maddesinin son fıkrasında Kurumun sahibi bulunduğu taşınmazların kira artış oranlarının, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca her yıl belirlenen yeniden değerleme oranından az olmamak üzere rayiç değerle belirleneceği düzenlemesi bulunmakta olup hükmün gerekçesinde kira bedelinin hak ve nesafet kuralları gözetilerek belirlendiğinin yazılması doğru değil ise de; sonucu itibariyle hükümde aylık kira bedeli, yeniden değerleme oranı uygulanmak suretiyle belirlenmiş olduğundan, hükmün gerekçesinin düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün gerekçesinde yer alan " ...Dava konusu işyerinin yeniden kiralanması halinde getirebileceği kira parası, benzer nitelikteki taşınmazın kira sözleşmeleri incelenerek dava konusu yer ile karşılaştırılarak kira parasına etki eden hususlar üzerinde durulmak suretiyle yeniden kiralama halinde elde edilebilecek kira bedeli belirlenmiştir. Bu kira parası dikkate alınmak suretiyle hak ve nesafet kurallarına göre ... " ifadesinin çıkartılarak, yerine " 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca her yıl belirlenen yeniden değerleme oranı uygulanmak suretiyle kira bedelinin 292.06TL olarak belirlenmesine..." ifadesinin yazılması suretiyle hükmün gerekçesinin düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 24.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5026, Karar No: 2014/6742, Tarih: 22.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/5026 E.  ,  2014/6742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KEMALİYE KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2008/261-2013/89

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, Ç.. Köyü çalışma alanında bulunan, 106 ada 317 parsel sayılı 57.438,16 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar F.. K.. ve müşterekleri adlarına tespit edilmiştir. Davacı A.. T.. tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında Hazine taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak davaya katılmış, davacı A.. T.. ise davasından ferağat etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın A.. T.. yönünden reddine, Hazine yönünden kabulüne ve çekişme konusu 106 ada 317 parsel sayılı taşınmazın hali arazi vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar F.. K.. ve A.. K.. tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki ve hali arazi vasfındaki yerlerden olduğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; mahallinde yapılan keşif sırasında bilgisine başvurulan yerel bilirkişi ve davalı tanıkları çekişme konusu taşınmazın davalılar tarafından kullanıldığını bildirirken, davacı tanıkları taşınmazın aleyhindeki hükmü temyiz etmeyen davacı A.. T..'ın dedesinin yerleri olup, kimse tarafından kullanılmadığını beyan etmişlerdir. Ancak, beyanlar soyut içerikli olduğu gibi; aralarındaki çelişki giderilmeksizin ve de taşınmazın önceki niteliğinin belirlenmesi ve yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin denetlenebilmesi için yöreye ait hava fotoğrafları getirtilerek inceleme yapılmayıp, tespite aykırı sonuca ulaşıldığı halde tespit bilirkişileri dinlenmeksizin karar verilmesi sebebiyle yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. O halde doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle; tespit tarihi olan 2007 yılından geriye doğru 15, 20 ve 25 yıl öncesine ve iktisap evresine ilişkin üç ayrı tarihte çekilmiş steoroskopik hava fotoğrafları ve temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları ile çekişme konusu taşınmazın tüm komşu parsel tutanakları dayanak belgeleri ile birlikte getirilip dosya keşfe hazır hale getirilmelidir. Bundan sonra mahallinde harita, jeodezi ya da fotogrametri uzmanı fen bilirkişi, önceki bilirkişiler dışında üç kişilik ziraatçi

bilirkişi kurulu, üç kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıklarının katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından çekişmeli taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmazın tamamının ya da bir kısmının ilk kez hangi tarihte kullanılmaya başlandığı, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, kim ya da kimler tarafından ne şekilde kullanıla geldiği, önceden var olan zilyetliğin terkedilip terkedilmediği, zilyetlik terkedilmişse hangi tarihte ve ne sebeple terkedildiği hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanlar arasında çelişki doğduğunda yüzleştirme yapılarak çelişkinin giderilmesine çalışılmalı, komşu taşınmazın varsa dayanak belgeleri ile denetlenmeli, tespite aykırı sonuca ulaşılması halinde tespit bilirkişileri dinlenmeli, komşu taşınmazlarla mukayeseli mahkeme gözlemi tutanağa geçirilmeli; ziraatçi bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın öncesinin ve hali hazır durumunun ne olduğu, fiilen tarım arazisi niteliğinde olup olmadığı, tarım arazisi ise ne zamandan beri bu nitelikte kullanıldığı, taşınmazın doğal ya da yapay sınırlar ihtiva edip etmediği, taşınmazın tamamının mı yoksa bir kısmının mı taşlık, kayalık olduğu, bir kısmı taşlık kayalıksa hangi bölümlerinin bu nitelikte olduğu, taşınmaz içerisinde insan eliyle toplanmış taş öbeklerinin olup olmadığı, var ise hangi tarihte toplandığı, taşınmazın toprak yapısı, eğimi ve bitki örtüsü komşu taşınmazlarla mukayese edilmek suretiyle değerlendirilerek bilimsel verilerle desteklenmiş, denetime elverişli rapor istenmeli, çekişmeli taşınmazın farklı yön ve açılardan fotoğrafları çektirilerek, çekişmeli taşınmazın sınırları işaretlenmeli; uzman fen bilirkişisinden keşfi izlemeye elverişli harita ve rapor düzenlemesi ve getirtilen hava fotoğraflarını steoroskop aleti ile inceleyerek fotoğraflardaki niteliğinin ne olduğu, hususunda ayrıntılı rapor vermesi istenmeli, temin edilebilen uydu fotoğraflarındaki durumu değerlendirilmeli ve bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Açıklanan şekilde inceleme ve araştırma yapılmadan, eksik incelemeyle hüküm tesisi isabetsiz olup davalı Fahri Kaya ve Ali Kaya'nın temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalılara iadesine, 22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1612, Karar No: 2010/8587, Tarih: 07.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/1612 E.  ,  2010/8587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece 03.05.2010 tarihinde incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin:2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibariyle münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6052, Karar No: 2023/543, Tarih: 25.01.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/6052 E.  ,  2023/543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmünün eleştirilerek istinaf başvurularının esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hakları ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2020 tarihli ve 2020/242 Esas, 2020/141 Karar sayılı kararı ile Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/241 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/241 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

B. Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2020 tarihli ve 2020/241 Esas, 2020/308 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 10 yıl 5 ay hapis ve 20.820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 08.02.2021 tarihli ve 2021/98 Esas, 2021/333 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm eleştirilerek, hükme yönelik Cumhuriyet savcısının, sanığın ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli ve somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli ve somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

12.02.2020 günü saat 23.40 sıralarında sanığın ikametinde meydana gelen yangının söndürülmesi sonrasında sanığa ulaşıldığı, olay yerine gelen sanığın üst yoklamasında daralı 4,7 gram ve 1,2 gram esrar ile 1 adet uyuşturucu madde içiminde kullanılan payp ele geçirildiği, sanığın kullandığı ... plakalı araçta yapılan aramada, far açma kapama düğmelerinin bulunduğu bölüme zulalanmış bir şekilde küçük boyda 2 adet tüp cam şişenin içerisinde 7 adet uyuşturucu hap, 6 adet naylon poşet içerisinde daralı 8,7 gram metamfetamin ve aracın arka koltuk paspası üzerinde 1 adet uyuşturucu madde kullanma aparatı ele geçirildiği, kriminal uzmanlık raporuna göre; ele geçen maddelerin MDMA, 5F-MDMB-PICA, JWH-018 ve metamfetamin maddesi olduğunun belirlendiği,

04.03.2020 tarihinde saat:14:30 sıralarında sanığın kullandığı ön plakası bulunmayan ...... plakalı aracın durdurulduğu, sanığın araçtan ineceği sırada sağ elinde bulunan siyah renkli sigara paketini araçtan ileriye doğru attığı, incelendiğinde içerisinde 7 adet şeffaf poşet, 1 adet alüminyum folyo ve 1 adet beyaz kağıt içerisinde olmak üzere toplam 9 paket halinde daralı 17,46 gram metamfetamin ve 1 adet beyaz kağıt içerisinde daralı 0,6 gram sentetik kannabinoid ile sanığın üzerinde 900 TL para ele geçirildiği,

Her iki olayda, sanığın maddelerin kendisine ait olduğuna dair ikrarı, sanıkta ele geçen maddelerin satışa hazır vaziyette şeffaf kilitli poşetler içinde bulunması ve ele geçen şeffaf poşetlerin sayısı, birleşen . iddianamedeki olayda anlatıldığı şekliyle araba far açma kapama düğmelerinin bulunduğu bölüme zulalanmış vaziyette bulunan uyuşturucuların ele geçirilme şekli hususları nazara alındığında, sanığın uyuşturucu maddeleri ticaret kastıyla bulundurduğu ve satışa arz ettiği, sanığın her iki eylemi arasındaki zaman aralığı, birinci eyleme ilişkin iddianame düzenlenmeden ikinci eylemi gerçekleştirmesi nedenleriyle sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında kaldığı, sanıkta ele geçen 0,60 gr bonzai maddesini ticari amaçla bulundurduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığı, gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, sanık hakkındaki hükmün "suç tarihinin eksik belirtilmesi" hususu yönünden eleştirilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, sanık hakkındaki hükmün "suç tarihinin eksik belirtilmesi" hususu yönünden eleştirilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Hak yoksunluklarına ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanunla yapılan değişikliklerin, infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun sübutuna ve vasfına, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun bulunarak, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 08.02.2021 tarihli ve 2021/98 Esas, 2021/333 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7197, Karar No: 2019/1428, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/7197 E.  ,  2019/1428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1244, Karar No: 2019/6448, Tarih: 10.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1244 E.  ,  2019/6448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13 HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 15/05/2017 tarih ve 2016/227 E. - 2017/490 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 20/12/2017 tarih ve 2017/763 E. - 2017/844 K. sayılı kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 08.10.2019 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin başarılı çalışmalarıyla çevresinde üne kavuşmuş ciddi bir portföyü olan fizyoterapist olduğunu, 2008 yılı Aralık ayında davalı ile yaptığı sözleşme çerçevesinde kendi rehabilitasyon merkezini kapatarak tüm müşteri portföyü ile davalıya %50 oranında ortak olduğunu, aynı zamanda müvekkilinin kurulacak şirkette sigortalı olarak ücret alacağı hususunda da anlaşmış olduklarını, müvekkilinin sözleşmeyle birlikte çalışmaya başladığını ancak şirket kuruluşunun bahanelerle sürekli ertelendiğini, ortaklık haklarının verilmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydı ile şimdilik 5.000.-TL'nin faiziyle birlikte tahsili ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, taraflar arasında ticaret siciline tescili gerçekleşmiş resmi bir ortaklık ilişkisi bulunmadığı, davacının talebine konu alacak kalemlerinin yasal pay sahibi gözüken kişi tarafından talep edilebileceği, gizli ortak olduğu iddiasıyla talepte bulunulamayacağı, resmi ortaklık iddiasının ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.