muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3918, Karar No: 2023/3699, Tarih: 07.11.2023

2.Davalı vekili kötüniyet tazminatına hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; 23.06.2016 - 25.06.2016 tarihleri arasında numune durakların incelenmesi için yapılan görevlendirme ile numune durakların incelendiği, ancak kontrol edilen numune durakların 'renkleriyle' numune olarak kontrol edilip edilmediğinin sabit olmadığı, numune demekle durakların renk seçimlerinin de yapıldığının kabulünün gerektiği, davacının davalı idareye vermiş olduğu 16.08.2016 tarihli dilekçede durakların teslimi için ek süre istediği, dilekçesinde ülkemizde yaşanan darbe girişimi nedeniyle olağanüstü hal uygulaması gümrük sorunlar vs. gibi sebeplerle 90 günlük ek süre talep edildiği, bu dilekçeden de anlaşılacağı üzere davacının ek süre talep ederken sebepler arasında ral kodundan hiç bahsedilmediği, işin ilk teslimatının 13.07.2016 tarihinde yapılması gerektiği ancak yapılmadığı, davalı idarenin ise 19.08.2016 tarih ve 17183 sayılı yazı ile 1. teslimatın zamanında yapılmadığı, bu nedenle sözleşmenin 34.1 ve 2. maddeleri gereğince gecikilen her gün için binde 5 oranında ceza uygulanacağını davacının sözleşmede tebligat adresi olarak bildirdiği adrese tebliğ ettiği, 2. ve 3. teslimatların da zamanında yapılmaması nedeniyle yine benzer mahiyette yazılar yazıldığı, davacının gecikmenin davalının kusurundan kaynaklandığını ispatlayamadığı, metalürji mühendisince düzenlenen raporda da, numune onayı alınmadan seri üretim aşamasına geçilmeyeceğinin belirtildiği, yeni heyetten alınacak raporun da artık usul ekonomisi nazara alındığında dosyaya yenilik katmayacağı, dava konusu takipte davacının kötü niyetli olduğu dosya kapsamı itibariyle sabit olmadığından koşulları oluşmayan kötü niyet tazminatı talebinin reddine dair kararın da yerinde olduğu gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde belirtilen nedenlerle kararı temyiz etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde belirtilen nedenlerle kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş bedelinden kesilen gecikme cezasının haksız olduğu gerekçesiyle başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 470 vd maddeleri, ihale mevzuatı.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş bedelinden kesilen gecikme cezasının haksız olduğu gerekçesiyle başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 470 vd maddeleri, ihale mevzuatı.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin 2022/766 Esas, 2022/691 Karar ve 12.05.2022 tarihli kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca

ONANMASINA,

17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan karşılıklı alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan taraflara verilmesine,

Aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karann bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7721, Karar No: 2015/9166, Tarih: 14.09.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/7721 E.  ,  2015/9166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KDZ.EREĞLİ 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/10/2014

NUMARASI : 2014/561-2014/973

Taraflar arasında görülen davada KDZ.Ereğli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 31/10/2014 tarih ve 2014/561-2014/973 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının sahibi bulunduğu şirketi 04.08.2003 tarihinde devrettiğini, aralarındaki sözleşmeye göre devir öncesi borçlardan davalının sorumlu olacağını, devirden önceki tarihte iş akdine son verilen A.A.'nın İş Mahkemesinde ücret, fazla mesai, izin, kıdem tazminatı talebinde bulunduğunu, hükmedilen bedelin ödendiğini ileri sürerek, 4.830,00 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı şirketteki 20 adet hissesini şirketin şu andaki temsilcisi V. G.'e devrettiğini, 29.09.2003 tarihli noter devir sözleşmesinde devir öncesi borçlardan sorumlu olacağına dair kayıt bulunmadığını, limited şirket ortaklarının şahsi sorumluluğu olmadığını, ancak taahhüt ettikleri sermaye miktarı kadar sorumlu bulunduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya göre, davalının sahibi bulunduğu şirket hisselerini, davacı şirket temsilcisi V.G.'e devrettiği, taraflar arasında sabit olan sözleşme gereğince, davalının şirketin devir öncesi borçlarından dolayı sorumlu olacağını kabul ettiği, devirden önceki tarihte iş aktine son verilen A. A.'ya İş Mahkemesi kararı uyarınca şirket tarafından yapılan ödemeden davalının sözleşme gereğince sorumlu olacağı gerekçesiyle 4.830,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 247,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4146, Karar No: 2024/4856, Tarih: 01.07.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/4146 E.  ,  2024/4856 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

D U R U Ş M A V E T A H L İ Y E

T A L E P L İ

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/152 E., 2023/345 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk ... müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.11.2022 tarihli ve 2022/252 Esas, 2022/487 Karar sayılı kararı ile;

a.Suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-e, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 17 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b.Suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-e, 29/1, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.02.2023 tarihli ve 2023/152 Esas, 2023/345 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk ... ve...müdafileri ile katılan vekilinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 303/1-f maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 31/3-son maddesi uyarınca verilebilecek hapis cezası 12 yıldan fazla olamayacağından ve bu cezaya aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca indirim yapılarak düzeltilmesi suretiyle suça sürüklenen çocuk ...'nın neticeten 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığına, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin derecesine, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçun sabit olmadığına, meşru savunma, sınırın aşılması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığına, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin derecesine, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçun sabit olmadığına, meşru savunma, sınırın aşılması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Dosya içeriğine göre; maktul ... ve suça sürüklenen çocukların lise öğrencisi oldukları, olay günü maktul ...'ın okulda, sınıf camından yarısına kadar su dolu pet şişesini aşağıya attığı, su şişesinin suça sürüklenen çocuk ...'nın yakınına düşmesi neticesinde ikili arasındaki sözlü tartışma meydana geldiği, maktul ...'ın okul dışından arkadaşı ...a haber verdiği, daha sonra tartışmanın okul çıkışında da devam ettiği, tarafların sözlü olarak burada da birbirleri ile tartıştıkları, maktulün suça sürüklenen çocuk ...'ya ''çakal, senin ağzını burnunu kırarım''' dediği ve tanık beyanlarına göre kavga etmek amacıyla parka çağırdığı, orada bulunan servis şoförü ve beraberinde bulunan kimliği tespit edilemeyen kişiler tarafından tartışmanın aralandığı, maktul ...'ın parka giderek beklemeye başladığı, parkta bir tarafta tanıklar... ...,... ve maktul ...'ın olduğu, diğer tarafta ise

suça sürüklenen çocuklar...ve ...'ın bulunduğu, maktul ...'ın kavga yerine hazırlıklı şekilde gittiği, yine ...'nın da kavga yerine bıçaklı muşta, ...'ın ise beyzbol sopası ile geldikleri, olay yerine gelen ...'nın hiçbir şey söylemeden maktule elindeki muştalı bıçak ile saldırdığı, ...'ın da motordan elinde sopa ile indiği,...maktülü bıçaklarken beyzbol sopası ile "kendisine güvenen var ise gelsin kurtarsın" diyerek maktulün arkadaşlarının olaya engel olmasını engellediği ve maktule de sopa ile vurduğu, olay neticesinde aldığı bıçak darbeleri ile Boran'ın otopsi raporuna göre perikard ve kalp yaralanması ve iç kanama sonucu hayatını kaybettiği anlaşılmıştır.

2. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli, 2016/6-986 Esas ve 2018/554 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, suç tarihi itibarıyla 15-18 yaş arasında bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1-3 maddesi gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmaması ve sosyal inceleme aldırılmama gerekçesinin kararda gösterilmemesine ilişkin eksiklik, suça sürüklenen çocukların inceleme tarihi itibariyle 18 yaşını bitirmiş olmaları nedeniyle telafisi imkansız olup belirlenen ceza miktarına göre dosyaya bir katkı da sağlamayacağı anlaşıldığından eksik incelemeye ilişen, oluşa ve dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığına yönelen tebliğnamedeki bozma istemli görüşlere iştirak edilmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde birlikte gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre suça sürüklenen çocuk ... yönünden Bölge Adliye Mahkemesince yapılan düzeltme de dikkate alınarak ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden suça sürüklenen çocuk ...'ya yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında...yönünden belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, maktulden suça sürüklenen çocuk ...'a yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, suça sürüklenen çocuklar hakkında meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından katılan vekili ile suça sürüklenen çocuklar ...ve...müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.02.2023 tarihli ve 2023/152 Esas, 2023/345 Karar sayılı kararında katılan vekili ile suça sürüklenen çocuklar ...ve...müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan netice ceza miktarı ile suça sürüklenen çocukların tutuklulukta geçirdiği süreler dikkate alınarak suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2024 tarihinde karar verildi.

Nİ./CAK./TH.(Y.Y.)
Yargıtay — Esas No: 2016/6412, Karar No: 2016/10203, Tarih: 19.10.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/6412 E.  ,  2016/10203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı .. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/02/2016 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, tedavi hatası nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, .. rahatsızlığı nedeniyle .. kaldırıldığını ve burada davalı doktor tarafından yapılan muayenesi sonucunda, gerekli dikkat ve özenin gösterilmemesi nedeniyle ölümüne sebep olunduğunu belirterek, uğradıkları manevi zararın giderilmesi isteminden bulunmuştur.

Davalı ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı doktorun kusurlu olduğu benimsenerek istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. Bu konuda yasal düzenlemeler emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda; .. doktor olarak görev yapan davalının, görevi sırasında ve görevinden dolayı davacıları zarara uğrattığı ileri sürülmektedir. Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1. Maddesi gereğince; kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak, idare aleyhine açılabileceğine göre; davalıya husumet tevcih edilmesi doğru değildir.

Mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek, davalı hakkında davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile işin esasına girilerek karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1919, Karar No: 2024/2657, Tarih: 13.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/1919 E.  ,  2024/2657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1618 E., 2023/2862 K.

KARAR : Karar verilmesine yer olmadığına

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 17. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/290 E., 2022/51 K.

Taraflar arasındaki vazife malullük aylığı bağlanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacı J. Uzm. Çvş, ...'ın Şırnak ili Beytüşşebap ilçesi Kayacelabuk üs bölgesinde pusu, dinleme, keşif ve gözetleme görevini icra ettiğini, görevini icra ettiği esnada üs bölgesinde bulunan 5 numaralı mevziden 1 numaralı mevziye inerken arazinin eğimli olması ve aşırı rüzgarın etkisiyle dengesini kaybedip kayalıklardan düşerek sol ayağından yaralandığını, davacı hakkında davalı kurumun Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü Maluliyet ve Sağlık Kurulları Daire Başkanlığınca verilen 07.08.2021 tarihli 4208 sayılı karar tesis edildiğini, 29.09.2021 keşide, 01.10.2021 tebliğ tarihli başvurunun zımnen reddine yönelik işleminin iptalini ve 5510 ve 3713 sayılı Kanun kapsamında vazife malulü sayılması gerektiğini, 13.11.2019 tarihinden bu yana 3713 sayılı Kanun'da belirtilen toplu vazife maluliyet ikramiyesinin yasal faiziyle davacıya ödenmesini, 13.11.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davacıya emsal maaş bağlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, Kurum işlemlerinin yerinde ve yasal mevzuata uygun olup, davanın reddi gerektiğini bildirmiştir.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın açılmasına Kurumun sebebiyet verdiğini, dava açıldıktan sonra davanın konusuz kaldığını, müvekkili lehine nisbi vekalet ücreti verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç