muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1498, Karar No: 2019/4606, Tarih: 20.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/1498 E.  ,  2019/4606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

UYAP ortamında yapılan araştırmada sanık adına başka dosya kaydının çıkmaması nedeniyle, tebliğnamedeki (1) numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 29.03.2013 tarihli arama ve el koyma tutanağına göre, sanığa ait matbaada yapılan aramada, çalışır vaziyetteki makinede basımda bulunan formalar ile aralarında Yayıncılar meslek birliğinin hak sahibi olduğu eserlere ait formaların da bulunduğu toplam 12.700 adet kitap forması, 78 adet değişik kitaplara ait metal baskı kalıbı ile 2 adet aydınger kalıp ele geçirilmesi ve 19.07.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre, sanığın işyerinde ele geçirilen ürünlerin korsan kitap üretim ve satışına istinaden hazır edilme aşamasında iken elde edilen ürünler olduğunun belirtilmesi; formaların kesimi yapılıp ciltlemesi tamamlandığında kitap şeklinde yayınlanabilecek nitelikte olması ve suça konu ürünlerin henüz kesimi yapılıp ciltlemesinin gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında, süreli olmayan yayınlarda bandrol yükümlülüğüne aykırılık veya bandrolsüzlük suçunun oluşabilmesi için eserin tamamının ya da anlamlı bir kısmının çoğaltılıp satışa arz edilmesi, satılması, dağıtılması gibi kanunda tadadi olarak belirtilen eylemlerin somut olayda tamamlanmadığı ve suçun teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Tekerrüre esas alınan mahkumiyetin infazından itibaren TCK'nun 58/2-b maddesinde öngörülen 3 yıllık süre geçtikten sonra isnat olunan suçun işlendiği, dolayısıyla tekerrür koşullarının oluşmadığı dikkate alınmadan, yazılı şekilde hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

3-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9301, Karar No: 2022/4657, Tarih: 11.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/9301 E.  ,  2022/4657 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : KONYA 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi-Numarası : 26.03.2015 – 2015/100 esas ve 2015/118 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihleri : 28.11.2014, 04.01.2015 (sanık ... yönünden)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

Gerekçeli karar başlığında sanık yönünden suç tarihinin “28.11.2014” yerine sanık ayrımı yapılmaksızın “28.11.2014 ve 04.01.2015” olarak gösterilmesi mahkemesince düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

Sanık ... hakkında Necmettin Erbakan Üniversitesi tarafından düzenlenen rapor içeriğinden sanığın opiyat kullandığı anlaşılmışsa da, iddianameye konu edilmeyen bu eylemi nedeniyle sanığın üzerine atılı kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan zamanaşımı süresi içinde Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturma yapılması mümkün görüldüğünden tebliğnamenin bu hususa ilişkin düşüncesi benimsenmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

1) Sanık ...’ın çalıştığı, babasının çalıştırdığı lokalde uyuşturucu madde kullanımının yoğun olduğu, çok sayıda uyuşturucu bağımlısı gençlerin sıklıkla gelip gittiği, işyeri arka kısmında perde ile çevrili oda içerisinde uyuşturucu madde kullandıklarına dair alınan ihbar üzerine yapılan çalışmalarda, satışı yapılan uyuşturucu maddelerin ele geçirilmemesi için işyerinde kullandırıldığı ve bu şekilde uyuşturucu madde ticaretinin gerçekleştirildiğine dair bilgi alınması üzerine 28.11.2014 tarihinde işyerinde yapılan aramada ahşap vitrinin sol baştaki ve ortada bulunan bölmenin arasında zemin üstünde 10 paket halinde net 0.14 gram eroin maddesinin ele geçirildiği ve sanığın yakalanmadığı olayda; sanığın maddelerin kendisine ait olduğunu ve kullanıcı olduğunu beyan ettiği, sanığın Konya ili Alaaddin Bulvarı ve Zafer civarında torbacılık yapmak suretiyle uyuşturucu madde ticareti

yaptığı yönünde duyumlar alınması üzerine 04.01.2015 tarihinde saat: 21:30 sıralarında kolluk görevlilerinin kontrol amaçlı gittiklerinde durur vaziyette sanığın görülmesi üzerine önleme araması kararına istinaden yapılan aramada pantolonunun sol arka cebinde 9 paket halinde net:0,28 gram eroin maddesi ele geçirilmek suretiyle sanığın yakalandığının anlaşılması karşısında;

yaptığı yönünde duyumlar alınması üzerine 04.01.2015 tarihinde saat: 21:30 sıralarında kolluk görevlilerinin kontrol amaçlı gittiklerinde durur vaziyette sanığın görülmesi üzerine önleme araması kararına istinaden yapılan aramada pantolonunun sol arka cebinde 9 paket halinde net:0,28 gram eroin maddesi ele geçirilmek suretiyle sanığın yakalandığının anlaşılması karşısında;

Her iki olayda suça konu eroinlerin ele geçiriliş biçimi, ele geçirilen eroinlerin toplamda 10 ve 9 parça halinde olması, her bir paketteki uyuşturucu madde gramajlarının yaklaşık aynı miktarda bulunması hususu birlikte dikkate alındığında sanığın kullanmak için bulundurduğuna ilişkin suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmeyerek sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında 28.11.2014 ve 04.01.2015 tarihlerinde ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurmak suretiyle zincirleme şekilde uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gözetilmeden, suçun niteliği yanlış değerlendirilerek kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçuna ilişkin olduğu, 6545 sayılı Kanun'la getirilen TCK'nın 191. maddesindeki değişiklikler ile koşullarının oluşması durumunda, "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" ve “davanın düşmesi” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılması, yapılmamışsa uyarlama yargılaması yapıldıktan ve sanığın adli sicil kaydında gözüken diğer suçlarının tekerrüre esas alınıp alınamayacağı araştırıldıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi

3) Hükümden sonra 24/11/2015 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4) Ankara Kriminal Polis Laboratuvarınca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddeleri uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

11/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5298, Karar No: 2024/2002, Tarih: 21.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5298 E.  ,  2024/2002 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/835 E., 2023/811 K.

DAVA TARİHİ : 03.09.2021

KARAR : Başvurunun kabulüyle yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/607 E., 2023/101 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm tesisine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçelerinde özetle; kadının, erkeğin kök ailesinden erkeği uzaklaştırmaya çalıştığını, erkeğin akrabalarının çocuk görmeye dahi gelmelerini istemediğini, aşırı kıskanç olduğunu, sinirli olduğunu, erkeğe hakaret ettiği ve onu küçümsediğini, annesinin evliliğe müdahalesine müsaade ettiğini, eski sevgilisini unutamadığını, erkeğe "seni sevmiyorum" şeklinde ifadeler kullandığını iddia ederek davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin erkeğe verilmesine, erkek yararına yasal faizi ile birlikte 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap-karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin iddialarının doğru olmadığını, erkeğin, kadına ilgisiz, sevgisiz olduğunu, erkeğin kadına hakaret ettiğini ve aşağıladığını, aşırı kıskanç olduğunu, annesinin lafı ile kadına soğuk davrandığını, ev içinde yaşanan olayları ailesine anlattığını, yataklarını ayırdığını iddia ederek davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin kadına verilmesine, çocuk yararına aylık 2.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına yasal faizi ile birlikte 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının, erkeğe "seni istemiyorum sen beni alttan aldığın için senle evlendim" dediği, kadının sinirli bir insan olduğu, akrabaların çocuk görmeye gelmesini istemediği, kadının annesinin tarafların evliliğine müdahale ettiği, kadının annesinin sözünden çıkmadığı; erkeğin ise, aşırı kıskanç ve asabi olduğu, kadına hakaret ettiği, kadını başkalarıyla kıyasladığı, son olayda kadına "sana artık sevgimi ve saygımı veremeyeceğim" dediği ve fakat son olaya ilişkin kadının eski erkek arkadaşıyla ilgili attığı iddia edilen mesajların tanık beyanları gözetildiğinde güven sarsıcı davranış niteliğinde olmadığı, davacı erkeğin bu vakıayla ilgili herhangi bir mesaj kaydı sunmadığı, erkeğin halasının, kadının başını kapattırmaya çalıştığı ve erkeğin ise buna ses çıkarmadığı, bu haliyle tarafların eşit kusurlu sayıldıkları gerekçesi ile asıl ve karşı davanın kabulüne, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, SİR'de yapılan tespitler, çocuğun fizyolojik ve psikolojik gelişimi gözetilerek ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile çocuk arasında çocuğun yaşı da gözetilerek yatısız kişisel ilişki kurulmasına, kadının ev hanımı olduğu, erkeğin asgari ücretle çalıştığı göz önüne alınarak kadın yararına takdir edilen aylık 600,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle aylık 1.000,00 TL'ye çıkartılmasına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına, ortak çocuk yararına takdir edilen aylık 450,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle aylık 800,00 TL'ye çıkartılmasına, çocuk yararına aylık 800,00 TL iştirak nafakasına, kusur durumu gözetilerek tarafların maddî manevî tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur tespitinin hatalı olduğunu, kadının yüklediği davranışları affettiğini, çocukla kişisel ilişki tesis saatlerinin yetersiz olduğunu, hükmedilen nafaka miktarlarının yüksek olduğunu, kadın lehine nafaka hükmedilemeyeceğini, maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur tespitinin hatalı olduğunu, erkeğin tam kusurlu olduğunu, tazminat taleplerinin reddinin hatalı olduğunu, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki tesis edilmesi ve süresinin hatalı olduğunu, hükmedilen yoksulluk ve iştirak nafakalarının az olduğunu, erkeğin davasının kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur tespitinin hatalı olduğunu, erkeğin tam kusurlu olduğunu, tazminat taleplerinin reddinin hatalı olduğunu, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki tesis edilmesi ve süresinin hatalı olduğunu, hükmedilen yoksulluk ve iştirak nafakalarının az olduğunu, erkeğin davasının kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının; eşine "seni istemiyorum sen alttan aldığın için senle evlendim" dediği, eşinin ailesine gitmediği ve ortak haneye geldiklerinde soğuk davrandığı, erkeğin ise; eşine aşırı kıskanç davranışlar sergilediği, doğumdan sonra eşine kilosuyla ilgili hakaret ettiği, aşağılayıcı sözler söylediği, eşinin annesine “ben boşanmaya karar verdim, kızını al götür”diyerek eşini evden ayrılmaya zorlayıp onu tehdit ettiği, en ufak tartışmalarda yatağını ayırdığı, eşlerin bu davranışları ile evlilik birliğinin temelden sarsıldığı devamı imkanının kalmadığı, İlk Derece Mahkemesince yüklenen diğer kusurlu davranışların ya sabit olmadığı yada dilekçelerinde dayanmadıkları, bu haliyle kadının hafif, erkeğin ise ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile erkeğin kusura ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile kusura ilişkin gerekçenin düzeltilmesine, çocuğun yaşı gözetilerek anne sevgisine muhtaç durumda bulunan çocuk ile baba arasında yaşı nedeniyle yatılı olmayacak ancak baba ile bağını güçlü tutacak sıklıkta ve yeterlilikte kişisel ilişki düzenlemesi yapılması gerektiği belirlenerek erkeğin kişisel ilişki düzenlemesine yönelik istinaf talebinin kabulüne karar verilerek kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine, kadın yararına maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk ve çocuk yararına iştirak nafakasına hükmedilmesinde isabetsizlik bulunmadığı ancak kadının ve çocuğun zorunlu ihtiyaçları ve hakkaniyet ilkesi birlikte değerlendirildiğinde İlk Derece Mahkemesince hükmedilen tazminatların, yoksulluk ve iştirak nafakası miktarlarının düşük olduğu belirtilerek kadının bu yönlere ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak kadın yararına aylık 1.250,00 TL yoksulluk nafakasına, çocuk yararına aylık 1.000,00 TL iştirak nafakasına, kusur durumu ile kadının mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelendiğinden ve kişilik hakları ihlal edildiğinden kadın yararına yasal faizi ile birlikte 30.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata, tarafların sair yönlere ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur tespitinin hatalı olduğunu, kadının yüklediği davranışları affettiğini, çocukla kişisel ilişki tesis saatlerinin yetersiz olduğunu, hükmedilen nafaka miktarlarının yüksek olduğunu, kadın lehine nafaka hükmedilemeyeceğini, kadının tazminat taleplerinin kabulünün, erkeğin maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddinin hukuka aykırı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararında yargılama giderinin kadına yükletilmesi gerekirken erkeğe yükletildiği belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur tespitinin hatalı olduğunu, erkeğin tam kusurlu olduğunu, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki tesis edilmesi ve süresinin hatalı olduğunu, hükmedilen maddî ve manevî tazminatlar ile yoksulluk ve iştirak nafakaları miktarlarının az olduğunu, erkeğin davasının kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; tarafların açtığı evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında; taraflar arasında geçimsizlik bulunup bulunmadığı, varsa geçimsizlikte kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakasına hükmedilmesi şartlarının mevcut olup olmadığı, tazminatlar ile iştirak ve yoksulluk nafakası miktarlarının hakkaniyete uygun olup olmadığı, ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasının ve süresinin yeterli olup olmadığı, erkek yararına tazminata hükmedilmesi şartları olup olmadığı, yargılama giderlerine ilişkin hükümde hata bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 323 üncü ve 326 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesi birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 323 üncü maddesi, 327 inci maddesi, 330 uncu maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 9 uncu ve 3 üncü maddeleri. Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesinin 4 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası. 6098 sayılı Türk Boçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 10. bendinde yargılama giderinin davacı kadından alınarak davalı erkeğe verilmesine karar verilmesi gerekirken sehven erkekten alınarak kadına verilmesine şeklinde yazılması maddî hata niteliğinde olup mahallinde düzeltilebileceğinin anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2398, Karar No: 2025/967, Tarih: 17.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2398 E.  ,  2025/967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2564 Esas, 2024/251 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/262 E., 2022/276 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili adına tescilli ve tanınmış markaları ile ayırt edilemeyecek kadar benzer, aynı mal ve hizmet sınıfları için tescilli 2015/52907 numaralı " ibareli davalı markasının, tanınmışlık, iltibas ve kötüniyetli tescilden dolayı hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; marka hükümsüzlüğü açısından 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının sessiz kalmaya bağlı hak kaybının oluştuğunu, davacı iddialarının haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıya ait ve yurt genelinde yaygın mağazalarında yer alan marka kullanımında "atasun" kelimesi öne çıkarılmak suretiyle turuncu renkli harflerle ve atasun kelimesinin "n" harfi sağ köşesine göz bebeği sol alta kaymış şekilde göz şeklinin yer aldığı, davacı markasında ayırt ediciliği zayıf "" ibaresinin çıkartılması halinde kök unsurunun olduğu, ibaresi taraf markalarında yer alsa da davalı markası kullanımında yer alan daki "soy" kelimesi ile "sun" kelimesinin görsel ve fonetik olarak benzerliğinin bulunmadığı, davalı markasında "soy" kelimesinin öne çıkarılmaya çalışıldığı, iltibas kriteri yönünden gözlük alımına odaklanmış tüketicinin esas alınmasının gerektiği, kullanılan renk aynı olsa bile somut uyuşmazlıkta karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, davalı marka sahibinin davacının eski çalışan olduğu iddiasının kötüniyetli tescil yönünden tek başına yeterli ispat vasıtası olmadığı, davalı tarafça sunulan 05.10.2015 tarihli ihtarname kapsamında, davacının bu şekilde kullanımdan haberdar olmasına rağmen yaklaşık 5 yıl sonra dava açılmasının uzun süre sessiz kalma olarak yorumlanması gerektiği, davanın iyiniyetle açılmadığının değerlendirildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF