muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14371, Karar No: 2019/7690, Tarih: 13.11.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/14371 E.  ,  2019/7690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 17.08.2015 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.06.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar 439 (yeni hali ... ilçesi, ... Mahallesi 439 parsel sayılı ve 1545 parsel sayılı taşınmazların ..., ..., ..., ..., ... ve ... tarafından birlikte satın alındığını, taşınmaz tarla vasfında olduğundan 1/6 oranında ortaklar adına tapuya tescilinin yapılamadığını ve tamamının hissedarlardan davalı ... adına tescil edildiğini, taşınmazlar arsa vasfını aldıktan sonra 6 hissedar adına tapuya tescillerinin yapılacağı konusunda taraflar arasındaki inanç sözleşmesi yapıldığını, belirterek taşınmazların tapusunun iptali ile 1/6'şar payın adlarına ayrı ayrı tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davacıların dayandığı sözleşmenin geçersiz olduğunu, geçersiz sözleşmeye dayalı olarak tapuya kayıtlı bir gayrimenkulün tapu kaydının iptalinin mümkün olmadığını, davacı tarafın taleplerinin zamanaşımı ve hak düşürücü süreye uğradığını, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun "Tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi" kenar başlıklı 8. maddesinde;

"Tarım arazileri; doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre, nitelikleri Bakanlık tarafından belirlenen mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınıflandırılır. Ayrıca Bakanlık tarım arazilerinin korunması, geliştirilmesi ve kullanımı ile ilgili farklı sınıflandırmalar yapabilir.

Asgari tarımsal arazi büyüklüğü, bölge ve yörelerin toplumsal, ekonomik, ekolojik ve teknik özellikleri gözetilerek Bakanlık tarafından belirlenir. Belirlenen asgari büyüklüğe erişmiş tarımsal araziler, bölünemez eşya niteliği kazanmış olur.

Asgari tarımsal arazi büyüklüğü, bölge ve yörelerin toplumsal, ekonomik, ekolojik ve teknik özellikleri gözetilerek Bakanlık tarafından belirlenir. Belirlenen asgari büyüklüğe erişmiş tarımsal araziler, bölünemez eşya niteliği kazanmış olur.

Asgari tarımsal arazi büyüklüğü; mutlak tarım arazileri, marjinal tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektardan küçük belirlenemez. Bakanlık asgari tarımsal arazi büyüklüklerini günün koşullarına göre artırabilir. Tarım arazileri Bakanlıkça belirlenen büyüklüklerin altında ifraz edilemez, hisselendirilemez, Hazine taşınmazlarının satış işlemleri hariç olmak üzere pay ve paydaş adedi artırılamaz. Ancak, tarım dışı kullanım izni verilen alanlar veya çay, fındık, zeytin gibi özel iklim ve toprak ihtiyaçları olan bitkilerin yetiştiği alanlarda arazi özellikleri nedeniyle belirlenen asgari tarımsal arazi büyüklüğünden daha küçük parsellerin oluşması gerekli olduğu takdirde, Bakanlığın uygun görüşü ile daha küçük parseller oluşturulabilir. Yatırım programında yer alan kamu yatırımı projeleri muhtevasında yapılan zorunlu ifraz işlemlerinde Bakanlık onayı aranmaz." hükmüne yer verilmiştir.

Bu hükme göre tarım arazileri Bakanlıkça belirlenen büyüklüklerin altında ifraz edilemez, hisselendirilemez, Hazine taşınmazlarının satış işlemleri hariç olmak üzere pay ve paydaş adedi artırılamaz.

Somut olaya gelince; davacılar, dava konusu 439 ve 1545 parsel sayılı taşınmazları davalı ile birlikte satın aldıklarını, tescil işleminin davalı adına yapıldığını ileri sürerek 1/6'şar payın adlarına tescilini istemiştir. Dava konusu taşınmazların tarımsal niteliğinin Tarım ve Köyişleri Bakanlığı İl veya İlçe Müdürlüğünden sorulup, görüş alındıktan sonra pay tescili konusunda bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmünün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2020/10359, Karar No: 2020/15478, Tarih: 04.11.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/10359 E.  ,  2020/15478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında müşteki sanığa yönelik silahla kasten yaralama suçundan verilen karara ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanığı, ayak ayak üstüne atarak oturmaması için uyaran müştekinin sanığın ayağına doğru tekme atması üzerine başlayan olayda, müştekiden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan eylem nedeniyle, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesi uyarınca tahrik hükümlerinin uygulanmasında TCK'nin 3. maddesinde belirtilen cezada orantılılık ilkesi gereğince (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken (1/2) oranında indirim yapılmak suretiyle sanığa eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık Abdurrahman hakkında müşteki sanığa yönelik silahla kasten yaralama suçundan verilen karara ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde ise;

Sanık hakkında TCK'nin 86/1. maddesinden temel ceza belirlenirken teşdiden denildiği halde alt sınırdan ceza tayin edilmiş olması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/142, Karar No: 2019/3274, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/142 E.  ,  2019/3274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1190, Karar No: 2024/3741, Tarih: 04.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/1190 E.  ,  2024/3741 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2199 E., 2022/2022 K.

KARAR : Kısmen Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Muratlı Asliye Hukuk Mahkemesi ( Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2016/332 E., 2019/137 K.

1.Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalı ile dış cephe alüminyum cam ve alüminyum kompozit levha ile kaplama işine ilişkin 27/03/2015 tarihli sözleşme imzalandığını, işin sözleşmede belirlenen sürede bitirilmediğini, davalı tarafın işi tamamladığında yazılı olarak geçici kabul talebinde bulunulması gerektiğini, ancak böyle bir talepte bulunmadığını, belirtilen nedenlerle işin zamanında bitirilmemesi nedeniyle ceza-i şart alacağı, tespit edilen eksik işlerin giderilmesi için eksik iş bedeli, ayıplı imalatlar nedeniyle ayıp indirim bedellerinin davalıdan tahsili ile vermiş oldukları 2 adet çek için borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davalı vekili cevap dilekçesinde; iş sahasının hazır olmaması ve işverenden kaynaklı aksamalar nedeniyle imalatların teslim alınmadığını, davacı tarafından sözleşmeden sonra camın renginin değiştirildiğini, siparişin değişmesinin otomatik olarak aksamalara yol açtığını, işin miktarının arttığını ve süreyi etkilediğini, işin belirlenen sürede yapılmadığı ve ayıplı olduğu iddia edilmesine rağmen belirtilen temerrüt tarihinden sonra da davacının ödemelere devam ederek çekler verdiğini, bunun işin aksamadan devam ettiğini gösterdiğini, davacının hatalı imalat olması halinde sözleşmeye göre kusur ve eksiklikleri tutanak ile bildirmesi ve giderilmesi için süre vermesi gerektiğini, davacının çeklerin ödenmesini durdurmak için bu davayı açtığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3. İlk derece mahkemesince; yapılan eser sözleşmesinin davacı tarafa teslim edildiğinin davalı tarafça ispat edilemediği, bu nedenle hatalı veya yapılmayan işlerin, eksik iş olarak değerlendirilmesi ve ceza-i şartında uygulanması gerektiği, mahkemece aldırılan 14/03/2018 havale tarihli bilirkişi raporunda belirtilen bedeller eksik işler olarak değerlendirildiğinden bu bedeller yönünden davanın kabulüne, ceza-i şart için davacı vekilinin talep miktarı gözetilerek takdiri indirime gerek görülmeden davanın kabulüne, eksik iş dışındaki hususların keşif esnasında tamamlandığı görüldüğünden davacı tarafın çekler yönünden borçlu olmadığı yönündeki tespit talebine ilişkin davasının reddine ve fabrika binası ve kolonlarda yaklaşık olarak 2 cm.lik farklar tespit edildiğinden fabrikanın dış cephe alüminyum cam ve alüminyum kompozit levha ile kaplanması işinin % 100 kusursuz yapılması imkânının bulunmaması nedeniyle nefaset farkı bedeli talebinin reddine karar vermek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

4. İlk derece mahkemesi kararına karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesince; somut olayda yapılan iş bedelinin tespit edilerek buna ilişkin fatura düzenlendiği, toplam iş bedelinden eksik iş bedelinin indirilmesi ile ödenmesi gereken iş bedelinin kaldığı, davacı tarafından yapılan ödemeden ödenmesi gereken tutar düşülerek eksik imalatlar bedelinin hesaplanması gerektiği, hak ve nefaset bedelinin reddine karar verilmiş ise de, dosyadaki raporlardan, nefaset bedelinin sadece eğriliklerden kaynaklanmadığı, tespit dosyasında tespit edilen ayıp ve eksikler belirlenerek nefaset kesinti bedeli hesaplandığı ve tespit raporundaki ayıp ve kusurlara ilişkin belirlenen nefaset bedelinin yerinde olduğu anlaşıldığından mahkemece nefaset bedeli talebinin reddine karar verilmesinin hatalı olduğu, yüklenicinin işi eksik bıraktığı gibi yazılı olarak geçici kabul talebinde bulunmadığı ve hukuken dava tarihine kadar eseri davacı iş sahibine teslim etmediğinden taleple bağlı kalınarak ceza-i şart bedeline hükmedilmesinin yerinde olduğundan taraf vekillerinin istinaf talebinin kısmen kabulü ile, yerel mahkeme kararının kaldırılarak davanın kısmen kabulüne fazlaya ilişkin taleplerin reddine, teminat mektubu için açılan bir dava olmadığından bu konudaki istinaf talebinin reddine karar vermiştir.

5.Bu karara karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

a. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz istemlerinin reddi gerekmiştir.

b. Taraflar arasında düzenlenen sözleşmede tarafların karşılıklı edimleri ve sözleşmeye ilişkin yazışmaların ve ihbarların ne surette yapılacağı sözleşmenin 26. maddesinde belirlenmiştir. Karşılıklı edimleri içeren sözleşmelerde kendi edimini yerine getirmeyen taraf karşı taraftan talepte bulunamayacaktır. Bu husus da dikkate alınarak, aşamalara göre tarafların karşılıklı edimlerini yerine getirip getirmedikleri, sözleşmenin ihbarları düzenleyen 26. maddesine göre tartışılmak suretiyle ceza-i şart alacağının incelenmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Yukarıda 5.a bölümünde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz istemlerinin REDDİNE,

5.b. bölümünde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılarak yeniden esas hakkında verdiği karar usul ve yasaya aykırı görüldüğünden BOZULMASINA, HMK’nın 373/2. maddesi gereğince dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE,

Peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 04.11.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5689, Karar No: 2016/7413, Tarih: 22.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/5689 E.  ,  2016/7413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasında görülen davada Alanya İş ve Alanya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) ayrı ayrı görevsizlik kararı vermesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, hizmet sözleşmesinden kaynaklı alacak nedeniyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Alanya İş Mahkemesince, davacının şirket ortaklığının yanı sıra şirket müdürlüğü de yaptığı anlaşıldığından, taraflar arasındaki ilişkinin İş Hukuku anlamında hizmet sözleşmesi olarak değerledirilemeyeceği gerekçesiyle gönevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Alanya 3. Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi tarafından ise davacı alacaklının, davalı tüzel kişiliğin ortağı ve yönetici müdürü ise de; davacının ortak ya da müdür olmadığı döneme ilişkin de çalışması bulunduğu ve bu çalışmaların SGK'ya bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

4857 sayılı İş Kanununun 1. maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4. maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir. Aynı Kanunun 2. maddesinde, bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişi işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişi ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar işveren olarak tanımlanmıştır. İşçi ve işveren sıfatları aynı kişide birleşemez.

Davacı, limited şirketin icra işlerini yapmak ve ortaklığı temsil etmek üzere atanmış ortak müdür olup, organ olmaları nedeniyle, yönetim hakkı, emir ve talimat yetkisine haizdir. İşçiye özgü şahsi bağımlılık unsuru ortak müdürlerde görülmez, şirketi doğrudan doğruya işveren olarak temsil ederler. Bu nedenlerle; ortak müdürlerin konumu İş Kanunu kapsamında değerlendirilmez. Bu durumda uyuşmazlığın Asliye Ticaret Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Alanya 3. Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/06/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10136, Karar No: 2023/3795, Tarih: 12.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/10136 E.  ,  2023/3795 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın göl alanı olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare ile davalılar vekilleri ve davalı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare ile davalılar vekilleri ve davalı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare ile davalılar vekilleri ve davalı Abdülmenaf İnci tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde tapuya kayıtlı 232 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın göl alanı olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın bulunduğu yörenin el değmemiş bakir bir yöre olduğunu, taşınmaza damlama sistemleri kurulduğunu, davacı kurumun hesaplama yaparken bunların hiç birini hesaba katmadığını, dava konusu taşınmaz için objektif değer artış oranının uygulanması gerektiğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile hisseleri oranında davalılara ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile baraj gölü sahası içerisinde kalması sebebiyle davacı idare lehine tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve davalılar vekilleri ile davalı Abdülmenaf İnci istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve davalılar vekilleri ile davalı Abdülmenaf İnci istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda kullanılan ... İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinin Tarım ve Orman Bakanlığının Tarımsal Maliyet Sistemi (TAMSİS) veri tabanında yer almayan denetimden geçmemiş veriler olması nedeniyle mevzuat hükümlerine aykırı olduğunu, bu veriler ortalama değerleri içermediğinden yapılan hesaplama ile kamulaştırma bedelinin taşınmaz değerinden daha fazla hesaplandığını, 2016 yılı ... İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinin geriye dönük son 5 yılın verilerinin ortalama üç kat üzerinde olduğunu, dava konusu taşınmaz büyük bir arazi olduğundan tamamında sebze ürünlerinin üretilmesi mümkün olmadığı gibi 500 metre kareden büyük arazilerde sebze münavebesinin uygulanabilmesi için hal faturalarının bulunması gerektiğini, taşınmazın kuru tarla vasfında olduğunu, bağ, badem ve dut gibi ürünler için sulu ve kuru olmak üzere iki farklı maliyet cetveli oluşturulması gerekirken bu yönde herhangi bir ayrıma gidilmediğini, net gelir analizinde esas alınan verimlerde en az son üç ya da beş yılın ortalamasının alınması gerektiğini, kapitalizasyon faiz oranının %8 alınması gerektiğini, kamu yararı kararının son ilan tarihindeki uydu fotoğraflarında görülmeyen ürün ve mütemmim cüzler için bilirkişilerce hesaplama yapıldığını, taşınmaz üzerindeki omca henüz verime yatma döneminde olduğundan verim verme yaşına gelmeyen ağaçların değerlendirilmesinde kullanılan maliyet yönteminin kullanılması gerektiğini, yapı bedellerinin yüksek olduğunu, dava konusu taşınmazın tamamı ekili olmadığı halde tamamının bağ ve bahçe olarak kabul edilmesinin bilimsel verilere ve mevzuat hükümlerine aykırı olduğunu belirtmiştir.

2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararının tebliğ edilmediğini, itiraz ve talepleriyle birlikte belgelerini sunma imkanlarının kısıtlandığını, üretim masraflarının brüt gelirinin 1/3'ünü aşacak şekilde hesap edilmesinin hukuka aykırı olduğunu, tütün ekiminin ve ipek böcekçiliği üretiminin bölgede yaygın olduğundan kamulaştırma bedeli hesaplanırken bu hususun göz önüne alınması gerektiğini, hesaplama yapılırken mısır ürünün münavebe planına alınması hatalı olduğu gibi mısır ürünün samanının hesaplamaya dahil edilmemiş olmasının hukuka aykırı olduğunu, bölgede özel domates yeteştiriciliği yapıldığını belirtmiştir.

3. Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporlarına süresinde itirazlarını yaptığı halde her nedense bu hususlar dikkate alınmadan karar verildiğini, bilirkişi kurulu dava konusu yerin hesabını yaparken ortalama verim esas alınarak hesaplama yapıldığını, davaya konu yerdeki arazinin çok bakir ve bu manada çok verimli bir yer olduğunu, bu yerlerin organik tarım için muazzam yerler olduğunu, taşınmazın bulunduğu yerde eskiden beri çok yaygın olarak tütün üretimi yapıldığını, bilirkişi raporunda tespit edilen tüm ağaçlar için kapama meyve bahçesi olarak hesaplama yapıldığını, şayet anılan taşınmaz üzerindeki ağaçlar hiç olmamış olsaydı da yapılacak hesaplamanın neredeyse aynı şekilde olacağını, davaya konu yerin sulu bir yer olduğunu ileri sürmüştür.

4. Davalı Abdülmenaf İnci istinaf dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararının tebliğ edilmediğini, itiraz ve talepleriyle birlikte belgelerini sunma imkanlarının kısıtlandığını, üretim masraflarının brüt gelirinin 1/3'ünü aşacak şekilde hesap edilmesinin hukuka aykırı olduğunu, tütün ekiminin ve ipek böcekçiliği üretiminin bölgede yaygın olduğundan kamulaştırma bedeli hesaplanırken bu hususun göz önüne alınması gerektiğini, hesaplama yapılırken mısır ürünün münavebe planına alınması hatalı olduğu gibi mısır ürünün samanının hesaplamaya dahil edilmemiş olmasının hukuka aykırı olduğunu, TAMSİS verilerinin kurumun talebi ile hazırlandığını ve ilçe verileri alınmaksızın bilimsel verilerden uzak hazırlandığını, TAMSİS verilerinin davanın açılmasından ve keşiflerin yapılmış olmasından çok sonrasına ait 23.08.2017 tarihinde oluşturulduğunu, öncesinde buna ilişkin herhangi bir veri tabanının oluşturulmadığını ve keşiften sonraki bir tarihte verilerin baz alınmasının hukuka aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazın özellikleri dikkate alınarak en az %50 objektif değer artışı uygulanması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kapama meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir yöntemine göre ve taşınmaz üzerindeki yapıya ise resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinin yerinde olduğu belirtilerek taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve davalılar vekilleri ile davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

2. Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar etmiştir.

3. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını ileri sürmüştür.