muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/31373, Karar No: 2013/24999, Tarih: 03.10.2013

5953 sayılı Yasada bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük % 5 fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek bir oran içermesi sebebiyle, vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek Borçlar Kanununun 44 üncü maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.Borçlar Kanunun 44 üncü maddesinde, “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hâkim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasden veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hâkim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” hükmüne yer verilmiş olmakla, Dairemiz anılan hükme uygun olarak günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.5953 sayılı Kanunda öngörülen bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceğine dair kuralın Anayasa’ya aykırılığı itiraz olarak ileri sürülmüştür. Anayasa Mahkemesinin 12.8.2008 gün ve 2005/28 E, 2008/122 K. sayılı kararında, ücret ve fazla çalışma ücretlerinin gününde ödenmeme koşuluna bağlı olan söz konusu yaptırımın, kamuoyunu doğru bilgilendirme görevi olan gazetecileri işverene karşı koruma amacını taşıdığı ve gazetecilerin basın özgürlüğünün sağlanması noktasında önemli bir işlev gördüğü açıklanarak aykırılık istemi oybirliği ile reddedilmiştir.Fazla saatlerde çalışma karşılığı olan asıl alacaklardan yapılan indirim oranında günlük yüzde beş fazla ödeme miktarlarının da indirilmesi gerektiği açıktır. Günlük yüzde beş fazla ödeme miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde beş fazlasının da doğrudan hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.Somut olayda, dava dilekçesi ekinde davacı tarafça sunulan “iş sözleşmesi” başlıklı 20.01.2008 düzenleme tarihli imzasız sözleşmenin 5-a maddesinde davacının ücret seviyesinin iddia edildiği gibi 7.750

. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.Somut olayda, dava dilekçesi ekinde davacı tarafça sunulan “iş sözleşmesi” başlıklı 20.01.2008 düzenleme tarihli imzasız sözleşmenin 5-a maddesinde davacının ücret seviyesinin iddia edildiği gibi 7.750.00-TL olarak gösterildiği ancak kanuni süreler dahilinde yapılan fazla mesai ve genel tatil mesailerinin de ücrete dahil olduğu belirlenmiştir. Mahkemece sözkonusu sözleşme değerlendirilmeden ve Basın İş Kanununun ek 1. Madde ve özellikle son cümlesindeki fazla çalışmanın günde 3 saati geçemeyeceği hükmü gözetilmeden fazla çalışma ücretinin hesaplanması hatalıdır.

3-5953 sayılı Kanunda bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedileceği yönünde bir düzenleme yer almamıştır. Bu itibarla gazetecinin işçilik alacaklarına bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmesi doğru olmaz. İşverenin temerrüde düşürüldüğü tarih ya da dava tarihinden itibaren yasal faize karar

verilmelidir. Bu nedenle mahkemece hükmedilen alacaklara yasal faiz yerine bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz uygulanması da doğru değildir.

4-Hükme esas alınan bilirkişi raporu denetime elverişli olmayıp, mahkemece hesaplamaların ayrıntılı olarak dökümü gösterilen ek rapor alınmadan sonuca gidilmesi ayrı bir bozma nedenidir.

5-Temerrüt tarihi 17.04.2009 olduğu halde, hükümde 27.04.2009 olarak yazılması mahkemece düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

F) Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/921, Karar No: 2015/5528, Tarih: 09.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/921 E.  ,  2015/5528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,. .. Köyü 118 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, özel bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede, münavebeye alınacak ürünler için o yer gıda, tarım ve hayvancılık il/ilçe müdürlüğünün dekar başına ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin verilerinin esas alınması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmazın değerlendirilmesinde Belen Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nün 2012 yılına ait verileri esas alınması gerekirken, Ötençay Köyüne ait lokal verilere göre bedel belirlenmesi,

2-Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü doğru olup, yasa gereği bu taşınmazlara kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas tutularak değerlendirilir. Kamulaştırma Yasası'nın 11. maddesinin (i) bendine göre de, bedelin tespitinde etkisi olacak diğer objektif ölçüler de dikkate alınır. Doğaldır ki bu objektif ölçülerin neler oldukları taşınmazın niteliği dikkate alınarak ve değerlendirme esasları gözönünde bulundurulmak suretiyle belirlenir ve gerekçesi de belirtilmek suretiyle belirlenen bedele objektif artış uygulanabilir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu köyde kamulaştırılan taşınmazlardan Dairemizce ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/674 E, 2013/213 K, Dairenin; 2013/17997 E- 2014/3511 K sayılı dosyası) daha önce incelenen tespit ve tescil dava dosyalarında %60 oranında objektif değer artışı uygulanmış olup bu husus Dairemizce de adalet ve hakkaniyete uygun bulunduğu halde dava konusu taşınmaza %200 objektif artış uygulanmak suretiyle yüksek değer hesaplanmış olması,

3- Kabule göre de;

Dava konusu taşınmazın bulunduğu köyde kamulaştırılan taşınmazlardan Dairemizce ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/674 E, 2013/213 K, Dairenin; 2013/17997 E- 2014/3511 K sayılı dosyası) daha önce incelenen tespit ve tescil dava dosyalarında %60 oranında objektif değer artışı uygulanmış olup bu husus Dairemizce de adalet ve hakkaniyete uygun bulunduğu halde dava konusu taşınmaza %200 objektif artış uygulanmak suretiyle yüksek değer hesaplanmış olması,

3- Kabule göre de;

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerlendirilmesinde resmi veri listelerinde gelir kalemlerinde yer alan ürün destekleme, tohum destekleme, mazot destekleme, gübre destekleme ve toprak analiz destekleme primleri gibi gelir kalemlerinin de hesaplamaya katılmaması ve bilirkişi kurulu raporunda yapılan hesaplamaların denetime olanak verecek şekilde, ürün adı, verim miktarı, toptan satış fiyatı, maliyeti, net geliri biçiminde bir çizelge halinde gösterilmesi gerekmektedir. Bilirkişi kurulunca destekleme primlerinin de hesaplamaya katılarak münavebeye alınan ürünlerin ortalama satış fiyatlarının yüksek alınarak kamulaştırma bedelinin yüksek belirlenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4304, Karar No: 2017/6925, Tarih: 05.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4304 E.  ,  2017/6925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/12/2015 tarih ve 2013/259-2015/326 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... Entitüsü vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “UNMAŞ” esas unsurlu çok sayıda markası bulunduğunu, bu markaların tanınmış olduğunu, davalı ...'nun davalı TPE nezdinde “UNMAX” ibaresi için başvurduğunu, davalı TPE nezdinde itiraz edildiğini, itirazın reddedildiğini, oysa davalı başvurusunun 556 sayılı KHK'nin 8-1b ve 8-4 maddeleri uyarınca reddi gerektiğini, bu nedenle kurum kararının iptaline ve 2010/60941 başvuru numaralı “UNMAX” markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı TPE vekili, “UNMAX” ibareli başvuru ile “UNMAŞ” markasının görsel, işitsel veya anlamsal düzeyde benzer olmadığını, davacıya ait “UNO” markasının tanınmış marka olduğunu, ancak “UNMAŞ” markasının tanınmış marka olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının "UNMAX" ibareli marka başvurusu ile davacının "UNMAŞ" ibareli markaları arasında 30. sınıfta “Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar. Mayalar, kabartma tozları; unlu mamullerin formunu, rengini iyileştirici, bayatlama süresini geciktirici doğal maddeler. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri bisküviler, krakerler” emtiaları ve 35.06 alt grubundaki “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)” yönünden biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, iltibasın oluştuğu, diğer emtialar yönünden iltibasın oluşmadığı, davacının tanınmış olduğu iddia edilen markasından istifade ederek tanınmışlığından haksız yarar sağlanabileceği, itibarına zarar verebileceği veya ayırt edici karakterini zedeleyici sonuçlar doğurabileceği somut olayda gerçekleşmediğinden 556 sayılı KHK’nın 8(4) maddesinin uygulanmasının sözkonusu olmadığı, diğer emtialar bakımından iltibasın bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili ve davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili ve davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı ... Entitüsü vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı ... Entitüsü vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalı ... Entitüsü'nden ayrı ayrı alınmasına, 05/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3048, Karar No: 2008/10373, Tarih: 31.10.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/3048 E.  ,  2008/10373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere ... kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan kimse gelmemiş olduğundan, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, Eczacılık Fakültesi mezunu olan müvekkilinin 1996 yılında geçirdiği rahatsızlık nedeniyle eczacılık yapamadığını, medeni hakları kullanma ehliyetine sahip olmadığını, 2003 yılında ... ... ve ... ...’ın kandırması sonucu bir eczane açtığını, bu eczanenin 2004 yılında ... ve ...'ya devredildiğini, 2006’da ... ...’ya devredildiğini, eczaneyi işletmeyen davacının ilaç almadığını ve borçlanmadığını, kendisini borç altına sokacak işlemleri ... başına yapmasının mümkün olmadığını, davalı firmadan mal veya hizmet alınmadığı halde davalının bir bonoya dayanarak takibe geçtiğini, senetteki imzanın davacıya ait olmadığını ... sürerek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacının eczane işlettiğini, ilaç vermek için resmi kuruluşlarla sözleşme imzaladığını, davacının müvekkilinden de ilaç aldığını, borsada işlem yaptığını, davanın haksız olduğunu belirterek reddini istemiştir.

Mahkemece 2005 yılından beri borsada işlem yapan, resmi kurumlarla sözleşme imzalayan davacının tüm işlemleri iradesi ile yaptığı, medeni haklarını kullanma yeteneğinden yoksun olduğuna ilişkin vesayet kararı sunulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 31.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/189, Karar No: 2018/2360, Tarih: 28.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/189 E.  ,  2018/2360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/08/2013 gününde verilen dilekçe ile kasten yaralama eylemi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; manevi tazminat isteminin reddine, maddi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne dair verilen 28/03/2017 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava tarihi 01/08/2013 olup, karar başlığında 01/07/2016 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmekle bozma sebebi yapılmamıştır.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, manevi tazminat isteminin reddine, maddi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

a-)Davacı, davalı eşi tarafından darp edildiğini ve darp eylemi sonucunda burnunda kemik kırığı meydana geldiğini belirterek, uğradığı maddi ve manevi zararının giderilmesini istemiştir.

Davalı ise, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilerek, maddi tazminat istemi kısmen kabul edilmiştir.

Mahkemece verilen ilk kararın Dairemizin 20/04/2016 tarih, 2015/16393 esas ve 2016/5350 sayılı ilamı ile; ''...818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. (TBK/74) maddesi gereği ceza mahkemesinde verilen beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de hukuk hakiminin bu bağımsızlığı sınırsız olmayıp ceza mahkemesinin maddi vakıaların belirlenmesine ilişkin mahkumiyet kararı hukuk hakimi yönünden bağlayıcı olup taraflar yönünden kesin delil niteliği taşıyacaktır. Dosya kapsamından; ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/69 Esas sayılı dava dosyasında sanık olarak yargılanan davalıya, davacıya yönelik yaralama eyleminden dolayı verilen cezadan Türk Ceza Kanunu'nun 29. maddesi gereği haksız tahrik indirimi yapıldığı ve hükmün Yargıtay 3. Ceza Dairesi tarafından onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır. Şu durumda, davalının eylemini haksız tahrik altında gerçekleştirdiği maddi vakıa olarak kesinleşmiş ceza kararı ile tespit edilmiştir. Mahkemece, davacı tarafından talep

edilen maddi tazminatın tamamına hükmedilmiş, herhangi bir indirim yapılmamıştır. Haksız tahrik, zarara uğrayanın müterafik kusurunu ifade eder. Eylem tarihinde yürürlükte bulunan BK’nın 44/1. maddesi uyarınca maddi tazminattan haksız tahrik indirimi yapılması gerekirken aksi şekilde istemin tamamının kabulüne karar verilmesi doğru değildir...'' gerekçesiyle bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda hükmedilen maddi tazminat tutarından 1/4 oranında indirim uygulandığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğinden; ...Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/69 esas sayılı dava dosyasında, davalının davacı eski eşine yönelik yaralama eyleminden dolayı verilen cezasından Türk Ceza Kanunu'nun 29. maddesi gereğince 1/2 oranında haksız tahrik indirimi uygulandığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, davaya konu yaralama eylemi nedeniyle davalı hakkında yapılan ceza yargılaması sonucunda davacının haksız tahriki nedeniyle cezasından 1/2 oranında indirim uygulanmış olmasına rağmen mahkemece, davacının müterafik kusuru nedeniyle bu oranın altında indirim yapılmış olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

b-) Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesi gereğince, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.

Şu durumda, maddi tazminat istemi kısmen reddedildiğine göre Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesi uyarınca, kendisini vekille temsil ettirmiş olan davalı yararına kısmen reddedilen maddi tazminat istemi yönünden vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, hiçbir gerekçe gösterilmeksizin davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda 2 (a ve b) bentlerinde gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6177, Karar No: 2019/1632, Tarih: 12.02.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/6177 E.  ,  2019/1632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak-yeniden yargılama davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 1989 yılında Bulgaristan’dan zorunlu göçe tabi tutularak Türkiye’ye geldiğini, Devlet Bakanlığınca hazırlanan göçmen evleri projesi kapsamında borçlandırılarak konut satın aldığını, bu bağlamda 8.000.000 TL (eski para) peşinat ödediğini, bu ödemenin konut maliyetinden düşülmesi gerekirken düşülmediğini ileri sürerek, bu ödemenin güncelleştirilerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 5.000,00 TL’nın yasal faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, zamanaşımı süresinin dolduğunu ve davanın haksız olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemenin davanın kabulüne dair kararının temyizi üzerine Dairemizce kararın bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda mahkemenin davanın reddine dair verdiği kararının davacı tarafından temyizi üzerine kararın onanmasına karar verilmiş, bu kez davacı hak ihlali yapıldığı gerekçesiyle Anayasa Mahkemesine başvurmuştur.

T.C. Anayasa Mahkemesi, 07.01.2016 tarih, 2013/6613 başvuru numaralı kararı ile; başvurucunun Anayasa'nın 36. maddesinde güvence altına alınan gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğine karar vermiş, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılanma yapılmak üzere dosyayı mahkemesine göndermiştir.

Mahkemece yeniden yapılan yargılama sonunda; Yargılamanın iadesi davasının reddi ile mahkemenin 29/11/2012 tarih 2012/476 esas 2012/1334 karar sayılı ilamının Onanmasına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyizo edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının temyiz itirazlarının reddi gerekir.