muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5002, Karar No: 2023/6361, Tarih: 05.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/5002 E.  ,  2023/6361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/784 E., 2023/478 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/65 E., 2022/193 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; ilk derece mahkemesi kararının davacılar vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, asılın adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır.

Aynı Kanun'un 334 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre ise; tüzel kişilerin adli yardımdan yararlanabilmesi sadece kamuya yararlı dernek ve vakıflarla sınırlıdır. Kanunda adli yardımdan yararlanacak kişiler arasında sayılmadığı için sermaye şirketleri adli yardımdan yararlanamaz.

Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; (adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığı ve adli yardım talebinde bulunan davacıların ticari şirket olmaları nedeniyle yukarıda anılan kanun hükmü gereği adli yardımdan yararlanma hakları bulunmadığı ) adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay (11). Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay (11). Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

05.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9035, Karar No: 2020/12068, Tarih: 09.09.2020

**7. Ceza Dairesi         2016/9035 E.  ,  2020/12068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanık ...'ün temyiz istemine göre yapılan incelemede;

24/08/2012 tarihinde Asayiş Şube Müdürlüğü Hırsızlık Büro Amirliği ekiplerinin "... ve ... isimli şahısların ... Pastanesi ile Alsancak Garı arasında bulunan depodan hap, krem ve sigara çaldıkları, eşyaların şahısların evlerinde bulunduğu" yönünde ihbar alması üzerine, İzmir 11. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/611 değişik iş sayılı arama kararı doğrultusunda yapılan aramalarda, ... isimli şahsın evinde suç unsuruna rastlanılmadığı, ...'in evinde yapılan aramalarda, muhtelif markalarda 434 paket gümrük kaçağı sigara ve 820 paket muhtelif markalarda puro'nun ele geçirildiği, ... ifadesinde, kendisinin daha önceki tarihlerde ... isimli bir şahıs ile kahvede tanıştığını, ... isimli bu şahsın kendisinde bulunan malzemeleri alır mısın diye sorduğunu, Karabağlar Yeşillik caddesi üzerinde buluştuklarını, 2 adet poşeti aldığını, ... isimli şahsın 30 yaşlarında olduğunu, nerede oturduğunu ve cep telefonunun ne olduğunu bilmediğini beyan ettiği, kimliği meçhul ... isimli şahıs hakkındaki soruşturma evrakının yürütüldüğü tefrik edilen dosyada ...'in tekrar ifadesinin alındığı, ifadesinde ... ismini uydurduğunu, kendisine kaçak sigara ve puroları şüpheli ...'ün getirdiğini söylediği, sanık ...'ün savunmasında, suça konu puro ve sigaralar ile hiç bir ilgisi olmadığını, ...'e söz konusu eşyaları muhafaza etmesi için de vermediğini o dönemde İzmir Çiğli de kendisine ait ev olduğunu, bu eşyaları ...' e vermesi için hiç bir neden olmadığını beyan ettiği gözetildiğinde; sanık ...'in atfi cürüm mahiyetindeki beyanlarından başka sanık ...'ün mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeksizin sanık ...' ün beraati yerine yazılı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II) Sanık ... müdafiinin temyiz istemine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın ilgili hükümleri (5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2) somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasa'ya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 09/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13610, Karar No: 2023/3709, Tarih: 30.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/13610 E.  ,  2023/3709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2015 tarihli ve 2015/260 Esas, 2015/481 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 10 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2015 tarihli ve 2015/260 Esas, 2015/481 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 11.02.2021 tarihli ve 2019/15140 Esas, 2021/2131 Karar sayılı ilâmı ile mağdur, tanık ve sanık beyanlarında taraflar arasında alacak verecek meselesi nedeni ile çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğünün belirtilmesi karşısında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2021/218 Esas, 2022/94 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 8 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; cezanın usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; cezanın usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Mağdur ile sanığın arkadaş oldukları, olay tarihinde birlikte alkol aldıkları, akabinde sanığın, mağdurdan kendisine olan borcunu istediği, mağdurun böyle bir borcu olmadığını söylediği, bunun üzerine sanık ile mağdur sanık arasında tartışma yaşandığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında sanığın mağdura yumruk atarak burnunda hafif (1.) derecede kemik kırığı meydana gelecek nitelikte yaraladığı, tarafların karşılıklı olarak birbirlerine vurdukları, ilk haksız hareketin kim tarafından geldiğinin kesin ve net olarak tespit edilemediği, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmasına karar verildiği belirlenmiştir.

2. Sanık savunması, mağdur beyanı, tanıkların anlatımları, adlî raporlar, adlî sicil kaydı, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dava dosyasında mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın cezanın usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmasına yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu

olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, mükerrir olan sanık hakkında erteleme, seçenek yaptırımlar ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair kurulan hükümde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2021/218 Esas, 2022/94 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14761, Karar No: 2014/12688, Tarih: 26.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/14761 E.  ,  2014/12688 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan ...'nın, ceza üst sınırı 7 yıldan az olmayan suçtan yargılamasının bulunduğu gerek- çesiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 14/4. ve 02.09.2012 tarihli Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1...f maddeleri uyarınca Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna iadesine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 14.01.2014 tarihli ve 2014/24 sayılı kararının onanmasına dair ... İnfaz Hâkimliğinin 17.01.2014 tarihli ve 2014/135 esas, 2014/128 sayılı ek kararına yönelik itirazın kabulü ile ... İnfaz Hakimliğinin kararının kaldırılmasına ilişkin (...) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.01.2014 tarihli ve 2014/102 değişik iş sayılı kararım kapsayan takım evrak incelendi.

... İnfaz Hakimliğinin kararına itiraz üzerine ... 2. Ağır Ceza Mahkemesince, 5275 sayılı Kanun'un denetimli serbestlik tedbiri ile infazı düzenleyen 105/A maddesinin 7/b...c bentlerinde yer alan, bu infaz usulünden yararlanan hükümlüler açısından belirli şartlar dahilinde başka suçtan soruşturma veya kovuşturma başlatıl- masının kapalı ceza infaz kurumuna iade sebebi olarak öngörüldüğü düzenlemelerin Anayasa Mahkemesinin 26.12.2013 tarihli ve 2013/133 esas, 2013/169 sayılı kararı ile iptal edilmiş olması gerekçe gösterilerek itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, 5275 sayılı Kanun'un 14/4. maddesinde yer alan “Açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden kınamadan başka bir disiplin cezası alanlar ve hükümlü oldukları suçtan başka bir fiilden dolayı haklarında tutuklama kararı veya soruşturma konusu olan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir başka suçtan soruşturması veya böyle bir suçtan tutuksuz yargılaması devam etmekte olanlar ile yaş, sağlık durumu, bedensel veya zihinsel yetenekleri bakımından çalışma koşullarına uyum sağlayamayacakları saptananlar, kurum yönetim kurulunun kararı ile kapalı ceza infaz kurumlarına geri gönderilirler. Bu karar, infaz hâkiminin onayına sunulur, “şeklindeki düzenlemenin halen yürürlükte olduğu gibi, Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının kapsamının yorum suretiyle genişletilemeyeceği nazara alındığında, itirazın reddi yerine yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde kabulüne dair karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 21.03.2014 gün ve 20909 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 10.04.2014 gün ve KYB/2014...113460 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Parada Sahtecilik suçundan hükmolunan cezasını Açık Ceza İnfaz Kurumunda infaz etmekte olan hükümlü ile ilgili olarak, 17.02.2010 tarihinde işlediği iddia olunan Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma suçundan hakkında dava açılması sunucu Dolandırıcılık suçundan cezalandırıldığının anlaşılması nedeniyle, 5275 sayılı Kanunun 14/4 ve Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12. maddesi uyarınca Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna iadesine ve bu kararın İnfaz Hakimliğince onanmasına ilişkin karara karşı yapılan itiraz üzerine, merciince 5275 sayılı Kanunun 105/A maddesinin 7. fıkrasının b ve c bentlerinin iptal edildiğinden bahisle, itirazın kabul edildiği anlaşılmış ise de, 5275 sayılı Kanunun Açık Ceza İnfaz Kurumlarını düzenleyen 14/4. maddesinin ve Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1...f maddesinin karar tarihi itibariyle yürürlükte olduğu gibi, Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilen düzenlemenin cezanın denetimli serbestlik tedbiri altında infazına ilişkin olduğu gözetilmeden, yazılı gerekçe ile itirazın kabulüne karar verilmesi yerinde değilse de; Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği'nin 12/f maddesinde, üst sınırı 7 yıldan az olmayan bir suçtan henüz kesinleşmemiş mahkumiyet kararı bulunanların kapalı kuruma iade edilecekleri belirtilmiş olup, hükümlünün Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2012 tarih, 2011/57 esas, 2012/52 karar nolu kararı ile TCK.nun 157/1. madesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın henüz kesinleşmediğinin anlaşılması ve TCK.nun 157/1. maddesinin üst sınırının 5 yıl olması nedeniyle, hükümlü Yönetmekilte yer alan 7 yıldan az olmayan bir suçtan dolayı henüz kesinleşmemiş mahkumiyet kararı bulunanlardan sayılamayacağı cihetle, mahkemenin itirazın kabulüne ilişkin kararı sonucu itibariyle yerinde görüldüğünden,

Adalet Bakanlığının Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği açıklanan nedenlerle yerinde görülmediğinden Kanun Yararına Bozma isteminin (REDDİNE), evrakın Adalet Bakanlığına gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22505, Karar No: 2013/7396, Tarih: 26.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/22505 E.  ,  2013/7396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka zimmeti

HÜKÜM : Davanın zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılması

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'ın ... A.Ş.de muhasebeci olarak çalıştığı, sanık ... hakkındaki davanın tefrik edildiği mahkemenin 2001/523 esas sayılı dava dosyasında sanık ...'ın Anadolu Bankası Bursa Şubesi müdürü, sanık ...'ın pazarlama sorumlusu ve müdür yardımcısı, sanıklar ... ve ...'ın müdür yardımcıları, diğer sanıkların ise banka personeli olup sanık ...'ın şirketin birinci derece yetkilisi olduğuna dair düzenlediği ve noterde onaylattığı sahte şirket yönetim kurulu kararını ilgili banka şubesine ibraz ederek banka görevlisi olan sanıklarla birlikte şirket kaşelerini kullanarak şirket adına kredi sözleşmesi tanzim edip anılan kredileri önce şirket hesabına aktarmak ve daha sonra bu hesaplardaki paraları usulsüz bankacılık işlemleri ile kendi hesaplarına aktararak işbirliği içinde hareket etmek suretiyle bankayı zarara uğratmaktan ibaret bu eylemlerin nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu bu nedenle dosyanın tefrik edildiği ve diğer sanıklar yönünden yargılaması devam eden mahkemenin 2001/523 esas sayılı davanın sonucu araştırılıp, delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 26.03.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.

.