muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7210, Karar No: 2014/8605, Tarih: 30.06.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/7210 E.  ,  2014/8605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2013/150-2014/134

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedelinin tahsili için girişilen icra takibine yapılan itirazın iptali ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delilere hükmün dayandığı gerekçelere anahtarın teslim edilmediğinin anlaşılmasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince:

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.01.2011 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.Davacı 10.01.2013 tarihinde tahliye talepli başlattığı icra takibi ile ödenmeyen 2013 Ocak ay kirası ile sözleşmenin 19 maddesindeki muaccaliyet şartı gereğince dönem sonuna kadar muaccel olan aylar kirası ( 01.01.2013-01.01.2014 tarihler arası) 12 aylık kira bedeli 60.000 TL'nin tahsilini istemiştir Ödeme emri davalıya 14.01.2013 tarihinde tebliğ edilmiştir.davalı yasal süresi içerisinde yaptığı itirazında 01.01.2013 tarihinde başlayan dönemde kira sözleşmesinin yenilenmeyeceğini ihtarla bildirdiğini,istenilen alacağın neye göre istendiğinin anlaşılamadığını belirterek borca ve faize itiraz ettiğini beyan etmiştir.Davalı vekili 30.11.2012 tarihinde keşide ettiği ihtarla taşınmazı 30.12.2012 tarihinde boşaltacağını ihtar etmiş isede taşınmazı tahliye edip anahtarları teslim ettiğine dair yazılı belge sunamamıştır. Kiralananda İstanbul 12. Sulh Hukuk mahkemesinin 2012/477 sayılı dosyasında 18.04.2013 tarihinde keşif yapılmış ise de,taşınmazın kendi anahtarları ile mi yoksa çilingir vasıtasıyla mı açıldığı belli olmadığı gibi kimin tarafından ne şekilde açıldığı da keşif zabıtlarında belli değildir.Keşif tarihinde taşınmazın boş olduğu bilirkişilerce belirtilmiş isede taşınmazın boş olması anahtarların teslim edildiği anlamına gelmez. Bu nedenle davanın kabulüne itirazın iptaline ve takibin devamına karar verilmesi ve alacak likit olduğundan icra inkar tazminatına da hükmetmek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12298, Karar No: 2018/1082, Tarih: 05.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/12298 E.  ,  2018/1082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

Sanığa teslim edilen mallar borçlu tarafından götürüldükten sonra, sanığın icra müdürlüğüne başvurarak yedieminlik görevinin kaldırılmasını talep ettiği görülmekle kasıtlı bir davranışı bulunmadığının, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle eşyanın kaybolmasına neden olduğu anlaşılmakla; eyleminin TCK.nun 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3379, Karar No: 2009/9615, Tarih: 14.05.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/3379 E.  ,  2009/9615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Evlatlık İlişkisinin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye zorunludur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.

Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve yeni adres tebliğ memurunca da tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi, tebliğ tarihi sayılır. Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır. (Teb. K. m. 35)

Yukarıdaki yasal düzenlemeye göre; 35. madde gereğince yapılan tebliğin geçerli olabilmesi için; aynı davada muhataba; daha önce kanunun gösterdiği usullere uygun bir tebliğin yapılmış olması; bu kimsenin adresini değiştirdiği halde, yenisini bildirmemiş ve yeni adresin de tebliğ memurunca tespit edilememiş bulunması zorunludur. Karar ve temyiz dilekçesi davalılara Tebligat Kanununun 35. maddesi gereğince tebliğ edilmiş ise de; aynı davada daha önce davalılara kanunun gösterdiği usullere göre yapılmış bir tebligat bulunmadığından, 35’e göre yapılan tebliğ geçersizdir. Kararın ve temyiz dilekçesinin davalılara usulüne uygun olarak tebliğinden sonra gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 14.05.2009 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/14728, Karar No: 2019/1985, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14728 E.  ,  2019/1985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11130, Karar No: 2010/491, Tarih: 19.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/11130 E.  ,  2010/491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.11.2007 gün ve 2006/529 - 2007/171 sayılı kararı onayan Daire’nin 06.07.2009 gün ve 2008/4579 - 2009/8309 sayılı kararı aleyhinde davacı-karşı davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “...” ve “M...” markaları ile çikolatalı ürünler imal ettiğini, davalının müvekkiline ihtarname göndererek marka ve ambalaj yönünden haksız rekabet iddiasında bulunduğunu, oysa müvekkilinin tescilli “...” ve tescil başvurusu yapılan “M...” markalarının ve bu markalar altında piyasaya sürülen ürünlerin ambalaj özelliklerinin farklı olduğunu ileri sürerek, taraflara ait ürünlerin marka ve ambalaj yönlerinden ayniyet derecesinde benzeyip benzemediğinin ve marka hakkına tecavüz olup olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın husumet ve esastan reddini savunmuş, karşılık davada ise “...” markasının müvekkiline ait “...” markasına ve bu markaya ait ürün ambalajına ayniyet derecesinde benzediğini ileri sürerek, ... markasının terkinini, ... markası ile üretilen ürünün bu ambalajla üretim ve pazarlanmasına son verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı-karşı davalı ... Gıda San. ve Tic.A.Ş. vekili, karşılık davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili, davanın husumet ve esastan reddini savunmuş, karşılık davada ise “...” markasının müvekkiline ait “...” markasına ve bu markaya ait ürün ambalajına ayniyet derecesinde benzediğini ileri sürerek, ... markasının terkinini, ... markası ile üretilen ürünün bu ambalajla üretim ve pazarlanmasına son verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı-karşı davalı ... Gıda San. ve Tic.A.Ş. vekili, karşılık davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne karşılık davanın ise reddine dair verilen karar Dairemizce karar düzeltme istemi sonucu davalı/karşı davacı yararına bozulmuş, bozmaya uyulmuş, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacı/karşı davalı tarafından kullanılan “...+Şekil” ibareli markanın ve şirket yetkilisi ...tarafından marka başvurusunda bulunulan ancak henüz tescili yapılmayan “Şekil +Mr. Look” ibareli markanın davalı/karşı davacı şirket adına tescilli “...” ibareli markanın ambalajına, sadece renkleri değiştirmek suretiyle tasarım olarak benzetilmek, o harfi yumurta şeklinde yapılarak ve çift sıra kullanılarak fark yaratılmaya çalışılmasına rağmen, "T" harflerinde kullanılan kırmızı fon tipi, rengi, fontların boyutları ve hatta fontlara verilen gölgeler, altta ve üste yerleştirilen yazılar, ürün imalat ve son kullanma tarihi yazıları ve fontları ile açıklama yazılarının yeri tamamıyla birbirine benzediği, karşılık davacının markası ile iltibas oluşturduğu gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın ise kısmen kabulüne, "...+Şekil" ibareli 2000/22776 sayılı tescilli markanın hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, haksız rekabet ve markaya tecavüzün men'i ve ref'i istemlerinin ise reddine dair verilen kararın davacı/karşı davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2008/4579 Esas, 2009/8309 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacı/karşı davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı/karşı davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Mahkemece davacı-karşı davalı şirket tarafından kullanılan “...+Şekil” ibareli markanın ve şirket yetkilisi ...tarafından marka başvurusunda bulunan ancak henüz tescili yapılmayan “Şekil+M...” ibareli markanın davalı-karşı davacı şirket adına tescilli “...” ibareli markanın ambalajına benzetildiği,karşı davacının markası ile iltibas oluşturulduğu kabul edilerek karşı davanın kısmen kabulü ile davacı-karşı davalının 2000/22776 sayılı “...+Şekil” ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiş ise de; mahkemece yapılan belirleme taraf ürün ambalajları arasında yapılan karşılaştırmaya dayalıdır.Oysa markanın tescil edildiği şekilden başka bir biçimde kullanılması davalı marka hakkına tecavüz ve haksız rekebet teşkil edebilirse de salt bu sebeple davacı-karşı davalının markasının hükümsüz kılınması sonucunu doğurmaz.Karşı davacının tescilli markası “...+şekil” ibaresinden oluşmakta, karşı davalının tescilli markası ise “...+şekil” şeklinde bulunmaktadır. Taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8. maddesi anlamında hiçbir benzerlik bulunmadığından karşı davalının tescilli markasının hükümsüz kılınması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması hatalı görülmekle Dairemizin 2008-4579 Esas, 2009/8309 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak kararın açıklanan nedenle davacı-karar davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin 2008/4579 Esas, 2009/8309 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak kararın davacı-karar davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz ilam, temyiz peşin ve karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 19.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3439, Karar No: 2020/8191, Tarih: 29.09.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/3439 E.  ,  2020/8191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçunun kasten veya olası kast ile işlenebileceği, taksirle işlenmesinin mümkün olmadığı, olası kastla mala zarar verme suçunun işlenebilmesi için, sanığın gerçekleşmesi muhtemel sonuçları öngörmesine rağmen bu sonuçları kabullenmesi, neticenin gerçekleşmesine aldırmaması ve eylemine "olursa olsun" bilinciyle devam etmesi gerektiği, taksirde ise kendi yetenekleri, algılama gücü, tecrübeleri, bilgi düzeyi ve içinde bulunduğu koşullar altında objektif olarak var olan dikkat ve özen yükümlülüğünü öngörebilecek ve yerine getirebilecek durumda olması, ancak neticenin istenmemesine rağmen sonucun meydana gelmesi gerektiği, somut olayda sanığın zarar verme kastının bulunmadığını beyan ettiği ve aksine delil de bulunmadığının anlaşılması karşısında eyleminin taksir düzeyinde olduğu anlaşılmakla sanığın kast yokuluğundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 29.09.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7891, Karar No: 2010/11974, Tarih: 02.11.2010

6. Hukuk Dairesi 2010/7891 E., 2010/11974 K.

**6. Hukuk Dairesi 2010/7891 E., 2010/11974 K.**

**- ÖLÜ ŞAHSA AÇILMIŞ DAVA

- SÖZLEŞMEYE AYKIRILIK**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 256 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, akde aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile akde aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkiline ait 1 parsel No'lu taşınmazın 47.03 m2'lik kısmının oto tamirhanesi olarak kullanılması için davalılara kiralandığını, davalıların sözleşmeye aykırı olarak kiralanan taşınmaza ek olarak 6 m2'lik WC, 26 m2'lik sundurma ve giriş yolunun her iki tarafına 18 m2'lik açık alan olmak üzere toplam 50 m2'lik işgalli kullanımının olduğunu, söz konusu akde aykırılığın giderilmesi konusunda davalılara süreli ihtarname gönderilmiş ise de sonuç alınamadığını belirterek, davalıların kiralanandan tahliyesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın haksız ve dayanaksız açıldığını, kiralananın kırk yıl önce İ…

…. D…

…..tarafından üstü açık, yıkıntı halde ve arsa olarak kiralandığını, bu yerin imar ve ihyasının kiracı tarafından yapıldığını, diğer davalı S…

…… S…

…'nin ise 1986 tarihinde İ…

…. D…

…..'ın yanında işe girdiğini, daha sonra 2000 yılında İ.... D....'ın kiralananı davalı S…

…… S…

…'ye devrettiğini, iki yıl önce de öldüğünü, davalı S…

…… S…

…'nin taşınmazı ilk kiracının kullandığı şekliyle kullanmaya devam ettiğini, herhangi bir müdahale ya da işgalinin olmadığını, davacının ise bu fiili kullanıma itiraz etmeyerek çekincesiz şekilde kira paralarını tahsil ettiğini, diğer davalıların ise İ…

…. D…

…..'ın mirasçıları olup kiralanan ve davacı ile maddi ve hukuki bir ilişkilerinin olmadığını, taşınmazı kullanmadıklarını, kiracılık sıfatlarının bulunmadığını, diğer yandan davacının akde aykırılık olarak ileri sürdükleri hususların davacının bütün kiracıları tarafından ortak kullanılan alanlar olduğunu, davalı kiracının özel bir kullanımının olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Borçlar Kanunu'nun 256. maddesi hükmü uyarınca kiracı kiralananı kira süresi boyunca tam bir ihtimam dairesinde kullanmak zorundadır.

Anılan madde hükmü gereğince akde aykırılıktan dolayı kiracının tahliyesine karar verilebilmesi için kiracıya akde aykırı davranışa son vermesi hususunda kiralayan tarafından süreli ihtar tebliğ ettirilmesi ve tanınan bu süre içinde de akde aykırılığın giderilmemiş olması gerekir. Kiralananın açıktan fena kullanılması durumunda akde aykırılığın giderilmesi amacıyla kiracıya ihtar gönderilmesine gerek yoktur.

Anılan madde hükmü gereğince akde aykırılıktan dolayı kiracının tahliyesine karar verilebilmesi için kiracıya akde aykırı davranışa son vermesi hususunda kiralayan tarafından süreli ihtar tebliğ ettirilmesi ve tanınan bu süre içinde de akde aykırılığın giderilmemiş olması gerekir. Kiralananın açıktan fena kullanılması durumunda akde aykırılığın giderilmesi amacıyla kiracıya ihtar gönderilmesine gerek yoktur.

Olayımıza gelince; davada dayanılan ve hükme esas alınan 1.1.2001 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile davacıya ait taşınmazın 47.03 m2'lik kısmı oto tamirhanesi olarak kullanılmak üzere kiracılar İ…

…. D…

….. ve S…

….S…

…'ye kiralanmıştır Kiracılık sürecinde davacı idarenin elemanlarınca düzenlenen 25.2.2009 ve 3.3.2009 tarihli tutanaklarda kiralı alanın karşısında 6 m2'lik WC yapılıp 26 m2'lik açık alanın üstünün kapatılarak kiracılar tarafından oto tamiri için işgalen kullanıldığı ve giriş yolunun her iki tarafında 9'ar m2 olmak üzere 18 m2'lik alanın işgal edildiği belirtilmiştir.

Bu durum davacı tarafından akde aykırılık olarak nitelendirilerek kiracılara akde aykırılığı gidermeleri için gönderilen süreli ihtarnameyi takiben kiralananın tahliyesi için işbu dava açılmıştır.

Ne var ki Borçlar Kanunu'nun 256. maddesi gereğince akde aykırılığın gerçekleşmesi için akdin konusu taşınmazın sözleşmeye aykırı kullanılması gerekir.

Davacı, dava dilekçesinde, kiralanan alan dışında kiracıların işgalli kullanımlarından söz ederek kiralananın tahliyesini istemiştir. Sözleşme dışındaki yere tecavüz akde aykırılık sayılamaz. Bu husus ancak el atmanın önlenmesi davasına konu oluşturabilir. Nitekim davacı da İzmir 7. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009 / 604 esas 2009 / 823 karar sayılı dosyasında kiracı İ…

….. D…

…. hakkında aynı alanlara ilişkin haksız işgal tazminatı isteminde bulunarak anılan alanın sözleşme dışı olduğunu kabul etmiştir. Bu durumda mahkemece sözleşme dışında kalan taşınmaz kısmı hakkında akde aykırı davranış nedeniyle kiralanan taşınmazın tahliyesi istenemeyeceğinden davalı S…

….. S…

… hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

2-Dahili davalılar Semahat Dizdar ve Okan Dizdar yönünden temyiz itirazlarına gelince ;

Davada dayanılan 1.1.2001 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli sözleşmenin kiracılarından İ…

….. D…

….dosyada bulunan mirasçılık belgesine göre 15.5.2009 tarihinde açılan davadan önce 10.7.2007 tarihinde ölmüş ve geride mirasçı olarak eşi S…

…… D…

…. ile oğlu O…

…. D…

….'ı bırakmıştır.

Dava dilekçesinde ise kiracı İ…

….. D…

…. doğrudan davalı olarak gösterilmiş ve mahkemenin 22.6.2009 tarihli ara kararı uyarınca mirasçıları davaya dahil edilmiştir. 1.6.1978 tarih ve 4 / 5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince ölü kişiye karşı dava açılamaz .Ölü şahsa karşı açılmış davaya o kişinin mirasçıları davaya dahil edilerek devam edilemez.

…… D…

…. ile oğlu O…

…. D…

….'ı bırakmıştır.

Dava dilekçesinde ise kiracı İ…

….. D…

…. doğrudan davalı olarak gösterilmiş ve mahkemenin 22.6.2009 tarihli ara kararı uyarınca mirasçıları davaya dahil edilmiştir. 1.6.1978 tarih ve 4 / 5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince ölü kişiye karşı dava açılamaz .Ölü şahsa karşı açılmış davaya o kişinin mirasçıları davaya dahil edilerek devam edilemez.

Mahkemece ölü kişiye karşı açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mirasçıları hakkında hüküm kurulması da usul ve yasaya aykırıdır.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarda ( 1 ) ve ( 2 ) No'lu bentlerde yazılı nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 2.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7874, Karar No: 2015/23234, Tarih: 01.07.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/7874 E.  ,  2015/23234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

Sanık hakkında TCK'nin 53/1'de belirtilen hak yoksunluğu uygulanmamış ise de, hak yoksunluğunun kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanık hakkında .. Asliye Ceza Mahkemesinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ve .... Asliye Ceza Mahkemesinin erteli hapis cezası ilamının yeniden ele alınması için mahkemelerine ihbarda bulunulmuş ise de, bu kararların yargılamaya konu suç tarihinden sonra kesinleştiği ve bu suçun denetim süresinde işlenmediği anlaşılmakla, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının ... Asliye Ceza Mahkemesinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ve .. Asliye Ceza Mahkemesinin erteli hapis cezası ilamının yeniden ele alınması için mahkemelerine ihbarda bulunulmasına dair parağraflarının hükümden çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 01.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.