muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22408, Karar No: 2013/24127, Tarih: 16.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/22408 E.  ,  2013/24127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kaçağa konu eşyanın, gümrük kapısından veya sınırdan yurda sokulmak istenirken ya da hemen sonrasında veya bu eylemlerin kesintiye uğramadan devamı sırasında yakalanması halinde, eylemin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu kapsamında kalacağı ve katılma hakkının da gümrük idaresine ait olacağı,

Bu açıklamalar ışığında.

Sanığa isnat edilen eylemin sübutu halinde 5607 sayılı yasaya muhalefet suçunu oluşturacağı, bu suçtan zarar görenin ise gümrük idaresi olup Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun olmadığı, dolayısıyla suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun hükmü temyize yetkisi olmadığından Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II)Gümrük idaresi vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK 260/1 maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan gümrük idaresinin temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Açılan kamu davasına katılma hakkı bulunan gümrük idaresine duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilip, katılma olanağı tanınmadan, yokluklarında yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, gümrük idaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 16.12.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18533, Karar No: 2015/5899, Tarih: 27.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18533 E.  ,  2015/5899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/06/2014 tarih ve 2013/91-2014/137 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı ... Üniversitesi arasında düzenlenen mali hak devir sözleşmesi uyarınca Albert Einstein'a ait "İzafiyet Teorisi" isimli kitabın Türkçe olarak dünyanın her yerinde basım ve yayın haklarının müvekkiline ait olduğunu, davalıların bu kitabı izinsiz olarak basıp, satışa sunduklarını, bu şekilde müvekkilinin FSEK'ten kaynaklanan mali haklarını ihlal ettiklerini, haksız rekabet yaratıp müvekkilinin ticari itibarını sarstıklarını ileri sürerek FSEK'nın 68. madde gereğince 3 kat hesabıyla ve yine aynı Yasa'nın 70. maddesi gereğince mahsup yapılarak şimdilik 10.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren en yüksek ticari faiz ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini, devam eden tecavüzün ref'ini, muhtemel tecavüzün men'ini, kitabın çoğaltılmış nüshalarının, yayın ve satışının durdurulmasını, toplatılmasını, verilecek kararın gazetede ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetki ve husumet itirazında bulunarak dava konusu kitabın mali haklarının ... Üniversitesi'ne ait olduğunun bilinmediğini, maddi ve manevi tazminat şartlarının oluşmadığını, davacının talep hakının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının mali hakları ... Üniversitesi'ne ait olan dava konusu kitabın Türkçe basım ve yayın hakkını devraldığı, davalıların izinsiz olarak kitabın basımını ve yayınını yaparak davacının mali haklarını ihlal ettikleri gerekçesiyle FSEK'nın 68/1. maddesi uyarınca hesaplanan 4.600 TL telif tazminatının, FSEK 70/son. maddeye göre hesaplanan 927,39 TL tazminatın, 2.500,00 TL manevi tazminatın avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, tecavüzün ref'ine, muhtemel tecavüzün men'ine, taraflar arasında farazi sözleşme kurulduğundan kitabın çoğaltılmış nüshalarının, yayın ve satışının durdurulması taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, davacı şirket, uyuşmazlık konusu İzafiyet Teorisi isimli eser üzerinde mali hak sahibi olarak eldeki davayı açmıştır. 5846 sayılı FSEK'nın 70/1. maddesi uyarınca manevi hak tazminatı talep edilebilmesi için, talepte bulunan kişinin eser sahibi olması gerekir. Zira, tüzel kişiler eser sahibi olamayacaklarından manevi hak tazminatı talep etme hakları mümkün bulunmadığı gibi, davalıların eylemi nedeniyle Türk Borçlar Kanunu hükümleri kapsamında kişilik haklarının zarara uğradığına ilişkin herhangi bir iddia da ileri sürülüp kanıtlanamadığına göre, mahkemece manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle manevi tazminat talebinin kısmen kabulü doğru görülmemiş, hükmün davalılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 27/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7206, Karar No: 2020/5125, Tarih: 13.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/7206 E.  ,  2020/5125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar tarihi : 05/04/2016

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c.maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki kamyonet ile yerleşim yer dışı tek şeritli sağa virajlı bağlantı yolunda emniyet şeridi içinde beklemekte olduğu sırada, geriden aynı istikametten gelen katılanın idaresindeki motosikletin kendi ön kısmıyla sanığın aracının sol arka kısmına çarpması neticesinde katılanın vücudunda ağır (altı) derecede kemik kırığı meydana gelecek ve organ işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde yaralandığı olayda, kazanın meydana gelmesinde kusuru bulunmayan olan sanığın beraatine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın otopark ücreti ödememek için keyfi olarak emniyet şeridine park ederek kazaya sebep olduğu, Adli Tıp Kurumu raporlarının hatalı olduğu, sanığın tali de olsa kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 13.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24580, Karar No: 2014/18639, Tarih: 26.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/24580 E.  ,  2014/18639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gebze 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 27/06/2013

No : 2010/978-2013/582

Dava, tedavi gideri alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, davalı Kurum ile aralarındaki sözleşme kapsamında fizik tedavi hizmeti vererek hizmet bedelini aylık olarak fatura ettiğini, Haziran 2010 döneminde vermiş olduğu hizmet karşılığı olan alacaktan Kurum tarafından 9.654,92 TL kesinti yapıldığını, ancak bu kesintinin haksız olduğunu savunarak bu miktarın tahsilini istemektedir. Davacının 17.08.2010 tarihinde söz konusu kesinti için Kuruma itirazda bulunduğu, İtiraz ve İnceleme Üst Komisyonunun, davacı Özel Fizikmer Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Merkezi ile davalı Kurum arasında sözleşme olduğunu da belirterek itirazı reddettiği anlaşılmaktadır.

Görev konusu, kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemelerce yargılamanın her aşamasında re’sen ele alınması gereken bir husustur.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemeler olup, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 106. maddesi ile mülga 1479 sayılı Kanunun 70. maddesinde ve 506 sayılı Kanunun 134. maddesinde, bu Kanunların uygulamasından doğan uyuşmazlıkların yetkili iş mahkemelerinde görüleceği, 5510 sayılı Kanun’un 101. maddesinde de, aksine hüküm bulunmayan hallerde, 5510 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği düzenlenmiştir.

Uyuşmazlığın çözümünde, ne 506 sayılı Kanun, ne 1479 sayılı Kanun ne de 5510 sayılı Kanun’un uygulama yeri bulunmamakta olup, davanın yasal dayanağı Borçlar Kanununun 112 ve devamı (818 sayılı Borçlar Kanunu 96 ve devamı) maddeleridir. Bu durumda yukarıda sözü edilen kanun maddeleri hükümlerine göre sınırlı yetki ile donatılmış iş mahkemesi görevli değildir. Bu çerçevede uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17234, Karar No: 2007/16205, Tarih: 10.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17234 E.  ,  2007/16205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 06/07/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10 YTL onama harcı yatırıldığından başka harç alınmasına yer olmadığına, 10.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4455, Karar No: 2016/7101, Tarih: 16.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4455 E.  ,  2016/7101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk ile Küçükçekmece 6. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ölüm ve cismani zarar sebebiyle oluşan tazminat istemine ilişkindir.

Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesince, davalıların 05/06/2005 günü davacıların murisi ...'ı bıçaklamak suretiyle öldürdükleri, olay tarihi itibari ile davalıların yaşının küçüklüğü nedeniyle TMK'nın 369. maddesi gereğince ev başkanının sorumluluğunda oldukları gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Küçükçekmece 6. Aile Mahkemesi ise dava dilekçesinde aile başkanlarının sorumluluğuna ilişkin herhangi bir istek ve açıklamanın bulunmadığı, bu davada davalıların sorumluluklarına gidildiği, bu nedenle davanın genel hükümler kapsamında kaldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş, kararlar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

4721 sayılı TMK'nın 369. maddesinin birinci fıkrasında, ev başkanının sorumluluğuna ilişkin olarak; "Ev başkanı, ev halkından olan küçüğün, kısıtlının, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunan kişinin verdiği zarardan, alışılmış şekilde durum ve koşulların gerektirdiği dikkatle onu gözetim altında bulundurduğunu veya bu dikkat ve özeni gösterseydi dahi zararın meydana gelmesini engelleyemeyeceğini ispat etmedikçe sorumludur." düzenlemesi getirilmiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usûllerine Dair Kanununun 4/1-1. maddesinde ise aile mahkemelerinin görevine ilişkin olarak; "1. 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı ile 3/12/2001 tarihli ve 4722 sayılı Türk Medenî Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna göre aile hukukundan doğan dava ve işler," düzenlemesi mevcuttur.

4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usûllerine Dair Kanununun 4/1-1. maddesinde ise aile mahkemelerinin görevine ilişkin olarak; "1. 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı ile 3/12/2001 tarihli ve 4722 sayılı Türk Medenî Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna göre aile hukukundan doğan dava ve işler," düzenlemesi mevcuttur.

Somut olayda, davacılar vekili, davalıların müşterek hareket ederek davacıların murisi ...'ı kasten öldürdüklerini, bu nedenle fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydı ile davacı anne ... lehine 1.000.-TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte, yine fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydı ile davacılar lehine 1.000.-TL cenaze ve diğer giderler sebebi ile uğranılan zararların olay tarihinden işleyecek faizi ile birlikte, ... lehine 15.000.-TL, diğer davacılar lehlerine ayrı ayrı 10.000.-TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve muteselsile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesince görevsizlik kararı verilmesi üzerine aile mahkemesinde yargılama devam ederken olay tarihinde küçük olan davalıların velilerini davaya dahil etmiştir. Davacı, tazminat davasını, haksız fiil hükümlerine dayanarak ceza mahkemesinde yargılanan kişilere karşı açmıştır. Olayda ev başkanın sorumluluğu hükümlerine dayanılmadığından uyuşmazlığın genel mahkemede görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 16.06.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14851, Karar No: 2017/6915, Tarih: 23.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/14851 E.  ,  2017/6915 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 29.09.2017 tarih ve KD-2017/42834 sayılı karar düzeltme talebinde, Dairemizin Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 17.05.2012 tarih ve 2009/139 Esas, 2012/107 Karar sayılı kararına ilişkin 03.10.2016 tarih ve 2016/10547 Esas, 2016/6633 Karar sayılı ilamında “hükmün sanık ve müdafiinin yokluğunda verildiği halde yüzüne karşı verildiği” şeklindeki yazıma ilişkin maddi hatanın düzeltilmesinin talep edildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın maddi hatanın düzeltilmesi niteliğindeki karar düzeltme talebi yerinde olduğundan, kabulü ile Dairemizin 03.10.2016 tarih ve 2016/10547 Esas, 2016/6633 Karar sayılı ilamındaki “yüzüne” ibaresinin "yokluğunda" olarak yazılması suretiyle maddi hatanın düzeltilmesine, ilamdaki diğer hususların aynen muhafaza edilmesine, 23.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22418, Karar No: 2014/6620, Tarih: 01.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/22418 E.  ,  2014/6620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2010/629-2013/860

Davacılar iş kazası sonucu maluliyetten doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi S. K. G. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararları ile yakınlarının manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı sigortalı yararına 163.661,09 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın, davacı eş yararına 15.000,00 TL manevi tazminatın, davacı çocuklar yararına ayıra ayrı 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 29.09.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacı sigortalının davalıya ait işyerinde duvar ustası olarak çalışmakta iken 17 metre yükseklikten düşerek iş kazası geçirdiği, davacı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının % 100 olduğu ve yardıma muhtaç durumda bulunduğu, hükme esas bilirkişi kusur raporunda davacı işçinin olayın meydana gelmesinde % 35 oranında müterafik kusuru bulunduğunun belirtildiği, 05.01.2010 tarihli ibraneme belgesinde dava konusu zararlandırıcı olay nedeniyle maddi, manevi, destekten yoksun kalma tazminatı ve diğer tüm hak ve alacaklarına mahsuben 30.000,00 TL parayı nakden elden aldığını beyan ettiği, alacak kalemlerinin ayrı ayrı tazminat tutarı açıklanarak belirtilmediği, ibranamede davacı sigortalının isim, imza ve kimlik numarası ile kardeşleri olan iki tanığın isim, imza ve kimlik numaralarının bulunduğu, ibranemedeki tanıkların duruşmadaki beyanlarında davalı işverenin davacıya 6.000,00 TL tazminat ödediği, bunun haricinde tedavi giderlerini karşıladığını beyan ettikleri, bilirkişi hesap raporunda sürekli iş göremezlik ve kusur oranı ile Kurum tahsislerinin indirilmesinden sonra tanıkların ibraneme gereği davacıya 6.000,00 TL tazminat ödendiğini beyan etmeleri nedeniyle zarar miktarından 6.000,00 TL indirim yapılarak neticeten 163.661,09 TL karşılanmamış zararı bulunduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Birçok Yargıtay kararında vurgulandığı üzere, alacaklının alacak hakkından vazgeçmesini ve bu surette borçlunun borçtan kurtulmasını kapsayan akde "ibra" denir.İbra alacağın tasfiyesini içeren tasarrufi bir sözleşmedir. Düzenleme tarihi itibariyle konu ile ilgili doğrudan amir bir hüküm bulunmaması nedeniyle sorunun çözümlenmesinin ibranın doğruluk ve güven kuralına aykırı olmaması gereğine sıkı sıkıya sarılarak halledilmesinde yarar vardır.

Maddi zararı ve kusur oranı hakkında kesin fikir sahibi olması mümkün olmayan hak sahiplerinin olaydan sonra verdikleri genel ve soyut açıklamayı içerdiği kuşkusuz olan ibranameyi tümden geçerli saymak İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Mevzuatının temel ilkelerine uygun düşmeyecektir.

Kural olarak işçiye veya hak sahiplerine yapılmış ödemenin bu miktar ile sınırlı olmak üzere bağlayıcılığı asıldır. Gerçek anlamda ödemeden söz edebilmek için tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunmaması koşuldur. Başka bir anlatımla ödemenin yapıldığı tarihteki verilerle hesaplanan tazminat ile ödenen miktar arasında açık oransızlık bulunmaması koşuldur. Ödemenin yapıldığı tarihteki verilerle hesaplanan tazminat ile ödenen miktar arasında açık oransızlığın bulunduğu durumlarda yapılan ödeme makbuz niteliğinde kabul edilebilir. Bu durumda ödemenin yapıldığı tarih gözönünde tutularak davacının karşılanmayan zararının uzman bilirkişiler aracılığı ile saptanması böylece hesaplanacak miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunup bulunmadığını denetlemek, açık oransızlığın bulunması durumunda maddi tazminata ilişkin ödemeyi "kısmi ifayı içeren makbuz" niteliğinde kabul etmek ve yapılan ödemenin ödeme tarihindeki gerçek zararı hangi oranda karşıladığını saptamak, son verilere göre hesaplanan tazminat miktarından, yasal indirimler yapılmak suretiyle belirlenecek karşılanmayan zarardan davalı tarafın ödeme yapılan tarihe göre zararı karşılandığı oranda indirim yapmak daha sonra kalan miktara hükmetmek gerekir. Açık oransızlığın bulunmadığının tespiti halinde maddi tazminat talebinin tümden reddine karar vermek gerekir.Somut olayda bu yönden yapılan incelemede yapılan ödemenin açık oransızlık oluşturduğu açık olduğu halde belgeyi kısmi ifayı içeren makbuz yerine ibra olarak değerlendiren mahkeme görüşünün de doğru olmadığı açıktır.

Yapılacak iş; öncelikle 05.01.2010 tarihli ibranemede belirtilen tutarın ne kadarının maddi ne kadarının manevi tazminata ilişkin olduğu açıklattırılarak, maddi tazminata denk gelen tutarın davacı sigortalıya ödemenin yapıldığı tarihteki karşılanmayan zararını aktüerya uzmanı bilirkişi aracılığıyla saptamak, böylece hasaplanan miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunup bulunmadığını denetlemek, açık oransızlığın bulunması durumunda maddi tazminata ilişkin ödemeyi "kısmi ifayı içeren makbuz" niteliğinde kabul etmek ve yapılan ödemenin ödeme tarihindeki karşılanmayan zararı hangi oranda karşıladığını belirlemek, hüküm tarihine en yakın tarihteki ücret artışları da gözetilerek davacı sigortalının maddi zararını bilirkişiye hesaplatmak, bulunan miktardan yasal indirimler yapılarak belirlenen karşılanmayan zarardan davalı tarafça ödeme yapılan tarihe göre zararın karşılandığı oranda indirim yapmak, daha sonra kalan miktar ve talepte gözetilerek maddi tazminat istemi ile ilgili bir karar vermektir.

3-Davacı sigortalı yararına hükmedilen manevi tazminat davası bakımından yapılan incelemede ise; asıl uyuşmazlık manevi tazminatın bölünüp bölünmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Gerçekten, hukuka aykırı bir eylem yüzünden çekilen elem ve üzüntüler, o tarihte duyulan ve duyulması gereken bir haldir. Başka bir anlatımla üzüntü ve acıyı zamana yaymak suretiyle, manevi tazminatın bölünmesi, bir kısmının dava konusu yapılması kalanın saklı tutulması olanağı yoktur. Niteliği itibariyle manevi tazminat bölünemez. Bir defada istenilmesi gerekir. Yargıtay H.G.K'nun 25.9.1996 gün ve 1996/21-397-637 karar ile 13.10.1999 gün ve 1999/21-684-818 sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Somut olayda; dosya kapsamındaki davacı sigortalının isim, imza ve kimlik numarası bulunan 05.01.2010 tarihli ibraname ile, dava konusu zararlandırıcı olay nedeniyle maddi, manevi, destekten yoksun kalma tazminatı ve diğer tüm hak ve alacaklarına mahsuben 30.000,00 TL parayı nakden elden aldığını beyan ettiğinin anlaşılmasına göre, manevi tazminatın bölünemezliği ilkesi gereğince davacı sigortalının manevi tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 01/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.