muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10717, Karar No: 2013/11556, Tarih: 13.09.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/10717 E.  ,  2013/11556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 11.03.2013 gün ve 2013/1889 E-2013/3522 K. sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacının temyiz etmesi üzerine Dairemizin 11.03.2013 tarihli ve 2013/1889-3522 sayılı ilamı ile 27.12.2005 tarihli ve “tutanak” başlıklı adi yazılı belgenin inanç sözleşmesi olduğu ve bu nedenle tescil isteminin kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtilerek hüküm bozulmuştur.

Davalı vekili kararın düzeltmesini istemiştir.

İnançlı işlemler, inananın teminat oluşturmak veya yönetilmek üzere mal varlığı kapsamındaki bir şey veya hakkını, inanılana devretmesi ve inanılanın da inanç anlaşmasındaki koşullara uygun olarak inanç konusu şeyi kullanmasını, amaç gerçekleştiğinde ise belirlenen şekilde inanana iade etmesini içeren işlemlerdir.

5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 5578 sayılı Kanunla değişik 8. maddesi ile; Tarım arazileri, doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre, nitelikleri mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınıflandırılmış; belirlenen parsel büyüklüğünün mutlak tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektar ve marjinal tarım arazilerinde 2 hektardan küçük olamayacağı, tarım arazilerinin bu büyüklüklerin altında

ifraz edilemeyeceği, bölünemeyeceği veya küçük parsellere ayrılamayacağı, kural olarak tarım arazilerinin, belirlenen büyüklükteki parsellerden daha küçük parçalara bölünemeyeceği, bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne şekilde gerçekleşmiş olursa olsun birlikte mülkiyetin mevcut olması durumunda, bu arazilerin ifraz edilemeyeceği, payların üçüncü şahıslara satılamayacağı, devredilemeyeceği veya rehnedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Bu nedenle; yukarıda belirtilen bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinde oluşmuş hisselerin üçüncü şahıslara satılması devredilmesi yasaklanmakta olup bölünemez büyüklükte ve birlikte mülkiyetin söz konusu olduğu tarım arazilerinin, paydaşlarının veya iştirakçilerinin tamamının birlikte katılımı ile üçüncü kişiye satışı yapılabilir, devredilebilir.

Bu nedenle; yukarıda belirtilen bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinde oluşmuş hisselerin üçüncü şahıslara satılması devredilmesi yasaklanmakta olup bölünemez büyüklükte ve birlikte mülkiyetin söz konusu olduğu tarım arazilerinin, paydaşlarının veya iştirakçilerinin tamamının birlikte katılımı ile üçüncü kişiye satışı yapılabilir, devredilebilir.

Davaya konu olayda, yukarıda açıklanan bozma ilamında da ifade edildiği şekilde bir inanç sözleşmesinin mevcut olduğu anlaşılmaktadır. Ancak, inanç sözleşmesi gereğince tapu iptali ve tescile karar verilebilmesi için davacının adına tescilini istediği payın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gerekir. Bu hususta mahkmece herhangi bir araştırma yapılmadan hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla, 27.12.2005 tarihli inanç sözleşmesine konu taşınmazın belirlenen tarımsal niteliğinin Tarım ve Köyişleri Bakanlığı İl veya İlçe Müdürlüğünden sorulup görüşü alındıktan sonra tescilin mümkün olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Yapılacak araştırmaların sonucuna göre satışa konu payın, arazinin büyüklüğü itibariyle belirlenen tarımsal niteliğine göre satışının mümkün olmadığının anlaşılması halinde tapu iptali ve tescil davasının reddine, aksi halde kabulüne karar verilmesi gerekir.

Dairemizce, hükmün bu gerekçe ile bozulması gerekirken inanç sözleşmesine değer verilerek davanın kabul edilmesi gerektiği belirtilerek bozulmasının maddi hatadan kaynaklandığı anlaşılmış olduğundan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin bozma ilamının kaldırılarak hükmün yukarıda belirtilen gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 11.03.2013 tarihli ve 2013/1889-3522 Esas-Karar sayılı ilamının KALDIRILMASINA hükmün yazılı değişik gerekçe ile BOZULMASINA, 13.09.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1645, Karar No: 2013/7443, Tarih: 01.07.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/1645 E.  ,  2013/7443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 15/11/2012 gün ve 2012/11312 - 12741 sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacılar S. S. .... Konut Yapı Kooperatifi vekili - S. S. ....Dönem Huzur Konut Yapı Kooperatifi vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlar temyiz aşamasında da ileri sürülmüştür.

Dairemiz kararı bu konulara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, usûl ve kanuna da uygundur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ve 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442. maddesi uyarınca takdiren 219.00.- TL. para cezası ile Harçlar Kanunu uyarınca 50.45.- TL. red harcının düzeltme isteyenlerden alınmasına 01/07/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5956, Karar No: 2015/14021, Tarih: 14.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/5956 E.  ,  2015/14021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 9. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/12/2014

NUMARASI : 2014/252-2014/895

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; Dokuz Eylül Üniversitesi Amerikan Kültür ve Edebiyatı bölümü 2. sınıf öğrencisi olduğunu, annesi ile davalı babasının boşandıklarını, davalının şirketleri olduğunu, davalının maddi durumunun iyi olduğunu, öğrenim hayatına devam edebilmesi için 1.500,00 TL yardım  nafakasının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacının öğrenci olduğu, davacının ekonomik ve sosyal araştırması ile davalının İzmir Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü hizmet kayıt dökümü kapsamında davacı lehine aylık 200,00 TL yardım nafakasına karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edimiştir.

Türk Medeni Kanununun 364/1 maddesine göre; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan alt soyuna nafaka vermekle yükümlüdür.

Aynı kanunun 365.maddesinin 2. fıkrasında davanın; davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibaret olduğu düzenlenmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 328/2 maddesine göre; çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.

Hukuk Genel Kurulu'nun 07.06.1998 gün, 1998/656; 688 sayılı ilamında yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakasına karar verilebilmesi için nafaka isteyenin yardım edilmemesi halinde zarurete düşeceğinin anlaşılması gerekmektedir. Zarurete düşme terimi çok sıkıntılı bir durumu ve ekonomik şartları ifade eder. Hükmedilecek yardım nafakasının miktarı yalnızca sözkonusu sıkıntılı durumu önlemeye matuftur. Yardım nafakası yoluyla nafaka isteyenin geçiminin ve her türlü gereksinmelerinin sağlanması gerekmez.

Eğitimine devam eden reşit birey kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde Medeni Kanun'un 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Eğitimine devam eden reşit birey kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde Medeni Kanun'un 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Dosyanın incelenmesinden, davalı babanın ekonomik ve sosyal durumunun araştırılması için müzekkere yazıldığı, gelen cevabi yazıda davalının mernis adresinden ayrıldığı ve Alanya ilçesine gittiğinin belirlendiğini, başkaca bir araştırma yapılmadan, dosyada bulunan SGK hizmet döküm cetveline göre karar verildiği görülmüştür.

Mahkemece; nafaka yükümlüsü bulunan davalı babanın ekonomik ve sosyal durumunun ayrıntılı bir şekilde araştırılıp tespit edilmesinden sonra, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları yardım nafakasının niteliği, davalının gelir durumu nazara alınarak, hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/879, Karar No: 2018/13818, Tarih: 19.12.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/879 E.  ,  2018/13818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçi olan borçlunun, 17.10.2014 tarihli taşınmaz ihalesinin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 03.11.2016 tarih ve 2014/693 E.- 2016/612 K. sayılı kararı ile istemin reddine ve şikayetçi aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedildiği, şikayetçinin istinaf yoluna başvurması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nin 15.11.2017 tarih ve 2017/1359 E.-1543 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun kabulü ile, HMK'nun 353- (1) b) 2) maddesi gereğince ... İcra Hukuk Mahkemesi 2014/693 Esas 2016/612 Karar sayılı kararının düzeltilerek; yeniden esas hakkında; davanın - şikayetin kabulü ile davaya konu ... 2. İcra Müdürlüğü 2014/1251 Talimat sayılı takip dosyasından 17/10/2014 tarihinde yapılmış ihalelerin feshine hükmolunduğu, anılan karara karşı alacaklılar tarafından temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.

İİK'nun 127. maddesi gereğince taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği borçluya tebliğ edilmelidir. Şikayet eden borçluya satış ilanının tebliğ edilmemiş olması veya usulsüz tebliğ edilmesi başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

Somut olayda; taşınmaz maliki şikayetçi - borçluya satış ilanının tebliğ edilmemiş olması veya usulsüz tebliğ edilmesinin başlı başına ihalenin feshi sebebi olduğundan bahisle Bölge Adliye Mahkemesi’nin ihalenin fesih isteminin kabulüne dair kararı isabetli olmakla birlikte, anılan kararda; ilk derece mahkemesi kararının ‘"düzeltilerek" yeniden esas hakkında karar verildiği ifadesi ile karar verilmesi bozmayı gerektirir ise de anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklıların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nin 15.11.2017 tarih ve 2017/1359 E.-1543 K. sayılı kararının hüküm bölümünün, "Davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, HMK'nun 353- (1) b) 2) maddesi gereğince ... İCRA HUKUK MAHKEMESİ 2014/693 Esas 2016/612 Karar sayılı kararının düzeltilerek; yeniden esas hakkında;" cümlesindeki "...düzeltilerek yeniden

SONUÇ : Alacaklıların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nin 15.11.2017 tarih ve 2017/1359 E.-1543 K. sayılı kararının hüküm bölümünün, "Davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, HMK'nun 353- (1) b) 2) maddesi gereğince ... İCRA HUKUK MAHKEMESİ 2014/693 Esas 2016/612 Karar sayılı kararının düzeltilerek; yeniden esas hakkında;" cümlesindeki "...düzeltilerek yeniden

esas hakkında;" kelimelerinin çıkartılarak yerine "KALDIRILMASINA" kelimesinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca ONANMASINA, karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 19/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5885, Karar No: 2014/20223, Tarih: 08.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5885 E.  ,  2014/20223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2013

NUMARASI : 2013/499-2013/891

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alındığında taşınmazdaki değer kaybı oranının % 41 olması gerektiği düşünülmeden daha yüksek oranda değer kaybı verilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının fazla tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8649, Karar No: 2013/880, Tarih: 12.02.2013

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2012/8649 E.  ,  2013/880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dava, elektrik aboneliği sözleşmesinden kaynaklanan tazminat alacağının tahsili için başlatılan icra takibine karşı öne sürülen itirazın iptali istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre davalı tarafın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının icra inkar tazminatına yönelik temyiz itirazlarına gelince, mahkemece asıl alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatına hükmedilmiş ise de, oluşturulan hüküm davanın niteliğine ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

İcra ve İflas Kanunu'nun (Değişik ibare: 02/07/2012-6352 S.K./11.md.) 67.maddesinin, hükmolunan meblağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere, uygun bir tazminatla mahkum edileceği hükmü dikkate alındığında, mahkemece hükmolunan meblağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilmesi gerekirken, hüküm yerinde yüzde kırk tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır. Davalının temyiz itirazı bu nedenlerle yerinde ise de; yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, HUMK’nun 438/7.maddesine göre hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir. ../..

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle hüküm yerinin 1.bendinde yer alan “%40” sözlerinin çıkarılmasına, yerine “%20” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 12.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27133, Karar No: 2015/15842, Tarih: 09.09.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/27133 E.  ,  2015/15842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2011/248-2012/430

M.. G.. ve N.. G.. ile T.. A.. ve müşterekleri aralarındaki dava hakkında Saray (Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 28.11.2012 tarih ve 248/430 sayılı hükmün Daire'nin 05.05.2014 gün ve 2014/8208-2014/8706 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Davalı T.. A.. vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK'nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye irad kaydına ve aşağıda dökümü yazılı 52,40 TL peşin harcın red harcına mahsubu ile kalan 5,20 TL’nin karar düzeltme isteyen davalıdan alınmasına, 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/453, Karar No: 2014/387, Tarih: 23.09.2014

**Ceza Genel Kurulu         2014/453 E.  ,  2014/387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : DENİZLİ 1. Ağır Ceza

Günü : 06.12.2012

Sayısı : 127-323

Uyuşturucu madde ticareti suçundan sanığın 5237 sayılı TCK'nun 188/3, 43/1, 52, 53, 54, 63 ve 58. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis ve 2.500 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin, Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 06.12.2012 gün ve 127-323 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 17.12.2013 gün ve 7784 - 11511 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 09.05.2014 gün ve 142789 sayı ile;

“...V.. Ç..'un poliste alınan ifadesinde; 'Esrar satın aldığım eve gittim duvarın arkasında üzerinde beyaz bir penye veya kazak olan genç görünümlü kısa boylu bir şahıs vardı, bu şahıs duvarın arkasında bulunduğundan üzerindekini tam olarak göremedim, ancak bu şahıstan aldım' şeklinde beyanı bulunduğu, teşhis tutanağında Ç.. Y..'ı teşhis ettiği anlaşılmıştır.

Sanık V.. Ç..'la birlikte gelen sanıklar M.. K.., A.. A.. ve F..A.. esrar almaya sadece V.. Ç...'un gittiği bu nedenle kimseyi tanımadıklarını beyan etmişlerdir. Sanık Ç.. Y..'dan sadece sanık V.. Ç..'un esrar aldığı tespit ve teşhis edilmiştir.Sanığın 3. olayda sanık V.. Ç..dışındaki sanıklara esrar sattığı tespit ve teşhis edilmemiştir.

Sanığın diğer sanıklar Y.. S.. ve S.. Y..'nın uyuşturucu satımına yardım ve iştirak ettiğine dair bir beyan, bir teşhis ve delil bulunmamaktadır. Hatta sanık S.. Y.. sanık Çetin'in eve esrar almaya geldiğini birlikte esrar içtiklerini beyan etmiştir.

Sanık Ç.. Y..'ın sadece V..Ç..'un teşhisi dışında uyuşturucu sattığına dair delil bulunmamaktadır. Bu beyan ve mevcut deliller karşısında sanığın sadece 5237 sayılı TCK'nun 188/3, 52 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiği halde, diğer sanıkların uyuşturucu satımına iştirak ettiğinden veya birlikte hareket ettiğine dair hiç bir delil bulunmadığı sadece tahmine dayanılarak diğer sanıklar ile birlikte hareket ettiğinden bahisle 5237 sayılı TCK'nun 43/1. maddesi gereğince artırım yapılması yasaya aykırıdır” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak, sanık hakkındaki onama kararının kaldırılmasına ve hükmün bozulmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 10. Ceza Dairesince 27.05.2014 gün ve 4060 - 4154 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.