muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3986, Karar No: 2023/15073, Tarih: 07.12.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/3986 E.  ,  2023/15073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/622 Esas, 2016/9 Karar

SUÇLAR : Silahla tehdit, hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, ceza verilmesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 17.12.2014 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) kapsamında sanık ... hakkında 125/1-4, 129/3, 106/2-a, 53/1, 58 inci, sanık ... hakkında ise 125/1-4, 129/3, 106/1-1.cümle, 53/1, 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.01.2016 tarihli ve 2014/622 Esas, 2016/9 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun kapsamında, sanıklar hakkında hakaret suçundan 129/1 maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, sanık ... hakkında tehdit suçundan 106/1-1.cümle, 62, 50/1-a, 52/4 maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para; sanık ... hakkında ise silahla tehdit suçundan 106/2-a, 29/1, 62, 50/1-a, 52/4 maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para, cezaları ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.12.2020 tarihli ve 2016/104620 sayılı sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün basit yargılama usulü uygulanması gerektiği nedeniyle "Bozma", diğer hükümler yönünden ise "Onama" görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Sanık ...'in Temyiz Sebepleri

Suçun sabit olmadığı, beraat kararı yerine mahkumiyetine karar verilmesi, yasa ve usule aykırı olup hükmün bozulması gerektiğine,

B. Katılan Sanık ...'ın Temyiz Sebebi

Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

C. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Sanık ...'in Temyiz Sebepleri

Suçun sabit olmadığı, beraat kararı yerine mahkumiyetine karar verilmesi, yasa ve usule aykırı olup hükmün bozulması gerektiğine,

B. Katılan Sanık ...'ın Temyiz Sebebi

Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

C. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Taraflar arasında daha önceden sorunlar bulunduğu, suç tarihinde, karşılaştıkları kıraathanede bu nedenle tartıştıkları, katılan sanık ...'in "seni kaldıracağım yavaş yavaş öldüreceğim" şeklinde sözlerle katılan sanık ...'ı tehdit ettiği, katılan sanık ...'ın da tahrike kapılarak üzerinde taşıdığı çakı bıçağını çıkararak tehdit kastıyla katılan sanık ...'in boğazına dayadığı sabit olmakla, katılan sanıkların birbirlerine karşı tehdit suçunu işlediklerinin sabit olduğunun kabulü ile karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Katılan sanık ... aşamalarda alınan ifadelerinde özetle, ".. ... ile aramızda alacak verecek meselesi vardı, ben borcumu ödediğim halde para istiyordu. Hatta bu nedenle aramızda sorun çıkmıştı ve daha önceki bir tarihte arabama zarar vermişti. O olayın davası görüldüğü sırada bu kez 04.11.2014 tarihinde kahvede iken bir cenazeye katılmak için araç arayışında idik. Benim arabam kırıldı diye konuşuyorduk. O sırada ... arkamdan gelerek beni ittirdi ve senin lafın bana mı dedi. Bende kendisini görmediğimi ancak arabamı kendisinin kırdığını kendisine söyledim. Kırdıysam kırdım dedi. Bende tamam öyleyse mahkeme karar verecek dedim. O sırada ... bana küfür edip, bana "bağlara yukarıya gel, seni yavaş yavaş öldüreceğim, sana kan sıçırttıracağım, seni vuracağım" dedi. Bu sırada elini hep cebine atıyordu. Ben tehditlerinden korktuğumdan üzerimde taşıdığım çekme tabir edilen bıçağı çıkarıp elime alıp, yaklaşma diye gösterdim, boğazına dayamadım tehdit sözü söylemedim. O gün ben kendisine küfür etmedim. Ancak olay ortamında "şerefsizsin" şeklinde söylemiş olabilirim. Çünkü o bana sürekli ana avrat küfür ediyordu ve tehdit ediyordu.." şeklinde beyanda bulunmuştur.

3. Katılan sanık ...'nin kollukta alınan ifadesinde "olay günü kahvehanede oturuyordum Hayrullah ile aramızda konuşma olmadı sebep yokken bıçak çekti küfür etti daha sonra kahveci araya girdi", Cumhuriyet savcılığında alınan ifadesinde, "..kendisine daha önce bir kaç kez borç para verdim, bu nedenle aramızda soğukluk oluştu, olay günü her ikimizde kahvedeyken beni kastederek sinkaflı sözler ve küfürler etti, ben de kendisine müdahale ettim, bu kez cebinden çıkardığı avcı bıçağına benzeyen bıçağı boynuma dayadı, diğer arkadaşlar araya girdiler, o kızgınlıkla ben kendisine ne söylediğimi hatırlamıyorum.." kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde ise, ".. Hayrullah ile aramızda bir cep telefonu ile ilgili alacak verecek meselesi vardı. O gün ise bana kahvede bıçak çekti. Boynuma bıçak dayadı. Ben bu nedenle korktum. O bana küfür edince bende ona küfür etmiş olabilirim. Ancak ben onu tehdit etmedim.." şeklinde beyanlarda bulunmuştur.

4. Tanık Z.T.'nin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde özetle, ".. ilk önce ... a.. koyacağım seni alacağım yavaş yavaş öldüreceğim" dedi Hayrullah'ta "senin ananı si..yim avradını si..yim" dedi sonra cebinden çakı çıkardı, ... vur beni vur diye konuştu bu sırada Hayrullah çakıyı ...'nin boynunun sol tarafına dayalı vaziyette duruyordu.." şeklinde, kovuşturma aşamasında alınan beyanında ise özetle, "...Olay günü bir arkadaşımızın cenazesine gitmek için araç bulmaya çalışıyorduk Hayrullah ile bu hususu konuşuyorduk o sırada ... arkadan Hayrullah'a dokundu, ittirdi, küfür etmeye başladı. Hayrullah'ta arkasına dönerek onunla tartışmaya başladı. Hayrullah'ta ona küfür etti. ... "seni kaldıracağım yavaş yavaş öldüreceğim" dedi eli ile vücudunu yokladı birşey çıkaracakmış gibi davrandı. Bunun üzerine Hayrullah cebinden çekme tabir edilen bıçağı çıkardı. Ancak tehdit sözü söylemedi. ... bıçakla elini tutarak boğazına yaklaştırıp, "vur beni vur beni" dedi biz araya girdik.." şeklinde beyanlarda bulunmuştur.

5. Tanık A.K.'nin aşamalarda alınan ifadelerinde özetle, "...kahvede Hayrullah'ın aracına ... tarafından zarar verilmesi olayı ile ilgili tartışmaya başladılar Hayrullah'ın elinde bıçak vardı. Ben de kendilerini kahveden uzaklaştırdım. Birbirlerine küfür edip bağırıp çağırıyorlardı. Tehdit sözü olup olmadığını bilmiyorum.." şeklinde beyanda bulunmuştur. demiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnamede Yer Alan "Bozma" İstemli Görüş Yönünden

Katılan sanık ...'nin katılan sanık ...'a yönelik hakaret eylemini "Alenen" işlediğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin sekizinci fıkrasında, “Basit yargılama usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz.” âmir hükmü uyarınca, katılan sanık hakkında alenen hakaret suçundan kurulan hükmün yanında mahkûmiyet hükmü kurulan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1 maddesi kapsamındaki tehdit suçu basit yargılama usulüne tabi olmadığından, tebliğnamede bu gerekçeyle yer alan bozma istemli görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Atılı Suçları İşlendiğinin Sabit Olmadığı ve Beraat Kararı Verilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

1.Katılan Sanık ... Hakkında Silahla Tehdit ve Hakaret Suçları ile Katılan Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümlerde;

a) Katılan sanıkların aşamalardaki tevil yollu ikrar içeren beyanları ile tanıkların anlatımları, dikkate alındığında, toplanan tüm delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, suçun kesin delillerle sanıklar tarafından işlendiğinin saptandığı anlaşılmakla, temyiz sebepleri yönünden hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

1.Katılan Sanık ... Hakkında Silahla Tehdit ve Hakaret Suçları ile Katılan Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümlerde;

a) Katılan sanıkların aşamalardaki tevil yollu ikrar içeren beyanları ile tanıkların anlatımları, dikkate alındığında, toplanan tüm delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, suçun kesin delillerle sanıklar tarafından işlendiğinin saptandığı anlaşılmakla, temyiz sebepleri yönünden hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

b) Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik veya araştırılacak bir delil kalmadığı vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, anlaşıldığından, katılan/sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

2. Katılan Sanık ... Hakkında Katılan Sanık ...'a Yönelik Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde;

Hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı Kanun'un 106/1. maddesi birinci cümlesinde tanımı yapılan suçun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 106/1. maddesi 1. cümlesinde tanımı yapılan tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla; 5237 sayılı Kanun'un 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın üzerine atılı tehdit suçu yönünden 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 254 üncü maddesi uyarınca aynı Kanun'un üncü maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Nedeniyle hükümde hukuka ayrılık bulunmuştur.

V. KARAR

A. Katılan Sanık ... Hakkında Silahla Tehdit ve Hakaret Suçları ile Katılan Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümlerde;

Gerekçe bölümünde (B/1-a,b) başlıklı paragraflarda açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.01.2016 tarihli ve 2014/622 Esas, 2016/9 Karar sayılı kararında katılan/sanıklar Hayrullah ve ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Katılan Sanık ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükümde;

Gerekçe bölümünde (B/1-a,b) başlıklı paragraflarda açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.01.2016 tarihli ve 2014/622 Esas, 2016/9 Karar sayılı kararında katılan/sanıklar Hayrullah ve ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Katılan Sanık ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükümde;

Gerekçe bölümünde (B/2) paragrafında açıklanan nedenle, diğer yönleri incelenmeyen ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.01.2016 tarihli ve 2014/622 Esas, 2016/9 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'nin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, farklı gerekçeyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

07.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/43651, Karar No: 2013/30737, Tarih: 26.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/43651 E.  ,  2013/30737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ (KARTAL 1....)

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, ... bayram ve genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, 25.....2008 tarihinde evlilik sebebi ile işten ayrıldığını ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla mesai, ... bayram genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacının 09.09.2000-05.04.2001 tarihleri arasında işyerinin Pendik Şubesinde çalıştığını ve istifa ederek ayrıldığını, 11.05.2001-....05.2007 tarihleri arasında Pendik Şubesinde, 07.05.2007-25.....2008 tarihleri arasında Kartal Şubesinde çalıştığını, evlilik nedeniyle ... akdini feshederek şirketten ayrıldığını ve 4.652,10 TL. kıdem tazminatı aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davalı tarafından temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda, Bölge Çalışma Müdürlüğü'nün davalı işverenin farklı şubelerine ilişkin hazırlanan raporlara dayanılarak hesaplanan fazla mesai ve genel tatil ücret alacaklarından, Bölge Çalışma Müdürlüğü raporlarının yazılı belge olduğu kabul edilerek hakkaniyet indirimi yapılmaması hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14142, Karar No: 2021/2697, Tarih: 24.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/14142 E.  ,  2021/2697 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.11.2017 tarihli ve 2013/155 Esas, 2017/990 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacılar vekili ve Kayyım vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine, kayyım vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacılar vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 35,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 23,40 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına, 24.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8861, Karar No: 2014/156, Tarih: 13.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/8861 E.  ,  2014/156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 07.10.2010

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal etme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 134/1-2. cümle, 62, 63, 53/1, 54/1. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde, TCK'nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütler nazara alınarak, aynı Kanunun 3/1. maddesi gereğince işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 81. maddesi ile yapılan değişiklikten önceki sanık lehine yaptırım öngören TCK'nın 134/1. maddesi gereğince, 1 yıl ile 2 yıl arasında hapis cezası tayin ve takdir etmek durumunda olan yerel mahkemece, temel cezanın alt sınır olan 1 yıl hapis cezası esas alınarak belirlenmesi suretiyle adalet ve hakkaniyete uygun olmayacak şekilde sanığa az ceza tayin edilmesi,

2- Adnan Menderes Üniversitesi Kardiyoloji Servisinde faaliyet yürüten temizlik şirketinde temizlik elemanı olarak çalışan sanığın, mesleğinin sağladığı kolaylıktan yararlanarak atılı suçu işlediği anlaşılan sanık hakkında, hükmolunan temel cezada, 5237 sayılı TCK'nın 137/1-b maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle, sanığa eksik ceza tayin edilmesi,

Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır.

2- Adnan Menderes Üniversitesi Kardiyoloji Servisinde faaliyet yürüten temizlik şirketinde temizlik elemanı olarak çalışan sanığın, mesleğinin sağladığı kolaylıktan yararlanarak atılı suçu işlediği anlaşılan sanık hakkında, hükmolunan temel cezada, 5237 sayılı TCK'nın 137/1-b maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle, sanığa eksik ceza tayin edilmesi,

Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Adnan Menderes Üniversitesi Kardiyoloji Servisinde faaliyet yürüten temizlik şirketinde temizlik elemanı olarak çalışan sanığın, mesleğinin sağladığı kolaylıktan yararlanarak hemşire odasına yerleştirdiği cep telefonunun görüntü kaydetme özelliğini açarak şarj oluyor görüntüsü ile kıyafetini değiştiren kişileri kaydedebilecek şekilde odaya bıraktığı, soyunma odasına gelip kıyafetini değiştirmekte olan katılan mağdurenin görüntülerini bu şekilde kaydettiği, hastane personeli arasındaki duyumlar üzerine sanığın cep telefonunu yine aynı odada inceleyen başka bir çalışanın görüntüleri izlemesi üzerine sanığın cep telefonunda mağdurenin görüntüleri bulunduğunun tespit edildiği olayda, mağdurenin, çıplaklık gibi fiziksel mahremiyetini içeren görüntülerini kaydeden sanığın, özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu işlediğinin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin, sanığın suçu kabul ettiğine, pişman olduğuna ve cezasının paraya çevrilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 53. maddesinin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturacak biçimde hükümler kurulması,

Sanığın TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 53. maddesinin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturacak biçimde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, (2) numaralı hükmün altıncı paragrafının, “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerindeki hakları kullanmaktan aynı Kanunun 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hakları kullanmak yönünden ise, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı Kanunun 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilmesine kadar, diğer kişiler bakımından TCK'nın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde düzeltilmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, eleştiri dışında, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.