muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5497, Karar No: 2010/9084, Tarih: 15.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/5497 E.  ,  2010/9084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, dava dilekçesinde nüfus kaydında "..." olan adının "...", ..." olan baba adının "... olarak değiştirilmesini ve babası Hasan Durdu Konuş hanesine kayıt edilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davaya katılan ...'na gerekçeli kararın tebliği, hiç bir açıklama yapılmadan "memur ..." imzasına yapılmış olmakla bu tebligat geçersizdir. Yine Tebligat Yasasının 35.maddesi hükmü uyarınca davaya katılan ...'a tebligat yapılabilmesi, mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin, daha önce usulüne uygun tebligat yapılan adresine tebliğe çıkarılması ve tebliğ edilememesi koşuluna bağlı olup, sözü edilen davaya katılana önceden geçerli bir tebliğ yapılamadığından (dava dilekçesinin tebliği, muhatap evde bulunmadığından, Tebligat Kanunu 21.madde hükmüne göre muhtara yapılmış olmasına karşın evde bulunmama sebebi ve bu bilgiyi veren kişinin adı soyadı ve imzası alınmadan yapılmış olmakla ortada geçerli bir tebligatın varlığından söz edilemez) 35.maddeye göre yapılan tebliğde usul ve yasaya aykırıdır. Adı geçenlere Tebligat Yasası ve Tüzüğü hükümlerine göre yöntemince mahkemenin gerekçeli kararının tebliğinden, yapılan tebligatların yöntemine uygunluğu mahkeme hakimince denetlendikten ve temyiz süreleri beklendikten sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16490, Karar No: 2016/18084, Tarih: 18.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/16490 E.  ,  2016/18084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 10/04/2009 - 30/03/2014 tarihleri arasında ... Köyünde şoför olarak çalıştığını, 6360 sayılı yasa uyarınca ... ilçesinin ... Büyükşehir Belediyesi sınırları içine alındığını ve köyün tüzel kişiliğinin kaldırıldığını, 06/02/2014 tarihinde toplanan ... Valiliği Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunun müvekkilinin devre tabi personelden olmadığına karar vermesi üzerine ... Köyü'nün 30/03/2014 tarihinde müvekkilinin iş akdine son verdiğini, ancak müvekkilinin kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmediğini, işçilik alacaklarının ödenmesi için ilçe belediyesi ve büyükşehir belediyesine başvurmalarına rağmen iki belediyenin de olumsuz yanıt verdiğini, yasa gereğince köyün borçlarından ilçe belediyesinin sorumlu olduğunu ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatlarının davalı belediyeden tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının köy minibüsünde şoför olarak çalıştığını, 6360 sayılı yasanın geçici 1. maddesi uyarınca ulaşım ile ilgili hizmetlerde alacak ve borçların ilgili büyükşehir belediyesine devredileceğini, davacının da ulaşım hizmetinde çalıştığını ve ulaşım hizmetlerinden kaynaklı borçların büyükşehir belediyesine devredilmesi nedeniyle müvekkil ilçe belediyesine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece 6360 Sayılı Yasa uyarınca toplanan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunun ... köyünün borcu olmadığından borç devir kararı almamışsa da, köye ait ulaşım hizmetlerinde kullanılan ve davacının da şoför olarak çalıştığı minibüslerin ... Büyükşehir Belediyesi'ne devrine karar verdiğini, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise de, anılan köyün ulaşım ile ilgili aktiflerini devralanın, borçlarından da sorumlu tutulması gerektiği, o halde davalı ilçe belediyesinin davacının işçilik alacaklarında sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı HMK.’nın 124. maddesi uyarınca “Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir. Bu durumda hâkim, davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine yargılama giderlerine hükmeder”

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı HMK.’nın 124. maddesi uyarınca “Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir. Bu durumda hâkim, davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine yargılama giderlerine hükmeder”

Davacı dava dilekçesinde hem ilçe belediyesine hem de ... Büyükşehir Belediyesine başvurduklarını, her iki belediyenin de işçilik alacağı istemlerini olumsuz yanıtladıklarını belirterek istemde bulunmuş ve belediyelerce verilen olumsuz cevapları da dosyaya sunmuştur.

Somut uyuşmazlıkta, 6360 sayılı yasa uyarınca ... ilçesinin ... Büyükşehir Belediyesi sınırları içine alındığı ve ... köyünün tüzel kişiliğinin kaldırıldığı, dosya içinde bulunan devir protokolünde ... köyünün minibüs hizmetleri borç kaleminin ... Büyükşehir Belediyesine devredildiği anlaşılmakta olup, davanın ... Büyükşehir Belediyesine yöneltilmesi gerekirken davalı ...'na yöneltilmesi HMK'nun 124/4 maddesi kapsamında husumette yanılma kabul edilerek ... Büyükşehir Belediyesine husumetin tevcihi için davacıya süre verilip, dava dilekçesinin tebliği ile işin esasına girerek karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi bozmayı gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 18/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/294, Karar No: 2024/8419, Tarih: 06.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/294 E.  ,  2024/8419 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/442 E., 2023/2114 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bandırma Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/832 E., 2020/752 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı erkek tarafından açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın erkek vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı erkek vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 26/07/2009 tarihinde evlendiğini, 2010 ve 2012 doğumlu ortak iki çocuklarının bulunduğunu, 2010 doğumlu ...'in otizmli olduğunu ve %80 engelinin bulunduğunu, tarafların öğretmen olarak görev yaptığını, davacıyı konutuna kabul etmediğini, davacıya hakaret ettiğini 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721Sayılı Kanun) 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına ortak çocukların velâyetinin davacı babaya verilmesine, ortak çocuklar için tedbir nafakası ödenmesine, tedbir nafakalarının karar kesinleştikten sonra iştirak nafakası olarak devamına, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde; davacının Suriye uyruklu bir kadınla evlenme niyeti olduğu için bu davanın açıldığını, davalının boşanmak istemediğini, davacının kazancını davalıdan ve çocuklarından esirgediğini, bu nedenle davalının fedakarlık yapmak durumunda kaldığını, davalının zorlandığında davacıdan para istediğini, ancak davacının böyle zamanlarda ortak konuttan ayrılıp ailesinin yanına gittiğini, davalı masrafı karşıladıktan sonra davacının ortak konuta geri döndüğünü, davacının ev almak için para biriktireceğini söylediğini, bu nedenle ortak konutun tüm giderlerinin davalının maaş geliriyle karşılandığını, davalıya fiziksel şiddet uyguladığını, 2 kez darp raporu alındığını, dava tarihinden 3-4 yıl önceki süreyi kapsayan dönemde; davacının ...'da bulunan adına kayıtlı konutta yalnız yaşadığını, davalının kiraladığı ortak konuta çocukları seveceğini söyleyerek geldiğini, burada yemek yediğini, davalının konutundan kendi yaşadığı konuta erzak götürdüğünü, zaman zaman kirli çamaşırlarını da davalıya bırakarak yıkamasını istediğini, davalının bu yaşantıya çocukları için katlandığını, 2019 yılında davalının çalıştığı okula yakın olduğu için yeni bir konuta taşındığını, küçük ...'in özel ilgi istediğini, davalı bu süreçte ekonomik sıkıntı yaşayınca davacıdan yardım istediğini, 2019 yılının Ağustos ayında davacının davalıya yardım etmediği gibi davalıyı "seni bir gün keseceğim" diyerek davalıyı tehdit ettiğini ve evdeki eşyalarını kırdığını, bu nedenle küçük ...'in öfke nöbeti geçirdiğini, davanın reddine, aksi kanaatin hasıl olması halinde velâyetin davacıya babaya verilmesini, velâyetin davalıda olması halinde ayrı ayrı aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, tarafların dava tarihinden sonra, pandemi sürecinde, 2020 yılının Nisan ve Mayıs aylarında, yaklaşık 2 ay bir arada yaşadığı, tarafların ortak çocuğu küçük ..., 2 aylık dönemde, kendisinin kardeşi ile tarafların ise kendi odalarında uyuduğunu ifade ettiği, davalı ve davacı tanıklarının beyanlarında da bu hususa yer verildiği, çocukların bakıcısı olduğu belirtilen İlknur isimli kişiden tarafların barıştığına dair duyumlar alındığının ifade edildiği, davacının bu hususun aksini ispat edemediği, dolayısıyla tarafların iddia ettiği vakıları affettiği en azından hoşgörü ile karşıladığı kanaatine varıldığından davanın reddine, ortak çocuklar yararına dava tarihinden itibaren geçerli olmak kaydıyla takdir edilen ayrı ayrı aylık 500,00 TL, toplamda aylık 1.000,00TL tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava açıldıktan sonra tarafların bir araya gelmediğini, karşı tarafın kusurunun ispatlandığını, ilk derece mahkemesinin davanın reddi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu bildirerek, kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile,ilk derece mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davacı erkek vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava açıldıktan sonra tarafların bir araya gelmediğini, karşı tarafın kusurunun ispatlandığını, ilk derece mahkemesinin davanın reddi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu bildirerek, kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın tümü yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; erkeğin boşanma davası şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur tespiti, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,4721 sayılı Kanun’un 166 ıncı maddesi.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15223, Karar No: 2014/5005, Tarih: 30.06.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/15223 E.  ,  2014/5005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/207314

Mahkeme : ANTALYA 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 24/02/2010 - 2009/507 esas ve 2010/49 Karar

Suç : a)Uyuşturucu madde ticareti yapma

Sanığın üzerinde yapılan aramada, montunun cebinde 3, pantolon cebinde 2, sol ayak paça bölümünde 3 ve sağ ayağındaki çorap içinde 1 olmak üzere toplam 9 paketçik esrar bulunması, sanığın oturmakta olduğu yerden farklı güzergahta yakalanması karşısında; sanığın eyleminin '' satmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma'' suçunu oluşturduğu gözetilmeden, bu suçtan mahkûmiyet hükmü kurulması gerekirken, tek olan fiil nitelik yönünden ikiye ayrılarak "uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanığın beraatine" ve "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ise sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına'' karar verilerek hükmün karıştırılması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 30/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9831, Karar No: 2020/5166, Tarih: 27.02.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/9831 E.  ,  2020/5166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süreleri ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK’nın 58. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılarak dosya görüşüldü.

Ancak;

1-Sanığın psikolojik rahatsızlığının etkisindeyken hakaret ettiğini savunması ve buna ilişkin Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları E.A. Hastanesi Başhekimliğinin 16/04/2014 tarihli raporunda sanıkta, “Atipik Psikoz” saptandığının belirtilmesi karşısında; suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, iş bu dosyaya konu işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı" konusunda, yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de;

Sanık hakkında hakaret suçu için ceza belirlenirken TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken 1 yıl 15 gün yerine hesap hatası yapılarak 12 ay 15 gün hapis cezası belirlenmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26545, Karar No: 2013/3961, Tarih: 30.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/26545 E.  ,  2013/3961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... süresinde kararı temyiz etmemiş ise de 5271 sayılı CMK'nin 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince verilen hükme karşı “başvurulacak kanun yolu, mercii, şekli ve süresi” tereddüte yol açmayacak şekilde açıkça hükümde gösterilmesi gerekirken, sanığın yokluğunda verilen hükmün kanun yoluna başvuru süresinin hükümde “7 günlük yasal sürede” şeklinde yazıldığı, açıkça “tebliğden itibaren 7 ... içinde” yazılmadığından sanığın temyiz talebinin gecikmesinde 5271 sayılı CMK'nin 40/2. maddesi gereğince sanık kusursuz sayıldığından ve eski hale getirme hakkı verdiğinden temyiz talebinin kabulü ile yapılan incelemede;

Sanık ...'ın eylemini, 5237 sayılı TCK'nin 37. maddesi kapsamında sanık ... ile birlikte işlediği kabul edildiğinden ve aleyhe temyiz olduğundan tebliğnamedeki onama görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Katılanın yüzünde meydana gelen yaralanmanın yüzünde sabit ize neden olup olmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

b) Katılan tüm aşamalarda sanık ...'nın makasla yüzüne vurduğunu, katılanın eşinin ise yargılama aşamasında sanık ...'nın katılana kafa ile vurarak yaraladığını beyan ettiği, katılanın ilk raporunda ise sol kaş üzerinde 3 cm düzensiz kesiden bahsedilmesi karşısında Adli Tıp Kurumundan suçun silahtan sayılan makasla işlenip işlenmediği sorularak sonucuna göre TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

c) Kabule göre de sanık ...'nın eylemini makasla işlediğinden bahsedildiği halde sanığa TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii, sanık ..., katılan vekili ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince talebe kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 30.01.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4246, Karar No: 2015/11950, Tarih: 25.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/4246 E.  ,  2015/11950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde pompacı olarak çalıştığını, davalının ekonomik olarak zor durumda olduğunu ileri sürerek iş sözleşmesine son verdiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının aldığı ücret ile geçinemediğini bahane ederek işten kendinin ayrıldığını, haftada 3 gün vardiya sistemiyle çalıştığını bu nedenle fazla mesai yapmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C)Mahkemenin ilk kararı dairemizin 2010/16379 esas,2012/22998 karar sayılı ilamı ile özetle ve sonuç olarak; "..Somut olayda, mahkemece davacının haftada 3 gün 24 saat çalışıp 1 saat ara dinlenmesi düşüldükten sonra fiilen 23 saat çalışması olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Fazla mesai alacağının dava edildiği sürenin bir kısmı 1475 sayılı İş Kanunu, diğer bir kısmı ise yürürlükte olan 4857 sayılı İş Kanunu dönemine rastlamaktadır.

Diğer taraftan davacının 1475 sayılı İş Kanunu’nu kapsamında kalan 18.01.2001-09.06.2003 tarihleri arası çalışma süresinin haftalık 45 saat esası dikkate alınarak fazla mesai hesaplanmalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu döneminde kalan 10.06.2003-05.02.2007 tarihleri arasındaki sürenin ise her durumda nöbet günlerine tekabül eden günlerde 11 saati aşan kısmı fazla mesai kabul edilmelidir. 11 saatlik nöbet süresi ise, haftanın diğer günleri ile birlikte değerlendirilmeli, 45 saati geçen süre olduğu takdirde aşan süreler ayrıca fazla mesai sayılmalıdır.

Ayrıca 24 saat esasına göre yapılan mesailerde çalışmanın niteliği, yapılan işin ve iş yerinin özelliğine göre işçilerin uyku vesair zorunlu ihtiyaçlarını karşılamak için geçen zaman dışında günde 14 saat çalışabileceğinin Hukuk Genel Kurulu'nun 05.04.2006 gün 2006/9-107 Esas, 2006/144 Karar sayılı ilamı ile karara bağlandığı da gözden kaçırılmamalıdır.

Mahkemece fazla çalışma ücreti alacağından 2/3 oranında yapılan indirim hakkın özünü etkileyecek düzeyde fazla olup, daha uygun bir oranda indirim yapılması gerekmektedir." gerekçeleriyle bozulmuştur.