muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8881, Karar No: 2013/8560, Tarih: 30.04.2013

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/42676, Karar No: 2012/9459, Tarih: 21.03.2012

**9. Hukuk Dairesi         2009/42676 E.  ,  2012/9459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı ile davalılardan ... tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı Vekili dava dilekçesinde davacının davalıların bakım ve temizlik işlerini üstlendikleri ... işyerinde temizlik işçisi olarak çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, 2008 yılı eylül ve ekim aylarının ücretlerinin ödenmediğini, şirketlerin bağlantılı olduğunu, son işveren ...’ın .... Şirketinin ortağı ... ile evli olduğunu, işyerinin ve işinin hiç değişmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile 2008 yılı eylül ve ekim ayı ücretinin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalıların Cevabının Özeti:

Davalı Şirketler vekili davacının 01.08.2008 tarihinde istifa ederek ayrıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... davacının ücretlerinin ödendiğini, her hangi bir alacağının olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının ... Şirketinde başlayan çalışmasının ... şirketinde devam ettiği, bu şirketten istifa ederek ayrıldığı, ... yanındaki çalışmasının haksız sonaerdiği kabul edilerek Davalılar ... ve ... Şirketleri aleyhine açılan davanın reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalı ... temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Davacının temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ıncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğini korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir (Süzen, v. Zehnacker Krankenhausservice, Case 13/95, 1997, ECR I-1259. ; Spijkers v. Benedik, Case 24/85, 1986, ECR 1119.).

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur.

1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır.

Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda;

Davacı vekili davasını işyeri devri esaslarına ve davalılar arasında organik bağ olduğu gerekçelerine dayanarak açmıştır.

Davacının önce davalı ... Şirketinde çalışmaya başladığı, daha sonra .... Şirketine devredildiği hususu taraflar arasında tartışmasızdır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davalı ... ile ....Şirketinin ortağı ...karı-koca oldukları izlenimi edinilmektedir.

Ayrıca Davalı Şirketler vekili 28.04.2009 tarihli dilekçesinde davacının ....Şirketinden ayrıldıktan sonra ... firmasından iş alan ...’ın işyerinde çalıştığını beyan etmiştir.

Bu deliller karşısında Mahkemenin işyeri devri/hizmet akdi devri ve organik bağa ilişkin araştırması yeterli değildir.

Mahkemece yapılacak iş davacının iddia ettiği gibi ... ile ... şirketinin ortaklarından ...’ın evli olup, olmadıklarının tespiti ile dosyadaki bilgi ve belgeler ile tanıkların beyanı ve davalı Şirketler vekilinin 28.04.2009 tarihli dilekçesindeki açıklamalar birlikte değerlendirilerek davalılar arasında işyeri devri/hizmet akdi devri yada organik bağ olup, olmadığının tespiti ile davacının ... şirketinden

istifasının tekrar gözden geçirilerek sonucuna göre hüküm kurmaktır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

2- Davalı ...’ın temyiz itirazlarına gelince;

istifasının tekrar gözden geçirilerek sonucuna göre hüküm kurmaktır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

2- Davalı ...’ın temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece davacının 2008 yılı Eylül ve Ekim aylarına ait 55 günlük ücretinin ödenmediği kabul edilmiş ise de, davalı ...’ın 12.08.2008 tarihli dilekçesi ekinde ücret ödemelerine ilişkin iki adet banka dekontu ibraz ettiği, bu dekontların değerlendirilmediği anlaşılmıştır.

Mahkemece davalı ...’ın 12.08.2008 tarihli dilekçesi ekinde sunduğu ücret ödemelerine ilişkin iki adet banka dekontu değerlendirilmeden ücret alacağının kabulü hatalıdır.

F: SONUÇ :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 21.03.2012. tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12174, Karar No: 2024/5091, Tarih: 22.04.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/12174 E.  ,  2024/5091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza dairesi

SAYISI : 2019/1839 E., 2021/264 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2019 tarihli 2019/374 Esas 2019/571 Karar sayılı kararı ile sanığın Cumhurbaşkanına hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.02.2021 tarihli ve 2019/1839 Esas, 2021/264 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; paylaşımın hakaret niteliğinde olduğuna ve açık kaynak araştırmasında elde edilen bilgilerin sanığın bilgileri ile uyumlu olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın Facebook isimli sosyal paylaşım sitesinde "Lan gavat. Seninde öldugun gun bayram olcak.", Cumhurbaşkanı ...'ın yanında ... olduğu halde, konuşur vaziyette görüldüğü fotoğraf üzerinde, "Ülkede darbe olmuş ama damat gülüyor. Allah bilir çevirilen tiyatronun güzel oynandığını görünce komik geldi",Yerde yatar vaziyette bir kişi ve etrafında insanların bulunduğu bir fotoğraf üzerinde, "Silah bırakıp teslim olan bir askerin boğazı AKP'liler tarafından kesildi!","Minareyi calan kilifini hazirlarmis tarih okumayan bilmeyen turkluk nedir anlamayan insanlarla ayni ulkeyi paylasmak ne kotu tayyip tayyip diye kiclarini yittilar. Isid bombalar atti laf soyleyen yok israil milletin a. Koydu ses cikartan yok bi darbe oyunu oynadilar askerleri dusurdukleri duruma bak. Allah belanizi versin hepinizin elbet bi gun aizi de asacaklar. O gunler de gelecek","Bu buyuk bi oyun belliki tayyip amacina ulasmak istiyor."15/07/2016 tarihinde, "Bomba yuklu sivil ucak varmis biri tayyibin evini isaretlesin", şeklinde paylaşım yaptığı iddiasıyla açılan davada, sanığın cezalandırılması için mahkumiyete yeterli her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden

Sanık savunması, Siber Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü'nün araştırma raporu, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri De Gözetilerek Maddi Ceza Hukukuna İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanunun 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 26. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9280, Karar No: 2014/3132, Tarih: 19.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/9280 E.  ,  2014/3132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/23244

MAHKEMESİ : Kemalpaşa Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2009

NUMARASI : 2008/541 (E) ve 2009/446 (K)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın katılan şirketin uğramış olduğu zararı gidermediği anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK’nın 231/6. maddesinin (c) bendinde yazılı “suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelmede;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın katılan şirkette şöför olarak görev yaptığı ve kullandığı ....plakalı aracın akaryakıt ücretlerini hem şirketten, hem de şirketten hiç alınmamış gibi grup başkanından elden aldığı, bu şekilde akaryakıt ücretini mükerrer olarak tahsil ettiğinin iddia edildiği somut olayda; sanığın atılı suçu işlemediğine dair aşamalarda değişmeyen, savunmaları karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, suç dönemini kapsayacak şekilde sanığın kullandığı araca ilişkin yakıt ödemelerine ilişkin şirket kayıt ve belgeleri ile işyerinde kullanılan muhasebe programı üzerinde alanında uzman bilirkişi heyetine yaptırılacak inceleme ile yapılan ödemeler ile firma kayıtlarının uyumlu olup olmadığı, sanığın iddia edildiği üzere mükerrer tahsilat yapıp yapmadığının kesin olarak araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre;

Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12368, Karar No: 2014/10672, Tarih: 03.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/12368 E.  ,  2014/10672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş ve çalışma hürriyetini ihlal

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki eylemlere ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince,

Sanığın savunmasının alındığı 16/02/2010 tarihli oturumda, "iddianamede yazılı olan sözleri sinirle söylemiş olabilirim" diyerek katılanı tehdit ettiğini ikrar etmesi karşısında, değişen suç vasfı uyarınca ek savunma hakkı tanınarak sanığın tehdit suçundan cezalandırılması gerekirken, yasal olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20475, Karar No: 2015/7872, Tarih: 28.05.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/20475 E.  ,  2015/7872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalılar 1. ... vek. Av. ... 2. ... aralarındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda .. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 04.04.2014 gün 2014/217- 2014/381 E.K. sayılı hükmün davalı ... vekili ile davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü.

- K A R A R -

1. Hükmü katılma yoluyla temyiz eden davacı vekilinin temyiz harçlarını yatırdığına dair bilgi ve belgeye dosya içerisinde rastlanılmadığından yatırılmışsa eklenmesi, yatırılmamışsa temyiz harçlarının ikmali için davacı vekiline muhtıra çıkarılarak HUMK'nın 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre yeniden gönderilmek üzere,

2- Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalılardan ...'e tebliğine dair belgeye dosya içeriğinde rastlanılamadığından tebliğ edilmişse bu konudaki bilgi ve belgenin eklenmesi, tebliğ edilmemişse tebliğinin sağlanarak yasal sürelerin dolmasını müteakip yeniden gönderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) ve (2) nolu bentte belirtilen noksanlıkların ikmalinden sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9072, Karar No: 2020/775, Tarih: 23.01.2020

**5. Ceza Dairesi         2019/9072 E.  ,  2020/775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Ankara 24. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Ankara 24. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/11/2019 gün ve 2019/395 E. 2019/456 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 23/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.