muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10192, Karar No: 2011/14148, Tarih: 30.12.2011

Ne varki, davacı iptal tescil isteği yanında terditli olarak davada vekile de husumet tevcih edilerek bedelden kaynaklanan tazminat isteğinde de bulunduğu halde mahkemece bu yönde bir değerlendirme yapılmamış ve bu istek yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir.

Hal böyle olunca, tazminat isteği yönünden taraf delilleri değerlendirilerek bu istek yönünden de bir karar verilmesi gerekirken eksik değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.12.2011 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 900.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 30.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/25733, Karar No: 2012/15712, Tarih: 24.09.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/25733 E.  ,  2012/15712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Bulgaristan vatandaşı olup, suç tarihinde turist olarak İstanbul'da bulunan yakınanın, önceden tanımadığı sanığa iftira atması için bir neden olmadığı; olaydan hemen sonra karakola başvurarak, “Eşkalini verdiği iki kişinin sokakta yanına yaklaşıp kendisini bir yere götürmek istediklerini, bu kişilerin yanından uzaklaşıp bir kahve salonuna girdiğini, şahısların dışarıda beklemeye başladıklarını, salondan çıkıp yolda yürürken bu iki kişinin kendisini yere yatırıp üzerindeki kimliğini, kredi kartlarını ve güneş gözlüğünü aldıklarını ve kaçtıklarını” söylediği; aynı saatlerde yakın çevrede polisler tarafından sanığın kuşkulu vaziyette koşarken görüldüğü, polisleri görünce kaçış yönünü değiştirdiği ve yakalanmamak için bıçağını boğazına dayayıp, kendini kesmekle tehdit ederek polislerin elinden kurtulmak istediği, etkisiz hale getirilerek karakola götürüldüğünde, orada beklemekte olan yakınan tarafından tanındığı ve daha sonrada teşhis edildiği ve sanığın aşamalarda, polisleri görünce koşmaya başlaması konusunda çelişkili ifadeler verdiğinin anlaşılması karşısında; sanığın gündüz vakti, yanındaki kimliği belirlenemeyen bir kişi ile birlikte yakınana karşı 5237 sayılı TCK'nın 149/1-c maddesinde tanımlanan yağma suçunu işlediği sübut bulduğu halde, bu suçtan mahkumiyeti yerine kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15575, Karar No: 2025/4275, Tarih: 17.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/15575 E.  ,  2025/4275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/992 E., 2022/589 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 5. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/310 E., 2020/26 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Kocaeli 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1800, Karar No: 2018/2647, Tarih: 02.04.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/1800 E.  ,  2018/2647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMES : 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, 18.04.2016 tarihinde verilen dilekçeyle geçit hakkı talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 15.09.2017 tarihli hükmün İzmir Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluyla incelenmesi bir kısım davalı tarafından talep edilmiştir. Bölge adliye mahkemesince istinaf talebinin reddine dair verilen kararın bir kısım davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR

Dava geçit hakkı istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bir kısım davalı tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bu karar bir kısım davalı tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir.

Dosya içeriğine göre, dava değeri 1.000 TL olarak gösterilmiş ve 1.619,76 TL miktar üzerinden harçlandırılarak karar verilmiştir. Dava değeri ve hükme esas alınan miktar karar tarihi itibariyle geçerli olan 41.530 TL’lık temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından davalı tarafın temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmış, bu nedenle temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle HMK'nın 362/1-a ve 362/2 maddeleri uyarınca bir kısım davalılar temyiz talebinin reddine, dosyanın mahalli mahkemeye İADESİNE, 02.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14440, Karar No: 2011/816, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/14440 E.  ,  2011/816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı ve fuhuş yaptırma suçlarından hükümlü ...'in Türk Ceza Kanununun 102/2, 102/3-c-d, 227/2, 227/5. maddeleri uyarınca 10 yıl 6 ay hapis, 3 yıl hapis ve 3.000,00 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanunun 58. (2 defa) maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.12.2009 tarihli ve 2009/162-215 sayılı kararını müteakip, yapılan toplama talebi üzerine cezalarının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 99 ve 101/2. maddeleri gereğince 13 yıl 6 ay hapis olarak toplanmasına ilişkin aynı Mahkemenin 04.02.2011 tarihli ve 2011/148 D. İş sayılı kararının infazı sırasında, Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 23.02.2011 tarihli ve 2011/1-1-2 ilâmat sayılı müddetnameye hükümlü tarafından yapılan itirazın reddine dair, anılan Mahkemenin 07.03.2011 tarihli ve 2011/250 D. İş sayılı kararına yönelik itirazın kabûlüne, 5275 sayılı Kanunun 107/1-2 maddesi gereğince tekerrür sebebiyle cezasına 1 yıl ilave yapılarak şartla tahliye tarihinin 26.04.2019 olarak belirlenmesine ilişkin Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.04.2011 tarihli ve 2011/245 sayılı D. İş sayılı kararına karşı;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108/1-c maddesinde, tekerrür halinde işlenen suçtan dolayı mahkûm olunan süreli hapis cezasının dörtte üçünün, infaz kurumunda iyi halli olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanabileceği ve ancak aynı maddenin 2. fıkrasına göre, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağına dair hükümler nazara alındığında,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108/1-c maddesinde, tekerrür halinde işlenen suçtan dolayı mahkûm olunan süreli hapis cezasının dörtte üçünün, infaz kurumunda iyi halli olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanabileceği ve ancak aynı maddenin 2. fıkrasına göre, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağına dair hükümler nazara alındığında,

Hükümlü ... hakkında iki ayrı eyleminden dolayı 10 yıl 6 ay hapis ve 3 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına yönelik iki ayrı hüküm kurulduğu cihetle, koşullu salıverilme süresinin 5275 sayılı Kanunun 108/1-2. maddesine göre tekerrüre esas alınan 1 yıl hapis cezasının her cezaya ayrı ayrı uygulanması ve 1/4 oranında indirim yapılarak belirlenmesi, sonuçta infaz kurumunda geçirilecek toplam sürenin 3691 gün, koşullu salıverme tarihinin 08.06.2019, bihakkın tahliye tarihinin ise 25.10.2022 olarak hesaplanması yerine toplam ceza 13 yıl 6 ay hapis cezası dikkate alınarak aynı Kanunun 107/2. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılarak belirlenen tarih üzerine tekerrüre esas alınan 1 yıl hapis cezasının eklenmesi suretiyle koşullu salıverme süresinin belirlenmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMUK.nun 309. maddesi gereğince bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 01.06.2011 gün ve 2011/7232-31556 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriğinin yerinde olduğu anlaşıldığından, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.04.2011 tarih ve 2011/245 D. İş sayılı kararının CMUK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde merciince yapılmasına ve dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17740, Karar No: 2015/14115, Tarih: 03.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17740 E.  ,  2015/14115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 25. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2014

NUMARASI : 2014/87-2014/281

Davacı B.. B.. vekili Avukat M.. C.. tarafından, davalılar A.. A.. ve diğeri aleyhine 10/02/2014 gününde verilen dilekçe ile basın yolu ile kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/06/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davacı B.. B..'ın talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; Y.. G.. 27/01/2014 tarihli sayısında yer alan ".. " ve "..." başlıklı haberlerin eleştiri sınırlarını aşarak, davacının kişilik haklarının ihlal edildiğini belirterek manevi zararlarının tazminini istemiştir.

Davalılar, haberin basın özgürlüğü içinde ele alınması gerektiğini ve eleştiri niteliği taşıdığını beyanla davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı şirkete ait olup, diğer davalının imtiyaz sahibi bulunduğu Y.. G.. 27/01/2014 tarihli nüshasının 1. ve 11. sayfalarında ".. ", ".. " başlıkları ile yayımlanan haberde, davacının şahsiyet haklarına tecavüz niteliğinde suç isnadı içeren beyan, hakaret ve iftiralara yer verildiği, yayımlanan haber ile "...." sözlerine yer verildiği, yayında yer alan bu ifadelerin ağır hakaret niteliği taşıdığı, basının haber verme hakkı ve eleştiri hakkı sınırları aşılarak davacının kişilik haklarının zedelendiği gerekçesi ile davacı yararına bir miktar manevi tazminata karar verilmiştir.

Gerek Dairemizin gerekse A..M.. istikrar kazanmış uygulamalarında siyasetle uğraşan kişilerin kendilerine yönelik sert, ağır ve hatta incitici eleştirilere dahi katlanması gerektiği vurgulanmış ve bu durum demokratik toplum hayatının vazgeçilmez unsurlarından biri olarak kabul edilmiştir. A...nin anılan davada belirttiği gibi A...'nin 10. maddesinin sadece zararsız ve ilgilenmeye değmez olarak görülen "bilgi" ve "fikirler"e değil; aynı zamanda, rahatsız eden, şaşırtan ve gücendirenlere de uygulanabileceği belirtilmiş ve bu ifadeler var olmadan "demokratik bir toplum"un sözkonusu olmayacağı ve bunların çoğulculuk, hoşgörü ve geniş fikirliliğin talepleri olduğu vurgulanmıştır.

Davaya konu somut olayda; A.. B.. olan davacının icraatlarının sert biçimde eleştirildiği anlaşılmaktadır. Davacının siyasi kişiliğinin olduğu, açıklamaların toplumu ilgilendiren konulara ilişkin bulunması nedeni ile kamusal ilginin de bulunduğu, davacının hakkında yapılan bu sert eleştirilere katlanması gerektiği, haberin tümünün eleştiri sınırları içinde kaldığı ve davacının kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/12/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına yapılan saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

A.. ve A.. kararlarına göre; siyasetçilere yönelik eleştirilerin kabul edilebilir sınırları, özel bir şahsa yönelik eleştiri sınırına oranla daha geniştir. Ancak A.. 'nin 10. maddesi başkalarının yani bütün bireylerin itibarlarının korunmasına imkan verir. Bu koruma, siyasetçileri şahsi sıfatları dışında hareket ettikleri zamanı da içine alır.

Dava konusu yayında, A.. B.. olan davacının, İ.. bir soruşturmayı örtbas ettiği iddia edilerek “...” şeklindeki ifadelerle davacının kişilik değerlerinden olan şeref, haysiyet ve onuruna saldırıda bulunulmuştur. Hukuka aykırı saldırının varlığı mahkemece de kabul edilerek bir miktar manevi tazminata hükmedilmiş olup, usul ve yasaya uygun olan kararın onanması düşüncesinde olduğumuzdan değerli çoğunluğun, tazminat talebinin reddi gerektiği konusundaki bozma kararına katılmıyoruz. 03/12/2015
Yargıtay — Esas No: 2011/3640, Karar No: 2011/7576, Tarih: 02.12.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/3640 E.  ,  2011/7576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 119 ada 1 parsel sayılı 12871,16 m2 yüzölçümündeki taşınmaz mera olarak sınırlandırılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, 119 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tarım arazisi vasfıyla davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgiler eşliğinde saptanan dava niteliği dikkate alındığında mahkemece yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Yargılama sırasında dava ve temyize konu taşınmazın dere yatağının güneyinde kaldığı belirlenmesine göre mahkemece dava konusu taşınmazın aktif dere yatağı olup olmadığı tartışılmadan hüküm kurulması isabetsizdir. Öte yandan mahkemece dava ve temyize konu 119 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tarım arazisi olduğu, zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının davacı kişi yararına gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm verilmiş ise de, mahkemece yapılan inceleme ve araştırması da hüküm vermeye yeterli değildir.

Somut olayda sağlıklı bir sonuca ulaşılabilmesi için mahkemece dava konusu 119 ada 1 parsel sayılı taşınmaza komşu adalar içerisinde kalıp dava konusu taşınmaza doğudan ve kuzeyden komşu yollardan sonra gelen taşınmazların geniş kapsamlı çap örnekleri, tutanak ve varsa dayanakları kayıtlar getirtilmeli, bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, dava konusu taşınmazın bulunduğu köye komşu köyler halkından seçilecek yerel bilirkişi, tespit bilirkişileri, tanıklar ile taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, dava konusu taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde mera olarak kullanılıp kullanılmadığı yolunda yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tespit tutanağı bilirkişileri taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları arasındaki çelişki duraksamasız giderilmeli, yeniden yapılacak keşifte uzman bilirkişi tarafından sunulan 24.12.2010 tarihli krokili raporda dava konusu 119 ada 1 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümünün taşınmazın sınırında bulunan derenin devamı niteliğinde aktif dere yatağı olup olmadığı, derenin etkisi altında kalıp kalmadığı jeolog bilirkişi marifetiyle araştırılmalı, öte yandan uzman ziraatçi bilirkişi aracılığıyla taşınmaz bizzat mahkemece görülüp gözlenmeli, taşınmazların fiziksel yapısı, meyil durumu, taş ve toprak unsurundan hangisinin galip olduğu, nizalı taşınmaz ile mera parseli arasında ayırıcı unsurun bulunup bulunmadığı ayrıntılı şekilde keşif tutanağına geçirilmeli, komşu taşınmazların toprak yapısı ile dava konusu taşınmazların toprak yapısı mukayese edilmeli, bu fiziksel olgular da keşif tutanağına geçirilmeli, dava konusu 119 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kamu malı niteliğinde mera veya aktif dere yatağı olmadığı sonucuna varıldığı takdirde, yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı, özellikle uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye, uzman ziraatçi bilirkişiden ise mahkemenin keşif tutanağına geçen gözlemini yansıtmaya elverişli ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, böylece davaya konu taşınmazın mera olup olmadığı, meradan kazanılıp kazanılmadığı, aktif dere yatağı olup olmadığı kesin olarak belirlenmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 02.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.