muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/26430, Karar No: 2020/2702, Tarih: 25.02.2020

Gerekçeli karar başlığındaki suç hanesine görevi kötüye kullanma suçunun ilave edilmemesi ayrıca gerekçeli karar başlığında 2008 olarak yazılan suç tarihinin 16/05/2008 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

... Lisesi Okul Aile Birliği yetkilileri olan sanıklardan ...'ın okul müdürü, ...'nın okul müdür yardımcısı, ...'in okul eski müdür yardımcısı, ...'ın okulda öğretmen olarak görevli oldukları, aynı zamanda okul aile birliği yönetmeliğine göre birliğin doğal üyesi olarak görev yaptıkları, sanıklar ...'in okul aile birliği başkanı, ...'ün okul aile birliği yönetim kurulunda üye, ...'nun yönetim kurulunda başkan yardımcısı, ...'ın yönetim kurulunda üye ve yazman, ...'ın okul aile birliği yönetim kurulu başkan yardımcısı ve başkan vekili olarak görev yaptıkları, sanıkların birlikte görev yaptıkları dönemlerde; Okul Aile Birliğinin gelirlerinin usulünce harcanmadığı ve gelirlerin harcanmasında mevzuata aykırı davranıldığı, gelirlerin zamanında işletme defterine işlenmeyerek ve banka hesabına aktarılmayarak aylarca okul aile birliği yetkililerinin üzerinde kaldığı, okul aile birliği yetkililerinin giderlere ait rakamları belgelendirme ve kaydetme konusunda düzensiz davrandıkları, evrak ve belgeleri düzenleme ihtiyacı duymadıkları, adi kağıtlar üzerine yazarak ödeme yaptıkları, belgelere sıra ve tarih koymadıkları, belgeleri 5 ay önce, 8 ay sonra işleyebildikleri, belgeleri zamanında işlemedikleri, makbuz ciltlerinden ilk beş cildinin bulunmadığı, gider belgelerinin çoğunun bulunamadığı, alınan bağışlardan bir kısmının bankaya yatırılmadığı, Okul-Aile birliğince düzenlenen faaliyetlerin gelirlerinden elde edilen karların gelir gider defterine işlenmediği, bazı makbuzların dip koçanları üzerine "sayfa çıkmadı" ibaresinin yazıldığı ve bazı makbuzların dip koçanlarının kopartıldığı ve karar defterinden bu makbuzların nüshalarının çıkmadığı, yönünde yönetim kurulu kararı alındığı, bazı makbuzlardaki rakamlar ve tarihler üzerinde oynandığı, işletme defterine kaydı yapıldıktan takriben 2-3 ay sonra bazı makbuzların üzerlerine tarih atıldığı, bazı makbuzların tarihleri değiştirilerek üzerlerine asıl kesilme tarihlerinden daha ileriki tarihlerin atıldığı, makbuzlardan bazılarının üzerine bağışçı ismi ve tutarın yazılmadığı, bu şekilde sanıkların atılı suçları işledikleri iddia olunan olayda;

1- Sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçları yönünden verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekili tarafından yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

1- Sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçları yönünden verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekili tarafından yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıklara atılı özel belgede sahtecilik suçunun 5237 sayılı TCK'nın 207/1. maddesi kapsamında kanunun gerektirdiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları zamanaşımı süresi itibariyle 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 67/2-a ve 67/3 maddelerinde öngörülen zamanaşımını kesen son işlem olan savunmalarının alındığı 22/04/2009 ve 22/07/2009 tarihlerinin olduğu, sorgusu dışında sonraki tarihlerde dava zamanaşımı süresini kesen başkaca bir işlem bulunmadığı, bu işlemden temyiz inceleme gününe kadar 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e. maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıkların savunmaları, katılan vekili ve tanıkların beyanları, bilirkişi raporları ile dosya kapsamından mahkemece hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından tüm sanıklar yönünden verilmiş olan beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararın bozulması gerektiğine, atılı suçun sübut bulduğuna dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

3- Görevi kötüye kullanma suçundan sanıklar ..., ... ve ...’in mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik katılan vekili ve sanıklar ... ve ...’nin müdafileri tarafından yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıkların savunmaları, katılan vekili ve tanıkların beyanları, bilirkişi raporları ile dosya kapsamından Okul Aile Birlikleri yönetmelikte belirtilen esaslar halinde idare edildikleri, okul müdürünün birliğin doğal üyesi olduğu ayrıca Okul Aile Birliği başkan ve üyelerinin genel kamu hizmeti sunan bir kurum niteliğinde olmadıkları bu nedenle sanıklara atılı görevi kötüye kullanma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla mahkemece sanıklar hakkında beraat hükümleri kurulması gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ve sanıklar ... ve...’nin müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11503, Karar No: 2015/13510, Tarih: 23.11.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/11503 E.  ,  2015/13510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/12/2013

NUMARASI : 2009/108-2013/736

Taraflar arasındaki davadan dolayı Tekirdağ 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 13.12.2013 gün ve 108-736 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Mahkemece, iddianın ispat edilemediği gerekçesiyle verilen davanın reddine ilişkin karar, Dairece; ''....somut olayda, elbirliği (iştirak) halinde mülkiyet söz konusu olduğu, dava dışı ortaklar bulunduğu, davaya katılmayan ortakların olurlarının alınması ya da miras şirketine M.K.nun 640. mad. uyarınca atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülmesi gerektiği, davanın görülebilirlik koşulu gözardı edilerek yazılı olduğu üzere davanın esası hakkında hüküm kurulmasının doğru olmadığı...” gerekçesiyle bozulmuş olup, Mahkemece bozmaya uyulmak suretiyle terekeye temsilci atanarak yargılamaya devam edilmiş, tereke temsilcisinin kendisine yapılan usulüne uygun tebligata rağmen duruşmaya katılmadığı, davaya muvafakat ettiği yönünde yazılı beyanda da bulunmadığı, bu şekilde davada dava şartı olan taraf ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle, esasa girilmeksizin davanın reddine karar verilmiş ise de, dosyanın incelenmesinden, davanın reddine ilişkin 13/12/2013 tarih, 2009/108 esas, 2013/736 karar sayılı kararın, tereke temsilcisi Av. N.. T..' e tebliğ edilmediği anlaşılmakla, anılan kararın, tereke temsilcisine tebliğ edilip, temyiz süresinin beklenmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3093, Karar No: 2019/10319, Tarih: 11.06.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/3093 E.  ,  2019/10319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Sanık ... hakkında katılan ...’e karşı işlediği ve sanıklar Mithat Böyük ve ... hakkında ...’e karşı işledikleri yaralama suçuna yönelik kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde, kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, katılan sanıklar ... ve ...’ün tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-İş yeri dokunulmazlığının ihlali ve sanık ... hakkında ...'e yönelik işlenen yaralama suçlarına yönelik kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10/06/2014 tarih ve 2014/15-157 esas, 2014/314 sayılı kararında açıklandığı üzere, Türk Ceza Kanunu'nun "konut dokunulmazlığının ihlali" başlıklı 116. maddesinin birinci fıkrası; "bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girdikten sonra buradan çıkmayan kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır", ikinci fıkrası ise; "birinci fıkra kapsamına giren fiillerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan iş yerleri ve eklentileri hakkında işlenmesi halinde, mağdurun şikâyeti üzerine altı aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur" şeklinde düzenlenmiştir.

Maddenin işyeri dokunulmazlığının ihlalini düzenleyen ikinci fıkrasının gerekçesinde ise; "Birinci fıkrada tanımlanan fiillerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyeri ve eklentileri hakkında işlenmesi ayrı bir suç olarak tanımlanmıştır. Bu fıkranın uygulanmasında, birinci fıkrada sözkonusu olan koşullar aranacaktır. Niteliği itibarıyla açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi alışılmış, mutat olan yerler dışında kalan yerlere rıza olmaksızın girilmesi bu suçu oluşturacaktır. Avukatlık bürosu ve özel muayenehane bu gibi izinle girilmesi gereken yerlere örnek olarak gösterilebilir. Keza herkesin herhangi bir koşulu yerine getirmeksizin girebileceği yerlere, söz gelimi süpermarketlere, dükkânlara, mağazalara, halka açık olmadıkları zamanlarda, mesela mesai saatleri dışında rıza hilafına girilmesi halinde de bu suç oluşacaktır. Zira hak sahipleri bu gibi yerlere isteyenin girmesi hususunda daha başlangıçta rızalarını örtülü olarak açıklamış sayılırlar" biçimindeki açıklamalara yer verilmiştir.

Somut olayda suça konu mobilya dükkanı olduğunun anlaşıldığı, sanığın, açık olan bir saatte girdiği bu işyerinin, TCK'nın 116/2. maddesinde öngörülen “açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyeri” niteliğinde olmaması nedeniyle işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, sanıklar ... ve ... hakkında mahkumiyet kararları verilmesi,

2- ... sayılı Kanun'un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanık ...’in, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul edip etmediği sorulmadan “daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olduğundan" biçimindeki, kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle anılan Kanun maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan sanıklar ... ve ...’ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1048, Karar No: 2022/1570, Tarih: 07.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/1048 E.  ,  2022/1570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 22. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 26.12.2018 tarih ve 2017/42 E. - 2018/1128 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nce verilen 15.11.2021 tarih ve 2019/537 E. - 2021/1831 K. sayılı kararın Yargıtayca adli yardım talepli olarak incelenmesi davalı vekili tarafından tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1-Davalı vekilinin adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede; 6100 sayılı HMK’nın 334 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin, davanın gerektirdiği giderleri ödeme gücünden kısmen veya tamamen yoksun bulunduğunu ve taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmadığını ispat etmesi gerekir. Aynı Yasa’nın 336/2. maddesine göre talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye sunmak zorundadır. Davalı adli yardım talebi ile ilgili olarak HMK'nın 336/2. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinin ekinde sunması gereken belgeleri sunmadığı, anlaşılmakla, kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından davalı vekilinin adli yardım talebinin HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, davalı vekiline işbu adli yardım talebinin reddi kararının tebliği, bu karara itiraz süresinin beklenmesi, itiraz edilmediği veya itirazı reddedildiği taktirde 6100 sayılı HMK’nın 366 maddesi atfı ile 344. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin ikmali için gerekli işlemler yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/141, Karar No: 2020/4074, Tarih: 16.11.2020

**6. Ceza Dairesi         2019/141 E.  ,  2020/4074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, hakaret

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/01/2016 ve 02/01/2019 tarihli tebliğnameleri ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Mağdur ...’nın 25.02.2016 günlü temyiz talebinin incelenmesinde;

Mağdur ... 10.03.2015 günlü oturumda “Davaya katılmak istemediğini” beyan ettiği anlaşılmakla, katılan sıfatı almayan mağdur ...’nın temyiz hakkı bulunmadığından, bu yöndeki temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE;

II- O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarına gelince;

Sanık ... hakkında iftirada bulunması için aralarında herhangi bir neden ve husumet tespit edilemeyen mağdur ...'nın aşamalarda özde değişmeyen istikrarlı iddiaları ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ...'in kimlik bilgileri tespit edilmeyen suç arkadaşı ile birlikte saat 03.30 sularında cadde üzerinde park halinde bulunan aracının yanına gelen mağdur ...’dan otopark ücreti adı altında 5,00 TL istedikleri, ilk başta alttan alan mağdurun sinkaflı sözlerle üstüne yürümeleri üzerine 5,00 TL’yi verdiği ve ardından polis ihbar hattını araması ile olay mahalline gelen kolluk güçlerine simit sarayı duvarının önünde beklemekte olan sanık ...’in yerini gösterip yakalanmasını sağladığı olayda; sanık ...'in üzerine atılı nitelikli yağma ve hakaret suçlarının sübuta erdiği düşünülmeden kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/58137, Karar No: 2010/18606, Tarih: 08.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/58137 E.  ,  2010/18606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/99750

MAHKEMESİ : Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2007

NUMARASI : 2007/501

SUÇ : Kasten Yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Üst C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12389, Karar No: 2008/14960, Tarih: 12.11.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/12389 E.  ,  2008/14960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Kararın davalı ...’e tebliği Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılmış ise de, davalı ...’e dava dosyası içerisinde belirtilen adreste daha önce usulüne uygun yapılmış bir tebligat bulunmamaktadır.Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi için gösterilen adreste dava dosyası içerisinde daha önce usulüne uygun biçimde yapılmış bir tebligatın bulunması gereklidir.Bu haliyle tebligat geçersizdir.Kararın davalı ...’e Tebligat Kanunu ve Tüzüğüne uygun şekilde tebliği ile tebliğ belgesinin eklenerek gönderilmesi,

2-Küçük ...’a ...nin kayyım atanmasına ilişkin dosyanın eklenerek gönderilmesi,

3-... l. Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/475 esas sayılı dosyasının eklenerek gönderilmesi,

4- 6.6.2008 tarihli 26898 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayınlanarak yayımı tarihinde yürürlüğe giren 5766 sayılı Kanunla, 492 sayılı Harçlar Kanununda değişiklik yapılmış, yapılan değişiklikle, Kanuna ekli Yargı Harçlarıyla ilgili (1) sayılı Tarifenin (A) bendine, “Temyiz ve İtiraz Harçları” adıyla (IV) numaralı bölüm ilave edilmiştir. Bu değişiklik ve ilave gereğince; harca tabi davalarda, 5766 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 6.6.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularından, (daha önce alınmakta olan ilamda gösterilen karar ve ilam harcının dörtte biri -maktu harçlarda maktu harcın tamamı- tutarındaki temyiz peşin harcına ilave olarak) 60.00 YTL. temyiz başvuru harcı alınması zorunludur. Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe harca mevzuu işlem yapılamaz. (Harçlar K. m.32, 127)

Bu yasal düzenlemeye rağmen 6.6.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurusu nedeniyle, \* 60 YTL. temyiz başvuru harcının alındığına ilişkin bir belge ve bilgi bulunmamaktadır.

Sözü edilen yasal düzenleme gereğince, temyiz edenden temyiz başvuru harcı alındı ise, belgesinin dosyaya eklenmesi, alınmadı ise, harcın tahsilinden sonra gönderilmek üzere dava dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 12.11.2008
Yargıtay — Esas No: 2017/2492, Karar No: 2020/619, Tarih: 30.01.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/2492 E.  ,  2020/619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4431, Karar No: 2010/10449, Tarih: 07.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4431 E.  ,  2010/10449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineyi irad kaydedilmesine, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.