muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1149, Karar No: 2016/21147, Tarih: 26.12.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/1149 E.  ,  2016/21147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair Cumhuriyet savcısı

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyetleri bulunmadığından sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3) Sanıklar ...ve .hakkında yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Sanıkların sopa ile mağdur ...'i adli rapor kapsamına göre kafa ön orta kısımda 5 cmlik derin kesi, kafa orta kısımda 2 cmlik derin kesi, kafa arka kısımda 8 cmlik derin kesi, sol alt bacak ve sağ alt bacakta 1 cmlik derin kesi oluşruracak ve hayati tehlike arzedecek şekilde yaraladıklarının tespit edildiği, mağdura yöneltilen darbe sayısı, yaraların niteliği, hedef alınan vücut bölgesi, suçta kullanılan alet dikkate alındığında, sanığın eyleminin adam öldürmeye teşebbüs niteliğinde olup olmadığı hususunda delilleri takdir etme görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre;

b) Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, katılan ...'in küçük kızına cinsel içerikli mesajlar göndermesinin tahrik olarak kabulü ile katılan ...'in eylemlerini haksız tahrik altında gerçekleştirdiği halde, sanıklar... ve... hakkında yaralama suçundan hüküm kurulurken haksız tahrik hükmü uygulaması ile sanıklar hakkında eksik ceza tayini,

c) Netice cezanın 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak 3 yıl 20 ay 7 gün hapis cezası olarak bulunması suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafii, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14448, Karar No: 2012/16806, Tarih: 17.12.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/14448 E.  ,  2012/16806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, borçlu mirasçının alacaklısı tarafından açılan iki adet taşınmazdaki ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Elbirliği mülkiyetinde borçlu ortağın alacaklısı İcra Hakimliğinden İ.İ.K.nun 121.maddesine göre alacağı yetki belgesine dayanarak borçlunun ortağı olduğu taşınmaz için ortaklığın giderilmesi davası açabilir. Bunun için icra hakiminden yetki belgesi alması zorunludur. İcra hakiminden yetki belgesi almadan doğrudan doğruya veya yetkisi olmayan İcra Müdürünün verdiği yetki belgesine dayanılarak dava açılması halinde dava hemen reddedilmeyip, icra hakiminden yetki belgesi almak üzere önel verilmelidir.

Paylı mülkiyette ise, borçlu paydaşın alacaklısı, borçlunun payının satışını isteyebileceğinden İ.İ.K.'nun 121. maddesi uyarınca İcra Mahkemesinden aldığı yetki belgesine dayanarak taşınmazın paydaşlığının giderilmesini isteyemez.

Ancak, 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nun 5578 sayılı Kanunla değiştirilen 8. maddesine göre; parsel büyüklüğü mutlak tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarım yapılan arazilerde 0,3 hektar ve marjinal tarım arazilerinde 2 hektardan küçük olamaz. Bakanlığın uygun görüşü ile kamu yatırımları için ihtiyaç duyulan yerler hariç olmak üzere tarım arazileri, belirlenen büyüklükte parsellerden daha küçük parsellere bölünemez. Bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne şekilde gerçekleşmiş olursa olsun, birlikte mülkiyetin mevcut olması durumunda bu araziler ifraz edilemez, payları üçüncü şahıslara satılamaz, devredilemez veya rehnedilemez.

Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup, yasa koyucunun amacı dikkate alındığında bu hususun kamu düzeninden sayılması gerekir.

5403 sayılı Kanunun 8. maddesi hükmü gereğince, pay satışı mümkün olmayan paylı mülkiyete sahip tarımsal nitelikli parsellerde ise, alacaklı İ.İ.K.'nun 121. maddesi uyarınca aldığı yetki belgesine dayalı olarak taşınmazın tamamının satılması suretiyle paydaşlığın giderilmesini isteyebilir.

Bu şekilde açılacak davada borçlu ortak (paydaş) dahil tüm ortakların (paydaşların) davaya dahil edilmeleri zorunludur.

Somut olaya gelince, borçlu mirasçının alacaklısı olan davacı tarafından icra mahkemesinden aldığı yetkiye dayanarak dava konusu taşınmazlar hakkında ortaklığın giderilmesi davası açılmıştır. Mahkemece paylı mülkiyet bulunan taşınmazlar için alacaklının İ.İ.K. 121 uyarınca dava açmasında hukuki yararının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Bu şekilde açılacak davada borçlu ortak (paydaş) dahil tüm ortakların (paydaşların) davaya dahil edilmeleri zorunludur.

Somut olaya gelince, borçlu mirasçının alacaklısı olan davacı tarafından icra mahkemesinden aldığı yetkiye dayanarak dava konusu taşınmazlar hakkında ortaklığın giderilmesi davası açılmıştır. Mahkemece paylı mülkiyet bulunan taşınmazlar için alacaklının İ.İ.K. 121 uyarınca dava açmasında hukuki yararının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre temyiz eden davacı vekilinin avlulu ahşap atölye niteliğinde ve 94 m2 alanı olan 164 ada 4 sayılı parsele ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Yukarıda açıklanan ilkere göre, borçlu ortağın alacaklısı tarafından İ.İ.K. 121. Maddesine göre İcra Mahkemesinden alınan yetkiye dayanarak açılan ortaklığın giderilmesi davasında, borçlu mirasçının müstakil payının haczi mümkün ise de, her biri 2 hektardan küçük olup, tarla niteliğindeki taşınmazlarda 5403 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca pay satışı mümkün olmadığından, davacının 1234 m2 bağ niteliğinde olan 536 ada 2 sayılı parselin satılarak ortaklığın giderilmesini istemekle haklı olduğu gözetilmeden işin esası incelenmeden yazılı gerekçe ile bu parsel yönünden de davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda (1) No'lu bentte açıklanan nedenlerle hükmün 164 ada 4 sayılı parsele ilişkin kısmının ONANMASINA, (2) No'lu bentte yazılı nedenle 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün 536 ada 2 sayılı parsele ilişkin BOZULMASINA, onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 17/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13879, Karar No: 2017/6326, Tarih: 21.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/13879 E.  ,  2017/6326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, hırsızlık, silahla tehdit, tehdit, infaz kurumunda yasak eşya sokma veya bulundurma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık ... hakkında infaz kurumuna yasak eşya sokma veya bulundurma, yakınan...'ya karşı silahla tehdit ve yakınan ...'ye karşı yağma suçlarından kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas 2015/80 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yakınan ...'ye karşı ceza infaz kurumunda yağma eylemini gerçekleştiren sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi ile uygulama yapılması yerine, yasal koşulları bulunmadığı halde aynı maddenin (a) bendi ile uygulama yapılması kanuna aykırı ise de temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi karşısında bu husus sonuç cezaya etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150. maddesi uyarınca, sanık ...'nin savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı biçimde, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderlerine ilişkin kısmından savunmana ödenen avukatlık ücreti çıkartılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında yakınan ...'a karşı hırsızlık ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesine gelince de;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay tarihinde aynı cezaevindeki koğuşta kalan sanığın, mağdur ...'e ait kovayı aldığı,

2-Sanık ... hakkında yakınan ...'a karşı hırsızlık ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesine gelince de;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay tarihinde aynı cezaevindeki koğuşta kalan sanığın, mağdur ...'e ait kovayı aldığı,

Mağdur ...'in "senin kovanı ben kırmadım neden benim kovamı aldın" demesi üzerine sanığın elinde tuttuğu tığı tevcih edip 'öldürürüm seni' dedikten sonra aldığı kova ile ayrılması şeklinde gelişen olayda; sanığın eyleminin bir bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 21.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12306, Karar No: 2014/4013, Tarih: 31.03.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/12306 E.  ,  2014/4013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2013

NUMARASI : 2013/77-2013/699

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile kira bedelinin 28.05.2012 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yıllık 12.600 USD olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 28.05.2007 tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesinden dava konusu taşınmazın baz istasyonu için kiralandığı anlaşılmış, mahkemece yapılan keşif sonucu bilirkişi raporunda baz istasyonun taşınmazın arka bahçesine ve çatısına kurulduğu belirlenmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 13.05.1994 gün ve 1994/3-174-336 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, dava konusu taşınmazın niteliği, olayda Borçlar Kanunu'nun adi kiraya ilişkin hükümlerinin mi yoksa konut ve çatılı iş yeri kiralarına ilişkin hükümlerinin mi uygulanacağı yönünden önem taşımaktadır.

Öncelikle belirtmek gerekir ki; kira parası, Borçlar Kanunu'nun 248. (TBK 299) maddesinde yer alan, kira akdinin esaslı unsurlarındandır. Yine, kiralanan taşınmazın, niteliği itibarı ile 6570 sayılı Yasanın uygulama alanı içinde bulunması durumunda (TBK konut ve çatılı işyeri kirası) asıl olan, kira müddetinin sonunda da kira akdinin devam etmesidir. Ancak, kira parasına ilişkin olarak, tarafların ihtilafa düşmeleri halinde sözleşmede doğan bu boşluk, 18/11/1964 tarih 2/4 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararı uyarınca hakim tarafından doldurulur. Borçlar Kanununa tabi olan yerlerde ise, akit kural olarak sözleşmede öngörülen süre hitamında sona erer ve mecurun kira parası hakkında taraflar arasında anlaşmazlık bulunması durumun da kira akdinin asli unsurlarından olan kira bedeli konusundaki uyuşmazlık nedeniyle artık devam eden bir kira sözleşmesinin varlığından söz etme olanağı yoktur. Ortada devam ettiğinden söz edilebilecek bir kira akdi bulunmadığına göre musakkaf olmayan kiralananlara yönelik açılan kira tespit davasında görev genel kurala göre belirlenir.

Yapılan keşif sonucu mahkemece taşınmazın konut ve çatılı işyeri kirası hükümlerine tabi olmadığı belirlendiği halde Hukuk Genel Kurulunun ilgili kararında da belirtildiği üzere ecrimisil saptanması gerektiği gözetilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Yapılan keşif sonucu mahkemece taşınmazın konut ve çatılı işyeri kirası hükümlerine tabi olmadığı belirlendiği halde Hukuk Genel Kurulunun ilgili kararında da belirtildiği üzere ecrimisil saptanması gerektiği gözetilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3351, Karar No: 2011/2281, Tarih: 05.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/3351 E.  ,  2011/2281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin olarak Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 09.06.2011 gün ve 2009/7535 Esas 2011/6983 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı, ortağı bulunduğu davalı kooperatiften yönetim kurulu kararı ile ihraç edildiğini, ihraç kararı veren yöneticilerin seçildiği genel kurulun mutlak butlan ile batıl olduğu gerekçesiyle iptal edildiğini, yetkisiz kişilerce verilen ihraç kararının da geçersiz olduğunu ileri sürerek, ihraç kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu ihraç kararını veren yöneticilerin seçildikleri genel kurulun iptalini ya da mutlak butlan ile batıl sayılmasını gerektirir bir karar bulunmadığı, bu kişilerin yargılandığı ağır ceza mahkemesince ihraç kararından sonra bu kişiler ile ilgili karar verildiği, bu kararın kesinleşmesinden sonra haklarında kamu davası açılan yöneticilerin görevlerinin ilk genel kurul toplantısına kadar devam edeceği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 09.06.2011 tarih, 2009/7535 E. 2011/6983 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 38,20 TL harç ve 185,00 TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 05.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8722, Karar No: 2010/16555, Tarih: 05.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8722 E.  ,  2010/16555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kadedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 05.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10407, Karar No: 2015/8840, Tarih: 13.10.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/10407 E.  ,  2015/8840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yumurtalık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2014

NUMARASI : 2010/97-2014/124

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.04.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil; birleştirilen davalarda sözleşmesinin iptalinin istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; birleştirilen davada satış vaadi sözleşmesinin iptaline, asıl davada tapu iptali ve tescil isteminin reddine dair verilen 28.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı H...ve N.. S.. vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 13.10.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. H...A...Ö... ile karşı taraftan davalılar vekili Av. M.. Ş.. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar H.. S... ve N... S..., davalılar murisi A.. A...’ın davacı Halil’in verdiği vekaletnameye dayanarak Halil ile davacı Nazmiye arasında düzenlenen satış vaadi sözleşmesi uyarınca Ayşe’nin murisi A.. A..’ın intikal eden 162 ve 168 parsellerdeki paylarının satışının vaat edildiğini, edimini yerine getirdiğini, zilyetliğindeki taşınmazların tapu kaydının devredilmediğini ileri sürerek, 162 parselin 7/28 payının adına tescilini; davacı Halil ise davalıların murisi H.. S.. ile düzenledikleri satış vaadi sözleşmesi gereği 162 ve 168 parsellerdeki paylarının satışının vaat edildiğini, edimini yerine getirdiğini, zilyetliğindeki taşınmazların tapu kaydının devredilmediğini ayrıca, 168 parselin tamamını kullanması nedeniyle TMK’nın 713/2. maddesi koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, 168 parselin tamamının ve 162 parselin de 3/28 payının adına tescilini; birleştirilen davada da davacı Halil husumeti mirasçılarına yönelterek payların adına tescilini istemiştir.

Birleştirilen diğer davalarda ise, satış vaadi sözleşmesinin mülkiyeti nakil borçlusunun mirasçıları, asıl davada davacının dayandığı sözleşmelerinin muvazaalı olarak düzenlendiğini ileri sürerek, iptalini istemişlerdir.

Mahkemece, asıl dava ve davacı H...S..’nun tescil istemli birleştirilen davasının reddine; satış vaadi sözleşmesinin iptali istemi içeren birleştirilen davanın kabulü ile sözleşmenin iptaline; satış vaadi sözleşmesinin iptali istemi içeren birleştirilen diğer davaların ise, sözleşmenin iptaline karar verilmiş olmakla konusuz kaldıklarından karar vermeye yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar H.. S... ve N... S.. vekili temyiz etmiştir.

1-Asıl ve birleştirilen dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil; birleştirilen diğer davalar ise satış vaadi sözleşmesinin iptali istemlerine ilişkindir.