muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/149, Karar No: 2022/14747, Tarih: 16.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/149 E.  ,  2022/14747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine verilen dilekçe ile haksız fiil nedeni ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın istinaf incelemesinde; davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalının istinaf başvurusunun kabulüne dair verilen karar, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Davacı vekili, davacı ile davalının, 2005 yılının Mayıs ayında tarafların hatırlı ortak dostları aracılığı ile tanıştıklarını, tanışmadan sonra davalının müvekkiline evlenme teklifinde bulunduğunu, bu teklife önce mesafeli yaklaşan müvekkilinin kıymetli dostlarının telkin ve önerileri sonucunda kabul ettiğini, böylelikle müvekkili ile davalı ... arasında 30/06/2005 tarihinden itibaren evliliğe dönük olarak birliktelik başladığını, müvekkilinin, davalının kendisine olan ilgi, sevgi ve saygısı karşısında olumlu bir etkilenme yaşadığını ve kendisini tanıdıkça da iyi bir insan olduğu ve ideal bir eş adayı olacağına kanaat getirdiğini, ailesinin de olumlu görüşü ile davalı ile bir yuva kurmak istediğini, ancak bu noktada davalının Filistin vatandaşı olduğunu, Türk vatandaşlığı için uğraştığını, yakın bir zamanda vatandaşlık hakkını elde edeceğini, bu durumda ilk anda bir şok yaşadığını, yakın zamanda çözümlenecek bir sorun olduğu düşüncesi ile bu duruma anlayışla yaklaştığını, bunun üzerine tarafların, müvekkilinin aile ve akrabaları ile yakın ortak dostlarının şahitliğinde imam nikahı kıydıklarını ve resmi nikah kıyılana kadar birlikte yaşamaya karar verdiklerini, yaklaşık 10 yıl süresince tarafların herkes tarafından karı koca gibi görüldüklerini ve olağan bir evliliğin gerektirdiği bir düzenle yaşadıklarını, davalının, müvekkilinin evine yerleşerek 5 yıl kadar bu evde birlikte yaşadıklarını, bu arada davalının, ..... San. ve Tic. Ltd. Şti 'nin sahibi ve tek yetkilisi olup ticari faaliyet kapsamında bazı zamanlarda şirketin bulunduğu Karadeniz Ereğlisi'ne gidiş geliş yaptığını, ancak müvekkili ile olan imam nikahlı birlikteliğinden hissettiği mutluluk ve yaşadığı muazzam aile hayatının etkisi ile bu geliş gidişlerin her geçen gün azaldığını, bir süre sonra çocukları ile birlikte yaşayabilecekleri büyük bir eve kiraya çıktıklarını, aynı apartmanda satılık olan uygun bir daireyi 17/01/2012 tarihide müvekkilinin satın aldığını ve halen bu dairede oturduğunu, bir süre sonra davalının, müvekkiline şirketin borçları olduğunu ve maddi zorluğun aşılabilmesi için bankadan kredi çekmesi gerektiğini, bunun için de müvekkili adına kayıtlı taşınmazın devrini istediğini, banka kredi borcu bittiğinde taşınmızın tekrar müvekkili adına tescilinin yapılacağını söylediğini, bunun üzerine eşi gibi gördüğü davalı ...'e duyduğu güvenle bu isteğini nasıl olsa geri vereceği düşüncesi ile, adına kayıtlı taşınmazı davalının sahibi olduğu .... San. ve Tic. Ltd. Şti'ye devrederek tescilini gerçekleştirdiğini, 27/03/2012 tarihinde gerçekleştirilen taşınmaz devir ve tescilinin hemen ardından aynı gün taşınmaz üzerine 500.000,00 TL bedelli ipotek tesis edildiğini, devamında müvekkilinin davalı ile yaşamına devam ettiğini, ancak zaman geçtikçe davalının davranışlarında bir takım gariplikler olduğunu, eve ara ara gelmeye başladığını, yakın bir zamanda davalı ile müvekkilinin ortak tanıdıkları olan dostlarından birinin kendisini araması ile gerçeğin farkına vardığını, davalının ..

.000,00 TL bedelli ipotek tesis edildiğini, devamında müvekkilinin davalı ile yaşamına devam ettiğini, ancak zaman geçtikçe davalının davranışlarında bir takım gariplikler olduğunu, eve ara ara gelmeye başladığını, yakın bir zamanda davalı ile müvekkilinin ortak tanıdıkları olan dostlarından birinin kendisini araması ile gerçeğin farkına vardığını, davalının ... isimli kadınla sürekli görüştüğünü fark ettiğni, ancak davalının bu kişiyi gelini olarak tanıttığını, davacının bunun üzerine bu konuda araştırma yaptığını, banka kredi borcunun kalmadığını ancak ipoteğin özellikle fek edilmediğini, bunun üzerine davalı ile görüşüp taşınmazın neden hala kendisine iade edilmediğini sorduğunu, ancak davalının açıkça kötü niyetli bir yaklaşımla taşınmazı devretmeyeceğini en yakın zamanda da taşınmazı boşaltmasını müvekkilinden istediğini, müvekkili tarafından Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/859 Esas sayılı dosyası ile dava açarak, davalı şirket adına olan tapu tescilinin iptali ile kendi adına tesciline karar verilmesini talep ettiğini, davalının kendisini ... isimli kadınla aldattığını hatta o kadına Türkiye'de bir ev tutup birlikte yaşadıklarını öğrendiğini, davalı ile uzun sürelere dayalı evlilik birliğinin, davalının kendisini kandırması ve aldatması sebebiyle bozulmasını kaldıramayan müvekkilinin manevi bir çöküş yaşadığını, babasının evine geri döndüğünü, maddi ve manevi olarak büyük bir çöküş yaşadığını, yaşamış olduğu sorun ve sıkıntılar ile uğradığı ağır manevi zararların bir nebze giderilmesi adına 50.000,00 TL manevi tazminat ile 10.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; görevli mahkemenin davalının ikametinin bulunduğu Karadeniz Ereğli Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu, dava dilekçesindeki iddiaların asılsız olduğunu, şirketinin Marmara bölgesinde bulunan kısmında bir dönem sigortalı olarak çalıştığını, davacının bahsetmiş olduğu evin, İstanbul ilinde konaklama ve ev ihtiyacı nedeniyle tamamen şirketin parası üzerinden ödenmek üzere satın almak istediğini, ancak kanuni prosedür gereğince yabancı uyruklu olduğu için işlemlerin tamamlanması zaman aldığından, davacının daha önce şirketinde çalışması nedeniyle hemen onun üzerine tapusunun alındığını, hiçbir zaman evlilik vaadi veya davacı için alınmasının söz konusu olmadığını, kredi amaçlı devir işleminin yapıldığı yönündeki iddiaların yersiz olduğunu, davacının tamamen fiili kullanımında olan dairenin bütün borçlarının şirketinden ödendiğini, davacının babasının evine gittiği iddiasının gerçek dışı olduğunu, yetişkin olan çocuklarıyla daireyi fiilen kullandıklarını, kendisini tehdit ettiklerini, davacıya maddi bir zararının dokunmadığını, aylarca şirketine ait evi bedelsiz kullandığını, çocuğunu okuturken de maddi destekte bulunduğunu, maddi ve manevi tazminat taleplerinin yersiz olduğunu, yetki itirazının kabulü ile dosyanın yetkili ve görevli Karadeniz Ereğli Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesini, aksi halde davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince; davacının davalı tarafından resmi nikah yapma vaadi ile kandırıldığının ve bundan elem ve üzüntü duyduğunun kabulü gerekeceğinden birlikteliğin süresi ve niteliği gözönüne alınarak manevi tazminat talebinin kıosmen kabulüne, maddi tazminat talebi yönünden ise kusur, zarar, illiyet, hukuka aykırılık yasal şartların oluşmadığından ispatlanamayan talebin reddine karar verilerek, davanın kısmen kabulüne, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair verilen kararın istinaf incelemesinde, davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine dair verilen karar, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nun 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK’nın 373. maddesi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 26,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 16/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2807, Karar No: 2014/13652, Tarih: 09.12.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/2807 E.  ,  2014/13652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2011/339-2013/599

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak,sözleşmenin feshi ve müdahalenin önlenmesi davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, asıl ve birleşen Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011 / 825 Esas sayılı dosyasında Şubat- Temmuz 2011 ayları kirasının tahsiline yönelik icra takiplerine yapılan itirazların iptali ve icra inkar tazminatının tahsili, birleşen Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011 / 418 Esas sayılı dosyasında davalı S.. T.. ile akdedilen 12.02.2009 tarihli sözleşmenin feshi ile davalılar S.. T.. ve A.. B..'ın kiralanana müdahalelerinin önlenmesine ilişkindir. Mahkemece asıl ve birleşen Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011 / 825 Esas sayılı dosyasında açılan davanın kabulü ile davalılar S.. ve N.. T..'in itirazlarının iptaline, takibin devamına, adı geçen davalıların % 40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine, birleşen Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011 / 418 Esas sayılı dosyasında açılan davanın kısmen kabulü ile davalı S.. T.. ile düzenlenen 12.02.2009 tarihli kira sözleşmesinin feshine, davalılar S.. T.. ve A.. B..'ın kiralanana müdahalelerinin önlenmesi isteminin reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacılar vekili tarafından birleşen Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011 / 418 Esas sayılı dosyasında açılan davada reddine karar verilen müdahalenin önlenmesi istemine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 12.02.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile dava konusu edilen gazete- meşrubat büfesi davacılar tarafından davalı S.. T..'e kiralanmış, sözleşmeyi diğer davalı N.. T.. garantör sıfatı ile imzalamıştır. Söz konusu büfe aslında Çankaya Belediyesi'ne ait iken, 16.03.2004 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli kira sözleşmesi ile dava dışı SZ İnşaat Turizm Ltd. Şti'ye kiralanmıştır. Büfe, anılan kiracı şirket tarafından 01.11.2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile ve bir yıl süreyle davacılara kiraya verilmiştir. Bu sözleşmenin özel şartlar bölümü 5. maddesinde devir, ortak alma ve alt kiraya verme yasağı kararlaştırıldığından kiralananda alt kiracı durumunda bulunan davacılar, bu kez işletme sözleşmesi adı altında kiralananı 12.02.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi ile davalı S.. T..'e kiralamışlardır. Kiracılık süreci içinde davalı S.. T.. ile diğer davalı A.. B.. arasında 10.11.2009 tarihinde ortaklık sözleşmesi düzenlenmesi ve kiralananın fiilen A.. B.. tarafından kullanılması nedeniyle davacılar birleşen Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011 / 418 Esas sayılı dosyasında açtıkları dava ile, davalı S.. T.. ile akdedilen sözleşmenin feshini ve davalılar S.. T.. ile A.. B..'ın kiralanana müdahalesinin önlenmesini talep etmişlerdir. Mahkemece yapılan yargılama sonucu 12.02.2009 tarihli sözleşmenin feshine karar verilmekle birlikte, davanın açıldığı tarihte sözleşmenin ayakta olması ve haksız ve hukuka aykırı kullanımın olmaması gerekçesi ile müdahalenin önlenmesi isteminin reddine karar verilmiştir. Ne var ki, verilen karar ile taraflar arasındaki kira sözleşmesi sonlandırılmış olmaktadır. Akdin feshine karar verilmesinden sonra, davalı kiracının ya da kiralananı fiilen kullanan davalı A.. B..'ın halen taşınmazda oturmasına izin verilmesi, taraflar arasında yeni uyuşmazlıklara yol açabilecektir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 19.06.2013 gün ve 2013 / 6-96 Esas 2013 / 859 Karar sayılı kararı da bu yöndedir. Kaldı ki, mahkemenin sözleşmenin feshine karar vermesi ile davalıların kiralananda bulunmasının haklı ve meşru bir dayanakları da kalmayacaktır. Bu durumda mahkemece müdahalenin önlenmesi niteliğinde kiralananın tahliyesine de karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile bu konudaki istemin ret edilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 09/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3050, Karar No: 2020/4318, Tarih: 08.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/3050 E.  ,  2020/4318 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19728, Karar No: 2014/8716, Tarih: 05.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/19728 E.  ,  2014/8716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, Havza Sulh Ceza Hakimliğince isnat edilen hırsızlık suçundan tutuklanması sebebiyle diğer 2 arkadaşına kızdığı, tarafların birbirlerine bağırıp çağırması ve adliyede taşkınlık çıkması üzerine sanığın diğer sanıklardan ayrılarak duruşma salonuna geri sokulduğu, sanığın burada tutuklanması sebebiyle sinirlerine hakim olamayarak duruşma salonunda bulunan masaya tekme vurmak suretiyle masanın kenarının kırılmasına neden olduğu ve bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28013, Karar No: 2016/3062, Tarih: 06.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/28013 E.  ,  2016/3062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1,53/1 maddeleri gereğince her iki sanık hakkında ayrı ayrı mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine yönelik hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın yanına gelip kendisini İranlı olarak tanıtan ve bozuk lehçe kullanarak konuşan sanık ...'in .. bir kuyumcu ismi söyleyerek yerini sorduğu, katılanın bilmediğini söylediği, bu sırada yanlarına gelen sanık ...'ın katılana kendisini öğretmen olarak tanıtıp, yanındaki ...'in İran uyruklu olduğunu ve kendisinde çok altın olduğunu, birçok Türk'e altın satarak zengin ettiğini söylediği, cebinden çıkardığı öğretmen kimliğini ve nüfus cüzdanını sanık ...'e uzatıp varsa altın almak istediğini söyleyerek yüklü miktarda para verdiği ve katılana dönerek "paran varsa sen de para ver, ortak altın alalım" diye söylediği, katılanın da sanıklara inandığı ve köydeki evinde parasının olduğunu, yanında parası olsa altın alabileceğini söylediği, bunun üzerine kendisini öğretmen olarak tanıtan sanık ...'ın müdür bir arkadaşının olduğunu, onu çağırıp onun arabası ile köye gitmelerini söylediği ve telefon ile müdür olarak tanıttığı sanık ...'i arayıp çağırdığı, sanık ...'in yeni model bir araba ile geldiği, birlikte katılanın köyüne gittikleri, kasada bulunan parasından 38.000 TLsini alarak sanıklar ile tekrar araca binip belediye karşındaki parka geldikleri ve katılanın burada kendisini İran uyruklu suça konu yedi adet sahte külçe altınları verdiği, sonrasında sanıkların bir bahane ile katılanı yanlarından uzaklaştırıp kaçtıkları olayda, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesi gereğince hüküm kurulurken, hapis cezası ile birlikte adli para cezasına da karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sadece hapis cezasına hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 06.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33450, Karar No: 2014/35235, Tarih: 24.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/33450 E.  ,  2014/35235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KUŞADASI 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

TARİHİ : 13/06/2012

NUMARASI : 2007/262-2012/285

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan B.. L.. İle T.. B.. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Bakanlığa ait hastanede alt işveren işçisi olarak çalışırken haksız şekilde işten çıkarıldığını iddia ederek, kıdem-ihbar tazminatının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekili, husumet yokluğundan davanın reddini istemiştir.

Davalı Birim Bilgi İşlem Şirketi vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesinin kadro azaltımı gerekçesiyle işverence önelsiz olarak feshedildiği sonucuna varılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekili ve davalı Birim Bilgi İşlem Şirketi vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekili ve davalı Birim Bilgi İşlem Şirketi’nin aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda dava, Birim Bilgi İşlem Şirketi ve Kuşadası Devlet Hastanesi aleyhine açılmış, yargılama sırasında T.C. Sağlık Bakanlığı’na yöntemince husumet tevcih edilmiş, ancak mahkemece her üç davalı aleyhine hüküm kurulmuştur.

Mahkemece, tüzel kişiliği ve taraf ehliyeti bulunmayan Kuşadası Devlet Hastanesi’nin gerekçeli kararda davalı sıfatında gösterilerek aleyhine hüküm kurulması isabetsizdir.

3- Mahkemece, birden fazla davalı olmasına ve gerekçeli kararda davalı Şirket ile davalı Bakanlık arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi kabul edilmesine rağmen “davalıdan tahsiline” şeklinde hüküm kurulmasının infazda tereddüte yol açacağının ve hükmün HMK’nın 297. maddesine aykırı olacağının düşülmemesi hatalıdır.

4- Mahkemece, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesine göre harçtan muaf olan davalı Bakanlığın harca mahkûm edilmesi isabetsizdir.

5- Mahkemece, yargılama giderine ilişkin kurulan hükümde, “ Davacının yaptığı masraflardan kabul-ret oranına göre belirlenen 98,63 TL’nin davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına” denilmiş, bu sonuca nasıl ulaşıldığı denetime elverişli olarak açıklanmamıştır.

6100 sayılı HMK’nın 297. maddesine göre, tarafların yargılama sebebiyle yaptıkları masrafın ne kadar olduğu, bunun ne kadarının harç ne kadarının diğer masraflar olduğu, masraflardan kimin ne kadarından sorumlu olacağı tek tek karar yerinde açıklanmalıdır.

6100 sayılı HMK’nın 297. maddesine göre, tarafların yargılama sebebiyle yaptıkları masrafın ne kadar olduğu, bunun ne kadarının harç ne kadarının diğer masraflar olduğu, masraflardan kimin ne kadarından sorumlu olacağı tek tek karar yerinde açıklanmalıdır.

Mahkemece, hükmolunan yargılama giderlerinin denetime elverişli olarak karar yerinde açıklanmaması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, sair yönleri incelenmeksizin yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 24.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11500, Karar No: 2010/19599, Tarih: 09.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11500 E.  ,  2010/19599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMUK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASI peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.