muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5907, Karar No: 2023/3341, Tarih: 30.05.2023

1.Davacı ... varislerinin ve müdahil davacı ... İdaresinin davaya konu 1137 parsel ... taşınmazın mülkiyetine yönelik İlk Derece Mahkemesince verilen 25.03.1997 tarihli ve 1991/50 Esas, 1997/53 Karar ... hüküm kesinleştiğinden davasının reddine,

2. Katılan-birleşen davacı ... ve arkadaşlarının davaya konu taşınmazın mülkiyetine yönelik davalarının reddine, davaya konu taşınmazın (C) ve (D) bölümleri üzerindeki muhdesatın aidiyetine yönelik taleplerinin kabulüne,

3.Katılan davacı Hazinenin davasının kabulü, ... ili ... ilçesi ... Köyü, ... Mevkiinde bulunan davaya konu 1137 parsel ... taşınmazın kadastro komisyon tutanağındaki tespitin iptali ile,

4.... Kadastro Mahkemesinin 25.03.1997 tarihli ve 1991/50 Esas, 1997/53 Karar ... kararına esas alınan 05.11.1996 tarihli fen bilirkişi raporunda (A), (B), (C) ve (D) harfleriyle gösterilen bölümlerin alanları yazılı ise de alan hesap çizelgesi bulunmadığı, noktaların koordinatlarının bulunduğundan, bu koordinatlar esas alınarak kadastrocu bilirkişi tarafından alanlar hesaplandığında davaya konu taşınmazın 4525,46 m2 olarak hesaplandığı anlaşıldığından, davaya konu taşınmazın yüzölçümünün 4525,46 m2 olarak düzeltilmesine,

5.Davaya konu taşınmazın 17.05.2016 havale tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 1274,56 m2'lik ve (B) harfi ile gösterilen 628,89 m2'lik bölümün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşıldığından tescil harici bırakılmasına,

6.Davaya konu taşınmazın 17.05.2016 havale tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (C) harfi ile gösterilen 1634,95 m2'lik ve (D) harfi ile gösterilen 987,06 m2'lik bölümün taşlık ve kayalık vasfıyla ve farklı parsel numarası ile Hazine adına tespit ve tapuya tesciline, taşınmazın 1.derece arkeolojik sit ve 1.derece dogal sit alanı içerisinde kaldığının ve taşınmazın üzerindeki 20 adet zeytin ağacının müdahil davacılar ... ve ... ...'e ait olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı katılan Hazine, Orman İdaresi ve ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Katılan Hazine vekili temyiz dileçesinde; çekişmeli taşınmazın C ve D harfleriile gösterilen kısımları için verilen muhdesata ilişkin hükmün doğru olmadığını, eksik inceleme ile karar verildiğini, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu açıklayarak hükmün bozulmasını istemiştir.

2. Katılan ... İdaresi vekili temyiz dileçesinde, orman tahdit haritası ile çelişkili olacak şekilde karar verildiğini, kamu malı niteliğindeki taşınmaz olan ormanların özel mülke konu olmayacağını açıklayarak hükmün bozulmasını istemiştir.

2. Katılan ... İdaresi vekili temyiz dileçesinde, orman tahdit haritası ile çelişkili olacak şekilde karar verildiğini, kamu malı niteliğindeki taşınmaz olan ormanların özel mülke konu olmayacağını açıklayarak hükmün bozulmasını istemiştir.

3.Katılan ... vekili temyiz dileçesinde; dava konusu taşınmaz için murisi Kamal Bağlarlı'nın 1977 yılında tapusuz taşınmazın tescili istemi ile Asliye Hukuk Mahkemesinin 1977/45 Esas ... dosyasında dava açtığını, bu davada kendisinin ve zilyetliği devraldığı ... ... ...'ın zilyetliğine dayandığını, o davanın açıldığı tarihte dahi murisi adına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğunu, Kıyı Kanunun ve 2863 ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu (2863 ... Kanun) yürürlüğe girmesi nedeni ile geriye etkili olmayacağını ileri sürerek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, çekişmeli taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yolu ile kazanılıp kazanılmayacağı ve taşınmaz üzerindeki muhdesatların kime ait olduğu noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 ... Kanun'un 14 ve 17, 19 uncu maddeleri

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 ... Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 120,60 TL'nin temyiz eden ...'dan alınmasına,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

7139 ... Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

30.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18650, Karar No: 2012/4023, Tarih: 07.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/18650 E.  ,  2012/4023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Enerji nakil hattı nedeniyle kurulan irtifak hakkının ... adına tescil edilmesi gerekirken davalı ... adına tescili,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. paragrafındaki (davalı idare) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine; (...) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8152, Karar No: 2021/418, Tarih: 14.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/8152 E.  ,  2021/418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 15. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 08/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 14/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1843, Karar No: 2015/3918, Tarih: 10.11.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/1843 E.  ,  2015/3918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, silahlı terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 62, 53/1-3, 58/9. maddeleri uyarınca iki kez mahkumiyet

TCK'nın 314/3 ve 220/6. maddeleri delaleti ile TCK'nın 314/2, 220/6-son, 62, 53/1-3, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık hakkında 18.03.2012 tarihinde terör örgütü propagandası yapmak suçundan kurulan hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık hakkında 01.09.2012 tarihinde terör örgütünün propagandasını yapmak suçu ile silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemelerine gelince;

1- Örgüt propagandası suçuna yönelik olarak 01.09.2012 günlü tutanak, 03.09.2012 günlü Cumhuriyet Başsavcılığına hitaben yazılan üst yazı ve tüm dosya kapsamına göre;

İfade özgürlüğü T.C. Anayasasının 26. ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşmenin 10. maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1- Müdahalenin kanunlarda öngörülmüş olması,

2- Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3- Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2. maddesindeki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte kanun koyucu madde de zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün “cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde” yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS'ne uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı kanunun 7. maddesinin 2. fıkranın b bendinde ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1- Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

1- Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4- Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi,

Şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağını kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapılmıştır.

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir. (Zana v. Türkiye) Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır. (Yılmaz ve Kılıç/ Türkiye davası)

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, terör örgütünün sözde tecridin kaldırılması ve barış görüşmelerin başlatılması yönündeki çağrıları üzerine, dünya barış günü olan 01.09.2012 günü yapılan miting alanında toplanan grup tarafından terör örgütü elebaşısı ...'ın posterlerinin açıldığı, "Biji Serok Apo (Yaşasın Başkan Apo)" şeklinde sloganlar atıldığı, miting alanında kurulu bulunan platformun sağına, soluna ve arka kısmına 5 adet "Bir Eylül Onurlu Bir Barış için Demokratik Çözüm ve Müzakere 1x3 ebatlarında "Askeri ve Siyasi Operasyonlar Durdurulsun" ibareli pankartlar asıldığı, bir süre sonra tertip Komitesi üyesi tarafından platform üzerinden ses yükseltici cihazla kitleye yönelik saat 15.30'da Türkçe ve Kürtçe olarak "Arkadaşlar bizi zora sokacak slogan atmayın ve pankart açmayın bu bizim size ricamızdır" şeklinde anonsların yapıldığı anonsun akabinde grup tarafından terör örgütü elebaşısı ...'ı övücü mahiyette "Canımızla Kanımızla Seninleyiz Ey Başkan" şeklinde slogan atıldığı, sanığın ise miting alanında saat 15.30'da PKK terör örgütünün sözde bayrağı olan ...bayrağını açtığı ancak kolluk birimlerince yapılan müdahale ile yakalandığı, yapılan üst aramasında sözde bayrak ile puşi olarak adlandırılan bezin ele geçirildiği anlaşılmış ise de; sanığın eyleminin cebir ve şiddete başvurmaksızın sona ermesi ve taşıdığı sözde bayrağın örgütün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

2-) Hükümden sonra yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanunun 8. maddesiyle 3713 sayılı Kanunun 7. maddesine eklenen 4. fıkra hükmü karşısında; örgüt adına terör örgütü propagandası suçunu işlediği iddia ve kabul edilen sanığın, TCK’nın 220/6. maddesinde düzenlenen örgüt adına suç işlemeden dolayı ayrıca cezalandırılamayacağı anlaşıldığından, sanığın hukuki durumunun buna göre yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/28224, Karar No: 2010/1637, Tarih: 08.02.2010

**4. Ceza Dairesi         2009/28224 E.  ,  2010/1637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silah tehdit ve basit yaralama suçlarından sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 106/2-a, 86/2, 52/2. Maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 2.400.00 yeni Tük Lirası adli para cezası ile cezalandırıLmasına dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.11.2007 tarihli ve 2007/424 esas, 2007/865 sayılı kararının kesinleşmesini mütekaip infazı sırasında, sanığın cezasının 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren kanun kapsamında olduğundan lehine olan maddelerin uygulanması ve tahliye talebinin, 5728 sayılı Temel Ceza Kanunlarına Uyum Amacıyla Çeşitli Kanunlarda ve diğer Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun yürürlüğe girmesinden önce haklarındaki hüküm kesinleşenler hakkında, aynı Kanun ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 231/5 ve devamı maddelerinin uygulanma olanağı bulunmadığından bahisle önceki cezanın aynen infazına ilişkin aynı Mahkemenin 21.11.2008 tarihli ve 2007/424 esas, 2007/865 sayııl ek kararına karşı, sanığın 02.03.2009 tarihli dilekçesi ile yaptığı itirazının reddine dair ... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 05.06.2009 tarihli ve 2009/633 değişik sayılı, Adalet Bakanlığınca 13.11.2009 gün ve 64321 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.12.2009 gün ve 272061 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “Tüm dosya kapsamına göre, kesinleşmiş hükümlerin, hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağı yönünden uyarlama yapılmasına konu olabileceği gözetilmeden verilen karara itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki bi sonuç doğurmamasını ifade eden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu doğurduğu sonuçlar itibariyle karma bir özelliğe sahip olup, bu husus Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346/25 sayılı kararında da açıkça vurgulanmıştır.

Gereği görüşüldü;

Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki bi sonuç doğurmamasını ifade eden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu doğurduğu sonuçlar itibariyle karma bir özelliğe sahip olup, bu husus Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346/25 sayılı kararında da açıkça vurgulanmıştır.

Karma bir niteliği bulunan bu kurumun, maddi ceza hukukuna ilişkin yönü nazara alındığında, 5237 sayılı Yasanın 7. maddesinde tanımlanan lehe yasanın geçmişe yürümesi ilkesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun önceki hükümlere de uygulanması doğaldır. Kaldı ki, Yasa koyucu da olası tartışmaları engellemek için 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Yasanın Geçici 1. maddesinin 2. fıkrasına bu hususu; “Bu Kanun yürürlüğe girdiği tarihten önce kesinleşmiş ve infaz edilmekte olan mahkumiyet hakkında, lehe kanun hükümleri, hükmü veren mahkemece 13.12.2004 tarihli ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ile 101 inci maddeleri dikkate alınmak ve dosya üzerinden incelenmek suretiyle belirlenir. Ancak, hükmün konusunun herhangi bir inceleme , araştırma, delil tartışması ve takdir hakkının kullanılmasını gerektirmesi halinde incelme, duruşma açılmak suretiyle yapılabilir” hükmü ile yasal bir çözüme kavuşturmuştur.

Gerek yasal düzenleme gerek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun yargısal kararları, gerekse hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun hukuki niteliği nazara alındığında, bu kurumun kesinleşmiş ve infaz edilmekte olan hükümler yönünden de uygulanması zorunludur.

Bu bağlamda, ... 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2008 tarih ve 2007/424-865 sayılı ek kararını itirazen inceleyen ... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 05.06.2009 tarih ve 2009/633 değişik ... sayılı itirazın reddi kararı hukuka uyar bulunmamıştır.

Açıklanan nedenlerle ... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 05.06.2009 tarih ve 2009/633 değişik ... sayılı itirazın reddi kararının CYY.nın 309. maddesi uyarınca Yasa Yararına Bozulmasına, mahkemesince yeni bir karar verilmek üzere dosyanın mahalline gönderilmesine, 08.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4992, Karar No: 2012/16095, Tarih: 24.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/4992 E.  ,  2012/16095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :990-670

Davacı, murisinin 01.01.1998-30.11.2006 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, ihtilaf konusu dönemde yürürlükte bulunan 2926 sayılı Kanunun 2,3,4 ve devamı maddeleridir.

2926 sayılı Kanunun 2.maddesinde, Kanunla veya kanunların verdiği yetkiye dayanılarak kurulan sosyal güvenlik kuruluşları kapsamı dışında kalan ve herhangi bir işverene hizmet akdiyle bağlı olmaksızın, 3.maddenin (b) bendinde tanımlanan tarımsal faaliyette bulunanların tarım Bağ-Kur sigortalısı sayılacakları belirtilmiştir.

Anılan Kanunun 3.maddesinin (b) bendinde "Tarımsal faaliyette bulunanlar: kendi mülkünde, ortaklık veya kiralamak suretiyle başkalarının mülkünde, kamuya mahsus mahallerde ekim dikim, bakım, üretim, yetiştirme ve ıslah yollarıyla veya doğrudan doğruya tabiattan istifade etmek suretiyle bitki, orman, hayvan ve su ürünlerinin üretimini, avlanmasını, avcılar ve yetiştiriciler tarafından muhafazasını, taşınmasını sağlayanlar veya bu ürünlerden sair bir şekilde faydalanmak suretiyle kendi adına ve hesabına faaliyette bulunanlar" olarak tanımlanmış,      “Sigortalı sayılmayanlar” başlığını taşıyan 4. maddede de, “Bu Kanunun uygulanmasında;

a)Kanunla veya kanunların verdiği yetkiye dayanılarak kurulan sosyal güvenlik kuruluşlarına prim veya emeklilik keseneği ödemekte olanlar,

b)(a) bendinde belirtilen kuruluşlardan malullük veya yaşlılık aylığı ile daimi tam işgöremezlik geliri almakta olanlar veya aylık veya gelir bağlanması için talepte bulunanlar,

c)(Mülga: 24/7/2003-4956/56 md.; Yeniden düzenleme: 22/2/2006-5458/15 md.) Yıllık tarımsal faaliyet gelirlerinden bu faaliyete ilişkin masraflar düşüldükten sonra kalan tutarın aylık ortalamasının, 16 yaşından büyükler için tespit edilen asgari ücret tutarından az olduğunu beyan eden veya belgeleyenler.

Sigortalı sayılmazlar.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Eldeki davaya konu somut olayda, ürün satışından tarihi belirlenemeyen prim tevkifatı, 01.02.1975-30.11.2006 tarihleri arasında ziraat odası kaydı, 02.12.1999 tarihinden itibaren devam eden kooperatif kaydı, 2002 tarihinden itibaren mevcut olan tapulu arazileri ve 2002-2006 tarihleri arasında doğrudan gelir desteği bulunan davacının murisi yönünden mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.