muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/240, Karar No: 2020/193, Tarih: 07.05.2020

- Katılanlar vekili tarafından dinlenilmesi istenen tanık ... 05.05.2011 tarihinde yapılan keşifte; katılan ...’ın kendi babası olduğunu, sanığın söz konusu taşınmazı Kemal Yumurtacı’dan aldığını bildiğini, 2009 yılında katılanlara ait 3284 parsel sayılı taşınmaza tanık Ersin Aslan ile birlikte marul ektiklerini, bu sırada yanlarında bulunan taşınmaza ev yapıldığını ve evin bariz bir şekilde kendi taşınmazlarına taştığını gördüklerini, sanığa kendi taşınmazlarına geçtiklerini ve inşaatı durdurmalarını söylediklerini, fakat buna rağmen inşaatın yapımına devam ettiklerini, önceden söz konusu yerde evin yarısını kapsayacak şekilde taşınmazın kendi taşınmazlarına taştığını gösteren sınırlar bulunduğunu, bu sınırlara bakarak taşınmazlarına tecavüz edildiğini tespit ettiklerini, yine aynı tarihlerde tanık Emre’yi söz konusu taşınmaza getirerek elindeki alet ile ölçüm yaptırdıklarını, ölçüm sonucunda ihlâli gördüklerini, inşaatı devam eden evin yapımına buna rağmen devam edildiğini, o sırada evin tuğla aşamasında olduğunu, pencerelerinin ve kapısının olmadığını, iç dekorasyonunun yapılmadığını,

- Katılanlar vekili tarafından dinlenilmesi istenen tanık Ersin Aslan 05.05.2011 tarihinde yapılan keşifte; katılan ...’ın oğlu olan tanık ... ile aynı iş yerinde çalıştığını, yaklaşık 2,5-3 yıl kadar önce katılanlara ait 3284 parsel sayılı taşınmaza tanık Ali ile birlikte giderek marul ektiklerini, bu sırada katılanların taşınmazlarının yanında yapımına devam eden, tuğlaları görünen, penceresi ve kapısı olmayan bir ev inşaatının bulunduğunu gördüklerini, söz konusu taşınmaza arkadaşı olan tanık Ali ile birlikte yaklaşık dört ay boyunca gidip geldiklerini, bu sürede inşaat hâlindeki evin tamamlanmaya başladığını, ilk gittiklerinde inşaatı yapanlara “Bariz bir şekilde bizim taşınmazımıza girmişsiniz. Tekrar bir ölçüm yaptıralım.” şeklinde beyanda bulunmalarına rağmen karşı taraftakilerin “Biz ölçüm yaptırdık.” dediklerini, ayrıca aynı gün taşınmazın batısındaki evde oturan kadının tanık ...’ın yanına gelerek kendisinin de karşı tarafa kayma olduğunu söylediğini ancak inşaatı yapanların bu durumu dikkate almadıklarını belirttiğini,

- Katılanlar vekili tarafından dinlenilmesi istenen tanık Emre Gedik 05.05.2011 tarihinde yapılan keşifte; konuya ilişkin çok ayrıntılı bilgisi bulunmadığını, sadece mesleki bilgisi nedeniyle GPS aletine sahip olduğunu, tanık ... ile aralarında geçen bir konuşma sonucunda katılanlara ait 3284 sayılı parsel sayılı taşınmaz üzerinde GPS aleti ile ölçüm yapmaya karar verdiklerini, yaptıkları ölçüm sonucunda sanık tarafından yapılan söz konusu evin üç metre kadar bu taşınmaza taştığını fark ettiklerini, ölçümü yaptıkları sırada evin henüz inşaat hâlinde olduğunu, hatırladığı kadarıyla ölçüm yaptıkları tarihin 2009 yılının Temmuz ayı olduğunu, bu olaydan sonra tanık ...’ın kendisine söylediğine göre yapılan inşaatın kendi taşınmazlarına taştığının sanığa bildirildiği, daha sonra bu kişinin “Biz kadastroya ölçtürdük. Onlar yanlış ölçüm yapıyor da siz mi doğru ölçüm yapıyorsunuz?” diyerek kendisine kızdığını, yani 2009 yılının Temmuz ayında inşaat yapılırken sanığın bu durumdan haberi olduğunu,

- Katılanlar vekili tarafından dinlenilmesi istenen tanık Fatma Şenol 11.05.2011 tarihinde Mahkemede; evinin bulunduğu taşınmazın davaya konu taşınmazlarla yan yana olduğunu, hatırladığı kadarıyla üç yıl kadar öncesinde katılan ...'ın taşınmazının yanındaki taşınmazın sanık ... tarafından satın alınıp ev yapıldığını, evi yaptırmadan önce birçok kişiyi getirerek ölçüm yaptırdığını, tarafların birbirleri ile olan tartışmalarına hiç şahit olmadığını, ancak bir gün sanığın ev yaptırırken temel taşlarını katılan ...'ın taşınmazına boşaltması üzerine sanığa “Neden böyle yapıyorsun? Burası ...'a ait.” dediğinde, sanığın “Benim elimde kağıt var, burası bana ait, elimdeki kağıt konuşur.” dediğini,

- Katılanlar vekili tarafından dinlenilmesi istenen tanık Mustafa Şenol 11.05.2011 tarihinde Mahkemede; tanık Fatma Şenol ile aynı apartmanda oturduğunu, katılan ...'ın taşınmazı ile apartmanlarının yan yana olduğunu, hatırladığı kadarıyla üç yıl kadar önce yaz aylarında sanığın aldığı taşınmaza ev yapmaya başladığını, sanığın taşınmazı almadan önce kendisinin bu taşınmazın bir kısmını kullandığını, sanığın taşınmazı aldıktan sonra “Artık burasını biz aldık, kullanma.” dediğini, ayrıca aldıkları taşınmazla katılan ...'ın taşınmazı arasında görünen fiili ayrıma göre taşınmazlar arasına ağaçlar diktiklerini, taşınmazı aldıktan sonra yaklaşık bir yıl içinde ölçüm yaptırarak evi yapmaya başladıklarını, kime ölçüm yaptırdıklarını bilmediğini, fakat gördüğü kadarıyla yaptırdıkları ölçüme göre kazık diktirdiklerini, dikilen kazıklarla önceden olan ve fiili ayrımı belirtmek için dikilen ağaçların gösterdiği sınırın farklı olduğunu, sonradan dikilen kazıkların katılan ...'ın taşınmazına doğru geçtiğini, bu durumu sanığa sorduğunda sanığın "Elimdeki ölçümler böyle gösteriyor, gösterilen bu ölçüme göre ev yapacağız." dediğini, kendisinin tarafların tartışmalarına şahit olmadığını, fakat tanık ...’ın inşaat ile ilgilenirken “Yeni ölçüme göre yapılan taşınmaz bize aittir, biz buraya ev yapacağız.” şeklinde ustalarla konuşmasına şahit olduğunu, taşınmazlar arasında bulunan fiili ayrımın herkes tarafından bilindiğini, yeni konulan işaretlerin ise bariz bir şekilde fiili ayrım ile farklılık gösterdiğini,

İfade etmişlerdir.

Sanık ... Savcılıkta; Kütahya ili, Tavşanlı ilçesi, Çakallı köyünde oturduğunu, Tepecik beldesinde bulunan 3305 sayılı parselin de kendisine ait olduğunu, bu parsele ev yapacağı zaman 2007 yılı sonunda Tavşanlı Kadastro Müdürlüğüne müracaat ederek 12.11.2007 tarihinde aplikasyon krokisi hazırlattığını, ardından Tepecik Belediyesinden 26.11.2007 tarihli imar çapı ile 04.02.2008 tarihli yapı ruhsatını alarak inşaata başladığını, inşaatın bitimi sonrası sıva aşamasına geldiğinde komşusu olan 3284 parsel numaralı taşınmazın hak sahipleri olan ... isimli şahıs ile katılan ...’nün arazilerine taşıldığını iddia ettiklerini, oysa daha öncesinde kendileri ile de konuştuğunu, ilk konuştuğunda ölçümlerde herhangi bir sıkıntı olmadığını söylediklerini, sonradan yapılan araştırmalarda ise gerçekten de Tavşanlı Kadastro görevlilerinin ve Tepecik Belediyesi görevlilerinin yaptıkları ölçümlerin yanlış olduğunu, bu ölçümler doğrultusunda yaptığı inşaatın bir kısmının komşu parsele taştığını fark ettiklerini, bu inşaatı komşu parsele taştığını bilerek yapmadığını, inşaatın temeli kazılırken sınırlarına ilişkin köşe noktalarını dahi belediye görevlilerinin diktiğini,

Mahkemede; suça konu evi yaptırmadan önce fen memurlarının gerekli ölçümleri yaptıklarını, devlet görevlilerinin ölçümleri sonucunda kendisine gösterilen yere evini yaptığını, inşaat bitmek üzereyken tanık ...’ın köye gelerek inşaatın onların arazisine taştığını tespit ettiğini, bunun üzerine kendisine haber geldiğini, bu şahıslarla görüştüğünü, hatalı inşaat nedeniyle anlaşmaya çalıştığını, suç kastı bulunmadığını, inşaatı yaparken başkasının arazisine taştığını bilmediğini, katılanlar ile uzlaşmak istediğini,

Bozma sonrası Mahkemede; bahsi geçen araziyi satın aldığını, kadastro görevlisinin gelerek ölçüm yaptığını, harita mühendisinin de ölçtüğünü, inşaat mühendisinin inşaatı yaptığını, inşaat bittikten sonra tanık ...’ın yanına gelerek daha önce yaptırmış olduğu kadastroyu kabul etmediğini, daha sonra yanlış ölçüm olduğunu fark ederek kadastro müdürlüğüne gittiklerini, onların da “Git anlaş.” dediklerini, 40 m2’lik yerin tecavüzlü olduğunu, buna ilişkin dört katı değerinde toprak teklif ettiğini ancak katılanların kabul etmediklerini, inşaatın fayanslarının bittiğini, tuvalet kısmına geçilme aşaması kalmışken yan komşuları olan soy isimlerini bilmediği Mustafa veya Fatma'nın taşınmazın durumunu bildikleri için durumu tanık Ali’ye söylediklerini, onun da bu durumu kendisine anlattığını, birlikte Ali’nin çalıştığı üniversiteye gittiklerini, orada rektörle konuştuklarını, daha sonra parsellerin birbirini tutmadığını anladıktan sonra kadastroya gittiklerini, yanlış ölçüm yaptıklarını söylediklerini, onların da “Devletle iddia mı ediyorsun? Devlette yanlış olmaz, o da gelsin.” diyerek memurun kendisini odasından çıkardığını, müdürle konuştuğunu, onun da “İnceleyeceğim 15 gün sonra gel.” dediğini, üç gün sonra gittiğini, bu sefer ise “Git mahkemeye ver yanlış ölçülmüş.” dediğini, bunun üzerine dava açtığını, kendilerine para ve toprak teklif ettiğini ancak kabul etmediklerini,

Savunmuştur.

Ön sorunlara ilişkin konuların ayrı ayrı değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

1- Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin süresinde olup olmadığı;

Olağan kanun yollarından sayılan temyiz incelemesinin yapılabilmesi için bir temyiz davası açılmış olmalıdır. Temyiz davasının açılabilmesi için de 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrası uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 310. maddesine göre iki şartın varlığı gereklidir.

Savunmuştur.

Ön sorunlara ilişkin konuların ayrı ayrı değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

1- Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin süresinde olup olmadığı;

Olağan kanun yollarından sayılan temyiz incelemesinin yapılabilmesi için bir temyiz davası açılmış olmalıdır. Temyiz davasının açılabilmesi için de 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrası uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 310. maddesine göre iki şartın varlığı gereklidir.

Bunlardan ilki istek şartıdır. Yargılama hukukunun temel prensiplerinden olan "davasız yargılama olmaz" ilkesine uygun olarak temyiz davasının kendiliğinden açılması mümkün olmayıp bu konuda bir talebin bulunması gereklidir. 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrası uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 305. maddesinin birinci fıkrası ile bu kuraldan kısmen uzaklaşılmış ve bazı ağır mahkûmiyetlerde istek şartından sanık lehine vazgeçilerek temyiz incelemesinin kendiliğinden de yapılabileceği kabul edilmiştir. Ancak onbeş yıl ve daha fazla hürriyeti bağlayıcı cezalara ilişkin hükümler dışında kalan kararlarda, süre ve istek şartına uygun olarak bir temyiz davası açılmamış ise Yargıtayca yerel mahkeme hükmünün incelenmesi mümkün değildir. Direnme kararlarının temyizen incelenmesi bakımından da aynı şartlar geçerlidir.

Uyuşmazlık konusu olayda istek şartının gerçekleştiği konusunda bir tereddüt bulunmadığından temyiz davasının açılabilmesi için gerekli ikinci şart olan süre şartının gerçekleşip gerçekleşmediği üzerinde durulmalıdır.

1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 310. maddesinde, genel kural olarak tarafların temyiz isteğinde bulunabilecekleri süre, hükmün tefhiminden, tefhim edilmemiş ise tebliğinden başlamak üzere bir hafta olarak belirlenmiştir. Temyiz süresi, anılan maddenin üçüncü fıkrasındaki farklı durum hariç olmak üzere, hükmün açıklanması sırasında hazır bulunanlar bakımından bu tarihte, yokluklarında hüküm verilenler yönünden ise gerekçeli kararın tebliği tarihinde başlayacaktır.

Öte yandan, Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP), Yüksek Mahkemeler de dâhil olmak üzere bütün yargı organları ile birlikte adli tıp ve icra daireleri arasında bilgi alışverişinin elektronik ortama taşınması, evrakın elektronik ortamda güvenli bir şekilde depolanması, kişilere internet üzerinden hizmet verilmesi, diğer kurumlarla elektronik ortamda hızlı, etkin ve güvenilir bilgi alışverişinin sağlanması ve bu kurumlardan istenilmesi gereken bilgilerin sistem tarafından hazır edilmesi, kısaca adalet hizmetlerinin daha hızlı ve güvenilir bir şekilde yerine getirilmesi amacıyla uygulamaya konulan bir bilişim sistemi projesidir.

Bu doğrultuda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “Elektronik İşlemler” başlıklı 445. maddesinin birinci fıkrasında yer alan; “Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP), adalet hizmetlerinin elektronik ortamda yürütülmesi amacıyla oluşturulan bilişim sistemidir. Dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak veriler kaydedilir ve saklanır.” şeklindeki düzenleme ile Ulusal Yargı Ağı Projesinin işlevi ve kullanılacağı alanlar tanımlanmıştır.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na, 05.07.2012 tarihli ve 28344 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 95. maddesi ile eklenen "Elektronik işlemler" başlıklı 38/A maddesi ise;

"1) Her türlü ceza muhakemesi işlemlerinde Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılır. Bu işlemlere ilişkin her türlü veri, bilgi, belge ve karar, UYAP vasıtasıyla işlenir, kaydedilir ve saklanır.

2) Kanunlarda gösterilen istisnalar hariç olmak üzere, dosyalar güvenli elektronik imza kullanılarak UYAP’tan incelenebilir ve her türlü ceza muhakemesi işlemi yapılabilir.

3) Bu Kanun kapsamında fiziki olarak hazırlanması öngörülen her türlü belge ve karar elektronik ortamda düzenlenebilir, işlenebilir, saklanabilir ve güvenli elektronik imza ile imzalanabilir.

4) Güvenli elektronik imza ile imzalanan belge ve kararlar diğer kişi veya kurumlara elektronik ortamda gönderilir. Güvenli elektronik imza ile imzalanarak gönderilen belge veya kararlar, gerekmedikçe fiziki olarak ayrıca düzenlenmez ve ilgili kurum ve kişilere gönderilmez.

5) Elektronik imzalı belgenin elle atılan imzalı belgeyle çelişmesi halinde UYAP’ta kayıtlı olan güvenli elektronik imzalı belge, geçerli kabul edilir.

6) Güvenli elektronik imza ile imzalanan belge ve kararlarda, mühürleme işlemi ile kanunlarda birden fazla nüshanın düzenlenmesini öngören hükümler uygulanmaz.

7) Zorunlu nedenlerle fiziki olarak düzenlenmiş belge veya kararlar, yetkili kişilerce taranarak UYAP’a aktarılır ve gerektiğinde ilgili birimlere elektronik ortamda gönderilir.

8) Elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılması gereken hallerde tutanak veya belgenin aslının aynı olduğu belirtilerek hâkim, Cumhuriyet savcısı veya görevlendirilen yetkili kişi tarafından imzalanır ve mühürlenir.

9) Elektronik ortamda yapılan işlemlerde süre gün sonunda biter...” şeklinde düzenlemeler içermektedir.

Madde içeriğinden anlaşılacağı üzere UYAP sistemi üzerinden gerçekleştirilen işlemlerin hukuki sonuç doğurabilmesi için geçerli ve güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması gerekmektedir.

9) Elektronik ortamda yapılan işlemlerde süre gün sonunda biter...” şeklinde düzenlemeler içermektedir.

Madde içeriğinden anlaşılacağı üzere UYAP sistemi üzerinden gerçekleştirilen işlemlerin hukuki sonuç doğurabilmesi için geçerli ve güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması gerekmektedir.

Elektronik imza, sanal (elektronik) ortamda bulunan belgenin doğruluğunu, bütünlüğünü koruyan ve beyan sahibinin bu belgenin içeriğini kabul edip onayladığını belirtmesine, diğer bir ifade ile imzalamasına imkân tanıyan bir teknik terim olup el yazısı ile imzanın elektronik ortamdaki karşılığıdır. Elektronik imza, el yazısı ile imzanın gerek fonksiyonel gerekse hukuki anlamdaki fonksiyonlarını tam anlamıyla yerine getirdiği gibi, gönderilen bilgilerin veya verilerin kesinlikle o kişi tarafından gönderildiğini teyit etmesi, klasik imzadaki gibi taklit edilme olasılığının büyük oranda ortadan kalkması, bir kullanıcı tarafından gönderilen bilgilerin veya verilerin bir başkasının eline geçmesini veya değiştirilmesini engellemesi, gönderilen bilgi ve verilerin içeriğinin gönderici veya alıcı tarafından inkâr edilememesi, gönderimden sonra içeriğinin değiştirilememesi, uyuşmazlık hâlinde elektronik belgenin bir kopyasının da onay kurumunda olması, gönderilen verilerin tarih açısından damgalanması gibi ıslak imzalı belgeye göre birçok avantaja da sahiptir (Belgelerde Sahtecilik Suçları, Kubilay Taşdemir, Ankara, 2013, s.294-297.).

Bu nedenle UYAP sisteminde geçerli ve güvenli elektronik imza ile imzalanmış temyiz başvuru evrakı, sisteme kaydedilmesiyle beraber mahkeme hâkiminin ekranına onay için gönderildiğinden başvuru sahibince belgenin e-imza ile imzalandığı tarih itibarıyla temyiz talebinin hâkimin önüne sunulduğu, dolayısıyla temyizin yapıldığı kabul edilmelidir. Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.04.2016 tarihli ve 20-214 sayılı kararında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında bir numaralı ön sorun değerlendirildiğinde;

15.05.2014 tarihinde tefhim olunan direnme kararına konu hükme yönelik olarak, duruşma savcısınca fiziki imza ile imzalanan 15.05.2014 tarihli temyiz talebine ilişkin dilekçede havale bulunmaması, Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) sistemindeki kayıtlarda bahse konu temyiz talebine ilişkin "Detaylı evrak işlem kütüğü bilgileri" incelendiğinde duruşma savcısının 15.05.2014 tarihinde hazırladığı evrakı bir haftalık yasal süresinden sonra 20.06.2014 tarihinde UYAP sistemi üzerinden elektronik olarak imzalayarak Mahkemeye göndermiş olması karşısında; Cumhuriyet savcısınca 15.05.2014 tarihinde tefhim olunan direnme kararına konu hükme yönelik temyiz talebinin Kanun'un öngördüğü bir haftalık süreden sonra 20.06.2014 tarihinde yapıldığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Cumhuriyet savcısının kanuni süreden sonra gerçekleşen temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK’nın 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 310 ve 317. maddeleri uyarınca reddine karar verilmelidir.

Bu itibarla, Cumhuriyet savcısının kanuni süreden sonra gerçekleşen temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK’nın 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 310 ve 317. maddeleri uyarınca reddine karar verilmelidir.

Ulaşılan bu sonuç karşısında katılanlar vekilinin temyiz talebi ile sınırlı olarak inceleme yapılması gerekmektedir.

2- Katılanlar ... ve ... tarafından şikâyet hakkının süresi içinde kullanılıp kullanılmadığı;

Uyuşmazlık konusunun sağlıklı bir çözüme kavuşturulabilmesi için öncelikle hakkı olmayan yere tecavüz suçu üzerinde durulması gerekmektedir.

5237 TCK’nın “Hakkı olmayan yere tecavüz” başlıklı 154. maddesi;

“Bir hakka dayanmaksızın kamuya veya özel kişilere ait taşınmaz mal veya eklentilerini malikmiş gibi tamamen veya kısmen işgal eden veya sınırlarını değiştiren veya bozan veya hak sahibinin bunlardan kısmen de olsa yararlanmasına engel olan kimseye, altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezası verilir.

Köy tüzel kişiliğine ait olduğunu veya öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş bulunduğunu bilerek mera, harman yeri, yol ve sulak gibi taşınmaz malları kısmen veya tamamen zapteden, bunlar üzerinde tasarrufta bulunan veya sürüp eken kimse hakkında birinci fikrada yazılı cezalar uygulanır.

Kamuya ait veya özel suların mecrasını değiştiren kimse hakkında birinci fikrada yazılı cezalar uygulanır.” şeklinde hüküm altına alınmış iken anılan maddenin birinci fıkrası 14.03.2009 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanmakla yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanun’un birinci maddesi ile; “Bir hakka dayanmaksızın başkasına ait taşınmaz mal veya eklentilerini malikmiş gibi tamamen veya kısmen işgal eden veya sınırlarını değiştiren veya bozan veya hak sahibinin bunlardan kısmen de olsa yararlanmasına engel olan kimseye, suçtan zarar görenin şikâyeti üzerine altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezası verilir.” şeklinde yeniden düzenlenerek kamuya ait taşınmaz mal veya eklentileri bu fıkra kapsamından çıkartılıp anılan fıkrada düzenlenen suçun takibi şikâyete bağlı hâle getirilmiştir.

Anılan maddenin birinci fıkrasında bir hakka dayanmaksızın başkasına ait taşınmaz mal veya eklentilerine yönelik gerçekleştirilmesi gereken üç ayrı seçimlik hareket düzenlenmiştir. Bunlardan birincisi; malikmiş gibi tamamen veya kısmen işgal etme, ikincisi; sınırlarını değiştirme veya bozma, üçüncüsü ise hak sahibinin bunlardan kısmen de olsa yararlanmasına engel olma eylemleridir.

Konumuzla ilgisi bakımından bir hakka dayanmaksızın başkasına ait taşınmaz mal veya eklentilerini malikmiş gibi tamamen veya kısmen işgal etme seçimlik hareketinin irdelenmesinde fayda bulunmaktadır.

Konumuzla ilgisi bakımından bir hakka dayanmaksızın başkasına ait taşınmaz mal veya eklentilerini malikmiş gibi tamamen veya kısmen işgal etme seçimlik hareketinin irdelenmesinde fayda bulunmaktadır.

İşgal, bir taşınmaza fiili olarak müdahale etmektir. Diğer bir ifade ile başka birinin toprağını ele geçirmek, yönetimi altına almak anlamına gelmektedir. İşgal teriminin yapısı gereği aktif bir harekette bulunmayı gerektirir. Örneğin, bir kimsenin taşınmazına duvar örmek, ekip sürmek, yol geçirmek, bu taşınmaza ev yapmak, bina yapmak, o taşınmaza ağaç dikmek bu anlamda işgal sayılır. Eylemin maddede düzenlenen anlamda işgal olarak nitelendirilmesi için, malikmiş gibi işgalde bulunulmuş olması gerekir. Bu da içeriğinde bir sürekliliği ifade eder. Bu anlamda işgal fiili temadi eden eylemlerdendir. Suç eylemin yapılması ile oluşur ancak işgal hâlinin ortadan kalkması ile sona erer (Osman Yaşar-Hasan Tahsin Gökcan-Mustafa Artuç, Yorumlu-Uygulamalı Türk Ceza Kanunu, 2. Baskı, 4. Cilt, 2014, s.4977-4979.).

Bu aşamada şikâyet süresi, bu sürenin niteliği ile hangi andan itibaren işlemeye başlayacağı hususları üzerinde durulması gerekmektedir.

765 sayılı TCK’nın 108. maddesi;

“Tâkibi ancak şahsi dâva ikamesine bağlı olan fiil hakkında salâhiyettar kimse altı ay zarfında dava etmediği takdirde takibat yapılamaz.

Mururu zaman haddini geçmemek şartiyle bu müddet davaya hakkı olan kimsenin fiilden ve failin kim olduğundan haberdar bulunduğu günden başlar.

...” şeklinde düzenlenmişken bu maddeye paralel olarak 5237 sayılı TCK’nın suç “Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar” başlıklı 73. maddesi;

“(1) Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suç hakkında yetkili kimse altı ay içinde şikayette bulunmadığı takdirde soruşturma ve kovuşturma yapılamaz.

(2) Zamanaşımı süresini geçmemek koşuluyla bu süre, şikayet hakkı olan kişinin fiili ve failin kim olduğunu bildiği veya öğrendiği günden başlar.

...” şeklinde hüküm altına alınmıştır.

Diğer taraftan, Ceza Muhakemesi Kanunu’nun suç tarihi itibarıyla yürürlükte olan "İhbar ve şikâyet" başlıklı 158. maddesi;

"(1) Suça ilişkin ihbar veya şikâyet, Cumhuriyet Başsavcılığına veya kolluk makamlarına yapılabilir.

(2) Valilik veya kaymakamlığa ya da mahkemeye yapılan ihbar veya şikâyet, ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilir.

(3) Yurt dışında işlenip ülkede takibi gereken suçlar hakkında Türkiye'nin elçilik ve konsolosluklarına da ihbar veya şikâyette bulunulabilir.

(4) Bir kamu görevinin yürütülmesiyle bağlantılı olarak işlendiği iddia edilen bir suç nedeniyle, ilgili kurum ve kuruluş idaresine yapılan ihbar veya şikâyet, gecikmeksizin ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilir.

(5) İhbar veya şikâyet yazılı veya tutanağa geçirilmek üzere sözlü olarak yapılabilir.