muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14647, Karar No: 2011/855, Tarih: 26.01.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/14647 E.  ,  2011/855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAHİLİ DAVALI : ... BELEDİYE BAŞKANLIĞI

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine ile dahili davalı ... Belediye Başkanlığı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1956 yılında ... Köyünde yapılan kadastro sırasında 682 parsel sayılı 10.400m2 yüzölçümündeki taşınmaz 1938 tarih 485 yazım numaralı vergi kaydı ve Kasım 1953 tarih 12 sıra nolu tapu kaydı uygulanarak ... adına tespit edilmiş, Hazine ve Orman Yönetiminin açtıkları dava sonucu ... Tapulama Mahkemesinin 27.08.1980 gün 1979/1-1980/18 sayılı kararıyla dava konusu 682 sayılı parselin 1939 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdit haritası dışında kaldığı, ancak fen bilirkişi tarafından düzenlenen raporda (A) ile işaretlenen kesiminin fundalık niteliğinde olduğu gerekçesiyle, (A) ile işaretlenen 2.632 m2 yüzölçümlü kesiminin ise fundalık niteliği ile tesbit dışı bırakılmasına, geriye kalan 7.768 m2 bölümünde 682 sayılı parsel olarak ... mirasçıları adına tesciline karar verilmiş, hüküm Yargıtay 7. Hukuk Dairesince onanarak 23.01.1981 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı ... vekili, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köyü ... mevkiinde bulunan 682 parselin 24/32 payını 13 Ağustos 1982 tarihinde, kalan payını da 23.08.1982 tarihinde kayden satın aldığını, 682 sayılı parselin sınırında bulunan ve fundalık niteliğinde olması nedeniyle Tapulama Mahkemesi kararı ile kadastro dışı bırakılan 1.300 m2 yüzölçümlü taşınmazın davacı tarafından 682 sayılı parseli satın aldığı tarihten bu yana bir bütün olarak kullandığını bildirerek, adına tapuya tescili istemiyle temyize konu davayı açmış; 10/06/2010 tarihli oturumda dava dilekçesini ıslah ederek 2500 m2 yüzölçümlü taşınmazın davacı adına tescilini istemiştir. Mahkemece, çekişmeli taşınmazın imar planı içine alındığı tarihe kadar davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, bilirkişi kurulu tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen 2.500 m2 yüzölçümlü taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine ve ... Belediye Başkanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1939 yılında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 15.06.1988 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 1956 yılında yapılıp kesinleşmiş, dava konusu taşınmaz tapulama mahkemesi kararı ile tespit harici bırakılmıştır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1939 yılında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 15.06.1988 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 1956 yılında yapılıp kesinleşmiş, dava konusu taşınmaz tapulama mahkemesi kararı ile tespit harici bırakılmıştır.

Mahkemece, davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşulları oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de, hükme dayanak yapılan orman raporunda çekişmeli taşınmazın 1939 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdit haritası dışında kalması nedeniyle orman sayılmayan yerlerden olduğu belirtilmiştir. Kural

-2- 2010/14647 - 2011/855

olarak; bir yerin orman olup olmadığı, kesinleşmiş tahdit haritasının uygulanmasıyla çözümlenir. Ancak, bu sınırlandırmada 4785 Sayılı Yasa hükümlerinin nazara alınmış olması halinde sağlıklı çözüme ulaşılır. Çünkü, 3116 Sayılı Yasa sadece devlet ormanlarının kadastrosunun yapılmasını öngördüğünden, bu yasaya göre, 4785 Sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 13.07.1945 tarihinden önce yapılan sınırlandırmalar sonucu oluşup kesinleşen tahdit haritaları, sınır dışında kalan taşınmazların orman niteliğini ve hukuki durumunu saptamakta yetersiz kalır. Bu şekildeki taşınmazların orman olup olmadığının 4785 ve 5658 Sayılı Yasalara göre çözümlenmesi gerekir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 4785 Sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önce 1939 yılında orman kadastrosu yapıldığından, kesinleşen tahdit haritası çekişmeli taşınmazın orman tahdit haritası dışında kalan bölümünün orman niteliğini ve hukuki durumunu saptamakta yetersiz kalmaktadır. Bu sebeple; orman araştırması yetersiz ise de taşınmaz başında yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişiler ve davacı tanıkları, 682 sayılı parsel maliki ...’nın ölümünden sonra mirasçıları tarafından çekişmeli taşınmaz ile 682 parselin bir bütün olarak davacıya satıldığını bildirmişlerdir. Bu durumda, davacı çekişmeli taşınmazın önceki maliklerinin akdi halefi (ardılı) olup ... Tapulama Mahkemesinin 27.08.1980 gün 1979/1-1980/18 sayılı kararı davacı yönünden de kesin hüküm oluşturur. Bilindiği üzere H.Y.U.Y.’nın 237. maddesinde düzenlenen kesin hüküm davanın taraflarını, akdi ve ırsi haleflerini de bağlar. Bu durumda, 1981 yılına kadar çekişmeli taşınmazın fundalık olduğu davacıyı da bağlayan kesinleşen mahkeme kararı ile sabittir. Hükme dayanak yapılan orman, fen ve ziraat bilirkişi tarafından ortak düzenlenen raporda, çekişmeli taşınmazın üzerinde değişik cins ve yaştaki meyve ağaçları yanında 40 yaşında 5 tane meşe ağacı, 30 yaşında 3 tane meşe ağacı, 35 yaşlarında 7 tane ardıç ağacı ve 10 yaşlarında 3 tane gürgen ağaçları bulunduğunu bildirmişlerdir. Bu durumda, çekişmeli taşınmazın halihazırda imar ihya edildiğinden ve davacı yararına 3402 Sayılı Yasanın 14. ve 17. maddeleri uyarınca imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğundan söz edilemeyeceği gibi, bilimsel görüşlerde meşe tohumlarının, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı, tohum kanatlarının olmaması nedeniyle rüzgar v.s. gibi doğal etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesinin mümkün olmadığı, çekişmeli taşınmazın üzerindeki meşelerin önceki yıllarda tahrip edildiği, toprak altında kalan ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden sonraki yıllarda çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bu gün üzerinde görülen meşelerin meydana geldiği, taşınmazın öncesinde eylemli orman niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesine göre "tabii olarak yetişen veya emekle yetiştirilen ağaç ve ağaççık toplulukları yerleriyle birlikte orman sayılır”

. 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesine göre "tabii olarak yetişen veya emekle yetiştirilen ağaç ve ağaççık toplulukları yerleriyle birlikte orman sayılır”. Zaman içinde taşınmaz üzerindeki orman bitki örtüsünün kaldırılmış olması o yerlerin orman niteliğini kaybettiği anlamına gelmez. Öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağı orman sayılan yer olup zilyetlikle kazanılamaz. Yörede halen 4785 Sayılı Yasa hükümleri gözönünde bulundurularak orman kadastrosu yapılmadığına ve bu bölgede Daireye temyiz incelemesi için gelen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.09.2003 gün 2000/502-2003/620 sayılı dosyasında çekişmeli olan 1571 ve 1572 parsellere komşu olan 1564 sayılı parsel hakkında Kadastro Mahkemesinin 2000/485 sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda, gerçek kişi adına tesciline dair verilen kararın Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 08/05/2003 gün ve 2003/4089-4144EK sayılı kararı ile, "çekişmeli taşınmazın 1956 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında orman olduğu için tapulama dışı bırakılarak paftasına orman olduğunun yazıldığı, bu nedenle 4785 Sayılı Yasa hükümlerine göre, orman sayılan yer olduğundan zilyetlikle kazanılamayacağı" gerekçesiyle bozulduğu, mahkemece bozmaya uyulduktan sonra Hazinenin davasının kabul edildiği ve kararın yargıtayca onanarak kesinleştiği, yine çekişmeli taşınmazlara komşu 1573 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki Kadastro Mahkemesinin 2000/493 sayılı davasında yapılan yargılama sonucunda gerçek kişi adına tesciline dair verilen kararın Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2004/8761-8854 EK sayılı kararı ile yukarıda belirtilen gerekçeyle bozulduğu mahkemece bozmaya uyulduktan sonra Hazinenin davasının kabul edildiği ve kararın 20. Hukuk Dairesinin 2006/11183-11412

-3- 2010/14647 - 2011/855

EK onanarak kesinleştiği, yine çekişmeli taşınmazlara komşu 1249 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki Kadastro Mahkemesinin 2000/499 sayılı davasında yapılan yargılama sonucunda, gerçek kişi adına tesciline karar verildiği, hükmün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 2003/4088-4143 EK sayılı kararıyla yukarıda belirtilen gerekçeyle bozulduğu, mahkemece bozmaya uyulduktan sonra Hazinenin davası kabul edildiği ve kararın yargıtayca onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin ve dairenin yukarıda sayıları belirtilen kararlarında açıklandığı üzere, 4785 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce yapılan 1940 yılı tahdidinin uygulanması suretiyle çekişmeli taşınmazın orman niteliği saptanamaz. 13/07/1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasa ile tüm ormanlar devletleştirildiğinden ve çekişmeli taşınmaz ... Tapulama Mahkemesinin 27/08/1980 gün 1979/1- 1980/18 sayılı kararıyla fundalık olarak tapulama dışı bırakıldığından orman olduğunun kabulü zorunludur. Davacı ... herhangi bir belgeye de dayanmamıştır. Ormanların veya orman topraklarının zilyetlikle kazanılmaları olanaksızdır.

Tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş olup, diğer fıkraları da 03.03.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasa ile yürürlükten kaldırıldığından bu yollarla ormandan yer kazanılamaz. Bu sebeplerle; davacı tarafından açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazine ve ... Belediye Başkanlığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıran Belediye Başkanlığına iadesine 26/01/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2572, Karar No: 2024/4022, Tarih: 17.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2572 E.  ,  2024/4022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/551 E., 2023/715 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; davacının Ankara ile Bafra - Samsun hattında yolcu taşımacılığı yapan davalı şirket nezdindeki şehirler arası otobüslerinde 2007 yılından 29.06.2009 tarihinde muavin olarak çalışırken trafik kazası geçirerek daimi suretle sakatlığa maruz kaldığını, ancak davalı şirketin kendisini kazada muavin olarak değil yolcu olarak gösterdiğini, davacının daha önce 25.08.2007 tarihinde de bir kaza geçirdiğini belirterek davalı şirkete ait işyerinde 10.08.2007-29.06.2009 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum aleyhine açılan davanın öncelikle haksız ve yersiz olduğundan reddedilmesini, davacı taleplerinin hak düşürücü süreye uğradığını, Kurum kayıtlarının esas olduğunu ve aksinin aynı değerdeki yazılı belgelerle kanıtlanması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davacı taleplerinin hak düşürücü süreye uğradığını, davacının şirket bünyesinde sigortaya tabi ücretli işçi olarak çalışmadığını, trafik kazasında yolcu olarak seyahat ederken meydana gelen kaza sonucu yolcu olarak sigorta şirketinden para aldığını, davacının çalıştığını iddia ettiği dönemde otobüs firmasının henüz kurulmadığını ve otobüs seferlerine başlamadıklarını belirterek davanın reddini, yargılama gideri ve ücreti vekaletin karşı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 01.10.2015 tarihli ve 2010/590 Esas 2015/993 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, davacının 10.08.2007-24.08.2007 tarihleri arasındaki talebinin reddine, davacının 25.08.2007-29.06.2009 tarihleri arasında davalı işyerinde kesintisiz olarak hizmet akdine dayalı olarak brüt asgari ücret üzerinden ayda 10 gün olmak üzere kısmi süreli olarak toplam 222 gün çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. 1. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. 1. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 10.03.2016 tarih, 2015/23702 Esas, 2016/2937 Karar sayılı bozma kararında; Mahkemece, tespit olunan kaza tarihleri esas alınarak, ayda 10 gün süre ile davalı işveren nezdinde, hizmet akdiyle çalıştığının kabulü, fazlaya ilişkin talebin ise reddi yönünde hüküm tesis edilmiş ise de, yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olmadığı, kendiliğinden araştırma yapılarak, davacının gösterdiği delillerle yetinilmeyerek, davacının çalışmasının gerçekliği, işin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla, dinlenen bordro ve davacı tanığı beyanlarının dava konusu dönemde çalışma iddiasını aydınlatmaya yeterli olmadığının kabulü ile, re'sen seçilecek diğer dönem bordro tanıkları ile aynı çevrede işyeri olan işveren ya da bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişilere ulaşılmaya çalışılarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı, bunların bulunmaması yada hazır edilememeleri halinde komşu evlerde, işyerlerinde yaşayanlar yine kolluk araştırması ile tespit edilerek veyahut Kurumdan sorulmak suretiyle belirlenerek bilgi ve görgülerine başvurulmalı; sigortalının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu ile davacıya ödemelerin nasıl yapıldığı, çalışma gün ve saatleri gereğince yeterince araştırılmalı; dinlenen tanık beyanları arasında çelişki oluşması halinde bu çelişki giderilmeli; böylece gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle sair hususlar incelenmeksizin karar bozulmuştur.

B- Mahkemenin Bozma ilamına uyarak verdiği 10.07.2018

tarihli ve 2016/324 Esas, 2018/589 Karar sayılı kararıyla; toplanan delillerin taktiri ve değerlendirilmesi neticesinde her ne kadar davacı tarafından davalı aleyhine Mahkemeye huzurdaki tespit davası ikame olunmuş ise de; HMK 120 maddesi uyarınca davacı vekiline usule ilişkin işlemlerin yerine getirilmesi amacıyla gider avansı yatırması hususunda kesin süreli meşruhatlı davetiye çıkartıldığı, tebligatın davacı vekiline 30.04.2018 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ olunmasına rağmen verilen süre zarfında ara kararın yerine getirilmediği, dolayısıyla davanın HMK 114/1-g ve HMK 115 maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmiştir.

C- 2. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

C- 2. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 24.06.2019 tarih, 2018/5933 Esas, 2019/5349 Karar sayılı bozma kararında; eldeki dosya kapsamına göre davanın, 506 sayılı Kanun kapsamında hizmet tespiti istemini içermesi karşısında, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle, özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu gözetilerek; hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, ... insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu,

Mahkemece, davanın kamu düzenine ilişkin olduğu ve yalnızca 6100 sayılı Kanun'un 324 ve 325 inci maddeleri gereğince delil avansı talep edilebileceği gözardı edilerek, davanın esasına girilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı gerekçeyle usulden ret yönünde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan bahisle karar bozulmuştıur.

D- Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

Mahkemece, davanın kamu düzenine ilişkin olduğu ve yalnızca 6100 sayılı Kanun'un 324 ve 325 inci maddeleri gereğince delil avansı talep edilebileceği gözardı edilerek, davanın esasına girilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı gerekçeyle usulden ret yönünde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan bahisle karar bozulmuştıur.

D- Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

Tüm dosya kapsamı ve deliller birlikte değerlendirildiğinde; bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama neticesinde; bordro tanıklarının tespit edildiği, davalı şirketin ana sözleşmesinin 17.01.2008 tarihinde onaylandığı, 18.01.2008 tarihinde ise; şirketin ticaret sicili memurluğu tarafından tescil edildiği, 20.11.1993 tarihinden itibaren kanun kapsamına alındığı, halen faal olduğu, 2007/01-2009/06 aylarına ait dönem bordrolarında; davacıya ait kaydın olmadığı, davacının 12.10.2007, 18.10.2007, 30.01.2009 tarihlerinde dava dışı iş yerlerinden işe giriş bildirgelerinin verildiği, davalı şirkete ait 55 NZ 343 plakalı otobüsün 24.01.2008 tarihinde trafik tescil kaydının yapıldığı, davacının Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/21 Esas sayılı talimatı ile alınan beyanında; davalıya ait yolcu otobüsünde muavin olarak çalıştığını, olay tarihinden önce ve olay tarihine kadar kazaya karışan otobüste muavin olarak çalıştığını beyan ettiği, 29.06.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle davacıya sürekli iş göremezlik gelirinin bağlandığının tespit edildiği, davacının 10.08.2007-24.08.2007 tarihleri arasındaki talebinin ispat olmaması sebebiyle reddine karar verildiği, bu hususta herhangi bir bozma sebebinin bulunmadığı, dosya kapsamında dinlenilen tüm tanıklar ve bozma sonrası dinlenilen bordro tanıklarının beyanı nazara alındığında; davacının davalı iş yerinde 25.08.2007-29.06.2009 tarihleri arasında çalıştığına kanaat getirildiği anlaşıldığından, hüküm kurmaya ve denetime elverişli 14.02.2023 tarihli bilirkişi ek raporu hükme esas alınarak; davanın kısmen kabulüne, davacının 10.08.2007-24.08.2007 tarihleri arasındaki çalışma süresinin tespitine ilişkin talebinin reddine, davacının 25.08.2007-29.06.2009 tarihleri arasında davalı işyerinde kesintisiz, 506 ve 5510 sayılı Kanun'lara tabi hizmet akdine dayalı olarak brüt asgari ücret üzerinden ayda 10 gün olmak üzere kısmi süreli olarak, Kuruma bildirilen hizmetleri dışında; 2007/8 ayında 3 gün, 2007/9 - 2009/5 ayları arasında her ay 10 gün ve 2009/06 ayında 9 gün olmak üzere toplam 222 gün daha günlük brüt asgari ücret üzerinden çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; davanın tümden reddinin gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; davanın tümden reddinin gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı şirkete ait işyerinde 10.08.2007-29.06.2009 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 32 nci maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439'uncu maddesinin ikinci fıkrası, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin 10 uncu fıkrası

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanunun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.