muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/741, Karar No: 2020/5696, Tarih: 15.10.2020

2-Dava, banka kredisi kapsamında düzenlenen hayat sigorta poliçesi tazminat istemine ilişkindir.

Sigorta sözleşmeleri iyi niyet sözleşmeleri olup, taraflar sözleşme kurulması aşamasında birbirlerini aydınlatma yükümlülüğü altındadır.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 1423 maddesine göre sigortacı, sigorta sözleşmesine ilişkin tüm bilgileri, sigortalının haklarını, sigortalının özel olarak dikkat etmesi gereken hükümleri, gelişmelere bağlı bildirim yükümlülüklerinden oluşan aydınlatma yükümlülüğünü sigortalıya karşı yerine getirmese dahi sigortalı, sözleşmenin yapılmasına 14 gün içinde itiraz etmemiş ise sözleşme poliçede yazılı şartlar ve poliçenin ayrılmaz bir parçası olan genel şartlar kapsamında yapılmış olur. Somut olayda, mahkemece, her ne kadar; matbu olarak düzenlenmiş bilgilendirmeye yönelik açıklamaların açıkça Türk Ticaret Kanunu'nun 1423. madddesine, kredinin kullanıldığı tarihte yürürlükte bulunan bireysel kredilerle bağlantılı sigortalar uygulama esasları yönetmeliği'nin 6. maddesi ile tüketicinin bilgilendirilmesi ve aydınlatılması yükümlülüğüne aykırılık teşkil ettiği, davalı sigorta şirketinin bu yükümlülüğünü yerine getirdiğini ispat edemediği, düzenlenen standart şablonların ve formların tüketici aleyhine haksız şart ve batıl olduğu değerlendirilmesi yapılmış ise de; yukarıda açıklanan hukuki düzenlemeler dikkate alındığında sigortalı murisin, sözleşmenin yapılmasına 14 gün içinde itiraz etmediği sözleşmenin poliçede yazılı şartlar ve poliçenin ayrılmaz bir parçası olan genel şartlar kapsamında yapılmış olduğunun kabulü gerektiği açıktır. Taraflar arasında geçerli bir sigorta sözleşmesinin kurulduğunun kabulünden sonra ise; TTK ve Hayat Sigorta Sözleşmesi Genel Şartları hükümleri uyarınca beyan yükümlülüğü ihlal durumunun irdelenmesi zaruridir.

Riziko ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 6102 Sayılı TTK’nın 1439. maddesinde "(1)Sigortacı için önemli olan bir husus bildirilmemiş veya yanlış bildirilmiş olduğu takdirde, sigortacı 1440. maddede belirtilen süre içinde sözleşmeden cayabilir veya prim farkı isteyebilir. İstenilen prim farkının on gün içinde kabul edilmemesi hâlinde, sözleşmeden cayılmış kabul olunur. Önemli olan bir hususun sigorta ettirenin kusuru sonucu öğrenilememiş olması veya sigorta ettiren tarafından önemli sayılmaması durumu değiştirmez.

(2)Rizikonun gerçekleşmesinden sonra, sigorta ettirenin ihmali ile beyan yükümlülüğü ihlal edildiği takdirde, bu ihlal tazminatın veya bedelin miktarına yahut rizikonun gerçekleşmesine etki edebilecek nitelikte ise, ihmalin derecesine göre tazminattan indirim yapılır. Sigorta ettirenin kusuru kast derecesinde ise beyan yükümlülüğünün ihlali ile gerçekleşen riziko arasında bağlantı varsa, sigortacının tazminat veya bedel ödeme borcu ortadan kalkar; bağlantı yoksa, sigortacı ödenen primle ödenmesi gereken prim arasındaki oranı dikkate alarak sigorta tazminatını veya bedelini öder." düzenlemesi yer almaktadır.

Yine poliçe ve riziko tarihinde yürürlükte bulunan Hayat Sigortaları Genel Şartları’nın C.2 maddesinde "Sözleşmenin Yapılması Sırasındaki Beyan Yükümlülüğü:

2.1-Sigortacı, bu sözleşmeyi, gerek sigorta ettiren gerekse bilgisinin olduğu hallerde hayatı sigorta edilenlerin ve temsilci aracılığıyla sigorta yapılıyorsa temsilcinin de beyanını esas tutarak yapmıştır.

2.2-Gerek sigorta ettiren gerekse sigortalı ve temsilci,sigorta sözleşmesinin yapılması sırasında kendisince bilinen ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri bildirmekle yükümlüdür. Bu yükümlülüğün ihlali halinde, sigortacı durumu öğrendiği tarihten itibaren bir ay içinde sözleşmeden cayabilir veya sözleşmeyi yürürlükte tutarak sekiz gün içinde prim farkını talep edebilir. Ancak, sigortacının bildirilmemiş, eksik veya yanlış bildirilmiş olan hususları bilmesi veya ihbar etmemenin ya da yanlış ihbar etmenin kusura dayanmaması halinde cayma caiz değildir. Bu durumda rizikonun kabul edildiğinden daha yüksek olması nedeniyle daha fazla bir prim alınması gerekiyorsa sigortacı durumu öğrendiği tarihten itibaren sekiz gün içinde prim farkını talep edebilir.

Sigorta ettiren, talep edilen prim farkını kabul ettiğini sekiz gün içinde bildirmediği takdirde sözleşmeden cayılmış olur. Ancak, prim farkının kabul edilmemesi nedeniyle sözleşmeden cayılması sigortacının gerçeğe aykırı veya eksik beyanı öğrendiği tarihten itibaren bir aylık süre içinde söz konusudur.

Beyan yükümlülüğünün kasıtlı ihlalinde sigortacı riziko gerçekleşmiş olsa bile sözleşmeden cayabilir ve prime hak kazanır.

Kastın söz konusu olmadığı durumlarda riziko; sigortacı durumu öğrenmeden önce veya sigortacının cayabileceği veya caymanın hüküm ifade etmesi için geçecek süre içinde gerçekleşirse, sigortacı tazminatı o tazminata ilişkin olarak tahakkuk ettirilen prim ile tahakkuk ettirilmesi gereken prim arasındaki orana göre öder.

2.3-Cayma veya prim farkını talep etme hakkı süresinde kullanılmadığı takdirde düşer.

2.4-Sözleşme akdedilmesinden itibaren aralıksız veya itirazsız olarak iki yıl süreyle yürürlükte kalmışsa artık sigortacı sözleşmeden cayamaz ancak durumu öğrendiği tarihten itibaren sekiz gün içinde prim farkını talep edebilir. Ancak, sigortalı talep edilen prim farkını kabul etmezse rizikoya ilişkin olarak alınan prim ile alınması gereken prim arasındaki oran çarpılır çıkan miktar tazminat olarak ödenir.

2.5- Eksik ve yanlış beyan fazla prim alınmasına neden olmuşsa, fazla alınan miktar sigorta ettirene gün esası üzerinden iade olunur." hükmü düzenlenmiştir.

2.5- Eksik ve yanlış beyan fazla prim alınmasına neden olmuşsa, fazla alınan miktar sigorta ettirene gün esası üzerinden iade olunur." hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, muris ile davalı sigorta şirketi arasında 30.12.2013-30.12.2014 tarihlerini kapsayan hayat sigorta sözleşmesi düzenlenmiş, muris 04.07.2014 tarihinde vefat etmiştir. Davalı sigorta şirketi, tazminat ödenmesi başvurusunu murisin epilepsi ve kolon kanseri sebebiyle vefat ettiği, epilepsi ve kolon kanseri hastalıklarının tanısının sigorta sözleşmesinin akdedilmesinden önce konulduğu ve hastalığın gizlendiği gerekçesiyle reddetmiştir. Dosya içerisinde bulunan sağlık beyan formunda sigortalı muris, sağlığına ilişkin tüm sorulara hayır cevabı vermiş ve bu formu imzalamıştır. Öncelikle davalıların murisi sigortalı ...'in ölüm nedeni tespit edilmesi gerekmektedir. Ölüm belgesine göre davacılar murisinin ölüm nedeni “kardiyopulmoner resüsitasyon sonucu hipoksik beyin” olarak bildirilmiştir. Yargılama sırasında onkolog ve kardiyolog uzman bilirkişilerin de bulunduğu 13.01.2016 tarihli bilirkişi heyeti raporunda; müteveffanın kalp krizi geçirerek öldüğüne dair herhangi bir not ya da bulgu olmadığını,

müteveffanın ölümüne neden olan hastalığın epilepsi olarak düşünüldüğü ve bu hastalık nedeniyle 11 yaşından beri tedavi gördüğü görüşüne yer verilmiştir.

TTK'nun 1439/2. maddesinde, sigortalının kasten ya da ihmali ile beyan yükümlülüğüne uymaması hallerinin, sigortacının tazminat sorumluluğunun son bulması, tazminattan indirim yapılması, proporsiyon hesabı ile tazminatın belirlenmesi şeklinde üç ayrı sonucu olduğu kabul edilmiştir.

Sigortalı murisin ölümü ile illiyet bağı kurulan epilepsi hastalığının kendisinde 11 yaşından beri mevcut olduğu; bu durumda, somut olay bakımından sigortalı murisin kasıtlı olarak bu hastalığını davalı sigorta şirketinden gizlediğinin söylenemeyeceği; ayrıca, sigortalı muriste sigorta aktinden önce var olan fakat ölüm ile illiyet bağı kurulamayan bir diğer hastalığın da kolon kanseri olduğu, fakat bu hastalığının da sigortalı şirketine bildirilmediği, ölüme etki edecek nitelik taşıyan önceki hastalıkların, riskin kapsamı konusunda değerlendirme yapma hakkı bulunan sigortacıya bildirilmesi gerektiği, bildirilmeyen hastalıkların sadece ölüme etki eden faktör olup doğrudan ölüm nedeni olmadığı (bağlantının bulunmadığı) durumda, TTK'nun 1439/2. maddesi gereğince ödenen prim ile ödenmesi gereken prim arasındaki orana göre (proporsiyon hesabıyla) tazminatın belirlenmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde; davacılar murisinin, sigortacı için önemli sayılabilecek bir hususu bildirme yükümlülüğünü ihlali nedeniyle, TTK'nun 1439/2. maddesinin son cümlesindeki proporsiyon hesabıyla tazminatın belirlenmesi şartları da dikkate alınarak bu hususun karar yerinde tartışılması, gerekli araştırmanın yapılması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı biçimde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 15/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10397, Karar No: 2006/13669, Tarih: 16.10.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/10397 E.  ,  2006/13669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada ... Denizcilik İhtisas ile ... 5. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 20.02.2001 tarihinde açılan ... taşıma işinde hasar gören mallar için sigortalısına ödenen bedelin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Yasasında görev hususunu düzenleyen 4. maddesinde 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Yasa ile eklenen son fıkrada “iş durumunun gerekli kaldığı yerlerde H.S.Y.K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu yasanın dördüncü kitabında yeralan ... hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulur. Bu mahkemelerin yargı çevresi H.S.Y.K tarafından belirlenir” hükmü yeralmaktadır.

T.T.Y.’nın eklenen metninden de anlaşıldığı gibi T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan 816 ila 1263 maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların ... hukukuna ilişkin olup, kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülmesi hususu tartışmasızdır.

Somut olayın T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan ... hukukundan kaynaklandığı, Denizcilik İhtisas Mahkemesinin (5136 Sayılı Yasaya göre) T.T.Y.'nın 4. maddesine eklenen yasa ile kurulduğu, davacı ... şirketinin T.T.Y.’nın 907. maddesine göre HALEFİYET yolu ile dava açtığı, olayın çözümünde ... ilişkiye bakılması gerektiği, ... ilişkinin de ... hukukuna yönelik olduğu anlaşılmakla görevli mahkeme Denizcilik İhtisas Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Denizcilik İhtisas Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16/10/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7205, Karar No: 2016/102, Tarih: 19.01.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/7205 E.  ,  2016/102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kira bedelinin tespiti

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracı tarafından kiraya veren aleyhine açılan kiralanan yerlerin tespiti, tespit edilen yerlerin davacıya teslimi ve tespit ve teslim edilen bu yerlerin rayiç aylık kira bedellerinin tespiti istemlerine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne, ... Havalimanı İç Hatların kiralanacak yerlerini gösterir ve ... tarafından onaylanan projesinde; DTLD 307-321-322-327 ve 328 olarak gösterilen ve sırasıyla 28,8m2 - 12m2 - 12m2 - 15,30m2 ve 18.50m2 alanlara sahip yerlerle ilgili olarak aylık KDV dahil 15.930,00TL bedel ile keşif tarihi olan 06/11/2014 tarihi itibari ile, kira sözleşmesinin imzalanmış sayılmasına, karar kesinleştikten ve yer teslim edildikten sonra 06/11/2015 tarihine kadar aylık KDV dahil 15.930,00TL olarak kiranın uygulanmasına, 26/11/2015 tarihinden itibaren aylık kiranın ÜFE+TEFE ortalaması oranında arttırılarak ve yer teslim tarihi kiranın başlangıç tarihi kabul edilerek uygulanmasına karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde; Davacı ile dava dışı ... arasında yapılan, ... Hava Limanı İç Hatlar Terminalinde 4 adet işyerini 01.01.2012 tarihinde yenilenen sözleşme ile kiralandığını, ... ihale yoluyla ... Havalimanı Terminali İşletmesini davalı şirkete devrettiğini, ihaleden sonra kira sözleşmesi adı altında tanzim edilen sözleşmenin 6. maddesinde "Kiracı; İç Hatlar Terminalinde hizmet sunan İhale Şartnamesinin 8 nolu ekinde listesi verilen kiracıları mevcut sözleşmesi ile birlikte devralacaktır.", 13. maddesinin "Kiracı; iç hatlar terminalinde görev yapan hava yolu şirketleri, yer hizmet kuruluşları ve müstecirleri, idare ile bağıtlanmış bulunan sözleşmeleri ile birlikte devir alacaktır" düzenlemesi bulunduğunu, taraflar arasında imzalanan 27.12.2012 tarihli protokol ile davalının, iç hatlar terminalinin yapımı tamamlanıp işletmeye hazır hale geldikten sonra tarafların üzerinde mutabık kalacakları, işletmecinin eski iç hatlar terminalindeki konumu ve tahsisi amacı dikkate alınarak belirlenecek alanın tahsis tarihindeki yeni şartlara göre tespit edilecek rayiç bedel üzerinden davacı kiracıya tahsis etmeyi üstlendiğini, davalının yeniden inşaat amacıyla ihtarname göndererek davacıyı tahliye ettiğini ancak davalı şirketin yiyecek-içecek ve hediyelik eşya satışına uygun ticari mahalleri öncelik hakkı bulunan davacı yerine kendi iştiraki olan ....'ne tahsis ettiğini, uygunsuz yerlerin ise davacıya teklif edildiğini, davacı kiracının bu teklifi kabul etmediğini belirterek kiralanan yerlerin tespitine, tespit edilen yerlerin davacıya teslimine ve tespit ve teslim edilen bu yerlerin rayiç aylık kira bedellerinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuş, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

TBK'nun 350./2 maddesine göre, yeniden inşa ve imar sebebiyle kira sözleşmesinin feshi mümkündür. Kira ilişkisi sona ermekle birlikte, yeniden inşa nedeniyle fesih durumunda aynı yasanın 355. maddesi ile taşınmazın yeniden kiraya verilebilmesi için kiraya verene bazı sınırlamalar getirilmiş ve yükümlülükler yüklenmiştir. TBK'nun 355/2. maddesinde "...Yeniden inşa ve imar amacıyla boşaltılması sağlanan taşınmazlar, eski hâli ile, haklı sebep olmaksızın üç yıl geçmedikçe başkasına kiralanamaz. Eski kiracının, yeniden inşa ve imarı gerçekleştirilen taşınmazları, yeni durumu ve yeni kira bedeli ile kiralama konusunda öncelik hakkı vardır. Bu hakkın, kiraya verenin yapacağı yazılı bildirimi izleyen bir ay içinde kullanılması gerekir; bu öncelik hakkı sona erdirilmedikçe, taşınmaz üç yıl geçmeden başkasına kiralanamaz. Kiraya veren, bu hükümlere aykırı davrandığı takdirde, eski kiracısına son kira yılında ödenmiş olan bir yıllık kira bedelinden az olmamak üzere tazminat ödemekle yükümlü olduğu..." düzenlenmiştir.

Olayımızda, davalı yeniden inşaat yapılacağı gerekçesiyle davacı kiracıyı kiralanandan tahliyesini sağlamıştır. Davacı kiracının TBK.nun 355/2 gereğince yeniden inşa ve imarı gerçekleştirilen taşınmazları, yeni durumu ve yeni kira bedeli ile kiralama konusunda öncelik hakkı vardır, davalı kiraya veren bu madde kapsamında davacının öncelik hakkını sona erdirmeden 3 yıl geçmedikçe başkasına kiralama yapamaz. Ancak bu hak davacı kiracıya dava yoluyla sözleşme yapmaya zorlama ve kira bedeli belirlenmesi hakkı vermez. Kiraya verenin bu maddeye aykırı davranışları şartları oluşmuş ise kiracı lehine tazminatı gerektirir. Bu nedenle Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davalının sözleşme yapmaya zorlanması ve yeni kira bedelinin belirlenmesi şeklinde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19.1.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2218, Karar No: 2020/1273, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/2218 E.  ,  2020/1273 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5502, Karar No: 2024/1826, Tarih: 18.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5502 E.  ,  2024/1826 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/307 E., 2023/635 K.

DAVA TARİHİ : 25.02.2020 - 16.03.2020

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/103 E., 2021/785 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; kadının 2016 yılında cep telefonuna şifre koyduğunu, evlilik süresince tüm günlerini telefon ile oyalanarak geçirdiğini, erkek ve ortak çocuk ile ilgilenmediğini, erkek kadının telefonuna bakmak isteyince kadının tepki gösterdiğini, yatağını ayırdığını, erkeğin kendi üzerine olan hattın telefon dökümlerini çıkartarak kadının sürekli konuştuğu numarayı tespit ettiğini, kadının annesi ve kardeşinin yanında bu numarayı telefonun sesini açarak aradığını, telefonu açan şahsın kadının kendisini ... olarak tanıttığını ve bakıcılık yaptığını söylediğini ve tarafların ortak çocuğu Buğlem'in de bakıcılığını yaptığı çocuk olduğunu söylediğini, tüm bu konuşmalara kadının annesi ve kardeşinin şahit olduğunu, erkeğin af niteliğinde olmaksızın evliliğe devam ettiğini, bir akşam kadının uyuyakaldığı sırada telefonun ekranının açık kaldığını, erkeğin telefona baktığında gözümün nuru olarak kayıtlı kişi ile mesajlaşmalarını gördüğünü, bu olay sonrasında tarafların ailesinin bir araya geldiğini ve anlaşmalı boşanma hususunda karar alındığını, kadının evlilik süresince erkek ve ortak çocuk ile ilgilenmediğini belirterek davanın kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; her ne kadar dava anlaşmalı boşanma şeklinde açılmış ise de kadın tarafından imzalanan protokolün gerçeği yansıtmadığını, erkeğin tehdidi altında protokolü imzalamak zorunda kaldığını, tarafların evliliğin ilk 4 yılında erkeğin ailesi ile birlikte yaşadığını, erkeğin bu dönemde daimi olarak işe girip çalışmadığını, 2014 yılında erkeğin Gebze'de işe girmesi ile ayrı ev tutulduğunu ve ev eşyası alındığını, her ay eşyaların taksit döneminde erkeğin kavga çıkardığını, kadının ailesinin taksitlere ve evin geçimine yardımda bulunduğunu, erkeğin telefonu ile sürekli vakit geçirdiğini, kadının rehminde kist nedeniyle ameliyat olduğunu, henüz iyileşmemiş iken erkeğin cinsel birlikteliğe zorladığını, erkeğin sadakatsizlik iddialarının asılsız olduğunu, sunulan mesajların kim tarafından atıldığının belli olmadığını, erkeğin ortak çocuğa ilgi göstermediğini, ihtiyaçlarını karşılamadığını, fiili ayrılığın erkeğin kadını evden kovması ile başladığını, erkeğin sürekli gergin ve kavgacı ruh halinde olduğunu, sorumluluklarını yerine getirmediğini, vaktinin çoğunu sosyal medyada ve bilgisayarda geçirdiğini,günlerce odaya kapanarak oyun oynadığını, evliliğin üçüncü gününde kadının burnunu kırdığını, kadına hakaretler ettiğini, kadın rahatsızlandığında hastaneye götürmediğini ve hastalığı ile ilgilenmediğini, ameliyat sonrası hastane masrafı için erkeği aradığında "bir geberemedin ki senden kurtulayım" dediğini belirterek karşı davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına 2.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 150.000,00 TL maddî ve 150.000,00 TL manevî tazminata, ziynet eşyalarının aynen iadesine, mümkün olmaması halinde ise bedelinin erkekten tahsiline, ev eşyası bedelinin erketen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI