muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3000, Karar No: 2019/7484, Tarih: 16.12.2019

O halde; mahkemece, kadastro tespit tutanağının kesinleştiği tarihten itibaren 10 yıllık hak düşürücü süre içinde kadastrodan önceki hukukî nedenlere dayanılarak dava açılmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde hata sonucu yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.” şeklindedir.

Davacı vekili tarafından, kararın düzeltilmesi istenmiştir.

Dosya incelendiğinde, davanın önce sulh hukuk mahkemesine açıldığı ve görevsizlik kararı verildikten sonra asliye hukuk mahkemesine aktarıldığı, asliye hukuk mahkemesinin temyize konu karar başlığında gösterilen (03.09.2009) dava tarihinin de aktarmadan sonraki tarih olduğu, 3402 sayılı Kanunun 12/3. maddesinde yazılı 10 yıllık sürenin hesabında, davanın sulh hukuk mahkemesinde açıldığı 16.01.2009 tarihinin esas alınması gerektiği anlaşılmıştır.

Buna göre, davanın esasına girilerek yeniden yapılan incelemede; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli olmadığı anlaşılmaktadır.

Şöyle ki; uzman bilirkişi raporunda, çekişmeli taşınmazın 1958 tarihli memleket haritasında yeşil renkli ve ibreli ağaç rumuzlu alanda yer aldığı, amenajman planında ise; “kızılçam” işaretli bölümde kaldığı açıklanmış ise de, mahkemece bu olgular tartışılmamış, memleket haritasındaki yeşil rengin hangi bitki örtüsünü ifade ettiği belirtilmemiştir. Ziraat uzmanı raporunda taşınmazda 1 adet 30 yaşında çınar ve yine aynı yaşta meyve ağaçları bulunduğu bildirilmiştir: Ancak; memleket haritasının tarihi ve taşınmazda halihazırda bulunan ağaçların yaşı dikkate alındığında, bu yeşil rengin halen taşınmazda bulunan ağaçlardan kaynaklanmadığı düşünülmektedir.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesi gereğince orman sayılmayan, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen ve il, ilçe ve kasabaların imar planları kapsamında kalmayan araziden masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilip tarıma elverişli hale getirilen (ev ve benzeri tesisler yapmak, dışarıdan toprak getirilerek tarıma elverişli hale getirmek, imar ve ihya olarak kabul edilemez) ve imar ihyanın tamamlandığı tarihten, davanın açıldığı güne kadar 20 yıl süreyle zilyet edildiği ileri sürülen taşınmazların, Kadastro Kanununun 14. maddesinde yazılı diğer koşulların yanında niteliğinin, imar ihya edildiğinin ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin, başlangıç ve süresinin, kullanılıp kullanılmadığının ve tasarruf sınırlarının ne olduğunun takdiri delil olan yerel bilirkişi ve tanık sözleri yanında, gerçeğin bir resmi olan en eski tarihli hava fotoğrafı ile gerçeğin modeli olan memleket haritaları ile dava tarihinden 15 - 20 yıl önce en az iki zamanda birbirini izleyen bindirmeli olarak çekilen çiftli hava fotoğrafları ve bu fotoğrafların yorumlanması ile üretilen orijinal renkli memleket haritaları ve standart topografik fotogrametri yöntemi ile düzenlenen kadastro haritalarının, özellikle ön bindirmeli çekilen ve birbirini izleyen stereskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelenip taşınmazın niteliğinin, konumunun ve kullanım durumunun anlatılan bilimsel yöntemle kesin olarak belirlenmesi gerekir.

O halde; mahkemece, yeniden yapılacak keşifte, 1958 tarihli memleket haritasının yapımına esas alınan hava fotoğrafları ile dava tarihinden 15 - 20 yıl önce çekilmiş hava fotoğrafları ve orijinal renkli memleket haritaları stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin ne olduğu belirlenmeli, ibreli ağaç rumuzunun hangi bitki türüne ait olduğu açıklattırılmalı, taşınmaz orman sayılan yerlerden değilse, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü, kimden kime geçtiği ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, maddi olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak sorulup saptanmalı, ziraat uzmanından zilyetlikle kazanılacak yerlerden olup olmadığı konusunda bilimsel verilere dayalı, doyurucu rapor alınmalı, bundan sonra toplanacak deliller çerçevesinde karar verilmelidir." denilerek Dairenin 15.02.2012 gün ve 2011/14214 E. - 2012/2060 K. sayılı kararının kaldırılmasına, 12.05.2011 gün ve 2009/284 E. - 2011/350 K. sayılı kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece Yargıtay bozma kararına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama neticesinde; davanın kısmen kabulüne, dava konusu .... parsel sayılı taşınmazda, 03/02/2015 havale tarihli fen bilirkişisi ....tarafından tanzim olunan rapor ekindeki krokide (B) harfi ile gösterilen 14034,87 m²'lik davalı Hazine adına kayıtlı olan bölümünün tapu kaydının iptaline, davacı ..... oğlu ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece Yargıtay bozma kararına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama neticesinde; davanın kısmen kabulüne, dava konusu .... parsel sayılı taşınmazda, 03/02/2015 havale tarihli fen bilirkişisi ....tarafından tanzim olunan rapor ekindeki krokide (B) harfi ile gösterilen 14034,87 m²'lik davalı Hazine adına kayıtlı olan bölümünün tapu kaydının iptaline, davacı ..... oğlu ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 1999 yılında 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış ve kesinleşmiş, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 16/12/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5337, Karar No: 2014/5836, Tarih: 28.05.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/5337 E.  ,  2014/5836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/60004

MAHKEMESİ : Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2012

NUMARASI : 2010/374 Esas, 2012/79 Karar

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

31/10/2001 tarihli ana ve 27/03/2002 ve 25/04/2005 günlü ek iddianamelere, sanık M.. Y.. hakkındaki 02/04/2003 tarihli iddianameye, mahkemenin bozulan 27/02/2008 tarih 2002/71 Esas, 2008/39 sayılı Kararına, bu karara yönelik bir kısım sanıklar müdafiileri ile katılan Hazine vekili ve C.Savcısının temyiz dilekçelerinin içeriklerine ve Dairemizin 28/06/2009 günlü bozma kararına göre toplam 568 sanık hakkında müzayedeye hile ve fesat karıştırmak, menfaat karşılığı müzayedeye fesat karıştırmak, cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak ve katılmak, cürüm işlemek için oluşturulan teşekkülün mensuplarına bilerek yardım etmek, kamu kurum ve kuruluşlarının ihalesine fesat karıştırmak, görevi kötüye kullanmak ve 3628 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonunda 27/02/2008 günlü ilk hükümde 47 sanığın ihaleye fesat karıştırmak, 1 sanığın ise 765 sayılı TCK'nın 366. maddesine muhalefet suçundan mahkumiyetine, diğer sanıkların tüm suçları ile mahkum olan sanıkların öteki suçlarından beraet veya düşme kararları verildiği, O yer C.Savcısının 27/02/2008 ve 17/04/2008 günlü temyiz dilekçeleriyle mahkumiyet hükümlerini sanıklar

lehine temyiz ettiği, haklarında beraet ve düşme kararı verilen sanıklar H.. Ç.., S.. A.., Rıfat Hamamcıoğlu, M.. B.., F.. E.., İ.. T.. ve M.. D..'in 765 sayılı TCK'nın 366/1. maddesi uyarınca cezalandırılmaları gereğine işaret edilerek bu sanıkların sınırlı suçları aleyhine temyize gelindiği ve ayrıca bir kısım sanıkların cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak ve katılmak, cürüm işlemek için oluşturulan teşekkülün mensuplarına bilerek yardım etmek suçlarından açılan kamu davaları hakkında bir karar verilmemesinin temyiz nedeni olarak ileri sürüldüğü, Hazine vekilinin 06/08/2009 havale tarihli dilekçesiyle sadece 29 sanık aleyhine temyiz yoluna başvurduğu, anılan temyizlerin kapsamı ve bir kısım sanıklar ve müdafiilerinin temyiz dilekçeleri ile bozma kararının içeriği dikkate alındığında sanıklar S.. D.., İ.. G.., M.. A.., M.. D.., M.. E.., M.. S.., M.. İ.., S.. Ö.., F.. S.., E.. E.., M.. E.., R.. U.., D.. Y.., A.. B.., L.. Ö.., T.. E.., A.. A.., Ayşe Serap Akan, H.. G..'ın cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak ve katılmak, kamu kurum ve kuruluşların ihalesine fesat karıştırmak ve 3628 sayılı Yasaya muhalefet, sanıklar M.. E.., İ.. E.., Abdülbaki Aydın, V.. E.., H.. Ö.., Mehmet Çalpan, Ö.. K.., H.. M.., S.. Ç.., M.. E.., A.. E..'in (ölü) kamu kurum ve kuruluşların ihalesine fesat karıştırmak, sanıklar M.. E.., S.. M.., B.. İ.., G.. G.., F.. A.., F.. A.., T.. G.., İ.. S.., K.. V.., E.. Ö..'in cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak ve katılmak, 3628 sayılı Yasaya muhalefet, sanıklar T.. Ö.., N.. Ö.., S.. G.., O.. Ö.., S.. A.., K.. Ç.., A.. Ü.., A.. B.., C.. K.., M.. K.., B.. Ö.., M.. B.., Sebahattin Bayseferoğulları, E.. B.., T.. Ö.., T.. K.., N.. Ç.., H.. Ö.., A.. K.., A.. Y.., A.. B.., O.. A.., H.. C.., A.. Y.., H.. Ç..'nun kamu kurum ve kuruluşların ihalesine fesat karıştırmak, cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak ve katılmak, sanıklar L.. E.., Y.. E.., Mehmet Dolgun, İ.. D.., T.. D.. (ölü), Ethem Çimagil, R.. G.., S.. Y.., İ.. Y.., M.. İ.., E.. Ö.., K.. A.., A.. Ç.., M.. H.., A.. Ö.., D.. I.., S.. A.., Seyfettin Özbaş, S.. B.., O.. K.., F.. A.., M.. K.., R.. B.., H.. Y.., A.. Z.., Y.. V.., A.. B.., S.. O.., T.. O.., A.. G..'in cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak ve katılmak, sanıklar B.. E.., Z.. A.. (ölü), S.. U.., M.. Ö.., B.. C.., R.. G.., Ali Haydar Cizrelioğlu, H.. P.., S.. G.., E.. T.., M.. O.., A.. Ö.., M.. D.., V.. D.., İ.. Ö.., M.. D..'ın menfaat karşılığı müzayedeye fesat karıştırmak ve cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak ve katılmak, cürüm işlemek için oluşturulan teşekkülün mensuplarına yardımcı olmak, sanıklar Murat Cankurt Dinçer, İ.. T.., E..

F.. E.., M.. B.., Rıfat (Fırat).., S.. A.., M.. Y..'un menfaat karşılığı müzayedeye fesat karıştırmak, sanıklar S.. G.. ve H.. S..'ın görevi kötüye kullanma ve cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak ve katılmak suçlarından kurulan hükümlerin temyiz kapsamında olması nedeniyle bunlarla sınırlı inceleme yapılarak bozma kararı verildiği, bozma dışında kalan suç ve sanıklar hakkında verilen ilk hükümlerin temyiz edilmeksizin kesinleştiği nazara alınmadan bozma sonrası 568 sanığın hepsi hakkında yeniden yargılama yapılarak iddianamelere konu tüm suçları bakımından yeniden hüküm kurulduğu, haklarındaki hükümler kesinleşen sanıklar ve suçlar bakımından verilen ikinci hükümlerin hukuki değerden yoksun bulunduğu gözetilerek sadece adı geçen sanıkların bozmaya konu edilen suçlarıyla sınırlı inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Ana ve ek iddianamelerin içeriğine ve dosya kapsamına göre özetle Bayındırlık ve İskan Bakanlığı Yapı İşleri Genel Müdürlüğü tarafından 2000 ve 2001 yılları içerisinde 2886 Sayılı Kanunun 35/a ve 44. maddelerinde yer alan kapalı teklif ve davetiye usulüyle yapılan bir çok ihalede usulsüzlük yapıldığı, bakanlık içerisinde Müsteşar Yardımcısı, Müşavir, Yapı İşleri Genel Müdür Yardımcısı, Yeterlilik Komisyonu başkanı, Yeterlilik Komisyonu üyesi ve ihale bürosunda çalışan sanıklar ile firma sahibi veya yetkilisi diğer sanıkların aralarında anlaşarak ihalelerin önceden belirlenen firmalara verildiği, yasal olmayan yöntemlerle ihale verilen firma sahibi veya yetkililerinin aralarındaki açık anlaşmalara veya yaygın uygulamaya bağlı olarak kamu görevlisi sanıklara ve usulsüz ihale alımını kolaylaştıran diğer katılımcı firmalara çıkar sağladıklarının ve bu şekilde diğer suçlar yanında 765 sayılı TCK'nın 205. maddesinde düzenlenen kamu kurum ve kuruluşlarının ihalesine fesat karıştırma suçunu işlediklerinin ileri sürüldüğü, mahkemece yapılan yargılama sonunda Devlet'in herhangi bir zararının oluşmaması ve sanıkların menfaat sağladıkları konusunda somut bilgi ve belgeye rastlanmaması nedenlerine dayanılarak eylemlerinin aynı Yasanın TCK'nın 366. maddesine uyan suçu oluşturacağı sonucuna varılarak, dava zamanaşımı nedeniyle anılan suçtan açılan kamu davalarının düşürülmesine karar verildiği, bir kısım kamu görevlisi sanıkların hazırlık aşamasında alınan savunmalarında ihalelerin önceden belirlenen firmalara verilmesi sırasında çıkar sağladıklarına ilişkin ikrarlarının bulunması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 235/4. maddesi uyarınca rüşvet alma suçu yönünden ayrıca değerlendirme yapılması gerekmekle birlikte, iş bu dava ile irtibatlı Anayasa Mahkemesinin 05/10/2007 gün ve 2004/4 Esas (Yüce Divan), 2007/2 Karar sayılı kararında bu beyan ve ikrarların bir bölümünün değerlendirilerek çelişkili olduklarına, yasal olmadıklarına ve mahkumiyete esas alınamayacaklarına hükmedildiği de gözetilerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak gereği yerine getirilmek, delilleri takdir ve gerekçeleri gösterilmek suretiyle kurulan hükümler usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanıklar müdafiileri ile katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5089, Karar No: 2019/2850, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5089 E.  ,  2019/2850 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4650, Karar No: 2013/20439, Tarih: 14.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4650 E.  ,  2013/20439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

(KADIKÖY 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ)

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret (Kadıköy 5. Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen 29/11/2012 tarih ve 2011/1189-2012/1051 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar, davalı şirketlerinin 2008 yılından beri faaliyetinin durduğunu, aktif hale gelmeyeceğinin sabit olduğunu, davalı ortak ile de ortaklık süreci yaşayamayacaklarını ileri sürerek, şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin ticari faaliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davalı şirketin fesih ve tasfiyesi talebine ilişkin olup, şirketi temsil ve ilzama yetkili olan müdür ..., aynı zamanda davacı sıfatını taşımaktadır. Bu durumda davada, davalı şirketin temsil edildiğinden söz edilemez. Mahkemece, davalı şirkete kayyım tayin edilip taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilmesi gerekirken, bu hususun gözardı edilmesi doğru görülmemiştir.

2- Ayrıca, limited şirketin feshi davasında, husumetin şirket tüzel kişiliğine tevcih edilmesi gerekir. Davada, davalı şirketin yanında ortak sıfatıyla ... da davalı olarak gösterilmiş olup, ... pasif husumeti haiz değildir. Bu davalı yönünden davanın pasif husumet yokluğundan reddi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi de doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ...'a verilmesine, iadesine, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6671, Karar No: 2009/8457, Tarih: 25.05.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/6671 E.  ,  2009/8457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 112 ada 42 parsel sayılı 315,28 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ham ... niteliği ile belgesizden Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın REDDİNE, çekişmeli parselin tesbit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına göre; mahkemece yaptırılan keşifte görev alan orman bilirkişinin hükme dayanak alınan raporunda, davalı taşınmazın eğiminin % 30 olduğu, üzerinde dağınık meşe ve gürgen ağaçlarının olduğu, bu ağaçların taşınmazın ... yıllar boş kalması nedeniyle, meşe tohumlarının çeşitli faktörler etkisiyle parsel üzerine taşınması suretiyle oluştuğu, orman sayılan yerlerden olmadığı bildirilmiştir. Ziraat bilirkişi raporunda ise taşınmazın terk edilmiş boş arazi niteliğinde ve üzerinde dağınık halde meşe ve gürgen ağaçları olduğu, toprağının hiçbir zaman işlenmediği, eğiminin yüksek olması nedeniyle ... muhafaza karakteri taşıdığı bildirilmiştir. 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi, orman ve ... muhafaza karakteri taşımayan yerlerin orman sayılmayacağının öngörmüştür. Bilimsel ve teknik olarak arazi eğiminin % 12’den fazla olması halinde o arazi kesimi erozyonla karşı karşıya kalacağından, ... muhafaza karakteri taşıdığı kabul edilmesi gerekir. Hal böyle olunca; taşınmazın saptanan bulgulara göre 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi kapsamı dışında olup, memleket haritası ve kadastro paftasındaki konumuna göre güneyindeki ormanın devamı niteliğinde ve halen de eylemli olarak orman sayılan yer olduğu düşünülerek, davanın kabulüne karar vermek gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmüştür.

-2-

2009/6671 - 8457

-2-

2009/6671 - 8457

Öte yandan; orman bilirkişinin taşınmaz üzerindeki dağınık halde bulunan meşe ağaçlarının tohumlama yolu ile etraftan geldiği şeklindeki açıklamalarına itibar edilemeyeceği zira, hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda da vurgulandığı üzere, davalı taşınmazın memleket haritasında yeşil alanlar içerisinde kaldığı, eğiminin % 30 olduğu ve üzerinde dağınık şekilde meşe ve gürgen ağaçlarının bulunduğu görülmektedir. Kaldı ki; meşe ağacı tohumunun, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesinin mümkün olmadığı, yerleşik bilimsel görüşlerce tartışmasız kabul edildiği, dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşe ve gürgen ağaçlarının % 30'luk eğim ile birleştiğinde taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesinde tanımı yapılan ve orman sayılan yerlerden olduğunun kabulü gerektiği, orman sayılan bu tür yerlerdeki meşelerin insan ... ile zaman zaman kesilip ortadan kaldırılması halinde dahi daha sonraki yıllarda ... altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bugün üzerinde görülen meşe ormanının meydana gelmesinin bilimsel olarak mümkün olduğu, belirtilen bilimsel açıklamalar da nazara alındığında, mahkemece davacı ... Yönetiminin davasının kabulüne, taşınmazın orman niteliği ile tescile karar verilmesi gerekirken, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu kabul edilerek ham ... niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 25/05/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3954, Karar No: 2016/962, Tarih: 26.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/3954 E.  ,  2016/962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki ... mirasçıları davalı ... vekili ile davalı ... vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 26.01.2016 Salı günü davalı ... tarafından gelen olmadı. Temyiz eden davalı ... tarafından gelen olmadı. Davacı tarafdan gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı ...'in işleteni/sürücüsü olduğu aracın 22.07.2006 tarihinde kırmızı ışık ihlali yapmak suretiyle müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu motosiklete çarpması sonucu meydana gelen kazada yaralandığını, ilk tedavisinden sonra ambulans uçakla ülkesi olan Almanya'ya giderek tedavi olduğunu, ancak olaydan dolayı burnunda koku alamama yönünde kalıcı hasar meydana geldiğini, olay nedeniyle kontak lenslerinin kaybolduğunu, güneş gözlüklerinin kırılarak kullanılamaz hale geldiğini, ayrıca sigorta tarafından karşılanmayan tedavi masrafları yaptığını belirterek, 1.700 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; kaza tarihinden itibaren 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, kazanın oluşumunda müvekkilinin ağır kusurunun bulunmadığını, talebin fahiş olduğunu öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...'ün yargılama sırasında ölümü nedeniyle mirasçıları davaya dahil edilmiş, dahili davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, 1.700 TL maddi, 25.000 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı HMK.'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2013 tarihinden itibaren 1.820,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu kararda davacı için 1.700 TL maddi tazminata hükmedilmiştir.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden manevi tazminat yönünden verilen karar miktar itibariyle davalılar yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı ... vekili ile davalı ... vekilinin maddi tazminat hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.