muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/165, Karar No: 2021/10553, Tarih: 21.10.2021

Bu durumda;aydınlatılmış onamda, ispat külfetinin hekim ya da hastanede olduğu gözetilerek mahkemece, üniversitelerin tıp fakültelerinde görevli konusunda uzman öğretim görevlilerinden oluşturulacak bilirkişi heyetinden taraf ve yargı denetimine elverişli ve özellikle davacının bilirkişi raporuna itirazını karşılayacak şekilde yeniden rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan,HMK'nin 373. maddesinin birinci fıkrası uyarınca,iş bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nin 373. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanununun 371. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine,kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 21/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31828, Karar No: 2013/30573, Tarih: 03.12.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/31828 E.  ,  2013/30573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir. Bu nedenle mağdurun korkup korkmadığının araştırılması gerekmez.

Tehdit suçunun manevi öğesi genel kasttan ibaret olup suçun Kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek işlenmesini ifade eder. Olayda tasarlamanın varlığı aranmadığı gibi, saikin de önemi yoktur.

Kavga ve tartışma sırasında haksız bir fiilin kendisinde husule getirdiği şiddetli öfke ve elemin (gazabın) failin iradesini etkileyen bir etken olarak kusur yeteneğinde meydana getirdiği azalma nedeniyle koşulları varsa ancak yasal indirim nedeni olarak kabul edilebilmesi olanaklı ise de, önceden ilke boyutunda kastı kaldıran ve suçun oluşumunu engelleyen bir husus olarak kabulü mümkün değildir.

Bu açıklamalar doğrultusunda, sanığın kendisi hakkında şikayetçi olan katılanı "benim yanımda oğlum var, vur şu adamı, ben seni içerde beslerim" şeklinde tehdit ettiğinin kabulü karşısında "bir anlık sinirle söylenen sözlerde tehdit kastı bulunmadığı" şeklindeki kanuni ve yerinde olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21339, Karar No: 2014/20206, Tarih: 02.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/21339 E.  ,  2014/20206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2014/99049

Konya Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan Ö.. A..’ın, ceza üst sınırı 7 yıldan fazla olan suçtan yargılandığı gerekçesiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 14/4. ve Hükümlülerin Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğin 12/1-f. maddeleri uyarınca Konya Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna iadesi talebinin kabulüne dair Konya İnfaz Hâkimliğinin 03/01/2014 tarihli ve 2014/10 esas, 2014/10 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Konya 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 03/01/2014 tarihli ve 2014/35 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 11.03.2014 gün ve 17808 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2014 gün ve KYB. 2014-99049 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Anayasa Mahkemesince 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 105/A-7-b, c. maddelerinin iptal edildiği, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 14/4. maddesinin ve 02/09/2012 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğin 12/1 -f. maddesinin halen yürürlükte olduğu, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 14/4. maddesinde yer alan" (4) Açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden kınamadan başka bir disiplin cezası alanlar ve hükümlü oldukları suçtan başka bir fiilden dolayı haklarında tutuklama kararı veya soruşturma konusu olan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir başka suçtan soruşturması veya böyle bir suçtan tutuksuz yargılaması devam etmekte olanlar ile yaş, sağlık durumu, bedensel veya zihinsel yetenekleri bakımından çalışma koşullarına uyum sağlayamayacakları saptananlar, kurum yönetim kurulunun kararı ile kapalı ceza infaz kurumlarına geri gönderilirler. Bu karar, infaz hâkiminin onayına sunulur." biçimindeki düzenleme ile 02/09/2012 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğin 12/1-f. Maddesinin yer alan "Haklarında üst sınırı yedi yıldan az olmayan başka bir suçtan soruşturma veya kovuşturması devam etmekte olanlar ile üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir suçtan henüz kesinleşmemiş mahkûmiyet kararı bulunanlar, kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kurumlara iade edilir ve bu karar derhâl infaz hâkimliğinin onayına sunulur." biçimindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, hükümlü Ö.. A.. hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca 2009/18262 soruşturma, 2009/8609 esas, 2009/380 iddianame numarası ile kamu davası açıldığı, nitelikli dolandırıcılık suçunun alt sınırının üç yıl, üst sınırının yedi yıla kadar hapis cezası olduğu, bu durumda hükümlünün kapalı ceza infaz kurumunda bulunması gerektiği,

hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşımadığı gözetilmeden, itirazın ret edilmesi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Konya 2.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.01.2014 gün 2014/35 Değişik İş sayılı kararının CMK.nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yapılmasına, 02.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23502, Karar No: 2017/25686, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/23502 E.  ,  2017/25686 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9279, Karar No: 2006/11375, Tarih: 17.10.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/9279 E.  ,  2006/11375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.1.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.5.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür.

10.4.1992 tarih 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı ile kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı; bozmadan sonra yerel Mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmasızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Bu itibarla kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 17.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/312, Karar No: 2011/301, Tarih: 22.09.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/312 E.  ,  2011/301 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; nitelikli cinsel saldırı ve diğer atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.12.2010 gün ve 2008/237 Esas, 2010/469 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde yaşı 18'den büyük olan mağdurenin aşamalarda, eylemlerin zorla olduğuna ilişkin önemli çelişkiler taşıyan, samimiyeti kuşkulu ve yaşamın olağan akışına ters düşen anlatımları, sanığın olayın mağdurenin rızasıyla olduğuna dair kararlılık taşıyan savunması, mağdurenin muayenesine ilişkin doktor raporundaki "... sağ kol iç yüzde 2 adet 1 cm. çapında, dış yüzde 1 adet 1 cm. çapında sarı-mor ekimozlar, sağ uyluk ön yüzde 1 cm. çapında aynı tarz ekimoz mevcut olup BTM. ile giderilir" biçiminde tarif edilen bulguların olay harici nedenlerle meydana gelmiş olabileceği, mağdurenin kız kardeşi olan tanık ...'ın mağdureyle sanık arasında duygusal ilişki bulunduğuna dair anlatımı, savunma tanıklarının açıklamaları ve tüm dosya içeriğinden, sanığın mağdurenin rızası hilâfına hürriyetinden yoksun bıraktığı ve zorla cinsel saldırıda bulunduğuna dair mahkûmiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeyerek, sanığın atılı suçlardan beraeti yerine yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafi, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü değilse en seri araçla derhal tahliyesinin sağlanması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 22.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4997, Karar No: 2012/27538, Tarih: 17.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/4997 E.  ,  2012/27538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İnceleme tarihi itibariyle katılanın 18 yaşını ikmal etmiş olması nedeniyle tebliğnamenin 1 nolu bozma düşüncesine, park halindeki aracı ile sağa manevra yaptığı sırada sağdan gelen araçlara dikkat etmemesi ve manevraları düzenleyen kurallara aykırı davranışı ile dikkatsiz şekilde araç kullanan sanık hakkında suçun işleniş biçimi de dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmiş olması nedeni ile 2 nolu bozma düşüncesine, katılanlarla anlaşamadığını beyan eden sanığın, katılanların zararlarını gidermediğinden 3 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 17/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8752, Karar No: 2019/1545, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/8752 E.  ,  2019/1545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20231, Karar No: 2012/30742, Tarih: 18.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/20231 E.  ,  2012/30742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.3.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 18.12.2012 günü temyiz eden davacılar İ.K.ve arkadaşları vekili Av. .geldi. Karşı taraf davalı İ. K.ve vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Olayları açıklamak taraflara, hukuki nitelendirme hakime aittir (HUMK md.76). Dava, ölümle sona eren ikinci evliliğin mutlak butlan ile sakat olduğunun tespiti istemine ilişkin olup, ölenin mirasçıları tarafından ikinci eşe karşı açılmıştır (TMK md. 147/1). Evliyken yeniden evlenen bir kimsenin önceki evliliği mutlak butlan kararı verilmeden önce sona ermişse ve ikinci evlenmede diğer eş iyiniyetli ise, bu evlenmenin butlanına karar verilemez (TMK md. 147/3). Mahkemece, ikinci evliliği yapan davalı eşin iyiniyetli olduğu gerekçesiyle dava reddedilmiş ise de; bu hususta delillerini sunmaları için taraflara süre verilmesi, gösterdikleri takdirde delillerin toplanması ve hasıl olacak sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya ayakın olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 900.00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacılara verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.12.2012 (salı)
Yargıtay — Esas No: 2019/172, Karar No: 2020/294, Tarih: 16.06.2020

**Ceza Genel Kurulu         2019/172 E.  ,  2020/294 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 885-822

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...’un TCK’nın 103/1-birinci cümle, 103/3-e, 43/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 17.02.2017 tarihli ve 266-30 sayılı hükmün sanık müdafisi ve katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince 19.04.2017 tarih ve 885-822 sayı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kararın da sanık müdafisi ve katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 27.09.2018 tarih ve 4586-5528 sayı ile onanmasına oy çokluğuyla karar verilmiş,

Daire Başkanı B. Şahin ve Daire Üyesi B. Aköz; "Katılan mağdurenin, kat hizmetleri müdür yardımcısı olan sanığın bulunduğu birimde staj yaptığı, ilk olay gününde, katılan mağdurenin havlu kabininin içinde bulunduğu sırada sanığın gelerek katılan mağdureye sarıldığı, bilahare başka bir günde de katılan mağdurenin depoda bulunduğu sırada sanığın onu yüzünden tutarak dudağından öptüğü ve aynı anda göğsüne dokunduğu, bunun dışında farklı zamanlar da dokunmalarının bulunduğu beyan ve kabul edilmiştir.

Sanığın eylemlerinin birden fazla olmasına rağmen istismar sayılamayacak kadar kısa, ani ve devam ettirilmeyen eylemler olduğu ortadadır. Yasa koyucu, çok uzun süren nitelikli boyuta ulaşmayan ancak ağır eylemleri, somut olaydaki kısa süreli ve basit eylemlerden ayırmak ve ceza adaletini sağlamak için sarkıntılık suçunu yasaya eklemiştir. Örneğin mağdureyi tamamen soyarak cinsel organını mağdura sürten sanığın eylemiyle, kısa bir süre devam eden sarılma, öpme, elleme gibi eylemleri aynı suç olarak kabul etmek ve buna göre cezalandırmak TCK'nın 3. maddesinde belirtilen 'suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur' ilkesine ters düşmektedir.

Bu sebeple sanığın eyleminin TCK'nın 103. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi kapsamında belirtilen sarkıntılık suçunu oluşturduğu," görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 13.11.2018 tarih ve 24868 sayı ile;

Bu sebeple sanığın eyleminin TCK'nın 103. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi kapsamında belirtilen sarkıntılık suçunu oluşturduğu," görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 13.11.2018 tarih ve 24868 sayı ile;

"...Katılan mağdurenin, kat hizmetleri müdür yardımcısı olan sanığın kendisine sessizce yaklaştığı, katılan mağdure havlu bölümünde çalışmaya başladıktan beş gün sonra katılan mağdureyi tutup kendine doğru sıkıca çekerek bütün vücudu katılan mağdurenin vücudu ile temas edecek şekilde onu tuttuğu, bu durumun bir dakika kadar sürdüğü, katılan mağdurenin, sanığın sürekli kendisine el şakaları yapıp dokunuyor olmasından rahatsız olması nedeniyle kendisini bir kez uyardığı, bundan iki gün sonra annesinin işi ile ilgili konuştukları sırada mağdura 'Türkiye'de dul bir kadının hayatını sürdürmesi çok zor. Cinsel ihtiyaçları mutlaka oluyordur. Gerçi benim de oluyor ama.' dediği, katılan mağdurenin bu konuyu geçiştirdiği, katılan mağdurenin bir gün rahatsızlanarak şefi olan sanığı cep telefonundan arayıp gelmesini istediği, kendisi gelince çok rahatsız olup eve gitmek istediğini söylediği, sanığın ise kendisini göndermeyeceğini ve içeride çalıştıracağını söylediği, sanığın katılan mağdureyi otelin depo kısmına götürdüğü, burada kendisini biraz çalıştırdığı, depoya yaklaşık beş kez kendisinin çalışıp çalışmadığını kontrol etmek için geldiği, sanık her geldiğinde mağdurun yüzüne dokunarak 'Ateşin var mı?' diye sorduğu, en son geldiğinde katılan mağdureyi depo kısmında rızası dışında alıkoyup, yine rızası hilafına iki eliyle yüzünü sıkıca tutup yüzünü çevirmesine izin vermeden dudağından bir kere uzun uzun öptüğü ve göğsüne dokunduğu, daha sonra depodan çıkıp gittiği, bu olaydan sonra mağdur ve sanık aynı servisi kullanmamasına rağmen sanığın mağdurun olduğu servise binip mağdurun yanına oturduğu ve kalkmasına izin vermeyerek bacağına elle dokunduğu sabit görülen bu hareketlerinin ani olduğu ve şehevi tatmini sağlayacak bir süre zarfında devam etmeyip kesiklik arzettiği, bu suretle gerçekleşen eylemlerin zincirleme sarkıntılık niteliğinde olduğunun kabulü gerektiği," görüşüyle itiraz yoluna müracaat etmiştir.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 14. Ceza Dairesince 28.02.2019 tarih, 10027-7722 sayı ve oy çokluğuyla itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan Yerel Mahkemece kurulan mahkûmiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince bu suç yönünden ayırma kararı verilmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.