muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5688, Karar No: 2013/20937, Tarih: 20.11.2013

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının DUCK AND COVER ibareli markanın gerçek hak sahibi olduğu, davacının anılan ibareli markasının tanınmış marka olduğu ve 25. sınıf emtiayı da kapsadığı, davalının 25/1-7. sınıf malları içeren, DUCKANDCOVER, DUCKANDCOVERDENİM ve DUCK&COVER ibareli 2006/20632 marka tescil başvurularının, davacının ticaret ünvanı,

Türkiye'de tescilsiz öncelikli markasal kullanımı ve tanınmış markasından doğan haklarına tecavüz oluşturduğu, zira görsel ve anlamsal olarak ayırt edilemeyecek derecede benzer oldukları, başvuruların tescili halinde davacının sınai hakları ile iltibas doğmasının ve davalının davacı markalarının bilinirliğinden haksız olarak istifade etmesinin kaçınılmaz olduğu, davalının davacıdan evvel bu işareti Türkiye'de 25. sınıf ürünler için kullandığı ve öncelikli korunması gereken bir hak elde ettiğine yönelik kanıt sunamadığı, nitekim davalının önceki tarihli 2003/2897 ve 2003/5688 sayılı marka tescillerinin de kötüniyet gözetilerek davacının öncelikli sınai haklarına tecavüz oluşturduğu gerekçesiyle yargı kararıyla hükümsüz kılındığı, bu nedenle son başvuruların anılan önceki markaların serisi olduğundan da sözedilemeyeceği, davalı başvurularının kötüniyetli olduğu, 556 sayılı KHK'nın 35. maddesi uyarınca kötüniyet itirazlarını TPE'nin de gözetmek ve nazara almak zorunda olduğu, davalının sadece önceki tarihli marka tescillerinin bulunmasının kötüniyetini ortadan kaldırmayacağı, TPE'nin de bu hukuki durumu nazara alarak davacı itirazlarını kabul edip, davalı başvurularını reddetmesi gerekirken, itirazı kabul etmemesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile YİDK kararlarının iptaline ve davaya konu davalı markalarının hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2184, Karar No: 2015/45629, Tarih: 03.12.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/2184 E.  ,  2015/45629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2015/165190

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2015

NUMARASI : 2014/407 (E) ve 2015/119 (K)

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, Yaralama, Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar S.. E.. ve U.. B.. hakkında katılan M.. D..'a yönelik yağma suçu; sanıklar O.. A.. ve R.. Ç.. hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet etme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Hükmedilen ceza süresine göre sanıklar savunmanlarının duruşmalı inceleme isteklerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı Yasanın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların, hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a, b, c, d, e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildikleri takdirde, kendi altsoyları üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluklarının sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140, 2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b bendinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili, sanıklar O.. A.., R.. Ç.., S.. E.. ve U.. B.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, "sanıkların, kasten işlemiş olduğu suçlar için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1. maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamalarına" cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanıklar S.. E.., S.. E.. ve U.. B.. hakkında O.. A..'a yönelik yağma suçu; sanık R.. Ç.. hakkında yaralama ve sanık O.. A.. hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

1- Sanıklar S.. E.., S.. E.. ve U.. B.. hakkında O.. A..'a yönelik yağma suçu ile ilgili adı geçen sanıklar hakkında düzenlenen iddianamede sevk maddesi bulunduğu gibi iddianame içeriğinde sanıkların para almak amacıyla sanık Selim'e ait otomobille O.. A..'ın işyerine silahlı olarak geldiklerinin anlaşılması karşısında; sanıklar S.. E.., S.. E.. ve U.. B.. hakkında O.. A..'a yönelik yağma suçundan açılan kamu davası bulunduğu gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Sanıklar S.. E.., S.. E.. ve U.. B..'ın, O.. A..'a ait işyerine para almak amacıyla silahlı olarak geldikleri, yapılan uyarıya rağmen gitmediklerinin anlaşılması karşısında; sanıklar O.. A.. ve R.. Ç.. hakkında hüküm kurulurken meşru savunma koşullarının bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı, katılan vekili, sanıklar O.. A.. ve R.. Ç.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/120, Karar No: 2019/3264, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/120 E.  ,  2019/3264 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8026, Karar No: 2014/16019, Tarih: 20.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/8026 E.  ,  2014/16019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/255-2014/51

Taraflar arasında görülen davada Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/02/2014 tarih ve 2013/255-2014/51 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Sakarya Üniversitesi Rektörlüğü'nün isim ve logolarını kullanma yetkisini Sakarya Üniversitesi Mezunlar Derneği'ne verdiğini, bu Derneğin de mezuniyet cübbelerinde kullanılacak logoyu üretme için açtığı ihalenin müvekkilince alındığını, yine anılan Dernekle yapılan sözleşme uyarınca müvekkilinin logonun kullanıldığı ve tanesi 16,90 TL'den satılacak 8.000 adet cübbenin üretilerek satışına başlandığını, davalınınsa hiç bir izin ve yetkisi bulunmadığı halde müvekkilinin üretimini yaptığı cübbelerin aynısını 12,50 TL'den satışa arzettiğini ileri sürerek haksız rekabetin tespitini, önlenmesini, kararın ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin anılan cübbeleri 12,50 TL'den değil 15,00 TL'den satışa arzettiğini, davacının ürünlerinden farklı olan bu cübbe ve keplerde logo bulunmadığı gibi satışı için herhangi bir kurumdan izin alınmasının gerekmediğini, cüppe ve keplerden ayrı paketlenen logonun bulunduğu fularların ise öğrencilere bedelsiz verildiğini, bir markanın kullanım hakkının ancak noter tasdikli sözleşme ile verilebileceğini, lisans tescil edilmediği sürece de 3. kişilere karşı ileri sürülemeyeceğini, davacının dayandığı sözleşmenin bu şartları taşımadığını, Derneğin anılan sözleşmeyi yapma ve logonun kullanımını devretme yetkisinin bulunmadığı savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, Sakarya Üniversitesi Rektörlüğü'nün üniversitenin isim ve logosunu kullanma yetkisini SAÜ Mezunlar Derneği'ne verdiği, derneğin de mezuniyet törenleri için cüppe ve cüppede kullanılacak logoyu üretme işini davacıya ihale ettiği, Dernek ile davacı arasında sözleşme imzalandığı, davalının logolu cüppeleri daha düşük bedelle satmaya başladığı, her iki firmanın ürettiği cüppelerin modeli, rengi, kullanılan malzeme, kuşak genişliği ve logo kısımlarında birebir benzerlikler bulunduğu, tasarım ve üretim olarak ayırdedilemeyecek şekilde birbirlerine benzediği, davacı şirketin ürünlerinde kullandığı markanın tescilli olduğu, bu markanın kullanılması için Sakarya Üniversitesi Rektörlüğü'nün SAÜ Mezunlar Derneği'ne izin verdiği, kuşaklarda kullanılan markaların görünüm ve kullanım unsurları bakımından birbirlerine çok benzediği, ürünler arasında bulunan farklılıkların ancak uzman birinin incelemesi sonucunda anlaşılabileceği gerekçesiyle davanın kabulü ile; davalının davacının kullanım hakkına sahip olduğu 2009 09553 tescil numaralı markaya tecavüzünün önlenmesine, haksız rekabetinin tespitine, karar kesinleştiğinde davalının elinde bulunan dava konusu ürünlere haksız rekabet teşkil eden cüppe ve logoyu içeren aynı ve benzer ürünlere el konulmasına, kararın ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, hak sahiplerinden izin alınmaksızın dava dışı Sakarya Üniversitesi'ne ait işaret ve logoların davalı tarafça üretilen kuşak emtiası üzerinde kullanılmasının haksız rekabet oluşturmasına, her ne kadar dava dilekçesinde husumet "B.. E.."ne yöneltilmişse de anılan işyerinin tüzel kişiliği bulunmadığından davalı sıfatı olmamakla birlikte işyerinin işletmecisi olan İ.B.A. tarafından husumetin benimsenerek davanın reddi istenmiş olması nedeniyle adı geçen İ. B. A.'ın davalı sıfatı ile huzurdaki davada yer almış olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, davalı tarafından üretilen mezuniyet cübbesi ve keplerin herhangi bir tasarım koruması altında bulunmadığı, dolayısıyla üretim ve satışının serbest olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca, davalının davacıya ait tanıtıcı işaretleri kullanmak suretiyle iltibasa neden olduğu da kanıtlanamamıştır. Bu itibarla, uyuşmazlık konusu cübbe ve keplerin aynısının üretildiğinden bahisle ve davalının eyleminin haksız rekabet oluşturduğu kabul edilmek suretiyle bu emtialar bakımından da davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3- Ayrıca, davacının tescilli marka sahibi olmadığı, 556 sayılı KHK'nın 21'inci maddesinde düzenlendiği şekilde marka hakkına dayalı bir iddia ileri sürmediği, yargılama sırasında da tescilli marka hakkına dayanmadığını, TTK'nın haksız rekabet hükümlerine dayalı olarak talepte bulunduğunu belirttiği halde davalı hakkında marka hakkına tecavüzde bulunduğundan bahisle markaya tecavüzün önlenmesi yönünde hüküm kurulması da doğru görülmemiş, kararın bu yönden de bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 20/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15658, Karar No: 2015/443, Tarih: 19.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/15658 E.  ,  2015/443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Söğüt Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2014

NUMARASI : 2012/375-2014/349

Davacı G.. B.. vekili Avukat Mehmet tarafından, davalı R.. Ç.. aleyhine 13/12/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03/07/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken, kusurları sonucu kişilere zarar vermelerinden kaynaklanan ve zarar görenlerin kamu görevlileri aleyhine açtıkları maddi ve manevi tazminat davasıdır. Mahkemece, işin esası incelenerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır.(T.C. Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda, Devlet Hastanesinde doktor olan davalının, hatalı teşhis ve tedavide bulunarak davacıda ağır ve kalıcı maluliyet oluşmasına neden olduğu ileri sürülmüştür. Kamu görevlilerinin görevleri kapsamında yetkisini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zarardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak, İdare aleyhine açılabileceğine göre, somut olayda karşı yana husumet tevcih edilmesi doğru değildir.

Şu halde, davanın husumet (taraf sıfatı) yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek hüküm kurulması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/01/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Şu halde, davanın husumet (taraf sıfatı) yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek hüküm kurulması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/01/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1. maddesi gereğince memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen biçim ve koşullara uygun olarak idare aleyhine açılabilir. İdare aleyhine böyle bir davanın açılabilmesi, hizmet kusurundan kaynaklanmış, idari işlem ve eylem niteliğini yitirmemiş davranışlar ile sınırlıdır. Kamu görevlisinin, özellikle haksız eylemlerde, Anayasa ve özel yasalardaki bu güvenceden yararlanma olanağı bulunmamaktadır.

Dava dilekçesinde belirtilen maddi olgulardan davalının salt kişisel kusuruna dayanıldığının anlaşılması karşısında öncelikle bu iddia doğrultusunda delillerin toplanıp değerlendirilerek sonuca varılması gerekir. Açıklanan nedenlerle çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 19/01/2015
Yargıtay — Esas No: 2010/6154, Karar No: 2010/11955, Tarih: 22.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6154 E.  ,  2010/11955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 32 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 22.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6069, Karar No: 2009/8314, Tarih: 02.07.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/6069 E.  ,  2009/8314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.10.2005 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.05.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda çekişme konusu yere elatmanın önlenmesine karar verildiği yazılmış, gerekçeli kararda ise çekişme konusu yere elatmanın önlenmesi ile birlikte bu yerdeki duvarında kal’ine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyize getirmiştir.

Tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür.

10.04.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmasızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Bu itibarla kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 02.07.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14834, Karar No: 2012/17051, Tarih: 21.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/14834 E.  ,  2012/17051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :22.3.2011
Yargıtay — Esas No: 2021/434, Karar No: 2022/1957, Tarih: 16.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/434 E.  ,  2022/1957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 22.10.2020 tarih ve 2020/251 E. - 2020/604 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Türkiye İş Bankası Gazipaşa ...Şubesine ait, Gökdemir Orman Ürn. İnş. Yapı Malz. Gıda Turz. Nak. San. Tic. Ltd. Şti’nin keşideci olduğu, 26/01/2007 tarihli 24.380,00 TL bedelli çeki müvekkilinin ciro silsilesine göre iktisap ettiğini, müvekkilinin 26/01/2007 tarihinde tahsili için çeki ibraz ettiğinde davalı bankaca "keşideci'nin keşideciyi temsile yetkili şahsın sahte kimlik belgesi kullandığı ve çekle işleyen ... no.lu hesabın sahte kimlik ve belgelerle açılmış olduğu tespit edildiğinden işbu belge üzerinde herhangi bir işlem yapılmamıştır" şeklinde çekin arkasının yazıldığını, müvekkilinin davalı bankanın gerekli dikkat ve özeni göstermemesi, belgeler üzerinde yeterli araştırmayı yapmadan çek vermiş olması nedeniyle çek bedeli kadar zarara uğradığını, dava konusu çek ile ilgili olarak müvekkilinin müştekisi olduğu ceza davasının devam ettiğini ileri sürerek 24.380,00 TL zararın 26/01/2007 tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı ve yetki itirazında bulunmuş, dava dışı Gökdemir Şirketi tarafından müvekkilinin Gazipaşa Şubesi nezdinde açılan hesap öncesinde belgelerin tümünün eksiksiz olarak alındığını, hesap açılışı ve çek karnesi teslimi aşamasında müvekkilinin gerekli dikkat ve özeni gösterdiğini, müvekkili ile işlenilen suç arasında illiyet bağının noter tasdik işlemleri ile kesildiğini, müvekkiline yükletilebilecek herhangi bir kusur bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve dosya kapsamına göre; davalı bankanın gerekli başvuru belgelerine göre çek hesabı açmış olmakla birlikte çek hesabı sahibinin ekonomik ve sosyal durumunu gereği gibi araştırmadan çek defteri verdiğini, gerekli basiret ve özeni göstermediği, davalı bankanın asli kusurunun bulunmadığı ancak davacıya nazaran daha az kusurunun bulunduğu, müterafik kusur ilkelerine göre davalı bankanın %30 oranında, davacının ise sadece çek hesabı bankaya güvenerek çeki kabul etmesinin ticari teamül ve hayatın olağan akışına uygun olmadığı ve bahsedilen diğer nedenler dolayısıyla % 70 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 7.314,00-TL'nin çekin ibraz tarihi olan 26/01/2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.