muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9576, Karar No: 2013/3113, Tarih: 11.03.2013

Ancak; TMK.nun 713/2. maddesi aynı maddenin birinci fıkrasına yollamada bulunmak suretiyle bir düzenleme getirmiştir. Bu tür davalarda davanın başarıya ulaşması halinde gerek yasal hasım durumunda bulunan ... ve diğer kamu tüzel kişileri ve gerekse tapu iptali ve tescil davalarında kayıt maliki ya da kayıt malikinin mirasçıları, harç, avukatlık ücreti ve diğer yargılama giderlerinden sorumlu tutulamazlar. Hükmün 3. bendinde “Davacılar tarafından sarf edilen vekalet ücreti dahil yargılama giderlerinin davalı üzerinde bırakılmasına” biçimindeki ifadede, “davalı” kelimesinin esasında davacı olarak yazılması gerekirken maddi hataya dayalı olarak yazılmış olduğu kabul edilmiştir. 1086 sayılı HUMK.nun 459. maddesi (6100 sayılı HMK.nun 304.m.) uyarınca maddi hataların her zaman düzeltilmesi mümkündür. Diğer bir deyişle; anılan bendde davacılar tarafından sarf edilen vekalet ücreti dahil yargılama giderlerinin davacılar üzerinde bırakılmasına karar verilmiş olduğu kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır. Ne var ki mahkemece, dava konusu taşınmazın yargılama sırasında belirlenen değeri üzerinden alınması gereken harcın ikmal edilmemiş olması doğru değildir. Bu tür davalarda, eksik harcın davacıdan alınmasına, karar verilmesi gerekir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün harca ilişkin bölümü yönünden 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 21,15'er TL peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11967, Karar No: 2020/1939, Tarih: 27.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/11967 E.  ,  2020/1939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar, 2524 parsel sayılı taşınmazda bulunan bir kısım yapıların kendileri tarafından inşa edildiğini ileri sürerek aidiyetin tespitine karar verilmesini istemişlerdir.

Bir kısım davalılar, davayı kabul etmişlerdir.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

1. Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, REDDİNE,

2. Bir kısım davalılar vekilinin yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazına gelince;

Bilindiği ve 6100 sayılı HMK'nin 312/2. fıkrasında yazılı olduğu üzere, davanın açılmasına sebebiyet vermeyen ve yargılamanın ilk duruşmasından önce de davayı kabul eden davalı aleyhine yargılama giderlerine karar verilemez. Nihai kararı temyiz eden davalılar ..., ... ve ...'in davayı süresinden önce kabul ettiklerine ve davanın açılmasına sebebiyet vermediklerine göre aleyhlerine yargılama giderine karar verilmemesi gerekirken aksine karar verilmiş ise de; anılan hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, Mahkeme kararının düzeltilerek onanması uygun görülmüştür (HUMK m. 438/7, HMK 370/2).

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, REDDİNE, (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile, kararın 2, 3 ve 4. fıkralarının karar metninden çıkarılmalarına, yerlerine, " 2-Alınması gerekli 3.253,27 TL harçtan peşin alınan 25,20 TL ile 796,24 TL ıslah harcının mahsubu ile 2.431,83 TL'nin davalılar ... ..., ... ve ... dışındaki davalılardan tahsili ile hazineye irad kaydına, 3- Davacı tarafça yapılan 25,20 TL başvurma harcı, 25,20 TL peşin harç, 7,60 TL vekalet suret harcı, 796,24 TL ıslah harcı ile 1.090,40 TL keşif ve posta masrafları olmak üzere toplam 1.944,64 TL yargılama giderinin davalılar ... ..., ... ve ... dışındaki davalılardan alınarak davacılara verilmesine, 4- Davacılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden 2016 yılı AAÜT uyarınca takdir ve tayin olunan 5.588,75 TL vekalet ücretinin davalılar ... ..., ... ve ... dışındaki davalılardan alınarak davacılara verilmesine, " ibarelerinin eklenmesine, 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca Yerel Mahkeme kararının bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 27.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16147, Karar No: 2017/5619, Tarih: 19.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/16147 E.  ,  2017/5619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakasının kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının kızı olan davalı ...'na İzmir 12. Aile Mahkemesinin 2011/440 Esas, 2011/629 Karar sayılı ilamı ile öğrenimine devam ettiği için 400,00 TL yardım nafakası ödemesine hükmedildiğini ancak davalı ...si Dekanlığı Türkçe Öğretmenliği bölümünden mezun olduğunu, reşit olan ve öğrenimi tamamlayan birine yardım nafakası ödeme zorunluluğu olmadığını bu nedenle ödemekte olduğu aylık 400,00.-TL yardım nafakasının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; 9 Eylül Üniversitesi Türkçe öğretmenliği bölümünden yeni mezun olduğunu ancak KPSS sınavını kazanamadığından atamasının olmadığını ve halen çalışmadığını, evde KPSS sınavına hazırlandığı için bir işte çalışmasının mümkün olmadığını, davacının maddi durumunun oldukça iyi olduğunu beyan ederek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile ödenmekte olan 400,00-TL yardım nafakasının kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.nun 364.maddesine göre; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür."

Aynı Kanunun 365/2.maddesinde de; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir." düzenlemesi yer almıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.10.1998 gün ve 1998/656-688 sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların..." yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Okumakta olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise, ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki, bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır.

Okumakta olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise, ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki, bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalının 9 Eylül Üniversitesi .... Öğretmenliği bölümünden 2015 yılı Haziran ayında mezun olduğu, herhangi bir işte çalışmadığı, davacının ise, emekli olduğu, aylık 1.675- tl geliri olduğu, üzerine kayıtlı bir dairesi olduğu ve bekar olup yalnız yaşadığı anlaşılmaktadır.

Ülkenin çalışma koşulları, kalıcı ve düzenli gelir getiren bir iş bulmanın zorluğu, davacının Üniversiteden yeni mezun oluşu, iş deneyiminin olmayışı, kamu personeli seçme sınavını kazanmak için ders çalışması gerektiği konuları düşünüldüğünde; mahkemece davanın kabulü ile davalı lehine bağlanan yardım nafakasının kaldırılmasına karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1960, Karar No: 2015/8214, Tarih: 17.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/1960 E.  ,  2015/8214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 03.12.2014 gün ve 2014/5337 Esas, 2014/7809 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatife ait hissesinin değerinin altında bir bedelle diğer davalıya devredildiğini bu işlemin yasa ve anasözleşmeye aykırı olduğunu ileri sürerek devir işleminin geçersizliğinin tesbitine ve üyeliğin iadesine bunun mümkün olmaması halinde ise 23.000,00 TL'nin devir tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının 11.11.2009 tarihli dilekçe ile hissesinin devir edilmesini ve devir bedelinin bankaya yatırılmasını talep ettiği, davalı kooperatifin yönetim kurulunun kararı ile davacı hissesinin davalı .....'e 57.000,00 TL bedelle devir edilip, davacı kooperatife olan borcu tenkis edilip bakiye miktarın davacının hesabına yatırıldığı ve paranın davacı tarafından paranan ihtirazi kayıt öne sürülmeden kabul edildiği durumda davacının 04.11.2010 tarihli yazı ile bilgilendirildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dairemizin 03.12.2014 gün, 2014/5337 E., 2014/7809 K. sayılı ilamıyla mahkeme kararı onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 17.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16237, Karar No: 2012/2153, Tarih: 06.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/16237 E.  ,  2012/2153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2.75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 06/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3524, Karar No: 2011/789, Tarih: 17.02.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/3524 E.  ,  2011/789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ve ... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Midyat Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.04.2010 gün ve 500/268 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, özel harman yeri olarak tasarruf edilen dava konusu 134 ada 10 parsel sayılı taşınmazın davalı Hazine üzerindeki tapu kaydının eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuksal nedeniyle iptali ile 1/2'şer pay oranıyla vekil edenleri adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, özel harman yeri olarak kullanılan taşınmazla ilgili olarak davacılar yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 134 ada 10 parsel sayılı taşınmaz 11.11.2005 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında 11.796,10 m2 yüzölçümü ile belgesizden, hali arazi vasfıyla Hazine adına tespit edilmiş, tutanağının itirazsız olarak kesinleşmesi ile de 16.05.2006 tarihinde sicil oluşmuştur. Taşınmaz başında 22.03.2010 tarihinde yapılan keşifte dinlenilen yerel bilirkişi ile davacı tanıkları tarafından her ne kadar taşınmazın, kendilerini bildiklerinden beri davacılar tarafından harman yeri olarak kullanıldığı, hayvanlarını beslemek için samanlarını bu yere yığdıkları bildirilmiş ise de, bir yerin özel harman yeri olarak kabul edilebilmesi için zilyedin yılın belli günlerinde taşınmaza harman dökmesi yeterli bulunmamaktadır. Yörenin geleneklerine göre zilyedin taşınmaz üzerinde yılın diğer zamanlarında dahi eylemli egemenliğini sürdürmesi ve bunun gereği olarak da örneğin o yerin etrafını çevrelemesi, başkasının kullanmasına engel olması, taşınmazı ekonomik amacına uygun biçimde kullanması zorunludur. Bu şekilde bir kullanım beyan edilmemiştir. Bunun yanı sıra taşınmaz niteliği itibariyle de kazanılmaya elverişli olmalıdır. Mahkemenin keşifteki gözlemi ile de doğrulanan ve Ziraat Teknikeri Bilirkişi A.Gafur Akdoğan'ın dosyaya sunduğu 30.03.2010 tarihli raporunda da belirtildiği gibi dava konusu taşınmaz yüzeyinde toprak profilinin hiç bulunmadığı, kayalık bir yapıya sahiptir. İdarî tahkikat tutanağına eklenilen fotoğraflarda da bu husus açıkça görülmektedir. Dava konusu taşınmaza komşu 134 ada 11

parselin tespitine dayanak yapılan 12.06.1987 tarih, 23 sıra no'lu tapu kaydının sınırları davacıların zilyetlik iddialarını desteklemediği gibi, taşınmazın belirlenen niteliği itibariyle TMK.nun 715.maddesi kapsamında Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kazandırıcı zamanaşımı veya zilyetlik yolu ile edinilmesi ve TMK.nun 999. maddesi uyarınca tapuya tescili mümkün olmayan yerlerden olduğu anlaşılmakla davanın reddi yerine yazılı olduğu şekilde kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasaya aykırı olan hükmün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30401, Karar No: 2016/24541, Tarih: 03.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/30401 E.  ,  2016/24541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı ve geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir. Yapılan yargılama sonucunda mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 19.11.2013 tarihli ve 2013/33083 esas, 2013/25340 karar sayılı ilamıyla, davanın bir aylık kanuni süresi içinde açılmadığı gerekçesiyle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca mahkeme kararının bozulmak suretiyle ortadan kaldırılmasına ve davanın reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Davacı tarafından mahkemeye erişim hakkı ile makul sürede yargılanma hakkının ihlal edildiği gerekçeleriyle yapılan bireysel başvuru sonrasında Anayasa Mahkemesinin 29.06.2016 tarihli ve 2014/6235 başvuru sayılı kararıyla, davacının mahkemeye erişim hakkının ve makul sürede yargılanma hakkının ihlal edildiğine ve mahkemeye erişim hakkının ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak üzere kararın bir örneğinin Dairemize gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesi kararı ve dosya incelendi.

Anayasa’nın 148. maddesinin üçüncü fıkrasına göre “Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir. Başvuruda bulunabilmek için olağan kanun yollarının tüketilmiş olması şarttır.”

6216 sayılı Anayasa Mahkemesi'nin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 50. maddesinin ikinci fıkrasına göre de “Tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderilir. Yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunmayan hâllerde başvurucu lehine tazminata hükmedilebilir veya genel mahkemelerde dava açılması yolu gösterilebilir. Yeniden yargılama yapmakla yükümlü mahkeme, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararında açıkladığı ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldıracak şekilde mümkünse dosya üzerinden karar verir.”

Anayasa Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı doğrultusunda, dosya kapsamının yeniden değerlendirilmesi neticesinde, iş sözleşmesinin 27.01.2011 tarihinde feshedildiği, davacının işe iade davasını 28.02.2011 tarihinde muhabere yolu ile açtığı, davanın süresinde açıldığı, feshin haklı ve geçerli sebebe dayanmadığı dikkate alınarak, Dairemizin 19.11.2013 tarihli ve 2013/33083 esas, 2013/25340 karar sayılı ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Anayasa Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı doğrultusunda, dosya kapsamının yeniden değerlendirilmesi neticesinde, iş sözleşmesinin 27.01.2011 tarihinde feshedildiği, davacının işe iade davasını 28.02.2011 tarihinde muhabere yolu ile açtığı, davanın süresinde açıldığı, feshin haklı ve geçerli sebebe dayanmadığı dikkate alınarak, Dairemizin 19.11.2013 tarihli ve 2013/33083 esas, 2013/25340 karar sayılı ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 03.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15211, Karar No: 2013/7016, Tarih: 21.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/15211 E.  ,  2013/7016 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 22/3, 89/3-d, 62/1, 52/2-4, 53/6.maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 61/2. maddesi gereğince bilinçli taksir hükümlerinin belirlenen temel cezadan sonra uygulanması gerektiği ve mahkemenin uygulamasının yasaya uygun olduğu anlaşılmakla bu hususta bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazının reddine ancak;

Katılan hakkında Adli Tıp Kurumu Muğla Şube Müdürlüğünün 17.11.2009 günlü raporuna göre, yaralanmasının yüzde sabit ize neden olduğu nazara alınarak sanık hakkında tayin edilen temel cezanın TCK'nın 89/2-d fıkrası gereğince yarı oranında arttırılması yerine aynı maddenin 3-d fıkrası gereğince bir katı oranında arttırılarak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sırasıyla 3. fıkrasından "yüzünün sürekli değişikliğine neden olduğu anlaşıldığından cezası 5237 sayılı TCK.nun 89/3-d.maddesi gereğince bir kat arttırılarak 400 gün” ibaresinin çıkarılarak yerine “ yüzünde sabit ize neden olduğu anlaşıldığından cezasının 5237 sayılı TCK'nın 89/2-d maddesi gereğince yarı oranında arttırılarak 300 gün” ibaresinin eklenmesi, 5. fıkrada "400 ve sekizbin (8.000,00)" ibarelerinin "300 ve altıbin (6.000,00)" şeklinde değiştirilmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.