muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15514, Karar No: 2015/607, Tarih: 19.01.2015

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı adına... nezdinde tescili bir marka bulunmadığından, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b ve 8/4 hükmünün somut uyuşmazlıkta uygulanma yeri bulunmadığı, dolayısıyla KHK 7/1-i ve 8/3, 35 ve MK'nın 2. maddesi hükümleri çerçevesinde değerlendirme yapılmak gerektiği, davacının işaretinin..ve ... ile.... Sözleşmesi'ne taraf ülkelerce 29. sınıfı içerecek

şekilde tescil edildiğine dair belgeler sunulmuş ise de, bilirkişi raporuyla tespit edildiği üzere davacı markalarının ülkemizde KHK 7/1-i hükmü anlamında da tanınmış marka olduğu yönünde yeterli delil bulunmadığı gibi, davacının markasının Türkiye'de herhangi bir mal ve hizmet yönünden markasal olarak kullandığına dair bir iddia ve kanıt bulunmadığı, dolayısıyla KHK 7/1-i ve 8/3 koşullarının da gerçekleşmediği, davalı markasının davacının yurt dışında tescilli ve fiilen kullandığı markalar ile görsel, işitsel ve kavramsal olarak aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu, yine malların da aynı veya benzer oldukları, dava konusu olayda davalı markası ile davacı markası arasında yüksek derecede bir benzerlik olup, her iki markada da "...." sözcüğü bulunduğu gibi; bunun yanında "...." ile "..." sözcüklerinin anlamı farklı olmakla birlikte aralarında telaffuz ve görüntü olarak benzerlik olup, ayrıca davalının, davacı şirketin markasının fiili kullanımındaki yazı karakterleri ve rengini de aynen taklit ettiği, yine davalı şirketin çok sayıda yabancı sözcükten oluşan markayı kendi adına tescil ettirerek satışa arz ettiği, bu nedenle davalının bu tür markaları oluştururken Türkiye ve Dünyada marka araştırması yaptığının beklendiği, dolayısıyla davalının, davacıya ait markanın .... nezdinde ve ... sözleşmesine üye çok sayıda ülkede tescilli olduğunu bildiğini kabul için yeterli delil bulunduğu; zira davacı markasının Türkiye'de tescil ve kullanımı ile tanınmışlığı bulunmamakla birlikte; çok sayıda ülkede restaurant hizmetleri başta olmak üzere bir çok mal ve hizmette tescilli ve çok tanınmış bir marka olduğu, davacı markasının ayrıca davalının markasının tescilli olduğu 29. sınıftaki emtialarda da tescilli bulunduğu; dolayısıyla davalının, dava konusu markayı spekülatif ve engelleme amaçlı, dolayısıyla kötüniyetle tescil ettirdiği ve tümüyle hükümsüzlüğüne karar verilmek gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 2011/20229 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10246, Karar No: 2022/7755, Tarih: 09.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/10246 E.  ,  2022/7755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

1)Sanığın, suça konu 4 adet senedi 1850 TL tutarlı olarak borçlu hanesine ...; alacaklı hanesine ise kendi adını yazıp, borcuna karşılık ...’ya verip daha sonra senet bedellerini ödemeyerek resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın aşamalardaki savunmalarında senetlerin ...’e sattığı mallara karşılık kendisine verildiğini, ...’ın ... ile birlikte gelerek kendisini ... olarak tanıtıp senetleri kendisine verdiğini, kendisinin de bu senetleri kırdırması için ...’ya verdiğini, senetleri kendisinin doldurmadığını, hatta ön yüz imza ve yazıların ...’a ait olabileceğini, senedin ön yüzünde yazan telefon numarasından ... olarak bildiği ... ile iletişim kurduğunu beyan etmesi, yapılan araştırmada senedin ön yüzünde ...’e ait numaranın ...’ın kardeşi, ...’a ait olduğunun anlaşıldığı, senetlerin ön yüzündeki imzaların ... eli ürünü çıkmadığı ancak sanık yönünden araştırma yapılmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, sanığın savunmasında kendisinden mal alan kişiyle iletişim kurduğunu söylediği senet ön yüzünde yazan ... numarasının suç tarihinden 3 ay öncesi ve sonrasını kapsayacak şekilde HTS kayıtlarının getirilmesi; sanığın, tanık olarak dinlenen ... ve ...’ın; katılan ...’ün ve ...’ın suç tarihinden önceki imza ve yazı örneklerini içerir belgelerin çeşitli kurum ve kuruluşlardan araştırılarak temini, ayrıca huzurda yazı ve imza örnekleri alınarak uzman bir kurum ya da kuruluştan senet ön yüzündeki imza ve yazıların aidiyeti hususunda bilirkişi raporu alınması; sanığa, suça konu senetleri aldığı ticari ilişkiyi ispatlamaya yarayacak fatura, irsaliye vb. belgelerinin olup olmadığının sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2)Kabule göre de;

a)Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 204/1, 43, maddeleri gereğince belirlenen "2 yıl 6 ay" hapis cezası üzerinden, TCK'nin 62/1. maddesine göre (1/6) oranında indirim yapılırken ''2 yıl 1 ay'' hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak ''1 yıl 13 ay'' hapis cezasına karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2)Kabule göre de;

a)Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 204/1, 43, maddeleri gereğince belirlenen "2 yıl 6 ay" hapis cezası üzerinden, TCK'nin 62/1. maddesine göre (1/6) oranında indirim yapılırken ''2 yıl 1 ay'' hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak ''1 yıl 13 ay'' hapis cezasına karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b)5237 sayılı TCK'nin 43. maddesine göre "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup, aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla; suça konu bonoların dördünün de aynı tarihte düzenlenerek katılan ...’ya verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında tek bir resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından hüküm kurulması gerektiği ve birden çok sahte belgenin düzenlenmesi/kullanılması olgusunun TCK'nin 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında dikkate alınabileceği gözetilmeden, TCK‘nin 43/1. maddesinin uygulanması ile fazla ceza tayini yasaya aykırı,

c)Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 09.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9301, Karar No: 2022/4657, Tarih: 11.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/9301 E.  ,  2022/4657 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KONYA 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet (sanık ... yönünden)

Beraat (sanık ... yönünden)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

Gerekçeli karar başlığında sanık yönünden suç tarihinin “28.11.2014” yerine sanık ayrımı yapılmaksızın “28.11.2014 ve 04.01.2015” olarak gösterilmesi mahkemesince düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

Sanık ... hakkında Necmettin Erbakan Üniversitesi tarafından düzenlenen rapor içeriğinden sanığın opiyat kullandığı anlaşılmışsa da, iddianameye konu edilmeyen bu eylemi nedeniyle sanığın üzerine atılı kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan zamanaşımı süresi içinde Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturma yapılması mümkün görüldüğünden tebliğnamenin bu hususa ilişkin düşüncesi benimsenmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

1) Sanık ...’ın çalıştığı, babasının çalıştırdığı lokalde uyuşturucu madde kullanımının yoğun olduğu, çok sayıda uyuşturucu bağımlısı gençlerin sıklıkla gelip gittiği, işyeri arka kısmında perde ile çevrili oda içerisinde uyuşturucu madde kullandıklarına dair alınan ihbar üzerine yapılan çalışmalarda, satışı yapılan uyuşturucu maddelerin ele geçirilmemesi için işyerinde kullandırıldığı ve bu şekilde uyuşturucu madde ticaretinin gerçekleştirildiğine dair bilgi alınması üzerine 28.11.2014 tarihinde işyerinde yapılan aramada ahşap vitrinin sol baştaki ve ortada bulunan bölmenin arasında zemin üstünde 10 paket halinde net 0.14 gram eroin maddesinin ele geçirildiği ve sanığın yakalanmadığı olayda; sanığın maddelerin kendisine ait olduğunu ve kullanıcı olduğunu beyan ettiği, sanığın ... ili ... Bulvarı ve ... civarında torbacılık yapmak suretiyle uyuşturucu madde ticareti

yaptığı yönünde duyumlar alınması üzerine 04.01.2015 tarihinde saat: 21:30 sıralarında kolluk görevlilerinin kontrol amaçlı gittiklerinde durur vaziyette sanığın görülmesi üzerine önleme araması kararına istinaden yapılan aramada pantolonunun sol arka cebinde 9 paket halinde net:0,28 gram eroin maddesi ele geçirilmek suretiyle sanığın yakalandığının anlaşılması karşısında;
Yargıtay — Esas No: 2016/38, Karar No: 2016/12127, Tarih: 16.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/38 E.  ,  2016/12127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın usulden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alındığında irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin; % 7’ sini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla belirlenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün, açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6794, Karar No: 2013/8667, Tarih: 06.06.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/6794 E.  ,  2013/8667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.03.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 23.05.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları paylı ve elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi mallarda paydaşlar veya ortaklar arasındaki hukuki ilişkiyi sona erdiren, birlikte mülkiyetten ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Borçlu ortağın alacaklısı İcra Hakimliğinden İ.İ.K.nun 121. maddesine göre alacağı yetki belgesine dayanarak elbirliği mülkiyetine konu ve borçlunun ortağı olduğu taşınmaz için ortaklığın giderilmesi davası açabilir, paylı mülkiyette ise borçlu payının satışı mümkün olduğundan ortaklığın giderilmesi davası açamaz.

1-Mahkemece borçlunun taşınmazlarda müşterek malik olduğu anlaşıldığından davacının davasının dava şartı yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir. 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazlar paylı mülkiyet hükümlerine tabi ve borçlu payının satışı mümkün olduğundan bu parseller yönünden verilen ret kararı doğrudur.

Ne var ki diğer 147, 392, 181, 226, 264,299, 302, 317, 357, 273 ve 304 parsel sayılı taşınmazlar açısından verilen ret kararına gelince;

2-5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 5578 sayılı Kanunla değişik 8. maddesi ile; Tarım arazileri, doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre, nitelikleri mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınıflandırılmış; belirlenen parsel büyüklüğünün mutlak tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektar ve marjinal tarım arazilerinde 2 hektardan küçük olamayacağı, tarım arazilerinin bu büyüklüklerin altında ifraz edilemeyeceği, bölünemeyeceği veya küçük parsellere ayrılamayacağı, kural olarak tarım arazilerinin, belirlenen büyüklükteki parsellerden daha küçük parçalara bölünemeyeceği, bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne şekilde gerçekleşmiş olursa olsun birlikte mülkiyetin mevcut olması durumunda, bu arazilerin ifraz edilemeyeceği, payların üçüncü şahıslara satılamayacağı, devredilemeyeceği veya rehnedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Bu nedenle; yukarıda belirtilen bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinde oluşmuş hisselerin üçüncü şahıslara satılması devredilmesi yasaklanmakta olup bölünemez büyüklükte ve birlikte mülkiyetin söz konusu olduğu tarım arazilerinin, paydaşlarının veya iştirakçilerinin tamamının birlikte katılımı ile üçüncü kişiye satışı yapılabilir, devredilebilir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olaya gelince; 147, 392, 181, 226, 264,299, 302, 317, 357, 273 ve 304 parsel sayılı taşınmazların belirlenen tarımsal niteliğinin Tarım ve Köyişleri Bakanlığı İl veya İlçe Müdürlüğünden sorulup görüşü alındıktan sonra pay satışının mümkün olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Anılan taşınmazların büyüklüğü itibariyle belirlenen tarımsal niteliğine göre pay satışının mümkün olmadığının anlaşılması halinde dava kabul edilmelidir.

Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1). bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2). bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 06.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7556, Karar No: 2021/5813, Tarih: 20.05.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7556 E.  ,  2021/5813 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 6. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 17/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 20/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40782, Karar No: 2018/5451, Tarih: 09.05.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/40782 E.  ,  2018/5451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketin işlettiği hastanede, davalı şirket doktorlarından ... tarafından 10/09/2008 tarihinde bel fıtığı ameliyatı olduğunu ve 14/09/2008 tarihinde hastaneden taburcu edildiğini, ameliyattan iki hafta sonra başlayan şiddetli ağrı sebebi ile hemen kendisini ameliyat eden Dr. ...'a başvurduğunu, şiddetli ağrıları olduğunu, hareket edemez halde olduğunu, yürüyemediğini, eğilip doğrulamadığını, yatakta dahi yardım olmadan sağa sola dönemediğini söylediğini, ancak yapılan tetkiklerde şikayetlerinin nedeninin bir türlü bulunamadığını ve yaklaşık 6 ay boyunca böyle devam ettiğini, bu sırada davalı şirket hastanesinde görevli ortopedi doktoru Dr.... tarafından rahatsızlıklarından dolayı kalça eklemlerinde kireçlenme olabileceği düşüncesi ile her iki kalçasından iğneler yapıldığını, bu süreçten sonra ağrıların nedeni olarak enfeksiyon teşhisi konulduğunu ve enfeksiyon tedavisine başlandığını, uzun süren ilaç tedavisinden sonuç alınamayınca Dr.... tarafından 2010 Nisan ayında ... Tıp Fakültesi Hastanesinde beyin cerrahı Doç. Dr. ...'a gönderildiğini, orada yapılan tedavilerden de sonuç alınamayınca malulen emekli olduğunu, çalışma gücünü kaybettiğini ve maddi zarara uğradığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla çektiği elem ve acılar için 50.000,00 TL manevi tazminatın ameliyat tarihinden itibaren, iş gücü kaybı nedeniyle uğradığı 15.000,00 TL maddi zarar için emekliye ayrıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, yapılan işlemde hekime yüklenebilecek kusur olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, yapılan işlemde hekime yüklenebilecek kusur olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı hekimin işini gerektiği gibi dikkat ve özenle yapmaması sonucu uğradığı zarardan hekim ile birlikte hastanenin de sorumlu olduğu iddiası ile eldeki davayı açmıştır. Mahkemece alınan Adli Tıp Kurumu raporunda; semptomak bel fıtığının tedavisinde cerrahinin kullanılabileceği, diskitis, disk aralığının enfeksiyonu olduğu, primer olarak çocukluk çağında diskin kanlanma özelliklerine bağlı görüldüğü, erişkin yaşta daha çok diskektomu sonrası gelişen enfeksiyon olarak ortaya çıktığı, bazı risk faktörleri taşıyan hastalarda kendiliğinden de gelişebileceği, kişinin bel fıtığı tanısı ile ... Hastanesi'nde 12/09/2008 tarihinde ameliyata alındığı, sağ L4-5 distektomu yapıldığı, ameliyat sonrası takiplerinde diskitis geliştiğinin tıbbi belgelerden anlaşıldığı, kişinin ... Hastanesi'nde yapılan bel fıtığı ameliyatı sonrası ortaya çıkan durumun bu tür ameliyatlardan sonra her türlü özene rağmen oluşabilen herhangi bir tıbbi kusur ya da ihmal izafe edilemeyen "komplikasyon" olarak nitelendirildiği ve ameliyatı gerçekleştiren sağlık çalışanlarına atfı kabil kusur bulunmadığı belirlenmiş, mahkemece bu rapor esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır.(BK 386-390)(TBK 502.506)

Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören Vekil özenle davranma zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (BK 321/1 md)(TBK 400). O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafifte olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir.

Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, BK 394/1(TBK 510) maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.