muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/28274, Karar No: 2010/6003, Tarih: 08.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/28274 E.  ,  2010/6003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, ücret, ücret zammı , ikramiye, fazla mesai ile toplu iş

sözleşmesinden doğan haklar farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, dava dışı Görükle Belediyesinde çalışmakta iken, 22.2.2005 tarihinde davalı ... ile Görükle Belediyesi arasında yapılan protokol ile tüm özlük hakları birlikte ... işçi kadrosuna geçirildiğini, devir öncesi ücretinin eksik bildirilmesi nedeniyle ücret, ücret zammı, ikramiye, fazla mesai alacaklarının tam ödenmediğini ileri sürerek sözü edilen alacaklarının hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, Görükle Belediyesi tarafından bildirilen yevmiyesi esas alınarak davacıya ücret ve diğer haklarının tam olarak ödendiğini, davacının 3 yıldan fazla süre ile itiraz etmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre daha önce Görükle Belediyesinde çalışan davacının Görükle Belediyesi ile ... arasında yapılan 17.2.2005 tarihli protokol ile tüm hakları ile birlikte davalı ... Müdürlüğüne geçirildiği, Görükle Belediyesi tarafından davalı ... Müdürlüğüne devir öncesi toplu iş sözleşmesi ve iş müfettişi tarafından belirlenen ücretinin düşük bildirilmesi üzerine 1.3.2005 tarihinden itibaren geçerli toplu iş sözleşmesi zamlarının bildirilen düşük ücrete yansıtılması sonucu ücretinin eksik ödendiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda devir öncesi yürürlükte bulunan 14.1.2005-14.1.2006 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesi zammı uygulanmış, bulunan miktara devir alanın taraf olduğu ve devirden hemen sonra yürürlüğe giren 1.3.2005-28.2.2007 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesi zammını eklemiştir. Böylece davacı neredeyse aynı dönem için iki ayrı zamdan yararlandırılmıştır. Mükerrer yararlandırmaya yol açmamak için 14.1.2005 tarihinde yürürlüğe giren toplu iş sözleşmesi zammının 13.1.2005 tarihindeki ücrete yansıtılarak davacının 28.2.2005 tarihine kadar önceki toplu iş sözleşmesi zammından

yararlandırılması, 1.3.2005 tarihinden itibaren yürürlüğe giren ikinci toplu iş sözleşmesi zammının ise yine 13.1.2005 tarihindeki yevmiyesine uygulanarak hesaplanma yapılması gerekir. Kısaca belirtmek gerekirse aynı dönem için her iki toplu iş sözleşmesi zamları uygulanmamalıdır. Dikkat edilmesi gereken diğer bir nokta ise; BUSKİ genel Müdürlüğünün taraf olduğu toplu iş sözleşmesi zammının uygulanması suretiyle ortaya çıkacak rakam devir öncesi yürürlükteki toplu iş sözleşmesi zammı ile belirlenen ücretin altında ise önceki toplu iş sözleşmesi zammına göre belirlenen ücret üzerinden fark alacaklar hesaplanmalıdır. Başka bir anlatımla, devir öncesi dönemde yürürlüğe giren toplu iş sözleşmesi zammının uygulanması ile ortaya çıkacak rakamdan aşağı düşmemek kaydıyla devir sonrası yürürlüğe giren toplu iş sözleşmesi zammı 13.1.2005 tarihindeki ücrete uygulanarak hesaplama yapılması ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2171, Karar No: 2024/4578, Tarih: 04.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2171 E.  ,  2024/4578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/442 E., 2022/735 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Davacı vekili ; müvekkil ile davalı idare arasında ‘2008/2 Muhtelif mahallerde içme suyu şebeke rehabilitasyonu ve yeni şebeke inşaatı işi" sözleşmesi akdedildiğini, müvekkilinin, sözleşme üzerine 109.000,00 TL tutarındaki teminat mektubunu verdiğini, sözleşme konusu iş kapsamında 05.03.2008 tarihinde yer gösterilmesi üzerine işe başlanılmış ise de, davalı idare tarafından 10.03.2008 tarih 290/2045 sayılı yazı ile işin durdurulması talimatı verildiğini, daha sonra tekrar davalının 12.08.2008 tarihli yazısı ile işin başlatılması talimatı olarak 20.08.2008 tarihinin belirlendiğini, sözleşme gereği müvekkilin talebi üzerine işin bitim süresine 162 gün eklenip işin bitim tarihinin 05.02.2010 olarak idarece kabul edildiğini ve bu durumun müvekkili şirkete yazı ile bildirildiğini, sözleşme gereği idarece temini gereken Ductil boru temininde yaşanan gecikmeler nedeniyle müvekkilin tek ekiple çalışmasının tavsiye edildiğini, iş programına göre aylık 133.665,47 Türk Lirası iş yapılması gerekirken baz fiyatlarla sadece 34.194,27 Türk Lirası iş yapılabildiğini, malzeme eksikliği nedeniyle tek ekiple devam eden işin durma noktasına geldiğini, gerekli tedbirlerin alınması yönünde davalı idareden talepte bulunulduğunu, davalı idarenin yükümlülüklerini yerine getirmemesinden dolayı firmada gereğinden fazla işçi çalıştırmak zorunda kaldığını, müvekkil firmanın idarenin bu haksız eylemi nedeniyle zarara uğradığını, davalı idare tarafından 452 sayılı Buski Y.K. Kararı ile sözleşmenin fesih edildiğini ve fesih tasfiye komisyonu kurulduğunu, davalı kurumun 13.01.2012 tarihli tasfiye tespit tutanağında müvekkil firmanın 74.284,27 TL alacaklı olduğunun tespit edildiğini, davalı tarafın bu ödemeyi yapmadığı gibi teminatlarını da irat olarak kaydettiğini, müvekkilinin durum tespit tutanağına itiraz ettiğini, davacı idarenin bu yazıdaki itirazlardan gecikme cezası dışındaki tüm itirazları hiçe saydığını ve bunu yazı ile müvekkili şirkete bildirdiğini ileri sürerek, haksız olarak yapılan feshin tespiti ile haksız olarak irat kaydedilen teminat mektubunun iadesini, mümkün olmaması halinde teminat bedelinin kendilerine ödenmesini ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000,00 Türk Lirası'nın müvekkili şirkete ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının basiretli bir tacir gibi davranması gerektiğini, davacının personel maaşı ve ekipman kiralama şeklinde zarara uğradığı iddialarının yerinde olmadığını, fesih işleminin mevcut yasal düzenlemeler ve sözleşme hükümlerine uygun olduğunu, davacı firmanın sözleşme gereği yapılması gereken 80 km. şebeke borusu döşeme işinin yalnız %67,42 bölümünü tamamladığını, müvekkilinin bilgisi dışında işin durdurulduğunu, bu hususların tutanak ile tespit edildiğini, sözlü ve yazılı uyarılara ve süre uzatıma rağmen revize iş programı dahi vermediğini savunarak hukuksal dayanağı bulunmayan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece ilk kararda; davalı idarenin yükümlülüğü olan malzeme teminini zamanında karşılayamadığı bu nedenle sözleşmenin davalı idare tarafından feshinin haklı nedene dayanmadığı, davacının davalı tarafından iş verilmemesi ve idarenin taahhüt ettiği malzemeleri zamanında vermemesi nedeniyle uzun süreler boşta kaldığı ve bu boşta geçen zamanlar içerisinde elde tutmaya mecbur olduğu işçi ve teknik elemanların maaşlarını ödemek zorunda kaldığı ve iş makinelerine de gereksiz kira ödemek zorunda kaldığı iddialarını kanıtlayamadığı, dosyaya sunulan belgelere göre davacı şirketin tasfiye tarihinde davalı idareden 2008/2 işi için 74.248,26 Türk Lirası alacaklı olduğu ve fesih tarihinde davacı elinde 112.535,25 Türk Lirası değerinde iadesi gereken malzeme bulunduğu, bu malzemelerin davalı idareye iade edilmediği bu nedenle davalı idarenin davacıdan olan alacaklarını tahsil etmek amacı ile teminat mektubunun paraya çevrilmesinde hukuku aykırılık bulunmadığı, ancak fesih tarihi itibariyle 74.284,26 Türk Lirası + 109.000,00 Türk Lirası teminat mektubu bedeli olmak üzere, davacının davalıdan 183.284,26 Türk Lirası alacağı bulunduğu, bu alacaktan davalıya iadesi gereken 112.535,25 Türk Lirası malzeme bedeli mahsup edildiğinde, 183.284,26 Türk Lirası - 112.535,25 Türk Lirası = 70.749,01 Türk Lirası alacaklı olduğu ve davalı idarece fazla tahsil edilen 70.749,01-TL'nin davacıya iadesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararına karşı, taraf vekillerince temyiz yoluna başvurulması üzerine Dairemizin (Kapatılan 15. Hukuk Dairesi) 30.11.2017 tarih ve 2017/1735 E., 2017/4221 K. sayılı ilamıyla; fesihte her iki tarafın ortak kusurlu bulunduğu,ortak kusur halinde sözleşme ilişkisinin tasfiye yoluyla sona erdirilmesi gerektiğinden kesin teminat mektubunun gelir kaydına karar verilemeyeceği, ancak sözleşmenin 11.20.1. maddesinde kesin teminatın iadesi koşulları düzenlenmiş olup, kesin teminatın yükleniciye geri verilebilmesi için SGK'dan ilişiksiz belgesi getirilmesi ve yüklenicinin idareye herhangi bir borcunun olmaması gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak, ikinci kararda; taraflar arasında imzalanan 27/02/2008 tarih 2008/2 nolu muhtelif mahallerde içme suyu şebeke rehabilitasyonu ve yeni şebeke inşaatı işine dair sözleşmenin feshedildiğinin tespiti ile 70.749,01 Türk Lirası'nın sözleşmenin 11.4.1. maddesi uyarınca SGK'dan ilişiksiz belgesinin getirilmesi koşuluyla davalıdan alınıp davacıya verilmesine ve fesihte tarafların ortak kusurlu olduklarının tespitine karar verilmiştir.

Mahkemenin ikinci kararına karşı taraf vekillerince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

2. Davacı yüklenici 27.02.2008 tarihli sözleşmeyle "2008/2 muhtelif mahallerde içme suyu şebeke rehabilitasyonu ve yeni şebeke inşaatı" işini 1.811.534,70 TL+KDV (birim fiyat) bedelle üstlenmiştir. Sözleşme davalı idarenin 30.11.2011 tarihli yönetim kurulu kararı ile feshedilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu asıl ve ek raporlarında, davalının fesihte kusurlu olduğu sonucuna varılmış, mahkemece de davalı fesihte tam kusurlu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bilirkişi raporunda belirtilen nedenlerle, özellikle boru ve diğer malzemeleri temin etmede gecikmesi, depolarında gerekli malzeme bulunmaması ve davacı yükleniciyi tek ekiple çalışmaya zorlaması nedeniyle davalı idarenin fesihte kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Ancak davacı da idarece kendisine verilen süre uzatımlarına rağmen işi uzatılan sürede tamamlamaması nedeniyle fesihte kusurlu bulunmaktadır. Böylelikle fesihte her iki tarafın ortak kusurlu bulunduğu anlaşılmaktadır.

Ortak kusur halinde sözleşme ilişkisinin tasfiye yoluyla sona erdirilmesi gerektiğinden kesin teminat mektubunun gelir kaydına karar verilemez. Ancak sözleşmenin 11.20.1. maddesinde kesin teminatın iadesi koşulları düzenlenmiş olup, kesin teminatın yükleniciye geri verilebilmesi için SGK'dan ilişiksiz belgesi getirilmesi ve yüklenicinin idareye herhangi bir borcunun olmaması gerekir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu asıl ve ek raporunda işin tasfiye kesin hesabı çıkartılmış olup, yüklenicinin davalı idareye 38.250,99 TL borcu kaldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda Mahkemece; irat kaydedilen 109.000,00 Türk Lirası teminat mektubu bedelinden bu miktar düşüldükten sonra kalan 70.749,01 Türk Lirası teminat mektubu bedelinin sözleşmenin 11.4.1 maddesi hükmü uyarınca SGK ilişiksiz belgesinin ibrazı için davacıya süre verilerek, ibraz edilir ise davanın kısmen kabulüyle 70.749,01 Türk Lirası teminat mektubu bedelinin iadesine, ibraz edilemez ise davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde şarta bağlı olarak hüküm kurulması ve fazlaya ilişkin kısım için ise hiç hüküm kurulmadan karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle ikinci kez bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz istemlerinin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile kararın BOZULMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde ilgilisine iadesine, kararın tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15243, Karar No: 2016/1267, Tarih: 10.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/15243 E.  ,  2016/1267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/07/2014 gün ve 2013/323-2014/430 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili, davalı ... tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1- 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 448. maddesi hükmü uyarınca, davalı ...'nın temyiz harç ve giderleri ile ilgili adli yardım talebi bakımından söz konusu yasa hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Bu durumda aynı Yasa'nın 336/3. maddesi uyarınca davalı ...'nın kanun yoluna ilişkin adli yardım talebi ile ilgili karar vermeye yetkili mercii temyiz incelemesi yapmakla görevli Dairemiz olduğundan, davalının adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, 6100 sayılı Kanun'un 334 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin, davanın gerektirdiği giderleri ödeme gücünden kısmen veya tamamen yoksun bulunduğunu ve taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmadığını ispat etmesi gerekir. Aynı Yasa’nın 336/2. maddesine göre talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye sunmak zorundadır. Somut uyuşmazlıkta ise mümeyyiz davalı tarafça adli yardım talebine ilişkin dilekçelerin ekinde, mali durumuna ilişkin hiçbir bilgi ve belge sunulmamıştır. Bu durumda 6100 sayılı HMK’nın konuyla ilgili ve emredici nitelikteki 336/2. maddesi hükmünün hilafına, davalının adli yardım talebine ilişkin dilekçesi ekinde talebini haklı gösterecek hiç bir bilgi ve belgeye yer verilmediğinden adli yardım talebinin makul ve inandırıcı olmadığı kanısına varılmakla, davalı ...'nın kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Davalı ...'nın kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, davalı ...'ya işbu adli yardım talebinin reddi kararının tebliği, bu karara itiraz süresinin beklenmesi, itiraz edilmediği veya itirazı reddedildiği taktirde 1086 sayılı HUMK’nın 5236 sayılı Kanun ile değişik 434. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin ikmali için gerekli işlemler yapılmak üzere dava dosyasının yerel mahkemeye geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

3- Ayrıca kararı temyiz eden davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalı ... ...'a usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine ilişkin evraka dosya kapsamında rastlanılmadığı gibi, yine davalı ... tarafından sunulan temyiz dilekçesinin de davacı vekiline tebliğ edildiğine ilişkin evrak bulunmamaktadır. Bu itibarla, anılan eksikliği gidermek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

3- Ayrıca kararı temyiz eden davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalı ... ...'a usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine ilişkin evraka dosya kapsamında rastlanılmadığı gibi, yine davalı ... tarafından sunulan temyiz dilekçesinin de davacı vekiline tebliğ edildiğine ilişkin evrak bulunmamaktadır. Bu itibarla, anılan eksikliği gidermek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'nın kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin REDDİNE, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle dava dosyasının yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2019/266, Karar No: 2021/22757, Tarih: 28.09.2021

**4. Ceza Dairesi         2019/266 E.  ,  2021/22757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, Anayasanın 40/2, CMK’nın 232/6 ve 34/2 ile 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, temyiz süresinin "15 gün" olarak yanıltıcı şekilde gösterilmesi nedeniyle, sanığın temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ...'ın atılı suçlamayı inkarı, soruşturma aşamasında beyanı alınan tanık ...'ün sanığın tehdit sözünü söylediğini belirtmesine karşın, 23/09/2013 tarihli olay tutanağında tehdit sözünün hakkında hükmün açıklanması geri bırakılan Abdullah Belen tarafından söylediğinin belirtilmesi karşısında, olay tutanağı altında imzası bulunan polis memuru ...'in ve yargılama aşamasında dinlenilmeyen ...'ün tanık sıfatıyla dinlenilerek tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması yerine eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Sanık hakkında aynı olay içerisinde işlendiği iddia ve kabul edilen kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerde TCK'nın 29. maddesi uygulanmasına karşın, tehdit suçundan kurulan hükümde TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3- Katılanlar ... ve ... hakkında düzenlenen genel adli muayene raporlarında "darp ve cebir izinin bulunmadığının" belirtilmesi ve katılan ...'in soruşturma aşamasında alınan beyanında kendisini kimsenin darp etmediğini beyan etmesi, katılan ... hakkında ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 07/10/2013 tarihli raporda "basit tıbbi müdahale ile giderilebilir lezyon olmadığının" belirtilmesine karşın, genel adli muayene raporunda ise burnuna darbe aldığı ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralanmasının olduğunun belirtilmesi karşısında, tüm delillerin birlikte değerlendirilip tartışılarak çelişkilerin giderilmesi suretiyle sonucuna göre hükümler kurulması gerektiği gözetilmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle katılanlar ..., ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümler kurulması,

4- CMK'nın 253. maddesinin dördüncü fıkrasında, büro tarafından görevlendirilen uzlaştırmacının, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar görene uzlaşma teklifinde bulunacağı, uzlaştırmacının, uzlaşma teklifini açıklamalı tebligat veya istinabe yoluyla da yapabileceği düzenlenmiş, şüpheli, mağdur veya suçtan zarar görenin, kendisine uzlaşma teklifinde bulunulduktan itibaren üç gün içinde kararını bildirmediği takdirde teklifi reddetmiş sayılacağı belirtilmiştir. Eğer uzlaştırmacı taraflara ulaşamamış ise ancak açıklamalı tebligat veya istinabe yoluyla uzlaşma teklifinde bulunabilecektir. Uzlaştırmacının tarafların bulunduğu yerdeki uzlaştırma bürosuna talimat yazma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Uzlaştırmanın yargı işlemi niteliğinde olduğu nazara alındığında anılan fıkrada sözü edilen açıklamalı tebligat, kazai mercilerce yapılacak tebligatı düzenleyen 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre yapılacak olan tebligattır ve normal posta yoluyla bu işlem gerçekleştirilemeyecektir. Açıklamalı tebligat ya da istinabe işlemi ancak uzlaştırmacıya görev veren uzlaştırma bürosu aracılığıyla yerine getirilebilecektir.

Bu açıklamalar karşısında, uzlaşma teklif formunun katılan ... Taklacıya ptt gönderisi biçiminde gönderildiği ,diğer katılanlara ise uzlaşma teklifinin yapılmadığı anlaşılmakla, uzlaşma teklifinin taraflara yasaya uygun şekilde ve yöntemince yapılmadığı gözetilmeden, yargılamaya devamla sanığın mahkumiyetine hükmolunması,

5- Sanık hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin ertelenmesi karşısında, belirlenen denetim süresinin TCK'nın 51/3. maddesi gereğince bir yıldan az olamayacağının gözetilmemesi,

6- Bozma sonrası, katılanlar ..., ..., ..., ...'ya duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilip duruşmadan haberdar edilmeden hüküm kurulması suretiyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

7- Bozma sonrası yapılan yargılamada sanığa duruşma gününün bildirilmesi için çıkarılan tebligatın usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği gözetilmeden hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8167, Karar No: 2019/4410, Tarih: 23.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/8167 E.  ,  2019/4410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Avukat ... ile davalılar vekili Avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalıların arsa sahibi murisi ile davacı yüklenici arasında yapılan 28.12.1999 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin mutlak butlanla malül olduğunu, sözleşmenin imzalandığı tarihte sözleşme konusu parsellerin, bu parselleri oluşturan idari işlemin iptal edilmesi sonucu ortadan kalktığını, davalıların murisinin bu duurmu sözleşme öncesinde bildiği, sözleşmenin ifa imkansızlığı nedeni ile hükümsüz olduğunu ileri sürerek sözleşmenin mutlak butlanla batıl olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre daha önce arsa sahipleri tarafından açılan muarazanın giderilmesi ve tazminat istemli dava sonucunda dava konusu taşınmaz üzerinde yapılan otelin arsa sahibi ve yüklenici tarafından birlikte işletilmek sureti ile muarazanın giderildiği, kesin hükme bağlandığı, mahkeme kararında sözleşmenin mutlak butlanla malül olduğuna dair bir tespit bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalılar yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalılara verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 23.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.