muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8570, Karar No: 2023/11491, Tarih: 30.10.2023

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin 13 üncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Moturlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Dosya kapsamından; davaya konu trafik kazasına ilişkin olarak resmi görevliler tarafından düzenlenen kaza tespit tutanağında; sigortalı araç sürücüsünün 2918 sayılı Kanunun 57 nci maddesinin (a) bendinde düzenlenen kavşağa yaklaşan sürücüler kavşaktaki şartlara uyacak şekilde yavaşlamak, dikkatli olmak, geçiş hakkı olan araçların önce geçmesine imkan vermek zorundadırlar kuralını ihlal ettiği, davacı araç sürücüsünün ise aynı kanunun 52 nci maddesinin (a) bendinde düzenlenen kavşaklara yaklaşırken hızlarını azaltmak kuralını ihlal ettiği belirtilmiştir. Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından benimsenen kusur raporunda ise davacı sürücünün kavşağa yaklaşırken hızını azaltmamak ve gece vakti farları yanmayan motosiklet ile trafikte bulunmak nedeniyle asli kusurlu olduğunu, sigortalı araç sürücüsünün ise farları yanmayan motosikleti fark edemeyip kavşağa girdiğini bu nedenle geçiş hakkı olan aracın önce geçmesine imkan vermek kuralını ihlal etmediğini bildirerek bu araç sürücüsünün kusursuz olduğunu belirtmiş; bu şekilde kaza tespit tutanağı ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti' nce alınan rapor arasında çelişki oluşmuştur. Davalının sorumluluğu ile derecesinin belirlenmesi bakımından, kusur tespitinin tereddüte yer bırakmayacak şekilde yapılması gerektiği dikkate alındığında, eksik incelemeyle karar verildiği izahtan uzaktır.

O halde, İtiraz Hakem Heyetince, soruşturma dosyası ve varsa ceza mahkemesi dosyası da dosya içerisine alınarak dosyanın İTÜ Kürsüsü veya Karayolları Genel Müdürlüğü Trafik Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek konusunda uzman bilirkişi kuruluna tevdii ile kaza tespit tutanağı, eldeki davada hükme esas alınan kusur raporları ve tüm dosya kapsamı ile oluş şekline göre olaydaki kusur oranlarının duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespiti ve meydana gelebilecek çelişkilerin giderilmesi yönünden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınması, ondan sonra dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilip varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8871, Karar No: 2013/723, Tarih: 04.02.2013

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2012/8871 E.  ,  2013/723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı dernek yöneticilerinden .... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, TMK'nun 87.maddesine dayalı derneğin kendiliğinden dağıldığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece; davalı derneğin kurucularına tebligat yapılarak taraf teşkili sağlanma yoluna gidilip davanın kabulüne karar verilmiştir.

Talepte bulunan İl Dernekler Müdürlüğü derneğin en son 19.05.2006 tarihinde genel kurul toplantısını yaptığı, sonrasında herhangi bir faaliyeti bulunmadığı ve acze düştüğünü ileri sürmüştür. İddianın ileri sürülüş biçimine göre davanın dayanağını TMK'nun 87.maddesinin 3, 4 ve 5.bentlerinin oluşturduğu anlaşılmaktadır. Böyle bir durumda davanın görülebilmesi için öncelikle taraf teşkilinin doğru olarak sağlanması gerekmektedir. Davalı derneğin genel kurul toplantısını yaptığı ve organlarını oluşturduğu sabittir. Sonradan oluşan dağılma halinin tespiti davasında husumetin kuruculara değil doğrudan derneğe yöneltilmesi ve taraf teşkilinin bu şekilde sağlanması gerekir.

Mahkemece kuruculara husumet tevcihi ve tebligatın kuruculara yapılarak işin esasına girilip karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 04.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11206, Karar No: 2025/5054, Tarih: 17.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/11206 E.  ,  2025/5054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/299 E., 2020/1575 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; kararın gerekçe içermediğine, paylaşımın sanık tarafından yapılmadığına, ifade özgürlüğü kapsamında kaldığına ve resen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etme veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda sanığın eyleminin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı düşünülmeden, sanığın beraati yerine istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

Sanığın hakaret suçuna konu paylaşımında aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanmadan 5237 sayılı Kanun'un 299/2. maddesinin uygulanması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 61. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,17.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9824, Karar No: 2013/20524, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/9824 E.  ,  2013/20524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılan ... Kargo A.Ş'nin Gaziemir İlçesi Sarnıç Semti İrtibat Bürosu'nun yetkilisi olan sanığın yapılan denetimler sonucunda tahsil ettiği 10.608,08 TL parayı şirket hesaplarına aktarmaksızın uhdesinde tuttuğunun iddia edildiği somut olayda; sanığın savunmasında şirket genelinde kullanılan bilgisayar programının değiştirilmesi nedeni ile birtakım problemlerin yaşandığını, sistemin düzgün çalışmaması nedeni ile kasa açığı oluşmuş gibi işlem yapıldığını söylediği, sanığın savunmasının benzer durumda olan ve ... akitleri feshedilen tanıklar tarafından da doğrulandığı, bilgisayar programının alt yapısının yetersiz olması nedeni ile tahsil edilen faturaların tahsil edilmemiş gibi göründüğü, aynı faturanın birden çok kez sisteme kaydedildiği, mükerrer kayıtların sistemden silinemediğinin belirtildiği, tutanak tanıklarından ...'nın söz konusu kasa açığının sanık tarafından mal edinilmiş olabileceği gibi sanığın görevini ihmal edip süresinde verileri programa yüklememesinden veya programı kontrol etmemesinden de kaynaklanabileceği, açığın sebebinin her

zaman yetkililerin parayı uhdesinde tuttuğu anlamına gelmeyeceği, ihmalden de kaynaklanabileceğini beyan ettiği, bunun üzerine mahkeme tarafından bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, dosya kapsamına uygun bilirkişi raporuna göre katılan şirketin soruşturma aşamasında dosyaya ibraz ettiği belgelerin kasa açığının tespiti yönünden geçerli bir yöntemle ortaya konulmadığı, bu belgelere göre kasa açığının varlığından kesin olarak söz edilemeyeceği, mevcut bilgi ve belgelere göre de güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğu konusunda bir kanaate varılamadığının bildirilmesi karşısında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilmediği gerekçesi ile verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10188, Karar No: 2021/82, Tarih: 12.01.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/10188 E.  ,  2021/82 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Dosya içerisinde yer alıp ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 01.11.2012 günlü, 1312 sayılı heyet raporunda mağdurda hafif-orta düzeyde zeka geriliği bulunduğunun belirtilmesi karşısında, mağdurun vasisinin olup olmadığı araştırılıp, bulunduğu takdirde vesayet kararı dosya içerisine alınarak vasiye gerekçeli kararın tebliği, aksi takdirde mağdura 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 405. maddesi uyarınca vasi tayin edildikten sonra temyiz hakkı bulunduğundan, gerekçeli kararın atanacak vasiye tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyizi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17406, Karar No: 2009/18755, Tarih: 15.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/17406 E.  ,  2009/18755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki SATAŞMANIN(MUARAZANIN) GİDERİLMESİ davasının yapılan yargılaması sonunda DAVANIN REDDİNE ilişkin kurulan 24/07/2007 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı ...Ş. vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 29/04/2008 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ... TURİSTİK TESİSLERİ A.Ş. vekili avukat ... ..., karşı taraftan ORMAN YÖNETİMİ vekili Avukat ... ... ile HAZİNE vekili Avukat ... ... ..., başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra,gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ...Ş., ... İlçesi ... Mevkii 1086 parsel içinde yer alan 396.140 m2 yüzölçümündeki taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu ve (Turizm Bakanlığının 10/6/1971 gün ve 709 sayılı Turizm müessesesi işletme belgesi bakanlık oluru, hak lehtarının Ankara 12. Noterliğince düzenlenen 10/8/1971 gün ve 18546 sayılı taahhütnamesi dahilinde 709 ... kapasiteli (A) sınıfı turistik tatil köyü tesis ve işletmesi amacıyla) 49 yıllığına turizm amaçlı olarak Orman Bakanlığından kiraladıklarını ve 1971 yılından beri kullanımlarında olduğunu, ancak Hazine tarafından kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle 6052 m2 bölümü için kendilerine ecri misil tahakkuk ettirilerek bu yerden tahliye edilmelerinin istendiğini ileri sürerek, haksız olarak ecrimisil tahakkuk ettirilmesi ve tahliyelerinin istenmesi ile yaratılan sataşmanın önlenmesini istemiyle dava açmış, Orman Yönetimi 05.07.2001 tarihinde, Olimpos-Beydağları sahil Milli Parkı Kesmeçayı serisinde yer alan taşınmazın, davacı şirkete 49 yıllığına kiralandığını ve 396.140 m2 yüzölçümündeki taşınmaz için kira alındığını, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölümünün de orman rejimi içinde yer aldığını iddia ederek, Hazine tarafından taşınmazın bir bölümü için davacı şirkete ecrimisil tahakkuk ettirilmesi ve tahliye istenmesi ile yaratılan sataşmanın giderilmesi istemiyle davaya katılmıştır

Mahkemece, davaya bakmakta idari yargı görevli olduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden REDDİNE karar verilmiş, hüküm davacı şirket tarafından temyiz edilmekle, hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 16/6/2005 gün ve 2005/3510-7930 sayılı karar ile (davacı şirketin, davalı Orman Bakanlığı ile aralarındaki kira ilişkisine dayanarak, kira sözleşmesinin kendilerine verdiği hakların kullanılmasındaki engellerin kaldırılmasını istediğinden, Hazinenin hak iddiasını önlemek için, çekişmeli taşınmaz bölümünün kesinleşen orman kadastro sınırları içindeki devlet ormanı olduğunun tespit edilmesinde, hukuki yararının bulunduğu,taşınmazın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içindeki devlet ormanı olup olmadığını ve davacı Şirket ile Orman Bakanlığı arasındaki kira sözleşmesine konu olup olmadığını belirlemek görevinin ise Genel Adliye Mahkemelerine ait olduğu, idari yargının görevine girmediği nedeniyle,mahkemece yargılamaya devamla tarafların sav ve savunmaları sorulup delilleri toplanarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi) gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak, davacı ve katılan davacının davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı ...Ş. vekili ile katılan ORMAN YÖNETİMİ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kiralanan orman alanına, kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle, ecrimisil tahakkuk ettirilmesi ve tahliye talep edilmesi şeklinde yaratılan sataşmanın önlenmesine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1976 yılında yapılıp kesinleşen ilk orman kadastrosunun aplikasyonu, sınırlaması yapılmamış ormanlarda 4785 Sayılı Yasa hükümlerine göre orman kadastrosu, 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2.madde uygulaması ile 1990 yılında yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.Genel arazi kadastrosu ise 1971 yılında yapılmıştır. Davaya konu taşınmazın içinde bulunduğu yerin, 940 parsel numarası ve 7095200 m2 yüzölçümünde devlet ormanı niteliğinde 04/07/1986 tarihinde tapuya tescil edildikten sonra, 25/01/1988 tarihinde ifraz nedeniyle 1076 parsel numarası ve 7073112 m2 yüzölçümünde orman niteliği ile Hazine adına tescil edilmiş, yine 04/03/1988 tarihindi yapılan ifraz ile 1086 parsel numarası ve 7031570 m2 yüzölçümü ve orman niteliği ile Hazine adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkmece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.Şöyle ki; ... TURİSTİK TESİSLERİ A.Ş. Tarafından, 6831 Sayılı yasanı 17 ve 115. maddesi çerçevesinde 1086 parsel içinde yer alan 396.140 m2 yüzölçümündeki taşınmazın, Turizm Bakanlığının 10/06/1971 gün ve 709 sayılı Turizm müessesesi işletme belgesi bakanlık oluru ile Ankara 12. Noterliğince düzenlenen 10/08/1971 gün ve 18546 sayılı taahhütnamesi dahilinde, 709 ... kapasiteli (A) sınıfı turistik tatil köyü tesis ve işletmesi amacıyla, 49 yıllığına turizm amaçlı olarak kullanılması hususunda Orman Bakanlığından izin alındığı ve 1971 yılından beri kullanımında olduğu, ancak; Maliye Bakanlığı ... Defterdarlığı ... Mal Müdürlüğü Milli Emlak servis şefliğinin 15/8/2000 tarih b.07.4.def.4.65.00/4-965 sayılı kaymakam imzalı yazısı ile ... TURİSTİK TESİSLERİ A.Ş'nin 2886 Sayılı Yasanın 75. maddesi uyarınca kıyı şeridi içinde kalan 6052 m2 alanın işgal edilmesi nedeniyle, bu yerden tahliyesi ve üzerindeki muhtesatın 30 gün içinde yıkılarak enkazın götürülmesi aksi takdirde masrafının Akdeniz A.Ş.'den alınmak üzere yıkım ve enkaz kaldırmanın kaymakamlıkça yapılacağının bildirilmesi üzerine, sataşmanın (muarazanın) oluştuğu, davanın konusunun Hazinenin muaraza oluşturduğu alan olduğuna göre, Hazine tarafından kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle 6052 m2 bölümü için kendilerine ecri misil tahakkuk ettirilerek bu yerden tahliye edilmelerinin istenen yerin tam olarak neresi olduğu, Orman Yönetiminden 49 yıllığına izin alınan alan içinde olup olmadığı ve haksız işgal konusu olup olmadığının duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanması gerekir. Oysa, mahkemece yapılan keşifte Hazine tarafından kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle ecrimisil ve tahliyesi istenen taşınmazın, 1086 parsel içinde yer alan ve davacı şirketin orman bakanlığından izin alınarak kullanımında olan 396.140 m2 yüzölçümündeki taşınmazın neresinde yer aldığı,yüzölçümü ve çapı belirlenmemiştir.

Orman Bakanlığının kullanılmasına bedeli karşılığında izin verdiği taşınmazın niteliğinin orman olması gerektiği ve yörede kesinleşen orman kadastrosu bulunduğu gözetilerek öncelikle, davacı şirket tarafından orman bakanlığından izin alınarak kullanımında olan 396.140 m2 yüzölçümündeki taşınmazın orman olan ve olmayan bölümünün kesinleşen orman kadastrosu uygulanarak duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptandıktan sonra, Hazine tarafından kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle ecrimisil ve tahliyesi istenen taşınmazın, nerede yer aldığı,yüzölçümünün ve çapının belirlenmesi gerekmektedir.