muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6947, Karar No: 2012/7373, Tarih: 29.03.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/6947 E.  ,  2012/7373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın olay günü mağdurun elindeki çantayı alıp kaçtığı esnada mağdurun ve oradakilerin ardından koşması ve yakında beklemekte olan polislerin sanığı kovalayıp yakaladıklarının ve çantanın eksiksiz mağdura teslim edildiğinin anlaşılması karşısında eylemin teşebbüs aşamasında kalmasına rağmen tamamlanmış suç nedeniyle hüküm kurulması,

2- Olay sonrasında sanığın üzerinden elde edilen emanette kayıtlı kelebek diye tabir edilen bıçağın, suçta kullanılmamasına ve sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılıktan bir dava bulunmamasına rağmen yasal olmayan bir gerekçeyle zor alımına karar verilmesi,

3- Suç tarihinde sabıkasız olan 15-18 yaş aralığında olan sanık hakkında belirlenen cezanın üç yıldan az hapis cezası olması karşısında; suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5395 sayılı ÇKK'nın 23. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... 'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 29.03.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14767, Karar No: 2012/19858, Tarih: 13.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/14767 E.  ,  2012/19858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarında düzenlenen sözleşme uyarınca konut kredisi kullandığını, 27.12.2011 tarihinde vadenin 240 aydan 120 aya indirilmesi için talepte bulunduğunu, davalı tarafından kabul edildiğini ancak haksız olarak 2.261.00 TL erken ödeme ücreti alındığını ileri sürerek, haksız alınan bedelin faizi ile ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşmeye uygun işlem yapıldığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kullanmış olduğu kredinin vadesinin kısaltılmasını ve yeniden yapılandırılmasını talep etmiş, davalı banka kendi insiyatifi ile yapılandırmayı kabul ettiğine göre henüz sona erdirilmeyen sözleşmenin yeniden yapılandırılması ile ilgili olarak net biçimde kalan süre için ödenecek taksit tutarını bildirerek yapmak zorundadır. Borç yapılandırmasını kabul eden bankanın erken ödeme komisyonu adı altında yeniden ücret talep etmesi tüketici açısından haksız şart niteliğindedir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeler ile davanın reddi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 13.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14525, Karar No: 2017/5776, Tarih: 08.02.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/14525 E.  ,  2017/5776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : a-TCK'nın 204/1, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

b-Nitelikli dolandırıcılık suçundan; beraat

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyet hükmü sanık tarafından, nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmü katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Keşidecisi katılan olan çekin, daha önce boş olarak çalınmasından sonra bir şekilde sanığın eline geçtiği, sanığın da bu çeki piyasaya sürdüğü, mağdur ... tarafından çekin bankaya ibrazında, çekle ilgili ödemeden men talimatı bulunması nedeniyle mağdura ödeme yapılamadığı, böylece sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda,

1-Katılan vekilinin nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Katılanın çekin keşidecisi olduğu, nitelikli dolandırıcılık suçundan zarar görenin sanığın çeki verdiği kişi olduğu, buna göre katılanın, nitelikli dolandırıcılık suçundan zarar görmediği dikkate alınarak davaya katılamayacağı gözetilmeden verilen katılma kararı hukuken geçersiz ve yok hükmünde olup temyiz hakkı vermeyeceğinden katılan vekilinin anılan suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

2-Sanığın, resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

2-Sanığın, resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından; sanığın alınan savunmasının yetersiz olduğu dikkate alınarak yeniden ifadesinin alınması, çeki kimden aldığı, çekte yer alan birinci ciranta .... isimli kişi ve kendisinden sonra yer alan üçüncü ciranta .... isimli kişi ile çekin hamili olan dördüncü ciranta ... isimli kişi ile olan irtibatının sorulması, kendisinin bir factoring şirketinde çalıştığı dönemde, bu şirketin faaliyetleri ile ilgili çekleri imzaladığını belirttiği dikkate alınarak, ilgili şirketin nerede faaliyet gösterdiğinin sorularak, söz konusu çekin bu şirketle ilgili olup olmadığının araştırılması, çekte yer alan cirantaların açık kimlik bilgileri ve adreslerinin araştırılması, bulunması halinde .... isimli kişinin ifadesinin alınarak, çekle ilgisi olup olmadığı, keşideci ve sanığı tanıyıp tanımadığının sorulması, çekle irtibatına dair elinde belge olduğunu beyan etmesi halinde bu belgelerin dosyaya konulması, sanıktan sonra cirosu bulunan .... isimli kişinin araştırılması, bulunması halinde ifadesinin alınarak, çeki kimden ve neye karşılık olarak aldığını, sanıkla olan irtibatının ne şekilde olduğunu, bu kişiyle olan ticari ilişkisinin hangi belgelere dayandığı, bu çeki hamil olan ... isimli kişiye ne zaman ve hangi belgelere dayalı olarak verdiğinin sorulması, mağdurun yeniden ve ayrıntılı olarak ifadesinin alınarak çeki, kimden ve hangi tarihte aldığı, sanık ve çeki aldığını belirttiği .... isimli kişiyle ilgili ticari ilişkisinin hangi belgelere dayandığının sorulması, ilgili belgelerin dosyaya konulması, çekte cirosu bulunan bütün kişilere ait yazı ve imza örneklerinin usulüne uygun olarak alınarak, mukayeseye elverişli belge asıllarıyla birlikte kriminale gönderilerek, söz konusu çekteki yazılar ile imzanın kime ait olduğunun kesin olarak belirlenmesi, sanığa atılı resmi belgede sahtecilik suçuna konu teşkil eden çekin aslının dosyaya getirtilerek, yapılan sahtecilikte aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayininin hakime ait olduğu da dikkate alınarak, söz konusu çekin mahkeme heyeti tarafından incelenip özelliklerinin zapta geçirilmesi, bu şekilde, sahtecilikte aldatma kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespiti, buna göre sanığın ne şekilde sahtecilik yaptığı veya sahte belgeyi bilerek kullandığının karar yerinde tartışılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 08/02/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif Üye) (Muhalif Üye)

Karşı Oylar:

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 08/02/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif Üye) (Muhalif Üye)

Karşı Oylar:

Katılan .....'ün hukuka aykırı olarak elinden çıkan ve sahte olarak düzenlenip dolandırıcılık suçunda kullanılan çekinin, bankaya ibraz edildiği sırada sahteciliğin anlaşılıp soruşturma başlatılması nedeniyle yapılan yargılama dosyasının temyiz incelmesinde, çek hesabı sahibi katılanın dolandırıcılık suçundan zarar görmediği gerekçesi ile dolandırıcılık suçundan katılma talebinin sayın çoğunluk tarafından reddine karar verilmiş isede;

Suça konu çek katılanın gerçek çeki olup, hukuka aykırı olarak elinden çıkmış ve sahte olarak düzenlenip tahsil için bankaya ibraz edilmiştir. Sahte çek bedeli olan meblağ, katılanın bankadaki çek hesabından tahsil edilmeye teşebbüs edilmiştir. Bankanın sahteciliği anlamaması veya ödeme yasağı konulmaması halinde çek bedelinin katılanın hesabından tahsili mümkün olacaktı.

Sonuç olarak sahte çekin katılanın bankadaki hesabından ödenmesi için çek bankaya ibraz edilerek katılanı doğrudan zarara sokmaya kalkışılmıştır. Olayın katılanı zarara sokmaya teşebbüs aşamasında, banka görevlileri tarafından suçun ortaya çıkması ile katılanın zararı önlenmesi nedeniyle çek hesabı sahibi .....'ün katılma hakkı olduğu görüşünde olduğumuzdan,

Çek hesabı sahibi .....'ün katılma hakkının olmadığına dair sayın çoğunluğun temyiz incelemesinin (1 ). nolu maddesinde belirtilen görüşüne katılmıyoruz.

(Muhalif Üye) (Muhalif Üye)
Yargıtay — Esas No: 2015/1034, Karar No: 2015/16221, Tarih: 22.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1034 E.  ,  2015/16221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/202143

Mahkemesi : Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 25/03/2014

Numarası : 2013/251 - 2014/63

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılan N.. Ç.. vekili ve diğer katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ceza miktarına ve hükmedilen cezanın adli para cezasına çevrilmesi gerektiğine, katılan N.. Ç.. müdafiinin ceza miktarına, diğer katılanlar vekilinin ise bilinçli taksir koşullarının oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

08.05.2013 günü saat 11:20 sıralarında sanık sürücü Y.. Y..'un idaresindeki otomobil ile yerleşim yeri içinde, 7.5 metre genişliğinde, bölünmüş, düz, eğimli, kuru, asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, KC Çarşı önüne geldiğinde, aracını park etmek üzere manevralar yaparken gaza bastığı sırada yolun sağ tarafında bulunan yaya kaldırımını aşmak suretiyle aracı ile çarşı içindeki H.. S..isimli pastanenin içine girmesi ve burada oturan müşteriler Z.. K.., S.. Ç.. ve N.. Ç..'a çarpması ile Z.. K..'un vefat ettiği, S.. Ç.., N.. Ç..'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı ve sanığın tam kusurlu olduğu olayda, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde katılanlar N.. Ç.. ve S.. Ç.. hüküm tarihinden sonra 17.09.2014 tarihli dilekçe ile sanığın maddi ve manevi zararlarını karşılaması nedeniyle şikayetinden vazgeçtiklerini belirttiği, ancak dosya içerisinde söz konusu dilekçenin fiziki olarak bulunmadığı, UYAP'tan yapılan incelemede de sadece katılan S.. Ç.. müdafiinin şikayetten vazgeçme dilekçesinin göründüğü, mahkeme üst yazısında ise katılanlar N.. Ç.. ve S.. Ç... şikayetten vazgeçme dilekçesi sunduğunun belirtilmesi karşısında, bu hususun araştırılarak şikayetten vazgeçme söz konusu ise sanığın eyleminin TCK'nın 85/1. maddesi kapsamında kaldığı gözetilerek hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinin gerekmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Hükümden sonra, vekaletnamede şikayetten vazgeçme yetkisi bulunan katılan N.. Ç.. ve S..Ç.. vekillerinin, 17/09/2015 tarihli dilekçeyle şikayetten vazgeçtiklerini bildirmeleri karşısında CMK'nın 243. maddesi gereğince katılma kararı hükümsüz kaldığından, katılanlar lehine avukatlık ücretine hükmedilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26147, Karar No: 2014/28975, Tarih: 23.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/26147 E.  ,  2014/28975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sarayköy Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2014

NUMARASI : 2012/330-2014/158

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, A.. D.. Elektrik Üretim ve Ticaret A.Ş.'nin jeotermal enerjiye dayalı üretim santralinde alt işveren nezdinde çalıştığını, 31.08.2008 tarihinde işletim hakkının sona ermesi ve A.. D.. Elektrik Üretim ve Ticaret A.Ş.'nin özelleştirilmesi kapsamında 01.09.2008 tarihinde dava dışı Z.. D.. elektrik A.Ş.'ye otuz yıllığına devredildiğini, iş sözleşmesinin bu tarihte haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, özelleştirme kapsamında santralin 01.09.2008 tarihi itibariyle dava dışı Z.. D.. Elektirik A.Ş.'ye işletme hakkı devir sözleşmesi ile otuz yıllığına devredildiğini, davacının bu tarihten itibaren Z.. D.. Elektirik A.Ş.'de çalıştığını, işine son verilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, jeotermal santralin dava dışı Z.. D.. Elektirik A.Ş.'ye devredildiği ancak bu devrin sadece işyerini kapsadığı, taşeron firmalar bünyesinde çalışan işçilerin ve buna paralel olarak davalının devrini sağlamadığı, tam manasıyla işyeri ve işçilerin devri olmadığından davalının Z.. D.. Elektirik A.Ş. önceki çalışmalarını isteyebileceği, bu kapsamda davalının alt işverenlerle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki iş sözleşmeleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Somut olayda davacının, davalı A.. D.. Elektrik Üretim ve Ticaret A.Ş.'nin hizmet alımı yaptığı alt işverenler nezdinde 31.08.2008 tarihine kadar aynı işyerinde çalıştığı anlaşılmaktadır. 01.09.2008 tarihinde ise işletme hakkı devir sözleşmesi ile jeotermal santralin 30 yıllığına devredildiği dava dışı Z.. D.. Elektrik A.Ş.'de çalışmaya ara vermeden devam ettiği hizmet cetveline göre sabittir. Dosya içeriğine göre iş sözleşmesinin feshedildiğine ilişkin herhangi bir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Davalı şirketten çıkışı bildirilen ve ertesi gün dava dışı Z.. D..Elektrik A.Ş.'nin alt işvereni tarafından aynı işyeri için işe girişi bildirilen davacının iş sözleşmesinin davalı işverence feshedilmediği, olayda işyeri devrinin bulunduğu anlaşıldığından feshe bağlı hakları istemesi mümün değildir. Hal böyle iken kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarının reddi yerine kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/48650, Karar No: 2012/8708, Tarih: 15.03.2012

**9. Hukuk Dairesi         2009/48650 E.  ,  2012/8708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi (Müstemir Yetkili)

DAVA :Davacı, eksik ödenen izin alacağı, cezai şart, ihbar tazminatı, iş arama izni alacağı, başarı primi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş, davacı avukatı duruşma talep etmiş ise de; HUMK.nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 11.06.2001 yılından itibaren ... Çimento San. Ve Tic. A.Ş'de genel müdür olarak görev yaptığını, işveren değişikliği nedeniyle 08.04.2003 tarihinde İskenderun Fabrika Müdürlüğü görevine getirildiğini, bu görevde çalışmakta iken 27.07.2005 tarihli kararla yasal hakları ödenmek koşulu ile hizmet akdinin 31.07.2005 tarihinde davalı tarafça feshedildiğini, yıllık izin ücreti alacağı ile ihbar tazminatı alacağının noksan ödendiğini, cezai şart, başarı primi ve iş arama izni ücretinin ise hiç ödenmediğini belirterek, bu alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, feshin emeklilik nedeniyle olduğunu, davacının işvereni ibra ettiğini, davacının bütün izinleri kullandığı, üstelik kendi iznini kendi belirlediğini, herhangi bir alacağının bulunmadığını, davalı işverenin düzenli bir ikramiye ödemesi yapmadığını, şirket uygulamasında bu ödemenin mevcut olmadığını, başarı priminin de ödenmesi için görevde bulunma şartının bulunduğu bu nedenle ödenemeyeceğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı avukatının tüm, davacı avukatının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş sözleşmesinde kararlaştırılan cezai şarttan yapılan indirim hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Bilindiği üzere 4857 Sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinin son fıkrasında “İşletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları ile işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleri”nin iş güvencesi kapsamında yer almayacakları belirtilmiştir. Uygulamada iş güvencesinden yararlanamayacak işçiler işverenlerle yaptıkları sözleşmelerde, kendilerine bir anlamda sözleşmesel iş güvencesi tanımak amacıyla cezai şart adı altında sözleşmenin haksız feshinden korunmaya yönelik kayıtlar konulmasını sağlamaktadır.

Yine aynı Kanun’un 21. maddesinde, kesinleşen işe iade kararı üzerine işçinin başvurusuna rağmen bir ay içinde işe başlatılmaması durumunda, işçiye en az dört aylık ve en çok sekiz aylık ücreti tutarında tazminat ödeneceği öngörülmüştür.

Somut olayda, 11.06.2001 yürürlük tarihli iş sözleşmesinin cezai şart başlıklı 11. maddesinde “Taraflardan her biri üç aylık ücret tutarını cezai şart olarak peşinen ödeyerek sözleşmeyi her zaman feshedebilir” hükmü yer almaktadır. Aynı iş sözleşmesinde davacının şirkette genel müdür olarak görev yapacağı kararlaştırılmıştır. Davacının genel müdür olarak görev yapacağı göz önüne alındığında davacının 4857 Sayılı Kanun’un 18 vd. maddelerinde düzenlenen iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağı tartışmasızdır. Bu nedenle taraflar arasında imzalanan sözleşmede yer alan kaydın sözleşmesel iş güvencesi sağlamaya yönelik olduğu kabul edilmelidir. Aynı kanunun 21. maddesinde belirtilen işe başlatmama halinde en az dört en çok sekiz aylık ücret tazminatı da değerlendirildiğinde sözleşmede yer alan üç aylık ücretin ödeneceği yönündeki kaydın makul miktarda kabul edilmesi bu nedenle tespit edilen üç aylık ücret tutarından BK m.161/son uyarınca indirim yapılmaması gerekirken indirim yapılması hatalıdır.

3-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin hak kazandığı yıllık izin süresi noktasında toplanmaktadır.

Personel yönetmeliğinin 20. maddesinde müdür ve daha üst pozisyondaki personele yılda 30 gün izin verileceği, aynı şirketler topluluğundaki çalışmaların izin kıdeminden sayılacağı belirtilmiştir.

Davacı aynı şirket topluluğuna ait Kayseri ...’da 11.06.2001 tarihine kadar çalışmış ve oradan ayrılarak davalı şirkete gelmiştir. Buna göre eski kıdemi izin süresinde dikkate alınarak 11.06.2001 tarihi itibariyle 30 günlük izin süresi hakkını elde ettiğinin ve fesih tarihinde kıdemine göre 150 gün izin hakkının bulunduğunun kabul edilmesi gerekir. Eski kıdemi dikkate alınmadan hesaplanan izin süresine göre izin ücreti alacağının reddedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

4- Kabule göre; cezai şarttan yapılan indirimin davalı yararına hükmedilecek vekalet ücreti ve yargılama giderinin hesabında dikkate alınmaması gerekirken alınması da hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi