muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5683, Karar No: 2013/9669, Tarih: 16.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/5683 E.  ,  2013/9669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 24.12.2012 gün ve 2012/19525 Esas - 2012/28084 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

... İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ... Genel Müdürlüğünden ve imar planını yapan belediyelerden sorulmasından sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1690, Karar No: 2012/2566, Tarih: 22.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/1690 E.  ,  2012/2566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

İHTİYATİ HACZE

İTİRAZ EDEN(BORÇLU) : ...

VEKİLİ : Av. ...

İHTİYATİ HACİZ

İSTEYEN (ALACAKLI): ...

VEKİLİ : Av. ...

Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.05.2011 tarih ve 2011/67-2011/67 D. İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen alacaklı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi F...........er tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz kararına itiraz eden vekili, müvekkili hakkında verilen ihtiyati haciz kararının Karşıyaka 4.İcra Müdürlüğünün 2011/3501 E. ve Tekirdağ İcra Müdürlüğünün 2011/382 talimat sayılı dosyaları ile infaza konulduğunu, itiraz konusu çekin keşide yerinin, borçlusunun ve muhatabının Tekirdağ'da bulunduğunu, mahkemenin yetkili olmadığını ileri sürerek ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Alacaklı vekili, icra dosyasındaki ödeme emrinin borçluya 31/05/2011 tarihinde tebliğ edildiğini, 7 günlük yasal süre geçtikten sonra 08/06/2011 tarihinde ihtiyati haciz kararına itirazda bulunulduğunu, ihtiyati haciz kararının hukuka uygun olduğunu savunarak talebin reddini istemiştir.

Mahkemece, İİK nın 265. maddesinde belirtilen haciz tutanağının muteriz borçlunun huzurunda 03/06/2011 tarihinde düzenlendiği, bu tarihten itibaren 7 günlük süre içerisinde 08/06/2011 tarihinde itiraz dilekçesinin sunulduğu, ihtiyati haciz kararına konu çekte muterizin keşideci, ihtiyati haciz isteyenin alacaklı, Tekirdağ Denizbank şubesinin muhatap banka olduğu, muterizin ikametgahı ve muhatap bankanın bulunduğu Tekirdağ'da çekin ödenmesi gerektiği, çekten doğan borçların aranacak borçlardan olduğu, borçlunun ikametgahında ödenmesi gerektiği, ihtiyati haciz isteyenin adresinin İstanbul olduğu, HUMK'un genel yetki yollarına göre mahkemenin talebe bakmaya yetkisinin bulunmadığı gerekçesiyle, borçlu vekilinin ihtiyati hacze itirazının kabulüne, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz isteyen alacaklı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati haciz isteyen alacaklı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ihtiyati haciz isteyen alacaklı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

21,15 H

17,15 PH

04,00 BK-06.03.2012-Y.K
Yargıtay — Esas No: 2022/5511, Karar No: 2022/6598, Tarih: 26.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5511 E.  ,  2022/6598 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 4. İş Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçesine belge ve bilgi eklemediği dikkate alındığında; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

26.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22380, Karar No: 2014/41200, Tarih: 10.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/22380 E.  ,  2014/41200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/98314

MAHKEMESİ : Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2012/27 (E) ve 2012/976 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Mağdur M.. E.. hakkında Eskişehir Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 01/11/2010 tarihli raporda "Yüzde sabit iz yönünden şahsın olay tarihinden 6 ay sonra şubemize müracaatında tarafımızca yapılacak muayenesi sonucu değerlendirme yapılacağı" belirtilmesine rağmen mağdur M.. E.. hakkında yüzde sabit iz yönünden rapor alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Kabule göre de; sanıkların ellerine geçirdikleri ve silahtan sayılan bardak, sürahi vb. cam eşyaları fırlatmak suretiyle mağduru yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralamaları nedeniyle TCK’nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-c maddeleri uyarınca bulunan 3 yıl hapis cezasının TCK'nin 87/1-son maddesi hükmü gereğince 5 yıl hapis cezasının altında kalması halinde 5 yıla çıkartılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakların saklı tutulmasına, 10/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4356, Karar No: 2025/11061, Tarih: 17.06.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/4356 E.  ,  2025/11061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI: 2021/817 E., 2022/292 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii 02.04.2022, katılan vekili 07.04.2022 tarihli temyiz dilekçelerinde belirttikleri sebeplerle hükmün bozulması isteminde bulunmuşlardır.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etme veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürlüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında somut olayda; sanığın, 17.04.2017 tarihli suça konu paylaşımındaki sözlerinin muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, siyasi eleştiri niteliğinde olduğu, ayrıca bu paylaşımdaki sözlerin tek başına değerlendirilmesi neticesinde duraksanmayacak şekilde Cumhurbaşkanına yönelik olduğu da belirlenemediğinden matufiyet şartının gerçekleşmediği, dolayısıyla Cumhurbaşkanına hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/330, Karar No: 2025/1144, Tarih: 29.01.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/330 E.  ,  2025/1144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/1044 E., 2022/1071 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-60584

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/252102

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

31.05.2021 tarih ve 2021.E.104239 sayılı başvuru dosyası,

Islah dilekçesi, harç makbuzu ve ıslah dilekçesinin karşı tarafa tebliğ evrakının dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla, sözü geçen eksiklikler usul ekonomisi de gözetilerek gereken dikkat ve özen gösterilmek suretiyle giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

29.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5613, Karar No: 2019/3060, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5613 E.  ,  2019/3060 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3392, Karar No: 2012/11167, Tarih: 03.10.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3392 E.  ,  2012/11167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... köyü 110 ada 1 parsel sayılı 426 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla niteliği ile köy tüzel kişiliği adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasas ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın eski tarihli resmi belgelerde orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davalı köy yararına zilyedlik koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Şöyle ki; 07.06.2011 tarihli keşifte dinlenen yerel bilirkişiler, taşınmazın köy ya da Hazine ile ilgisinin olmadığını, komşu 110 ada 2 parselin malikleri olan Okumuş Ailesi tarafından çayırlık olarak kullanıldığını bildirmişlerdir. Ayrıca, hükme esas alınan rapor ekinde bulunan 1971 tarihli memleket haritasında çekişmeli taşınmaz kısmen yeşil renkli alanda yeraldığı ve ziraat uzmanı tarafından üzerinde 10 - 15 yaşlarında kendiliğinden yetişmiş karayemiş ve kestane ağaçları olduğunun bildirildiği halde, orman bilirkişi tarafından bu yeşil rengin hangi bitkiyi ifade ettiği konusunda açıklama yapılmadan taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ifade edilmiştir. Bu durumda; gerek orman, gerekse zilyedlik yönünden yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

O halde; mahkemece, ziraat fakültelerinin toprak bölümünden mezun olan bir ziraat mühendisi, bir harita - kadastro (Jeodezi ve Fotogrametri) mühendisi ile bir yüksek orman mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte ,dava konusu taşınmaz ve etrafını gösterir arazi kadastro paftasının orijinal fotokopi örneği ile en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ve orjinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, bu belgeler dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar steoroskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü belirlenmeli, eylemli durumu keşif sırasında zapta geçirilerek fotoğrafları da dosyaya konulmalı, 6831 sayılı Yasanın 1. maddesine göre taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı belirlenmeli, orman olmadığı anlaşıldığı

takdirde, yerel bilirkişilerden ve taraf tanıklarından öncesinin ne olduğu, kim tarafından ne zamandan beri zilyed edildiği, ekonomik amacına uygun kullanılıp kullanılmadığı, maddi olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak sorulup saptanmalı,bu konuda tespit bilirkişilerinin de bilgisine başvurulmalı, ziraat uzmanından bu konularda bilimsel verilere dayalı, doyurucu rapor alınmalı,komşu parsel kayıtlarından da yararlanılarak taşınmazların zilyedlikle kazanılacak yerlerden olup olmadığı konusunda toplanacak deliller çerçevesinde karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 03.10.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.