muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1578, Karar No: 2011/5796, Tarih: 14.11.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/1578 E.  ,  2011/5796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve ... aralarındaki tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.07.2009 gün ve 156/371 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, mevkii ve sınırları dava dilekçesinde yazılı olan ve ekteki ölçekli krokide A harfi ile özgülenen yerin 30-40 yılı aşkın süreden beri vekil edeninin zilyetliği altında olduğunu ileri sürerek bu yerin müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu yerin Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Ayrıca, bu yerin Hazine adına tesciline hükmedilmesini talep etmiştir. Davalı ... vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın 40-50 yıldan beri tarım arazisi olduğu, davacının miras bırakanı Kadir’in ölümünden sonra mirasçıları arasında yapılan harici ve rızai taksim sonucunda davacıya kaldığı anlaşılmakla Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri ile TMK.nun 713. maddesindeki koşullar davacı yararına geçekleştiğinden bahisle davanın kabulüne, fenni bilirkişi tarafından düzenlenen 3.2.2009 tarihli krokide kırmızı renkle taralı 5816,28 m2’lik yerin davacı adına tapuya tesciline, 3303 sayılı Havza-i Fahmiye Kanunun hükümleri uyarınca arzın altındaki madenlerin Devlete ait olması nedeniyle tapunun beyanlar hanesine işlenmesine karar verilmiştir. Hüküm süresi içerisinde Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; dava konusu taşınmazın Belediye imar planı dışında kaldığı, kadastro çalışmalarında dere (eski Fırat nehri yatağı olarak) tescil harici bırakıldığı gerek jeolog bilirkişinin gerekse fen bilirkişisinin kroki ve raporundan anlaşılmaktadır. Mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi; dava konusu taşınmazın önceden davacının babası Kadir tarafından kullanılırken tahmini 20 yıl kadar önce Kadir’in ölümünden sonra davacı tarafından kullanılmaya başlandığını, bu yerde dereyi hiç görmediğini, öncesinde burada söğüt ve yılgın ağaçlarının bulunduğunu ve herhangi bir zirai faaliyet yapılmadığını, miras bırakanı Kadir tarafından temizlendiğini, çocukları arasında yapılan taksimde davacıya düştüğünü açıklamıştır. Davacı tanığı ... ise, bu yerin davacının babasının kullandığını, ölümü ile paylaşım sonucunda davacıya düştüğünü açıklamıştır. İkinci keşifte dinlenen mahalli bilirkişi özetle; dava konusu taşınmazın etrafındaki taşınmazlarda bu yer gibi önceden söğüt ve yılgın ağaçları ile kaplı iken 40-50 yıl önce babası Kadir tarafından temizlenerek tarım arazisi haline getirildiği, ölümünden sonra yapılan taksimde davacıya kaldığı, davacının da 16-17 yıldan beri tek başına bu yeri kullanmakta olduğunu açıklamıştır. Jeoloji mühendisinin 9.2.2009 tarihli raporunda; taşınmazın kuzey yönünde 900-1300 metre uzakta Fırat nehrinin bulunduğunu nehirle taşınmaz arasına DSİ tarafından set çekildiği dolayısıyla taşkın sahası dışında kaldığı, Fırat nehrinin kenarına set çekilmesi sonucunda dere yatağı özelliğinin kaybolduğu belirlenmiştir. Ziraat mühendisinin 9.2.2009 tarihli raporunda ise; taşınmazın eski Fırat nehri yatağında olduğu, kot itibariyle Fırat nehrinden çok az yukarıda bulunduğu ve taşınmaz üzerindeki derin kuyudan çıkarılan su ile tüm mevsim sulanabilir hale getirildiği anlaşılmaktadır. Açıklanan olgular tarafların ve mahkemenin kabulündedir. Uyuşmazlık; dava konusu taşınmazın 1976 yılında yapılan kadastro çalışmalarında paftasında dere (eski Fırat Nehri yatağı) olarak tescil harici bırakılması nedeniyle bu yerin aktif dere yatağı ya da eski Fırat nehri yatağı olup olmadığında veya etki alanında bulunup bulunmadığında toplanmaktadır. Bilindiği üzere ve kural olarak aktif dere yataklarının imar-ihya ve zilyetlikle kazanılması olanaklı değildir.

Öte yandan aktif dere ya da nehir yataklarının etki alanlarının da imar-ihya ve zilyetlikle kazanılması mümkün değildir. Somut olaya gelince; dava konusu yerin önceki jeolog bilirkişi raporunda eski Fırat nehri yatağı olduğu açıklandığına göre Fırat nehrinin hangi sebeple ve hangi tarihlerde yatak değiştirdiğinin DSİ Genel Müdürlüğünden araştırılması gerekir (Atatürk barajı veya diğer barajların yapılması nedeniyle nehir suyunun debisinin azalmasından mı, kaynaklandığının da soruşturulması zorunludur). Bundan ayrı, jeolog bilirkişi raporuna göre; bu yerde, DSİ tarafından Fırat nehri kenarına set çekildiği açıklandığına göre bununla ilgili proje ve uygulamanın bulunup bulunmadığı ve hangi tarihte seddenin yapıldığının, zilyetliğinin ve imar-ihyanın başlangıcı açısından soruşturulması zorunludur. Tüm bunlardan ayrı, bir taşınmazın kullanım süresi ve niteliği ile üzerinde imar ve ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihi en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarıdır. Bu hava fotoğraflarının dava tarihinden önceki 20-25 yıl öncesine ait iki ayrı zamana ait olması gerekir. Keşifte uygulaması yapılan hava fotoğraflarından 1953 tarihlinin dışındaki hava fotoğrafının hangi tarihe ait olduğu belli değildir. Noksan soruşturma ile yetinilerek hüküm kurulmuş olması doğru olmamıştır.

Hal böyle olunca, öncelikle DSİ Genel Müdürlüğü veya Bölge Müdürlüğünden dava konusu taşınmazın bulunduğu yerden önceki barajlara hangi tarihte su tutulmaya başlandığının sorulması, ayrıca, aynı yerden bu taşınmazın bulunduğu yerdeki Fırat nehri kenarına seddenin bir plan ve projeye uygun olarak hangi tarihte yapıldığının belirlenmesi, bundan sonra, yetkili merciden dava tarihinden önceki 20-25 yıl öncesine ilişkin ve iki ayrı zamana isabet eden hava fotoğraflarının getirtilip mahallinde uygulanması, böylece kadastro çalışmalarının yapıldığı yılda dere yatağı ya da eski Fırat nehri yatağı olarak paftasında gösterilen yerde imar-ihya işleminin tamamlanmasından sonra zilyetliğin hangi tarihten itibaren başladığının net bir şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Tüm bu araştırma ve uygulamanın tapu fen memuru yetki ve yeteneğine sahip uzman bilirkişiye düzenlettirilecek ölçekli kroki ve rapora yansıttırılması, işin uzmanı ziraat mühendisinden yukarıdaki açıklamalara uygun olarak kapsamlı ve bilimsel içerikli rapor alınması, jeolog bilirkişiden aynı mealde rapor aldırılması, hava fotoğrafı uygulamasının jeodezi ve fotoğrametri mühendisleri vasıtasıyla yaptırılması ve hasıl olacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekmektedir.

Tüm bunlardan ayrı, karar metnin hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde değinilen 3303 sayılı Hazfa-i Fahmiye Kanunu hükümlerinin Zonguldak ve çevresi il ve ilçelerde uygulanması gereken özel ve bölgesel bir yasa olmasına rağmen Urfa ili Birecik ilçesinde böyle bir uygulama yapılmasının sebebi ve mantığı anlaşılamamıştır.

Tüm bunlardan ayrı, karar metnin hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde değinilen 3303 sayılı Hazfa-i Fahmiye Kanunu hükümlerinin Zonguldak ve çevresi il ve ilçelerde uygulanması gereken özel ve bölgesel bir yasa olmasına rağmen Urfa ili Birecik ilçesinde böyle bir uygulama yapılmasının sebebi ve mantığı anlaşılamamıştır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan bu nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6209, Karar No: 2020/4246, Tarih: 24.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/6209 E.  ,  2020/4246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KOCAELİ 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 24/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13579, Karar No: 2014/21395, Tarih: 24.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/13579 E.  ,  2014/21395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 23. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/02/2014

NUMARASI : 2013/577-2014/47

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş akdinin, nakliye hizmetlerinin alt işverene verilmesi gerekçe gösterilerek feshedildiğini, oysa ki davacının iş akdinin gerçekte sendikal nedenlerle feshedildiğini iddia ederek, davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili; davacının iş akdinin alınan işletmesel karar doğrultusunda feshedildiğini, feshin geçerli nedene dayandığını, davacının sendikal fesih iddiasının gerçeği yansıtmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davacının iş akdinin sendikal nedenlerle feshedildiğinin kanıtlanamadığı ancak davalı tarafça alınan işletmesel kararın objektif ve tutarlı olarak uygulanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde taraflarca temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşverence yapılan feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Sendikal tazminat 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31 inci maddesinde düzenlenmiş, işçilerin işe alınmalarının, belli bir sendikaya girmeleri veya girmemeleri veya belli bir sendikadaki üyeliği korumaları veya üyelikten istifa etmeleri şartına bağlı tutulamayacağı ilk fıkrada hükme bağlanmıştır. Sözü edilen maddenin üçüncü fıkrasında ise, işverenin, sendika üyesi olan işçilerle sendika üyesi olmayan işçiler veya ayrı sendikalara üye olan işçiler arasında, işin sevk ve dağıtımında, işçinin mesleki ilerlemesinde, işçinin ücret, ikramiye ve primlerinde, sosyal yardım ve disiplin hükümlerinde ve diğer hususlara ilişkin hükümlerin uygulanması veya çalıştırmaya son verilmesi bakımından herhangi bir ayırım yapamayacağı kuralı getirilmiştir. Konuya dair bir başka güvence bahsi geçen maddenin beşinci fıkrasında öngörülmüş, işçilerin sendikaya üye olmaları veya olmamaları sebebiyle iş sözleşmelerinin feshedilemeyeceği, yine yasaya uygun sendikal faaliyetler sebebiyle işten çıkarılamayacakları ya da farklı uygulamaya tabi tutulamayacakları hükme bağlanmıştır.

İşverenin 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkralarına aykırı davranması halinde, işçinin bir yıldan az olmamak üzere sendikal tazminata hak kazanacağı hususu da Yasada ifadesini bulmuştur.

2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31 inci maddesinde 4773 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sonrasında, işçinin iş sözleşmesinin sendika üyeliği ya da sendikal faaliyetleri sebebiyle feshedilmesi halinde, doğrudan sendikal tazminat talep hakkının olmadığı açıklanmış, 4857 sayılı İş Kanununun iş güvencesine dair hükümlerinin uygulanacağı kuralı getirilmiştir. Fesih dışında kalan sendikal nedene dayanan ayrımcılık hallerinde ise, işçinin doğrudan sendikal tazminat davası açma hakkı bulunmaktadır.

4773 sayılı Yasa ile sözü edilen maddeye eklenen yedinci fıkrada ise, iş güvencesi hükümlerinin uygulaması dışında kalan hallerde ve feshe bağlı tazminat istekleriyle sınırlı olmak üzere ispat yükünün işverene ait olduğu öngörülmüştür. Bu durumda sendikal nedenle fesih iddiasıyla açılan feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iade davasında ispat yükü, önceden olduğu gibi işçi üzerindedir. Ancak, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayan bir işçinin açmış olduğu sendikal tazminat isteklerini içeren bir davada, aksinin ispatı işverene aittir.

Dairemizce, sendikal tazminat davalarında ispat yükünün işçide olduğu hallerde, işyerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, işyerinde çalışmakta olan işçilerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde yetki prosedürünün işletilip işletilmediği, işyerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususlarla, işverence ekonomik veya teknolojik nedenlere dayalı bir fesih yoluna gidilmesi durumunda teknik yönden bu durumun araştırılması gibi ölçütler belirlenmiştir.

Somut olayda; mahkemece davacının, iş akdinin sendikal nedenle feshedildiği iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle sendikal tazminat talebinin reddine karar verilmiş ise de, bu kararın yukarıdaki Dairemiz ilkeleri doğrultusunda yeterli araştırma yapılmaksızın, eksik incelemeye dayalı olarak verildiği görülmüştür. Her ne kadar işverenin savunması dikkate alınarak yapılan işletmesel karara ilişkin Mahkemenin kabulü dosya kapsamına uygun ise de, ispat yükü altında olan işçinin sendikal tazminat talebinin, davalı iş yerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, üyelikten çekilen işçilerin iş yerinde çalışmaya devam edip etmedikleri, davacının iş akdinin feshedildiği dönemde sendika üyesi olupta iş akdi feshedilen başkaca işçilerin olup olmadığı, iş yerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı, alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususlar yeterince araştırılıp irdelenmeksizin karara bağlandığı anlaşılmıştır. Belirtilen sebeplerle Mahkemece eksik araştırma ve incelmeye dayalı olarak sendikal tazminat talebinin reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24/06/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1156, Karar No: 2020/1247, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/1156 E.  ,  2020/1247 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1536, Karar No: 2020/3018, Tarih: 16.06.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/1536 E.  ,  2020/3018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; sağlık hizmeti satın alma sözleşmesi imzalandığı davalının Mayıs 2015 dönemine ait fatura nedeniyle mutabakat faiz kesintisi adı altında 68.216,07 TL kesinti yaptığını, kesintinin haksız ve dayanaksız olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 68.216,07 TL’nin kesinti tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; mutabakat faiz kesintisinin yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davacı tarafından düzenlenen faturanın incelemesini, mevzuatta öngörülen üç aylık süre içerisinde tamamlayamayan davalının kusurlu olduğu, bu nedenle davalının faiz uygulamasının yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 68.216,07 TL’nin kesinti tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İlk derece mahkemesince; davacı tarafından düzenlenen faturanın incelemesini, mevzuatta öngörülen üç aylık süre içerisinde tamamlayamayan davalının kusurlu olduğu, bu nedenle davalının faiz uygulamasının yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 68.216,07 TL’nin kesinti tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 97 nci maddesinin yedinci fıkrasında, fatura teslim tarihinden itibaren üç aylık süre içinde avans hesabının kapatılacağının hüküm altına alındığı, somut olayda ise belirtilen sürenin üzerinde mutabakatın sonuçlandırıldığı, faiz kesintisi uygulanmasının yasal dayanağının olmadığı, yersiz ödeme kapsamında da değerlendirilemeyeceği, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı, davalının bu yönlere ilişen istinaf başvurusunun esastan reddinin gerektiği, ancak Türk Borçlar Kanunu’nun 117 nci maddesi gereğince muaccel bir borcun borçlusunun alacaklının ihtarı ile mütemerrit olacağı,davalının dava tarihinden önce temerrüde düşürüldüğünün davacı tarafından iddia ve ispat edilemediği, mahkemece tüm alacak miktarına dava tarihi yerine kesinti tarihinden itibaren faiz yürütülmesinin usul ve kanuna uygun bulunmadığı, bu nedenle davalının faiz başlangıcına yönelik istinaf talebinin yerinde olduğu, bu durumun yeniden yargılama yapılmasını gerektirmemesi nedeniyle ilk derece mahkemesine ait kararının hüküm bölümünün (1) numaralı bendinin kaldırılmasına ve faiz başlangıcı yönünden düzelterek yeniden esas hakkında hüküm kurulması gerektiğinden bahisle; davalının sair istinaf başvurusunun esastan reddine, davalının faiz başlangıcına yönelik istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının (1) numaralı bendinde yer alan "Davanın kabulü ile 68.216,07 TL'nin kesinti tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine" ibaresinin kaldırılmasına, davanın kabulü ile 68.216,07 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, hükmün diğer kısımlarının aynen muhafazasına karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Duruşma yapmadan verilecek kararlar” başlıklı 353 üncü maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinin (2) nolu alt bendi; “Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, (...) duruşma yapılmadan karar verilir”;

1- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Duruşma yapmadan verilecek kararlar” başlıklı 353 üncü maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinin (2) nolu alt bendi; “Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, (...) duruşma yapılmadan karar verilir”;

Aynı kanunun 359 uncu maddesinin (2) nolu fıkrası ise; “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan bu kanun hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesince kanunun olaya uygulanmasında hata edilmesi ve bu hatanın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde, ilk derece mahkemesince verilen karar kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekmektedir.

Somut olayda; bölge adliye mahkemesince, davalı tarafın istinaf başvurusunun kısmen kabul edilmesi nedeniyle, ilk derece mahkemesi kararı tamamen kaldırılarak, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekirken, bu husus göz ardı edilerek ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde; sadece ilk derece mahkemesince verilen kararın (1) nolu bendinin kaldırılması suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmesi, ilk derece mahkemesi kararın diğer kısımlarının ise aynen muhafaza edilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının HMK'nın 371 inci maddesi uyarınca davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, HMK'nın 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 16/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.