muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/7317, Karar No: 2006/9082, Tarih: 13.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7317 E.  ,  2006/9082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan inceleme ile alınan bilirkişi raporları hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler gibi giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, (daha önce incelemeden geçen Beydağ Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/57-101 Dairenin 2006/7311-7179 sayılı dosyalarına getirtilen üretim giderlerinin dökümünü gösteren) resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan tarla kirası düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

2-Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci

fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece 1.nolu bozma nedeni ile ilgili olarak bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp oluşacak sonuç doğrultusunda ve 2 numaralı bentte yazılı bozma nedeni de dikkate alınarak karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6152, Karar No: 2021/890, Tarih: 01.02.2021

**2. Hukuk Dairesi         2020/6152 E.  ,  2021/890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından tazminatların ve nafakaların miktarı yönünden; davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin kusur belirlemesine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2- Davacı kadının ve davalı erkeğin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince :

Boşanma yüzünden mevcut veya beklenen bir menfaati haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu taraf, kusurlu taraftan uygun miktarda tazminat isteyebilir. Tazminatın miktarı, Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durum incelemelerine göre belirlenir. Ayrıca boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK m.175) Yoksulluk nafakasına hükmedebilmek için boşanma yüzünden yoksulluğa düşme durumunun kesin olarak belirlenmesi gerekir. Mahkemece yapılan tarafların ekonomik ve sosyal durum incelemelerinde; davacı kadının SGK hizmet dökümünden dönem dönem çalışma kayıtlarının bulunduğu ve son işten ayrılış tarihinin 17.07.2020 tarihi olduğu anlaşılmıştır. Davalı erkeğin ise; en son ...'de çalıştığı anlaşılmaktadır. Buna göre; mahkemece, davacı kadının işten ayrılış nedeninin ve sonrasında kadının sürekli ve gelir getiren bir işte çalışıp çalışmadığının tespit edilerek, boşanma yüzünden yoksulluğa düşüp düşmediğinin kesin olarak belirlenmesi, davalı erkeğin ise en son çalışma durumu dikkate alınarak, gelirinin tespit edilmesi ve taraflar hakkında detaylı ekonomik ve sosyal durum incelemesi yapılarak maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası talepleri hakkında karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, bozma sebebine göre tarafların nafakalara ve tazminatlara yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 01.02.2021 (Pzt.)

1-HHS-HA-AB
Yargıtay — Esas No: 2016/13801, Karar No: 2018/4708, Tarih: 04.06.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/13801 E.  ,  2018/4708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/08/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 23/03/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davalı kurumun kendisini vekille temsil ettirdiği ve davalı lehine vekalet ücretine hükmedildiği halde, mahkemece karar başlığında davalı vekilinin gösterilmemiş olması mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde görülmekle bozma nedeni yapılmamıştır.

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin ... Kız Teknik ve Meslek Lisesinde öğrenciyken okulunun gönderdiği okulda staj yaptığını, ancak staj ücretinin ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının rehabilitasyon merkezinde staj yaptığını, bu nedenle husumetin davalı kuruma yöneltilemeyeceğini belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava açıldıktan sonra davalı tarafın davacıya staj ücretini ödemesi nedeniyle dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; davacı vekili tarafından dava açıldıktan sonra müvekkiline ödeme yapıldığının bildirildiği, davalı vekili tarafından ise davacıya yapılan ödemenin sehven yapıldığının bildirildiği anlaşılmaktadır. Davalı vekili, yargılama sırasında ve temyiz dilekçesinde davacıya sehven ödeme yapıldığını, davacının özel eğitim kurumunda staj yaptığını ileri sürdüğüne göre; mahkemece bu husus açıklığa kavuşturulduktan sonra, davalının husumet durumu da değerlendirilerek uyuşmazlığın çözümü gerektiği halde bu hususa riayet edilmeden karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 04/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16191, Karar No: 2015/25558, Tarih: 16.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/16191 E.  ,  2015/25558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılardan ...Müh. ve İnş. Ltd. Şti. ve ... Enerji Üretim A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...Müh. Ve İnş. Ltd. Şti.’nin ve ... Enerji Üretim A.Ş.’nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiği ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar, davacının taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunup bulunmadığı konusunda toplanmaktadır.

Somut olayda, mahkemece dosyaya sunulan ingilizce sözleşme tercüme ettirilerek dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirilip ... Enerji Üretim A.Ş.’nin ihale makamı mı yoksa asıl işveren mi olduğunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Ayrıca, ıslah dilekçesinin davalılara tebliğ edildiğine dair tebligat parçasına dosya içinde rastlanmamıştır. Islah dilekçesinin 6100 sayılı HMK’nın 177. maddesine göre davalılara tebliğ edilmeden karar verilmesinin davalıların savunma ve hukukî dinlenilme haklarının ihlali niteliğinde olduğunun gözetilmemesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılar ... Enerji Üretim A.Ş. ile ...Müh. Ve İnş. Ltd. Şti.’ne iadesine, 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2835, Karar No: 2014/3575, Tarih: 26.05.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/2835 E.  ,  2014/3575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 28.11.2013 gün ve 708-627 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık Eczane Protokolünden kaynaklandığından kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13. Hukuk Dairesi'ne aittir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3790, Karar No: 2013/4883, Tarih: 25.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/3790 E.  ,  2013/4883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :23.8.2011
Yargıtay — Esas No: 2017/1946, Karar No: 2019/2365, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1946 E.  ,  2019/2365 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7686, Karar No: 2021/4701, Tarih: 08.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7686 E.  ,  2021/4701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KAHRAMANMARAŞ 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 20/03/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 08/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4554, Karar No: 2011/9848, Tarih: 14.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/4554 E.  ,  2011/9848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 21/04/2003 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... ilçesi, ... mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunun iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Orman Yönetimi vekili de, 24/06/2003 tarihli dilekçesiyle taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, yönetiminin davasının reddine, davacının davasının kabulü ile 26/07/2007 tarihli krokide (A) ile işaretli (4234 m2) taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescimine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1967 yılında kesinleşmiş ve taşınmaz bu çalışmada taşlık, çalılık ve kayalık niteliğiyle tesbit harici bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davacı yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek ... biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 14/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5634, Karar No: 2015/7109, Tarih: 14.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/5634 E.  ,  2015/7109 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 14.04.2015 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı ... vekili Av... ile karşı taraftan davacı ... vekili Av... geldi. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin başvurusu üzerine işyerinde yapılan inceleme sonucunda 05.04.2010-02.10.2010 tarihleri arasında kısa zamanlı çalışma yapılacağı için kısa çalışma ödeneği verildiğini, kısa çalışma döneminde İş Kanunu ve Çalışma Süreleri Yönetmeliğinde düzenlenen haftalık olağan 45 saatlik çalışmanın, kısa çalışma döneminde %50 azaltılarak en fazla haftada 22,5 saat olmasını öngördüğünü, davalı firmaya uygulanan 6 aylık kısa çalışma döneminin 02.10.2010-30.03.2011 tarihlerini kapsayacak şekilde uzatıldığını, ancak işyerinde fiilen kısa çalışmanın yapılmadığı, işverenin kısa çalışma ödeneği verilme şartlarına aykırı davrandığını, işyerinde olağan tam zamanlı çalışma yapıldığını, bu nedenle işyerinde çalışan 58 işçiye kısa çalışma yapıldığı için çalışmadıkları haftalık 22,5 saat karşılığı ödenen, kısa çalışma ödeneğinin ödeme koşulları oluşmadığını, hatta işyerinde fazla mesai yapıldığının tespit edildiğini, yapılan ödemenin geri verilmesinin davalıdan talep edildiğini, davalının Kurum nezdinde yaptığı itirazın reddedildiğini, işverenin kusuru ile tam zamanlı çalışan işçilere 05.04.2010-02.10.2010 tarihleri arasında kısa zamanlı çalışma yapılacağı için verilen kısa çalışma ödeneğinin bugüne kadar geri ödenmediği için 197.799,09 TL olarak davalıdan tahsilini talep etmiştir

Davalı vekili, davacının iddialarının doğru olmadığını, altışar aylık 2 dönemde yapılan kısa çalışma kapsamında kalan işçilere tam süre ile çalışma yaptırılmadığını, firmalarına ait Kastamonu Taşköprü sigara kağıdı fabrikasının satışının sigara satışlarının düşüşüne paralel üretiminin düştüğünü, olağan dönemlerde 120-130 işçinin çalıştığı fabrikada son yıllarda çalışan sayısının 50 işçiye düştüğünü, ekonomik kriz nedeni ile kısa çalışma uygulamasında önceden öngörülemeyen talep dalgalanması nedeni ile çalışma düzeninin tek düze kurulamayacağını, aksi halde önceden bildirdiği kısa çalışma düzeni nedeni ile gelen siparişleri yerine getirememek veya reddetmek durumunda kalacağını, ancak kısa çalışma düzenlemesinin amacının ve ruhunun bu olmadığını, davalı şirketinde bu gerekçelerle kısa çalışma uygulandığı 12 aylık dönemde bazı aylarda artan siparişler nedeni ile üretimini arttırdığını, bu günlerde işçilerin çalışma günlerinde bir miktar artış olduğunu, fakat siparişlerin yetersiz olduğu dönemlerde azalan üretim neden ile çalışılan günlerin azaldığını, ekonomik sıkıntılardan kurtulma ve geçiş döneminde olabilecek çalışmada birkaç gün fazla birkaç gün eksiklik olmasının, davacı Kurumdan haksız ödenen alma olarak değerlendirilemeyeceğini, ayrıca Kısa Çalışma Yönetmeliği'nin 3. maddesinde haftalık çalışma kısıtlaması olmadığını, aylık 20 günlük sınırlama bulunduğunu, davalı şirkette de aylık çalışmanın bu süreyi aşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece istek hüküm altına alınmıştır.

Uyuşmazlık, davaya bakmaya iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dava konusu ihtilafın yasal dayanağı 4447 sayılı Yasa'nın Ek 1.maddesidir. Sözü edilen bu yasa maddesinde,”Genel ekonomik, sektörel veya bölgesel kriz ile zorlayıcı sebeplerle işyerindeki haftalık çalışma sürelerinin geçici olarak önemli ölçüde azaltılması veya işyerinde faaliyetin tamamen veya kısmen geçici olarak durdurulması hallerinde, işyerinde üç ayı aşmamak üzere kısa çalışma yapılabilir.

Bu Kanuna göre sigortalı sayılan kişileri hizmet akdine tabi olarak çalıştıran işveren, kısa çalışma talebini, derhal gerekçeleri ile birlikte Türkiye İş Kurumuna, varsa toplu iş sözleşmesi tarafı sendikaya bir yazı ile bildirir. Talebin uygunluğunun belirlenmesine ilişkin usul ve esaslar, ilgili kurum ve kuruluşların da görüşü alınarak Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.

Kısa çalışma halinde İşsizlik Sigortası Fonundan kısa çalışma ödeneği ödenir. İşçinin kısa çalışma ödeneğine hak kazanabilmesi için, hizmet akdinin feshi hariç işsizlik sigortası hak etme koşullarını yerine getirmesi gerekir.

Kısa çalışma halinde İşsizlik Sigortası Fonundan kısa çalışma ödeneği ödenir. İşçinin kısa çalışma ödeneğine hak kazanabilmesi için, hizmet akdinin feshi hariç işsizlik sigortası hak etme koşullarını yerine getirmesi gerekir.

Günlük kısa çalışma ödeneği; sigortalının son oniki aylık prime esas kazançları dikkate alınarak hesaplanan günlük ortalama brüt kazancının % 60’ıdır. Bu şekilde hesaplanan kısa çalışma ödeneği miktarı, 4857 sayılı Kanunun 39 uncu maddesine göre 16 yaşından büyük işçiler için uygulanan aylık asgari ücretin brüt tutarının % 150’sini geçemez. Kısa çalışma ödeneğinden yararlananlara ait sigorta primlerinin aktarılması ve sağlık hizmetlerinin sunulmasına ilişkin işlemler 5510 sayılı Kanunda belirtilen esaslar çerçevesinde yürütülür. Kısa çalışma ödeneği olarak yapılan ödemeler başlangıçta belirlenen işsizlik ödeneği süresinden düşülür.

Zorlayıcı sebeplerle kısa çalışma yapılması halinde, kısa çalışma ödeneği ödemeleri 4857 sayılı Kanunun 24 üncü maddesinin (III) numaralı bendinde ve aynı Kanunun 40 ıncı maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra başlar.

Bu maddede yer alan kısa çalışma ödeneğinin süresini altı aya kadar uzatmaya ve işsizlik ödeneğinden mahsup edilip edilmeyeceğini belirlemeye Bakanlar Kurulu yetkilidir.

İşverenin hatalı bilgi ve belge vermesi nedeniyle yapılan fazla ödemeler, yasal faizi ile birlikte işverenden tahsil edilir.”

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1 inci maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesidir.

Görüldüğü üzere 4447 sayılı Yasa'nın Ek 1.maddesinde “Kısa Çalışma ve Kısa Çalışma Ödeneği” kullandırılması ile ilgili çıkan ihtilafların iş mahkemesinde görüleceğine dair bir hüküm bulunmadığı gibi, somut olayda işçi ile işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanunu'ndan kaynaklanan bir uyuşmazlık da sözkonusu değildir. O halde davanın genel mahkemelerde görülüp çözüme kavuşturulması gerekir. Hal böyle olunca mehkemece dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esası hakkında karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına

, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 1.100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 14.04.2015 günü oybirliği ile karar verildi.