muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/46, Karar No: 2015/746, Tarih: 22.04.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/46 E.  ,  2015/746 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 51/2-b. maddesine aykırılık eyleminden dolayı ... 343,00 Türk lirası İdarî para cezası uygulanmasına dair ...Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 26/09/2013 tarihli ve GR-455104 sayılı İdarî yaptırım kararına yönelik başvurunun kabulüne dair ... . Sulh Ceza Mahkemesinin 17/12/2013 tarihli ve 2013/836 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'nın 27.10.2014 gün ve 63284 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2014 gün ve KYB. 2014/364691 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, hız sınırı ihlali yaptığı kamera görüntüsü ile tespit edilen kabahatli hakkında 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 116. maddesindeki yetkiye dayanılarak tescil plakasına düzenlendiği anlaşılan idari para cezasına karşı kabahatli tarafından yapılan başvuru üzerine, Mahkemesince, 2918 sayılı Kanun’un 116. maddesine göre, trafik kural ve yasaklarına aykırı davranışları belirlenmiş bulunan görevlilerin ikazına rağmen takip sistemine girmeden seyrine devam eden ve sürücüsü tespit edilemeyen araçların tescil plakasına ceza veya suç tutanağı düzenlenebileceği, olayda ise sürücünün tespit edildikten sonra aracın durdurularak sürücüsünün tespit edilmesi ve sürücünün yüzüne karşı ceza tutanağının düzenlenmesi gerekirken, tescil plakasına göre ceza tutanağı düzenlemesinin 2918 sayılı Kanun’un 116. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle başvurunun kabulüne karar verilmiş ise de,

2918 sayılı Kanun’un 116. maddesinin birinci fıkrasında yer alan "...ve sürücüsü tespit edilemeyen.." ile "...tescil plakalarına göre..." ibarelerinin, Anayasa'nın 38. maddesine aykırılığı savıyla iptali istemi üzerine, belirtilen ibarelerin Anayasa’ya aykırı olmadığına ve itirazın reddine ilişkin Anayasa Mahkemesinin 06/03/2008 tarihli ve 2004/116 esas, 2008/74 sayılı kararında yer alan, “ Başvuru kararında, bir kimsenin yargı organınca suçluluğu kesin olarak belirlenmediği sürece masum sayılacağı, " ceza sorumluluğun şahsiliği" ilkesi gereğince bireyin sadece kendi eyleminden sorumlu olması gerektiği, oysa itiraz konusu kuralda bu ilkeler ters yüz edilerek, kişilerin başlangıçta taşıt aracının eyleminden sorumlu tutulduğu, taşıt aracı sahibi olmak suçluluğun karinesi sayılarak, kişilerin suçsuzluğunu kanıtlama yükümlülüğü altına sokulduğu, bu nedenle itiraz konusu ibarelerin Anayasa'nın 38. maddesinin dört ve yedinci fıkralarına aykırı olduğu ileri sürülmüştür.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 116. maddesi, trafik kural ve yasaklarına aykırı davranışları belirlenen ancak sürücüsü tespit edilemeyen araçlara, trafik zabıtasınca tescil plakasına göre ceza veya suç tutanağı düzenleme olanağı tanıyan bir kuraldır.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 116. maddesi, trafik kural ve yasaklarına aykırı davranışları belirlenen ancak sürücüsü tespit edilemeyen araçlara, trafik zabıtasınca tescil plakasına göre ceza veya suç tutanağı düzenleme olanağı tanıyan bir kuraldır.

... Anayasa’nın 38. maddesinin dördüncü fıkrasında, "Suçluluğu hükmen sabit oluncaya kadar, şahsidir" denilerek, herkesin kendi eyleminden sorumlu tutulacağı, başkalarının suç oluşturan eylemlerinden dolayı kimsenin cezalandırılamayacağı ilkeleri kabul edilmiştir.

Suçsuzluk karinesi, hakkında suç isnadı bulunan bir kişinin, adil bir yargılama sonunda suçlu olduğuna dair kesin hüküm tesis edilene kadar masum sayılması gerektiğini ifade eder.

2918 sayılı 116.maddesinin birinci fıkrasında sayılan ihlaller nedeniyle, sürücüsü tespit edilemeyen araçlara tescil plakalarına göre ceza veya suç tutanağı düzenlenmesi, bir trafik kuralının ihlal edildiğine dair suç isnadı niteliğinde olup suçsuzluk karinesine aykırılık taşımamaktadır.

Suçsuzluk karinesi kapsamında yer alan ve iddia edenin iddiasını ispatla yükümlü olması kuralı da Anayasa'nın 38. maddesinin dördüncü fıkrasının bireylere sağladığı anayasal bir güvencedir. Madde gerekçesinde de bu konu açıkça ifade edilmiştir. Ancak genel anlamda suçun kanıtlanması yükümlülüğü iddia edende kaldığı sürece, savunmasını oluşturmak için ispat yükünü sanığa devreden kurallar ile hukuki veya fiili varsayımların olduğu durumlarda ispat yükünün yön değiştirmesi, masumiyet karinesine aykırılık taşımaz. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de birçok kararında ispat külfetini tersine çeviren hukuki veya fiili karinelerin kabulünü Sözleşme'nin 6. maddesinin ikinci fıkrasına aykırı bulmamıştır.

Cezaların kişiselliği kuralı gereğince bir kişi, sadece kendisine ait kusurlu fiilinden sorumlu tutulabilir. Bir kimsenin işlemediği bir fiilden dolayı cezalandırılması veya bir eylemin asli veya feri faili olmadan o eylemden sorumlu tutulması, Anayasa'nın 38. maddesinin yedinci fıkrası gereğince olanaklı değildir.

116. maddedeki sorumluluk, iradi ve kusurlu olan sürücünün eylemine dayanmaktadır. Ancak sürücünün kimliğinin belirlenmesinde, 116. maddede sayılan ihlallerin niteliğinden kaynaklanan güçlükler bulunduğundan, trafik ihlaline ilişkin tutanak, aracın tescil plakasına göre düzenlenmektedir.

Ayrıca kural ihlali yapan ve sürücüsü tespit edilemeyen araçların, trafik zabıtası tarafından saptanabilecek plâkasından başka ayırt edici bir özelliğinin bulunmadığı, ancak plâka ile de araç sahibine ulaşılabileceği açıktır.

Dolayısıyla Anayasa'ya aykırılığı ileri sürülen düzenlemenin, gelişen, büyüyen, çeşitlenen ve çoğalan trafik sorunlarını zamanında ve etkin bir biçimde denetleyebilmek ve toplum hâlinde yaşamanın güvenli bir biçimde sürdürülebilmesi amacıyla, demokratik toplumda zorunlu olarak getirilen uygulamalar olduğu kabul edilmelidir.”

Dolayısıyla Anayasa'ya aykırılığı ileri sürülen düzenlemenin, gelişen, büyüyen, çeşitlenen ve çoğalan trafik sorunlarını zamanında ve etkin bir biçimde denetleyebilmek ve toplum hâlinde yaşamanın güvenli bir biçimde sürdürülebilmesi amacıyla, demokratik toplumda zorunlu olarak getirilen uygulamalar olduğu kabul edilmelidir.”

Şeklindeki gerekçesi nazara alındığında, idari para cezası karar tutanağının resmi evrak niteliğinde bulunduğu ve aksi ispat edilinceye kadar geçerli olduğu, ispat kuvveti bakımından başkaca bir delille (kamera kaydı gibi) desteklenmesinin gerekmediği, bu yönde mevzuatımızda bir hüküm bulunmadığı, (kaldı ki somut olayda görüntü kaydının mevcut olduğu) ancak muterizin belirtilen gün ve saatte başka bir yerde olduğuna ilişkin veya tespit edilen aracın rengi ve modelinin kendi aracı olmadığına dair geçerli sayılabilecek bir başvurusunun bulunması halinde ancak görevli polis memurunun beşeri bir hata yaptığının kabul edilebileceği, somut olayda bu yönde bir itiraz da bulunmadığı dikkate alındığında, idari para cezasına karşı yapılan başvurunun reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden .... Sulh Ceza Mahkemesinin 17/12/2013 tarihli ve 2013/836 değişik iş sayılı kararının CMK.nın 309/4. maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 22.04.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33432, Karar No: 2016/2746, Tarih: 10.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/33432 E.  ,  2016/2746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen infaz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 09.02.2005 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının kesinleşmesinden sonra, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle TCK'nin 51/7 maddesi uyarınca dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 05.03.2014 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12834, Karar No: 2008/14964, Tarih: 18.09.2008

3. Hukuk Dairesi 2008/12834 E., 2008/14964 K.

**3. Hukuk Dairesi 2008/12834 E., 2008/14964 K.**

**- NAFAKANIN ARTIRILMASI VEYA AZALTILMASI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 134 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 135 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 150 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 176 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 182 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 2 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesi ile; 27.10.1999 tarihli boşanma kararı ile davalı eş için aylık 2500 USD yoksulluk nafakası ve velayeti anneye verilen çocuk için aylık 2500 USD iştirak nafakasına hükmedildiğini, ayrıca Bilkent Plaza'da bir dükkan ve aracını da davalıya devrettiğini, hükmedilen nafakanın 163.391 USD'sini ödemiş ise de, iş hayatındaki sıkıntılar nedeniyle ödeyemediği 220.733.595.575 TL için icra takibi başlatıldığını, müvekkilinin ekonomik kriz nedeniyle şirket hisselerini devrederek aynı işyerinde 1.250.000.000 TL maaşla çalışmaya başladığını, evlendiğini, bu nafakayı ödeyecek durumunun kalmadığını, duyumlara göre davalının erkek arkadaşı ile yaşamaya başladığını ve çalıştığını, bu nedenle yoksulluk nafakasının kaldırılmasını veya indirilmesini, müşterek çocuk için ödenmekte olan aylık 2500 Dolar iştirak nafakasının TL'ye çevrilmesini ve aylık 250.000.000 lira olarak uyarlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap vermemiş, mahkemece, \*...tarafların ekonomik ve mali durumunun değişmemesi ve davacının hisse senetlerini davadan kısa bir süre önce devrederek mal varlığını bilerek azaltması lehine durum olarak değer-lendirilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre; taraflar, 25.10.1999 tarihinde açılan boşanma davası sonucunda; MK'nın 134. maddesi çerçevesinde "anlaşmalı olarak" boşanmışlardır. Anlaşma gereği davalı eş için aylık 2500 USD yoksulluk nafakası ve müşterek çocuk için aylık 2500 USD iştirak nafakasına hük-medilmiştir. Tarafların nafakaya ilişkin yaptıkları anlaşma, hukuki niteliği itibariyle Medeni Kanun hükümlerinden kaynaklanmakta ise de; genel sözleşme hükümlerine tabidir. Böylece kanunun, emredici nitelikte kamu düzeni ve genel ahlaka aykırı saymadığı hususlarda taraflar serbest iradeleriyle sözleşme yapabileceklerdir (BK m. 19). Aynı zamanda sözleşenler ifanın yabancı para olarak "aynen ödeneceğini" de kararlaştırabilirler (BK m. 83/2).

Nitekim somut olayda da USD olarak yoksulluk ve iştirak nafakası ödenmesi taraflarca kabul edilmiş ve bu anlaşma mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına, çocuğun ihtiyaçlarına ve de hukuki statüye uygun bulunmuş (MK m. 150/5), verilen karar temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir. Kesin hüküm tarafları ve mahkemeyi bağlayıcıdır (HUMK m. 237).

Ancak, TMK m. 176/3 hükmü uyarınca; tarafların mali durumunun değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde yoksulluk nafakasının artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir.

TMK m. 182/2 hükmüne göre; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararlan esas tutulur. Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır." Aynı şekilde 331. madde uyarınca; "Durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır."

Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemelere göre, nafakanın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu gerektirmesi gerekmektedir.

Bu nedenle, nafaka, tarafların yaptıkları sözleşmeye dayansa bile indirilebilir.

Ayrıca, Borçlar Kanunu'nun 19 ve 20. maddelerine aykırı bulunmayan karşılıklı sözleşmede, edimler arasındaki denge, umulmadık gelişmeler yüzünden sonradan bozulacak olursa güven sorumluluğu ve ivazsız iktisabın korunmazlığı ilkesi (TMK m. 2) gereğince sözleşme koşulları değişen maddi koşullara uyarlanır.

Buna göre, sözleşenlerin eğer gelişmeleri baştan kestirebilselerdi, sözleşmeyi bambaşka koşullarla kurmuş olacakları söylenebiliyorsa, ayrıca, beklenmeyen gelişme yüzünden sözleşmeye baştan kararlaştırılmış koşullarla olduğu gibi katlanmak taraflardan biri için özveri sınırının aşılması anlamına geliyorsa, nihayet, yasal ve sözleşmesel risk dağılımı çerçevesinde taraflardan sözleşmeye baştan kararlaştırılmış koşullarla bağlı kalmaları beklenemiyorsa, sözleşmeye hakimin müdahalesi gündeme gelir.

O nedenle, işlem temelinin çökmesi veya tarafların mali durumlarının değişmesi irat şeklinde ödenmesine karar verilen nafakanın arttırılması veya azaltılmasını gerektirebilir. Örneğin, alacaklının (davalının) yoksulluğu azalmış veya büsbütün ortadan kalkmıştır; ya da borçlunun (davacının) mali veya gelir durumu kötüleşmiştir. Burada, iradın takdirine (veya kararlaştırılmasına) esas olan şartları ortadan kaldıracak önemde bir değişiklik olması aranacaktır.

O nedenle, işlem temelinin çökmesi veya tarafların mali durumlarının değişmesi irat şeklinde ödenmesine karar verilen nafakanın arttırılması veya azaltılmasını gerektirebilir. Örneğin, alacaklının (davalının) yoksulluğu azalmış veya büsbütün ortadan kalkmıştır; ya da borçlunun (davacının) mali veya gelir durumu kötüleşmiştir. Burada, iradın takdirine (veya kararlaştırılmasına) esas olan şartları ortadan kaldıracak önemde bir değişiklik olması aranacaktır.

Somut olayda; boşanma sırasında aylık 5000 USD nafaka ödemeyi üstlenen davacının sonradan evlendiği, işini devrettiği ve gözlükçüde 1.250,00 YTL ücretle çalışmaya başladığı, kirada oturduğu, devrettiği hisse senetlerinin 750.000.000 TL değerinde olup sonuca fazla etkili olamadığı, davalının ise iddiaya göre davacıdan 163.391 USD nafaka aldığı, bunun haricinde davacı tarafından boşanma sırasında kendisine davacı tarafından devredilen dükkanı 01.08.2005 tarihinde satmak suretiyle 180.000,00 YTL gelir sahibi olduğu, halen 220.000,00 YTL civarında nafaka alacağı ve davacıdan devraldığı şirket hisse senetleri bulunduğu anlaşılmaktadır.

Ö halde, mahkemece, yoksulluk nafakası yönünden; yukarıda açıklanan esaslar çerçevesinde tarafların ekonomik ve sosyal durumları, resmi kurumlardan ve davalının belirlenen yeni adresinden araştırılmak, davalının çalışıp çalışmadığı ve nikah olmaksızın bir erkekle yaşayıp yaşamadığı so-mutlaştırılarak ve takip dosyası da incelenerek yoksulluk nafakasının kaldırılması koşulları incelenmek, koşullar oluşmazsa hakkaniyete uygun bir miktara indirilmek, müşterek çocuğun ihtiyaçları da gözetilerek iştirak nafakası miktarı da uyarlanmak gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi cihetine gidilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarı da açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA) ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.09.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22450, Karar No: 2012/44940, Tarih: 05.11.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/22450 E.  ,  2012/44940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme, İşyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizce de kabul edilerek uygulanan Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.01.2007 tarih ve 3-9 Esas 2007/18 sayılı kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK. nın 232/6 ve 34/2. maddeleri ile 1412 sayılı CMUK’nun 310.maddesine göre kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve şekli kuşkuya yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanığın yüzüne karşı verilen hükmün temyiz süresinin ''tefhim / tebliğden itibaren başlayacağı'' belirtilerek yanılgıya sebebiyet verildiğinden ; 26.06.2009 tarihinde yüze karşı verilen kararı yasal bir haftalık süreden sonra 16.09.2009 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18736, Karar No: 2023/4400, Tarih: 19.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/18736 E.  ,  2023/4400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, belirlenen tarihte suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan incelemede gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir(Kapatılan) 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.03.2016 Tarihli ve 2013/107 Esas, 2016/55 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında ayrı ayrı;

a) Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası, altıncı fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına,

b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdurenin rızası dışında eylemin gerçekleştiği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, suça sürüklenen çocuğunda alkollü olup mağdure ile akran olduklarına ve re'sen tespit edilecek hususulara ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine yeterli delil bulunmadığına, 5237 sayılı Kanun’un 110 uncu maddesinin uygulanması gerektiğine, ve re'sen tespit edilecek hususulara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine yeterli delil bulunmadığına, 5237 sayılı Kanun’un 110 uncu maddesinin uygulanması gerektiğine, ve re'sen tespit edilecek hususulara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "Mağdure ...\*\*\*'in Cumhuriyet Lisesi 10. Sınıf öğrencisi olduğu, mağdur suça sürüklenen çocuk ... \*\*\* ile aynı okulda öğrenci ve samimi iki arkadaş oldukları, her ikisinin birlikte aynı servise binip gidip geldikleri, suç tarihinde mağdure ... \*\*\*in regl dönemi nedeniyle karnının ağrıdığı ve kontörü olmadığı için arkadaşı ...'ya 'babamı ara, ben çok kötüyüm, babam gelip beni alsın' dediği, ...'nın da tamam ararım diye cevap verdiği, ancak ...'nın 'dur ağabeyimi arayayım gelip bizi alsın izin alalım size gideriz' dedikten sonra 'ben sana ağrı kesici vereyim iç geçer' dediği ve bir bardak suyla ona bir hap verdiği, mağdurenin hapı içtikten sonra ifadesine göre daha kötü olduğu ve başının döndüğü ve uykusunun gelmeye başladığı, bu sırada ... ile okuldan birlikte çıktıkları ve kapıda kırmızı bir arabanın geldiği, ...'nın ona 'Bunlar benim arkadaşlarım, bizi eve bırakacaklar' dediğini, iki şahsın önde oturduğu kendilerinin de arka koltuğa oturduklarını, arabada müzik çaldığını ...'nın da eşlik ettiğini onlara beni eve bırakın demesine rağmen bırakmadıkları ve cevap vermedikleri, bu sırada ...'nın ona pet bardakla vişne suyu verdiği, bir iki yudum aldıktan sonra kendini arabanın dışında ağaçlık bir yerde gördüğünü, bir ara arabada ...'nın da olmadığını gördüğünü, şahıslardan birinin diğerine 'oğlum başım belaya girecek kızı evine bırakalım' demesine rağmen diğerinin 'bir şey olmaz bir şey olmaz' dediğini hatırladığını, kendini kaybettiğini, olup bitenlerle ilgili olarak hiçbir şey hatırlamadığını, hastanede kendine geldiğini, üzerinde kendisine ait olmayan elbiseler ve kendisine ait olan yeşil tüylü botların bulunduğu ancak botlarının sırılsıklam ıslak olduğu, nasıl ıslandığını bilmediği, kendisine yapılanları hatırlamadığını, ancak vücudunun çeşitli yerlerinde morluklar olduğu ve uyandığında kasıklarında ağrı hissettiğini, elbise olarak kendisine ait sadece külot ve botlarının bulunduğunu, o gün erkeklerle buluşacaklarına dair herhangi bir şekilde ... ile anlaşmalarının olmadığı, suça sürüklenen çocuklar ... \*\*\* ve ... \*\*\*u tanımadığı, herhangi bir arkadaşlıklarının da bulunmadığı, ifadelerde kendisinin dört bardak votkalı vişne içtiğinin belirtilmesine rağmen kendisinin bunları içtiğini hatırlamadığını, ayrıca arabanın Çandarlı'ya gittiği, orada votka ve vişne aldıklarını hatırlamadığını, ...'nın kendisine getirdiği hap dışında o gün başka bir hap içmediğini, suç tarihinde regl olduğunu ve kanamasının da devam etmesi nedeniyle tecavüze uğradığını anlamadığını, kendisi tarafından aşamalarda ifade edilmiş;