muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/414, Karar No: 2021/2363, Tarih: 17.03.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/414 E.  ,  2021/2363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava ipoteğin kaldırılması istemine ilişkindir.

Davacı; rızası dışında aile konutu üzerine ipotek konulduğunu, bu durumun Türk Medeni Kanunu'nun TMK 194. maddesine aykırı olduğunu iddia ederek ipoteğin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı banka vekili; davacının muvafakatinin alındığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme; davaya konu taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılmasına karar vermiştir.

Davalı banka tarafından hükmün istinaf edilmesi üzerine, bölge adliye mahkemesince; davalı banka vekilinin cevap dilekçesinde, davacıdan muvafakatname alındığını beyan ettiği, dolayısı ile dava konusu taşınmazın aile konutu olduğu iddiasının banka tarafından kabul edildiği ancak davacının beyanı ve tanık beyanlarından karı koca tarafların dava tarihinden önce evden taşındıkları dolayısıyla dava konusu taşınmazda aile konutu olarak oturmadıklarının anlaşıldığı, bu durumda dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle aile konutu olarak kullanılmadığı gerekçesiyle, davalı bankanın istinaf talebinin kabulü ile davanın reddine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 194/1. maddesine göre,

“Eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz.”

Bu madde hükmü ile aile konutu şerhi konulmuş olmasa da eşlerin birlikte yaşadıkları aile konutu üzerindeki fiil ehliyetleri sınırlandırılmıştır. Sınırlandırma aile konutu şerhi konulduğu için değil, konutun aile konutu vasfı bulunduğu için getirilmiştir. Bu sebeple tapuya aile konutu şerhi verilmese bile o konut aile konutu özelliğini taşır. Anılan madde hükmü ile getirilen sınırlandırma, emredici niteliktedir. Dolayısıyla bu haktan önceden feragat edilemeyeceği gibi eşlerin anlaşmasıyla da ortadan kaldırılamaz ve açık rıza ancak “belirli olan” bir işlem için verilebilir.

Eş söyleyişle aile konutunun maliki olan eş aile konutundaki yaşantıyı güçlüğe sokacak biçimde tek başına aile konutunu bir ayni hakla sınırlandıramaz. Bu sınırlandırma ancak diğer eşin açık rızası alınarak yapılabilir. TMK'nın 194. maddesi yetkili eşin izni için bir geçerlilik şekli öngörmemiştir. Bu nedenle sözkonusu izin bir şekle tabi olmadan, sözlü olarak dahi verilebilir. Ancak maddenin ifadesinden de anlaşılacağı üzere, iznin “açık” olması gerekir

Nitekim bu ilkeler HGK’nın 15.04.2015 gün ve 2013/2-2056 E., 2015/1201 K. sayılı kararında da aynen benimsenmiştir.

Nitekim bu ilkeler HGK’nın 15.04.2015 gün ve 2013/2-2056 E., 2015/1201 K. sayılı kararında da aynen benimsenmiştir.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olaya gelince, ipotek alacaklısı banka cevap dilekçesi ile ipotek tesisi sırasında taşınmaz maliki olmayan eşin muvafakatini sağlamak için yazılı belge alındığını beyan ettiğine göre, davalı bankanın, taşınmazın aile konutu niteliğini bildiği ayrıca davacı ve davalı eşin aile konutu olarak en son dava konusu taşınmazı kullandıkları ve tarafların başka aile konutu edinmedikleri açıktır.

Bu itibarla, aile konutu niteliğinde olduğu hususunda duraksama bulunmayan taşınmaz için davacı kadının açık rızası alınmadan, TMK m. 194/1’e aykırı olarak ipotek tesis edilmesi doğru değildir. O halde; bilirkişi tarafından, taşınmazın aile konutu olarak kullanıldığı tespit edilen kısmı ile ilgili olarak davanın kabulü ile ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.17.03.2021 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/13476, Karar No: 2019/1821, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/13476 E.  ,  2019/1821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11118, Karar No: 2023/8758, Tarih: 21.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/11118 E.  ,  2023/8758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/389 E., 2015/158 K.

SUÇLAR : Reşit olmayanla cinsel ilişki, konut dokunulmazlığının ihlali, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, verileri hukuka aykırı olarak verme veya geçirme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafii, katılan mağdure

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.12.2014 tarihli ve 2014/39410 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2015 tarihli ve 2014/389 Esas, 2015/158 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında;

a. Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

b. Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

c. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (e) bentleri uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

Karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.04.2019 ile 07.09.2023 tarihli ve 14 - 2015/358169 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ve ek Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanıklar Müdafiinin Temyiz İstemi

Karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.04.2019 ile 07.09.2023 tarihli ve 14 - 2015/358169 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ve ek Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanıklar Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin bozulması talebine, sanıklara isnat edilen iddianın soyut olup somut delil bulunmadığına, katılan mağdurenin kendisini on sekiz yaşında olarak tanıttığına ve müvekkili sanıkların katılan mağdurenin yaşının on sekiz olduğunu düşündüklerine, katılan mağdurenin iddia ettiği gibi rızası dışında bir zorlamanın olmadığına, katılan mağdurenin rızasıyla katılan mağdurenin evine girdiklerine, sanıkların konut dokunulmazlığının ihlali suçundan cezalandırılmalarının usul ve kanuna aykırılık teşkil ettiğine, şartları olmamasına rağmen sanıkların eyleminin zincirleme suç hükümleri ile arttırılmasının hatalı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. Katılan Mağdurenin Temyiz İstemi

Özetle hükümleri temyiz etme iradesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinden önce on beş yaşını ikmal etmiş ancak on sekiz yaşını ikmal etmemiş olan katılan mağdure ile sanık ...'nın tanışarak arkadaş oldukları, katılan mağdurenin rızası ile iki kez anal yoldan ilişkiye girdikleri, 2014 yılı Kasım ayı başlarında ise sanık ...'nın yanında diğer sanık ... ile katılan mağdurenin evine gece geç saatlerde geldiği, evde katılan mağdure dışında hiç kimsenin bulunmadığı, birlikte evin salonuna geçtikleri, burada sanık ...'nın kıyafetlerini çıkararak kendisinin ve katılan mağdurenin cep telefonuna görüntülerini kaydettiği, daha sonra anal yoldan cinsel ilişkiye girdikleri, akabinde sanık ...'nin de katılan mağdure ile anal yoldan cinsel ilişkiye girdiği, aradan bir süre geçtikten sonra sanıkların yine katılan mağdurenin oturduğu olay mahallindeki eve gece geç saatlerde gelerek her ikisi de banyoda mağdureyle ters ilişkiye girdikleri, bir gün sonra katılan mağdurenin olaydan okuldaki rehberlik öğretmenine bahsetmesi üzerine konunun adli mercilere intikal ettiği, katılan mağdurenin muayenesi sonucunda alınan raporda anal yoldan organ veya sair cisim sokma eyleminin tıbbi deliline rastlanmadığı ancak kişinin yaşı ve vücut gelişimi dikkate alındığında rıza tehdit ve kayganlaştırıcı madde kullanımı gibi direncin kırıldığı durumlarda herhangi bir bulgu oluşmadan eylemin gerçekleştirilmiş olabileceğinin belirtildiği, katılan mağdurenin de alınan ifadelerinde olaylar sırasında kayganlaştırıcı bir krem kullandığını beyan ettiği gözetilerek, Mahkemece tüm dosya kapsamına göre katılan mağdurenin aşamalardaki kısmen samimi bulunan şikayeti ve kısmen iddiaya itibar edilerek olayın bu şekilde oluştuğu kabul edilmiştir.

2. Sanıkların olay tarihlerinde on beş yaşını ikmal etmiş ancak reşit olmayan katılan mağdureyle rızası dahilinde birden çok anal yoldan cinsel ilişkiye girdikleri, eylemin 5237 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan suç tipine uyduğu gerekçesiyle Mahkemece kabul edilen oluşa göre sanıkların yazılı şekilde bu suçtan mahkumiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

3. Sanıkların olay tarihlerinde gece sayılan bir zaman dilimi içerisinde katılan ...'nin evine Safiye'nin bilgi ve rızası dışında girmek suretiyle geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçunu işledikleri, eylemin zincirleme gerçekleştiği, 5237 sayılı Kanun’un 116 ncı maddesinin birinci fıkrası ile dördüncü fıkrası, 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan suç tipine uyduğu gerekçesiyle sanıkların yazılı şekilde bu suçtan mahkumiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

4. Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak ve kişisel verileri yayma suçlarından ayrı ayrı cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açılmış ise de sanıkların katılan mağdureye karşı cebir, şiddet ve tehdit kullanarak hürriyetini kısıtladıkları konusunda somut delil bulunmadığı, olay mahallindeki konutun katılan mağdurenin ikametgahı olduğu, katılan mağdurenin bir başka yerde hürriyetinin kısıtlanmasının söz konusu olmadığı, bu şekilde bu suçun yasal unsurlarının oluşmadığı, sanıkların kişisel verileri hukuka aykırı olarak yaydıklarına dair, cezalandırılmalarına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, bu suçun işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleriyle sanıkların bu suçlardan ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

5. Sanıkların katılan mağdureye karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işledikleri iddiası ile kamu davası açılmış ise de sanıkların katılan mağdureye karşı eylemlerini cebir, şiddet ve tehdit kullanarak gerçekleştirdiklerine ilişkin her türlü şüpheden uzak sanıkların cezalandırılmalarına yeterli, kesin ve inandırıcı deliller bulunamadığı, katılan mağdurenin iddialarının somut delillere dayanmadığı, kendisine karşı gerçekleştiğini ileri sürdüğü nitelikli cinsel istismar suçunun sübutundan sonra gerekli şikayetlerde bulunmayarak sanıklarla tekrar cinsel ilişkiye girdiği, cinsel ilişkilerin zora dayalı olarak gerçekleştiği konusunda somut delillerin bulunmadığı, ilişki sırasında katılan mağdurenin kayganlaştırıcı krem kullandığı, sanıkların eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişkide bulunmak suçunu oluşturduğu gerekçesiyle hüküm kurulduğu görülmüştür.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar Hakkında Verileri Hukuka Aykırı Olarak Verme veya Ele Geçirme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar Hakkında Verileri Hukuka Aykırı Olarak Verme veya Ele Geçirme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 136 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 11.02.2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. Açıklanan nedenle onama isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

B. Sanıklar Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Sanıklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

D. Sanıklar Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Katılan mağdurenin aşamalarda değişmeyen beyanları ile bu beyanlarını doğrulayan katılan mağdureyle sanık ... arasında geçen mesajlara ilişkin mesaj tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanıkların eylemlerinin birden fazla kişi tarafından birlikte işlenen çocuğun nitelikli cinsel istismar suçunu oluşturduğu ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda yapılan kanun değişiklikleri de nazara alınıp belirlenecek lehe kanuna göre hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kararlar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Bozma sebebine göre Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanıklar Hakkında Verileri Hukuka Aykırı Olarak Verme veya Ele Geçirme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2015 tarihli ve 2014/389 Esas, 2015/158 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdurenin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2015 tarihli ve 2014/389 Esas, 2015/158 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdurenin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu

davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Sanıklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ve Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) ve (C) bölümlerinde açıklanan nedenlerle İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2015 tarihli ve 2014/389 Esas, 2015/158 Karar sayılı kararında sanıklar müdafii ve katılan mağdure tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafii ile katılan mağdurenin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Sanıklar Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (D) bölümünde açıklanan nedenle İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2015 tarihli ve 2014/389 Esas, 2015/158 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafii ve katılan mağdurenin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/594, Karar No: 2024/7843, Tarih: 06.06.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/594 E.  ,  2024/7843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/397 E., 2022/713 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2014 tarihli ve 2014/39 Esas, 2014/590 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca, iki kez 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 15.05.2019 tarihli ve 2017/3115 Esas, 2019/4751 Karar sayılı kararı ile hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.

3.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının sanık lehine itirazı üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 16.03.2022 tarihli ve 2022/2041 Esas, 2022/4496 Karar sayılı kararı ile "...Sanıktan temin edilen ve farklı kişiler adına düzenlenen sürücü belgelerinin farklı tarihlerde düzenlendiği ancak sanığın aynı suç işleme kararı ile hareket ettiği dosya kapsamından anlaşılmakla sanığın eyleminin 5237 sayılı Yasanın 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince zincirleme olarak işlenmiş tek resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı..." ve "...Tekerrüre esas alınan İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/80 Esas ve 2010/69 Karar sayılı ilamında, sanık hakkında yağma suçundan hüküm bulunmadığı, tekerrüre esas alınması gereken suçun aynı ilamdaki 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen 10 ay hapis cezası olduğunun gözetilmemesi..." gerekçeleriyle hükmümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4.Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2022 tarihli ve 2022/397 Esas, 2022/713 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca, 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, eksik incelme ile hüküm kurulduğuna, belgelerin aldatma niteliklerinin bulunmadığına, tekerrür hükümlerinin doğru olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, eksik incelme ile hüküm kurulduğuna, belgelerin aldatma niteliklerinin bulunmadığına, tekerrür hükümlerinin doğru olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Usulüne uygun Mahkeme kararı ile yapılan arama sonrasında alınan bilirkişi raporuna, Mahkeme gözlemine ve sanığın ikrarına göre tamamen sahte oluşturulmuş olduğu tespit edilen suça konu iki adet sahte sürücü belgesinin ele geçmesi sebebiyle sanık hakkında kamu davası açılmıştır.

2.Sanığın atılı suçu ikrar ettiği, yapılan sahteciliğin aldatacak nitelikte bulunduğunu bildirir bilirkişi raporunun dosya arasına konulduğu, Mahkeme tarafından gözlem yapıldığı ve suça konu belgelerin aldatma niteliğinin bulunduğunun tutanağa geçirildiği anlaşılmıştır.

3.Mahkeme tarafından sanığın savunması, bilirkişi raporu, Mahkeme gözlemi ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında 2 yıl 6 ay hapis cezasından 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Adli sicil kaydına, alınan bilirkişi raporuna, Mahkeme gözlemine ve sanığın ikrarına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmişitir.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerleAntalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2022 tarihli ve 2022/397 Esas, 2022/713 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan diğer hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.06.2024 tarihinde karar verildi.