muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/17036, Karar No: 2007/19740, Tarih: 30.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17036 E.  ,  2007/19740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına,  30/10/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9937, Karar No: 2015/6662, Tarih: 19.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9937 E.  ,  2015/6662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2012/332-2014/138

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tespiti davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı kooperatifin ortağı olan müvekkilinin kooperatif üyeliğinden ihracına ilişkin duyumlar aldığını ileri sürerek, ihraç kararının iptali ile üyeliğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili, davalının hiçbir zaman kooperatifin üyesi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacının isminin kooperatif kayıtlarında bulunduğu, davalı kooperatifin düzenli aidat toplayan bir kooperatif olup olmadığının belirlenemediği gibi davacının da düzenli aidat ödeyip ödemediğinin belirlenemediği, ancak kooperatifin düzenli aidat toplamaması nedeniyle davacının aidat ödeyip ödememesinin önemli olmadığı, kooperatif defterlerinde isminin geçtiği de göz önüne alındığında davacının kooperatif üyesi olduğunun kabulü gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacının davalının üyesi olduğuna karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Hükme uyulan bozma gereği inceleme yapılması zorunludur. Dairemizin 12.04.2012 gün 2012/1066 esas, 2848 karar sayılı bozma ilamında diğer hususlar yanında özellikle davalı kooperatifin aidat toplayan bir kooperatif olup olmadığı hususunun da incelenmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemece, dava konusu dönemin dışında bulunan 2006-2008 yılları arasına ilişkin banka kayıtları getirtilmiş ve bu dönemde hiçbir üyenin aidat ödediğine ilişkin bulguya rastlanılmamıştır. Nitekim, bilirkişi raporunda uyuşmazlık konusu döneme ait kayıtların getirtilmesi gerektiği belirtilmiştir. Ancak mahkemece, bilirkişi raporunda eksik olarak belirtilen hususların ikmali sağlanmamıştır.

Bu durumda, Dairemizin bozma ilamında belirtilen ve 13.12.2013 günlü bilirkişi kurulu raporunda işaret edilen eksiklikler tamamlanmadan soyut olarak kooperatifin aidat toplayıp toplamadığı tespit edilemediği gerekçesi ile yetersiz inceleme sonucu kabul kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/105, Karar No: 2015/6069, Tarih: 27.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/105 E.  ,  2015/6069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden davanın manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, maddi tazminat istemi hakkında karar verilmesine yer olamdığına dair verilen hükmün süresi içinde davalı .. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada davacının yaralandığını açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 18.000 TL maddi (ekonomik geleceğinin sarsılması) ve 20.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile, 20.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı İlker,İ.. tahsiline, 10.000 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tüm davalılardan .. tahsiline dair verilen karar davalı ilker dışındaki davalılar vekillerinin temyizi üzerine, Dairenin 22.01.2013 gün ve 2012/120-2013/461sayılı ilamı ile, “davacı için hükmedilen manevi tazminat miktarı yüksek düzeyde olup, hükmedilen 20.000 TL manevi tazminattan bir miktar indirim yapılarak karar verilmesi gerektiğinden” ve “mahkemece, davalı taraf aracı üzerinde fiili hakimiyet ve ekonomik yararlanmanın kime ait olduğu, kira sözleşmesinin ve kira

bedelinin maliye ve vergi Dairelerine bildirilip bildirilmediği, ibraz edilen sözleşme yükümlülüklerinin kim tarafından yerine getirildiği, gerektiğinde işleten ve kiracının varsa ticari defter ve kayıtları üzerinde bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılmak suretiyle kira sözleşmesinin, fatura, ruhsat, cari hesap hareketleri gibi yan delillerle desteklenip desteklenmediği, işletenlik sıfatının kimde bulunduğu, hususları tartışılarak varılacak uygun sonuca göre bir karar vermesi gerektiğinden” bahisle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama..Kiralama)tahsiline, maddi tazminat yönünden ödeme nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiş; hüküm, davalı ..vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, dairenin 22.01.2013 gün ve 2012/120-2013/461 sayılı bozma ilamında belirtildiği şekilde, davalı taraf aracı üzerinde fiili hakimiyet ve ekonomik yararlanmanın kime ait olduğu, kira sözleşmesinin ve kira bedelinin maliye ve vergi Dairelerine bildirilip bildirilmediği, ibraz edilen sözleşme yükümlülüklerinin kim tarafından yerine getirildiği, gerektiğinde işleten ve kiracının varsa ticari defter ve kayıtları üzerinde bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılmak suretiyle kira sözleşmesinin, fatura, ruhsat, cari hesap hareketleri gibi yan delillerle desteklenip desteklenmediği, işletenlik sıfatının kimde bulunduğu hususları tartışılarak varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken vergi dairesine yazılan müzekkereden olumsuz yanıt alınması ve daval..'nin kira sözleşmesi ibrazı dışında bozma gerekçesinde belirtilen araştırmalar ve incelemeler yapılmaksızın eksik incelmeyle hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Bu nedenle, anılan bozma ilamındaki incelemeler yapılarak sonucuna göre hüküm tesis edilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davalı ..vekilinin manevi tazminatın miktarına ilişkin temyiz itirazının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle

davalı şirketin manevi tazminatın miktarına ilişkin temyiz itirazının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı .. geri verilmesine 27.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/304, Karar No: 2019/4959, Tarih: 27.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/304 E.  ,  2019/4959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 02/09/2015 gün ve 2012/561 - 2015/738 sayılı kararı bozan Daire'nin 20/09/2017 gün ve 2016/2300 - 2017/4543 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirketin kurucu hissedarı olduğunu, diğer hissedar ve şirket müdürünün davalı ... olduğunu, şirkete bağlı Özel Beydağı Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi adındaki okulun işletmesine 20/10/2006 tarihinde başlandığını ancak daha sonra 29/12/2008 tarihinde davalının tek taraflı olarak bu okulu kapattığını, bu konuda müvekkiline bilgi vermediğini ve onayını almadığını, söz konusu okulun şirketin düzenli olarak kâr elde eden tek gelir kaynağı olduğunu, davalının okulu kapattığı tarihten kısa bir süre sonra yakınlarını kurucu göstererek başka bir şirket kurduğunu ileri sürerek okulun faaliyette olduğu döneme ait ve kapatılmamış olsa idi kazanılması muhtemel kâr alacağının ve haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın şirket tüzel kişiliği namına davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; müvekkili ...'a husumet yöneltilemeyeceğini, şirketin gelir-gider dengesini sağlayamadığını, SGK borçlarını ve kira borçlarını ödeyemediği için zarar ettiğini, 2008 yılından bu yana şirketin çalışmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılardan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 27/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/9383, Karar No: 2002/9666, Tarih: 16.12.2002

10. Hukuk Dairesi 2002/9383 E., 2002/9666 K.

**10. Hukuk Dairesi 2002/9383 E., 2002/9666 K.**

**- ALACAK

- GÖREVLİ MAHKEME**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 96 ]

- 1479 S. ESNAF VE SANATKARLAR VE DİĞER BAĞIMSIZ ÇALIŞANL... [ Madde 11 ]

- 1479 S. ESNAF VE SANATKARLAR VE DİĞER BAĞIMSIZ ÇALIŞANL... [ Madde 12 ]

- 1479 S. ESNAF VE SANATKARLAR VE DİĞER BAĞIMSIZ ÇALIŞANL... [ Madde 13 ]

- 1479 S. ESNAF VE SANATKARLAR VE DİĞER BAĞIMSIZ ÇALIŞANL... [ Madde 14 ]

- 1479 S. ESNAF VE SANATKARLAR VE DİĞER BAĞIMSIZ ÇALIŞANL... [ Madde 15 ]

- 1479 S. ESNAF VE SANATKARLAR VE DİĞER BAĞIMSIZ ÇALIŞANL... [ Madde 16 ]

- 1479 S. ESNAF VE SANATKARLAR VE DİĞER BAĞIMSIZ ÇALIŞANL... [ Madde 17 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, 264.303.246.160 lira tedavi giderinin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir. j

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı Sağlık Bakanlığı, Bandırma Devlet Hastanesinde tedavileri yapılan Bağ-Kur sigortalıları için yapılan tedavi giderlerinin davalı Bağ-Kur'dan tahsilini istemekte olup, Mahkemece; taraftar arasında yapılmış protokolün 12. maddesi hükmü ile, uyuşmazlıkların yargıya intikalinden önce bağlı bulunulan Bakanlıklar arasında ele alınması gerektiği halde, bu prosedüre uyulmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Görev konusu kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemelerce resen gözetilmesi gerekir.

iş Mahkemeleri 5521 sayılı Kanun ile Kurulmuş olan istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. 1479 sayılı Kanunun 70. maddesi "Bu kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceğini kurala bağlamıştır.

Somut olayda mahkemenin görevini belirlerken, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hangi hukuki sebebe dayandığına bakmak gerekir.

Sağlık sigortası kapsamında sigortalı ve hak sahiplerine sağlık hizmeti sunmakta olan Bağ-Kur, 1479 sayılı Kanunun Ek 11. maddesine dayanarak kamu ve özel sağlık tesislerinden hizmet satın alarak yükümlülüğünü yerine getirmekte ve bu amaçla hizmet satın aldığı kuruluşlarla sözleşmeler yapmaktadır. Olayımızda, davacı Bakanlık, taraflar arasında imzalanan bu nitelikteki sözleşmeye davalı Kurumun aykırı davrandığını ileri sürmekte, sözleşmeden doğan alacağının tahsilini talep etmektedir. Gerçekten uyuşmazlığın çözümünde 1479 sayılı Kanunun Sağlık sigortası ile ilgili Ek 11-17. maddelerinin uygulama yeri olmadığı gibi uyuşmazlığın bu kanundan doğduğunu ortaya koyacak başkaca bir hükümde mevcut değildir. Bilakis sözleşme hükümlerine aykırılıktan kaynaklanan bu davanın yasal dayanağı Borçlar Kanununun 96 ve devamı maddeleri olduğundan davanın iş mahkemelerinde değil, genel mahkemede görülmesi gerekir.

Açıklanan sebeplerle mahkemenin görevsizlik kararı vermesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde red kararı vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), 16.12.2002 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15650, Karar No: 2014/7280, Tarih: 04.06.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/15650 E.  ,  2014/7280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 5. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2011/1711-2013/361

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın iptali ve inkar tazminatı istemine ilişkindir.Mahkemece itirazın kısmen iptaline, inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin davalı lehine hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince ; kiralanan taşınmazın dava açıldıktan sonra tahliye edilmiş olması nedeniyle itirazın iptaline ilişkin istemin kısmen reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Takip ve dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu ve dava sırasında gerçekleşen tahliye nedeniyle davanın kısmen reddedildiği gözardı edilerek reddedilen kısım yönünden davalı lehine vekalet ücretine karar verilmesi doğru değildir.

3- Davalı vekilinin makul süre kirası üzerinden davacı lehine hükmedilen inkar tazminatına yönelik temyiz itirazları incelendiğinde ise ; mahkemece ödenmeyen kira borcu olarak 1184,50 TL ile birlikte üç aylık makul süre kirası olarak 1980 TL olmak üzere toplam 3164,50 TL üzerinden davacı lehine inkar tazminatına karar verildiği görülmektedir. Makul süreye ilişkin kira bedelinin belirlenmesi yargılamayı gerektirdiğinden sadece tahliye tarihine kadar ödenmeyen kira bedeli olan 1184,50 TL nin likit olduğu gözetilerek davalı kiracının bu miktar üzerinden inkar tazminatı ödemesine karar verilmesi gerektiği gözardı edilerek makul süreye ilişkin kira bedeli üzerinden de inkar tazminatına karar verilmiş olması doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır

SONUÇ:Yukarıda 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15120, Karar No: 2019/22192, Tarih: 03.12.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/15120 E.  ,  2019/22192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit Yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanığın, psikolojik tedavi gördüğünü ve olanları hatırlamayıp sinir krizi geçirdiğini savunması karşısında, sanığın 26.04.2015 tarihinde bıçakla yaralama suçunu işlediği sırada cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu aldırılmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişen 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceği ihtarının yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16585, Karar No: 2024/618, Tarih: 17.01.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/16585 E.  ,  2024/618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/594 E., 2023/370 K.

KARAR : Davacının istinaf başvurusunun esastan reddi, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. ... Mahkemesi

SAYISI : 2020/73 E., 2021/116 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının başvurusunun esastan reddine, davalının başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirkette 03.12.2015-07.11.2019 tarihleri aralıksız olarak müdür sıfatıyla çalıştığını, 7.500,00 TL ücret karşılığında çalışma konusunda işveren ile anlaştığını ancak müvekkilinin sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden yatırıldığını ve ücretlerinin ödenmediğini, bu güne kadar davalı işveren tarafından yapılan prim ödemeleri ile geçimini sağladığını, ... sözleşmesinin davalı işveren tarafından nedensiz olarak sona erdirildiğini, alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, asgari geçim indirimi, yıllık izin ücreti, fazla çalışma, ... ... ve genel tatil ücreti ile ödenmeyen ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müdür sıfatıyla çalışmadığını, ücretinin asgari ücret tutarında olduğunu, çalıştığı süre boyunca ücret almadığı iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, Şirket nezdinde prim uygulamasının söz konusu olmadığını, davacının bir çok yere icra borcunun bulunması ve ücretini elden almak istemesi nedeniyle aylık ücretlerinin elden ödendiğini, çalıştığı süre boyunca davacının borçlu olduğu icra dosyalarına ¼ oranında aylık ücret kesintisi yapılarak ödemeler yapıldığını, istifa ederek işyerinden ayrıldığını, ödenmeyen alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının ödenmeyen ücret alacakları nedeniyle ... sözleşmesine haklı olarak son verdiğinden kıdem tazminatına hak kazandığı, ihbar tazminatına hak kazanmadığı, sorumlu müdür olarak aylık net 7.500,00 TL ücretle çalıştığı, kullandırılmayan ve karşılığı da ödenmeyen 42 günlük yıllık izninin bulunduğu, fazla çalışma yapmasına, ... ... ve genel tatillerde çalışmasına rağmen karşılığının ödenmediği, ödenmeyen ücret ve asgari geçim indirimi alacaklarının bulunduğu; ancak davacının borçlu olduğu icra dosyalarına yapılan ödemelerin mahsup edilmesi gerektiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; müvekkilinin yerine başka müdür alındığından ... sözleşmesinin sonlandırıldığını, ihbar tazminatının kabulü gerekirken reddinin yerinde olmadığını, icra dosyalarına yapılan ödemelerin mahsubunun hukuka aykırı olduğunu, fazla çalışma alacağı ile ... ... ve genel tatil alacağı bakımından tanıklarla birlikte çalışılan dönemin değil tüm çalıştığı dönem için hesaplama yapılması gerektiğini, bilirkişi raporunda 03.12.2015-31.12.2015 tarihleri arasında ücret alacağı hesaplanırken hata yapıldığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; davacının çalışma hayatı boyunca hiç ücret almamış olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının asgari ücretle çalıştığını, müdür pozisyonunda çalışmadığını, icra borçları yüzünden kendi isteğiyle ödemelerin elden yapıldığını, tanıkların davacının fazla çalışma yaptığını bilebilecek durumda olmadığını, ... ... ve genel tatillerde çalışılmadığını, 4 yıl hiç yıllık izin kullanılmadan çalışılmasının mümkün olmadığını, asgari geçim indiriminin ücret ile ödendiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç