muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/28980, Karar No: 2023/10137, Tarih: 13.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/28980 E.  ,  2023/10137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/385 E., 2015/530 K.

SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezaların sürelerine göre koşulları bulunmadığından, 1412 sayılı Kanun’nu 318 inci maddesi uyarınca oy birliğiyle reddine karar verilerek yapılan incelemede:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2013/385 Esas, 2015/530 Karar sayılı kararı ile,

1. Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 168 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca hükmolunan 10 ay hapis cezasının ertelenmesine ve 20,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

2. Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 168 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına,

3. Sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca hükmolunan 10 ay hapis cezasının ertelenmesine,

4. Sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği özetle; sanığın yüklenen suçları işlemediğine, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği özetle; yüklenen suçların unsurlarının oluşmadığına, mahkûmiyete yeterli delil olmadığına, mükerrirlik koşullarının oluşmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği özetle; sanığın yüklenen suçları işlemediğine, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği özetle; yüklenen suçların unsurlarının oluşmadığına, mahkûmiyete yeterli delil olmadığına, mükerrirlik koşullarının oluşmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan (alacaklı) Türkiye İş Bankası A.Ş. tarafından şikâyetçi ...'ın temsilcisi olduğu katılan (borçlu) ...İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine ... 5. İcra Müdürlüğünün 2010/... sayılı dosyası üzerinden yürütülen icra takibinde, borçlu şirket adına kayıtlı 16 ... 95 plaka sayılı aracın kaydına sistem üzerinden 01.03.2012 tarihinde haciz ve 29.06.2012 tarihinde yakalama şerhinin konulduğu, şirkete ait aracı ellerinde bulunduran temyiz dışı sanıklar ... ve ... Teksöz'ün bu aracı icra takibinden kurtarabilmek amacıyla ... Motorlu Araçlar Ltd. Şti.'nin yetkilisi, ortağı ve çalışanı olan diğer sanıklar ... ve ... ve temyiz dışı sanık ... ile anlaştıkları, tüm sanıkların iştirak iradesi içerisinde hareket ederek aracın, motor, şanzıman, kapı, motor kaputu, far, ön tampon, arka bagaj stop lambalarını söktükleri ve bu hâliyle aracın 15.11.2010 tarihinde ... Motorlu Araçlar Ltd. Şti. tarafından işletilen otoparka çekilmiş gibi düzenledikleri sahte otoparka çekme belgesi kullanılarak 4.400,00 TL otopark ücretinin tahsili için hapis hakkına istinaden ... Motorlu Araçlar Ltd. Şti. tarafından katılan ...İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine ... 13. İcra Müdürlüğünün 2012/... sayılı dosyası üzerinden başlatılan icra takibinde, 26.11.2012 tarihinde yapılan açık artırmada temyiz dışı sanık ... tarafından 6.400,00 TL bedelle satın alınan söz konusu aracı, sökülen parçalarını tekrar takarak 17.01.2013 tarihinde 23.900,00 TL karşılığında tanık E. D.'ye satmak suretiyle, özel belgede sahtecilik ve kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia ve kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 tarihli ve 232/250 sayılı kararında açıklandığı üzere, onaysız fotokopi niteliğinde olup suret belge özelliği taşımayan belgelerin hukuki sonuç doğurmaya elverişli nitelikte olmadıkları ve aldatıcılık niteliklerinin bulunmadığı, dosya kapsamına göre, özel belgede sahtecilik suçuna konu otoparka çekme belgenin aslının ele geçmediği, söz konusu belgenin fotokopisi kullanılarak icra takibi yapıldığı ve kovuşturma aşamasında görevlendirilen bilirkişinin belgenin fotokopisi üzerinden inceleme yaptığının anlaşılması karşısında, yüklenen özel belgede sahtecilik suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanıkların beraatleri yerine mahkûmiyetlerine hükmolunması,

2. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasına 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 72 nci maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği, sanık ...'ın adli sicil kaydındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasının (a) bendi kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine engel teşkil etmediği gözetilmeden, sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3. Sanıklar müdafilerinin lehe hükümlerin uygulanması talebinde bulunmalarına rağmen sanıklar hakkında verilen kısa süreli hapis cezalarının seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilemeyeceğinin tartışılmaması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Sanık ...'nın tekerrüre esas alınan ilamının 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrasına uyan imar kirliliğine neden olma suçu olduğu ve hükümden sonra 18.05.2018 tarih ve 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16 ncı maddesinde öngörülen şartların yerine getirilmesi hâlinde 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca mahkûm olunan cezanın bütün sonuçlarıyla ortadan kalkacağı nazara alındığında, tekerrüre esas alınan ilam bakımından uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırıldıktan sonra, sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2013/385 Esas, 2015/530 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2449, Karar No: 2019/2441, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2449 E.  ,  2019/2441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18021, Karar No: 2014/22071, Tarih: 04.12.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/18021 E.  ,  2014/22071 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş akdinin haksız ve ihbar öneli verilmeksizin sona erdirildiğini bu nedenle hak etmiş olduğu kıdem ve ihbar tazminatının ödetilmesini istemiştir.

Davalı ..., davacı ile davalı idare arasında iş akdi ya da sözleşme olmadığından idareye husumet tevcih edilemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket, cevap dilekçesi vermemiş ve duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı T.C. ...'nın 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davacının peşin yatırdığı harcın yargılama giderlerine katılarak Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7. maddesi uyarınca düzelterek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 4. bendinin çıkartılarak yerine; “Davacı tarafça yapılan 21,15 TL başvuru harcı, 93,60 TL peşin harç, 3,30 TL vekalet harcı ve 5,20 TL ıslah harcı toplamı 123,25 TL’nin davalı Bakanlık harçtan muaf olduğu için davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine, harçlar hariç sarf edilen 81,00 TL davetiye gideri, 17,00 TL posta ücreti, 60,00 TL 2 tanık ücreti ve 225,00 TL bilirkişi gideri olmak üzere toplam 383,00 TL yargılama giderlerinin davalılardan tahsil olunarak DAVACIYA VERİLMESİNE, taraflarca yatırılıp kullanılmayan gider avansının İADE OLUNMASINA” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 04/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23483, Karar No: 2013/27456, Tarih: 25.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/23483 E.  ,  2013/27456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :İpoteğin Kaldırılması-Aile Konutu Şerhi Konulması

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; bozulmasına dair Dairemizin 08.07.2013 gün ve 27249-19423 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu suretle hesaplanan 219.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 50.45 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oyçokluğuyla karar verildi.25.11.2013(Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Malik olmayan eş, açık rızası olmadan gerçekleşen işleme iş bu davayı açarak askıda olan hükümsüzlüğü kesin hükümsüzlüğe çevirmiştir. Askıda bir şey kalmamıştır.

Kesin hükümsüzlük sebebiyle davanın kabulü gerekir.

KARŞI OY YAZISI

KARŞI OY YAZISI

Malik olmayan eş, açık rızası olmadan gerçekleşen işleme iş bu davayı açarak askıda olan hükümsüzlüğü kesin hükümsüzlüğe çevirmiştir. Askıda bir şey kalmamıştır.

Kesin hükümsüzlük sebebiyle davanın kabulü gerekir.

KARŞI OY YAZISI

Aile konutu üzerinde tasarruf işleminde bulunan eş,diğer eşin açık rızasını almak zorundadır(TMK.md.194/1).Açık rıza yazılı veya sözlü olarak verilebilir. Örtülü rıza yeterli kabul edilemez.Açık rızanın varlığını ispat yükü;tasarruf işleminini yapanların üzerindedir. Türk Medeni Kanunu(TMK.)nun 194/1.maddesindeki kısıtlama;evlilik birliği ve çocukların korunmasını amaçlayan,bir kamasul menfaatin gereği olarak; “kanundan doğan bir kısıtlama”dır. Taşınmazın işlem tarihinde aile konutu olması koşuluyla,aile konutu olma durumu tapu kaydına şerh konulmuş veya konulmamış olsun;kanundan doğan bu kısıtlama mevcut sayılır. Kanımca;TMK.194/1.maddesindeki düzenleme,emredici nitelikte olmakla birlikte;mutlak emredici nitelikte olmayıp,nispi emredici niteliktedir.Bu nadenle,kanununun bu maddesine aykırı olarak yapılan bir tasarruf işleminin yaptırımı “kesin hükümsüzlük” olmayıp; “askıda hükümsüzlük” yaptırımıdır.Askıda hükmsüzlük yaptırımının sonucu olarak;işlemde bir geçersizlik sebebi bulunmakla bereber,bu sebebin işlemi geçersiz hale getirip getirmeyeceği, geçersizliğe dayanabilecek kimsenin(TMK.194.madde uygulamasında bu kimse,işlemde açık rızası alınması gerekli olan eştir)iradesine bağlı olup,işlemi bozma yönünde bir irade bildirimezse,işlem geçerli kalmaya devam edecek,gerektiğinde rızası alınmayan eşin icazetiyle işlem başından itibaren tam bir geçerli işlem haline gelebilecek,hakim tarafından de hükümsüzlüğü resen dikkate alınamayacaktır.

Aile konutuyla ilgili tasarruf işleminde diğer eşin açık rızasının bulunmaması,işlem yapan eş bakımından “tasarruf yetkisi eksikliği” yaratır.Bu sebeple,işlemde bulunan eşin bu tasarruf yetkisi eksikliğinin,onunla işleme girişen tarafca bilinmemesi veya bilmesinin beklenmemesi, yani “iyiniyeti (TMK.md.3)”;TMK.194/1.maddesindeki koruma yönünden değer taşımayıp,TMK.1023.maddesindeki yolsuz tescile dayalı olarak iyiniyetle hak iktisabına da imkan vermez.Böyle bir durumda,eşle tasarrruf işleminde bulunanın tasarrufu;ancak TMK.2.maddesindeki “hakkın kötüye kullanılması yasağı”çerçevesinde korunabilir.Hakkın kötüye kullanılması durumu,davanın taraflarınca ileri sürülmese bile,hakim tarafından da resen dikkate alınmalıdır...Dürüstlük Kuralı Ve Hakkın Kötüye Kullanılması Yasağı,... 1995,sh.9).

Ancak,eşin aile konutuyla ilgili tasarruf işlemi,açık rızası alınmayan eş bakımından “yolsuz tescil” niteliğinde olacağından;daha sonra eşle işleme girişen kimseden ayni hak iktisap eden kimse olursa,bu kişi TMK.1023.maddesindeki iyiniyet karinesinden yararlanabilecektir.

Somut davaya geldiğimizde;davalı eş ve davalı banka arasında yapılan tasarruf işlemiyle aile konutunun tapu kaydına konulan ipotek kaydı,ayni hakka ilişkin bir tasarruf işlemi olup;TMK.194/1 maddesi yönünden değerlendirilebilecek bir tasarruf işlemidir.İpotek işlemi sırasında davacı eşin açık rızasının varlığı konusunda,bu konuda ispat yükü kendisine düşen davalılar bir delil bildirmemiştir.Esasan açık rızanının alınmadığı hususunda da bir çekişme bulunmamaktadır.Davalı banka,ipotek işlemi sırasında tapu kaydında aile konutu şerhi(TMK.md.194/3) bulunmadığını,kendilerinin buna güvenerek hak iktisap ettiklerini,iyiniyetli sayılmaları ve TMK.1023.madde uyarınca iktisaplarının konunması ve bu sebeple davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.Yukarda açıklandığı gibi,burada iyiniyet savunmasına değer verilemez ve TMK.1023.maddedeki iyiniyet karinesine dayanma imkanı bulunmamamtadır.Tasarruf ancak TMK.2.maddesindeki hakkın kötüye kullanılması yasağı çerçevesinde korunabilir. Bu nedenle,davacının açık rızasının bulunmadığını ileri sürmesi;TMK.2.madde anlamında “hakkın kötüye kullanılması”niteliğinde ise, hakkın kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumayacağından,davasının reddedilmesi gerekecektir.Bunun için,davalıların davacının dava açmasının hakkın kötüye kullanılması teşkil ettiğini hayat olaylarıyla(fiili karine) ortaya koyması veya dosyada toplanan delillerden bunun anlaşılıyor olması gerekir.Ne var ki;davacının hakkın kötüye kullanılması davranışı içinde olduğunu gösteren bir delil ve fiili karine de bildirilmediği gibi,mevcut durumdan hakimin böyle bir sonuca ulaşmasını gerektirir bir veri de bulunmamaktadır.Diğer yandan;değerli çoğunluğun görüşünde olduğu gibi,açık rız ayokluğu nedeniyle tasarruf yetkisi eksikliği taşıyan iktisabın iyiniyetli olmak koşuluyla korunması gerektiği kabul edilse bile; salt tapu kaydında aile konutu şerhinin bulunmaması,ayni hak iktisap eden kişiyi iyiniyetli kılmaz;onun aynı zamanda hakkın iktisabına ilişkin herhangi bir engel olup olmadığını öğrenmek için gerekli dikkat ve özeniTürk Medeni Hukukunda İyiniyetin Korunması:İstanbul 2010,sh.94).Tacir niteliğiyle basiretli bir tacir gibi hareket etmesi gereken(TTK.md.18/2) davalı şirketin; ipotek işleminden önce taşınmazın niteliğini tespit etmesi, taşınmaz konut niteliğinde ise burada kimlerin oturduğunu, ipotek veren tarafından oturuluyorsa eş ve çocuklarıyla birlikte aile konutu olarak kullanılıp kullanılmadığını en azından muhtarlık ve nüfus kayıtlarıyla araştırması;aile konutuysa ipotek verenden eşinin açık rızasını sağlamasının istenmesi, rıza gösterilmediği takdirde de ipotek işlemini yapmaktan kaçınması beklenir.Davalı şirket bu özen yükümlülüğünün gereğini yerine getirmemiştir ve bu sebeple de iyiniyetli olduğu söylenemez.Gerçekleşen bu durum karşısında;mahkemenin ipoteğin kaldırılmasına ilişkin kararı isabetli olup;karar düzeltme talebinin kabul edilerek hükmün onanması gerektiğini düşünüyorum

.Davalı şirket bu özen yükümlülüğünün gereğini yerine getirmemiştir ve bu sebeple de iyiniyetli olduğu söylenemez.Gerçekleşen bu durum karşısında;mahkemenin ipoteğin kaldırılmasına ilişkin kararı isabetli olup;karar düzeltme talebinin kabul edilerek hükmün onanması gerektiğini düşünüyorum. Açıkladığım nedenlerle,değerli çoğunluğun karar düzeltme talebinin reddi kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/30900, Karar No: 2016/10352, Tarih: 25.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/30900 E.  ,  2016/10352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece  verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kararın 03.02.2014 tarihinde o yer Cumhuriyet savcısının katıldığı duruşmada yüze karşı verildiği, 1412 sayılı CMUK' un 310/3. maddesinde belirtildiği üzere bir aylık temyiz süresinin üst Cumhuriyet savcılığına ait olması, duruşmaya katılan o yer Cumhuriyet savcısının temyiz süresinin bir hafta olması ve o yer Cumhuriyet Başsavcılığının bir bütün olması karşısında yüze karşı  02.03.2014 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK' un 310/1. maddesinde belirtilen 1 haftalık yasal süre geçtikten sonra 27.02.2014 tarihinde  temyiz etmiş olması karşısında o yer Cumhuriyet savcılığının temyiz talebinin CMUK' un 310/3. ve 317. maddelerince isteme aykırı olarak  REDDİNE, 25.04.2016 oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5038, Karar No: 2018/921, Tarih: 08.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/5038 E.  ,  2018/921 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada .... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/12/2015 tarih ve 2012/246-2015/399 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; ... SORULARI isimli kitabın ilk olarak 1998 yılında hazırlandığını, müvekkilinin kitabın hem yazarı hem editörü olduğunu, kitabın telif haklarının davalı şirket yetkisili .... ile birlikte 1/2 oranında kendilerine ait olduğunu, anılan eserin ilk baskısını Sağlık Vakfı'nın, sonraki basılarının ... Tıp Kitapevi'nin yaptığını, 5 basıda telif ücretlerinin 1/2 oranında .... ile paylaşıldığını, 2002 yılında davalı ... Yayıncılık Eğitim Danışmanlık Sağlık ve Bilgisayar Hizmetleri Sanayi Ticaret A.Ş'nin kurulduğunu, 2004 yılında kendisinin de şirkete hissedar olduğunu, 2004 yılından sonra bu kitabın 6. 7. 8. ve 9. basılarını davalı şirketin yaptığını, anılan basılarda değişen yazarları veya kitaba eklemeleri, çıkarmaları ....'in sevk ve idare etttiğini, ancak kitabın içeriğinin kabaca aynen korunduğunu, sadece soruların sıraları veya yerlerinin değiştirilmiş olduğunu, ancak kendisine telif ücreti ödemediğini, davalı şirketten 2005 yılı Nisan ayında ayrıldığını, şirketteki hisse bedelinin kendisine ödendiğini, bu kitapla ilgili telif haklarını davalı şirkete sermaye olarak koymadıklarını veya şirkete devretmediklerini, sadece şirketin basımlarını yaptığını, telif ücretini de vermeyi taahhüt ettiğini ancak vermediğini ileri sürerek ...... SORULARI adlı eserin 6. 7. 8. ve 9. basılarından hesap edilecek telif ücretinin tespiti ile FSEK'in 68. maddesi uyarınca üç katından şimdilik 20.000,00 TL maddi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 37.593 TL'ye yükseltmiştir.