muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/2841, Karar No: 2008/4813, Tarih: 01.07.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/2841 E.  ,  2008/4813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 5.2.2008 gün ve saatte temyiz eden Hazine vekili Avukat ... ve ... vs. vekili Avukat ... ile aleyhine temyiz istenilen ... ve arkadaşları vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Davacıların dayandıkları tapu kayıtlarının sabit hudutlu olduğu, ancak 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20/B maddesi uyarınca değişmez sınırlı kayıt kapsamında kalan sahanın kayıt sahibi adına tescil edilebilmesi için bu yerlerin kayıt sahibi tarafından kullanılıyor olması ve kullanıma elverişli bulunması gerektiği belirtilerek mahkemece taşınmazlar içinde kalan kütle kayalık ve taşlıklarla kullanılmayan alanların ayrılıp Kadastro Kanunu'nun 18/1. maddesi uyarınca Hazine adına, kullanılan bölümlerinin ise kayıt sahibi veya ilgilisi adına tesciline karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yargılamaya devam olunmuş, yargılama sırasında ... ve arkadaşları, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 200 parsel hakkındaki davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda müdahiller ... ve arkadaşlarının davalarının reddine, davacıların davalarının kısmen kabulü ile çekişmeli 203 sayılı parselin teknik bilirkişi raporunda (A) ve (B), 200 sayılı parselin (I) ve (J) harfleriyle gösterilen bölümlerinin Hazine, 203 sayılı parselin C harfiyle gösterilen bölümünün tapu ve veraset ilamında gösterilen hisseler, 200 sayılı parselin (A), (B), (C), (D), (E), (F), (G) ve (H) harfleriyle gösterilen bölümlerinin ise tapu ve veraset ilamındaki hisseler ile vasiyetname dikkate alınmak suretiye davacılar ... ve müşterekleri adına tesciline, 203 sayılı parselin teknik bilirkişi raporunda (D) ve (E) harfleriyle gösterilen bölümlerinin kıyı kenar çizgisi içinde kalan yerler olarak haritasında gösterilmesine, 200 sayılı parselde teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen kısım üzerinde bulunan evin....’e, (B) harfi ile gösterilen kısım üzerinde bulunan evin ... ’e, (C) harfiyle gösterilen kısım üzerinde bulunan evin ...’ya, (D) harfiyle gösterilen kısım üzerinde bulunan Limon ağaçlarının ...’a, (E) harfiyle gösterilen kısım üzerinde bulunan Limon bahçesinin ve iki evin ...’ya, (F) harfiyle gösterilen kısım üzerinde bulunan Limon ağaçlarının .... mirasçılarına, (G) harfi ile gösterilen kısım içinde bulunan Limon ağaçlarının ...’e, (H) harfiyle gösterilen kısım üzerinde bulunan Limon ağaçlarının ...’a ait olduğunun beyanlar hanesine şerh düşülmesine karar verilmiş; hüküm müdahiller ... ve arkadaşları vekili ile Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mümeyyiz ... ve arkadaşlarının taşınmaz üzerinde tesbit günü itibariyle korunmaya değer zilyetliklerinin bulunmadığının anlaşılmasına göre tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan 200 parsel sayılı taşınmaza ilişkin hükmün ONANMASINA,

2) Davalı Hazinenin 203 parsel sayılı taşınmazın (C) bölümüne yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece sözkonusu taşınmazın teknik bilirkişi raporunda (C) harfi ile gösterilen bölümünün davacılar adına tesciline karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Hükmüne uyulan bozma ilamında çekişmeli taşınmazların kadastro tespit günü itibariyle kullanılan ya da kullanılmaya elverişli olan bölümlerinin tapu kayıt malikleri adına, kullanılmayan ve kullanıma elverişli olmayan bölümlerinin ise Hazine adına tesciline karar verilmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulmakla bozma ilamında işaret edilen hususlar yönünden taraflar yararına usuli kazanılmış hak oluşur. Kadastro tesbit tutanağı, taşınmaz başında yapılan ilk keşifler ve alınan teknik bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamından çekişmeli 203 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbit gününe kadar hiç kullanılmadığı, taşlık ve kayalık bir yapıda olduğu, bu taşınmaz üzerinde kullanılan bölümlerin kadastro tesbit gününden çok sonra ve kayıt malikleri dışındaki kişilerce imar ve ihya edilip kullanılmaya başlanan alanlar olduğu anlaşılmaktadır. Diğer taraftan, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19. maddesi hükmü uyarınca, kadastro tesbit gününden sonra taşınmaz üzerinde oluşturulan muhdesatların tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesi de mümkün bulunmamaktadır. Hal böyle olunca çekişmeli 203 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı anlaşılan kesimi dışında kalan bölümlerinin tamamının davalı ... adına tesciline karar vermek gerekirken yazılı olduğu şekilde (C) bölümünün davacılar adına tesciline karar verilmesi isabetsizdir. Davalı Hazinenin temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile 203 parsel sayılı taşınmazın (C) bölümüne ilişkin hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 550.00 YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak, duruşmada kendisini vekille temsil ettiren davalı Hazineye verilmesine, 01.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verlidi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3840, Karar No: 2015/4827, Tarih: 12.10.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/3840 E.  ,  2015/4827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/219285

Giresun E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü ..'nın, kardeşi ..’ün hastalığı nedeniyle ziyarette bulunmak amacıyla mazeret izni kullanma talebinin, hastaya ait raporun özel hastane tarafından tanzim edilmiş olduğu gerekçesiyle reddine dair Giresun Cumhuriyet Başsavcılığının 06/02/2015 tarihli ve 2015/559 sayılı kararma karşı yapılan itirazın kabulüne ilişkin Giresun İnfaz Hakimliğinin 11/03/2015 tarihli ve 2015/117 esas, 2015/123 sayılı kararma yapılan itirazın reddine dair Giresun Ağır Ceza Mahkemesinin 17/04/2015 tarihli ve 2015/262 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un “Mazeret İzni" başlıklı 94/2. maddesinde yer alan " Bu Kanunun 25 inci maddesi kapsamına girenler hariç, yüksek güvenlikli ceza infaz kurumunda bulunanlar da dâhil olmak üzere, güvenlik bakımından sakınca oluşturmaması koşuluyla tehlikeli olmayan hükümlünün, dış güvenlik görevlisinin refakatinde bulunmak şartıyla, talebi ve Cumhuriyet Başsavcısının onayıyla; a) İkinci derece dahil kan veya kayın hısımlarından birinin ya da eşinin ölümü nedeniyle cenazesine katılması için yol süresi dışında iki güne kadar, b) Sağlık Kurulu raporu ile belgelendirilmesi şartıyla ana, baba, eş, kardeş, çocuk ile eşin anne veya babasından birinin yaşamsal tehlike oluşturacak önemli ve ağır hastalık hâllerinin bulunması nedeniyle bunlardan her biri için bir defaya mahsus olmak üzere hasta ziyareti amacıyla yol süresi dışında bir güne kadar izin verilebilir. Hükümlünün, izin süresi içinde gece konaklaması gerektiği takdirde, kendi evi veya (a) bendinde belirtilen bir yakınının evinde, güvenli görülen başka bir yerde ya da gidilen yerde bulunan kapalı ceza infaz kurumunda kalmasına, güvenlik hususu değerlendirilmek ve gerekli güvenlik tedbirleri alınmak suretiyle, gidilen yerin valisi tarafından karar verilir. Yurt dışına çıkmasını gerektirmesi durumunda hükümlüye, bu madde gereğince izin verilemez." şeklindeki düzenleme ile Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi İle Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzüğün 138/4-d maddesinde yer alan "(4) İzin verilmesi sırasında aşağıdaki hususlar göz önünde bulundurulur:... d) Hastalığı belgeleyen resmî raporun, biri hastalığın uzmanı olmak üzere en az iki uzman hekim tarafından imzalanmış olması,..." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, hükümlünün ablası olan ..’ün rahatsızlığına ilişkin raporun Özel .. Hastanesi tarafından düzenlendiği gözetilerek anılan raporun resmi rapor niteliğinde olmadığı değerlendirilerek itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar tesisinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 08.06J2015 gün ve 94660652-105-28-5593-2015-11700/37808 sayılı yazılı istemlerine müsteniden dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 19.01.2015 gün, 2015/8; Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu’nun 15.07.2014 tarih, 2014/Bşk-227 esas ve 2014/263; 15.07.2014 tarih, 2014/Bşk-234 esas ve 2014/270; 13.11.2014 tarih, 2014/Bşk-260 esas ve 2014/296; 05.02.2015 tarih, 2015/Bşk-485 esas ve 2015/105; 05.02.2015 tarih, 2014/Bşk-486 esas, 2015/106 karar sayılı kararları ile Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine dayanılarak Yargıtay Büyük Genel Kurulunca hazırlanan iş bölümüne göre, özel ceza kanunlarından doğan ve başka bir dairenin görev alanına girmeyen suçlar ile kararlara ilişkin temyiz incelemesi görevi Yargıtay 19. Ceza Dairesine ait olduğundan, Dairemizin görev alanındaki suçlarla doğrudan ilişkili olmayan ve özel ceza kanunu niteliğindeki 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanundan kaynaklanan dava ve işlere yönelik kanun yararına bozma isteminin de Yargıtay 19.Ceza Dairesince incelenmesi gerektiği anlaşılmakla; Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Yargıtay 19.Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE,12/10/2015 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/4816, Karar No: 2023/5631, Tarih: 22.11.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/4816 E.  ,  2023/5631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/45 E., 2022/530 K.

2797 ... Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan incelemede;

Mahkeme kararının davalı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, Dairemizin 18.05.2023 geri çevirme kararında davalının adli yardım talebinin reddedildiği, davalının 10.10.2023 tarihli dilekçesi ile adli yardımın reddine ilişkin kararımıza itiraz ettiği görülmüştür.

6100 ... Kanun’un 337 inci maddesi; "Adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir. Adli yardım talebi reddedilirse, ödeme gücünde sonradan gerçekleşen ciddi bir azalmaya dayanılarak tekrar talepte bulunulabilir.

" şeklinde düzenlenmiştir.

Bu itibarla dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Adli yardım talebinin reddi kararına karşı davalının itirazının incelenmek üzere dosyanın görevli YARGITAY (8). HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

22.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5470, Karar No: 2018/12439, Tarih: 19.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/5470 E.  ,  2018/12439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Ecza Deposu Tic. ve San. A.Ş. Vekili ve katılma yolu ile davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili; 11.02.2012 tarihinde davalıların işleteni, sürücüsü ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta poliçesi ile sigortacısı olduğu aracın davacıların murisi ...'a çarpması şeklinde gerçekleşen kaza sonucu davacıların desteği ...'ın hayatını kaybettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile müştereken ve müteselsilen tüm davalılardan; her bir davacı için 50.000,00 TL'şer manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile sigorta şirketi dışındaki davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacılar vekili 02/10/2014 tarihli dilekçesi; davacı ... için 5.000,00 TL ve diğer davacı ... için 5.000,00 TL olmak üzere 10.000,00 TL talep ettiklerini, küçük çocuklar olan davacılar yönünden maddi tazminat talep etmediklerini ifade etmiştir.

Davalı ... vekili; davalının kazanın oluşumunda kusuru bulunmadığını, müteveffanın ailesine ekonomik bir katkısı bulunmaması nedeniyle davacıların maddi tazminat taleplerinin hakkaniyete uygun olmadığını ve talep edilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Ecza Deposu Tic. ve San. A.Ş. vekili; davacıların manevi tazminat istemlerinin fahiş olduğunu, maddi ve manevi tazminat miktarının belirlenmesinde müteveffanın kusurunun da dikkate alınması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Anonim Türk Sigorta A.Ş. vekili; davaya konu kazanın 11/02/2012 tarihinde meydana geldiğini ve poliçenin vadesi dışında kazanın gerçekleştiğini ve bu kapsamda sorumluluklarının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Anonim Türk Sigorta A.Ş. vekili; davaya konu kazanın 11/02/2012 tarihinde meydana geldiğini ve poliçenin vadesi dışında kazanın gerçekleştiğini ve bu kapsamda sorumluluklarının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, maddi tazminata ilişkin davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 3.178,00 TL ve davacı ... için 3.433,00 TL maddi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyen yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacıların fazlaca isteminin reddine; manevi tazminata ilişkin davanın kısmen kabulü ile davacı ... ve Nursel için 15.000,00 TL'şer, diğer davacılar ... ve Elif için 10.000,00 TL olmak üzere toplam 50.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyen yasal faiziyle birlikte davalılar ... ve ... Ecza Deposu Tic. ve San. A.Ş.'nden müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacıların fazlaca isteminin reddine karar verilmiş; hüküm davalı ... Ecza Deposu Tic. ve San. A.Ş. vekili ve katılma yolu ile davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında (3 ve 4 nolu bent dışında) bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı İst. Galenos Ecza Deposu Tic. ve San. A.Ş. Vekilinin (2) nolu bent dışında ve davacılar vekilinin (3) ve (4) nolu bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacıca göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır.( HGK 23/06/2004, 13/291-370 ).

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında,

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, hak ve nasafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nasafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, müteveffanın kazanın oluşumunda %80 kusurlu olduğu da gözetilerek davacılar lehine takdir olunan manevi tazminatların bir miktar fazla olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davacılar destek ...'ın vefatı nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı talep etmekte olup, kaza tarihinde destek 5 yaşındadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda desteğin 18 yaşından itibaren ailesine destek olacağı, 22 yaşında evleneceği, iki yıl içinde çocuk sahibi olacağı, kocasının ve çocuklarının sorumluluğunu üstlenmesi nedeniyle anne ve babasına destekliğinin azalan oranlarda süreceği kabul edilerek destek paylarının dağıtımı yapılmıştır. Yaşam tablosuna göre destekten çıkan babanın payı anneye ilave edilmeden destek tazminatının varsayımsal hesabı yapılmıştır. Anılan hesaplama hatalıdır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda desteğin 18 yaşından itibaren ailesine destek olacağı, 22 yaşında evleneceği, iki yıl içinde çocuk sahibi olacağı, kocasının ve çocuklarının sorumluluğunu üstlenmesi nedeniyle anne ve babasına destekliğinin azalan oranlarda süreceği kabul edilerek destek paylarının dağıtımı yapılmıştır. Yaşam tablosuna göre destekten çıkan babanın payı anneye ilave edilmeden destek tazminatının varsayımsal hesabı yapılmıştır. Anılan hesaplama hatalıdır.

Şöyle ki; hükme esas alınan bilirkişi raporunda desteğin 1 çocuğunun olacağı kabul edilmiş ise de Dairemiz uygulamalarına göre 18 yaşında gelir elde etmeye başlayan desteğin evleneceği ve bir yıl sonra bir çocuğu daha sonra ikinci çocuğunun olacağı varsayılarak hayatın olağan akışına göre bekar olarak ölen çocuğun ileride evleneceği ve en az iki çocuk sahibi olacağı kabul edilerek, desteğin evleninceye kadar gelirinin yarısını kendi ihtiyaçları yarısını da anne ve babası için ayıracağı varsayılarak bu dönemde desteğe iki anne ve babaya birer pay vermek suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında evlenmeden önceki dönem içinde anne ve babanın her birine %25 pay verilmesi gerektiği, desteğin ileride evlenmesi ile birlikte desteğe iki eşe iki anne ve babaya birer pay verilerek, yine desteğin tüm gelirinin oranlanarak anne ve babaya %16’şar pay ayrılması, desteğin bir çocuğunun olması durumunda iki pay desteğe, iki pay eşe bir pay çocuğa ve birer pay anne ve babaya ayrılmak suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında anne ve baba için %14'er pay verilmesi daha sonra ikinci çocuğun doğacağı varsayılarak bu kez desteğe iki, eşe iki, çocukların her birine birer ve anne ve babaya birer pay verilerek desteğin tüm gelirine oranlanarak anne ve babaya %12,5’er pay verilmesinin uygun olacağı, daha sonra anne ve babadan yaşam tablosuna göre hangisi destekten çıkacaksa kalan kişiye diğerinin payının ilave edilerek destek tazminatlarının varsayımsal hesabının yapılması gerekeceği, Dairemizin yerleşik uygulaması gereğidir. Bu haliyle bilirkişi raporunda benimsenen hesaplama yöntemi doğru görülmemiş olup, bozmayı gerektirmiştir.

4-Türk Medeni Kanunu'nun 185. madde hükmü gereğince, anne-baba birlikte çocukların bakımından sorumludur, aynı Yasa'nın 327. maddesinde ise “Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından

karşılanır” denilmektedir. Her baba ve annenin çocuğunu belli bir yaşa kadar büyütmek, yetiştirmek ödevi olup çocuğun ölümü nedeni ile artık yapılması gerekmeyecek yetiştirme giderlerinin belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatından düşülmesi (anne ve babadan birinin ya da her ikisinin çalışıp çalışmadığına ilişkin ayrıksı durumlar da göz önüne alınarak) gerekmektedir.

karşılanır” denilmektedir. Her baba ve annenin çocuğunu belli bir yaşa kadar büyütmek, yetiştirmek ödevi olup çocuğun ölümü nedeni ile artık yapılması gerekmeyecek yetiştirme giderlerinin belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatından düşülmesi (anne ve babadan birinin ya da her ikisinin çalışıp çalışmadığına ilişkin ayrıksı durumlar da göz önüne alınarak) gerekmektedir.

Somut olayda, anne ve baba lehine hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatından anne ve babadan ayrı ayrı %5'er yetiştirme gideri düşülmüştür. Daire ilkelerine göre; anne ve baba çalışıyorsa anne ve babadan ayrı ayrı %5'er, anne çalışmıyorsa (Sosyal ekonomik durum araştırmasına göre; davacı anne ve babanın çalışmadığı anlaşılmakla) sadece babadan yetiştirme gideri düşülmesi gerekmektedir.

Eldeki davada, hükme esas alınan bilirkişi raporu yukarıda bahsi geçen ilkelere aykırı düzenlenmiş olup hüküm kurmaya elverişli değildir.

O halde mahkemece, anlatılan bilgiler ışığında bilirkişiden ek rapor alınıp sonucuna göre karar vermek gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Ecza Deposu Tic. ve San. A.Ş. vekili ve davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Ecza Deposu Tic. ve San. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Ecza Deposu Tic. ve San. A.Ş.'ye ve davacılara geri verilmesine 19/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.