muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10806, Karar No: 2014/11250, Tarih: 16.10.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/10806 E.  ,  2014/11250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2011/472-2013/602

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.11.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydındaki şerhin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.11.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 238 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan C1-C2, D1-D2 ve F1-F2 bloktaki villaların maliki olduğunu, taşınmazların tapu kütüğünün beyanlar hanesinde "kat irtifakına esas alınan projelerde tahrifatlar bulunduğuna dair başmüfettişlik raporu vardır" şeklindeki belirtmelerin terkinini istemiştir.

Davalı idare vekili söz konusu belirtmelerin teftiş sırasında bazı tahrifatların tespit edilmesi üzerine tapu kütüğüne işlendiğini, Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/437 esas sayılı dava dosyasında bu tahrifatlar nedeniyle ilgililerin yargılandığını, davanın halen derdest olduğunu söz konusu belirtmelerin mevzuata uygun olup 3. kişileri korumaya yönelik olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu edilen belirtmelerin Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Başmüfettişliğince yapılan denetim sırasında taşınmazların kat irtifakı projelerinde tespit edilen tahrifatların tapu kütüğünün beyanlar hanesine işlendiği, suç duyurusu üzerine ilgililer hakkında Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/437 esas sayılı dava dosyasında "zincirleme olarak resmi belgeyi bozmak ve yok etmek" suçundan dolayı dava açıldığı ve davanın halen derdest olduğu anlaşılmıştır.

Dava konusu edilen ve üçüncü kişileri koruma amacı güden belirtmelerin geçerliliğini ve önemini halen sürdürdüğü gözetilerek devam eden ceza davasının sonucunun beklenmesi gerekirken ceza davasındaki bilirkişi raporlarına atıfta bulunularak belirtmelerin terkini doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/4722, Karar No: 2013/19880, Tarih: 04.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/4722 E.  ,  2013/19880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, yaşlılık aylığı almasına karşın, 26.10.2006 – 22.10.2007 tarihleri arasında çalışması karşılığı ödenen tüm sigorta kollarına tabi primler gözetilerek yaşlılık aylığı miktarının yeniden belirlenmesi isteminin reddine ilişkin Kurum işleminin iptalini ve bu çalışmaları gözetilerek yaşlılık aylığı miktarının belirlenmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, davalının avukatının temyiz etmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Uyuşmazlık, yaşlılık aylığı almakta olan bir sigortalının, tüm sigorta kollarından prim ödemek koşuluyla yeniden çalışması durumunda (5510 sayılı Yasanın geçici 1. maddesine göre davanın yasal dayanağı olan) 506 sayılı Yasanın 63. maddesi uyarınca yapılacak işlem konusuna ilişkindir. Sorunun çözümü yönünde, öncelikle, 506 sayılı Yasa kapsamında yaşlılık aylığı alan sigortalıların yeniden çalışmaları durumunda uygulanacak 63. maddenin kapsam ve geçirdiği evrelerin belirlenmesinde yarar olacaktır. Gerçekten, 506 sayılı Yasa sistemi, 29.04.1986 günlü 3279 sayılı Yasa ile değiştirilen 63. maddenin getirdiği düzenlemeden önce, Kurumdan yaşlılık aylığına hak kazanan ve aylık almakta olanların, aylıkları kesilmeden çalışmalarına imkan tanımamaktaydı. Kısaca, Kurumdan yaşlılık aylığı alanlar ya aylıklarını veya çalışmayı tercih edecekler, iki durumu bir arada sürdüremeyeceklerdi. Ne var ki bu durum, T.C. Emekli Sandığı iştirakçileri ve Bağ-Kur sigortalıları açısından, 506 sayılı Yasa kapsamında bulunanlar aleyhine haksız bir uygulama ortaya çıkarmış, aynı durumda bulunan T.C. Emekli Sandığı iştirakçisi ile Bağ-Kur sigortalısı, hem yaşlılık aylıklarını alıp, hem de bu aylıklar kesilmeden çalışma imkanına sahipken, 506 sayılı Yasa kapsamında olanlar bu imkandan yoksun kılınmışlardı. İşte yasa koyucu, bu eşitsizliği gidermek amacıyla, yukarıda sözü edilen yasa değişikliğini kabul etmiş ve 63. maddeyi yeniden duzenleyerek, 506 sayılı Yasaya göre yaşlılık aylığı alanlara da, aylıkları kesilmeden çalışma imkanı sağlamıştır (TBMM 1/. Donem Çalısmaları S. Sayısı 432. 5 17).

Bu düzenlemeye göre; yaşlılık aylığı alanların yeniden çalışmaya başlamak istemeleri durumunda, kendilerine alternatifli bir sistem getirilmiştir. Yaşlılık aylığı alan; bu sistemlerden birini tercih ederek çalışmasını sürdürebilecektir. Sözü edilen 63. maddenin (A) bendinde gösterilen birinci sistemde, yeniden çalışmaya başlayan sigortalı yaşlılık aylığını kestirecek ve normal sigortalı gibi çalışmasını sürdürecektir. Bu durumda kendisinden 78. maddede belirtilen kazançlar toplamından 73. maddeye göre prim kesilecek ve sonuçta sigortalı, çalışmasını sona erdirdiğinde, kesilen prim ve çalışma süresi gözönünde tutularak kendisine son durumuna göre yaşlılık aylığı bağlanabilecektir.

Böylece sigortalı, kendisine önceden bağlanan yaşlılık aylığının gösterge ve oranını arttırma imkanına sahip kılınmış, önceden mümkün olmayan bir hakka kavuşmuştur. Sözü edilen maddenin (B) bendinde belirlenen ikinci durumda ise, yaşlılık aylığı almakta olan kişi, yeniden çalışmaya başladığında; aylığını almaya devam edecek, Sosyal Güvenlik Destek primi adı altında, ¼ ü sigortalı, ¾ ü işveren hissesi olmak üzere % 30 oranında bir katkı payı ödeyecektir. Görüldüğü üzere, yaşlılık aylığı alan kişiye, Yasa, bir tercih hakkı getirmiştir. Hangi sistemi, tercih edeceğini aylık sahibi kendisi belirleyecek ve durumunu ortaya koyacaktır. Kişi, açıkça iradesini ortaya koymadan, aylığı kesilmeyecektir. Esasen, yasal koşulların gerçekleşmesi sonucu yaşlılık sigortası kolundan aylığa hak kazanan kişinin aylığını keserek ortada bırakmak hem sosyal güvenlik ilkesine hem de onun alt yapısını oluşturan sosyal sigorta sistemine aykırı olur ve bu kişiye sağlanan yasal imkanını da işlemez hale getirir.

Öte yandan, 506 sayılı Kanunun, Aylığın başlangıcı ismini taşıyan 62. maddesinde, "Sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan sonra yazılı istekte bulunan ve yaşlılık aylığına hak kazanan sigortalıya bu isteğinden sonraki ay başından başlanarak yaşlılık aylığı bağlanır." hükmünü içermektedir.

Öte yandan, 506 sayılı Kanunun, Aylığın başlangıcı ismini taşıyan 62. maddesinde, "Sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan sonra yazılı istekte bulunan ve yaşlılık aylığına hak kazanan sigortalıya bu isteğinden sonraki ay başından başlanarak yaşlılık aylığı bağlanır." hükmünü içermektedir.

Eldeki davada; yukarıda belirtilen tarihler arasında tüm sigorta kollarına tabi çalışması olan davacı, çalışmaya başlamadan önce yaşlılık aylığının kesilmesi yönünde kuruma yazılı başvuruda bulunmamıştır. Yaşlılık aylığı almaya devam ettiği bir dönemde sigortalı bir işte çalışmış ve bu çalışması karşılığı tüm sigorta kollarına tabi prim ödenmiştir. Davacı, sosyal güvenlik destek primi ödemesi gerektiği yerde bu miktarın üzerinde 73. maddeye göre prim ödemiştir. İşten ayrıldıktan sonra da yeniden hesaplanan yaşlılık aylığının bağlanması için yazılı istekte bulunmamıştır. Hal böyle olunca, somut olaya ilişkin olarak, tüm sigorta kollarına tabi çalışması başlamadan önce yaşlılık aylığının kesilmesini istemediği ve çalışmasının bitmesinden sonra tekrar yaşlılık aylığı bağlanması yönünde yazılı istekte bulunmadığı olguları birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu dönemdeki çalışmasının sosyal güvenlik destek primine tabi kabul edilmesi gerektiği yönünde davacının iradesini gösterdiği ve buna paralel yapılan Kurum işleminin isabetli olduğu belirgin olmakla, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/968, Karar No: 2024/1296, Tarih: 04.03.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/968 E.  ,  2024/1296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1336 E., 2022/2041 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Patnos 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/293 E., 2020/166 K.

Taraflar arasındaki suya el atmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı asil tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı asil tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı asil; davalıların, 2015 yılında ... Köyü, İncesu Mezrası, ... Çeşme mevkinde bulunan ve yıllardan beri var olan doğal yollarla oluşmuş ve geniş bir yatağa sahip akarsu üzerinde depolar inşâ ederek özel kullanıma tahsis ettiğini, Akarsunun 7 km'lik bir dere yatağına sahip olup, Patnos barajına aktığını, dere yatağının kurumasından dolayı çevre üzerinde ciddi ve tamiri olmayan hasarlara neden olduğunu, bütün canlıların tabii ortamında yaşama hakkının gasp edildiğini, yüzlerce canlı türünün yok olduğunu, dere yatağının var olma sebebinin ortadan kalktığını ileri sürerek; dere yatağındaki depoların yıkılmasını, boruların sökülmesini ve suyun eski doğal ortamına bırakılmasını, sudan faydalanan tüm canlılar adına talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; davacının husumet yöneltmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacı tarafın dava dilekçesinde izah etmiş olduğu hal ile zihinlerde oluşan vaziyette ve ... nehri benzeri bir dere yatağı ve su akışının söz konusu olmadığını, bahse konu dere yatağında, zayıf bir su akışı mevcut olduğunu, resmi kayıtlarda kuru dere vasfında olduğunu, bu akışın kaynağında, suyun heba olmasına mani olan ve fazla kalması halinde tahliye eden, kadimden beri mevcut olan bir beton çerçeve bulunduğunu, bir kısmına plastik boru döşendiğini, köy muhtarlığının bilgisi ve rızası dahilinde olduğunu, alternatiften mahrum olan müvekkillerin ikametlerine, kadimden kalan borular tazelenmek suretiyle, suyun akışının sağlanmasına devam olduğunu, bahsi geçen su kaynağına ilişkin olarak ceza yargılaması yapıldığını, yargılama nedeniyle ve halen, davalıların sudan yararlanamadığını, doğal yaşam kaynakları gerekçeleri afaki olmakla beraber, davaya dayanak olacak sebepsizliğin çaresizliğini gösterdiğini savunarak, davanın usulden ve esastan reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava açma yetkisi bulunmayan gerçek kişi tarafından açılan davanın aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava açma yetkisi bulunmayan gerçek kişi tarafından açılan davanın aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı asil istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı asil istinaf dilekçesinde özetle; davalıların akarsu yatağına depo inşa edip özel kullanımlarına tahsis etmeleri nedeniyle dere yatağının kuruduğunu, mera, yayla ve kışlaklara ilişkin kimlerin dava açabileceğine ilişkin yasal düzenleme bulunmadığını, Köy muhtarı veya Köy derneğinin seçeceği bir temsilcinin dava açmaması halinde Köy halkının meradan yararlanma hakkının ortadan kalktığını, muhtardan talep etmesine rağmen oy endişesi ile muhtarın dava açmadığını, Yargıtay kararlarında meradan doğrudan yararlanabilecek Köy halkından bir ya da birkaç kişinin dava açarak meradan yararlanma haklarının korunmasını istemede hukuki yararlarının bulunduğunun kabul edildiğini ve davacı sıfatlarının tanındığını, mahkemece Köy muhtarı ve heyetinin davaya katılma haklarının olduğunun hatırlatılması gerektiğini, ceza dosyasında taraf sıfatının kabul edildiğini, davalıların muhtarları tehdit etmeleri nedeniyle muhtarların ceza davasını takip etmediklerini ve şahitlik yapmadıklarını, bu durumun şahsen dava açmasını haklı kıldığını, mahkemece dava açıldıktan 3 yıl sonra davanın usulden reddine karar verilmesinin usul ekonomisi ilkesine aykırı olduğunu, hukukun üstünlüğü ile bağdaşmadığını, verdiği hukuk mücadelesinin Köy okullarında öğrencilere çevre korunmasına ilişkin ders olarak anlatıldığını, eksik inceleme ile karar verildiğini, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının suya el atmanın önlenmesi talebine ilişkin olarak faydalı ihtiyacı oranında yararlanma hakkı olduğuna yönelik bir iddiasının ve talebinin bulunmadığı, meraya yönelik el atmanın önlenmesi ve kâl talebine ilişkin olarak gerçek kişi davacının taraf sıfatının bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı asil temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı asil; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, suya müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 53 üncü maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 715/2 inci maddesi.

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacı asil; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, suya müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 53 üncü maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 715/2 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13825, Karar No: 2006/16571, Tarih: 28.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/13825 E.  ,  2006/16571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak istemine ilişkin davada İstanbul Denizcilik İhtisas ile ... 3. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ... taşıma işinde hasar gören mallar için rücuan alacak istemine ilişkindir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Yasasında görev hususunu düzenleyen 4. maddesinde 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Yasa ile eklenen son fıkrada “iş durumunun gerekli kaldığı yerlerde H.S.Y.K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu yasanın dördüncü kitabında yeralan ... hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulur. Bu mahkemelerin yargı çevresi H.S.Y.K tarafından belirlenir” hükmü yeralmaktadır.

T.T.Y.’nın eklenen metninden de anlaşıldığı gibi T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan 816 ila 1263 maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların ... hukukuna ilişkin olup, kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülmesi hususu tartışmasızdır.

Somut olayın T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan ... hukukundan kaynaklandığı, denizcilik ihtisas mahkemesinin yasa ile kurulduğu, davacı ... şirketinin T.T.Y.’nın 907. maddesine göre HALEFİYET yolu ile dava açtığı, olayın çözümünde ... ilişkiye bakılması gerektiği, ... ilişkinin de ... hukukuna yönelik olduğu anlaşılmakla görevli mahkeme Denizcilik İhtisas Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 28.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11740, Karar No: 2014/12162, Tarih: 24.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/11740 E.  ,  2014/12162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kütahya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2014/18-2014/119

Davacı İ.. B.. vekili Avukat A.. B.. S...tarafından, davalılar G.. Ç.. vdl aleyhine 27/08/2012 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılardan A.. A.. aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı G.. Ç.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı G.. Ç.. tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki yapılan yargılamanın son oturumunda hüküm olarak; “Davalılardan A.. A.. aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalılar yönünden karar kesinleşmiş olup bu konuda karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmişken, daha sonra yazılan gerekçeli kararda; “Davalılardan A.. A.. aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, 8.470,80 TL rücu tazminatının 15/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı A.. A.. dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine” karar verilmiş, böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. O halde, mahkemece yapılacak iş; önceki kısa kararla bağlı olmaksızın; kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden düzenlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir.

Mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/809, Karar No: 2012/9368, Tarih: 02.05.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/809 E.  ,  2012/9368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağmaya kalkışma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan ...'ın sanıklar ... ve ...'in sahibi oldukları ... Tekstil San. ve Tic. Şti. ve ... Pazarlama ve Tic. Ltd. Şirketi vasıtasıyla toptan ve perakende çeyiz, tekstil ürünleri v.b pazarlama şirketinde 8-9 ay süre ile pazarlama elemanı olarak çalıştığı, adı geçen katılanın habersiz işten ayrılması üzerine çalışma süresi içerisinde yapmış olduğu “satışlar, tahsilatlar ve müşterilerden aldığı çek ve senetler” kontrol edildiğinde katılanın gerçek olmayan satışlar yaptığı ve bir kısım ürünleri müşterilere teslim etmediği gibi bir kısım malları da kendi adına satış yapıp sanıklara iade etmediği, bir kısım alacakları tahsil etmesine rağmen parayı iade etmemek için sahte senetleri şirkete ibraz etmesi nedeniyle 18.300.-YTL lik bir açığa sebebiyet vermesi nedeniyle sanıkların katılandan alacaklı olduklarını bütün savunmalarında belirttikleri alacaklarını tahsil amacıyla da katılandan işe girerken teminat amacıyla almış oldukları 20.09.2002 düzenleme tarihli “teminat amacıyla” verildiği üzerinde açıkça belli olan senedi tahsile koyacaklarını söylemeleri üzerine de katılanın iddiaları ile suçlandıklarını sanıkların savunduğu ayrıca; Pendik Cumhuriyet Başsavcılığına 07.11.2006 tarihli 2006/17033 soruşturma numaralı dosya ile de şikayette bulundukları, katılanın ise bütün aşamalarda, sanıklara borcu olmadığını ısrarla yenilediği ve değişik tarihlerde sanıkların kendisinden borçlu olduğu iddia edilen bedel için tehdit ve zorla tahsilat yapmak istediklerini buna karşın kendisinin 1.900.-YTL. maaş ve prim alacağı ile 1.671.- TL sigorta prim alacağının bulunup sanıklardan alacaklı olduğunu ileri sürdüğünün anlaşılması karşısında: sanıkların muhasebe nedeni ile tutmak zorunda oldukları ilgili defterler, katılanın borçlu olduğunu gösteren kayıtlar, katılanın çalışma dönemini gösteren sigorta kayıtları, işe giriş bildirgeleri, dönem bordroları celp edilip saptanıp, sanıkların Pendik Cumhuriyet Başsavcılığına yapmış oldukları şikayete ilişkin soruşturma dosyasının onaylı bir sureti de getirtilip , gerçek olmayan satışların yapıldığına ilişkin belgelerde satış yapıldığı iddia olunan kişiler tanık sıfatıyla dinlendikten sonra sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 02.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.