muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3919, Karar No: 2019/6455, Tarih: 14.10.2019

Somut olayda, davacı tarafın, dava dışı Hemingway Yabancı Ülkedeki Haklar Vakfı ile yapmış olduğu Mayıs 2010 başlangıç tarihli Yayım Lisansı Sözleşmesi ile yazar Ernest Hemingway başlığıyla yayınlanmış tüm kitaplarının Türkçe münhasır yayım lisansını 5 yıl süre ile devraldığı, davacıya sadece kitapların Türkçe çoğaltma ve yayım lisanslarının verildiği, sesli/sesli ve görüntülü kitap, internet üzerindeki haklar, her türlü hareketli görüntü ve TV hakları, temsil hakları gibi tüm diğer kullanım şekillerinin (subsidiary rights) asıl mali hak sahibi üzerinde bırakıldığı anlaşılmaktadır. Davalı taraf ise, Tayvan’da bulunan Grimmpress Ltd. şirketinden, 15.10.2014 tarihli Sözleşmeye istinaden “Yaşlı Adam ve Deniz” isimli eserin Türkçe’ye çeviri ve yayım haklarını yasal yollardan aldığını savunmaktadır. Bilirkişi raporuna göre, davacı tarafından çevirisi yapılan yazar Ernest Hemingway’e ait Yaşalı Adam ve Deniz romanının birebir İngilizceden Türkçeye çevirisi olduğu, davalı tarafça yayım konusu yapılan eserin ise, tamamen farklı bir çevirmen tarafından çevrilen, asıl romanın oldukça kısaltılmış ve basitleştirilmiş bir versiyonunun görsellerle desteklenen resimli çocuk hikaye/romanı niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece, gerektiğinde davalı tarafça çoğaltma ve yayma konusu yapılan eserin orijinalini sunması da sağlanarak, davalı tarafça çeviri, çoğaltma ve yayma konusu yapılan eserin, asıl eserin Tayvan’da o ülke diline çevrilmesi ve resimli roman haline dönüştürülmesi suretiyle oluşturulmuş işleme bir eser ve oradan da Türkçeye çevrilmesi suretiyle işleme eserin işlemesi suretiyle oluşturulmuş bir eser niteliğinde mi olduğu, yoksa davacı tarafça yapılan çevirinin intihal suretiyle kullanılması suretiyle oluşturulmuş bir eser mi olduğu, Grimmpress tarafından oluşturulmuş işleme eser mahiyetinde olması halinde, asıl eserle ilişkili ve işleme suretiyle oluşturulmuş olsa bile bağımsız bir eser niteliğinde olduğunun tespiti halinde, bu eserden doğan hakkın Grimmpress’e ve oradan hareketle Sözleşme uyarınca davalı tarafa mı, yoksa Mayıs 2010 başlangıç tarihli Yayım Lisansı Sözleşmesi’nin 17. maddesi uyarınca dava dışı Hemingway Yabancı Ülkedeki Haklar Vakfı’na mı veya davacı tarafa mı ait olduğu, diğer bir anlatımla davacının aktif husumet ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususları tartışılmaksızın eksik incelemeye dayalı olarak hüküm oluşturulması doğru olmamış ve istinaf aşamasında Bölge Adliye Mahkemesinin, İlkderece Mahkemesi kararını kaldırarak oluşturduğu hükmün temyiz eden davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 14/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20774, Karar No: 2014/5952, Tarih: 14.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20774 E.  ,  2014/5952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 7.AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/09/2013

NUMARASI : 2013/241-2013/558

Taraflar arasında görülen iştirak nafakası talebi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde ortak çocuğun otizm hastası olduğunu, bakımının masraflı olduğunu, davalı babanın ekonomik durumunun iyi olduğunu belirterek aylık 2.500,00 TL iştirak nafakasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde davalının aylık 800,00 TL iştirak nafakası ödeyebileceğini belirtmiştir.

Mahkemece aylık 900,00 TL iştirak nafakası takdir edilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; iştirak nafakası istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2.maddesi ile velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır. Bu bağlamda velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen anne babanın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün geliri gözönünde bulundurulmalıdır. Diğer taraftan nafaka takdirinde velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olağan harcamaların da dikkate alınması zorunludur.

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden; tarafların 28/02/2001 tarihinde kesinleşen karar ile boşandıkları; 31/08/1999 doğumlu ortak çocuk Gizem'in velayetinin anneye verildiği, davalı babanın inşaat mühendisi olduğu halen çalıştığı; aylık kazancının 4.500,00 TL olduğu, 1.700.00 TL de emekli maaşı aldığı, yeniden evlendiği, kendi evinde kaldığı, aracının olduğu, davacı annenin ise 1.000,00 TL emekli maaşı aldığı, kendi evinde kaldığı, aracının olduğu, dosyaya sunulan sağlık kurulu raporundan çocukta ağır derecede mental retardasyon ve %90 tüm vücut fonksiyon kaybı bulunduğu, çocuğun ücretli rehabilitasyon merkezine devam ettiği, bakıcı tutulmuş olduğu anlaşılmaktadır.

Bu bilgiler ışığında tarafların gerçekleşen sosyal ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına, özellikle çocuğun yaşına, sağlık durumunun özelliğine, bakım ve tedavi masraflarına, ihtiyaç durumuna göre takdir edilen iştirak nafakası miktarı az bulunmuş, bu husus hakkaniyet ilkesine uygun görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bu bilgiler ışığında tarafların gerçekleşen sosyal ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına, özellikle çocuğun yaşına, sağlık durumunun özelliğine, bakım ve tedavi masraflarına, ihtiyaç durumuna göre takdir edilen iştirak nafakası miktarı az bulunmuş, bu husus hakkaniyet ilkesine uygun görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; çocuğun yaşı, sağlık durumu, ihtiyaçları, davacı anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek ve TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi dikkate alınarak daha uygun bir iştirak nafakasına hükmetmek olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5209, Karar No: 2011/5996, Tarih: 17.10.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/5209 E.  ,  2011/5996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmeye teşebbüs, yağma, konut dokunulmazlığını bozma ve izinsiz silah taşımak suçlarından sanık ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1-h,35,62,149/1-a-d-h,62 maddeleri gereğince öldürmeye teşebbüs ve yağma suçlarından hükümlülüğüne, konut dokunulmazlığını bozmak ve izinsiz silah taşımak suçlarından uyarlama talebinin reddine dair Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20/12/2010 gün ve 60/226 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 450/7,62,59; 497/1,59; 497/1,59; 193/2,59; 193/2,59; 6136 sayılı Kanunun 13/1,59 ve 765 sayılı TCK.nun 31,33 maddeleri gereğince kurulup, kısmen Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle, kısmen temyiz edilmeksizin kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddesi uyarınca, yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümlerin incelenmesinde;bozma ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

1)Mağdur ...'ı yağma amacıyla öldürmeye teşebbüs, mağdurlar ... ve Hatun'u nitelikli yağma suçları ile 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçu yönünden;

Uyarlama yargılaması sonucu kurulan hükümle önceki hüküm tümüyle ortadan kalkacağından; yargılama gideri ve zoralım gibi konularda yeniden karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, bu hususlarda kesinleşen önceki hükme yollama yapılması yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasından "müsadere ve vekalet ücreti konusunda daha önce karar verildiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına" ibaresinin çıkartılarak yerine "Adli emanette bulunan sanığa ait tabanca

ve şarjörün TCK.nun 54. maddesi uyarınca zoralımına, maktule ait eşyaların mirasçılara iadesine, 1,13 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline" ibaresinin eklenmesine, karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2)Geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçları yönünden;

Konut dokunulmazlığını bozma eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 149/1-d maddesinde düzenlenen nitelikli yağma suçunun unsuru olduğu, bu durumda ayrıca konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulamayacağı gözetilmeden, geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde uyarlama talebinin reddine dair karar verilmesi,

2)Geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçları yönünden;

Konut dokunulmazlığını bozma eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 149/1-d maddesinde düzenlenen nitelikli yağma suçunun unsuru olduğu, bu durumda ayrıca konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulamayacağı gözetilmeden, geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde uyarlama talebinin reddine dair karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiş, hükümlü ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 17/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/893, Karar No: 2023/3102, Tarih: 13.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/893 E.  ,  2023/3102 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/656 E., 2022/2488 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Anamur 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2019/204 E., 2020/194 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; davalı kadının küçük bir olayı bile kavgaya dönüştürdüğünü, hakaret ettiğini, müvekkilini toplum içerisinde küçük düşürdüğünü, gerekli ilgi ve alakayı göstermediğini, evi terk ederek Kırşehir'e yerleştiğini, tarafların aynı çatı altında birlikte kalmalarının imkansız olduğunu iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı kadının evi terk etmesinden sonra bir süredir ayrı yaşadıkları, bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne tarafların 4721 sayılı Kanun 166 ncı maddesi gereğince boşanmalarına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili, davanın reddi gerektiğini, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili, davanın reddi gerektiğini, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı erkek tarafından ileri sürülen vakıalar dikkate alındığında davacı erkeğin, kadının kusurunu ispat edemediği, davacı tanıklarının beyanının davacıdan duyumlara ilişkin olduğu, İlk Derece Mahkemesince delillerin takdirinde hataya düşülerek erkek tarafından açılan boşanma davasının kabulüne karar verildiği gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi gereğince istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili; İlk Derece Mahkemesi kararının doğru olduğunu, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını, davanın kabulü gerektiğini, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, boşanma davası olup, uyuşmazlık taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, davanın kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 166 ncı, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 182 nci, 330 uncu maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 55 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/315, Karar No: 2017/2127, Tarih: 05.06.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/315 E.  ,  2017/2127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Beraat

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar hakkında verilen suç duyurusuna ilişkin kararın temyizi mümkün olmadığından sanıklar müdafilerinin buna ilişkin temyiz taleplerinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Katılan vekilinin temyiz incelemesi ile sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

Oluşa ve dosya kapsamına göre, tanıklar ..., ..., ..., ..., ...'in birbirleriyle büyük ölçüde örtüşen ve oluşa da uygun düşen beyanlarına göre, sanıklar Hasan ve Sinan'ın yargılama aşamasında ölen ... ile birlikte maktul ...'ü öldürdüklerine dair ciddi şüphe nedenleri bulunduğundan, yine tanık beyanlarına göre sanıkların adı geçeni Tekirdağ ili Altınova beldesinde hırsızlıkta kullandıkları maktul ...'a ait aracın plakasının polis tarafından tespit edilmesi ve maktülün kendileri aleyhine beyanda bulunacağı korkusu nedeniyle öldürdükleri beyan edildiğinden, suç tarihinde Tekirdağ ili Altınova beldesinde bir büfe hırsızlığı olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre sanıkların hukuksal durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik soruşturmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 05/06/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/710, Karar No: 2019/5245, Tarih: 20.06.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/710 E.  ,  2019/5245 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

... adına Av. ... ile 1- Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... 2- ... 3- Balık Deri Konfeksiyon Ürünleri İnş. Emlakçılık Gıda Halıcılık ve Turz. Tic. Ltd. Şti. adına Av. ... aralarındaki dava hakkında Kemer 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 08.05.2018 günlü ve ... sayılı hükmün temyizen incelenmesi davacı ile davalılardan Kurum ve Balık Deri Konfeksiyon Ürünleri İnş. Emlakçılık Gıda Halıcılık ve Turz. Tic. Ltd. Şti. avukatları tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;

Eldeki dava dosyasına konu, davacının 2008-2011 yıllarında Kaymakamlık'tan veya Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfından aldığı nakdi yardımlara esas başvuru belgesi (form, dilekçe v.b.) ve ilgili kayıtların getirtilerek, mevcut dava dosyası içerisine eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4348, Karar No: 2019/8970, Tarih: 09.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/4348 E.  ,  2019/8970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj (sanık); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuk)

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan beraati ile suça sürüklenen çocuğun müsnet suçtan mahkumiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesi içeriğinden sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan beraat hükümlerini temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, incelemenin katılanlar vekilleri ve suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyizleri ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan beraat hükümlerine ilişkin O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiziyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun on sekiz yaşını ikmal etmediği gerekçesiyle 5271 sayılı CMK'nın 185/1 maddesi uyarınca duruşmaların kapalı yapılmasına karar verilmiş ise de, kayden 24.02.1995 doğumlu suça sürüklenen çocuğun 24.02.2013 tarihinde on sekiz yaşını tamamlaması nedeniyle bu tarihten sonraki duruşmaların açık yapılması ve hükmün de açık duruşmada açıklanması gerektiği gözetilmeden 28.03.2013, 30.04.2013 günlü duruşmaların kapalı yapılması ve son celse de duruşmanın açık başlayıp kapalı oturumda karar verildiğinin belirtilmesi suretiyle CMK'nın 221/1.b maddesinde yer alan duruşma tutanağında yargılama usulünün bütün temel kurallarına uyulduğunu belirten unsurların gösterilmesi gerektiği yönündeki düzenlemeye aykırı olarak hükmün açık oturumda mı yoksa kapalı oturumda mı açıklandığı hususunun şüphede bırakılması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisi, katılanlar vekilleri ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4715, Karar No: 2011/19616, Tarih: 24.11.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/4715 E.  ,  2011/19616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çameli Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :24.5.2004
Yargıtay — Esas No: 2013/4901, Karar No: 2013/15282, Tarih: 05.06.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/4901 E.  ,  2013/15282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Davacı, davalılardan ...'ın işlettiği kuaför salonuna ortak olduğunu, ticari işletmenin muarazalı şekilde diğer davalıya devredildiğini sözleşmenin iptaline ve kar payının tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemece, davanın devir sözleşmesinin iptali ve kar payı tahsili davası olduğu kabul edilerek devir sözleşmesinin iptaline ve alacağın tahsiline hükmedilmiş; hüküm, devralan davalı tarafından esastan temyiz edilmiştir. Uyuşmazlığın ağırlıklı yönü ticari işletme devir sözleşmesinin iptalinden kaynaklandığından kararın temyizen incelenmesi görevi 11. Hukuk Dairesine aittir. Ne varki bu dairecede görevsizlik kararı verildiğinden görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın 1. Başkanlığa gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yüksek Birinci Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 05.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.