muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/24163, Karar No: 2023/8504, Tarih: 07.02.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri,

Suçun unsurlarının oluşmadığı, sanık ...'in beraatine karar verilmesi gerektiğine,

B. Sanık ... ve Müdafilerinin Temyiz Sebepleri,

Eksik inceleme ile hüküm kurulduğu, cezanın fazla olduğu, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğü, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü gece vakti Karabük T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu A-26 odasında bulunan sanıklar ... ve ...'in mağdur ...'e "kantin fişi alacaksın" dedikleri, mağdur ...'ün ''ben dilekçe verdim bu koğuştan gideceğim, bu kantini yazmak zorunda değilim,'' dediği, bunun üzerine sanıklar ... ve ...'ın, mağdur ...'e zorla ceza infaz kurumu kantininden alış veriş yapılmasına imkan sağlayan kantin fişi (ihtiyaç istem fişi) imzalatmak amacıyla ellerine su bardaklarını alıp fırlattıkları, mağdura yumruk attıkları ve mağduru burnunda kemik kırığı oluşturucak şekilde yaraladıkları, tanık H. T.'nin acil butonuna basması ile görevli memurların içeri girdikleri anlaşılmıştır.

2. Mağdur ...'ün aşamalarda tutarlı beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

3. Sanıklara eylemlerinin subutu halinde 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin ikinci fıkrası ile 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentlerinin uygulanması ihtimaline binaen 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmış, sanıklar aşamalarda alınan savunmalarda üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmemişlerdir.

4. Tanıklar H. T. ve N. D.'nin mağdurun iddiası ile uyumlu beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

5. Karabük T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nca tanzim edilen 30/06/2014 ve 08/03/2017 tarihli tutanakları dava dosyasında bulunmaktadır.

6. Mağdurun yaralanmasına ilişkin ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 07.03.2015 tarihli kesin adli raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

7. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 09.11.2021 tarihli ve 6-2018/60496 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanıkların, dosyadan içeriğinin ne olduğu anlaşılamayan kantin sipariş fişini mağdura imzalatmak istemeleri nedeniyle taraflar arasında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğünün anlaşılması karşısında, yağma suçunun unsurlarının oluşmadığı belirlenmekle; sanıklar hakkında yağmaya teşebbüs suçundan beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıklar ve müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 14.02.2018 tarihli ve 2017/2983 Esas, 2018/246 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıklar ve müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 14.02.2018 tarihli ve 2017/2983 Esas, 2018/246 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Karabük Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

07.02.2023. tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2074, Karar No: 2019/2388, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2074 E.  ,  2019/2388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1628, Karar No: 2013/5510, Tarih: 15.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/1628 E.  ,  2013/5510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Sivrice Sulh Hukuk ve Afyonkarahisar 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava kısıtlı hakkında davalı tarafından yapılan icra takibine ilişkin olarak kısıtlıya atanan vasi tarafından açılmış menfi tesbit davasıdır.

Sivrice Sulh Hukuk Mahkemesince, vesayet işlerinde yetkinin kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesi olduğu ve kısıtlının İlçedeki Hazarbaba Rehabilitasyon Merkezinde tedavi amaçlı olarak kaldığı belirtilip, vesayet makamı olan Afyonkarahisar 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verildiği anlaşılamadığı bildirilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

Afyonkarahisar 1. Sulh Hukuk Mahkemesi ise kısıtlının yerleşim yerinin...,... olarak değiştirilmesine karar verildiğinden yetkisizlik yönünde karar verilmiştir.

Somut olayda, ... Afyonkarahisar 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/1055 esas, 2010/102 karar sayılı ilamı ile vesayet altına alınarak kendisine ... vasi olarak atanmış, aynı mahkemenin 08.03.2011 tarih, 2011/256 esas, 2011/221 karar sayılı ilamı ile vasinin değiştirilerek ...’nin vasi olarak tayinine karar verilmiştir. Vesayet makamı olan Afyonkarahisar 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.03.2011 gün ve 2011/256 esas, 2011/221 karar sayılı ilamı ile de kısıtlının yerleşim yerinin ... olarak değiştirilmesine izin verilerek dosya TMK’nun 412/2. maddesi

uyarınca yeni ikametgah yerinin bağlı olduğu Sivrice Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, Sivrice Sulh Hukuk Mahkemesi de, kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verildiği belirlenemediğinden Afyonkarahisar 1. Sulh Hukuk Mahkemesine yetkisizlik kararı vermiştir.

TMK’nun 412. maddesinde, “yerleşim yerinin vesayet makamının izni ile değişmesi halinde yetkinin yeni vesayet makamlarına geçeceği” belirtilmiştir. Bu durumda, Afyonkarahisar 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.03.2011 gün ve 2011/256 esas, 2011/221 karar sayılı ilamı ile ikametgahının değiştirilmesine izin verilen kısıtlının yeni yerleşim yeri Sivrice olduğundan, uyuşmazlığın Sivrice Sulh Hukuk Mahkemesinde görülerek çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Sivrice Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/27284, Karar No: 2021/353, Tarih: 21.01.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/27284 E.  ,  2021/353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Şikayetçi vekili, katılan vekili

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Şikayetçi vekilinin temyiz istemlerine yönelik incelemede,

Suç tarihi ve atılı suçun niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyize yetki vermeyeceğinden, Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

2- Katılan vekilinin temyiz istemlerine yönelik incelemede,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA 21/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1726, Karar No: 2021/1838, Tarih: 01.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1726 E.  ,  2021/1838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 27.02.2018 tarih ve 2017/246 E. - 2018/15 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 07.11.2019 tarih ve 2018/1585 E. - 2019/1109 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2007/64883, 2009/115646 sayılı ve "HYUNDAİ ROTEM", "ROTEM+şekil" ibarel markaların sahibi olduğunu, davalı şahısça yapılan 2016/29635 sayılı "ROTEM ARITMA İNŞAAT TAAHHÜT" ibareli marka başvurusuna iltibas, tanınmışlık ve kötü niyet vakıalarına dayalı olarak yapmış oldukları itirazın Markalar Dairesi tarafından kısmen kabul edildiğini ve başvuru kapsamından bir kısım mal ve hizmetin çıkarılmasına karar verildiğini, anılan karara karşı başvurunun tümden reddi gerektiğinden bahisle YİDK nezdinde itirazda bulunduklarını, YİDK tarafından itirazlarının kısmen kabulüne karar verildiğini, oysa başvurunun tümden reddi gerektiğini ileri sürerek, davaya konu YİDK kararının iptaline ve başvuruya konu markanın hükümsüz kılınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı Kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şahıs vekili, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, başvuru kapsamındaki malların ve hizmetlerin, itiraza dayanak markaların kapsamındaki mal ve hizmetlerle ortalama tüketici kitlesi, doğal yapısı, kullanım amacı, fiyatı, alım sıklığı, üretim dağıtım ve satış kanalları ile yerleri, rekabet, ikame veya tamamlama ilişkisi itibariyle tamamen farklı olduğu ve benzer olduklarından söz edilemeyeceği, başvuru standart karekterle yazılmış "ROTEM ARITMA İNŞAAT TAAHHÜT" ibaresinden oluşurken, itiraza dayanak markaların "HYUNDAİ ROTEM",

"ROTEM+şekil" ibarelerinden oluştuğu “rotem” müşterek unsuru nedeniyle markalardaki benzerlik oranının bütünsel olarak çok yüksek olduğu, "Hyundai Rotem" Paris Sözleşmesi anlamında tanınmışsa da emtia benzerliği koşulu gerçekleşmediğinden MarKHK m. 8/1-b’nin şartlarının olmadığı, Hyundai Rotem markası tanınmış olmakla birlikte, ilgili sınıfların marka kapsamından çıkartılmış olması nedeniyle kalan emtia açısından MarKHK m. 8/4’teki üç koşuldan hangisinin nasıl gerçekleşeceğinin davacı vekili tarafından ortaya koyulmadığından 8/4’ün koşullarının olayımızda bulunmadığı, önceki Hyundai Rotem markasının tanınmışlığı, başvurunun 37. sınıfta kara araçlarının, tamiri, bakımı, akaryakıt dolum hizmetleri gibi Hyundai markasının gerçekten çok tanınmış olduğu otomotiv sektörünün kapsamında olan bir alanda yapılmış olması, başvuruda Hyundai’nin kurumsal olarak yoğun biçimde kullandığı koyu mavi renginin tercih edilmiş olması hususları bir bütün halinde değerlendirildiğinde, markanın “normal” bir saikle tercih edilmediği izleniminin doğduğu, davalının neden “rotem” markasını tercih etmiş olduğunu mantıklı biçimde izah edemediği gerekçesi ile davanın kabulüne, TPMK YİDK’nun 2017-M-3300 sayılı kararının iptaline, 2016/29635 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı taraf vekillerince ayrı ayrı istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-) Dava, marka başvurusuna itirazın kısmen reddine dair YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

Karara karşı taraf vekillerince ayrı ayrı istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-) Dava, marka başvurusuna itirazın kısmen reddine dair YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

Olaya uygulanacak mülga 556 sayılı Marka KHK'da markanın kötü niyetle tescili açık bir hükümsüzlük sebebi sayılmamış olmakla beraber, Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre kötü niyetli tescil bir hükümsüzlük sebebi olarak kabul edilmektedir. Marka başvurusunun hangi hallerde kötü niyetle yapıldığı hususu somut olayın özelliklerine göre her bir davada ayrı ayrı değerlendirilecek olmakla birlikte, Daire uygulamalarında daha ziyade markanın kullanmak için değil, başkalarına şantaj yapmak ve para koparmak, başkalarının ticaretine engel olmak veya kendisine duyulan güveni kötüye kullanarak markayı kendi adına tescil ettirmek, sözleşme hükmüne aykırı olarak markayı adına tescil ettirmek gibi hususlar genel kötü niyet sebepleri olarak görülmektedir. Bu anlamda tanınmış markanın aynısını veya benzerini tescil ettirmek tek başına kötü niyetli marka tescili olarak yorumlanamaz. Zira kanun koyucu, tanınmış markanın aynısı veya benzerini tescil ettirmeye KHK'nın 8/4 (6769 s. SMK'nın 6/5 m) maddesinde ayrı bir sonuç bağlamıştır. Böyle bir durumda, hangi mal ve hizmetler yönünden markanın tescilli tanınmış markaya zarar verecek veya haksız yararlanmaya sebebiyet verecek ise sadece o markalar yönünden başvuru reddedilecektir. Oysa kötü niyetli marka tescilinde, kötü niyetin bölünmezliği ilkesinden hareketle başvuru konusu tüm mal ve hizmetler yönünden marka başvurusunun reddi gerekmektedir.

Mahkemece, davalının, davacının tanınmış markasının çok benzerini tanınmış markada yer alan rengi de kullanarak tescil ettirmeye çalışmasının kötü niyetli bir davranış olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, yukarıda da açıklanan ilkeler doğrultusunda başka bir emare olmaksızın salt tanınmış markanın çok benzerinin tescil ettirilmeye çalışılması kötü niyet olarak kabul edilemez. Kaldı ki taraf markaları arasında ayniyet düzeyinde bir benzerlik bulunmamakta, başvuru markası, mesnet markalardan farklı olarak kaligrafik unsurlar ve şekil unsuru içermektedir. Ayrıca, mahkemece, davalının “Rotem” ibaresini neden tercih ettiğini izah edemediği belirtilmişse de, davalı, ticari faaliyetinde ilk kullandığı işaretin “Rotek” ibaresi olduğunu, dava dışı 3. bir kişin kendisine çektiği ihtarnameyle, “Rotek” ibaresinin kendisi adına tescilli olduğundan bahisle kullanımına son vermesini istediğini, bu ihtar üzerine ilk kullandığı ibareden çok da uzaklaşmamak için “Rotem” ibaresini tercih ettiğini belirtmiş ve 30.12.2015 tarihli ihtarnameyi dosyaya ibraz etmiştir. Bu itibarla ve belirtilen hususlar hep bir arada gözetildiğinde Mahkemece, marka başvurusunun kötü niyetle yapıldığı sonucuna varılması isabetli görülmemiş ve hükmün davalılar yararına bozulmasını gerektirmiştir.

2-) Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; ilk derece mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda, başvuru markası kapsamında kalan mal ve hizmetlerle mesnet markalarda yer alan mal ve hizmetler arasında benzerlik bulunmadığından bahisle iltibas oluşmayacağı, ayrıca davacı yanca, farklı mal ve hizmetler bakımından 556 sayılı KHK’nın 8/4. maddesinde sayılan risklerin nasıl oluşacağı ortaya konulmadığından tanınmışlığın da bir tescil engeli oluşturmayacağı mütala edilmiştir. Oysa davacı vekili rapora itirazında, somut olarak da tek tek belirterek, taraf markalarında yer alan bazı mal ve hizmetler arasında benzerlik bulunduğunu savunmuş, örnek kabilinden belirtilecek olursa, başvuru markasında 37. sınıfta yer alan, “...Madencilik, maden çıkartma hizmetleriyle...”, mesnet markalarda yer alan “Maden eritme ocağı” malının benzer olduğunu ifade etmiştir. Mahkemece, rapora yönelik ciddi nitelikteki bu itirazlar değerlendirilmediği gibi, bilirkişi raporunda da denetime elverişli olarak taraf markaları mal ve hizmet dökümleri yapılarak karşılaştırılmamış, mal ve hizmetlerin neden benzer olmadığı hususunda izahat yapılmamıştır. Öte yandan davacının itiraza gerekçe markasının tanınmış olduğu kabul edildiği halde, en azından tanınmışlığın kabul edildiği hizmetler yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesindeki risklerin doğup doğmayacağı hususunda en azından sektörel benzerlik değerlendirmesi yapılmaması da doğru olmamıştır. Bu itibarla, mahkemece, davacının belirtilen itirazları doğrultusunda inceleme yapılarak, itirazda somut olarak belirtilen mal ve hizmetler arasında benzerlik bulunup bulunmadığının tespit edilmesi ve iltibas ve tanınmışlık iddiaları bakımından bu incelemenin sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ise davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile, İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 01.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9728, Karar No: 2025/4765, Tarih: 22.05.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/9728 E.  ,  2025/4765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI: 2020/1326 E., 2020/1253 K.

SUÇ: Taksirle öldürme

HÜKÜM: İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret-Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

-

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafinin ve katılanlar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine dair kararın temyizi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafinin temyiz isteminin süre yönünden reddine, katılanlar vekillerinin temyiz isteminin ise esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; kusura, ceza miktarına ilişkindir.

Katılanlar vekillerinin temyiz istemi; sanığa az ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 25.09.2019 günü saat 23:00 sıralarında sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki "..." plaka sayılı çekiciye bağlı "..." plaka sayılı yarı römork ile Konya istikametinden devlet karayolunu takiben Seydişehir istikametine doğru seyretmekte iken olay mahalline geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek karşı yön platformuna geçtiği sırada, karşı yön platformunu takiben Konya istikametine seyreden müteveffa sürücü ... sevk ve idaresindeki "..." plaka sayılı otomobile çarptıktan sonra otomobili dorsenin altına alıp yolun dışına çıkması neticesi otomobil sürücüsü ve aracında bulunan eşi olmak üzere 2 kişinin öldüğü, araçta bulunan yolculardan 1 kişinin hayati tehlike ve kemik kırığı oluşacak şekilde, diğer yolcunun ise % 97 malul kalacak şekilde 2 kişinin de yaralandığı olayda; Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporuna göre; sanık, sevk ve idaresindeki çekici ile meskun mahal dışındaki yolda gece vakti seyri sırasında yola gereken dikkatini vermemiş, hızını far ışığı altındaki görüş alanına göre ayarlamamış, direksiyon hakimiyetini sağlayıp kendi seyir platformunu takiben seyretmeye önem ve özen göstermemiş, mevcut hızı ile mahale yaklaşmış, direksiyon hakimiyetini kaybederek karşı yön platformuna geçerek karşı yön platformunu takiben seyreden müteveffa sürücü yönetimindeki otomobil ile çarpışmış, çarpışma akabinde otomobili çekiciye bağlı dorsenin altına alarak yol dışına çıkması ile sebebiyet verdiği kazada dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareket etmiş olmakla asli derecede tamamen kusurlu olduğu kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

A. Sanık müdafinin Temyiz İsteği Yönünden Yapılan İncelemede;

Sanık müdafine 24.06.2020 tarihinde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde belirlenen yasal 15 günlük süre geçtikten sonra 13/07/2020 tarihli dilekçesi ile temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. fıkrası uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılanlar vekillerinin Temyiz İsteği Yönünden Yapılan İncelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafi ve katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Konya 3.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2025 tarihinde karar verildi.