muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/14718, Karar No: 2006/17461, Tarih: 13.12.2006

2) 1744 Sayılı Yasa hükümlerine göre, görev yapan tahdit komisyonunun 16.11.1976 tarihinde düzenlediği 6 no’lu tutanakta davaya konu orman sınır noktaları şöyledir;

“... Eski tutanakta yine aynı istikamette ... evinin hemen arkasında ve patika kenarında (7) no ve cam fabrikasının 50 m kuzeyindeki bayırda (8) nolu poligon noktaları tesis edildi. Eski tahdidin açı ve mesafe değerlerinin uygulanmasına devam olunarak ... deresi üzerinde bulunan bent duvarına inen burun üzerindeki belirli noktada (9) no tesis edildi. Ancak 8-9 numaraları birleştiren hat eski ölçüde 520 m. olarak gösterilmişse de zabıt defterindeki mevki tarifine uygun düşmediğinden ve bu mesafenin hatalı alınmış olabileceği görüşüyle 310 m. olarak düzeltilmiştir. 4.-9. no’lu noktalar arasındaki hat eski tahdidin ölçülerine uymakta ancak, mevkii tarif ve tavsiflerine uymamaktadır. Orman Genel Müdürlüğünün 06.10.1969 tarih ve 2/2059 164/2643 sayılı emirleri ile teşkil olunan heyet tarafından 23.09.1969 tarihli tutanakta mezkür noktalara ait tarif ve tavsifler yukarıda belirtilen şekilde olup, bu noktalara ait beton taşlar yerinde görülmüştür. Orman İşletmesince verilen bu bilgideki mevki tarifleri ekibimizce uygun görülmüş olup, aplikasyon hattı olarak zemine aplike edilmiştir. 9 no’dan kuzey batıya dönülerek Kağıthane deresi ile ... deresinin birleştiği yerde 10 no tesis edildiği buraya Cendere denilmektedir. Eski tahdit krokisinde bu nokta 320 m. Kuzeyde görünmektedir. Açı ve mesafenin zemine aplikesinde krokiye uygun düşmekte ancak mevkiye uygun düşmemektedir. Bu yüzden iki derenin birleştiği noktanın değişmeyeceği görüşü ile açı ve mesafelerde düzeltme yapılarak 10 ve 11 nolu noktalar tesis edildi. Buradan batı istikametinde asfalt yol (...) asfaltı takiple 12, eski yol istasyonu mevkiinde 13, yine asfalt gidilerek 14, 15, 16, 17 ve Kurt Çatağı mevkii asfalt kenarında 18, takiben 19-28 no.lar tesis edildi. 28 no Top yolunun asfalta birleştiği yerdir. Asfalt ...’a doğru takible Menba altı denilen yerde 29 no tesis edildi. Bu gün aplikasyona başlanan Kurttepedeki 14 no ile 23 (1) nolu ... mevki arasındaki hattın gidişe göre sağ tarafı Hadımkoru (...) Ormanı sol tarafı ise ... Köyü hudutları içinde kalan köy arazileridir. 23 (1) den 29 nolu noktaya kadar gidilen hattın sağ tarafı ... ormanları sol tarafı ... köyü arazi ve tarlalarıdır.”

Yukarıda 16.11.1976 tarihli tutanaktan aynen alınan bilgilerden anlaşılacağı gibi, Orman Genel Müdürlüğü’nün 06.10.1969 günlü emrine göre bir heyet oluşturulduğu ve bu heyetin 25.09.1969 tarihinde ... ve Hadımkoru Ormanlarının 1938 yılı tahdidindeki sınır noktalarını belirlediği anlaşılmaktadır. Orman Genel Müdürlüğü bu heyeti hangi amaçla oluşturmuştur? Sözü edilen ... ve tahdit noktalarının belirlenmesi ile ilgili evrak ve haritalar getirtilip bunların neden ve sonuçlarının açıklığa kavuşturulması gerekir.

3) 1938 ve 1976 yıllarında düzenlenen tahdit tutanaklarında iki nokta arasında ölçülen açı ve uzaklıklar karşılaştırıldığında;

3) 1938 ve 1976 yıllarında düzenlenen tahdit tutanaklarında iki nokta arasında ölçülen açı ve uzaklıklar karşılaştırıldığında;

-4- 2006/14718-17461

1938 TARİHLİ TUTANAKTA 1976 TARİHLİ TUTANAKTA

NOKTALAR AÇI UZAKLIK AÇI UZAKLIK

4-5 ARASI -181 470 181 470

5-6 „ -153 196 153 190

6-7 „ -198 205 198 205

7-8 „ -168 162 168 162

8-9 „ -192 520 192 310

9-10 „ -299 570 270 640

10-11 „ -310 300 310 300

11-12 „ -252 420 252 280

Yukarıdaki tabloda görüldüğü gibi 1938 ve 1976 tarihli tahdit tutanaklarında 4-5 ve 5-6 ve 6-7 ve 10-11 tahdit noktaları arasında ölçülen açı ve uzaklıklar birbiri ile uyumludur.

8-9 ve 11-12 numaralı noktalar arası açılar aynı ve fakat uzunlukları farklıdır.

9-10 numaralı noktalar arası ölçülen hem açı ve hem de uzaklık farlıdır.

Bilirkişilerin kendileri bu noktalar arasındaki açı ve mesafeyi nasıl ölçmüşler ve sonucu nasıl bulmuşlardır?

Buldukları sonuçlar 1938 tahdit tutanağına mı, yoksa tahdit haritasına mı uygundur? Yine Yargıtay uygulamalarına göre tahdit tutanağı ile tahdit haritası birbiriyle uyumsuzsa asıl olan tahdit tutanağında tarif edilen noktalar esas olacağından 1976 yılı tahdit haritası ve tutanağı 1938 yılı tutanağına uygun olup olmadığı bilirkişiler tarafından açıklanmamıştır.

Özellikle, hem 1938 ve hem de 1976 tahdidinde davaya konu yerlerle ilgili 10-11 noktalar arası açı 310, uzaklık 300 m ölçüldüğü ve birbiriyle uyumlu olduğu halde, bilirkişiler hangi nedenle 10 numaralı noktanın tahdit haritasına yanlış yere konduğunu raporlarında açıklamamışlardır. Bu davanın özünü oluşturan 10-11 noktalar arasındaki açı ve mesafeyi bilirkişiler ölçmemişler ve farklılık nedenlerini raporlarında tartışmamışlardır.

Özellikle, hem 1938 ve hem de 1976 tahdidinde davaya konu yerlerle ilgili 10-11 noktalar arası açı 310, uzaklık 300 m ölçüldüğü ve birbiriyle uyumlu olduğu halde, bilirkişiler hangi nedenle 10 numaralı noktanın tahdit haritasına yanlış yere konduğunu raporlarında açıklamamışlardır. Bu davanın özünü oluşturan 10-11 noktalar arasındaki açı ve mesafeyi bilirkişiler ölçmemişler ve farklılık nedenlerini raporlarında tartışmamışlardır.

4) Bilirkişiler raporlarında 9,10,11 nolu orman tahdit noktalarının 1938 yılı tahdit tutanaklarında tarif edildiği şekilde belirttikten sonra, 1938 tarihli orman tahdit haritasında 10 nolu orman tahdit noktasının konulduğu yer ile tahdit tutanağında tanımlanan iki derenin kesişme noktası arasında 320 metrelik bir uzaklık bulunduğunu ve bu arada kalan alanın tahdit dışında bırakıldığını 1744 sayılı yasa gereğince yapılan çalışmada ise 10 nolu orman tahdit noktasının 320 metre ... batıya kaydırıldığını ve iki derenin kesişme noktasına konulduğunu, her iki çalışmadaki ölçü ve açı değerlerinin de değişik kabul edildiğini açıklamışlar ve her iki çalışma arasında çelişki olduğunu, sadece (10) numaralı noktanın 1938 yılı tahdit tutanaklarında yanlış yerde tarif edildiğini, diğer noktaların tahdit zaptında tarif edilen yerlerde olduğunu, tahdit haritasında ise, (10) numaralı nokta dahil, bu noktaların tümünün doğru yere konulmuş olduğunu hiçbir ölçü yapmadan açıklamışlarsa da, 3116 tahdit haritasındaki (10) nolu nokta, ... Deresi kenarında bulunan (9) numaralı noktadan ... Deredeki (11) numaralı noktaya çizilen hattı ortasından dikine kesen derede (70 sayılı parselin kuzey batısındaki deredir) ve yine tahdit tutanağında ve krokisinde (11) numaralı nokta ... Deresinin, Dekovil hattı ile kesiştiği noktada gösterildiği halde, uzman Orman Yüksek Mühendisleri ... ... ve arkadaşları tarafından düzenlenen 15.07.2003 tarihli raporda, kendilerince doğru olduğu kabul edilen 3116 tahdit haritasına göre farklı yerlerde yani tahdit haritasında ... içinde bulunan (10) nolu nokta dereden çok daha batıda (1410 sayılı parselin kuzeyinde) yine tahdit haritasında ... Derede bulunan (11) nolu nokta ise, tahdit hattı, eski Dekovil (... asfalt) yolunu ... şekilde değil, yolun kuzeyine kaydırılarak batısı ... Dereye sınır olan 502 numaralı kadastro parselinin ... yerinde işaretlenmiştir. Yani, 11 nolu noktayı tahdit haritasına uygun olarak ... Dereye koymamışlar ve böylece kendilerince doğruluğu kabul edilen tahdit haritasına dahi uymayarak farazi olarak belirledikleri (10) numaralı noktadan ... Deredeki (11) numaralı noktaya 1938 yılı tahdit haritası ve tahdit tutanağına uyumsuz olarak çizdikleri hatla, dava konusu 70 (322) parselin, eski Dekovil Yolu ile kendilerinin hiçbir bilimsel veriyi esas almadan yeniden (10) ve

-5- 2006/14718-17461

-5- 2006/14718-17461

(11) numaralı nokta olarak belirlediği bu hatla, eski Dekovil yolu arasında kalan sahayı 1938 yılı tahdidinin dışında göstererek (nizalı taşınmaz 1938 yılı 3116 tahdidinin dışındadır) şeklindeki açıklamalarda bulunmuşlar, böylece raporlarındaki bu açıklamaları ile düzenledikleri haritayı birbiriyle çelişkili hale getirmişlerdir.

5) 6831 Sayılı Orman Yasasına göre orman kadastrosu ve aynı yasanın 2/B madde uygulanması hakkındaki yönetmelik ve bu yönetmeliğin 54. maddesi gereğince çıkarılan teknik izahnameye göre orman sınır noktalarının, orman tahdit haritasındaki koordinatlarına göre zeminde bulunması gereken yerleriyle, tutanaklarda tarif edilen yön ve mesafelere göre bulunması gereken yerler farklı ise haritaların yapımında kullanılan ... fotoğraflarından ve bu ... fotoğrafları esas alınarak oluşturulan memleket haritalarından yararlanılarak orman sınır noktalarının gerçek yerinin tespiti gereklidir.

Somut olayda ilk orman kadastrosuna ait tutanaklardaki anlatımlar çekişmeli yeri ilgilendiren orman sınır noktaları, özellikle de 10 nolu orman sınır noktası açısından açık ve net olduğu gibi değişmez doğal sınırlar (Kağıthane Deresi ile ... Deresinin birleştiği yer) esas alınmıştır. Bilirkişilerin raporuna ekli bulunan memleket haritasında ve fotogometri yöntemiyle düzenlenen kadastro paftasında da bu iki derenin birleştiği yer görülmekte olup 1744 Sayılı Yasaya göre düzenlenen haritanın bu anlatıma uygun olduğu anlaşılmaktadır.

Yargıtayın yerleşik uygulamalarına göre orman kadastro tutanaklarıyla orman tahdit haritasının çelişmesi halinde tutanakta tarif edilen sınır ve noktalara değer verilerek kesinleşen orman tahdit sınırlarının belirlenmesi gerekir.

Her ne kadar aplikasyon ile daha evvel yapılan orman kadastrosu değiştirilemez ve ... bir hukuki, fiili durum yaratılamaz ise de aplikasyon çalışması yapan 19 nolu orman kadastro komisyonunca 3116 sayılı Yasa gereği yapılan ilk orman kadastrosunun tutanaklarını esas alınmış; ... bir durum yaratılmaksızın doğru bir çalışma ile tutanaklarla uyumlu hirata düzenlenmiştir. Hal böyle olunca; 10 numaralı orman sınır noktasının ... ve Kağıthane derelerinin birleştiği yerde 11 numaralı orman sınır noktasının da eski Dekovil yolunda ... ... de (... ... ve Dekovil hattı memleket haritasında ve fotogometri yöntemiyle düzenlenen 1/5000 ölçekli kadastro paftasında açıkça görülmektedir.) olduğu göz önünde bulundurularak önceki keşiflerde görev almamış üç orman mühendisi ile bir harita mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yukarıda belirtilen ve Dairenin 25/03/2004 tarihli bozma kararında açıklanan ilkeler göz önünde bulundurularak uygulama yapılıp çekişmeli parsellerin konumu 1939 yılı orman tahdit tutanaklarına ve aplikasyon haritasına göre belirlenip düzenlenecek rapor ve haritaya yansıtılarak tarafların iddia ve savunmaları değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Hazine ile Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 13/12/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/870, Karar No: 2009/10372, Tarih: 10.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/870 E.  ,  2009/10372 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafa toplamı 5.140.00 YTL’lık tıbbı cihaz satımı yapıldığını ancak bedelinin ödenmediğini ileri sürerek 5.140.00 YTL tıbbi malzeme bedelinin fatura tarihi itibariyle işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davalı olarak gösterilen iki aynı şirketin her ikisinin de ticari ünvanlarının hatalı yazıldığını davanın hangi şirkete tevcih edildiğinin açıklanması ve mal teslim olgusunun davacı yanca ispatlanması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller, taraf defterleri üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde davanın davalı olarak gösterilen ... Sağlık Hizmetleri A.Ş yönünden reddine, davalı ... Sağlık Kompleksi San.ve Tic.ltd.Şti. yönünden kabulüne, 5.140.00 YTL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte bu davalıdan alınarak, davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 10.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12622, Karar No: 2013/2713, Tarih: 12.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/12622 E.  ,  2013/2713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanık ... hakkında: 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 51/1-b maddeleri uyarınca mahkumiyet

Katılan sanık ... hakkında: 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan katılan sanık ...'un mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan sanık müdafii; sanık ...'un mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yönetimindeki otomobille, 6,5 metre genişlikteki stabilize yolda hızını mahal şartları ve far ışığı altındaki görüşüne uydurmadan seyir ederken, sanık ... idaresinde bulunan ve taşıt yoluna giren koyunlardan birine çarparak, direksiyon hakimiyetini kaybedip, takla atan aracında yolcu olarak bulunan bir kişinin ölümüne sebebiyet veren, kazadan 2 saat 19 dakika sonra yapılan ölçüme göre, zamanında tehlikeyi fark etmesi ve tedbir almasını geciktirecek ölçüde ve güvenli sürüşte yeteneğini ortadan kaldıracak biçimde, 84 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen katılan sanığın eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu anlaşılmakla; katılan sanık müdafiinin bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, kusur durumuna ilişkin yerinde görülmeyen, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1- TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca, cezası ertelenen sanık ... hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere ve mahkum olunan ceza süresinden az olmayacak şekilde denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Taksirle işlenen suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, katılanlar lehine hükmolunan vekalet ücretinin sanık ve katılan sanıktan müteselsilen alınarak, katılanlara müteselsilen ödenmesine karar verilmesi,

1- TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca, cezası ertelenen sanık ... hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere ve mahkum olunan ceza süresinden az olmayacak şekilde denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Taksirle işlenen suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, katılanlar lehine hükmolunan vekalet ücretinin sanık ve katılan sanıktan müteselsilen alınarak, katılanlara müteselsilen ödenmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılan sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 1 numaralı hükme “Hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 51/3. maddesi gereğince 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine, TCK'nın 51/7. maddesi gereğince, sanığın denetim süresi içerisinde kasten suç işlemesi durumunda ertelenen hapis cezasının kısmen ya da tamamen infaz edileceği, TCK'nın 51/8. maddesi gereğince, denetim süresini iyi halli olarak geçirmesi durumunda cezasının infaz edilmiş sayılacağı hususunun sanığa bildirilmesine (bildirilemedi),” pargrafının ilave edilmesi; katılanlar yararına vekalet ücreti ödenmesine ilişkin 13. paragrafta yer alan “müteselsilen” ibarelerinin hükümden çıkartılarak, yerlerine “sebep oldukları miktar kadar” ibarelerinin yazılması ve hükümlerdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1166, Karar No: 2010/12121, Tarih: 17.06.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/1166 E.  ,  2010/12121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadirli Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :28.10.2009
Yargıtay — Esas No: 2008/767, Karar No: 2008/8526, Tarih: 17.06.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/767 E.  ,  2008/8526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki karar iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı davalı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı ... ile davalı vekili avukat ... gelmiş duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, davalı ile düzenledikleri 2004 yılı eczane protokolünün 5.bölümünde sözleşmenin feshini gerektiren hususlar başlıklı 1.maddesinin h,n,p,r bendleri gereğince sözleşmesinin 16 yıl 2 ay süreyle feshedildiğinin bildirildiğini, sigortalılara ait ... karnelerinin eczanede bulunması, reçetede yapılan tahrifat, sürşaj, sigortalıya verilmeyen ilaçların kuruma fatura edilmesi gerekçelerine dayanıldığını, iddiaların yersiz olduğunu feshin haksız olduğunu bildirip, fesih işleminin iptalini istemiştir.

Davalı, sözleşmenin fesih işleminin sözleşme hükümlerine ve hukuka uygun olduğunu bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile eczanede bulunmaması gereken sigortalılara ait ... karnelerinin bulundurulması nedeniyle ilaç verilmesinin 60 gün süre ile durdurulmasına yönelik feshin iptaline yönelik istemin reddine, diğer hususlardaki talebin kabulü ile feshin iptaline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm,

2008/767-8526

davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı kurum tarafından sözleşmesi fesih edilen eczanelere ait ilaçların davacı eczane tarafından sürşaj yöntemi ile davalı kuruma fatura edildiği bilirkişi raporu ile belirlendiği gibi bu husus mahkemenin de kabulünde olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davalı kurumun 2004 yılı eczane protokolünün 5. bölümünde sözleşmenin feshini gerektiren hususlar başlıklı 1.maddesinin p bendine göre yaptığı feshin haklı olduğu anlaşılmakla bu bende yönelik davacı talebin reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle bu bende yönelik davanın da kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 550 YTL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, 17.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15332, Karar No: 2014/24702, Tarih: 19.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/15332 E.  ,  2014/24702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/294713

MAHKEMESİ : Düzce 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2012

NUMARASI : 2012/34 (E) ve 2012/921 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1) Dairemizin, 17/11/2011 tarihli bozma ilamından sonra orman mühendisi bilirkişiden alınan ek raporda, suça konu ağaçların kesildiği yere bitişik fındık tarlasında orman gülü temizliği ve ölü örtü temizliği yapıldığın gözlemlendiğinin, ağaçların fındık ekili yerin batısında kaldığının bildirilmesine ; sanığın fındıklığı ile ilgili açılmış bir dava bulunmayıp bilirkişi raporunda ağaçların kesim yeriyle ilgili bir tespit yapılmamış olmasına göre bilirkişiden yeniden ek rapor alınması veya gerekirse mahallinde yeniden keşif yapılması suretiyle ağaçların kesildiği sahanın incelenerek eylemin ağaç kesmeye mi açmaya mı yönelik olduğunun; sanığın ağaçların kesildiği sahada işgal ve faydalanmaya yönelik bir eylemi bulunup bulunmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Yediemine alınan motorlu testere hakkında bir hüküm kurulmaması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. Maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8450, Karar No: 2010/3907, Tarih: 22.02.2010

10. Ceza Dairesi 2009/8450 E., 2010/3907 K.

**10. Ceza Dairesi 2009/8450 E., 2010/3907 K.**

**- DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ

- UYUŞTURUCU MADDE TİCARETİ YAPMAK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 188 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 135 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 140 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 206 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 216 ]

**"İçtihat Metni"**

Uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan sanık Fatih hakkında (Kilis Ağır Ceza Mahkemesi)'nce yapılan yargılama sonucu 15.01.2009 tarihinde 2008/132 esas ve 2009/1 karar sayı ile kurulan mahkumiyet hükmünün sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzeltilerek onama isteyen tebliğnamesi ile 14.05.2009 tarihinde Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü:

Emanetin 2008/183 sırasında kayıtlı olduğu anlaşılan telefon dinlemesine ilişkin çözüm tutanakları ile izlemeye ilişkin kamera kayıtlarının, DVD çözüm tutanaklarının getirtilerek sanığa okunması, gerektiğinde sanığa kamera kayıtlarının izletilmesi ve telefon konuşmalarının dinletilmesi, görüntü ve konuşmaların kendisine ait olup olmadığının ve kendisine ait ise neyi ifade ettiğinin sanıktan sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlen-dirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün (BOZULMASINA), 22.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.