muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5582, Karar No: 2015/8558, Tarih: 29.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/5582 E.  ,  2015/8558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı arsa sahibi vekili, taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve düzeltme beyanı gereğince arsa sahibine verilecek 2 dairenin 17.09.2010 tarihinde teslim edilmediğini, yüklük, mutfak ve vestiyeri müvekkilinin yaptırdığını, davalı tarafından sunulan belgenin ibraname niteliğinde olmayıp, davalının sözleşme gereği mutfak kapağı, vestiyer ve yüklük rengi ile ilgili olarak sipariş fişi olduğunu, ilk iki satırdan sonrasının tamamının sonradan doldurulduğunu, ibranamede bahsedilenlerin bir inşaatın olmazsa olmaz şartlarından olduğunu ileri sürerek, şimdilik 15.600,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı yüklenici vekili, davacıya gecikme bedelinin karşılığı olarak sözleşme dışında “Bakış marka mutfak dolabı kapağı parlak meşe, mutfak, vestiyer, yüklük, asma tavan ve ısıcam” işleri yaptığını, tarafların birbirlerinden alacakları kalmadığından ibraname imzaladıklarını, dairelerin teslim edildiğini ve bir tanesinin kullanılmakta olduğunu, teslim edilen daireler için kira bedeli istenmesinin usul ve yasaya uygun olmadığını, temerrüt oluşmadığından faiz istenemeyeceğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafından ibra belgesi olarak sunulan 20.04.2011 tarihli sipariş fişi başlıklı belge konusunda ... Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinden alınan raporda, ilk iki satırın bir kalemle, sonraki satırların başka bir kalemle yazıldığı, ancak bu eklemelerin ne zaman yapıldığının tespit edilemeyeceği bildirildiğinden davalı yanın dayandığı ibranamenin geçerli olmadığı kanaatine varıldığı, bilirkişi kurulu raporunda; A Blok 1. kat 1 no'lu dairenin 01.05.2011 tarihinde, 4 nolu dairenin 01.07.2011 tarihinde teslim edildiği ve davacı tarafından kullanılması dikkate alınarak toplam kira gelir kaybının 16.433,00 TL olduğu bildirilip, ek raporda, her iki dairede vestiyerin yapıldığı, yüklüğün yapılmadığı, asma tavan imalatlarının yapıldığı, yüklük bedelinin her iki daire için 4.600,00 TL olduğu bildirilmiş olduğundan bu miktarın davacının alması gereken kira kaybı alacağından çıkartılması gerektiği, ayrıca tespit dosyasında toplam 571,00 TL masraf yapıldığı, davacının davalıdan talep edebileceği alacak miktarının toplam 12.404,00 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 12.404,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14762, Karar No: 2014/3342, Tarih: 17.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/14762 E.  ,  2014/3342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/39917

MAHKEMESİ : Araban Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2012

NUMARASI : 2012/53 (E) ve 2012/105 (K)

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde taksirle yangına neden olma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareketi ile neden olduğu yangın olayında; kendisine ait tarladaki yoncaların ve ahırının bir bölümünün yandığı, başkaları bakımından somut bir zarar meydana gelmediği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 22/6. maddesi hükmü gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7669, Karar No: 2013/12171, Tarih: 10.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/7669 E.  ,  2013/12171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2012/313-2012/690

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

İ.. M.. İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı İ.. M..nden ve imar planını yapan belediyelerden sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/456, Karar No: 2020/3772, Tarih: 05.11.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/456 E.  ,  2020/3772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 28/01/2020 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... ve diğer temyiz dışı sanıklar hakkında yakınan ...’e karşı tehdit suçundan düzenlenen Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 13.06.2014 gün ve 2014/561 sayılı iddianame anlatımına göre, sanık ...’ın temyiz dışı diğer sanıklarla birlikte yakınan ....’ı silah tevcih edip tehdit ederek alacağını tahsil etmeye çalıştığının anlaşılması karşısında; sanık ...’ın eyleminin sübutu halinde yağma veya yağmanın daha az cezayı gerektiren hali olan 5237 sayılı TCK’nin 150/1.maddesi yollamasıyla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca korunmasına, 05.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3195, Karar No: 2019/5456, Tarih: 16.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/3195 E.  ,  2019/5456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 04/04/2017 tarih ve 2014/314 E. - 2017/164 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabul kısmen reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 15/12/2017 tarih ve 2017/1123-2017/1164 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekilleri tarafından istenmiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar Dairemizce düzeltilerek onanmış, davalı ... vekilince bu kez maddi hata düzeltilmesi isteminde bulunulmuş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin uzun yıllar Tıbbi Jeoloji konusunda çalıştığını ve davalı ... ile birlikte “Jeoloji ve Sağlık Kapadokya” adlı teknik gezi kitabını yazdıklarını, fakat davalı ...’in “1.Tıbbi Jeoloji Çalıştayı Bildiriler Kitabı" adlı yayın içeriğinde bulunan "Teknik Gezi Rehberi" adlı bildirisindeki bazı bölümlerin, müvekkili ile yaptıkları ortak çalışmalardan alındığını, fakat müvekkilinin adının belirtilmediğini, yine bu çalışmada, müvekkili tarafından hazırlanan “Tıbbi Jeoloji” kitabının 91. sayfasında bulunan şekiller ile “Türkiye'de Asbest Eriyoniti Kuvars ve Diğer Mineral Tozları ve Etkileri” adlı kitabın 109. sayfasında bulunan fotoğrafın aynen alındığı ve fakat bu kitaba atıf yapılmadığı, aynı şekilde müvekkili tarafından hazırlanan “Kapadokya'nın Tarihi Jeolojik Özellikleri ve İnsan Sağlığı Üzerine Etkileri” adlı yayındaki bazı bölümlerin atıf yapılmadan aynen alındığını ileri sürerek şimdilik 1.000,00 TL haksız fiil tazminatı ile 40.000,00 TL manevi tazminatın, haksız fiil tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini, dava konusu kitabın toplatılması ve yayınının durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar Kadir Dirik ve ... vekilleri, davanın bir yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını, davaya konu edinilen yayınların, davalılardan ...’nın yasal görev ve yetkileri çerçevesinde hukuka uygun olarak hazırlandığını, intihal iddialarının gerçeği yansıtmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ... vekili, Ürgüp İlçesinin Jeomedikal Risk Analizine ihtiyaç duyulduğunu, uzmanlık ve teknik bilgi gerektirmesi nedeniyle bu işin, doğrudan temin usulü ile dava dışı Erbey Mühendislik Ltd. Şti.'ye verildiğini ve ücretin ödendiğini, müvekkiline husumetin yöneltilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, Ürgüp İlçesinin Jeomedikal Risk Analizine ihtiyaç duyulduğunu, uzmanlık ve teknik bilgi gerektirmesi nedeniyle bu işin, doğrudan temin usulü ile dava dışı Erbey Mühendislik Ltd. Şti.'ye verildiğini ve ücretin ödendiğini, müvekkiline husumetin yöneltilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davaya konu edilen fiil ile davalı ...’in davacı ile vücuda getirmiş oldukları ortak eserdeki özgünlük içeren bölümleri “1.Tıbbi Jeoloji Çalıştayı Bildiriler Kitabı” adlı yayın içeriğinde yer alan "Teknik Gezi Rehberi" adlı bildirisinde kaynak göstermeksizin blok halinde alıntılar yaparak kullanmak suretiyle tek başına vücuda getirmiş gibi bir tavır içine girdiği ve yapılan usulsüz nitelikteki tüm iktibaslar çıkartıldığında dava konusu bildirinin bütünlüğünün bozulduğu, dolayısıyla davacının FSEK 14, 15 ve 16. maddelerinden kaynaklanan manevi haklarından “umuma arz yetkisi”, “adın belirtilmesi yetkisi” ve “eserde değişiklik yapılmasını men yetkisi” ile FSEK 22. ve 23. maddelerinden kaynaklanan mali haklardan “çoğaltma hakkı” ve “yayma hakkı”nın ihlal edilmiş olduğu, dava dosyası içeriğinde davacı tarafın somut olarak mali zarara uğradığını gösterir her hangi bir belgenin bulunmadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, maddi tazminat talebinin atiye bırakılması nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına, davalıların "Teknik Gezi Kitabı Jeoloji ve Sağlık Kapadokya" adlı esere yaptıkları tecavüzün ref'ine, dava konusu "1.Tıbbi Jeoloji Çalıştayı Bildiriler Kitabı" adlı kitabın toplatılması ve yayınının durdurulmasına, 40.000,00 TL manevi tazminatın 01.10.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalılar Kadir Dirik, ... vekili ve ... vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, somut olayın özelliklerine göre mahkemece hükmedilen manevi tazminat miktarı, makul ve adalete uygun görülmediğinden davalılar vekillerinin istinaf başvurularının kısmen kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak; davanın kısmen kabulü ile, maddi tazminat talebinin atiye bırakılması nedeni ile bu konuda bir karar verilmesine yer olmadığına, davalıların "Teknik Gezi Kitabı Jeoloji ve Sağlık Kapadokya" adlı esere yaptıkları tecavüzün ref'ine, dava konusu "1.Tıbbi Jeoloji Çalıştayı Bildiriler Kitabı" adlı kitabın toplatılması ve yayınının durdurulmasına, 8.000,00 TL manevi tazminatın 01.10.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalılar Kadir Dirik ile ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemiz 29/04/2019 tarih ve 2018/1616 E.- 2019/3247 K. sayılı kararıyla bölge adliye mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Davalı ... maddi hata itirazında bulunmuştur.

Karar, davacı vekili ve davalılar Kadir Dirik ile ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemiz 29/04/2019 tarih ve 2018/1616 E.- 2019/3247 K. sayılı kararıyla bölge adliye mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Davalı ... maddi hata itirazında bulunmuştur.

Davalı ... vekili 10/07/2019 tarihli dilekçesi ile 6100 sayılı HMK’nın 304. maddesi çerçevesinde Dairemizin 29/04/2019 tarihli ilamının tashihini talep etmiştir. Dairemizce atiye bırakılan maddi tazminat istemi yönünden davalı yararına vekalet ücreti taktir edilmemesi hatalı bulunarak bu yönden kararın düzeltilerek onanmasına karar verildiği halde düzeltmenin yapılmadığı ve bu hususun maddi hataya dayalı olduğu anlaşılmakla sonuca etkili görülmeyen maddi hatanın düzeltilmesine, keyfiyetin Dairemizin 29/04/2019 tarihli ilamının altına, HMK’nın 304/2 maddesi uyarınca eklenmesine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçeyle davalı ...’nın maddi hatanın düzeltimine ilişkin talebinin kabulü ile, Dairemizin 29/04/2019 tarih ve 2018/1616 Esas-2019/3247 Karar sayılı ilamının sonuç kısmının 3. satırındaki “...kabulü ile...” kısmından sonra gelmek üzere; “... davacının atiye bırakmış olduğu maddi tazminat isteminin miktarı gözetilerek vekalet ücreti bu miktarı geçemeyeceğinden 1.000,00 TL’nin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine...” ibaresinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına eklenmesi suretiyle maddi hatanın düzeltilmesine, işbu maddi hata düzeltimi ilamının HMK'nın 304/2. maddesi gereğince, Dairemizin 29/04/2019 tarih ve 2018/1616 Esas-2019/3247 Karar sayılı ilamına EKLENMESİNE, işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3077, Karar No: 2025/9527, Tarih: 21.05.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/3077 E.  ,  2025/9527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/327 E., 2022/306 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; usûl ve yasaya aykırı karar verildiğine, sanığın hakaret kastı bulunmadığına, paylaşımların ifade özgürlüğü ve eleştiri kapsamında kaldığına, erteleme ve seçenek yaptırımlara ilişkin hükümlerin tatbik edilmemesine ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Cumhurbaşkanına hakaret suçu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 299. maddesinde düzenlenmiş, hakaretin tanımı ise aynı yasanın 125. maddesinde yapılmıştır. Bu düzenlemeye göre hakaret; bir kimseye ..., ... ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut fiil veya olgu isnat etmek veya sövmek suretiyle bir kimsenin ..., ... ve saygınlığına saldırmak olarak tanımlanmıştır. Yargıtay uygulamalarına göre bir eylemin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişmektedir.

Kişilere yönelik ağır eleştiri ve veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu olarak değerlendirilmemesi gerekmektedir. Söz ve diğer davranışların hakaret suçunu oluşturabilmesi için açıkça, ..., ... ve saygınlığı rencide edebilecek ağırlıkta somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, ..., ... ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli ... şartlardan birini oluşturmaktadır.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli ... şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince atılı suça subut verdiği kabul edilen paylaşımın, muhatabın ..., ... ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye

aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye

aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5728, Karar No: 2019/3064, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5728 E.  ,  2019/3064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.