muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/183, Karar No: 2017/7179, Tarih: 24.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/183 E.  ,  2017/7179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı gerekçesiyle davalıya yersiz ödenen aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar Tetkik Hakimi ... tarafından okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

.., ... ve ... isimli şahısların davacı hakkında iddiayı doğrulayan beyanda bulundukları ve araştırma sonucunda birlikte yaşama olgusunun varlığına ilişkin kanaate varılmış olduğu anlaşılmıştır.

5510 sayılı Kanunun, Kurumun denetleme ve kontrol yetkisi başlığını taşıyan 59. maddesinde, "Bu Kanunun uygulanmasına ilişkin işlemlerin denetimi, Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları eliyle yürütülür. Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir." düzenlemesine yer verilmiştir.

./..

Mahkemece 16.06.2017 tarihli bozma ilamına uyulmuş ancak bozma ilamında belirtilen fiilen birlikte yaşama olgusunun varlığının ve yokluğunun tespitine ilişkin hususlar tam olarak yerine getirilmemiştir. Mahkemece yapılan kanaate varılması bakımından yetersiz araştırma sonucu elde edilen deliller,hazırlanan rapordaki imzalı ifadeler, duruşmada dinlenen ...’in davalının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığına dair duyumlarının olduğuna ilişkin beyanları, ...’ın tutanaktaki ifadesini tekrarlayan ve doğrulayan istikrarlı beyanları karşısında, dava konusu döneme ait davalı ve boşandığı eşinin medula sistemi kayıtlarında görülen adresleri ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmadan, ve banka kayıtlarında yer alan adres bilgilerine tarihleri de sorulmak suretiyle ulaşılmadan, davalının boşandığı eşinin babasına ait eve taşındığı iddiasının doğruluğu kolluk ve zabıta marifetiyle araştırılmadan ve tüm bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/40831, Karar No: 2015/26356, Tarih: 06.04.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/40831 E.  ,  2015/26356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/16482

MAHKEMESİ : Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2011

NUMARASI : 2011/219 (E) ve 2011/500 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık S.. M.. hakkında hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun mahallinde bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu anlaşıldığından, sanık S.. M.. müdafiinin temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Diğer hükümlere yönelen temyiz isteminde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık M.. A..’a yükletilen hakaret ve tehdit, sanık S.. M..’e yükletilen tehdit, sanık A.. S..’ye yükletilen mala zarar verme ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilirken kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden, yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde re'sen ve doğru olarak, TCK'nın 53. maddesinin 1 ilâ 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden bu hususun bozmayı gerektirmediği,

Anlaşıldığından sanıklar M.. A.., A.. S.. ve S.. M.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 06/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5062, Karar No: 2017/3850, Tarih: 19.09.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/5062 E.  ,  2017/3850 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesi, Silivri Ağır Ceza Mahkemesi, Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesi ve Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin yetkisizlik kararı üzerine dosyayı ele alan Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilmiş bir karşı yetkisizlik kararı bulunmadığı, Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında çıkan yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyayı Dairemize gönderdiği ancak bu aşamada ortada çözümü gereken bir yetki uyuşmazlığı doğmadığı anlaşıldığından, incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/654, Karar No: 2007/2305, Tarih: 14.06.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/654 E.  ,  2007/2305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle: "Davacı tarafın dayanağı 160 ada 2 parsel sayılı taşınmaza uyduğu saptanan 255 tahrir numaralı vergi kaydının batı sınırının "çay" 171 ada 48 parsel sayılı taşınmaza uyduğu saptanan 122 tahrir numaralı vergi kaydının batı sınırının ise, "öz" olduğu eylemli olarak bu yönlerde kuru derenin bulunduğu; yerel bilirkişilerce "öz" sınırının kuru dere anlamına geldiği belirtildiğine göre, dere ile taşınmazlar arasında kod farkı bulunup, bulunmadığı, dere yönünden taşınmazın genişletilip genişletilmediği konusunda bilirkişi ve tanıklardan ayrıntılı bilgi alınması, vergi kaydının sınırlarının sabit olup, olmadığının kesin olarak belirlenmesi" gerektiğine değinilerek eksik inceleme sonucu verilen hükmün isabetsiz olduğu belirtilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne, çekişmeli 160 ada 2 ve 171 ada 48 parsel sayılı taşınmazların Celal Gökçe mirasçıları adına 1/4'er oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.06.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4133, Karar No: 2016/3907, Tarih: 06.09.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/4133 E.  ,  2016/3907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 25/02/2015 gün ve 2010/ -2015/ sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Ticari İşletme Kirası Sözleşmesi'nden kaynaklanmaktadır. Kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 6. Hukuk Dairesi'ne ait olup, 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21/2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60/3. maddesi gereğince dosyanın anılan Yüksek Daireye gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8879, Karar No: 2016/10394, Tarih: 26.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/8879 E.  ,  2016/10394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACILAR : 1-...

2-...

DAVA TÜRÜ : Evlenmenin Butlanı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dava, Cumhuriyet Savcısı tarafından açılan, iki evlilik yapıldığından, 12.02.2013 tarihinde yapılan ikinci evliliğin Türk Medeni Kanununun 145/1. maddesi gereğince mutlak butlan sebebiyle iptaline ilişkin olup, davalı ...'nin eşi olan ...’nın da hukukunu etkileyecek bir davadır. Bu nedenle ...'nın da davaya dahil edilmesi, varsa delillerinin sorulması, bildirilmesi halinde delillerin toplanarak sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik hasımla ve tarafların delilleri toplanmadan karar verilmesi doğru olmamıştır.

2-Kabule göre de;

Dava, Cumhuriyet Savcısı tarafından açılan iki evlilik yapıldığından, evliliğinin Türk Medeni Kanununun 145/1. maddesi gereğince mutlak butlan sebebiyle iptaline ilişkin olup, nüfus kaydının düzeltilmesi niteliğinde bulunmadığı gibi dava sonucu verilecek iptal hükmünün nüfusa tescil edilecek olması da nüfus idaresinin hasım olarak gösterilmesini gerektirmez. Bu nedenle Nüfus Müdürlüğü hakkındaki davanın husumet yönünden reddi gerekirken, bu hususun dikkate alınmamış olması da usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerinin incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.26.05.2016(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/22256, Karar No: 2014/27005, Tarih: 17.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/22256 E.  ,  2014/27005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/13241

MAHKEMESİ : Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2011

NUMARASI : 2010/198 (E) ve 2011/695 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I- Sanığın kovuşturma sırasında, ”suça konu otomobili Ö.K.. adlı şahıstan aldığını, satış işlemi sırasında Y. S.. ve A. H..nin de hazır olduğunu, Özgen'in ise aracı İzmir ilinde faaliyet gösteren L&B adlı oto galerisinden satın aldığını, aracı bir süre kullandıktan sonra C.. E..'a sattığını, atılı suçu işlemediğini” temyiz dilekçesinde ise “Ö. K..'nın aracı İzmir ilinde faaliyet gösteren L&B adlı oto galerisini işleten A. Ç..'dan satın aldığını,” savunması, tanık C.. E..'un “aracı sanık S.. S..'dan aldığını, teslimi ise Y.. S..'nun yaptığını, aracın çalıntı olduğu söylenerek kendisinden alınmasından sonra sanığa ödediği parayı Germencik'te ikamet eden Özgen ismi ile bildiği kişinin kendisine iade ettiğini” ve tanık Y.. S..'nun ise “sanığın aracı sünnetçi Ali'nin oğlu Özgen diye bilinen ve Germencik'te oturan kişiden satın aldığını” beyan etmeleri karşısında sanık savunmalarında ve tanıkların beyanlarında adları geçen, olaya ilişkin bilgileri bulunduğu iddia edilen Ö. K.., A.Ç.., Y. S.. ve A. H..tanık olarak dinlenmek suretiyle sanığın hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

II- Kabule göre de;

Müştekinin, soruşturma sırasında 25.01.2008 tarihinde “aracı kilitleyip kilitlemediğini hatırlamadığını, ancak anahtarın kendisinde olduğunu”, 29.02.2008 tarihinde ise “aracın kapılarının kilitli olduğunu” bildirmesi karşısında sanığın eylemine uyan TCK'nin 142/1-b maddesi yerine aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile cezalandırılması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5608, Karar No: 2019/180, Tarih: 09.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5608 E.  ,  2019/180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/10/2015 gün ve 2014/1270-2015/1156 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesinin temlik alan davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemece verilen karar temlik alan davalı vekilince temyiz edilmişse de dosyanın yapılan ilk incelenmesinde, dava konusu çekin dosya kapsamında yer alan fotokopisinin arka yüzünün okunabilir olmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda temyiz incelemesinin yapılabilmesi için, çekin arka yüzünün okunabilir bir örneğinin dosya kapsamına alınarak Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, anılan eksikliğin ikmali için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38833, Karar No: 2018/2389, Tarih: 22.02.2018

**18. Ceza Dairesi         2015/38833 E.  ,  2018/2389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, soruşturma aşamasında şikayetçi olduğunu belirten müştekinin duruşmaya davetine ilişkin çıkartılan ve iade olan tebligatın, müştekinin soruşturma evresinde bildirdiği adrese çıkarılmaması nedeniyle geçersiz olduğu ve usulüne uygun olarak duruşmaya davet edilip, davaya katılma, mağdur ile şikayetçiler için öngörülen haklardan yararlanma imkanı sağlanmayan müşteki tarafından temyiz dilekçesiyle katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi gereğince müştekinin davaya katılmasına karar verilerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Soruşturma aşamasında beyanı alınan ...’in tanık sıfatıyla dinlenmesi, katılanın beyanının alınması ve sanığın 06.03.2014 tarihli dilekçesinde “o anki ruh halimle sinirlerime hakim olamayıp bazı istemediğim cümleler ağzımdan çıkmış olabilir, ancak yeğenim ... de bana karşı hakarette bulunmuştur.” şeklindeki anlatımının da değerlendirilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/02/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3758, Karar No: 2012/6719, Tarih: 15.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3758 E.  ,  2012/6719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen kooperatif üyeliğinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı kooperatif vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl ve birleşen davada davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olan ...'in hissesi ile ...'in hissesini noterde düzenlenen üyelik hakkı devir sözleşmesi ile devir ve temlik aldığını, bu tarihte kooperatif başkanı olan ...'a devir sözleşmesini teslim ettiğini, kooperatife başvurduğunda üyelik işlemlerinin yapılmadığını öğrendiğini ileri sürerek,bu üyeliklerin tespiti ile iki üyeliğinin kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, devirlerin davalı kooperatife bildirilmesine rağmen devirler hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar alınmadığı, anasözleşmenin 10. maddesi kapsamında deviralan davacının ortaklık niteliklerini taşımadığının davalı kooperatif tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın kabulüne, davacının davalı kooperatifte iki ortaklık payının bulunduğunun tespiti ile bu iki üyeliğe kabulüne, birleşen davada davalı ... yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı kooperatif vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı kooperatif vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı kooperatif vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/32862, Karar No: 2021/29512, Tarih: 16.12.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/32862 E.  ,  2021/29512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa Mahkemesi’nin 18.04.2015 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan 118-35 Karar sayılı kararında; "doğal olmayan yol" ibaresi, Yasa maddesindeki düzenleme bir bütün olarak değerlendirilip korunmak istenen hukuki yarar da göz önüne alındığında, söz konusu davranışların şiddet kullanarak, hayvanlarla veya ölü insan bedeni üzerindeki cinsel davranışlar gibi tüm demokratik toplum düzenlerinde doğal olarak kabul edilmesi mümkün olmayan, demokratik bir toplumun ahlaki yapısı üzerinde olumsuz etkisi bulunan, hatta bizatihi kendisinin suç olarak kabul edildiği düzeye ulaşmış cinsel davranışları ifade etmekte olup öğretideki görüşler ve yargı kararları ile belirlenip anlam ve içerik kazanacağı belirtilmiştir.

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25/06/2020 tarihli, 2018/18-461 esas ve 2020/323 sayılı kararında da belirtildiği üzere; cinselliğin hangi hâlinin doğal veya normal olduğu, zamana ve topluma hatta her toplum içerisindeki gruplara veya bireylere göre değişiklik gösterebilir. Bu bakımdan yalnızca bir erkek ile kadının vajinal yoldan cinsel ilişkiye girmelerinin doğal olduğunu söylemek bilimsel bir karşılık bulmayacağı gibi, bireylerin cinsel yaşamlarına ve eğilimlerine gereğinden fazla müdahaleyi de beraberinde getirecektir. Doğal olmayan yollardan gerçekleştirilen cinsel davranışların tayininde; değişik anlayışları aşağılayıp yok etme eğilimiyle, farklılıklara karşı katı bir hoşgörüsüzlükle veya aşırıya kaçan görüşlerle hareket edilmemeli, buna mukabil insan fıtratını zedeleyecek nitelikte aşağılayıcı boyutlara ulaşan eylemlere de müsamaha gösterilmeyerek genel adabın korunmasına çalışılmalıdır. Zira bireylerin davranışlarına, genel ahlaki değerlere zarar vereceği yönünde oluşan kaygıların ötesinde toplum açısından gerçek ve ciddi sakıncalar doğmadıkça karışılmaması esastır. Kaldı ki bir davranışın ahlaki ve psikolojik yönlerden sorgulanabilirliği onun suç olmasını gerektirmez. Öyleyse anal veya oral yollardan, eşcinsel ya da toplu hallerde gerçekleştirilen yahut cinsel haz alma duygusunu tatmine yönelik olarak üretilmiş çeşitli objelerle gerçekleştirilen cinsel ilişki veya davranışların sırf toplumun bir kısmı bakımından rahatsız edici olarak görülmesi nedeniyle bireylerin cinsel yaşam ve eğilimleri içerisinde yer almadığı ve dolayısıyla doğal olmadığı söylenemeyecektir. Ancak örneğin, ürofili, koprofili veya ensest gibi aşağılayıcı, bireylerin cinsel yaşamları içerisinde yer alması veya kimse tarafından onaylanması mümkün olmayan, ensest örneği özelinde insan türünün biyolojik devamlılığını tehlikeye sokan parafilik eylemlerin doğal olmayan yollardan yapılan cinsel davranışlar olduğu kabul edilmelidir.

Yapılan açıklamalar ışığında; TCK’nın 226. maddesinin dördüncü fıkrasındaki “Doğal olmayan yoldan yapılan” kavramının, insanları aşağılayıcı veya kimse tarafından, bireylerin cinsel yaşamları içerisinde yer almasının onaylanması mümkün olmayan ya da ensest örneğindeki gibi insan türünün biyolojik devamlılığını tehlikeye sokan cinsel davranışlara ilişkin parafilik eylemleri kapsaması ve sanıktan ele geçirilen suça konu ürünlerdeki görüntülerinin bu nitelikte olmaması karşısında, incelemeye konu müstehcen ürünlerin niteliği ile sanığın bu ürünleri satışına mahsus alış veriş yerleri dışında satmak veya satışa arz etmek amacıyla bulundurması nedeniyle eyleminin, TCK’nın 226/1-(d) bendi kapsamında kaldığı gözetilmeden, aynı Kanunun 226/4. maddesinden hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.