muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1146, Karar No: 2019/206, Tarih: 14.03.2019

TCK 39/2-a bendi suç işleyene teşvik etmek veya vaat etmek şeklinde manevi yardımı, TCK 39/2-b bendi suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak, TCK 39/2-G bendinde ise; suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak şeklinde maddi yardımı düzenlemiştir.

Somut olayımızda sanık ...'in dosya kapsamındaki eylemlerinden olay öncesinde sanık .....veya diğerleri ile bir mutabakatının olmadığı, tesadüfen Eğitim Çay Evi önünde kavgayı görüp hatta taraflar arasındaki 1. tartışmada sanık......'ü ayıptır diyerek uzaklaştırıp tartışmayı sonlandıranlardan biri olduğu, devamında olay sabahı aracını ......e kullandıran sanık Kerim'in aynı araçla tekrar gelerek ikinci kavgaya katılmadan önce aracını ......'e tekrar verdiği, kavgadan sonra da tüm sanıkların yine ......'in kullandığı Kerim'e ait araca bindiği ve oradan ayrıldığı sabittir.

Sanık ...'in kavgaya bir şekilde katılıp asli faillere maddi veya manevi destek verdiğine, asli faillerden herhangi birini kavgaya katılması için olay yerine getirdiğine ,olay öncesinde sanıklardan herhangi birine maddi veya manevi yardımda bulunduğuna dair dosyada hiçbir beyan, delil veya iddia yoktur. ...... her iki kavgayı da görmüş birinciyi ayırmaya yönelik müdahalede bulunmuş ancak ikinci kavgaya müdahale etmemiş sanık Kerime ait araçla kavganın sonlanması akabinde olay yerine gelerek kavgaya katılanları olay yerinden kullandığı araçla götürmüştür. Bu eylem TCK 39/2. fıkrada sınırlı sayıda düzenlenen yardım etme fiillerinden hiçbirine uymamaktadır. Kaldı ki sanık ...'in sanıkları olay yerinden götürmesinin adam öldürme fiilinin işlenmesinden sonra gerçekleşmiş olması nedeniyle TCK 39. md gereği asli faillere yardım olarak değerlendirmekte mümkün görülmemektedir diye düşündüğümüzden,

Sanık ...’in, kavgaya katıldığını bildiği kişileri kavgadan sonra bilerek olay yerinden uzaklaştırmak suretiyle TCK'nin 283. maddesinde düzenlenen adliyeye karşı suçlar bölümündeki suçluyu kayırma suçunu işlediğini düşündüğümden sayın çoğunluğun eylemin adam öldürme suçuna yardım şeklindeki görüşüne iştirak etmiyorum. Saygılarımla.",

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi de; "Sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna yardımı oluşturmadığı" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 14.03.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24842, Karar No: 2019/8360, Tarih: 16.09.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/24842 E.  ,  2019/8360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, karabağ eczanesinin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, davalı kurumun, 12/06/2015 tarihli yazısıyla, protokolün 5.3.15.maddesi uyarınca muayene katılım payını tahsil etmemek amacıyla 2014-2 reçete dönemine ait birkaç reçete hakkında reçete girip silme işlemini gerçekleştirdiği gerekçesiyle 3.000,00 TL cezai şart uygulanmasına 35,58 TL toplam reçete bedelinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte eczane alacaklarından mahsup edilmesine karar verdiğini, bu kararın haksız olduğunu, Medula sisteminin arızalı olduğu zamanlarda gelen hastalara ilaç teminini gerçekleştirmek zorunda olduğunu, bu zamanlarda muayene katılım payı görülemediğinden hastalardan temin edilemediğini, sistem çalıştıktan sonra reçete sisteme girildiği takdirde katılım payının göründüğünü reçeteler kuruma faturalandıktan sonra eczacının ilk alacağından mahsup edildiğini, bu şekilde hastadan alınamayan muayene katılım ücretinin eczaneden alındığını, bu ücretin hastanın bir sonraki reçete alımına devretmesi için reçetenin tekrar silindiğini, hastanın bir sonraki reçetesinde muayene katılım ücretini ödediğini, Kurumun bir zararının olmadığını ileri sürerek kurum işleminin iptaline yapılan mahsupların mahsup tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı mevzuata uygun işlem tesis edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sözleşmeyle kararlaştırılan cezai şartın uygulanmasına yönelik davalı Kurum kararının hukuka aykırı olduğunun tespitine ilişkindir. Davalı Kurum, 12/06/2015 tarihli yazısıyla, 2012 eczane protokolünün 5.3.15. maddesiyle düzenlenen cezai şarta istinaden davacı eczanenin muayene katılım payını tahsil etmemek amacıyla reçete girilip silinmesi fiilini işlediği gerekçesiyle 3.000,00 TL ceza uygulanmasına ve reçete bedeli olan 35,58 TL nin faiziyle birlikte eczane alacaklarından mahsubuna karar vermiştir. Yargılamada alınan bilirkişi raporuyla reçetesi MEDULA sistemi çalışmazken karşılanan hastalardan muayene katılım payını alamayan eczane tarafından bu ücretin hastanın bir sonraki reçetesine yansıması için reçete girip silme işleminin yapıldığı, kurumun zararının oluşmadığı sadece muayene katılım ücretinin ertelenmesi sonucunun doğduğunun tespit edilmesi karşısında mahkemece verilen davanın kabulüne dair karar her ne kadar doğru ise de, kararın gerekçesi yönlendirme ile ilaç ve reçete temin edilmesi fiiline ilişkin olup somut olaya uygun değildir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabul kararı verilmesi her ne kadar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK 438/son hükmü uyarınca sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesi değiştirilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın gerekçesinin belirtilen şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5035, Karar No: 2018/7421, Tarih: 30.10.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/5035 E.  ,  2018/7421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 27/09/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki kamu davasının düşürülmesine dair İstanbul Anadolu 51. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 07/02/2017 tarihli ve 2015/296 esas, 2017/49 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 09/10/2018 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 02/10/2014 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca erteleme süresi zarfında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar uyuşturucu madde kullanması veya kullanmak için bulundurması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunda uyarılmasına karar verildiği,

2- Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı esnasında, şüphelinin yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiğinden bahisle erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

3- İstanbul Anadolu 51. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/02/2017 tarihli ve 2015/296 esas, 2017/49 sayılı kararı ile "yargılama koşulu olan yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etme şartının gerçekleşmediği..." gerekçesiyle, “kamu davasının düşürülmesine” ve “dava açılmasının ertelenmesine karar verilen sanıkla ilgili gereğinin takdir ve ifası için kararın kesinleştiğinde İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,...hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklinde düzenlemeler yer aldığı, yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8 maddesinde "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki hükme nazaran, Mahkemece kovuşturma şartının henüz gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 14/09/2015 tarihli ve 2015/8259 esas, 2015/3572 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümle maddesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, İstanbul Anadolu 51. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 07/02/2017 tarihli ve 2015/296 esas, 2017/49 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda, Mahkemece yargılama şartının gerçekleşmediği kabul edilerek “kamu davasının düşmesine” karar verilmiş ise de, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” karar verilmesi gerekirken, “davanın düşmesine” karar verilmesi yasaya aykırı olduğu gibi, CMK’nın 223. maddesinde sayılıp davanın esasını çözen karar türlerinden “düşme” kararı ile yargılamanın sonlandırıldığı ve "düşme” kararının sonucu olarak sanığın bütün yükümlülüklerinin ortadan kalkması gerektiği halde, "düşme" kararı verildikten sonra ayrıca “dava açılmasının ertelenmesine karar verilen sanıkla ilgili gereğinin takdir ve ifası için kararın kesinleştiğinde İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verilerek hüküm karıştırıldığından, kararın infaz kabiliyeti bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilebilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, “kamu davasının düşmesine” karar verilerek davanın esasını çözen bir kararla yargılama sonlandırıldıktan sonra, sanki durma kararı verilmişcesine “dava açılmasının ertelenmesine karar verilen sanıkla ilgili gereğinin takdir ve ifası için kararın kesinleştiğinde İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunması ve hükmün karıştırılması yasaya aykırı olduğundan, hükmün karıştırılması halinde Mahkemenin iradesi açık şekilde ortaya çıkmadığı için kazanılmış haktan da söz edilemeyeceğinden kanun yararına bozma talebi bu değişik gerekçe ile kabul edilmiştir.

D) Karar :

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; kamu davasının düşürülmesine ilişkin İstanbul Anadolu 51. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 07/02/2017 tarihli ve 2015/296 esas, 2017/49 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 30.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16996, Karar No: 2012/3129, Tarih: 26.01.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/16996 E.  ,  2012/3129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine, cezasının teciline dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça konu yerin kesinleşen orman kadastro sınırlarında kaldığı belirlenmekle 6831 sayılı kanunun 93/2.maddesinin uygulanması gerekeceğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz isteği olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve sair itirazlar yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- İlk kurulan hüküm sadece CMK 231.madde şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi kapsamında bozulduğu halde yeniden kurulan hükümde suç tarihinde yürürlükte bulunan 647 sayılı kanun hükümlerinin hem paraya çevrilip hem de tecil edilebilir olmakla daha lehe bulunduğu gözetilmeksizin 5237 sayılı TCK ile ceza tayini,

2- Sanığın işgal ve faydalanma eyleminde bilirkişi raporu değerlendirildiğinde örtü kaldırılmamakla orman idaresinin zararına yol açmadığının belirlenmesine rağmen CMUK'un 231/(6) maddesindeki başkaca şartların oluşup oluşmadığı tartışılmaksızın sadece maddi zararın karşılanmadığından bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozmaya uyularak verilen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9041, Karar No: 2008/1445, Tarih: 14.02.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/9041 E.  ,  2008/1445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesi sırasında aşağıda belirtilen eksiklikler tespit edilmiştir.

1-Dava dilekçesinde davalı ...'un ölü olduğu bildirildiği ve mirasçıları olarak kararın 22-32 bölümünde yer alan davalılar gösterilmiş olup. muris ...'un veraset ilamının davalı vekilinden temini,

2-Davalılardan ... adına çıkartılan gerekçeli karar daha önce açık adresine yapılmış geçerli bir tebligat olmadığı halde Tebligat Yasasının 35. maddesine göre tebliğ edilmiş olduğundan geçersizdir. Mahkemece adı geçen davalının açık adresi tespit edilip bu adresine Tebligat Yasasındaki usüllere uygun olarak gerekçeli kararın tebliği ile tebliğ belgesinin,

3-Davalılardan ... adına çıkartılan gerekçeli karar tebligatı Tebligat Yasası 21 ve Tüzüğün 28. maddesine aykırı olduğudan, açık adresine anılan yasa maddesine uygun olarak gerekçeli kararın tebliği ile tebliğ belgesinin,

4-... mirasçıları olarak gösterilen davalılardan ...'e gerekçeli karar tebliği açık adresleri kamu kurum ve kuruluşlarından yeterince araştırılmadan ilanen yapıldığından geçersizdir. Mahkemece davalıların açık adresleri .............. gibi kurumlardan araştırılıp tespit edilen adreslerine gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ ile tebliğ belgesinin Belediye Başkanlığından;

5-a) Dava konusu taşınmazın dava tarihi, somut emsal olarak incelenen ... Mah. 101 Ada 145 parsel sayılı taşınmazın incelenen satış tarihinde İmar Kanununun 18. maddesi uyarınca düzenlemeye tabi tutulup tutulmadıkları, düzenleme görmüş iseler uygulanan düzenleme ortaklık payının,

b)Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınan taşınmazın 2002 yılına ait belediyelerce düzenlenen emlak vergisine esas m2 değerinin bildirildiği yazı cevaplarının,

6-Somut emsal olarak incelenen ... Mah. 101 Ada 145 parsel sayılı taşınmazın incelenen satışının alıcı-satıcı, satış tarihi ve bedeli ile yüzölçümü ve niteliğinin bildirildiği tapu kaydı örneğinin,

Getirtilip dosya içerisine konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesi GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14194, Karar No: 2014/2752, Tarih: 17.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/14194 E.  ,  2014/2752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 8. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2012/200-2013/208

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/05/2013 tarih ve 2012/200-2013/208 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete nakliyat poliçesi ile sigortalı bulunan sigortalısına ait ürünlerin TK 1951 sefer sayılı THY uçağına 02/05/2011 tarihinde hasarsız olarak yüklendiğini, +4 derecede taşınması gereken mantarların +21 -22 derecede hatalı olarak taşınması sebebiyle 04/05/2011 tarihli hasar tespit tutanağına göre 174,24 kg'lık kısmının hasara uğradığını ve sigortalısına 10.342,49 TL ödeme yapıldığını ileri sürerek, 10.342,49 TL'nin ödeme tarihi olan 25/08/2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu olaya Montreal Konvansiyonu hükümlerinin uygulanması gerektiğini, malda meydana gelen zararda müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını, sorumlu tutulması halinde ise müvekkilinin sorumluluğunun özel çekme hakkı ile sınırlı olduğunusavunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddianın aksine davalı tarafın malı hava yük senedinde belirtilen sıcaklıkta taşıdığını teyit eden belge ibraz edemediği, Konvansiyon'un 22. maddesine göre sınırlı sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 9.124,74 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline akrar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemece ödeme tarihinden itibaren faize hükmedilmesinin aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılamayacak olmasına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak, sınırlı sorumluluğu söz konusu bulunan davalının ancak gerçek zararı ödemekle yükümlü bulunduğu nazara alınarak, davacının gerçek zararı hesaplattırılıp, sorumluluk limitinin altında kalırsa bu miktara, üstünde bulunduğu takdirde şimdi olduğu gibi sorumluluk limitine hükmedilmesi gerekirken davacının sigortalısının ger.ek zararı saptanmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-Ancak, sınırlı sorumluluğu söz konusu bulunan davalının ancak gerçek zararı ödemekle yükümlü bulunduğu nazara alınarak, davacının gerçek zararı hesaplattırılıp, sorumluluk limitinin altında kalırsa bu miktara, üstünde bulunduğu takdirde şimdi olduğu gibi sorumluluk limitine hükmedilmesi gerekirken davacının sigortalısının ger.ek zararı saptanmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 17/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20518, Karar No: 2014/23232, Tarih: 10.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/20518 E.  ,  2014/23232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2014/347-2014/519

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak %13,20 oranındaki sürekli iş göremezliğinin 06.10.2011 tarihinde artarak %26,20 oranına yükselmesi nedeniyle %13 oranındaki fark maluliyet için maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.