muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/4587, Karar No: 2008/7084, Tarih: 07.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/4587 E.  ,  2008/7084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki  davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 170/a-son madde hükmüne, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10 YTL onama harcın mahsubuna, bakiye 0.90 YTL harcın temyiz edenden alınmasına, 07.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1865, Karar No: 2010/309, Tarih: 25.01.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/1865 E.  ,  2010/309 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten, ...'ı yaralamaktan sanık ..., ...'ı silahla yaralamaktan sanık ..., ... ile ... .....'ı silahla yaralamaktan sanık ..., izinsiz silah taşımaktan sanıklar ..., ... ile ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, sanık ...'ın izinsiz silah taşımaktan beraatine ilişkin (...) Altıncı Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14/06/2007 gün ve 342/191 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş, sanık ... duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanık ... hakkında kararda açıklanan nedenle duruşmasız, diğer sanıkların temyizleri veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... müdafiinin yasal süreden sonra olan duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318 maddesi gereğince reddine,

2-A) Sanık ...’ın mağdur ...’ı yaralama, sanık ...’ın mağdur ...’ı yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...’ın mağdurlar ... ve ...’ı yaralama, mağdur ...’ı öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

a) Dosya kapsamına göre; sanık ...’ın, olay tarihi öncesinde ... Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi ile ... Dışkapı Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde “major depresyon ve depresif bozukluk” tanısı ile tedavi gördüğü, olay tarihinden sonra ... FTR Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde 07.09.2006 ile 31.10.2006 tarihleri arasında major depresyon nedeniyle rehabilitasyon programına alındığı, ... Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nin 08.11.2006 tarihli muayenesinde postşizofrenik depresyon, serebrovasküler hastalıklar nedeniyle özür durumuna göre % 79 sürekli vücut fonksiyon kaybı olduğuna ilişkin ve aynı hastanenin 16.11.2006

tarihinde “F34 inatçı duygu durum bozuklukları” tanısıyla bu haliyle TCK’nun 32/2. maddesinden yararlanmasının uygun olduğu kanaatini bildirir sağlık kurulu raporlarının tanzim edildiği, gözlem altına alınmadan verilen Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu’nun 28.03.2007 tarihli raporunda ise, sanığın suçu işlediği sırada fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını idrak etme ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini ortadan kaldıracak boyutta bir akıl hastalığının olduğuna delalet edecek bir tıbbi bulgu ve belgeye rastlanmadığından sanığın cezai sorumluluğunun tam olduğuna dair rapor düzenlendiğinin anlaşılması karşısında; sanığın tüm tedavi evrakı ile birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek: Gözlem İhtisas Dairesinde müşahade altına aldırıldıktan sonra Adli Tıp 4. İhtisas Kurulundan, "cezai ehliyetini azaltacak veya ortadan kaldıracak şekilde akıl hastalığının bulunup bulunmadığı" ile ilgili rapor alınması, raporlar arasında çelişki çıkması halinde, Adli Tıp Genel Kurulundan, sanığın muayenesi de yapılmak suretiyle, akli durumu ve cezai ehliyeti konusunda rapor alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken yazılı şekilde Gözlem İhtisas Dairesi’nde müşahade altına alınmaksızın düzenlenen rapor ile yetinilerek hüküm kurulması,

b) Sanık ...’ın aşamalardaki beyanlarında, olay tarihinde kullanılan tabancaların her ikisinin de sanık ...’a ait olduğunu, sanık ...’ın ise Baretta marka tabancanın kendisine ait olmadığını belirtmeleri karşısında; 26.04.2006 tarihinde ... Kriminal Polis Laboratuarı Müdürlüğü’nün düzenlediği ekspertiz raporunda belirtilen olaylarda kullanıldığı tespit edilen adli emanetin 2006/4962 ve 2006/5871 nolu sıralarında kayıtlı tabancaların kime ait olduğunun belirlenmesi için, 02.02.2006, 06.03.2006 ve 25.03.2006 tarihli olaylara katılan şahısların araştırılması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

c) Sanık ...’ın kızı, diğer sanıkların kardeşi olan tanık ... ’ın 22.02.2007 tarihli duruşmada tanıklıktan çekildiği anlaşıldığından, olaydan sonra sanık ... hastanedeyken kızı olan ...’in huzurunda tanzim edilen 02.04.2006 tarihli tutanağı düzenleyen polis memurları.... ve ..... ile Dr. .....’un tutanak tanığı olarak beyanlarının alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

B) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562.maddesi ile değiştirilen 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında; ceza miktarının üst sınırının 2 yıla çıkartılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeniyle, yerel mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

B) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562.maddesi ile değiştirilen 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında; ceza miktarının üst sınırının 2 yıla çıkartılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeniyle, yerel mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiilerinin temyiz itirazlarının bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 25.01.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18289, Karar No: 2011/2567, Tarih: 16.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18289 E.  ,  2011/2567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 60 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 35 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 16.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10336, Karar No: 2006/13705, Tarih: 17.10.2006

13. Hukuk Dairesi 2006/10336 E., 2006/13705 K.

**13. Hukuk Dairesi 2006/10336 E., 2006/13705 K.**

**- MÜTERAFİK KUSUR**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 44 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tüketicinin açtığı menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda, ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı, davalı şirketin telefon abonesi olduğunu, Temmuz ve Ağustos 2001 dönemleri için gelen fatura bedellerinin çok yüksek olduğunu, 4.636.280.000 TLlik görüşme yapmasının mümkün olmadığını, davalının gecikme nedeniyle 10.512.578.700 TL üzerinden icra takibi başlattığını, borcu olmadığını öne sürerek, bu faturalar nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya ait hatta ve kontör atışında herhangi bir arıza bulunmadığını, görüşmelerin 900'lü hatlardan olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davacıya ait hatta ve kontör atışında herhangi bir arıza bulunmadığını, görüşmelerin 900'lü hatlardan olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının, 13.03.2000 tarihinde davalı ile abonelik sözleşmesi imzaladığı, emsal sözleşmelerde bulunan ve tüketiciye telefonunun hangi hatlara açık olmasını istediğine ilişkin seçme hakkı tanıyan bölümlerin bu sözleşmede bulunmadığı görülmektedir. Davacıdan bu hizmetten faydalanmak isteyip istemediğinin sorulmadığı, davacının bilgisi ve rızası dışında telefonunun 900'lü hatlara açık tutulduğu anlaşılmaktadır. Kural olarak abonman sözleşmesi düzenlenirken, telefonun özellikle şehirlerarası, milletlerarası ve 9001ü hatlara açık olup olmadığının belirtilmesi ve ilgili hanelerin doldurulması hususunda, kurum elemanlarınca abonenin uyarılması ve bunlardan hangisini istiyorsa, onun işaretlenmesi gereklidir. Aboneden bu hatların görüşmeye açık tutulmasını isteyip istemediği sorulmalı, ancak istemesi halinde telefon hattı 900'lü hatlara açılmalıdır. Davalı idarenin bu şekilde bir uygulama yapmadan, davacının rızası ve bilgisi dışında aboneliğini 9001ü hatlara açık tuttuğu görülmektedir. Hal böyle olunca, kural olarak davalı idarenin de kendi yüküm lülüklerini tam olarak yerine getirmediğinden, oluşan zararın artmasında müterafik kusurunun varlığının kabulü gereklidir. BK'nın 98. maddesi delaletiyle, aynı Yasa'nın 44. maddesinin 1. fıkrası hükmüne göre, zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin sebep olduğu hal ve şartlar zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödeyenin durumunu diğer bir surette ağırlaştırmış ise, hakim tazminat miktarını hafifletebilir. Şu durum karşısında, davaya konu olayda BK'nın 44. maddesinin uygulanması açısından olay somutlaştırılmalı, tarafların iddia ve savunmaları ve kanıtları gözönünde bulundurularak BK'nın 44. maddesinin uygulanmasına etki yapacak sübjektif nedenler belirlenip değerlendirilmeli, hasıl olacak uygun sonuç çerçevesinde hak ve nesafet kuralları da nazara alınarak 900'lü hatlarla konuşmalardan dolayı tahakkuk eden miktardan indirim yapılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde davanın tümüyle reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bu nedenle bozulması gerekir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunarî kararın davacı yararına (BOZULMASINA), 17.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10291, Karar No: 2020/1612, Tarih: 11.02.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/10291 E.  ,  2020/1612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanığın başka bir olaya konu infaz edilmekte olan kesinleşmiş cezasına ilişkin olarak ... Prof. Dr. ... Ruh ve Sinir Hastalıkları E. A. Hastanesi’nden alınan 05.11.2014 tarihli sağlık kurulu raporunda “atipik affektif bozukluk saptandığı, bu nedenle cezasının infazının iyileşinceye kadar geri bırakılmasının uygun olduğu”, Düzce Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nden alınan 19.12.2014 tarihli raporda ise “sanığın tedavisinin infaz kurumlarında devam ettirilmesinin mümkün olduğu” nun belirtildiği; bu itibarla; her iki raporun da yargılamaya konu suçlara ilişkin olarak 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında alınan bir rapor olarak değerlendirilmesi mümkün olmadığından, TCK'nın 32. maddesi uyarınca müşteki ...’e yönelik 19.02.2012 tarihli hırsızlık ve 21.02.2012 tarihli kamu malına zarar verme suçlarına yönelik olarak; her iki fiili işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemlerin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesi'nden rapor alındıktan sonra sonucuna göre hukuksal durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-(1) numaralı bozma nedeni gözetilerek, sanığın istemi aranmaksızın 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca zorunlu müdafii eşliğinde savunmasının alınması gerekirken, müdafii hazır bulundurulmadan savunmasının alınarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6690, Karar No: 2014/7239, Tarih: 13.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/6690 E.  ,  2014/7239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2012

NUMARASI : 2010/1055-2012/930

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar E. Konut Gayrimenkul Yatırım Ort. Şti vekili Avukat G. M., davalı H. E. Gay. Ltd. Şti. Vekili Avukat M.E. ve davacılar vekili Avukat S.G.'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Ümraniye, Yukarı Dudullu, 14110 parselde inşa edilen “İdealistkent” adlı projeden D2 Blok 15 nolu bağımsız bölümü davalılardan satın aldığını, dairede, bloklarda ve sitenin ortak alanlarında eksik ve ayıplar bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere gizli ayıpların tespiti ile davalılarca giderilmesine, ayıpların giderilmesi için gerekli tahmini masrafın davalılardan tahsil edilerek icra veznesine depo edilmesine, bu taleplerin mümkün görülmemesi halinde oluşan değer kaybı nedeniyle şimdilik 2.000,00-TL'nin dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 34.400,00 TL'ye çıkarmıştır.

Davalılar, herhangi bir ayıp ve eksik ifanın söz konusu olmadığını, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, hiç bir ihtirazi kayıt olmaksızın taşınmazın teslim alındığını, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 2.000,00-TL'nin dava, 32.400,00.-TL'nin de ıslah tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte olmak üzere toplam 34.400,00-TL'nin davalılardan müteselsilen alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede, sözleşmede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık; dava konusu olayda “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede, sözleşmede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık; dava konusu olayda “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

Bu saptamada bulunduktan sonra, öncelikle, uyuşmazlığın temelinde yatan ayıp kavramı üzerinde durmakta yarar vardır; Tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır. Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Görüldüğü üzere; Borçlar Kanunu’ndaki ayıp kavramı ile yukarıda açıklanan 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesinde yer alan ayıp kavramları birbiri ile örtüşmektedir.

Borçlar Kanunu’na göre; bir maldaki ayıp; satıcının zikir ve vaat ettiği vasıflarda veya niteliği gereği malda bulunması gereken lüzumlu vasıflarda eksiklik olmak üzere iki türde ortaya çıkabilecektir.

Ayıp kavramı ile eksik iş birbirinden farklıdır.

Ayıp; yasa ya da sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği ya da olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Eksik iş ise; sözleşme konusu işlerin yapılmamasıdır. Öteki deyişle, hiç yapılmayan iştir.

Eksik ifa ise, kanunlarımızda tanımı yapılmamakla birlikte, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesinde sayılan ayıp kavramı içerisinde mütalaa olunmaktadır.

Ayıp; maddi, hukuki ya da ekonomik eksiklik şeklinde ortaya çıkabilir.

Maddi ayıp; bir malda madden hata bulunmasıdır (Ör: Malın yırtık, lekeli olması gibi).

Hukuki ayıp; malın kullanımının hukuken sınırlandırılmasıdır (Ör: Malın üzerinde takyitler bulunması gibi).

Ekonomik ayıp ise; malın iktisadi vasıflarında eksiklik olmasıdır.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar

Edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi uygulanacaktır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 4.fıkrasında ise, konut satışlarında zamanaşımı süresi beş yıl olarak öngörülmüştür. Eğer, ayıp ağır kusur veya hile ile gizlenmişse, zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağından, açılan davanın süresinde olduğunun kabulü ile sonuca varılacaktır.

Hukukumuzda ayıp ihbarı kural olarak herhangi bir şekle tabi tutulmamıştır.

Nitekim, aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulu’nun 27.04.2011 gün ve 2011/13-4 E.2011/230 K. sayılı ilamında da vurgulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay ele alındığında:

Davacı 03.03.2007 tarihinde, E.Konut GYO A.Ş’ye vekâleten satıcı H. E. Gm.Ltd.Şti’den Ümraniye, Y.Dudullu, 14110 parselde inşa edilen “İdealistkent” adlı projeden D2 Blok 15 nolu daireyi satın almış; satın aldığı bağımsız bölüm davacıya tapuda devredilmiş; 08.01.2008 tarihli tutanakla da fiilen teslim edilmiştir.

Davacı satın aldığı bu taşınmazla ilgili ayıp ihbarını, 06.08.2010 tarihli noterden düzenlenen ihtarname ile davalılara bildirmiştir. Davacı bundan sonra 07.10.2010 tarihinde eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, davacının satın aldığı bağımsız bölümün bulunduğu blokta ve site ortak alanlarında gizli ayıplar ve eksikler bulunduğu gerekçesiyle bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tespit edilen; proje alanının ve mevcut yeşil alanın taahhüt edilenden küçük olması, basketbol, voleybol ve futbol sahaları, tenis kortu gibi sportif tesislerin, misafir otoparkı ve göletin konut maliklerinin mülkiyet hakkının bulunmadığı parseller/yeşil alanlar üzerine yapılması, helikopter pistinin inşa edileceği yerin kamuya açık yeşil alan olması ve pistin yapılmaması, sosyal kültürel tesis, kapalı havuz ve ticaret merkezi olarak ayrılan parsellerin özel şahısların mülkiyetinde ve halen inşaat aşamasında olması, ağaçlandırmanın vaat edilen kadar olmaması, projede gösterilen iki okul ve bir kreşin yapılmamış olması hususlarının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren ayıp niteliğinde olduğu, ancak davalıların bu ayıbı gizlemek için herhangi bir hileye başvurmadıkları, davacının bu ayıpları bağımsız bölümü teslim aldığı tarihte görebileceği ve tapu sicilinin aleni olması nedeniyle bu ayıplardan kolayca bilgi sahibi olabileceği, bu