muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1339, Karar No: 2023/5475, Tarih: 12.10.2023

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin mirasbırakan babası ...'nin sağlığında dava konusu taşınmazları fiilen taksim ettiğini, taksim sonrası bir kısım taşınmazların bedeli ödenmek suretiyle satın alındığını, bir kısım taşınmazların da müvekkilinin annesine ölünceye kadar bakıldığı gerekçesiyle hibe edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

2.Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;dava konusu taşınmazların tarafların ortak mirasbırakanına ait olduğu hususunda uyuşmazlık bulunmadığı, mirasbırakanın oğullarının kızları ile eşleşmesine yönelik vasiyetinin taşınmazların fiilen taksim edildiği anlamına gelmediği gibi iddia edilen vasiyetine de uyulmadığı, mirasçılar arasında usulüne uygun fiili taksim yapılmadığı, davalıların kullanımları doğrultusunda yapılan tespitlerin gerçeği yansıtmadığı, mirasçılar arasında zilyetlikle mülk edinmenin mümkün olmadığı; dava konusu 152 ada 8 parsel sayılı taşınmazın dava tarihinde davalılar adına kayıtlı bulunmadığı,108 ada 1 parsel ve 111 ada 1 parsel sayılı taşınmazlardaki muhdesatların davalılar tarafından tespitten önce meydana getirildiği gerekçesiyle 152 ada 8 sayılı parsele yönelik davanın husumetten reddine, diğer parsellere yönelik davanın kabulüne, ayrıca 108 ada 1 ve 111 ada 1 sayılı parsellerin kayıtlarına muhtesat şerhi konulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle;mirasbırakan ...'nin dokuz çocuğu bulunduğunu, mirasbıarakanın her erkek çocuğuna bir kız çocuğu eşleştirmek suretiyle taşınmazlarını fiili taksim yoluyla paylaştırdığını, müvekkilinin annesi ile eşleştiğini, fiili taksim sonucuna göre dava konusu taşınmazların kullanılmaya başlandığını ve kadastro çalışmaları sırasında da taksim ve kullanıma uygun olarak tespit edildiğini, taksim sonrası mirasçılardan Şevket Rengi ve Zekiye Okur'un paylarını sattıklarını, satış bedelini alıp kullandıklarını gerek bu hususun gerekse İlhan Rengi'nin tanıklık beyanlarının taksim yapıldığının kanıtı olduğunu, müvekkilinin annesine uzun yıllar baktığını, her türlü ihtiyacını karşıladığını, bunun karşılığı olarak da annesinin 10.05.1990 tarihli hibe senedi ile paylarını müvekkiline devrettiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;dava konusu taşınmazlarda tüm mirasçıların miras payları oranında hakları bulunduğu, davalı tarafça sunulan köy senetlerinin davacıların miras payları oranındaki haklarını bertaraf eder nitelikte olmadığı, taşınmazların kadastro çalışmaları sırasında hatalı olarak davalılar adına tespit ve tescil edildiği, İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olmasında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, ancak davacılar tarafından bir kısım taşınmazlar üzerinde bulunan muhdesatlarla ilgili şerh verilmesine dair taleplerinin olmadığı, bu konuda usulüne uygun olarak açılmış dava da bulunmadığı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26 ncı maddesi hükmüne aykırı biçimde talep aşılarak, dava konusu 108 ada 1 ve 111 ada 1 parsel sayılı taşınmazların üzerlerinde bulunan muhdesatlar bakımından davalılar lehine tapunun beyanlar hanesine şerh konulmasına karar verilmiş olmasının doğru olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kamu düzeni gereği bu yönden kabulüne, İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle;istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro tespiti öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı ... Medeni Kanunu'nun 713 üncü maddesi,

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü, 17 nci maddeleri.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Kadastro sonucunda ... ili, ...ilçesi, Küçüktepe köyü çalışma alanında bulunan 104 ada 1 parsel, 107 ada 3 parsel, 108 ada 1 parsel, 108 ada 3 parsel, 110 ada 1 parsel, 113 ada 8 parsel, 123 ada 1 parsel, 123 ada 12 parsel, 243 ada 1 parsel, 105 ada 3 parsel, 106 ada 2 parsel, 107 ada 2 parsel, 108 ada 4 parsel, 111 ada 1 parsel, 113 ada 6 parsel, 108 ada 2 parsel sayılı taşınmazlar davalılar adına tespit ve tescil edilmiştir.

2.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre yazılı şekilde karar verilmesinde kural olarak isabetsizlik bulunmadığından, davalı ... vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine.

2.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre yazılı şekilde karar verilmesinde kural olarak isabetsizlik bulunmadığından, davalı ... vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine.

3.Ne var ki, dava dilekçesinde talep edildiği gibi tapu kaydının davacıların miras payı oranında iptali ile davacılar adına tescile karar verilip, kalan payın davalılar üzerinde bırakılması ile yetinilmesi gerekirken, davalıların edinme sebebini değiştirecek şekilde adlarına tescil hükmü kurulması doğru değil ise de; anılan bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. SONUÇ:

Açıklanan sebeple;

Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının değinilen yönden kabulü ile; Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm kısmının A) bendinin 2. fıkrasının son cümlesi olan "Geriye kalan 3328 payın taşınmazların önceki maliki davalıların tapudaki payları oranında adlarına tapuya kayıt ve tescilinin devamına" cümlesinin çıkarılarak yerine “bakiye payın davalılar üzerinde bırakılmasına” cümlesinin eklenmesine, kararın bu haliyle 6100 sayılı HMK’nin 370/2 nci maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.10.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4102, Karar No: 2012/26305, Tarih: 05.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/4102 E.  ,  2012/26305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-b, 62, 52/4.

maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, sanık sürücü ...’nin tek yönlü ve bölünmüş yolun yan tarafındaki emniyet şeridini ters yönden kullanarak gitmekte iken, yaya kaldırımından emniyet şeridine inmiş ve beklemekte olan yaya katılana süratli şekilde çarparak yaralanmasına sebebiyet vermesi nedeniyle, sanığın eyleminin bilinçli taksirle yaralama suçunu oluşturacağı nazara alınmaksızın; ayrıca, asli ve tam kusurlu olarak olaya sebebiyet veren sanık hakkında, asgari hadden uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 05.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18214, Karar No: 2008/21492, Tarih: 02.12.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/18214 E.  ,  2008/21492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi Karayolları Genel Müdürlüğü'ne izafeten İstanbul Muhakemet Müdürlüğü vekilinin icra mahkemesine sunduğu 25.08.2008 havale tarihli temyizden vazgeçildiğine dair dilekçesi ve ekinde muhakemat müdürü ile vali yardımcısı imzasını içeren 28.07.2008 tarihli "olur" belgesi ibraz edildiği anlaşıldığından, temyizden feragat nedeni ile temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 02.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5636, Karar No: 2024/4372, Tarih: 18.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/5636 E.  ,  2024/4372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/658 E., 2023/272 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2012 gün, 6-386; 30.11.2010 gün, 5-237; 29.05.2007 gün, 114-113; 26.05.2009 gün ve 50-130 sayılı ve benzer kararlarında vurgulandığı üzere; 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/3, 232/6. maddeleri gereğince, hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterilmesi zorunluluğuna rağmen, sanığa ilişkin hükme yönelik temyiz yoluna başvuru süresinin 1 hafta olduğu gözetilmeden, Mahkemece dosyanın esası hakkında karar verildikten sonra, hükmün yasa yolu kısmında temyiz yasa yoluna başvuru süresi 15 gün olarak belirtilerek yasa yolunun yanlış gösterilmesi suretiyle sanık müdafiinin yanıltıldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz başvuru süresinin 15 gün olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 22/3, 89/2-b, 52/2-4 ve 53/6.maddeleri gereğince 21.600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 3 ay süreyle ehliyetine el konulmasına karar verilmiş, ilgili kararın sanık müdafiii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin, 23.02.2021 tarihli ve 2019/7952 Esas, 2021/1851 Karar sayılı ilâmıyla, basit yargılama usulü yönünden yeniden değerlendirilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak sanık hakkında basit yargılama usulü hükümlerinin tartışılarak uygulanmamasına karar verilip sanık hakkında genel hükümlere göre yargılamaya devam edilerek, yine 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 22/3, 89/2-b, 52/2-4 ve 53/6.maddeleri maddeleri uyarınca 7.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 3 ay süreyle ehliyetine el konulmasına karar verilmiş, karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; yerel mahkeme kararının sanık lehine bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; yerel mahkeme kararının sanık lehine bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 28.04.2013 günü saat 21.30 sıralarında 1.05 promil alkollü olan sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal dışı, 90 km/s hız sınırının bulunduğu, aydınlatmanın bulunmadığı, düz ve eğimsiz asfalt yolda seyir halindeyken, kaza mahalli olan kontrolsüz 3 yönlü kavşağa geldiğinde kavşağa kontrolsüzce giriş yapan ...'ın idaresindeki çekiciye bağlı dorseye çarpması neticesinde sanığın idaresindeki otomobilde yolcu olarak bulunan ...'nın basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek ve vücudunda 4.derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda, hükme esas alınan keşfe binaen tanzim edilen 05.06.2015 tarihli bilirkişi raporu ile İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen 12.11.2015 tarihli raporda; sanığın olay mahallinde far ışığı altında seyrini müteyakkız ve kontrollü şekilde sürdürmemesi ile zamanında etkili fren ve direksiyon tedbirine başvurmaması sebebiyle tali kusurlu olduğu belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece tali kusurlu kabul edilen sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Aliağa 2.Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebebi ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/52378, Karar No: 2014/2082, Tarih: 28.01.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/52378 E.  ,  2014/2082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BANDIRMA 1. ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/08/2011

NUMARASI : 2009/180-2011/238

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatil ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davalıca işten çıkarılan davacının bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti, ulusal bayram ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacıya tüm haklarının gereğince ödendiğini, taleplerinin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen sübut bulduğu gerekçesi ile yıllık izin ücreti ve hafta tatili ücreti dışandaki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 1 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4 üncü maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.

İş Mahkemelerinin bulunmadığı yerlerde iş davalarına bakmak üzere bir asliye hukuk mahkemesi görevlendirilir. İş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesine açılan dava "iş mahkemesi sıfatıyla" açılmamış ise, mahkeme görevsizlik kararı veremez. Bu durumda asliye hukuk mahkemesi tarafından, verilecek bir ara kararı ile davaya "iş mahkemesi sıfatıyla " bakmaya devam olunur.

Davanın, İş Kanunu kapsamı dışında kalması halinde, Mahkemenin göresizliğine ve dosyanın görevli hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekir. Davanın esastan reddi usule aykırıdır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1 inci maddesi uyarınca, İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında, iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.

Davanın, İş Kanunu kapsamı dışında kalması halinde, Mahkemenin göresizliğine ve dosyanın görevli hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekir. Davanın esastan reddi usule aykırıdır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1 inci maddesi uyarınca, İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında, iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.

İş Kanununun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, 50'den az işçi çalıştırılan (50 dahil) tarım ve orman işlerinin yapıldığı işyerlerinde veya işletmelerinde bu Kanun hükümleri uygulanmaz. İşçi tarım ve orman işlerinin yapıldığı bir işyerinde çalışıyor ise, bu işçi ile işveren ararındaki uyuşmazlığın iş mahkemesi yerine görevli hukuk mahkemesine çözümlenmesi gerekir (Yargıtay 9.HD. 25.3.2008 gün 2007/ 9975 E, 2008/ 6368 K.).

Ancak, tarım ve orman işlerinin yapıldığı işyerinde 50 dahil daha az işçi bulunmasına rağmen, işyerinde sendika örgütlenmesi sonucu Toplu İş Sözleşmesi bağıtlanmış ise, üye sendika üyesi işçi ile işveren arasındaki uyuşmazlığın 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanununun 66 ncı maddesi uyarınca iş mahkemesinde görülmesi gerekir.

Bunun dışında 4857 sayılı İş Kanununun 4 üncü maddesinde tarım ve orman işlerinin yapıldığı işyerlerinde çalışanların kanun kapsamına girmeyeceği açıklandıktan sonra aynı madde de ayrık durumlara yer verilmiştir.

Buna göre;

1.Tarım sanatları ile tarım aletleri, makine ve parçalarının yapıldığı atölye ve fabrikalarda görülen işlerde,

2.Tarım işlerinde yapılan yapı işlerinde,

3.Halkın faydalanmasına açık park ve bahçelerde

4.Bir işyerinin eklentisi durumundaki bahçe işlerinde, çalışanların, İş Kanunu kapsamında olacakları belirtilmiştir.

Sonuç olarak tarım ve orman işletmelerindeki bitki ve hayvan üretimi, bakım ve yetiştirmesi dışında kalan işler İş Kanununa tabidir.

Diğer taraftan işçi tarım işinde çalışırken, bu iş dışında tarım işi sayılmayan ek bir görevde çalışabilir (bekçilik, şoförlük vb.). Bu durumda, yaptığı işler arasında hangisinin baskın olduğu açıklığa kavuşturulmalı ve sonucuna göre görevli mahkeme belirlenmelidir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 23.05.1960 gün ve 11-10 ile 10.05.1974 gün ve 3-44 sayılı kararları uyarınca, özellikle iş hukukunda istisnaî hükmün genişletilerek değil, dar yorumlanması gerekir. İşçiler yararına getirilen düzenlemelerin yine işçiler yararına yorumlanması asıldır.

Somut olayda, davalı işverenlik nezdinde tohum ve tavuk yetiştiriciliği gibi işlerde çalıştığı şahit beyanlarından anlaşılan davacının yaptığı işin ve çalıştığı işyerinin niteliklerinin, yukardaki yasal düzenlemeler ve açıklamalar doğrultusunda araştırılarak 4857 sayılı İş Kanunu'nun "İstisnalar" başlıklı 4/b maddesi kapsamında olup olmadığı saptanarak öncelikle görev hususunun değerlendirilmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Somut olayda, davalı işverenlik nezdinde tohum ve tavuk yetiştiriciliği gibi işlerde çalıştığı şahit beyanlarından anlaşılan davacının yaptığı işin ve çalıştığı işyerinin niteliklerinin, yukardaki yasal düzenlemeler ve açıklamalar doğrultusunda araştırılarak 4857 sayılı İş Kanunu'nun "İstisnalar" başlıklı 4/b maddesi kapsamında olup olmadığı saptanarak öncelikle görev hususunun değerlendirilmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Açıklanan nedenler ile, temyiz edilen kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz nedenlerinin incelenmesine yer olmadığına 28/01/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18982, Karar No: 2015/24808, Tarih: 10.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/18982 E.  ,  2015/24808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, izin ücreti, yol ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Karar davacı ve davalılar aralarındaki dava hakkında ... ... İş Mahkemesinden verilen 25.12.2012 tarihli ve 2011/9 esas, 2012/1204 sayılı kararı Dairenin 19.11.2013 tarihli ve 2013/10231 esas, 2013/25350 karar sayılı ilamıyla ONANMASINA karar verilmiştir.

Davalı şirket avukatınca, işçilerin ihale süresinin bitiminden sonra ihaleyi alan firmada çalışmaya devam ettikleri bu sebeple feshe bağlı kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacakları bulunmadığı, aynı nitelikteki dosyaların 9. Hukuk Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda belirtilen alacaklara ilişkin taleplerin kabulüne ilişkin kararın bozulduğu, itiraza konu dosyaların maddi hataya dayalı olarak onandığı belirtilerek bu yönden kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş, yapılan incelemede, mahkemece verilen hükmün gerekli inceleme ve araştırma yapılmadan verildiği, bu hususun bozma sebebi yapılmamasının maddi hatadan kaynaklandığı anlaşıldığından Dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen onama kararının ortadan kaldırılmasına karar verildi. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin hiçbir gerekçe gösterilmeden işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yol ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacı ile müvekkili arasında kurulmuş herhangi bir hizmet ilişkisi veya iş sözleşmesinin bulunmadığını, davacının, davalı idarenin işçisi olarak çalışmadığını, işverenin diğer davalı ... Temizlik şirketi olduğunu, bu davalı şirketin ... Genel Müdürlüğünce yapılan temizlik hizmetleri alım ihalesini kazandığını, bu şekilde garajın temizlik hizmetlerini üstlendiğini, söz konusu işle ilgili olarak her türlü istihdam, kontrol ve çalışanların özlük hakları gibi konuların davalı şirketin sorumluluğunda olduğunu, dolayısıyla davalı kurumun ihale makamı olduğunu, yeni ihaleyi kazanamayan davalı şirket ile aralarındaki hizmet ilişkisinin kendiliğinden sona erdiğini, davanın müvekkili yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.