muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10, Karar No: 2024/163, Tarih: 22.05.2024

Özgürlükten yoksun bırakma kavramı, anlık olmayan bir süreyi zorunlu olarak içerdiğinden, suçun tamamlanması için fiil ile sonucun hukuken kabul edilebilecek bir zaman müddetince sürmesi gerekmektedir. Sürenin çok kısa olup olmadığı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma niteliği taşıyıp taşımadığı, hareketin ağırlığı, önemi ve ciddiyeti ile birlikte hâkim tarafından değerlendirilip belirlenecektir.

Mütemadi/kesintisiz bir suç olması sebebiyle suçun tamamlanma ve bitme zamanları farklı olabilmektedir. Mağdurun hürriyetinin kısıtlanması ile suç tamamlanır, ancak kısıtlama devam ettikçe suç da işlenmeye devam eder. Mağdurun tekrar hürriyetine kavuştuğu an suçun sona erme zamanıdır. Suç tamamlandıktan sonra kısa sürede sona erdirilebileceği gibi günlerce de sürdürülebilir.

Suçun manevi unsuru; failin, mağduru şahsi özgürlüğünden yoksun bırakmaya yönelik hareketleri gerçekleştirmeyi bilmesi ve istemesi, yani genel kasttır. Kanun'un metni ve ruhundan anlaşılacağı üzere, suçun temel şeklinin oluşumu için saik (özel kast) aranmamıştır (Ceza Genel Kurulunun 29.06.2010 tarihli ve 110-161, 23.01.2007 tarihli ve 275-9, 03.12.2002 tarihli ve 288-419 sayılı ile bu güne kadar süreklilik arz eden çok sayıdaki kararları). Doktrin de (Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, Çetin Özek-Sahir Erman, İstanbul 1994, s. 130; Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Ayhan Önder, 4. Bası, İstanbul 1994, s. 31; Teorik-Pratik Ceza Hukuku, Durmuş Tezcan-Mustafa Ruhan Erdem-Murat Önok, Ankara 2008, s. 363; Ceza Hukuku Özel Hükümler, Mehmet Emin Artuk-Ahmet Gökcen, Ankara 2018, Adalet Yayınevi, 17. Baskı, s. 368) aynı görüştedir.

Uyuşmazlık konusu ile ilgisi nedeniyle anılan maddenin ikinci fıkrasında nitelikli hâl olarak sayılan tehdit kavramına değinilmesinde yarar bulunmaktadır.

Tehdit, Türk Dil Kurumu Büyük Türkçe Sözlüğü’ne göre, "gözdağı verme" anlamına gelmekte olup bir kimsenin bir zarara veya kötülüğe uğratılacağının bildirilmesidir. Bu bildirimin sözlü olması mümkün olduğu gibi başka yollarla ve bu bağlamda davranışlar yoluyla da yapılması mümkündür. Bu nedenle tehdit suçu, söz, yazı veya herhangi bir işaretle işlenebilecek bir suç olup önemli olan gerçekleştirileceği belirtilen haksızlığın mağdurun bilgisine ulaştırılmasıdır (M. Emin Artuk-A.Gökcen-M.Emin Alşahin-Kerim Çakır, Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Kitabevi, Ankara 2019, 18. Bası, s. 405).

Tehdit, mağdurun iç huzurunu bozmaya, onda korku ve endişe yaratmaya objektif olarak elverişli olmalı, saldırının kişinin veya başkasının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına, belirli bir ağırlıkta olmak kaydıyla malvarlığına veya bunlar dışındaki sair bir kötülüğe yönelmelidir. Suçun oluşabilmesi için mağdurun iç huzurunun bozulup bozulmadığının veya mağdurun bundan korkup korkmadığının ayrıca araştırılmasına gerek yoktur. Önemli olan failin tehdidi oluşturan fiili korkutmak amacıyla yapmış olmasıdır (MAJNO, C.II, s.127; A.Pulat Gözübüyük, Mukayeseli Türk Ceza Kanunu, 5. Bası, C.II, s. 517 ve 873).

TCK'nın 109. maddesinin beşinci fıkrasında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cinsel amaçla işlenmesi de nitelikli hâl olarak yer almıştır. Bu nitelikli hâlin oluşması için kastın yanında failin "cinsel amaçla"/saikle hareket etmesi gerekmektedir. Bu husus madde gerekçesinde de; "Suçun cinsel amaçla işlenmesi, söz konusu suç açısından failin güttüğü amaç itibarıyla ayrı bir nitelikli unsur oluşturmaktadır." şeklinde açıklanmıştır.

TCK'nın 109/5. maddesindeki düzenlemede belirtilen cinsel amaçtan maksat, failin eylemi işlerken cinsel arzularını tatmin gayesi ile hareket etmesidir. Amaçlanan cinsel davranışın gerçekleşip gerçekleşmemesi önemli değildir. Bununla birlikte fail cinsel amacını gerçekleştirmiş ise ayrıca bu fiillerden de sorumlu tutulacaktır (Osman Yaşar - Hasan Tahsin Gökcan - Mustafa Artuç, Yorumlu Uygulamalı Türk Ceza Kanunu, 2. Bası, Ankara-2014, Cilt: 3, s. 3753 vd; Veli Özer Özbek - Mehmet Nihat Kanbur - Koray Doğan - Pınar Bacaksız - İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 8. Bası, Ankara, 2015, s. 417; Mahmut Koca - İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 2. Bası, Ankara, 2015, s. 403 vd.).

Failin iç dünyasını ilgilendiren cinsel amacın varlığı; olayın oluşum ve gelişimi, suçun işleniş şekli, olay sırasında failin söylediği sözler ve sergilediği davranışlar ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler değerlendirilerek belirlenmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

Sanığın, olay tarihlerinde henüz on beş yaşını tamamlamamış olan katılan ...'yi aynı suç işleme kararının icrası kapsamında birden çok cinsel birliktelik yaşamak amacıyla hürriyetinden alıkoyduğu iddia edilen somut olayda;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

Sanığın, olay tarihlerinde henüz on beş yaşını tamamlamamış olan katılan ...'yi aynı suç işleme kararının icrası kapsamında birden çok cinsel birliktelik yaşamak amacıyla hürriyetinden alıkoyduğu iddia edilen somut olayda;

Hürriyeti sınırlandırmadan cinsel istismar suçunun işlenmesine olanak bulunmadığından, çocuğun cinsel istismarı suçunun devamı sırasındaki sanığın alıkoyma eylemlerinin ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, yine katılan ...'nin savcılığa müracaatı üzerine alınan ve dosya kapsamına daha uygun olduğu değerlendirilen 25.10.2010 tarihli ifadesinde, ikamet ettiği evde, farklı tarihlerde, sanık tarafından gerçekleştirilen ve amaç suç niteliğinde olan çocuğun cinsel istismarı suçunun öncesinde bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırıldığına yönelik bir beyanda bulunmadığı, her ne kadar Silivri Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama sırasında ilk ilişkiye girdikleri tarihte sanığın bulundukları oturma odasının kapısını içeriden kilitlediğine yönelik beyanda bulunmuş ise de cinsel davranışların cebir, tehdit veya hileye dayalı olarak gerçekleştirilmediğine yönelik katılan ...'nin söz konusu savcılık ifadesi dikkate alındığında, cinsel ilişki sırasında mahremiyetin sağlanması amacıyla yapıldığı anlaşılan bu eylemin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma amacına yönelik olmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın suça konu alıkoyma eylemlerini çocuğun cinsel istismarı suçunun işlenme süresi ile sınırlı olarak gerçekleştirdiğinden, sanığa atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı yerindedir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan sekiz Ceza Genel Kurulu Üyesi; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 08.09.2020 tarihli ve 24150-15245 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2015 tarihli ve 407-907 sayılı hükmünün, sanığa atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2024 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11257, Karar No: 2012/134, Tarih: 16.01.2012

6. Hukuk Dairesi 2011/11257 E., 2012/134 K.

**6. Hukuk Dairesi 2011/11257 E., 2012/134 K.**

**- HAK DÜŞÜRÜCÜ SÜRE

- ÖNALIM HAKKI

- SATIŞIN NOTER ARACILIĞIYLA BİLDİRİLMEMESİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 733 ]

- 2886 S. DEVLET İHALE KANUNU [ Madde 45 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan önalım davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, önalım hakkı nedeniyle davalıya açık teklif ihale ile satılan payın iptali ve tescili istemine ilişkindir. Mahkemece kötü niyetli dava açıldığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, 3541 ada 3 nolu parseldeki 2750 payın Hazine tarafından 2886 sayılı Yasa uyarınca açık teklif usulü ile yapılan ihale sonucunda 29.200 TL bedelle Mehmet'e satıldığını, 25.12.2010 tarih ve 2441 sayılı makam onayı ile ihalenin onaylandığını, tapu kaydının henüz Mehmet adına devredilmediğini, şufa hakkını kullanarak açık teklif usulü ile ihale sonucunda yapılan satışın iptaline, kendi adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir. Davalı Hazine vekili, pay satışını 2886 sayılı Yasa gereği açık teklif usulü ile yapıldığını, davacının da ihaleye davet edildiğini, ihaleden haberdar olduğunu, Hazine'ye husumet yöneltilmesinin doğru olmadığını bildirerek, Hazine yönünden husumet nedeni ile davanın reddini ve davalı Mehmet ise, açık arttırma ile taşınmazdaki payı satın aldığını bildirerek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu 3541 ada 3 nolu parseldeki 2750 payın Hazine adına kayıtlı iken, 2886 sayılı Yasa gereği açık arttırma ile ihale yapılıp 29.200 TL bedelle Mehmet'e satıldığı, davacının da bu ihaleye davet edildiği, mahkemenin tedbir kararı olması nedeni ile hisse devir işleminin henüz yapılamadığı, davacının ihaleye katılması için usulüne uygun tebligat yapıldığı, ihale ile yapılan satış sonrası davacının önalım hakkının kullanmasının TMK'nın 2. maddesinde yazılı iyiniyet kuralına uygun olmadığı, hakkın kötüye kullanılmasının himaye görmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Önalım hakkı paylı mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda bir paydaşın taşınmaz üzerindeki payını kısmen veya tamamen üçüncü bir kişiye satması halinde diğer paydaşlara bu satılan payı öncelikle satın alma hakkını veren bir haktır. Bu hak paylı mülkiyet ilişkisi kurulduğu anda doğar ve satışın yapılmasıyla kullanılabilir hale gelir.

Önalım hakkı alıcıya karşı ancak dava açmak suretiyle kullanılır. TMK'nın 7333. maddesi hükmüyle yapılan satışın alıcı veya·

·satıcı tarafından diğer paydaşlara noter aracılığıyla bildirme yükümlülüğü getirilmiştir.

Önalım hakkı satışın hak sahibine bildirildiği tarihin üzerinden üç ay ve her halde satışın üzerinden iki yıl geçmekle düşer. Bu süre hak düşürücü süre olup, mahkemece kendiliğinden gözönünde bulundurulması gerekir.

Önalım hakkı alıcıya karşı ancak dava açmak suretiyle kullanılır. TMK'nın 7333. maddesi hükmüyle yapılan satışın alıcı veya·

·satıcı tarafından diğer paydaşlara noter aracılığıyla bildirme yükümlülüğü getirilmiştir.

Önalım hakkı satışın hak sahibine bildirildiği tarihin üzerinden üç ay ve her halde satışın üzerinden iki yıl geçmekle düşer. Bu süre hak düşürücü süre olup, mahkemece kendiliğinden gözönünde bulundurulması gerekir.

Olayımıza gelince; önalım hakkına konu edilen payın ilişkin bulunduğu 3451 ada 3 parsel sayılı taşınmazın paydaşlarından Maliye Hazinesi payını, 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 45. maddesi gereğince ihaleye çıkarması üzerine 22.12.2010 tarihinde yapılan açık artırma sonucu 29.500 TL bedelle davalıya satmıştır. İhale 25.12.2010 tarihinde kesinleşmiş, ancak taşınmaz üzerinde tedbir kararı bulunduğundan davalı adına henüz tescili yapılamamıştır. Bu pay satışına yönelik olarak taşınmazın paydaşlarından davacı Hacı 03.01.2011 tarihinde açtığı dava ile önalım hakkının tanınmasını istemiştir. Yapılan pay satışı davacıya Medeni Kanun'un 7333. maddesi gereğince noter aracılığı ile bildirilmediğinden iki yıllık hak düşürücü süre içinde açılan dava süresindedir. Yargılama sonucu mahkemece pay satışı için yapılan ihalenin davacıya bildirildiğini, Medeni Kanun'un 2. maddesine göre kötü niyetli olarak önalım hakkının kullanılamayacağı belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş ise de, isteğe bağlı ihale ile yapılan satış sonucunda satın alınan paya ilişkin davacının önalım hakkını kullanmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Mahkemece, işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

S o n u ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK'nın 428. maddesi uyarınca hükmün (BOZULMASINA), istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4228, Karar No: 2015/9552, Tarih: 30.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4228 E.  ,  2015/9552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Geyve Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2013/82-2013/519

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 30.04.2014 gün ve 2013/28033 Esas - 2014/12001 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davanın kısmen kabulüne dair mahkemece verilen karar, davalı idare vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmış, bu karara karşı davalı S.. S.. Genel Müdürlüğü vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, davalı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan karar düzeltme istemleri HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından yerinde değildir.Ancak;

1-6360 sayılı Yasa uyarınca Sakarya İl Özel İdaresine karşı açılan davanın S.. S.. Genel Müdürlüğü'ne devrolunduğu anlaşıldığından ve ayrıca

2-13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı uyarınca,

Davalı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 30.04.2014 gün ve 2013/28033-2014/12001 sayılı ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, alınan rapor uyarınca taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi, el atılan taşınmazlar, baraj gölü içinde kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-6360 sayılı Yasa uyarınca Sakarya İl Özel İdaresine karşı açılan davanın S.. S.. Genel Müdürlüğü'ne devrolunduğu anlaşıldığından ,

2-13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 sayılı Yasanın 21. Maddesi ile 2942 sayılı kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası “09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği” gerekçesiyle Anayasanın 2. ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden,

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden,

a-Gerekçeli karar başlığının davalı kısmındaki (S.. İ..) kelimelerinin çıkartılmasına.yerine (S.. S.. Genel Müdürlüğü) kelimelerinin yazılmasına,

b-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin altıncı paragrafının çıkartılmasına,yerine (Alınması gereken 2.145,00 TL karar ve ilam harcından peşin ve ıslah harcı toplamı 861,10TL'nin mahsubu ile eksik kalan 1.283,90TL harcın davalı idareden alınarak Hazineye gelir kaydına,) cümlesinin yazılmasına,

c-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin dokuzuncu paragrafındaki (24,30 TL peşin harç) ibaresi ile (712,35) ve (441) rakamlarının çıkartılmasına,yerine sırasıyla (24,30 TL peşin harç ile 836,80 TL ıslah harcı) ibaresi ile (1.549,15) ve (960,47) rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1619, Karar No: 2016/9581, Tarih: 27.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/1619 E.  ,  2016/9581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde temizlikçi olarak hastaneye bağlı taşeronlarda çalışırken yıkanan ıslak çamaşırların kurutma makinasına devamlı olarak attığını ve bu ağır işten dolayı bel fıtığı olduğunu bu nedenle iş akdini haklı nedenle feshettiğinden bahisle kıdem tazminatı ve yıllık izin alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, davacı ile akdi bir ilişkilerinin bulunmadığını ve alacaklardan sorumlu olmadıkların savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının çalışma süresi içinde bel rahatsızlığı nedeni ile ... ve Rehabilitasyon Merkezinde tedavi gördüğü, daha sonra ....Hastanesinde yatarak operasyon geçirdiği, davacının sözleşmenin haklı nedenle feshedildiği ve talep edilen alacaklara hak kazandığı gerekçesi ile davanın kabulün karar vermiş.

Somut olayda, davacı kendisinde mevcut belfıtığı rahatsızlığı nedeniyle iki defa ameliyat olmuş ve belirtilen bu sağlık sorunu nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini bildirmiştir. Dosyada 13.11.2014 tarihli Adli Tıp Kurumunca düzenlenmiş raporun sonuç kısmında: “2. kez bel fıtığı nedeniyle ameliyat olan şahsın Nöroşirurji konsültasyonu ile değerlendirildiğinde şahsın sağlık durumu itibariyle temizlik, hasta bakıcılık işlerini yapabileceği kanaatini bildirir rapordur.” denilerek ameliyat olan davacının temizlik ve hasta bakıcılık işlerini yapabileceği bildirilmiştir. Davacı ise temizlik işçisi olarak çalışmakta olup yaptığı iş ıslak çamaşırları kurutma makinasına taşımaktır. Mahkemece her ne kadar davacının sağlık nedeniyle fesih sebebinin Adlı Tıp Raporu karşısında yerinde olmadığı ancak yıllık izin ücretinin ödenmediği gerekçesi ile kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmişse de yıllık izin alacağı iş sözleşmesinin feshi ile muaccel hale gelmiş olup yıllık izinin ne zaman kullandırılacağı hususunun işverenin yönetim hakkı kapsamında bulununmaktadır. Ayrıca dosyada davacının ısrarla yıllık izin talep ettiğine işverence de ısrarla kullandırılmadığına ilişkin bir delil de bulunmamaktadır. Yıllık izinin kullandırılmaması işçi için haklı fesih oluşturmaz.

Ancak Adli Tıp Kurumu raporunda davacının 2 defa ameliyat olduktan sonra temizlik ve hasta bakıcılık gibi işleri yapabileceği bildirilmişse de bel fıtığı rahatsızlığı bulunup 2 defa ameliyat olan davacının çamaşır makinesinden ıslak çamaşırları alıp kurutma makinesine koyma işinde devam etmesi halinde yeniden sağlık sorunu oluşturup oluşturmayacağı konusunda mahkemece rapor alınmamıştır. Yapılacak iş davacının ameliyat olmasına neden olan hastalığın iş sözleşmesinin konusu olan işin yapılması, işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı ve yaşayışı için tehlikeli olup, olmadığı hususunda uzman doktordan rapor alınarak davacı feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı hususu belirlenerek kıdem tazminatı konusunda çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 27/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/27786, Karar No: 2013/1304, Tarih: 04.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/27786 E.  ,  2013/1304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Sanığın marketten çaldığı gıda maddeleriyle işyerinden uzaklaştıktan sonra kendisini beklemekte olan suç arkadaşı ...'nin aracı yanında kesintisiz izleme olmaksızın tesadüfen kolluk tarafından yakalandığının anlaşılması karşısında, suçun tamamlandığı gözetilmeden kalkışma aşamasında kaldığının kabulü ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-Hırsızlık suçundan özgürlüğü bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verilen sanığın, 5237 sayılı TCY.nın 53/1. maddesinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. ve 3. fıkralarında gösterilen sürelerde yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilebilmesi için, sanığın tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyet hükmünün hangisi olduğunun denetim olanağı verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA,5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 04.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.