muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1779, Karar No: 2015/40860, Tarih: 25.12.2015

Maddenin birinci fıkrasında “tehlike suçu” olarak düzenlenen bu suçun manevi unsuru kasttır. Fail, mağdurun kendini idare edemeyecek durumda olduğunu, yardım veya bildirimde bulunduğu takdirde tehlikenin ortadan kaldırılabileceğini bilecek ve buna rağmen bu yükümlülükleri yerine getirmemeyi isteyecektir.

Maddesinin ikinci fıkrasında, netice sebebiyle ağırlaşmış suç haline ilişkin düzenlemeye yer verilmiştir. Buna göre yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi dolayısıyla kişinin ölmesi durumunda faile ikinci fıkradaki ağırlaştırılmış ceza uygulanacaktır. Ancak failin bu ağır sonuçtan sorumlu tutulabilmesi için TCK’nın 23. maddesi uyarınca netice bakımından en azından taksirle hareket etmesi gerekir.

Suç tehlike suçu olmasının yanı sıra ihmali suç niteliğindedir. İhmal kesintisiz bir nitelik taşıdığından, diğer yandan sonuca ulaşmamış bir ihmali hareketi değerlendirebilmek ve hangi sonuca yöneldiğini anlayabilmek imkânı bulunmadığından, bu suça teşebbüs mümkün değildir.

Yardım veya bildirim yükümlülüğüne aykırı davranan her kişinin ihmali davranışı ayrı bir suçu oluşturacağı için prensip itibariyle bu suçta şeriklik mümkün değildir. İstisnai olarak ortaklık ancak, yardım veya bildirim yükümlülüğü bulunmayan, dolayısıyla, fail olmayan bir kişinin bu konuda yükümlülüğü bulunan faili azmettirmesi suretiyle mümkün olabilecektir.

Fail maddede öngörülen seçimlik ihmali davranışların ikisini birden gerçekleştirdiğinde, bir başka deyişle hem yardım hem de bildirim yükümlülüklerini ihlal ederse, tek bir suçtan sorumlu olur. Ayrıca yardıma muhtaç birden fazla kişi mevcutsa, aynı neviden fikri içtima kuralı uyarınca tek bir cezaya hükmedilmekle birlikte, bu ceza TCK'nın 43/2. maddesi gereğince artırılır. Öngelen tehlikeli durum nedeniyle mağdurun kendini idare edemeyecek duruma gelmesine fail neden olmuşsa ve bu nedenle ölüm gerçekleşmişse, anılan Kanunun 83. maddesinde tanımlanan ihmal suretiyle kasten öldürme suçundan sorumlu tutulması gerekir.

Yargılamaya konu somut olayda;

Yargılamaya konu somut olayda;

Kayseri Şehirler arası otobüs terminalinde herhangi bir firmaya bağlı olmadan bilet satışına aracılık yapan sanığın, olay günü sırtlarında okul çantaları olan ve oniki yaşında ilkokul 6. sınıf öğrencisi olup kendilerini idare edemeyecek durumda bulunan mağdurları karnelerinde zayıf not bulunması nedeniyle eve gitmek yerine kaçarak Ankara'ya gitmek üzere geldikleri otogarda görerek yanlarına gidip, yaş ve fiziki durumlarını görmesine ve öğrenci olduklarını anlamasına karşın nereye gitmek istediklerini sorduğu ve yanlarında velilerinin bulunmaması nedeniyle durumu derhal ilgili makamlara bildirmek yerine Ankara'ya gitmeleri için normalin üzerinde fiyata bilet temin ederek otobüse bindirdiği iddia edilen olayda, kanıtlanması halinde sanığın eylemi bildirim yükümlülüğünü ihlal suçunu oluşturacağından, öncelikle soruşturma aşamasında beyanlarına başvurulan ve mağdurların bilet satın aldıkları otobüs firmasının yetkilisi olan Ünal Gökduman ile mağdurlardan Metehan Deniz'in dinlenilmesi ve belirecek duruma göre karar verilmesi gerekirken eksik kovuşturmayla sanığın beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19142, Karar No: 2016/16219, Tarih: 20.12.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/19142 E.  ,  2016/16219 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 10.05.2016 günü temyiz eden ..... vekili....geldi. Karşı taraf davacı ... ve vekili ile dahili davalı....gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, aile konutu olduğu iddia edilen taşınmazda, malik olmayan eşin rızası alınmadan ipotek verildiğinden bahisle Türk Medeni Kanununun 194. maddesi gereğince, davalı şirket adına olan 1.12.2004 tarih, 3756 yevmiye ve 10.7.2009 tarih, 4042 yevmiye numaralı ipoteklerin iptaline ve tapu kaydına aile konutu şerhi konulması istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesine göre;

“Eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz”. Bu madde hükmü ile aile konutu şerhi konulmuş olmasa da eşlerin birlikle yaşadıkları aile konutu üzerindeki fiil ehliyetleri sınırlandırılmıştır. Sınırlandırma aile konutu şerhi konulduğu için değil, zaten var olduğu için getirilmiştir. Bu sebeple tapuya aile konutu şerhi verilmese bile o konut aile konutu özelliğini taşır. Anılan madde hükmü ile getirilen sınırlandırma, emredici niteliktedir. Dolayısıyla bu haktan önceden feragat edilemeyeceği gibi eşlerin anlaşmasıyla da ortadan kaldırılamaz ve açık rıza ancak “Belirli olan” bir işlem için verilebilir.

Türk Medeni Kanununun 193. maddesi ile eşlerin birbirleri ve üçüncü kişilerler olan hukuki işlemlerinde özgürlük alanı tanınmış olmakla birlikte Türk Medeni Kanununun 194. madde hükmü ile eşlerin aile konutu ile ilgili bazı hukuksal işlemlerinin diğer eşin rızasına bağlı olduğu kuralı getirilerek eşlerin hukuki işlem özgürlüğü, "Aile birliğinin" korunması amacıyla sınırlandırılmıştır. Buna göre, eşlerden biri diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez ve aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz.

Hukuk Genel Kurulunca da, eşlerden birinin diğer eşin açık rızası bulunmadıkça aile konutunun devredilemeyeceği ve aile konutu üzerindeki hakların sınırlandırılmayacağı benimsenmiştir (.....

Hukuk Genel Kurulunca da, eşlerden birinin diğer eşin açık rızası bulunmadıkça aile konutunun devredilemeyeceği ve aile konutu üzerindeki hakların sınırlandırılmayacağı benimsenmiştir (.....

Toplanan delillerden, dava konusu 235 ada ve 52 parsel sayılı taşınmazın tapuda avlulu kargir ev ve depo vasfında bulunduğu, burada zemin ve üzerinde bir kat olmak üzere iki adet bağımsız konutun bulunduğu, bu dairelerden zeminin üzerindeki birinci kat olarak nitelendirilen bölümün aile konutu olarak kullanıldığı, davalı eş ..., davacı eş ....rızasını almadan konut üzerinde diğer davalı şirket lehine ipotek tesis ettiği anlaşılmaktadır. Davacı eşin, taşınmazın devrine açık rızası bulunduğu ispat edilememiştir. Aile konutunun da bulunduğu bu taşınmaz üzerinde kat irtifakı ya da kat mülkiyeti tesis edilmediğinden tapu kaydında tek bir taşınmaz olarak görülen ancak fiili durumda iki bağımsız bölümden oluşan bir taşınmaz olduğu ve bu şekilde kullanıldığı anlaşılmaktadır. Dava konusu taşınmazın zemin üzerindeki birinci katın aile konutu olarak kullanıldığı tanık beyanları ve mahkemece yapılan keşifle belirlendiğine göre bu bölüme hasren ipoteklerin iptali ile bu bolüm üzerine aile konutu şerhi konulması gerekirken, taşınmazdaki diğer bölüm yönünden de ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre de davalı şirketin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 1350.00 TL. vekalet ücretinin.... verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.20.12.2016 (Salı)

...
Yargıtay — Esas No: 2024/2925, Karar No: 2024/8563, Tarih: 17.12.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/2925 E.  ,  2024/8563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1273 E., 2024/121 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2. maddesi gereği kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının suç vasfına yönelik aleyhe temyiz isteminde bulunması nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararı uyarınca hükmün temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve temyiz incelemesi aleyhe temyiz edilen suç vasfı ile sınırlı olarak yapılmakla, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2021/304 Esas, 2022/134 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.01.2024 tarihli ve 2022/1273 Esas, 2024/121 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi özetle; sanığın eyleminin birden fazla kişi tarafından gece vakti birlikte yağma suçunu oluşturduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suç vasfı ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Katılanın aşamalarda değişen çelişkili beyanlarda bulunması, sanık ...'in katılandan telefonu para karşılığında aldığı şeklindeki beyanının diğer sanık ...'in beyanları ile de desteklenmesi, katılanın da olayın sıcaklığı ile soruşturma aşamasında verdiği ilk beyanında telefonunun zorla alındığına ilişkin herhangi bir beyanda bulunmaması dikkate alındığında yağma suçunun oluşmadığı, sanığın eyleminin kasten yaralama olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının, aleyhe suç vasfına yönelik temyiz sebebinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.01.2024 tarihli ve 2022/1273 Esas, 2024/121 Karar sayılı kararının kesin nitelikte olması ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının suç vasfına yönelik temyiz sebepleri ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda hukuka aykırılık görülmemesi nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1241, Karar No: 2008/3288, Tarih: 17.06.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/1241 E.  ,  2008/3288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... Deri San. İmalat Dah. Tic. A.Ş. ile .. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma ilamında özetle; ...’a husumet yöneltilerek taraf teşkilinin sağlanması, bundan sonra muvazaanın varlığına ilişkin deliller incelenip takip alacaklısı ...ile icradan satın alan ....in borçlu şirketle organik bağının olup olmadığı da araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra davanın kabulü ile araçların satışlarına dair tasarrufların iptaline karar verilmiş, hüküm davalılardan ... Deri A.Ş. ile ....tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, dosyadaki bilgi ve belgelerden ... A.Ş aleyhine icra takibi yapan ...'ın ... A.Ş'de görev yapmış olduğunu, icra takibinde ihale yolu ile yapılan artırmada araçları satın alan ...'ın da yine evvelce borçlu ... A.Ş'nin vekili olduğunun anlaşılmasına, bu durumlar itibariyla borçlu ve adı geçen 3. kişiler arasında yakın ilişki bulunduğunun ve borçlunun aciz halinde olduğunu ve mal kaçırma halini bilebilecek durumda olduklarının anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 232.80 YTL kalan onama harcın temyiz eden davalılar ... Deri San. İmalat Dah. Tic. A.Ş. ile ...dan alınmasına 17.6.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24486, Karar No: 2015/36506, Tarih: 26.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/24486 E.  ,  2015/36506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2015/326929

MAHKEMESİ : Germencik Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2013

NUMARASI : 2006/36 (E) ve 2013/47 (K)

SUÇLAR : Tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine dosya görüşüldü.

Sanık S.. Ş..'in (D....) hakkındaki tehdit suçundan, sanık S.. D..'ın hakkındaki tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından, sanık Z.. Ö..'un hakkındaki tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümleri temyiz etmelerine karşın, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesinde, anılan suçlara ilişkin görüş bildirilmemiş olduğu,

Anlaşıldığından sanıklar S.. Ş.. (D...), S.. D.. ve Z.. Ö..'un temyiz istekleri hakkında şimdilik bir karar vermeye yer olmadığına ve dosyanın, belirtilen hususlar yönünden EK TEBLİĞNAME DÜZENLENDİKTEN SONRA DAİREMİZE YOLLANILMAK üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 26 /10 /2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/621, Karar No: 2015/28079, Tarih: 02.07.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/621 E.  ,  2015/28079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın terör örgütü PKK/KONGRA-GEL'in gerçekleştirdiği eylem kapsamında katıldığı yasa dışı gösteri sırasında yüzünü puşi denen örtü ile kapatıp, katılanların ve şikayetçilerin işyerlerine molotof kokteyli atarak zarar verdiği somut olayda; sanığın itibar edilmeyen çelişkili savunmalarına karşın, kolluk görevlilerince düzenlenen olay yeri inceleme tutanakları, olay yeri görüntülerine ilişkin incelemeler ile katılanlar ve şikayetçilerin beyanlarına göre;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152/2-son maddesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde arttırım miktarının öngörüldüğü bölümde yer alan, “verilecek ceza iki katına kadar artırılır” cümlesindeki “iki katına” ibaresinin çıkartılarak yerine “bir katına” ibaresinin eklenmiş olması karşısında ve mahkumiyet kararındaki arttırım oranı da dikkate alınarak, söz konusu yasa değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanığın, adli sicil kaydındaki sabıkalarının tekerrüre esas olmadığı gözetilmeden cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9035, Karar No: 2013/11727, Tarih: 09.07.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/9035 E.  ,  2013/11727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, iki haklı ihtar nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Borçlar Kanununun 352/2. maddesi uyarınca iki haklı ihtar nedeniyle açılacak tahliye davasının kira süresinin, bir yıldan uzun süreli kiralarda ihtarların yapıldığı kira yılının bitiminden başlayarak bir ay içinde açılması zorunludur.

İki haklı ihtar nedeniyle açılan davada tahliyeye karar verilebilmesi için kiracıya bir yıldan kısa süreli kira sözleşmelerinde kira süresi içinde, bir yıl ve daha uzun süreli kira sözleşmelerinde ise bir kira yılı veya bir kira yılını aşan süre içinde kira bedelini ödemediği için yazılı olarak iki haklı ihtarda bulunulması gerekir. İhtar tebliğinden sonra yapılan ödemeler iki haklı ihtarın oluşmasına engel teşkil etmez. Süresiz sözleşmelerde ve kira parasının yıllık ödenmesi gereken hallerde iki haklı ihtar oluşmaz.

Olayımıza gelince; davada dayanılan ve hükme esas alınan 28.02.2008 başlangıç ve 28.10.2011 bitim tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı tapuya kayıtlı bulunmayan kiralananı 28.2.2012 tarihli harici gayrimenkul alım- satım senedi ile kiralayan ...'dan satın alarak Mart-Nisan 2012 ayları kirası, Mayıs 2012 ayı kirası ve Haziran 2012 ayı kirasının ödenmesi konusunda davalı kiracıya üç kez ihtarname göndermiştir. Dosyada bulunan banka kayıtlarına göre ihtarnamelere konu kira bedellerinin ihtarname tebliğlerinden sonra ödendiği anlaşılmaktadır. Ne var ki, yukarıda açıklandığı üzere iki haklı ihtar hukuki sebebine dayanılarak açılan davanın kira yılının bitiminden başlayarak bir ay içinde açılması gerekir. Kira sözleşmesi ise 28.10.2011 tarihinde sona ermiş ve kiracı tarafından feshedilmediğinden 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 347 / 1 maddesi hükmü gereğince aynı koşullarla kendiliğinden bir yıl süreyle uzamıştır. Bu durumda kira yılı sonu 28.10.2012 olmaktadır. Dava ise henüz kira yılı sona ermeden 19.06.2012 tarihinde açılmış olmakla, mahkemece davanın süre yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 09.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14724, Karar No: 2012/28431, Tarih: 25.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/14724 E.  ,  2012/28431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Pendik Kadastro Mahkemesinin 2004/5 esas- 2005/7 karar sayılı dava dosyası mahkemesinden getirtilip dosya içerisine konulduktan sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1713, Karar No: 2011/976, Tarih: 11.10.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/1713 E.  ,  2011/976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin olarak 11. Hukuk Dairesi'nin 15.02.2011 gün ve 2009/3197 Esas 2011/1686 Karar sayılı ilamın tashihi karar yoluyla incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü

-K A R A R-

Asıl davada, davacılar vekili, müvekkillerinin davalılardan kooperatifin üyesi diğer davalıdan 16 nolu bağımsız bölümü 25.10.2000 tarihinde noterde devir aldıklarını, 25.10.2000 tarih ve 377 yönetim kurulu kararı ile davacıların ortaklığa kabulüne karar verildiğini, ortaklık defterine de kaydın yapıldığını, ancak aynı bölüm üzerinde hak iddia edenler bulunduğunu haricen yönetimden öğrendiklerini ileri sürerek, davalılardan Havva’nın üyeliğinin iptali ile davacıların üyeliğinin tespit ve tesciline, bağımsız bölümün davacılar adına tespit ve tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., asıl davaya yanıt vermemiştir.

Davalı kooperatif temsilcisi, asıl davanın reddini istemiştir.

Davacılar vekili birleşen davada, aynı bağımsız bölümün üyeliğini 31.05.2005 tarihli devir sözleşmesi ve aynı tarihli yönetim kurulu kararı ile davalı ...’ın devir aldığının ve ortak olduğunun bilirkişi ek raporu ile anlaşıldığını, oysa önceki tarihli devir sözleşmesi ile davacıların üyeliğinin daha önce oluştuğunu ileri sürerek, Rahime adına olan üyeliğin iptali ile davacıların üyeliğinin tespit ve tesciline, tapunun iptali ile davacılar adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., ...’ten devir aldığını ve yönetimin üyeliğe kabul kararı verildiğini savunarak, birleşen davanın reddini istemiştir.