muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12383, Karar No: 2024/12947, Tarih: 03.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12383 E.  ,  2024/12947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 12. İş Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, vekilin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında; adli yardım talebinde bulunan davacı, temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispata yarar herhangi bir bilgi ve belgeyi temyiz dilekçe ekinde dosyaya sunmamış olup bu şekli ile davacının temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32009, Karar No: 2023/973, Tarih: 09.02.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/32009 E.  ,  2023/973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit, hakaret

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla;

1. Sanık ... hakkında, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca da hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Sanık ... hakkında, tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca da hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Sanık ... hakkında, hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 7.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar ... ve ...’in temyiz istemleri, verilen cezaların usul ve Yasaya aykırı olduğu, kendilerini savunamadıkları, tanık beyanına uyulmadığı, müdafii tayin edilmediği, lehe hükümlerin uygulanması gerektiği halde uygulanmadığı, haklarında verilen mahkumiyet hükümlerinin bozulması gerektiği taleplerine ilişkindir.

Sanık ...’in temyiz istemi, herhangi bir gerekçe içermemektedir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar ... ve ...’in temyiz istemleri, verilen cezaların usul ve Yasaya aykırı olduğu, kendilerini savunamadıkları, tanık beyanına uyulmadığı, müdafii tayin edilmediği, lehe hükümlerin uygulanması gerektiği halde uygulanmadığı, haklarında verilen mahkumiyet hükümlerinin bozulması gerektiği taleplerine ilişkindir.

Sanık ...’in temyiz istemi, herhangi bir gerekçe içermemektedir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıklar ... ve ...’in yaklaşık 12 yıl önce boşandıkları ve evliliklerinden sanık ... ile dosya dışı ... isimli çocuklarının bulunduğu, olay tarihinde çocuklarını görmek için eski eşi sanık ...’in evine alkollü vaziyette gelen sanık ... ile sanık ... arasında tartışma yaşandığı, sanık ...’in huzursuzluk vermesi ve sanık ...’e hakkındaki yakalamalar sebebiyle mutlaka kolluk kuvvetlerine teslim olması konusunda ısrar etmesi üzerine taraflar arasında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, bu kavga esnasında sanık ...’in babası olan sanık ...’in ağız ve burnuna tekme ve tokat ile vurmak suretiyle adli rapor ile sabit olduğu üzere basit bir tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı, olay sebebiyle sinirlenen sanık ...’in eski eşi sanık ...’in evi terk etmesini istediği ancak sanık ...’in yaralanması sebebiyle evden çıkamaması üzerine sanık ...’e yönelik olarak "O\*\*spu çocuğu, senin ananı s\*\*eceğim, ölümün benim elimden olacak." şeklinde sözler sarf ederek tehdit ve hakarette bulunduğu, olay yerine gelen görevli polis memurları hem olaya müdahale edip hem de bir suç sebebiyle yakalaması bulunan sanık ... hakkında gerekli işlemi yapmak istedikleri esnada buna engel olmak isteyen sanık ...’in görevli polis memurlarına yönelik olarak "Siz kim oluyorsunuz, ...'in köpekleri, ... size fazla yetki vermiş." şeklinde sözler sarf ederek hakarette bulunduğu, sanıkların savunması, şikâyetçilerin beyanları, tanıkların anlatımları, adli rapor ve tüm dosya kapsamı birlikte dikkate alınarak Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ...'in İleri Sürdüğü Temyiz Sebepleri Yönünden,

1. Lehe Hükümler uygulanması gerektiğine yönelik temyizde

Sanıklar hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebinin uygulandığı, mükerrir olan sanıkların adlî sicil kaydı incelenmek suretiyle Mahkemece, "Sanıkların dosyaya yansıyan suça yatkın kişiliği, suçun işlenmesindeki özellikler ve sanıkların ekonomik sosyal durumu nazara alınarak sanıklara verilen hapis cezalarının seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına." şeklinde karar verildiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinde düzenlenen lehe hükümlerin sanıklar hakkında uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı,

2. Adil Yargılanma Hakkı ve Savunma Hakkı İhlaline Yönelik Temyizde

2. Adil Yargılanma Hakkı ve Savunma Hakkı İhlaline Yönelik Temyizde

Temyiz sebebi olarak ileri sürülen adil yargılanma hakkı ile savunma hakkının ihlali yönünden Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde de güvence altına alınan adil yargılanma hakkının ihlali sonucuna sebebiyet verecek ve böylece Anayasa ve uluslararası sözleşmelerde güvence altına alınan savunma hakkının kısıtlanması sonucuna neden olacak koşulların incelemeye konu olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından hükümde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmadığı,

3. Sanıklar Tarafından İleri Sürülen Diğer Temyiz Sebepleri Yönünden

Tüm dosya kapsamı, sanıkların savunması, şikâyetçilerin aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları ile dosyada bulunan olay tutanağı ile adli rapor karşısında, sanık ...'in üzerine atılı kasten yaralama, sanık ...'in üzerine atılı tehdit, sanık ...'in üzerine atılı hakaret suçlarını işledikleri sabit olmakla, haklarında mahkûmiyet kararları verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Ancak,

a) Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden,

6763 sayılı Kanunun 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirmesinde zorunluluk bulunması,

b) Sanık ... hakkında tehdit suçundan uzlaşmanın sağlanamaması halinde ve diğer sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden,

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluk bulunması,

Nedeniyle bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7234, Karar No: 2014/3351, Tarih: 27.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/7234 E.  ,  2014/3351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2011/534-2013/100

Davacı M.. G.. vekili Avukat N. K.. tarafından, davalı İ.. M.. aleyhine 07/09/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi taminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarının ihlali nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır.( TC Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler, emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da; bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda; davalının Biyokimya Anabilim Dalı Başkanı olarak görev yaptığı sırada aynı bölümde öğretim üyesi olan davacıya makam odasında hakaret ve yaralama eylemlerinde bulunduğu ileri sürülerek tazminat isteminde bulunulmaktadır. Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1. maddesi gereğince; kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak, idare aleyhine açılabileceğine göre; davalıya husumet tevcih edilmesi doğru değildir.

Mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek, kamu görevlisi olan davalı hakkında, taraf sıfatı bulunmadığından, davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile işin esası incelenerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6408, Karar No: 2009/6613, Tarih: 15.10.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/6408 E.  ,  2009/6613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 102 ada 58 parsel sayılı 12000 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile paylı olarak ölü oldukları belirtilmek sureti ile ... ... ve ... ... ile ..., ..., ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın taşlık, kayalık niteliğinde devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile 05.02.2002 tarihli bilirkişi rapor ve krokisinde (B) harfi ile gösterilen yerin davacı Hazine adına, (A) harfi ile gösterilen yerin tespit malikleri ile mirasçıları tespit edilen tespit maliklerinin mirasçıları adına tespit tutanağındaki hisseleri oranında iştirak halinde mülkiyet olarak tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın krokide (A) harfi ile gösterilen bölümünün tarım arazisi, (B) harfi ile gösterilen bölümünün ise devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu kabul edilmek sureti ile yazılı olduğu şekilde karar verilmiş ise de; bu şekildeki kabul dosya içeriğine ve yasa hükümlerine uygun bulunmamaktadır. Kadastro sırasında çekişmeli 102 ada 58 parsel sayılı taşınmaz, 1937 tarih ve 39 tahrir nolu, 1 hektar 20 ar miktarlı vergi kaydına dayanılarak kayıt malikleri adına, vergi kaydının miktar fazlası ise 102 ada 89 sayılı parsel olarak Hazine adına tespit edilmiştir. Dosya kapsamından 102 ada 89 parsel sayılı taşınmazın Erdemli Kadastro Mahkemesinin 2002/3 esas sayılı dava dosyasında davalı olduğu ve davanın halen derdest olduğu anlaşılmaktadır. Sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için bu dosyanın görülmekte olan dava dosyası ile birleştirilmesi ve davanın birlikte görülmesi zorunludur. Hal böyle olunca mahkemece, çekişmeli 102 ada 58 parsel hakkındaki dava dosyasının 102 ada 89 parsel hakkındaki dava dosyası ile birleştirilip her iki parsel yönünden delillerin birlikte toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 15.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11082, Karar No: 2015/23380, Tarih: 29.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/11082 E.  ,  2015/23380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, maddi ve manevi tazminatlarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan ............. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde yönetici asistanı olarak Nisan 2010’da işe başladığını, 23.07.2010 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, 23.07.2010 tarihinde işyerinden ayrılan ...'dan işi devralmak için onun odasında iken Genel Müdür .............'ın hakaret tehdit ve fiziksel şiddetine maruz kalarak yaralandığını, olayın polis kayıtlarına geçtiğini, ............. Tıp Merkezine ambulansla giderek tedavi gördüğünü, bu olaydan sonra işyerine gelmemesinin söylendiğini, bir kısım haklarının sonradan verildiğini, işyerinde masasının çekmecesinde kalan özel ajandasına el konularak iade edilmediğini, bu olay nedeniyle maddi ve manevi olarak sarsıntı geçirerek 3 ay çalışamadığını, işveren ...........in, bir işveren olarak, işyerinde iş sağlığı ve güvenliğini sağlamak zorunda olduğunu, bu yükümlülüğünü yerine getirmediği gibi genel müdürü olan diğer davalıyı işyerinde istihdam ederek iş sağlığını ve iş güvenliğini tehlikeye attığını iddia ederek maddi ve manevi zararlarının karşılığı olarak 10.000 TL. tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, yönetici asistanı olarak çalışan davacının üst katta yönetici katında bulunması gerekirken, 23/07/2010 tarihinde işten ayrılan ...'ın odasında bu şahıs ile konuşurken görülmesi üzerine genel müdür ........ tarafından odasına gitmesi konusunda uyarılmasına rağmen, genel müdüre ters cevaplar vermesi ve odasına gitmemekte ısrar etmesi üzerine işten çıkartıldığını, iş akdine son verilen davacının sinir krizi geçirerek ağlamaya bağırmaya başladığını, bunun üzerine ambulans çağrıldığını ve hastaneye gönderildiğini, genel müdür ........ tarafından davacının tehdit edilmediğini, davacıya fiziksel şiddet uygulanmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ve davalı ............. vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ............. vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ve davalı ............. vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ............. vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı ............., davalı ..................’nin genel müdürü olup, davalı şirket adına hareket eden işveren vekili konumundadır. Bu nedenle .............’ın işin yürütümü sırasında gerçekleştirdiği eylem nedeniyle hükmedilen manevi tazminat alacağından davalı şirketin de davalı ............. ile birlikte müşterek ve müteselsilen sorumlu olduğu gözetilmeden, mahkemece davalı şirket hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.