muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14552, Karar No: 2023/7107, Tarih: 22.11.2023

2. Sanık ... yönünden;

Akraba olan taraflar arasında tezgah açtıkları pazarda aynı malların satılması nedeniyle anlaşmazlık bulunduğu, daha önce de aynı yerde pazar tezgahı açma konusunda tartıştıkları, olay günü sanık ... ile babası ...'in maktulün tezgahta yalnız bulunduğu sırada birbirlerine laf attıkları, maktule tezgah açması ile ilgili söz söylenince maktulün ...'e cevap verdiği, sanık ...'in bu duruma kızarak maktul ile kavga etmeye başladığı, aralarında boğuşma yaşandığı, bu sırada sanık ...'in bıçakla gelerek maktulü bıçaklayıp ölümüne neden olduğu olayda; sanık ...'in diğer sanık ... ile fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmadığı, ancak suçun işlenmesi sırasında babası ...'in yanında bulunarak ona manevi destek verdiği, suç işleme kararını kuvvetlendirdiği, suçun işlenmesinden sonra da olay yerinden birlikte kaçtığı, mahkemenin kabulünde belirttiği gibi sanık ...'in maktulü bıçaklamasından sonra ...'in maktule vurmaya devam ettiğine ilişkin kesin bir delil bulunmadığı anlaşıldığından suça yardım eden sıfatıyla 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi delaletiyle cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

1. Sanık ... yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/999 Esas, 2022/1226 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2. Sanık ... yönünden;

Gerekçe bölümünde (2) numarada açıklanan "sanığın kasten öldürme suçuna yardım eden olarak sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/999 Esas, 2022/1226 sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Başkan Vekili sayın ..., Üye sayın ...'ın "sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması gerektiği" yönündeki karşı oyları ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.11.2023 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy) (Karşı Oy)

K A R Ş I O Y

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.11.2023 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy) (Karşı Oy)

K A R Ş I O Y

Pazarcı olan taraflar arasında pazarda benzer ürünlerin satıldığı tezgah açma konusunda çıkan tartışmada ilk önce sanık ...'in maktulün üzerine giderek vurmaya başladığı, bu kavga esnasında sanık ...'in maktule bıçak ile vurduğu, bıçak darbesinden sonra da maktulün yere düştüğü ana kadar ...'in maktüle vurmaya devam ettiği, maktulün yere düşmesinden sonra sanıkların birlikte olay yerini terk ettikleri, bu nedenle fiil üzerinde ortak hakimiyet kurdukları, neticeden birlikte sorumlu tutulmalarına dair mahkûmiyet kararında isabetsizlik bulunmadığı, sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması gerektiği kanaatinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne iştirak etmiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/5113, Karar No: 2016/1851, Tarih: 01.03.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/5113 E.  ,  2016/1851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... 23. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

..... Nak. Gıd. Turz. İnş. San. Tic. Ltd. Şti'nin yetkilileri olan sanıkların, olay tarihinde Ağrı İl Milli Eğitim Müdürlüğü ile Patnos ve Doğubeyazıt İlçe Milli Eğitim Müdürlüklerine gönderilecek kitaplarının taşınması hususunda katılanlar ile nakliye sözleşmesi yapıp fatura ve sevk irsaliyesi tanzim ettikleri, bu kapsamda kitapların yüklendiği ..... plakalı aracın 29.07.2007 günü yolda kaza yapması sonucu kitapların hasar gördüğü, taşıma konusu eşyaların olay öncesinde sigorta ettirilmesi nedeniyle sanıkların sigorta şirketinden hasar miktarınca para aldığı, ödemeyi yapan sigorta şirketinin de kazada kusurlu bulunan katılanlara karşı rücu davası açtığı, açılan bu dava üzerine katılanların, sanıkların sigorta şirketine sunmuş oldukları 28.07.2007 tarihli .... nolu nakliye sözleşmesi ile aynı tarihli ....sıra nolu faturanın sahte olduğunu iddia ettikleri olayda, sanık ......'ın aşamalarda; okullara gönderilecek kitapların dağıtım işini ..... Yayın Dağıtım Pazarlama Limited Şirketi'nden aldıklarını, bu kapsamda katılanlar ile nakliye konusunda sözleşme tanzim ettiklerini, başlangıçta kitapların Ağrı İl Milli Eğitim Müdürlüğü ile Patnos ve Doğubeyazıt ilçe Milli Eğitim Müdürlüklerine gönderilmesinin planlandığını ve buna göre nakliye sözleşmesinin tanzim edildiğini, ancak sonrasında ilgili bakanlıkça gerekli kitapların adı geçen .... şirketine teslim edilmemesi nedeni ile Doğubeyazıt İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'ne gönderilecek kitapların sevkiyat kapsamından çıkarıldığını, bu sebeple ikinci sözleşmenin tanzim edildiğini, meydana gelen kaza sonrasında sigorta bedelini almak amacıyla taşımaya ilişkin sözleşme ile diğer belgeleri sigorta şirketine verdiklerini, sanık ......'ın da; sigorta şirketi tarafından rücu davası açıldıktan sonra katılanların suça konu belgelerin sahteliğini iddia ettiklerini, taşıma irsaliyesinin taşıyıcı tarafından yazıldığını, imza ve yazıların kendisine ait olmadığını, suçlamaları kabul etmediklerini savunması, katılanlar ve tanık .....'un aşamalarda özetle; suça konu belgelerin sonradan sahte bir şekilde tanzim edilip sigorta şirketine sunulmak suretiyle kullanıldığını, belgelerdeki imzaların kendilerine ait olmadığını beyan etmeleri ve huzurda alınan imzalar esas alınarak suça konu 28.07.2007 tarihli .... nolu fatura aslı ile aynı tarihli .... nolu nakliye sözleşmesi fotokopisi üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesine göre de, katılanlar adına atılı bulunan imzaların kendi elleri ürünü olmadığının tespit edilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, sanık .......'ın savunmasında geçen Doğubeyazıt İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü''ne gönderilecek kitapların sonradan sevkiyat kapsamından çıkarıldığı hususunun doğru olup olmadığının .... Yayın Dağıtım Pazarlama Limited Şirketinden sorularak tespit edilmesi, suç tarihine yakın ve tercihen bu tarihten önce olmak üzere sanıklara, katılanlara ve tanık ...

.......'ın savunmasında geçen Doğubeyazıt İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü''ne gönderilecek kitapların sonradan sevkiyat kapsamından çıkarıldığı hususunun doğru olup olmadığının .... Yayın Dağıtım Pazarlama Limited Şirketinden sorularak tespit edilmesi, suç tarihine yakın ve tercihen bu tarihten önce olmak üzere sanıklara, katılanlara ve tanık ....'a ait imza ve yazı örneklerinin muhtarlıklar, noterlikler, bankalar, seçim kurulları, nüfus müdürlükleri, evlendirme dairesi vb. gibi çeşitli kurum ve kuruluşlardan temin edilerek suça konu 28.07.2007 tarihli .... nolu nakliye sözleşmesi aslı ile .... nolu fatura aslı üzerinde bulunan yazı/rakam ve imzaların sanıklara, katılanlara ve tanık .....'a ait olup olmadığı konusunda yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması ve belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, suça konu belge asıllarının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, aldatıcı nitelikte olup olmadığının kararda tartışılmasından sonra, sahteliği iddia olunan 28.07.2007 tarihli .... nolu nakliye sözleşmesinde, katılanlar tarafından gerçek olduğu belirtilen 27.07.2007 tarihli .... nolu nakliye sözlemesinden farklı olarak yükün boşaltılacağı adresler arasında Doğubeyazıt ilçe Milli Eğitim Müdürlüğü'nün yer almaması, navlun ücretinin de 2.830.00 yerine 2.800,00 TL olarak yazılı olması, 28.07.2007 tarihli ... nolu taşıma irsaliyesinin içerik olarak suça konu nakliye sözleşmesi ile uygunluk arzetmesi ve gerçek olduğu söylenen 27.07.2007 tarihli .... nolu taşıma irsaliyesinde de nakliye ücretinin 2.800,00 TL olarak belirtilmesi hususları da gözetilerek sanıkların suç kastı ile hareket ettiklerine ilişkin subüt delillerin nelerden ibaret olduğu ile sübutun kabulü halinde resmi belgede sahtecilik suçunun 5237 sayılı TCK'nun 211. maddesinde düzenlenen “...gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla" yapılıp yapılmadığı karar yerinde tartışılarak sonucuna göre hukuki durumlarının tayin ve takdiri yerine yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK.nun 231/6-c madde ve bendinde işaret olunan zarar kavramının; kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil olmadığı cihetle, somut olayda sanıkların eylemleri nedeniyle katılanların ne tür bir zararlarının oluştuğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde “sanıkların katılanların zararlarını gidermediğinden” bahisle haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi

b-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16511, Karar No: 2015/204, Tarih: 12.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/16511 E.  ,  2015/204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

.. ile Hazine ve ... aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 12.06.2012 gün ve 45/212 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı Hazine vekili ve davalı Belediye Başkanlığı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, miras yolu ile intikal ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle dilekçede sınırları açıklanan iki parça yerin adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davacı yararına kazanma koşullarının oluşmadığını, zilyetlik yoluyla iktisaba uygun yerlerden bulunmadığını bildirmiş, reddini talep etmiştir.

Davalı ... temsilcisi dava konusu taşınmazın mera olduğunu açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 26.9.2011 tarihli teknik bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 10.854,261 m2 yüzölçümlü taşınmazın davacı adına tesciline, aynı raporda B harfi ile gösterilen bölüm yönünden ise davanın reddine karar verilmesi üzerine; hükmün redde ilişkin bölümü bakımından davacı vekili, kabule ilişkin bölümü yönünden ise davalılar Hazine ve ... vekilleri tarafından ayrı ayrı, temyiz edilmiştir.

Dava konusu A harfi ile gösterilen taşınmaz bölümü 1975 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tescil harici bırakılmış, B harfi ile gösterilen taşınmaz ise 500 parsel olarak 15.10.1975 tarihinde kesinleşen kadastro sırasında senetsizden ... kadim merası olarak sınırlandırılmıştır.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, teknik bilirkişi raporunda B harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün 1975 yılında kesinleşen kadastroda 500 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kadim mera olarak sınırlandırıldığı, dava tarihi itibariyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 maddesi uyarınca 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş bulunduğu, kadastro sonrası bakımından ise mera kütüğünde kayıtlı taşınmaz olduğundan zilyetlikle iktisabının mümkün bulunmadığı, şu haliyle taşınmaz edinme koşullarının davacı yararına oluşmadığı toplanan deliller ve tüm dosya kapsamıyla anlaşıldığına göre dava konusu 500 parselde kalan ve B harfi ile gösterilen taşınmaz yönünden davacı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün B harfi ile ilgili bölümünün ONANMASINA,

Davalılar Hazine ve Belediye vekillerinin temyiz itirazlarına gelince; dava konusu A harfi ile gösterilen taşınmaz 1975 yılında yapılan kadastro sırasında dere yatağı olarak tescil harici bırakılmıştır. Kural olarak, dere yatakları Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdendir. Aktif dere yatakları ile derenin etki alanında kalan yerlerin kazanılması mümkün bulunmamaktadır. Ancak, aktif dere yatağında ve etki alanında kalmayan bir yer koşulları mevcut olduğu takdirde, niteliğine göre zilyetlik ve imar-ihya yoluyla kazanılabilir. Dava konusu A harfi ile gösterilen taşınmazın doğu sınırında davacı adına hükmen oluşan 1138 parsel sayılı taşınmaz bulunmaktadır. Hüküm dosyası olan Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/696 Esas ve 2006/836 Karar sayılı dava dosyasında davacı .., şimdiki dava konusu taşınmaz hakkında zilyetlik iddiasında bulunmadığı gibi, anılan dosyada yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve davacı tanıkları da, şimdiki dava konusu taşınmaz yönünü dere yatağı olarak belirtmişler, davacının zilyetliğinden söz etmemişlerdir. Kaldı ki 13.09.2007 tarihinde yasal aşamalardan geçmek suretiyle onanıp kesinleşen kararın hüküm bölümünde, eldeki dava konusu taşınmaz tescil harici dere yatağı olarak kullanılan yer şeklinde gösterilmiştir. Şu halde, davacının dava konusu A harfi ile gösterilen taşınmaz üzerinde az yukarıda esas ve karar numarası belirtilen davanın açıldığı 3.3.2004 tarihinden önce bir tasarrufunun bulunmadığı anlaşılmaktadır. En erken zilyetliği bu tarihte başladığı kabul edildiğinde ise, eldeki dava tarihi olan 25.1.2010 tarihine kadar da kazanmayı sağlayan 20 yıllık zilyetlik süresinin bulunmadığı anlaşılmakla, bu taşınmaz bakımından da davanın reddine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamı ile uymayan gerekçelerle A harfi ile gösterilen taşınmaz yönünden de davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar Hazine ve Belediye vekillerinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle, yerel mahkeme hükmünün, A harfi ile gösterilen ve kabulüne karar verilen bölümü bakımından 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, aşağıda dökülü yazılı 27,70 TL onama harcın peşin harçtan mahsubu ile artan 294,55 TL'nin istek halinde temyiz eden davacıya iadesine ve 322,25 TL peşin harcın istek halinde de davalı Belediye Başkanlığı'na iadesine, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10271, Karar No: 2012/6144, Tarih: 08.03.2012

**7. Ceza Dairesi         2008/10271 E.  ,  2012/6144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4389 Sayılı Bankalar Yasasına Aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğe

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Dosya kapsamına göre sanık tarafından ... Tekstil firması lehine açığa provizyon vererek yasal olmayan bir şekilde başkalarına bankanın parasının kullandırılması şeklinde gerçekleştirilen eylemin niteliksiz zimmet suçunu oluşturduğu gözetilerek bu suretle oluşan kasa açığının kapatılmasında kullanılan banka müşterilerine tahsis edilmiş kredi işlemlerinin kimler tarafından gerçekleştirildiği, kredilere ilişkin bu paraların bankadan çıkış ve hak sahiplerine ödeme takvimlerinin belirlenerek kasa açığında ne şekilde kullanıldığının tespitiyle sonucuna göre suç vasfının ve sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti yerine eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Sanığın bir suç işleme kararıyla zimmet suçunu işlediği anlaşıldığından tayin edilen cezada müteselsil suç nedeniyle artırım yapılmaması,

3-5237 sayılı TCK nun 53.maddesinin bir bütün halinde uygulanması yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve sanık müdafıinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.03.2012 günü oybirliğiyle karar
Yargıtay — Esas No: 2014/27547, Karar No: 2015/26655, Tarih: 09.09.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/27547 E.  ,  2015/26655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı,davalı ...'na bağlı... Devlet Hastanesi Baştabipliği ile arasında, ”Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Hizmet Alım “sözleşmesi bulunduğunu, yaklaşık maliyeti 550.000,00 TL'nin üzerinde olan bu hizmet alım işinde gerçekleşen iş miktarının 105.000,00 TL olduğunu, sözleşmenin 29. maddesinin b bendinde, "... İhale konusu işin sözleşme bedelinin % 80'inden daha düşük bedelle tamamlanacağının anlaşılması halinde ise,yükleniciye yapmış olduğu gerçek giderler ve yüklenici karına karşılık olarak sözleşme bedelinin %80'i ile sözleşme fiyatlarıyla yaptığı işin tutarı arasındaki bedel farkının % 5'i ödenir." hükmümün yer aldığını, ihale konusu işin sözleşme bedelinin %80' inden daha düşük bedelle tamamlandığını ileri sürerek,sözleşme fiyatlarıyla yaptığı işin tutarı arasındaki bedel farkının %5' i olan 14.198,24 TL' nin sözleşmenin bitim tarihi olan 16 Eylül 2011 tarihinden itibaren reeskont avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm,davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı tacir olup, dava konusu alacak ticari işletmesi ile ilgili olduğundan davacı alacağın ticari (avans) faizi ile tahsilini İsteyebilir. Bu durumda mahkemece hükmedilen alacağa avans faizi yürütülecek şekilde karar verilmesi gerekirken yasal faizi ile tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7.maddesi gereğidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentle açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının birinci bendinde yer alan “yasal" kelimesinin yerine “ avans ” kelimesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 25.20 TL. kalan harcın davacıya iadesine, 9.9.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13548, Karar No: 2018/16238, Tarih: 26.09.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/13548 E.  ,  2018/16238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ticari İşletme Kirası Sözleşmesinden Kaynaklanan

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 4077 sayılı Yasa kapsamında kaldığı anlaşılan satış sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 13.01.2018 tarih ve 1 sayılı kararı ile hazırlanan, 09.02.2018 günlü ve 2018/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurulunca kabul edilip 21.02.2018 tarihli ve 30339 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.03.2018 günü yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (13.) Hukuk Dairesi'nin görevi cümlesinden bulunmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 26.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1153, Karar No: 2025/3822, Tarih: 10.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/1153 E.  ,  2025/3822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile ilaç bedelinin Kurumca karşılanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurumca karşılanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talep konusu ilacın SUT kapsamında bulunmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf yoluna başvuran davalı vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurum tarafından karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk