muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1044, Karar No: 2020/1223, Tarih: 10.03.2020

**4. Hukuk Dairesi         2018/1044 E.  ,  2020/1223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... adına ... Orman İşletme Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 16/09/2010 gününde verilen dilekçe ile orman yangını nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12/09/2014 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... ... ile davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, taksirle orman yangını nedeniyle uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekili; davalıların kusurlu eylemi nedeniyle ... ilçesi, ... köyü ... mevkinde orman yangını çıktığını, davalılar hakkında taksirle orman yangınına sebep olmak suçundan mahkumiyet kararı verildiğini belirterek orman tazminat raporu ile belirlenen maddi zararın davalılardan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu ve orman tazminat raporu benimsenerek, 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 114 maddesi uyarınca ağaçlandırma gideri ile yangın söndürme giderlerine hükmedilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

a) Dosyanın incelenmesinde; orman muhafaza memurları tarafından düzenlenen yangın sicil fişinde, yangın hasarat raporunda ve bilirkişi raporunda yangının örtü yangını şeklinde devam ettiği anlaşılmaktadır. Somut olayda, yangının örtü yangını mahiyetinde olduğu anlaşıldığına göre, davalıların 6831 sayılı Kanun'un 114. maddesi uyarınca ağaçlandırma giderinden sorumluluğuna karar verilemez. Şu durumda, mahkemece ağaçlandırma gideri konusundaki talebin reddi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde ağaçlardırma giderini de kapsar şekilde hüküm tesis edilmesi doğru olmamış kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

b) Dosya kapsamından, davacının davalılardan istediği tazminat miktarı, orman yangınına müdahale eden helikoptere ilişkin gideri de kapsamaktadır. İdarenin sadece dava konusu yangın nedeniyle helikopter kullanım bedeli ödeyip ödemediği ise dosya kapsamından anlaşılmamaktadır. Şu durumda mahkemece; davacı idare tarafından helikopter kiralanmasına ilişkin bir sözleşme yapılıp yapılmadığı, böyle bir sözleşme varsa; helikopter kullanım ücretinin ne şekilde belirlendiği, helikopter hiç kullanılmasa bile kira

bedelinin ödenip ödenmeyeceği, bu sözleşmenin kapsadığı süre boyunca kaç orman yangını çıktığı, fiilen kullanımın kira ücretine etkisi araştırılmalıdır. Bu şekilde davacının dava konusu yangın nedeniyle helikopter kullanımından kaynaklanan gerçek bir zararı olup olmadığı, varsa bu zararın miktarı tespit edilmelidir. Belirtilen hususlarda araştırma yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

c) Davacının davalılardan istediği tazminat miktarı, orman yangınına müdahale ettiği belirtilen 5 adet arazöz, 1 pikap, 1 devriye aracına ilişkin giderleri kapsamaktadır. Mahkemece benimsenen orman bilirkişisinin bu çalışma araçları yönünden esas aldığı yangın tazminat raporunda, araçların akaryakıt gideri dışında, belirtilen çalışma araçlarının sürelerine göre ücreti hesap edilmiştir. Mahkemece, akaryakıt giderine hükmedilmiş olduğuna göre, zarar kapsamına ayrıca dahil edilen bu araç giderlerinin kullanımına ilişkin ücretin ne şekilde belirlendiği, araçların davacı kuruma ait olup olmadığı, kiralık iseler kira sözleşmelerinin bulunup bulunmadığına yönelik herhangi bir araştırma yapılmadan karar verilmesi doğru görülmemiştir. Belirtilen hususlarda araştırma yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

d) Dosya içeriğinden, mahkemece benimsenen orman bilirkişisinin işçi giderleri yönünden esas aldığı yangın tazminat raporunda, 30 yangın işçisinin katılımıyla yangının söndürüldüğü belirtilmiş ve mahkemece herhangi bir araştırma yapılmadan anılan görevlilere ödenen ücret ile bu işçilerin iaşesine ödenen miktarında yangın söndürme giderleri içinde kabul edilerek hükmedildiği anlaşılmaktadır. Şu durumda, davacının yangın söndürmede görev aldığını belirttiği yangın işçisi ve diğer görevlilerine sabit ücretleri dışında bir ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması, sabit ücretleri dışında bir ücret ödemesi var ise, mahkemece bunun sonucuna göre anılan giderler hakkında karar verilmesi gerekirken bu hususun da gözetilmeden eksik inceleme sonucu karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/03/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11562, Karar No: 2017/18322, Tarih: 12.09.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/11562 E.  ,  2017/18322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, Resmi belgede sahtecilik, Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatına ilişkin hükümler, katılan vekili ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanıklardan ...'in ... Eczanesi ve sanık ...'nın da... Eczanesi sahibi, diğer sanıklar ...ve ...'ın da ... Ecza Deposu şirketi sorumluları oldukları, haklarında daha önce sahte sağlık raporu ile ilaç alma suçundan kovuşturma yapılan ... ve ...'a, sağlık ocağından yazılan reçete karşılığı sanıklar ... ve ...'nın eczanesinden verilen “...” isimli ilaç kupürlerinin sahte olduğu, sanık ...'nın bu ilacı nereden aldığını açıklayamadığı, yine birleşen dosya kapsamında diğer sanık ...'in ise bu ilacı diğer sanıklar... ve ...'ın sorumlu oldukları ecza deposundan bu özelliğini bilerek alıp, piyasaya sürdüğü, ardından da katılan kuruma da fatura ettikleri, yine sanık ...'in eczanesinden tanık ...'e “...” isimli, tanık ...'na “..., ... ve ..." isimli ilaçların kupürleri sahte olacak şekilde satarak kuruma fatura ettiği, sanıkların bu surette nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda, sanıkların tüm aşamalarda suçlamaları kabul etmediklerine yönelik istikrarlı savunmaları, Adli Tıp Kurumu'ndan alınan “orjinal ilaç küpürlerinin temin edilememiş olması nedeni ile sahte olduğu iddia olunan ilaç küpürlerinin sahteliği konusunda her hangi bir tespit yapılamadığına” ilişkin rapor karşısında sanıkların cezalandırılabilmeleri için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği gerekçesi ile verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin suçun sübut bulduğuna, sanık ... müdafiinin de beraat kararının gerekçesine yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/852, Karar No: 2011/10515, Tarih: 19.09.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/852 E.  ,  2011/10515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Rize 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/10/2009 tarih ve 2007/32-2009/408 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olup dava konusu meblağ 14.200,00 TL’nın altında bulunduğundan HUMK’nun 3156 sayılı Kanun ile değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, İstanbul ilinde kurulan müvekkili şirketin Rize'de açılan şubesine davalı ...'in müdür olarak ortaklar kurulu kararıyla atandığını, ...'in şirkete ait görev ve işlerde şirkete bilgi vermediğini, şirketi zarara uğrattığını, hak edişleri şirket hesabına göndermediğini, müdür aleyhine dava açılması için ortaklar kurulu kararı alındığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere hakedişlerin tepiti ve 1.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 13.04.2004 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 3.773,73 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı şirketin Rize'de açılan şubesine müdür olarak atandığını, ancak şirketin tüm hesap ve muhasebe kayıtlarının İstanbul'da tutulduğunu, Rize'de ihalelerin takip edildiğini ve alınanların yürütüldüğünü, birçok ihalede kar elde edilmediğini veya çok düşük karlarla ihalelerin alındığını, hakediş ve istihkaklarla ilgili belgelerin İstanbul'a gönderildiğini, şirketin Rize'de herhangi bir malvarlığı ve faaliyetinin olmadığını, bu nedenlerle şirkete ödenmesi gerekip de ödenmeyen mablağ bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizce verilen bozmaya uyularak, davalının vefatı nedeniyle mirasçıları davaya dahil edilerek, dahili davalıların murisi ...'in davacı şirketin Rize'de açılan şubesinin müdürü olduğu, Rize'deki şubede muhasebe kaydının tutulmadığı, şube tarafından masraf yapıldığının kanıtlanamadığı, tüm kayıtların şirket merkezinde tutulduğu, davacı şirketin Rize'deki faaliyetleri sebebiyle ...'in 54.593,57 TL'lik fatura düzenlediği, ancak şirket merkezine 52.859,75 TL gönderdiği, aradaki fark olan 1.733,82 TL'nin ... tarafından şirkete gönderilmemiş olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 1.733,82 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, alacağın 1.000,00 TL'sine dava tarihinden, bakiye kısmına ıslah tarihi olan 13.04.2004 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 79,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/09/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19599, Karar No: 2016/3808, Tarih: 14.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/19599 E.  ,  2016/3808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/11/2015

Taraflar arasındaki yardım nafakasının artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dilekçesinde; ... Mahkemesinin ... sayılı kararı ile aylık 300 TL yardım nafakası bağlandığını, aradan geçen zaman ve artan ihtiyaçları nedeniyle nafakanın yetersiz kaldığını belirterek nafakanın 600 TL'ye çıkarılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacının davalının öz annesi olduğu, davacının daha önceki eşinden boşanmış olduğu, ayrıca babasından da nafaka gelirinin olduğu, davacının çocukken davalı ile yeterince ilgilenmemesi nedenleri ile nafakanın artırımını gerektirir bir durum görülmediği belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı, daha evvel lehine hükmedilen yardım nafakasının artırılmasını talep etmiştir.

TMK.nun 364.maddesine göre; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür."

Aynı Kanunun 365/2.maddesinde de; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir." düzenlemesi yer almıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 7.10.1998 gün ve 1998/656-688 sayılı ilamında da "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların..." yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının davalının annesi olduğu,davacının ev hanımı olduğu,babasından nafaka aldığı,davalının akademik personel olarak görev yaptığı 3.400 TL gelirinin olduğu,bir aracının olduğu, ... Aile Mahkemesinin ... sayılı ilamı ile davacı lehine aylık 300 TL yardım nafakasına hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Yardım nafakasına karar verilebilmesi için nafaka isteyenin yardım edilmemesi halinde yoksulluğa düşeceğinin anlaşılması gerekmektedir. Yoksulluğa düşme terimi açıkça çok sıkıntılı bir durumu ve ağır ekonomik koşulları ifade eder. Hükmedilecek yardım nafakasının miktarı yalnızca söz konusu sıkıntılı durumu önlemelidir. Yoksa, yardım nafakası yoluyla nafaka isteyenin geçiminin ve her türlü gereksinmelerinin sağlanması veya bir zenginleşme aracı olarak kullanılması söz konusu değildir

Yardım nafakasına karar verilebilmesi için nafaka isteyenin yardım edilmemesi halinde yoksulluğa düşeceğinin anlaşılması gerekmektedir. Yoksulluğa düşme terimi açıkça çok sıkıntılı bir durumu ve ağır ekonomik koşulları ifade eder. Hükmedilecek yardım nafakasının miktarı yalnızca söz konusu sıkıntılı durumu önlemelidir. Yoksa, yardım nafakası yoluyla nafaka isteyenin geçiminin ve her türlü gereksinmelerinin sağlanması veya bir zenginleşme aracı olarak kullanılması söz konusu değildir

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Artırılması istenen nafaka 24.10.2011 tarihindeki koşullara göre verilmiş olup, işbu davanın açıldığı 20.02.2015 tarihine kadar geçen süre içinde tarafların sosyal ve ekonomik koşullarında değişme ve gelişme olduğu açıktır. Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, en son artırımdan itibaren geçen süre dikkate alındığında; davanın reddine karar verilmesi Türk Medeni Kanunu'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun görülmemiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; davacının giderleri ve nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı şekilde, ülke ekonomisindeki gelişmeler ve enflasyon nedeniyle paranın satın alma gücünün azalması, hususları gözönünde bulundurularak, TMK'nın 4. Maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek, davacı lehine daha evvel hükmedilen yardım nafakasının uygun bir miktar artırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde istemin tümden reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11008, Karar No: 2013/16787, Tarih: 03.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/11008 E.  ,  2013/16787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinden geri kalan tazminat miktarının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinden geri kalan tazminat miktarının tahsili istemine ilişkindir.

Yapılan incelemede; dava konusu taşınmazla ilgili olarak ... Asliye Hukuk Mahkemesinde 2010/178 Esas ile açılan ilk davanın temyiz aşamasında olduğu, henüz kesinleşmediği anlaşıldığından bu davanın sonucunu beklemek gerektiğinde birleştirme durumu da değerlendirilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7457, Karar No: 2020/19574, Tarih: 15.12.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/7457 E.  ,  2020/19574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ...'in çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

...'in babasının hem soruşturma hem de kovuşturma evresinde şikayetçi olduğunu beyan etmesi karşısında tebliğnamedeki düşme kararı verilmesi gerektiği şeklindeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan Cumhuriyet Savcısının, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ...'ın kızı ...'ı yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde ise;

Tüm dosya kapsamı ve ATK'dan alınan 14.05.2013 tarihli rapor içeriğine göre sanığın kızı ...'i basit tıbbi müdahele ile iyileşebilecek şekilde yaraladığının sabit olduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk ... Sansak'ın annesi ... ve kardeşleri Saadet ile ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun ruh ve sinir hastalıkları hastanesinde yatılı olarak tedavi edilmesi amacıyla Elazığ bakım ve sosyal rehabilitasyon merkezine nakledildiğinin 06.11.2013 tarihli tutanakta belirtilmesi karşısında, TCK.nın 32/1-2. maddesi kapsamında işlediği iddia olunan fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde azalma olup olmadığı ve bunun önemli derecede olup olmadığı hususlarında ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesi, tam teşekküllü devlet hastanesi ya da Adli Tıp Kurumu Başkanlığından rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10904, Karar No: 2021/14187, Tarih: 17.11.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/10904 E.  ,  2021/14187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahalli mahkemece sanık ...'un suç tarihi itibariyla kalmakta olduğu ... L tipi kapalı ceza infaz kurumuna yazılan müzekkereye istinaden, 11.02.2020 tarihli cevabi yazıda, sanığın parmağında takılı bulunan yüzüğü işyurtları atölyesinden satın aldığını, yüzüklerin el yapımı oldukları için farklı model ve şekillerde üretilmekte olup belirli bir standarta sahip bulunmadıklarının belirtildiği, bu suretle suça konu olan

ancak tüm çabalara rağmen ele geçirilemeyen yüzük ile ilgili silah mahiyetinde bulunup bulunmadığı hususunda inceleme yaptırılamadığı anlaşımakla tebliğnamenin (2) numaralı, sanığın üzerine atılı olan TCK'nin 86/1, 87/1-c-son maddelerinde düzenlenen suçun basit yargılama usulü kapsamında bulunmadığından tebliğnamenin (3) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçunun sübutu kabul, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, o yer Cumhuriyet savcısının; eksik incelemeyle karar verildiğine, basit yargılama usulünün değerlendirilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ...'un cezaevinde bulunduğu kısımdan gürültü gelmesi üzerine, mağdur tarafından gürültü yapılmaması konusunda uyarıldığı, aralarında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine birbirlerini darp etmeye başladıkları, çıkan kavgada sanığın, mağdurun yüzüne yumrukla vurması neticesinde, sanığın parmağında takılı bulunan yüzüğün mağdurun yüzüne isabet ederek adli rapora göre yüzünde sabit iz oluşturacak şekilde yaralanmaya neden olduğu olayda;

1)Adli Tıp kriterleri ve Dairemizin uygulamalarına göre, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki "yüzde sabit izin" basit tıbbi müdahale ile giderilmesinin mümkün bulunmadığı ve TCK'nin 86/1, 87/1-c-son. maddeleri kapsamındaki suçun takibinin şikayete tabi olmadığı gözetilmeksizin; mağdurun şikayetçi olmadığından söz edilerek yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

2)Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay incelemesinden geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'un 305 ila 326. maddelerinin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin, hüküm kısmında Kanun yolunun hatalı gösterilmesi,

2)Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay incelemesinden geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'un 305 ila 326. maddelerinin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin, hüküm kısmında Kanun yolunun hatalı gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmekle hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 17.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.