muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6679, Karar No: 2023/6488, Tarih: 21.12.2023

4. 4721 sayılı Yasanın "Arazinin mülkiyetinin malzeme sahibine verilmesi" kenar başlıklı 724 üncü maddesine göre; "Yapının değeri açıkça arazinin değerinden fazlaysa, iyiniyetli taraf uygun bir bedel karşılığında yapının ve arazinin tamamının veya yeterli bir kısmının mülkiyetinin malzeme sahibine verilmesini isteyebilir."

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde malzeme sahibinin iyiniyetli olması yanında diğer bazı koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet ... sahibinden isteyebilir.

4721 sayılı Yasanın 724 üncü maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiasıyla ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin TMK’nın 724 üncü maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a. Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

4721 sayılı Yasanın 724 üncü maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin aynı yasanın 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir. (Sübjektif koşul)

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır.

b. İkinci koşul, yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır. (Objektif koşul)

c. Üçüncü koşul ise yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır.

b. İkinci koşul, yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır. (Objektif koşul)

c. Üçüncü koşul ise yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

d. Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile özellikle Bölge Adliye Mahkemesinin kararında belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,21.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7994, Karar No: 2018/4432, Tarih: 11.06.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/7994 E.  ,  2018/4432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca düşme

Açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan kamu davasının düşürülmesine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç adının “Açığa imzanın kötüye kullanılması” yerine, “Bilişim Sistemleri Banka veya Kredi Kurumlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık” olarak yazılması suretiyle yapılan hatanın mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık ...'ın suç tarihinde Türkiye... Bankası ... Şube Müdürü olarak görev yaptığı, katılan ...'nın bu bankanın kredi müşterisi olduğu, katılanın sanığın müdürü olduğu bankadan çektiği kredi ile alakalı olduğunu düşünerek yetkilisi olduğu...İnşaat isimli şirkete ait tarih ve tutar kısımları boş bırakılan 3 adet çeki imzalayarak sanığa verdiği, ancak çeklerin verilme nedeninden farklı şekilde doldurularak piyasaya sürüldüğü, bu şekilde sanığın atılı suçu işlediği iddia olunan olayda;

Sanığın savunması, katılan ve tanıkların beyanları ile dosya kapsamından, sanığa yüklenen ve TCK’nın 209. madde de düzenlenen “açığa imzanın kötüye kullanılması suçu” suçunun takibinin şikayete bağlı bulunduğu, TCK’nın 73. maddesinde de şikayet süresinin “fiil ve failin öğrenildiği günden itibaren 6 ay” olduğu ve şikayetin süresi içerisinde yapılıp yapılmadığının yargılama şartı olarak kabul edildiği, bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, katılan tarafından sanığa verilen boş çeklerin kullanıldığına ilişkin 04.07.2006 tarihinde banka müfettişleri tarafından alınan beyanında haberdar olduğu ayrıca katılan hakkında bu çeklerden 21.200 TL bedelli olan çek hakkında Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2007/144 esas 2007/846 karar sayılı ilamı ile karşılıksız çek keşide etmekten hüküm giymiş olması nedeniyle, en geç bu tarihte açığa imzanın kötüye kullanıldığından haberdar olan katılanın, altı aylık şikayet süresi geçtikten sonra 31.12.2009 tarihinde sanık hakkında şikayetçi olduğu anlaşıldığından, süresinde yapılmış bir şikâyetin bulunmaması nedeniyle TCK’nın 73/4 ile 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince, şikayetin süresinde yapılmadığı gerekçesiyle mahkemece verilen düşme hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik atılı suç yönünden şikayet süresinin geçmediği ve suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/521, Karar No: 2020/3769, Tarih: 05.11.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/521 E.  ,  2020/3769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 05/02/2020 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...’e karşı tehdit suçundan düzenlenen İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 24.03.2014 gün 2014/5828 sayılı iddianame anlatımına göre, sanıkların, katılan ...’dan olan alacaklarını tahsil etme amacıyla katılana ait işyerine gidip silah tevcih edip tehdit ederek 16.000 TL bedelli bonoyu aldıklarının anlaşılması karşısında; sanıklar ..., ... ve ...’un eylemlerinin sübutu halinde yağma veya yağmanın daha az cezayı gerektiren hali olan 5237 sayılı TCK’nin 150/1. maddesi yollamasıyla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...’ün temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1481, Karar No: 2009/3680, Tarih: 05.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/1481 E.  ,  2009/3680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 05.04.1995 gün ve 1994/6774-6046 sayılı bozma kararında özetle; "Davanın devamı sırasında çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastro çalışmalarına başlandığı anlaşılmaktadır. Eldeki davanın mevcudiyeti tahdidin kesinleşmesini önler. Bu nedenle, yeniden uzman orman ve fenni bilirkişilerce çekişmeli taşınmazın resmi belgelerdeki konumunun belirlenmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu parselin davacı ... mirasçıları adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de bozma ilamının gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; hükme esas alınan uzman orman ve fenni bilirkişileri tarafından düzenlenen raporda çekişmeli taşınmazın 1940 tarihli ... fotoğrafları ile 1960 tarihli memleket haritasında kültür alanında kaldığı, halen üzerinde 30-35 yaşında fındık meyvelerinin bulunduğu, humuslu ... olmadığı ve orman sayılmayan yerlerden olmadığı açıklanarak çekişmeli taşınmazın konumu memleket haritasının renksiz fotokopisi üzerinde elle ... olarak Topçu sırtı yazılı yerin batısında gösterilmiştir. Dairemizin 18.09.2008 tarih 2008/6709 sayılı iade kararı üzerine aynı bilirkişilerce düzenlenen 04.12.2008 tarihli raporda çekişmeli taşınmazın orijinal memleket haritasında üzerinde işaretlendiği, ancak burada memleket haritasında sırt yolu ile topçu sırtı arasındaki bir alanda işaretlendiği anlaşılmaktadır. Aynı bilirkişilerin verdikleri rapor ile ek rapor arasında çelişki bulunduğu gibi, memleket haritasında topçu sırtı ve sırt yolu yazılı olan yerler ile etrafının yeşile ... alanda gözüktüğü, bu hali ile uzman bilirkişilerin resmi belgelerdeki konuma ilişkin açıklamalarının doğru olmadığı anlaşılmaktadır. Ayrıca, dosya içine iade kararımız üzerine konulan belgelerden çekişmeli taşınmazın batıdan tescil harici bırakılan 817 parsele, doğudan ise 822 parselden ifrazen oluşan 1810 nolu orman olarak Hazine adına tapuda kayıtlı olan taşınmaza komşu olduğu, güneydeki 1523 parsel sayılı taşınmaza ilişkin ise kdastro tesbit tutanağı veya tapu kayıt örneği bulunmadığı, dosya içindeki Orman Bakanlığının 29.12.1978 tarih 5404-4385 sayılı mütalaasında çekişmeli taşınmazın "ormandan açıldığına dair kesilmiş meşe, kayın kökleri, humus ve bögürtlenlerin bulunduğu, bir yönden ormana, üç yönden ise açma orman arazilerine bitişik bulunduğu …….. orman sayılan yerlerden olduğu" şeklinde açıklama yapıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece bu mütalaa ve çekişmeli taşınmaza komşu parsellerin durumları gözönüne alınarak değerlendirme de yapılmamıştır.

Dairemizin 2008/5389-8060 sayılı kararında "Ormancı Bilirkişiler ..., ... ... ile Jeolog Bilirkişi ....., tarafından düzenlenen 02.02.2007 tarihli raporun 1. bölümünde taşınmazın üzerinde 05-06 kapalılıkta meşe türü ağacının bulunduğu, alt tabakada çeşitli türde ... ve meşe sürgünlerinin mevcut olduğu, toprağının orman toprağı niteliğinde olduğu açıklandıktan sonra raporun 10. bölümünde aynen "Davalı taşınmazın memleket haritasındaki rumuzlara göre çalılık alanlar içerisinde kaldığı görülmekte ise de taşınmaz üzerinde bulunan meşe ağaçlarının mevcudiyeti, harita tanzimine müstenit olan ... fotoğrafının çekimi sırasında bu ağaçların kesilmiş olduğu sadece çalılık örtünün kaldığı kanaati uyanmıştır. Şöyle ki; meşe ağacı tohumu, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesi mümkün görülmemektedir. Dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşenin daha önceki yıllarda tahrip edilmiş olduğu, ... fotoğraflarının bu senelerde çekilmiş olduğu, fakat daha sonraki yıllarda ... altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bugün üzerinde görülen meşe ormanının meydana geldiği bilimsel bir gerçektir." şeklinde bilimsel açıklamalarda bulunulduğu anlaşılmakta olup uzman bilirkişilerce de bu hususlarda bir değerlendirme yapılmamıştır.

Mahkemece, öncelikle çekişmeli taşınmaza komşu 1523 parselin kadastro tesbit tutanağı, varsa dayanağı olan kayıt ve belgeler ile kadastroca oluşan tapu kayıt örneği, 1810 parsele ilişkin komisyon kararı ile mahkeme kararı, 817 parsele ilişkin kadastro tesbit tutanağı veya komisyon kararı ilgili yerlerden getirtilmeli, daha sonra ise eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; orman kadastrosu kesinleşmediğine göre, ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği dememleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli); büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 05/03/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3685, Karar No: 2013/7066, Tarih: 16.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/3685 E.  ,  2013/7066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkili ... 'e ait diğer müvekkilinin yönetimindeki araca, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın çarparak hasarlanmasına sebebiyet verdiğini, davalı sürücünün olayda kusurlu olduğunu, tesbit raporuna göre araçta 7.053,45 TL hasar, 2.300 TL değer kaybı oluştuğunu, aracın tamir süresince çalışmaması nedeniyle, kazanç kaybıda bulunduğunu belirterek şimdilik 7.053,45 TL.nın tüm davalılardan, 2.300 TL değeri kaybı ile 500 TL kazanç kaybının kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalı ... şirketi dışındaki davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Sigorta A.Ş vekili, sigortalının kusuru oranında azami poliçe limitiyle sorumlu olduklarını, temerrüde düşmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ve ... vekilleri, kusuru hasar miktarını, tesbit raporunu kabul etmediğini, davacı aracının sürücüsünün yolun ortasında tamamen ışıksız ve kontrolsüz trafik kurallarına aykırı şekilde durduğunu, araç çevresinde hiç bir güvenlik tedbiri alınmayarak kazanın oluşumuna sebebiyet verildiği, davacı sürücünün muhtemelen aşırı alkollü olması sebebiyle kaza mahallini terk ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacı ..., tarafından açılan davanın aktif husumet ehliyeti bulunmadığından reddine, davacı ... tarafından açılan davanın kısmen kabulü ile 7.242 TL tazminatın (6.582 TL hasar, 500 TL değer kaybı, 160 TL araç mahrumiyeti gideri) 6.582 TL hasar bedelinden davalı ... şirketi müştereken ve müteselsilen sorumlu olmak üzere, davalılar ... ve ...'tan kaza tarihinden davalı sigortacıdan dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar ... ve ... vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar ... ve ... vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Olaya ilişkin resmi görevlilerce düzenlenen kaza tesbit tutanağında, davalı taraf aracının aynı istikamette, önünde seyreden davacı aracına arkadan çarpması sonucu yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazasının meydana geldiği, kazada davalı aracının sürücüsünün tamamen kusurlu olduğu belirtilmiştir. Davacı vekili davalıların olayda %100 kusurlu olduğuna dayanarak 7.053,45 TL hasar bedelinin tüm davalılardan 2.300 TL değer kaybı ile, 500 TL kazanç kaybının kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle sigorta şirketi dışındaki davalılardan tazmini istemiyle bu davayı açmıştır. Davalılar ... ve ... vekilleri, olayda müvekkili ...'ın kusurunun olmadığını, davacı aracının yolun ortasında tamamen ışıksız ve kontrolsüz, trafik kurallarına aykırı şekilde durduğunu, araç çevresinde hiç bir güvenlik tedbiri alınmayarak kazaya sebebiyet verildiğini belirterek bu hususta tanıklarının dinlenmesini talep etmiştir. Davacı aracının sürücüsü ... karakolda alınan ifadesinde kendisi ve yanındaki arkadaşı ... da olduğu halde, aracıyla seyrederken davalı aracının kendi aracına arkasından çarptığını, 25 mt kadar süreklendiğini, aracının kaldırıma çıktığını, arkadaki araca baktığında onda da fazla hasar olduğunu, olayın şoku ile korkup oradan ayrıldığını beyan etmiştir.

Mahallinde keşif yapılmış, keşifte dinlenen davacı tanığı ..., davacı sürücünün beyanını doğrular mahiyette ifade vermiştir. Keşiften sonra ibraz edilen bilirkişi raporunda, kaza tutanağındaki gibi davalı tarafın arkadan çarpma kuralını ihlalden %100 oranında kusurlu olduğu, davacı tarafın kusurunun bulunmadığı belirtilmiştir. Bir kısım davalılar vekili, 13.12.2011 tarihli delil listesinde tanıklarının isim ve adreslerini bildirmiş, bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde kendisinin tanıkları dinlenmeden keşif yapılıp bilirkişi raporu hazırlandığını, bu nedenle raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, tanıkları dinledikten sonra, yeniden keşif yapılmasını ya da ek rapor alınmasını talep etmiştir. Mahkemece, 19.7.2012 tarihli oturumda verilen 1 ve 2 nolu ara kararlarında davalı tanıklarının dinlenilmesinden sonra, talimatla kusur ve hasar konusunda rapor alınmasına karar verilmiş ise de; davalı tanıkları dinlenmeden Karayolları Genel Müdürlüğü fen heyetinden 3.7.2011 tarihli rapor alınmış, bu raporda da davalı sürücünün olayda %100 kusurlu olduğu, davacı aracında 6.582 TL hasar, 500 TL değer kaybı ve 160 TL araç mahrumiyeti zararı olmak üzere toplam 7.242 TL zarar bulunduğu belirtilmiştir.

Davalılar ... ve ... vekilleri bilirkişi raporunun davacı tanıklarının beyanına göre düzenlendiğinden kabul etmediklerini, mahkemenin ara kararına uymadığını, tanıklarının raporun tanziminden sonra dinlendiğini belirterek tanık beyanlarının değerlendirilmesi için ek rapor alınmasını istemiştir. Mahkemece, sonuca etkisi olmayacağı kanaatine varılmakla yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmasına yer olmadığına, 19.7.2012 tarihli duruşmada dinlenen davalı tanıkları ... ve ... iseolay tarihinde gece saat 01.00 sıralarında davalı sürücünün yönetimindeki araçla seyrederlerken önlerinde farlarını söndürmüş bir araca arkadan çarptıklarını, kaza mahallinin karanlık olduğunu, aydınlatma bulunmadığını, park halindeki aracın bulunduğu yerde işaret olmadığını, aracın görünmesinin mümkün olmadığını, kazadan sonra baktıklarında davacı taraf aracın kimsenin bulunmadığını beyan etmişlerdir.

Bu durumda, mahkemece davalı tanıklarının beyanlarının değerlendirilmesi, oluş şekline uygun olup olmadığının, kusur durumunda değişiklik olup olmayacağının belirlenmesi yönünden hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi kurulundan tüm

dosya kapsamı ve hazırlık soruşturması dosyası da gözetilerek ek rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davalı tarafın delilleri toplanmadan bilirkişi incelemesi yaptırılması ve bir kısım davalılar vekilinin ek rapor alınması hususundaki haklı talebinin reddine karar verilerek eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün bu davalılar yönünden BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... ve ...'a geri verilmesine 16.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.