muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12781, Karar No: 2015/19553, Tarih: 05.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/12781 E.  ,  2015/19553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2015

NUMARASI : 2014/517-2015/115

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın S.. B.. reddine S.. B.. yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan S.. B.. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yazılarak hüküm kurulmuş, verilen karar davalılardan S.. B.. vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Arsa niteliğinde taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tesbit edilen bedelin davalı S.. B..'dan tahsiline karar verilmesine bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harca hükmedilmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin hükmünün çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken 15.432,99 TL. harçtan peşin alının 148,50 TL.nın peşin harca ile 3.722,05 TL ıslah harcının mahsubu ile bakiye 11.562,44 TL harcın davalı idareden tahsili ile Hazineye gelir olarak kaydına mahsup edilen harcan davalı S.. B.. alınarak davacı tarafa verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11492, Karar No: 2010/19602, Tarih: 09.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11492 E.  ,  2010/19602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 09.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7125, Karar No: 2021/2810, Tarih: 28.01.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/7125 E.  ,  2021/2810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler, gerekçe içeriğine göre adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, TCK’nın 58. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı belirlenerek yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın dayanağı olan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun, 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik, 5271 sayılı CMK'nın 253/1. maddesi uyarınca, uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında, anılan suça ilişkin mahkumiyet hükmü açısından uyarlama yapılıp yapılmadığı araştırılıp, sonucuna göre seçenek yaptırım içeren hakaret suçunda TCK’nın 58/3. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık Muazzam Dağdelen’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6240, Karar No: 2023/3848, Tarih: 02.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/6240 E.  ,  2023/3848 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/46 E., 2023/380 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Davanın durmasına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade

Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/46 Esas, 2023/380 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Yargılama sırasında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesinde yer verilen; “... soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir.” şeklindeki düzenleme gereği durma kararı verildiği, aynı Kanun’un 223 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen hüküm türleri dikkate alındığında durma

kararının hüküm niteliğinde olmaması nedeniyle temyiz incelemesine tabi olmadığı, kaldı ki 5271 sayılı Kanun’un mezkûr maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi gereği söz konusu kararın itiraz yoluna tabi olduğu, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşıldığından dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2080, Karar No: 2009/3056, Tarih: 11.03.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/2080 E.  ,  2009/3056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA(KAPATILAN) 7. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/02/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, tescil harici bırakılan yaklaşık 14028 m2'lik taşınmaz için davalılar tarafından açılan tescil davasının devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğundan bahisle reddedilerek kesinleştiğini, dava konusu taşınmazın ekonomik değer kazandığını ileri sürüp, taşınmazın Hazine adına tescilini ve davalıların taşınmaza elatmasının önlenmesini istemiştir.

Davalı M.; önceki davada ret kararı verilince taşınmazdan çıktığını, elatmasının bulunmadığını bildirmiş, diğer davalı; yanıt vermemiştir.

Mahkemece; Medeni Kanunun 713/4 maddesi gereğince Köy Tüzel Kişiliğinin davada yer almadığı, davanın eksik açıldığı, Hazinenin tapuyu almadan elatmanın önlenmesini istemeyeceği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tescil ve elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazın kadastro tespiti sırasında taşlık, çalılık, kayalık, fundalık vs. Niteliği ile kadastro harici bırakıldığı ve kişiler tarafından 3402 Sayılı Yasanın 17.maddesi hükmü uyarınca imar ve ihya olgusuna dayalı olarak açılan davanın koşullarının gerçekleşmediği gerekçesi ile reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı Hazine, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yere elatmanın önlenmesi ve 3402 sayılı Kadastro Yasasının 18/1. maddesi uyarınca tescil isteği ile eldeki davayı açmış, mahkemece, taşınmazın içinde bulunduğu Köy Tüzel Kişiliğine husumetin tevcih edilmediği, oysa Türk Medeni Kanununun 713.maddesi hükmü uyarınca yasal hasım durumunda bulunan köyün davada yer almasının gerektiği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 713/1.maddesi hükmü uyarınca kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği ile iktisap koşullarının gerçekleştiğini ileri sürerek, tescil yönünde  gerçek kişilerle birlikte edinmelerine yasal olanak bulunduğu takdirde özel hukuk tüzel kişileriyle birlikte kamu tüzel kişilerinden sadece Köy ile Özel İdarelerin dava açabilecekleri tartışmasızdır.

Diğer yandan aynı madde hükmünün Hazine yönünden yasal olarak uygulanmasına olanak bulunmadığı gibi anılan düzenlemede yer alan kazandırıcı zamanaşımı ile Hazinenin iktisabına da olanak yoktur.

Oysa, somut olayda Hazinenin tescil isteği 3402 Sayılı Yasanın 18.maddesi hükmüne dayanmaktadır. Bu düzenlemeye bağlı olarak açılan tescil davalarının ise hasımlı açılabileceği gibi hasımsız açılması da  olanaklıdır. O halde, mahkemece anılan madde hükmü düzenlemesine yanlış anlam verilerek davanın reddine karar verilmesinin yasal olduğu söylenemez.

Oysa, somut olayda Hazinenin tescil isteği 3402 Sayılı Yasanın 18.maddesi hükmüne dayanmaktadır. Bu düzenlemeye bağlı olarak açılan tescil davalarının ise hasımlı açılabileceği gibi hasımsız açılması da  olanaklıdır. O halde, mahkemece anılan madde hükmü düzenlemesine yanlış anlam verilerek davanın reddine karar verilmesinin yasal olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca; tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda  ileri sürdükleri delillerin toplanması, gerekli inceleme, araştırma ve uygulamanın yapılması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, ondan sonra hasıl olacak duruma göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı  değerlendirmelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.03.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11979, Karar No: 2014/13503, Tarih: 20.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/11979 E.  ,  2014/13503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2013

NUMARASI : 2012/486-2013/169

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 2001 yılından 14.09.2012 tarihine kadar müdür olarak çalıştığını, ücret alacağını alamadığından iş sözleşmesini haklı nedenle sona erdirdiğini, haftanın altı günü 08.30-20.30 arasında çalıştığını, dini bayramların ilk iki günü dışındaki günler ile resmi tatil günlerinde çalıştığını, son ücretinin aylık net 3.500,00 TL olduğundan bahisle kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, ücret, fazla çalışma ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı usulüne uygun dava dilekçesi tebliğine rağmen davaya cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkemece toplanan kanıtlar ile bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı işverenlikte 31.12.2001-01.01.2011 tarihleri arasında olarak çalıştığı kabul edilerek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık ücretli izin, alacağı taleplerinin kabulüne, ücret alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz etmiştir.

Taraflar arasında davacının hizmet süresi hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davalıya ait işyerinde müdür olarak çalışmakta olan davacının hizmet süresine ilişkin olarak hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının 31.12.2001-01.01.2011 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilerek işçilik alacakları hüküm altına alınmışsa da, davacının dosya içerisine ibraz ettiği hizmet döküm cetveli ve iş sözleşmesini 14.09.2012 tarihinde feshettiğine dair beyanları da dikkate alınarak belirlenecek hizmet süresine göre alacaklarının yeniden hesaplanmasına yönelik olarak kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/7083, Karar No: 2015/8731, Tarih: 08.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7083 E.  ,  2015/8731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davası hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesi ve ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesi; davanın kambiyo senedine dayalı olmadığı, davada bonodan ziyade kurulan temel ilişkiye bakılması gerektiğinden bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise; dava konusu alacağın bonodan kaynaklandığı, davanın ticari dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davalarının ticari dava sayılacağı hüküm altına alınmış, maddenin (a) bendinde, "bu kanunda öngörülen hususlardan doğan" hukuk davaları ile çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve çekişmesiz yargı işi sayılacağı belirtilmiştir. “Bono ve emre yazılı senetler” TTK'nın 776 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olmakla, bonodan kaynaklanan davalar mutlak ticari davalardır.

Somut olayda davacı, davalı ile aralarında yapılan "... uygulama sözleşmesi" uyarınca elindeki 9 adet bonoyu alacaklı kısımları boş olarak davalıya verdiğini belirterek, anlaşmaya aykırı doldurulması ve icraya verilmesi tehlikesi bulunduğundan, 9 adet bono hakkında tedbir konulması istemiyle dava açmıştır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, "bono"dan kaynaklandığına göre, mutlak ticari dava niteliğinde olan uyuşmazlığın Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08.10.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14818, Karar No: 2020/732, Tarih: 24.01.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/14818 E.  ,  2020/732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03/09/2015 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 28/04/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, inanç işlem hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı dava konusu 101 ada 156 parsel sayılı taşınmazda 1/2 payının bulunduğunun tespitini ve bu tespit uyarınca taşınmazın tapu kaydındaki 1/2 payın iptali adına tescilini talep etmiştir.

Davalı, açılan davayı kabul ettiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda "Hukuki yarar yokluğundan" davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

HMK'nin 308. ve devamı maddelerinde düzenlenen davayı kabul, davacının talep sonucuna, davalının kısmen veya tamamen muvafakat etmesidir. Kabul, ancak tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri davalarda hüküm doğurur.

Kural olarak tarafların dava konusu üzerinde tasarruf yetkileri bulunduğundan, yani medeni usul hukukunda taraflarca tasarruf ilkesi uygulandığından, davanın açılmasından sonra hüküm kesinleşinceye kadar davanın kabulü mümkündür. Yine belirtmek gerekir ki kabul karşı tarafın rızasına bağlı değildir. Etkisini onun yapanın tek yönlü irade beyanı ile doğurur. Yargıtay'ın yerleşik uygulamaları da bu yöndedir.

Bir davada hakim tarafların istemleri ile bağlı olup, bu istemlere göre bir karar vermesi gerekir. Nitekim, “Taleple bağlılık ilkesi” başlıklı HMK’nin 26. maddesinde “Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Hakimin, tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır.” hükmüne yer verilmiştir.

Diğer yandan, 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 8. maddesi 5578 sayılı Kanunla değiştirilerek; tarım arazileri; doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre, nitelikleri mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınıflandırılmıştır. Taşınmazların belirlenen parsel büyüklüğünün; mutlak tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektar ve marjinal tarım arazilerinde 2 hektardan küçük olamayacağı, tarım arazilerinin bu büyüklüklerin altında ifraz edilemeyeceği, bölünemeyeceği veya küçük parsellere ayrılamayacağı düzenlenmiştir. Tarım arazisinin hangi sınıfa girdiği, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Tarım İl veya İlçe Müdürlüklerine sorulmak suretiyle veya ilgilisi tarafından alınacak yazı ile belgelendirilmesi gerekir.

Bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinde oluşmuş hisselerin üçüncü şahıslara satılması devredilmesi yasaklanmakta olup bölünemez büyüklükte ve birlikte mülkiyetin söz konusu olduğu tarım arazilerinin, paydaşlarının veya iştirakçilerinin tamamının birlikte katılımı ile üçüncü kişiye satışı yapılabilir, devredilebilir.

Somut olayda; davacının dava konusu taşınmazın yarı hissesinin iptaline ilişkin davayı davalı kabul etmiştir. Buna karşın davacının temyiz aşamasında sunmuş olduğu Tapu Sicil Müdürlüğünün cevabi yazısında, 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 8. maddesi uyarınca tarla niteliğindeki dava konusu taşınmazda hisse satışının mümkün olmadığı bildirilmiştir.

Dava konusu taşınmazda 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 8. maddesi uyarınca dava konusu taşınmazda hisse devrinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece davanın bu nedenle reddi gerekirken hukuki yarar yokluğu gerekçesiyle reddine karar verilmesi doğru değil ise de; davanın reddi, sonucu bakımından doğru olduğundan HUMK’nun 438/son maddesi gereğince hükmün gerekçesinin değiştirilerek belirtilen gerekçe ile onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün gerekçesinin yukarıdaki şekilde DEĞİŞTİRİLEREK DÜZELTİLMİŞ bu gerekçe ile ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.01.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3111, Karar No: 2020/4323, Tarih: 08.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/3111 E.  ,  2020/4323 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1173, Karar No: 2025/923, Tarih: 23.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/1173 E.  ,  2025/923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz istemi; kusur oranına ve eksik incelemeye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, olay tarihinde saat 17.35 sıralarında D400-36 Devlet Yolu üzerinde Hakkari istikametinden Yüksekova istikametine seyir halinde olan sanık ... sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı kamyon ile karşı istikamette seyreden sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı kamyonetin, çizgi ile bölünmüş yol üzerinde bulunan orta ayırıcı alanda çarpışması sonucu ...'in kamyonetinde yolcu olarak bulunan ...'in yaralanması, ...'in ve ...'nın öldüğü, kaza sonrası tedbir alınamadan Hakkari istikametinden Yüksekova istikametine seyir halinde olan sürücü ...'in sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı kamyonetin ön kısmı ile kaza sonrası yol üzerinde duran ... plaka sayılı kamyona orta ayırıcı alan içinde çarpması ile ve ... plaka sayılı kamyonette yolcu olarak bulunan ...'in yaralandığı olayda; Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporuna göre, sanıklar, olay yerinde seyri sırasında yola gereken dikkatini vermesi, seyrini istikamet şeridi içerisinde sürdürmesi gerekirken çizgi ile bölünmüş yolun orta ayırıcı alanı içerisinde seyredip sevk ve idaresindeki aracın karşı istikamette seyreden araçla çarpıştığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareket etmekle eşdeğer oranda kusurlu olduğu kabul edilerek TCK'nın 85/2. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Sanık ...'in iki kişinin ölümüne, bir kişinin ağır 4 kemik kırığı şeklinde yaralanmasına eşdeğer kusurlu olarak sebebiyet verdiği dikkate alınarak; ... ceza tayin edilirken alt sınırdan bir miktar daha uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.