muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13296, Karar No: 2025/2132, Tarih: 17.02.2025

F)İlacın hedefe yönelik mi yoksa tüm vücuda dağılacak şekilde mi uygulandığı, ilaç hedefe yönelik uygulanıyorsa tüm vücuda metastaz yapmış (davacı yönünden evresi ve türü gözetilerek) kanser hastalarında etkinliğinin ne kadar olabileceği ve ne kadarlık doz kullanması gerektiği, şayet ilaç tüm vücuda yayılacak şekilde kullanılıyor ise ilacın onay öncesi Faz-3 çalışmaları ve onay ve kullanım sonrası varsa Faz-4 çalışmalarından elde edilen bulgular gözetilerek yan etkilerinin olup olmadığı, bu yan etkilerinin neler olabileceği, yan etkilerinin gelişmesi veya ilacın etkin olmaması nedeniyle hastalığın ilerlemesi durumunda ilacın kullanılmasının sona erdirilip erdirilmeyeceği,

G) Ülkemizde hastalığın tedavisi için altın standart olarak, kemoterapi, radyoterapi vs. ilaç ve tekniklerin uygulandığı, mevcut ilacın ise daha etkin ve yararlı olduğu iddia edilmekte olup, davacı hastaya ait tedavi evrakları ve durum bildirir rapor içerikleri de gözetilerek, öncelikle Kurum tarafından bedeli ödenen ilaçların hastanın hayatını idame etmesine yönelik asgari düzeyde tedavinin karşılanıp karşılanmadığı belirlenmeli, şayet karşılanmıyor ise dava konusu ilacın sürekli mi yoksa geçici mi bir fayda sağladığı, geçici bir fayda sağlıyorsa ne kadar süre bu faydanın sağlandığı belirlenmeli,

Ğ- Mevcut ilaca ilişkin emsal dosyalardan alınan bir kısım hasta bazlı bilirkişi (tıbbi otorite) raporlarında, "...bazı hastalarda yanıt alınırken, bazı hastalarda yanıt alınmadığını, bir kısım hastalarda hiç fayda sağlamadığından hayati önemi haiz olmadığını (Prof.Dr.... ... tarafından düzenlenen 1.3.2021 tarihli rapor),,... tam bir şifa beklenemeyeceğini, hayati öneme haiz kavramından kasıt hastanın sağlığına tamamen kavuşması ve hastalığın iyileşmesi ise hayati öneme haiz görülmediği(Gazi Üniversitesi Tıbbi onkoloji uzmanları tarafından düzenlenen 4.12.2023 tarihli rapor), ....başka seçenek kalmadığı için mevcut tedavinin önerildiğini, yerine kullanılabilecek diğer tedavilerden anlamlı bir fark beklenmediği, bu nedenle bu tedavinin uygulanması tıp kurallarına uygun olmakla beraber zorunlu olmadığı(Adli Tıp 7. İhtisas Kurulu 30.5.2022 tarih 3436 sayılı karar), ....PDL-1 düzeyi bilinmeyen veya negatif hastalarda bu tedavi kombinasyonun kullanımına dair bir öneri bulunmadığını(Doç.Dr.... tarafından düzenlenen 19.12.2021 tarihli rapor),.... Metastatik hastalık hayati tehlike arzeden bir klinik olması nedeni ile tedaviyi alması hayati öneme haiz değildir ancak bu tedaviden fayda görmesi bekleneceği( Ankara Üniversitesi Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı Başkanlığı'nın 23.5.2023 tarihli raporu),... hastada etkisiz olduğu bilinen bir kemoterapi ilacına eklenmesi ile olumlu sonuç gösteren bilimsel bir veri bulunmadığını, 6 kür tedaviye rağmen sağ kalımın kısa olması (4 ay) nedeniyle ilacın etkisiz kaldığını, ilacın uygulanmasında tıbbi gereklilik bulunmadığı (Tıbbi Onkoloji Uzmanı Prof. Dr. ..., Prof. Dr. ... ..., Doç. Dr. ... tarafından düzenlenen 20.01.2023 tarihli rapor.), ...tamamen iyileşme şansı yok denecek kadar az olduğu ancak tedavideki amaç hastalığı kontrol altında tutup, hastanın yaşam süresini uzatmak olduğu,(Prof.Dr. ..., Prof.Dr.... ve Dr.Öğr.Ü.... tarafından düzenlenen 14.04.2023 tarihli rapor.),...iki basamak kemoterapi yetersiz kaldığında üçüncü basamak olarak tek ajan şeklinde uygulanmasının sağ kalıma katkısı bulunmadığı(Prof.Dr....,Prof.Dr.... ve Prof Dr. ... tarafından düzenlenen 8.2.2021 tarihli rapor.) ....yaşam süresini uzatması konusunda fayda görebileceği ancak bilinen mevcut tedavi yöntemlerine göre daha etkin olup olmayacağının önceden bilinemeyeceği, bu nedenle davaya konu ilacın kullanımı uygundur ancak zorunlu olmadığı,(Gazi Üniversitesi Onkoloji Bilim Dalı Başakanlığı 11.1.2023 tarihli hayat raporu), ...Yapılacak tedavinin bilinen mevcut tedavi yöntemi olan kemoterapiye eklenmesinin şifa ya da uzun süreli sağ kalım elde edildiğine dair bir bilgi bulunmadığı için daha etkin, daha güvenli ve daha yararlı olduğunu söylemek mümkün olmadığı.(Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı Başkanlığı 19.10.2023 tarihli heyet raporu.)..

.1.2023 tarihli hayat raporu), ...Yapılacak tedavinin bilinen mevcut tedavi yöntemi olan kemoterapiye eklenmesinin şifa ya da uzun süreli sağ kalım elde edildiğine dair bir bilgi bulunmadığı için daha etkin, daha güvenli ve daha yararlı olduğunu söylemek mümkün olmadığı.(Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı Başkanlığı 19.10.2023 tarihli heyet raporu.)... Davacının tıbbi durumundaki hastalarda ortalama 2-3 aylık daha uzun yaşam süresi elde edildiği bilimsel olarak ispatlanmış olup tamamen iyileşmenin mümkün olmadığı, bu kanserde dava konusu ilaç ile elde edilebilecek ortalama 2-3 aylık daha uzun yaşam süresinin hayati öneme haiz olup olmadığı konusunun mahkemenin takdirine sunulduğu(Prof.Dr...., Prof.Dr.... ve Prof.Dr.... tarafından düzenlenen bila tarihli heyet raporu), ...Opdivo isimli ilaç 2. Basamak tedavide kullanıldığında standart kemoterapiye göre sağ kalımı ortalama 2 ay uzadığını, bu tür tedaviler şifa sağlayıcı değil, hastanın şikayetlerini azaltmaya, yaşam kalitesini artırmaya ve yaşamı uzatmaya yönelik palyatif tedaviler olduğu, bu nedenle nivolumab hayati öneme haiz ve kullanılması zorunlu olmadığı.(Tıbbi Onkoloji Uzmanları Prof.Dr.... ve Prof.Dr.... ... tarafından düzenlenen 29.01.2023 tarihli rapor), ....Checkmate 141 çalışmasında opdivo kolunda sağ kalım 7,5 ay iken standart tedavi kolunda 5,1 ay olarak bulunduğunu (Pamukkale Üniversitesi Tıbbi Onkolaji Anabilim Dalı Başkanlığı heyet raporu),...Checmate 057 çalışmasında kemoterapi ilacına göre ortanca sağ kalımda 2,7 ay sağ kalımı uzattığı, hastalığın iyileşmesi hususu göz önünde tutulduğunda bilinen tedavi yöntemi olan kemoterapiden daha etkin ve yararlı olduğunu söylemenin mümkün olmadığı.(Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı Başkanlığı'nın 18.8.2023 tarihli heyet raporu.)" belirtilmiş olup bu bağlamda, Kurum tarafından bedeli ödenen ilaçların, hastanın hayatını idame etmesine yönelik asgari düzeyde tedavinin karşılanıp karşılanmadığı, ilaca ilişkin bütün faz çalışmalarının tamamlanıp tamamlanmadığı, hastalığın tedavisinde hayati öneme haiz ve kullanılmasının zorunlu olup olmadığının, dolayısıyla kullanılmasının tıbben ve fennen hastanın iyileşmesine (tam iyileşme aranmaksızın mevcut durumdan sürekli olarak daha iyi hale gelmesi) katkıda bulunup bulunmayacağının en önemlisi dava konusu ilacın sürekli olarak daha etkin ve daha yararlı olduğunun tıbbi yöntemlerle belirlenerek karar verilmelidir. Bu bağlamda hastalığın uzmanlık alanı olan üniversitelerin tıbbi onkoloji anabilim dalı başkanlığından en az 3 kişilik bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

H)Karar verilirken, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, mevcut tedavi yöntemlerine göre ilacın yan etkilerinin az olması, kısa süreli fayda sağlaması, mevcudun kontrol altında tutulması, yaşam kalitesinin artırılması gibi vs. şeklinde faydasının bulunması durumunda idarenin, kendisine tanınan yasal sınırlar dahilinde her zaman ilaçları sut kapsamına alabileceği gözetilerek, talebe konu ilaç/ilaçların yargı yolu ile ödenebilmesi için, ilacın tıbben ve fennen zorunlu, hayati öneme haiz ve özellikle kısa süreli etkinliğin ötesinde sürekli olarak etkin ve yararlı olması ile birlikte bütün faz çalışmalarını tamamlanmış, tıbbi otoritelerce kabul görmüş bir ilaç olması ve davalı Kurumun kabul edilebilir itiraz ve çekincelerinin bulunmaması halinde mümkün bulunduğu göz önünde bulundurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3539, Karar No: 2013/2133, Tarih: 11.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/3539 E.  ,  2013/2133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 06/06/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...'ın tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazasına dayalı haksız eylem nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın tazminine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş, hüküm davacılar vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

a)Davacılar, dava dilekçesinde ayrı ayrı maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuş olmalarına karşın, davacıların tümü için tek maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Taraflar arasındaki yapılan yargılamanın son oturumunda hüküm olarak “5.000 TL'lik maddi ve 5.000 TL'lik manevi tazminat davasının kabulüne, fazla talebin reddine” karar verilmişken, daha sonra yazılan gerekçeli kararda “ 5.000 TL'lik maddi ve 5.000 TL'lik manevi tazminat davasının kabulü ile 16.9.2004 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, fazla taleplerin reddine” öngörülmüş ve böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında faiz uygulanıp uygulanmayacağı konusunda açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. Şu halde, yerel mahkemece yapılacak iş, önceki kısa kararla bağlı olmaksızın, kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden düzenlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir.

Yerel mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2-a,b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA; davalı ...'ın tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9918, Karar No: 2014/3926, Tarih: 10.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/9918 E.  ,  2014/3926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : 5237 sayılı Yasa sanık lehine olduğundan yeniden hüküm kurulması

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 01.02.2011 gün ve 244/14 sayılı temyiz süresinin yüze karşı verilen kararlarda hükmün tefhiminden itibaren başlayacağının sanık savunmanı tarafından bilinmesi gerektiği yönündeki kararı ışığında yapılan incelemede, 07.07.2005 tarihli kararın hükümlü ve savunmanının yüzüne karşı verildiğine göre, aynı kararın yeniden tebliğe çıkarılması ile yeni bir temyiz yolu ve süresinin başlatılamayacağı da gözönüne alındığında, yasal süresinden sonra 30.06.2010 günü temyiz başvurusunda bulunan hükümlü ... savunmanının bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 10/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1379, Karar No: 2013/11526, Tarih: 27.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/1379 E.  ,  2013/11526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Kurum vekilinin temyiz etmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddine;

Yargıtay onamasıyla kesinleşen ve eldeki davada kuvvetli delil niteliğinde olan ... İş Mahkemesinin 15.09.2009 tarih ve 2007/651 Esas,... Karar sayılı işçi alacağı davasında; davacının çalışmasının 20.07.2004 tarihinde sona erdiği tespiti gözardı edilerek 25.07.2004 tarihine kadar çalışmanın devam ettiğinin belirlenmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi dikkate alınarak 1086 sayılı Kanunun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükümdeki "25.07.2004" ve "25" rakamları silinerek, yerlerine sırasıyla "20.07.2004" ve "20" rakamları yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2267, Karar No: 2024/6871, Tarih: 29.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2024/2267 E.  ,  2024/6871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/176 Esas 2016/325 Karar

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İTİRAZA KONU KARAR : Düzeltilerek onama

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay (6). Ceza Dairesinin, 04.07.2019 tarihli ve 2017/1099 Esas, 2019/4140 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.03.2024 tarihli 2023/135834 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu,

"Alanya Cumhuriyet Başsavcılığı Taşra İlamat Masasının 04/12/2023 tarihli yazısına istinaden, dosya ve Uyap kayıtlarından yapılan incelemede; Sanık hakkında Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 13/09/2010 tarih 2010/14881 Esas sayılı iddianamesi ile; 20/08/2010 tarihinde saat 02:00 sıralarında ...'a yönelik yağma suçu sebebiyle durdurulan 27 .. ... plakalı araç içerisinde bulunan şüpheli hakkında işlem gerçekleştirilirken hüviyet belgesinin bulunmaması nedeniyle ile beyana dayalı olarak kimlik bilgilerinin tespiti aşamasında mağdur ...'a ait kimlik bilgileri ile savunmasını gerçekleştirip imzalamak suretiyle üzerine atılı iftira suçunu işlediğinden bahisle sanık hakkında kamu davası açıldığı, Açılan kamu davası neticesinde Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/04/2011 tarih 2010/381 Esas 2011/336 K. sayılı ilamı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği, Her ne kadar karar başlığında suç "resmi belgede sahtecilik" ve UYAP üzerinde yapılan incelemede suç vasfı "resmi belgede sahtecilik" olarak girilmiş ve kesinleşme şerhinde suç vasfının "resmi belgede sahtecilik" olarak yazılmış ise de hüküm kısmının incelenmesinde sanık ...'nın mağdur ...'a karşı iftira suçundan TCK'nın 268 madde delaletiyle 267/1, 269/1 ve 62/1 maddesi uyarınca neticeten 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın temyiz edilmeden 06/05/2011 tarihinde kesinleştiği, İtiraza konu Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 22/09/2010 tarih 2010/15444 Esas sayılı iddianamesiyle ise; 20/08/2010 tarihinde gerçekleşen ... nedeniyle sanık ...'ın emniyette müdafii huzurundaki ifadesinde sabıkalı olduğu için kendisini amcasının oğlu olan ... olarak tanıttığı, Cumhuriyet Savcılığındaki ifadesinde gerçek kimliğini ... olduğunu beyan ettiği belirtilerek sanığın bu şekilde iftira suçunu işlediği iddiasıyla hakkında kamu davası açıldığı, yargılamalar ve Yargıtayın ilk bozma kararı sonrasında Gaziantep 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 20/09/2016 tarih 2016/176 Esas 2016/325 Karar sayılı hükmü ile sanık hakkında TCK'nun 267/1, TCK 269/2 ve 5328 Sayılı Yasa ile değişik 5237 Sayılı TCK’nun 62/1 maddesi gereğince neticeten 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve itiraza konu edilen mahkemenin aynı konu, kişiye ve olaya dair mahkemesi kararının Yüksek Dairenizin düzeltilerek onama tarihi olan 04/07/2019 tarihinde kesinleştiği, Her iki iddianamenin incelenmesinde; sanığın kimliğinin, yüklenen suçun işlendiği yer, tarih ve zaman diliminin, yüklenen suç ve uygulanması gereken kanun maddelerinin aynı olduğu, aynı suç hakkında hem Gaziantep 2.Ağır Ceza Mahkemesinde hem de Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinde yargılamanın yapıldığı ve sanık hakkında Gaziantep 2.Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama neticesinde 2 ay 15 gün, Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama neticesinde 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, iddianame ve suçların kesinleşme tarihlerine bakıldığında Gaziantep 4

.Ağır Ceza Mahkemesinde hem de Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinde yargılamanın yapıldığı ve sanık hakkında Gaziantep 2.Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama neticesinde 2 ay 15 gün, Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama neticesinde 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, iddianame ve suçların kesinleşme tarihlerine bakıldığında Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesine konu iddianamenin tarihinin daha önce olduğu ve yapılan yargılama neticesinde verilen kararın daha önce kesinleştiği, itiraza konu Gaziantep 2.Ağır Ceza Mahkemesi kararının Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 04/07/2019 tarih 2017/1099 Esas 2019/4140 K.sayılı ilamı ile kesinleştiği, sanık hakkındaki davanın mükerrer dava niteliğinde olduğu somut olayda; 5271 sayılı CMK'nın 223/7 maddesinde "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir." şeklinde hüküm altına alındığı, Yine 11 No'lu Protokol ile Değişik İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetlerini Korumaya Dair Sözleşmeye Ek 7 No'lu Protokolün onaylanmasına dair 10.03.2016 tarih ve 6684 sayılı Kanunla kabul edilerek 25.03.2016 tarihli ve 29464 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ek 7 No'lu Protokolün 4/1. maddesinde "hiç kimse bir devletin ceza yargılama usulüne ve yasaya uygun olarak kesin bir hükümle mahkum edildiği ya da beraat ettiği bir suçtan dolayı aynı devletin yargısal yetkisi altındaki yargılama usulleri çerçevesinde yeniden yargılanamaz veya mahkum edilemez." şeklinde düzenlemenin bulunduğu; Olağan üstü kanun yolu başlığı altındaki 5237 sayılı Kanunun Madde 308 maddesinde düzenleneme uyarınca sanık lehine itirazda sürenin aranmayacağı da gözetilerek; sanık ... hakkında aynı fiil nedeniyle yapılan yargılamada önceden verilmiş bir hüküm bulunması, itiraza konu yargılamada ise ilk karardan sonra verilmiş ve kesinleşmiş yeni bir karar olması nazara alınarak Gaziantep 2.Ağır Ceza Mahkemesince verilen 20/09/2016 tarih 2016/176 Esas,2016/325 K.sayılı dosyada yapılan dosyada 5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur..." gerekçesiyle onama ilamının kaldırılmasına ve hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

İtirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzere dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz incelmesine konu dava dosyası ile Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/381 E sayılı dosyasının UYAP kayıtlarının incelenmesinde, sanığın kimliğinin, yüklenen suçun işlendiği yer, tarih ve zaman diliminin, yüklenen suç ve uygulanması gereken kanun maddelerinin aynı olduğu, aynı suç hakkında hem mükerrer yargılama yapıldığı, Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesine konu iddianamesinin 13.09.2010 tarihinde düzenlendiği, sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik iftira suçunda Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2011 tarihli ve 2010/381 Esas, 2011/336 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 268 madde delaletiyle 267/1, 269/1 ve 62/1 maddesi uyarınca neticeten 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, her ne kadar dava dosyasının kesinleşme şerhinde suç vasfı "resmi belgede sahtecilik" olarak girilmiş ve kesinleşme şerhinde suç vasfının "resmi belgede sahtecilik" olarak yazılmış ise de hüküm kısmının incelenmesinde yukarıda belirtildiği şekilde iftira suçundan hüküm kurulduğu ve sözkonusu mahkumiyet hükmünün, itiraza konu Dairemizin düzeltilerek onama kararından daha önce 06.05.2011 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemizin 04.07.2019 tarihli ve 2017/1099 Esas, 2019/4140 Karar sayılı "Düzeltilerek onama" ilâmının KALDIRILMASINA,

3.Uyap kayıtlarında yapılan sorgulamada sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik iftira eylemi nedeniyle 13.09.2010 tarihli iddianame ile açılan kamu davasına istinaden yapılan yargılama sonucunda Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2011 tarihli ve 2010/381 Esas, 2011/336 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 268 madde delaletiyle 267/1, 269/1 ve 62/1. maddesi uyarınca neticeten 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kesinleşme şerhinin incelenmesinde de hükmün 06.05.2011 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiğinin belirtildiği, her ne kadar dava dosyasının kesinleşme şerhinde suç vasfı "resmi belgede sahtecilik" olarak girilmiş ve kesinleşme şerhinde suç vasfının "resmi belgede sahtecilik" olarak yazılmış ise de hüküm kısmının incelenmesinde yukarıda belirtildiği şekilde iftira suçundan hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında sözü edilen Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2011 tarihli ve 2010/381 Esas, 2011/336 Karar sayılı dava dosyası getirtilip incelenerek sanık hakkında mükerrer dava açıldığının kesin olarak tespit edilmesi halinde, 5271 sayılı Yasa'nın 223/7. maddesi uyarınca bu davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz istekleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.