muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9185, Karar No: 2012/3351, Tarih: 05.03.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/9185 E.  ,  2012/3351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Dairemiz Üyesi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait işyerinde çalışan 500’ün üzerindeki işçi ile birlikte 2010 Şubat ayında Birleşik Metal-İş Sendikasına üye olduğunu, anılan sendikanın Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’na başvurarak davalı işyerinde toplu iş sözleşmesi yapma yetkisi talebinde bulunduğunu, sendikal örgütlenmeyi öğrenen işverenin 02.03.2010 tarihinden itibaren sendikaya üye olup olmadıkları, üye iseler istifa edip etmeyecekleri yolunda baskı yapmaya başlayıp 03.03.2010 günü işyerine İzmir 9. Noteri ile işkolunda yetkili ve örgütlü olan Türk Metal Sendikası yetkililerini getirerek işçileri Birleşik Metal-İş Sendikasından istifaya ve Türk Metal Sendikasına üye olmaya zorlaması üzerine hakkında C. Savcılığına suç duyurusunda bulunulduğunu, ancak birçok işçinin işini kaybetme korkusuyla işverenin getirdiği sendikaya üye olduklarını, istifa etmeyi kabul etmeyen Birleşik Metal-İş Sendikası üyesi..., ..., ... ve... isimli işçilerin hakaretler yağdırılarak yazılı fesih gerekçesi “global kriz” olarak gösterilip iş sözleşmelerinin feshedildiğini, bu arada davacının Birleşik Metal-İş Sendikasına üye olmasında etkisi olan Hasan isimli iş arkadaşını işyerinde bularak ne yapacaklarını sorduğunda onun Birleşik Metal-İş Sendikasının örgütlenmesine öncülük edenlerin hemen hepsinin korkudan istifa edip Türk Metal Sendikasına üye olduklarını söyleyince kendini tutamayıp hiç kimsenin adını da anmadan “bizi ateşe atıp kendilerini kurtarmışlar, bu şerefsizlik değil midir?” deyip işinin başına gittiğini, konuşma anında arkadaşının yanında 1 kişi daha olduğu halde davacıdan şikayetçi olan iki kişinin başvurusu olduğu iddia edilerek savunmasının istenip ardından da iş sözleşmesinin tazminatsız olarak feshedildiğini iddia edip feshin geçersizliğinin tespiti ile müvekkilinin işe iadesine, dört aylık ücret ve diğer haklarının ödettirilmesine, yasal süre içinde işe başlatılmaması halinde sendikal nedenle işten çıkarıldığı için ödenmesi gereken tazminatın bir yıllık ücretinden az olmamak üzere belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının, şirket personeli olan ... ile ...’a Türk Metal Sendikasına üye oldukları gerekçesiyle “şerefsizler” diyerek hakaret ettiğini, 24.03.2010 tarihli savunmasında adı geçen kişilere hakaretine devam ederek “Bu kişiler haindir… Şerefsizdir… Pislik getiren adamlardır.” şeklinde sözler sarf etmesi üzerine 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-d maddesine göre “işçinin, işverenin başka işçisine sataşması” üzerine haklı nedenle feshedildiğini, dava dilekçesinde bahsedilen olayların davacının iş sözleşmesinin feshi ile ilgili olmadığını, davacının bir diğer arkadaşına yenilir yutulur olmayan ve işyerinde huzursuzluğa sebep olan ağır sözleri söylediğini ve bunları soruşturma sırasında bizzat ikrar ettiğini, ayrıca müvekkilinin işyerinde çalışan işçilerin neredeyse tümünün sendikalı olduğunu, bu nedenle davalının işyerinde sendikalı olmaktan ya da olmamaktan kaynaklanan hiçbir sorununun olmadığını, Çalışma Bakanlığından gelen yazıda toplam 571 işçinin 324’ünün Türk Metal Sendikasına üye olması nedeniyle bu sendikanın toplu iş sözleşmesi yapmaya yetkili olduğunu bildirdiğini ve yapılan bu tespite itiraz etmediklerini, bunun da davalının sendikal haklara saygısını gösterdiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davacının işe iadesine dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davacının 01.03.2010 tarihinde Birleşik Metal-İş Sendikasına üye olduğu, davalı işverenin olası bir yetki tespitinde Birleşik Metal-İş Sendikasının işyerinde çoğunluğu sağlamamasına yönelik olarak işverenin ortak olduğu Konya’daki bir işyerinden naklen gelmiş gibi gösterilen 68 işçinin işyeri kayıtlarında davalı işyerinde çalışıyor şeklinde gösterildiği, sendikanın 02.03.2010 tarihinde çoğunluk tespiti için Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına başvurusu üzerine 03.03.2010 günü “global kriz” gerekçesiyle bu sendikaya üye olan 4 işçinin iş sözleşmesinin feshedildiği ve aynı günün akşam saatlerinde işyerine noter ile Türk Metal Sendikasının yetkilileri çağrılarak işçilerin Türk Metal Sendikasına üye olmalarının sağlanmasına çalışıldığı, bu amaçla bir kısım işçilerin Didim’de bulunan bir otelde hafta sonu ağırlandıkları, 11.03.2010 tarihinde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının yazısı ile işyerindeki çoğunluk sendikasının Türk Metal Sendikası olduğunun bildirildiği, davacının 22.03.2010 günü vardiya değişimi sırasında Birleşik Metal-İş Sendikasına üye olmasında etkisi bulunan ...’ın yanına gidip konuştuğunda onun ve bir kısım işçilerin Birleşik Metal-İş Sendikasından istifa edip Türk Metal Sendikasına üye olduklarını öğrendiğinde tepki olarak ve isim belirtmeksizin “kendilerini kurtarıp bizi ateşe atmışlar, bu şerefsizliktir” dediği ya da buna yakın sözler sarfettiği, konuştuğu ...’ın yanına gelen ...’un da Birleşik Metal-İş Sendikasından istifa edip 06.03.2010 tarihinde Türk Metal Sendikasına üye olanlar ve Didim’deki otelde hafta sonu ağırlananlar arasında olması nedeniyle davacının sözlerini üzerine alıp “şerefsiz kelimesini bana mı söylüyorsun?” diye sorduğu ve davacının da o sıradaki ruh haliyle maksadını aşacak şekilde soruyu yorumlamış olabileceği, bu tartışmayı ...’un bölüm sorumlusuna iletmesi ve gerek davacının ve gerekse ... ile ..

...’ın yanına gelen ...’un da Birleşik Metal-İş Sendikasından istifa edip 06.03.2010 tarihinde Türk Metal Sendikasına üye olanlar ve Didim’deki otelde hafta sonu ağırlananlar arasında olması nedeniyle davacının sözlerini üzerine alıp “şerefsiz kelimesini bana mı söylüyorsun?” diye sorduğu ve davacının da o sıradaki ruh haliyle maksadını aşacak şekilde soruyu yorumlamış olabileceği, bu tartışmayı ...’un bölüm sorumlusuna iletmesi ve gerek davacının ve gerekse ... ile ...’un beyanlarında adı geçmediği halde kalıp imalat işçisi Hakan Selçuk’un da davacı hakkında şikayette bulunması üzerine davacının savunmasının istendiği ve davacının savunmasında kendisinin Birleşik Metal-İş Sendikasına üye olmasında etkisi olan kişilerin kendilerini doldurup, fitleyip, kışkırtıp akıllarını çeldikleri için hain olduklarını belirttiği, ayrıca ağzından çıkan sözlere sahip olamadığını ve bu sözlerin herhangi bir şahısla ilgili olmadığını da eklediği, olayın bu şekline göre davacının isim belirtmeksizin ve biraz da kastını aşar şekilde ortaya söylediği sözlerin 4857 sayılı Kanun'un 25/II-d maddesinde düzenlenen “işverenin başka işçisine sataşması” olarak kabul edilemeyeceği, ayrıca savunmasında geçen “Buraya bu pisliği getirenler haindir” sözünü işyerinde çalışan herhangi bir işçinin yüzüne söylememesi ve savunma bir bütün halinde değerlendirildiğinde sözlerinin daha çok işyerinin çıkarlarını korumaya yönelik olduğunun da anlaşılması nedeniyle savunmada geçen bu sözlerinde haklı feshin gerekçesi yapılamayacağı, bu durumda da davacının iş sözleşmesinin işverenin Birleşik Metal-İş Sendikasına üye olan işçileri ismen bilemediği halde davacının sarf ettiği sözlerden bu sendikanın üyesi olduğunu öğrenmesi üzerine “sataşma” gerekçesini öne sürüp aslında istemediği sendikaya üye olması nedeniyle feshedildiği gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Tüm dosya kapsamına, tanık beyanlarına ve davacının “Böyle bir beyanda bulunma sebebim fabrika çıkarları içindir. Çünkü bu lafını ettiğim kişiler haindir. Çünkü bu şahıslar bizleri doldurarak, fitleyerek, kışkırtarak iş gücünü ve bizlerin aklını çelmişlerdir. Ben de bu fabrikadan ekmek yediğim için zoruma gitmiştir. Ağzımdan çıkan sözlere sahip çıkamadım” şeklindeki savunmasına göre, 4857 sayılı Kanun'un 25/II-d maddesinde düzenlenen eylemin sabit olduğu ve bu eylemin haklı nedenle feshe konu edildiği anlaşılmaktadır.

İşçinin sözle başka bir işçiye sataşması 4857 sayılı Kanun'un 25/II-d maddesi uyarınca haklı nedenle fesih sebebi olarak belirtildiği ve somut olayda bu husus sabit olduğu halde davanın kabulüne ve davacının işe iadesine dair hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 78,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 05.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15530, Karar No: 2020/11299, Tarih: 22.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/15530 E.  ,  2020/11299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında yalnızca kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçundan kamu davasının açıldığı, bu suçtan beraat kararı verildiği ve verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteminde bulunulmadığı ve sanık ... hakkında, 20/11/2013 tarihli iddianame ile kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçundan da cezalandırılması talep edilerek kamu davası açıldığı halde, atılı kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçundan hüküm kurulmamış ise de, mahkemesince sanık ... hakkında bu suçtan zamanaşımı içerisinde hüküm kurulmasının mümkün olduğu belirlenerek yapılan incelmede;

I-Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılanlar ... ve ...'nin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen kamu malına zarar verme suçundan niteliği itibariyle suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve bu nedenle de anılan suç yönünden davaya katılma hakkı bulunmayan katılanlar ... ve ...'nin davaya katılmasına ilişkin verilen karar hukuki değerden yoksun olup, hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, katılanların anılan suçtan kurulan hükme ilişkin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik müşteki İçişleri Bakanlığı vekilinin; hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan sırasıyla ceza verilmesine yer olmadığına ve beraat hükümlerine yönelik katılanlar ... ve ...'nin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

1-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair karara yönelik olarak; oluşa, sanığın tevilli ikrar içeren beyanına, katılanlar ve tanıklar ... ve ...'in beyanlarına ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın yüksek sesle müzik dinleyerek çevredekileri rahatsız ettiğinin bildirilmesi üzerine, polis memuru olan katılanların olay yerine gitmeleri, evin balkonunda bulunan sanığı müziğin sesini kısmaları konusunda uyarmaları ve haklarında işlem yapmak üzere aşağıya inmelerini söylemeleri sonrasında, sanığın katılanlara hitaben “siz kim oluyorsunuz, orospu çocukları, yavşaklar” demek suretiyle katılanlara görevlerinden dolayı hakaret içeren sözler söylemesi; katılanların beyanı ve bunu doğrulayan tanık beyanlarına göre, katılanların sanığın kendilerine hakaret içeren ifadeler kullanmasına neden olacak herhangi bir haksız eylemlerinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında atılı kamu görevlisine hakaret suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2-Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olarak; oluşa, katılanların ve tanıkların beyanlarına, 12/09/2013 tarihli olay tespit tutanağı içeriği ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın (1) no'lu bozma ilamında belirtilen hakaret içeren sözleri sarf ettikten sonra, katılanlara hitaben “sizi sürdürürüm” diyerek katılanları görevlerini yapmalarını engelleme amaçlı olarak tehdit ettiği, yine sanığın kolluk aracına bindirildiği esnada katılanlara direndiği ve aracın camlarını ve kapısını tekmelediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında sübut bulan atılı görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

3-Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olarak; müştekiye davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 233/1 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, müşteki İçişleri Bakanlığı vekilinin ve katılanlar ... ile ...'nin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, kamu malına zarar verme suçu bakımından diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin istem gibi BOZULMASINA, 22/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4901, Karar No: 2024/214, Tarih: 11.01.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/4901 E.  ,  2024/214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1461 E., 2023/1344 K.

SUÇ : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Alaplı Cumhuriyet Başsavcılığının 27.04.2023 tarihli iddianamesi ile sanığın cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2.Alaplı Asliye Ceza Mahkemesinin 21.07.2023 tarihli kararı ile sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

3.İlgili kararın sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 14.09.2023 tarihli kararı ile dosya üzerinden incelemede, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz isteği, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmadığına ve tahliye talebine ilişkindir.

2.Sanık müdafinin temyiz isteği, gerekçenin yetersiz olduğuna, suç vasfının değişme ihtimalinin gözardı edildiğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümleri ile lehe hükümlerin uygulanmadığına ve tahliye talebine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın, boşanma aşamasında olduğu resmi nikahlı eşi olan ve işe gitmekte olan katılana cebir uygulayarak ve silahtan sayılan eşyalarla tehdit ederek, Fatih Mahallesi Köprüsü yakınlarına götürdüğü ve katılanın olaya müdahale eden vatandaşlarca kurtarıldığı iddiasına ilişkindir.

2.25.04.2023 tarihli olay, muhafaza altına alma ve yakalama tutanağında, ihbar üzerine olay yerine intikal eden kolluk görevlilerinin, kaçmakta olan sanığı yakaladıklarında, sanığın elinde bir adet tornavidanın görüldüğü ve cebinde bulunan bir adet penseyi de görevlilere teslim ettiği yazılıdır.

3.25.04.2023 tarihli tutanakta, sanığın, aynı gün saat 07:35 sıralarında katılanın saçlarından tutup sürükleyerek, katılan ile birlikte sokak içinde yürüdüklerine dair görüntüler tespit olunmuştur.

4.Katılana ait 25.04.2023 tarihli doktor raporunda, katılanın sağ omzunda ve kürek kemiğinde kızarıklık, dudakta açıklık ve şişlik, burnunda abrazyon, göz altında morluk tarifi ile basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı kayıtlıdır.

3.25.04.2023 tarihli tutanakta, sanığın, aynı gün saat 07:35 sıralarında katılanın saçlarından tutup sürükleyerek, katılan ile birlikte sokak içinde yürüdüklerine dair görüntüler tespit olunmuştur.

4.Katılana ait 25.04.2023 tarihli doktor raporunda, katılanın sağ omzunda ve kürek kemiğinde kızarıklık, dudakta açıklık ve şişlik, burnunda abrazyon, göz altında morluk tarifi ile basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı kayıtlıdır.

5.Sanık savunmasında, konuşmak istediği eşinin kendisine "seninle işim olmaz" demesine kızarak, kolundan tuttuğunu, saçından çekerek sanayiye götürmeye çalıştığını, sinirlenip yumruk attığını, olay sırasında falçata ve tornavida kullanmadığını, müdahale etmek isteyen kişilere tornavidayı gösterip yaklaşmamalarını söylediğini, inşaatta çalıştığı için cebinde falçata, tornavida ve pense olduğunu, olaylar öncesinde katılanın kendisine "adam mısın, başörtüsünü de çıkaracağım" diyerek tahrik ettiğini beyan etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın eylemi sabit görülerek ve alt sınırdan uzaklaşılarak atılı suçtan mahkumiyetine ve tutukluluğun devamına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm isabetli bulunmuş ve istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tanık H.Y, olay yerine gittiğinde, katılanın dizleri üzerinde çökmüş ve yüzü kanlar içinde olduğunu, sanığın, elinde bulunan cisimle katılana "bugün son günün, seni öldüreceğim" şeklinde sözler söylediğini, emniyet ekipleri gelince sanığın koşmaya başladığını beyan etmiştir.

Mağdurun aşamalardaki istikrarlı anlatımları ile uyumlu olup, olaylar ve olgular bölümündeki tespitler ışığında, sanığın, işe gitmekte olan eşi katılan ...'ın arkasından yaklaşarak elleri ile ağzını kapattığı, ele geçirilemeyen falçatayı katılanın boğazına dayayarak, muhtelif yerlerine vurarak ve saçlarını çekerek Fatih mahallesi köprüsü yakınlarına götürdüğü, orada olaya müdahale etmeye çalışan vatandaşlara rağmen, katılan ile konuşması sırasında sinirlenerek katılanı darp etmeye devam ettiği, cebinden çıkardığı ve adli emanette kayıtlı tornavida ve penseyi çıkarıp, "seni öldüreceğim, bugün bitecek, senin hayatını s.keceğim" diyerek tehdit edip, katılanın vücudunda muhtelif yerlerine vurduktan sonra, vatandaşların ve emniyet ekiplerinin yardımı ile katılanın kurtarıldığı anlaşılan olayda, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş ve sanık ile müdafinin, sübuta ve suç vasfına yönelik temyiz sebepleri reddedilmiştir.

İlk derece mahkemesince iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, takdiri indirim hükümleri ile katılanın "başörtümü de çıkarırım, istediğim gibi de davranırım" şeklinde söylediği sözler yönünden, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığına ilişkin gerekçelerinin ve vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı tespit edildiğinden, sanık ile müdafinin, suç vasfı ile yaptırımların uygulanmasına ilişkin diğer temyiz sebepleri de yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 14.09.2023 tarihli kararında sanık ve müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmün niteliğine ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık ve müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Alaplı Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26607, Karar No: 2015/23323, Tarih: 25.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/26607 E.  ,  2015/23323 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, şirketin yeniden yapılanmaya gittiği, davacının hizmetine ihtiyaç kalmadığı gerekçesiyle iş akdini İK 17. Madde uyarınca feshettiğini, fesih sebebinin açık ve kesin olarak gösterilmediği, geçerli neden olmaksızın haksız ve keyfi olarak iş akdinin feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın süresinde açılmadığı, fesih bildirim tarihinde davalı işyerinde davacı ile birlikte sadece 14 kişi çalıştığını, dava şartının oluşmadığını, kaldı ki, davalı şirketin avcılık, balıkçılık, tarım ve ormancılık işkolunda yeralması nedeniyle 30 işçi şartı oluşsa dahi İK’ndaki iş güvencesi hükümlerinin uygulanamayacağı, davalı şirketin kurucu ortaklarının Japonya ve Fransa merkezli iki ayrı şirket olduğu, bu şirketlerin ... adı altında 30’a yakın ülkede 35 farklı faaliyet gösterdiği ve toplamda 2800 civarında çalışanının olduğu, ancak bunun dava ile bir ilgisinin bulunmadığı, davalı şirket yabancı sermeyeli TR’de kurulan bir Türk şirketi olup ayrı bir tüzel kişiliğinin bulunduğu, davalının TR’deki faaliyet alanının tohum satış ve pazarlama ile sınırlı olduğu, çalışan sayısının da davacıdan sonra 13 kişi ile sınırlı olduğu, reorganizasyonla bölümün lağvedilmediği fakat satış müdürlüğü kadrosunun kapatıldığı, işletmesel kararla yeniden yapılanma sebebiyle tazminatları ödenerek geçerli nedenle iş akdinin feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, işten çıkartılan işçinin, en az 30 işçi çalışması gereken bir iş yerinde veya işletmede istihdam edildiğini, dolayısıyla İş Kanununda ön görülen iş güvencesinden yararlanması gerektiği iddiasını ispat ile yükümlü olduğu, davalı şirketin dünya çapında faaliyet gösterdiği belirtilen Sakata firmasının Türkiye acentesi olarak görev yaptığı, ancak ayrı bir tüzel kişiliğinin bulunduğu, duruşmada dinlenen tanık anlatımlarına göre yurt dışı şirketler ile davalı şirket arasında birlikte istihdam ya da personel transferi yapılmadığı, dünya çapında faaliyet gösteren sakata firmasının Türkiye’de başkaca farklı bir firmasının bulunmadığı, bu itibarla 30 işçinin belirlenmesinde salt Türkiye’de çalışan işçi sayısının nazara alınmasının gerektiğinden bahisle işe iade davası açmanın yasal koşulu olan 30 işçi sayısının bulunmaması gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında fesih tarihi itibariyle işverence otuz veya daha fazla işçi çalıştırılıp çalıştırılmadığı ve dolayısıyla davacının işgüvencesi kapsamında kalıp kalmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesidir.