muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9780, Karar No: 2025/6829, Tarih: 05.03.2025

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesi'nin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alınarak sanığın kastı değerlendirilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, dosya kapsamına yansıyan eylemleri de göz önünde bulundurulduğunda; aşamalardaki savunmalarının aksine, terör örgütüne yardım etmek kastı ile hareket ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a. Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım ettiği kabul edilen sanık hakkında temel ceza belirlenirken TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddelerinin delalet maddesi olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b. Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hüküm kurulan sanıkla ilgili olarak suç tarihinin yardım niteliğindeki en son eylem tarihi olan 24.12.2014 yerine karar başlığında 18.06.2019 olarak yazılması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a. Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım ettiği kabul edilen sanık hakkında temel ceza belirlenirken TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddelerinin delalet maddesi olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b. Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hüküm kurulan sanıkla ilgili olarak suç tarihinin yardım niteliğindeki en son eylem tarihi olan 24.12.2014 yerine karar başlığında 18.06.2019 olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı, hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Uşak 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/470, Karar No: 2011/7717, Tarih: 02.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/470 E.  ,  2011/7717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

El atma tarihinde mevcut olmayan yapının değerlendirmede dikkate alınamayacağı düşünülmeden kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilmesi nedeniyle değer düşüklüğü bedelinin hesaplanarak, fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 02.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1547, Karar No: 2023/1601, Tarih: 22.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/1547 E.  ,  2023/1601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2018/3077 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan (2 kez), 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi maddesi uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2020 tarihli ve 2020/169 Esas, 2020/454 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında

a. Katılan mağdure ...'e karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 22 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Katılan mağdure ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2021/463 Esas, 2021/501 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan mağdure ... vekili, katılan Bakanlık vekili, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2021/463 Esas, 2021/501 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan mağdure ... vekili, katılan Bakanlık vekili, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesi kararının katılan mağdure ... vekili, katılan Bakanlık vekili, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 23.06.2022 tarihli ve 2021/23739 Esas, 2022/6574 Karar sayılı kararı ile özetle mağdure ...'e yönelik mahkemenin gerekçesinde sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği kanaatine ulaşıldığı belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesince çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle hüküm fıkrası ile gerekçe arasında çelişki yaratılması; katılan mağdure ...'e yönelik İlk Derece Mahkemesince sanığın mağdureye yönelik organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismarda bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle mağdurun poposuna eliyle cinsel amaçla dokunması şeklindeki eylemlerinin zincirleme biçimde çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümleleri, 103 üncü maddesinin (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5. Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.2022 tarihli ve 2022/655 Esas, 2022/700 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,

a. Katılan mağdure ...'e karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümleleri, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Katılan mağdure ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümleleri, üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına

karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure ... Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulmasına ve mağdurenin yaşı, sanığın kızı olduğu dikkate alınarak sanığın teşdiden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure ... Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulmasına ve mağdurenin yaşı, sanığın kızı olduğu dikkate alınarak sanığın teşdiden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın mağdurların babası olması nedeniyle her iki mağdura karşı üst sınırdan ve mağdure ... yönünden çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına ve zincirleme suç hükmü uygulanırken de üst sınırdan artırım yapılmasına ve Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Katılanın ve mağdurların beyanları dışında delil olmadığına, katılanın mağdurları yönlendirdiğine, mahkemece sanık hakkında derdest olan diğer çocuklarına yönelik çocuğun cinsel istismarı davasıyla birleştirme kararı verilmemesi nedeniyle ifadelerdeki çelişkilerin anlaşılmadığına, katılanın tapu meselesinden sanık ve ailesine olan öfkesi nedeniyle sanık ve ailesi aleyhine sürekli dava açtığına, adli tıp raporunun mağdurların ifadelerini doğrulamadığına, sanığın suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Mahkemece; "Mahkememiz heyetince yapılan yargılama sonucunda; iddia, sanık ve müdafinin savunmaları, nüfus ve adli sicil kaydı, katılan beyanları, tanık ....'nın beyanları, mahkememiz 2020/169 Esas sayılı dosyası ve 2018/85 Esas sayılı dosyasında dinlenen tanıkların beyanları, mağdur çocukların ÇİM merkezinde alınan beyanları, Adli Görüşme Değerlendirme Raporu, mağdur çocukların muayene raporları ve Adli Tıp Kurumu raporları, Yargıtay Bozma ilamı, yargılama aşamasında ve duruşmadaki gözlem, tespit ve elde edilen deliller ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; mağdurlar ... ve ...'in olay tarihinde 12 yaşından küçük ve sanık ile katılan ...'ın müşterek öz çocukları olduğu, sanığın olay tarihlerinde ailesi ile ... ilçesindeki konutlarında yaşadıkları, sanığın mağdurların yanında cinsel organı gözükür şekilde evde dolaştığı, mağdurların cinsel bölgelerine dokunduğu, çıplak bir şekilde kucağına aldığı, bu şekilde her iki mağdura karşı cinsel istismar eylemlerinde bulunduğu kabul edilen olayda sanık her ne kadar atılı suçlamaları kabul etmeyerek olayın eşinin iftira atması üzerine kurulu bir komplo olduğunu savunmuş ise de; mağdur çocukların yaşlarının küçüklüğü, samimi beyanları, düzenlenen muayene raporları ve Adli Tıp kurumu tarafından düzenlenen raporları dikkate alındığında, katılan ile eşi olan sanığın aralarında husumet bulunduğu düşünülse dahi, mağdur çocukların öz babaları olan sanığa olayların ayrıntılarını ve yer zaman belirtirek, ayrıntı vererek yaşadıklarını anlattıkları beyanlarında iftirayı gerektirecek hiçbir ihtilafın ve husumetin bulunmadığı, anne baba arasındaki anlaşmazlığın neticesinde mağdurların yaşı itibariyle vakıf olamayacağı bir husus olan cinsel eylemler hususunda öz babalarına karşı böyle bir suç atfetmelerinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, mağdur çocukların beyanları ile katılan olan annelerinin beyanında eşi olan sanığın çocuklarına uygunsuz davranıyorken yakaladığını, daha öncede çocuklarının kendisine babalarının yaptıklarını anlatmış ise de ihtimal vermediğini için inanmak istemediğini beyan ettiği, mahkememiz yeni esasında dinlenen tanık ....'nın ise olaya dair herhangi bir görgüsünün olmadığı anlaşılmış ve duyduklarını beyan ettiğine kanaat getirilmiş ise de önceki yargılama dinelen tanık ....'nın itibar edilmemesi için bir neden bulunmayan beyanına göre sanığın olaydan sonra görüştüğü bu tanığa olayları dolaylı olarak ikrar ettiği, olayın küçük mağdurların anlatımına uygun düşen örgüsü karşısında, sanığın suçu inkar eden ve katılanı suçlayan savunmasına itibar etmenin mümkün olmadığı, yerleşmiş Yargıtay içtihatları da dikkate alınmak suretiyle küçük mağdurelerin beyanlarına itibar edilerek sanığın öz kızı olan yaşı küçük mağdure ..

....'nın itibar edilmemesi için bir neden bulunmayan beyanına göre sanığın olaydan sonra görüştüğü bu tanığa olayları dolaylı olarak ikrar ettiği, olayın küçük mağdurların anlatımına uygun düşen örgüsü karşısında, sanığın suçu inkar eden ve katılanı suçlayan savunmasına itibar etmenin mümkün olmadığı, yerleşmiş Yargıtay içtihatları da dikkate alınmak suretiyle küçük mağdurelerin beyanlarına itibar edilerek sanığın öz kızı olan yaşı küçük mağdure ...'e yönelik olayın intikal şekli ve zamanı ile mağdureyle ilgili düzenlenen doktor raporunda herhangi bir livata bulgusuna rastlanılmadığının belirtilmesi üzerine sanığın mağdureye yönelik organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismarda bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilememiş ise de, kabul edilen olay, mağdur çocuğun beyanı ve ATK raporu itibariyle sanığın mağdurun poposuna eliyle cinsel amaçla dokunması şeklindeki birden farklı zamandaki eylemlerinin zincirleme biçimde çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğuna kanaat getirildiğinden eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının c bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddeleri uyarınca cezalandırılmasına, mağdure ...'e yönelik olayın intikal şekli ve zamanı ile mağdureyle ilgili düzenlenen doktor raporunda herhangi bir livata bulgusuna rastlanılmadığının belirtilmiş ise de, kabul edilen olay, mağdur çocuğun beyanı ve ATK raporu itibariyle sanığın çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğine kanaat getirildiğinden eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının c bendi, 62 nci maddeleri uyarınca cezalandırılmasına, verilen hapis cezasının süresi dikkate alınarak sanığın tutukluluk halinin hükmen devamına, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının davaya katılmasının doğrudan Anayasa ve Kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğüne ilişkin bir kamu görevi olması nedeniyle katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına, oy birliği ile karar vermek gerektiği vicdani kanaatiyle aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." gerekçeleriyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan mağdure ... vekilinin, katılan Bakanlık vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde belirtikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesi, 05.12.2022 tarihli ve 2022/655 Esas, 2022/700 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15614, Karar No: 2012/4120, Tarih: 20.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/15614 E.  ,  2012/4120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R ...

Yörede 2004 yılında yapılıp 2007 yılında ilan edilerek kesinleşen genel arazi kadastrosu sırasında ... köyü, 203 ada 7 parsel sayılı 445,05 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliğiyle davalı gerçek kişilerin murisi adına tesbit edilerek kesinleşmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın imar ihya edilmediği, taşlık ve kayalık, çalılık niteliğinde devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğu halde kadastro sırasında davalı kişiler adına tescil edildiği iddiasıyla taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davalı gerçek kişiler lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmazı edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davacı Hazinenin davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu kaydının iptali ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1944 yılında 3116 sayılı Yasaya göre yapılıp 1949 yılında ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 3302 sayılı Yasaya göre 1999 yılında yapılıp 22/03/2002 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması ile 6831 sayılı Yasanın 4999 sayılı Yasayla değişik 9. maddesine göre 2005 yılında yapılıp 28/02/2006 tarihinde ilan edilerek kesinleşen düzeltme işlemi vardır.

Yörede genel arazi kadastrosu 2004 yılında yapılıp 29.12.2006 – 29.01.2007 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşmiştir. Dava 3402 sayılı Yasanın 12/3 maddesi gereğince 10 yıllık süre içinde açılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 19/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14254, Karar No: 2016/6955, Tarih: 07.06.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/14254 E.  ,  2016/6955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tapu iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 07.06.2016 Salı günü davalılar vekili Av. ... geldi. Davacı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalılar vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ...'ın ... 237 ... 1 .. ... Blok nolu bağımsız bölümü 7.5.1998 tarihli devir teslim protokolü ile aralarında organik bağ bulunan davalı ...'ya devrettiğini, devrin muvazaalı olduğunun daha önce aynı taşınmaza ilişkin olarak açtıkları ancak hükdüşürücü süre yönünden reddedilen dava ile tespit edildiğini belirterek davalılar arasındaki tasarrufun Borçlar Kanunun 18.maddesi gereğince muvazaa nedeniyle iptaline, İİK'nun 283/1 maddesinin kıyasen uygulanarak haciz ve satış yetkisi verilmesine karar verilmesin talep etmiştir.

Davalı borçlu ... ile davalı ... vekili, davanın zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini, iptali istenen devir protokolünün bizzat davacı bankanın katılımı ve onayı ile yapıldığını, taşınmazın rayiç bedelle alındığını, devir komisyonunun davacıya ödendiğini, davalıların yazlık komşusu olmaları dışında aralarında herhangibir bağ bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma toplanan delillere göre, davacının takip konusu alacaklarının kesinleştiği, dava konusu devir temlik protokolünün davalılar arasında 7.5.1998 tarihinde düzenlendiği, kat irtifakı yada kat mülkiyeti tapusunun oluşturulmadığı, tasarruf tarihinde rayiç değerinin 40.322 TL olduğu, davalılar arasındaki devrin ise 38.000 TL üzerinden yapıldığı ancak bu bedelin borçlu tarafından bankaya ödendiği, davalılar arasında önceye dayalı tanışıklık olduğu, davalı borçlunun diğer davalı ...'nın banka borcuna kefil olduğu,davalı 3.kişi ...'nın borçlunun durumunu ve amacını bilebilecek kişilerden olduğu, diğer davalının bir süre aynı yerde ikamet ettiği, davalıların ortak iş ilişkisi içinde oldukları, davalıların aynı işyerinde bir süre birlikte çalıştıkları, davalılar arasındaki devir işleminin mal kaçırmak amacıyla yapıldığı ve danışıklı olduğu davalı 3.kişi ...'nın iyiniyet iddiasının kabul edilemeyeceği, davacı tarafından muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu davalılar arasındaki 7.5.1999 tarihli devir temlik protokolü şeklindeki tasarrufun davacının kesinleşen ...İcra Müdürlüğünün 1999/7806 ve 1999/7807 sayılı takip dosyalarındaki alacak ve ferileriyle sınırlı olarak iptali ile davacıya cebri icra yetkisi tanımasına karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava TBK'nun 19 maddesi gereğince muvazaa hukuksal nedenine dayalı iptali istemine ilişkindir.