muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6119, Karar No: 2020/2942, Tarih: 07.07.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/6119 E.  ,  2020/2942 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 36. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 30/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 07.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3020, Karar No: 2024/482, Tarih: 25.01.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/3020 E.  ,  2024/482 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/74 E., 2023/190 K.

DAVA TARİHİ : 30.10.2018

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/556 E., 2021/331 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ve tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının anlaşmaz tutumu, kavgaya yatkın kişiliği nedeniyle çok küçük mevzuların dahi büyüyerek kavga etme derecesine vardığını, kadının sürekli olarak "....çalıştığın maden de öl de geber, ben de kurtulayım, ölün çıksın, beğenmezsen s....git..." gibi sözler ve hakaretler etmeye başladığını, bu nedenlerle anne, baba ve kardeşlerinin de onlardan uzaklaştığını, davalının genel olarak evin temizlik gibi temel ihtiyaçlarını ihmal ettiğini, çok fazla yemek yapan bir kişi olmadığını, bir süre sonra konuşamaz hale geldiğini, konuşmayı bir süre sonra laf sokmaya ve tartışmaya çevirdiğini, aşağılamaya başladığını ileri sürerek davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; erkeğin sürekli olarak eşini dövdüğünü, bununla ilgili olarak Zonguldak 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/363 Esas, 2017/57 Karar sayılı ilamı ile ceza aldığını ve kararın kesinleştiğini, sürekli alkol aldığını, alkollü şekilde rezalet çıkarttığını, alkol bağımlılığı sebebiyle "trafik güvenliğini tehlikeye sokmak" suçundan dolayı ceza aldığını, davacının sürekli alkol alarak sinkaflı biçimde eşine hakaret ettiğini belirterek öncelikle davanın reddine, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi durumunda 100.000,00 TL maddî tazminatın ve 100.000,00 TL manevî tazminatın davacıdan tahsiline, aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasına kararın kesinleşmesinden sonra yoksulluk nafakası olarak devamına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, erkeğin eşini sık sık evden kovduğunu, eşini evden çıkarmak istediğini, normalin üzerinde alkol aldığını, kadının ise eşine sık sık ve süreklilik arz edecek şekilde "madende öl geber, ölün çıksın, s..git " tarzında sözler söylediğini, evin düzen ve temizliğine yeterli özeni göstermediğini belirterek boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesi ile .davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın yararına aylık 300,00 TL tedbir ve 400,00 TL yoksulluk nafakasına, kadının maddî ve manevî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, davanın kabulü, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve nafakaların miktarı yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tanık anlatımları dikkate alındığında kadınının evin düzen ve temizliğine yeterli özeni göstermediğine yönelik iddianın kabulüne olanak bulunmadığını, davacı erkeğin de kesinleşen kusurlarının yanında kadına hakaret ettiğinin anlaşıldığını, bu şekilde boşanmaya neden olan olaylarda evliliğin devamı sırasında eşini sık sık evden kovan, eşini evden çıkarmak isteyen, normalin üzerinde alkol alan, eşine hakaret eden davacı erkeğin ağır kusurlu, eşine sık sık ve süreklilik arz edecek şekilde "madende öl geber, ölün çıksın s...git" şeklinde beddua ve hakaretlerde bulunan kadının da az kusurlu olduğunun kabulünün gerektiği, kadının itirazının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu, davanın kabulünün isabetsiz olduğu, kusur durumu yanında tarafların ekonomik, sosyal durumları ve kadının boşanma ile mevcut ve beklenen menfaatlerinin zedelendiği, kişilik haklarına saldırı oluştuğu, boşanmakla yoksulluğa düşeceği ancak hükmedilen yoksulluk nafakasının az olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kusura ilişkin gerekçenin düzeltilmesine, kadın lehine aylık 700,00 TL yoksulluk nafakasına, kadın lehine 35.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata ve kadın vekilinin sair itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı erkek vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle, kusur belirlemesi, tazminatlar ve miktarı, nafakalar ve miktarı yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle, davanın kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların ve nafakaların miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davanın kabulü, kadın yararına maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakasına hükmedilme şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü ve 175 inci maddeleri. 6100 sayılı Kanun'un 370 inci ve 371 inci maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15157, Karar No: 2013/14049, Tarih: 12.09.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/15157 E.  ,  2013/14049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 25/04/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 24/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarının ihlali nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. ( ....) Bu konuda yasal düzenlemeler, emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da; bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda; davacı, hizmetli olarak görev yaptığı okulun müdürü olan davalının hakkında olumsuz sicil düzenleyerek kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu ve kendisini zarara uğrattığını ileri sürmektedir. Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1. Maddesi gereğince; kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak, idare aleyhine açılabileceğine göre; davalıya husumet tevcih edilmesi doğru değildir.

Mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek, kamu görevlisi olan davalı hakkında, taraf sıfatı bulunmadığından, davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile işin esası incelenerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6406, Karar No: 2015/7180, Tarih: 27.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/6406 E.  ,  2015/7180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/10/2014

NUMARASI : 2005/175-2014/483

Uyuşmazlık, davacı eczane ile SGK arasında imzalanan sözleşmenin devamı ve feshin iptali talebine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir. 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasanın 2.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İş Bölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 27.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13325, Karar No: 2012/13911, Tarih: 16.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2008/13325 E.  ,  2012/13911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Değişen suç vasfına göre görevi ihmal

HÜKÜM : 1- Sanık ...: Beraat

2- Sanık ..., Sanık ...: TCK.nun 204/2, 62/1, 53/1-2. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis.

1) Müdafiinin sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mehmet Akif Ersoy İlköğretim okulunda müdür olarak görev yapan sanığın ... ve ... isimli öğrencilerin Siirt Süper Lisesi'ne kayıtlarının yapılabilmesi amacıyla bilgisayara not girişi sırasında yükseltilen 1995-1996 ve 1996-1997 eğitim öğretim yılı sınıf geçme yıl sonu notlarına göre müdür yardımcısı ... tarafından düzenlenen 1997-1998 eğitim öğretim yılı diploma defterini onaylayarak gerçeğe aykırı diploma defteri düzenlenmesine neden olunduğu iddiasıyla açılan kamu davasında, suça konu diploma defterini onaylayan sanığın iştirak halinde atılı suçu işlediği konusunda yeterli delil bulunmaması nedeniyle eyleminin görevi ihmal suçunu oluşturduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen değişen vasfına göre '' görevi ihmal " suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCKnun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) Sanık ... müdafiinin mahkumiyet, sanık ... müdafiinin ise beraat hükmüne yönelik ve beraat eden sanık lehine maktu vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkin istemiyle sınırlı olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2) Sanık ... müdafiinin mahkumiyet, sanık ... müdafiinin ise beraat hükmüne yönelik ve beraat eden sanık lehine maktu vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkin istemiyle sınırlı olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Mehmet Akif Ersoy İlköğretim okulunda hizmetli olarak görevli olan sanık ...'nin okul müdürünün talimatı ile ... ve ... isimli öğrencilerin 1995-1996 ve 1996-1997 eğitim öğretim yılı sınıf geçme yıl sonu notlarını bilgisayara not girişi yapıldığı sırada yükselterek diploma defterine farklı notların yazılmasına neden olduğunun iddia edildiği olayda, sanığın aşamalardaki beyanlarında öğrenci işleriyle ilgili programların yüklü olduğu bilgisayarlara öğrencilere ait not fişleri, devamsızlık durumu, sınıf geçme ve diploma defterleriyle ilgili bilgilerin girildiğini, bilgisayar kullanmayı bilmeyen bazı öğretmenlere yardımcı olduğunu, ancak sınıf geçme ve diploma defterlerinin müdür yardımcıları tarafından doldurulduğunu ve müdür yardımcılarının bilgisayar kullanmayı bilip görevleriyle ilgili yazıları bilgisayardan kendilerinin aldığını savunması, tanık olarak dinlenen .....'nın olayın oluşuna yönelik net beyanlarının olmaması, yine tanık olarak dinlenen .....ın da sanığın okul müdürünün talimatı ile bazı öğrencilerin diploma notlarını yükselttiğini kendisine söylediğini ve bu konunun okuldaki herkes tarafından bilindiğini ifade etmesine karşın diğer tanıklar tarafından bu durumun doğrulanmadığının anlaşılması karşısında, ceza yargılamasının amacının maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması olduğu ilkesi de göz önüne alındığında, sanığın okul müdürü olan ...'in talimatı ile iki öğrencinin sınıf geçme yıl sonu notlarını yükselterek sahtecilik suçuna iştirak ettiği konusunda cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b) Kabule göre de; 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13.maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık ... lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25842, Karar No: 2012/29370, Tarih: 24.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/25842 E.  ,  2012/29370 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili Avukat ... ile ... ve 15 kişi vekili Avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19.3.2008 gün ve 49-222 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Dairemizin 28.5.2012 tarihli, 2012/1829-1374 sayılı kararı ile bazı eksiklerin tamamlanması için, dosyanın mahalline geriçevrilmesine karar verilmişti. Bu eksiklerden bir kısmı tamamlanmadan, dosyanın geri gönderildiği anlaşılmıştır. Gerekli dikkat ve özen gösterilerek;

-... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/279 esas

-... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/740 esas-2008/502 karar

-... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/72 esas-2008/341 karar sayılı dosyalarının eklenerek gönderilmesi için, yeniden dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda sayılan dosyaların eklenmesi için, dosyanın mahalline yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14357, Karar No: 2010/15341, Tarih: 27.09.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/14357 E.  ,  2010/15341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Şişli 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :31.5.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava ve taraf ehliyeti kamu düzenine ilişkin olup, mahkemelerce doğrudan doğruya (re'sen) gözönünde tutulur. Davada davacının şahsi dosyası içindeki Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 10.12.1987 tarih 87/2113 sayılı sağlık kurulu raporu ile ruhsal rahatsızlığı olduğu anlaşılmış ve bu husus dosya arasındaki bir kısım delil ile doğrulanmış bulunmasına göre mahkemece yapılacak iş, Türk Medeni Kanununun 405 ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 42.maddeleri uyarınca davacının vesayet altına alınmasının gerekip gerekmediğinin araştırılması ve bu hususun bir ön mesele sayılması, gerekirse Türk Medeni Kanununun 462/8. maddesi uyarınca işlem yapılması ve sonucuna kadar yargılamanın bekletilmesinden ibarettir. Bu yön gözönünde tutulmadan yargılamaya devam olunarak işin esası hakkında karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi.27.09.2010(Pzt)
Yargıtay — Esas No: 2008/2850, Karar No: 2008/5147, Tarih: 17.03.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/2850 E.  ,  2008/5147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

İcra Mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtayca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 17/03/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2028, Karar No: 2025/5549, Tarih: 21.04.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/2028 E.  ,  2025/5549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesiyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.11.2024 tarihli ve 2024/1704 Esas, 2024/1626 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2025 tarihinde karar verildi.