muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14816, Karar No: 2016/1472, Tarih: 08.02.2016

...'ın ''atma çocuklarıma gelecek'' dediği halde taşı attığını ancak ölene çarpıp çarpmadığını görmediğini, bu esnada eşinin yere yığıldığını, tanık ...'nin eşine kalp masajı yaptığını, ... olay yerinde geldiğinde ölenin vücudunun buz gibi olduğunu beyan ettiği, tanık ...'in soruşturma aşamasındaki ifadelerinde; olay tarihinde, sanığın babasının yanına gelerek, cebinden çıkardığı paraları göstererek'' senin istediğin para, al bu parayı sana getirdim'' dediğini, aile fertlerine hakaret edip elindeki taşları kendilerine doğru atmaya başladığını, taşların ne babasına ne de kendilerine isabet etmediğini bu sırada babası olan ölenin yere düştüğünü, tanık ...'nin kalp masajı yaptığını ancak ölenin gözlerinin ve dudaklarının morarmaya başladığını beyan ettiği, Tanık ...'ın savcı huzurunda verdiği beyanında, sanığın ölene elindeki paraları göstererek ''seni satın alırım'' dediğini, elindeki taşı ölene attığını ve taşın ölene değmediğini, ölenin yüz üstü yere düştüğünü burnundan kan geldiğini, sanığın olay yerinden uzaklaştığını beyan ettiği, tanık ...'ın soruşturma aşamasındaki ifadelerinde, sanığın motorsikleti ile gelerek ''al bu paraları karını da bana sat'' dediğini, sanığın elindeki taşı fırlattığını, taşın ölene isabet etmediğini ölenin elindeki taşı yere bıraktığını, tanık ...'nın çocuklarıma taş gelecek diyerek bağırdığı esnada ölenin sanığa sırtını dönerek birşeyler söylemeye çalıştığı sırada yere yığıldığını ve burnundan kan geldiğini beyan ettiği, tanık ...'ın soruşturma aşamasındaki ifadelerinde, sanığın, ölene taş attığı fakat taşların ölene değmediğini, sanığı, taş atmaması konusunda uyardığını, sanığın paraları ölene doğru fırlattığını, kayınvalidesi olan tanık Saime'nin sanığa küfrettiği esnada ölenin titremeye başlayarak rahatsızlandığını, ölene su içirmeye çalıştıklarını ancak dişleri ve ellerinin kilitlenmiş olduğunu beyan ettiği, sanığa ait 06.06.2005 tarihinde düzenlenen Mersin İli Ambulans Servisi Ambulans Kayıt Formun'un incelenmesinde, sadece ölen hakkında ''ex duhul'' ibaresinin yer aldığı, ölüm sebebine ilişkin bir bilginin bulunmadığı, ölene ait 14.06.2005 tarihli mernis ölüm tutanağındaki ölüm nedeni hanesinde ''eceli ile'' ibaresinin yazılı olduğu, Adli Tıp İhtisas Kurumu'nun 20.10.2001 tarihli raporunda, ''06.06.2005 tarihinde öldüğü, ölümün kalp krizi nedeniyle meydana geldiğinin iddia edildiği, Cumhuriyet savcılığına sunulan 13.04.2011 tarihli dilekçede taş atılarak ve sopa ile vurularak öldürüldüğünün ihbar edilmesi üzerine 16.04.2011 tarihinde fethi kabir işlemi yapıldığı bildirilen Sami oğlu 1953 doğumlu ... hakkında düzenlenmiş adli ve tıbbi belgelerde bulunan veriler birlikte değerlendirildiğinde;

1- Kafatasındaki otopsi sırasında çökme alanı olarak tarif edilen kenarları küntleşmiş lezyonların iyileşmiş eski lezyonlar oldukları, yeni lezyonlar olmadıkları, kaburgadaki kırık çevresinde iyileşme bulgusu tefrik edilmediği, yeni oluşmuş nitelikte olduğu ancak zamanında otopsi yapılmamış olması nedeniyle ölüm öncesi mi ölüm sonrası mı olduklarının ayrımının yapılmadığı,

2- Zamanında otopsi yapılarak iç organ değişimlerinin araştırılmamış olması nedeniyle kesin ölüm sebebi ve mekanizması belirlenememiş olmakla birlikte adli dosyadaki ifadelerde kavgadan kısa süre sonra fenalaşarak öldüğü belirtilmekte olup, bu ifadenin kabulü halinde olayla ölüm arasında illiyet bağı olduğunun kabulü gerektiği'' nin belirtilmesi karşısında; mevcut bulgularla ...'ın ölüm sebebinin belirlenemediği olayda, sanığın ölene karşı herhangi bir etkili eylemde bulunmadığı, sanığın eylemiyle ölüm olayı arasında doğrudan illiyet bağı kurulmasının mümkün bulunmadığı ve bu nedenle beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi,

B-Sanık aleyhine, katılan ... Kurumu lehine 3000-tl vekalet ücretine hükmedilmesi,

İsabetsiz olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11309, Karar No: 2018/7734, Tarih: 18.10.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/11309 E.  ,  2018/7734 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/05/2018 gün ve 2018/205 E. 2018/161 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14419, Karar No: 2012/15957, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/14419 E.  ,  2012/15957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 18.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1093, Karar No: 2025/72, Tarih: 07.01.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/1093 E.  ,  2025/72 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2788 E., 2023/2772 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 8. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2021/525 E., 2022/325 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtay'a aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığı, iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a)Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b)Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

07.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/646, Karar No: 2019/7740, Tarih: 30.04.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/646 E.  ,  2019/7740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın suçlamayı kabul etmemesi ve olayın tek tanığı olan ... ile daha önceden aralarında tartışma yaşandığını beyan etmesi, mağdurum tüm aşamalarda sanığın elinde demir çubuk olmadığını ve sinirle bir şeyler söylediğini beyan etmesi ve suça konu demir çubuğun da ele geçirilememesi karşısında; mağdurun aşamalarda beyanını değiştirmemesi dikkate alındığında, ''olayın görgü tanığı ...' in aşamalarda değişmeyen yeminli anlatımları karşısında, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunması ile sanığın oğlunu araçla çarpan mağdurun sanığı suçtan kurtarmaya yönelik beyanlarına mahkememizce itibar edilmemiştir '' şeklindeki yerinde görülmeyen gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4128, Karar No: 2013/5379, Tarih: 19.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/4128 E.  ,  2013/5379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/11/2010 tarih ve 2007/136-2010/205 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09/03/2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait "1990-1995 Yılları Arasında ... Adliyelerine Yansıyan ..." adlı yüksek lisans tezinin tez danışmanı olan davalı tarafından büyük bir kısmının kaynak gösterilmeden kopya edilmek sureti ile " ..." ismi ile yayınladığını ileri sürerek, müvekkilinin ...ten doğan haklarına davalı tarafından yapılan tecavüzün ref'i ve men'ini, maddi ve manevi tazminatın tahsilini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,davacının müvekkiline yönelik suçlamalarının gerçek dışı olduğunu, müvekkilinin dava konusu olan kitabı dışında 14 adet yayınlanmış kitabının olduğunu, davalının ensest konusunu da içeren ders kitaplarının üniversitelerde okutulduğunu,davacının tezinden intihal yapmasına ihtiyacı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, normal alıntı sınırı aşılarak kitabın büyük bölümünün aynen alındığı ve intihal bulunduğu,davalının davacının ismi ve eserine atıf yapmadan kitap bilgilerinin orantısız bir içerikle aynen kullanmasının davacının eseri üzerindeki maddi ve manevi haklarına tecavüz oluşturduğu, ancak kitabın tamamının alıntılardan oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 694,95 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11046, Karar No: 2017/1434, Tarih: 23.02.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/11046 E.  ,  2017/1434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ile yapılan ödemelerin rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne kısmen karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

506 sayılı Yasanın 26. maddesinde; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya hak sahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22 nci maddede belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı (2) Kurumca işverene ödettirilir. (Ek cümle:29/7/2003-4958/28 md.) İşçi ve işveren sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.” hükmüne yer verilmiştir. Meslek hastalığı; işin niteliğine göre tekrarlanan bir sebeple veya işyerinde işin yürütüm şartları yüzünden ortaya çıkan ve sigortalıyı geçici veya sürekli şekilde hasta, sakat veya ruhen arızalı bırakan bir olgu olup, 506 sayılı Yasanın 11. maddesinin B bendinde, “sigortalının çalıştırıldığı işin niteliğine göre tekrarlanan bir sebeple veya işin yürütüm şartları yüzünden uğradığı geçici veya sürekli hastalık, sakatlık veya ruhi arıza halleridir.” şeklinde tanımlanmıştır

. Meslek hastalığı; işin niteliğine göre tekrarlanan bir sebeple veya işyerinde işin yürütüm şartları yüzünden ortaya çıkan ve sigortalıyı geçici veya sürekli şekilde hasta, sakat veya ruhen arızalı bırakan bir olgu olup, 506 sayılı Yasanın 11. maddesinin B bendinde, “sigortalının çalıştırıldığı işin niteliğine göre tekrarlanan bir sebeple veya işin yürütüm şartları yüzünden uğradığı geçici veya sürekli hastalık, sakatlık veya ruhi arıza halleridir.” şeklinde tanımlanmıştır. Bu yasal düzenlemeler çerçevesinde, Mahkemece, öncelikle sigortalının tüm sağlık raporları celbedilmeli, daha sonra davalı işverene ait olan işyerinden daha önceleri sigortalının nerede hangi işlerde çalıştığı da tespit edilerek, işyerlerinde hangi ortamda ve ne görevle çalıştığı, bu işyerlerindeki çalışmaların sigortalıdaki meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranına etkisi olup olmadığı belirlenmeli, gerekirse çalışma yerlerinde keşif de yapılarak bu eksiklikler giderilmeli; meslek hastalığının, işin niteliğine göre tekrarlanan sebepler veya işin yürütüm şartlarına göre ortaya çıkan hastalık, sakatlık veya ruhi arıza halleri olduğu dikkate alınarak, meslek hastalığının engellenmesinde, iş güvenliği mevzuatına göre işverence hangi önlemlerin alınması gerekeceği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalının uyup uymadığı irdelenerek; işverenin, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri, sigortalının tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştığı takdirde önlem alınması gerekmeyeceği gibi bir düşünceyle önlem almaktan çekinemeyeceği, çalışma hayatında süre gelen kötü alışkanlık ve geleneklerin varlığının da işverenin önlem alma ödevini etkilemeyeceği, işverenin, çalıştırdığı sigortalıların beden ve ruh bütünlüğünü korumak için yararlı her önlemi, amaca uygun biçimde almak, uygulamak ve uygulatmakla yükümlü olduğu gerçeğinden hareketle, meslek hastalığının oluşumunda davalının kusurunun belirlenmesi için konunun uzmanı bilirkişilerden, bu doğrultuda kusur raporu alınmalı, kusur irdelemesinde, dava dışı işverenler yanındaki çalışmaların sigortalıdaki sürekli iş göremezlik oranına etkisi de belirlendikten ve davalı işyerindeki çalışmaları ile hastalığın oluşması ve ilerlemesi bakımından illiyet bağı olup olmadığı ile, çalışılan işverenlerin kusurlu olduğu sonucuna varılacak olursa, birlikte kusurları olmayıp ayrı zamanlarda ve ayrı ortamlarda meslek hastalığının oluşmasına birbirleriyle irtibatlı olmaksızın katkılarının bulunması nedeniyle her işverenin sadece kendi kusuru oranındaki maddi zarar miktarından sorumlu tutulması gerektiği göz önünde bulundurulmak suretiyle yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1777, Karar No: 2013/6616, Tarih: 08.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1777 E.  ,  2013/6616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ... Genel Müdürlüğünden ve imar planını yapan belediyelerden sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3994, Karar No: 2023/17062, Tarih: 11.04.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/3994 E.  ,  2023/17062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında,

1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

3. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

4. Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; atılı suçları işlemediğine, kararın haksız olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR