muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4282, Karar No: 2013/25037, Tarih: 08.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/4282 E.  ,  2013/25037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2-a, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin teşdit nedenlerinin bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Gerekçeli karar başlığına suç tarihinin 29.05.2009 yerine sadece 2009 olarak yazılması,

Hemşire olan sanığın katılana yaptığı enjeksiyon neticesinde, katılanın ... Adli Tıp Kurumu şube müdürlüğünce düzenlenen rapora göre, sağ siyatik sinirin tibial dalında hasarlanmaya neden olarak, kişinin duyu ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu (enjeksiyon Nöropatisi) olayla ilgili olarak maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde ortaya çıkarılıp, etraflıca aydınlatılması bakımından, sanığın olayda kusurunun bulunup bulunmadığı ve katılanın uzuv zayıflaması ile sanığın eylemi arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan görüş sorularak, sanığın hukuki durumunun tayini ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3850, Karar No: 2019/6000, Tarih: 17.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/3850 E.  ,  2019/6000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .... Sulh Hukuk ve .... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., .... Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.05.2010 tarih ve 2010/7 esas, 2010/316 karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve mahkemenin 13.11.2018 tarihli ek kararı ile kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, 25.12.2018 tarihli ek karar ile resen, kısıtlının .... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde kaldığı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan .... Sulh Hukuk Mahkemesince TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibi ile ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince .... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5038, Karar No: 2010/9566, Tarih: 21.09.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/5038 E.  ,  2010/9566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :2.3.2010

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık akde aykırılık nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili davasında kiralanan taşınmazın market olarak kullanılması gerekirken, telefon, oyuncak, bilgisayar parçaları ve züccaciye satış dükkanı olarak kullanıldığını, sözleşmedeki tadilat yasağına rağmen izinsiz tadilat yapıldığını, dükkanın ikiye bölündüğünü, kepenklerin izin alınmaksızın söküldüğünü, davalıya kiraya verilmesine rağmen kiralananın üçüncü şahıs tarafından kullanıldığını ve bir kısmında da başka bir üçüncü şahsın kiracı olarak faaliyette bulunduğunu, ihtara rağmen aykırılıkların giderilmediğini belirterek davalının akde aykırılık nedeniyle taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili davaya cevabında taşınmazın 1996 yılında kiralandığını, o tarihten beri de kendi kurduğu şirket tarafından uzun yıllardır züccaciye ve oyuncak dükkanı olarak kullanıldığını, davacının kiralananın da bulunduğu aynı binanın birinci katında ikamet etmesi nedeniyle durumu bilmemesinin mümkün olmadığını, tadilatlarında davacının bilgisi ve rızası dahilinde yapıldığı gibi esasen bunlarında esaslı tadilat niteliğinde olmayıp sökülebilir nitelikte olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 1.1.1996 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu kira sözleşmesine göre taşınmaz market olarak kullanılmak üzere kiralanmış, sözleşmenin ikinci maddesiyle devir ve ortak alma yasağı getirilmiş, dördüncü maddesinde ise, tadilat yasağı düzenlenmiştir. Davacı vekili dava öncesi 13.7.2009 tarihinde keşide ettiği ihtarnamesinde kiralananın duvarla ikiye ayrıldığı, ayrıca ayrılan bu bölümün üçüncü kişiye kiraya verileceği veya başka şekilde kullanılacağı yönünde duyumlar alındığını belirterek duvarın kaldırılmasını ve dükkana kiracı ve ortak alınmamasını ihtar etmiş, 24.8.2009 tarihinde açtığı davada ise yukarıda belirtilen nedenlerden ötürü davalının taşınmazdan tahliyesini istemiştir. Davalı vekili baştan beri akde aykırılık olgusu olarak ileri sürülen nedenleri davacının bildiğini ve muvafakat verdiğini savunmuş ve tanık listesi vererek bu konudaki tanıkların dinlenmesini istemiştir. Akde aykırılık nedeniyle açılan davada ileri sürülen vakıalara karşı davacının bunlara örtülü yada açık muvafakat ettiğinin savunma olarak getirilmesi karşısında taraf tanıklarının dinlenmesi zorunludur.Bu nedenle mahkemece bu konu ile ilgili olarak taraf tanıkları dinlenerek varsa göstermiş oldukları başka delilerde toplanmak suretiyle hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13045, Karar No: 2018/8019, Tarih: 17.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/13045 E.  ,  2018/8019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve ... Grup Servis Hizm. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 12/02/2013 gününde verilen dilekçe ile kasten yaralama ve mala zarar verme nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kasten yaralama ve mala zarar verme nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; müvekkili ...’in darp edildiğini, ayrıca davalı ...’in müvekkili şirkete ait araca zarar verdiğini belirterek meydana gelen maddi ve manevi zararın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili; davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece verilen kısa kararda, "5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 21/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınıp, davacıya verilmesine" şeklinde hüküm tesis edilmiş olduğu halde gerekçeli kararda, ''5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 21/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınıp, davacıya verilmesine,'' şeklinde hüküm kurulmuştur. Böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. O halde mahkemece yapılacak iş; kısa kararla bağlı olmaksızın, kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden düzenlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir. Mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8868, Karar No: 2008/13668, Tarih: 23.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/8868 E.  ,  2008/13668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 133 ada 32 parsel sayılı 10.960.57 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, çalılık niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan, birbirinin bitişiğinde ya da yakın komşu olan bir çok parselin çalılık niteliğiyle Hazine adına tesbit tutanaklarının düzenlendiği, Orman Yönetimi tarafından orman savı ile açılan davalarda hükme esas alınan uzman orman ve fenni bilirkişi kurulunun, dava konusu parselin eski tarihli memleket haritasında konumunu göstermek suretiyle verdikleri raporlarında, "çekişmeli taşınmazların 1957 tarihli ... fotoğraflarında maki elemanları ile kaplı 1960 tarihli memleket haritasında kısmen çalılık rumuzlu, kısmen açık alanda, amenajman planında ise bazı parsellerin ... alanında, bazılarının ise ormanlık alanda kaldığı, eğimlerinin % 30-40 olduğu, halen ve eylemli olarak üzerlerinde dağınık halde pırnal meşesi, saçlı meşe ağaçları ile sürgünleri ile ahlat ve delicelerin bulunduğu, terk edilmesi halinde ormana dönüşmeyeceği, yörede 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılan ve kesinleşmeyen orman kadastro çalışmalarında orman sınırları dışında bırakıldığı, 6831 Sayılı Yasanın 1. madde hükümlerine göre orman sayılmayan yerlerden olduğunu" bildirmeleri üzerine davaların reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Nevar ki; 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesindeki "funda ve makilerle örtülü orman ve ... muhafaza karakteri taşımayan yerlerin orman sayılmayacağı" hükmünün karşı kavramından "funda ve makilerle örtülü orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan yerlerin orman sayılacağı" 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin “Vasıf Tayininde Esas Olacak Tanımlar” başlıklı 23. Maddesinin (o) bendinde maki ve funda türü ağaçların isimlerinin sayıldığı, aynı maddenin (p) bendinde, "üzerindeki bitki formasyonu ile taşkınları, şiddetli yağış sonrası oluşan zararlı akışları, ... erozyonu, toprağın strüktür ve tekstürünün bozulmasını önleyici, su verimini artırıcı etkisi bulunan ve eğimi % 12'den fazla olan yerlerin orman ve ... muhafaza karakteri taşıyacağı" açıklandığı gibi, blimsel ve teknik olarak da eğimi % 12'yi geçen yerlerin orman ve ... muhafaza karakteri taşıyacağı, yine bilimsel olarak meşe ağacı tohumunun, ağır tohumlu ağaçlar gurubu içerisinde yer alması ve tohumun kanatlarının bulunmaması nedeni ile rüzgar v.s. etgenlerle uzak mesafelere taşınarak çalılık ve makilik alanlar içerisinde çimlenip yetişmesinin olanaklı olmadığı, dolayısıyla davalı taşınmaz üzerindeki meşelerin önceki yıllarda tahrip edildiği, ... altında kalan kök ve yüzeyinde bulunan gövde kesitlerinden sonraki yıllardan yeniden çıkan kök ve gövde sürgünlerinden halen taşınmaz üzerinde bulunan meşe sürgünlerinin yeniden oluştuğunun kabulü gerekeceği, aynı yönetmeliğin 26/i bendi gereğince "orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanların Devlet Ormanı olarak sınırlandırılacağı" konusunda açık hüküm bulunduğu, Anayasanın 169 ve 3402 Sayılı Yasanın 17/1. ve 18/2 maddeleri gereğince ve 18/2. maddesi hükmüne göre "...ormanların... tapuda kayıtlı olsun olmasın imar-ihya ve zamanaşımı yoluyla kazanılamayacağından" Hazine ve kişiler adına özel mülk olarak tescil edilemeyeceği, bu hükümlere göre funda ve makilerle örtülü, % 12'den fazla eğimli yerlerin orman sayılması nedeniyle insan eliyle ya da başka nedenlerle eğiminin düşürülmesi orman yasaları gereği suç oluşturacağından, imar-ihya sayılamayacağı, Hukuk Genel Kurulunun 15.11.2000 gün ve 2000/20-1663-1694 ve 14.03.2001 gün ve 2001/214-239 ve 02.05.2007 gün ve 2007/20-237-237 sayılı kararlarının da aynı doğrultuda olduğu gözönünde bulundurulduğunda,

Bilirkişilerin görevi, maddi olayları belirlemek ve buna göre teknik ve bilimsel açıklamalar yaparak saptadıkları bulgulara göre sonuca varmak olduğu, hukuki niteleme ve toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi yargıca ait (H.Y.U.Y. md. 286) olduğu halde; somut olayda, halen çekişmeli taşınmazlar üzerlerinde pırnal meşeleri, meşe sürgünleri bulunduğu ve bazı taşınmazlarda ise bu orman bitki örtüsünün kapalılık teşkil ettiği, ayrıca çekişmeli taşınmazların resmi belgelerde maki formlu ve ormanlık alanda kalması, eğimlerinin % 20-40 olması ve bu nedenlerle 6831 Sayılı Yasanın 1/j bendi kapsamı dışında kalıp orman sayılan yerlerden sayılmasına karşın, uzman orman bilirkişilerin raporlarının içeriği ile çelişir biçimde sonuç bölümünde, çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğunu bildirmeleri ve mahkemece de bu doğrultuda hüküm kurulması isabetsizdir.

O halde; eğimi % 12'den fazla olan ve yer yer veya tamamen meşeler ve maki cinci ağaççıklarla kaplı, orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan çekişmeli parselin, 6831 Sayılı Yasanın 1. Maddesinin 2. fıkrasının (J) bendi kapsamı dışında kalan ve orman sayılan yerlerden olduğu gözetilerek Orman Yönetiminin davasının kabulüyle, çekişmeli parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, davanın reddi yolunda karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 23/10/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5719, Karar No: 2013/10357, Tarih: 03.07.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5719 E.  ,  2013/10357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62/1, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hacizli malların taşındığı yeni adresinde mevcut olduğunu iddia eden sanığın savunmasının doğruluğu araştırılarak mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı suç tarihi itibariyle teslim edildiği şekliyle mevcut olup olmadığı saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Haczedilip yediemin olarak sanığa teslim edilen ev eşyalarının eşiyle birlikte sahibi bulunması nedeniyle TCK’nın 289. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca, cezasından yarı oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6827, Karar No: 2022/4376, Tarih: 21.06.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/6827 E.  ,  2022/4376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14/01/2015 tarihinde verilen dilekçeyle tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 21/10/2020 tarihli hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 21/06/2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden gelmedi. Karşı taraftan davalı Hazine vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece uyulan Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda hüküm kurulmuş olmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 3.815,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Hazine'ye verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/585, Karar No: 2016/8419, Tarih: 21.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/585 E.  ,  2016/8419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Mahkemece verilen hüküm Dairemiz bozma kararı ile ortadan kalktığı halde, tescil yönünden daha önce karar verildiğinden bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 nolu bendindeki (karar verilmiş olması nedeniyle bu konuda yeniden KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA) ibaresinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3204, Karar No: 2013/19938, Tarih: 07.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/3204 E.  ,  2013/19938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 47. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.09.2012 tarih ve 2011/557-2012/133 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1998 yılında nüfus cüzdanını kaybettiğini, kaybedilen nüfus cüzdanını ele geçiren kişilerce oluşturulan sahte kimlik ile Taşçıoğlu Makine San. ve Tic. Ltd. Şti. hisselerinin müvekkili adına devralındığını, hisse devrinin noterde düzenlenen vekaletname kullanılarak gerçekleştirildiğini, davalı ...'nın noter, diğer davalının ise vekaletnamede vekil edilen kişi olduğunu ileri sürerek, hisse devrine ilişkin sözleşmenin iptali ile müvekkilinin Taşçıoğlu Makine San. ve Tic. Ltd. Şti. ortağı olmadığının tespitine, şirket ortaklığının ve müvekkilinin adı ile alınan şirket kararları ve işlemlerin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., vekaletnameyi düzenleyen ve imzalayanın başkatip olduğunu savunarak, davanın husumetten reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, vekaletname altındaki imzanın davacının eli ürünü olmadığının anlaşıldığı, bu vekaletnameye dayalı olarak yapılan hisse devrinin de geçersiz olduğu gerekçesiyle, vekaletname altındaki imzanın davacının ürünü olmadığının ve hisse devir sözleşmesinin geçersiz olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... temyiz etmiştir.

Dava, sahte vekaletnameye dayalı olarak düzenlenen hisse devri sözleşmesinin iptali, davacının şirket ortağı olmadığının tespiti ve davacı adı ile alınan şirket kararlarının iptali istemine ilişkin olup, sahte vekaletnamede vekil tayin edilen davalı ile işlemin gerçekleştirildiği noter aleyhine görülerek sonuçlandırılmıştır. Ancak, şirket ortağı olunmadığının tespiti ve davacı adı ile alınan kararların iptaline yönelik talepte husumetin şirkete tevcih edilmesi, hisse devri sözleşmesinin iptaline yönelik talebin ise hissesini devreden ortağa yöneltilmesi gerekir. Bu nedenle, şirket ve iptali istenen sözleşmenin tarafı ortak aleyhine dava açılıp görülmekte olan bu dava ile birleştirilerek karar verilmesi gerekirken, bu hususun gözardı edilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.