muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10602, Karar No: 2012/16012, Tarih: 12.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/10602 E.  ,  2012/16012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/12/2009 gün ve 2008/296-2009/327 sayılı kararı bozan Daire’nin 07/02/2012 gün ve 2010/2038-2012/1510 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "ŞEKERİM", "ÜSTÜNDE NE VAR ŞEKERİM" ibareli tescilli ve "ETİ ŞEKERİM+ŞEKİL" ibareli markaların sahibi olduğunu,"ETİ ŞEKERİM+ŞEKİL" ibareli 30. sınıftaki şekerli bisküvi ürünlerini içeren marka tescil başvurunun resmî marka bülteninde ilan olunduğunu, bunun üzerine davalı şirketin "ÜLKER HAYLAYF+ŞEKİL" ibareli 30. sınıf ürünleri içeren markasına dayanarak 556 sayılı KHK' nin 8/b maddesine uyarınca başvurunun reddi istemiyle itirazda bulunduğunu, markalar dairesinin müvekkilinin başvurusu ile davalı şirkete ait markayı iltibas yaratabilecek derecede benzer görmeyerek davacı itirazlarının reddine karar verdiğini, davalının gerçekleştirdiği ikinci itirazın YİDK' nın kararı ile "başvuru konusu işaret ile 178260 sayılı ve "ÜLKER HAYLAYF+ŞEKİL" ibareli markanın içerdiği ambalaj şekli, rengi, ambalaj üzerinde yer alan yıldızlar, krakerlerin yerleşim biçimi, şekli, desen ve konumları ve konumlandırılış biçimleri itibariyle bir bütün olarak değerlendirildiğinde, ürünlerin alıcı grubunun önemli bir bölümünün küçük yaşlardaki çocuklar olması dikkate alındığında iltibas yaratabilecek derecede benzer görüldüğü" gerekçesiyle kabul olunduğunu ve müvekkili başvurusunun reddine karar verildiğini, oysa ki başvuru konusu işaret ile redde mesnet alınan markanın iltibasa sebebiyet vermesinin mümkün olmadığını ileri sürerek, başvurunun reddine dair YİDK.'nun 2008/M-4402 sayılı kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE ve şirket vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/2038 E, 2012/1510 K sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle bozulmuştur.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/2038 E, 2012/1510 K sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle bozulmuştur.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılardan ayrı ayrı alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 12/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6622, Karar No: 2023/4797, Tarih: 30.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/6622 E.  ,  2023/4797 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2199 E., 2022/2014 K.

DAVA TARİHİ : 01.03.2019

KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 10. ... Mahkemesi

SAYISI : 2019/177 E., 2021/188 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3069, Karar No: 2023/2359, Tarih: 11.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/3069 E.  ,  2023/2359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/390 E., 2018/53 K.

DAVA TARİHİ : 27.01.1997

Taraflar arasındaki korunma kararının kaldırılması davasından dolayı bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine, davalının ergin olduğu tarihe kadar kurumda kaldığının tespitine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kurum vekili dava dilekçesinde özetle; davalı çocuklar Ercan ve ... ...’in Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 22.07.1991 tarihli, 1991/798 Esas, 1991/691 Karar kararı ile korunma altına alındığını, sonrasında çocukların annesi ... ...’in kurummlarına verdiği 14.01.1997 tarihli dilekçe ile çocukları yönünden verilen korunma kararının kaldırılmasını talep ettiğini ileri sürerek 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu’nun (2828 sayılı Kanun) 24 üncü maddesi gereğince davalarının kabulü ile korunma kararının kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. MAHKEME KARARI

Tekirdağ 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 27.01.1997 tarih ve 1997/40 Esas, 1997/12 Karar sayılı kararı ile Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 22.07.1991 tarihli, 1991/798 Esas, 1991/691 Karar sayılı kararı ile ... bakım ve koruması altına alınan çocuğun Cemil ... tarafından yetiştirme yurdu müdürlüğüne yazılan 14.01.1997 tarihli dilekçesi, sosyal inceleme raporu ve ve tüm dosya kapsamına göre 18.11.1979 doğumlu ... ile 07.11.1981 doğumlu ... ... kardeşler hakkında verilmiş korunma kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalı asıl tarafından hükmün tümü yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalı asıl tarafından hükmün tümü yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 17.03.2016 tarih, 2016/3898 Esas, 2016/5250 Karar sayılı kararı ile 24.05.1983 tarihli ve 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu’nun (2828 sayılı Kanun) 22 nci maddesinde, korumaya muhtaç çocukların ergin oluncaya kadar bu Kanun hükümlerine göre kurumca kurulan sosyal hizmetler kuruluşlarında bakılıp yetiştirilmeleri hususundaki gerekli tedbir kararının yetkili ve görevli mahkemece alınacağı düzenlenmiş ancak maddede görevli mahkeme belirtilmediği, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun (5395 sayılı Kanun) 26 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında mahkemeler ve çocuk hakiminin bu Kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu, 2828 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesinde düzenlenen koruma kararlarında da çocuk mahkemelerinin görevli olduğunun belirtildiği, 16.7.2007 tarihinde Tekirdağ’da çocuk mahkemesinin kurulduğu; Kabule göre de; Koruma kararının kaldırılmasına ilişkin istek, koruma altında bulunan çocuğun hak ve menfaatleriyle de ilgili olduğu, bu nedenle davanın, hakkında koruma kararı alınmış olan çocuğa, çocuk ergin olmamış ise yasal temsilcisine (veli veya vasisine) yöneltilmesi, onların da göstereceği deliller varsa toplanıp, yasal çerçevede değerlendirilerek ulaşılacak sonuç uyarınca karar verilmesi gerektiği, Mahkemenin davacı kurumun başvurusu üzerinde evrak üzerinde yapılan inceleme ile karar verilmiş olmasının ... olmadığı gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1.Tekirdağ 1 Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.01.1997 tarihli 1997/40 Esas 1997/12 Karar sayılı kararı ile bozmaya uyularak görevsizlik kararı verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1.Tekirdağ 1 Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.01.1997 tarihli 1997/40 Esas 1997/12 Karar sayılı kararı ile bozmaya uyularak görevsizlik kararı verilmiştir.

2. Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “... Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.07.1991 tarihli 1991/798 esas 1991/691 karar sayılı kararı ile ... bakım ve koruması altına alındığı, çocuğun bu karardan itibaren yetiştirme yurdunda kalmaya başladığı, çocuk hakkında düzenlenen 17.01.1997 tarihli sosyal inceleme raporuna istinaden Tekirdağ 1 Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.01.1997 tarihli 1997/40 esas 1997/12 karar sayılı kararı ile koruma kararının kaldırılarak çocuğun kurumdan ilişiğinin kesildiği, bu kararın Yargıtay 2.HD'nin 2016/3898-5250 E-K sayılı ilamı ile çocuk mahkemesi görevli olduğundan bahisle bozularak dosyanın mahkememize gönderildiği ve yargılamasının yapıldığı, her ne kadar anne ... ... tarafından 14/01/1997 tarihli dilekçe ile davalı ...'in kendisine verilmesine dair dilekçesine istinaden bu işlem yapıldığı belirtilmiş ise de; dosyadaki evraklar incelendiğinde davalının annesi ... ...'in durumun farkına vararak 06.11.1996 tarihli dilekçesi ile oğlunun yurtta kalmaya devam etmesini talep ettiği, tanık olarak beyanına başvurulduğunda kendisine gereken açıklama yapılmadan el yazısı ile yazılmış bir dilekçeyi kendisine imzalattıklarını, dilekçeyi okuyup içeriğini anladığında hemen altına bu isteğimden vazgeçiyorum yazarak imzaladığını, bu beyanın dosya arasında yer alan 06.11.1996 tarihli dilekçe ile ispatlandığı..." gerekçesi ile davanın reddine davalı ...'in 18 yaşını doldurana kadar fiilen devletin koruması altında olduğunun tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalı küçüğün babasının kuruma verdiği dilekçe ile çocuğun kurum tarafından korunmasının sona erdiğini, davalı yararına tespit hükmünün kurulmasının hatalı olduğu ile verilen kararın hatalı olduğunu ileri sürerek usul ve kanuna aykırı kararın tümü yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kurum tarafından açılan korunma kararının kaldırılması davasında korunma kararının kaldırılması şartlarının oluşup oluşmadığı, kurumla ilişkisinin devam edip etmediği ile davalı yararına tespit hükmünün kurulmasının ... olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 ... maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası. 2828 sayılı Kanun’un 22 nci maddesi, 5395 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin 6 ncı fıkrası.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 ... maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası. 2828 sayılı Kanun’un 22 nci maddesi, 5395 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin 6 ncı fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Davanın, 18.11.1979 doğumlu ... hakkında Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 22.07.1991 tarihli, 1991/798 Esas, 1991/691 Karar sayılı kararı ile ... bakım ve koruması altına alınması kararının kaldırılmasına yönelik olduğu tartışmasızdır. ...'in bu davada davalı konumunda olmasına karşın savunmaları arasında ergin olduğu tarihe kadar kurumda kaldığının tespitini de talep ettiği, davalının ayrıca açılmış bir tespit davası ya da karşı davası bulunmadığına göre davalının yargılamayı gerektirir dava niteliğindeki talebi hakkında hüküm kurulması ... olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

2. Hakkındaki korunma kararı kaldırılması istenen ... , 18.11.1979 doğumlu olup karar tarihinde ergin olduğundan, korunma kararının kaldırılmasına yönelik davanın konusunun kalmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması ... olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

İşbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6259, Karar No: 2010/12223, Tarih: 30.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6259 E.  ,  2010/12223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.11.2008 tarih ve 2006/358-2008/282 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili şirkete ait gazetede yayınlanan röportaj için müvekkili Selahattin tarafından çekilen fotoğrafın davalıların eser sahibi ve yayıncısı oldukları kitabın kapağında izinsiz olarak kullanıldığını, bu durumun davacıların maddi ve manevi zararlarına neden olduğunu ileri sürerek, 30.000 YTL maddi ve 10.000 YTL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini ve kitabın yeni baskılarında anılan fotoğrafların kullanılmasının önlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, fotoğrafın eser niteliğinde olmadığını, kamuya mal olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu kitapta yayınlanan fotoğrafın eser niteliğinde bulunmadığı, ancak bir emek ve mesai harcanarak çekilmesi nedeniyle TTK’nın 58. maddesi gereğince izinsiz kullanımının haksız rekabete neden olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 1570 YTL maddi ve 2000 YTL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsiline ve yeni basımlarda anılan fotoğrafların kullanılmasının önlenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, davacıya ait fotoğrafın davalıların yayınladığı kitapta izinsiz kullanıldığı iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat ile bu fotoğrafın kitabın daha sonraki basılarında kullanılmasının önlenmesi istemlerine ilişkindir.

2- Dava, davacıya ait fotoğrafın davalıların yayınladığı kitapta izinsiz kullanıldığı iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat ile bu fotoğrafın kitabın daha sonraki basılarında kullanılmasının önlenmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davalıların anılan fotoğrafı izinsiz kullanmaların haksız rekabete neden olduğu belirlenerek maddi ve manevi tazminata ve bu fotoğrafın kitabın daha sonra yayınlanacak basılarında kullanılmasının önlenmesine karar verilmiştir. Davacı taraf, her biri ayrı bir davaya konu olabilecek istemlerini tek bir dava içinde talep etmiştir. Davacıların davalıya karşı ileri sürebileceği farklı istemlerini tek bir davada isteyebilmesi mümkün olup, bu durumda objektif dava birleşmesi söz konusudur. Mahkemece, davacıların kabul edilen maddi ve manevi tazminat istemleri için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiş ise de, anılan fotoğrafın kitabın diğer basılarında kullanılmasının önlenmesine yönelik kabule ilişkin davacılar yararına vekalet ücretine hükmedilmemiştir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda 1 nolu bentte açıklanan nedenle, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenle, temyiz itirazlarının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünün 4. bendinden sonra gelmek üzere “Karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince kabul edilen haksız rekabetin meni (davaya konu fotoğrafın kitabın yeni basılarında kullanılmasının önlenmesi) nedeniyle 1.200 YTL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine” cümlesinin eklenmesine ve kararın bu şekilde düzeltilerek ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4061, Karar No: 2016/6005, Tarih: 30.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4061 E.  ,  2016/6005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada İzmir 6. Tüketici ve İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kasko sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

İzmir 6. Tüketici Mahkemesince, her iki tarafın tacir olması nedeniyle tüketici mahkemelerinin görevli olmadığı belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi ise kazaya karışan aracın hususi olduğu, sigorta sözleşmelerinin tüketici işlemlerinden sayıldığı, sigorta şirketi ile sigortalısı arasındaki tazminat davalarında görevli mahkemenin tüketici mahkemeleri olduğu gerekçesiyle karşı görevsizlik kararı vermiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilmiş olup, her iki tarafın da "ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davalarıdır. Mutlak ticari davalar ise, tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın yasa gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer yasalarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

Bir davanın, nispi ticari dava kabul edilebilmesi için davanın her iki tarafının da tacir ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunması zorunludur.

Somut olayda, davanın tarafları tacir ve uyuşmazlık da ticari işletmeleri ile ilgili bulunmakla; TTK'nın 4/1. maddesi uyarınca nispi ticari dava niteliğinde bulunan uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/05/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1600, Karar No: 2010/7719, Tarih: 24.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/1600 E.  ,  2010/7719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece 03.05.2010 tarihinde incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin:2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.