muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2214, Karar No: 2020/2081, Tarih: 13.02.2020

1-Dava, davalı Kurum tarafından 2009 yılı Eczane Protokolünün 6.3.19. maddesi uyarınca davacı hakkında uygulanan 151.955,50-TL cezai şart bedeli ile 4.3.6. maddesi uyarınca 15.195,55-TL reçete bedelinin tahsili yönündeki işlem kapsamından davalı kuruma borçlu olunmadığının ve yine 2 yıl süreyle sözleşmesinin feshi işleminin hukuka aykırı olduğunun tespiti ile işlemlerin iptali istemine ilişkindir. Davaya konu cezai işlemin dayanağının Kurum müfettişlerince hazırlanan inceleme raporu olduğu anlaşılmaktadır. Davalı, Kurum işleminin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiş; mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda; davacının kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlaması ile açılan ceza davasında yapılan yargılama sonucunda beraat ettiği, taraflar arasında akdedilen protokolün 6.3.19 madde uygulamasının eczacının veya çalışanlarının sahteciliğe katılması halinde uygulanması mümkün olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki, cezai işlemin düzenlenmesine esas teşkil eden idarece düzenlenmiş soruşturma raporu sonrasında savcılığa suç duyurusunda bulunulduğu, bu kapsamda ... 18. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2009/20 Esas sayılı dosyasında verilen beraat kararının Yargıtay 15. Ceza Dairesi’nin 03.12.2019 tarih 2019/297 Esas ve 2019/13895 Karar sayılı ilamıyla bozulduğu anlaşılmaktadır. 6098 sayılı TBK’nın 74. maddesi uyarınca hukuk mahkemesi ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değilse de, ceza mahkemesince verilecek mahkumiyet kararı ve ceza mahkemesinde kabul edilen maddi vakıalar hukuk mahkemesini bağlar. Davacı eczacının, kurumu zarara uğratmak kastıyla hareket edip etmediği, bir başka ifadeyle hakkında uygulanan cezai şartın unsurlarının oluşup oluşmadığı ceza davası sonucunda belli olacaktır. Bu nedenle açılmış ceza davasının sonucunun beklenmesi gerekir. Mahkemece, anılan ceza dosyasının sonucu beklenerek hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken, ceza dosyasının sonucu beklenmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekirken, Dairemizin 19.02.2018 tarih ve 2015/38301 Esas – 2018/2117 Karar sayılı ilamında sehven, onanmasına karar verildiği anlaşılmış olduğundan, davalının karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin 19.02.2018 tarih ve 2015/38301 Esas – 2018/2117 Karar sayılı ilamının kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair karar düzeltme itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair karar düzeltme itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 19.02.2018 tarih ve 2015/38301 Esas – 2018/2117 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme hükmünün yukarıda açıklandığı şekilde davalı yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenle bozma nedenine göre davalının sair karar düzeltme itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 13/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4162, Karar No: 2021/5235, Tarih: 23.06.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/4162 E.  ,  2021/5235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Cumhuriyet Başsavcılığınca açılan evlenmenin mutlak butlan sebebiyle iptali davası sonucunda, davalılar ... ve ...' ün evliliğinin Türk Medeni Kanunu' nun 129. ve 145/4. maddeleri gereğince mutlak butlan sebebiyle iptaline karar verilmiş; ancak kamu düzenine ilişkin ve Türk Medeni Kanununun 157/2. maddesi uyarınca düzenlenmesi gerekli olan, tarafların ortak çocuğu 2005 doğumlu ...’un velayeti hakkında bir karar verilmemiştir. Mahkemece evliliğin butlanına karar verilse dahi, çocukların evlilik içinde doğmuş sayılacağı dikkate alınarak velayet ve kişisel ilişki yönlerinden bir düzenleme yapılmaması doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir (TMK m.157).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.06.2021 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/8444, Karar No: 2019/4915, Tarih: 23.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/8444 E.  ,  2019/4915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalının tarlasında pancar mahsulü alabilmek için 2014 yılında tarla kirası olarak 10.500 TL ödediğini, ancak şartlar elvermeyince davalı ile ortaklaşa darı ekmeye karar verdiklerini, hasat sonunda ekilen darının 22.000 TL tuttuğunu, en başta vermiş olduğu 10500 TL tarla kirasının işin ortağa çevrilmesi nedeniyle davalı tarafından kendisine iade edilmesi gerektiğini belirterek; arazi kirası olarak ödenen 10.500,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davacının kendisine ait tarlayı 10.500 TL karşılığında sözlü olarak kiraladığını, davacının öncelikle pancar ekmek için kiraladığını, ancak hava şartlarının elvermemesi nedeniyle kendisinden de izin alarak bostan ektiğini, bostan ekiminde davalının kendisine ait olan tarım araçlarını ücreti karşılığında kullandığını, bostanların bakımını yapmaması nedeniyle davacının kendisine gelerek "ben bu bostanları bozacağım, bu konuda senden birşey talep etmiyorum, gel birlikte mısır ekimi yapalım" dediğini, bunun üzerine davalının davacının teklifini kabul ederek şahitler huzurunda, "tarlası davacıdan, gübre, tohum, işçilik masrafları ortaklaşa, sulama masrafları da davalıdan olmak üzere" anlaşarak tarlaya darı(mısır) ekimi yaptıklarını, hasat sonunda 14.000 TL elde ettiklerini, bu paradan, davacının mısır ekiminden önce bostan ekimi dolayısı ile davalı tarafından yapılan masraflar ile tarla giderleri çıkartıldıktan sonra kalan parayı 5000'er TL paylaştıklarını ve sorun olmadan ayrıldıklarını, 5 ay aradan sonra dava açtığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; Taraflar arasında sözlü olarak 10500 TL bedel karşılığında arazi kiralanması hususunda sözleşme yapıldığı hususunda ihtilaf bulunmadığı, ihtilafın en başta pancar-bostan ekimi için verilen kira parasının sonradan tarafların anlaşarak ektikleri darı(mısır) sebebiyle davacıya iadesinin gerekip gerekmediği hususlarında toplandığı, yöresel

adet, iş ve tarım hayatının gereği olarak davacının pancar ve bostan ekimi yaptığı, daha sonra bunları bozarak ortaklaşa mısır ektiklerini iddia ettiğine göre artık en başta verilen kira parasını isteyememesi gerektiği, davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

adet, iş ve tarım hayatının gereği olarak davacının pancar ve bostan ekimi yaptığı, daha sonra bunları bozarak ortaklaşa mısır ektiklerini iddia ettiğine göre artık en başta verilen kira parasını isteyememesi gerektiği, davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK'nun 4/1-a maddesine göre “Kiralanan taşınmazların, 09.06.1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalarda” Sulh Hukuk Mahkemesi görevlidir.

Uyuşmazlık, davacı tarafından kira bedeli olarak davalıya ödenen bedelin iade edilip edilemeyeceğine yönelik olduğundan kira ilişkisinden kaynaklanmaktadır. Dava, 6100 sayılı HMK'nın yürürlüğe girmesinden sonra açıldığına göre görevli mahkeme Sulh Hukuk Mahkemesi'dir.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Taraflar da yargılama bitinceye kadar görev itirazında bulunabilirler. Görev itirazı yapılmamış olsa bile re'sen mahkeme, ilk önce görevli olup olmadığını inceleyip karara bağlamalıdır.

O halde; mahkemece; uyuşmazlığın çözümünde Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek, görevsizlik nedeniyle HMK’nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, bu yön gözardı edilerek davanın esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2) Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. Madde hükmü gözetilerek HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26372, Karar No: 2017/17800, Tarih: 09.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/26372 E.  ,  2017/17800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından verilen 31.07.2017 havale tarihli dilekçede Dairemizin 06.07.2017 tarih, 2016/28928 E ve 2017/12435 K sayılı davanın reddi kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek kararın ortadan kaldırılması ve hükmün onanmasına karar verilmesi talep olunmuştur. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dairemizce davacının iş güvencesi kapsamında olmayan işveren vekili veya yardımcısı olup olmadığı konusunda yeterli araştırma yapılmadığı gözden kaçırılarak karar verildiği anlaşılmakla Dairemizin 06.07.2017 tarih, 2016/28928 E ve 2017/12435 K sayılı kararının ORTADAN KALDIRILMASINA ve hükmün aşağıdaki şekilde bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette 12/01/2015-01/02/2016 tarihleri arasında Satış ve Operasyon Yöneticisi olarak çalıştığını, davacının iş vereni olmayan davalı ... Yönetim ve Danışmanlık Ltd. Şti. tarafından 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında hiçbir haklı veya geçerli sebep gösterilmeksizin ve yasaya aykırı bir şekilde fesih yapıldığını, ancak ibraname ve feragatname başlıklı belgede davacının SGK'sının diğer davalı ... .... İş Merkezi İşletmeciliği A.Ş. üzerinden gösterildiğinin beyan edildiğini belirterek feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine ve sonuçlarına karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davalı ... Yönetim ve Danışmanlık Ltd. Şti.'nin iş bu davada taraf sıfatı olmadığını, husumet itirazlarının kabulü ile davanın iş bu davalı yönünden reddine, davacının diğer davalı ... .... İş Merkezi İşletmeciliği A.Ş. çalışanı olduğunu, bu şirketin bünyesinde de 30 ' dan az işçi çalıştığından ve işveren vekili olarak çalışan davacının işe iade davası açamayacağını, iş akdinin de organizasyonel değişiklik değiklik sebebi ile geçerli nedenle feshedildiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının işveren vekili olarak çalıştığını gösterir ve davalı işverenlikçe organizasyonel değişikliğe gidildiğini gösterir delilin bulunmadığı dikkate alınarak, davalı işverenlikçe, fesih sebebi açık ve kesin şekilde belirtilmeksizin yapılan feshin geçersizliği olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında davacının iş güvencesinden yararlanmayan işveren vekili veya .yardımcısı olup olmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında davacının iş güvencesinden yararlanmayan işveren vekili veya .yardımcısı olup olmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardım­cıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yar­dımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belir­telim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci gru­bunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 18’nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Bu işyeri işletmeye bağlı bir işyeri de olabilir. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa İş Kanunu’nun 18’nci maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecek­tir. Ancak işletmeye bağlı bir işyerinde, bu işyerinin tümünü sevk ve idare eden, ayrıca işe alma ve işten çıkarma yetkisi olan işçi, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz. Dairemizin uygulaması da bu yöndedir. (26.05.2008 gün ve 2007/35929 Esas, 2008/12484 Karar sayılı ilamımız).

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta davalı tarafça davacının genel müdür olarak çalıştığı bu nedenle iş güvencesinden yararlanamayacağı ileri sürülmüştür. Yukarıda belirtildiği üzere tek başına genel müdür unvanının olması işçinin iş güvencesi kapsamı dışında kalmasına neden olmaz. Davalı davacının görev tanımını sunmuştur. Ancak söz konusu görev tanımı İngilizce olup yeminli tercümesi yaptırılmalıdır. Ayrıca davacının çalıştığı yerin işletmeye bağlı bir işyeri mi olduğu, işletmeye bağlı bir işyeri ise davacının işyerinin bütününü yönetip yönetmediği ve işçi alma ve çıkarma yetkisine haiz olup olmadığı da araştırılmalıdır. Davacı işletmenin genel müdürü ise işletmenin bütününü yönetip yönetmediği araştırılıp davacının iş güvencesi kapsamında kaldığı tespit edilirse feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığına, davacının iş güvencesi kapsamında olmayan işveren vekili veya yardımcısı olduğu tespit edildiğinde davanın reddine karar verilmelidir.

Eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10536, Karar No: 2015/12006, Tarih: 01.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2014/10536 E.  ,  2015/12006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/244172

MAHKEMESİ : Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2013

NUMARASI : 2012/247 Esas, 2013/156 Karar

SUÇ : Nitelikli zimmet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık S.. Ö.. hakkında TCK'nın 247/1, 247/2, 43/1, 248/1. maddelerinin tatbiki suretiyle 2 yıl 13 ay 15 gün yerine yazılı şekilde 3 yıl 1 ay 15 gün hapis şeklinde ceza tayini 62. maddenin uygulanması sırasında yapılan indirimle hesaplanan sonuç ceza doğru olup sonuca etkili bulunmadığından, sanık S.. A.. hakkında TCK'nın 247/1, 247/2, 43/1 ve 62. maddelerinin uygulanması sonucu hükmolunan cezanın 9 yıl 4 ay 15 gün yerine yazılı şekilde 8 yıl 16 ay 15 gün hapis olarak belirlenmesi ile TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle yüklenen suçu işledikleri kabul edilmesine rağmen sanıklar Sezgin ve Seyit haklarında aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama giderleri ile katılan lehine hükmolunan vekalet ücretinin her bir sanığın "sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi" gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan "Katılan idare kendisini bir vekil marifeti ile

temsil ettirdiğinden yürürlükte bulunan Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince takdir olunan (2.640,00) TL ücreti vekaletlerin sanıklar S.. A.., C.. U.. ve S.. Ö..'den ayrı ayrı tahsili ile katılana verilmesine," ve "Aşağıda dökümü gösterilen (1.034,10) TL yargılama giderinin sanıklardan tahsili ile Hazineye irat kaydına" şeklindeki ibarelerin "Katılan idare kendisini bir vekil marifeti ile temsil ettirdiğinden yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince takdir olunan (2.640,00) TL ücreti vekaletlerin payına düşen oranda ayrı ayrı sanıklar S.. A.., C.. U.. ve S.. Ö..'den alınarak katılana verilmesine" ve "Aşağıda dökümü gösterilen (1.034,10) TL yargılama giderinin S.. A.., C.. U.. ve S.. Ö..'in payına düşen oranda ayrı ayrı alınarak Hazineye irat kaydına" şeklinde değiştirilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12243, Karar No: 2023/12554, Tarih: 07.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/12243 E.  ,  2023/12554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/266 E., 2023/1197 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/145 E., 2022/262 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığının ve meslek hastalığı nedeniyle meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın dahili davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı dahili davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 2000 yılında davalı şirkete ait iş yerinde işe başladığını, iş akdinin 19.04.2013 tarihinde davalı işveren tarafından haksız şekilde feshedildiğini, davacının 2000-2009 yılları arasında kalender operatörü olarak çalıştığını, geçirdiği hastalık nedeniyle 2010 yılında bidrum operatörlüğü bölümüne geçtiğini ve iş akdi feshedilene kadar bu bölümde çalıştığını, müvekkilinin iş yerinde günde 8 saat boyunca makinanın titreşimli platformu üzerinde elleri sürekli havada olarak, bantta çalıştığını, söz konusu kötü çalışma koşulları nedeniyle boynunda fıtık meydana geldiğini, davacının çalışma süresi içerisinde 2009 yılında “servikal diskopati” ameliyatı geçirdiğini, 2013 yılı Nisan ayında işverence iş akdi feshedildikten sonra yaptığı müracaat üzerine ... Meslek Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 26.07.2013 tarih ve 1132 sayılı rapor ile davacıda tanısı konulan “servikal disk bozukluğu” rahatsızlığının meslek hastalığı olarak kabul edildiği, ancak daha sonra ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kurum Sağlık Kurulunun 22.04.2014 tarih ve 189 sayılı sağlık kurulu kararı ile servical disk bozuklukları hastalığının mesleki olmadığına verildiğini belirterek, müvekkilinin mesleki hastalığının ve maluliyetinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP