muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2243, Karar No: 2023/1599, Tarih: 22.03.2023

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar Hakkında Katılan ...'ye Karşı Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Nitelikli Cinsel Saldırı, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Sanıklar hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda İlk Derece Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sanıklar Hakkında Katılan ...’ye Karşı Kasten Yaralama Suçundan, Sanık ... Hakkında Katılan ...’ye Karşı Tehdit Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. Sanıkların yargılama konusu kasten yaralama ve sanık ...'ın tehdit eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 06.09.2013 tarihli beraat kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Bozma sebebine göre Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanıklar Hakkında Katılan ...'ye Karşı Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Nitelikli Cinsel Saldırı, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2014 tarihli ve 2013/116 Esas, 2014/177 Karar sayılı kararında katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar Hakkında Katılan ...’ye Karşı Kasten Yaralama Suçundan, Sanık ... Hakkında Katılan ...’ye Karşı Tehdit Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2014 tarihli ve 2013/116 Esas, 2014/177 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7180, Karar No: 2019/1425, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/7180 E.  ,  2019/1425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7382, Karar No: 2018/12274, Tarih: 31.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/7382 E.  ,  2018/12274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 24.05.2010-31.12.2013 tarihleri arasında ... Ltd. Şti. bünyesinde ... Belediyesinde temizlik işçisi ve atölye elektrik ustası olarak yaklaşık 3 yıl boyunca kesintisiz çalıştığını, iş akdinin davalı ... Ltd. Şti. tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının iş akdinin işveren tarafından fesih edildiğini, davacının davalı şirketin işçisi olup davacıyı çalıştırabilecekken iş akdini fesih ettiğini, Taşucu Belediyesi ile davacı arasında herhangi bir iş akdinin bulunmadığını, ihale konusu hizmetleri yapacak kişileri ihaleyi kazanan gerçek veya tüzel kişilerin sağladığını, 6360 sayılı yasanın geçici 1. maddesinin 2. fıkrası gereği davacının iş akdinin sona erdiğini bu nedenle davacının kıdem tazminatı talep edemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Tekstil Şirketi vekili, davalı şirketin ... Belediyesi temizlik işi için ihaleyi almasından kaynaklı olarak davacı işçinin çalıştırıldığını, 2010 yılında ihale alınınca davacının belirti süreli olarak çalıştırıldığını 2011, 2012 ve 2013 dönemi içinde ihale kazanıldığından dolayı her dönem birbirinden bağımsız olarak işçi temini yapıldığını, tüm işçilerin ihale dönemi sebebi ile deneme ve belirli süreli iş sözleşmesi ile bu hükümlere göre çalıştırıldığını, davacının diğer davalı kurum ile yapılan hizmet sözleşmesi hükümlerine göre çalıştırıldığını, bu süre içinde genel tatil ve milli bayramlarda çalıştığı zaman ek mesai ücreti aldığını, yıllık izin ücretinin verildiğini, ihbar tazminatına ise sözleşme gereği hak kazanamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin haklı bir nedenle fesih edilmediği ve davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacak hakkı bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalılar tarafından temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... vekilinin tüm, davalı ... Şirketi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Karar davalılar tarafından temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... vekilinin tüm, davalı ... Şirketi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta; Mahkemece her ne kadar davacının davalı asıl işveren ... (tüzel kişiliği sona eren ... belediyesi) bünyesinde alt işverenler nezdinde 24.05.2010-31.12.2013 tarihleri arasında çalıştığı ve iş akdinin 31.12.2013 tarihinde işverenlerce feshedildiği kabul edilmiş ise de, dosya içeriğine göre davacının davalı ... Şirketi’nden sonra yeni ihaleyi alan...Şirketi işçisi olarak davalı asıl işveren belediyede 27.03.2014 tarihine kadar çalışmaya devam ettiği anlaşılmıştır. Bu nedenle, davalı ... Şirketi son alt işveren olmadığından feshe bağlı ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, son alt işveren olmayan davalı ... Şirketi kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarından iş yeri devri esaslarına göre kendi dönemiyle sorumlu olup, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretinden ise davalı ... Tekstil Şirketi’nin sorumlu olmadığına karar verilmesi gerekirken, işçilik alacaklarının tamamından son alt işveren olmayan anılan şirketin de müşterek ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 31.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1402, Karar No: 2017/3519, Tarih: 25.10.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/1402 E.  ,  2017/3519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanık ... hakkında;

- TCK'nun 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası, Suça sürüklenen çocuk ... Kalkan hakkında;

- TCK'nun 38. maddesi delaletiyle 81, 35, 29, 31/3, 62, 51. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanığın, mağduru, biri sol göğüs altından ikisi de karın bölgesinden olacak şekilde üç yerinden bıçaklayarak, pnömotoraksa, akciğer parankiminde ve karaciğerde leserasyona ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda; teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında hapis cezasının mağdurda oluşan yaralanmanın niteliği dolayısıyla meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre 9 ile 15 yıl arasında makul bir miktar olarak tayini yerine 10 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in mağdur ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezaları azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme, eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıkların müdafilerinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

A-) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden verilen hükmünde Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama, yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" yazılmak suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B-) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçu yönünden yapılan incelemede;

B-) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçu yönünden yapılan incelemede;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ...'in suç tarihinde birlikte yaşadığı suça sürüklenen çocuk ... ile mağdur ... arasında daha önceden duygusal birliktelik yaşandığı, daha sonra ise suça sürüklenen çocuk ...'in sanık ... ile yaşamaya devam ettiği ve sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...'in bu birlikteliklerinden 10 aylık müşterek çocuklarının bulunduğu, mağdur ...'in ise çevrede çocuğun kendisinden olduğunu iddia ettiğinin duyumunu aldıkları ve suç tarihinde sanık ...'in yanında suça sürüklenen çocuk ... olduğu halde sokaktan geçerken mağdur ...'in sanık ...'e hitaben "utanmıyor musun benim çocuğuma babalık yapmaya, şerefsiz" diyerek hakaret ettiği, bunun üzerine sanık ...'in evine giderek ele geçirilemeyen ve silahtan sayılan bıçağı alıp mağdur ...'in yanına döndüğü, akabinde suça sürüklenen çocuk ...'in de olay yerine geldiği, mağdur ...'in yanında tanık ...'ın bulunduğunun iddia edildiği, mağdur ve sanığın tartışmaya başladıkları, tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve sanık ...'in yanına aldığı bıçağı çıkararak mağdur ...'e birden fazla kez savurduğu, bu eylem sonucunda sanık ...'in sol göğüs altından bir adet, karın bölgesinden iki adet batına nafiz olacak ve yaşamını tehlikeye düşürecek biçimde yaralandığı, suça sürüklenen çocuk ...'in sanık ...'in mağdur ...'i yaralama eylemi öncesinde ve yaralama eylemi sırasında sanık ...'i suç işlemeye azmettirdiği iddia edilmiş ise de bu hususta dinlenen tanık ...'in beyanlarının aşamalarda değişiklik gösterdiği ve itibar olunamayacağı gözetilmeyerek suça sürüklenen çocuk hakkında kesin, şüpheye yer vermeyecek şekilde delil bulunmadığı halde yanılgılı değerlendirme ve oluşa uygun olmayan gerekçe ile beraat kararı yerine yazılı şekilde öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan hüküm kurulması,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 25/10/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/366, Karar No: 2023/614, Tarih: 22.11.2023

**Ceza Genel Kurulu         2022/366 E.  ,  2023/614 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ : 9. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza

SAYISI : 116-107

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında basit cinsel saldırı suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sırasında; Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesince 25.10.2011 tarih ve 187-549 sayı ile sanığın eyleminin beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde ve kamu görevinin, vesayet veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle basit cinsel saldırı suçunu oluşturabileceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosyanın gönderildiği Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesince 20.09.2013 tarih ve 458-411 sayı ile; sanığın hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle basit cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/1, 102/3-b, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

Hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 09.01.2020 tarih ve 1894-184 sayı ile; "Olayın intikal şekli ve zamanı, tarafsız tanık ...’nin iş yerinde gördüğü sanığın babacan bir tavırla hareket ettiğine dair ifadesi, diğer tanık beyanları, CD içeriği ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın aynı yerde birlikte çalıştığı mağdurenin vücuduna dokunması şeklindeki eyleminin cinsel amaçla gerçekleştirildiği hususunun şüphede kaldığı ve mevcut hâliyle cezalandırılmasına yeter, başkaca delil bulunmadığı anlaşıldığından, müsnet suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına oy çokluğuyla karar verilmiştir.

Daire Üyeleri ... ve ....; "...Sanığın Bursa Adliyesi PTT Şubesinde müdür, katılanın da aynı şubede memur olarak çalıştıkları, o sebeple sürekli bir araya geldikleri, katılanın iddiasına göre sanığın zaman zaman 'Maşallah, çok güzelsin, fıstık gibisin.' şeklinde kendisine laf attığı, olayın olduğu gün iş yeri kapısında karşılaştıkları sırada sanığın katılanın kalçasını ellediği ve katılanın karşı çıkması üzerine sanığın 'Sen benim kızım gibisin.' diyerek olayı geçiştirmeye çalıştığı ancak bu olay sonrası katılanın ağlamaya başladığı ve olayı diğer arkadaşlarına anlattığı, son olayın oluş şeklinin dinlenen tanıklara mağdur tarafından hemen aktarıldığı tanıklar ..., ... ve ... tarafından benzer şekilde doğrulandığı gibi o sırada, şifre almak için PTT şubesinde bulunduğu anlaşılan tanık ...'ın da olayı doğruladığı anlaşılmakla katılanın sanığı suçlaması için aralarında başkaca geçmişe dayalı bir husumetin bulunmaması da dikkate alındığında, sanığın olay günü katılana yönelik sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu işlediği sabit olduğundan mahkeme kararının onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir." düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.