muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7528, Karar No: 2025/4929, Tarih: 18.02.2025

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 26. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8199, Karar No: 2019/3896, Tarih: 17.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/8199 E.  ,  2019/3896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması, bedelsiz senedi kullanma

HÜKÜM : 1)TCK'nın 209/1, 62, 50/1-a. maddeleri gereğince mahkumiyet

2)TCK'nın 156/1, 62, 50/1-a. maddeleri gereğince mahkumiyet

Bedelsiz senedi kullanma ve açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, O yer Cumhuriyet savcısı, katılan vekili, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen bedelsiz senedi kullanma ve açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçları nedeniyle açılan kamu davası üzerine verilen hükümlerden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34.maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddelerinde düzenleme yapıldığı gözetilerek yeni düzenlemeye göre uzlaştırma işlemleri yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumlarının takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısı, katılan vekili, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 17.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10014, Karar No: 2015/16934, Tarih: 15.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/10014 E.  ,  2015/16934 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-Z.. S.., 2-................. Tic. A.Ş., 3-.............. Tic. Ltd. Şti. vekilleri Av. S. Ö. D. ile davalı S.S. 11 Nolu Yeni Yatağan Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi vek. Av. Ö.. E.. aralarındaki menfi tespit davası hakkında Yatağan Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 04/03/2015 gün ve 2014/47 E. - 2015/128 K. sayılı hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

1-Davacı şirket vekili Av. S.Ö. D. tarafından dosyasına ibraz edilen vekaletnamenin süreli vekaletname olduğu ve süresinin 28/02/2011 tarihinde dolduğu, bu tarihten sonrası için vekaletin devam ettiğine dair dosyada bilgi bulunmadığı anlaşılmaktadır.Davacı şirketi temsil eden avukata yeni vekaletname verilmiş ise temin edilerek gönderilmesi, verilmemiş ise gereğinin yapılması,

2-Mahkeme kararını davacı Z. G. E. S. vekili olarak temyiz eden Av. S.Ö. D. ve Av.S. S.'in vekaletnamesine ya da yetki belgesine dosyada rastlanılmadığından, anılan eksikliğin giderilmesi,

SONUÇ: Yukarıda belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılabilmesi için gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16229, Karar No: 2017/25464, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16229 E.  ,  2017/25464 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5234, Karar No: 2010/10463, Tarih: 07.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5234 E.  ,  2010/10463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek ağaca ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplaması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 17 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1045, Karar No: 2020/1129, Tarih: 03.06.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/1045 E.  ,  2020/1129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Sanığın ...'u öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35/2, 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/137 esas, 2018/123 karar sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında mağdur ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24/12/2018 gün ve 2018/2109 E. 2018/1914 K. sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, sanık hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanığın tahliye talebinin reddine 03.06.2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21348, Karar No: 2013/153, Tarih: 14.01.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/21348 E.  ,  2013/153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İddianamede, suç tarihinde 30 yaşında olan sanığın, lise öğrencisi olup kaldırımda beklemekte olan katılan ...’un eteğinin altından eğilerek baktığının ileri sürülmesi karşısında eyleminin TCK’nın 105/1 . maddesine uyup uymadığının tartışılmaması,

2-Kabule göre de;

Adli sicil belgesinde sabıkası bulunmayan sanık hakkında, CMK’nın 231/6-b maddesi uyarınca kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda kanaat belirtmesi gerekirken, "1.80 boylarında ve 90 kilo ağırlığında olup kendisinden cüssece küçük mağdurenin sadece tesadüfi bir bakışından dolayı bakışı "gel" şeklinde yorumlayıp, mağdureyi izleyen sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına" biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle anılan Yasa maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm verilirken aleyhe temyiz olmadığından, 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2691, Karar No: 2021/302, Tarih: 25.01.2021

**16. Hukuk Dairesi         2018/2691 E.  ,  2021/302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... İlçesi ... Mahallesii çalışma alanında bulunan 101 ada 1 parsel sayılı 514.659,91 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kamu orta malı mera vasfıyla sınırlandırılarak özel siciline kaydedilmiştir. Davacı ..., irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, çekişmeli taşınmazın bir bölümü hakkında, tapu iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 101 ada 1 parsel nolu taşınmazın 02.12.2015 havale tarihli fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 4.679,36 metrekarelik kısmınının mera vasfıyla tescil edilmiş olan tapu kaydının iptali ile davacı ... adına adanın son parsel numarası vermek suretiyle tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya dair taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve ziraatçi bilirkişi ve jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişinin raporunda, çekişmeli taşınmazın hükme esas alınan teknik bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen bölümünün tarımsal amaçlı kullanılmadığının ve zemininin taşlık ve kayalık olduğunun belirtilmiş olmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Çekişmeli taşınmazın hükme esas alınan fen bilirkişi rapor ve krokisinde (B) harfi ile gösterilen bölümüne ilişkin hükme yönelik davalı vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Mahallinde 27.11.2015 tarihinde yapılan keşifte mahkemece yapılan gözlemde, dava konusu taşınmaz bölümünün, 101 ada 1 parsel sayılı mera parseli içerisinde kaldığı, taşlık bir yapıya sahip olduğu, üzerinde imar ve ihya emarelerini içeren taş toplama ve taş öbekleme işlemlerinin yapılmadığı, hali hazırda sürülü olduğu, ancak ekili dikili olmadığı ve boş olduğu gözlemlenmiş olup, mahalli bilirkişilerden ..., davacı ...'ın 15 yıl önce İstanbul'a gittiğini, sonrasında taşınmaza bakmadığını gösterilen yerin 15-20 yıldır ekilip biçilmediğini; diğer mahalli bilirkişi ... ise, davacı ...'ın 1980'li yıllarda İstanbul'a gittiğini, o zamandan beri taşınmaza bakmadığını belirtmiştir.

Hal böyle olunca; dosya içerisinde bulunan ziraatçi bilirkişi raporuna ekli fotoğraflardan, dava konusu taşınmaz bölümü üzerinde herhangi bir kullanımın olmadığı ve yerel bilirkişi beyanlarıyla da, çekişmeli taşınmazı davacının terk ettiğinin sabit olduğu anlaşılmakta olup, meranın bütünlüğünü bozacak şekilde tescil hükmü kurulması mümkün bulunmadığından, Mahkemece, bu bölüm yönünden de davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalı Belediyeye iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2240, Karar No: 2012/16656, Tarih: 12.07.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/2240 E.  ,  2012/16656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

İş sözleşmesinin geçerli ve haklı sebep olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, işveren şirketin iki yıldır zarar ettiğini, bu sebeple mağazalarda revizyona gidildiğini ve yeniden yapılanma düzenleme zorunluluğu sebebiyle 13.01.2011 tarihli Yönetim Kurulu toplantısında alınan karar gereğince; beşyüz elli kadar şirket çalışanının iş ilişkisinin gözden geçirilmesi zorunluluğunun doğduğunun tespit edildiğini, bu kararın akabinde 01.03.2011 tarihinde yapılan İcra Kurulu toplantısında da Yönetim Kurulu kararının hangi esaslara göre uygulanacağının belirlendiği ve mağazalarda müdür yardımcısı istihdamına ihtiyaç bulunmadığı tespit edilerek bu pozisyonun kapatılmasına karar verilmesi sebebiyle davacının iş sözleşmesinin 07.04.2011 tarihinde haklı olarak feshedildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ispat yükümlülüğü sebebi ile davacının iş sözleşmesinin fesih gerekçesi olan işletmesel karar ve yeniden yapılanma sebebi ile mağaza müdür vekilliği pozisyonunun kaldırıldığını gösteren herhangi bir kanıtın davalı tarafından ibraz edilmediği, davacının yeniden yapılanma sonucunda istihdam fazlası oluşturduğunu ve feshin son çare olması ilkesine uygun işlem yapıldığını gösteren herhangi bir kanıtı bulunmadığından sadece soyut işletmesel kararın gerekçesi ile iş sözleşmesinin feshedildiği, iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğinin davalı tarafından kanıtlanamadığı gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış olanaklarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.