muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/756, Karar No: 2015/15681, Tarih: 19.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/756 E.  ,  2015/15681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/198683

Mahkemesi : Kırşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 21/04/2014

Numarası : 2014/2- 2014/148

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde saat 06:00 sıralarında sanığın yönetimindeki otomobil ile diğer şeridinde çalışma olan bölünmüş yolun iki yönlü trafiğe tahsis edilen ve şeritlerin ayırıcı levhalarla ayrılmış olduğu yolda seyir halinde iken, direksiyon hakimiyetini kaybederek sol taraftan yoldan çıkıp kayalık kısma aracın sağ ön ve sağ yan kısmı ile çarpıp yol üzerinde devrilmesiyle, aracın ön koltuğunda oturan yolcunun hayatını kaybettiği olayda; kaza tespit tutanağı ve Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporu ile tam kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği belirlenen sanık hakkında, kusur durumu, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde asgari hadden daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi, asli kusurlu sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi tam gün sayısı 600 gün olarak belirlenip 12.100 TL yerine, 12.000 TL adli para cezası tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2742, Karar No: 2015/2316, Tarih: 13.07.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/2742 E.  ,  2015/2316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 62, 53/1, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanununun 11. maddesindeki "vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır..." amir hükmü karşısında, gerekçeli kararın sanığın ... Ağır Ceza Mahkemesinde talimat ile alınan savunmasında hazır bulunan ve müdafii olduğu anlaşılan Av. ... yerine sanığa tebliğ edilmesi geçersiz olup; sanık müdafiinin 15.05.2013 tarihinde kendisine yapılan tebliğ üzerine 20.05.2013 tarihli temyiz isteminin bu nedenle süresinde olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

İfade özgürlüğü T.C. Anayasasının 26. ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşmenin 10. maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1- Müdahalenin kanunlarda öngörülmüş olması,

2- Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3- Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2. maddesindeki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte kanun koyucu madde de zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün "cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde” yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı kanunun 7. maddesinin 2. fıkranın b bendinde ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1- Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4- Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi,

Şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağı kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapmıştır.

1- Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4- Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi,

Şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağı kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapmıştır.

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre "usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır."

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin falıyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir. (Zana v. Türkiye) Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır. (Yılmaz ve Kılıç/ Türkiye davası)

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şolç eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, sanığın nevruz etkinlikleri sırasında bulunduğu araç camından dışarıya sarkarak terör örgütü lehine sloganlar attığı, daha sonra içinde bulunduğu topluluğun cebir ve şiddete başvurmadan kendiliğinden dağıldığı olayda propaganda suçunun oluştuğu gerekçesiyle mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de atılan sloganların terör örgütlerinin cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek, övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı bu sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği halde, yasal olmayan gerekçeyle propaganda suçunundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 17.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11999, Karar No: 2011/6766, Tarih: 23.05.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/11999 E.  ,  2011/6766 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin anti depresyon ilaç tedavisi gören bir kişi olduğunu, ilaçlarını kullanmadığı takdirde bilincini kayıp ettiğini, davalının teyzesi olan müvekkilinden bilinci yerinde olmadığı bir sırada aldığı açık bonoyu 360.000 TL bedel ile doldurarak icra takibine koyduğunu iddia ederek borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili savunmasında, iddiaların asılsız olduğunu, davacının akli dengesinin yerinde bulunduğunu, borçlarına karşılık dava konusu bonoyu verdiğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 29.03.2010 tarihli rapora göre davacının bononun tanzim tarihi 31.03.2001 tarihinde temyiz kudretine sahip olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 23.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11879, Karar No: 2014/7467, Tarih: 08.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/11879 E.  ,  2014/7467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Demre Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/11/2010

NUMARASI : 2010/59-2010/149

Davacı A.. A... vekili Avukat A.. G..r tarafından, davalılar S.. K.. vdl. aleyhine 20/04/2010 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/11/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan S.. K.. ve O.. E.. vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemce, davalılardan . Mühendislik Ltd. Şti. yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm, davalılardan S.. K.. ve O.. E.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, elektrik çarpması sonucu vefat eden M.. E..adlı kişinin yakınlarına ödemiş olduğu tazminatın ödeme tarihinden yasal faiziyle davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar, ödenen tazminatın tamamından sorumlu tutulamayacaklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, rücuya konu olay nedeniyle görülen asıl davada, kusura ilişkin alınan rapor yeterli bulunmuş ve davalılardan S.. K.. ve O.. E..'nun söz konusu rapor uyarınca ayrı ayrı %5 sorumluluklarının bulunduğu belirtilmiştir. Ancak söz konusu davalıların her birinin rücuya konu toplam tutarın %10'u ile sorumlu tutuldukları anlaşılmaktadır. Davalılardan S.. K.. ve O.. E..'nun kusurları dışındaki miktar ile de sorumlu tutulmuş olmaları doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalılardan O.. E.. ve S.. K..'in diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4482, Karar No: 2009/6372, Tarih: 13.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/4482 E.  ,  2009/6372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 108 ada 30 parsel sayılı 797,38 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ham ... niteliği ile belgesizden davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın KISMEN KABULÜNE, çekişmeli parselin tesbitinin iptaline ve krokide (A)=100,98 m2 bölümünün orman niteliğiyle Hazine adına, (B)=696,40 m2 bölümünün tesbit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına göre; mahkemece yaptırılan keşifte görev alan orman bilirkişinin hükme dayanak alınan raporunda, davalı taşınmazın eğiminin %35 olduğu, üzerinde dağınık meşe ağaçlarının olduğu, bu ağaçların taşınmazın ... yıllar boş kalması nedeniyle, meşe tohumlarının çeşitli faktörler etkisiyle parsel üzerine taşınması suretiyle oluştuğu, orman sayılan yerlerden olmadığı bildirilmiştir. Ziraat bilirkişi raporunda ise, taşınmazın terk edilmiş boş arazi niteliğinde ve üzerinde dağınık halde meşe ağaçları olduğu, toprağının hiçbir zaman işlenmediği, eğiminin yüksek olması nedeniyle ... muhafaza karakteri taşıdığı bildirilmiştir. 6831 Sayılı yasanın 1/j maddesi, orman ve ... muhafaza karakteri taşımayan yerlerin orman sayılmayacağının öngörmüştür. Bilimsel ve teknik olarak arazi eğiminin % 12’ den fazla olması halinde o arazi kesimi erozyonla karşı karşıya kalacağından, ... muhafaza karakteri taşıdığı kabul edilmesi gerekir. Hal böyle olunca; taşınmazın saptanan bulgulara göre 6831 Sayılı yasanın 1/j maddesi kapsamı dışında olup, güneyindeki ormanın devamı niteliğinde ve halen de eylemli olarak orman sayılan yer olduğu düşünülerek, davanın kabulüne karar vermek gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmüştür.

Öte yandan; orman bilirkişinin taşınmaz üzerindeki dağınık halde bulunan meşe ve gürgen ağaçlarının tohumlama yolu ile etraftan geldiği şeklindeki açıklamalarına itibar edilemeyeceği zira, hükme esas alınan bilirkişi raporunda da vurgulandığı üzere, davalı taşınmazın memleket haritasında yeşil alanlar içerisinde kaldığı, eğiminin % 35 olduğu, üzerinde dağınık şekilde meşe ve gürgen ağaçlarının bulunduğu görülmektedir. Kaldı ki; meşe ağacı tohumunun ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesi mümkün olmadığı, yerleşik bilimsel görüşlerce tartışmasız kabul edildiği, dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşe ve gürgen ağaçlarının % 35'lik eğim durumu ile birleştiğinde, taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesinde tanımı yapılan ve orman sayılan bu tür yerlerdeki meşelerin insan ... ile zaman zaman kesilip ortadan kaldırılması halinde dahi daha sonraki yıllarda ... altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bugün üzerinde görülen meşe ormanının meydana gelmesinin bilimsel olarak mümkün olduğu, belirtilen bilimsel açıklamalar da nazara alındığında, mahkemece davacı ... Yönetiminin davasının kabulüne, taşınmazın orman niteliği ile tescile karar verilmesi gerekirken, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu kabul edilerek ham ... niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 13/04/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/18801, Karar No: 2019/32392, Tarih: 11.06.2019

**7. Ceza Dairesi         2018/18801 E.  ,  2019/32392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gölova Sulh Ceza Mahkemesi'nin önleme araması kararına istinaden yapılan uygulamada durdurulan Patnos İtimat Turizm adlı firmaya ait yolcu otobüsünde yapılan aramada muavin olan sanığın emanet olarak aldığı belirtilen çantada 58 karton kaçak sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda;

Sanığın kolluk beyanında sigaraların kendisine ait olmadığını, Patnos terminalinde ... ya da ... adlı şahsın İstanbul'da ...'a teslim edilmek üzere bu çantayı üzerinde kimlik fotokopisi yapıştırılmış halde kendisine verdiğini beyan etmesi, talimat mahkemesinde alınan savunmasında ise kolluk beyanını değiştirerek dava konusu kaçak sigaraların bulunduğu çantayı otobüsün sahibi ...'in verdiğini beyan etmesi karşısında; Yılmaz Narçin adlı şahsın sanığın talimat mahkeme savunması dikkate alınarak beyanının alınması neticesinde sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/122, Karar No: 2008/134, Tarih: 13.02.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/6-122 E.  ,  2008/134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06.11.2007

Taraflar arasındaki “ihtiyaç nedeniyle tahliye” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Adana 4. Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 28.11.2006 gün ve 2005/1801-2006/1704 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6.Hukuk Dairesinin 16.07.2007 gün ve 2007/6791-9045 sayılı ilamı ile; ("...Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar Dairemizin 12.04.2007 gün ve 2647-4321 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmesi üzerine bu defa davalı tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin eşinin eczacı olup dava konusu yerde eczane açacağını, kiralanana ihtiyacı olduğundan bahisle tahliyesini istemiştir. Davalı ise davayı kabul etmediklerini, davacıya ait aynı binada boş işyerlerinin bulunduğunu, davacının kötü niyetli olduğunu, aynı konuda Adana 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2002/790 esasında açılan tahliye davasından feragat edip daha sonra bu davayı açtığını, ihtiyacın samimi olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 15.11.2000 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşme konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı dava dilekçesinde eşinin eczacı olduğunu dava konusu yerde mesleğini icra edeceğini belirterek kiralananın tahliyesini istemiştir. Bu konuda dinlenen davacı tanıkları davacının eşinin eczacı olduğunu ve halen bir iş yapmadığını beyan etmişlerdir. İhtiyaçlının eczacılar odasına kayıtlı üye olduğu, eczacılık işini 21.10.1996 tarihinde terk ettiği ve vergi mükellefi olduğu tartışmasız ise de taşınmaz mahallinde yapılan keşif sonucu bilirkişilerce düzenlenen 28.04.2006 tarihli raporda dava konusu işyerinin bitişiğinde ve dava konusu taşınmazla aynı apartman girişinin yanında boş olarak bulunan işyerinin davacı F.. S.. adına kayıtlı olduğu, çevresinde özel poliklinikler, özel hastaneler ve çok sayıda özel doktor muayenehanelerinin bulunduğu, bu işyerinin büyüklüğü ve konumunun uygun olması nedeniyle 6177 Sayılı Eczacılık ve Eczane Açma Yasası ile ilgili yönetmeliklere göre eczane açmaya uygun olduğu bildirilmiştir. Davacı 23.05.2006 tarihli dilekçesinde bilirkişi raporunda belirtilen boş işyerinin dava konusu yerden büyük olduğunu bu yerin mağaza açmak için daha uygun bulunduğunu, sokak içinde kaldığını dava konusu işyerinden daha büyük olduğundan tercih edilmediğini belirterek boş işyeri olduğunu kabul etmiştir. Boş işyerinin dava konusu yerden büyük olması bu yerde eczane açmaya engel değildir. Öte yandan davalı boş olan işyeri ile tahliyesi istenilen işyerini değiştirmeyi teklif etmiş ancak bu teklif davacı tarafından boş olan işyerinin kiralık olmadığından bahisle kabul edilmemiştir. Bu nedenle dava konusu işyeri ile aynı binada davacıya ait boş işyerinin bulunduğu, boş işyerinin ihtiyaçlının ihtiyacına uygun olduğunun tesbit edildiği, boş işyerinin dava konusu yerden büyük olmasının işyeri açmasına engel teşkil etmeyeceğini, davalının değiştirme teklifinin davacı tarafından kabul edilmemesi ve halen boş olan yeri ihtiyaca tahsis etmeyip dava konusu yerin tahliyesini istenmesi ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında davacının ihtiyacının samimi, gerçek ve zorunlu olmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesi gerektiği halde davalı şirket ortaklarına ait taşınmazların bulunduğundan bahisle davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı bu defaki incelemeden anlaşılmakla davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile kararın bozulması gerekmiştir...”) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Yerel mahkemece, Özel Dairenin yukarıda yazılı bozma kararı üzerine direnme kararı verildiği belirtilmektedir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Yerel mahkemece, Özel Dairenin yukarıda yazılı bozma kararı üzerine direnme kararı verildiği belirtilmektedir.

Direnme kararının, bozma kararı sonrasında dosyaya sunulan ve boş olduğu belirtilen işyerinin satıldığını gösterir tapu senedi dikkate alınarak verildiği anlaşılmaktadır.

Bozma kararı sonrasında meydana gelen gelişmeler dikkate alınarak ya da bozma öncesinde mevcut olmayan bilgi ve belgelere dayalı olarak verilen karar “direnme” niteliğinde bulunmayıp, yeni hüküm oluşturduğundan, bu hükme yönelik temyiz itirazlarının Özel Dairesince incelenmesi gerekir.

Belirtilen nedenlerle, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Dairesine gönderilmelidir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 6.HUKUK DAİRESİNE gönderilmesine 13.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.