muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1934, Karar No: 2016/2580, Tarih: 01.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/1934 E.  ,  2016/2580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

.

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... ... .... Sulh Hukuk, .... Sulh Hukuk ve ... .. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... ... .... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ".... D:... ...e" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince, ... Kurumu (... Merkezi) Müdürlüğünün .../08/2014 tarihli yazısına göre kısıtlı adayının ... .... Hastanesine sevk edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

..... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlı adayının adrese dayalı kayıt sisteminde kayıtlı adresinin “....:....../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun .../1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun .... maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının cezaevinde tutuklu iken ... ..... Eğitim ve Araştırma Hastanesine sevkedildiği, bakım veya ceza kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı ve.... Kurumu (Rehabilitasyon Merkezi) Müdürlüğünün ....03.2014 tarihli tahliye fişine göre kısıtlı adayının cezaevine girmeden evvelki son ikamet adresinin "....D:... ...." olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın .... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri gereğince .... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01.03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10864, Karar No: 2012/17506, Tarih: 06.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10864 E.  ,  2012/17506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/03/2011 tarih ve 2009/104-2011/80 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ...'ın 20.09.1997 tarihinde, yazarı John Grew olan “Atatürk Türkiyesi” isimli eserin Türkçe'ye çevrilerek basılıp dağıtılması hususunda sözleşme yaptıklarını, müvekkilinin anılan eserin Türkçe'ye tercümesini yaparak davalı yayıncıya verdiğini ancak uzunca bir süre kitabın basım ve dağıtımının yapılmamasının ardından müvekkilinin kitabın üç baskı yaptığını öğrendiğini, her üç baskıda kitabın çeviren kısmına müvekkili ile birlikte diğer davalı ...'ın isminin de eklendiğini, yapılan çeviride müvekkilinin bilgisi dışında bir kısım ekleme ve çıkarmalar yapıldığını, bu şekilde müvekkilinin eserin bütünlüğünün korunması ve adının belirtilmesi manevî haklarının tecavüze uğradığını, ayrıca kitabın giriş kısmında yer alan "Kitap ve Yazar Hakkında" başlığını taşıyan kısımda, müvekkilinin çevirisinin yetersiz ve yayınlanamaz olduğunu, bu nedenle davalı ...'ın eseri düzelttiği yazılarak müvekkilinin sanat ve edebiyat çevresinde küçük düşürecek ifadelerle kişilik haklarının ihlâl edildiğini ileri sürerek davalıların tecavüzünün ref'ine, eserin bu hali ile çoğaltım ve yayımının durdurulmasına, yapılan üç basım için telif ücreti olarak 3.000 TL'nin, kitap karşılığı olarak 1.000 TL'nin, davalı ...'in kitapta müvekkilini küçük düşürücü ve asılsız beyanları nedeni ile 5.000 TL manevî tazminatın, davalı ... ve Kamil'in eserinin bütünlüğüne yönelik saldırıları, eser üzerinde Kamil'in adını da koymaları nedeni ile FSEK'in 70. maddesi gereğince 6.000 TL manevî tazminatın faizi ile davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu eserin Türkçe'ye çevrilmesi ve bunun yayınevi tarafından yayınlanması hususunda 20.09.1997 tarihinde davacı ile davalı yayımcı Eren arasında sözleşme yapıldığı, davacının anılan eseri Türkçe'ye tercüme ederek davalı yayımcıya sunduğu ve davalı yayımcının da eseri yayımladığı, ancak davacının sözleşme gereği alması gereken ücretlerin ödenmediği, basılan eser üzerinde davacının isim hakkının ihlal edildiği ve eserde, "Kitap ve Yazar Hakkında" başlığı ile bulunan kısımda davacının kişilik hakkının ihlal edildiği, davalı tarafından yapılan değişikliklerin "teknik değişiklik derecesinde" kalması nedeni ile davalı ...'ın davacı yanında işleme eser sahipliği sıfatını kazanamadığı, eser sahibinin, eserinin yalnızca kendi adı ile yayınlanması ve kamuya sunulması hususunda mutlak ve tartışılamaz hakka sahip olduğu, bu itibarla maddi ve manevî hakları tecavüze uğrayan eser sahibinin tazminat isteminde bulunabileceği gerekçeleri ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 338,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 06/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12635, Karar No: 2022/16905, Tarih: 13.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/12635 E.  ,  2022/16905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi tazminat davası üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/05/2022 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili, Pervari-Hizan arası karayolu çalışmaları sırasında davalı şirketin düzensiz dolgu yapması nedeniyle dolgunun şev sınırını aştığını, karların erimesi ve yağmurun da yağması sonucu Pervari İlçesi Beğendik Beldesi köy yollarının üzerinde bulunan davacı idareye ait köprünün zarar görerek yıkıldığını, kullanılamaz hale geldiğini, bu nedenle davacı idarenin maddi zararının oluştuğunu belirterek maddi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, mevsimsel akışlı dereye doğru birden fazla yerde kazı dolgu malzemesinin döküldüğü, dökülen bu kazı ve dolgu malzemesinin yer yer mevsimsel akışlı dere yatağını tıkadığı, bu kazı dolgu malzemesinin düzensiz yapıldığı, şev sınırını aşıp mevsimsel akışlı dere yatağına ulaştığı, yağmur ve kar sularıyla beslenen mevsimsel akışlı dere yatağının önünü kapattığı, aşırı yağışlı dönemlerde mevsimsel akışlı dere yatağında taşkına sebebiyet verdiği, bunun sonucunda dere yatağında biriken kazı dolgu malzemesinin daha alt kotlara doğru taşındığı, taşınan kazı dolgu malzemesinin köprü yakınlarında dere yatağını daralttığı, bunun sonucunda köprünün derenin taşıdığı kazı ve dolgu malzemesi ile taşkın sonucunda meydana gelen suyun basıncına dayanamayıp yıkıldığının bilirkişi raporlarıyla tespit edildiği, bu şekilde davalı şirketin haksız fiil ve kusuru ile zarar arasında illiyet bağının bulunduğu, ayrıca fiil ve zarar arasında köprünün bulunduğu bölgenin mevsimsel ve fiziksel koşullarının da etkili olduğu gözetilerek hesaplanan zarardan %20 oranında hakkaniyet indirimi uygulanması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne ve 113.201,31 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasası’nın 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına ve aşağıda dökümü yazılı 5.799,58 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 13.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1603, Karar No: 2010/7722, Tarih: 24.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/1603 E.  ,  2010/7722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece 03.05.2010 tarihinde incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör: ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin: 2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibariyle münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8531, Karar No: 2021/12325, Tarih: 01.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8531 E.  ,  2021/12325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Ayıplı araç satışı nedeniyle alacak istemine ilişkin olarak açılan davada Akhisar 2. Asliye Hukuk ile Tekirdağ 2. Asliye Hukuk ( Tüketici mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ayıplı araç satışı nedeniyle alacak istemine ilişkindir.

Akhisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, davacı davayı tüketici mahkemesi sıfatıyla açmış ve mahkemece de davacının tüketici olduğu kanaatiyle 6502 sayılı TKHK m.73/5 uyarınca tüketicinin yerleşim yeri mahkemesi olarak mahkemenin yetkili olduğu değerlendirilmiş ve davalının yetki ilk itirazının reddine karar verilmiş ise de aşamalarda yapılan sorgulamalarda davacının tacir sıfatını haiz olduğu tespit edilmiştir. TTK'nın 19.maddesinde "Bir tacirin borçlarının ticari olması asıldır. Ancak, gerçek kişi olan bir tacir, işlemi yaptığı anda bunun ticari işletmesiyle ilgili olmadığını diğer tarafa açıkça bildirdiği veya işin ticari sayılmasına durum elverişli olmadığı takdirde borç adi sayılır. Taraflardan yalnız biri için ticari iş niteliğinde olan sözleşmeler, Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, diğeri için de ticari iş sayılır" hükmü bulunmaktadır. Somut olayda, davacı taraf galerici ve tacir olduğunu ancak uyuşmazlığa konu aracı özel kullanım için aldığını beyan etmiş ise de tacirin borçlarının ve alacaklarının ticari olması asıl olduğundan ve davacı taraf aracı satın alırken karşı tarafa işin ticari işletmesiyle ilgili olmadığını açıkça bildirdiği hususunu ispatlayamadığından davacının tüketici olmadığı değerlendirilmiş, davaya asliye hukuk mahkemesi sıfatıyla bakılmasına karar verilmiş, davacının tüketici olmaması sebebiyle 6502 Sayılı Yasa m.73/5 hükmünün uyuşmazlığa uygulanması mümkün görülmemiş, davalı ... tarafından süresinde yetki ilk itirazında bulunulduğu anlaşılmakla 6100 sayılı HMK m.6 ve m.10 hükümleri uyarınca yetkili mahkemenin Tekirdağ Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine, davaya bakmaya Tekirdağ Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Tekirdağ 2. Asliye Hukuk (Tüketici mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince, dosyada mevcut bilgi ve belgelerden davalı ...'ın araç alım satımını mesleki amaçla yapan galerici sıfatını taşıdığı, davacının ise mevcut alım satımda tüketici sıfatını haiz bulunduğu,dosyada davacının ticari faaliyet yaptığına ilişkin herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığı, bu nedenle taraflar arasındaki ihtilafın çözüm yerinin genel mahkeme değil Tüketici Mahkemesi olduğu, mahkemece yargılamanın Tüketici Mahkemesinin görev alanında kaldığı anlaşılmakla görevsizlik kararı verilerek ilde müstakil Tüketici mahkemesi bulunmadığından yargılamaya Tüketici Mahkemesi sıfatı ile devam olunduğu, 6502 sayılı Kanunun 73/5. maddesinde açıkça tüketici davalarının tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabileceğinin hüküm altına alındığı, Tüketici Mahkemesinde görülen davalarda yetkinin kesin olmadığı, davacının, davasını kendi ikametgahı mahkemesinde açtığı, açıklanan nedenlerle davanın Akhisar Nöbetçi Tüketici Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırlması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

HMK’nın 22/II. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, dava Akhisar Nöbetçi Tüketİci Mahkemesine açılmış ancak mahkemece 11.02.2020 tarihli celse de davacının tacir kaydının bulunduğu görülmekle davaya Asliye Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla bakılmasına karar verilmiş ,yargılamaya Akhisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi olarak devam edilmiş ve mahkemece yetkisizliğine ,davaya bakmaya Tekirdağ Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğunun tespitine karar verilmiştir. Tekirdağ 2. Asliye Hukuk ( Tüketici mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince davanın Akhisar Nöbetçi Tüketici Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırlması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Hal böyle olunca mahkemeler arasında karşılıklı olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamakta olup, mahkemece Akhisar Nöbetçi Tüketici Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle ortaya çıkan yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Dairemize geldiği anlaşılmıştır. Oysa, olumsuz yetki uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için Tekirdağ 2. Asliye Hukuk ( Tüketici mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin kararında yetkili olduğu belirtilen Akhisar Tüketici Mahkemesinin de (Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla olmayıp) karşı yetkisizlik kararı vermesi ve bu kararın kesinleşmesi gerektiği nazara alındığında yargı yeri belirlenmesi için aranan "iki mahkeme arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı bulunması" koşulunun henüz gerçekleşmediği kuşkusuzdur. Bu nedenle yargı yeri belirlenme koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 01/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10907, Karar No: 2012/13784, Tarih: 28.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/10907 E.  ,  2012/13784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşme fesih işleminin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas ve birleşen davaların kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kurum tarafından 22 adet sahte kupür fatura edildiği gerekçesiyle sözleşmesinin 2 yıl süre ile feshedildiğini, ilaçları ilaç depolarından aldıklarını kayıtsız bir girişin olmadığını belirterek haksız fesih işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiş, birleşen ilk davada yazılı uyarı cezalarının iptalini, ikinci davada ise fesih işlemi ile birlikte tahakkuk ettirilen 67.309 TL tazminat yönünden borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacıya ait eczanede yapılan denetim sonucu 22 adet sahte kupür tespit edildiğini, ilaç giriş çıkışları itibariyle sahte ilaç girişinin olduğunun anlaşıldığını, sözleşmenin ilgili maddelerine göre yapılan fesih işleminin hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı kurum tarafından, davacının işletmiş olduğu eczanece kuruma fatura edilen 22 adet ... isimli ilacın kupürlerinin sahte olduğu tespit edilerek taraflar arasındaki sözleşmenin 6.3.19. maddesine göre cezai şart uygulanarak sözleşmenin 2 yıl süre ile feshine karar verilmiştir. Davacı, dava konusu kuruma fatura edilen 22 adet ... isimli ilacı ecza depolarından faturalı olarak aldığını, ilaçların verilme tarihleri itibariyle ilaç depolarından faturalı alımlarının mevcut olduğunu iddia etmiştir. Davalı savunmasında, davacı hakkında yapılan 11.05.2010 tarih ve CS-11 rapor nolu “... Hizmet Sunucusu İnceleme Raporu”na dayanmış olup, ilgili raporda davacı eczaneden dava konusu sahte kupürlerin 2009 yılı Ocak ve Şubat aylarında kuruma fatura edildiği,2009 yılı Ocak-Şubat-Mart aylarında davacı eczaneye toplam 11 adet ... isimli ilacın faturalı girişine karşılık aynı ilacın 32 adet faturalı çıkışının yapıldığı, 21 adet ilacın faturalı girişinin olmadığı, kalan 9 ayda ise faturalı 117 ilaç girişine karşılık 96 ilaç çıkışı yapıldığı,20 adet ilacın yıl sonu itibariyle eczane dışına faturasız çıkışının yapıldığı tespit edilerek, 2009 yılı ilk üç ayda faturalı girişi olmadan çıkış yapılan 21 adet ilacın sahte kupüre dayandığı sonucuna varılmıştır. Mahkemece dosya üzerinde bilirkişi incelemesi yapılmış ise de davalının bu savunması ve ilgili rapordaki tespitler yönünden hiçbir incelemenin yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda dava dilekçesinde dava konusu tüm ilaçları ecza deposundan faturalı olarak aldığına ilişkin davacı iddiası dikkate alınarak, davacıdan dava konusu ilaçların kuruma fatura edildiği dönemler itibariyle ecza depolarından almış olduğu ... isimli ilacın faturalarını ibraz etmesi sağlanarak, davacı defter ve kayıtları ile davalı kurum kayıtları incelenmek suretiyle kayıt dışı bir ilaç girişinin olup olmadığı değerlendirilerek sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 28.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4330, Karar No: 2012/9727, Tarih: 20.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4330 E.  ,  2012/9727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Gereği görüşüldü;

Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir.

1) Mahkemece davanın husumet yönünden reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya içeriğine ve usul hükümlerine uygun düşmemiştir.

Davada husumet gerçek ya da tüzel kişilere yöneltilebilir. Davacı dava dilekçesiyle husumeti Tapu Kadostro Genel Müdürlüğü'ne yöneltmiş ise de Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü'nün tüzel kişiliği bulunmadığından dava dilekçesinin Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü'ne tebliğiyle yargılamanın sürdürülmesi mümkün değildir.

O halde, dava dilekçesindeki Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü şeklindeki husumet tevcihi temsilcide yanılma olarak kabul edilip dava dilekçesinin gerçek hasım olan Maliye Hazine'sine tebliği ve bundan sonra bu davalının savunması alınarak ve delilleri toplanarak işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde, usule aykırı olarak karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

2)Bozma neden ve şekline göre diğer temyiz hususlarının, şimdilik incelenmesine gerek görülmediğine karar verildi.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmediğine, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 20.12.2012 gününde oybirliği ile karar verilmiştir.