muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13276, Karar No: 2015/17414, Tarih: 14.05.2015

Davalı Kattenbeck Temizlik şirketi vekili, davalı İETT tarafından açılan ihale sonunda Sarıgazi Garajında temizlik işini aldığını, ihalenin son bulduğunu, daha sonra davalı İETT'nin temizlik işi için yeniden ihale yaptığını, ihaleyi yeni bir şirketin aldığını, davacı ve diğer çalışanların iş ilişkilerinin davalı işverenlikle kesildiğini ve işçilerin tüm hak ve alacaklarıyla birlikte ihaleyi yeni alan şirkete devredildiğini, davacının ihaleyi alan şirkette aynı işi kesintisiz olarak devam ettirdiğini, iş yeri devrinden dolayı devreden şirket ile devralan şirketin sorumluluğunun bulunduğunu, devreden şirket olarak devir tarihinden itibaren iki yıllık süreyle sorumluğunun olduğunu, en son sözleşmenin yenilenmesinden önce davacı ve diğer işçilerin tüm hak ve alacaklarının kendilerine ödendiğinin noter vasıtasıyla tespit edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve alman bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş yeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İş yeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, iş yerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanun'un üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, iş yeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, iş yerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi iş yeri veya iş yerlerindeki hizmet sözleşmeleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, iş yerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşmada yeterli görülmelidir.

İş yeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde iş yeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşmada yeterli görülmelidir.

İş yeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde iş yeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda iş yeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İş yeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı iş yeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İş yerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacının, temizlik işini ihale ile alan şirkette çalışmaya ara vermeden devam ettiği sabittir. Dolayısıyla, davacının iş sözleşmesi ihaleyi alan yeni alt işveren nezdinde devam ettiğinden feshe bağlı işçilik alacakları olan kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacağına hükmedilmesi hatalıdır. Diğer işçilik alacaklarında ise, devreden işverenin devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sorumlu olduğu hususu değerlendinlıneksizin hüküm tesisi de isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7235, Karar No: 2023/5518, Tarih: 13.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/7235 E.  ,  2023/5518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet (Rıza yönünden), Beraat (Koray yönünden)

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.09.2015 tarihli 2014/285 Esas, 2015/176 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188'inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve ayrıca sanık ... yönünden 58 inci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.09.2015 tarihli ve 2014/285 Esas, 2015/176 Karar sayılı kararının, sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 15.06.2022 tarihli ve 2019/7437 Esas, 2022/7881 Karar sayılı kararı ile;

"A-) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle suç tarihi itibarıyla TCK’nın 188/3. maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırına göre zorunlu müdafii tayini gerekmemekte ise de, hükmün verildiği tarihten önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile TCK’nın 188/3 maddesinde düzenlenen suç için öngörülen hapis cezasının alt sınırının “on yıl” olarak değiştirildiği, bu itibarla sanığa CMK’nın 150. maddesi uyarınca zorunlu müdafii tayini gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla hüküm kurularak sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

B-) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

B-) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK'nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak ve hükmün açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle hüküm kurulması," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.01.2023 tarihli ve 2022/299 Esas, 2023/29 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın beraatine ve diğer sanık ...'nın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188'inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

Sanık ...'ın mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesine ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

3. İletişim tespiti ve dinlenmesine ilişkin kararın hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

09.12.2013 tarihli olay yönünden, sanık ...'nın suç tarihinde Bulancak ilçesinde haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ve mahkemece tanık olarak dinlenen ... ve ...'e net 44.3 gram esrar temin ettiği olayda; sanığın savcılık ifadesinde ikrara dayalı beyanlarda bulunduğu ve uyuşturucu maddeyi temin ettiği kişinin hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan aynı olay kapsamında yargılandığı ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/102 Esas sayılı dosyasında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan hakkında mahkûmiyet kararı verilen ve Dairemizin 2014/9629 Esas ve 2015/1914 Karar sayılı ilamı ile hakkındaki hüküm kesinleşen ... olduğu, sanığın tanıklar Şükrü ve Müslim'e uyuşturucu madde sattığının sabit olduğu ancak temyiz dışı ...'ın tanıklar Şükrü ve Müslim'e uyuşturucu madde temin etme eyleminde sanığın aracı konumunda olduğu bu nedenle eyleme yardım eden sıfatıyla katıldığı,

31.12.2013 tarihli olay yönünden, sanıklar... ve ...ın suç tarihinde ... ili... İlçesinde bulunan ve haklarında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan aynı olay kapsamında verilen beraat hükümleri kesinleşen temyiz dışı... ve ...'a gönderilmek üzere hakkında yine aynı suç ve olay kapsamında verilen beraat hükmü kesinleşen temyiz dışı ...'nın muavin olarak çalıştığı otobüse net 166 gram esrarı muavin Hasan'a vermek suretiyle teslim ettikleri olayda; sanık ...'ın suçlamayı kabul etmediği, her ne kadar ele geçen uyuşturucu maddenin verildiği otobüs muavinine irtibat numarası olarak verilen GSM numaralarından birinin de sanık ...'a ait ve onun kullanımında olduğu anlaşılsa da, sanığın alınan savunmalarında telefonunu kısa süreliğine diğer sanık ...'ya verdiğine dair beyanı, bu beyanı sanık ...'un doğrulaması, iletişimin tespiti kayıtlarında muavin Hasan ile sanık ... arasındaki görüşmelerin sanık ...'nın kullanımında olan gsm hattı arasında olması, 28.01.2014 tarihli teşhis tutanağında ...n kesin olmamakla birlikte kendisine esrar maddesi bulunan fındık çuvalını veren şahsın sanık ... olduğuna dair beyanları dikkate alındığında sanık ...'ın atılı suçtan beraatine; sanık ...'nın tape kayıtlarına yansıyan... ve muavin Hasan ile yaptığı görüşmeler ve bu görüşmeler kapsamında otobüs'ün durdurulması ile uyuşturucu maddelerin ele geçmesi nazara alındığında sanığın suç tarihinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği ancak sanık ...'nın işlediği 09.12.2013 tarihli olayda sanığın uyuşturucu maddenin alım-satımına aracılık etmek suretiyle suçun işlenmesine yardım eden sıfatıyla katıldığı bu nedenle bu tarih itibariyle gerçekleşen uyuşturucu madde ticareti yapma suçunda asli fail olmadığından sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanmadığı gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

Bozmaya uyulduğu, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Mahkemenin sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın tekerrüre esas alınan Bulancak Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/102 Esas ve 2013/12 Karar sayılı ilamı içerisinde yer alan 1 yıl 15 gün hapis cezası yerine, aynı hükümde yer alan 6 ay 10 gün hapis

cezasının tekerrüre esas alınması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, 09.12.2013 ve 31.12.2013 tarihlerinde hukuki ve fiili kesinti olmaksızın aynı suçu birden fazla işleyen sanık hakkında, zincirleme suç nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin hatalı gerekçeyle uygulanmamasına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

cezasının tekerrüre esas alınması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, 09.12.2013 ve 31.12.2013 tarihlerinde hukuki ve fiili kesinti olmaksızın aynı suçu birden fazla işleyen sanık hakkında, zincirleme suç nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin hatalı gerekçeyle uygulanmamasına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hukuka uygun elde edilen delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde eleştiri dışında hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A) ve (B) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.01.2023 tarihli ve 2022/299 Esas, 2023/29 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka ayrılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7477, Karar No: 2021/4384, Tarih: 05.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7477 E.  ,  2021/4384 K.**

**"İçtihat Metni"**

:

Mahkeme : AKSARAY 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 20/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 05/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/40, Karar No: 2014/1618, Tarih: 11.03.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/40 E.  ,  2014/1618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2013/377975

Mahkeme : VAN 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 27/06/2013 - 2013/80 esas ve 2013/275 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihi : 02/07/2012

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Suça konu 11532 gram eroinin miktarına bağlı olarak önem ve değeri dikkate alınarak, TCK'nın 3/1 ve 61/1 maddeleri uyarınca temel hapis cezasının alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın tekerrür oluşturan 1 yıl hapis ve 450 TL adli para cezasına ilişkin Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/195- 2008/841 sayılı ilamı yerine, 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesinin 2. fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrür oluşturmayan hapis cezasından çevrilen 1200 TL ile doğrudan verilen 1800 TL adli para cezasına ilişkin Kadıköy 4. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2008/786- 2009/740 sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Hüküm fıkrasından tekerrürle ilgili bölümünün çıkarılması ve yerine “Tekerrür oluşturan Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/195- 2008/841 sayılı ilamı ile verilen 1 yıl hapis ve 450 TL adli para cezası nedeniyle, hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 6 ve 7. fıkraları uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına; ancak sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle infaz sırasında tekerrüre esas alınan hükmün 3000 TL adli para cezası olarak dikkate alınmasına" ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/591, Karar No: 2016/1285, Tarih: 02.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/591 E.  ,  2016/1285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-... 2-... Vekileri Av. ...

3-...

- KARAR-

Dairemizin 21.10.2015 tarih ve 2015/32 E., 2015/6722 K. sayılı geri çevirme kararı ile, gerekçeli kararın davalılar ... ve ... vekili Av. ... adına, ismi yazılmayan daimi çalışanına tebliğ edildiği, tebliğ belgesinde muhatabın tevziat saatinde iş yerinde bulunup bulunmadığı ve gün içinde döneceğine ilişkin bilgiye yer verilmediği belirtilerek, gerekçeli kararın Tebligat Kanunu ve Yönetmelik hükümlerine uygun olarak tebliği istenmiş olup, mahkemece, gerekçeli kararın adı geçen davalılar vekili adına yeniden tebliğe çıkarılmakla birlikte, muhataba bizzat tebliğ edildiği belirtilerek, daha önce gerekçeli kararın tebliğ edildiği ve ismi yazılmayan daimi işçiye yeniden tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Dosyada temyiz dilekçesinin adı geçen muhatap avukata bizzat tebliğ edildiği ve imzasının geri çevirme kararından sonra yapılan tebligattaki imzadan farklı olduğu gözlenmiştir. Dairemizin geri çevirme kararı doğrultusunda, gerekçeli kararın davalılar ... ve ... vekili Av. ...'e yeniden tebliğe çıkarılarak, Tebligat Kanunu ve Yönetmelik hükümlerine uygun olarak tebliğinin sağlanması, tebliğin usulüne uygun olup olmadığının Hakimlik'çe denetlenmesi için, dosyanın yerel mahkemesine ikinci kez geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2451, Karar No: 2020/4287, Tarih: 09.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2451 E.  ,  2020/4287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Karar tarihinde Tekirdağ 1 Numaralı T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanık ... ile Tekirdağ 2 Numaralı T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanık ...'a hükmün 12/06/2014 tarihinde SEGBİS ile yüzlerine karşı tefhim edildiği, ancak cezaevinde bulunan sanıklara yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263. maddesine göre yasa yolu başvurusunun gerçekleştirileceğinin belirtilmemesi nedeniyle yanıltmada bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanıklara usulüne uygun şekilde bilinen son adresine (cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine, cezaevinde olmaması halinde sorguda verdiği bilinen en son adresine, buradan iade dönerse mernis adresine olacak şekilde) gerekçeli hükmün tebliğ edilerek, tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçeleri de eklenerek incelenmek üzere İADESİNİN mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay C. Başsavcılığına gönderilmesine, 09/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.