muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/29260, Karar No: 2013/24970, Tarih: 07.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/29260 E.  ,  2013/24970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3, 62, 50/1-a, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Tebliğname düşünce : Onama

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 231. maddesinin 11. fıkrasında, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suçun işlenmesi halinde veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde mahkemece hükmün açıklanacağı belirtilmiş olup, bu iki halin gerçekleştiğinin saptanması durumunda, mahkemece yapılacak işlem, önceden verilen ancak, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu olması nedeniyle hukuki varlık kazanmayan hükmün açıklanmasından ibarettir. Bu iki şarttan birine aykırılık nedeniyle hükmün açıklanması halinde mahkemece, uygulanmasında yasal zorunluluk bulunduğu halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle uygulanamayan yasal hükümler hariç olmak üzere önceki hükümde bir değişiklik yapılmayacağından, yeniden kurulan hüküm de önceden verilen hükmün infazını sağlamaya yöneliktir. Yeniden hüküm verilmesi ise yanlızca sanığın “kendisine yüklenen yükümlülüklerin yerine getirilememesi" halinde mümkündür. Bu şart gerçekleştiğinde, sanığa yeni bir imkan sağlamayı düşünen yasa koyucu, yükümlülüğün yerine getirilememesi haline münhasır olarak mahkemeye, sanığın durumunun değerlendirilmesi suretiyle, cezanın kısmen infazına yada önceki hükümde yasal zorunluluk nedeniyle tartışılamayan erteleme veya seçenek yaptırımlara çevirme kurumlarının değerlendirilmesi suretiyle yeniden hüküm kurması imkanını sağlamıştır. Bu son halde dahi mahkeme, sübut ve nitelendirmenin değiştirilmesi veya önceki uygulamadan dönme yönünden bir imkâna sahip olmamakta, yalnızca önceki hükmün varlığı kabul edilerek, belirli bir kısmının infaz edilmemesi ya da önceki hükümde değerlendirilemeyen TCK’nın 50 veya 51. maddelerinin uygulanması yetkisine sahip olabilmektedir.

Bu açıklamalar ışığında; somut olay değerlendirildiğinde sanık hakkında 25.11.2008 tarih ve 2008/325-309 sayılı karar ile TCK'nın 179/3-2, 62, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddeleri gereğince hüküm açıklamasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın denetim süresi içinde yeniden kasıtlı suç işlemiş olması nedeniyle 11.10.2011 tarih ve 2011/239-379 sayılı karar ile mahkumiyetine karar verilmesi üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, 18 yaşından büyük, 65 yaşından küçük olan 1986 doğumlu sanık hakkında ilk hüküm ile TCK'nın 179/3-2, 62. maddeleri gereğince verilen 2 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin hükmün, açıklanması ile yetinilmesi gerekirken hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi 5271 sayılı Kanunun 231. Maddesinin 11. fıkrasına açık aykırılık oluşturmakta ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanığın eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştiri dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4895, Karar No: 2013/7740, Tarih: 15.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/4895 E.  ,  2013/7740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin geçerli ve haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren, davacının iş sözleşmesinin organizasyon değişikliği sebebiyle işletmesel kararla feshedildiğini, feshin geçerli olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, feshin geçerli sebebe dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için, işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

Somut olayda, 02.05.1988-30.09.2011 tarihleri arasında, davalı işveren işyerinde insan kaynakları ve kalite müdürü ünvanıyla çalışan davacı işçinin iş sözleşmesi işletmesel karar sebebiyle feshedilmiştir. Dosya içeriğindeki, fesih tarihi itibariyle geçerli organizasyon şemasından, davacının insan kaynakları ve kalite müdürü olarak direk genel müdüre bağlı çalıştığı, işveren vekili yardımcısı konumunda olduğu anlaşılmaktadır. Bu sebeple davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Kabule görede dosya kapsamına göre davacının yaşlılık aylığına hak kazandığı anlaşıldığından işe başlatmama tazminatının dört aylık ücreti tutarında belirlenmesi gerekirken yedi aylık ücreti tutarında belirlenmesi hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

Kabule görede dosya kapsamına göre davacının yaşlılık aylığına hak kazandığı anlaşıldığından işe başlatmama tazminatının dört aylık ücreti tutarında belirlenmesi gerekirken yedi aylık ücreti tutarında belirlenmesi hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile:

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli karar ve ilam harcından, peşin alınan harcın mahsubuyla bakiye karar ve ilam harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 74,50 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Taraflarca yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 15.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3385, Karar No: 2012/7429, Tarih: 21.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/3385 E.  ,  2012/7429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.046,00 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava; özel eğitim kurumu tarafından, özel eğitime ihtiyacı olan engelli öğrenciye verilen eğitim hizmeti bedelinin davalı idareden tahsili talebine ilişkin alacak davasıdır.Mahkemece, davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.5378 sayılı Özürlüler ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun; özel eğitim kurumlarından hizmet alan engelli bireylerin alması gereken özel eğitim ve rehabilitasyon hizmetlerinin niteliğini belirleme görevini Özel Eğitim Değerlendirme Kuruluna vermiştir.Özürlü Bireylere Uygulanacak Destek Eğitim Programları ve Eğitim Giderlerinin Karşılanmasına Dair Yönetmeliğin ödeme şartlarını düzenleyen 8. maddesinde; özürlü bireylerin destek eğitim giderlerinin, Maliye Bakanlığınca belirlenen tutarının Bakanlıkça karşılanabilmesi için; özürlü bireyin sağlık kurulu raporuyla, asgari % 20 özürlü olduğunun tespit edilmiş ve özel eğitim değerlendirme kurullarınca da eğitsel değerlendirme ve tanılaması yapıldıktan sonra düzenlenen raporda destek eğitimi almasının önerilmiş olması, özürlü bireye verilen bireysel veya grup eğitimi süresinin, özel eğitim değerlendirme kurulunca özürlü bireye önerilen destek eğitim programlarında yer alan modüller için belirlenen toplam ders saati sayısını geçmemesi gerektiği hükme bağlanmıştır.İlgili Yönetmelik hükümleri gereğince Özel Eğitim Değerlendirme Kurul Raporunun bulunmadığı dönemde verilen hizmet bedeli istenemez.Somut olayda; davacının özel eğitim hizmetini verdiği ... adlı engelli öğrencinin ilk raporunun 16/04/2008 başlangıç, 16/04/2009 bitiş tarihli, ikinci raporunun 09/02/2010 başlangıç, 08/02/2011 bitiş tarihli olduğu görülmektedir. İki rapor arasındaki on aylık sürede adı geçen engelli öğrencinin Özel Eğitim Değerlendirme Kurul Raporu'nun bulunmadığı ve Mayıs 2009 ile Şubat 2010 arasındaki sürede öğrenciye rapor bulunmaksızın özel eğitim verildiğinin iddia edildiği ve bu dönemin eğitim ücretinin davalı idareden talep edildiği görülmektedir.Mahkemece, özel eğitim kurumlarından özel eğitim alan engelli bireylerin ödemelerinin Bakanlıkça yapılabilmesi için dikkate alınan raporun Özel Eğitim Değerlendirme Kurulu raporu olduğu, ödemelerin bu rapor süresince geçerli olduğu, davaya konu olayda ise bu rapor olmadan hizmet verildiğinin belirtildiği ve ücretin ödenmesinin istendiği göz ardı edilerek davanın reddi gerekirken, yazılı ve yanılgılı gerekçelerle talebin kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3036, Karar No: 2014/8865, Tarih: 28.10.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/3036 E.  ,  2014/8865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, ... mevkii ... ada ... parsel sayılı 4933,09 m² yüzölçümündeki taşınmaz tarla niteliğiyle, ceddinden intikalen ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tesbit edilmiş, vaki itiraz üzerine kadastro komisyonu tarafından tesbitin iptaline ve ½ payının Zekeriya Can, ½ payının elbirliği mülkiyet olarak ..., ..., ... ve ... adına tesbitine karar verilerek, 31.12.2010 gün 31.01.2011 tarihleri arasında ilân edilmiştir.

Davacı Hazine vekili 24.01.2011 havale tarihli dilekçe ile; çekişmeli taşınmazın taşlık, kayalık, çalılık ve çetilik vasfında Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, imar-ihyasının olmadığı, zilyetlikle edinilemeyeceği iddiasıyla komisyon tesbitin iptali ve Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne ve çekişmeli parselin tespitinin iptali ile Hazine adına tapuya tesciline, taşınmazın 3. derecede doğal sit alanında kaldığının 2863 sayılı Kanunun 7. maddesi uyarınca tapu kütüğünün beyanlar hanesine yazılmasına karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilân edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahdidi vardır. Daha sonra 1981 yılında yapılan sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu, orman kadastrosu ve 6831 sayılı Kanunun, 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması ile 1991 yılında yapılan 3302 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması dava tarihinden önce kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada davalı gerçek kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı imar-ihyaya dayalı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalılardan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdıkları harcının istek halinde iadesine 28/10/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/368, Karar No: 2022/695, Tarih: 03.11.2022

**Ceza Genel Kurulu         2022/368 E.  ,  2022/695 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda sanığın eyleminin kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunu oluşturduğu kabul edilerek TCK'nın 125/3-a, 43 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 5. Ceza Dairesince verilen 16.02.2022 tarihli ve 54-7 sayılı hükmün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının “Onama” istemli 07.07.2022 tarihli ve 100449 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyizin kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Ceza Genel Kurulunca sanık hakkında kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün isabetli olup olmadığına ilişkin temyiz incelemesi yapılacaktır.

İncelenen dosya kapsamına göre;

Hâkimler ve Savcılar Kurulu 3. Dairesinin 20.10.2016 tarihli ve 9707 sayılı kararı ile sanık hakkında soruşturma izni verilmesinin teklif edildiği, Hâkimler ve Savcılar Kurulu Başkanı tarafından 24.10.2016 tarihinde olur verildiği, Hâkimler ve Savcılar Kurulu 2. Dairesinin 03.05.2017 tarihli ve 169 sayılı kararı ile kovuşturma izni verildiği,

Yargıtay 5. Ceza Dairesince 04.04.2018 tarih ve 15-12 sayı ile; düzenlenen iddianamenin A bendinde belirtilen sanığa atılı eylemin TCK’nın 301. maddesinde düzenlenen Devletin kurum ve organlarını aşağılama suçu kapsamında kalma ihtimali bulunduğundan bahisle anılan TCK'nın 301/4. maddesi uyarınca ... Bakanlığından izin alınması için CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca durma kararı verildiği,

... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 06.11.2018 tarihli ve 16346 sayılı yazısı ile; sanık hakkında Özel Dairece izin talep edilen suç olarak “Devletin kurum ve organlarını aşağılama” olarak gösterilmişse de söz konusu eylemin “Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini alenen aşağılama” kapsamında değerlendirilebileceğinden TCK’nın 301/4. maddesi uyarınca soruşturma izni verildiği,

Anlaşılmaktadır.

... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 06.11.2018 tarihli ve 16346 sayılı yazısı ile; sanık hakkında Özel Dairece izin talep edilen suç olarak “Devletin kurum ve organlarını aşağılama” olarak gösterilmişse de söz konusu eylemin “Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini alenen aşağılama” kapsamında değerlendirilebileceğinden TCK’nın 301/4. maddesi uyarınca soruşturma izni verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ...; 17-25 Aralık sürecinden sonra 2014 yılının Mart ayında cemaatçi olduğu söylenen İl Emniyet Müdürünün görevden alınıp yerine mağdur ...’ın atandığını, operasyon şubelerinde değişiklik yapıldığını, kendisinin de KOM Müdürü olduğunu, Iğdır Cumhuriyet Başsavcısı ve Iğdır Ağır Ceza Mahkemesi Başkanını ziyaret etmeleri istendiği için Iğdır Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı olan sanık ...'i ziyarete Asayiş Şube Müdürü, TEM Şube Müdürü ve KOM Şube Müdürü ve yardımcıları olarak gittiklerini, hatırladığı kadar mağdur ..., katılan ..., mağdur ... ve katılan ... ile birlikte ziyarete gittiklerini, kapıdan girer girmez sanığın "Ooo... Parti Müdürleri hoş geldiniz." dediğini, oturduktan sonra sanığa... Partinin polisi olmadıklarını, bu mesleğe 13 yaşında girdiklerinde henüz... Partinin olmadığını, Devletin polisi olduklarını söylediğini, sanığın "Aileniz sizi 13 yaşında yatılı okula mı vermiş, ne zavallı aileleriniz varmış." dediğinden bir Ağır Ceza Mahkemesi Başkanından böyle laflar duymalarına şaşırdıklarını, sanığın kendilerini terörist yerine koyduğunu, sonra lafı değiştirdiğini, Adli Kolluk Yönetmeliği'nin değiştiğini söyleyip "Eskiden hırsızı yakaladığınızda savcıya haber veriyordunuz, şimdi bu Yönetmelik değişikliği sonucunda hem emniyet müdürüne hem de valiye haber vereceksiniz, yani bir nevi hırsızı hırsıza haber vereceksiniz." dediğini, konuşmalardan rahatsız olup kısa bir süre sonra ayrıldıklarını, bu durumu Emniyet Müdürü mağdur ...’a söylediklerini, onun da ... Bakanı Müsteşarı....'i arayacağını ifade ettiğini, birkaç ay sonra sanığın tayininin çıktığını, ...’de Digitürk ile ilgili kararı verdiğini, daha sonra açığa alınıp ihraç edildiğini,

Katılan ...; olay tarihinde Iğdır’da Asayiş Şube Müdür Yardımcısı olduğunu, 17 Aralık sonrasında göreve yeni başlayan müdür ve müdür yardımcıları toplam altı kişi olarak sanığı makamında ziyaret ettiklerinde "Siz şimdi... Partinin polisleri oldunuz, maalesef o damgayı yediniz, bakalım sizi de göreceğiz." dediğini, devamında “Adli Kolluk Yönetmeliği değişti, eskiden hırsızı yakaladığınızda sadece savcıya bildiriyordunuz, artık İl Emniyet Müdürü ve Valiye bildireceksiniz, yani hırsızı hırsıza bildireceksiniz.” demesi üzerine kendilerinin de devletin polisi olduklarını söylediklerini,

Katılan ...; 17-25 Aralık sürecinden sonra görev değişiklikleri üzerine TEM Şube Müdürlüğünde müdür yardımcısı olarak görevlendirildiğini, Ağır Ceza Mahkemesi başkanı olan sanığı yeni göreve başlayan müdür ve müdür yardımcıları olarak ziyarete gittiklerinde sohbet ederken sanığın, o dönemde gerçekleşen kanun değişikliklerinden bahsedip laf arasında "Siz şimdi... Partinin polisleri oluyorsunuz." devamında da “Adli Kolluk Yönetmeliği değişti, eskiden hırsızı yakaladığınızda Savcıya bildiriyordunuz, artık İl Emniyet Müdürlüğüne bildireceksiniz, artık hırsızı, hırsıza bildireceksiniz." dediğini, sohbetten rahatsız olup "Biz devletin polisiyiz, devletimize bağlıyız." şeklinde cevap verdiklerini, aradan uzun zaman geçtiği için, sohbetin ayrıntılarını çok net hatırlamadığını,

Mağdur ...; Iğdır İl Emniyet Müdürlüğünde 2012-2015 yılları arasında görev yaptığını, Iğdır İl Emniyet Müdürlüğünde Koordinasyon Şube Müdürüyken kamuoyunda 17 Aralık olarak bilinen süreç sonrasında TEM Şube Müdürü olarak görevlendirildiğini, KOM Şube Müdürü katılan ..., Asayiş Şube Müdürü mağdur ..., Asayiş Şube Müdür Yardımcısı katılan ... ve TEM Şube Müdür Yardımcısı katılan ...’le birlikte Iğdır Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı ile Iğdır Cumhuriyet Başsavcısını ziyaret etmeye karar verdiklerini, 2014 yılı Mart ayı sonlarına doğru sanığı ziyaret ettiklerini, emin olmamakla birlikte sanığın "Hoş geldiniz... Partinin atadığı yeni polisler." şeklinde ya da "Hoş geldiniz hükümetin yeni atadığı polisler." dediğini, katılan ...’in "Ben mesleğe girdiğimde... Parti diye bir parti yoktu, biz devletin polisiyiz." dediğini, sanığın sohbet esnasında "İşiniz zor, işi bilen tecrübeli polisleri görevden aldılar başka birimlere atadılar yerine sizi verdiler." dediğini, katılan ...’in "Biz yeni mesleğe başlayan polisler değiliz, uzun yıllardır bu meslekte çeşitli birimlerde görev yapmış insanlarız, tecrübesiz değiliz." dediğini, sanığın Adli Kolluk Yönetmeliği'nde yapılan değişiklikler ile ilgili konuşurken "Artık Savcılara değil ilk önce mülki amirlere ve emniyet müdürüne bilgi vereceksiniz, mülki amir veya emniyet müdürü hırsızsa hırsızlık yapan birini hırsıza mı ihbar edeceksiniz?" şeklinde sözler söylediğini, katılan ...’in "Yanlış yapan insanlar her birimde olabilir, biz görevimizin bilincinde olan insanlarız, görevimizin gereğini yaparız, yanlış yapan varsa onun hakkında da gereken yapılır." şeklinde sözler söylediğini, bu ziyaret sırasında sanıkla en kıdemli olan katılan ...’ın daha çok konuştuğunu, ziyaret amacıyla sanığın odasına girdiklerinde sanığın yanında kimse olmadığını,