muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11164, Karar No: 2020/2033, Tarih: 13.03.2020

Demokratik toplumlarda siyasiler, üst düzey bürokratlar ile kamuya mal olmuş kişiler, diğer insanlara nazaran ağır eleştirilere daha fazla katlanmalıdırlar. Ancak hakarete hiçbir kimse katlanmak zorunda değildir. İfade hürriyeti bakımından eleştiri ve hakaret ayrı ayrı değerlendirilmesi gereken kavramlardır. Kaba sövme hiçbir koşulda eleştiri olarak kabul edilemez. Türk toplumunun önemli bir kesiminin kendilerini siyasi liderleriyle özdeşleştirdiği, liderlerine yapılan ve kamuya yansıyan hakaretleri kendilerine yapılmış gibi algılayarak aşırı reaksiyon gösterdikleri, bu hakaretlerin toplumdaki kutuplaşmayı artırdığı, hakaret ve sövme fiillerinin, adi olaylarda dahi birçok öldürme ve nitelikli yaralamalara sebebiyet verdiği gözetildiğinde, bu fiillerin orantılı bir yaptırıma bağlanmasının toplumsal barışın ve kamu düzeninin korunması bakımından da demokratik toplumda zorlayıcı bir ihtiyacın karşılanması kapsamında değerlendirilmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında basın açıklaması sonrasında "Katil, Hırsız Erdoğan" şeklinde grupla birlikte slogan attığı anlaşılan sanığın eyleminin bireyin kendini gerçekleştirmesine ya da toplumun gelişmesine katkı sunması beklenen bir değer içermemesi, söylendiği yer ortam ve zaman itibariyle toplumsal barışı ve kamu düzenini bozma riski barındırması ve özellikle eleştiri sınırlarını aşarak açıkça Cumhurbaşkanının şeref ve saygınlığına saldırı mahiyetinde olması nedeniyle ifade hürriyeti kapsamında değerlendirilemeyeceğinden sübut bulan müsnet suçtan orantılı bir ceza ile cezalandırılması gerekirken beraatine karar verilmesinde isabet görülmemekle, anılan kararın kanun yararına bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

V-SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2017 tarihli ve 2016/513 esas, 2017/212 karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309/4-c maddesi uyarınca sanığın yeniden yargılanmamak ve aleyhine sonuç doğurmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyasının mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4619, Karar No: 2024/2799, Tarih: 30.05.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/4619 E.  ,  2024/2799 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/42 E. 2023/126 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Dairemizin bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonunda sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükümlerin katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1....( Konya ) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2016 tarih, 2015/204 Esas, 2016/8 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraatlerine karar verilmiştir.

2....( Konya ) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2016 tarih, 2015/204 Esas, 2016/8 Karar sayılı kararının müşteki vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 27.12.2022 tarihli ve 2022/9723Esas, 2022/10749 Karar sayılı ilamı ile "12/01/2016 tarihli hükmün ... vekili tarafından temyiz edildiği, mahkemece 12/08/2022 tarihli, temyiz talebinin değerlendirilmesine ilişkin ek karar ile davanın suçtan zarar gören kuruma ihbar edildiği ancak katılma talebinde bulunmadıkları gerekçesi ile temyiz talebinin reddine karar verildiği, ek kararın ... vekiline 31/08/2022 tarihinde tebliğ edildiği ve süresi içerisinde temyiz edildiği dosya kapsamında, her ne kadar mahkemece davanın suçtan zarar gören kuruma ihbar edildiği gerekçesi ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de; mahkemece iddianame ekli duruşma gün ve saatini bildirir davetiyenin ... ...Müze Müdürlüğü adına tebliğe çıkartıldığı, 13/03/2015 tarihinde tebliğ edildiği, 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan doğan davalarda davanın ... adına İl Kültür ve Turizm Müdürlüğüne ihbar edilmesi gerektiği, Müze Müdürlüğünün 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan doğan davalara katılma hak ve yetkisinin bulunmadığı, mahkemece ise iddianame ekli duruşma gün ve saatini bildirir davetiyenin Müze Müdürlüğüne tebliğ edilmiş olduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine ilişkin 12/08/2022 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04/06/2020 gün ve 2018/6-472-2020/262 sayılı ilamında, “sanık hakkında açılan kamu davasına katılma hakkı bulunan suçtan zarar görene CMK’nın 233. maddesi uyarınca duruşma gününü bildirir çağrı kağıdı tebliğ edilmesi ve CMK’nın 234/1-b maddesinde sayılan hakları kullanma imkanının tanınması gerekirken, bunun yapılmamasının, duruşmadan haberdar edilmeden yargılamaya devam edilerek delil sunma hakkı elinden alınan suçtan zarar gören yönünden hak kısıtlaması niteliğinde olduğunun” belirtilmesi karşısında, suçtan zarar gören ... adına İl Kültür ve Turizm Müdürlüğüne duruşma günü usulüne uygun olarak bildirilip, davaya katılma imkanı sağlanmadan hüküm tesis edilmesi suretiyle CMK’nın 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması, " nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ...( Konya ) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.03.2023 tarih, 2023/42 Esas, 2023/126 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraatlerine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.05.2023 tarihli, 2023/50262 sayılı ve düzeltilerek onama görüşlü Tebliğnamesi ile dosya Dairemize tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiğine, eserlerin Müze Müdürlüğüne teslimine karar verilmesi gerektiğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiğine, eserlerin Müze Müdürlüğüne teslimine karar verilmesi gerektiğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; her ne kadar sanıkların iş yerinde yapılan araştırma neticesinde, 1 adet krem sarı ve pembe renkli taştan yapılmış, göğüsleri açıkta cepheden büst şeklinde kollar yanda detayları belirsiz heykelcik ile 1 adet yay biçiminde ucundaki 7 halkanın ucuna takılan metal cam sarkaçlardan oluşan gerdanlık ele geçirildiği, Konya Müze Müdürlüğünce yapılan inceleme neticesinde tanzim edilen 04/07/2014 tarihli rapor içeriğine göre "Taştan yapılmış heykelciliğin, yapım tekniği ve malzeme özelliği itibariyle sahte olduğu, yanıltıcı özelliğinden dolayı ilgili müzesinde alıkonulması gerektiğinin, gerdanlığın ise 2863 sayılı kanun kapsamında taşınır kültür varlıklarından olduğunun" belirtildiği gerekçesiyle sanıkların 5237 sayılı TCK nın 37. maddesi delaletiyle 2863 sayılı Kanun'un 67/1 maddesi gereğince 2863 sayılı Yasaya muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle haklarında kamu davası açılmış ise de; mahkemece konusunda uzman bağımsız arkeolog bilirkişilerden alınan 23/10/2015 tarihli heyet raporunda davaya konu eserlerin 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 23. maddesi a bendi kapsamına giren tasnif ve tescile tabii, tarihi eser değeri taşıyan korunması gerekli taşınır kültür varlıkları kapsamında olmadığının tespit edildiği, fakat bahsi geçen eserlerin kamuoyunu aldatabilecek niteliğe haiz olduğunun belirtildiği, konusunda uzman arkeolog bilirkişiler tarafından düzenlenen rapor karşısında Konya Müze Müdürlüğünce hazırlık aşamasında tanzim edilen 04/07/2014 tarihli rapora itibar edilemeyeceği, tüm bu durumlar göz önünde bulundurulduğunda sanıkların üzerlerine atılı 2863 sayılı Yasaya muhalefet suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanıkların beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Dairemizin 27/12/2022 tarih, 2022/9723 Esas, 2022/10749 Karar sayılı bozma kararı üzerine, mahkemece bozma ilamına uyulup uyulmadığı hususunda bir ara karar verilmemiş ise de; Ceza Genel Kurulunun kararlılık gösteren içtihatlarında da açıkça belirtildiği üzere, mahkemece bozma kararı doğrultusunda uygulama yapılması karşısında, mahkemenin bozmaya eylemli olarak uyduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

IV. GEREKÇE VE KARAR

Dairemizin 27/12/2022 tarih, 2022/9723 Esas, 2022/10749 Karar sayılı bozma kararı üzerine, mahkemece bozma ilamına uyulup uyulmadığı hususunda bir ara karar verilmemiş ise de; Ceza Genel Kurulunun kararlılık gösteren içtihatlarında da açıkça belirtildiği üzere, mahkemece bozma kararı doğrultusunda uygulama yapılması karşısında, mahkemenin bozmaya eylemli olarak uyduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak, " 23/10/2015 tarihli bağımsız bilirkişi heyeti raporunu ile sahte olduğu ve yanıltıcı özellikleri nedeniyle muhafaza altına alınması gerektiği belirlenen dava konusu 1 adet heykel ve 1 adet kolyenin, yanıltıcı özelliği nedeniyle 2863 sayılı Kanunun 75. maddesi uyarınca müzeye teslimine karar verilmesi gerektiği gözetilmemesi,"

Kanuna aykırı bulunduğundan hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına son bent olarak "23/10/2015 tarihli bağımsız bilirkişi heyeti raporunu ile sahte olduğu ve yanıltıcı özellikleri nedeniyle muhafaza altına alınması gerektiği belirlenen dava konusu 1 adet heykel ve 1 adet kolyenin, yanıltıcı özelliği nedeniyle 2863 sayılı Kanunun 75. maddesi uyarınca Müze Müdürlüğüne teslimine " ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4896, Karar No: 2010/6864, Tarih: 15.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4896 E.  ,  2010/6864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2- ... Vek.Av. ...

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.

Dosyada bulunan delil ve belgelere göre davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyizine gelince;

Dairemiz uygulamalarına ve aynı bölgeden Dairemize intikal eden dava dosyalarına göre, sulu tarım arazisinde kapitalizasyon faiz oranının %5 alınması gerekirken, %7 üzerinden hesaplama yapılmak suretiyle az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/11396, Karar No: 2012/21565, Tarih: 12.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/11396 E.  ,  2012/21565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak

HÜKÜM : Beraat

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesi ile Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında “yüze karşı verilen hükümlerde temyiz süresinin tefhimle başlayacağının, sonradan vekile yapılan tebligatın gereksiz olup yeni bir temyiz hakkını vermeyeceğinin” kabul edilmesi karşısında, 18.04.2008 günü katılan idare temsilcisinin yüzüne karşı tefhim olunan ve temyiz süresi başlayan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen süreden sonra 15.05.2008 havale tarihli dilekçe ile idare vekili tarafından temyiz edildiği, yasal gereği olmaksızın yapılan tebligatın katılan vekiline temyiz için yeni bir hak kazandırmasının mümkün bulunmadığı cihetle, vaki temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 12.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/9496, Karar No: 2004/9963, Tarih: 15.12.2004

8. Ceza Dairesi 2003/9496 E., 2004/9963 K.

**8. Ceza Dairesi 2003/9496 E., 2004/9963 K.**

**- HAKKI OLMAYAN YERE TECAVÜZ

- TESELSUL**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 2 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 513 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 80 ]

**"İçtihat Metni"**

Hakki olmayan yere tecavüzden sanık Şevket'in yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne ve ertelemeye dair (Cihanbeyli Sulh Ceza Mahkemesi)nden verilen 4.11.2002 gün ve 245 esas, 158 karar sayılı hükmün suresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile 9.9.2003 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü: '

1-Dairemizce benimsenen ilke kararına göre; farklı mevkilerdeki mera parsellerine tecavüz fiilleri ayrı ayrı suç oluşturur. Aynı mevkiideki farklı mera parsellerine tecavüz fiilleri ise, TCK.nun 80. maddesinin uygulanmasını gerektiren tek suç sayılır. Ancak, aynı mevkiideki farklı mera parselleri arasında belirgin bir sinir olmayıp bir bütünlük arz etmeleri ve sanığın da bunların ayrı parseller olduğunu bilmemesi halinde, TCK.nun 80. maddesi de uygulanmaz.

Dava konusu olayın keşfi sırasında sanığın ayni mevkiideki farklı mera parsellerine tecavüz ettiğinin anlaşılmış bulunması karsısında, ek iddianame ile dava açılması sağlanarak yargılamaya devamla, yukarda açıklanan ilke kararı doğrultusunda sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, yazılı biçimde karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

4806 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK.nun 30. maddesinin 2. fıkrasındaki "bir" sözcüğünün "bin" olarak değiştirilmiş bulunması karşısında, sanığa para cezası tayin edilirken her aşamada "bin" lira küsurunun atılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı (BOZULMASINA), 15.12.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18276, Karar No: 2011/2560, Tarih: 16.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18276 E.  ,  2011/2560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 16.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/50949, Karar No: 2014/1324, Tarih: 22.01.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/50949 E.  ,  2014/1324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KIRŞEHİR 1. ASLİYE HUKUK ( İŞ ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/09/2011

NUMARASI : 2010/343-2011/523

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 14/08/2003-12/06/2010 tarihleri arasında davalı işverenlikte rehabilitasyona muhtaç çocukların eğitim ve gelişmelerine yardımcı olmak için eğitimci olarak çalıştığını, yaklaşık 750,00 TL. brüt ücret aldığını, iş akdi işverence feshedildiğinde, maaş alacağı karşılığında 30/10/2010 vade tarihli 3.250,00 TL. bedelli çek verildiğini, mesaisinin pazartesi haricinde 09.00-18.00 saatleri arasında gerçekleştiğini, günlük bir saati aşkın fazla çalışma yaptığını iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla mesai ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 14/08/2003 tarihinde işe girdiğini, asgari ücretle çalıştığını, davacının kendisine verilen görev ve sorumluluklarını hakkı ile yerine getirmediğini, işyerini zarara uğratacak ve işyerinin imajını zedeleyecek beyan ve davranışlarda bulunduğunu, ikaz edildiği halde bir değişiklik olmadığını, işine gelmemeyi sürekli bir davranış haline getirdiğini, 15/06/2010 tarihinde davacının işten çıkarıldığını ve kendisine 21/06/2010 tarihinde haklarının çek ve nakit olarak ödendiğini, ödemenin belgesinin bulunduğunu, bu belgelere göre davacının kıdem ve ihbar tazminatlarının tamamının ödenmiş olduğunu savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı tarafça, davacıya çek marifetiyle 3.250,00 TL. ödeme ve nakit 1.500,00 TL. ödeme yapıldığının iddia edildiği, ancak 1.500,00 TL. için herhangi bir yazılı belge ibraz edilmediği, çekle yapılan 3.250,00 TL. ödemenin hangi alacağa istinaden yapıldığının belirtilmediği, yerleşmiş içtihatlara göre bu durumlarda sırasıyla aylık ücret, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram tatili ve ikramiye ödemelerinin dikkate alınmasının gerektiği, davacıya yapılan 3.250,00 TL. ödemenin 4 aylık ücretindeki 2.478,60 TL.'nin mahsubu ile kalan 771,40 TL. ücretin kıdem tazminatı için verildiğinin kabul edildiği, davalı tarafından mahkemeye ibraz edilen ibranamede miktarın bulunmadığı, miktar içermeyen ibranamelerin makbuz niteliğinde kabul edilemeyeceği, bu nedenle ibranamenin geçerli kabul edilemeyeceği, davacının bir saatlik ara dinlenme süresi düşüldüğünde, günlük mesaisinin hafta içi günlerde 8 saat olduğu, cumartesi günlerinde ise 4 saat mesai yaptığı ve haftanın 6 gününde toplam 44 saat mesai yaptığı, haftalık toplam mesai süresi olan 45 saatin aşılmaması nedeni ile fazla mesai ücretinin bulunmadığı gerekçesiyle açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İhbar tazminatı yönlerinden taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İş sözleşmesi taraflara sürekli olarak borç yükleyen bir özel hukuk sözleşmesi olsa da, taraflardan herhangi birinin iş sözleşmesini bozmak için karşı tarafa yönelttiği irade açıklamasıyla ilişkiyi sona erdirmesi mümkündür.

Fesih hakkı iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren bozucu yenilik doğuran ve karşı tarafa yöneltilmesi gereken bir haktır.

Maddede düzenlenen bildirimli fesih, belirsiz süreli iş sözleşmeleri için söz konusudur. Başka bir anlatımla belirli süreli iş sözleşmelerinde fesheden tarafın karşı tarafa bildirimde bulunarak önel tanıması gerekmez.

Somut olayda; 5580 Sayılı Yasa uyarınca belirli süreli hizmet akdi ile çalışan davacının yukarıdaki ilke kararı doğrultusunda ihbar tazminatı talep edemeyeceği gözetilmeksizin, ihbar tazminatı talebinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.