muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3985, Karar No: 2025/2437, Tarih: 15.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3985 E.  ,  2025/2437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1391 Esas, 2024/823 Karar

HÜKÜM : Esastan ret; davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/256 E., 2022/39 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin yetkili distrübitörlük sözleşmesi kapsamında, Türkiye’de "... ..." markasının ürün ve hizmetlerini temin etme ve satışa sunma

konusunda tek yetkili olduğunu, davalı tarafça yönetildiği

anlaşılan internet sitelerinde "... ..." markasına ait

isim, ... ve sair yazılı ve görsel içeriklerin kullanıldığını, markaya ait ürünlerin satışının yapıldığını, davalı tarafından yapılan temin etme- satma- teklif sunmanın açıkça marka hakkına tecavüz niteliğinde olduğunu, yetkili

servis hizmeti verme yetkisi olmadığı halde hizmet verildiğini, davalı tarafın, müvekkiline ait mevcut

ve potansiyel müşteri kitlesinden haksız kazanç elde ettiğini, ihtarname gönderildiğini, ancak sonuç alınamadığını ileri sürerek davalının müvekkilinin marka haklarına tecavüz ettiğinin ve bu eylemlerinin haksız rekabet oluşturduğunun

tespiti ile, durdurulmasını, önlenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin sistem kurulumu, ürün tedariki, eğitim

hizmetleri ve piyasadaki muhtelif markalı ürünler için teknik (özel) servis hizmeti sunduğunu, bu hizmet

kapsamında gerekli olan yedek parçaların bir kısmını kendisinin ürettiğini, bir kısmını ithal ettiğini, bir kısmını

da iç piyasadan temin ettiğini, müvekkili şirket tarafından satılan ürünlerin arasında taklit ürün olmadığını, ya

orijinal "..." markalı ürünler satıldığını, ya da üçüncü kişiler tarafından üretilen farklı markalara ait

orijinal ürünleri sattıklarını, söz konusu ürünlerin "..." markalı ürünlerde kullanılıyor olmasının "..." markasına tecavüz edildiği anlamına gelmediğini, orijinal ürünlerin bir kez piyasaya sürüldükten

sonra, söz konusu ürünler üzerinde marka sahibinin haklarının tükendiğini, müvekkilin "..." markası yanında dava dışı şirketlere ait markaları kullanırken yaptığı tercihler dikkate alındığında, hiçbirini

baskın unsur olarak kullanmadığını, davacı şirketin "..." markalı ürünlerin distribütörü veya yetkili

servisi olmasının, müvekkilinin teknik (özel) servis olarak bu ürünlerle ilgilenemeyeceği, ilgili tüketicilere

fiyat bilgisi veremeyeceği, bu markaları ürünlerin yedek parçalarını, eş değer parçalarını üretip satamayacağı

anlamına gelmediğini, davacının aradan 5 yıldan fazla

baskın unsur olarak kullanmadığını, davacı şirketin "..." markalı ürünlerin distribütörü veya yetkili

servisi olmasının, müvekkilinin teknik (özel) servis olarak bu ürünlerle ilgilenemeyeceği, ilgili tüketicilere

fiyat bilgisi veremeyeceği, bu markaları ürünlerin yedek parçalarını, eş değer parçalarını üretip satamayacağı

anlamına gelmediğini, davacının aradan 5 yıldan fazla

zaman geçtikten sonra huzurdaki davayı açmasının kabul edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalının www.rfmakine.com.tr alan adlı sitesinde bilişim uzmanı tarafından yapılan incelmede davacıya ait tescilli markanın google arama motorunda herhangi bir suretle anahtar kod olarak seçilmediği / kullanımadığının tespit edildiği, google arama motorundaki yönlendirmenin ücretsiz olarak ... (Arama Motoru Optimizasyonu) uygulayarak organik bir şekilde ... sitesinde sonuç olarak ortaya çıktığı, ithalat belgeleri incelendiğinde davalının ürünlerinin ... isimli firmadan ithal edildiği, ithal edilen ürünlerde davacı markasının doğrudan yer almadığı, davacı markasının yer almadığı ürünlere ilişkin eş değer ürün satışına ilişkin iddiaların markaya tecavüzün konusu olmadığı gibi dava dilekçesinde bu yönde açık bir talep bulunmadığı dikkate alındığında iddianın genişletilmesi niteliğindeki bu taleplerin dinlenilmeyeceği, sonuç olarak paralel ithalat kapsamındaki ürünlerin ve 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 7/5. maddesi kapsamında kalan kullanımların markaya tecavüz ve haksız rekabet olarak kabulünün mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markaya tecavüzün tespiti, meni, refi istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,15.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3140, Karar No: 2014/22856, Tarih: 10.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/3140 E.  ,  2014/22856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/37932

MAHKEMESİ : İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2012

NUMARASI : 2004/191 (E) ve 2012/208 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre, suç tarihinde gündüzleyin saat 15:00 sularında yakınanların araç içinde oturduğu sırada gelen 3 şahsın aracın kapısını açtığı, birinin bıçak diğerinin silah çıkarıp, yakınan Seyfullah'a aracı çalıştırmasını söyledikleri, adı geçen yakınanın araçtan indiği, ardından arkadaşı Yalçın'ın araçta olduğunu anımsayıp geri döndüğü, yaşanan boğuşma sonucunda silahla yaralanan Seyfullah'ı olay yerinde bırakan şahısların araçta yakınan Yalçın'da olduğu halde araçla olay yerinden ayrıldıkları, bir süre sonra yakınan Yalçın'ın fırsatını bulup araçtan indiği,

Yakınanların zanlılar albümünden olayın faillerini teşhis edemedikleri,

Yapılan çalışmalar sonucunda M. S..'ın 04.03.2003, A. T..'nun ise 06.03.2003 tarihinde yakalandıkları, adı geçenlerin alınan beyanlarında yanlarında bulunan 3. kişinin 'G.. G..' olduklarını beyan ettikleri,

Soruşturma aşamasında yapılan teşhis işlemleri sonucunda, yakınan Seyfullah'ın M. S..'ı, yakınan Yalçın'ın ise M. S..ve A. T..'yu teşhis ettikleri, yakınanların olaya karışan 3. kişiyi tanıyıp teşhis edemeyeceklerini beyan ettikleri,

07.03.2003 tarihli tutanakta, G.. G..'ün Samsun-Terme nüfusuna kayıtlı ve 1977 doğumlu olup, anne-baba adının ayrıca Musa Sargın ile birlikte bulunabileceği yerlere bakıldığı ancak yakalanamadığının belirtildiği,

M. S.. hakkında düzenlenen 06.08.2003 tarihli sağlık kurulu raporunda, adı geçenin 'ölen nişanlısının hayalini görüp intihar etmesini istediğini' beyan ettiği; Ad.A..ve açık kimliği tespit edilemeyen adının G. A.. olduğu beyan edilen kişilerle 10.02.2003 tarihinde başka bir yağma olayına karıştığından bahsedildiği, 05.03.2003 tarihli emniyet müdürlüğü yazı içeriğinde ise M. S..ın 11.02.2003 tarihinde 'S. E..' isimli kişiyi öldürüp yanında bulunan Adem isimli kişiyle kaçtığından bahsedildiği,

Suça konu aracın 05.05.2003 tarihli ihbar mektubu üzerine 14.05.2003 tarihinde, 100. Yıl Mahallesi üzerinde park halinde bulunduğu, ihbar mektubu doğrultusunda beyanına başvurulan M. Y..'in araçla ilgisinin olmadığını beyan ettiği,

Beyoğlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2003/21 Esas sayılı dosyasında Musa Sargın, Atakan Topçu ve G.. G.. hakkında (yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçarından) kamu davası açıldığı, yargılama aşamasında sanık G.. G.. hakkındaki yakalama emrinin infaz edilememesi nedeniyle dosyanın adı geçen yönünden tefrik edildiği,

Yapılan yargılama sonucunda A. T.. ve M. S.. hakkında yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerininse Dairemizin 07.02.2005 tarihli ilamıyla onandığı,

Yapılan yargılama sonucunda A. T.. ve M. S.. hakkında yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerininse Dairemizin 07.02.2005 tarihli ilamıyla onandığı,

Sanık hakkındaki yakalama emrinin ancak 03.05.2010 tarihinde yerine getirilebildiği, sanığın savunmasında M. S.. ve A.T..'yu tanıdığını ancak yargılama konusu suçla ilgisinin olmadığını, M.S..'ın daha önce kız arkadaşını öldürdüğünü beyan ettiği; bu aşamadan sonra yakınanların ayrıca M. S.. ve A. T..'nun sanıkla yüzleştirilmediği,

UYAP sisteminden yapılan sorgulamada, sanığın 10.07.2005-24.01.2007 tarihleri arasında ayrıca 03.05.2010 tarihinden sonra da cezaevinde bulunduğu ancak belirtilen tarih öncesinde cezaevinde olup olmadığının sistemden anlaşılamadığı olayda;

Yakınanların aşamalardaki beyanları, tutanaklar, sanık savunmaları bir arada değerlendirildiğinde, yağma eyleminin 3 kişi tarafından birlikte işlendiği sabit olmakla birlikte, olayın 3. failinin sanık G.. G.. olup olmadığı konusunda duraksama bulunmaktadır.

Hal böyle olunca;

1-) Suça konu aracın ihbar üzerine bulunmasından sonra, araç üzerinde parmak izi vb. konuda inceleme ayrıca başkaca işlem yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa buna ilişkin evrakla elde edilmiş olması halinde metaryellerin getirtilip, sanıkla ilgisinin olup olmadığı,

2-) Sanığın suç tarihi öncesinde ve sonrasında cezaevinde bulunup bulunmadığı ve bulunması halinde hangi tarihlerde nerede olduğu ilgili kurumlardan sorulup,

3-) Sanık G.. G..'ün savunmasında geçtiği haliyle kız arkadaşının M. S.. tarafından öldürülüp öldürülmediği,

4-) 07.03.2003 tarihli tutanaktaki sanığa ait kimlik bilgileri tespitinin neye dayanılarak yapıldığı araştırılıp,

5-) Olanaklı olması halinde, yakınanlarla, M. S. ve A. T..'nun hazır edilip, sanıkla yüzleştirilmeleri sağlanıp;

Olaya ilişkin tüm deliller toplandıktan sonra, suçun 3. failinin sanık olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık G.. G.. ve savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7132, Karar No: 2025/2876, Tarih: 14.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/7132 E.  ,  2025/2876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/2579 E., 2023/1998 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün düzeltilerek onanması

Sanık müdafiinin yasal süre içindeki temyiz isteminden önce sanığın 18.09.2024 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden feragat ettiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz talebinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266/1 ve 298. maddeleri uyarınca reddine karar verilmekle, katılan vekilinin temyiz istemi ile sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.06.2024 tarihli ve 2024/241 Esas, 2024/473 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.09.2024 tarihli ve 2024/2579 Esas, 2024/1998 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; teşebbüsün derecesinde hataya düşülerek eksik ceza tayin edildiğine, haksız tahrik hükümlerinin ve takdiri indirimin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; teşebbüsün derecesinde hataya düşülerek eksik ceza tayin edildiğine, haksız tahrik hükümlerinin ve takdiri indirimin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, katılanda meydana gelen yaralanmanın yeri ve niteliği, darbelerin sayısı ve şiddeti, suçta kullanılan tabancanın öldürmeye elverişliliği dikkate alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen haksız söz ve davranışın ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik nedeniyle uygulanan indirim oranının isabetli olduğu, takdîri indirimin mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığı Adli emanetinin 2024/919 sırasında kayıtlı katılan ...'a ait olduğu belirtilen şok ibareli lacivert renkli kolsuz yelek, lacivert renkli uzun kollu gömlek ve kesilmiş halde krem renkli üst fanila, bulgu poşeti içerisinde; ... ve ...'a ait olduğu belirtilen birer adet sağ el, sol el, yüz ve elbise bölgelerinden atış artığı transfer kiti ile alınan toplam 8 adet svap'ın kararın kesinleştiğinde imhası yerine müsaderesine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden;

Sanık müdafiinin kanunî süresi içinde hükmü temyiz ettiği ancak; sanığın bulunduğu ceza infaz kurumu aracılığıyla gönderdiği 18.09.2024 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266/1 ve 298/1. maddeleri gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, bu temyiz istemi yönünden Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden;

A. Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden;

Sanık müdafiinin kanunî süresi içinde hükmü temyiz ettiği ancak; sanığın bulunduğu ceza infaz kurumu aracılığıyla gönderdiği 18.09.2024 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266/1 ve 298/1. maddeleri gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, bu temyiz istemi yönünden Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden;

Gerekçe başlığı altında (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.09.2024 tarihli ve 2024/2579 Esas, 2024/1998 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hükmün 5. fıkrasının 2. bendinden "TCK'nın 54/1. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE" ibaresi çıkartılarak yerine "İMHASINA" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15099, Karar No: 2019/1998, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15099 E.  ,  2019/1998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11194, Karar No: 2023/7624, Tarih: 07.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11194 E.  ,  2023/7624 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/303 E., 2020/2297 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.10.2018 tarihli ve 2016/784 Esas, 2018/652 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay 12 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.12.2020 tarihli ve 2019/303 Esas, 2020/2297 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 ay 6 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen haksız tahrik ve aynı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takdiri indirim hükümlerinden indirim yapılmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü