muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1140, Karar No: 2025/708, Tarih: 10.02.2025

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 27.09.2012 tarihli kararıyla; dava dosyasının mahkemeye gönderilmesine dair talebin iki haftalık süre içinde yapılmadığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkemenin 27.09.2012 tarihli kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince verilen 16.9.2013 tarihli ilamla; Mahkemece, davacının dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi talebinin süresinde olduğu gözetilmek suretiyle davanın esasına girilerek tarafların delilleri toplanıp, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı şirketin vekalet sözleşmesi ile üstlenmiş olduğu iş yapma borcunun ifasında özen borcuna aykırı davrandığı, iş yapma borcunu gereği gibi ifa etmediği, bu yüzden davacının uğramış olduğu zararları tazmin etme yükümlülüğü altında olduğu gerekçesiyle; davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 95.000,00 TL kurs ücretinin 9.602,45 TL gelir kaybının kursun durdurulduğu ve zararın oluştuğu 08.06.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, kredi, faiz ve masraflarına ilişkin yol ve yemek masraflarına ilişkin ve fazlaya dair davacı taleplerin reddine, 20.000-TL manevi tazminatın 08.06.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; vekalet sözleşmesinde zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğu, davacının müvekkili şirkete ait hastanede muayene tarihi olan 26.04.2010 tarihi gözetildiğinde 26.04.2015 tarihinde davacının taleplerinin zaman aşımına uğradığı, uçuş okuluna giden herkesin pilot olamadığını, olayda müvekkilinin kusuru bulunmadığını, davacının doğuştan itibaren total renk körü olması halinde trafik mevzuatı uyarınca ehliyet almasının da mümkün olmadığı ancak ehliyeti bulunduğunu, hastaneden uçuşa elverişlidir raporu aldıktan sonra göz sağlığının bozulmuş olabileceği ihitimalinin gözetilmesi gerektiğini, müterafik kusur bulunduğunu, manevi tazminata hükmedilemeyeceğini, faize yönelik kararın da hatalı olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; vekilin özen yükümlülüğüne aykırı davranmasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; vekilin özen yükümlülüğüne aykırı davranmasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Vekâlet sözleşmesi, dava tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 386. ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafif de olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 394. maddesinin birinci fıkrası hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Borçlar Kanunu'nun 126. maddesinin dördüncü fıkrası gereğince vekalet ilişkisinden kaynaklanan talepler 5 yıllık zamanaşımı süresine tabidir ve tazminat taleplerinde zamanaşımı süresi zararın varlığının öğrenildiği tarih itibariyle başlar.

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, özellikle dosya içerisindeki ... Hastahanesi Göz Hastalıkları Uzmanı Dr. ... ve ... Hastahanesi Göz Hastalıkları Uzmanı Dr. ... tarafından hazırlanan raporlarda renk körlüğünün belirlendiği, 25.10.2017 tarihli Adli Tıp Raporunda davacıda kısmi renk körlüğünün olduğu ve mevcut bulgulara göre renk körlüğünün doğuştan gelen bir hastalık olduğunun belirlenmiş olmasına, dava ve ıslah tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolmadığının anlaşılmasına göre, davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Mahkemenin 21.09.2024 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA,

2.Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 439. maddesi gereğince ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcın temyiz edene yükletilmesine,

6100 sayılı Kanun’un Geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 440. maddesi gereğince Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7863, Karar No: 2010/10686, Tarih: 20.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/7863 E.  ,  2010/10686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, şirketin mülkiyetinde bulunan 31 parsel sayılı taşınmaza, komşu 24 parsel sayılı taşınmazdaki bahçe duvarı ile muhtesatın tecavüzlü olduğunu ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım istemiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlar, diğerleri davaya bir savunma getirmemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; bir kısım davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.089.24.-TL bakiye onama harcının temyiz eden bir kısım davalılardan alınmasına, 20.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1749, Karar No: 2019/4540, Tarih: 26.09.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/1749 E.  ,  2019/4540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 30/01/2018 tarih 2016/15654 Esas 2018/221 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 26/09/2019 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dairemizin 2016/15654 esas ve 2018/221 karar sayılı ve 30.01.2018 tarihli oyçokluğuyla verdiği bozma kararında bulunan karşıoy yazımdaki gerekçede belirtilen nedenlerle yerel mahkemenin direnme kararının Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonunda onanması gerektiği görüşünde olduğumdan saygıdeğer çoğunluğun dosyanın direnme kararının incelenmesi için Hukuk Genel Kurulu’na gönderilmesine yönelik kararına muhalifim. 26.09.2019

...
Yargıtay — Esas No: 2013/19402, Karar No: 2014/3580, Tarih: 17.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/19402 E.  ,  2014/3580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Of Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2011/326-2013/149

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın mülkiyetinin davacılara ait olduğunun tespiti ve bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazın mülkiyetinin davacılara ait olduğunun tespiti ve bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz kadastro tespiti sırasında dere yatağı olarak bırakılmış ve taşınmazın kadastro çalışmalarından önce kime ait olduğuna dair bir tespite yer verilmemiştir.

Davanın, mülkiyetin tespiti ve kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak bırakılan taşınmazın bedelinin tahsili istemine ilişkin olması nedeniyle öncelikle dava konusu taşınmazın malikinin kim olduğunun açıkça belirlenmesi ve bu husustaki kararın kesinleşmesinden sonra tazminat davasının görülmesi gerektiğinden, kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak bırakılan dava konusu taşınmazın özel mülkiyete konu yerlerden olup olmadığı, zilyetlikle edinilip edinilemiyeceğinin saptanıp mülkiyetinin kime ait olduğunun belirlenmesi için, açılan mülkiyetin tespiti davasının bu davadan ayrılıp, ayrı bir esasa kayıt edilerek, buna ilişkin kararın kesinleşmesinden sonra sonucuna göre tazminat davasının incelenmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile davanın reddine dair hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17744, Karar No: 2016/2569, Tarih: 11.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/17744 E.  ,  2016/2569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın aşamalarda “annemde kalp rahatsızlığı var, rahatsızlandı ve bayıldı, ben de bunun üzerine endişeye kapılarak 112 acil servis hattını aradım, acilservis hattı olmasına rağmen yaklaşık 15 dakika kadar bana sağlık bakanlığına hoşgeldiniz, dahili numarayı biliyorsanız tuşlayın gibi kayıtlar dinletilip müzik dinletildi, ben sürenin geçmiş olması sebebiyle telefon düştüğünde görevliyle bir anda panik ve sinir haliyle konuştum” şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre tehdit suçu yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Seçimlik ceza öngören hakaret suçunda tercih edilen hapis cezasının TCK'nın 50/2. maddesine aykırı olarak para cezasına çevrilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4142, Karar No: 2017/7008, Tarih: 24.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/4142 E.  ,  2017/7008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suça konu çeklerle ilgili olarak.... Kriminal Polis Laboratuvarının BLG-2010/1228 sayılı raporunda “çeklerdeki sahteliklerin hüsnüniyetli kişilerin dikkatini çekmeyeceklerinden çeklerin bu kişilere karşı aldatma kabiliyetini haiz oldukları” yönünde inceleme yapılmış olduğu ve çek fotokopilerinin dosyada bulunduğu ve unsurlarını taşıdığı görülmekle, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamada, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20424, Karar No: 2013/21006, Tarih: 30.10.2013

**7. Ceza Dairesi         2009/20424 E.  ,  2013/21006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın iş yerinde bandrolsüz kitap bulundurduğu bilgisi edinilmesi üzerine Cumhuriyet Başsavcılığının talebiyle Sakarya 2. Sulh Ceza Mahkemesince 28.09.2007 gün ve 2007/ 696 D. İş sayı ile iş yerinde, gündüzleyin bir defaya mahsus arama yapılmasına karar verildiği ve bu karara istinaden sanığın kitap satışı yaptığı dükkanında, aynı gün üç kolluk görevlisi ve sanığın kardeşinin katılımıyla arama yapıldıktan sonra, elde edilen 110 adet bandrolsüz kitaba, anılan mahkeme kararı uyarınca el konularak emanete alındığı anlaşılmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13. 03.2012 tarih ve 2011/8278 Esas, 2012/96 Karar sayılı ilamında, ayrıntıları açıklandığı üzere;

Usulüne göre alınmış bir arama kararı bulunan somut olayda, sırf arama sırasında bulunması gereken kişilerin orada bulundurulmaması suretiyle, şekle aykırı hareket edildiğinden bahisle, yalnızca şekle ilişkin bir koşulun ihlal edilmesine dayanılarak, aramanın hukuka aykırı sayılamayacağı ve ele geçen delillerin "hukuka aykırı biçimde elde edilmiş delil" olarak nitelenemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibârla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün istem gibi BOZULMASINA, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4657, Karar No: 2024/4299, Tarih: 05.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4657 E.  ,  2024/4299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/952 E., 2022/1845 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yenide esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/23 E., 2020/96 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı erkek vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalının fiziksel, sözel, duygusal ve mali şiddetine maruz kaldığını,sadaktsiz olduğunu, evlerine gelen temizlikçinin süpürgeyi çalıştırıp çekmediğini müvekkiline söylediğinde, müvekkilinin süpürgenin uçlarında kızıl, siyah, beyaz sacların takılmış olduğunu gördüğünü, bu duruma temizlikçinin de bizzat şahit olduğunu, müvekkilinin fotoğraf makinesine baktığında ise 3 adet yabancı kadının fotoğrafları ile karşılaştığını, kadınların üzerinde mini kot şortlar bulunduğunu ve kadınların müvekkilin binasının üzerinde sigara içerken pozlar verdiğini, sacların da kadınların sacları ile uyuştuğunu, müvekkilinin davalıya durumu sorduğunda kadınların temizlikçi olduğunu iddia ettiğini bu nedenle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına ortak çocukların velâyetinin davacıya verilmesine, davanın devamı süresince müvekkili çalışmadığından, çocuklar için tedbir nafakası olarak 1.500,00’er TL, müvekkil için aylık 3.000,00 TL’nin toplam 6.000,00 TL olarak davalıdan alınarak davacıya verilmesine, yargılama sonucuna göre aynı rakamların artan oranlı bir şekilde yoksulluk ve iştirak nafakası olarak davacıya verilmesine, miktarların her yıl TÜİK tarafından yayınlanan ÜFE oranında artırılmasına, 300.000,00 TL maddî tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının mallara ilişkin haklarının saklı tutulduğunun gözetilmesine, 300.000,00 TL manevî tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi İle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, yargılama harç ve giderleri ile vekâlet ücretinin davalı tarafa yükletîlmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili, cevap-karşı dava dilekçesinde özetle; davacı eşin tutum ve davranışları nedeniyle uzun süredir devam eden sorunları olduğunu, bu sorunların davacının aşırı kıskançlığı, müvekkilinin eve arkadaşlarını ve akrabalarını getirememesi, sürekli davacının ailesi ile birlikte yaşanılması gibi sebepler olduğunu müvekkilinin aile ve arkadaşlarını evde istemediğini, davacı-karşı davalının annesi ve abisinin müvekkilin evinin bir bireyi gibi davranmasına, eve her daim girip çıkmasına rağmen, müvekkilin ailesinden kimsenin evlerine gelemediğini, 8 yıldır ailesinden kimsenin müvekkilin evinde kalmadığını, İstanbul'a geldiklerinde başka akrabalarında kaldıklarını 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun)166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, tarafların evlilikleri başlangıçta yolunda gitmesine rağmen ...’nin ortak çocukları ile 2017 yılı yazında Karadeniz gezisine gittiği, tarafların evinde 5 yıldır temizlik işlerine bakan ve yeminli olarak dinlenen tanık ...’ın uzun süre eve gidilmediği için 2017 Eylül ayında, ...’nin tatil dönüşünde eve temizlik yapmak için tarafların ortak konutlarına geldiği, bu sırada da ...’nin de evine dönmüş olduğu, evde ...’nin saç renginden farklı saç telleri, maskara bulaşıklı nemli havlular, kadın pedleri gördükleri; tarafların aile fotoğrafları bulunan fotoğaf çerçevelerin ters çevrili olarak gördükleri; ...’nin erkek kardeşi olan ve yeminli olarak dinlenen ...’ın da taraflar arasında çıkan tartışma sonrası evlerine gittiğine bu durumlara tanıklık ettiği, ...’ın bu şekildeki eyleminin sadakatsizlik boyutuna varan güven sarsıcı bir davranış olduğu; ...’nin ise "Siz varoşlarda oturuyorsunuz, ...'da oturuyorsunuz, biz Kozyatağındayız, siz köylüsünüz, biz şehirliyiz" dediği, ayrıca ...’a da hitaben en ufak tartışmada "Sen kırosun, seni ben adam ettim" şeklinde kırıcı ve incitici sözler söylediği; yine ...’nin ...’ın annesine "ne biçim kadın bu" şeklinde sözler söylediği; ...’nin başka bir ortamda da eşine "Sen oturup kalkmayı bilmezsin, sana giyinmeyi ben öğrettim" şeklinde tahkir edici sözler söylediği 09.09.2018 tarihinde meydana olayda tarafların aralarında yaşanan sözlü tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine “birbirlerini darp ettikleri, alınan adli tıp raporuna göre olay nedeniyle her iki müşteki şüphelinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde hafif nitelikte yaralandıkları, ayrıca tartışma esnasında ...'ın ...'ye hitaben ''Deli, orospu'' şeklinde hakarette bulunduğu, ...'nin de ...’a hitaben ''Seni rezil edeceğim, süründüreceğim'' şeklinde tehditte bulunduğundan bahisle yapılan yargılama neticesinde tarafların birbirlerine hakaret ve tehditte bulunduklarına ilişkin herhangi bir delil olmaması gerekçesi ile karşılıklı olarak bu iddialar nedeni ile delil yetersizliği nedeniyle beraat ettikleri, dosyada mevcut darp raporları nedeni ile ... için (...’a ilişkin darp bulgularının çok daha fazla olmasından dolayı) alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle, ... için ise alt sınırdan ceza tayini suretiyle, her iki sanık için de eylemi başlatan taraf tespit edilemediğinden haksız tahrik hükümleri uygulanmak suretiyle verilen adli para cezalarına ilişkin hükümlerin açıklanmasının geri bırakıldığı ...’ın kayınbiraderi olan tanığa hitaben "Senin ağzını burnunu kıracağım, dişlerini her gün döktüreceğim." dediği ve ...’ye hitaben de "Deli karı, senden çocukları alacağım” şeklinde hakaret ve tehdit ettiğine ilişkin beyanları sabit kabul edilen ve yukarıda bahsedilen kusur yüklenilmesi kapsamında; ...’nin hafif, ...’ın daha ağır kusurlu olduğu kanaatine varıldığı; davacı kadın ile davalı-davacı erkek tarafından açılan davalar ile bu dosya ile birleşen kadın tarafından açılan İstanbul Anadolu 21

..’ın kayınbiraderi olan tanığa hitaben "Senin ağzını burnunu kıracağım, dişlerini her gün döktüreceğim." dediği ve ...’ye hitaben de "Deli karı, senden çocukları alacağım” şeklinde hakaret ve tehdit ettiğine ilişkin beyanları sabit kabul edilen ve yukarıda bahsedilen kusur yüklenilmesi kapsamında; ...’nin hafif, ...’ın daha ağır kusurlu olduğu kanaatine varıldığı; davacı kadın ile davalı-davacı erkek tarafından açılan davalar ile bu dosya ile birleşen kadın tarafından açılan İstanbul Anadolu 21. Aile Mahkemesinin 2018/1053 Esas-1059 Karar sayılı davanın ile yine mahkeme dosyası ile birleştirilen erkek tarafından açılan İstanbul Anadolu 22. Aile Mahkemesinin 2018/356 Esas-2019/45 Karar sayılı davaların ayrı ayrı kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, velâyeti kendisine bırakılmayan taraf ile ortak çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına, ara kararı ile dava tarihi olan 08.01.2018 tarihinden itibaren ortak çocuklar için hükmedilen aylık 600,00 TL tedbir nafakasının karar kesinleşene kadar devamı ile, kesinleştikten sonra aylık 750,00’şer TL üzerinden (toplam 1.500,00 TL) iştirak nafakası olarak devamına, bu miktar nafakanın ...’dan alınarak ortak çocuklara harcanmak üzere velâyeten ...’a verilmesine, ... lehine dava tarihi olan 08/01/2018 tarihinden itibaren ara kararı ile hükmedilmiş olan aylık 850,00 TL tedbir nafakasının aynen devamı ile kararın kesinleşmesinden sonra aynı miktar üzerinden yoksulluk nafakası olarak her ay erkekten alınarak kadına verilmesine, TMK 174/1-2 maddesi gereğince takdiren 50.000,00 TL maddî tazminat ile 50.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, Mahkeme dosyası ile birleşen İstanbul Anadolu 22. Aile Mahkemesinin 2018/356 Esas-2019/45 Karar sayılı dosyası yönünden davacı-davalı erkeğin daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmakla maddî ve manevî tazminat istemlerinin reddine karar verilmiştir.