muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6299, Karar No: 2014/7750, Tarih: 11.03.2014

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda; davacının iş akdinin 31.12.2002 tarihinde feshedildiği kabul edilerek kıdem tazminatı alacağına hükmedilmiştir. İhbar olunan vekilince davacının, davalı Maliye Bakanlığı'na ait iş yerinde 31.12.2002 tarihine kadar çalıştığı, iş sözleşmesindeki “işveren, işçiyi ücretinde değişiklik yapmadan kendisine ait aynı il hudutları dahilinde (veya diğer bir ilde kurulu) herhangi bir iş yerinde tayin ve nakil etmekte serbesttir” maddesi gereğince davalı Maliye Bakanlığı'na ait iş yerinden çıkışının yapılarak, müvekkili şirketin temizlik işlerini yürüttüğü A. Tekstil Fabrikası'nda aynı koşullarda görevlendirildiğini ve bu görevlendirmenin, noterden keşide edilen ihtarname ile davacıya bildirilmesine karşın, davacının söz konusu iş yerinde işe başlamadığını ve bu nedenle iş akdinin haklı olarak feshedildiğini, savunmuştur.

İhbar olunan vekilince bu kapsamda dosyaya, davacıya ait iş sözleşmesi, noter aracılığı ile gönderilen ve tebliğ şerhi içeren ihtarname ile davacının yeni görev yerinde işe başlamadığına dair devamsızlık tutanakları ibraz edilmiştir.

Davacının sigortalı hizmet cetveli ve çalışma bildirilen iş yerlerine ilişkin kurum kayıtları incelendiğinde, son 2 dönem çalışmasının 01.03.2002-31.12.2002 ve 17.01.2003-21.02.2003 tarihleri arasında ihbar olunan Biltem Ltd. Şti nezdinde olduğu ve 01.03.2002-31.12.2002 tarihleri arasındaki çalışmasının ise davalı Bakanlığa ait iş yerinde gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından gönderilen belgeler arasındaki 21.03.2003 tanzim tarihli işe giriş bildirgesinde, sigortalının 17.01.2003 tarihinde işe başlayacağı bildirilmiş olup, söz konusu işe giriş bildirgesi davacı imzasını içermektedir.

Yerel mahkemece, dosya içerisinde yer alan ihale evrakları, ihbar olunan vekilince ibraz edilen ihtarname ve devamsızlık tutanakları ile işe giriş belgesi değerlendirilmeksizin iş akdinin 31.12.2002 tarihinde son bulduğunun kabulü hatalıdır. Bu belgeler birlikte değerlendirilerek davacının iş akdinin sona erip ermediği, sona ermiş ise ne şekilde ve hangi tarihte sona erdiğinin tespit edilmesi ve buna göre davalının sorumluluğunun belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ve inceleme ile sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.

2- Kabule göre, davacının iş akdinin 31.12.2002 tarihinde sona ermesine karşın kararın gerekçesinde fesih tarihinin 31.12.2006 olarak yazılması da hatalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 11.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4541, Karar No: 2023/3727, Tarih: 27.04.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/4541 E.  ,  2023/3727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/156 E., 2022/30 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK. 250. Maddesi İle Görevli) 21.02.2008 tarihli ve 2007/233 Esas, 2008/36 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK. 250. Maddesi İle Görevli) kararının, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13.01.2014 tarihli ve 2010/4742 Esas, 2014/227 Karar sayılı kararı ile; "09.01.2007 tarihinde ......in evinde ele geçirilen 4 paket halindeki uyuşturucu maddeyle ilgili ekspertiz raporunun dosyada bulunmadığı anlaşıldığından varsa aslı veya onaylı örneği getirtilerek dosyaya konulması yoksa buna ilişkin ekspertiz raporu alınması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2014 tarihli ve 2014/92 Esas, 2014/376 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2014 tarihli ve 2014/92 Esas, 2014/376 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

D. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 10.11.2020 tarihli ve 2019/2420 Esas, 2020/7187 Karar sayılı kararı ile; "1-Gerekçeli kararda, suç tarihinin "09/01/2007" yerine "2006" olarak yazılması, 2-Anayasa'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 34 ve 230 uncu maddeleri gereğince, hükmün gerekçe bölümünde lehteki ve aleyhteki delillerin belirtilmesi, bu kapsamda hangi sanıkların hangi tarihte kimle, ne şekilde telefon konuşması yaptığının ve bu konuşmaların gerçekleşen somut olay ve olgularla bağlantısının gösterilmesi, haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan soruşturma yürütülen diğer sanık veya tanıkların beyanlarının birlikte irdelenmesi, tüm delillerin ayrı ayrı tartışılarak, hükme esas alınan ve reddedilenlerin belirlenmesi, ulaşılan kanıya göre sanıkların sabit kabul edilen maddi fiillerinin açıklanarak bunların nitelendirilmesi, sonucuna göre sanıkların hukuksal durumlarının saptanması gerektiği, sanık ...'den esrar aldığını söyleyen sanık Şimşek hakkında, bu beyanı yeterli görülmeyerek beraat kararı verildiği gözetilmeden, soyut ve yetersiz gerekçe ile sanıklar hakkında mahkumiyet hükümleri kurulması," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

E. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.02.2022 tarihli ve 2020/156 Esas, 2022/30 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca kazanılmış hakları saklı tutularak 4 yıl 2 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

F. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca adli para cezalarının hatalı belirlenmesi nedeniyle hükümlerin düzeltilerek onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar hakkında verilen mahkûmiyet kararıyla ilgili dosyayı temyiz ediyorum şeklindedir.

III. OLAY VE OLGULAR

F. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca adli para cezalarının hatalı belirlenmesi nedeniyle hükümlerin düzeltilerek onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar hakkında verilen mahkûmiyet kararıyla ilgili dosyayı temyiz ediyorum şeklindedir.

III. OLAY VE OLGULAR

... ilçe Jandarma komutanlığının sorumluluk alanı Dokurcun beldesinde uyuşturucu madde yetiştirildiği ve satışının yapıldığı duyumunun alınması üzerine sanık ..., dava dışı... ve... 'in haklarında iletişimin dinlenmesi, tespiti, kayda alınması ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi kararı alındığı, kararın icrası sırasında; ormanlık arazi içerisinde ...Mevkii sınırları içerisinde açma yapmak suretiyle kenevir bitkisi yetiştirildiğinin teknik takip sonucu öğrenilmesi üzerine, 15.09.2006 günü ... Köyü ...Mevkii ormanlık alanına gidildiği, ormanlık alanda yapılan geniş çaplı kontrolde ayrı ayrı ekilmiş 14 adet tarlada ve toplamda 281.360 kök kenevir bitkisinin ele geçirildiği, 15.09.2006 tarihli kenevir numune alma tutanağında belirtildiği gibi kenevirlerin 2 ila 5 metre boylarında olduğu, yakalanan kenevirler üzerinde gerekli tahlil ve inceleme yapmak üzere kenevirlerin uç ve yaprak kısımlarından yaş hali ile numune alındığı, ele geçirilen kenevir bitkilerinin olay yerinde imha edilmesi talimatı alınması üzerine, aynı tarihli tutanak ile kenevir bitkilerinin olay yerinde yakılmak sureti ile imha edildiği, alınan numuneler üzerinde yapılan bilimsel inceleme neticesinde, ziraat mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen 04.10.2006 tarihli raporda; tohumların incelendiği zaman küçük bir ceviz şeklinde olduğu, hava sıcaklığı ile orantılı olarak gelişme dönemini tamamlayıp esrar yapımında kullanılabilir olduğu, numunenin dişi hint keneviri olduğu belirtilmiştir.

Sanıklar hakkında alınan iletişimin dinlenmesi, tespiti, kayda alınması ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi kararı kapsamındaki telefon görüşme içeriklerine bakıldığında, sanıkların koordineli işbirliği halinde uyuşturucu temin ederek sattıkları anlaşılmaktadır.

Sanıklar hakkında alınan iletişimin dinlenmesi, tespiti, kayda alınması ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi kararı kapsamındaki telefon görüşme içeriklerine bakıldığında, sanıkların koordineli işbirliği halinde uyuşturucu temin ederek sattıkları anlaşılmaktadır.

Dolayısıyla, belirlenen uyuşturucu temini ve satışına dair görüşmeler doğrultusunda, dizi 504'teki 09.01.2006 tarihli... Sulh Ceza Mahkemesinin ikametlerinde arama yapılmasına dair verilen kararı üzerine dosya kapsamındaki sanıkların evleri ve müştemilatlarında suç unsuruna rastlanmadığı, ancak dizi 414'teki ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinin arama kararı ile; dosya sanığımız olmayan ... ...in ...'da bulunan ikametindeki adresinde dizi 412'deki tutanakta belirtildiği gibi, yapılan arama ile; evden üç erkek şahsın kaçmak için evin balkon tarafından atlamak suretiyle kaçmak istediği, ancak ... ve ev sahibi ... ...in yakalandığı, diğer üçüncü şahsın kaçma neticesinde açık kimliğinin tespit edilemediği, evin kapısının açılmaması üzerine de, çilingir marifetiyle evin kapısının açılabildiği, evde de sanık ... ve ... isimli şahısların bulunduğu, yapılan arama ile bulundukları odanın balkonuna atılan 4 adet poşetlenmiş esrar maddesinin ele geçirildiği, dizi 410'daki teslim tesellüm belgesinde belirtildiği gibi; dört poşette yaklaşık 15-20 gram esrar maddesi olduğu kabul edilen soruşturmayı yürüten... Cumhuriyet Savcılığına gönderilmek üzere teslim alındığına dair iş bu tutanağın düzenlendiği, ana klasör-dizi 41'deki 16.01.2007 gün ve 466 sayılı Ekspertiz Raporunda; ele geçen maddenin net ağırlığının 24 gram gelen yeşil renkli bitki parçaları ve esrar elde edilmesinde kullanılan Hint Keneviri Bitki Parçaları olduğu, net 12.0 gram toz esrar elde edilebileceği belirtilmiştir.

Bu tarladan ele geçen kenevir bitkilerinin imha edildiği, sadece numune olarak alınan maddenin üzerinde, ilçenin ziraat mühendisinin inceleme yaptığı, sonra da numune bitkinin de imha edilmiş olduğu, bu nedenle fiili imkansızlık nedeni ile kriminal şubeden ekspertiz raporu alınamadığı, ancak ziraat mühendisinin düzenlediği iş bu rapor ile ele geçen bitkinin kenevir bitkisi olduğunu, bitkinin tüm niteliklerini ve özellikle bu kenevir bitkisinden nasıl esrar yapıldığı konusunda aydınlatıcı bilimsel bilgiler verdiği kabul edilmiştir. Diğer sanıklar ile uyuşturucu ticaretine yönelik yoğun telefon görüşmeleri olan Hayrettin'in yapılan aramada evde satışa hazır 4 gram esrar maddesi ile yakalandığı, en azından eve zorla girildiği ve sanığın kapıyı açmak istemeyerek gizlenmeye çalıştığı ve sonrasında ise orta yerde atılı esrar maddesinin yanında yakalanması neticesinde; sanığın bu esrar maddesini satmak için hazırlanmasında irtibatlı olduğu anlaşılmıştır.

Tüm dosya kapsamında; sanıklar Hayrettin, ... ve...'ın işbirliği halinde gizli olarak ormanlık alanı açmak suretiyle kenevir bitkisi ektikleri, sonuç olarak bu bitkiden esrar maddesini temin ettikleri ve sonra da satışa sundukları,...ve ... teknik takiple belirlenen GSM yi kullandıklarını kabul

ettikleri, sadece görüşmelerin uyuşturucu ticaretine yönelik olmadığını iddia ettikleri, ancak yukarıda izah edildiği gibi sanıkların görüşmelerinin içeriğinin esrar temin ve satışına yönelik olduğu ve görüşmelerin diğer deliller, yani sanıkların yaşadıkları... ilçesinde tarlalarda kenevir bitkisinin bulunması, düzenlenen rapor, bulunan esrar maddesi, sanıklar arasındaki irtibat gibi hususların birbiri ile örtüştüğü göz önüne alındığında, sanıkların işbirliği halinde uyuşturucu madde ticareti yaptıkları, bunun yanı sıra ... ... numaralı GSM'i kullanmadığını iddia etse de soruşturma aşamasında dizi 372' deki kollukta verdiği ifade ile söz konusu bu GSM hattını kullandığını kabul etmiş, dolayısıyla diğer delillerle de örtüşen bu ifadesine itibar edilmiştir. Somut olayımızda deliller değerlendirildiğinde; sanıkların işbirliği halinde basit bir şekilde bir araya gelerek esrar satışı yaptıkları, hatta bazen yalnız başına zincirleme olarak satış yapabildikleri anlaşılmakla, sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanıkların ikametlerinde ve üzerlerinde yapılan aramalarda herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmemesi, hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilip kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan ......in ikametinde sanık ...'in ikametin salonunda bulunduğu sırada yapılan aramada; balkonda ele geçirilen 4 parça halindeki net 20 gram esrarın ...'in yargılandığı dosyadaki mahkeme aşamasındaki ifadesi de ele alındığında, sanık ...'e ait olduğuna dair delil bulunmaması, soruşturma kapsamında orman parseli içerisinde ele geçirilen ekili haldeki hint kenevirleri ile ilgili sanıklar hakkında izinsiz hint keneviri ekme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesi sonrası, sanık ... hakkında açıklanan mahkûmiyet hükmünün temyizine istinaden Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 09.03.2020 tarihli ve 2019/90 Esas, 2020/1661 Karar sayılı kararında; eylemin sabit olmaması nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiğine dair bozma kararı verilmesi birlikte değerlendirildiğinde, içeriğine değişik anlamlar yüklenebilecek soyut telefon görüşmelerinin uyuşturucu madde ticaretine ilişkin olduğu kabul edilse bile sanıklardan uyuşturucu veya uyarıcı madde ele geçmediğinden kuşku sınırlarını aşan kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, sanıkların atılı suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.02.2022 tarihli ve 2020/156 Esas, 2022/30 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak,

oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2221, Karar No: 2025/8484, Tarih: 07.05.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/2221 E.  ,  2025/8484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/928 E., 2021/1771 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.5237 sayılı Kanun'un 126. maddesindeki “Hakaret suçunun işlenmesinde mağdurun ismi açıkça belirtilmemiş veya isnat üstü kapalı geçiştirilmiş olsa bile, eğer niteliğinde ve mağdurun şahsına yönelik bulunduğunda duraksanmayacak bir durum varsa, hem ismi belirtilmiş ve hem de hakaret açıklanmış sayılır.” şeklindeki düzenleme ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak yapılan incelemede; suça konu yorumun katılanın şahsına yönelik olmadığı, dolayısıyla matufiyet şartının gerçekleşmediği gözetilmeden sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2.Kabule göre de; suça konu Facebook paylaşımının herkese açık olup olmadığı tespit edildikten sonra aleniyet unsurunun gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenip sonucuna göre 5237 sayılı Kanun’un 299/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık sanık tarafından sosyal medya hesabı üzerinden yapılan paylaşımın hakaret suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkindir.