muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3551, Karar No: 2025/1412, Tarih: 10.04.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/3551 E.  ,  2025/1412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2024/412 E., 2024/545 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararı asıl dosyada konkordato talep eden vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. TALEP

1.Asıl dosyada konkordato talep edenler vekili dilekçesinde; müvekkili şirketin dikim için sebze fidesi, meyve fidanı gibi zirai ürün yetiştirme faaliyeti ile uğraştığını, Covid 19 sonrası piyasalarda talebin daraldığını ve müvekkili şirketin satışlarının düştüğünü, kısa ve uzun vadeli borçları ödemede sıkıntı yaşadıklarını, talep eden ... ise şirketin kredi borçlarına kefaleti bulunduğu, sunulan konkordato projesinin tasdikinin hem alacaklıların menfaatine hem müvekkillerinin lehine olduğunu ileri sürerek konkordato projelerinin tasdikini talep etmiştir.

2.Birleşen dosyada konkordato talep eden vekili talep dilekçesinde; müvekkilinin İzmir Fide Seracılık Şirketinin ortağı olduğunu, şirketin kullandığı banka kredilerine müşterek borçlu müteselsil kefaleti bulunduğunu, vadesi gelecek borçları zamanında ödeyememe riski olduğunu ileri sürerek konkordato projelerinin tasdikini talep etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklılar vekilleri tarafından sunulan müdahale dilekçelerinde; bir kısım alacaklılar taleplerin reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.09.2023 tarihli ve 2022/84 E., 2023/556 K. sayılı kararı ile konkordato talep eden gerçek kişiler hakkında adi alacaklar ile ilgili İİK'nın 302/3 a bendinde aranan nisabın gerçekleşmediği, yine İİK'nın 308/h maddesi gereğince rehinli alacaklı banka ile herhangi bir anlaşma sağlanamadığı, talep eden şirket açısında ise İİK'nın 302. maddesinde aranan nisabın sağlandığını, İİK’nın 305. maddesinde beilirtilen tasdik şartlarının gerçekleştiği belirtilerek asıl dosyada şirketin konkordato projesinin tasdikine, asıl dosyada ... ve birleşen dosyada İbrahim Mavinin konkordato taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesi'nin 13.09.2023 tarihli kararına karşı süresi içinde bir kısım alacaklılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 10.01.2024 tarih ve 2023/2183 E., 2024/80 K. sayılı kararı ile istinafa başvuran alacaklılardan ... Katılım Bankası A.Ş., ... Tohumculuk Tarım Ürünleri Pazarlama İthalat İhracat A.Ş’nin konkordato tasdik kararının ilan tarihinden itibaren 10 gün içinde istinaf yoluna başvurmadıklarından istinaf başvurularının süresinde olmaması nedeniyle reddine, alacaklılar ... Tarım Tic. Ltd. Şti, ... Tarım İlaçları Gübre Tohum Ürt. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti ve ... Tarım İlaçları Ticaret Limited Şirketi, ... Bankası A.Ş, ... Bankası A.Ş’nin ise İİK'nın 308/a maddesi uyarınca itiraz dilekçesi sunulmadıkları gerekçesiyle istinaf dilekçelerinin usulden reddine, alacaklılar ... Bankası A.Ş vekili, ... A.Ş. vekili, ... Bankası A.Ş. vekili, ... A.Ş. vekili, ... T.A.Ş. vekili, ... Bankası A.Ş. vekili, ... Katılım Bankası A.Ş. vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Bölge Mahkemesinin 10.01.2024 tarihli kararının süresi içinde bir kısım alacaklılar tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.06.2024 tarihli ve 2024/1521E., 2024/1969 K. sayılı ilamı ile talepçi şirketin özvarlığının 30.06.2023 tarihli rayiç değer bilançosuna göre (+) 94.802.945,04 TL'ye ulaştığı,tasdik edilen proje ile anapara borçlarını yıllık %16.75 faiz ile tasdik kararından itibaren 1 yıl ödemesiz 2024 Ağustos ayından başlayarak 2028 şubat ayı sonuna kadar 6’şar aylık dönemler halinde ödemesine karar verildiği, talep eden şirketin teklif ettiği faiz oranı ve 1 yıl ödemesiz 4 yıl vadede ödeme dönemi tayininin şirketlerin borca batık olmadıkları da dikkate alındığında İİK’nın 305/1-b uyarınca teklifin borçlunun kaynakları ile orantılı olması şartına aykırılık teşkil ettiği mahkemece, talep eden şirketin konkordato talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle projenin tasdiki doğru olmamış, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile talep tarihinden karar tarihine kadar iki yılı aşkın sürenin geçmiş olduğu ve şirketin koruma altında bulunduğu 30.06.2023 tarihli rayiç değer bilançosuna göre şirketin öz varlığının (+) 94.802.945,04 TL'ye ulaştığı, bozmadan sonra talep eden şirket vekilinin rayiç değerlere göre özsermaye miktarının (+) 30.033.734,64 TL olduğunu belirttiği, aradan geçen süreye ve gelinen aşamaya, talep eden şirketin bildirdiği özvarlık miktarına göre ve bozmadan sonra sunulan Mart 2025 tarihinde başlayarak Ekim 2026 tarihinde kadar borçların bitirileceğine dair revize projenin, İİK'nın 305/1-b uyarınca teklifin borçlunun kaynakları ile orantılı olması şartına aykırılık teşkil ettiği, dürüstlük kuralına uygun düşmediği gerekçesiyle konkordato talep eden şirketin konkordato talebinin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Asıl dosyada talep eden şirket vekili temyiz dilekçesinde; mahkemelerin projeye alacaklıların lehine müdahale etmesi mümkün olduğundan projede öngörülen ödeme süresine müdahale edilmemesi konkordatonun ruhuna aykırı düşeceğini, rayiç değerler ve yapılan araştırma ve inceleme sonucu elde edilen gerçekçi verilere göre bilirkişilerce yeniden oluşturulacak şirket bilançosu (borca batıklık bilançosu) da dikkate alınıp bir sonuca gidilmesi gerektiğini, konkordato sürecine hakimlerin müdahale etmesi gerekirken ilk derece mahkemesi inceleme dahi yapmaksızın konkordato talebini reddedilmesinin doğru olmadığını, bozma kararı sonrası müvekkil şirketin konkordato projesini revize ederek hem faiz oranını katlarca yukarı çıkardığını, hem de ödeme vadesini kısalttığını, müvekkili şirketin 94 milyon artıda olduğu yanılgısını veren malvarlığının komiserlerce fiili duruma aykırı olarak değerlendirildiğini, sera yapımında kullanılan birkaç metre boru ve naylon muşambadan başka bir malvarlığı olmadığını, alacaklıların yalnızca bu boru ve naylon muşambaları haczederek alacaklarını tahsil etme imkanları bulunmadığını, bu durumda tasdik kararının tüm alacaklıların lehine olacağını, müvekkili şirket borcunu ödeme konusunda iyiniyetli olduğunu, tarım sektöründe çalışmakta olan bir şirketin fiilen batmasına sebebiyet vermek ülkenin tarımsal ve ekonomik ihtiyaçlarının aleyhine olacağını, temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyetine ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, konkordato projesinin tasdiki istemine ilişkindir

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyetine ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, konkordato projesinin tasdiki istemine ilişkindir

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; asıl dosyada talep eden şirket vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Asıl dosyada talep eden şirket vekili vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13822, Karar No: 2010/16425, Tarih: 24.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/13822 E.  ,  2010/16425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/170245

MAHKEMESİ : Ayvacık Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2006

NUMARASI : 2006/249

SUÇ : Kasten yaralama,saldırgan sarhoşluk

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)-21/12/2006 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen bir aylık yasal süreden sonra 23/01/2007 tarihinde temyiz eden O Yer Cumhuriyet Savcısının sanıklar H.. S.. ve A. H. B. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2)-Sanık müdafiinin H.. S.. hakkında saldırgan sarhoşluk suçundan hükmolunan idari para cezasına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkemece verilen idari yaptırıma ilişkin kararlara 5326 sayılı yasanın 29. maddesi uyarınca yargı çevresi içinde yer aldığı ağır ceza mahkemesine itiraz edilebileceği, bu kararların temyizi mümkün olmadığı, 5271 sayılı CMK.nun 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından sanık H.. S.. müdafiinin dilekçesi saldırgan sarhoşluk suçu yönünden itiraz niteliğinde kabul edilerek bu suçtan hükmolunan idari para cezasına ilişkin itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE,

3)-Sanık müdafiinin sanık H.. S.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK.nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği anlaşılmakla;

Adli sicil kaydına ve onaylı karar suretlerine göre, tekerrüre esas mahkumiyetleri bulunan sanık hakkında tayin edilen cezada 765 sayılı TCK.nun 81. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve dosya içeriğine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Oluşa, dosya içeriğine, sanık H.. S..’nun savunmalarına ve katılan H.. A..’ün aşamalardaki beyanlarına göre, tartışma sırasında kendisine yumrukla vuran sanık A. H. B.’a bıçak çeken katılan H.G.’ün elindeki bıçağı almak isterken katılanın elinin kesilmesine neden olan sanık H.. S..’nun eyleminin taksirle yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık H.. S.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22051, Karar No: 2019/14051, Tarih: 25.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/22051 E.  ,  2019/14051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalılara yükletilmesine, 25/06/2019 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

4857 sayılı İş Kanunu’nun 6.maddesine göre işyeri veya işyerinin bir bölümü başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer. Devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır.

Türk Borçlar Kanununun 428. maddesinde de işyerinin devri ve hukuki sonuçları İş Kanunu’nun 6.maddesine paralel bir biçimde düzenlenmiştir.

İşyerinin devri ile birlikte, devralan işveren önceki işverenin işçilere karşı olan genel hak ve borç statüsünü üstlenmekte, iş ilişkisinden kaynaklanan tüm yükümlülüklerin borçlusu ve aynı zamanda tüm hakların da alacaklısı durumuna gelmektedir. Bu durumda, iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralan işverene geçtiğine ve devralan işveren devreden işverenin hukuki konumunu üstlendiğine göre, işyerini devralan işveren, sadece kendi döneminde gerçekleşen haklardan değil, aynı zamanda işçinin devreden işveren yanındaki çalışması nedeniyle kazandığı haklardan da sorumlu olacaktır (ÖZKARACA, Ercüment, “İşyeri Devri, Devirden Önce Doğan Borçlardan Sorumluluk”, Karar İncelemesi, Çalışma ve Toplum Dergisi, 131-162, s.142-143).

Devreden işverenin devir tarihinde muaccel olan alacaklardan müteselsil sorumluluğu için öngörülen iki yıllık süre bir zamanaşımı süresi olmayıp hak düşürücü süre niteliğindedir(ÖZKARACA, s.150). Dolayısıyla, iki yıllık bu sürenin durması, kesilmesi söz konusu olmayıp, hâkim tarafından resen nazara alınması gerekir. Bu durumda, devir tarihinden başlamak üzere iki yıllık bir süre geçtikten sonra devreden işverenin sorumluluğu sona erecektir.

Devreden işverenin devir tarihinde muaccel olan alacaklardan müteselsil sorumluluğu için öngörülen iki yıllık süre bir zamanaşımı süresi olmayıp hak düşürücü süre niteliğindedir(ÖZKARACA, s.150). Dolayısıyla, iki yıllık bu sürenin durması, kesilmesi söz konusu olmayıp, hâkim tarafından resen nazara alınması gerekir. Bu durumda, devir tarihinden başlamak üzere iki yıllık bir süre geçtikten sonra devreden işverenin sorumluluğu sona erecektir.

Dava açılması ile hak düşürücü sürelerin korunması, yalnız dava edilen kısım için geçerlidir. Dolayısıyla, kısmi dava açılması durumunda alacağın sadece kısmi dava yapılan kesimi için hak düşürücü süreler korunmuş olur; saklı tutularak dava dışı kalan kesim için ise hak düşürücü süre korunmuş olmaz (KURU, Baki, Hukuk Muhakemeleri Usulü, Cilt: 2, 6. Baskı, İstanbul, 2001, s.1544, 1671).

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun HGK, 22.03.2006, 2006/5-147 esas, 2006/97 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, davadaki talep sonucunun ıslah yoluyla arttırılması veya değiştirilmesi için, o hakkın maddi hukuk açısından mevcut bulunması gerekir. Hiç var olmayan veya başlangıçta var olmakla birlikte hak düşürücü süre nedeniyle ortadan kalkan bir hak için, usul hukukunun kurum ve kuralları kullanılarak talepte bulunulması mümkün değildir.

Yargıtay hak düşürücü süre içinde açılan kısmi davanın saklı tutulan haklar bakımından hak düşürücü süreyi uzatmayacağına ilişkin pek çok karar vermiştir (Y5HD, 4.5.1989, 23307-9906, YKD, 1989/10, s.1398; Y5HD, 30.01.1986, 15480-959, YKD, 1986/5, s.662-663; HGK, 22.03.2006, 2006/5-147 esas, 2006/97, UYAP).

Somut olayda davacı işçi, devreden davalı işveren döneminde doğmuş bulunan alacaklarını kısmi dava konusu yapmıştır. Dava devir tarihinden itibaren iki yıllık süre içinde açılmış ise de, iki yıllık süre geçtikten sonra kısmi ıslahla dava konusu miktar arttırılmıştır. Başka bir anlatımla, kısmi ıslahla dava konusu yapılan miktar bakımından iki yıllık hak düşürücü süre geçmiştir. Bu nedenle davalı devreden işveren bakımından ıslahla dava konusu edilen miktarın reddine karar verilmelidir. Çoğunluğun kararına bu gerekçe katılamıyoruz. 25.06.2019
Yargıtay — Esas No: 2014/17369, Karar No: 2015/2865, Tarih: 02.03.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/17369 E.  ,  2015/2865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... A.Ş. ... Şubesi vek. Av.... ile davalı ... vek. Av.... arasındaki itirazın iptali davası hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mahk. Sıf.)'nden verilen 16/07/2013 tarihli ve 2012/476 E.- 2013/685 K. sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dairemizin 02/06/2014 tarihli 2014/6447 E., 2014/10355 K. sayılı kararıyla, heyetçe incelenmesine gerek görülen ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/44 esas sayılı takip dosyası ile dava konusu çeklerin asıllarının ya da okunaklı onaylı suretlerinin gönderilmesi istenildiği halde, çeklerin suretlerinin gönderildiği, ancak icra dosyasının gönderilmediği anlaşılmıştır. Dairemizin geri çevirme kararları gereklerinin yerine getirilmesi konusunda gerekli özen ve dikkatin gösterilmesi ile ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/44 esas sayılı takip dosyasının aslı veya onaylı sureti eklendikten sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11789, Karar No: 2022/6696, Tarih: 08.09.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/11789 E.  ,  2022/6696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER1)Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinin 15/03/2017 tarih, 2016/55 (E) ve 2017/19 (K) sayılı kararı;

a) Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçudan; 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/3, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası,

b) Sanık ... hakkında kasten yaralamaya yardım etme suçundan; 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/3, 39/1, 62, 53. maddeleri gereğince 2 yıl 11 ay hapis cezası,

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15/06/2017 tarih ve 2017/1146 (E), 2017/1625 (K) sayılı kararı; istinaf başvuruları üzerine anılan mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak;

a) Sanık ... hakkında katılana yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 35/2, 29, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası,

b) Sanık ... hakkında katılana yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 35/2, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15/06/2017 tarih ve 2017/1146 (E),2017/1625 (K) sayılı kararının sanık ... müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde, sanık ... müdafii tarafından süresinden sonra temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... ve müdafiinin yüzüne karşı verilen hükme yönelik temyiz süresinin "tefhimden itibaren" başlayacağının belirtilmesi yerine "tebliğden itibaren" denilmek suretiyle karışıklık yaratılması nedeniyle yanıltıldığından, sanık ... müdafiinin temyiz talebinin süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15/06/2017 tarih ve 2017/1146 (E),2017/1625 (K) sayılı kararının sanıklar ... ve ... müdafiileri tarafından anılan sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükümleriyle sınırlı olarak temyiz edildiği belirlenerek bu kapsamda yapılan temyiz incelmesinde;

Sanık ... hakkında ilk derece mahkemesi tarafından, hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle, kararın 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi gereğince, sanık ... hakkında verilen cezanın Bölge Adliye Mahkemesince artırılması nedeniyle TCK'nin 286/2-b maddesi gereğince kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ... hakkında ilk derece mahkemesi tarafından, hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle, kararın 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi gereğince, sanık ... hakkında verilen cezanın Bölge Adliye Mahkemesince artırılması nedeniyle TCK'nin 286/2-b maddesi gereğince kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15/06/2017 tarih ve 2017/1146 (E), 2017/1625 (K) sayılı “istinaf başvurusunun kabulü ile CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca yeniden yapılan yargılama sonucu kurulan mahkumiyet” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ... müdafiinin; eksik kovuşturmaya, sübuta, beraat kararı verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15/06/2017 tarih ve 2017/1146 (E),2017/1625 (K) sayılı “istinaf başvurusunun kabulü ile CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca yeniden yapılan yargılama sonucu kurulan mahkumiyet” hükmünde bozma nedeni dışında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından; sanık ... müdafiinin; sübuta, beraat kararı verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Katılan ...'ın aşamalarda değişmez şekilde sanık ...'nün kendisini darp etmediğini, sadece darp eylemi sonrası sanık ...'nün çalışmakta olduğu süt toplama şirketine ait olan ve sanık ...'nün kullanmakta olduğu araçla yola bırakılmak üzere taşındığı yönündeki beyanı karşısında sanık ...'nün yaşanan darp eylemi sonrasında diğer sanık ... ile birlikte katılan ...'ı araçla taşıyarak yola bırakması şeklindeki eyleminin asli iştirak kapsamında olmayıp, TCK'nin 39/2-c maddesi uyarınca kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Usul ve yasaya aykırı olup katılan vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmekle; hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-b. maddesi gereğince ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14738, Karar No: 2019/1991, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14738 E.  ,  2019/1991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.