muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/5649, Karar No: 2008/8264, Tarih: 21.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/5649 E.  ,  2008/8264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kumluca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı Ö. G..’ın borçlu keşideci A. S.. hakkında 08.06.2004 tarihinde başlattığı 15.000 YTL.lik kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip itirazsız kesinleşmiştir. Takipten sonra alacaklının ölümü üzerine mirasçıları vekili Avukat S. O.. 23.09.2004 tarihinde dosya alacağının tümünü G. B..’e devir ve temlik etmiştir. Bu aşamadan sonra borçlu A. S.. 11.06.2007 tarihinde icra mahkemesine İİK. 71. madde koşullarında başvurarak temlik alan, temlik edenin de taraf olduğu 22.09.2004 tarihli ibranameyi sunmuştur. Anılan ibranamede açıkça “…. Dosyanın G. B..’e devredilmesi ile birlikte borçlu A. S..’ın Ö. G.. mirasçılarına hiçbir borcu kalmamıştır. Taraflar birbirini ibra ederler.” Açıklamalarına yer verilmiştir. Bu durumda mahkemece alacaklı mirasçılarının da taraf olduğu ve imzası inkar edilmeyen 22.09.2004 tarihli makbuz nedeniyle İİK. 71/1 maddesi gereğince takibin iptaline karar verilmek gerekirken yazılı şekilde istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8381, Karar No: 2025/4959, Tarih: 19.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/8381 E.  ,  2025/4959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/472 E., 2021/2146 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/425 E., 2019/578 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince hükmedilen beraat kararının kaldırılarak TCK’nın 220/7 delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyetine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1.Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220 nci maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı Kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Kabul ve uygulamaya göre;

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu işlediği kabul edilen sanık hakkında temel ceza belirlenirken atıf maddesinin eksik belirtilmesi, gerekçeli karar başlığında suç adının "silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme" yerine "silahlı terör örgütüne yardım etme" yazılması ve suç tarihinin "26.08.2014" yerine "13.09.2019" yazılması,

2. Kabul ve uygulamaya göre;

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu işlediği kabul edilen sanık hakkında temel ceza belirlenirken atıf maddesinin eksik belirtilmesi, gerekçeli karar başlığında suç adının "silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme" yerine "silahlı terör örgütüne yardım etme" yazılması ve suç tarihinin "26.08.2014" yerine "13.09.2019" yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykrı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK’nın 304/2-b maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/622, Karar No: 2018/10660, Tarih: 12.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/622 E.  ,  2018/10660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 31/3, 62/1, 51, 51/3, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin verilen kararın yasaya aykırı olduğuna, katılanlar vekilinin mahkemece suçun yanlış olarak nitelendirildiğine, delillerin sağlıklı şekilde değerlendirilmediğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü akraba olan suça sürüklenen çocuk ile ...'nın fotoğraf çektirmek için beraberce ikamet ettikleri mahalden yaklaşık 10 dakikalık yürüme mesafesi uzaklıktaki kayalık alana gittikleri, ...'nın yanında babasına ait av tüfeğini de getirdiği, suça sürüklenen çocuğun önce fotoğraf çektirmek istemesi üzerine tüfeği ...'ten aldığı ve elini tetik mekanizmasına yaklaştırdığında tüfeğin ateş alarak çıkan saçma tanelerinin ...'nın göğsünden isabet etmesi neticesinde öldüğü olayda, suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksir hükümleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1)Suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiği kabul edilen suçun taksirle işlenen bir suç olması karşısında, suçta kullanılan ve suça sürüklenen çocuğa ait olmadığı tespit edilen ve belirtilen sebeple müsaderesi mümkün olmayan av tüfeğinin TCK'nın 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2) Hükmün (5.) maddesinde suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 2 yıl 9 ay 10 günlük hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiş olmasına rağmen, yine hükmün (9.) maddesinde belirlenen cezaya ilişkin TCK'nın ertelemeye ilişkin hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığı şeklinde karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12/11/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28679, Karar No: 2018/6761, Tarih: 10.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2015/28679 E.  ,  2018/6761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçunun subutuna ilişkin şüpheden uzak, kesin nitelikte delil elde edilemediğinden suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmiş ise de; bu yönde kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği mümkün görülmekle yapılan incelemede;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında 22.10.2011 tarihinde işlediği hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında 22.10.2011 tarihinde işlediği işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun, suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesi sırasında cezanın hangi taksit aralığında ödeneceğinin gösterilmeyerek hükmün infazında tereddüt yaratılması,

2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesine göre, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceği hususu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinde, para cezası ödenmediği takdirde hapis cezasına çevrileceği belirtilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesine göre, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceği hususu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinde, para cezası ödenmediği takdirde hapis cezasına çevrileceği belirtilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümde ''24 eşit taksit halinde" cümlesinden sonra "Birer ay ara ile'' ifadesinin eklenmesi, yine hüküm fıkralarından sonuç cezanın ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

IV-Suça sürüklenen çocuk hakkında 09.11.2011 tarihli hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda istikrarlı bir şekilde suçlamaları kabul etmediği, güvenlik kamerası görüntülerinin görüntü kalitesinin düşük olması nedeniyle teşhise elverişli bir görüntü elde edilemediği, suça sürüklenen çocuğun atılı suçları işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde suça sürüklenen çocuğun atılı hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4423, Karar No: 2019/2801, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4423 E.  ,  2019/2801 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35183, Karar No: 2016/14, Tarih: 04.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/35183 E.  ,  2016/14 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davayı yetki yönünden reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... ... Müdürlüğünün .../... bölgesindeki taşeron şirketler nezdinde çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının çalıştığı ... ... Müdürlüğünün davalı ... ... Müdürlüğüne bağlı olmadığı, ... Genel Müdürlüğüne bağlı olduğu, temsilde hata hükümleri uyarınca davanın ... Genel Müdürlüğüne tevcihi gerektiği, davalının ikametgahı ve işin yapıldığı yer ... Mahkemelerinin yetki alanı dışında olduğundan ... Asliye Hukuk Mahkemesine yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yetkili mahkemenin hangi yer iş mahkemesi olduğu taraflar arasında tartışmalıdır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

Davalının yerleşim yeri mahkemesinin yetkili mahkeme olarak kabul edilmesinin sebebi, mahkemeden kendi lehine karar verilmesini talep eden davacının talebinin haklılığı kesin olarak belirlenmediği için davalının yerleşim yerinde davayı açması gerekliliğidir.

Dosya içeriğine göre davacının fiilen .../...'da çalıştığı ve davalı ... ... Müdürlüğünün davanın açıldığı tarihteki adresinin ...'da bulunduğu konusu taraflar arasında tartışmasızdır. Kanunda belirlenen yetkili mahkemelerden birini seçme hakkı dairemizin yerleşmiş uygulaması gereği işçidedir. Davacı işçi davayı açarken seçim hakkını davalının ikametgah adresi olan ... Mahkemesinden yana kullanmıştır. Bu sebeple mahkemece, ... Mahkemesinin davaya bakmakla yetkili olduğu kabul edilerek yargılamaya devam edilmesi gerekirken yetkisizlik kararı verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.01.2016 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8197, Karar No: 2021/15838, Tarih: 13.12.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/8197 E.  ,  2021/15838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince istinaf isteminin kesin olarak esastan reddine karar verilmiş, kararın temyizi üzerine 11.11.2019 tarihli ek kararla temyiz isteğinin reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince verilen kararın ve ek kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı Kurum, meslek hastalığına yakalanan sigortalıya bağlanan ilk peşin değerli gelir, ödenen geçici işgöremezlik ödenekleri ve yapılan tedavi giderleri nedeniyle oluşan toplam 65.847,48 TL. kurum zararından 50.000 TL.nın rücuan tahsilini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

%100 işveren kusuru ve %21 sürekli işgöremezlik derecesi üzerinden;

“Davanın kabulü ile 49.090,13 TL peşin değerli gelir, 216,50 TL iş göremezlik geliri ve 693,57 TL tedavi masrafı olmak üzere toplam 50.000,00-TL alacağın gelir bağlama onay, masraf ve ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davalı tarafın istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine .... 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesi gereğince kesin olarak karar verilmiş, bu kararın temyizi üzerine de ek kararla; 7036 sayılı Kanunu’nun 8/1-a maddesi gereğince verilen kararın kesin olması, hükümde de bunun açıkça belirtilmesi, istinaf incelemesi sonunda kesin olarak verilen kararlara karşı temyiz kanun yolunun kapalı olması dikkate alınarak davacının temyiz talebinin açıklanan yasal düzenleme ve 6100 sayılı HMK'nın 366.md delaletiyle 346 md.si gereğince reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalı vekili, ek karara yönelik, davanın temyiz kesinlik sınırının üzerinde olduğundan ek kararın kaldırılması gerektiği, davanın esasına yönelik olarak bildirdikleri delillerin toplanmadan eksik araştırma ve incelemeyle karar verildiği, işçinin yaşam şeklinin çalışma gücü kaybına etkisinin olduğu, verilen kusur oranının adil olmadığı, işyerinde alınması gerekli tüm iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin alındığı, sigortalının emekli olmasının gözetilmediği ve sair gerekçelerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

1- Dava değeri 65.847,48 TL olup karar tarihindeki temyiz kesinlik sınırı 58.800 TL’nın üzerinde olduğu anlaşılmakla; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 11.11.2019 tarihli ek kararın bozularak ortadan kaldırılmasına,

2-Dosya kapsamından davacının davalıya ait işyerinde 02.11.1998–28.02.2014 tarihleri arasında çalıştığı, davacının pnömokonyoz meslek hastalığına yakalandığı, Kurum ve Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından pnömokonyoz hastalığından kaynaklı sürekli iş göremezlik oranının %21 olarak belirlendiği, mahkemece Metalurji ve Malzeme Mühendisi, Dr. İş Sağlığı ve Güvenliği Uzmanı, Makine Mühendisi ve Hukukçu bilirkişilerden alınan kusur raporunda işverenin %100 oranında kusurlu olduğu yönünde görüş bildirildiği ve toplanan bu delillerle hükme esas alınarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Ancak sigortalının, davalı işverenlikte çalışmaya başlamadan önce de 01.05.1989 ile 02.11.1998 tarihleri arasında farklı 3 işverende anlaşılmaktadır. İşçinin meslek hastalığına neden olabilecek çalışma şartları içerisinde farklı işyerlerinde çalışması halinde, her iş yerinde geçen çalışma süresi ve koşullarının meslek hastalığı nedeniyle oluşan iş göremezlik oranına etkisi farklı olacağından işverenlerin kusurlarının ayrı ayrı belirlenmesi zorunludur. Mahkemece, davacının davalı işverene ait iş yerinde çalışmaya başlamadan önce çalıştığı diğer iş yerlerinde geçen çalışmalarının mevcut meslek hastalıklarının ortaya çıkışında bir etkilerinin bulunup bulunmadığı, varsa kusur durumuna etkisi konusunda olumlu veya olumsuz bir değerlendirme yapılmaksızın sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur. Davacının meslek hastalığının tespitinden önce çalışmasının bulunduğu dava harici işyerleri, işverenlikler, çalışma şartları ve çalışma süreleri belirlendikten sonra bu çalışmaların davaya konu meslek hastalıklarına etkileri irdelenip varlığı halinde dava dışı ilgili işverenliklerin de kusur durumlarının değerlendirilmesi için arasında göğüs hastalıkları uzmanı hekimin de bulunduğu iş güvenliği uzmanlarından oluşan bilirkişi heyetinden rapor alınmalı, davacıda oluşan meslek hastalığının oluşmasında kusuru bulunanların ve bu kusurların oranları tereddütsüz belirlenmelidir.