muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/5115, Karar No: 2007/4870, Tarih: 03.12.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/5115 E.  ,  2007/4870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan, dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 132 ada 10 parsel sayılı 4.558,97 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kayalık vasfı ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın husumet nedeniyle reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından ve vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Temyiz istemi sadece avukatlık ücretine yöneliktir. Vekalet ücreti, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 31.maddesinde düzenlenmiştir. Bu maddelere göre, avukat veya dava vekili ile takip olunan davalarda vekalet ücreti davanın önemi, vekilin sarf ettiği emek, tarafların davada iyi niyetle hareket edip etmediği, hak ve eşitlik kuralları gözönünde tutularak maktuan tayin ve takdir olunur. Ancak takdir edilecek vekalet ücretinin miktarı, keşif yapılmışsa keşifte belirlenen değere göre, avukatlık ücret tarifesinin tayin ettiği nisbi ücret sınırları üstünde olamaz. Keşif yapılmayan durumlarda davanın önemi ile aynı Kanunun 36/2.maddesi uyarınca ilgili parsele ait son beyan dönemi emlak vergisi değeri gözönünde bulundurulmalıdır. Hal böyle olunca, davada haklı çıkan yararına Kadastro Kanunu'nun 31 ve 36/2.maddelerinde belirtilen hükümler gözönünde bulundurularak vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz ve temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA 3.12.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27237, Karar No: 2014/16537, Tarih: 07.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/27237 E.  ,  2014/16537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 11.12.2012 tarih ve 2012/1247-1842 sayılı içtihadında açıklandığı üzere; 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinde düzenlenen “suçun gece vakti işlenmesi”nin, suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâli olduğu ve aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı süresinin hesabında dikkate alınacağı belirlenerek ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği 29.12.2009 tarihi ile denetim süresi içinde işlenen suça ilişkin Diyarbakır 2. Çocuk Mahkemesi'nin 2010/443-2011/209 sayılı ilamın kesinleşme tarihi olan 10.06.2011 tarihleri arasında dava zamanaşımı süresinin durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelen temyizin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun'un 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

1-Katılanın kapıları kilitli olarak sokakta park halinde bulunan otomobilinin camının gece sayılan zaman dilimi olan 04:08 ila 04:15 saatleri arasında kırılarak içeriden 12 adet zenon far ile 30 adet eksoz ucunun çalındığı olayda, kolluk görevlilerince düzenlenen 06.01.2009 tarihli “CD İzleme Tutanağı”na göre bir bankaya ait güvenlik kamerası görüntülerinde eylemi gerçekleştirdikleri görülen üç failden birinin kolluk görevlilerince tanınan suça sürüklenen çocuk ... olduğunun tespit edildiğinin belirtilmesine ve suça sürüklenen çocuğun savunmasının tüm aşamalarda inkara yönelik olmasına göre; mahkumiyete dayanak tek delil olan güvenlik kamerası görüntüleri duruşmada izlendikten ya da uzman bilirkişiye görüntü kayıtlarını içeren CD'nin dökümü yaptırılarak bu hususta rapor alındıktan sonra kanıtlar bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-17.11.2009 Olan karar tarihinin gerekçeli karar başlığında yanılgılı yazılması ve yine gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

3-Suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilen yargılama gideri dökümünün kararda gösterilmemesi,

2-17.11.2009 Olan karar tarihinin gerekçeli karar başlığında yanılgılı yazılması ve yine gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

3-Suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilen yargılama gideri dökümünün kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 07.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6546, Karar No: 2011/11117, Tarih: 18.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/6546 E.  ,  2011/11117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 2. İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun kararın ONANMASINA ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 18/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10516, Karar No: 2022/10160, Tarih: 11.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/10516 E.  ,  2022/10160 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TRABZON 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık hakkında 20/11/2014 tarihli eylem nedeniyle, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, 19/01/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa tebliği, ile sanığın 29/01/2015 tarihinde itiraz ettiği, itirazın reddi ile 04/02/2015 tarihinde erteleme kararının kesinleştiği anlaşılmakla; erteleme kararının kesinleşmesi beklenmeden infazı için 20/01/2015 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye 28/01/2015 tarihinde tebliğ edildiği görülmekle, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve kararın kesinleşmesinden sonra infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, denetimli serbestlik tedbirinin gereklerini yerine getirmediğinden bahisle yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması

2-6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden, inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açıldığı,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

3- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 11/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16299, Karar No: 2017/15749, Tarih: 28.11.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/16299 E.  ,  2017/15749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dosyanın heyetçe yapılan incelemesinde; dosya gönderme formunda “Eksiklik ikmal edilmiştir” denilmesine rağmen 04.07.2017 tarihli geri çevirme kararı doğrultusunda eksikliklerin ikmal edilmediği tespit edilmiştir.

Bu sebeple, bu kez bizzat hakim denetiminde gerekli dikkat ve özenin gösterilerek yeni bir iade kararına mahal verilmeden;

Borçlu ...’nin yargılandığı ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/186 Esas, 2011/286 Karar sayılı ilamına ilişkin, ilgili mahkemenin 11.10.2017 tarihli yazı cevabında bildirildiği;

a) İnfaz evraklarının Ağır Ceza İlamat Bürosundan 2912/1-2579,80,82,83 sayıları üzerinden araştırılarak istenmesi,

b) Borçlu ...’nin (gerektiğinden vekili ile irtibata geçilerek) yukarıda belirtilen ceza ilamından kaynaklanan varsa kısıtlılık (vesayet) kararının temin edilip, eksiksiz bir şekilde eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2752, Karar No: 2019/2699, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2752 E.  ,  2019/2699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3941, Karar No: 2011/14803, Tarih: 28.11.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/3941 E.  ,  2011/14803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılardan ...’ın diğer davalılar aleyhine başlattığı 2007/2905 Esas sayılı icra takibinde müvekkiline İİK.nun 89.maddesine göre haciz ihbarı tebliğ ettiğini, 9.539.97.-TL.borcun kabul edilerek ödendiğini, ancak davalının 29.750.-TL.daha talep ettiğini iddia ederek borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili savunmasında, davanın süresi içinde açılmadığını beyan ederek reddini istemiştir.

Diğer davalılar kendilerine husumet tevcih edilemeyeceğini bildirerek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece davacı şirkete haciz ihbarnamesinin 07.05.2008 tarihinde tebliğ edildiği ve davanın 15 günlük hak düşürücü sürede açılmadığı gerekçesiyle davanın ve davalı ...’ın tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı ...’ın temyizi tazminat verilmesine yöneliktir.

İİK.nun 89/3.maddesi “Üçüncü şahıs açtığı bu davayı kaybederse, mahkemece dava konusu şeyin % 40’dan aşağı olmamak üzere bir tazminata mahkum edilir” hükmünü içermektedir.

Davacı yanca açılan dava red olunduğuna göre davalı ... yararına tazminata hükmedilmek gerekirken bu konudaki istemin reddi yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1655, Karar No: 2012/4627, Tarih: 22.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/1655 E.  ,  2012/4627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

... 4.Asliye Hukuk Mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar dairemizin 21.11.2011 gün ve 2011/7109 esas, 2011/12619 karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiş idi. Bu kararın tashihen tetkiki davacı tarafından süresi içinde istenilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı vekili, dava dilekçesinde özetle;...davalı kiracının 1.1.2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiracı iken taşınmazı kira süresi bitmeden 15.12.2008 tarihinde erken tahliye ettiğini taşınmazı kiraya veremediğini belirterek dönem sonuna kadar ödenmesi gereken kira alacağından şimdilik 6 aylık kısmına tekabül eden 42.000 USD kira alacağının tahsilini istemiş. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne,21.000 USD kira alacağının tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dairemizce, 21.11.2011 tarihli bozma ilamında “....Kiracının kira süresi sona ermeden kira sözleşmesini tek taraflı olarak feshederek kiralananı tahliye etmesi durumunda kural olarak kira süresinin sonuna kadar kira parasından sorumludur. Bununla birlikte davacı kiralayanın Borçlar Kanunu'nun 98. maddesinin yollamasıyla 44. maddesi gereğince kira sözleşmesinden kaynaklanan yükümlülüğünden dolayı bu yerin yeniden kiralanması konusunda gayret göstermesi, böylece zararın artmasını önlemesi için kendisine düşen ödevi yapması gerekir. O halde, davacının zararı tahliye tarihinden kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından ibarettir. Bu durumda mahkemece, tahliye tarihinden itibaren kiralananı yeniden kiraya vermek için gereken makul sürede yoksun kalınan kira parasının tahsiline karar vermek gerekirken, yazılı şekilde kira dönemi sonuna kadar kira bedeli farkına hükmedilmesi doğru değildir gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş ise de, mahkemece yargılama sırasında yapılan üç keşif sonucu hazırlanan farklı üç bilirkişi raporunda “kiralananın kira sözleşmesindeki şartlarla yeniden kiraya verilemeyeceği, ancak aylık kiranın 5.000 USD'ye indirilmesi halinde 2 ayda kiraya verilebileceğinin” bildirilmesi karşısında, yeniden keşif yapılması ve kiraya verme süresinin tespiti açısından bilirkişi incelemesi yapılmasının fayda sağlamayacağı,mahkemenin 2 aylık süre için sözleşmedeki kira parası olan 7.000 USD,kalan süre için ise 7.000 USD(kira sözleşmesinde belirlenen aylık kira parası) ve 5.000 USD(bilirkişilerce kiralananın yeniden kiraya verilebilmesi için belirlenen aylık kira parası) arasındaki fark olan 2.000 USD aylık kira parası üzerinden hesap yapılmasında usulsüzlük bulunmadığı,bu nedenle bozma ilamının gerekçesinin hatalı olduğu bu defaki incelemeden anlaşılmakla davacı tarafın karar düzeltme isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

Ancak,davacı vekili, dava dilekçesinde açıkça talebini 6 aylık kira parası ile sınırlamış olup, yargılama sırasında talebin ıslah edilmesi de söz konusu olmadığına göre mahkemece 6 aylık kira parası talebi aşılarak toplam 12 aylık kira parasına hükmedilmesinin doğru olmadığı anlaşılmakla hükmün değiştirilmiş bu gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davacının karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 21.11.2011 gün ve 2011/7199 esas - 2011/12619 karar sayılı bozma kararının kaldırılarak mahalli mahkemenin 23.12.2010 gün ve 2009/32 esas 2010/319 karar sayılı hükmünün yukarıda açıklanan değiştirilmiş gerekçe ile BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan karar düzeltme harcının kararın düzeltilmesini isteyene iadesine, 22.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3736, Karar No: 2018/7286, Tarih: 18.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/3736 E.  ,  2018/7286 K.**

**"İçtihat Metni"**

6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğü Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun’un 30. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı kabahatli Sin Trans Uluslararası Taş. İnş. Tic. ve San Ltd. Şti. hakkında 247,50 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına ilişkin Ulaştırma Bakanlığı KGM 4. Bölge Müdürlüğü HGS A.K.M. Başmühendisliğinin 20/08/2013 tarihli Payas HGS’sinden yapılan ihlalli geçişe ait idarî para cezasına karşı yapılan başvurunun kabulü ile anılan cezanın iptaline dair Dörtyol Sulh Ceza Hakimliğinin 11/05/2015 tarihli ve 2015/376 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 13/06/2017 gün ve 2149 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/06/2017 gün ve KYB. 2017-39589 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

1-Dosya kapsamına göre, kabahatli hakkında idari para cezasının yanı sıra geçiş ücreti de tahakkuk ettirildiği, Dörtyol Sulh Ceza Hakimliğince kabahatlinin ödemesi gereken otoyol geçiş ücretilerinin mahsup edilmesinden sonra kalan miktara ilişkin olarak idari para cezasının iptal edilmesi gerekirken, mahkemesince yetkisi olmadığı halde, hem idari para cezasının hem de geçiş ücretinin tamamın iptal edilerek yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Anayasa Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2013/6217 başvuru sayılı kararında da yer alan "Kanuni düzenlemeler ve içtihat karşısında başvurucu lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi, ilgili yasal mevzuatın lafız ve amacına açıkça aykırı olup, başvurucunun Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alınan hakkaniyete uygun yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir." şeklindeki açıklama, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 31/2. maddesindeki "Kanun yoluna başvuru dolayısıyla oluşan bütün masraflar ve vekalet ücreti, başvurusu veya savunması reddedilen tarafça ödenir." biçimindeki düzenleme gereğince, başvurusu kabul edilen kabahatli lehine savunması reddedilen idare aleyhine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Hükümleri gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin (2) nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Bu açıklamalara ve yerleşik yargısal kararlara göre (Yargıtay 1. CD’nin 05/11/2008 tarih ve 2008/9091-7078 E.K; 3. CD’nin 14/11/2007 tarih ve 2007/12330-8319 E.K; 11. CD’nin 27/02/2013 tarih ve 2012/28035 E., 2013/3196 K. ve 12. CD’nin 27/12/2012 tarih ve 2012/21561-28771 E.K sayılı kararları) vekalet ücretinin şahsi hakka ilişkin olması nedeniyle bu hususta kanun yararına bozma talebinde bulunulamayacağından, yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin (1) nolu bendi yönünden yapılan incelemede ise;

Dörtyol Sulh Ceza Hakimliğinin 11/05/2015 tarihli ve 2015/376 değişik iş sayılı kararı ile itiraz üzerine kaldırılan 47 AH 239 plaka sayılı aracın 20/08/2013 tarihine ait ihlalli geçişine ilişkin düzenlenen idari para cezası tutanağının aynı zamanda otoyol geçiş ücretini de içerdiği, kabahatlinin ödemesi gereken otoyol geçiş ücretinin mahsup edilmesinin ardından kalan miktara ilişkin idari para cezasının iptalinin gerektiği anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Dörtyol Sulh Ceza Hakimliğinin 11/05/2015 tarihli ve 2015/376 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 18/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.