muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1713, Karar No: 2011/976, Tarih: 11.10.2011

Davalı ..., ...’ten devir aldığını ve yönetimin üyeliğe kabul kararı verildiğini savunarak, birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı ...’nın ortaklık payını önce 22.09.2000 tarihinde noterde üyeliği dava dışı ... Yüksel’e, daha sonra 25.10.2000 tarihinde bu kez davacılara devrettiği, 2001, 2002, 2003 yılı genel kurul toplantılarına davalı ...’nın çağrıldığı ve katıldığı, 2004 yılı genel kurul toplantılarına davalı ...’in çağrıldığı ve katıldığı, davacıların genel kurul toplantılarına çağrılmadıkları ve katılmadıkları, davacıların aidat ödemedikleri, ...’in 2002,2003,2004 yıllarında 12.250,00 TL aidat ödediği, ...’in...’e onun ...’a devirlerinin geçerli olduğu, en son üye Rahime’nin 2006 yılı aidatını yatırdığı, halen daireyi onun kullandığı, ilk devrin ...’e yapılması nedeniyle, davacılara yapılan sonraki devrin geçersiz olduğu, kooperatifin de Hasan’a yapılan devir geçerli sayılıp, onu genel kurullara çağırdığı ve onun aidat ödediği, 25.10.2000 tarihli yönetim kurulu kararının aslının sunulmadığı, Havva’nın devrettiği üyeliği, davacıların ondan devir almasının mümkün olmadığı, davalı ...’nın ve eşi Ceylanı’ni davalılara olan sorumluluklarını üstlendiklerine dair bir tutanağın savcılık takipsizlik kararı eklerinde yer aldığı davacıların bu kişilere dava açma haklarının bulunduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların reddine dair verilen karar davacılar vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay Yüksek 11. Hukuk Dairesi'nin 15.02.2011 tarih ve 2009/3197 esas 2011/1686 karar sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmıştır.

Bu kez, davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, asıl davada davacılardan 38,20 TL, birleşen davada davacılardan 38,20 TL harç ve asıl davada davacılardan 185,00'er TL.ve birleşen davada davacılardan 185,00'er TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 11.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1983, Karar No: 2021/8379, Tarih: 30.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/1983 E.  ,  2021/8379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, olay günü gündüz vakti, meskun mahal içi, üç şeritli bölünmüş asfalt Devlet karayolunda sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile kendi beyanına göre 100-110 km/s hızla en sol şeritte seyri sırasında önünde seyreden kamyonete sellektör yaparak yol istemesine rağmen yavaşlayarak kamyonetin sağ şeride geçmesini beklemek yerine sağ şeride yönelmesi sonucu kamyonetin arka kısmından çarpması üzerine kamyonetin takla atması neticesinde, kamyonette bulunan bir kişinin ölmesi, bir kişinin hayati tehlikeye neden olacak 6. derece kemik kırığı ile yaralanması, bir kişinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, asli kusurlu sanık hakkında tayin edilen ceza miktarı bakımından mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamede bu yönde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik incelemeye, kusura, bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına ve sair nedenlere ilişkin, katılanlar vekilinin ceza miktarına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA; 30/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2647, Karar No: 2024/4033, Tarih: 17.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2647 E.  ,  2024/4033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2122 E., 2023/2776 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 14. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/533 E., 2021/167 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı, davalı ... ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, davalı Bakanlığın İzmir Bölge Müdürlüğü’ne ait Torbalı Orman Fidanlığı’na bağlı olarak Torbalı’dan Çeşme’ye kadar olan alanda arazi temizliği, fidan dikimi, çapa, budama, aşılama ve sakız ağacı tohumu alma gibi işlerde Şubat 2007 tarihinden 05.04.2013 tarihine kadar sürekli çalıştığını, sözleşmelerinin yıllık olarak yenilense de birbirinin devamı niteliğinde olduğundan çalışmanın süreklilik arz ettiğini beyanla, Şubat 2007 tarihinden 05.04.2013 tarihine kadar 5510 sayılı Kanun'un 4-a kapsamında asgari ücretle sigortalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... ve Su İşleri Bakanlığı vekili, 04.07.2011 tarih ve 27984 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 645 sayılı Orman ve Su İşleri Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile mülga Çevre ve Orman Bakanlığı'nın kapatılarak Orman ve Su İşleri Bakanlığının kurulduğunu, bu kanun hükmünde kararname uyarınca ...'ne devredildiğini, davacının da tüm hak ve yetkilerinin ...'ne devredildiğini, davalı Bakanlığın taraf sıfatı bulunmadığından husumet yokluğundan davanın reddi gerektiğini, davacının iddialarını kabul etmemekle birlikte zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacıya ait herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığını beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili, davacının bir kısım talepleri bakımından yetkisiz mahkemede açıldığını, 5 yıllık hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, yapılan çalışmaların 09.01.2011 ve 27810 sayılı Resmi Gazede'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ağaçlandırma, Erozyon Kontrolü ve Silvi Kültür İşlerinde Birim Fiyat Usulü ile Hizmet Alımlarına Dair Yönetmelik hükümleri çerçevesinde gerçekleştirildiğini, hizmet sunucuları ile imzalanan sözleşmeler davaya konu süreler dikkate alındığında mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 inci maddesi gereğince istisna akdi ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 inci maddesi gereğince eser sözleşmesi niteliğinde olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

3.Fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili, hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, Kurum kayıtlarının aksinin eşdeğer yazılı belgelerle ispatlanması gerektiğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tanık beyanları, sözleşmeler ile SGK kayıtları göre davanın kısmen kabulüne, davacının davalı ... Müdürlüğüne bağlı Torbalı Orman Fidanlık Müdürlüğüne ait 148028.35 sicil sayılı işyerinde 14.11.2007 - 05.04.2013 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden 1294 gün çalıştığının 1294 günlük çalışmasının fer'i müdahil Kuruma bildirilmediğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, Orman ve Su İşleri Bakanlığı hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı, davalı ... ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili, istemlerinin 2007 – 2013 tarihleri arasında çalışmanın olduğunun tespitine dair olduğunu, kesintisiz çalışma istemi olmadığını, talebin yanlış değerlendirildiğini, kısmen kabul kararı verilmesinin yerinde olmadığını tam kabul kararının verlmesi gerektiğini, ... hakkında husumetten ret kararı verilmesinin, ...'nün anılan bakanlığa bağlı olması nedeniyle yerinde olmadığını beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... vekili; davacının, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 40 ıncı maddesi kapsamında vahidi fiyatla çalıştığını, vahidi fiyat esasına göre yapılan işlerde mevcut kanun ve yönetmeliklerde “istisna akdi” hükümlerinin uygulanacağının kabul edildiğini, bu tür çalışanlardan arazi kayıtları olanlar 5510 sayılı Kanun 4/b statüsünde, arazi kaydı olmayan çalışanların 5510 sayılı Kanun Ek 5 inci maddesi kapsamında çalıştıklarını beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3.Fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili; eylemli çalışmanın ispatlanamadığını beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

3.Fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili; eylemli çalışmanın ispatlanamadığını beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tanık beyanları, davacının imzasının bulunduğu sözleşmelere göre kararın yerinde olduğu gerekçesi ile İzmir 14. İş Mahkemesinin, 12.04.2021 tarihli, 2016/533 E, 2021/167 K. sayılı kararına yönelik davacı vekili, davalı ... vekili ve fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... vekili istinaf dilekçesi ile aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesi ile aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 86 ncı maddesinin dokuzuncu fıkrası hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz eden vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve özellikle, dosyada bulunan sözleşmeler, tanıkların beyanları ile dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11631, Karar No: 2011/20517, Tarih: 01.12.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/11631 E.  ,  2011/20517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, hapis cezasının teciline dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 6831 sayılı Kanunun 5728 sayılı kanun ile değişik 93/1. maddesi ile ceza tayininde "91. madde hükümleri saklı tutulduğu" gözetilerek ayrıca kesilen ağaçlar için ceza tayin edilmemesi aleyhe temyiz isteği olmadığından bozma nedeni yapılmamış sair itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Mahallinde yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunun 12 numaralı bendinden anlaşıldığı üzere çevresinde ölü ve diri örtü temizlenmese ve herhangi bir tarımsal ürün ekilip dikilmese de 2007 Haziran ayında kesilen ağaçların açma suçunu oluşturduğu bu nedenle sanığın ağaç kesip etrafına avla tutarak gerçekleştirdiği eylemin 11735 m2'lik orman sahasını açma suçuna yönelik olduğu gözetilmeden, orman arazisini işgal suçundan hüküm kurulması,

2) Eylemin ormanda işgal ve faydalanma suçunu oluşturduğunun kabulü durumunda tayin olunan cezanın koşulları oluşmadığından 6831 sayılı Kanunun 93/2. maddesi uyarınca 1 misli arttırılamayacağının gözetilmemesi,

3) Sanığın çit yapımında kullandığı kaçak emvali çevre ormanlardan düşük ve devrikten temin ederek kullandığının belirlenmesi halinde eylemin 6831 sayılı Kanunun 91/5. madde kalacağı ve ayrıca suç tarihindeki kanunlar uyarınca 6831 sayılı Kanunun 108/1. maddesi uyarınca ceza tayini gerekmediği ve hükümden sonra, 14.04.2011 tarih 27905 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 11 maddesi ile 6831 sayılı Orman Yasasının 91 maddesinin 5 fıkrasında yapılan değişikliğin ve ceza sisteminin lehe hükümlerinin bütün halinde değerlendirme sonucu 5237 sayılı Türk Ceza Yasasının 7. maddesi de dikkate alınarak sanık lehine uygulanması gerekliliği,

4) Kabule göre de;

Daha önce hapis cezası ile mahkum edilmemiş olan sanığın suç tarihinde 65 yaşını bitirmiş bulunması karşısında hakkındaki otuz ... ve daha az süreli hapis cezalarının TCK'nun 50-(3) maddesi uyarınca aynı Kanunun 50-(1) maddesindeki seçenek yaptırıma çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydı ile hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11208, Karar No: 2019/5215, Tarih: 16.09.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/11208 E.  ,  2019/5215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “yapılan araştırma ve incelemenin yetersiz olduğu belirtilerek “kadastro paftasına göre, 201 parsel sayılı taşınmazın sınırında dere ve yol bulunduğu, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 41. Maddesi Uygulama Yönetmeliğinin 15. maddesinin “Orman, mera, kamu taşınmazları, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki genişletmeye elverişli yerlere sınırı olan taşınmazlar ile kadastrosu ya da kadastro sonrası sınırları hükmen belirlenerek kesinleşmiş olan parsellerdeki sınırlandırma hatası düzeltilemez.” hükmünü içerdiği, dere ve yol sınırıyla çevrili 201 sayılı parselin dere ile olan sınırında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 41. maddesi ve bu maddenin uygulanmasına dair yönetmelik hükmüne aykırı şekilde düzeltme yapıldığı, derenin aktif olup sınır genişletilmeye elverişli nitelikte olduğundan düzeltme yapılmasının olanaksız olduğu belirtilerek, yapılan bu saptamaya göre mahkemece davanın kabulü gerekirken, reddedilmiş olmasının doğru görülmediği” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, Söke Kadastro Müdürlüğünün 18.11.2011 tarihli düzeltme işleminin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16.09.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5226, Karar No: 2020/3828, Tarih: 05.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/5226 E.  ,  2020/3828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 25.04.2018 tarih ve 2017/72 E. - 2018/180 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 03.10.2019 tarih ve 2018/1459 E. - 2019/958 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "arnica meditech" ibareli 3 ve 5. sınıftaki ürünleri içeren 2015/68205 kod numarası verilen başvuruya davalı şirketin "Arn-ica+şekil" ibareli 3 ve 5.sınıf ürünleri içeren 2013/57048 sayılı markasına dayanarak başvurunun reddi istemiyle itirazda bulunduğunu, itirazın Markalar Dairesi tarafından kısmen kabul olunduğunu, müvekkilinin kısmen ret kararına karşı itirazının TPMK YİDK tarafından reddettiğini, zira "arnica" ibaresinin bütün dünyada tıp alanında kullanılan bir bitkinin adı olduğunu, müvekkilinin de "arnica montana" bitkisinin çiçeklerinden elde edilen estrat ile formüle edilmiş olan krem ve jel ürünleri için markayı kullandığını, anılan ibare tanımlayıcı olduğundan herkesin kullanımına açık bulunduğunu, başvuruda "meditech" ibaresinin asıl ve ayırt edici unsur olduğunu, markaların kapsamındaki ürün ve hizmetlerin niteliği ile bunlardan yararlanacak ve satın alacak kişilerin dikkat düzeyi, satın alma süresi nazara alındığında markalar arasında karıştırma ihtimalinin olmayacağını ileri sürerek, YİDK'in 2016-M-12273 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı TPMK vekili, markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, başvuruya yeterince ayırt edicilik sağlanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı TPMK vekili, markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, başvuruya yeterince ayırt edicilik sağlanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davalının markasının "Arn-ica+şekil" ibaresinin arasında bir çizgi bulunsa da asıl ve ayırt edici unsurunun "arnica" ibaresinden oluştuğu, davacı başvurusunun konusu işaretin de "arnica meditech" biçiminde olduğu, "meditech" ibaresinin medikal teknoloji ifadesinin kısaltması olduğundan marka kapsamında yer alan ürünler bakımından ayırt ediciliğinin oldukça düşük seviyede kaldığı, davacı markasındaki asıl ve ayırt edici unsurun "arnica" ibaresi olduğu, "Arnica" ibaresinin bileşikgiller familyasından bir bitki adı olduğu, tıbbi olarak yara iyileştirici etkisinin bulunduğu, bu haliyle anılan fonksiyonları karşılayan ürünler için marka olarak tescil edildiğinde zayıf bir marka olacağı, ortak olmayan "meditech" ibaresinden oluşan unsurun markanın bütünsel olarak oluşturduğu izlenime olan etkisinin fevkalade silik bulunduğu, ‘’arnica’’ ibareli markaların bütün olarak oluşturdukları izlenimin aynılığa yakın ve yüksek derecede benzer bulundukları, markalar arasında karıştırılma ihtimalinin olduğu, başvuru kapsamında olup da reddedilen 5/1. sınıf ürünlerin genel olarak reçete ile satıldığı, öncelikle doktor tarafından belirlendiği, reçetelenmesini müteakip hastaya sunulduğu, fakat bu ürünler bakımından dahi nihai tüketicilerin de anılan ürünlerin alıcıları sayılmasının gerektiği, anılan nitelikteki ortalama tüketicilerin doktor ve eczacılar dahil davacı başvurusunun konusu olan işaret ile redde mesnet davalı markasınının farklı işletmelere ait iki ayrı marka olduğunu algılamalarının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan istinaf incelemesinde; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "arnica meditech" ibareli başvuru ile redde mesnet "Arn-ica+şekil" ibareli marka arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, zira markanın tescilli olduğu sürece korunacağı ve her ne kadar "Arnica" ibaresi, tıbbi olarak yara iyileştirici etkisi olan bir bitki adı olduğundan zayıf ayırt edici niteliğe sahip ise de başvuruda yer verilen "meditech" ibaresinin de ayırt ediciliğinin bulunmadığı, dolayısıyla başvuruya yeterli ayırt ediciliğin katılmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 05.10.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.