muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11673, Karar No: 2011/14666, Tarih: 01.12.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/11673 E.  ,  2011/14666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Mahkeme kararında yapılan nitelendirmeye göre dava; uyuşmazlık araç kiralanmasından kaynaklanmakta olup işletme kirası söz konusu değildir.

Davanın açıklanan bu nitelendirmesine göre, 14.02.2011 tarihli ve 27846 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 09.02.2011 tarihli ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, 11.04.2011 tarihli ve 14 sayılı Yargıtay Başkanlar Kurulu Kararı ile hazırlanıp, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.05.2011 tarihli ve 1 sayılı Kararı ile aynen kabul edilen ve 02.06.2011 tarihli ve 27952 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 13.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 01.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2065, Karar No: 2008/3528, Tarih: 25.03.2008

18. Hukuk Dairesi 2008/2065 E., 2008/3528 K.

**18. Hukuk Dairesi 2008/2065 E., 2008/3528 K.**

**- KISA KARAR İLE GEREKÇELİ KARARIN ÇELİŞMESİ**- 5490 S. NÜFUS HİZMETLERİ KANUNU [ Madde 36 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı Ahmet Müezzin Yılmaztekin ile davalı Nüfus Müdürlüğü arasındaki davada Şanlıurfa 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay'ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 23/3/2007 günlü ve 2007/189 E. - 273 K. sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/2/2008 gün ve Hukuk-2008/26005 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, dava dilekçesinde; nüfus kütüğünde 15/9/1982 olan doğum tarihinin ay ve gün baki kalmak kaydı ile 1984 olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece kısa kararda davanın reddine ilişkin hüküm kurulduğu halde gerekçeli kararda davanın kabulüne karar verilmek suretiyle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kurulunun 10/4/1992 gün 1991/7-1992/4 sayılı kararı gereğince sonradan yazılan gerekçeli kararın tefhim edilen kısa karara uygun olması zorunludur. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.'nun 427. maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 25/3/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5729, Karar No: 2024/3194, Tarih: 24.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5729 E.  ,  2024/3194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/121 Esas, 2023/39 Karar

BİRLEŞEN DAVADA DAVALI : İnsan Yayınları Yayın Dağıtım ve Pazarlama Ticaret Anonim Şirketi vekili Avukat ...

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki Fikir ve Sanat Sanat Eseri Sahipliğinden Kaynaklanan Haklara Tecavüzün Ref'i, Önlenmesi ve Tazmini davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili asıl ve birleşen davada dava dilekçesinde; davacının psikoloji alanında profösörlük ünvanına sahip olan bir bilim insanı ve yazar olduğunu, "SU ÜSTÜNE YAZI YAZMAK" isimli eserinin Türkiye' de yayınlanması için 1994 yılında İnsan Yayınları- .... ile anlaştığını, fakat yazılı sözleşme imzalamadıklarını, 2006 yılında yazılı sözleşme imzalanana kadar, 2002 yılında 4.500 adet ve 1.000 adet, 2003 yılında 2.000 adet, 2004 yılında 2.000 adet, 2005 yılında 1.050 adet bandrol alındığını, 2006 yılında 3 yıllık yazılı sözleşme yapıldığını ve bu süre içerisinde 2006 yılında 1.050 adet, 2007 yılında 1.000 adet, 2009 yılında 11.000 adet bandrol alındığını, müvekkili ile davalı arasında yapılan 05.09.2006 tarihli ve 3 yıl süreli sözleşme ile çoğaltma ve yayma haklarının davalıya devredildiğini ancak baskı sayısı konusunun sözleşmede yer almadığını, davalının sözleşmesinin bitmesine yakın 11.000 adet kitap bandrolü aldığını, bilgisi ve rızası dışında hukuka aykırı kitap baskı ve satışı yapıldığını, davalının satış noktasında alt katta kitapları bulundurmadığını, talep geldiğinde kitapların üst kattan getirilerek satıldığını ve alanlara başka kitaplara ait fiş verildiğini, bu şekilde davalının eylemlerinin müvekkilinin 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanun'undan (5846 sayılı Kanun) kaynaklanan haklarını ihlal ettiğini, müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını iddia ederek müvekkilinin rızası dışında basılmış tüm kitap nüshalarının toplatılmasını, müvekkilinin rızası dışında umuma arz nedeniyle 50.000,00 TL manevi, mali hak ihlali nedeniyle şimdilik 1.00,000 TL maddi tazminata hükmolunmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Asıl davada davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında herhangi bir sözleşme bulunmadığını, taraflar arasında bir sözleşmesel ilişki kurulmadığı gibi sözleşmeye aykırılığın da söz konusu olmadığını savunarak husumet yokluğu nedeniyle davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

Asıl davada davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında herhangi bir sözleşme bulunmadığını, taraflar arasında bir sözleşmesel ilişki kurulmadığı gibi sözleşmeye aykırılığın da söz konusu olmadığını savunarak husumet yokluğu nedeniyle davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ile davalı arasında 1994 yılında şifahi sözleşme yapıldığını, 2006 yılında yazılı sözleşme imzalandığını, davalının sözleşmeye uygun davrandığını, tecavüzün ref’i talebinin şartlarının oluşmadığını en son 2009 yılında basımı yapılan kitapların dava tarihinden önce tükendiğini, davalıya gönderilmiş bir ihtarname olmadığını, davacının telif ücretlerinin ödendiğini, aksi bir iddia varsa bunun alacak davası olarak ileri sürülebileceğini, davacının davalının kusurundan kaynaklanan herhangi bir manevi zararının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

Mahkemece 22.12.2015 tarih, 2013/176 E. ve 2015/229 K. sayılı kararı ile asıl davada, davalı ....'ye husumet yöneltildiği, taraflar arasındaki Contract başlıklı 05.09.2016 tarihli sözleşmenin diğer tarafının bu şirket olmayıp birleşen davadaki davalı ... Yayınları Yayın Dağıtım ve Pazarlama Ticaret A.Ş. olduğu, her iki şirket aynı gruba ait ve aralarında organik bağ bulunan şirketler olmakla birlikte dava konusu kitabın baskı ve dağıtımını yapan şirketin asıl davadaki şirket olmayıp birleşen davadaki şirket olduğu ve her ikisinin farklı tüzel kişiliklerinin bulunduğu, dolayısı ile asıl davada davalının husumet itirazının yerinde olduğu gerekçesiyle asıl davanın husumet yönünden reddine, birleşen dava bakımından ise dava konusu “Su Üstüne Yazı Yazmak” adlı eserin sahibinin davacı olduğu, davalının taraflar arasındaki sözleşme kapsamını aşacak şekilde gerek sözleşme sona ermeden, gerekse sözleşme sona erdikten sonra baskı ve satış yaptığı dolayısıyla dava konusu izinsiz baskılar nedeniyle davacıya daha önce yapılan 2.465,30 TL tutarındaki ödeme mahsup edildikten sonra davacının davalıdan 17.671,00 TL telif alacağının bulunduğu, her ne kadar davacı 22.12.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 17.376,76 TL'ye yükseltmiş ise de, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 177 nci maddesinin birinci fıkrası gereği tahkikat bitirildikten sonra ıslah yapılamayacağı, 8 Ekim 2015 ve 24 Kasım 2015 tarihli duruşmalarda, celse arasında inceleme yapılarak tahkikatın bitirilebileceği ve bir sonraki oturumun sözlü yargılama oturum günü olarak belirlenebileceği konusunda tarafların uyarıldığı, tahkikatın 10.12.2015 tarihinde bitirildiği, ıslah dilekçesinin ise 22.12.2015 tarihinde verildiğinden ıslah yapılmamış sayıldığı ve taleple bağlı kalındığı, davalının izinsiz baskılarının birer izinsiz umuma arz niteliğinde olduğu ayrıca davalının eyleminin haksız fiil oluşturduğu, davalının gerek 5846 sayılı Kanun' un 14 üncü madde gereği gerekse genel hükümlere göre manevi tazminat talep edebileceği, davacının bir akademisyen, davalının ise yayıncılık sektöründe faaliyet gösteren bir şirket olduğu gözetilerek ve ihlalin süresi, boyutu, niteliği dikkate alınarak 10.000,00 TL manevi tazminatın uygun olduğu gerekçesiyle, asıl davanın husumet yönünden reddine, birleşen davanın taleple bağlı kalınarak ve kısmen kabulüne, “Su Üzerine Yazı Yazmak” adlı kitabın davalı tarafça sözleşme harici baskı ve satışı nedeniyle takdiren ve taleple bağlı kalınarak 1.000,00 TL maddi ve takdiren 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

B. Bozma Kararı

Dairemizin18.01.2022 tarih, 2021/2738 E. ve 2022/364 K. sayılı kararıyla, asıl davaya yönelik hükmün onanmasına, birleşen dava bakımında ise mahkemece stok farkları bakımından bilirkişilerce yapılan açıklamaların davacı yanın itirazını karşılamaktan uzak olmasına karşın raporun bu hali ile hükme esas alınması yerinde olmadığı, mahkemece, makul fire hususunda bilirkişiden ek rapor alınarak tazminat hesabının bu çerçevede yapılması gerektiği, öte yandan yapılan yargılama ile ilgili olarak tahkikatın bittiğine, sözlü yargılamaya geçildiğine dair celse arasında karar verilmesi 6100 sayılı Kanun'un 184 ve 186 ncı maddelerine aykırı olduğu, buna göre de davacının ıslah talebinin tahkikatın sona ermesinden sonra dile getirildiğinden bahisle reddedilmesi de doğru olmadığına işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih, esas ve karar sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamı doğrultusunda alınan ek rapor ve toplanan deliller ışığında, asıl dava yönünden davanın husumet yönünden reddine, birleşen dava yönünden makul fire payının tenkis edilmesi sureti ile hesaplanan 17.376,76 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalının izinsiz baskılarının birer izinsiz umuma arz niteliğinde olduğu, ayrıca davalının eyleminin aynı zamanda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun (6098 sayılı Kanun) uyarınca bir haksız fiil oluşturduğu, davalının gerek 5846 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi gereğince gerekse genel hükümlere göre manevi tazminat da talep edebileceği, davacının bir akademisyen, davalının ise yayıncılık sektöründe faaliyet gösteren bir şirket olduğu gözetilerek ve ihlalin süresi, boyutu, niteliği dahi dikkate alınarak 10.000,00 TL manevi tazminatın yerinde olacağı, fazlaya ilişkin talebin reddine gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde birleşen davada davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalının sözleşme hükümleri gereğince ve sözleşmeye uygun olarak hareket ettiğini, davacıya ait hesaba 16.11.2006 tarihinde 1.000,00 USD telif ödemesi yapıldığını, davacının bilgisi ve sözleşme hükümleri dışında basım yapmadığını, sözleşmenin bitim tarihi olan 18.10.2009 tarihinden sonra kesinlikle dava konusu eserin basımı yapılmadığını, kitabın halen satışının yapıldığına ilişkin iddiasını ispat külfetinin davacıda olduğunu, tecavüzün refi talebiyle davanın açılmasında davacının hukuki menfaati bulunmadığını, davacının haksız kazanç sağlamaya yönelik dava açtığını, bilirkişi raporunun eksik incelemeye dayandığını, maddi ve manevi tazminat koşullarının oluşmadığını, husumet ve tüm esaslar bakımından itirazının olduğunu, ıslah dilekçesinin de süresinde verilmediğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık," Su Üstüne Yazı Yazmak" isimli kitabın davalı tarafça sözleşmeye aykırı ve izinsiz olarak basılıp basılmadığı, bundan dolayı davacının maddi ve manevi zararının bulunup bulunmadığı, varsa zarar miktarının ne olduğu ve davalının husumet itirazının yerinde olup olmadığı hususunda toplanmaktadır.

Dava, davacının 5846 sayılı Kanun kaynaklanan haklarının ihlal edilmesi nedeniyle uğradığı maddi ve manevi zararın tahsili ve tecavüzün önlenmesine istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

5846 sayılı Kanun'un 14, 22, 23, 68, 69 ve 70 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/58, Karar No: 2020/5617, Tarih: 23.11.2020

**16. Hukuk Dairesi         2018/58 E.  ,  2020/5617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle "....taşınmazların niteliği konusunda oluşan duraksamanın giderilmesi açısından davanın açıldığı 22.01.2008 tarihinden en az 20 yıl öncesine ait (1978-1988 yılları arasında) ait iki yarı zamanda çekilmiş yüksek çözünürlüklü hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığı'ndan, aynı tarihler arasında düzenlenmiş fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftaların ise Kadastro İl Müdürlüğü'nden getirtilerek dosya arasında konulması, dava konusu her iki taşınmaz bölümünü kapsayan ve komşu parselleri gösteren birleşik paftanın Kadastro Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya eklenmesi, hava fotoğrafları ile Kadastro İl Müdürlüğü'nden getirtilen paftaların jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi ya da bilirkişiler aracılığıyla komşu parsellere ait kayıt ve belgelerle birlikte zemine uygulanması, hava fotoğraflarının ve Kadastro Müdürlüğü'nden getirtilen paftaların çekildikleri ve düzenlendikleri tarihlere göre dava konusu taşınmazların kayalık veya taşlık niteliğinde bulunup bulunmadıkları, imar ve ihya edilerek kültür arazini haline getirilip getirilmedikleri, anılan belgelere ve fotoğraflara göre imar ve ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığı, tamamlanmışsa yaklaşık hangi tarihte tamamlandığı hususlarının yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulması, komşu kayıt ve belgelerin taşınmaz yönünü ne gösterdikleri üzerinde durulması, teknik bilirkişiye krokisinin üzerinde işaret ettirilmesinin sağlanarak, davacının dava konusu taşınmaz bölümlerini hangi tarihte imar ve ihyasına başladığı, imar ve ihyayı ne şekilde sürdürdüğü, emek ve para masrafının nasıl yaptığı ve böylece imar ve ihyayı hangi tarihte tamamladığı hususlarını ve bunun dışında Üniversitenin toprak kürsüsünde toprak konusunda uzman daha önce götürülmeyen ziraatçi bilirkişiler aracılığıyla taşınmaz bölümleri ile çevrelerinin toprak yapısı incelenmek suretiyle dava konusu yerlerin yaklaşık hangi tarihten itibaren kültür arazisi olarak tasarruf edildikleri konusunda görüşlerini içerir gerekçeli ve denetime açık rapor alınması ve bundan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, fen bilirkişisi ...ve Harita mühendisi ve (jeodezi ve fotogrametri uzmanı ) ... nin 01.04.2016 havale tarihli krokili raporunda (A) harfi ile gösterilen ... İli ... İlçesi ...bulunan 79.762,51 metrekarelik yerin davacı adına tespit ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili, davalı ... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı vekili ve davalı ... Belediyesi Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.11.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/761, Karar No: 2016/7191, Tarih: 13.04.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/761 E.  ,  2016/7191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

a)TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

b)Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 gün ve ... sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinde yer alan “ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibaresinin iptaline karar verilmiş, ayrıca aynı bentte yer alan “seçme ve seçilme” ehliyetleri ile ilgili olarak da, hükümlünün, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak bu hak ve ehliyetlerden yoksun bırakılması uygulamasını engelleyici nitelikte iptal kararları verilmiş olması ve doğan boşluk nedeniyle bu hususta yeni bir yasal düzenleme yapılması ihtiyacının ortaya çıkması karşısında, yerel mahkeme hükmünde bu hak ve ehliyetlerden yoksun bırakmaya ilişkin uygulamanın dayanaksız kalması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımdan (b) ibaresi çıkartılmak ve “sanık hakkında TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet vekayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” ibaresi eklenmek, biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasın, 13/04/2016 tarihinde Üye Nihat Altınok'un, suçun sübutuna ve eksik incelemeye ilişkin kararın bozulması görüşü ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY:

Müşteki ile sanığın daha önceki yıllarda gayrı resmi birliktelik hayatı yaşadıkları hususunda tereddüt bulunmamakta olup, birbirlerinin kişisel karakterleri ile sanığın evinde bulundurma ruhsatlı silahı hakkında müştekinin bilgisi olduğu düşünüldüğünde;

Olay günü müştekinin ... adliyesi müracaat savcılığına giderek, sanığın o gün ... semtinde evinin yakınına gelerek kendisine silah göstermek suretiyle tehdit ettiğini, birlikteliklerini sürdürmek için bu şekilde davrandığını, beyan ederek şikayet etmiş ise de başvuru sırasında herhangi bir tanık ismi bildirmemiştir.

Müşteki daha sonraki aşamada kollukta benzer ifadelerle sanıktan şikayeti olmuş ve tanık ... olayı gördüğünü belirtmiş, aynı gün bu tanığın karakolda alınan beyanında sanığın müştekiyi silahla tehdit ettikten sonra olay yerine geldiği aracı ile ayrılıp gittiğini belirttikten sonra, kovuşturma aşamasında da benzer beyanlarını tekrar etmiştir. Bu beyanları alınırken tanığa olayda kullanılan silahın cins, niteliği, rengi vs. özellikleri ile sanığın kullandığı otunun özellikleri sorulmamış ve tanık da bu hususta bir beyanda bulunmamıştır.

Oysa sanık savunmasının her aşamasında suçlamaları kesinlikle reddetmiş, olay günü müşteki ile hiç karşılaşmadığını, otomobilini sanayiye götürdüğünü beyan etmiş, olay gününe ait araç tamir faturası ibraz ederek, oto tamir ustalarından üç tane tanık göstermiştir. Savunma tanıkları, yeminli beyanlarında gün ve saat belirterek sanığın gün boyu sanayide otomobilinin başında kaldığını bildirmişlerdir.

Oysa sanık savunmasının her aşamasında suçlamaları kesinlikle reddetmiş, olay günü müşteki ile hiç karşılaşmadığını, otomobilini sanayiye götürdüğünü beyan etmiş, olay gününe ait araç tamir faturası ibraz ederek, oto tamir ustalarından üç tane tanık göstermiştir. Savunma tanıkları, yeminli beyanlarında gün ve saat belirterek sanığın gün boyu sanayide otomobilinin başında kaldığını bildirmişlerdir.

Müşteki daha önce hiç beyan etmediği ve gösterdiği tanığının da ifade etmediği şekilde, 16.12.2010 tarihli kovuşturma evresindeki şikayet beyanın da “sanığın kendisini silahla tehdit ederek arabasına alıp ...’den ...’a kadar getirdiğini burada birliktelik sözü alarak kendisini bıraktığını” beyan etmesi karşısında, tanık ...’in böyle bir durum olsaydı açıklayacağı düşünüldüğünde, müştekinin ve tanığının maddi hakikatı ifade etmedikleri ve sanığın haksız yere ceza almasını istedikleri anlaşılmaktadır.

Sanık aleyhine dosyada mevcut tek bir tanık beyanı bulunmaktadır ve bu tanık da müştekinin sonradan ismini verdiği bir kişidir. Kaldı ki tanık beyanı müştekinin anlatımları ile uyumlu değildir. “Şüpheden sanık yararlanır” şeklindeki evrensel hukuk prensibine aykırı olarak kurulan mahkumiyet kararı isabetsiz olup, kararın onanmasına dair sayın çoğunluğun görüşüne katılamamaktayım.