muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16475, Karar No: 2015/13541, Tarih: 25.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/16475 E.  ,  2015/13541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2014

NUMARASI : 2010/222-2014/78

Davacı T.. A.. vekili Avukat D.. K.. tarafından, davalılar M.. B.. ve diğerleri aleyhine 20/04/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan M.. B.., Ö.. E.., S.. E.., A.. E.., H.. S.., M.. E.., M.. S.., A.. T.., A.. S.., M.. E.., S.. S.. tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine, 19/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanun ile eklenen 2. fıkraya göre; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. Yine Tebligat Kanunu'nun aynı Kanun ile değişik 35/2. maddesine göre; adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği "ve" adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde bu maddeye göre tebligat yapılır.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, davalılardan A.. A.. adına mahkeme gerekçeli kararının tebliğine ilişkin tebliğ evrakında davalının adresten taşınmış olduğunun bildirildiği fakat tebliğ adresinin mernis adresi olması nedeni ile Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi hükümlerine göre tebliğ işleminin yapıldığı, UYAP'ta yapılan sorgulamada ise tebliğin yapıldığı adresin eski mernis adresi olarak kayıtlı olduğu, davalının yeni mernis adresini de beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, davalılardan A.. A.. adına yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, yukarıda belirtilen düzenlemeler uyarınca, adı geçen davalı A.. A..'nın beyan etmiş olduğu yeni mernis adresine gerekçeli kararın usulünce tebliğ edilip, temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine geri çevrilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklandığı şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3585, Karar No: 2013/7833, Tarih: 12.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/3585 E.  ,  2013/7833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 09/11/2012 tarihli dava dilekçesi ile dava konusu .... Köyü 102 ada 63 parsel sayılı, 6960,17 m2 yüzölçümlü taşınmazın kadastro çalışmaları sonucu davalı adına tespit edildiğini, buna karşın taşınmazın öncesinin taşlık, kayalık, çalılık ve makiliklerle kaplı olup devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ve zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığını ileri sürerek davalı adına yapılan tespitin iptali ile dava konusu taşınmazın Hazine adına tapuya tescil edilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü kısmen reddine, dava konusu 102 ada 63 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile 13.01.2013 tarihli fen bilirkişisi ve orman bilirkişisinin raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 1763,73 m2'lik alanın aynı ada son parsel numarası ile taşlık ve çalılık vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, aynı rapor eki krokide (B) harfi ile gösterilen 5196,44 m2'lik alanın aynı ada ve aynı parsel numarası ile tespit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanun ile eklenen geçici 8. madde gereği yapılan kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 1956 yılında tapulama çalışmaları yapılmış ve dava konusu taşınmaz tespit harici bırakılmıştır. 25.12.1975 tarihinde ilân edilen; 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde çalışmaları ve 1986 yılında yapılan 6831 sayılı Kanunun değişik 2/B madde uygulama çalışmaları bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman tahdidi dışında kalan ve orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve 13.01.2013 tarihli fen bilirkişisi ve orman bilirkişisinin raporuna ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 5196,44 m2'lik alanın, adına tescil kararı verilen davalı tarafından imar ve ihya edilerek, yararına 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 12/09/2013
Yargıtay — Esas No: 2015/33116, Karar No: 2018/11180, Tarih: 31.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/33116 E.  ,  2018/11180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

I- Sanık ... müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre vekalet ücretine hasren yapılan incelemede;

Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine CMK'nun 324/1 ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5. madde ve fıkraları uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hüküm kısmına vekalet ücretine ilişkin olmak üzere “...Beraat eden sanık kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre 2.200 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine...” ibaresinin eklenmesi suretiyle başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ise;

UYAP kayıtlarının incelenmesinde, sanık ... hakkında benzer mahiyette başkaca davaların bulunduğu görülmüş ise de, suç ve iddianame tarihlerine göre hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşmesi nedeniyle ve mevcut dava ile diğer davalar birbirinden uzak ayrı şehirlerde olduğundan, tebliğnamedeki (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanıklara ait stantlarda yapılan denetimde ele geçirilen suça konu 1008 adet kitabın 26.12.2012 tarihli bilirkişi raporunda, 6 adedinin bandrolsüz olduğu, 1002 adet kitabın ise orijinal bandrollü olduğu ancak bandrollerin bu eserler için verilip verilmediğinin Kültür ve Turizm Bakanlığı Telif Hakları Genel Müdürlüğü’nden sorulmasının yerinde olacağının belirtilmesi üzerine bu husus Kültür ve Turizm Bakanlığı’ndan sorulduğunda, suça konu kitapların üzerinde sahte bandrol bulunduğu ancak genel müdürlük personelinin böyle bir inceleme yapmak için gerekli formasyona sahip olmaması nedeniyle yapılan incelemenin sağlıklı olmayacağı hususu belirtilmesine karşın, uzman bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılarak suça konu kitapların üzerinde bulunan bandrollerinin sahte, orjinal ya da usulüne uygun biçimde temin edilerek başka bir eser üzerine tatbik edilmiş olup olmadığı ile bandrolsüz kitap bulunup bulunmadığı hususları tespit edilerek söz konusu çelişkinin giderilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, Kültür ve Turizm Bakanlığı Telif Hakları Genel Müdürlüğü’nün 11.02.2013 tarihli yazısı hükme esas alınarak eksik kovuşturma ile 5846 sayılı Kanun’un 81/9. maddesi uyarınca hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 31.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3817, Karar No: 2010/12980, Tarih: 15.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/3817 E.  ,  2010/12980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Karaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.10.2008 tarih ve 2008/4-2008/242 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 14.12.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 1911 yılında ABD Tacoma/ Washington'da kurulan davacı şirketin 100 ülkede yıllık 14 milyar USD'lik ciroya ulaştığını, asıl faaliyet konusunun şekerleme, çikolata, hızlı yiyecekler, dondurma üretim ve dağıtımı olan davacının dünyaca tanınmış BOUNTY markalarının yaratıcısı ve sahibi olduğunu, 10/05/1976 tarih ve 91203, 16/10/1986 tarih ve 094324, 12/03/1991 tarih ve 13681, 24/02/1993 tarih 144300, 31/01/1994 tarih 159208, 01/08/1995 tarih ve 163827, 26/06/1997 tarih ve 185887, 20/09/1999 tarih ve 99015283 tescil numarası ile Bounty markalı ürünlerine tescil belgesini aldığını, Karaman’da faaliyette bulunan davalı şirketin esasen 1991 yılından beri cips üretimi ve bakliyat paketleme işi ile iştigal eden bir şirket olmasına rağmen üreterek piyasaya sürdüğü CİPSSAR, 4 & BOM markalı ürün ambalajlarının müvekkiline ait renkli olarak tescilli BOUNTY marka ve ambalajları ile iltibas oluşturduğunu ileri sürerek, davalının 556 sayılı KHK’nin 61, TTK’nun 56-65. maddeleri uyarınca, BOUNTY markalı ürüne nazaran 4&BOM markalı ürün ambalajının, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespit ve menine, aynı markalı ürünün davalının merkezinde, deposunda, üretim yerinde ve ticaret amacı ile elinde bulunduran üçüncü şahıslara ait yerlerde zapt edilmesine, imhasına, üretim ve dağıtımının durdurulmasına, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin ürettiği ürün ambalaj tasarımının tamamen kendine özgü olduğunu, davacının tasarım ve marka hakkına tecavüzde bulunulmadığını, müvekkilinin ürettiği ürünün marka ve ambalajının 02.06.2004 tarihinden beri renkli olarak tescilli olduğunu, müvekkili şirket ile davacı şirketin ürettiği ürünlerinin ilk bakışta orta zekalı ve dikkat seviyeli bir tüketici tarafından benzer olmadıklarının fark edileceğini, ambalajların arasında iltibas bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının marka hakkına tecavüzün önlenmesi, haksız rekabetin tespit ve men’i istemiyle açtığı davasını ıslah ederek 556 sayılı KHK. nin 42. maddesi uyarınca davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini istediği, davacının hükümsüzlük davası kapsamında kalan hususlar dışındaki diğer taleplerinin ancak, hükümsüzlük davası sonuçlandıktan sonra talep edilebileceği, işbu davada bu yönde bir talepte bulunulmadığı, davalı markasında bariz bir şekilde “4 & BOM” yazısı bulunduğu, hindistan cevizinin tropik bir meyve olması nedeniyle tropik ortamı çağrıştırmak için palmiye ağaçları, deniz ve mavi gökyüzü gibi görüntülere yer vermenin genel ve yaygın bir yaklaşım olduğu, bu özellikler ve unsurların davacı markasının tasarımına özgü olmadığı, bu tür ürünlerin ambalajında ve marka tasarımında mavi ve yeşil renklerin kullanılmasının genel konsepte uygun olduğu, esas olanın tüketicinin bu ürünü almak isterken iltibas nedeniyle diğer markaya ait ürünü almasında hataya düşüp düşmeyeceği olduğu, bu konuda da davacının ilk tescilli markasından sonra bu amaca yönelik olarak davalı tarafça ayırtedici şekil, yazı ve rengin kullanılıp kullanılmadığı üzerinde durulmak gerektiği, davacı markasında palmiye ağacı, mavi deniz ve sağ tarafta hindistan cevizinin yarım ve çeyrek parçası arasında Bounty yazısı olduğu halde, davalı marka ürün ambalajında sol tarafta dağ resimlerinin sağlı ve sollu, üst ve alt tarafta palmiye ağaç ve dallarının, ortada ise belirgin bir şekilde büyük yazı ile bir satırda “4 & BOM” ve bu yazının alt ve üstünde yine bir kez daha “4 BOM 4” yazısı olduğu, bu hali ile ayırtediciliğin sağlandığı davacı ile davalı ürün ambalajlarında ortak olan yönün mavi renk, yeşil renkli palmiye ağacı olduğu halde davalının marka ürün ambalajında ayrıca dağ resmi ve davacı ambalajı ile hiç bir çağrışım yaratmayacak “4 & BOM” yazısının bulunduğu dikkate alındığında iltibasın bulunmadığı, bu tür ürünlerde ortak olarak kullanılan palmiye ağacının tüm dünyada bilinir bir uygulama olduğu dikkate alındığında tüketici açısından karışıklığa neden olacak şekilde benzer oldukları yönünde alınan bilirkişi raporlarına itibar edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve mahkeme kararının gerekçesinde Dairemizin benzer olaya ilişkin 04.10.2005 tarih 10619/9171 sayılı kararından bahsedilerek daha önce alınan bilirkişi raporlarındaki mütalanın benimsenmeme nedeninin açıklanmış bulunmasına göre, davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve mahkeme kararının gerekçesinde Dairemizin benzer olaya ilişkin 04.10.2005 tarih 10619/9171 sayılı kararından bahsedilerek daha önce alınan bilirkişi raporlarındaki mütalanın benimsenmeme nedeninin açıklanmış bulunmasına göre, davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3966, Karar No: 2023/8341, Tarih: 01.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/3966 E.  ,  2023/8341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/71 E., 2016/138 K.

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 17.02.2016 tarihli iddianamesiyle, parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.03.2016 tarihli kararıyla, sanık hakkında parada sahtecilik suçundan, 2 yıl 6 ay hapis ve 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suçu işlemediğine, sanığın zararını giderdiğine bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ...'ın, katılan ...'a 3 defa 2 gün arayla verdiği toplam 1.500,00 Euro değerindeki sahte olarak üretilmiş ve üzerinde "geçersizdir" ibaresi bulunan parayı Türk Lirasına çevirmesini isteyerek bozdurduğu, katılanın Bankadan paraların sahte olduğunu öğrenmesi üzerine şikayetçi olduğu böylece sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamında, 27.05.2015 tarihli muhafaza altına alma tutanağı, T.C. ... Bankasından alınan 18.01.2016 tarihli rapor ile katılanın alınan beyanı mevcuttur. T.C. ... Bankasından alınan 18.01.2016 tarihli raporda, sanık tarafından 3 defa 2 gün ara ile katılana verilen paraların, sahte olduğu, ön ve arka yüzünde küçük punto ile dikkat çekmeyecek şekilde "geçersizdir" ibaresinin yazılı olduğu, yazılı "geçersiz" ibaresine ve boyut farkına dikkat edilmediği takdirde iğfal kabiliyeti olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı hususlarının belirtildiği tespit olunmuştur.

2. Sanığın, suça konu 3 adet sahte olarak üretilmiş her biri 500,00 Euro değerindeki paraları muhtelif tarihlerde katılana Türk Lirasına çevirmesi için verdiği, katılanın ise her seferinde aldığı parayı Türk Lirasına çevirip sanığa verdiği anlaşılması karşısında, Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/664, Karar No: 2013/1355, Tarih: 18.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/664 E.  ,  2013/1355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... ve davalılardan Hazine ile Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) 26/09/2011 tarihli iade kararımızın 6. bendinde istenilen jeoloğ bilirkişi ek raporu alınmadan dosya gönderilmiştir. Bu nedenle; dava konusu taşınmazların krokide (C) ile gösterilen kısmının batı ve kuzeyinden geçen dere hakkında verilen rapor yeterli görülmediğinden dava dosyası keşifte görev alan jeolog bilirkişiye verilerek, taşınmazların aktif dere yatağında bulunup bulunmadığı ve dere yatağından kazanımın olup olmadığı, taşınmazların derenin taşkın sahası içinde kalıp kalmadığı, arada kot farkı bulunup bulunmadığı, (C) bölümünün güneyinde başka arazi olup olmadığı, kadastro paftası üzerinde derenin akış yönü geniş bir şekilde gösterilerek ek rapor alınması,

2) 1978 yılından önceye ait en eski tarihli memleket haritası getirtilerek, dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek, keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

bu dosya içine konulması, ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 18/02/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/26117, Karar No: 2009/24259, Tarih: 08.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/26117 E.  ,  2009/24259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2009 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.030 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 08.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.