muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/175, Karar No: 2023/109, Tarih: 01.03.2023

İfade etmişlerdir.

Sanık ..., kollukta ve tutuklanması istemiyle sevk edildiği Sulh Ceza Hâkimliğinde; araba alım satım işi ile uğraştığını, ...'da ikamet ettiğini, eşiyle boşandıklarını, çocuklarının velayetini anneye verdikleri için Yargıtaydaki davasını takip etmek üzere kendisine ait araçla 25.05.2017 tarihinde ...'ya geldiğini ve ...'taki ... Otel'e yerleştiğini, 28.05.2017 tarihinde öğle namazını ... Camii'nde kılmak için otelden çıktığını, namazdan sonra ... Meydanı'na gittiğini, sonra tekrar Kur'an dinlemek için ...'a gitmek üzere ... Caddesinde karşıdan karşıya geçmek üzere iken daha önceden tanımadığı bir şahsın kendisine "Hızlı yürüsene lan ...!" dediğini duyduğunu, kafasını kaldırıp baktığını ve şahsa "Ne oluyor?" şeklinde karşılık verdiğini, karşı kaldırıma geçtiklerinde şahsın kendisine el hareketleriyle birlikte "Ne diyorsun ... oğlu ..." dediğini, kendisinin ise "Git kardeşim başımdan orucum, yanında çocuk var!" dediğini ve arkasını dönüp yoluna doğru gittiğini, şahsın tekrar arkasından gelerek "A...na koyduğumun oğlu!" dediğini ve üzerine yürüdüğünü, kendisinin de yanında poşet içinde bulunan bıçağı çıkartarak şahsı uzaklaştırmaya çalıştığını, bıçağı sallamadığını, sadece şahsın üzerine gelmesini engellemeye çalıştığını, "Kardeşim benim derdim bana yeter, ben kavga etmek istemiyorum!" diyerek ve elindeki bıçağı poşete saklayarak yoluna gittiğini, sonra arkasından yumruk yediğini, şahsın kendisini kovalamaya başladığını, en yakındaki elektrik direğinin arkasından dönüp ters istikamete kaçmaya çalıştığını ancak şahsın kendisini darb ettiğini ve yolun ortasına düştüğünü, o sırada bıçağın elinde olduğunu, yerde iken şahsın kendisini darb etmeye devam ettiğini, şahıstan gelen tekme ve yumruklardan elini siper yapıp yüzünü korumaya çalışırken şahsın yere düştüğünü, o sırada gözlerini kapattığını, ayağa kalktığında elinden yaralanmış olduğunu gördüğünü, o sırada eline tampon yaptığını, bir ticari taksinin hastanenin hemen ileride olduğunu söyleyerek kendisini hastaneye götürmek istemediğini, sonra ... Caddesi'nden ... Otel'e geçerek üstünü değiştirdiğini, ... Hastanesine giderek tedavisini yaptırdıktan sonra tekrar otele döndüğünü, şahsın yaralandığını görmediğini, aksi hâlde teslim olacağını, olayın fazla büyümemesi için şikâyette bulunmadığını, bıçağın yanında olmasının sebebinin olaydan önce iftar yemeği yapmak için yeni satın alması olduğunu, olay sırasında bıçağın poşette olduğunu bu nedenle kesinlikle kavga sırasında bıçağı sallamadığını, şahsın üzerine düştüğü sırada yaralanmış olabileceğini, olay yeri kamera kayıtlarının ayrıntılı incelenmesini istediğini, kavgayı yaralanan şahsın başlattığını, kendisi olay yerinden uzaklaşmaya çalışırken arkadan gelip darb edenin yaralanan şahıs olduğunu,

Mahkemede ise; karşıdan karşıya geçerken maktulün kendisine "A...a koyduğumun çocuğu, hızlı yürü!" dediğini, kafasını çevirip "Ne diyorsun?" diye sorduğunu maktulün daha ağır küfürler etmeye başladığını, ailesine küfür ettiğini, "Niye küfür ediyorsun?" dediğinde üzerine geldiğini, maktulü uzaklaştırmaya çalıştığını, "Olayı kapatalım!" diyerek yürümeye başladığını, sonra şahsın, önünü kestiğini, küfür ederek kendisine yumruk attığını, maktulden kaçmaya çalıştığını, bir direğin etrafında döndüğünü, ancak maktulün, peşini bırakmadığını, kendisini darb ederek yere düşürdüğünü, yerde yüzünü kapattığını, bıçağı poşetten çıkarmadığını, o sırada bıçağın şahsa değdiğini, kendisinin de elinin kesildiğini, olaydan sonra ne kendisinin ne de şahsın yaralandığının farkında olduğunu, dosyadaki kamera görüntülerinin incelenmesini istediğini, bilerek kimseye vurmadığını, üç kez olay yerinden kaçmak istediğini, maktulün bıçağın üzerine düştüğünü, yanındaki bıçağın poşette olduğunu ve kendisinin sadece bıçağı havaya kaldırdığını, hiç sallamadığını, sonra tekrar cebine koyduğunu, maktul yumruk attıktan sonra kendisinin yere düştüğünü, sonra bıçağın da poşetle beraber yere düştüğünü,

Savunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Görüşler

İnsanın dış dünyaya yansıyan davranışlarını esas alan ceza hukuku, onun davranışlarında iç dünyasının, o anki ruh hâlinin ve genel psikolojik özelliklerinin önemi bulunduğunu kabul ederek bu psikolojik durumlara belli bir hukuki değer vermektedir. Bu itibarla modern ceza hukuku sadece işlenen suçu değil, suçun işlenmesinde etkili olan nedenleri göz önünde bulundurarak cezalandırma yoluna gitmektedir (Devrim Aydın, "Yeni Türk Ceza Kanunu'nda Haksız Tahrik" AÜHFD, 2004, C. 54, s.225).

Haksız hareketin kişi üzerinde ve onun psikolojik aleminde bir tepki doğuracağını kabul eden modern ceza hukuku, failin bu durumunu değerlendirmekte, cezai sorumluluğunu azaltan bir sebep olarak görmektedir. Failin bu subjektif durumuna önem veren çeşitli ülkelerin ceza kanunlarında, failin cezasında belli oranlarda indirim yapılması esası kabul edilmiştir (M. Muhtar Çağlayan, "Yargıtay İçtihatları Işığında Haksız Tahrik üzerine Bir İzah Denemesi", Adalet Dergisi, Ocak –Şubat, 1982, S.1, s.14).

Bu düşünceden hareketle TCK'nın 29. maddesinde haksız tahrik; "Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir" şeklinde, ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak kabul edilmiştir.

Bu düşünceden hareketle TCK'nın 29. maddesinde haksız tahrik; "Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir" şeklinde, ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak kabul edilmiştir.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik, kişinin haksız bir fiilin kendisinde meydana getirdiği hiddet ya da şiddetli elemin etkisi altında suç işlemesi durumunda kusur yeteneğindeki azalmayı ifade etmektedir. Bu hâlde fail, suç işleme yönünde önceden bir karar vermeden, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısı üzerinde meydana getirdiği karışıklığın neticesi olarak bir suç işlemeye yönelmektedir. Bu yönüyle haksız tahrik, kusurun irade unsuru üzerinde etkili olan nedenlerden biridir. Başka bir anlatımla, haksız tahrik hâlinde failin iradesi üzerinde zayıflama meydana gelmekte, böylece haksız fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altındaki kişinin suç işlemekten kendisini alıkoyma yeteneği önemli ölçüde azalmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış kararları ile öğretide de kabul gören görüşler doğrultusunda haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhsal durumunun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden eylem mağdurdan sâdır olmalıdır.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'da, 765 sayılı Kanun'da yer alan ağır – hafif tahrik ayırımına son verilerek; tahriki oluşturan eylem, somut olayın özelliklerine göre hâkim tarafından değerlendirilip, sanığın iradesine etkisi göz önünde bulundurulmak suretiyle, maddede gösterilen iki sınır arasında belirlenen oranda cezasından indirim yapılacağı hüküm altına alınmıştır.

Haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi açısından, failin suçu ilk haksız fiilin doğurduğu öfke veya şiddetli elemin etkisiyle işleyip işlememesi önemlidir. Mağdur ya da ölenden gelen haksız hareketin psikolojik etkisinin devam ettiğinin kabulünde zorunluluk bulunan hâllerde, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerekmektedir.

Yerleşmiş yargısal kararlarda kabul edildiği üzere, gerek fail, gerekse mağdurun karşılıklı haksız davranışlarda bulunması hâlinde, tahrik uygulamasında kural olarak, haksız bir eylem ile mağduru tahrik eden fail, karşılaştığı tepkiden dolayı tahrik altında kaldığını ileri süremez. Ancak maruz kaldığı tepki, kendi gerçekleştirdiği eylemle karşılaştırıldığında aşırı bir hâl almışsa, başka bir deyişle tepkide açık bir oransızlık varsa, bu tepkinin artık başlı başına haksız bir nitelik alması nedeniyle fail bakımından haksız tahrik oluşturduğu kabul edilmelidir.

Karşılıklı tahrik oluşturan eylemlerin varlığı hâlinde, fail ve mağdurun biri diğeri yönünden tahrik oluşturan bu haksız davranışları birbirlerine oranla değerlendirilmeli, öncelik-sonralık durumları ile birbirlerine etki-tepki biçiminde gelişip gelişmediği göz önünde tutulmalı, ulaştıkları boyutlar, vahamet düzeyleri, etkileri ve dereceleri gibi hususlar dikkate alınmalı, buna göre; etki-tepki arasında denge bulunup bulunmadığı gözetilerek, failin başlangıçtaki haksız davranışına gösterilen tepkide aşırılık ve açık bir oransızlık saptanması hâlinde, failin haksız tahrik hükümlerinden yararlandırılması yoluna gidilmelidir.

Evrensel bir ceza hukuku temel ilkesi olan kuşkudan sanık yararlanır prensibi uyarınca bir olayda ilk haksız hareketin sanıktan mı, yoksa maktule ya da mağdurdan mı kaynaklandığının her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerle kanıtlanamaması halinde, oluşan kuşku sanık lehine yorumlanarak sanığın TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünden yararlandırılması gerektiği hususunda herhangi bir tereddüt bulunmadığı açık ise de bu kabulün dosya kapsamında olayın anlaşılan gerçekleşme biçimine, somut olayın özelliklerine ve hayatın olağan akışına uygun düşmesi zorunluluğu karşısında her olayın kendine özgü koşulları değerlendirilerek bir sonuca varılmalıdır.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Maktulün 22.08.2014 tarihinde saat 13.53 sıralarında yanındaki yeğeninin elinden tutarak ... Meydanı Atatürk Heykeli tarafından ... Sosyal Bilimler Üniversitesi önündeki kaldırıma karşıdan karşıya geçtiği sırada, aynı yöne geçmek için yürüyen sanığın maktul ve yeğeni ile önlerindeki üçüncü bir şahsın arka çaprazından yürümeye başladığı, yaya geçidi ortasında sanığın maktule doğru dönüp bir kez baktığı, sanığın savunmasına göre bu sırada maktulün kendisine "Hızlı yürüsene lan ibne!" dediği, sanığın kaldırıma ulaştığı anda sol tarafındaki maktule doğru kafasını çevirdiği ve maktule doğru "Ne oluyor?" diye sorduğu, tanık beyanlarından da anlaşılacağı üzere sanığın yanına gelen maktulün; "Sen çocuğun yanında beni madara mı etmeye çalışıyorsun?" dediği, olay yerini görüntüleyen kamera kayıtlarına göre sözlü tartışmanın bir kol mesafesi uzaklığında el kol hareketleriyle devam ettiği sırada üçüncü bir kişinin araya girmek ve olayı yatıştırmak istediği, sanığın kısa süre içinde sarı renkli bir poşet içinde taşımakta olduğu bıçağı çıkarıp maktule göstererek; "Git kardeşim zaten yeni cezaevinden çıktım beni yeniden içeri mi attırmak istiyorsun?" dediği, ardından sağ kolunu maktulün yüzüne doğru salladığı ancak isabet ettiremediği, bulunduğu yol tarafındaki bir şahsın arkasından dolanarak elindeki bıçağı bir kez daha gösterip maktule bir şeyler söylemeye devam ettiği, sonrasında sanığın bıçağı beline koyup maktule arkasını dönerek ... Kalesi istikametine doğru yürümeye başladığı, maktulün yanındaki çocuğun elini bırakıp sanığa doğru hızla yürüdüğü ve arkasından yaklaştığı sanığa yumrukla vurarak onun montunu çektiği, maktulü fark eden sanığın yukarı doğru kaçmaya başladığı, ancak en yakın direği eliyle tutup maktule doğru geri döndüğü, taşıdığı bıçağı tekrar çıkartarak maktule doğru iki kez savurduğu, maktulün kendisini bıçak darbelerinden kaçırarak uzaklaştığı ve bu sırada dengesini yitiren sanığın yüzüne yumrukla etkili bir şekilde vurduğu, dengesini kaybeden sanığın kaldırımdan yolun ortasındaki asfaltın üzerine düştüğü, maktulün asfaltta yatar vaziyette bulunan sanığa yumrukla vurmaya devam ettiği, maktulün ayakta sanığın ise yerde bulunduğu sırada sanığın elindeki bıçağı maktulün kalbine sapladığı, olayın sıcaklığıyla aldığı darbeyi hissetmeyen kavgaya devam ettiği, bu sırada çevredekilerin olaya müdahale ederek kavgayı ayırdığı, sanık yerde iken maktulün çevredekilerin koluna girmesiyle kaldırıma geçtiği, sanığın yerden kendi başına kalkarak yaya geçidi tarafından geldiği Heykel istikametine yürüyerek olay yerinden uzaklaştığı, maktulün ise kaldırım üzerinde yanındaki yeğeni ve kavgayı ayırmaya gelenlerle konuşmaya başladığı, bu sırada çevredekilerin göstermesi ile üzerindeki kan izlerini fark ederek çok kısa süre sonra yere yığıldığı, ambulansla hastaneye kaldırılan maktulün, kalbine isabet eden tek bıçak darbesi nedeniyle ameliyata ve yoğun bakıma alındığı, yaklaşık dört ay sonra da 29.12

Daha önceden maktulü tanımayan ve maktulle geçmişe dönük hiçbir husumeti bulunmayan sanığın, yaya geçidinde yeğeninin elini tutmuş şekilde karşıya geçmekte olan maktulden etki mahiyetinde hiçbir söz duymadan kaldırımda durup baktığı maktule cevap vermesinin hayatının olağan akışına uymadığı, dolayısıyla taraflar arasındaki ilk haksız hareketin aksi kanıtlanamayan savunmaya göre yolda karşıdan karşıya geçerken sanığa "Hızlı yürüsene lan ...!" benzeri bir söz sarf eden maktulden kaynaklandığının kabul edilmesi gerektiği, sanığın bu söz üzerine durması ve maktule cevap vermesiyle taraflar arasında sözlü bir tartışma başladığı, tartışma sırasında çok kısa bir süre içinde üzerinde taşıdığı bıçağı çıkartıp maktule gösteren sanığın tepkisinin orantısız olduğu, bununla birlikte sanığın "Git kardeşim zaten yeni cezaevinden çıktım beni yeniden içeri mi attırmak istiyorsun?" diyerek sırtını dönüp uzaklaşmakta olduğu sırada maktulün üzerinde bıçak olduğunu bildiği sanığın arkasından koşarak yumruk atmak suretiyle sanığın tartışma sırasındaki öfkesini daha da arttırarak haksız tahrik açısından yeni ve daha ağır bir davranışta bulunduğu, böylelikle ilk olarak maktulün laf atmasıyla başlayan tartışmadaki etki-tepki dengesinin; maktulün sanığa fiziki olarak saldırması ve sanığı basit tıbbi bir müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaralaması sonucu sanık lehine tekrar bozulduğu, sanığın önce kaldırımda kaçmaya başlayıp sonra bıçağını çıkartarak maktule doğru dönmesi üzerine kavganın büyüyerek devam ettiği, maktulün kendisini bıçaktan sakınarak attığı yumrukla sanığı asfalta düşürdüğü, dengesini kaybederek yere düşen sanığın, bıçağın kendisine sağladığı üstünlüğü önemli ölçüde yitirdiği, ancak maktulün yerde yatan sanığa yumrukla vurmaya devam etmesi karşısında sanığın elindeki bıçağı öldürücü bir darbeyle maktulün kalbine saplayarak ölümüne sebebiyet verdiği anlaşılmakla; sanığın içinde bulunduğu tartışmanın seyrine göre maktulden kaynaklı hakaret ve yaralama eylemleri sonucu artan öfkesinin etkisi ve haksız tahrik altında kasten öldürme suçunu işlediğinin kabulünde bir tereddüt bulunmadığı değerlendirilmiştir.

Sanığın haksız tahrik altında işlediği suç nedeniyle verilen müebbet hapis cezası üzerinden TCK'nın 29. maddesi uyarınca belirlenmesi gereken ceza miktarının belirlenmesine gelince;

Sanığın haksız tahrik altında işlediği suç nedeniyle verilen müebbet hapis cezası üzerinden TCK'nın 29. maddesi uyarınca belirlenmesi gereken ceza miktarının belirlenmesine gelince;

Maktulün haksız tahrik oluşturan davranışları; sanığın aksi ispatlanamayan ve lehine yorumlanması gereken savunmasında belirttiği üzere, maktulden kaynaklı hakaret içeren sözler ve dosyadaki adli tıp raporuyla sabit olan sanığın vücudundaki basit tıbbi müdahale ile giderilebilen yaralanmadır. Maktulün ısrarlı şekilde süren mütecaviz davranışları ve hakaret içerikli içerikli sözlerine rağmen sanık olay yerinden uzaklaşmak istemiştir. Buna karşın maktul sanığın arkasından koşarak önce sırtına sonra da elinde bıçak olduğunu gördüğü sanığın yüzüne yumrukla vurarak yere düşmesine yol açmış ve yerde yatan sanığa vurmaya devam etmiştir. Bu açıklamalar doğrultusunda; maktule çok kısa bir süre içinde bıçak gösteren, fiziki saldırıyı engellemek adına bıçağı maktule doğru sallamaya başlayan ve maktulün etkili eylemine bıçağı hayati bölgesine saplamak suretiyle tepki veren sanığın suç işleme iradesinin makul bir düzeyde etkilenmesi ve tartışmanın büyümesiyle maktulün haksız tahrik içeren davranışlarının ağırlığının sanığın içinde bulunduğu psikolojik duruma etkisi göz önüne alındığında; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen müebbet hapis cezası üzerinden TCK'nın 29. maddesi uyarınca 12 yıl ila 18 yıl arasında takdir edilmesi gereken ceza miktarının makul düzeyde belirlenmesi gerekirken, haksız tahrik nedeniyle yapılan indirim sonucu 13 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesinin sanık hakkında eksik ceza tayini sonucunu doğurduğu ve bu nedenle yapılan indirimin hak ve nefaset ölçülerinde makul olmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, İlk Derece Mahkemesince direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün, Özel Dairenin bozma ilamında belirtildiği üzere, sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle makul bir ceza belirlenmesi gerekirken eksik cezaya hükmolunması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu Üyesi; İlk Derece Mahkemesince haksız tahrik nedeniyle belirlenen ceza miktarının isabetli olduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yerel Mahkemece verilen direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün İSABETLİ OLMADIĞINA,

2- Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesince 23.06.2021 tarih ve 286-297 sayı ile kurulan direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün, Özel Dairece verilen 17.05.2020 tarihli ve 5078-8117 sayılı bozma kararı doğrultusunda, TCK’nın 29. maddesinin uygulanması sırasında sanık hakkında makul bir ceza belirlenmesi gerekirken 13 yıl 6 ay hapis cezası takdir edilerek eksik ceza tayini isabetsizliğinden BOZULMASINA,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.03.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1617, Karar No: 2024/4381, Tarih: 17.12.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/1617 E.  ,  2024/4381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/55 E., 2023/131 K.

Taraflar arasındaki maddi manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; 21.11.2011 tarihinde davacının boyun ağrısı şikayeti nedeniyle davalı hastaneye başvurduğunu ve nöbetçi doktorun onayıyla hemşire tarafından kendisine iğne yapıldığını, iğnenin kalçadan enjekte edilmesi sırasında büyük bir acı hissettiğini, devamında da ayağında ağrı ve uyuşmanın sürdüğünü, başka bir sağlık kurumunda yapılan muayene neticesinde yapılan iğnenin kalça ve uyluk düzeyinde siyatik sinir yaralanmasına neden olduğunu öğrendiğini, bu rahatsızlık nedeniyle işlerini de ifa edemediğini, maddi ve manevi zarara uğradığını ve ortaya çıkan bu sonucun davalının kusuru nedeniyle oluştuğunu ileri sürerek; fazlaya dair haklarını saklı tutmak suretiyle 1.000,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 16.03.2023 tarihli ıslah ile birlikte maddi tazminat talebini 156.408,28 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; tıp kurallarına uygun olarak hastaya işlem yapıldığını, davacının kendisine yapılan enjeksiyon sebebiyle değil zaten kendisinde var olan sinir hastalığı sebebiyle şikayetlerinin olduğunu, bunun yanlış uygulamadan kaynaklanmadığını, hastada enjeksiyona bağlı siyatik sinirde bir etkilenme olduğu kabul edilse dahi bunun komplikasyon olarak kabul edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 07.04.2015 tarihli ve 2012/74 E., 2015/356 K. sayılı kararıyla; Adli Tıp Kurumu tarafından sunulan rapora göre davalı sağlık personeline ve dava dışı doktora herhangi bir kusur ve ihmalin izafe edilmediği, bu nedenle yerinde olmayan maddi tazminat isteminin reddine karar verildiği, manevi tazminat için kusur şartı aranmadığı gerekçesiyle, maddi tazminat istemine ilişkin davanın reddine, manevi tazminat istemine ilişkin davanın kısmen kabul ile, 3.000,00 TL manevi tazminat takdirine, olay tarihi olan 22.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde taraflar temyiz isteminde bulunmuşlardır.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde taraflar temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 15.10.2019 tarihli ve 2016/10764 E., 2019/9910 K. sayılı ilamıyla; dava konusu olayda davalıya atfı kabil bir kusur olup olmadığı hususunda, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli, taraf itirazlarına açıklayıcı cevap verir nitelikte rapor alınarak, bu rapor sonucuna göre maddi ve manevi tazminat talep ve miktarlarının nedenleri de somut bir şekilde gösterilmek suretiyle değerlendirilmesi ve açıklanması gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuş, bozma nedenlerine göre davacı ve davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmediğine karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; maddi tazminat talebi bakımından davanın kabulü ile,156.408,28 TL maddi tazminat bedelinin 22.11.2011 tarihinden itibaren yasal faiziyle beraber davalıdan alınıp davacıya verilmesine, manevi tazminat talebi bakımından davanın kısmen kabulü ile, 20.000,00 TL manevi tazminat bedelinin 22.11.2011 tarihinden itibaren yasal faiziyle beraber davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 16.01.2024 tarihli ve 2023/3482 Esas, 2024/208 Karar sayılı kararıyla, bozma ilamından sonra alınan raporun dosya kapsamına uygun, yeterli olduğu ve itirazları karşıladığı, dosya kapsamındaki belgelere göre davacı ...'nun vefat edene kadar aktif olarak çalıştığı gerekçesiyle davalı vekili tarafından ileri sürülen temyiz itirazlarının reddi ile karar onanmıştır.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri