muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16071, Karar No: 2016/12877, Tarih: 11.05.2016

Görüldüğü üzere; Borçlar Kanunu’ndaki ayıp kavramı ile yukarıda açıklanan 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesinde yer alan ayıp kavramları birbiri ile örtüşmektedir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu’na göre; bir maldaki ayıp; satıcının zikir ve vaat ettiği vasıflarda veya niteliği gereği malda bulunması gereken lüzumlu vasıflarda eksiklik olmak üzere iki türde ortaya çıkabilecektir.

Ayıp kavramı ile eksik iş birbirinden farklıdır.

Ayıp; yasa ya da sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği ya da olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Eksik iş ise; sözleşme konusu işlerin yapılmamasıdır. Öteki deyişle, hiç yapılmayan iştir.

Eksik ifa ise, Kanunlarımızda tanımı yapılmamakla birlikte, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesinde sayılan ayıp kavramı içerisinde mütalaa olunmaktadır.

Ayıp; maddi, hukuki ya da ekonomik eksiklik şeklinde ortaya çıkabilir.

Maddi ayıp; bir malda madden hata bulunmasıdır (Ör: Malın yırtık, lekeli olması gibi).

Hukuki ayıp; malın kullanımının hukuken sınırlandırılmasıdır (Ör: Malın üzerinde takyitler bulunması gibi).

Ekonomik ayıp ise; malın iktisadi vasıflarında eksiklik olmasıdır.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi uygulanacaktır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 4.fıkrasında ise, konut satışlarında zamanaşımı süresi beş yıl olarak öngörülmüştür. Eğer, ayıp ağır kusur veya hile ile gizlenmişse, zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağından, açılan davanın süresinde olduğunun kabulü ile sonuca varılacaktır.

Hukukumuzda ayıp ihbarı kural olarak herhangi bir şekle tabi tutulmamıştır.

Nitekim, aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulu’nun 27.04.2011 gün ve 2011/13-4 E.2011/230 K. sayılı ilamında da vurgulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay ele alındığında:

Hukukumuzda ayıp ihbarı kural olarak herhangi bir şekle tabi tutulmamıştır.

Nitekim, aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulu’nun 27.04.2011 gün ve 2011/13-4 E.2011/230 K. sayılı ilamında da vurgulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay ele alındığında:

Davacı inşa edilen “İdealistkent” adlı projeden bir daireyi 29.09.2008 tarihinde satın almış; satın aldığı bağımsız bölüm davacıya 06.01.2009 tarihli tutanakla fiilen teslim edilmiştir.

Davacı satın aldığı bu taşınmazla ilgili ayıp ihbarını 13.01.2012 tarihli noterden düzenlenen ihtarname ile davalılara bildirmiştir. Davacı bundan sonra 17.02.2012 tarihinde eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, davacının satın aldığı bağımsız bölümün bulunduğu site ortak alanlarında eksikler bulunduğu gerekçesiyle bilirkişi raporu esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tespit edilen; proje alanının ve mevcut yeşil alanın taahhüt edilenden küçük olması, projede var olacağı ilan ve taahhüt edilen kapalı yüzme havuzu, bir okul ve bir kreş, bina bodrum katınta deponun hiç yapılmamış olmasının, yeterli miktarda ağaç dikilmemesinin, gölet, biri özel olmak üzere iki okul, voleybol, basketbol ve futbol sahaları, tenis kortu, misafir otoparkı, dini tesis ve alışveriş merkezinin konut maliklerinin mülkiyet hakkının bulunmadığı parseller/yeşil alanlar üzerine yapılmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp olduğu, davalıların bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadıkları, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur.

Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalılara ayıp ihbarında bulunmadığı, tartışma konusu değildir.

Her ne kadar, 4.madde de konut satışlarında zaman aşımı süresi beş yıl olarak öngörülmüş ise de, otuz günlük ihbar süresinin burada da uygulanacağı kuşkusuzdur.

Öteki deyişle, konutu satın alan davacı, açık ayıp halinde, malı teslim aldığı tarihten itibaren otuz gün içerisinde satıcı veya malike ayıp ihbarında bulunur ise, bu durumda malı teslim aldığı tarihten itibaren beş yıl içerisinde 4077 sayılı Kanun’a dayanarak dava açabilecektir.

Hal böyle olunca, mahkemece eksik ifa yönündeki bu taleplerle ilgili olarak ayıp ihbarının süresinde yapılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Hal böyle olunca, mahkemece eksik ifa yönündeki bu taleplerle ilgili olarak ayıp ihbarının süresinde yapılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Mahkemece, bilirkişi raporunda tespit edilen ( bina ve daire iç duvarındaki rutubetlenme ve ısı izolasyonu, bina zeminleri, kapalı otopark ve makine dairesindeki alt yapıya bağlı su izolasyonu, dairelerdeki ses izolasyonu problemleri) gizli ayıplar yönünden ortaya çıkmasından sonra derhal ihbar yapılmadığından bahisle bu talebin reddine hükmedilmiştir. Ancak hükme esas alınan bilirkişi raporunda gizli ayıp olarak nitelendirilen bu ayıpların ne zaman ortaya çıktığı ve bunun tüketici tarafından ne zaman farkedilebileceği yönünde yeterli araştırma ve açıklama yapılmadığı anlaşılmıştır. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK’ nun 198.maddesi hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “derhal ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin yada başka kat maliklerinin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. O halde öncelikle, 818 sayılı BK. 198. maddesi gereğince, gizli ayıplar yönünden (bu ayıpların kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve ihbar tarihi de göz önünde bulundurularak) ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda tarafların delil ve karşı delilleri sorulmalı, toplanan delillere ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Bozma nedenlerine göre, tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davalılar yararına 2. bent gereğince davacı yararına hükmün BOZULMASINA, 3. bent gereğince tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, 1350,00 TL duruşma avukatlık parasının karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, peşin alınan 696,76 TL harcın davalı....Konut'a, 724,70 TL harcın davalı-...... iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8621, Karar No: 2011/25838, Tarih: 01.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/8621 E.  ,  2011/25838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik(Kapatılan) 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 01/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17941, Karar No: 2011/5567, Tarih: 11.04.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/17941 E.  ,  2011/5567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile ...ilçesinde bulunan bir taşınmazı alarak satılıp elde edilecek karın paylaşılmasına ilişkin bir adi ortaklık sözleşmesi düzenlediklerini ve taşınmazın davalı adına alındığını, söz konusu taşınmazın satılması, satış bedelinden 137.000,00 USD’nin satış bedeli olarak düşülerek geri kalanın %50'şer oranda bölüşülmesi hususunda anlaştıklarını, ayrıca davalının kendisine 10.000,00 USD ödemeyi taahhüt ettiğini, ancak 5.300 m2'si davalı üzerine kayıtlı bulunan taşınmazın 1.000 m2'lik kısmı üzerine 3.şahıs lehine satış vaadi şerhi konulduğunu, davalının bu suretle kendisini zarara uğrattığını ve ortaklığa aykırı hareket ettiğini bildirerek fazlaya ilişkin talepleri saklı kalmak kaydı ile şimdilik 16.340 TL ile ayrıca sözleşme ile kararlaştırılan 10.000,00 USD karşılığı 13.660,00 TL'sının dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş, bilahare talebini 370.602,50 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK'nun 381. maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı Yasa'nın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK'nun 388/son maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı Kanun'un 389. maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu 2010/17941 2011/5567

tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK'nun 388. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HUMK'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Temyize konu davada, mahkemece davanın tam kabulüne karar verilmiş, ancak karar gerekçesinde aynen “Davalı ayrıca ortaklık kar payı dışında davacıya 10.000.00 USD ödemeyi de kabul etmiştir. Nitekim bu parayı elden davacıya ödediğini ileri sürmüş, alıp almadığı konusunda davacıya yemin teklif etmiş, bunun üzerine davacıya 06.05.2009 tarihli duruşma için yemin davetiyesi gönderilmiş, davacı bu duruşmaya mazeretsiz gelmediğinden yeminden kaçınmış sayılmıştır. Ne var ki, ... yoğunluğu arasında yanılgılı bir değerlendirme sonucunda kısa kararla 10.000.00 USD karşılığı 13.660.00 TL.sına da hükmedilmiş, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratmamak için kısa kararda olduğu gibi bu kısımda kabul edilmiştir.” şeklinde gerekçelendirilmiş olması, az yukarıda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup, kararın bozulmasını gerektirir. Mahkemece 10.04.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile hükmün gerekçesi arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan nedenle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17800, Karar No: 2014/1062, Tarih: 27.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/17800 E.  ,  2014/1062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden malik olduğu çekişme konusu taşınmazlarına davalının haksız olarak kullanmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, el atmanın önlenmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasındaki hasılat kirası sözleşmesinin feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davacı ile davalı arasındaki kira sözleşmesinin feshedildiği gözönünde bulundurularak karar verildiği anlaşıldığına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 79.50.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18087, Karar No: 2015/27033, Tarih: 05.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/18087 E.  ,  2015/27033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/206114

MAHKEMESİ : Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2014

NUMARASI : 2014/93 (E) ve 2014/126 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ve müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın katılanın eşi ile arasında gönül ilişkisi bulunduğu, sanığın zaman zaman gece vakitlerinde katılan ve ailesinin ikamet ettiği olay mahalli olan eve gittiği, olay gecesi katılanın yatağında uyuduğu esnada sanığın eve gizlice girip, uykuda bulunan katılanın yattığı odaya girdiği sırada kapının açılıp kapanma sesini duyan katılanın uyanarak gözlerini açtığını gören sanığın, katılanın boğazını sıktığı, aralarında boğuşma olduğu, sanığın katılanı bıçakla birden çok kez bıçakladığı, katılanın vücudunda “sol üst dudak üzerinde 4-5 cm'lik yüzeyel kesi, meme ucu laterinde arka koltuk altı çizgisine doğru uzanan 20 cm'lik meme başına 2 cm kala sonlanan tam kat toraksa nafiz kesi, sol ön kol 1/3 proksimalde volar yüzde dirsek bölgesinin hemen altında 20 cm boyunda çepçevre ön kolun volar yüzünü kateden tam kat ve sinir-kas-damar

kesisi, sağ omuzda 2 adet vertikal, yüzeyel, büyüğü 6-7 cm ve dirsek dış yüzünde 3 cm uzunluğunda derin kesi” oluşturacak şekilde beş adet delici kesici alet yarası meydana getirdiği, katılanın yüzünde sabit iz oluşturacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, katılanın güç kullanarak ittirmek suretiyle sanıktan kurtularak misafir odasına kaçıp odanın kapısını kilitlediği ve bağırarak yardım istemesi üzerine sanığın olay mahallini terk ettiği olayda; hedef alınan vücut bölgeleri, kullanılan vasıtanın elverişliliği, engel halin varlığı dikkate alındığında, sanığın fiiline bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2508, Karar No: 2014/11920, Tarih: 10.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/2508 E.  ,  2014/11920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2013

NUMARASI : 2009/905-2013/845

Davacı-birleşen dosya davalısı N.. A.. ile davalı-birleşen dosya davacısı A.. A.. aralarındaki katkı payı alacağı davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair İzmir 3. Aile Mahkemesi'nden verilen 25.11.2013 gün ve 905/845 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacı-birleşen dosya davalısı N.. A.. vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 10.06.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacı-birleşen dosya davalısı N.. A.. vekili Avukat S.. E.. E.. ve karşı taraftan davalı-birleşen dosya davalısı A.. A.. vekili Avukat T.. T.. geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı karşı davalı N.. A.. vekili, tarafların 1990 yılında evlendiklerini, evlilik birliği içinde müvekkilinin görev yaptığı okuldan aldığı maaşlarla İzmir İli, Konak İlçesi, Göztepe, 6404 ada parsel üzerindeki nolu bölüm ile Kahramanlar 1060 ada parsel üzerindeki nolu bölümü alınmasına katkıda bulunduğunu, her iki evin tapusunun davalı adına tescil edildiğini açıklayarak taraflar arasındaki mal rejiminin tasfiyesine fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak koşuluyla şimdilik 200.000,00 TL katılma alacağı, değer artış payı alacakları ve diğer alacaklarının yasal tarihlerinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiş, açıklama dilekçesinde 150.000 TL bir taşınmaz, 50.000 TL diğer taşınmaz için istekte bulunduklarını bildirmiştir.

Davalı-karşı davacı A.. A.., 2010/1230 Esas sayılı dosyasında taraflar arasında edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde bedeli vekil edeni tarafından ödenerek alınan İzmir İli, Konak İlçesi, Göztepe Mahallesi, 6404 ada parsel nolu bağımsız bölüm üzerindeki 1/3 pay ile NC plaka sayılı aracın mal rejimi kapsamında tasfiyesine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 50.000,00 TL (Taşınmaz için 40.000,00 TL, araç için 10.000,00 TL) katılma alacağının dava tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiş, asıl davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacı Nur Atay'n 1060 ada 15 parsel üzerindeki 8 nolu bağımsız bölümüne ilişkin davanın kısmen kabulüne, 17.374,50 TL katkı payı alacağının dava tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına, davacının fazlaya ilişkin ve 6404 ada parsel üzerindeki nolu bağımsız parsele ilişkin davanın reddine, davalı karşı davacı A.. A..'ın 6404 ada parsel üzerindeki nolu bağımsız bölümü ilişkin davanın kısmen kabulüne, 32.217,36 TL katkı payı alacağı ile NC plakalı araç üzerinden belirlenen 10.000,00 TL katkı payı alacağının birleşen dava tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı-karşı davalı N.. A.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar, 31.03.1990 tarihinde evlenmişler, 12.11.2008 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 25.05.2012 tarihinde kesinleşmesiyle boşanmışlardır.

01.01.2002 tarihinden sonra bir yıl içinde başka mal rejimi seçilmediğinden taraflar arasında bu tarihe kadar eski MK'nun 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı rejimi, bu tarihten sonra 4721 sayılı TMK'nun hükümleri uyarınca edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK'nun 202).

Taraflar arasındaki mal rejimi, boşanma davasının açıldığı 12.11.2008 tarihinde sona ermiştir (TMK.nun 225/2).

Dava konusu 1060 ada parsel üzerindeki nolu bölüm 05.11.2001 tarihinde, satış yoluyla davalı A.. A.. adına, 6404 ada parsel üzerindeki nolu bağımsız bölüm 13.05.1994 tarihinde satış yoluyla 1/3 oranında N.. A.., 2/3 oranında A.. A.. adına tescil edilmiş, NC plakalı araç da edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde davacı karşı davalı N.. A.. adına tescil edilmiştir.

Dava; taşınmazlar yönünden 743 sayılı TMK'nun 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu döneme edinildiği için katkı payı alacağı, otomobil yönünden ise yasal edilmiş mallara katılma döneminde alındığı için katılma alacağı isteğine ilişkindir. Mahkemece yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve incelme karar veremeye yeterli değildir. Dava konusu NC parsel üzerinden katkı payı alacağı belirlenmiş ise de araç 2004 model olup edinme tarihi belirtilmemiş olmamakla birlikte 2002 yılından sonra edinilmiştir (model yılı dikkate alındığında).

Davacı vekili ile yargılama sırasında dinlenilen tanıklar kız kardeşi tarafından hediye edilen NY plakalı Opel Corsa otomobilin satılması neticesinde dava konusu aracın alındığını bildirmişler, mahkemece, davacının kişisel arabası 7.000 TL'na satılarak 5.000 Dolar kardeşi Nil Yücel, 3500 Dolar dekorasyon işiyle uğraşan annesi tarafından yapılan katkı ile otomobilin alındığı dikkate alınarak, davacı karşı davalının otomobile yaptığı kişisel katkı mal varlığının borcu olarak otomobilin sürüm değerine mahsup edilerek karşı davacının otomobil üzerindeki katılma alacağı usulüne uygun olarak belirlenmemiştir. Hesaplamada kişisel mallar gözönünde tutulmalı, hesaptan düşürülmelidir.