muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11964, Karar No: 2017/5279, Tarih: 03.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/11964 E.  ,  2017/5279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Cumhuriyet Savcılığı 12.02.2013 tarihli davaname ile davalılardan muris ... ile davalı ...'in evliliklerinin ikinci evlenme durumuna geldiği iddiasıyla, ... ve ...'in evlenmelerinin mutlak butlan sebebiyle iptaline karar verilmesini talep etmiş, mahkemece; "...'in ikinci eşi olan ...'le evliliği sırasında vesayet altında olduğu, akıl hastası olması sebebiyle temyiz kudretinin olmadığı" gerekçesiyle ... ve ...'in evlenmenin iptaline karar verilmiştir. Hakim iki taraftan birinin talebi olmaksızın kendiliğinden bir davayı inceleyemez ve karara bağlayamaz (HMK m.24/1). Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez (HMK m.26/1). Evlenmenin akıl hastalığı sebebiyle mutlak butlan sebebiyle iptaline karar verilmesi yönünde bir dava ve talep bulunmamaktadır. Mahkemece; toplanan delillerin muris Hakkı'nın 2. kez evlenmesi iddiası çerçevesinde değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şeklide hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.05.2017(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/4997, Karar No: 2018/1606, Tarih: 07.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/4997 E.  ,  2018/1606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Gazetecilik Bas. Yay. San. Tic. A.Ş. ve diğerleri aleyhine 24/07/2014 gününde verilen dilekçe ile basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 25/06/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat talebine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; ... Gazetesi'nin 13/05/2014 tarihli baskısında "...Doğalgaz'ın Sayaç Soygunu" başlıklı haberin yayınlandığını, yayınlanan bu haberin müvekkilinin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunu, bu haberde müvekkili hakkında gerçeğe, hukuka, basın meslek ve etik ilkelerine açıkça aykırı ifadelere yer verildiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen kısa karar ile, "Davalı ... aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın reddine" şeklinde hüküm tesis edilmiş olduğu halde gerekçeli kararda, ''Davanın reddine'' şeklinde hüküm kurulmuş ve böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşmuştur.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. O halde mahkemece yapılacak iş; önceki kısa kararla bağlı olmaksızın, kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden düzenlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir.

Mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8635, Karar No: 2022/6023, Tarih: 18.10.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/8635 E.  ,  2022/6023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10/06/2014 gününde verilen dilekçe ile geri alım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 16/03/2021 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 27/09/2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı ... ve vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece uyulan Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda hüküm kurulmuş olmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 8.400,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11416, Karar No: 2010/14554, Tarih: 20.12.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/11416 E.  ,  2010/14554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tarih : 26.02.2009

No : 454-265

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de miktar itibariyle bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, muavin defter kayıtlarına dayalı davalıdan olan alacağını alamayan müvekkilinin takibe giriştiğini ileri sürerek davalının takibe yaptığı itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ... İcra Daireleri ve Mahkemeleri’nin yetkili olduğunu belirterek, yetki ilk itirazında bulunmuş, fotokopi şeklindeki faks belgesine dayanarak takibe girişildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne, davalının takibe itirazının iptali ile takibin 4.000.-TL.asıl alacağa takipten itibaren % 30 faiz uygulanarak takibin devamına, asıl alacak 4.000.-TL.üzerinden hesaplanacak % 40 oranındaki inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13095, Karar No: 2010/14940, Tarih: 11.10.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/13095 E.  ,  2010/14940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraatine, 9 adet suç oluşturmayan kitap fotokopisinin sanığa, 5 adet orijinal kitabın müdahil tarafa iadesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre müdahil vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15672, Karar No: 2023/22979, Tarih: 24.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/15672 E.  ,  2023/22979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/913 E., 2016/214 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizi, sanığın eyleminin eleştiri sınırlarını aştığı, ifade özgürlüğü kapsamında kalmadığı, iftira ve hakaret niteliğinde olduğu, bu nedenle hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiği vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın park açılışı yaptığı esnada sanığın, katılana hitaben "Dolmabahçe Sarayı'nda teröristlerle neden görüştünüz, vatanı sattınız." diyerek hakaret suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; Yerel Mahkemece, eylemin hakaret suçunu oluşturmadığı, ağır eleştiri hakkı ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26 ncı maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10 uncu maddesinin ikinci paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslararası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26 ncı maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasa'nın 13 üncü maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Yargılamaya konu olan ifadeler eğer bir değer yargısı içermekte ve somut bir olgu isnadından bahsedilemeyecekse, değer yargılarını destekleyecek "yeterli bir altyapının" mevcut olup olmadığı AİHM tarafından göz önünde bulundurulmaktadır. Zira değer yargılarının dahi belli düzeyde olgusal temel içermesi gerektiği kabul edilmektedir. Öte yandan, hiçbir veriye dayanmayan ve hiçbir altyapısı bulunmayan bir değer yargısı AİHM tarafından da ifade özgürlüğü sınırları içerisinde kabul görmemektedir.

Yargılamaya konu olan ifadeler eğer bir değer yargısı içermekte ve somut bir olgu isnadından bahsedilemeyecekse, değer yargılarını destekleyecek "yeterli bir altyapının" mevcut olup olmadığı AİHM tarafından göz önünde bulundurulmaktadır. Zira değer yargılarının dahi belli düzeyde olgusal temel içermesi gerektiği kabul edilmektedir. Öte yandan, hiçbir veriye dayanmayan ve hiçbir altyapısı bulunmayan bir değer yargısı AİHM tarafından da ifade özgürlüğü sınırları içerisinde kabul görmemektedir.

Sonuç olarak, gerçek dışı olgulara dayalı iddia olarak nitelenen açıklamalar bakımından AİHM, başvurucuların bu tür ifadelerin ortaya konulmasından ve yayınlanmasından sorumlu olup olmadıklarını ve bu tür bilgilerle diğer kişileri aldatmayı amaçlayıp amaçlamadıklarını dikkate almaktadır.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın, katılana yönelik eyleminin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, eleştiri niteliğinde olduğu anlaşılmıştır. Aksi düşünce, suçla korunmak istenen değeri ölçüsüz bir şekilde genişletmek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebilecektir. Bu itibarla, hakaret suçunun unsurları oluşmadığından, Yerel Mahkemenin sanık hakkındaki beraat hükmüne dair delilleri takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3666, Karar No: 2014/2159, Tarih: 13.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/3666 E.  ,  2014/2159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2012

NUMARASI : 2011/139-2012/447

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılar Y.. Ç.., M.. Y.., Z.. Y.., F.. O.., H.. Y.., A.. A.., E.. Y.., H.. Z.. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem-ihbar tazminatı, hafta tatili, yıllık izin, fazla çalışma ile genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar vekil davacı ile davalılar arasında iş sözleşmesi bulunmadığını, davacının minibüs durağında değnekçi çalıştırılmasına gerek olmadığını ileri sürerek reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanun'un 305. maddedesinde, mahkemece kurulan hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya

tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebileceği, ancak hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçların tavzih yolu ile sınırlandırılamayacağı, genişletilemeyeceği ve değiştirilemeyeceği belirtilmiştir.

Somut olayda davacı ıslah dilekçesinde fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücretlerini bilirkişi raporundaki miktarlar gibi artırıp bu alacaklardan %30 indirim yaparak talepte bulunmuştur. Mahkemce bu istekler konusunda hüküm kurulurken davacının indirimli olarak istediği miktarlar üzerinden bir kere daha mahkemece re'sen %30 indirim yapılarak karar verilmiştir. Nitekim mahkeme gerekçeli kararında yapılan bu indirimin sehven olduğunu maddi hata yapıldığını açıklamış ancak kısa karardaki gibi hüküm kurmuştur. Davacı bu karara karşı temyiz için süre tutum dilekçesi verdiği gibi aynı zamanda tavzih yolu ile de bu durumun düzletilmesini istemiş, mahkeme tavzih talebini dikkate alarak Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 306. maddesindeki prosedüre işleterek tavzih kararı ile maddi hatasını düzleterek bu alacaklarla ilgili olarak ıslah dilekçesindeki talepler gibi tavzih kararı oluşturmuş bu karar karşı davalı konunun tavzihi mümkün olmadığı cihetle temyize gelmiştir.

Mahkeme davacının ıslah talebininin üzerinden ikinci defa indirim yaparak hüküm oluşturmakla alacak konusu miktarları belirtmiş ve hükümde göstermiştir. Dolayısı ile artık burada kurulan hükümde bir tereddüt ve çelişki oluştuğundan bahsedilemeyeceğinden verilen hükümde değişiklik ve genişletme yapılamayacağı ve bu hatanın tavzihle giderilemeceği açıktır. Ancak davacı vekilinin yanlışlığın tavzih ile düzletilmesi sebebiyle süre tutum dilekçesi ile verdiği temyiz dilekçesinden vazgeçtiği anlaşılmaktadır. Bu durumda ancak temyiz konusu olan bir konunun mahkemece tavzih ile düzeltilmesi ile istediği sonucu elde eden davacının bu nedenle temyizden vazgeçmesi karşısında mahkemenin hatalı tavzih kararı ile temyiz konusunun ortadan kaldırılması sonucunun hakkın özünün korunması bakımında da dikkate alınması ve yerinde olmayan tavzih kararının bu gerekçelerle bozularak kaldırılması karar vermek gerekmiştir

2-Usule uygun yapılmayan tavzih kararının yukarıda açıklanan gerekçelerle kaldırılması sonucu yapılan incelmede;

Anayasanın 141. maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve kanuni düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca kanuni unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Somut olayda mahkemece maddi hata olduğu bildirilen fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücretlerinden ikinci defa yapılan indirimin hatalı olduğu belirtilip ıslah gibi karar verilmesi gereken rakamların gerekçeli kararda belirtildiği halde, kısa kararla çelişki oluşturmamak için yazılan hükümdeki rakamlar arasında çelişki oluştuğundan mahkemece infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde yeniden alacakların her birinin açık ve kesin olarak hem gerekçede hem hükümde aynı şekilde belirlenerek karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 13.02.12014 gününde oybirliğiyle karar verildi.