muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/126, Karar No: 2021/617, Tarih: 07.12.2021

Olası kastta, gerçekleşmesi mümkün ve muhtemel görülen netice; kabullenilmiş, olayın seyrine bırakılmış, bunun gerçekleşmemesi için özel bir çaba gösterilmemiştir.

Doğrudan kastta fail kanuni tanımında yer alan unsurların gerçekleşeceğini bilerek, kesin olarak öngörerek, isteyerek fiili gerçekleştirirken, olası kastta muhtemel bilmeyle hareketi yapmaktadır. Failin tehlikeliliği, hukuki değeri ihlal konusundaki kararı doğrudan kastta olası kasta göre daha fazladır.

Olası kastta fail, kanuni tanıma uygun unsurların gerçekleşebileceğini muhtemel görmekle birlikte söz konusu unsurların gerçekleşmemesi için özel bir çaba göstermemekte, gerçekleşmesine katlanmakta, kayıtsız kalmakta, gerçekleşmesini kabullenmektedir. Kanunumuzda kasta ilişkin belirlemede isteme kavramına yer verilmesi, bilinçli taksir ile olası kast arasında bilme noktasında farkın bulunmaması nedenleriyle, doktrinde de kabul edildiği gibi, farkın isteme açısından yapılması gerektiği değerlendirilmektedir.

Alman Ceza Hukuku uygulamasında, failin eyleminin iyi şekilde sonuçlanacağına ilişkin hiçbir veri olmamasına rağmen eylemi gerçekleştirmesi veya öngördüğü tehlikenin gerçekleşip gerçekleşmemesini tesadüfe bırakması halinde kabullenme vardır. Fail planını fevkalade tehlikeye rağmen uyguluyor ve güven duymasını gerektiren bir husus yoksa, tehlikenin gerçekleşip gerçekleşmemesini tesadüfe bırakmışsa olası kastı bulunmaktadır. Ölümün gerçekleşme ihtimalinin olasılık değeri arttıkça, failin neticeyi istemediği iddiası zayıflamaktadır.

Ancak bu belirleme tek başına yeterli olmayıp, olaydaki tüm objektif ve subjektif olgular ile failin lehine ve aleyhine durumlar ile birlikte değerlendirilerek karar vermelidir. Yargıtay da kararlarında objektif ve subjektif unsurları değerlendirdiği gibi, tehlikeli hareketlerde ölüm neticesinin çok yakın ihtimal dahilinde olduğu hallerde olası kastı kabul ettiği söylenebilir. Suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.

İlkeleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında açıklandığı üzere, bir eylemin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu mu yoksa kasten yaralama suçunu mu oluşturup oluşturmayacağının belirlenmesinde; fail ile mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı, varsa husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânı olup olmadığı, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği, gibi ölçütler esas alınmalıdır.

Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir.

Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir.

Ölümle neticelenen bir olayda, failin hareketi sonucunda doğrudan ölüm gerçekleşse dahi, bu husus, doğrudan kast veya olası kast sorumluluğunu tek başına gündeme getirmeyecektir. Doğrudan kast; bir sonucun fail tarafından istendiğinin tereddütsüz tespitine bağlı iken, olası kastta failde tereddütsüz sonucu isteme iradesinin varlığı tespit edilememekle birlikte, istenerek harekete bağlı olan neticenin gerçekleşmesine bir kayıtsızlık veya 'olursa olsun' olarak nitelendirilebilecek bir kabullenme hali vardır.

Teorik olarak kolaylıkla farklılığı açıklanabilen doğrudan kast ve olası kast ayrımının somut olaylarda tespiti tereddüde yer bırakmaksızın yapılamıyorsa, artık bu noktadan sonra, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın lehine bir değerlendirme ile olası kastın varlığının kabulü yasaya daha uygun düşecektir.

II-Bilinçli taksir

Türk Ceza Kanunu'nda taksir; "basit" ve "bilinçli" taksir olarak ikili bir ayrıma tabi tutulmuş, 22. maddesinin üçüncü fıkrasında bilinçli taksir; "kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi" şeklinde tanımlanmış, bu hâlde taksirli suça ilişkin cezanın üçte birden yarıya kadar arttırılacağı öngörülmüştür.

Basit taksir ile bilinçli taksir arasındaki ayırt edici ölçüt; taksirde failin öngörülebilir nitelikteki neticeyi öngörmemesi, bilinçli taksir hâlinde ise bu neticeyi öngörmüş olmasıdır.

Bilinçli taksirde netice fail tarafından öngörüldüğü hâlde istenmemiştir. Neticeyi öngören kimse, bu sonucu meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür.

Öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesine kayıtsız kalınması durumunda olası kasıt, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesinin istenmemesine rağmen neticenin meydana gelmesinin engellenemediği ahvalde bilinçli taksir söz konusu olacaktır. Diğer bir deyişle, failin neticeyi istememekle beraber neticenin meydana gelmesinin muhtemel olduğunu bilmesine rağmen duruma kayıtsız kalarak hareketini sürdürmek suretiyle muhtemel neticeyi kabullenmesi durumunda olası kasıt, failin neticeyi öngörmesine rağmen becerisine, şansına, tecrübesine ya da başka bir etkene güvenip neticenin meydana gelmeyeceğine inanarak gerektiğinde muhtemel neticenin gerçekleşmemesi için gerekli önlemleri de almak suretiyle hareketini sürdürmesi hâlinde ise bilinçli taksir söz konusu olacaktır.

III-Netice sebebiyle ağırlaşmış suç

III-Netice sebebiyle ağırlaşmış suç

Netice sebebiyle ağırlaşmış suç hükümlerine, Türk Ceza Kanunun genel hükümleri kısmında 23. maddesinde yer verilmiş olup “bir fiilin, kastedilenden daha ağır veya başka bir neticenin oluşumuna sebebiyet vermesi halinde, kişinin bundan dolayı sorumlu tutulabilmesi için bu netice bakımından en azından taksirli hareket etmesi gerekir” şeklinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesinde kişi 'suç teşkil eden bir fiili işlerken, kastettiği neticeden daha ağır veya başka bir netice gerçekleşmiş olabilir. Bu gibi durumlarda netice sebebiyle ağırlaşmış suç söz konusudur. Örneğin, basit yaralamada bulunmak istenirken, kişi görme, işitme yeteneğini yitirmiş olabilir. Yaralama fiili gerçekleştirilirken, genellikle bunun sonucunda ağır bir neticenin meydana gelebileceği düşünülür. Örneğin gözün, kulağın üzerine sert bir cisimle vuran kişi bu yumruk neticesinde mağdurun görme veya işitme yeteneğini yitirebileceği olasılığını göz önünde bulundurur. Ağır neticenin ortaya çıkacağını bu şekilde öngörüldüğü durumlarda, meydana gelen ağır netice açısından fail olası kastla hareket etmektedir. Buna karşılık yaralama fiili sonucunda kişinin öngörmediği ağır bir netice meydana gelmiş olabilir. Örneğin canının biraz yanması için mağdurun karın boşluğuna hafif bir biçimde vurulması halinde mağdur inhibisyon sonucu ölebilir. Bu gibi durumlarda ise fail, yaralama fiilini işlerken mağdurun ölebileceğini tahmin etmemiş olabilir.' açıklaması ile netice sebebiyle ağırlaşmış suçun hukuki niteliği belirlenmiştir.

Netice sebebiyle ağırlaşmış suç hükümleri bakımından istenmeyen ağır netice bazı hallerde öngörülmüş ve kabullenilmiş olabilir, öğretide; 'örneğin, yaralamak düşüncesiyle hasmının başına odunla vuran kişi, bu eylem neticesinde mağdurun ölebileceğini öngörmüş, ancak bu neticeyi umursamamış kabullenmişse, artık netice sebebiyle ağırlaşmış yaralamadan (madde 87/4) değil kasten öldürmeye ilişkin TCK’nın 81. maddesine göre cezalandırılır ancak olası kast indirimi yapılması gerekir.' (...,...,...,...Kasten Öldürme Suçları 2013 baskı s.58).

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirilecek olursa:

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirilecek olursa:

Olay tarihinde ikamet ettiği köyde bir düğüne katılan sanık ...’ın, düğün sırasında bir miktar alkol aldığı (olay anından bir saat sonra yapılan tespitte sanığın 0,45 promil alkollü olduğunun anlaşıldığı), saat 00:30 sıralarında evine gitmek üzere düğün yerinden ayrıldığı, sürücü belgesi olmadığı halde kendisine ait motosiklete binerek yola çıktığı, yine, yaklaşık 1 yıl önce sanığın karıştığı bir olayda sanık aleyhine tanıklık yapması nedeniyle aralarında gerginlik-husumet bulunan maktul ...’ın da aynı düğüne katıldığı ve o da yanında arkadaşı ... ile birlikte evlerine gitmek üzere yürüyerek düğün yerinden ayrıldığı, düğün sırasında sanık ile maktul arasında herhangi bir olay yaşanmadığı, sanığın sevk ve idaresindeki motosiklet ile köy içi yolda seyir ettiği sırada yolda yürümekte olan maktul Halil İbrahim ve İbrahim’i gördüğü, herhangi bir olay vuku bulmadan yanlarından geçip gittiği, kısa bir süre sonra sanığın bu kez motosikleti ile maktul ve arkadaşının karşı istikametinden geldiği, 30-40 metrede bir sokak aydınlatması olması nedeniyle sanığın karşıdan gelenleri seçebilecek durumda bulunduğu, yolun düz, virajsız, eğimsiz ve kaldırımlar hariç 7 metre genişlikte olduğu, maktul ile arkadaşının kaldırıma yakın bir yerde yol içinde yürüdükleri, bu sırada motosikleti ile hızlı bir şekilde gelen sanığın motosikleti yürümekte olan şahısların üzerine sürdüğü, son anda kaldırıma atlayan tanık İbrahim’in çarpmadan kurtulduğu, maktulün ise kaçamayarak motosikletin altında kaldığı, çarpmanın etkisi ile maktulün sürüklendiği, keza sanığında motosikletten düşerek sürüklenip motosikletin altında kaldığı, tanığın sanığı motosikletin altından çıkardığı, maktulün hastaneye kaldırıldığı sırada yolda öldüğü, yapılan otopsi işlemi sonucu maktulün künt kafa travmasına bağlı solunum ve dolaşım yetmezliği sonucu ex olduğunun belirlendiği olayda:

1- Eylemin bilinçli taksirle ölüme sebebiyet verme suçu kapsamında bulunup bulunmadığı yönünden yapılan değerlendirmede;

1- Eylemin bilinçli taksirle ölüme sebebiyet verme suçu kapsamında bulunup bulunmadığı yönünden yapılan değerlendirmede;

Sanık ile maktul arasında öldürmeyi gerektirecek derecede olmasa da bir husumetin bulunması, sanığın maktulün yanından geçtikten kısa bir süre sonra dönerek arkadaşı ile birlikte yürümekte olan maktule doğru seyir halinde bulunması, düz, virajsız, parke döşenmiş, 30 metrede bir karşılıklı aydınlatması olan, 7 metre 20 cm. genişliğindeki, trafik olmayan bir yolda motosikleti doğrudan maktul ve arkadaşına doğru yöneltmesi, motosikleti ile insanların üzerlerine doğru gittiği halde korna basmak dahil en küçük uyarıda bulunmaması, fren tedbirine başvurmaması, saat geç olsa ve yaklaşık 1 promile yakın bir alkollülük hali bulunsa dahi sanığın motosiklet üzerinde uyuma ihtimalinin bulunmaması gibi hususlar bir arada değerlendirildiğinde; sanığın eylemini dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle değil, öngördüğü neticeyi bilerek ve isteyerek gerçekleştirmek yönünde hareket etmek suretiyle kasten gerçekleştirdiği, olayda bilinçli taksirin koşullarının mevcut olmadığı düşünülmüştür.

2- Eylemin TCK’nın 87/4. maddesinde düzenlenen netice sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunu mu yoksa TCK’nın 81. maddesinde düzenlenen adam öldürme suçunu mu oluşturduğu, eylemin adam öldürme suçunu oluşturduğunun kabulü halinde ise sanığın doğrudan kastla mı yoksa olası kastla mı hareket ettiği hususları yönünden yapılan değerlendirmede;

Somut olayın gelişimi, sanık savunması, tanık anlatımları, ölü muayene ve otopsi tutanağı, doktor raporları ve tüm dosya kapsamından; sanığın olay gecesi yaklaşık 1 promile yakın alkollü olarak (olaydan bir saat sonra yapılan ölçümde 0,45 promil alkollü olduğu tespit edilmiş) düğün evinden motosikletine binerek ayrıldıktan sonra köy içerisinde seyir halinde iken yolda yürümekte olan ve aralarında önceye dayalı gerginlik-husumet bulunan maktul ve arkadaşının yanından geçtiği, bir kaç dakika sonra geri döndüğü, düz, virajsız, parke döşenmiş, 30 metrede bir karşılıklı aydınlatması olan, 7 metre 20 cm. genişliğindeki, trafik olmayan yolda yürümekte olan maktul ve arkadaşına doğru hızla yaklaştığı, her hangi bir uyarıda bulunmadan motosikleti maktul ve arkadaşına doğru sürdüğü, tanık İbrahim son anda kendisini kaldırıma atarak çarpmadan kurtulduğu ancak maktulün kaçamayarak motosikletin altında kalarak sürüklendiği, çarpmanın etkisi ile yaralanan maktulün hastaneye sevk edildiği sırada öldüğü, sanığın bu şekilde gerçekleşen olayda kasten hareket ettiği noktasında bir kuşku bulunmamaktadır.

Ancak, burada sanık yaralama kastıyla mı yoksa öldürme kastıyla mı hareket etmiştir. Bunun tespitine ilişkin ise şu hususlar da nazara alınmalıdır. İlk olarak sanık ile maktul arasında yaşanan ve husumete konu olay son derece sıradan, maktulün basit bir kavga nedeniyle sanık aleyhine tanıklık yapmasıdır. Burada öldürmeye gerektirir bir nedenin bulunmadığı çok açıktır. İkinci olarak suçta kullanılan vasıta bir motosiklettir. Dosya içerisindeki fotoğraflardan motosikletin çok büyük bir motosiklet olmadığı, yüksek hızlara uluşabilecek nitelikte bulunmadığı, kaldı ki köy içesindeki parke yolun yüksek hızlara ulaşmaya elverişli bulunmadığı, sanığın kendisinin de çarpma sonucu yaralanma ihtimali nedeniyle de yüksek hızla bu eylemi gerçekleştirmesinin hayatın olağan akışına uygun düşmediği, hususları dikkate alındığında, ilk bakışta, sanığın eylemini bir anlık kızgınlıkla yaralama kastıyla gerçekleştirdiği düşünülmüş ise de; bazen dosya kapsamındaki bir nedenin de kastı ortaya koyabileceği düşünüldüğünde ve bu kapsamda çarpma sonucu mağdurda oluşan yaralanmalardaki vahamet dikkate alındığında, bahse konu motosikletin ölüm gibi ağır bir neticeyi gerçekleştirme olasılığının kesin olmasa da muhtemel, ihtimal dahilinde bulunduğunun sanık tarafından öngörülebilir olması, yaralama kastıyla hareket eden sanığın fiili sonucunda yaralamadan öte ölüm gibi daha ağır sonuçların meydana gelebileceğini değerlendirmesi gerektiği, öngördüğü bu neticeye karşı sanığın kayıtsız kaldığı, eylemin olası kastla adam öldürme suçunu oluşturduğu düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun eylemin doğrudan kastla gerçekleştirildiği yönündeki düşüncesine katılınmamıştır.Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi; "Sanığın eyleminin bilinçli taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçunu oluşturması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabul edilmesi gerektiği,",

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi ise; "Sanığın eyleminin olası kasıtla öldürme suçunu oluşturduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile kabul edilmesi gerektiği,",

Düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 07.12.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2022/6709, Karar No: 2022/20283, Tarih: 13.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/6709 E.  ,  2022/20283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

...

Sanığa yüklenen “açığa imzanın kötüye kullanılması” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 25.02.2010 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekillerinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 13.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10144, Karar No: 2023/6301, Tarih: 19.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/10144 E.  ,  2023/6301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2012/1323 E., 2016/158 K.

MAĞDURLAR :Hülya ..., ...

ŞİKAYETÇİ :...

SUÇ :Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM :Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre, Bakanlığın çocuğa karşı işlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda, davaya katılma ve hükmü temyiz ... bulunduğundan, Bakanlık vekili tarafından sunulan 13.05.2016 tarihli temyiz dilekçesinde açıkça katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, 2019/6 Esas sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin ikinci fıkrası gözetilerek, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının (Bakanlık) davaya katılmasına ve vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 08.10.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... ... 28. Asliye Ceza Mahkemesinin,15.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun' un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği; suçun kanuni unsurlarının oluştuğuna, usul ve esas yönünden hukuka aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, ... Bakım ve Sosyal Rehabilitasyon Merkezinde kalan ve kaldıkları yurttan kaçan yaşı küçük mağdurları bir gece evinde tutmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamı, sanık savunmaları, mağdurların soruşturma aşamasındaki beyanları, olayın kolluğa intikal şekli, tanık ... beyanları, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiş, katılan Bakanlık vekilinin, suçun kanuni unsurlarının oluştuğuna, usul ve esas yönünden hukuka aykırı kararın bozulması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... ... 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2012/1323 Esas, 2016/158 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1223, Karar No: 2010/9258, Tarih: 24.06.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/1223 E.  ,  2010/9258 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Taraflar arasındaki uyuşmazlık,taşıma sözleşmesinden kaynaklanmakta olup mutlak ticari dava niteliğinde olduğundan kararın temyizen incelenmesi görevi 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi uyarınca 11.Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 24.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7667, Karar No: 2013/2824, Tarih: 18.03.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/7667 E.  ,  2013/2824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında .... Köyü 102 ada 294 parsel sayılı 2900,99 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, harnupluk ve zeytinlik niteliği ile davalı adına tesbit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, kayalık ve çalılık nitelikli yerlerden olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek tapu iptali ve tescil davası açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek taşlık ve çalılık niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4/3 maddesine göre yapılan orman tahdidi, eski ve yeni tarihli memleket haritaları, amenajman planı ve hava fotoğraflarının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla, çekişmeli parselin orman kadastrosu sınırları dışında orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ise de öncesinin makilik yerlerden olduğu, 1990 yılı memleket haritasında, çalılık göründüğü ve 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde belirtilen zilyetlik koşullarının oluşmadığı belirlenerek Hazinenin davasının kabulü ile yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tesbit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinden, karar harcının davalıya yükletilmesi doğru değil ise de, bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle; hükmün 2. bendinin çıkartılarak yerine; ''3402 sayılı Kanuna 6099 sayılı Kanun ile eklenen 36/A ve geçici 11. maddeleri gereğince davalıdan karar harcı alınmasına yer olmadığına'' cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 18.03.2013 günü oy birliği ile karar verildi.