muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12719, Karar No: 2012/40066, Tarih: 27.11.2012

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2011/12719 E.  ,  2012/40066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

07.07.2009 tarihli hükmün sanığın yüzüne karşı verildiği, yüze karşı verilen kararda yasa yoluna başvuru süresinin kararın tefhiminden itibaren yerine, kararın tefhim veya tebliğ edildiği tarihinden itibaren başlayacağının açıklanması karşısında yasa yolu başvuru süresinin başlama tarihinde yanıltılan sanığın temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Oluş ve kabule göre, sanığın bakım ve gözetimi altında bulunan oğlu olan mağduru uyarmasına rağmen evden izinsiz ayrılması nedeniyle yaralama suçunu işlediği anlaşıldığından lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 27/11/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2010/16182, Karar No: 2011/492, Tarih: 19.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/16182 E.  ,  2011/492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30588, Karar No: 2013/23042, Tarih: 31.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/30588 E.  ,  2013/23042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, ana kasadan çıkan 5.000,00 TL açıkla ilgili sorumluluğunun bulunmadığını, bu açıktan sorumlu olacağına dair bir bulguya rastlanmadığını ve ortada hiç bir somut delil bulunmadığını ileri sürerek haklı nedene dayanmayan feshin geçerli olmadığının tespiti ile işe iadesine, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücreti ile diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı işveren, feshin haklı ve geçerli nedene dayandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, feshe dayanak yapılan "banka disiplin prosedürü gereğince personelin bankanın güvenini kötüye kullanması ve doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunması" iddiasını davalı işverenin kanıtlayamadığı, davacının iş akdinin haklı ve geçerli nedenle feshedildiği iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin II. bendinde, ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığında işverenin haklı fesih imkanının olduğu açıklanmıştır. Yine aynı maddenin II. bendinin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkanı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkanı tanımaktadır.

Somut olayda, davacı işçinin kendi kasasında meydana gelen 300,00 TL'lik açık nedeniyle yaptığı savunmalar ve daha sonraki gelişmeler ardından ana kasada meydana gelen 5.000,00 TL'lik açık nedeniyle iş sözleşmesinin tazminatsız olarak fesih edildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar davacının ana kasada meydana gelen açıktan doğrudan sorumluluğu tespit edilememiş isede kendi kasasında meydana gelen 300,00 TL'lik açığın kusurlu davranışından kaynaklandığı, bu konuda tutarlı ve tatmin edici bir savunmada da bulunmadığı anlaşıldığından, doğruluk ve bağlılığa uymayan bu davranışı nedeniyle feshin haklı nedene dayandığının kabulü gerekir. Bu sebeple yapılan feshin haklı sebebe dayandığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM:Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 24,30 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 15,60 TL harcın mahsubuyla bakiye 8,70 TL karar ve ilam harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 80,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 31.10.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, kararın onanması gerekir görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum. 31.10.2013
Yargıtay — Esas No: 2014/20214, Karar No: 2014/22133, Tarih: 23.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/20214 E.  ,  2014/22133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2013/190-2013/386

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İhalenin feshi isteminin, zarar unsurunun gerçekleşmemiş olması nedeniyle davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmasına ilişkin dava şartı yokluğu (HMK.m. 114/1-h) yönünden reddine karar verilmesi ve İİK.nun 134/2. maddesine göre işin esasına girilmemesi nedeniyle şikayetçi aleyhine para cezasına hükmedilmemesi gerekirken şikayetçinin para cezası ile sorumlu tutulması isabetsiz olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmekle beraber anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ: Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi’nin 25.12.2013 tarih ve 2013/190 Esas, 2013/386 Karar sayılı kararının para cezası ile ilgili (2).bendinin silinerek karar metninden çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5588, Karar No: 2015/6508, Tarih: 21.12.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/5588 E.  ,  2015/6508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı E.. Mühendislik Taahhüt ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı A.. A.. arasındaki davadan dolayı İstanbul 35. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 26.05.2014 gün ve 2012/238-2014/144 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş bedelinin tahsili istemi ile başlatılan takibe karşı yapılan itirazın iptâli istemiyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar temyiz harçları yatırılmaksızın adli yardım istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Adli yardım talebi kanun yoluna başvuru sırasında istendiğinden, HMK’nın 336/3. maddesi uyarınca inceleme görevi Dairemize aittir. HMK'nın 334. maddesinde adli yardımdan yararlanabilecek kişiler sayılmıştır. Anılan maddenin 1. bendine göre ancak gerçek kişiler, 2. bendine göre de ancak kamuya yararlı dernek ve vakıflar adli yardımdan yararlanabilir. Davalı tarafın adli yardım talebi, Dairemizin 14.03.2015 günlü ilâmıyla, 6100 sayılı HMK'nın 334/2. maddesine göre adli yardım eden davalının kamuya yararlı dernek ve vakıflar dışında tüzel kişi olması nedeniyle reddedilmiştir. Davalı vekilince dairemizin kararına itiraz edilmekle dosya itirazı incelemekle görevli 16. Hukuk Dairesi'ne gönderilmiştir. Yapılan inceleme sonucunda Yargıtay 16. Hukuk Dairesi'nce 11.12.2015 gün, 2014-4 E-201Ü-4 K sayılı ilâmla itirazın reddine karar verilerek Dairemizin adli yardım isteminin reddine dair kararı kesinleşmiştir.

Bu sebeple, davalı vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş olduğundan, adli yardım isteminin reddedilmiş olması da dikkate alınarak, davalı vekiline adli yardım isteminin reddedildiğinin bildirilmesi ve HUMK'nın 434/son maddesi uyarınca temyiz için gerekli harç ve giderleri yatırması için süre tanınması, bunun sonucuna göre işlem yapılması gerekeceğinden, dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlene davalının adli yardım isteminin reddine karar verildiğinden, bu durumun davalı vekiline bildirilmesi, ayrıca HUMK’nın 434/son maddesi uyarınca 7 günlük kesin süre içerisinde gerekli temyiz harç ve giderlerini yatırması için muhtıra çıkarılması, bunun sonucuna göre gerekli işlemierin yapılması için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/730, Karar No: 2024/3076, Tarih: 04.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/730 E.  ,  2024/3076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/50 E., 2014/268 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafii, katılan mağdure vekili

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İTİRAZA KONU KARAR : Bozma

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 02.11.2023 tarihli ve 2021/4087 Esas, 2023/7084 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2024 tarihli ve 14 - 2015/78240 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu,

Somut olayda mağdurenin intikalden beş yıl önce babasının cinsel istismar eylemini annesine söylediğine ve annenin mağdureye inanmadığına, evden kaçtığından istismarı söylemese de babasına teslim edilmek istemediğini Jandarmaya söylediği halde yaşı nedeniyle babaya teslim edildiğine, daha sonrasında ise artık kimseden yardım isteyemediğine, evlenmek maksadıyla birlikte yaşadığı Umut'a başından geçenleri anlatması üzerine Umut'un da mağdurenin ablası Duygu'ya olayları intikal ettirdiğine, tanık Duygu'nun önce anlatılanlara inanmadığı ve mağdureden ispatlamasını istediğine, mağdurenin anne, baba ve abisi Halil ile yaptığı konuşmaları telefonla kayda alarak tanık Duygu'ya dinlettirdiğine ve ablanın olayı intikal ettirdiğine ve intikalin hayatın olağan akışına uygun kabul edilmesi gerektiğine,

Mağdurenin başından geçeni başka türlü ispatlama şansının kalmadığı düşüncesi ve ablasının yönlendirmesiyle yaptığı telefon görüşmelerini kayda almasının yasak delil olarak nitelendirilemeyeceğine, delil yasaklarının elinde türlü imkanlar bulunan kamu otoritesine yönelik olduğuna ve mağdurenin aldığı ses kaydının yasak delil olarak kabul edilmemesi gerektiğine,

Ses kayıtları yasak delil kabul edilse bile bu kayıtların alınmasını sağlayan abla tanık Duygu'nun bu konuşmalara dair duyumunun sanıklar ve mağdure arasında geçen konuşmaya tanık olan üçüncü şahsın durumu gibi değerlendirmesi gerektiğine ve konuşma içeriğine dair beyanlarına itibar edilmesi gerektiğine,

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu'nun raporu ile sanıkların eylemlerinin mağdurenin ruh sağlığını ayrı ayrı bozduğunun, mağdurenin bu nedenle hem travma sonrası stres bozukluğu, hem de majör depresyona maruz kaldığının tespit edilmiş olmasınında mağdurenin atılı suçlara maruz kaldığının bir delili olduğuna,

Sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükümlerin doğru olduğuna, Dairece verilen bozma ilamının kaldırılmasına ve hükümlerin onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükümlerin doğru olduğuna, Dairece verilen bozma ilamının kaldırılmasına ve hükümlerin onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, katılan mağdurenin soyut beyanlarının tanık anlatımlarıyla doğrulanmamış olması, savunma ve tüm dosya kapsamına göre iddia edilen istismar eylemleriyle ilgili daha sonra başlatılacak adlî süreçte delil olarak kullanılmak üzere sanıklarla katılan mağdurenin şikâyet tarihinden hemen önce yaptığı görüşmeye dair adli mercilere sunduğu ses kaydının temin şekli itibarıyla 5271 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ile 217 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında yasak delil niteliği taşımasından dolayı söz konusu kaydın hükme esas alınamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunduğundan hükümlerin bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Bozma ilamının gerekçesine göre, Dairemizin bozma ilamı usul ve kanuna uygun bulunduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ Başkan ... ile Üye ...'ın karşı oyları ve oy çokluğuyla REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 02.11.2023 tarihli ve 2021/4087 Esas, 2023/7084 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece sanıkların atılı suçlardan mahkumiyetlerine karar verilmiş, temyiz yoluna başvurulması üzerine onama görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilen dosyanın incelemesinde neticesinde kurulan Dairemizin 02.11.2023 tarihli ve 2021/4087 Esas, 2023/7084 Karar sayılı kararı ile olayın intikal şekli ve zamanı, katılan mağdurenin soyut beyanlarının tanık anlatımlarıyla doğrulanmamış olması, savunma ve tüm dosya kapsamına göre iddia edilen istismar eylemleriyle ilgili daha sonra başlatılacak adlî süreçte delil olarak kullanılmak üzere sanıklarla katılan mağdurenin şikâyet tarihinden hemen önce yaptığı görüşmeye dair adli mercilere sunduğu ses kaydının temin şekli itibarıyla yasak delil niteliği taşımasından dolayı söz konusu kaydın hükme esas alınamayacağından bahisle hükmün bozulmasına dair karara karşı 12.01.2018 tarihli Tebliğname görüşü doğrultusunda Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine Dairemize tevdi edilen dosyada itirazın kabulüne karar verilmesi görüşünde olduğumuzdan, aksi yöndeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz. Şöyle ki;

Yerel Mahkemece her ne kadar delil mahiyetinde kabul edilen ve yasak delil olan mağdure tarafından kayıt altına alınan konuşma içerikleri gerekçe gösterilerek mahkumiyete esas alınmış ise de olayın intikal şekli, mağdurenin aşamalarda değişmeyen beyanlarının mağdurenin annesi olan tanık Yıldız'ın soruşturma aşamasındaki beyanıyla doğrulanmış olması ve mevcut deliller gözetilerek kovuşturma aşamasında tanığın sanıkları suçtan kurtarmaya yönelik beyanda bulunduğu anlaşılmakla tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanıkların atılı suçları işlediği konusunda yeterli delil bulunduğu sanıkların üzerilerine atılı eylemlerle ilgili yasak delil haricindeki mevcut deliller itibariyle oluşa uyan bir şekilde varılan kabulle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilerek sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin onanması gerektiği kanaatinde olduğumuzdan, sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/4919, Karar No: 2015/8168, Tarih: 01.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4919 E.  ,  2015/8168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2014/412-2014/312

Taraflar arasındaki davada Manisa 3. İş Mahkemesi ve Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, haksız rekabet nedeniyle cezai şartın tahsili istemine ilişkindir.

İş Mahkemesince, taraflar arasındaki iş akdinin sona erdiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise, uyuşmazlığın davacı işveren ile davalı işçi arasındaki hizmet sözleşmesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Dava tarihinde geçerli olan 6102 sayılı TTK’nın 54 ve devamı maddelerinde haksız rekabete ilişkin hükümler düzenlenmiştir.

Dava, 6098 sayılı TBK'nın 444. maddesinde (818 sayılı BK'nın 348) düzenlenen işçinin rekabet yasağından kaynaklanan haksız rekabetten kaynaklanan gelir kaybı ve cezai şart istemine ilişkindir. 6102 sayılı TTK'nın 4/1-c. maddesi uyarınca, 818 sayılı BK'nın 348. maddesinden (6098 sayılı TBK'nın 444 m.) kaynaklanan davalar, tarafların sıfatına bakılmaksızın mutlak ticari davalardır; davanın, mutlak ticari dava olarak kabulünde güdülen amaç, ticari sır kavramının ticaret mahkemesince değerlendirilmesidir. Bu itibarla, davacı tarafca haksız rekabet oluşturduğu iddia olunan eylemin iş akdinin sona ermesinden sonra meydana geldiğinin ileri sürülmüş olması da nazara alınarak davanın Ticaret Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Ticaret mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4246, Karar No: 2020/2166, Tarih: 14.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/4246 E.  ,  2020/2166 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14809, Karar No: 2009/309, Tarih: 19.01.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/14809 E.  ,  2009/309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVACILAR : ... VE ARK.

DAVALILAR : HAZİNE-ORMAN YÖNETİMİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu edilen taşınmazın bir kısmının ... Köyü sınırları içinde kaldığı anlaşılmakta olup, ... Köyünde orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı Orman Yönetiminden sorularak alınacak cevabi yazının ve yapılmış ise her iki köyde yapılan orman kadastrosuna ait orman tahdit haritalarının kenarlaştırılmış bir suretinin Orman Yönetiminden istenip,

2) ... ve ... Köylerinde genel arazi kadastrosu yapılıp yapılmadığı Kadastro Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının ve yapılmış ise her iki köye ait kadastro paftalarının kenarlaştırılmış bir suretinin Kadastro Müdürlüğünden istenip,

3) Çekişmeli taşınmazın bir kısmının bulunduğu ... Köyünde genel arazi kadastrosu yapılmış ise dava konusu taşınmazın hangi parsel numarası aldığı tespit edilerek bu parsele ilişkin kadastro tesbit tutanağının,

4) Yörede genel arazi kadastrosu yapılmış ise dava dosyası, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası kadastro paftası ve tahdit haritası ölçekleri bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) birbirine eşitlendikten sonra her üç harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor ile en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu hattına göre, kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle gösterecekleri krokili ek rapor alınıp,

bu dosya arasına konulması, ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 19/01/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/602, Karar No: 2019/2540, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/602 E.  ,  2019/2540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.