muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1977, Karar No: 2023/6083, Tarih: 23.10.2023

... adına tescil edilmiş olduğu, davacı şirket ile dava dışı Aloe Vera of America Inc. arasında imzalanmış olan Münhasır Pazarlama ve Lisans Anlaşmasına göre lisans alanın Forever Living Sağlık ve Güzellik Ürünleri Ltd. Şti. lisans verenin Aloe Vera of America İnc. (AVA) arasında düzenlendiği, www.zfc.com.tr şeklinde alan adı olmadığı, davalının web sitesinin www.zfckozmetik.com.tr şeklinde olduğu, 09.06.2012 tarihinde oluşturulup, 08.06.2020'ye kadar ... adına tahsis edildiği, sitede davalının tamamen kendi tescilli markasını kullandığı, davacının markası tanınmış marka olmadığından, taraf markalarındaki kartal işaretinin sözkonusu ürünlerdeki mevcudiyeti hitap ettiği tüketici kitlesi yönünden bir karıştırmaya neden olmayacağı, kartal figürü ve renkleri kimsenin tekelinde olamayacağından ve kartalların figürleri de farklı olup markalarda tali unsur olarak yer aldıklarından markalardaki asıl unsurların ZFC PLUS ve FOREVER ibareleri olduğu, kartal şeklinin ise ayırdediciliği zayıf, tali bir unsur olduğu, ortalama düzeydeki yararlanıcı ve tüketicilerin ilk bakışta ve derhâl her hangi bir araştırma yapmasına gerek kalmaksızın bu marka ve işaretin farklı işletmelere ait iki marka olduğunu algılamalarının mümkün olduğu, davalı markasının kullanımının tescil edildiği şekline uygun olduğu, aksinin iddia ve ispat edilmediği, marka tescil belgesi iptal/terkin ettirilmediği sürece sahibine yasal koruma ve kullanma hakkı tanıdığı, başkasının markasına tecavüz ve rekabet oluşturmadığı gerekçesiyle davacının tüm talepleri yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; "Kartal" logosunun ayırdediciliğinin zayıf ve tali bir unsur olmadığını, altın renkli/lame kartal logosunun her iki taraf markasında ortak unsur olduğu tespit edilmesine rağmen kartalların şekli ve renginin farklı olduğundan bahisle bu şeklin ayırtedici olmayıp tali unsur olduğu yönündeki kanaatin yanlış olduğunu, dava konusu markalarda yer alan kartal işaretinin her iki marka grubunda da altın renkli/lame olarak yer aldığını ve kartal simgesinin şekli ve rengi itibariyle benzerlik bulunduğunu, davacının lisans hakkı sahibi olduğu markada yer alan kartal logosunun markanın ayırdedici nitelikle asli bir unsuru olduğunu, davalının markasında yer alan kartal logosunun ise davacı markası ile benzerlik arz ettiğini, davaya konu markaların benzer sınıflarda tescilli olduklarını, hizmet gruplarında benzerlik sebebiyle bu durumun iltibas ihtimali açısından önem taşıdığını, kartal figürü ve renklerinin kimsenin tekelinde olamayacağı yönündeki görüşün doğru olmadığını, davalının davacının eski distribütörü olduğu ve yeni kurduğu şirketinde davacının lisans hakkı sahibi olduğu markanın, tüketiciyi yanıltacak denli benzerini kullanmasına yönelik itirazlarının dikkate alınmadığını, davalının davacı ile aynı sektörde, aynı müşteri kitlesine, aynı ürünlerle hizmet verdiğini, ortak pazar kitlesine hitap ettiğini, davacının lisans hakkı sahibi olduğu markasının, eski distribütörü olan davalı tarafından haksız olarak kullanılmasına onay vermediğini her aşamada davalıya bildirdiğini, davalının marka tescillerini dahi distribütörlük sözleşmesinin 19.07.2013 tarihinde feshinden sonra yaptırdığını, davalının kötü niyetli olduğunu, bilirkişi raporunda bir yandan markalar arasında benzerlik tespit edilmiş iken, iltibasın bulunmadığı kanaatinin çelişik olduğunu, ek rapor ve yeni rapor taleplerinin reddedildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafça davalının kullanımının kötü niyetli olduğu da ileri sürülmüş ise de, bu iddianın ispat edilemediği, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.06.2016 tarih, 2014/11-696 E. ve 2016/778 K. sayılı kararı uyarınca iltibas değerlendirmesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olduğundan bilirkişi raporunun yetersiz olduğu yönündeki istinaf istemine itibar edilmediği, ayrıca Mahkemece yeni bir bilirkişi incelemesine gerek görülmemiş olmasının dosya kapsamında değerlendirilebilecek bir husus olduğu, teknik yönlerden mevcut bilirkişi raporundan faydalanılması sebebiyle yasaya aykırılık olmadığı, mülga 556 sayılı Markaların Korunması Hakkına Kanun Hükmünde Kararname'nin (mülga 556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca yapılan değerledirmeye göre taraf markaları arasında emtia benzerliğinin olduğu, ancak somut olay değerlendirildiğinde, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve tarafların markalarındaki ortak unsur olan "kartal" şeklinin herkesin bildiği bir şekil olup ortalama tüketicilerce bilindiği, sadece bu ibarenin ortak olarak kullanılmasının, tarafların markaları arasında benzerliğe sebep olmayacağı, davalı markasında kullanılan şekil unsurunun, gerek konumlandırılması gerekse markanın bütünü içindeki yeri itibariyle tüketicinin algısında farklı bir durum oluşturduğu, markalarda kullanılan ibarelerden bir kısım şekiller alınarak ilişki kurulmaya çalışılmasının, bütünsel karşılaştırma ilkesine aykırı olacağı, markada yer alan şekil ve sözcük unsurlarının da markaları farklılaştırdığı, Mahkemece haksız rekabet şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizliğin bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; taraf markalarındaki kartal figürünün asli unsur olup, markalar arasında benzerlik olduğunu, karıştırılma ihtimalinin incelenmesinde markanın bütüncül ele alınması gerektiğini, markalar arasındaki sözcük unsurları benzer değilse de kartal şeklinin benzer olduğunu, boyutlarının aynı olduğunu, yönlerinin ters çevrildiğini, her ikisinde de kanatların açık olduğunu, ilk bakışta göze çarpan asli unsurun kartal şekli olduğunu, davalı markasının, müvekkili ile aynı hizmet ve ürün sınıfları yönünden tescilli olduğu göz önüne alındığında kartal logosu yönünden ortak pazar kitlesi için iltibas oluştuğunu, davalının davacı distribütörü olduğu sürede elde ettiği müşteri çevresini, sanki davalı markasının davacı markasının yenilenmiş bir hali olduğu, davacı markasının seri markasıymış görünümü vermek suretiyle aldatarak faaliyet gösterdiğini, müvekkilinin eski distrübütörü olan davalının markasını davacı markası ile aynı hizmet ve ürün sınıfı için tescil ettirerek müvekkilinin sahip olduğu pazar payından yararlanmaya çalışması sebebiyle kötü niyetli olduğunu, müvekkili şirketin markası ile aynı mal ve hizmet sınıfında emtia benzerliği bulunan davalı markasının tüketiciler nezdinde karıştırılabileceği, dolayısıyla marka hakkına yönelik tecavüzün mevcut olduğunu, iltibas değerlendirmesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün görülerek bilirkişi raporunun yetersiz olduğu yönündeki istinaf taleplerinin karşılanmamasının hukuka aykırı olduğunu, bilirkişilerce bir yandan markalar arasında benzerlik bulunuğu belirtilirken bir yandan da iltibas bulunmadığı yönünde çelişik görüş bildirildiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hakkına tecavüzün tespiti, men'i ve maddi tazminat taleplerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.Mülga 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/303, Karar No: 2023/1731, Tarih: 01.06.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/303 E.  ,  2023/1731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/630 E., 2022/1924 K.

DAVA TARİHİ : 16.12.2014

KARAR : Davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/209 E., 2021/345 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düsünüldü:

I. DAVA

Davacı; itfaiye yangın raporuna göre davalıya ait elektrik tellerinden çıkan kıvılcımlar sonucu yanan anızın taşınmazında yangına sebebiyet verdiğini, kendisine ait 20-25 dönüm bahçe ve ağaçlık alanın yanması nedeniyle uğradığı zarardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, zararın tespiti ile 10.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş, 11.02.2016 tarihli dilekçesiyle talebini 1.508.900,00 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı; yangının kendilerine ait tellerden meydana geldiğini kabul etmediklerini, başka şirketlere ait olabileceğini, zarar kapsamının belirtilmediğini, dava konusu olayın kimliği belirsiz kişilerin anız yakması sonucu gerçekleşmesi nedeniyle sorumlu tutulamayacağını, sıcaklığın en yoğun olduğu tarihte yaşandığını, davacı tarafın basiretli davranmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; istinaf incelemesi sonrası alınan kusur raporuna göre; yangının davalıya ait elektrik hattından kaynaklandığının anlaşıldığı, gerek hattın yapımı gerekse de sonrasında gerekli tedbirleri almadığından davalının % 60, davalının alt taşeronu olan ve bakım onarım işlerinden sorumlu şirketin gerekli periyodik bakımları yapmaması nedeni ile % 20, davacının ise yangının kendi tarlasına sirayet etmemesi için gerekli önlemleri almamasından kaynaklı % 20 oranında kusurlu olduklarının belirlendiği, davalının alt taşeronun eylemlerinden de sorumlu olduğu anlaşıldığından 26.05.2021 tarihli ziraat ek raporunda her ikisinin kusur oranları üzerinden tespit edilen toplam 992.615,41 TL zarardan davacının % 20 kusuru oranında indirim yapılarak davanın kısmen kabulü ile 794,092,32 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tashiline, bakiye 714.807,67 TL lik talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; gerekli araştırma ve inceleme yapılmadığını, kendi kusurları bulunmadığını, tellerin başka kuruma ait olup olmadığının belirlenmediğini, dava konusu taşınmazın tapu kayıtlarının ve ÇKS kayıtlarının istenilmesi gerektiğini, yangının çıkış nedeninin tespit edilemediğini, tanıkların çelişkili tahmine dayalı beyanda bulunduklarını, hakkaniyet indirimi uygulanmasını, ziraat raporunda yapılmayan masrafların düşülmediğini, varsayıma dayalı kusur yüklenildiğini, illiyet bağı olmadığını, davacının basiretli davranmadığını, hava şartlarına ilişkin araştırma yapılmadığını, kendi üzerine düşen yükümlülüklerin yerine getirildiğini ileri sürerek; ilk derece mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalıya ait elektrik iletim hattından çıkan yangın sonucu davacıya ait ağaçların yanarak zarar gördüğü, hükme esas alınan kusur raporlarının ve 26.05.2021 tarihli ziraat bilirkişilerinin ek raporunun yerinde olduğu, hükme esas alınan ziraatçı bilirkişilerin ek raporunda davacının % 20 kusur indiriminin ayrıca hesaplanmasına karşın Mahkemece davalının müştereken ve müteselsilen kusur oranı olan % 80 kusuruna karşılık gelen 992.615,41 TL üzerinden ayrıca % 20 davacı kusurunun indirilmesi hatalı olmuş ise de; elektrik hatlarının bakım ve onarımının düzenli olarak yapılmaması yanında kaçak elektrik kullanımının sürekli artması nedeniyle elektrik hatlarının fazla yüklenmesi, ürün sahibi kişilerin de olası yangın olaylarına karşı gerekli önlemleri almamaları sonucu yaz aylarında bu şekilde çıkan çok sayıda yangına engel olunamadığı, davalının da kamu hizmeti gören bir kurum olduğu gözetilerek % 20 hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği, Mahkemece % 20 davacı kusur indiriminin hakkaniyet indirimi şeklinde değerlendirilerek kararın sonuç itibariyle doğru olduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmistir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı şirketin işlettiği elektrik hattından çıkan yangın nedeniyle oluşan zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Olay tarihinde yürürlükte olan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) ‘’Tehlike sorumluluğu ve denkleştirme ‘’ kenar başlıklı 71 inci maddesinin ilgili bölümü şöyledir:

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmistir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı şirketin işlettiği elektrik hattından çıkan yangın nedeniyle oluşan zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Olay tarihinde yürürlükte olan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) ‘’Tehlike sorumluluğu ve denkleştirme ‘’ kenar başlıklı 71 inci maddesinin ilgili bölümü şöyledir:

"Önemli ölçüde tehlike arzeden bir işletmenin faaliyetinden zarar doğduğu takdirde, bu zarardan işletme sahibi ve varsa işleten müteselsilen sorumludur."

2. Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin ‘’İkinci’’ bölümünün ‘’Genel Hükümler’’ başlığı altındaki ‘’Kuvvetli akım tesislerinin güvenliği’’ alt başlığında yer alan 5 inci maddesi şöyledir:

"Kuvvetli akım tesisleri her türlü işletme durumunda, cana ve mala herhangi bir zarar vermeyecek ve tehlike oluşturmayacak bir biçimde yapılmalıdır.

Herhangi bir kimsenin dikkatsizlikle de olsa yaklaşabileceği uzaklıktaki kuvvetli akım tesislerinin gerilim altındaki bölümlerine (aktif bölümler) dokunulması olanaksız olmalıdır ve ilerideki bölümlerde belirtilen emniyet mesafeleri ile koruma önlemleri sağlanmalıdır."

3. Aynı Yönetmelik'in ‘’bakım ve onarım’’ 27 nci maddesi ise şöyledir:

"Tesislerin ve aygıtların teknik belgelerinde belirtilen aralıklarda bakım ve onarımları yapılmalıdır. Yapılan bakım ve onarımlar kalıcı bir şekilde kaydedilmelidir."

3. Değerlendirme

1. Somut olaya ilişkin gerekli araştırmalar yapılarak hükme esas alınan 15.01.2019 tarihli kusur raporunda; davalı ... ile bakım ve onarım şirketinin hattın gerekli emniyet, bakım ve işletme tedbirlerini almadığı, davacının ise yangının tarlasına sirayet etmesine ilişkin önlem almadığından olayın gerçekleşmesinde kusurlu bulundukları, davalının sorumluluğunda bulunan hattan kaynaklanan yangın sonucu tarafların kusurlarının belirlenmesine yönelik işbu tespitlerin yerinde olduğu anlaşılmaktadır.

2. Her ne kadar zararın belirlenmesinde masrafların düşülmediği belirtilmiş ise de, tazminat miktarının belirlendiği gelir metoduna göre hesaplama yapılan 26.05.2021 tarihli raporda masrafların düşülmesi neticesinde tespit edilen ortalama gelir üzerinden değerlendirme yapıldığından itiraz uygun bulunmamıştır.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesinde ifade edildiği üzere, toplam zarar miktarı üzerinden davacının kusuru oranında indirim yapılması gerekirken İlk Derece Mahkemesince davalının sorumlu olduğu % 80 kusur oranına isabet eden zarar miktarından indirim yapıldığı, istinaf incelemesinde ise söz konusu indirimin hakkaniyet indirimi olarak kabul edildiği görülmektedir. Hakkaniyet indirimi yapılarak belirlenen zarar tutarından ayrıca indirim yapılmış olması usul ve yasaya uygun değil ise de; temyiz edenin sıfatına göre bu hususa işaret edilmek yetinilerek, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5626, Karar No: 2013/6097, Tarih: 02.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/5626 E.  ,  2013/6097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, ...İcra Müdürlüğünün 2012/1039 sayılı takip dosyasından 30.1.2012 tarihinde müvekkilinin işyerinde haciz işlemi uygulandığını, haczin İİK'nin 99.maddesine göre yapılması gerekirken İİK'nin 96-97 maddelerine göre yapıldığını ileri sürerek, haczin 99.maddesine göre yapılmış sayılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece evrak üzerinde yapılan inceleme sonunda haczin borçlunun adresinde yapılmasına karşın malların davacı 3.kişinin zilyetliğinde bulunduğu bu nedenle haczin İİK'nin 99.maddesine göre yapılması gerektiğinden bahisle davanın kabulü ile haczin İİK'nin 99.maddesine göre yapılmış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu haciz 30.1.2012 tarihinde, takibe konu senette yazılı olan adreste yapılmıştır. Vergi dairesince borçlunun bu adreste halen faaliyet gösterdiği bildirilmiştir. Bu durumda İİK'nin 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi alacaklı yararınadır. Kaldı ki davacı 3.kişi, işyerini ve içindeki malları 22.1.2012 tarihli borcun doğumundan sonra düzenlenmiş fatura ve satış sözleşmesi ile borçludan satın aldığını beyan etmiştir. Bu halde haczin İİK'nin 96-97 maddelerine göre yapılmasında usul ve yasaya

aykırı bir yön yoktur. Mahkemece bu yönler gözden kaçırılarak şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne ile haczin İİK'nin 99.maddesine göre yapılmış sayılmasına karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 2.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.