muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6139, Karar No: 2024/310, Tarih: 11.01.2024

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, suça konu kaçak sigaraların yakalanış şekli, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, suça konu sigaraların sanığa ait olduğuna ve ticari maksatla bulundurulduğuna ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/338 Esas, 2015/529 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/28390, Karar No: 2024/7782, Tarih: 05.06.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/28390 E.  ,  2024/7782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/156 E., 2015/387 K.

SUÇLAR : Dolandırıcılık, Tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun), kanun yollarına başvurma başlıklı, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasındaki “hakim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli ve bu kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır” hükmü karşısında; katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan şikayetçiye mahkemece kamu davasına katılma hakkının bulunduğuna ilişkin hususun hatırlatılmadığı anlaşılmakla şikayetçinin katılan olarak kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin,04.09.2015 tarihli ve 2014/156 Esas, 2015/387 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık ve tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; mahkemece eksik incelme ve araştırma neticesinde sanık hakkında beraat kararının verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğundan bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci ve 106 ncı maddeleri birinci fıkraları uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 14.04.2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 14.04.2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin,04.09.2015 tarihli ve 2014/156 Esas, 2015/387 Karar sayılı kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2011, Karar No: 2023/5786, Tarih: 09.10.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/2011 E.  ,  2023/5786 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/981 E., 2022/2904 K.

...

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Kaldırma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Balıkesir 1. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/661 E., 2022/14 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının şikayetçi borçlular tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, borçlu asilin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 1. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

09.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/12711, Karar No: 2019/11615, Tarih: 01.10.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/12711 E.  ,  2019/11615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'in haczin yapıldığı tarihte işyerinde işçi olarak çalıştığı ve haciz işlemi sırasında gerekli ihtaratlar yapılarak hacizli eşyalar kendisine teslim edildikten 15 gün sonra işten ayrıldığı anlaşılmakla, hacizli malları icra dairesince belirlenecek yeni yediemine teslimini sağlamayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle hacizli malların kaybolmasına neden olan sanığın eyleminin TCK.nın 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36824, Karar No: 2015/10092, Tarih: 12.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/36824 E.  ,  2015/10092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA: Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık iş sözleşmesinin işveren tarafından feshinin haklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiği sonucuna ulaşılmış ise de mahkemenin bu kabulü dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Davalı işveren, davacının görevi sırasında iş yeri kurallarına aykırı şekilde alkol aldığı yönündeki duyumlar üzerine iş sözleşmesindeki hükme dayanarak işçiyi ücretsiz izne çıkarmış akabinde uygun bir görev bulduğunda da işe

davet etmiştir. Davacının ücretsiz izin sonrasında rapor aldığı, ancak rapor sonrasında yeni iş yerinde çalışmaya başlamadığı dosyadaki tutanaklardan da anlaşılmaktadır. Davalı işveren tarafından sözlü ya da yazılı fesih bildirimi yapılmamasına, davacının da yeni iş yerinde göreve başlamayarak iş sözleşmesini eylemli olarak feshetmesine karşın, mahkemece davalı işverenin haksız feshinden bahsederek kıdem ve ihbar tazminatlarının hüküm altına alınması hatalı olup, davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16022, Karar No: 2015/1405, Tarih: 06.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16022 E.  ,  2015/1405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada (Kapatılan) Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/06/2014 tarih ve 2013/476-2014/164 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 03.01.2012 tarihinde müvekkili şirkette satış temsilcisi olarak işe başladığını, taraflar arasında bir rekabet yasağı sözleşmesi de imzalandığını, görevi gereği müvekkili şirketin ticari sır niteliğindeki bilgilerine vakıf olan davalının, müvekkili şirketteki işinden ayrıldıktan sonra müvekkili şirkete rakip bir şirkette işe başlayarak rekabet yasağını ihlal ettiğini, rekabet sözleşmesine aykırı davranışı nedeniyle davalının sözleşmede öngörülen cezai şarttan sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, 61.200 TL cezai şartın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının, davacı şirkette işçi statüsü ile çalıştığı ve bu ilişkiden doğan uyuşmazlıkların İş Kanunu hükümlerine göre çözümleneceği, her ne kadar davalının haksız rekabette bulunduğu ileri sürülmüş ise de davalı tarafın sıfatı gözetildiğinde uyuşmazlığın İş Kanunu'na tabi olduğu sonucunun değişmeyeceği gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine, talep halinde dosyanın nöbetçi iş mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, rekabet yasağının ihlal edildiği iddiasına dayalı cezai şartın tahsili istemine ilişkin olup mahkemece yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, rekabet yasağının ihlal edildiği iddiasına dayalı cezai şartın tahsili istemine ilişkin olup mahkemece yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Davaya dayanak teşkil eden rekabet yasağına ilişkin sözleşmenin imzalandığı tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 348. (6098 sayılı BK'nın 444.) maddesi "İş sahibinin müşterilerini tanımak veya işlerin esrarına nüfus etmek hususlarında işçiyle müsait olan bir hizmet akdinde her iki taraf, akdin hitamından sonra işçinin kendi namına iş sahibi ile rekabet edecek bir iş yapmamasına ve rakip bir müessesede çalışmamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olmamasını şart edebilirler. Rekabet memnuiyetine dair olan şart, ancak işçinin müşterileri tanımasından ve esrara nüfusundan istifade ederek iş sahibine hissolunacak derecede bir zarar hükmüne sebebiyet verebilecek ise caizdir. İşçi akdin yapıldığı zamanda reşit değilse rekabet memnuiyetine dair olan şart batıldır" hükmünü haiz olup madde metninden de anlaşılacağı üzere bu madde sözü edilen sırlara vakıf işçinin mukavele yapmak şartıyla işten ayrılması halinde aynı işi kendi adına yapmamasını, rakip bir müessesede çalışmamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olmamasını düzenlemektedir. Hizmet akdinin devamında yapılan bir sadakatsizlik ister bu sözleşme ile düzenlensin, ister kanunla düzenlensin iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturacaktır. Oysa, davacı taraf işbu davada, davalının akdin sona ermesinden sonra gerçekleşen eylemi nedeniyle cezai şart istemektedir. Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle de davanın iş mahkemesinde görülmesini gerektirir bir durum mevcut değildir. Ayrıca, ticari sırrın ne olduğunun değerlendirilmesinin uzman mahkemelerce yapılması gerektiği de yadsınamaz bir gerçeklik olduğu gibi, "Rekabet Yasağı" kavramı da piyasa şartlarıyla sıkı sıkıya bağlı bulunan ticari bir konudur. Kaldi ki TTK'nın 4. maddesiyle yasa koyucu çok açık bir şekilde BK'nın 348. maddesinden kaynaklanan davaların mutlak ticari davalardan olduğunu öngörmüştür. Mutlak ticari davalar herhangi bir unsurun, bağlanma noktasının veya sebebin, davanın ticari niteliğini değiştirmediği, mahkemenin kanaatinin rol oynamadığı davalar olup Dairemizin yerleşmiş içtihatları da bu yoldadır. (2008/7321 E- 2008/9007 K, 2000/8808 E-2000/10150 K, 2006/9411 E-2007/12223 K, 2007/4507 E-2008/6825 K, 2005/6508 E-2006/9306 K) Ayrıca doktrinde de (Bkz. Prof. Dr. Polat Soyer, Rekabet Yasağı Sözleşmesi, Ankara 1994 s. 14) davanın mutlak ticari dava olduğu kabul edilmektedir. Bir kısım yazarlar ise (Bkz. Prof. Dr. S. Arıkan, Ticari İşletme Hukuku, Onuncu Bası, s. 96) davanın mutlak ticari dava olduğunu, ancak böyle sayılmanın anlamsız olduğunu kabul etmektedir. Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2011/11-781 E sayılı kararında da bu tür davaların Ticaret Mahkemelerinde görülmesi kabul edilmiştir.

Açıklanan tüm bu nedenlerle mahkemece mutlak ticari dava olan davaya bakılmak gerekirken, anılan bu hususlar nazara alınmadan dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24760, Karar No: 2016/1379, Tarih: 25.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/24760 E.  ,  2016/1379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı ve davalı .... Tic. Ltd. Şti avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı .... Ltd. Şti vekili avukat ... diğer davalı ...vekili avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı lokanta işlettiğini, davalı şirketlerin ...’daki işyerlerinde işçilerine yemek verilmesi işinde anlaştıklarını ve anlaşmaya göre yemek hizmetini verdiğini, her ay verilen yemek karşılığında davalı şirket çalışanlarınca hakediş niteliğine haiz belgelerin imzalandığını, 2006 yılının 7, 8, 9, 10, 11 ve 12.ayları ile 2007 yılının 2.ve 3.aylarına ilişkin verdiği hizmet karşılığı 27.220,00TL'ye hak kazandığı halde davalıların borcun 5.000,00TL'lik kısmını ödediğini, bakiye kısmın ödenmemesi üzerine davalılar hakkında ...İcra Müdürlüğünün2007/153 Esas sayılı dosyası ile genel haciz yoluyla takip yaptığını, davalıların haksız olarak takibe itiraz ettiklerini ileri sürerek, vaki itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının davalılardan alacağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalı .... Tic. Ltd. Şti.’nce temyiz edilmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının davalılardan alacağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalı .... Tic. Ltd. Şti.’nce temyiz edilmiştir.

1-Dava, davalı şirket çalışanlarına verilen yemek hizmeti bedelinin tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup; mahkemece, hükme esas alınan 11.4.2013 tarihli bilirkişi raporunda davalı... şirketinin ticari defter (muavin defteri) kayıtlarına göre davacının alacağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki, davalı .... Tic. Ltd. Şti üzerine düşen borcunun tamamının ödendiğini ileri sürmesi ve diğer davalı ... Ve Tic. Ltd. Şti'nin ticari defter (muavin defteri) kayıtlarında davacının işletmesine yapılan ödemelere ilişkin kayıtların bulunması gözetildiğinde, davacı ile davalılar arasında yemek verilmesi konusunda akdi ilişki bulunduğu tartışmasızdır. Davacının takibe dayanak sunduğu 2006 yılının 7, 8, 9, 10, 11 ve 12.ayları ile 2007 yılının 2.ve 3.aylarında yemek hizmeti verildiğine ilişkin belgeleri imzalayanların ise,... kayıtlarından ...nin, ...’un ise ...nin çalışanı olduklarının anlaşılmasına göre, davacının belirtilen aylarda davalılara yemek hizmeti verildiği de sabittir. Davacının verdiği yemek hizmetinin bedelinin ödendiğini ispat yükü ise davalı tarafa ait olup, ödeme hususunu karşı tarafın muvafakati olmadan davalı kendi şirket defterlerine dayandıramaz. O halde mahkemece, taraflardan buna ilişkin tüm delilleri sorularak, gerekirse yemek hizmet bedeli ile varsa ödemelerin hesaplanması için gerektiğinde bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, mahkemece açıklanan hususlar göz ardı edilerek ve ispat yükü ters çevrilmek suretiyle hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalı .... Tic. Ltd. Şti'nin temyiz itirazlarının şu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davalı .... Tic. Ltd. Şti'nin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 1350,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2456, Karar No: 2019/2446, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2456 E.  ,  2019/2446 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.