muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/32740, Karar No: 2017/2646, Tarih: 27.03.2017

(vasıtalı temsili); yani yeni bir umum yaratılması ise kuşkusuz hak sahibinin verdiği iznin dışındadır. Burada adeta ikinci bir kullanım durumu ortaya çıkmaktadır ki, bunun hukuka uygun olması için hak sahiplerinin açıkça buna önceden izin vermiş olmaları şarttır.

FSEK sistemine göre, hak sahibinin açıkça kullanımına izin vermediği bir hakka asla izin verdiği kabul edilemez. Bu itibarla, hak sahibinin yayın kuruluşuna eser, icra veya yapımın radyo-TV kuruluşu tarafından yapılacak yayın ile umuma iletimine izin verilmiş olması; umuma açık mahallerde yapılacak vasıtalı temsili hiçbir şekilde kapsamına almaz. Nitekim FSEK’in 41. maddesi açıkça “umuma açık mahalde temsil edilen yayın içeriğinde eser, icra veya yapımların bulunması durumunda; yayın kuruluşuyla birlikte eser sahibinin (FSEK md. 24); icracı sanatçıların (md. 80/I, 1, A, 2.) ve yapımcıların da (md. 80/I, 1, B., 80/I, 2.) 52. maddeye uygun sözleşme yaparak hak sahiplerinden veya üyesi oldukları meslek birliklerinden izin alacağı” kuralına yer vermiştir. Hak sahiplerinin tümünden önceden izin alınmadan yayınların umuma açık mahallerde gösterilmesine FSEK sistemi izin vermemektedir.

Belirtilen genel ilkenin uygulanmasında “adil kullanım” bulunup bulunmadığı da somut olayın şartlarına göre denetlenmelidir. Nitekim Avrupa Topluluğu Adalet Divanı (ATAD) 15 Mart 2012 tarihli Società Consortile Fonografici (SCF)/ Marco Del Corso kararında bir diş hekimi muayenehanesinde müzik yayını yapılmasına ilişkin olarak “bu hizmetin sağlanmasının müşterilerin seçimi üzerinde bir etkiye sahip olup olmadığı” ve “bu eylem ile ek bir yarar elde edilip edilmediği” ölçütlerini uygulamıştır. ATAD mesleki ekonomik faaliyet yapan özel diş hekiminin işyerinde müzik yayını yapılmasının fonogram yapımcılarına ücret isteme hakkı vermeyeceğine karar vermiştir (Kararın tam metni için bkz: http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CELEX:62010CJ0135:EN:HTML).

Açıklanan temel ilkeler çerçevesinde eser, icra veya yapımları içeren bir yayının otel, kafe, restoran, eğlence yerleri gibi müzik yayınının ticari işletmenin faaliyetinin esaslı ve vazgeçilmez bir unsuru olduğu umuma açık mahallerde izlenmesi veya dinlenmesinin sağlanması suretiyle yeni bir dinleyici veya izleyici kitlesine (yeni bir umuma) sunulması yani vasıtalı temsili FSEK’in 24, 80/I, 1, A, 2, 80/I, 1, B., 80/I, 2, 41 ve 52. maddelerinin getirdiği ilkeler çerçevesinde hak sahiplerinden önceden yazılı izin alınmasına bağlıdır. Nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesi de kararlarında belirtilen şekilde önceden hak sahiplerinden izin alınması gerektiğine içtihat etmiştir (Bkz. 11. HD. 21.06.2004, 2003/12916, 2004/6868 K. Aynı yönde bkz. 04.12.2006 tarih ve 2005/12086 E., 2006/ 12635). Bu itibarla bir eseri, icrayı veya fonogramı hak sahibi kişilerin yazılı iznini almaksızın –Radyo-TV yayını vasıtasıyla da olsa cafe, bar, restoran gibi müzik yayınının esaslı bir unsuru olan ticari işletmelerde vasıtalı olarak temsile konu ederek ek bir yarar elde etme fiilinin FSEK’in 71/I,1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı kuşkusuzdur.

Açıklanan gerekçelerle sanığın fiilinin FSEK’in 71/I, 1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı düşüncesiyle Sayın Çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/18927, Karar No: 2011/17137, Tarih: 26.09.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/18927 E.  ,  2011/17137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece verilen kısa kararda “...02.10.2009 tarihli icra memur muamelesinin 2 nolu kararının iptaline ...” karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda; “...02.10.2009 ve 04.02.2010 tarihli memur muamelesinin 2 nolu kararının iptaline ...” şeklinde hüküm kurulmak suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir.

T.C. Anayasası, yargılamada aleniyet ilkesini benimsemiştir. Buna göre, yargılama açık olarak yapılacak ve yargılama sonunda verilen karar HUMK.nun 388/son maddesi hükmü gereği açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça belirtilecektir. HUMK.nun 382. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da verilen kısa karara uygun olması gerekir. (HUMK.nun 381/2-1 madde hükümleri gereği) Bu nedenle mahkeme hükmü tek olduğundan ve kısa kararla aynı sonuçları taşıyacağından kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 10.04.1992 tarih ve 7/4. sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni sayılacağı belirtilmiş olup, mahkemece yapılacak iş; önceki karar ile bağlı olmaksızın çelişkinin giderilmek suretiyle yeni bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10013, Karar No: 2016/10579, Tarih: 12.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/10013 E.  ,  2016/10579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak

HÜKÜM : TCK 155/2, 62, 51/1-3 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 10.000 TL adli para cezası, hapis cezasının ertelenmesi, 1 yıl denetim süresi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın .... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon merkezinde müdür olduğu, aynı kurumda öğretmen olarak işe başlayan katılanın istifa etmesine rağmen sanık tarafından istifasının işleme alınmadığı ve kendisine diplomasının iade edilmediği, bu şekilde sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul edildiği olayda;

1-Sanığın görevi nedeniyle katılanın istifasını işleme koymayarak katılanın zarara uğratıldığı, bu itibarla 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanununun 9/son maddesinde: "Kurumlarda görev yapan yönetici, öğretmen, uzman öğretici ve usta öğreticiler, görevleri sırasında suç işlemeleri veya görevleri nedeniyle kendilerine karşı işlenen suçlardan dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun uygulanması ve ceza kovuşturması bakımından kamu görevlisi sayılır." hükmü bulunduğu, ayrıca aynı kanunun 9/b maddesinde" Yetki, sorumluluk, ödül ve cezalar ile bunların uygulanması bakımından; 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, 1702 sayılı İlk ve Orta Tedrisat Muallimlerinin Terfi ve Tecziyeleri Hakkında Kanun, 4357 sayılı Hususi İdarelerden Maaş Alan İlkokul Öğretmenlerinin Kadrolarına Terfi, Taltif ve Cezalandırılmalarına ve Bu Öğretmenler İçin Teşkil Edilecek, Sağlık ve İçtimaî Yardım Sandığı ile Yapı Sandığına ve Öğretmenlerin Alacaklarına Dair Kanun ile 4483 sayılı Memurlar ve diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında

Kanun hükümlerine tâbidir.

" hükmünün bulunması karşısında sanık ...'nun üzerine atılı eylemin TCK'nun 257. maddesindeki görevi kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturmayacağı değerlendirilmeden ve buna ilişkin 4483 sayılı kanun hükümleri gereği işlem yapılmaksızın yazılı şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

2-Kabule göre de,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 600 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3873, Karar No: 2020/1294, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/3873 E.  ,  2020/1294 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5813, Karar No: 2019/1414, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/5813 E.  ,  2019/1414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1779, Karar No: 2013/20938, Tarih: 20.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1779 E.  ,  2013/20938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.10.2012 gün ve 2008/156-2012/211 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Süleyman Yücel Şenyurt vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyanın heyetçe incelenmesinde, dava konusu "Büyükardıç Doğu Anadolu'da Bir Erken Demir Çağı, Tepe Yerleşeni" isimli kitap örneğinin tetkiki gerekmişitr.

Yukarıda adı geçen kitap örneğinin eklenmek suretiyle temyiz incelenmesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine iadesi gerekmişitr.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle eksikliğin ikmal edilmek üzere, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2521, Karar No: 2014/1370, Tarih: 06.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2012/2521 E.  ,  2014/1370 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

1. Ceza Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

Esas No : 2012/2521

Karar No : 2014/1370

Tebliğname No : 1/B - 2011/314433

İNCELENEN KARAR:

MAHKEMESİ :.... 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 26/04/2011, 2009/200 (E) ve 2011/120 (K)

SANIKLAR : R.. A.., K.. A..

MAĞDURLAR : Y.. Ç.., Ö.. A.., Ö.. A..

KATILAN : M.. Ö..

SUÇ : Kasten yaralama ve bu suça teşebbüs, olası kastla yaralama ve bu suça yardım, yağma suçuna teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya muhalefet,

HÜKÜM : 1- Sanık K.. A.. hakkında,

a) Mağdur Y.. Ç..'ye karşı eyleminden TCK'nun 86/2, 86/3-e, 35/2, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 9 ay hapis,

b) Mağdur .... e karşı yağma suçuna teşebbüsten TCK'nun 149/1-d, 35/2, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis,

c) 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK 52, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 1.200 TL adli para cezası,

d) Katılan M.. Ö..'ü olası kasıtla yaralama suçundan 86/1, 86/3-e, 87/1-a-d, 21/2, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 4 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2- Sanık R.. A.. hakkında,

a) Mağdur Ö.. A..'ı yaralamak suçundan TCK'nun 86/2, 86/3-e, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 12 ay hapis,

b) Mağdur Y.. Ç..'yi yaralamaya teşebbüs suçundan TCK'nun 86/2, 86/3-e, 35/2, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 4 ay 15 gün hapis,

.../...

s-2-

Esas No : 2012/2521

Karar No : 2014/1370

Tebliğname No: 1/B - 2011/314433

c) Mağdur Ö.. A..'ı yaralamaya kalkışma suçundan TCK'nun 86/2, 86/3-e, 35/2, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 4 ay 15 gün hapis,

d) Sanık K.. A..'un olası kasıtla mağdur M.. Ö..'ü yaralamasına yardım etmek suçundan TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-a-d, 21/2, 39/2-c maddesi yollamasıyla 39/1-son cümle, 53/1-2-3 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TEMYİZ EDEN : Sanıklar müdafii ile katılan vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık R.. A..’un mağdur ....'ı kasten yaralama, sanık K.. A..'un mağdur ... ’i kasten yaralamaya ve yağmaya teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya muhalefet ve mağdur .... 'ı olası kastla yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

TEMYİZ EDEN : Sanıklar müdafii ile katılan vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık R.. A..’un mağdur ....'ı kasten yaralama, sanık K.. A..'un mağdur ... ’i kasten yaralamaya ve yağmaya teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya muhalefet ve mağdur .... 'ı olası kastla yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ....'ın mağdur .... 'e karşı yerel mahkemece yağmaya teşebbüs olarak değerlendirilen eylemi ile mağdur ....'i kasten yaralamaya teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, mağdur....'ı olası kastla yaralama, sanık R.. A..'un mağdur ....’ı kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla cezayı azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık .... müdafiinin eksik incelemeye, sanık .... müdafiinin usule,....'a yönelik suç bakımından sübuta, ....'e yönelik suçun taksirle işlendiğine, TCK'nın 29, 50, 51, 62. maddeleri ile CMK'nın 231. maddelerinin uygulanması gerektiğine, ceza miktarlarına yönelen, katılan.... vekilinin suç vasfına, ceza miktarına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık K.. A.. hakkında mağdur ....'i kasten yaralamaya teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, mağdur....'ı olası kastla yaralama

.../...

s-3-

Esas No : 2012/2521

Karar No : 2014/1370

Tebliğname No : 1/B - 2011/314433

suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B-l) Sanık R.. A.. hakkında mağdur ....'ı kasten yaralama, sanık K.. A.. hakkında mağdur ....’i yağmaya teşebbüs suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

a) Sanık ....’in mağdur ....'ı kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Olay günü sanığın babası .... ile mağdurlar arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi sonucu, ....'ın elindeki silahı alan mağdur ....'ın silahın kabzası ile diğer mağdurların ise yumrukları ile onu darp ettikleri, bu durumun yarattığı hiddetli elemin etkisinde kalan sanık ....'in elindeki bıçakla mağduru yaraladığı olayda, sanık hakkında verilen cezadan TCK'nun 29. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanık .... hakkında mağdur ....'e karşı yağmaya teşebbüsten kurulan hüküm yönünden;

b) Sanık .... hakkında mağdur ....'e karşı yağmaya teşebbüsten kurulan hüküm yönünden;

Sanık .... ile mağdur ....’in kahvehanede kağıt oynadıkları sırada kağıtların yanlış dağıtılması sebebiyle tartışmaları üzerine sanık ....'ın ....'e hakaretler edip "sana ceza kestim, 10 milyar lira vereceksin, dükkanı kapatıp gideceksin" diye sözler sarf etmesi ve olayın devamında benzer mahiyetteki sözlerini tekrarlamaktan ibaret eylemin TCK'nın 43/1 maddesi delaletiyle 106/1-2. cümlesinde tanımlanan tehdit suçunu oluşturduğu ve mağdurun sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmiş olması karşısında TCK’nın 73/4, CMK’nın 223/8 maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

C) Sanık R.. A..'un mağdur....’ı olası kastla yaralama suçuna yardım etme, mağdurlar .... ve ....’i kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Oluşa, dosya içeriğindeki delillere, özellikle tarafsız tanıkların anlatımları ile mağdur ....'ın Asliye Ceza Mahkemesindeki beyanının içeriğine göre; olay tarihinde sanık .... ile mağdur ....’in kahvehanede kağıt oynadıkları sırada kağıtların yanlış dağıtılması sebebiyle tartıştıkları, sanık ....'ın ....’e hakaretler edip "sana ceza kestim, 10 milyar lira vereceksin, dükkanı kapatıp gideceksin" diyerek çıkıştığı tanıkların kavgayı araladıkları, ....'ın evine gittiği ....’in de yanında tanıklar olduğu halde pimapenci dükkanına döndüğü, tanıklar Abdülhamit ve Yunus'un yanlarına ....'in iş arkadaşı mağdur ....’ı da alarak sanığın evinin önüne gidip tarafları barıştırmak

.../...

s-4-

Esas No : 2012/2521

Karar No : 2014/1370

Tebliğname No : 1/B - 2011/314433

.../...

s-4-

Esas No : 2012/2521

Karar No : 2014/1370

Tebliğname No : 1/B - 2011/314433

amacıyla kendisiyle görüştükleri, sanık ....'ın barışmaya yanaşmadığı gibi eline aldığı ruhsatsız silahı ile evine yakın mesafede bulunan mağdur ....'e ait iş yerinin bulunduğu mevkiideki olay yerine geldiği, yaklaşırken de "siz daha burayı boşaltmadınız mı, burayı boşaltıp, bana 10 milyar lira vereceksin" diyerek söylendiği, olay yerinde .... ve .... ile yeniden tartışmaya başladığı, silahını çıkartarak kurmaya çalıştığı esnada mağdurlar .... ve .... ile birlikte, o sırada olay yerine gelen mağdur ....'ın da sanığın üzerine atladıkları, boğuştukları esnada tabancanın ateş aldığı ve ....'in montunu delerek geçtiği, ....'ın sanığı etkisiz hale getirerek elindeki silahı almasına rağmen silahın kabzası ile ....'ın kafasına ve burnuna vurduğu, .... ve ....’ın da tekme ve yumruklarla ....'ı darp ettiği, babasının arkasından elindeki bıçakla evden çıkan ve bu aşamada olay yerine gelen ....'ın oğlu sanık ....'in ....’a bıçak sallayarak onu basit şekilde yaraladığı ancak yaşanan arbedeye engel olamadığı, tekrar eve giderek babasına ait av tüfeğini alıp yeniden olay yerine döndüğü ve bir el havaya ateş ettiği, atış üzerine etraftaki kalabalığın ....'in üzerine yürümesi üzerine onun elindeki tüfeği alan ....'ın ateş ederek iş yerine kaçmaya başlayan mağdurlar ...., .... ve ....'in arkasından gittiği, iş yerinin kapı girişinde durup tüfeğin namlusunu içeriye doğrultmak suretiyle dört-beş el rastgele ateş ettiği, açılan ateş sonrası iş yerinde bulunan ve olayları görerek saklanan mağdur....'ı yaraladığı olayda;

1-Sanık ....'in mağdur....’ı olası kastla yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanık ....'in elindeki tüfekle bir el havaya ateş ettiği, atış üzerine etraftaki kalabalığın ....'in üzerine yürümesi üzerine onun elindeki tüfeği alan ....'ın ateş ederek iş yerine kaçmaya başlayan mağdurların arkasından gittiği, sanık ....'in babası olan sanık ....'ın yaralama eylemine doğrudan katıldığı yada yardım ettiğini gösterir, cezalandırılmasına elverişli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut deliller bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Sanık ....'in mağdurlar .... ve ....'i kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükümler yönünden;

....'ın oğlu sanık ....’in yaşanan arbedeye engel olamaması üzerine eve gidip babasına ait av tüfeğini alarak yeniden olay yerine dönmek ve bir el havaya ateş etmekten ibaret eylemini babasına karşı gerçekleşen haksız saldırıyı .../...

s-5-

Esas No : 2012/2521

Karar No : 2014/1370

Tebliğname No : 1/B - 2011/314433

o andaki hal ve koşullarda saldırı ile orantılı bir şekilde, meşru savunma sınırları içinde gerçekleştirdiği anlaşılmakla, TCK.nun 25/1 ve CMK.nun 223/2-d uyarınca beraati yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde cezalandırılmasına karar verilmesi,

s-5-

Esas No : 2012/2521

Karar No : 2014/1370

Tebliğname No : 1/B - 2011/314433

o andaki hal ve koşullarda saldırı ile orantılı bir şekilde, meşru savunma sınırları içinde gerçekleştirdiği anlaşılmakla, TCK.nun 25/1 ve CMK.nun 223/2-d uyarınca beraati yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiileri ve katılan.... vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK.nun 321 maddesi uyarınca kısmen tebliğnamedeki düşünceye uygun kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 06.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1941, Karar No: 2025/3644, Tarih: 21.04.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/1941 E.  ,  2025/3644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1876 E., 2024/3150 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 23. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/524 E., 2024/266 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı sadece davacı vekili istinaf yoluna başvurmuş olup Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davalının temyiz hakkı bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... bünyesinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında alt işveren işçisi olarak çalışmakta iken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında davalı İdarede sürekli işçi kadrosuna atandığını, kadroya geçiş sırasında davacı ile davalı arasında yapılan bireysel iş sözleşmesinde aylık ücretin, asgari ücretin belli bir yüzde fazlası olarak düzenlediğini; ancak davalı tarafça söz konusu yüzdelik kısmın uygulanmayıp ücretlerin eksik ödendiğini ileri sürerek fark ücret, ilave tediye ve ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, 696 sayılı KHK kapsamında 02.04.2018 tarihinden itibaren sürekli işçi kadrosunda çalışmaya başlayan davacının 31.12.2018 tarihli ücreti korunarak üzerine %4 oranında zam yapıldığını, davacının kadroya geçiş aşamasında imzaladığı sözleşmenin ücret kısmının boş bırakıldığını, davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacağa hak kazanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI