muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5976, Karar No: 2016/3296, Tarih: 23.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/5976 E.  ,  2016/3296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 37/1. maddesi delaletiyle 157/1, 62/1, 52/2-4, 53/1-2-3. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 100 TL adli para cezası, hak yoksunluğu (sanıklar hakkında ayrı ayrı)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanların ... ilinde serbest ticaret yaptıkları,...ilçesinde Gümrük belgeli ucuz şeker alabilecekleri duyumunu almaları üzerine sanık ... ile bir arkadaşları vasıtasıyla irtibata geçtikleri, 03/08/2010 tarihinde... ilçesinde bir aile çay bahçesine gelerek sanık ... ile buluştukları, ...'ın, katılanları gümrük müdürü ile tanıştıracağını söylediği, söz konusu yere belli bir zaman sonra kendini gümrük müdürü... olarak tanıtan sanık ...'in geldiği, birlikte yemek yedikleri, ucuz şeker alınmasına ilişkin taraflar arasında pazarlık yapıldığı, kendisini gümrük müdürü olarak tanıtan sanık ...'in 50.000,00 TL para istemesi üzerine katılanların sanık ...'e 25.000,00 TL nakit para verdikleri, sanık ...'in bir gün sonra buluşmak üzere ayrıldığı, katılanların da sanık ... ile birlikte kaldıkları, 04/08/2010 tarihinde sanık ...'ın gümrük müdürü olarak tanıttığı sanık ...'in 12.000,00 TL daha istediğini söylemesi üzerine hep birlikte...ili ... bankasına gittikleri, katılan ...'nin, bankadan 12.000,00 TL çektiği, ancak bu parayı vermeden önce garanti altına almak için senet imzalamasını istemeleri üzerine sanık ...'ın 37.000,00 TL bedelli senedi imzaladığı, parayı aldığı, katılanlar ... ve....'in ısrarla kendisini gümrük müdürü olarak tanıtan ...'le görüşmek istedikleri ancak mağdur sanık ...'ın sürekli olarak oyaladığı ve akşam vakti soruşturma aşamasında tanık olarak ifadesi alınan ve olayı bu şekilde doğrulayan, .... ilçesinde arkadaşı ...'ın evine götürerek burada kendilerini misafir edeceğini ve bir gün sonrasında gümrük müdürü ile irtibata geçireceğini söylediği,

hep birlikte yemek yedikleri,...'in evinde otururlarken sanık ...'ın karpuz almaya gideceğini söyleyerek evden ayrıldığı, bir daha eve dönmediği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16514, Karar No: 2012/6126, Tarih: 16.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/16514 E.  ,  2012/6126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Samsun 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.11.2010 tarih ve 2010/604-2010/1256 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ASU paket sigorta poliçesi (işyeri sigortası) ile sigortalı olan işyerinde 15.02.2010 tarihinde yer kayması ve kaya düşmesi sonucu hasar oluştuğunu, davalının teminat dışında bulunduğu gerekçesiyle tazminat ödemediğini, poliçede ek teminat olarak "dahili su, duman, fırtına, kar ağırlığı, yer kayması, kara, hava, deniz taşıtları çarpması, sel ve su baskını nedeniyle meydana gelecek zararlar"ın teminat altına alındığını ileri sürerek 6.319,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, bina arka cephesinin kayalık alana baktığını, iki adet kaya parçasının bina arka cephesine düştüğünü, olayın yer kayması olarak tanımlanamayacağını, tesisin bulunduğu bölgenin benzer hasarlara neden olma olasılığının yüksek olduğunu, teminat kapsamı dışında bulunduğunu, zira kaya düşmesinin yer kayması hareketi olmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, işyerinin güney istikametinde kaya parçalarının kendiliğinden koparak düşmesi sonucu davacıya ait işyerinde hasar meydana geldiği, dava konusu sahada meydana gelen oluşumun yer kayması olduğu ve hasarın sigorta poliçesi ile teminat kapsamına alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 5.439,41 TL sigorta tazminatının 26.03.2010 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 243,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12357, Karar No: 2012/17059, Tarih: 15.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/12357 E.  ,  2012/17059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/02/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı ile manevi tazminat dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

a) Dava, kasten yaralama nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesi içeriğinden, davalının haksız eylemi neticesinde davacı ... ve ...'nın yaralandığı, bu yaralanma nedeni ile ... için manevi tazminat, ... için maddi ve manevi tazminat talep edildiği, maddi tazminatın geçici ve sürekli işgöremezlik zararı ile tedavi ve bakım giderine yönelik olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, Adli Tıp uzmanı olan doktor bilirkişiden rapor ve ek rapor alınmış, raporda davacı ... 'in iyileşme süresi tespit edilerek tedavi ve bakım gideri hesaplanmış ancak geçici iş göremezlik zararı hesaplanmamıştır. Raporun denetiminde, 300 gün olarak tespit edilen iyileşme süresinin, davacı ... 'in olay sonucu olmayan kronik venöz yetmezlik hastalığı da gözetilerek belirlendiği anlaşılmaktadır. Ayrıca ceza dosyası kapsamında alınan sağlık raporlarında adı geçen davacıda meydana gelen yaralanmanın uzuv tatili niteliğinde olduğu tespit edilmiş olmasına karşın, yaralanma nedeniyle oluşacak maluliyet hususunda herhangi bir belirleme yapılmamış, oranı tespit edilmemiştir. Davacının hem maluliyet oranının belirlenmemiş olması, hem de iyileşme süresine ilişkin raporun hüküm kurmaya elverişli olmaması nedeni ile davacı ... 'in maluliyet oranının ve geçici iş göremezlik (iyileşme) süresinin belirlenmesi için Adli Tıp İlgili İhtisas Dairesi'nden rapor alınması gerekirken eksik inceleme ile sonuca gidilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

b)Diğer yandan; davacının tespit edilecek maluliyet oranı ve iyileşme süresine göre geçici ve sürekli iş göremezlik zararı uzman bilirkişi tarafından, denetime elverişli ve hüküm kurmaya yeter nitelikte hazırlanacak rapor ile belirlenmelidir.

-/-

-2-

2011/12357-2012/17059

3-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

b)Diğer yandan; davacının tespit edilecek maluliyet oranı ve iyileşme süresine göre geçici ve sürekli iş göremezlik zararı uzman bilirkişi tarafından, denetime elverişli ve hüküm kurmaya yeter nitelikte hazırlanacak rapor ile belirlenmelidir.

-/-

-2-

2011/12357-2012/17059

3-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Belgeye dayanmayan giderlerin hesaplanmasında harcamanın meydana geldiği tarih yerine raporun tanzim edildiği tarihin esas alınması, yaralama olayının sonucu olmayan kronik venöz yetmezlik hastalığı için yapılacak bir kısım giderlerin de zarar kapsamında değerlendirilmesi, bakım gideri yönünden raporun gerekçe ve dayanak barındırmaması gibi nedenlerle; Mahkemece tedavi ve bakım gideri yönünden hükme esas alınan 21/04/2011 havale tarihli bilirkişi ek raporu denetime elverişli, gerekçeli ve hüküm kurmaya yeterli değildir. Bu hususta da uzman bir bilirkişiden rapor alınarak zarar miktarı belirlenmelidir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2-a-b) nolu bentlerde gösterilen nedenlerle davacılar yararına, (3) nolu bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, bozma nedenine göre tarafların manevi tazminata ilişkin temyiz nedenlerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 15/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7316, Karar No: 2011/918, Tarih: 31.01.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/7316 E.  ,  2011/918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki malın iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün taraf vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ile davalılar vek.Av....'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... Ltd.Şti.’ne 01.06.2005 tarihli finansal kiralama sözleşmesine istinaden ofset baskı cihazı kiralandığını, diğer davalıların sözleşmenin kefili olduğunu, davalı şirketin kiralama bedelini ödememesi üzerine 2.8.2006 tarihinde 60 gün içinde borcun ödenmesini talep eden ihtarname gönderildiğini, ancak davalının ödeme ihtarına uymadığını, yine aynı nitelikte 8.6.2006 ve 6.7.2006 tarihlerinde de ihtarnameler keşide olunduğunu, davalının 12 aylık dönem içinde birden fazla temerrüde düştüğünden akdin fesih edilmiş sayılacağını iddia ederek finansal kiralama konusu cihazın aynen iadesi veya bedelinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili savunmalarında, davacının aynı konuda açtığı davanın ... 5.Asliye Ticaret Mahkemesinin 672/193 dosyasında red olunduğunu, kiralama konusu cihazın 7.12.2007 tarihinde davacı yanca ihtiyati tedbir kararı ile el konulduğunu ve davacı elinde bulunduğunu ve 3. kişilere satıldığını, makinenin kendilerine iadesi gerektiğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece kiralama konusu cihazın davacının elinde bulunduğu ve davadışı 3.kişilere kiralanmış olduğu, diğer yandan aynı konuda açılan davanın red edilerek kesinleştiği, davacının tercihini cihazı geri alarak 3.kişilere kiralama yönünde kullandığı, bu nedenle davalı şirketten cihazı geri talep edemeyeceği gibi, bedelini de isteyemeyeceği, diğer davalılara husumet tevcih edemeyeceği gerekçesiyle şirket yönünden davanın esastan, gerçek kişiler yönünden davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle kiralama konusu cihazın davacı elinde olup dava dışı 3.kişilere kiralandığının anlaşılmasına göre taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan taraflar yararına takdir edilen 825.00.-TL. duruşma vekalet ücretinin bir diğerinden alınarak yek diğerine ödenmesine, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, 31.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19, Karar No: 2007/19, Tarih: 08.02.2007

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2007/19 E.  ,  2007/19 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tekirdağ Asliye 2.Hukuk Mahkemesi

Günü : 7.4.2005

Sayısı : 448-163

Tekirdağ Asliye 2.Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 15.Hukuk Dairesinin 11.12.2006 gün, 7400-7240 sayılı, 13.Hukuk Dairesinin 22.11.2006 gün 14945-15383 sayılı,11.Hukuk Dairesinin 19.10.2006 gün 2593-10667 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, daire satış akdine dayalı eksik işler bedelinin tazmini isteğine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi 15.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 15.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 8.2.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18, Karar No: 2007/2458, Tarih: 16.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/18 E.  ,  2007/2458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına mahal olmadığına, 16.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7524, Karar No: 2012/3201, Tarih: 07.03.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/7524 E.  ,  2012/3201 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kasten yaralama, hakaret, mala zarar verme

Hüküm : 1- TCK’nın 151/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

2- TCK’nın 86/2, 53. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

3- TCK’nın 125/1-4, 53. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kasıtlı suçtan adli sicil kaydı bulunduğundan CMK 231/5. maddesinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmemiş ve hakaret suçundan ise TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması yönünden ek savunma hakkı verilmesi nedeniyle tebliğnamedeki bozma görüşlerine iştirak edilmemiştir.

Sanığın tekerrüre esas sabıkası nedeniyle TCK'nın 58/6. maddesi gereğince cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Şikayetçinin bağırıp hakaret etmesi üzerine sinirlerine hakim olamayarak aracın camına vurduğunu iddia eden sanık hakkında TCK'nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulması sırasında TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca indirim yapılmasına karşın, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerde TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca indirim yapılmaması suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 07.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3397, Karar No: 2013/3323, Tarih: 25.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/3397 E.  ,  2013/3323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen .../01/2012 tarih ve 2011/423-2012/28 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Niğde Tarım Tic. ve San. Ltd. şirketinde müdürlük görevi devam ederken ve şirketin tüm yasal defterleri mevcut iken şirket ortağı davalı tarafından yasalara ve hukuka aykırı bir şekilde ikinci bir karar defteri tasdik ettirilerek ...'in müdür olarak seçildiğini ve kendisinin müdürlük görevinin iptal edildiğini ileri sürerek ...'in müdürlük yetkisinin ve tüm işlemlerinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin söz konusu şirketin müdürlüğünü ifa etmesine bir engel olmadığını, sermaye çoğunluğunun verdiği oy ile müdür seçildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ticari şirket yöneticisinin seçimine ilişkin kararın iptali istemiyle açtığı davadan feragat ettiği, davacının feragat beyanının kanunun aradığı geçerlilik şartlarını taşıdığı gerekçesiyle feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5715, Karar No: 2006/8294, Tarih: 18.10.2006

11. Ceza Dairesi 2006/5715 E., 2006/8294 K.

**11. Ceza Dairesi 2006/5715 E., 2006/8294 K.**

**- TAŞIYICININ SORUMLULUĞU**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 267 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 268 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 269 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 51 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 309 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 343 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 762 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 763 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 814 ]

**"İçtihat Metni"**

Yalan beyanda bulunmak suçundan sanık A…

….'ın 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 343/2. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2006 tarihli ve 2004/236 esas, 2006/86 sayılı kararını, dosya kapsamına göre, sanığın 27.12.2003 tarihinde, şüpheli hareketlerinden dolayı polis memurlarınca yapılan üst araması sırasında, esrar maddesi yakalanması üzerine kardeşi Yılmaz'ın kimlik bilgilerini bildirdiği ve yapılan parmak izi incelemesi ve arşiv kayıtları karşılaştırmaları sonucunda gerçek kimliğinin belirlenerek, yalan beyanda bulunmak suçundan cezalandırılması istemiyle hakkında kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 268/1. maddesi delaletiyle, aynı Kanun'un 267/1 ve 269. maddeleri kapsamında kaldığı ve sanık lehine olduğu gözetilmeden, 765 sayılı Kanun'un 343/2. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 206. maddeleri karşılaştırılarak, daha lehe olduğundan bahisle 765 sayılı Kanun'un 343/2. maddesi gereğince hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 20.07.2006 gün ve 33890 sayılı yazılı emirlerine atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 12.09.2006 gün ve YE.2006180209 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

Dosya içeriğine göre; olay tarihinde şüpheli hareketlerinden dolayı kolluk görevlilerince esrar maddesi ile yakalanan hükümlünün gerçekte var olan kardeşi Yılmaz'ın kimlik bilgilerini bildirmek suretiyle, kimliği hakkında resmi merciilere yalan beyanda bulunmak olarak belirlenen eyleminin, 5237 sayılı TCK. nun 268/1. maddesi yollamasıyla 267/1. maddesi kapsamında kaldığı, yeni TCK. nun 206. maddesinin bildirilen kimlik bilgilerinin gerçekte var olmayan kişilere ait olması halinde uygulanabileceği, bu nedenle hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK. nun 343/2. maddesi ile 5237 sayılı TCK. nun 267/1 ve kovuşturma evresinde hükümden önce iftiradan dönülmesi nedeniyle 269/3-a maddelerinin karşılaştırılması suretiyle lehe sonuç doğuran 5237 sayılı Yasaya göre hüküm kurulması gerekirken 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesine aykırı şekilde 765 sayılı Yasanın 343/2. maddesiyle hüküm kurulması isabetsiz olup yasa yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce bu nedenle yerinde bulunduğundan Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2006 gün 2004/236 esas, 2006/86 sayılı kararının BOZULMASINA, mahkemenin kabulü ve takdiri gözetilerek hükümlünün eylemine uyan 5237 sayılı TCK. nun 268/1. maddesi yollamasıyla 267/1 maddesine göre 1 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına.

Kovuşturma aşamasında hükümden önce iftiradan dönmesi nedeniyle cezası aynı yasanın 269/3-a maddesi uyarınca 2/3. oranında indirilerek 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

5237 sayılı Yasanın 53/2. maddesi uyarınca hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı yasanın 51/1. maddesinde sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen yerinde bırakılmasına, infazın bu ceza miktarı üzerinden yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına İADESİNE, 18.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2993, Karar No: 2012/4408, Tarih: 26.03.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/2993 E.  ,  2012/4408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Dava, hasılat kirası sözleşmesinin feshi nedeniyle ecrimisil isteğine ilişkin olup mahkemecede bu yönde hüküm kurulmuştur.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.03.02012 tarihinde yürürlüğe giren ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 09.02.2012 tarih ve 2012/1 sayılı Kararı uyarınca, davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay (6.) Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Ancak, anılan Daire Başkanlığınca da görevsizlik kararı verildiğinden, görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Yargıtay Yüksek Birinci Başkanlığına sunulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, görev sorunu giderilmek üzere dosyanın Yargıtay Yüksek Birinci Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/209, Karar No: 2019/2149, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/209 E.  ,  2019/2149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.