muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4140, Karar No: 2020/1195, Tarih: 21.01.2020

**7. Ceza Dairesi         2016/4140 E.  ,  2020/1195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebi üzerine yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ... İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyiz yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceğinden, ... İdaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) O yer Cumhuriyet Savcısının ve sanığın temyiz talebi üzerine yapılan incelemede;

Sanığın, 09.04.2012 havale tarihli temyiz dilekçesi ekinde dosyaya sunduğu Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları E. A. Hastanesi'nden alınma "Şizofreni Psikotik Bozukluk Uyum Bozukluğu'' teşhisli raporu, yine dilekçeye ekli GATA’nın sanık hakkında hava değişimi sonrası yapılan muayenesinde verilmiş sık tekrarlayan uyum bozukluğu tanısı konulmuş ve sanığın askerliğe elverişli olmadığını belirten 02.12.2011 tarihli kurul raporunun bulunması karşısında, 5237 sayılı TCK'nun 32. maddesi uyarınca suç tarihi itibarıyla işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini etkileyen bir akıl hastalığı ya da akıl zayıflığının, bu kapsamda ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda Ruh ve Sinir Hastalıkları hastanesinden rapor alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ile hüküm tesisi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1. Ele geçirilen kaçak eşyanın miktarına göre, temel cezada TCK'nun 61. maddesi uyarınca teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. TCK'nun 61. maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri,meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ile failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurları dikkate alınarak temel cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, gün adli para cezasının tayininde teşdiden hüküm kurulurken uygulama yeri bulunmayan sanığın sosyal ve ekonomik durumunun da gösterilmesi,

3. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Sanık hakkında verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK'nun 53/1-c bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi altsoyu bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışında kalan kişilerle ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

4. Dava konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4.maddesi uyarınca müsadere edilmesi gerekirken TCK'nun 54. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

5. Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücreti hükmedilmesi, Yasaya aykırı, sanığın ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarlarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12441, Karar No: 2015/12371, Tarih: 04.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/12441 E.  ,  2015/12371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Didim(Yenihisar) Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2015

NUMARASI : 2015/19-2015/105

Davacı F.. G.. vekili Avukat M..S.. D..tarafından, davalı S.. B.. aleyhine 05/07/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat, birleşen dosya davacısı S.. B.. vekili Avukat Ç.. D.. tarafından birleşen dosya davalısı F.. G.. aleyhine 02/08/2011 gününde verilen birleşen dava dilekçesi ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl dava ile ilgili verilen karar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/03/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi birleşen dosya davacısı S.. B.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-birleşen dosya davacı S.. B..'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı-birleşen dosya davacısı S.. B..'ın diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece asıl dava ile ilgili verilen karar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, birleşen dosya davacısı tarafından temyiz edilmiştir.

Tazminat hukuku ilkeleri gereğince, haksız eylemden kaynaklanan zararın ödetilmesi amacıyla açılan davalarda, istek bulunması durumunda, kabul edilecek tazminata olay tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekir. Dosyadaki bilgi ve belgelere ile ceza mahkemesi dosya içeriğine göre olay tarihinin 10/11/2010 olduğu anlaşılmaktadır.

Birleşen dosya davacısı S.. B.. dava dilekçesinde, hükmedilecek tazminata olay tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesini talep etmiş olduğu halde, mahkemece faizle ilgili bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bu nedenle bozulması gerekirse de; belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasının (2) nolu bendinde yer alan “...fazlaya ilişkin istemin reddine...” biçimindeki sözcük dizisinden önce gelen kısma "Hüküm altına alınan miktara olay tarihi 10/11/2010'dan itibaren yasal faiz uygulanmasına" sözcük dizisinin yazılmasına, davalı birleşen dosya davacısı S.. B..'ın diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçimi ile ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16383, Karar No: 2013/22415, Tarih: 01.10.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/16383 E.  ,  2013/22415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :İpoteğin Kaldırılması

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; bozulmasına dair Dairemizin 09.05.2013 gün ve 8597-13080 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu suretle hesaplanan 219.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 50.45 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oyçokluğuyla karar verildi.01.10.2013(Salı)

KARŞI OY YAZISI

Aile konutu üzerine ipotek tesis edilirken davacı eşin açık rızası alınmamıştır. Bu halde lehine ipotek tesis edilen şirket iyiniyetli ise kazanımı korunabilir. (TMK.m.1023) Burada aranan, iyiniyet, konutun aile konutu olup olmadığını ve hak sahibinin evli olduğunu bilip bilmemekle ilgilidir. Davalı şirket, diğer davalı (kadın) ile iş ilişkileri içindedir. Alacağına teminat olarak gösterilen konutun "aile konutu" olduğunu, kendisiyle akdi ilişkiye giren tarafın, evli olduğunu bilmiyor olması düşünülemez. Kanunun iyiniyete hukuki sonuç bağladığı durumlarda aslolan iyiniyetin varlığı (TMK.m.3/1) ise de, durumun gereklerine göre kendisinden beklenen özeni göstermeyen kimse de iyiniyet iddiasında bulunamaz. (TMk.m.3/2) Lehine ipotek tesis edilen davalı, ticaret şirketi olup, tacirdir. Yasaya göre, basiretli hareket etmekle yükümlüdür. Basiretli hareket etme yükümlülüğü, alacağına teminat olarak gösterilen taşınmazın hukuki ve fiili durumunu bilmeyi de gerektirir. Bu özeni göstermemiş ise iyiniyet savı dinlenmez. Bu durumdan davacı eşin açık rızası alınmadan gerçekleştirilen ipotek tesisine ilişkin tasarruf işlemi iptal edilmelidir. Bu sebeple karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin bozma kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmelidir. Bu bakımdan sayın çoğunluğa katılmıyorum.

KARŞI OY YAZISI

KARŞI OY YAZISI

Aile konutu üzerinde tasarruf işleminde bulunan eş, diğer eşin açık rızasını almak zorundadır (TMK.md.194/1). Davalı eş ....'in diğer davalı banka ile yaptığı aile konutuyla ilgili ipotek işleminde işlem sırasında davacı eşin açık rızasının bulunmadığı, getirtilen ipotek akit belgesiyle sabittir. Açık rızanın varlığının resmi veya yazılı belge ile kanıtlanması gerekmez. Açık rızanın varlığının her türlü delille kanıtlanması mümkündür.... varlığı karineyle de ortaya konulabilir....varlığını ispat yükü tasarruf işlemini yapanların üzerindedir. Türk Medeni Kanununun 1023. maddesindeki iyiniyet karinesi işlemin tarafları bakımından göz önüne alınır. Yapılan tasarruf (ipotek) işlemi, yolsuz tescil niteliğinde olmadığından ve davacı da işlemin tarafı olmadığından; burada iyiniyet karinesi işlemez. Bu yüzden; işlem sırasında taşınmazın tapu kaydında aile konutu şerhinin mevcut olup olmadığı, işlemin taraflarının iyiniyetinin kanıtlanması bakımından değil; ilk tasarruftan sonraki tasarruflarda iyiniyet ve ispat kolaylığı bakımından önem taşır. Davalılar, özellikle banka, açık rızanın mevcut olduğunu gösterdiği delillerle kanıtlayamamıştır. Açıkladığım sebeplerle, karar düzeltme isteminin kabulü ile, işlemin iptaline ilişkin mahkeme kararının onanmasının gerektiği düşüncesindeyim.
Yargıtay — Esas No: 2024/1590, Karar No: 2024/1934, Tarih: 11.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/1590 E.  ,  2024/1934 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/775 Esas, 2023/1015 Karar

ASIL VE BİRLEŞEN

DAVALARDA DAVACI : ... Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu vekili Avukat ...

ASIL DAVADA DAVALI : ... vekili Avukat ...

BİRLEŞEN DAVADA

DAVALILAR : 1.... vekili Avukat ...

2.... vekili Avukat ...

3....

4....

5....

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Kısmen kabul

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesi kararının davalı ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin (nispi temyiz karar harcı olarak 51.345,75 TL yatırılması gerekirken) eksik yatırıldığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalı ...'ün adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtay'a aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1.Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a)Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b)Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 12. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

b)Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 12. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3.Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren .İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1926, Karar No: 2015/17121, Tarih: 13.05.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/1926 E.  ,  2015/17121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan Mal Müdür- lüğü temsilcisinin ve katılan Demre Belediye Başkanlığı vekilinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 13.05.2015 gününde oybirli- ğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7552, Karar No: 2023/9103, Tarih: 29.11.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/7552 E.  ,  2023/9103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/57 E., 2015/622 K.

SUÇ :Vergi Usul Kanununa aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Şikayetçi kurum vekilinin 16.03.2015 tarihli katılma talepli dilekçesi ile katılma talebinde bulunduğu ancak talebin karara bağlanmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçtan doğrudan doğruya zarar gören şikayetçi kurumun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkında kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, anlaşılmakla, şikayetçi kurumun 5271 sayılı Kanun'un 273 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca katılan, vekilinin de katılan vekili olarak davaya kabulüne karar verilerek yapılan incelemede,

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 67. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2015/57 Esas, 2015/622 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2009 yılında muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan kurum vekilinin temyiz isteği; mahkemece sanık hakkında verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, katılma talepli dilekçenin değerlendirilmediği, mahkemece eksik incelme neticesinde beraat kararı verildiği, beraat kararının bozulması ve re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylem için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin a fıkrasının (2) numaralı bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 07.05.2015 tarihli sorgusu olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 07.05.2015 tarihli sorgusu olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 67. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2015/57 Esas, 2015/622 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5648, Karar No: 2023/8637, Tarih: 08.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/5648 E.  ,  2023/8637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/610 E., 2016/191 K.

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte olan usul hükümleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın, zincirleme şekilde başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunması talep olunmuştur.

2. İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli, 2015/610 Esas, 2016/191 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, zincirleme şekilde başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı kanun) 32 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, akıl hastalığı olan sanığın, yüksek güvenlikli sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Vasisinin Temyiz Sebepleri;

Sanık vasisi 20.04.2016 havale tarihli dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi bildirmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, teyzesi olan mağdura ait kredi kartını, onun bilgisi dışında kullanarak, internet üzerinden alışveriş yaptığı iddiasına ilişkindir

2. Mağdura ait Garanti Bankası 5549 \*\*\*\* \*\*\*\* 0087 numaralı kredi kartından, sanal pazar olan ... İnternet Teknolojileri şirketinden farklı tarihlerde, toplamda yaklaşık 260,00 TL değerinde harcama yapıldığına dair hesap özeti dökümü ve banka yazıları dosyada mevcuttur

3. Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 19.11.2015 tarihli, 2158 protokol sayılı raporu ile, şizofreni hastası olan sanığın ceza ehliyetinin olmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında değerlendirilmesi gerektiği belirlenmiştir.

4. Mağdurun zararının giderildiğine dair 22.02.2016 tarihli PTT ödeme makbuzu sanık vasisi tarafından dosyaya sunulmuştur.

5. Sanık savunmasında eylemini ikrar etmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık Vasisinin Temyiz Sebepleri Yönünden,