muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/737, Karar No: 2014/144, Tarih: 25.03.2014

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Yerel mahkemece hükmün açıklandığı tarihte müdafii bulunmayan sanığın yüzüne karşı verilen hükümde kanun yolu bildirimi; "sanığın yüzüne karşı, müdahil kurum vekilinin yokluğunda, tebliğ-tefhimden itibaren yedi gün içinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere" şeklinde yapılmış olup, temyiz süresinin başlangıcının tebliğden itibaren mi, yoksa tefhimden itibaren mi başlayacağı konusunda tereddüde yol açılmıştır.

Bu nedenle, yerel mahkemece tefhim edilen kararda gösterilen kanun yolu bildiriminde olması gereken temyiz süresinin başlangıcının tereddüde yer vermeyecek şekilde yazılmaması CMK'nun 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni olup, sanık müdafiinin kanuni süreden sonra verdiği dilekçesinin eski hale getirme talebi mahiyetinde bulunduğu kabul edilerek, yerel mahkemenin temyiz isteminin reddi kararının kaldırılıp, temyiz incelemesinin yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla, itirazın kabulüne, Özel Daire ret kararının onanması kararı ile yerel mahkemenin temyiz isteminin reddi kararının kaldırılmasına, temyiz incelemesinin yapılması için dosyanın Yargıtay 7. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 15.04.2013 gün ve 29698-8776 sayılı ret kararının onanması kararı ile Şemdinli Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2010 gün ve 215-399 sayılı temyiz isteminin reddi kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, temyiz incelemesi yapılması amacıyla Yargıtay 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2014 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9789, Karar No: 2019/13076, Tarih: 19.09.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/9789 E.  ,  2019/13076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Alacaklının, borçlular ..., ..., ... yönünden temyiz isteminin incelmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

2-Alacaklının, borçlu... İnşaat Turizm ve Tah. San. Tic. Ltd.Şti yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte borçlular, İcra Mahkemesi'ne başvurusunda;

Takibinin dayanağı olan çekin karşılıklı edimler içeren sözleşme uyarınca teslim edildiğini, davalının sözleşmedeki yükümlülüklerini yerine getirmediğinden yargılamayı gerektirdiğini, takibe konu evrakın kayıtsız şartız borç ikrarını içermediğini ileri sürerek takibin iptalini ve tazminata hükmedilmesini istemiş,... 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 15/6/2017 tarih ve 2017/443 Esas - 2017/565 K. sayılı kararı ile takibin iptaline ve şartları oluşmadığından borçluların tazminat talebinin reddine karar verildiği, alacaklı tarafından ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesinin 10/1/2018 tarih ve 2017/1520 E.- 2018/34 K. sayılı kararı ile alacaklının istinaf isteminin HMK 353-(1)-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Takibe konusu çek;... İnşaat Turizm ve Tah. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından 28/02/2017 tarihinde keşide edilmiş, ... adına düzenlenmiş olup, ..., Musa Okudan ve ciro etmekle son hamil alacaklı ... Geri Dönüşüm San. ve Tic. Ltd. Şti. olup 300.000,00 TL bedelli çektir

Taraflar arasında ihtilaf konusu olmayan 03/06/2016 tarihli ''şirket devir sözleşmesi yapıldığı, yine 06/06/2016 tarihli ek protokol ile de, takibe konu 28/02/2017 keşide tarihli ve 300.000 TL bedelli 3364983 seri nolu çekin de arasında bulunduğu bir dizi çek alacaklıya imza karşılığında teslim edilmiştir. Takibe konu çekin 03/06/2016 tarihli protokol ile ek protokol kapsamında verildiği sabit olup mahkemenin bu yöndeki kararı yerindedir.

Taraflar arasında ihtilaf konusu olmayan 03/06/2016 tarihli ''şirket devir sözleşmesi yapıldığı, yine 06/06/2016 tarihli ek protokol ile de, takibe konu 28/02/2017 keşide tarihli ve 300.000 TL bedelli 3364983 seri nolu çekin de arasında bulunduğu bir dizi çek alacaklıya imza karşılığında teslim edilmiştir. Takibe konu çekin 03/06/2016 tarihli protokol ile ek protokol kapsamında verildiği sabit olup mahkemenin bu yöndeki kararı yerindedir.

Takip alacaklısı ... Geri Dönüşüm San ve Tic. Ltd Şti'ne karşı, takip konusu çekin, sözleşme uyarınca verildiği iddiası, sözleşmenin tarafı ve ilgili çekte lehtar olan ... ile cirantalar ..., tarafından ileri sürülebilir. Lehtar ile cirantalar arasında yapılan 03/06/2016 tarihli sözleşmeden; keşideci veya diğer üçüncü kişiler yararlanamaz. Keşideci, düzenlediği bonoyu ödemekle mükelleftir.

O halde; mahkemece borçlu ... İnşaat Turizm ve Tah. San. Tic. Ltd. Şti. yönünden çekin sözleşme uyarınca verildiği ispat edilemediğinden şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde bu borçlu yönünden de takibin iptaline karar verilmesi isabetsiz olup Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ve ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile, yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nin 10/1/2018 tarih ve 2017/1520 E.- 2018/34 K. sayılı istinaf isteminin esastan reddine ilişkin kararının KALDIRILMASINA,... 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 15/6/2017 tarih ve 2017/443 Esas - 2017/565 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12118, Karar No: 2011/1594, Tarih: 24.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/12118 E.  ,  2011/1594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Denetime olanak sağlamak bakımından;

1-Takip borçlusu ... Kitap Kırtasiye ve Büro Malz. Ve Paz. Ltd. Şti'nin ilk tescil tarihinden itibaren ortakları, yetkili temsilcileri, merkez ve şube adresleri ile bunlarda meydana gelen değişikliklerin ilgili ticaret sicil memurluğundan sorulması,

2-TC no:21524073172 olan ... ile borçlu ... Kitap Kırtasiye ve Büro Malzemeleri ve Paz.Ltd. Şti ortaklarından olduğu anlaşılan ... ...'ın usul, füru ve kardeşlerini de gösterecek şekilde aile nüfus kayıt tablolarının ilgili nüfus müdürlüğünden getirtilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 24.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10608, Karar No: 2014/18036, Tarih: 20.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10608 E.  ,  2014/18036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/02/2012 gün ve 2006/14-2012/28 sayılı kararı onayan Daire’nin 07/02/2014 gün ve 2012/7590-2014/2052 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ... ile 1998 yılında davalılarca ... A.Ş. anasözleşmesine aykırı biçimde hizmet sözleşmesi imzalandığını, anılan sözleşmenin bankaca feshinden sonra ... tarafından İstanbul 5. İş Mahkemesi’nde söz konusu sözleşmeye dayalı olarak açılan davanın banka aleyhine sonuçlanması üzerine başlatılan icra takibi neticesi 31.05.2004 tarihinde 268.166,62 TL ve 13.l0.2005 tarihinde 1.173,80 TL olmak üzere toplam 269.340,42 TL ödenmek zorunda kalındığını, 3 yıl süreli ve cezai şart içeren sözleşmeyi imzalayan bankanın eski genel müdür ve yönetim kurulu üyesi davalı ...’in bu sözleşmenin banka kayıtlarına intikal ettirilmesi ve personel dosyasına konulması görevini yerine getirmediğini, ayrıca sözleşme hakkında yönetim kurulu üyelerine bilgi verilmediğini, genel müdür ve yönetim kurulu üyelerine münferiden personel alımı ve sözleşme yapılması konusunda yetki verilmediğini, banka anasözleşmesine göre personel sözleşmelerini yapma yetkisinin yönetim kurulunda bulunduğunu, davalı ... gerekli özeni göstermediğinden TTK’nın 320. ve 336/5. maddeleri uyarınca oluşan zarardan sorumlu olduğunu, ... ile yapılan sözleşmede imzası bulunan ve hizmet akdinin feshini onaylayan yönetim kurulu kararında imzası bulunan banka eski yönetim kurulu üyesi davalı ...’nun da yönetim kuruluna bilgi vermediğini, BK’nın 38,39, 321 ve 528. maddeleri uyarınca yetkisiz temsilde bulunduğunu, söz konusu iş akdini onaylayan yönetim kurulu kararında da imzası bulunması nedeniyle TTK’nın 320. ve 336/5. maddeleri uyarınca oluşan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, anılan meblağın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, sözleşme içeriğinin yönetim kurulunca bilindiğini, fesih kararının da yönetim kurulunca alındığını savunmuştur.

Mahkemece, dava dışı ...'ın banka genel müdür yardımcılığı görevine alınması sırasında davalı ...'in banka genel müdürü ve yönetim kurulu üyesi, ...'nun da bankanın yönetim kurulu üyesi olarak görev yaptıkları ve personel alımına yetkili oldukları, dava dışı şahsın göreve alınmasının hemen sonrasında yönetim kurulunun onayına sunulduğu, bu kişi ile sözleşme yapılarak söz konusu göreve

Mahkemece, dava dışı ...'ın banka genel müdür yardımcılığı görevine alınması sırasında davalı ...'in banka genel müdürü ve yönetim kurulu üyesi, ...'nun da bankanın yönetim kurulu üyesi olarak görev yaptıkları ve personel alımına yetkili oldukları, dava dışı şahsın göreve alınmasının hemen sonrasında yönetim kurulunun onayına sunulduğu, bu kişi ile sözleşme yapılarak söz konusu göreve

alınmasında bir kusurun ve dolayısıyla davalıların bir sorumluluğunun bulunmadığı, bankanın cezai şart ödemesi nedeniyle uğradığı zararın anılan kişinin banka genel müdür yardımcılığı görevine alınmasından değil, sözleşmenin 3 yıl süreli olması ve süresinden önce feshi halinde cezai şart ödeneceğinin sözleşmede yazılı olmasına rağmen süresinden önce feshedilmesinden kaynaklandığı, davalıların anılan kişi ile sözleşme imzalamaları ile zarar arasında illiyet bağı bulunmadığı, davalı ... fesih tarihinden önce görevinden istifa edip fesih kararında imzası bulunmadığından hakkındaki davanın haksız olduğu, diğer davalı ...'nun ise sözleşmenin fesih tarihinde yönetim kurulu üyeliğinin devam ettiği, dava dışı ... sözleşmesini bizzat imzalayan kişi olarak sözleşmedeki cezai şarttan haberdar olduğundan ... sözleşmesinin feshine ilişkin yönetim kurulu kararını herhangi bir ihtirazi kayıt koymadan imzalayarak bankayı zarara uğrattığının kabulü gerektiği belirtilerek, davalı ... hakkındaki davanın reddine, ... aleyhindeki davanın ise kabulüne dair verilen kararın davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 07.02.2014 günlü ilamıyla gerekçe eklenmek suretiyle onanmıştır.

Davacı vekili ile davalı ... vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ile davalı ... vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ile davalı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, davacı taraf harç ve cezadan muaf olduğundan davacı taraftan harç ve ceza alınmasına mahal olmadığına, 20/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19821, Karar No: 2014/2816, Tarih: 25.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/19821 E.  ,  2014/2816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 33. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2011/90-2012/279

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacı ile davalı arasında imzalanan 31.01.2001 tarihli sözleşme ile davacının davalıdan enerji satın aldığını, daha sonra imzalanan 06.08.2003 tarihli sözleşme ile Çerkezköy'de kurulan santralde üretilecek elektrik enerjisinin Enerji Satış Anlaşması(ESA) hükümlerine uygun olarak direk baradan enerji almak için anlaşma yapıldığını, buna göre Tredaş Tek Terimli Sanayi Perakende Birim Fiyatına göre %16 indirimli enerji alınmasının kararlaştırıldığını, direk baradan elektrik almak için beton trafo köşkü, hücre, akü, kablo, proje ve onay gibi yatırım bedeli harcadıklarını, daha sonra davalının 06.08.2003 tarihli sözleşmeyi feshettiklerini belirten 17.10.2006 tarihli ihtarı ile taraflar arasındaki ilişkinin 31.01.2007 tarihinde sona erdiğini belirterek sözleşmeye aykırı olarak fazla tahakkuk edilen fatura bedeli 5.000 TL (ıslah ile 175.354 TL), enerji temini için yapılan yatırım bedeli 5.000 TL (ıslah ile 105.068 TL) alacağın, birleşen davada ise 06.08.2003 tarihli ve 5 yıl süreli sözleşme gereğince %16 indirimli elektrik enerjisinden yararlanmış olması halinde yoksun kaldıkları kâr bedeli 10.000 TL (ıslah ile 148.226,56 TL) alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacı ile önce 31.01.2001 tarihli sözleşme imzalandığını, daha sonra ucuz ve doğrudan elektrik almak için 06.08.2003 tarihli sözleşme imzalandığını, direk baradan elektrik alma işleminin Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığınca iptal edildiğini, davacıya 31.01.2001 tarihli eski sözleşme gereğince elektrik verilmeye devam edildiğini, bu sözleşmenin de 17.10.2006 tarihinde feshedildiğini, davacının yaptığı yatırımlardan sorumlu olmadıklarını beyan etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir

Taraflar arasında düzenlenen 31.01.2001 tarihli 1.sözleşme gereğince; davacı şirketin davalı şirketten elektrik enerjisi satın alınacağı kararlaştırılmıştır. 06.08.2003 tarihli 2.sözleşme ile davacının Çerkezköy'de bulunan tesislerine davalı şirket tarafından Çerkezköy'de kurulacak santralde üretilecek elektrik enerjisinin %16 tenzilatlı olarak direk baradan temin edileceği, süresinin 5 yıl olduğu ve teknik bağlantı işlemlerinin davacı tarafından yaptırılacağının kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır.

EPDK'nun 15.06.2004 tarihli "Kullanıcıların eşit ve taraflar arasında ayrım gözetmeden erişmelerinin büyük önem taşıdığından direk bara bağlantısını gerektirecek şartların oluşmaması nedeniyle uygun bulunmadığı"na ilişkin kararı ile bara bağlantı işlemi iptal edilmiş, davalı şirket tarafından davalıya 05.07.2004-20.07.2004 tarihleri arasında bara bağlantısından indirimli elektrik verildikten sonra 06.08.2003 tarihli sözleşmenin iptali ile önceki 31.01.2001 tarihli sözleşme gereğince davacıya elektrik verilmeye devam edilmiş, bu sözleşme ise davalı tarafından çekilen 17.10.2006 tarihli feshi ihbar ile 31.01.2007 tarihinde sona ermiştir.

Davada, direk santralden daha ucuz elektrik almak amacıyla davacı tarafından yapılan yatırım bedellerinin indirimli elektrik alınmaması nedeniyle davalıdan tahsili ile fazla tahakkuk edilen fatura bedeli ve yoksun kalınan kâr talep edilmektedir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporuna göre; davacının daha ucuz, direk elektrik almak için yaptırdığı trafo merkezi ve taşıma hattı (trafo köşkü, proje, akü, kablo, hücre, işçilik vs.) bedeli 105.068 TL olduğu açıklanmış, dosya üzerinden alınan 4 kişilik bilirkişi raporunda ise, davalının davacıya direk baradan enerji veremeyeceğini bilebilecek durumda olduğunu, bu konuda araştırmalarında ihmal göstererek güven ilişkisini ihlal etmesi nedeniyle sorumlu olduğu, 175.354 TL iskonto bedeli, 105.068 TL yatırım bedeli ve 148.226,54 TL yoksun kaldığı kâr bedelini ödemesi gerektiği açıklanmıştır.

Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığının ve EPDK'nun kararlarına göre davacı ile davalı arasında imzalanan 06.08.2003 tarihli direk santralden tenzilatlı elektrik alma işleminin baştan itibaren geçersiz olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık, geçersiz sözleşmeden doğan edimini diğer tarafa (davalıya) güvenerek ifa eden davacının, sözleşmenin yerine getirilmemesi nedeniyle uğradığı müspet ve menfi zararlarını isteyip, isteyemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Bu aşamada, müspet ve menfi zarar kavramlarına ilişkin şu genel açıklamaların yapılmasında yarar bulunmaktadır.

Müspet zarar; borçlu edayı gereği gibi ve vaktinde yerine getirseydi alacaklının mameleki ne durumda olacak idiyse, bu durumla eylemli durum arasındaki farktır. Diğer bir anlatımla, müspet zarar, sözleşmenin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesinden doğan zarardır. Kuşkusuz kâr mahrumiyetini de içine alır.

Müspet zarar, alacaklının ifadan vazgeçerek zararının tazminini istemesi halinde söz konusu olur; sözleşme ortadan kalkmamaktadır, yalnız alacaklının ifaya ilişkin talep hakkının yerini müspet zararının tazminine dair talep hakkı alır. Burada sözleşmenin feshedilmesinden değil, borcun ifa edilmemesinden doğan zararın söz konusu olduğu gözardı edilmemelidir.

Müspet zarar, alacaklının ifadan vazgeçerek zararının tazminini istemesi halinde söz konusu olur; sözleşme ortadan kalkmamaktadır, yalnız alacaklının ifaya ilişkin talep hakkının yerini müspet zararının tazminine dair talep hakkı alır. Burada sözleşmenin feshedilmesinden değil, borcun ifa edilmemesinden doğan zararın söz konusu olduğu gözardı edilmemelidir.

Menfi zarar ise, uyulacağı ve yerine getirileceğine inanılan bir sözleşmenin hüküm ifade etmemesi ve yerine getirilmemesi yüzünden güvenin boşa çıkması dolayısıyla uğranılan zarardır. Başka bir anlatımla, sözleşme yapılmasaydı uğranılmayacak olan zarardır.

Menfi zarar, borçlunun sözleşmeye aykırı hareket etmesi yüzünden sözleşmenin hüküm ifade etmemesi dolayısıyla ortaya çıkar (Tandoğan, Haluk; age., s. 427). Bu husus, Borçlar Kanununun 108.(TBK'nun 125)maddesindeki düzenlemeden kaynaklanmıştır. Burada, alacaklının sözleşmenin hükümsüzlüğünden kaynaklanan zararının tazmini söz konusudur. Çünkü, sözleşme fesih edilerek hükümsüz olduktan sonra tekrar sözleşmeye dayanarak borcun ifa edilmemesinden doğan zarardan söz edilemez; istenilecek zarar menfi zarardır.

Diğer bir söyleyişle, genel olarak menfi zarar, sözleşmenin kurulmamasından veya geçerli olmamasından; müspet zarar ise, ifa edilmemesinden doğan zararı ifade eder (HGK’ nun 29.09.2010 gün ve 2010/14-386 E. 2010/427 K.).

Öte yandan, menfi zarar kavramına şunların gireceği kabul edilmektedir ( Tandoğan, age.,s. 427-428 ):

a- Sözleşmenin yapılmasına ilişkin giderler: Harçlar, posta giderleri, noter ücreti gibi,

b- Sözleşmenin yerine getirilmesi ve karşılık edanın kabulü için yapılan masraflar,

c- Sözleşmenin yerine getirilmesi dolayısıyla uğranılan zarar; gönderilen şeyin yolda kaybolması gibi,

ç- Sözleşmenin geçerliğine inanılarak başka bir sözleşme fırsatının kaçırılması dolayısıyla uğranılan zarar; hükümsüz sayılan sözleşmeyle satın alınan şey, örneğin o zaman başkasından 100 liraya alınabilirken şimdi 120 liraya alınabilmesi,

d- Başka bir sözleşmenin yerine getirilmemesi dolayısıyla uğranılan zarar,

e- Dava masrafları (HGK’ nun 05.07.2006 gün ve 2006/13-499 E. 2006/507 K).

Bu açıklamalardan sonra davada, 06.08.2003 tarihli sözleşmeden doğan edimini diğer tarafa güvenerek ifa eden davacı taraf, sözleşmenin geçerli olmaması ve yerine getirilmemesinden dolayı uğradığı zararını talep edebilir ise de; sözleşmenin diğer tarafı olan davacının gerekli inceleme ve araştırma yapmadan yatırım yapmasından, başka bir ifadeyle zararın artmasında müterafik kusurunun bulunup bulunmadığı araştırılmadan ve buna ilişkin zarardan indirim gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca, davacının yaptığı yatırımların davacı tarafta kaldığı anlaşıldığına göre bunlardan davacının başka bir şekilde yararlanıp yararlanmadığı da araştırılmamıştır. Davacının dava konusu trafo, akü, kablo vs'den başka birşekilde yararlanması halinde davalı tarafın sebepsiz zenginleştiğinden söz edilemez. Bu durumda, yatırım unsurlarından davacının kullanıp yararlandıkları belirlenerek, bu miktarın indirilmesi suretiyle karar verilmesi gerekirken, yatırım bedelinin tamamına karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Bundan başka, davacının başka enerji satış şirketinden indirimli elektrik temin edip edemeyeceği, %16 indirimli elektrikten daha ucuza elektrik satın alma şansının olup olmadığının araştırılması gerekirken, mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10305, Karar No: 2023/12258, Tarih: 14.12.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/10305 E.  ,  2023/12258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/456 Değişik iş

SUÇ : İcbar suretiyle irtikap

Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.06.2023 tarihli ve 2023/456 Değişik iş sayılı Kararı ile sanık ... hakkında ikna suretiyle irtikap suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin 21.03.2023 tarihli ve 2022/429 Esas, 2023/103 sayılı Kararına vaki itirazın reddine karar verilmiş, verilen kararın kesin olduğu anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20.09.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.10.2023 tarihli ve KYB-2023/105258 sayılı yazısı ile dosya Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.10.2023 tarihli ve KYB-2023/105258 sayılı kanun yararına bozma isteminin "Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği nazara alınarak yapılan incelemede,