muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5755, Karar No: 2019/6773, Tarih: 04.11.2019

Karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davacılar vekilinin istinaf başvurusunun, istinaf aşamasında alınan bilirkişi raporları uyarınca dava konusu kitabın Prof. ... tarafından meydana getirildiği ve eser sahibinin Prof. ... olduğu, eserdeki başlık sayısının çoğaltılması, indeks hazırlama, dipnot ekleme, kapak tasarımı ve benzeri ekleme veya düzeltmelerin, davalıların hususiyetini taşımadığı, davacıların bu faaliyetlerinin FSEK 6 ve 21. madde anlamında işleme eser sahipliği boyutuna ulaşmadığı, davacıların esere hususiyet katmayan ve başlı başına hususiyet taşımayan bu gibi teknik katkıların editörlük kapsamında olduğu ve editörlük faaliyetinin de işleme eser sahipliği sıfatı elde etmeye yeterli olmadığı gerekçesiyle esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, 5846 sayılı FSEK’nın 68. maddesi kapsamında maddi tazminat talebine ilişkin olup İlk Derece Mahkemesince yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş, anılan karara karşı davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ise Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine karar verilmiştir. Ancak Bölge Adliye Mahkemesince, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karar öncesinde, İlk Derece Mahkemesince yapılan inceleme yetersiz görülerek duruşma açılıp yeniden bilirkişi raporları alınmış ve netice itibariyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesince, 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekirken davacılar vekilinin istinaf başvurusunun, duruşma açılıp bilirkişi incelemesi sonrasında esastan reddine karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davacılar vekilinin esasa yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davacılara iadesine, 04/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4563, Karar No: 2014/39768, Tarih: 24.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/4563 E.  ,  2014/39768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TOKAT 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/11/2012

NUMARASI : 2011/620-2012/295

DAVA :Davacı, ihbar tazminatı ile cezai şart alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı şirket, davalı işçinin istifa etmek suretiyle işten ayrıldığını ileri sürerek; ihbar tazminatı ve sözleşmede öngörülen cezai şart alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı şirket temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında, işçinin rekabet etmeme taahhüdüne sözleşmenin sona ermesinden sonraki dönemde aykırı davranması hâlinde kararlaştırılan cezai şartın istendiği davada, hangi mahkemenin görevli olduğuna dair uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçi, işe alındığı andan işten çıkarılacağı ana kadar işverene karşı rekabet yapamaz. Zira söz konusu zaman parçası içinde yapılmış rekabet, sadakat borcuna aykırılık oluşturur. İşçinin İş Kanunu’nun 25/II- b,d ve e bentleri gereğince doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunması sadakat borcunun ihlali olarak kabul edilmiş; bu hâlde işverenin iş akdini feshedebileceği gibi tazminat da isteyebileceği hükme bağlanmıştır. Rekabet etmeme borcu ise işçinin öteki borçları gibi her iş sözleşmesi için söz konusu olan borçlardan değildir. İş akdinin devamı süresince işçinin işverenle rekabet etmemesi sadakat borcu içinde yer alan bir yükümlülüktür. Buna karşılık taraflar iş ilişkisi devam ederken sözleşmenin bitiminden sonra işçinin rekabet etmeyeceğine dair bir hükmün iş akdine konulmasını veya bu konuda ayrı bir sözleşme (rekabet yasağı sözleşmesi) yapılmasını kararlaştırabilirler. İş akdi sona erdikten sonra işçinin işverenle rekabet etmeme borcu ancak böyle bir sözleşme ile kararlaştırıldığı takdirde söz konusu olmaktadır (Prof. Dr. S. S.., İş Hukuku, Beta Yayınları, 2005, s.277).

Bu noktada, iş görme ve sadakat borçları ile rekabet etmeme borcu (rekabet yasağı) arasındaki ayrıma değinilmesinde yarar bulunmaktadır. İş görme ve sadakat borçları, açıkça kararlaştırılmasa bile her iş sözleşmesinde vardır. Rekabet etmeme borcu ise, ancak iş sözleşmesi taraflarının açıkça kararlaştırmaları hâlinde ortaya çıkar. Bundan başka, iş görme ve sadakat borçlarının yerine getirilmesi sadece sözleşmenin yürürlüğü sırasında söz konusudur. Buna karşılık Borçlar Kanunu’nda düzenlenmiş olan rekabet etmeme borcu ise iş sözleşmesinden sonraki süre içinde yerine getirilir. Rekabet etmeme yükümüne dair sözleşmenin yazılı şekilde yapılması, iş ve süre ile sınırlandırılmış olması, işçinin ekonomik geleceğini hakkaniyete aykırı olarak tehlikeye sokmaması ve işçinin reşit olması gerekir. İş sözleşmesi devam ederken, işçinin rekabet sayılacak davranışları ise “doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlar” olup İş Kanunu’nun 25/II-e kapsamına girer ve işveren için haklı nedenle bildirimsiz fesih nedeni oluşturur. Rekabet yasağına aykırı hareket edilmesi hâlinde ise işçi, BK.351. maddesi gereğince zararı tazmin ile mükelleftir ( Ç.. N.., İş Hukuk Dersleri, Beta Yayınları, 22.Bası, s.136-139; T.. K.., C.. T.., İş Hukukunun Esasları, Beta Yayınları, s.101; M.. H.., İş Hukuku, Turhan Yayınevi, 2. Bası, s.367; S.. S.., İş Hukuku, Beta Yayınları, 2. Bası, s.276-277). Kanun koyucu bu kuralı rekabet yasağı sözleşmesinin ticarî işletmeyi ilgilendirmesi sebebiyle getirmiş olup; öğretide rekabet yasağı sözleşmesi ile hizmet akdi arasındaki yakın ilişki sebebiyle iş mahkemelerinin görevli olması gerektiği, her hizmet sözleşmesinin mutlaka bir ticarî işletmeyi ilgilendireceğini kabul etmenin mümkün olmadığı, dolayısıyla esnaf düzeyindeki kişinin yaptığı hizmet sözleşmesinde yer alan rekabet yasağının ihlalinden doğan davanın da bu hüküm gereğince mutlak ticarî dava sayılmasının anlamsız olduğu, bu tür bir sözleşmeden doğan uyuşmazlık “öz ticaret hayatına” dair olmadığı gibi çözümünün de ayrı bir uzmanlığı gerektirmeyeceği görüşü de savunulmaktadır (Arkan Sabih, Ticarî İşletme Hukuku, Onuncu Bası, s. 96).

Yukarıdaki ayrıntılı açıklamalar göstermektedir ki, iş akdinin devamı sırasında işçinin sadakat borcundan kaynaklanan rekabet etmeme yasağına aykırılık hâlinde, bu tür davalara bakmakla görevli mahkeme iş mahkemesidir. İş akdinin sona ermesinden sonra rekabet yasağına aykırı hareket edilmesi hâlinde ise, buna dayalı olarak açılacak dava, niteliği itibarıyla 818 sayılı BK.348. maddesi kapsamına girmekle ve bu kapsamdaki davalar Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3 maddesinin açık hükmü karşısında tarafların sıfatına bakılmaksızın mutlak ticarî davalardan olmakla, bu tür davaların ticaret mahkemesinde incelenip karara bağlanması gerekir.

Somut olayda dava, rekabet yasağının ihlalinden doğduğu ileri sürülen cezai şartın tahsili istemine ilişkindir. Davalı, imzaladığı rekabet etmeme taahhüdü ile işten ayrıldığı tarihten itibaren üç ay içinde işverenin faaliyet alanına giren şirketlerde ve işverenin ticarî rakibi olan şirketlerde çalışması hâlinde son aylık brüt ücretinin 6 katı tutarında cezai şart ödemeyi kabul etmiştir. Davalı, davacı şirketten istifa ederek ayrıldıktan kısa bir süre sonra benzer alanda faaliyet gösteren şirkette çalışmaya başlamıştır. Gerek davalı işçinin açıklanan taahhüdünün kapsamı, gerek davalının davacıya ait işyerinden istifaen ayrılmış ve başka bir işyerinde çalışmaya başlamış olması ve gerekse de davacının istemi ile davanın açıklanan özelliğine göre davalının rekabet yasağını ihlal eden davranışının açık biçimde iş sözleşmesinin sona ermesinden sonraki döneme dair bulunduğu, bu davranışın iş sözleşmesinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen 818 sayılı BK.348. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği açıktır. Bu kapsamda yer alan uyuşmazlıklara dair davaların ise, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3.maddesi gereğince mutlak ticarî dava niteliği taşıdığında duraksama bulunmamaktadır. Mutlak ticarî davaların görülme yeri ise, açık biçimde ticaret mahkemeleridir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 29.02.2012 tarih, 2011/11-781 Esas, 2012/109 Karar sayılı kararı da bu doğrultudadır. O hâlde, mutlak ticarî dava niteliğindeki eldeki davaya bakma görevi de ticaret mahkemesine ait olup, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3296, Karar No: 2013/18877, Tarih: 28.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/3296 E.  ,  2013/18877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.10.2012 tarih ve 2010/541-2012/446 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından yangın rizikolarına karşı sigortalı ... Depolamacılık Gıda San. ve Tic. A.Ş.'ye ait işyeri yakınlarında davalının kaynak yaptığı sırada çıkan kıvılcımlardan 7 adet gemi tahliye hortumunun yanarak zarar gördüğünü, sigortalıya bu zarar nedeniyle 34.000 TL ödeme yapıldığını, makbuz ve ibraname alındığını, zarardan davalının sorumlu bulunduğunu ileri sürerek 34.000 TL'nin ödeme tarihi olan 24/02/2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, zarardan T.M.O Tekirdağ Şube Müdürlüğü'nün de sorumlu olduğunu, dolayısı ile Güneş Sigorta A.Ş.'nin de zararı karşılaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Feri müdahil T.M.O. Tekirdağ Şube Müdürlüğü vekili, müvekkili kurumun dava konusu olayla ilgili olarak herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, poliçe dönemi içerisinde gerçekleşen rizikonun, davalının gerekli önlemleri almayarak yaptığı kaynak sonucunda gerçekleştiği ve davacının sigortalısına ödediği hasar bedelini davalının sorumluluğu oranında davalıdan talepte haklı bulunduğu gerekçesiyle 25.500 TL'nin ödeme tarihi olan 17/08/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.363,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 28.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18991, Karar No: 2011/3491, Tarih: 02.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18991 E.  ,  2011/3491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi, yöntem olarak doğrudur.Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3073, Karar No: 2023/2627, Tarih: 10.10.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/3073 E.  ,  2023/2627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2021/427 E., 2022/300 K.

DAVALI- KARŞI DAVACI : ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 26.07.2011

Taraflar arasındaki asıl ve karşı tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı-karşı davacı ... vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 10.10.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir

Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat ... ile davalı asıl ... ve davalı ... vekili Avukat ... ... sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacılar; müteveffa ... ... 24.10.2010 tarihinde, davalılardan ...'nun işletmeciliğini yaptığı ...-2 adlı müzikhole misafiri olan arkadaşlarıyla birlikte eğlenmek amacıyla gittiğini, ...'ın adamları olarak bilinen 4 kişilik bir grubun müzikholde boş birçok masa olduğu halde müteveffanın oturmuş olduğu masanın karşısına oturarak devamlı olarak laf atıp sataşmaya ve saldırmaya başladıklarını, müteveffayı uzun süre darp ettiklerini, bu esnada davalı ...'ın kendisine yönelik hiçbir eylem ve haraketi olmadığı halde silahla yerde yığılı vaziyette hareketsiz yatan maktule 8 el atış etmek suretiyle ölümüne sebebiyet verdiğini, davalı ... ve adamları hakkında ... 6.Ağır Ceza Mahkemesinde 2011/147 Esas sayılı dosyası ile kamu davası açıldığını, müteveffanın uzun yıllardan beri çalıştığını, bir yandan da kahvehane işletmeciliği yapmakta olup aylık en az 3.000,00 TL gelir elde ettiğini, ...,...'nin davaya konu olay nedeni ile tüm desteklerini kaybettiklerini belirterek ... için 50.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi, ... için 15.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi, ... için 15.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi, ... için 18.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi, müteveffanın annesi ... için 20.000,00 TL manevi, babası ... için 20.000,00 TL manevi, kadeşi ... için 10.000,00 TL manevi, kardeşi ... için 10.000,00 TL manevi tazminat ile hastane ve defin masrafı için 2.000,00 TL maddi tazminatın yasal faizi, yargılama giderleri ve vekalet ücreti ile birlikte müteveffanın ölümüne sebebiyet veren davalı ... ile ... yerinde gerekli güvenlik önlemlerini almayan yetkili mercilere derhal haber vermeyen ve çalışma saatlerine riayet etmeyen ... yeri sahibi davalı ...'dan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep etmişler, 30.01.2013 tarihli dilekçe ile davayı ıslah ederek maddi tazminat talebini 154.725,33 TL'ye çıkarmışlar, hastane ve defin masrafı olarak 2.000,00 TL'yi davacılardan ... için talep etmişlerdir.

2. Davalı- karşı davacı ... karşı dava dilekçesinde; olayda hiçbir kusuru ve ihmali olmadığını, müteveffayı öldüren taraflar arasında önceden beri öldürme tehditlerinin olduğunu, bu şahıslar ile ilgisinin ve alakasının olmadığını, birbirlerini öldürmek için işletmesinin yer ve mekan olarak seçilmesinin son derece haksız olup, mağduriyetine sebebiyet verdiğini, turizm belgeli işletmenin ismine zarar verdiğini, bu olayla ilgili maddi ve manevi zarar gördüğünü, defalarca çeşitli hastanelerde tedavi olduğunu, ... yerinin bir gün kapalı olduğunu ve sonrasında da gelirinin ciddi oranda azaldığını belirterek 15.000,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatın davacı/karşı davalılardan ve ... bu davanın karşı davalılarından müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalılar usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemişlerdir.

2. Davacı-karşı davalılar; karşı davanın reddini talep etmişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.12.2014 tarihli, 2011/375 Esas, 2014/459 Karar sayılı kararı ile; davacılar tarafından davalı ...'ya karşı açılan maddi ve manevi tazminat davasının reddine, davacılar tarafından davalı ...'a karşı açılan davanın kısmen kabulü ile davacılar için toplam 154.725,33 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı ...'tan 24.10.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacılara verilmesine, ... için 1.450,00 TL cenaze ve defin giderinin davalı ...'tan 24.10.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacılara verilmesine, davacılar için toplam 78.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'tan 24.10.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, karşı davacı ...'nun açmış olduğu maddi ve manevi tazminat davasının reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı karşı davalılar ile davalı karşı davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 19.10.2015 tarihli, 2015/29550 Esas, 2015/29555 Karar sayılı ilamı ile; taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına, tarafların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

3. Bozmaya uyan ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli, 2015/511 Esas, 2016/4 Karar sayılı kararı ile davaya bakmakla Tüketici Mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle verilen görevsizlik kararının kesinleşmesi ve talep üzerine dosya Tüketici Mahkemesine gelmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

3. Bozmaya uyan ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli, 2015/511 Esas, 2016/4 Karar sayılı kararı ile davaya bakmakla Tüketici Mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle verilen görevsizlik kararının kesinleşmesi ve talep üzerine dosya Tüketici Mahkemesine gelmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1. ... 4. Tüketici Mahkemesinin 20.02.2019 tarihli, 2016/1107 Esas, 2019/80 Karar sayılı kararı ile; davalı ...'in Yargıtay bozma ilamına göre sorumluluğunun tüketici hukukuna göre değerlendirilmesi gerektiği kanaat ve takdir edildiğine göre ... bu olaydaki hizmet sözleşmesinden kaynaklanan sorumluluğunun değerlendirilmesi bakımından dava konusu olay 4077 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu zaman vuku bulduğundan bu madde hükümlerine göre değerlendirme yapılacağı, gerek tanık anlatımları gerekse dosya kapsamından ...'nun davalı ... ile birlikte hareket ettiğine yönelik herhangi bir iddia sabit olmadığı gibi vermiş olduğu hizmetin ayıplı ve kusurlu olduğuna kanaat edilse bile bu ayıbın açık ayıp niteliğinde olduğu, 4077 sayılı Yasa'nın 4 üncü maddesine göre 30 günlük süre içerisinde davacılar tarafından davalıya ihbarda bulunulması gerektiği, ihbar süresi geçildikten sonra dava açıldığı, bu nedenle açık ayıba dayalı olarak davalının sorumluluğuna gidilemeyeceği, BK'nun 31 inci maddesi kapsamında bir hile ve aldatma olmadığı, davalının bu ayıbı gizlemek için herhangi bir hileye başvurduğunun anlaşılamadığı, bu davalı yönünden açılan davaların reddine karar vermek gerektiği,

Davalı ...'a açılan davada ise bu davalının ...'ın vefatına sebep olduğu anlaşılmakla dosyaya uygun bulunan bilirkişi heyeti raporunda belirtilen esaslar ve miktarlar üzerinden davanın kabulüne karar vermek gerektiği,

Davalı ...'a açılan davada ise bu davalının ...'ın vefatına sebep olduğu anlaşılmakla dosyaya uygun bulunan bilirkişi heyeti raporunda belirtilen esaslar ve miktarlar üzerinden davanın kabulüne karar vermek gerektiği,

Karşı dava yönünden ise her ne kadar karşı davacı ... olayın meydana gelmesi nedeniyle ... yerinin bir gün kapalı kaldığı, ayrıca gelirinin düştüğü iddiasıyla müteveffa ... mirasçıları ve diğer davalılardan maddi tazminat talebinde bulunmuş ise de dosya içeriğinde maddi tazminatı hesaplamaya yarar yasal süresinde sunulan bilgi ve belge bulunmadığından iddiası ispatlanamamış olmakla karşı davanın reddine karar vermek gerektiği gerekçesiyle verilen asıl dava yönünden davacılar tarafından davalı ...'ya karşı açılan maddi ve manevi tazminat davasının reddine, davacılar tarafından davalı ...'a karşı açılan davanın kısmen kabulü ile, davacılar için toplam 154.725,33 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı ...'tan 24.10.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacılara verilmesine, ... için 1.450,00 TL cenaze ve defin giderinin davalı ...'tan 24.10.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacılara verilmesine, davacılar için toplam 78.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'tan 24.10.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, karşı davanın reddine dair karara karşı, süresi içinde davacı-karşı davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 14.06.2021 tarihli, 2020/5310 Esas, 2021/6421 Karar sayılı ilamıyla; mahkemece, davalılardan ...'nun işleten sıfatı ile meydana gelen zarardan sorumlu olduğu gözetilerek sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına, bozma nedenine göre davacıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmediğine karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar