muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9284, Karar No: 2012/10834, Tarih: 20.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/9284 E.  ,  2012/10834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 25/04/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıya dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının basın toplantısında ve internet sitesinde yaptığı bir kısım açıklamalar ile; kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu ileri sürerek manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davaya konu açıklamaların kaynağının davacının kendi beyanları olduğunu, kamuoyunda Ergenekon ismi ile bilinen dava dosyasının içerisinde yer alan ifadelerden yola çıkılarak açıklamaların yapıldığını iddia ederek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkeme; davacının başkalarını kötülemek amaçlı olarak ve para karşılığı kitap yazdığı iddiasının davalı tarafça kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Davalı tarafça yapılan söylemlerde; davacının kaleme aldığı kitaba ve kamuoyunda Ergenekon ismi ile bilinen dava dosyasında yer aldığı belirtilen bir kısım ifade ve makbuzlara değinilmiş, açıklamaların kaynağının bu belgeler olduğu iddia edilmiştir. Bu nedenle, Mahkemece davaya konu sözlerin söylenmesine neden olduğu belirtilen kitap taraf vekillerinden istenilmeli, bu kitapta davalı hakkında yazılan sözler değerlendirilmeli ve ayrıca kamuoyunda Ergenekon ismi ile bilinen ve davacının yargılandığı davayı gören mahkemeye müzekkere yazılarak; davacının, davalının söyleminde geçtiği şekilde bir beyanı olup olmadığı ve dosya arasında bu konuda bir makbuz bulunup bulunmadığı sorularak toplanan delillere ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3565, Karar No: 2015/21813, Tarih: 03.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/3565 E.  ,  2015/21813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur.İsnadın ispatı konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek;mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir

Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Hakaret huzurda işlenebileceği gibi, gıyapta da işlenebilir. Gıyapta hakaretin cezalandırılabilmesi için, mağdurun yokluğunda en az ikiden fazla kişilerle ihtilat edilerek yani en az üç kişinin hakaret sözünü öğrenmiş olması kaydıyla hakaretin yapılması şarttır. Mağdur bu sayıya dâhil değildir. Mağdurun hazır olması halinde gıyapta hakaret den bahsedilemez. Kendileriyle ihtilat edilen kişilerin bir arada bulunmaları ve hakaret sözünü aynı anda öğrenmelerine gerek yoktur. İhtilat aktarma suretiyle gerçekleşmişse hakaret sözlerinin aynı yada benzer olması aranmalıdır.

Fail, sözlerini ikiden fazla kişiye söylemekte yada daha çok kişinin duyabileceği bir yerde konuşmakta ve sözleri başkaları tarafından duyulabilmekte, failde bu durumun bilincinde ise ihtilat oluşmuştur.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Tehdit, bir kimsenin başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğini veya malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağını veya sair bir kötülük edeceğini bildirmesidir. Bu suçta fail, ağır ve haksız bir zarara uğratılacağını mağdura bildirmektedir. Gerçekleşmesi failin iradesine bağlı olan ve gelecekte vuku bulacak bir kötülüğün, gerçekleşecek gibi gösterilmesidir. Tehdit mağdurun karar verme ve serbest hareket etme özgürlüğünü kısıtlamalı iç huzurunu bozmalı ve onu endişeye düşürmelidir. Mağdura yapılan tehdidin, onun iç huzurunu bozmaya, onda korku ve endişe yaratmaya elverişli olması gerekir. Failin tehdit fiilini bilerek ve isteyerek işlemesi, verileceği söylenen zararın haksız olması yeterlidir. Fiilde korkutuculuk, ürkütücülük, ciddiyet yoksa tehdit kastının varlığından bahsedilemez. Mağdur haksız bir zarara uğrayacağı endişesine kapılmamışsa, korkutuculuk oluşmamıştır. Tehdit suçunun, bahsedilen yasal unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği olaysal olarak değerlendirilmeli, fail ile mağdurun içinde bulundukları ortam, söylenen sözler, söylenme nedeni ve söylendiği koşullar nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, sevk ve idaresindeki motosikletle şikayetçinin kullandığı ... otobüsünün önünde yalpa yaparak seyir halinde gittiği, şikayetçinin kendisini korna çalarak ikaz etmesi neticesinde sanığın trafik ışıklarında duran şikayetçinin kullandığı otobüsün yanına giderek "şerefsizlik yapma, babam yaşındasın, ağzını burnunu kırarım" diyerek hakarette ve tehditte bulunduğu, şikayetçinin otobüsün kapısını açmaması dolayısıyla bu kez kızarak aracın camına yumruk attığı ve kırdığı, bu suretle üzerine atılı suçları işlediği anlaşılmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında tehdit suçundan hüküm kurulurken, TCK’nın 106/1. maddesi gereğince temel hapis cezasının 6 ay yerine, 3 ay olarak belirlenmesi sonucu eksik ceza tayini ve hakaret suçunun alenen işlenmiş olmasına rağmen TCK’nın 125/4 maddesi gereğince artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.04.2010 tarihli ve 2010/4-71 E, 2010/76 K sayılı ilamında belirtildiği gibi; 5237 sayılı TCK.nın 51. maddesiyle, ceza infaz kurumu haline getirilip, sadece hapis cezasıyla sınırlı olarak kabul edilen ertelemede, maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkemece bir deneme süresinin belirlenmesi zorunlu olup, bu sürenin belirlenmemesi veya eksik belirlenmesi, denetim süresi, ertelemenin yasal sonucu olduğundan, aleyhe bozma yasağı kapsamında değerlendirilemeyecektir. Bu kapsamda sanık hakkında TCK'nın 51. maddesinde düzenlenen erteleme hükümleri uygulanırken denetim süresinin eksik belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarından denetim süresi ile ilgili bölümlerin çıkartılarak “TCK'nın 51.maddesinin 3.fıkrası uyarınca 1 yıl denetim süresi belirlenmesine" ibaresi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15712, Karar No: 2010/939, Tarih: 26.01.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/15712 E.  ,  2010/939 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Dava, trafik-iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerden oluşan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Bir hükmün hangi unsurları içermesi gerektiği, HUMK' nun 388 nci maddesinde gösterilmiştir. Anılan maddenin 2 nci fıkrası, tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile açık adreslerinin açıkça yazılacağını ifade etmiştir. Bir davada hüküm, ancak davanın tarafları için tesis edilir. Dolayısıyla, davada taraf olmayan üçüncü kişiler hakkında hüküm kurulması söz konusu değildir. Bu durum, kararın infazı, bağlayıcılığı ve sonuç doğurması için önem arz etmektedir. Hükmün, HUMK' nun 388 nci maddesine uygun kurulması ve yazılması kamu düzenini de ilgilendirmektedir. Bu nedenle; davanın işveren konumundaki.......... aleyhine açılmış olduğu nazara alınmaksızın davada taraf olmayan ... hakkında hüküm kurulmuş olması,

2- Dosya içeriğinden, .... 27.04.2005 tarihli ilamı ile davalı ...iflasına karar verildiği, anılan mahkemenin 30.12.2005 tarihli ek kararı ile de iflasın kapatıldığı anlaşılmaktadır. Tüzel kişilik ticaret sicilindeki kaydının terkini ile sona ermekte ise de; tüzel kişiliğin sona erdiğinin hukuk açısından kabul edilebilmesi için tasfiye işleminin eksiksiz tamamlanmış olması gerekmektedir. Eğer tasfiye işlemleri gerçek olarak tamamlanmamış ve tasfiyede gereken hususlar eksik bırakılmışsa tüzel kişilik ticaret sicilinden terkin edilse bile şirketin tüzel kişiliğinin sona erdiğinden söz

-......

edilemez. Bu nedenle; ticaret sicilinden terkin edilip edilmediği araştırılıp, gerektiğinde davalı şirketin ihya edilip tüzel kişilik kazandırılması için iflas idaresine ve ....... husumet tevcihi suretiyle dava açmasının sağlanması bakımından davacı Kuruma mehil verilmesi ve müflis davalı şirketin ihya olunması (tüzel kişilik kazanması) sağlandıktan sonra, tüzel kişiliğin temsilcisinin huzuru ile davanın sonuçlandırılması gerekirken hakkında hiç hüküm kurulmamış olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, ...’in bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...........
Yargıtay — Esas No: 2013/11796, Karar No: 2014/3659, Tarih: 26.03.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/11796 E.  ,  2014/3659 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira, açığa imzanın kötüye kullanılması

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan sanık müdafiinin 01.04.2011 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen hükme yönelik verdiği 04.04.2011 tarihli süre tutum dilekçesinde sadece sanık ... hakkında açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçundan verilen beraat hükmünü temyiz ettiğini açıkça belirttiğinin anlaşılması, 02.05.2011 tarihli temyiz dilekçesinde ayrıca müdafiliğini yaptığı ...'nin beraatine dair hükmü temyiz etmiş ise de anılan sanığa yönelik temyizinin yasal süreden sonra olduğu anlaşıldığından katılan sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Katılan ...'nin şikayetinin soruşturulması ve kovuşturulması şikayete tabi olan suç yönünden fiil ve faili öğrenmeden itibaren TCK'nın 73/1. maddesinde öngörülen 6 aylık süreden sonra olduğunun anlaşılması karşısında, davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ... hakkında açılan davanın DÜŞMESİNE, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2094, Karar No: 2013/7723, Tarih: 18.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2094 E.  ,  2013/7723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak zeminine; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesi, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14331, Karar No: 2017/7206, Tarih: 30.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/14331 E.  ,  2017/7206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "taşınmazın tarım alanı olan bölümleri ve taşlık olan bölümleri yönünden jeodezi ve fen bilirkişisi raporu arasında çelişki bulunduğu belirtilerek, Hazine adına tapu kaydının oluştuğu 07.03.2007 tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait hava fotoğrafları getirtilerek 3 kişilik jeodezi ve fotogrametri uzmanından oluşacak bilirkişiye tevdi edilmesi ve büro ortamında fotoğrafların incelemesi, taşınmazın imar ve ihya durumunun belirlenmesi, taşlık ve kayalık alanların ayrı ayrı gösterilmesinin istenmesi ve önceki tarihli bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmeye çalışılması, çelişki giderilemediği ya da gerektiği takdirde yeniden keşif yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile; ... İli ... İlçesi .... Mahallesi 806 parselin içinde kalan 1. derece Sit Alanı içerisinde kalan ve Harita Bilirkişisi ...., .... ve...'in 10.04.2015 tarihli raporu ve krokisinde (S1-A), (S1-B) ve (S1-C) harfleriyle gösterilen toplam 17.033,26 metrekare olan bölüm yönünden davacının davasının reddine ve parselin bu bölümünün "1. derece Arkeolojik Sit Alanı olduğu Kütüğün Beyanlar Hanesine yazılarak Arkeolojik Sit Alanı Niteliği ile Hazine Adına Tesciline", .... İli Merkez İlçesi .... Mahallesi 806 parselin geriye kalan ve (F) harfi ile gösterilen 43.931,70 metrekaresinin davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ve dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden dahili davalı ... Başkanlığından alınmasına, 30.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16400, Karar No: 2017/5197, Tarih: 15.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/16400 E.  ,  2017/5197 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme, Yardım Bildirim Yükümlülüğünü Yerine Getirmeme

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında TCK nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 63, 98/2,62,50,52, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

2-Sanık ... hakkında TCK'nın 98/2,62,50,52 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme ve yardım bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçlarından sanık ...'ın mahkumiyetine, yardım bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık ... müdafi ile sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkındaki taksirle öldürme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, ilgili maddedeki üst sınırın 3 yıl olduğu nazara alınmadan, sanığın 3 yıl 4 ay süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; Mahkemenin takdiri de göz önüne alınarak hükmün TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanması ile ilgili paragrafındaki ''3 yıl 4 ay'' ibaresinin ''3 yıl'' olarak değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA;

2-Yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

2-Yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Ölenin olay günü saat 20.10 sıralarında, iki yönlü ve sağında 1.2 metre banketi olan ve aydınlatması bulunan köy yolunda, alacakaranlık havada bisiklet ile seyri sırasında, karşı yönden gelen sanık ... idaresindeki araç ile çarpıştığı, olay akabindeki tespitlere göre, ölenin gidiş istikametine göre yolun sağ şeridi üzerinde ve yol bitimine yakın bir yerde seyir halinde olduğu, çarpmanın etkisi ile yolun sağındaki banket üzerine düştüğü, bisiklete ait herhangi bir ışıklı uyarıcı cihazın mevcut olmadığı, diğer aracın ise yolu ortalayarak her iki şeridi de ihlal ettiği, sanığın aracı ile yavaşladıktan sonra bir şahsa çarptığını gördüğü halde olay yerini terk ettiği, olay yerindeki far parçalarından aracın önce modeline, sonra da araç sahibi olan sanık ...'a ulaşıldığı, ...'ın kendi rızası ile kolluk kuvvetlerine teslim olarak, olay günü 20.30 da sanık ...'ın aracı kendisine getirdiğini, aracı hasarlı olduğundan teslim almadığını belirttiği, sanık ...'ın ise aracı Denizli iline tamir amaçlı götürdüğü, aracın ertesi gün saat 21.45'te kolluk kuvvetlerine getirildiği ve sanık ...'ın da araç ile birlikte teslim olduğu, olay yerinde yaralı olarak bulunan ölene ise olay yeri yakınında evi bulunan ve çarpma sesi duyması üzerine hemen olay yerine giden tanık ... tarafından yardım edilerek ambulansa haber verildiği, ölenin hastaneye sevki sağlanmasına rağmen aynı gün saat 21.45 te hastanede vefat ettiği olayda, sanık ...'ın gerçekleşen eyleminin 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 82. maddesinde, “Trafik Kazalarında Yükümlülük” başlığı altında düzenlenen idari para cezasını gerektirir kabahat olarak kabulü gerekirken, 5237 sayılı TCK'nın 98. maddesinde tanımlanan ve unsurları itibariyle oluşmayan yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan mahkumiyetine karar verilmesi; yine sanık ...'ın dayısının oğlu olan sanık ...'ın kendisine ait aracını sanık ...'ın babasına ödünç olarak verdiği, akabinde sanık ...'ın aracı teslim etmek istediği sırada seyir halinde iken kazanın meydana geldiği, olay akabinde sanık ...'ın çarpma olayından ve ölenin yaralı halde olay yerinde beklediğinden haberdar olduğuna dair dosya içeriğinde açık bir tespit bulunmadığı gibi sanığa atılı suçun yasal unsurları da oluşmadığından sanık ...'ın da atılı suçtan beraati yerine, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu mahkumiyetine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafi ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 15.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.