muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/15759, Karar No: 2012/2075, Tarih: 22.02.2012

1- Suç tarihinde köy muhtarı olarak görevli bulunan sanık ...'nın kendi köyünde oturmadığını bildiği kişiye görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu nüfus cüzdanı değiştirme talep belgesi verme şeklindeki eyleminin, özel düzenleme olan 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 67/1. maddesindeki suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,

2- ... adına düzenlenen nüfus cüzdanındaki fotoğrafın bu kişiye ait olup olmadığı açıkça anlaşılamadığından, öncelikle bu belgedeki fotoğrafın ... adlı kişiye ait olup olmadığı duraksamaya yer bırakmayacak şekilde araştırılıp saptandıktan sonra, fotoğrafın bu kişiye ait olduğunun belirlenmesi halinde nüfus cüzdanının içeriğinde bir sahtecilik bulunmayacağından, sanık ...'ın diğer sanık ...'ya sahte nüfus cüzdanı değiştirme belgesi düzenlemeye azmettirme eyleminin 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 67/1. maddesindeki, hakkında terör örgütüne yardım ve yataklık suçundan yakalama kararı bulunan ... adlı kişi adına yasal bir istemi bulunmadığı halde nüfus cüzdanı vermek şeklindeki eyleminin ise 5237 sayılı TCK'nun 257/1. maddesindeki görevi kötüye kullanma suçlarını oluşturacağı, nüfus cüzdanındaki fotoğrafın ...'a ait olmadığının belirlenmesi halinde ise; düzenlenen nüfus cüzdanı içeriği itibariyle sahte olacağından diğer sanık ...'ya sahte nüfus cüzdanı değiştirme belgesi düzenlemeye azmettirme eyleminin 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 67/1. maddesindeki, içeriği itibariyle sahta nüfus cüzdanı düzenleme eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 204/2. maddesindeki suçları oluşturacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık ... yönünden ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın korunmasına, 22.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1487, Karar No: 2014/10036, Tarih: 22.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1487 E.  ,  2014/10036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : İİK.nun 345/a maddesine muhalefet etmek

HÜKÜM : Beraat

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.12.2011 gün, 2011/9-13 Esas, 2011/3 Karar sayılı ve 01.02.2011 gün, 244-14 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, mesleği bir kamu hizmeti niteliğindeki avukatlık olan, yasa yollarına başvuru için yeterli düzeyde hukuki bilgiye sahip bulunan şikayetçi vekilinin, temyiz süresinin kararın yüze karşı verildiği hallerde tefhimden itibaren işlemeye başlayacağını bilmemesi düşünülemeyeceğinden, yasa yolu bildirimindeki bu eksikliğin vekil açısından bir yanılgı ve bu bağlamda hakkın kullanılması yönünde bir engel oluşturmayacağı, 30.10.2008 tarihinde yüze karşı tefhim olunan hükme karşı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen yasal sürede temyiz talebinde bulunulmadığından hükmün kesinleştiği cihetle, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16252, Karar No: 2014/923, Tarih: 23.01.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/16252 E.  ,  2014/923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2009/147123

MAHKEMESİ : Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2009

NUMARASI : 2008/802 (E) ve 2009/356 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ankara Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnc. ve K.T. Şube Müdürlüğü'nün 19/03/2008 tarih 08/851-172-160 sayılı cevabi yazısı içeriğine göre, katılanlar tarafından teşhis edilen sabıkalılar albümündeki fotoğrafın, Selahattin ve Fatma kızı İçel-1962 doğumlu T..-Sosyal nüfusuna kayıtlı S.. G.. isimli kişi adına kayıtlı olduğunun bildirilmesi ve sanığın ise, mahkemece, Selahattin ve Fatma kızı Adana-05/09/1960 doğumlu Mersin-T..-B.. köyü nüfusuna kayıtlı S.. G.. olarak kabul edildiğinin anlaşılması karşısında; Selahattin ve Fatma kızı İçel-1962 doğumlu T..-Sosyal nüfusuna kayıtlı S.. G.. isimli kişi ile Selahattin ve Fatma kızı Adana-05/09/1960 doğumlu Mersin-Tarsus-Bolatlı köyü nüfusuna kayıtlı sanık S.. G..'nin aynı veya farklı kişi olup olmadıklarının, kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi; sanığın memur nezaretinde fotoğrafları çektirtilip katılanlara gösterilerek olay günü suç işlediği belirtilen 2 bayandan birisinin sanık olup olmadığı konusunda katılanların beyanları alındıktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği halde eksik araştırma sonucu hüküm kurulmuş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. G..'nin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4565, Karar No: 2025/2607, Tarih: 21.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4565 E.  ,  2025/2607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin 2018/111815 sayılı “...+şekil” ibareli marka başvurusunun davalı şirketin itirazı sonucunda davalı Kurum’un Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı ile nihai olarak reddedildiğini, müvekkilinin “... ...” ibareli 2017/12545 sayılı markasının halihazırda tescilli bulunduğunu, dava konusu marka ile davalı şirket markasının farklılık taşıdığını, harf markalarında ayırt ediciliğin ve koruma düzeyinin düşük olduğunu, taraf markalarının farklı müşteri kitlesine hitap ettiklerini, tescili talep edilen mal ve hizmet sınıflarının davalı şirketin mal ve hizmet sınıfları ile farklılık içerdiğini, müvekkilinin mobilya ve dekorasyon sektöründe, davalı şirketin ise moda ve parfümeri sektöründe faaliyet gösterdiğini, markalar arasında imaj transferi olmayacağını ileri sürerek “...+şekil” ibareli marka başvurusu hakkında verilen YİDK kararının iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, dava konusu 2018/111815 sayılı başvuru ile redde mesnet markaların aynı türden emtiaları içerdiklerini, markaların şekil unsurlarının benzerlik taşıdığını, davacı başvurusunun, davalı şirketin

markasına yakınlaşma çabası içerisinde olduğunu, bu haliyle markanın,

iltibas ve haksız yararlanmaya sebebiyet vereceğini, davacı markasının, redde

mesnet markanın serisi ve devamı olarak algılanacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin dünyaca tanınmış “...” markalarının sahibi olduğunu, müvekkilinin itiraza mesnet markasının son derece özgün tasarlandığını, ilk olarak müvekkilince ihdas edildiğini, başvuruya konu işaretin müvekkilinin markaları ile karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzer olduğunu, dava konusu markadaki “...” ibaresinin markaları birbirlerinden farklılaştırmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin dünyaca tanınmış “...” markalarının sahibi olduğunu, müvekkilinin itiraza mesnet markasının son derece özgün tasarlandığını, ilk olarak müvekkilince ihdas edildiğini, başvuruya konu işaretin müvekkilinin markaları ile karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzer olduğunu, dava konusu markadaki “...” ibaresinin markaları birbirlerinden farklılaştırmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, işaretler arasında ortalama düzeyde görsel benzerlik bulunduğu, davalı markalarının tanınmışlığı sebebiyle tüketicilerin bu markalara aşina olduğu, dava konusu logonun, esinlenmenin ötesinde bir yakınlık içerdiği, tüketicilerin bu logoyu gördüğünde davalı şirketin markalarını hatırlayabileceği ve markaları ilişkilendirebileceği, ancak yalnızca davalı markalarının dünya genelinde tanınmışlığı bulunan parfümeri, kozmetik, sabun, mücevherat, saat, deri eşyalar, çanta, şemsiye, parfüm spreyleri, ev tekstili, giysi, ayakkabı, baş giysileri ve giysilerle ilgili aksesuarlar gibi ürünler bakımından karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, buna karşın diğer ürün ve hizmetlerde tüketiciyi yanıltacak düzeyde bir benzerliğe rastlanmadığı, bu ürün ve hizmetler açısından karıştırılma tehlikesinin bulunmadığı, davacının müktesep hak iddiasına dayanak yaptığı markaların tescil tarihleri üzerinden henüz beş yıllık sürenin geçmediği, müktesep hak iddiasının yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüyle hükümde gösterilen hizmetler haricinde kalan diğer hizmetler bakımından 2020-M-1318 sayılı YİDK kararının iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu markanın siyah bir fon üzerine altın renginde iki “e” harfinin birbirine zıt yönlere bakacak ve iç içe geçecek şekilde konumlandırılması ile oluşturulmuş bir şekil ve bu şeklin hemen altında şekle göre daha küçük olarak yazılmış, dilimizde somut bir anlamı bulunmayan “...” ibaresinden oluştuğu, markada şekil ve kelime unsurunun bir bütün olarak algılandığı, birinin diğerine nazaran öne çıkarılmadığı, davalı şirketin redde mesnet markalarının ise birbirine zıt yönlere doğru konumlandırılmış ve sırt kısımları iç içe geçmiş “c” harfinden meydana geldiği, bir bütün olarak dava konusu başvurunun, davalı şirketin markalarında yer almayan “...” ibaresini içermesi, “e” ve “c” harflerinin alfabedeki iki ayrı harf olması ile genel kompozisyonu itibariyle davacı markalarından yeterince ayrıştığı, karşılaştırılan markalar arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun 6/1 hükmü anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunmadığı, işaretler benzer bulunmadığından, emtia karşılaştırması yapılmasına gerek görülmediği, davalının redde mesnet markalarının tanınmış olmasının da varılan sonucu değiştirmeyeceği gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, YİDK'in 2020-M-1318 sayılı kararının iptaline karar verilmiş, hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka başvurusunun reddine dair YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 21.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22924, Karar No: 2015/10787, Tarih: 11.05.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22924 E.  ,  2015/10787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bayramiç Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın önlenmesi

K A R A R

Mahkeme tarafından yapılan nitelendirmeden de anlaşıldığı üzere taraflar arasındaki uyuşmazlık, Hazine tarafından kadastro öncesi nedene dayanılarak dere yatağı olduğu iddiası ile açılan, kadastro sonucu Belediye adına oluşan ve ihale ile davalılara satılan taşınmaza ait tapu kaydının iptali ile dere olarak terkinine, davalının elatmasının önlenmesi ve kaline ilişkin bulunduğuna göre, Yargıtay Kanunu 14. maddesi uyarınca Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. 11 Nisan 2015 tarihi itibariyle Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 Sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 Sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. ve 3. fıkraları uyarınca dosyanın görevli daireyi belirlemek üzere HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1415, Karar No: 2013/8225, Tarih: 23.05.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/1415 E.  ,  2013/8225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-son, 52/2, 53/1, 51/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Hacizli malları taşındığı yeni adresine götürdüğünü ve halen kendisinde olduğunu beyan eden sanığın teslim edilen mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Sanığa tayin olunan hapis cezasının TCK'nın 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine karşın, aynı maddenin 3. fıkrasında öngörülen denetim süresi konusunda karar verilmemesi,

b- TCK'nın 53/4. maddesi gereğince verilen kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin 1. fıkrası uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 23.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5654, Karar No: 2010/5397, Tarih: 30.09.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/5654 E.  ,  2010/5397 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... ve arkadaşları tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ve yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ... ve arkadaşlarının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 30.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13390, Karar No: 2023/1317, Tarih: 02.03.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/13390 E.  ,  2023/1317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki takibin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Borçlu vekili şikayet dilekçesinde; alacaklı tarafından başlatılan ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla Ör. 6 ilamlı icra takibinde, kredi sözleşmesine dayalı alacağın birden fazla ipotek ile teminat altına alındığını, ipoteklerin toplu rehin niteliğinde kurulduğunu, ancak ipotekli taşınmazların her biri için 9 ayrı takip başlatıldığını, bunun aynı takibe konu edilme ve aynı anda satış talep edilme kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklı vekili cevap dilekçesinde; taşınmazlar üzerinde toplu rehin bulunmadığını, her bir taşınmaz üzerinde münferit ipotek tesis edildiğini, bu nedenle taşınmazların ayrı takiplere konu edilmesinde usulsüzlük bulunmadığını, ipotek limitlerinin güncel alacağın altında kaldığını, buna rağmen takiplerin tekerrür olmamak kaydı ile başlatıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mükerrer olduğu ileri sürülen takiplere konu taşınmazlar üzerindeki ipoteklerin; farklı taşınmazlar üzerinde, farklı tarihlerde ve limitlerde, farklı derecelerde, limit ipoteği şeklinde münferit olarak kurulduğu, TMK’nın 873. maddesinde öngörülen müşterek/toplu ipoteğin söz konusu olmadığı, bu nedenle taşınmazların tamamı hakkında tek bir takip başlatılması zorunluluğunun bulunmadığı, aynı alacakla ilgili mükerrer takibin söz konusu olmadığı gerekçesi ile sübut bulmayan şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi borçlu vekili istinaf dilekçesinde; şikayet nedenlerini tekrarla mahkeme kararının kaldırılması ile şikayetin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi borçlu vekili istinaf dilekçesinde; şikayet nedenlerini tekrarla mahkeme kararının kaldırılması ile şikayetin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; takip dayanağı ipotek sözleşmesinin borçlu şirketin tüm borçlarının teminatı olarak kurulduğu, tüm takip taleplerinde tahsilde tekerrür olmamak kaydının bulunduğu, diğer takip dosyalarındaki ipotek tarihlerinin ve ipotek resmi senetlerinin farklı olduğu, farklı limitlerde ve derecelerde ipotekler tesis edildiği, ipotekler arasında müşterekliğin söz konusu olmadığı, alacaklının ipotek limiti tutarında takip başlattığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi borçlu vekili temyiz dilekçesinde; şikayet nedenlerini tekrarla bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ile ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı icra takibinin iptaline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile sair yasal mevzuat

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi borçlu tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9047, Karar No: 2011/7841, Tarih: 28.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/9047 E.  ,  2011/7841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Geyve Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.05.2009 tarih ve 2008/79 - 2009/118 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 28.06.2011 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı..... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili dava ve ıslah dilekçesiyle, davalıya devlet destekli bitkisel ürün poliçesi ile sigortalı müvekkiline ait ayva ağaçlarındaki ürünlerin 2007 yılı Nisan ayında meydana gelen don olayı zarar görmesine rağmen ödeme yapılmadığını ileri sürerek, şimdilik 45.600,00 YTL'nın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, poliçe teminat kapsamının çiçeklenme dönemi sonrası başladığını, çiçeklenme döneminde hasara uğramış sigortalı ürünler için müvekkil şirketin herhangi bir tazminat ödeme yükümlülüğünün bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının sözleşmenin yapımında iradesinin doğru bir şekilde sözleşmeye yansımadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, bitkisel ürün sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda yazılı yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, hüküm doğru değerlendirmeler içermediği gibi hükme temel alınan bilirkişi raporu da uyuşmazlığa çözmeye elverişli nitelikte değildir.

Somut olayda davacıya ait ayva bahçelerinin davalı tarafından don rizikolarına da kapsar şekilde sigorta örtüsüne alındığı hususu uyuşmazlık konusu değildir. Ayrıca, ayva bitkilerinin don rizikosuna maruz kaldığı da tarafların kabulündedir. Çekişme, meydana gelen bu don rizikosunun sigorta teminatı içinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.