muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/412, Karar No: 2020/10, Tarih: 14.01.2020

“Tapu sicilinde mukayyet olmıyan bir gayrimenkulü nizasız ve fasılasız yirmi sene müddetle ve malik sıfatiyle yedinde bulundurmuş olan kimse o gayrimenkulün kendi mülkü olmak üzere, tescili talebinde bulunabilir.

Tapu sicilinde maliki kim olduğu anlaşılamayan veya yirmi sene evvel vefat etmiş yahut gaipliğine hüküm verilmiş bir kimsenin uhdesinde mukayyet olan bir gayrimenkulü aynı şerait altında yedinde bulunduran kimse dahi o gayrimenkulün, mülkü olmak üzere tescilini taleb edebilir.

Tescil dâvası Hazine ve ilgili âmme hükmi şahsiyeti aleyhine açılır ve mahkemece gazete ile ve ayrıca mahallinde münasip vasıtalarla en az üç defa ilân olunur.

Son ilândan itibaren 3 ay içinde bir itiraz dâvası açılmaz veya açılıp da reddedilir ve iddia sabit olursa tescile karar verilir; karara gayrimenkulün haritası veya ebatlı krokisi eklenir.

Hususi kanun hükümleri mahfuzdur.”

Maddenin ilk hâlinde, tescilin usulüne ilişkin bir düzenleme mevcut değil iken 09.03.1954 tarihinde kabul edilen 17.03.1954 tarihinde yayınlanıp yürürlüğe giren 6333 sayılı Kanun'la maddeye üç fıkra daha eklenmiş ve maddenin ikinci fıkrasının son cümlesindeki "tescilin ancak hâkimin emri ile olacağı" ibaresi kaldırılmıştır.

19. Mülga 743 sayılı TKM’nin 639. maddesi, yürürlükte bulunan 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu (TMK)’nun 713. maddesine karşılık gelmektedir. 4721 sayılı TMK'nın "Olağanüstü zamanaşımı " başlıklı 713. maddesi;

"Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir.

Aynı koşullar altında, maliki tapu kütüğünden anlaşılamayan veya yirmi yıl önce (…) hakkında gaiplik kararı verilmiş bir kimse adına kayıtlı bulunan taşınmazın tamamının veya bölünmesinde sakınca olmayan bir parçasının zilyedi de, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir.

Tescil davası, Hazineye ve ilgili kamu tüzel kişilerine veya varsa tapuda malik gözüken kişinin mirasçılarına karşı açılır.

Davanın konusu, mahkemece gazeteyle bir defa ve ayrıca taşınmazın bulunduğu yerde uygun araç ve aralıklarla en az üç defa ilân olunur.

Son ilândan başlayarak üç ay içinde yukarıdaki koşulların gerçekleşmediğini ileri sürerek itiraz eden bulunmaz ya da itiraz yerinde görülmez ve davacının iddiası ispatlanmış olursa, hâkim tescile karar verir. Mülkiyet, birinci fıkrada öngörülen koşulların gerçekleştiği anda kazanılmış olur.

Davalılar ve itiraz edenler, aynı davada kendi adlarına tescile karar verilmesini isteyebilirler.

Kararda, tescili istenilen taşınmazın niteliği, yeri, sınırları ve yüzölçümü belirtilir ve karara, uzmanlarca düzenlenen teknik bilgileri içeren krokisi de eklenir.

Özel kanun hükümleri saklıdır" şeklinde düzenlenmiştir.

Davalılar ve itiraz edenler, aynı davada kendi adlarına tescile karar verilmesini isteyebilirler.

Kararda, tescili istenilen taşınmazın niteliği, yeri, sınırları ve yüzölçümü belirtilir ve karara, uzmanlarca düzenlenen teknik bilgileri içeren krokisi de eklenir.

Özel kanun hükümleri saklıdır" şeklinde düzenlenmiştir.

20. Açıklanan kanun hükümlerine göre, olağanüstü zamanaşımı yolu ile taşınmaz mülkiyetinin kazanılmasına ilişkin temel koşulların mülga 743 sayılı TKM'nin 639. ( 4721 sayılı TMK m. 713) ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddelerinde hüküm altına alındığı görülmektedir. Mülga 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nda taşınmazlara ilişkin olağanüstü zamanaşımı yoluyla mülkiyetin kazanılmasına ilişkin düzenlemeler birbirleriyle benzerlik göstermektedir. Buna göre; tapuda kayıtlı olmayan bir taşınmazı aralıksız ve nizasız 20 yıllık süreyle malik sıfatı ile elinde bulunduran ve zilyedi olan kişi, taşınmazın kendi mülkü olmak üzere adına tescilini talep edebilir.

21. Uygulama ve teorideki açıklamalardan esinlenerek mülga 743 sayılı TKM' nin 639. (4721 sayılı TMK m. 713.) ve 3402 sayılı Kanun'un 14. maddelerinde hüküm altına alınan koşulları taşınmaza ilişkin koşullar ve zilyetliğe ilişkin koşullar olarak ikiye ayırmak mümkündür. Tapuda kayıtlı olmayan taşınmazların zamanaşımına dayanılarak kazanılabilmesi için taşınmazın özel mülkiyet kurmaya elverişli olması, zamanaşımı ile kazanılmasını yasaklayan bir kanun hükmünün bulunmaması ve taşınmazın kanunlar uyarınca Devlete kalan taşınmazlardan olmaması gerekir. Taşınmaz üzerinde sürdürülmesi gerekli olan zilyetliğin ise, malik sıfatı ile, aralıksız ve nizasız, 20 yıllık süreyle olması gereklidir.

22. Zilyetlik, mülga 743 sayılı TKM'nin 887. maddesinde (4721 sayılı TMK m. 973) , "Birşey üzerinde fiilen tasarruf sahibi olan kimse o şeyin zilyedidir" şeklinde tanımlanmıştır. Bir şeyin zilyedi onun gerçek maliki olabileceği gibi, henüz mülkiyetini kazanmamış kimse de olabilir. Zilyet olan kimsenin tasarrufunun haklı olup olmadığına bakılmaz. Bir şeye malik olmayan kimsenin zilyetliği zaman ile o şeyin mülkiyetinin kazanılmasını sağlayabilir. Mülkiyetin kazanılma sebeplerinden biri olan zilyetliğin konusu ancak maddi şeylerdir. Zilyetliğin tanımında da görüleceği gibi, zilyetlik olması için bir şeyin bulunması ve ayrıca o şey üzerinde fiili hakimiyetin kurulması gerekir. Mülga 743 sayılı TKM'nin 639/1(4721 sayılı TMK m. 713/1) ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddeleri uyarınca; zilyetliğe ve kazandırıcı zamanaşımına dayanılarak davacı sıfatı ile dava açan kişinin o şey üzerinde gerçek bir hak ve tasarruf yetkisinin bulunması gerekir (İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.12.1998 tarihli ve 1996/4 E., 1998/3 K. sayılı kararı).

23. Malik sıfatıyla zilyetliğin tanımı ise mülga 743 sayılı TKM'nin 639/1 (4721 sayılı TMK 713/1) ve 3402 sayılı Kanun'un 14. maddelerinde yapılmamıştır. Malik sıfatı ile zilyetlik hakkında öğretide çeşitli görüşler ileri sürülmekle birlikte, zilyedin o malın/taşınmazı sahiplenme, kullanma, idare ve işletmesi amacıyla hakimiyetinde bulundurması hâlinde malik sıfatıyla zilyetlikten söz edilebileceği, o mal üzerinde kendi zilyetliğinden başka kişinin üstün korunmaya değer zilyetliğini tanımayan kişinin zilyetliğinin malik sıfatıyla zilyetlik olduğu kabul edilmektedir (Sapanoğlu, S: Zilyetlikten Kaynaklanan Tescil Davaları, Ankara 2013, s. 297-298; Özmen, İ. /Çorbalı, H.: 3402 Sayılı Kadastro Kanunu Şerhi, Ankara 1995, s. 424). Malik sıfatıyla zilyetliğin ekonomik amaca uygun olarak geçmesi gerekir.

24. Mülga 743 sayılı TKM'nin 639/1 (4721 sayılı TMK 713/1) maddesi uyarınca tapusuz bir taşınmaz malın olağanüstü zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla kazanılabilmesi için, kanunda yazılı diğer kazanma koşulları yanında zilyetliğin aralıksız ve çekişmesiz (davasız) geçmesi gerekir. Mülga 743 sayılı TMK'nın 639. maddesinden farklı olarak 4721 sayılı TMK'nın 713. maddesinde “dava” sözcüğünü kullanmıştır. Öğretide oy birliğiyle kabul edildiği üzere, çekişmeden amaç davadır. Çekişmeyi oluşturan dava mülkiyet hakkına dayalı olabileceği gibi zilyetliğin korunması davası şeklinde de olabilmektedir.

25. Gerek mülga 743 sayılı TKM'nin 639/1 (4721 sayılı TMK 713/1), gerekse 3402 sayılı Kanun'un 14. maddelerinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğinin süresi 20 yıl olarak kabul edilmiştir. Kazanmayı sağlayan 20 yıllık zilyetlik taşınmaz üzerinde fiili hakimiyetin ve malik sıfatıyla zilyetliğin kurulduğu andan itibaren başlar. Bu sürenin kadastro tespitlerinde tespit, genel hükümlere göre açılan tescil davalarında davanın açılma tarihine kadar dolmuş olması gereklidir. Bu tarihlerden sonraki zilyetlik hukuki değer taşımaz.

26. Olağanüstü zamanaşımı yoluyla taşınmaz mal mülkiyetini kazanma koşullarına ilişkin yapılan açıklamaların yanında, bu nedene dayalı olarak açılacak davalarda kazanmayı sağlayan zilyetliğin kanıtlanması hususuna da kısaca değinmekte yarar bulunmaktadır. Bu davalarda kazanmayı sağlayan zilyetliğin davacı tarafından kanıtlanması gerekir. Maddi olaylardan olan zilyetlik her türlü delil ile kanıtlanabilir. Her somut olayın özelliğine göre yerel bilirkişi, tanık beyanları, teknik bilirkişi raporları gibi deliller zilyetliğin kanıtlanmasında kullanılabilir. Nitekim 3402 sayılı Kanun’un 14/1. maddesinde, çekişmesiz, aralıksız ve malik sıfatıyla geçen 20 yıllık zilyetliğin belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla kanıtlanabilineceği hüküm altına alınmıştır. Maddede bilirkişi ve tanık beyanları yanında belgelere de yer verilmiştir.

27. 3402 sayılı Kanun’un 14. maddesinde yazılı belgeler, mülkiyet belgesi olmayıp, ispat hukuku bakımından delil niteliği bulunan tasarruf belgeleridir. Kazanmayı sağlayan zilyetlik bakımından tek başına bir değer taşımazlar. Kazanma bakımından dayanılan vergi kaydının nazara alınması için vergi kaydı mükellefi ile zilyet arasında bağlantının kurulması gerekir. Zilyetlikle birleşmeyen vergi kaydına değer verilemez (Sapanoğlu, s. 373-374).

28. Yapılan açıklamalar ışığı altında somut olayın incelenmesine gelince, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede 1946 yılında 2613 sayılı Kadastro ve Tapu Tahriri Kanunu gereğince yapılan çalışmalarda; çekişme konusu taşınmazın 2104 ada 16 parsel olarak yüzölçümü belirtilmeden, ...'nın tapusuz mülkü iken, 75 sene evvel ölümüyle evlatları... ve büyük... ile küçük...'ye kaldığı, aralarında rızaen yaptıkları taksimde bu parselin büyük...'ye düştüğü, 27 sene evvel 3 madeni liraya ...oğlu ... tarafından haricen satın alındığı, 15 sene evvelde ölümü ile evlatları Abdi, ... ve...'ye kaldığı, bunların da senetsiz olarak bu suretle tasarruflarında bulunduğu, bilirkişilerin beyan ve iradelerine göre tahdit ve tespiti yapılmış ise de hâli hazırda bu arazinin ... tarafından sürülmekte olduğunun görüldüğü ifade edilerek ..., ... ... ve... ... adlarına vergi kaydında belirtilen miktar üzerinden parsel hudutlarının kesinleştirilmesi üzere tahdit ve tespit komisyonuna sunulduğu, 1946 yılında yapılan çalışmalarda 2104 ada 1 ile 18 parsel sayılı taşınmazlarının sınırlarının kesinleştirilememesi üzerine bu kez 1956 yılında yapılan çalışma kapsamında yeniden 2104 ada 2 ile 31 parsel olarak sınırlandırıldıkları, çekişme konusu taşınmazın da 2104 ada 31 parsel numarasını aldığı, ...’ün postaya verdiği 05.02.1955 tarihli beyannamede, bu yerin senetsiz olarak eskiden ... ...'nın teyzesi kızı...'nin malı iken tahminen 30-40 sene evvel Macun köyünden babası ... oğullarından ...oğlu ...’in 3 madeni liraya satın aldığını ve ...'in 1930 da ölümü ile evlatları ..., ..., ...'ye terk ettiği, bu suretle bu yerin vergisini verdiklerini, bu yeri babası ...'in sağlığında sürmekte ise de, sonradan ... tarafından sürüldüğünden kimseye sürdürülmediğini ve bu nedenle bu yeri tasarruf etmediklerini, vergisini verdiklerini ifade ederek namlarına tespitini talep ettiği, taşınmaza ilişkin kadastro tutanağının mülkiyet tablosu bölümündeki posta mütaalasında; eski 2104 adanın 16 parseli olan bu yerin eski tespitte tasarruf krokisinde kazık ve taş işaretleri ile hudutları tespit edilmiş ise de, hudutlarda röper olmadığı ve tasarruf krokisindeki kazık ve taşın mevcut olmadığı, Abdi'nin babası ... ağanın bu yeri...'den satın aldığını ehlivukufların kati olarak bilmedikleri ve iddia edenlerin ellerinde bir vesika da mevcut olmadığı, eski posta mütalaasında bahsedilen ilişik 187 cilt 31 yaprak numaralı vergi ihbarnamesinin bu yere ait olmadığı, bu yerin eskiden beri tasarruf edilmediği, zeminde hudut mevcut olmadığı ve vergi kaydının sahibini ve hudutlarını ehli vukufların bilmedikleri, bu yerin sahipsiz ve hâli yerlerden olduğu açıklamalarına yer verilerek komisyona sunulduğu, komisyonca bu yerin boz ve hâli mahallerden olduğu belirtilerek Hazine adına tesciline karar verildiği görülmüştür. Tespite yapılan itiraz neticesinde de, 13.01

. Tespite yapılan itiraz neticesinde de, 13.01.1958 tarihli komisyon kararında, bilirkişilerin 317 vergi kaydındaki hudutlara ilişkin ademi malumat beyan verdikleri ve taşınmazın 40 seneden bu yana itiraz edenlerin muris ve varisleri tarafından tasarruf edilmediğini ifade ettikleri, ayrıca... ve... tarafından ibraz edilen tapu kaydının da bu mahale ait olmadığının tanzim edilen rapor tetkikinden anlaşıldığı açıklanarak itirazın reddine karar verilmiştir.

29. Davacılar... mirasçıları ve... vekili tarafından tapu kaydına dayalı olarak komisyon kararına karşı dava açılmış, ...ve arkadaşlarının bu davaya müdahale taleplerinin reddine karar verilmesi üzerine, davacılar... ve arkadaşları vekili tarafından 1317 tarihli ve 155/4789 numaralı vergi kaydına, davacılar ... ve arkadaşları vekili tarafından ise 1937 tarihli ve 433 numaralı vergi kaydına dayalı olarak kadastro tespitine itiraz davası açılmıştır. Davacılar ... ve... mirasçıları tarafından açılan davada, yargılama aşamasında çekişme konusu 2104 ada 31 parsel ve diğer bir kısım taşınmazlara ilişkin taleplerden feragat edilmiştir.

30. Dosya kapsamından, davacılar... ve arkadaşlarının dayandığı 1317 tarihli ve 155/4789 numaralı vergi kaydının Ormankaşı mevkii, hudutlarının tarafeyni karasal oğlu, tepe ve uzun dere ve miktarının 50 dönüm olduğu, davacılar ... ve arkadaşlarının dayandığı 1937 tarihli ve 433 numaralı vergi kaydının da Ormankaşı mevkii, 5 hektar miktarında, hudutlarının d: şafak, k.:...ve Naci, b.: Necmettin, g.: ... şeklinde olduğu, 1956 yılında yapılan kadastro çalışmalarında bilirkişilerden 1317 yılına ait 4789 numaralı vergi kaydının sınırlarının sorulduğu, bilirkişilerin Küçük ...'yı ve hudutlarını bilmediklerini ve bu yerin eskiden beri tasarruf edilmediğini beyan ettikleri, yine mahkemece 09.11.1998 tarihinde yapılan keşifte anılan vergi kayıtlarının hudutlarının mahalli bilirkişilerden sorulduğu, herhangi bir sınır gösterilmeksizin vergi kaydının çekişme konusu taşınmazı kapsadığını beyan ettikleri anlaşılmıştır. Mahkemece, Özel Daire (Yargıtay 17. Hukuk Dairesi) bozma kararına uyulmak suretiyle yapılan yargılamada, 18.06.2004, 06.07.2006 ve 16.09.2010 tarihlerinde keşif yapıldığı, davacılar tarafından dayanılan vergi kayıtları ve komşu parsel tutanakları mahalli bilirkişi ve tanıklardan sorularak uygulanmaya çalışıldığı, mahalli bilirkişilerce vergi kayıtlarında belirtilen bir kısım sınırların tahmini olarak gösterildiği, bu suretle anılan kayıtlardaki sınırlarının tereddüte mahal bırakmayacak şekilde tespit edilemediği gibi davacıların zilyet ve tasarrufunda bulunduğu iddia edilen arazinin sınırlarının da belirlenemediği görülmüştür.

31. Öte yandan 04.12.1997 tarihinde yapılan keşifte dinlenilen tanık ...'un beyanında, 1949 tarihinde davacının babası ...... ile birlikte pulluk vasıtasıyla çekişme konusu taşınmazın sınırlarını tespit ettiklerini, anılan taşınmazı bir iki sene ortak ektiklerini, sonrasında ise eken olmadığını, aynı tarihte dinlenen... ve...'in beyanlarında, dava konusu yerde ...'lerin tarım yaptığını görmediklerini, 31.05.2000 tarihinde yapılan keşifte dinlenen tanık ...’in beyanında, taşınmazın 1945 yılından 1950 yılına kadar ekildiğini bildiğini, 1945 yılından önce taşınmazda bir şey olmadığını, 18.06.2004 tarihinde yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişilerden ...’ın beyanında, taşınmazın 1946 yılından 1951 yılına kadar ekildiğini, 1946 yılı öncesini bilmediğini, 1951 yılından sonra ekip biçme olmadığını, aynı keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ...’in beyanında, bölgeye 1948-50 yıllarında geldiğini, öncesini ve evveliyatını bilmediğini ifade ettikleri, 16.07.2006 tarihinde yapılan keşifte dinlenen tanıklar ... ve ... ...’in beyanlarının ise görgüye dayalı olmadığı, duyuma dayalı olduğu hususunun Mahkemece tutanak altına alındığı anlaşılmıştır.

32. Her ne kadar, Mahkemece hükme esas alınan 1925 doğumlu tanık ... ile 1332 (1916) doğumlu...’un beyanlarında, köye geldiklerinde 18-19 yaşlarında olduklarını, o tarihlerde dava konusu yerin ...... ve ... tarafından ekildiğini gördüklerini ifade etmiş iseler de, çekişme konusu taşınmaza ilişkin kadastro tutanağının beyanname sütununda yer alan davacı ...’ün 05.02.1955 tarihli beyanında, dava konusu yeri babası ...'in sağlığında sürmekte iken sonradan ... tarafından sürüldüğünden kimseye sürdürülmediğini ve bu nedenle bu yeri tasarruf etmediklerini, vergisini verdiklerini ifade etmesi karşısında, davacının kendi kabulü dışında olan bilirkişi ve tanık sözlerine değer verilemeyeceği açıktır (HGK 20.06.1973 tarih, 513 K.).

33. Yukarıda da ifade edildiği üzere; (§. 20-26) davacının çekişme konusu taşınmazın tespit tarihi olan 1956 tarihinden önce kazanmayı sağlayan çekişmesiz, aralıksız ve malik sıfatıyla 20 yıllık zilyetliği kanıtlaması gerekir. Açıklanan hususlar birlikte değerlendirildiğinde, mahkemece yapılan keşiflerde dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarının davacıların çekişme konusu taşınmazda 1956 tarihinden önce çekişmesiz, aralıksız ve malik sıfatıyla 20 yıllık zilyetlikleri bulunduğunu doğrulayamadıkları, yine davacıların dayandıkları ve zilyetlikle birleşmeyen vergi kayıtlarına hukuken değer verilemeyeceği nazara alındığında, davacıların davalarını ispatladıklarını kabule olanak bulunmamaktadır. Bunun yanı sıra, Mahkemece, murisin ölümünden sonra davacılar tarafından çekişme konusu taşınmazın kamu otoritesinden kaynaklanan güç kullanımı nedeniyle sürülemediği ve bu durumun nizasız ve fasılasız şartını engellemeyeceği belirtilmiş ise de, dosya kapsamından, davacıların çekişme konusu taşınmazdaki tasarruflarını korumak amacıyla, taşınmazı kullanmalarını engelleyen kurum veya kişiler aleyhine adli veya idari merciilere başvurduklarına dair bilgi ve belgeye rastlanılmadığı, bu şekilde davacıların dava konusu taşınmaza yönelik tasarruf haklarının kamu gücü kullanılmak suretiyle engellendiğinin soyut beyandan ibaret olduğu anlaşılmıştır.

34. O hâlde dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

35. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Davalılar Ankara Büyükşehir Belediyesi ve Atatürk Orman Çiftliği Müdürlüğü vekillerinin temyiz istemlerinin hukuki yarar yokluğundan REDDİNE (III/12-13), istek hâlinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine,

2- Müdahil davacı... vekilinin (III/14-16) ve davalı Hazine vekilinin (III/17 ve devamı) temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanunun 440. maddesi uyarınca kararın tebliğ edildiği tarihten itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.01.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17144, Karar No: 2015/12143, Tarih: 17.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17144 E.  ,  2015/12143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİOSMANPAŞA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/07/2014

NUMARASI : 2014/1-2014/270

Taraflar arasında görülen davada Gaziosmanpaşa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/07/2014 tarih ve 2014/1-2014/270 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 17/11/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. S. K., davalı M.. A.. vekili Av. F.. T.. ile davalı S.. A.. vekili Av. B.. P.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ...A.Ş’nin hissedarı olduğunu, hissedarlardan ...mirasçısı bulunduğunu, anılan hissedarın 12.11.2003 tarihinde öldüğünü, öncesinde akli melekelerini yitirdiğini, bu dönemde hisselerinin bazılarını devir ettiğinin ortaya çıktığını, davalılara da devir yaptığını, bunun müvekkilini yönetimden uzaklaştırmak amacıyla gerçekleştirildiğini, devirlerin hukuki temellerinin olmadığını ileri sürerek ve ıslah isteminde bulunarak, R. A.’nın akli melekelerinin bozulduğu dönemlerde hisse devir işlemlerinin hangi tarihlerde ve kimler arasında yapıldığının tespitine ve bu devirlerin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, tüm dosya kapsamına göre, ...hisse senetlerinin hamiline yazılı olduğu, ayrıca dosyaya gelen hisse devir sözleşmesinde hisse senetlerinin devralan M.. A..'ya teslim edildiğinin belirtildiği, geçerli bir biçimde pay sahipliğinin kazanılması için söz konusu hisse senetlerinin zilyetliğinin devralınmış olması gerektiğinden bu nedenle de dava konusu hisse devir isteminin iptalini gerektirir bir husus bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin davalı S.. A.. yönünden ıslah edilmiş davasının husumet yönünden reddine , davacı vekilinin davalı M.. A.. hakkındaki ıslah edilmiş davasının reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve çıplak payın alacağın temliki hükümleri uyarınca devredilebilecek olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.