muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/215, Karar No: 2008/230, Tarih: 16.12.2008

Dolayısıyla; olayda hem 765 sayılı Yasanın 228 ila 240. maddelerindeki, hem de 5237 sayılı Yasanın 257. maddesinin 1. fıkrasındaki suçların maddi unsurlarının oluştuğu söylenebilirse de; manevi unsurlarının oluşup oluşmadığı ya da hangi suçun manevi unsurunun oluştuğu hususu tartışılmalıdır.

Bu suçların manevi unsuru kasttır. Kast ise suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir. Somut olayımızda katılanla şahsi bir husumeti vs. ortaya konulamayan sanık Vali’nin yaptığı hukuka aykırı uygulama; mevzuatı bilmemekten, Milli Eğitim Disiplin Kurulu tarafından yanıltılmış olmaktan veya yeterince dikkatli davranmamaktan kaynaklanan, taksirle işlenmiş bir eylemdir. Bu durumda, sanığın belirtilen suçları işlemek kastıyla hareket ettiğine ilişkin yeterli delil bulunmadığı gibi, “kastın” bulunmadığı olayda, atılı eylemlerin taksirle işlenmesinin de yasada suç olarak düzenlenmemesi nedeniyle; sanığa 765 sayılı Yasanın 228 ila 240 ve 5237 sayılı Yasanın 257. maddelerinde yazılı suçlardan ceza verilemez.

Yetkisinde olmayan disiplin cezasına karar vererek, icrai bir davranışta bulunmuş olan sanık Valinin bu eyleminin 5237 sayılı Yasanın 257. maddesinin 2. fıkrasında düzenlenen görevin ihmali davranışla kötüye kullanılması suçunu oluşturma olasılığı da bulunmamaktadır.

Bu itibarla; katılanın temyiz isteminin reddi ile, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk gerekçesine katılmayan Genel Kurul Üyesi N. Ömeroğlu ise; “bu suçun genel kast ile değil ancak özel kast ile işlenebileceğini, oysa olayda özel kastın bulunmadığını” ifade etmek suretiyle hükmün değişik gerekçe ile onanması yönünde oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1-Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 05.06.2008 gün ve 13-14 sayılı hükmünün ONANMASINA,

2-Dosyanın Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2008 günü yapılan müzakerede tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/631, Karar No: 2008/294, Tarih: 22.01.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/631 E.  ,  2008/294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ...’in 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 337/1.maddesi uyarınca 10 gün disiplin hapsi ile cezalandırılmasına dair, Tekirdağ İcra Mahkemesinin 10.05.2007 tarihli ve 2006/6723-2007/2014 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, suçun işlendiği 26.04.2005 tarihi ile şikayet dilekçesinin verildiği 11.12.2006 tarihi arasında İİK’nun 347.maddesinde öngörülen 1 yıllık sürenin gerçekleştiği gözetilmeden şikayet hakkının düşürülmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü verilmesinde isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 28.11.2007 gün ve 60411 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 27.12.2007 gün ve KYB.2007/273205 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, Tekirdağ 2.İcra Müdürlüğünün 2005/2155 esas sayılı takip dosyasında ödeme emrinin borçlu sanığa 18.04.2005 tarihinde tebliğ edildiği, süresi içerisinde mal beyanında bulunmaması nedeniyle suçun 26.04.2005 tarihinde oluşmasına rağmen sanık hakkında İİK’nun 347.maddesinde belirtilen bir yıllık süre geçtikten sonra 11.12.2006 tarihinde şikayet dilekçesi verilmiş olması karşısında, şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Bu nedenle Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname kısmen yerinde görülmekle Tekirdağ İcra Mahkemesinin 10.05.2007 tarihli ve 2006/6723-2007/2014 sayılı kararının BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu’nun 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Sanık ... hakkında mal beyanında bulunmamak eyleminden dolayı açılan davada şikayet hakkının DÜŞÜRÜLMESİNE, hükümlü hakkındaki cezanın ÇEKTİRİLMEMESİNE, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.1.2008 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/38532, Karar No: 2017/12155, Tarih: 06.12.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/38532 E.  ,  2017/12155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-... vekili avukat ..., 2-... Otomobil Ürünleri San. Ve Tic. .... vekili avukat ...

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... Oto. Ürün. San. Tic. .... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dava konusu ikinci el aracı davalı şirketten satın aldığını, aracın diğer davalı ... üzerine tescilli olduğunu, satın aldıktan hemen sonra aracın motor arızası verdiğini ileri sürerek ayıp oranında inidirime ve maddi zararının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, ayrı ayrı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, aracını değiştirmek isteyen davalı ...’nin dava konusu eski aracını diğer davalı şirkete verdiği ve yeni bir araç aldığı, eski aracın da verilen vekaletle davacıya satıldığı ve bedelinin davalı şirkete havale edildiği anlaşılmakla ... yönünden pasif husumet yokluğundan davanın reddine, diğer davalı yönünden ise gizli ayıp nedeni ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı şirket tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, araç satışı ile uğraşan şirketten beğenilerek alındığı iddia olunan ikinci el aracın gizli ayıplı çıkması nedeni ile uğranılan maddi zararın ve bedel indiriminin satıcı şirket ve aracın üzerine tescilli olduğu malikten tahsili istemine ilişkindir. Dava, öncelikle Tüketici mahkemesinde açılmış olup Tüketici mahkemesince, aracın ikinci el olması nedeni ile görev yönünden yetkili olunmadığı kanaatine varılmış dosya genel mahkemeye görevsizlik kararı ile gelmiş ve yerel mahkemece esastan incelmeye alınarak karara bağlanmıştır.

Dava tarihi olan 05/06/2013 tarihinde yürürlükte bulunan 4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi, Hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti sağlayıcı; Kamu tüzel kişileri de dahi olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye hizmet sunan gerçek veya tüzel kişileri ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut olayda; davacı dava konusu aracı, araç satışı ile iştigal eden davalı şirketten beğenerek aldığını ileri sürmüştür. Aracın ikinci el olması veya şirketin devirde vekaleten hareket etmesi davacının tüketici vasfını ortadan kaldırmaz. Hal böyle olunca, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin tüketici işlemi olduğunun kabulü gerekir.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar, ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Mahkemece görevli olunmadığı hususu dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre temyiz eden davalı şirketin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2) nolu bentte yazılı nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 81,00 TL harcın istek halinde avalı ... Oto. Ürün. San. Tic. ....'ye iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 06/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4176, Karar No: 2013/20340, Tarih: 13.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4176 E.  ,  2013/20340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/04/2012 tarih ve 2007/174-2012/61 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin,...'in romanının senaryolaştırılması suretiyle çekilen “Sis ve Gece" adlı filminin afişlerinde kullanılmak üzere çektiği fotoğrafın, davalı tarafından,...'in kitabının yeni basılarında kapak fotoğrafı olarak kullanıldığını; bu kullanım için kendisinden izin alınmadığı gibi isminin de belirtilmediği ve kullanım karşılığında bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek 5.000 TL rayiç bedel esas alınarak hesaplanmak üzere FSEK m.68 uyarınca üç katı tazminata hükmedilmesi karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, “Sis ve Gece" adlı filmin afişinde kullanılan görselin, aynı adlı romanın 17'nci baskısının kitap kapağında kullanıldığı, kitap kapağında kullanılan görselin davacının kendisine ait olduğunu iddia ettiği fotoğraf değil, filmin yapımcıları tarafından meydana getirilen bir afiş tasarımı olduğu, bu nedenle, eser sahibi olmayan davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığı ve yine aynı nedenle davanın mevcut davalıya değil, söz konusu filmin yapımcılarına yöneltilmesi gerektiğini, anılan afiş görselinin kitap kapağı olarak kullanılması konusunda hak sahiplerinden yazılı izin alınmış olup, davacının izninin alınmasına gerek bulunmadığını, ayrıca dava konusu fotoğrafların davacı tarafından çekildiğinin kanıtlaması gerektiğini, davacının fotoğrafları çektiği kabul edilse bile, davacı dava konusu fotoğrafı yapımcıların istekleri ve yönlendirmeleri doğrultusunda çektiğinden eser sahibinin filmin yapımcıları olduğunu, tazminat talebinin fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen ikinci bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu fotoğrafın eser niteliğinde olduğu, dava konusu fotoğrafların davacı tarafından çekildiği, davacı tarafından çekilen fotoğrafların kullanıldığı film afişinin, aynen, davalının yayınladığı kitabın kapağında, davacıdan izinsiz olarak kullanıldığı, davalının bu suretle davacının eser sahipliğinden kaynaklanan yayma ve çoğaltma hakkını ihlal ettiği, dava konusu fotoğrafın rayiç bedelinin 1.500 USD olduğu, FSEK'nın 68. maddesine göre davacının 8.010,00 TL (1500 USDx3=4500x1,78) talep edebileceği gerekçesiyle anılan miktarın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 428,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1527, Karar No: 2018/2168, Tarih: 14.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/1527 E.  ,  2018/2168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Beraat

Dairemizin 21.12.2015 tarih ve 2014/35 Esas, 2015/32010 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde; suça konu çek aslının ön yüzündeki imza, rakam ve yazıların, arka yüzündeki 1. ciranta imzası ve isim yazısı ile 2. ciranta imzasının, ... Tekstil ve Giyim Sanayi Ticaret Limited Şirketi yetkilileri ... ve ...’a aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17883, Karar No: 2015/11093, Tarih: 15.12.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/17883 E.  ,  2015/11093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, müştekinin sorumlusu olduğu Özel Günses Rehabilitasyon ve Eğitim Merkezinin pencere kilidini zorlayarak içeri girip, bilgisayar ve laptop çalması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin suça konu yerin kamu hizmetine tahsis edilen yerlerden olması nedeniyle TCK'nın 142/1-a ve 152/1-a maddeleri kapsamında kaldığı gözetilmeden sanık hakkında hırsızlık suçu bakımından hüküm kurulurken aynı Yasa'nın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması sonuca etkili görülmediğinden; mala zarar verme suçu bakımından ise aynı Yasa'nın 151/1. maddesinin uygulanarak hüküm kurulması da aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hüküm fıkralarından çıkartılması ile yerlerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.12.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1851, Karar No: 2010/5435, Tarih: 11.06.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/1851 E.  ,  2010/5435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk, ve ... 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, 28.04.2008 günlü adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre düzenlenen Nüfus Müdürlüğü yazısı, ... 2. Sulh hukuk Mahkemesinin 10.08.1994 gün, 1994/391 esas ve 477 karar sayılı vasi kararı ve Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına göre, kısıtlı adayının ... Prof.Dr. Mazhar ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi nin geçici ve tedavi amaçlı yerleşim yeri olduğu, yerleşim yerinin Irmak Kasabası, Yeşilöz Mahallesi, 9.Sokak, No: 6/1 Yahşiyan, ... adresi olduğunun anlaşılması nedeniyle, uyuşmazlığın ... 2.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11536, Karar No: 2013/18016, Tarih: 14.11.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/11536 E.  ,  2013/18016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleşen menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... Faktoring Hizmetleri AŞ. ve Destek faktoring Hiz. AŞ. vek. Av. ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili asıl ve birleşen davada , müvekkili şirketin ofis mobilyaları imalatı ve satışı ile iştigal ettiğini, davalı ... Orman Ür....nin ise sunta ve suntalan temin ettiğini, müvekkili şirketin davalı ile 2005 yılından itibaren iş yaptığını, tarafların çalışma şeklinin cari hesap şeklinde olup müvekkili şirketin davalıya avans mahiyetinde önceden verilen çek ile ödeme yaptığını, davalının ise bu ödemeler karşılığında müvekkili şirkete mal temin ettiğini, ancak Haziran 2007 tarihinden itibaren mal akışında ciddi sorunlar yaşanmaya başladığını, bunun akabinde müvekkili şirketin araştırmaları sonucunda davalı şirketin borca batık durumda olduğu, her an için kapanabileceği, diğer alacaklıların ise icra takibinde bulunduğu duyumunu aldıklarını belirterek müvekkili şirketin davalıya henüz teslim almadığı mallara ilişkin olarak avans mahiyetinde 3 adet çek verdiğini, ancak bu çeklerin karşılığı olan malların müvekkiline davalı tarafından verilmediğini, mal tesliminin yapılmadığını, bu nedenle de avans mahiyetinde verilen bu çeklerin bedelsiz kaldığını,davalı ...nin bu çekleri diğer faktoring şirketi davalılara ciro ettiğini belirterek müvekkilinin bu çekler nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... Faktoring, ... Faktoring, ... Faktoring vekilleri söz konusu çeklerin imzalanan faktoring sözleşmesi kapsamında alındığını, kendilerinin kötü niyetinden bahis edilemeyeceğini, alacağın doğmuş olduğunu, fatura ile tevsik edilmiş olması karşısında bedelsizlik iddiasının kendilerine karşı ileri sürülemeyeceğini belirterek davanın reddini istemişlerdir. Davalı ... A.Ş. de davanın reddini istemiştir.

Davalılardan ... Faktoring, ... Faktoring, ... Faktoring vekilleri söz konusu çeklerin imzalanan faktoring sözleşmesi kapsamında alındığını, kendilerinin kötü niyetinden bahis edilemeyeceğini, alacağın doğmuş olduğunu, fatura ile tevsik edilmiş olması karşısında bedelsizlik iddiasının kendilerine karşı ileri sürülemeyeceğini belirterek davanın reddini istemişlerdir. Davalı ... A.Ş. de davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, cevap ve toplanan deliller doğrultusunda davacı şirketin davalı ... A.Ş. ile arasında ticari ilişki olduğu, bu ticari ilişki nedeniyle davacı şirketin davalı ... Orman Ürünleri A.Ş ye bir kısım avans çekleri verildiği, yapılan inceleme sonucunda davacının davalı şirketten toplamda 251.061,80 TL miktarı ile alacaklı olduğunun tespit edildiği, Faktoring Şirketleri hakkındaki Yönetmeliğin 22/2. maddesinde yer alan hüküm gereğince davalı ... şirketlerinin dava konusu çekleri ciro yolu ile devraldıkları ancak fatura ve diğer tevsik edici belgeler ile doğrulanmadığı , bu nedenle davacının asıl borçluya karşı ileri sürebileceği tüm defileri (şahsı defilerini) faktoring şirketlerine karşı da ileri sürebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... ve ... Faktoring vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılardan ... ve ... faktoring Hiz. AŞ. vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.