muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1413, Karar No: 2023/6076, Tarih: 13.09.2023

IV. KARAR

A. Katılan Hazine Vekilinin 5464 Sayılı Kanun'a Aykırılık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2014 tarihli ve 2013/201 Esas, 2014/618 Karar sayılı kararına yönelik katılan Hazine vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Hazine Vekilinin Tefecilik ve Vergi Usul Kanununa Aykırılık Suçları, Sanıklar Müdafinin Hükümlere Yönelik Temyizleri Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2014 tarihli ve 2013/201 Esas, 2014/618 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanıklar müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4978, Karar No: 2019/2814, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4978 E.  ,  2019/2814 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15725, Karar No: 2012/516, Tarih: 20.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/15725 E.  ,  2012/516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR :1-...

2-...

3-...

VEKİLİ : Av. ...

DAVALILAR :1-...

2-...

3-Mercedes Benz Türk Aş

VEKİLİ : Av. ...

4-...

5-...

VEKİLİ : Av. ...

6-...

İHBAR OLUNAN : Nordstern İmtaş Sigorta A.Ş.

Taraflar arasında görülen davada Karapınar Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.10.2010 tarih ve 1998/248-2010/219 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacılardan Hüseyin ve Mukaddes'in çocukları, Aykut'un kardeşi olan Aylin Aldemir'in 24.10.1998 tarihinde Karapınar- Ereğli karayolunda yolcu olarak seyahat ettiği otobüs ile tankerin çarpışması sonucunda meydana gelen kazada yanarak vefat ettiğini, olayın meydana gelmesinde, otobüsün maliki, işleteni, şöförü ve imalatçısı sıfatlarına haiz davalıların sorumlu olduklarını belirterek davacı anne ve baba için 500,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatı, 20.000,00'er TL manevi tazminat, kardeş için 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... Ltd. Şti., ... Ltd. Şti., ... ve Mazlum Sebzecilik San. Tic. Ltd. Şti. vekili ile Mercedes Benz A.Ş. vekili davanın reddini istemişlerdir.

Diğer davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların çocuğu ve kardeşi olan Aylin Aldemir'in yolcu olarak bulunduğu aracın kaza yapması sonucu vefat ettiği, bu nedenle davacıların manevi zarar

./...

2011/15725

2012/516

S-2

gördükleri, ayrıca davacı anne ve babanın destekten yoksun kaldığı, meydana gelen kazada araç bakımından tasarım ve üretim hatası bulunmayıp davalı Mercedes A.Ş. bakımından davanın reddi gerektiği, davalı ...'ın ikinci şöför konumunda olup, kaza anında aracı kullanmadığı, yine davalı ... Ltd. Şti. bakımından muvazaa iddiasının ispatlanamadığı, her iki davalı yönünden davanın husumet yönünden reddi gerektiği, davalılar ... Ltd. Şti'nin taşıyıcı, Mazlum Sebz. Ltd. Şti'nin işleten, ...'un şöför olarak maddi ve manevi tazminattan sorumlu olacakları gerekçesiyle davacı anne ve baba için taleple bağlı kalınarak ayrı ayrı 500,00'er TL maddi tazminat ve 5.000,00'er TL manevi tazminat ile davacı kardeş için 4.000,00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılar ... Ltd. Şti, Mazlum Sebz. Ltd. Şti. ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline, diğer davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı harcın temyiz edene iadesine, 20.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

446,00 P

21,15 H

424,85 İade

30.01.2012-RK
Yargıtay — Esas No: 2012/18421, Karar No: 2012/20036, Tarih: 22.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/18421 E.  ,  2012/20036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak ve tazminat

HÜKÜM : Sanığın beraatine ve tazminat talebinin reddine dair

I- İİK'nun 338. maddesindeki gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan verilen hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde;

26/04/2011 tarihinde şikayetçi vekili ve sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde düzenlenen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra, şikayetçi vekilinin 04.05.2011 havale tarihli, sanık müdafiinin ise bu suça yönelik vekalet ücreti yönünden 30.05.2011 havale tarihli dilekçeleriyle temyiz ettikleri anlaşıldığından, vaki temyiz istemlerinin aynı Yasanın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Şikayetçi vekilinin 26/04/2011 tarihinde yüzüne karşı tefhim olunan hükmü 04.05.2011 havale tarihli dilekçeyle İİK'nun 89/4. maddesindeki tazminata ilişkin olarak verilen hükme yönelik olarak temyiz ettiği, tazminat istemiyle açılan davada temyiz süresinin aynı Kanunun 364. maddesi gereğince on beş gün olması nedeniyle tazminat yönünden temyiz isteminin süresinde yapıldığı görülerek yapılan incelemede,

26/04/2011 tarihinde şikayetçi vekili ve sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen kısa kararda, “Müşteki yanın İİK'nun 89/4. madde kapsamında kalan tazminat isteminin REDDİNE” karar verilmesine rağmen, gerekçeli kararda bu konuda karar verilmeyerek çelişkili şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6792, Karar No: 2014/485, Tarih: 21.01.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/6792 E.  ,  2014/485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2013/96017

Mahkeme : ERZURUM 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 13.02.2013 – 2012/173 esas ve 2013/32 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1- Suç konusu 8749 gram esrarın miktarına bağlı olarak önem ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı nedeniyle temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini yerinde ise de; TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler ile 3. maddesinde öngörülen orantılılık ilkesine aykırı şekilde, 10' ar yıl olarak fazla hapis cezasına hükmolunması,

2- “Olay” ve “Bilgi Alma” tutanaklarında beyanı bulunan otobüs muavini R.. E..'in tanık olarak dinlenmesi, ve kendisinden suç konusu esrarın ele geçirildiği valizleri otobüse sanıkların verip vermediğinin sorulması, sonucuna göre sanıklar hakkında etkin pişmanlıkla ilgili TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, tutuklama şartlarında değişiklik olmaması nedeniyle sanıkların salıverilme taleplerinin reddine, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3763, Karar No: 2010/646, Tarih: 01.02.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/3763 E.  ,  2010/646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/11/2006 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, müfettişe açıklamalarda bulunan davalının, kişilik haklarına saldırıp ileri sürdüğü haksız suçlamalar nedeniyle ceza verilmesine yol açtığını iddia ederek, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı ise, davacının verdiği dilekçe üzerine başlatılan soruşturmada, davacının soruşturulmasını istediği konulardaki görüşlerinin sorulması üzerine bilgi verdiğini, davacının kişilik haklarına saldırıda bulunmadığını belirterek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalının "…bu da kendisinin gördüğü halüsinasyonlardan biridir…" biçimindeki açıklamasında yer alan "halüsinasyon" sözcüğünü hekimlerin bile kullanmaktan kaçındığı, sadece psikiyatrislerin kullandığı bu sözcüğün kullanılmasının davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Davacı, ... Bankası 1. Bölge Müdürlüğü’nde çevre mühendisi, davalı da aynı yerde şube müdür vekilidir. Davacı, ... Bankası 1. Bölge Müdürlüğü’ne verdiği 09/12/2004 günlü dilekçe ile bölümdeki bazı çalışanlar hakkında duyumları olduğunu belirterek müfettiş incelemesi yapılmasını istemiştir. İnceleme sırasında konu ve iddialar hakkında açıklamalarına başvurulan davalı, 08/03/2005 gününde müfettişe yaptığı açıklamada davacının iddialarına dayanarak "…Bu da kendisinin gördüğü halüsinasyonlardan biridir…" biçimindeki sözcükleri kullanmıştır. Soruşturma sonucunda kınama cezası verilen davacı, kınama cezasının iptali için idare mahkemesine dava açmıştır. ... 3. İdare Mahkemesince davacının istemi "…hem kendi düşünce ve dedikodularına hem de kurum içinde yapıldığını iddia ettiği dedikodulara dayanarak ... arkadaşlarını para karşılığı ... yapmakla itham ederek kurum içinde çalışma düzeni huzur ve sükunu bozan davacı hakkında verilen disiplin cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı…" gerekçesiyle reddedilmiştir.

Dosya kapsamı, olayın gelişim süreci ve idare mahkemesi kararı gözetildiğinde, dava konusu olaya davacının kendi eylemi ile neden olduğu anlaşılmaktadır. Psikoloji Terimler Sözlüğü'nde "Halüsinasyon"; "Sanrı, varsayım ve var sanma" olarak tanımlanmıştır. Davalı, davacının ciddi olan suçlamalarına karşılık müfettişe yaptığı açıklamada savunmalarını güçlendirmek amacıyla dava konusu edilen sözcükleri kullanmıştır.

Yerel mahkemece, açıklamanın yapılma nedeni, yeri, amacı ve davacının iddiaları bir bütün olarak değerlendirilerek, davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulmadığı benimsenerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3472, Karar No: 2013/7832, Tarih: 12.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/3472 E.  ,  2013/7832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 09/11/2012 tarihli dava dilekçesi ile dava konusu .... Köyü 143 ada 11 parsel sayılı 1372,20 m2 yüzölçümlü taşınmazın, kadastro çalışmaları sonucu davalı adına tesbit edildiğini, buna karşın taşınmazın öncesinin taşlık, kayalık, çalılık ve makiliklerle kaplı olup, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ve zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığını belirterek davalı adına yapılan tesitin iptali ile dava konusu taşınmazın Hazine adına tapuya tescil edilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu 143 ada 11 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbitinin iptali ile taşınmazın tamamının taşlık ve çalılık vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi tarafından esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanun ile eklenen geçici 8. madde gereği yapılan kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde,1956 tapulama çalışmaları yapılmış ve dava konusu taşınmaz tesbit harici bırakılmıştır. 25.12.1975 tarihinde ilân edilen; 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde çalışmaları ve 1986 yılında yapılan 6831 sayılı Kanunun değişik 2/B madde uygulama çalışmaları bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davalı yararına 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı, imar, ihya ve zilyetlik bulunmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 12/09/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2093, Karar No: 2021/3946, Tarih: 12.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/2093 E.  ,  2021/3946 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ...l Eğitim ve Yurt Hizmetleri Tic. A.Ş. aralarındaki alacak davasına dair Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 09/10/2019 tarihli ve 2019/519E.-2019/639K. sayılı hükmün onanması hakkında Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesince verilen 10/12/2020 tarihli ve 2020/6438E.-2020/7645K. sayılı ilama karşı davacı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı ..., 5580 Sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu gereğince faaliyette bulunan davalı ... Özel Eğitim Okuluna ilişkin ... müfettişlerince yapılan inceleme neticesi davalının ücretsiz öğrenciler için almış olduğu 34.547,04 TL’nin geri ödenmesi gerektiğinin rapor edildiğini, kurumun bu bedel kadar zararının oluştuğunu belirterek 34.547,04 TL’nin borcun doğduğu 31/03/2008 tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece verilen davanın kabulü ile 34.547,04 TL’nin 31/03/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine dair ilk kararın Yargıtay (kapatılan) 13.Hukuk Dairesinin 2017/2669 esas 2018/10432 karar sayılı ilamıyla idari yargıda idari işlemin iptaline karar verildiği göz önünde bulundurularak bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulması üzerine mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 10/12/2020 gün ve 2020/6438 esas 2020/7645 karar sayılı kararıyla onanmış bu sefer davacı tarafından kararın düzeltilmesi talep edilmiştir.

Davacı Bakanlık, 5378 sayılı Özürlüler ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 35.maddesiyle 3797 sayılı Milli Eğitim Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Yasaya eklenen Ek-3 maddesinde görme, ortopedik, işitme, dil-konuşma, ses bozukluğu, zihinsel ve ruhsal özürlü çocuklardan özel eğitim değerlendirme kurulları tarafından özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerine devam etmeleri uygun görülenlerin eğitim giderlerinin her yıl bütçe uygulama talimatında belirlenen miktarının Milli Eğitim Bakanlığınca bütçesine konulacak ödenekten ödeneceği hükmü ve bu doğrultuda imzalanan protokol hükümleri gereği davalı şirkete ait özel eğitim ve rehabilitasyon merkezine ödenen 34.547,04 TL'nin davalının 5580 sayılı Kanuna göre %3 özürlü öğrenci okutma yükümlülüğü bulunmasına rağmen ücretsiz öğrenci okutmaması nedeniyle iadesini talep etmektedir. Bu miktarın doğrudan tahsil usulü ile davalının istihkaklarından kesilmesi üzerine davalı tarafından idare mahkemesine başvurularak işlemin iptali talep edilmiş, Yargıtay (kapatılan) 13.Hukuk Dairesinin 2017/2669 esas 2018/10432 karar sayılı ilamıyla idari işlemin idare mahkemesince iptaline karar verildiğinin değerlendirilmesi gerektiğinden bahsedilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak idare mahkemesinin 34.547,04 TL nin geri istenilmesine ilişkin 23.01.2009 tarih 1091 sayılı işlemin iptaline karar verilmiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ise de, Konya 1.İdare Mahkemesinin 2013/1260 esas 2013/1393 sayılı bahse konu kararında "...davacı şirkete ait eğitim kurumunda öğrenim gören ve ücretsiz öğrenci kontenjanında yer alan öğrencilerle ilgili ödemelerde usulsüzlük yapıldığı iddiasının araştırılmasına yönelik olarak hazırlanan 03.12.2008 tarih ve 8971/169,66 sayılı inceleme ve soruşturma raporunda yersiz ödemelerin eğitim kurumu tarafından 09.04.2008 tarih ve 120/70 sayılı yazısıyla kabul edilerek ödeneceğinin taahhüt edilmesi nedeniyle konunun inceleme safhasında bırakıldığı söz konusu iddiayla ilgili bilgi ve belgeye dayalı araştırmanın yapılmadığı ve somut bir öneri getirilmediği görülmektedir. Davacı şirkete ait eğitim kurumunda öğrenim gören ve ücretsiz öğrenci kontenjanında yer alan öğrencilerle ilgili ödemelerde usulsüzlük yapıldığı iddiasıyla ilgili olarak yürütülen soruşturmada somut bilgi ve belgeler ışığında gerekli araştırma yapılmak suretiyle konunun aydınlatılması ve bu doğrultuda hesaplamalar yapılarak mali yönden teklifte bulunması gerekmekteyken salt eğitim kurumu müdürünün taahhüdüne dayanılarak tesis olunan işlemde hukuka uygunluk bulunmamaktadır..." gerekçesiyle idari işlemin iptaline karar verildiği görülmektedir

..." gerekçesiyle idari işlemin iptaline karar verildiği görülmektedir. Kararda yersiz ödendiği iddia edilen miktarın iadesi talebinin haklı olup olmadığı yönünde bir kanaate varılmamış, bakanlıkça yürütülen soruşturmanın inceleme safhasında bırakılarak somut bilgi ve belgeler ışığında yeterli inceleme ve hesaplama yapılmaması sadece müdürün taahhüdüne dayanılması nedeniyle işlemin hukuka uygun olmadığından bahsedilmiştir. Öyleyse idare mahkemesi kararı davaya konu alacağın olmadığına ilişkin bir tespit içermeyip idari işlemin idare hukuku kurallarına uygun olarak verilmemiş olması sebebiyle iptal edilmiş olması tek başına hükme esas alınamaz.

Şu halde mahkemece, içinde Sayıştay uzman denetçisi de bulunan 3 kişilik bir bilirkişi heyetinden davacının yaptığı eğitim ödemelerinin yersiz olup olmadığı hakkında rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebi ise de kararın zuhulen onandığı anlaşılmakla dairemizin 2020/6438-7645 sayılı onama ilamının kaldırılmasına ilk derece mahkemesi kararının açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme isteğinin kabulüne dairemizin 10/12/2020 gün ve 2020/6438-7645 sayılı onama ilamının kaldırılmasına, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, 12/04/2021 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5697, Karar No: 2013/7354, Tarih: 18.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/5697 E.  ,  2013/7354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziosmanpaşa 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.12.2011