muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/729, Karar No: 2010/2227, Tarih: 22.03.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/729 E.  ,  2010/2227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraetine dair, ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.05.2007 gün ve 2006/238 Esas, 2007/178 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

CMK.nun 182/1-2 ve 221/1-b. maddelerine göre suçun niteliği gereği verilen gizlilik kararı uyarınca oturumlar gizli yapılsa dahi hükmün mutlaka aleni tefhim edilmesi ve yargılamanın gizli mi yoksa açık mı yapıldığının duruşma tutanağında mutlaka gösterilmesi gerektiği halde, duruşma tutanağında “verilen karar kapalı oturumda açıkça okundu” ibaresine yer verilmek suretiyle hükmün açık duruşmada açıklanıp açıklanmadığı hususunda belirsizlik yaratılması,

Kanuna aykırı ve O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30694, Karar No: 2013/32146, Tarih: 23.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/30694 E.  ,  2013/32146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıdan patates tohumu satın aldığını, bedeli için hasatta ödemek üzere 3.375 TL lik bono verdiğini, diğer davacı ...'in de kefil olduğunu, ürünün iyi çıkmadığını, davalının senet bedeli kadar patatesi tarladan söktüğü halde senedi takibe koyduğunu bildirerek borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemenin 22.05.2012 tarihli kararı ile; davanın reddine,%40 kötüniyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmiş,hükmün davacı tarafından temyizi üzerine;Dairemizin 21.03.2013 tarihli kararı ile; “....davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş mahkemece bozma kararına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı,Gördes İcra Müdürlüğünün 2010/457 Esas sayılı dosyasındaki takip ve davaya konu edilen keşidecisi ..., kefili ise ..., lehdarı ise ... olan 25/03/2010 tanzim ve 30/06/2010 vade tarihli ve 3,375.00 lira bedelli bonodan dolayı davacıların davalıya borçlu olmadığının tespitine, asıl alacağın % 20’i oranı olan 675 lira haksız takip tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Takip ve dava tarihinde yürürlükte bulunan İİK.nin 67/1-2.maddesine göre; takip talebine itiraz edilen alacaklı, itirazın tebliği tarihinden itibaren bir sene içinde mahkemeye başvurarak, genel hükümler dairesinde alacağının varlığını ispat suretiyle itirazın iptalini dava edebilir.

Bu davada borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse borçlu; takibinde haksız ve kötü niyetli görülürse alacaklı; diğer tarafın talebi üzerine iki tarafın durumuna, davanın ve hükmolunan şeyin tahammülüne göre, red veya hükmolunan meblağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere, uygun bir tazminatla mahkum edilir.

Takip ve dava tarihi itibariyle davalı borçlu aleyhine %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Takip ve dava tarihi itibariyle davalı borçlu aleyhine %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine,iki numaralı bent uyarınca hüküm fıkrasınınüçüncü bendinin hükümden çıkartılarak yerine “Asıl alacağın % 40' oranı olan 1.350,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 172.90 TL kalan harcın davalıdan alınmasına, peşin alınan, 57.65 TL harcın davacılara iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7249, Karar No: 2019/8204, Tarih: 09.05.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7249 E.  ,  2019/8204 K.**

**"İçtihat Metni"**

4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu’na muhalefet eyleminden kabahatliler ... ve ... haklarında anılan Kanun'un 14/2, 5/1, 5/2, 24/3, 21/1, 6/2, 6/3, 23 ve 24. Maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2.442,00 Türk lirası idarî para cezaları uygulanmasına ilişkin Orman ve Su İşleri Bakanlığı XV. Bölge Müdürlüğü Sivas Şube Müdürlüğünün 27/10/2017 tarihli ve 227083 sayılı idarî yaptırım kararı uygulanmasına ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca kabahatli Emrah adına kayıtlı olup avda kullanılan ... plakalı aracın mülkiyetinin kamuya geçirilmesine dair Sivas Valiliğinin 30/10/2017 tarihli ve 2017/39 sayılı idarî yaptırım kararına yönelik başvurunun reddine ilişkin Gürün Sulh Ceza Hâkimliğinin 21/03/2018 tarihli ve 2017/641 Değişik İş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Sivas Sulh Ceza Hâkimliğinin 16/04/2018 tarihli ve 2018/1721 Değişik İş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 15/10/2018 gün ve 7592 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/10/2018 gün ve KYB-2018-84859 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kabahatli ... adına tesilli ... plakalı aracın içerisinden hareket halinde iken dışarıya far açıp kapatmak suretiyle aracın hızından faydalanarak avlanmaları sebebiyle tanzim edilen 17/10/2017 tarihli tutanağa istinaden anılan idarî yaptırım kararı ile bahse konu aracın mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verildiği anlaşılmış ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 3. maddesinde yer alan ''suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur'' şeklindeki, aynı Kanun'un 54/3. maddesinde yer alan ''Suçta kullanılan eşyanın müsadere edilmesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve bu nedenle hakkaniyete aykırı olacağı anlaşıldığında, müsaderesine hükmedilmeyebilir'' şeklindeki ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun "mülkiyetin kamuya geçirilmesi" başlıklı 18. maddesinde yer alan "(1) Kabahatin konusunu oluşturan veya işlenmesi suretiyle elde edilen eşyanın mülkiyetinin kamuya geçirilmesine, ancak kanunda açık hüküm bulunan hallerde karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde,

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 18. maddesi gereğince kabahatliye ait aracın mülkiyetinin kamuya geçirilebilmesi için kabahatin konusunu teşkil etmesi veya kabahatin işlenmesi suretiyle elde edilen eşya niteliğinde olması gerektiği nazara alındığında, bu şartları taşımayan bahse konu araca ilişkin olarak suçta ve cezada orantılılık ilkesine de aykırı olacak şekilde mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Sivas Sulh Ceza Hâkimliğinin 16/04/2018 tarihli ve 2018/1721 Değişik İş sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, ...plakalı aracın sahibine iadesine, 09/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2921, Karar No: 2021/4926, Tarih: 07.06.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2019/2921 E.  ,  2021/4926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermek için yeterli olmadığı belirtilerek, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede, tesis kadastro çalışmalarının hangi tarihte yapıldığının ve taşınmazın hangi vasıfla tespit harici bırakıldığının sorulması, dava konusu taşınmaza komşu olan taşınmazların kadastro tutanakları, varsa tespite dayanak belgeler ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örnekleri ile dava konusu taşınmazın tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait hava fotoğraflarının getirtilmesi, bu şekilde dosya ikmal edildikten sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, jeolog bilirkişi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi, teknik bilirkişi ve 3 kişilik ziraatçi bilirkişi kurulunun katılımıyla yeniden keşif yapılması ve bu keşif sırasında dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazın öncesinin ne olduğu, kim tarafından, hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldığı, taşınmazda imar-ihya işlemi yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığı hususlarının sorulması; teknik bilirkişiden, keşfi takibe elverişli krokili rapor alınması; ziraatçi bilirkişi kurulundan, dava konusu taşınmazın toprak yapısını ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü, taşınmazın imar-ihyaya konu olabilecek yerlerden olması halinde imar-ihyaya konu olmaya başladığı ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir, komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi içerir rapor alınması; jeodezi ve fotogrametri uzmanı harita mühendisi bilirkişiden hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde, taşınmazın sınırlarını ve niteliğini, taşınmazda imar-ihya tamamlanmış ise tamamlandığı tarih ile üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıcını, şeklini ve süresini belirtir şekilde rapor alınması; jeolog bilirkişisinden, dava konusu taşınmazın sınırında dere bulunduğu göz önünde bulundurularak, taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğini, dere yatağı niteliğinde olup olmadığını, evveliyatının çay veya dere yatağı niteliğinde olup olmadığını, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığını, halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığını, aktif dere yatağında kalmıyor ise derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığını açıklar nitelikte rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 193 ada 52 parsel sayılı taşınmazın komisyon kararında olduğu gibi davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.06.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3055, Karar No: 2020/13726, Tarih: 16.11.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/3055 E.  ,  2020/13726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet alma

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle rüşvet almaya eksik teşebbüs suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 05/09/2019 günü yüzüne karşı tefhim edilen hükmü müdafin 08/10/2019 havale tarihli dilekçesiyle CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra temyiz etmiş olduğu, sanığın yüzüne karşı verilen hükmün müdafine tebliğinin temyiz süresini yeniden başlatmayacağı anlaşılmakla, sanık müdafin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE 16/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15121, Karar No: 2014/38325, Tarih: 15.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/15121 E.  ,  2014/38325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 22. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2013/188-2013/244

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile yol ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı asıl işveren İETT(İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü)' nin alt işvereni K.. isimli iş yerinde temizlik görevlisi olarak çalışırken haklı ve geçerli bir neden olmaksızın işten çıkarıldığını, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretlerinin ödenmediğini, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, günlerinde çalışıp fazla mesai yapmasına rağmen karşılığının ödenmediğini ve yol ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, yol ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı İETT vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkil kurum işçisi olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı K.. şirketi vekili cevap dilekçesinde özetle; davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisinin bulunup müteselsil sorumluluk olduğunu, davacının herhangi bir alacağının bulunmadığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosyada mevcut deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacının, temizlik işini yeni ihale ile alan dava dışı şirkette çalışmaya ara vermeden devam ettiği sabittir. Bu nedenle davacının iş akdi ihaleyi alan yeni alt işveren nezdinde devam ettiğinden feshe bağlı işçilik alacakları olan kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacağına hükmedilmesi hatalıdır. Diğer işçilik alacaklarında ise, devreden işverenin devir tarihinden itibaren 2 yıl süreyle sorumlu olduğu hususu değerlendirilmeksizin hüküm tesisi de isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4182, Karar No: 2011/4107, Tarih: 28.06.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/4182 E.  ,  2011/4107 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, diğer sanıklar ..., ..., ..., ... ile ...'ın beraatlerine ilişkin (ALANYA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15/12/2009 gün ve 150/275 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanık ... müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanık ... müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanık ... hakkında hükmolunan cezanın miktarına göre, katılanın ise yetkisi bulunmamasına göre sanık ... müdafii ile katılan vekilinin duruşmalı inceleme istemlerinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul kısmen reddedilmiş, sanıklar ..., ...,..., ... ve ... hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiilerinin eksik incelemeye, suç vasfına, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye, katılan vekilinin suç vasfına, sanık ... yönünden sübutun bulunduğuna, Cumhuriyet savcısının sanık ... yönünden sübutun bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A-) Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’in beraatlerine ilişkin hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-) Sanık ... hakkında Kasten İnsan Öldürmeye Teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay tarihinde belediye başkanı olarak görev yapan mağdurun, sanık ... ile babası sanık ...’ın komşu ilçe semt pazarında tezgah açmasını kolaylaştırmak maksadıyla o yer belediye başkanını arayarak