muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2133, Karar No: 2016/5010, Tarih: 04.10.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/2133 E.  ,  2016/5010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2-b, TCK'nın 62, 50/1-a, 52/2, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İfade özgürlüğü T.C. Anayasasının 26 ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşmenin 10. maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1-Müdahalenin kanunlarda öngörülmüş olması,

2-Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3-Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2. maddesindeki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte kanun koyucu maddede zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün “cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde” yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı Kanunun 7. maddesinin 2. fıkranın b bendinde ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1-Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4-Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi, şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır.

Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağı kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapmıştır.

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir. (Zana v. Türkiye) Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır. (Yılmaz ve Kılıç/ Türkiye davası)

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler için de uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler için de uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın silahlı terör örgütüne üye olma, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme, silahla tehdit, terör örgütü propagandası yapmak, suç örgütlerinin isimlerini kullanarak tehditte bulunmak suçlarından yargılandığı davanın duruşmasında hükmün tefhimi sırasında terör örgütünün kurucusu lehine slogan attığı olayda, eylemin gerçekleştirildiği yer, koşullar ve muhatapları, dinleyici kitlesi ve bu kitleyi harekete geçirme potansiyeli bulunmadığı gibi atılan sloganların terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek, övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı, bu sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği halde, yasal olmayan gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Seçenek yaptırım olan adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında re'sen uygulama yapılabileceği nazara alınmadan hüküm fıkrasında TCK’nın 52/4. maddesi gereğince ihtarat yapılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 04.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/792, Karar No: 2013/2571, Tarih: 12.03.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/792 E.  ,  2013/2571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .... Köyü 145 ada 10 parsel sayılı 6216 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliğiyle davalı adına tesbit edilmiş, davacı Hazine, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 06/04/2008 tarihli krokide (A) harfi ile işaretli 974 m2 taşınmazın çamlık, çalılık ve kayalık niteliği ile Hazine, (B) harfi ile işaretli 5241 m2 bölümün davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından (B) bölümüne yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 27/08/1966 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu vardır. Daha sonra 21/11/1985 tarihinde ilân edilip dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosuna, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına

12/03/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9418, Karar No: 2015/6988, Tarih: 11.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/9418 E.  ,  2015/6988 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/354118

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/07/2011

NUMARASI : 2010/515 (E) ve 2011/310 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılanın olay tarihinde gündüz vakti sanığın garson olarak çalıştığı çay bahçesinde masa üzerinde unuttuğu cep telefonunun çalınması şeklinde gelişen olayda, sanığın suça konu telefonu çalıştığı çay bahçesine müşteri olarak gelen Hüseyin isimli bir şahıstan satın aldığını ve satın alırken yanında yaşının küçüklüğü nedeniyle evrakı ayrılan ve hakkında Tekirdağ Çocuk Mahkemesi'nin 2010/282 esas sayılı dava dosyası ile yargılaması yapılan S.. Ö..'ün de bulunduğunu ve S.. Ö..'den borç para da aldığını, karşılığında Sercan'ın telefonu birkaç gün kullandığını belirttiği, müştekiye ait telefon ile olaydan sonra yapılan görüşme kayıtlarının dosya arasına getirtilip incelenmesi sonucu, olaydan sonra müştekiye ait telefonda ilk kullanılan hattın olaydan dört gün sonra 16.11.2009 günü yaşı küçük S.. Ö..'ün kullanımında olan hat olduğu ve aynı gün suça konu telefonda yaşı küçük Sercan'ın sanığın kullanımında bulunan telefon hattından mesaj aldığı ve yaşı küçük S.. Ö..'e ait hat ile kullanımın devam ettiğinin anlaşılması karşısında; yaşının küçüklüğü nedeniyle evrakı ayrılan ve hakkında Tekirdağ Çocuk Mahkemesi'nin 2010/282 esas sayılı dava dosyası ile yargılaması yapılan S.. Ö..' e ait dava dosyası getirtilip incelenerek bu dosyayı ilgilendiren bölümlerinin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması, yaşı küçük S.. Ö..'e kullanımında bulunan 05435051684 numaralı telefon hattını suça konu telefonda kullanıp kullanmadığının sorulması, kullanmadığını ifade etmesi halinde dosya içerisinde yer alan HTS raporu içeriğine göre, olaydan sonra yaşı küçük S.. Ö..'ün kullanımında bulunan 05435051684 numaralı telefon hattı ile görüşme yapılan numara sahipleri tanık olarak dinlenip bu kişilerin sanık ve suça sürüklenen çocuğu tanıyıp tanımadıkları, konuşma yaptıkları kişinin kim olduğu hususlarının sorulmasından ve sonucuna göre delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi yerine eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 11/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36763, Karar No: 2014/38904, Tarih: 26.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/36763 E.  ,  2014/38904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen infaz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 30.12.2008 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 26.02.2014 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/559, Karar No: 2020/2449, Tarih: 05.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/559 E.  ,  2020/2449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Taksirle Öldürme, Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında taksirle öldürme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından Düzeltilerek İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi

Taksirle öldürme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükümlere yönelik, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 30.01.2019 tarihli, 2018/3660-2019/282 sayılı "düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin; taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ve ...'in beraatine ilişkin hükümlere yönelik İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 05.07.2019 tarihli, 2018/3660-2019/282 sayılı; ''istinaf başvurusunun esastan reddine'' ilişkin karar sanık ... müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafii ile katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, sanık ... hakkında tayin olunan hapis cezasının on yıl hapis cezası olması, sanıklar ... ve ... hakkında beraat hükmü verilmiş olması sebebiyle, 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince uygun görülmemesi sebebiyle reddine karar verilerek yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkındaki trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.06.2018 tarih ve 2018/234 esas 2018/394 karar sayılı kararı ile sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik istinaf istemi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından, anılan suçtan kurulan hüküm bölümü çıkarılarak, sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği; hüküm kurulmasına yer olmadığına (karar verilmesine yer olmadığına) ilişkin kararın CMK'nın 223/1. maddesinde belirtilen hüküm türleri arasında yer almaması sebebiyle temyiz kabiliyetinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; dosyanın bu suç yönünden incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE;

2-Sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

2-Sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...'in, sanıklardan ... adına kayıtlı ticari minibüs ile olay gecesi aydınlatmanın bulunduğu, 7 metre genişliğindeki ve iki yönlü E-5 yan yol üzerinde seyri sırasında, direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu yolun sağında bulunan kaldırım üstüne çıkarak, kaldırımda yürüyen yayalara çarpması akabinde, önünde ve yolun sağında seyreden otobüse arkadan çarparak durduğu olay sonucu, 32-33 haftalık hamile olan yaya ...'ın öldüğü, kaldırımda yaya olarak bulunan bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, bir kişinin de hayat fonksiyonlarına ağır ve 5. derece etkili birden fazla kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı; olayın meydana gelmesinde tamamen kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanığın, aynı zamanda yetersiz ehliyetinin bulunması, sevk ve idaresindeki minibüsün teknik donanımları bakımından yetersiz olması, Adli Tıp Kurumu Kimya İhtisas Dairesinin 28.07.2017 tarihli raporuna göre, olay anında uyuşturucu madde etkisi altında olduğunun anlaşılması, tüm bu kural ihlallerinin trafik kazasına sebebiyet vermiş olması gözetilerek hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin; kusura, eksik incelemeye, ceza miktarına ve bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına; katılanlar vekilinin; suç vasfına, ceza miktarına ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 30.01.2019 tarih, 2018/3660 Esas, 2019/282 Karar sayılı istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine ilişkin karara karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi'ne iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE;

3-Sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

3-Sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Olaya konu aracın sahibi olan ... ile sanık ... arasında imzalanan 01.06.2017 tarihli ve sanık işveren ...'e ait olan Gebze-Harem hattında bulunan ticari minibüste haftanın belirli günlerinde ve saatlerinde çalışacak olan personelin çalışma koşullarının belirlenmesi amaçlı olarak 1 yıl süreliğine düzenlenen sözleşmede; personel sıfatı ile minibüste çalışacak olan sanık ...'ın araca ilişkin olarak her türlü bakımı ve onarımı yaptıracağının, aracın periyodik bakımlarını takip edip bunları yaptırıp akabinde de bedellerini fatura karşılığında araç sahibinden talep edebileceğinin, aracın her türlü bakımına ilişkin tüm sorumluluğun personele ait olduğunun, bakımın eksik, hatalı yapılması ya da herhangi bir şekilde yapılmaması durumunda, araçta ve üçüncü kişilerde meydana gelebilecek her türlü zarardan personelin sorumlu olacağının, aracı şahsi olarak kullanmak zorunda olan personelin herhangi bir şekilde çalışma belgesinde belirtilen kişiler haricinde aracın kullanıma müsaade etmeyeceğinin ve üçüncü kişilere teslim etmeyeceğinin; işverenin ise, ticari olarak kullanıma uygun olacak şekilde araca ilişkin gerekli tüm yasal izinleri almakla ve aracı uygun şekilde persolene teslim etmekle yükümlü olduğunun belirtildiği;

Araç sahibi sanık ... tarafından bu şekilde araçta çalışması uygun görülen sanık ...'ın, beyanına göre olay günü işinin çıkması sebebiyle aracı sanık ...'e verdiği, olay günü minibüste şoför olarak çalışan sanık ...'in minibüs ile sefere çıktığı sırada kazaya sebebiyet verdiği; olay sonrası Tüv-Türk tarafından düzenlenen 13.11.2017 tarihli müzekkere cevabına göre; aracın 17.03.2016 tarihinde Tuzla Araç Muayene İstasyonunda periyodik muayeneye girdiğinin ve muayene sonrası araçta ağır kusur bulunması sebebiyle muayene tekrarına kaldığının, araç sahibinin bir ay içinde kullanması gereken muayene tekrarı hakkını kullanmadığının, 20.04.2016 tarihinde Gebze Araç Muayene İstasyonu'nda aracın tekrar periyodik muayeneye girdiğinin ve yine ağır kusurlu bulunması sebebiyle muayeneden geçemediğinin, aynı gün Gebze İstasyonu'nda muayene tekrarına girdiğinin ve muayeneden geçtiğinin; sonraki dönemin bilgisayar kayıtları incelendiğinde Tüv-Türk Araç Muayene İstasyonları'nın herhangi birinde araca ait muayene kaydına rastlanılmadığının belirtildiği; aracın 17.04.2016, 20.04.2016 tarihli muayene evrakları incelendiğinde, aracın yakıt depolarında sızdırma bulunduğunun, fren limütörünün çalışmadığının, fren lambaları ile yan işaret lambalarının yanmadığının, motor ve şanzımanda yağ kaçakları ile kısa ve uzun hüzmeli farlarda hata bulunduğunun tespit edildiği; kaza tespit tutanağında aracın muayenesinin 20.04.2017 tarihinde bittiğinin belirtildiği, yine araç muayene evraklarında araç sahibi ...'in isminin yer aldığı;

Aracın muayene evrakları ile araç üzerinde ve araca ait evraklar üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen 14.11.2017 tarihli bilirkişi raporunda; aracın 20.04.2016-20.04.2017 tarihleri arasında geçerli fenni muayenesi olduğunun, ancak olay tarihi itibariyle aracın geçerli fenni muayenesinin bulunmadığının, aracın 17.03.2016 tarihinde Tuzla Tüv-Türk Muayene İstasyonu'nda yapılan periyodik muayenesinde ağır kusurlu bulunması sebebiyle muayeneden kaldığının, fakat bir ay içinde araç sahibi tarafından muayenenin yaptırılmadığının, aracın 20.04.2016 tarihinde Gebze Tüv-Türk Muayene İstasyonu'nda tekrar periyodik muayeneye girdiğinin, ancak yine ağır kusurlu bulunması sebebiyle muayeneden kaldığının, her nasılsa aynı gün aynı yerde muayene tekrarına girdiğinde muayeneden geçtiğinin, aracın olay sonrası 04.08.2017 tarihli Muayene İstasyonu'nda yapılan kontrolünde 21 adet değişik ağır kusurla ''Araç trafiğe açık karayollarında kullanılamaz.'' ibaresi ile ön fren disklerinde ovallik(eğrilik) olduğunun, fren limitörü çalışmadığının, periyodik bakımının yapılmaması neticesinde aracın ani durdurma frenlemelerde 40-50 km hızla bile frene bastığında sağa sola savrulma ile sürücünün kontrolü dışına çıkacağının, bu nedenlerle aracı işleten ve aracın bağlı olduğu teşebbüs sahibinin neticeden sorumlu olduğunun belirtildiği;

Sanık ...'in beyanlarından; sanığın aracın frenlerindeki ve farlarındaki arızalardan olay öncesi haberdar olduğunun, ancak tehlike arz etmediğini düşünerek aracı kullandığının anlaşıldığı; sanık ...'ın beyanlarında; araç sahibi sanık ...'in minibüsü çalıştırma işine karışmadığını, bakım ve arızların bilgisini sanık ...'e verdikten sonra bu arızaları kendisinin yaptırdığını, minibüsü başka şoförlere verip vermeme konusuna da sanık ...'in kendisine karışmadığını, bazı günler hastalık veya başka işlerinin olması sebebiyle minibüsü günlük şoförlere ücreti mukabil verip çalıştırdığını, kime verip vermeyeceğine sanık ...'in karışmadığını, minibüsün muayene durumunun araç sahibi olan sanık ...'e bildirdiğini, araç sahibinin kendisinden aracın değişeceğini ve idare etmesini isteyerek ayrıca aracın trafikten çekilmesi halinde haftalık ödemesini kendisinden alacağını söylediğini beyan ettiği;