muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1486, Karar No: 2014/724, Tarih: 05.02.2014

1-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalılar S.. T.., A.. Ş.., H.. U.., İ.. S.., N.. T.., H.. Ü.., H.. P.., B.. P.., N.. Ç.., A.B.., N.. Y.., G..İ.. L..A.. F..Ç.. Ş..Y.. H.. Ş.. ve M.. S.. vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davanın esasını oluşturan 24.09.2004 tarihli asıl ve 25.11.2004 tarihli ek sözleşmeler uyarınca davalılara ait G.. apartmanının güçlendirme ve onarım işlerinin yapımını davacı şirket üstlenmiştir. Davalılar işsahibi; davacı ise yüklenicidir. İş bedeli, götürü şekilde asıl sözleşmede KDV dahil 220.000,00 TL, ek sözleşmede ise; KDV hariç 169.000,00 TL olarak kararlaştırılmıştır. Götürü bedelli işlerde, yüklenicinin hak ettiği iş bedelinin saptanması ya da iş sahibinin ödemesinin fazla olup olmadığının belirlenmesi için gerçekleştirilen imalâtın eksik ve kusurlar da dikkate alınarak tüm işe göre fiziki oranının tespiti, bulunacak bu oranın toplam iş bedeline uygulanarak hak edilen tutarın saptanması ve bulunacak bu rakamdan kanıtlanan ödemeler düşülerek hesaplanması gerekmektedir. Somut olayda bu esaslara göre konusunda uzman yeni bir inşaat mühendisi bilirkişiden rapor alınarak her iki davanın sonuçlandırılması gerekirken, sözleşmelerde belirtilen iş bedelleri dikkate alınmaksızın davacı ticari defterlerine göre indirim dahi yapmadan alacağı hesaplayan mali müşavir bilirkişi raporuyla bağlı kalınarak hükme varılması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Yine davacı 14.12.2007 tarihli celsede davalı C.. Ü.. hakkındaki davadan feragat etmiştir. Mahkemece feragat nedeniyle davalı C.. Ü.. hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken, bu husus gözden kaçırılarak davalıların daha fazla vekâlet ücreti ve yargılama giderinden sorumlu tutulması bozma nedenidir.

3-Davalılar G.. G.., A.. A.. ve A.. G..'in diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davalılar, dava dışı anneleri A..G.. ile birlikte davaya konu G..apartmanı .... numaralı bağımsız bölümün miras yoluyla hisseli malikidir. Davalılar G.. G.., A.. A.. ve A.. G.. birlikte verdikleri dilekçeyle temyiz etmiş, daha sonra davalılar A.. A.. ve A.. G.. ayrı ayrı verdikleri 19.12.2011 tarihli dilekçelerle temyiz talebinden vazgeçtiklerini bildirmişlerdir. Davalılar dava konusu bağımsız bölüme iştirak halinde malik olduğundan temyizden vazgeçmeler geçersiz olduğundan temyiz taleplerinin G.. G..'le birlikte incelenmesi zorunludur.

Buna göre dosyada mevcut davalıların annesi A..G..'e davacı tarafından verilen Mart-2005 tarihli "Tutanak" başlıklı belgede ,davacının dava konusu bu daire ile ilgili hiçbir alacağı kalmadığı belirtilmiştir. Esasen davacı, aynı bağımsız bölümde hisseli malik olan anne A..G..'e dava açmamış, kızları olan diğer hissedarlara dava açmıştır. Davacının, davalılara ait bağımsız bölüm yönünden yaptığı ibra dikkate alınarak davalılar G.. G.., A.. A.. ve A.. G.. hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kabulü doğru olmamış, karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ;Yukarıda 1.bentte açıklanan sebeplerle davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın davalılar S.. T.., A.. Ş.., H.. U.., İ.. S.., N.. T.., H.. Ü.., H.. P.., B.. P.., N.. Ç.., A..B.., N.. Y.., G..İ.., L.. A.., F.. Ç..,Ş.. Y.., H.. Ş.. ve M.. S.. yararına, 3. bent uyarınca kararın davalılar G.. G.., A.. A.. ve A.. G.. yararına BOZULMASINA,Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmayan davalılar lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden asıl dava davalıları M.. S.., L.. C.., G.. İ.., F.. Ç..K.., N.. Y.., A.. B.., N.. Ç.., H.. Ş.., A.. A.., B.. P.., Ş.. C.. ve A.. Ş..'e ve diğer davalılar A.. G.., G.. G.. ve A.. A..'e geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 05.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/134, Karar No: 2011/714, Tarih: 27.01.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/134 E.  ,  2011/714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 06/10/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/06/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı ... taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

a)Yanlar arasındaki yargılamanın son oturumunda 51.916,23 YTL tazminatın kabulüne karar verildiği halde daha sonra yazılan gerekçeli kararda kabul edilen tazminat miktarı 51.141,70 YTL olarak gösterilmiş, ayrıca son oturumda birleştirilen dava yönünden olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği halde gerekçeli kararda birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiş ve böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra yerel mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nca 10.04.1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. O halde mahkemece yapılacak iş önceki kısa kararla bağlı olmaksızın; kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden düzenlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir.

Yerel mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

b)Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 388/son maddesi gereğince gerekçeli kararın hüküm fıkrası bölümünde istek sonuçlarından her biri hakkında verilen kararın açık, kuşku ve duraksama yaratmayacak biçimde gösterilmesi gerekir. Yerel mahkemece, faizin başlangıç tarihleri açıkça belirtilmeden karar verilen toplam tazminatın, “… bankadan çekilmiş olduğu tarihlerden itibaren ayrı ayrı işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline…” biçiminde belirsiz ve yerine getirilmesi aşamasında duraksama yaratacak şekilde karar verilmiş olması da doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (a ve b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle taraflar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalı ...'dan ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22076, Karar No: 2015/9448, Tarih: 02.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22076 E.  ,  2015/9448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ğır Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında yapılan yargılama sonunda, ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17/06/2008 tarih, 2008/99 esas, 2008/224 karar sayılı ilamıyla, sanığın 17/02/2004 tarihinde işlediği sabit görülen izinsiz kazı yapma suçundan 5728 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 74/2, 765 sayılı TCK'nın 59/2. maddeleri gereğince 10 ay hapis, 366 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 31/07/2008 tarihinde kesinleştiği ve kesinleşme tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresinin başladığı, daha sonra, sanığın, 02/08/2010 tarihinde 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçunu işlediği sabit görülerek sanık hakkında ... Asliye Ceza Mahkemesinin 30/05/2012 tarih, 2010/889 esas, 2012/621 karar sayılı ilamıyla mahkumiyet kararı verildiği ve anılan kararın 24/06/2013 tarihinde kesinleşmesine müteakip, denetim süresi içinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının değerlendirilmesi için yapılan 02/08/2013 tarihli ihbar üzerine, ... Ağır Ceza Mahkemesince, dosya yeniden ele alınıp, 01/11/2013 tarihli tensip zaptı ile duruşma açılarak, 24/12/2013 tarihinde sanığın mahkumiyetine karar verildiği görülmekle;

Sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair 17/06/2008 tarihli kararın kesinleşme tarihi olan 31/07/2008 tarihinden itibaren denetim süresi içinde verilen mahkumiyet kararına konu ikinci suçun işlendiği 02/08/2010 tarihine kadar CMK'nın 231/8. maddesi gereğince dava zamanaşımının durduğu, bu sürenin eklenmesi halinde suç tarihi ile inceleme tarihi arasında sanığın lehine olan 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 maddesinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412

sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının DÜŞMESİNE, 02/06/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar 31.07.2008 tarihinde kesinleşmiş, deneme süresi içinde 02.08.2010 tarihinde işlediği ve 24.06.2013 tarihinde kesinleşen yeni bir suç nedeniyle ihbarda bulunulmuş ve açıklanması geri bırakılan hüküm mahkemece 24.12.2013 tarihinde açıklanmıştır.

MUHALEFET ŞERHİ

Sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar 31.07.2008 tarihinde kesinleşmiş, deneme süresi içinde 02.08.2010 tarihinde işlediği ve 24.06.2013 tarihinde kesinleşen yeni bir suç nedeniyle ihbarda bulunulmuş ve açıklanması geri bırakılan hüküm mahkemece 24.12.2013 tarihinde açıklanmıştır.

Daire çoğunluk görüşünce ikinci suçun işlendiği 02.08.2010 tarihinde zamanaşımının işlemeye başladığından bahisle sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir. Biz aşağıdaki gerekçelerle zamanaşımının dolmadığını düşündüğümüzden sayın çoğunluğun düşme yönündeki görüşüne katılmıyoruz.

CMK'nın 231/8. Maddesine göre hükmün açıklanmasınının denetim süresi içinde zamanaşımı durur. Sorun duran bu zamanaşımının ne zamana kadar devam edeceği ve ne zamandan itibaren işlemeye başlayacağıdır. Burada karşımıza zaman aşımının işlemeye başlama tarihini belirleme bakımından üçlü bir yol çıkmaktadır. Bunlar:

1-Zamanaşımı yeni bir suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlar.

2-Zamanaşımı işlenen yeni suçun kesinleştiği tarihte yeniden işlemeye başlar.

3-Zamanaşımı geri bırakılan hükmün açıklanmasıyla yeniden işlemeye başlar.

Bu alternatiflerden yeni bir suçun işlenmesini zamanaşımının yeniden başladığı tarihi olarak düşünebiliriz. Ancak işlenen yeni suç kesinleşmeden geri bırakılan hüküm açıklanmadığına göre bunu zamanaşımının yeniden işlemeye başlaması için kabul edemeyiz. Bu kabulde işlenen yeni suçun yargılamasının uzun sürmesinden sanık yararlanmaktadır. Nitekim dosyamıza konu davada bunu görmekteyiz.

İşlenen yeni suçun kesinleşme tarihi de düşünülebilir. Belki akla yatkın görülebilir, ancak, hükmün açıklanması her zaman yeni bir suç işlenmesine bağlı olarak açıklanmıyor CMK'nın 231/11. maddesi "denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması" halinde de hüküm açıklanmaktadır. Dolayısıyla bu tedbirlere aykırılığın kesinleşmesi aranmadığından ve mahkemenin yargılama yaparak bu konuda tespiti yapması arandığından burada da kesinleşmiş kararı zamanaşımının başlangıcına esas alamayız. Yani bu kabul de sorunun tamamını çözmüyor.

Ve nihayet sonuncu olan geri bırakılan hükmün açıklanması tarihini esas aldığımızda, sorun çözülmektedir. Öyleki denetim süresi içinde birden çok suçun işlenmesi halinde bunlardan her birinin ihbarı sonrası oluşacak sorunlar da böylece önlenmiş olur. Ayrıca kanunun kendisine sunduğu fırsatı değerlendirmeyip yeni suç işleyen sanıkları yeniden işlediği suçun yargılamasının uzaması nedeniyle zamanaşımından düşmeyle ödüllendirmemek gerekir. Açıkladığımz bu nedenlerden dolayı zamanaşımının yeniden işlemeye başladığı tarih hükmün açıklandığı tarih olan 24.12.2013 olup bu durumda 7 yıl 6 aylık zamanaşımı süresine 4 yıl 4 ay 24 gün daha uzamış olduğundan bu dosyanın zamanaşımı 11.01 2016 tarihinde dolacak olduğundan sayın çoğunluğun zamanaşımından düşme yönündeki görüşlerine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2006/1006, Karar No: 2006/3056, Tarih: 07.03.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/1006 E.  ,  2006/3056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rucuan tazminat talebine ilişkin davada İstanbul Denizcilik İhtisas ile 8.Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacı şirket tarafından nakliyat sigortası yapılan emtianın, Varma Limanında hasarlı olduğunun tespiti üzerine sigortalıya ödenen tazminat bedelinin halefiyet yolu ile davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Yasasında görev hususunu düzenleyen 4. maddesinde 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Yasa ile eklenen son fıkrada “iş durumunun gerekli kaldığı yerlerde H.S.Y.K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu yasanın dördüncü kitabında yeralan deniz hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulur. Bu mahkemelerin yargı çevresi H.S.Y.K tarafından belirlenir” hükmü yeralmaktadır.

T.T.Y.’nın eklenen metninden de anlaşıldığı gibi T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan 816 ila 1263 maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların deniz hukukuna ilişkin olup, kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülmesi hususu tartışmasızdır.

Somut olayın T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan deniz hukukundan kaynaklandığı, davacı sigorta şirketinin T.T.Y.’nın 907. maddesine göre HALEFİYET yolu ile dava açtığı, olayın çözümünde ... ilişkiye bakılması gerektiği, ... ilişkinin de deniz hukukuna yönelik olduğu anlaşılmakla görevli mahkeme Denizcilik İhtisas Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13507, Karar No: 2015/13952, Tarih: 24.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/13507 E.  ,  2015/13952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 28175 ada 25 parsel sayılı 227,87 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve ...'in fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak arsa vasfıyla Hazine adına tespit edilmiş, tespite itiraz üzerine hükmen ...'nın fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak tescil edilmiştir. Davacı Hazine vekili, kadastro çalışmaları sırasında teknik bilirkişilerin usulsüzlük yaptığı, taşınmazın niteliğinin taşlık, makilik, fundalık olduğu iddiasına dayanarak beyanlar hanesindeki kullanıcı şerhinin terkini istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davalı ... bakımından husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, davalı ... bakımından davanın kabulüne, 28175 ada 25 parselde ... oğlu 1964 doğumlu ... kullanımındadır şerhinin iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalı ... bakımından dava konusu taşınmazın kayalık, taşlık, çalılık olması; bitki örtüsü ve toprak yapısı dikkate alındığında dava konusu taşınmazın zilyetliğe konu olamayacağı, yine 6292 sayılı Yasanın dosyada uygulandığı takdirde hak sahibi olmayan ve lehine yolsuz işlem yapılan kişilere fırsat vereceği kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde Hazine'nin davasının kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç yasal düzenlemelere uygun düşmemektedir. Çekişmeli taşınmaz üzerinde, Kadastro Müdürlüğünce 3402 sayılı Yasa'nın Ek-4. maddesi gereği kullanım kadastrosu yapılmıştır. Dava tarihinden önce 26.04.2012 tarihli 28275 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6292 sayılı Kanun'un 9. maddesinin 2. bendi ile; "bu kanuna göre yapılacak işlemler sonuçlanıncaya kadar 2/B alanları hakkında Hazine tarafından kişiler aleyhine açılması gereken davalar açılmaz, açılmış ve devam eden davalar durdurulur." hükmü getirilmiştir. Somut olayda davacı Hazine, 6292 sayılı Kanun'un yürürlüğünden sonra 04.07.2014 tarihinde, taşınmazın niteliğinin taşlık, makilik, fundalık olduğu iddiasına dayanarak beyanlar hanesindeki kullanıcı şerhinin terkini istemiyle dava açmıştır. Hal böyle olunca; 6292 sayılı Kanun'un 9/2. maddesi göz önüne alınarak davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabul kararı verilmesi isabetsiz olup, davalı ...'nın temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalıya iadesine, 24.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9959, Karar No: 2018/4654, Tarih: 20.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9959 E.  ,  2018/4654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/03/2016 tarih ve 2015/1170-2016/546 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ... Ltd Şti'nde,...'un %85, ...'nun %5 ve müvekkili ...'nın %10 paydaşları olduğunu... ve müvekkili ...'nın 23/11/2007 tarihinden başlamak üzere 10 yıl süre ile şirket müdürü seçildiklerini, müvekkilinin şirket müdürlüğünden istifa ihtarnamesinin 17/03/2008 tarihinde...'a ve 13/03/2008 tarihinde ...'na tebliğ edildiğini, istifa işleminin tescili ve Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde ilanı için, ... Ticaret Sicil Memurluğuna müvekkili tarafından yapılan başvurunun, ortaklar kurulu kararı olmadığı gerekçesiyle reddedildiğini, ancak müvekkilinin... ile husumeti olduğundan böyle bir kararı aldırabilmesinin mümkün olmadığını, müvekkilinin şirket müdürlüğünden tek taraflı irade beyanı ile istifa edemeyeceğine dair bir yasa hükmü bulunmadığını, genel kurallar çerçevesinde her zaman istifa edebileceğini, şirket müdürüne tebliğ edildiği tarihte istifa işleminin geçerlilik kazanarak, Ticaret Sicil Memurluğunun bu tarihi esas alarak istifa işlemini tescil ve ilan ettirmesi gerektiğini ileri sürerek müvekkilinin şirketteki müdürlük sıfatının 17/03/2008 tarihi itibariyle sona erdiğini tespitine, tescili ile ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesine ait 2009/551 esas sayılı karar ile, şirketin feshine ve tasfiye memuru olarak ...'nün atanmasına karar verildiği, mahkeme kararının tescilinin tasfiye memurunun talebi neticesinde gerçekleştirebileceği, tasfiye memuru ...'ye 12/10/2010 tarihinde gönderilen davet yazısının 15/12/2015 tarihinde tebliğ edildiğini, müvekkili kurumun davanın açılmasına neden olabilecek bir kusuru bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesine ait 2009/551 esas sayılı karar ile, şirketin feshine ve tasfiye memuru olarak ...'nün atanmasına karar verildiği, mahkeme kararının tescilinin tasfiye memurunun talebi neticesinde gerçekleştirebileceği, tasfiye memuru ...'ye 12/10/2010 tarihinde gönderilen davet yazısının 15/12/2015 tarihinde tebliğ edildiğini, müvekkili kurumun davanın açılmasına neden olabilecek bir kusuru bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2009/551 esas ve 2010/381 karar sayılı dosyasında davacılar ... ve ... tarafından, davalı...'a karşı açılan şirketin feshine ve tasfiyesine yönelik dava sonucunda şirketin feshine, tasfiye memuru olarak mali müşavir ...'nün atanmasına karar verildiği, mahkeme kararının tescili için tasfiye memuru ...'ye gönderilen davet yazısının yargılama devam ederken 15/12/2015 tarihinde tebliğ edildiği, davaya konu olan şirketin feshi sonucu, davacının şirket müdürlüğünden istifasının 17/03/2008 tarihi itibariyle sona erdiğinin tespit ve tescilini talep etmekte bu aşamada hukuken korunmaya değer ve güncel bir yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın HMK'nun 115/2 maddesi gereğince dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket müdürlüğü görevinin sona erdiğinin tespiti, tescili ve ilanı istemine ilişkindir. Davacı, şirket müdürlüğü görevinden istifa ettiğini, buna ilişkin olarak üç ortaklı şirketin müdür olan ortağına ve diğer ortağına tebligat yapıldığını, ancak şirketin buna ilişkin karar almadığını, tek taraflı iradesi ile istifa edebileceğini ileri sürmüştür. 6102 sayılı TTK’nın 643. maddesi delaletiyle 535. maddesi gözetildiğinde tasfiye haline giren şirket organı niteliği taşıyan müdürlerin hak ve vazifelerinin tasfiye hükümleri ile sınırlı biçimde devam edecek olması nedeniyle mahkemenin davacının hukuksal korunmaya değer güncel yararının bulunmadığına ilişkin davanın reddine dair gerekçesi yerinde değildir. Ancak davacının istifası tek taraflı varması muktazi nitelikte bir hukuki fiil olup, şirketle davacı arasındaki iç ilişki bakımından sonuç doğuracak olmasına rağmen dış ilişkide şirketin üçüncü kişilerle olan münasebetleri bakımından davacının işbu davayı açmakta hukuksal yararının varlığı kabul edilebilir olsa da davacının, TTK’nın 34. ve 22. maddeleriyle düzenlenen sınırlayıcı hükümler çerçevesinde müdürlük görevinden istifasının ticaret siciline tescil ve ilanını isteyebilecek ilgililer arasında kabulü mümkün görülmediğinden davanın aktif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle reddi gerekip yazılı şekilde reddine karar verilmesi hatalı ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın değişik bu gerekçeyle onanmasına karar vermek gerekmiştir.