muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6603, Karar No: 2021/125, Tarih: 19.01.2021

**17. Hukuk Dairesi         2019/6603 E.  ,  2021/125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne birleşen davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalıların sürücüsü, maliki ve trafik sigortacısı olduğu aracın 26/12/2006 tarihinde davacının sevk ve idaresindeki araca çarpması neticesinde meydana gelen trafik kazasında karşı aracın kusurlu olduğunu, davacının yaralandığını, iş gücü kaybına uğradığını, sol gözündeki görme yetisinin tamamen, sağ gözündeki görme yetisini de %30 oranında kaybettiğini, %52 oranında maluliyet tespit edildiğini belirterek fazlaya ait talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 500,00 TL maddi tazminat ile 100.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davlılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 151.446,00 TL’ye yükseltmiştir. Birleşen davada; ek dava açarak fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla

92.638,00 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 26/12/2006 tarinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Kollektif Şirketi vekili; kazada kusurun davacıda olduğunu, aracın davalı ... şirketinde trafik ve kasko sigortasının olduğunu, davacının daha önce de bir kaç kez trafik kazası geçirdiğini, tedavisini aksattığı ve iddia edilen görme yetisindeki azalma veya kaybın davaya konu kazadan önce olduğuna ilişkin duyumlar alındığını, manevi tazminat talebinin zenginleşmeye yönelik fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Şirketi vekili; kazaya karışan aracın müvekili nezdinde trafik sigortasının olduğunu, sorumluluğun sigortalının kusuru oranında ve poliçe limiti olan 57.500,00 TL ile sınırlı olduğunu, manevi tazminat taleplerinin trafik sigortası teminatı dışında tutulduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili; davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Şirketi vekili; kazaya karışan aracın müvekili nezdinde trafik sigortasının olduğunu, sorumluluğun sigortalının kusuru oranında ve poliçe limiti olan 57.500,00 TL ile sınırlı olduğunu, manevi tazminat taleplerinin trafik sigortası teminatı dışında tutulduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, asıl dava yönünden; 151.446,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davalı ... şirketinin poliçe limiti olan 57.500,00 TL'ile sorumlu olduğunun tespitine, davalı ... şirketi yönünden poliçe limiti ile sınırlı olan bedele dava tarihi olan 27/11/2008 tarihinden diğer davalılar yönünden ise haksız fiilin meydana geldiği tarihi olan 26/12/2006 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, 35.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 26/12/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve Teker Ticaret Kolektif Şirketininden müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine, davalı ... şirketi hakkındaki manevi tazminat davasının reddine, birleşen dava yönünden; bozma ilamı öncesi verilen kararın davacı tarafça temyiz edilmediği hükmün davacı bakımından kesinleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere,bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre asıl ve birleşen davada davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz

itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 74,20 TL kalan onama harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davacıdan alınmasına 19/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16889, Karar No: 2011/2940, Tarih: 22.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/16889 E.  ,  2011/2940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin ek davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin ek davada, mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edelin bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davanın konusu ve tarafları aynı olup, hükmolunan bedel dikkate alındığında vekalet ücretine ilk davada hükmedilmiş olduğundan hakkaniyet gereği yeniden vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, vekalet ücreti takdiri,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin bendin çıkartılmasına, yerine (İlk davada vekalet ücretine hükmedilmiş olduğundan yeniden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 22.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2293, Karar No: 2021/275, Tarih: 21.01.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/2293 E.  ,  2021/275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 28.12.2017 tarih ve 2015/588 E- 2017/1081 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 20.03.2019 tarih ve 2018/671 E- 2019/409 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından duruşmalı, davacı vekili tarafından duruşmasız olarak istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 19.01.2021 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 1.000.000.- TL nominal değerde sermayeye sahip olduğunu ve lüks mobilya sektöründe faaliyet gösterdiğini, şirketin 40.000 hissesinden 19.980 adedinin müvekkiline, 19.980 adedinin ...'a, 20'şer adedinin ise ...'ın anne ve babasına ait olduğunu, davacı ile ...'ın, 2007 yılında boşandıklarını, iş hayatını birlikte devam ettirdiklerini ancak aralarında bir çok konuda ihtilaf çıktığını, ...'ın anne ve babasının hisseleri ile birlikte %50,05'lik çoğunluğa sahip olduğunu, şirketi her konuda domine ettiğini, müvekkilinin haklarını görmezden geldiğini, davalı şirketin 2014 yılı genel kurul toplantısının 11.03.2015 tarihinde yapıldığını, fakat şirketin mevcut bilançosu ile birlikte finansal tablolarının ve denetim raporlarının taleplerine rağmen verilmediğini, bu sebeple, gerekli incelemeler için, gündemde yer alan bazı konuların ileri bir tarihte karara bağlanmasının genel kuruldan talep edildiğini, bu taleplerinin diğer ortaklar tarafından da kabul görmesi üzerine, gündem maddelerinin bir kısmının 08.04.2015 tarihinde görüşülmesine karar verildiğini, 11.03.2015 tarihli toplantının 6. gündem maddesi ile müdür ...'in maaşının 45.000.- TL'ye yükseltilmesine, 08.04.2015 tarihindeki toplantının 7. gündem maddesi ile kar dağıtılmamasına, 8. gündem maddesi ile 14.05.2014 tarihli 2013 yılı genel kurul kararının 6.maddesinde alınan kararın iptaline oyçokluğu ile karar verildiği, verilen bu kararların kanuna, ana sözleşmeye ve dürüstlük kuralına aykırı olduğunu ileri sürerek, anılan kararların iptali ile şirketin dağıtılabilir karının hesaplanarak, bu karın dağıtılması yönünde karar verilmesini, talep ve dava etmiş; 09.11.2017 tarihli ıslah dilekçesi ile 08.04.2015 tarihli toplantının 2. gündem maddesi ile alınan bilançonun ve faaliyet raporunun onaylanmasına ilişkin kararın da iptalini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, TTK'nın 408/2-b maddesi gereği, gündemin 6. maddesindeki müdür maaşının belirlenmesinin Genel Kurul'da alınması gereken bir karar olduğu, alınan kararın TTK'ya uygun olduğu, ancak; daha evvelce müdür maaşının 25.000.-TL'ye çıkarılmasına ilişkin İstanbul 4 Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/509 E sayılı dosyasında görülen davada genel kurulun 4 nolu gündem maddesinin dürüstlük kuralına aykırı olması gerekçesiyle iptal edildiği, bu dava neticesi verilen kararın Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 04.05.2017 tarihli ilamıyla bozulduğu, işbu davaya konu genel kurulda müdür maaşının ise bu kez 25.000.-TL den % 80 artışla 45.000.-TL'ye çıkarıldığı, oysa aynı genel kurulda şirketin 2014 yılı için kar etmediği saptanarak bilançonun onaylandığı, her ne kadar ek raporla şirketin 2014 yılı için 435.002,11-TL kâr ettiği tespit edilmişse de, 1 yıl için elde edilen karın aylık 45.000-TL müdür maaşına göre son derece orantısız olduğu, 2014 yılı için hiç kar etmeyen şirkette müdür maaşının aylık 45.000.-TL olarak belirlenmesinin izaha muhtaç bir husus olduğu, mahkemece eski eş olan taraflar arasında parasal konularda bir açmaz olduğu, kar etmeyen şirkette %80 oranında müdür maaşı artışının dürüstlük kuralına aykırı olduğu; Gündemin 7. maddesinin 2014 yılı karının dağıtılmasına ilişkin olduğu, geçmiş yıllardan birikmiş karların dağıtılması öngörülmediğinden, ancak başlangıçta bilanço ve gelir tabloları ve defterler incelenmediğinden beyana göre şirketin 2014 yılında dağıtılacak karının bulunmadığı, ek raporla birlikte bilanço ve defterlerin incelenmesinden sonra şirketin 2014 yılında 435.002,11 TL kâr ettiği tespit edilmişse de, aynı toplantıda bilançonun onaylanmasına ilişkin 2 nolu gündem maddesine ve bu maddenin iptalinin istenmemiş olmasına göre artık şirketin 2014 yılında kar etmemiş olduğu kabul edileceğinden dağıtılacak kâr bulunmaması nedeniyle gündemin 7. maddesinin iptali koşullarının oluşmadığı, davacı yanca ıslah dilekçesiyle bilançonun onaylanmasına ilişkin 2 numaralı gündem maddesinin de "kararın batıl olduğunun tespit edilerek iptaline" karar verilmesi talep edilmişse de, genel kurul kararlarının iptali isteminin toplantıdan sonra 3 aylık hak düşürücü süreye tabi olduğu, başlangıçta dava konusu edilmeyen bir maddenin açılan bir davada ıslah yoluyla dava konusu edilemeyeceği, davacı yanın ıslah dilekçe ve taleplerinin nazara alınmadığı, davacı yan 2. maddeye ilişkin butlana dayalı iptal ifadesi kullanmışsa da, bilançosunun onaylanmasına ilişkin genel kurul kararının butlan sebebiyle sakat olduğunun kesinlikle söylenemeyeceği, ancak mevcut genel kurul kararının süresinde iptali talebinde bulunulabileceği, bu nedenle 7 nolu gündem maddesinin iptali koşulları oluşmadığı; Gündemin 8. maddesinde, 2013 yılı karının dağıtılmasına ilişkin 14.05

. maddeye ilişkin butlana dayalı iptal ifadesi kullanmışsa da, bilançosunun onaylanmasına ilişkin genel kurul kararının butlan sebebiyle sakat olduğunun kesinlikle söylenemeyeceği, ancak mevcut genel kurul kararının süresinde iptali talebinde bulunulabileceği, bu nedenle 7 nolu gündem maddesinin iptali koşulları oluşmadığı; Gündemin 8. maddesinde, 2013 yılı karının dağıtılmasına ilişkin 14.05.2014 tarihli olağan genel kurul toplantısında alınan 6 nolu "şirket karından kanun ve esas sözleşme gereği yapılması gereken miktarlar ayrıldıktan, geçmiş yıl karlarından geçmiş yıl zararları düşüldükten sonra kalan 1.000.000.-TL kârın ortaklara hisseleri oranında dağıtılmasına" ilişkin kararın kaldırılmasına karar verildiği, davacının alınan bu kararın iptalini talep ettiği, işbu karara gerekçe olarak şirket ana sözleşmesinin 13. maddesindeki %75 çoğunluk oyunun bulunmadığının ileri sürüldüğü, ancak anonim ve limited şirkette genel kurulun kar dağıtımına karar vermesi ile kâr payının, kararlaştırılan miktarı ile anonim ve limited şirkete karşı alacak hakkına dönüştüğü, (Yargıtay 11 H.D 09.10.1990 - 6376 karar sayılı kararı) yenilik doğurucu nitelikte olan bu kararın, daha sonra alınan bir kararla kaldırılamayacağı ve dağıtım oranının düşürülemeyeceği, bu amaçla alınan genel kurulu kararının geçersiz olduğu, zira genel kurulun bir üçüncü kişiye ait alacak üzerinde tasarrufta bulunma yetkisinin olmadığı, (.../ ... / ...ortaklıklar hukuku) ancak dağıtım kararının mahkemece iptaline karar verilmesi ile birlikte alacak hakkının ortadan kalkacağı, 14.05.2014 tarihli genel kurulda alınan bu karara karşı İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/1210 E sayılı dava dosyasında iptal davası açılmış olmasına rağmen dava sırasında yürütmenin durdurulması yönünden tedbir kararı verilmediği gibi ilgili maddenin iptaline de karar verilmediği bu nedenle gündemin 8. maddesinde alınan kararın geçerli olmayacağı, alacak hakkına dönüşen kar payı hakkında etkili olmayacağı 8. maddenin iptaline karar verilmiş; bu karara karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemece kurulan hükümde kamu düzenine aykırılık bulunmadığı gibi istinaf nedenleri doğrultusunda hükmün kaldırılmasını gerektirecek usul ve yasaya, dosya içeriğine aykırı bir durum olmadığı kanaatine varılarak; istinaf başvurularının ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, limited şirket genel kurul kararlarının iptaline ilişkindir. Limited şirketlerde genel kurul kararlarının hükümsüzlüğü davalarında 6102 sayılı TTK’nın 622 madde atfıyla anonim ortaklıkların genel kurul kararlarının iptalini ve butlanını düzenleyen aynı Kanun’un 445 vd. maddeleri uygulanır. Anonim şirketlerde genel kurul kararlarının yasa, ana sözleşme ve afaki iyi niyet kurallarına aykırılık halleri ileri sürülerek iptali isteminde bulunabilmek için, 6102 sayılı TTK'nın 446. maddesi gereğince toplantıya katılan üyenin karara ret oyu kullanarak muhalif kalması ve bu keyfiyeti zapta geçirmesi gerekmektedir. Oylama öncesi yapılan görüşme sırasında bir öneriye karşı olunduğunun belirtilmesi veya ret oyu kullanılması alınan karara muhalif olunduğu anlamını taşımamaktadır. Dairemizin yerleşmiş kararlarında da oylama öncesi peşin muhalefetin olmayacağı istikrarlı bir şekilde kabul edilmiştir.

Somut olayda, davacı dava konusu genel kurul kararlarına, gerekçelerini de açıklayarak karşı olduğunu ifade etmiş ve oylama öncesinde ''Susan'ın muhalefetiyle'' ibaresi tutanağa yazılmış ise de, oylamadan sonra alınan kararın veya toplantı tutanağının altına karara muhalefetini yazdırtmamıştır. Bu durumda, dava şartı sayılan muhalefet şerhinin şekle uygun olarak sunulmadığı, davacının kararlara olumsuz oy vermesine rağmen karara muhalefetini tutanağa geçirtmediği ve bu haliyle kanunun aradığı toplantıya katılan üyenin karara ret oyu kullanarak muhalif kalması ve bu keyfiyeti zapta geçirmesi şartının sağlanmadığı hususu gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün resen bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre taraf vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının resen BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, (2) bozma sebep ve şekline göre taraf vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden taraflara iadesine, 21.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/738, Karar No: 2015/11983, Tarih: 11.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/738 E.  ,  2015/11983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bartın 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/10/2013

NUMARASI : 2013/101-2013/221

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili tarafından katılma yoluyla temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının 27/07/2009 tarihinde ... plakalı aracı ile A. C.'un kullandığı ....... plakalı araca çarparak neticede ölümlü ve yaralamalı trafik kazasına sebebiyet verdiğini, müvekkillerinin murisi olan M. S.'in de olay anında A. C.'un kullandığı araç içinde olduğunu ve bu kazada vefat ettiğini, olayın tamamen davalının aracının kusurlu sevk ve idaresi neticesinde meydana geldiğini, müvekkillerinin ölen eş ve babalarının desteğinden mahrum kaldıklarını ayrıca psikolojik olarak bunalıma girdiklerini, büyük üzüntü ve acı duyduklarını ileri sürerek fazlaya dair dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla; H.. S.. için 100,00 TL maddi 35.000,00 TL manevi, E.. S.. için 100,00 TL maddi 25.000,00 TL manevi, Z.. S.. için 100,00 TL maddi 25.000,00 TL manevi, N.. S.. için 25.000,00 TL manevi, Ş.. S.. için 25.000,00 TL manevi, F.. C.. için 25.000,00 TL manevi, N.. K.. için 25.000,00 TL manevi, Ş.. S.. için 25.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 300,00 TL maddi ve 210.000,00 TL manevi tazminatın her birinin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. .

Davalı vekili, kusur atfına ilişkin hususları kabul etmediklerini, davacıların istemiş oldukları manevi tazminat miktarının fahiş miktarda olup manevi tazminatın amacına aykırı olduğunu, davacılara sigorta şirketince ödemeler yapıldığını, bir kısım davacıların da destekten yoksun kaldığına ilişkin tazminat istemlerini de kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; maddi tazminat istemleri yönünden davanın reddine, manevi tazminat istemleri yönünden davanın kısmen kabulüne, davacılardan H.. S.. için 12.500,00 TL manevi tazminatın, diğer her bir davacı için ayrı ayrı 7.500,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 65.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 27.07.2009 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, bakiye manevi tazminat istemi yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle, maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, manevi tazminatın takdirinde B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davacılar vekilinin ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.082,35 TL fazla alınan harcın temyiz eden davacılara geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 3.330,10 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 11.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13514, Karar No: 2013/17299, Tarih: 24.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/13514 E.  ,  2013/17299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

İşkazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tahsili davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı Kurum ve davalılardan ... mirasçıları avukatlarınca istenilmesi ve davalılardan ... mirasçıları vekili tarafından duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24.09.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü duruşma talep eden davalılar adına Av. ... ile karşı taraf adına Av. ... geldiler. Diğer davalı adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davaya konu somut olayda; davalı olarak gösterilen ...’ün, celbolunan nüfus kaydı içeriğinden, davanın açılmasından sonra ancak karardan önce, bir başka ifade ile yargılama aşamasında öldüğü anlaşılmaktadır.

Yargılama süresince tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip bulunmaları gereği usul hukukunun temel ilkelerindendir ve dava şartıdır (HMK m.114/1-d). Yargılama sırasında taraflardan birinin ölmesi halinde, ölen tarafın ehliyeti sona ereceğinden, ölen kişinin veya kural olarak vekilinin davaya devam etmesi mümkün olmayıp, sadece bu kişinin mirasçıları tarafından (dava konusunun ölenin malvarlığına ilişkin olması ve dava sonunda verilecek hükmün olumlu veya olumsuz bir şekilde mirasçıların haklarını etkilemesi durumunda) davaya devam edilebilir. Bu halde, ölen tarafın mirasını reddetmeyen mirasçılarının, davayı mecburî dava arkadaşı olarak hep birlikte takip etmeleri gerekir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 55. maddesi uyarınca taraflardan birinin ölümü halinde mirasçılar mirası kabul veya reddetmemiş ise bu hususta kanunla belirlenen süreler geçinceye kadar dava ertelenir. Bununla beraber hakim, gecikmesinde sakınca bulunan hallerde, talep üzerine davayı takip için kayyım atanmasına karar verebilir. Bu hüküm mirasçıların mal varlığını etkileyen davalarda dikkate alınmalıdır. Zira mirasçılara intikal etmeyen, tarafın ölümü ile konusuz kalan davalarda gerek bulunmamaktadır.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler ile Hukuk Muhakemeleri Kanununun 50, 51 ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 28. maddeleri kapsamından “kişiliğin ölüm ile sona eriyor” olması hükmü de gözetilerek, adı geçen davalının mirasçılarına yöntemince husumet tevcih edilerek, yargılamanın sürdürülmesi gerekirken, ölü ... hakkında yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler ile Hukuk Muhakemeleri Kanununun 50, 51 ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 28. maddeleri kapsamından “kişiliğin ölüm ile sona eriyor” olması hükmü de gözetilerek, adı geçen davalının mirasçılarına yöntemince husumet tevcih edilerek, yargılamanın sürdürülmesi gerekirken, ölü ... hakkında yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı ile ... mirasçıları vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair hususlar incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Mirasçıları'na iadesine, 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.