muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/603, Karar No: 2021/2597, Tarih: 08.04.2021

eşyaların suçta kullanıldığına dair somut delilin bulunması nedeniyle, müsadere muhakemesinde görevli mercii hangi mahkeme ise söz konusu mahkemeden müsadere talebinde bulunulması gerektiğinden, talep konusunun Sulh Ceza Hakimliklerinin görev alanı dışında olduğu gerekçesi ile talebin "görev yönünden reddine", itiraz kanun yolu açık olmak üzere karar verilmiştir.

Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.12.2019 tarihli yazısı ile özetle, emanete kayıtlı müsaderesi talep edilen eşyaların, haklarında ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen şüphelilerden veya bu şahısların evlerinden elde edilmediği, 10.08.2016 tarihli ihbar üzerine ağaçlık bir alanda, atılmış halde bulundukları, suçta kullanıldıklarına dair bir delilin bulunmadığı, 15.07.2016 tarihinden sonra silahlı terör örgütüne müzahir yayınlara yönelik toplatılma kararlarının verildiği, bu kapsamda metruk vaziyette bulunan kitapların suç konusu olmayıp sadece müsadereye tabi olduğu, CMK'nun 259. maddesince müsadereye tabi eşyalar hakkında Sulh Ceza Hakimliklerince duruşma yapılmaksızın karar verilmesi gerektiği, CMK'nın 256. maddesinde yer alan kamu davasının açılmamış olduğu hal olarak belirtilen durumun ise CMK'nun 172. maddesinde kovuşturma olanağının bulunmadığı şüphelinin ölümü, af ve zaman aşımı gibi sınırlı sayıdaki durumlara münhasır olduğu ve uyuşmazlık kapsamında uygulanma kabiliyetinin bulunmadığı, "Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 09.01.2019 tarih 2018/13507 esas sayılı" kararınında bu yönde olduğu belirtilerek, kararın kaldırılarak eşyaların müsaderesine karar verilmesi hususunda itirazda bulunulmuştur.

Ankara 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 27.12.2019 tarih, 2019/9983 değişik iş sayılı kararı ile yerinde görülmeyen itirazın reddine karar verilerek, soruşturma dosyası, itiraz incelemesi yapılmak üzere, Ankara 8. Sulh Ceza Hakimliğine gönderilmiştir.

Ankara 8. Sulh Ceza Hakimliğinin 27.12.2019 tarih, 2019/105551 değişik iş sayılı kararı ile özetle, kararda belirtilen gerekçelerin usul ve yasaya uygun olduğu, isabetsizlik bulunmadığı belirtilerek, itirazın reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Bu kez, Cumhuriyet Başsavcılığınca 02.01.2020 tarihinde Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesinden, adli emanetin 2018/2551 sırasına kayıtlı eşyalar hakkında TCK'nın 54. maddesince müsadere kararı verilmesi hususunda istemde bulunulmuştur.

Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesine sunulan Cumhuriyet savcısı mütalaasında, Ankara 7. Sulh Ceza Hakimliğinin kararının kesin karar olması nedeni ile talebin reddine karar verilmesi istenilmiştir.

Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.01.2020 tarih, 2020/79 değişik iş sayılı kararı ile Ankara 7.Sulh Ceza Hakimliğinin, 09.12.2019 tarih 2019/9618 değişik iş sayılı kararının, kesin karar olması nedeni ile talebin reddine oy birliği ile karar verilmiştir. Kararda kanun yolu belirtilmemiştir.

Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesine sunulan Cumhuriyet savcısı mütalaasında, Ankara 7. Sulh Ceza Hakimliğinin kararının kesin karar olması nedeni ile talebin reddine karar verilmesi istenilmiştir.

Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.01.2020 tarih, 2020/79 değişik iş sayılı kararı ile Ankara 7.Sulh Ceza Hakimliğinin, 09.12.2019 tarih 2019/9618 değişik iş sayılı kararının, kesin karar olması nedeni ile talebin reddine oy birliği ile karar verilmiştir. Kararda kanun yolu belirtilmemiştir.

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 18.06.2020 tarihli yazısı ile Ankara 8. Sulh Ceza Hakimliğinin 2019/10551 değişik iş sayılı kararının özetle, şüpheliler hakkında ek kovuşturmaya ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlar verilerek süreçte, sahipsiz halde bulunan kitaplar yönünden müsadere talebinde bulunulduğu, Ankara 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 23.12.2019 tarih 2019/9983 değişik iş sayılı kararı ile CMK'nın 256. maddesindeki düzenlemeye göre görevli mahkemenin davayı görmeye yetkili mahkeme olduğu belirtilerek talebin reddine karar verildiği, ret kararına karşı itirazda bulunulduğu, Ankara 8. Sulh Ceza Hakimliğinin 27.12.2019 tarih, 2019/10551 sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği ve kararın kesinleştiği, fakat müsaderesi talep edilen eşyaların süreçte haklarında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen şüphelilerden veya evlerinden elde edilmediği, ihbar üzerine ağaçlık alanda atılmış vaziyette bulunduğu, suçta kullanıldıklarına dair delilin ise bulunmadığı, 15.07.2016 tarihi sonrasında silahlı terör örgütü ile irtibat ve iltisaklı şahıs veya yayın evlerince çıkarılan kitap ve dergiler ile ilgili değişik mahkemelerden toplatılma kararlarının verildiği, metruk vaziyette bulunan kitapların

bu nedenle suç konusu olmayıp sadece müsadereye tabi olduğu, CMK'nın 259. maddesi uyarınca sadece müsadereye tabi bulunan eşyanın müsaderesine, sulh ceza hakimince duruşma yapmaksızın karar verilmesi gerektiği, CMK'nın 256. maddesinde yer alan kamu davasının açılmamış olduğu hal olarak nitelendirilen halin CMK'nın 172. maddesinde kovuşturma olanağının bulunmadığı hallere özgü olduğu, dolayısıyla talep açısından uygulanma kabiliyetinin bulunmadığı, Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 09.01.2019 tarih 2018/13507 esas sayılı kararınında aynı yönde olduğu belirtilerek, kesin kararın kanun yararına bozulması hususunda, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne ihbarda bulunulmuştur.

III-KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNE İLİŞKİN UYUŞMAZLIĞIN KAPSAMI:

Sulh Ceza Hakimliğinin, müsadere isteminin "görev yönünden reddine" dair kararı ile iş bu karara Cumhuriyet savcısınca yapılan itirazın, "reddine" yönelik verilen mercii kararında, isabet bulunup bulunmadığına ilişkin ise de aynı talep yönünden Ağır Ceza Mahkemesince de red kararı verildiği anlaşılmakla uyuşmazlığı inceleme görevinin iş bölümü esaslarına göre Dairemizin görevine girip girmediği noktasındadır.

IV-HUKUKSAL DEĞERLENDİRME:

Konu ile ilgili yasal düzenleme ve İş Bölümü hükümleri şöyledir:

IV-HUKUKSAL DEĞERLENDİRME:

Konu ile ilgili yasal düzenleme ve İş Bölümü hükümleri şöyledir:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu

Dairelerin görevleri:

Madde 14 –(Değişik: 9/2/2011-6110/8 md.) ...

Ceza dairelerinde:

a) (Değişik: 18/6/2014-6545/31 md.) Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkumiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 23.01.2020 tarihli ve 1 sayılı kararı

II) YARGITAY CEZA DAİRELERİ İŞ BÖLÜMÜ

A) ORTAK HÜKÜMLER

1) Bu iş bölümü, Resmî Gazete’de yayımlanmasını izleyen ay başından itibaren yürürlüğe girer.

2) Bu iş bölümündeki düzenlemeler, yürürlüğe girdiği tarih dâhil olmak üzere tebliğnamesi bu tarihten sonra tanzim olunan işler için geçerli olup temyiz incelemesi bu iş bölümüne göre görevli bulunan ceza dairesi tarafından yapılır.

...

6) Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde, mahkûmiyet kararlarında mahkeme hükmündeki, mahkumiyet dışındaki kararların temyiz incelemesinde ise iddianame, varsa görevsizlik kararı ya da diğer dava açan belgedeki nitelenen suç esas alınır.

...

9) Tek başına temyiz edilen müsadere veya diğer güvenlik tedbirlerine ilişkin kararların incelemesi, söz konusu kararın ilgili olduğu suçu incelemekle görevli dairece yapılır.

B) CEZA DAİRELERİNİN GÖREVLERİ

BEŞİNCİ CEZA DAİRESİ

...Yargı yeri belirlemeleri ve dava nakli,

Yukarıda yer verilen hukuki düzenlemeler ışığında somut olay değerlendirildiğinde,

FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan yürütülen soruşturma sonunda verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararları müteakip ihbar üzerine kamuya açık metruk arazide bulunan kitap ve dergilerin müsaderesine dair Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan istemin, Sulh Ceza Hakimliklerinin görevine girmediği gerekçesi ile reddine dair

verilen değişik iş kararının ve iş bu karara vaki itirazın reddine dair merciin kesin kararından sonra, bu kez Cumhuriyet savcısınca Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinden müsadere talebinde bulunulduğunun ve iş bu istemin de Sulh Ceza Hakimliğinin kararına atıfla reddine karar verildiğinin görülmesi karşısında kanun yararına bozma ihbarında bahsedilen Yargıtay 5. Ceza Dairesinin ilamı da nazara alınarak, uyuşmazlığa konu kararların müsadere istemine yönelik görevli merciin tayinine ilişkin olduğunun anlaşılması nedeni ile kararın kanun yararına bozma yasa yoluna konu olup olamayacağının takdiri ile görevli merciin belirlenmesinin, Resmi Gazete'de yayımlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulunun İş Bölümüne ilişkin 30.01.2019 tarihli ve 2019/1 sayılı kararı uyarınca, görevli Yüksek 5. Ceza Dairesine ait bulunması gözetilerek Dairemizin görevsizliğine karar verilmiştir.

V-SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

V-SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.01.2021 tarih ve 2020/107873 sayılı istemi ile ilgili incelemenin, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 07.07.2020 tarihli kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 23.01.2020 tarih ve 2020/1 sayılı kararına göre Yüksek 5. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, Dosyanın Yüksek Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmesine 08.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7209, Karar No: 2022/4921, Tarih: 23.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/7209 E.  ,  2022/4921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahtan sayılan bıçak ve pense ile gerçekleştirdiği gözetilmeden, hakkında TCK.nun 109/3-a. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma kararına uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın eksik araştırma ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5060, Karar No: 2011/10341, Tarih: 06.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/5060 E.  ,  2011/10341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ümraniye 1.İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklılar tarafından davalı borçlu hakkında aylık 950.-TL'den Temmuz 2010 - Ocak 2011 kira parası toplamı olan 6650 TL'nin tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalının itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece itirazın kaldırılmasına, tahliyeye ve asıl alacağın %40 oranında icra inkar tazminatı ile davalı borçlunun sorumlu tutulmasına, ödenen 4700.-TL'nin toplam borçtan düşülmesine karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçelere göre davalının tahliye yönünden temyiz itirazlarının reddi ile mahkemenin tahliyeye yönelik kararının onanmasına karar verilmiştir.

2-Davalı borçlunun icra inkar tazminatı ve alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince; Davacı alacaklı 27.07.2010 tarihinde başlatmış olduğu icra takibi ile 6650 TL kira alacağının tahsilini istemiş, mahkemece itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmiştir. İcra takibinde 15.02.2010 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli kira sözleşmesine dayanılmış olup bu sözleşmede aylık kiranın 950.-TL olduğu her ayın 15-20'si bankaya ödeneceği kararlaştırılmıştır. Kira sözleşmesinin 9. maddesinde herhangi bir ayın kirasının ödenmediğinde diğer aylar kirasının muaccel olacağı kararlaştırılmıştır. Taraflar arasında ihtilaflı bulunmayan bu kira sözleşmesi hükümleri tarafları bağlar. İİK.nun 269/d maddesi yollamasıyla uygulanması gereken İİK.nun 4949 Sayılı Yasayla değişik 68/son maddesine göre; itirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi halinde ise alacaklı, diğer tarafın talebi üzerine yüzde kırktan aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilir. Davalı borçluya Örnek 13 ihtarlı ödeme emrinin 04.08.2010 tarihinde tebliğ edildiği görülmüştür. Davalı borçlu süresinde icra müdürlüğüne yapmış olduğu itirazında Temmuz 2010 kirası olan 950.-TL'yi ödediğini savunmuş ve 29.07.2010 tarihli Temmuz ayı kirası açıklaması bulunan 950.-TL miktarlı banka dekontunu ibraz etmiştir. Davalı borçlunun yargılama sırasında %40 oranında icra inkar tazminatı isteği bulunduğu görülmüştür. Mahkemece davalı tarafından ödenen 950.-TL Temmuz ayı kira parası asıl alacaktan indirildikten sonra kalan miktar için itirazın kaldırılmasına, takibin devamına ve bu miktar üzerinden davalı yararına %40 oranından az olmamak üzere icra inkar tazminatı verilmesi gerekirken, verilmemesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddi ile kararın tahliye yönünden ONANMASINA, 2 nolu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın alacak ve tazminat yönünden BOZULMASINA, onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 06.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5568, Karar No: 2020/4308, Tarih: 08.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/5568 E.  ,  2020/4308 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30347, Karar No: 2018/21843, Tarih: 17.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/30347 E.  ,  2018/21843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Birden fazla kişi tarafından birlikte silahla tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, kasten yaralama, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Sanık ..., sanıklar ... ve ... müdafii, katılan sanık ... müdafii

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, ... müdafinin temyiz dilekçesi içeriğinden hükümleri katılan sanık sıfatıyla temyiz ettiği, ... ve ...'ın ise katılan sıfatıyla temyizlerinin bulunmadığı ayrıca sanık ... hakkında tehdit suçundan hüküm kurulurken haksız tahrik nedeniyle indirim yapılması sırasında Kanun maddesinin "29" yerine, "43" olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

A-Sanıklar ..., ... ve ... haklarında kasten yaralama suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ... ve katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

B-Diğer hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyizde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

./...

-2-

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında birden fazla kişi tarafından birlikte silahla tehdit, sanık ... hakkında ise tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

./...

-2-

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında birden fazla kişi tarafından birlikte silahla tehdit, sanık ... hakkında ise tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Oluşa ve dosya içeriğine göre; katılan sanık ... ve eski eşi ... ile birlikte yanlarında tanık Nezaket Ulutepe de olduğu halde olay günü saat 21:30 sıralarında Buca ilçesi Doğuş Caddesi üzerinde bulunan Saygınkent Yapı Kooperatifi'ne kira alacağını almak üzere geldikleri, bu kooperatifin inşaatına ait asansör kalıplarını çalarak sattıkları yönündeki duyumlar üzerine sanıklar ..., ... ve ...'ın katılan sanık ... tarafından şikayet edildiği, bu nedenle aralarında husumet bulunduğu, sanıklar ... ve ...'ın aynı zamanda katılan sanık ...'ın kiracıları olduğu, katılan sanık ...'ın araç ile siteye girmesinden bir süre sonra diğer sanıklar Mehmet, Behçet ve Deniz'in bir kamyonet ile aynı yere geldikleri, sanıklardan Behçet'in araçtan inerek katılan sanık ...'ın yanına geldiği ve husumetten kaynaklı olay nedeniyle taraflar arasında tartışma çıktığının anlaşılması karşısında; sanıklar ... ve ...'ın, katılan sanık ... ve eski eşi Nurcan'a yönelik gerçekleştirdikleri iddia edilen tehdit ile katılan sanık ...'ın sanıklar Deniz, Mehmet ve Behçet'e yönelik gerçekleştirdiği iddia edilen tehdit eylemlerinin ne suretle oluştuğu kanıtlara dayalı olarak açıklanmadan ve yine ani gelişen olayda, sanıklar ... ve ...'ın suç işlemeden önce, diğer sanık ... ile verdikleri karar doğrultusunda birlikte hareket ettikleri ya da suç işlendiği sırada ne suretle ortak irade ile davrandıklarına ilişkin kanıtlar açıklanıp tartışılmadan, sanıklar Mehmet, Behçet ve Deniz haklarında birden fazla kişi tarafından birlikte silahla tehdit, katılan sanık ... hakkında ise tehdit suçlarından mahkumiyet kararı verilmesi,

b-Kabule göre de;

aa-Sanıklar ..., ... ve ... haklarında birden fazla kişi tarafından birlikte silahla tehdit suçlarından hükümler kurulurken “suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, sanıkların suç işleme kasıtları, meydana gelen zarar ve tehlikenin fazlalığı, katılan sanıkların olay sırasında üstlendikleri rol ile olayın gerçekleşmesi sırasındaki tutum ve davranışları, suça katılım şekilleri gibi hususlar dikkate alınarak”şeklindeki, soyut, dosyadaki somut kanıtlar ve bilgilerle ilişkilendirilmeyen ve denetlenemeyen gerekçelerle sanıklar hakkında orantılılık ilkesine aykırı olarak teşdit uygulanması,

bb-Katılan sanık ... hakkında hükmedilen tehdit suçuna ilişkin olarak; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

./..

-3-

cc-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,

Kanuna aykırı ve sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ... ve katılan sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2506, Karar No: 2017/5025, Tarih: 23.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2017/2506 E.  ,  2017/5025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Cumhuriyet Savcılarının temyiz dilekçesinde temyiz nedenlerini bildirmesi yanında, temyiz isteğinin sanığın yararına mı, aleyhine mi olduğu açıkça belirtilmesi gerekir.

Cumhuriyet Savcılarının temyiz dilekçelerinde, maksadı açıkça belli olmadığı durumlarda;

Cumhuriyet Savcılarına, temyiz dilekçelerindeki isteğinin sanık aleyhine veya lehine sorulup tüm duraksamalar ortadan kaldırılarak saptanmalıdır. Bir hüküm temyiz edilip açıklayıcı bir dilekçe verilmediğinde, temyizin lehe veya aleyhe olduğu kararın mahiyetine göre tayin edileceği bir an düşünülse bile;

Karar; beraat kararı olduğunda açıklayıcı layiha olmasa bile Cumhuriyet Savcısının temyiz aleyhine olduğu;

Karar, mahkumiyet kararı ise; Cumhuriyet Savcısının temyizindeki maksadı belli olmadığından sanık aleyhine gidilemeyeceğinden bu mutlaka açıklatılmalıdır.

Hal böyle olunca;

Cumhuriyet Savcılarının temyiz dilekçelerini, sanık aleyhine veya lehine temyiz yoluna başvurdukları her türlü duraksama ile ortadan kaldırılıp,

Cumhuriyet Savcının lehine temyiz isteğinden vazgeçmesi halinde mutlaka sanığa da bu vazgeçmeyi kabul edip etmediğinin sorulması zorunludur.

Bu bağlamda;

Somut dosyamıza gelince, sanık ...'un tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik, Cumhuriyet Savcısı’nın 08.04.2016 günlü dilekçe ile yasal süre içerisinde temyiz ettiği; 21.04.2016 günlü dilekçe ile de temyiz talebinden vazgeçtiğini bildirmesi karşısında; 08/04/2016 tarihli dilekçenin içeriği saptanıp sanık lehine temyizden vazgeçme iradesini taşıdığı kabul edildiğinden, temyizden vazgeçme konusunda sanığın beyanının alınması zorunluluğu gözetilerek bu yöndeki eksiklik giderildikten sonra inceleme yapılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 23.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.