muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1985, Karar No: 2015/7573, Tarih: 16.04.2015

5510 sayılı Kanunun anılan 53’üncü maddesi, 6111 sayılı Kanunun 33’üncü maddesiyle değiştirilmiş; sigortalının 4’üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b)

ile (c) bendinde yer alan sigortalılık statülerine aynı anda tabi olunmasını gerektirecek şekilde çalışması halinde; öncelikle (c) bendi kapsamında, (a) ile (b) bentlerinde yer alan sigortalılık statülerine tabi olacak şekilde çalışması halinde ise (a) bendi kapsamında sigortalı sayılacağı düzenlemesi getirilmiş; ancak, değişikliğe ilişkin anılan 33’üncü maddede ayrıca söz konusu değişikliğin maddenin yürürlük tarihinden öncesi için uygulanmayacağı hükme bağlanmıştır. 6111 sayılı Kanunun yürürlüğe dair 215/b maddesiyle; ...33... maddesi yayımı takip eden ayın birinci günü yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir. 6111 sayılı Kanun 25.02.2011 tarihinde yayımlanmış olup; bu durumda anılan değişiklikler 01.03.2011 tarihinden itibaren uygulanabilecektir. Başka bir deyişle 5510 Sayılı Kanunun 53. maddesi ve bu maddede yapılan değişikliklerin ancak yürürlüğe girdikleri tarihten itibaren uygulanabilecekleri dikkate alınmalıdır.

Hal böyle olunca, davacının, davalı işveren nezdinde 15.07.2010 – 02.07.2012 tarihleri arasında çalıştığının tespitini talep ettiği, ancak, dosya kapsamından, davacının 21.08.2007 ile 16.05.2012 tarihleri arasında 2926 Sayılı yasa kapsamında tarımsal faaliyetten kaynaklı zorunlu sigortalı olduğunun anlaşılması karşısında, çakışan sigortalılığının söz konusu olabileceği nazara alınarak, 5510 sayılı yasanın 53.maddesine göre uyuşmazlık konusu husus yöntemince irdelenerek, Mahkemece öncelikle, çakışan sigortalılığa konu dönemde davacının ürün satışlarından prim tevkifatının yapılıp yapılmadığı ve Kurum kayıtlarına intikali araştırılarak, uyuşmazlık konusu dönemde davacının kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyetinin varlığı ve süresi yönünden gerekli inceleme ve araştırma yapılarak; nerede oturduğu, kendi mülkü veya miras yolu ile elde ettiği mülkte mi? yoksa ortaklık ya da kiralamak suretiyle başkalarının mülkünde mi? tarımsal faaliyette bulunduğu; varsa, ortaklık veya kiralamaya ve arazi miktarına ait delillerin neler olduğu, icar sözleşmesi bulunup bulunmadığı; ilçe tarım müdürlüğü, tarım kredi ile ürettiği ürün çeşitlerine göre üyesi olma ihtimali bulunan diğer kooperatif kayıtlarının başlangıç ve bitiş tarihleri; hangi tür ürünler ektiği, ne kadar ürün elde ederek nerelere sattığı, ürün teslimlerinden Bağ-Kur prim tevkifatı yapılıp yapılmadığı, tarımsal faaliyete ara verip vermediği, zirai kurum kayıtlarının başlangıç ve bitiş tarihleri, kooperatif ve bankalardan tarımsal amaçlı kredi kullanıp kullanmadığı, ortalama gelirinin ne kadar olduğu ve geçimini sağlamaya yetip yetmediği, tohum veya gübre alımlarına ilişkin belgeleri bulunup

bulunmadığı, ruhsatlı veya satın almaya ilişkin sözleşmesi ile malikinin beyanı da alınmak suretiyle, zilyetliğinde olan traktörü bulunup bulunmadığı, hayvanı; dolayısıyla, hayvan satış sözleşmeleri veya süt satımına ilişkin müstahsil makbuzları bulunup bulunmadığı hususları dava konusu dönem içerisinde görev yapan muhtar veya azalar ile, ilgili kişi ve kurumlardan sorularak ve zabıta marifetiyle araştırılıp somut verilere dayalı tespit yapılarak, açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde değerlendirme yapılıp, davacının ihtilaf konusu olan çakışan dönemde 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının b bendi çerçevesinde tarımsal faaliyetinin varlığı kuşku ve duraksamaya neden olmayacak şekilde belirlenmelidir.

Çakışan dönemde tarımsal faaliyetin varlığının tespiti halinde, anılan Yasanın “Sigortalı Sayılmayanlar” başlığını taşıyan 6. maddesinin (ı) bendinin “Kamu idarelerinde ve Kanunun ek 5 inci maddesi kapsamında sayılanlar hariç olmak üzere, tarım işlerinde veya orman işlerinde hizmet akdiyle süreksiz işlerde çalışanlar ile tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan; tarımsal faaliyette bulunan ve yıllık tarımsal faaliyet gelirlerinden, bu faaliyete ilişkin masraflar düşüldükten

sonra kalan tutarın aylık ortalamasının, bu Kanunda tanımlanan prime esas günlük kazanç alt sınırının otuz katından az olduğunu (Değişik ibare:13.02.2011–6111 S.K./25.mad) belgeleyenler ile 65 yaşını dolduranlardan talepte bulunanlar, … 4 üncü ve 5 inci maddelere göre sigortalı sayılmaz.” hükmü gözetilerek, davacının tarımsal faaliyetten elde ettiği gelir belirlenerek, 5510 sayılı Yasanın 82 maddesi uyarınca, Türkiye Ziraat Odalar Birliği'nden davacının ihtilaflı dönemde sahip olduğu taşınmaz miktarı ve niteliğine göre 01.10.2008-28.02.2011 tarihleri arasında bu taşınmazlarda bulunulan tarımsal faaliyete ilişkin masraflar düşüldükten sonra kalan gelirin aylık ortalamasının prime esas günlük kazanç alt sınırının 2009 yılı için 16, 2010 yılı için 17 ve 2011 yılı için 18 katından az olup olmadığı sorularak, davacının 5510 sayılı Yasanın 6/1-ı bendi kapsamına girip girmediği belirlenerek, sonucuna göre çakışan dönemde anılan yasal düzenlemeler çerçevesinde sigortalı sayılıp sayılmayacağı irdelenmeli, uyuşmazlık konusu husus hiçbir duraksamaya meydan bırakmayacak şekilde incelenerek, sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalı Elazığ Valiliği Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı'na iadesine, 16.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2239, Karar No: 2025/6028, Tarih: 05.05.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/2239 E.  ,  2025/6028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret ve kasten yaralama suçlarından suça sürüklenen çocuklar A.Ç, B.A. ve C.A. hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesiyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocukların üzerlerine atılı suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.11.2024 tarihli ve 2024/1693 Esas, 2024/1591 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3705, Karar No: 2017/1719, Tarih: 13.04.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/3705 E.  ,  2017/1719 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 24.02.2015 gün ve 2011/307-2015/42 sayılı hükmü onayan Dairemizin 06.04.2016 gün ve 2015/2552-2016/2127 sayılı ilâmı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın, davacı vekilince temyizi üzerine, Dairemizden verilen 06.04.2016 tarih 2015/2552 Esas 2016/2127 Karar sayılı onama ilâmına karşı davacı vekilince yasal süresi içinde karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dava yüklenici, davalı iş sahibidir. Sözleşme başlıklı tarihsiz ve tarafların imzasını taşıyan belgede davacı yüklenici, ... Köyü 294 ada, 15 parselde bulunan inşaatın komple duvar örümü, komple iç ve dış kaba ve ince sıvası ile çatının yapımı, ayrıca ... Mahallesi 509 parselde bulunan binanın ilave 3. kat direkleri yapımı, table beton demirlerinin döşenmesi, duvar örümü, iç ve dışın ince ve kaba sıvasının 30.500,00 TL’ye yapımını üstlenmiştir.

27.01.2011 tarihli, yaptırılan inceleme sonucunda altındaki imzanın davalıya ait olduğu belirlenen ve “Taahhütname” başlıklı belge ile davalı iş sahibi, Karahasanlı Köyü, 294 ada 15 parseldeki inşaatın duvarlarının örülmesi, bina içi kaba sıva işçiliği, sıhhi tesisat, elektrik tesisatı, kalorifer tesisatı, alt yapı işleri ve çatı işlerinin işçilik ve malzemelerin temini konusunda davacı ile anlaştıklarını, bu işlerin bedeli olarak 89.000,00 TL’ye 20.04.2011 tarihinde davalıya ödeyeceğini kabul etmiştir.

Az yukarıda belirtildiği gibi, tarihsiz sözleşme başlıklı belgede .... Köyü, 294 ada, 15 parselde bu sözleşmede belirtilen işlerin ve... Mahallesindeki işin yapımı konusunda taraflar arasında eser sözleşmesi ilişkisi mevcut olmakla birlikte 27.01.2011 tarihli taahhütname ve bu taahhütnameye istinaden, davacı yüklenicinin taahhüdü kabul ederek işe başlaması nedeniyle, başka bir ifade ile iş sahibinin icabı yüklenicinin kabulü sonucu Karahasanlı Köyü, 294 ada, 15 parseldeki inşaatla ilgili yeni bir eser sözleşmesi kurulmuştur. 27.01.2011 tarihli taahhütnameye dayalı olarak kurulan eser sözleşmesinde, Karahasanlı Köyündeki inşaatla ilgili yapılacak işlerin arttırıldığı, sözleşme kapsamının genişletildiği ve ücret de yeniden belirlendiğinden, bu taahhütnameye dayalı olarak kurulan, akdi ilişkinin tarihsiz sözleşmeden sonra olduğunun kabulü ve yeni kurulan akdî ilişki ile Karahasanlı Köyü 294 ada 15 parseldeki sözleşmenin değiştirildiği ve 27.01.2011 tarihli taahhütnameye dayalı olarak kurulan sözleşmede bedel toplam olarak kararlaştırıldığından götürü bedelli yapıldığının kabulü zorunludur.

Eser sözleşmesinden kaynaklanan ilişkilerde sözleşmede yazılı işlerin yapıldığının belirlenmesi halinde kural; gerçekleştirilen iş ve imalâtın yüklenici tarafından yapılmış

olmasıdır. İş sahibi, yüklenicinin işe hiç başlamaması ya da eksik bırakması nedeniyle bu hususları ve işi kendisinin yaptığını ya da tamamlattığını yasal delillerle kanıtlamak zorundadır. Davalı iş sahibince işin eksik kalan kısmının kendisi tarafından tamamlandığı ileri sürülmüş ise de, yüklenicinin işe hiç başlamadığı ya da eksik bırakıp gittiğine dair mahkemece bir delil tespiti yaptırmadığı gibi, bunu ispatlamaya elverişli bir tutanak veya belge de ibraz edememiştir. Dinlenen tanık beyanları bu hususun ispatına yeterli olmadığı gibi, faturaların da her zaman temini mümkün görüldüğünden, yüklenicinin işi eksik bıraktığı ve kalan işleri iş sahibinin tamamladığını kabule yeterli değildir. Bu haliyle davalı iş sahibi yüklenicinin işi eksik bıraktığı ve kendisinin tamamladığını kanıtlayamadığından mahkemece yapılan keşif sırasında belirlenen iş ve imalatların yüklenici tarafından yapılıp, gerçekleştirildiğinin kabulü zorunludur.

Götürü bedelli işlerde hak edilen bedelin ya da fazla ödeme olup olmadığının tespiti için gerçekleştirilen imalâtın sözleşmenin bütününe göre eksik ve kusurlarda dikkate alınan fiziki oranının tespiti ve bu oranın götürü bedele uygulanıp yapılan ödemeyle karşılaştırılarak hesaplanması gerekir.

Bu durumda, mahkemece hükme esas alınan raporu düzenleyen inşaat mühendisi teknik bilirkişiden alınacak ek raporla 27.01.2011 tarihli ... Köyü 294 ada, 15 parsel sayılı taşınmazın üzerindeki inşaatla ilgili taahhütnamenin davacı tarafça kabul edilmesiyle kurulan eser sözleşmesinin taahhütnamedeki kapsamı dikkate alınarak, işin gerçekleştirilen kısmının bütününe göre fiziki oran tespit ettirilip, bu oranın 89.000,00 TL’lik götürü bedele uygulanarak, davacının 294 ada, 15 parsel sayılı taşınmazda yaptığı inşaat nedeniyle hak ettiği iş bedeli hesaplattırılıp, bu miktardan yapılan ve davacının karşı çıkmadığı 10.000,00 TL ödeme düşüldükten sonra, kalan miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, bu husus gözden kaçırılarak eksik inceleme ve yanlış değerlendirmeyle davanın yazılı miktarda kısmen kabulü doğru olmamıştır.

Yerel mahkemenin kararının belirtilen gerekçeyle bozulması gerekirken onandığı, bu kez yapılan incelemede anlaşıldığı davacının karar düzeltme talebinin kabulü uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme talebinin kabulüyle, Dairemizin 06.04.2016 gün 2015/2552 Esas ve 2016/2127 Karar sayılı onama ilâmının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin ve karar düzeltme peşin harçlarının istek halinde karar düzeltme isteyen davacıya geri verilmesine, 14.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11001, Karar No: 2015/3155, Tarih: 02.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11001 E.  ,  2015/3155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZURUM 4. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 2013/182-2014/89

Taraflar arasındaki tüketici sorunları hakem heyeti kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Somut olayda; davalı Y.. Ö.. tarafından kayıp-kaçak bedellerinin iadesinin talep edildiği, Yakutiye Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 20.05.2013 tarih ve 2013/2878 sayılı Kararı ile, tüketiciden haksız yere tahsil edilen toplam 194,95 TL ve bu kalemlere kesinti yapıldığı tarihten bu yana ödenen bedellerin yasal faizi ile birlikte satıcı/sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine karar verildiği, davacı ...A.Ş tarafından bu kararın iptalinin istendiği, mahkemece "Tüketici Y.. Ö..'ın haksız yere kesilen kaçak elektrik kullanım bedellerini sözkonusu yerin işyerine ait olması " gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen red kararı sonucu itibariyle doğru olmasına rağmen, karar gerekçesinin somut olayla herhangi bir ilgi ve alakası bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık; davacı kurumun abonelerinden dolayısıyla da davalıdan kayıp-kaçak bedeli isteyip isteyemeyeceği; buradan varılacak sonuca göre de davacının davalıdan tahsil ettiği kayıp-kaçak bedelinin iade edilip edilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Davacı ile davalı arasında elektrik enerjisi satışına ilişkin abonelik sözleşmesi düzenlendiği, bu sözleşmeye istinaden davacı tarafından davalıdan kayıp-kaçak bedeli tahakkuk ettirildiği hususunda tartışma bulunmamaktadır.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Davacı kurum tarafından elektrik enerjisinin üretiminden, tüketicilere ulaştırılıncaya kadar oluşan elektrik eksikliği kayıp bedeli olarak; enerji nakil hatlarından çeşitli sebeplerle sayaçtan geçirilmeksizin, herhangi bir bedel ödemeden kullanılan elektrik bedeli de kaçak bedeli olarak diğer kullanıcı abonelere yansıtılmaktadır.

Davacı kurum tarafından elektrik enerjisinin üretiminden, tüketicilere ulaştırılıncaya kadar oluşan elektrik eksikliği kayıp bedeli olarak; enerji nakil hatlarından çeşitli sebeplerle sayaçtan geçirilmeksizin, herhangi bir bedel ödemeden kullanılan elektrik bedeli de kaçak bedeli olarak diğer kullanıcı abonelere yansıtılmaktadır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinin 1.fıkrasında, bu kanun ile verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulduğu belirtilmiş, aynı maddenin 2.fıkrasında ise; “Kurum, tüzel kişilerin yetkili oldukları fâaliyetleri ve bu fâaliyetlerden kaynaklanan hak ve yükümlülüklerini tanımlayan Kurul onaylı lisansların verilmesinden, işletme hakkı devri kapsamındaki mevcut sözleşmelerin bu Kanun hükümlerine göre düzenlenmesinden, piyasa performansının izlenmesinden, performans standartlarının ve dağıtım ve müşteri hizmetleri yönetmeliklerinin oluşturulmasından, tadilinden ve uygulattırılmasından, denetlenmesinden, bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur…” hükümlerine yer verilmiştir.

Madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verilmiştir.

Bu maddede anlatılmak istenilen hususun 1 kw elektrik enerjisinin tüketicilere ulaşıncaya kadarki maliyet ve kâr payı olup, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyatlandırma unsuru belirleme yetkisi ve görevi vermediği açıktır.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu bu maddeye dayanarak 11/08/2002 gün ve 24843 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”i yayımlamış ve lisans sahibi şirketlerde bu tebliğe uygun olarak tüketicilerden kayıp-kaçak, perakende satış hizmet, psh sayaç okuma, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedeli adı altında bir bedel tahsil etmişlerdir.

Ancak yukarıda açıklandığı üzere tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından hırsızlanmak suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin (kaçak) kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmamaktadır.

Ancak yukarıda açıklandığı üzere tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından hırsızlanmak suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin (kaçak) kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmamaktadır.

Hem bu hâl, parasını her halükarda tahsil eden davacı Kurum’un çağın teknik gelişmelerine ayak uydurmasına engel olur, yani davacı kendi teknik alt ve üst yapısını yenileme ihtiyacı duymayacağı gibi; elektriği hırsızlamak suretiyle kullanan kişilere karşı önlem alma ve takip etmek için gerekli girişimlerde de bulunmasını engeller. Oysa ki, elektrik kaybını önleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme görevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan davacıya aittir.

Bununla birlikte nihai tüketici olan vatandaşın faturalara yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin hangi miktarda olduğunun apaçık denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, şeffaflık ve hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır. (Aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarih, 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı ilamı ile de benimsenmiştir.)

Hâl böyle olunca, mahkemece; yukarıda belirtilen ilke ve esaslar hükmün gerekçesine esas alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır. Yukarıda belirtilen ilke ve esaslar karar gerekçesine ilave edilmiş ve mahkeme kararının gerekçesi olan "Tüketici Y.. Ö..'ın haksız yere kesilen kaçak elektrik kullanım bedellerini sözkonusu yerin işyerine ait olması " ifadesi hüküm gerekçesinden çıkartılmıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK.nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün gerekçesinin değiştirilerek ONANMASINA, 2,50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 02.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.