muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/14161, Karar No: 2007/13902, Tarih: 06.11.2007

2) 1938 tarihli zabıt defterinin 196. sayfasında 8, 9, 10, 11 numaralı noktalar şu şekilde tarif edilmektedir.

“4) Buradan ... Deresinin yatağı ile ormanla örtülü sırtın teşkil ettiği hattı fasıldan gidilerek Cenderede (10) numaraya varır. Burada ... Deresi ile ... Dereleri birleşir. Bu sınırın dışında ... ve ... mahalleleri halkının mezru bahçeleri ve evleri vardır. 8 ve 9 numaralı noktalar arasındaki açı 192, mesafe 520.5, 9 ve 10 numaralı noktalar arasındaki açı 299, mesafe 570,05.12.1938”

“5) Buradan ormanlık sırtların ... Deresi hattı faslından ve eski dakovil yolundan ... Derede (11) numaraya varır. Bunun dışında ... ev ve bahçeleri içinde Devlet Ormanı vardır. 10 ve 11 numaralı noktalar arasındaki açı 310, mesafe 300, 06.12.1938” olarak yazılıdır.

Görüldüğü gibi 10 numaralı noktanın ... Deresi ile ... Deresinin birleştiği noktada olduğu tahdit zaptında kesin olarak anlaşılmaktadır. (10) numaralı noktadan (11) numaralı noktaya gidilirken “... Deresi hattı faslından (yani ... Deresi hattı takip ederek) ve eski dakovil yolundan ... Derede (11) numaraya varır” şeklinde tarif edildiğine göre ... Deresi ve ... Deresinin birleştiği noktadan başlanıp, ... Deresi takip edilerek, ... Deresinin ... Deresi ile birleştiği yerde, tahdit hattı ... Deresinden ayrılmakta ve ... Dereyi takip ederek, eski Dekovil yolu ile ... Derenin kesiştiği yerde (11) numaralı noktaya ulaşılmaktadır. Gerek 1938 yılı tahdit zaptındaki kroki, gerekse tahdit haritasında gösterilen (11) nolu noktanın yeri tahdit zaptına uygundur. Şayet, (10) nolu noktanın yeri bilirkişi raporundaki gibi ... ve ... Derelerinin birleştiği yerden 320 m2 kuzeyde olduğu kabul edilirse, bu takdirde (10) numaralı noktadan (11) numaraya gidilirken orman tahdit hattı, ... Deresine hiç uğramadan (11) nolu noktaya ulaşacaktır ki, tahdit tutanağındaki açık tarife göre bu mümkün değildir.

Şu duruma göre, 1938 yılı tahdit tutanağı ile aynı tutanağa göre düzenlenen tahdit haritasındaki (sadece 10 numaralı nokta hariç) tüm noktalar biribiriyle tamamen uyumlu olduğu gibi, 1976 yılında 1744 Sayılı Yasa hükümlerine göre düzenlenen harita ve tutanaklarda gösterilen ve tanımlanan 10 numaralı nokta da dahil olmak üzere tüm noktaların 1938 yılı tahdit zaptı ile de uyumlu olduğu görülmektedir.

3) 1744 Sayılı Yasa hükümlerine göre, görev yapan tahdit komisyonunun 16.11.1976 tarihinde düzenlediği 6 no’lu tutanakta davaya konu orman sınır noktaları şöyledir;

3) 1744 Sayılı Yasa hükümlerine göre, görev yapan tahdit komisyonunun 16.11.1976 tarihinde düzenlediği 6 no’lu tutanakta davaya konu orman sınır noktaları şöyledir;

“... Eski tutanakta yine aynı istikamette ... evinin hemen arkasında ve patika kenarında (7) no ve cam fabrikasının 50 m kuzeyindeki bayırda (8) nolu poligon noktaları tesis edildi. Eski tahdidin açı ve mesafe değerlerinin uygulanmasına devam olunarak ... deresi üzerinde bulunan bent duvarına inen burun üzerindeki belirli noktada (9) no tesis edildi. Ancak 8-9 numaraları birleştiren hat eski ölçüde 520 m. olarak gösterilmişse de zabıt defterindeki mevki tarifine uygun düşmediğinden ve bu mesafenin hatalı alınmış olabileceği görüşüyle 310 m. olarak düzeltilmiştir. 4.-9. no’lu noktalar arasındaki hat eski tahdidin ölçülerine uymakta ancak, mevkii tarif ve tavsiflerine uymamaktadır. Orman Genel Müdürlüğünün 06.10.1969 tarih ve 2/2059 164/2643 sayılı emirleri ile teşkil olunan heyet tarafından 23.09.1969 tarihli tutanakta mezkür noktalara ait tarif ve tavsifler yukarıda belirtilen şekilde olup, bu noktalara ait beton taşlar yerinde görülmüştür. Orman İşletmesince verilen bu bilgideki mevki tarifleri ekibimizce uygun görülmüş olup, aplikasyon hattı olarak zemine aplike edilmiştir. 9 no’dan kuzey batıya dönülerek ... deresi ile ... deresinin birleştiği yerde 10 no tesis edildiği buraya ... denilmektedir. Eski tahdit krokisinde bu nokta 320 m. Kuzeyde görünmektedir. Açı ve mesafenin zemine aplikesinde krokiye uygun düşmekte ancak mevkiye uygun düşmemektedir. Bu yüzden iki derenin birleştiği noktanın değişmeyeceği görüşü ile açı ve mesafelerde düzeltme yapılarak 10 ve 11 nolu noktalar tesis edildi. Buradan batı istikametinde asfalt yol (...) asfaltı takiple 12, eski yol istasyonu mevkiinde 13, yine asfalt gidilerek 14, 15, 16, 17 ve Kurt Çatağı mevkii asfalt kenarında 18, takiben 19-28 no.lar tesis edildi. 28 no Top yolunun asfalta birleştiği yerdir. Asfalt ...’a doğru takible Menba altı denilen yerde 29 no tesis edildi. Bu gün aplikasyona başlanan Kurttepedeki 14 no ile 23 (1) nolu ... mevki arasındaki hattın gidişe göre sağ tarafı Hadımkoru (...) Ormanı sol tarafı ise ... Köyü hudutları içinde kalan köy arazileridir. 23 (1) den 29 nolu noktaya kadar gidilen hattın sağ tarafı ... ormanları sol tarafı ... köyü arazi ve tarlalarıdır.”

Yukarıda 16.11.1976 tarihli tutanaktan aynen alınan bilgilerden anlaşılacağı gibi, Orman Genel Müdürlüğü’nün 06.10.1969 günlü emrine göre bir heyet oluşturulduğu ve bu heyetin 25.09.1969 tarihinde ... ve Hadımkoru Ormanlarının 1938 yılı tahdidindeki sınır noktalarını belirlediği anlaşılmaktadır. Orman Genel Müdürlüğü bu heyeti hangi amaçla oluşturmuştur? Sözü edilen ... ve tahdit noktalarının belirlenmesi ile ilgili evrak ve haritalar getirtilip bunların neden ve sonuçlarının açıklığa kavuşturulması gerekir.

4) 1938 ve 1976 yıllarında düzenlenen tahdit tutanaklarında iki nokta arasında ölçülen açı ve uzaklıklar karşılaştırıldığında;

4) 1938 ve 1976 yıllarında düzenlenen tahdit tutanaklarında iki nokta arasında ölçülen açı ve uzaklıklar karşılaştırıldığında;

1938 TARİHLİ TUTANAKTA 1976 TARİHLİ TUTANAKTA

NOKTALAR

AÇI

UZAKLIK

AÇI

UZAKLIK

4-5 ARASI

-181

470

181

470

5-6 „

-153

196

153

190

6-7 „

-198

205

198

205

7-8 „

-168

162

168

162

8-9 „

-192

520

192

310

9-10 „

-299

570

270

640

10-11 „

-310

300

310

300

11-12 „

-252

420

252

280

Yukarıdaki tabloda görüldüğü gibi 1938 ve 1976 tarihli tahdit tutanaklarında 4-5 ve 5-6 ve 6-7 ve 10-11 tahdit noktaları arasında ölçülen açı ve uzaklıklar birbiri ile uyumludur.

8-9 ve 11-12 numaralı noktalar arası açılar aynı ve fakat uzunlukları farklıdır.

9-10 numaralı noktalar arası ölçülen hem açı ve hem de uzaklık farklıdır.

Bilirkişilerin kendileri bu noktalar arasındaki açı ve measfeyi nasıl ölçmüşler ve sonucu nasıl bulmuşlardır?

Buldukları sonuçlar 1938 tahdit tutanağına mı, yoksa tahdit haritasına mı uygundur? Yine Yargıtay uygulamalarına göre tahdit tutanağı ile tahdit haritası birbiriyle uyumsuzsa asıl olan tahdit tutanağında tarif edilen noktalar esas olacağından 1976 yılı tahdit haritası ve tutanağı 1938 yılı tutanağına uygun olup olmadığı bilirkişiler tarafından açıklanmamıştır.

Özellikle, hem 1938 ve hem de 1976 tahdidinde davaya konu yerlerle ilgili 10-11 noktalar arası açı 310, uzaklık 300 m ölçüldüğü ve birbiriyle uyumlu olduğu halde, bilirkişiler hangi nedenle 10 numaralı noktanın tahdit haritasına yanlış yere konduğunu raporlarında açıklamamışlardır. Bu davanın özünü oluşturan 10-11 noktalar arasındaki açı ve mesafeyi bilirkişiler ölçmemişler ve farklılık nedenlerini raporlarında tartışmamışlardır.

5) Bilirkişiler raporlarında 9, 10, 11 nolu orman tahdit noktalarının 1938 yılı tahdit tutanaklarında tarif edildiği şekilde belirttikten sonra, 1938 tarihli orman tahdit haritasında 10 nolu orman tahdit noktasının konulduğu yer ile tahdit tutanağında tanımlanan iki derenin kesişme noktası arasında 320 metrelik bir uzaklık bulunduğunu ve bu arada kalan alanın tahdit dışında bırakıldığını 1744 Sayılı Yasa gereğince yapılan çalışmada ise 10 nolu orman tahdit noktasının 320 metre ... batıya kaydırıldığını ve iki derenin kesişme noktasına konulduğunu, her iki çalışmadaki ölçü ve açı değerlerinin de değişik kabul edildiğini açıklamışlar ve her iki çalışma arasında çelişki olduğunu, sadece (10) numaralı noktanın 1938 yılı tahdit tutanaklarında yanlış yerde tarif edildiğini, diğer noktaların tahdit zaptında tarif edilen yerlerde olduğunu, tahdit haritasında ise, (10) numaralı nokta dahil, bu noktaların tümünün doğru yere konulmuş olduğunu hiçbir ölçü yapmadan açıklamışlarsa da, 3116 tahdit haritasındaki (10) nolu nokta, ... Deresi kenarında bulunan (9) numaralı noktadan ... Deredeki (11) numaralı noktaya çizilen hattı ortasından dikine kesen derede (70 sayılı parselin kuzey batısındaki deredir) ve yine tahdit tutanağında ve krokisinde (11) numaralı nokta ... Deresinin, Dekovil hattı ile kesiştiği noktada gösterildiği halde, uzman Orman Yüksek Mühendisleri ... ... ve arkadaşları tarafından düzenlenen 15.07.2003 tarihli raporda, kendilerince doğru olduğu kabul edilen 3116 tahdit haritasına göre farklı yerlerde yani tahdit haritasında ... içinde bulunan (10) nolu nokta dereden çok daha batıda (1410 sayılı parselin kuzeyinde) yine tahdit haritasında ... Derede bulunan (11) nolu nokta ise, tahdit hattı, eski Dekovil (... asfalt) yolunu ... şekilde değil, yolun kuzeyine kaydırılarak batısı ... Dereye sınır olan 502 numaralı kadastro parselinin ... yerinde işaretlenmiştir. Yani, 11 nolu noktayı tahdit haritasına uygun olarak ... Dereye koymamışlar ve böylece kendilerince doğruluğu kabul edilen tahdit haritasına dahi uymayarak farazi olarak belirledikleri (10) numaralı noktadan ... Deredeki (11) numaralı noktaya 1938 yılı tahdit haritası ve tahdit tutanağına uyumsuz olarak çizdikleri hatla, dava konusu 70 (322) parselin, eski Dekovil Yolu ile kendilerinin hiçbir bilimsel veriyi esas almadan yeniden (10) ve (11) numaralı nokta olarak belirlediği bu hatla, eski Dekovil yolu arasında kalan sahayı 1938 yılı tahdidinin dışında göstererek (nizalı taşınmaz 1938 yılı 3116 tahdidinin dışındadır) şeklindeki açıklamalarda bulunmuşlar, böylece raporlarındaki bu açıklamaları ile düzenledikleri haritayı birbiriyle çelişkili hale getirmişlerdir.

6) Dava konusu 322 sayılı parsel de içinde olmak üzere 307 ila 333 sayılı parseller 70 sayılı kadastro parselinin ifrazı sonucu oluşturulmuştur. Tutanak iktisabında 68 ve 70 sayılı parsellerin öncesinin bir bütün halinde oldukları ve 41.355 m2 yüzölçümlü Nisan 1941 tarih 20 ve Eylül 1944 tarih 25 sayılı pay tapu kayıtları kapsamında kaldıkları belirtilerek 1969 yılında tespit tutanakları düzenlenmiştir. 68 sayılı parselin yüzölçümü 55.313 m2, 70 sayılı parselin yüzölçümü 62.750 m2’dir. 68 sayılı parsel, ... Deresinin güneyinde ve doğusunda, 70 sayılı parsel ise, aynı derenin kuzeyinde ve batısında kalmaktadır. Bu iki parsel arasında kadim ... Deresi geçtiğine göre 68 ve 70 sayılı parsellerin öncesinin bir bütün olduğu ve biribirinden ayrıldığı düşünülemez. 68 ve 70 sayılı parsellerin toplam yüzölçümü 118.063 m2 bu iki parsele revizyon gören tapu kaydının miktarı ise, 41.355 m2’dir. Tapu kaydının önce cinsi, oda, samanlık, ahır, harmanyeri, meşeağacı ve tarlayı müştemil bir kıta bostan iken, kargir ev ve bostana çevrilmiştir. Sözü edilen tapu kaydının Doğusu: Hazine-i Hassa Merası, Batısı: ... Şosesi, Kuzeyi: Tahta Köprü ve İki ... ve Burgaz yoluna varınca ve iki bostan beyninde meşe ağacı ve Dönme tarla, Güneyi: Mösyö Kok, Şeyh ... bahçeleri ve şose tariki olup değişir sınırlı olması nedeniyle 766 Sayılı Yasanın 42 ve 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesi gereğince kapsamının yüzölçümüne değer verilerek belirlenmesi gerekir.

68 ve 70 sayılı parsellerin kadastro tespitleri 766 sayılı yasa hükümlerine göre 20 ve 30 Mayıs 1969 tarihinde yapılarak askı ilanına çıkartılmış ve maliklerinden Naki ... 08.09.1969 tarihli dilekçesiyle, bu iki parselin İstanbul 10. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.07.1969 gün 1968/84-295 sayılı ortaklığın giderilmesi davası sonucu haritaya bağlandığını ve bu paylaşım haritasında 28 ve 29 numara ile gösterilen yerlerin tapu kayıtları kapsamında kaldığı halde, 70 sayılı parselin çap sınırları dışında tespit harici yerde bırakıldığını, 28 ve 29 numaralı yerlerin de 70 sayılı parsele ilavesini isteyerek itiraz etmiştir. Kadastro Komisyonunun 28.04.1970 günlü kararı ile izale-i şuyu haritasında, 28 ve 29 numara ile gösterilen yerlerin orman içinde olması nedeniyle tespit harici bırakıldığı“ gerekçesiyle itirazı red etmiş, Naki ... tarafından İstanbul Asliye (15) Hukuk (Tapulama) Mahkemesinde 28.05.1970 tarihinde 1970/108 E. sayısına kaydedilen dosya ile itiraz nedenine dayanarak dava açmıştır.

Tapulama mahkemesi dava konusu edilen ve ortaklığın giderilmesi davası sırasında düzenlenen haritada 28 ve 29 numaralı yerlerin 68 ve 70 sayılı parsellerin dışında, 1938 yılında yapılan orman kadastro sınırları içinde, tespit tutanağı düzenlenmeyerek tapulama harici bırakılan alanda kaldığını göz önünde bulundurarak görev yönünden davayı hemen reddetmemiş, lüzumsuz yere keşifler yapıp delil toplayarak on bir yıl sonra 27.11.1981 gün ve 1970/108-52 sayılı kararla “bilirkişi raporuna göre izaleyi şüyu haritasındaki 28-29 numaralı 8040 m2’lik sahanın 1938 tahdidi içinde kaldığının anlaşıldığı ve İstanbul Orman İşletme Müdürlüğünün 6 ... 1981 gün 8500 sayılı yazısını da gerekçe göstererek (sözü edilen yazıda şu görüşlere verilmiştir; „70 sayılı parselin 1938 yılında yapılan orman tahdidi sırasında orman tahdit sınırı içinde kaldığı ve orman olarak mütalaa edildiği, 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi uygulaması sonucu 08.12.1976 tarihli 13 nolu tutanakla 1 nolu ekip tarafından orman sınırı dışına Hazine adına çıkartıldığı, komisyonun da ekip kararını aynen benimseyerek 16.10.1980 tarihinde ilan edilerek kesinleştiği, 70 sayılı parselin Devlet Ormanı veya özel Ormanla bir ilgisinin olmadığı açıklanmaktadır“ “Orman Yönetimi aleyhine açılan davanın reddine, 70 sayılı parselin tespit gibi tesciline“ karar verilmiş ve kesinleşmiştir. Bu yazıda 70 sayılı parselin 1744 Yasanın 2. maddesi gereğince Hazine adına orman sınırı dışına çıkartılması nedeniyle ormanla alakası olmadığı yazılmıştır. Çünkü, yazıda sözü edilen ekip ve komisyon kararları ve bunların eki haritada 70 sayılı parselin 1938 tahdidi içinde olduğu nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına çıkartıldığı açıkça yazılı olduğu görülmektedir.

Bu arada tapulama mahkemesindeki dava devam ederken, İstanbul 10. Sulh Hukuk Mahkemesindeki ortaklığın giderilmesi davası ile ilgili 30.07.1969 gün ve 1968/84-295 sayılı karar kesinleşmiş ve kesinleşen karar tapuda infaz edilerek 68 sayılı parsel ortaklığın giderilmesi davasına ilişkin harita esas alınarak 282 ila 306 sayılı 25 adet parselle 70 sayılı parselde 307 ila 331 sayılı yine 25 adet parsele bölünerek müstakil parseller oluşturulmuştur. İşte temyiz ve dava konusu parsel de bu parsellerdendir.

7) İstanbul Asliye (15) Hukuk (Tapulama) Mahkemesinin 27.11.1981 gün 1970/108-52 sayılı Kararı 70 sayılı parsel yönünden kesin hüküm oluşturmaz. Çünkü, o davanın konusu 70 sayılı parselin çap sınırları dışında kalan ve orman olması nedeniyle tutanağı düzenlenmeyerek tespit harici bırakılan ortaklığın giderilmesi davası sırasında çizilen haritada 28 ve 29 numaralı 8040 m2’lik yerdir. Bilirkişiler 8040 m2’lik yerin orman sınırı içinde kaldığını bildirmişlerdir. 70 sayılı parsel o davanın konusu olmadığı için bu parsel yönünden bilirkişiler tarafından herhangi bir inceleme yapılmamıştır. Aksine, İstanbul Orman İşletme Müdürlüğünün 6 ... 1981 gün ve 8500 sayılı yazısı ile 70 sayılı parselin 1938 yılı tahdidi içinde kaldığı, 1744 sayılı yasanın 2. maddesinin uygulanması sonucu 13 nolu tutanakla Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı ve 16.10.1980 tarihinde ilan edilerek kesinleştiğinin bildirilmesi mahkeme kararına gerekçe yapılarak davacı Naki ...’nin Orman Yönetimi aleyhine açtığı davanın reddine karar verilmiştir. Naki ... o davada 70 sayılı parseli dava etmediği gibi, 70 sayılı parsel hakkında Hazine, Orman Yönetimi ya da başka bir kişinin davası bulunmamaktadır. Tapulama mahkemesince, 70 parsel tutanağının kesinleştiğini kesinleşen tespit gibi işlem yapılması için 70 sayılı parsel tutanağının Tapu Sicil Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi gerekirken 70 sayılı parselin tespit gibi tescile karar verilmiş olmasının o parsel hakkında davası bulunmayan Hazine ya da Orman Yönetimini bağlayacağı düşünülemeyeceği gibi, yine değişir sınırlı olması nedeniyle yüzölçümüne değer verilerek kapsamı belirlenmesi gereken çekişmeli parsele revizyon gören tapu kaydının Hazine ve Orman Yönetiminin taraf almadığı ortaklığın giderilmesi davası sonucu haritaya bağlanıp yüzölçümünün 118.063 m2’ye çıkartılıp ifraz edilmiş olmasının da Hazine ve Orman Yönetimini bağlar yönü bulunmamaktadır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1) Öncelikle 1938 yılında yapılan 3116 Sayılı Yasaya dayalı ilk tahdidin renkli orijinal haritası, tüm tutanakları ve zabıt defterleri eksiksiz olarak;

2) 1977 yılında kesinleşen 1744 Sayılı Yasa 2. madde uygulaması ve aplikasyonla ilgili tüm harita tutanak ve zabıt defterleri, eksiksiz olarak;

3) 1985 yılında yapılan 2896 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması,

4) 1988 yılında yapılan 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması ile ilgili tüm harita, tutanak ve zabıt defterleri eksiksiz olarak,

5) Şişli Asliye Hukuk Mahkemesinin 992/201 E.-1992/230 Karar sayılı dava dosyası ve o dosyanın konusu olan ... Ormanına ait tahdit harita ve tutanakları,

3) 1985 yılında yapılan 2896 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması,

4) 1988 yılında yapılan 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması ile ilgili tüm harita, tutanak ve zabıt defterleri eksiksiz olarak,

5) Şişli Asliye Hukuk Mahkemesinin 992/201 E.-1992/230 Karar sayılı dava dosyası ve o dosyanın konusu olan ... Ormanına ait tahdit harita ve tutanakları,

6) Orman Genel Müdürlüğünün 23.09.1969 tarih 2/2059-164/2643 sayılı emirleri ile oluşan komisyonun hangi nedenle niçin oluşturulduğu Orman Bölge Müdürlüğünden sorulup, bu komisyonunun oluşması ve görevi ile ilgili tüm belgeler ile sonradan kurulan özel komisyonun düzenlediği tutanak ve haritaların tamamı getirtilip dosyaya eklenmeli; bundan sonra bilirkişiler huzuru ile gerekli araştırma ve uygulama yapılıp sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, 29.09.2004 günlü bozma kararına uyulduktan sonra çekişmeli 322 sayılı parsele ait tapu kaydı getirtilmiş ve Tapu Sicil Müdürlüğünden gelen 08.06.2006 günlü yazıya göre, davalı ve davacı konumunda olan tapu maliki ... ... ve arkadaşlarının 322 sayılı parseli 12.10.2005 tarihinde ... ...'a sattıkları ve ... ... tarafından 322 sayılı parselin tapu kaydı üzerindeki "orman rejimi dışına çıkartıldığı" konusundaki şerhin iptali için Asliye (4) Hukuk Mahkemesinin 2006/294 sayılı dosyasında açtığı davanın bu dosya ile birleştirildikten sonra 09.11.2006 günlü oturumda davacı Hazine vekilinin özürsüz olarak duruşmaya katılmadığı ve davalı-davacı kişiler vekilinin de davayı takip etmediğini bildirmesi üzerine Hazinenin kişiler aleyhine açtığı davanın H.Y.U.Y.'nın 409. maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına, kişilerin davasının incelenmesi bakımından 30.11.2006 günü keşif yapılmasına karar verilmiş ve uygulamada gerektiği halde yerel bilirkişi alınmadan Orman Bilirkişileri ..., ... ... ile Harita Mühendisi ... Yelkenci'den oluşan bilirkişi kurulu ile yapılan keşif sonucu bu bilirkişilerden alınan 02.02.2007 günlü rapor esas alınarak Hazinenin açtığı asıl davanın 09.11.2006 tarihinde işlemden kaldırıldığı ve hüküm gününe kadar yenilenmediğinden "Hazine davasının H.Y.U.Y.'nın 409. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına" karar verilmesi gerektiği düşünülmeden "Davacı Maliye Hazinesi tarafından davalılar aleyhine açılan tapu sicil davasının reddine, bu dosya ile birleşen 2003/872 ve Asliye (4) Hukuk Mahkemesinin 2006/294 sayılı dosyalarda Maliye Hazinesi ve Orman Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın kabulü ile ... ... adına tapuda kayıtlı ... 322 sayılı parselin beyanlar hanesindeki orman rejimi dışana çıkartılmıştır şerhinin iptaline" karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı Hazine vekili ile davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma kararında da belirtildiği gibi, 6831 Sayılı Orman Yasasına göre orman kadastrosu ve aynı yasanın 2/B madde uygulanması hakkındaki yönetmelik ve bu yönetmeliğin 54. maddesi gereğince çıkarılan teknik izahnameye göre orman sınır noktalarının, orman tahdit haritasındaki koordinatlarına göre zeminde bulunması gereken yerleriyle, tutanaklarda tarif edilen yön ve mesafelere göre bulunması gereken yerler farklı ise haritaların yapımında kullanılan ... fotoğraflarından ve bu ... fotoğrafları esas alınarak oluşturulan memleket haritalarından yararlanılarak orman sınır noktalarının gerçek yerinin tespiti gereklidir.

Somut olayda ilk orman kadastrosuna ait tutanaklardaki anlatımlar çekişmeli yeri ilgilendiren orman sınır noktaları, özellikle de 10 nolu orman sınır noktası açısından açık ve net olduğu gibi değişmez doğal sınırlar (... Deresi ile ... Deresinin birleştiği yer) esas alınmıştır. Bilirkişilerin raporuna ekli bulunan memleket haritasında ve fotogometri yöntemiyle düzenlenen kadastro paftasında da bu iki derenin birleştiği yer açıkça görüldüğü gibi, 1744 Sayılı Yasaya göre düzenlenen tutanak ve haritanın bu anlatıma uygun olduğu anlaşılmaktadır.