muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/25427, Karar No: 2012/9031, Tarih: 21.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/25427 E.  ,  2012/9031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/07/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18.40 TL onama harcının  mahsubuna, bakiye 2,75 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 21.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9204, Karar No: 2023/2593, Tarih: 12.04.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/9204 E.  ,  2023/2593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Edirne İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imzaya ve borca itirazdan dolayı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince itirazların reddine karar verilmiştir.

Kararın borçlu vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı borçlu vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Borçlu vekili dilekçesinde; senet üzerindeki imzanın borçluya ait olmadığını, alacaklıyla herhangi bir ticari ilişkilerinin olmadığını, borçlu ile alacaklı arasında husumet olduğunu, yaklaşık 7 yıldır görüşmediklerini ileri sürerek borca, faize, borcun tüm fer'ilerine, imzaya açıkça itiraz ederek takibin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklı vekili cevap dilekçesinde; bilirkişi incelemesi sonunda imzanın borçluya ait olduğunun ortaya çıkacağı beyan edilerek, itirazın reddini, %20'den aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 20.08.2020 tarihli asıl ve 05.02.2021 tarihli ek raporlar ile imzanın borçluya ait olduğunun bildirildiği, borca itiraz yönünden İİK'nun 169/a maddesinde belirtilen belgeler ile ispat sağlanamadığı gerekçesi ile itirazların reddine, takip geçici olarak durdurulmuş olduğundan takip konusu alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatının borçludan alınarak alacaklıya verilmesine, borçlunun takip konusu alacağın %10'u oranında para cezasına mahkum edilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf dilekçesinde; yerel mahkemenin hükmüne esas aldığı raporun eksik olduğunu, raporda imzanın hangi gerekçelerle müvekkiline ait olduğunun denetime elverişli olacak şekilde ortaya konulmadığını, raporun kanaate dayalı olup kesin olmadığını, önceki bilirkişi raporunda da aralarında çelişki olup bu çelişkinin giderilmediğini, ilk raporun imzanın müvekkiline ait olup olmadığını tespit edemediğini, imzanın müvekkiline ait olmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

İstinaf dilekçesinin tekrar edildiği görülmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan (ör. 10) takipte imzaya ve borca itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 169 uncu, 169/a ve 170 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup borçlu vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 2004 sayılı Kanun'un 364/2 inci fıkrası göndermesiyle 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1763, Karar No: 2023/11051, Tarih: 06.12.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/1763 E.  ,  2023/11051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/1452 E., 2017/1241 K.

SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 ... Kanunun 29 ncu maddesi ile 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale gediği, anılan Kanuna eklenen geçici 5 nci maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz talebinde bulunduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 ... Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 ... Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şırnak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2017 tarihli ve 2016/64 Esas, 2017/274 ... Kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan 3713 ... Kanun’un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 ... Türk Ceza Kanun’un 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 17.10.2017 tarihli ve 2017/1452 Esas, 2017/1241 ... Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 15.01.2020 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 17.10.2017 tarihli ve 2017/1452 Esas, 2017/1241 ... Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 15.01.2020 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; tevsii tahkikat taleplerinin somut gerekçe olmaksızın reddedildiğine, mahkemenin yaptığı değerlendirme ve vardığı kararın hem madde düzenlemesinin kendisine, hem Anayasaya hem de Yargıtay, AYM ve AİHM içtihatlarına aykırı olduğuna, sanığın paylaşımlarının şiddete teşvik niteliği taşımadığına, sanığın konuşma ve paylaşımlarının eleştirel açıklamalardan ve haber verme, kamuoyunu bilgilendirmeden ibaret olduğuna, sanığın bir milletvekili olarak siyasi eleştiri hakkını kullanmış olduğuna, AİHM'e göre TCK 53 üncü maddesine her durumda başvurulmaması gerektiğine ve orantılılık doğrultusunda uygulanması gerektiğine, sanığın ifade özgürlüğünü kullanmasına rağmen hapis cezası aldığına, seçme ve seçilme ... gibi bir haktan ayrıca mahrum bırakılmasının demokratik toplum kurallarıyla bağdaşmayacak derece orantısız ve ağır bir yaptırım olduğuna, kararın yasal unsurların oluşmadığı ve her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delillerle desteklenmediği gerekçeleriyle bozulması gerektiğine, temyiz dilekçelerinde belirtilen sair temyiz sebepler ve diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, terör örgütü propagandası yapmak suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemekle, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İfade özgürlüğü T.C. Anayasasının 26 ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşmenin 10. maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1-Müdahalenin yasalarda öngörülmüş olması,

2-Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3-Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

1-Müdahalenin yasalarda öngörülmüş olması,

2-Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3-Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 ... Terörle Mücadele Kanununun 7/2 nci maddesindeki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte kanun koyucu maddede zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 ... Kanunun 8. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün “cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde” yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS'ne uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı Kanunun 7 nci maddesinin 2 nci fıkranın (b) bendinde ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1-Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2-Slogan atılması,

3-Ses cihazları ile yayın yapılması,

4-Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi, şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağını kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapılmıştır.

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10 uncu maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10 uncu maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin ... ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü ... ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru ... arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir (Zana v. Türkiye). Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır (... ve Kılıç/ Türkiye davası).

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre;

Mahkemenin kabulünde, sanığın olay 3, olay 4 ve olay 5 başlığı altında değerlendirilen eylemlerinin ifade özgürlüğünün sınırlarının aşılmış olduğu kabul ederek" sanık hakkında zincirleme şekilde terör örgütü propagandası yapmak suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu nazara alınarak;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre;

Mahkemenin kabulünde, sanığın olay 3, olay 4 ve olay 5 başlığı altında değerlendirilen eylemlerinin ifade özgürlüğünün sınırlarının aşılmış olduğu kabul ederek" sanık hakkında zincirleme şekilde terör örgütü propagandası yapmak suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu nazara alınarak;

Olay 3 ve olay 4 başlığı altında sanığa atfedilen eylemler ile olay 5 başlığı altında değerlendirilen ve 16.02.2016 tarihi ile 01.03.2016 tarihleri arasında, sanığın twitter hesabından yapmış olduğu paylaşım ve yorumlardan sadece 24 Şubat 2016 tarihli paylaşımının terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit yöntemlerini meşru gösterir nitelikte olduğu, olay 5'deki diğer paylaşımların ise Türk Milletini, Türkiye Cumhuriyeti Devletini, Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ve Devletin Emniyet Teşkilatını Alenen Aşağılama suçu kapsamında kaldığı, bu kapsamda mahkemenin gerekçesinde 5237 ... Kanunun 43 üncü maddesi uyarınca artırım gerekçesi olarak paylaşım sıklığının gösterildiği hususu da gözetilerek;

5237 ... Kanunun 43 üncü maddesi uygulanırken belirlenen cezada daha makul bir oranda artırıma gidilmesi yerine yazılı şekilde uygulama ile fazla cezaya hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 17.10.2017 tarihli ve 2017/1452 Esas, 2017/1241 ... Kararının 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Şırnak 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7449, Karar No: 2014/9238, Tarih: 09.07.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/7449 E.  ,  2014/9238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2013/776-2014/187

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava iki haklı ihtar nedeniyle kiralananın tahliyesi istemidir. Mahkemece taraflar arasındaki kira sözleşmesinde muacceliyet şartı bulunduğundan davacı kiraya verenin tüm kira parasını talep etme hakkı bulunduğundan iki haklı ihtardan söz edilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı 24.10.2013 tarihli dava dilekçesi ile taraflar arasında 01.10.2009 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesi olduğunu, davalının 01.10.2012 tarihinde başlayan kira döneminde kira paralarını yatırmaması ve bazılarını da eksik yatırması nedeniyle 2012 Ekim kirasından eksik yatırılan kısım için 21.11.2012 tarihinde, eksik yatırılan 2013 Şubat, Mart, Nisan kira bakiyesi ve ödenmeyen 2013 Mayıs ayı kirası için 07/05/2013 tarihinde ve 2013 Haziran kirası içinde 07.06.2013 tarihinde ihtarname keşide ettiğini, davalının aynı dönemde üç kez haklı ihtara neden olduğunu belirterek iki haklı ihtar nedeniyle kiralanın tahliyesini istemiştir. Davalı duruşmaya gelmemiş cevap vermemiştir. Davacının dayandığı 01.10.2009 tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesinde kira parasının her ayın birine kadar ödeneceği kararlaştırılmış, Sözleşmenin 4. maddesinde “Aynı dönem içerisinde kira bedelinin iki ay ödenmemesi halinde ödenmeyen aydan dönem kirasının sonuna kadar kira bedellerinin muacceliyet kesbedeceği gibi bu hal taşınmazın tahliyesi sebebidir” hükmüne yer verilmiştir. Kiralanan mesken niteliğinde olup, davalı kiracıya gönderilen ihtarlar 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 Tarihli Türk Borçlar Kanunun yürürlükte olduğu 01/10/2012 ila 01/10/2013 dönemine ilişkin bulunmaktadır. Türk Borçlar Kanununun, kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu düzenlenmiştir. Bu nedenle taraflar arasındaki kira sözleşmesinin 4. maddesinde muacceliyet koşuluna yer verilmiş ise de, yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun da geçersiz hale geldiğinin kabulü gerekir.

Buna göre mahkemece, sözleşmede “muacceliyet şartı” bulunduğundan bahisle davanın reddine karar verilmesi, yukarıda açıklanan sebeplerle yerinde olmadığından, mahkemece yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerektiğinden hüküm bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Buna göre mahkemece, sözleşmede “muacceliyet şartı” bulunduğundan bahisle davanın reddine karar verilmesi, yukarıda açıklanan sebeplerle yerinde olmadığından, mahkemece yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerektiğinden hüküm bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 09.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3648, Karar No: 2007/4648, Tarih: 09.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/3648 E.  ,  2007/4648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mah. sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada İzmir 1. Asliye Ticaret (Denizcilik İhtisas) ile 2. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, deniz taşıma işinde soğutucunun çalışmaması nedeniyle taşınan malların zarar görmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Yasasında görev hususunu düzenleyen 4. maddesinde 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Yasa ile eklenen son fıkrada “iş durumunun gerekli kaldığı yerlerde H.S.Y.K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu yasanın dördüncü kitabında yeralan deniz hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulur. Bu mahkemelerin yargı çevresi H.S.Y.K tarafından belirlenir” hükmü yeralmaktadır.

T.T.Y.’nın eklenen metninden de anlaşıldığı gibi T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan 816 ila 1263 maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların deniz hukukuna ilişkin olup, kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülmesi hususu tartışmasızdır.

H.S.Y.K.'nın 24.03.2005 ... 188 sayılı kararında Denizcilik İhtisas Mahkemesi kurulmayan yerlerde, ticaret mahkemesi bulunması halinde bir ticaret mahkemesi var ise, bu mahkemenin, birden fazla ticaret mahkemesi bulunan yerlerde 1 numaralı ticaret mahkemesinin görevli olacağı hususu karar altına alınmıştır.

Somut olayda, uyuşmazlığın T.T.Y.'nın 4. kitabında yeralan deniz hukukundan kaynaklandığı anlaşılmakla, H.S.Y.K. gereğince davanın denizcilik ihtisas mahkemesi sıfatıyla İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince İzmir 1. Asliye Ticaret (Denizcilik İhtisas) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/04/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.