muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6195, Karar No: 2024/2237, Tarih: 01.04.2024

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 2019 yılında evlendiklerini, evliliklerinden bir tane ortak çocuklarının bulunduğunu, tarafların evlendikleri ilk zamanlardan dava tarihine kadar müvekkilinin birçok fedakarlıkta bulunduğunu, evlilik birliğine duyduğu saygı ile kendisinden defalarca ödün verdiğini, evlilik birliğini devam ettirebilmek için çözümler bulmaya çalıştığını, davalının ise müvekkiline şiddet uyguladığını, hakaret ettiğini, müvekkiline kötü muamelede bulunduğunu, davalının müvekkili ile duygusal bağ kurmaktan kaçındığını, evliliğin devamının müvekkilinin taşıyamayacağı bir yük haline geldiğini, evlilik birliğinin ilk günlerinden bu yana davalının müvekkiline ilgi göstermediğini ve aile yükümlülüklerini yerine getirmediğini, evlendikten yaklaşık iki ay sonra müvekkiline şiddet uygulamaya başladığını, Ekim 2019 tarihinde müvekkiline "bugün ne plan yaptın" dediğinde müvekkilinin planın olmadığını söylemesi üzerine "sana o zaman dayak lazım" diyerek müvekkilini darp ettiğini, ayağının morarmasına ve topallamasına neden olduğunu, müvekkilinin bu durumu annesinden sakladığını, davalı erkeğin yine aynı yılın Aralık ayında doğalgaz faturasının yüksek gelmesi nedeniyle yaşanan tartışma neticesinde müvekkilini kol ve bacak kısmına yumruk atarak darp ettiğini ve ona hakaret ve tehdit ettiğini, bunun üzerine müvekkilinin hastaneden darp raporu aldığını ve davalıyı şikayet ettiğini, yapılan soruşturma neticesinde Trabzon 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/100 Esas ve 2020/318 Karar sayılı ilamıyla tehdit, kasten yaralama suçlarından cezalandırılmasına karar verildiğini, müvekkilini Ağustos 2020 ayında darp ettiğini, müvekkili iki aylık hamile iken davalı erkek tarafından doğduğu zaman çocuğa DNA testi yaptıracağını söylediğini, müvekkilinin incindiğini, davalı erkek iş çıkışı eve geldiğinde sohbet ettikleri sırada müvekkiline yurt dışına gideceğini orada daha iyi karılar olduğunu, her erkeğin yedek lastiği olduğunu, istediği gibi hareket edeceğini şeklinde sözler sarf ettiğini, müvekkilinin eşinin kendisini sahiplenmesini beklerken tam tersine davalının kendisine kötü davrandığını, davalının annesinin müvekkiline "sen şeytansın" şeklinde hakaret ettiğini, mart 2020 ayında davalı erkek ile müvekkilinin kaynanasına yaptığı bohçayı davalının eve getirdiğini ve boşanmak istediğini söylediğini, müvekkilinin ise bunun üzerine ailesinin yanına gittiğini, haziran ayında baskıyla tekrar evine döndüğünü, ekim 2020 ayında "bir arkadaşım bana karı ayarladı, karıya gittim, sen yokken işimi gördüm" diyerek müvekkilini aşağıladığını, müvekkilinin tüm yaşananlara rağmen çocuğu için evliliğini kurtarmaya çalıştığını, kasım 2020 ayında tarafların boşanmaya karar verdiklerini, düğünde takılan gram ve çeyrek altınlar tam altına çevrildiğini, kayın validesinin banka kasası olduğu için oraya konulduğunu, 9 tane tam altın ve düğünde müvekkile takılan yaklaşık 1

.000 dolar kayın validesinin banka kasasında olduğunu belirterek, tarafların boşanmalarına, 1.500,00 TL tedbir nafakasına, boşanma kesinleştikten sonra 2.000,00 TL iştirak nafakasına, müvekkili adına 150.000,00 TL maddî ve 150.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine, ziynet eşyası olan 9 tam altın ve 1000 doların müvekkile iadesine karar verilmesini, ortak çocuğun velâyetinin davacı anneye bırakılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının anlaşmalı boşanma davasının Araklı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/238 Esas sayılı dosyası ile görülmeye devam ettiğini, derderstlik itirazında bulunduklarını, davacının dava dilekçesinde beyan ettiği bir çok olayın gerçek dışı, çarptırılmış ve kötü niyetli olduğunu, tüm iddiaları ve taleplerine itiraz ettiklerini, müvekkilinin beş kez nişan yüzüğünü vererek davacıdan ayrılmak istediğini ancak davacının her seferinde müvekkilinin yanıltarak ve müvekkilinin saf ve temiz duygularını kullandığını, evlendikten kısa bir süre sonra davacının hemen çocuk sahibi olmak istediğini, davacının müvekkilinin cebini karıştırdığını ve cebindeki paranın 1.000,00 TL eksik olduğunu, bunu müvekkiline sorduğunu ve müvekkiline bağırmayı sürdürdüğünü, davacının müvekkiline şiddet uyguladığını, tarafların yanlarında müvekkilinin kardeşi bulunarak bir düğüne gittiğini, müvekkilin davacının hafifçe beline dokunarak gitmek istediğini belirtir harekette bulunduğunu ve müvekkiline düğün esnasında bağırarak kendisine nasıl dokunursun diyerek bağırdığını, sinirli hareketler sergilediğini, bir tatil gününde müvekkilinin davacıya yaklaşarak onu sevmek istediğini ancak davacı müvekkiline "sen bana nasıl dokunursun" diyerek burnuna vurduğunu, müvekkilinin davacıya yemek hazırlamak istediğini ve bunun için mutfağa girdiğini ancak davacı mutfak malzemelerini kendisinin getirdiğini ve müvekkiline kullandırtmak istemediğini, müvekkilini yatak odasına almadığını mutfağın ve yatak odasının kapısını kitlediğini, müvekkilinin kanepede yatmak zorunda kaldığını, davacının telefonla uğraştığını, telefonunu müvekkilinden gizlediğini, davacının müvekkiline sürekli kötü davrandığını, hakaret ve aşağılamalarda bulunduğunu, birçok kez müvekkiline şiddet uyguladığını, öküz koca şarkısı ile telefon üzerinden müvekkilinin fotoğraflarıyla video klip yaptığını ve story kısmında bunu yayınladığını, davacı müvekkilinin annesiyle görüşmesini istemediğini, davacının hamilelik döneminde müvekkilinin çocuğun cinsiyetini öğrenmek için doktora gelmesini istemediğini, davacının müvekkili ile birlikte olmak istemediğini, davacının gerçekte psikolojik olarak rahatsızlığı olduğunu, evlilik boyunca tutarsız, anlık değişen haller sergilediğini, müvekkilinin kendisinden daha saf ve sessiz bir insan olmasını kullanarak kendisine eziyet ettiğini, dava dilekçesinde iddia edilen tartışma olaylarından sadece evlilik birliğinin yıkılmasında kusurun davacı eşte olduğunu, ziynet eşyalarının davacı tarafta olduğunu, takılan ziynetlerin çoğu da müvekkile ait ve müvekkile takılmış olmasına rağmen davacının bunları aldığını ve sakladığını, davanın haksız ve hukuka aykırı olduğunu belirterek, davanın reddine, davacının psikolojik durumu gözetilerek ortak çocuğun geçici ve dava sonunda boşanmaya karar verilmesi halinde kalıcı velâyetinin babaya bırakılmasına, ortak çocuk ile anne arasında şahsi münasebet kurulmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava dilekçesinde kronolojik bir sıra takip edilmeksizin vakıaların anlatıldığı, son olarak tarafların 2020 yılı Haziran ayında tekrar aynı evi paylaşmaya başladıklarının belirtildiği, bu durumun tanık beyanlarında da yer aldığı, tarafların tekrar bir araya gelmeleri ve aynı evde birlikte yaşamaya başlamalarının birbirlerini affettikleri yada en azından hoş görü ile karşıladıkları sonucunu doğurduğu, bu tarihten sonra vakıa olarak ileri sürülen iddiaların ve davacının ziynet eşyalarının davalı tarafından alındığı ve kendisine geri verilmediği iddialarının da davacı tarafça somut delillerle ispatlanamadığı gerekçesiyle her iki davanın da reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; reddedilen boşanma ve ziynet alacağı davaları yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların 2020 yılının haziran ayına tekabül eden zamanda aynı evde birlikte yaşadıklarının sabit olduğu; bu haliyle tarafların önceki olayları affettikleri veya en azından hoşgörü ile karşıladıkları, aftan sonraki olayların da davacı tarafça ispatlanamadığından İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş olmasının usul ve yasaya uygun olduğu ve ziynet eşyalarına ilişkin olarak da İlk Derece Mahkemesi gerekçesinde belirtildiği şekilde ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir durum bulunmadığı; davacı ileri sürülen istinaf nedenleri, kamu düzenine ilişkin hususlara, dosyadaki belgelere, taraflarca ileri sürülen ve kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle İlk Derece Mahkemesince delillerin takdirinde usul ve yasaya aykırılık görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle, boşanma davasının reddinin hukuka aykırı olduğu gerekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, evlilik birliğinin ortak hayatın devamı taraflardan beklenmeyecek ölçüde temelinden sarsılıp sarsılmadığı, sarsılmış ise kusurunun kimden kaynaklandığı, davalının boşanmaya sebebiyet verecek kusurlu bir davranışının ispatlanıp ispatlanmadığı, boşanma davasının kabulü koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, evlilik birliğinin ortak hayatın devamı taraflardan beklenmeyecek ölçüde temelinden sarsılıp sarsılmadığı, sarsılmış ise kusurunun kimden kaynaklandığı, davalının boşanmaya sebebiyet verecek kusurlu bir davranışının ispatlanıp ispatlanmadığı, boşanma davasının kabulü koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/3090, Karar No: 2013/2148, Tarih: 11.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/3090 E.  ,  2013/2148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar .... A.Ş. Vdl. aleyhine 05/10/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı .... Genel Müdürlüğü vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, elektrik enerjisi nakil hattından kaynaklanan yangın sonucu uğranılan maddi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalı ... tarafından temyiz olunmuştur.

Taraflar arasındaki yapılan yargılamanın son oturumunda hüküm olarak “1-Davanın .... AŞ. yönünden atfı kabil kusur bulunmadığından reddine. 2-Diğer davalılar yönünden davanın reddine” karar verilmişken, daha sonra yazılan gerekçeli kararda; “1-Davanın..... AŞ. yönünden atfı kabil kusur bulunmadığından reddine. 2-Diğer davalılar yönünden davanın kabulüne, bu sebeple 2.060 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..... AŞ., .... ve ...'nden müştereken ve müteselsilen tahsiline” karar verilmiş, böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. O halde, yerel mahkemece yapılacak iş, önceki kısa kararla bağlı olmaksızın, kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden düzenlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir.

Yerel mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7899, Karar No: 2020/923, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/7899 E.  ,  2020/923 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14914, Karar No: 2018/5216, Tarih: 02.07.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/14914 E.  ,  2018/5216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/03/2014 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi reddedilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18/07/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin ... Sağlık Meslek Lisesinde öğrenci iken, ... Devlet Hastanesinde staj yaptığını, ancak staj ücretinin ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

a) 3308 sayılı Kanun'un 26. maddesi uyarınca mesleki eğitim gören davacının staj gördüğü sürede izinli veya çalışamadığı sürelerin de araştırılarak, yapılacak hesapta bu hususun da dikkate alınması gerekirken, fasılasız çalıştığının kabulü doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

b) Dosya kapsamından, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, asgari geçim indirimi de dahil edilerek hesaplama yapılmış olduğu anlaşılmaktadır.

3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu m. 25’de “Aday çırak ve çıraklar ile işletmelerde mesleki eğitim gören, staj veya tamamlayıcı eğitime devam eden öğrencilere işletmeler tarafından ödenecek ücret ve bu ücretlerdeki artışlar, düzenlenecek sözleşme ile tespit edilir. Ancak, işletmelerde mesleki eğitim gören öğrenciler ile mesleki ve teknik ortaöğretim okul ve kurumlarında staj veya tamamlayıcı eğitim gören öğrencilere asgari ücretin net tutarının; yirmi ve üzerinde personel çalıştıran işyerlerinde yüzde otuzundan, yirmiden az personel çalıştıran işyerlerinde yüzde onbeşinden, aday çırak ve çırağa yaşına uygun asgari ücretin yüzde otuzundan aşağı ücret ödenemez. Bu amaçla kamu kurum ve kuruluşları gerekli tedbirleri alır. Staj yapacak işletme bulunamaması nedeniyle stajını okulda yapan ortaöğretim öğrencileri ile yükseköğretim kurumları ve birimlerinde yapan yükseköğretim öğrencilerinin ./..

yaptıkları stajlar bu fıkra hükmü kapsamı dışındadır.” hükmü yer almaktadır. Kanunda açıkça asgari ücretin net tutarı üzerinden hesaplama yapılması gerektiğinin belirtilmiş olması karşısında; mahkemece, asgari geçim indirimi de dahil edilerek yapılan hesaplamaya göre karar verilmiş doğru değildir.

c) Dosyanın incelenmesinde, Halkbank Muş Şubesinin 13/04/2016 tarihli müzekkere cevabında davacıya ait üç aylık hesap hareketlerinin ekte gönderildiğinin bildirilmiş olduğu, ancak dosya arasında bulunmadığı anlaşılmaktadır. Şu durumda mahkemece, davacıya ait hesap hareketlerinin değerlendirilip, sonucuna göre hüküm tesis edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması doğru değildir.

d) 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun “Ücret ve Sosyal Güvenlik” başlıklı 25. maddesinde “Aday çırak, çırak ve işletmelerde meslek eğitimi gören öğrencilere ödenecek ücret ve bu ücretlerdeki artışlar; aday çırak veya çırağın velisi veya vasisi veya kişi reşit ise kendisi; öğrenciler için okul müdürlüğü ile iş yeri sahibi arasında Bakanlıkça belirlenen esaslara göre düzenlenecek sözleşme ile tespit edilir. (Değişik son cümle: 13/2/2011-6111/64 md.) Ancak, işletmelerde meslek eğitimi gören örgün eğitim öğrencilerine, asgari ücretin net tutarının, yirmi ve üzerinde personel çalıştıran iş yerlerinde yüzde 30’undan, yirmiden az personel çalıştıran iş yerlerinde yüzde 15’inden, aday çırak ve çırağa yaşına uygun asgari ücretin yüzde 30’undan aşağı ücret ödenemez.” denilmektedir.

Dosyada yer alan iki sözleşmeye göre; davacının 2013–2014 ve 2014–2015 dönemlerinde İl Sağlık Müdürlüğünde staj yaptığı, ancak mahkemece, İl Sağlık Müdürlüğüne personel sayısı sorulmadan yapılan hesaplama doğrultusunda karar verildiği anlaşılmaktadır. Şu durumda mahkemece, İl Sağlık Müdürlüğünden davacının staj yaptığı dönemlerdeki personel sayısı sorulduktan sonra, alınacak cevaba göre hesaplama yapılıp karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2/a-b-c-d) no’lu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) no’lu bentte gösterilen nedenlerle reddine 02/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10302, Karar No: 2018/5781, Tarih: 27.09.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/10302 E.  ,  2018/5781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...(KAPATILAN) 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen .../05/2015 gün ve 2012/182-2015/100 sayılı kararı onayan Daire’nin 09/05/2016 gün ve 2015/10649-2016/5226 sayılı kararı aleyhinde davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalılardan ... ve ...'ın konusu "Bağışıklama: Temel İlkeler ve Uygulama" olan bir kitap çıkarmayı kararlaştırdıklarını, çıkacak eserin müvekkili ile birlikte Selim Badur ve ... adına yayınlanacağını, herkesin sorumlu oldukları bölümlerin belirlendiğini, çalışmalara başlandığını, ilgili bölümlerin hazırlanıp davalılardan Selim Badur'da toplandığını, ancak yayın aşamasına gelindiğinde müvekkiline haber verilmediğini, davalılara ihtarname gönderildiğini, durumun değişmediğini, son aşamada kitabın davalılardan davalı ... İlaç Şirketi desteği ve sponsorluğuyla ve davalı ... tarafından yayınevinde yayınlanacağı öğrenilince yayıncıya ve sponsor firma ... İlaç Şirketi'ne ihtarname gönderildiğini, sonuç alınamadığını, kitabın adı değiştirilerek ve bazı değişiklikler yapılarak "AŞI" adıyla yayınlandığını, böylece müvekkilinin maddi ve manevi haklarının ihlal edildiğini iddia ile davalıların dava konusu eylemlerinin, müvekkilinin mali ve manevi haklarına tecavüz oluşturduğunun tespitini, üç katı talebi ile birlikte 1.000 TL maddi, 40.000 TL manevi tazminatın avans faizi ile birlikte tahsilini ve verilecek hükmün gazetede ilanını talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini ....897,60 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının birlikte derleme eser sahibi olduğu kitapta davacının ismine yer verilmemesinin ve davacının izni olmaksızın kitabın adı değiştirilerek yayınlanmasının davacının birlikte eser sahipliğinden kaynaklanan mali ve manevi haklara tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, takdiren ....897,60 TL maddi, takdiren ....000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine, karar kesinleştiğinde ilanına dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı şirket vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı şirket vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebepler ile davalı şirket tarafından ibraz edilen taahhütnamelerin davalı şirket ile Akademi Uluslararası Yay. Reklam Bilişim Sağlık Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki ihtilaflarda değerlendirilecek olmasına göre, davalı ... İlaçları San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı .... İlaçları San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin karar düzeltme isteminin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/.... maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı şirket'ten alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 27/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.