muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/384, Karar No: 2005/400, Tarih: 22.06.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/12-384 E.  ,  2005/400 K.**

**"İçtihat Metni"**

**Esas Karar**

**-------- ---------**

**2005/12-384 2005/400**

|  |  |  |

| --- | --- | --- |

| **Mahkemesi** | : | Pendik İcra Hukuk Mahkemesi |

| **Günü** | : | 22.03.2005 |

| **Sayısı** | : | 140-224 |

|  |  |  |

|  |  |  |

Taraflar arasındaki *“şikayet*“ davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Pendik İcra Mahkemesince davanın reddine dair verilen 26.8.2004 gün ve 2004/502 E, 548 K. sayılı kararın incelenmesi davacı borçlu vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12.Hukuk Dairesinin 8.2.2005 gün ve 2005/411 E, 2046 K. sayılı ilamı ile,

(...*Takibe dayanak ilamda kamulaştırma bedelinin yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir. İlamda, oran belirtilmeyip yasal faiziyle tahsile hükmedilmesi halinde faiz oranlarının uyuşmazlığa uygulanması gerekli yasada öngörülen şekilde belirlenmesi gerekir. Buna göre, kesinleşmiş kamulaştırma bedelleri alacaklar için 4709 sayılı yasa ile değişik Anayasa 46/son maddesine göre 17/10/2001 tarihinden itibaren kamu alacakları için saptanan en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Bir başka anlatımla henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelleri yönünden 17/10/2001 tarihinden itibaren kamu alacakları için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanmaz. Anayasa 46/son maddesinde öngörülen faiz oranı ilamın kesinleşmesinden itibaren uygulanacaktır.*

*Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda dayanak ilamın kesinleşme tarihi belirlenip, ilamın kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı yasaya göre faiz uygulanması yapılarak, kesinleşmesinden sonra ise, Anayasa’nın 46/son maddesindeki değişikliğe göre kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faiz oranına göre hesaplama yapılmalı ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Bu nedenlerle, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir*...)

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN**: Davacı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

**SONUÇ**:Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince **BOZULMASINA,**istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 22.06.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23515, Karar No: 2023/128, Tarih: 23.01.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/23515 E.  ,  2023/128 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye Ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.02.2015 tarihli ve 2015/2486 Soruşturma, 2015/1089 Esas numaralı iddianamesi ile; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi, 143 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesi, 63 üncü maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası delâletiyle cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. ... 2. Çocuk Mahkemesinin, 03.06.2015 tarihli 2015/29 Esas, 2015/172 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi, 143 üncü maddesi, 145 inci maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi delâletiyle 1 yıl 13 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

3. ... 2. Çocuk Mahkemesinin, 03.06.2015 tarihli ve 2015/29 Esas, 2015/172 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine (Kapatılan) Yargıtay 13. Ceza Dairesinin, 07.09.2020 tarihli 2020/1810 Esas, 2020/7294 Karar sayılı kararı ile;

"a)...Müştekinin beyanlarında, 1.000,00 liraya yakın zararı olduğunu belirtmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145/1.maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeden bahsi geçen hüküm ile uygulama yapılması,

b) Müşteki ...’ın, duruşma beyanlarında zararının giderilmesini istemediğini ve suça sürüklenen çocuğu affettiğini beyan etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 168/2. maddesinin tartışılması gerekliliği, ceza miktarına göre de uygulama sınırları içinde kalması halinde sonucuna göre erteleme koşullarının değerlendirilmesi,

c) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde hesap hatası nedeniyle 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 hapis cezaları tayin edilmesi"

b) Müşteki ...’ın, duruşma beyanlarında zararının giderilmesini istemediğini ve suça sürüklenen çocuğu affettiğini beyan etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 168/2. maddesinin tartışılması gerekliliği, ceza miktarına göre de uygulama sınırları içinde kalması halinde sonucuna göre erteleme koşullarının değerlendirilmesi,

c) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde hesap hatası nedeniyle 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 hapis cezaları tayin edilmesi"

Nedeniyleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... 1. Çocuk Mahkemesinin, 26.01.2021 tarihli ve 2020/399 Esas, 2021/75 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi, 143 üncü maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkı gözetilerek 1 yıl 13 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Suça sürüklenen çocuk, atılı suçu ikrar ettiğinden cezasının alt sınırdan verilmesi gerektiğine,

3. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığına,

4. Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145 inci maddesinde düzenlenen malın değerinin azlığı hükümlerinin uygulanmadığına,

5. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdura ait markete 14.02.2015 günü kepenk kilidi ve cam kırılarak girildiği, içeriden çocuk kolyeleri, yağ, örtüler ve 200,00 TL tutarında bozuk paraların çalındığı görülmüştür.

2. Mağdurun çalınan eşyalar ile birlikte zararını 1.000,00 TL olarak bildirdiği anlaşılmıştır.

3. Suça sürüklenen çocuk aşamalardaki tutarlı savunmalarında atılı suçu ikrar etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmalarında atılı suçu ikrar etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında suçun sübutuna ilişkin temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendinde cezanın alt sınırının beş yıl olarak belirlendiği ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde cezanın alt sınırdan ayrılmadan beş yıldan başlatılarak hüküm kurulması karşısında ileri sürülen (2) numaralı temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Somut olayda suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan netice ceza miktarının 1 yıl 13 ay hapis cezası olması karşısında bu cezanın, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin kanunen mümkün olmadığı belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Somut olayda suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan netice ceza miktarının 1 yıl 13 ay hapis cezası olması karşısında bu cezanın, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin kanunen mümkün olmadığı belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Suça sürüklenen çocuğun, mağdura ait marketten çocuk kolyeleri, yağ, örtüler ve 200,00 TL tutarında bozuk para çaldığı, paranın alım gücü gözetildiğinde suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145 inci maddesinin uygulanmamasına ilişkin temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

5. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Çocuk Mahkemesinin, 26.01.2021 tarihli ve 2020/399 Esas, 2021/175 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3085, Karar No: 2024/1808, Tarih: 04.06.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3085 E.  ,  2024/1808 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki maddi-manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekillince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin rahatsızlanması üzerine davalı hastaneye gittiğini, görevli doktor tarafından muayene edildiğini, doktorun talimatı ile hastanede çalışan ismini bilmedikleri bir hemşire tarafından sol kalçasına iğne vurulduğunu, iğne vurulması ile birlikte müvekkilinin ayağının ağrımaya başladığını, bir süre sonra ayağını hissetmediğini, ayağa kalkamadığını, hastane çalışanlarınca o gece üç hastane dolaştırıldığını, ancak hafta sonu olması nedeniyle tedavi edilemediğini, olayın üzerinden üç gün geçmesine rağmen düzelmediğini, yatağa bağlı hale geldiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla geçici iş gücü kaybı için 100,00 TL, sürekli iş gücü kaybı için 100,00 TL olmak üzere toplam 200,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte, haksız fiil neticesinde uğramış olduğu manevi çöküntü için de 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının 18.05.2014 tarihinde bel ağrısı şikayetiyle müvekkili hastahanenin acil servisine başvurduğunu, 22660 protokol numarası ile muayene edilerek miyalji tanısı konulduğunu, hastaya acil serviste görevli hemşire tarafından kalçadan Dikloron Muscoril ampül yapıldığını, davacının 20.05.2014 tarihinde ayakta ağrı, uyuşma ve hareket güçlüğü şikayeti ile Fizik Tedavi kliniğine başvurduğunu ve davacıya gerekli muayenenin yapıldığını, MR çekildiğini, enjeksiyona bağlı komlikasyon olarak gelişen Siyatik Sinir Lezyonu tanısı konularak kendisine Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon uygulandığını, davacının 14.07.2014 tarihinde yine sol bacak ağrı, uyuşma ve hareket kısıtlılığı şikayeti ile yeniden Fizik Tedavi polikliniğine başvurduğunu ve Lumbal Disk Bozukluğu tanısı ile 15 gün Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon uygulaması yapıldığını, müvekkilinin davacının iyileşmesi için elinden geleni yaptığını, müvekkili kurum ya da çalışanının olayda kusurunun olmadığını, talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu, davacının iş göremezlik durumunun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bilirkişi raporlarında tıbbi işlemleri yerine getiren sağlık görevlileri ile davalı sağlık kuruluşuna atfı kabil bir kusur izafe edilmediği gerekçesiyle davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; İlk Derece Mahkemesinin eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile davanın reddine dair verdiği kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, karara dayanak raporların bilimsel verilere aykırı olarak sarf edilen, tamamen varsayım üzerine kurulu beyanlar olduğunu, dava dilekçelerindeki davacının sakatlığının oluşmasına ya da artmasının sebeplerine ilişkin değerlendirme yapılmadığını, dayanak tüm raporların tetkikinde komplikasyon için varsayımdan hareket eden doktorların, enjeksiyonun yanlış yere yapılmış olabileceği, iğnenin sinire denk gelmiş olabileceği yönünde bir yorum yapmadıklarını, davacının malul kaldığı olayda görevli doktorun, iğnenin yapılması sırasında hastanın başında bulunmadığını ve yapılan iğne neticesinde davacının rahatsızlanmasından sonra davacının yanına geldiğini, hemşirenin başında doktor olmadan tedaviyi uyguladığını, raporlardaki enjeksiyon ile nöropati gelişmesi arasında illiyet bağı bulunduğunun tespitinin net ve kuşkusuz olduğunu, enjeksiyon sonrası davacının rahatsızlanmasına rağmen davalı hastane tarafından gözlem altına alınmadığını, hastaneden uzaklaştırmak amacıyla önce başka hastanelere sonra oda aynı gece evine gönderildiğini, davalı hastanenin kusurlu olduğunu, sonraki tarihlerde fizik tedavi programı uygulanmasının da davalının kusurunu ortadan kaldırmadığını, davalı hastane görevlilerince vücut yapısı dikkate alınmadan basit ve rutin işlemin uygulanmış olma ihtimalinin yüksek olduğunu, İlk Derece Mahkemesi kararının dosyadaki maddi vakaları ve tanık beyanlarını dikkate almadan varsayımlar üzerine tanzim edilen raporlara dayandığını ileri sürerek istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosyaya sunulan bilirkişi raporlarının bilimsel verilere yargısal denetime elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanmış olduğu ve raporlar arasında çelişki bulunmadığı, buna göre de davalı hastaneye izafe edilebilecek herhangi bir kusur ya da ihmali davranışın bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf nedenlerini tekrar ederek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı özel hastane personelinin vekalet sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırı davranması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 502 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine ve özellikle yargılama sırasında alınan bilirkişi raporlarında davalı hastane çalışanlarının kusurlu yaklaşımına dair kanıt tespit edilememiş olmasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,04.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8028, Karar No: 2013/13640, Tarih: 27.12.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/8028 E.  ,  2013/13640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 1759 ada 40 parsel sayılı 1076,74 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 2/B maddesi uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğu açıklanarak Hazine adına tespit edilmiş; tutanağın beyanlar hanesinde bu taşınmazın bahçe olarak 20 yıldan beri ... oğlu ...'nun kullanımında olduğu, 404,76 metrekare bölümünün dere mutlak koruma alanında olduğu, ... Orman İşletme Müdürlüğünün yazısına göre tamamının eylemli orman olduğu gösterilmiştir. Davacı ... yasal süresi içinde beyanlar hanesindeki eylemli orman olduğu ve dere mutlak koruma alanında kaldığına ilişkin gösterimlerin düzeltilmesi istemiyle; davacı Orman İdaresi vekili yasal süresi içinde taşınmazın niteliğinin ağaçlık olarak düzeltilmesi ve zilyetlik gösteriminin kaldırılması istemiyle dava açmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda Orman İdaresinin davasının kabulüne, ... davasının reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi Hazine adına tesciline, niteliğinin ağaçlık olarak düzeltilmesine, kullanım gösteriminin iptaline, beyanlar hanesindeki diğer gösterimlerin aynen bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ve karşı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 27.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/23710, Karar No: 2012/15516, Tarih: 19.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/23710 E.  ,  2012/15516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte resmi evrak tanzimi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suçtan önce kasıtlı bir başka suçtan mahkümiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında TCK.nun 58/7. madde ve fıkrası uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken "cezanın tamamen infazından sonra başlamak üzere yeniden suç işlememesi ve kendisini suça yönelten çevre ile ilişki kurmaması bakımından denetim altına alınmasına" şeklinde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “başlamak üzere yeniden suç işlememesi ve kendisini suça yönelten çevre ile ilişki kurmaması bakımından denetim altına alınmasına” ibaresinin çıkartılarak yerine, "denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/51011, Karar No: 2014/507, Tarih: 20.01.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/51011 E.  ,  2014/507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 1. ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/08/2011

NUMARASI : 2010/509-2011/445

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, günlük fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalının işçisi olarak temizlik işinde çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, şirketin, Marmaris Belediyesi ile aktedmiş olduğu hizmet alım sözleşmeleri ve ihale süreleri ile sınırlı olmak üzere münhasıran çöp toplama ve temizlik işlerinde temizlik işçisi olarak çalıştırmak üzere davacı ile belirli süreli iş sözleşmeleri akteddiğini, sözleşmelerin objektif nedene dayalı olarak bir kaç kez üst üste yapıldığını, bu objektif nedenin de Marmaris Belediyesinden alınan sınırlı süreli ihaleler olduğunu, sözleşmeler belirli süreli olduğu için davacının kıdem ve ihbar tazminatı talep etme hakkı bulunmadığını, davacının en son ihale bitim tarihi olan 31.12.2009 tarihinden sonra kesintisiz olarak ihaleyi alan alt işveren .. Ltd.Şti bünyesinde Marmaris Belediyesinin aynı işinde çalışmaya devam ettiğini, fazla mesai yapıldığında ücretlerinin ödendiğini ayrıca tüm hafta tatili ve resmi tatil ücretlerinin ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: