muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/18040, Karar No: 2007/947, Tarih: 26.01.2007

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu taşınmazın öncesinin orman olmadığının belirlenmesi halinde, bu kez tarafların zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenip, taşınmazın öncesi itibariyle niteliğinin ne olduğu, kimden kime kaldığı zilyetliğin nasıl meydana geldiği, ne kadar süre ile ne şekilde devam ettiği, bunun ekonomik amacına uygun olup olmadığı konularında kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınmalı, ... uzmanı bilirkişi olarak ... mühendisine inceleme yaptırılıp ... toprağı olup olmadığı ve ... toprağı ise kaç yıldır ne şekilde kullanıldığı, erezyona tabi olup olmadığı, ağaçlandırmadan önce taşınmazın zilyetlikle kazanılacak yerlerden olup olmadığı, zilyetlikle kazanılacak yerlerden ise, zilyetliğin ekonomik amacına uygun olup olmadığı konularında bilimsel verilere dayalı rapor düzenlettirilmeli, davacıların murisi ... ... 'nin ağaçlandırma tesisi için Orman Yönetimine verdiği dilekçe tarihine kadar zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı, yine 89 numaralı vergi kaydı uygulanıp kapsamı belirlenmeli, bilirkişilerce tüm ... araziler incelenmeli, dava konusu araziden ayrılarak davacıların murisi ... ... 'nin kardeşi ... 'ye verilen taşınmaz arazide görülüp, bilirkişiler tarafından inceleme yaptırılmalı ve bilirkişiler tarafından düzenlenecek kroki düzenlenmeli, yine komşu orman arazisi incelenip taşınmazla aralarında ayırıcı unsur olup olmadığı araştırılmalı, bilirkişilerden krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, davacıların murisinin ağaçlandırma tesisi için Orman Yönetimine verdiği, 24.06.1985 tarihli dilekçede 1,5 hektar yüzölçümündeki taşınmazın zilyetliğinde bulunduğunu bildirdiği hususu gözönünde tutulmalı, gerçek kişiler tarafından 6831 Sayılı Yasa ve ağaçlandırma Yönetmeliğinde belirtilen koşullar çerçevesinde ağaçlandırma yapabileceği gözetilerek projye uygun ağaçlandırma yapılıp yapılmadığı üzerinde durulmalı ağaçlandırmaya konu edilen taşınmazın tarla niteliğiyle tescil edilmesi olanaklı olmadığından özel orman olarak tescil edilip edilmeyeceği düşünülmeli, ağaçlandırma projesi kapsamında bulunduğu halde fındık bahçesi haline getirilen ve aşırı otlatma ve bakımsızlık nedeni ile gelişmediği açıklanan bölümün hukuki durumu değerlendirilmeli, tüm deliller birlikte değerlendirilip oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırmaya dayalı yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; ... ve Orman Yönetimi vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 26/01/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3819, Karar No: 2010/10031, Tarih: 11.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/3819 E.  ,  2010/10031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Çatalca 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.10.2008 tarih ve 2004/142 - 2008/648 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ...İplik San. A.Ş’nin hissedarı olduğunu, hissedarlardan ...’nın mirasçısı bulunduğunu, anılan hissedarın 12.11.2003 tarihinde öldüğünü, öncesinde akli melekelerini yitirdiğini, bu dönemde hisselerinin bazılarını devir ettiğinin ortaya çıktığını, davalılara da devir yaptığını, bunun müvekkilini yönetimden uzaklaştırmak amacıyla gerçekleştirildiğini, devirlerin hukuki temellerinin olmadığını ileri sürerek ve ıslah isteminde bulunarak, ...’nın akli melekelerinin bozulduğu dönemlerde hisse devir işlemlerinin hangi tarihlerde ve kimler arasında yapıldığının tespitine ve bu devirlerin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, dava dışı şirketin merkezi olan Hadımköy yerleşim yerinin 08.05.2008 gün ve 189 sayılı HSYK kararı ile Gaziosmanpaşa Asliye Hukuk Mahkemesi yargı alanına dahil edildiği, mahkemenin yetkili ve görevli olmadığı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliği nedeniyle dava dosyasının Gaziosmanpaşa Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine devrine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın anılan mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22618, Karar No: 2015/25703, Tarih: 26.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/22618 E.  ,  2015/25703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlunun şikayet yoluyla icra mahkemesine yaptığı başvuruda, diğer fesih nedenleri yanında ihalenin ilanda belirtilen yer dışında başka bir yerde yapıldığını belirterek ihalenin feshini istediği, mahkemece, şikayetin reddine ve borçlu aleyhine para cezasına hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Fesih istemine konu olan ihalede borçluya ait olan .... ili ... ilçesi.... 3373 parsel mesken vasıflı 3 nolu bağımsız bölümün satıldığı, ihaleye ilişkin açık artırma ilanı ve şartnamede, ihalenin yapılacağı yerin “... Belediyesi Meclis Toplantı Salonu .../....” olarak belirtildiği, ihalenin ilanda belirtilen ve ... mahallesi .... caddesi No:1 sayılı, Belediye binası yanında bulunan salonda yapıldığı sabit ise de, ... Belediyesi'nin İcra Hukuk Mahkemesi'ne cevaben yazdığı 18.03.2015 günlü yazıda, belediye meclis toplantılarının 10.04.2014 tarihine kadar ihalenin yapıldığı yer olan salonda yapıldığı, 10.04.2014 tarihinden sonra ise.... mahallesi .... No:55 .... Salonunda yapıldığının bildirildiği görülmektedir. İhale tarihinden 10 ay kadar önceden itibaren belediye meclisi toplantılarının açık artırma ilanı ve şartnamede belirtilen ve ihalenin yapıldığ yer ve adres dışında başka bir adreste yapıldığı dikkate alındığında, açık artırma ilanında belirtilen ihalenin yapılacağı yerin neresi olduğu konusunda karışıklığa sebebiyet verilebileceği ve bu durumun ihaleye katılımı olumsuz etkileyebicek unsurlardan olduğu dikkate alınarak istemin kabulüne ve ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4899, Karar No: 2019/13564, Tarih: 25.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/4899 E.  ,  2019/13564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Soruşturma aşamasındaki tutanaklara göre suç tarihi 12.04.2012 olmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında 12.02.2012 olarak gösterilmesi,

2) Adli tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının tespit edilebilmesi için muayenenin olaydan en az 6 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği, mağdurun ilk raporunda; “Sol kaşının üstünde 1 cm derinliğinde 2 cm genişliğinde kesi tespit edilmiş olup, sütüre edildiğinin” belirtildiği, yaralanmasının yüzünde sabit iz niteliğinde olmadığına dair Diyarbakır Asker Hastanesi plastik cerrahi uzmanınca verilen 01.08.2012 tarihli adli raporun ise; olay tarihinin üzerinden 6 ay geçmeden yapılan muayene sonucu düzenlendiği anlaşıldığından, mağdurun yeniden en yakın Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı ve 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddelerindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporunun alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 25.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/540, Karar No: 2024/5113, Tarih: 24.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/540 E.  ,  2024/5113 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/710 E., 2020/411 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

1-İlk Derece Mahkemesince, ayıplı iş giderim bedeli ve cezai şart istemine ilişkin açılan davada, taraflar arasında 16.11.2009 tarihli sözleşme ile davalının "Etlik Makine İkmal Tesisleri Alt ve Üst Yapı Rehabilitasyonu" yapım işini üstlendiği, sözleşme konusu işin 11.01.2011 tarihinde geçici kabulünün yapıldığı, ancak kesin kabulünün yapılmadığı, davalı tarafından yapılan çarkhane binasının çatısının bir bölümünün 18.04.2012 tarihinde meydana gelen fırtınada hasar gördüğü, davalıdan eksik ve kusurların giderilerek sözleşme kapsamındaki işlerin kesin kabule hazır hale getirilmesinin istendiği, ancak davalı şirketçe herhangi bir cevap verilmediği, bu nedenle söz konusu işin tekrar ihale edildiği, davacının eksik ve kusurlu işleri başka bir yükleniciye yaptırması nedeniyle uğramış olduğu 256.060,00 TL zararını davalıdan isteme hakkına sahip olduğu ayrıca sözleşmenin 26/2. maddesi ve sözleşmenin atıf yaptığı Yapı İşleri Genel Şartnamesi'nin 41-(5-b) maddesine göre 91 günlük gecikme için 20.657,00 TL cezai şart talep edebileceği gerekçesiyle davanın 276.717,00 TL üzerinden kabulüne karar verilmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi’nin 11.09.2017 tarih ve 2016/1074 Esas, 2017/2926 Karar sayılı ilamıyla ve Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 41/5-b maddesinde eksikliklerin giderilmesine kadar geçecek her gün için giderilecek “eksikliklerin durumuna" göre sözleşmesinde günlük gecikme cezası uygulanacağının açıklandığı, bu hükme göre belirlenecek cezanın eksik imalâtların tamamlama bedeli üzerinden oranlama yapılıp bunların tamamlanması için geçecek süre ile sınırlı olacağının açık olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ikinci kez ihale edilen imalâtların ne kadarlık sürede giderilebileceği açıklanmamış olduğu gibi belirlenen miktarın tüm sözleşme bedeli üzerinden hesaplandığının anlaşıldığı, bu hali ile hüküm altına alınan miktarın Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin hükümlerine uygun hesaplanmamış olduğundan mahkemece bilirkişilerden alınacak ek rapor ile yeniden ihaleye çıkarılarak tamamlanan imalâtların ne kadar sürede tamamlandığının denetime açık surette belirlenip bulunacak gün sayısı kadar ceza oranında bunlar için hüküm altına alınan 276.717,00 TL'nin %0.03 (onbinde üçü) oranında günlük ceza miktarı hesaplattırılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle söz konusu kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3-İlk Derece Mahkemesinin bozma üzerine verdiği ikinci karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

3-İlk Derece Mahkemesinin bozma üzerine verdiği ikinci karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin resen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine bilirkişi kurulunca düzenlenen ek raporda bozma ilamına uygun şekilde hesaplama yapıldığı anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, İlk Derece Mahkemesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.12.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3889, Karar No: 2015/11694, Tarih: 24.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/3889 E.  ,  2015/11694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DOĞANHİSAR ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/11/2014

NUMARASI : 2013/188-2014/175

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; Konya 2 Aile Mahkemesi'nin 2008/790 esas sayılı dosyası ile kendisi lehine 100 TL nafakaya hükmedildiğini, nafakanın, kendisinin 18 yaşını doldurması nedeniyle kesildiğini, öğrenci olması sebebi ile ihtiyaçlarını karşılayamadığını ileri sürerek, 400 TL nafakaya hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; ekonomik durumunun kötü olduğunu, eşinin hastalığı ile uğraştığını, bankadan kredi çekmiş olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; Konya 2. Aile Mahkemesinin 2008/790 esas 2009/1054 karar sayılı ilamı ile davacı için takdir edilen aylık 100 TL iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren aylık 200 TL'ye yükseltilmesine, fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yardım nafakası talebine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

TMK.'nun 364/1.maddesinde; "herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür".

TMK.'nun 365/2 maddesinde; "dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir"düzenlemesi yeralmaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Kişi, kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise anılan yasa maddesinde sayılan kişilerden yardım nafakası isteyebilir.

Kişi, kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise anılan yasa maddesinde sayılan kişilerden yardım nafakası isteyebilir.

Somut olayda; davacının 18 yaşını doldurduğu, üniversite öğrencisi olduğu, öğrenci yurdunda kaldığı, yurt ücreti olarak aylık 325 TL ödediği, davalının ise emekli olduğu aylık 1.600 TL maaş aldığı, mahkeme tarafından nafakaya hükmedilirken iştirak nafakasının artırımı ifadesinin kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Dava tarihi itibariyle davacının reşit olduğu, dava dilekçesinde her ne kadar yardım nafakası ifadesini kullanmasa da davacının yaşı, talebi ve davasını şahsen kendisinin açtığı hususları dikkate alındığında, yardım nafakasını talep ettiğinin anlaşıldığı, hükmedilen nafakanın yardım nafakası olarak nitelendirilmesi gerektiği, mahkemece iştirak nafakasının artırımı şeklinde hüküm kurulduğu ancak bunun hatalı olarak yazılmış olmasının maddi hataya müstenit olduğu ve mahallinde düzeltilebileceği anlaşılmakla bozma nedeni yapılmamış hükmün bu hali ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6581, Karar No: 2021/10229, Tarih: 18.10.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/6581 E.  ,  2021/10229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... 33. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 10/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 18/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15337, Karar No: 2024/18800, Tarih: 05.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/15337 E.  ,  2024/18800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1463 E., 2023/299 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 08.02.2023 tarihli ve 2022/1463 Esas, 2023/290 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebinin yalnızca hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Çanakkale Çocuk Mahkemesinin, 19.11.2020 tarihli ve 2020/67 Esas, 2020/133 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 01.10.2021 tarihli ve 2021/332 Esas, 2021/2162 Karar sayılı kararı ile "...görüntülerdeki kişinin suça sürüklenen çocuk olup olmadığı hususunda rapor alınmadan eksik yargılama ile karar verilmesi, sosyal inceleme raporu alınmaması ve bu yönde inceleme yaptırılmama gerekçesinin kararda gösterilmemesi ve temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle tayin edilmes" gerekçeleriyle hükümlerin bozulmasına karar verildiği, ancak bu hususun, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 01.10.2021 tarihli ve 2021/332 Esas, 2021/2162 Karar sayılı kararının ve bu karara yönelik yeniden inceleme yapan Çanakkale Çocuk Mahkemesinin, 18.01.2022 tarihli ve 2021/189 Esas, 2022/6 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma, açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma, açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.