muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9968, Karar No: 2016/15284, Tarih: 15.06.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/9968 E.  ,  2016/15284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ... satın aldığı ... isimli buğdayı tarlalarına ektiğini, hasat döneminde ekmiş olduğu buğdaylarda sarı pas hastalığının ortaya çıkması nedeniyle tarlalardan ürün alamadığını, mahkeme kanalıyla yapılan tespitte bu buğday çeşidinin pas hastalığına dayanaklı olmadığı şeklinde bilirkişinin görüş bildirdiğini, dağıtıcı firmanın internet sitesinde bu buğday çeşitinin sarı pas hastalığına karşı dayanıklı olduğunun belirtildiğini ileri sürerek ıslahen 22.600,00 TL tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar , davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece,davanın kısmen kabulü ile; 10.826,39 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, satın aldığı tohumda hastalık meydana gelmesi nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile her bir davalı için 260,88 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsiline ve davanın kabul edilen kısmı üzerinden hesaplanan 2.385,08 TL yargılama giderinin davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Mahkeme kararının hüküm fıkrasının 4,5, 6. bentlerinde davalılardan tahsil edilmesi gereken yargılama gideri ve davalılara ödenmesi gereken vekalet ücreti hesaplaması yapılırken açıkça maddi hataya düşülmek suretiyle belirlenen bedelin tahsiline karar verildiği anlaşılmaktadır. Davacı talebini ıslah etmek suretiyle artırdığına göre , yapılan yargılama sonucu reddedilen 11.773,61 TL üzerinden, karar tarihinde yürürlükte olan 2014 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 12/2. maddesi gereğince davalılar için 1.500,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, mahkemece her bir davalı yararına 260,88 TL olarak eksik vekalet ücretine hükmedilmiş olması ve yine mahkemece red ve kabul oranına göre yargılama giderlerinin hesaplanması gerekirken hatalı hesaplama yapılması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HMK.’nın 370. maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının reddine;

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının reddine;

ikinci bentte açıklanan nedenlerle, temyiz edilen kararın “Hüküm” başlıklı bölümünün 4. ve 5. bendlerinin hükümden tamamen çıkarılarak yerine, "... tarifesi gereğince 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine " söz ve rakamlarının yazılmasına, sonra gelen bentlerin buna göre teselsül ettirilmesine, hükmün 6. bendine yer alan " davanın kabul edilen kısmı üzerinden hesaplanan 2.385,08 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine" cümlesinin hükümden çıkarılarak yerine " davanın kabul edilen kısmı üzerinden hesaplanan 1.376,58 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine" söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 15/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3877, Karar No: 2021/1782, Tarih: 26.02.2021

**16. Hukuk Dairesi         2020/3877 E.  ,  2021/1782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "(A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümü bakımından orman ve Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi hükmünde öngörülen kısıtlamalar yönünden araştırma yapılması ve davacının dayandığı tapunun ilk oluşumundan itibaren getirilerek uygulanması; imar ihya ve zilyetlik hususları ile taşınmazın öncesinde dere yatağı olup olmadığı, dere yatağının yatak değiştirmesi sonucu oluşup oluşmadığı, derenin etki alanında bulunup bulunmadığı hususlarının usulünce araştırılması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne 112 ada 1 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 2.046,03 metrekare yüzölçümlü kısmının, 112 adanın son parsel numarasından sonra gelen parsel numarası verilerek davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, ifrazından sonra kalan 23.316,70 metrekarelik kısmının, tespitteki niteliği ile ve aynı parsel numarası ile davalı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ve asli müdahil Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün orman sayılan yerlerden olmadığı ve üzerinde davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı tüm dosya kapsamı ile belirlenmiş olduğundan Orman İdaresinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Hazinenin temyiz itirazlarına gelince, davacının dayandığı 14.04.1964 tarih ve 14 nolu tapunun dava konusu taşınmaza uyduğu kanıtlanamadığı gibi, zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği yönünden yapılan araştırma da hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Dosya kapsamında bulunan harita mühendisi bilirkişi raporunun ekindeki 1984 tarihli hava fotoğrafında taşınmazın yarısının dereye isabet ettiği görüldüğü halde tek jeolog bilirkişi tarafından taşınmazın hangi tarihten itibaren derenin etkisinden çıktığı tespit değerlendirilmeden 2004 yılından sonraki döneme ilişkin incelemenin yapıldığı raporla yetinilmiş, denetime elverişli olmayan gerekçesiz ve soyut nitelikteki zirai bilirkişi raporu hükme esas alınmış, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin ne zamandan beri ve ne şekilde sürdürüldüğü belirlenmemiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayanılarak hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca; sağlıklı sonuca varılabilmesi için Mahkemece mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile 1 jeodezi ve fotogrametri mühendisi, 2 jeoloji mühendisi, 3 ziraat mühendisi ve fen bilirkişinin katılımıyla yeniden keşif icra edilmeli ve yapılacak bu keşif sırasında dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan; dava konusu taşınmaz bölümünün geçmişte ne durumda bulunduğu, ilk olarak ne zaman ve nasıl kullanılmaya başlandığı, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, imar-ihyaya konu edilip edilmediği, imar-ihyaya konu edilmiş ise ihyanın ne zaman başlayıp bitirildiği, taşınmazın dere yatağı olup olmadığı ve derenin yatak değiştirip değiştirmediği hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli; dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarının çelişmesi halinde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişkiler giderilmeye çalışılmalı; hava fotoğraflarının uzman jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişisi tarafından stereoskopik yöntemle incelenmesi suretiyle taşınmazların önceki ve şimdiki niteliğinin, dere yatağı niteliğinde olup olmadığını, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığını, imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığının ve tamamlandığının, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılmalı; jeoloji mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan incelenen hava fotoğraflarından da yararlanılmak suretiyle taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğini, dere yatağı niteliğinde olup olmadığını, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığını, halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığını, aktif dere yatağında kalmıyorsa derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığını bildirir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; ziraatçı bilirkişi kurulundan, çekişmeli taşınmazın eğimini, niteliğini, toprak yapısını, bitki örtüsünü, taşınmazın imar-ihyasının hangi tarihte başlanıp tamamlandığını, üzerindeki ekonomik amaca uygun zilyetliğin hangi tarihten beri ve hangi tasarruflarla sürdürüldüğünü ve kullanım durumunu kesin olarak belirleyen, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, önceki ziraatçi bilirkişi raporunu da irdeleyen ve sınırındaki taşınmazlarla mukayeseli değerlendirmeyi içeren, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; HMK'nın 290/2

. maddesi uyarınca birlikte keşfe götürülecek bir fotoğrafçı aracılığıyla raporlarda belirtilen hususların somutlaştırılması için, taşınmazlar ve çevresini tüm yönleriyle gösterecek şekilde taşınmaz ve çevresinin yakın plan fotoğrafları çektirilip fotoğraflar üzerinde çekişmeli taşınmazlar kabaca işaretlettirilmeli; fen bilirkişisine, keşfi takibe ve yerel bilirkişi ile tanık sözlerini denetlemeye elverişli rapor ve kroki düzenlettirilmeli, zilyetlikle kazanma şartlarının davacı taraf lehine oluşup oluşmadığı kesin olarak belirlenmeli, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen zilyetlik yoluyla belgesizden edinilebilecek 40-100 dönümlük miktar sınırlaması da dikkate alınmak suretiyle, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10487, Karar No: 2020/3966, Tarih: 24.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/10487 E.  ,  2020/3966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, Kasten yaralama

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 50/1-a, 52/2-4, 86/2, 35/1-2, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğinin tehlikeye sokma ve kasten yaralama suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 04:20 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobili ile 173 promil alkollü vaziyette seyri sırasında dört yönlü kavşağa girdiği sırada meydana gelen trafik kazası neticesinde; kazanın diğer tarafı olan ...’nu taş atarak yaralamaya çalıştığı olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

A- Kasten yaralama suçu yönünden yapılan temyiz incelmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 Karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL. Dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL. Dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, sanık hakkında kasten yaralama suçundan 27.10.2015 tarihinde verilen 600 TL adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükmüne karşı suç vasfına ilişkin herhangi bir temyiz istemi de bulunmadığından sanık müdafinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE;

B-Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun temyiz incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarih 2017/463 Esas, 2018/20 Karar ve 23.01.2018 tarih 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi

gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ceza miktarına ve kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak; ONANMASINA, 24.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3002, Karar No: 2014/19568, Tarih: 24.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/3002 E.  ,  2014/19568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, sahtecilik, 6197 sayılı Kanuna aykırılık, kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde ilaç yapma veya satma

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanıklardan ...'nin eczacılık diplomasının bulunmasına rağmen, sosyal güvenlik kurumları ile yapmış olduğu sözleşmelerin 7 yıl süre ile feshedilmesi üzerine sanık ...'ın 13. Bölge Eczacılar Odasında kaydı olduğu halde diğer sanık ...'ye vekaletname verdikten sonra Pazaryolu İlçesi'ne kontrol amacıyla hiç uğramadığı ve bu şekilde tüm sanıkların muvazaalı olarak eczane işletmek suretiyle 6197 sayılı Kanun’un 40/1. maddesine muhalefet suçunu işledikleri, sanıklardan ...'nin ekonomik kriz nedeniyle borçlarını ödeyememesi nedeniyle alacaklılar tarafından hakkında icra takibinde bulunulması üzerine eczaneye ilaç alamadığından stokta bulunan ilaçları eritmek için ...'nin şikayetçi ...'ın oğlu ...'a ve mağdur ...'a, ...'nin ise, ... ve ...'nun kız...'a muadil olmayan ilaçlar verdikleri ve bu ilaçların yan etki yapması nedeniyle hastaların fenalaşarak hastaneye kaldırıldıkları, bu suretle sanıklar... ve ...'nin fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek insanların sağlığını tehlikeye sokacak şekilde ilaç sattıkları; Pazaryolu Kaymakamlığı’nca İlçe Mal Müdürü başkanlığında kurulan inceleme komisyonunca 79 adet reçete üzerinde ilaç eklemesi yapıldığının tespit edildiği, sanıklar... ve ...'nin yazı örneklerinin alınarak Erzurum Kriminal Polis Laboratuvarına gönderilmesi üzerine 26.04.2006 tarihinde düzenlenen ekspertiz raporunda, 5 adet öğrenci sevk kağıtlarına sonradan ilave edilen ilaçların sanık ... tarafından, diğer reçetelerdeki ilaçların ise sanık ... tarafından yapıldığının tespit edildiği, bu şekilde sanıklar ... ve ...'nin fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek hastaların reçetelerine fazla ilaç yazıp hastalara muadil olmayan ilaçlar vermek suretiyle bu ilaçların bedellerini tahsil ederek 3.993,76 TL menfaat temin ettikten sonra, sanık ...'nin dilekçesi ve talebi üzerine zararın tamamının faizi birlikte diğer ödeme emri evraklarından mahsup edildiğinin iddia olunduğu olayda;

1-Sanıklardan Hasan ve ... haklarında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkûmiyet; sanık ... hakkında ayrıca ruhsatname almaksızın eczane açmak suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların reçetelere ekleme yapma şeklindeki eylemlerinin, resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmadığı gibi; ...’nin ruhsatname almaksızın eczane açma suçuna iştirak ettiğine dair, cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle hakkında verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıkların reçetelere ekleme yapma şeklindeki eylemlerinin, resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmadığı gibi; ...’nin ruhsatname almaksızın eczane açma suçuna iştirak ettiğine dair, cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle hakkında verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ile sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanıklar... ve ... haklarında nitelikli dolandırıcılık ve kişilerin hayatını tehlikeye sokacak şekilde ilaç satma suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların sahtecilik yapmak suretiyle haksız yere kamu kurumunu zarara uğratıp, şikâyetçilere doktor tarafından yazılan ilaçlar yerine muadili olmayan ilaçları vererek sağlıklarının bozulmalarına sebep verdikleri anlaşıldığından, sanıkların eylemlerinin dolandırıcılık ve kişilerin hayatını tehlikeye sokacak şekilde ilaç satma suçlarını oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken temel cezanın belirlendiği bentte TCK’nın 158/1. maddesinin “e” bendinin yazılmaması ve anılan hüküm ile kişilerin hayatını tehlikeye sokacak şekilde ilaç satma suçlarından kurulan hükümde belirlenen gün adli para cezalarının, adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görüldüğünden, dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde temel cezanın belirlendiği bentte 158/1-d ifadesinden sonra gelecek şekilde “-e” ibaresinin eklenmesi ile her iki suçtan kurulan hüküm fıkralarında yer alan adli gün para cezalarının adli para cezalarına çevrildiği bölümlere “1 gün karşılığı” ibaresinden sonra gelmek üzere “TCK’nın 52/2. maddesi gereğince takdiren” yazılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3-Sanıklar ... ve ... haklarında ruhsatsız eczane açmak;...hakkında ayrıca kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak şekilde ilaç satma suçundan verilen hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

3-Sanıklar ... ve ... haklarında ruhsatsız eczane açmak;...hakkında ayrıca kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak şekilde ilaç satma suçundan verilen hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a)Sanıkların anlaşmalı bir şekilde eczane açmış olmaları yasal prosedür izlenilerek resmi kurumdan alınmış olan ruhsatın varlığını ortadan kaldırmayacağından, ruhsatsız eczane açma suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmayacağı gözetilmeden, beraatları yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

b)Sanık ... hakkında kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak şekilde ilaç satma suçundan açılmış bir dava bulunmamasına rağmen, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ile sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.