muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2481, Karar No: 2021/5327, Tarih: 22.06.2021

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı, davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak istinaf kanun yoluna başvurulmuş, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 18.02.2021 tarihli kararı ile adli yardım talebi reddedilmiş, anılan karara itiraz edilmesi üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince 10.03.2021 tarihinde itirazın reddine karar verilmiştir. Yukarıda açıklanan HMK’nin 337/2. maddesi uyarınca itiraz üzerine verilen kararın kesin olduğu anlaşılmaktadır. Bundan sonra, davalı vekiline istinaf harç ve giderlerinin tamamlanması için muhtıra tebliğ edilmiş, verilen kesin süre içinde muhtıra gerekleri davalı tarafça yerine getirilmemiş, davalı vekilince adli yardım talebinin reddine dair karar hakkında temyiz talebinde bulunulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince 07.04.2021 tarihinde davalı vekilinin istinaf ve temyiz başvurusunun reddine karar verilmiş, 07.04.2021 tarihli Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

SONUÇ: Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere, adli yardım talebinin reddine dair karara itiraz edilmesi üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince 10.03.2021 tarihinde verilen kararın kesin olmasına, adli yardım talebinin reddi sonrası, davalı vekilince istinaf harç ve giderlerinin verilen kesin süre içinde yatırılmasına ilişkin muhtıra gereğinin yerine getirilmemesine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 07.04.2021 tarihli kararının ONANMASINA, 22.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10227, Karar No: 2019/1627, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/10227 E.  ,  2019/1627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18042, Karar No: 2015/5499, Tarih: 20.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18042 E.  ,  2015/5499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11/07/2014 tarih ve 2013/391-2014/168 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, yönetimi davalı elinde olan ve ... Limanı işletme hakkını elinde bulunduran ...nin hisselerinin %99.99'unun 31.10.2006 tarihli hisse devir sözleşmesi uyarınca aynı alanda faaliyet gösteren ... Liman İşletmeleri A.Ş. tarafından satın alındığını, daha sonra hisseleri devir alınan şirketle hisseleri devir alan şirketin hisseleri devir alınan şirket nezdinde birleştiğini, öncesinde hisseleri devir alınan şirketin borçlarından dolayı yönetimine davalı tarafından el konulduğunu, bu şirketin davalıya borçlarını muhtelif tarihlerde ödeyerek tasfiye ettiğini, hatta davalı tarafından atanan yönetim kurulunun davalıya 19.07.2006 tarihinde bir yazı yazarak borçların tamamen ödendiğini, mutabakatın yapılmasının bildirildiğini, tasfiye sonrasında 31.10.2006 tarihli hisse devrinden çok kısa bir süre önce 13.10.2006 tarihinde kur farkından kaynaklandığı tahmin edilen 313.072 USD'nin ödenmesinin davalı tarafından istendiğini, zaten davalı tarafından atanan yöneticilerin kayıtsız şartsız olarak anılan USD'nin TL karşılığı 452.094.27 YTL'yi hemen ödediklerini, fazladan ödeme yaptıklarını, ayrıca sözleşme öncesi doğmuş ecrimisil borcunu müvekkili tarafından ödendiğini, hisse devir sözleşmesi uyarınca bundan da davalının sorumlu olduğunu, isteme rağmen ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 313.072 USD'nin aynen olmadığı takdirde YTL karşılığının ve 48.800.00 YTL'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ... A....nin hakim ortaklarına ait ...nin müvekkiline devredildiğini, öncesinde Türkiye Denizcilik İşletmeleri A....ye ait ... Limanı işletme hakkının 30 yıllığına ...ye devir edildiğini, anılan şirketin önceki hissedarları ile müvekkili arasında 12.08.2004 tarihli hisse devir sözleşmesi imzalandığını, hisselerin %99.99'unun müvekkili ...'ye geçtiğini, müvekkilinin de 31.10.2006 tarihli sözleşmeyle hisselerini ... Liman İşletmeleri A....ye devir ettiğini, ilk protokol uyarınca ...nin müvekkiline olan borcunun 26.827.410 USD olarak belirlendiğini, protokol gereğince TL olarak yapılan tahsilatlarda USD'ye dönüşüm tahsil tarihindeki TCMB döviz alış kurundan, yabancı para üzerinden yapılan tahsilatlarda ise USD'ye dönüşüm tahsil tarihindeki TCMB çapraz kurlarının esas alınacağının kararlaştırıldığını, 13.10.2006 tarihine kadar yapılan ödemelerin incelendiğini, 12.08.2004 tarihli protokol uyarınca döviz alış kuru ve döviz satış kuru üzerinden

yapılan hesaplamalar sonucu müvekkilinin 313.072 USD daha alacağının ortaya çıktığını, karşılığı TL'nin müvekkiline ödendiğini, bir ihtirazi kayıt konulmadığını, ayrıca su kuyusu ve su naklinin gerçekleştiği taşınmaz malikinin talebinin yazılı olarak 28.09.2006 tarihinde davacıya bildirildiğini, durumun bilindiğini, talebin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyulduktan sonra yapılan yargılamada benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı şirket tarafından 18.10.2006 tarihinde, dava konusu 313.072,00 USD'nin kur farkı olarak ...'ye ödendiği, ancak davacı şirketin 12.08.2004 tarihli sözleşmede belirlenen şartlar doğrultusunda sadece 23.713,64 USD kur farkı kadar ...'ye borçlu olduğu, bu nedenle davacı şirketin davalı ...'ye 289.358,36 USD kadar fazla kur farkı ödediği ve bu miktar kadar ...'den alacaklı olduğu gerekçesiyle 289.358,00 USD alacağın ...'den talepte bulunulan yazı tarihi olan 07.11.2006'dan itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi uyarınca işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasında tanzim edilen 12/08/2004 tarihli hisse devir protokolüne dayalı alacak istemine ilişkindir. Davacı, davalı ...'ye 313.072 USD fazla ödeme yaptığını iddia ederek ödemenin istirdadını talep etmiştir. Mahkemece, bilirkişilerden 06/06/2014 tarihli rapor alınarak, bu rapor hükme dayanak yapılmış ise de, tamamen hesaba yönelik olan bu rapora karşı davalı ... kendisi de bir hesaplama yaparak ve bunu da ibraz etmek suretiyle ciddi itirazlarda bulunmuştur. Mahkemece, bu itirazların karşılanması için ek rapor alınmadığı gibi, kararda da bu itirazlar mahkemece incelenip değerlendirilmeksizin hüküm kurulmuştur. Bu durumda, mahkemece davalının hesaba yönelik ciddi itirazları üzerinde durularak, bu konuda bir ek rapor veya yeni bir rapor alınarak, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, 20/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3748, Karar No: 2012/7209, Tarih: 05.04.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/3748 E.  ,  2012/7209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1163 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Yeniden hüküm kurulmamasına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar hakkındaki 20.10.2006 gün 230-045 sayılı mahkumiyet hükmünün ... müdafii temyizi üzerine Dairemizin 10.12.2009 gün 2009/14802 sayılı ilamı ile bozulmasına ve bozmanın temyiz etmeyen sanıklar ... ve ...`ye teşmiline karar verildiği, mahkeme tarafından bozma ilamına uyulduğu halde, sanıklar İlker ve Mehmet`in mahkumiyetlerine dair hükmün kesinleştiği gerekçesiyle yeniden hüküm kurulmamasına hükmedilmiş ise de, anılan sanıklar hakkında mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülerek dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.04.2012 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Yargıtay 7. Ceza Dairesi sanık ... hakkındaki bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanıklar ... ve ...`ye teşmiline karar verilmiş, yerel mahkemece bozmaya uyulduğu halde teşmil edilen sanıklar için önceki karar kesinleştiğinden bahisle yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verildiğinden bu sanıklar yönüyle de karar verildiği gözetilerek hükmün temyiz incelemesi yapılarak bozulmasına ve inceleme tarihi itibariyle dava zamanaşımı süresi geçtiğinden davanın ortadan kaldırılması yerine yazılı şekilde verilen çoğunluk kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/8291, Karar No: 2019/18949, Tarih: 23.12.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/8291 E.  ,  2019/18949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde yer alan kamera görüntülerinde, müştekiye ait çantanın güvenlik kamerasının görüş açısında bunduğu, çantaya sanıktan başkaca birinin yaklaşmadığı ve temasta bulunmadığı, sanığın müştekiye ait çantayı bulunduğu yerden aldığı ve depo kısmına götürdüğü, sanığın çantanın bulunduğu yerin önüne kolileri dizerek çantanın kamera görüş alanından çıkardığı, sonrasında kolilerin arka kısmına elini sokarak, bir şeyler aldığı ve elini göğsüne götürdüğü, müştekinin soruşturma aşamasında verdiği ifadede, sanığın kendisini takip etiği ve dikkatle baktığını beyan etmesi dikkate alındığında tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 23.12.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14943, Karar No: 2016/16819, Tarih: 07.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/14943 E.  ,  2016/16819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı ... A. Ş. Genel Müdürlüğü vekilinin maddi hata dilekçesinin davalılar Özcevher Enerji Elektirik Üretim A.Ş., ... vekillerine tebliğine ilişkin belgeye dosya içerisinde rastlanılmamakla Davalı ... A. Ş. Genel Müdürlüğü vekilinin maddi hata dilekçesinin davalılar .... Enerji Elektirik Üretim A.Ş., ... vekillerine tebliğe edilmesi, tebliğ alındı belgesinin dosyaya eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4853, Karar No: 2007/6034, Tarih: 10.05.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/4853 E.  ,  2007/6034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada İstanbul ... ile İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, deniz taşıma işinde eksik olduğu belirlenen malların sigortalısına ödenen bedelinin davalıdan alınması istemine ilişkindir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Yasasında görev hususunu düzenleyen 4. maddesinde 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Yasa ile eklenen son fıkrada “iş durumunun gerekli kaldığı yerlerde H.S.Y.K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu yasanın dördüncü kitabında yeralan deniz hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere ... Mahkemeleri kurulur. Bu mahkemelerin yargı çevresi H.S.Y.K tarafından belirlenir” hükmü yeralmaktadır.

T.T.Y.’nın eklenen metninden de anlaşıldığı gibi T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan 816 ila 1263 maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların deniz hukukuna ilişkin olup, kurulması halinde ... Mahkemesinde görülmesi hususu tartışmasızdır.

Somut olayın T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan deniz hukukundan kaynaklandığı, davacı sigorta şirketinin T.T.Y.’nın 907. maddesine göre HALEFİYET yolu ile dava açtığı, olayın çözümünde ... ilişkiye bakılması gerektiği, ... ilişkinin de deniz hukukuna yönelik olduğu, ... Mahkemesinin Yasa ile kurulduğu anlaşılmakla görevli mahkeme ... Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince İstanbul ... Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7592, Karar No: 2024/8279, Tarih: 10.12.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/7592 E.  ,  2024/8279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1210 E., 2023/694 K.

SUÇ : Kasten yaralamaya azmettirme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Siirt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2018 tarihli ve 2017/233 Esas, 2018/846 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralamaya azmettirme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 38/1, 86/1, 86/3-e, 87/3, 29/1, 62/1, 53/1-2-3, 51. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen hapis cezasının ertelenerek denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.06.2023 tarihli ve 2019/1210 Esas, 2023/694 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralamaya azmettirme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 38/1, 86/1, 86/3-c-e, 87/1-c, 38/2, 29/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafinin temyiz istemi özetle, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafinin temyiz istemi özetle, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ...'ın suç tarihinde Siirt Belediyesinde sokaklarda çalışan temizlik işçisi olduğu, katılan ... 'un ise temizlik işleri müdürü olarak görev yaptığı, suç tarihinden bir gün önce sanık ...'ın işe geç gelmesi üzerine amiri olan katılan ...'un kendisini uyardığı, bu nedenle aralarında tartışma çıktığı, katılan ...'un sanık ...'a "senin hakkında yasal işlem yapacağım" dediği, sonrasında sanık ...'ın olayı abisi olan tanık ...'e anlattığı, tanık ...'in katılan ...'u telefonla aradığı, aralarında telefonda tartışma ve küfürleşme yaşandığı, suç tarihi olan 10.07.2016 günü saat 12.00 sıralarında sanık ...'ın çalışmış olduğu Siirt Belediyesine gittiği, kendisi hakkında işlem yapacağını düşündüğü katılan ...'un odasına gittiği ve katılan ile tartıştıkları, sonrasında sanık ...'ın Belediyede bulunan küreği eline alarak katılana saldırdığı, araya tanıkların girdiği ve tarafların birbirine vurmasını engelledikleri, sanık ...'ın belediye binasına gelirken arkasından oğlu olan inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ... 'nin de gittiği, suça sürüklenen çocuğun sanık ... ve katılan ...'un yanına geldiği, sanık ...'ın oğlu olan suça sürüklenen çocuğa "işte ... bu şahıs diyerek" suça sürüklenen çocuğa katılanı işaret ettiği, bunun üzerine inceleme dışı suça sürüklenen çocuğun elinde bulunan silahtan sayılan demir parçası ile katılana vurarak İstanbul İkinci Adli Tıp İhtisas Kurulunun 29.03.2021 tarihli raporuna göre yüzünde sabit ize, Siirt Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 15.06.2017 tarihli raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve burnunda hafif ( 1 derecede) kemik kırığı oluşturacak nitelikte kasten yaraladığı anlaşılan olayda,

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanığın katılan ile aralarında bulunan husumetten haberdar olan oğlu suça sürüklenen çocuğun bu husumetin etkisiyle katılana yönelik gerçekleştirdiği yaralama eylemi öncesinde, sanığın da katılana kürekle vurmaya çalışmak şeklinde eylemde bulunduğu, sanık ve suça sürüklenen çocuğun katılana yönelik eylemde müşterek hakimiyet kurdukları, failliğin şerikliğe önceliği prensibi ilkesi de nazara alınarak, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 38/2. maddesinin uygulanma imkanının bulunmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilerek sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3.) bendinde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemleri iştirakin derecesi yönünden yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.06.2023 tarihli ve 2019/1210 Esas, 2023/694 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, üyeler ... ve ...'ın karşı oyları ve oy çokluğu ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca takdîren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.12.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Sanıklar ... ve suça sürüklenen çocuk ... 'nin baba oğul oldukları, ...'ın Belediye de çalıştığı, katılanın ise aynı yerde ...'ın amiri konumunda görev yaptığı, olaydan bir gün önce ... ile katılanın tartıştığı ve katılanın tutanak tutacağını söylediği, işten atılacağı endişesi yaşayan sanık ...'ın bu durumu ailesi ile paylaştığı, sanığın abisi olduğunu söyleyen birisinin katılanı telefonla arayarak hakaret ve tehditte bulunduğu sanık ...'ın ikrarından konuyu oğlu suça sürüklenen çocuğa da anlattığının anlaşıldığı, olay günü sanığın yanına silah veya silahtan sayılan herhangi bir alet olmaksızın belediyeye gittiği, suça sürüklenen çocuğun da babasının peşinden birkaç dakika ara ile yanına silahtan sayılan bir demir parçası ile gittiği, sanığın katılan ile karşılaşır karşılaşmaz hemen tartışmaya başladığı ve orada bulunan bir küreği eline alarak katılana vurmak için hamle yaptığı ancak orada bulunan tanıkların araya girerek tarafları ayırdıkları, bu sırada suça sürüklenen çocuğun içeriye girdiği, sanığın oğluna "işte ... bu" diyerek eliyle işaret etmesi üzerine suça sürüklenen çocuğun katılana elindeki demirle vurarak yaraladığı sübut bulmuştur.

Sayın çoğunluk sanık ve suça sürüklenen çocuğun TCK 37. maddesi gereğince olayın işlenişi üzerinde ortak hakimiyet kurmaları nedeniyle müşterek fail olarak cezalandırılmaları gerektiği sebebiyle kararın bozulmasına hükmetmiş ise de bu karara katılmıyoruz. Şöyle ki; sanığın bir gün önce yaşanan tartışmayı eve giderek oğluna anlattığı kendi ikrarı ile sabittir. Dolayısıyla suça sürüklenen çocuğun olay yerine tesadüfen gelmediği anlaşılmaktadır. Yine suça sürüklenen çocuğun eline bir demir parçası ile babasının peşinden birkaç dakika ara ile yürümesinden ve gelir gelmez eliyle mağduru işaret etmesi üzerine suça sürüklenen çocuğun doğrudan katılana saldırmasından sanığın suça sürüklenen çocuğu bu konuda daha önceden azmettirdiği ve suça sürüklenen çocuğun kendisine verilen talimat doğrultusunda hareket ettiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Sanığın olayın azmettiricisi mi yoksa müşterek faili mi olduğu konusuna gelince "faillik şeriklikten önce gelir" prensibi olayımıza uymamaktadır. Bu kuralın uygulanması için azmettiren kişinin azmettiren ile birlikte suçun icrası üzerinde ortak hakimiyet kurarak fiili birlikte işlemesi gerekmektedir. Böyle bir durumda azmettiren artık TCK 38. maddesi gereğince değil 37 nci maddesi gereğince cezalandırılmalıdır. Oysa somut olayda sanık olay yerine önce tek başına gitmiş ve burada eline geçirdiği kürekle katılana hamle yapmış ise de tanıkların engel olunması üzerine herhangi bir darp eyleminde bulunamamıştır. Bu olay sona erdikten sonra suça sürüklenen çocuk olay yerine gelmiştir. Suça sürüklenen çocuk geldiğinde devam eden herhangi bir kavga olayı mevcut değildir. Suça sürüklenen çocuk katılanı tanımadığı için babasına bakmış ve babasının katılanı göstermesi ve talimatı üzerine bir şey demeden katılana saldırmıştır. Suça sürüklenen çocuğun bu saldırısı sırasında da sanığın herhangi bir eylemi yoktur dolayısıyla ikisinin birlikte fiilin icrası üzerinde ortak hakimiyet kurması söz konusu olmadığından sanığın kendi eylemi nedeniyle kasten yaralama suçuna teşebbüsten, suça sürüklenen çocuğun eylemi nedeniyle ise çocuğu kasten yaralama suçuna azmettirmeden cezalandırılması gerektiğini düşündüğümüzden Sayın çoğunluğun kararına muhalefet ediyoruz.