muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/402, Karar No: 2023/107, Tarih: 01.03.2023

Sanık ...; sanık ...’i tanımadığını ve adı geçenin odasına gelmediğini, olayda kullandığı silahı güvenmediği için cezaevinde hiç kimseye göstermediğini, silahı kimin neden oraya niye getirdiğini bilmediğini, ...olmadığı için silahı içeri sokmasının mümkün olmadığını, X ray cihazından toplu iğnenin dahi geçemeyeceğini, spor sahasına ayrılmak için gittiklerinde sanık ...’ın kendisine yardım etmediğini, esasen buna gerek de olmadığını, silah elinde olduğu için kimsenin kendisine müdahale edemeyeceğini, zaten sanık ...’ın silahın kendisinde olduğunu bilmediğini, olayla bir alakası olmadığını ve olay sırasında şaşırdığını, halı saha bölümüne giderken geri dönüp tuvalete gideceğini söylediğini, tuvalete gittiği zaman silahı buradan çıkarıp mermiyi ağzına verdiğini, memurlar öbür posta gelene kadar kapıyı açık bırakarak zafiyet yaratınca genç memurun yanına gittiğini ve kendisine silahı doğrulttuğunu, memurun silahı oyuncak zannettiğini, “Silah küçük!” diyerek güldüğünü, “Geç lan içeriye!” diyerek memuru içeri sürdüğünü ve mazgalı kapattığını, sonra koşarak maktul ve katılanın olduğu koridora kadar gittiğini, koğuştan sanık ... ile beraber çıktıktan sonra halı sahaya doğru giderken memurların oturduğu bir yer olduğunu, sanık ...’in burayı bildiğini, orada 8-10 kişi olduğunu, kendi aralarında konuşmakta olduklarını, birinin “...’a tecavüz eden şerefsizler bu C bloktaki 1. koridorda, dipteki odada!” dediğini, bunu duymanın ilk başta kendisinde çok fazla bir etki yapmadığını ama hemen kafasına yazdığını, silahın zaten üzerinde olduğunu, banyoya giderken bile yanından ayırmadığını, silahı havlunun içine koyduğunu, memurların üst araması yaptıkları zaman sakladığı bölgeye bakmadıklarını, maktul ve katılanın kaldığı odanın kapısına kadar gittiğini ve yargılamaya konu olayı gerçekleştirdiğini, kimsenin üstüne suç atamayacağını, hiçbir TSK görevlisinin ya da cezaevi personelinin olayla ilgisi olmadığını, Yargıtay bozması sonrasında gönderdiği dilekçelerinin arkasında olduğunu,

Savunmuşlardır.

V. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Görüşler

Ceza muhakemesinin amacı, her somut olayda kanuna ve usulüne uygun olarak toplanan delilerle maddi gerçeğe ulaşıp adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasının önüne geçebilmek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmektir. Gerek 1412 sayılı CMUK, gerekse CMK; adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle ulaşılma imkânı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

B. Somut Olayda Hukukî Nitelendirme

Maktul ... ile babası katılan ...'in, 11.02.2015 tarihinde üniversite öğrencisi ....önelik öldürme suçundan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.12.2015 tarihli ve 2015/116 E. - 2015/347 K. sayılı kararı ile ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırıldıkları ve olay tarihi itibarıyla da hüküm özlü olarak ... F Tipi Kapalı Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumundaki "C-70" koğuşunda birlikte kaldıkları, sanık ...'ın da aynı cezaevinde hükümlü olarak bulunduğu, olay tarihinden önce hangi tarihte ve ne şekilde cezaevine sokulduğu tespit edilemeyen ...r” marka 7.65 mm çaplı tabancanın bir şekilde sanık ...’e ulaştırıldığı ve olay tarihine kadar sanık ... tarafından saklandığı, kamuoyuna “.... olarak yansıyan cinayetin faillerinin kendisiyle aynı cezaevinde bulunduğunu öğrenen sanık ...’in, maktul ve katılanın kaldığı koğuşu bir şekilde tespit ettiği ve onları öldürme kararı verdiği, 18.05.2016 ve 19.12.2016 tarihli bilirkişi raporlarından da anlaşıldığı üzere olay tarihi olan 11.04.2016 tarihi saat 14.23 sıralarında infaz koruma memurlarının sanık ... ile aynı koğuşta birlikte kaldığı sanık ...'i halı sahaya götürmek için adı geçenlerin bulundukları koğuşa gelerek koğuşun kapısını açtıkları, koridora çıkardıkları anılan sanıkların üzerlerini arayarak halı sahaya götürmek üzere hazırladıkları, önde sanık ... arkasında ise sanık ... olacak şekilde koridorda ilerleyen sanıkların halı sahaya açılan bölüme geldiklerinde infaz koruma memuru şikâyetçi ...'in kapıyı açtığı, önce sanık ...’ı sonra da sanık ...’i içeri soktuğu, sanık ...’in kısa bir süre sonra iç çamaşırı içerisinde sakladığı tabancayı çıkartarak henüz kapatılmayan kapıdan elinde tabancayla çıktığı, stajyer infaz koruma memuru şikâyetçi ...'i de diğerlerinin bulunduğu yere sokup kapıyı sürgüleyerek kapattığı, sanık ...’in saat 14.27 sıralarında sol elinde beyaz kâğıt ve sağ elinde tabanca olduğu hâlde önceden öğrendiği maktulün ve katılanın bulunduğu koğuşa doğru ilerlediği, “C-70” koğuşunun kapısına geldiğinde elindeki kağıdı imzalatacakmış gibi mazgaldan uzatarak, “Suphi gelsin, Suphi gelsin!” diye seslendiği, maktulün mazgala yaklaşması üzerine ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 12.04.2016 tarihli Uzmanlık Raporuna göre yakın atış mesafesinden maktule tabancayla ateş ettiği, maktulü tabancayla ateş etmek suretiyle yaralayıp sonuç aldığını düşündükten sonra katılan ...’e de aynı rapora göre uzak atış mesafesinden tabancayla birden fazla kez ateş ettiği, bu sırada maktul ve katılana “Şerefsizler!” diyerek hakaret ettiği, ... Adli Tıp Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesinin 07.06.2016 tarihli raporuna göre; vücudunda tek başına ölüm meydana getirecek nitelikteki “1” adet ateşli silah yarası saptanan maktulün ateşli silah mermi çekirdeği ile iç organ ve büyük damar yaralanmalarından gelişen iç kanama sonucu hayatını kaybettiği, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 09.05.2016 tarihli raporuna göre katılan ..

... Adli Tıp Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesinin 07.06.2016 tarihli raporuna göre; vücudunda tek başına ölüm meydana getirecek nitelikteki “1” adet ateşli silah yarası saptanan maktulün ateşli silah mermi çekirdeği ile iç organ ve büyük damar yaralanmalarından gelişen iç kanama sonucu hayatını kaybettiği, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 09.05.2016 tarihli raporuna göre katılan ...’in ise batın ön yüz periumbelikal alandaki “2” adet ateşli silah mermi girişi sonucu oluşan mesane ve rektum perforasyonu nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralandığı, sanık ...’in bir süre sonra şikâyetçi infaz koruma memurlarının bulunduğu halı saha koridor kapısını tekrar açmak suretiyle memurları koridora çıkardığı ve olayda kullandığı silahla birlikte teslim olduğu kabul edilen olayla ilgili olarak Yerel Mahkemece Özel Daire bozma kararına direnilerek sanık ...’in nitelikli kasten öldürme, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs ve infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçlarından mahkûmiyetine, sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın maktul ...’e yönelik nitelikli kasten öldürme ve katılan ...’e yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarına iştirak ettiklerine ilişkin delil bulunmadığı gerekçesiyle CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraatlerine hükmedildiği, dosyanın temyiz incelemesi aşamasında bulunduğu sırada ... Cumhuriyet Başsavcılığının 13.06.2018 tarih 2018/42581 sayılı yargılamanın yenilenmesi talepli yazısı ile sanık ... tarafından gönderilen 04.02.2019 havale tarihli dilekçenin dava dosyasına sunulduğu ve Özel Dairece bu belgelere dayanılarak bozma kararı verildiği anlaşılmıştır.

Yüklenen suçların sanık ... tarafından işlendiğini hiçbir kuşkuya yer vermeksizin gösteren ... F Tipi Kapalı Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumundaki güvenlik kamerası görüntülerinin çözümlerine ilişkin 18.05.2016 ve 19.12.2016 tarihli bilirkişi raporları ve anılan sanığın aynı doğrultudaki ikrarı karşısında, bozma kararına konu ... Cumhuriyet Başsavcılığının 13.06.2018 tarih 2018/42581 sayılı yargılamanın yenilenmesi talepli yazısı ve ekleri ile sanık ... tarafından gönderilen 04.02.2019 havale tarihli dilekçenin sanık ...'in hukuki durumunda bir değişikliğe yol açmayacak nitelikte olması nedenleriyle sanık ...’e yüklenen nitelikli kasten öldürme, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs ve infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçlarının sabit olup olmadığı bakımından eksik araştırma ile hüküm kurulmadığı kabul edilmelidir.

Öte yandan sanık ...; yüklenen suçu tek başına işlediğini, diğer sanıkların olayda kullanılan tabancanın cezaevine sokulmasında herhangi bir katkılarının bulunmadığını savunmuş ve bu savunma inceleme kapsamındaki diğer sanıkların yüklenen suçları işlemediklerine ilişkin ifadeleri ile desteklenmiş ise de; sanık ...'in suça konu tabancanın ceza evine nasıl sokulduğuna ilişkin ayrıntıları içeren 04.02.2019 tarihli dilekçesinde; tabancanın içeri girmesi için memurlar ... ve Sezai’ye verilen 40.000 TL paranın bizzat sanık ... tarafından ödendiğine ve kendisi için ... tarafından görevlendirilen avukatlar .....ın ücretlerini ödeyenlerden birinin sanık ... Tekin olduğuna yer vermesi, sanık ... Tekin'in Facebook hesabında suç tarihi olan 11.04.2016 tarihi saat 17.46'da ... F Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda çekildiği değerlendirilen bir fotoğrafın yayımlanması ve sanık ... Tekin tarafından söz konusu fotoğraftaki şahıslardan birinin, sanık ...'in 04.02.2019 havale dilekçesinde de adı geçen ... Çakıcı'nın ziyaretçisi olarak açıklanması, sanıklar ... ve Hüsamettin'in aralarındaki şifreli mektubun içeriğine ilişkin savunmalarının aşamalarda ve birbiriyle çelişkiler içermesi, gizli tanık ...'un sanıklar ... ve Hüsamettin'in ceza evine, sanık ...'in yardımıyla silah soktuklarını beyan etmesi ve çoğu birbirini tanıyan sanıkların dosyaya yansıyan suç öncesi ve sonrasındaki davranışları bir bütün olarak değerlendirildiğinde; maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunluluğu kapsamında Yargıtay incelemesi aşamasında dava dosyasına sunulan yargılamanın yenilenmesi talepli ... Cumhuriyet Başsavcılığının 13.06.2018 tarihli ve 2018/42581 sayılı yazısına ilişkin evrakın tamamının aslı veya onaylı örneğinin dosya içerisine alınması ve sanık ... tarafından gönderilen 04.02.2019 havale tarihli dilekçe içeriği doğrultusunda, suçta kullanılan tabancanın ceza evine sokulmasında katkıları olduğunu belirttiği memurlar ... ve Sezai hakkındaki tefrikli soruşturma evrakının akıbetinin araştırılması, anılan sanığın yeniden çağrılarak suça konu tabancanın ceza evine ne şekilde sokulduğuna dair ayrıntılı ifadesinin alınması, varsa delillerinin sorularak suça konu tabancanın ceza evine nasıl sokulduğunun açıklığa kavuşturulması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiğinden İlk Derece Mahkemesince sanıklar... ...’e yüklenen nitelikli kasten öldürme ve nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sabit olup olmadığının tespiti bakımından eksik araştırma ile hüküm kurulduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, İlk Derece Mahkemesinin direnme kararına konu hükümlerinin, sanık ... hakkında kurulan ve usul ve kanuna uygun olan mahkûmiyet hükümleri bakımından onanmasına; sanıklar Ferat, ... Tekin, Hüsamettin, ... ve Hacı ...’e yüklenen nitelikli kasten öldürme ve nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan beraat hükümeri bakımından ise anılan suçların sabit olup olmadığının tespiti bakımından eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi; "Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümleri bakımından da eksik araştırmayla hüküm kurulduğu " düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.03.2020 tarihli ve 314-82 sayılı direnme kararının sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümleri bakımından İSABETLİ OLDUĞUNA; sanıklar Ferat, ... Tekin, Hüsamettin, ... ve Hacı ...’e yüklenen nitelikli kasten öldürme ve nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan beraat hükümeri bakımından ise İSABETLİ OLMADIĞINA,

2- ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.03.2020 tarihli ve 314-82 sayılı direnme kararına konu hükümlerinin, sanık ... hakkında kurulan ve usul ve kanuna uygun olan mahkûmiyet hükümleri bakımından ONANMASINA; sanıklar Ferat, ... Tekin, Hüsamettin, ... ve Hacı ...’e yüklenen nitelikli kasten öldürme ve nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan beraat hükümeri bakımından ise anılan suçların sabit olup olmadığının tespiti bakımından eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsizliğinden bozulmasına BOZULMASINA,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.03.2023 tarihinde yapılan müzakerede sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümleri bakımından oy çokluğuyla, sanıklar Ferat, ... Tekin, Hüsamettin, ... ve Hacı ...’e yüklenen nitelikli kasten öldürme ve nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan beraat hükümeri bakımından ise oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1036, Karar No: 2019/493, Tarih: 30.04.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2018/1036 E.  ,  2019/493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı, bozma üzerine direnme yoluyla; İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 04.04.2013 tarihli ve 2012/701 E., 2013/226 K. sayılı kararın temyizi üzerine, davalı ... San. ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz isteminin hukuki yarar yokluğundan reddine, davalı ... vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulundan çıkan 27.06.2018 tarihli ve 2017/4-1382 E., 2018/1252 K. sayılı kararın, karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacılar vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla; Hukuk Genel Kurulunca dilekçe, düzeltilmesi istenen karar ve dosyadaki ilgili bütün belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen direnme kararının davalı ... vekili ve davalı ... San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Hukuk Genel Kurulunca; davalı ... San. ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz isteminin hukuki yarar yokluğundan reddine; davalı ... bakımından davanın hizmet kusuruna dayandığı, tam yargı davası olarak idari yargı yerinde çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının bozulmasına karar verilmiş, bu karara karşı davacılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

I- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş; bu Kanunun 450. maddesiyle de 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK) ek ve değişiklikleriyle birlikte tümüyle yürürlükten kaldırılmıştır. Bununla birlikte kanun koyucu uygulamada bir takım sorunların ortaya çıkmasını engellemek için 6100 sayılı Kanun’a geçiş hükümlerini ayrıca düzenlemiştir.

31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı HMK’ya eklenen geçici 3. maddenin, 01.07.2016 tarihli ve 6723 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 2. fıkrasına göre bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacaktır.

31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı HMK’ya eklenen geçici 3. maddenin, 01.07.2016 tarihli ve 6723 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 2. fıkrasına göre bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacaktır.

Bilindiği üzere, 21.07.2004 tarihli ve 25529 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayımı tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun, yürürlük tarihinden sonra mahkemelerce verilen hükümler yönünden 1086 sayılı HUMK’nın 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını bir milyar TL, yine yürürlük tarihinden sonra Yargıtay Daireleri ve Hukuk Genel Kurulunca temyiz incelemesi sonucunda verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilebilmesi için 440/III-1. maddesinde aranan parasal sınırı da altı milyar TL olarak değiştirmiştir. 5219 ve 5236 sayılı Kanunlara göre katsayı artışı uygulanarak bu sınırlar yıllar itibariyle arttırılmıştır.

16.07.1981 tarihli ve 2494 sayılı Kanun'un geçici maddesi ile temyiz ve karar düzeltme sınırlarına ilişkin değişikliklerin, kanunun yürürlüğe girmesinden sonra verilecek nihai kararlara yönelik temyiz ve karar düzeltme istemleri hakkında uygulanacağı belirtilmiş; dolayısıyla, dava hangi tarihte açılmış olursa olsun, temyiz ve karar sınırlarının saptanmasında, hakkında bu yollara başvurulan hükmün verildiği tarihteki yasal durumun esas alınacağı kabul edilmiştir.

Bu durumda; bir mahkeme kararının temyiz edilip edilemeyeceği veya Yargıtay kararına karşı karar düzeltme yolunun açık olup olmadığı belirlenirken, temyiz ya da düzeltme hakkının doğduğu (kararın verildiği) tarihteki hukuksal durum esas alınmalı; temyiz ya da karar düzeltme istemine konu karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmü temyiz veya karar düzeltme sınırı yönünden hangi düzenlemeyi içeriyor ise, ona bağlı kalınmalıdır.

Buradaki "karar" ifadesinin, mahkemenin, Özel Daire bozmasına karşı verdiği direnme kararını ve ayrıca Hukuk Genel Kurulunun verdiği kararı da kapsayacağında duraksama bulunmamaktadır.

6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen geçici 3. madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’nın 440. maddesindeki karar düzeltme parasal sınırı, 5236 sayılı Kanun’un 19. maddesi ile HUMK’ya eklenen Ek-madde 4’te öngörülen yeniden değerlendirme oranları dikkate alındığında, düzeltilmesi istenen Hukuk Genel Kurulu kararının tarihi itibariyle 2018 yılı için 15.910,00TL'dir.

6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen geçici 3. madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’nın 440. maddesindeki karar düzeltme parasal sınırı, 5236 sayılı Kanun’un 19. maddesi ile HUMK’ya eklenen Ek-madde 4’te öngörülen yeniden değerlendirme oranları dikkate alındığında, düzeltilmesi istenen Hukuk Genel Kurulu kararının tarihi itibariyle 2018 yılı için 15.910,00TL'dir.

Somut olayda, davacılar vekili tarafından karar düzeltme isteğinde bulunulmuş ise de; davacılar ... ile Ümit Yaşar Şahin lehine 5.000,00’er TL manevi tazminata hükmedildiği, karar düzeltmeye konu edilen tazminat miktarı 15.910,00TL’lik değerin altında olduğundan, karar düzeltme yoluna gidilmesi miktar itibariyle mümkün değildir.

Bu durumda; 1086 sayılı HUMK’nın değişik 440/III-1. maddesindeki karar düzeltme ile ilgili parasal sınırın altında olan davalara ait hükümlere ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna başvurulamayacağından, davacılar vekilinin davacılar ... ile Ümit Yaşar Şahin yönünden yapılan karar düzeltme isteminin reddi gerekmektedir.

II- Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında; mahkemece; anne ve baba olan davacılar için ayrı ayrı 7.500,00'er TL manevi tazminatın ve davacı ... için 22.552,43TL, davacı ... için 10.899,83TL, davacı ... için 25.210,10TL ve davacı ... için 16.276,63TL olmak üzere toplam 74.938,99TL maddi tazminatın davalılar İstanbul Büyükşehir Belediyesi ve Ünüvar İnş. ve San. Tic. A.Ş.'den olay tarihi olan 03.12.2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile müteselsilen tahsiline karar verildiği gözetildiğinde, davacılar vekilinin karar düzeltme talebinin davacı ..., ..., ... bakımından hükmedilen manevi tazminat miktarı yönünden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nın 440/III-1 maddesinde öngörülen karar düzeltme parasal sınırı altında kalıp kalmadığı, davacı ... bakımından karar düzeltme kesinlik sınırının belirlenmesinde maddi ve manevi tazminat istemlerinin ayrı ayrı mı yoksa toplamlarının mı dikkate alınması gerektiği, burada varılacak sonuca göre bu davacı yönünden hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarı yönünden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440/III-1 maddesinde öngörülen karar düzeltme parasal sınırı altında kalıp kalmadığı ön sorun olarak tartışılmış ve değerlendirilmiştir.

Ön sorunun çözümü için konu ile ilgili kavramların ve yasal düzenlemelerin incelenmesinde fayda bulunmaktadır.

6100 sayılı HMK’nın “İhtiyari Dava Arkadaşlığı” başlıklı 57. maddesinde;

“(1) Birden çok kişi, aşağıdaki hâllerde birlikte dava açabilecekleri gibi aleyhlerine de birlikte dava açılabilir:

a) Davacılar veya davalılar arasında dava konusu olan hak veya borcun, elbirliği ile mülkiyet dışındaki bir sebeple ortak olması.

b) Ortak bir işlemle hepsinin yararına bir hak doğmuş olması veya kendilerinin bu şekilde yükümlülük altına girmeleri.

6100 sayılı HMK’nın “İhtiyari Dava Arkadaşlığı” başlıklı 57. maddesinde;

“(1) Birden çok kişi, aşağıdaki hâllerde birlikte dava açabilecekleri gibi aleyhlerine de birlikte dava açılabilir:

a) Davacılar veya davalılar arasında dava konusu olan hak veya borcun, elbirliği ile mülkiyet dışındaki bir sebeple ortak olması.

b) Ortak bir işlemle hepsinin yararına bir hak doğmuş olması veya kendilerinin bu şekilde yükümlülük altına girmeleri.

c) Davaların temelini oluşturan vakıaların ve hukuki sebeplerin aynı veya birbirine benzer olması.” şeklinde düzenleme getirilmiş iken;

“İhtiyari Dava Arkadaşlarının Davadaki Durumu” başlıklı 58. maddesinde;

“İhtiyari dava arkadaşlığında, davalar birbirinden bağımsızdır. Dava arkadaşlarından her biri, diğerinden bağımsız olarak hareket eder.” hükmü getirilmiştir.

Aynı Kanun’un “Davaların Yığılması” başlıklı 110. maddesinde ise;

“Davacı, aynı davalıya karşı olan, birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini, aynı dava dilekçesinde ileri sürebilir. Bunun için, birlikte dava edilen taleplerin tamamının aynı yargı çeşidi içinde yer alması ve taleplerin tümü bakımından ortak yetkili bir mahkemenin bulunması şarttır.” amir hükmüne yer verilmiştir.

Gerekçesi açısından bugün de geçerliliğini koruyan 07.02.1945 tarihli ve 4/19 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere, dava dilekçesinin talep sonucu bölümünde davacı, neye karar verilmesini (başka bir ifade ile davalının neye mahkum edilmesini) istediğini açıkça yazar (HUMK, m. 179/3, HMK. m. 119/d). Kuşkusuz talebin birden fazla kalemleri kapsaması hâlinde de davacının talep sonucu, asıl talep ve yardımcı (fer'i) talepler olmak üzere iki bölümden oluşur. Davacının birden fazla davasını aynı dava dilekçesi ile açması hâlinde, bu durum "objektif dava birleşmesi" olarak tanımlanır ve davacının, her davaya ait talep sonucunu açıkça ve ayrı ayrı göstermesi gerekir (Kılıç, H.: Açıklamalı İçtihatlı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, Ankara 2011, C.I, s: 1454 vd).

Doktrinde objektif dava birleşmesi ya da kümülatif dava yığılması olarak adlandırılan kurum, yeni Kanunumuzda “davaların yığılması” terimi benimsenerek düzenlenmiştir. Davaların yığılmasının usul ekonomisine ve çelişkili kararlar verilmesini engellemeye hizmet ettiği kabul edilmektedir.

Davacının aynı davalıya karşı olan birbirinden bağımsız birden fazla talebini, aralarında bir derecelendirme ilişkisi yani aslilik- ferilik ilişkisi kurmadan aynı dava dilekçesinde ileri sürmesine davaların yığılması denir. Bu dava çeşidinde taleplerin tümü birbirinden bağımsız, eş değer ve aynı derecede öneme sahiptir. Her bir talep farklı edimlerin gerçekleştirilmesine yönelmiştir.