muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/447, Karar No: 2023/89, Tarih: 15.02.2023

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Mağdurenin Kolukta; sanığın pantolonunu indirerek kendisini tatmin etmesini isteyip zorla cinsel organını ağzına soktuğunu, kendisi almayınca onu tatmin ettikten sonra kendisini bırakabileceğini, onun dışında dokunmayacağını söylediğini ancak istememesi nedeniyle sanığın cinsel organını ağzına almamaya çalıştığını, zorla dudağından öpen, cinsel organını zorla ağzına sokup oral seks yapmasını isteyen, kendisini ölümle tehdit eden sanıktan şikâyetçi olduğunu, Asliye Ceza Mahkemesinde; üzerindeki tişörtü sanığın çıkartıp kendisini boynundan öpmeye başlayan sanığın pantolonunu çıkarıp oral sekse zorladığını, cinsel organını zorla ağzına soktuğunu, Ağır Ceza Mahkemesinde; kendisini beğendiğini söyleyip elini tutmak istediğinde sanığa itiraz etmediğini, üzerini çıkartan sanığın daha ileri gitmek isteyerek birisinin gelmemesi için kapıyı kilitlediğini söylemesi nedeniyle gerildiğini, ısrarcı olması üzerine tamamen panikleyip çıkmak istediğini söylediğini, sanık tuvalete gidince masada bulunan bardakla ofisin camına vurduğunu, camın kırılmadığını, sanığın sesi duyarak geldiğini, daha da panikleyerek camı kırıp dışarı çıktığını, sanığın kendisini tutmaya çalışması üzerine kırılan camdan birlikte çıktıklarını, dirsek vurarak kaçtığını, sanığın pantolonunu ve cinsel organını çıkarttığını, oral sekse zorladığını ancak yapmak istemediğini ve yaptırmadığını, okulunun bitmek üzere olduğundan, uğraşmak istemediği için şikâyetinden vazgeçtiğini, oral seks konusunun, teklifi aşan, ısrarcı şekilde olduğunu ancak zorlama olmadığını, 06.06.2018 tarihinde Mahkemeye hitaben sunduğu dilekçede; sanığa ilk başta itiraz etmediğini ancak ileri gidip penisini ağzına almasını istediğinde yapmak istemediğini söylediği sanığın ısrar ettiğini ama kesinlikle zorlamadığını ve cinsel organını ağzına sokmadığını, sanığa tekrar "Hayır." dediğinde sanığın sinirli bir şekilde kalktığını ve tuvalete gittiğini, kıyafetlerini de sanığın zorla çıkarmadığını iddia ettiği, sanığın ise aşamalarda; rızası dahilinde mağdureyle yakınlaştıklarını, mağdurenin rızasıyla üzerini çıkardığını, sohbetleri esnasında mağdurenin kendisine ağlama hastalığı olduğunu, anlık ruhsal değişim yaşadığını söylediğini, iki kadeh içtikten sonra mağdurenin ağlamaya başladığını, bir süre sonra da mağdurenin kendisine tepki göstermeye başladığını, mağdurenin önce isteyip sonra reddettiği için sinirlendiğini, biraz tartıştıklarını, ardından tuvalete girdiğini, mağdurenin kapıdan kilidi açarak rahatlıkla çıkabileceği hâlde üst kata çıkıp cam kırarak çıplak vaziyette kaçtığını, bu durumun mağdurenin alkollü iken oluşan ruh hâlinden kaynaklandığını, mağdureyi zorla iş yerinde tutmadığını, mağdurenin ağzına cinsel organını sokmadığını, sadece seviştiklerini savunduğu olayda;

Olayın hemen ardından kolluk görevlilerince düzenlenen tutanakta mağdureyle yapılan görüşmede mağdurenin, sanığın kendisine tecavüz girişiminde bulunduğunu belirtmesi, bilirkişi tarafından çözümlenen CD’ye ilişkin raporda bir anda suça konu iş yerinin camının içeriden vurulmak suretiyle kırıldığının, cam kırıklarının yere düştüğünün, mağdurenin kendisini suça konu iş yerinden dışarı attığının, yere düştüğünün, sanığın mağdurenin üzerine yatar vaziyette sarıldığının, kaçmasına engel olduğunun belirtilmesi, olayın ardından mağdurenin hastanede alınan olay öyküsünde sanığın tehditle oral seks talep ettiğini, korktuğu için önce yapmaya çalıştığını ancak sürdüremediğini ifade etmesi, Kollukta ve Asliye Ceza Mahkemesinde sanığın zorla cinsel organını ağzına soktuğunu, sanığın cinsel organını ağzına almamaya çalıştığını, cinsel organını zorla ağzına sokup oral seks yapmasını isteyen sanıktan şikâyetçi olduğunu söylemesi, Asliye Ceza Mahkemesinde ifade verirken titrediği, konuşmakta zorlandığı ve ağladığı duruşma zaptına geçirilen mağdurenin sanığın cinsel organını zorla ağzına soktuğunu, onu tekrar ittirdiğini, "Midem bulandı." diyerek tuvalete koştuğunu dile getirmesi hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde; Ağır Ceza Mahkemesinde okulunun bitmek üzere olduğunu, bu nedenle uğraşmak istemediğini, oral seks konusunun, teklifi aşan, ısrarcı bir şekilde olduğunu ancak zorlama olmadığını belirten mağdurenin, sanığın cinsel organını ağzına sokmak istediğini ancak yaptırmadığını, pantolonunu ve cinsel organını çıkarttığını, oral sekse zorladığını ancak yapmak istemediğini belirttiği şeklindeki beyanları ile sanığın aşamalarda mağdureyle rızası dahilinde seviştikleri, mağdurenin ağzına organ sokma eyleminin olmadığı yönündeki savunmaları birlikte göz önünde bulundurulduğunda, mağdurenin şikâyetçi olmadığını söylediği mahkemedeki ve dilekçesindeki beyanlarının, olayın sosyal çevresinde daha fazla duyulması kaygısından kaynaklanan, sanığın baskısı altında verilen, dosyadaki somut deliller ve sıcağı sıcağına alınan ifadeleriyle örtüşmeyen beyanlar olması nedeniyle dikkate alınamayacağı, Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan duruşma öncesindeki tutarlı, bütünlük arz eden, dosyadaki olay yeri inceleme tutanağı ve kamera görüntülerine uygun olan beyanlarına itibar edilmesi gerektiği hususunda tam bir vicdani kanı oluşan sanığın nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediğinin sabit olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla haklı nedene dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 10.03.2020 tarihli ve 7287-1885 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

Bu itibarla haklı nedene dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 10.03.2020 tarihli ve 7287-1885 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın uygulamanın denetlenmesi için, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22.06.2021 tarihli ve 196 sayılı kararı uyarınca Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 01.07.2021 tarihinden geçerli olarak kapatılmasına ve tüm işlerin Yargıtay 9. Ceza Dairesine devredilmesine karar verildiğinden, Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 15.02.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2102, Karar No: 2018/2115, Tarih: 05.06.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/2102 E.  ,  2018/2115 K.**

**"İçtihat Metni"**

TALEP:

Cumhurbaşkanına hakaret suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılama neticesinde sanıkların ayrı ayrı beraatlerine dair Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2017 tarihli ve 2015/618 esas, 2017/932 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanıkların beraatlerine karar verilmiş ise de, sanıklara isnad edilen eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 299. maddesinde düzenlenen Cumhurbaşkanına hakaret suçunu oluşturduğu, bu suçun kovuşturulmasının ise aynı maddenin 3. fıkrası gereğince Adalet Bakanının iznine tabi olduğu, bahse konu suçla ilgili olarak şikâyet veya başkaca bir soruşturma veya kovuşturma şartının aranmadığı, Adalet Bakanlığının 27.04.2015 tarihli “Olur”u ile de sanıkların “Hırsız-Katil ..., ... pabucu yarım, çık dışarı oynayalım” şeklinde slogan atmalarının Cumhurbaşkanına hakaret eylemi olarak değerlendirilerek Türk Ceza Kanununun 299/3. maddesi uyarınca kovuşturma izni verildiği ve sanıklarının sayın Cumhurbaşkanına yönelik bahse konu sloganları atarak üzerlerine atılı bulunan suçu işledikleri anlaşılmakla, mahkûmiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 17.04.2018 gün ve 94660652-105-16-3820-2018-Kyb sayılı istemlerine dayanılarak anılan kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi gereğince kanun yararına bozulmasına ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2018 gün ve 2018/33539 sayılı tebliğnamesiyle bozma talep edilmiş olmakla dosya incelenerek gereği düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-OLAY:

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2015 tarih ve 2015/14314 esas sayılı iddianamesiyle, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında “Cumhurbaşkanına hakaret” suçunu işlediği iddiasıyla Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi 19.12.2017 tarihli ve 2015/618 esas – 2017/932 karar sayılı ilamıyla özetle “sanıkların atmış oldukları “hırsız, katil...” şeklindeki sloganların genel anlamda provakatif, şok edici, ağır eleştri mahiyetinde bulunduğunu, sanıkların eylemlerinin Anayasa tarafından güvence altına alınmış, düşünceyi açıklama ve ifade özgürlüğü kapsamında kalacak eleştiri mahiyetinde değerlendirilen sözler olarak kabul edildiğini” belirterek somut olayda Cumhurbaşkanına hakaret suçunun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle sanıklar hakkında ayrı ayrı beraat hükmü kurduğu, bu karara karşı yerel Cumhuriyet savcısının istinaf yoluna başvurmaması üzerine de kanun yararına bozmaya konu edilen kararın sanıklar yönünden 10.01.2018 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

II-KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNE İLİŞKİN UYUŞMAZLIĞIN KAPSAMI:

Sanıkların atmış oldukları sloganların “Cumhurbaşkanına hakaret suçunu oluşturup oluşturmayacağının” belirlenmesine ilişkindir.

III-HUKUKSAL DEĞERLENDİRME:

II-KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNE İLİŞKİN UYUŞMAZLIĞIN KAPSAMI:

Sanıkların atmış oldukları sloganların “Cumhurbaşkanına hakaret suçunu oluşturup oluşturmayacağının” belirlenmesine ilişkindir.

III-HUKUKSAL DEĞERLENDİRME:

Kanun yararına bozma, kesinleşen hükümde verildiği zaman yürürlükte bulunan usul ve maddi hukuka ilişkin hukuka aykırılıkların giderilmesi ile sınırlı olduğundan, inceleme karar tarihindeki mevzuat hükümlerine göre yapılmıştır.

“T.C. Anayasasına göre, Cumhurbaşkanı devletin başıdır ve bu sıfatla Türkiye Cumhuriyetini ve Türk Milletinin birliğini temsil eder. Bu nedenledir ki Cumhurbaşkanına hakaret suçu, kişilere ve şerefe karşı suçlar içerisinde değil Devlete karşı işlenmiş suçlar bölümünde düzenlenerek Devleti temsil eden Cumhurbaşkanlığı makamının saygınlığının korunması amaçlanmıştır. Devlete karşı işlenen suçlardan bir kısmının gerçek mağdurunun makamı temsil eden gerçek kişi olmakla birlikte, Devlete ilişkin hukuki yararın korunması, kişiye nazaran daha üstün tutulmuştur.

Suç doğrudan doğruya Cumhurbaşkanı olan kişiye karşı işlenmekte ise de, suçla korunan ve bu nedenle ihlal edilen hukuki değer Devletin siyasal iktidar yapısıdır (Özek, Çetin, Siyasi İktidar Düzeni ve Fonksiyonları Aleyhine Cürümler, İst 1967 s. 10).

Ceza himayesinin konusu Devlet kuvvetlerinin korunmasıdır (Faruk Erem, Türkiye Barolar Birliği Dergisi 1991/1, Manzini V trattato di diritto penale İtaliano, IV (Torino,1926 s. 198).

Suçun faili herkes olabilir. Cumhurbaşkanlığı sıfatı seçimle değil andiçmeyle başlar. Suçun görevin devamı sırasında işlenmesi gerekli olduğu gibi görevden kaynaklanması şart değildir (CGK 02.04.1990 tarih 84/106 sy karar).

Hakaret, bir kişiye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek şekilde bir fiil veya olgu isnat etmek veya sövmek suretiyle onur, şeref ve saygınlığa saldırmasıdır. Eylemin yüze karşı ya da yoklukta işlenmesi arasında fark yoktur. Gıyapta hakarette ihtilat ögesi aranmamaktadır.

Serbest hareketli suç olup, sözler, imalı şarkılar, yazı, çizim, resim, nefreti gösteren hareketler ve bunun gibi davranışlarla işlenebilir.

Manevi unsur genel kastır. Mağdurun sıfatı bilinerek hareket edilmelidir. Saikin siyasi olması şart değildir. Cumhurbaşkanlığı sıfat veya vazifesiyle alakalı saike de lüzum yoktur (Erem. age).

Hakaret suçları ifade özgürlüğünü sınırlayan hallerden bir tanesidir. Doğal haklardan kabul edilen ifade hürriyeti, çoğulcu demokrasilerden vazgeçilmez ve devredilmez bir niteliğe sahiptir. İfade hürriyeti insanın özgürce fikirler edinebilme, edindiği fikir ve kanaatlerinden dolayı kınanmama, bunları meşru yöntemlerle dışa vurabilme imkan ve özgürlüğüdür. Temel hak ve özgürlüklerden olan bu hak birçok Uluslararası belgeye, Anayasa ve yasalara konu oluşturmuştur.

Hakaret suçları ifade özgürlüğünü sınırlayan hallerden bir tanesidir. Doğal haklardan kabul edilen ifade hürriyeti, çoğulcu demokrasilerden vazgeçilmez ve devredilmez bir niteliğe sahiptir. İfade hürriyeti insanın özgürce fikirler edinebilme, edindiği fikir ve kanaatlerinden dolayı kınanmama, bunları meşru yöntemlerle dışa vurabilme imkan ve özgürlüğüdür. Temel hak ve özgürlüklerden olan bu hak birçok Uluslararası belgeye, Anayasa ve yasalara konu oluşturmuştur.

Avrupa İnsan Hakları Evrensel Bildirgesinin 19. maddesinde, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 10/1. maddesinde, T.C. Anayasasının 25 ve 26. maddelerinde yer verilmiş olup birbirlerine benzer şekilde; “Herkes görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahiptir. Bu hak, kanaat özgürlüğü ile kamu otoritelerinin müdahalesi ve Ülke sınırları söz konusu olmaksızın haber veya fikir almak ve verme özgürlüğünü de içerir.” biçiminde ifade edilmiştir.

Ancak; ifade hürriyetinin sonsuz ve sınırsız olmadığı kısıtlıda olsa sınırlandırılmasının gerekeceği Uluslararası ve Ulusal alanda normlara konu edilmiştir.

Bu cümleden olarak Uluslararası alanda İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesinin 10/2. maddesinde; “kullanılması görev ve sorumluluk yükleyen bu özgürlükler, demokratik bir toplumda, gerekli tedbirler niteliğinde olarak ... başkalarının şöhret ve haklarının korunması ... için yasayla öngörülen bazı merasime koşullara sınırlamalar veya yaptırımlara bağlanabilir.”

Anayasanın 26/2. maddesinde “Bu hürriyetlerin kullanılması... başkalarının şöhret veya haklarının ... korunması amaçlarıyla sınırlanabilir.”

T.C. Anayasası ve Uluslararası mevzuat birlikte değerlendirildiğinde hürriyetlerin demokratik bir toplumda, zorunlu tedbirler niteliğinde olarak; Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, Kamu güvenliği ve düzenin korunması, suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlakın, başkalarının şöhret ve haklarının korunması gizli kalması gereken haberlerin yayılmasına engel olunması veya yargı gücünün otorite veya tarafsızlığının korunması için Kanunla öngörülen bazı biçim koşullarına, sınırlama ve yaptırımlara tabi tutulacağı anlaşılmaktadır. Ancak, ifade özgürlüğünün sınırlandırılmasına ilişkin düzenlemelerin dar yorumlanması gerektiği, sınırlandırma için önemli bir toplumsal ihtiyaç veya zorunluluğun bulunması, bu sınırlandırmanın meşru bir amacı gerçekleştirmek için yapılması, sınırlandırmada aşırıya gidilmemesi ve her halukarda gelişini zedelemeyecek ölçüde yapılması görüşü genel bir kabul görmüştür.

Özet olarak sınırlama veya müdahale için; yasal bir düzenleme, sınırlamanın meşru bir amacı ve nedenlerinin bulunması, sınırlamanın meşru amaçla orantılı ve önlemin demokratik toplum bakımından zorunlu olması gerekmektedir.

Özet olarak sınırlama veya müdahale için; yasal bir düzenleme, sınırlamanın meşru bir amacı ve nedenlerinin bulunması, sınırlamanın meşru amaçla orantılı ve önlemin demokratik toplum bakımından zorunlu olması gerekmektedir.

Demokratik bir toplumun zorunlu temellerinden birini ve toplumun ilerlemesi ve bireyin özgüveni için gerekli temel şartlardan birini teşkil eden ifade hürriyeti sadece kabul gören veya zararsız veya kayıtsızlık içeren bilgiler veya fikirler için değil aynı zamanda kırıcı, şok edici veya rahatsız edici olanlar için de geçerlidir. Bunlar demokratik bir toplumun olmazsa olmaz tolerans ve hoşgörüsünün gerekleridir (Tezca, Erdem Sancaktar, Türkiye'nin İnsan Hakları sorunu 2. baskı sy 462).

Ne var ki; iftira, küfür, onur, şeref ve saygınlığı zedeleyici söz ve beyanlar, müstehcen içerikli söz, yazı, resim ve açıklamalar, savaş kışkırtıcılığı, hukuk düzeni cebir yoluyla değiştirmeye yönelen nefret, ayrımcılık, düşmanlık ve şiddet yaratmaya yönelik bulunan ifadeler ise düşünce özgürlüğü bağlamında hukuki koruma görmemekte, suç sayılmak suretiyle ceza yaptırımlarına bağlanmaktadır.

Bu doğrultuda Cumhurbaşkanına hakaret suçlarına TCK 299. maddede yaptırıma bağlanmıştır. Suçun koruduğu hukuki yarar yukarıda da izah edildiği üzere Cumhurbaşkanının şeref ve saygınlığıdır. Bu suçun oluşumu için “Onun sosyal değeri konusunda kendisinin veya toplumun düşünce veya duyguları sarsıcı fiil veya sıfatlar isnat veya izafe edilmelidir. Ne tür hareketlerin şeref ve itibari ihlal edici olduğu, toplumda hakim olan ortalama düşünüş ve anlayışa göre belirlenmelidir, bunun tayininde ölçü bireyin özel duyarlılığı değildir. Bu itibarla basit bir saygısızlık hakaret ve sövme olarak nitelendirilemez” (Erman, hakaret ve sövme suçları sy 80 vd).

Cumhurbaşkanına hakaret suçu, takibi şikayete bağlı suçlardan olmayıp re'sen soruşturulan suçlardandır. Ancak kamu davası yoluyla yargılamasının yapılması Adalet Bakanının “olur”una tabi kılınmıştır. Kovuşturmanın Adalet Bakanlığının “olur”una tabi kılınması söz konusu suçun takibinin şikayete bağlı olduğu anlamına gelmemektedir. Cumhurbaşkanının feragati şahsi hakların kullanımı açısından sonuç doğurucu olup, kamu davasının düşürülmesini gerektirmez.

Bir eylemin hukuk düzeni tarafından cezalandırılması ancak onu hukuka uygun kılan diğer bir anlatımla hukuka aykırılığı ortadan kaldıran bir nedenin bulunmamasına bağlıdır. İfade hürriyeti, basın özgürlüğü, haber verme ve eleştiri hakkı gibi bir hakkın kullanmasına ilişkin hukuka uygunluk nedenleri mevcut ise hukuk düzeni tarafından kişi cezalandırılmayacaktır. Ancak, eleştiri hak ve görevi kötüye kullanmamalı, yazıda küçültücü, incitici, abartılı sözlerden kaçınılmalıdır. Sayılan öğelerden birinin olması halinde haber verme ve eleştiri hakkından söz edilmeyecek eylem hukuka aykırı olacaktır.

Siyasiler, üst düzey bürokratlar ile kamuya mal olmuş kişiler, diğer insanlara nazaran ağır eleştirilere daha fazla katlanmak zorunda oldukları demokratik toplumlarda kabul edilmektedir. Ancak hakarete hiçbir kimse katlanamaz. İfade hürriyeti bakımından eleştiri ile hakaret ayrı ayrı değerlendirilmesi gereklidir. Kaba sövme hiçbir koşulda eleştiri olarak kabul edilemez. Türk toplumunun önemli bir kesiminin kendilerini siyasi liderlerle özdeşleştirdiği bu kişiler yapılan ve kamuya yansıyan hakaretlerin kendilerine yapılmış gibi tepkilere sebebiyet verip toplumdaki kutuplaşmayı artırdığı, adi olaylarda dahi birçok öldürme ve nitelikli yaralama ile sona eren eylemlerin başlangıcında hakaret ve sövme fiillerinin olduğu gözetildiğinde, bu fiillerin yaptırımsız bırakılmasının toplumsal barışı bozucu ve kamu düzenine zarar vereceğinden, demokratik toplumda yaptırım uygulanması zorunlu görülmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı 07.07.2015 tarih ve 2015/14314 esas sayılı iddianamesiyle özetle; “06/02/2015 tarihinde, Cumhurbaşkanı ...'ın Bursa İline gerçekleştirdiği ziyaret esnasında, sanıkların Bursa Şehir Kütüphanesi önünde toplanarak Cumhurbaşkanı ...'ı da hedef alacak şekilde “hırsız-katil..., ... papucu yarım çık dışarıya oynayalım” şeklinde slogan attıklarını” belirterek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün “Olur”unu da alarak sanıklar hakkında “Cumhurbaşkanına hakaret” suçundan cezalandırılmaları istemiyle Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açtığı, yapılan yargılama sonunda Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi 19.12.2017 tarihli ve 2015/618 esas, 2017/932 karar sayılı kararıyla, “her ne kadar sanıklar hakkında Cumhurbaşkanına hakaretten cezalandırılmaları için TCK 299/1 maddesi gereği kamu davası açılmış ise de, sanıkların atmış oldukları “hırsız, katil...” şeklindeki sloganların genel anlamda provakatif, şok edici, ağır eleştri mahiyetinde bulunduğunu, sanıkların eylemlerinin Anayasa tarafından güvence altına alınmış, düşünceyi açıklama ve ifade özgürlüğü kapsamında kalacak eleştiri mahiyetinde değerlendirilen sözler olarak kabul edildiğini” belirterek somut olayda Cumhurbaşkanına hakaret suçunun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle sanıklar hakkında ayrı ayrı Beraat hükmü kurduğu, bu karara karşı yerel Cumhuriyet savcısının istinaf yoluna başvurmaması üzerine de adı geçen kararın sanıklar yönünden 10.01.2018 tarihinde kesinleştiği,

Görülmüştür.

Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi gerekçeli kararında;

“hırsız, katil... ve ... papucu yarım çık dışarıya oynayalım” ,

Biçimindeki sloganların sanıklar tarafından atıldığını kabul etmiş, ancak bu sloganların Cumhurbaşkanına hakaret suçunu oluşturmayan “genel anlamda provakatif, şok edici, ağır eleştri mahiyetinde bulunduğunu, sanıkların eylemlerinin Anayasa tarafından güvence altına alınmış, düşünceyi açıklama ve ifade özgürlüğü kapsamında kalacak eleştiri mahiyetinde değerlendirilen” sözler olarak değerlendirmiştir.

“hırsız, katil... ve ... papucu yarım çık dışarıya oynayalım” ,

Biçimindeki sloganların sanıklar tarafından atıldığını kabul etmiş, ancak bu sloganların Cumhurbaşkanına hakaret suçunu oluşturmayan “genel anlamda provakatif, şok edici, ağır eleştri mahiyetinde bulunduğunu, sanıkların eylemlerinin Anayasa tarafından güvence altına alınmış, düşünceyi açıklama ve ifade özgürlüğü kapsamında kalacak eleştiri mahiyetinde değerlendirilen” sözler olarak değerlendirmiştir.

Bu kapsamda;

06.02.2015 tarihinde, Cumhurbaşkanı ...'ın Bursa İline gerçekleştirdiği ziyaret esnasında, Bursa Şehir Kütüphanesi önünde toplanarak Cumhurbaşkanı ...'ı da hedef alacak şekilde “hırsız-katil...” şeklinde slogan atan sanıkların eylemlerinin; yukarıdaki açıklamalarda nazara alındığında çerçevesi çizilen düşünceyi açıklama, yayma hürriyeti ve eleştiri sınırlarını aşan, şeref ve itibarı ihlal edici nitelikte olduğunun belirlenmesi karşısında, bu ifadelerin düşünce özgürlüğü bağlamında hukuki koruma görmesinin mümkün olmadığı ve somut olayda Cumhurbaşkanına hakaret suçunun yasal unsurlarının oluştuğu tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; mahkemece sanıkların mahkumiyetleri yerine “sanıkların eylemlerinin Anayasa tarafından güvence altına alınmış, düşünceyi açıklama ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı” gerekçe gösterilerek haklarında beraat hükmü kurulmasında,

İsabet görülmediğinden, anılan kararın kanun yararına bozulmasına karar verilmesi uygun görülmüştür.

IV-SONUÇ VE KARAR:

Yukarıda açıklanan nedenlerle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2017 tarihli ve 2015/618 esas, 2017/932 karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8289, Karar No: 2013/28552, Tarih: 04.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/8289 E.  ,  2013/28552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Şırnak Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :18.10.2012