muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2325, Karar No: 2023/2397, Tarih: 24.04.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/2325 E.  ,  2023/2397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 21.09.2022

SAYISI : 2016/870 Esas, 2022/926 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; mahkeme kararının davacı tarafından temyiz edildiği ve davalı ... tarafından ise adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalı ...'un adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1.Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a)Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b)Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 12. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3.Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3.Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

24.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3829, Karar No: 2019/1371, Tarih: 19.02.2019

**2. Hukuk Dairesi         2017/3829 E.  ,  2019/1371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 154.30 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oyçokluğuyla karar verildi. 19.02.2019 (Salı)

KARŞI OY YAZISI

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1 -b-2 maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı taktirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzeltilerek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verileceği,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1 -b-3 maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir.

Bu itibarla somut olayda Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde yer alan hüküm uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf edilen bütün hususlarla ilgili yeniden esas hakkında hüküm kurulması gerekirken, kanunun açık hükmüne aykırı olacak şekilde “diğer istinaf taleplerinin reddine” denilip ilk derece mahkemesinin hüküm bölümünün bir kısmının muhafaza edilerek, sadece düzeltilmesine karar verilen kısımla ilgili hüküm kurulması doğru değildir. Bu sebeple diğer yönler incelenmeden kararın bozulması gerektiğinden sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/4402, Karar No: 2013/11654, Tarih: 24.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/4402 E.  ,  2013/11654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme,hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; olay tarihinde, Atikali İlköğretim Okulu'na gelen sanığın, açık bulunan merdiven kapısından okulun içine girdikten sonra müdür ve müdür yardımcısı odalarının kapılarını kırmak suretiyle buralardan 6 adet bilgisayar kasası, 3 adet monitör, 1 TV, 1 VCD” yi çalması ve 1 TV yi de kırması şeklinde gerçekleşen olayda atılı mala zarar verme ve hırsızlık suçlarının sabit bulunduğuna dair mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 24/06/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12729, Karar No: 2023/5064, Tarih: 18.09.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/12729 E.  ,  2023/5064 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki meskeniyet şikayetinden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile "... 1 Mahallesi, 826 Ada, 1 parsel, C Blok, 3.Kat, 8 No'lu" bağımsız bölüm sayılı taşınmazın satılarak borçlu davacının haline münasip ev alması için gerekli 150.000,00 TL'nin davacı borçluya bırakılmasına, satıştan artan miktarın (alacaklının alacağı kadarı) davalı alacaklıya ödenmesine, satışın davacı borçlunun haline münasip ev alabileceği miktar olan 150.000,00 TL'den az olmamak üzere yapılmasına, karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi-borçlu vasisi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi-borçlu vasisi tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi-borçlu vasisi dava dilekçesinde; vasisi bulunduğu ...'in ailesi ile birlikte yaşadığı ve mesken olarak kullandığı taşınmaza haciz konulduğunu, haczin 18.03.2019 tarihinde tebliğ edildiğini belirterek şikayetin kabulü ile "... Merkez İlçesi İstiklal mahallesi 826 Ada 1 parsel C Blok 8 no'lu" bağımsız bölüm üzerine konan hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-alacaklı vekili cevap dilekçesinde; davalı ile davadışı borçlu şirket aleyhine başlatılan icra takibine itiraz edilmediğinden takibin kesinleştiğini, davacının borçlarını ödememek için kötüniyetli olduğunu ileri sürerek şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı-alacaklı vekili cevap dilekçesinde; davalı ile davadışı borçlu şirket aleyhine başlatılan icra takibine itiraz edilmediğinden takibin kesinleştiğini, davacının borçlarını ödememek için kötüniyetli olduğunu ileri sürerek şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda, davacı tarafından davanın açıldığına ilişkin mahkemece yasal danışmana davetiye çıkarıldığı, yasal danışmanın davaya katılarak davaya onay verdiği, her ne kadar davaya konu taşınmaz üzerinde ticari krediye dayalı ipotek gözükmekte ise de ... 2. Aile Mahkemesinin 28.01.2016 tarih 2015/537 Esas 2016/37 Karar sayılı ilamı ile taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılmasına karar verildiğinin anlaşıldığı, 26.04.2021 tarihli bilirkişi raporu yeterli ve geçerli kabul edilerek (davacının dava konusu evde eşi ve iki çocuğu ile birlikte yaşadığı, dolayısıyla 2+1 tertibinde bir evde ... ilinde yaşantısını sürdürebileceği, davacı ve ailesinin haline münasip evinin ... belediye sınırları içerisinde 150.000,00 TL'ye alınabileceği, taşınmazın değerinin ise 250.000,00 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile "... İli, Merkez İlçesi, İstiklal 1 Mahallesi, 826 Ada, 1 parsel, C Blok, 3.Kat, 8 No'lu" bağımsız bölüm sayılı taşınmazın satılarak borçlu davacının haline münasip ev alması için gerekli 150.000,00 TL'nin davacı borçluya bırakılmasına, satıştan artan miktarın (alacaklının alacağı kadarı) davalı alacaklıya ödenmesine, satışın davacı borçlunun haline münasip ev alabileceği miktar olan 150.000,00 TL'den az olmamak üzere yapılmasına, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi-borçlu vasisi istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi-borçlu vasisi istinaf dilekçesinde özetle; borçlunun 150.000,00 TL ile ev alabilmesinin mümkün olmadığını, borçlunun dört kişilik bir aileye bakmakla yükümlü olduğunu ve oğlu Ömer'in zihinsel açıdan ağır özürlü olduğunu, evlerinin yakınında bulunan bir rehabilitasyon merkezinde eğitim aldığını, kızı ile oğlunun aynı odayı paylaşmalarının mümkün olmadığını, bilirkişi raporunda emsal olarak alınan meskenlerin iki oda bir salon özelliğinde bulunduğunu ve rehabilitasyon merkezine uzak olduğunu, ... İcra Hukuk mahkemesinin 2017/14 Esas 2017/221 karar sayılı kararı ile borçlunun haline münasip ev değerinin 200.000,00 TL olarak belirlendiğini ve bu kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini, borçlunun haline münasip ev değerini 150.000,00 TL olarak belirleyen bilirkişi raporunun kabulünün mümkün olmadığını beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince yapılan keşif sonucu aldırılan bilirkişi heyet raporuna göre, evli olan ve iki çocuğu bulunan borçlunun haline münasip alabileceği 2 oda 1 salon evin değerinin 150.000,00 TL olarak belirlendiği, başka bir dosyada başka bir borçlu için hale münasip evin değerinin 200.000,00 TL olarak belirlenmesinin borçlu için bu dosyada emsal teşkil etmesinin mümkün olmadığı, zira her borçlunun sosyal ve ekonomik durumuna göre bu miktarın değişkenlik gösterebileceği, borçlunun haline münasip alabileceği evin değeri belirlenirken şikayete konu taşınmazın bulunduğu mahalle ile bağlı kalınmasını gerektirir hukuki bir zorunluluğun bulunmadığı, istinaf dilekçesinde belirtilen nedenlerin bu kuralın aksinin uygulanmasını gerektirmediği, bununla birlikte şikayete konu taşınmazın bulunduğu ilçenin mütevazi semtlerinin esas alınarak haline münasip ev değerinin belirlenmesi gerekirken bilirkişi heyeti tarafından ... Belediye sınırları içerisindeki tüm mahalleler gözetilerek değerlendirme yapıldığından, bu değerlendirmenin borçlunun lehine olduğu, bilirkişi heyeti raporuna göre borçlunun 150.000,00 TL ile ... Belediye sınırları içerisindeki tüm mahallelerden hale münasip bir ev alabileceği, sonuç olarak haczedilmezlik şikayetine konu olan meskenin değeri açıkça borçlunun haline münasip alınabilecek evin değerinden yüksek olduğundan, borçlunun şikayetinin kısmen kabulüne karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi-borçlu vasisi temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi-borçlu vasisi temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunun eksik incelemeye dayalı olup, hükme esas alınamayacağını, zira borçlunun oğlu Ömer'in zihinsel açıdan ağır özürlü olduğunu, evlerinin yakınında bulunan bir rehabilitasyon merkezinde eğitim aldığını, kendisinin kısıtlı olması sebebiyle annesi tarafından götürülüp getirildiğini, emsal evlerin bu okula uzak ve 2+1 olduğunu, kızı ile oğlunun aynı odayı paylaşmalarının mümkün olmadığını, bilirkişi raporunda haline münasip ev değerinin düşük belirlendiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, İİK'nın 82/1-12. maddesine dayalı meskeniyet şikayetine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, İİK'nın 82/1-12. maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, İİK'nın 82/1-12. maddesine dayalı meskeniyet şikayetine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, İİK'nın 82/1-12. maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi-borçlu vasisi tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının İİK'nın 364/2 maddesi yollamasıyla 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 269,85 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14760, Karar No: 2011/7666, Tarih: 02.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/14760 E.  ,  2011/7666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

1-Sanık hakkında 8.12.2005 tarihli iddianame ile 480 m2 lik orman alanında orman diri örtüsünü yokederek tarla açma, etrafına tel çekerek mısır ekmek suretiyle işgal ve faydalanma suçunu işledğinden 6831 Sayılı Kanunun 93/2-4.maddeleri uyarınca cezalandırılması için kamu davası açılmış bulunmasına, orman mühendisi bilirkişinin 9.2.2007 tarihli ek raporunda taşınmaz üzerindeki örtü temizliği ve beraberindeki açma suçunun zabıt tarihinden 4 yıl kadar önce gerçekleştirildiğinin belirtilmesine, suça konu sahada orman ve arazi kadastrolarının yapılmamış olduğunun tesbit edilmesine, açma suçlarında suç tarihinin açma tarihi olarak kabul edilmesi gerekip karar tarihi itibariyle sanığın açma eylemi yönünden 765 sayılı TCK 102/4-104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresinin dolmuş olduğunun anlaşılmasına göre sanığın eyleminin işgal ve faydalanma suçuna dönüştüğünün ve 6831 Sayılı Kanunun 93/1.maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Kabule göre de;

Hükme esas alınan orman mühendisi bilirkişinin ek raporu için yemini verdirilmemek veya önceki yemini hatırlatılmamak suretiyle CMK. 64.maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA 02.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7368, Karar No: 2019/1450, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/7368 E.  ,  2019/1450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22867, Karar No: 2012/25989, Tarih: 17.12.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/22867 E.  ,  2012/25989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar tacir olup, uyuşmazlık, davacı kuruma ait enerji nakil hattından enerji alan davalılarca ödenmesi gereken hat katılım payı ile işletme ve bakım giderlerinin tahsili istemine ilişkindir.Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 11.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 11.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 17/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5043, Karar No: 2025/1511, Tarih: 13.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/5043 E.  ,  2025/1511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafi ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, kararın sanık müdafi, mahalli Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce "temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayin edilmesi" gerektiğinden bozma kararı verildiği, mahkemece bozma ilamına uyularak sanığın taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebebi; az ceza verildiğine ilişkindir.

Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın kusuru olmadığına, bilinçli taksir şartlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 19:40 sıralarında sanık ...’ın sevk ve idaresindeki otomobil ile banket üzerinde ters yönden seyir halinde iken girmek istediği sokak girişine geldiği sırada karşı istikametten, Milas istikametinden gelip Söke istikametine seyir halinde olan ...’ın sevk ve idaresindeki motosiklete aracının sağ ön tampon, far ve çamurluk kısmı ile çarpması neticesinde, motosiklet sürücüsünün hayatını kaybetmesi ile neticelenen olayda Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporuna göre yönetimindeki otomobil ile bölünmüş yolda trafik akışına ters yönde banket üzerinde seyrettiği, bu suretle karşı istikametten gelmekte olan maktul sürücü yönetimindeki motosikletin seyir durumunu tehlikeye düşürerek kaza yapmasına sebebiyet verdiği anlaşıldığından meydana gelen kazada dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışıyla asli kusurlu olduğu kabul edilerek sanığın 5237 sayılı TCK' nın 85/1. maddesi ve 22/3. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Söke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafi ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2025 tarihinde karar verildi.