muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/12651, Karar No: 2010/1184, Tarih: 08.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/12651 E.  ,  2010/1184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SARIYER 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/02/2008

Taraflar arasında görülen davada;Davacı Vakıflar İdaresi, çekişme konusu 6 ve 13 parsel sayılı taşınmazların, mutasarrıfı M. A.'nun mirasçı bırakmadan öldüğünden bahisle, davalı Hazine'ye intikal ettiğini, taşınmazların aslının vakıf olduğunu ileri sürerek, tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı Hazine, davanın reddini savunmuş, diğer davalı ise, taşınmazların, resmi vasiyetnameyle kendilerine vasiyet edildiğini, vasiyetnamenin tenfizine karar verildiğini bildirip, karşı dava ile tapu iptal ve tescil istemiştir.

Mahkemece, davacı Vakıflar İdaresinin davasının takip edilmemesi nedeniyle, açılmamış sayılmasına, karşı davanın Hazine aleyhine açılmadığı gerekçesiyle, husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı (karşı davacı) Yedikule Surp Pırgiç Ermeni Hastanesi Vakfı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ......raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Asıl dava, taşınmazın aslının vakıf olduğu iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil, karşı dava ise vasiyetnameden kaynaklanan kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın açılmamış sayılmasına karşı davanın ise husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 6 ve 13 parsel sayılı taşınmazların, mutasarrıf M.A.nun ölümü üzerine son mirasçı sıfatıyla davalı Hazine'ye intikal ettiği, davacı Vakıflar İdaresinin anılan taşınmazlar hakkında mutasarrıfın gaip olması ve taşınmaz aslının vakıf olması nedenleriyle Vakıf adına tescil isteğiyle eldeki davayı açtığı, davalı Yedikule Surp Pırgiç Ermeni Hastanesi Vakfı'nın ise, mutasarrıfının sağlığında resmi vasiyetname ile tüm mal varlığını kendilerine vasiyet ettiğini ileri sürerek, karşı dava ile tapu iptal ve tescil davası açtığı anlaşılmaktadır.

Davacı Vakıflar İdaresi tarafından açılan davanın, takip edilmemesi nedeniyle yasal süre sonunda açılmamış sayılmasına karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Karşı davaya gelince;

Bilindiği üzere, tapu iptali tescil davalarında husumet kayıt maliki ya da maliklerine yöneltilir.

Somut olayda da, davalı Yedikule Sırp Pırgiç Ermeni Hastanesi Vakfının kayıt maliki Hazineye usulü dairesinde husumet tevcih ederek karşı davayı açtığı sabittir.

Hal böyle olunca, karşı dava bakımından işin esasının incelenmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile Hazineye karşı açılmış bir dava bulunmadığı gerekçesiyle, husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı (karşı davacı)nın temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4335, Karar No: 2017/8255, Tarih: 13.12.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/4335 E.  ,  2017/8255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/10/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/05/2017 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ...Üniversitesi Tıp Fakültesi ... Ana Bilim Dalında profesör olarak görev yaptığını, hakkında başlatılan soruşturmada davalının tanık olarak verdiği ifadesinde “davacının yanıltıcı belge düzenlediğini, malzeme alımı konusunda bilirkişilik görevini kötüye kullanarak kişisel çıkarları doğrultusunda alımlar yaptığını, resmi evrakları gizleyip ilgilisine tebliğ etmeyerek yetkisini kötüye kullandığını” söylediğini, soruşturma sonucunda davacının görevden alındığını, bu cezaya ... nezdinde yapılan itirazının kabul edildiğini ve cezasının kaldırıldığını, davalının tanık olarak verdiği ifadesinde kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu belirterek, uğradığı manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı ise, ... bölümünde çalışan başka bir öğretim üyesinin idareye yaptığı şikayet sonucunda davacı hakkında rektörlükçe yapılan soruşturmanın davaya dayanak yapıldığını, bu soruşturma sırasında tanık olarak dinlendiğini, gizli bir soruşturma sırasında alınan ifadelerin hukuka uygun olarak elde edilmemiş delil olması nedeniyle tazminat davasına dayanak yapılamayacağını, ayrıca davacıya verilen cezanın ... tarafından kaldırılmasına ilişkin üniversitenin yaptığı itirazın da henüz sonuçlanmadığını, tanık ifadelerinin maddi gerçeğe uygun olduğunu, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemenin, 25/06/2012 tarih ve 2011/585 esas, 2012/249 karar sayılı kararı, Dairemizin 06/12/2012 tarih ve 2012/15241 esas, 2012/18698 karar sayılı ilamı ile bozulmuş; 18/11/2013 tarih ve 2013/275 esas, 2013/549 karar sayılı direnme kararı üzerine, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 25/05/2016 tarih ve 2014/4-1139 esas, 2016/628 karar sayılı ilamı ile tekrar bozulmuş olup; mahkemece bozmaya uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucunda dava konusu ifadelerin ve tanık beyanının bütünü dikkate alındığında davalının, davacının kişilik haklarını ihlal ettiği gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davaya konu edilen olayda; ...Üniversitesi Tıp Fakültesi, ... Bölümünde öğretim üyesi olarak görev yapan davacı hakkında Rektörlükçe yürütülen idari tahkikatta, dava dışı kişiler ile birlikte aynı bölümde görev yapan öğretim üyesi davalının da tanık olarak ifadesine başvurulduğu, yapılan soruşturma sonucunda Üniversite yönetimi tarafından davacının yönetim görevinden alındığı, itiraz üzerine cezanın ... tarafından kaldırıldığı, ancak Üniversite yönetiminin bu karara itiraz ettiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda; davacı hakkında bir takım iddialar ile ilgili olarak Üniversite bünyesinde idari soruşturma başlatıldığı, İdare tarafından tanık olarak davalının da ifadesine başvurulduğu, davalının konuya ilişkin bilgi, görgü ve duyumlarına dair beyanda bulunduğu, davalının yalan beyanda bulunduğuna ve davacıyı zararlandırma kastı ile hareket ettiğine dair dosya kapsamında herhangi bir delil bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle mahkemece, davacının isteminin tümden reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulü yerinde olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5325, Karar No: 2014/21238, Tarih: 15.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/5325 E.  ,  2014/21238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Katılanın ... ilinde toptan ayakkabıcılık ticareti yaptığı, sanığın ...ilinde ayakkabı ticaretiyle ilgili işyeri bulunduğu ve katılan ile zaman zaman alışveriş yaptığı, katılandan yine ayakkabı aldığı ve önceki borçlarını da hesaplayıp yeğeni ...’nın hesabına ait suça konu 3 adet çeki keşide edip ve arkasına da kendi ismini yazıp ciro ederek katılana verdiği, katılanın sanığın çek keşide etme yetkisi olduğunu düşünüp çekleri sanıktan aldığı, süresinde bankaya ibraz ettiğinde çeklere karşılıksızdır işlemi yapıldığı olayda,

1- Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Sanığın, katılandan uzun süredir mal aldığını, yaklaşık 13 çek verdiğini ve ekonomik sıkıntıya girdiğinden bunlardan yalnızca suça konu 3 çeki ödeyemediğini, çek karnesinin yeğeni olan tanık ...’ya ait olduğunu, birçok kez bu hesaptan çek keşide edip ödediğini savunması, katılanın sanığın çekleri keşideci ve ciranta olarak imzalayıp kendisine verdiğini, önceden doğan borç ilişkisine dayanarak çekleri verdiğini beyan etmesi, çekte keşideci kısmında ...’in isminin bulunduğu ve keşideci imzası ile çekin arkadaki sanığın isminin yazılı olduğu birinci ciranta imzasının aynı olduğu, çeklere karşılıksızdır işlemi uygulandığı ve çekler hakkında ödeme yasağının bulunmadığı gözetildiğinde, sanığın tanık ...’ya ait çek hesabından suça konu çekler dışında başka çek keşide edip etmediği, bunların ödenip ödenmediği ve katılana aynı şekilde çek keşide edip ödemede bulunup bulunmadığı, çeklerin önceden doğan borç karşılığında verilip verilmediği araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik incelme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/12/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3485, Karar No: 2011/9543, Tarih: 30.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/3485 E.  ,  2011/9543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, Remyize Akpınar, ..., ... için hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz istemlerinin değerlendirilmesinde,

CMK'nun 231/12 maddesi gereğince "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir" hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciine karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz isteklerinin incelenmesinde;

Sanık ...'ın 28.7.2008 havale tarihli temyiz isteği de yüzüne karşı 22.7.2008 tarihinde verilen hükme karşı henüz 7 günlük temyiz süresi geçirilmeden vukuu bulduğundan tebliğnamedeki bu yöndeki temyizin reddi düşüncesine iştirak edilmemiş ve sair itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

I-Dairemizce sanığa gönderilen tebliğnamenin tebliğine dair tebligatın sanık ...'a tebliğ edilememesine göre elekronik ortamda araştırıldığında ... olduğu görüldüğünden sanık ...'ın ölüp ölmediği Nüfus Müdürlüğünden nüfus kayıt örneği getirilmek suretiyle tespit edilip, öldüğünün anlaşılması halinde 5237 sayılı Kanunun TCK.nun 64 maddesine göre bir hüküm kurulması lüzumu,

II-Mahallinde aynı yer Asliye Ceza Mahkemesinde yapılan keşifte fenni bilirkişi sanıkların toplam 3270 m2 lik alanı işgal ettikleri belirtilirken aynı keşif sonrası rapor düzenleyen orman mühendisi raporunda işgal edilen orman alanını 1250 m2 olarak tespit etmesi karşısında raporlar arasında suç yerinin mesahası bakımından oluşan aykırılık nedeni ile mahallinde yeniden (2) orman (1) harita mühendisinden oluşacak üç kişilik

Bilirkişi heyeti ile infaz memuru ... ...'in yer gösterimi ile mahalli bilirkişi de hazır edilerek keşif yapılıp hava fotoğrafları da getirtilip eski tarihli memleket harita ve amenejman haritaları ile birlikte uygulanarak işgal edilen orman alanı var ise mesahası, suç tarihi itibari ile kimin işgalinde olduğu, örtü kaldırımı olup olmadığı üzerinde tesis bulunup bulunmadığı varsa değeri tam olarak belirlenip sonucuna nazaran hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken bu yönlerden eksik inceleme ile karar verilmesi,

III-Kabule göre de,

Sanıkların önceki mahkumiyetlerinin silinebilir nitelikte olduğu gözetilmeden sadece kasıtlı suçtan mahkum olduklarından bahisle yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30.....2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12094, Karar No: 2015/10209, Tarih: 06.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/12094 E.  ,  2015/10209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı S.. A... ile davalılar M.. A..,S.. Y.. aralarındaki dava hakkında Gaziantep Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 08.05.2012 gün ve 2011/79 Esas 2012/305 Karar sayılı hüküm Dairemizin 20.11.2014 gün, 2014/14484 Esas ve 2014/16397 sayılı Kararı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı S.. Y.. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 251,00 TL para cezasının davalı S.. Y..'dan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 57,60 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 06/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/609, Karar No: 2017/3354, Tarih: 05.06.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/609 E.  ,  2017/3354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 09/11/2015 tarih ve 2015/251-2015/940 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalılar arasında mülkiyeti dava dışı bir derneğe ait olan büfenin işletme hakkının devredilmesi konusunda işyeri devir protokolü imzalandığını, protokole göre davalılardan ...’nın satıcı, diğer davalı ...’nın müşterek ve müteselsil kefil, davacının de alıcı olarak göründüğünü, müvekkilinin devir bedelini ödemesine rağmen davalıların edimlerini yerine getirmediğini, protokol uyarınca dava konusu büfenin işletme ruhsatı ve maliye kaydının davalı ... üzerinde kalacağını, işletme hakkının ise müvekkilinde olacağını, davalı ...’nın müvekkilinden habersiz maliyeye terk bildiriminde bulunması nedeniyle büfenin işletme ruhsatının belediye tarafından iptal edildiğini, büfenin maliki olan dernek yetkililerince büfenin devrine rıza gösterilmemesi üzerine müvekkilinin büfeyi kapatmak zorunda kaldığını, taraflar arasındaki protokolün 2. maddesinde “Devir alanın ödediği devir bedeli, kira sözleşmesinin yenilenmemesi sebebiyle sona erdiğinin kesinleşmesinden itibaren 1 hafta içinde iade edilir” denildiğini, bu hükmün davalıların haksızlığını ortaya koyduğunu, müvekkilinin devir bedeli miktarınca alacağının tahsili için başlattığı takibe davalıların kötü niyetli olarak itiraz ettiklerini iddia ederek itirazın iptali ile %20 inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, devir bedelinin müvekkiline ödenmediğini, davacının protokol düzenlendiği dönemde bedeli diğer davalı ...'ya ödediğini, ... aldığı parayı müvekkile ödemediği için yerine senet verdiğini ancak bu senet de vadesinde ödenmediği için ... hakkında takip başlatıldığını, dava konusu büfenin tüm işlerini ...’nın yaptığını, müvekkilinin sadece ruhsat sahibi olarak ücret karşılığı ... adına işlettiğini, protokolü de ruhsat sahibi olduğu için imzaladığını, ... Belediyesi tarafından devre izin verilmediğini, devrin gerçekleşmemesi üzerine davacı ile müvekkilinin ...’dan defalarca yapılan ödemenin iadesini talep ettiklerini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak tüm dosya kapsamına göre; dava konusu büfenin devrine ilişkin protokol düzenlendiği, protokolde devir bedeli kararlaştırılıp ödendiğinin protokolde hüküm altına alındığı, protokol uyarınca söz konusu büfenin davacıya teslimi sağlanıp davacı tarafça işletilmeye başladığı, akabinde dava konusu büfenin davalıların kusuru ile kapatılmak zorunda kaldığı, davacının, davalılara vermiş olduğu devir parasını ödemeleri gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile ... 10. İcra Müdürlüğü'nün 2012/9015 esas sayılı dosyasına davalıların itirazının iptali ile takibin devamına, davalılar itirazlarında kötü niyetli olduklarından % 20 inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 358,17 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 05/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20020, Karar No: 2014/5537, Tarih: 07.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20020 E.  ,  2014/5537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EĞİRDİR ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2012/125-2013/172

Taraflar arasında görülen iştirak nafakası artırım davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde 230.00 TL olan iştirak nafakalarının yetersiz olduğunu belirterek her bir çocuk için 500.00 TL ye yükseltilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iştirak nafakalarının aylık 400.00 TL ye yükseltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.'nın 182/2.maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.

Velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf, ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür. Diğer taraftan, iştirak nafakası belirlenirken ana ve babanın ekonomik durumları gözönünde tutulmakla birlikte velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olağan harcamaların da dikkate alınması zorunludur. Ne var ki, nafaka miktarının belirlenmesine esas alınması gereken giderlerinin makul sınırlar içinde kalmasına özen gösterilmesi ve velayet kendisine bırakılmayan tarafın ağır yükümlülüklere maruz bırakılmaması gerekmektedir.

Mahkemece, nafaka takdir edilirken; çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçlarının yanında, ana-babanın gelir durumu da gözetilmeli ve nafaka yükümlüsünün (babanın) gelir durumu ile orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmelidir.

Dosyadaki bilgilerden annenin kuru temizleme dükkanı olduğu, ev ve işyeri kirası ödediği, babanın Hastanede sağlık teknisyeni olduğu, ev kirası ödediği, tarlası olduğu, ortak çocuklardan Furkan'ın 1997, Rıdvan'ın 1999 doğumlu olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, ortak çocukların yaşı, eğitim durumları, ihtiyaçları, ekonomik göstergelerdeki değişim, davacı anne ve davalı babanın gelir durumları nazara alındığında; artırılan iştirak nafakası miktarı fazla olup, TMK.4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.