muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3517, Karar No: 2019/5152, Tarih: 09.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/3517 E.  ,  2019/5152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 06/06/2017 tarih ve 2016/173 E- 2017/462 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince verilen 08/03/2018 tarih ve 2017/1368 E- 2018/264 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin İspanya merkezli bir şirket olduğunu, 25 yıldır bitki besleme ve tohum ürünleri ile ilgili araştırmalar yaparak geliştirdiği ürünlerin dünya çapında satışını yaptığını, sektöründe dünyaca tanındığını, müvekkili şirkete ait ürünlerin 1998 yılından beri Türkiye’de de satıldığını, 2008-2013 yılları arasında davalı şirketin bu ürünlerin Türkiye'deki satışını gerçekleştirdiğini, "CATOR" ibareli markanın dünyanın birçok ülkesinde tescilli olduğunu, Türkiye'de de bu markanın kullanıldığını, davalı şirketin müvekkilinin izni ve bilgisi olmadan "CATOR" ve "KATOR" ibarelerini adına tescil ettirdiğini, söz konusu marka tescillerinin kötü niyetli olunduğunu, davalının müvekkilinin marka tescilinden doğan haklarına tecavüz ve haksız rekabet teşkil edecek şekilde markaların birebir aynısını kullandığını, müvekkili markası ile davalı markası arasında aynılık veya ayırt edilemeyecek derecede benzerlik ve karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, 556 sayılı KHK'nın 7/1-b ve 8/1-b maddeleri uyarınca davalı adına tescilli 2014/20572 numaralı "KATOR" ve 2014/20570 numaralı "CATOR" markalarının hükümsüzlüklerine ve sicilden terkinlerine karar verilmesi, yine aynı KHK'nın 8/3-5 maddeleri ile TTK'nın 54 ve 55. maddeleri uyarınca da hükümsüzlük koşullarının oluştuğunu, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespitine, durdurulmasına, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı markalarının dünyaca tanınmış olduğuna itiraz ederek hükümsüzlükleri istenen markaların müvekkili adına tescilli bulunduğunu, davacı markasının Türkiye'de tescilli olmadığını, tescilli bir markanın tescil edilmiş şekline uygun olarak kullanılmasının markaya tecavüz veya haksız rekabet teşkil etmeyeceğini, hükümsüzlük davasının 5 yıllık süre geçtikten sonra açıldığını, davacının sessiz kalmak suretiyle hak kaybına uğradığını, davacı markası ile müvekkili markası arasında iltibasa yol açacak düzeyde bir benzerliğin de bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; hükümsüzlüğü istenen dava konusu davacıya ait "CATOR" markasının 2008 yılından beri Türkiye'de tescilsiz olarak kullanıldığı ve belli bir bilinirlik kazandığı sonra tescil edildikleri, davalının, dava konusu olan "CATOR" ve "KATOR" ibareli markaların tescili ile haksız rekabet oluştuğu, bu markaların tescil tarihleri gözetildiğinde davacının sessiz kalma yoluyla hak kaybına uğradığının söylenemeyeceği, 556 sayılı KHK'nin 7/1-ı maddeleri uyarınca dava konusu markaların hükümsüzlüğü koşullarının gerçekleştiği, davalının, dava konusu marka kullanımının TTK'nın 54 ve 55. maddeleri kapsamında da haksız rekabet teşkil ettiği gerekçeleriyle davanın kabulüyle; davalı adına tescilli "KATOR" ve "CATOR" markalarının hükümsüzlüğüne, davalının davacı şirketin marka tescilinden doğan haklarına tecavüz ve haksız rekabette bulunduğunun tespitine, bu eylemlerin durdurulmasına ve önlenmesine, hükmün ilanına karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, davalı vekilinin istinaf itirazının kabulüyle yerel mahkeme kararının kaldırılmasına; davanın kısmen kabulüyle davalı adına tescilli 2014/20572 sayılı "KATOR" ibareli marka ile 2014/20570 sayılı "CATOR" ibareli markaların hükümsüzlüklerine ve sicilden terkinleriyle sair yönlerden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı,davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmişlerdir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı vekilince yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına, davalı şirketin daha önce iş yaptığı yabancı davacı şirketin markasını Türkiye'de tescilinin kötü niyetli olduğunun anlaşılmasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, tarafların temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 09/09/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/810, Karar No: 2017/4211, Tarih: 23.05.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/810 E.  ,  2017/4211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, taksirle yaralama

Hüküm : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu yönünden- Ceza verilmesine yer olmadığına,

Taksirle yaralama suçu yönünden- TCK'nın 89/1, 89/2-b- e, 22/3, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar ile taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin kararın hukuka ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın 138 promil alkollü olarak sevk ve idare ettiği araçla yaralamalı trafik kazasına neden olması eyleminde trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarının oluştuğu; ancak, TCK'nın “Trafik güvenliğini tehlikeye sokma” başlıklı 179. maddesinin 3. fıkrasında alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek olan kişinin araç kullanma hâlinin suç olarak düzenlendiği, anılan maddede belirtilen suçun tehlike suçu olduğu, somut olayda ise bir kişinin yaralanmış olması nedeniyle zarar suçunun oluştuğu, tehlike suçunun meydana gelen netice ile zarar suçuna dönüşmüş olması karşısında, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ise hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükümleri uyarınca Trafik Güvenliğini Kasten Tehlikeye Sokmak suçundan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, katılan vekilinin ise lehe olan hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, katılan vekilinin ise lehe olan hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 13.08.2012 günü saat 01:30 sıralarında 138 promil alkollü olduğu tespit edilen sanık sürücü ...'ın yönetimindeki otomobil ile yerleşim yeri içinde, 10.5 metre genişliğinde, aydınlatmanın olduğu, tek yönlü, düz, kuru, eğimsiz, asfalt kaplama yolda seyir halinde iken, otoban köprüsünü yaklaşık 200m geçtikten sonra orta şeritten en sağ şeride kontrolsüz şekilde geçmek istediği esnada otomobilinin sağ ayna, sağ ön çamurluk ve far kısımlarıyla; aynı istikamette ve en sağ şeritte seyir halinde bulunan katılan sürücü ... idaresindeki motosikletin motosiklet sürücüsünün seyir şeridinde çarpışması sonucu katılanın hayati tehlikeye, 6. derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı ve sanığın tam kusurlu kabul edildiği somut olayda, sanığın kusur durumu ile yaralanmanın niteliği gözetilerek sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması;

2- Sanık hakkında tayin edilen temel cezanın bilinçli taksirle artırılması sırasında, bilinçli taksir oluşturan ihlalin yalnızca alkollü araç kullanmaktan ibaret bulunduğu gözetilerek, TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca temel cezanın 1/3 oranı yerine, 1/2 oranında artırılarak fazla ceza tayini,

3- Sanığın eylemi neticesinde, mağdurun hayati tehlikeye ve kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken, 5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesi gereğince temel cezadan önce bilinçli taksir nedeniyle artırım yapılması gerekirken, hataya düşülerek 5237 satılı TCK'nın 89/2-b-e maddesi gereğince artırım yapıldıktan sonra, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde, geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtaratı ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde “taksitlerden birisinin süresinde ödenmemesi halinde tamamının tahsil edilmesine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” karar verilmesi

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10810, Karar No: 2025/1210, Tarih: 22.01.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/10810 E.  ,  2025/1210 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesiyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 27.09.2024 tarihli ve 2024/2003 Esas, 2024/1242 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12868, Karar No: 2019/7186, Tarih: 11.11.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/12868 E.  ,  2019/7186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Mahkemece, dava konusu taşınmazların öncesinin ne olduğu, ne zamandan beri ne şekilde tasarruf edildiğinin araştırılması zorunlu olduğu halde bu hususta yeterli araştırma yapılmadığı, dava konusu 112 ada 3 parsel sayılı taşınmazın sınırında mera olmasına rağmen bu parsel yönünden yöntemince mera araştırması yapılmadığı, yine önceki günlü kararda 112 ada 3 parsel sayılı taşınmazın hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfleri ile gösterilen bölümlerinin tescil harici bırakıldığı ve bu bölümler yönünden karar kesinleştiği halde, kesinleşen bu bölümler yönünden yeniden karar verilmesinin isabetsiz olduğu belirtilerek, mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılması, 112 ada 3 parsel sayılı taşınmaz yönünden yöntemince mera araştırması yapılması, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiye hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik inceleme yaptırılarak dava konusu taşınmazların niteliğinin ve üzerlerinde sürdürülen zilyetliğin şeklinin ve süresinin belirlenmeye çalışılması, bundan sonra toplanacak deliller uyarınca karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda dava konusu 112 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 17.08.2009 tarihli teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 729,364 metrekare yüzölçümlü bölümünün dere olarak, (B) harfi ile gösterilen 49,039 metrekre yüzölçümlü bölümünün kayalık olarak Hazine adına, geriye kalan ve aynı raporda (C) harfi ile gösterilen 6.489,129 metrekare yüzölçümlü bölümününün ise davacı ... adına tesciline, dava konusu 109 ada 56 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.11.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15847, Karar No: 2021/5594, Tarih: 28.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/15847 E.  ,  2021/5594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki haksız ihtiyati tedbirden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davası üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ile davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, yazar olan davacının "SAHTE BİR MEHDİNİN ANATOMİSİ" isimli kitabı olduğunu, davalı tarafından davacı aleyhine Hatay 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde 2015/134 Esas sayılı dava ile kitapta yer alan ifadelerle davalıyı karaladığı, aşağıladığı, kitabın kapağında yer alan düzenleniş biçimi incelendiğinde "İ" ve "t" harflerinin altlı üstlü bir araya getirilip, her iki harfin aynı renkte olması nedeniyle "İT" kelimesinin göze çarpmakta olduğunun anlaşılacağı, bu şekilde anılan dosyada davacı olan ...’in kişilik haklarına saldırı yapıldığı iddiası ile saldırının önlenmesine, durdurulmasına, kitabın toplatılmasına, hukuka aykırılığın tespiti ile tedbir kararı verilmesine ve 50.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesine karar verilmesinin talep edildiğini, davacı aleyhine açılan bu dava sonucu mahkemenin kısmen kabul kararı vererek davacının kitabının satışının durdurularak toplatılması yönünde tedbir kararı verdiğini, daha sonra yapılan istinaf incelemesi sonucunda kişilik haklarının ihlalinden bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek yeniden hüküm tesisi yoluna gidildiği, istinaf kararının temyiz edilmesi sonucu 23/10/2018 tarihinde Yargıtayca onanarak red kararının kesinleştiğini, kararın kesinleşmesi sonucu davacı aleyhine verilen tedbir kararının kendiliğinden kalktığını, uygulanan haksız tedbir nedeniyle 3 yıl 9 ay boyunca davacının kitabının satışının yapılmaması suretiyle kazanç kaybına uğradığını belirterek, haksız tedbir nedeniyle maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, HMK 399/3 ''Tazminat davası açma hakkı, hükmün kesinleşmesinden veya ihtiyati tedbir kararının kalkmasından itibaren, bir yıl geçmesiyle zamanaşımına uğrar.'' hükmü gereğince eldeki davanın zamanaşımı süresi dolduktan sonra açıldığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, HMK 399/3 maddesine göre tazminat davası açma hakkının hükmün kesinleşmesinden veya ihtiyati tedbir kararının kalkmasından itibaren bir yıl geçmesiyle zamanaşımına uğrayacağı, talep edilen tazminata konu tedbirin Hatay 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/134 Esas 2017/285 Karar sayılı dosyası ile konulduğu ve verilen kararın 23/10/2018 tarihli Yargıtay ilamı ile onanarak kesinleştiği, kesinleşme ile birlikte

Mahkemece, HMK 399/3 maddesine göre tazminat davası açma hakkının hükmün kesinleşmesinden veya ihtiyati tedbir kararının kalkmasından itibaren bir yıl geçmesiyle zamanaşımına uğrayacağı, talep edilen tazminata konu tedbirin Hatay 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/134 Esas 2017/285 Karar sayılı dosyası ile konulduğu ve verilen kararın 23/10/2018 tarihli Yargıtay ilamı ile onanarak kesinleştiği, kesinleşme ile birlikte

tedbirin de kalktığı ve davalı vekilinin süresinde zamanaşımı definde bulunduğu da değerlendirilerek davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı ile davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, davacının adli yardım talebi Dairemizce kabul edilmiş ise de HMK 339.maddesi gereğince temyizde haksız çıktığından 59,30 TL harcın davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına, 28/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8063, Karar No: 2012/5924, Tarih: 09.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/8063 E.  ,  2012/5924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat...... tarafından, davalı ...... ...... Yayıncılık A.Ş. vd. aleyhine 14/07/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, ...... yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı şirkete ait ...... isimli gazetenin 17.07.2009 günlü sayısında davalı köşe yazarı ... tarafından kaleme alınan "...... ve......leri" başlıklı yazının hakkında ağır hakaret ve suçlamaları içerdiğini, yazıda kendisinin de aralarında bulunduğu ......'nın ......... kökenli üyelerinin ...... ve ...... ......unu yürüten hakim ve savcıların değiştirilmesi için kararname hazırlayan, yasa dışı işler yapan, korsan kararname hazırlayarak çalışmaları engelleyen kişi olarak gösterildiğini belirterek davalıların manevi tazminatla sorumlu tutulmalarını istemiştir.

Davalılar, yazının ...... özgürlüğü çerçevesinde, haber verme sınırları içerisinde görünen gerçekliğe uygun bulunduğunu, davacının kişilik haklarını rencide etmeye yönelik olmadığını, belirterek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece; davaya konu köşe yazısında ......ın kamuoyu oluşturma ve toplumsal eleştiri hakkını kullanma sınırlarının aşıldığı, davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu, manevi tazminat koşullarının oluştuğu gerekçesiyle istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Yerel mahkemece; davaya konu köşe yazısında ......ın kamuoyu oluşturma ve toplumsal eleştiri hakkını kullanma sınırlarının aşıldığı, davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu, manevi tazminat koşullarının oluştuğu gerekçesiyle istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

...... özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı ...... Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde ......ın özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. ......a sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. ......, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. ......ın bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. ...... dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, ...... yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki ...... özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın ......ler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

...... özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel ...... bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine ......, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da ...... sorumlu tutulmamalıdır.