muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12248, Karar No: 2016/9043, Tarih: 22.11.2016

Davalı ... vekili, görev itirazında bulunmuş, müvekkilinin haksız rekabet teşkil edecek bir eylemi bulunmadığını, davalı şirket ile müvekkili arasında herhangi bir organik bağ ve çıkar ilişkisi olmadığını savunarak, davanın usul ve esastan reddini istemiştir.

Diğer davalı hakkındaki davanın davacı tarafça takip edilmediği bildirilmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, her ne kadar dava, ....’nın 54 vd. maddelerine dayalı olarak açılmış ise de, taraflar arasında varlığı konusunda ihtilaf bulunmayan iş akdi olduğundan, davalı işçinin yaptığı eylemin davacı işveren şirkete karşı sadakat yükümlülüğünün ihlalini oluşturup oluşturmadığı hususunda yargılama yapıp, davayı sonuçlandırma görevinin İş Mahkemesi’ne ait olduğu, somut olayda iş akdinin feshinden sonra yapılan bir eylemin haksız rekabeti oluşturduğu iddiası bulunmadığı gibi, aksine akdin devamı sırasında yapılan eylem nedeniyle haksız rekabete dayalı açılan bu davada mahkemenin görevli olmadığı gerekçesiyle, davalı şirket hakkındaki dava takip edilmediğinden HMK’nın 150. m. uyarınca bu davalı hakkındaki dosyanın işlemden kaldırılmasına, yasal süresi içerisinde yenilenmediğinde davanın açılmamış sayılması yönünde ek karar yazılmasına, davalı ...'ye karşı açılan davanın görev yönünden reddine, mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde ve talep edildiğinde dosyanın görevli ve yetkili ... İş Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, haksız rekabetin tespiti, men'i, ref'i, maddi ve manevi tazminat ile hükmün ilanı istemlerine ilişkin olup, mahkemece yukarıda özetlendiği şekilde karar verilmiştir. Ancak, davalı ... ile davacı şirket arasında .../04/2007 tarihli iş akdinin bulunduğu ve davalının iş akdi çerçevesinde davacı şirkette genel müdür olarak çalıştığı taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, haksız rekabetin tespiti, men'i, ref'i, maddi ve manevi tazminat ile hükmün ilanı istemlerine ilişkin olup, mahkemece yukarıda özetlendiği şekilde karar verilmiştir. Ancak, davalı ... ile davacı şirket arasında .../04/2007 tarihli iş akdinin bulunduğu ve davalının iş akdi çerçevesinde davacı şirkette genel müdür olarak çalıştığı taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir.

Davalı genel müdür olarak çalıştığı dönem bakımından .... hükümlerine tabi olup, anonim şirket ile şirketi temsile yetkili müdür arasındaki ilişki 6762 sayılı ....'nın 342 ve devamı maddelerinde, 6102 sayılı ....'nın 369. maddesinde de yönetim kurulu üyeleri ile yönetimle görevli .... kişilerin özen ve bağlılık yükümlülüğü, 553. maddesinde de sorumluluğu düzenlenmiştir. Yine ....'nın .... maddesinde bu Kanun'dan kaynaklanan uyuşmazlıkların tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın ticari dava olduğu belirtilmiş, aynı Yasa'nın .... maddesinde ise, aksine hüküm bulunmadıkça tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerinin asliye ticaret mahkemesinde görüleceği öngörülmüştür. Bu durumda, uyuşmazlığa konu genel müdürlük görevi sırasında haksız rekabette bulunulduğu yönündeki iddianın da bu kapsamda değerlendirilmesi ve davada asliye ticaret mahkemesinin görevli olduğu nazara alınarak işin esastan incelenip, sonucuna göre bir karar vermek gerekirken, davanın, davalının iş akdinin devamı sırasında yapılan eylem nedeniyle haksız rekabete dayalı olarak açıldığı gerekçesiyle yanılgılı değerlendirmeye dayalı, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, ........2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/14888, Karar No: 2012/13559, Tarih: 12.07.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14888 E.  ,  2012/13559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 6111 sayılı prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki yasaya göre hesap edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, Tarım ... sigortalılığının tespiti amacıyla açtığı ilk tespit davası ile birlikte 6111 sayılı Kanun'dan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebini, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ettiği anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 12.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1916, Karar No: 2020/1258, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/1916 E.  ,  2020/1258 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/425, Karar No: 2013/2257, Tarih: 25.02.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/425 E.  ,  2013/2257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve ...aralarındaki tescil davasının kabulüne dair ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 17.11.2011 gün ve 276/656 ... hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde, 1295 ... parsel ile kıyı kenar çizgisi arasında kalan taşınmazın aralıksız - çekişmesiz malik sıfatıyla yıllardan beri vekil edeninin zilyet ve tasarrufunda bulunduğunu, fındık ve diğer çeşitli meyve ağaçlarını burada yetiştirdiğini, ağaçlar kısmen kesilerek yerine inşaat yapıldığını, kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakıldığını açıklayarak mevki ve sınırlarını açıkladığı taşınmazın vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, 17.09.2008 tarihli cevap dilekçesinde, dava konusu taşınmazın deniz kenarında kumluk alanda kalması sebebiyle tespit dışı bırakılan yer olduğunu, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması nedeniyle kazanmayı sağlayan zilyetlik ile edinilemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... Kişiliğini temsilen Köy Muhtarı, 05.03.2010 tarihinde yapılan keşifte dava konusu yerin davacı tarafından kullanıldığını bildiğini açıklamıştır.

Mahkemece, teknik bilirkişilerin 19.03.2010 tarihli raporuna ekli krokide A harfiyle işaretli 8207,58 m2 yüz ölçümlü taşınmaz hakkındaki davanın kabulüne, dava konusu bu yerin davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine hüküm, davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, kadastrodan önceki kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 ... Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık konusu taşınmaz, bitişikte bulunan 1041 ... parselin kadastro tespitinin yapıldığı 15.08.1954 tarihinde tespit dışı bırakıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, kadastro tespitinde; kabulüne karar verilen yerin hangi tarihte ve ne nitelikle tespit dışı bırakıldığı hususu Kadastro Müdürlüğünden sorulmadığı gibi çifte tapunun oluşumuna engel olunması için krokide A harfiyle gösterilen taşınmazın tapuda

Uyuşmazlık konusu taşınmaz, bitişikte bulunan 1041 ... parselin kadastro tespitinin yapıldığı 15.08.1954 tarihinde tespit dışı bırakıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, kadastro tespitinde; kabulüne karar verilen yerin hangi tarihte ve ne nitelikle tespit dışı bırakıldığı hususu Kadastro Müdürlüğünden sorulmadığı gibi çifte tapunun oluşumuna engel olunması için krokide A harfiyle gösterilen taşınmazın tapuda

kayıtlı yerlerden olup olmadığı konusu üzerinde de durulmamıştır. Bu nedenle öncelikle teknik bilirkişi Selami ... ve arkadaşının dosyaya sunduğu 19.03.2010 tarihli rapor ve kroki eklenmek suretiyle dava konusu yerin hangi tarihte ve ne niteliğiyle tespit dışı bırakıldığının Kadastro Müdürlüğünden, aynı şekilde çifte tapunun oluşmasının engellenmesi bakımından aynı rapor ve kroki eklenmek koşuluyla dava konusu krokide A harfiyle belirtilen taşınmazın tapuda kayıtlı yerlerden olup olmadığının Tapu Sicil Müdürlüğü'nden sorulması gerekmektedir. Teknik bilirkişilerin krokilerinde Karadeniz, sonrası kumsal alan, kıyı ve kıyı kenar çizgisi belirtilmiş ise de; adı geçen teknik bilirkişilerin kıyı kenar çizgisin belirlemekte yetkileri olmadığı gibi uzmanlık alanları kapsamında da olmadığı açıktır. Keşifte dinlenen Jeoloji Mühendisi Hakan Akın’ın rapor ve ek raporlarında da kıyı kenar çizgisinin nereden geçtiği teknik bilirkişilerin krokisinde A harfiyle gösterilen taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kalıp kalmadığı konusunda herhangi bir açıklamaya yer verilmemiştir. Ayrıca uzman bilirkişi jeoloji mühendisinin dosyaya sunduğu bir krokiye de rastlanılmamıştır. Bu yönde yapılan araştırma ve incelemede yetersizdir.

Teknik bilirkişilerin az önce açıklanan rapor ve krokileri eklenmek suretiyle uyuşmazlık konusu taşınmazın bulunduğu bölgede idarece çizilmiş bir kıyı kenar çizgisine ilişkin paftanın yada haritanın bulunup bulunmadığının öncelikle Çevre ve Şehircilik Bakanlığı İl Müdürlüğü'nden sorulması, varsa getirtilerek dosya arasına konulması, 3621 ... Kıyı Kanunun 1, 2, 3, 4, 5, 6 ve 9. maddeleri göz önünde bulundurularak ve 9. maddede açıklandığı gibi bir Jeoloji Mühendisi veya Jeolog veya Jeomorfolog , bir harita ve Kadastro Mühendisi, bir Ziraat Mühendisi, bir Mimar ve Şehir Plancısı ve İnşaat Mühendisinden oluşacak en azından 5 kişilik bilirkişi kurulu aracılığıyla mahallinde keşif yapılması, İdarece çizilen kıyı kenar çizgisinin uygulanması suretiyle dava konusu yerin kıyı kenar çizgisi kapsamında kalıp kalmadığının saptanması, bu konuda bilirkişi kurulundan gerekçeli, tarafların ve Yargıtay’ın denetimine açık rapor istenmesi, şayet İdarece çizilmiş herhangi bir kıyı kenar çizgisine ilişkin harita veya pafta yok ise, bu takdirde 13.03.1972 tarih ve 1970/7 Esas, 1972/4 Karar ... Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile 28.11.1997 tarih ve 1996/5 Esas, 1997/3 Karar ... Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu Kararının kapsamları gözetilerek kıyı kenar çizgisinin 3621 ... Kanunun 9. maddesinde öngörülen ve yukarıda nitelikleri açıklanan bilirkişiler aracılığıyla saptanması, aynı biçimde gerekçeli ve denetime açık rapor istenmesi, krokide A harfiyle gösterilen yerin güneyinde bulunan kadastro çalışmaları sırasında 1295 ... parsele revizyon gören Ekim-Eylül 1952 tarih 8 sıra nolu tapu kaydının kuzey hududu kayalık ve “KEH” okuduğu gözetilerek, KEH ibaresinin mahalli terim olarak hangi anlama geldiği ve bununla neyin kastedildiği hususunun yerel bilirkişi ve tanıklardan sorularak belirlenmesi, bu yönde kayalık tabir edilen bir yerin bulunup bulunmadığının araştırılması, davalı Hazinenin savunduğu gibi tesciline karar verilen taşınmaz bölümünün “kumsal” nitelikte olup olmadığı yönünde uzman bilirkişilerden görüş istenmesi, ondan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulmuş bulunması usul ve kanuna aykırıdır.

Davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 ... HMK’nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 ... HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5832, Karar No: 2014/19058, Tarih: 24.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/5832 E.  ,  2014/19058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2013/88-2013/472

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, işyerinde yıllardan beri uygulanmakta olan yüzde/puan usulü ücretlendirme sisteminin kaldırıldığını, tek taraflı yapılan bu değişikliğin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22 ve 62. maddelerine aykırı olduğunu, müvekkilinin yüzde/puan sistemi ile daha iyi gelir elde etmesi ve teklif edilen ücretin düşük olması sebebiyle değişiklik önerisini kabul etmemesi üzerine iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, işyerinde yıllardan beri iki farklı ücret sistemi uygulandığını, çalışanların aylık maktu ücrete tabi çalışanlar ve yüzde/puan usulü ücrete tabi çalışanlar olarak ikiye ayrıldığını, 12.12.2011 tarihinde davalı işverene müracaat eden O. Sendikasına üye olan ve maktu ücrete tabi çalışan 106 işçinin bu durumdan yakındığını, bunun üzerine üniversitelerin ilgili bölümlerinde uzman kişilerden rapor hazırlatıldığını, 2011 Aralık ayında “Ücret Yönetimi Sistemi – Stratejik Yönetim ve Hukuksal Bakış Açısıyla Analiz” isimli raporun düzenlendiğini, bu raporun savunmaların esasını oluşturduğunu, değişiklik teklifinin işyerinde çalışan herkese teklif edildiğini, bunun 494 kişi olduğunu, bu kişilerden 238'nin O. Sendikası üyesi, 256'sının sendika üyesi olmadığını, 494 işçiden 429'unun teklifi kabul ettiğini, kabul oranının yüzde 86,84 olduğunu, feshin geçerli sebebe dayandığını, değişiklikle birlikte davacıya bireysel emeklilik, sağlık sigortası, yılda dört ikramiye, sosyal yardım gibi toplu iş sözleşmesi yardımlarının da ödeneceğini, maaşların aslında düşmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, feshin geçerli sebebe dayandığının davalı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, feshin geçerli sebebe dayandığının davalı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinde işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri kavramına yer verildiği halde, işletmesel karar kavramından söz edilmemiştir. İşveren amaç ve içeriğini belirlemekte serbest olduğu kararlar, yönetim hakkı kapsamında alabilir. Geniş anlamda, işletme, işyeri ile ilgili ve işin düzenlenmesi konusunda, bu kapsamda işçinin iş sözleşmesinin feshi dahil olmak üzere işverenin aldığı her türlü kararlar, işletmesel karardır. İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan fesihte, yargısal denetim yapılabilmesi için mutlaka bir işletmesel karar gerekir. İş sözleşmesinin iş, işyeri veya işletme gereklerine dayalı olarak feshi, işletmesel kararın sonucu olarak gerçekleşmekte, fesih işlemi de işletmesel karar çerçevesinde değişen durumlara karşı işverene tepkisini oluşturmaktadır. Bu kararlar işletme ve işyeri içinden kaynaklanan sebeplerden dolayı alınabileceği gibi, işyeri dışından kaynaklanan sebeplerden dolayı da alınabilir.

İşletmesel karar söz konusu olduğunda, kararın yararlı ya da amaca uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılamaz; kısaca işletmesel kararlar yerindelik denetimine tabi tutulamaz. İşverenin serbestçe işletmesel karar alabilmesi ve bunun kural olarak yargı denetimi dışında tutulması şüphesiz bu kararların hukuk düzeni tarafından öngörülen sınırlar içinde kalınarak alınmış olmalarına bağlıdır.

4857 sayılı Kanun’un 20/2. maddesinde açıkça, feshin geçerli sebeplere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel şartlarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih sebeplerinin geçerli (veya haklı) olduğunu ispatlayacaktır. Bu kapsamda, işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

İşverenin, dayandığı fesih sebebinin geçerli (veya haklı) olduğunu uygun kanıtlarla inandırıcı bir biçimde ortaya koyması, kanıt yükünü yerine getirmiş sayılması bakımından yeterlidir. Ancak bu durum, uyuşmazlığın çözümlenmesine yetmemektedir. Çünkü kanun koyucu işçiye başka bir olanak daha sunmuştur. Eğer işçi, feshin, işverenin dayandığı ve uygun delillerle inandırıcı bir biçimde ortaya koyduğu sebebe değil, başka bir sebebe dayandığını iddia ederse, bu başka sebebi kendisi ispatlamakla yükümlüdür. İşçinin işverenin savunmasında belirttiği sebep dışında, iş sözleşmesinin örneğin sendikal sebeple, eşitlik ilkesine aykırı olarak, keza keyfi olarak feshedildiğini iddia ettiğinde, işçi bu iddiasını kanıtlamak zorundadır.

Feshin işletme, işyeri ve işin gerekleri nedenleri ile yapıldığı ileri sürüldüğünde, öncelikle bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, bağlı işveren kararında işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı (tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı (keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı (ölçülülük denetimi-feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır.

İşletmesel kararın amacı ve içeriğini belirlemekte özgür olan işveren, işletmesel kararı uygulamak için aldığı tedbirin feshi gerekli kıldığını, feshin geçerli sebebi olduğunu kanıtlamalıdır. İşletmesel kararın amacı ve içeriğini serbestçe belirleyen işveren, uygulamak için aldığı, geçerli sebep teşkil eden ve ayrıca istihdam fazlası doğuran tedbire ilişkin kararı, sürekli ve kalıcı şekilde uygulamalıdır. İşveren işletme, işyeri ve işin gerekleri sebebi ile aldığı fesih kararında, işyerinde istihdam fazlalığı meydana geldiğini ve feshin kaçınılmazlığını kanıtlamak zorundadır. İş sözleşmesinin feshiyle takip edilen amaca uygun daha hafif somut belirli tedbirlerin mevcut olup olmadığının değerlendirilmesi, işverenin tekelinde değildir. Bir bakıma feshin kaçınılmaz olup olmadığı yönünde, işletmesel kararın gerekliliği de denetlenmelidir. Feshin kaçınılmazlığı ekonomik açıdan değil, teknik denetim kapsamında, bu kararın hukuka uygun olup olmadığı ve işçinin çalışma olanağını ortadan kaldırıp kaldırmadığı yönünde, kısaca feshin son çare olması ilkesi çerçevesinde yapılmalıdır.

İş ilişkisinde işletmesel kararla iş sözleşmesini fesheden işveren, 4721 sayılı Türk Medeni Kanun’un 2. maddesi uyarınca, yönetim yetkisi kapsamındaki bu hakkını kullanırken, keyfi davranmamalı, işletmesel kararı alırken dürüst olmalıdır. Keyfilik denetiminde işverenin keyfi davrandığını işçi iddia ettiğinden, genel ispat kuralı gereği, işçi bu durumu kanıtlamalıdır.

4857 sayılı Kanun’un 22. maddesi uyarınca, “İşveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir.” Bu maddeye dayanılarak yapılacak değişiklik feshinde; değişiklik ve fesih bildirimlerinin yazılı yapılması ve sebeplerinin de yazılı gösterilmesi geçerlilik koşuludur.