muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4, Karar No: 2019/383, Tarih: 07.05.2019

**Ceza Genel Kurulu         2017/4 E.  ,  2019/383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 13. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 235-2451

Sanık ... hakkında katılan ... ile mağdurlar ... ve ...'a yönelik dolandırıcılık suçlarından ayrı ayrı açılan ve birleştirilerek devam olunan kamu davalarında yapılan yargılama sonucunda, dolandırıcılık iddiasına konu eylemlerin hırsızlık suçunu oluşturduğu kabul edilerek, sanığın, katılana yönelik eylemi nedeniyle TCK'nın 141/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası; mağdurlara yönelik eylemi nedeniyle TCK'nın 142/1-b ve 43. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; her iki eylem bakımından aynı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına ilişkin İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 26.12.2012 tarihli ve 235-2451 sayılı hükümlerin, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 12.05.2015 tarih ve 18432-8933 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 09.11.2016 tarih ve 228454 sayı ile;

"Mağdurlar ... ve ...'ın, Konak Pier Alışveriş Merkezi içinde faaliyet gösteren Burger King isimli iş yerinde kasiyer olarak çalıştıkları, sanığın aynı gün farklı zaman diliminde mağdur ...'a gelip 13,95 TL tutarında sipariş verip ücreti ödemek için mağdura 100 TL verdiği, mağdurun para üstünü vermek için uğraştığı sırada, mağdura 'Bana 100 TL'yi ver, ben sana bozuk vereyim." diyerek verdiği 100 TL'yi geri aldığı ve 5 TL verdiği, bu sırada müşteri yoğunluğundan da faydalanarak mağdur ile başka konulardan konuşmak suretiyle mağdurun dikkatini dağıtıp, bir süre sonra 100 TL üstünü istediği ve para üstünü alarak olay yerinden ayrıldığı, bir süre sonra tekrar aynı iş yerine gelerek bu sefer diğer kasiyer İshak'a 5,75 TL'lik sipariş verip 100 TL verdiği ve aynı yöntemle bu mağdurdan da para üstü aldığı,

Sanığın, büfe işleticisi katılan ...'ın büfesine gelerek 2 paket sigara istediği, 100 TL verip, para üstü olarak 86 TL'yi geri aldığı, büfe önünde park ettiği aracına gidip geri geldiği ve katılana uzattığı sigaraları almaktan vazgeçtiğini söyleyerek parasını geri istediği, katılanın sigaraları alıp, sanığa 100 TL verdiği, sanığın katılandan 100 TL'yi alıp, 86 TL'yi iade etmeden büfe önünde park ettiği aracına binerek oradan uzaklaştığı, sanığın hileli hareketlerle mağdurlar ve katılanın iradelerini sakatlayarak atılı suçları işlediğinin anlaşılması karşısında, eylemlerinin TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu," düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 29.11.2016 tarih ve 18539-15835 sayı ile itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 29.11.2016 tarih ve 18539-15835 sayı ile itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık;

1- Sanığın, 25.03.2011 ve 03.04.2011 tarihli eylemlerinin hırsızlık suçunu mu yoksa dolandırıcılık suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkin olup bu bağlamda ayrıca,

2- 03.04.2011 tarihli eylem nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 30 günlük süreden sonra yapılan itirazın sanığın lehine mi aleyhine mi olduğu, buna bağlı olarak itirazın süresinde olup olmadığı,

3- Sanığın 25.03.2011 tarihli eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğunun kabulü hâlinde 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamında kalıp kalmadığı,

Hususlarının değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Mağdurlar ... ve ...'ın, 25.03.2011 tarihinde çalışmış oldukları iş yerine gelen ve kamera görüntüsünde kaydı bulunan bir şahsın kasada kendilerini lafa tutarak fazladan para üstü aldığını beyanla müracaatta bulunmaları üzerine soruşturmaya başlanıldığı,

Görüntü izleme tutanağında; 25.03.2011 tarihinde saat 20.10 sıralarında 1.85-1.90 cm boylarında, kısa siyah saçlı, zayıf yapılı, üzerinde siyah renkli kıyafet bulunan 22-23 yaşlarındaki erkek bir şahsın 2 numaralı kasada çalışan kasiyere para uzattığı, biraz oyalandıktan sonra saat 20.11'de kasadan ayrıldığı, aynı şahsın bu kez saat 20.25'te 5 numaralı kasada çalışan kasiyere para verdiği, saat 20.25.54'te parayı geri aldığı, saat 20.26.00'da bozuk para verdiği, saat 20.26.26'da para üstünü alarak görüntüden çıktığı bilgilerine yer verildiği,

29.03.2011 tarihli yakalama tutanağında; mağdurların çalıştığı iş yerine ait kamera kayıtlarında görüntüsü bulunan şahıs ile eşgal bilgileri benzerlik gösteren sanık ...'in yakalanarak Polis Merkezine getirildiği, burada mağdurların sanığı teşhis ederek eylemi gerçekleştiren şahsın, sanık olduğunu söyledikleri bilgilerinin bulunduğu,

Tahkikat devam ederken katılan ...'ın da, 03.04.2011 tarihinde ... isimli iş yerine gelen 1.80 cm boylarında, esmer, kısa saçlı, uzun burunlu, zayıf yapılı ve 25-30 yaşlarındaki erkek bir şahsın yaptığı alışveriş sonrasında fazladan para üstü alarak iş yerinden uzaklaştığını beyanla müracaatta bulunduğu,

06.04.2011 tarihli tutanağa göre, katılan ...'ın, Polis Merkezinde sanığı görür görmez eliyle işaret ederek parasını alan şahsın sanık olduğunu söylediği,

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 05.04.2011 tarihli ve 14268-4090 sayılı iddianamesi ile sanığın mağdurlar ... ve ...'a yönelik 25.03.2011 tarihinde gerçekleştirdiği eylemler nedeniyle TCK'nın 157/1 ve 43. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

06.04.2011 tarihli tutanağa göre, katılan ...'ın, Polis Merkezinde sanığı görür görmez eliyle işaret ederek parasını alan şahsın sanık olduğunu söylediği,

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 05.04.2011 tarihli ve 14268-4090 sayılı iddianamesi ile sanığın mağdurlar ... ve ...'a yönelik 25.03.2011 tarihinde gerçekleştirdiği eylemler nedeniyle TCK'nın 157/1 ve 43. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2011 tarihli ve 16786-4805 sayılı iddianamesi ile sanığın katılan ...'a yönelik 03.04.2011 tarihinde gerçekleştirdiği eylem nedeniyle TCK'nın 157/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesince 28.06.2011 tarih ve 266-485 sayı ile dava dosyasının İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/235 esas sayılı dava dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

Mağdur ... aşamalarda; Konak Pier Alışveriş Merkezi içinde bulunan Burger King isimli iş yerinde kasa görevlisi olarak çalıştığını, sanığın olay tarihinde saat 20.10 sıralarında gelerek 13,95 TL tutarında menü siparişi verdiğini, ödemeyi peşin yapacağını söyleyerek 100 TL uzattığını, kendisinin de para üstünü tamamlayıp vermek istediği sırada bozuk para çıkmadığını, bu sırada sanığın “Bana 100 TL'yi geri ver, ben sana bozuk vereyim.” dediğini, bunun üzerine sanığa 100 TL'sini geri verdiğini, sanığın kendisine 5 TL uzattığını, bir taraftan da başka konulardan konuşarak 100 TL'yi geri vermiş olduğunu kendisine unutturduğunu, devamında kendisinden 100 TL'nin üstünü tekrar istediğini, iş yerinin de yoğun olması nedeniyle 100 TL'nin üzerini sanığa verdiğini, sanığın kendisinden aldığı paraların içinden siparişin ödemesini tamamlayarak iş yerinden ayrıldığını, aynı gece kasa teslimi sırasında hem kendi kasasının hem de iş yeri arkadaşı olan ...'ın kasasının 100 TL açık vermesi üzerine güvenlik kamerası görüntülerini incelediklerini ve olayı bu şekilde fark ettiklerini,

Mağdur ... aşamalarda; Konak Pier Alışveriş Merkezi içinde bulunan Burger King isimli iş yerinde kasa görevlisi olarak çalıştığını, olay tarihinde saat 20.25 sıralarında sanığın gelerek 5,75 TL tutarında menü siparişi verdiğini, ödemeyi peşin yapacağını söyleyerek 100 TL uzattığını, kendisinin de para üstünü tamamlayıp vermek istediği sırada bozuk para çıkmadığını, bu sırada sanığın 0, 75 kuruş uzatarak 5 TL daha vereceğini söyleyip “Bana 100 TL'yi geri ver, ben sana bozuk vereyim.” dediğini, sanığa 100 TL'sini geri verdiğini, sanığın da kendisine 5 TL uzattığını, bu esnada başka konulardan konuşarak 100 TL'yi geri vermiş olduğunu kendisine unutturduğunu, devamında kendisinden 100 TL'nin üstünü tekrar istediğini, iş yerinin yoğun olması nedeniyle 100 TL'nin üzerini sanığa verdiğini, sanığın iş yerinden ayrıldığını, aynı gece kasa teslimi sırasında hem kendi kasasının hem de iş yeri arkadaşı olan ...'ın kasasının 100 TL açık vermesi üzerine güvenlik kamerası görüntülerini incelediklerini ve olayı bu şekilde fark ettiklerini,

Katılan ... soruşturma aşamasında; olay tarihinde saat 10.10 sıralarında sanığın işlettiği büfeye geldiğini, 2 paket sigara alarak 100 TL uzattığını, kendisinin de para üstü olarak 86 TL'yi verdiğini, sanığın iş yerinden uzaklaştığını, kısa bir süre sonra yeniden gelerek sigaraları almak istemediğini söyleyip parasını geri istediğini, sanığın sigaraları teslim etmesi üzerine kendisinin de 100 TL'yi verdiğini, ancak sanığın para üstü olarak aldığı 86 TL'yi iade etmeden iş yerinden hızlıca ayrıldığını, durumu anlayıncaya kadar sanığın olay yerinden uzaklaşmış olduğunu,

Kovuşturma aşamasında önceki beyanından farklı olarak; sanığın 2 paket sigara isteyerek 100 TL uzattığını, kendisinin de sigaraları ve para üstü olarak 86 TL'yi sanığa verdiğini, daha sonra sanığın sigaraları almaktan vazgeçtiğini söyleyip sigaraları ve 86 TL'yi iade ettiğini, kendisinin de 100 TL'yi verdiğini, ancak sanığın daha sonra yeniden sigaraları almak istediğini söylemesi üzerine 2 paket sigarayı sanığa verdiğini, sanığın kendisinden para üstünü isteyince onun da kendisine 100 TL verdiğini düşünerek para üstü olarak 86 TL'yi sanığa uzattığını,

Beyan etmişlerdir.

Sanık aşamalarda; 25.03.2011 tarihinde Burger King isimli iş yerine gittiğini, menü siparişi verip kasada bulunan şahsa 100 TL uzattığını, yemeğini yedikten sonra evde bulunan yeğenine götürmek üzere bir de çocuk menüsü istediğini, yine kasada bulunan şahsa 100 TL verdiğini, ikinci siparişini ve para üzerini alıp evine gittiğini, cüzdanını kontrol ettiğinde 190 TL fazla para bulunduğu gördüğünü, bunun üzerine iş yerindeki kasiyerlerin kendisine fazladan para üstü verdiklerini anladığını, ancak yanlış anlaşılma korkusuyla iş yerine giderek parayı iade etmediğini, suç işleme kastının olmadığını, katılan ...'a yönelik suçlamayı da kabul etmediğini, katılanın büfesine gitmediğini savunmuştur.

Uyuşmalık konularının ayrı ayrı ele alınmasında fayda bulunmakta olup öncelikle 03.04.2011 tarihli eylem nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının sanığın lehine mi yoksa aleyhine mi olduğu, buna bağlı olarak itirazın süresinde olup olmadığına ilişkin ön sorun değerlendirilmelidir.

I- 03.04.2011 tarihli eylem nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 30 günlük süreden sonra yapılan itirazın sanığın lehine mi aleyhine mi olduğu, buna bağlı olarak itirazın süresinde olup olmadığı;

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Dairenin onanma kararının 03.06.2015 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına teslim edildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 09.11.2016 tarihinde yerel mahkeme hükmünün bozulması gerektiği görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurulduğu,

Anlaşılmaktadır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisi, 5271 sayılı CMK'nın olağanüstü kanun yollarının yer aldığı “Altıncı Kitap", "Üçüncü Kısım", "Birinci Bölüm” de 308. maddede düzenlenmiş, maddenin birinci fıkrasında, “Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilamın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Bu düzenleme ile, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının ilamın kendisine verildiği tarihten itibaren 30 gün içinde ceza daireleri kararlarına karşı itiraz kanun yoluna başvurabileceği öngörülmüş, ancak sanık lehine itirazlarda süre aranmayacağı kuralı benimsenmiştir. Buna göre, sanık aleyhine sonuç doğuracak şekilde belirlenen aykırılıklarla ilgili olarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısına tanınan ve olağanüstü bir kanun yolu olan itiraz, 30 günlük süre ile sınırlandırılmış olup bu süre Özel Daire kararının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına verildiği tarihten itibaren başlayacak, süre geçtikten sonra sanık aleyhine itiraz yoluna gidilemeyecektir.

Bu açıklamalar ışığında ön soruna ilişkin olarak yapılan değerlendirmede;

Bu açıklamalar ışığında ön soruna ilişkin olarak yapılan değerlendirmede;

Sanığın basit hırsızlık suçundan mahkûmiyetine ilişkin hükmün, Özel Dairece onanmasına karar verilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın eyleminin basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurulmuş ise de, sanığın mahkûmiyetine karar verildiği basit hırsızlık suçu bakımından TCK'nın 141/1. maddesi uyarınca 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası; aynı Kanun'un 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçu bakımından ise 1 yıldan 5 yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezası öngörüldüğü, somut olayda, basit hırsızlık suçundan TCK'nın 141/1. maddesi uyarınca alt sınırdan 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında itiraza konu olan basit dolandırıcılık suçundan alt sınırdan mahkûmiyet kararı verilecek olması hâlinde, sanığın 1 yıl hapis cezasının yanında ayrıca beş gün adli para cezası ile de cezalandırılması gerektiği, bu durumda dolandırıcılık suçundan alacağı cezanın, hırsızlık suçundan aldığı cezadan daha fazla olacağı dikkate alındığında, basit dolandırıcılık suçunun ceza süresi bakımından basit hırsızlık suçuna göre daha ağır nitelikte olması karşısında, sanık aleyhine olduğunda tereddüt bulunmayan bu itirazın, 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesi uyarınca 30 günlük süreye tabi olduğu, dosya içeriğine göre 03.06.2015 tarihinde başlayan itiraz süresinin 03.07.2015 tarihinde sona erdiği hâlde itiraz kanun yoluna 09.11.2016 tarihinde başvurulduğu anlaşıldığından, 30 günlük yasal süreden sonra yapılan ve sanığın aleyhinde olan itirazın Ceza Genel Kurulunca görüşülmesi mümkün değildir.

Bu itibarla, sanığın 03.04.2011 tarihli eylemine yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yasal süre içinde yapılmaması nedeniyle reddine karar verilmelidir.

II- Ön soruna ilişkin uyuşmazlık konusunda ulaşılan sonuç göz önüne alınarak sanığın 25.03.2011 tarihli eyleminin hırsızlık suçunu mu yoksa dolandırıcılık suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkin uyuşmazlık konusunun değerlendirilmesine geçildiğinde;

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözüme kavuşturulabilmesi açısından dolandırıcılık ve hırsızlık suçları üzerinde ayrıntısıyla durulmalıdır.

A- Dolandırıcılık Suçu:

5237 sayılı TCK’nın “Dolandırıcılık” başlıklı 157. maddesinde; “Hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp, onun veya başkasının zararına olarak, kendisine veya başkasına bir yarar sağlayan kişiye bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası verilir.” şeklinde dolandırıcılık suçunun temel şekli düzenlenmiş olup 158. maddesinde ise suçun nitelikli hâlleri sayılmıştır.

A- Dolandırıcılık Suçu:

5237 sayılı TCK’nın “Dolandırıcılık” başlıklı 157. maddesinde; “Hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp, onun veya başkasının zararına olarak, kendisine veya başkasına bir yarar sağlayan kişiye bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası verilir.” şeklinde dolandırıcılık suçunun temel şekli düzenlenmiş olup 158. maddesinde ise suçun nitelikli hâlleri sayılmıştır.

Dolandırıcılık suçunun maddi unsurunun hareket kısmı, 765 sayılı TCK’nın 503. maddesinde bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hile ve desiseler yapma olmasına karşın, 5237 sayılı TCK’nın 157. maddesinde hileli davranışlarla bir kimseyi aldatma şeklinde ifade edilmiş, 765 sayılı Kanun'da yer alan "desise" kavramına 5237 sayılı Kanun'da yer verilmemiş ve hileye, desiseyi de kapsayacak şekilde geniş bir anlam yüklenmiştir.

Mal varlığının yanında irade özgürlüğünün de korunduğu dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

1) Failin bir takım hileli davranışlarda bulunması,

2) Hileli davranışların mağduru aldatabilecek nitelikte olması,

3) Failin hileli davranışlar sonucunda mağdurun veya başkasının aleyhine, kendisi veya başkası lehine haksız bir yarar sağlaması,

Şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

Fail, kendisi veya başkasına yarar sağlamak amacıyla bilerek ve isteyerek hileli davranışlar yapmalı, bu davranışlarla bir başkasına zarar vermeli, verilen zarar ile eylem arasında uygun nedensellik bağı bulunmalı ve zarar da, nesnel ölçüler göz önünde bulundurularak belirlenecek ekonomik bir zarar olmalıdır.

Görüldüğü gibi, dolandırıcılık suçunu diğer mal varlığına karşı işlenen suç tiplerinden farklı kılan husus, aldatma temeline dayanan bir suç olmasıdır. Birden çok hukuki konusu olan bu suç işlenirken, sadece mal varlığı zarar görmemekte, mağdurun veya suçtan zarar görenin iradesi de hileli davranışlarla yanıltılmaktadır. Madde gerekçesinde de, aldatıcı nitelik taşıyan hareketlerle, kişiler arasındaki ilişkilerde var olması gereken iyiniyet ve güvenin bozulduğu, bu suretle kişinin irade serbestisinin etkilendiği ve irade özgürlüğünün ihlâl edildiği vurgulanmıştır.

5237 sayılı TCK’nın 157. maddesinde yalnızca hileli davranıştan söz edilmiş olmasına göre, hangi nitelikteki hileli davranışın dolandırıcılık suçunu oluşturacağının belirlenmesi gerekmektedir.

Kanun koyucu anılan maddede hilenin tanımını yapmayarak suçun maddi konusunun hareket kısmını oluşturan hileli davranışların nelerden ibaret olduğunu belirtmemiş, bilinçli olarak bu hususu öğreti ve uygulamaya bırakmıştır.

5237 sayılı TCK’nın 157. maddesinde yalnızca hileli davranıştan söz edilmiş olmasına göre, hangi nitelikteki hileli davranışın dolandırıcılık suçunu oluşturacağının belirlenmesi gerekmektedir.

Kanun koyucu anılan maddede hilenin tanımını yapmayarak suçun maddi konusunun hareket kısmını oluşturan hileli davranışların nelerden ibaret olduğunu belirtmemiş, bilinçli olarak bu hususu öğreti ve uygulamaya bırakmıştır.

Hile, Türk Dili Kurumu sözlüğünde; “Birini aldatmak, yanıltmak için yapılan düzen, dolap, oyun, desise, entrika” (Türk Dil Kurumu, Türkçe Sözlük, s.891) şeklinde, uygulamadaki yerleşmiş kabule göre ise; “Hile nitelikli yalandır. Yalan belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun denetleme olanağını ortadan kaldırmalıdır. Kullanılan hile ile mağdur yanılgıya düşürülmeli ve yanıltma sonucu kandırıcı davranışlarla yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır... Hileli davranışın aldatacak nitelikte olması gerekir. Basit bir yalan hileli hareket olarak kabul edilemez.” biçiminde tanımlanmıştır.

Öğretide de hile ile ilgili olarak; “Olaylara ilişkin yalan açıklamaların ve sarf edilen sözlerin doğruluğunu kuvvetlendirecek ve böylece muhatabın inceleme eğilimini etkileyebilecek yoğunluk ve güçte olması, bu bakımdan gerektiğinde bir takım dış hareketler ekleyerek veya böylece var olan hâlden ve koşullardan yararlanarak, almayacağı bir kararı bir kimseye verdirtmek suretiyle onu aldatması, bu suretle başkasının zihin, fikir ve eylemlerinde bir hata meydana getirmesidir.” (Sulhi Dönmezer, Kişilere ve Mala Karşı Cürümler 2004, s. 453), “Hile, oyun, aldatma, düzen demektir. Objektif olarak hataya düşürücü ve başkasının tasavvuru üzerinde etki doğurucu her davranış hiledir.” (Nur Centel/Hamide Zafer/Özlem Çakmut, Kişilere Karşı Suçlar, İstanbul 2011, Beta Yayınevi, 2.bası , Cilt I. s. 456) biçiminde tanımlara yer verilmiştir.

Yerleşmiş uygulamalar ve öğretideki baskın görüşlere göre ortaya konulan ilkeler göz önünde bulundurulduğunda; hile, maddi olmayan yollarla karşısındakini aldatan, hataya düşüren, düzen, dolap, oyun, entrika ve bunun gibi her türlü eylem olarak kabul edilebilir. Bu eylemler bir gösteriş biçiminde olabileceği gibi, gizli davranışlar olarak da ortaya çıkabilir. Gösterişte, fail sahip bulunmadığı imkânlara ve sıfata sahip olduğunu bildirmekte, gizli davranışta ise kendi durum veya sıfatını gizlemektedir. Ancak sadece yalan söylemek, dolandırıcılık suçunun hile unsurunun gerçekleşmesi bakımından yeterli değildir. Kanun koyucu yalanı belirli bir takım şekiller altında yapıldığı ve kamu düzenini bozacak nitelikte bulunduğu hallerde cezalandırmaktadır. Böyle olunca hukuki işlemlerde, sözleşmelerde bir kişi mücerret yalan söyleyerek diğerini aldatmış bulunuyorsa bu basit şekildeki aldatma, dolandırıcılık suçunun oluşması bakımından yeterli kabul edilmeyecektir. Yapılan yalan açıklamaların dolandırıcılık suçunun hileli davranış unsurunu oluşturabilmesi için, bu açıklamaların doğruluğunu kabul ettirebilecek, böylece muhatabın inceleme eğilimini etkisiz bırakabilecek yoğunluk ve güçte olması, gerektiğinde yalana bir takım dış hareketlerin eklenmiş bulunması gerekir.

Failin davranışlarının hileli olup olmadığının belirlenmesi noktasında öğretide şu görüşlere de yer verilmiştir: “Hangi hareketin aldatmaya elverişli olduğu somut olaya göre ve mağdurun içinde bulunduğu duruma göre belirlenmelidir. Bu konuda önceden bir kriter oluşturmak olanaklı değildir.” (Veli Özer Özbek/Koray Doğan/Pınar Bacaksız/İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Ankara 2012, Seçkin Yayınevi, 4. bası, s.650), “Hileli davranışın anlamı birtakım sahte, suni hareketler ile gerçeğin çarpıtılması, gizlenmesi ve saklanmasıdır.” (Doğan Soyaslan, Ceza Hukuku Özel Hükümler 6. Baskı, sf.343), “Hilenin, mağduru hataya sürükleyecek nitelikte olması yeterlidir; ortalama bir insanı hataya sürükleyecek nitelikte olması aranmaz. Bu nedenle, davranışın hile teşkil edip etmediği muhataba ve olaya göre değerlendirilmelidir.” (Nur Centel/Hamide Zafer/Özlem Çakmut, Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, İstanbul 2011, Beta Yayınevi, 2. bası, Cilt I. s.462)

Esasen, hangi davranışların hileli olup olmadığı ve bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiği yolunda genel bir kural koymak oldukça zor olmakla birlikte, olaysal olarak değerlendirme yapılmalı, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmak suretiyle sonuca ulaşılmalıdır.

B- Hırsızlık Suçu: