muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16035, Karar No: 2024/13016, Tarih: 16.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/16035 E.  ,  2024/13016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/941-2022/942

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 15.09.2019 tarihinde davacı yayaya davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın çarpması sonucu oluşan trafik kazasında davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla belirsiz alacak olarak şimdilik 4.900,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 50,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 50,00 TL geçici bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 5.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; talep artırım dilekçesiyle talebini toplam 298.707,31 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının davacıya tahkimden önce tazminat ödediğini, davacının bakiye tazminat talebinin reddi gerektiğini, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kusuru kabul etmediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurunun kabulü ile 287.943,79 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 8.205,12 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 2.558,40 TL geçici bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 298.707,31 TL tazminatın 04.01.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davalının davacıya tahkimden önce tazminat ödediğini, davacının bakiye tazminat talebinin reddi gerektiğini, dava şartı eksikliği nedeniyle başvurunun usulden reddi gerektiğini, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, ceza davasında kusur raporu alınıp alınmadığının araştırılması, ceza dosyası kapsamında 5271 sayılı CMK’nın 253 üncü maddesi kapsamında uzlaşmanın olup olmadığının tespit edilmesi gerektiğini, uzlaşmanın sağlanması halinde davacının davalıdan tazminat talep edemeyeceğini, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faize göre yapılması gerektiğini, davacının memur olup olmadığı ile SGK tarafından davacıya geçici iş göremezlik tazminatı ödenip ödenmediğinin araştırılması, davacının SGK hizmet döküm cetvelinin dosya arasına alınıp davacının kazadan sonra gelir elde edip etmediğinin tespit edilmesi gerektiğini, davalının geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri tazminatından poliçe teminatı kapsamında sorumlu olmadığını, bakıcı gideri tazminatından hakkaniyet indirimi yapılması, davacı lehine 1/5 oranında nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı yayanın uğradığı sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri tazminatı talebine ilişkindir.

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, kaza tespit tutanağı ile ceza davasında alınan kusur bilirkişi raporuna göre davalıya sigortalı aracın sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğunun tespit edilmesine, tazminat hesaplama yönteminin doğru olmasına, kazanın iş kazası niteliğinde olmamasına, SGK hizmet dökümüne göre davacının kazadan sonraki geçici iş göremezlik süresi boyunca gelir etmediğinin anlaşılmasına, davalının geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri tazminatından poliçe teminatı kapsamında sorumlu olmasına, bakıcı giderinden indirim yapılmamasının isabetli olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Somut olayda; kaza neticesinde davacının maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 01.09.2021 tarihli maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte bulunan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlendiği, raporun düzenlendiği yönetmelikte isabetsizlik olmadığı, ancak anılan raporda davacının bacağındaki yaralanma nedeniyle % 8 oranında maluliyetinin bulunduğunun tespit edildiği, bununla birlikte davacıda kaza nedeniyle meydana gelen hipertrofik skar ve keloid nedeniyle % 5 oranında maluliyet tespit edildiği, kaza tarihinde yürürlükte bulunan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ekindeki Erişkinler İçin Engelli Sağlık Kurulu Raporları Engel Oranları Alan Kılavuzunda yer alan “Deri-hipertrofik skar ve keloid" bölümünde bu husus nedeniyle maluliyet oranı belirlenirken söz konusu skar izinin vücut yüzeyinin %1-9’unu kaplaması şartı bulunduğu, söz konusu raporda ise bu yönde bir değerlendirme yapılmaksızın maluliyetin tespit edildiği anlaşılmış olup, raporun bu yönden anılan yönetmelik hükümlerine uygun hazırlanmadığı anlaşılmıştır.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında; davacının yeniden muayenesi yapılarak kaza nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının belirlenmesi amacıyla kaza tarihinde yürürlükte bulunan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine ve ekindeki Erişkinler İçin Engelli Sağlık Kurulu Raporları Engel Oranları Alan Kılavuzuna göre yukarıda açıklandığı şekilde Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümlerinden içerisinde Cildiye/Plastik Cerrahi Bölümü uzmanı bulunan heyetten rapor alınıp (usuli kazanılmış haklar gözetilmek suretiyle) sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-5684 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü ve AAÜT’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; Uyuşmazlık Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle de bozulması gerekir.

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

Bu itibarla; Uyuşmazlık Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle de bozulması gerekir.

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Yukarıda (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/26835, Karar No: 2013/22830, Tarih: 30.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/26835 E.  ,  2013/22830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ....... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalı asıl işveren Sağlık Bakanlığına bağlı Şanlıurfa Balıklıgöl Devlet Hastanesinde, fizik tedavi ve rehabilitasyon hizmet alımı işinde dava dışı altişveren bünyesinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ihale makamı konumunda olup, işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerine hak kazanıp kazanmadığı ve ibranamenin geçerliliği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Anılan çalışmaların yapıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de, anılan çalışmaların olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, mahkemece davacı tanığı beyanına itibarla, davacının çalışma süresi boyunca haftalık dörtbuçuk saat fazla çalışma yaptığı ve dini bayram günleri dışındaki ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır. Dinlenen davacı tanığı, işyerinde haftanın 6 günü 08:00-18:00 saatleri arasında çalışma olduğunu, dini bayramlar dışındaki tatil günlerinde çalıştıklarını beyan etmekte olup, dosya kapsamında, soyut tanık beyanı haricinde tanığın beyanlarını denetlemeye elverişli güçte bilgi ve belge bulunmamaktadır. Davacının aynı çalışma dönemine ilişkin işçilik alacaklarının tahsili istemiyle dava dışı alt işverene karşı açtığı Şanlıurfa İş Mahkemesinin 2009/482 esas 2010/583 karar sayılı dosyasında karara bağlanan ve temyiz edilmeksizin kesinleşen davada dinlenen alt işveren tanığının ise, haftanın beş günü 08:00-16:00 saatleri arasında çalışıldığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma olmadığını beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Neticeten, hizmet alım sözleşmesine konu işin niteliği, davacının görevi ve işyeri özellikleriyle birlikte dosya kapsamı nazara alındığında, davacının fazla çalışma yaptığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını usulünce kanıtlayamadığı sonuca varılmaktadır. Anılan nedenlerle, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Davacının aynı çalışma dönemine ilişkin işçilik alacaklarının tahsili istemiyle dava dışı alt işverene karşı açtığı Şanlıurfa İş Mahkemesinin 2009/482 esas 2010/583 karar sayılı dosyasına sunulmuş işçi imzalı ibranamede, davacıya fesihte 827,50 TL tutarında kıdem tazminatı ödemesi yapıldığı yazılıdır. Anılan ibranamenin üzerinde yazılı miktar açısından makbuz hükmünde olduğu kabul edilerek, belirtili kıdem tazminatı ödemesinin işçinin hesaplanan kıdem tazminatı alacağından mahsup edilmesi gerekirken, davacı vekilinin anılan ödemenin yapılmadığına yönelik soyut ve kanıtlanamayan iddiasına değer verilerek, anılan ödemenin nazara alınmaması hatalıdır.

4-Kabule göre de, davalı bakanlık harçtan muaf olup, mahkemece, yazılı şekilde bakiye karar ve ilam harcı ile yargılama giderleri arasında hesaplanan harçtan davalının sorumlu tutulması hatalı olmuştur.

Yukarıda yazılı sebeplerden, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 30.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7215, Karar No: 2019/1433, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/7215 E.  ,  2019/1433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4040, Karar No: 2015/10982, Tarih: 26.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4040 E.  ,  2015/10982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 13. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/10/2014

NUMARASI : 2014/1146-2014/263

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/10/2014 tarih ve2014/1146-2014/263 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve fer'i müdahil T.. T.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi İsmail Kalem tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili; müvekkilinin davalı E.Bank A.Ş'nin taksim şubesine 01.12.1999 tarihinde 9.300,00 TL mevduatlarını %84 faiz ve 31.05.2000 vade ile yatırmış olduklarını, daha sonra bu mevduatların davalı bankanın kasıtlı ve hileli hareketleri ile paravan E. O. Ltd Şti hesabına aktarıldığı, davalı bankaya T.. T.. tarafından el konulmasından sonra müvekkillerine ait mevduat alacaklarının ödenmediğini, davalı E. Bank yetkilileri hakkında ceza davası açıldığını ve verilen mahkumiyet kararının kesinleştiğini, müvekkilinin dolandırıldığının kanıtlandığını, devralan İng Bankın zarardan sorumlu olduğunu savunarak, 01.12.1999 tarihinden vade sonuna kadar %84 akdi faiz vade sonundan itibaren ise akdi faizden az olmamak üzere temerrüt faizi ile birlikte mevduat alacağının bankadan tahsilini, yargılama gideri ve vekalet ücretinin karşı tarafa bırakılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı İng Bank vekili; husumet yönünden, zamanaşımı ve hak düşürücü süre yönünden davanın reddini, aksi halde esas yönünden davanın reddini, yargılama gideri ve vekalet ücretinin karşı tarafa bırakılmasını talep etmiştir.

Fer'i Müdahil T.. T.. vekili; davacıların mirasbırakanı N. Ö.'ün E. A.Ş'ye yatırdığı mevduatı sebebiyle İst. 25. Asliye Ticaret Mahkemesine 2013/335 E. sayılı dosyası ile açtığı bir davanın daha bulunduğunu, davanın süresinde açılmadığından zamanaşımı nedeniyle reddini, aksi halde esas yönünden reddini talep etmiştir.

Fer'i Müdahil O.. O.. vekili; müvekkilinin davalı bankanın borçlarını üstlenmediğini, davanın T.. T..'ye tevcih edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Fer'i Müdahil T.. T.. vekili; davacıların mirasbırakanı N. Ö.'ün E. A.Ş'ye yatırdığı mevduatı sebebiyle İst. 25. Asliye Ticaret Mahkemesine 2013/335 E. sayılı dosyası ile açtığı bir davanın daha bulunduğunu, davanın süresinde açılmadığından zamanaşımı nedeniyle reddini, aksi halde esas yönünden reddini talep etmiştir.

Fer'i Müdahil O.. O.. vekili; müvekkilinin davalı bankanın borçlarını üstlenmediğini, davanın T.. T..'ye tevcih edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın offshore hesabından kaynaklı alacak davası olduğu, tarafların beyanları, hesap açma belgeleri, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların murisinin kendi adına hesap açtırdığı, bankaya sonra el konulduğu ve daha sonra davalıya devredildiği, davacıların mevduat alacağının usulsüz krediler verilerek tüketildiği, paravan bankadan tahsil imkanının olmadığı, E. Bank A.Ş yönetiminin davacıların zararına sebep olduğu, ceza dosyasından da banka ile mudileri arasındaki organik bağın örgütlü, planlı ve kasıtlı olarak kötüye kullanıldığının anlaşıldığı, davacıların bu şekilde zarara uğratıldıkları anlaşılmakla toplam 9.300,00 TL alacak bedelinin davalıdan 01.12.1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı kanunun 2/2 maddesi uyarınca işleyecek faizi ile birlikte alınarak davacılara miras hisseleri oranında verilmesine; husumet, zamanaşımı ve hak düşürücü süre yönünden taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve feri müdahil T.. T.. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekili ve fer'i müdahil T.. T.. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekili ve fer'i müdahil T.. T.. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı Banka'ya iadesine, temyiz eden T.. T.. harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 26/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/171, Karar No: 2017/3678, Tarih: 29.03.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/171 E.  ,  2017/3678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dairemizin 09.03.2016 gün ve 11512-3095 sayılı bozma kararına karşı mahkemesince bozma ilamının 1 nolu kararına uyulmamasına, direnilmesine ve 2 nolu bozma sebeplerine uyulmasına karar verildiği, bu hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "onama" istekli 05.01.2017 gün ve 2016/401124 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilen dosya incelenmekle;

Suça sürüklenen çocuğun kayden 15.12.1992 doğumlu olduğu 16.05.2011 tarihli celse ile hükmün açıklandığı 11.10.2011 tarihli oturumun sanığın 18 yaşını doldurmuş bulunmasına rağmen duruşmanın açık yerine kapalı yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 182. ve 185. maddelerine aykırı davranılması nedeni ile kararı bozmuştur.

Yerel mahkeme bozma ilamının 1 nolu bendine karşı direnme kararı vermiştir.

Sanık sorgusunun asıl ve en önemli özelliği açık duruşmada yargıç tarafından yapılmasıdır. Yasal koşulları bulunmadığından duruşmanın gizli yapılması ve suça sürüklenen çocuğun sorgusu ve/veya savunmalarının gizli oturumda alınması 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca 1412 sayılı CMUK’nun 308/6. maddesi uyarınca yasaya mutlak aykırı davranılması halidir. Asıl mesele biçimsel yönü ile aleniyet temelini oluşturan hedef ile karşılaştırıldığında adil yargılamanın gerçekleştirilmesi için sanık sorgusunun aynı yön ve yöntemler ile yerine getirilmesi zorunludur. Herhangi bir ara kararı ile yerine getirildiğinin kabul edilmesi adil yargılama hakkınında ihlalini oluşturur.

Bozma kararı ile İstanbul 2. Çocuk Mahkemesinin 2010/883 Esas ve 2011/490 Karar hükmü tümü ile ortadan kaldırıldığından, yerel mahkemenin savunma makamına bozma ilamına karşı diyeceklerini sorması, sorduktan sonra direnme kararı vermesi ile yetinmesi gerekmektedir. Ancak, İstanbul 2. Çocuk Mahkemesi bozma sonrası savunma makamına .

bildirdiği 13.10.2016 günlü oturumda suça sürüklenen çocuğun açık kimliğini saptadıktan sonra;”Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 2015/11512 Esas ve 2016/3095 Karar sayılı bozma ilamı ve ekleri okunmuş, suça sürüklenen çocuğa yüklenen suç anlatılmış, CMK'nın 147. maddesindeki yasal hakları hatırlatılmış,

Suça sürüklenen çocuk yargıtay bozma ilamına karşı beyanında ve savunmasında: Yargıtay bozma ilamını bana okudunuz. Bozma lehedir, uyulsun önceki savunmalarımı da tekrar ediyorum. Suçsuzum Beraatimi istiyorum. Tüm lehe olan hükümler hakkımda uygulansın dedi.

GD: 1-Yargıtay bozma ilamınının 1 nolu bendindeki bozma gerekçesi olan duruşmanın açık yerine kapalı yapılmasının telafisi bu aşamada mümkün olmadığından ve eski hale iade mümkün olmadığından uyulmamasına, direnilmesine,

Suça sürüklenen çocuk yargıtay bozma ilamına karşı beyanında ve savunmasında: Yargıtay bozma ilamını bana okudunuz. Bozma lehedir, uyulsun önceki savunmalarımı da tekrar ediyorum. Suçsuzum Beraatimi istiyorum. Tüm lehe olan hükümler hakkımda uygulansın dedi.

GD: 1-Yargıtay bozma ilamınının 1 nolu bendindeki bozma gerekçesi olan duruşmanın açık yerine kapalı yapılmasının telafisi bu aşamada mümkün olmadığından ve eski hale iade mümkün olmadığından uyulmamasına, direnilmesine,

2-Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 09/03/2016 tarih, 2015/11512 Esas ve 2016/3095 Karar sayılı bozma ilamının 2 nolu bendi usül ve yasaya uygun olduğundan uyulmasına karar verildi. Tefhimle açık duruşmaya devam olundu.

Şeklinde karar verilerek Dairemizin 1 nolu kararına karşı direnme kararı verildiği, Yargıtay 17. Ceza Dairesince verilen bozma ilamı doğrultusunda suça sürüklenen çocuğun açık duruşmada esasa yönelik sorgu işlemlerinin tamamlanmasıyla verilen kararın özde direnme kararı olmayıp, eylemli uyma sonucu verilen bir karar olduğu anlaşılmakla başvurunun temyiz niteliğinde olduğu ve incelemenin Yargıtay 17. Ceza Dairesine ait olduğu benimsenmekle yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 29.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.