muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10258, Karar No: 2016/6400, Tarih: 14.04.2016

Sanık ...'un ise 07/03/2013 tarihinde kolluk kuvvetlerine verdiği ifadede, ilk eşinin aile büyüklerinden kalan üç adet kitabın kendi ikametinde olduğunu, anılan kitaplardan ...'ye bahsettiğinde, adı geçen şahsın, ... isimli tanıdığının tarihi eser işlerinden anladığını söylediğini, bunun üzerine bir araya geldikleri ...'ın, tarihi eser olmadığını belirlediği bir adet kitabı kendisine iade edip, iki adet kitabı alarak, inceleyeceğini ve daha sonra görüşeceklerini dile getirdiğini, aradan bir yıl geçtiği halde ...'ı görmediğini ve kitaplarının akıbetini bilmediğini, ancak, kendisini adı geçen şahıs ile ...'nin tanıştırdığını beyan ettiği, sanık ...'un kovuşturma aşamasındaki savunmasında da, soruşturma aşamasında verdiği ifadenin doğru olduğunu, boşandığı eşinden kalan kitapları sanık ...'nin inceleyerek, tarihi nitelikte olabileceği düşüncesiyle sanık ...'a götürdüğünü, bu sırada kendisinin de sanık ...'ın yanında bulunduğunu, sanık ...'in incelemek üzere aldığı kitapları aradan birkaç ay geçmesine ve telefonla aramasına rağmen kendisine iade etmediğini söylediği, sanık ... tarafından rızaen verilen bir adet kitaba ilişkin olarak müze uzmanlarınca 11/03/2013 tarihli raporun düzenlendiği, bahse konu raporda, 2863 sayılı Kanun kapsamı dışında kaldığı belirtilen kitabın, 12/03/2013 tarihli tutanak ile adı geçen sanığın eşine teslim edildiği;

Sanık ...'nin 07/03/2013 tarihinde kolluk kuvvetlerine verdiği ifadede, yanında işçi olarak çalıştığı ...'un, elinde iki adet eski kitap olduğunu söyleyerek, bu işlerden anlayan bir tanıdığı olup olmadığını sorduğunu, kendisinin de ...'dan söz ettiğini, daha sonra ... ile buluşarak, iki adet kitabı ona birlikte verdiklerini, adı geçen şahsın kitapları inceleyip fiyat araştırması yaparak müşteri bulursa satması, satım bedelinin % 30'unu da komisyon ücreti olarak alması hususunda anlaştıklarını, kitapları teslim ettikleri tarihten bir hafta sonra ... kitapları geri alma ile ilgili olarak fikrini sorduğunu, kendisinin de ... arayarak durumu ilettiğini, bilahare ... ile görüştüğünde, kitapları geri alamadığını öğrendiğini beyan ettiği, sanık ...'nin kovuşturma aşamasındaki savunmasında da, soruşturma aşamasında verdiği ifadenin doğru olduğunu, sanık ...'un atadan kalma iki adet el yazması kitaptan söz ederek, “bunu satalım, çevrende gösterebileceğimiz, eski yazıyı okuyabilen tanıdık birisi var mı” diye sorduğunu, kendisinin de Isparta Oteli'nin aşağısındaki eski kitapçıya gösterebileceklerini söylemesi üzerine, kitapları belirtilen yere birlikte götürdüklerini, ancak kitapçı tarafından yazıların okunamadığını, sanık ...'in kendisine, “eğer kitaplar satılırsa ben sana üç beş kuruş para vereceğim” dediğini, daha sonra, sanıklar ... ve ... ile kahvehanede otururken, sanık ...'in el yazması kitaplardan bahsettiğini, adı geçen sanıklar görüşmeye başlayınca da kendisinin sanık ... tarafından işten çıkarıldığını söylediği;

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; her ne kadar sanık ... aşamalardaki savunmalarında, kendisinden ele geçirilen kitabın babasından kaldığını beyan etmiş ise de; sanıklar ... ve ...'nin anlatımlarından, sanık ...'e ait kitabın satış işlemine konu edilmek üzere sanık ... aracılığıyla sanık ...'e verildiğinin anlaşıldığı, bu durumda, 2863 sayılı Kanunun 67/2. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ...'nin “veren”, sanık ...'ın da “kabul eden” sıfatı ile hareket etmiş oldukları, kitap ile ilgili rapor düzenleyen uzmanların, davanın tarafı konumunda bulunmayan Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı ... Yazma ... Bölge Müdürlüğü bünyesinde görev yapmaları nedeniyle, anılan raporun itibar kabiliyetini haiz olduğu, diğer yandan, suç tarihinden sonra Isparta Müze Müdürlüğünce sanık ... adına düzenlenen “Tescile Tabi Taşınır Kültür ve Tabiat Varlığı Belgesi” nin, suça konu kitabın bulundurulmasını hukuka uygun hale getirmeyeceği gibi, suç niteliğinin değişmesine de sebebiyet vermeyeceği, dolayısıyla, üzerlerine atılı “kültür varlığı ticaretine aykırılık” suçunu işlediği sabit olan sanıklar ..., ... ve ...'nin, 2863 sayılı Kanunun 67/2. maddesi uyarınca mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, delil yetersizliği gerekçesiyle beraatlerine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

2863 sayılı Kanunun 23. maddesi kapsamında müzelik değer taşıyan, tasnif ve tescile tabi taşınır kültür varlıklarının, aynı Kanunun 75. maddesi uyarınca Müze Müdürlüğü'ne teslimine; kapsam dışında kalan objelerin ise sahiplerine iadesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, korunması gerekli nitelik taşıyan varlıkların ayrıca müsaderesine, anılan niteliği haiz olmayan varlıkların ise imhası için Müze Müdürlüğü'ne yazı yazılmasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in “kültür varlığı ticaretine aykırılık” suçundan beraatlerine ilişkin hükümlerin isteme aykırı olarak ayrı ayrı BOZULMASINA, 14/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14493, Karar No: 2012/1083, Tarih: 30.01.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/14493 E.  ,  2012/1083 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, meslek hastalığı nedeniyle sigortalıya yapılan yardımlar sonucu oluşan Kurum zararının tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve ....arafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesinde; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve işgüvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya haksahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22 nci maddede belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı (…)(2) Kurumca işverene ödettirilir (Ek cümle:29/7/2003-4958/28 md.). İşçi ve işveren sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.” hükmüne yer verilmiştir.

Meslek hastalığı; işin niteliğine göre tekrarlanan bir sebeple veya işyerinde işin yürütüm şartları yüzünden ortaya çıkan ve sigortalıyı geçici veya sürekli şekilde hasta, sakat veya ruhen arızalı bırakan bir olgu olup, 506 sayılı Yasanın 11. maddesinin B bendinde, “sigortalının çalıştırıldığı işin niteliğine göre tekrarlanan bir sebeple veya işin yürütüm şartları yüzünden uğradığı geçici veya sürekli hastalık, sakatlık veya ruhi arıza halleridir.” şeklinde tanımlanmıştır. Bu yasal düzenlemeler çerçevesinde, Mahkemece, öncelikle davalı işverene ait olan işyerinden daha önceleri sigortalının nerede hangi işlerde çalıştığı da tespit edilerek, işyerlerinde hangi ortamda çalıştığı, bu işyerlerindeki çalışmaların sigortalıdaki meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranına etkisi olup olmadığı belirlenmeli, gerekirse çalışma yerlerinde keşif de yapılarak bu eksiklikler giderilmeli; meslek hastalığının, işin niteliğine göre tekrarlanan sebepler veya işin yürütüm şartlarına göre ortaya çıkan hastalık, sakatlık veya ruhi arıza halleri olduğu dikkate alınarak, meslek hastalığının engellenmesinde, iş güvenliği mevzuatına göre işverence hangi önlemlerin alınması gerekeceği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalının uyup uymadığı irdelenerek; işverenin, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri, sigortalıların tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştıkları takdirde önlem alınması gerekmeyeceği gibi bir düşünceyle önlem almaktan çekinemeyeceği, çalışma hayatında süre gelen kötü alışkanlık ve geleneklerin varlığının da işverenin önlem alma ödevini etkilemeyeceği, işverenin, çalıştırdığı sigortalıların beden ve ruh bütünlüğünü korumak için yararlı her önlemi, amaca uygun biçimde almak, uygulamak ve uygulatmakla yükümlü olduğu gerçeğinden hareketle, meslek hastalığının oluşumunda davalının kusurunun belirlenmesi için konunun uzmanı bilirkişilerden, bu doğrultuda kusur raporu alınmalı, kusur irdelemesinde, meslek hastalığında, işverenin bu konuda her türlü tedbiri almış olsa bile, işin ve işyerinin niteliği sebebiyle bu hastalığın ortaya çıkması ihtimali nazara alınarak, belli orandaki bir kaçınılmazlıktan söz edilmesi gerekeceği göz önünde bulundurulmalıdır. Kusur irdelemesinde, dava dışı işverenler yanındaki çalışmaların sigortalıdaki sürekli iş göremezlik oranına etkisi de belirlendikten ve davalı işyerindeki çalışmaları ile hastalığın oluşması ve ilerlemesi bakımından illiyet bağı olup olmadığı ile, çalışılan işverenlerin kusurlu olduğu sonucuna varılacak olursa, birlikte kusurları olmayıp ayrı zamanlarda ve ayrı ortamlarda meslek hastalığının oluşmasına birbirleriyle irtibatlı olmaksızın katkılarının bulunması nedeniyle her işverenin sadece kendi kusuru oranındaki maddi zarar miktarından sorumlu tutulması gerektiği göz önünde bulundurulmak suretiyle yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4897, Karar No: 2015/11805, Tarih: 26.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4897 E.  ,  2015/11805 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kocaeli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2014

NUMARASI : 2014/716-2014/1336

DAVACI : S.. G..

DAVALI : Z.. T..

Taraflar arasındaki davada Kocaeli 4. Asliye Hukuk ve Kocaeli 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü;

K A R A R

Davacı S.. G.. vekili, 06.02.2013 havale tarihli dilekçe ile; kiracısı S.. şirketinin kira alacağına karşılık olmak üzere keşideci davalı Z.. Teknik Don. San. ve Tic. Ltd. Şti. olan 28/03/2012 tarih ve 8736374 numaralı çekteki alacaklarını müvekkiline devrederek çek verdiğini, çek bedelini ödememesi üzerine davalı hakkında ilâmsız icra takibi yaptığını, davalının haksız itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemiyle asliye hukuk mahkemesinde dava açmıştır.

Kocaeli 4. Asliye Hukuk Mahkemesince, "Dava, davalı hakkında yapılan ilâmsız takibe itiraz etmesi nedeniyle 3. kişinin kira borcundan dolayı alacağın tahsiline ilişkindir. Davacının kira sözleşmesine dayalı olarak açmış olduğu" gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; karar, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Kocaeli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, "Davacının dosyada fotokopisi bulunan ve süresi içerisinde bankaya ibraz edilmeyerek çek vasfını yitiren H.. Bank Karaköy Şubesine ait 8736374 çek nolu 18.000,00 TL. bedelli 28/03/2012 keşide tarihli çekin keşidecisi olarak davalıdan sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca tahsilinin talep edildiği" gerekçesiyle karşı görevsizlik kararı verilmiş; karar, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilen davalardır. Buna göre, her iki tarafın da "ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davaları, ticari dava sayılmıştır. Mutlak ticari davalar ise, tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın yasa gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer kanunlarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

TTK'nın 4/1-a maddesinde, “TTK'da öngörülen” hususlardan kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari davalar arasında sayılmıştır. Kambiyo senetleri, 6102 sayılı TTK'nın 670 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Bu nedenle, TTK'da düzenlenmiş olan kambiyo senedinden kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari dava olup, aynı Kanunun 5/1. maddesi gereğince uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

TTK'nın 4/1-a maddesinde, “TTK'da öngörülen” hususlardan kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari davalar arasında sayılmıştır. Kambiyo senetleri, 6102 sayılı TTK'nın 670 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Bu nedenle, TTK'da düzenlenmiş olan kambiyo senedinden kaynaklanan hukuk davaları, mutlak ticari dava olup, aynı Kanunun 5/1. maddesi gereğince uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda dava, zamanaşımına uğramış çeke dayalı olarak başlatılan ilâmsız icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Uyuşmazlık, zamanaşımına uğramış olsa bile kambiyo senedi özellikleri taşıyan çekten kaynaklanmaktadır. Bu nedenle uyuşmazlığın, TTK'nın 4/1-a ve 5/1. maddeleri uyarınca asliye ticaret mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

Görev uyuşmazlığı her ne kadar sulh ve asliye hukuk mahkemeleri arasında çıkmış ise de, mahkemelerin görevi kamu düzenine ilişkin olup, HMK'nın 22/2. maddesi uyarınca "görevli" mahkemenin yargı yeri olarak belirlenmesi zorunlu bulunduğundan, Kocaeli Nöbetçi Ticaret Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Nöbetçi Kocaeli Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/11/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7799, Karar No: 2016/623, Tarih: 25.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/7799 E.  ,  2016/623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

DÜŞÜNCE : Bozma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, yargılama sırasında dosyaya sunmuş olduğu dilekçeler ekinde yer alıp ... Hastanesince 23.07.2010 ve 06.07.2011 tarihlerinde düzenlenen ilaç raporlarında sanığa "şizoafektif bozukluk, bipolar mizaç bozukluğu ve yaygın anksiyete bozukluğu" tanılarının konulması, yine dosya içeriğinden sanığın ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim Araştırma Hastanesi ile ... Hastanesinde yatarak tedavi gördüğünün anlaşılması ve temyiz dilekçesinde de atılı suçları rahatsızlığının etkisiyle gerçekleştirdiğini iddia etmesi karşısında, sanığın suç tarihlerinde 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca, akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiillere ilişkin davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığı konusunda rapor alınmasından sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10008, Karar No: 2016/2422, Tarih: 08.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/10008 E.  ,  2016/2422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme,yaralama,hakaret,tehdit

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; TCK'nın 86/2, 86/3-e, 62, 52/2, 151/1, 62, 52/2, 125/1, 125/4, 62, 52/2, 106/1-1. cümle, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret, sanık ... hakkında tehdit, yaralama ve mala zarar verme suçlarından; CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Hakaret suçundan katılan sanıklar ... ve ...’ın, tehdit, yaralama ve mala zarar verme suçlarından katılan sanık ...’ın beraatine, hakaret, tehdit, yaralama ve mala zarar verme suçlarından katılan sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılan sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanık ... ve... ile katılan sanık ... arasında daha önceye dayalı husumet bulunması nedeniyle, katılan sanık ...’ın ...’i tehdit ettiği, ...’in de katılan sanık ...’a hakaret ettiği, bu olay nedeniyle katılan sanık ...’in eşi olan sanık ...’ın katılan sanık ... ile tartışmaya başladığı tartışma sırasında katılan sanık ... ile katılan sanık ...’ın birbirlerine hakaret ettikleri ve yaraladıkları, katılan sanık ...’ın ...’ın motoruna vurduğu, ...’ın da ...’ın aracına zarar verdiği iddia edilen olayda;

1)Katılan sanık ... hakkında yaralama,mala zarar verme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

6217 Sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14/04/2011 tarihinden itibaren doğrudan hükmedilen 3000 TL'ye kadar (3000 TL dahil) para cezalarını içeren mahkumiyet hükümleri, 5320 sayılı kanunun geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğundan, sanığın temyiz isteğinin CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2)Katılan sanık ... hakkında hakaret;katılan sanık ... hakkında tehdit, yaralama, mala zarar verme ve hakaret; katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Katılan sanık ...’in hakaret;katılan sanık ...’ın tehdit,yaralama,mala zarar verme ve hakaret suçunu işlediklerine dair delil elde edilemediği, katılan sanık ...’ın ise katılan sanık ...’e karşı tehdit suçunu işlediği anlaşıldığından katılan sanıklar ... ve ...’ın beraatine, katılan sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

3)Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik tehdit suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

3)Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik tehdit suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın mağdur ...'e hitaben " ...bunun hesabını eşinle birlikte vereceksin, senin ve eşinin burnunu kıracağım" diyerek onu tehdit ettiği olayda sanığın bu tehdit beyanını mağdurun eşi olan ...'a iletmesi kastıyla söylediğine dair yeterli ve inandırıcı somut delil bulunmadığı, bu mağdura karşı tehdit suçu işlendiği gerekçesiyle açılan davada sanık hakkında beraat hükmü verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup,katılan sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 08/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15466, Karar No: 2012/111, Tarih: 16.01.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/15466 E.  ,  2012/111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. ...... niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Daha önceden kamulaştırması yapılıp tapu kaydında irtifak hakkı tescil edilen enerji nakil hattından kaynaklanan değer düşüklüğü hesaplanıp, taşınmaz bedelinden indirildikten sonra pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespitine karar verilmesi gerekirken bu yönde bir indirim yapılmayarak fazlaya hükmedilmesi,

2) Dava konusu taşınmazın yüzölçümü ve geometrik durumu ile enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak değer kaybı oranının % 3 olması gerektiği gözetilmeden daha yüksek oranda değer kaybı verilmek suretiyle bedel tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27426, Karar No: 2013/3594, Tarih: 04.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27426 E.  ,  2013/3594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ... Genel Müdürlüğünden ve imar planını yapan belediyelerden sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.