muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16572, Karar No: 2023/22560, Tarih: 12.10.2023

Kendilerine belirli idari yetkiler verilmiş görevlilerin, sözlerine ve eylemlerine getirilen eleştirilere daha fazla hoşgörü göstermeleri gerektiği ise AİHM içtihatlarında kabul edilmektedir.

AİHM, kamu görevlilerine karşı yapılmış hakaret içerikli ifadelerle ilgili bir başvuruda, başvuruya konu sözlerin, kamuoyunun söz konusu görevlinin performansına duyduğu güveni ortadan kaldırmaya yönelik gerçek bir tehlike meydana getirip getirmediğini incelemektedir.

Yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında incelemeye konu olayda; sanığın "...yolsuzluk ve rüşvete bulanmış ve daha bir çok marifeti bulunan şaibeli ..." şeklinde kullandığı ifadeler, söylendiği yer ve zaman unsurları da gözetildiğinde, mağdurun onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olduğu dolayısıyla eylemin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı hakaret suçundan mahkumiyeti yönündeki Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sair Hususlar Yönünden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen hükümde sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4086, Karar No: 2012/11242, Tarih: 27.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/4086 E.  ,  2012/11242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapusuz taşınmaz tescili

... ile Hazine ve Karabent Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tapusuz taşınmaz tescili davasının kabulüne dair Kızıltepe Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.12.2011 gün ve 664/826 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki nedenlerine dayanarak mevkii ve sınırları dava dilekçesinde gösterilen tapusuz taşınmazın vekil edeni adına tapu siciline tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine temsilcisi, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacı lehine kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle 07.12.2010 tarihli krokide A harfi ile işaretlenen 40.838,01 m2 ile B harfi ile işaretlenen 38.220,31 m2 yüzölçümündeki taşınmazların davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Hüküm süresinde, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14, 17 ve TMK.nun 713/1-3.maddeleri uyarınca açılmış tapusuz taşınmazın tapuya tescili isteğine ilişkindir. Bu tür davaların, yasal hasım durumundaki Hazine ve ilgili köy tüzel kişiliğine yöneltilmesi gerekir. Dava dilekçesinde Karabent Köyü Tüzel Kişiliği, Hazinenin yanında davalı olarak gösterilmesine rağmen, dava dilekçesi adı geçen köye tebliğ edilmemiştir. Bilindiği üzere, bir davanın görülebilmesi için, öncelikle davada taraf teşkilinin sağlanması gereklidir. Yargılamanın sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunma ile ilgili delillerin eksiksiz toplanıp tartışılabilmesi, davanın süratle sonuçlandırılabilmesi, öncelikle tarafların duruşma gününden haberdar edilmesi ile mümkün olur.

Bu husus davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 73.maddesinde: “Kanunun gösterdiği istisnalar haricinde hakim her iki tarafı istima veyahut iddia ve müdafaalarını beyan etmeleri için kanuni şekillere tevfikan davet etmedikçe hükmünü veremez.” şeklinde ifade edilmiştir. Sonradan yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK.nun 27.maddesinde de: “Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler.” hükmüne yer verilmek suretiyle, hukuki dinlenilme hakkı ifade edilmiştir. Bu hak Anayasa'nın 36.maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6.maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Bu hak iddia ve savunma hakkı olarak bilinse de, iddia ve savunma hakkından daha geniş ve üst bir kavramdır.

Somut olayda; mahkemece her ne kadar işin esası hakkında karar verilmişse de, yargılama sırasında davalı ... Tüzel Kişiliğine dava dilekçesinin tebliği sağlanmamış, davada taraf sıfatıyla savunma hakkı tanınmamıştır. Açıklanan nedenlerle, öncelikle dava dilekçesinin davalı köye tebliğinin sağlanması, bundan sonra bildirmesi durumunda delillerinin toplanıp, tartışılıp, değerlendirilmesi daha sonra istek hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, bu husus yerine getirilmeden ve diğer yandan da davanın diğer taraflarına da delillerini sunmaları için uygun süre ve imkan verilmeden tensip zaptı ile taşınmazın bulunduğu yerde keşif yapılmasına karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından, dava konusu taşınmazın 1967 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında 766 sayılı Tapulama Kanunu’nun 2. maddesine göre tespit dışı bırakıldığı belirlenmiştir. Böyle bir yerin, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesine göre, emek ve masraf sarfı suretiyle imar-ihya işlemlerinin tamamlanarak tarıma elverişli hale getirilmesine müteakip, kazanmayı sağlayacak zilyetlik süresinin geçmesi suretiyle aynı kanunun 14. maddesi hükmüne göre kazanılması mümkündür.

Bir arazinin kullanım süresi ile niteliğini ve üzerindeki imar-ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihin en iyi belirlenme yöntemi hava fotoğraflarıdır. Hava fotoğraflarının en az iki ayrı zamana ilişkin olması gerekir. Bu konuda sağlıklı bir yargıya ulaşmak için tespit dışı bırakılma tarihinden sonra (1967 yılından sonra) olmak üzere, dava tarihinden geriye doğru 20-30 yıl öncesine ait (1980 – 1990 yılları arası) stereoskopik hava fotoğraflarının dosya arasına konulması ve bu fotoğrafların stereoskopla incelenmesi gerekir. Stereoskopik çift hava fotoğrafı, bir stereoskop altında incelendiğinde arazinin üç boyutlu görülmesi, taşınmazın çekim tarihindeki sınırlarının ve niteliğinin belirlenebilmesi, bu yolla ekilemeyen bakir alanların net bir biçimde tespitinin yapılabilmesi mümkündür. Mahkemece uyuşmazlığın çözüme kavuşturulabilmesi için gerekli bulunan hava fotoğraflarından gereği gibi yararlanılmamıştır. Jeolog ile Ziraat ve Harita mühendisleri tarafından sunulan raporlarda, 1984 tarihli hava fotoğrafının araziye uygulandığından söz edilmişse de, çekişme konusu taşınmazların harita üzerindeki yeri Yargıtay, yerel mahkeme ve yanların denetimine elverişli olacak şekilde işaretlenmediği gibi, üç boyutlu stereoskopik aletle uygulamanın yapılıp yapılmadığı da açıklanmamıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece yapılacak iş; öncelikle hava fotoğraflarının ilgili yerden tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosya arasına konulması, bundan sonra, ziraat mühendisi, kadastro fen elemanı, jeodezi veya fotogrametri uzmanı harita mühendisinden oluşacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla yapılacak keşifte, belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda inceleme yaptırılarak; çekişme konusu taşınmaz hava fotoğraflarında gösterilmeli, bu yerin önceki (çekim tarihindeki) ve şimdiki niteliğinin, imar ihyaya en erken ne zaman başlanıldığının ve tamamlandığının, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılması gerekir. Tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri de bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporuyla denetlenmeli, daha sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan diğer tüm deliller birlikte değerlendirilerek karar verilmelidir. Eksik incelemeyle karar verilemez.

Bundan ayrı, tescile konu taşınmazın önceki niteliklerinin belirlenmesi bakımından komşu 646 ve 647 parsel sayılı taşınmazlara tapulama sırasında uygulanan varsa eski tarihli tüm revizyon kayıtları ile birlikte tapulama tutanaklarının onaylı ve okunaklı suretlerinin getirtilerek, yerel ve teknik bilirkişiler aracılığıyla mahallinde yapılacak keşifte araziye uygulanması, bu yolla o tarihte dava konusu taşınmazların yönünü ne olarak gösterdiğinin belirlenmeye çalışılması, diğer yandan taşınmazların şu anki mevcut durumlarını gösteren değişik açılardan çekilmiş panoramik fotoğraflarının da dosya arasına konulması ve hüküm kurulurken göz önünde bulundurulması gerekirken, bu husus da mahkemece göz ardı edilmiştir.

Dairemizce de kabul edilerek devam eden istikrarlı uygulamalara ve bilimsel çevrelerce kabul edilen arazi yetenek sınıflandırmalarına göre, 6.sınıf tarım arazisisi; “düzeltilemeyecek şiddette dik eğim, şiddetli erozyon, taşlılık, toprak sığlığı, taşkın zararı ve fazla su, düşük su tutma kapasitesi, tuzluluk ve alkalilik, iklim engelleri gibi sınırlayıcı faktörler içerirler. Bu faktörlerin bir veya bir kaçı, kültür bitkisinin yetişmesini engeller. Ancak çayır, mer'a, orman, doğal hayat ve rekreasyon yeri olarak ayrılmaya uygundur. Çayır ve mer'a durumunun geliştirilmesi için, gübreleme, yüzey akış kontrolu ve tohum aşılaması yapılabilir. Bu topraklarda, yoğun bir amenajman ile çay, fındık, badem, zeytin vb. yetiştirilebilir.” şeklinde tanımlanmıştır. Somut olayda; ziraatçı bilirkişi Yrd. Doç. Dr. ... ... ve jeoloji mühendisi ... ... tarafından düzenlenen 22.12.2010 tarihli raporda; dava konusu taşınmazların % 4-8 eğimli, toprak derinliği 30-40 cm, % 10-15 oranında taşlılık, tınlı, killi belirlemesi yapıldıktan sonra, 6.sınıf arazi olduğu açıklanmıştır. Adı geçen bilirkişinin, yukarıdaki açıklamalar karşısında, saptadığı maddi bulgular ile 6.sınıf olarak tespiti örtüşmemektedir. Yeniden, önceki ziraatçı ve jeolog bilirkişinin dışında seçilecek iki ziraat mühendisi ve bir jeolog bilirkişilere inceleme yaptırılarak, maddi bulgulara ve bilimsel gerekçelere dayalı olarak dava konusu taşınmazların arazi yetenek sınıflandırmasına göre kaçıncı sınıf arazi olduğu belirlenmelidir.

Öte yandan; zilyedin, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesinde sayılan belgelerden hiç birine dayanmadan, salt zilyetlik yoluyla aynı çalışma alanında kazanacağı miktar kuru arazide 100, sulu arazi de ise 40 dönümü geçemez. Buna göre, tescili istenen taşınmazların kuru-sulu ayırımı önem arz etmektedir. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesini değiştiren 5403 sayılı Kanunun 26. maddesine göre, sulu ve kuru toprak ayırımı, Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu hükümleri uyarınca yapılır. 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun tanımlar başlığını taşıyan 3.maddesinin (j) bendinde, sulu tarım arazisi “Tarımı yapılan bitkilerin büyüme devresinde ihtiyaç duyduğu suyun, su kaynağından alınarak yeterli miktarda ve kontrollü bir şekilde karşılandığı araziler” şeklinde tanımlanmıştır. Bir yerin sulu-kuru olma durumu bu tanıma göre belirlenecektir. Zira anılan kanun hükmüne göre taşınmazın sulu arazi olarak tanımlanabilmesi için sulanabilir nitelikte olması yeterli bulunmaktadır. Bu açıklamalara göre, dava konusu taşınmazın sulu-kuru nitelikte olup olmadığının belirlenerek hüküm kurulurken göz önünde bulundurulması gerekirken bu yönde araştırma yapmadan karar verilmiştir. Mahkemece, yukarıda belirtilen açıklamalar doğrultusunda eksiklikler giderildikten sonra oluşacak duruma göre davanın esası hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma incelemeye dayanarak karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Tüm bu nedenlerle, davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve kanuna aykırı görülen yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMKnun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11219, Karar No: 2015/31633, Tarih: 01.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/11219 E.  ,  2015/31633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/377909

MAHKEMESİ : Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2013

NUMARASI : 2013/106 (E) ve 2013/242 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Mala zarar verme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin işyerinin camının kırılması sonrasında, husumetli olduğu sanıklardan Ceyhun'un elindeki kesi nedeniyle aynı gece tedavi görmüş olması , olay yerinde kan izlerinin olması ve her iki sanığın olay gecesi birlikte olmaları nedeni ile oluşan kuvvetli şüphe karşısında, olay yerinden ele geçirilen plastik ayran bardağı üzerinde parmak izi incelemesi, kan örnekleri üzerinde de meloküler genetik inceleme yaptırılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7125, Karar No: 2024/911, Tarih: 19.02.2024

**7. Hukuk Dairesi         2022/7125 E.  ,  2024/911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 1998/11 E., 2015/561 K.

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 27.04.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; davalı ... vekilinin kararı temyiz etmesi üzerine, Mahkemesince gerekli temyiz giderlerinin yatırılması için çıkarılan muhtıra davalı vekiline 18.04.2022 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı vekili ise aynı gün verdiği dilekçe ile müvekkili için adli yardım talebinde bulunmuştur. Mahkemesince, 27.04.2022 tarihinde muhtıraya rağmen gerekli gider avansının yatırılmadığı gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334 ilâ 340 ıncı maddelerinde yer almaktadır. Aynı Kanun'un 337 nci maddesi gereğince; "Mahkeme, adli yardım talebi hakkında duruşma yapmaksızın karar verebilir. Ancak, talep hâlinde inceleme duruşmalı olarak yapılır. Adli yardım taleplerinin reddine ilişkin mahkeme kararlarında sunulan bilgi ve belgelerin kabul edilmeme sebebi açıkça belirtilir. Adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlar karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir. Adli yardım talebi reddedilirse, ödeme gücünde sonradan gerçekleşen ciddi bir azalmaya dayanılarak tekrar talepte bulunulabilir."

Adli yardım talebinde bulunan davalının bu talebi hakkında yukarıda bahsedilen adli yardıma ilişkin usul ve esaslar dikkate alınarak olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden, gerekli gider avansının yatırılmadığı gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Temyize konu ek kararın, adli yardım talebine ilişkin olumlu veya olumsuz bir karar verilmek üzere bozulması gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkemesince verilen 27.04.2022 tarihli ek kararın BOZULMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

19.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/25, Karar No: 2020/1221, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/25 E.  ,  2020/1221 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/430, Karar No: 2021/161, Tarih: 22.04.2021

**Ceza Genel Kurulu         2020/430 E.  ,  2021/161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sanıklar ... ve ...’un nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs, sanık ...’ün nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs ve 3628 sayılı Kanun’a muhalefet suçlarından cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, sanıkların beraatlerine ilişkin ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 5. Ceza Dairesince verilen 08.07.2020 tarihli ve 5-2 sayılı hükümlerin, katılan ... vekili ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının “Onama” istemli 30.11.2020 tarihli ve 105658 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi karşısında yasal şartları oluşmadığından, katılan ... vekilinin duruşmalı inceleme isteğinin CMK’nın 299. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamı ve ilk derece mahkemesince verilen hükümler dikkate alındığında, Ceza Genel Kurulunca yapılacak temyiz incelemesi sırasında özellikle;

1- Katılan ... Bakanlığının sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, katılan ...’in ise sanık ... hakkında mal bildiriminde bulunmama suçundan açılan kamu davasına katılma ve hükümleri temyiz etme hak ve yetkisinin bulunup bulunmadığının,

2- Katılan ... ile sanıklar arasındaki suç konusu görüşmeleri içeren ses kaydının yasal delil niteliğinde olup olmadığının ve bu bağlamda hükme esas alınıp alınamayacağının,

3- Sanıkların üzerine atılı nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçunun sabit olup olmadığının,

4- Sanık ...'e atılı mal bildiriminde bulunmama suçunun oluşup oluşmadığının,

Belirlenmesi hususları üzerinde ayrı ayrı durulmasında fayda bulunmaktadır.

1- Katılan ... Bakanlığının sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, katılan ...’in ise sanık ... hakkında mal bildiriminde bulunmama suçundan açılan kamu davasına katılma ve hükümleri temyiz etme hak ve yetkisinin bulunup bulunmadığı;

İncelenen dosya kapsamından;

4- Sanık ...'e atılı mal bildiriminde bulunmama suçunun oluşup oluşmadığının,

Belirlenmesi hususları üzerinde ayrı ayrı durulmasında fayda bulunmaktadır.

1- Katılan ... Bakanlığının sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, katılan ...’in ise sanık ... hakkında mal bildiriminde bulunmama suçundan açılan kamu davasına katılma ve hükümleri temyiz etme hak ve yetkisinin bulunup bulunmadığı;

İncelenen dosya kapsamından;

İlk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Özel Dairece, sanık ...’e atılı mal bildiriminde bulunmama suçundan açılan kamu davasının 3628 sayılı Kanun’un 17 ve 18. maddeleri uyarınca Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğüne bildirildiği, 22.05.2019 tarihli oturumda vekili aracılığıyla katılma talebinde bulunan ... vekilinin bu isteği yerinde görülerek sanık ... hakkında mal bildiriminde bulunmama ile dolandırıcılık/irtikap, şikâyetçi ...’in ise sanıklara atılı nitelikli dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasına katılmasına karar verildiği, 08.07.2020 tarihli oturumda ise, 22.05.2019 tarihli birinci oturumda Hazine ve Maliye Bakanlığının dolandırıcılık irtikap suçlarından davaya katılan olarak kabulüne karar verilmiş ise de iddianame yerine geçen dava açan belge niteliğindeki son soruşturmanın açılmasına dair kararda her üç sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kamu davası açıldığından ve Hazine ve Maliye Bakanlığının bu suçtan doğrudan zarar görmesinin söz konusu olmadığından bu suça yönelik verilen katılma kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 237. maddesinin birinci fıkrasında “Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar, ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikâyetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilirler.” hükmü ile kamu davasına katılma hak ve yetkisi bulunanlar üç grup hâlinde belirtilmiştir. Bu düzenleme, 1412 sayılı CMUK'un 365. maddesindeki; “Suçtan zarar gören herkes, soruşturmanın her aşamasında kamu davasına müdahale yolu ile katılabilir.” hükmü ile benzerlik göstermekte ise de yeni hükme, önceki kanunda yer almayan malen sorumlu ve dar anlamda suçtan zarar göreni ifade eden mağdur da eklenmek suretiyle, madde; öğreti ve uygulamadaki görüşlere uygun olarak, katılma hak ve yetkisi bulunduğu kabul edilenleri kapsayacak şekilde düzenlenmiştir.

Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanların kanunun kendilerine tanıdığı hak ve yetkileri haiz olarak davada Cumhuriyet savcısının yanında yer almasına öğreti ve uygulamada “Davaya katılma” veya “Müdahale” denilmekte, davaya katılma talebinin kabul edilmesi hâlinde ise davaya katılma isteminde bulunan kişi “Katılan” ya da “Müdahil” sıfatını almaktadır.