muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3714, Karar No: 2011/2180, Tarih: 03.03.2011

Kararı, davalılar Exkel A.Ş. ve Handersen Line Ltd. izafeten Exel Hak.A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dava, nakliyat sigorta tazminatını ödeyen sigortacının TTK 1301 maddesi uyarınca zarar sorumlularından rücuen alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, Dairemizin bozma kararına uyularak davalı Kar Uluslararası Taşımacılık A.Ş. aleyhindeki davanın reddine, diğer davalılar Exel A.Ş. ve Herdersan Line Ltd. yönünden ise, taşımanın deniz ayağını üstlendikleri ve hasarın deniz ayağında meydana geldiği gerekçesiyle bu davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Oysa Dairemizin 01.12.2006 tarih ve 2005/11183-2006/12619 sayılı kararında, eksper raporu ve ekindeki fotograflardan, açık koyteynerdeki makinaların örtüldüğü brandaların yırtık olduğu anlaşılmakla TTK.772 maddesine göre ihtirazi kayıt konulmadan teslim alınan makinaların dış görünüş itibariyle kusuru olmadan teslim alındığı kabul edilmiş sayılacağından hasarın taşımanın kara ayağında meydana gelmediğinin kabulü doğru olmamıştır, denilmek suretiyle hasarın kara ayağında meydana geldiği kabul edilmiş bulunmaktadır. Bu durumda mahkemece hasarın kara ayağında meydana geldiği kabul edilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hasarın deniz ayağında meydana geldiğinin kabulü ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar Exel A.Ş. ve Herdersan Line Ltd.’e izafeten Exel A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bu davalılar yararına BOZULMASINA, davalılar Exkel A.Ş. ve Handersen Line Ltd. izafeten Exel Nak.A.Ş. vekili duruşmaya gelmediğinden vekalet ücretine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15172, Karar No: 2007/14120, Tarih: 03.12.2007

10. Ceza Dairesi 2007/15172 E., 2007/14120 K.

**10. Ceza Dairesi 2007/15172 E., 2007/14120 K.**

**- KULLANMAK İÇİN UYUŞTURUCU VEYA UYARICI MADDE BULUNDURMA

- LEHE KANUN UYGULAMASI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 191 ]

**"İçtihat Metni"**

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık Muzafferin 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyannca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırmasına ve aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasına ilişkin (Tekirdağ İkinci Asliye Ceza Mahkemesi)'nin 01.12.2005 gün ve 2005/377 esas, 2005/586 karar sayılı hükmünün infazı aşamasında, 5560 sayılı Kanun ile TCK'nın 191. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması yönünden C.Savcılığı'nca yapılan başvuru üzerine aynı mahkemece 14.05.2007 gün ve 2007/111 müteferrik sayılı ek kararı ile 5560 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemenin kesinleşmeyen ve görülmekte olan davalar hakkında uygulanabileceği, kesinleşen hükümler ile ilgili lehe bir düzenleme getirmediği gerekçesi ile yeniden karar verilmesine yer olmadığına ve hükmün aynen infazına karar verildiği; C.Savcılığı'nca yapılan itiraz nedeniyle, itirazın reddine ilişkin Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28.05.2007 tarih ve 2007/653 müteferrik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'nın Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 31.08.2007 gün ve 44452 sayılı kanun yararına bozma talebi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.09.2007 gün ve 2007/181709 sayılı tebliğnamesi ile dosya Dairemize gönderilmekle incelenip, gereği görüşülüp düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebi ve tebliğnamede, "5237 sayılı Kanun'un 7. maddesinin bir ve ikinci fıkralarında "(1) İşlendiği zaman yürürlükte bulunan kanuna göre suç sayılmayan bir fiilden dolayı kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. İşlendikten sonra yürürlüğe giren kanuna göre suç sayılmayan bir fiilden dolayı da kimse cezalandırılmaz ve hakkında güvenlik tedbiri uygulanamaz. Böyle bir ceza veya güvenlik tedbiri hükmo-lunmuşsa infazı ve kanuni neticeleri kendiliğinden kalkar. (2) Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." hükmünün yer aldığı, 5560 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 191/2. maddesiyle "Bu suçtan dolayı açılan davada mahkeme, birinci fıkraya göre hüküm vermeden önce uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi hakkında, tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine; kullanmamakla birlikte, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden ve bulunduran kişi hakkında, denetimli serbestlik tedbirine karar verilebilir." şeklinde düzenleme getirildiği ve bu düzenlemenin de sanık lehine olduğu ve uygulanması gerektiği, aksine yorumun aynı nitelikte olan davalarda yargılaması daha önce bitirilen ve kararı kesinleşen kişilerin aleyhine, ancak kanuni herhangi bir sebeple yargılaması uzayan, bu nedenle hakkında henüz bir karar verilemeyen kişilerin lehine hukuki bir durumun oluşmasına sebep olacağı da dikkate alınmak suretiyle itirazın bu bakımdan kabulüne karar verilmesi gerekirken,

yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesi'nin anılan kararının bozulması istenmiştir.

Kanun yararına bozma talebine dayanan ihbarnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28.05.2007 tarih ve 2007/653 müteferrik sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyannca (BOZULMASINA); aynı Kanun'un 309/4-a maddesi uyarınca, dosyanın müteakip işlemlerin yapılması için anılan mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı makamına tevdiine, 03.12.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/46163, Karar No: 2020/8959, Tarih: 07.07.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/46163 E.  ,  2020/8959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının 01.04.2008 tarihinde müvekkiline ait işletmede bahçe bölümünde çalışmaya başladığını, 31.08.2010 tarihinde istifa ederek işten ayrıldığını, davalının iş sözleşmesinin rekabet yasağına ilişkin hükmüne aykırı davranarak aynı bölgede faaliyet gösteren rakip firma bünyesinde çalışmaya başladığını, bu nedenle Borçlar Kanunun 351. maddesi gereği sözleşmede belirtilen tazminatı ödemesi gerektiğini ileri sürerek, rekabet yasağına uymama tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı şirket nezdinde çalışırken yoğun baskı ve yıldırma politikaları üzerine istifa etmek zorunda kaldığını, iş sözleşmesini, babasının vefatına denk gelen üzüntülü olduğu bir dönemde izin isteği anda, imzalamazsa işten çıkartılacağının belirtilmesi üzerine sözleşmeyi okumadan imzaladığını, davalının müvekkiline ne gibi bir meslek sırrı verdiğinin açıklanması gerektiğini beyanla davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, toplanan delillere göre ihbar tazminatı talebinin kabulüne, salt sözleşmede yazılmış olmasının davalıyı bu tazminat ile sorumlu kılmacağı gerekçesiyle rekabet yasağına aykırı davranması nedenine dayalı alacak talebinin ise reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dava, ihbar tazminatı ile rekabet yasağının ihlalinden doğduğu ileri sürülen cezai şart alacaklarının tahsili istemine ilişkin olup, öncelikle dikkate alınması gereken husus uyuşmazlığın 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Temyiz Başvurusu:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dava, ihbar tazminatı ile rekabet yasağının ihlalinden doğduğu ileri sürülen cezai şart alacaklarının tahsili istemine ilişkin olup, öncelikle dikkate alınması gereken husus uyuşmazlığın 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemenin görevi kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında gözetilmesi gerekir. Taraflar arasında düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesinin “Özel Şartlar” başlıklı 8. maddesinin (l) alt bendi ile düzenlenen rekabet yasağı taahhüdü ile; davalı, davacı işyerinden ayrıldıktan sonra iki yıl süreyle davacı ile aynı konuda iştigal eden rakip firmada herhangi bir görev almayacağını taahhüt etmiştir. Hukuk Genel Kurulunun 2012/9-854 esas 2013/292 sayılı 27.02.2013 tarihli kararına göre ''Davaya dayanak alınan taahhüdün işçi ile işveren arasında düzenlenmiş olması, bu taahhüt sebebiyle çıkan uyuşmazlığın iş hukuku kapsamında kaldığını kabule yeterli değildir. Zira, bu taahhüt iş sözleşmesinin sona ermesi halinde yapılmaması gereken bir hususa ilişkin olmakla, iş hukukunun düzenleme alanı dışında kalmaktadır. Gerek davalı işçinin açıklanan taahhüdünün kapsamı, gerek davalının davacıya ait işyerinden istifaen ayrılmış ve başka bir işyerinde çalışmaya başlamış olması ve gerekse de davacının istemi ile davanın açıklanan özelliğine göre; davalının rekabet yasağını ihlal eden davranışının açık biçimde iş sözleşmesinin sona ermesinden sonraki döneme ilişkin bulunduğu; bu davranışın, hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 444 ve 447 maddeleri (mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 348.maddesi) kapsamında değerlendirilmesi gerektiği açıktır. Bu kapsamda yer alan uyuşmazlıklara ilişkin davaların ise, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 4/1-c. (mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3.) maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığında duraksama bulunmamaktadır.  Mutlak ticari davaların görülme yeri ise, açık biçimde ticaret mahkemeleridir. O halde,  mutlak ticari dava niteliğindeki eldeki davaya bakma görevi de ticaret mahkemesine aittir.'' Hukuk Genel Kurulunun bahsi geçen kararında belirtildiği gibi işçi ve işveren arasında düzenlense de rekabet yasağına ilişkin davalar mutlak ticari dava olup ticaret mahkemelerinde görülmesi gerekmektedir. Bu nedenle mahkemece, davacı işverenin rekabet yasağına ilişkin talebinin tefrik edilerek bu talep yönünden mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17035, Karar No: 2007/19741, Tarih: 30.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17035 E.  ,  2007/19741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10. YTL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,  30/10/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/562, Karar No: 2024/83, Tarih: 21.02.2024

**Ceza Genel Kurulu         2023/562 E.  ,  2024/83 K.**

**"İçtihat Metni"**

DİRENME

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 8. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 1179-261

I. HUKUKİ SÜREÇ

Katılanlara yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesince 17.01.2017 tarih ve 3-11 sayı ile; sanıkların anılan suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 109/2, 109/3-a-b, 43/2-1, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanıklar ...... hakkında hak yoksunluğuna, sanık ...'in cezasının aynı Kanun'un 58/6. maddesi uyarıca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; sanıklar ..... hakkında kurulan hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca açıklanmalarının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine; katılan ...'ye yönelik basit kasten yaralama suçundan sanık ...'in TCK'nın 86/2, 29, 62, 52/2 ve 52/4. maddeleri uyarınca kesin nitelikte 660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye; katılan ...'ye yönelik basit kasten yaralama suçundan sanıklar .....'in ise 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

Katılanlar ....ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin Cumhuriyet savcısı ile sanıklar müdafii ve katılanlar vekili tarafından; katılan ...'ye yönelik basit kasten yaralama suçundan sanıklar .... ... hakkında verilen beraat hükümlerinin ise katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda 01.06.2018 tarih ve 648-983 sayı ile; katılanlar ......'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ....hakkında ilk derece mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükümlerinin kaldırılmasına, anılan sanıkların TCK'nın 109/2, 109/3-a-b, 43/2-1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluğuna, sanık ...'in cezasının aynı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; katılan ...'ye yönelik basit kasten yaralama suçundan sanıklar ..... hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat hükümlerinin kaldırılmasına ve "...mağdur ...'ye karşı basit kasten yaralama eylemlerinin mahkûmiyet hükmü kurulan hürriyeti tahdit suçunun unsuru olduğu anlaşıldığından açılan bu davalar yönünden ayrıca hüküm kurulmasına yer olmadığına," karar verilmiştir.

Hüküm kurulmasına yer olmadığına dair kararların katılanlar vekili, mahkûmiyet hükümlerinin ise sanıklar .... ve müdafiileri ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 26.09.2022 tarih ve 16529-12956 sayı ile;

"... 5- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'ye yönelik yaralama suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Hüküm kurulmasına yer olmadığına dair kararların katılanlar vekili, mahkûmiyet hükümlerinin ise sanıklar .... ve müdafiileri ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 26.09.2022 tarih ve 16529-12956 sayı ile;

"... 5- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'ye yönelik yaralama suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Sanıklar ... ve kardeşi...., katılan ... ve...yi katılan ....'nın kocasından özür dilemeleri için bağ evine götürdükleri, burada darbedip alıkoyma eylemi gerçekleştirdikten sonra mağdurları cezalandırmak amacıyla dövmeye devam ettikleri olayda, mevcut dövme eyleminin ayrıca kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kasten yaralama eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğundan bahisle atılı suçtan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi,

...

6- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıkların mağdura yönelik hürriyetten alıkoyma eylemlerini, katılan ...'nın olay günü sanık ...'ın kızı ve ...'in de eşi olan ....'yı telefonla arayıp rahatsız etmesi ve evli olduğunu söylemesine rağmen HTS kayıtlarına göre aynı gün içinde birden fazla kez arayıp rahatsız etmeye devam etmesinden kaynaklanan hiddetin etkisiyle gerçekleştirdikleri anlaşılmakla haklarında TCK'nın 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince 17. Ceza Dairesi ise 15.02.2023 tarih ve 1179-261 sayı ile;

"Sanıklardan .....ye karşı yaralama suçundan cezalandırılması hem Yargıtay Yüksek 8. Ceza Dairesinin hem ... Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrarlı uygulamalarına aykırı hem dosya kapsamına ve hukuka aykırı olduğundan bu husustaki bozma ilamına eylemin birden çok mağdura karşı tek fiille gerçekleştirilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun temadi ettiği sırada işlenmesi nedeniyle müstakil kasten yaralama suçu oluşturmayacağı kabul edildiğinden direnilmiştir.

...

"Sanıklardan .....ye karşı yaralama suçundan cezalandırılması hem Yargıtay Yüksek 8. Ceza Dairesinin hem ... Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrarlı uygulamalarına aykırı hem dosya kapsamına ve hukuka aykırı olduğundan bu husustaki bozma ilamına eylemin birden çok mağdura karşı tek fiille gerçekleştirilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun temadi ettiği sırada işlenmesi nedeniyle müstakil kasten yaralama suçu oluşturmayacağı kabul edildiğinden direnilmiştir.

...

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bozma nedeni incelendiğinde mağdurlardan ...nın ....ın kızı ve....'in eşi olan ....'yı arayıp rahatsız ettiği, mağdurlardan ....'den sanıklara yönelen herhangi bir haksız tahrik oluşturacak eylem bulunmadığı, sanıkların TCK'nın 43/2. maddesi uygulanarak birden çok mağdura karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmalarına karar verildiği, iki kez cezalandırılmaları gerekirken zincirleme suç (aynı neviden fikri içtima) kuralları uygulanarak bir kez cezalandırıldıkları, zincirleme suçun sonuçları dikkate alındığında cezası daha ağır olan mağdur ...'ye yönelik haksız tahrik içermeyen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyet kararı verilip TCK'nın 43/2. madde yoluyla TCK'nın 43/1. madde uyarınca cezalarında artırım yapılması gerektiği ayrıca TCK'nın 29/1. maddesi uyarınca artırım yapılması durumunda sanıklar lehine 43/2. maddenin yanında TCK'nın 29/1. maddesinin uygulanmasının ikinci kez atıfet sonucu doğuracağı dikkate alınarak Dairemiz kararı dosya kapsamına ve hukuka uygun olduğu," gerekçesiyle direnilerek, sanıklar ....'in katılanlar .....'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan önceki hüküm gibi mahkûmiyetlerine, sanıklar .... ve ...in katılan ...'ye yönelik kasten yaralama eylemleri bakımından ise önceki karar gibi hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Direnme kararına konu bu hüküm ve kararların da katılanlar vekili ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.05.2023 tarihli ve 51198 sayılı onama-bozma istekli tebliğnamesiyle dosya CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 8. Ceza Dairesince 01.11.2023 tarih ve 1621-8384 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

II. UYUŞMAZLIK KAPSAMI VE KONUSU

II. UYUŞMAZLIK KAPSAMI VE KONUSU

Sanıklar ... ve ... hakkında katılanlar ... ve ...'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hakaret, katılan ...'ya yönelik eziyet, sanıklar ..., ... ve ... hakkında ise katılan ...'ya yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar mercilerince itirazın reddine karar verilmesi, sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan verilen hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar ile sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan verilen mahkûmiyet kararı ise Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılanlar ... ve ...'ye yönelik hakaret, sanık ... hakkında ise katılan ...'ye yönelik basit kasten yaralama suçundan kesin nitelikte adli para cezaları verilmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılanlar ... ve ...'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...’ye yönelik basit kasten yaralama suçundan verilen hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin kararlar ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Bölge Adliye Mahkemesi arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’in katılan ...’ye yönelik kasten yaralama eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yanında ayrıca basit kasten yaralama suçunu oluşturup oluşturmadığı,

2- Katılanlar ... ve ...'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu tek bir fiil ile işledikleri kabul edilen ve haklarında TCK'nın 43/2. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanan sanıklar ..., ..., ... ve ...'e yönelik katılan ...'nin haksız tahrik oluşturacak herhangi bir eyleminin bulunmadığı anlaşılmakla, anılan sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı,

Hususlarının belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 27. maddesi uyarınca öncelikle; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında "…mağdur ...'ye karşı basit kasten yaralama eylemlerinin mahkûmiyet hükmü kurulan hürriyeti tahdit suçunun unsuru olduğu anlaşıldığından açılan bu davalar yönünden ayrıca hüküm kurulmasına yer olmadığına" şeklinde verilen kararın temyiz edilebilir nitelikte olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;