muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4366, Karar No: 2019/1640, Tarih: 20.03.2019

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi birçok kararında; “...Sözleşme’nin 10/1. fıkrasında güvence altına alınan ifade özgürlüğünün, demokratik toplumun ana temellerinden birini ve yine bu toplumun gelişmesi ve her bireyin kendini geliştirmesi için esaslı şartlarından birini oluşturduğunu hatırlatarak ifade özgürlüğünün, Sözleşme’nin 10/2. fıkrasının sınırları içinde, sadece lehte olan veya muhalif sayılmayan veya ilgilenmeye değmez görülen "haber" veya "fikirler" için değil, ama aynı zamanda muhalif olan, çarpıcı gelen veya rahatsız eden haberler veya fikirler için de uygulandığını, bunun çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleri olduğunu, bunlar olmaksızın "demokratik toplum" olamayacağını ...” belirtmiştir.

İfade özgürlüğü ve bu bağlamda basın özgürlüğünün asıl, sınırlamanın ise istisna olduğu unutulmamalıdır. Sınırlamanın kanuni olması, meşru amaca dayanması ve demokratik toplumda gerekli ve orantılı olması da gözetilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; dava konusu haberde, ülke gündemini uzun süre meşgul eden gezi olaylarından bahsedildiği, olaylar sırasında İspark’a ait ve bir kısmı davacı şirket tarafından otel yönetiminin kontrolünde müşterilerinin kullanımına sunulan otoparkın, eylemciler tarafından işgal edildiği ve burada yaralılara müdahale için getirilen bir takım tıbbı malzemelerin bulunduğundan bahsedildiği, yine bir odada bulunan molotof kokteyli şişelerinin görüntüsünün verildiği, anılan görüntülerin polis kamerasından ve TRT’den alınan görüntüler olduğunun açıklandığı, bu konuda bir tespit yapılamadığı, bu durumda davalı kanal tarafından doğruluğunun ve gerçekliğinin soruşturulmasının beklenemeyeceği, kullanılan ifade ve alt yazıların eleştiri mahiyetinde olduğu, hakaret içermediği anlaşılmakla davacıların kişilik haklarının ihlal edildiğinin kabulü doğru değildir. Mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalıların tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve davalılar yararına takdir olunan 1.630,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2587, Karar No: 2024/7107, Tarih: 26.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2587 E.  ,  2024/7107 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/270 (E) ve 2023/210 (K)

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.08.2022 tarihli ve 2022/45008 Esas, 2022/76643 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrası, 63, 53 ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Ankara 31. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2022 tarihli ve 2022/255 Esas, 2022/497 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu ticareti yapma suçundan 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2023/270 Esas, 2023/210 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Suçun işlendiğine ilişkin somut delil olmadığına, sanığın kullanıcı olduğuna, ele geçen uyuşturucu maddelerin eşit miktarda ve satışa hazır paketlenmiş bulunmadığına, suçun maddi manevi unsurlarının oluşmadığına, polis tutanağının objektif olmadığına, sanığın ele geçen maddeleri kendisinin teslim ettiğine ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, hassas terazinin sanık tarafından dolandırılmamak amaçlı kullanıldığına, ele geçen maddelerin yarısının tanık ...'e ait olduğuna ve kalan miktarın kullanım sınırında kaldığına, dosyada ele geçen yaklaşık 10 gram uyuşturucu madde dışında atılı suçun işlendiğine ilişkin delil bulunmadığına ilişkindir.

III . OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Dava konusu olay, sanığın üzerinde ve ikametinde ticari miktar ve mahiyette uyuşturucu madde bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

III . OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Dava konusu olay, sanığın üzerinde ve ikametinde ticari miktar ve mahiyette uyuşturucu madde bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

Dosyada mevcut olay ve yakalama tutanaklarına göre, sanığın ticari miktar ve mahiyette uyuşturucu maddelerden metamfetamin, sentetik kannabionid ve sentetik ecza ürünü bulundurduğu anlaşılmış, yine sanığın evinde ele geçen hassas terazi üzerinde metamfetamin kalıntısı tespit edilmiştir.

19.04.2022 tarihli uzmanlık raporuna göre 1 no ile tanımlanan sanık ... da ele geçen maddenin metamfetamin, 2 no ile tanımlanan sanık ...'de ele geçen 8.8 gr ölçülen bitki kırıntısının sentetik kannobionıd içerdiği, 4, 5, 7 ve 8 no ile tanımlanan maddelerin metamfetamin olduğu, 6 no ile tanımlanan maddenin esrar elde etmeye elverişli hint keneviri tohumu olduğu 9 no ile tanımlanan maddenin pregabarin etken maddesini içerdiği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

"Sanık ... üzerine atılı ticaret suçunu inkara yönelik savunmaları mevcut delillere göre suç ve cezadan kurtulmaya yönelik ifadeler olarak görülmüş olup, hakkında evinde uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair önceye dayalı ihbarın bulunması, olay günü üzerinde ele geçen ve kriminal raporda 2 no ile tanımlanan sentetik kannabionid, ikamet ettiği evde ele geçen esrar elde etmeye elverişli kenevir tohumları, satışa hazır şekle getirilmiş çok sayıda metamfetamin, pregabalin ve 28 adet lyrica marka hap ile hassas terazinin ele geçirilmesi dikkate alındığında, kişisel kullanım miktarının üzerinde olan ve çeşitlilik arz eden uyuşturucu maddeleri ticaret amacıyla evinde ve üzerinde bulundurduğu, yine ele geçen sentetik kannabionid etken maddesini içen uyuşturucuyu da satışa arz ettiği bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği" gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında söz konusu ihbarın varlığı, ele geçen uyuşturucu madde miktar ve çeşitliliği, tanık ...'nın hazırlık aşamasında müdafii eşliğinde verdiği ifadesinde olay örgüsünü destekler nitelikte diğer sanık ...'ın akşam saatlerinde sanık ...'nin evine geldiğini beyan etmesi, yine tanık ...'in müdafii eşliğinde alınan hazırlık ifadesinde uyuşturucu maddeler ile hiç bir ilgisinin olmadığını ve sanık ...'nin evinde misafir olarak bulunduğunu beyan etmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirine ve gerekçesine göre 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2023/270 Esas, 2023/210 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 31. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2107, Karar No: 2008/7736, Tarih: 03.06.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/2107 E.  ,  2008/7736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının tarımsal sulama abonesi olduğunu, 20.12.2004 tarihinde gönderilen faturanın elektrik tarifeler yönetmeliğinin 38. maddesine aykırı olarak düzenlendiğini, itirazlarının dinlenmediğini, sayacın ilk endeksi ile son endeksi arasındaki farktan ayrı olarak faturada hayali bir miktar ile reaktif enerji adı altında hesaplama yapılıp 11.765.70 YTL. istendiğini bildirip, 6.000 YTL dışında başkaca borcunun olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, faturanın da doğru olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davacının 6.006.368.056 TL. borçlu olduğunun, fazla miktardan borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının mekanik sayacının söküldüğü 10.6..2004 tarihinden dijital sayacın takıldığı 9.8.2004 tarihine kadar elektrik kullandığı toplanan delillerde anlaşılmaktadır. Davaya konu edilen 20.12.2004 tarihli faturada,ilk endeksin gösterilmediği ve son endeks ile ilk endeks arasındaki fark tüketimden ayrı olarak (+/-) tüketim adı altında bir miktarın daha ilave edilerek ve reaktif tüketimde nazara alınarak hesaplama yapıldığı görülmektedir. Davacı, faturada (+/-) olarak gösterilen miktar ile reaktif enerji olarak

2008/2107-7736

gösterilen miktarların tahakkukta hesaplamaya dahil edilmemesi gerektiği iddiasıyla bu davayı açmıştır. Davalı ise Genel Müdürlüğünün talimatıyla 2004 yılı sulama mevsimi başlamadan önce yöredeki kaçak elektrik kullanımını önlemek için tüm mekanik sayaçların yerlerine dijital sayaç takılmak üzere söküldüğünü, bir kısım abonelerin digital sayaç taktırmadan elektrik kullanmaya devam ettiklerini, bu nedenle Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 18. maddesi ile kaçak ve usulsüz elektrik kullanımına ilişkin ortak hükümler doğrultusunda saatsiz kullanılan dönemdeki harcamalarda nazara alınarak fatura düzenlendiğini bildirmiştir.

Dosya içerisinde bulunan davalı idarenin yazı ve tutanakları ve aynı mahkemeden gelen benzer dosyalardan idarece mekanik saatlerin dijital saatlerle değiştirilmek üzere söküldüğü anlaşılmaktadır. Mekanik sayacın söküldüğü 10.6.2004 tarihinden, digital sayacın takıldığı 9.8.2004 tarihine kadar davacının sayaçsız olarak enerji kullandığının fatura dönemide gözetilerek kabulü gerekir ve saat endeksinin göstereceği harcamadan da ayrı olarak davacının kullandığı elektrik tutarının dosyada mevcut bulunan Tarım Müdürlüğünün sulama dönemine ilişkin yazısı da gözetilmek suretiyle Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13,14,15.maddeleri ile Yine Enerji Piyasası düzenleme Kurulunun 2004 yılında “Kaçak ve Usulsüz Elektrik Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin” kararı doğrultusunda hesaplama yapılması gerekir. Mahkemece bu hususlar dikkate alınmadan eksik inceleme ile yürürlükten kalkan eski Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği hükümlerine göre hazırlanan yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine,2.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 3.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6065, Karar No: 2019/132, Tarih: 07.01.2019

**17. Ceza Dairesi         2017/6065 E.  ,  2019/132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmediği, suçlamanın sübutu yönünden müştekinin kolluktaki anlatımından başka kanıt elde edilemediği, müştekinin de kovuşturma aşamasında bulunup ifadesinin alınamadığı dikkate alındığında; CMK'nın 210/1. maddesi uyarınca; "olayın delili bir tanığın (müştekinin) açıklamalarından ibaret ise, bu tanık (müşteki) duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez" hükmü gereğince müştekinin kovuşturma aşamasında mutlaka dinlenilmesi, ifadesinin önceki açıklamasıyla karşılaştırılması çelişki varsa giderilmesi ve sonucuna göre sübut yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kabule göre de;

2-Sanığın gözaltında geçirdiği sürenin TCK’nın 63. maddesi gereği cezasından mahsup edilmemesi,

3-Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 07/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1487, Karar No: 2022/3616, Tarih: 16.05.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/1487 E.  ,  2022/3616 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1219 E., 2021/858 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Hükmün düzeltilmesi suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2021 tarihli ve 2020/318 Esas, 2021/355 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.10.2021 tarihli ve 2021/318 Esas, 2021/858 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün düzeltilmesi ile aynı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 01.02.2022 tarihli ve 2021/135413 sayılı, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

1. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği haksız tahrik hükmünün,

2. Aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği takdirî indirim sebebinin,

Uygulanması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

1. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği haksız tahrik hükmünün,

2. Aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği takdirî indirim sebebinin,

Uygulanması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü günü saat 02.20 sıralarında, olay yerinde, delici kesici alet yaralanmasına bağlı ölüm olayının kolluk kuvvetlerine ihbar edilmesi üzerine olayla ilgili olarak soruşturma başlatıldığı anlaşılmıştır. Buna göre, olay günü maktulün, annesi olan katılan kayıtlı araç ile Yeni Hal Kavşağı alt geçitinden ... yolu istikametine doğru trafikte alkolün etkisiyle düzensiz bir şekilde seyrettiği sırada, S.T. adına kayıtlı 07 (...) (...) plakalı kırmızı renkli Yamaha marka motorsiklet sürücüsü sanık ile karşılaştığı, maktül ile sanık arasında bilinmeyen bir sebeple çıkan tartışma neticesinde sanığın, ele geçirilemeyen delici bir aletle maktülün vücudunun sağ meme başı ve civarı, ublikus (göbek), sağ skapula (sağ kürek kemiği), boyun, sağ kulak memesi, sol aksiller (sol koltukaltı), sol sias (leğen kemiğinin üst ön kısmındaki çıkıntı) bölgelerine isabet edecek şekilde saldırdığı ve bu saldırı sonucu maktulün hayatını kaybettiği, sanığın maktulü sürükleyerek karanlık bölgeye götürdüğü, daha sonra maktülün ağzını, burnunu toprak ile doldurdurduğu ve motorsikleti ile olay yerinden uzaklaştığı belirlenmiştir.

2. Kamera görüntüleri incelendiğinde, sanığın idaresindeki araç ile maktulün idaresindeki aracın peşi sıra seyir halinde görüldükleri, her ne kadar sanık, maktulün aracı kendisinin üzerine sürdüğünü, kendisine bıçak salladığını beyan ederek haksız tahrik altında suçu işlediğini savunmuş ise de tanık anlatımları, olay yeri inceleme raporu, kolluk araştırma tutanakları itibariyle taraflar arasında ciddi bir tartışma veya kavga yaşanmadığı, eylem öncesinde maktul ve sanık arasında aktif husumet bulunmadığı, tarafların birbirlerini tanımadıkları belirlendiğinden, sanığın suçtan kurtulmaya veya haksız tahrik indiriminden faydalanmaya yönelik savunma geliştirdiği kanaatine varılmakla beyanlarına bu yönden itibar edilmediği tespit edilmiştir. Mevcut delil durumu ve tüm dosya kapsamı itibarıyla sanığın, maktülden kaynaklı haksız fiil nedeniyle kapıldığı haksız tahrikin etkisi altında atılı suçu işlediğine dair somut ve kesin delil bulunmadığı görülmekle suçu haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında işlediği sabit olmadığından 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

3. Sanığın kişiliği, eylem sırasındaki ve eylemden önceki davranışları, olayın oluş şekli itibarıyla trafik ve insan akışının olduğu bir mahalde hiçbir çekincesi olmaksızın eylemini gerçekleştirmesi, sanığın suçun işlenme şekline ilişkin tevilli ikrarları, maktulün ağzını ve burnunu toprak ile doldurması, kesici alet darbelerinin sayısı ve hedef alının bölgeler yani sanığın eylemi gerçekleştirme şekli, suçun işlemesindeki özellikler göz önünde bulundurularak 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasına takdiren yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Haksız Tahrike Yönelen Temyiz Sebebi Yönünden

1. Haksız tahrik kurumunun, 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrasında; “Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir.” şeklindeki düzenleme ile ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır.

2. Bu durumda haksız tahrik, kişinin haksız bir fiilin kendisinde meydana getirdiği hiddet ya da şiddetli elemin etkisi altında suç işlemesi durumunda kusur yeteneğindeki azalmayı ifade eder. Bu hâlde fail, suç işleme yönünde önceden bir karar vermeden, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısı üzerinde meydana getirdiği karışıklığın neticesi olarak bir suç işlemeye yönelmektedir. Bu yönüyle haksız tahrik, kusurun irade unsuru üzerinde etkili olan nedenlerden biridir. Başka bir anlatımla, haksız tahrik hâlinde failin iradesi üzerinde zayıflama meydana gelmekte, böylece haksız fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altındaki kişinin suç işlemekten kendisini alıkoyma yeteneği önemli ölçüde azalmaktadır.

3. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış kararları (Örn: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 21.12.2021 tarihli ve 2021/1-262 Esas, 2021/660 Karar sayılı kararı; 09.12.2021 tarihli ve 2020/1-266 Esas, 2021/621 Karar sayılı kararı; 24.09.2020 tarihli ve 2020/1-5 Esas, 2020/376 Karar sayılı kararı; 17.10.2019 tarihli ve 2019/1-20 Esas, 2019/607 Karar sayılı kararı; 20.03.2018 tarihli ve 2016/1-625 Esas, 2018/109 Karar sayılı kararı) ile öğretide de kabul gören görüşler incelendiğinde, doğrultusunda haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhsal durumunun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden eylem mağdurdan sâdır olmalıdır.