muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/122, Karar No: 2024/182, Tarih: 06.06.2024

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer düşüncelerle,

Karşı oy kullanmışlardır.

B. Sanığa atılı eylemin sabit olup olmadığı sorunu:

Anayası’nın 138/1. ve CMK’nın 217/1. maddeleri ile Anayasa’nın 38. ve İHAS’nin 6/2. maddeleri sarahatine göre ispat hukuku bakımından vicdani kanaat esasını benimseyen Ceza muhakememizin amacı, maddi gerçeği insan onuruna yaraşır biçimde ortaya çıkarmaktır. Geçmişte yaşanan ya da yaşandığı iddia olunan bu vakıayı/maddi gerçekliği, olay mahkemesi yapacağı öğrenme yargılaması ile taraflar ve delillerle doğrudan muhatap olup muhakeme hukukuna ilişkin normlar doğrultusunda, gerektiğinde mantık ilminden ve tecrübe kurallarından da faydalanarak sonradan mahkeme önünde temsil etmeye çalışacak, böylece sezgileriyle değil akıl yoluyla vicdani kanaate ulaşarak (M. Feyzioğlu, Ceza Muhakemesinde Vicdani Kanaat, Yetkin Yayınevi, Syf. 139) maddi sorunu çözecektir. Bu yetki münhasıran olay mahkemesine aittir.

Vicdani kanaate ulaşılması, isnat olunan fiilin ispatlandığı anlamına gelir. Bu nedenle, vicdani kanaat hukuki sorunla değil, maddi sorunla ilgili bir kavramdır ve vicdani kanaate ulaşacak makam da maddi uyuşmazlığı çözmeye yetkili derece mahkemeleridir. Hukuki sorunun çözümünde vicdani kanaat ölçütü kullanılamaz. Çünkü; hukuki sorunun doğru çözümü, maddi olaya uygulanması gereken hukuk kurallarının doğru bulunması ve doğru yorumlanması ile ilgilidir.

Vicdani ispat sisteminde hâkimler, hür vicdanlarına göre hüküm verirler. Her türlü delil aracı, kural olarak kullanılabilir ve bunlar serbestçe değerlendirilir. Ancak bu serbestliğin sınırını yine hukuk belirler. Nitekim, Anayasa’nın 138/1. maddesine göre hâkim, vicdani kanaatini oluştururken, Anayasa’nın, kanunların ve hukukun çizdiği çerçevede kalmak zorundadır. Delil araçlarının ne zaman ve kimler tarafından ikame edilebileceği, bunların muhakemede tabi tutulacakları işlemler, delil aracı ikame taleplerinin hangi şartlarda ret olunabileceği, çelişme yönteminin nasıl hayata geçirileceği, delil aracı yasaklarının neler olduğu gibi konular hukuk tarafından düzenlenir (M. Feyzioğlu, Syf. 357).

Kural olarak delillerle doğrudan temas kurmayan ve öğrenme yargılaması yapamayan Yargıtayın, hukuka uygun olarak elde edilen delilleri takdir etme ve bu suretle ilk derece mahkemelerinin vicdani kanaatini denetleme, aslında olayın nasıl cereyan ettiğini ortaya koyma imkanı bulunmamaktadır. Ancak hükmün gerekçesini esas alarak, bu delillerle varılan sonucun/kabul edilen maddi vakıanın, akıl yürütme/mantık kurallarına, genel hayat tecrübelerine ve bilimsel kaidelere uygun olup olmadığını denetleyebileceğinde de kuşku yoktur. 288. maddenin Hükûmet Tasarısı'ndaki gerekçesinde bu duruma: "Delillerin yanlış değerlendirilmesi, kuralların yorumunu ve eylemin gerçek niteliğinin saptanmasını etkilediğinde elbetteki hukuka aykırılık oluşturur." denilerek işaret edilmiştir. Uygulama da bu şekilde istikrar kazanmıştır. Doktrinde Yenisey aynı düşünceyi; "Bir hukuk normu olmayan fizik ve mantık kuralları ve tecrübe kaidesi, bir hukuk normu gibi ele alınarak bunlara aykırı olan vicdani kanaatin denetlenmesine imkan sağlamaktadır." (Prof. Dr. Feridun Yenisey, İstinafta Maddi Ve Hukuki Mesele Denetimi, Dr. Dr. Silvia Tellenbach'a Armağan, Seçkin Yayınları, Syf. 1282) diyerek benimsendiğini ifade etmiştir. Çünkü; sağlıklı bir hukuki denetimin ön şartı, maddi vakıanın usulüne uygun, tam ve doğru olarak belirlenmiş olmasıdır.

Ceza yargılamasında kanıt serbestliği ilkesi başlığı altında toplayabileceğimiz temel prensiplere göre; a) Herşeyin kanıt olabileceği (hukuka uygun yöntemlerle elde edilmiş), b) İlgililerin kanıt ileri sürebilecekleri, c) Hâkimin kendiliğinden kanıt araştırabileceği, (hatta zorunlu olarak araştırması gerektiği), d) Kanıt ileri sürmede zaman kısıtlaması olamayacağı, e) Kanıtlama külfetinin sanığa yüklenemeyeceği, f) Kanıt değerlendirmede hâkimi bağlayan üstün kanıtın söz konusu olmayıp hâkimin tüm kanıtları serbestçe değerlendirebileceği, (vicdani kanaat) ceza yargılamasının temel ilkeleridir. Bu ilkelerin birinden dahi vazgeçmek, ceza yargılamasının temel ilke ve yapısına aykırı davranmak anlamını taşır (YCGK., 08.04.1991 tarihli ve 81-111 sayılı).

Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adeleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de öğreti ve uygulamada; suçsuzluk ya da masumiyet karinesi olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; in dubio pro reo olarak ifade edilen şüpheden sanık yararlanır ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılabilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olay ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkumiyeti; herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık ispata dayanmalı, bu ispat hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Toplanan delillerin bir kısmına gözetilip diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaat üzerinden yüksek de olsa bir ihtimale sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir (Y CGK., 11.6.2013 tarihli ve36-294 sayılı).

Şu hâlde, sanığa isnat edilen fiilin sanık tarafından icra edildiğinin kabulü için, gerekçeli ve muhtemel şüphenin tamamen yenilmesi gerekir. Zira kabili te'lif olmayan şüphe ile gerçeğin yan yana mevcudiyeti ile vicdani kanaate ulaşılmasının, mantık ve hukuk kuralları bakımından mümkün olduğu söylenemez.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

Yerel Mahkemece, 17.04.2007 tarihinde meydana gelen kasten öldürme olayına ilişkin yapılan soruşturma sırasında olay yeri inceleme birimi tarafından toplanıp sanığa teslim edilen delillerin, göreviyle bağlantılı olarak ve gerçeğin meydana çıkmasını engellemek amacıyla hareket eden sanık tarafından yok edildiği kabul edilen olayda;

Suça konu delillerin sanığa teslim edildiğini belirten ve inceleme dışı sanık tarafından düzenlenen 18.04.2007 tarihli olay yeri inceleme raporunda sanığın imzasının yer almaması, bu delillerin sanığa teslim edildiğine ilişkin ayrı bir teslim tesellüm belgesi düzenlenmemesi, Yerel Mahkemece beyanları hükme esas alınan tanıklar ... ve ...'ın inceleme dışı sanığın komutanı olduğu birimde görev almaları, kaldı ki tanık ...'in elde ettikleri delilleri olay yerinde bulunan sanığa teslim ettiklerine yönelik beyanda bulunmasına karşın 20.07.2007 tarihli kolluk fezlekesine göre savcılığa teslim edilmediği değerlendirilen el svapları ve bir adet 9 mm çapında mermi çekirdeğinin olay yeri incelemesinin bitmesine müteakip gidilen Antakya Devlet Hastanesinde olay yeri inceleme ekibi tarafından maktullerden elde edildiğinin anlaşılması, olay yerinden sonra görevli olduğu jandarma karakoluna döndüğünü savunan sanığın ise bahse konu hastaneye gittiğine ilişkin bir bulgu ve iddiaya rastlanılmaması, yine tanık ...'in söz konusu beyanı ile çelişecek şekilde bizzat inceleme dışı sanık tarafından düzenlenen olay yeri inceleme raporunda, gerek olay yerinden gerekse hastanede bulunan maktullerden elde edilen delillerin olaydan bir gün sonra 18.04.2007 tarihinde düzenlenen olay yeri inceleme raporu ile birlikte sanığa teslim edildiklerinin belirtilmesi, yine tanık ...’ın, olay yeri inceleme raporunu okuduğunda olay yerinden toplanan kovanların inceleme dışı sanık tarafından sanığa teslim edildiğini öğrendiğini ifade etmesi, bu anlamda inceleme dışı sanığın topladığı delillerin sanığa teslimine ilişkin görgüye dayalı bilgisinin bulunmaması, diğer taraftan inceleme dışı sanığın 17.01.2012 tarihli ifadesinde işin aciliyeti nedeniyle teslim tesellüm belgesi düzenlemediğine ilişkin beyanın, olayın önemi dikkate alındığında kendisini sorumluluktan kurtarmak amacıyla hareket etmesi gereken bir kamu görevlisinden beklenemeyecek bir davranış olması ve bu anlamda hayatın olağan akışına uygun bulunmaması, 12.01.2016 tarihli ifadesinde ise bu ifadesi ile çelişecek şekilde genelde hem olay yeri tutanağı hem de zimmet ve teslim tutanağı tanzim ettiklerini, dava konusu olayda ise zimmet ve teslim tutanağını neden tanzim etmediğini bilemediğini ifade etmesi, inceleme dışı sanığın, sanığa teslim ettiği delillerin İl Merkez Jandarma Komutanlığında görevli tanık ... tarafından savcılığa ya da kriminale gönderilmesi gerektiğine yönelik beyanının anılan tanık tarafından doğrulanmaması ve tanıklar ... ve ..

.01.2016 tarihli ifadesinde ise bu ifadesi ile çelişecek şekilde genelde hem olay yeri tutanağı hem de zimmet ve teslim tutanağı tanzim ettiklerini, dava konusu olayda ise zimmet ve teslim tutanağını neden tanzim etmediğini bilemediğini ifade etmesi, inceleme dışı sanığın, sanığa teslim ettiği delillerin İl Merkez Jandarma Komutanlığında görevli tanık ... tarafından savcılığa ya da kriminale gönderilmesi gerektiğine yönelik beyanının anılan tanık tarafından doğrulanmaması ve tanıklar ... ve ...'in uygulamada olay yerinden toplanan delillerin muhafazası görevinin olay yeri inceleme ekibine ait olduğuna ilişkin beyanda bulunmaları hususları birlikte değerlendirildiğinde; inceleme dışı sanığın komutanı olduğu olay yeri inceleme birimi tarafından toplanan delillerin, olay tarihinde önleme müdahale ekibi komutanı olarak görev yapan sanığa teslim edildiği hususunda şüphe oluştuğu anlaşılmakla, in dubio pro reo/ şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığa atılı eylemin sabit olmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının bu uyuşmazlık konusu bakımından kabülüne karar verilmedir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; sanığa atılı eylemin sabit olduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Öte yandan, inceleme dışı sanığın 13.07.2016 tarihli temyiz dilekçesine yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname düzenlenip Özel Dairece inceleme yapılmadığı anlaşılmakla öncelikle bu eksikliğin giderilmesi, temyiz incelemesinin bitmesini müteakip ise dosyanın mahalline gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesi gerekmektedir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

a) (1) numaralı uyuşmazlık konusu bakımından REDDİNE,

b) (2) numaralı uyuşmazlık konusu bakımından KABULÜNE,

2- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 11.11.2020 tarihli ve 4792-18338 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Hatay 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli ve 21-645 sayılı mahkûmiyet hükmünün, sanığa atılı eylemin sabit olmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, inceleme dışı sanığın temyiz talebine yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname düzenlenip Özel Dairece inceleme yapılmasını müteakip mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2024 tarihinde yapılan müzakerede her iki uyuşmazlık konusu bakımından oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12574, Karar No: 2010/9923, Tarih: 14.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/12574 E.  ,  2010/9923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalılar Sosyal Güvenlik Kurumu vek. Av. ...vs. aralarındaki tespit davası hakkında Bakırköy 4. İş Mahkemesinden verilen 10.06.2009 gün ve 350/513 sayılı hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Giyabi hüküm, davalılardan ...Deri Konfeksiyon ve Kuyumculuk Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi'ne... adresinde Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Oysa, anılan davalıya duruşma gün ve saati ile dava dilekçesi ...adresinde tebliğ edilmiştir. Bu durumda, gerekçeli kararın davalılardan ...Deri Konfeksiyon ve Kuyumculuk Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi'ne ...adresinde yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4136, Karar No: 2009/1916, Tarih: 24.03.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/4136 E.  ,  2009/1916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PENDİK ASLİYE 1. HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında, kooperatif üyeliğine tazminatı istemine ilişkin dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Temyiz istemine konu davada, aynı uyuşmazlığa ilişkin olarak taraflar arasında daha önce görülen Kadıköy Asliye 2. Ticaret Mahkemesi’nin 2002/796 esas ve 2004/596 karar sayılı dava dosyasının incelenmesi gerekli görüldüğünden anılan dosyasının aslının ya da içindeki belge suretleri de dahil olmak üzere onaylı örneğinin getirtilerek dosyaya konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.03.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13239, Karar No: 2012/19220, Tarih: 19.09.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/13239 E.  ,  2012/19220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü. Davacı vekili dava dilekçesinde, tarafların fiili beraberliklerinden 16.08.1996 doğum tarihli müşterek çocuklarının meydana geldiğini, davalının 1992 yılında davacı ve müşterek çocuğu terk edip yurt dışında yaşamaya başladığını, müşterek çocukla ilgilenmeyip ihtiyaçlarına hiçbir katkıda bulunmadığını belirterek müşterek çocuk için aylık 500 TL iştirak nafakasına hükmedilmesi isteminde bulunmuştur.Mahkemece, davalının açık adresini bildirmesi için davacı vekiline verilen süre içerisinde adresin bildirilmediğinden HMK 119/b uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 119. maddesinde dava dilekçesinde bulunması gereken hususlar sayılmıştır. Anılan maddenin ikinci fıkrasında ise, dava dilekçesinde bulunması gereken bu unsurlardan mahkemenin adı, dava konusu ve değeri, vakıalar, deliller ve hukuki sebepler dışında kalanlardan herhangi birinin eksik bırakılmış, yazılmamış olması durumunda hakimin davacıya eksikliğin tamamlanması için kesin süre vermesi gerektiği belirtilmiştir. Gerek 115 ve gerekse 119. maddelerde verilen kesin sürenin bir haftalık süre olacağı da belirtilmiştir. Bu süre içinde eksikliğin tamamlanmaması halinde dava açılmamış sayılır.(m.119/2) Bu açık yaptırıma tabi tabi olan dilekçe unsurları ise;

1- Davacı ve davalının adı soyadı ve adresleri,

2- Davacının Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası,

3- Varsa kanuni temsilcinin ve davacı vekilinin adı soyadı ve adresleri,

4- Açık bir şekilde talep sonucu,

5- Davacının varsa kanuni temsilcisinin veya vekilinin imzası.

1- Davacı ve davalının adı soyadı ve adresleri,

2- Davacının Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası,

3- Varsa kanuni temsilcinin ve davacı vekilinin adı soyadı ve adresleri,

4- Açık bir şekilde talep sonucu,

5- Davacının varsa kanuni temsilcisinin veya vekilinin imzası.

1086 sayılı Kanunun 179 uncu maddesindeki düzenlemeye karşılık gelen bu madde ile, dava dilekçesinde bulunması gereken hususların neler olduğu, ilâve unsurlarla birlikte ve daha geniş olarak düzenlenmiştir. Somut olaya bakıldığında; Davacı vekili tarafından mahkemeye verilen dava dilekçesinde, davalı tarafın adı soyadı( ...), T.C kimlik numarası ve adresinin(... mah..../...)gösterilmiş olduğu, dava dilekçesinde belirtilen davalı adresine çıkartılan dava dilekçesi ekli duruşma gününü bildirir davetiyenin bila ikmal iade olunduğu, mahkemece, davalının bildirilen adresine çıkartılan dava dilekçesinin bila ikmal dönmüş olması ve davalının mernis kayıtlarında adresinin bulunmaması nedeniyle 7 gün içinde davalının açık adresinin bildirilmesi aksi halde davanın açılmamış sayılacağı hususunun davacı vekiline ihtar edildiği, bunun üzerine davacı vekilinin, davalının taraflarınca bilinen tek adresini dava dilekçesinde belirttiklerini, ...'da yaşayan davalının yurt dışı adresinin tespiti için ... Büyükelçiliğine yazı yazılması talebini içerir dilekçeyi dosyaya sunduğu ancak mahkemece, verilen süre içinde davalının açık adresinin bildirilmediği gerekçesiyle HMK 119/b uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar mahkemece, HMK 119 maddesinde belirtilen dava dilekçesinde bulunması, bulunmaması halinde tamamlanması zorunlu unsurlardan olan davalının açık adresinin bildirilmemiş olduğu gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurma yoluna gidilmiş ise de, anılan kanunun 119. maddesinde belirtilen husus, dava dilekçesinde davalı tarafın adresinin hiç yazılmamış, bildirilmemiş olması durumunda davacı tarafa verilecek bir haftalık kesin süre içinde bu eksikliğin tamamlanmasının istenmesi, tamamlanmaması halinde uygulanacak yaptırımın karşı tarafa ihtar edilmesidir. Aksine düşünce, gerek Tebligat Kanunun gerekse Tebligat Tüzüğünün tebligata ilişkin ilgili hükümlerini ( Teb.K. Md 21- 25-28, Teb.Tüz. 28-46 vs.) işlevsiz hale getirecektir. Bu itibarla, davacı tarafın dava dilekçesinde, davalının adresini göstermiş olması bu nedenle dava dilekçesinde bulunması zorunlu unsurun dilekçede belirtilmiş olduğu göz önüne alınarak davalının tebligata yarar açık adresinin mahkemece araştırılması, davalının tespit edilen adresine tebligat yapılması ve sonucu dairesinde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,19.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9796, Karar No: 2015/2865, Tarih: 09.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/9796 E.  ,  2015/2865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında... Köyü 102 ada 394 parsel sayılı 7666,50 m² yüzölçümündeki taşınmaz, harnupluk ve zeytinlik niteliği ile davalı adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, kayalık ve çalılık yerlerden olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile...adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay ..Hukuk Dairesinin 10.06.2013 tarihli ve 2013/1149 - 6449 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Bozma ilâmında özetle; "Hükme esas alınan orman bilirkişi raporu ile eki haritadaki münhani çizgileri karşılaştırıldığında taşınmazın eğimi hususunda tereddüt oluştuğu, taşınmazın toprak muhafaza karakteri taşıyıp taşımadığı hususunda da bir değerlendirme yapılmadığı açıklanarak, doğru sonuca ulaşılmasilmesi için eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planının ilgili yerlerden getirtilerek üç orman mühendisi ve bir fen elemanı marifetiyle çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiğinin belirlenmesi; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumunun saptanması; klizimetre ile taşınmazın eğiminin doğru olarak belirlenmesi, taşınmazın toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle orman sayılması gereken yerlerden olup olmadığının bütün koşullar birlikte değerlendirilerek tartışılması; yörede yapılan orman kadastrosunda taşınmazın tahdit dışında kaldığı ve davacı Hazinenin dava dilekçesi ve talebi de gözönünde bulundurularak, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilâmına uyalarak yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile...adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Mahkemece bozma ilâmına uyalarak yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile...adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı temyiz harcının istek halinde iadesine 09/04/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.