muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/38025, Karar No: 2015/260, Tarih: 13.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/38025 E.  ,  2015/260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, izin ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan... , ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötü niyet tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, izin ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı... , ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı... , ...nın temyiz talebi mahkemece 16/10/2014 tarih ve 2011/425 E-2012/624 K sayılı ek karar ile süreden reddedilmiştir.

D) Temyiz:

Asıl karar ve ek karar davalı... , ... tarafından temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlığın esasına geçmeden önce davalı... , ...'nın temyiz talebinin süreden reddine dair mahkemece verilen 16/10/2014 tarih ve 2011/425 E-2012/624 K sayılı ek kararın isabetli olup olmadığının incelenmesi gerekmektedir.

Dava dilekçesinde davalı olarak... , ... .... Ulaştırma Bölge Müdürlüğü gösterilmiştir. Mahkemece, dava dilekçesi ve duruşma günü, bilirkişi raporu, ıslah dilekçesi ve gerekçeli karar davacının çalıştığı işyeri olan ... , ... .... Ulaştırma Bölge Müdürlüğü'ne tebliğ edilmiştir. Davada davalı olarak... , ... .... Ulaştırma Bölge Müdürlüğü gösterilmiştir ki hatalıdır.... , ... .... Ulaştırma Bölge Müdürlüğü'nün davada taraf sıfatı yoktur.

Davanın davalısı... , ...'dır. Taraf sıfatı Bakanlığa aittir. Davacının işvereni olan ve davada taraf sıfatı bulunan ... , ...'na hiç bir tebligat yapılmamıştır. Bu durum tevcihte (temsilde) hata olarak kabul edilebilirse de... , ...'nın davadan haberdar edilmemesi, Bakanlığa dava dilekçesi ve duruşma gününün tebliğ edilmemesi hatalıdır. Taraf teşkili sağlanmadan, davalı... , ...'na tebligat yapılmadan,davalı Bakanlığın yokluğunda yargılama yapılıp sonuçlandırılması davalı Bakanlığın savunma hakkının kısıtlanmasına yol açmıştır.

Gerekçeli kararın... , ... .... Ulaştırma Bölge Müdürlüğü'ne tebliğ edilmesi nedeniyle de davalı Bakanlık açısından temyiz süresi gerekçeli kararın tebliği ile değil davalı Bakanlığın davadan haberdar olduğu anda başlayacaktır. Dosyanın incelenmesinde, davalı Bakanlığın davadan haberdar olur olmaz temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmıştır. Bu nedenle davalı Bakanlığın temyiz talebi süresinde olup, temyiz talebinin süreden reddine dair mahkemece verilen 16/10/2014 tarih ve 2011/425 E-2012/624 K sayılı ek karar hatalıdır ve kaldırılması gerekir.

Davalı... , ...'nın temyiz talebinin süreden reddine dair mahkemece verilen 16/10/2014 tarih ve 2011/425 E-2012/624 K sayılı ek kararın kaldırılarak, esastan yapılan temyiz incelemesinde;

Yukarıda da belirtildiği üzere, davalı... , ...'nın davadan haberdar edilmemesi, Bakanlığa dava dilekçesi ve duruşma gününün tebliğ edilmemesi hatalıdır. Taraf teşkili sağlanmadan, davalı... , ...'na tebligat yapılmadan, davalı Bakanlığın yokluğunda yargılama yapılıp sonuçlandırılması davalı Bakanlığın savunma hakkının kısıtlanmasına yol açmıştır.

Mahkemece, dava dilekçesi ve duruşma gününün davalı... , ...'na tebliği ile taraf teşkili sağlanarak, yargılamaya devam edilmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 13/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16144, Karar No: 2017/4763, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/16144 E.  ,  2017/4763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12758, Karar No: 2019/1787, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/12758 E.  ,  2019/1787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22448, Karar No: 2014/15942, Tarih: 26.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22448 E.  ,  2014/15942 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/58589

Mahkemesi : Muğla 2.Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 20/12/2012

Numarası : 2012/398 - 2012/695

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık B.. Ç.. müdafii, sanık S.. S.. müdafii, katılanlar O.. A.. ve M.. A.. tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, kusura, mahkemece hangi rapora itibar edildiğinin ve gerekçisinin belirtilmediğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine; katılan S.. S.. vekilinin, takdiri indirim uygulamasının yerinde olmadığına; katılanlar O.. A.. ve M.. A..' ün ise, kusura, bilirkişi raporlarına ve takdiri indirim uygulamasının yerinde olmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Gündüz saatlerinde, yağmurlu havada, orta refüj aralığı ile bölünmüş ancak yolun sağ platformu trafiğe kapalı olduğundan diğer bölümündeki 7 metre genişliğindeki yolun iki yönlü olarak kullanıldığı, düz ve görüşü açık, meskun mahal içi yolda, yönetimindeki kamyon ile seyretmekte olan sanığın, olay yeri olan yaya geçidi mahalline geldiğinde, karşıdan karşıya geçmek amacı ile sağında yaya geçidi başlangıcında bankette beklemekte olan 65 yaşındaki ölen yayaya aracının sağ yan kasa kesimindeki kanca demiriyle çarpması sonucunda yayanın öldüğü olayda; asli kusurlu olarak olaya sebebiyet verdiği mahkemece de kabul edildiği halde, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. maddelerinde yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında alt sınırdan ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, katılan S.. S.. vekili, katılanlar O.. A.. ve M.. A..'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/6/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/33390, Karar No: 2012/23034, Tarih: 14.06.2012

**9. Hukuk Dairesi         2011/33390 E.  ,  2012/23034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, yıllık izin ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Hüküm tarihinde yürürlükte olan mülga Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388.maddesinde Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı hususu belirtilmiştir.

Halen yürürlükte olan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesi uyarınca, Mahkeme kararlarının;

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi, içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K, Dairemizin 01.04.2008 gün ve 2007/38353 Esas, 2008/7142 Karar sayılı ilamı).

“Aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir” denilmek suretiyle kararın bozma dışında bırakılan hususlarının kesinleştiği (artık farklı bir hüküm tesis olunamaz) kuşkusuz olmakla birlikte bu kesinleşme HMUK.nun 237 nci maddesi anlamındaki maddi anlamda kesin hüküm (kaziyei muhkeme) olmayıp, usuli kazanılmış hak niteliğindedir.

“Aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir” denilmek suretiyle kararın bozma dışında bırakılan hususlarının kesinleştiği (artık farklı bir hüküm tesis olunamaz) kuşkusuz olmakla birlikte bu kesinleşme HMUK.nun 237 nci maddesi anlamındaki maddi anlamda kesin hüküm (kaziyei muhkeme) olmayıp, usuli kazanılmış hak niteliğindedir.

Nitekim yeni bir yasal düzenleme veya İ.B.K.bulunmadığına göre halen yürürlükte bulunan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunu, Daireleri ve Adliye Mahkemelerini bağlayıcı nitelikteki 04.02.1959 gün ve 13/5 ve 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı içtihadı birleştirme kararlarında da bozma kararının kapsamı dışında tutulan hususlar bakımından ancak usuli kazanılmış haktan söz edilebileceği açıkça ifade olunmuştur.

Bir davada, mahkemenin veya tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine ( diğeri aleyhine) doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hak olarak tanımladığı usuli muktesep hakkı Hukuk Muhakemeleri Usulü adlı eserinin 5 nci baskısının 4 ncü cildinde 3411 ila 3442 nci sayfalar arasında incelemiş olan sayın Prof. Dr. ...'da yukarıda değinilen içtihadı birleştirme kararlarına atıfla mahkemenin kararının davacının taleplerinden birisine ilişkin bölümünün Yargıtay'ca bozma kararının kapsamı dışında bırakılmasının kesin hüküm olarak değil usule ilişkin kazanılmış hak olarak değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunu, anılan içtihadı birleştirme kararlarının sayın Prof. Dr. ... ile Sayın Prof. Dr.... tarafından da aynı şekilde yorumlandığını belirtmiştir. ( aynı eser sahife 3432).

Bozma kararı ile ilk hüküm ifa kabiliyetini yitirir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 10.09.1991 tarih ve 281-415 ve 25.09.1991 tarih ve 355-440 sayılı kararları)

Bozma kararından sonra bozmaya uyularak verilen hüküm yeni bir hüküm olup, bu yeni hükmün, tüm istekleri karşılar nitelikte yeniden yazılması gerekir.

Mahkemece bu yön gözetilmeksizin , “davacının diğer talepleri hakkında verilen karar kesinleşmiş olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde hüküm kurulması hatalı olup, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.06.2012 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

K A R Ş I O Y

Davacı işverence çalışma koşullarında aleyhe esaslı değişiklik yapıldığından iş sözleşmesini haklı feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar yapılan feshin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iş şartlarında değişiklik nedeniyle işçinin haklı feshini kabul ederek alacakları kısmen hüküm altına almıştır.

Karar ...Tekstil San. ve Tic. Anonim Şirketi tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce;

1- Davalının aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar yapılan feshin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iş şartlarında değişiklik nedeniyle işçinin haklı feshini kabul ederek alacakları kısmen hüküm altına almıştır.

Karar ...Tekstil San. ve Tic. Anonim Şirketi tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce;

1- Davalının aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- .......Somut olayda işyerinin Bağcılardan Büyükçekmeceye taşınması davacı açısından iş şartlarında esaslı değişiklik oluşturmadığından yapılan fesih haksızdır. Davacının kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmelidir, denilerek karar bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyulmasına karar verilip 18.03.2011 tarihli kararla,

1- Davalının davasının kısmen kabul, kısmen Reddine,

2- Kıdem tazminatı talebinin Reddine,

3- Davacının diğer talepleri hakkında verilen karar kesinleşmiş olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına.......şeklinde hüküm kurmuştur.

Davacı tarafın temyizi üzerine Dairemiz çoğunluk görüşü ile mahkemece usulüne uygun bir hüküm kurulmadığından yerel mahkeme kararı bozulmuştur. Kararın Dairemizce ilk bozmada kıdem tazminatı dışında kalan kısımları (diğer temyiz itirazlarının reddedilmesi, hükmün o bölümünün onanması nteliğinde olduğundan ve hükmün İş Mahkemesince verilmiş olması nedeniyle karar düzeltme yoluda beklemediğinden) kesinleşmiştir. Yüksek Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2008/9-582 E. 2008/570 K. 24.09.2008 sayılı kararıda aynı doğrultudadır.

Mahkemenin ilk kararındaki bu bölüm infaz edilebilir niteliktedir, bozmadan sonraki karara yeniden bu kısımların yazılması bir tekrardan başka şey değildir. Bu nedenle yerel mahkme kararının Onanması görüşündeyim.
Yargıtay — Esas No: 2017/5695, Karar No: 2018/7792, Tarih: 05.07.2018

**13. Hukuk Dairesi         2017/5695 E.  ,  2018/7792 K.**

**"İçtihat Metni"**

vekili Avukat ... ile T.C ... vekili Avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 30/10/2014 tarih ve 2013/537-2014/431 sayılı hükmün Dairemizin 14/12/2016 tarih ve 2015/11718-2016/23255 sayılı ilamıyla temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, hastalara fizik tedavi ve rehabilitasyon hizmeti veren bir kurum olduğunu ve bu hizmetin belli bir bedel karşılığında yapıldığını, 22/04/2013 tarihinde ... adlı hastanın başvuruda bulunarak tedavi talep ettiğini, ilgili hastanın gerekli tedavilerinin yapıldığını, ...'ye adlı hastaya yapılan tedaviler doğrultusunda davalı kuruma Haziran 2013 dönemine ait bir fatura kesildiğini, ilgili hastanın rahatsızlığının iş kazası sonucu yürüme güçlüğü olduğu ve iş kazası sonucu uygulanan tedavilerinde farklı fatura ve dosya ile kuruma müracaat edilmesi gerektiği gerekçesi ile faturada kesinti yapıldığını, davalı kurum tarafından ... adlı hastaya ait tedavi bedellerinin ödenmemesinin usule ve yasaya uygun olmadığını, bu nedenle tedavi tutarları toplamı olan 16.519,58.-TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; davacının, iş kazası nedeniyle ayrı faturalandırılması gereken hastanın faturasını diğer tedavilerle birlikte faturalandırdığını kabul ettiğini, fakat taraflar arasında imzalanan Sağlık Hizmeti Satın Alım Sözleşmesi'ne ve SUT'a göre iş kazası durumunda her hasta için ayrı ayrı fatura düzenlenmesi ve kuruma ayrı sunulması gerektiğini, davanın haksız ve yersiz olduğunu bu nedenle reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davasının kabulü ile; 16.519,58.-TL'nin tahakkuk tarihi olan 19/08/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce temyiz dilekçesi süreden reddedilmiş, davalı bu sefer karar düzeltme isteminde bulunuştur.

1-Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

1-Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

2-Dairemizin 2015/11718 Esas, 2016/23255 Karar sayılı temyiz dilekçesinin süreden reddi ilamında, temyiz isteminde bulunan davalıya 14.01.2015 tarihinde gerekçeli kararın tebliğ olunmuş ve temyiz dilekçesinin onbeş günlük yasal süre geçtikten sonra 02.02.2015 tarihinde verilmiş olmasından dolayı temyiz dilekçesinin reddine karar verilmişse de, yapılan inceleme sonucunda gerekçeli kararın 23.12.2014 tarihinde tebliğ edildiği, davalının da temyiz dilekçesini 29.12.2014 tarihinde sunduğu anlaşılmakla süresinde yapılan temyiz istemi gereğince karar düzeltme talebinin kabulü ile temyiz incelemesi yapılmıştır. Somut olayda davalı kurum 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunun 35 vd. maddelerine göre harçtan muaf olduğu halde mahkemece harçtan sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. Bu nedenle hüküm fıkrasının 2. bendinin hükümden çıkarılarak yerine Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacının ödediği harcın istek halinde davacıya iadesine” cümlesinin yazılmasına, yine aynı hükmün 4. bendinde yargılama giderleri düzenlenirken davacıdan peşin alınan harcın davalıya yükletilmesine ilişkin kısmında düzeltilmesi ve bu kapsamda peşin harcın yargılama giderinden çıkarılmasına karar verilmek suretiyle 4. bendinde bu şekilde düzeltilmesi gerekirken, sehven temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verildiği bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, bu yanlışlığın düzeltilmesi de HUMK.nun 438/7 madde gereği olduğundan davalının karar düzeltme isteğinin kabulü ile, mahkeme hükmünün 2. ve 4. bendinin de düzeltilmesine ve mahkeme kararının bu şekilde düzelterek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle, davalının diğer karar düzeltme itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle, davalının karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 14/12/2016 gün 2015/11718 E. ve 2016/23255 K. sayılı temyiz dilekçesinin süreden reddine kararının kaldırılarak, mahkeme kararının “hüküm” başlıklı bölümünün 2. bendinin hükümden çıkartılarak yerine ‘davalı harçtan muaf olduğundan davacı tarafından peşin yatırılan 282,15 TL harcın istem halinde davacıya iadesine’ 4. bendinin hükümden çıkartılarak yerine “Davacı tarafından yapılan toplam 59,85 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine’ sözlerinin yazılmasına, kararın değiştirilen bu şekliyle ONANMASINA, 05/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.