muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/145, Karar No: 2011/220, Tarih: 01.11.2011

Sanık K. C.aşamalarda özetle;“2001 yılında İda isimli apart otelin inşaatında çalıştım. Otel faaliyete geçince de garson olarak çalışmaya devam ettim. Sezon bitince eylül ayının sonlarına doğru ayrılarak memleketime gittim. 01.02.2002 günü tekrar Kuşadası’na geldim. Kalacak yerim olmadığından daha önce çalışmış olduğum İda isimli apart otele geldim, fakat otelde kimse bulunmuyordu. Bunun üzerine otelin bekçisi E. T.'in evine gittim, kendisi ve eşini tanıdığımdan eşine konuyu izah ettim ve eşyalarımı bırakarak sonra alacağımı söyledim ve çarşıya doğru yürümeye başladım. .....Apartın ortaklarından A. A. Geçim arabası ile yanıma gelerek durdu ve beni arabasına aldı. Tekrar çalışmak üzere geldiğimi, iş bulana kadar otelde kalıp kalamayacağımı sordum, oda bana kalabileceğimi söyledi. Otele geldiğimde daha önceden tanıdığım ve bekçi olarak çalışan A. D. bulunuyordu. Saat 24.00 sıralarına kadar beraberce lobide oturduk. 02.02.2002 günü saat 10.30 sıralarında ben uyandım. Saat 12.30 sıralarında A.abi ‘ben traş olmak için aşağıya gidiyorum’ dedi, bende sigaram kalmadığından seninle geleyim dedim, bunun üzerine E. abi otelde kalmak için A.beyden izin alıp almadığımı sordu, ben de aldım dedim, tamam o zaman sana anahtar vereyim, aynısını yaptır otele girip çıkarken zorlanmazsın dedi. Bunun üzerine A.abi ile şehiriçi minibüslerine binerek belediyenin önünde indik, bir berber dükkanına girdik. Ben kendisine kahveye gidiyorum, seni orada bekleyeceğim, traş olduktan sonra gel dedim. Saat 14.00 sıralarında A. abi yanıma geldi ve beraberce anahtar yaptırmak üzere anahtarcı aradık, fakat bulamadık. Ben A.abiye otele gideceğim dedim, oda tamam sen git ben sonra gelirim dedi ve ben minibüse binerek otele gittim. E.abi tanımadığım bir arkadaşı ile lobide oturmuş tavla oynuyorlardı. Saat 19.00'da biz gidiyoruz dediler ve arkadaşı ile birlikte otelden ayrıldılar. 03.02.2002 günü saat 00.30 sıralarında otelin ışıkları kapalı olduğundan otele bir arabanın geldiğini farlarından anladım ve kalkarak pencereye doğru gittim. Pencereden baktığımda otele gelen arabanın beyaz renkli şahin marka bir araç olduğunu gördüm. Otodan iki kişi indi, ortalık karanlık olduğundan ilk önce kim olduklarını göremedim, fakat otele geldiklerinde birinin A. D. olduğunu gördüm, diğer şahsı tanımıyordum. İkisi beraber gelerek yeşil renkli koltuğa oturdular tanımadığım şahıs hiç konuşmadı. A.abi bana hitaben paran varmı, biraz borç versene dedi. Param yok veremem dedim, hiç üstelemedi ve ikisi beraber yanımdan kalkarak tekrar geldikleri arabaya binerek otelden ayrıldılar. Aradan 15-20 dakika geçtikten sonra tekrar bir araba farı oteli aydınlattı, tekrar kalkarak pencereden baktığımda biraz önce gelen beyaz renkli şahin otonun gelmiş olduğunu gördüm. Otodan 4 şahıs indiler ve havuz tarafından otele girdiler. Giren şahısların bir tanesi A. D., diğeri biraz önce geldiklerinde yanında olan şahıstı, fakat diğer ikisini yeni görmüştüm, hiç tanımıyordum. Hep beraber gelerek yanıma oturdular, A

. Aradan 15-20 dakika geçtikten sonra tekrar bir araba farı oteli aydınlattı, tekrar kalkarak pencereden baktığımda biraz önce gelen beyaz renkli şahin otonun gelmiş olduğunu gördüm. Otodan 4 şahıs indiler ve havuz tarafından otele girdiler. Giren şahısların bir tanesi A. D., diğeri biraz önce geldiklerinde yanında olan şahıstı, fakat diğer ikisini yeni görmüştüm, hiç tanımıyordum. Hep beraber gelerek yanıma oturdular, A.abi ilk sefer geldiğinde yanında olan şahsı kayınçom diyerek benimle tanıştırdı, fakat diğer iki şahısla tanıştırmadı. Bana kayınçom diyerek tanıştırmış olduğu şahsın ismini bilmiyordum, dün yani 04.02.2002 günü karakolda bana göstermiş olduğunuz şahıstır, ismininde dün karakolda A. K.olduğunu öğrendim. Bir müddet oturduktan sonra tanımadığım iki şahıstan birisinin 2001 yılı bahar aylarında otelin inşaatında çalışan gündelikçi işçilerden birisi olduğunu anladım, fakat kendisine bu konuda herhangi birşey söylemedim. Bu şahsın elinde de otele geldiğinde bir poşet bulunuyordu, fakat bu poşetin içinde ne vardı bilmiyorum. Yaklaşık yarım saat kadar şahıslarla beraber oturduk ve televizyon seyrettik. Daha sonra elinde poşet ile gelen şahıs poşeti masaya bıraktı, poşetin içinde bir adet 70 cc'lik Votka, 4 adet yeşil renkli içki şişesi vardı. Oyun kağıtlarını alarak dördü beraber kağıt oynamaya başladılar, oyun bitince otele elinde poşetle gelen şahsa diğer üçü cebinden çıkarttıkları paraları verdiler. Saat 02.30 sıralarında kadar oyunları devam etti. 02.30 civarında A.K., A.D.’nun gömleğinin yaka kısmından tutarak ‘hayvan seni geberteceğim’ dedi, ben hemen onlara baktım, A. K.elini A. D.'nun boğazından çekti ve tekrar oyun oynamaya devam ettiler. 10-15 dakika sonra ben sıkışarak resepsiyonun arkasındaki tuvalete gittim. 1-2 dakika tuvalette kaldıktan sonra dışarı çıktım. Kapıya doğru geldiğimde oturmuş olduğumuz yerden bağırtı seslerinin geldiğini duydum ve resepsiyonun giriş kısmından seslerin geldiği yere baktığımda A.K. isimli şahsın sağ elinde bulunan bir bıçakla A.D.'nu bıçakladığını gördüm. Ben korktuğumdan resepsiyonun karşısında bulunan kırmızı renkli çelik kasanın yanına saklandım. Fakat arada sırada duvar kenarından oturduğumuz yere bakıyordum. Her seferinde A.K.'un A. D.'nu bıçakladığını gördüm. Bu esnada A. K.un yanında bulunan diğer iki şahıstan otele elinde poşetle gelen şahıs A.D.n ayaklarından, diğer şahıs da sol kolundan tutuyordu. A. D.da benim yatmış olduğum çekyatın üzerinde sırtüstü yatıyordu. Bu olay 5 dakika kadar sürdü. Daha sonra A.K.‘ne yapacağız bunu’ dedi. Elinde poşet ile otele gelen şahıs ‘ben daha önce burda çalışmıştım, arka tarafta bir çukur var, tuvalet olarak kullanıyorduk, oraya atalım’ dedi. A..K. da ‘tamam’ dedi. Ben korktuğumdan tekrar kasanın oraya doğru yanaştım, bir yandan da arka tarafta bulunan resepsiyonun yanındaki cam kapıyı gözetliyordum. İçerdeki şahısların buradan girerek beni görebileceklerini düşündüm

. Bu olay 5 dakika kadar sürdü. Daha sonra A.K.‘ne yapacağız bunu’ dedi. Elinde poşet ile otele gelen şahıs ‘ben daha önce burda çalışmıştım, arka tarafta bir çukur var, tuvalet olarak kullanıyorduk, oraya atalım’ dedi. A..K. da ‘tamam’ dedi. Ben korktuğumdan tekrar kasanın oraya doğru yanaştım, bir yandan da arka tarafta bulunan resepsiyonun yanındaki cam kapıyı gözetliyordum. İçerdeki şahısların buradan girerek beni görebileceklerini düşündüm. Daha sonra tekrar duvar kenarına yanaşarak oturduğumuz yere baktığımda her üç şahsında yatak üzerindeki çarşafla A.D.'nu sardıklarını gördüm. A.K.‘tamam götürebiliriz’ deyince, tekrar duvar kenarına geldim ve baktığımda A.K., A. D.'nun baş ve gövde kısmını omuz kısımlarından tutarak, diğer tanımadığım dördüncü şahısta ayaklarından tutarak otelin havuz kısmına doğru götürdüler. Otelde kalan diğer şahıs nerden bulduğunu bilmediğim bir bezle masanın üzeri ve alt kısmını siliyordu. Hatta bir ara çekyatın üzerini de sildiğini gördüm. Sonra o şahıs da diğer şahısların yanına doğru gitti. Ben kimsenin kalmadığını anlayınca ayakkabılarımı çıkardım ve süratle merdivenlerden bodrum kata indim, eşyalarımın yanına gittim. İki çanta eşyam bulunuyordu, henüz eşyalarımı çantamdan çıkartmamıştım. Çantalarımı alarak pencereden otelin park yerine doğru çıktım. Koşarak İnönü Bulvarına kadar geldim, kavşağa yaklaştığımda arkamdan ticari bir taksi geldiğini gördüm. İşaret ederek durdurdum, Ortaklar-Neşetiye'ye ne kadara gideceğini sordum. 50 milyona gideceğini söyledi, ben de olmaz dedim, çünkü cebimde tahminen 45-50 milyon lira civarında para vardı, hepsini taksiye verirsem sonra aç kalırım diye düşündüm. Benim telaşlı konuştuğumu gören taksici ‘seni Davutlar’a falan götüreyim mi’ dedi, bende ne kadara götürürsün dedim, oda 20 milyon lira dedi, bende tamam diyerek taksiye bindim. Beraberce Davutlar’a gittik, beni Davutlar ile Güzelçam'lı arasında sağ tarafta bulunan benzin istasyonuna bıraktı. Bu sırada saat 05.30 gibiydi, hava yeni aydınlanmaya başlamıştı. Benzinliğin yan tarafında bulunan büfe içinde iki genç oturuyordu, kendilerine burda birkaç saat bekleyebilir miyim diye sordum, onlarda bana içeride olmaz, dışarıda bekleyebilirsin dedi, bende büfenin yan tarafına geçerek beklemeye başladım. Davutlar-Aydın hattına ait minibüs saat 07.00 gibi hareket etmeye başladı, ben de minibüse bindim ve Davutlar’ın içine geldik, şoför müşteri beklerken ben de caminin yan tarafında bulunan telefon kulübesinden Muş Bulanık'ta bulunan amcam S.C.'u arayarak ‘amca otelde üç kişi bir kişiyi öldürdüler, ben korktuğumdan dolayı kaçtım, bana acele para lazım, babama söyle bana acele para göndersin, 100 milyon yeter’ dedim. Başımın belada olduğunu söylemedim. Amcam bana kızarak niye polise gitmedin dedi, ben de korktuğumu söyledim. Ayrıca parayı da Ortaklar-Neşetiye'de bulunan teyzemin oğlu Ş.. D.'a göndermelerini, ondan alabileceğimi söyledim, amcam da tamam dedi. Tekrar minibüse bindim ve saat 08.30 sıralarında Ş. D.'ların evine gittim

.C.'u arayarak ‘amca otelde üç kişi bir kişiyi öldürdüler, ben korktuğumdan dolayı kaçtım, bana acele para lazım, babama söyle bana acele para göndersin, 100 milyon yeter’ dedim. Başımın belada olduğunu söylemedim. Amcam bana kızarak niye polise gitmedin dedi, ben de korktuğumu söyledim. Ayrıca parayı da Ortaklar-Neşetiye'de bulunan teyzemin oğlu Ş.. D.'a göndermelerini, ondan alabileceğimi söyledim, amcam da tamam dedi. Tekrar minibüse bindim ve saat 08.30 sıralarında Ş. D.'ların evine gittim. Onlara çalışmaya geldiğimi, fakat iş bulamadığımdan karar değiştirip Konya'ya gideceğimi söyledim. Ş.'e de senin hesabına memleketten para gönderecekler, alda bana ver dedim. Bana neden senin adına gelmiyor dedi. Ben de yoklama kaçağı olduğumu söyledim, zira olay sebebi ile korkmuştum. Saat 11.00 sıralarında Ş.parayı almak için Ortaklar Postanesine gitti, saat 12.30 sıralarında para ile geri geldi ve bana 100 milyon TL verdi. Parayı aldıktan sonra ikimiz beraberce Germencik'e gittik. 05.02.2002 günü saat 10.00'da kalkacak olan Konya arabasına bilet aldım. Gözümün önünde maktül öldürüldüğü için korkumdan burayı terk edip Konya’ya gidecek, orada iş bulup çalışacaktım. Yazaneci bileti bana vermedi, hareket saatinde gelirsin, daha ön yerlerden koltuk ayarlayabiliriz dedi. Sonra tekrar Neşetiye’ye döndük, dayımın evine geldiğimde polisler beni alarak Kuşadası'na götürdüler, ben suçsuzum, maktulü öldürmedim” şeklinde savunmada bulunmuş,

15.10.2003 günlü duruşmada, karakolda polisler kendisine sabıkalılar albümünü gösterdiğinde, A. D.'nun kayınbiraderi olarak tanıttığı ancak ismini söylemediği A.K.'u fotoğrafından teşhis ettiğini ve isminin A.K.olduğunu öğrendiğini belirtmiştir.

Bu bilgi ve belgeler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Görgü tanığı bulunmayan olayda, sanık K.C.'un savunması ve otelde gündüz bekçiliği yapan tanık E..T.'in anlatımları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın olay yerinde bulunduğu hususu sabit olup, bu konuda bir uyuşmazlık da bulunmamaktadır.

Sanık savunmasında maktül A. D.'nu öldüren kişilerin kendisine de zarar vereceklerinden korktuğu için kaçtığını belirtmiş ise de; sanığın olay sonrası davranışları gözönüne alındığında, işlenen bir suçun görgü tanığı olması nedeniyle birilerinden korkup kaçan bir insandan çok, bir suç işleyip de yakalanmamak için kaçan bir kişi gibi davrandığı ortadadır. Zira bir kişinin öldürüldüğünü gören birisinin faillerin kendisine de zarar vermemesi için hemen yetkililere başvurarak olayı anlatıp, faillerin yakalanmasını sağlaması beklenirken, sanık Kamuran'ın kimliğini saklamak suretiyle kaçmaya çalıştığı görülmektedir. Nitekim ailesinden kendi adına değil de akrabası olan Ş.D. isimli kişi adına para göndermelerini istemiş, bu durumdan şüphelenen Ş. D.'ın parayı neden kendi adına istemediğini sorması üzerine ise, yoklama kaçağı olmadığı halde yoklama kaçağı olduğu için böyle yaptığını söylemiştir.

Ayrıca, sanık mahkemedeki savunmasında A. D.'nu bıçaklayan ve ölenin kayınbiraderi olan A.K.u karakolda kendisine gösterilen sabıkalılar albümündeki fotoğrafından tanıdığını ve ismini burada öğrendiğini belirtmiş ise de, Kuşadası İlçe Emniyet Müdürlüğünce mahkemeye gönderilen yazı cevabında, A.K.'un yargılamaya konu olay dışında başka bir suçtan kaydının bulunmadığı belirtilmiştir.

Sanık aşamalardaki savunmalarında, hakkındaki beraat kararı Özel Daire tarafından onanmak suretiyle kesinleşen A.K.'un olay günü otelde iki kişi ile birlikte A. D.’nu öldürdüğünü belirtmiş ise de, A.K.un aşamalardaki birbiri ile benzer ve uyumlu savunmaları ile tarafsız tanık anlatımlarından A. K.'un olay gün ve saatinde olay yerinde olmadığı anlaşılmış olup, sanığın aşamalardaki savunmalarının suç atma mahiyetinde olduğu ve olaydan önce otelde bir süre çalışmış olması nedeniyle eşinden ayrı yaşadığını ve ailevi problemleri olduğunu bildiği maktulü kayınbiraderi olan A.K.ile iki kişinin öldürdüğü iddiasını ortaya attığı, çünkü maktul ile eşi arasındaki problemler nedeniyle maktulün kayınbiraderi olan A.K. tarafından öldürüldüğü iddiasına inanılacağı kanaatine vardığı anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, sanığın savunmasında belirttiği gibi A. D.’nun başkaları tarafından öldürülmüş olması halinde, bu kişilerin kendilerini gören ve olayı yetkili makamlara anlatarak yakalanmalarına neden olma olasılığı bulunan sanığın bu şekilde olay yerinden kaçmasına izin vermeleride hayatın olağan akışına uygun değildir.

Diğer taraftan, sanığın savunmasında belirttiği gibi A. D.’nun başkaları tarafından öldürülmüş olması halinde, bu kişilerin kendilerini gören ve olayı yetkili makamlara anlatarak yakalanmalarına neden olma olasılığı bulunan sanığın bu şekilde olay yerinden kaçmasına izin vermeleride hayatın olağan akışına uygun değildir.

Dolayısıyla, aşamalardaki savunmaları dosya içerisindeki bilgi, belge ve tanık anlatımlarıyla çürütülen sanığın, olay günü belirlenemeyen bir nedenle A.D.'nu öldürdüğünün kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, sanığın beraatına karar veren yerel mahkeme direnme kararı isabetsiz olup, bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Başkanı ve bir kısım Genel Kurul Üyesi ise; “Ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan ‘in dubio pro reo’ yani ‘kuşkudan sanık yararlanır’ kuralı uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesine bağlıdır. Gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. O halde ceza yargılamasında mahkûmiyet, büyük veya küçük bir olasılığa değil, her türlü kuşkudan uzak bir kesinliğe dayanmalıdır. Adli hataların önüne geçilmesinin tek yolu da budur. Dosya içerisindeki bilgi, belge ve tanık anlatımları karşısında sanığın aşamalardaki savunmalarının doğru olmadığı belirlenmiş ise de; yüklenen suçu işlediği konusunda her türlü şüpheden uzak kesin, inandırıcı ve yeterli delil bulunmadığı, hiçbir maddi kanıtın elde edilemediği olayda sanığın yüklenen suçu işlediği konusunda kuvvetli bir şüphenin oluştuğu, şüpheden sanık yararlanır evrensel ilkesi uyarınca, şüphenin sanık lehine yorumlanması gerektiği, dolayısıyla sanığın yüklenen suçtan beraatına karar veren yerel mahkeme direnme hükmünün isabetli olduğu ve onanması gerektiği” görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.11.2010 gün ve 279-495 direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2011 günlü yapılan birinci müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından, 01.11.2011 günü yapılan ikinci müzakerede tebliğnamedeki isteme uygun olarak oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10634, Karar No: 2016/6585, Tarih: 26.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/10634 E.  ,  2016/6585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili davacının davalıya ait sağlık ve estetik merkezinde, yüzündeki tüyler için lazerli iğneli epilasyon yaptırdığını, son epilasyon seansından sonra müvekkilinin üst dudak bölgesinde lekeler ve çukurluklar oluştuğunu, bu durumun davalının mesleki kusurundan kaynaklandığını belirterek, yapılan epilasyon giderleri karşılığı 3.000 TL maddi tazminat ile yaşanan manevi sıkıntılar karşılığı 20.000 TL manevi tazminatın, son epilasyon tarihi olan 28.04.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili, 05.02.2013 tarihli dilekçesinde; 3000 TL olarak talep ettikleri maddi tazminatın yalnızca ödenen epilasyon seans ücreti olmayıp, aynı zamanda yanlış tedavi sonucu oluşan lekelenmelerin giderilmesi için gerekli olan muhtemel tedavi giderlerini de kapsadığını belirtmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; davacının iddialarının gerçek dışı olduğunu, davacının duduk üstü ve koltuk altı bölgesindeki tüyler için kendisine başvurduğunu, ilk aşamada lazer epilasyon ardından ise iğneli epilasyon uygulaması yapılmasının kararlaştırıldığını, davacının her iki tedavi hakkında ayrıntılı olarak bilgilendirildiğini ve 20.12.2010 tarihli tedavi kabul formunu imzaladığını, olması gerektiği şekilde lazer epilasyon işleminin hekim tarafından uygulandığını, arkasından iğneli epilasyon işleminin ise güzellik uzmanı olarak çalışan kişi tarafından yapıldığını, oluşan lekelerin iğneli epilasyon sonrası meydana geldiğini ve dolayısıyla davada bu uygulamayı yapan kişiye yöneltilmesi gerektiğini, ayrıca davacının belirttiği bu lekelerin epilasyon uygulamasından mı, yoksa davacının epilasyon sonrası üzerine düşen edimleri yerine getirmemesinden mi, kaynaklandığının tespit edilmesi gerektiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporunda belirtilen "sonuç olarak akdi hükümlere göre uygulanan epilasyon işlemi nedeniyle davacının zarar görmemesi için davalının mesleki şartlarını yerine getirip lazer epilasyon ve iğneli epilasyon olarak iki aşamalı yapılan tedavinin uygun tedavi şeklinin belirlenerek şartlarının yerine getirildiği, iş sahibinin aydınlatma yükümlülüğünü işin birinci basamağı olan lazer epilasyonda hastaya imzalattığı "lazer epilasyon tedavi kayıt formu" ile bildirdiği, ikinci basamak olan iğneli epilasyon sonrası hastanın yazılı olarak bilgilendirilmediği, ancak ikinci işlem sonucunun da birinci işlem sonucu ile aynı şekilde korunması gerektiğini, hastanın artık bildiğini düşünebileceği ve bu nedenle davacının davasında haksız olduğu" görüş ve mütalası mahkememizce de benimsenmiş, bunun dışında davacının yakın çekim yüz fotoğrafları incelendiğinde yüzünde herhangi bir iz, sekel ve skor görülmediği ve tamamen iyileşmiş olduğu anlaşılmakla..." gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava; estetik amaçlı lazer uygulamasından meydana geldiği iddia olunan zararın tazmini için açılan manevi tazminat istemine ilişkindir.

Tarafların açıklamaları ile dosyadaki bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde; taraflar arasındaki akdi ilişkinin, TBK'nın 470 (BK. m. 355) ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklandığı açıktır.

Davacı taraf iş-eser sahibi; davalı taraf ise yüklenicidir.

Eser sözleşmesinde, işin uzmanı sayılan yüklenici, yapımını yüklendiği işi, özen borcu gereği olarak fen ve sanat kurallarına, sözleşme hükümlerine, kendisine duyulan güvene ve beklenen amaca uygun şekilde yapmakla ödevlidir.

Eser sözleşmesini diğer iş görme sözleşmelerinden ayıran önemli özelliklerinden birisi sonuç sorumluluğu, yani tarafların iradeleri doğrultusunda yüklenici tarafından bir sonucun meydana getirilmesi taahhüdüdür. Zira; eser sözleşmesinde bir eserin yaratılıp teslim edilmesi borcu altına girilmektedir. Bu borcun altına giren taraf yani yüklenici, işin mahiyeti gereği işi sadakat ve özenle yerine getirmek zorundadır. Sadakat borcu, yüklenicinin iş sahibinin yararına olacak şeyleri yapması ve ona zarar verecek her türlü eylemden kaçınmasıdır.

Eserin, sözleşmede kararlaştırılan niteliklerine, ya da iş sahibinin beklediği amaca uygun olmaması veya lüzumlu bazı vasıflardan bir ya da bir kaçının bulunmaması halinde ayıplı ifa edildiğinin kabulü gerekir.

Eserin, sözleşmede kararlaştırılan niteliklerine, ya da iş sahibinin beklediği amaca uygun olmaması veya lüzumlu bazı vasıflardan bir ya da bir kaçının bulunmaması halinde ayıplı ifa edildiğinin kabulü gerekir.

Eser sözleşmesinde, yüklenici belli bir sonucu (eser) taahhüt ettiğinden sonuç gerçekleşirse, yüklenici borcunu ifa etmiş sayılır. Buna göre davalı yüklenici, davacı iş sahibinin zarar görmemesi için mesleki tüm şartları yerine getirmişse; somut durumun gerektirdiği tedbirleri noksansız biçimde almışsa, uygun tedaviyi belirleyip uygulamışsa, uygulanan tedavide nadirde olsa görülebilecek olumsuz sonuçlara dair davacıyı aydınlatıp uyarmış ve davacının bu hususta rızasını almışsa, eserini iş sahibi davacının ondan beklediği amaca uygun olarak tamamlayarak teslim etmişse ücrete hak kazanır.

Eğer eserin iş sahibinin istediği şekilde gerçekleştirilmesi mümkün değilse, davalı yüklenicinin bu konuda öncelikle iş sahibini uyarma yükümlülüğü bulunmaktadır. Uyarının yapıldığı davalı iş sahibi tarafından ispatlanmalıdır.

Bu bağlamda davalı yüklenicinin uygulama öncesi muhtemelen hasıl olabilecek sonuç ve komplikasyonlar hakkında iş sahibini bilgilendirmesi bir zorunluluktur.

Bu durumda temyize konu uyuşmazlığın çözümü için öncelikle davalı yüklenicinin, eser sözleşmesini ifa etmeden önce, davacı iş sahibini ifadan sonra ortaya çıkan komplikasyonlar konusunda, yazılı olarak bilgilendirip, bilgilendirmediği hususunun araştırılıp, açıklığa kavuşturulması gerekir.

Somut olayda mahkemece; yukarıda belirtilen hususlarda yeterli inceleme ve araştırma yapılmamış, bilirkişi kurulundan alınan rapor doğrultusunda hüküm kurulmuştur. Oysa bu rapor hükme esas alınacak nitelikte değildir. Zira düzenlenen bu raporda; yapılan lazer uygulamalarından sonra hastanın güneş ışığından korumak için gerekli önlemler almaması halinde hiperpigmentasyon adı verilen cilt rahatsızlığının oluşabileceği, bu durumda somut olaydaki hiperpigmentasyonun lazer uygulamasından ya da lazer uygulamasından sonra yapılan iğneli epilasyondan değil, hastanın tedavi sonrası cildini yeniden toparlanana kadar en az 15-20 gün güneş ışığından korunmamasından dolayı oluştuğunun düşünüldüğü, davacının fotoğraflarının olduğu CD'nin incelenmesinde iğneli epilasyon sonrası oluşan scarların (küçük izler) iyileştiği, belli belirsiz kahverengi izlerin olduğu, davalı tarafça işlem öncesi davacıya imzalatılan "lazer epilasyon tedavi kabul formu"nun yalnızca lazer işlemine ilişkin olduğu, iğneli epilasyon işlemi için ayrıca alınmış bir belge bulunmadığı, ancak ikinci işlem sonucunun da, birinci işlem sonucu ile aynı şekilde korunması gerektiğini hastanın artık bilmesi gerektiğinin düşünülebileceği, bu nedenle davacının davasında haksız olduğu belirtilmiştir.