muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/8182, Karar No: 2006/12258, Tarih: 25.09.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/8182 E.  ,  2006/12258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı ... Tüketici Finans ile Sunu Paz. Plast. End. A.Ş avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı ... ..., üvey kız kardeşleri olan davalılar ... ... ve ... ...'ın kendisine ait imzayı taklit ederek, diğer iki davalıdan kredi kartı aldıklarını, ... borcunu ödemedikleri için davalı ... Tüketici Finansmanı A.Ş tarafından hakkında icra takibi yapıldığını, bu nedenle eşi olan diğer davacının rahatsızlandığını öne sürerek, icra dosyasına borçlu olmadığının tespitine, kendisi ve eşi için ayrı ayrı 10.000.000.000 TL. manevi tazminatın tahsiline, karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar ... Tüketici Finansmanı A.Ş ile Sunu Pazarlama A.Ş davanın reddini savunmuşlar, diğer iki davalı davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı taraf ve davalılar ... A.Ş ile Sunu A.Ş tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre ,davacılar ve Sunu A.Ş'nin tüm, davalı ... Tüketici Finansmanı A.Ş'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacılar Ö.... ve ... ... ... açtıkları davalarında ayrı ayrı 10.000.000.000 TL manevi tazminata hükmedilmesini istemiş, mahkemece manevi tazminat talebinin reddine, reddedilen manevi tazminat nedeniyle 120.000.000 TL vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalılar ... A.Ş ve Sunu A.Ş'ye verilmesine karar verilmiştir.

Davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmamaktadır. İki davacınında manevi tazminat talebi reddedildiğine göre her bir davacı aleyhine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ... vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

Davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmamaktadır. İki davacınında manevi tazminat talebi reddedildiğine göre her bir davacı aleyhine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ... vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle davacılar ve davalı Sunu A.Ş 'nin tüm ... Tüketici Finansmanı ve ... Hiz. A.Ş'nin sair temyiz itirazlarının reddine (2) nolu bentle açıklanan nedenle hüküm fıkrasının 9. bendinin tamamının çıkarılarak "manevi tazminat istemi reddedildiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi ikinci kısım ikinci bölümü gereğince her davacıdan ayrı ayrı 120.000.000 TL vekalet ücretinin alınarak davalılar Sunu A.Ş ve ... Tüketici Finansman ve ... Hiz. A.Ş'ye verilmesine" söz ve rakamlarının yazılmasına hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılan 2.10 YTL kalan harcın davacıdan alınmasına, 10.10 YTL peşin alınan harcın istek halinde davalı ... Tük. Finans ... Hiz. A.Ş'ye iadesine, 25.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5329, Karar No: 2019/1340, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/5329 E.  ,  2019/1340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16552, Karar No: 2006/18528, Tarih: 29.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/16552 E.  ,  2006/18528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada ... Denizcilik İhtisas ile ... 2. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ... taşıma işinde çatma sonucu hasar gören mallar için tazminat istemine ilişkindir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Yasasında görev hususunu düzenleyen 4. maddesinde 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Yasa ile eklenen son fıkrada “iş durumunun gerekli kaldığı yerlerde H.S.Y.K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu yasanın dördüncü kitabında yeralan ... hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulur. Bu mahkemelerin yargı çevresi H.S.Y.K tarafından belirlenir” hükmü yeralmaktadır.

T.T.Y.’nın eklenen metninden de anlaşıldığı gibi T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan 816 ila 1263 maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların ... hukukuna ilişkin olup, kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülmesi hususu tartışmasızdır.

Somut olayın T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan ... hukukundan kaynaklandığı, olayın çözümünde ... ilişkiye bakılması gerektiği, ... ilişkinin de ... hukukuna yönelik olduğu, Denizcilik İhtisas Mahkemesinin Yasa ile kurulduğu anlaşılmakla görevli mahkeme Denizcilik İhtisas Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Denizcilik İhtisas Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29/12/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10414, Karar No: 2022/5344, Tarih: 21.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/10414 E.  ,  2022/5344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine, Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından davanın kabulüne ve İtiraz Hakem Heyeti tarafından davalı vekilinin itirazının reddine dair verilen kararın, davalı vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacılar vekili; davacılar murisi ...'in kullandığı konut kredisinin teminat altına alınması amacıyla davalı nezdinde hayat sigorta poliçesiyle sigortalandığını, poliçe süresi içinde ölümün gerçekleştiğini, poliçe tanziminden önceki sağlık durumu konusunda doğru beyan yükümlülüğüne uyulmadığı gerekçesiyle davalının vefat tazminatının 1/5'i tutarındaki 15.088,92 TL'yi ödemeyi teklif ettiğini, ölüm ile bildirilmeyen rahatsızlık arasında illiyet bağı bulunmadığından davalının teminatın tamamını ödemesi gerektiğini belirterek, 75.444,58 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; kredi veren bankanın poliçede mürtehin kaydı bulunduğunu ve davacıların tazminatı talep hakları olmadığını, sigortalının poliçeden önceki hastalıklarını bildirmeyip beyan yükümlülüğüne uymaması nedeniyle proporsiyon ile hesaplanan bedelin davacı yanca kabul edilmediğini ve vefat tarihindeki teminat tutarından bu bedelin düşülmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından; davanın kabulü ile 75.444,58 TL'nin 09/03/2018 tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karara davalı vekili tarafından yapılan itiraz üzerine, İtiraz Hakem Heyeti tarafından, davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hayat sigortası poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar murisi ... ile davalı sigorta şirketi arasında 06/20/2016- 06/10/2026 tarihleri için hayat sigorta sözleşmesi düzenlenmiş; poliçenin düzenlenmesinden sonra, 01/12/2017 tarihinde sigortalı vefat etmiştir.

Davalı taraf, davacılar murisinin poliçe tanziminden önce mevcut olan kalp hastalığını bildirmeyip sözleşmenin kurulması sırasındaki beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığı, bu aykırılık nedeniyle de ancak proporsiyonlu tazminattan sorumlu tutulabilecekleri savunmasında bulunmuştur. Hakem Heyeti'nce; sigortalı tarafından bildirilmeyen önceki kalp hastalığı ile akut pankreatit rahatsızlığı sonucu ölüm arasında illiyet bağı bulunmadığı şeklinde görüş bildiren bilirkişi raporu benimsenerek davalının tam tazminattan sorumluluğuna karar verilmiştir.

6102 sayılı TTK'nın 1435. maddesi ile, sigorta sözleşmesinin kurulması sırasındaki sigortalının doğru bilgi verme (beyan) yükümlülüğü düzenlenmiştir. Sigorta hukukuna ilişkin genel düzenleme mahiyetinde olan bu hüküm, hayat sigortalarında da uygulanmaktadır. 6102 sayılı TTK'nın 1435. maddesi ve Hayat Sigortası Genel Şartları'nın C.2.2. maddesi düzenlemesine göre; sigorta şirketinin sorusu üzerine veya herhangi bir soru sorulmadan (dolayısı ile buna ilişkin bir form doldurulmadan) sigortalı, sözleşmenin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlüdür. Sigorta sözleşmesinin kurulması sırasındaki beyan yükümlülüğüne uymamanın sonuçları ise, aynı kanunun 1439/2. maddesinde belirlenmiştir.

Hakem Heyeti tarafından karara esas kabul edilen kalp damar cerrahi uzmanı bilirkişinin 18/07/2018 tarihli raporunda; poliçenin akdinden önce sigortalıda mevcut olan kalp kapak romatizmal hastalığı ile ölüm nedeni olan akut pankreatit arasında illiyet bağının bulunmadığı; pankreasta ani gelişen enfeksiyonun sebebinin tıbben kesin olarak tespit edilemediği, akut enfeksiyon halinin çoklu organ yetmezliği ile şok tablosuna yol açtığı ve yüksek oranda ölümle sonuçlanma halinin literatürde kabul edildiği şeklinde görüş bildirildiği görülmektedir.

Sigortalı tarafından imzalanan sağlık beyan formunda, herhangi bir rahatsızlığın olmadığı bildirilmiş; poliçeden önce (2012 yılından beri) mevcut olan kalp hastalıkları bildirilmemiştir. Karara esas alınan bilirkişi raporunda ölüm nedeni olan pankreastaki enfeksiyonun, çoklu organ yetmezliğine neden olduğu ifade edildiğine göre, poliçeden önce zaten normal işlevselliği zayıflamış olan kalp için bu riskin daha da arttığının kabulü gerekir. Bu durum karşısında; doğrudan ölüm sebebi olmasa da, ölümle sonuçlanan akut pankreatit rahatsızlığıyla birleştiğinde ölüme etki edecek nitelik taşıyan önceki kronik kalp hastalığının, riskin kapsamı konusunda değerlendirme yapma hakkı bulunan sigortacıya bildirilmesi gerektiği açıktır.

TTK'nın 1439/2. maddesinde, sigortalının kasten ya da ihmali ile beyan yükümlülüğüne uymaması hallerinin, sigortacının tazminat sorumluluğunun son bulması, tazminattan indirim yapılması, proporsiyon hesabı ile tazminatın belirlenmesi şeklinde üç ayrı sonucu olduğu kabul edilmiştir. Sigortalının poliçeden önceki rahatsızlığını bildirmediği ve bu bildirmeme halinin kast derecesinde (buradaki kastın kötüniyetle bildirmeme halini değil, bildiği halde beyansızlığı ifade ettiği dikkate alındığında) olduğu; bildirilmeyen hastalığın sadece ölüme etki eden faktör olup doğrudan ölüm nedeni olmadığı (bağlantının bulunmadığı) durumda, ödenen prim ile ödenmesi gereken prim arasındaki orana göre (proporsiyon hesabıyla) tazminatın belirlenmesi, TTK'nın 1439/2. maddesi gereğidir.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında; davacılar murisinin, sigortacı için önemli sayılabilecek bir hususu bildirme yükümlülüğünü ihlali nedeniyle, TTK'nın 1439/2. maddesinin son cümlesindeki proporsiyon hesabıyla tazminatın belirlenmesi şartları dikkate alınarak bu hususun kararda tartışılması; hayat sigortası düzenleyen farklı sigorta şirketlerinden, bildirilmeyen kalp kapak değişimi de yapılmış kalp kapak romatizmal hastalığı olan sigortalı adayından alınması gereken primin araştırılması ile davalı sigortacının aldığı prim ile önceki hastalığın bildirilmesi halinde alınması gereken prim arasındaki orana göre (proporsiyonla hesaplanan) tazminattan sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle tam tazminata karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İHH kararının BOZULMASINA; dosyanın, hakem dosyasının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 21/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7862, Karar No: 2023/7758, Tarih: 27.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/7862 E.  ,  2023/7758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/253 E., 2015/117 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan mağdur vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 21.11.2014 tarih ve 2014/37479 Esas sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.

2. İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2014/253 Esas, 2015/117 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Dosyada dinlenen tanıkların birbirleriyle ve dinlenen katılan mağdur beyanlarıyla arasında uyumsuzluklar olduğunu, suça sürüklenen çocuğun suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığını, adli tıptan herhangi bir kayda rastlanmadığını, on üç yaşında ki bir çocuğun böyle bir suçu işlemesinin mümkün olmadığını beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi

Suçun teşebbüs aşamasında kalmadığını, tamamlandığını, tanık beyanlarının bunu doğruladığını, cinsel istismar eyleminin birden fazla olduğunu beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi

Suçun teşebbüs aşamasında kalmadığını, tamamlandığını, tanık beyanlarının bunu doğruladığını, cinsel istismar eyleminin birden fazla olduğunu beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesi: "Olay tarihinde 9 yaşında olan katılan mağdur ile suça sürüklenen çocuğun aynı mahallede oturdukları, olayın adli merciilere bildirildiği, 22/07/2014 tarihinden 1 hafta önce katılan mağdur ile arkadaşları Volkan ile bahçede oyun oynadıkları sırada suça sürüklenen çocuk ...'ın yanlarına geldiği, Volkan'ın oradan kaçtığı, suça sürüklenen çocuğun katılan mağdur ...'yi tutarak kilodunu indirdiği, kendisinin de kilodunu çıkararak cinsel organını katılan mağdurun anüsüne sokmaya çalıştığı, eyleminin tamamlayamadığı, katılan mağdurun bir hafta sonra alınan raporunda anüsünde ve çevresinde fiili livataya delil olabilecek herhangi bir maddi bulgu olmaması, vücudunda da herhangi bir belirtinin bulunmaması ayrıca katılan mağdurun Savcılıkta alınan ifadesinde suça sürüklenen çocuğun pipisinin kendi poposuna dokunduğundan canının acıdığından pipisinden bir sıvı geldiğini de görmediğinden ve hareket ettirmediğinden pipisini poposuna sokup öyle durup az sürmesini de söylediğinden anlaşıldığı suça sürüklenen çocuğun eylemenin organ sokmak sureti ile cinsel istismara teşebbüs olarak değerlendirilmesi gerektiği sonucuna mahkememizce varılmış, suça sürüklenen çocuk savunmasında suçlamayı tamamen inkar etmiş ise de iftira atması için bir neden bulunmayan katılan müşteki ve mağdur ifadesi müştekinin olay tarahinde çocuğunun poposunun acıdığını söylediği, bunun üzerine poposuna krem sürdüğünü ve baktığında kızarıklık olduğunu belirttiğinden ayrıca ifadeleri yukarıda özetlenen tanıklar da olayı doğruladığından her ne kadar mağdurun cinsel raporunda livata emaresi bulunmamış ise de olayın üzerinden 1 hafta geçmiş olup bu sürede teşebbüs aşamasında kalan ve olay günü katılanın anlattığı şekildeki popodaki kızarıklık belirtilerinin yok olmasının mümkün olduğu bilindiğinden suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı nitelikli cinsel istismara teşebbüs suçunu işlediği" şeklindeki gerekçe ile hüküm kurmuştur.

IV. GEREKÇE

Mağdurun aşamalardaki beyanları, savunma, mağdura ait doktor raporu ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun mağdura yönelik organ veya sair cisim sokmak kastıyla hareket ettiği sabit olmayıp eylemin mevcut haliyle cinsel organını mağdurun anüsüne sürtmesi şeklinde sübuta eren eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilip belirlenecek lehe kanuna göre hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2014/253 Esas, 2015/117 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan mağdur vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7265, Karar No: 2009/8869, Tarih: 05.10.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/7265 E.  ,  2009/8869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan Yako Deri A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalılardan Yako Deri A.Ş. vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 05.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8397, Karar No: 2008/10867, Tarih: 29.05.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/8397 E.  ,  2008/10867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14,00 YTL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 29.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9938, Karar No: 2012/11994, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/9938 E.  ,  2012/11994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler gibi giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan tarla kirası ile faiz ve idari giderler düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporlarının hükme esas alınması,

2-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında iklim koşulları, arazinin topografik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan, ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5 olarak alınmaktadır.

Hal böyle iken bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %5 yerine %5,5 olarak kabul edilmesi,

3-Davanın niteliği gereği kendisini vekille temsil ettirmiş bulunan davalı taraf yararına da avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 10. maddesinin 11. fıkrasında, kamulaştırması yapılan taşınmaz mal tahsis edildiği kamu hizmeti itibarıyla sicile kaydı gerekmeyen bir niteliğe dönüşmüş ise istek halinde mahkemece sicil kaydının terkinine karar verilir hükmüne göre davacının istemi dikkate alınarak terkine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.