muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/19644, Karar No: 2013/7071, Tarih: 02.04.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/19644 E.  ,  2013/7071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ve %5 fazlası, ulusal bayram genel tatil ile hafta tatili ücreti ve %5 fazlası alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesini istifa etmek suretiyle feshettiğini ileri sürerek, fazla mesai, fazla mesai alacağının günlük % 5 fazlası, ulusal bayram ve genel tatil alacağı, ulusal bayram ve genel tatil alacağının % 5 fazlası, hafta tatili alacağı ve hafta tatili alacağının % 5 fazlası alacağının davalıdan ödetilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının alacak talebinin haksız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taleplerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, davacı tanıklarının beyanları arasındaki çelişki, işyeri ve yapılan işin niteliği dikkate alınarak davacının günde bir (1) saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai ücreti alacağı belirlenmeli iken, günde üç saat fazla mesai yaptığının tespiti ile alacak hesabı yapılması doğru bulunmamıştır.

3- Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık, hüküm altına alınan fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatili alacaklarının yüzde 5 fazlası alacaklarına uygulanan indirim oranının yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

3- Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık, hüküm altına alınan fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatili alacaklarının yüzde 5 fazlası alacaklarına uygulanan indirim oranının yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece, yüzde 5 fazlasına ilişkin alacaklar, davacının talebi doğrultusunda yüzde 85 oranında indirim yapılmak suretiyle hüküm altına alınmış ise de, takdir edilen indirim oranı yeterli görülmemiştir. Mahkemece, alacaklara yüzde 90'dan aşağı olmamak üzere indirim yapılmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 02/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12608, Karar No: 2017/408, Tarih: 23.01.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/12608 E.  ,  2017/408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/04/2015 tarih ve 2014/450-2015/362 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili, fer'i müdahil ... vekili ve fer'i müdahil ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin...A.Ş. ... şubesine 23.11.1999 tarihinde 7.500,00 TL mevduatını vadeli olarak yatırdığını, henüz paranın vadesi gelmeden 22.12.1999 tarihinde ... tarafından banka yönetimine el konulduğunu, daha sonra parasının ... Bank Ltd. adlı paravan banka hesabına aktarılmış olduğunun öğrenildiğini,...A.Ş. yetkililerinin açılan kamu davasında bankayı aracı olarak kullanmak suçundan yargılanarak mahkum olduklarını, davalı bankanın oluşan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek 7.500,00 TL mevduat alacağının 23/11/1999 tarihinden 25/12/1999 tarihine kadar %81 akdi faiz ile bu tarihten sonra 3095 sayılı Yasa'nın 2/2 maddesi uyarınca ticari işlerde uygulanan avans faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Feri müdahil ... vekili; davacının bilgisi dışında işlem yapılması ve iradesinin yanıltılmasının söz konusu olmadığı savunarak davanın reddini istemiştir.

Feri müdahil ... vekili; davanın asıl muhatabı olan ...'ye tevcih edilmesi gerektiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının mevduat alacağının ... A.Ş. yöneticilerinin kendilerine ait şirketlere usulsüz kredi verilmek suretiyle tüketildiği, ... A.Ş.'nin bir kısım yöneticilerinin ... A.Ş. aracılığıyla... hesabı açtıran kişileri bankayı vasıta kılmak suretiyle dolandırdıkları gerekçesiyle davanın kabulü ile, 7.500,00 TL’ye 23/11/1999 tarihinden itibaren reeskont faizinin yürürlükte olduğu dönem içinde reeskont faizi, diğer bakiye dönem için ise değişen oranlarda avans faizi uygulanmak suretiyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili, feri müdahil ... vekili ve feri müdahil ... vekili temyiz etmiştir.

1- Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararı temyiz eden fer'i müdahil ... vekilinin dilekçesi temyiz defterine kaydedilmediği gibi, temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içinde rastlanmamıştır. Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Bu itibarla, fer'i müdahil ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

1- Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararı temyiz eden fer'i müdahil ... vekilinin dilekçesi temyiz defterine kaydedilmediği gibi, temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içinde rastlanmamıştır. Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Bu itibarla, fer'i müdahil ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin ve fer'i müdahil ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin ve fer'i müdahil ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle fer'i müdahil ... vekilinin temyiz isteminin REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin ve feri müdahil ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, temyiz eden fer'i müdahil ...'den harç alınmasına yerolmadığına, 23.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/770, Karar No: 2021/8185, Tarih: 11.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/770 E.  ,  2021/8185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

Katılan tarafından, hakkında mahkumiyet kararı kesinleşen sanık Av. ...’a davalarını takip etmesi ve mahkeme masrafları için sadece bedel kısmında 30.000 TL yazılı ve imzalı suça konu senedi teminat amacıyla verildiği, Av. ... ile birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde hareket edilerek senedi ele geçiren sanığın senedin icraya koymak sureti ile açığa imzanın kötüye kullanılması suçunu işlediği iddia olunan kamu davasında, sanığın suça konu senedi katılanın borcuna karşılık düzenleyerek kendisine verdiği şeklindeki savunması, katılanın ise sanığa senet vermediğini, önceden imzalamış olduğu senedi avukat ...’a verdiğini beyan etmiş olması karşısında; sanığın hukuka aykırı olarak elinde bulundurduğu senedi hukuki sonuç doğuracak şekilde doldurmaktan ibaret eyleminin TCK'nin 209/2. maddesi delaleti ile aynı Kanun'un 204/1. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden, açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 11.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24151, Karar No: 2012/8520, Tarih: 20.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/24151 E.  ,  2012/8520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik(Kapatılan) 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtay’ca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 20/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5194, Karar No: 2019/2889, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5194 E.  ,  2019/2889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30060, Karar No: 2016/25311, Tarih: 10.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/30060 E.  ,  2016/25311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kısa çalışma primi, akdi ikramiye ile ilave tediye ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalıya ait ... Tersanesi denizaltı batarya fabrikası işyerinde çalıştığını, sendika üyesi olarak toplu iş sözleşmelerinden yararlandığını, müvekkilinin çalıştığı ortamın sağlığı açısından "tehlikeli ortam" olması nedeni ile 23. dönem toplu iş sözleşmesinin 60/ç. maddesinde düzenlenen kısa çalışma priminden yararlandığını, müvekkilinin çalıştığı işyerinde ve yaptığı görevde bir değişiklik olmamasına rağmen 24. dönem toplu iş sözleşmesinin imzalanmasından sonra, günde en fazla yedibuçuk saat ve daha az çalıştırılması gereken işler hakkındaki yönetmeliğin yanlış yorumlanması sonucunda işveren tarafından ilgili toplu iş sözleşmesinin 52/c. maddesinde öngörülen kısa çalışma priminden yararlandırılmadığını ileri sürerek kısa çalışma prim alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının işyerinde ambarcı ve tasnifçi meslek kolunda çalıştığını, 24. dönem toplu iş sözleşmesindeki düzenlemenin önceki toplu iş sözleşmesinde yer alan %10 zamlı ücret ile bir ilgisinin olmadığını, 24. dönem toplu iş sözleşmesinin 52. maddesindeki düzenlemede yer alan %14'lük kısa çalışma primden yararlanılabilmesi için fiilen yönetmelik kapsamında olan işlerde çalışılmasının gerektiğini, davacının yaptığı işin ise yönetmelikte yedibuçuk saat çalışılması gereken işlerden olmadığını, davacı ile ilgili yapılan tüm işlemlerin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Toplu iş sözleşmesinin 52. maddesinin c bendinde kısa çalışma primi olarak; “Verilmesini gerektiren sebeplerin geçici olarak ortadan kalkması halinde kalktığı sürece kesilmek, devamlı olarak ortadan kalkması halinde tamamen kesilmek, müktesep bir hak sayılmamak ve başkaca bir ödemeyi etkilememek üzere "Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik" kapsamında istihdam edilen işçilerin fiili çalışma sürelerine %14 kısa çalışma primi ödenir.” şeklinde düzenleme getirilmiştir.

Somut olayda seri olarak açılan dava dosyalarında işçilerle ilgili bir kısım belgeler dosyaya getirtilmiş ise de uyuşmazlık dönemlerinin tümünde davacıların toplu iş sözleşmesinin 52. maddesi c bendindeki bu işlerde çalışma yürüttüklerine dair bilgi ve belgelerin dosyada bulunmadığı görülmüştür. Öncelikle davacının uyuşmazlık döneminde yaptığı işin somut olarak belirlenmesi ve davacının bu işinin toplu iş sözleşmesinin 52/c. bendindeki şartları sağlayıp sağlamadığının tespiti açısından konunun uzmanı olan teknik bilirkişi ile birlikte işyerinde keşif yapılarak davacının anılan kısa çalışma primi alacağına bu madde kapsamında hak kazanıp kazanmadığının belirlenmesi gerekir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 10.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10460, Karar No: 2008/12742, Tarih: 24.11.2008

9. Ceza Dairesi 2008/10460 E., 2008/12742 K.

**9. Ceza Dairesi 2008/10460 E., 2008/12742 K.**

**- İDARİ PARA CEZASI

- İŞVERENİN BİLDİRİM YÜKÜMLÜLÜĞÜ**- 5728 S. TEMEL CEZA KANUNLARINA UYUM AMACIYLA ÇEŞİTLİ KA... [ Geçici Madde 3 ]

- 2821 S. SENDİKALAR KANUNU [ Madde 59 ]

- 2821 S. SENDİKALAR KANUNU [ Madde 62 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara atılı 2821 sayılı Kanun'un 62. maddesinde tanımlanan suçun anılan Kanun'un 59/1. maddesinde öngörülen yaptırımın 5728 sayılı Kanun'un 386. maddesi ile idari para cezasına dönüştürülmesi nedeniyle 5728 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca işlem yapılması gerektiğinden, dosyanın mahkemesine iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5848, Karar No: 2025/1386, Tarih: 13.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/5848 E.  ,  2025/1386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/108 E., 2024/164 K.

Mahkemece bozma kararına uyularak verilen karar davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ...; çekişmeli 224 ada 1 parsel sayılı taşınmaz hakkında irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasına dayanarak tapu iptali ve adına tescil istemiyle dava açmıştır.

II. CEVAP

Davalı ... vekili; aşamalarda çekişmeli taşınmazın korunması gerekli kültür varlıklarından olduğunu, zilyetlikle iktisabının mümkün bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.01.2015 tarihli ve 2014/58 Esas, 2015/15 Karar sayılı kararıyla; davacı lehine kazanım koşullarının oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulüne, çekişmeli 224 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 19.10.2017 tarihli ve 2015/13357 Esas, 2017/6687 Karar sayılı kararıyla; Mahkemece; davacı lehine zilyetlikle edinim koşullarının oluştuğu gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de çekişmeli taşınmaza komşu parsellerin tespit tutanakları ile dayanak kayıtları getirtilmediği ve yapılan keşifte uygulanmadığı, uyuşmazlığın çözümünde hava fotoğraflarından yararlanılmadığı, yetersiz ziraat bilirkişi raporu ile yetinildiği, davacının aynı çalışma bölgesinde zilyetlik yoluyla iktisap edebileceği taşınmaz miktarı üzerinde durulmadığı, taşınmaz üzerindeki zilyetlik durumu ve süresinin kesin olarak belirlenmediği, bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamayacağı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozmaya uyan Afyonkarahisar Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.10.2019 tarihli 2018/158 Esas, 2019/779 Karar sayılı kararı ile; bozma kararı doğrultusunda yapılan yapılan yargılama neticesinde davacı yararına zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüyle çekişmeli 224 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Dairenin 12.01.2023 tarihli ve 2021/5480 Esas, 2023/130 Karar sayılı kararıyla; dosya arasında yer alan ziraat mühendisi bilirkişi heyetinin müşterek kanaati incelendiğinde, her ne kadar sonuç bölümünde taşınmazın çok uzun yıllardan beri kullanıldığı belirtilmiş ise de raporun içeriğinde yer alan tespitler irdelendiğinde, çekişmeli taşınmazın zemininin uzun yıllardır işlenmediği, komşu parseller ile arasında belirgin bir kullanım sınırının bulunmadığı, üzerinde yer alan dikili muhdesatın bakımı ve ıslahı yapılmadığı için verim vermediğinin belirtildiği; öte yandan taşınmazın yer yer %20 eğime sahip olduğu ve zeminin yabani örtü ile işgal edildiği, raporun içeriğinde yer alan bu tespitlerin keşif sırasında taşınmaz başında alınan görüntüler ile örtüştüğü, dava konusu yerin üzerinde tarımsal faaliyet yapıldığına dair bir emare bulunmadığının açıkça gözlemlendiği, davacı yanın çekişmeli taşınmaz üzerinde iktisaba elverişli biçimde ve ekonomik amaca uygun herhangi bir kullanım ve tasarrufu bulunmayıp 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla mülk edinme koşullarının davacı lehine gerçekleştiğinden söz edilemeyeceği, hal böyle olunca; Mahkemece, çekişmeli taşınmazda davacı yararına zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Davacı karar düzeltme talebinde bulunmuş, Dairenin 08.11.2023 tarih ve 2023/5145 Esas, 2023/6359 Karar sayılı kararıyla karar düzeltme dilekçesinin reddine (değerden) karar verilmiştir.

D. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

D. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozmaya uyan Afyonkarahisar Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.03.2024 tarih ve 2024/108 Esas, 2024/164 Karar sayılı kararıyla; davacı ... mülk edinmeye muktedir zilyetlik iddiasına dayalı olarak tapu iptali ve tescil isteminde bulunmuş ise de dosya arasında yer alan ziraat mühendisi bilirkişi heyetinin müşterek kanaati incelendiğinde, her ne kadar sonuç bölümünde taşınmazın çok uzun yıllardan beri kullanıldığı belirtilmiş ise de raporun içeriğinde yer alan tespitler irdelendiğinde, çekişmeli taşınmazın zemininin uzun yıllardır işlenmediği, komşu parseller ile arasında belirgin bir kullanım sınırının bulunmadığı, üzerinde yer alan dikili muhdesatın bakımı ve ıslahı yapılmadığı için verim vermediğinin belirtildiği; öte yandan taşınmazın yer yer %20 eğime sahip olduğu ve zeminin yabani örtü ile işgal edildiği, raporun içeriğinde yer alan bu tespitlerin keşif sırasında taşınmaz başında alınan görüntüler ile örtüştüğü, dava konusu yerin üzerinde tarımsal faaliyet yapıldığına dair bir emare bulunmadığının açıkça gözlemlendiği, davacı yanın çekişmeli taşınmaz üzerinde iktisaba elverişli biçimde ve ekonomik amaca uygun herhangi bir kullanım ve tasarrufu bulunmayıp 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla mülk edinme koşullarının davacı lehine gerçekleştiğinden söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri