muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2379, Karar No: 2017/7252, Tarih: 10.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/2379 E.  ,  2017/7252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesine göre açıklanan; TCK’nın 89/1, 89/3-d, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle yaralama suçundan yapılan yargılama sonucunda, sanığın TCK’nın 89/1, 89/3-d, 52. maddeleri gereğince 3600-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca sanığın 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Bodrum 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 29.09.2009 tarih, 2007/625 esas, 2009/1229 karar sayılı kararının 03.11.2009 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği, Bodrum 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/1266 esas, 2014/118 karar sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın 08.07.2014 tarihinde kesinleşmesiyle, 5 yıllık denetim süresi içerisinde sanığın kasten suç işlediği gerekçesiyle yapılan ihbar üzerine CMK'nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasına ilişkin Bodrum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2015 tarih ve 2014/773 esas, 2015/104 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 254. maddesinin 1. fıkrası gereğince uzlaştırma işlemlerinin aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesine karar verilmek suretiyle hükmün bozulmasını öneren tebliğnamedeki görüşe, soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olan taksirle yaralama suçunun hüküm tarihinden önce de uzlaşma kapsamında olduğu, soruşturma evresinde tarafların uzlaşmak istemediklerini ifade ettikleri, adli soruşturmanın başladığı tarihten hüküm tarihine kadar geçen süre içerisinde gerek sanığın gerek şikayetini devam ettiren mağdurun uzlaşma konusunda bir çabaları ve dosyaya yansıyan bir iradelerinin bulunmadığı dikkate alındığında, bir fayda sağlamayacağı ve yargılamayı gereksiz yere uzatacağı anlaşıldığından iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Muğla Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 10.03.2008 tarihli raporda, katılanın yüzünde sabit iz niteliğinde yaralandığının belirtilmesi ve bu yaralanmanın TCK'nın 89/2. maddesinin (d) bendinde yazılı "yüzde sabit iz " niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel cezanın aynı yasanın 89/2-d maddesi gereğince ½ kat arttırılması yerine, bu yaralanmanın TCK'nın 89/3. maddesinin (d) bendinde belirtilen "yüzünün sürekli değişikliğine” niteliğinde olduğunun kabulü ile 89/3-d maddesi uyarınca bir kat oranında arttırılıp yazılı şekilde hüküm kurularak fazla cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün gerekçe kısmının son paragrafındaki “ yüzünde sürekli değişikliğe ve 89/3-d “ ibarelerinin çıkarılarak “ Muğla Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 10.03.2008 tarihli raporuna göre, mağdurun yüzünde sabit ize ve 89/2-d” ibarelerinin eklenmesine ve hüküm fıkrasındaki 1-b nolu bendi çıkarılarak yerine "sanığın eylemi sonucu mağdurun yüzünde sabit ize neden olduğu anlaşılmakla TCK'nın 89/2-d maddesi gereği sanığın cezasının ½ oranında artırılarak 135 tam gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin yazılması ile hükmün 1-c nolu bendindeki “ 180 tam gün” yerine “ 135 tam gün”; “3600-TL” yerine “ 2700-TL” ibarelerinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1369, Karar No: 2019/5171, Tarih: 11.11.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/1369 E.  ,  2019/5171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Asıl davada davacı ..., birleşen davada davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 07/09/2015 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Asıl ve birleşen dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl davada davacı, davalı ... adına kayıtlı olan ve olay günü diğer davalı ... idaresindeki aracın, görev yaptığı trafik ekip aracına çarpması sonucu yaralandığını, çarpmanın etkisiyle iki aracın da takla atarak şarampole yuvarlandığını, ...'nın alkollü olduğunu, kaza nedeniyle servikal disk bozukluğu olarak tabir edilen kas geçmesi rahatsızlığı meydana geldiğini ve etkisini halen devam ettirdiğini belirterek uğradığı manevi zararın giderilmesini istemiştir.

Birleşen davada davacı, davalı ... adına kayıtlı olan ve olay günü ... idaresindeki aracın, görev yaptığı trafik ekip aracına çarpması sonucu yaralandığını, 8 gün yoğun bakımda kaldığını, ayağa kalkmasının 100 günü bulduğunu, kaburgalarının kırıldığını, karaciğerinin parçalandığını, tedavisinin halen sürdüğünü belirterek uğradığı manevi zararın giderilmesini istemiştir.

Davalılardan ..., olaydan dolayı üzüntü duyduğunu, karşıdan gelen aracın uzun farlarının gözünü aldığını, havanın yağışlı olduğunu, davacıların olay yerinde görev için bulunmadıklarını, ceza davasında kendisini yeterince savunamadığını, davacıların ışıkları kapalı vaziyette durduklarından kusurlu olduklarını, talep edilen miktarın fahiş olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalılardan Ahmet, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalılardan Ahmet, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Olay tarihinde yürürlükte olan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56. maddesi (818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; davacıların yaralanma dereceleri, olay tarihi, olayın oluş şekli ve yukarıdaki ilkeler göz önüne alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Mahkemece, daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9916, Karar No: 2025/495, Tarih: 07.01.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/9916 E.  ,  2025/495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tokat 2. Asliye Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tokat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2024 tarihli ve 2023/1407 Esas, 2024/612 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1117, Karar No: 2022/10149, Tarih: 13.04.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/1117 E.  ,  2022/10149 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Tehdit suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 106/1-1. cümle, 62 ve 50/1-a maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/03/2017 tarihli ve 2016/830 esas, 2017/407 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; " Benzer bir olaya ilişkin ... 3. Ceza Dairesinin 26/01/2021 tarihli ve 2020/15686 esas, 2021/1987 karar sayılı ilamında yer alan "...Sanığın, eski eşi olan mağdur ...'ın çalıştığı işyerine gelerek mağdura "seni bıçaklayacağım" dedikten hemen sonra onu bıçakla kasten yaralaması şeklinde gerçekleşen olayda; tehdit suçunun kasten yaralama suçuna bitişik hareket ile işlenilmiş olması nedeniyle eylemin bir bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturduğu, tehdit suçunun unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden tehdit suçundan yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,... " şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, sanığın olay tarihinde eşine yönelik “ beni bunaltma, ağzını burnunu kırdırma, mecbur değilsen kapı orada gidebilirsin” şeklinde söylemi ve akabinde darp etmesi olayı hakkında anılan mahkemesince yapılan yargılama neticesinde sanığın kasten yaralama ve tehdit suçlarından ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; sanığın tehdit suçunu içerir eylemini kasten yaralama suçuna bitişik hareket ile işlemiş olması nedeniyle, eylemin bir bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturduğu, tehdit suçunun unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

... Ceza Genel Kurulu’nun 03/04/2012 gün ve 10/438-141 sayılı kararında belirtildiği üzere, öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozma yasa yolunun koşulları ve sonuçları, “Kanun Yararına Bozma” adı ile 5271 sayılı CMK’nın 309 ve 310. maddelerinde düzenlenmiştir.

5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi uyarınca, hâkim veya mahkemece verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde, maddî hukuka veya yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini yasal nedenlerini açıklayarak, ... Cumhuriyet Başsavcılığı'na yazılı olarak bildirecektir. Bunun üzerine ... Cumhuriyet Başsavcılığı da hükmün veya kararın bozulması istemini içeren yazısına bu nedenleri aynen yazarak ... ceza dairesine verecek, ileri sürülen nedenlerin Yargıtayca yerinde görülmesi halinde karar veya hüküm yasa yararına bozulacak, yerinde görülmezse istem reddedilecektir.

Kanun yararına bozma yasa yoluna, istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi nedeniyle kesin hükmün otoritesinin bütünüyle zedelenmemesi amacıyla bu yola başvurabilmek için hukuka aykırılık halinin ciddi boyutlara ulaşması gerekmektedir.

Kanun yararına bozma yasa yoluna, istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi nedeniyle kesin hükmün otoritesinin bütünüyle zedelenmemesi amacıyla bu yola başvurabilmek için hukuka aykırılık halinin ciddi boyutlara ulaşması gerekmektedir.

... İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 14/11/1977 gün ve 3-2 sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere, bu yasa yolunun olağanüstü bir yasa yolu olması nedeniyle, her türlü hukuka aykırılık iddiası, yasa yararına bozma konusu yapılamayacak, bu kapsamda hâkimlerin takdir hakkı alanına giren ve suç işleyenler için bir hak teşkil etmeyen hususlar ile mahkemenin takdirine bağlı

istekler ve uygulamadaki takdir yanılgıları veya takdirin yerinde olup olmadığının denetlenmesine ilişkin başvurular, temyiz yasa yolundan farklı olarak yasa yararına bozma konusu yapılamayacağından, bu yolla denetlenemeyecektir. (Ceza Genel Kurulu'nun 23/03/2010 tarih ve 2/29-56 sayılı kararı da bu doğrultudadır.)

Ceza Genel Kurulu'nun 25/10/1993 gün ve 260/281 sayılı kararında ise, olaya ilişkin tüm deliller toplanıp, değerlendirilip suçun oluştuğu kabul edilerek mahkumiyet hükmü kurulduğuna göre, delil takdiri yapılarak verilen karar aleyhine, takdirde yanılgıya düşüldüğünden ve suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle, kanun yararına bozma yoluna başvurulamayacağı belirtilmiştir.

İnceleme konusu somut olayda; sanık hakkında, katılana karşı tehdit ve kasten yaralama suçlarını işlediği iddiasıyla kamu davası açılmış, yapılan yargılama neticesinde tüm dosya kapsamı değerlendirilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

Hakimin kanaat ve takdirine ait fiili sorunlardan dolayı olağanüstü bir yasa yolu olan kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceği, somut olayda sanığın eylemlerinin ayrı ayrı gerçekleştiğine ilişkin değerlendirmenin hakimin takdirinde olduğu anlaşılmıştır.

Bu itibarla, kanun yararına bozma kurumunun kesinleşmiş hükümlere karşı istisnai durumlarda başvurulabilen kanun yolu olması, temyiz incelemesi sırasında bozma nedeni yapılabilen her türlü nedenin bu yolla denetlenememesi ve mahkemelerin delil takdiri yaparak suçun oluştuğuna dair kanaatlerini ortaya koydukları kararlarında, açık bir hukuka aykırılık bulunmadığı sürece, bu hususların kanun yararına bozma konusu yapılamayacağı anlaşıldığından, talebin reddine karar verilmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

... Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere ... Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 13/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/12911, Karar No: 2015/16078, Tarih: 06.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/12911 E.  ,  2015/16078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Çocuk Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 05.06.2009 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının kesinleşmesinden sonra, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle TCK'nin 51/7. maddesi uyarınca dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 04.07.2013 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5651, Karar No: 2014/1156, Tarih: 20.02.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/5651 E.  ,  2014/1156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Konya 2. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :07.09.2011

Numarası :2004/327-2011/441

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davacılar vekili ile davalılar H.. D.., O.. Ş.., S.. B.., M.. Ü.. vekilleri tarafından temyiz edilmiş, davalılar S.. B.. ve M.. Ü.. vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacılar vekili Avukat C.. C..ile davalı asiller S.. B.. ve M.. Ü.. ve davalılar H.. D.. ve O.. Ş.. vekili Avukat A..T.. geldi. Diğer davalı S.. K.. Temsilcisi gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları ile davalı asiller dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, maddi ve manevi tazminatın tahsiline karar verilmesi istemiyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacılar vekili ile davalılar S.. B.., M.. Ü.., O.. Ş.. ve H.. D.. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların tüm, temyiz eden davalılar S.. B.., M.. Ü.., O.. Ş.. ve H.. D..’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalılar H.. D.. ve M.. Ü..’in diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davada, davalılardan O.. Ş.., S.. B.. ve M.. Ü..’in davalı kooperatifin yöneticileri olduğu, davalı O.. Ş..’nin aynı zamanda davacıların 1128/42624 paylı ve 31 nolu bağımsız bölümün bulunduğu “Yakut” apartmanının statik ve betonarme projesini yaptığı, diğer davalı H.. D..’ın ise mimari projesini çizdiği “Yakut” sitesinin yanında bulunan “Zümrüt” sitesinin çökmesi üzerine Yakut apartmanının da güçlendirilmesi gerektiğinin ortaya çıktığı ileri sürülerek inşaatın takviye masrafları kapsamında maddi tazminat ile manevi tazminatın tahsili istenmiştir.

Davacıların 31 nolu bağımsız bölümü 14.10.1999 tarihinde davalı S.. B..’den satın almış oldukları ve davalılardan H.. D..’ın mimari proje, O.. Ş..’nin ise statik proje müellifleri oldukları çekişmeli değildir. Bilirkişi kurulu raporları ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, mimari proje müellifi H.. D.. hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Davalı M.. Ü.. ise yüklenici kooperatifin yönetim kurulu üyesidir. Kooperatifin temsil organı olan yönetimi oluşturan gerçek kişiler zararlı sonucu doğuran kusurlu eylem ve işlemleri bulunmadıkça kooperatifin taraf olduğu sözleşmeden ya da haksız fiilden sorumlu tutulamazlar. Bu yasal nedenle mahkemece davalı M.. Ü.. hakkındaki davanın da reddine karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Davalı M.. Ü.. ise yüklenici kooperatifin yönetim kurulu üyesidir. Kooperatifin temsil organı olan yönetimi oluşturan gerçek kişiler zararlı sonucu doğuran kusurlu eylem ve işlemleri bulunmadıkça kooperatifin taraf olduğu sözleşmeden ya da haksız fiilden sorumlu tutulamazlar. Bu yasal nedenle mahkemece davalı M.. Ü.. hakkındaki davanın da reddine karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Davalılar S.. B.. ve O.. Ş..’nin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Dava dilekçesinde fazla haklar saklı tutularak 1.000,00 TL maddi tazminatın tahsili istenmiş, 07.04.2009 tarihinde harçlandırılan ıslah dilekçesiyle maddi tazminata ilişkin talep 49.000,00 lira arttırılarak 50.000,00 TL’ye çıkartılmıştır. Dava açılması saklı tutulan haklar yönünden temerrüt oluşturmaz. Temerrüt dava dilekçesinde talep edilen 1.000,00 TL maddi tazminat miktarı yönünden dava tarihinde oluşmuştur. Mahkemece hüküm altına alınanın 1.000,00 TL’lik kısmına dava tarihinden, kalanına da ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken bir ayrım yapılmadan tamamına dava tarihinden faiz yürütülmesi doğru olmamıştır.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacıların tüm, temyiz eden davalılar S.. B.., M.. Ü.., O.. Ş.. ve H.. D..’ın sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, 900,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacılardan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan H.. D.. ve O.. Ş..’ye verilmesine, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmayan davalılar S.. B.. ve M.. Ü.. yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davacılar ile davalılar H.. D.., O.. Ş.., S.. B.. ve M.. Ü..’e geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3234, Karar No: 2018/8602, Tarih: 10.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/3234 E.  ,  2018/8602 K.**

**"İçtihat Metni"**

2860 sayılı Yardım Toplama Kanunu’na aykırılık eyleminden dolayı ... hakkında 1.236,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair İstanbul Valiliği İl Dernekler Müdürlüğünün 29/02/2016 tarihli ve 87385697-477.01.05.01-E.17042 sayılı idarî para cezasına yönelik başvurunun kabulü ile idari para cezasının kaldırılmasına dair İstanbul Anadolu 8. Sulh Ceza Hakimliğinin 25/05/2016 tarihli ve 2016/2361 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 13/04/2017 gün ve 3503 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/04/2017 gün ve KYB. 2017-25039 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;