muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9807, Karar No: 2019/12581, Tarih: 19.11.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/9807 E.  ,  2019/12581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamına göre olay günü sanığın, sınıfta servis saatini beklemekte olan on beş yaşındaki mağdureye sınıftan çıkacağı zaman tepsiyi kantine götürmesini söylediği ve mağdure çıktığı sırada boynundan sertçe tutup göğsüne dokunarak dudağından öptüğü olayda, fiziksel temas içeren eylemin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı ve mahkemece sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan tespit edilmesi nedeniyle sonuç ceza miktarının değişmediği nazara alınıp, muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; sanığa isnat edilen suçun sanık tarafından işlendiğinin belirlendiği, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7062, Karar No: 2018/1322, Tarih: 15.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/7062 E.  ,  2018/1322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yüklenen suçtan doğrudan zarar gören ve 29.11.2013 havale tarihli dilekçe ile katılma talebinde bulunan şikayetçi kurum vekilinin katılma talebi hakkında bir karar verilmediği, şikayetçi kurum vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu anlaşılmakla 5271 sayılı CMK'nın 237/2 maddesi uyarınca müşteki ...'nün katılan, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında vergi suçu ve vergi tekniği raporları ile mütalaaya uygun olarak "2006 takvim yılında sahte fatura ve müstahsil makbuzu düzenlemek" suçundan açılan kamu davasında; 07.01.2014 tarihli bilirkişi raporunda sanığın sorumlusu olduğu firmanın düzenlediği fatura muhteviyatı malların envanterinde bulunduğu, müstahsil makbuzları ile alındığı, fatura bedellerinin muteber ödeme vasıtası ile tahsil edildiği, fatura ve müstahsil makbuzlarının İskenderun Ticaret Borsasına tescil ettirildiğinin tespit edildiğinin belirtilmesi, buna uygun olarak sanığın savunmalarında da ... Tarım Tekstil İnş. Gıda San. Ve Tic. A.Ş.'den ... isimli şahsın firmasına gelerek preseli pamukla ilgili fiyat aldığını ve 2006 yılında bu firma ile çalıştıklarını, sonrasında aldığı malların parasını ödeyemediğine dair olumsuz duyumlar alması nedeniyle bu firma ile çalışmadığını, sattığı pamukların envanterinde kayıtlı kendi kamyonları ile taşındığını, ödemelerin tamamını banka aracılığıyla yaptığını, bu preseli pamuğu Antakya ve İskenderun borsasına tescil ettirdiklerini, alım satım beyannemelerinde alıcı olarak ... şirketinin satıcı olarak kendi adının ve mal bilgilerinin yer aldığını belirtmesi ve dosyada ... Tarım Tekstil İnş. Gıda San. Ve Tic. A.Ş. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun sahte belge düzenlemeye ilişkin olması da göz önünde bulundurulduğunda sanığın üzerine yüklenen suçu işlediğine dair cezalandırılmasını gerektirecek nitelikte, yasal, yeterli ve şüpheden uzak, somut delil elde edilememesi, evrensel bir hukuk kuralı olan şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraatine karar veren mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmesinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/463, Karar No: 2015/6271, Tarih: 23.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/463 E.  ,  2015/6271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 02/01/2009 havale tarihli dava dilekçesi ile; .... ilçesi, .... köyünde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan kadastro çalışmalarında orman alanlarının kısmî ilâna çıkartıldığını, .... köyü sınırları içinde bulunan, ekli krokide 1 ilâ 4 numaralarla gösterilen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu halde, orman sınırları dışında bırakıldığını belirterek, bu bölümlerin orman niteliğiyle adına tescilini istemiştir.

Dava konusu taşınmazlar kadastro müdürlüğünce davalı olarak tespit edilerek tutanakları mahkemeye gönderilmiştir.

Mahkemece parsel çokluğu nedeniyle tefrik kararları verildikten sonra, davanın kabulüne, çekişmeli .... ilçesi, .... köyü 108 ada 30, 32 ve 34 parsel sayılı taşınmazların orman vasfı ile adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle dairece bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 09/05/2013 gün ve 2013/1160 E. - 5378 K. sayılı kararında özetle: "Mahkemece, yöreye ait en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen ..... (....ğı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek iki orman yüksek mühendisi, bulunamaması halinde iki orman mühendisi, bir harita mühendisi bulunamaması halinde bir fen elemanı marifetiyle yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; taşınmazların memleket haritasında yeşil alana denkgelmesi halinde yeşil rengin neden kaynaklandığı hava fotografları da incelenmek suretiyle belirlenmeli, harita üzerindeki semboller açıklanmalı, taşınmazların gerçek eğimlerini de açıklayan bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı, 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesi açısından komşu parsel tutanakları da getirtilip denetlenmeli,

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez tarım uzmanı bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp taşınmazın niteliği belirlenerek, ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmelidir." denilmiştir.

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez tarım uzmanı bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp taşınmazın niteliği belirlenerek, ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmelidir." denilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, davanın kabulüne, 108 ada 30, 32 ve 34 parselerin orman vasfıyla adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosu ve arazi kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde, 3302 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 28/11/1988 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması ile 5304 sayalı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılıp 04/12/2008 - 05/01/2009 tarihleri arasında ilân edilen orman kadastrosu vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 23/06/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7401, Karar No: 2017/20479, Tarih: 17.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2015/7401 E.  ,  2017/20479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK 155/2, 43/1, 62, 52 ve 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan şirkette de satın alma şefi olarak çalışan sanığın, şirket operasyon müdürü olan ...'in bilgisayar işlemlerinde kullandığı şifreyi bir şekilde ele geçirerek, bu şifre ile Bursa ilçelerindeki çok sayıda eczaneye ve ilaç deposuna maliyetinin çok altında, bazen bedelsiz olarak yüksek iskontulu ilaç satımı yaparak faturalar düzenlediği, eczanelerden bir çoğunun da faturalara konu bu ilaçları görmeksizin kendileri de bir miktar komisyon alarak Bursa'da bulunan ...Ecza Deposuna gönderilip teslim edildiği, sanığın bu surette hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

Katılan şirket bilgisayarları üzerinde yapılan inceleme sonucunda, bilgi sistemleri uzmanı mühendis bilirkişi raporu düzenlendiği ve bu rapor esas alınarak karar verildiğinin anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, öncelikle tespit edilen alım satım konusu ilaçların, alış-eczanelere satış fatura ve mali kayıtları üzerinde muhasebeci-mali müşavir bilirkişilerce inceleme yapılarak, kayıtların delil niteliğinde kabul edilebilecek nitelikte olup olmadığı araştırılıp, suç tarihinde katılan şirket operasyon müdürü ... ve şube müdürü ... Özyakıcı ile suç tarihinde ... Ecza Deposu'nun yetkilisinin tanık sıfatı ile dinlenilmesi ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü verilmesi,

Kabule göre de;

Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı yasanın 53/3. maddesine göre hak yoksunluğuna karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24183, Karar No: 2014/23220, Tarih: 02.07.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/24183 E.  ,  2014/23220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 8. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/04/2012

NUMARASI : 2010/948-2012/191

DAVA :Davacı, rekabet yasağı taahhüdüne aykırı davranılmış olması nedeniyle 10.000 TL'nin ihlal tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalının 13.02.2004 – 29.09.2010 tarihleri arasında karton köşe bant hattında üretim sorumlusu olarak çalıştığını davalının müvekkili firmadan ayrıldıktan sonra rekabet yasağı taahhüdüne aykırı olarak 29.09.2010 tarihinde T.. Ambalaj Limited Şirketinde çalışmaya başladığını iddia ederek 10.000 TL cezai şart alacağının tahsiline karar verilmesine talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili iş akdinin işverenlikçe haksız olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın reddine karar verimiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, rekabet yasağının ihlalinden doğduğu ileri sürülen cezai şart ücretinin tahsili istemine ilişkin olup, öncelikle dikkate alınması gereken husus uyuşmazlığın 4857 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir.

Davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 348. maddesi “İş sahibinin müşterilerini tanımak veya işlerinin esrarına nüfuz etmek hususlarında işçiye müsait olan bir hizmet akdinde her iki taraf, akdin hitamından sonra, işçinin kendi namına iş sahibi ile rekabet edecek bir iş yapamamasını ve rakip bir müessesede çalışamamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olamamasını şart edebilirler. Rekabet memnuiyetine dair olan şart, ancak işçinin müşterileri tanımasından ve esrara nüfuzundan istifade ederek iş sahibine hissolunacak derecede bir zarar husulüne sebebiyet verebilecek ise, caizdir. İşçi, akdin yapıldığı zamanda reşit değil ise rekabet memnuiyetine dair olan şart batıldır.” hükmünü haiz olup, madde metninden de anlaşılacağı üzere bu madde sözü edilen sırlara vakıf işçinin sözleşme yapmak şartıyla işten ayrılması halinde aynı işi kendi adına yapmamasını, rakip bir müessesede çalışmamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olmamasını düzenlemektedir. Düzenleme, hizmet sözleşmesi içinde yer almakla birlikte hizmet sözleşmesi süresi içinde yapılmaması gereken bir hususta değil, hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra yapılmaması gereken bir hususta düzenleme getirmektedir.

İş sözleşmesinin devamı sırasında rekabet yasağının ihlali şeklindeki sadakatsizlik iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturur. Bu rekabet yasağının sözleşmeden veya kanundan kaynaklanmasının hukuki sonuçları ile aynıdır.

İş sözleşmesinin devamı sırasında rekabet yasağının ihlali şeklindeki sadakatsizlik iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturur. Bu rekabet yasağının sözleşmeden veya kanundan kaynaklanmasının hukuki sonuçları ile aynıdır.

Oysa somut uyuşmazlıkta davacı taraf, davalının sözleşmenin sona ermesinden sonra gerçekleşen eylemi sebebiyle cezai şart istemektedir. Rekabet yasağının iş sözleşmesinin bitiminden sonraki bir tarihte ihlal edilmesi iş mahkemelerini görevli olmaktan çıkarmaktadır. Ayrıca rekabet yasağının belirlenmesinde ticari sırrın ne olduğu uzman mahkemelerce değerlendirilmesi gereken ve piyasa şartlarıyla sıkı sıkıya bağlı bulunan ticari bir konudur. Kaldı ki, davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesiyle kanun koyucu çok açık bir şekilde 818 sayılı Kanun'un 348. maddesinden kaynaklanan davaların mutlak ticari davalardan olduğunu öngörmüştür. Mutlak ticari davalar herhangi bir unsurun, bağlama noktasının veya sebebin davanın ticari niteliğini değiştirmediği, mahkemenin kanaatinin rol oynamadığı davalardandır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 29.02.2012 Tarih 2011/11-781 Esas- 2012/109 Karar sayılı ilamında da hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen 818 sayılı Kanun’un 348. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken uyuşmazlıklara ilişkin davaların 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3. maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığı ve mutlak ticari davaların görülme yerinin ise, açık biçimde ticaret mahkemeleri olduğu belirtilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece mutlak şekilde ticaret mahkemelerinin görevine giren davada görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6876, Karar No: 2012/7880, Tarih: 24.09.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/6876 E.  ,  2012/7880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... ve ... aralarındaki dava hakkında Türkoğlu Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.05.2011 tarih ve 220/148 sayılı hükmün Dairenin 20.03.2012 gün ve 824/2004 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, dava dilekçesinde; 345 ve 352 parsel sayılı taşınmazdaki davalılara ait payların vekil edeni tarafından satın alındığını, parasını 5 yıl kadar önce ödediğini, ancak, aralarında herhangi bir senedin yapılmadığını, bu tarihten itibaren taşınmazların vekil edeni tarafından tasarruf edildiğini açıklayarak davalılara ait paylar bakımından tapu kayıtlarının iptaliyle vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., yargılama oturumlarında davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ..., yargılama sırasında tapudaki payını tapuda yapılan satış ve devirle davacıya devrettiği gelen tapu kaydından anlaşılmıştır.

Mahkemece, tapulu taşınmazların TMK.nun 706, BK.213 ve Tapu Kanununun 26. maddesi gereğince satışlarının resmi şekilde yapılmadığı gerekçesiyle yapılan satışın geçersiz olduğunu gerekçe göstermek suretiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapulu taşınmazın haricen satışına dayalı olarak açılan iptal ve tescil davasıdır.

Davacı vekilince temyiz edilen hükmün Yargıtay’da yapılan duruşma sonucu Dairenin 20.3.2012 tarih 2012/824 E., 2012/2004 K. sayılı ilamıyla gerekçeli olarak onandığı anlaşılmıştır. Davacı vekili bu sefer 14.5.2012 tarihli karar düzeltme dilekçesiyle davalı taraf Yargıtay’daki duruşmada vekille temsil edilmediğini, vekilinin duruşmaya gelmediğini, buna karşın davalı ... yararına vekalet ücreti taktirinin doğru olmadığını, işin esasına ilişkin onama kararının da yerinde bulunmadığını belirterek Dairenin onama kararının kaldırılması ile yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

Karar düzeltme isteği üzerine yapılan incelmede; onama ilamında gösterilen gerekçe karşısında davacı vekilinin işin esasına yönelik karar düzeltme istekleri yerinde bulunmamıştır. Ne var ki, 20.3.2012 tarihinde yapılan duruşmada elde bulunan tutanaklar üzerinde yapılan incelemede gerçekten davalı ... vekili Av. ...’ın Yargıtay’daki duruşmaya katılmadığı saptanmıştır. Bu durum karşısında ...’ün Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettirdiği gerekçesiyle yararına 900 TL vekalet ücretine hükmedilmesi maddi hataya dayalı olup doğru olmadığı belirlenmiştir. Bu nedenle davacı vekilinin bu kısma ilişkin karar düzeltme isteğinin kabulüyle onama ilamında yer alan “Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Hükümleri uyarınca 900 TL Avukatlık ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalıya verilmesine…” cümlesinin maddi hataya dayalı olarak onama ilamına yazıldığı anlaşıldığından tırnak içinde yazılı cümlenin onama ilamından çıkartılmasına, bunun yerine davalı ... Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettirmediği anlaşıldığından yararına vekalet ücretine taktirine yer olmadığına ibaresinin yazılmasına, onama ilamının bu şekilde düzeltilmesine, davacı vekilinin esasa ilişkin karar düzeltme isteği yerinde bulunmadığından REDDİNE, anılan kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK.nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irad kaydına ve aşağıda müfredatı yazılı 43,90 TL peşin harcın red harcına mahsubuna 24.9.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1471, Karar No: 2013/5662, Tarih: 10.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/1471 E.  ,  2013/5662 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 1. ve 2. cümle, 62, 52, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir eylem olması gerektiği;

Somut olayda, sanığın haczedilen eşyaların halen deposunda mevcut olduğunu iddia etmesi karşısında, eşyalar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucunda kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.