muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/22180, Karar No: 2018/3423, Tarih: 19.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/22180 E.  ,  2018/3423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fark kıdem tazminatı, fark ihbar tazminatı ile ücret, harcırah, fark yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 10/06/2007-30/12/2011 tarihleri arasında davalı işverenlikte yurtdışı tır şoförü olarak çalıştığını, davalı işverenlikçe iş akdine haksız olarak son verildiğini, fesih sonrasında kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödendiğini, ancak bunun eksik olduğunu iddia ederek, fark kıdem tazminatı, fark ihbar tazminatı, ücret, harcırah, fark ücretli izin, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil alacakları ki toplam 1.300,00 TL alacağının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davacının 21/06/2007 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, 09/07/2008 tarihinde istifa ederek işyerinden ayrıldığını, bu çalışmasıyla ilgili tazminat hakkının doğmadığını, akabinde davacının yeniden 23/04/2009 tarihinde davalı şirkette çalışmaya başladığını, 30/12/2011 tarihine kadar çalışmasının devam ettiğini, davalı işverenliğin tır taşımacılığı departmanını kapattığını ve bu bölümde çalışan davacı dahil çalışanların iş akitlerinin feshedildiğini, ikinci dönem çalışması nedeniyle hak kazandığı kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve hak edip de kullanmadığı izin ücreti alacaklarının banka hesabına yatırıldığını, davacının yurtdışına çalışan tır şoförü olduğunu ve bu nedenle fazla mesai talep etmesinin mümkün olmadığını, hafta ve genel tatil ücreti taleplerinin de yerinde olmadığını,taleplerinin zamanaşımına uğradığını , harcırah tutarlarının işçi sefere çıkmadan evvel tediye makbuzu karşılığında verildiğini, davacının dava konusu alacakları yönünden 30/12/2011 tarihli ibraname ile müvekkil şirketi ibra ettiğini beyanla haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

C) Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; genel tatil alacağından karineye dayalı makul indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne dair verilen, karar taraf vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizin 17.10.2016 tarih, 2016/24859 E - 2016/17987 K sayılı ilamı ile " bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı ve davacının birinci artırım (ıslah) dilekçesiyle genel tatil alacağına yasal faiz yürütülmesinin talep edilmesi karşısında genel tatil alacağının artırılan kısmına yasal faiz yerine en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesine hükmedilmesi de hatalı olduğu" gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda da davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, kıdem ve ihbar tazminatları ile genel tatil ücreti, izin ücreti ve ücret alacağı talepleri hakkında kısmen kabulüne yıllık izin ücret talebinin reddine karar verilmiştir.

Bozma ilamında “aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir” denilmek suretiyle kararın bozma dışında bırakılan hususlarının kesinleştiği (artık farklı bir hüküm tesis olunamaz) kuşkusuz olmakla birlikte bu kesinleşme maddi anlamda kesin hüküm (kaziyei muhkeme) olmayıp, usuli kazanılmış hak niteliğindedir.

Nitekim yeni bir yasal düzenleme veya İ....bulunmadığına göre halen yürürlükte bulunan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunu, Daireleri ve Adliye Mahkemelerini bağlayıcı nitelikteki 04.02.1959 gün ve 13/5 ve 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı içtihadı birleştirme kararlarında da bozma kararının kapsamı dışında tutulan hususlar bakımından ancak usuli kazanılmış haktan söz edilebileceği açıkça ifade olunmuştur.

Bir davada, mahkemenin veya tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine ( diğeri aleyhine) doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hak olarak tanımladığı usuli muktesep hakkı Hukuk Muhakemeleri Usulü adlı eserinin 5 nci baskısının 4 ncü cildinde 3411 ila 3442 nci sayfalar arasında incelemiş olan sayın Prof. Dr. Baki Kuru'da yukarıda değinilen içtihadı birleştirme kararlarına atıfla mahkemenin kararının davacının taleplerinden birisine ilişkin bölümünün Yargıtay'ca bozma kararının kapsamı dışında bırakılmasının kesin hüküm olarak değil usule ilişkin kazanılmış hak olarak değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunu, anılan içtihadı birleştirme kararlarının sayın Prof. Dr. Üstündağ ile Sayın Prof. Dr. Postacıoğlu tarafından da aynı şekilde yorumlandığını belirtmiştir. ( aynı eser sahife 3432).

Bozma kararı ile ilk hüküm ifa kabiliyetini yitirir. Ortadan kalkar. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 10.09.1991 tarih ve 281-415 ve 25.09.1991 tarih ve 355-440 sayılı kararları)

Bozma kararından sonra bozmaya uyularak verilen hüküm yeni bir hüküm olup, bu yeni hükmün HMK.nun 297. maddesi hükmü uyarınca tüm istekleri karşılar nitelikte yeniden yazılması gerekir. Mahkemenin bu usule uymaması hatalıdır.

Mahkemece verilen karar, bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı ve davacının birinci artırım (ıslah) dilekçesiyle genel tatil alacağına yasal faiz yürütülmesinin talep edilmesi karşısında genel tatil alacağının artırılan kısmına yasal faiz yerine en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesine hükmedilmesi de hatalı olduğu gerekçesi ile bozulmuş olup, genel tatil alacağının yönünden bozma yapılmayarak bu husus davalı lehine usuli kazanılmış hak doğurmuştur.

Mahkemece verilen karar, bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı ve davacının birinci artırım (ıslah) dilekçesiyle genel tatil alacağına yasal faiz yürütülmesinin talep edilmesi karşısında genel tatil alacağının artırılan kısmına yasal faiz yerine en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesine hükmedilmesi de hatalı olduğu gerekçesi ile bozulmuş olup, genel tatil alacağının yönünden bozma yapılmayarak bu husus davalı lehine usuli kazanılmış hak doğurmuştur.

Bozma öncesinde genel tatil alacağından karineye dayalı makul indirim yapılarak 1722,79 TL net genel tatil ücret alacağının 200 TL sinin dava tarihinden, kalanının 23/12/2013 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline hükmedilmişken, usuli kazanılmış hak ihlal edilerek bozma sonrası kararda karineye dayalı makul indirim yapılmaksızın 2.297,05 TL genel tatil ücret alacağının 200,00 TL'sinin dava, 2.097,05 TL kalanın ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline hükmedilmesi de isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Davada karineye dayalı makul indirim dışında reddine karar verilen 2.676,32 TL toplam işçilik alacakları talebi üzerinden hesaplanacak vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalı lehine eksik vekalet ücreti takdir edilmesi hatalıdır

3-Yargılama giderlerinin neler olduğu açıklanmadan, denetime olanaklı biçimde kabul-ret oranı belirtilmeksizin hüküm tesisi de hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.02.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10192, Karar No: 2020/14849, Tarih: 27.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/10192 E.  ,  2020/14849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, düşme, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan beraat ve düşme hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanık ...'in mağdur ...'e karşı kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan beraat ve düşme hükümlerine yönelik, sanık ...'ın suçların mağduru olmaması nedeniyle temyize hak ve yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Mağdur hakkında Kırıkale Yüksek İhtisas Hastanesinde görevli plastik cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen 09.06.2015 tarihli raporda, "yüzde operasyona sekonder 0,2 mm'lik sabit iz olduğunun " bildirildiği, Gazi Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalının 11.11.2015 tarihli kati raporunda, yüz bölgesinde tespit edilen bu yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda görüş bildirilmediği anlaşılmakla, mağdurun tüm tedavi evrakları ve raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevkinin yapılarak, yüzündeki yaralanmanın sabit iz niteliğinde olup olmadığı hususunda 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 27.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16164, Karar No: 2016/10207, Tarih: 30.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/16164 E.  ,  2016/10207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 151/1-2, 62/1, 51. maddeleri gereğince 3 ay 10 gün hapis cezasının ertelenmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay günü katılana ait süs köpeğine av tüfeği ile ateş ettiği ve köpeği arka ayaklarından yaraladığı iddia olunan olayda;

Sanığın ikrar içeren savunmaları, katılanlar ve tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından sanığın evinin üst tarafındaki arazide gördüğü katılanlara ait terrier cinsi köpeğe ateş ederek arka ayaklarında felç ve kalıcı fonksiyon kaybına neden olduğu anlaşıldığından mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30/11/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19231, Karar No: 2020/7053, Tarih: 02.07.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/19231 E.  ,  2020/7053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 06/05/2010- 17/10/2014 tarihleri arasında ...,... Selimpaşa ile Büyükçekmece içme suyu ve atık su yapım, bakım ve rehabilitasyon işinde tünel açma makineleri operatörü olarak çalıştığını, davalı İSKİ'nin asıl işveren, diğer davalıların ise alt işveren olduklarını, ayda en az 28 gün 08:00-20:00 saatleri arasında çalıştığını, ayda genelde 2 pazar günü izin yapıldığını, bazı aylar ise hiç izin yapılmadığını, 15/01/2012-20/11/2012 tarihleri arasında günde 10 saat çalıştığını, yemek ve kalacak yerin işyeri tarafından tahsis edildiğini, iş akdi sona erdiğinde 15.600,00 TL kıdem tazminatı ödendiğini, yemek ve barınmaya yönelik ücret dahil edilmeden hesaplama yapıldığını, ihbar tazminatının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ve fazla mesai alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar ... San. ve Tic. A.Ş. ile ... İnşaat San. ve Tic. A.Ş. vekili, davacının iş akdinin sona erdirilmesinden sonra ibraname ve feragatname düzenlenerek tanıklar huzurunda imza altına alındığını, kıdem tazminatının giydirilmiş brüt ücret üzerinden hesaplanarak ödendiğini, iş akdinin belirli süreli iş sözleşmesinin sona ermesi nedeniyle feshedildiğini, bu sebeple ihbar tazminatına hak kazanmadığını, fazla mesai yapıldığında bordroya yansıtılarak ödendiğini, haftada bir gün izin yaptığını, hafta tatilinde çalışıldığında ise bu günlerin karşılığının serbest zaman olarak kullandırıldığını, buna ilişkin izin formları bulunduğunu, milli bayramlarda çalışma olmadığını, çalışıldığında ise serbest zaman kullandırıldığını veya ücretinin ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı İSKİ Genel Müdürlüğü vekili, davacının kendi personelleri olmadığını, diğer davalıların işçisi olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ... İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti ve ... İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, zamanaşımı ve husumet itirazında bulunduklarını, 01/08/2012 tarihinden önceki dönemler için sorumluluklarının bulunmadığını, diğer davalı şirketler ile alt yüklenici sözleşmesi imzalandığını, davacının da alt yüklenici olan diğer davalı şirketlerin işçisi olduğunu, hangi şartlarda çalıştırıldığını ve iş akdinin nasıl feshedildiğini bilmediklerini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalıya ait işyerinde toplam hizmet süresinin 4 yıl, 5 ay, 11 gün olduğu, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunduğu, ancak mevcut sözleşmelere göre davalı ... İnşaat Ltd Şti. ve ... İnşaat Ltd Şti.’nin sorumluluklarının 01/08/2012 tarihinden itibaren başladığı, dosyada mevcut 01/11/2014 tarihli ibranamenin makbuz hükmünde olduğu, davalı tarafından hizmet akdinin tazminat gerektirmeyecek şekilde feshedildiğinin kanıtlanamadığı bu nedenlerle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, yapılan ödemenin kıdem tazminatından mahsup edildiği, tanık beyanlarından davacının bilirkişi raporunda belirtilen şekilde fazla mesai yaptığı, ulusal bayram ve genel tatillerde ve hafta tatillerinde çalıştığının belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı dava dilekçesinde 08:00-20:00 saatleri arasında çalıştığını, 2012 yılının Ocak ayının 15’inden 2012 yılının Kasım ayının 20’sine kadar günlük 10 saat çalıştığını iddia etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 06.05.2010-31.12.2012 tarihleri arasında haftanın 6 günü günde 12 saat çalıştığı 1,5 saat ara dinlenmenin tenzili ile günde 10,5 saat haftada 63 saat çalıştığı, haftada 18 saat fazla mesai yaptığı tespit edilmiştir. Davacının dilekçesinde bildirdiği 15.01.2012-20.11.2012 döneminde 10 saatin fiili çalışma süresi olup olmadığı açıklattırılarak, belirtilen döneme ilişkin talep aşılmadan hesaplama yapılıp hüküm kurulması gerekirken davacının talebi dikkate alınmadan hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 02/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3439, Karar No: 2020/645, Tarih: 30.01.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/3439 E.  ,  2020/645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11346, Karar No: 2017/24019, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/11346 E.  ,  2017/24019 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/294, Karar No: 2023/232, Tarih: 25.04.2023

**Ceza Genel Kurulu         2019/294 E.  ,  2023/232 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ : 6. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 1693-1500

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık ...’ın nitelikli yağma suçundan TCK'nın 149/1-a-b-c ve 62. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK'nın 109/2, 109/3-a-b ve 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, her iki suç yönünden de aynı Kanun'un 53 ve 63. maddeleri uyarınca hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 08.02.2017 tarihli ve 98-55 sayılı hükümlerin, sanık müdafisi tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda, 12.07.2017 tarih ve 1464-1509 sayı ile Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin mahkûmiyet hükümleri kaldırılarak sanığın her iki suçtan da beraatine karar verilmiştir.

Hükümlerin katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 11.04.2018 tarih ve 3861-2749 sayı ile;

''...Sanık ... ...'ın olay ile ilgili 07.08.2015 tarihinde alınan beyanı, bunu doğrulayan tanık ...'nin teşhisi ve TİB kayıtları dikkate alındığında, sanık ...'ın yağma eyleminin gerçekleştiği gün ve saat dilimi içerisinde olay yerinde bulunup diğer sanıklar ... ... ve ... ile el ve iş birliği içinde yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği sabit olduğu düşünülmeden, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi ise 11.09.2018 tarih ve 1693-1500 sayı ile;

"...Önceki kararımızda da açıklanmaya çalışıldığı üzere, sanığın haklarında mahkûmiyet hükmü kurulan diğer sanıklarla birlikte fikir ve eylem birliği yaparak katılana yönelik yağma ve kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçlarını işlediğinden bahisle kamu davası açılmış, sanık tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmediğini, olayla ilgisinin bulunmadığını savunmuş ve ilk derece mahkemesince sanığın üzerine atılı suçları işlediği kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiş, karar sanık müdafisi tarafından istinaf edilmiştir.