muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1291, Karar No: 2017/21068, Tarih: 12.12.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/1291 E.  ,  2017/21068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile performans primi, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 12/12/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı şirkette belirsiz süreli iş sözleşmesine istinaden genel müdür olarak çalışmaktayken, iş sözleşmesinin 28.12.2012 tarihli fesih bildirimi ile sözleşmedeki ihbar süresi de dikkate alınarak 28.12.2013 tarihinden geçerli olmak üzere bildirimli olarak fesh edildiğini, aynı gün noterden gönderilen ihbarname ile müvekkilinin ücretli idari izne çıkartıldığının bildirildiği, müvekkilinin izinli olduğu dönemde, 11.02.2013 tarihinde noterden gönderilen başka bir ihbarname ile bu defa iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin ifade edildiğini, fesih bildirimlerinin usule uygun olarak düzenlenmediği gibi, iş sözleşmesinin haklı neden ile feshedilmesini gerektirecek bir olgunun mevcut olmadığını ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatı ile performans primi ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş sözleşmesinin bir yıllık ihbar süresine uyularak 28.12.2012 tarihinde geçerli neden ile, 11.02.2013 tarihinde ise ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı hareketlerinin tespiti üzerine haklı neden ile fesh edildiğini, her iki fesih bildirimininde usule uygun olduğunu, 2012 yılında müvekkil şirket bünyesinde gerçekleştirilen detaylı incelemede, Prestij Şirketi ile imzalanan 2011 tarihli sözleşme öncesi söz konusu şirketin sadece müvekkili şirketin çalışanlarının maaşlarının bir kısmını, kısmi süreli çalışanların ve moderatörlerin ücretlerini ödemek üzere kurulduğunu, müvekkil şirkete saha hizmeti sunmadığı halde, saha hizmetleri açıklaması altında bu şirkete fatura kesildiğini, fatura bedellerinin davacı ile birlikte diğer genel müdür ve mali işler müdürü tarafından ödendiğini, davacının katıldığı bu fiiler neticesinde Prestij Şirketine milyonlarca TL tutarında menfaat sağlandığını, Prestij Şirketinden saha hizmeti alındığı izlenimi yatırılarak ikili maaş sisteminin gizlendiğini, 2008 yılında ikili maaş uygulamasının sona erdirildiği yönünde iç ve dış denetçiler ile şirket yönetim kurulunun kasıtlı olarak yanıltıldığını, kayıt dışı harcamaların Prestij Şirketinin düzenlediği fazla faturalar vasıtası ile müvekkili şirketi kayıtlarına gider olarak kayıt edildiğini, harcamaların müvekkil şirkete ödetirilerek kendilerine menfaat sağlamış olduklarının belirlenmesi üzerine davacının iş sözleşmesini İş Kanunu'nun 25/ll-e-ı maddesi uyarınca haklı neden ile fesh edildiğini savunarak; davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacının, kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanıp kazanmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacının, kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanıp kazanmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davalı işverence; davacının iş sözleşmesinin, ihbar öneli içerisinde iken haklı nedenle feshedildiği savunulmuştur. Davalı tarafça cevap dilekçesinde; davacının, genel müdür olarak davalıya ait işyerinde çalıştığı, dava dışı Prestij Şirketinin davalı şirketin çalışanlarının maaşlarının bir kısmını, kısmi süreli çalışanların ve moderatörlerin ücretlerini ödemek üzere kurulduğunu, davalı şirkete saha hizmeti sunmadığı halde, saha hizmetleri açıklaması altında dava dışı Prestij Şirketine fatura kesildiğini, fatura bedellerinin davacı ile birlikte diğer genel müdür ve mali işler müdürü tarafından ödendiğini, davacının katıldığı bu fiiler neticesinde Prestij Şirketine milyonlarca TL tutarında menfaat sağlandığını, Prestij Şirketinden saha hizmeti alındığı izlenimi yatırılarak ikili maaş sisteminin gizlendiğini, 2008 yılında ikili maaş uygulamasının sona erdirildiği yönünde iç ve dış denetçiler ile şirket yönetim kurulunun kasıtlı olarak yanıltıldığını, kayıt dışı harcamaların Prestij Şirketinin düzenlediği faturalar vasıtası ile müvekkili şirketi kayıtlarına gider olarak kaydedildiğini, harcamaların müvekkil şirkete ödetirilerek kendilerine menfaat sağlamış olduklarının belirlendiği ifade edilmiştir.

Mahkemece özetle; davalı Şirket yöneticileri ile dava dışı Prestij Şirketi yetkililerinin tüm işlemleri için yetkilendirme aldıkları ve muhasebe raporlamaları dahil GFK Türkiye ve Almanya merkezinin işlemleri onayladıkları gerekçesi ile feshin haklı nedene dayanmadığı kabul edilmiş ve kıdem ve ihbar tazminatı alacakları hüküm altına alınmıştır.

Davacının genel müdür olarak bir takım yetkilere haiz olduğu ortadadır. Sorun bu yetkilerini kötüye kullanıp kullanmadığı başka bir ifade ile haklı feshe konu eylemleri gerçekleştirip gerçekleştirmediğidir. Her ne kadar yerel mahkemece, davacının gerçekleştirdiği işlemlerin GFK Türkiye ve Almanya merkezlerinde onaylandığı belirtilmiş ise de bu hususta dosyaya yansıyan somut bir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Kaldı ki davalı işverenin savunması, davacının bu işlemleri gizlediği ve yanıltıcı bilgiler verdiği yönündedir.

Davalı işverence; davacının, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshine konu eylemleri sebebi ile 13.02.2013 tarihinde ... Cumhuriyet Savcılığı'na şikayette bulunulmuş olup, savcılık tarafından verilen takipsizlik kararına, davalı işeverence itiraz edildiği ve ... 10. Sulh Ceza Hakimliği'nin 03.06.2015 tarih ve 2015/1000 D.İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davalı işverence; davacının, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshine konu eylemleri sebebi ile 13.02.2013 tarihinde ... Cumhuriyet Savcılığı'na şikayette bulunulmuş olup, savcılık tarafından verilen takipsizlik kararına, davalı işeverence itiraz edildiği ve ... 10. Sulh Ceza Hakimliği'nin 03.06.2015 tarih ve 2015/1000 D.İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Ne var ki, davalının sunduğu belgelerden; kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen bu karara karşı, kanun yararına bozmaya gidildiği ve Yargıtay 15. Ceza Dairesi'nin 10.10.2016 tarih ve 2016/2990 E-2016/7467 K sayılı ilamı ile ... 10. Sulh Ceza Hakimliği'nin 03.06.2015 tarih ve 2015/1000 D.İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince bozulmasına karar verildiği ve akabinde de davacı hakkında dolandırıcılık ve hizmet nedeni ile görevi kötüye kullanma suçlarından düzenlenen iddianame ile ... 15. Ağır Ceza Mahkemesi'nde 2017/42 Esas sayılı ceza davası açıldığı saptanmıştır.

Davacının feshe konu eylemleri nedeni ile hakkında açılan ceza davasının bekletici mesele yapılarak, sonucuna göre feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığının somut olarak tespiti gerekmektedir. Ayrıca, yine davalı işveren ile davacı arasındaki Asliye Ticaret Mahkemesi'nde görülen dava ile davalı şirketin diğer genel müdürü ile yönetim kurulu üyeleri hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.07.2015 tarihli iddinamesi ile açılan ceza davasına dair dosyalar getirtilmeli ve bir değerlendirmeye tabi tutulmalıdır.

Tüm bu nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.480.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4827, Karar No: 2024/1896, Tarih: 20.03.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/4827 E.  ,  2024/1896 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Gölovası Köyü çalışma alanında bulunan 27 parsel sayılı 2.180 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz zilyetlerinin zilyetlik süresinin yeterli olmadığı belirtilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Kadastro Komisyonunca 09.01.2008 tarihli karar ile Osman, Nadide ve Ayşe Özel'in itirazlarının reddine karar verilmesi üzerine ... ve müşterekleri irsen intikal, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve paylaşmaya dayanarak dava açmışlardır. Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama sonunda davanın reddi ile çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiş, karar, Yargıtay 16. Hukuk Dairesi'nin 28.09.2017 tarihli ve 2015/10675 Esas, 2017/5927 Karar sayılı ilamı ile, "...Mahkemece; "dava konusu taşınmazın kargir ev ve hefkere vasfında olduğu, davacılar tarafından 1949-1950 yılları arasında satın alındığı, bu tarihten çok önce de kullanıldığı anlaşılmış ise de gerek önceki zilyetlerin gerekse davacıların ev yapıp, oturmak suretiyle sürdürdükleri zilyetliklerinin imar-ihya sayılmayacağı, imar-ihyadan söz edilebilmesi için atıl durumda olan sahipsiz toprak parçalarının ekonomiye kazandırılmasının gerekli olduğu" gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Her ne kadar taşlık, kayalık, çalılık gibi yerlerin zilyetlikle kazanımı için öncelikle imar-ihyasının tamamlanması, başka bir ifade ile emek ve para harcanmak suretiyle tarım yapılabilir hale dönüştürülmesi ve bundan sonra en az 20 yıl süre ile ekonomik amaca uygun tarımsal faliyette bulunması zorunlu ise de, bu nitelikte olmayan hali ya da ham toprak niteliğindeki yerlerde imar-ihya gerekli olmayıp, hak kazandırıcı süre ile malik sıfatı ile zilyetlik kazanım için yeterlidir. Hal böyle olunca, öncelikle taşınmazın niteliği önem kazanmaktadır. Ne var ki, mahkemece taşınmazın niteliği ve imar-ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadığı kesin olarak belirlenmemiş, bu hususta komşu parsellerin tutanak ve dayanaklarından yararlanılmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz. O halde, doğru sonuca varılabilmesi için; öncelikle çekişmeli taşınmaza komşu taşınmazların kadastro tespit tutanakları ve tespite dayanak belgeleri getirtilmeli, bundan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, tespit bilirkişileri, ziraat bilirkişi ve fen bilirkişisi katılımı ile keşif yapılmalıdır

. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz. O halde, doğru sonuca varılabilmesi için; öncelikle çekişmeli taşınmaza komşu taşınmazların kadastro tespit tutanakları ve tespite dayanak belgeleri getirtilmeli, bundan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, tespit bilirkişileri, ziraat bilirkişi ve fen bilirkişisi katılımı ile keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte yerel bilirkişi, tespit bilirkişisi ve taraf tanıklarından, taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, beyanları komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları değerlendirilmeli, çekişmeli taşınmazın önceki niteliğinin, imar-ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadığının, imar-ihyaya muhtaç yerlerden ise buna en erken ne zaman başlanıldığının ve tamamlandığının, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılmalı, yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazın evveliyatı hakkında detaylı bilgi alınmalı, taşınmazın evveliyatı itibariyle taşlık, kayalık gibi imar-ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadığı sorulmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri de bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, taşınmazın kadastro paftasındaki konumu bilgisayar programı aracılığıyla ölçekleri eşitlenmek suretiyle uydu ve hava fotoğraflarına aktarılmalı, ziraatçi bilirkişi vasıtasıyla taşınmazın öncesi ve zirai faaliyete konu olup olmadığı, hangi tarihte imar-ihyaya başlandığı, tamamlandığı, zilyetliğin hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü belirtilmelidir

. Yapılan araştırma ve inceleme neticesinde, dava konusu taşınmazın öncesi itibariyle imar-ihyaya muhtaç yerlerden olduğunun tereddüte mahal bırakmayacak şekilde anlaşılması halinde; bu yerin iktisap edilebilmesi için, yoğun emek ve para sarf edilerek tarıma elverişli hale getirildikten sonra imar-ihyanın tamamlandığı tarihten tespit tarihine kadar kazandırıcı zamanaşımı süresinin davacı lehine aralıksız, nizasız geçmesi gerektiği ve bu süre zarfında taşınmazın bir bölümüne ev yapıp bir bölümünü de bahçe olarak kullanmasının zilyetlikle iktisaba engel teşkil etmeyeceği, ancak evvela imar-ihya edilip tarım arazisi haline getirilmeksizin doğrudan taşınmaz üzerine ev yapılarak sürdürülen zilyetliğin süresi ne olursa olsun kazanıma engel teşkil edeceği dikkate alınmalı, taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 17 nci maddesi gereğince imar-ihyaya muhtaç yerlerden olmadığı tespit edildiği ve aynı Kanun'un 14 üncü maddesinde öngörülen şartlar gerçekleştiği takdirde ise taşınmazın davacılar adına tescil edilebileceği gözönünde bulundurularak sonucuna göre bir karar verilmelidir..." gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyma kararı verilerek yeniden yapılan yargılama neticesinde, dava konusu Adana ili Yumurtalık ilçesi Gölovası Mahallesi 27 nolu parselin "Kargir Ev ve Herkere" vasfı ile "senetsiz" den Hazine adına 21.07.1954 tarihli kadastro tutanağının düzenlendiği, davacılar tarafından malik sıfatıyla zilyetlik hususuna dayanarak dava konusu taşınmazın kadastro tutanağının düzenlenmesi öncesinde ... ve Ömer Atmaca tarafından kullanıldığını, akabinde kullanımının kendilerine geçtiğini beyan etmiş ise de 1954 ve öncesi 20 yıllık süre içerisinde malik sıfatıyla zilyet olarak ... ve Ömer Atmaca tarafından kullanıldığının ispatlanamadığı, dinlenen tanıklar ve mahalli bilirkişilerin yaş olarak bu hususu ispatlamaya elverişli ölçüde olmadığı gerekçesi ile davanın reddine, kadastro tespiti gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle,

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 368,30 TL'nin temyiz edenlerden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7411, Karar No: 2006/8474, Tarih: 13.07.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/7411 E.  ,  2006/8474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki hasılat kirası nedeniyle tazminat davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 21.3.2006 gün ve 2006/916-3227 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yerel Mahkeme kararı, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle bozulmuş olup, karar düzeltme istemi HUMK.nun 440. maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenlerle yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle, H.U.M.K.’nun 440. maddesinde gösterilen nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, aynı Yasanın 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaleti ile takdiren, 150 YTL para cezasının düzeltme isteyenden tahsiline, red harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 13.7.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5410, Karar No: 2020/1487, Tarih: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/5410 E.  ,  2020/1487 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18533, Karar No: 2023/8462, Tarih: 06.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/18533 E.  ,  2023/8462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/536 E., 2021/632 K.

SUÇ : Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz talebinin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çekerek Cumhuriyet Başsavcılığının 12.11.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır

2. Çekerek Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.01.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrası (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3000 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8.Ceza Dairesinin 27.04.2021 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Düzeltilerek İstinaf Başvurusunun esastan reddine,, sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin birinci fıkrası (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... Hazinesi vekilinin temyiz istemi sanığın ... Köyü dere ve yol olarak kadastroda kaydedilen yere 119 metrekare tecavüz ettiğine ilişkin bilirkişi raporu bulunduğuna, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın Aydıncık İlçesi ... Köyü ... evkiinde bulunan ve dere ve yol olarak sınırlandırılan 127 ada 122 parsel numaralı taşınmazda 119,67 metrekarelik alanı işgal ederek tasarrufta bulunmak suretiyle köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmaza tecavüz suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın Aydıncık İlçesi ... Köyü ... evkiinde bulunan ve dere ve yol olarak sınırlandırılan 127 ada 122 parsel numaralı taşınmazda 119,67 metrekarelik alanı işgal ederek tasarrufta bulunmak suretiyle köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmaza tecavüz suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

Soruşturma aşamasında alınan 12.11.2019 tarihli kadastro raporunda sanığın dere ve yol olarak sınırlandırılan alana 119,67 metrekare tecavüzünün bulunduğunun tespit edildiği, mahkememizce icra edilen keşif sonucunda düzenlenen fen ve ziraat bilirkişi raporlarında temel kalıntıları bulunan kulube ile 17 adet kavak ağacının bulunduğunun belirtildiği, bu nedenlerle sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü