muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7284, Karar No: 2012/9221, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/7284 E.  ,  2012/9221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., çekişmeli ... köyü 103 ada 450 nolu 1643,93 m2 yüzölçümlü taşınmazın, davalı ... adına narenciye bahçesi vasfıyla tapuda kayıtlı olduğunu, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, kayalık, makilik yerlerden olduğunu iddia ederek, tapunun iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, çekişmeli 103 ada 450 nolu parselin, resmi belgelerde çalılık simgeli yeşile boyalı alanda kaldığı, eğiminin % 12'den fazla olduğu, bu haliyle taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ve 103 ada 450 nolu parselin davalı adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından taşınmazın niteliğine yönelik olarak, davalı ... tarafından esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılmış, çekişmeli taşınmazr orman sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı peşin temyiz harcının istek halinde iadesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 18/06/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1930, Karar No: 2019/2357, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1930 E.  ,  2019/2357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22424, Karar No: 2014/13528, Tarih: 07.07.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/22424 E.  ,  2014/13528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sigorta edenin dolandırılması, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Suçun oluşması için, sigorta bedelini almak üzere, zararın gerçekleştiğini ileri sürerek bu bedeli sahte işlem ve belgelerle almaları ya da almaya kalkışmaları gerekir. Olayla ilgili belgeler sigorta kurumuna sunulmadıkça suçun icra hareketleri başlamaz. Failin sigortalı malını, sigorta bedelini almak için tahrip etmesi, yakması, bozması, yok etmesi kandırmaya yönelik ağır yalandır ve hiledir. Bu şekilde sigorta bedelinin alınması halinde dolandırıcılık suçu oluşur. Failin sigorta edilen veya sigorta bedelini alacak kişi olması gerekmez. Sigortanın türü de önemli değildir. Mal veya yaşam sigortası mali sorumluluk sigortası vb. Olabilir. Yanıltıcı uygulamaların sadece araç sigortalarında değil, bedeni hasarlar da dâhil olmak üzere her tür sigorta alanında yapıldığı, sigorta şirketinin sözleşme şartları çerçevesinde ödememesi gereken bir hasarı ödetmek amacıyla sigorta şirketine bilerek yanlış bilgi verilmesi veya önemli bir hususun gizlenmesi ya da sigorta süresi içerisinde kasıtlı olarak bir hasara sebep olunması veya hasarın miktarının olduğundan fazla gösterilmesi suretiyle yarar sağlanması şeklinde ortaya çıktığı gözlemlenmektedir.

Şikayetçi ...'in kendisine ait.... plaka sayılı aracı ile Cumhuriyet Caddesi üzerinde seyir halindeyken siyah renkli bir aracın gelerek benzin kapağı tarafından aracına çarpıp kaçtığı, şikayetçinin bir süre aracı takip etmesine rağmen asker uğurlamasına gittiği için takibi bırakmak zorunda kaldığı, ertesi gün aynı aracı park halinde görünce yaptığı kontrolde aracın sol ön far kısmının hasarlı olduğunu fark edip kolluğa haber verdiği, yapılan araştırmada bahsi geçen .... plaka sayılı aracın sahibi olan sanığın garaj kapısına aracını çarptığı için kolluk görevlilerine haber vererek kaza tespit tutanağı düzenlettirdiği, aracın asıl ruhsat sahibi olan kardeşi ... adına sigorta başvurusu yaptığı, şikayetçi sigorta şirketi tarafından ...'in hesabına kasko bedeli olarak 1.700,00 TL paranın yatırıldığı somut olayda; şikayetçi ...'in anlatımına göre sanığın kullandığı araç üzerindeki hasarın oluş şeklinin uyumlu olduğu, sanığın o anda sigorta bedelini alamayacağını düşünerek daha sonra garaj girişine çarpmış gibi ihbarda bulunup haksız olarak sigorta bedelini aldığının anlaşılması karşısında eylemin bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla işlenip işlenmediği değerlendirilerek TCK'nın 159. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı karar yerinde tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 tam gün olarak tayin edilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “60 gün”, “50 gün” ve “1000 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, ”4 gün” ve “80,00 TL” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27241, Karar No: 2014/10844, Tarih: 15.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27241 E.  ,  2014/10844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2013

NUMARASI : 2012/260-2013/301

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek yapıya değer biçilmesinde ve .. ada . parsel sayılı taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak, irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı idare vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu.. ada. parsel sayılı taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğünün taşınmazın tüm değerinin binde beşi oranında olacağı gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacılardan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16452, Karar No: 2012/6544, Tarih: 20.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/16452 E.  ,  2012/6544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/03/2010 tarih ve 2007/279-2010/41 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin fotoğraf sanatçısı olduğunu, fotoğraf çekimi için gittiği Osmaneli ilçesinde yaptığı çalışmaların ve çektiği fotoğrafların Atlas Dergisinde yayımlandığını, çekilen fotoğrafların beğenilmesi üzerine ... ile söz konusu fotoğrafların, broşür ve kitapçıklarda kullanılması için 7.500 TL karşılığında anlaşıldığını, bu amaçla davalı ... tarafından 4.000 adet kitap ve 8.000 adet broşür basıldığını ancak söz konusu telif bedelinin müvekkiline ödenmediğini ve aynı sayıda ikinci baskılarının yapıldığını ayrıca belediyeye ait internet sitesinde yayımlandığını ileri sürerek davalı ... tarafından turizm fuarında kullanılan 2006 Osmaneli tanıtım broşür ve kitabındaki fotoğraflar için 7.500 TL mali hak bedeli ile davacının fotoğraflarının yer aldığı tanıtım broşür ve kitabının izinsiz olarak yapılan ikinci baskısı için FSEK’nun 68. maddesi gereğince mali hak bedelinin üç katı kadar tazminatın ve davacıya ait fotoğrafların belediyeye ait hizmet bülteni ve internet sayfalarında izinsiz olarak yayınlanması sebebiyle uğranılan manevi zarara karşılık olmak üzere 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline söz konusu fotoğrafların davalı tarafça kullanılmasının önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının davaya konu fotoğrafların davalı ... tarafından kullanılması konusunda izin verdiğini ve herhangi bir ücret talebinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili, davacının davaya konu fotoğrafların davalı ... tarafından kullanılması konusunda izin verdiğini ve herhangi bir ücret talebinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafça davalı belediyeyle fotoğrafların yayını konusunda 7.500 TL karşılığında anlaşıldığı ifade edilmişse de bu miktarın davalı tarafça kabul görmediği ve taraflar arasında FSEK’nun 52. maddesi kapsamında düzenlenmiş bir sözleşmenin bulunmadığı, davacı tarafça çekilen fotoğrafların güzel sanat eseri niteliğinde olduğu ve FSEK m. 68/1 gereğince sahibi olduğu eserlerin izinsiz ve bedelsiz kullanımı sebebiyle rayiç bedelini talep edebileceği, davalının kamu hizmeti veren belediye olması ve fotoğrafların ilçenin tanıtımı amacıyla ticari amaçlı olmaktan uzak şekilde kullanılması sebebiyle rayiç bedelin 5.000 TL olması gerektiği, davalının davacıya ait fotoğrafları kullanmasına karşılık tanıtım kitabında ve broşürlerde gerçek ve müstear adını kullanmadığı, bu sebeple davacının manevi zararının oluştuğu, davacı tarafça fotoğrafların ikinci baskıda da kullanıldığı iddia edilip buna ilişkin olarak FSEK’nun 68. maddesi kapsamında mali hak bedeli talep edilmişse de kitap ve broşürler ile diğer belgelerin ikinci baskı olduğuna dair bir kayıt olmadığı ve davacı tarafça bu konuda bir delil sunulmadığı ayrıca internet kullanıma ilişkin de dosyaya delil sunulmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 15.000 TL maddi ve 3.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, maddi tazminata 21/02/2006 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, diğer taleplerin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1 - Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2 - Dava, davacı tarafından çekilen fotoğrafların davalı tarafından sözleşmeye aykırı olarak kullanıldığı ve sözleşmede belirlenen ücretin ödenmediği iddialarıyla tazminat ve alacak istemlerine ilişkindir.

1 - Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2 - Dava, davacı tarafından çekilen fotoğrafların davalı tarafından sözleşmeye aykırı olarak kullanıldığı ve sözleşmede belirlenen ücretin ödenmediği iddialarıyla tazminat ve alacak istemlerine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin fotoğraf sanatçısı olduğunu, müvekkili tarafından çekilen fotoğrafların broşür ve kitapçıklarda kullanılması için ... ile 7.500 TL karşılığında anlaşıldığını, bu amaçla davalı ... tarafından 4.000 adet kitap ve 8.000 adet broşür basıldığını ancak söz konusu telif bedelinin müvekkiline ödenmediğini ve aynı sayıda ikinci baskılarının yapılarak, belediyeye ait internet sitesinde yayımlandığını ileri sürerek, davalı ... tarafından turizm fuarında kullanılan 2006 Osmaneli tanıtım broşür ve kitabındaki fotoğraflar için 7.500 TL mali hak bedeli ile davacının fotoğraflarının yer aldığı tanıtım broşür ve kitabının izinsiz olarak yapılan ikinci baskısı için FSEK’nun 68. maddesi gereğince mali hak bedelinin üç katı kadar tazminatın ve davacıya ait fotoğrafların belediyeye ait hizmet bülteni ve internet sayfalarında yine izinsiz olarak yayınlanması sebebiyle uğranılan manevi zarara karşılık olmak üzere 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili talebinde bulunulmuş, mahkemece yapılan yargılama sonunda, davalı belediyenin davaya konu fotoğrafları söz konusu kitap ve broşürlerin ikinci baskılarında ve internet sitesinde kullanılmadığı ancak taraflar arasında herhangi anlaşma olmaksızın ilk baskılarda kullanıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, dava dilekçesinde, davacı tarafça, davalı ... ile fotoğrafların broşür ve kitapçıklarda kullanılması konusunda sözleşme yapıldığı iddia edilmesi ve sözleşme bedelinin tahsilinin istenmesi ve ikinci baskı ile internet sitesinde yayınlandığı iddiasının sabit olmadığının mahkemece kabulü karşısında mahkemece kitap ve broşürlerde ilk baskı nedeniyle davalının rayiç bedel üzerinden sorumluluğu cihetine gidilmesi gerekirken, somut olayda uygulama yeri bulunmayan FSEK’nun 68. maddesi uyarınca 5.000 TL rayiç bedelin üç katı oranında tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

3 – Öte yandan davacı tarafça maddi tazminatın yanında manevi tazminat talebinde de bulunulmuşsa da, manevi tazminata dayanak olarak gösterilen davalının hizmet bülteni ve internet sayfasında fotoğrafların izinsiz kullanıldığı iddiası sabit olmadığına göre, kitap ve broşürlerin ilk baskısı nedeniyle sözleşme bulunduğu iddiası da nazara alınarak davacı taraf lehine manevi tazminata hükmedilip hükmedilmeyeceği hususu, FSEK’nun 70 ve BK’nun 98. maddeleri göz önüne alınmak suretiyle belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde davacı lehine manevi tazminata hükmedilmesi dahi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 ve 3 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29987, Karar No: 2014/19845, Tarih: 20.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/29987 E.  ,  2014/19845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/176344

MAHKEMESİ : Silifke 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2009

NUMARASI : 2008/324 (E) ve 2009/377 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Suça konu raporların Ö. D. Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezine ibraz edilip adı geçen eğitim kurumunca öğrenci kayıtlarının yapıldığı, yine eğitim ücretlerinin tahsil edildiği ve mahkemenin 16.11.2009 tarihli oturumunda suça konu raporları inceleyip iğfal kabiliyetinin bulunduğunu kabul etmesi karşısında, tebliğnamedeki (3) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanabilmesi için "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" gerektiği, sanığın, sahte özel eğitim değerlendirme kurul raporları düzenlemesi şeklinde gerçekleşen eylemlerinde, 05.10.2007 tarih ve 2007/341 sayılı raporların farklı tarihlerde düzenlendiğine dair kesin delil bulunmayıp suçun aynı anda işlendiğinin kabul edilmesi gerekliliği karşısında zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı, ancak sahte belge çeşitliliğinin TCK'nun 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık tarafından haklarında suça konu özel eğitim değerlendirme kurul raporları düzenlenen dört öğrenci velisinin de aşamalardaki tüm beyanlarında, raporlarda belirtilen değerlendirme ve tanıların gerçek olduğunu belirtmeleri karşısında, suça konu sahte özel eğitim değerlendirme kurul raporlarında belirtilen eğitsel değerlendirme ve tanı sonuçlarının doğru olup olmadığı, doğru ise herhangi bir özel eğitim kurumuna kayıt hakkı verip vermeyeceği hususlarının araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 211. maddesinin uygulanma olanağı bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 20.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7285, Karar No: 2012/9178, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/7285 E.  ,  2012/9178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., çekişmeli ... köyü, 103 ada 455 nolu 725,95 m2 yüzölçümlü taşınmazın, davalı ... adına narenciye bahçesi vasfıyla tapuda kayıtlı olduğunu, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, kayalık, makilik yerlerden olduğunu iddia ederek, tapusunun iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, çekişmeli 103 ada 455 nolu parselin, resmi belgelerde çalılık simgeli yeşile boyalı alanda kaldığı, eğiminin %12'den fazla olduğu, bu haliyle taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ve 103 ada 455 nolu parselin davalı adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından taşınmazın niteliğine yönelik olarak, davalı ... tarafından esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava; tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılmış, çekişmeli taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı peşin temyiz harcının istek halinde iadesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 18/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/991, Karar No: 2019/3202, Tarih: 22.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/991 E.  ,  2019/3202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Değişen suç vasfı nedeniyle tedavi ve denetimli serbestlik

tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde, uyuşturucu madde sattığı ihbar edilen sanığın, sokakta beklemekte iken suç konusu 30 paket net 23,2 gr esrar ile yakalandığının anlaşılması karşısında; suç konusu uyuşturucu maddenin miktarı, satışa hazır paketler halinde bulunması, sanığın yakalandığı yer ve zaman, yakalanış biçimi ve dosya içeriğine göre sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun niteliği yanlış değerlendirilerek kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddeleri uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 22/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.