muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9508, Karar No: 2020/1017, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/9508 E.  ,  2020/1017 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9220, Karar No: 2019/7158, Tarih: 28.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/9220 E.  ,  2019/7158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı işyerinde Nisan 2011 tarihinde çalışmaya başladığını, çalışmasını kesintisiz olarak devam etmeyken Mart 2014 ayı sonu itibarıyla herhangi bir fesih nedeni gösterilmeksizin iş akdinin sonlandırıldığını, en son aylık brüt ücretinin 1.400,00 TL olduğunu iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık ücretli izin, fazla mesai, hafta tatili ile yeni iş arama izni ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı işyerinde müdür yardımcısı olarak çalışan davacının izinli olduğu 26/03/2014 tarihinde müdürü A.E.’nin, kendisinin performansını düşük gösteren bir performans raporunu işverene sunduğunu öğrenerek cep telefonundan müdürü A.E.’yi arayıp telefonda ona hitaben “sen beni patrona şikayet etmişsin, senin müdürlüğüne sokarım, geleyim, görüşeceğiz” dediği ve izin günü olmasına rağmen işyerine giderek doğrudan müdürün odasına gidip aynı hususta müdürle tartışmaya devam ettiği, bu esnada sinkaflı küfür de ettiği, ayrıca masaya yumruğu vurup “dışarıda görüşeceğiz seninle” dedikten sonra işyerini terk ettiği, bu olayın işverene müdür tarafından intikal ettirilmesi üzerine müdürün olay nedeniyle Cumhuriyet Başsavcılığı’na şikayette bulunduğu, ... Cumhuriyet Başsavcılığı’nca yürütülen 2014/1107 sayılı soruşturma sonunda olayın görgü tanığı bulunmadığı, müştekinin beyanı ile sınırlı kaldığı gerekçesiyle davacı hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar savcılık soruşturması kovuşturmaya yer olmadığı kararı ile sonlanmış ise de, davacının o gün izinde olduğu halde hiddetli bir şekilde işyerine gelip doğrudan müdürün odasına girdiği, orada bir tartışmanın yaşandığı ve tartışma sonunda davacının yine hiddetli bir şekilde odayı ve işyerini terk ettiği başka tanıklarca doğrulandığı gibi, bu husus büyük oranda davacının da kabulündedir. Davacının çalışma arkadaşı olan müdürün kendisine iftira etmesi için de bir neden yoktur.

Tüm bu olgular birlikte değerlendirildiğinde; olayın müdür A.E.’nin anlattığı şekilde gerçekleştiğinin kabulü, gerekmektedir.

Tüm bu olgular birlikte değerlendirildiğinde; olayın müdür A.E.’nin anlattığı şekilde gerçekleştiğinin kabulü, gerekmektedir.

Olay, yukarıda anlatıldığı şekilde gerçekleştikten sonra yaşanan tartışma sonrasında işyerini terk eden ve tekrar dönmeyen davacı, davalı işverenin insan kaynakları müdürü olan E.D.I. tarafından davalı işverenin merkezi olan Bursa’ya davet edilmiş, zaten işyerini terk suretiyle iş akdini eylemli olarak sona erdiren davacı işçi, bu görüşmede işe dönmeyeceğini beyan edince, davalı işveren tarafından “haklı fesih” kodu ile davacı işçinin çıkışı SGK’ya bildirilmiş, ancak yazılı fesih yapılmadığı için herhangi bir fesih gerekçesi gösterilmemiştir.

Yukarıda da açıklandığı üzere, yaşanan tartışma sonrasında işyerini terk eden, eylemli olarak feshi gerçekleştiren ve haklı bir nedene dayanmayan davacı işçi olup, bu fesih şekline göre davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/473, Karar No: 2024/8739, Tarih: 05.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/473 E.  ,  2024/8739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/111 Esas, 2023/1597 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/478 E., 2021/67 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin TÜRKPATENT nezdinde 99392 no’lu, 78463 no’lu, 78675 no’lu, 116987 no’lu ... ibareli marka tescillerinin bulunduğunu, müvekkilinin T/00258 no’lu ... markasının tanınmış markalar siciline kayıtlı olduğunu, 2015 71241 tescil no’lu ... SHOES ibareli markanın davalı adına tescil edildiğini, anılan markanın SMK m.5/1-ç uyarınca tescil kriterlerini haiz olmadığını, davalıya ait markanın müvekkili şirkete ait marka tescilleriyle aynı sınıfta ayak giysilerinde tescilli olduğunu, bu durumun ortalama tüketici nezdinde karıştırılma ihtimaline sebebiyet verdiğini ileri sürerek davalının tescil başvurusunun kötü niyetli olduğunun tespiti ile 2015 71241 tescil no’lu davalı markasının hükümsüz kılınmasını ve sicilden terkin edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline ait ... SHOES markasının kelime + kelime şeklinde formüle edilebileceğini, ... SHOES ibaresi ile ... ibaresi arasında görsel, işitsel ya da anlamsal olarak herhangi bir benzerlik bulunmadığını, markanın bütünü itibariyle bıraktığı etkinin dikkate alınması gerektiğini, davacıya ait marka ile müvekkiline ait marka arasında ilişkilendirilme ihtimali bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline ait ... SHOES markasının kelime + kelime şeklinde formüle edilebileceğini, ... SHOES ibaresi ile ... ibaresi arasında görsel, işitsel ya da anlamsal olarak herhangi bir benzerlik bulunmadığını, markanın bütünü itibariyle bıraktığı etkinin dikkate alınması gerektiğini, davacıya ait marka ile müvekkiline ait marka arasında ilişkilendirilme ihtimali bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacının ... markasının tanınmış marka olduğu, her iki taraf markalarının da 25. sınıfta aynı veya benzer mal ve hizmetler için tescilli olduğu, davalının markasında yer alan SHOES kelimesinin İngilizce ayakkabı anlamını taşıdığı, bu nedenle davalının ... SHOES markasının tescilli olduğu ayakkabı ve ayak giysileri için tanımlayıcı nitelikte olduğu, davalının markasının esas unsurunun ... kelimesi olduğu, davacının markasının ise ... kelimesinden oluştuğu, her iki markanın da iki hece ve dört harften oluştuğu ve benzer harf karakteri ve rengi ile yazıldığı, her iki markanın ilk harflerinin farklı olmasına rağmen "uma" harflerinin ortak olarak yer aldığı, davacının markasının ilk harfinin "P", davalının markasının ilk harfinin ise "Z" olması dışında markalar arasında başkaca bir farkın bulunmadığı, tarafların markalarındaki tek bir harfin farklı olması nedeniyle ortalama tüketicilerin markaları karıştırıma ihtimallerinin bulunduğu, markaların sescil ve görsel benzerliğinin mevcut olduğu, davacının markasının SMK'nun 6/4. ve 6/5. maddeleri kapsamında tanınmış marka oldukları, SMK'nın 6/1,6/4. ve 6/5. maddesinde yer alan hükümsüzlük koşullarının mevcut olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davalıya ait 2015 71241 Tescil numaralı ... SHOES markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu, aynı doğrultuda emsal nitelikte Yargıtay kararlarının da bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 05.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5019, Karar No: 2014/20596, Tarih: 08.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/5019 E.  ,  2014/20596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Kültür ve Turizm Bakanlığı Kütüphaneler ve Yayımlar Genel Müdürlüğü, muhtelif yerlerde bulunan halk kütüphanelerine göndereceği kitapların ücret karşılığında nakil işini yapması amacıyla, 01.06.2007 tarihli taşıma sözleşmesi ile ... Anonim Şirketi ile anlaştığı, hazırlanan kitap kolilerinin adı belirtilen taşıma firmasına istenilen yerlere gönderilmek üzere teslim edildiği, adı geçen taşıma firması tarafından teslim alınan kolilerin halk kütüphanelerine gönderildiği; ancak bazı yerlerde bulunan halk kütüphanelerinin kapanmış olması nedeniyle, buralara gönderilen kitap kolilerinin sanığın müdürlüğünü yaptığı ... Şubesi'ne geri geldiği, sanığın, geri gelen kitap kolilerini, Kültür ve Turizm Bakanlığı Kütüphaneler ve Yayımlar Genel Müdürlüğü'ne iade etmesi gerekirken, bilgisayar kayıtlarında adı geçen kuruma teslim etmiş gibi göstermesine rağmen önce başkalarına satmak istediği, kitapların kimse tarafından satın alınmaması üzerine de söz konusu kitapları çöpe attığının iddia edildiği olayda;

1-Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Oluşa, sanığın savunmalarına, 01.06.2007 tarihli taşıma sözleşmesi içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, üzerine atılı olan özel belgede sahtecilik suçunu işlediğine dair somut, inandırıcı ve kesin delillerin elde edilemediğinin anlaşılması karşısında; sanığın beraatine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın,bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan "5237 sayılı TCK'nın 155/2, 62/1 ve 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 250 gün adli para cezası karşılığı aynı kanunun 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere 5000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ifadelerinin yerine "5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62/1 maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 52/2 maddeleri gereğince verilen 4 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20 TL'den olmak üzere sonuç olarak 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ifadelerinin yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6502, Karar No: 2019/4941, Tarih: 17.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/6502 E.  ,  2019/4941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 09/03/2013 günü davacı müvekkillerinin oğlu ve kardeşleri olan ....'in sevk ve idaresindeki ..... plakalı süt taşıyan kamyonun ....'dan .... ikametine geldiği sırada 11. km'de bulunan kaçış rampasına yolda gerekli önlem ve uyarıcı işaret bulunmaması nedeni ile girdiği ve rampanın devamında aracını durduramayarak kayalıklara çarptığını, bu kazada ....'in vefat ettiğini, geriye mirasçıları olarak anne ve babasının kaldığını, açtıkları tazminat davası devam ederken baba ...'in vefat ettiğini; müvekkillerinin her biri için 10.000,00 TL'den toplam 50.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 09/03/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklı manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Davalı ... kamu tüzel kişisi olup görmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmeti sırasında verdiği

iddia olunan zararlardan dolayı sorumluluğu özel hukuk hükümlerine tabi değildir. Kamu tüzel kişilerinin yasalar tarafından kendilerine verilen görev ve yetkileri kullanırken oluşan zararlar niteliği itibariyle hizmet kusurundan kaynaklanmakta olup bu zararların tazmini amacıyla anılan idarelere karşı hizmet kusurlarına dayanılarak İdari Yargılama Usul Kanunu 2. madde hükmü uyarınca idari yargı yerinde tam yargı davası ikamesi gerekmektedir. (11.2.1959 günlü ve 17/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı)

Somut olayda, davacılar vekili, hizmet kusuru bulunduğunu ileri sürerek dava açmıştır.

Buna göre, görev-yargı yolu yargılamanın her aşamasında resen dikkate alınacak hususlardan olduğundan, mahkemece davalı ... yönünden idari yargının görev alanına giren uyuşmazlıkta yargı yolu caiz olmadığından HMK'nın 115/2. maddesi gereğince dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, esasa girilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacılar vekili ve davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ve davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 17.04.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6881, Karar No: 2012/2866, Tarih: 16.04.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/6881 E.  ,  2012/2866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 05.01.2011 gün ve 530/9 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, Boruktolu köyü, 141 ada 6 sayılı taşınmazın köy muhtarlığı tarafından köy yerleşim alanı ve köy tüzel kişiliği özel mülkiyetine tahsis olunacak gayrimenkul ve arsalar olarak belirlendiğini, uzun çalışmalar sonucunda köy tüzel kişiliği adına tapuya kaydedildiğini, köy muhtarlığının Köy Kanununun vermiş olduğu yetkiyle hak sahiplerine satış yaptığını, köyün Meram Belediyesi sınırları içerisine alınması sonucunda köy tüzel kişiliğinin ortadan kalktığını, Boruktolu mahallesine dönüştüğünü, Belediyenin arsaları kendi üzerine tescil ettirdiğini, bu tescil işleminin yolsuz olduğunu, köy muhtarlığının taşınmazı vekil edenine satarak parasını rayiç bedel üzerinden aldığını açıklayarak davaya konu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptaliyle davacı adına tapuya tesciline, bunun mümkün olmaması halinde dava tarihindeki rayiç bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, cevap dilekçesinde; tapulu, tapusuz taşınmazların iktisabının TMK.nun 713. maddesinde düzenlendiğini, yasa maddesinde öngörülen koşulların davacı yararına oluşmadığını, davacının zilyetlik süresinin çok kısa olduğunu, köy muhtarlığınca davacıya yapılan satışın geçerliliğinin olmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, 5.1.2011 tarihli kısa kararda davacının davasının kabulüne karar verilmesine karşılık aynı tarihli gerekçeli kararda davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 5.1.2011 tarihli kısa kararda davacının davasının kabulüne karar verilmesine karşılık aynı tarihli gerekçeli kararda davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; HUMK.nun 388/2. (HMK.m.297) fıkrası hükmüne göre, “…hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir..” mahkemece kısa kararda davanın kabulüne karar verilmiş, gerekçeli kararda ise davanın reddine denilmiştir. Görüleceği üzere; kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki bulunmaktadır. Gerekçeli kararın yazılması bakımından kısa karar esas olup, gerekçeli kararın kısa karara göre yazılması zorunludur. Anayasanın 141. maddesinin koymuş olduğu, duruşmaların aleniyeti kuralı ve HUMK.nun 382. (HMK. m.294) maddesi gereği kararların alenen tefhimi icap eder. Kısa kararla gerekçeli kararın ayrı nitelikte ve çelişik bulunması iş bu aleniyet kuralına aykırı düşer ve mahkemelere olan güveni sarsar. Tebliğ edilen ilamın tefhim olunan kısa karara uygun bulunması aynı zamanda kamu düzeniyle ilgilidir. 10.04.1992 tarih, 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında belirtildiği gibi “kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedenidir. Yerel mahkeme, bozmadan sonra önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla hakimin vicdani kanaatine göre karar verebilir” denilmiştir. Hüküm bu nedenle kanuna, tarihi ve numarası belirtilen Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararına aykırı olarak tesis edilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK. nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine16.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.