muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1860, Karar No: 2015/7806, Tarih: 30.11.2015

aşamasından sonra artırılan kısma ilişkin talebi reddedecektir. Zira, taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleriyle serbestçe; ön inceleme aşamasında ise karşı tarafın açık muvafatiyle iddia ve savunmalarını değiştirebilirler (m.141).

Doktrinde; talep konusunun miktarının, tarafların anlaşmasına gerek kalmaksızın objektif olarak belirlenebilmesinde, İİK m. 67 hükmünde öngörülen icra inkâr tazminatına ilişkin “likit alacak” kavramının yol gösterici olabileceği ileri sürülmüştür. (Kuru/Budak, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Getirdiği Başlıca Yenilikler, İstanbul Barosu Dergisi, Cilt 85, Sayı, 2011/5, s. 11; Yılmaz Ejder, Hukuk Muhakemeleri Kanunu Şerhi, Ankara 2012 s.737 vd.).

Genel bir kavram olarak “likid (liqiude) alacak”; “tutarı belli (muayyen), bilinebilir, hesaplanabilir alacaktır” Likit bir alacaktan söz edilebilmesi için; ya alacağın gerçek miktarının belli ve sabit olması ya da borçlusu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurların bilinmesi veya bilinmesinin gerekmekte olması; böylece, borçlunun borç tutarını tahkik ve tayin etmesinin mümkün bulunması; başka bir ifadeyle, borçlunun yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek durumda olması gerekir. Bu koşullar yoksa, likit bir alacaktan söz edilemez (YHGK 14.07.2010 gün ve 2010/19-376 Esas 397 K.sayılı ilamı).

Likit alacak bakımından aranan “borçlunun, talep edilen alacağı veya alacağın bütün unsurlarını bilmesi veya bilmek (kolayca hesap edebilmek) durumunda olması; bu bağlamda alacağın miktarının belirlenmesi için tarafların ayrıca mutabakata varmasına (anlaşmasına) veya mahkemenin tayin edeceği bilirkişi eliyle bir değerlendirme yapılmasına ihtiyaç bulunmaması, diğer bir anlatımla, borçlunun, yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda olması” ölçütü birçok tartışmayı sona erdirmekle beraber, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesinin, alacağın likit olup olmadığı ile ilgili başlı başına bir kıstas olarak kabul edilmesi de doğru değildir. Çünkü mahkeme uygulamasında “hesap işi”, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerden olduğundan borçlunun, kendi başına hesaplayabilecek durumda olduğu asıl alacak ve temerrüt faizine itiraz etmesi halinde, mahkemenin, alacaklının alacağının miktarını, bizzat tespit etmeyip, bilirkişi vasıtasıyla belirleyeceğinden, likit olan bir alacağın sırf bilirkişi incelemesi yapıldığı gerekçesi ile likit sayılmaması doğru olmayacaktır (Yılmaz, age s. 737, 740).

Somut olayda, davalı tarafça toplam dört adet senet için 23.633,99 TL asıl alacak, 32,54 TL işlemiz faiz olmak üzere toplam 23.666,53 TL'nin tahsili için icra takibine başlanmış olup, talep konusunun miktarı açıkça belirli, diğer anlatımla davacı tarafça bilinebilir, belirlenebilir olduğu halde davacı tarafça takip miktarından şimdilik 12.500,00 TL'sinden borçlu olmadığının tespiti istenmiştir.

Somut olayda, davalı tarafça toplam dört adet senet için 23.633,99 TL asıl alacak, 32,54 TL işlemiz faiz olmak üzere toplam 23.666,53 TL'nin tahsili için icra takibine başlanmış olup, talep konusunun miktarı açıkça belirli, diğer anlatımla davacı tarafça bilinebilir, belirlenebilir olduğu halde davacı tarafça takip miktarından şimdilik 12.500,00 TL'sinden borçlu olmadığının tespiti istenmiştir.

Öte yandan, karar tarihinden sonra, 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 6100 sayılı HMK'nın 109/2. fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 12.06.2013 tarih ve 8-1013 E., 816 K., 25.12.2013 tarih ve 10-436 E., 1748 K. sayılı ilamlarında açıklandığı üzere;

Bilindiği üzere, usul hukuku alanında geçerli temel ilke; yargılamaya ilişkin kanun hükümlerinin derhal yürürlüğe girmesidir. Bu ilkenin benimsenmesinin nedeni ise, usul kanunu hükümlerinin kamu düzeni ile yakından ilgili olması, yeni hükümlerin daima eskisinden daha iyi ve amaca en uygun olduğu fikri ile kanun koyucunun, fertlere ait olan hakların yeni usul hükümleri ile daha önce yürürlükte olan kanundan daha iyi ve daha adil bir şekilde korunacağına ilişkin inancıdır.

Usul kurallarının zaman bakımından uygulanmasında, derhal uygulanırlık kuralı ile birlikte dikkate alınması gereken diğer bir husus da, yeni usul kuralı yürürlüğe girdiğinde, ilgili “usul işleminin tamamlanıp tamamlanmadığı”dır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava; dava dilekçesinin mahkemeye verilmesiyle başlayan ve bir kararla (hükümle) sonuçlanıncaya kadar devam eden, çeşitli usul işlemlerinden ve aşamalarından oluşmaktadır. Yargılama sırasındaki her usul işlemi, ayrı ayrı ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Bir davayı bütün olarak değerlendirip, bu konuda yeni kanunun etkili olup olmayacağı söylenemez. Yargılama sırasında yapılan bir usul işlemi ve kesiti tamamlanmış ise, artık yeni kanun o usul işlemi hakkında etkili olmayacak, dolayısıyla da uygulanmayacaktır.

Eğer bir usul işlemi, yargılama sırasında yapılmaya başlanıp, tamamlandıktan sonra, yeni bir usul kuralı yürürlüğe girerse, söz konusu işlem geçerliliğini korur. Başka bir deyişle, tamamlanmış usul işlemleri, yeni yürürlüğe giren usul hükmünden (veya kanunundan) etkilenmez. Buna karşın, bir usul işlemine başlanmamış veya başlanmış olup da henüz tamamlanmamış ise, yeni usul hükmü (veya kanunu) hemen yürürlüğe gireceğinden etkilenir. Çünkü, usule ilişkin kanunlar -aksine bir kural benimsenmediği takdirde- genel olarak hemen etkili olup, uygulanırlar (Üstündağ, Saim:Medeni Yargılama Hukuku, Cilt:I-II, 6.Bası, İstanbul 1997, sahife:73-78; Pekcanıtez, Hakan/Atalay, Oğuz/Özekes, Muhammet:Hukuk Muhakemeleri Kanunu Hükümlerine Göre Medeni Usul Hukuku 11.Bası, Ankara 2011, sahife:61-66;YİBK.'nın 08.07.1942 gün ve 13 E, 19 K; Hukuk Genel Kurulu'nun 23.09.1964 gün ve 7-1139 E, 575 K; 09.03.1988 gün ve 860 E, 232 K 23.11.1988 gün ve 1-825 E, 964 K; 22.02.2012 gün ve 2011/2-723 E, 2012/87 K sayılı ilamları).

Bir işlem tamamlanmış ise, artık bu işlem bozulamaz; aksini düşünmek gereksiz yere bu işlemin bozularak tekrarlanması gibi zaman ve emek kaybına neden olacaktır (Pekcanıtez, Hakan/Atalay, Oğuz/Özekes, Muhammet: age. s. 62, 63).

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)'nun “Zaman Bakımından Uygulanma” başlığını taşıyan 448/1.maddesi de yapılan açıklama ve ilkelere uygun olarak;

“(1) Bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhâl uygulanır” hükmünü içermektedir.

Bu madde hükmüne göre, kanunda aksine bir düzenleme getirilmediği takdirde, yeni usul hükümlerinin tamamlanmış usul işlemlerine bir etkisi olmayacak, önceki kanuna göre yapılmış ve tamamlanmış olan işlemler geçerliğini koruyacaktır. Buna karşın, tamamlanmamış usul işlemleri yeni kanun hükümlerine göre yapılacaktır.

Aynı hususlar, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 22.02.2011 gün ve 2011/19-735 E., 2012/93 K. ile 22.02.2012 gün ve 2011/2-733 E., 2012/87 K. sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

Bu durumda, dava dilekçesinin mahkemeye verilmesi ve gerekli harçların yatırılması ile tamamlanan dava açılması işleminde, diğer bir ifade ile davanın açıldığı 07.03.2012 tarihinde yürürlükte bulunan mülga HMK'nın 109/2. maddesi hükmünün tartışılması gerektiği, diğer anlatımla karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasa değişikliğinin, somut olayda derhal uygulanmasının gerekmediği, davacının anılan madde hükmü koşulları oluştuğundan kısmi dava açamayacağı gözetilmelidir.

Bu durumda mahkemece, davacının kısmi dava açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın HMK'nın 114/1-h ve 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın esası incelenerek yazılı şekilde hüküm

kurulması doğru olmamıştır.

Diğer yandan, dava tarihi 07.03.2012 olmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında 08.03.2013 olarak yazılmış olması da hatalı olmuştur.

3- Bozma nedenine göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

4- Kabule göre, davalı tarafça davacının verdiği vekaletname ile kardeşi ihbar olunan ...'in mal, hizmet ve kredi aldığı, birlikte kullanarak tasarruf ettikleri, bunun davacının yapılan işlemlere muvafakat ettiği anlamına geldiği savunulmuş olup, mahkemece bu savunma doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılmamıştır.

3- Bozma nedenine göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

4- Kabule göre, davalı tarafça davacının verdiği vekaletname ile kardeşi ihbar olunan ...'in mal, hizmet ve kredi aldığı, birlikte kullanarak tasarruf ettikleri, bunun davacının yapılan işlemlere muvafakat ettiği anlamına geldiği savunulmuş olup, mahkemece bu savunma doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılmamıştır.

Somut olayda, vekaletname 04.03.2002 tarihli olup, takip dayanağı borç senetleri 2006 tarihinde imzalanmıştır. Bu durumda mahkemece, davalı kooperatifin defter, kayıt ve belgeleri üzerinde kooperatif uygulamaları konusunda uzman bilirkişi aracılığıyla inceleme yapılarak, vekaletname tarihi ile borç senetlerinin imzalandığı tarihi arasındaki dönemde, ihbar olunan kardeşi ... tarafından alınan vekaletnameye dayalı olarak vekaletname kapsamı dışında davacı adına başkaca işlemler yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise bu işlemlerin dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 38.(TBK'nın 46) maddesi uyarınca davacı tarafça benimsenip benimsenmediği, taraflar arasında bu hususta bir teamül oluşup oluşmadığı araştırılıp, benimsemenin mevcudiyetinin belirlenmesi durumunda davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Vekaletname tarihi ile borç senetlerinin imzalandığı tarih arasında vekaletnameye dayalı olarak başka işlemlerin yapılmadığı ya da yapılmışsa bile davacı tarafça benimsenmediğinin belirlenmesi durumunda ise; 04.03.2002 tarihli vekaletname ile davacı, ihbar olunan ...'e gübre alma, bedellerini ödeme, borçlarını taksitlendirme, taksitler halinde ödeme, adına gerekli dilekçe, kayıt sicil vesair evrakları tanzim ve imzalama, elden evrak alıp verme hususlarında yetki vermiştir. Takip dayanağı senetlerden 7517 sayılı senet kimyevi gübre kredisine ilişkin olup, vekaletname sadece gübre satın almaya yönelik verildiğinden kredi çekmeye yetki verildiği kabul edilemez. Bu durumda mahkemece, 7517 sayılı senedin de vekaletnamede verilen yetkilerin kapsamı dışında kaldığının kabulü ile, bu senetten dolayı da davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi gerekirken, aksinin kabulü hatalı olmuştur.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, ihbar olunanın temyiz isteminin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.11.2015 tarihinde (2) ve (3) numaralı bent yönünden oyçokluğuyla, (1) numaralı bent yönünden oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

KARŞI OY YAZISI

Dava, menfi tespit istemine ilişkin olup, davanın konusunu davalı kooperatiften alınan gübre, petrol ürünleri, genel ihtiyaç kredisi ve sertifikalı tohum borçlanmasına karşı düzenlenen kredi borç senetleri oluşturmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle kısmi davanın hukuki niteliğinden bahsetmekte yarar bulunmaktadır. Alacağın yalnızca bir bölümü için açılan davaya kısmi dava denir. Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden doğmuş olması ve alacağın şimdilik belirli bir kesiminin dava edilmesi gerekir. Kısmi dava açılabilmesi için talep konusunun bölünebilir olması da gereklidir. Kısmi dava 6100 sayılı HMK'nın 109. maddesinde ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Anılan maddenin 1. fıkrasında talep konusunun niteliği itibariyle bölünebilir olduğu durumlarda sadece bir kısmının da dava yoluyla ileri sürülebileceği, ikinci fıkrasında ise, talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı belirtilmiştir.

Somut olayda talep konusunu 7871, 7347, 7517 ve 7672 no'lu senetler oluşturmaktadır. 7871 no'lu kredi borç senedi sertifikalı tohum, 7347 no'lu senet genel ihtiyaç 7517 no'lu senet kimyevi gübre, 7672 no'lu senet petrol ürünleri alımı nedeniyle tanzim edildiği, her birinin ayrı takip ve dava konusu edilebilecek müstakil senetler olduğu, başka bir deyişle aynı hukuki ilişkiden doğmadığı görülmektedir. Dolayısıyla böyle bölünebilir talepte davacı kısmi dava ile borcun bir kısmının borçlusu olmadığını dava edebilir ve bu HMK'nın 109/2. madde de yer alan maddenin uygulanması gereken bir uyuşmazlık değildir. Bu dava da uygulanabilecek madde HMK'nın 109/1. madde olup, talep konusu niteliği itibariyle bölünebilir olup bir kısmı dava yoluyla ileriye sürülebilir. Açıklanan gerekçelerle sayın çoğunluğun kısmi dava açılamayacağı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmesi yönündeki görüşüne katılmadığımızı mahkemece davanın esasının incelenmesinin isabetli olduğu, ancak mahkemenin taleple bağlı kalarak 7517 no'lu senetten de borçlu olmadığına karar verilmesi gerekirken bu senetten borçlu olduğu yönündeki yanılgılı gerekçeye dayalı kararın bu kısmının bozulması gerektiği kanaatinde olduğumuzdan Sayın çoğunluğun görüşüne katılmadığımız yönündeki azınlık görüşüdür.
Yargıtay — Esas No: 2023/7261, Karar No: 2024/4364, Tarih: 06.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7261 E.  ,  2024/4364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1344 E., 2023/1839 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erbaa 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/273 E., 2023/51 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının üzerine düşen sorumlulukları yerine getirmediğini, davalının sözlü, psikolojik, ekonomik ve fiziksel şiddet uyguladığını, hakaret ettiğini, dış görünüşü nedeniyle küçümsediğini, fiziksel şiddet uyguladığını, evin ihtiyaçlarını karşılamadığını, düzenli olarak çalışmadığını, kış aylarında çalışmadığını, davacıya çalışması konusunda baskı yaptığını, ekonomik şiddet uyguladığını, eve geç saatlerde geldiğini, ilgisiz davrandığını, cinsel şiddet uyguladığını, sadakatsiz ve güven sarsıcı davranışlarının bulunduğunu, iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, aylık 1000,00 TL tedbir -yoksulluk nafakasına hükmedilmesini, 100.000,00 TL maddî tazminat ile, 100.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 22 ayar 20 gram 5 adet bilezik ve 1 adet gelin kolyesinin aynen iadesine, bunun mümkün olmadığı takdirde ise ziynet eşyaları bedelinin 1.000,00 TL sinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Dava dilekçesi davalıya 06.08.2022 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiştir, davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Dava dilekçesi davalıya 06.08.2022 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiştir, davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının davacıya fiziki şiddet uyguladığı, davalının davacıya "göbeğin çok çıktı, burnun yamuk" şeklinde sözler söylediği, davalının düzenli bir işte çalışmadığı, evin geçimine katkıda bulunmadığı, davalının davacıya karşı ilgisiz olduğunun sabit olduğu, bahsedilen vakıaların evlilik birliğini temelinden sarsacak vakıalar olduğu, bahsedilen vakıalar nedeniyle evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalının tam kusurlu olarak kabul edilmesi gerektiği, davacının ise evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan bir vakıaya sebep olmadığı anlaşıldığından kusursuz olarak kabul edilmesi gerektiği, taraflar arasındaki evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı ve ortak hayatın çekilmez hale geldiği, davacının maddî, manevî tazminat, ziynet eşya, tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinden feragat ettiği gerekçesi ile davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacının sair taleplerinin feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına süresinde davalı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek istinaf dilekçesinde özetle; hükmün tamamını bakımından kararın kaldırılmasına, verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki yazılara göre İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin dava dosyası içinde bulunduğu, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek temyiz başvurusunda özetle; davacının davasını ispat edemediğini, kusurunun bulunmadığını, ileri sürüp hükmün tamamı bakımından kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davanın kabulünün yerinde olup olmadığı, noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 6 ncı maddeleri,166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 6 ncı maddeleri,166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,06.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6736, Karar No: 2019/11331, Tarih: 24.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6736 E.  ,  2019/11331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, müdür bozma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 24/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8962, Karar No: 2021/6459, Tarih: 04.11.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/8962 E.  ,  2021/6459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 22. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : ADLİ YARDIM TALEBİNİN REDDİ KARARINA İTİRAZ

-KARAR-

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin ″adli yardım talebinin reddine″ ilişkin 04.02.2021 tarih ve 2021/568-1074 sayılı kararına karşı ititraz edilmesi üzerine, 6100 sayılı HMK′nın 337/2. maddesi uyarınca dosya Dairemize gönderilmekle, evrak üzerinden yapılan inceleme sonucunda:

Davacı (takip borçlusu) ...′ın, İcra Hukuk Mahkemesine yaptığı şikayet başvurusunun reddine ilişkin 2014/89-83 sayılı karara karşı yargılamanın iadesi isteğiyle eldeki 2018/474 Es.s. davayı açtığı; aşamada ileri sürdüğü adli yardım taleplerinin mahkemesince reddedildiği; istinaf aşamasında ise davacının adli yardım talebinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince kabul edilerek istinaf incelemesinin yapıldığı; inceleme sonunda verilen karar ve ek karara yönelik olarak davacının bu kez de temyiz isteğinde bulunduğu; ne var ki, Yargıtay 12. Hukuk Dairesince adli yardım talebinin reddine, harç ve yargılama masraflarının yatırılması için işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verildiği, iş bu kararın davacı tarafından itiraza konu edildiği görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, Yargıtay 12. Hukuk Dairesince adli yardım talebinin reddine karar verilmiş ise de, davacının adli yardım talebinin istinaf aşamasında ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince kabul edilmiş olması nedeniyle adli yardımın 6100 sayılı HMK′nın 335/3. maddesi uyarınca hükmün kesinleşmesine kadar devam edeceği açıktır.

Hâl böyle olunca, adli yardım talebinin reddine ilişkin Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 04.02.2021 tarih ve 2021/568-1074 sayılı kararına karşı davacı tarafından yapılan İTİRAZIN KABULÜNE; dosyanın ilgisi bakımından anılan Daire Başkanlığına gönderilmesine, 04/11/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.