muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/22064, Karar No: 2023/4239, Tarih: 26.04.2023

IV. GEREKÇE

A.Nakil Aracı Yönünden

Olay ve Olgular başlığı altında (1,2 ve 5) numaralı bentlerde değinilen hususlar karşısında, malen sorumlunun ... niyetli olduğunun aksine bir delil bulunmadığından 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki şartların gerçekleşmediği anlaşılmakla katılan ... İdaresi vekilinin bu hususa yönelik temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

B.Sanık ... Yönünden

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü,

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 25.01.2013 tarihli savunma alma işlemi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

C.Sanıklar ... ve ... Yönünden

Olayın oluş şekli, savunmalar, dosyada mevcut raporlar ve yazışmalar, mevcut deliller ve tüm dosya kapsamından, atılı suçun sanıklar tarafından işlendiği ve üzerinde "Saf Doğa" ibaresi bulunan poşetlerde ele geçen 11.381 kg çayın kaçak olduğu yönündeki sübuta yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen suçun üst sınırının iki yıl olduğu gözetilerek;

Olayın oluş şekli, savunmalar, dosyada mevcut raporlar ve yazışmalar, mevcut deliller ve tüm dosya kapsamından, atılı suçun sanıklar tarafından işlendiği ve üzerinde "Saf Doğa" ibaresi bulunan poşetlerde ele geçen 11.381 kg çayın kaçak olduğu yönündeki sübuta yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen suçun üst sınırının iki yıl olduğu gözetilerek;

17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrasına göre, “Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki hükme, 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinde yer alan geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ile “01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklinde sınırlama getirilmiş ise de, Anayasa Mahkemesinin, 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresine ilişkin esas incelemenin aynı bentte yer alan “...basit yargılama usulü...” yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği, böylece “kovuşturma evresine geçilmiş basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden iptal kararı” verildiği anlaşılmakla; her ne kadar Anayasa Mahkemesi kararları geriye ... ise de, 5271 sayılı Kanun’da yapılan değişikliklerin derhal uygulanması ilkesi geçerli olmakla birlikte, iptal kararının sonuçları itibariyle maddi ceza hukukuna ilişkin olduğu, zira 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında “Basit yargılama usulü

uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanıklar lehine sonuç doğurmaya elverişli olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddeleri uyarınca sanıkların eyleminin “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

2.Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum adına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Nakil Aracı Yönünden

2.Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum adına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Nakil Aracı Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle suçun işlenmesinde kullanılan nakil aracının müsadere talebinin reddine yönelik Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.05.2015 tarihli ve 2012/539 Esas, 2015/263 Karar sayılı kararında katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden kararın, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanık ... Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.05.2015 tarihli ve 2012/539 Esas, 2015/263 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle oy çokluğuyla DÜŞMESİNE,

C.Sanıklar ... ve ... Yönünden

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenlerle Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.05.2015 tarihli ve 2012/539 Esas, 2015/263 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekilinin, sanık ...'ın ve sanık ...'in temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.04.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.04.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Muş Cumhuriyet Başsavcılığın'ca düzenlenen 01.08.2012 tarihli iddianame ile sanık ...'nın sürücülüğünü yaptığı 45.....86 çekici ve 16.....679 plakalı dorsede yapılan aramaları sonucunda değişik markalarda 13460 kg kaçak çay olduğu belirtilen eşyanın ele geçirildiği, adı geçen sanığın eşyaların diğer sanıkla ... ile ...'a ait olduğunu belirtmesi üzerine her üç sanık hakkında iştiraken gümrük kaçakçılığı suçunu işlediklerinden bahisle TCK 37/1. madde delaleti ile 5607 sayılı Kanun 3/5. ve TCK 53-54 maddeleri gereğince cezalandırılmaları için açılan kamu davasının sonucunda Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.04.2015 tarih ve 2012/539 E. 2015/263 K. sayısı ile sanık ...'nın üzerine atılı suçtan beraatine, diğer iki sanığın ise TCK 37. madde delaleti ile 5607 sayılı kanun 3/5,TCK 62, 50, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak 3000 TL hapisten çevrilme, 5000 TL ise doğrudan adli para cezası ile cezalandırılmalarına, kaçak eşyaların müsaderesine, nakil aracının iadesine karar verildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizin çoğunluğunca sanık ...'nın eyleminin 5607 sayılı kanunun 3/5 maddesine ve fıkrasına uyar nitelikte olduğundan ve bu suç için öngörülen 8 yıllık olağan zaman aşımı süresinin sanığın savunmasının alındığı 25.01.2013 tarihinden itibaren geçtiğinden CMK 223/8 maddesi gereğince düşürülmesine, diğer iki sanık yönünden ise 5271 sayılı CMK'nın 7188 sayılı Kanunla değişik 251 maddesi gereğince basit yargılama usulünün uygulanmaması gerekçesi ile bozulmasına, nakil aracın iadesine yönelik hükmün onanmasına karar verilmiş ise de, sanık ... hakkında açılan kamu davasında henüz zaman aşımı süreleri geçmediğinden ve esasa yönelik inceleme yapılması yönüyle çoğunluğun bu yöndeki görüşüne iştirak edilmemiştir.

Çünkü;

Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarih ve 2011/11-241 E. 2012/114 K. ve benzer kararlarında açıklandığı üzere;

Aynı suçtan yargılanan sanıkların bir kısmı hakkında verilen mahkûmiyet kararının, hakkında beraat kararı verilen sanık/sanıklar yönünden 5237 sayılı TCY'nın 67/2-d maddesi, uyarınca dava zamanaşımını kesen neden oluşturup oluşturmayacağının yani zamanaşımını kesen sebebin sirayet edip etmeyeceğinin değerlendirilmesinde;

1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın “Dava zamanaşımı süresinin durması veya kesilmesi” başlıklı 67. maddesinin ikinci fıkrası;

“Bir suçla ilgili olarak;

a) Şüpheli veya sanıklardan birinin savcı huzurunda ifadesinin alınması veya sorguya çekilmesi,

b) Şüpheli veya sanıklardan biri hakkında tutuklama kararının verilmesi,

c) Suçla ilgili olarak iddianame düzenlenmesi,

d) Sanıklardan bir kısmı hakkında da olsa, mahkûmiyet kararı verilmesi,

1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın “Dava zamanaşımı süresinin durması veya kesilmesi” başlıklı 67. maddesinin ikinci fıkrası;

“Bir suçla ilgili olarak;

a) Şüpheli veya sanıklardan birinin savcı huzurunda ifadesinin alınması veya sorguya çekilmesi,

b) Şüpheli veya sanıklardan biri hakkında tutuklama kararının verilmesi,

c) Suçla ilgili olarak iddianame düzenlenmesi,

d) Sanıklardan bir kısmı hakkında da olsa, mahkûmiyet kararı verilmesi,

Halinde, dava zamanaşımı kesilir” şeklinde düzenlenmiş olup, dava zamanaşımını kesen nedenler, bir suçla ilgili olarak; şüpheli veya sanıklardan birinin Cumhuriyet savcısı huzurunda ifadesinin alınması veya sorguya çekilmesi, şüpheli veya sanıklardan biri hakkında tutuklama kararının verilmesi, suçla ilgili olarak iddianame düzenlenmesi ve sanıklardan bir kısmı hakkında da olsa, mahkûmiyet kararı verilmesi olarak belirtilmiştir.

Anılan Yasa maddesinde özenle seçilen anlatım biçimi ile 765 sayılı TCY’nın 106. maddesine benzer bir düzenlemeye 5237 sayılı TCY’da yer verilmemesi ve dava zamanaşımının kesilme nedenleri sayılırken kullanılan “şüpheli veya sanıklardan birinin”, “şüpheli veya sanıklardan biri hakkında”,

“sanıklardan bir kısmı hakkında da olsa” ibareleri birlikte değerlendirildiğinde, böyle bir düzenlemenin yasa koyucunun bilinçli bir tercihi olduğu ve dava zamanaşımını kesen nedenlerin iştirak halinde suç işleyen sanıklar açısından sirayeti yönünden 765 sayılı TCY döneminde yaşanan tartışmaların yaşanmamasının amaçlandığı, bu suretle de 5237 sayılı TCY’nda dava zamanaşımının kesilmesinin suç ortaklarına sirayeti yönünden, fiili esas alan nesnel ölçütün geçerli olduğu açıkça vurgulanmıştır.

Nitekim, öğretide de; “Yeni TCK'nın sisteminde, dava zamanaşımı süresinin kesilmesinde nesnel ölçüt esas alınmıştır. Başka bir deyişle, kesme sebebinin varlığı halinde, dava zamanaşımının suçla ilgili olarak kesildiğini kabul etmek ve fakat bunu ilgili suç ortağına özgü kesilme olarak mütalaa etmemek gerekir” (Prof. Dr. Özgenç, İzzet, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 5. bası, 2010, s. 756-757), “Buna göre iştirak halinde bir suç işlendiği takdirde şeriklerden biri hakkında dava zamanaşımını kesen işlemler yapılmış, ancak diğer şerikler hakkında her hangi bir işlem yapılmamışsa bu kimseler bakımından da zamanaşımı kesilmiş olacağı için yapılan işlem tarihinden itibaren süre yeniden başlayacaktır”(Artuk-Gökcen-Yenidünya, TCK Şerhi, 2. Cilt, sf. 1763), “Aynı dosya kapsamında çeşitli sebeplerle birden çok kişinin sanık olarak yargılandığı hallerde, sanıklardan biri hakkında bile olsa mahkumiyet kararının verilmiş olması, sadece mahkum olan sanık için değil, aynı dosya kapsamında yargılanan diğer kişiler için de dava zamanaşımını kesecektir” (Prof. Dr. Koca, Mahmut-Doç. Dr. Üzülmez, İlhan, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 4.Baskı, sf. 580) şeklindeki görüşlerle de bu husus teyit edilmiştir.

Açıklanan içtihat ve görüşler kapsamında somut olayımız değerlendirildiğinde;

Açıklanan içtihat ve görüşler kapsamında somut olayımız değerlendirildiğinde;

Sanıklar ..., ... ve ...'in üzerine atılı bulunan 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesi beşinci fıkrasında düzenlenen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunmaktadır. İştirak halinde işlenen bir suçun zamanaşımının kesilmesi, suçu işlediği iddia olunan kişiye ya da kişilere ilişkin olmayıp suç konusu fiile ilişkin olduğundan şeriklerden biri hakkında dava zamanaşımını kesen işlemler yapılmış ise haklarında madde metninde sayılan işlemler yapılmamış olan tüm sanıkları etkileyecektir (sirayet edecektir). Bu itibarla, TCK 37. maddesi anlamında eylem ve fikir birliği içerisinde fiil işlediği iddia olunan sanık ...'nın savunması 25.01.2013 tarihinde alınmış ise de diğer sanıklar ... ve ... hakkında 14.05.2015 tarihinde haklarında verilen mahkumiyet kararının tüm sanıklar bakımından zamanaşımı sürelerini son kesen işlem olduğu gözetilerek temyiz inceleme gününde de sanık ... hakkında henüz 8 ve 12 yıllık zamanaşımı sürelerinin geçmediği kabul edilmelidir.

Kısaca, dava zamanaşımının gerçekleşmediği gözetilmeksizin, sanık ... hakkında savunmasının alındığı 25.01.2013 tarihinden itibaren TCK 66/1-e ve 67. maddelerinden öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğundan bahisle kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi gereğince düşürülmesinin yerinde olmadığı, adı geçen sanık hakkındaki beraat kararının da esastan incelenerek onanması ve/veya diğer sanıklar gibi usul hükümleri (CMK 251. md.) uygulanması gerekçesiyle bozulması gerektiği düşüncesiyle çoğunluk görüşüne kısmen iştirak edilmemiştir. 02.05.2023
Yargıtay — Esas No: 2024/1160, Karar No: 2024/5928, Tarih: 25.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/1160 E.  ,  2024/5928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1840 E., 2023/2269 K.

KATILAN SANIKLAR : ..., ...

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralamaya teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık ... hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2021/193 Esas, 2023/68 Karar sayılı kararı ile;

a.Katılan sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/1-2, 29/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b.Katılan sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan 5237 Sayılı Kanun'un 25/1. maddesi delaleti ile 5271 Sayılı Kanun'un 223/2-d maddesi uyarınca beraatine,

Karar verilmiştir.

2.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.10.2023 tarihli ve 2023/1840 Esas, 2023/2269 Karar sayılı kararı ile katılan sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; katılan sanık ...'ın üzerine atılı suçun sabit olmadığına, suç vasfına, meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan sanık ... hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III.GEREKÇE

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; katılan sanık ...'ın üzerine atılı suçun sabit olmadığına, suç vasfına, meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan sanık ... hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III.GEREKÇE

1.Sanık ...'in katılan ...'yı, tabanca ile yakın mesafeden ateş ederek yaraladığı, katılanın burnunda giriş ve çıkış deliğinin bulunduğu, 09.01.2019 tarihli adlî tıp raporuna göre yaralanmanın hayatî tehlikeye sebebiyet verdiği ve katılanda oluşan kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (6.) derecede olduğu anlaşılan olayda, sanık ... hakkında teşebbüs nedeniyle dokuz yıldan on beş yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesi gereği yapılan uygulama sırasında, yaralanmaların niteliği, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul ile azami oran arasında bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 12 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi; ilk haksız hareketin kim tarafından başlatıldığı tespit edilememesine karşın 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi gereğince yapılan haksız tahrik uygulaması sırasında sanığın cezasından asgarî oranda (1/4) indirim yapılması gerekirken somut olayda koşulları oluşmadığı halde (1/3) oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma ve sınırın aşılması yasal koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, eleştiri nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır

IV. KARAR

A. Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'a karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan beraat hükmü yönünden;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-g maddesi uyarınca kesin olduğu anlaşılmakla, katılan sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-g maddesi uyarınca kesin olduğu anlaşılmakla, katılan sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.10.2023 tarihli ve 2023/1840 Esas, 2023/2269 Karar sayılı kararında katılan sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedenleri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14354, Karar No: 2024/3371, Tarih: 15.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/14354 E.  ,  2024/3371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2020/14 E., 2021/48 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı ... vekili tarafından ve duruşma istemli olarak davacı ... ve müşterekleri vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşma isteğinin değerden reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Antalya ili ... ilçesi ...Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 14 ada 49 ve 82 parsel sayılı sırasıyla 197,00 ve 22.682,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan, 14 ada 49 parsel sayılı taşınmaz evveliyatı itibari ile Finike Belediye Başkanlığının tapusuz ve senetsiz yeri iken bu taşınmazını 1961 yılında ...'a sattığı ve halen arsa vasfıyla bu kişinin zilyetliğinde olmakla birlikte evveliyatı itibari ile Finike Belediyesine ait olup, sözü edilen kişiye satıldığına dair Encümen Kararı bulunmadığı ve bu taşınmaza komşu 14 ada 48 parsel sayılı taşınmazların kayıt miktar fazlası olduğu belirtilerek ... adına tespit edilmiş; 14 ada 82 parsel sayılı taşınmaz ise, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu belirtilerek ve beyanlar hanesinde " taşınmaz üzerindeki 82/1 numaralı yapının ... Tüzün, 82/2 numaralı yapının ..., 82/3 numaralı yapının ... ve 82/4 numaralı yapının ise ...'ya ait olduğu " belirtilerek Hazine adına tespit edildikten sonra, komisyon kararı ile ... adına tespitine karar verilmiştir.

Davacı ... dava dilekçesinde; Antalya ili Finike ilçesi Kale Köyü 14 ada 49 parsel sayılı taşınmazın bu taşınmaza komşu 14 ada 48 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 16.10.1970 tarih 2 sıra numaralı tapu kaydının kapsamında olup, bu taşınmazların evveliyatında Mursi Atılgan'a yaptırılan işin karşılığı olarak Finike Belediyesi tarafından verildiğini ve bilahare bu kişi tarafından annesi ... Tokatlı' ya satıldığını, murisin ölümü üzerine de diğer mirasçıların paylarını almak sureti ile taşınmazın tamamının kendi zilyetliğine geçtiğini ve bu surette taşınmaz üzerindeki zilyetliğinin 60 yılı aşkın süredir devam ettiğini ileri sürerek, taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile adına tescilini talep etmiştir.

Davacı ... ve müşterekleri vekili ise, dava dilekçesinde; Antalya ili Finike ilçesi Kale Köyü 14 ada 82 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün irsen intikal yoluyla 60 yılı aşkın süredir müvekkili olan davacıların zilyetliklerinde bulunduğunu ileri sürerek, taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile müştereken davacıların adına tescilini istemiştir.

Davalı taraf cevabında; davanın reddini savunmuştur.