muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3450, Karar No: 2015/4442, Tarih: 24.11.2015

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde bölücü terör örgütü sözde lideri ...'ın yakalanmasını protesto amaçlı olarak yapılan BDP Bulanık ilçe teşkilatı tarafından organize edilen ve ilçe yönetim kurulu üyesi sanığın basın açıklamasını okuduğu sırada terör örgütü lehine slogan atıldığı, ancak gösterinin cebir ve şiddete başvurmaksızın kendiliğinden sona erdiği olayda, basın açıklaması sırasında sanık tarafından sarf edilen sözlerin örgütün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı, bu sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği halde yasal olmayan gerekçeyle sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

3- Uygulamaya göre de;

TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmesi lüzumu,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 24.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2067, Karar No: 2019/2383, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2067 E.  ,  2019/2383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5081, Karar No: 2014/20734, Tarih: 09.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/5081 E.  ,  2014/20734 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/68690

MAHKEMESİ : İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2010

NUMARASI : 2010/398 (E) ve 2010/680 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Müşteki firmanın kendi ürünlerini muhafaza edip pazarlaması koşulu ile sanığa bir adet derin dondurucu teslim ettiği, buna dair ariyet sözleşmesinin taraflarca imzalandığı, sanığın sözleşme gereği suça konu derin dondurucunun sözleşmede belirtilen koşullarda kullanması ve katılana iade etmesi gerekirken, müşteki firma elemanlarının sanığa ait işyerine gittiklerinde söz konusu buzdolabını işyerinde bulamadıkları, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın katılan şirkete ait ve şirketten satın alacağı dondurmaları satmak ve saklamak üzere emanet edilen derin dondurucuyu saklamak mükellefiyetini içeren ariyet sözleşmesi düzenlendiği ve kendisine dondurucunun teslim edildiği, sanığın yaz ayı bitiminde içeresinde satamadığı dondurmalar ile birlikte dondurucuyu katılan şirkete iade etmek istediği ancak katılan şirket yetkililerinin dolabı sonra alacaklarını beyan etmeleri üzerine sanığın içindeki dondurmaları bedava dağıttığı, müşteki şirket yetkililerinin dolabı almaya geldiklerinde dondurmalarının parasını istediği, vermemeleri üzerine dükkanda bulunan dolabı teslim etmediği, 26/04/2010 tarihli duruşmada dolabın hala dükkanında olduğunu beyan ettiği, sonrasında 08.10.2010 tarihinde derin dondurucuyu müşteki firmaya iade ettiği ve müştekinin firmanın da sanık hakkında şikayetten vazgeçtiği göz önünde bulundurularak, sanığın iş yerinde derin dondurucunun olmadığını tespit eden katılan firmanın elemaları da dinlenilerek, sanığın kendisinin veya bir başkasının yararına ne şekilde tasarrufta bulunduğunun da açık bir şekilde tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de,

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Kabule göre de,

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6264, Karar No: 2012/6394, Tarih: 04.05.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/6264 E.  ,  2012/6394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

K A R A R

Dava, hasılat kirası hükümlerine tabi ticari işletme kirasından kaynaklanmakta olup, mahkemece de bu yönde hüküm kurulmuştur.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 09.02.2012 tarih ve 2012/1 sayılı Kararı uyarınca, davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 6.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 04.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28560, Karar No: 2013/4845, Tarih: 06.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/28560 E.  ,  2013/4845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Teşekkül halinde kaçakçılık

HÜKÜM : Sanıklar hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava konusu zapt olunan eşyalarla ilgili olarak mahallinde her zaman için bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1-Hükmü temyiz edenlerden, müdahil gümrük idaresi vekili hakim tarafından görülerek 11.03.2011 tarihinde verdiği, sanık ... 04.09.2012 tarihinde ve sanık ... da 04.02.2013 tarihinde verdikleri dilekçelerinde temyiz isteklerinden vazgeçtiklerini açıkladıklarından, belirtilen bu temyizler yönüyle inceleme yapmaya yer olmadığına,

2-Sanık ...'nin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Dairemizce UYAP aracılığıyla elektronik ortamda MERNİS'ten alınan dosyadaki kayıtlara uyumlu nüfus kayıt örneğine göre sanık ...'nin hükümden sonra 23.05.2012 tarihinde öldüğü anlaşıldığından hakkındaki kamu davasının ölüm nedeniyle düşürülmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5237 sayılı TCK.nun 64.maddesi gereğince sanık ... hakkındaki kamu davasının DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... müdafıilerinin temyizlerine gelince;

3-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... müdafıilerinin temyizlerine gelince;

Vasıfta kazanılmış hak olamayacağına nazaran, ... Holding adına 08.03.1997 - 01.05.2000 tarihleri arasında tescilli 46 adet gümrük giriş beyannamesi ile Suriye devletinden ithal edilen kırmızı mercimek, yağlama yağı, muz, pirinç, makine yağı, pamuk tohumu yağı, kahve ve şeker'in miktar ve cif değeri düşük beyan edilerek gümrük idaresi yanıltılarak gümrük vergi ve resimleri eksik ödendiği, aynı holding adına 18.07.1997 - 14.09.1999 tarihleri arasında tescilli 31 adet gümrük çıkış beyannamesi ile ihraç edilen makine yağı, kristal toz şeker, domates salçasının gerçekte ihraç edilmediği halde ihraç edilmiş gibi gösterilerek devletten haksız vergi iadesi alındığı, 12.03.1999 - 23.05.2000 tarihleri arasında tescilli 15 adet transit beyannamesine konu konsantre yem, kristal toz şeker ve muzun yurt içerisinde bırakılarak kaçağa sarf edildiği iddiası ile ... Holding firmasının sahibi ve yetkilisi olan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile belirtilen gümrük beyannamelerine konu eşyalarla ilgili işlemleri gerçekleştiren gümrük görevlisi sanıklar hakkında teşekkül oluşturmak suretiyle kaçakçılık ve teşekküle yardım suçlarından dava açılmış olup, sanıkların 182 adet beyanname ve tahakkuk kağıdına konu olup, 3 yılı aşkın süreyle devam eden işlemlerinin, devamlılık arzetmemesi nedeniyle suçun sübutu halinde eylemlerinin teşekkül halinde kaçakçılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, oluş ve dosya içeriğine uygun düşmeyen yetersiz bilirkişi raporuna itibarla suç vasfında yanılgıya düşülerek, eylemin toplu kaçakçılık suçunu oluşturacağından bahisle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, yukarıda adı geçen sanıklar müdafıilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, ancak zamanaşımını kesen en son işlem olan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'ın savunmalarının alındığı 19.10.2000, sanıklar ..., ..., ...'ın savunmalarının alındığı 10.11.2000, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın savunmalarının alındığı 23.02.2001, sanık ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in savunmalarının alındığı 09.02.2001, sanık ... ve ...'ın savunmasının alındığı 20.02.2001, sanık ..., ...'ın savunmalarının alındığı 15.11.2001, sanık ... 'nın savunmasının alındığı 17.11.2000, sanık ...'ın savunmasının alındığı 22.06.2001, sanık ...'ın savunmasının alındığı 03.04.2001, sanık ...'ın savunmasının alındığı 07.02.2001 ile sanık ...'ın savunmasının alındığı 20.04.2001 tarihleri itibari ile temyiz inceleme gününde sanıklar lehine hükümler içeren 765 sayılı TCK.nun 102/3.maddesinde öngörülen 10 yıllık zamanaşımı süresi tahakkuk etmiş bulunduğundan anılan madde uyarınca adı geçen sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, 06.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18531, Karar No: 2016/7285, Tarih: 14.06.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/18531 E.  ,  2016/7285 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm davacılar vekili ve davalılar ... ve ... vekillerince temyiz edilmiş, davacılar vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 14.06.2016 Salı günü davacılar vekili Av. ... geldi. Davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacılar vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalı Belediyeye ait çöp kamyonunun bisikletle oynamakta olan 5 yaşındaki davacı ...'ye çarpması sonucu 16.07.2012 tarihinde meydana gelen kazada davacının ayağından ağır biçimde yaralandığını, 65 gün süreyle hastanede yatarak tedavi gördüğünü, tedaviye rağmen müvekkilinin kalıcı sakatlığa maruz kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı Sude için sürekli iş göremezlik nedeniyle 1.000 TL, tedavi ve yol gideri nedeniyle 1.000 TL maddi, 100.000 TL manevi; davacı anne ve baba için ayrı ayrı 50.000 TL manevi tazminatın (davalı ... şirketii sadece maddi tazminattan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle sorumlu olmak üzere) kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 13.08.2015 tarihinde harcını tamamlamak suretiyle maddi tazminat talebini 73.163,29 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... şirketi vekili; müvekkilinin sorumluluğunun sigortalısının kusur oranı ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu öne sürerek, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili; davaya konu kazanın küçük ...'nin bisikleti ile karşıya geçmeye çalışırken aracın sol ön burnuna çarpıp bisikleti ile düşmesi ve bisiklet pedalına ayak topuğunun sıkışması sonucu meydana geldiğini, söz konusu kazanın oluşumunda müvekkiline ait araç sürücüsünün kusurunun olmadığını, talep edilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin kusurunun bulunmadığını öne sürerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; maddi tazminat davasının kabulü ile, sürekli maluliyet nedeniyle 64.919,62 TL, geçici iş göremezlik nedeniyle 3.036,42 TL, bakım gideri 4.232,25 TL, ulaşım gideri 975,00 TL olmak üzere toplam 73.163,29 TL maddi tazminatın davalılar ... ve ...'ndan kaza tarihinden, davalı ... şirketinden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile müştereken ve müteselsilen; manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile, davacı ... için 25.000 TL, ... ve ... için ayrı ayrı 10.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'ndan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, manevi tazminatın takdirinde BK.nun 47. maddesindeki (6098 s. TBK. md. 56) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm; davacılar vekili ile davalı ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava; Borçlar Kanunu'nun 46. maddesi (6098 sayılı TBK m. 54) gereğince çalışma gücü kaybı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan 19.12.2014 tarihli raporda, %13 oranında sürekli maluliyet ve 6 ay geçici iş göremezlik süresi belirlenmiş, aktüer bilirkişi raporunda da davacının sürekli maluliyetinin yanı sıra 6 aylık geçici iş göremezlik süresi için zarar hesaplanmıştır. Davacı Sude, 5 yaşında olup, geçici iş göremezlik döneminde çalışıp gelir elde etmesi mümkün olmadığından bu istem yönünden davanın reddine karar vermek gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığı, aralarında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunanların usul ekonomisi ilkesi dikkate alınarak birlikte dava açtıkları durumda da esasen birden fazla dava olduğu dikkate alınarak; her bir davacı yönünden lehine hükmedilen tazminat miktarına göre kendisini vekille temsil ettiren davacı lehine; reddedilen her bir dava yönünden de davalı lehine ayrı ayrı vekalet ücreti taktir edilmesi gerekmektedir.

Somut olayda; her bir davacı lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat için kendisini vekille temsil ettiren lehine vekalet ücreti taktiri gerekirken toplam maddi ve manevi tazminat miktarı üzerinden vekalet ücreti taktir edilmesi, her bir davacı yönünden de, reddedilen tazminat tutarı dikkate alınarak davalı yararına ayrı ayrı vekalet ücreti takdiri gerekirken, reddedilen toplam maddi ve manevi tazminat miktarı üzerinden tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm, davacılar vekili ile davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin; (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekili ile davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 14/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2908, Karar No: 2009/4203, Tarih: 12.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/2908 E.  ,  2009/4203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Manisa 2. Sulh Hukuk, Karşıyaka 1. SHM ve İzmir 14. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamına göre kısıtlı adayının uzun yıllardan beri Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde kaldığı, hastalığının süreklilik arz etmesi nedeniyle kişinin yaklaşık 10 yıldır Manisa’da bulunduğu, tüm işlerinin hastanede görüldüğü, her ne kadar hastane ikametgahtan sayılmaz ise de, davanın sürüncemede kalmaması, vasi tayininin acele işlerden olması ve hastanede tedavi altında bulunan kısıtlı adayının yararı da gözetilerek uyuşmazlığın Manisa Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Manisa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17080, Karar No: 2020/12583, Tarih: 20.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/17080 E.  ,  2020/12583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde eczacı kalfası olarak 09.10.2009-31.12.2013 tarihleri arasında çalıştığını iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini aylık ücretinin asgari ücret olduğunu belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının dayısı ... tarafından davalıya eczane açılmasının teklif edildiğini, eczane açıldıktan sonra ...’nun yeğeni olan davacıyı işe aldığını, müvekkilinin kızının rahatsızlığı nedeniyle işyeri ile ilgilenemediğini, davacı ve dayısının diledikleri şekilde işveren gibi eczaneyi işlettiklerini, eczanenin zarar etmesi nedeniyle kapatıldığını, davacıya 10.000.00 TL ödendiğini, fazla çalışma yapmaları yönünde talimat vermediğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesinin 1. fıkrası uyarınca “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.”

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davacı asgari ücretle çalıştığını ödenmeyen 12.000.00 TL ücret alacağı bulunduğunu beyan etmiş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacının tüm çalışma süresine göre hakettiği ücret alacağından (hesaplama asgari ücret esas alınarak yapılmıştır) 10.000.00 TL ödeme mahsup edilerek (21.205.38 TL) hesaplama yapılmış, mahkemece talep aşılarak hüküm kurulmuştur. Asgari geçim indirimi alacağı yönünden de aynı şekilde tüm dönem için hesaplama yapılması isabetsiz olmuştur. Ödenen asgari ücret asgari geçim indirimi dahil brüt 1.021.50 TL dir. Talebin aşılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Fazla mesai alacağı yönünden de davacı dava dilekçesinde kışın 08.00-20.00, yazın 08.00-22.00 saatleri arasında çalıştığını belirtmiş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda Antalya Eczacılar Odasından bildirilen eczane açılış kapanış saatleri ve tanık beyanları esas alınarak oda bildirimine göre hesaplanan sürelerden indirim yapılmaksızın hüküm kurulmuştur. Raporda 08.00-22.30, 08.00-23.00 saatleri arası hesaplamaların hüküm altına alınması talep aşımı mahiyetinde olup, anılan husus aynı zamanda kamu düzenine ilişkin olduğundan kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir..

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.