muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/12143, Karar No: 2018/25166, Tarih: 22.11.2018

3) Başvuru dilekçesi ve ekleri ile, uyuşmazlık bulunduğu değerlendirilen karar örnekleri ve inceleme raporunun karar ekinde Yargıtay 22. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine," karar verilmiştir.

III-GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin benzer olaylarda kesin nitelikteki kararları arasındaki uyuşmazlığın giderilmesi isteminin hukuki dayanağı 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un 35. maddesinde yer alan düzenlemedir.

Söz konusu maddenin birinci fıkrasının üçüncü bendinde yer alan düzenlemeye göre “Re'sen veya bölge adliye mahkemesinin ilgili hukuk veya ceza dairesinin ya da Cumhuriyet başsavcısının, Hukuk Muhakemeleri Kanunu veya Ceza Muhakemesi Kanununa göre istinaf yoluna başvurma hakkı bulunanların, benzer olaylarda bölge adliye mahkemesi hukuk veya ceza dairelerince verilen kesin nitelikteki kararlar arasında ya da bu mahkeme ile başka bir bölge adliye mahkemesi hukuk veya ceza dairelerince verilen kesin nitelikteki kararlar arasında uyuşmazlık bulunması hâlinde bu uyuşmazlığın giderilmesini gerekçeli olarak istemeleri üzerine, kendi görüşlerini de ekleyerek Yargıtaydan bu konuda bir karar verilmesini istemek” bölge adliye mahkemesi ceza daireleri başkanlar kurulu ve hukuk daireleri başkanlar kurulunun görevleri arasında sayılmıştır.

5235 sayılı Kanun’un 35. maddesinin 2. fıkrasına göre ise “(3) numaralı bende göre yapılacak istemler, ceza davalarında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına, hukuk davalarında ise ilgili hukuk dairesine iletilir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı uyuşmazlık bulunduğuna kanaat getirmesi durumunda ilgili ceza dairesinden bir karar verilmesini talep eder. Uyuşmazlığın giderilmesine ilişkin olarak dairece bu fıkra uyarınca verilen kararlar kesindir.”

Bölge adliye mahkemesinin benzer olaylarda kesin nitelikteki kararları arasında uyuşmazlık bulunması durumunda, 5235 sayılı Kanun’un 35. maddesinde belirtilenler tarafından yapılacak gerekçeli başvuru sonrasında, mevcut başvuru hukuk daireleri başkanlar kurulunca değerlendirilerek Yargıtaydan bu konuda bir karar verilmesi istenilecektir.

Bu noktada ifade etmek gerekir ki, başvuru konusu dosyada ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna müracaat edilmesi sonrasında bölge adliye mahkemesince verilen karar somut olaya özgü nitelikte olup, dosya kapsamında yer alan deliller ve somut olayın koşulları gözetilerek hüküm tesis edilmiştir. Bu anlamda olmak üzere, başvurucunun dilekçesinde belirtmiş olduğu Yargıtay kararları ile bölge adliye mahkemesi kararlarının da her somut olayın koşulları gözetilerek tesis edildiği nazara alındığında, her bir karar somut olaya özgü nitelik taşımaktadır.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında uyuşmazlığın giderilmesine yer olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

IV-SONUÇ

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında uyuşmazlığın giderilmesine yer olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

IV-SONUÇ

... Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunun 02.07.2018 tarih ve 2018/11 sayılı kararına istinaden iletilen mevcut talep yönünden uyuşmazlığın giderilmesine yer olmadığına, 22.11.2018 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4811, Karar No: 2018/7827, Tarih: 10.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/4811 E.  ,  2018/7827 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, Kurum işleminin iptali ve davalı Kuruma borçlu bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar Tetkik Hakimi ... tarafından okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu davada; hakkında verilen boşanma kararı 18.07.2002 tarihinde kesinleşen davalıya, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla 506 sayılı Kanun kapsamında bağlanan ölüm aylığının davalının boşanmış olduğu dönemde eski eşiyle fiilen birlikte yaşadığına dair Kuruma gelen ihbar üzerine yapılan inceleme sonucunda tanzim edilen 11.04.2012 tarihli 2012/52 sayılı sosyal güvenlik denetmen raporunda davacı ...’ın eski eşiyle birlikte yaşadığının tespit edildiği ve ilgiliye 01.10.2008 - 01.08.2012 tarihleri arasında yersiz ödenen 38.490,70 TL aylıklar nedeniyle borç tahakkuk ettirildiği, davacı tarafından Kurum işleminin iptali ve borçlu olunmadığının tespiti talebiyle dava açıldığı, davanın kabulüne dair ilk kararın Dairemizin 06.02.2017 tarihli ilamı ile davacı ve eski eşinin tespit edilen adreslerinden zabıta araştırması yapılması, Kurum raporunda beyanları alınan kişiler ile tanık beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi yönünden kararın bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

Somut davada; bozma ilamında belirtildiği üzere davacı ve eski eşinin ikamet ettikleri belirlenen adreslerden zabıta araştırması yapılmış, .......... yapılan araştırmada 13.11.2017 tarihli tutanak ile davacının boşandıktan sonra 2005 - 2007 yılları arasında ......... babasına ait evde boşandığı eşiyle birlikte yaşadığı, bu dönemde fırıncılık yaptığı ve 2007 yılında Karahisar mahallesine taşındığı, davacının eşinden anlaşmalı olarak boşandığına dair duyumlar alındığı tespit edilmi....... yapılan araştırma da ise 01.10.2008 - 01.08.2012 tarihleri arasında davacının ve eski eşinin ........... adresinde beraber yaşadıkları ve ........ ait ekmek fırınında beraber çalıştıkları, 2013 yılında birlikte............. merkezine taşındıkları bilgisi elde edilmiş, ............badresinde yapılan araştırma ile de adreste bulunan üç katlı binanın üçüncü katında davacının, ikinci katında .........isimli şahsın ikamet ettiği, davacı bir süre........ kaldıktan sonra kayınpederinin kendisini adresteki eve yerleştirdiği, eski eşinin bu adreste kalmadığı tespit edilmiştir.

....... raporundaki beyanında, davacının ve eski eşinin ......................civarında ikamet ettiklerini duyduğunu ve bayramlarda babasının yanına ailecek gelip gittiklerini bildiğini beyan eden ..........03.05.2013 tarihinde mahkemede de dinlenmiş ve 2009 yılında davacı ve eski eşinin ...... fırın açtıklarını, birlikte kaldıklarını, fırını işletemeyince taşındıklarını beyan etmiş, bozma ilamından sonra ise davacı ve eski eşinin .......... birlikte ikamet ettiklerini duyduğunu, 2009 yılında davacının eşinin....fırıncılık yaptığını bildiğini, davacının boşandıktan sonra birlikte yaşayıp yaşamadığını bilmediğini belirtmiştir.

5510 sayılı Yasanın 59/2 maddesinde “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü düzenlenmiştir.

Somut dosyada......31.10.2011 tarihli, davacının boşandıktan sonra eski eşiyle beraber yaşamaya devam ettiği, haksız olarak maaş aldığı ve.... birlikte fırıncılık yaptıkları yönündeki ihbarı üzerine Kurum tarafından inceleme yapılmış, Kurum denetmen raporu ile çiftin ....... bulunan ve eski eşinin babasına ait olan evde ikamet ettikleri, daha sonra eski eşinin annesine ait olan ve........ adresinde bulunan evde ikamet ettikleri, .......adresinde bulunan evde de birlikte yaşayarak ....... ait fırında da birlikte çalıştıkları belirlenmiş olup, daha sonra aynı adreslerden yapılan zabıta araştırmaları ile elde edilen bilgiler de Kurum raporunu doğrulamaktadır. Kurum raporunda beyanı alınan.......da bütün beyanlarında davacının eski eşinin 2009 yılında .....Kasabasında fırıncılık yaptığını bildiğini, çiftin.....merkezinde birlikte ikamet ettiklerini duyduğunu beyan etmiştir.

Sonuç olarak, davacı ve eski eşinin 2007 yılındaki ...... adresleri farklı olsa da davacının 06.10.2010 tarihinde......i adresine taşındığını beyan etmesi, bu adresin davacının eski eşinin annesine ait olması, bu adreste davacının ikamet ettiğinin hem denetmen raporu hem de zabıta araştırması ile tespit edilmiş olması, dosya içerisinde toplanan bilgi ve belgelerin çiftin boşandıktan sonra da birlikte yaşayıp çalıştıkları yönünde birbirini teyit ediyor olması karşısında, 18.07.2002 tarihinde anlaşmalı olarak boşanan davacının 06.10.2010 tarihinde eski eşinin ailesinin mülkiyetinde bulunan evde ikamet ediyor olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu da gözetildiğinde kurum raporunda yer alan tespitlerin aksinin ispat edilip edilemediğinin değerlendirilmemesi yerinde değildir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2024/7438, Karar No: 2024/9788, Tarih: 16.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/7438 E.  ,  2024/9788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/534 Esas, 2024/577 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Mersin 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.11.2015 Tarihli ve 2015/704 Esas, 2015/1293 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine Melek Çelik 'in vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi 12.12.2023 tarihli dilekçesiyle vasilik süresinin uzatılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 10.05.2023 tarihli ek kararıyla talebin kabulü ile kısıtlıya vasi olarak atanmasına karar verilmiş olup vasilik görevinin 2 yıl uzatılmasına, kısıtlıya bağlanan maaşı çekme, talebi halinde bankamatik kartı çıkartma hususunda vasiye izin ve yetki verilmesine, kısıtlının bir bakım ve rehabilitasyon merkezine yerleştirilmesi hususunda vasiye izin ve yetki verilmesine karar verilmiştir.

Vasi adayı 12.12.2023 tarihli dilekçesiyle kısıtlının Mardin ...Bakım Merkezinde bulunduğunu belirterek kurum müdürü olarak vasi atanmayı ve hizmet alabilmesi, diğer işlemleri yapabilmesi için izin ve yetki verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 28.02.2024 tarihli ek kararıyla kısıtlının yerleşim yeri adresinin Mardin ...Bakım Merkezi, Akbağ, ... No:236 Artuklu/Mardin olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Mardin Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.05.2024 Tarihli ve 2024/534 Esas, 2024/577 Karar Sayılı Kararı

Vasi tarafından usulüne göre verilmiş yerleşim yerinin değiştirilmesine izin talebi dosyada olmadığı, bu haliyle yerleşim yerinin sonradan değişmesi halinde yetkili mahkemenin de değişmeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vasisinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur."

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Mersin 2. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı ve kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadığından konu ile ilgili karar vermekte Mersin 2. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Mersin 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2309, Karar No: 2018/1150, Tarih: 13.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2309 E.  ,  2018/1150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında vergi suçu ve vergi tekniği raporları ile mütalaaya uygun olarak "2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan açılan kamu davasında; şirket adresinde yapılan yoklamalarda, herhangi bir ticari ya da zirai faaliyetin tespit edilmediği, şirket ortaklarının belirtilen adreste bulunmadıkları, şirket adına tahakkuk eden vergilerin ödenmediği, bazı fatura koçanlarının boş olmasına rağmen farklı illerde yapılan karşıt inceleme neticesinde, boş fatura koçanlarıyla aynı seri ve sıra numarası taşıyan faturaların çeşitli mükellefler adına düzenlendiğinin tespit edildiği, bu nedenle iki seri ve sıra numarasını taşıyan iki ayrı fatura bastırıldığı ve kullanıldığı kanaatinin oluştuğu, yevmiye defterine yüklü miktarda emtia satışı kaydı yapıldığı halde bunlardan sadece Kasım/2007 dönemine ait kaydın yapıldığı, yevmiye defterine göre satış yapılmış görünen mükelleflerin bu alışları Ba formu ile beyan etmediklerinin, bu kayıtlara ilişkin dip koçanların ibraz edilen fatura cildinde bulunmadığının, bazı fatura koçanlarının cildinden koparılmış olduğunun, bazı fatura üst nüshalarının olmadığının, alt nüshalarının boş olduğunun tespit edildiği; bu itibarla vergi raporlarında mükellefin sahte belge düzenlemek amacıyla kurulmuş paravan bir şirket olduğu neticesine varıldığı; sanığın,... isimli kişinin işe giriş için bazı belgelere imza atacağını söyleyerek kendisini notere götürdüğünü, okutmadan bazı belgelere imza attırdığını, daha sonra kendisini çağıracaklarını söylediği halde çağırmadıklarını, borç kağıtları gelince adına şirket kurulduğunu öğrendiğini beyan ederek suçlamayı kabul etmemesi; ...ve ... ortaklığında kurulan ... Ltd Şti'nin 14/06/2007 tarihli ortaklar kurulu kararı ile ünvan ve hisse değişimine karar verilmesi üzerine, 21/06/2007 tarihinden itibaren...ve sanık ... ortaklığında, ... Ltd. Şti adı altında faaliyet göstermeye devam ettiği, sanığın 12.06.2007 tarihinden itibaren 20 yıllığına şirket müdürü olarak tayin edildiği, hisse devir senedinde, şirket müdürü seçildiğine ilişkin ve unvan değişikliği hakkındaki 12.06.2007 tarihli kararda ve ortak pay cetvelinde sanığın adı ve imzalarının bulunduğunun ve fatura ciltlerinin sanık tarafından incelemeye ibraz edildiğinin anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından; şirketin diğer ortağı olan ...in tanık sıfatıyla dinlenilmesi, karşıt incelemeye konu sahte olduğu değerlendirilen fatura örnekleri celp edilerek sanık tarafından düzenlenip düzenlenmediği hususunun araştırılması, gerektiğinde bilirkişi incelemesi yaptırılması, yukarıda belirtilen sanığın ismi ve imzası bulunan belgelerdeki yazı ve imzalar sanığa gösterilerek sanığın eli ürünü olup olmadığının tespit edilmesi, söz konusu şirketle ilgili herhangi bir maddi menfaat temin edip etmediğinin araştırılması, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5325, Karar No: 2018/3385, Tarih: 12.03.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/5325 E.  ,  2018/3385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın aşamalarda psikolojik sorunları olan abisinin aile içinde huzursuzluk çıkarması nedeniyle jandarmaya ihbarda bulunduğuna ve jandarmanın gecikmesi nedeniyle de bir anlık sinirle hareket ettiğine ilişkin savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Sanığın sabıka kaydında yer alan ilamın silinme koşullarının oluşması ve başkaca bir geçmiş hükümlülüğünün bulunmaması karşısında, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “Sanığın aynı gün yine mahkememizin 2014/38 Esas sayılı dosyasında da mahkumiyet hükmü alması dikkate alındığında bir daha suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşmadığından” biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Temel cezanın doğrudan TCK'nın 125-3-a maddesi gereğince belirlenmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/03/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22840, Karar No: 2016/3610, Tarih: 17.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/22840 E.  ,  2016/3610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen infaz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 16.01.2009 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının kesinleşmesinden sonra, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle TCK'nin 51/7 maddesi uyarınca dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 18.03.2015 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/39526, Karar No: 2024/8822, Tarih: 27.06.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/39526 E.  ,  2024/8822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/298 E., 2021/485 K.

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 01.04.2014 tarihli ve 2014/921 Esas sayılı iddianamesiyle, sanık ... hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle Tekirdağ Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2014/299 Esas, 2016/40 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca teşdiden 1 yıl 2 ay hapis ve 2.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

3. Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2014/299 Esas, 2016/40 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 23.06.2020 tarihli ve 2020/2154 Esas, 2020/6370 Karar sayılı kararı ile; "Sanığa yüklenen güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, hükümden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası dosyanın Uzlaştırma Bürosuna gönderilmesine karar verilmiş, 15.09.2020 tarihli Uzlaştırma Raporuna göre taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığından dosyanın yeniden Mahkemeye gönderildiği anlaşılmıştır.