muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/2727, Karar No: 2010/1883, Tarih: 24.02.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/2727 E.  ,  2010/1883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair.

1- Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçları birbirinden ayrı ve müstakil suçlar olup 23.03.2005 tarihli katılma dilekçesinde, sahte fatura kullanmak suçundan açılan davalardan söz edilmemiş olmasına rağmen 19.10.2006 günlü oturumda şikayetçi vekilinin, sanığın cezalandırılması istemi üzerine CMK.nun 238.maddesi uyarınca davaya katılma isteği olup olmadığı sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

II-Sanığa yüklenen 2001 yılında sahte fatura düzenlemek suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK. nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

III-Sanığa yüklenen 2002 ve 2003 yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Sanığın, 2002 ve 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlediğinden bahisle açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, 2001 yılında işi bıraktığını, 2002 ve 2003 yıllarında faaliyeti bulunmadığını, sahte fatura düzenlemediğini savunması, sanık hakkında tanzim olunan vergi tekniği raporunda, 24.04.2000 tarihinde nakliye taahhüt faaliyetinde bulunacağını bildirerek mükellefiyet tesis ettirdiği, işe başladığında tutulan yoklama fişinde bir işçi çalıştırdığını bildirip daha sonra herhangi bir faaliyeti olmadığından bahisle gelir vergisi beyannamelerini boş olarak verdiğinden 2000-2001 yıllarına ilişkin hayat standardı matrahı üzerinden vergilendirildiği halde vergilerini ödemediği, bilinen adreslerini terk ettiği, defter belgelerini incelenmesi için iş yeri adresine gönderilen yazının adreste bulunamadığından tebliğ edilememesi nedeniyle incelenemediği,

KDV beyannamesinde muhasebeci olarak gözüken ... isminde muhasebeci olmadığı, 30.01.2003 tarihinde kaçakçılık şube müdürlüğü ekiplerince ...ve ...’nin ev ve iş yerlerinde yapılan aramada değişik mükelleflere ait faturalar ve sanığa ait 1 cilt faturanın ele geçirildiği, ele geçirilen bu fatura cildinde basan matbaa olarak gözüken doğuş matbaa yetkilisinin beyanından bu matbaada basılmadığının tespit edildiği, ele geçen bu fatura cildinden 6 adet faturanın toplam 68 milyar bedelli olarak düzenlendiği, üst nüshaları koparılmış alt nüshalarında müşteri bilgisi boş bırakılmış bu faturaların sanığın verdiği beyannamelere dahil etmediği, adına kayıtlı araç veya taşınmazı bulunmadığı, hiçbir ticari faaliyeti olmadığı halde düzenlediği faturaların tamamının sahte olduğunun belirtilmesi karşısında; sanığa ait faturaların başka kişilerde ele geçirilmesi, hiçbir ticari faaliyeti ve işyerinin bulunmaması, gelir elde etmediğini bildirmesine rağmen vergi dairesindeki mükellefiyetini terkin ettirmeyip, kendisine vergi borcu doğuran mükellefiyetini devam ettirmesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında unsurları itibariyle oluşan ve sübuta eren sahte fatura düzenlemek suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, bilirkişinin isabetsiz raporuna dayanılarak beraat hükmü verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25726, Karar No: 2013/19098, Tarih: 12.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/25726 E.  ,  2013/19098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4. maddeleri gereğince

mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak bebeğin ölüm tarihi olan 11.07.2007 yerine 11.02.2008 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı kabul edilmiştir

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre; 28.12.2006 doğumlu olan bebeğin rahatsızlanması üzerine 09.01.2007 tarihinde Türkoğlu Merkez Sağlık Ocağında doktor ... tarafından muayene edilip gribal enfeksiyon teşhisi konularak pediatri polikliniğine sevk edilmesi üzerine 10.01.2007 tarihinde Kahramanmaraş Kadın Doğum ve Çocuk Hastanesinde çocuk sağlığı uzman doktoru olarak görev yapan sanık doktor ... tarafından yapılan muayene sonucu akut tonsilit teşhisi ile ilaç yazılarak evine gönderilmesi ve bebeğin rahatsızlığının artması üzerine 11.07.2007 tarihinde yine Türkoğlu'nda bulunan Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Merkezi acil polikliniğine götürülmesi ve burada görev yapan pratisyen hekim ... tarafından bronşit teşhisi konularak, sanık doktor ... tarafından reçete edilen ve sabah-akşam olmak üzere ½ miktarda yapılacağı belirtilen genta isimli iğnenin doktor İstiklal tarafından verilen talimat ile yarı oran yerine tam olarak yapılması ve çocuk polikliniğine sevk edilmesi sonucu ailesi tarafından eve getirilen bebeğin aynı gün iğnenin yapılmasından 1 saat kadar sonra ölmesi şeklinde meydana gelen olayda;

1- Soruşturma aşamasında haklarında tefrik kararı verilmiş olan doktorlar ... ve ... hakkında açılmış bir dava bulunup bulunmadığının araştırılıp, açılmış dava bulunması ve mümkün olduğu takdirde bu dosyanın inceleme konusu olan dava dosyası ile birleştirilmesi, birleştirme mümkün bulunmadığı takdirde dosyanın onaylı örneğinin alınıp dosya içerisine konulması gerektiğinin gözetilmemesi,

1- Soruşturma aşamasında haklarında tefrik kararı verilmiş olan doktorlar ... ve ... hakkında açılmış bir dava bulunup bulunmadığının araştırılıp, açılmış dava bulunması ve mümkün olduğu takdirde bu dosyanın inceleme konusu olan dava dosyası ile birleştirilmesi, birleştirme mümkün bulunmadığı takdirde dosyanın onaylı örneğinin alınıp dosya içerisine konulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Dosya kapsamına göre; bebeğin ölüm sebebi ile ilgili olarak Adana Adli Tıp Grup Başkanlığınca düzenlenen otopsi raporunda ileri çürüme nedeniyle kesin ölüm sebebinin tespit edilemediğinin belirtildiği, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunca düzenlenen 03.10.2007 tarihli raporda zamanında klasik otopsi yapılarak iç organ değişimleri araştırılmamış olmakla birlikte dosyada mevcut tıbbi belgeler, tanık beyanları ve olayın gelişimi dikkate alındığında bebeğin ölümünün septisemiden meydana gelmiş olduğunun kabulü gerektiği belirtilmiş, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 26.12.2007 tarihli raporunda; 09.01.2007 tarihinde bebeği muayene eden doktor ...'in bebeği pediatri polikliniğine sevkinin uygun olduğu, 10.01.2007 tarihinde sevk edilen 12 günlük bebeğin uzman doktor ... tarafından yatırılarak hastanede tedavi edilmesinin uygun olacağı, üst solunum yolları enfeksiyonu saptayarak ayaktan tedavisinin planlanmasının tıp kurallarına uygun olmadığı, hekimin eksik eylemi bulunduğu belirtilmesine rağmen, Yüksek Sağlık Şurasınca ise hastaya zamanında otopsi yapılmaması bedeniyle ölüm sebebinin tespit edilemediği bu nedenle hastayı takip eden Dr. Oktay ..., Dr. ... ve Dr. ...'in eylemleri ile ölüm arasında illiyet bağı kurulamayacağı ve herhangi bir kusur atfadilemeyeceği kararına varılmış olması karşısında bebeğin tedavisine iştirak eden doktorların eylemlerinin meydana gelen olay üzerinde etkisi ve ölümde kusurlarının bulunup bulunmadığının hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti için Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alınması gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8756, Karar No: 2010/16538, Tarih: 05.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8756 E.  ,  2010/16538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 05.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7265, Karar No: 2015/14725, Tarih: 27.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/7265 E.  ,  2015/14725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece   verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin 10.02.2006 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek 28.02.2006 tarihinde kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 14.06.2013 tarihli kararın 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5297, Karar No: 2022/6083, Tarih: 26.12.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/5297 E.  ,  2022/6083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki Konkordatonun feshi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirketin davalı şirketten ilama dayalı alacağı olduğunu, davalı şirketin borçtan kurtulmak amacı ile doğrudan iflas talep ettiğini ve ardından iflas içi konkordato yoluna başvurduğunu, konkordatonun tasdikine ilişkin kararın hüküm fıkrasında açıkça ilama bağlı alacaklarına ilişkin hakların saklı tutulmasına karar verilmesine rağmen davalının davacı şirkete ödeme

yapmadığını, konkordato oylamasına katılan kişilerin özel yetkileri olmadığını ve davalının

konkordato nisabını tutturmak amacı ile gerçek olmayan alacaklar oluşturduğunu ileri sürerek konkordatonun feshini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, konkordato kararının kesinleşmesinden itibaren 4 yıl geçtikten sonra bu davanın açılamayacağını, konkordatonun feshini gerektiren bir durum olmadığını, proje kapsamında ödemelerin yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalının konkordato tasdiki davasını kötü niyetli olarak hile yapmak sureti ile konkordato projesini kendi lehine tasdik ettirdiğini iddia ederek İİK’nın 308/f maddesi uyarınca sakatlanmış konkordatonun feshini talep ettiği, kısmen fesih talebi olmadığından ödemelerin gerçekleşip gerçekleşmediğinin incelenmesine gerek görülmediği, konkordatonun kabulü yönünde oy kullananların vekaletlerinde özel yetki bulunmamasının ve kayyım tayin edilmemesinin fesih nedeni olamayacağı, gerçek olmayan alacak oluşturulduğuna yönelik iddia yönünden ise kabul yönünde oy kullanan alacaklılardan RCT Varlık Yönetim’in payının %97,34 olduğu ve bu alacaklılının varlık şirketi olduğu BDDK tarafından denetlendiği dikkate alındığında gerçek olmayan alacak üretmesinin mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; İİK'nin 308/e maddesindeki "konkordato projesi uyarınca kendisine ifada bulunulmadığı" ve İİK'nin 308/f maddesi uyarınca "konkordatonun davalı tarafından kötü niyetle sakatlanmış olması" nedenleri ileri sürülerek konkordatonun feshi isteminde bulunulmasına ve mahkemenin tarafların talep sonuçları ile bağlı olmasına rağmen, konkordatonun tamamen mi yoksa kısmen mi feshini talep ediyorsunuz şeklinde açıklama istemesi ve bunun sonucuna göre de değerlendirme yaparak, iddia ve istemlerinin inceleme dışı tutulması suretiyle davanın reddine karar vermesinin usule aykırı olduğunu, bilirkişi incelmesinin yetersiz olduğunu, kendilerine ödeme yapılmadığını ileri sürerek verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının ön inceleme duruşmasında “konkordatonun tamamen feshini talep ettiği” mahkemece dava konusu ihtilafın "Davacının konkordato tasdiki davasında kötü niyetli olarak hile yapmak suretiyle kendi lehine konkordato projesini tasdik ettirip ettirmediği" hususlarında toplandığının tespit edildiği, tasdikin hile ile sağlandığı iddiasının ispatlanamadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

VII. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Gerekçeleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1-Uyuşmazlık

Dava, konkordatonun feshi istemine ilişkindir.

2- İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri ile 320/2 maddeleri, İcra ve İflas Kanunu’nun 308/e, 308/f, maddeleri

3-Değerlendirme

Mülga İİK’nın 308.maddesinde; "Her alacaklı suiniyetle muallel bulunan bir konkordatonun feshini tasdik kararını vermiş olan mahkemeden istiyebilir” hükmü yer almakta olup, konkordatonun tamamen feshini düzenleyen İİK’nın m.308, f.1’de “Her alacaklı suiniyetle muallel bulunan bir konkordatonun feshini tasdik kararını vermiş olan mahkemeden isteyebilir.” hükmü, İİK'nin 308/e maddesinde ise " İİK.m.308/e "Kendisine karşı konkordato projesi uyarınca ifada bulunulmayan her alacaklı konkordato uyarınca kazanmış olduğu yeni hakları muhafaza etmekle birlikte konkordatoyu tasdik eden mahkemeye başvurarak kendisi hakkında konkordatoyu feshettirebilir” hükmü yer almaktadır.

Basit Yargılama Usulünün uygulandığı davalarda, 6100 sayılı HMK’nın 320/2. maddesi uyarınca  Hâkim, ön inceleme duruşmasında, dava şartları ve ilk itirazlar hakkında karar verebilmek için gerekli görürse tarafları dinler; daha sonra, tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları tek tek tespit eder.

Hakimin davayı aydınlatma ödevi başlığı altındaki HMK’nın 320/2. maddesinde ise “Hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, mahkemece HMK’nın 320/2. hükmü uyarınca uyuşmazlığın aydınlatılması amacı ile ön inceleme duruşmasında, HMK'nın 31. Maddesi kapsamında, davacı vekilinden isteminin İİK'nın 308/e maddesindeki konkordato projesi uyarınca kendisine ifada bulunulmadığı için kendisi yönünden konkordatonun feshini mi istediği, yoksa İİK'nın 308/f maddesi uyarınca konkordatonun davalı tarafından kötü niyetle sakatlanmış olması nedeniyle tamamen feshini mi istediği sorulmuş, davacı vekili "konkordatonun tamamen feshini" talep ettiklerini bildirmiştir. w

Yine aynı duruşmada mahkemenin HMK'nın 31.maddesi kapsamında davacı vekilinden "davacının konkordato tasdiki davasını kötü niyetli olarak hile yapmak suretiyle konkordato projesini kendi lehine tasdik ettirdiğini mi iddia ettiği" sorusu üzerine davacı vekili "Evet, biz davacı tarafın konkordato tasdiki davasını kötü niyetli olarak hile yapmak suretiyle konkordato projesini kendi lehine tasdik ettirdiğini iddia ediyoruz." şeklinde beyanda bulunması üzerine, mahkemece dava konusu uyuşmazlığın "Davacının konkordato tasdiki davasında kötü niyetli olarak hile yapmak suretiyle kendi lehine konkordato projesini tasdik ettirip ettirmediği" hususlarında toplandığı tespit edilmiş, davacı vekili "Yapılan tespit bir diyeceğim yoktur" şeklinde beyanda bulunmuştur.

Bu durumda davacının talebinin uyuşmazlığın tespiti tarihinde yürürlükte olan İİK’nın 308/f.1 bendinde düzenlenen kötüniyetle sakatlanmış konkordatonun tamamen feshi istemine ilişkin olduğu kabul edilmelidir.

Konkordatonun tamamen feshini düzenleyen ve somut olayda uygulanması gereken İİK m.308, f.1’de “Her alacaklı suiniyetle muallel bulunan bir konkordatonun feshini tasdik kararını vermiş olan mahkemeden isteyebilir.” hükmü bulunmaktadır. Bu maddeye göre, her alacaklı, kötüniyetle sakatlanmış konkordatonun tamamen feshini isteyebilir.

Konkordatonun tamamen feshini düzenleyen ve somut olayda uygulanması gereken İİK m.308, f.1’de “Her alacaklı suiniyetle muallel bulunan bir konkordatonun feshini tasdik kararını vermiş olan mahkemeden isteyebilir.” hükmü bulunmaktadır. Bu maddeye göre, her alacaklı, kötüniyetle sakatlanmış konkordatonun tamamen feshini isteyebilir.

Konkordatonun kabulü yönünde oy kullanan alacaklıların vekillerinin vekaletnamelerinde özel yetki olmaması ve tasdik kararında yönetim ve gözetim tedbirleri almakla görevli bir komiser görevlendirilmemesi konkordato tasdiki kararında temyiz nedeni yapılmadığı gibi tamamen fesih nedeni de değildir. Hileli olarak alacak oluşturulduğu iddiası yönünden ise; kabul yönünde kullanılan oyların %97,34 ünü oluşturan ve bu hali ile tasdik kararının alınmasında etkili olan dava dışı alacaklı varlık şirketinin alacağının dayanağının finans kuruluşlarından temlik alınan alacaklardan oluştuğu ve BDDK denetimine tabi olduğu gözetildiğinde davacının hileli olarak alacak oluşturulduğu iddiasını ispatlayamadığı açıktır.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 Sayılı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler de kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi Kararının 6100 sayılı Kanun’un 370. maddesinin 1. fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken temyiz harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21872, Karar No: 2012/28663, Tarih: 05.07.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/21872 E.  ,  2012/28663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak;

1) Sinir hastası olduğu iddia edilen sanığın tedavi gördüğünün ileri sürülmüş olması karşısında; 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi uyarınca ceza sorumluluğunu tamamen ya da kısmen kaldıracak biçimde, işlediği suçun hukuki sonuçlarını algılama veya davranışlarına yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltıp azaltmadığı konusunda uzman hekim raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmayla yazılı biçimde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de,

765 sayılı TCK'nin 264/7. madde ve fıkrasınaki "... eylem başka bir suç oluştursa bile..." şeklindeki düzenlemeye 5237 sayılı TCK'nin 170/1-c madde ve fıkrasında yer verilmemesi karşısında, olay günü katılanlara ait iş yerinde katılanlara doğru ateş ederek sanığın yaralaması biçinmindeki eyleminden dolayı sadece silahla adam yaralama suçundan dolayı cezalandırılmasıyla yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, ayrıca korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,

3) 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesi ile uygulama yapılırken 1 yıl 15 ay hapis cezası yerine 2 yıl 3 ay hapis cezası verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.