muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/15090, Karar No: 2006/16535, Tarih: 19.12.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/15090 E.  ,  2006/16535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, tarımsal sulama abonesi olduğunu, 20.12.2004 tarihli faturanın elektrik tarifeler Yönetmeliğinin 38. maddesine aykırı olarak düzenlendiğini, itirazlarının dinlenmediğini, sayacın son endeksi ile ilk endeks arasındaki farktan ayrı olarak faturada hayali bir miktar ile reaktif enerji adı altında hesaplama yapılıp 19.809.650.000 TL. istendiğini bildirip,1.050.000.000 TL. borçlu olduğunun ve fazladan istenen kısmından borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı, davaya bakmanın idari yargının görev alanında olup faturanın da doğru olduğunu bildirip davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davacının 1.993.00YTL. borçlu olduğunun, fazla miktardan borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının mekanik sayacının söküldüğü 12.06.2004 tarihinden fatura tarihine kadar elektrik kullandığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Davaya konu edilen 20.12.2004 tarihli faturada son endeks ile ilk endeks arasındaki fark tüketimden ayrı olarak (+/-) tüketim adı altında bir miktarın daha ilave edilerek ve reaktif tüketimde nazara alınarak hesaplama yapıldığı görülmektedir. Davacı, faturada (+/-) olarak gösterilen

miktar ile reaktif enerji olarak gösterilen miktarların tahakkukta hesaplamaya dahil edilmemesi gerektiği iddiasıyla

bu davayı açmıştır. Davalı ise Genel Müdürlüğünün talimatıyla 2004 yılı sulama mevsimi başlamadan önce yöredeki ... elektrik kullanımını önlemek için tüm mekanik sayaçların yerlerine dijital sayaç takılmak üzere söküldüğünü, bir kısım abonelerin dijital sayaç taktırmadan elektrik kullanmaya devam ettiklerini, bu nedenle Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 18. maddesi ile ... ve usulsüz elektrik kullanımına ilişkin ortak hükümler doğrultusunda saatsiz kullanılan dönemdeki harcamalarda nazara alınarak faturanın düzenlendiğini bildirmiştir.

Dosya içerisinde bulunan davalı idarenin yazı ve tutanakları ve aynı mahkemeden gelen benzer dosyalardan idarece mekanik saatlerin dijital saatlerle değiştirilmek üzere söküldüğü anlaşılmaktadır. Mekanik sayacın söküldüğü 12.6.2004 tarihinden kombi sayacın takıldığı 6.9.2005 tarihine kadar davacının sayaçsız enerji kullandığının kabulü gerekir. Öyle olunca İl yada İlçe Tarım Müdürlüğünden sulama dönemi süresi sorularak sayaç endeksinin göstereceği harcamadan ayrı olarak, davacının kullandığı elektrik tutarı fatura dönemi de gözetilerek Enerji Piyasası müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13,14,15. maddeleri ile Yine Enerji Piyasası düzenleme Kurulunun 2004 yılında “... ve Usulsüz Elektrik Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin” kararı doğrultusunda hesaplama yapılması gerekir. Mahkemece bu hususlar dikkate alınmadan, eksik inceleme ile hazırlanan yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle (1) nolu bent uyarınca davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bent uyarınca hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 19.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9422, Karar No: 2019/5770, Tarih: 12.06.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/9422 E.  ,  2019/5770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Mal Rejiminin Tasfiyesinden Kaynaklanan Alacak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Çerkezköy 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi hükmüne karşı, davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiş, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını duruşmalı olarak temyiz etmesi üzerine duruşma isteğinin miktar itibariyle reddine karar verilmiş olmakla Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı ... vekili, davalı adına olan taşınmaz nedeniyle 58.000,00 TL alacağın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, esasına yönelik olarak davacı vekili, vekalet ücretine yönelik olarak davalı vekili tarafından istinaf edilmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilin istinaf başvurusunun kabulü ile 4.750,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, karara karşı, davacı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

Dosya muhtevasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre, davacı vekilinin esasa yönelen temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Dosya muhtevasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre, davacı vekilinin esasa yönelen temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Bölge adliye mahkemesi tarafından istinaf istemiyle önüne gelen dosya ve karar bir bütün olarak değerlendirilerek, HMK’nin 353/1-b maddesinde yer alan “b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak; 1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine, 2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, 3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir” düzenlemesi uyarınca, davanın hangi kısmı ile ilgili olursa olsun, istinaf isteminin kısmen bile kabulüne karar verilecek olsa dahi, şayet yeniden hüküm kurulacak ise, İlk Derece Mahkemesi kararının tamamen kaldırılması ve tüm hükümlerin yeniden kurulması gerekir. Bölge Adliye Mahkemeleri, bir yandan hukuki denetim yapan mahkemeler iken diğer yandan vakıa incelemesi de yapan mahkemelerdir. İlk Derece Mahkemelerince yapılan vakıa incelemesi Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yerinde bulunmadığı takdirde İlk Derece Mahkemesi kararı bütünüyle ortadan kaldırılmalı ve infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde yeniden bir hüküm kurulmalıdır. Aksi halde, aynı dosyada infazı kabil birden fazla kararın ortaya çıkması tehlikesine ve HMK’nin 297. ile 359. maddelerine aykırı olarak infazda tereddüte sebebiyet verilebilecektir. Keza, İlk Derece Mahkemesi kararı hakkında kısmen esastan ret, kısmen kabul verilip, sadece kabul olunan kısım yönünden kararın kaldırıldığı hallerde, böyle bir kararın bozulması durumunda bozma sonrası davaya bakacak mahkeme konusunda da belirsizlik ortaya çıkabilecektir.

Bu nedenle somut olayda, yukarıda açıklandığı şekilde istinaf başvurusunun kısmen dahi olsa kabul edildiği durumda öncelikle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi halinde de yeniden tüm talepler bakımından hüküm kurulması gerekirken, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından usule ve yasal düzenlemelere aykırı şekilde, bir yandan davacı vekilinin istinaf taleplerinin HMK’nin 353/(1)-b.1 maddesi gereği esastan reddine karar verilirken, diğer yandan davalı vekilinin HMK’nin 353/(1)-b.2 maddesine göre vekalet ücretine yönelik istinaf talebinin kabul edilmesine rağmen, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmaması, ayrıca kanunda yer almadığı şekilde yalnızca İlk Derece Mahkemesi hükmünün vekalet ücreti ile ilgili bölümü yönünden hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle HMK’nin 371. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 12.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/14397, Karar No: 2020/2075, Tarih: 05.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/14397 E.  ,  2020/2075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyetler

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki ...’in 30.09.2014 tarihli, müşteki ...’ın da 02.12.2014 tarihli celsede vekilleri ile birlikte sanıklardan şikayetçi olduklarını beyan ettikleri ve davaya katılmalarına karar verildiği, müştekiler vekilinin de süresinde temyiz dilekçesi vererek katılma iradesini gösterdiği halde hakkında katılma kararı verilmediği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 237/2. ve 260/1. maddeleri uyarınca müştekiler vekilinin de katılanlar vekili olarak kabulüne karar verilerek; sanıklar ... ve ... ... ile sanık ... müdafiinin temyiz dilekçeleri içeriğinden haklarında verilen mahkumiyet hükümlerini yalnızca sanık sıfatıyla temyiz ettikleri; katılan sanıklar ... ve ... vekilinin temyiz dilekçesi içeriğinden sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerini katılanlar vekili sıfatıyla da temyiz ettiği tespit edilerek, yapılan incelemede;

Katılan sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yapılan itirazlar Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.09.2015 tarih ve 2015/1187 D.iş sayılı kararıyla incelenerek reddedildiğinden bu karar inceleme dışı bırakılmıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1)Katılan ... hakkında düzenlenen Edirne Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 03.11.2014 tarihli raporunda, katılanın yaralanmasının yüzde sabit ize neden olduğu belirtildiği halde, Batman Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 08.01.2015 tarihli raporda, katılanın yaralanmasının yüzde sabit ize veya yüzün sürekli değişikliğine neden olduğunun belirtildiği, bu haliyle raporlar arasında çelişki bulunduğu anlaşılmakla, katılanın tüm tedavi evrakları, geçici ve kati raporları ile birlikte Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesine sevkiyle yaralanmasının yüzde sabit ize mi yoksa yüzün sürekli değişikliğine mi neden olduğu hususunda kesin raporu aldırılıp, sonucuna göre sanıkların katılan ...’i kasten yaralamaları bakımından hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanıkların, katılan ...’i kasten yaralamaları bakımından iddianamede talep edilmediği halde, sanıklara 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e ve 87/1-son maddelerinin sanıklar aleyhine uygulanmasına karar verilmesi suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No:25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No:29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı “ başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 193. maddesine muhalefet edilerek sanıkların savunma hakkının kısıtlanması,

3)Sanıkların katılan ...’i kasten yaralamaları bakımından kurulan hükümlerde neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki "yüzde sabit iz" in basit tıbbi müdahale ile giderilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilip, sanıklara verilen temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince tayin olunması gerekirken TCK'nin 86/2. maddesinin esas alınması suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini,

4) Sanıkların, silah vasfındaki kesici alet ile yüzde sabit ize neden olacak şekilde kasten yaralama suçunu işlediği olayda, TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c maddeleri gereğince belirlenen cezanın 5 yıldan az olması halinde, TCK'nin 87/1-son maddesi gereğince cezanın 5 yıla çıkartılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 3 yıla çıkarmak suretiyle hüküm kurularak sanıklara eksik ceza verilmesi,

5)Sanıkların, katılan ...’i kasten yaralamaları bakımından kurulan hükümlerde sanıklara 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-e, 87/1-c,son, 29. maddelerinden 2 yıl 3’er ay hapis cezası tayin edildikten sonra aynı kanunun 62/1. maddesine göre indirim yapılırken “1 yıl 10 ay 15 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmalarına” karar verilerek hükmün karıştırılması,

6) Sanıkların, katılan ...’ı kasten yaralamaları bakımından kurulan hükümlerde sanıklara 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-e, 29. maddelerinden 3’er ay hapis cezası tayin edildikten sonra aynı kanunun 62/1. maddesine göre indirim yapılırken “2 ay 15 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmalarına” karar verilerek hükmün karıştırılması,

7)Sanık ...’a verilen hapis cezaları bakımından Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

8) Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...’i kasten yaralamadan kurulan hükümlerde ertelenen ceza için belirlenen denetim süresinin, hükmolunan ceza miktarından az olamayacağının gözetilmemesi ile TCK’nin 51/3. maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

8) Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...’i kasten yaralamadan kurulan hükümlerde ertelenen ceza için belirlenen denetim süresinin, hükmolunan ceza miktarından az olamayacağının gözetilmemesi ile TCK’nin 51/3. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii, sanıklar ... ve ... ile katılanlar ... ve ... vekillerinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15776, Karar No: 2012/13889, Tarih: 06.06.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/15776 E.  ,  2012/13889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın soruşturma aşamasında alınan beyanında sinir rahatsızlığı olduğu için ne yaptığını hatırlamadığını belirtmesi karşısında, suç tarihi itibariyle TCY'nın 32. maddesi uyarınca akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği olup olmadığının tespit edilmesi için yöntemince rapor alınarak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/l-a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5611, Karar No: 2008/9215, Tarih: 26.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/5611 E.  ,  2008/9215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köyü Koparan mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece, ... bilirkişi raporunda (A) işaretli gösterilen 3676.87 m2'lik taşınmaz hakkındaki davanın kabulü ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce seri bazında 02.05.1968 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1951 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Mahkemece, uzman ziraat mühendisi ve fenni bilirkişi tarafından düzenlenen raporlar esas alınarak davanın kabulü yolunda hüküm kurulmuştur. Ancak, yapılan araştırma hükme yeterli değildir. Yörede 1951 yılında yapılan genel kadastroda çekişmeli taşınmaz hali arazi olarak tescil harici bırakılmışsa da, sınırda orman niteliğinde taşınmazlar bulunduğu ve orman tahdidi seri bazda yapıldığına göre, mahkemece uzman orman mühendisi,ziraat mühendisi ve fenni bilirkişiler marifeti ile öncelikle çekişmeli taşınmazın orman niteliğinde olup olmadığı hususunda araştırılma yapılması, bu inceleme sonucunda çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı veya zilyetlikle iktisap edilebilecek yerlerden olduğu saptanması halinde davacı yararına 3402 Sayılı Yasanın 14 ve 17 maddesindeki koşulların oluşmuş olup olmadığının araştırılması gerekir. Ayrıca, çekişmeli taşınmazlara komşu olan taşınmazlara ilişkin kadastro tespit tutanakları ile dayanakları olan kayıt ve belgeler ve kadastroca oluşan tapu kayıt örnekleri dosyaya getirtilerek çekişmeli taşınmaz yönünü ne olarak gösterdikleri de araştırılmamıştır. Uzman orman bilirkişi tarafından düzenlenen raporda çekişmeli taşınmazın "yöre florasından olan ve ... formunda bulunan meşe ve fundalardan temizlenmiş Hazine arazisi" niteliğinde olduğu, eğiminin % 15-35 olduğu açıklanmıştır.

Ne varki; aynı yörede diğer dava dosyalarına verilen bilirkişi raporlarında "Davalı taşınmazın memleket haritasındaki rumuzlara göre çalılık alanlar içerisinde kaldığı görülmekte ise de, taşınmaz üzerinde bulunan meşe ağaçlarının mevcudiyeti, harita tanzimine müstenit olan ... fotoğrafının çekimi sırasında bu ağaçların kesilmiş olduğu sadece çalılık örtünün kaldığı kanaati uyanmıştır. Şöyle ki; meşe ağacı tohumu, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesi mümkün görülmemektedir. Dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşenin daha önceki yıllarda tahrip edilmiş olduğu, ... fotoğraflarının bu senelerde çekilmiş olduğu, fakat daha sonraki yıllarda ... altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bugün üzerinde görülen meşe ormanının meydana geldiği bilimsel bir gerçektir." şeklinde bilimsel açıklamalarda bulunulduğu görülmektedir. Bilimsel bu raporlar dikkate alındığında uzman orman bilirkişinin raporunda, meşeden temizlendiği belirtilen çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu kabul edilerek hüküm kurulması doğru değildir.

Bu nedenle; öncelikle çekişmeli taşınmaza komşu olan 240, 241, 239 242, 243 parseller ile varsa başka komşu parsellerin kadastro tespit tutanakları, dayanakları olan kayıt ve belgeler değişiklikleriyle ve kadastroca oluşan tapu kayıt örnekleri varsa fotogometrik yöntemle düzenlenen haritalar ilgili yerden istenerek dosyaya konulmalı, daha sonra, çekişmeli taşınmazların bulunduğu yeri gösteren en eski tarihli ve ayrıca 1980'li yıllara ait memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, uzman orman ve ziraat mühendisleri ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; taşınmaz üzerinde varsa ağaçların yaşları, cinsleri, dağılımları, adetleri halen ne şekilde kullanıldıkları veya kullanım olup olmadığı, meşe köklerinin bulunup bulunmadığı, taşınmazın ... taşlık veya hali arazi niteliğinde olup olmadıkları hususları uzman ziraat bilirkişinin düzenleyeceği raporda açıklanmalı, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalıdır. Yine, çekişmeli taşınmazın çeşitli yönlerinden fotoğrafları alınıp onaylanıp dosyaya konulmalı,

Bu incelemede çekişmeli taşınmazların en eski ve yine 1980’li yıllara ait memleket haritası ve ... fotoğraflarında ve o yıllarda fotogometri yöntemiyle düzenlenen kadastro