muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7482, Karar No: 2012/8262, Tarih: 11.06.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/7482 E.  ,  2012/8262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.07.2010 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit ve ipoteğin fekki istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.02.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ipoteğin fekki, menfi tespit ve kötü niyet tazminatı isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın menfi tespit yönünden kabulü ile ipoteğin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyada tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür. Kısa kararda davanın menfi tespit yönünden kabulü ile davacı tarafın kötü niyet tazminatı talebinin reddine, gerekçeli kararda ise davanın menfi tespit yönünden kabulü ile ipoteğin kaldırılmasına karar verilmiştir.

10.04.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Bu itibarla kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 11.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37186, Karar No: 2015/12232, Tarih: 07.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/37186 E.  ,  2015/12232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/163734

MAHKEMESİ : Ankara(Kapatılan) 5. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2013/1259 (E) ve 2014/280 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Katılanın adli raporunda "sağ kol ön yüzde 1x8 cm. sarı yeşil morluk, sol kol ön yüzde 1x3 cm. sarı yeşil morluk" bulunduğu ve yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğunun belirtildiği, katılanın aşamalarda değişmeyen tutarlı beyanları dikkate alındığında, sanıkların katılanı darp ettiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında mahkumiyet yerine beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14286, Karar No: 2024/5196, Tarih: 24.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/14286 E.  ,  2024/5196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/636 Esas, 2022/32 Karar

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak

İNCELEME KONUSU

KARAR : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.01.2022 tarihli ve2021/636 Esas, 2022/32 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, beraat kararı verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 02.02.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 15.03.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.04.2023 tarihli ve KYB-2023/33405 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.04.2023 tarihli ve KYB-2023/33405 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, sanığın hakkında uygulanan denetimli serbestlik tedbirine uymamakta ısrar ettiğine dair hakkında mahkumiyet hükmü kurmaya yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle beraatine karar verildiği anlaşılmakla;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde yer alan, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde yer alan "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır.", 191/4-a maddesinde yer alan "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,...hâlinde, hakkında kamu davası açılır." ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-a maddesinde yer alan, "Beraat kararı; a) Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması,...hallerinde verilir." şeklindeki düzenlemeler birlikte nazara alındığında;

Somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan davada, denetimli serbestlik süresindeki yükümlülük ihlallerine ilişkin yapılan delil değerlendirmesi sonucunda Mahkemesince, "Her ne kadar sanıktan alınan idrar numunesi aşırı sulandırılmış olduğu tespit edilmiş ise de; sanığın idrar numunesini verdiği zaman dilimi öncesinde ceza infaz kurumunda bulunuyor olması ve numune vermezden önce sonucu etkilemek adına eylemli bir davranışının olduğu yönünde şüpheden uzak savunmanın aksine bir kanıt elde edilememesi, ayrıca istenildiği takdirde yeniden idrar numunesi alma imkanının mevcudiyeti göz önüne bulundurularak ..." şeklindeki gerekçe ile beraat kararı verilmiş ise de, "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediği kanaatine ulaşılması durumunda Mahkeme tarafından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın “beraatine” karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 29.09.2020 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2021 tarihli ve 2021/44325 soruşturma, 2021/1563 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, kararın şüpheliye usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek tedbirin infazı için Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Akhisar Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce şüphelinin yükümlülüklerine ve tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine, erteleme kararının kaldırılarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 15.09.2021 tarihli ve 2021/44325 Soruşturma, 2021/32386 Esas, 2021/22391 sayılı iddianamesi ile cezalandırılması istemiyle İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

B. Akhisar Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce şüphelinin yükümlülüklerine ve tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine, erteleme kararının kaldırılarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 15.09.2021 tarihli ve 2021/44325 Soruşturma, 2021/32386 Esas, 2021/22391 sayılı iddianamesi ile cezalandırılması istemiyle İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. İzmir 14. Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 25.01.2022 tarihli ve 2021/636 Esas, 2022/32 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, ihlal mahiyetindeki eyleminden bahsedilerek ''Her ne kadar tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uygun davranmadığından sanık hakkında 29/09/2020 tarihinde kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılması nedeniyle sanığın uyuşturucu madde kullanmak suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de sanığın hakkında uygulanan denetimli serbestlik tedbirine uymamakta ısrar ettiğine dair hakkında mahkumiyet hükmü kurmaya yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden... '' gerekçesiyle beraat kararı verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 02.02.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

D. İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.01.2022 tarihli kararı ile ısrar şartının oluşmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiş ise de,

5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasında, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır " şeklinde,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasında, "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde yer alan düzenlemeler dikkate alındığında, somut olayda mahkemece "kovuşturma şartının" gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere "davanın durmasına" ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilebilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İzmir 14. Ceza Mahkemesinin 25.01.2022 tarihli ve 2021/636 Esas, 2022/32 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2006/7988, Karar No: 2006/11164, Tarih: 26.05.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/7988 E.  ,  2006/11164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/11/2005
Yargıtay — Esas No: 2008/17847, Karar No: 2008/21325, Tarih: 01.12.2008

12. Hukuk Dairesi 2008/17847 E., 2008/21325 K.

**12. Hukuk Dairesi 2008/17847 E., 2008/21325 K.**

**- ÇEKİN UNSURLARI

- ÇEKLERİN KEŞİDESİ

- İMZAYA İTİRAZ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 170 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 366 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 692 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 693 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 697 ]

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK.nun 692 maddede çekte hangi unsurların yazılı olacağı açıklanmıştır. Lehtarın yazılıp yazılmaması ya da gerçek veya tüzel kişiliğinin bulunup bulunmaması belirtilen unsurlar dışında kaldığından, takip dayanağı belge aynı kanunun 693/l. Maddesi gereğince çek niteliğini taşımaktadır. Değerlendirmenin bonolara benzer biçimde yapılması yasaya uygun değildir.

TTK.nun 697/Son maddesine göre ise kimin lehine keşide edildiği gösterilmemiş olan bir çek, hamile yazlı çek hükmünde bulunmaktadır. Somut olayda dayanak çeklerin Ceylan Ticaret adına düzenlendiği ve arkadaki ilk cironun "Ceylan Ticaret Ltd. " kaşesi imzalanmak suretiyle yapıldığı tesbit edilmiştir. Ceylan Ticaret Ltd. Şti.nin hükmi şahsiyeti bulunduğundan borçlunun sair itiraz nedenleri esastan incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir. Kabul şekli bakımından da borçlu borcunun olmadığı, ödendiği itirazında bulunduğuna göre İİK.nun 170/a son maddesi hükmü uyarınca, senedin kambiyo senedi vasfında olmamasının dikkate alınmayacağının değerlendirilmeme de doğru değildir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 01.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16719, Karar No: 2023/4462, Tarih: 08.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16719 E.  ,  2023/4462 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Erzurum Çocuk Mahkemesinin 11.09.2017 Tarihli ve 2017/82 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında bakım tedbiri kararı verilmesine ve bakım ve rehabilitasyon merkezine yerleştirilmesine karar verilmiştir.

... Valiliği Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğünün 01.06.2022 tarihli yazısı ile küçük hakkında bakım merkezi tarafından hazırlanan bakım tedbiri uygulama değerlendirme raporu sunulmuştur.

Mahkemece 20.10.2022 tarihli ek karar ile küçüğün ... Özel Umutevim Bakım Merkezi .../... adresinde bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Konya 1. Çocuk Mahkemesinin 04.11.2022 Tarihli ve 2022/547 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan çocuğun Akşehir ilçesinde bulunan bakım merkezinde bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Akşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 22.11.2022 Tarihli ve 2022/637 Esas, 2022/653 Karar Sayılı Kararı

Erzurum Çocuk Mahkemesince küçük hakkında bakım tedbiri uygulanması kararı verildiği, koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hâkim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hâkim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının c alt bendi uyarınca hakkında bakım tedbiri uygulanan küçüğün, bakım tedbiri uygulamasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) alt bendi şöyledir:

“c) Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) alt bendi şöyledir:

“c) Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Erzurum Çocuk Mahkemesinin 2017/82 Tedbir Talep sayılı dosyasında 11.09.2017 tarihli karar ile küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince bakım tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 20.10.2022 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hâkim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hâkim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Erzurum Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Erzurum Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6229, Karar No: 2015/3843, Tarih: 01.07.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/6229 E.  ,  2015/3843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Adana 5. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :20.06.2014

Numarası :2011/838-2014/484

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş davalılar vekili tarafından duruşma istenmiş ise de davetiye masrafı bulunmadığından duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup ayıplı imalât sebebiyle yıkılan duvar ile yıkılma tehlikesi bulunan duvarın bütün masrafları yükleniciye ait olmak üzere yıkılıp yeniden yapılması, mümkün olmaması halinde yaklaşık maliyet olarak hesaplanan 168.899,73 TL'nin hasar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davacının davasının konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

6360 sayılı Yasa uyarınca Adana İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliği kaldırılarak sözleşme konusu işle ilgili hak ve borçları Milli Eğitim Bakanlığı'na devredildiğinden davaya Milli Eğitim Bakanlığı'nca devam edilerek sonuçlandırılmıştır.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı iş sahibi dava dilekçesinde yıkılan duvarla ilgili yeniden yapımı, mümkün olmazsa yeniden yapım bedeli, yıkılma tehlikesi olan duvar yönünden yıkılarak yeniden yapılmasını, mümkün olmaz ise yıkılıp yeniden yapım bedelinin tahsili talep etmiştir. Davada talep edilen hususlar farklı olmasına rağmen davacı vekiline her bir talebinin değeri ile yeniden yapılmaması halinde istediği yeniden yapım bedeli, talep aşımı olup olmadığı, vekâlet ücreti ve yargılama gideri açısından önemli olmasına rağmen sorulup açıklattırılmamıştır.

Tüzel kişiliği kaldırılan Adana İl Özel İdaresi ile davalılar arasında imzalanan 12.09.2007 tarihli sözleşmenin konusu Adana Yeni Kız Lisesi İnşaatı'nın yapımına ilişkin olup, imzalandığı tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesidir. Davacı iş sahibi davalılar yüklenicidir. Eser sözleşmelerinde yüklenici ya da yükleniciler işinin ehli olduklarından iş fen ve tekniğine uygun yapmak ve basiretli bir tacir gibi hareket etmek zorunlulukları vardır. Bunun sonucu olarak 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 357. maddesinin son fıkrasında “İş devam ettiği sırada iş sahibinin verdiği malzemenin veya gösterdiği arsanın kusurlu olduğu anlaşılır yahut imalâtın noktası noktasına muntazaman icrasını tehlikeye koyacak diğer bir hal hadis olursa müteahhit, iş sahibini bundan derhal haberdar etmeye mecbur aksi takdirde bunların neticelerini tahammül etmekle mükelleftir.” denilmek suretiyle yüklenicilere genel ihbar zorunluluğu getirilmiş ve yapılmamasının sonucu düzenlenmiştir.

Mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen ve hükme esas alınan 2. bilirkişi kurulu raporunda yıkılan duvarın şartname gereğince davalı tarafından yeniden yapılmış olduğu, bu duvarın yıkılmasında yüklenicinin bu hatayı fark ederek şartnamenin 15/4. maddesi gereği idaresine bildirmekle yükümlü olmasına rağmen bunu yapmayarak hataya ortak olduğu, iş sahibinin de ağaçlandırma için toprak dökerek, yağmur sularının aktarılmasını sağlayan prekanatların kapanmasına neden ve yağmur sularının akmasına engel olarak dolgu malzemesine baskı yapması nedeniyle yıkıma etki ettiğinden %15 kusurlu olduğu belirtmiş, mahkemece bu rapor benimsenerek dava sonuçlandırılmış ve yıkılıp yeniden yapılan duvarın değerinden iş sahibinin kusuru düşülerek davacı iş sahibinin davanın 59.500,00 TL'lik kısmında haklı olduğu kabul edilerek ücreti vekâlet ve yargılama gideri hesaplanmış ise de, az yukarıda açıklandığı üzere davalı yükleniciler, Borçlar Kanunu'nun 357/son ve Teknik Şartname'nin 15/4. maddesi gereğince ihbar mükellefiyetlerini yerine getirmemek ve iş tamamlanıp teslim edilinceye kadar davacı iş sahibinin toprak dökmesine engel olmayarak özen borcuna aykırı davranması ve dökülecek toprağın dolgu malzemesine baskı yapması gibi olumsuz sonuçlar doğuracağını ihbar etmemek suretiyle kusurlu oldukları ve sonuçlarından sorumlu olduklarından yıkılan duvarla ilgili davacı iş sahibine kusur izafesi doğru olmamıştır.