muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11362, Karar No: 2014/22299, Tarih: 30.06.2014

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda; dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden, davacının istifa dilekçesinin ihale bitimi nedeniyle alındığı, iş akdinin iş yerini devralan işveren F.. Ç..’a ait iş yerinde devam ettiği anlaşılmaktadır. Ortada geçerli bir istifa bulunmamaktadır. Bu sebeple, feshe bağlı haklardan olan kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin mahkemece reddi yerine kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19378, Karar No: 2013/3572, Tarih: 27.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19378 E.  ,  2013/3572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Müştekinin olay tarihinde Ankara'dan Alanya'ya sanığın muavin olarak çalışmakta olduğu firmaya ait otobüs ile seyahati öncesinde valizini sanığa teslim ettiği ancak Alanya'ya gelindiğinde sanık tarafından valizin müştekiye teslim edilmediğinin iddia edildiği somut olayda;sanığın valizi görmediğini sehven başka birisinin almış olabileciğini kasıtlı olarak vermemezlik etmediğini beyan etmesi karşısında güveni kötüye kullanma suçunun sübut bulmadığına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 27.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5013, Karar No: 2014/7469, Tarih: 16.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/5013 E.  ,  2014/7469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen .../.../2013 tarih ve 2011/296-2013/221 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 18,563 TL'nin altında bulunduğundan 6100 Sayılı Kanun'un geçici .../.... maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun'la değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili meslek birliğinin FSEK'e göre kurulmuş, üye yayınevlerinin haklarını koruyan ve onlar adına takip yapabilen bir kuruluş olduğunu, davalının, ... Ltd. Şti’nin “Eleştiri Kuramları” ve “...”, ...Ltd. Şti’nin “... Bilgisayar Programlamaya Giriş” adlı eserleri izinsiz ve sözleşmesiz olarak fotokopi yoluyla çoğaltıp satışa arz ettiğini, bu yolla FSEK'nın 22'inci madde uyarınca çoğaltma ve ...'üncü madde uyarınca müvekkili meslek birliğinin yayma hakkını ihlal ettiğini ileri sürerek meslek birliği müvekkili açısından FSEK'nın 68'inci maddesi uyarınca şimdilik 1.000,00 TL telif tazminatının tahsilini talep ve dava etmiş olup, talebini 32.915,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, bir Bilkent Holding kuruluşu olan müvekkilinin dava konusu eserleri fotokopi suretiyle çoğaltıp kitap haline getirmesinin ve piyasaya arz etmesinin söz konusu olmadığını, sadece öğrenciler ve öğretim görevlileri tarafından bırakılan kitapların öğrenim amacıyla istenilen bölümlerini fotokopi yoluyla çoğalttığını, kar amacı güdülmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, bir Bilkent Holding kuruluşu olan müvekkilinin dava konusu eserleri fotokopi suretiyle çoğaltıp kitap haline getirmesinin ve piyasaya arz etmesinin söz konusu olmadığını, sadece öğrenciler ve öğretim görevlileri tarafından bırakılan kitapların öğrenim amacıyla istenilen bölümlerini fotokopi yoluyla çoğalttığını, kar amacı güdülmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının öğrencilerin getirdiği kitap nüshasından ve onun isteği üzerine söz konusu kitapları çoğalttığı, kâr amacıyla seri çoğaltım ve dağıtım yapmadığı, ele geçirilen fotokopilerden dava konusu kitaplardan “...”, “Eleştiri Kurumları”ve “Marxism and Literature” adlı kitapların cüzi kısımlarının çoğaltılmış olması nedeniyle söz konusu çoğaltmanın mali hak sahibinin meşru haklarına zarar verecek nitelik ve boyuta ulaşmadığı, yayınevinin kendisine kısmi çoğaltma amacıyla getirilen kitabın getiren kişiye ait olup olmadığını bilemeyeceği ve bilmesinin de gerekmediği, eserin çoğaltımının sadece bir nüshalık kısmi çoğaltmaya ilişkin olması nedeniyle bu çoğaltmanın eserden normal yararlanmayı önlemeyeceği ve başkalarının ihtiyacını karşılamaya da hitap etmediği, çoğaltılmış fotokopilerin hiçbirinin birden fazla nüshaya ilişkin olmadığı, şahsi çoğaltma hakkının istismar edilmediği, çoğaltmanın şahsi kullanım istisnası

kapsamında kaldığı, davalı tanıklarının savunmayı doğruladığı, yine davacının ...Bilgisayar Programlamaya Giriş” adlı kitapların ise kitap nüshalarının tamamına yakınının ele geçirilmiş olması, kitap aslının çekim sırasında olay yerinde bulunmayışı nedeniyle, söz konusu eserden makul yararlanma sınırının aşılmış olduğu ve böylelikle davalı tarafın, masum bir çoğaltmanın ötesinde bu eserin nüshalarını, kendisinden talep eden kişilere pazarlamak suretiyle davacı tarafça takibi yapılan bu eser yönünden telif haklarını ihlal ettiği, arama sırasında sadece bir sureti ele geçirilen eser fotokopisinin kaç adet çoğaltıldığı ve hangi miktarda telif hakkının ihlal edildiğine ilişkin somut bir veriye ulaşılamadığı, TBK'nın 50. maddesi çerçevesinde yapılan değerlendirme ile bilirkişi raporun da ifade olunduğu üzere FSEK'nın 68. maddesi uyarınca, telif hakkı ihlal edilen eserler nedeniyle talep edilebilecek ... katı tazminat miktarının ise tüm eserler yönünden toplam ....485,36 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı şirketin yapmış olduğu fotokopi ile çoğaltma yoluyla mali hakları takip yetkisi davacı tarafa ait olan "...", "değişen dünya" "..." ve "..." isimli eserlerden ... mali hakları ihlal ettiğinin kabulü ile ....485,36 TL telif tazminatının 18.02.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 16/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/536, Karar No: 2015/1869, Tarih: 10.06.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/536 E.  ,  2015/1869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-14.02.2007 gün ve 26434 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve iddianamenin düzenlendiği tarihte yürürlükte bulunan 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanununun 9/son maddesindeki "Kurumlarda görev yapan yönetici, öğretmen, uzman öğretici ve usta öğreticiler, görevleri sırasında suç işlemeleri veya görevleri nedeniyle kendilerine karşı işlenen suçlardan dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun uygulanması ve ceza kovuşturması bakımından kamu görevlisi sayılır” amir hükmü uyarınca, .... Rehabilitasyon Merkezinde müdür ve müdür vekili olarak görev yapan sanıkların eyleminin "Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği" suçunu oluşturacağından 5237 sayılı TCK'nun 204/2. maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde anılan Yasanın 204/1. maddesi uygulanarak eksik ceza tayini,

2-1136 sayılı Yasanın 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5235, Karar No: 2011/4389, Tarih: 28.06.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/5235 E.  ,  2011/4389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ASKİ Genel Müdürlüğü tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, Dairemizin bozma kararı çerçevesinde işlem yapıldığının ve hüküm verilirken bozma kararı dışında kalarak kesinleşen yönlerin de göz önünde bulundurulduğunun anlaşılmasına göre, davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının hükmedilen tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarına gelince, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve soruşturma, toplanan deliller hüküm vermeye yeterli değildir.

Açıkça veya örtülü olarak kabul edilmiş olmadıkça, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda tek taraflı olarak yaptırılan delil tespiti sonucu düzenlenen tespit bilirkişi raporu benimsenerek hüküm verilemez. Bu gibi hallerde mahkemece ayrıca bilirkişi incelemesi yaptırılması zorunludur.

Somut olaya gelince, davacı taraf davalının boru hattının patlaması nedeniyle işyerini su bastığını, işyerinde bulunan hibrit tohumların kullanılamaz hale geldiğini öne sürmüştür. Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmamış, tespit sonucu düzenlenen bilirkişi raporu benimsenerek hüküm verilmiştir. Ne var ki, tespit dosyasının incelenmesinde bilirkişi raporunun tebliğ edilmesi üzerine davalının tespit raporunu kabul etmediklerini açıkladığı, ayrıca cevap dilekçesinde de davacı tarafın yaptırdığı tespiti ve zarar miktarını kabul etmediklerini açıklayarak tespit raporuna açıkça itiraz ettiği anlaşılmaktadır. Davacı tarafça tek taraflı olarak yaptırılan delil tespiti sonucu düzenlenen rapora itiraz edildiğinden, zarar miktarının belirlenmesi için ayrıca bilirkişi incelemesi yaptırılmadan itiraz edilen tespit bilirkişi raporu benimsenerek hüküm verilemez.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan hukuksal olgu dikkate alındığında, mahkemece davacının zarar miktarının belirlenebilmesi için konusunda uzman bilirkişiden ayrıntılı, gerekçeli rapor alınması, alınan rapor ile tespit bilirkişi raporu arasında çelişki meydana gelmesi halinde çelişkinin giderilmesi için gerekirse üçüncü kez bilirkişi incelemesi yaptırılarak çelişkinin giderilmesi, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, davalı tarafın temyiz itirazlarının bu yönden kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle kararın davalı taraf yararına BOZULMASINA, peşin ödenen harçların istek halinde davalıya iadesine, 28.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6171, Karar No: 2016/6735, Tarih: 23.06.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/6171 E.  ,  2016/6735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/02/2016 gün ve 2016/14 E. 2016/50 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17194, Karar No: 2014/18957, Tarih: 29.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/17194 E.  ,  2014/18957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2014

NUMARASI : 2014/95-2014/488

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak %22 oranındaki sürekli iş göremezliğinin, 16/01/2007 tarihinde artarak %26 oranına yükselmesi nedeniyle, % 4 oranındaki fark nedeniyle açılan maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 29/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Başkan
Yargıtay — Esas No: 2020/6430, Karar No: 2020/3573, Tarih: 16.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/6430 E.  ,  2020/3573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Kandıra 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/04/2019 tarihli, 2018/361 esas ve 2019/294 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 18/12/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında 25/01/2018 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Kandıra Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 13/07/2018 tarihli, 2018/512 soruşturma, 2018/759 esas ve 2018/747 sayılı iddianame ile, infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 297/1, 35, 191/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Kandıra 2. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

2-Kanun yararına bozma istemine konu Kandıra 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/04/2019 tarihli, 2018/361 esas ve 2019/294 karar sayılı kararı ile, sanığın infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmaya teşebbüs suçundan beraatine ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 22/05/2019 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Kandıra 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/04/2019 tarihli ve 2018/361 esas, 2019/294 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanığın 25/01/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiası ile yapılan soruşturma sonucunda, 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden 13/07/2018 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda ise her ne kadar Kandıra 2. Asliye Ceza Mahkemesince mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmış ise de,

28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 68. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesi yeniden düzenlenmiş, 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinin 2. fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yapılan soruşturmalarda beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceğinin öngörüldüğü, 4. fıkrasında erteleme kararının kaldırılarak