muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6371, Karar No: 2021/1220, Tarih: 28.09.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/6371 E.  ,  2021/1220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ :...2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 20.11.2018 tarihinde verilen dilekçeyle geçit hakkı talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 22.10.2020 tarihli hükmün ... Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluyla incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından talep edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, geçit hakkı istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bir kısım davalılar vekilince istinaf talebinde bulunulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karar bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir.

Dosya içeriğine göre, dava değeri 7.771,95TL olarak gösterilmiş ve bu miktar üzerinden harçlandırılarak karar verilmiştir. Dava değeri ve hükme esas alınan miktar karar tarihi itibariyle geçerli olan (2021 yılı için 78.630,00TL'lik)

temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından bir kısım davalıların temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmış, bu nedenle temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle HMK'nın 362/1-a ve 362/2 maddeleri uyarınca bir kısım davalılar vekilinin TEMYİZ TALEBİNİN REDDİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, dosyanın mahalli mahkemeye İADESİNE, 28.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12626, Karar No: 2010/11590, Tarih: 31.12.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/12626 E.  ,  2010/11590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 2.Asliye Ticaret Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava,yetkisiz müdür tarafından yapıldığı iddia edilen temlik işlerinin geçersizliği ve alacağın tahsili istemine ilişkindir. Başkanlar Kurulu Kararı ve Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre temyiz inceleme görevi Yüksek 11.Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenlerle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 30.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6079, Karar No: 2024/1650, Tarih: 13.03.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/6079 E.  ,  2024/1650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/211 E., 2019/302 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davalı ... vekili, davalı ... Belediye Başkanlığı vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 03.07.2023 tarihli ve 2021/12129 Esas, 2023/3991 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemizin bozma ilamına karşı, davalı Hazine vekili ve davacı ... vekili tarafından karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; ... ili Silifke ilçesi ... Mahallesi ... mevkiinde bulunan ve dava dilekçesinde hudutlarını bildirdiği yaklaşık on dönüm tescil harici bırakılmış yerin müvekkili olan davacının babası ve amcası tarafından imar ihya edildiğini, davacının taşınmazın bir kısmını amcasından satın aldığını, bir kısmının ise babası ve kardeşleri arasında yapılan taksimde davacıya isabet ettiğini, 30 yılı aşkın süredir arpa buğday ekilmek suretiyle kullanıldığını ileri sürerek, taşınmazın davacı adına tescilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin vermiş olduğu davanın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin önceki hüküm, davalılardan Hazine vekili ile ... vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 08.02.2018 tarihli ve 2017/9369 Esas, 2018/800 Karar sayılı ilamıyla; " dava tarihinden sonra yürürlüğe giren 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (6360 sayılı Kanun) uyarınca ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının davaya katılması gerektiği ve davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği konusundaki yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye yeterli olmadığı” gerekçesiyle bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; " dava konusu yerin orman kadastro haritasına göre kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında kaldığı ve orman vasfı taşımadığı, dava konusu taşınmazın imar planı kapsamında kalmadığı, (A) harfi ile gösterilen 4.173,37 m2' lik taşınmaz kısmının uzun yıllar işlemenin etkisiyle birlikte taş miktarının azaldığı, toprak renginin organik maddeye bağlı olarak daha koyu kahverengi olduğu, kaba materyallerin azaldığı, mahalli bilirkişiler ile davacı tanıklarının, dava konusu taşınmazın 30 - 40 yıldır aralıksız ve nizasız olarak davacının dedesi babası ve sonrasında davacı tarafından arpa, buğday, mercimek ekmek suretiyle kullandığını beyan ettikleri, bu beyanların taşınmazın bu kısmının toprak yapısına ve hava fotoğraflarındaki 1975 tarihinden sonra taşlık ve kayalıkların temizlenerek açık alan olduğu tespiti ile uyumlu olduğu, taşınmazın bu kısmı yönünden 1975 tarihinden önce zilyetliğin başladığı ve 20 yıllık zilyetlik süresinin kesintisiz devam ettiği, 1/1000 ölçekli koordine özet çizelgeli haritada A-1 harfi ile gösterilen 2.580,31 m²' lik taşınmaz kısmının ise, incelenen hava fotoğraflarına göre her ne kadar dava tarihi itibariyle imar ihya edilmiş olsa da öncesinde taşlık, kayalık olduğu ve 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığı, mevcut kullanım durumuna göre taşınmazın işbu kısmı yönünden davalı Hazinenin tescil talebinin kabul şartlarının var olduğu, taşınmazın diğer kısımlarında ise herhangi bir tarımsal faaliyet yapılmamış olduğu gibi halen taşlık kayalık olduğu ve taş - kaya depolama alanı olarak kullanıldığı " gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile ... ili Silifke ilçesi Hacıishaklı Mahallesi ... Mevkiinde bulunan ve 07.08.2018 havale tarihli bilirkişi raporuna ekli harita mühendisi bilirkişi ... tarafından düzenlenen Ek-4 nolu 1/1000 ölçekli koordine özet çizelgeli haritada (A) harfi ile gösterilen 4.173,37 m² 'lik taşınmazın davacı adına kayıt ve tesciline, davalı Hazinenin tescil talebinin kabulü ile ... ili Silifke ilçesi Hacıishaklı Mahallesi ... Mevkiinde bulunan ve 07.08.2018 havale tarihli bilirkişi raporuna ekli harita mühendisi bilirkişi ... tarafından düzenlenen Ek-4 nolu 1/1000 ölçekli koordine özet çizelgeli haritada (A-1) harfi ile gösterilen 2.580,31 m²'lik taşınmazın davalı Hazine adına kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; hükmün, davalı ..., davalı ... Belediye Başkanlığı vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 03.07.2023 tarihli ve 2021/12129 Esas, 2023/3991 Karar sayılı ilamıyla; " ... ziraat, fen ve orman bilirkişi raporları değerlendirildiğinde (A) harfli kısım yönünden dava tarihi itibariyle imar ihyanın tamamlanmasından itibaren 20 yıllık sürenin dolmadığının anlaşıldığı açıklanarak, davacının davasının reddi ile taşınmazın Hazine adına tesciline ve taşınmazın bu bölümü üzerinde bulunan muhdesatların davacıya ait olduğuna dair beyanlar hanesine şerh verilmesi ..

.07.2023 tarihli ve 2021/12129 Esas, 2023/3991 Karar sayılı ilamıyla; " ... ziraat, fen ve orman bilirkişi raporları değerlendirildiğinde (A) harfli kısım yönünden dava tarihi itibariyle imar ihyanın tamamlanmasından itibaren 20 yıllık sürenin dolmadığının anlaşıldığı açıklanarak, davacının davasının reddi ile taşınmazın Hazine adına tesciline ve taşınmazın bu bölümü üzerinde bulunan muhdesatların davacıya ait olduğuna dair beyanlar hanesine şerh verilmesi ... " gereğine değinilerek bozulmuş ve iş bu bozma ilamına karşı, davacı ... vekili ve davalı Hazine vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 713 üncü maddesi uyarınca açılan tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre, davacı ... vekilinin yerinde olmayan ve HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddine karar gerekmiştir.

2. Davalı Hazine vekilinin karar düzeltme itirazlarının incelenmesine gelince; Dairemizce, İlk Derece Mahkemesi kararı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümü ile ilgili olarak, dava tarihi itibariyle, imar ihyanın tamamlanmasından itibaren 20 yıllık sürenin dolmadığı ve bu nedenle davacının davasının reddi ile taşınmazın Hazine adına tescili gerektiğinden bahisle bozulmuş olup, Dairemizin bozma ilamının bu kısmında herhangi bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte, bozma ilamının devamında taşınmazın A harfli bölümü üzerinde bulunan muhdesatlar yönünden (adet, yaş, cins belirtilmek suretiyle ayrıntılı olarak) davacıya ait olduğuna dair beyanlar hanesine şerh verilmesi gereğine değinilmiş ise de, eldeki davanın, 4721 sayılı Kanun'un 713 üncü maddesine dayalı olarak açılan tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkin olduğu, Türk Medeni Kanunu' nun 1008, 1009 ve 1010. maddeleri ile Tapu Sicil Tüzüğünün 46 ve devamı maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, Medeni Kanunun 1008. maddesinde belirtilen ayni haklar, 1009. maddesinde sayılan şahsi haklar ve 1010. maddesinde gösterilen taşınmaz malikinin tasarruf yetkisini sınırlayan işlemler ve muvakkat tescil hakkındaki işlemlerin tapuya şerh edilebileceği, bunların dışındaki bir hususun tapuya şerh edilmesinin Türk Medeni Kanun’un beyanlarla ilgili 1012’nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ancak kanunda açıkça düzenlenmesi halinde mümkün olabileceği (3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 19’uncu maddesinin ikinci fıkrası), tapusuz taşınmazın tescili davaları yönünden tescili istenin taşınmaz üzerindeki muhdesatların tapu kütüğünün beyanlar hanesine şerh verilebileceğine ilişkin özel bir kanun hükmünün bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesi sırasında hataya düşülerek bozma ilamında çekişmeli taşınmazın A harfli bölümü üzerinde bulunan muhdesatlar yönünden (adet, yaş, cins belirtilmek suretiyle ayrıntılı olarak) davacıya ait olduğuna dair beyanlar hanesine şerh verilmesi gereğine işaret edilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durum karşısında; davalı Hazine vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile çekişmeli taşınmazın A harfli bölümü üzerinde bulunan muhdesatlar yönünden (adet, yaş, cins belirtilmek suretiyle ayrıntılı olarak) davacıya ait olduğuna dair beyanlar hanesine şerh verilmesi gerektiği belirtilen kısmın bozma ilamından çıkarılmasına ve bozma ilamında davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilen kısmın aynen muhafaza edilmesi suretiyle ilk derece mahkemesi kararının sadece bu gerekçeyle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı ... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE,

Davalı Hazine vekilinin karar düzeltme talebinin, yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'un 442/3. maddesi gereğince, Dairemizin 03.07.2023 tarihli ve 2021/12129 Esas, 2023/3991 Karar sayılı bozma ilamındaki çekişmeli taşınmazın A harfli bölümü üzerinde bulunan muhdesatlar yönünden (adet, yaş, cins belirtilmek suretiyle ayrıntılı olarak) davacıya ait olduğuna dair beyanlar hanesine şerh verilmesi gerektiği belirtilen kısmın bozma ilamından çıkarılmasına ve bozma ilamındaki davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilen kısmın aynen muhafaza edilmesi suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararının sadece bu gerekçeyle BOZULMASINA;

1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi uyarınca takdiren 2.505,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen ...'den alınarak Hazineye irad kaydına,

562,65 TL peşin harcın red harcına mahsubu ile kalan 328,85 TL'nin karar düzeltme isteyen ...'den alınmasına,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3827, Karar No: 2023/8490, Tarih: 06.11.2023

**3. Ceza Dairesi         2023/3827 E.  ,  2023/8490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, Kamu malına zarar verme, suçu ve suçluyu övmek

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili - Sanık ... müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama - Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 25.10.2021 tarihli ve 2021/485 Esas, 2021/9757 Karar sayılı bozma kararı üzerine;

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2021/425 Esas, 2022/304 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme ve suçu ve suçluyu övmek suçlarından mahkumiyet, kamu malına zarar verme suçundan beraatine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 09.02.2023 tarihli ve onama ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle kamu malına zarar verme suçunun unsurlarının oluştuğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme ve suçu ve suçluyu övme suçlarından mahkûmiyet kararı, kamu malına zarar verme suçundan ise beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1-Kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2-Suçu ve suçluyu övme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

“İşlenmiş bir suçun” veya “işlemiş olduğu bir suçtan dolayı bir kişinin” alenen övülmesi TCK.nun 215.maddesinde suç olarak düzenlenmiştir.Kişinin,işlediği suç nedeniyle övülmesi, bu kişinin işlediği suçun da övüldüğünü göstermektedir.

2-Suçu ve suçluyu övme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

“İşlenmiş bir suçun” veya “işlemiş olduğu bir suçtan dolayı bir kişinin” alenen övülmesi TCK.nun 215.maddesinde suç olarak düzenlenmiştir.Kişinin,işlediği suç nedeniyle övülmesi, bu kişinin işlediği suçun da övüldüğünü göstermektedir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 90/5. maddesinde yer alan “Usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarda kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.” hükmü uyarınca 19.03.1954 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 10.03.1954 tarih ve 6366 sayılı Yasa ile onaylanmış bulunan “İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetlerini Koruma Sözleşmesi” (AİHS), iç hukukumuzun uyulması zorunlu bir parçası haline gelmiştir.

Sözleşmenin 9. maddesinde din ve inanç hürriyeti, 10. maddesinde ifade hürriyeti, 11. maddesinde örgütlenme hürriyeti düzenlenmiştir. Bu üç madde; sözleşmenin genel amacı olan çoğulcu demokratik rejim için toplumda hoşgörünün sağlanarak çoğulcu demokrasinin yerleştirilmesi ve geliştirilmesine yönelik hükümlerdir.

İfade hürriyeti, bilgi verme ve bilgi edinme hürriyeti sözleşmenin 10. maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin birinci fıkrasında, “Herkes ifade özgürlüğü hakkına sahiptir. Bu hak kamu makamlarının müdahaleleri olmaksızın ve ülke sınırları gözetilmeksizin, kanaat özgürlüğünü, haber ve görüş alma ve de verme özgürlüğünü de kapsar”, ikinci fıkrasında ise, “Görev ve sorumluluklar da yükleyen bu özgürlüklerin kullanılması, yasayla öngörülen ve demokratik bir toplumda ulusal güvenliğin, toprak bütünlüğünün veya kamu güvenliğinin korunması, kamu düzeninin sağlanması ve suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın ve ahlakın, başkalarının şöhret ve haklarının korunması, gizli bilgilerin yayılmasının önlenmesi veya yargı erkinin yetki ve tarafsızlığının güvence altına alınması için gerekli olan bazı formaliteler, koşullar, sınırlamalar veya yaptırımlara tabi tutulabilir.” denilmektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, ifade özgürlüğüne ilişkin kararlarında, kamuyu ilgilendiren sorunların kamuya açık olarak tam bir serbestlik içerisinde tartışılabilmesi, şiddeti teşvik eden eylemler hariç bu tartışmanın boyutlarının Devlet organları tarafından maksimuma çıkarılması gerektiği vurgulanmaktadır. Süreklilik gösteren bu kararlarda, kamuoyunun bir bölümünün ve hatta çoğunluğun hoşuna gitmeyen,ürkütücü, şok edici fikirlerin de sözleşmenin 10. maddesi tarafından korunduğu belirtilmektedir. (.../Birleşik Krallık, ... / ... vb. Kararlar),

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararlarında, ifade hürriyetinin iki istisnası olduğuna işaret edilmektedir. Birinci istisna şiddeti teşvik edici ve övücü söylemler, ikinci istisna ise azınlıklara karşı nefret söylemidir. Bunun için önce yazı veya sözün içeriğine bakılmalıdır.

Yazı veya Sözler;

a- Şiddet, bir araç olarak öngörüyorsa,

b- Kişileri hedef gösterip kanlı bir intikam istiyorsa,

c- Benimsenen düşünceler için şiddete başvurmanın meşru olduğu ileri sürülüyorsa,

d- İnsanda saldırgan duygular uyandıracak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtıyorsa,

İfade hürriyetinden yararlanmayabilir. (.../Türkiye, no.1 Büyük Daire, no 26682/95, Güzel ve Özer / Türkiye, 6 Temmuz 2010 kararı),

Yazı veya sözün kim tarafından, nerede, nasıl bir ortamda, hangi koşullar altında yazıldığı veya söylendiği değerlendirilmelidir. Mahkeme “yakın ve mevcut tehlike” ölçütüne yaklaşarak sözleri söyleyen kişinin ne kadar etkili olduğu, söylenilen yer ve zaman bakımından söylenenlerin şiddet yaratmaya müsait olup olmadığına bakılması gerektiğini kabul etmektedir. (Zana /Türkiye, 25 Kasım 1997 kararı),

İfade özgürlüğü demokratik bir toplumun esaslı temellerinden birini oluşturup, toplumun ilerlemesi ve her bir bireyin gelişimi için temel koşullardan biridir.

İfade özgürlüğü, sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız görülen veya ilgilenmeye değmez bulunan “haber” ve “düşünceler” için değil, fakat aynı zamanda aleyhte olan, çarpıcı gelen ve rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Bunlar çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleri olup, bunlar olmaksızın “demokratik toplum” olamaz. Sözleşme'nin 10. maddesinde belirtildiği üzere, bu özgürlüğün istisnaları vardır; ancak bu istisnalar dar yorumlanmalıdır. (23.09.1994 tarihli Jersild–Danimarka kararı; 21.01.1999 tarihli Janowski–Polanya kararı; 25.11.1999 tarihli Nilsen ve Johnsen – Norveç kararı; 25.07.2001 tarihli Perna – İtalya kararı),

Bu kapsamda şiddete, silahlı direnmeye veya isyana teşvik niteliği taşıyan yaklaşımlar ile azınlıklara yönelik nefret söylemi içeren açıklamalar sözleşmenin koruduğu ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemez (02.10.2003 tarihli ... – Türkiye kararı; 27.05.2004 tarihli ... – Türkiye kararı ; 09.03.2004 tarihli ... – Türkiye kararı).

Yazının içeriğine, şiddeti teşvik edip etmediğine, yazının hangi bağlamda yayınlandığına, yani şiddeti yaratmaya elverişli olup olmadığına bakılmalıdır (Gözel ve Özel / Türkiye, 6 Temmuz 2010 kararı).

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 13, 14, 25, 26 ve AİHS'nin 9/2, 10/2, 17. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde Devlet yahut halkın bir bölümü için rahatsız edici, hoşa gitmeyen, kural dışı, endişe verici fakat şiddet ve şiddet kışkırtıcılığı içermeyen nitelikteki, sözler de ifade hürriyeti kapsamındadır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 13, 14, 25, 26 ve AİHS'nin 9/2, 10/2, 17. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde Devlet yahut halkın bir bölümü için rahatsız edici, hoşa gitmeyen, kural dışı, endişe verici fakat şiddet ve şiddet kışkırtıcılığı içermeyen nitelikteki, sözler de ifade hürriyeti kapsamındadır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir (Zana v. Türkiye). Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır (... ve .../ Türkiye davası).

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.