muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/32935, Karar No: 2015/35888, Tarih: 24.12.2015

Dosya içeriğinden, mahkemece verilen ilk kararın Dairemizce, özet olarak, “ 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile...ili dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36 maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanun'un kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle...İl Özel İdaresini tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir. 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hâzineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara deverdildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzeleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4

. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildireceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5. fıkarsında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Maliye Hâzinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hâzinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanun’un 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir. Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir

. Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının herhangi bir kuruma devredilip devredilmediğinin tespitinden sonra, devir var ise sorumluluğun davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluşa ait olacağı, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapması gereken komisyonu oluşturma yükümlülüğünün de mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.” gerekçesiyle bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyulduğu anlaşılmaktadır.

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk yerel seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir, (md 1/5.f ve md. geçici 1/23.f).

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “...Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.” denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Bozma üzerine yapılan araştırma sonucu, dosyaya eklenen komisyon kararı ve eklerine göre tüzel kişiliği sona eren...İl Özel İdaresi işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda husumetin İçişleri Bakanlığına yöneltilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, İçişleri Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 24.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1857, Karar No: 2015/21360, Tarih: 25.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/1857 E.  ,  2015/21360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Tehdit, bir kimsenin başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğini veya mal varlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağını veya sair bir kötülük edeceğini bildirmesidir. Bu suçta fail, ağır ve haksız bir zarara uğratılacağını mağdura bildirmektedir. Gerçekleşmesi failin iradesine bağlı olan ve gelecekte vuku bulacak bir kötülüğün, gerçekleşecek gibi gösterilmesidir. Tehdit mağdurun karar verme ve serbest hareket etme özgürlüğünü kısıtlamalı iç huzurunu bozmalı ve onu endişeye düşürmelidir. Mağdura yapılan tehdidin,onun iç huzurunu bozmaya,onda korku ve endişe yaratmaya elverişli olması gerekir. Failin tehdit fiilini bilerek ve isteyerek işlemesi,verileceği söylenen zararın haksız olması yeterlidir. Fiilde korkutuculuk, ürkütücülük, ciddiyet yoksa tehdit kastının varlığından bahsedilemez. Mağdur haksız bir zarara uğrayacağı endişesine kapılmamışsa, korkutuculuk oluşmamıştır. Tehdit suçunun, bahsedilen yasal unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği olaysal olarak değerlendirilmeli, fail ile mağdurun içinde bulundukları ortam, söylenen sözler, söylenme nedeni ve söylendiği koşullar nazara alınmalıdır.

Sanık ...'ın işlerinin kötü gitmesi nedeni ile kayın biraderi mağdur ...'in, sanığa vermek üzere kredi çektiği, ancak sanığın evini teminat olarak ... adına tescil ettirdiği, bu arada sanığın eşi mağdure ...'in aralarındaki geçimsizlik nedeniyle sanıktan ayrılarak annesinin evine gittiği, buna sinirlenen sanığın, mağdure ...'e birden fazla: "Kezzap atıp cildini yakıcam!", "Felç etmeden bırakmayacağım!" şeklinde tehdit içerir iletiler gönderdiği, mağdur ...'in de sanığın krediyi ödememesi nedeniyle evi ...'a sattığı, bunun üzerine sanığın ...'i arayarak: "Evi kimseye satamazsın, azrailiniz olurum, hepinizi öldürürüm!" şeklinde tehditlerde bulunduğu, aynı şekilde evi satın alan Şerife'nin eşi mağdur ...'a: "Ölüm mü arıyorsun?, yoksa başına bela mı?, delikanlı ol telefonu aç!" şelinde iletiler gönderdiği ve yine evin satılmasına sinirlenen sanığın evi ateşe verdiği somut olayda;

1- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Oluşa, dosya kapsamındaki sanık savunması, mağdur beyanları ve telefon ileti tutanaklarına göre sanığın, mağdurlara karşı atılı tehdit suçlarını işlediğine dair kabude bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın atılı eylemleri aynı suçu işleme kararının icrası kapsamında her bir mağdura karşı değişik zamanlarda birden fazla kez işlemesi karşısında hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinde tarif edilen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Oluşa, dosya kapsamında bulunan sanık savunması, hts raporları, araç kiralama sözleşmesi, mağrur beyanları ve olay tutanaklarına göre sanığın atılı mala zarar verme suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152/2-son maddesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde arttırım miktarının öngörüldüğü bölümde yer alan, “verilecek ceza iki katına kadar artırılır” cümlesindeki “iki katına” ibaresinin çıkartılarak yerine “bir katına” ibaresinin eklenmiş olması karşısında ve mahkumiyet kararındaki arttırım oranı da dikkate alınarak, söz konusu yasa değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 1. fıkrasının “c” bendinde yer alan hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğun, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar, üstsoyu ile diğer kişiler yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11119, Karar No: 2012/15119, Tarih: 04.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/11119 E.  ,  2012/15119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/05/2010 tarih ve 2008/171-2010/99 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar LM Kozmetik Tekstil Sanayi Ticaret Ltd. Şti. ve LM Kozmetik San. Tic. Ltd. Şti vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 02/10/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “Armani Code”, “Acqua Di Gio” “Gio de Giorgio Armani” ve Armani Code” gibi marka tescilleri bulunduğunu, bu markaların çok tanınmış markalar olduğunu, davalıların parfüm emtiası için tescil edilmiş bulunan bu markaları esas unsurları olan GIO ve CODE ibarelerini aynen alarak ürün tasarım ve sunuluş biçimlerini, ambalaj rengi ve yazı karakteride dahil olmak üzere aynen taklit ettiklerini, davalı LM unvanlı şirketlerin adına tescilli “Nedens” ve “ Prego” markalarını “ Nedens CODE” ve “Prego Acqua CIO” olarak müvekkilinin markalarına tecavüz teşkil edecek şekilde kullandığını, başka bir dosyadan gerçekleşen arama sırasında davalılardan Porteks Ltd. Şti.ne ait işyerinde bu ürünlerin satıldığının tesbit edildiğini, bu ürünlerin ruhsat sahibinin LM COSMETICS olarak gösterildiğini, internet sayfasındaki adres ve telefon bilgilerine göre bu firmanın ticaret unvanının LM Kozmetik Sanayi Ticaret Limited Şirketi olduğunu, NEDENS markasının sahibinin ise LM Kozmetik Tekstil Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi olduğunu, her iki şirketin ortak ve temsilcilerinin aynı olduğunu, tesbit sırasında LM Kozmetik Tekstil Sanayi ve Ticaret Ltd. Şirketi ile LM Kozmetik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin vergi levhalarının bulunduğunu, davalıların bu eyleminin marka hakkına tecavüz yanında aynı zamanda haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek davalıların marka hakkına tecavüz fiillerinin haksız olduğunun tespitine, davalıların haksız rekabetlerinin ayrı ayrı men’ine, marka ve ürün tasarım ve ambalajı ile iltibas yaratacak şekilde davalıların imalat ve satış yapmalarının önlenmesine, ürünlerin toplatılarak imhasına, marka hakkına tecavüzün ref ve men’ ine, 20.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline, kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan LM Kozmetik Tekstil Sanayi Ticaret Ltd. Şti. vekili, “NEDENS, PREGO ve COOLMEN markalarının müvekkili adına tescilli olduğunu kozmetik sektöründe tüketicilerin kültür düzeyinin son derece yüksek olduğunu ve bu kimselerin son derece seçici olduğunu satın alacağı ürünün bütün özelliklerini bildiğini, Porteks Ltd. Şti’ne herhangi bir ürün satılmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı LM Kozmetik San. Tic. Ltd. Şti vekili, LM Kozmetik Tekstil Sanayi Şirketi ile LM Kozmetik Sanayi Şirketleri'nin farklı hukuki kişiliklerinin bulunduğunu, şirketlerin başka başka kişilere ait olduğunu, davalıya herhangi bir ürün satılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Porteks Ltd. Şti., davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, her ne kadar Porteks Şirketinin perakende satış fişiyle ürün ibrazı söz konusu ise de bunun davalı Porteks Şirketinin marka hakkına tecavüz oluşturacak nitelikte satış bulundurma gibi bir eylemini ispata yeterli olmadığı, davaya konu taklit kozmetik ürünleri davalılardan LM Kozmetik Tekstil Şirketi’nde ele geçirildiği, bu şirkette diğer davalı LM Kozmetik Sanayi Limited Şirketine ait vergi levhasının da bulunduğu, ticaret sicil kayıtlarına göre aramanın yapıldığı tarih itibariyle her iki şirket ortaklarının da Mustafa Karataş ve Filiz Karataş olduğu, kaldı ki davalılardan LM Kozmetik Sanayi Şirketine ait vergi levhasının, arama ve el koyma işlemi yapılan diğer LM şirket binasında bulunmasının da her iki şirketin birlikte hareket ettiklerini gösterdiği, davaların markaya tecavüz ve haksız rekabet yaptıklarının bilirkişi raporu ile tesbit edildiği, 556 sayılı KHK’ nın 62. maddesi ile TTK’ nun 58 ve BK’ nun 49 maddesi gereğince hakkaniyet gereği 10.000 TL manevi tazminata hükmolunduğu gerekçesiyle davalılardan Porteks Deri Ticaret Sanayi Ltd. Şti. hakkındaki davanın reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kısmen kabulü ile davalıların eyleminin davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun hükmen tespitine, haksız rekabetlerinin ayrı ayrı men' ine, davalıların davacıya ait CODE ve ACQUA DI GIO markalarını ya da CIO biçimindeki ibareyi parfüm ve deodorant ürünlerinde kullanmasının ve bu ürünleri davacının ürün ambalajları ile benzer ambalajlarda satışa sunulmasının önlenmesine, davaya konu parfüm ve deodorant ürünlerin toplatılarak imhasına, davalıların davacının marka hakkına tecavüzlerinin ref ve men' ine, takdiren 10.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren faizi ile her iki davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar LM Kozmetik Tekstil Sanayi Ticaret Ltd. Şti. ve LM Kozmetik San. Tic. Ltd. Şti vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar LM Kozmetik Tekstil Sanayi Ticaret Ltd. Şti. ve LM Kozmetik San. Tic. Ltd. Şti vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar LM Kozmetik Tekstil Sanayi Ticaret Ltd. Şti. ve LM Kozmetik San. Tic. Ltd. Şti vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar LM Kozmetik Tekstil Sanayi Ticaret Ltd. Şti. ve LM Kozmetik San. Tic. Ltd. Şti vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılar LM Kozmetik Tekstil Sanayi Ticaret Ltd. Şti. ve LM Kozmetik San. Tic. Ltd. Şti'nden alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 445,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3204, Karar No: 2024/4141, Tarih: 18.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/3204 E.  ,  2024/4141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1419 E., 2023/2451 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 16. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/26 E., 2022/98 K.

Taraflar arasındaki iş kazası olduğunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın davalı Kurum yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davalı şirket yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili davacının davalı şirket bünyesinde 19.01.2011 tarihinde Kızılay AVM’nin inşaatında çalışırken, yoğun çalışma temposu nedeniyle tansiyonun düşmesi sonucunda yere başını çarptığını, hastanede 10 gün yoğun bakımda kaldıktan sonra taburcu edildiğini, ancak kaza nedeniyle % 80 engelli hali olduğundan halen fizik tedavi gördüğünü, işveren tarafından iş kazasının kötü niyetli olarak SGK'ya bildirilmediğini, davacı tarafından Kuruma 3 defa ve en son 12.08.2020 tarihinde iş kazasının tespit edilmesi hususunda başvurulduğunu, ancak herhangi bir tespit yapılmadığını belirterek, dava konusu olayın iş kazası olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı, hak düşürücü süre, derdestlik, husumet, görev ve yetki itirazında bulunduklarını, davacının talebi ile ilgili Kurumun yaptığı işlemin doğru olduğunu, herhangi bir eksiklik bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.