muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12353, Karar No: 2012/19555, Tarih: 29.11.2012

ameliyata alındığı, yatarak gördüğü tedaviler nedeni ile hastane tarafından 4.169,24 TL tutarında fatura düzenlendiği ve ödendiği, olayın oluş şekli itibariyle davalının %50 oranında kusurlu olduğu, olayda 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu hükümlerinin uygulanması gerektiği, davacının 15 gün raporlu olması sebebi ile işine devam edemediği, ameliyat sonrasında yüz ifadesinde değişiklik olması sebebi ile huzursuzluk yaşadığı, gerekçeleriyle, davanın kısmen kabülüne, 2.084,60 TL maddi tazminat ile takdiren 5.000 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 7.084,60 TL maddi manevi tazminatın 24.04.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 314,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 29.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16950, Karar No: 2012/42818, Tarih: 04.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/16950 E.  ,  2012/42818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK.un 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

1-Dolandırıcılık suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelmesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sahte olduğunu bildiği bilekliği mağdurlardan ...' na satan, diğer bilekliği de mağdur ...'ye satmaya çalışırken bu mağdurun bilekliği kontrol amacıyla atölyeye götürmesi nedeni ile ikinci eylemini tamamlayamayan sanığın bu eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İşlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik bilgilerini kullanan kimsenin eylemi iftira suçunu teşkil edeceğinden, sanığın, kendisini görevli polis memurlarına ... olarak tanıtması karşısında; ... adında birinin olup olmadığı araştırılmadan eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hükmolunması,

İşlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik bilgilerini kullanan kimsenin eylemi iftira suçunu teşkil edeceğinden, sanığın, kendisini görevli polis memurlarına ... olarak tanıtması karşısında; ... adında birinin olup olmadığı araştırılmadan eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8027, Karar No: 2025/6640, Tarih: 24.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/8027 E.  ,  2025/6640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2815 E., 2024/627 K.

İHBAR OLUNAN : ISS Tesis Yönetim Hizmetleri A.Ş. vekili Avukat ...

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 33. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/168 E., 2020/158 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, asılın adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de Mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; (adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından), adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337. maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde Mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay (11). Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

24.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14329, Karar No: 2018/1365, Tarih: 14.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/14329 E.  ,  2018/1365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplumu oluşturan bireyler olduğu, 5237 sayılı TCK'nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisine göre bu durumda yani suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireyler olması halinde tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılamayacağından meslek birliklerinin şikayetçi olması halinde de durumun değişmeyeceği cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.05.2013 tarih 2012/1062 esas, 2013/415 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2015/15786 esası ile aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosyaların getirtilip incelenerek mümkün olması halinde birleştirilerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

Kabule göre;

1-Adana İl Emniyet Müdürlüğü Haber Merkezi'ne e-posta aracılığıyla yapılan ihbarda, ... Lojistik isimli kargo şubesine sanık adına bandrolsüz kitap geleceğinin belirtilmesi üzerine, kolluk kuvvetleri tarafından kargo şubesine gidilerek sanık adına gönderilen ve içerisinde 300 adet bandrolsüz kitap bulunan 3 adet koliye el konulduğu,

Kabule göre;

1-Adana İl Emniyet Müdürlüğü Haber Merkezi'ne e-posta aracılığıyla yapılan ihbarda, ... Lojistik isimli kargo şubesine sanık adına bandrolsüz kitap geleceğinin belirtilmesi üzerine, kolluk kuvvetleri tarafından kargo şubesine gidilerek sanık adına gönderilen ve içerisinde 300 adet bandrolsüz kitap bulunan 3 adet koliye el konulduğu,

...'nin suça konu kitaplarla ilgili 6 aylık yasal şikayet süresi içerisinde hak sahipliği belgelerini ibraz ederek şikayetçi olduğu, sanığın kargo şubesinde el konulan kitapların kendisine ait olduğunu, bu kitapları seyyar tezgahta satacağını tüm aşamalarda ikrar ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5846 sayılı Kanun'un 71/1. maddesinde tanımlı; "Bir eseri, icrayı, fonogramı veya yapımı hak sahibi kişilerin yazılı izni olmaksızın işleme, temsil etme, çoğaltma, değiştirme, dağıtma, her türlü işaret, ses veya görüntü nakline yarayan araçlarla umuma iletme, yayımlama ya da hukuka aykırı olarak işlenen veya çoğaltılan eserleri satışa arz etme, satma, kiralamak veya ödünç vermek suretiyle ya da sair şekilde yayma, ticarî amaçla satın alma, ithal veya ihraç etme, kişisel kullanım amacı dışında elinde bulundurma ya da depolama" suçunu oluşturduğu, sanığın suça konu kitapları, kanun maddesinde seçimlik hareketler arasında sayılan ticari amaçla satın almak suretiyle teslim almak istediği ancak alıcıyla ücreti karşılığında bandrolsüz kitapların satın alınması konusunda anlaşmaya varıp, satıcı tarafından kitapların kargo yoluyla kendisine gönderilmesine rağmen, suça konu kitapları teslim alamadan, kolluk kuvvetleri tarafından kargo şubesinde kitaplara el konulması sebebiyle, ticari amaçla satın alma eylemini ve böylece işlemeyi kastettiği 5846 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu elinde olmayan nedenlerle tamamlayamadığı, açıklanan sebeplerle atılı suçun teşebbüs aşamasında kaldığı hususları bir bütün olarak gözetildiğinde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanmaması,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu ve TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

3-Şikayetçinin vekili aracılığıyla usule uygun şekilde davaya katılma talebi olmadığı anlaşılmasına rağmen, şikayetçinin davaya katılmasına karar verilip, lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

4-Suç tarihinin 31/08/2012 olmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında 30/08/2012 şeklinde gösterilmesi,

3-Şikayetçinin vekili aracılığıyla usule uygun şekilde davaya katılma talebi olmadığı anlaşılmasına rağmen, şikayetçinin davaya katılmasına karar verilip, lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

4-Suç tarihinin 31/08/2012 olmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında 30/08/2012 şeklinde gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3499, Karar No: 2012/5769, Tarih: 11.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/3499 E.  ,  2012/5769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/12/2011 tarih ve 2011/253-2011/253 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Mersin Serbest Bölge Gümrük Müdürlüğü'nün 15.12.2011 tarihli yazısı ile, davalı Europan Tobacco Sigara ve Tütüncülük San.Tic A.Ş tarafından verilen 12.12.2011 tarihli ihracaat beyannamesi kapsamındaki "Master Baks Private Point" marka sigaraların, ambalajları, paket rengi, marka alameti olan P harfinin konum ve şekli, sağlık uyarısı ve diğer bilgiler açısından, müvekkilinin TPE nezdinde 2005 12837 ve 2006 11452 sayı ile tescilli "Prestige + Şekil" markalarından doğan fikri ve sinai haklarını ihlal edecek tarzda sahte eşya olduğunun bildirildiğini ileri sürerek, davalıların müvekkilinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturan eylemlerinin durdurulması ve önlenmesini, marka hakkına tecavüz edilerek üretilen veya ithal edilen şeylere bulundukları yerde el konulmasına ve bunların saklanmasına tedbiren karar verilmesini talep ve dava etmiş, mahkemece tensiben "Master Baks Private Point" ibaresini taşıyan ürünlerin Gümrük Müdürlüğü Ambarlarında saklanması yönünde ihtiyati tedbir kararı verilmiştir.

Davalı Europan Tobacco Sigara ve Tütüncülük San.Tic A.Ş vekili, tecavüz oluşturduğu iddia olunan ürünlerdeki "Private Point" markasının müvekkili adına tescilli olduğunu, keza "Private Point + P" şekil ibaresi için yapılan marka başvurusunun da marka bülteninde yayınlandığını, öte yandan müvekkilinin P şeklinin kullanıldığı ve davacı markalarından daha önce tescil olunmuş "Presedent + P" şekil ibareli markalarının bulunduğunu, dava konusu ürünlerdeki markanın, P şeklinin kullanıldığı markaların serisi niteliğinde olduğunu, tescilli bir markanın kullanılmasının marka hakkına tecavüz oluşturmayacağını, el konulan ürünlerin de TAPDK izniyle üretilmiş orjinal ürünler olduğunu savunarak, tedbir kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, davalının markasının tescilli olup, tescil devam etiği sürece kullanımının engellenemeyeceği, davalı markaları hakkında verilen hükümsüzlük kararlarının henüz kesinleşmediği gerekçesi ile, ihtiyati tedbirin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 11/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17514, Karar No: 2025/5428, Tarih: 12.05.2025

**10. Ceza Dairesi         2023/17514 E.  ,  2025/5428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/471 E., 2021/89 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 03.02.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 11.09.2023 tarihli ve 2023/19179 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.10.2023 tarihli ve KYB - 2023/98839 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.10.2023 tarihli ve KYB - 2023/98839 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, kayden 14.10.1999 doğumlu olup, suç tarihi olan 29.08.2017 tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan 5237 sayılı Kanun’un 31/3. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, fazla ceza tayin edilerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 29.08.2017 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Saray (Tekirdağ) Cumhuriyet Başsavcılığının 30.10.2020 tarihli ve 2017/951 Soruşturma, 2020/383 Esas, 2020/355 sayılı iddianamesi ile Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesine, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı,

B. Yapılan yargılama sonucunda, Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 26.01.2021 tarihli ve 2020/471 Esas, 2021/89 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

C. Dosya kapsamına göre; kayden 14.10.1999 doğumlu olup, suçun işlendiği 29.08.2017 tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan sanık hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmayarak fazla ceza tayin edilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D. 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d maddesinin;

Anlaşılmıştır.

C. Dosya kapsamına göre; kayden 14.10.1999 doğumlu olup, suçun işlendiği 29.08.2017 tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan sanık hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmayarak fazla ceza tayin edilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D. 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d maddesinin;

"Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder." şeklinde düzenlenmiş olup, 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi gerekmekte ise de, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanması halinde belirlenecek cezanın ertelenmesi, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, takdiri indirim gibi lehe hükümlerin mahkemesince yeniden değerlendirilmesi mümkün görüldüğünden Dairemizce bir hüküm kurulmamıştır.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2021 tarihli ve 2020/471 Esas, 2021/89 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.05.2025 tarihinde karar verildi.