muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13, Karar No: 2023/335, Tarih: 07.06.2023

Bu itibarla, Yerel Mahkemece sanık ...'ın maktule yönelik eylemi nedeniyle kurulan beraat hükmünün, yeğeni sanık ...’ın maktule yönelik gerçekleştirdiği kasten öldürme suçuna TCK’nın 39/2-a-b maddesi uyarınca yardım eden sıfatıyla iştirakten sorumlu olduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Meşru savunma yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı;

Oluşa uygun kabule göre maktul ...'ın sanık ...'ın kardeşi ...e yönelik tabanca ile en az dört kez olmak üzere ateş ederek yaraladığı bu durumu gören sanık ...'ın kardeşini kurtarmak amacıyla yeğeni ...'a "koş oğlum evdeki av tüfeğini al gel" dediği, sanık ...'ın av tüfeğini getirerek ...'a verdiği, kardeşine ve kendisine yönelik saldırıyı def etmek amacıyla av tüfeğiyle ateş etmek istemesine rağmen tüfeğe mermi koymadığı için ateş edemediği, bu sırada maktulün kendi evine giderek sanıkların evini gören odasına geçtiği, amcası ...'ın elinden av tüfeğini alan sanık ...'ın maktulün bulunduğu evin penceresine doğru ateş ettiği, oda penceresinin av tüfeği saçmaları ile isabet alarak kırıldığı, bunun üzerine maktulün elindeki tabancayla sanıklara doğru ateş etmeye devam ettiği, karşılıklı çatışma sırsında av tüfeği saçmaları ile yaralanan maktulün öldüğü olayda;

Sanık ...'ın eylemi değerlendirildiğinde, kardeşi ...in hayatına yönelik silahlı saldırı başlamış ve devam etmekte iken kendisini ve kardeşini savunma amacına yönelik av tüfeğinin evden getirilmesini isteyip oluşan korku ve heyecan nedeniyle namlusuna mermi dahi koymaksızın ateş etmek istemekten ibaret eylemin meşru savunma koşulları içinde gerçekleştiği, dolayısıyla sanığın eyleminde hukuka uygunluk nedeni bulunduğundan öncelikle beraat kararı verilmesi gerektiği, ancak yapılan oylamada meşru savunma koşullarının oluşmadığı sonucuna varılmakla sanığın eylemi suçta kullanılan araç sağlamak ve suç işleme kararı verildikten sonra bu kararı kuvvetlendirmek suretiyle yardım etmek suçunu oluşturacağı sonucuna varıldığından meşru savunmanın oluşmadığına ilişkin çoğunluk görüşüne iştirak edilmemiştir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan diğer yedi Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanık ...'ın maktule yönelik eyleminde ceza sorumluluğunu ortadan kaldıran nedenlerin bulunduğu yönünde karşı oy kullanmıştır.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi O. Erdim ise; sanık ...'ın maktule yönelik eyleme iştirakinin belirlenmesine dair yapılan oylamada;

"Sanık ...'ın yeğeni sanık ...'ın av tüfeğiyle ateş ederek ...'ın ölümünü gerçekleştirdiği olayda, sanık ...'ın eyleminin TCK 39 maddesi kapsamında yardım olarak kabulüne dair sayın çoğunluğun düşüncesine katılmamaktayım.

Sanık ...hazırlık ifadesinde, sanık ...'a "koş oğlum, evden silahı kap gel" dediğini kabul ve ikrar etmiştir.

Sanık ..., sanık ...'ın, maktul ...'a ateş ettiği sırada getirmiş olduğu tüfekle ateş etmeye çalıştığını, ancak tüfeğe kartuş koymayı unuttuğundan ateş edemediğini de kabul etmektedir.

Sanık ...hazırlık ifadesinde, sanık ...'a "koş oğlum, evden silahı kap gel" dediğini kabul ve ikrar etmiştir.

Sanık ..., sanık ...'ın, maktul ...'a ateş ettiği sırada getirmiş olduğu tüfekle ateş etmeye çalıştığını, ancak tüfeğe kartuş koymayı unuttuğundan ateş edemediğini de kabul etmektedir.

Jandarma tarafından düzenlenen 29.06.2014 tarihli olay yeri inceleme raporunun 3. maddesinde, maktul ...'ın evin içinde vurulmuş olarak bulunduğunu, ...'ın sağ elinde mermisi bitmiş 442773 seri nolu tabanca bulunduğu, maktulün bulunduğu pencerenin camlarının kırılmış, evin içinde ve duvarlarında saçma izlerinin olduğu belirtilmiştir.

...'ın önce ...ve sonra da sanıklar ...ve ...'a ateş ettiği, bu atışın devamı sırasında sanık ...'ın evden getirdiği tüfekle ateş ettiği kabul edilmiş olsaydı, sanıklar ...ve ...'ın yasal savunma halinde bulundukları kabul edilirdi. Maktul ...'ın, sanık ... tarafından tahrik altında öldürüldüğü sayın çoğunluk tarafından da kabul edildiğine göre, eve kaçmış ve burada mermisi bitmiş ...'ın bu aşamadan sonra öldürüldüğü sayın çoğunluk tarafından da kabul edilmiştir.

Bu itibarla, sanık ...'ın, yeğeni sanık ...'dan silah getirmesini istediği, bu aşamada ...'ın ...'ı azmettirdiği, sanık ...'ın evden ikinci tüfeği getirmek suretiyle karşı tarafa ateş etmeye çalışması karşısında, artık ...'ın fiil üzerinde ortak hakimiyet kurduğundan, failliğin şerikliğe önceliği gereği TCK 38 maddesinden önce gelen TCK 37 maddesinin uygulanmasının gerekmesi, sanık ...'ın sanık ...'ın istek ve iradesi dışında hareket ettiğinin kabul edilemeyeceği gerçeği karşısında, sanık ...'ın müşterek fail kabulü yerine sayın çoğunluğun yardım olarak kabul ve uygulamasına katılmamaktayım." düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yerel Mahkemece sanık ...'ın katılan...a yönelik eylemi nedeniyle teşebbüs aşamasında kalan kasten öldürme suçundan kurulan direnme kararına konu beraat hükmünün gerekçesinin İSABETLİ OLDUĞUNA, sanık ...'ın maktule yönelik eylemi nedeniyle kurulan direnme kararına konu beraat hükmü ile sanık ...'ın katılan...a yönelik eylemi nedeniyle kasten yaralama suçundan kurulan direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün gerekçesinin ise İSABETLİ OLMADIĞINA,

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yerel Mahkemece sanık ...'ın katılan...a yönelik eylemi nedeniyle teşebbüs aşamasında kalan kasten öldürme suçundan kurulan direnme kararına konu beraat hükmünün gerekçesinin İSABETLİ OLDUĞUNA, sanık ...'ın maktule yönelik eylemi nedeniyle kurulan direnme kararına konu beraat hükmü ile sanık ...'ın katılan...a yönelik eylemi nedeniyle kasten yaralama suçundan kurulan direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün gerekçesinin ise İSABETLİ OLMADIĞINA,

2- Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin 02.12.2019 tarihli ve 104-228 sayılı, sanık R.. Y.. hakkında katılan...a yönelik eylemi nedeniyle teşebbüs aşamasında kalan kasten öldürme suçundan kurulan direnme kararına konu beraat hükmünün ONANMASINA, sanık R.. Y.. hakkında maktule yönelik eylemi nedeniyle kurulan direnme kararına konu beraat hükmünün, sanığın eyleminin sanık ...'ın maktule yönelik gerçekleştirdiği kasten öldürme suçuna yardım oluşturması nedeniyle TCK'nın 39/2-a-b maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken beraatine karar verilmesi; sanık B.. Y..'in, katılan...a yönelik eylemi nedeniyle kasten yaralama suçundan kurulan direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün ise, sanığın katılan ...’a yönelik eylemi nedeniyle teşebbüs aşamasında kalan kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerekirken suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçundan cezalandırılması isabetsizliklerinden BOZULMASINA,

3- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2023 tarihinde yapılan müzakerede, sanık ...'ın katılan...a yönelik eyleminin nitelendirilmesi yönünden oy birliğiyle, sanık ...'ın maktul ...'a ve sanık ...'ın katılan...a yönelik eylemlerinin nitelendirilmesi yönünden ise oy çokluğuyla karar verildi.

- Sanık ...yönünden cezai sorumluluğu ortadan kaldıran nedenlerden biri var.

- Sanık ... yönünden suça teşebbüs yok

- Sanık ...yönünden cezai sorumluluğu ortadan kaldıran nedenlerden biri var.

- Sanık ... yönünden suça teşebbüs yok

- Sanık ...yönünden cezai sorumluluğu ortadan kaldıran nedenlerden biri var.

- Sanık ...yönünden direnme onama

- Sanık ... yönünden suça teşebbüs yok

- Sanık ...yönünden cezai sorumluluğu ortadan kaldıran nedenlerden biri var.

- Sanık ...yönünden cezai sorumluluğu ortadan kaldıran nedenlerden biri var.

- Sanık ...yönünden cezai sorumluluğu ortadan kaldıran nedenlerden biri var.

-Sanık ... yönünden suça teşebbüs yok

- Sanık ...yönünden cezai sorumluluğu ortadan kaldıran nedenlerden biri var.

- Sanık ... yönünden suça teşebbüs yok

- Sanık ... yönünden suça teşebbüs yok

- Sanık ...yönünden cezai sorumluluğu ortadan kaldıran nedenlerden biri var.
Yargıtay — Esas No: 2010/18982, Karar No: 2011/3487, Tarih: 02.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18982 E.  ,  2011/3487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17432, Karar No: 2007/15928, Tarih: 10.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17432 E.  ,  2007/15928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 20/07/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2007 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.360 YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 10.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8474, Karar No: 2013/25493, Tarih: 18.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/8474 E.  ,  2013/25493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlünün, 09.12.2013 tarihli dilekçe içeriğinde ''Cezasını 12.01.2000 ile 16.05.2003 tarihleri arası infaz ettiğini, dosyasının UYAP'ta açık gözüktüğünü, bu nedenle açık cezaevine gidemediğini, hakkını kullanamadığını, dosyasının onaylanıp gönderilmesini'' istediğini belirtmesi karşısında; sanık verdiği dilekçe ile temyizden vazgeçme iradesini ortaya koyduğundan, dosyanın incelenmeksizin İADESİ için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 18.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/39170, Karar No: 2013/27653, Tarih: 31.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/39170 E.  ,  2013/27653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, maddi ve manevi tazminat alacağı, ücret alacağı ile fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işverenle 01.05.2006 tarihinde yapılan 3 yıllık protokol gereğince genel müdür olarak çalışmaya başladığını, talebi olmaksızın 24.05- 20.06.2007 tarihleri arasında talebi olmaksızın ücretsiz izin kullandırıldığını, izin bitimi işyerine gittiğinde odasındaki levhasının indirildiğini ve başkasına tahsis edildiğini gördüğünü, sorulduğunda odasının başkasına tahsis edildiğini öğrendiğini, kenidisi ile ilgilenilmeyip yer tahsisi de yapılmadığını, ertesi gün tekrar işyerine geldiğinde iş akdine son verildiği, genel müdürlük makamının kaldırıldığı,hizmetine ihtiyaç kalmadığı bildirilerek işine son verildiğini ileri sürerek bakiye süre ücreti( maddi tazminat ),manevi tazminat, eksik ödenen 2007 Nisan ayı ücreti ile mayıs ve haziran ayları ücretleri olmak üzere toplam 80 000 TL nin 13.07.2007 tarihli 2. ihtarnamesinin tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, taraflar davacının genel müdürlük görevinin 3 yıl süreceğine ilişkin protokol imzaladıklarını ancak bu protokolden sonra 10.08.2006 tarihinde taraflar arasında 1 yıllık sözleşme imzalandığını, genel müdür olarak çalışmasına yönelik Milli Eğitim Müdürlüğü ile valilik onayının 1 yıllık süreye ilişkin olduğunu, 3 yıllık çerçeve protokolün amacının davacının genel müdürlük görevinin süreceğine ilişkin taraflarca alınan bir karardan ibaret olup başkaca bir amacı bulunmadığını,ücretli izne ayrılacağı tarihte personele " buraya kadarmış, döneceğimi sanmıyorum, hoşçakalın " gibi ibareler kullanarak ayrıldığı ve izin bitiminden sonra görevine dönmeyip ihtarname gönderdiği ve akabinde hakkı olmayan alacaklar için icra takibi yaptığını, iş akdi 4857 S.İş Kanunu 25/2-g maddesi uyarınca feshedildiğini,protokolde kıdem tazminatına mahsuben ödenen 6000 TL nin izne ayrılırken “artık döneceğimi düşünmüyorum” şeklindeki beyanları nedeniyle mayıs ve haziran ayı ücretlerine mahsub edilerek borcu kapandığını belirterek davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:Mahkemece, davacı davalı işverene ait ... Eğitim Kurumları adlı işyerinde, taraflar arasında yapılan 01/05/2006 tarihli sözleşme gereğince 01/05/2006 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere üç yıl süreyle aylık net 2.500,00 TL ücret ile çalıştırılacağının kararlaştırıldığı ve iş akdinin belirli süreli olduğu ,davalı işverence sözleşmede kararlaştırılan süreden önce 20/06/2007 tarihinde iş akdinin feshedildiği, feshin haklı olduğunun davalı tarafından ispat edilemediği, devamsızlık tutanaklarının iş akdinin feshinden sonra tutulan tutanaklar olduğu gerekçesi ile bakiye süre ücretinin kabulüne, Borçlar Kanununun 325. Maddesinin 2. Fıkrası gereğince % 40 oranında takdiri indirim yapılmasına yoluna gidilmiş, davacının genel müdür olarak çalışma saatlerini kendisinin ayarlayabilecek pozisyonda olması nedeniyle fazla çalışma ücreti isteği ile şartları oluşmayan manevi tazminat isteminin de reddine karar verilmiştir. D) Temyiz:Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki ilişkinin belirli süreli iş sözleşmesinin unsurlarını taşıyıp taşımadığı ve belirli süreli iş sözleşmesinin süresinden önce feshine dayalı olarak işverence ödenmesi gereken kalan süreye ait ücretler konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.Borçlar Kanununun 325 inci maddesinde, “İş sahibi işi kabulde temerrüt ederse, işçi taahhüt ettiği işi yapmaya mecbur olmaksızın mukaveledeki ücreti isteyebilir” şeklinde kurala yer verilerek işçinin kalan süre ücretini talep hakkı olduğu belirtilmiştir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, 408. maddesinde işverenin işi kabuldeki temerrüdü sebebiyle işçinin iş görememesi halinde ücret hakkının olduğu açıklanmıştır. İşçinin iş görme edimini yerine getirememesi halinde yapmaktan kurtulduğu giderler ile başka bir işi yaparak kazandığı veya kasten kaçındığı yararlarının indirileceği de hükme bağlanmıştır.Bakiye süre ücretinin istenebilmesi için, iş sözleşmesinin haklı bir neden bulunmaksızın işverence feshedilmiş olması gerekir. İşverenin feshi 4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinde yazılı sağlık sebeplerine, ahlâk ve iyi niyet kuralları ile benzerlerine uymayan hallere veya zorlayıcı sebeplere dayanması halinde, sözleşmenin kalan süresine ait ücretler yönünden işçinin talep hakkı doğmaz.Somut olayda taraflar arasında imzalanan 01.05.2006 tarihli “ protokol ” başlıklı belge ile davacının aylık 2500 TL ücretle genel müdür olarak çalışacağı, protokolün 3 yıl süre ile geçerli olduğu, 3 yıllık hizmetinin kıdem tazminatı olarak 6000 TL nin peşin olarak ödeneceği, protokolün süresinden önce taraflarca karşılıklı feshedilmesi halinde davacının 3 yıllık süreden kalan süreye ait peşin aldığı kıdem tazminatını iade edeceği taraflarca tek taraflı fesih halinde İş Kanununun ilgili hükümlerinin geçeli olacağı düzenlenmiştir.

Düzenlenen bu protokolün ardından 01.09.2006 - 01.09.2007 tarihleri arasında yürürlüklü “ ... Öğretim Kurumları Öğretim Elemanlarına Ait İş Sözleşmesi ” başlıklı milli eğitim ve valilik tarafından onaylı bir yıllık iş sözleşmesi düzenlenmiştir.avacının iş sözleşmesi 02.07.2007 tarihinde davalı tarafından 4857 sayılı İş Kanununun 25/2-g maddesi uyarınca feshedilmiştir.Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere davacının iş akdinin işveren tarafından haklı nedenle feshedildiği hususu davalı tarafça ispatlanamamıştır.

625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu 23. maddesinde özel öğretim kurumlarının müdürleri, kurucuları tarafından diğer yönetici ve müdürleri genel olarak müdürleri tarafından seçilip istihdamlarının MEB 'in iznine sunulacağı ; Bakanlığın iznine sunulmadan önce müdür, diğer yönetici ve öğretmenlerin işe başlatılamayacakları , gerekli şartları taşıyan yönetici ve öğretmenler için Bakanlıkça çalışma izin düzenleneceği ,34. maddesinde özel okul kurucu veya kurucu temsilcileri ile müdür, diğer yönetici ve öğretmenler arasında yapılan yazılı sözleşmelerin örneklerinin ilgililerin atanmalarına esas olacak evrak ile birlikte MEB'e gönderileceği düzenlenmiştir. Davacı ile yapılan iş sözleşmesinin imzalandığı tarihte yürürlükte bulunan 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanununa göre Bakanlığın onayına sunulan sözleşme 1 yıllık olup taraflar arasında daha önce yapılan ve onay gerektirmeyen protolün tadili niteliğindedir .Bu sebeple protokole değil 01.09.2006- 01.09.2007 yürürlük tarihli iş sözleşmesine göre bakiye süre ücret alacağı hesaplanmalıdır.

Davacının imzaladığı özel öğretim kurumları elemanlarına mahsus iş sözleşmesine göre 2 aylık bakiye süre ücreti dikkate alınarak hükmedilecek miktara göre takdiri indiriminde yeniden değerlendirilmek suretiyle bakiye süre ücreti hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.Ayrıca, hesaplanan bakiye süre ücretinden takdiri indirim nedeniyle reddedilen miktar yönünden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemelidir.

3- Davacı vekili 22.06. 2007 ve 13.07.2007 tarihli işverene gönderdiği ihtarnameler ile 6000 TL ücret, 60 000 TL bakiye süre ücreti, fazla çalışma ve manevi tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir. Her iki ihtarnamenin de tebliğ tarihleri belirli değildir.Mahkemece öncelikle söz konusu ihtarnamelerin tebliğ tarihleri belirlenmeli dava tarihinden evvel tebliğ edilmiş ise işveren davadan evvel temerrüde düşürülmüş olacağından dava dilekçesinde 13.07.2007 tarihinden itibaren faiz istediği hususu da gözetilmek suretiyle temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilmelidir. Aksi halde ise şimdiki gibi dava tarihinden itibaren faize karar verilmelidir. F) Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 31.10.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4097, Karar No: 2024/739, Tarih: 05.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/4097 E.  ,  2024/739 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/503 Esas, 2021/1606 Karar

vekili Avukat ...

DAVALILAR : 1. Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğü

vekili Avukat ... ...

2.... (TÜRKPATENT)

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Davanın Kabulü

(Esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle)

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/52 E., 2018/380 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin müvekkilinin 2015/08809-2 ve 3 sıra nolu tasarımlarının ... ve ayırt edici olmadığı iddialarının gerçeği yansıtmadığını, iddialarına dayanak gösterilen ürünler ile müvekkilinin tasarımlarının birbirinden farklı olduğunu ve müvekkiline ait tasarımların yenilik ve ayırt edicilik kriterlerini haiz olduğunu, davalının itirazında 2015/08809-2 ve 3 sayılı tasarımlar için 2009/05418-04 ve 08 nolu tasarımları; 85/089365 sayılı ‘...’ ibareli markasını ve müvekkilinin 2014/53161 sayılı ‘... Karadeniz ... Çayı’ ibareli markasını gerekçe göstererek itirazda bulunduğunu, itiraza mesnet tasarım ve markalar arasında görsel açıdan birçok farklılık bulunduğunu, ayrıca ‘... Çayı’nın marka olarak davalı firmanın tekelinde olmadığını, kaldı ki yazı tiplerinin de birbirinden farklı olduğunu, davalının itirazına gerekçe olarak gösterdiği 2014/53161 nolu tescilli markanın müvekkiline ait olduğunu, yine itiraza gerekçe gösterilen wayback machine arşiv sitesinde yer ... ürün görselinin müvekkilinin 2014/53161 nolu tescilli marka örneğinin görseli olduğunu, 8.06.2013 kayıt tarihinin hatalı olduğunu, avansas internet sitesinin “Bu ürünü alanlar bunu da aldı”, “Bu ürüne bakanlar buna da baktı” yan ekran uygulamalarının söz konusu hataya yol açtığını; söz konusu arşiv sitesindeki 2014, 2015 yıllarına ait kayıtlarda müvekkilinin tasarımına rastlanmadığını, dolayısıyla wayback machine arşiv sitesinin kayıtlarının mevcut davada dikkate alınmaması gerektiğini, davalı şirket markasının esaslı unsurunun "..." ibaresi, müvekkilinin markasının esaslı unsurunun ise "..." ibaresi olduğunu, Çay tüketicisinin ürünün markasına dikkat ettiğini, ... ve kırmızı renklerin de davalı şirketin tekelinde olmadığını ve bu renkleri ambalajında kullanan ... şirketin de davalı olmadığını, çay emtiasında ... ve kırmızı renklerin yaygın olarak kullanılmakta olduğunu, çay filizi görselinin de yaygın olarak kullanıldığını ileri sürerek 2016/T-713 sayılı YİDK kararının iptaline ve 2015/08809-2 ve 3 sıra nolu tasarımların tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.