muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/259, Karar No: 2022/339, Tarih: 11.05.2022

... ... ve ... isimli şahısları da alarak sanığı darbettiklerini, bu olay nedeniyle... ile ...’un 2014 yılı Haziran ayında cezaevine girdiklerini, 2012 yılında teyzesi tanık ...’in üvey oğlu olan tanık ... ile gayrıresmî olarak evlendiklerini, yaklaşık 10 ay süren bu evliliğin ... tarafından sonlandırıldığını ancak evliliğin neden bittiğini bilmediğini, evliliğin sona erme nedeninin bakire çıkmaması olduğunu...’den öğrendiğini, köy yerinde bu tür olayların çok çabuk duyulması nedeniyle babası...’ın şikâyetçi olmak istemediğini, bu nedenle yaklaşık 6 yıl süreyle şikâyette bulunmadığını iddia ettiği, sanığın ise aşamalarda; mağdurenin iddialarının doğru olmadığını, sadece bisikletten düştüğü esnada kollarıyla kucağına almak suretiyle mağdurenin düşmesini engellediğini, mağdurenin babası...’ın ruhsatsız tabanca ve esrar alım satımı gibi bazı yasadışı işler yaptığını bildiğini, mağdurenin halası... ile halasının kızı Sibel’in de ...’da para karşılığında erkeklerle ilişkiye girdiklerini duyduğunu, bu hususları başkalarıyla paylaşmasından endişe duyan...’in...’ı dolduruşa getirdiğini ve yaşanmadığı hâlde mağdureye sarkıntılıkta bulunduğuna dair iddiaları...’a anlattığını, bu sebeple kendisini darbeden..., ... ve Sezgin’in hapis cezası aldıklarını ve 2014 yılı Haziran ayında cezaevine girdiklerini, bundan yaklaşık 1 ya da 1,5 ay önce mağdurenin halası tanık ...’ün, kendisiyle görüşerek iftira attığını söylemesi, ifadesini değiştirmesi, aksi hâlde mağdureye sarkıntılıkta bulunduğundan bahisle hakkında şikâyetçi olacaklarını söylemek suretiyle kendisini tehdit ettiğini, Mahiye’nin bu teklifini Cumhuriyet savcısına da anlattığını ve Cumhuriyet savcısının da yönlendirmesiyle yalan ifade veremeyeceğini Mahiye’ye bildirdiğini, ardından bu iftiranın ortaya atıldığını savunduğu olayda;

Mağdurenin 2009 yılında gerçekleştiğini iddia ettiği eylemlerle ilgili olarak yaklaşık 6 yıl sonra 21.01.2015 tarihinde müracaatta bulunması, mağdurenin babası ..., halasının oğlu ... ... ve amcasının oğlu (aynı zamanda halasının damadı) ... hakkında 29.10.2009 tarihinde sanığa yönelik olarak işledikleri kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerinin kesinleşmesinden sonra ...'ın 16.06.2014 tarihinde hükümlü sıfatıyla cezaevine alınması, 21.01.2015 tarihinde dava konusu olaya ilişkin olarak gerçekleşen müracaat sonrası 2015 yılı Ağustos ayında ...'ın mahkûmiyetine hükmedilen...Asliye Ceza Mahkemesinin 20.07.2010 tarihli ve 13-91 sayılı dosyasında yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulması, sözü edilen dosyada yürütülen yargılama sırasında mağdure ve annesi Dursune'nin tanık sıfatıyla alınan beyanlarında, ..., ... ... ve ...'ın da savunmalarında sanık tarafından mağdureye yönelik olarak gerçekleştirilen bir cinsel eylemin bulunmadığını açıkça belirtmeleri, aşamalarda yaşadıkları yerde başına gelen hadisenin duyulmasını istemedikleri için eylemlerin gerçekleştiği tarihte şikâyette bulunmadıklarını belirten mağdurenin, 2012 yılında gayrıresmî şekilde evlendiği ... ile yaklaşık 5-6 ay karı koca hayatı sürdürdükten sonra ... tarafından evliliğin sonlandırılması üzerine babaevine dönmesi ve bu süreçte sanık tarafından gerçekleştirildiğini iddia ettiği eylemlerin çevrede bulunanlarca öğrenilmesine rağmen olayı 2015 yılında adli makamlara intikal ettirmesi, kendisinde "down sendromu" olarak bilinen bir rahatsızlık bulunan tanık ...'nun olayın gerçekleşme biçimine dair aşamalarda değişen ve birbiriyle çelişen anlatımlarda bulunması, sanığın atılı suçları işlemediğine dair istikrar arz eden savunmaları bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın mağdureye karşı eylemlerini gerçekleştirdiğini gösteren her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı kanıt bulunmayıp iddianın şüphede kalması ve bu şüphenin de sanık lehine yorumlanması gerektiğinden, sanığın mağdureye yönelik eylemlerinin sabit olmadığı kabul edilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanığa atılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının sabit olduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

1- ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.02.2017 tarihli ve 20-34 sayılı direnme kararına konu mahkûmiyet hükümlerinin, sanığa atılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının sabit olmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 07.04.2022 tarihinde yapılan birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından 11.05.2022 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6841, Karar No: 2018/17670, Tarih: 05.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/6841 E.  ,  2018/17670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın soruşturma aşamasındaki “ çadırımın yanında otururken yeşil bir arabayla iki kişi yanıma geldi, bana motosiklet ihtiyacın var mı diye sordular ben de evet dedim, yarın Gümüşgün köyü meydanına gel biz seni buluruz dediler, ben de gittim, köyün organize çıkışına doğru şahısları gördüm, isimlerinden veya lakaplarından bahsetmediler, biriyle yarım saat oturdum diğeri motosikleti getirdi suça konu motosikleti 350 TL karşılığında satın aldım, satın alırken anahtar çalıştırma kablosunun kesik olup olmadığına dikkat etmedim” şeklindeki tutarsız ve hayatın olağan akışına aykırı savunmalarının kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu gözetilmeksizin hırsızlık suçu yerine yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 05/12/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6486, Karar No: 2020/968, Tarih: 05.02.2020

**19. Ceza Dairesi         2018/6486 E.  ,  2020/968 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun Ek 2. maddesi 3. fıkrasına aykırı davranmak eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında Hakkari Emniyet Müdürlüğü Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 19/06/2017 tarihli ve EY-818554 sayılı idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 2.628,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun kabulüne dair Yüksekova Sulh Ceza Hakimliğinin 30/03/2018 tarihli ve 2017/1832 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 24/09/2018 gün ve 8249 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/10/2018 gün ve KYB-2018-78923 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Yüksekova Sulh Ceza Hakimliğince, kabahatlinin Yüksekova Şoförler ve Otomobilciler Esnaf Odasına kayıtlı olduğu ve buna ilişkin mesleki faaliyet belgesi bulunduğu, aracın T plakalı olduğu, başvuranın ticari taksi ile yolcu taşımacılığı yaptığına ilişkin vergi levhasının bulunduğu, Yüksekova Esendere Beldesi Belediyesi tarafından Esendere sınırları içerisinde taksi şoförü esnafı hizmetlerini yürütebilmesi hususunda 28/03/2017 tarih 5 sayılı encümen kararının bulunduğu, söz konusu kararın amacının güzergah ve çalışma alanı açısından yetkilendirmek olup taksicinin aldığı yolcuyu Esendere sınırları dışına çıkaramayacağı ve dönüşte yolcu alamayacağı anlam ve sonucunu çıkarmayacağı bu nedenle başvuruya konu idari yaptırım kararının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle araç şoförü olan muteriz hakkındaki idari para cezasının iptaline karar verilmiş ise de, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun Ek 2. maddesi 3. fıkrasında yer alan “İlgili belediyeden izin veya ruhsat almaksızın, belediye sınırları dâhilinde ticari amaçlı yolcu taşıyan kişiye, araç sahibine, bağlı bulunduğu durak, işyeri ve işletmelerin sorumlularına birinci fıkrada gösterilen idari para cezası üç kat olarak, fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl içinde tekerrürü halinde ise beş kat olarak uygulanır. Ayrıca, araç her defasında altmış gün süre ile trafikten men edilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca yolcu taşıyan muterize idari para cezası uygulandığı ve kabahatlinin Yüksekova Belediyesinden izin ve ruhsat almaksızın yolcu taşımacılığı yaptığı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Yüksekova' dan almış olduğu yolcuyu Esendere' ye getirdiği tespit edilen muterizin, Yüksekova Şoförler ve Otomobilciler Esnaf Odasına kayıtlı olduğuna dair mesleki faaliyet belgesi bulunduğu, tespit edilen aracın T plakalı olduğu, muterizin ticari taksi ile yolcu taşımacılığı yaptığına ilişkin vergi levhasının bulunduğu gibi yine Yüksekova Esendere Beldesi Belediyesi tarafından Esendere Beldesi sınırları içerisinde taksi şoförü esnafı hizmetlerini yürütebilmesi hususunda 28/03/2017 tarih 5 sayılı encümen kararının bulunduğu anlaşılmış, muteriz tarafından gerçekleştirilen yolcu taşımacılığının, Yüksekova sınırları içerisinde bir noktadan alınan yolcunun yine Yüksekova sınırları içerisindeki başka bir noktaya götürülmesi şeklinde gerçekleşmediği, bu nedenle muteriz bakımından Yüksekova Belediyesi tarafından verilen bir izin ve ruhsatın aranamayacağı, aksinin kabul edilmesi durumunda ise, bir belediyenin sınırları içerisinden başka bir belediyeye yolcu taşımacılığı yapacak olanların her iki belediye tarafından verilmiş izin ya da ruhsatlarının bulunması gerekeceği sonucunun çıkacağı anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 05/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2794, Karar No: 2023/3311, Tarih: 13.06.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/2794 E.  ,  2023/3311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince bir kısım davalı yönünden davanın kabulüne, bir kısım davalı yönünden ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 10 ada 120 parsel No.lu taşınmazda paydaş olduğunu, davalı ...'den 14.05.1997 tarihli, diğer davalılardan ise 22.07.1996 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile taşınmazdaki paylarını satın aldığını, toplulaştırma işlemleri sonrası taşınmazın 137 ada 4 parsel içerisine dahil edildiğini ve müvekkilinin sözleşmenin kurulduğu günden beri taşınmazda zilyet olduğunu, davalıların satış vaadi sözleşmesine konu hisselerini müvekkiline devretmediklerini belirterek, davaya konu taşınmazda davalılar adına kayıtlı hisselerin iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Yargılama sırasında dava konusu hisselerin devri nedeni ile davacı, seçimlik hakkı doğrultusunda davaya yeni maliklere karşı devam etmek istediğini beyan etmiştir.

II.CEVAP

Bir kısım davalı; dava konusu hisseleri yatırım amacıyla satın aldıklarını, iyi niyetli olduklarını ve davanın zamanaşımına uğradığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

III.İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... aleyhine açılan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına; davalılar ..., ... ve ... aleyhine açılan davanın kabulüne 137 ada 4 parsel sayılı taşınmazda davalı ... adına kayıtlı 18395/546112, davalı ... adına kayıtlı 18395/546112 ve davalı ... adına kayıtlı olan 18395/273056 payın iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV.İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Bir kısım davalı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkillerinin satış vaadi sözleşmesi ve davadan haberdar olmadan davaya konu taşınmazları edindiklerini, zamanaşımı itirazlarının dikkate alınmadığını, taleplerinin değerlendirilmediğini, eksik incelemeyle karar verildiğini beyan ederek ve re'sen gözetilecek sebeplerle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazların davacıya teslim edildiği, vaad borçluları arasındaki elbirliği mülkiyetinin 05.05.2016 tarihinde paylı mülkiyete çevrilmesi nedeniyle zamanaşımı süresinin dolmadığı, pay devrinde yasal engel olmadığı, tedbir kararının satıştan önce tapuya şerh edildiği gerekçesiyle bir kısım davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdükleri sebeplerle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup bir kısım davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20618, Karar No: 2011/29111, Tarih: 16.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/20618 E.  ,  2011/29111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik(Kapatılan) 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 16/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1972, Karar No: 2014/3114, Tarih: 10.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/1972 E.  ,  2014/3114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davalı, davacı şirkette genel müdür olarak çalışmakta olup, davacı davalı tarafından yapılan icra takibi nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemiyle eldeki davayı açmıştır. Dava, şirkette genel müdürü arasındaki uyuşmazlığa ilişkindir.

Tarafların sıfatına ve uyuşmazlığın niteliğine göre kararın temyizen incelenmesi görevi 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi uyarınca 11.Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6613, Karar No: 2023/492, Tarih: 24.01.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/6613 E.  ,  2023/492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmünün eleştirilip, istinaf başvurularının esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.07.2020 tarihli ve 2020/92 Esas, 2020/246 Karar sayılı kararı ile İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/198 Esas sayılı dosyası ile aralarında

hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/198 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20/01/2021 ve 2020/198 Esas, 2021/26 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 10/03/2021 tarihli ve 2021/555 Esas, 2021/469 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

22.01.2020 tarihinde sanık ...'nın Çamlık Mahalles..... Sokak No:11 D:10 Ümraniye/İstanbul adresinde yapılan aramada; mavi şeffaf poşete sarılı daralı ağırlığı 122,30 gr gelen skunk maddesi, 44 adet mor renkli hap, ayrıca krem renkli 43 adet üzerinde max yazılı hap ve 1 adet mavi renkli hap ile yanlarında çalışır vaziyette beyaz renkli üzerinde Simbo-UNIT-5KgX1 g ibareli hassas terazinin ele geçirildiği, ele geçirilen maddeler ile ilgili olarak aldırılan uzmanlık raporuna göre; maddelerin uyuşturucu maddelerden THC ihtiva eden, esrar elde edilmesine elverişli hint keneviri bitkisi parçaları ve MDMA etken maddesini içeren uyuşturucu madde olduğunun belirlendiği olayda,

Birleştirilen İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.07.2020 tarihli ve 2020/92 Esas, 2020/246 Karar sayılı dosyasında ise; 05/10/2019 tarihinde sanık ...'nın motosiklet ile seyir halinde iken kolluk görevlileri tarafından görüldüğü ve durumundan şüphelenilerek durdurulmak istendiği, sanığın polisin dur ihtarına uymayarak kaçmaya başladığı, polis memurlarının peşinden gittiği ve sanığın motosikleti çalışır vaziyette bırakarak kaçtığı, motosikletin yanında da sanığın yere attığı poşetten daralı ağırlığı 392 gr gelen skunk maddesi ile 239 adet AMG ibareli gri renkli hap ele geçirildiği, uzmanlık raporuna göre maddelerin; esrar elde edilmesine elverişli hint keneviri bitkisi parçaları ve MDMA etken maddesini içeren uyuşturucu maddeler olduğunun belirlendiği olayda,

Uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği evde sanıkla birlikte bulunan ve bilgi sahibi olarak beyanları soruşturma aşamasında alınan tanık B.'in evin sanık ...'ya ait olduğunu ve sanığın kendisini eve oturmak için çağırdığını beyan ettiği, kaldı ki evde diğer sanık ...'in değil sanık ...'nın bulunduğu, diğer sanık ...'in soruşturmada ve kovuşturmada sanık ...'dan uyuşturucu madde aldığını beyan ettiği, sanığın hem ikametgahında hem de diğer olayda bırakıp kaçtığı motosikletinin yanında çok sayıda ve farklı türlerde uyuşturucu maddenin ve hassas terazinin ele geçirilmiş olduğu hususları gözetildiğinde, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği hususunun sabit olduğu, her iki dosyanın suç ve iddianame tarihleri gözetildiğinde eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında olduğu değerlendirilmekle, sanığın zincirleme şekilde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükme tekerrür hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle yapılan eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.