muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5690, Karar No: 2024/3790, Tarih: 23.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5690 E.  ,  2024/3790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/926 E., 2023/942 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/578 E., 2023/87 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı olarak açılan boşanma davaları ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, boşanmanın fer'îlerine ve ziynet alacağı davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, kadının istinaf başvurusunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraflarca temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Dosya içeriğine göre ziynet alacağı olarak temyize konu edilen toplam miktar 124.258,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı- davacı kadının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı erkek vekilinin tüm, davacı kadının ziynet alacağı dışındaki diğer yönlerden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava ve karşı dava dilekçesinde özetle; tarafların daha önce de Kayseri 3. Aile Mahkemesi'nin 2019/633 Esas sayılı dosyası ile boşandıklarını 08.01.2021 tarihinde yeniden resmi nikah kıydıklarını, tarafların müşterek çocuğunun olmadığını, kadının önceki eşinden olan 15 yaşındaki çocuğunun tüm bakım ve ihtiyaçlarının müvekkili tarafından karşılandığını ve ona öz babası gibi davrandığını, kadının taraflar arasındaki yatak odası sırlarını herkese anlattığını ve olmayan şeyleri de varmış gibi söylediğini, müvekkiline sürekli hakaret ettiğini, müvekkilinin şahsiyetine ve erkekliğine laf söylediğini, sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini iddia ederek,tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına karar verilmesini, müvekkili lehine 150.000,00 TL maddî, 150.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın karşı dava dilekçesinde özetle ; dava dilekçesindeki iddiaların asılsız ve gerçek dışı olduğunu, erkeğin müvekkiline iftira attığını, yatak odası sırlarını başkalarına anlattığını, yatak odasında müvekkilini eski eşi ile kıyaslayarak tiksindirici isteklerde bulunduğunu, istekleri yerine gelmediğinde müvekkilinin babasını arayarak "gel kızını al" dediğini, müvekkiline ait 35 gram bileziği müvekkilinden habersiz olarak aldığını, müvekkilinin erkeğe güven ve inancının sarsıldığını, gereksiz kıskandığını, baskı uyguladığını iddia ederek; erkeğin davasının reddine karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına karar verilmesini, müvekkili lehine yasal faizi ile birlikte aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 200.000,00 TL maddî, 200.000,00 TL manevî tazminata ve ziynet alacağı olarak 1.000,00 TL hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda; kadının mahremiyet yükümlülüğünü ihlal ettiği, davacı-davalı erkeğin ise eşini eski eşi ile kıyasladığı, cinsel konularda mahremiyet yükümlülüğüne aykırı davrandığı, ters ilişki talep ettiği, telefonundan uygunsuz sitelere girdiği, eşinin telefonunu karıştırarak kontrol ettiği, eşinin yalnız dışarı çıkmasına izin vermediği, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkek eşin ağır kusurlu olduğu, kadının ise az kusurlu olduğu, boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği, ziynetin iadesi davası yönünden ise; kadının ziynetlerin erkek tarafından alındığını iddia ettiği, erkeğin ise ziynetlerin kadının uhdesinde bulunduğunu ileri sürdüğü, erkeğin tanıkları kadını ziynetleri kullanırken gördüklerini, evden ayrılırken de eşyalarını alarak evden ayrıldığını beyan ettikleri, kadının tanıklarının ise beyanlarının duyuma dayalı olduğu, kadın tarafından ziynetlerin erkek tarafından alındığına ilişkin başkaca somut delil ibraz etmediği gerekçesi ile; her iki davanın kabulü ile; tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 30.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, kadının ziynetin alacağı davasının ispat edilemediğinden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olduğu, kararın usul ve kanuna aykırı olduğu, kadının davasının ve fer'îlerinin kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen talepleri yönünden, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı- davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle;kararın usul ve kanuna aykırı olduğu, erkeğin davasının ve tüm taleplerinin kabulü, kabul edilen tazminat ve nafakaların miktarı, vekâlet ücreti yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların tespit edilen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, paranın alım gücü, günün ekonomik koşulları, kadının zorunlu ihtiyaçları, tarafların yaşları, evliliğin süresi, hâkimin bu husustaki takdir yetkisi, hakkaniyet ilkesi ve ayrıca yoksulluk nafakasının toptan ödenmesini gerekli kılan sebeplerin bulunması hususları birlikte değerlendirilerek kadın yararına bir defaya mahsus olmak üzere uygun miktarda toptan yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerektiği, kadının ziynet talebi yönünden aleyhine hükmedilen vekâlet ücretinin hatalı olduğu, reddedilen ziynet alacağı davasında dava değerinin 1.000,00 TL olup davalı- davacı tarafından ıslah dilekçesi de sunulmadığı halde reddedilen alacak miktarını geçmeyecek şekilde nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekâlet ücreti hükmedilmiş olmasının usul ve kanuna aykırı olduğunu ve istinafa konu sair yönlerden kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile; kadının istinaf başvurusunun yoksulluk nafakası ve vekâlet ücreti yönlerinden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili bentleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle, kadın yararına tek seferde toptan olarak ödenmek üzere 20.000,00 TL toptan yoksulluk nafakasına, davacı- davalı davada kendini vekil ile temsil ettirdiğinden ziynet alacağı davası yönünden 1.000,00 TL nispi vekâlet ücretine ve davalı- davacı kadının sair, davacı- davalı erkek vekilinin tüm istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı- davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kabul edilen nafakalar ve tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı- davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kabul edilen nafakalar ve tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece erkeğin ağır ve tam kusurlu olduğunu tespit etmesine rağmen, erkeğin davasının kabulünün hatalı olduğunu, tedbir ve yoksulluk nafakası, tazminatların miktarının az olduğunu, yasal faizi ile birlikte talepleri gibi karar verilmesini, talebi olmamasına rağmen toplu yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek; erkeğin davasının kabulü, tazminatlar ve nafakaların miktarı, reddedilen ziynet iadesi talepleri yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, boşanma davalarının kabulü şartları oluşup oluşmadığı, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci ve 330 uncu maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı- davacı kadın vekilinin ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2.Davalı- davacı vekilinin reddedilen yön dışındaki ve davacı- davalı erkeğin tüm temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14290, Karar No: 2023/21235, Tarih: 19.09.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/14290 E.  ,  2023/21235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/ 673 E., 2016/122K.

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İyidere Asliye Ceza Mahkemesinin10.06.2010 tarihli 2010/10 Esas, 2010/30 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,

a. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci, 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca verilen 12 ay 15 gün hapis cezasının,

b. Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca verilen 1 yıl 6 ay 6 gün hapis cezasının,

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği açıklanmalarının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Rize Ağır Ceza Mahkemesinin 30.07.2010 tarihli 2010/556 Değişik iş sayılı kararı ile sanığın itirazı üzerine hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

3. İyidere Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2010 tarihli 2010/10 Esas, 2010/30 Karar sayılı ek kararı ile sanık hakkında,

a. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci, 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca verilen 12 ay 15 gün hapis cezasının,

b. Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca verilen 1 yıl 6 ay 6 gün hapis cezasının,

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği açıklanmalarının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

4. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelmeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükümler denetim süresi içinde suç işlediğinden bahisle aynen açıklanmıştır.

5. Tebliğname düzeltilerek onama yönünde görüş bildirmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; cezanın haksız olduğuna, resen gözetilecek sebeplerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

4. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelmeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükümler denetim süresi içinde suç işlediğinden bahisle aynen açıklanmıştır.

5. Tebliğname düzeltilerek onama yönünde görüş bildirmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; cezanın haksız olduğuna, resen gözetilecek sebeplerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ve temyiz dışı sanıkların bulunduğu araçta uyuşturucu madde bulunduğu gerekçesiyle arama kararı verildiği, arama kararının yerine getirilmesine ilişkin işlemlere başlanıldığı esnada, sanıkların görevlerini yerine getirmek isteyen polis memurlarına direndikleri, sanık A. D.'nin polislere hitaben "sinkaf ederim, devlet kurumunu da polisini de, sizi de beni burda tutamazsınız, benim devlet kurumuna saygım yok, beni acilen bırakın, ...'a gittim uyuşturucu aldım, bu arabayla mı getireceğimi mi zannettiniz, nah yakalarsınız", "Ayağa kalkmıyorum, gücünüz yetiyorsa kaldırın, ... küçük yer, bu iş burada bitmedi, sizi öldüreceğim, kafanıza sıkacağım" şeklinde hakaret ve tehditlerde bulunduğu, sanıklar A.D. ve E.T.'nin şikâyetçilerin üzerine saldırarak "Ulan şerefsizler, ne yapıyorsunuz arkadaşımızı, sizin hepinizi öldüreceğiz, ... küçük yer, bundan sonra tek işimiz sizsiniz, sizi teker teker bulup kafanıza sıkacağız, 12-13 yaşında bir çocuğa silah verip sizi öldürtürüz." diyerek tehdit ve hakaretlerine devam ettikleri, sanık ...nun ise şikâyetçi ... Ö.'ye "Yeter ulan üstüme gelme sinkaf ederim yapacağınız işi, elini çek üzerimden senin ananı avradını sinkaf ederim, senin gibi bir polisi tanımıyorum.", "ulan şerefsiz" şeklinde hakaret ve tehditte bulunduğu, akabinde şikâyetçilere hitaben "Kelepçeyi sökün topunuz gelin hayatınızı sinkaf edeyim, hepinizi şuracıkta öldüreyim, o...pu çocukları" şeklinde hakaret ve tehdit ettiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin durma süresi de gözetildiğinde, suç tarihinden itibaren 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği belirlenmiştir.

V. KARAR

2. 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin durma süresi de gözetildiğinde, suç tarihinden itibaren 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5510, Karar No: 2019/1364, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/5510 E.  ,  2019/1364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3126, Karar No: 2014/26105, Tarih: 18.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/3126 E.  ,  2014/26105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/215917

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2013

NUMARASI : 2012/537 (E) ve 2013/208 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:29.07.2008 tarihli kaçak/usulsüz elektrik tespit tutanağı kapsamından, R fazının sayaçtan geçirilmeksizin harici olarak kullanılması ile kesilen enerjinin izinsiz açılması ve kullanılması suretiyle karşılıksız yararlanma suçunun işlendiği anlaşılmakla, Tekirdağ Vergi Dairesi Başkanlığının 10.11.2009 tarihli yazısından suça konu iş yerinin vergi mükellefiyet kayıtlısı olduğu görülen S.. A.. hakkında suç duyurusunda bulunulup, dava açıldığı takdirde de bu dava ile birleştirilmek suretiyle resmi mercilerdeki kayıtlar getirtilip, kolluk araştırması da yapılarak sorumlu kişi veya kişilerin tespiti ile yargılamanın sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti yerine eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 18/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16522, Karar No: 2013/17111, Tarih: 04.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/16522 E.  ,  2013/17111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminde özetle:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalılara ait iş yerinde çalıştığını, davalıların işçilik alacaklarından dolayı sorumluluklarını bertaraf etmek için iş yeri devri yoluna başvurduklarını, davacının iş akdinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ücretlerinin, davalılardan kendi dönemleri ile sorumlu olarak tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalılar cevaplarında özetle:

Davalı şirket vekili; davacının, bir dönem müvekkiline ait iş yerinde çalıştığını, kıdem ve ihbar tazminatı da dahil olmak üzere tüm haklarının kendisine ödendiğini savunarak; davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ...; davaya cevap vermemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

1- Davalı ...'in temyiz süresini geçirdikten sonra temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla temyiz talebinin REDDİNE;

1- Davalı şirketin, süresinde yapılan temyiz istemine gelince;

Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı şirketin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş yeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İş yeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği

öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.