muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11994, Karar No: 2014/13047, Tarih: 13.11.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/11994 E.  ,  2014/13047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 13.05.2014 gün ve saatte temyiz eden ... vekili Avukat ... ile aleyhine temyiz istenilen ... vekili Avukat .... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda .... Köyü çalışma alanında bulunan 77 parsel sayılı 58.750 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı ve zilyetliğe dayalı olarak . ... adına tespit edilmiş ve hükmen 8.750 metrekarelik bölümünün taşlık ve kayalık yerlerden olması nedeniyle tescil harici bırakılmasına, geriye kalan taşınmazın aynı parsel numarası ile ... .. adına tesciline karar verilerek hüküm kesinleşmiştir. Tescil harici bırakılan 8.750 metrekarelik bu bölüm 22.02.2011 tarihinde ihdasen 158 parsel numarası verilerek 7.868,93 metrekare yüzölçümü ile ... adına tescil edilmiştir. Davacı ... oğlu ..., irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil harici bırakılan 8.750 metrekarelik bölümün adına tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 1.100,00 TL vekalet ücretinin temyiz eden taraftan alınarak, kendisini duruşmada vekil ile temsil ettiren davalı Hazineye verilmesine,

aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 13.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11374, Karar No: 2011/13725, Tarih: 27.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/11374 E.  ,  2011/13725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 181 ada 21 parsel sayılı taşınmazın .... vakfından mukatalı olduğunu, mutasarrıfından uzun zamandır haber alınamadığını, ... Defterdarının kayyım tayin edildiğini ileri sürerek, 5737 sayılı Yasanın 17. maddesi gereğince vakfı adına tescili isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın aslının ... olması nedeniyle taşınmazın tapusunun iptali ile vakfı adına tesciline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

2762 sayılı Yasanın 2888 sayılı Yasa ile değişik 29. maddesi ve bu kanunu yürürlükten kaldıran 5737 sayılı Yasanın 17. maddesi hükmü gözetilmek suretiyle davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, davada kendisine husumet tevcih edilen kayyım kanuni hasım olup, yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulmaması gerekirken, bu konuda kayyım aleyhine hüküm kurulmuş olması doğru değil ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın yenilenmesini gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 4. ve 5.maddelerinin hükümden çıkartılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile 6100 sayılı HMK.'nun 183.maddesi (HUMK.'nun 80.md.), 6100 sayılı HMK.'nın geçici 3/2. maddesi gereğince DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24167, Karar No: 2013/2567, Tarih: 14.02.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/24167 E.  ,  2013/2567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun ve davalı işverenin temyiz itirazlarının kabulü ile,

2-Dava, davacının 17.01.1993 ile 12.04.2005 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının davalı işyerinde 17.01.1993-31.12.2001 ve 01.08.2003-12.04.2005 tarihleri arasında çalıştığına karar verilmiş ise de varılan bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri olan bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği ya da çalıştıklarının Kurumca tespit edilip edilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu yasal koşul oluşmuşsa işyerinin o dönemde gerçekten var olup olmadığı, Kanun'un kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğu özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilirse de çalışmasının konusu, sürekli kesintili mevsimlik mi olduğu, başlangıç ve bitiş tarihleri ve alınan ücret konularında tanıkların sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre dinlenmeli, işyerinin kapsam kapasite ve niteliği ile bu beyanlar kontrol edilmeli, mümkün oldukça işyerinin müdür, amir, şef, ustabaşı ve posta başı gibi görevlileri

ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlendikten sonra ücret konusu üzerinde durulmalı, tespiti istenilen sürenin evvelinde ve sonrasında delil başlangıcı sayılabilecek ödeme belgeleri ve sair bu nitelikte bir belge yoksa Hukuk Muhakemeleri Kanunun m.200 de yazılı sınırları taşan ücret alma iddialarında yazılı delil aranmalı, bu sınırlar altında kalan ücret alma iddialarında ücret miktarları tanıklardan sorulmalı, 506 sayılı Yasa'nın 3/B-D maddeleri ile 5510 sayılı Yasa'nın 6/a-c maddelerinde olduğu gibi ücretin sigortalı sayılmanın koşulu olan durumlarda ücret alma olgusunun var olup olmadığı özellikle saptanmalıdır. Bu davalarda işverenin kabulünün tek başına hukuki bir sonuç doğurmayacağı göz önünde tutulmalıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Yukarıda açıklanan hususlar, yeterli ve gerekli bir araştırmayla ve deliller hep birlikte değerlendirilerek aydınlığa kavuşturulduktan sonra o çalışmanın sigortalı çalışma niteliğinde olup olmadığı, ya da ne zaman bu niteliğe kavuştuğu yönü üzerinde durulmalı ve çalışmayı kapsama alan yasanın yürürlük tarihinden sonraki dönem için hizmetin tespitine karar verilmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının talep ettiği döneme dair davalı işyerinden işe giriş bildirgesinin verilmediği ve hizmet bildiriminde bulunulmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece bordro tanığı dinlenilmiş, ancak dinlenilen bordro tanıklarının beyanı davanın kabulü için yeterli olmayıp,davacının iddia ettiği çalışmanın geçtiği terminalde hayatın olağan akışına uygun olarak çalışanların birbirini tanıması göz önüne alındığında komşu işyeri tanığı dinlenmelidir. Ayrıca mahkemece hüküm kurulurken davacının 1981 doğumlu olmasının değerlendirilmediği, iddia ettiği çalışmanın başlangıç tarihinde 12 yaşında olmasının ve bu yaşta çalışmaya başlamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu göz önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece yapılacak iş,başka bordro tanıklarını dinlemek ve dinlenen bordro tanıkları ile beyanlar arasındaki çelişkiyi gidermek, Kurumdan sorulmak suretiyle veya zabıta araştırması ile tespit edilecek komşu işyerlerinde benzer işi yapan işlerle uğraşan işverenler veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanların beyanlarına başvurmak, davacının 1981 doğumlu olması nedeniyle iddia ettiği çalışmaya başlangıç tarihinde 12 yaşında olması nedeniyle hayatın olağan akışına aykırı olduğu, eğitim durumu değerlendirildiğinde davalı işyerinde muavin olarak çalışmasının normal olmadığı, davacının askerlik durumun gösterir belgenin dosya arasına alınarak, davacının bu dönemde öğrenci olup olmadığı araştırılarak, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun ve davalı işverenin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ....'ne iadesine, 14/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2007/4351, Karar No: 2007/4074, Tarih: 30.10.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/4351 E.  ,  2007/4074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2. İCRA MAHKEMESİ

Alacaklısını zarara uğratmak için mevcudunu eksiltmek suçundan sanık ... hakkında açılan davanın iddianame ile açılıp açılmamasının takdiri için dosyanın C.Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde C.Savcısı tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının tetkiksiz iade istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

5271 sayılı CMK’nun 223/8.maddesine göre “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir.” hükmü karşısında mahkemece verilen karar niteliği gereği durma kararı olup, anılan madde uyarınca itiraza tabi bulunduğundan,İİK’nun 353/2.maddesi yollamasıyla CMK’nun 271.maddesi uyarınca itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE, 30.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1086, Karar No: 2023/9163, Tarih: 21.12.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/1086 E.  ,  2023/9163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

...

...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlunun icra mahkemesine başvurusunda sair şikayeti ile birlikte alacaklı tarafından genel haciz yoluyla ilamsız icra takibine başlandığı ve aynı alacak için hakkında rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takip de başlatılmış olduğunu ileri sürerek mükerrer takibin iptalini talep ettiği, ilk derece mahkemesince; şikayetin reddine karar verildiği, borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, alacaklı tarafından öncelikle ilamsız icra takibine geçildiğinden alacaklının tercih hakkını bu takipten yana kullandığından aynı borca ilişkin ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip yapamayacağı ve borçlu şirket yönünden takibe konu alacağın, rehin tutarı ile karşılanamayacağının belirgin bir şekilde anlaşılamadığı gerekçesiyle birleşen davanın kabulü ile Çarşamba İcra Müdürlüğünün 2019/3240 Esas sayılı dosyasında (Ör: 6 takip) takibin mükerrerlik nedeni ile iptaline karar verildiği görülmektedir.

İİK’nın 45. maddesinde; "Rehinle temin edilmiş bir alacağın borçlusu iflasa tabi şahıslardan olsa bile alacaklı yalnız rehinin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapabilir. Ancak rehinin tutarı borcu ödemeye yetmezse alacaklı kalan alacağını iflas veya haciz yoluyla takip edebilir" hükmüne yer verilmiştir. İİK'nın 45. maddesi asıl borçlular ile ilgili olarak düzenlenmiş olup, alacağı rehinle temin edilen bir kimsenin “rehni veren” hakkında doğrudan doğruya genel haciz yolu ile takibe geçmesini önlemekte ve rehinle temin edilmiş bir alacağın borçlusu iflasa tâbi şahıslardan olsa bile, alacaklının yalnız rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapabileceğine ilişkin bulunmaktadır. Bir diğer anlatımla, İİK'nın 45. maddesi asıl borçlu için getirilmiş bir kural olup, kefiller hakkında uygulanmaz. Öte yandan, Hukuk Genel Kurulunun 18.04.2001 tarih ve 2001/12-354 Esas, 2001/367 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere alacağın rehin tutarı ile karşılanamayacağının anlaşılması ve bunun belirgin olması durumunda tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile alacaklının asıl kredi borçlusu hakkında genel haciz yolu ile takip yapmasına bir engel bulunmamaktadır.

Somut olayda, alacaklı banka tarafından asıl kredi borçlusu ... Eğitim Kurumları Yayıncılık Matbaacılık İnş. Tic. Ltd. Şti’ne Çarşamba İcra Müdürlüğünün 2019/3239 Esas sayılı takip dosyasında alacaklı tarafından 22/02/2017 tarihli kredi çerçeve sözleşmesi, Beşiktaş 17. Noterliğinin 04/09/2019 tarih 61721 yevmiyeli hesap kat ihtarnamesi (481.698,64 TL), 22/02/2017 tarihli kredi çerçeve sözleşmesi Beşiktaş 17. Noterliğinin 04/09/2019 tarih ve 61721 yevmiyeli hesap kat ihtarnamesine istinaden ilamsız takip başlatıldığı, yine alacaklı banka tarafından Çarşamba İcra Müdürlüğünün 2019/3240 Esas sayılı dosyası ile aynı borçlular aleyhine bu kez tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile aynı ihtarnamelere dayalı, aynı alacağa ilişkin olarak ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı takip başlatıldığı anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesince, öncelikle ilamsız icra takibine geçildiğinden alacaklının tercih hakkını bu takipten yana kullandığından aynı borca ilişkin olarak ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip yapılamayacağı ve borçlu şirket yönünden takibe konu alacağın, rehin tutarı ile karşılanamayacağının belirgin bir şekilde anlaşılamadığı gerekçesi ile borçlu hakkında genel haciz yolu ile takip yapılmasına engel bir durumun bulunmadığına ve rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takibin iptali gerektiğine hükmedilmiş ise de, icra dosyalarının incelenmesinde; her iki takipte de asıl alacak miktarının 481.698,64 TL, toplam alacakların 765.293,77 TL (Ör: 7) ve 766.046,01 TL (Ör:6) olduğu, alacaklı banka lehine kredi borçlusu ... Eğitim Kurumları Yayıncılık Matbaacılık İnş. Tic. Ltd. Şti’nin bankaya karşı doğmuş ve doğacak tüm borçlarını karşılamak üzere toplam 4.000.000,00 TL bedelli ipotek tesis edildiği, ipotekle teminat altına alınan alacakların ipotek akit tablosundan anlaşılacağı üzere alacağı aşacak şekilde teminat altına alındığı görülmekle, yukarıda bahsedilen Hukuk Genel Kurulu kararında da belirtildiği üzere, asıl kredi borçlusu şirket yönünden takibe konu alacağın, rehin tutarı ile karşılanamayacağının belirgin olmadığı, dolayısıyla rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlatılmasının yeterli olduğu ve öncelikle rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlatılması gerektiği görülmekle içtihatlarımıza uygun olarak hangisinin önce yapılıp yapılmadığı önem arz etmeksizin genel haciz yoluyla başlatılan takibin iptaline karar verilmesi gerekirken farklı bir içtihat olan ve kambiyo takibi ile rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takibin aynı anda yapılmasına münhasır olan seçimlik hakkını önce kullandığı gerekçesine dayalı olarak ve yine bahsi geçen içtihada münhasır olarak sonraki takibin iptaline karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takibin iptali doğru görülmemiştir.

Bu durumda asıl borçlu ... Eğitim Kurumları Yayıncılık Matbaacılık İnş. Tic. Ltd. Şti aleyhine, öncelikle rehinle temin edildiği anlaşılan alacağın tahsili amacıyla ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapılması gerekirken, İİK'nın 45. maddesinde yer alan düzenlemeye aykırı olarak genel haciz yoluyla ilamsız takip başlatılması doğru değildir.

O halde; Bölge Adliye Mahkemesince, asıl borçlu ... Eğitim Kurumları Yayıncılık Matbaacılık İnş. Tic. Ltd. Şti yönünden Çarşamba İcra Müdürlüğünün 2019/3239 Esas sayılı dosyası ile başlatılan genel haciz yoluyla ilamsız takibin iptaline karar verilmesi gerekirken Çarşamba İcra Müdürlüğünün 2019/3240 Esas dosyası ile başlatılan rehinin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı takibin iptaline karar verilmesi yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 16.11.2022 tarih ve 2022/2666 E. - 2022/3492 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21.12.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/4269, Karar No: 2022/3983, Tarih: 24.05.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4269 E.  ,  2022/3983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri

uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki minibüs ile olay günü saat 22.30 sıralarında, meskun mahal dışında, 7 metre genişliğindeki iki yönlü ve aydınlatma olmayan yolda seyir halinde iken, olay mahalline geldiğinde önünde aynı yönde seyir halinde bulunan ve arka ışık donanımı yanmayan katılan sanık ... idaresindeki motosiklete, çarpmadan önce 45 metre fren izi ile arkadan çarpması sonucunda motosiklet sürücüsünün hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisi 3. derece olacak şekilde yaralanmasına, motosiklette yolcu olarak bulunan ...’ın ise ölümüne tali kusurlu olarak neden olduğu olayda;

Hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin kusur raporunda “... minibüs sürücüsünün yola gereken dikkati vermemiş, aydınlatmanın mevcut olmadığı mahalde hızını far ışığı altındaki görüş mesafesine göre ayarlamayıp önünde aynı yönde seyreden ve arka ışık donanımı yanmayan müşteki sanık idaresindeki motosiklete karşın çarpma öncesinde zamanında etkili tedbir almamış, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmış olmakla olayda tali kusurlu olduğu....” yönündeki raporun oluşa ve tüm dosya kapsamına uygun olduğu görülmekle mahkemenin kabul ve takdirinde, sürücü belgesinin ise 6 ay süre ile alınmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki sürücü belgesinin asgari hadden uzaklaşarak alınmaması gerektiğine ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılanlar vekilinin ise hapis cezası verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılanlar vekilinin ise hapis cezası verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün (2) numaralı bendinin dördüncü paragrafı hükümden çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK 50/1-a-4. maddesi gereğince, sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önünde bulundurularak adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün; DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.05.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.