muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1266, Karar No: 2023/176, Tarih: 08.03.2023

B. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; önceki karar gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davacının taraflar arasındaki sözleşmeye aykırı bir eyleminin bulunmadığını, illiyet bağının üçüncü kişinin ağır kusuru ile kesildiğini, hak sahibi ... adına yazılmış reçeteyi eczaneye getirenin ...’ın kendisi olduğunu ve kimlik sorgulaması sırasında kendi kimliğini göstererek ilaçları aldığını, bu şekilde pek çok eczaneden ilaç temin ettiğini, hasta ... ile ...’ın aynı evde yaşadığının tanık beyanları ile sabit olduğunu, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin incelemesinde bu konunun anlaşılamadığını, davacının sözleşme gereğince herhangi bir sorumluluğun olmadığını ileri sürerek hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Uyuşmazlık

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık: davacı eczacının davalı Kuruma fatura ettiği dava dışı ...’a ait altı adet reçete nedeniyle 2016 yılı Eczane Protokolünün 5.3.2 nci maddesi gereğince uygulanan cezai işlemin mevzuata uygun olup olmadığı, buradan varılacak sonuca göre uygulanan cezai işlemin iptaline ilişkin açılan davanın reddine karar verilmesinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

D. Gerekçe

1. İlgili Hukuk

1. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun (5510 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin birinci fıkrası;

“Bu Kanuna göre sağlık hizmetleri, Kurum ile yurt içindeki veya yurt dışındaki sağlık hizmeti sunucuları arasında yapılan sözleşmeler yoluyla ve/veya bu Kanun hükümlerine uygun olarak genel sağlık sigortalısı ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sözleşmesiz sağlık hizmeti sunucularından satın aldıkları sağlık hizmeti giderlerinin ödenmesi suretiyle sağlanır” şeklindedir.

2. Değerlendirme

1. Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle işleme konu Protokol maddesinin irdelenmesi ve somut olayda bu hükmün uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının ortaya konulması gerekmektedir.

2. Davalı Kurum, 5510 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesi çerçevesinde, Kurum sigortalılarının ilaç ihtiyaçlarının karşılanması için Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç ve tıbbî malzeme teminine ilişkin protokoller imzalamıştır.

3. Davacıya ait eczane de bu çerçevede Kurum sigortalılarına hizmet vermektedir.

2. Davalı Kurum, 5510 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesi çerçevesinde, Kurum sigortalılarının ilaç ihtiyaçlarının karşılanması için Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç ve tıbbî malzeme teminine ilişkin protokoller imzalamıştır.

3. Davacıya ait eczane de bu çerçevede Kurum sigortalılarına hizmet vermektedir.

4. Somut olayda uygulanan 2016 yılı Eczane Protokolünün 5.3.2 nci maddesi “…Eczacının kuruma fatura ettiği reçetelerde (e-reçete olarak düzenlenenler hariç) bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da ilacı alana teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilacı alana ait olmadığının tespit edilmesi halinde, reçete bedelinin 2 (iki) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak hastanın ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz” hükmünü içermektedir.

5. Yine aynı Protokolün 4.3.6 ncı maddesi ise; “…Protokolün (5.3) numaralı maddesindeki fiillerin tespit edildiği reçetede fiili ilgilendiren reçete veya ilaç bedelleri ödenmez (5.3.3, 5.3.6, 5.3.14 maddeleri hariç). Kurumca yapılan yersiz ödemeler varsa, ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte eczacının Kurumda tahakkuk etmiş alacağından mahsup edilir. Eczacının alacağının yersiz ödeme tutarını karşılamaması veya alacağının olmaması halinde, genel hükümlere göre tahsil edilir” şeklindedir.

6. Davalı Kurumun 29.03.2017 tarihli yazısı ile 26.10.2016 tarihli raporda belirtilen reçetelerin hak sahibinin bilgisi dışında düzenlendiğinin ve reçete arkasındaki imza ve bilgilerin hak sahibine ait olmadığının tespit edildiğinin belirtilmesiyle 2016 yılı Eczane Protokolünün 5.3.2 nci maddesi uyarınca yazılı uyarı ve cezai şart, reçete bedeli ve faiz olmak üzere toplam 4.694,13TL borç tahakkuk edilmesine karar verildiği bildirilmiştir.

7. Davacı bu bildirim üzerine açtığı eldeki dava ile söz konusu kurum işleminin iptali ile muarazanın giderilerek sözleşmenin aynı koşullarda devamına karar verilmesini talep etmiştir.

7. Davacı bu bildirim üzerine açtığı eldeki dava ile söz konusu kurum işleminin iptali ile muarazanın giderilerek sözleşmenin aynı koşullarda devamına karar verilmesini talep etmiştir.

8. Tüm bu açıklamalar ışığında; davaya konu cezai işlemin dayanağı olan madde hükmü, reçete sahibine veya ilacı alana ait kimlik kontrolünün yapılmaması neticesinde ilaçların reçete sahibinden başkasına verilmesine dayanmaktadır. Ne var ki, tüm dosya kapsamı ele alındığında, Eczanenin kimlik kontrolünü yapmadığı hususu aydınlanmış değildir. Sosyal güvencesinin bulunmadığı, davaya konu ilaçları kullandığı tespit olunan dava dışı ...’ın hak sahibinin ehliyetini kullanmak suretiyle birçok sağlık sunucusundan benzer şekilde hizmet aldığı, bu şekilde ameliyat dahi olduğu anlaşılmaktadır. ...’ın ... ile tanışık oldukları ve hatta aynı evde oturdukları iddiaları karşısında eczane sahibinin üçüncü kişinin eylemiyle yanıltıldığının, nedensellik bağının bu şekilde kesildiğinin kabulü gerekir. Özel Daire bozma kararında da işaret olunduğu üzere eczane sahibinin kimlik kontrolü yapıldığına dair iddiası ve dinlenen davacı tanıklarının beyanlarının aksinin Kurumca ispatlandığının kabulü mümkün değildir. Davalının bu hususta bir ispatı bulunmadığından, eczane sahibi tarafından gerekli kimlik kontrolünün yapılmadığı tespitinde bulunulması ve buna dayanılarak protokolün ilgili maddesi gereğince cezai işlem tesisi doğru değildir.

9. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, eczaneden ilacı, reçete sahibi olmayan hastanın almış olması nedeniyle eczane çalışanı tarafından kimlik kontrolünü yapmadığının anlaşıldığı, protokole göre bu hususta kusurun aranmayacağı, direnme kararının yerinde olduğu ve kararın onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de; bu görüş yukarıda açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

10. Hâl böyle olunca Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire kararına uyulması gerekirken direnme kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

11. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararı veren Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

08.03.2023 tarihinde yapılan görüşmede oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16113, Karar No: 2007/19550, Tarih: 25.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/16113 E.  ,  2007/19550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 15/06/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10 YTL onama harcı yatırıldığından başka harç alınmasına yer olmadığına, 25.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6343, Karar No: 2025/2716, Tarih: 12.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/6343 E.  ,  2025/2716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2311 Esas., 2018/1928 Karar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 10 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusura ilişkin alınan raporların doğru olmadığı, çelişkilerin bulunduğu, çelişkilerin giderilmesi için yeniden kusura ilişkin bilirkişi raporunun alınmasının gerektiği, müvekkilinin fazla kusurunun bulunmadığı, karşı tarafında kazada kusurlu olduğu, müvekkiline fazla ceza verildiği, bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı, eksik inceleme sonucunda mahkumiyet kararı verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusura ilişkin alınan raporların doğru olmadığı, çelişkilerin bulunduğu, çelişkilerin giderilmesi için yeniden kusura ilişkin bilirkişi raporunun alınmasının gerektiği, müvekkilinin fazla kusurunun bulunmadığı, karşı tarafında kazada kusurlu olduğu, müvekkiline fazla ceza verildiği, bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı, eksik inceleme sonucunda mahkumiyet kararı verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 21/05/2015 günü saat 00:10 sıralarında gece vakti, aydınlatmanın bulunduğu, refüjle bölünmüş tek yönlü iki şeritli virajlı asfalt kaplama yolda sürücü ... idaresindeki ... plakalı kamyonet ile Gaziemir istikametinden Menderes Caddesini takiben Menderes istikametine doğru seyretmekte iken olay mahalline geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kayıp ederek yolun sağından yol dışına çıkması ve devrilmesi neticesi araçta yolcu üç kişinin ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 15/12/2016 tarihli adli raporunda: sanık sürücü ... (1,0715 promil alkollü olduğu halde) sevk ve idaresindeki vasıta ile seyri sırasında, yola gereken dikkatini vermesi, hızını far ışığı altındaki görüş mesafesine göre ayarlaması, teyakkuzla seyrini sürdürmeye önem ve özen göstermesi gerekmekte iken bu hususlara riayet etmemiş, mevcut hızı ile mahalle yaklaşarak direksiyon hakimiyetini kaybedip yolun sağından yol dışına çıkması ve devrilmesi ile meydana getirdiği olayda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı seyretmiş olmakla asli derecede kusurlu olduğu ve yapılan ölçümde 1,0715 promil alkollü olması nedeniyle eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13085, Karar No: 2012/5605, Tarih: 21.05.2012

**5. Ceza Dairesi         2008/13085 E.  ,  2012/5605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : 2 Yıl 7 ay 7 gün hapis cezası

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi;

Katılan vekilinin 26/12/2007 tarihli dilekçesi ile temyizden vazgeçmesi nedeniyle temyiz incelemesinin sanık müdafiin temyiz talebiyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Denizli Huzurevi Sürekli Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü'nde ambar memuru olarak görevli olan ancak fiilen döner sermaye veznedarı olarak görevlendirilen ve 10/03/1998 tarihli belge ile bankadaki emanet para hesabından para çekmekle yetkilendirilen sanığın, 26/05/1999 tarihine kadar, kurumda kalan bazı yaşlılar adına kendisine teslim edilen toplam 661.197.977 TL'yi zimmetine geçirdiğinin anlaşılması karşısında;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Bozma ilamında "Hangi hakları kullanmaktan yoksun bırakıldığı açıkça belirtilmeden, genel olarak 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi, ..." bozma gerekçesi olarak kabul edilmesine rağmen, uyulmasına karar verilen bozma ilamından sonra da benzer nitelikte karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın

321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan hak yoksunluklarına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklarından 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/14825, Karar No: 2010/13383, Tarih: 06.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2005/14825 E.  ,  2010/13383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazda, enerji nakil hattının kal'i mümkün olmadığı takdirde irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazda, enerji nakil hattının kal'i mümkün olmadığı takdirde irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece kal talebinin kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, dava konusu taşınmaza 1980 yılında el atıldığı iddia edilmiştir.

16.05.1956 gün ve 1956/1-6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, taşınmazına el konulan kişi, el atmanın önlenmesi davası açabileceği gibi, dilerse kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davası da açabilmekte ise de;

30.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 6. madde uyarınca “09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında malikin rızası olmaksızın taşınmazlara fiili olarak el konulması halinde, uzlaşmazlık tutanağının tanzim edildiği veya 2. fıkradaki sürenin uzlaşmaya davet olmaksızın sona erdiği tarihten itibaren üç ay içerisinde malik tarafından sadece tazminat davası açılabilir” hükmü karşısında, davacıya talebi açıklattırılmak suretiyle yeni düzenleme doğrultusunda işlem yapılarak sonucuna göre;

Karar verilmek üzere hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 06.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1062, Karar No: 2009/10293, Tarih: 09.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1062 E.  ,  2009/10293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Çaycuma Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 23.5.2007 gün ve 721-465 sayılı hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen Çaycuma Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/295 Esas sayılı dosyasının kesinleşme şerhini de ihtiva edecek şekilde tasdikli bir suretiyle bu davaya konu keşidecisi davalı ... olan 25.6.2004 keşide tarihli 800.000.000.-TL: bedelli hamiline düzenlenmiş çek ve yine keşidecisi davalı ... olan 25.7.2004 keşide tarihli 750.000.000.-TL. bedelli hamiline düzenlenmiş çekin dosyadaki fotokopisinde sadece ön yüzünün çekilmiş halde olduğundan bu çeklerin ön ve arka yüzlerinin de fotokopilerinin çektirilerek tasdiklenip dosyaya eklendikten sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine ÇEVRİLMESİNE, 9.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1892, Karar No: 2024/5926, Tarih: 04.11.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/1892 E.  ,  2024/5926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2466 E., 2024/296 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret/Kabul-Karar Kaldırılarak Dava Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 36. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/34 E., 2023/201 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekil tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davaya konu İstanbul ili, ... ilçesi, .... Mahallesi 1240 ada 28 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitine dayanak 12 Temmuz 337 tarihli 34 sıra nolu tapu kaydı ve 29 ada 17 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitine dayanak 20 Mart 1336 (1920) tarihli tapu kaydının tesislerinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtları (birbirini takip edecek, denetlenecek ve tamamının okunaklı olmasına dikkat edilecek şekilde) ile İstanbul 2. İdare Mahkemesinin 2019/771 Esas, 2021/845 Karar sayılı dosyasının eldeki dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı anlaşılmıştır. Ayrıca, davacıların iddiasına göre Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olup Beyoğlu Hüseyin Ağa Mahallesi, Sakız Ağacı Sokak, 45 Hane, 27 Cilt, 1 Sahifede kayıtlı murisleri Yeorgios ve Evdokia'dan olma 1871 doğumlu Periklis (Perikli/Perikles) Klonaridis'in Türkiye Cumhuriyeti nüfusuna kayıtlı olup olmadığının da araştırılmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla, davaya konu İstanbul ili, .... ilçesi, .... Mahallesi 1240 ada 28 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitine dayanak 12 Temmuz 337 tarihli 34 sıra nolu tapu kaydı ile 29 ada 17 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitine dayanak 20 Mart 1336 (1920) tarihli tapu kaydının tesislerinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtları (birbirini takip edecek, denetlenecek ve tamamının okunaklı olmasına dikkat edilecek şekilde) ve İstanbul 2. İdare Mahkemesinin 2019/771 Esas, 2021/845 Karar sayılı dosyasının ilgili merciilerden temini ile evrakına eklenmesi, davacıların murisi Periklis (Perikli/Perikles) Klonaridis'in Türkiye Cumhuriyeti nüfusuna kayıtlı olup olmadığının ilgili nüfus müdürlüğünden araştırılması, belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4544, Karar No: 2015/4724, Tarih: 05.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/4544 E.  ,  2015/4724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/302321

MAHKEMESİ : Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2012

NUMARASI : 2011/326 (E) ve 2012/724 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın tüm aşamalarda alınan savunmalarında; 2001 yılında tecavüze uğradığını, sık sık hafıza kaybı yaşadığını, bu olayın etkisi ile müştekinin telefonunu alıp almadığını hatırlayamadığını beyan ettiği, yine aynı şekilde 13.11.2012 tarihli temyiz dilekçesinde de bu hususları belirttiği, Amasya Sabuncuoğlu Şerefeddin Devlet Hastanesi tarafından 08.07.2008 tarihinde kendisi hakkında düzenlenen sürekli yenileyici depresyon tanısı konulan ve %70 oranında özürlü olduğu belirtilen raporu ibraz ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın 5237 sayılı TCK.nun 32/1.maddesi uyarınca suç tarihi olan 05.10.2010 tarihi itibariyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışları yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan ya da ruh sağlığı ve sinir hastalıkları hastahanelerinden kurul raporu aldırılıp sonucuna göre sanık hakkında bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair hususları incelenmeyen hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.