muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3013, Karar No: 2022/8188, Tarih: 24.10.2022

3. Suç Vasfı Yönünden

Sanık ile katılanlar arasında olay öncesine dayalı, öldürmeyi gerektiren husumet bulunmamakta ise de katılanların ele geçmeyen bıçakla yaralandıkları, katılan ...'un boğazında bir adet, ...'ın ise değişik vücut bölgelerinde en az yedi adedi derin olmak üzere on dört adet bıçak darbesi olduğu, katılanların hayati bölgelerinin hedef aldığı, sanığın eylemi neticesinde katılanların hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandıkları, sanığın katılanlara yönelik eylemlerini tanıkların araya girmeleri ile devam ettiremeyerek olay yerinden kaçması karşısında sanığın kastının yaralama olmadığı, katılanları öldürmeye teşebbüs ettiğinin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan (A) paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan (B) paragrafında açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 13.02.2019 tarihli ve 2018/2186 Esas, 2019/357 Karar sayılı kararlarında katılanlar ... ve ... vekili ile sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2022 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2919, Karar No: 2018/7957, Tarih: 15.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/2919 E.  ,  2018/7957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ile davalılardan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yargılama aşamasında, davalılardan ...'ın dava açılmadan önce 13.08.2004 tarihinde yaşamını yitirmiş olduğu, bu suretle, davacı Kurumca "ölü" davalı aleyhine 22.10.2012 tarihinde dava açıldığı anlaşılmıştır.

01.10.2011 günü yürürlüğe girerek 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununu yürürlükten kaldıran 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Taraf ehliyeti” başlığını taşıyan 50’inci maddesinde, medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın, davada taraf ehliyetine de sahip olduğu belirtilmiştir. Buna göre taraf ehliyeti, davada taraf olabilme yeteneği olup, medeni (maddi) hukuktaki medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyetinin medeni usul hukukunda büründüğü şekildir. Medeni hukuktaki haklara ve borçlara sahip olma ehliyeti hak ehliyetini oluşturmakta, gerçek ve tüzel kişiler bakımından geçerli olmaktadır. Hak ehliyeti bulunan her gerçek ve tüzel kişi, davada taraf olabilme ehliyetine de sahiptir. 4721 sayılı ... Medeni Kanununun 28’inci maddesinde ise, kişiliğin, çocuğun sağ olarak tamamıyla doğduğu anda başlayıp ölümle sona erdiği ve çocuğun hak ehliyetini, sağ doğmak koşuluyla ana rahmine düştüğü andan başlayarak elde ettiği hüküm altına alınmış olup, gerçek kişilerin kişiliği ve bununla medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyeti ölümle sona erdiğinden, ölmüş kişinin taraf ehliyeti bulunmamaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun tarafta iradi değişikliği düzenleyen 124. maddesinde belirtilen, bir davada taraf değişikliğinin, ancak karşı tarafın açık rızası ile mümkün olduğu; ancak, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebinin, karşı tarafın rızası aranmaksızın hakim tarafından kabul edileceği; yine, dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, taraf değişikliği talebinin, karşı tarafın rızası aranmaksızın hakim tarafından kabul edilebileceğine ilişkin düzenlenme karşısında; adı geçen davalının mirasçılarına yöntemince husumet tevcih edilerek yargılamanın sürdürülmesi gerekirken, ölü kişi hakkında yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsiz bulunmuştur.

Mahkemece; dava dilekçesinin, dava açılmadan önce vefat ettiği anlaşılan davalı ...'ın mirasçılarına tebliği ile, yargılamaya mirasçıların dahil edilmek suretiyle taraf teşkili sağlanarak, yapılacak araştırma, inceleme ve değerlendirme sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece; dava dilekçesinin, dava açılmadan önce vefat ettiği anlaşılan davalı ...'ın mirasçılarına tebliği ile, yargılamaya mirasçıların dahil edilmek suretiyle taraf teşkili sağlanarak, yapılacak araştırma, inceleme ve değerlendirme sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekili ile davalılardan ...'in bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'e iadesine, 15/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3979, Karar No: 2020/5833, Tarih: 27.11.2020

**16. Hukuk Dairesi         2018/3979 E.  ,  2020/5833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve 2004 yılında yapılan kadastro sırasında paftasında yol olarak gösterilmek suretiyle tespit harici bırakılan temyize konu taşınmaz bölümünün adına tespit edilen 109 ada 17 parsel sayılı taşınmazın devamı niteliğinde olup zilyetliğinde bulunduğunu ileri sürerek, adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 08.08.2014 havale tarihli fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 333,17 metrekare yüzölçümündeki kısmın 109 ada 17 parsele eklenmek suretiyle davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 713/1. ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddeleri gereğince açılan tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir. Mahkemece, çekişmeli taşınmaz bölümünde davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme şartlarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan değerlendirme ve varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. 4721 sayılı TMK'nın 713/1. ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddelerinde; orman sayılmayan, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki tescil harici taşınmazlardan imar-ihya edilerek dava tarihine kadar 20 yıl süreyle çekişmesiz ve aralıksız olarak zilyet edilenlerin zilyetleri adına tescil edilebileceği hüküm altına alınmıştır. Terk edilmiş dere yatakları, kayalık, taşlık, yol ve yol boşluğu gibi taşınmazlar ancak imar-ihya yolu ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca iktisap edilebilirken; ham toprak, hali arazi, köy boşluğu gibi basit ameliye ile zilyet edilebilecek yerler ise aynı Yasa'nın 14. maddesi gereğince iktisap edilebilir. Somut olayda, çekişmeli taşınmaz bölümü kadastro sırasında çıkmaz yol olarak tescil harici bırakılmış olup, yapılan keşif ve toplanan diğer tüm delillere göre, çekişmeli taşınmaz bölümünün, davacı tarafından yol olarak kullanıldığı ve davacının taşınmazda yol olarak kullanılma dışında yürütülen başka türlü bir zilyetliğinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Davacı tarafından bu şekilde yürütülen zilyetlik ekonomik amaca uygun bir zilyetlik olarak kabul edilemez.

Hal böyle olunca; Mahkemece, davacının, çekişmeli taşınmaz bölümünde ekonomik amaca uygun bir zilyetliğinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek davanın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir. Açıklanan nedenlerle temyiz itirazları yerinde olup kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.11.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21191, Karar No: 2019/6517, Tarih: 25.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/21191 E.  ,  2019/6517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 04.05.2012-26.03.2015 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak çalıştığını ve iş sözleşmesini sağlık sebepleri ile haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş akdinin davacının feshettiği kabul edildiğinde bunun istifa olduğunu, tazminata hak kazanılmadığını, işin niteliğinden doğan bir sebeple sağlığının tehlikeye düşmediğini, işçinin işin niteliğinden zarar görmediğini, oturmanın, ayakta durmanın çalışma hayatında zarurî ve gündelik hareketler olduğunu ve davacının yıllık izinlerini kullandığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının, ... Araştırma Hastanesinin 25/02/2012 tarih ve 892 numaralı heyet raporu ile uzun süre ayakta durmayı gerektiren işlerde çalışamayacağına dair raporu nedeniyle iş kanunu 24/1-a maddesi uyarınca iş akdini sonlandırdığını iddia ettiği, sunduğu rapor ve dosya kapsamına göre de davacının hüküm fıkrasında yazılı miktarda kıdem tazminatı almaya hakkının bulunduğunun anlaşıldığı ancak davacı her ne kadar ihbar tazminatı talep etmiş ise de iş akdini kendisi sonlandırdığından yasa gereği ihbar tazminatı almaya hakkının bulunmadığı gerekçesiyle ihbar tazminatı talebinin reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin iş sözleşmesini sağlık sebepleri ile haklı olarak feshedip feshetmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin iş sözleşmesini sağlık sebepleri ile haklı olarak feshedip feshetmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/I.a maddesinde, “İş sözleşmesinin konusu olan işin yapılması işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olursa”, işçi süresi belirli olsun veya olmasın iş sözleşmesini sürenin bitiminden önce veya bildirim süresini beklemeksizin feshedebileceği belirtilmiştir. Anılan normatif düzenlemede işçinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshi “iş sözleşmesinin konusu olan işin yapılmasının işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olması” olgusuna bağlanmıştır. Bu nedenle fesih hakkının doğması için tehlikenin işin niteliğinden kaynaklanması ve bu tehlike işçinin sağlığını veya yaşayışını etkilemelidir. Fesih hakkının doğması için tehlikenin işin niteliğinden kaynaklanması ve bu tehlikenin işçinin sağlığını veya yaşayışını etkilemesi gerekmektedir.

Somut olayda; davacı işçi davalı iş yerinde güvenlik görevlisi olarak 2 yıl 10 ay 22 gün süre ile çalışmış ve iş sözleşmesini sağlık sebepleri ile haklı olarak feshettiğini ileri sürmüş olup, çalışması esnasında oluşan rahatsızlığı nedeniyle uzun süre ayakta durmasını gerektiren işlerde çalışmasının uygun olmadığını beyan etmiştir. 25.02.2015 tarihli ... Eğitim Ve Araştırma Hastanesinden alınan sağlık kurulu raporunda uzun süre ayakta durmasını gerektiren işlerde çalışmasının uygun olmadığı belirtilmiştir. Bu sağlık raporuna istinaden davacının 06.03.2015 tarihinde sağlık sebebi ile iş akdini haklı nedenle feshettiğini işverene bildirdiği ve bunun üzerine işverence davacının 19.02.2015 tarihli görevlendirme yazısı ile ikametgahına en yakın ve oturarak çalışacağı ... Tic. Aş depo projesinde görevlendirildiği ve tebliğden itibaren 2 gün içinde başlamasının istendiği, davacı ise 26.03.2015 tarihli yazı ile 3 ay önce kist ameliyatı olduğunu, doktorunun sürekli oturması halinde hastalığının nüksedeceğini söylediğini ve sürekli oturarak çalışarakta verimli olacağını düşünmediğini ama mecburetiyetten yeni görevlendirmeyi kabul ettiğini bildirmiştir. Sonrasında davalı yanca davacının işe başladığı ancak 08.50’de çalışamayacağını beyan edip iş yerinden ayrıldığı yönünde 27.03.2015 tarihinde, 28 ve 29 Mart 2015 tarihlerinde de davacının vardiyasına gelmediğinden bahisle tutanaklar tutulduğu ve 30.03.2015 tarihinde davacıya mazereti varsa bildirmesi aksi takdirde devamsızlık nedeni ile iş akdinin feshedileceğinin bildirildiği, davacının da cevaben çektiği 07.04.2015 tarihli ihtarnamesi ile yeni yapılan görevledirmenin uzun süre ayakta durmayı gerektirken bir iş olduğunu anladığından ilgilileri bilgilendirip iş yerinden ayrıldığını ve sağlık raporu olduğundan yeni görevlendirmeninde eskisi ile aynı olduğu gerekçesi ile İş Kanunu madde 24/1 a gereği iş akdini haklı nedenle feshettiğini bildirdiği görülmüştür. Davalı tanığı olarak dinlenen tutanak tanığı ... yargılama esnasında verdiği beyanında aynen “Ben davalı şirketin işçisiyim ve ... Depo projesinde Güvenlik amiri olarak çalışmaktayım. Davacıyı daha önceden tanımıyordum. Davacı güvenlik görevlisi olarak çalışıyordu. Davacı benim görev yaptığım ... ... deposuna geldi. 2 saat kadar kaldı. ... depoda 3 farklı noktada görev yeri vardı. Her 3 noktada da sandalye ve masa olduğu üzere güvenlik görevlisi olarak çalışacaktı. Depoya girecek araçların kontrolü için ayağa kalkar aracın bagajında kasasında paketli ürün ve irsaliyeleri kontrol eder. Aracın ruhsatını alır. Diğer noktada da çıkan tekel ürünlerinin sayılarını kontrol eder ve listesini yapar. Davacı ben tam görevini anlatmadan burada çalışamayacağını ve ayakta duramayacağını söyledi. Ben sana daha işi anlatmadım dedim. Ben yapamayacağım deyip işten ayrılıp gitti.” demiş, davacı tanığı ise yeni görevlendirmeye ilişkin herhangi bir beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece feshin haklı sebebe dayandığı gerekçesi ile kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiş ise de; davalı işverence davacının sağlık raporunu sunmasından sonra iş akdine devam edebileceği bildirilerek yeni görev yeri gösterilmesi ve yeni yerdeki amirin duruşmada verdiği beyanı incelendiğinde, yeni işin davacının sürekli ayakta duracağı bir iş olmadığı aksine gün içerisinde belli saatlerde depoya gelecek araçların ve irsaliyeler ile ürünlerin kontrol edileceği zamanlarda davacının ayakta kalacağı, diğer zaman dilimi içerisinde ise oturarak görevini yapacağından davacının yeni görev yerindeki işi sağlığını tehlikeye atmadan yapabileceği anlaşıldığından iş akdini feshinin haklı sebebe dayanmadığı anlaşılmakla ihbar tazminatı yanında kıdem tazminatının da reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı bozmayı gerektirmiştir

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5227, Karar No: 2010/10454, Tarih: 07.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5227 E.  ,  2010/10454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma yapı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1854, Karar No: 2025/525, Tarih: 04.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/1854 E.  ,  2025/525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/359 Esas, 2023/1293 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 3.Asliye Hukuk Mahkemesi (Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2018/43 Esas, 2020/235 Karar

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369/2 hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin "..." "..." "..." " ..." ''..." markaları bulunduğunu, müvekkilinin söz konusu markalara konu ürünlerin özellikle Türkiye'deki pazarda kullanılmasına ilişkin yatırımlar yaptığını, bu markaların davalı tarafça yurt dışından ithal edilmeye çalışıldığını, bu malların bir kısmının Mersin ve İzmir Gümrük Müdürlüklerinden alınarak piyasaya arz edildiğine dair duyumlar alındığını, müvekkilinin belirtilen markalara lisans vermek suretiyle kendisine iyi bir pazar payı oluşturduğunu, davalı tarafın söz konusu markaları kullanması ve piyasaya arz etmesinin açıkça bir tecavüz teşkil ettiğini, bu suretle de haksız rekabete yol açtığını ileri sürerek tecavüzün tespiti ile maddi ve manevi zararın tazminine, haksız rekabetin önlenmesine, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin hiçbir şekilde söz konusu edilen marka ibarelerini kullanmadığını, davacının tamamen haksız kazanç sağlamak amacıyla işbu davayı ikame ettiğini, davacının iddialarının tamamen duyuma dayalı iddialar olduğunu, müvekkili yönünden gerçek dışı iddiaların davacı tarafından ispatlanamadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı tarafın dosyaya sunduğu delillerden görsellerin davalıya ait olup olmadığının bilirkişi tarafından tespit edilemediği, davacının "..." markası yönünden her ne kadar davalının ithalat işlemleri yaptığı Mersin Gümrük Müdürlüğü yazısı ile sabit ise de, çifte benzerlik kaidesinin gerçekleşmediği, davacı tarafın "..." markasını hak sahibi olduğu, 1. ve 5. sınıflar yönünden kullanılıp kullanmadığının bilirkişi marifeti ile tespit edilemediği, davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hakkına tecavüzün önlenmesi ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 04.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.