muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/117, Karar No: 2007/175, Tarih: 17.07.2007

Libya Lideri Muammer K.....’nin 21.Haziran.1997 tarihli Sabah Gazetesinde yayınlanan açıklamalarında söylediği; “

“Kardeşim E......, benim başında olduğum Uluslar arası İslam Halk Komutanlığının üyesidir.”

” şeklindeki sözleri de dava konusu yazıda dile getirilen eleştirilerin haklılığını açıkça ortaya koymuştur.

Dolayısıyla, yazıdaki eleştirilerin sebebi müştekinin kendi kusurlu davranışıdır ve bunun sonucuna da katlanmak zorundadır.

…..

Dolayısıyla, dava konusu yazının, katılanın kamuoyuna yansıyan davranışları karşısında eleştiri niteliğinde olduğu gözetilmeden, yazının bütünü göz ardı edilerek hakaret teşkil ettiği söylenemez…

…” biçiminde ifadelere yer verdiği, mahkemedeki savunmasında ise yazılı savunmasını tekrar ettiği,

Mahkemenin, Milli K..... Başkanlığından söz konusu gazetenin onaylı örneğini temin ettiği,

Müdahil vekilinin; yazının konusunu oluşturan olayla ilgili olarak T...., G...., S...., R...., S..., P.... ve H..... Gazetelerinde 11.04.2002 tarihinde yayınlanan yazıları noter kanalıyla tekzip ettiklerini belirterek, tekzip metinlerinin birer suretini dosyaya sunarak, Necmettin E.....’ın imzaladığı böyle bir Cihad bildirisinin olmadığını iddia ettiği, katılan vekili tarafından 12.04.2002 tarihinde yapılan basın açıklamasının bir suretinin de dosyaya eklendiği,

4-Tüm dosya kapsamı birlikte ele alınarak yapılan değerlendirmede;

Ceza Genel Kurulu’nun 11.07.2006 gün ve 162-181 sayılı kararında da kabul edildiği gibi; geneli ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında, halkı objektif ve gerçekleri yansıtacak biçimde aydınlatmak, çeşitli sorunlar üzerinde kamuoyunu düşünmeye çağıracak tarzda tartışmalar açmak, onu toplumsal ve siyasal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu yöntemlerle denetlemek, ayrıca içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek durumunda olan basına, bu ödevlerini yerine getirirken ihtiyaç duyacağı bir kısım hakların da tanındığı,

Bunların; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma hakları olduğu,

Temelini Anayasa’nın 28. vd. maddelerinden alan ve 5187 sayılı Basın Yasasının 3. maddesinde düzenlenen bu hakların, basın yoluyla işlenen suçlarda, hukuka uygunluk nedenlerini oluşturduğu,

Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştiri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “

“küçültücü”

” sözlerin kullanılmamasının gerektiği,

Yargılama konusu metindeki eleştiri ve değer yargılarının sert ve çarpıcı bir üslupla dile getirilmiş olduğu,

Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştiri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “

“küçültücü”

” sözlerin kullanılmamasının gerektiği,

Yargılama konusu metindeki eleştiri ve değer yargılarının sert ve çarpıcı bir üslupla dile getirilmiş olduğu,

Esasen, eleştirinin sert bir üslûpla gerçekleştirilmesinin, kaba olmasının ve nezaket sınırlarını aşmasının, eleştirenin amacına, psikolojisine, eğitim ve kültür düzeyine bağlı bir olgu olarak ortaya çıktığı, ancak; basın özgürlüğünün, belli ölçülerde abartmayı, hatta kışkırtmaya başvurmayı da içerdiğinin kabul edilmesi gerektiği, gazetecilerin yazılarında kullandıkları deyimler “

“polemik”

” niteliğinde olsalar da, nesnel bir açıklamayla desteklendiklerinde, bu ifadelerin asılsız kişisel saldırı olarak görülemeyeceği, kaldı ki, kamu görevinde bulunan veya talip olanların, diğerlerine oranla daha sert eleştirilere muhatap kalmasının da doğal karşılanması gerektiği,

Somut olayda, yorumun kaynağı, yapılma nedeni, hakkında açıklama yapılanın toplumdaki konumu, yazının bir bütün olarak içeriği dikkate alındığında; sanığın, siyasi bir kişilik olan katılanın Başbakanlık görevi sırasındaki bir takım uygulamaları polemik yaratan ve rahatsız eden bir üslupla sorgulayıp, sert, ağır ve çarpıcı biçimde kamuoyunun bilgisine sunduğu,

Ancak; eylemin katılanı görevinden dolayı aşağılama, küçültme boyutuna da ulaşmadığı,

Görüş ve kanaati benimsenmekle;

Somut olayda; katılanın Başbakanlık yaptığı sırada yaşadığı bir kısım olayları sert ve alaycı bir üslupla kamuoyu önünde yorumlayan yazıya sorumlu yazı işleri müdürü olarak görev yaptığı G.... Gazetesinde yer veren sanığın eyleminin basın yoluyla sövme suçunun unsurlarını oluşturmadığını kabul etmek gerekmiştir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir kısım Kurul Üyesi ise; Özel Daire bozma ilamında gösterilen gerekçenin haklı nedenlere dayandığını ve sanığa yüklenen suçun sabit olduğunu belirterek direnme kararının bozulması yönünde karşı oy kullanmışlardır.

Bu itibarla, yerinde görülen Yerel Mahkeme direnme hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

1-Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.01.2007 gün ve 143-23 sayılı direnme kararının ONANMASINA,

2-Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 17.07.2007 günü oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5803, Karar No: 2009/2156, Tarih: 07.04.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/5803 E.  ,  2009/2156 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

ESAS KARAR

2008/5803 2009/2156

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde, davacı vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından kasko sigorta sözleşmesi ile sigortalı aracın, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda hasar gördüğünü, hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, ödenen hasar bedeli 3.938,00 YTL’nin davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., kazaya neden olan aracın kendi aracı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... adına dava dilekçesi tebliğ edilememiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı ... Aleyhine açılan davanın atiye terk edilmesi nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına, kazanın meydana gelmesinde davalı araç sürücüsünün % 75 oranında kusurlu olduğu gerekçesi ile, davanın kısmen kabulüne, 2.421,33 YTL’nin davalı ...’dan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, TTK’nun 1301’nci maddesi uyarınca kasko sigorta sözleşmesine dayalı olarak sigortalıya ödenen tazminatın rücuan tahsili istemine ilişkindir.Davalı ..., kazaya karışa motosikletin kendisine ait olmadığını savunmuştur.Kaza tespit tutanağında plakası yazılı motosikletin, davalıya ait olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.Ancak, kazaya ilişkin tanık anlatımlarında, kazaya neden olan motosikletin renginin ve markasının,

../...

davalının motosikletinden farklı olduğunun beyan edilmesi, ve İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından düzenlenen ve davalının temyiz aşamasında sunduğu yazıya göre de, kaza tespit tutanağı düzenlenirken motosikletin plakasının yanlış yazılmış olduğunun belirtilmesi karşısında, mahkemece, öncelikle davalının bu savunması üzerinde durularak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2-Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 60.00.TL temyiz başvuru harcının davalı ...'dan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı ...'a geri verilmesine 07.04.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13806, Karar No: 2023/21889, Tarih: 03.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/13806 E.  ,  2023/21889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/153 E., 2016/27 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında; görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265 nci maddesinin birinci fıkrası, 29 ncu, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık dilekçesinde kararı temyiz etmek istediğini belirtmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde, başka bir suçtan dolayı hakkında soruşturma yürütülen sanığın yakalanarak adli muayenesinin yapılması için polis otosuyla hastaneye götürüldüğü sırada araç içerisinde "Bütün polislerin anasını s...keyim, bacısını s...keyim, lanet olsun sizlere" şeklindeki sözlerle polis memuru olarak görev yapan şikâyetçiye hakarette bulunduğu, hastanede muayene için bekledikleri sırada sanığın, temyiz kapsamı dışında kalan ve üvey annesi olan sanık F.T. ile konuşmaya başladığı, şikâyetçinin F.T.'ye bağırması üzerine sanığın "Annemi bırakın, Allah'ını s...ktiklerim" şeklindeki sözlerle hakarette bulunduğu ve şikâyetçinin yüzüne kafasıyla vurduğu, zor kullarak etkisiz hale getirilen sanığın ekip otosuna götürüldüğü fakat polis otosuna binmemek için direndiği ve ayağını kapı arasına koyup bindirilmek istendiğinde şikâyetçinin burnuna tekme ile vurduğu, şikâyetçinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaralandığı ve bu suretle sanığın kül halinde görevli memura direnme suçunu işlediğinin tüm dosya kapsamıyla sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın dolaylı kabul içeren savunması, şikâyetçinin beyanı, şikâyetçi hakkında düzenlenmiş olan adli muayene raporu ve temyiz kapsamı dışında kalan sanık F.T.' ile dosya kapsamında dinlenilen tüm tanık anlatımları karşısında, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkûmiyet hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın dolaylı kabul içeren savunması, şikâyetçinin beyanı, şikâyetçi hakkında düzenlenmiş olan adli muayene raporu ve temyiz kapsamı dışında kalan sanık F.T.' ile dosya kapsamında dinlenilen tüm tanık anlatımları karşısında, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkûmiyet hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1226, Karar No: 2016/3899, Tarih: 25.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1226 E.  ,  2016/3899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan sanıklar ...... ve ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 209/1, 62/1 ve 52/2 maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair .......Ağır Ceza Mahkemesinin 04/12/2008 tarihli ve 2008/109 esas, 2008/394 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 19/01/2016 tarih ve 2014-1262/4954 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/02/2016 tarih ve 2016/29551 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre aynı kararda sanıkların açığa imzanın kötüye kullanılması suretiyle elde ettikleri belgeyi kullanarak dolandırıcılık suçunu da işlediklerinden bahisle mahkumiyet kararı verildiği, ancak kararın temyizi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesinin ...... tarihli ve ....esas, ..... karar sayılı ilamında, katılan tarafından imzalanıp sanıklara verilen belgenin aralarındaki anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğu iddiasının yazılı delil ile ispatının zorunlu olduğu ve dosyada bu yönde yazılı bir delil bulunmadığı gözetilerek beraat kararı verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozma kararı verildiği cihetle, açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan da beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 24.03.1989 gün ve 1988/1-1989/2 sayılı ilamında da açıklandığı üzere; “Açığa atılan imzanın kötüye kullanılması" suçunun yazılı delille ispatı zorunlu olup, Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (Hukuk Muhakemeleri Kanunu) cevaz verdiği haller dışında tanık anlatımlarına dayanılması mümkün olmadığından ve şikâyetçi tarafından yazılı delil ibraz edilemediğinden sanıklarının eylemlerinin hukuki nitelik arz ettiğinden atılı suçtan beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, ..... Ağır Ceza Mahkemesi’nden verilip kesinleşen 04.12.2008 gün ve 2008/109-394 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle;

Sanıkların, açığa atılan imzayı kötüye kullanma suçundan BERAATLERİNE, hükmolunan adli para cezalarının KALDIRILMASINA, 25.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1393, Karar No: 2020/6091, Tarih: 22.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/1393 E.  ,  2020/6091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki bilgi ve belgelere ve delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle; her ne kadar dava dilekçesinde ... ... Sanayi Limited Şirketi ( ... ... İnşaat Malzemeleri Sanayi Limited Şirketi) olarak husumet tevcih edilmişse de davalı tarafın davaya verilen cevap dilekçesinde ... ... ve İnşaat Malzemeleri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi adına verilen vekaletnamenin ibraz edildiği yargılama aşamalarında ... ... Sanayi Anonim Şirket vekili tarafından davanın takip edildiği davacı işçinin ... ... ve İnşaat Malzelemeleri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirket işçisi olduğu anlaşılmakla karar başlığında ... ... Sanayi Limited Şirket Ünvanının yer verilmesinin maddi hataya dayandığının ve her zaman düzeltilmesinin mümkün olduğunun, bu hususun sonuca etkisinin bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 22/06/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/43944, Karar No: 2024/15051, Tarih: 21.11.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/43944 E.  ,  2024/15051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; atılı suçu işlemeyip, mağdurun şikayetinden vazgeçtiğine ve lehine olan hükümlerin uygulanmadığına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın eyleminin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, yazının bütünü gözetildiğinde siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibari ile oluşmadığı düşünülmeden, sanığın beraatı yerine istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmesi,

2.Kabule göre de; Sanığa ek savunma ... verilmeksizin iddianamede talep edilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca Soma 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2024 tarihinde karar verildi.