muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8871, Karar No: 2014/24133, Tarih: 28.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/8871 E.  ,  2014/24133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal, kasten yaralama

Hüküm : 1-Özel hayatın gizliliğini ihlal etme suçundan: CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

2-Kasten yaralama suçundan: TCK'nın 86/2, 62/1, 52/2-4, 231/5-8-

10-11-13 maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması,

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine dair hüküm, kasten yaralama suçundan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Katılan vekilinin, kasten yaralama suçundan verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, katılan vekilinin temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-Katılan vekilinin, özel hayatın gizliliğini ihlal etmek suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığın, aynı olay nedeniyle çocuk mahkemesinde yargılanan dava dışı suça sürüklenen çocuk ...’un arkadaşı olduğu, olay tarihinde suça sürüklenen çocuk ...’un, sanığı telefonla arayarak, daha önce arkadaşı olan katılan ...’nun, elinde kız kardeşine ait görüntüler olduğunu ileri sürdüğünü ve katılanın bunu kullanmak suretiyle kız kardeşini taciz ettiğini belirterek, olay yerine çağırması üzerine, sanığın olay yerine gittiği ve dava dışı suça sürüklenen çocuk Yunus ile birlikte, katılana etek giydirmeleri şeklinde gerçekleşen olayda;

Dava dışı suça sürüklenen çocuk ....’un, yargılandığı Antalya 2. Çocuk Mahkemesi’nin 2012/138 esas sayılı dosyadaki ifadesinde; “okul bahçesinde ...'ya etek giydiren benim, bana ... isimli halen askerde olan bir abim yardımcı oldu, etek giydirme olayında ben, ... ve ...'nun dışında bulunduğumuz mekanda kimse yoktu” şeklindeki beyanı ile dava dışı suça sürüklenen çocuk ...’ın aynı dosyadaki ifadesinde “... ve ...'ın bir

Dava dışı suça sürüklenen çocuk ....’un, yargılandığı Antalya 2. Çocuk Mahkemesi’nin 2012/138 esas sayılı dosyadaki ifadesinde; “okul bahçesinde ...'ya etek giydiren benim, bana ... isimli halen askerde olan bir abim yardımcı oldu, etek giydirme olayında ben, ... ve ...'nun dışında bulunduğumuz mekanda kimse yoktu” şeklindeki beyanı ile dava dışı suça sürüklenen çocuk ...’ın aynı dosyadaki ifadesinde “... ve ...'ın bir

Eteği ...'ya giydirdiklerini motorsikletin farını açıp önüne koyduklarını gördüm. Fotoğraf çektiklerini görmedim” beyanları dikkate alındığında, sanığa isnat edilen etek giydirme eyleminin sabit olduğu, fotoğraf çektirme eyleminde ise, gerek dava dışı suça sürüklenen çocuk ...’un telefonunda yapılan araştırmada suç unsuruna rastlanmaması, gerek katılanın soyut iddiası dışında, sanığın ve dava dışı suça sürüklenen çocuklar ...’un ve ...’in fotoğraf çekme olayının olmadığına dair beyanlarının aksinin kanıtlanamaması dikkate alındığında, fotoğraf çekme olayının sübut bulmaması nedeniyle, sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçudan beraat kararı verilmesinde isabetsizlik görülmemiş ise de, eylemin katılanın, onur ve şerefini rencide etmek suretiyle bütün halinde TCK'nın 125. maddesinde düzenlenen hakaret suçunu oluşturacağı anlaşılmakla, sanığın bu suçtan sorumlu tutularak cezalandırılması gerektiği gözetilmeden; yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12423, Karar No: 2018/9741, Tarih: 16.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/12423 E.  ,  2018/9741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın olay tarihinde ... Tıp Merkezinde Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları uzmanı olarak, doktor olan sanık ...’nun ise yine aynı tıp merkezinde sorumlu müdür olarak görev yaptığı, sanık ...’ın ise acil tıp teknisyeni olduğu; 8 yaşındaki erkek hastanın ailesi tarafından öksürük ve nefes darlığı şikayeti ile 04.03.2013 günü gece saat 00.01’de özel tıp merkezine getirildiği, sanık doktor ... tarafından hasta muayene edilerek astım-bronşit teşhisi konulduğu ve ateş düşürücü ilaç verilerek eve gönderildiği, aynı gün saat 05.00 sıralarında çocuğun kötüleşmesi üzerine ikinci defa aynı tıp merkezine getirildiği, bu sefer aynı doktorun anneden aldığı bilgi doğrultusunda, aynı türden ilaçların daha önceden de çocuğa enjekte edildiğini öğrenmesi üzerine, Novasef adlı iğneyi reçete ettiği ve hastayı eve gönderdiği, hasta ve yakınlarının aynı gün saat 14.00 sıralarında aynı tıp merkezine üçüncü defa geldikleri ve acil tıp teknisyeni sanık ...’ın, sanık doktorun yazdığı Novasef adlı ilacı çocuğa enjekte ettiği, hasta ve yakınlarının tıp merkezinden ayrılmalarından yaklaşık 15 dakika sonra, çocuğun morarmış bir şekilde acile getirildiği, acilde nefes alamayan çocuğa kalp masajı ve ağızdan balonlu solunum yapıldığı, CPR’ ye başlanıldığı, 15 dakika önce Novasef iğne enjekte edildiğinin öğrenilmesi üzerine damar yolu açılıp adrenalin yapıldığı, kalbi dönmeyen hastaya elektro şok uygulandığı, yaklaşık 45 dakika sonra kalbi çalışan hastanın, bilinci kapalı şekilde ambulansla Kanuni Sultan Süleyman Hastanesine sevk edildiği, burada yoğun bakım ünitesinde yapılan tüm müdahalelere rağmen 20.03.2013 tarihinde öldüğü olayda;

20.11.2013 tarihli hükme esas alınan 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu raporu ile “....otopsisinde iç organlarda tespit edilen makroskopik ve mikroskobik bulgularda dikkate alındığında çocuğun ölümünün ilaç anaflaksisi (seftriakson anaflaksisi) sonucu meydana gelmiş olduğu dikkate alındığında; çocuğun muayenesinin yapıldığı, tanıya uygun olarak ilaçların reçete edilmiş olduğu, ilaç anaflaksisinin öngörülemez ve önlenemez bir durum olduğu, ilacın yapılış şekli ile ilgisinin olmadığı anaflaksiye neden olan ilacın endikasyonununda uygun olduğu, anflaksi gelişmesi üzerine gerekli yeniden canlandırma işlemide uygulandığı dikkate alındığında çocuğun muayene, takip ve tedavisinde yer alan ilgili hekimlere ve yardımcı sağlık personeline atfı kabil bir kusurun bulunmadığı oy birliği ile mütalaa olunur...” şeklinde belirtilmiş ise de; ...'ın ölümüye sonuçlanan olayın nedensel sürecinde gerek farmakoloji gerekse çocuk hastalıkları anabilim dalının kabul gören standartlarına uygun tanı, tedavi yapılıp yapılmadığı, anaflaksiye bağlı ölüm oranının azlığı dikkate alınarak, hızlı ve zamanında adrenalin uygulaması yapılması ve hastaya ilaç enjekte edildikten sonra eve gönderilmeyip müşahede altına alınması halinde de kurtulmasının kesin olup olmadığının etraflıca irdelenmesi; gerek tıbbi farmakoloji, gerekse çocuk hastalıkları konusunda yetkin uzman bir heyet tarafından sanıkların süreçte yaptıkları tanı ve tedavinin, ilgili bilim dalının olay anı itibarıyla kabul gören ilkelerine, teorisine ve pratiğine uygun olup olmadığı konularında, bir kez de Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme sonucu beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14787, Karar No: 2023/5028, Tarih: 18.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14787 E.  ,  2023/5028 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun davacı yönünden esastan reddine, davalı idare yönünden kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 327 ada 16 parsel sayılı taşınmaza kamulaştırma yapılmaksızın enerji nakil hattı geçirilmek suretiyle fiilen el atıldığını belirterek irtifak hakkı karşılığının davalı idareden tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasında hukuki yararın bulunmadığını, müvekkili idare tarafından tesis edilen enerji iletim hatlarının taşınmazın amaçlarına uygun kullanımını kısıtlamadığını, yapılacak keşif ile irtifak hakkının durumunun tespit edilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne ve kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; irtifak değer düşük oranının düşük belirlendiğini, taşınmazın diğer hissedar ile anlaşarak fiilen bölündüğünü ve her iki malik hisseleri üzerinde (bitişik nizamda iki ayrı) ruhsatsız bina inşa edildiğini, parselin rızai taksime konu edildiği için müvekkili lehine yapıdaki değer düşüklüğüne hükmedilmesi gerektiğini, el atma tarihi itibarıyla müvekkili lehine maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; irtifak değer düşük oranının düşük belirlendiğini, taşınmazın diğer hissedar ile anlaşarak fiilen bölündüğünü ve her iki malik hisseleri üzerinde (bitişik nizamda iki ayrı) ruhsatsız bina inşa edildiğini, parselin rızai taksime konu edildiği için müvekkili lehine yapıdaki değer düşüklüğüne hükmedilmesi gerektiğini, el atma tarihi itibarıyla müvekkili lehine maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı taşınmazda paydaş olduğu halde tam pay üzerinden hüküm kurulduğunu, enerji iletim hattının tesisinden sonra yapılan yapı için değer düşüklüğü hesabı yapılarak bu yönde hüküm tesis edilemeyeceğini, el atma tarihi itibarıyla davacı lehine maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, kısmen kabul kararı verildiğine göre reddedilen kısım yönünden müvekkili idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini irtifak değer düşüklüğü oranının yüksek hesaplandığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, bilirkişi raporu ve dosya içindeki belgelerden dava konusu taşınmaz üzerindeki binanın 2002 yılında yapıldığı, buna karşılık enerji nakil hattı için taşınmaza 1977 yılında el atıldığı, dolayısıyla binanın enerji nakil hattı tesisinden sonra yapıldığı anlaşıldığından, irtifak hakkı karşılığının tespitinde yapı bedelinin hesaba katılmaması doğru olduğu gibi, dava konusu taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranının tespit edilmesinde usul ve kanuna aykırı bir husus tespit edilmediği, ancak dava konusu taşınmazda davacı dışında da hissedar bulunduğu nazara alınmadan taşınmazın tamamı için tespit edilen irtifak bedeline hükmedilerek fazla bedel tespiti, el atma tarihi itibarıyla davacı taraf lehine maktu vekâlet ücreti yerine nispi vekalet ücretine hükmedilmiş olması, davanın kısmen reddine karar verildiği halde davalı taraf lehine maktu vekâlet ücretine hükmedilmemiş olması doğru görülmediği gerekçesiyle taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun davacı yönünden esastan reddine, davalı idare yönünden kısmen kabulü ile hüküm düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir

2. Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir

2. Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı tapu maliki ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un Geçici 6 ncı maddesinin birinci, ikinci ve altıncı fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki İstanbul ili, Başakşehir ilçesi, Kayabaşı Mahallesi 327 ada 16 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın üzerinde yer alan binanın 2002 yılında yapıldığı, buna karşılık enerji nakil hattının 1977 yılında tesis edildiği, dolayısıyla binanın enerji nakil hattı tesisinden sonra inşa edildiği dikkate alındığında, bina için değer düşüklüğü bedeline hükmedilmemesi isabetlidir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32564, Karar No: 2016/4064, Tarih: 25.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/32564 E.  ,  2016/4064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkili ile davalı arasında düzenlenen sözleşme gereğince davalının müvekkil dershane ile hizmet akdi imzaladığını, sözleşmenin gereği olarak işi bıraktığı takdirde ... ili içinde 2 yıl süreli olarak hiçbir yerde görev yapamayacağının yazılı olduğunu, ancak davalının işi bırakarak başka bir kurum ile anlaşma yaparak çalıştığını, bu nedenle açılan davanın kabulüne müvekilinin uğradığı zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminatın davalı işçiden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde ; öncelikle yetki itirazında bulunduklarını ve davacı ile aralarında.... iş mahkemesinde davaları bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı şirket temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dava, 6098 Sayılı T.B.K'nın 444.maddesinde (818 Sayılı B.K'nın 348) düzenlenen işçinin rekabet yasağından kaynaklanan gelir kaybı ve cezai şart istemine ilişkindir. 6102 Sayılı TTK.'nın 4/1-c maddesi uyarınca, 818 Sayılı BK'nın 348. maddesinden (6098 Sayılı T.B.K'nın 444 mad.) kaynaklanan davalar tarafların sıfatına bakılmaksızın mutlak ticari davalardan olup, sözü edilen maddede İş Kanunu'nun kapsamında kalan "rekabet yasağına" dair uyuşmazlıkların bundan müstesna olduğu yolunda bir hüküm bulunmadığından, İş Kanunu kapsamında olanlarda İş Mahkemeleri, diğerlerinde ise genel mahkeme (ticaret mahkemesi) görevlidir şeklinde bir ayrıma da gidilemez. Davanın mutlak ticari dava olarak kabulünde güdülen amaç ticari sır kavramının ticaret mahkemesince değerlendirilmesidir. Bu itibarla, davanın Ticaret Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, rekabet yasağı ile özen ve sadakat borcunun ihlalinden doğduğu ileri sürülen tazminatın tahsili istemine ilişkin olup, öncelikle dikkate alınması gereken husus uyuşmazlığın 4857 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir.

İş sözleşmesinin devamı sırasında rekabet yasağının ihlali şeklindeki sadakatsizlik iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturur. Bu rekabet yasağının sözleşmeden veya kanundan kaynaklanmasının hukuki sonuçları ile aynıdır.

İş görme ve sadakat borçları, açıkça kararlaştırılmasa bile her iş sözleşmesinde vardır. Rekabet etmeme borcu ise, ancak iş sözleşmesi taraflarının açıkça kararlaştırmaları halinde ortaya çıkar.

Bundan başka, iş görme ve sadakat borçlarının yerine getirilmesi sadece sözleşmenin yürürlüğü sırasında söz konusudur. Buna karşılık BK’nunda düzenlenmiş olan rekabet etmeme borcu ise iş sözleşmesinden sonraki süre içinde yerine getirilir. Rekabet etmeme yükümüne ilişkin sözleşmenin yazılı şekilde yapılması, iş ve süre ile sınırlandırılmış olması, işçinin ekonomik geleceğini hakkaniyete aykırı olarak tehlikeye sokmaması ve işçinin reşit olması gerekir.

İş sözleşmesi devam ederken, işçinin rekabet sayılacak davranışları ise “doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlar olup ”İş Kanunu’nun 25/II-e kapsamına girer ve işveren için haklı fesih nedeni oluşturur. Rekabet yasağına aykırı hareket edilmesi halinde ise işçi, BK.nun 351.maddesi gereğince zararı tazmin ile mükelleftir ( Çelik Nuri, İş Hukuk Dersleri, Beta Yayınları, 22.Bası, Ağustos s: 136-139; Tunçomağ Kenan, Centel Tankut, İş Hukukunun Esasları, Beta Yayınları, s:101; Mollamahmutoğlu Hamdi, İş Hukuku, Turhan Yayınevi, 2. Bası,s:367; Süzek Sarper, İş Hukuku, Beta Yayınları, 2.Bası, s:276-277).

İş akdinin devamı sırasında işçinin sadakat borcundan kaynaklanan rekabet etmeme yasağına aykırılık halinde, bu tür davalara bakmakla görevli mahkeme iş mahkemesidir. İş akdinin sona ermesinden sonra rekabet yasağına aykırı hareket edilmesi halinde ise, buna dayalı olarak açılacak dava niteliği itibariyle 818 sayılı BK’nun 348. maddesi kapsamına girmekle ve bu kapsamdaki davalar TTK.nun 4/1-3 maddesinin açık hükmü karşısında tarafların sıfatına bakılmaksızın mutlak ticari davalardan olmakla, bu tür davaların ticaret mahkemesinde incelenip karara bağlanması gerekir.  (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 29.02.2012 gün ve 2011/11-781 E., 2012/109 K.) sayılı kararlarında da aynı ilkeler benimsenmiştir.

Böylece iş ve ticaret mahkemelerinin görev alanlarına ilişkin kıstaslar ortaya konulduğuna göre, yapılan açıklamalar ışığında, somut olay irdelenerek, eldeki davanın 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 440 ve devamı (mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 348 ve devamı) maddeleri kapsamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin ve buna göre de davaya bakmakla görevli mahkemenin hangisi olduğunun belirlenmesi gerekir.

Böylece iş ve ticaret mahkemelerinin görev alanlarına ilişkin kıstaslar ortaya konulduğuna göre, yapılan açıklamalar ışığında, somut olay irdelenerek, eldeki davanın 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 440 ve devamı (mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 348 ve devamı) maddeleri kapsamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin ve buna göre de davaya bakmakla görevli mahkemenin hangisi olduğunun belirlenmesi gerekir.

Davalının rekabet yasağını ihlal eden davranışının iş akdinin sona ermesinden sonraki döneme ilişkin bulunduğu; bu davranışın, hizmet akdinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 444 ve 447 maddeleri (mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 348.maddesi) kapsamında değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Bu kapsamda yer alan uyuşmazlıklara ilişkin davaların ise, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 4/1-c. (mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3.) maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığında duraksama bulunmamaktadır.

Mutlak ticari davaların görülme yeri ise, açık biçimde ticaret mahkemeleridir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 27.02.2013 Tarih 2012/9-854 Esas- 2013/292 Karar sayılı ilamıda hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 444 ve 447 maddeleri (mülga 818 sayılı Kanun’un 348. maddesi kapsamında ) değerlendirilmesi gereken uyuşmazlıklara ilişkin davaların 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 4/1-c. ( mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3. maddesi ) gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığı ve mutlak ticari davaların görülme yerinin ise, açık biçimde ticaret mahkemeleri olduğu belirtilmiştir.