muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18981, Karar No: 2015/24807, Tarih: 10.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/18981 E.  ,  2015/24807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, izin ücreti, yol ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Karar davacı ve davalılar aralarındaki dava hakkında .... .... İş Mahkemesinden verilen 05.06.2013 tarihli ve 2011/11 esas, 2013/249 sayılı kararı Dairenin 19.11.2013 tarihli ve 2013/27621 esas, 2013/25355 karar sayılı ilamıyla ONANMASINA karar verilmiştir.

Davalı şirket avukatınca, işçilerin ihale süresinin bitiminden sonra ihaleyi alan firmada çalışmaya devam ettikleri bu sebeple feshe bağlı kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacakları bulunmadığı, aynı nitelikteki dosyaların 9. Hukuk Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda belirtilen alacaklara ilişkin taleplerin kabulüne ilişkin kararın bozulduğu, itiraza konu dosyaların maddi hataya dayalı olarak onandığı belirtilerek bu yönden kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş, yapılan incelemede, mahkemece verilen hükmün gerekli inceleme ve araştırma yapılmadan verildiği, bu hususun bozma sebebi yapılmamasının maddi hatadan kaynaklandığı anlaşıldığından Dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen onama kararının ortadan kaldırılmasına karar verildi. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin hiçbir gerekçe gösterilmeden işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yol ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı .... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ... İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili, davacı ile müvekkili arasında kurulmuş herhangi bir hizmet ilişkisi veya iş sözleşmesinin bulunmadığını, davacının, davalı idarenin işçisi olarak çalışmadığını, işverenin diğer davalı ... Temizlik şirketi olduğunu, bu davalı şirketin ... Genel Müdürlüğünce yapılan temizlik hizmetleri alım ihalesini kazandığını, bu şekilde garajın temizlik hizmetlerini üstlendiğini, söz konusu işle ilgili olarak her türlü istihdam, kontrol ve çalışanların özlük hakları gibi konuların davalı şirketin sorumluluğunda olduğunu, dolayısıyla davalı kurumun ihale makamı olduğunu, yeni ihaleyi kazanamayan davalı şirket ile aralarındaki hizmet ilişkisinin kendiliğinden sona erdiğini, davanın müvekkili yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Temizlik şirketi vekili, davalı ... tarafından açılan ihale sonunda .... Garajında temizlik işini aldığını, ihalenin son bulduğunu, daha sonra davalı ...'nin temizlik işi için yeniden ihale yaptığını, ihaleyi yeni bir şirketin aldığını, davacı ve diğer çalışanların iş ilişkilerinin davalı işverenlikle kesildiğini ve işçilerin tüm hak ve alacaklarıyla birlikte ihaleyi yeni alan şirkete devredildiğini, davacının ihaleyi alan şirkette aynı işi kesintisiz olarak devam ettirdiğini, iş yeri devrinden dolayı devreden şirket ile devralan şirketin sorumluluğunun bulunduğunu, devreden şirket olarak devir tarihinden itibaren iki yıllık süreyle sorumluğunun olduğunu, en son sözleşmenin yenilenmesinden önce davacı ve diğer işçilerin tüm hak ve alacaklarının kendilerine ödendiğinin noter vasıtasıyla tespit edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş yeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İş yeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, iş yerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanunun üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, iş yeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi iş yeri veya iş yerlerindeki hizmet sözleşmeleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, iş yerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşmada yeterli görülmelidir.

İş yeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde iş yeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşmada yeterli görülmelidir.

İş yeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde iş yeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda iş yeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İş yeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı iş yeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İş yerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacının, temizlik işini ihale ile alan dava dışı şirkette çalışmaya ara vermeden devam ettiği sabittir. Dolayısıyla, davacının iş sözleşmesi ihaleyi alan yeni alt işveren nezdinde devam ettiğinden feshe bağlı işçilik alacakları olan kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacağına hükmedilmesi hatalıdır. Diğer işçilik alacaklarında ise, devreden işverenin devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sorumlu olduğu hususu değerlendirilmeksizin hüküm tesisi de isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7558, Karar No: 2012/8962, Tarih: 03.04.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/7558 E.  ,  2012/8962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Muhalefet

Hüküm : 1-Sanık ... için; Beraat,

2-Sanık ... için; 2863 Sayılı Kanunun 24. maddesi yollamasıyla 70 ve TCK 51 maddeleri uyarınca erteli mahkumiyet, 2863 Sayılı kanun kapsamı dışında kalan eserlerin sahibine iadesi, kanun kapsamında kalan diğer eserlerin ise müzeye teslimi.

2863 Sayılı Kanuna Muhalefet suçundan sanık ...'ün beraatine, bir diğer sanık ...'in ise mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan kurumun gerekçeli karar başlığında yazılmamış olması ve yine suç tarihi kolluk tutanaklarına göre 04/02/2006 olduğu halde gerekçeli karar başlığında 28/01/2006 olarak belirtilmesi mahallinde giderilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Katılan vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, ancak;

1-Sanık ... hakkındaki beraat hükmü yönünden yapılan incelemede;

“Sanığın suç kastının şüpheli olduğu” gerekçesi gösterilerek beraat hükmü kurulmuş ise de; Bilecik İl Jandarma Komutanının düzenlediği 04/02/2006 tarihli tutanağa göre sanıklar ... ve ...'in ellerinde muhtelif tarihi sikkeler ile bronz heykelin bulunduğu duyumunun alınması üzerine (X) haber elemanlarının devreye girip görüşme yaptığı ve eserlerin 52.000 TL bedel karşılığı alım satımı hususunda anlaşmaya vardığı, alım satım yeri olan Bozöyük-Bursa Karayolundaki akaryakıt istasyonunda görüşmenin sağlandığını ve eserlerin ele geçirildiğinin belirtilmiş olması karşısında, jandarma haber elamanın tanık sıfatıyla dinlenilerek sanıklardan ...'ün tarihi eserlerin alım satımında ki rolünün sorulması, bu kapsamda olmak üzere sanık ...'ün tarihi eserlerin diğer sanıkla birlikte zilyedi olup olmadığı, eserlerin alım satımı hususunda yapılan pazarlığa katılıp katılmadığı, tarihi eser alım satımına ne şekilde iştirak ettiği hususlarının araştırılarak tespiti ile sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, eksik incelemeye dayalı beraat hükmü kurulması,

2-Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmü yönünden yapılan incelemede;

Bildirimi yapılmamış taşınır kültür varlığını satışa arz eden sanığın eylemi 2863 sayılı Kanunun 67/2. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu halde, sanığın aynı kanun 70. maddesinde tanımlanan suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmü yönünden yapılan incelemede;

Bildirimi yapılmamış taşınır kültür varlığını satışa arz eden sanığın eylemi 2863 sayılı Kanunun 67/2. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu halde, sanığın aynı kanun 70. maddesinde tanımlanan suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

a-) Sanık ... hakkında hüküm kurulurken, “sanığın sabıka kaydı, kişiliği ve pişmanlığı nazara alındığında cezasının ertelenmesi halinde bir daha suç işlemekten çekineceği” değerlendirmesi yapılarak sanık hakkında TCK'nın 51. maddesi gereği erteleme hükümleri uygulanmasına karşın, “sanığa verilen cezada yasal ya da takdiri artırım ya da indirim yapılmasını gerektirir olumsuz, olumlu sebep olmadığı” gerekçesiyle sanığın durumu bu defa olumsuz değerlendirilerek hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması suretiyle gerekçede çelişki yaratılması, yine gerekçeli kararda “sanığa verilen cezada yasal ya da takdiri artırım ya da indirim yapılmasını gerektirir olumsuz, olumlu sebep olmadığı” denilerek sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinde ki takdiri indirim uygulanmamış ise de, hakimin bu konudaki takdir yetkisi sınırsız olmayıp takdiri indirimin uygulanmasına veya uygulanmamasına ilişkin kararların gerekçeli olması ve gerekçenin hak, adalet, nesafet kuralları ile dosya içeriğine uygunluğunun Yargıtay denetimine açık olması gerekirken bu hususa uyulmaması,

b-) Sanık ...'in gözaltında geçirdiği bir günlük sürenin verilen cezasından TCK'nın 63. maddesi gereği mahsubuna karar verilmemesi,

c-) Hükümden sonra 08/02/2008 günlü Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK’nın 231. maddesinde ki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme ve 5728 sayılı Kanun ile 2863 sayılı Kanunda getirilen değişiklikler karşısında; suçun niteliği, hükmonulan cezanın tür ve miktarı gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 03/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30987, Karar No: 2015/18488, Tarih: 26.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/30987 E.  ,  2015/18488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, cezai şart, kıdem, ihbar tazminatı, fark ücret, ücret artış farkı, öğretime, hazırlık tazminatı, egzersiz ücreti, sosyal yardım alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacılar, davalı işçinin iş sözleşmesini 08.08.2011 tarihinde haksız olarak feshettiğini ileri sürerek, sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın davalı işçiden tahsilini istemiştir.

Birleşen dosya davacısı-davalı işçi, iş sözleşmesini Milli Eğitim Bakanlığına bağlı okullarda çalışan öğretmenlerden daha az ücret ödenmesi, ek ders ve egzersiz ücreti ile eğitime hazırlık ödeneğinin ödenmemesi sebepleriyle haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ücret, ücret artış farkı, öğretime hazırlık ödeneği, egzersiz ücreti, sosyal yardım ve cezai şartın tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işçi, iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini ve işverenin kendisine cezai şart ödemesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen dosya davalısı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, asıl davanın kısmen kabulüne , birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... avukatı temyiz etmiştir.

./..

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı işçinin 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanununa tabi olarak çalışıp çalışmadığı ve iş sözleşmesini haklı sebeple feshedip feshetmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun 2/b. maddesinde kurum tanımı içinde özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinin de yer aldığı, davacı- birleşen dosya davalısı kurumun özel eğitim kurumu ve rehabilitasyon merkezi olduğu ve davalı işçinin bu kurumda zihinsel engelliler öğretmeni olarak çalıştığı sabit olup, işyerinin 5580 sayılı Kanuna tabi olduğu tartışmasızdır. Davacıya ek ders ve öğretime hazırlık ödeneğinin ödenmediği de dosya kapsamı ile anlaşıldığından iş sözleşmesinin işçi tarafından 4857 sayılı İş Kanununun 24/2-e bendi gereğince ödenmeyen işçilik alacakları sebebi ile haklı olarak feshediliğinin kabulü gerekir. Bu durumda birleşen dosyada kıdem tazminatı talebinin kabulü gerekirken reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Cezai şartın ödenmesi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

3-Cezai şartın ödenmesi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; cezai şartın , taraflarca imzalanan iş sözleşmesinin 5. Maddesinde “Personel sözleşmenin sona eriş tarihinden önce iş kanununda belirtilen haklı nedenler harici bir nedenle işi bıraktığı takdirde, işverenin yasal hakları dışında almakta olduğu en son brüt ücretinin dört katı tutarında tazminat ödemeyi peşinen kabul eder. Yine iş kanununda belirlenen haklı neden olmaksızın personelin iş sözleşmesinin işveren tarafından süresinden önce sona erdirilmesi halinde ise işveren İş Kanunun ilgili maddelerine göre personelin özlük haklarından doğan tazminatlarını ödeyecektir. Yukarıdaki hükümler iş sözleşmesinin haklı nedenle feshine sebep olan taraf aleyhine, diğer taraf lehine aynen uygulanacaktır.” şeklinde düzenlendiği anlaşılmaktadır. Madde içeriğinden, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedilmesi halinde, haklı feshe sebep olan tarafın karşı tarafa cezai şart ödeyeceği öngörüldüğünden ve iş sözleşmesinin işçi tarafından haklı sebeple feshedildiği anlaşıldığından; asıl davada işverence talep edilen cezai şart reddedilmeli, birleşen davada işçi tarafından talep edilen cezai şart alacağı hüküm altına alınmalıdır.

4-5580 sayılı Kanun gereğince davacının haftalık yirmi saati aşan çalışmaları için ek ders ücretinin hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken , bu talebin reddi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

5-657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun Ek 32. maddesinde “Eğitim ve öğretim Hizmetleri Sınıfına dahil öğretmen unvanlı kadrolarda görevli olup; fiilen öğretmenlik yapanlara (ilköğretim ve okul müdürleri ile yardımcıları, cezaevi okullarında çalışan öğretmenler, yönetici, eğitim uzmanı ve eğitim uzman yardımcıları dahil (Mülga ibare: 13/06/2010-5984 S.K/mad.4) ) her öğretim yılında bir defaya mahsus olmak üzere ve öğretim yılının başladığı ay içinde Milli Eğitim Bakanı tarafından belirlenecek tarihte Bakanlar Kurulunca belirlenecek miktarda, öğretim yılına hazırlık ödeneği ödenir.

Bu ödenek damga vergisi hariç diğer vergi ve kesintilere tabi tutulmaz” hükmü mevcuttur.

Her yıl bütçe kanunlarıyla ayrıca Bakanlar Kurulu kararına gerek olmaksızın öğretim yılına hazırlık ödenekleri belirlenmiş ve ek cetvelde miktarları yayınlanmıştır.

Öğretim yılına hazırlık ödeneği sosyal hak kapsamında olup, her yıl bütçe kanunlarıyla miktarı belirlenen bir alacak olmakla gerek 625 sayılı Kanun'un 33 ve gerek 5580 sayılı Kanun'un 9. maddesi hükümleri gereğince işveren tarafından özel okullarda görev yapan öğretmenlere işverenler tarafından ödenmelidir.

Somut olayda, davalı işçiye ödenmesi gereken öğretim yılına hazırlık ödeneğinin de hesaplanıp hüküm altına alınması gerekir. Bu yön gözetilmeden karar verilmesi isabetli olmamıştır .

6-Davacı işçinin 5580 sayılı Kanun'un 9. maddesi gereğince fark ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davalı işçiye ödenmesi gereken öğretim yılına hazırlık ödeneğinin de hesaplanıp hüküm altına alınması gerekir. Bu yön gözetilmeden karar verilmesi isabetli olmamıştır .

6-Davacı işçinin 5580 sayılı Kanun'un 9. maddesi gereğince fark ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun 9/2. maddesinde “Okullarda yöneticilik ve eğitim-öğretim hizmeti yapanlara, kıdemlerine göre (emekliler hariç) dengi resmî okullarda ödenen aylık ile sosyal yardım kapsamındaki ek ödeme tutarlarından az ücret verilemez.” hükmü yer almaktadır .

Somut olayda; davalı işçi 5580 Sayılı Kanunun 9. maddesindeki hükme rağmen kendisine eksik ücret ödendiğini ileri sürerek fark ücret alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir. Her ne kadar mahkemece talebin reddine karar verilmiş ise de; kanunun açık hükmü karşısında talebin yersiz olduğu gerekçesi ile reddi isabetli olmamıştır. Davalının tam zamanlı çalışan olup olmadığı ve emekli çalışan olup olmadığı tespit edilmeli; tam zamanlı çalışan olduğunun ve emekli olmadığının anlaşılması halinde; 5580 sayılı Kanunun 9. maddesi gereğince varsa fark ücret alacakları hüküm altına alınmalıdır. Yanılgılı gerekçe ile isteğin reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.05.2015 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14072, Karar No: 2015/1165, Tarih: 29.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/14072 E.  ,  2015/1165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2012/295-2013/976

Davacı Türkiye Elektrik İletim A.Ş. Genel Müdürlüğü vekili Avukat Zehra Çetin tarafından, davalı K.. B.. aleyhine 24/07/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, kendisine ait olup 1954 yılında inşa edilen 154 kv Kırıkkkale-Mamak, Yıldız-Kırıkkale enerji iletim hattının 1956 yılında işletmeye alındığını, söz konusu hattın tesis edilmesinden çok sonra davalının hattın 154 ve 155 nolu direklerinin altına Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nde belirtilen emniyetli mesafeleri ihlal edecek ve can, mal güvenliği açısından tehlike oluşturacak şekilde toptancı hali tesisleri inşa ettiğini, ihlalin giderilmesi için eski direklerin sökülerek daha yüksek direklerin dikilmesi ve iletkenlerin yükseltilmesi işinin kendisi tarafından yapıldığını belirtmiş ve davalının inşa ettiği toptancı hali tesisi nedeniyle yapmış olduğu söz konusu masrafların davalıdan tahsilini dava etmiştir.

Davalı, toptancı hali yapılan alanın kendi mülkiyetinde olduğunu, bu alan içerisinde davalıya tesis edilmiş bir ayni hak bulunmadığını, enerji nakil hattı tesislerinin güvenliğini sağlamanın davacının yükümlülüğü olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporları doğrultusunda istem kısmen kabul edilmiştir.