muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22738, Karar No: 2014/15297, Tarih: 19.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22738 E.  ,  2014/15297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nn 223/2-e maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü gece saat 18.20 sıralarında, bulutlu havada, sanık sürücü yönetimindeki otomobille, meskun mahal dışı, refüjle bölünmüş, tek yönlü, birden çok şeritli, virajlı, zemini asfalt, yüzeyi kuru, yakınında trafik levhası ve yaya geçidi bulunmayan, yaya kaldırımı ve iki yanda banketi mevcut ve mahaldeki aydınlatma ışıklarının çalışmaması nedeniyle görüşü far ışığında açık yolda seyri sırasında, olay yeri olan virajlı yol kesimine geldiğinde, seyir istikametine göre sağdan yola girerek sol tarafa, ilk geçiş hakkını gelmekte olan sanık idaresindeki araca vermeden, tehlikeli bir şekilde karşıya geçmeye çalışan, üzerlerinde koyu renkli elbiseler bulunan iki yayaya, sol şerit üzerinde, aracının ön kısmıyla önlemsiz şekilde çarpması sonucu yaya anne ve 6 yaşındaki oğlunun ölümü ile sonuçlanan olayda, mahkemece hükme esas alınan ve sanığa kusur atfetmeyen Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nin 16/11/2012 tarihli kusur raporunda yer alan “dosyadaki delillere göre sanığın olay mahallindeki hız limitini aştığı söylenemeyeceğinden, mahallinde icra edilen 14/09/2012 tarihli keşfe dayalı olarak düzenlenen bilirkişi raporundaki sanık sürücünün aracın hızını dönemeçlere girerken azaltmama nedeniyle kusurlu olduğu şeklindeki değerlendirmeye iştirak edilmediği” yolundaki değerlendirme ve sanığın kusurunun bulunmadığına ilişkin mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekillerinin, kusura ve eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olayda sanığın atılı suç yönünden taksirinin bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiği halde, hüküm fıkrasında " sanığın yöneltilen bu suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı anlaşıldığından CMK'nn 223/2-e maddesi gereğince " beraatine verilmesi,

Olayda sanığın atılı suç yönünden taksirinin bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiği halde, hüküm fıkrasında " sanığın yöneltilen bu suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı anlaşıldığından CMK'nn 223/2-e maddesi gereğince " beraatine verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1. bendindeki "sanığın yöneltilen bu suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı anlaşıldığından CMK'nn 223/2-e maddesi gereğince" ibaresinin, “olayda sanığın atılı suç yönünden taksirinin bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince" şeklinde değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/6/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4552, Karar No: 2006/7505, Tarih: 03.10.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/4552 E.  ,  2006/7505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı Hazine tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 308 ada 7 parsel sayılı 5623.81 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tesbit edilmiştir. Askı ilan süresi içinde Hazine taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kaldığına devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, kayalık, yerlerden olduğuna dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi davalı ... adına tapuya tesçiline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, Hazinenin dava dilekçesinde sözünü ettiği tapu kaydını ibraz etmemesi yanında yargıalama aşamasında da tapu kaydına dayanmadıklarını bildirip taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kaldığını ileri sürmelerine, bilirkişi ve tanıklarca taşınmazın davalı tarafa miras bırakanlarından kalıp tesbit gününden önce 20 yılı aşkın süre ile zilyetliklerinden olduğunun haber verilmesine mercilerinden gelen yazıda kaçak ve yitik kişiler adına kayıtlı taşınmaz bulunmadığının bildirilmesine taşınmaza ikinci derecede komşu olup aynı şekilde tesbit edilip Hazinenin aynı iddialara dayanarak açmış olduğu davanın reddi yolunda verdiği ve yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen davanın davalı taraf yararına güçlü delil oluşturacağına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazineden harç alınmamasına 3.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2652, Karar No: 2009/3454, Tarih: 02.03.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/2652 E.  ,  2009/3454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

İncelenmesine gerek görülen;

1-Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2002/854 esas sayılı dosyası ile,

2-Kartal 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 1991/810-910 esas ve karar sayılı dosyasının eklenerek birlikte gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE oybirliğiylE karar verildi. 02.03.2009 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2007/15291, Karar No: 2007/16322, Tarih: 25.12.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/15291 E.  ,  2007/16322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 8.5.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptal tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.9.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, bağış amaçlı temlik edilen taşınmazın amacına uygun kullanılmadığı iddiasıyla açılmıştır. Davaya konu 34 parsel numaralı taşınmaz 230 metrekare olup bahçeli ev niteliğindedir. Dava 8.5.2007 tarihinde açılmış olup taşınmazın değeri dilekçede 5000 YTL olarak gösterilmiştir. Davaya konu taşınmaz davalı ... tarafından dava açıldıktan sonra 30.5.2007 tarihinde tapuda satış yoluyla ... temlik edildiğinden, HUMK:nun 186.maddesi uyarınca seçimlik hakkını kullanan davacı tarafından dava taşınmazın aynına yönelik olarak son malik ...'a yöneltilmiştir. ...'a husumet tevcih yapılırken taşınmazın değeri 7000 YTL olarak gösterilmiştir. Belirtilen bu son değer itibariyle davaya bakma görevi Asliye Hukuk Mahkemesinin görev alanına girmektedir. Görev konusu kamu düzeniyle ilgili olup yargılamanın her safhasında nazara alınmalıdır. Mahkemece görevsizlik kararı verilecek yerde işin esası hakkında karar verilmiş olması doğru olmamıştır. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 25.12.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1467, Karar No: 2013/21007, Tarih: 16.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/1467 E.  ,  2013/21007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizli 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :2.11.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı ile davalı Ör arasındaki evlilik birliği 05.02.2013 tarihinde kesinleşen boşanma kararı ile sona ermiştir. Türk Medeni Kanununun 194. maddesi "evliliğin genel hükümleri kapsamında yer almakta olup, evlilik devam ettiği sürece uygulanabilecek bir hükümdür. Evliliğin sona ermesiyle konut, aile konutu vasfını kaybeder ve bu hükmün uygulanma imkanı kalmaz. Evliliğin devamı sırasında, hak sahibi eş tarafından aile konutunun devri veya bu konut üzerindeki hakların sınırlandırılması diğer eşin rızasına bağlanmıştır. Rızası gereken eş, yapılan devir işleminin geçersizliğini ancak evlilik birliği devam ediyorsa isteyebilir. Evlilik birliğinin boşanma ile sona ermiş olması karşısında davanın konusu kalmamıştır. Bu husus gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.2-Kabule göre de;

Davalılar arasında mecburi dava arkadaşlığı olduğu halde her iki davalıya da karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince ayrı ayrı nisbi vekalet ücreti takdiri doğru görülmemiştir. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.09.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2020/2, Karar No: 2020/4799, Tarih: 05.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/2 E.  ,  2020/4799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 15.10.2019 tarih ve 2018/112-2019/696 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin maliki bulunduğu seralarını sigorta ettirdiğini, 12.12.2013 tarihinde meydana gelen hava değişikliği nedeniyle seraların hasar gördüğünü, düzenlenen eksper raporunda fırtına hasarı olduğu ve teminat kapsamı dışında kaldığının ifade edildiğini, bu hususta poliçe düzenlenirken bilgilendirme yapılmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak şartıyla 15.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, 29.04.2019 tarihli talep artırım dilekçesi ile talebini 840.480,25 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, poliçe üzerinde açık bir şekilde hangi teminatları olduğu bilgisinin yer aldığını, davacı tarafın hortum hasarı olduğu iddiasıyla hasar ihbarında bulunduğunu ancak yapılan ekspertiz çalışmaları sonucu hortum hasarına ilişkin bulgulara rastlanılmadığını, yaşanılan hasarın teminat kapsamında yer almayan fırtınadan kaynaklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak, davalı ... şirketine sera sigorta poliçesi ile sigortalanan serada, 12.12.2013 tarihinde meydana gelen hava koşulları nedeniyle hasar oluştuğu, itibar edilen 22.03.2019 tarihli bilirkişi heyet raporuna göre söz konusu tarihte meteorolojik verilere göre kuvvetli fırtına meydana geldiği, fırtına riskinin sigorta teminatı kapsamında kaldığı, poliçede yer alan klozlarda da fırtına ve hortum hasarına yer verilmesi karşısında fırtına riskinin de teminat kapsamında olduğu, davacıya ait serada meydana gelen hasar tutarının 840.480,252.-TL olduğu, davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı, davacı vekilince Yargıtay bozmasından sonra yapılan yargılama sırasında 29.04.2019 tarihli dilekçe ile harcı da tamamlanmak suretiyle bedel arttırımına gidildiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile, 840.480,25 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, Sera Sigorta Poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak, bozma ilamı doğrultusunda önce birinci bilirkişi heyetinden ek rapor alınmış, daha sonra ise yeni bir bilirkişi heyetinden rapor almış, alınan ikinci rapor esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Bozma sonrası alınan ek raporda, Aksu Boztepe Tigem Otomatik Meteoroloji İstasyonu rüzgar verilerine göre, hasarın kuvvetli rüzgar nedeniyle meydana geldiği, ikinci heyetten alınan raporda ise Antalya Havalimanı Meteoroloji Gözlem İstasyonu rüzgar verilerine göre hasarın fırtına/kuvvetli fırtına nedeniyle meydana geldiği belirtilmiştir. Her iki raporda değerlendirmeye esas alınan meteoroloji istasyonu birbirinden farklı olduğu gibi, ayrıca hasara ilişkin hesaplamalar da birbirinden farklıdır. Ortada birbiriyle çelişen iki rapor olduğu halde, raporlar arasındaki çelişki giderilmeden, ikinci raporun neden hükme esas alındığı somut olarak gerekçelerdirilmeden hüküm kurulmuştur. Açıklanan nedenlerle, gerekirse mahallinde keşif yapılarak, iki meteroloji istasyonundan hangisinin riziko tarihinde sigortalı seraların bulunduğu mahallin atmosfer koşulları bakımından esas alınması gerektiği, kısaca söylenmesi gerekirse hasarın değerlendirilmesi bakımından hangi istasyonun verilerinin cari olduğu tespit edilerek, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru olmamış, davalı yararına bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 05.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2249, Karar No: 2011/4056, Tarih: 31.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/2249 E.  ,  2011/4056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 455/2-son, 72; 647 sayılı Kanunun 4, 5; 2918 sayılı

Kanunun 119/2. maddesi uyarınca mahkumiyet, sürücü belgesinin geri

alınması.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Olayın oluşu ikrar, mağdur ve tanık beyanları, adli rapor, keşif ve bilirkişi raporlarına ve mahkemenin kabülüne göre, sanığın ... sevk edemeyecek derecede alkollü olduğu halde ... kullandığı sırada, sarhoşluğun etkisiyle, yol ayrım çizgisinde beklemekte olan ölen ve mağdura çarpmak suretiyle kazanın meydana gelmesine sebebiyet verdiğinin anlaşılması karşısında, olayda bilinçli taksir koşullarının gerçekleştiğinin gözetilmemesi,

2- Taksitlendirmede uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 31/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5986, Karar No: 2007/460, Tarih: 30.01.2007

9. Ceza Dairesi 2006/5986 E., 2007/460 K.

**9. Ceza Dairesi 2006/5986 E., 2007/460 K.**

**- GENEL GÜVENLİĞİN TAKSİRLE TEHLİKEYE DÜŞÜRÜLMESİ

- SUÇUN ŞARTLARININ OLUŞMAMASI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 22 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 171 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 383 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı 765 sayılı TCK.nun 383/1. maddesine uygun eylemin 5237 sayılı TCK.ndaki karşılığı olan 171. maddede yazılı suçun oluşabilmesi için, maddede gösterilen şekilde "başkalarının hayatı, sağlığı veya malvarlığı bakımından" somut bir tehlikenin ortaya çıkmış olmasının gerektiği, 6.1.2005 tarihli tutanak ve ekli kroki, sanık anlatımı ile tüm dosya kapsamına göre; köyde yaşayan sanığın taksirli eylemi ile neden olduğu yangında kendi tahıl ambarının kısmen yanması dışında başkalarının hayatı, sağlığı veya malvarlığı bakımından bir tehlikenin oluşmadığı gözetilerek, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca yapılacak değerlendirmede 5237 sayılı TCK.nun 22/6. maddesi hükmü de nazara alınarak lehe olan yasanın tespiti ile sanığın hukuki durumunun buna göre tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, Üst C.Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 30.1.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11995, Karar No: 2015/8294, Tarih: 22.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/11995 E.  ,  2015/8294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/06/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının sosyal medya (...) üzerinden kendisine hakaret etmek suretiyle kişilik haklarına yönelik saldırıda bulunduğunu belirterek uğradığı manevi zararının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, paylaşmış olduğu mesajların eleştiri mahiyetinde olup davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, mesajların hakaret içerir mahiyette olduğundan kişilik haklarına saldırı teşkil edeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Anayasamızın 25. maddesi uyarınca “Herkes, düşünce ve kanaat hürriyetine sahiptir. Her ne sebep ve amaçla olursa olsun kimse, düşünce ve kanaatlerini açıklamaya zorlanamaz; düşünce kanaatleri sebebiyle kınanamaz ve suçlanamaz.” Anayasamızın 90. maddesine göre usulüne uygun şekilde yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bu kapsamda Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi de kanun hükmünde sayılmaktadır. AİHS nin 10. maddesinde “Herkes görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahiptir. Bu hak, kanaat özgürlüğü ile kamu otoritelerinin müdahalesi ve ülke sınırları söz konusu olmaksızın haber veya fikir alma ve verme özgürlüğünü de içerir....” hükmü bulunmaktadır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 22 Nisan 2013 tarihli 48876/08 başvuru nolu kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan «bilgi» ya da «düşünceler» için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, «demokratik toplumun» onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. madde de açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğini,...” ifade etmektedir. Mahkeme aynı ifadeleri 69698/01 ve 16354/06 başvuru numaralı kararlarında da tekrar etmiştir.

Davalının davacıya yönelik sosyal medya (twitter.com) üzerinden paylaştığı ifadeler yukarıdaki ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde; tarafların gazeteci olduğu, kullanılan sözlerin mesleki eleştiri niteliğinde olup yavşak sözünün değer yargısı olduğu gibi, kullanılan mesaj içerisinde doğrudan davacıya söylendiğinin de anlaşılamadığı görülmüştür. Bu nedenle davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kısmen kabulüne karar verilmiş olması yerinde görülmemiş, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.