muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/24647, Karar No: 2013/23620, Tarih: 27.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/24647 E.  ,  2013/23620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

Davacı K.Davalı: Oran Özel Güvenlik Eğitim ve Danışmanlık

Hizmetleri A.Ş. Vekili Av. ...

Davalı K.Davacı :vekili Av. ...

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı-karşı davalı ...vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı-karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı-karşı davalı, Tedaş ... İl Müdürlüğünün güvenlik ihalesinin kendileri tarafından alınması nedeniyle davalı- karşı davacının 17.12.2008-14.3.2011 tarihleri arasında bu işyerinde özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, 14.3.2011 tarihinde ihalenin süresinin dolması üzerine davalı-karşı davacının,aynı gün kendilerine herhangi bir bildirimde bulunmadan, yeni ihaleyi alan ... Özel Güvenlik Şirketinde işe başlayıp sigorta bildirimlerinin yapılması üzerine durumdan haberdar olduklarını ve davalının başka bir işyerinde ihbar önellerine uymadan işe başlaması nedeniyle 28.3.2011 tarihli ihtarname ile iş akdini haklı nedenle sonlandırdığını, bu nedenle ihbar tazminatının ödetilmesini; ayrıca davalı-karşı davacı tarafından işçilik alacakları talebiyle açılan davanın, işyeri devri kurallarının uygulanarak reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı-karşı davalı şirketin yeni ihaleyi alamaması üzerine iş akitlerinin toplu olarak sona erdirildiğini, kendilerinin de yeni ihaleyi alan şirket ile yeni bir sözleşme yaparak, aynı işyerinde hiç ara vermeksizin işlerine devam ettiklerini, halen çalıştıklarını beyan ederek, davacı-karşı davalıdan kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alçaklarının tahsilini, davacı-karşı davalının açtığı ihbar tazminatı talepli davanın iş akdinin davacı tarafından sonlandırılmış olması nedeniyle reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı Oran A.Ş'nin ihale ile iş aldığı, ihalenin bitiminde ek çalışma yapıldığı, yeni ihale ile işi bıraktığının dosya kapsamından anlaşıldığı, iki taşeron arasında işyeri devri yapıldığı hususunda bir delil mevcut olmadığı hizmet akdinin devri hususunda da bir iddia bulunmadığı, davacı işverenin davalıyı başka işyerlerinde işe davet ettiği ve iş verdiği konusunda da iddiada bulunmadığı bu durumda ihale sözleşmesinin bittiği tarihte hizmet akdinin davacı Oran A.Ş. tarafından sona erdirildiğinin işçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti talep etmekte haklı bulunduğunun kabulü gerektiği, davalının ihaleyi yeni alan dava dışı alt işverenin yanında bilahare işe başlamasının yeni bir hizmet akdi niteliğinde olduğu, iş sözleşmesini kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmayacak şekilde feshedildiğinin kanıt yükünün işverene ait olduğu, işverenin işçiyi başka işyerlerinde işe davet ettiğini ve iş verdiğini kanıtlayamadığı, ayrıca yeni ihale alıcısı arasında işyeri devri yapıldığı hususunda bir delil mevcut olmadığı, bu nedenlerle işçinin kıdem ve ihbar tazminatı ile feshe bağlı yıllık izin alacaklarına hak kazandığı kanısına varıldığı gerekçesiyle, davacının ihbar tazminatı talebinin reddine, davalının davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacı-karşı davalı şirketin Tedaş ... İl Müdürlüğünün özel güvenlik işini 17.12.2008-14.3.2011 tarihleri arasında yürüttüğü, 14.3.2011 tarihinde yapılan yeni ihaleyi dava dışı ... Özel Güvenlik Şirketinin aldığı, davalı ve arkadaşı olan bir kısım işçilerin ihalenin bitim tarihi olan 14.3.2011 gününde yeni şirket nezdinde özel güvenlik elemanı olarak, çalışmaya hiç ara vermeksizin devam ettikleri, iş akdinin feshine yönelik bir iradenin ortada bulunmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Daha sonra 28.3.2011 tarihinde davacı-karşı davalının çektiği ihtarın bu tarihte davalının davacının işçisi olmaması nedeniyle iş akdinin feshi konusunda sonuca etkili olmadığı anlaşılmakla, davanın işyerinin devri kuralları çerçevesinde incelenmesi gerekmektedir. Davacı- karşı davalı şirketin ihbar tazminatı talebinin farklı gerekçeyle de olsa reddi isabetli olup dava tarihi itibariyle, davalı-karşı davacının halen ihaleyi alan yeni işveren nezdinde çalışmasının devam ediyor olması ve ortada bir fesih olgusunun bulunmaması nedeniyle, feshe bağlı haklar olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarının davacı- karşı davalıdan talep edilmesinin mümkün olmadığı hususunun gözden kaçırılarak bu talepler yönünden davalı- karşı davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmiş olması bozma nedenidir.

O halde davacı-karşı davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davacı-karşı davalıya iadesine 27.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18000, Karar No: 2015/19396, Tarih: 15.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/18000 E.  ,  2015/19396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 29/12/2014

Numarası : 2013/444-2014/589

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2.Davacı vekili, mevsimlik işçilik döneminde geçen çalışmalarının derece ve kademesinde dikkate alınmaması nedeniyle ücret farkı, akti ilave tediye farkı, yasal ilave tediye farkı, yıpranma prim farkı ve yıllık izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklı fark alacaklara, yıllık izin ücretine ve 6772 sayılı Yasa’dan kaynaklanan ilave tediye alacaklarına yönelik olduğu, yasal ilave tediye alacağına dava belirsiz alacak davası olarak açıldığından ve davalı önceden temerrüde düşürülmediğinden talep dikkate alınarak dava tarihinden itibaren yasal faiz oranını aşmamak üzere en yüksek mevduat faizi yerine Bakanlar Kurulu’nca belirlenen tarihlerden faize hükmedilmesi ayrıca yıllık izin ücreti alacağına dava tarihinden itibaren taleple bağlı kalınarak yasal faiz oranını aşmamak üzere en yüksek mevduat faizi yerine ıslah tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin beşinci paragrafı olan '' Net 3.456,73 TL yıllık ücretli izin alacağının, 03/12/2014 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ÖDENMESİNE, '' ve onuncu paragrafı olan

'' Yasal ilave tediye farkının:

115,83 TL'sine 05/12/2008

115,83TL 'sine 30/01/2009

109,20 TL'sine 30/06/2009

115,18 TL'sine 17/09/2009

115,18 TL 'sine 20/11/2009

115,18 TL 'sine 29/01/2010

118,56TL'sinin 30/06/2010

121,55 TL'sine 07/09/2010

121,55TL 'sine 12/11/2010

121,55 TL'sine 31/01/2011

154,18 TL 'sine 30/06/2011

154,18TL 'sine, 26/08/2011

120,38 TL'sine 03/11/2011

120,38 TL sine 31/01/2012

141,05 TL'sine 29/06/2012

141,05 TL sine 17/08/2012

'' Yasal ilave tediye farkının:

115,83 TL'sine 05/12/2008

115,83TL 'sine 30/01/2009

109,20 TL'sine 30/06/2009

115,18 TL'sine 17/09/2009

115,18 TL 'sine 20/11/2009

115,18 TL 'sine 29/01/2010

118,56TL'sinin 30/06/2010

121,55 TL'sine 07/09/2010

121,55TL 'sine 12/11/2010

121,55 TL'sine 31/01/2011

154,18 TL 'sine 30/06/2011

154,18TL 'sine, 26/08/2011

120,38 TL'sine 03/11/2011

120,38 TL sine 31/01/2012

141,05 TL'sine 29/06/2012

141,05 TL sine 17/08/2012

145,08 TL 'sine 23/10/2012 tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi geçmemek üzere bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizin UYGULANMASINA, '' rakam ve sözcüklerinin çıkarılarak yerine beşinci paragraf olarak '' Net 3.456,73 TL yıllık ücretli izin alacağının, 13.11.2013 dava tarihinden itibaren yasal faiz oranını aşmamak üzere en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ÖDENMESİNE, '' rakam ve sözcüklerinin; onuncu paragraf olarak; “ 2.145,91 TL brüt yasal ilave tediye farkı alacağının 13/11/2013 dava tarihinden itibaren yasal faiz oranını aşmamak üzere en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, yasal kesintilerin infaz aşamasında değerlendirilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 15/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4282, Karar No: 2010/13862, Tarih: 06.12.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/4282 E.  ,  2010/13862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih :03.12.2009

No :798-694

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait yatın ihtiyacı olan 2 adet ... motoru ve 1 adet ... jeneratörünün alımı konusunda davalı ile anlaşma yapıldığını, davalının malların teslimini, taahhüt ettiği tarihten 5 ay sonra yerine getirdiğini, motorların ilk deneme çalıştırmasında arızalandığını, müvekkilinin motorların tamiri için de uzun süre beklemek zorunda kaldığını, belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla mahrum kalınan kira geliri için 10.000 TL, fazladan bekletilmekten kaynaklanan giderlere ilişkin 1.000 TL olmak üzere 11.000 TL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, motor ve jeneratörün geç teslim edilmesini sözleşmede tanımlanan mücbir sebep hallerinden olup imalatçı firmadan kaynaklandığını, sözleşmeye aykırılığın bulunmadığını, davalının herhangi bir ihtirazi kayıt ileri sürmeden teslimatı kabul ettiğini, motor arızası nedeniyle uzun süre beklendiği iddiasının gerçeği yansıtmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve 14.09.2009 tarihli bilirkişi raporuna göre, davalı tarafça teslimi taahhüt edilen davacıya ait yatın sevk sisteminin tesliminde 176 günlük gecikme meydana geldiği, davacının 144.000 Euro zararının oluştuğu, geç teslim ve zararın artmasında tarafların eşit oranda kusurlu olduğu, davalı tarafça mücbir sebep savunmasını ve beklenmekten kaynaklanan giderlerin kanıtlanamadığı, BK.nun 106.maddesi gereğince davacının ifa yanında sözleşmeye aykırılık nedeniyle zarar gideriminin yerinde olduğu gerekçeleriyle davacı kusuruna isabet eden kısmın mahsubu sonucu davacının geç teslim tazminatı nedeniyle 158.176.50 TL’nin 10.000 TL’sinin dava tarihinden, bakiye kısmın 13.11.2009 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, beklemekten doğan zarara ilişkin talebin ve fazlaya ilişkin istemin reddine, alınması gerekli 8.542.20 TL harçtan peşin alınan, 4.271 TL harcın mahsubu ile bakiye 4.271. TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına, davacı tarafça yapılan toplam 1.345.10 TL yargılama giderinin kabul ve ret oranına göre 673 TL’sinin ve 4.271.TL peşin harcın davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin kısmın davacı uhdesinde bırakılmasına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış, 1.bilirkişi kurulundan ek rapor alınmış, ancak bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğu ve davalı tarafça her iki rapora da itiraz edildiği halde raporlar arasındaki çelişki giderilmeden hüküm kurulmuştur. Eksik incelemeye dayalı hüküm oluşturulması usul ve yasaya aykırıdır. Mahkemece yapılacak iş, davalının itirazlarını da değerlendirecek biçimde raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi taraflar arasındaki sözleşme hükümleri gözetilerek iddia ve savunma çerçevesinde yeni bir bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak kazanılmış haklar da gözetilmek suretiyle deliller hep birlikte değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir. Bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14552, Karar No: 2023/7107, Tarih: 22.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/14552 E.  ,  2023/7107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/999 E., 2022/1226 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıklar müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2021/499 Esas, 2022/243 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında çocuğa karşı kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 ... maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 82 ... maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/999 Esas, 2022/1226 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz istemi; taraflar arasında iştirak iradesi bulunmadığına, ...'in kasten öldürme suçuna katılmadığına, sanıkların öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, meşru savunma, sınırın aşılması, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik incelemeye, savunma hakkının ihlal edildiğine, kararın gerekçesiz olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz istemi; taraflar arasında iştirak iradesi bulunmadığına, ...'in kasten öldürme suçuna katılmadığına, sanıkların öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, meşru savunma, sınırın aşılması, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik incelemeye, savunma hakkının ihlal edildiğine, kararın gerekçesiz olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanıklar ... ve oğlu ...'in pazarcı olup olay günü birlikte Beykoz Çayır içi alanda pazar yerinde tezgah açtıkları, benzer ürünleri satan maktul ...'ın da aynı yerde tezgah açtığı, maktulün sanık ...'in kardeşinin torunu olup, aralarında başka bir cinayet olayı nedeniyle anlaşmazlık bulunduğunun sanıklar tarafından iddia edildiği, daha önce maktulün kendileri ile aynı yerde tezgah açmasını istemeyen sanıkların bunu başka pazarcılar aracılığı ile maktul ve babasına ilettikleri, olay gününde de maktulün pazar tezgahı açmasına kızan sanıkların maktul ile tartışmaya başladığı, sanık ... ile maktulün kavga ettiği sırada diğer sanık ...'in maktulü bıçakladığı, maktulün göğüs üzerinden aldığı bıçak darbeleri nedeniyle kot kesisi ve iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu öldüğü, sanıkların iştirak iradesi ile kasten öldürme suçunu işledikleri kabulü ile mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık anlatımları, otopsi ve olay yeri inceleme raporları, kriminal raporlar ve yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu değerlendirilen delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan tanık beyanları, oluş ve dosya kapsamına göre maktulden sanığa yönelen haksız söz, hareket ve saldırı bulunmadığı, bu nedenle meşru savunma, sınırın aşılması, haksız tahrik hükümlerinin uygulama olanağının bulunmadığı, sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, meydana gelen netice, aralarında anlaşmazlık bulunması hususları da dikkate alındığından suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ... yönünden;