muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/24931, Karar No: 2014/18986, Tarih: 29.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/24931 E.  ,  2014/18986 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4,1a, 52/4, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürcü belgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay tarihinde gece saatlerinde, sürücü belgesi bulunmayan sanığın idaresindeki çalıntı kaydı bulunan ... plakalı motorsiklet ile ... ilçe merkezinde hızlı bir şekilde seyir halindeyken, motorsiklet üzerinde yolcu olarak bulunan tanık ...'ın beyanına göre, sanığın sivil polislerin dur işareti üzerine hızını artırarak, ...Bahçesi istikametine seyir halinde bulunduğu esnada sevk ve idaresindeki motorsikletin direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucunda gidiş istikametine göre yolun sol tarafındaki yarmaya(kayalık yamaca) çarpıp akabinde savrularak yol ortasında durması sonucunda, motorsiklette yolcu olarak bulunanlardan, ...'in öldüğü, şikayetçi olmayan ...'ın ise yaralandığı olayda; asli ve tamamen kusurlu olan sanık hakkında üst hadden ceza tayininde isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmesi ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/2-3. maddelerine aykırı davranılması,

2. TCK'nın 53/6. maddesinde “Belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebilir. Yasaklama ve geri alma hükmün kesinleşmesiyle yürürlüğe girer ve süre, cezanın tümüyle infazından itibaren işlemeye başlar.” hükmüne aykırı olarak, sürücü belgesi bulunmayan sanığın "3 yıl süreyle sürücü belgesi almasının yasaklanmasına" karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 3. fıkrasınında yer alan “1-a. fıkrası” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve TCK'nın 52/3. maddesi” ibaresi ile 4. fıkranın başına “TCK'nın 52/2. maddesi gereğince” ibarelerinin eklenmesi ve hüküm fıkrasından 7. bendin tümüyle çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16574, Karar No: 2019/14141, Tarih: 26.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/16574 E.  ,  2019/14141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : TESPİT-ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı geçici işçi olarak işe başladığı ilk tarihten daimi statüye geçtiği tarih olan 2001 yılına kadarki hizmet süresinin hesaplanarak belirlenecek derece ve kademede intibakının yapılmasının tespitine ve belirlenecek kademe/intibaka göre doğacak fark alacakların davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalının Cevap Özeti:

Davalı, husumet itirazında bulunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacı işçi ile işveren ... İl Özel İdaresi arasındaki iş sözleşmesinin 14.08.2007 tarihinde sona erdiği, işveren ... İl Özel İdaresi'nin kamu tüzelkişiliğinin 6360 sayılı yasanın 36.maddesi uyarınca 30.03.2014 tarihi itibarıyla ( ilk mahalli idareler genel seçiminde ) ortadan kalktığı, davacı işçi anılan yasanın Geçici 1.maddesi uyarınca Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu tarafından yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığı, büyükşehir belediyesi, bağlı kuruluş veya ilçe belediyesine veya başka kuruma/kuruluşa devredilmediğine göre; işveren sıfatı devlet tüzelkişiliğini temsilen ... Valiliği'ne ve/veya İçişleri Bakanlığı'na geçtiği, davalı ... Belediyesi Başkanlığının dava konusu derece/kademe tespiti ve giderek kıdem tazminatı farkından sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

Husumet hususu kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında gözetilmesi gerekmekle birlikte, usuli kazanılmış hakkın da istisnasıdır.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile ... İli dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanun'un kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkrasıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davalar ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiliği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı, bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu Kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanun'un yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildireceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmalarının İçişleri Bakanlığı'nın onayına bağlı olduğu, 5. fıkrasında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işleminin, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı, Maliye Hazinesine devredilen taşınmazların Kanun'un yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı, Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanun'un 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanların; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilmeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Somut olayda öncelikle dava konusu alacaklarda kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararı incelenerek tüzel kişiliği sona eren il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlenmesi durumunda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu olduğunun gözetilmesi gerekir.

Uyuşmazlık, husumet tevcihi yönünden değerlendirildiğinde, davacı ...'nün İl Özel İdarelerinin kapanmasından önce 2007 yılının Ağustos ayına kadar çalıştığı ve bu tarihte emekli olduğu, başka bir deyişle İl Özel İdareleri kapatıldığında fiilen çalışmadığı, dolayısıyla devre tabi işçilerden olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumdaki işçi açısından husumet, 6360 sayılı Kanunun 3/2 maddesi kapsamında çözülmelidir. Mahkemece yapılacak iş, davacının en son çalıştığı birimin herhangi bir kuruma devredilip edilmediğini tespit edip, devir varsa o kurum/kuruluşa Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 124. Maddesi uyarınca davayı yöneltmek, herhangi bir devir söz konusu değilse davayı İçişleri Bakanlığı’na yöneltip sonuca gitmektir. Zaten Mahkeme gerekçesinde de İçişleri Bakanlığına husumetin yöneltilmesi gerektiğine işaret edilmesine rağmen yargılama aşamasında davacıya İçişleri Bakanlığını davaya dahil etmesi için süre verilmeyerek hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Yukarıda açıklanan sebeplerle, husumet tevcihinde eksik araştırma ile sonuca gidilen Mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.06.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27681, Karar No: 2013/3669, Tarih: 19.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/27681 E.  ,  2013/3669 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı TCK'nın 62, 51,52/2, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet ve hapis cezasının ertelenmesi

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kültür ve Turizm Bakanlığı adına katılma talebinde bulunulduğu ve katılma kararı bu yöndeki dilekçeye istinaden verildiği halde, gerekçeli karar başlığında İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun katılan olarak gösterilmesi, yine suç tarihinin 22/05/2006 tarihi olduğu gözetilmeksizin gerekçeli karar başlığında 07/06/2006 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Sanığın, İzmir I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 25/09/1984 tarih ve 597 sayılı kararı ile belirlenen, İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 11/02/2004 tarih ve 12390 sayılı kararı ile son şeklini alan kentsel sit alanı içerisinde bulunan dava konusu taşınmazda, 03/06/2004 tarihli tutanak ile izinsiz olarak hafriyat yaparak 5 adet havuz inşa ettiğinin tespiti üzerine 18/10/2004 tarihli iddianame ile İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesine dava açıldığı ve yapılan yargılama sonucunda sanığın mahkumiyetine karar verildiği, 13/07/2004 tarihli yapı tatil zaptı ile sanığın 13.20x4.80 metre ebatlarında, 3.00 metre yükseklikte, betonarme tarzda, iç yüzeyleri seramik kaplı, üstü açık şekilde yapı inşa ettiği, yine Kurul görevlileri tarafından düzenlenen 22/05/2006 tarihli rapor ile suça konu taşınmazda ana yapıya bitişik olarak inşa edilen 13/07/2004 tarihli yapı tatil zaptında belirtilen yapının tamamlanmış ve kullanılmakta olduğu, ayrıca parselin güneyinde havuzların üstünü örtecek şekilde 5 metre yüksekliğinde bir üst örtü inşa edildiği ve parselin genelinde çevre düzenlemesi yapıldığı hususlarının belirlendiği, mahkemece icra edilen keşfe katılan tarafsız arkeolog ve sanat tarihçi bilirkişiler tarafından ortak olarak hazırlanan 25.05.2007 tarihli raporda İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından yapılan 19.12.2005 tarihli keşiften sonra mevcut olan havuzların üzerinin beton ile kapatıldığı ve bu betonun üzerinin fayansla kaplandığı, kapatılan bu alanın üzerine havuzlarla bağlantıyı sağlayan 4 adet metal kapak yerleştirildiği, yapılan uygulamaların izne tabi olduğu ancak bu konuda sanığın hiçbir başvurusunun bulunmadığı hususlarının saptandığı, sanık hakkında İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesi'ne dava açıldıktan sonra inşai ve fiziki müdahale teşkil eden eylemlerine devam ederek daha önce yargılamaya konu edilmiş havuzların üzerlerinin beton ile kapatılması ve bu betonun üzerinin fayansla kaplanması eyleminin ayrı bir suç teşkil ettiği anlaşılmakla,

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin söz konusu davanın mükerrer olduğuna, sanık hakkında teselsül hükmüne göre ceza tesis edilmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı gözetilmeksizin, bu hak yoksunluğunun tamamen uygulama dışı bırakılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden,hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının altıncı paragrafının (a) bendi hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın cezası ertelendiğinden, 5237 sayılı TCK' nın 53/3. maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanmasına yer olmadığına” cümlesinin eklenmesi ile hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/842, Karar No: 2022/211, Tarih: 24.02.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2018/842 E.  ,  2022/211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne ilişkin karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Asıl Davada Davacı İstemi:

4. Davacı-karşı davalı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında imzalanan bayilik sözleşmesi ve ek sözleşmenin, davalı tarafından başka firmaya ait ürünlerin satıldığının değişik iş raporuyla tespit edilmesi üzerine müvekkilince feshedildiğini, davalının sözleşmeye aykırı davranışı nedeniyle gerek ana sözleşme gerekse ek sözleşmenin ilgili maddeleri uyarınca müvekkili yararına bir takım alacak kalemlerinin oluştuğunu belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000TL mahrum kalınan kâr bedeliyle, sözleşmenin 21. maddesi uyarınca 1.000USD cezai şart bedelinin, davalıda kalan malzeme bedellerine karşılık şimdilik 5.000USD'nin ve ek sözleşmenin 4. maddesi gereğince 1.000USD cezai şartın ayrı ayrı tahsil tarihindeki merkez bankası satış kuru üzerinden hesaplanacak tutarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Asıl Davada Davalı Cevabı:

5. Davalı-karşı davacı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilince sözleşme ve ek sözleşmeden kaynaklanan yükümlülükler yerine getirildiği hâlde, davacının taahhütlerine uymayarak sözleşmeyi haksız şekilde feshettiğini, fesihten sonra davacının ekonomik gücünü kullanarak müvekkilince kendisine teminat olarak verilen 75.000TL bedelli banka teminat mektubunu nakde çevirdiğini ve bir takım alacak kalemlerini bu tutardan tahsil ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Karşı Davada Davacı İstemi:

6. Davalı-karşı davacı vekili karşı dava dilekçesinde; davacı-karşı davalının haksız şekilde 75.000TL teminat mektubu bedelini nakde çevirerek bu tutarın 10.187TL’sini kâr kaybı, 44.812TL’sini cezai şart alacağı ve 20.000TL’sini finansal destek bedeli olarak mahsup ettiğini ileri sürerek toplam teminat mektubu bedeli 75.000TL ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000TL tüp depozito bedelinin ve ek sözleşme ile kararlaştırılan ancak müvekkiline ödenmeyen prim tutarına karşılık şimdilik 4.000TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davacı-karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Karşı Davada Davalı Cevabı:

Karşı Davada Davalı Cevabı:

7. Davacı-karşı davalı vekili karşı davaya yönelik cevap dilekçesinde; sözleşmenin 22. maddesinde bayinin, sözleşmede düzenlenen cezai şart ile kâr kaybının teminat mektubu ve/veya ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla tahsil edilmesine açıkça muvafakat ettiğini, teminat mektubunda “borcun mevcut olup olmadığı ve miktarı araştırılmaksızın, bu hususta mahkeme kararı aranmaksızın” şeklinde ifadelere yer verildiğini, bayinin sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerini ihlâl ettiğini, bu nedenle teminat mektubunun paraya çevrilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığını belirterek karşı davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

8. İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesinin 31.10.2012 tarihli ve 2011/564 E., 2012/249 K. sayılı kararı ile; taraflar arasında imzalanan sözleşme ve ek sözleşme hükümleri de gözetilerek benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacı-karşı davalının aynı bölgede davalı-karşı davacının da aralarında olduğu iki bayisi varken dava dışı kişiye üçüncü bayiliği vererek hakkını kötüye kullandığı ve böylece kâr kaybı talebinin yerinde olmadığı, rekabet yasağını ihlâl eden davalı-karşı davacının bu eylemi nedeniyle sözleşmeyi feshetmekte haklı olan davacı-karşı davalının sözleşmenin 22/B maddesi uyarınca cezai şart bedelini istemesinde haklı olup bu tutarı mahkeme kararı olmadan davalıya ait teminat mektubunu nakde çevirerek tahsil etmiş ise de, tahsil edilen tutarın fahiş olduğu, davalı-karşı davacının vergi kayıtları gözetildiğinde mahvına yol açacağından %40 oranında tenkisi gerektiği, davalı-karşı davacının elinde bulunan ve iade olunmayan tüp bedelleri yönünden davacı-karşı davalının 3.265USD alacaklı olduğu, davacının ek sözleşmenin 4. maddesi gereğince cezai şart isteminin asıl sözleşmedeki talebiyle mükerrerlik oluşturduğu ve asıl sözleşmenin 21. maddesi uyarınca talep olunan cezai şart isteminin dayanağının kanıtlanamadığı gibi karşı dava yönünden davacı-karşı davalının kâr kaybı nedeniyle yaptığı 10.187,50TL kesintinin isabetli olmadığı, davalı-karşı davacının ekonomik yönden mahvına neden olacağından fazladan tahsil edilen tenkise konu 10.000USD cezai şart karşılığı 17.925TL bedel yönünden davalı-karşı davacının taleplerinde haklı olduğu, bu kalemler dışındaki taleplerin ise yerinde bulunmadığı gerekçesiyle asıl davada davacı-karşı davalının kâr kaybı, sözleşmenin 21. maddesi ve ek sözleşmenin 4. maddesi gereğince talep edilen cezai şart istemlerinin reddine, iade olunmayan tüp bedelleri yönünden davanın kısmen kabulü ile 3.265USD alacağın davalı-karşı davacıdan tahsiline, fazlaya dair istemin reddine, karşı davada ise teminat mektubu bedelinden tahsil olunan 25.000USD cezai şart tutarına %40 oranında yapılan tenkis sonucu 10.000USD karşılığı 17.925TL ile kâr kaybı nedeniyle yapılan 10.187,50TL kesinti toplamı 28.112,50TL'nin davacı-karşı davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı: