muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13947, Karar No: 2019/1147, Tarih: 25.02.2019

**20. Ceza Dairesi         2015/13947 E.  ,  2019/1147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kabule görede;

1) Mahkemece yapılan yargılamada neticesinde, 15.03.2013 tarihli celsede sanığın “bir yıl önce ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi’nde tedavi gördüm.” şeklinde beyanda bulunduğu, mahkemede aynı tarihli duruşmada sanığın sorulara kesik kesik cevap verdiğine dair gözleminin zapta geçirildiği, sanık hakkında düzenlenen 21.01.2013 tarihli sosyal ekonomik durum araştırma tutanağında psikolojik rahatsızlığı var şeklinde tespitin yapılması karşısında sanığın 27/12/2012 tarihinde işlediği iddia edilen uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna ilişkin yapılan yargılamada suçun hukuki anlam ve sonuçlarını kavrama yeteneğini azaltacak derecede akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı ve 5237 sayılı TCK'nın 32/1-2. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığı bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma sonucu hüküm kurulması,

2) ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’nce suça konu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunelerin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 25.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10815, Karar No: 2016/3134, Tarih: 14.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/10815 E.  ,  2016/3134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının kasko sigorta poliçesiyle sigortaladığı davacıya ait aracın, davacının babası olan ...'ın sevk ve idaresinde yaptığı tek taraflı kazada hasar gördüğünü, davalının zararı tazmin ile yükümlü olduğu halde ödeme yapmadığını, belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 16.000,00 TL. hasar bedelinin KDV'siyle birlikte 27.01.2014 tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu kazanın davacının beyan ettiği şekilde gerçekleşmediğini, davacının doğru bildirim yükümlülüğüne uymadığını, aracın davacının kardeşi olan alkollü sürücü tarafından kullanımı sırasında oluşan hasarın teminat dışı olduğunu, talebin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; tanık beyanına göre davacı sürücüsünün davacının kardeşi olduğu ve kaza anında alkollü olduğu, davacı sürücüsünün davalı sigortacıya yanlış bildirildiği, davacının doğru ihbar yükümlülüğüne uymadığı, kazayı yapan sürücünün alkollü olması nedeniyle hasarın teminat dışı olduğu gerekçesiyle davanın reddine verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Davacıya ait aracın davalı şirket nezdinde kaskolu olduğu ve 04.01.2014 tarihli rizikonun poliçe yürürlük süresi içerisinde meydana geldiği uyuşmazlık konusu değildir.

Mal sigortaları türünden olan kasko sigortası poliçesinin teminat kapsamını belirleyen KSGŞ A/1 maddesine göre; gerek hareket gerekse durma halinde iken sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında araca ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketli bir cismin çarpması veya aracın böyle bir cisme çarpması, müsademesi, devrilmesi, düşmesi, yuvarlanması gibi kazalar ile 3.kişilerin kötüniyet ve muziplikle yaptıkları hareketler, aracın yanması, çalınması veya çalınmaya teşebbüs sonucu oluşan maddi zararların bütününün sigortanın teminat kapsamında olduğu anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, olay tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK'nun 1409/1 maddesi uyarınca sigortacı geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi aynı maddenin 2. fıkrası hükmüne göre, kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir.Olayın sigortalının ihbar ettiği şekilde değil de sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde ise bu oluş şeklinin Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5 maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmektedir.İlkeler yukarıda anlatılan şekilde olmakla birlikte sigortalı Kasko Poliçesi Genel Şartlarının 1.5.maddesi ve TTK 1446/2 maddesi uyarınca rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyiniyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan riziko teminat içinde imiş gibi ihbar ederse ispat yer değiştirip oluşan rizikonun teminat içinde kaldığını ispat yükü sigortalıya geçer.

Bu ilkeler doğrultusunda somut olaya bakıldığında; 04.01.2014 tarihinde tek taraflı trafik kazasının meydana geldiği, davacı aracının sürücüsünün, davacının babası olan ... olduğu şeklinde kaza tespit tutanağı düzenlendiği, davalı sigortacının aldığı araştırma raporu ile davacının babasının araç kullanma yeterliliğine sahip olmadığı duyumlarının alınması ve davacının poliçesini düzenleyen acenteleri ...'ın olayda sürücü değişikliği yapıldığı yönündeki beyanı nedeniyle, sürücü değişikliği ve alkollü sevk ihtimaline dayanarak davacıya tazminat ödemekten kaçındığı görülmektedir.

Mahkemece, kaza tespit tutanağında araç sürücüsü olduğu tespit edilen davacının babası ...'ın araç kullanmaya ehil olup olmadığı konusunda, trafik polisi bilirkişiden alınan 16.12.2014 tarihli raporda, davacı aracının sürücüsü olduğu bildirilen ...'ın trafikte gerçekleştirdiği ihlaller gözetildiğinde araç kullanmaya ehil olmadığı yönünde kanaat bildirilmiş; anılan bu rapordaki tespitlerin mahkemece de benimsendiği görülmektedir. Oysa dosyanın incelenmesinde; aksi ispatlanana kadar geçerli resmi belge niteliğinde olan kaza tespit tutanağı ile sürücü olduğu tespit olunan ...'ın mevzuat gereği sahip olması gereken yeterli ehliyetnameye sahip olduğu görülmektedir.

Mahkemece, davacıya ait aracın kasko poliçesini davalı adına tanzim eden acentesi ...'ın mahkeme huzurunda tanık sıfatıyla verdiği ifadede, kazayı yapanın davacının babası değil de alkollü olarak aracı kullanan kardeşi olduğu yönündeki beyanına itibar edilerek davacının doğru ihbar yükümlülüğüne aykırı hareket ettiği gerekçesiyle davanın reddine verilmiştir.Oysa mahkemece beyanına itibar olunan tanık ..., bu beyanını kaza mahalline kendisinin gönderdiği ve oradan kendisini arayan çekici sürücüsü ...'ın telefonda verdiği bilgiye dayandırmaktadır ki bu kişi de tanık olarak verdiği ifadesinde, davalının acentesi olan ... ile böyle bir konuşma yapmadığını beyan etmiştir. İfade olunan bu hususlar ve tanık anlatımları bütün olarak değerlendirildiğinde davalı acentesi olan tanık ...'ın beyanına itibar ile davacının doğru bildirim yükümlülüğüne uymadığı sonucuna varılması doğru olmamıştır.

Yukarıda anılan Kanun hükümleri gereği ispat yükü üzerinde bulunan davalı sigortacı, aldıkları araştırma raporundaki tespitlere ve özellikle acentesi olan tanık ...'ın beyanına dayanarak olayda sürücü değişikliği yapıldığı iddiasında bulunmakta; bunun dışında ispata yarar delil getirememektedir.Davalı sigortacının oluşun farklı olduğu ve teminat dışında kalan hallerden olduğunu soyut iddialarla değil, somut delillerle kanıtlaması gerekmektedir.Dosya kapsamına göre kazada davacı tarafın sürücü değişikliği yaptığı hususunun sabit olmadığı, kaldı ki bu husus sabit olsa bile, bunun tek başına doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmeme veya sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan riziko teminat içinde imiş gibi ihbar etme anlamına gelmeyeceği ve dolayısıyla ispat külfetinin de yer değiştirmeyeceği açıktır.

Bu durumda mahkemece, davaya konu rizikonun gerçekleşmesiyle davacı aracında meydana gelen hasarın, kasko poliçesi teminatı kapsamında olduğu gözetilmek suretiyle, hasar bedelinin belirlenmesi bakımında konusunda uzman bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın reddine verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 14/03/2016 gününde oybirliğiyle verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/322, Karar No: 2023/182, Tarih: 22.03.2023

**Ceza Genel Kurulu         2021/322 E.  ,  2023/182 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ : 6. Ceza Dairesi

Sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı ve nitelikli yağma suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda ... 2. Ağır Ceza Mahkemesince 11.11.2013 tarih ve 110-275 sayı ile sanığın atılı suçlardan CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine ilişkin kurulan hükümlerin, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 22.02.2018 tarih ve 14333-1280 sayı ile;

"Oluşa ve dosya içeriğine göre; katılan ...’nın 2009 yılı Haziran ayında eşinden ayrılması üzerine ...’a taşınarak eniştesi olan sanık ... ve ailesi ile birlikte yaşamaya başladığı, 17.07.2009 günü evde kimsenin olmadığı bir vakit sanığın katılana bıçak gösterip, tehdit ederek organ sokmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu, katılanın durumu ailesine söylemesi üzerine sanığın, katılanı yalanlayarak ailesine aşk yaşadıklarını bundan sonra katılanın kendi namusu ve karısı olduğunu söylediği, katılan ve ailesinin sanıktan korktukları için ses çıkartamadıkları, sanığın katılan ve ailesini silahla tehdit ettiği, katılan ve eşi ...’yi sürekli darp ettiği, 2009 Ağustos ayında da bıçak zoruyla katılanın iki adet altın yüzük ve bileziklerini aldığı, sanığın başka bir suçtan tutuklandığı 2011 yılı Ocak ayına kadar katılana yönelik eylemlerini sürdürdüğü, katılan ...’ya ait dosya içerisinde bulunan ... kurulu raporları, tanık beyanları ve katılanın aşamalarda tutarlı ve değişmeyen beyanları karşısında delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek sanık hakkında yağma ve nitelikli cinsel saldırı suçlarından mahkûmiyeti yerine yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma kararına uyan Yerel Mahkemenin sanığın nitelikli yağma suçundan TCK’nın 149/1-d maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına; nitelikli cinsel saldırı suçundan ise TCK'nın 102/2, 102/3-d, 102/5 ve 43. maddeleri uyarınca 14 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; her iki suç yönünden de aynı Kanun'un 53. ve 58. maddeleri uyarınca hak yoksunluğuna ve cezasının mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin 21.11.2018 tarihli ve 34-264 sayılı hükümlerinin, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 11.04.2019 tarih ve 665-2353 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 24.02.2021 tarih ve 109820 sayı ile; "Tüm dosyanın incelenmesinde, sanığın işlemiş olduğu başka suçlar nedeniyle 06.01.2011 tarihinde cezaevine girdiği ve o günden beri dışarı çıkmadığı anlaşılmıştır. Sanık 06.01.2011 tarihinde cezaevine girmesine rağmen katılan C. Başsavcılığına şikâyet başvurusunu 20.12.2012 günü yapmış ve şikâyetçi olmak için yaklaşık 2 yıl beklemiştir. Ayrıca katılan, sanığın cezaevinde 23 kez ziyaretine gitmiştir. Katılanın sanığa yolladığı mektupların okunmasında, herhangi bir korku ve kaygı içeriğinin görülmediği, aksine sevgi, aşk ve özlem dolu satırların yazıldığı görülmüştür. Katılan mektuplarında, sanığın kendisini özlediğini düşünerek cezaevine resimler göndermiş, resimlerin incelenmesinde de sanık ve katılanın samimi pozları fark edilmiştir. Ayrıca dosyaya dilekçe sunan katılanın kızkardeşi ve babası, sanığın doğruyu söylediğini ifade etmişlerdir.

Sonuç olarak, gerek katılanın savcılığa geç başvuru yapması, gerek sanığı cezaevinde ziyaret etmesi ve gerekse gönderdiği resim ve mektuplarda, sanıkla aralarında duygusal bir yakınlığın olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı niteliki yağma ve nitelikli cinsel saldırı suçlarını işlediğine dair şüpheli bir durumun ortaya çıktığı kabul edilmelidir.

Bu nedenle sanığın bu şüpheli durumdan yararlandırılması ve müsnet suçlardan beraatine karar verilmesi gerektiği," görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 28.06.2021 tarih ve 10337-12366 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KAPSAMI VE KONUSU

İtirazın kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında nitelikli yağma ve nitelikli cinsel saldırı suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı nitelikli cinsel saldırı ve nitelikli yağma suçlarının sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

III. UYUŞMAZLIK KAPSAMI VE KONUSU

İtirazın kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında nitelikli yağma ve nitelikli cinsel saldırı suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı nitelikli cinsel saldırı ve nitelikli yağma suçlarının sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Sanığın baldızı olan katılanın, eşi ile yaşadığı sorunlar nedeniyle 2009 yılı Haziran ayında eşinden ayrılarak oğlu ile birlikte ...'a yerleştiği, eşi ve çocukları ile birlikte katılana ait evde kaldığı sırada gece yarısı katılanın yatak odasına giren sanığın katılanı yere yatırıp nitelikli cinsel saldırıda bulunmaya çalıştığı ancak katılanın bağırması üzerine eylemini tamamlayamadan odadan kaçtığı, bilahare annesi ve babasının da katılanla birlikte yaşamaya başladıkları, 17.07.2009 tarihinde evde kimsenin bulunmadığı bir sırada sanığın bıçak çekerek katılanın vücuduna organ sokmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu, bu cinsel saldırı eylemlerini cezaevine girdiği 06.01.2011 tarihine kadar devam ettirdiği, 2009 yılı içerisinde katılanın altınlarını ve bileziklerini çekmeceden aldığı, katılanın tıpkı nitelikli cinsel saldırıda olduğu gibi sanığın sabıkalı ve korkutucu kişiliğinden dolayı bu yağmaya sesini çıkaramadığı iddiası ile kamu davası açıldığı,

28.12.2013 tarihli ... kurulu raporuna göre katılanın ruh sağlığının bozulduğu,

... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce Mahkemeye hitaben düzenlenen 21.05.2013 tarihli belgeden; katılanın sanığı 13.10.2011-07.11.2012 tarihleri arasında toplam 26 kez ziyaret ettiği,

Bilirkişi tarafından düzenlenen raporlara göre; sanığın 27.04.2011-03.06.2012 tarihleri arasında katılana hitaben tehdit ve hakaret içerikli bir çok mektup yazdığı,

Katılanın, cezaevinde bulunan sanığa 24 tane fotoğraf ile aşk ve özlem içerikli bir çok mektup gönderdiği,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden (UYAP) alınan sanığa ait adli sicil kaydına göre; sanığın, kasten öldürme, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti, kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet, cinsel taciz ve tehdit suçlarından kayıtlarının bulunduğu,

Sanığın eşi olan ... Kirişçi'nin 01.11.2013 tarihli dilekçesinde; yaşadıkları bazı sorunlar nedeniyle annesi, babası, katılan ve tanık Hatice ile birlikte bazı kararlar aldıklarını, sanığa olan kızgınlıklarından ve nefretlerinden dolayı böyle bir komplo kurduklarını, sanık ile katılanın kendi gönül rızalarıyla evlendiklerini, sanığın katılanın altınlarını zorla alması gibi bir durumun söz konusu olmadığını yazdığı,

Tanık ... ...'ın 10.10.2018 tarihli dilekçe ile; sanığın ceza alması için yalan ifadelerde bulunduğunu, uygun görüldüğü takdirde olayın doğrusunu anlatmak için ek ifade vermek istediğini bildirdiği,

Tanık ... ...'ın 10.10.2018 tarihli dilekçe ile; sanığın ceza alması için yalan ifadelerde bulunduğunu, uygun görüldüğü takdirde olayın doğrusunu anlatmak için ek ifade vermek istediğini bildirdiği,

Katılan tarafından Cumhuriyet Başsavcılığına sunulan 20.12.2012 tarihli şikâyet dilekçesinde; sanığın, 17.07.2009 tarihinde gece yarısından sonra pompalı tüfek kullanmak suretiyle kendisine tecavüz ettiğini, bir gün sonra da sanki kendisinin gönlü varmış gibi ailesinin yaşadığı bağ evine giderek "Ben bu işi yaptım, bu artık benim namusum, kimse karışamaz, karışan olursa öldürürüm." dediğini, sanık ile gönül ilişkisinin olmadığını, kendisini ve ailesini öldürme, çocuğunun da gözlerini kör etmeyle tehdit ettiği için her şeyi yaptığını, 2009 yılı Ağustos ayında da kolundaki altın bilezik ve iki adet altın yüzüğünü "Ben zorluk çekerken sen bilezik takıp sefa sürüyorsun." diyerek bıçak çekip döverek zorla aldığını belirttiği,

Anlaşılmaktadır.

Anlaşılmaktadır.

Katılan ... savcılıkta; eşi ile yaşadıkları problem nedeniyle ...'dan ...’a döndüğünü, burada çocuğuyla birlikte bir evde kalmaya başladıklarını, önce annesi ve babasının, daha sonra da eniştesi olan sanık ve onun eşi olan ...’nin yanlarına geldiklerini, sanığın bir gece yarısı odasına girdiğini, bu nedenle bağırdığını, bunu duyan ablasının odaya gelerek niye bağırdığını sorduğunu, kendisinin de korktuğu için bağırdığını, herhangi bir şey olmadığını söylediğini, bu sırada sanığın dışarı kaçmış olduğunu, hamile olan ablasının bebeğine bir zarar gelebilir diye bu olayın duyulmasını istemediğini ve kimseye söylemediğini, bu olaydan yaklaşık bir ay kadar sonra 17.07.2009 tarihinde saat 15.00 civarlarında evde kimsenin bulunmadığı bir sırada sanığın, tekrar odasına gelerek bu sefer bıçak gösterip tehdit etmek suretiyle kendisine tecavüz ettiğini, bir gün sonra annesine bu durumu sanki aşk yaşıyorlarmış gibi anlattığını, daha sonra da diğer aile bireyleri ve çevredekilere "Bu benim namusum, bu benim karım, ona kimse karışamaz." diye söylemeye başladığını, birçok suça karışmış ve ...'ta bilinen bir kişi olan sanıktan tüm aile bireyleri olarak çekindiklerini, sanığın defalarca annesine ve babasına bıçak çekerek tehdit ettiğini, sanığın daha sonra da baskı ve zorlama ile kendisine tecavüz etmeye devam ettiğini, ustura ve pompalı av tüfeği ile kendisini tehdit ettiğini, evde bulunan ... ve sair tüm eşyaları kırdığını, birkaç kez evi yaktığını, eşyalara zarar verdiği gibi çocuğuna zarar vermekle ve çocuğunun gözlerini kör etmekle kendisini tehdit ettiğini, bu olayların sanık cezaevine girene kadar devam ettiğini, sanığın 2011 yılı Ocak ayında tutuklanarak cezaevine girdiğini, sanık cezaevine girdikten sonra da bir klasör hâlinde sunduğu mektupları gönderdiğini, çalıştığı ... yerindeki patronlarıyla ilişkisi olduğu şeklinde laf uydurarak patronlarına mektup yazıp onları tehdit ettiğini, onların da sanığın ismini bilip çekindikleri için kendisini işten çıkardıklarını, bu nedenle kimsenin kendisine ... vermediğini, sanığın söz konusu mektupların bazılarını posta yolu ile bazılarını ise bazı şahıslar vasıtasıyla gönderdiğini, kesinlikle sanıkla kendi rızasıyla cinsel birliktelik yaşamadığını, ayrıca sanığın zorla bileziklerini ve altın yüzüklerini aldığını, paralarını da vermeyip harcadığını, bu olaylardan bütün aile bireylerinin haberinin olduğunu, onların da baskı ve tehdit altında kaldıklarını, hatta evliliğinin de sanığın yüzünden bittiğini, sanık kendisine tecavüz ettikten sonra eşinden boşandığını, hâlâ eşinin başına gelenleri bilmediğini, sanıktan korktuğu için daha önce bu olaylar nedeniyle müracaatta bulunmadığını, sanık cezaevine girdikten sonra da her an çıktı çıkacak diye korkusunun devam ettiğini, sanığın tutuklu olduğunu düşündüğünü ve her an çıkabilir endişesi taşıdığını, sanığın 2019 yılına kadar cezaevine kalacağını öğrendiğini ve şikâyetçi olduğunu, sanıkta çocuğunun fotoğraflarının olduğunu ve bunların iadesini istediğini,

Mahkemede; sanığın, ablası ile on yıl evli kaldığını, kendisi ve ailesi üzerinde hep baskı kurduğunu, asıl amacının kendisi ve çocuğunu öldürmek olduğunu, sanıktan korktuğunu ve hâlâ bunu üzerinden atamadığını, bilmediği telefon numaralarının kendisini arayarak "Seni enişten şey yapmış, biz de yapsak ne olur?" dediğini, ne gururunun ne de şerefinin kaldığını, fotoğraf ve aşk mektuplarını sanığı oyalamak için gönderdiğini, zira hayatından endişe ettiğini, sanığın ailesini darmadağın ettiğini ve ailesinin sanığın yaptıklarından ve yapacaklarından korktuğunu, sanığın yanına gitme sebebinin ise sanığın bugün yarın çıkarım demesi olduğunu, sanığın cezaevinden hemen çıkacağını söylediğini ancak 2019 yılında çıkacağını duyunca şikâyetçi olduğunu, kendisinin sunabileceği bir delilinin olmadığını, ne yaşadıysa korkusundan yaşadığını, kendisine, çocuğuna ve ailesine zarar vermesinden korktuğu sanığın telefonda da sürekli kendisini tehdit ettiğini, sanığın kendisine imam nikâhı kıymadığını, sanık tecavüz ettiği sırada sesini duyan ailesinin ve ablasının da bu konuya şahit olduklarını, sanığın ilk defa 17 Temmuz 2011 tarihinde ustura çekerek tecavüz ettiğini, yine bundan üç ay önce de kendisine tecavüz etmek istediğini ancak buna müsaade etmediğini, sanığa yakın davranmasa ondan kendisine zarar gelecek diye korktuğunu, bu nedenle yakın davrandığını, gösterilen fotoğrafları cezaevine kendisinin gönderdiğini, yine sanığa hitaben yazılan mektupları da kendisinin yazdığını, bunlar içerik olarak incelendiğinde aşk ve sevgi cümleleri içeren mektuplar olduğunu, bu mektupları korkusundan yazdığını, korkmasa bu mektupları yazmayacağını, kesinlikle sanığa "Sen cezaevine girersen veya yurt dışına çıkarsan ben yaşayamam." demediğini,