muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13889, Karar No: 2018/7353, Tarih: 26.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13889 E.  ,  2018/7353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...(...) 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... (...) 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/11/2013 gün ve 2009/42-2013/248 sayılı kararı bozan Daire’nin 25/05/2016 gün ve 2015/10872-2016/5713 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "..." markası tahtında faaliyet gösterdiğini, davalının ise 108121, 2001/18850 ve 2007/34441 sayılı "..." markalarının sahibi olduğunu, davalının söz konusu markayı "yiyecek içecek sağlanması hizmetleri, restoran hizmetleri, self-servis restoran hizmetleri, lokanta, hizmetleri, kafeterya hizmetleri" sınıfında kullanıldığını, ticaret sicil kayıtlarından da anlaşılacağı üzere davalının lokantacılık hizmet sektöründe faaliyet gösterdiğini, davalının 108121 ve 2001/18850 sayılı markaları belirtilen sınıflar haricinde kullanmadığını, 2007/3441 sayılı markanın ise kullanma yükümlülüğünü bertaraf etmek için tescil edildiğini, bu durumun da davalının kötü niyetli olduğunu ortaya koyduğunu ileri sürerek, 108121 sayılı "... ibareli markanın "Tatlı Çeşitleri" (baklava, ..., kadayıf, ..., sarma, şöbiyet) emtiaları bakımından kısmen hükümsüzlüğünü, 2001/18850 sayılı "..." ibareli markanın 42.01 sınıfta yer alan "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri, kafeterya hizmetleri, kantin hizmetleri, ikram hizmetleri, kokteyl salonu hizmetleri, restoran hizmetleri, self servis restoran hizmetleri, snack bar hizmetleri, yiyecek hizmet araçları kiralanması hizmetleri" hariç tescil edilen diğer tüm emtia ve hizmetler bakımından kısmen hükümsüzlüğünü, 2007/34441 sayılı "..." ibareli markanın 30. sınıfta yer alan "kahve, kakao, kahve veya kakao esaslı içecekler, makarnalar, mantılar, erişteler, pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar, bal, arısütü, propolis, her türlü un, irmikler, nişastalar, toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri, çaylar, buzlu çaylar, dondurmalar, yenilebilir buzlar, tuz, hububat (tahıl) ve mamulleri" emtiaları bakımından kısmen hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile de, davaya konu 2007/34441 sayılı "..." markasının, kullanmama, kötü niyetle tescil ve müvekkilinin eskiye dayalı kullanım hakkına dayalı olarak hükümsüzlüğünü istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı nazara alınarak davanın kısmen kabulü ile davalı adına tescilli 2001/18850 sayılı "..." ibareli markanın “pideler, pizzalar, lahmacunlar, waffleler (krep), baklavalar, şöbiyet, tulumba tatlıları, bülbül yuvaları, pudingler, kazandibi, sütlaç, sup, tavuk göğsü, krem karamel, muhallebiler, aşureler, yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri,

kafeterya hizmetleri, kantin hizmetleri, ikram hizmetleri (catering) kokteyl salonu hizmetleri, restoran hizmetleri, self servis restoran hizmetleri, snack bar hizmetleri, yiyecek hizmet araçları kiralanması hizmetleri” dışındaki mal ve hizmetler yönünden kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, 108121 sayılı Tatbak Kebap Salonu ibareli ve 2007/34441 sayılı ... ibareli markalar yönünden hükümsüzlük talebinin reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine Dairemizce karar temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile davacı yararına bozulmuştur.

Taraf vekilleri, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, 2007/34441 sayılı markanın kötüniyetle tescil edildiği iddiasının kanıtlanamasına ve karar tarihinden sonra 06.01.2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 14.12.2016 tarihli 2016/148 esas ve 2016/189 karar sayılı kararı ile 556 sayılı KHK'nın 14. maddesinin iptal edilmiş olmasına göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

2-Davalı vekilinin karar düzeltme itirazlarının incelenmesine gelince, mahkemece davalı adına tescilli 2001/18850 sayılı "..." ibareli markanın bir kısım mal ve hizmetler yönünden kullanılmama nedeniyle hükümsüzlüğüne, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş, kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce 98/108121 sayılı "... " ibareli markanın kullanılmama nedeniyle iptali talebi yönünden araştırma eksikliğine bağlı olarak davacı yararına bozulmuştur. Ancak, yukarıda 1 nolu bentte açıklandığı üzere Anayasa Mahkemesi'nin 14.12.2016 tarihli 2016/148 esas ve 2016/189 karar sayılı kararı ile 556 sayılı KHK'nın 14. maddesinin iptal edilip davanın yasal dayanağı ortadan kalktığından ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının derdest davalarda uygulanması gerektiğinden davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 25.05.2016 tarih ve 2015/10872 Esas- 2016/5713 Karar sayılı bozma ilamının 2 nolu bendinin kaldırılarak mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 25.05.2016 tarih ve 2015/10872 Esas- 2016/5713 Karar sayılı bozma ilamının 2 nolu bendinin kaldırılarak mahkeme kararının ONANMASINA, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, ödediği peşin harcın onama harcından mahsubu ile 8,20 TL'nin davacıdan alınmasına, 26/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/36722, Karar No: 2013/28643, Tarih: 07.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/36722 E.  ,  2013/28643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 20.02.2009 tarihinden itibaren aylık net 9.000,00 TL ücretle fizik tedavi ve rehabilitasyon doktoru olarak çalışmaya başladığını, mayıs ayı ücretinin zamanında ödenmemesi nedeniyle iş akdini raporunun bitim tarihi olan 26.06.2009 tarihi itibariyle sona erdirdiğini, müvekkilinin ... tavanına eşit miktardaki ücretinin banka hesabına yatırıldığını, kalanının ise elden ödendiğini, mayıs 2009 ücretine mahsuben 5.000,00 TL ödendiğini, 3.049,95 TL'nın ise 22.06.2009 tarihinde banka hesabına yatırıldığını, bu durumda mayıs ayından bakiye ücret alacağının 950,05 TL, Haziran 2009 ayı 26 günlük ücret alacağının ise 7.800,00 TL, toplam net ücret alacağının ise 8.750,05 TL olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.000,00 TL ücret alacağının 23.06.2009 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini iddia ve talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili şirket ile yapmış olduğu 19.02.2009 tarihli sözleşme ile 20.02.2009 tarihinde fizik tedavi ve rehabilitasyon doktoru olarak işe başladığını, taraflar arasında yapılan sözleşmenin 10.Maddesi uyarınca ücretin net 3.000,00 TL olarak kararlaştırıldığını, hak ettiği ücretlerin ilgilinin banka hesabına ödendiğini, savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununda 32 nci maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Yukarıda değinilen Yasa maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununda 32 nci maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Yukarıda değinilen Yasa maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanunun 323 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

4857 sayılı Yasanın 8 inci maddesinde, işçi ile işveren arasında yazılı iş sözleşmesi yapılmayan hallerde en geç iki ay içinde işçiye çalışma koşullarını, temel ücret ve varsa eklerini, ücret ödeme zamanını belirten bir belgenin verilmesi zorunlu tutulmuştur. Aynı yasanın 37 nci maddesinde, işçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi ya da banka hesabına yatırılması hallerinde, ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir. Kişi kendi muvazaasına dayanamayacağından, belgenin muvazaalı biçimde işçinin isteği üzerine verildiği iddiası işverence ileri sürülemez. Ancak böyle bir husus ileri sürülsün ya da sürülmesin, muvazaa olgusu mahkemece resen araştırılmalıdır. (Yargıtay 9.HD. 23.9.2008 gün 2007/27217 E, 2008/24515 K.).

Çalışma belgesinde yer alan bilgilerin gerçek dışı olmasının da yaptırıma bağlanmış olması, belgenin ispat gücünü arttıran bir durumdur. Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Ancak bu noktada, 4857 sayılı Kanunun 8 inci ve 37 nci maddelerinin, bu konuda işveren açısından bazı yükümlülükler getirdiği de göz ardı edilmemelidir. Bahsi geçen kurallar, iş sözleşmesinin taraflarının ispat yükümlülüğüne yardımcı olduğu gibi, çalışma yaşamındaki kayıt dışılığı önlenmesi amacına da hizmet etmektedir. Bu yönde belgenin verilmiş olması ispat açısından işveren lehine olmakla birlikte, belgenin düzenlenerek işçiye verilmemiş oluşu, işçinin ücret, sigorta pirimi, çalışma koşulları ve benzeri konularda yasal güvencelerini zedeleyebilecek durumdadır. Çalışma belgesi ile ücret hesap pusulasının düzenlenerek işçiye verilmesi, iş yargısını ağırlıklı olarak meşgul eden, işe giriş tarihi, ücret, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlenmesi bakımından da önemli kolaylıklar sağlayacaktır. Bu bakımdan ücretin ispatı noktasında delillerin değerlendirilmesi sırasında, işverence bu konuda belge düzenlenmiş olup olmamasının da araştırılması gerekir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda, aylık ücretin miktarı taraflar arasında ihtilaflı olduğu halde emsal ücret araştırması yapılmaksızın sadece 19/02/2009 tarihli sözleşme ve banka hesapları dikkate alınarak ücretin miktarının belirlenmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/44, Karar No: 2024/3612, Tarih: 23.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/44 E.  ,  2024/3612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1480 E., 2022/1127 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/692 E., 2021/497 K.

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.2 nci maddesi uyarınca kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesisine şeklinde karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılardan ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sonucunda, Antalya ili Aksu ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 208 ada 31 parsel sayılı 12.811,36 metrekare; 208 ada 32 parsel sayılı 28.651,16 metrekare; 208 ada 33 parsel sayılı 6170,07 metrekare; 208 ada 34 parsel sayılı22.494,74 metrekare; 208 ada 39 parsel sayılı 36.104,88 metrekare; 208 ada 41 parsel sayılı 24.958,93 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kadastro tutanaklarının beyanlar hanesine, " 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldıkları ve 208 ada 31 parselin (... oğlu) ...' in, 208 ada 32 ve 39 parsellerin (... oğlu) ...' in; 208 ada 34 parselin (... kızı) ...' nın; 208 ada 41 parselin ise (... oğlu) ...'in fiili kullanımında bulunduğu " şerhi yazılarak, Hazine adına tespit ve tescil edildikten sonra; 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi Ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun (6292 sayılı Kanun) uyarınca yapılan satış / satışlar sonucu 208 ada 31 parsel sayılı taşınmaz 20.02.2014 tarihinde davalı ...; 208 ada 32 ve 33 parsel sayılı taşınmazlar 20.02.2014 tarihinde davalı ...; 208 ada 34 parsel sayılı taşınmaz 15.08.2017 tarihinde tam hisse ile ... adına tapuya tescil edilmiş ve sonraki tarihli pay satışları ile ... ve ... de bu taşınmazda kayden malik olmuş; 208 ada 39 parsel 18.08.2016 tarihinde ... Tohum Sanayi Ltd Şti.; 208 ada 41 parsel sayılı taşınmaz ise 21.02.2014 tarihinde ... adına tapuya tescil edilmiştir.

Davacılar ... ve ... vekili dava dilekçesinde; miras yoluyla gelen hakka dayanarak, Antalya ili Aksu ilçesi Kurşunlu Mahallesi 208 ada 31, 32, 33, 34, 39 ve 41 parsel sayılı taşınmazların beyanlar hanesine davacıların miras payları oranında zilyet olduklarına dair şerh verilmesini talep etmiş; yargılama sırasında sunduğu 08.09.2020 tarihli dilekçe ile de davayı, taşınmazların davalılar adına kayden tescil edilmesi nedeniyle davalarını miras payları oranında tapu iptal ve tescil olarak ıslah etmiş ve ayrıca müdahil ... vekili vasıtasıyla sunduğu 23.09.2020 tarihli dilekçe ile, davacılarla aynı nedene dayanarak, çekişmeli taşınmazların tapu kaydının vekil edeni olan müdahilin miras payı oranında iptali ve tescil istemiyle davaya katılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde; " dava konusu taşınmazın geçmişte kök muris ... nin ziyetliğinde iken onun ölümü ile mirasçılarına geçtiği, her ne kadar davalı tarafça taksim savunmasında bulunulmuş ise de bu savunmanın kanıtlanmadığı, kullanım kadastrosu sonrasında taşınmazların Milli Emlak Müdürlüğü tarafından davalılara satışının yapıldığı, 208 ada 39 parselin tamamının ve 208 ada 34 parselin ise ... adına tescilli kısım dışındaki bölümünün dava dışı 3. kişiler adına tapuya kayıtlı olduğu gerekçesiyle, bu parseller yönünden açılan davaların reddine; 208 ada 31, 32, 33, 41 parseller ile ve 34 parselin ... adına tescilli kısmı yönünden açılan davaların kabulüne, 208 ada 31 nolu parselin beyanlar hanesine, ' dava konusu taşınmaz 192 pay kabul edilmekle 16 payı ..., 16 payı ..., 16 payı müdahil davacı ..., kalan payı ... kullanımındadır ' ; 208 ada 32 nolu parselin beyanlar hanesine, ' dava konusu taşınmaz 192 pay kabul edilmekle 16 payı ..., 16 payı ..., 16 payın müdahil davacı ..., kalan payı ... kullanımındadır ' ; 208 ada 33 nolu parselin beyanlar hanesine, ' dava konusu taşınmaz 192 pay kabul edilmekle 16 payı ..., 16 payı ..., 16 payı müdahil davacı ..., kalan payı ... kullanımındadır ' ; 208 ada 41 nolu parselin beyanlar hanesine, ' dava konusu taşınmaz 192 pay kabul edilmekle 16 payı ..., 16 payı ..., 16 payı müdahil davacı ..., kalan payı ... kullanımındadır ' ; 208 ada 34 nolu parselin beyanlar hanesine, ' dava konusu taşınmazın ... adına kayıtlı 100000/1124737 payı (10.000 m2 ye tekabül eder) 192 pay kabul edilmekle 16 payı ..., 16 payı ..., 16 payı müdahil davacı ..., kalan payı ... kullanımındadır ' şerhlerinin yazılmasına; 208 ada 39 parsele ilişkin davanın ve fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiş; hükme karşı davalılardan Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararı ile; " ..

... adına kayıtlı 100000/1124737 payı (10.000 m2 ye tekabül eder) 192 pay kabul edilmekle 16 payı ..., 16 payı ..., 16 payı müdahil davacı ..., kalan payı ... kullanımındadır ' şerhlerinin yazılmasına; 208 ada 39 parsele ilişkin davanın ve fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiş; hükme karşı davalılardan Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararı ile; " ... İlk derece mahkemesince dava tarihinden önce 6292 ile satılan taşınmazlar hakkında nisbi harç ve ve vekalet ücretine de hükmedilmek suretiyle davanın şerhe yönelik görülerek sonuçlandırıldığı ve şahıslar üzerine kayıtlı taşınmazlarda davacılar lehine 39 parsel dışındaki parsellerde kullanıcı şerhi verildiği, ancak tapu kayıt maliki davalıların hükmü istinaf etmediği, bu nedenle istinaf edenin sıfatına göre bu hususların istinafa konu kabul edilmesinin mümkün bulunmadığı, istinaf eden davalı Hazine'nin kendisi yönünden husumetten ret kararı verilmesi ile vekalet ücretine hükmedilmesi istemiyle hükmü istinaf ettiği, her ne kadar dava dilekçesinde Hazine'ye de husumet yöneltilmiş ise de dava tarihinde çekişmeli taşınmazların Hazine mülkiyetinden çıkmış olması nedeniyle Hazine'nin davada pasif husumetinin bulunmadığı, bu nedenle Hazine yönünden davanın husumet nedeniyle reddine ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu hususun göz ardı edilmesi isabetsiz ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği, " gerekçesiyle, istinaf edenin sıfatına göre davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve 208 ada 31 nolu parselin beyanlar hanesine, " dava konusu taşınmaz 192 pay kabul edilmekle 16 payı ..., 16 payı ..., 16 payı müdahil davacı ..., kalan payı ... kullanımındadır " ; 208 ada 32 nolu parselin beyanlar hanesine, " dava konusu taşınmaz 192 pay kabul edilmekle 16 payı ..., 16 payı ..., 16 payı müdahil davacı ..., kalan payı ... kullanımındadır " ; 208 ada 33 nolu parselin beyanlar hanesine, " dava konusu taşınmaz 192 pay kabul edilmekle 16 payı ..., 16 payı ..., 16 payı müdahil davacı ..., kalan payı ... kullanımındadır"; 208 ada 41 nolu parselin beyanlar hanesine, " dava konusu taşınmaz 192 pay kabul edilmekle 16 payı ..., 16 payı ..., 16 payı müdahil davacı ..., kalan payı ... kullanımındadır " ; 208 ada 34 nolu parselin beyanlar hanesine, " dava konusu taşınmazın ... adına kayıtlı 100000/1124737 payı (10.000 m2 ye tekabül eder) 192 pay kabul edilmekle 16 payı ..., 16 payı ..., 16 payı müdahil davacı ..., kalan payı ... kullanımındadır " şerhlerinin yazılmasına; 208 ada 39 parsele ilişkin davanın ve fazlaya ilişkin istemlerin reddine, davalı Hazineye yönelik davanın pasif husumet yokluğundan reddi ile davalı Hazine lehine vekalet ücreti takdirine; davacı ve asli müdahil için belirlenen vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin Hazine hariç diğer davalılardan tahsiline karar verilmiş ve iş bu karar, davalılardan ..

..., 16 payı ..., 16 payı müdahil davacı ..., kalan payı ... kullanımındadır " şerhlerinin yazılmasına; 208 ada 39 parsele ilişkin davanın ve fazlaya ilişkin istemlerin reddine, davalı Hazineye yönelik davanın pasif husumet yokluğundan reddi ile davalı Hazine lehine vekalet ücreti takdirine; davacı ve asli müdahil için belirlenen vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin Hazine hariç diğer davalılardan tahsiline karar verilmiş ve iş bu karar, davalılardan ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve Kanuna uygun olup davalılardan ..., ... ve ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 427,60 TL onama harcının peşin alınan harçtan mahsubu ile bakiye harcın istek halinde temyiz eden davalı ... ve arkadaşlarına iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.