muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2168, Karar No: 2023/5151, Tarih: 02.11.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin sürekli agresif davranışları olup olur olmaz şeylerden kavga çıkardığı, kadına ağır küfürler ettiği, evde bağırıp çağırıp evden gittiği, eş ve çocuğun ihtiyaçlarının karşılanmasına ailesinin yardımcı olduğu, en son davacıya darp uygulayıp evden gittiği, evi terk ettiği, tekrar eve geldiği, eve geldikten sonra otoparkta erkeğin aracının bagajında büyük bir çanta bulunduğu, çantada kadın objeleri ve kıyafetlerini kadının gördüğü ve bunları kime aldın diye erkeğe sorduğu, erkeğin de kızarak ve kadını iterek eline vurduğu, sen karışma gibi laflar söylediği, erkeğin sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı, buradan karakola gidildiği, erkeğin zaten kadın benim peşimi bırakmıyordu diyerek yalvardığı ve intihar ediyorum diye mesaj attığı, sürekli olarak davacıya beni bırakırsan " yaşayamam, intihar ederim " diye söylediği, intihara teşebbüs ederek üç gün hastanede kaldığı, bu olaydan sonra tarafların bir araya gelmediği belirtilerek boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu, çocuğun yaşı, ihtiyaçları ve sosyal inceleme raporu dikkate alınarak tarafların ortak çocuğunun velâyetinin belirlendiği, çocuğun ihtiyaçları, tarafların ekonomik durumu, velâyet kendisine verilmeyen tarafın ödeme gücü ile hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak iştirak nafakasının belirlendiği, tarafların ekonomik sosyal durumu, kusur durumu ve kadının boşanmakla yoksulluğa düşüp düşmeyeceği değerlendirilerek nafaka ve maddî ve manevî tazminat ödenmesine hükmedildiği gerekçesi ile davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, babayla çocuk arasında kişisel ilişki düzenlenmesine, ortak çocuk yararına aylık 500,00 TL tedbir ve 650,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir ve 650,00 TL yoksulluk nafakasına, 25.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı kadın vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, maddî, manevî tazminat ve nafaka miktarları ile kişisel ilişki yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı erkek vekili; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kusur belirlemesi, tazminat ve nafakaların kabulü ve miktarı, reddedilen maddî ve manevî tazminat talebi yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

1. Davacı kadın vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, maddî, manevî tazminat ve nafaka miktarları ile kişisel ilişki yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı erkek vekili; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kusur belirlemesi, tazminat ve nafakaların kabulü ve miktarı, reddedilen maddî ve manevî tazminat talebi yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olması gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun ( 6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince tarafların istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine, erkeğin boşanmanın fer'îsi niteliğinde olmayan maddî tazminat talebinin dosyadan tefrikine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle, kadın ve ortak çocuk ...'un kirada oturduğunu, paranın satım alma gücü ve hakkaniyet kurallarına göre nafaka miktarının makul olmadığını, erkeğin subay olduğunu, lojmanda kaldığını, aldığı maaşa göre nafaknın çok düşük kaldığını, çocuğun kreşe gittiğini, çocuğun beslenmesi, büyümesi, eğitim alması, sağlık masrafları için bu nafakanın yetmeyeceğini, maddî ve manevî tazminatın tarafların ekonomik sosyal durumları değerlendirilerek verilmesi gerektiğini, olayıların oluş şekline göre kadının daha çok mahcup olduğunu, aşağılanma duygusunu daha çok yaşadığını,esasen öğretmen olduğunu ancak eşinin görevi nedeniyle çalışamadığını, erkeğin intihar eğilimi olduğunu, sık sık agresif ve tutarsız davranışları olduğunu, öfke kontrolünün olmadığını, çocuğun şimdilik yaşı da gözönüne alınarak yatılı olarak babasına verilmesine karşı olduğunu belirterek ; tedbir/yoksulluk nafakası ve iştirak nafakası, maddî ve manevî tazminat miktarları ile çocukla kişisel ilişki yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı erkek vekili katılma yolu ile, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle, tanık anlatımlarına göre kadının en son 25 Nisan 2019 tarihinde meydana gelen olaydan sonra erkeği affettiğinin beyan edildiğini, buna göre 25 Nisan 2019 tarihi ile davanın ikame edildiğini, 22 Temmuz 2019 tarihi arasında yaşanan olayların nazara alınması gerektiğini, davadan sonra oluşan vakıaların boşanma davasında hükme esas alınamayacağını, bu nedenle tanık anlatımlarının bir kısmına itibar edilmemesi gerektiğini, bir kısım tanık anlatımlarının ise duyuma dayalı olduğunu ve itibar edilemeyeceğini, affedilen vakıaların erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğini, tanık Handan K. hakkında yalan beyanda bulunması sebebiyle şikayette bulunduğunu, soruşturmanın devam ettiğini, tehdit ve hakaret ettiği için şikayette bulunulduğunu soruşturma dosyasının derdest olduğunu, kadının evlilik birliği içerisinde eşe karşı sürekli kıskanç bir tavır sergilediğini, yerli yersiz kavga çıkarttığını, eşe ve ailesine hakaret ettiğini, birlikte uyumak istemediğini, eşin ailesinin ortak evi ziyaret etmesine izin vermediğini, ortak çocuğu eşin ailesiyle görüştürmediğini, bu nedenle kadının ağır kusurlu olduğunu ve en azından tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerektiğini, bu nedenle davacı tarafın maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirktiğini, kadın yararına hükmolunantazminatların miktarlarının fazla olduğunu, kusur durumuna göre erkeğin tazminat taleplerinin kabulü gerektiğini, kendi isteğiyle işinden ayrılan davacı lehine tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, babanın ortak çocuğun bakım ve eğitim giderlerine katıldığını, halen de katkıda bulunmaya devam ettiğini, ayrınca tedbir ve iştirak nafakasına hükmedilmesinin doğru olmadığını, nafaka miktarlarının temyiz sınırının altında kaldığını belirterek; kusur belirlemesi, erkeğin tefrik edilen maddî ve reddedilen manevî tazminat talebi, kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat, yoksulluk nafakası ve iştirak nafakası yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı,kadın yararına hükmedilen tazminatlar ve nafakalar ile miktarları ve erkeğin reddedilen manevî tazminat taleplerinin verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, erkeğin maddî tazminat talebinin tefriki ile kişisel ilişki noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 176 ncı, 182 nci, 323 üncü, 324 üncü, 327 nci, 328 inci, 330 uncu maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50, 51 inci maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 9 uncu maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek vekilinin tüm, davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3. Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre, velâyeti anneye verilen ortak çocuk ... Atlas yararına takdir edilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece 4721 sayılı Kanun’un hakkaniyet ilkesi ile ilgili 4 üncü maddesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

4.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakasının ve ortak çocuk lehine hükmedilen iştirak nafakasının miktarı yönlerinden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakasının ve ortak çocuk lehine hükmedilen iştirak nafakasının miktarı yönlerinden davacı kadın yararına BOZULMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakasının ve ortak çocuk lehine hükmedilen iştirak nafakasının miktarı yönlerinden davacı kadın yararına BOZULMASINA,

3. Davalı erkek vekilinin tüm, davacı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden Ramazan'a yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran Duygu'ya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9719, Karar No: 2015/18055, Tarih: 21.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/9719 E.  ,  2015/18055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, sağlık kuralları bakımından günde yedibuçuk saati aşmaması gereken işlerde çalıştırıldığını ileri sürek toplu iş sözleşmesi uyarınca hesaplanacak fazla mesai ücretinin ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacının fiili çalışmasının yedibuçuk saat olduğunu, kendi isteği ile sekizbuçuk saat çalışmayı tercih ettiğini bu şekilde çalışması sebebiyle toplu iş sözleşmesi uyarınca verimliliği teşvik priminin ödendiğini, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının günlük yedibuçuk saati aşan çalışmaları fazla sürelerle çalışma olarak nitelendirilip toplu iş sözleşmesi uyarınca hesaplama yapan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda davacının Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak Yedibuçuk Saat veya Daha Az Çalıştırılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamına giren bir iş yerinde günde sekizbuçuk saat çalıştırıldığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Yargıtayın istikrarlı uygulamasına göre bu tür işlerde günlük yedibuçuk saati aşan çalışma, fazla mesai olarak nitelendirilmektedir. Buna göre davacı günlük yedibuçuk saati aşan çalışma için fazla çalışma ücretine hak kazanmıştır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 41. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti mümkündür.

Somut olayda iş yerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin 60. maddesinin (e) bendinde ise çalıştıkları normal mesai günleri için iş başında kaldıkları saat başına, günlük mesai süresi sekizbuçuk saat ve üzerinde olan işçilere saat ücretlerinin yüzde onbeşi, günlük normal çalışma süresi yedibuçuk saat ve altında olan işçilere ise saat ücretlerinin yüzde on oranında verimliliği teşvik primi ödeneceği, fazla mesai çalışması yapılan süreler için bu primin ödenmeyeceği yönünde düzenleme yapılmıştır.

Somut olayda iş yerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin 60. maddesinin (e) bendinde ise çalıştıkları normal mesai günleri için iş başında kaldıkları saat başına, günlük mesai süresi sekizbuçuk saat ve üzerinde olan işçilere saat ücretlerinin yüzde onbeşi, günlük normal çalışma süresi yedibuçuk saat ve altında olan işçilere ise saat ücretlerinin yüzde on oranında verimliliği teşvik primi ödeneceği, fazla mesai çalışması yapılan süreler için bu primin ödenmeyeceği yönünde düzenleme yapılmıştır.

Mevcut hukuki ve fiili olgulara göre; davacının fazla sürelerle çalışma ücreti toplu iş sözleşmesi uyarınca hesaplanmalı, ancak bu çalışması sebebiyle ödenen verimliliği teşvik primi mahsup edilerek sonuca ulaşılmalıdır. Mahkemece davacının verimliliği teşvik primi alıp almadığının araştırılmaması, almışsa miktarı tespit edilerek hesaplanan fazla sürelerle çalışma ücretinden mahsup edilmemesi isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13693, Karar No: 2015/27602, Tarih: 25.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/13693 E.  ,  2015/27602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/59866

MAHKEMESİ : İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2011

NUMARASI : 2011/527 (E) ve 2011/743 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Cezaevi firarisi olan ve şüphe üzerine durdurulan sanığın görevli polis memurlarına başkası adına düzenlenmiş üzerinde kendi fotoğrafı bulunan nüfus cüzdanını ibraz etmek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, dosya arasında bulunan suça konu belge üzerinde heyetimizce yapılan incelemede, nüfus cüzdanında yapışık bulunan fotoğraf üzerinde basılı olan soğuk mühür izinin belge üzerinde devam etmediğinin anlaşılması karşısında, sahteciliğin ilk bakışta dikkati çeker nitelikte olduğu ve atılı resmi belgede sahtecilik suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen sebeplerden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.06.2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Görevli polisler tarafından şüphe üzerine durdurulan sanığın, cezaevi firarisi olması nedeniyle ürettirdiği sahte nüfus cüzdanını ibraz ettiğinden bahisle açılan kamu davasında, yapılan yargılama sonucunda İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından TCK' nun 204/1, 62. maddeleri uygulanmak suretiyle mahkumiyetine karar verilmiştir.

Karar Dairemiz tarafından " nüfus cüzdanındaki resim üzerinde bulunan mührün belge üzerinde devam etmemesi sebebiyle aldatıcılık niteliği bulunmadığı ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğinden " bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

Aldatıcılık niteliği belgede sahtecilik suçunun unsurlarından biridir. Sahteciliğin anlaşılması için özel bir incelemeye ihtiyaç var ise belgenin aldatıcılık niteliğinin olduğu kabul edilmelidir. Sahteciliğin açıkça belli ve birçok kişi tarafından hemen anlaşılabilir olması durumunda aldatıcılık niteliği bulunmayacaktır.

Aldatıcılık niteliği belgede sahtecilik suçunun unsurlarından biridir. Sahteciliğin anlaşılması için özel bir incelemeye ihtiyaç var ise belgenin aldatıcılık niteliğinin olduğu kabul edilmelidir. Sahteciliğin açıkça belli ve birçok kişi tarafından hemen anlaşılabilir olması durumunda aldatıcılık niteliği bulunmayacaktır.

Somut olayda belgenin ön ve arka yüzlerinde göz ile de rahatlıkla görülebilen mühür bulunmaktadır ve büyük kısmı da fotoğraf üzerindedir. Kimlik resim değişikliği yoluyla değil tamamen sahte üretilerek elde edilmiştir. Resmin belgeden daha kalın olması, mührü yapan kişinin yeterince güç vermemesi gibi nedenlerle belge üzerinde iz çıkmamış olabilir. Kaldı ki, Dairemizden geçen birçok dosyada nüfus idaresinden verilmiş olmasına rağmen hiç mühür bulunmayan nüfus cüzdanları da görülmektedir. Belge bu haliyle kişileri aldatma özelliğine sahip bulunmaktadır.

Bu itibarla aslı dosya arasında bulunan nüfus cüzdanının aldatıcılık niteliğinin bulunması nedeniyle yüklenen suç bütün unsurları itibariyle oluştuğundan hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle bozma kararına katılmıyorum.

MUHALEFET ŞERHİ

Sahtecilik suçu kamu düzenine karşı işlenen suçlar kapsamındadır. Burada korunan yarar hazırlanan belgenin kamu tarafından korunan-korunması istenebilen içeriğin sosyal hayatta kullanımı sırasında karşıdaki muhatabın bilgisizliği,özensizliği ve dikkatsizliğinden istifade ederek taklit edilen belgenin kamusal haklarından faydalanma amaçlanmaktadır. Suçun kanuni tanımı "bir resmi belgeyi aldatacak şekilde değiştiren" gerekçede ise "bir resmi belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştirme" olarak tanımlanmaktadır.

Dava konusu olayda kolluk görevlileri devriye görevini yapmakta iken durumundan şüphelenilen sanık S.. B.. hakkında parmak izi incelemesi ve sanıktan ele geçen kimliğe ilişkin kriminal inceleleme yapıldıktan sonra ancak kimliğin sahteliği anlaşılabilmiştir.

Dairemiz çoğunluk görüşüne göre "kimliğin üzerinde herhangi bir damganın bulunmaması veya nüfus cüzdanının zorunlu unsurlarından olan soğuk mühür izinin fotoğraf üzerinde bulunmamasının aldatıcılık niteliği olmadığından suçun unsurları oluşmadığı" görüşüne katılmıyorum.Sanıktan ele geçen belge ancak şahısın parmak izi alındıktan sonra o şahısa ait olmadığı anlaşılmış olmasına göre sanıktan ele geçen kimlik ancak şahsın araştırılmasından sonra tesbit edilebilmiş olmasına göre; bu süre içinde "aldatma niteliğini" fiilen gerçekleştirdiği halde, sadece" fotoğraf üzerindeki soğuk mührün belge üzerinde devam etmediğinden "aldatma niteliği" olmaması gerekçesi ile çelişmektedir.

Sahte olarak hazırlanan belgenin "aldatma niteliği"; kullanıldığı yer, olay, tarafların uzmanlığı gibi her olaya özgü bulgular araştırılarak aldatmanın sağlanıp sağlanmadığı araştırılması gerekmektedir. Sahte olarak hazırlanan belgenin kullanıldığı muhatabın belgenin gerçek belge olup olmamasını fark etmesi kişinin,yaptığı görevin önem ve değeri, eğitimi, benzer belgelere göre sağladığı tecrübe ile sahte belgenin kullanıldığı olaya göre değişmektedir. Üst düzey güvenlikle ilgili ve ciddi ekonomik değerlerle iştigal eden bu işte uzmanlaşmış görevlilerin sahte belgeyi kolaylıkla tesbit etmesi mümkündür. Eğitim düzeyi düşük, yaşlı veya o konudaki tecrübe eksikliği olan muhatabın sahteciliği kolaylıkla tesbiti mümkün değildir. Bu konuda "aldatıcılık niteliğinin"belgenin gerçekte taşıması gereken vasıflar; mühür, kağıt kalitesi, yazı şekli, rengi olaya ve muhataba göre değerlendirilerek "aldatma niteliği" olup olmaması değerlendirilmesi gerekirken incelenen dosyadaki fotoğraf üzerinde soğuk mühürün belge üzerinde devam etmediği ve "aldatma niteliği" olmadığı gerekçesi ile verilen BERAAT kararı ile ilgili çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/113, Karar No: 2019/3257, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/113 E.  ,  2019/3257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.