muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8949, Karar No: 2024/559, Tarih: 06.02.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkek vekili tarafından bildirilen tanıklar ....., ... A. ve ... I.'nın dinlenilmeleri için davetiye çıkartıldığı, çıkartılan davetiyelerin ... ve ...'e usulüne uygun tebliğ edildiği, tanıklar ... ve ...'in davetiyeye rağmen duruşmaya katılmadıkları, adlarına çıkartılan ihzarların olumsuz geldiği, tanık ... Ş.'nin tebligata yarar açık adresini iki haftalık kesin süre içerisinde bildirmek üzere erkek vekiline süre verildiği, bildirmediği takdirde bu tanığın dinlenilmesinden vazgeçilmiş sayılacağının ihtar edildiği, verilen kesin süre içerisinde tanık ... ş'nin adresinin bildirilmeyerek dinlenilmesinden vazgeçilmiş sayıldığı, taraflarca getirilmesi ilkesi, dosyanın mahiyeti, yargı da hedef süre göz önüne alınmakla erkek tarafın tanıkları ... ve ...'in dinlenilmesinden vazgeçilmiş sayılmasına karar verildiği, erkeğin kadının ve evinin iaşesini karşılamadığının, gece geç saatlere kadar ve bazı günler eve hiç gelmeyerek kadına, evine ve çocuklarına karşı ilgi göstermediğinin, başkalarıyla ilişki kurarak sadakat yükümlülüğüne aykırı harekette bulunduğunun sabit olduğu, erkeğin tam kusurlu olduğu, kadının kusurunun bulunmadığı, kusur durumu, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, hakkaniyet ilkesi gereğince kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminatlara hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 5.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî, 100.000,00TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı kadın vekili katılma yolu ile istinaf dilekçesinde özetle;erkeğin ortak konuttan kadını çıkardığını ve burayı kiraya verdiğini, ayrıca emekli maaşı aldığını, bu nedenle erkeğin ekonomik durumu dikkate alındığında kadın yararına hükmedilen nafakanın miktarının düşük kaldığını belirterek tedbir-yoksulluk nafakası miktarı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı kadın vekili katılma yolu ile istinaf dilekçesinde özetle;erkeğin ortak konuttan kadını çıkardığını ve burayı kiraya verdiğini, ayrıca emekli maaşı aldığını, bu nedenle erkeğin ekonomik durumu dikkate alındığında kadın yararına hükmedilen nafakanın miktarının düşük kaldığını belirterek tedbir-yoksulluk nafakası miktarı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğe kusur olarak yüklenen olayların hiçbirisinin sübuta ermediğini, tanık olarak dinlenen kadının babası ile erkeğin husumetinin olduğunu, yine ortak çocuk ...'un erkeği darp ettiğini ve soyut olarak beyanda bulunduğunu, bu nedenle tanıkların beyanlarının esas alınmaması gerektiğini, ayrıca bu tanıklar hakkında yalan tanıklıktan dolayı açılan soruşturma dosyalarının bekletici mesele yapılması gerektiğini, kadının sadakat yükümlülüğüne aykırılık vakıasına dayanmadığını, bu iftiranın tarafların ortak çocuğu ile.... arasında geçen mesajlaşmanın sonradan dosyaya sunulduğunu, Anıl D.'nin dosyaya sunduğu dilekçe ile bu yazışmaların bu yazışmaların laf olsun diye yapıldığını bildirdiğini, bu konuşmanın erkeğin dahil olmadığı diğer kişiler tarafından yapıldığının göz önüne alınması gerektiğini, bu delilin hukuka uygun olmadığını, erkeğin tanıklarının dinlenmediğini, erkeğin gelir durumu dikkate alınmadan nafakaya hükmedildiğini, tazminatların kaldırılması gerektiğini, kadın aleyhine açılan vasi tayini talepli davanın kesinleşmediğini belirterek tanıklarının dinlenmemesi, soruşturma dosyalarının bekletici mesele yapılmaması, davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf taleplerinin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf taleplerinin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; tanıkların isimlerinin süresinde bildirilmesine rağmen bu tanıklara ulaşılamadığı için dinlenmediğini, erkeğin hiçbir tanığının böylelikle dinlenmemiş olduğunu, tanık olarak dinlenen ortak çocuk .... ve kadının babası .... hakkında yalancı şahitlikten suç duyurusunda bulunulduğunu, bu nedenle soruşturma dosyalarının bekletici mesele yapılması gerektiğini, erkeğin başka erkeklerle beraber olduğuna dair ortak çocuk ... ile .... arasında geçen mesajlaşmanın dikkate alınmaması gerektiğini, ... D.'nin İlk Derece Mahkemesine sunduğu dilekçede yazışmanın hayal ürünü olduğunu belirttiğini ancak bu dilekçenin dikkate alınmadığını, istinaf dilekçesinde dayandıkları bozma sebeplerine aynen tekrar ettiklerini, erkeğin kusurunun bulunmadığını, açılan davanın ve hükmedilen nafaka ile tazminatların reddi gerektiğini belirterek tanıklarının dinlenmemesi, soruşturma dosyalarının bekletici mesele yapılmaması, davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davanın kabulü ile kadın yararına tazminat ve nafaka verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, şartları var ise miktarlarının dosya kapsamı ve hakkaniyete uygun olup olmadığı, erkeğin tanıklarının dinlenmesinden vazgeçilmesine dair kararın usule uygun olup olmadığı, kadının tanıkları hakkında yalan tanıklık suçlaması ile açılan soruşturma dosyalarının sonucunun beklenmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 245 inci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5089, Karar No: 2009/4616, Tarih: 23.06.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/5089 E.  ,  2009/4616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında, kooperatif üyeliğine dayalı aidat borcunun tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkin dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin üyesi olan davalının aidat borcunu ödemediğini ve borcun tahsili için başlatılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkâr tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkilinin kooperatif üyeliğini değil daireyi satın aldığını, bu nedenle davanın haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, kararın gerekçesinde davalının 1.130,00-YTL aidat ve 5.313,80-YTL. işlemiş faiz borcu bulunduğu belirlenmiş, ancak davanın 9.443,80-YTL kısım için kısmen kabulüne, itirazın bu kısım için iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava kooperatif aidat borcunun tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece verilen ve duruşmada tefhim edilen kısa kararda toplam 9.443,80-YTL üzerinden itirazın iptali ve takibin devamına karar verilmiş, yargılama harç ve giderleri ile vekâlet ücreti de buna göre hesaplanmış ise de; kararının gerekçesinde ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının toplam alacağının 6.443,80-YTL olduğu belirtilmiştir. HUMK’nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyeti ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olarak gerekçeli kararın yazılması zorunludur. Kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan el çekmiş olan hâkimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak bulunmamaktadır. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili ya da farklı olması yargılamanın aleniyetine, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa’nın 141. maddesi ile HUMK’nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Diğer yandan, mahkemece bu durum, kararın arkasına yazmak suretiyle hüküm, tavzih yoluyla düzeltmek istenilmiş ise de bu hususun tavzih yolu ile düzeltilmesi de mümkün değildir. Tavzih, hükümde şüphe uyandıran, anlaşılamayan hususların açıklanması için başvurulacak yoldur. Somut olayda, gerekçede alacağın 6.443,80-YTL olduğu belirtildiği halde, hüküm fıkrasında açıkça 9.443,80-YTL olarak hüküm kurulmuştur. Bu durum tavzih ile düzeltilemeyeceği gibi, maddi hata olarak da kabul edilemez. Çünkü somut olaydaki çelişki bir yerde yapılan bir yazım hatası değildir. Başlangıçta bu durumun bir maddi hata olarak ortaya çıktığı düşünülse bile, bu hatalı duruma devam edilmiş, mahkeme kararının tamamı bu çelişkili duruma göre yazılmış olup, ortada maddi hata kabul edilebilecek bir durum kalmamıştır. Bu ilkeler ışığında, yukarıda açıklandığı üzere kısa karar ile gerekçeli karar arasında farklılık ve çelişki yaratılmış olup, bu durumda, 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararı çerçevesinde, bu kısa kararla bağlı kalınmadan, yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmesi gerektiğinden, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, sair nedenlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 23.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4386, Karar No: 2019/9319, Tarih: 26.11.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/4386 E.  ,  2019/9319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; Köye Dönüş ve Rehabilitasyon Projesi kapsamında davalıya Muş Valiliği tarafından 2.204,69 TL tutarında inşaat malzemesi ile 1.963,35 TL tutarında çatı malzemesi verildiğini, ancak davalının köyde ikamet etmediğinin tespit edildiğini ileri sürerek; malzeme bedellerinin verildiği tarihlerden işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen 21/12/2011 tarihli karar, davacı tarafın temyizi üzerine Dairemizin 02/04/2012 tarihli ve 2012/4207 E. 2012/8694 K. sayılı ilamıyla; Köye Dönüş Projesine ait şartname hükümlerine aykırı hareket eden davalıdan malzeme bedelinin tahsiline karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozma ilamına uyan mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 1.763,04 TL’nin 03/07/2002 tarihinden, 1.427,80 TL’nin 14/09/2002 tarihinden itibaren işleyecek Ziraat Bankasının vadeli mevduat faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair verilen 27/12/2012 tarihli karar, davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizin 04/03/2013 tarihli ve 2013/2125 E. 2013/3417 K. sayılı ilamıyla onanarak kesinleşmiştir.

Bozma ilamına uyan mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 1.763,04 TL’nin 03/07/2002 tarihinden, 1.427,80 TL’nin 14/09/2002 tarihinden itibaren işleyecek Ziraat Bankasının vadeli mevduat faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair verilen 27/12/2012 tarihli karar, davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizin 04/03/2013 tarihli ve 2013/2125 E. 2013/3417 K. sayılı ilamıyla onanarak kesinleşmiştir.

Bu aşamalardan sonra, davalının 22/04/2013 tarihinde yaptığı bireysel başvuruyu değerlendiren Anayasa Mahkemesi; başvurucunun 18/04/2004 tarihinde 5233 sayılı Terör ve Terörle Mücadeleden Doğan Zararların Karşılanması Hakkında Kanun kapsamında oluşturulan Muş Valiliği Zarar Tespit Komisyonuna başvurarak zararının tazminini talep ettiği, Komisyonunun Köye Dönüş ve Rehabilitasyon Projesi (KDRP) ve 5233 sayılı Kanunun birbirinin tamamlayıcısı olması ve birbirini desteklemek amacıyla kullanılabileceği gerekçesiyle verdiği 04/08/2006 tarihli kararı ile KDRP kapsamında ayni yardım almayanlara 10.230,64 TL, KDRP kapsamında ayni yardım alanlara 5233 sayılı Kanundaki düzenleme gereği 7.190,80 TL’nin mahsup edilmesi suretiyle 3.039,84 TL tazminat ödenmesine karar verdiği, başvurucunun da daha önce KDRP kapsamında ev inşası için aynı yardım alması nedeniyle 3.039,84 TL ödeme yapılacak kişiler arasında yer aldığı, bu durumda başvurucunun 5233 sayılı Kanun kapsamında hesaplanan 10.230,64 TL zararından KDRP nedeniyle oluşan katkının bir kez mahsup edilmesine rağmen 5233 sayılı Kanun ile ilgili bulunmayan bir sebeple açılan dava ile ayni yardım karşılığı olan bedelin iadesine karar verilmesinin başvurucu üzerinde aşırı ve orantısız bir yüke sebep olduğu, hakkın özüne dokunur bir şekilde ölçülülük ilkesinin ihlal edildiği gerekçesi ile verdiği 20/04/2016 tarihli ve 2013/2734 başvuru numaralı kararında; Anayasa’nın 35 inci maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiğine, kararın bir örneğinin mülkiyet hakkının ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak üzere Muş Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi tarafından gönderilen dosyada yeniden yapılan yargılama sonucunda mahkemece; davacının davasının reddine, davalı tarafından kesinleşen karar nedeniyle ödenen 13.054,49 TL’nin karar tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıdan tahsiline dair verilen 16/03/2017 tarihli karar, davacı tarafın temyizi üzerine Dairemizin 07/06/2018 tarihli ve 2017/16595 E. 2018/6594 K. sayılı ilamıyla;

(...1-Dosyadaki yazılara, kararın Anayasa Mahkemesi kararına uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

(...1-Dosyadaki yazılara, kararın Anayasa Mahkemesi kararına uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı kesinleşen mahkeme kararına istinaden davacı idareye dosyada bulunan ödeme makbuzlarından da anlaşılacağı üzere 9.900 TL ödeme yapmış; ayrıca 380 TL yargı harcı ödemek zorunda kalmıştır. Bu durumda sadece ödemiş olduğu bu paranın ödeme tarihlerinden itibaren faizi ile birlikte iadesini isteyebilir.

Mahkemece de davacının ödeme yapmak için kullandığını ileri sürdüğü banka kredisinin faizi ve masrafı iade edilecek bedelden mahsup edilmiş ancak, bilirkişi raporuyla tespit edilen işlemiş faiz, asıl alacağa dahil edilmek suretiyle karar tarihi itibariyle faiziyle birlikte tahsiline karar verilerek, TBK'nın 121 inci maddesinde (BK 104/son) belirtilen faize faiz işletilmesi yasağına aykırı hüküm kurulmuştur.

O halde mahkemece, davalının işlemiş faize yönelik talebinin reddiyle davacının maliyeye ödemiş olduğu 9.900 TL ve 380 TL yargı harcından oluşan asıl alacağın ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken, faize faiz işletilecek şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir...)

Gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş ve davacının davasının kabulü ile toplam 9.900 TL fazla ödeme ve 380 TL yargılama harcının ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; karar, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Mahkemece, bozma ilamına uyulması nedeniyle oluşan usuli kazanılmış hak gereğince; hükmün sonuç kısmında davacıya yüklenen borç ile davalıya tanınan hakların (davacının davasının reddine, davalının maliyeye ödemiş olduğu 9.900 TL ve 380 TL yargı harcından oluşan alacağın ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıdan tahsiline karar verilmesi şeklinde) gösterilmesi gerekirken, gerekçesiz olarak yükümlülük ve hakların hatalı şekilde (davanın kabulü ile 9.900 TL ve 380 TL yargı harcından oluşan alacağın ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesi suretiyle) gösterilmiş olması; usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428 inci maddesi gereğince davacı taraf yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26/11/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6196, Karar No: 2022/7802, Tarih: 25.05.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/6196 E.  ,  2022/7802 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2021/40-2022/7

Dava, tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ... Deri Tekstil Ürün. ve Turizm San. Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada, Mahkemece, 08.04.2022 tarihinde ek karar verildiği anlaşılmakla; iş bu karar sonrası davalı ... Deri Tekstil Ürün. ve Turizm San. Tic. Ltd. Şti.’nin temyiz dilekçesi verdiği temyiz formunda yer almakla; iş bu temyiz dilekçesi kapsamda yer almamaktadır. Temyiz dilekçesinin eklerenek, gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12301, Karar No: 2023/9721, Tarih: 03.04.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/12301 E.  ,  2023/9721 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

05.08.2017 günlü ve 30145 (Mükerrer) sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 20.07.2017 günlü ve 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7035 sayılı Kanun) 21 inci maddesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasındaki yedi gün olan temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinde öngörülen on beş günlük yasal süre içinde 11.04.2022 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelmede;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2011 tarihli ve 2011/32764 Esas sayılı İddianamesi ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... (Kapatılan) 12. Sulh Ceza Hakimliğinin 27.02.2014 tarihli ve 2012/222 Esas, 2014/123 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca neticeten 3.600,00 TL adli para cezası ilc cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. ... (Kapatılan) 12. Sulh Ceza Hakimliğinin 27.02.2014 tarihli ve 2012/222 Esas, 2014/123 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 11.04.2017 tarihli ve 2015/22295 Esas, 2017/11350 Karar sayılı kararı ile;