muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11972, Karar No: 2023/8609, Tarih: 28.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11972 E.  ,  2023/8609 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ..., sanık ..., sanık ... müdafii, sanık ... müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Katılan sanık ... müdafiinin, ... hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararı dolayısıyla vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin istinaf istemi konusunda Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmediği ayrıca ... hakkında beraat kararı dışında, kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararı verilmesi nedeniyle vekalet ücretine hükmedelimeyeceği anlaşılmakla bu husus inceleme dışı tutulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince sanıklar ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılan sanık ... müdafiinin, ... hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararı dolayısıyla vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin istinaf istemi konusunda Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmediği ayrıca ... hakkında beraat kararı dışında, kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle vekalet ücretine hükmedilemeyeceği anlaşılmakla bu husus inceleme dışı tutulmuştur.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ....Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2019 tarihli ve 2018/720 Esas, 2019/811 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanıklar ... hakkın mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Sanık ... hakkında ....'a karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanunun üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve son bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15.09.2021 tarihli ve 2020/1609 Esas, 2021/1174 Karar sayılı kararı ile;

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15.09.2021 tarihli ve 2020/1609 Esas, 2021/1174 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında ...'a karşı kasten yaralama suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine,

2. Sanıklar ... ve ... hakkında suçlarından, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanunun üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve son bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri, hatalı değerlendirme yapıldığına, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan ... vekilinin temyiz istemi, sanıklar .... haklarında eksik ceza tayinine, haklarında haksız tahrik indirimi yapılmaması gerektiğine, sanık ...'ın beraat etmemesi gerektiğine ilişkindir.

D. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükmünün uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin derecesine, alınan raporların yetersizliğine, eksik araştırmaya ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

D. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükmünün uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin derecesine, alınan raporların yetersizliğine, eksik araştırmaya ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Aralarında husumet bulunan ... ve ...'in.... Mahallesi .... yanındaki çay ocağında buluştukları ve tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında ...'in ...'ya yumruk vurduğu, ...'nın ise ...'e vurarak karşılık verdiği, olay yerine sonradan gelen ...'ün de ...'yı tekme ve yumruk atmak suretiyle darp ettiği, çevredeki vatandaşların araya girmesiyle biten kavga sonrasında ..., ..., ..., ... ve ...'nın ..., ... ve ...'ün bulunduğu çay ocağına gittikleri, önceki yaşanan kavga sebebiyle aralarında tekrar tartışma yaşandığı ve bu tartışma sırasında ..., ..., ... ve ...'nın ..., ... ve ...'e soruşturma aşamasında ele geçirilemeyen sopalarla vurdukları, ..., ... ve ...'ün de ...'yı darp ettikleri olay neticesinde aldırılan doktor raporlarına göre katılan sanık ...'ün yaralanması ile ilgili olarak; ... Devlet Hastanesinin 08.03.2018 tarihli raporuna göre katılan sanığın alın bölgesinde 5x1 cm uzunluğunda kesi olduğu, yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile iyileşemez nitelikte olduğu; ... Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Müdürlüğü tarafından tanzim edilen 03.01.2019 tarihli raporuna göre ise yüz sınırları içerisinde bulunan lezyonun sabit iz niteliğinde olduğu, ...'nın ise "basit tıbbi müdahale ile iyileşmez, vücutta 1. Derece kemik kırığı vardır" şeklinde tespitte bulunulduğu, ...'nın yaralanması ile ilgili olarak ise ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 27.03.2019 tarihli rapora göre burun kemiği ucunda kopma kemiğine neden olan yaralanmasının, kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, oluşan kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1.) derecede olduğu bildirilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Taraflar arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi sonucunda sanıklar ..., ...'nın diğer sanıklar ... ve ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek katılan sanık ... ...'ya sopalarla ve yumrukla vurmak suretiyle kasten yaraladıkları, doktor raporuna göre katılan sanık ...'ün basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve yüzde sabit iz olacak şekilde yaralandığı, bu itibarla sanıklar ... ve ...'nın diğer sanıklar ... ve ... ile iştirak halinde katılana karşı kasten yaralama eyleminde bulundukları anlaşılmakla İlk Derece Mahkemesinin sanıklar hakkında kurmuş olduğu beraat hükümlerinin kaldırılarak haklarında mahkumiyet hükümleri kurulmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

A. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar ....tarafından gerçekleştirildiğinin katılan, tanık beyanları ile saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanık ... hakkında elde edilen delillerin mahkûmiyetine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, incelenen dosyaya göre verilen beraat hükmünde isabetsizlik görülmemiş olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanık ...'e yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından bozma nedenleri dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanıklar ..., ... hakkında kurulan hükümler yönünden;

1. ... ve ... arasında çıkan tartışma sonucunda ...'ün olaya dahil olduğu, sanık ...'ın almış olduğu darbeler ile burnunda 1. Derece kırık meydana geldiği, ...'ın yaralandığını gören kardeşleri sanık ... ve...'ın sanık ...'ı arkadaşları olan sanıklar ... ve ...'ın dükkanına götürdükleri, sanıklar ...'ın ellerinde bulunan sopalarla katılan ... ve arkadaşları ile kavgaya geldikleri olayda, katılan ...'tan sanıklar ... ve ...'a yönelen herhangi bir haksız söz ya da davranış bulunmadığı halde, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini;

2. 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi hükmü gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son bendinin uygulanması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi hükmü gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son bendinin uygulanması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Katılan ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15.09.2021 tarihli ve 2020/1609 Esas, 2021/1174 Karar sayılı kararında katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanıklar ... Hakkında Katılan ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) ve (C) bentlerinde açıklandığı üzere savunma hakkının kısıtlanması ve sanıklar ... ve.... yönünden eksik cezalar tayini nedenleriyle katılan ... vekili ve sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15.09.2021 tarihli ve 2020/1609 Esas, 2021/1174 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak ve kısmen farklı gerekçeyle, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2146, Karar No: 2019/4087, Tarih: 17.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/2146 E.  ,  2019/4087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Terekenin teslimi istemli davasında ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, terekenin teslimi talebine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 16/01/2019 tarihli yazıları ile müteveffa ...'nun adresi olan ... Mahallesi, ... sok. No:11 nolu yerin ... ilçesi ... Mahallesinde bulunan ... ... ve Rehabilitasyon Merkezinin adresi olduğunun ve müteveffanın huzurevine girmeden önceki son adresinin "... Mahallesi ... Sokak No: 89 .../..." olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise müteveffa ...'nun 23.03.2008 tarihinde huzurevine kabul edildiği ve vefat ettiği 18.08.2018 tarihine kadar huzurevinde kaldığı, vefatı ile kuruluş kaydının sonlandırıldığının bildirildiği, bu surette müteveffanın vefatından önce son 10 yılı aşkın süredir huzurevinde kalıcı olmak, yerleşim yeri edinmek maksadıyla kaldığı anlaşıldığından, ayrıca nüfus kaydında da yerleşim yeri adresinin "... Mahallesi ... Sokak A. Kud. ... ve Reh. Mer. Müd. Blok No:11 İç Kapı No: A .../..." olarak kayıtlı olduğu anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Türk Medenî Kanununun 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır." denilmektedir. TMK'nın 19/1. maddesinde de "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." hükmüne yer verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı hüküm altına alınmış ise de, müteveffanın sürekli kalmak amacıyla huzurevine yerleştiği ve ölüm tarihine kadar huzurevinde yaşadığı anlaşılmaktadır. Müteveffanın nüfus kaydında gösterilen yerleşim yeri adresinin "... Mahallesi, ... Sokak A. Kud. ... ve Reh. Mer. Müd. Blok No:11 İç Kapı No: A .../..." adresi olduğu, bu adresin de ... olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın, ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7001, Karar No: 2013/10839, Tarih: 24.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/7001 E.  ,  2013/10839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

3-YAPI KREDİ A.Ş.

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.11.2010 tarih ve 2001/2006-2010/635 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi asıl ve birleşen 2001/628 Esas ve 2001/528 Esas sayılı davalarda davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 14.05.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılardan ... ve Arkadaşları vekili Av. ... ile davalı ......Sigorta A.Ş. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... arafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

.../...

-2-

Davacı vekili, asıl ve birleşen davalarda, müvekkili şirket nezdinde yangın rizikolarına karşı sigorta ettirilen dava dışı Tekno Matbaa Mürekkepleri San. ve Tic. A.Ş'ye ait fabrikada 28/07/2000 tarihinde çıkan yangın sebebiyle sigortalının ve 3. kişilerin zarar gördüğünü, yangının çıktığı fabrika olan Tekno A.Ş. yetkilisi Jak Koen hakkında dikkatsizlik ve tedbirsizlik sonucu yangına sebebiyet vermekten dolayı ceza yargılaması sonuçlanmadan, 3. kişilerin ısrarlı tutumları ve ekonomik zorlukları nedeniyle yangın poliçesinin komşuluk mali mesuliyet teminatı miktarınca davalılara çeşitli ödemeler yapıldığını, TTK'nın 1309. maddesi uyarınca, sorumluluk sigortasında kusur esasının kabul edildiğini, ancak sigortalı şirket yetkilisi Jak Koen hakkında ceza mahkemesince sonradan verilen beraat kararı uyarınca, müvekkili sigorta şirketinin sorumluluğunun bulunmadığının anlaşıldığını, davalılara iyi niyetle ödenen meblağların iadesi için başlatılan takibin davalıların itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline ve %40 oranında icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davacının, zararın tazminine ilişkin aleyhine açılan davalar devam ederken tüm zarar görenlere kendi isteğiyle hazırlanan bir protokol çerçevesinde ödeme yaptığını, yangın ve infilak mali sorumluluğu başlığı ile yapılan düzenlemede kusurdan bahsedilmediği, mali mesuliyet poliçesinin ana poliçenin ayrılmaz parçası olduğunu, ana poliçe yönünden ödeme yapıldığını, burada kusurlu ve kusursuz ayrımı yapılmadığını, ceza dosyasında beraat kararı verilmesinin davacının kendi rızasıyla davalılara yaptığı ödemeyi geri istemesinin dayanağı olamayacağını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

3-Bozma neden ve şekline göre mümeyyiz davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davalarda mümeyyiz davalılar vekillerinin kesin hükme ilişen temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, mümeyyiz vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile asıl ve anılan birleşen davalardaki hükmün, mümeyyizler yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, mümeyyiz vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacı... Sigorta A.Ş'den alınarak davalılar ..., M. ..., M. ..., M...., ... ile davalı ......Sigorta A.Ş'ye verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden asıl ve birleşen 2001/628 Esas ve 2001/528 Esas sayılı davalarda davalılara iadesine, 24.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10421, Karar No: 2025/6810, Tarih: 05.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/10421 E.  ,  2025/6810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/267 E., 2022/188 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/4 E., 2020/270 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etmek

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla ...Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesine,

Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.