muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7366, Karar No: 2016/5558, Tarih: 23.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7366 E.  ,  2016/5558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/01/2015 tarih ve 2014/835-2015/24 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, aktedilen dağıtım sözleşmesi uyarınca davalıya kitap vermeye başladığını, herhangi bir kusuru olmaksızın davalının sözleşmeyi feshettiğini, bu nedenle basılan kitapların elinde kaldığını ileri sürerek şimdilik 15.000 TL'nin fesih tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili 27.03.2012 tarihli dilekçesi ile talep sonucunu 41.109,57 TL'ye çıkarmış ve müddeabihin tamamına dava tarihinden itibaren avans faizi işletilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, 5237 sayılı TCK'nın yürürlüğe girmesiyle değişen suç vasıf, unsur ve yaptırımları uyarınca davacının kitaplarının dağıtımının cezai sorumluluğu arttırdığını, yasal müeyyideye maruz kalma ihtimalinin bulunduğunu, bu nedenle feshin zorunluluk arzettiğini, rizikonun müvekkilince üstlenemeyeceğini, işlemin temelinden çöktüğünü savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının dağıtımını yaptığı eserler bakımından geçerli bir müstehcenlik kararının bulunmadığı, dağıtıcılara ceza hükmünün uygulanması için dağıtımı yapılan eserlerin nitelikli bir müstehcenlik içermesi gerektiği, davalının dağıtımını yaptığı eserler arasında TCK'nın 226/3-4 maddesi kapsamına giren bir eserin varlığının ispat edilmediği, aynı şekilde TCK'nın 226/5. maddesinin de uygulama alanının olmadığı, davacının davalının sözleşmesini fesih için ileri sürdüğü fesih sebebinin gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın kabulü ile 15.000 TL'nin dava tarihinden itibaren, 26.109,57 TL'nin ise ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı temyiz etmiştir.

1- Dava, taraflar arasında aktedilen dağıtım sözleşmesinin haksız feshedildiği iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir. Dairemizin 17.09.2009 tarih ve 2007/10773- 2009/9508 E.K sayılı ilamında "TCK'da yapılan değişikliğin davalı dağıtım şirketi aleyhinde sonuç doğurup doğurmayacağı, aleyhe düzenleme getirmesi halinde, bu değişikliğin sözleşmenin feshine haklı neden teşkil edip etmeyeceği, davacı hakkında açılan ve beraat kararı verilen iki kitap ile müstehcen nitelikte olmayan kitapların dağıtımından davacı şirketin kaçınıp kaçınamayacağı hususlarının değerlendirilmesi, gerektiğinde uzman bilirkişilerden oluşan yeni bir heyetten denetime elverişli bilirkişi raporu alınması ve sonucuna göre karar verilmesi" gerekçesi ile bozma kararı verilmiş, Dairemizin 20.05.2013 tarih ve 2012/11584- 2013/10404 E.K sayılı ilamında da 17.09.2009 tarihli bozma ilamı çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılması gerektiğine değinilmiştir. Mahkemece, görüşüne başvurulan medeni hukuk alanında uzman bilirkişi görüşü hükme esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Bu durumda mahkemece, ceza hukuku alanında uzmanlığı bulunan bir bilirkişiden Dairemizin 17.09.2009 tarih ve 2007/10773- 2009/9508 E.K sayılı bozma ilamında değinilen hususlarda rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken ceza hukuku alanında uzmanlığı bulunmayan bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulmasını gerektirmiştir.

2- Dairemizin 17.09.2009 tarih ve 2007/10773- 2009/9508 E.K. sayılı bozma ilamından sonra dava ıslah edilerek talep sonucu 41.109,57 TL'ye çıkartılmıştır. 04.02.1948 tarih, 10/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nda da açıklandığı üzere bozmadan sonra ıslah yapılması mümkün değildir. Bu durumda mahkemece, davacı tarafından bozma sonrası yargılama aşamasında ıslah edilen ıslaha konu miktarın reddi gerekirken anılan içtihadı birleştirme kararına aykırı olarak ıslah ile artırılan miktarın da hüküm altına alınması doğru görülmemiş, davalı yararına bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de, davalının deposunda tespit edilen kitapların halen ekonomik bir değer ifade edip etmeyeceği, dağıtılıp piyasaya sürülüp sürülemeyeceği hususları değerlendirilmeksizin kitapların tüm maliyet bedelinin tahsiline karar verilmesi de yerinde görülmemiş, kararın bu yönden de davalı yararına bozulmasını gerektirmiştir.

4-Yine kabule göre, davacı dava dilekçesinde alacağa ticari faiz, ıslah dilekçesinde de avans faiz yürütülmesini talep etmiş olup bu durumda hükmolunan alacağın avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu yönden de davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

4-Yine kabule göre, davacı dava dilekçesinde alacağa ticari faiz, ıslah dilekçesinde de avans faiz yürütülmesini talep etmiş olup bu durumda hükmolunan alacağın avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu yönden de davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1), (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına, (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 23/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/154, Karar No: 2009/135, Tarih: -

Ceza Genel Kurulu 2008/5-154 E., 2009/135 K.

**Ceza Genel Kurulu 2008/5-154 E., 2009/135 K.**

**- YETKİYİ KÖTÜYE KULLANMAK SURETİYLE ZİMMET

- ZİMMET**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 247 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 37 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 43 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 55 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 202 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 102 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 104 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanıklar S...., D..., A...D..., G... ve N...'in 644.51 lirayı zimmetlerine geçirdikleri ve 5237 sayılı TCY hükümlerinin sanıklar lehine olduğu kabul edilerek, 5237 sayılı Yasanın 37. maddesi delaletiyle 247/1, 43 ve 62. maddeleri uyarınca ayrı ayrı beşer yıl ikişer ay onbeşer gün hapis cezaları ile cezalandırılmalarına haklarında 53/1 ve 63. maddelerinin uygulanmasına ilişkin N..... Ağır Ceza Mahkemesince verilen 28.02.2007 gün ve 29-68 sayılı hüküm, sanıklar N...Ö..., S....K...., A...S..., A....D..,. K...G..., G... T.... müdafiileri ile sanıklar N...D..., G... T..., A...D..., K...G..., A...S..., N...Ö... ve D...U.... tarafından temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 06.03.2008 gün ve 14610-1551 sayı ile;

“5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle zimmet suçunu işledikleri kabul edilen sanıklar hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uygulanmamış ve 55. maddeye göre de kazanç müsaderesine hükmedilmemiş ise de, güvenlik tedbiri mahiyetinde olup, bu hususlarda infaz aşamasında mahkemesinden karar alınması da mümkün bulunduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar S..... K....., D.....U....., A.....D..., G... T.... ve N.... D.... haklarında zimmet suçundan kurulan hükmün tetkikinde,

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıklar müdafiilerin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin tebliğname gibi onanmasına,

Sanıklar A....S...., K....G...., N....Ö...., S....K.... ve D....U.... haklarında sahtecilik suçundan kurulan hükme gelince,

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıklar müdafiilerin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin tebliğname gibi onanmasına,

Sanıklar A....S...., K....G...., N....Ö...., S....K.... ve D....U.... haklarında sahtecilik suçundan kurulan hükme gelince,

Oluşa, dosya içeriğine göre, A..... Belediyesi başkanı ve yöneticisi olan sanıkların suça konu belediye encümen kararını düzenlemeye görevli ve yetkili olmaları, imzalarını da inkar etmemeleri, yine encümen kararına konu yol yapım işinin ihalenin verildiği bildirilen A....T... tarafından yapılarak bitirilmiş olması ve 08.03.1994 tarihli bir encümen kararı ile ilgiliye 100 milyon ödenmekle yapılan işin bedeli olarak 225.984.085 TL. kalan alacağı olduğunun A....Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/140 esas, 2000/69 sayılı Yargıtay tarafından da onanmakla kesinleşen kararıyla tespit edilmiş olması karşısında, 09.11.1993 günlü belediye encümen kararının sanıklarca düzenlenip imzalamasından sonra belediye evrak kayıtlarına işlenmemesi şeklinde gerçekleşen eylemde, suça konu belgenin sahteliğinden söz edilemeyeceği ve olayda unsurları itibariyle sahte evrak düzenlemek suçunun oluşmadığı, alınan encümen kararının usulüne uygun olarak deftere işlenip yeni yönetime de devredilmemesinin görevi ihmal suçu kapsamında olduğu, bu suç için öngörülen cezanın tutarı ve 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve suç tarihi olan 09.11.1993'den karar tarihine kadar da bu sürenin gerçekleştiği halde kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde sahtecilik suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nun 321. maddesi uyarınca bozulmasına,”

” karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığınca 29.05.2008 gün ve 141602 sayı ile;

Sanık G....T....’ın askere alındığı 27.02.1993 tarihinden sonra, diğer sanıkların suçlarına iştiraki mümkün olamayacağından ve 765 sayılı TCK’nun 202/1. maddesine uygun düşen fiili nedeniyle işlediği kabul edilen bu suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; dava, 765 sayılı TCK’nun 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 15 yıllık zamanaşımı süresine tabi bulunmakla; 17.02.1993 tarihinden itibaren Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 06.03.2008 tarihli onama kararına kadar 15 yıllık sürenin dolduğu, gerekçeleriyle itiraz yasayoluna başvurularak Yargıtay 5. Ceza Dairesinin onama kararı kaldırılarak zamanaşımı nedeniyle N....Ağır Ceza Mahkemesince sanık hakkında verilen hükmün, düşmesine karar verilmesi, talep olunmuştur.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanık G.... T... hakkında Özel Dairece incelemenin yapıldığı 06.03.2008 tarihinde dava zamanaşımı süresinin gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Dosyanın incelenmesinde;

Mutemet G....T.... tarafından, 16.02.1993 tarihli verile emri ile bankadan 9.232.700 liranın çekildiği, oysa verile emrinin 7.732.700 lira olarak düzenlendiği, fazladan çekildiği anlaşılan 1.500.000 liranın belediye hesabına yatırılmadığı, sanığın soruşturma aşamasındaki beyanlarına göre, fazla paranın muhasebeci S....K....’e verildiği ancak buna ait bir belge ve yazının bulunmadığı, iddiasıyla sanık hakkında zimmet suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

A.... Belediye Başkanlığınca düzenlenen görev yazısına göre, sanık G....T....’ın, 27.03.1992-15.04.1992 tarihlerinde mutemet olarak görev yaptığı, 01.03.1993 tarihinde askere gittiği, 13.10.2004 tarihinde ise askerden döndüğü, 01.01.1993-01.03.1993 tarihleri arasında su bakım memuru olarak görev yaptığı, ancak askere gidinceye kadar mutemet olarak görevlendirildiği, Özel Daire onama ilamından sonra sanık tarafından Yargıtay C.Başsavcılığına hitaben gönderilen 08.05.2008 tarihli dilekçeye eklenen N... Asker Şubesi Başkanlığınca düzenlenen 03.04.2008 tarihli belgeye göre de, sanığın 27.02.1993 tarihinde askere sevk edildiği ve 27.09.1994 tarihinde terhis edildiği anlaşılmaktadır.

Sanığa isnat edilen eylem diğer sanıklarla birlikte tahsil edilen paraların mal edinilmesi, zimmete geçirilmesidir. 27.02.1993 tarihinde askere sevk edilen, belediye başkanlığının yazısına göre de, 01.03.1993 tarihinden itibaren asker olduğu saptanan sanığın, diğer sanıklarla birlikte hareket ettiği kabul edilse dahi, bu sanık yönünden suç tarihinin 27.02.1993 olarak kabulü zorunlu olup, sanığa isnat edilen basit zimmet suçu, cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCY’nın 102/3. maddesi uyarınca 10 yıllık zamanaşımına tabidir, bu süre, kesen nedenlerin varlığı halinde 765 sayılı TCY’nın 104/2. maddesi uyarınca en fazla 15 yıla uzayabilmektedir. Suç tarihi ile Özel dairenin onama kararı verdiği 06.03.2008 tarihleri arasında 765 sayılı TCY’nın 102/3 ve 104/2. maddesinde öngörülen 15 yıllık zamanaşımı süresi dolmuş bulunduğundan, Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının kabulü ile Özel Daire onama kararının kaldırılıp, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi uyarınca kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının KABÜLÜ ile Yargıtay 5. Ceza Dairesince sanık G....T... hakkında verilen 06.03.2008 gün ve 14610-1551 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının KABÜLÜ ile Yargıtay 5. Ceza Dairesince sanık G....T... hakkında verilen 06.03.2008 gün ve 14610-1551 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

2- N.... Ağır Ceza Mahkemesinin 28.02.2007 gün ve 29-68 sayılı hükmünün sanık G....T.... yönünden BOZULMASINA,

3- 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı CYUY’nın 322. maddesinin Yargıtay Ceza Genel Kuruluna tanıdığı yetki kullanılmak suretiyle, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, 765 sayılı TCY’nın 102/3 ve 104/2. maddeleri ile 5271 sayılı CYY’nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.05.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7609, Karar No: 2021/5384, Tarih: 29.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7609 E.  ,  2021/5384 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : NİĞDE 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı ve karar usulüne uygun tebliğ edilmediği için 08/04/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 29/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14573, Karar No: 2025/4492, Tarih: 18.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/14573 E.  ,  2025/4492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/489 E., 2022/559 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/178 E., ve 2020/223 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etmek

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesinin 5237 sayılı TCK'nın 314/3 yollaması ile 220/7 maddesi doğrultusunda 314/2, 220/7, 3713 sayılı TMK'nın 5/1, TCK'nın 62, 53, 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesi'nin 2015/3 esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.