muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8932, Karar No: 2016/7640, Tarih: 13.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8932 E.  ,  2016/7640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması, bedelsiz senedi kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet (TCK'nın 156/1, 62/1, 50/1-a, 52 maddelerine göre hapisten çevrilmiş 3.000 TL adli para cezası, 820 TL doğrudan adli para cezası; TCK'nın 209/1, 62/1, 50/1-a, 52 maddelerine göre 1.500 TL adli para cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan tarafından imzalı olarak kendisine borçlarına teminat amacı ile verilen açık senedi, katılanın tüm borçlarını ödemesine rağmen hem katılanın borcundan fazla bir miktarı, katılanın kardeşinin kendisine olan borçlarını da eklemek suretiyle, senede yazdığı; hem de borcu ödenmiş olmasına rağmen bu senedi icraya koyduğu sanığın bu suretle açığa imzanın kötüye kullanılması ve bedelsiz kalmış senedi kullanmak suçlarını işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

1- Bedelsiz kalmış senedi kullanmak suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde:

Suçun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 50 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "50 GÜN", "41 GÜN" ve "820 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Açığa imzanın kötüye kullanılması suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde:

2- Açığa imzanın kötüye kullanılması suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde:

TCK'nın 209/1 maddesinde yazılı açığa imzanın kötüye kullanılması suçunun oluşabilmesi için belirli bir tarzda doldurulup kullanılmak üzere teslim olunan imzalı ve kısmen veya tamamen boş bir kağıdı verilme nedeninden farklı şekilde doldurulmasının gerekli olduğu, somut olayda mağdur tarafından imzalanan belgenin boş bir kağıt olmayıp bono olması karşısında; sanığın unsurları itibariyle oluşmayan açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6153, Karar No: 2011/5886, Tarih: 25.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/6153 E.  ,  2011/5886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 22/6/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 30/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden; dava konusu edilen 15.04.2009 günlü haberde, eczacı olan davacının fotoğrafı da yayımlanarak, reklam amaçlı yemek ve gömlek dağıttığı, eczane izninin de biraz kuşkulu olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Haberde yer verilen "...gömlek dağıttığı..." iddiası kanıtlanamamış olduğundan haber bu yönü ile gerçek olmadığı gibi eczane açma izni konusundaki yayın da davacının izin alınıp yasal düzenlemelere uygun olarak açtığı eczanesinin, usulsüz işlemlerle açıldığı izlenimine yol açacak nitelikte olup eczanenin açılışı ile ilgisi olmadığından, basının haber verme özgürlüğünün sınırı da aşılmıştır. Gerçek olmayan haber ve basının haber verme özgürlüğünün aşılmış olması davacının kişilik haklarına saldırı oluşturur ve davalının sorumluluğunu gerektirir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacı yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/5/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13886, Karar No: 2015/45327, Tarih: 24.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/13886 E.  ,  2015/45327 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/222597

MAHKEMESİ : Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2010

NUMARASI : 2006/94 (E) ve 2010/392 (K)

SUÇ : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık B.. P.. hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar S.. Ç.., S.. G.., M.. Ç.., K.. G.. ve S.. Ş.. hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesine gelince;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, yakınan M.. D..'nun ...... Sanayi sitesinde mobilya işiyle uğraştığı, olay günü arkadaşı Mustafa ile birlikte kendi adına kayıtlı olan ve arkadaşı Mustafa tarafından kullanılan .... plakalı araçla yaptığı işle ilgili bir kısım işlemlerini halletmek üzere G..’ye geldiği, ancak işini bitiremediği için o geceyi G..’de geçirmeye karar verdiği, bu sırada arkadaşı Mustafa’nın yakınan Murat’ın da önceden tanıdığı M..K..’nu telefonla aradığı ve “Neredesin” diye sorduğu, birkaç dakika telefonla görüştükten sonra G..’de buluşmayı kararlaştırdıkları, diğer yakınan R..E..'ın da M.K.'nın yanında olduğu ve daha önce A...’dan kiraladıkları ....sayılı plakalı araçla Gebze’ye geldikleri, tarafların Gebze Cumhuriyet meydanında buluştukları, Mustafa ile M..K..’nun aralarındaki önceye dayalı olaylar nedeniyle tartıştıkları, daha sonra M...K... ile yakınan Murat arasında fırın açıp açmama konusu nedeniyle tartışma yaşandığı, tartışma sırasında M..K....'nun yakınan Murat’ın boğazını sıktığı ve münakaşa ettikleri, bu esnada oradan geçmekte olan sanıklar S.. Ç.., S.. G.., M.. Ç.. ve K.. G..’ın yakınan M.. D..’nu kavgadan ayırdıkları ve "Bu bizim akrabamız olur, kimseye dövdürtmeyiz" diyerek kolundan tutup kenara çektikleri, bu sırada yakınan Ramazan’ın da M.. D..’nun yanında kaldığı, Mustafa ile M..K...’nun olay yerinden ayrıldıkları, belli bir süre sanıklar S.. Ç.., S.. G.., M.. Ç.. ve K.. G..’ın Murat ile Mustafa’yı yakalamak için takip ettikleri ancak yakalayamadıkları, daha sonra her nasılsa M.K. tarafından kiralanan ......plakalı aracın anahtarını zorla yakınan Ramazan'dan aldıkları ve her iki yakınanı bıçak zoruyla araca bindirdikleri, ....... denen boş bir araziye götürdükleri, belli bir süre geçtikten sonra sanıklar burada bulunduğu sırada diğer sanık S... Ş...'nin de olay yerine geldiği, sanık Sadrettin'in talimatıyla sanıklar M.. Ç.. ve S.. G..’ın yakınan Murat’ın üzerini aradığı, 350.-TL parasını ve 3 adet kredi kartı ile bir kısmı dolu bir kısmı boş çek yapraklarını aldıkları, diğer yakınan Ramazan’ın ise 10,00.-TL parası ile ehliyet ve kimliğini aldıkları, sanıklardan Sadrettin’in yakınan Murat’a hitaben “Sen de para çoktur, sen bu çocuklara beşer bin TL ver, sen yoluna biz yolumuza” diyerek ayrıca para istediği, yakınanların sanıklar tarafından araç içerisinde sabaha kadar alıkonuldukları, sabah gün doğduğu sırada sanıklardan S.. G..’ın yakınan Murat’a “Bize 2.000.-TL para verirsen bizde bulunan arabanı da veririz, hem de kendini kurtarmış olursun” diyerek tekrar para istediği, yakınan Murat’ın bu teklifi kabul ettiği ve “Sizler iyi insanlarsınız beni beladan kurtardınız, istediğiniz parayı vereceğim, ancak hesabımda o kadar para yok, bankaya gidelim, müdürle görüşüp hesabıma havale yaptırayım, istediğiniz parayı vereyim” demesi üzerine, sanıklardan S.. Ç.. ile K.. G.. ve M.. Ç..'ın araçta yakınan Ramazan ile birlikte kaldığı, S.. G.

.000.-TL para verirsen bizde bulunan arabanı da veririz, hem de kendini kurtarmış olursun” diyerek tekrar para istediği, yakınan Murat’ın bu teklifi kabul ettiği ve “Sizler iyi insanlarsınız beni beladan kurtardınız, istediğiniz parayı vereceğim, ancak hesabımda o kadar para yok, bankaya gidelim, müdürle görüşüp hesabıma havale yaptırayım, istediğiniz parayı vereyim” demesi üzerine, sanıklardan S.. Ç.. ile K.. G.. ve M.. Ç..'ın araçta yakınan Ramazan ile birlikte kaldığı, S.. G..’ın ise yakınan Murat ile birlikte ticari bir taksiye binip bankaya gittikleri, yakınan Murat’ın banka müdürünün odasına gittiği ve sanıklar tarafından kaçırıldıklarını söyleyip yardım istediği, bunun üzerine bankaya polislerin geldiği, bunu gören sanık Selçuk’un bankadan ayrılıp diğer sanıkların ve yakınan Ramazan’ın bulunduğu yere gittiği, yakınan Murat’ın da yönlendirmesiyle sanıklardan Sadrettin’in ilçe merkezinde cadde üzerinde yürüdüğü sırada, diğer sanıkların da yapılan araştırmalar sonucunda polisler tarafından yakalandıkları olayda; karakolda ve canlı teşhis işlemi sırasında ayrıntılı beyanları alınan yakınanların sanıkları kesin ve net bir şekilde teşhis ettiklerinin anlaşılması karşısında, sanıkların eylem ve fikir birliği içinde hareket ederek üzerlerine atılı, bıçakla, birden fazla kişi tarafından birlikte, gece vakti yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçlarını işledikleri sabit olduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yeterli ve yerinde olmayan gerekçeyle sanıklar hakkında yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18467, Karar No: 2018/13861, Tarih: 04.07.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/18467 E.  ,  2018/13861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davası ile kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemli karşı davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Asıl davanın kabulüne karşı davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı (davacı) vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine, karşı dava ise kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece asıl davanın kabulü ile karşı davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm, davacı idare ve bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Kapama limon bahçesi niteliğindeki Elvanlı Mahallesi 140 ada 30 parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle mülkiyet kamulaştırmasına konu olan pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Dava konusu taşınmaz üzerinden geçen enerji nakil hattının yapı yönünden hayati tehlike arz edip etmediği araştırılmadan, zemin yönünden %7,4 oranında değer düşüklüğü ve yapı yönünden %50 değer kaybı olduğu kabulü suretiyle değer biçen bilirkişi raporu geçerli değildir.

Bu nedenle enerji nakil hattı yapı yönünden hayati tehlike arz edip etmediği araştırılarak, enerji nakil hattı yapı yönünden tehlike arz ediyor ise yapının tüm bedeline hükmedilmesi, aksi durumda taşınmazda bulunan yapı bedeli de taşınmaz değerine dahil olduğundan, resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek hesaplanacak yapı bedeline zemin bedeli de eklenerek taşınmazın irtifak hakkı kurulmasından önceki tüm değerinin belirlenmesi ve bundan sonra tespit edilen irtifak değer düşüklüğü oranına göre irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan haciz şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan haciz şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

3-Davanın niteliği gereği yargılama giderinin davacı idare üzerinde bırakılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalı (davacı) vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23911, Karar No: 2019/5085, Tarih: 05.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/23911 E.  ,  2019/5085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi asıl ve birleşen davada davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili asıl ve birleştirilen dava dilekçesinde özetle; 16.05.2006 tarihinde işe girdiğini 30.06.2011 tarihinde emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını, çalışma süresi boyunca DSİ ... Bölge Müdürlüğü’nde bahçıvan olarak çalıştığını, emeklilikle ilgili sözleşmenin feshine dair yazıyı alt işverene verdiğini ve alt işverenin DSİ’ye yazılı bildirimle ilettiğini, davacının kıdem tazminatı alacağının ödenmediğini, çalışma süresi boyunca yıllık ücretli izinlerini kullanmadığını beyanla kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Birleşen davada; asıl davaya konu aynı taleplerde bulunulduğu ancak son işverenin ... olması nedeniyle davacının kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarından sorumlu olduğunu beyanla alacaklarının davalı ...’den tahsilini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti :

Davalı ... Tem. San. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkili şirkette belirli tarihler arasındaki çalışmasının kesintili olduğunu, hizmet akdinin her iki dönemde de davacının istifasıyla sona erdiğini, davacının hak ve alacağının bulunmadığını, 16.05.2006-14.04.2008 ile 01.01.2011-30.06.2011 tarihleri arasındaki çalışmasından müvekkili şirketin sorumlu olmadığını, zamanaşımı def’inde bulunduklarını, davacının 29.11.2010-15.12.2010 tarihleri arasında yıllık izinlerini kullandığını yıllık izin ücreti alacağının bulunmadığını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde özetle; İdarenin kayıtlarının incelenmesinden davacının bahçıvan olarak çalıştığına ilişkin hiçbir kayda rastlanmadığını, diğer davalı şirkette çalıştığı anlaşılan davacının şirketin Bölge Müdürlüğü’nde hizmet veren bahçıvan kadrosunda çalışmadığını, anılan şirketçe başka kurum ve kuruluşlarda verilen hizmet kadrosunda çalışmış olabileceğini, Bölge Müdürlüğü’nün merkez tesisleri park sahasında kullanılmak üzere bitki alımı ve bakım işi, çim tohumu alımı, toprak temini ve serilmesi işleri, çam saha tanzimi ve tohum ekilmesi gibi çeşitli işlerin yaptırıldığını, belirli aralıklarla Sözer Tarım firması tarafından görevlendirildiğini, davacının talebinin 4857 sayılı İş Yasası'nın 2. vd. maddelerine aykırı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosya davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının işyerinde aralıksız çalışmasının bulunmadığını, davacının emekliliği sureti ile çalışmasının sona erdiğini, davacının işyerinde çalışma süresinin kıdem tazminatına hak kazanacak süreye ulaşmadığını, yıllık ücretli izin alacağının da bulunmadığını belirterek davacı tarafından açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, alınan bilirkişi raporuna göre yazılı gerekçeyle asıl davanın ve birleştirilen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, asıl davada davalılar vekilleri ve birleşen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, asıl davada ve birleşen davada davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Taraflar arasında işyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk hususlarında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanunun üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesine göre bir işverenden işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur. Ancak asıl işverenin müteselsil sorumluluğu alt işverenin işçisinin asıl işverenin işyerinde özgülenmiş olarak çalıştığı süre ile sınırlıdır.

4857 sayılı İş Kanununun 120. maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 112/2 maddesinin b fıkrasında 04/01/2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 62'nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi kapsamında alt işverenler tarafından çalıştırılan işçilerin kıdem tazminatları; Aynı alt işveren tarafından ve aynı iş sözleşmesi çerçevesinde farklı kamu kurum veya kuruluşlarında çalıştırılmış olan işçilerden iş sözleşmeleri 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14'üncü maddesine göre kıdem tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde sona ermiş olanlara, 4734 sayılı Kanun'un 62'nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi kapsamında farklı kamu kurum ve kuruluşuna ait işyerlerinde geçen hizmet sürelerinin toplamı esas alınarak çalıştırıldığı son kamu kurum veya kuruluşu tarafından, işçinin banka hesabına yatırılmak suretiyle ödeneceği düzenlenmiştir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Somut olayda; davacı işçi 16.05.2006-30.06.2011 tarihleri arasında, davalı asıl işveren DSİ Genel Müdürlüğü’ne ait işyerinde, davalı şirket, birleşen dosya davalısı ve dava dışı işveren şirketler nezdinde çalıştığı, emeklilik nedeni ile iş sözleşmesinin feshedildiği anlaşılmaktadır. Fesih tarihindeki son alt işveren birleşen dosya davalısı ...’dür. İşyeri devri kuralları çerçevesinde ... Tem. Hizm. Malzemeleri İnşaat Lojistik Liman Hizmetleri Elektrik Turizm Araç Kiralama Limited Şirketinin devralan değil devreden işveren konumunda olduğu sabittir. Bu durumda, davalı şirketin feshe bağlı haklardan olan yıllık izin ücret alacağından sorumlu tutulması isabetsiz olduğu gibi, bu işverenin işçinin kendisine bağlı gerçekleşen çalışma süresi ve ücret miktarı ile kıdem tazminatından sorumlu olacağının dikkate alınmaması da isabetli değildir. Mahkemece bu husular göz ardı edilerek yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 05.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.