muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/3328, Karar No: 2007/4238, Tarih: 31.05.2007

5. Ceza Dairesi 2007/3328 E., 2007/4238 K.

**5. Ceza Dairesi 2007/3328 E., 2007/4238 K.**

**- KAMU DAVALARINDA MÜRURU ZAMAN

- KAMU DAVASI AÇILMASI

- KANUNUN ZAMAN BAKIMINDAN UYGULANMASI

- LEHE OLAN HÜKÜMLER

- UZLAŞMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 253 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 254 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 223 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 102 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 104 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 322 ]

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve ırza geçme suçlarından sanıklar Onur ve Hamdi 'in bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: reşit olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunma suçundan mahkümiyetlerine dair Eskişehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.12.2005 gün ve 2005/292 Esas, 2005/403 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi müdahil vekili ve sanık Hamdi Oktay müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Temyiz dilekçesi içeriğinden itirazlarının ırza geçme suçuna ilişkin olduğu gözetilerek müdahil vekilinin temyiz isteminin sanıklara yüklenilen bu suçla sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü.

Sanık Onur'un oluşumu kabul edilen, reşit olmayan mağdureyle cinsi münasebette bulunmak suçunun, tabi olduğu yasa maddesinin ihtiva ettiği cezanın nevi ve üst haddi itibariyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu ve suç tarihi olan 1998'den inceleme tarihine kadar da bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 Sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322/1. ve 5271 Sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık Hamdi Oktay hakkında kurulan reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebete bulunmak suçundan kurulan mahkümiyet hükmünün incelenmesinde ise;

Oluşumu kabul edilen suçun karşılığı olan 5237 sayılı TCK.nun 104/1 maddesi şikayete tabi olup uzlaşma kapsamında kaldığı, 5560 sayılı Yasa ile değişik CMK'nun 253/3.maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmekle birlikte atılı suçun aleyhe düzenleme getiren bu değişiklikten önce işlendiği ve 7/2.maddesi dikkate alınarak uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiği, uzlaşmanın da bir kovuşturma şartı olduğu dikkate alınarak öncelikle 5271 Sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemi yapılması ve sonuçsuz kalması halinde 5237 Sayılı Kanunun 104 ve 765 sayılı

TCK.nun 416/son maddelerinden lehine olanıyla mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılarak karar verilmesi,

Sanığın kişiliği, sair halleri ve suçun işlenmesindeki özellikleri dikkate alınarak sanık müdafiinin 27.12.2005 günlü dilekçesindeki cezanın paraya çevrilmesine ve ertelenmesine ilişkin talebi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmemesi ile hükmolunan ceza miktarı nazara alındığında,hükümden sonra yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi ile eklenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair 5271 sayılı CMK.nun 231/5. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının takdir ve değerlendirilmesinin mahkemesince yapılması lüzumu,

Kanuna aykırı, müdahil vekili ile sanık Hamdi müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.5.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3002, Karar No: 2012/5596, Tarih: 12.03.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/3002 E.  ,  2012/5596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 20.02.2012 gün ve 2009/225149 sayılı karar düzeltme istemi yerinde görülmüş olduğundan 13. Ceza Dairesi’nin 22.11.2011 tarih ve 2011/13963-2011/6109 sayılı bozma kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143 (iki kez), 51/7. Maddeleri uyarınca 2 yıl 8 ay (iki kez) hapis cezası ile cezalandırılmasına ve evvelce işlemiş bulunduğu suçundan Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/425 esas, 2004/514 sayılı kararı ile verilen erteli ağır para cezanın aynen infazına dair Keşan Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2007 tarihli ve 2005/153 esas, 2007/165 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 17.09.2009 gün ve 2009/10879/50522 sayılı Kanun Yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.10.2009 tarih ve 2009/225149 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi:

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Sanığın sabıkasında mevcut Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen erteli ağır para cezasının aynen infazına kara verilmiş ise de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesinin 7. fıkrasında, denetim süresi içerisinde yeniden suç işlenmesi durumunda sadece erteli hapis cezasının infazının öngörüldüğü nazara alınmadan, sanığın sabıkasında bulunan ve erteli olan adli para cazasına ilişkin mahkumiyetinin infazına karar verilmesinde isabet görülmemiş olup 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı yerinde görülmediğinden isteminin kabulü ile hırsızlık suçundan sanık ... hakkındaki Keşan Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2007 tarihli ve 2005/153 esas, 2007/165 sayılı verilip kesinleşen kararın 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Yasanın 309/4-d maddesi gözetilerek hüküm fıkrasından "Sanığın sabıkasında Tekirdağ Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2004/425-2004/514 E.K sayılı erteli ilamı bulunduğundan sanığın erteli ilamındaki cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/7. maddesi gereğince AYNEN İNFAZINA" cümlesinin çıkartılmasına, karardaki diğer yönlerin saklı tutulmasına, 12.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2991, Karar No: 2016/5359, Tarih: 02.03.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/2991 E.  ,  2016/5359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen infaz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 05.03.2008 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının kesinleşmesinden sonra, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle TCK'nin 51/7. maddesi uyarınca dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 25.04.2014 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14419, Karar No: 2020/4826, Tarih: 04.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/14419 E.  ,  2020/4826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 158/1-e, 62/1, 52/2-4, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar İskender Rusçu, ... müdafii, sanık ..., katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...'in, ......Devlet Hastanesi Sağlık Kuruluca 20.01.2006 tarihinde yapılan muayenesi neticesinde; opere sağ kalça kırığı tanısının konulmasından sonra "İsveç Kilitli Bel Kemerli Uzun Yürüme Cihazı ve Kilitli Eklemli Kısa Yürüme Otezi Kullanması Uygundur" görüş içerikli raporun düzenlendiği, sağlık kurulu raporunda belirtilen cihazın temini için katılanın, İstanbul ilinde faaliyet gösteren ... Ortopedi ve Rehabilitasyon Merkezi Spor Tekstil İthalat İhracat Sanayi Limited Şirketinin yetkilisi olan sanık ... ile irtibat kurduğu, sanık ...'nun söz konusu cihazın temin edeceğini söylemesi üzerine, katılanın, sanık ...'nun bürosuna geldiği, burada sağlık karnesi ile sağlık kurul raporunu sanık ...'ya verdiği, sanık ...'nun, diğer sanıklar ... ve ...'un yetkilisi oldukları ...Ortopedi San. ve Tic. Ltd. Şirketi ile birlikte hareket ederek katılanın muayenesi sonucunda düzenlenen sağlık kurulu raporunda belirtilen niteliklere uymayan farklı bir cihazı temin ederek katılana vermelerine rağmen, söz konusu sağlık kurulu raporunda belirtilen özelliklere uygun olan cihazı teslim ettiklerine dair, 02.02.2006 tarihli ve 20130 seri numaralı faturayı düzenledikleri, söz konusu faturanın Sosyal Güvenlik Kurumu Genel Müdürlüğüne ibraz edilmesi neticesinde katılana verilen cihazın 2.035.00 TL tutarındaki bedelinin kurum tarafından ödendiği, bu şekilde sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket etmek suretiyle haksız menfaat temin ettiklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların savunması, katılan ...’nin beyanı ve alınan bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamından sanıkların üzerine atılı suçlar yönünden mahkemece verilen mahkumiyet hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13.maddesinin 1. fıkrası uyarınca, mahkumiyet kararı verilmesi halinde, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13.maddesinin 1. fıkrası uyarınca, mahkumiyet kararı verilmesi halinde, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "katılan kurumun kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 5.450 TL vekalet ücretinin sanıklardan alınarak katılana verilmesi" fıkrasının eklenmesi suretiyle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi uyarınca hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3629, Karar No: 2015/3640, Tarih: 13.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/3629 E.  ,  2015/3640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik 14/2-a bendinde, daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme de gözetilerek temyizin kapsamının esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesi ve temyiz kapsamına göre uyuşmazlık; taraflar arasındaki doğal taş mermer işletmesi ile ilgili rödovans sözleşmesinin aynı şartlarla devam ettiğinin tespiti istemine ilişkin olup, sözleşmenin hasılat kirası niteliğinde olması nedeniyle, hükmün temyiz incelemesi Yüksek 6. Hukuk Dairesi'nin görevi kapsamındadır.

Bu durumda, 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda değişiklik yapılması hakkındaki 6644 sayılı Kanun gereğince dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 13.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/45335, Karar No: 2017/28692, Tarih: 14.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/45335 E.  ,  2017/28692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Mahkemece verilen kararın, davacı tarafça temyizi esnasında adli yardım talebinde bulunulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince adli yardım talebi hakkında Dairemizce karar verilmek üzere dosya temyiz incelemesine gönderilmiştir.

1-Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtaya yapılacağı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 336/3. maddesinde hükme bağlanmış ise de, aynı maddenin ikinci fıkrasında; "talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır" hükmüne yer verilmiştir.

Davacı vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ekinde iddiasını dayandırdığı delilleri sunmadığı, dosya kapsamına göre, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin ödemesi gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından davacının yapmış olduğu adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden, temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz harcının kanunda öngörülen bir haftalık kesin süre içinde davacı tarafından tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 344. maddesi gereğince davacı tarafa muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3548, Karar No: 2017/2272, Tarih: 19.04.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3548 E.  ,  2017/2272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/10/2015 tarih ve 2013/190-2015/202 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18/04/2017 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı ... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların sahibi/kiracısı olduğu iş yerlerinde sistematik davacı ... birliğine üye yayın evlerinin mali hak sahibi olduğu eserlerin izinsiz ve sözleşmesiz olarak (korsan) çoğaltıp satıldığının tespit edildiği ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı tutulmak kaydıyla FSEK 68. maddesi gereğince 1.000 TL maddi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, üye yayın evlerinin mali haklarına esaslı bir şekilde yeni saldırı tehlikesinin mevcut olması sebebiyle FSEK 69. maddesi gereğince vaki ve muhtemel tecavüzün men'ini talep ve dava etmiş; ıslah dilekçesiyle tazminat talebini 60.000 TL ye yükseltmiştir.

Davalı ..., söz konusu işyerinin kendisine babasından miras kaldığını, aynı binada sahibi olduğu iki daireden birinde ikamet ettiğini, işyerinin depo mahiyetinde olduğunu, bu şekilde diğer davalılara kiraya verdiğini, içeride yapılan işin nev'ini bilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulüne, FSEK 68. maddesi gereğince 51.024,96 TL tazminatın haksız fiil tarihi olan 05/08/2011 tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacının hak sahibi olduğu ... Yayıncılığa ait ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... (...) yayınlarına ait ..., ... ve ... Yayınlarına ait ... ve ... adlı kitaplara davalıların muhtemel tecavüzlerinin önlenilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının, davacı vekilinin aşağıdaki (2) numaralı bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının, davalı ... vekili ile davalı ...’un ise aşağıdaki (3) numaralı bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının, davacı vekilinin aşağıdaki (2) numaralı bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının, davalı ... vekili ile davalı ...’un ise aşağıdaki (3) numaralı bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, davacı ... Birliğine üye yayın evlerinin mali hak sahibi olduğu eserlerin izinsiz ve sözleşmesiz olarak çoğaltılıp satılması sebebiyle FSEK 68. madde gereğince 3 katı tazminatın tahsili, üye yayın evlerinin mali haklarına yeni saldırı tehlikesinin mevcut olması sebebiyle FSEK 69. madde gereğince vaki ve muhtemel tecavüzün men'i istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve ele geçirilen eser sayıları esas alınmak suretiyle tazminat hesabı yapılarak maddi tazminata hükmedilmişse de dava konusu kitaplar yanında kitap kalıpları, kitap formaları ve aydıngerlerin de ele geçirildiği nazara alındığında dava konusu kitapların üretiminin ele geçenden daha fazla olduğu kabul edilmelidir. Böylece, özellikle davalıların iştigal ettikleri faaliyetler, iş yerinin çalışma potansiyeli, davalıların konumları gözetilerek, her bir kitap için güncelliği, önceki baskıları, iş yeri çevresindeki alıcı talebi, kitapların talep derecesi nazara alınarak içinde bir yayın evi sahibinin de bulunduğu bilirkişi kurulundan alınacak bilirkişi raporuyla rayiç kitap adedinin belirlenmesi ve buna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve değerlendirmeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

3- Davalı ... vekili ile davalı ...’un temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, dava konusu olaya ilişkin bulunan ... 2. Fikri Ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 2011/265 Esas 2012/248 Karar sayılı dosyasında verilen kararın kesinleşip kesinleşmediğinin tespiti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi yerinde görülmemiş, hükmün davalılar ... ve ... yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının, davacı vekilinin, davalı ... vekilinin ve davalı ...’un ise diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekili ile davalı ...’un temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar ... ve ... yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.480 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2.614,14 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacı ve davalı ...'a iadesine, 19/04/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY

(M) (M)

KARŞI OY

Mahkemece davacının eser üzerinde sahip olduğu mali haklarının ihlal edildiği gerekçesiyle talep gibi 5846 sayılı Kanun'un 68. maddesi uyarınca üç kat telif tazminatına hükmedilmiş ise de; Kanun'un 68. maddesinin 1. fıkrasında eseri, icrayı, fonogramı veya yapımları hak sahiplerinden bu Kanuna uygun yazılı izni almadan, işleyen, çoğaltanların “bu Kanun hükümleri uyarınca tespit edilecek rayiç bedelin en çok üç kat fazlasını” isteyebileceği belirtilmiş olup, aynı kanunun 66/3 fıkrası gereğince mahkeme, mali haklara tecavüz halinde, “tecavüzün şümulünu, kusurun olup olmadığını, varsa ağırlığını” takdir etmek durumunda bulunduğundan, dava konusu olayda talep edilebilecek “en çok üç kat fazla” tazminatın tecavüzün şümulüne ve kusurun ağırlığına göre belirleme yetkisine sahiptir. 6098 sayılı TBK 51 maddesi de bu yetkiyi desteklemekte olup, mahkemenin bu hususları tartışmadan doğrudan belirlenen rayiç bedelin üç katına hükmetmesi isabetsizdir Anayasa Mahkemesi'nin konu ile ilgili 28.2.2013 gün 2012/133 Esas 2013/33 sayılı kararının gerekçesinde yer verilen -maddedeki “üç katı” ibaresi ile- “hak sahiplerinin dava yoluyla isteyebileceği bedele üst sınır getirildiği, hâkimin taleple bağlı olduğuna dair veya takdir yetkisine ilişkin olumsuz bir düzenleme içermediği, bu sınır içerisinde kalmak şartıyla hâkimin dosya içeriği ve talebi de gözeterek takdir yetkisi kullanacağının açık olduğu ve her dava konusu olayda tartışılması ve değerlendirmesi gerektiği” şeklindeki gerekçenin de muhalefet görüşü doğrultusunda bulunduğu ve hükmün bu nedenle de bozulması gerektiği kanaatinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmıyoruz.