muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/15815, Karar No: 2007/522, Tarih: 25.01.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/15815 E.  ,  2007/522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.7.2005 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 5.5.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 409 parsel sayılı taşınmazı yararına davalıya ait 408 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı kurulmasını istemiş, Mahkemece, imar uygulaması yapıldığında geçit ihtiyacı kalmayacağından gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, geçit hakkı kurulmasına ilişkindir. Davacının maliki olduğu 409 parsel sayılı taşınmazın güneyinde bulunan imar yolu açılmadığından mutlak geçit ihtiyacı içinde bulunduğu açıktır. Gerçekten, 29.4.1968 tarih ve 22/8 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nda belirtildiği üzere açılmamış imar yollarının varlığı geçit ihtiyacını ortadan kaldırmaz. Çünkü, imar planında yol olarak görülmekle beraber fiili uygulama olmadığı için, halen özel mülk olma niteliğini koruyan taşınmazın yol olarak kullanılması her an mülkiyet hakkı sahiplerinin tehdidi altındadır. Davacıya ait 409 parsel sayılı taşınmazın geçit ihtiyacı imar yolunun fiilen açıldığında ortadan kalkacağından, imar yolu açılmadığından mutlak geçit ihtiyacı içindedir. Bu nedenle, seçenek olarak sunulan uygun güzergahtan saptanan geçit bedeli depo ettirilerek geçit hakkı kurulması gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 25.01.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3145, Karar No: 2012/8183, Tarih: 13.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/3145 E.  ,  2012/8183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanıklar ... ve ...'ın, ... sahte ismini kullanan mağdur Mahmut'u hedef alarak ateş ettikleri ve eylemlerini doğrudan kastla gerçekleştirdikleri anlaşıldığı halde, kasten yaralama suçundan cezalandırılmaları yerine, olası kast hükmü uygulanarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Murat ve ...'ın suçlarının sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma ve eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan;

A-Sanıklar ... ve Murat hakkında ... sahte ismini kullanan mağdur Mahmut'u olası kastl ile yaralama suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanık ...'ın, av tüfeği ile mağdur ...'in ayaklarına doğru ateş ederek yaraladığı, ...Devlet Hastanesi'nin 03.07.2006 tarihli raporuna göre mağdurun her iki ayağında saçma izine rastlanıldığı, ... Devlet Hastanesi'nin 13.07.2006 tarihli raporunda bu hususa ilişen herhangi bir tespit yapılmadığı anlaşılmakla, mağdura ait tüm tıbbi evrak ve raporların, film ve grafilerin Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek mağdurun ayaklarındaki her bir yara ile ilgili olarak TCK.nun 86 ve 87. maddeleri kapsamında rapor aldırıldıktan sonra sanığın eylemlerine nitelik verilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz bulunan rapor ile yetinilerek eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 13/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2006/9590, Karar No: 2006/12502, Tarih: 02.10.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/9590 E.  ,  2006/12502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mah. Sıfatı)

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada ... 1. Asliye Ticaret (Denizcilik İhtisas Mahkemesi sıfatıyla) ile 3. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Şirket 08.03.2005 günlü dilekçesinde ... isimli geminin sahibi olduğunu belirtip, davalı şirketten aldığı motorin'in kirli ve ... olması nedeniyle motorun arızalandığını belirtip bundan kaynaklanan maddi manevi tazminat talep etmektedir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Yasasında görev hususunu düzenleyen 4. maddesinde 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Yasa ile eklenen son fıkrada “iş durumunun gerekli kıldığı yerlerde H.S.Y.K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu yasanın dördüncü kitabında yeralan ... hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulur. Bu mahkemelerin yargı çevresi H.S.Y.K tarafından belirlenir” hükmü yeralmaktadır.

T.T.Y.’nın eklenen metninden de anlaşıldığı gibi T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan 816 ila 1263 maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların ... hukukuna ilişkin olup, kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülmesi hususu tartışmasızdır.

H.S.Y.K.'nın 24.03.2005 gün 188 sayılı kararında Denizcilik İhtisas Mahkemesi kurulmayan yerlerde, ticaret mahkemesi bulunması halinde bir ticaret mahkemesi var ise, bu mahkemenin, birden fazla ticaret mahkemesi bulunan yerlerde 1 numaralı ticaret mahkemesinin görevli olacağı hususu karar altına alınmıştır.

Somut olayda; uyuşmazlığın taraflar arasında ayıplı satıştan kayıtlanan tazminata ilişkin olup, ... hukukundan kaynaklanmadığı, T.T.Y.'nın 4. kitabında yer almadığı anlaşılmakla, davanın genel hükümlere göre açıldığı mahkemede görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8979, Karar No: 2014/13450, Tarih: 20.10.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/8979 E.  ,  2014/13450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2010/21-2013/208

Davacı Z.. Y.. vekili Avukat Y. B. tarafından, davalı Y.. S.. aleyhine 20/01/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın esastan reddine dair verilen 16/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken, kusurları sonucu kişilere zarar vermelerinden kaynaklanan ve zarar görenlerin kamu görevlileri aleyhine açtıkları maddi ve manevi tazminat davasıdır. Mahkemece, işin esası incelenerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır.(T.C. Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda, Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde doktor olan davalının, hatalı ameliyat yaparak davacının kolundan sakat kalmasına neden olduğu ileri sürülmüştür. Kamu görevlilerinin görevleri kapsamında yetkisini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zarardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak, idare aleyhine açılabileceğine göre, somut olayda karşı yana husumet tevcih edilmesi doğru değildir.

Şu halde, davanın husumet (taraf sıfatı) yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek hüküm kurulması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/10/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

.

KARŞI OY YAZISI

Şu halde, davanın husumet (taraf sıfatı) yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek hüküm kurulması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/10/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

.

KARŞI OY YAZISI

Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1. maddesi gereğince memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen biçim ve koşullara uygun olarak idare aleyhine açılabilir. İdare aleyhine böyle bir davanın açılabilmesi, hizmet kusurundan kaynaklanmış, idari işlem ve eylem niteliğini yitirmemiş davranışlar ile sınırlıdır. Kamu görevlisinin, özellikle haksız eylemlerde, Anayasa ve özel yasalardaki bu güvenceden yararlanma olanağı bulunmamaktadır.

Dava dilekçesinde belirtilen maddi olgulardan davalının salt kişisel kusuruna dayanıldığının anlaşılması karşısında öncelikle bu iddia doğrultusunda delillerin toplanıp değerlendirilerek sonuca varılması gerekir. Açıklanan nedenlerle çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.20/10/2014

.
Yargıtay — Esas No: 2019/723, Karar No: 2019/1638, Tarih: 11.03.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/723 E.  ,  2019/1638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında, .... Mahallesi çalışma alanında bulunan 28206 ada 1 parsel sayılı 964,92 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ...’ün, 28206 ada 2 parsel sayılı 1.677,24 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... ve müştereklerinin, 28206 ada 3 parsel sayılı 1.172,04 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ...’ın, 28206 ada 4 parsel sayılı 996,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ...’in, 28206 ada 5 parsel sayılı 790,06 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... ve ...’in, 28192 ada 12 parsel sayılı 4.246,09 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ...’in, 28193 ada 376 parsel sayılı 6.502,20 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ...’in, 28193 ada 380 parsel sayılı 4.759,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ...’in, 28193 ada 381 parsel sayılı 4.671,29 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ...’in, 28193 ada 382 parsel sayılı 4.735,23 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ...’in, 28205 ada 4 parsel sayılı 505,92 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise ...’in kullanımında olduğuna ve 6831 sayılı Yasa’nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldıklarına dair beyanlar hanesine şerh verilmek suretiyle Hazine adına tespit edilmişlerdir. Davacı ..., 28206 ada 1, 2, 3, 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazların; davacılar ... ve arkadaşları 28192 ada 12 parsel sayılı taşınmazın; davacılar ... ve arkadaşları 28193 ada 376, 280, 381, 381, 28205 ada 4 ve 28206 ada 3 parsel sayılı taşınmazların beyanlar hanesine lehlerine kullanıcı şerhi verilmesi istemiyle, davacı ... ise 28192 ada 12 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine 12.08.1981 doğumlu olduğuna dair ibare eklenmesi istemiyle ayrı ayrı dava açmışlardır. Asli müdahil Hazine, çekişmeli taşınmazların kimsenin kullanımında olmayan çalılık ve kayalık vasfında araziler olduğunu ileri sürerek beyanlar hanelerindeki kullanıcı şerhlerinin iptali istemiyle davaya katılmıştır. Mahkemece dosyaların birleştirilmesi suretiyle yapılan yargılama sonunda, davacılar ... ve arkadaşlarının açtıkları davanın feragat nedeniyle, diğer davacıların açtıkları davaların ise sübut bulmadığından reddine, asli müdahil Hazinenin davasının 6292 sayılı Yasa’nın 9/2. maddesi uyarınca durdurulmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili, davacı ... vekili ile asli müdahil Hazine vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

aşağıda yazılı fazla yatırılan bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacılara iadesine,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.03.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18997, Karar No: 2011/3639, Tarih: 03.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18997 E.  ,  2011/3639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 60 olarak alınması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 35 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6640, Karar No: 2016/4706, Tarih: 17.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/6640 E.  ,  2016/4706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı.... vekili avukat . ... ile diğer davalı ... ..i. vekili avukat . ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Ümraniye, Yukarı Dudullu, 14110 parselde inşa edilen “İdealistkent” adlı projeden bir bağımsız bölümü davalılardan satın aldığını, dairede, bloklarda ve sitenin ortak alanlarında eksik ve ayıplar bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere gizli ayıpların tespiti ile şimdilik 2.000,00.TL'nın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 88.600,00. TL' ye çıkarmıştır.

Davalılar, herhangi bir ayıp ve eksik ifanın söz konusu olmadığını, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, hiç bir ihtirazi kayıt olmaksızın taşınmazın teslim alındığını, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile 2.000,00-TL' nın dava, 86.600,00. TL'nın da ıslah tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte bu davalılardan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılardan tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede, sözleşmede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık; dava konusu olayda “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede, sözleşmede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık; dava konusu olayda “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

Bu saptamada bulunduktan sonra, öncelikle, uyuşmazlığın temelinde yatan ayıp kavramı üzerinde durmakta yarar vardır; Tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır. Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Görüldüğü üzere; Borçlar Kanunu’ndaki ayıp kavramı ile yukarıda açıklanan 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesinde yer alan ayıp kavramları birbiri ile örtüşmektedir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu’na göre; bir maldaki ayıp; satıcının zikir ve vaat ettiği vasıflarda veya niteliği gereği malda bulunması gereken lüzumlu vasıflarda eksiklik olmak üzere iki türde ortaya çıkabilecektir.

Ayıp kavramı ile eksik iş birbirinden farklıdır.

Ayıp; yasa ya da sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği ya da olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Eksik iş ise; sözleşme konusu işlerin yapılmamasıdır. Öteki deyişle, hiç yapılmayan iştir.

Eksik ifa ise, Kanunlarımızda tanımı yapılmamakla birlikte, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesinde sayılan ayıp kavramı içerisinde mütalaa olunmaktadır.

Ayıp; maddi, hukuki ya da ekonomik eksiklik şeklinde ortaya çıkabilir.

Maddi ayıp; bir malda madden hata bulunmasıdır (Ör: Malın yırtık, lekeli olması gibi)

Hukuki ayıp; malın kullanımının hukuken sınırlandırılmasıdır (Ör: Malın üzerinde takyitler bulunması gibi)

Ekonomik ayıp ise; malın iktisadi vasıflarında eksiklik olmasıdır.

Eksik ifa ise, Kanunlarımızda tanımı yapılmamakla birlikte, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesinde sayılan ayıp kavramı içerisinde mütalaa olunmaktadır.

Ayıp; maddi, hukuki ya da ekonomik eksiklik şeklinde ortaya çıkabilir.

Maddi ayıp; bir malda madden hata bulunmasıdır (Ör: Malın yırtık, lekeli olması gibi)

Hukuki ayıp; malın kullanımının hukuken sınırlandırılmasıdır (Ör: Malın üzerinde takyitler bulunması gibi)

Ekonomik ayıp ise; malın iktisadi vasıflarında eksiklik olmasıdır.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi uygulanacaktır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 4.fıkrasında ise, konut satışlarında zamanaşımı süresi beş yıl olarak öngörülmüştür. Eğer, ayıp ağır kusur veya hile ile gizlenmişse, zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağından, açılan davanın süresinde olduğunun kabulü ile sonuca varılacaktır.

Hukukumuzda ayıp ihbarı kural olarak herhangi bir şekle tabi tutulmamıştır.

Nitekim, aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulu’nun 27.04.2011 gün ve 2011/13-4 E.2011/230 K. sayılı ilamında da vurgulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay ele alındığında:

Davacı inşa edilen “İdealistkent” adlı projeden bir daireyi 12.10.2009 tarihinde satın almış; satın aldığı bağımsız bölüm davacıya 07.11.2009 tarihli tutanakla fiilen teslim edilmiştir.

Davacı satın aldığı bu taşınmazla ilgili ayıp ihbarını, 28.07.2010 tarihli noterden düzenlenen ihtarname ile davalılara bildirmiştir. Davacı bundan sonra 03.09.2010 tarihinde eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, davacının satın aldığı bağımsız bölümün bulunduğu blokta ve site ortak alanlarında ayıp ve eksikler bulunduğu gerekçesiyle bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.