muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4419, Karar No: 2022/2905, Tarih: 07.04.2022

3.3.3. Hâl böyle olunca, tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi sayılacağından, 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmak üzere hükmün bozulması gerektiği gibi, mevcut halde hükmün infazı da hasıl olan tereddütler nedeniyle mümkün görünmemektedir.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davalı Hazine vekilinin değinilen yön itibariyle yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı Yasa'nın geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21632, Karar No: 2015/8218, Tarih: 03.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/21632 E.  ,  2015/8218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/09/2014

NUMARASI : 2013/679-2014/426

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi Barış Bülbül'ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava,ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, 2306 ada 92 parsel sayılı taşınmazın maliklerinin gaip olduğunu, Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesinin ilamı ile adı geçenlere Tekirdeğ Defterdarının Kayyım olarak atandığını, 10 yıllık kayyımla idare süresinin dolduğundan bahisle anılan kişilerin gaipliğine ve taşınmazın H.. H.. adına tesciline ilişkin olarak açtıkları davanın kabul edildiğini ve kararın kesinleşerek taşınmazın H.. H.. adına tescil edildiğini,davalının taşınmazı otopark olarak kullandığını, ihtara rağmen 11.09.2007-10.09.2012 tarihleri arası dönem için tahakkuk ettirilen 15.365,00 TL ecrimisil alacağının ödenmediğini ileri sürerek tahakkuk eden ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, lokantanın maliki değil kiracısı olduğunu, davacının malik olmadığı dönem için ecrimisil talep edemeyeceğini, çekişmeli taşınmaza asfalt attırarak taşınmazı düzleştirdiğini, "lokantaya aittir" şeklinde bir otopark tabelasının bulunmadığını, dava konusu yerin herkes tarafından kullanıldığını, taşınmazdan herhangibir gelir elde etmediğini, ihtardan önce intifadan men şartının da gerçekleşmediğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu yere herkesin araçlarını park ettiği, davalının bu yeri sahiplendiğinin veya otopark parası adı altında gelir elde ettiğinin dolayısıyla haksız ve kötüniyetli olarak işgal edip kullandığı hususunun davacı tarafça ispatlanamadığı bu durumda davalıdan ecrimisil talep edilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

./..

Mahkemece, dava konusu yere herkesin araçlarını park ettiği, davalının bu yeri sahiplendiğinin veya otopark parası adı altında gelir elde ettiğinin dolayısıyla haksız ve kötüniyetli olarak işgal edip kullandığı hususunun davacı tarafça ispatlanamadığı bu durumda davalıdan ecrimisil talep edilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

./..

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 2306 ada 92 parsel sayılı taşınmazın malikleri "Mehmet oğlu Şakir", "Mehmet oğlu Hikmet", "Mehmet kızı Fatma", "Sabire", "Hasan", "Suphi" ve "Rıza kızı Zehra"'nın gaip olduğu nedeniyle Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesinin 1997/1012 K. sayılı ilamı ile adı geçenlere 3561 sayılı Yasa uyarınca Tekirdeğ Defterdarının Kayyım olarak atandığı, 4721 sayılı TMK’nın 588. maddesi uyarınca 10 yıllık kayyımla idare süresinin dolduğundan bahisle anılan kişilerin gaipliğine ve taşınmazın H.. H.. adına tesciline ilişkin olarak Tekirdağ Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/153 E. sayılı dosyası üzerinden açılan davanın Mahkemenin 2012/157 K. sayılı ilamı ile kabul edildiği ve kararın 12.07.2012 tarihinde kesinleşerek taşınmazın 10.09.2012 tarihinde H.. H.. adına tescil edildiği, fuzulen işgal nedeniyle 11.09.2007-10.09.2012 tarihleri arası dönem için 15.365,00 TL ecrimisil tahakkuk ettirildiği ve 04.04.2013 tanzim ve 11.04.2013 tebliğ tarihli ihtarname gönderildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 705. maddesinde düzenlendiği üzere, taşınmazın mülkiyetinin kazanılması tescille olur. Ancak miras, mahkeme kararı, cebri icra ve kamulaştırma halleri ile kanunda öngörülen diğer hallerde mülkiyet tescilden önce kazanılır.

Bu durumda, davacı H.. H.. yararına kesinleşmiş tescil kararı ile davacının dava açma hakkı doğduğu kuşkusuzdur.

Öte yandan; ecrimisil,kötüniyetli zilyedin haksız işgali nedeniyle hak sahibine ödemekle yükümlü olduğu bir tür tazminattır (TMK m. 995).

Somut olaya gelince;davalı tarafın kabulünde olduğu üzere davalının çekişmeli taşınmaza asfalt attırarak taşınmazı düzleştirdiği ve davalı müşterilerinin de lokantaya gelerek araçlarını (fenni bilirkişi raporunda kırmızı boyalı ve C harfi ile gösterilen 210,15 m2 lik kısma) park ettiği bu durumda, davalının haklı ve geçerli bir neden bulunmaksızın taşınmazı işgal ettiği dolayısıyla fuzuli şagil konumunda bulunduğu açıktır.

Hal böyle olunca; tescil kararının kesinleştiği 12.07.2012 tarihinden taleple bağlı kalınarak 10.09.2012 tarihine kadar olan süre için bilirkişi incelemesiyle belirlenecek ecrimisile hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve yasal olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Davacı vekilinin bu yönlere değinen temyiz itirazı yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16382, Karar No: 2017/25059, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16382 E.  ,  2017/25059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27760, Karar No: 2012/14090, Tarih: 14.06.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/27760 E.  ,  2012/14090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

I-Sanığın aşamalardaki beyanlarında, Samsun Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nde madde bağımlılığı tedavisi gördüğünü beyan ettiği; ayrıca, mahkemece yazılan müzekkere üzerine, sanığa ait tedavi evraklarının dosya içerisine alındığı anlaşılmakla, sanığın mevcut hastalığının akıl hastalığı sayılıp sayılamayacağının, akıl hastası ise 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca ceza sorumluluğunu tamamen ya da kısmen kaldıracak biçimde, işlediği suçun hukuki sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltacak nitelikte olup olmadığının Adli Tıp Kurumu'ndan görüş sorularak saptanmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmayla yazılı biçimde hüküm kurulması ;

Kabule göre de ;

II-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 14.06.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15461, Karar No: 2016/113, Tarih: 11.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/15461 E.  ,  2016/113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/07/2015 tarih ve 2015/190 esas sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı (alacaklı) .... vekili, davalıların donatanı ve işletmecisi olduğu .... adlı .... bayraklı gemide üçüncü kaptan olarak görev yapmakta olan müvekkilinin hizmet akdinin, davalılardan .... tarafından 12.12.2014 tarihinde haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini, müvekkilinin hizmet sözleşmesi uyarınca maaş, prim ve ikramiye alacağı olmak üzere davalılardan toplam 16.578,47 USD alacaklı olduğunu, söz konusu alacağın ödenmesi için davalılar hakkında başlatılan icra takibinin itiraz üzerine durdurulduğunu ileri sürerek, davalıların takibe vaki itirazlarının iptalini, gemi ve deniz alacağı kapsamındaki alacak nedeniyle, geminin seferden men edilerek üzerine ihtiyati haciz konulmasını, kanuni rehin hakkı tesisini talep ve dava etmiştir.

Davanın açıldığı Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 29.5.2015 tarihli tensip ara kararı ve 04.06.2015 tarihli gerekçeli ara karar ile davacı vekilinin talebinin kabulü ile 43.208,27 TL alacak için .... isimli gemi üzerine teminatsız olarak ihtiyati haciz konulmasına, geminin seferden men edilmesine karar verilmiştir.

Davalılardan .... vekili, 28.5.2015 tarihli dilekçesi ile müvekkilinin geminin işletmecisi ve donatanın acentesi olmadığını, bu nedenle kendilerine husumet tevcih edilemeyeceğini, öte yandan müvekkilinin davacının işvereni de olmadığını beyanla, 29.5.2015 tarihli ihtiyati haciz ve 4.6.2015 tarihli seferden men kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, 15.6.2015 tarihli evrak üzerinde verilen ara karar ile geminin seferden men edilmesine ilişkin 4.6.2015 tarihli ara kararının TTK'nın 1353. maddesi hükmüne aykırı olması nedeniyle kaldırılmasına karar verilmiş; 2.7.2015 tarihli karar ile de davalı vekilinin ihtiyati hacze itirazı ile davacı vekilinin seferden men kararının kaldırılmasına dair ara kararına itirazının reddine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen işbu karar davacı (alacaklı) vekili ile katılma yoluyla davalı (borçlu) .... vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen işbu karar davacı (alacaklı) vekili ile katılma yoluyla davalı (borçlu) .... vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1- Mahkemenin geminin seferden men edilmesine dair kararı, mahiyeti itibariyle HMK'nın 389 vd. maddelerinde düzenlenen ihtiyati tedbir kararı niteliğinde olup, bu kararın itiraz üzerine kaldırılması da yine aynı kanunun 394. maddesi çerçevesinde verilmiş bir karardır. 21.2.2014 tarih ve 2013/1 Esas, 2014/1 Karar sayılı İçtihatları Birleştirme Kararı uyarınca, ilk derece mahkemelerince verilen ihtiyati tedbir taleplerinin reddi veya bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilen kararlara karşı temyiz yolu kapalıdır. Sözü edilen İBK'nın ihtiyati tedbirin itiraz üzerine kaldırılmasına dair kararlara itiraz edilmesi üzerine verilen kararlara da şamil nitelikte olduğu kuşkusuzdur. Bu nedenle, davacı vekilinin geminin seferden men edilmesine dair ihtiyati tedbir kararının itiraz üzerine kaldırılmasına ilişkin itirazının reddi kararına yönelik temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı (borçlu) vekili tarafından verilen katılma yoluyla temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiği belirlenemediği gibi, temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içinde rastlanmamıştır. Öte yandan, davalı (borçlu) vekilinin, davacı (alacaklı) vekilinin temyizi kabil olmayan bir karara yönelik asıl temyiz istemine katılmak suretiyle temyiz isteminde bulunmasının mümkün bulunmadığı gibi, asıl temyiz isteminin verilen ihtiyati haciz kararına yönelik bulunmaması da gözetildiğinde, davalı (borçlu) vekilinin katılma yoluyla temyiz isteminin dahi reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mümeyyiz taraf vekillerinin temyiz istemlerinin ayrı ayrı REDDİNE, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden karşı taraf (alacaklı)'ya iadesine, 11/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15855, Karar No: 2019/2062, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15855 E.  ,  2019/2062 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9663, Karar No: 2025/3799, Tarih: 05.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/9663 E.  ,  2025/3799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/465-2023/446

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda davalı vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi bulunmayan ... plakalı araç sürücüsünün 03.03.2021 tarihinde davacının sevk ve idaresindeki ... plakalı araca çarpması ile oluşan kaza neticesinde davacının yaralanarak malul kaldığını, bu nedenle 10.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah ile talebini 430.000,00 TL olarak belirlemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurunun usulüne uygun olmadığını, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz esas alınarak yapılması gerektiğini, vekalet ücretinin 1/5 olarak verilmesi gerektiğini belirtmiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; talebin kabulüne, 430.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 31.08.2022 tarihinden itibaren yasal faizi ile sigorta şirketinden tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin yaptığı itirazların reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacı tarafça gerekli evraklarla usulüne uygun şekilde sigorta şirketine müracaat edilmediğini, taraflar arasında uzlaşma olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğini, dosyaya sunulan maluliyet raporunun usule uygun olmadığını, yönetmelikte belirlenen şekilde düzenlenmediğini, dosyada mevcut maluliyet raporları arasında çelişki bulunduğunu, tazminat hesabının %1,65 iskonto oranı kullanılarak yapılması gerektiğini, SGK tarafından ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılarak tazminattan mahsubu gerektiğini, davacı kaza tarihinde 15 yaşında olup anne babanın gözetim sorumluluğunu yerine getirmediğini bu nedenle müterafik kusur indirim yapılması gerektiğini, tazminat hesabında askerlik süresinin dikkate alınması gerektiğini, temerrüde düşülmediği için faiz talebinin yersiz olduğunu, vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirtmiştir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme

Uyuşmazlık; Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi bulunmayan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme

Uyuşmazlık; Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi bulunmayan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması hâlinde, zararın kapsamının tespiti açısından sürekli iş göremezlik oranının doğru bir şekilde belirlenmesi zorunludur. Söz konusu belirlemenin, bağlı oldukları mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu vermeye yetkili hastaneler veya sağlık kuruluşları tarafından çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre yapılması gerekir.

Somut olayda davacı tarafça dosyaya sunulan 13.03.2021 tarihli kazaya ilişkin 05.08.2022 tarihli Dokuz Eylül Üniversitesi tarafından Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik'e göre düzenlenen raporda davacıda %20 maluliyeti oluştuğu tespit edilmiştir. Antalya/Serik Devlet Hastanesi tedavi evrakları değerlendirilerek, davacıda kaza sonrasında sol tibiada parçalı kırık, yüzde fark edilen yara tamir dokusu, sol radius kırığı, yüzünde sol ön taraftan (alın kısmında) başlayarak arkaya doğru saçlı deriden geçen 17x0,5 cm boyutunda yara izi, yüzünün sol tarafında alnında 1x0,2 cm yara tamir dokusu, sol ön kolda en büyüğü 0,5 cm boyutunda toplam 5 adet skar, sağ bacakta 9x0,4 cm skar meydana geldiği belirlenmiştir. Davacının ÇÖZGER'e göre 61 ay-18 yaş aralığında yaşanan travmadan dolayı yaşıtlarına göre hareketlerinde gecikme ve destek artışı nedeni ile klinik durumu değerlendirildiğinde engel oranı verilmemekle birlikte kesin oran istendiği için maluliyet oranı %24 olarak kabul edilmiş,

bu rapor hükme esas alınmıştır.