muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/97, Karar No: 2017/109, Tarih: 28.02.2017

Keşif sonrası polis memuru tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda; sanığın aracının kontrolden çıktığı, karşı istikametten seyreden araçların şeridine geçerek şerit ihlali yaptığı, aracını hava ve yol durumunun gerektirdiği şartlara uydurmadığı, uyarıcı trafik işaret ve levhaları bulunduğu halde yavaş seyretmediği, gerekli tedbirleri yerinde ve zamanında kullanmadığı olayda asli kusurlu olduğu, ölen araç sürücüsü ile hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen ...'in olayda kusur ve kabahatlerinin bulunmadığı şeklinde görüş bildirildiği, raporun sonunda not olarak; sanık müdafiinin, ...'in idaresindeki kamyonun yönünün seyrine göre sola doğru olduğu, bu durumunda sanığı ikilemde bıraktığı şeklindeki beyanları değerlendirmeye alındığında; ...'in kamyonunun yüksek bir araç olduğu, olay anında yanında bulunan tanık İsmet Yıldız'ın beyanlarına göre, sanığın aracının kontrolden çıkıp sağa sola savrularak geldiği, ... yönetimindeki kamyonun sollama yapması gibi bir durumun olamayacağı, sola yönelmesinin öndeki araca çarpmamak için bir tedbir olduğu, sollama olsaydı arkadan gelen tanıkların bunu fark edip buna göre değerlendirme yapmaları gerektiğinin belirtildiği,

Ek raporda; sanık müdafiinin, yolun her iki yönündeki kot farkının kaza sebebi olup olmadığının ve yol tek yönlü iken çift yönlü hale dönüştürüldüğü sırada orta şerit çizgisi üzerine duba konulmaması ve işaretlemelerin bulunmaması nedenleriyle yolun bakımı ile ilgili kurum ya da kuruluşun kusurunun bulunup bulunmadığının tespit edilmesi hususundaki talebi üzerine yapılan değerlendirmede; yolun iki yönlü hale getirildiğine ilişkin işaretlemenin yapıldığı, kazanın meydana geldiği yerin yolun çift yönlü hale getirildikten sonraki 250-300. metrede olduğu, kot farkının kaza ile ilişkilendirilemediği, kazanın yol durumundan kaynaklanmadığı, ölenin aracındaki katılanlar Mehmet ve Tayfun'un beyanları değerlendirildiğinde, kaza sebebinin sanığın şerit ihlali ve aşırı sürati olduğu şeklinde düşünce bildirildiği,

Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen raporda; olayın sanık sürücü ...'in savunmalarında belirttiği gibi ''karşı yönden gelen tırın önündeki aracı solladığını fark edince çarpmamak için frene basıp direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu'' meydana geldiğinin kabulü halinde; sanık ve ölen araç sürücüsünün kusursuz olduğu, ...'in tam ve asli kusurlu olduğu; olayın ...'in belirttiği gibi “önündeki ölenlerin aracı ile karşı şeritten gelen ve bir sağ bir sol yaparak sendeleyen sanığın aracının çarpışması sonucu önündeki aracın karşıdan gelen araç ile kamyon arasında sıkışmaması için direksiyonu sola kırması'' şeklinde meydana geldiğinin kabulü halinde; ölen araç sürücüsü ve ...'in kusursuz, sanığın tam kusurlu olduğu şeklinde kanaat bildirildiği,

Anlaşılmaktadır.

Anlaşılmaktadır.

Katılan ... kollukta; karşı yönden kontrolden çıkmış bir şekilde kayarak gelen aracın, içinde bulunduğu babası Hüseyin'in kullandığı araca çarptığını, mahkemede de; sanığın sevk ve idaresindeki araçla tek şeritli olarak seyrettikleri yolun karşısından bir tırı sollayarak, 150 km civarında hızla gelip araçlarına vurduğunu, sanıktan şikayetçi olduğunu söylemiş,

Katılan ... kollukta; olayı katılan ... gibi anlatmış, mahkemede ise olay sırasında uyuduğunu belirtmiş,

Kaza tespit tutanağını da düzenleyen trafik polisi tanık .... kollukta; ekip şoförü Neşet Kurşun'un kullandığı otomobil ile seyrettiklerini, önlerinde aynı yöne seyir eden ...'in kullandığı kamyon ile aralarında 30 metre olduğunu, ....'nin aracın ön kısmını hafifçe sol tarafa çıkardığını, bu esnada kazaya karışan araçlardan ölen....'ın kullandığı otomobilin kendilerine göre sağ tarafa, sanığın kullandığı diğer otomobilin de Antalya istikametine ters dönerek bankette durduğunu, hangi aracın hangisine çarptığını ve ....'nin, kamyonun burnunu sollamak için mi yoksa karşıdan gelen araçlardan kurtulmak için mi çıkardığını kamyonun arkasında olduğu için bilmediğini beyan etmiş,

Keşifte olayı aynı şekilde anlatarak devamında; kimin kime çarptığını görmedikleri için çevredeki görgü tanıkları, olay yerinde bulunan araç parçaları ve şoförlerden aldıkları bilgiler ışığında raporu tanzim ettiklerini, kaza yapmadan önce .... yönetimindeki kamyon görüşlerini engellediği için diğer araçları ve çarpışma anını görmediklerini, kazadan sonra ölenlerin içinde bulunduğu aracın orta refüje gittiğini, araçtaki hasarın ön sol kısım ile ön yan tarafta olduğunu, sanığın aracının hasarının ön bölgede olduğunu, sanığın aracının kamyon ile çarpıştığını görmediklerini, .... yönetimindeki kamyonun bir ara direksiyonu sol tarafa, karşı şeride kırdığını, bunun üzerine araç mı sollamak istiyor, yoksa önüne bir şey çıktı da ondan mı kaçıyor diye düşündüklerini, diğer araçların kenarlara gittiklerini görünce "kaza oldu galiba" dediklerini ifade etmiş,

Tanık Neşet Kurşun kollukta; tanık .... ile aynı şekilde beyanda bulunmuş,

Tanık.... Gönen aşamalarda; kazadan yaklaşık 15-20 dakika önce sanığın idaresindeki araçta uyumaya başladığını, kazanın nasıl olduğunu hatırlamadığını, uyandığında arabanın kendi etrafında döndüğünü fark ettiğini anlatmış,

Tanık İsmet Yıldız kollukta; şoförü ....'nin yönetimindeki araç ile yaklaşık 40-50 kilometre hızla, dikkatli bir şekilde seyir halinde iken olay yerine geldiklerinde, çift şeritli yolun bitiminden dolayı sanığın idaresindeki araç ile şeritlerine hızlı bir şekilde giriş yaptığını, önlerinde seyreden ölen....idaresindeki araca hızla çarptığını, aracı yolun sağ tarafına attığını, araçlarına vurarak geriye dönüp durduğunu söylemiş,

Tanık İsmet Yıldız kollukta; şoförü ....'nin yönetimindeki araç ile yaklaşık 40-50 kilometre hızla, dikkatli bir şekilde seyir halinde iken olay yerine geldiklerinde, çift şeritli yolun bitiminden dolayı sanığın idaresindeki araç ile şeritlerine hızlı bir şekilde giriş yaptığını, önlerinde seyreden ölen....idaresindeki araca hızla çarptığını, aracı yolun sağ tarafına attığını, araçlarına vurarak geriye dönüp durduğunu söylemiş,

Hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen ... kollukta; idaresindeki kamyon ile olay yerine geldiğinde, karşı istikametten gelen sanığın kullandığı otomobille, ölenlerin otomobilinin sol ön kısmına çarparak yolun sağ kısmına şerit dışına attığını, sanığın duramayıp kullandığı kamyonun ön kısmına çarptığını ve sanığın Antalya istikametine dönerek durabildiğini, ölenlerin aracının kamyonuna çarpmadığını, savcılıkta olayı aynı şekilde anlatarak; sanığın ölenlerin aracına çarpıp, hızını alamayarak üstüne doğru geldiğini görünce, ölenlerin aracının, sanığın aracı ile kamyonunun arasında sıkışmaması için yarım metre sola doğru gittiğini beyan etmiş,

Sanık ... kollukta; idaresindeki otomobille.... Gönen ile birlikte Burdur iline geldiğinde havanın yağışlı olduğunu, sileceklerin yetişmediğini, görüşünün kısıtlı olduğunu, bir ara....'nın “kamyon” diye bağırdığını, kamyona çarpmamak için direksiyonu kırdığını, bir daha arabayı toparlayamadığını, kimlere çarptığını hatırlamadığını,

Savcılıkta; bir anda karşıdan kamyonun geldiğini ve önündeki aracı sollamaya çıktığını gördüğünü, yağıştan dolayı kamyonun önündeki aracın ne olduğunu tam göremediğini, kamyona çarpmamak için bir sağ bir sol yapıp frene bastığını, fakat aracı toparlayamadığını, sonrasında önce bir araca sonra da durmuş olan kamyona çarptığını,.... kendisini uyardığı için de hızlı olmadığını, ortalama 70-80 kilometre hızla seyrettiğini,....'nın "abi kamyon" şeklinde bağırması üzerine kamyonu gördüğünü,

Sorguda ve kovuşturma aşamasında; kamyonun bir aracı sollayarak şeridini kapattığını, bunun üzerine aniden frene bastığını, direksiyon hakimiyetini kaybettiğini, bu esnada.... "abi kamyon" deyince daha çok paniklediğini, yolun kayganlığı ve paniklemesi neticesinde aracının zikzak çizmesine engel olamadığını, zikzak çizmeye başladıktan sonra kamyonun tekrar önündeki aracı sollamaksızın arkasına girdiğini,

Savunmuştur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Kusur durumunun tespitine ilişkin Adli Tıp Kurumunca düzenlenen raporda, olayın ...’in ifade ettiği gibi gerçekleştiğinin kabulü halinde sanığın tam kusurlu olacağı, ölen araç sürücüsü....'a ve ...'e kusur atfedilemeyeceği; olayın sanığın savunmasında beyan ettiği gibi gerçekleştiğinin kabulü halinde ise sanık ve ölen araç sürücüsü....'ın kusursuz, ...'in ise tam kusurlu olacağı belirtilmiştir.

Kaza tespit tutanağı ile keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda sanığın tam kusurlu, ...'in ise kusursuz olduğu yönünde görüş bildirilmiştir.

Kaza tespit tutanağı ile keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda sanığın tam kusurlu, ...'in ise kusursuz olduğu yönünde görüş bildirilmiştir.

Kaza tespit tutanağını tanzim eden tanık ...., kaza tespit tutanağı içeriği doğrultusunda beyan vermiş, ölen....'ın aracında bulunan katılan ..., süratli bir şekilde seyreden sanığın önündeki aracı sollayıp içinde bulunduğu araca çarptığını dile getirmiş, tanık İsmet de sanığın idaresindeki araç ile seyir halinde oldukları şeride hızlı bir şekilde giriş yaparak ölen.... idaresindeki araca çarptığını ifade etmiştir. Her ne kadar sanık, tanık.... Gönen'in uyarısı ile karşı yönden gelen ...'in yönetimindeki tırın önündeki aracı solladığını fark edip frene basınca direksiyon hakimiyetini kaybetmesi üzerine kazanın meydana geldiğini savunmuş ise de bu savunmanın tanık.... Gönen tarafından doğrulanmadığı görülmüştür.

Bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde;

Olay günü saat 12.25 sıralarında meskun mahalde, bulutlu havada, ıslak zeminde yol yapım çalışması nedeniyle iki yönlü hale getirilen yolda sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile seyrederken olay yerine geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek karşı yol bölümüne girip nizami olarak seyir halinde olan.... idaresindeki otomobile, ardından da ... yönetimindeki kamyona çarpması sonucu iki kişinin öldüğü, iki kişinin yaralandığı olayda, sanığın kazanın gerçekleşme şekline ilişkin dosya kapsamı ile uyumlu olmayan savunmalarına itibar edilemeyeceğinden kazanın meydana gelmesinde sanığın tam kusurlu, ...'in ise kusursuz olduğu konusunda bir tereddüt bulunmadığı, bu nedenle araştırılması gereken bir hususun da olmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, yerel mahkeme hükmünün onanmasına ilişkin Özel Daire kararı isabetli olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının haklı nedene dayanmayan itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2017 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4187, Karar No: 2011/9898, Tarih: 14.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/4187 E.  ,  2011/9898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... köyü 129 ada 249 parsel sayılı 1427,46 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle arsa niteliğiyle davalı gerçek kişiler adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmakla birlikte mütegayip eşhastan kalan yani kayıp ve yitik kişilerden Hazineye intikal eden tapulu yer olduğu iddiasıyla kadastro mahkemesinde tespite itiraz davası açmıştır. Askı süresi içerisinde dava açılmadığı gerekçesiyle Kadastro Mahkemesince verilen görevsizlik kararı üzerine davacı yanın başvurusu ile dosya Sulh Hukuk Mahkemesine intikal etmiştir. Orman Yönetimi ise 10/05/2010 tarihli dilekçe ile taşınmazın orman vasfında olduğu iddiasıyla davaya katılmıştır. Mahkemece, davacı Hazinenin davasının reddine, katılan davacı ... Yönetiminin davasının kabulüne ve dava konusu Kahramanmaraş ili, ... ilçesi, ... köyü, 129 ada 249 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yer ve orman iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın ibreli ağaç rumuzlu bölmede, orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve hazinenin dayandığı tapu kaydının ..., ..., ve Kayalık sınırlı olup her yere uyabilecek nitelikte kayıt olduğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 14/09/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2499, Karar No: 2014/5530, Tarih: 10.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/2499 E.  ,  2014/5530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 7.Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 9. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, uyuşmazlığın bireysel kredi kartı sözlşmesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise uyuşmazlığın mutlak ticari dava olduğu belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan ... takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 9.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11705, Karar No: 2011/15952, Tarih: 28.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/11705 E.  ,  2011/15952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira parasının tahsiline yönelik yapılan icra takibine vaki itirazın iptali ve kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile itirazın iptaline, takibin devamına, kiralananın tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamana, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre temyiz eden davalının alacağa yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalının tahliyeye yönelik temyiz itirazlarına gelince,

Davacı vekili, davalının 10.6.2004 başlangıç tarihli sözleşme gereğince kiracı olduğunu, kira borcunu ödememesi nedeniyle, davalı hakkında tahliye istemli icra takibi başlatıldığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiği gibi yasal sürede borcunu da ödemediğini belirterek, itirazın iptali ve kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı, usulünce tebliğe rağmen duruşmalara katılmamış, yazılı savunma da yapmamıştır.

Davacı vekili, davalı hakkında kira parasının tahsili için tahliye istemli icra takibi yapmış, borçluya ör:13 ödeme emri 27.1.2011 tarihinde tebliğ edilmiştir. İhtarlı ödeme emrinde otuz günlük yasal ödeme süresi verilmiştir. İ.İ.K. 269/1 maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken B.K.’nun 260.maddesindeki otuz günlük süre beklenilmeden 17.2.2011 tarihinde açılan dava ile tahliye isteminde bulunulmuştur. Bu durumda mahkemece, tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahliye yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) No’lu bentte yazılı nedenlerle hükmün alacağa ilişkin kısmının ONANMASINA, (2) No’lu bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün tahliyeye ilişkin kısmının BOZULMASINA, onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına, 28.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/219, Karar No: 2020/1976, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2020/219 E.  ,  2020/1976 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12391, Karar No: 2010/4785, Tarih: 26.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/12391 E.  ,  2010/4785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlü ... hakkında kurulan Denizli Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2003 gün ve 2002/778-2003/958 sayılı önceki hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 günlü, 2007/125-186 sayılı ve benzer kararlarında açıklandığı üzere, adı geçen hükümlü hakkında temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hükmün ancak, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden talep halinde yada resen uyarlama yargılaması yapılmasının mümkün olduğu, hükümlü hakkında kurulan ilk hükmün kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık ... hakkında kurulan ilk hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 10.Ceza Dairesinin 19.09.2005 tarihli ilamıyla bozulduğu, bozma sonrasında dosyanın yeniden ele alınıp hükümlü ... hakkında yeniden kurulan hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu anlaşıldığından, hükümlü ... savunmanının, yeniden kurulan hükme yönelik temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, hükümlü hakkında kurulan ilk hükümle ilgili uyarlamanın mahallinde yapılması için dosyanın gereği yapılmak üzere İADESİNE, 26/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9479, Karar No: 2012/12771, Tarih: 12.11.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/9479 E.  ,  2012/12771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 14. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/02/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların vakfa ait olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu, niteliği su terazisi olan 2 parsel ve niteliği çeşme olan 3 parsel sayılı taşınmazların 24.10.1938 tarihinde İstanbul Belediyesi adına, niteliği metrük mezarlık olan 4 parsel sayılı taşınmazın 11.01.1939 tarihinde yine İstanbul Belediyesi adına ve niteliği mektep olan 5 parsel sayılı taşınmaz da 24.10.1938 tarihinde İstanbul Vilayeti adına tespit ve tescilinin yapıldığı, 26.11.1959 tarih ve 3026 sayılı tashih işlemi ile taşınmazların Bekir Paşa Vakfı adına ve 12.01.1965 tarih ve  152 sayılı tashih işlemi ile de Vakıflar Genel Müdürlüğü adına tescil edildiği, davacının Vakıflar Genel Müdürlüğü'nün Merkez Tevcih Komisyonunun 29.01.1992 tarih ve 2687 sayılı kararı ile Mülhak Esbak Şeyhülharem El Hac Ebubekir Paşa Vakfı için mütevelli tayin edildiği ve halen vakfın mütevellisi olduğu ve özünde mülhak vakfa ait olan taşınmazların vakfına dönmesi gerektiğini ileri sürerek, eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

5737 sayılı Kanunun 3. maddesinde mazbut ve mülhak vakıflar tanımlanmış,   mülga 743 sayılı Türk Kanunu Medenisinin yürürlük tarihinden önce kurulmuş ve yönetimi vakfedenlerin soyundan gelenlere şart edilmiş vakıfların mülhak vakıf olduğu belirtilmiş olup Bekir Paşa Vakfının da mülhak vakıf olduğu açıktır.

5737 sayılı Yasanın 30. maddesinde mazbut vakıfların vakfına döneceği hüküm altına almıştır. Somut olayda vakfın mülhak vakıf ve  taşınmazların da eski eser olmaları nedeniyle Vakıflar Genel Müdürlüğü adına tescil edilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle davanın kabul edilmiş olması doğru değildir.

Davalı İstanbul Vakıflar Genel Müdürlüğü'nün temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile;   hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.11.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17917, Karar No: 2014/8889, Tarih: 10.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/17917 E.  ,  2014/8889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/4862

Mahkemesi : Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 25/09/2012

Numarası : 2011/597 - 2012/646

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gündüz vakti, meskun mahalde, sürücü belgesiz olarak idaresindeki araç ile direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun solundaki inşaata ait kapı önünde beklemekte olan katılana çarparak yaralanmasına tam kusurlu olarak neden olan sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, yaralanmanın niteliği, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu, katılanda kemik kırığına yol açacak şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.