muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4286, Karar No: 2023/850, Tarih: 21.02.2023

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen görevsizlik kararına karşı, davalı ... vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 02.07.2013 ve 2013/9009 Esas, 2013/11043 Karar sayılı kararıyla "....İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "....Davanın çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkin olup taraflara ait taşınmazlar hakkında kadastro tutanakları düzenlendiği gerekçesiyle görevsizliğe ve dosyanın görevli kadastro mahkemesine gönderilmesine karar verilmesinin kural olarak doğru olduğu, ancak Kadastro Kanunu'nun 25/son maddesindeki "...mahkemeden yenilik doğurucu hüküm almayı gerektiren dava ile ilgili isteklerin incelenmesi, kadastro mahkemesinin görevi dışındadır." hükmü gözetilmek suretiyle yıkım isteği yönünden tefrik kararı verilerek kadastro mahkemesindeki dava sonucunun beklenmesi, sadece el atmanın önlenmesi isteği yönünden dosyanın kadastro mahkemesine gönderilmesi" gerektiğine işaret edilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma sonucu dosya Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/628 Esas numarasına kaydedilmiş ve 18.11.2013 tarihli ve 2013/264 Karar sayılı karar ile Kadastro Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiş ve bu karar kesinleşmiştir.

4. Kadastro Mahkemesinde dava 2014/4 Esasa kaydedilmiş ve Kadastro Mahkemesince de 17.07.2017 tarihli ve 2017/9 Karar sayılı karar ile de Asliye Hukuk Mahkemesine karşı görevsizlik kararı verilmiş ve bu kararın da kesinleşmesi ile dosya merci tayini için Yargıtay (Kapatılan) 20.Hukuk Dairesine gönderilmiştir.

5. Yargıtay (Kapatılan) 20.Hukuk Dairesinin 16.10.2017 tarihli ve 2017/9252 Esas, 2017/7836 Karar sayılı kararı ile ".... Somut olayda, Bartın 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen görevsizlik kararının, Yargıtay 1. Hukuk Dairesince "Gerçekten de, getiritlen kayıt ve belgelerden, taşınmazların kadastro tutanaklarının düzenlendiği ve 'davalı' şerhiyle kadastro mahkemesine gönderildiği anlaşıldığına göre, mahkemece, yazılı biçimde karar verilmesi kural olarak doğrudur. Ancak, davada ileri sürülen "yıkım" isteği yenilik doğurucu nitelikte olup, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 25/son maddesindeki '...mahkemeden yenilik doğurucu hüküm almayı gerektiren dava ile ilgili isteklerin incelenmesi, kadastro mahkemesinin görevi dışındadır" hükmü gözetilmek suretiyle yıkım isteği yönünden tefrik kararı verilerek kadastro mahkemesindeki dava sonucunun beklenmesi, sadece el atmanın önlenmesi isteği yönünden dosyanın kadastro mahkemesine gönderilmesi gerekirken, davanın tümden kadastro mahkemesine gönderilmesi isabetsizdir' denilerek bozulduğu, Bu durumda davaya bakma görevinin Bartın Kadastro Mahkemesine ait olduğunun özel dairenin de kabulünde olduğu, Özel Dairenin bozma kararının mahkemeleri bağlayıcılığı özelliği olduğu, bu nedenle uyuşmazlığın Bartın Kadastro Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması" gerektiğine işaret edilmiştir.

6. İş bu merci tayini kararı sonucunda dava Bartın Kadastro Mahkemesinin yukarıda yazılı esasına kaydedilerek yargılamaya devamla hüküm kurulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ".... Taraflar arasında görülen müdahalenin men'i davasının, yenileme kadastrosuna itiraz davasına dönüştüğü, 29.01.2018 tarihli celsede taşınmazların yüzölçümü hanelerinin doldurulmak ve çalışmaların olağan usullere göre tamamlatılmak üzere uygulama tutanaklarının asıllarının kadastro müdürlüğüne iadesine dair verilen ara karar uyarınca kadastro müdürlüğünce taşınmazların yenileme çalışmalarının tamamlanarak askı ilanına çıkarıldığı ve süresinde dava açılmadığından 27.03.2018 tarihinde kesinleştirmeleri yapılarak 03.04.2018 tarihinde tapuya tescilleri sağlandığı keşif sonucunda tarafların iddiaları dinlenmiş ve müdahale edildiğini iddia ettikleri ihtilaflı olan sınırların ölçümünün yapılıp yenileme çalışmalarının usule uygun olarak yapılıp yapılmadığının denetlenmesinin istendiği ve neticeten 03.02.2020 havale tarihli bilirkişi raporuyla yenileme paftasıyla tesis kadastrosu paftasının çakıştırılması neticesinde yenileme çalışmalarının usulüne uygun yapıldığının tespit edildiği ve mülkiyet ihtilaflarının bu davada gündeme getirilemeyeceği..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, kararın usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22 nci maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 683 üncü ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

Somut uyuşmazlık, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi istemine ilişkin olup hükmüne uyulan özel daire ilamında ve Yargıtay (Kapatılan) 20.Hukuk Dairesinin merci tayinine ilişkin ilamında "...Davanın çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi... istemine ilişkin olup taraflara ait taşınmazlar hakkında kadastro tutanakları düzenlendiği gerekçesiyle görevsizliğe ve dosyanın görevli kadastro mahkemesine gönderilmesine karar verilmesinin kural olarak doğru olduğuna" işaret edilmiştir.

3. Değerlendirme

Somut uyuşmazlık, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi istemine ilişkin olup hükmüne uyulan özel daire ilamında ve Yargıtay (Kapatılan) 20.Hukuk Dairesinin merci tayinine ilişkin ilamında "...Davanın çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi... istemine ilişkin olup taraflara ait taşınmazlar hakkında kadastro tutanakları düzenlendiği gerekçesiyle görevsizliğe ve dosyanın görevli kadastro mahkemesine gönderilmesine karar verilmesinin kural olarak doğru olduğuna" işaret edilmiştir.

Dava açıldıktan sonra; yörede yapılan uygulama kadastrosu çalışmaları nedeniyle, uygulama tutanakları davalı hale getirilerek, çaplı taşınmaza el atma davası ile kadastro mahkemesine aktarılan uygulama tutanakları birleştirilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. İlk Derece Mahkemesince yapılan keşif sonucu düzenlenen 03.02.2020 havale tarihli teknik bilirkişiler raporunda da, uygulama kadastrosu ile ilk tesis kadastro paftasının çakıştırılmış olup her iki paftanın birbiri ile uyumlu olduğu ve uygulama kadastrosu çalışmalarının usulüne uygun olarak yapıldığının bildirildiği görülmüştür. Nitekim mahkemenin kabulü de bu yönde olup dosya kapsamına uygundur.

Ne var ki, uyuşmazlık çaplı taşınmaza müdahalenin men'i istemine ilişkin olduğuna, uygulama kadastrosu ile tesis kadastrosu ekli raporda kroki 3 ile gösterildiği şekliyle bire bir uyuştuğuna göre; somut uyuşmazlığın çözümü bakımından; kesinleşen uygulama kadastrosunun çap kaydının getirtilerek tarafların tüm delilleri toplanmalı; bundan sonra çekişmeli taşınmazlar başında yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve fen bilirkişi eşliğinde yeniden keşif yapılmalı; yapılacak keşifte çekişmeli yer ile tarafların kullandıkları kısımların nereler olduğu ve kullanım sınırların tarafların ortak beyanları ve yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından sorularak saptanmalı; beyanlar arasında çelişki doğduğu takdirde bu çelişki yöntemince giderilmeye çalışılmalı; teknik bilirkişiden gösterilen tüm bu kullanım sınırları ile uygulama kadastrosu paftasının çakıştırılması istenerek keşfi takibe imkan sağlanmalı ve dosya arasında yer alan ve önceki teknik bilirkişi raporlarında gösterilen sınırları da irdeler şekilde ve çelişkiyi giderir tarzda rapor düzenlemesi istenmeli; buna göre davacı tarafa ait (eski 163) yeni 124 ada 3 parsel sayılı taşınmazın çap kaydı içerisinde kalan bölüm ya da bölümlere müdahale edilip edilmediği tereddütsüz olarak belirlenmeli; bundan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir. İlk Derece Mahkemece belirtilen şekilde araştırma, inceleme ve uygulama yapılmaksızın hüküm verilmesi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz eden ... vd. iadesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz eden ... vd. iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 21.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36735, Karar No: 2015/21946, Tarih: 30.09.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/36735 E.  ,  2015/21946 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/32117

MAHKEMESİ : Banaz Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2013

NUMARASI : 2013/152 (E) ve 2013/367 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 245/1. maddesine göre hapis cezası yanında adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadı- ğından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, savunma hakkının kısıtlandığına ve eksik incelmeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- TCK.nun 58. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz reji- minin uygulanmasına karar verilirken, sanığın geçmiş mahkumiyetlerinden sadece ceza miktarı bakımından ağır olan mahkumiyetinin gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, daha hafif ceza içeren mahkumiyetlerinin de tekerrüre esas alınması,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasında, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendinde sayılan sanığın kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden velayet, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan da hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu

hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasına ilişkin kısmın çıkartılarak yerine ''sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-3 madde ve fıkraları uyarınca, (c) bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar, madde ve bendlerde sayılan diğer haklardan ise hükmolunan hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına'' ibarelerinin eklenmesi ve tekerrür uygulamasına ilişkin 5. paragraftan " Banaz Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/471 esas 2010/92 karar, 2011/18 esas 2011/146 karar, Banaz Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/141 esas 2012/436 karar,.......... Banaz Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/10 esas 2009/48 karar.....", ibareleri çıkarılmak suretiyle hükmün (DÜZEL- TİLEREK ONANMASINA), 30.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3786, Karar No: 2010/4903, Tarih: 29.04.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/3786 E.  ,  2010/4903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Üzerinden geçit hakkı kurulan 1235 ve 1236 parsellerin güneyinde bulunan "1510" parsele ait tapu kaydının temin edilerek dosya arasına alındıktan sonra yeniden temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın yeniden Dairemize gönderilmesi için MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32276, Karar No: 2017/5702, Tarih: 04.07.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/32276 E.  ,  2017/5702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Akıl hastalığı ileri sürülen sanık hakkında müdafii atanmadan yargılamaya devam edilerek 5271 sayılı CMK.nun 74/2. maddesine aykırı davranılması,

2- Kabule göre de;

5237 sayılı TCK.nun 32/1 ve 32/2. maddeleri uyarınca sanığın suç tarihi itibariyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini etkileyen bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığının bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu veya Ruh ve Sinir Hastanesinden rapor alınıp sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ile hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/07/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18137, Karar No: 2014/20070, Tarih: 16.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/18137 E.  ,  2014/20070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2014

NUMARASI : 2014/67-2014/593

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; 08.06.2006 tarihinde meslek hastalığına bağlı olarak sürekli iş göremezlik oranının % 22,20’den % 25,00'e yükselmesi nedeniyle % 2,80 oranındaki artan bölüm için, maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9798, Karar No: 2010/902, Tarih: 01.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/9798 E.  ,  2010/902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalılardan ... ile domates yetiştirme ve alım sözleşmesi yaptıklarını, bu sözleşmeye diğer davalının kefil olduğunu, sözleşmeden doğan tüm yükümlülüklerini yerine getirdiklerini, ancak davalının domates fiyatlarının artması üzerine, ürettiği domatesi 3. kişilere sattığını, davacının ihtiyacını 3. kişilerden daha yüksek fiyatla karşılamak zorunda kaldığını ileri sürerek, cari hesap alacağından 1.487,98-YTL, uğranılan zarar karşılığı 9.259,79- YTL, ceza-i şart alacağı 6.656,40-YTL olmak üzere, toplam 17.404,17- YTL alacağın davalılardan yasal faizi ile müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davacının yükümlülüğünü yerine getirmediğini, aşırı sıcaklık ve kuraklık nedeniyle verimin düşük olduğunu, 3. kişilere satışın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, 8.971,34-YTL uğranılan zarar, 1,664,10- YTL ceza-i şart ve 390,51-YTL cari hesap alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...’tan tahsiline, diğer davalı ... hakkındaki davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...’un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalının domates yetiştirme ve alım sözleşmesine aykırı davranarak yetiştirdiği domatesleri 3. kişilere sattığını, kendisinin sözleşmede öngörülen fiyattan daha yüksek bedelle domates satın aldığı için uğradığı zarar ve ceza-i şartın tahsili için bu davayı açmıştır. Mahkemece, 8.971,34-YTL zarar, 1,664,10-YTL ceza-i şart hükmedilmiştir. B.K. 159 maddesi gereğince şart olunan ceza miktarından fazla zarara duçar olan alacaklı, borçlunun bir kusuru olduğunu ispat etmedikçe fazlasını isteyemez. Bu yasal düzenleme gözetilmeksizin ceza-i şart ve zarara birlikte hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Davalı ... hakkındaki dava feragat nedeniyle reddedildiğine göre karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.’nin 6. maddesi uyarınca, bu davalı lehine ayrıca nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde “765,38-TL nıspi vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılara verilmesine” karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Davalı ... hakkındaki dava feragat nedeniyle reddedildiğine göre karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.’nin 6. maddesi uyarınca, bu davalı lehine ayrıca nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde “765,38-TL nıspi vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılara verilmesine” karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’un sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı ... lehine, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 1.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18034, Karar No: 2011/1856, Tarih: 03.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18034 E.  ,  2011/1856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 27.10.2005 gün ve 2005/5878 Esas - 2005/11612 Karar sayılı ilama karşı davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı tahsili istemine ilişkindir.

Davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizce bozulmuş olup bu karara karşı davacı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Yapılan incelemede dava konusu taşınmaza 31.01.1983 tarihinde enerji nakil hattı geçirilmek suretiyle el atıldığı anlaşılmıştır.

30.06.2010 günü yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa uyarınca uzlaştırma esas ise de davacı tarafın uzlaşma için başvurmadığı anlaşıldığından;

Davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulüne;

Dairemizin 27.10.2005 gün ve 2005/5878-2005/11612 sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra esas hakkında yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 03.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.