muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15494, Karar No: 2018/10463, Tarih: 13.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/15494 E.  ,  2018/10463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 13.11.2018 Salı günü davacılar ve davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi olan ...'ın 14/09/2013 tarihinde sevk ve idaresindeki motorsikletle seyir halinde iken, plakası belirlenemeyen bir aracın aşırı farları ve yolu kapatması nedeni ile meydana gelen trafik kazası sonucunda vefat ettiğini, murisin kaza yapmasına plakası belirlenemeyen aracın neden olduğunu, murisin motosikletle hareket halinde ve kusursuz olduğunu, davacıların, murisin annesi ve kardeşleri olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan alınarak müvekkillerine ödenmesine karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında talebini yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ... tarafından açılan tazminat davasının kabulü ile 58.371,46 TL'nin dava tarihinden (13/12/2013) itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere davalı Güvence Hesabı'ndan alınarak davacı ...'a verilmesine, davacılar ... ve ... tarafından açılan tazminat davasının reddine karar verilmiş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat (destekten yoksunluk zararı) istemine ilişkindir.

Yargılamaya hakim olan ilkelerden olan “taleple bağlılık ilkesi” 1086 sayılı HUMK'nın 74. maddesinde (6100 sayılı HMK m. 26) düzenlenmiş olup, hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır ve ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Somut olayda, dava dilekçesinde; murisin sevk ve idaresindeki motorsikletin plakası belirsiz aracın kusuru nedeni ile kaza yaptığı,olayda murise atfedilecek bir kusur bulunmadığı belirtilmiş, başka bir deyişle davalı Güvence Hesabına, plakası belirsiz aracın kusuru nedeni ile husumet yöneltilmiştir. Mahkemece alınan 17/10/2014 tarihli ... raporunda; müteveffa sürücü ...'ın geceleyin aydınlatması mevcut olmayan yolda seyrini sürdürürken hızını mahal şartlarına göre ayarlamadığı, dönemece uygun hızla giriş yapmamasının etkisiyle direksiyon hakimiyetini kaybedip yol dışına çıktığı, dikkat ve özen yükümlüğüne aykırı hareketleriyle asli ve tam kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Bu durumda, davalı Güvence Hesabına husumet yöneltilmesinin dayanağı olan (plakası belirsiz) aracın kusurundan ve Güvence Hesabının bu nedenle sorumlu olduğundan bahsedilemeyeceği gibi, davacı yanın davalı Güvence Hesabı'ndan davacılar murisinin kullandığı motorsiklet yönünden bir talebi bulunmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekiren talep aşılmak suretiyle yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma ilamının kapsam ve şekline göre; davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle,davalı vekilinin, sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 13/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5189, Karar No: 2014/15944, Tarih: 11.11.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/5189 E.  ,  2014/15944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2013/212-2013/462

Dava dilekçesinde, davacının siyasi parti üyeliğinin yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmesi talep edilmiştir. Mahkemece talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde; kendisinin bilgisi dışında D.. P..nin S.İlçe Başkanlığı tarafından 2001 yılında anılan partiye üye yapıldığını, başvurusu üzerine partiden üyeliğinin iptal edildiğini, ancak yapılan parti üyeliğinin tesis edildiği 2001 yılından itibaren yok hükmünde sayılmasını istemiş, mahkemece talep hakkında davacının karar tarihinde davalı siyasi partiye herhangi bir üyeliği bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu'nun 3. maddesinde; "Siyasi partiler, Anayasa ve kanunlara uygun olarak; milletvekili ve mahalli idareler seçimleri yoluyla, tüzük ve programlarında belirlenen görüşleri doğrultusunda çalışmaları ve açık propagandaları ile milli iradenin oluşmasını sağlayarak demokratik bir Devlet ve toplum düzeni içinde ülkenin çağdaş medeniyet seviyesine ulaşması amacını güden ve ülke çapında faaliyet göstermek üzere teşkilatlanan tüzel kişiliğe sahip kuruluşlardır." 4. maddesinde; "Siyasi partiler, demokratik siyasi hayatın vazgeçilmez unsurlarıdır. Atatürk ilke ve inkılaplarına bağlı olarak çalışırlar.Siyasi partilerin kuruluşu, organlarının seçimi, işleyişi, faaliyetleri ve kararları Anayasa'da nitelikleri belirtilen demokrasi esaslarına aykırı olamaz." 6. maddesinde; "Her Türk vatandaşı, kanunda ve parti tüzüğünde gösterilen şartlara ve usullere göre siyasi partilere üye olma ve dilediği anda üyelikten çekilme hakkına sahiptir. Kimse, aynı zamanda birden fazla siyasi partinin üyesi olamaz, aksi halde üyelik sıfatı bu siyasi partilerin hepsinde birden sona ermiş sayılır. Kimse, bir partinin birden fazla teşkilat birimine üye kaydolamaz, aksi halde son kayıt tarihinden önce yapılmış olan üyelik kayıtları geçersizdir." 121. maddesinde ise; "Türk Kanunu Medenisi ile Dernekler Kanununun ve dernekler hakkında uygulanan diğer kanunların bu Kanuna aykırı olmayan hükümleri, siyasi partiler hakkında da uygulanır. " hükümleri yer almaktadır.

Somut olayda; davacının davalı siyasi partiye üyelik kaydına ilişkin tüm bilgi ve belgeler getirtilip, üyelik başvuru formunda yer alan davacıya ait imzanın incelemesi hususunda gerekirse teknik bilirkişiden rapor aldırılıp sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Somut olayda; davacının davalı siyasi partiye üyelik kaydına ilişkin tüm bilgi ve belgeler getirtilip, üyelik başvuru formunda yer alan davacıya ait imzanın incelemesi hususunda gerekirse teknik bilirkişiden rapor aldırılıp sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14534, Karar No: 2023/11012, Tarih: 13.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/14534 E.  ,  2023/11012 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesini, 22.12.2014 tarihli ve 2013/152 Esas, 2014/369 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

B. ... kararının, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 10.06.2021 tarihli ve 2018/3112 Esas, 2021/7265 Karar sayılı kararı ile;

"1- Suç tarihinde esrarın ele geçtiği 63 B 4321 plakalı otobüste yapılan aramaya dayanak olduğu belirtilen Gölbaşı Sulh Ceza Mahkemesinin 24.01.2013 tarihli 2013/78 değişik iş sayılı önleme arama kararının denetime olanak sağlayacak şekilde dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

B. ... kararının, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 10.06.2021 tarihli ve 2018/3112 Esas, 2021/7265 Karar sayılı kararı ile;

"1- Suç tarihinde esrarın ele geçtiği 63 B 4321 plakalı otobüste yapılan aramaya dayanak olduğu belirtilen Gölbaşı Sulh Ceza Mahkemesinin 24.01.2013 tarihli 2013/78 değişik iş sayılı önleme arama kararının denetime olanak sağlayacak şekilde dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Olay tutanağına göre kolluk görevlileri tarafından yapılan uygulama esnasında dedektör köpeği ile arama yapılmakta iken köpeğin otobüsün bagajında bulunan bidonlara tepki vermesi üzerine bidonlarda ele geçirilen esrarın yapılan araştırmada 21 numaralı koltukta yolcu olarak bulunan sanığa ait olduğunun tespit edildiği belirtilmesine rağmen, suç konusu esrarın bulunduğu bidonların sanığa ait olduğunun ilişkin otobüs şoförü, muavin ve diğer yolcuların beyanları olup olmadığı bidonlarda sanığın koltuk numarasına ilişkin bir fiş veya belirtici başka bir şey olup olmadığına ilişkin bir tespit yapılıp yapılmadığının açıklanmadığı dikkate alınarak; arama ve olay tutanağını düzenleyen görevliler ile gerektiğinde otobüs şoförü ve muavinin de tanık olarak çağırılıp dinlenmesi, sonucuna göre; suçun ortaya çıkmasının sanığın ikrarı ile mi, yoksa diğer delillerle mi belirlendiği saptanıp buna bağlı olarak sanık hakkında TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasında öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, sanığın hakkında bu maddenin uygulanması açısından sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4- Ankara Kriminal Polis Laboratuvarınca şahit numune olarak alınan uyuşturucu maddelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.05.2023 tarihli 2021/335 Esas ve 2023/208 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Etkin pişmanlık hükümleri tartışılmadan, hukuka ve yasaya aykırı olan hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Etkin pişmanlık hükümleri tartışılmadan, hukuka ve yasaya aykırı olan hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tutanağının içeriği, ele geçirilen uyuşturucu maddenin miktarı ve tamamının toz esrar maddesi olması, sanığın savunmaları karşısında sanığın olay tarihinde otobüste ele geçirilen esrarı ticari amaçla naklettiği sabit görülmüş, otobüsün bagajında ele geçirilen esrarın otobüs muavini tarafından kime ait olduğunu kolluk görevlilerine söylenmesi aşamasından sonra sanık ...'ın muavin tarafından otobüsten indirilip uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğunu kabul etmiş olması nedeniyle sanık hakkında koşulları oluşmaması nedeniyle etkin pişmanlık hükümleri uygulanmayarak mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.05.2023 tarihli ve 2021/335 Esas, 2023/208 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21958, Karar No: 2014/14391, Tarih: 10.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/21958 E.  ,  2014/14391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 22/3, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanması sonrası götürüldüğü hastanede bilinci kapalı olması sebebiyle alkolmetre ile ölçüm yapılamayan, ancak muayene sonucu orta derecede alkollü olduğu bildirilen sanığın olay gecesi saat 01:00 sıralarında idaresindeki araç ile otoban üzerinde seyretmekte iken, başkaca bir sebep olmaksızın direksiyon hakimiyetini kaybederek, yolun sağ tarafındaki kayalıklara çarpıp, taklalar atarak 80 metre sürüklenmesi sonucu aracındaki ...’ün öldüğü, kendisinden şikayetçi olmayan mağdur ...’nun yaşamsal tehlike geçirip, hayat fonksiyonlarını 6. derecede etkileyen kemik kırıkları oluşacak, duyu veya organlardan birinin işlevini yitirecek ve yüzde sabit iz oluşacak derecede, mağdur ...’ün ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede yaralandıkları olay nedeniyle sanık hakkında TCK’nın 85/2. maddesi yerine 85/1. maddesi ile mahkumiyet hükmü kurulması yargılamanın Ağır Ceza Mahkemesince yapılıp, sonuçlandırılması sebebiyle sonuca etkili görülmemiş, tam kusurlu sanık hakkında asgari hadden ceza tayin edilmiş olması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın atılı suçu işlemediğine, bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığına ve hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen hususlar dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1831, Karar No: 2019/2665, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1831 E.  ,  2019/2665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15697, Karar No: 2011/25329, Tarih: 21.12.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/15697 E.  ,  2011/25329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine, cezasının teciline, diğer sanık ...'in beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ..., katılan vekili ve O Yer C. Savcısının temyizi itirazları, yapılan yargılamaya, toplanan delilere, gerekçe ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden reddi ile hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... ile ilgili beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan inecelemede;

erek suç tutanağı, gerekse mahallinde yapılan keşif ile bilirkişi raporlarından ve dosya münderecaatından suç tutanağına konu edilen 4900 m 2'lik sahanın, sanık ...'ın hanımı ... ... adına kayıtlı olduğu iddia olunan 914 nolu parselin tamamen dışında arazi kadastrosunda çalılık olarak gösterilen kısımda ve 2002 yılında Kırıklı köyünde ilan edilip kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığının anlaşılmasına, ve orman kadastrosu yapılan yerde bir yerin orman olduğunun herkes tarafından bilinmesi gerekmesine göre Kırıklı Köyünden olan sanık ...'in de ağaç kesilip örtü kaldırılarak açtığı kısmın orman olduğunu bilmediğine dair savunmasına itibar edilemeyeceğininden sübut bulan eylemi sebebiyle cezalandırılması gererkirken yetersiz kalan gerekçe ile beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5518, Karar No: 2024/3302, Tarih: 24.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5518 E.  ,  2024/3302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2474 Esas, 2023/3061 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 24. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/184 E., 2023/154 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı BEDAŞ vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı BEDAŞ vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin abone olduğu tesisata enerji almak için 21.07.1996 tarihinde davalı şirkete enerji talep dilekçesi verdiğini, müvekkiline ait enerji nakil hattından onayı ve izni olmaksızın üçüncü şahıslara enerji verildiğini, enerji nakil hattının usulüne uygun Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun Yönetmelikleri doğrultusunda devralınmadığını, davalı şirkete yapılan başvuruların sonuçsuz kaldığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik, 5.000,00 TL tazminatın enerji nakil hattının müvekkilinin izninin olmadığı tarihten başlayarak yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, 06.03.2023 tarihli ıslah dilekçesi ile 306.282,29 TL trafo bedeli, 1.767.042,00 TL kaçak enerji bedeli olmak üzere dava değerini toplam 2.073,323,29 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; dava konusu trafo ve tesislerin kurulduğu tarih itibariyle mülkiyetinin ve işletme hakkının TEDAŞ'a ait olduğunu, müvekkili şirketin tesislerin sadece işletme hakkını devraldığını, husumetin TEDAŞ'a yöneltilmesi gerektiğini, ENH'nın işletme bakım ve onarımının müvekkil şirket tarafından yapıldığını, 12.02.2017 tarihinde yürürlüğe girecek düzenlemeyi beklemeden erken açılan davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, trafonun davacı tarafından yaptırıldığı, davacı tarafın trafo bedelini talep etme hakkı olduğu, elektrik kullanım bedeline yönelik talebin ise dağıtım şirketinin davaya konu enerji hattını kullanması, başkalarının bağlanmasını sağlaması ilgili yönetmelik hükümleri gözetildiğinde aykırılık teşkil etmediği dahili davalı TEDAŞ yönünden ise davalılar arasındaki sözleşme uyarınca sorumluluk davalı BEDAŞ'a devredildiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 306.282,29 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı BEDAŞ'tan tahsiline, davalı TEDAŞ yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı BEDAŞ vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı BEDAŞ vekili; davacının dava dilekçesinde talep etmediği tesis bedelini, Bölge Adliye Mahkemesi kararı ve sonrasında mahkemece davanın açıklanması suretiyle istenmesinin mümkün olmadığını, davacının istinaf sonrası dava dilekçesinde talep ettiği talepleri ve davasını değiştirmesi, genişletmesi ve tesis bedelinin tahsil edilmesi talebinde bulunmasına rıza ve muvafakatlarının olmadığını, Mahkemenin bilirkişi inceleme kararına ve buna dayalı olarak verilen rapora itirazlarının nazara alınmadığını davacı tarafından tesis edilen dağıtım varlıklarının 20.08.1996 tarihindeki enerji müsaadesine dayalı olarak 18.12.1996 tarihinde geçici kabulünün yapıldığını, davanın 11.12