muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5398, Karar No: 2016/219, Tarih: 25.01.2016

Dosya kapsamına göre; A.. ve S.. B.. ile Z.. K.. arasında "A. B." isimli işyerinin kiralanması, işletilmesi ve hisse devirleri nedeniyle oluşan alacak-verecek sorununun bulunduğu, Z..'ün bu sorunu konuşmak için A..ve S..'ı İstanbul'dan çağırdığı, olaydan 1 gün önce tarafların bir araya geldikleri ancak sorunu çözemeyip ertesi gün buluşmak üzere sözleştikleri, olay günü Zülküf'ün işyerine diğer sanıklar Oğuz, Evren ve Orçun'u çağırarak diğer taraf olan Ayhan ve Serdar'ı bekledikleri, Ayhan'ın Z..'ü görüşmek üzere işyeri dışında başka bir yere çağırdığı ancak Z..'ün gitmediği, bunun üzerine S..'ın işyerine gelerek Z..'e "çabuk arabaya bin gidiyoruz" diyerek götürmeye çalıştığı ancak diğer sanıkların müdahalesi ile S..'ın Z..'ü götüremediği, S..ın telefon açması üzerine A..'ın işyerine geldiği ve Z..'ü götüremeyeceklerini anlayınca işyerinden ayrılıp 5 dakika sonra bu kez yanında Ş.. ve S.. ile birlikte yeniden geldiği, sanık A..'ın elindeki silahı Z..e doğrultarak "beni kim zannettiniz, seni öldürürüm" diyerek tehdit edip orada bulunan Z.., E.., O.. ve Oğ..'un üzerine 6 el ateş ettiği, açılan ateşle E..'in sağ femur orta hatta yumuşak dokuda madeni opasite oluşturarak hayati tehlike geçirmeyecek şekilde yaralandığı, diğer taraftan O.. ve E..'in silah, Oğ..'un da bıçak kullanarak A..'ı sağ gluteal ve sol uyluk bölgelerinden hayati tehlike geçirmeyecek, Ş..'u 3 el ateş ve bıçaklama sonucu her iki dizinden ve sol uyluk bölgelerinden hayati tehlike geçirecek, S..'ı ise ince bağırsakta 3 ayrı yerde bıçakla, batın sol üst kadrandan silahla yaralayarak bağırsak 50 cm rezekte edilip hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandıkları yönündeki dosyada yer alan bilgiler karşısında;

a) Bir tarafta yer alan A.., S.. ve Ş..'un karşı tarafa yönelik eylemleri; Z.., E.., Oğ.. ve O..'un ise diğer tarafa yönelik eylemlere fikir ve irade birliği içerisinde hareket ederek ve fiiller üzerinde müşterek hakimiyet tesis ederek gerçekleştirdiklerinin iddia olunması ve buna yönelik deliller edilmesi karşısında öncelikle her bir gruba dahil olan sanıkların diğer gruba yönelik eylemleri hakkında açılmamış kamu davaları bulunması nazara alınarak, maddi gerçeğin tereddütsüz ortaya çıkmasının temini bakımından kamu davasına konu yapılmayan ve eksik olan eylemlere ilişkin Cumhuriyet başsavcılığına ihbarda bulunulması, kamu davası açılması halinde birleştirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Kabule göre ise; Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiilerinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 25/01/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7187, Karar No: 2012/3428, Tarih: 26.04.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/7187 E.  ,  2012/3428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve Tuzla Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Oltu Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.07.2010 gün ve 175/153 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... dava dilekçesinde; mevki ve sınırlarını bildirdiği ve Oltu çayının zaman zaman taşması sonucu tespit harici bırakılan bir parça taşınmazın babasına ait iken mirasçılar arasında yapılan taksimle kendisine intikal ettiğini, yaklaşık 30 yıldan beri zilyetliğinde olduğunu açıklayarak adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, 20.06.2008 tarihli yargılama oturumunda dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı köy temsilcisi, 09.07.2009 tarihli keşifte; taşınmazın davacının babasına ait iken davacıya kaldığını, yapılan yol ve köprüden sonra derenin etkisinden kurtulduğunu ve 60 yıldan beri davacının zilyetliğinde olduğunu bildirmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 15.07.2009 tarihli teknik bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 3.101,034 m2 yüzölçüme sahip taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik, imar ve ihya hukuki sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 996 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. ve 17.maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 15.07.2009 tarihli teknik bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 3.101,034 m2 yüzölçüme sahip taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik, imar ve ihya hukuki sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 996 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. ve 17.maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Oltu Kadastro Müdürlüğünün 28.05.2008 tarih ve 1637 sayılı, 22.10.2010 tarih ve 248 sayılı karşılık yazılarında dava konusu taşınmazın 1958 yılında kesinleşen kadastro çalışmalarında “dere yatağı” vasfı ile tescil harici bırakıldığı bildirilmiştir. Kural olarak, dere yatakları Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdendir. Aktif dere yatakları ile derenin etki alanında kalan yerlerin kazanılması mümkün bulunmamaktadır. Ancak, aktif dere yatağında ve etki alanında kalmayan bir yer koşulları mevcut olduğu takdirde, niteliğine göre zilyetlik ve imar-ihya yoluyla kazanılabilir. Keşif mahallinde dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar, Oltu Çayı üzerine köprü, yol ve set inşa edilmesi ile taşınmazın dere etkisinden kurtulduğunu davacının babasının çit vurup, ağaç dikip ve toprak taşıyarak taşınmazı ihya ettiğini bildirmiş olmasına rağmen, taşınmazın imar-ihya çalışmasının hangi tarihte başlayıp hangi tarihte bittiğini açıklamamışlardır. Aynı keşifte dinlenen ziraat mühendisi bilirkişinin 13.07.2009 tarihli raporunda taşınmaz ile Oltu Çayı arasında DSİ tarafından yapılan çalışma ile selgah mevkiindeki taşınmazların sel sularından kurtulduğunu bildirmiştir Bir arazinin kullanım süresi ve niteliğini en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarıdır. Bu hava fotoğraflarının kadastro tespitinden sonraki, dava tarihinden önceki yıllara ait en az iki ayrı zamana ilişkin olması gerekir. Bu konuda sağlıklı bir yargıya ulaşmak için dava tarihinden geriye doğru 20 – 25 yıl öncesine ait (1980-1989 yılları arası) en az iki farklı tarihe ait stereoskopik hava fotoğraflarının dosyada yer almış olması ve bu fotoğrafların stereoskopla üç boyutlu olarak incelenmesi gerekir. Ayrıca, stereoskopik çift hava fotoğrafı, bir stereoskop altında incelendiğinde, arazinin üç boyutlu görüleceği, taşınmazın sınırlarının belirlenebileceği ve bu amaçla ekilemeyen bakir alanların net bir biçimde tespitinin yapılabileceği görülecektir. Ne var ki, mahkemece hava fotoğraflarından yararlanma yoluna gidilmemiştir.

Bu halde mahkemece yapılacak iş; yeniden yapılacak keşifte yerel bilirkişi ve tanıklar HMK. nun 243 ve 244. maddeleri gereğince keşif yerine davetiyeyle çağrılmalı, aynı kanunun 259 ve 290/2. maddeleri uyarınca uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeniyle yerel bilirkişi ve tanıklar keşif yerinde dinlenmeli, dava konusu taşınmazın kim tarafından hangi tarihte imar ve ihyasına başlandığı, imar ve ihyanın ne şekilde sürdürüldüğü, hangi tarihte tamamlandığı ve tarımsal amaçlı zilyetliğin hangi tarihte başladığı hususları ile kazanmayı sağlayan zilyetlik koşulları yerel bilirkişi ve tanıklardan sorularak açıklığa kavuşturulmalı, beyanlar arasında çelişki bulunması halinde HMK. nun 261. maddesi gereğince giderilmesine çalışılmalıdır. Aynı keşifte ziraat mühendisi, kadastro fen elemanı, jeodezi ve fotoğrametri mühendisinden oluşacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu marifetiyle tespit tarihinden geriye doğru 20 – 25 yıl öncesine ait ve iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının getirtilip stereoskop aletiyle yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda inceleme yaptırılarak taşınmazın niteliği ve ne zaman kullanılmaya başlandığının belirlenmesine çalışılmalı, tanık ve bilirkişi sözleri ilmi esaslara göre hazırlanan bilirkişi raporlarıyla denetlenmelidir.

Öte yandan 09.07.2009 tarihli keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklar, taşınmazın 60 yıl önce dere yatağı iken yol, köprü ve sedde inşaası ile dere etkisinden kurtulduğunu bildirmiş olup, bu halde dava konusu taşınmazın teknik bilirkişi tarafından düzenlenen krokisi gönderilmek suretiyle, KGM Bölge Müdürlüğünden yol ve köprünün, DSİ Bölge Müdürlüğünden Sedde çalışması bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise yapım tarihinin sorulması ve 20 yıllık zilyetlik süresinin geçip geçmediği değerlendirilirken bu tarihlerin gözönünde bulundurulması gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş bulunması usul ve yasaya aykırıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün 6100 sayılı ...nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4282, Karar No: 2012/2537, Tarih: 27.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/4282 E.  ,  2012/2537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Tarım ... prim borçları yönünden 6111 sayılı Kanun'un SGK prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki hükümlerinden faydalandırılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, 6111 sayılı Yasanın yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Yasadan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebi, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ederek, dava hakkını kötüye kullandığı anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 27/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10674, Karar No: 2021/4582, Tarih: 07.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/10674 E.  ,  2021/4582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; olay günü saat 11:00 sıralarında sanık ...’ın sevk ve idaresindeki belediye otobüsü ile Balçova istikametinden Güzelbahçe istikametine doğru seyir halinde iken olay mahalline geldiğinde, yolun sağ kısmında bulunan araçlar dolayısıyla sol şeritte durarak yolcu indirme bindirme yaptığı, orta refüjde karşıdan karşıya geçiş için beklemekte olan yaya ...'ın da orta refüjde kısa bir yürüyüşten sonra duran otobüsün önünden karşıdan karşıya geçtiği sırada harekete geçen otobüsten kaçmasına rağmen otobüsün altında kalması sonucunda hayatını kaybettiği olayda; sanığın sevk ve idaresindeki otobüs ile meskun mahaldeki yolun sağ kısmında park halindeki araçlardan dolayı sol şeritte yolcu indirme bindirme için duraklayacağı sırada orta refüjde karşıya geçmek için beklemekte olan yayayı da dikkate alarak tekrar hareketi öncesi yayanın aracın hareket alanı dahiline girebileceğini öngörerek, hareket alanına giren yayayı görebilmek adına çevresel kontrolünü gerektiği şekilde yapması, yaya trafiği itibariyle araç çevresinin müsait olduğundan emin olduktan sonra harekete geçmesi gerekmekte iken bu hususlara riayet etmemiş, aracın önünden karşıya geçmek üzere yola giren yayaya rağmen aracı harekete geçirerek fark edemediği yayaya çarpmış olup, dikkatsiz ve kontrolsüz tavrı ile asli derecede kusurlu olduğu olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu beş kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2-Kendilerini aynı vekille ve tek vekaletname ile temsil ettiren katılanların hepsi yararına eşit vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, karar tarihindeki tarifeye göre 1.800,00-TL maktu vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılana verilmesine şeklinde hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1. bendinde yer alan ’’amacı’’ ibaresinin hükümden çıkartılması; hükmün 3. bendinin çıkarılarak yerine “ Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT' ye göre belirlenen 1.800 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak kendilerini vekil ile temsil ettiren katılanlara eşit olarak verilmesine,’’ şeklindeki bendin getirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10052, Karar No: 2011/2686, Tarih: 14.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10052 E.  ,  2011/2686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.05.2009 tarih ve 2007/203-2009/207 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı kooperatif ortaklarından ...’un hissesini 10.12.2004 tarihli hisse devir sözleşmesi ile devraldığını, ortaklığa kabulü için kooperatif yönetimine yaptığı başvuruların sonuçsuz kaldığını, 22.05.2006 ve 05.07.2006 tarihli ihtarnameleri göndermesine rağmen talebinin kabul edilmediğini, hisse devir sözleşmesinden sonra taşıma izin belgesi çıkardığını, araç aldığını, ortaklığa kabul edilmemesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, davalı kooperatife ortak olduğunun tespiti ile kooperatif ortaklığına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının hissesini devraldığı ... hakkında ihraç kararı alınması nedeniyle bu kişi tarafından açılan ihraç kararının iptaline ilişkin Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2007/73 E.sayılı dosyasının derdest olup sonucunun beklenmesi gerektiğini, müvekkilinin devir sözleşmesinden yaklaşık 2 yıl sonra haberdar olduğunu, davacının hisse devir sözleşmesinden sonra müvekkili kooperatif yönetim kuruluna usulüne uygun olarak başvurmadığını, anasözleşmenin 17.maddesine göre yönetim kuruluna yazılı olarak bildirilmesi gerektiğini, davacının hisse devir sözleşmesinin yapıldığı 10.12.2004 tarihinde ve ihtarname tarihlerinde anasözleşmesinin 10.maddesinde sayılan şartları taşımadığını, araç sahibi olmadığını, 27.03.2007 tarihinde araç sahibi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ... hakkındaki ihraç kararının kesinleştiği 29.11.2006 tarihine kadar bu kişinin kooperatifin ortağı olduğu, ...’un ortaklığının ihraç kararının kesinleşmesi ile sona erdiği, davacı ... ile ... arasındaki devir işlemi anasözleşmenin 17/1 maddesinde öngörülen şekilde yapılmadığından davacının ortaklık hakkını kazanmadığı, kooperatif ortaklığının kazanılması için devir işleminin kooperatif yönetimine yazılı olarak bildirilmesi gerektiği, yönetim kurulunun ortaklığa kabul kararının yazılı olarak bildiriminde bulunan kişiye ortak sıfatını kazandırıcı bir işlem olduğu, ortaklığa kabul için yazılı giriş bildirimi doldurularak kooperatife başvurulması ve bunun kooperatif tarafından kabulü gerektiği, devir işlemi her iki taraf arasında geçerli olup davalı kooperatife karşı ancak yönetim kurulu kararı ile hüküm ifade edeceği, somut olayda alınmış bir yönetim kurulu kararı olmadığı ve ...’un öldüğü gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ortaklığın tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının hissesini devraldığı dava dışı ...’un davalı kooperatif tarafından ihracına dair verilen karara karşı davacı ... tarafından Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2007/73 E sayılı dosyası ile açtığı ihraç kararının iptali istemine ilişkin kararın kesinleştiği belirtilmiş ise de işbu davada verilen karar davacı ...’in ölümü nedeniyle mirasçıları tarafından temyiz edilmiştir. Dairemizin 2009/13912 E. sayısı ile kayıt edilerek temyiz incelemesi için beklemektedir. Bu itibarla mahkemenin, dava dışı ...’un ihraç kararının kesinleştiği gerekçesi yerinde bulunmayıp 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2007/73 E.,2008/88 K. sayılı dosyasının sonucu beklenmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca, kooperatiflerde açık kapı ilkesi geçerli olup, anasözleşmenin 17. maddesindeki yönetim kuruluna yazılı başvuru koşulu, devrin geçerliliğine ilişkin değil, devrin kooperatife iletilmesi ve kabulü ispat bakımından düzenlenmiştir. Mahkemece, yönetim kuruluna bildirimin ortaklığın kazanılması için kazandırıcı işlem olduğu, devir işleminin yönetim kuruluna yazılı şekilde bildirilmediği, yönetimce alınmış kabul kararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi de doğru görülmemiş, anasözleşmede öngörülen ortaklık koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi bakımından bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4906, Karar No: 2018/996, Tarih: 15.02.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/4906 E.  ,  2018/996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 25/03/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız eylemden kaynaklı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacı ... yönünden manevi tazminat isteminin reddine; diğer davacı ... yönünden manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen 24/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.Taraflar arasındaki yapılan yargılamanın son oturumunda hüküm olarak; “Davanın kısmen kabulüne,1.500,00TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” karar verilmişken, daha sonra yazılan gerekçeli kararda; ''..Davanın kısmen kabulüne, 1.800,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine'' şeklinde hüküm kurulmuş, böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. O halde, mahkemece yapılacak iş; önceki kısa kararla bağlı olmaksızın; kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden düzenlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir.Mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 15/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.