muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15338, Karar No: 2014/10405, Tarih: 23.06.2014

Dosya incelendiğinde; davacının, kamuoyunda Ergenekon adı ile bilinen dosyada yargılanan sanıklar arasında yer aldığı, dava konusu kitabın konusunun da, bu soruşturma dosyasında yer alan şahısların kısa özgeçmişleri ile iddianamelerde neyle suçlandıkları, bu şahısların suçlamalara yönelik savunmaları ve savcılığın bu suçlamaları kanıtlamak için mahkemeye sunduğu belge, bilgi, delil ve tanık ifadelerine ilişkin olduğu, kitapta yer alan birçok açıklamanın soruşturma kapsamında yapılan teknik takipten elde edilen telefon görüşme kayıtları ile ifade tutanaklarından elde edilen bilgilere göre yapıldığı anlaşılmaktadır.

Yapılan soruşturma ve kovuşturma sonucu, Türkiye’nin gündemini sarsan ve halen de gündemi meşgul etmeye devam eden anılan dosyadaki sanık şahısların icraatları ve birbirleriyle olan irtibatları ortaya çıkmış, aralarında davacının da bulunduğu birçok şahsın bu dosya kapsamındaki görev ve faaliyetleri belirlenmiştir. Bu derece önemli bir dosyada ismi geçen şahısların yaptıkları iş ve eylemlerinin, yukarıda açıklanan basın özgürlüğü çerçevesinde kitap olarak yayınlanmasından daha doğal bir şey olamaz. Güncelliği de bulunan böyle bir olayın kitaba konu edilmesinde hukuka aykırılık yoktur. Yapılan değerlendirmeler sırasında kullanılan sözler de olayın gösterdiği özelliklere ve anlatılmak istenen amaca uygundur.

Mahkemece, görünür gerçeğe uygun olup genel anlamda basın özgürlüğü sınırları içerisinde kalan dava konusu ifadelerin hukuka uygun olduğu gözetilerek istemin tümden reddedilmesi gerekirken, davalıların manevi tazminatla sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı .......'nin temyiz dilekçesinin (1) no'lu bentte gösterilen nedenle reddine, diğer davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın (2) no'lu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1613, Karar No: 2019/2346, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1613 E.  ,  2019/2346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13396, Karar No: 2014/9638, Tarih: 29.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/13396 E.  ,  2014/9638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul 5. İş Mahkemesi

Tarihi :16.05.2013

No :2012/111-2013/349

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava konusu somut olay, davalının işyeri olan eczane ile davacı kurumun aralarındaki protokol gereği sözleşmeli olarak çalıştıkları, 09.08.2006 tarihinde sehven kurum tarafından eczane hesabına 22.217,92 TL ödemede bulunulduğu, yapılan yanlışlığın fark edilmesi üzerine alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Görev konusu, kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemelerce, yargılamanın her aşamasında re'sen ele alınması gereken bir husustur.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş olan istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. 5510 sayılı Kanunun 101. maddesi, bu Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceğini kurala bağlamıştır.

Uyuşmazlığın, taraflar arasındaki sözleşmeye (protokol) aykırılıktan kaynaklandığı belirgin olup, bu yönde, davada 5510 sayılı Kanunun uygulama yeri bulunmadığı gibi, uyuşmazlığın 5510 sayılı Kanunun uygulanmasından kaynaklandığını ortaya koyacak yasada başka bir hüküm de mevcut değildir. Aksine, sözleşme hükümlerine aykırılıktan doğan bu davanın yasal dayanağı Borçlar

Kanunu'nun 96 ve devamı maddeleri olduğundan, davanın iş mahkemesinde değil, genel mahkemede görülmesi gerekir. Uygulamada gerek Dairemiz ve gerekse konu ile ilgili 13. Hukuk Dairesi ve Hukuk Genel Kurulu Kararları bu yöndedir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, mahkeme tarafından öncelikli olarak görev yönü üzerinde durularak, karar verilmesi gerekirken ; işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3345, Karar No: 2007/5633, Tarih: 18.04.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/3345 E.  ,  2007/5633 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ... ile S.S.K Başkanlığı vekili avukat ... ... aralarındaki dava hakkında Sivas 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.3.2006 tarih ve 193-85 sayılı hükmün Dairenin 23.1.2007 tarih ve 12804-497 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, zihinsel engellilere eğitim ve rehabilitasyon hizmeti vermek üzere kurulan Çoçuk Esirgeme Kurumu’na bağlı, verdiği eğitim bedelini SSK’dan tahsil eden bir şirket olduğunu, kurumun 10.1.2005 tarihli yazısı ile 21 yaşın üzerindeki 2 kişinin eğitiminden dolayı ödeme yapılamayacağını bildirerek ödeme yapmadığını ve ödeme yasağı koyduğunu ileri sürerek,26.139.00 YTL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuş, davanın kabulüne dair mahkeme kararı Dairemizce onanmıştır.

Davalı taraf bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440.maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan davalının sair karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

2-Davalının karar düzeltme isteğinin incelenmesinde: 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 126.maddesi ve 4792 sayılı Sosyal Sigortalar Kurumu Kanununun 2868 sayılı kanunla değişik 24. maddesinin (c) bendi gereğince Sosyal Sigortalar Kurumu harçtan muaf olduğu halde, aleyhine harca hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, kararın bu nedenle bozulması gerekirken zuhulen onandığı, bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davalının karar düzeltme istemi kabul edilerek Dairemizin 23.1.2007 gün ve 2006/12804 esas, 2007/497 karar sayılı onama kararı kaldırılarak mahkeme kararı bozulmalıdır. Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi 2007/3345-5633

yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair karar düzeltme itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan gerekçelerle hüküm fıkrasının (3) no’lu bendinin tamamen çıkarılarak yerine "Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına istek halinde peşin ödenen harcın davacıya iadesine" sözlerinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş ve değiştirilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 18.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15803, Karar No: 2012/22206, Tarih: 30.10.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/15803 E.  ,  2012/22206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde suya vaki müdahalenin men'i istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi ile dava konusu suyla ilgili sulama rejimi tesisine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde; ... köyü ... deresinden akan sudan, kadimden beri davacı ile davalılar birlikte yararlanmakta iken; davalılar, derenin suyunu boru ile başka dere suyundan faydalandıkları bahçelerine götürdüklerini; Yasak deresinin suyunu azalttıklarını iddia ederek; suya vaki müdahalenin men'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalılar, davacının su üzerinde hiç bir hakkının olmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece; "...mahalli bilirkişi ve tanık beyanları, tarafların suya olan ihtiyaçları, mevcut kaynakların yeterliliği, tarafların ihtiyaçlarından fazla suyun bulunması nedenleri ile davacı tarafın boruları sökülmesi sureti ile suya vaki müdahalenin önlenmesi yönündeki davasının reddine, bilirkişi raporlarında belirtildiği şekilde sulama rejiminin tesis edilmesine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. Gerekçesiyle" davanın reddine, taşınmazların bir sulama sezonunda yani 01-15 Mayıs ile 01-15 Ekim arasında, 12'şer günlük zaman aralıklarında, aşağıdaki sıralama ve sürelere dikkat edilerek sulama rejiminin tesisine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.Kısa kararda, "sadece davanın reddine" şeklinde karar verilmiş iken, gerekçeli kararın hüküm kısmında ise; "1- Davanın reddine, 2- Taşınmazların bir sulama sezonunda yani 01-15 Mayıs ile 01-15 Ekim arasında, 12'şer günlük zaman aralıklarında, aşağıdaki sıralama ve sürelere dikkat edilerek sulama rejimi tesisine;" şeklinde hüküm oluşturulduğu anlaşılmaktadır.

Bu haliyle, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.Öte yandan, mahkemece; davanın reddine karar verildiği halde, aynı zamanda taraflar arasında su rejimi oluşturulmak suretiyle (red kararıyla) çelişki yaratılmış olması da doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü Ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 30/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7572, Karar No: 2012/27083, Tarih: 14.11.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/7572 E.  ,  2012/27083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 11. Aile Mahkemesi

TARİHİ :13.12.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı tanıklarının, davacıdan aktarılan duyumları, görgüye dayalı olmayan ve kişisel kanaatlerini içerir beyanları ile evliliğin ilk yıllarında olan ve tarafların birlikte yaşamaya devam etmesi nedeniyle affedilen veya hoşgörü ile karşılanan olaylara ilişkin beyanları hükme esas alınamaz.

Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak boşanma kararı temyiz edilmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamış yanlışlığa işaret etmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle yoksulluk nafakasında, nafaka yükümlüsünün kusuru aranmayacağından (TMK.md.l75/son) aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b- Davalının tarafların boşanmalarını gerektirecek nitelikte bir kusuru ispatlanamamıştır. Kusursuz eşten tazminat istenemeyeceğine göre (TMK.md. 174/1-2) davacının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddi gerekirken kabulü doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ . Temyiz edilen hükmün yukarıda 2-b bendinde gösterilen sebeple kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukanda 2-a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.11.2012 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/10853, Karar No: 2014/13443, Tarih: 28.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/10853 E.  ,  2014/13443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL 1. ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/05/2011

NUMARASI : 2009/524-2011/310

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan C. Camlı Pencere Sistemleri San. Ve Tic. AŞ. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Z.N.K.Peltek tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davalı şirketin uzun zamandan beri çalışanlarının ücretlerini gecikmeli ödediğini, Kasım 2008 ayı ücretinin yarısını gecikmeli ödediğini, Aralık 2008 ve Ocak 2009 aylarına ait ücretlerini ödemediğini, bu durumun iş akdinin haklı fesih nedeni olduğu gibi Şubat 2009 ayından itibaren maaşının 1/2 si nispetinde ödenmesi gereken 6 aylık kısa dönem çalışma ücretinin de ödenmediğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Müflis C. Aş.ni temsilen duruşmaya katılan İflas idaresi temsilcisi, şirketin tasfiye halinde olduğunu, iflasın açılmasından sonra doğan borçlardan iflas masasının sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı tebliğe rağmen cevap vermemiş, duruşmalara katılmamıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı ve davalılardan Müflis C. AŞ.tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Davacının adli yardım talebinin 25/06/2010 tarihli celsede kabul edildiği anlaşılmakla, Dairemizce hataen yapılan geri çevirme kararı üzerine verilen 06/03/2014 tarihli ek karar yok hükmünde kabul edilerek davacının süresinde verdiği temyiz itirazı ile davalılardan Müflis C. AŞ.tarafından sunulan temyiz itirazının incelenmesinde;

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı ve davalılardan Müflis C. AŞ.'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında ücretlerin ve kısa çalışma ödeneğinin ödenip ödenmediği hususunda uyuşmazlık vardır.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı ve davalılardan Müflis C. AŞ.'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında ücretlerin ve kısa çalışma ödeneğinin ödenip ödenmediği hususunda uyuşmazlık vardır.

Kısa çalışma ve kısa çalışma ödeneğini düzenleyen 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu'nu ek 2.maddesi "Bu Kanuna göre sigortalı sayılan kişileri hizmet akdine tabi olarak çalıştıran işveren ; genel ekonomik kriz veya zorlayıcı sebeplerle işyerindeki haftalık çalışma sürelerini geçici olarak önemli ölçüde azaltması veya işyerinde faaliyeti tamamen veya kısmen geçici olarak durdurması halinde,durumu derhal gerekçeleri ile birlikte Türkiye İş Kurumu'na, varsa toplu iş sözleşmesi tarafı sendikaya bir yazı ile bildirir.Talebin uygunluğunun belirlenmesine ilişkin usul ve esaslar Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikte belirlenir.

Yukarıda belirtilen nedenlerle iş yerinde geçici olarak en az dört hafta işin durması veya kısa çalışma hallerinde işçilere çalıştırılmadıkları süre için işsizlik sigortasından kısa çalışma ödeneği ödenir.Kısa çalışma süresi, zorlayıcı sebebin devamı süresini ve herhalde 3 ayı geçemez.İşçinin kısa çalışma ödeneğine hak kazanabilmesi için çalışma süreleri ve işsizlik sigortası primi ödeme gün sayısı bakımından işsizlik ödeneğine hak kazanma şartlarını yerine getirmesi gerekir.

Günlük kısa çalışma ödeneğinin miktarı, işsizlik ödeneği miktarı kadardır.Kısa çalışma ödeneğinden yararlananlara ait sigorta primlerinin aktarılması ve sağlık hizmetlerinin sunulmasına ilişkin işlemler 506 sayılı Kanunda belirtilen esaslar çerçevesinde yürütülür.Kısa çalışma ödeneği olarak yapılan ödemeler başlangıçta belirlenen işsizlik ödeneği sigortasından düşülür.

Zorlayıcı sebeplerle işyerinde faaliyetin tamamen veya kısmen geçici olarak durması halinde, kısa çalışma ödeneği ödemeleri 4857 sayılı Kanunun 24. maddesinin 3 nolu bendinde ve aynı Kanunun 40.maddesinde öngörülen bir haftalık süreden başlar." hükmünü içermektedir.

Geçici 8. maddede 28.01.2010 tarihinde ise değişiklik yapılarak, 2008, 2009 ve 2010 yıllarında kısa çalışma için yapılan başvurulara münhasır olmak üzere, ek 2. maddenin ikinci fıkrasında kısa çalışma için öngörülen azami 3 aylık süre 6 ay olarak uygulanır.Üçüncü fıkrasında öngörülen kısa çalışma ödeneği miktarı %50 oranında artırılarak ödenir ve kısa çalışma ödeneği olarak yapılan ödemeler,başlangıçta belirlenen işsizlik ödeneği süresinden düşülmez.Bu maddenin yayımı tarihinden önce uygunluk tespiti yapılan kısa çalışma başvurularında süre işverenin talebi halinde aynı şartlarla ve bu maddede öngörülen süreyi aşmamak kaydıyla uzatılır. Süreyi 6 ay daha uzatmaya Bakanlar Kurulunun yetkili olduğu ayrıca bu dönemde kısa çalışma ödeneği olarak yapılan ödemelerin başlangıçta belirlenen işsizlik ödeneği süresinden düşüleceği belirtilmiştir.

Kısa çalışma uygulamasından faydalanabilmek için işverenin ekonomik krizden ciddi şekilde etkilenmiş olması gerekir. İşveren kısa çalışma yaptırılacak işçilere ilişkin bilgileri Türkiye İş Kurumu'na ve Bakanlık iş müfettişlerine vermek zorundadır. İşverenin başvurusu Bakanlık iş müfettişlerince uygun bulunursa kısa çalışmanın başlama ve bitiş tarihleri ile kısa çalışma yaptırılacak işçilere ilişkin liste son şekli verilmek suretiyle rapor ekinde kuruma, kurum tarafından da işverene ve varsa toplu iş sözleşmesine taraf işçi sendikasına ve iş yerinde ilan edilmek suretiyle işçilere bildirilir.İşveren kısa çalışmayı işyerinin bütününde uygulamak zorunda değildir.İhtiyaca göre sadece belirli bir birimdede kısa çalışma talebinde bulunabilir.Ayrıca kısa çalışmanın işyerinin her bir bölümünde farklı sürelerle uygulanması da mümkündür.

Kısa çalışma ödeneği iş tamamen durmuşsa işsizlik sigortası ödeneğine ilişkin esaslar çerçevesinde verilir. İş tamamen durmayıp işyerinde iş süresi azaltılmışsa, kısa çalışma ödeneği işyerinde uygulanan haftalık çalışma süresini tamamlayacak şekilde çalışılmayan süreler için verilir.Zorlayıcı sebeplerle işyerinde kısa çalışma yapılması halinde ödemeler 4857 sayılı İş Kanunun 24/III Nolu bendinde ve 40. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra başlar. Kurum işçilerin başvurusunu başvuruyu izleyen ayın sonuna kadar sonuçlandırmak zorundadır.

Kısa çalışma ödeneği işçinin kendisine aylık olarak her ayın sonunda ödenir. Kısa çalışma ödeneğinden yararlanan işçi,işsizlik sigortasından yararlanmak için gerekli koşullar gerçekleşmeden işsiz kalırsa, kısa çalışma ödeneği aldığı süre düşüldükten sonra daha önce hakettiği işsizlik ödeneği süresini dolduruncaya kadar işsizlik ödeneğinden yararlanır.

Kısa çalışma uygulamasında işverenin ödemek zorunda olduğu ücret Türkiye İş Kurumu tarafından karşılanmaktadır.Bu ücret tam ücret değildir.Kural olarak işsizlik ödeneğinin miktarı kadardır. Bu da günlük olarak,sigortalının son dört aylık prime esas kazançları dikkate alınarak hesaplanan günlük ortalama brüt kazancının % 40 kadardır.Ancak aylık asgari ücretin %80 ini geçemez

Somut olayda;davacı ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş akdini feshettiğini iddia etmektedir.

Tanık beyanlarında iş yerinde kısa çalışma yapıldığı ifade edilmektedir.

Somut olayda;davacı ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş akdini feshettiğini iddia etmektedir.

Tanık beyanlarında iş yerinde kısa çalışma yapıldığı ifade edilmektedir.

Mahkemece Bölge Çalışma Müdürlüğü ve Türkiye İş Kurumundan kısa çalışma yapılan döneme ilişkin kayıtlar getirtilerek, işverenin kısa çalışma için başvurup başvurmadığı, kısa çalışmanın hangi dönemler için uygun bulunduğu, davacının kısa çalışma yapacak işçiler arasında bulunup bulunmadığı, ücretin ödenmediği iddia edilen dönemin kısa çalışma için izin verilen dönem içinde kalıp kalmadığı, herhangi bir kısa çalışma ücretinin davacıya ödenip ödenmediği araştırılarak gerekirse ek bilirkişi raporu alınıp, sonucuna göre feshin haklı olup olmadığının değerlendirilmesi ve feshe bağlı alacaklar ile kısa çalışma ödeneği açısından bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile sadece tanık beyanlarına dayanılarak kabul kararı verilmesi hatalıdır.

3- Her iki davalı arasında organik bağ olması nedeniyle alacaklardan müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 28/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.