muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2240, Karar No: 2024/8799, Tarih: 19.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2240 E.  ,  2024/8799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3134 E., 2023/106 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 24.10.2022 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188/3. 188/4. ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188/3.,188/4-a.,62., 52/2-4., ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000 TL adli para cezası cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.01.2023 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın atılı suçu işlemediğine, yeterli delil bulunmadığına, suç vasfına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Narkotik Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü görevlilerince Kayseri İli genelinde uyuşturucu madde bulunduran kullanan, uyuşturucu madde ticareti yapan ve uyuşturucu madde nakleden şahıslarla yönelik yapılan çalışmalarda; sanıklar ... ve ...'ın birlikte Gaziantep İlinden temin ettikleri yüklü miktardaki uyuşturucu maddeleri 24.07.2022 tarihinde Gaziantep ilinden Lider Anadolu Turizme ait 38 \*\* 864 plaka sayılı otobüs ile Kayseri iline getirilerek uyuşturucu madde kullanıcılarına satacakları bilgileri alınması üzerine;

Kayseri ili geliş güzergahında gerekli tertibatlar alınarak beklenilmeye başlanıldığı, aynı gün saat: 05:30 sıralarında 38 \*\* 864 plaka sayılı Lider Anadolu Turizme ait otobüsün polis uygulama noktasında durdurulduğu, otobüs içerisinde yapılan kontrollerde sanık ...'nın 41 numaralı, sanık ...'ın ise 35 numaralı koltukta seyahat ettiklerinin tespit edildiği, sanıkların otobüsün içerisinde veya bagaj kısmında saklamış olabileceği suç veya suç unsurlarını otogarda indiğinde valizleri ve eşyaları ile birlikte alabileceği değerlendirilerek yolcu otobüsünün takibine devam edildiği, sanıkların içerisinde bulunduğu otobüsün Kayseri Şehirler Arası Otobüs Terminaline giriş yaptığı, sanıkların otobüsten ayı ayrı indikleri, otobüsün bagaj kısmından herhangi bir valiz ve eşya almayarak terminal içerisine girdikleri ve burada bir araya geldiklerinin görülmesi üzerine kontrol amacıyla yanlarına gidildiği, üzerlerinde suç unsuru olup olmadığı sorulduğunda sanık ...'nin eşofmanının sağ cebi içerisinden çıkartmış olduğu 1 adet mavi renkli poşet içerisinde 1 adet beyaz renkli poşete sarılı daralı ağırlığı 59,15 gram Eroin ve iç içe 2 adet şeffaf sigara poşeti içerisinde 1 adet tarihi tam okunamayan saati 14.24.05 şiş yeri no:2601707990 sayılı terminal no:004907F8 sayılı BİM Gaziantep yazar kasa fişine sarılı daralı ağırlığı 3,50 gram gelen eroin maddesini rızası ile görevlilere teslim ettiği, ele geçen maddelere Kayseri 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 24.07.2022 tarih ve 2022/7556 değişik iş sayılı kararıyla el konulduğu,

Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarının 03.08.2022 tarihli ve KSR-KİM-2022/4380 sayılı uzmanlık raporunda; ...'tan ele geçirilen net 58,6 gram ağırlığında krem renkli toz maddenin uyuşturucu maddenin uyuşturucu maddelerden EROİN ile uyuşturucu maddeler kapsamında değerlendirilmeyen Kafein ve Acetaminophen maddelerini ihtiva ettiği, içeriğin net EROİN miktarının %7 oranında olmak üzere 4,102 gram odluğu, EROİN in 2313 Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun hükümlerine tabii maddelerden olduğunun belirtildiği,

Kayseri Emniyet Müdürlüğü Olay yeri İnceleme Şube Müdürlüğünün raporunda; ele geçen materyaller üzerinde yapılan incelemede parmak izi bulunmadığının belirtildiği, sanıklar her ne kadar atılı suçlamayı kabul etmeyerek kullanmak amacıyla Gaziantepten uyuşturucuyu getirdiklerini savunmuşlarsa da, haklarında Gaziantep ilinden temin ettikleri yüklü miktardaki uyuşturucu maddeleri 24.07.2022 tarihinde Gaziantep ilinden Lider Anadolu Turizme ait 38 \*\* 864 plaka sayılı otobüs ile Kayseri İline getirilerek uyuşturucu madde kullanıcılarına satacakları yönünde istihbari bilgi bulunması, ele geçirilen uyuşturucu maddelerin sanıkların kullanım sınırının üzerinde kalması, kullanmak için Gaziantepten uyuşturucu madde satın alarak Kayseriye gelmelerinin hayatın olağan akışına aykırı olması hususları birlikte değerlendirildiğinde kendilerini cezadan kurtarmaya yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek iştirak halinde ticari amaçla uyuşturucu madde naklettiklerinin sübuta erdiği kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık savunması, Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarının 03.08.2022 tarihli uzmanlık raporu, Kayseri Emniyet Müdürlüğü Olay yeri İnceleme Şube Müdürlüğünün raporu, Laboratuvar tetkik sonuç raporu, Olay, Üst Arama, Yakalama ve El Koyma Tutanağı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler usul ve kanuna uygun bulunarak hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.01.2023 tarihli ve 2022/3134 Esas, 2023/106 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan hapis cezasının süresi ile tutuklama tarihine göre, sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2502, Karar No: 2010/3243, Tarih: 01.03.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/2502 E.  ,  2010/3243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 5.000 lira alacağın tahsili için girişilen takibe yönelik itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece kısa kararda davanın kabulü ile itirazın iptaline karar verilmiş, gerekçeli kararda ise davanın kısmen kabulü ile takibin 1.300 TL üzerinden devamına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada, 5.000 TL alacağın tahsili için girişilen takibe yönelik itirazın iptali istenilmiştir.

Mahkemece, kısa kararda; davanın kabulü ile itirazın iptaline karar verildiği halde, gerekçeli kararda; davanın kısmen kabulü ile takibin 1.300 TL üzerinden devamına karar verilmiştir.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.4.1992 gün ve 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan İçtihat gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve şimdilik diğer yönlerin incelenmesine mahal olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7763, Karar No: 2021/4691, Tarih: 08.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7763 E.  ,  2021/4691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 15. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, suça konu 09/11/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 08/12/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, sanığın çağrı yazısının tebliğine rağmen Denetim Müdürlüğüne başvuru yapmaması nedeniyle infaz dosyasının kapatılarak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırıldığı ve açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verildiği görülmüş ise de;

1- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde de sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiği nedeniyle 15/12/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre;

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre;

a- 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda sanığın çağrı yazısının usulüne uygun tebliğine rağmen başvuruda bulunmaması üzerine ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

b- Olay tutanağı içeriği ile dosyadaki diğer bilgi ve belgelere göre, aleyhinde yeterli ve kesin delil bulunmadığı aşamada, kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilemeyen, suç tarihinde uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığı teknik yöntemlerle de saptanmayan sanığın, arka sağ koltukta oturduğu ve önde şoför ve yan tarafında başka bir şahsın da bulunduğu aracın şüphe üzerine durdurulduğunda yapılan aramada ön torpido gözü içerisinde bulunan 3 rulo halinde net 2.3 gram esrar elde edilebilecek miktarda uyuşturucu maddenin kendisine ait olduğunu beyan ederek ikrarıyla suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım etmesi sebebiyle TCK’nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunun 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 08.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/364, Karar No: 2019/6689, Tarih: 23.05.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/364 E.  ,  2019/6689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından çocuklarla kurulan kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince 27.11.2018 tarihli istinaf kararı ile; "Velayeti annesine verilen müşterek çocuk EFE ... ile babası ... arasında kişisel ilişki tesisine; buna göre, babanın cezaevinde olması da gözetilerek cezaevindeki açık görüş günleri olan her ay belirlenen açık görüş gününde ve Ramazan bayramındaki açık görüş gününde, yolda geçirilecek süre de gözetilerek çocuğun davalının vasisi ... tarafından anneden teslim alınmak suretiyle baba ile kişisel ilişki sağlandıktan sonra yeniden çocuğun anneye teslim edilerek kişisel ilişkinin bu şekilde tesisine," denilmekle baba ve çocuk arasındaki kişisel ilişki düzenlenmiştir.

Ana ve babadan her biri, velayeti altında bulunmayan veya kendisine bırakılmayan çocuk ile uygun kişisel ilişki kurulmasını isteme hakkına sahiptir (TMK m. 323). Düzenli kişisel ilişki kurmak ve bu ilişkiyi sürdürmek, çocuk için bir hak olduğu gibi, ana ve baba için de bir haktır. Bu hak, sadece çocuğun yüksek yararı gerektirdiği takdirde kısıtlanabilir veya kendilerinden alınabilir (Çocuklarla Kişisel İlişki Kurulmasına Dair Avrupa Sözleşmesi m. 4). Babanın cezaevinde tutuklu veya hükümlü olması kural olarak çocukla kişisel ilişki kurmasına engel değildir. Ceza ve tutukevinin, tutuklu ve hükümlülerin yakınlarıyla mevzuat çerçevesinde görüşme imkanı ölçüsünde, çocukla tutuklu veya hükümlü ebeveyni arasında kişisel ilişki tesis edilebilir. Nitekim, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 83. maddesi ve bu kanuna dayanılarak çıkartılan "Ceza ve İnfaz Kurulularının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkmdaki Tüzüğün" (R.G. 6.4.2006 tarih ve 26131 sayı) 126. maddesi, hükümlülere üçüncü dereceye kadar kan ve kayın hısımları ile görüşme ve ziyaret hakkı tanımış, "Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkındaki Yönetmeliğin" (R.G. 17.6.2005 tarih 25848 sayı) 9. ve 14'üncü maddeleri de, hükümlü ve tutukluya çocuğu ile görüşme hakkı ve açık görüş imkanı vermiştir.

Dosya kapsamından bölge adliye mahkemesince, ortak çocuk ve baba arasında yasal düzenlemeler dikkate alınarak, açık görüş imkanıyla ilgili babanın hükümlü olarak bulunduğu cezaevinden bilgi alınmak suretiyle çocukla babası arasında görüş ve ziyaret imkanının araştırıldığı görülmüş ise de; kişisel ilişki düzenlenirken infazda zorluk ve tereddüt oluşturmayacak şekilde kişisel ilişki tesis edilmesi gerekmektedir. Ayrıca özellikle çocuğun yaşı, eğitim çağında olması, görüş günleri, ortak çocuğun bulunduğu yer ile hükümlü babanın bulunduğu cezaevi arasındaki mesafe dikkate alınarak, infazda tereddüt oluşmayacak şekilde kişisel ilişkinin düzenlenmesi gerekmekte iken uygun şekilde kişisel ilişki tesis edilmemesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 23.05.2019 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2010/5372, Karar No: 2011/2270, Tarih: 18.04.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/5372 E.  ,  2011/2270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.07.2010 gün ve 136/638 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, fen memuru bilirkişilerin 29.06.2010 tarihli raporunda (A) harfiyle gösterilen 16612,61 m2’lik alanın 289 ada 45 nolu parselden iptal edilerek adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir. 289 ada 45 numaralı parselin toplam yüzölçümü 48439,59 m2’dir.

Keşif mahallinde hazır bulunan ...Üniversitesi Ziraat Fakültesi toprak bölümü öğretim üyeleri...,...ve ... raporlarında; taşınmazın 10-15 cm toprak derinliğinin bulunduğunu, % 30-40 oranında taşlık ve kayalık, toprak sınıflandırmasına göre 6.sınıf arazi olduğunu açıklamışlar, büyük bir kısmını taş malzeme imalatı için yaklaşık olarak 5-10 metre arası derinlikte oyulduğunu ve buradan malzeme çekildiğini açıklamışlardır. 6.sınıf tarım arazisi “…Şiddetli erozyon, taşlılık, toprak sığlığı, düşük su tutma kapasitesi, tuzluluk, alkalilik, iklim engelleri gibi sınırlayıcı faktörleri içerir. Bu faktörlerin bir veya birkaçı kültür bitkisinin yetişmesini engeller…” (Prof.Dr..., Toprak Etüd ve Haritalama, Ank.Üniv.Ziraat Fak.) Böyle bir arazinin tarıma elverişli olduğu söylenemez. Ancak, ziraat mühendisi bilirkişinin hazırladıkları rapora ekledikleri fotoğraflardan, dava konusu taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17.maddesine göre imar-ihyasının tamamlandığı ve tarıma elverişli hale getirildiği söylenemez.

Ayrıca, ziraat mühendisi bilirkişilerin “…Taşınmazın büyük bir kısmının son dönemde taş malzeme imalatı için yaklaşık olarak 5-10 metre arasında derinlikte oyulduğu ve buradan malzeme çekilmiş olduğu…” şeklinde tarif ettikleri alan fen memuru bilirkişinin krokisine göre 289 ada 45 numaralı parselin içerisinde ve güneyinde kalmakta olup komşu 54 numaralı parselin batısında bulunmaktadır. Davalı Hazinenin 289 ada 45 numaralı parselin dava konusu edilen alanıyla ilgili olarak başka bir şahıs tarafından açılan davanın reddedildiği ve buna ilişkin kararın Yargıtay 8. Hukuk Dairesince onandığı yönündeki savunmasına yeterince değer verilmemiştir. Dava dosyası arasında bulunan bahsi geçen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/323 Esas, 2007/241 Karar sayılı dosyası incelendiğinde, dava konusu yerin, dosyasında bulunan bilirkişilerin hazırladıkları 26.04.2007 tarihli krokiye göre C harfiyle gösterilmiş ve yine 26.04.2007 tarihli ziraat bilirkişi ...’in raporuna göre C harfiyle gösterilen alan kazılı olup çukur olduğu belirlenmiştir. Bu yerle ilgili dava reddedilmiş ve kesinleşmiştir. Bu karar, HUMK.nun 237.maddesine göre kesin hüküm oluşturmazsa da dava konusu yer bakımından nitelik açısından güçlü delil oluşturur. Artık hükümle reddedilip kesinleşen bu yerle ilgili olarak sonradan açılan dava bakımından da taşınmazın nitelik itibariyle kazanılamayacağı hususu kesinleşmiş olmaktadır. Davanın bu nedenle reddine karar vermek gerekirken kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.