muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/12973, Karar No: 2020/4054, Tarih: 01.06.2020

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, O yer C.Savcısının sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığı kararlarına ilişkin O yer C.Savcısının, resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...’nün mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık ... müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

a- Sanık ... hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığı kararına ilişkin incelemede;

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan yapılan yargılama sonucunda, yukarıda sayılan hüküm çeşitlerinden biriyle karar verilmesi gerekirken, mahkemesince sanığın üzerine atılı eylemlerin neler olduğu açıklanmadan iddianame düzenlendiğinden bahisle anılan kanunda düzenlenmeyen bir biçimde karar verilmesine yer olmadığı şeklinde hüküm kurulmuşsa da; iddianame içeriğine göre, sanık ... hakkında katılan ...Ş.'ye yönelik eyleminden dolayı kamu davası açıldığı gözetilerek toplanan kanıtlara göre sanığa yüklenen ve suç olduğu kabul edilen eylemlerin neler olduğu belirtilmeden dava açılması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığı şeklinde davanın esasını çözmeyen ve hüküm niteliğinde olmayan bir karar verilmesi,

b- Sanık ...’ye ilişkin temyiz talebinin incelemesinde;

Sanığın hüküm tarihinden sonra 18/08/2015 tarihinde vefat ettiğinin UYAP'tan temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında; hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı olup, O yer C.Savcısının ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 01/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20394, Karar No: 2024/6535, Tarih: 05.07.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/20394 E.  ,  2024/6535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/248 E., 2018/384 K.

SUÇLAR : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet

SUÇ : 28.06.2013

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Sanık ... yönünden bozma, sanık ... yönünden kısmî onama, kısmî bozma

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiin temyiz isteği; sanığın ikinci emir doğrultusunda olay yerinden ayrılması sebebiyle eyleminin ... itaatsizlikte ısrar suçunu oluşturmasının mümkün olmadığına, diğer sanık ...'in küfür etmesi sebebiyle hizmet ilişkisinin ortadan kalktığına, hizmete ilişkin emirden bahsedilemeyeceğine, sanığın diğer sanık ... ile aralarında amir-memur değil, ast-üst ilişkisi olduğuna, diğer sanık ...'in emir verme yetkisinin bulunmadığına, sanık lehine olan beyanlar dikkate alınmadan hüküm kurulduğuna ve sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, hakim kararı olmaksızın telefon görüşme içeriklerinin kayıt altına alınamayacağına ve delil olarak kullanılamayacağına, diğer sanık ...'in olay öncesinde sanığa beslediği husumet nedeniyle ağır

tahrikte bulunduğuna, sanığın 6413 sayılı TSK Disiplin Kanunu'na göre zaten disiplin cezasıyla cezalandırıldığı için ayrıca hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, diğer sanık ... hakkında verilen beraat kararlarının esas yönünden bozulması gerektiğine ve sanığın tehdit sebebiyle psikolojisinin bozulduğuna ve Mahkemenin menfii kanaat oluşma gerekçesini göstermeden sanık hakkında seçenek yaptırımların uygulanmasına yer olmadığına karar vermesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

Sanıklardan Hv.Trf.Ütğm. ...'in Ankara 4. Ana Jet Üs K.lığı emrinde Hava Trafik Subayı olarak, diğer sanık Hv.Rd.Kd.Bçvş. ...'nın da Haraket Astsubayı olarak çalıştığı, Ütğm. ...'in ayrıca birlik Yer Emniyet Subaylığı görevini de yürüttüğü, 28.06.2013 tarihi saat 15.17'de uçuş kulesi hareket telefonu olan 1911 numaralı telefondan Bçvş. ...'ın görev yaptığı Meydan Harekat İdari Kısma ait 4219 nolu telefonu aradığı, telefona çıkan askere ...'yı sorarak kapattığı, tekrar aradığında açan olmadığı, daha sonra aradığında ise telefona çıkan askere ... Başçavuş'a acilen kuleyi araması notunu bıraktığı, hemen akabinde ...'yı 1911 numaralı telefondan aradığı ve yer emniyet dosyalarını alarak yanına gelmesini söylediği, ...'nın ise yazı yazıyorum şu an gelemem demesi üzerine ...'in acil olarak bekliyorum seni dediği, ...'nın cevaben tamam Üsteğmenim diyerek telefonu kapattığı,bir süre sonra ...'in ...'yı tekrar arayarak ne zaman gelmeyi planlıyorsun dediği tarafların yüksek sesle tartıştığı ve diyaloğun sonunda ...'nın ya defol git diyerek telefonu kapattığı, ardından ...'in kuleden aşağı indiği, her iki sanığın Meydan Harekat Tabur binasının önünde karşılaştığı, birbirlerinin üzerine doğru yürüyerek burun buruna gelmek üzere oldukları, ancak aralarında fiziki temasın olmadığı, bunun üzerine ...'in ... 'a esas duruşa geç şeklinde emir verdiği, ...'ın ise sen kim oluyorsun, geçmiyorum dediği, aynı emir tekrar edilmesine rağmen ...'nın esas duruşa geçmediği, o sırada olay yerinde bulunan Bçvş. ... ... ve Bnb. 'in araya girdikleri, Ütğm. ...'in abi bırak beni bu o... çocuğunun ağzını burnunu kırayım, a... koyduğumun çocuğu diyerek hakaret ettiği, taraflar ayrılıp götürülürken yine Ütğm. ...'in bu olay burada kalmayacak diyerek bağırdığı anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında üste fiilen taarruz, üste hakaret, müteaddit ... itaatsizlikte ısrar suçlarından, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 91/1 maddesi, 85/1 inci maddesinin ikinci cümlesi ve 87/1 inci maddesinin ikinci cümlesi uyarınca, sanık ... hakkında asta müessir fiil, tehdit ve hakaret suçlarından 1632 sayılı Kanun'un 117/1 inci maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1 inci ve 125/1 inci maddeleri uyarınca ayrı ayrı cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık ...'ın aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamaları kabul etmediği belirlenmiştir.

Diğer sanık ... aşamalardaki savunmalarında özetle; bütün müdahalelerinin askeri disiplinin tesisi amacını taşıdığını, sanık ...'a herhangi bir fiziki müdahalede bulunmadığını, hakaret etmediğini, bu olay burada kalmayacak şeklindeki sözleri sarf ettiğini beyan etmiştir.

Mahkeme huzurunda usulüne uygun olarak yeminli beyanları tespit edilen tanıklar ..., ... ..., ... ..., ..., , ... , ... ..., ... ve ... ...'in ifadeleri ve olaya ilişkin telefon görüşme kayıtlarının dökümü dosyada mevcuttur.

Diğer sanık ... aşamalardaki savunmalarında özetle; bütün müdahalelerinin askeri disiplinin tesisi amacını taşıdığını, sanık ...'a herhangi bir fiziki müdahalede bulunmadığını, hakaret etmediğini, bu olay burada kalmayacak şeklindeki sözleri sarf ettiğini beyan etmiştir.

Mahkeme huzurunda usulüne uygun olarak yeminli beyanları tespit edilen tanıklar ..., ... ..., ... ..., ..., , ... , ... ..., ... ve ... ...'in ifadeleri ve olaya ilişkin telefon görüşme kayıtlarının dökümü dosyada mevcuttur.

GATA Sağlık Kurulunun 26.02.2014 tarihli ve 3129 sayılı sağlık kurulu raporuyla sanık ...'ın suç tarihinde askerliğe elverişli olduğu belirlenmiştir.

GATA Psikiyatri Anabilim Dalı Başkanlığının 04.03.2014 tarihli adli raporunda; sanık ...'ın cezai ehliyetinin tam olduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinden faydalanamayacağı tespitlerine yer verilmiştir.

4. Ana Jet Üs Komutanlığının 22.10.2013 tarihli ve DİSİP:SB.: 30482314-9140-27664-13/ sayılı yazısında; 1911 numaralı telefonun uçuş kulesi harekat telefonu olduğu, uçuş kulesinde görev yapan Hava Trafik ihtisaslı tüm personel tarafından kullanılmakta olduğu ve yapılan tüm görüşmelerin kaydedildiği bildirilmiştir.

1. Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükümlerine Yönelik Yapılan İnceleme;

Ayrıntıları Dairemizin 17.05.2022 tarihli ve 2021/22573 Esas 2022/9544 Karar sayılı, 21.09.2022 tarihli ve 2021/5792 Esas 2022/12341 Karar sayılı, 27.10.2022 tarihli ve 2021/23302 Esas 2022/14979 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere; Anayasanın 129 uncu maddesinin beşinci fıkrası ile suç tarihinde yürürlükte bulunan 353 sayılı Askerî Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunu’nun 8 inci ve 95 inci maddeleri uyarınca; asker kişilerin askeri suçları ile bunların asker kişiler aleyhine yahut askerlik hizmet ve görevleri ile ilgili olarak işledikleri suçlar hakkında soruşturma yapılması, teşkilatında askeri mahkeme kurulan kıta komutanı veya askeri kurum amirinin iznine bağlı kılındığı, dolayısıyla 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince basit yargılanma usulünün uygulanamayacağı anlaşıldığından Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

A. ... İtaatsizlikte Israr Suçu Yönünden;

Karar yerinde gösterilen Kanuni, haklı ve inandırıcı gerekçelerle ulaşılan kanaate göre, sanığın suç oluşturduğu ... görülen fiilinin kabulünde ve nitelendirilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Ancak;

1. 5237 sayılı Kanun'un 58/4. maddesinde yer alan "sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrrür hükümleri uygulanmaz" şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak sanığa atılı sırf askeri suç niteliğindeki ... itaatsizlikte ısrar suçu açısından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

2. 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereği sanığın kazanılmış hakkının gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Üste Hakaret Suçu Yönünden;

Ancak;

1. 5237 sayılı Kanun'un 58/4. maddesinde yer alan "sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrrür hükümleri uygulanmaz" şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak sanığa atılı sırf askeri suç niteliğindeki ... itaatsizlikte ısrar suçu açısından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

2. 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereği sanığın kazanılmış hakkının gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Üste Hakaret Suçu Yönünden;

1632 sayılı Kanun'un üste hakaret suçunu düzenleyen 85. maddesiyle; ast ile üst veya amir arasındaki otorite ve bağlılığın korunması açısından, amir veya üstün ..., ... ve saygınlığına yönelik haksız ve kasti saldırılar yaptırıma bağlanırken, ayrıca askerî hizmet ve disiplinin korunması da amaçlanmıştır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Ayrıca; suçun sübutu için, suç kastının da ortaya konulması gerekmektedir. Uyum ve kararlılık gösteren (Kapatılan) Askerî Yargıtay kararlarında; söylenen sözlerin hakaret oluşturup oluşturmadığının tespiti için, sözün hangi şartlar altında söylendiğinin, failin ve mağdurun durumlarının, sözün söylenme sebebinin araştırılması ve olayın bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiği kabul

edilmektedir.

Üst hakkında sarf edilen "ya defol git" sözcüğünün tek başına sarf edilmesi suçun oluşması için yeterli olmayıp, suçun manevî unsurunu oluşturan suç kastının da açıkça ortaya konulması gerekmektedir.

“Defol” kelimesi, TDK sözlüğünde “savuş git, uzaklaş” anlamında tanımlanmaktadır. Bu kapsamda somut olayda; yürütülen yer emniyet hizmetleri kapsamında olay tarihinde sanıktan saat 15:22’de üstü tarafından dosyaların getirilmesi istenmiş, hemen ardından 15:26’da sanık yeniden telefon ile aranarak tekrar dosyaların acilen yanına getirilmesi istenmiş ve devam eden konuşmalar sırasında sanığın üstüne karşı ya defol git şeklinde konuşarak telefonu kapatması üzerine, yargılama konusu diğer olayların meydana geldiği anlaşılmıştır. Yargılama konusu dosyada sanığın, üstü konumundaki ...'e hitaben ya defol git sözünü sarf ettiği hususunda kuşku bulunmayıp, sözlerin saygısız bir üslupla nezaket dışı, kaba ve rahatsız edici bir şekilde sarf edildiğinde kuşku bulunmamasına karşın, tek başına kullanılan bu sözlerin üstün vakar ve haysiyetine saldırı veya onu küçük düşürme niteliğinde olmadığı, üste hakaret niteliğini taşımadığı anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükümlerine Yönelik İnceleme;

A. Asta Müessir Fiil Suçu Yönünden;

2. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükümlerine Yönelik İnceleme;

A. Asta Müessir Fiil Suçu Yönünden;

Her ne kadar sanık ..., diğer sanık ...'in kendisini göğsü ile iteklediği şeklinde beyanda bulunmuş ise de; tanık beyanlarından, sanıkların birbirlerine fiziki müdahalede bulunduklarına dair bir delile ulaşılamaması ve tüm dosya kapsamı itibarıyla ...'in sanık ...'a yönelik asta müessir fiil suçuna elverecek mahiyette bir eyleminin olduğu konusunun şüpheli kaldığı sonucuna varılarak sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Tehdit Suçu Yönünden;

Dosya kapsamına göre; Ütğm. ...'in bu olay burada kalmayacak şeklinde Bçvş. ...'ya bağırmak suretiyle gerçekleşen eyleminin olay sırasında kızgınlıkla söylenen sözler olduğu, objektif olarak korku yaratmaya elverişli sözler olmadığı, dolayısıyla atılı tehdit suçunun 5237 sayılı Kanun'un 106. maddesinde sayılı unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

1. Sanık ... Hakkında Asta Müessir Fiil Ve Tehdit Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden;

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle katılan sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka

aykırılık görülmediğinden katılan sanık ... müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Sanık ... Hakkında ... İtaatsizlikte Israr Ve Üste Hakaret Suçlarından Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden;

Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle sanık ... müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA,

05.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13230, Karar No: 2014/17193, Tarih: 15.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/13230 E.  ,  2014/17193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2011/497-2014/68

Davacı H.. D.. vekili Avukat Y.B.tarafından, davalı A.. A.. aleyhine 28/12/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; husumet nedeniyle davanın reddine dair verilen 04/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararların ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, pasif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Devlet Hastanesinde röntgen teknisyeni olarak çalıştığını, çektiği filmlerin net olmadığı gerekçesiyle aynı hastanede doktor olarak görev yapan davalının kendisiyle tartıştığını, bu esnada davalının hakaret ettiğini, tekme atıp üzerine saldırdığını belirterek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, davalının görev kapsamında yapmış olduğu eyleminden dolayı ancak İdare aleyhine dava açılabileceği, kendisine husumet yöneltilemeyeceğinden bahisle istemin reddine karar verilmiştir.

Anayasa madde 129/5’te, memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken işledikleri kusurlardan doğan tazminat davalarının, ancak idare aleyhine açılabileceği benimsenmiştir. Ne var ki; bu kural mutlak olmayıp, idari yetkilerin kullanılma alanıyla, eş anlatımla, idari işlem ve eylem niteliğini yitirmemiş davranışlarla sınırlıdır. Özellikle, haksız eylemlerde; kamu görevlisinin, Anayasa’nın bu güvencesinden yararlanma olanağı bulunmamaktadır.

Somut olayda, davalının davacıya açıkça hakaret ve yaralama eylemlerinde bulunduğu ileri sürülmüştür. Kamu görevlilerinin bu türden eylemleri kişisel kusur oluşturur ve hiç bir biçimde görevle ilişkilendirilemez. Bu sava dayanan davaların, Anayasa m.129/5 kapsamında değerlendirilmesi de mümkün değildir.

Şu halde, kamu görevlisinin kişisel kusuruna dayalı eldeki davada davalıya husumet tevcih edilebileceği benimsenmelidir. Mahkemece, işin esasının incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/12/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz. 15/12/2014
Yargıtay — Esas No: 2012/25266, Karar No: 2014/22338, Tarih: 16.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/25266 E.  ,  2014/22338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/251225

MAHKEMESİ : Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2010

NUMARASI : 2008/46 (E) ve 2008/394 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında sosyal Hizmet Uzmanınca düzenlenen 18.06.2008 tarihli sosyal inceleme raporunda, sanığın orta düzeyde zihinsel yetersizlik problemi olduğunun, G. Kardelen Rehabilitasyon ve Özel Eğitim Merkezine devam ettiğinin, haftada 6 saat bireysel ve grup eğitimi kapsamında 'eğitilebilir zihinsel engelli programı' aldığının, ilköğretim 5. sınıfta okulu bıraktığının ve okuma-yazma becerisinin gelişmediğinin belirtildiği, aynı raporun değerlendirme ve sonuç kısmında ise “Suça sürüklenen çocuk G.. A..'da orta düzeyde zihinsel yetersizlik mevcuttur ve eğitilebilir zihinsel engelli grubundadır. Orta düzeyde zihinsel yetersizlik; bireyin gecikmeli konuşma ve dil gelişimi, sosyal, duygusal veya davranış problemleri ile temel okuma - yazma ve sayma becerilerini kazanmasında ortaya çıkan gecikme durumudur. Eğitilebilir çocukların azami zeka yaşları 12'dir. Normal okullarda başarı gösteremezler. Zihinsel yetersizliği olan bireylerin öğrenmeleri güçtür ve zaman alır. Buna rağmen özel eğitim ile desteklenmeleri halinde temel eğitimlerini tamamlayabilirler. Genellikle kendi kendilerine yeterli hale gelip, toplum içinde bağımsız bir yaşam sürdürebilirler. Ancak Gökhan'ın özel eğitim almaya geç başlamış olması, kendi kendisine yeterli hale gelip, toplum içinde bağımsız ve sağlıklı bir yaşam sürdürebilmesi açısından bir engel teşkil etmektedir. Yapılan görüşmeler ve gözlemlerin değerlendirilmesi neticesinde; ebeveynlerin aile içi iletişimlerinin ve

çocuklarla duygusal paylaşımlarının kötü düzeyde olduğu, ebeveynlerin çocuk yetiştirme konusunda bilinçsiz ve yetersiz olduğu, Gökhan'ın arkadaş ortamına uyum sağlamak için suça yöneldiği, zihinsel engelinden dolayı arkadaş ortamlarında çabuk kandırılıp kullanıldığı, zamanla suç işleme davranışının Gökhan için eğlenceye dönüştüğü, hırsızlığın kötü bir davranış olmasını bilmesine rağmen şimdiye kadar hiçbir alanda başarı gösterememiş olmanın verdiği olumsuz duyguların etkisiyle bir anlık heyecan ve bir işin üstesinden gelebilme duygusuyla suça yöneldiği, bu nedenle işlemiş olduğu suçları bir başarı olarak gördüğü ve bir işi başarma duygusunu suça yönelerek gidermeye çalıştığı düşünülmektedir.” şeklindeki tespitlere yer verildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın Adli Tıp Kurumu'nun ilgili ihtisas dairesine sevki sağlanıp, suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olup olmadığı yönünde rapor alınarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğininin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık G.. A.. savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 16.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.