muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3964, Karar No: 2020/898, Tarih: 04.02.2020

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, CMR Konvasiyonu kapsamında Mersin'den Rusya'ya gerçekleştirilen taşımada zarar gören ürün bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Taşımaya konu emtia, çeşitli taze meyve ürünleri olup, taşımayı davalı şirket üstlenmiştir. Davacı, taze meyve emtiasının uygun sıcaklıkta taşınmadığını, varma yerinde yapılan incelemede meyvelerin çürüdüğünün tespit edildiğini ve alıcının malı teslim almadığını iddia etmiş, davalı ise, davacının kusuru nedeniyle ürünlerin Rusya Gümrüğünde beklemek zorunda kaldığını, ancak 21.07.2015 tarihinde alıcı firmaya ürünlerin teslim edildiğini savunmuş, teslime ilişkin delil olarak 21.07.2015 tarihli Rusça yazılı bir belge sunmuştur. Ancak, mahkemece yapılan inceleme, alınan bilirkişi raporu ve yapılan değerlendirmeler, maddi olayları aydınlatmaya yeterli olmamıştır. Dosyadaki hangi deliller esas alınarak ürünlerin tümüyle zarar görmüş olduğu ve alıcı firmaya teslim edilmediği sonucuna varıldığı anlaşılamamış, davalı tarafından sunulan 21.07.2015 tarihli Rusça yazılı bir belgenin tercümesi istenmemiş ve hiç değerlendirmeye alınmamıştır.

Mahkemece öncelikle maddi olayın açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. Bunun için ürünlerin hasara uğramasında hangi tarafın kusurlu olduğu, ürünlerin alıcı firma tarafından teslim alınıp alınmadığı, teslim söz konusu değil ise ürünlerin imha edilip edilmediği, davalının sunduğu 21.07.2002 tarihli belge ile ürünlerin hasar durumları ve şeftali emtiasının tamamının zayi olmadığına dair tespit içeren sörvey raporu da esas alınarak değerlendirilmeli, ayrıca davacının ticari defter ve kayıtlarında söz konusu taşıma ve faturayla ilgili hangi kayıtların bulunduğunun tereddüte mahal vermeyecek şekilde ortaya konulması ve taşımaya konu emtianın akıbeti hususunun açıklığa kavuşturularak sonucuna göre bir bir karar verilmesi gerektiğinden Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 04/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7318, Karar No: 2024/5122, Tarih: 01.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7318 E.  ,  2024/5122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2350 E., 2023/1238 K.

KARAR : Kararın kaldırılarak kısmen yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Edremit 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2019/231 E., 2021/220 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulüyle kararın kaldırılarak yeniden kısmen esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçelerinde özetle; kadının evine ve eşine karşı saygısız, özensiz, boşvermiş ve dengesiz hal ve tavırlarının günden güne artarak devam ettiğini, kadının ailesinin baskı ve etkisi altına kaldığını, erkeği bir eş olarak saymadığını, devamlı kavga ve huzurluksuz içerisinde evliliklerinin sürdüğünü, birlik görevlerini yerine getirmediğini, evde hijyene dikkat etmediğini, ortak çocukların bakım ve beslenmelerine özen göstermediğini, yatakları ayırdığını, başına buyruk hareket ettiğini, erkeği evden kovduğunu ileri sürerek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; erkeğin hem eş hem baba olmanın gereklerini yerine getirmediğini, eşi ile çocuklarını evden kovduğunu, evin ihtiyaçlarını karşılamadığını, kadının ve çocuklarının sağlık sorunları olduğunda ilgilenmediğini, sürekli tartışma çıkardığını, kadına ve kadının kök ailesine küfür ettiğini, kadının ailesi ziyarete geldiğinde onlarla hiç ilgilenmediğini, yatakları ayırdığını, cinsel şiddet uyguladığını, en son olayda tartışma çıkardığını, kadına çocuklarının yanında "seni istemiyorum, evden git, tüfeği getirin" şeklinde bağırdığını, erkek hakkında bu olay nedeniyle uzaklaştırma kararı verildiğini, evin sigortasını kapatarak çocuklarının karanlıkta oturmasına neden olduğunu, erkeğin 3 ay boyunca kadın ve çocuklarıyla aynı sofraya oturmadığını, çocuklara psikolojik şiddet uyguladığını, onlarla ilgilenmediğini, tehdit ettiğini, 21.05.2019 günü evi terkettiğini, kızlarına eşyalarını toplattırdığını ileri sürerek açılan davanın reddine, ortak çocukların velâyetinin kadına verilmesine, ortak çocukların her biri yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakası ödenmesine, kadın yararına ise aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin, ortak haneyi terk ettiği, kadın hastalandığında davalı ile ilgilenmediği, kadına sürekli küfür ettiği ve laf söylediği, ortak konutta yemek yapılmasına ve kendisi de davet edilmesine rağmen ayrı bir odada yemek yediği, eve misafir geldiğinde ayrı bir odaya çekildiği, kadının ise evden ayrılmayı kafasına koyan erkeğe küfür ettiği, böylece boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin ağır, kadının ise az kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin sosyal inceleme raporu doğrultusunda anneye verilmesine, baba ile aralarında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuklar yararına ayrı ayrı 400,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına ise aylık 300,00 TL tedbir, 700,00 TL yoksulluk nafakasına, kadın yararına yasal şartları oluştuğu gerekçesiyle 20.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesiyle; İlk Derece Mahkemesi kararının erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatların miktarı yönünden kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesiyle; İlk Derece Mahkemesi kararının erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatların miktarı yönünden kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğe yüklenen kadına sinkaflı sözler söyleme vakıasına dilekçeler aşamasında dayanılmadığı, bu kusurun kadına yüklenilmemesi gerektiği, erkeğe yüklenilen kusurlu davranışların ise istinaf edilmeksizin kesinleştiği, böylelikle erkeğin tam kusurlu olduğu, erkeğin davasının kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle kadının bu yöne ilişkin istinaf itirazının kabulüyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden kısmen esas hakkında hüküm kurulması suretiyle erkek tarafından açılan davanın reddine, kusurun belirtilen şekilde düzeltilmesine, kadın yararına hükmedilen aylık 300,00 TL tedbir nafakasının İlk Derece Mahkemesi karar tarihinden itibaren 700,00 TL'ye çıkartılmasına, ortak çocuklar yararına ayrı ayrı 400,00 TL tedbir nafakasının dava tarihinden itibaren ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesinin kadının istinaf sebeplerinde belirtilen sebeplerin dışına çıkarak inceleme yapmasının hatalı olduğunu, ortak çocuğun kadının, eşine küfür ettiğine ilişkin usulüne uygun tanıklık yaptığını, bu tanığın beyanının hükme esas alınmamasının hatalı olduğunu, kadının kusuru olmasa dahi boşanmaya karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek reddedilen davası yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı erkek tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8361, Karar No: 2013/14374, Tarih: 25.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/8361 E.  ,  2013/14374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında katılan ....'nin “müşteki” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

06.03.2009 tarihinde haczedilerek sanığa yediemin sıfatıyla teslim edilen malların muhafazası için haciz mahalline gidildiğinde malların yerinde bulunmadığının 16.07.2009 tarihli tutanakla tespit edilmesi, sanığın haciz tarihinde borçlu şirkette muhasebeci olarak çalıştığını, ancak daha sonra işten ayrıldığı için malların akıbetini bilmediğini savunması karşısında, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle mahcuzların kaybolmasına neden olduğu anlaşılan sanığın hukukî durumunun TCK'nın 289/3. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6913, Karar No: 2017/2885, Tarih: 16.03.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/6913 E.  ,  2017/2885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine ancak;

Katılanın adli raporla uyumlu kolluk beyanı, mağdurun akıl hastası olduğuna ve beyanlarına kuvvetli delillerle desteklendiği takdirde itibar olunabileceğine ilişkin 27/05/2014 tarihli adli rapor karşısında; ortak çocukları ... ile...'nin olay hakkında tanık olarak dinlenmeleri ile neticesine göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1616, Karar No: 2019/2349, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1616 E.  ,  2019/2349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14822, Karar No: 2015/7721, Tarih: 07.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14822 E.  ,  2015/7721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/317157

MAHKEMESİ : İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2012

NUMARASI : 2012/974 (E) ve 2012/1223 (K)

SUÇ : Tehdit, hakaret, mala zarar verme

SUÇ TARİHİ : 27/04/2012

Dosya incelenek gereği düşünüldü;

Katılan sanıklardan A..'in, M..'in babası olup alt kat komşuları olan S.. ile aralarında husumet bulunduğu, olay tarihinde araç park etme meselesinden başlayan tartışmanın kavgaya dönüştüğü katılan sanıkların karşılıklı olarak alenen hakaret suçunu işledikleri; M.. ve S..'ın karşılıklı olarak birbirlerini tehdit ettikleri ayrıca M.. ve A..'in, S..'ın apartmanın ortak alanına diktiği fidan ve çiçekleri sökerek mala zarar verme suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda;

1- Katılan sanık S.. hakkında hakaret; katılan sanıklar A.. ve M.. hakkında mala zarar verme, hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hakaret suçlarının oluştuğuna; katılan sanıklar A.. ve M..'in mala zarar verme kastıyla hareket etmediklerinden atılı suçun unsurları yönünden oluşmadığına; A.. yönünden tehdit suçunun oluşmadığına yönelik kabullerde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık S.. müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Katılan sanık S.. hakkında tehdit suçlarından kurulan hükümün incelenmesinde;

Suçun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık S.. müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus,

Ancak ;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık S.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53/1. maddesinin (b) bendinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/12/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4795, Karar No: 2007/8453, Tarih: 14.06.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/4795 E.  ,  2007/8453 K.**

**"İçtihat Metni"**

.... aralarındaki dava hakkında ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 7.12.2006 gün ve 248-329 sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen davacıya ait eczane hakkında düzenlenen müfettiş raporu ve özellikle ekindeki listede gösterilen tüm dayanak belgeleri,feshe dayanak davacıya ait eczaneden alınan ilaçlara ait,, ... kurul raporları ilgili yerden celbedilerek birlikte gönderilmek üzere dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 14.6.2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5628, Karar No: 2015/7104, Tarih: 14.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/5628 E.  ,  2015/7104 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 14.04.2015 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı ... vekili Av... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde önce İzmir Bölge Teknik Müdürü, sonra Aktarma Merkezi ve Teknik Ulaşımdan sorumlu bölge müdür yardımcısı sıfatı ile 27/07/2004 tarihinden 22/09/2011 tarihine kadar fasılasız çalıştığını, müvekkilinin cumartesi günlerinde ve resmi bayramların tamamında çalıştığını, ayrıca çalışma süresi boyunca fazla mesai yaptığını, ilaveten aktarma merkezi vardiyalarında da geceleri çalıştığını, ancak işten ayrılırken kendisine fazla mesai, hafta sonu ve resmi bayram çalışmaları karşılığının ödenmediğini iddia ederek fazla mesai, hafta tatili ve milli bayram-genel tatil çalışma ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının İzmir Bölge Müdür Yardımcısı olması nedeniyle yönetici pozisyonunda bulunduğunu, mesai saatinden sonraya işin sarkmasından kendisinin sorumlu olacağını, Yargıtay uygulamaları gereği aralıksız ve uzunca bir süre fazla çalışma yapılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, maaş bordrolarında davacının ihtirazi kayıt koymadan imzalarının bulunduğunu, işyerinde hafta sonu ve resmi tatillerde çalışma yapılmadığını, davacının başka mahkemelerdeki davalar nedeni ile tanık olarak verdiği beyanlarda bu hususu açıkça kabul ettiğinden kesin delil niteliğinde bulunan mahkeme huzurundaki beyanlarının aksini iddia edemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin hükme esas aldığı bilirkişi raporunda hesaplamalar davacı tanıklar anlatımlarına göre yapılmıştır. Davacının İzmir Bölge Teknik Müdürü, sonra Aktarma Merkezi ve Teknik Ulaşımdan sorumlu Bölge Müdür Yardımcısı olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

İşyerinde üst düzey yönetici konumda çalışan işçi, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz.

Mahkemenin hükme esas aldığı bilirkişi raporunda hesaplamalar davacı tanıklar anlatımlarına göre yapılmıştır. Davacının İzmir Bölge Teknik Müdürü, sonra Aktarma Merkezi ve Teknik Ulaşımdan sorumlu Bölge Müdür Yardımcısı olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

İşyerinde üst düzey yönetici konumda çalışan işçi, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz.

Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir başka yönetici var ise işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlemesi söz konusu olmayacağından, kanunda öngörülen çalışma saatlerini aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti talep hakkı doğar.

Bu bakımdan yönetici olarak çalışan işçiye başkaca bir amir, şirketin yöneticisi, yönetim kurulu üyesi vb. tarafından fazla çalışma yapması, tatil günlerinde çalışması yönünde bir talimatın verilip verilmediği belirlenmelidir. Bu nedenle eğer var ise davalı şirkete ait organizasyon şeması, davacının yetki ve sorumluluklarını gösterir görev tanımına dair belgeler, iş yerindeki çalışma düzenini gösterir talimatname, yönetmelik, mesai çizelgeleri vb belgeler getirtilmeli ve bölge müdür yardımcısı olarak çalıştığı anlaşılan davacının işyerindeki konumu tespit edilmelidir. Anılan belgelere ulaşılmaması veyahut bu belgelerden kesin bir sonuca varılamaması halinde ise tekrar tanık ifadelerine başvurularak davacının çalışma saatlerini kendisinin belirleyip belirlemediği şüpheye yer vermeyecek şekilde ortaya konulmalıdır. İşyerindeki çalışma düzeni hakkında yeterli bilgiyi içermeyen tanık ifadelerine dayanılarak eksik araştırma ile karar verilmesi isabetsiz olup bozma nedenidir.

Kabule göre de, davacının fiili çalışmasının olmadığı yıllık izinli olunan günleri dışlayarak hesaplama yapılan ikinci bilirkişi raporu yerine, yıllık izinli olduğu günleri dikkate almadan hesaplama yapan son rapora göre karar verilmesi de hatalı olmuştur.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf yararına takdir olunan 1.100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 14.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.