muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/22059, Karar No: 2012/25932, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/22059 E.  ,  2012/25932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar vermek, konut dokunulmazlığını bozmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suç tarihinde konut dokunulmazlığını bozma suçundan taraflara usulüne uygun olarak uzlaşma imkanı tanınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Dosya kapsamında suçun gece vaktinden sayılan zaman diliminde işlendiğine dair delil bulunmamasına rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesinden yazılı şekilde uygulama yapılması,

3- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazdan sonra 1 yıl denetim süresi belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,

II- Sanık hakkında mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelmesine gelince:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Dosya kapsamında hırsızılık suçunun gece vaktinden sayılan zaman diliminde işlendiğine dair delil bulunmamasına rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın143. maddesinden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazdan sonra 1 yıl denetim süresi belirlenmesi,

Ancak;

1- Dosya kapsamında hırsızılık suçunun gece vaktinden sayılan zaman diliminde işlendiğine dair delil bulunmamasına rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın143. maddesinden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazdan sonra 1 yıl denetim süresi belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının 1-d ve 2-c maddelerinden sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildikten sonra, infazdan sonra denetimli serbestlik uygulanmasına karar verilen kısımdan “1 yıl süreyle ” ibaresinin çıkartılması ve sanık hakkında TCK'nın 143. maddesi uygulanan hüküm fıkrasının 1-b maddesi hükümden çıkartılarak hırsızlık suçundan sonuç cezanın neticeten 2 yıl hapis olarak belirlenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/12/2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13397, Karar No: 2012/622, Tarih: 17.01.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/13397 E.  ,  2012/622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik(Kapatılan) 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından, Kadıköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 19.12.2002 tarih ve 2002/1320-1242 sayılı kararı dayanak yapılarak borçlu hakkında ilamlı takibe geçildiği ve  toplam 31.916,34 TL birikmiş nafaka ve takip tarihinden sonrası için ilama göre işleyecek nafaka alacağının tahsili için icra emri gönderilmesi üzerine, borçlu vekilinin, takipten evvel nafaka takdir edilen çocuklara müvekkilinin bakması sebebiyle nafaka borcunun olmadığını ve iştirak nafakası talep edebilme koşullarının oluşmadığını ileri sürerek takibin iptali talebi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece başvurunun yasal 7 günlük süre içinde olmadığı gerekçesi ile istemin reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 33/1. maddesi uyarınca; icra emrinin tebliği üzerine borçlu, yedi gün içinde dilekçe ile icra hukuk mahkemesine başvurarak borcun zamanaşımına uğradığı veya imhal veya itfa edildiği itirazında bulunabilir. Anılan hükme göre, icra emrinin tebliğinden önceki döneme ilişkin itirazlar 7 günlük süreye tabi olup, bu süre icra emrinin tebliğinden itibaren başlar.

Somut olaya bakıldığında Pendik İcra Müdürlüğü'nün 2011/570 sayılı icra dosyasında örnek (4-5) icra emrinin borçlu Bayram Demir'e 19.01.2011 tarihinde tebliğ edildiği, mahkemeye müracaat tarihinin ise 26.01.2011 olup, yasal 7 günlük süre dolmadan başvurunun gerçekleştiği anlaşılmıştır. O halde mahkemece, işin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1154, Karar No: 2009/2022, Tarih: 17.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/1154 E.  ,  2009/2022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.09.2006 gününde verilen dilekçe ile men'i müdahale istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 07.10.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, köy yoluna elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, dava konusu yerin köy yolu olmadığı, dere yatağı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Taraf taşınmazları arasındaki dava konusu yerin dere yatağı olduğu bilirkişi raporları ile sabittir. Keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklar da dava konusu dere yatağının davalılar tarafından kendi taşınmazına katılmak ve etrafına tel örgü çekmek suretiyle fındık bahçesi olarak kullanıldığını belirtmişlerdir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, dereler ve yatakları Türk Medeni Kanununun 715 ve Kadastro Kanununun 16/C maddeleri hükümleri gereğince kimsenin mülkiyetinde olmayan ve özel mülke konu teşkil etmeyecek yerlerdendir. Bu gibi yerlerden aktif olmadığı dönemlerde herkesin yol olarak da olsa yararlanma olanağı vardır.

Mahkemece, davalının dere yatağına elatmasının kanıtlanmasına rağmen, davanın kabulü yerine dava konusu yerin yol olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 17.02.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10658, Karar No: 2011/19651, Tarih: 01.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10658 E.  ,  2011/19651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare, davalılardan ... vd. ile ... vd. vekilleri ve... ... yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ve davalılardan ..., ... vd. vekilleri ile davalı ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davacı idare vekilinin tüm, davalılardan ..., ... vd. vekilleri ile davalı ... ...'ın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak;

Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğünün 8 Mart 2006 gün ve 792 sayılı "Ankara – İstanbul ve Ankara – Konya Rehabilitasyon Projesi kapsamındaki yeni demiryolu güzergahında demiryolu hat ekseninden itibaren 50 metrelik kesimin demiryolu güvenlik koridoru kabul edilerek bu koridorun dahilinde sabit yapılaşmaya müsaade edilmemesi" yönündeki yazısı dikkate alınarak, demiryolu güvenlik koridorunun 50 metre olarak kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kamulaştırma bedelinin eksik tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan ..., ... vd. vekilleri ile davalı ... ...'ın temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/910, Karar No: 2015/3925, Tarih: 10.03.2015

**13. Ceza Dairesi         2015/910 E.  ,  2015/3925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Müştekinin oto lastik tamir işyerinin içindeki hava kompresöründen gelen ve etrafı çevrili olmadığından eklenti niteliğinde olmadığı belirlenen işyerinin dışındaki hortumun ucundaki aparata bağlı hava kompresörünün tabancasının çalınması eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesine uyan açıktan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Yasanın 142/2-h maddesi ile uygulama yapılması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesinde, açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerine hak sahibinin rızasına aykırı olarak girmek veya rıza ile girdikten sonra buradan çıkmamak suç olarak tanımlanmış olup, halka açık oldukları zamanlarda işyerine girmenin suç oluşturmayacağı gibi işyerinin içine girilmeden eklenti niteliğinde olmadığı belirlenen işyerinin önündeki açık alandan suçun işlendiğinin anlaşılması karşısında; eyleminin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden sanığın işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan beraati yerine yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü değilse derhal salıverilmesi için bulunduğu yer olan Konya C. Başsavcılığına yazı yazılmasına, 10.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11319, Karar No: 2006/14682, Tarih: 09.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/11319 E.  ,  2006/14682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin giderden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 23 parsel sayılı 10 hektar, 5544.48 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden davalıların murisi Sabri Uysal adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, (A)=4602.54 m2 ve A1=4579.96 m2 bölümlerinin orman niteliği ile Hazine adına, (C1)=28467.22.m2'lik bölümünün hamtoprak niteliği ile hazine adına, (C)=67894.96 m27lik bölümünün ise davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1949 yılında orman kadastrosu,1976 ve 1984 yıllarında aplikasyon ve 2m ve 2/B,1995 yılında 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre aplikasyon ve 2/B madde uygulaması yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre ve çekişmeli taşınmazın (A) ve (A1) ile gösterilen bölümlerinin kesinleşen orman sınırları içinde kaldığı, (C1) ile gösterilen bölüm üzerinde ise halen taşlık, kayalık halde olduğu ve zilyetlik bulunmadığı anlaşılmakla mahkemece davanın kısmen kabulü yolunda hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 09/11/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7377, Karar No: 2024/11233, Tarih: 18.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7377 E.  ,  2024/11233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/747 E., 2024/285 K.

KARAR : Kısmen kabul

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ekinde yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgelerin ibraz edilmediği de değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde Mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10359, Karar No: 2023/2956, Tarih: 10.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10359 E.  ,  2023/2956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli ve 2015/420 Esas, 2015/611 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Bakırköy 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli ve 2015/420 Esas, 2015/611 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 11.02.2020 tarihli ve 2019/19253 Esas, 2020/2556 Karar sayılı kararı ile özetle; katılanın en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevkedilerek yaralanmasının yüzde sabit ize veya sürekli değişikliğe neden olup olmadığı ve 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı ve 87 nci maddelerindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporu aldırıldıktan sonra, sanığın hukukî durumun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ile karar verilmesi, sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bakırköy 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2021 tarihli ve 2020/187 Esas, 2021/496 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna ve vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde katılanın park halindeki aracına saat 14:54 sıralarında binmek üzereyken, daha önceden tanımadığı sanık ve kimliği tespit edilemeyen bir erkek şahısın "Bacımıza nasıl laf atarsın.'' diyerek hakaret edip saldırdıkları, katılanın kafasına ve vücudunun çeşitli yerlerine elleriyle vurararak katılanı üst çene kemiğini de içeren diş kırığına neden olan yaralanması nedeniyle hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkiler nitelikte kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladıkları anlaşılmıştır.

2. Sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak düzenlenen;

a. Bakırköy Adli Tıp Şube Müdürlüğünün, 30.07.2015 tarihli ve 9156 numaralı;

"...üst çene kemiğini de içeren diş kırığına neden olan yaralanmasının; kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum OLMADIĞI, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte OLMADIĞI, vücuttaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisi hafif (1), orta (2-3) ve ağır (4-5-6) olarak sınıflandırıldığında, şahısta saptanan kırığın hayat fonksiyonlarını ORTA (2) derecede etkileyecek nitelikte olduğu...",

b. Bakırköy Adli Tıp Şube Müdürlüğünün, 06.04.2021 tarihli ve 2021/4399 numaralı;

"...1) Yaralanmasının yüzde sabit iz yada yüzün sürekli değişikliği niteliğinde olmadığı, 2) Yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi niteliğinde olmadığı..."

Görüşlerini içeren raporları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Sanık savunması, katılanın ve tanıkların beyanları, 14.05.2015 tarihli olay-cd izleme-şüpheli tespit ve yakalama tutanağı, sanığın nüfus kayıt örneği ve adli sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE