muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2588, Karar No: 2018/7818, Tarih: 11.12.2018

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu 2014/02481 sayılı endüstriyel tasarım başvurusunun, dava dışı ... firmasına ait "..." isimli ürün görselleri karşısında yeni ve ayırt edici olmadığı, dava konusu endüstriyel tasarım ile ... 7-517 kodlu davacı ürününün birbirinden farklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, her ne kadar davalı Şirketin itiraz formunda, itiraz edilen tasarımın tescil ve sıra numarası 2014/02481-1 olarak belirtilmişse de, itiraz formunun 7. sayfasından itibaren davacıya ait tüm tasarımın resmi konulduğu, itiraz dilekçesinin sonuç kısmında da tasarım tescil başvurusunun tamamının reddedilmesinin istenmiş bulunması karşısında itirazın tüm başvuruya yapıldığının anlaşıldığı, kaldı ki davacının tasarım tescil başvurusunun mama sandalyesine, 2014/02481-1 numaralı istemin de koltuk kısmına ilişkin olması karşısında, istemlerin birbirinden ayrılmasının da mümkün bulunmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 11/12/2018 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1586, Karar No: 2015/14267, Tarih: 09.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/1586 E.  ,  2015/14267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı (b.d.davacısı) T.V ..B.. TAO vek. Av. İ.. K.. ile davalı (b.d.davalısı) G.. Ö.. vek. Av. S.. S.. aralarındaki birleşen itirazın iptali davası hakkında Alanya 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 04.04.2014 gün ve 2011/435 E. - 2014/193 K. sayılı hükmün davalı (b.d.davalısı) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Birleşen her dava bağımsızlığını korur. Bu ilkeden hareketle yargılama giderlerine ayrı ayrı hükmedilir. Bu durumda her bir dava bakımından ayrı ayrı temyiz başvuru harcı ile temyiz harcının alınması gerekmektedir. Bu bağlamda;

Asıl ve birleşen davanın davalı vekili Av. S.. S.. tarafından asıl dava ve birleşen dava temyiz edildiği halde, tek bir temyiz başvurma harcı yatırıldığı anlaşılmakla, birleşen dava için de temyiz başvuru harcı alınması için muhtıra çıkarılarak HUMK'nun 434/3.maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6230, Karar No: 2013/7939, Tarih: 16.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/6230 E.  ,  2013/7939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

- K A R A R -

Dosya kapsamına, iddia ve savunmaya, mahkemece belirtilen hukuki tavsife göre, uyuşmazlık, Hazine ile kişiler arasında, taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden Hazineye kalan ve Hazinenin özel mülkü olduğu iddiasına dayalı kadastro tespitine itiraza ilişkindir. Davada orman iddiası olmadığı gibi, orman incelemesini gerektirir bir durum da yoktur. Mahkemece, Orman Yönetiminin kendiliğinden davaya dahil edilmesi, yönetime taraf sıfatı vermeyeceğinden ve Orman Yönetiminin usûlüne uygun bir katılımı da bulunmadığından, bu durumda davada Orman Yönetimi taraf sıfatı ile yer almamaktadır. Dava konusu 101 ada 132 parsele bitişik, 131 parselin temyiz incelemesi 16. Hukuk Dairesince yapılmış ve bozulmuş, 101 ada 133 parsel ise, temyiz incelemesi için, 16. Hukuk Dairesinin 2013/9715 Esasına kayıtlı olarak beklemektedir. Doğru bir karar verilebilmesi için birbirine yakın parseller ve dayanak kayıtların birlikte incelenmesi gerektiğinden, 2797 sayılı Yargıtay Kanunun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 gün ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca temyiz incelemesi 16. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay 16. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 16/09/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20166, Karar No: 2021/18120, Tarih: 20.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/20166 E.  ,  2021/18120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Ağaç kesme suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan orman bilirkişisi raporunda sanığın, açma eylemini gerçekleştirirken süceyrat bitkilerin temizlenerek diri örtü temizliği yapıldığı ve dikiliden kesilen müstakil köke sahip ağaç niteliği kazanmış orman ağacının bulunmadığının belirtilmesi karşısında eyleminin 6831 sayılı Yasanın 91/5. maddesi kapsamında kalan suçu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi kanuna aykırı; sanığın eyleminin 6831 sayılı Yasanın 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve 14.04.2011 tarih 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile 6831 sayılı Yasanın 91/5. maddesinde yapılan değişiklik dikkate alındığında bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat neviine dönüşüp suçun işlendiği 04.06.2014 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Yasanın 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş; katılan ... İdaresi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5236 sayılı Kanunun 20. maddesi gereğince kabahatli hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

II- İşgal ve faydalanma suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Dosya kapsamına göre; sanığın soruşturma aşamasında vermiş olduğu ifadesinde, fındık fidanlarını kendisinin diktirdiğini ikrar ettiği gibi kovuşturma aşamasında tanık olarak dinlenen ...'ın sanığın yurt dışında olduğu için köyden iki kadına fındık ağacı diktirttiğini duyduğunu beyan etmesi karşısında suça konu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kalıp kalmadığı da belirlenerek atılı suçtan sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Müsaderesi talep edilen fındık fidanları ile ilgili olumlu yada olumsuz karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2280, Karar No: 2010/4523, Tarih: 23.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/2280 E.  ,  2010/4523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya yeterli görülmemiştir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 sayılı yasayla değişik 11.maddesinin değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca arazilerde,taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri ve bedelin belirlenmesinde etkili olacak diğer objektif ölçüleri esas alınarak bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir.Tarım arazilerinin değerlendirilmesi,çevrede ekilmesi mutad olan çeşitli ürünlerin yıllara yayılmış münavebesi sonunda elde edilecek ortalamalar dikkate alınarak yapılır. O nedenle dava konusu taşınmazın bulunduğu yöredeki ürün münavebesi belirlenip yüzölçümlerine göre oranlama yapılarak taşınmazın değerinin bulunması gerektiği düşünülmeden komşu parsellerde nar dikilmiş olması gerekçesiyle buğday ve nar ürünlerinin net gelirlerinin ortalaması alınmak suretiyle taşınmazın değerinin bulunması,

2- Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan masrafların faiz karşılığı ve tarla kirası düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

3-Yargılama sırasında vekille temsil edilen davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi ,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan bozma doğrultusunda ek rapor alınmalı,usuli kazanılmış hak gözetilerek karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/156, Karar No: 2007/11, Tarih: 29.01.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/156 E.  ,  2007/11 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 218 ada 10 parsel sayılı 529.10 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacı ... adına tespit edilmiş; tasarruf kontrol memuru tarafından yapılan zemin kontrolünde dere yatağı niteliğinde bulunmakla itiraz edilerek tutanağın Kadastro Komisyonuna aktarılması üzerine, Komisyon Tutanağı ile taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanunun’nun 16/C maddesi gereğince dere yatağı olarak paftasında gösterilmesi gereken yerlerden olduğu gerekçesiyle itirazın kabulü ve tespitin iptali ile taşınmazın dere yatağı olarak paftasında gösterilmesine karar verilmiştir. Davacı ... vekili, yasal süresi içinde taşınmazın davacı adına tespiti gerektiği iddialarına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulü ile çekişmeli parselin davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli parselin tarım arazisi olduğu, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin tesbit tarihine kadar çekişmesiz, aralıksız ve malik sıfatıyla 20 yılı aşan bir süre devam ettiği, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. Maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme şartlarının gerçekleştiği mahkemece mahallinde yapılan keşif, uygulama, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları, düzenlenen teknik bilirkişi raporu ile belirlenmiştir. Delillerin takdiri mahkemeye ait olup takdirde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenlerle ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 29.1.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7650, Karar No: 2025/2444, Tarih: 11.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/7650 E.  ,  2025/2444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/942 E., 2020/160 K.

SUÇLAR : Cumhurbaşkanına hakaret, hakaret

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret ve hakaret suçlarından İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 17.02.2020 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle hükümlerin bozulması isteminde bulunmuştur.

III. GEREKÇE

A. Cumhurbaşkanına Hakaret Suçu Yönünden

Sanığa yükletilen Cumhurbaşkanına hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, yapılan incelemede isabetsizlik görülmemiştir.

B. Hakaret Suçu Yönünden

Sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın eyleminin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, paylaşımın bütünü gözetildiğinde siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibari ile oluşmadığı düşünülmeden, sanığın beraatı yerine istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmesi,

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın eyleminin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, paylaşımın bütünü gözetildiğinde siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibari ile oluşmadığı düşünülmeden, sanığın beraatı yerine istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

I

V. KARAR

A. Cumhurbaşkanına Hakaret Suçu Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık olmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Hakaret Suçu Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE

11.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3592, Karar No: 2012/21395, Tarih: 20.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3592 E.  ,  2012/21395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/07/2010 tarih ve 2007/385-2010/325 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar ... Una Değer Katma GIda San. ve Tic. A.Ş. vekili ile davalı TPE vekili ve müdahil ... A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait 122425 sayılı "ETİ PAN" ve 2000/04161 sayılı "PAN" ibareli markalar bulunduğunu, davalı şirketin 2005/49315 sayılı “AVROPAN+şekil” ibaresini 29,30,31,32,35 ve 43.sınıflarında marka tescil başvurusuna yaptıkları itirazın nihai olarak reddedildiğini, oysa davalı başvurusunun tescili halinde iltibasa yol açacağı, "AVRO" ibaresinin tüketicinin aklına Avrupa Birliğini getirdiğini ileri sürerek, YİDK kararının iptalini, markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Müdahil Kayseri Şeker Fabrikaları A.Ş. vekili, müvekkilinin 2000/02876 ve 2001/14197 sayılı 32. mal/hizmet sınıfında tescilli "PAN" ibareli markaları bulunduğunu, ayrıca davacı Eti Gıda San.A.Ş. adına tescili 2000/04161 sayılı "PAN" ibareli markanın bir kısım emtia yönünden 13.12.2006 tarihinde müvekkiline devredildiğini, “PAN” ibareli markaların tanınmış olduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptalini, "AVROPAN+şekil" ibaresinin marka olarak tescili halinde hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Una Değer Katma Gıda San A.Ş. vekili, “Pan” ibaresinin ekmek anlamına gelip, pek çok ülkede özellikle fırıncılık ve unlu mamuller için marka olarak kullanıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Yargılama sırasında davalı ... Una Değer Katma A.Ş.'nin davaya konu 2005/49315 sayılı "AVROPAN+şekil" markasının bir kısmını mal/hizmet yönünden 29.01.2008 tarihinde ... Unlu Mam. A.Ş.'ye devretmiş, devralanın yeni oluşturulan markasının 2005/59161 sayı ile tescil edilmiş, davacı ve müdahil davayı HUMK'nun 186.maddesi uyarınca markayı kısmen devralana yöneltmişlerdir.