muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/385, Karar No: 2023/534, Tarih: 18.10.2023

Maddeye eklenen beşinci fıkra ile soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin haber verme sınırları aşılmaksızın haber konusu yapılması hâlinde suç oluşmayacağı açıkça vurgulanmaktadır.” açıklamalarına yer verilmiştir.

Görüldüğü gibi 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen TCK’nın 285. maddesinde soruşturmanın gizliliği kavramı, soruşturmanın taraflarına veya diğer kişilere karşı gizliliğin ihlali şeklinde ikiye ayrılmıştır. Birinci fıkrada, soruşturmanın tarafları dışındaki kimselere karşı gizliliğin ihlali, ikinci fıkrada ise soruşturmanın tarafı olan kimselere karşı gizli tutulması gereken karar veya işlemlerin gizliliğini ihlal suçunu düzenlenmiştir.

Ceza Muhakemesinde kovuşturmanın aksine, suç soruşturmalarının gizlilik ilkesiyle yürütülmesi gerekir. Soruşturmalarda gizliliğin korunmasında, maddi gerçeğin bulunmasına yönelik soruşturma faaliyetinin selametinin yanı sıra, masumiyet karinesi ile bu karinenin görünümü olan kişilerin lekelenmeme olarak adlandırılan haklarının korunması da amaçlanmaktadır.

Değişiklikten sonraki madde gerekçesinde de belirtildiği üzere TCK'nın 285. maddesinde düzenlenen suç ile iki hukukî değerin koruma altına alınması amaçlanmıştır. Bunlardan birincisi, soruşturma işlemlerinin maddî gerçeğin tespitine imkân verecek şekilde icrasını, maddî gerçeğe ulaşmak suretiyle de kişilerin, Devletten suçluların cezalandırılmasını talep etme hakkının gerçekleştirilmesi veya suçsuz olduklarının tespiti sağlamak; ikincisi ise, masumiyet karinesi ve kişilerin özel hayatına ilişkin bilgilerin gizliliğinin koruma altına alınmasıdır. Bu nedenle gizliliğin ihlali suçunun işlenmesiyle masumiyet karinesinden yararlanma hakkı ve özel hayatının veya haberleşme içeriklerinin gizliliği ihlâl edilen kişi veya kişiler ile söz konusu suçun aynı zamanda maddî gerçeğin ortaya çıkarılmasına engel olma tehlikesi oluşturduğu için, bu ihlâl ile bireylerin Devletten suçluların cezalandırılmasını talep etme hakkı da ihlâl edildiğinden toplumu oluşturan bireylerin de suçun mağduru olduğunun kabul edilmesi gerekmektedir (... Yaşar-Hasan Tahsin Gökcan- Mustafa Artuç, Yorumlu Uygulamalı Türk Ceza Kanunu, Ankara, 2014, s. 8414).

Uyuşmazlığın sağlıklı bir çözüme kavuşturulabilmesi için mağdur, suçtan zarar gören ve malen sorumlu kavramları ile kamu davasına katılma kurumu üzerinde de durulması gerekmektedir.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir çözüme kavuşturulabilmesi için mağdur, suçtan zarar gören ve malen sorumlu kavramları ile kamu davasına katılma kurumu üzerinde de durulması gerekmektedir.

CMK'nın 237/1. maddesinde; “Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar, ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikâyetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilirler” hükmü ile kamu davasına katılma hak ve yetkisi bulunanlar üç grup halinde belirtilmiştir. Bu düzenleme, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 365. maddesindeki; “Suçtan zarar gören herkes, soruşturmanın her aşamasında kamu davasına müdahale yolu ile katılabilir” hükmü ile benzerlik göstermekte ise de yeni hükme, önceki kanunda yer almayan malen sorumlu ve dar anlamda suçtan zarar göreni ifade eden mağdur da eklenmek suretiyle, madde; öğreti ve uygulamadaki görüşlere uygun olarak, katılma hak ve yetkisi bulunduğu kabul edilenleri kapsayacak şekilde düzenlenmiştir.

Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanların kanunun kendilerine tanıdığı hak ve yetkileri haiz olarak davada yer almasına öğreti ve uygulamada davaya katılma veya müdahale denilmekte, davaya katılma talebinin kabul edilmesi hâlinde ise davaya katılma isteminde bulunan kişi katılan ya da müdahil sıfatını almaktadır.

Gerek CMK'da, gerekse 1412 sayılı CMUK'da kamu davasına katılma konusunda suç bakımından bir sınırlama getirilmemiş, ilke olarak şartların varlığı halinde tüm suçlar yönünden kamu davasına katılma kabul edilmiştir. Öğreti ve uygulamada kamu davasına katılma yetkisi bulunan kişinin suçtan zarar görmesi şartı aranmış, ancak kanunda suçtan zarar gören ve mağdur kavramlarının tanımı yapılmadığı gibi, zararın maddi ya da manevi olduğu hususu bir ayrıma tâbi tutulmamış ve sınırlandırılmamıştır. Bu nedenle konuya açıklık kazandırılırken öğretideki görüşlerden de yararlanılarak, maddede katılma yetkisi kabul edilen, mağdur, suçtan zarar gören ve malen sorumlu olan kavramlarının, kamu davasına katılma hususundaki uygulamaya ışık tutacak biçimde tanımlanması gerekmektedir.

Malen sorumlu; yargılama konusu işin hükme bağlanması ve bunun kesinleşmesinden sonra, maddî ve malî sorumluluk taşıyarak hükmün sonuçlarından etkilenecek veya bunlara katlanacak kişidir.

Malen sorumlu; yargılama konusu işin hükme bağlanması ve bunun kesinleşmesinden sonra, maddî ve malî sorumluluk taşıyarak hükmün sonuçlarından etkilenecek veya bunlara katlanacak kişidir.

Mağdur; Türk Dil Kurumu Büyük Türkçe Sözlüğünde, haksızlığa uğramış kişi olarak tanımlanmaktadır. Ceza hukukunda ise mağdur kavramı, suçun konusunun ait olduğu kişi ya da kişilerdir. TCK'nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde suçun maddi unsurları arasında yer alan mağdur, ancak gerçek bir kişi olabilecek, tüzel kişilerin suçtan zarar görmeleri mümkün ise de, bunlar mağdur olamayacaklardır. Suçtan zarar gören ile mağdur kavramları da aynı şeyi ifade etmemektedir. Mağdur suçun işlenmesiyle her zaman zarar görmekte ise de, suçtan zarar gören kişi her zaman suçun mağduru olmayabilir. Bazı suçlarda mağdur belli bir kişi olmayıp; toplumu oluşturan herkes (geniş anlamda mağdur) olabilecektir (... Emin Artuk-Ahmet Gökcen-A. Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 9. Bası, Adalet Yayınevi, Ankara, 2015, s. 289; İzzet Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 11. Bası, Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2015, s. 214-217; Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 8. Bası, Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2015, s. 106-107; ... Yaşar-Hasan Tahsin Gökcan-Mustafa Artuç, Türk Ceza Kanunu, 6. Cilt, Ankara, 2010, s. 7702-7703).

Suçun mağduru belli bir kişi ise o kişinin şikâyet ve davaya katılma hakkı vardır. Tüm toplumun suçun mağduru olduğu durumlarda toplumun bir bireyi olan kişinin, yani geniş anlamda mağdurun şikâyet ve davaya katılma hakkı yoktur. Bu hâllerde toplum adına Cumhuriyet savcısı görev ifa etmektedir.

Kamu davasına katılma için aranan suçtan zarar görme kavramı kanunda açıkça tanımlanmamış, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hâli olarak anlaşılıp uygulanmış, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceği kabul edilmiştir. Nitekim bu husus, Ceza Genel Kurulunun 08.11.2016 tarihli ve 830-412, 03.05.2011 tarihli ve 155–80, 04.07.2006 tarihli ve 127–180, 22.10.2002 tarihli ve 234–366 ile 11.04.2000 tarihli ve 65–69 sayılı kararlarında; “dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edilmiştir.

B. Somut Olayda Hukukî Nitelendirme

B. Somut Olayda Hukukî Nitelendirme

Star Gazetesi muhabiri olan sanığın, adı geçen gazetenin 21.01.2013 tarihli nüshasının 1.sayfasında "Eroin ticaretinde Hakim, Savcı ve Jandarma Ortaklığı ORGANİZE İŞLER" başlığı adı altında "Eroin ticaretinde Hakim, Savcı ve Jandarma Ortaklığı ORGANİZE İŞLER Araç kaza yapınca skandal ortaya çıktı...Gizli sevkiyat deşifre oldu... Yapılan tartı sonunda 56 kilo olması gereken uyuşturucu 76 kilo çıktı...evrak düzenleyen Albay ile hakim ve savcının önceki sevkiyatları soruşturma kapsamına alında..."; aynı gazetenin 22.01.2013 tarihli nüshasının 13. sayfasında "HAKİM VE SAVCI BİR SIÇRADI AMA İKİNCİYİ SIÇRAYAMADI" başlığı altında “....Hakim ... ve Savcı ...'nın yaşadıkları panik tutanaklara yansıdı. İçinde 20 kilo fazladan uyuşturucu taşıdığı tespit edilen araçla ilgili Kırşehir Cumhuriyet Başsavcılığı, yasadışı eroin sevkiyatı ve ticareti kapsamında soruşturma yürütürken, olayın ifade tutanakları organizasyonun boyutunu gözler önüne seriyor...Kaza yaptıktan sonra gittiği serviste tamircinin şüphelenip ihbar etmesi üzerine olay yerine gelen ilk polis ekibini Hakim ... ve Savcı ...'nın kolaylıkla atlattığı tutanaklara yansıdı..." şeklinde Kırşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/265 sayılı soruşturma dosyası üzerinden yürütülen soruşturma çerçevesinde haber verme sınırlarının aşılarak soruşturma evresindeki gizliliğin ihlal edilmesi suretiyle şüpheli olarak belirtilen kişilerin suçlu olarak algılanmalarına yol açacak şekilde haber yapmak suretiyle gizliliğin ihlali suçundan cezalandırılması talebiyle sanık hakkında kamu davası açıldığı ve yargılama sırasında yargılama sırasında şikâyetçiler ... ve ...’nın katılan sıfatıyla duruşmalara kabulüne ve sanığın yüklenen suçtan mahkûmiyetine ilişkin hükmün adı geçen katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesince adı geçenlerin katılma hakkının bulunmadığından bahisle temyiz isteminin reddine karar verildiği anlaşılmış ise de;

Suç tarihlerinde yürürlükte bulunan 6352 sayılı Kanunla değişik TCK’nın 285. maddesinin gerekçesinde de vurgulandığı üzere gizliliğin ihlali suçunun masumiyet karinesi ve kişilerin özel hayatına ilişkin bilgilerin gizliliğini koruma altına alması ve masumiyet karinesinden yararlanma hakkı ile özel hayatı veya haberleşme içeriklerinin gizliliği ihlal edilen kişinin suçun mağduru olduğuna açıkca yer verilmesi karşısında hakkında katılma kararı verilen ... ve ...’nın sanığın eyleminden doğrudan doğruya zarar gördüğü ve bu nedenle gizliliğin ihlali suçundan açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hak ve yetkilerinin bulunduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne, Özel Daire kararının kaldırılmasına, hükmün katılanlar vekilinin temyiz talepleri yönünden de temyizen incelenmesi için Özel Daire’ye gönderilmesine karar verilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne, Özel Daire kararının kaldırılmasına, hükmün katılanlar vekilinin temyiz talepleri yönünden de temyizen incelenmesi için Özel Daire’ye gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi; itirazın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 24.10.2018 tarihli ve 3572-10186 sayılı temyiz isteminin reddi kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, katılanlar vekilinin sanık hakkında gizliliğin ihlali suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yaptıkları temyiz başvurusunun incelenmesi için Yargıtay 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7357, Karar No: 2015/19486, Tarih: 04.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7357 E.  ,  2015/19486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nizip 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2014

NUMARASI : 2013/527-2014/468

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili ve Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği 17. maddeye göre mutlak koruma alanında kalan taşınmazın kamulaştırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili ve Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği 17. maddeye göre mutlak koruma alanında kalan taşınmazın kamulaştırılması istemine istemine ilişkindir.

Mahkemece 2942 sayılı kanunun 12. maddesi kapsamında davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yapılan incelemede; Davalı idarenin 3280 sayılı 05.06.2012 tarihli cevabi yazısı ve ekinden taşınmazın kamulaştırma sınırına mücavir olmadığı bu nedenle 12/6. madde koşullarının oluşmadığı, ayrıca taşınmaza fiilen el atılmadığı ve dava konusu taşınmazın Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 17. maddesi uyarınca “Birecik Baraj gölü mutlak koruma alanında” kaldığı anlaşıldığından, husumet hususunun da idari yargıda çözümlenmesi gerektiğinden, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 17. maddesi uyarınca açılan davaya bakma görevinin idari yargı yerine ait olduğu gözetilerek dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7565, Karar No: 2018/5287, Tarih: 05.03.2018

**8. Hukuk Dairesi         2016/7565 E.  ,  2018/5287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

KARAR

1)Davalılardan ...’ye çarşıda olması nedeniyle aynı çatı altında olduğu belirtilerek babası ...’ye karar tebliği yapılmış olup, yine dosya kapsamında davalı olan ...’ye dosya içerisinde mernis adresine bizzat yapılan tebligatın ... ile aynı adreste olmadığı tespit edilmiştir, davalılardan ...’na, ...’na ve ...’na yapılan karar tebliğlerinde birlikte sakin annesine tebligat yapılmış ancak davalıların tevziat saatleri içerisinde nerede olduğu belirtilmemiştir. Davalılardan ...’e ve ...’e yapılan karar tebliğlerinde ise ... ve ... farklı adreslerde oturdukları halde her ikisine yapılan tebliğ mazbatasında yeğen ...’e aynı çatı altında oldukları belirtilmek suretiyle tebligat yapılmıştır. Davalılar ...'e yapılan karar tebliğleri ise farklı kapı numarasında oturan yengesine yapılmış olduğu halde aynı adreste birlikte sakin olduğu belirtilerek tebliğ edilmiştir. Davalı ...’a karar tebliği doğrudan mernis adresine TK 21/2’ye göre tebliğ edilmiş olup yerleşik Yargıtay kararları ve uygulama doğrultusunda bilinen son adresi mernis adresi dahi olsa mernis şerhi konulmaksızın bu adrese önce normal tebligat yapılması, tebligatın yapılamaması halinde ise mernis adresi olan bu yere TK 21/2 hükmü gereği tebligat yapılması gerekmektedir. Davalı ...’ye ise bilinen adresine TK 21/1'e göre tebligat yapılmışsa da adreste olup olmadığı belirtilmeksizin doğrudan muhtara tebligat yapılmış olup 2 nolu haber kağıdı kapısına yapıştırılmış ancak komşuya/yönetici veya kapıcıya bildirilme usulü yerine getirilmemiştir. Son olarak davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ye yapılan tebligatlar da mernis şerhli olarak çıkarılmış olup tebliğ memurunca “adres kayıt sistemindeki adres olup tebliğ imkansızlığı nedeniyle ... mahalle muhtarlığı .... isimli mahalle muhtarına TK 21/2 maddesi gereğince tebliğ edilmiş ve 2 nolu haber kağıdı muhatabın kapısına yapıştırılarak yakın komşu, kapıcı veya yöneticiye haber verilmiştir.” şeklinde tebligat yapılmış olup komşu, kapıcı veya yöneticiden kime haber verildiği isminin ne olduğu mazbatada yer almamaktadır. O halde; yukarıda ayrıntılı şekilde açıklanan ve isimleri tek tek belirtilen davalılara gerekçeli karar tebliğlerinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine uygun olarak yapılmadığı anlaşıldığından, adı geçenlere 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca yöntemine uygun biçimde karar tebliğ edilerek bu noksanlığın giderilmesi, usulüne uygun karar tebliğlerinden sonra temyiz süresinin beklenilmesi,

2) Taraflar arasında görülmekte olduğu iddia edilen ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/507 esas sayılı ortaklığın giderilmesi dava dosyasının derdest olup olmadığının sorulup gelen yazı cevabına göre bitmişse incelendikten sonra iade edilmek üzere kendisinin, bitmemişse onaylı ve okunaklı suretinin istenilerek dosya arasına alınmasına, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için Yerel Mahkeme'ye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/21500, Karar No: 2012/16320, Tarih: 28.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/21500 E.  ,  2012/16320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge basmak ve kullanmak

HÜKÜM : 213 sayılı VUK.nun 359/b-2, 765 sayılı TCK.nun 59/2, 647 sayılı Kanunun 6. maddeleri gereğince 15 ay hapis cezası

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında Vergi Denetmenleri Büro Başkanlığının 22.11.2005 tarihli inceleme yazısına istinaden karşıt inceleme başlatılması ve 2004 yılı defter ve belgelerinin istenmesi üzerine, defterlere kaydedilmeyen bazı satış faturalarının cildinden koparılıp yerine aynı seri ve sıra numaralı faturalar basılmak ve iptal edilmiş fatura görüntüsü yaratılmak suretiyle asıl satış faturaları arasına koyduğunun iddia ve kabul olunması karşısında, suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden sonra olduğu ve suç tarihi itibariyle eylemin 5237 sayılı Yasa hükümlerine tabi olduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Kocasinan Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 03.06.2011 tarihli cevabi müzekkeresi ile sanığın şirketinin 6111 sayılı Kanunun 2 ve 4. maddeleri kapsamında borçlarını ve tarhiyatlarını yapılandırma talebinde bulunduğunun bildirilmesi, sanık müdafiinin borcun yapılandırma kapsamında ödendiğini beyan etmesi karşısında; zararın ödenip ödenmediği de araştırılmadan, yasal ve yeterli olmayan “sanığın idarenin zararını gidermemiş olması” gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 28.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25887, Karar No: 2023/4720, Tarih: 30.03.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/25887 E.  ,  2023/4720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/835 D.İş-2021/844

SAYISI : İHK-2021/34126

HÜKÜM/KARAR : İtirazın reddine

SAYISI : K-2021/90116

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, 10.06.2019 tarihinde meydana gelen çift taraflı trafik kazası sonucunda sürücü müvekkilinin yaralanarak malul kaldığını, davalı tarafından yetersiz ödeme yapıldığını belirterek bakiye zararı için sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı olarak şimdilik kaydı ile 5.000,00 TL talep etmiş, yargılama sırasında talebini 90.857,59 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi vermemiştir.

III. ... KARARI

...'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; trafik kazası tespit tutanağı ve TRAMER kayıtlarına göre karşı araç sürücüsünün %100 oranında kusurlu olduğu, dosyaya sunulan Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı'nın 12.10.2020 tarihli raporunun Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik'e uygun ve illiyet bağını kurar nitelikte olduğu, 01.07.2021 tarihli hesap raporunun dosyaya sunulduğu, davalının Sosyal Güvenlik Kurumu'nca (SGK) karşılanmayan geçici iş göremezlik zararından sorumlu olduğu gerekçeleri ile başvurunun kabulüne, 81.819,98 TL bakiye sürekli ve 90.097,61 TL geçici iş göremezlik tazminatı toplamı 90.917,59 TL'nin 19.11.2020 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

B. İtiraz sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde, başvurunun usulden reddi gerektiğini, maluliyet oranının fahiş olduğunu, maluliyet ile kaza arasında illiyet bağı bulunmadığını, maluliyet tespitinin Adli Tıp Kurumu'nca yapılması gerektiğini, hesaplamada %1,8 teknik faizin esas alınması gerektiğini, geçici iş göremezlik zararının teminat dışında olduğunu, kusur raporu alınması gerektiğini, müterafik kusurun araştırılması gerektiğini, vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç