muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/159, Karar No: 2018/1575, Tarih: 21.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/159 E.  ,  2018/1575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 06/08/2013 tarihli ekspertiz raporunda suça konu sürücü belgesinin aldatma kabiliyetini haiz olduğunun belirtilmesi, dosya içerisinde mevcut belge aslı üzerinde heyetimizce yapılan gözlemde, sürücü belgesi üzerinde soğuk damganın bulunduğu, sahteliğin ilk bakışta dikkat çekmediği ve belgenin aldatma niteliği bulunduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin bulunmadığı, azaltıcı sebebin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4471, Karar No: 2013/17411, Tarih: 25.06.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/4471 E.  ,  2013/17411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 13/11/2008 tarihinde ayak burkulması, yere basamama rahatsızlığı ile davalının hastanesine müracaat ettiğini, ayağında kırık saptanmaması üzerine eve gönderildiğini, ağrılarının devam etmesi üzerine 15 gün bu şekilde hareket ettikten sonra başka hastaneye gittiğinde ayağında kırık olduğunun tespit edilerek alçıya alındığını, ... göremezlik belgesi aldığını ve tedavisine devam edildiğini, davalı şirket hastahanesinde görev yapan hekimlerin yanlış ve hatalı teşhis koymaları nedeniyle maddi ve manevi zararı olduğunu belirterek 30.000TL manevi, 500TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının acil polikliniğe başvurması neticesinde nöbetçi hekim tarafından muayene edildiğini, ertesi gün ortopedi kliniğine başvurması hususunda bilgilendirildiğini ancak davacının 15 gün beklemiş olduğunu, olayda hatalı tedavi ve ihmal bulunmadığını ayrıca davacının ayağında oluşan kırık ile hekimlerin fiilleri arasında illiyet bağı olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının maddi tazminat istemine ilişkin talebinin reddine, davacının manevi tazminat istemine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 7500TL manevi tazminatın 13/11/2008 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebinin reddine, karar verilmiş; hüküm, her iki tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan davacının tüm temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, davalı hastane hekimlerinin yanlış teşhisinden dolayı tedavisinin geciktiğini bu nedenle maddi manevi zarara uğradığını iddia etmiş; mahkeme ise, dosyaya sunulan bilirkişi raporuna göre, davalıyı sorumlu görmekle birlikte davacıya da %50 müterafik kusur atfederek hüküm tesis etmiştir. Dosya kapsamı incelendiğinde, mevcut bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığı, yetersiz olduğu değerlendirilmekle, mahkemece yapılacak ..., dosyanın adli tıpa gönderilmek suretiyle, tarafların varsa kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ayrı ayrı kusur oranlarının tespitiyle, hasıl olacak sonuca göre hüküm tesisi iken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6984, Karar No: 2008/13845, Tarih: 20.11.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/6984 E.  ,  2008/13845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, işletmekte olduğu büfeyi içindeki demirbaş ve eşyaları ile birlikte 18.3.1996 tarihinde yapılan ve 10.6.1996 tarihinde de noter huzurunda yapılan sözleşme ile davalıya devir edildiğini, davalının vergi mükellefliğini üzerine almadığından onun işletmesinde iken tahakkuk eden 1996 ve 1997 yılı vergilerin cezalı olarak ödemek zorunda kaldığını, ödediği tutarın tahsili için yaptığı takibe de davalının itiraz ettiğini ileri sürerek haksız itirazın iptali ile % 40 inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının vergi mükellefiyetini üzerine geçirtmek için çabasının olmadığını, bu nedenle de faaliyet gösteremediğini ve sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasında 18.3.1996 tarihinde yapılan ve ayrıca 10.6.1996 tarihinde noterde düzenlenen devir sözleşmesinde; davacının sahibi bulunduğu işyerini 23.3.1996 tarihi itibariyle davalıya teslim ettiği ve bu tarihten itibaren gelecek olan ... ve rüsumlardan davalı alıcının sorumlu olduğu, işyerinin işletme 2008/6984-13845

hakkı ve tüm demirbaşları ile birlikte satıp devir edildiği açıklanmıştır. Yine davalının büfecilik faaliyetinden dolayı 12.11.1996 tarihinde vergi yükümlülüğünü tescil ettirdiği ve mülk sahibi ile kira sözleşmesini 24.9.1996 tarihinde yenilediği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Mahkemece, Vergi Usul Kanununa göre işyeri devirlerinin 1 ... içinde bildirilmesinin gerekli olduğu, bu yükümlülüğe uymamanın sorumluluğunun davalıya yüklenemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı ile davalı arasında noterde düzenlenen sözleşme ile davacının işlettiği büfenin 23.3.1996 tarihi itibariyle davalıya devir ve teslim edildiği açıklandıktan sonra , aynı sözleşmede taraflara yüklenen hak ve yükümlülüklerin de kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. İki tarafa borç yükleyen sözleşmelerde, tarafların sözleşme ile kararlaştırılan hak ve yükümlülüklere uygun davranmaları asıldır. Anılan sözleşme ile, davacının işlettiği işyerinin davalıya fiilen devir ve teslim edildiği 23.3.1996 tarihinden sonra tahakkuk eden vergi borçlarından davalının sorumlu olması asıldır. Vergi yükümlüğünün sona erdirilip erdirilmediği ya da işyeri devrinin Vergi Dairesine bildirilip bildirilmediği hususları, tarafların vergi dairesine karşı olan sorumlulukları ile ilgilidir. Bu nedenle, mahkemece yukarıda açıklandığı şekilde 23.3.1996 tarihinden sonra tahakkuk eden vergi borçlarının ne miktar olduğu araştırılıp, bu miktardan davalının sorumlu olduğuna karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine,20.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4602, Karar No: 2022/5287, Tarih: 26.04.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/4602 E.  ,  2022/5287 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 44. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının dava dışı işveren ile davalı İdare arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisi kapsamında davalı İdareye ait Rehabilitasyon Merkezinde bakım personeli olarak çalışmakta iken 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, kadroya geçiş sırasında düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesinde ücretinin asgari ücretin % fazlası olarak belirlendiğini, davacının Türk Sağlık Sendikası üyesi olduğunu, davalı işverenin 01.01.2019 tarihinden itibaren bireysel sözleşmede düzenlenen asgari ücretin % fazlası kuralını uygulanmayarak eksik ücret ödediğini, 2018 yılının Mayıs ayında Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının Toplu İş Sözleşmesi Genelgesi yayınlanarak işçilerin 31.10.2020 tarihine kadar ücret zamları ile mali ve sosyal haklarının belirlendiğini, davacının çalıştığı işyerindeki bakıma muhtaç insanlar bakımından riski en alt seviyeye indirebilmek için en başta birer hafta, sonrasında on beşer gün, en son da onar gün evlerine gitmeksizin 24 saat çalışma yaptıklarını, gündüz 11 saati, gece 7,5 saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmesi gerektiğini, hafta tatili ücreti ile bu çalışma dönemlerine rastlayan ulusal bayram ve genel tatiller için de zamlı ücret ödenmediğini, ayrıca Bakanlık tarafından yayınlanan Toplu İş Sözleşmesine (TİS) göre hak kazanılan gece zammı ücretinin de ödenmediğini beyan ederek 01.01.2019 tarihinden sonraki döneme ilişkin fark ücret, ilave tediye farkı, ikramiye farkı alacakları ile 02.04.2018 tarihinden sonraki döneme ilişkin fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, gece zammı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazları olduğunu, davacının 696 sayılı KHK gereğince sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, işçi kadrosuna geçirilen işçilerin mali ve sosyal haklarının belirlenmesine ilişkin 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin (375 sayılı KHK) geçici 23 üncü maddesinin altıncı fıkrasına istinaden Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı tarafından 31.10.2020 tarihine kadar uygulanacak olan TİS hükümlerinin yayınlandığını ve işçilerin ücretlerinin, ücretlerine ilişkin ücret zammı genel başlığı altında düzenlenerek eksiksiz ödendiğini beyan ederek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının kadroya geçişte temel ücretinin yeniden belirlendiği ve bu belirleme esnasında asgari ücretin %55 fazlası şeklindeki önceki uygulamaya göre ücret belirlemesi yapılmadığından ücret farkı alacağı, akdi ikramiye ve ilave tediye alacağı taleplerinin reddine dair kararın isabetli olduğu, işçinin hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin tamamen işyeri kayıtları ve çalışma çizelgelerine göre belirlendiği dikkate alındığında indirime gidilmemiş olmasının yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan gece zammı alacağına en yüksek işletme kredisi faizi uygulanması gerektiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353-(1)-b-2 maddesi uyarınca ortadan kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulüne dair yeniden hüküm tesis edilmiştir.

Temyiz:

Karar yasal süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Davacının 31.10.2020 tarihinden sonraki dönem yönünden gece zammı, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerine hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Davalıya ait Rehabilitasyon Merkezinde bakım görevlisi olarak çalışan davacı, gece zammı ile hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini iddia etmiş, mahkemece kayıtlara göre belirlenen Nisan 2020-Mayıs 2021 dönemine ilişkin alacaklar hüküm altına alınmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 2021 yılının Mayıs ayına kadar olan döneme ilişkin alacaklar hesaplanmış ise de davacının yararlandığı “375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 23. Maddesi Uyarınca İdarelerce Sürekli İşçi Kadrolarına Geçirilen İşçilerin Ücret İle Diğer Mali Ve Sosyal Haklarının Belirlenmesinde Esas Alınacak Toplu İş Sözleşmesi Hükümleri” nin yürürlük tarihi 31.10.2020 tarihinde sona ermektedir. Mahkemece herhangi bir gerekçe belirtilmeden 31.10.2020 ile 31.05.2021 tarihleri arasındaki döneme ilişkin alacakların hüküm altına alınmış olması hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

2-Davacının hafta tatili ücretinin hesaplanması noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

375 sayılı KHK'nın geçici 23 üncü maddesinin altıncı fıkrasında; geçişten önce alt işveren işçilerini kapsayan, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve süresi en son sona erecek TİS'in, anılan madde kapsamında yer alan idarelerce sürekli işçi kadrolarına geçirilen işçilerin ücreti ile diğer mali ve sosyal haklarının belirlenmesinde esas alınacağı düzenlemiştir.

2-Davacının hafta tatili ücretinin hesaplanması noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

375 sayılı KHK'nın geçici 23 üncü maddesinin altıncı fıkrasında; geçişten önce alt işveren işçilerini kapsayan, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve süresi en son sona erecek TİS'in, anılan madde kapsamında yer alan idarelerce sürekli işçi kadrolarına geçirilen işçilerin ücreti ile diğer mali ve sosyal haklarının belirlenmesinde esas alınacağı düzenlemiştir.

Geçiş işlemleri tamamlanan işçilere idarelerce uygulanmak üzere, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve 31.10.2020 tarihine kadar uygulanacak olan TİS'in Hafta Ve Genel Tatillerde Çalışma ve Ücretine ilişkin kısmının (A) bendinde;

“Normal çalışma yapılan yerlerde hafta tatili pazar günüdür. Vardiyalı çalışma yapılan yerlerde hafta tatili çalışmaya başlandığı 6. günü takip eden 7. gündür. Hafta tatillerinde çalıştırılan işçilere takip eden hafta içinde bir gün izin verilir. Çalışılan bu hafta tatili günü için toplam iki yevmiye ödenir.” hükmü bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda iki yevmiye üzerinden hafta tatili ücreti hesaplandığı görülmektedir. Ancak TİS'in ilgili hükmüne göre çalışılan hafta tatili günü için toplam iki yevmiye ödeneceği belirlenmiş olup davacıya çalışma karşılığı olmayan bir yevmiye tutarındaki hafta tatili ücretinin ödenmiş olması karşısında hafta tatili ücretinin bir yevmiye üzerinden hesaplanması gerekir. Mahkemece iki yevmiye üzerinden hesaplama içeren bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması hatalı olup kararın bu gerekçeyle de bozulması gerekmiştir.

3-Taraflar arasında arabuluculuk son tutanak tarihi ile dava tarihi arasındaki döneme ilişkin alacaklar yönünden dava şartının gerçekleşip gerçekleşmediği uyuşmazlık konusudur.

7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca; Kanuna, bireysel veya TİS'e dayanan işçi veya işveren alacağı ve tazminatı ile işe iade talebiyle açılan davalarda, arabulucuya başvurulmuş olması dava şartı olarak düzenlenmiş olup, maddenin ikinci fıkrasında ise; "Arabulucuya başvurulmadan dava açıldığının anlaşılması hâlinde herhangi bir işlem yapılmaksızın davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilir." denilmiştir.

Somut olayda; uyuşmazlık konusu alacaklar yönünden arabuluculuk faaliyetinin anlaşamama ile sonuçlandığı yani arabuluculuk son tutanağının düzenlendiği tarih 28.05.2021 tarihidir. Davacı taraf 03.06.2021 tarihli dava dilekçesine arabuluculuk son tutanak aslını ekleyerek alacaklarının tahsilini istemiştir. Mahkemece bilirkişi raporunda hesaplanan bir kısım alacaklar hüküm altına alınmış ise de hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamalar 31.05.2021 tarihine kadar olan dönemi kapsamaktadır. Oysa arabuluculuk faaliyetinin, tarafların anlaşamadığına ilişkin son tutanak tarihinden önce muaccel olan alacaklar için gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

Şu halde arabuluculuk son tutanak tarihi olan 28.05.2021 tarihinden sonraki döneme ilişkin alacaklar bakımından arabuluculuk dava şartı yerine getirilmemiştir. Bu döneme ilişkin alacaklar bakımından davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerekir iken yazılı şekilde hüküm kurulması yerinde değildir.

4-İlk Derece Mahkemesince karar verilirken kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince yeniden hüküm kurulurken aynı çelişki sürdürülmüştür. Mahkemece gerekçeli kararda bilirkişi raporuna itibar edildiği belirtilmesine rağmen, hem kısa karardan hem de bilirkişi raporundaki hesaplamalardan farklı şekilde hüküm kurulması hatalıdır. Ayrıca dava ve ıslah dilekçesine göre talep aşımı anlamına gelecek şekilde hüküm kurulduğu anlaşılmakta olup karar bu yönüyle de yerinde değildir.

Temyiz edilen kararın açıklanan sebeplerle bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 26.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6199, Karar No: 2010/1122, Tarih: 18.03.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/6199 E.  ,  2010/1122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ve müşterekleri ile Hazine, ... ve Tekeli Belediye Başkanlığı aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Bozyazı Asliye Hukuk Hâkimliğinden verilen 21.05.2009 gün ve 125/106 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine ve ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle kadastro çalışmalarında tespit dışı bırakılan taşınmaz bölümünün vekil edenleri adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, teknik bilirkişinin 20.8.2008 tarihli rapor ve ekli krokisinde yeşil renk ile gösterilen 2845,90 m2 taşınmaz bölümünün 1/3 er payla davacılar adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine ve DSİ Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK.nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17.maddeleri uyarınca açılan tescil isteğine ilişkindir. Kadastro Müdürlüğünün karşılık yazısına göre, dava konusu taşınmaz 1973 yılında yapılan kadastro çalışmalarında "Aksaz çayı yatağı" olarak tespit dışı bırakılmıştır. Uyuşmazlık konusu taşınmazın miras yoluyla intikal ve taksimen davacıların zilyetliğinde olduğunun, ev ve tarla vasfıyla tasarrufta bulunulduğunun yerel bilirkişi ve tanıklar, tarım arazisi niteliğinde olduğunun ziraatçı uzman bilirkişi, aktif dere yatağının dışında bulunduğunun jeolog bilirkişi tarafından bildirilmesi üzerine davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Bir taşınmazın kazanmayı sağlayan zilyetlikle edinilmesi için zilyetlik koşullarının yanı sıra taşınmazın da kazanıma elverişli yerlerden olması gerekir. Teknik bilirkişiler tarafından hazırlanan 20.8.2008 tarihli krokiye göre davalı taşınmazın batısında Aksaz çayı yer almaktadır. Dere yatakları Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdendir. Aktif dere yatakları ile derenin etki alanında kalan yerlerin kazanılması mümkün bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmaz bölümünün dere yatağı veya derenin etkisindeki yerlerden olup olmadığı hususlarında yapılan inceleme yeterli değildir. DSİ'nin karşılık yazısına göre, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde ıslah çalışması yapılmadığı, geçmiş yıllarda taşkın yapan Aksaz çayı yatağında geçici çözüm olarak projesiz makineli yatak tanzimi yapıldığı, Bozyazı- Akyaka arazisinin Aksaz deresi taşkın koruma projesi yatırım programında olup ihalesi yapıldığı, henüz inşaata başlanmadığı bildirildiği halde; teknik bilirkişi raporlarında taşkın havzasında yer almadığı belirtilmekte, ıslah çalışmaları konusunda bilgi yer almamaktadır. Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde ıslah çalışması yapılıp yapılmadığı ve taşınmazın niteliği hususunda yapılan inceleme yeterli bulunmamaktadır. Öncelikle teknik bilirkişilerin krokisi de eklenerek dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde ıslah çalışmalarının yapılıp yapılmadığı DSİ Şube Müdürlüğünden tekrar ve ayrıntılı olarak sorulmalıdır. Dere yatağı olarak tespit dışı bırakılan yerler Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdendir. Bu tür bir yerde ancak taşınmazın aktif dere yatağı ve etki alanında bulunmaması veya bu etkiden kurtulduğu tarihten itibaren 3402 sayılı Kadastro Kanununda yazılı koşullar altında imar-ihya edilip kültür arazisi haline getirilmesi ve bu olgunun tamamlandığı tarihten itibaren 20 yıldan fazla süreyle tasarruf edilmiş olması halinde kazanılabilir. İmar-ihyanın koşulları 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17.maddesinde belirtilmiştir. Yerel bilirkişi ve tanıklar tarafından kazanma süresinin oluştuğu açıklanmış ise de, dava dilekçesinde de dayanıldığı halde imar-ihya hususunda herhangi bir açıklama yapılmamıştır

. İmar-ihyanın koşulları 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17.maddesinde belirtilmiştir. Yerel bilirkişi ve tanıklar tarafından kazanma süresinin oluştuğu açıklanmış ise de, dava dilekçesinde de dayanıldığı halde imar-ihya hususunda herhangi bir açıklama yapılmamıştır. Ayrıca bu tür uyuşmazlıklarda taşınmazın niteliği, üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıç ve sürecinin takdiri delil olan yerel bilirkişi ve tanık sözleri yanında hava fotoğrafları ve topografik haritalardan yararlanmak suretiyle de belirlenmesi gerekir.Mahkemece, uyuşmazlık konusu taşınmazın bulunduğu yere ait dava tarihinden geriye doğru en az 20 yıl ve daha önceki yıllara ait hava fotoğrafları ve topografik haritaların getirtilerek dosya arasına konulması, taşınmazın niteliğinin, imar-ihya ve zilyetliğin başlama ve sürecinin belirlenmesi bakımından yerel, teknik, ziraatçı, jeolog bilirkişiler ve tanıklar ile birlikte keşif yapılması, hava fotoğrafları ve topografik haritaların yöntemine uygun şekilde uygulanması, bu uygulamalara göre taşınmazın niteliğinin ve zilyetlik süresinin kesin olarak belirlenmesi, dava konusu taşınmaz bölümüne komşu 173, 174, 175, 176 ve 178 parsellere ilişkin kadastro tutanakları ve varsa dayanak belgeler ile hüküm dosyalarının da getirtilip davalı taşınmaz yönünü ne olarak gösterdikleri hususunun saptanması, çifte tapunun oluşumunun önlenmesi bakımından teknik bilirkişiye ait rapor eklenerek dava konusu taşınmaz bölümünün tapuya kayıtlı yerlerden olup olmadığının Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ondan sonra toplanan deliller ve dosya içeriği gözönünde tutularak sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekir. Eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.