muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1253, Karar No: 2021/961, Tarih: 08.02.2021

Davalı Sevnak Nakliyat Ltd. Şti. vekili; davacı tarafça delil olarak dayanılan 14.07.2015 tarihli tutanağın antrepo görevlilerince tek taraflı düzenlenmiş bir belge olup gerçekliğinin ispata muhtaç olduğunu, tutanakta emtianın araçta yatar vaziyette olduğunun belirtildiğini, ancak boşaltma esnasında böyle bir durumun söz konusu olması halinde araç şoförünün de imzası ile tutanak altına alınması gerekirken şoförün tutanağı imzalamadan ayrılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu,15.07.2015 tarihli CMR belgesinde sigortalı şirket yetkilisinin emtiayı eksiksiz ve hasarsız aldığına dair imzasının bulunduğunu, bunun aksinin davacı tarafça ispat edilmesi gerektiğini, ayrıca müvekkiline ait ... plaka sayılı römorkun branda renginin kırmızı olduğunu, oysa sunulan fotoğraflardaki rengin koyu yeşil olduğunu, aracın plakasını gösterir vaziyette bir fotoğrafının da bulunmadığını, bu durumda hasarın müvekkili taşıması sırasında meydana gelmediğinin açık olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Loj. A.Ş. vekili, müvekkilinin siparişe konu malzemeleri eksiksiz ve hasarsız şekilde teslim ettiğini, CMR belgesinde de hasara ilişkin bir çekincenin bulunmadığını, ayrıca sigortalının müvekkiline yasal sürede bildirimde bulunmadığını, teslimden itibaren yaklaşık 15 gün geçtikten sonra durumun mail ile bildirildiğini, müvekkilince hasara ilişkin tutanak istenmesine rağmen tutanak düzenlenmediğinin bildirildiğini, fotoğraf istenmesine üzerine fotoğrafların dava dışı Çavdaroğlu firmasına gönderildiğini ve bu firma tarafından fotoğrafların ... plaka sayılı araca ait olmadığının bildirildiğini, daha sonra sigortalının gönderdiği mailde plakanın tutanağa yanlış yazıldığının, ... plakalı araca ait hasarlı taşıma olmadığının bildirildiğini, kaldı ki ambalajlama ve yüklemenin gönderici tarafından yapılmış olmasının müvekkilinin sorumluluğunu ortadan kaldırdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının sigortalısına taşınan mal hasarı nedeniyle 88.487,36 TL lik ödeme yaptığı, Polonya'dan Bursa'ya taşınırken emtiada hasar oluştuğu, buna ilişkin antrepo görevlisinin imzasının bulunduğu tutanak oluşturulduğu, ancak hasar yönünden fiili taşıyanın emtiayı o araçla taşıdığına yönelik açık görsel sunulamadığı, tutanakta yetkilendirilmiş gümrük müşaviri imzası olmadığı, bu durumda malın hangi aşamada ve ne sebeple hasarlandığının sabit olmadığı, tutanağın mevzuata uygun tutulmuş bir tutanak olmadığı, her ne kadar bir kısım fotoğraf delil olarak eklenmiş ise de fotoğrafların hiçbirinde araç plakasının net olmadığı, araç brandalarının benzerlik taşımadığı, fiili taşıyanın davalı olduğunu gösterir belgenin net olmadığı, bu durumda dosyanın mevcut haliyle hasarın taşıma esnasında taşıyanın kusuruyla doğduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davacı vekilinin istinaf başvurusunun, sigortalı kaşe ve imzasını taşıyan 15.07.2015 tarihli CMR senedinde, emtianın hasarlı olduğuna dair herhangi bir şerhin bulunmadığı, davacı tarafça sunulan “Tutanaktır” başlıklı belgede ise, 14.07.2015 tarihinde tescil için antrepoya alınan ... plakalı araçta CNG tüplerinin araçta yatarak uygunsuzluğunun tespit edildiği, kalite kontrol edilmek üzere araçtan indirildiği belirtilmiş ise de, tutanakta araç şoförünün veya yeminli gümrük müşavirinin imzası bulunmadığından, CMR 30/1 maddesi anlamında bir bildirimde bulunulmadığı, davacı tarafın CMR senedinde belirtilenin aksini yani emtianın hasarlı olarak teslim edildiğini ispat etmesi gerektiği, davacı tarafından sunulan fotoğraflarda araç plakası görülemediğinden, davalı tarafça taşımanın yapıldığı ... plaka sayılı araca ilişkin olup olmadığı anlaşılamadığı, davalı tarafça taşınan emtia olduğuna dair ayırt edici bir unsur bulunmadığından bu hususta da bir tespit yapılamadığı, davalı .... tarafından sunulan ve davacı tarafça açıkça itiraz edilmeyen e-posta yazışmaları incelendiğinde, sigortalı firma adına davalı ....’ye gönderilen 24.02.2016 tarihli e-postada, hasarlı parçaların 14.07.2015 tarihinde gelen sevkiyatlarda tespit edildiği, plakalarının aşağıda belirtildiği, tutanağa yazılan plakanın sehven 15.07.2015 tarihinde gelen herhangi bir hasarlı mal taşımayan ... plakalı araç olduğu, dolayısıyla sigortaya konu resimler ile ... plakalı aracın resimlerinin farklılık gösterdiği belirtilmiş olmakla, davalı tarafından ... plaka sayılı araçla yapılan taşıma sırasında herhangi bir hasar meydana gelmediği açıkça kabul edildiği, CMR senedinin 15.07.2015 tarihli olduğu halde, tutanakta 14.07.2015 tarihli teslimden söz edildiği, sigortalı tarafından tüm taşıma işinin davalılarca üstlenildiğinin ileri sürülmediği, davacı tarafça davalılar nezdinde yapılan taşıma sırasında hasar meydana geldiği hususunun ispat edilemediği, ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve esas bakımından kanuna uygun olduğu gerekçesiyle esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.02.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13130, Karar No: 2017/2835, Tarih: 11.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/13130 E.  ,  2017/2835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı verilen 06.05.2014 gün ve 2007/303 - 2014/54 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve davalı şirketler vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1- Davalı şirketler vekili, temyiz harç ve giderleri yönünden adli yardım talebinde bulunmuştur. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 448. maddesi hükmü nazara alındığında, davalı şirketler vekilinin adli yardım talebi bakımından öncelikle yapılan incelemede, 6100 sayılı HMK’nın konuyla ilgili ve emredici nitelikteki 336/2. maddesi hükmünün hilafına, adli yardım talebine ilişkin dilekçesi ekinde talebini haklı gösterecek hiçbir bilgi ve belgeye yer verilmediği anlaşıldığından davalı şirketler vekilinin kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dairemizce davalı şirketlerin adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden, bu kez mahkemece davalı şirketler vekiline adli yardım talebinin reddedildiğinin bildirilmesi, davalı şirketler vekilince itiraz edilmediği taktirde, 1086 sayılı HUMK'un 5236 sayılı Kanun ile değişik 432. maddesi yollaması ile 426/D maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay'a sevki giderinin ikmali için HUMK'un anılan hükümleri uyarınca gerekli meşruhatı taşıyan davetiyenin usulüne uygun bir şekilde adı geçen davalı şirketler vekiline tebliği ve sonucuna göre işlem yapılması, davalı şirketler vekili tarafından Dairemizce verilen adli yardım talebinin reddine ilişkin karara itiraz edildiği taktirde, 11.04.2013 tarih 6459 sayılı Yasa'nın 23. maddesi ile değişik HMK'nın 337/2. maddesi gereğince işlem yapılması gerektiğinden dosyanın mahalline iadesine karar verilmiştir.

3- Davalı ... vekili, 02.11.2015 tarihli dilekçesi ile adli yardım talep etmiş olup dosya kapsamı, talep dilekçesi içeriği ve ekli belgeler ve yatırılacak harcın tutarı gözetilerek, mümeyyiz davalı ...'ün adli yardım talebinin HMK 336/2 ve 337/1. maddeleri çerçevesinde incelemenin evrak üzerinde yapılması gerekli görülmekle davalının kanun yolu harç ve giderleri bakımından adli yardımdan yararlandırılmasına karar vermek gerekmiştir.

4-Ancak davalı şirketler vekilinin adli yardım taleplerinin reddine karar verildiğinden ve davalı şirketler ile davalı ... vekillerinin temyiz itirazlarının birlikte incelenmesi gerektiğinden davalı ... vekilinin temyiz isteminin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, yukarıdaki (1) ve (2) nolu bentte açıklanan işlemler tamamlandıktan sonra davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi bakımından dosyanın her halukarda Dairemize gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

../...

4-Ancak davalı şirketler vekilinin adli yardım taleplerinin reddine karar verildiğinden ve davalı şirketler ile davalı ... vekillerinin temyiz itirazlarının birlikte incelenmesi gerektiğinden davalı ... vekilinin temyiz isteminin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, yukarıdaki (1) ve (2) nolu bentte açıklanan işlemler tamamlandıktan sonra davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi bakımından dosyanın her halukarda Dairemize gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

../...

5-Ayrıca davacı ... vekili ve davalı vekili gerekçeli kararda davalı yönünden hüküm kurulmadığından kararın tavzihini talep etmişler ise de mahkemece 24.10.2014 tarihli ek karar ile tavzih talebi reddedilmesine rağmen anılan ek kararın taraflara tebliğ edilmediği anlaşılmıştır. Bu durumda ek kararın taraf vekillerine tebliği sağlanarak yasal sürelerin geçmesi de beklendikten sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı şirketler vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mahkemece Dairemizin adli yardım talebinin reddi kararının mümeyyiz davalı şirketler vekiline tebliği ve sonucuna göre işlem yapmak üzere dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin adli yardım talebinin KABULÜNE, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, (5) nolu bentte açıklanan nedenlerle eksik hususun ikmali için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6043, Karar No: 2020/2350, Tarih: 04.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6043 E.  ,  2020/2350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 2-b, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın firma yetkilisi müdür yardımıcısı olarak organizasyonu sağladığı Saray Mahallesi Keresteciler Sitesi adresinde bulunan ... Ses ve Prodüksiyon Deposunda katılanın işçi olarak çalıştığı sırada, ayağına 70 kg ağırlığındaki kutunun düşmesi sonucu sol bacak kaval kemiğinde yaşam fonksiyonlarını 4. derecede etkileyecek şekilde kırığın meydana geldiği olay sebebi ile 20.11.2015 tarihinde iş güvenliği uzmanından alınan bilirkişi raporunda; sanığın kendi işyeri sınırları içerisinde sigortasız 17 yaşında genç işçi çalıştıran, bu işçinin velisi ya da vasisine haber vermeyen, onunla sözleşme imzalamayan, işyerindeki riskler ve yaptığı işin niteliğine ilişkin çalışanı bilgilendirmeyen, eğitim, deney eksikliği, güvenlik konusunda dikkat eksikliğine bağlı olarak maruz kalabileceği kaçınılması veya fark edilmesi mümkün olmadığına inanılan iş kazası riski taşıyan bir işte çalıştıran ... Ses ve Prodüksiyon firmasının olayın vukuunda sorumluluğu olduğu, cezaların şahsiliği ilkesi doğrultusunda da müdür yardımcısı sanığın asli kusurlu olduğu anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna ve eksik inceleme yapıldığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 04.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12437, Karar No: 2017/6369, Tarih: 31.05.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/12437 E.  ,  2017/6369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim suçu

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'nun ... Eczanesi sahibi,sanık ... ile ...'ün ise kalfa olarak çalıştıkları, Medula sistemini kullanmaya yetkili sanıklar ... ile ...'ün olay tarihlerinde kendi çalıştıkları ... Eczanesi'nin şifresi ve katılan ...'ya ait ... Eczanesi'nin haksız şekilde elde ettikleri Medula sistemine giriş şifresi ile önce hayali bir reçetenin eczanelerden birinin şifresiyle Medula Eczane sistemine giriş yapıldığı, hayali reçete Medula Eczane Sistemine kayıtlı iken bu kez diğer eczanenin sisteminden giriş yapılarak gerçek reçetenin sisteme kaydedildiği, hayali reçetenin sisteme kaydedilmesi ile hasta muayene ücretinin çıktığı, ancak hayali reçete sistemde kayıtlı bulunduğu halde diğer eczaneden gerçek reçetenin girişi yapıldığında muayene ücretinin çıkmadığı ve reçetenin karşılandığı, bu kez gerçek reçete karşılandıktan sonra hayali reçetenin sistemden silindiği ve hastaya ait muayene ücretinin bu işlemle bir sonraki ilaç alışına kadar ötelenerek bilişim sistemindeki verileri bozma, yok etme, sisteme veri yerleştirme suçunu işlediklerinden bahisle açılan davada; sanıkların sübut bulan eylemlerinde, dosya kapsamından yapılan işlemlerin katılan kurumun alacağını geciktirmekten ibaret olduğu, ortadan kaldırmadığı, bu surette bir haksız menfaat elde edilmediğinin anlaşılması karşısında, katılan ...'ya ait eczanenin şifresini haksız ele geçirip bunun vasıtasıyla ...'na ait bilişim sistemine giriş yapıp sahte veri yerleştirip amacına ulaştıktan sonra silmek şeklindeki eylemin TCK.nun 244/2 ve 3. maddelerindeki suç kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden anılan maddenin 4. fıkrasıyla hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafileri ve sanıklar ... ile ... müdafi ve sanık ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3919, Karar No: 2013/10402, Tarih: 21.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/3919 E.  ,  2013/10402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden ... maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak 11.08.2011 tarihinde % 26,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığından bahisle davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği gibi manevi tazminatın takdirinde de yanılgıya düşüldüğü, manevi tazminatın fazla takdir edildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile, tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa, mahkemece hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gitmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği açık-seçiktir.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Kabule göre gerek mülga B.K'nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı T.B.K’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi zarar adı ile ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi zarar adı ile zarar görene verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde, meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun etkili olduğunun kabulü halinde dahi davacı yararına hüküm altına alınan 22.500,00-TL manevi tazminatın fazla olduğu açıkça belli olmaktadır.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, manevi tazminatın takdirinde yanılgıya düşülerek, manevi tazminatın fazla takdiri suretiyle ve özellikle kusur bilirkişi raporu alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davalıya iadesine

21.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18964, Karar No: 2013/6684, Tarih: 19.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/18964 E.  ,  2013/6684 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tespit tarihi olan, 28/06/2007 tarihinin suç tarihi olduğu gözetilmeksizin gerekçeli karar başlığında “06/08/2007” şeklinde gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

İzmir I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 15/05/1997 tarih ve 6793 sayılı kararı ile 2. grup korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescilli bulunan ve aynı Kurulun 25/01/2007 tarih ve 2015 sayılı kararı ile revize edilen kentsel sit alanında yer alan suça konu yapının tarihi kimliğini yansıtan ögelerinden olan ön cephedeki giriş açıklığını örten demir kapı üzerinde bulunan kadın başı figürlü kapı tokmağı ile girişe göre sol tarafta yer alan oda içerisinde mevcut şöminenin orijinal olan mermer kaplamalarının sökülmesinden ibaret fiziki müdahalelerin, sanık tarafından gerçekleştirildiğine dair, sanığın atılı suçu inkara yönelik savunmasının aksine, mahkumiyetine yeterli delil mevcut olmadığı, bu itibarla mahkemece sanığın beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın beraatine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.