muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3706, Karar No: 2016/1060, Tarih: 17.02.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/3706 E.  ,  2016/1060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, ödenmeyen kira ve elektrik bedellerinin tahsiline yönelik başlatılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine, Ocak/2010 dönemine yönelik açılan dava bakımından ise dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davaya dayanak yapılan 01.12.2006 başlangıç tarihli ve 72 ay süreli kira sözleşmesini davalı borçlu ...’nın müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığı hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı yazılı kira sözleşmesine dayanarak davalı kefil hakkında 19.01.2010 tarihinde takip başlatarak 67.830,00-TL Aralık/2009 ve 72.056,00-TL Ocak/2010 kirası toplamı 139.886,00-TL ile 77.426,36-TL 2009 yılı Ocak ile Kasım ayları arası eksik ödenen kira ve 222,01-TL Ağustos/2009 ayına ait elektrik bedeli olarak toplam 217.534,37-TL alacağın tahsilini istemiş, ödeme emrinin 10.02.2010 tarihinde davalıya tebliği ile, davalı 17.02.2010 tarihinde itiraz dilekçesi sunarak borcu olmadığını beyan etmiştir. Dosya içerisinde mevcut ödeme belgelerinden asıl kiracı tarafından 11.02.2010 tarihinde 222,01-TL elektrik borcu ile 15.02.2010 tarihinde Aralık/2009 ayı kira bedeli açıklamalı 67.830,00-TL ve 2009 yılı Ocak-Kasım ayları arası kira farkı açıklamalı 77.426,60-TL olmak üzere toplam 145.478,61-TL ödeme yapıldığı ve bu ödemelerin davacı tarafından kabul edildiği anlaşılmaktadır. Takip talebi ile istenen Ocak/2010 kirası yönünden ise, asıl kiracı hakkında açılan ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2010/354 esas sayılı iflas davasında verilen depo emri kararı uyarınca 10.11.2010 tarihinde anılan dosyaya depo bedeli olarak ödendiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar Mahkemece; Ocak/2010 dönemine yönelik açılan dava yönünden dava açıldıktan sonra ödeme yapıldığından konusuz kalan talep yönünden karar verilmesine yer olmadığına, diğer dönemler açısından ise dava açılmadan önce ödeme yapıldığından davanın reddine karar verilmiş ise de; ödenen 145.478,61-TL’nin icra takip tarihinden sonra ödenmiş olduğundan, ödeme tarihine kadar işlemiş faiz, icra harç ve masrafları ve bu ödenen miktara ilişkin icra vekalet ücretlerinin belirlenerek bu kısma yönelik değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde istemin tümden reddedilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ; Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3545, Karar No: 2007/4145, Tarih: 16.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/3545 E.  ,  2007/4145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 19.04.2006 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 19.06.2006 tarihli dilekçesi ile 224 parsel sayılı ve 150 parsel sayılı taşınmazlarda paydaş malik olan murisi babasının tapudaki isminin nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, kısa kararda davanın kabulüne karar verilmiş, gerekçeli kararda ise, davanın sadece 224 sayılı parsel maliki yönünden davanın kabulüne, dava konusu diğer 150 sayılı parselde taşınmaz malikinin başka şahıs olduğu anlaşıldığından tashihine yer olmadığına şeklinde karar verilmiştir.

Davalı idare vekili kararı temyiz etmiştir.

Tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür.

10.4.1992 tarih 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı ile kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı; bozmadan sonra yerel Mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmasızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Bu itibarla kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, 16.04.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8123, Karar No: 2019/4180, Tarih: 27.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/8123 E.  ,  2019/4180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

Hüküm : TCK'nın 136/1, 43/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz dilekçesinde belirtmiş olduğu T.C. Sağlık Bakanlığı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu İstanbul Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinden verilme 29.05.2014 tarih ve 00105997 işlem numaralı raporu ile hakkında TCK'nın 32/2. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin rapor karşısında, sanık hakkındaki bütün tedavi evrakları getirtilip sanığın atılı verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçuna ilişkin iddia olunan suç tarihinde TCK'nın 32/1. maddesi kapsamında akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalmaya neden olacak bir akıl hastalığının bulunup bulunmadığı ya da aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca akıl hastalığı derecesinde olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan, bir üniversite araştırma hastanesinin psikiyatri ana bilim dalı başkanlığından ya da tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden cezai ehliyetinin belirlenmesi hususunda rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15660, Karar No: 2023/8985, Tarih: 13.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/15660 E.  ,  2023/8985 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/239 D. İş

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

İNCELEME KONUSU

KARAR : İtirazın süreden reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN :Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.04.2023 tarihli ve 2023/37554 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde ise, "... soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü karşısında, durma kararına karşı itiraz edilebileceği,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/11/2006 tarihli ve 2006/6-123 esas, 2006/229 sayılı ilâmı ile Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 13/07/2009 tarihli ve 2009/8068 esas, 2009/10789 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği, nazara alındığında,

Somut olayda, Denizli 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/11/2021 tarihli kararında kanun yolunun istinaf olarak gösterildiği gibi, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğini içerir meşruhatlı tebligat da yapılmadığı anlaşıldığından,bu haliyle tebligatın usulsüz olduğundan yapılan tebligatın geçerli sayılamayacağı, bu durumda Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilen 09/03/2022 tarihli itiraz dilekçesinin süresinde verildiği kabul edilerek işin esasına ilişkin bir karar verilmesi gerekirken, itirazın süre yönünden reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde ise, "... soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü karşısında, durma kararına karşı itiraz edilebileceği,

2. Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı Kanun'un 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği, nazara alındığında,

2. Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı Kanun'un 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği, nazara alındığında,

3. Denizli 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.11.2021 tarihli kararın kanun yolu bildiriminde "yüzüne karşı verilenler yönünden tefhimden itibaren, yokluğunda verilenler yönünden tebliğden itibaren 7 gün içinde mahkememize verecekleri bir dilekçe ile ya da zabıt katibine başvurarak düzenlenecek tutanak ile cezaevinde bulunanların ise Cezaevi katibine beyanda bulunmak suretiyle Antalya Bölge Adliye Mahkemesine istinaf yolu açık olarak verilen karar iddia makamında Cumhuriyet Savcısının mütalasına uygun olarak açıkça okunup anlatıldı. Karara karşı 7 gün içinde istinaf yoluna başvurulmaması halinde kesinleşeceği ve infaz edileceği hatırlatıldı. " şeklinde açıklamaların bulunduğu, her ne kadar itiraz yerine istinaf yolu dense de süresinde bir dilekçe verilmiş olsaydı itiraz dilekçesi olarak değerlendirilip gereğinin yapılacağı, belirtilen şekilde yapılan tebliğin usûlüne uygun olması nedeniyle Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından Denizli 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.11.2021 tarihli kararına karşı 09.03.2022 tarihinde yapılan itirazın süresinde olmadığı anlaşıldığından kanun yararına bozma talebinin reddine karar verilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1161, Karar No: 2022/4977, Tarih: 16.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1161 E.  ,  2022/4977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır 10. Asliye Hukuk Mahkemesince (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) verilen 11.12.2019 tarih ve 2019/50 E- 2019/304 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.11.2020 tarih ve 2020/193 E- 2020/969 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Diyarbakır 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin18/02/2016 tarih, 2013/1191 Esas ve 2016/71 Karar sayılı kararı ile davalı şirkete dava dışı ...'in temsil kayyımı olarak atanmasına karar verildiğini, fakat yönetim kurulu üyelerinin görevden alınması talebinin reddedildiğini, bu karara karşı temyiz yoluna gidildiğini ve dosyanın halen Yargıtay'da olduğunu, şirkete atanan kayyımın 15/02/2019 tarihinde genel kurulu toplantıya davet ettiğini, toplantıya katılan müvekkilinin muhalefet şerhini sözlü ve yazılı olarak belirttiğini, TTK'nın 410 vd. maddeleri uyarınca genel kurulun usulsüz yapıldığını, yönetim kurulu mevcut iken kayyımın genel kurulu toplantıya davet etmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, davalı şirketin usulsüz yapılan 15/02/2019 tarihli olağan genel kurul toplantısı ve alınan tüm kararların iptalini talep etmiştir.

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, TTK'nın 446/1-b maddesi uyarınca davacının aktif husumet ehliyetinin bulunduğu, şirket yönetim kurulu üyelerinin görevi devam ederken kayyımın, yönetim kurulunun yetkilerini sınırlandırır biçimde görev yapmasının hukuken mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne 15/02/2019 tarihli genel kurul kararlarının iptaline karar verilmiş, hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, TTK'nın 446/1-b maddesi uyarınca davacının aktif husumet ehliyetinin bulunduğu, şirket yönetim kurulu üyelerinin görevi devam ederken kayyımın, yönetim kurulunun yetkilerini sınırlandırır biçimde görev yapmasının hukuken mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne 15/02/2019 tarihli genel kurul kararlarının iptaline karar verilmiş, hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, yönetim kurulu görevde iken yasaya aykırı şekilde şirkete atanan kayyımın 17/01/2019 tarihli karar ve çağrısı ile olağanüstü genel kurul toplantısının 15/02/2019 tarihinde yapıldığı, genel kurulu toplantıya çağırmaya yetkili olan kişilerin ve usulün kanunda açıkça düzenlendiği, genel kurulu toplantıya çağırma yetkisi bulunmayan kayyımın yaptığı çağrı üzerine yetkili organın çağrısı olmaksızın, geçersiz çağrı ile yapılan ve çağrısız genel kurul koşullarının bulunmadığı toplantıda alınan kararların yoklukla malul olduğunun kabulü gerektiği, genel kurul kararlarının yoklukla malul olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, iptal kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca Diyarbakır 10. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 11/12/2019 tarih ve 2019/50 Esas, 2019/304 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, kaldırılan hükmün yerine; davanın kabulü ile Kelebek Özel Rehabilitasyon İnşaat Özel Eğitim Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin 15/02/2019 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısında alınan kararların yoklukla malul olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 16/06/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6153, Karar No: 2023/6969, Tarih: 20.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/6153 E.  ,  2023/6969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2006/210 E., 2020/101 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye yardım

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2006 tarihli ve 2005/335 Esas, 2006/243 Karar sayılı kararı ile,

a. Sanıklar ..., ..., ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye yardım suçundan 5271 sayılı Kanun' un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

b. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 39 uncu maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 12'şer yıl 6'şar ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2006 tarihli ve 2005/335 Esas, 2006/243 Karar sayılı kararının katılanlar vekili, Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 08.05.2008 tarihli ve 2007/3324 Esas, 2008/3793 Karar sayılı kararı ile dosyası tefrik edilen ve hakkında yakalama kararı bulunan sanık ... 'ın savunması alınıp bu doğrultuda deliller de toplandıktan sonra sanıkların tümünün hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken eksik soruşturma ile hükümler kurulması gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2020 tarihli ve 2006/210 Esas, 2020/101 Karar sayılı kararı ile

a. Sanıklar ..., ..., ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye yardım suçundan 5271 sayılı Kanun' un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

b. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 39 uncu maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 12'şer yıl 6'şar ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi, sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki suçların sübuta erdiğine,

b. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 39 uncu maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 12'şer yıl 6'şar ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi, sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki suçların sübuta erdiğine,

Sanıklar... ve ... Müdafilerinin Temyiz İstemleri, eksik araştırmaya, suçu işlemediğinden bahisle sübuta,

Sanık ... Müdafinin temyiz istemi, temyiz iradesini bildirmekten ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 03.06.2005 tarihinde maktuller ... ve... ile yanlarında bulunan tanıklar ..., ..., ... ve ...'in saat 13.30 - 14.00 arası Kilis ili ... Caddesi üzerinde ve Kilis Otogarının karşısında bulunan Ünlü Kebap Salonunda yemek yedikleri sırada maktullerin silahlı saldırıya uğrayarak vefat ettikleri olayda, olayın olduğu sırada anılan Kebap Salonunda yemek yemekte olan kalabalığın olduğu ve beyanı alınan tanıkların beyanlarında hayatın olağan akışına uygun düşmeyecek biçimde maktulleri öldürenin kim olduğunu görmediklerini ifade ettikleri, temyiz dışı sanık ...'in ise Ünlü Kebap Salonunun karşısında bulunan Altın Şiş Kebap Salonunun önünde bulunduğu sırada olayın meydana geldiği lokantanın önünde kalabalığın oluştuğunu, tefrik edilen sanık ...'ın bu kalabalık içerisinde başında krem renkli bir şapka olduğu halde hızlı adımlarla yürüyerek kaybolduğunu ifade ettiği, maktul ...'in (3) dönem Kilis Belediye Başkanlığı ve (1) dönem milletvekilliği yaptığı, maktul...'in ise maktul ...'in oğlu olduğu, 28.05.1999 da maktul ...'e yönelik kasten öldürmeye