muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16643, Karar No: 2016/12882, Tarih: 11.05.2016

Davacı satın aldığı bu taşınmazla ilgili ayıp ihbarını, 28.07.2010 tarihli noterden düzenlenen ihtarname ile davalılara bildirmiştir. Davacı bundan sonra 26.10.2010 tarihinde eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, davacının satın aldığı bağımsız bölümün bulunduğu blokta ve site ortak alanlarında ayıp ve eksikler bulunduğu gerekçesiyle bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tespit edilen; proje alanının ve mevcut yeşil alanın taahhüt edilenden küçük olması, projede var olacağı ilan ve taahhüt edilen kapalı yüzme havuzu, bir okul ve bir kreş, bina bodrum katınta deponun hiç yapılmamış olmasının, yeterli miktarda ağaç dikilmemesinin, gölet, biri özel olmak üzere iki okul, voleybol, basketbol ve futbol sahaları, tenis kortu, misafir otoparkı, dini tesis ve alışveriş merkezinin konut maliklerinin mülkiyet hakkının bulunmadığı parseller/yeşil alanlar üzerine yapılmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp olduğu, davalıların bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadıkları, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur.

Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalılara ayıp ihbarında bulunmadığı, tartışma konusu değildir.

Her ne kadar, 4.madde de konut satışlarında zaman aşımı süresi beş yıl olarak öngörülmüş ise de, otuz günlük ihbar süresinin burada da uygulanacağı kuşkusuzdur.

Öteki deyişle, konutu satın alan davacı, açık ayıp halinde, malı teslim aldığı tarihten itibaren otuz gün içerisinde satıcı veya malike ayıp ihbarında bulunur ise, bu durumda malı teslim aldığı tarihten itibaren beş yıl içerisinde 4077 sayılı Kanun’a dayanarak dava açabilecektir.

Hal böyle olunca, mahkemece bu talepler yönünden ayıp ihbarının süresinde yapılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Hal böyle olunca, mahkemece bu talepler yönünden ayıp ihbarının süresinde yapılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Mahkemece, bilirkişi raporunda tespit edilen ( bina ve daire iç duvarındaki rutubetlenme ve ısı izolasyonu, bina zeminleri, kapalı otopark ve makine dairesindeki alt yapıya bağlı su izolasyonu, dairelerdeki ses izolasyonu problemleri) gizli ayıplar yönünden nispi metod uygulanarak bedel indirimine hükmedilmiştir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK’ nun 198.maddesi hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “derhal ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin yada başka kat maliklerinin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. O halde öncelikle, 818 sayılı BK. 198. maddesi gereğince, gizli ayıplar yönünden (bu ayıpların kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve ihbar tarihi de göz önünde bulundurularak) ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda tarafların delil ve karşı delilleri sorulmalı, toplanan delillere ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Bozma nedenlerine göre, davalıların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. ve 2. bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, 3. bent gereğince davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, 1350,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde davalılara iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18750, Karar No: 2017/5688, Tarih: 04.07.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/18750 E.  ,  2017/5688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, yargılamanın 05/11/2014 günlü oturumunda tefhim edilen kısa kararda davacı eş ve çocuklar için hüküm altına alınan maddi tazminat miktarlarının hükme yazılmadığı, kabulüne denilmekle yetinildiği, gerekçeli kararın hüküm kısmında ise maddi tazminat miktarlarının açıkça yazılarak Eş için 134.533,54 TL maddi, Çocuk ... için 34.458,31 TL maddi, Çocuk ... için 30.129,61 TL maddi tazminat ödenmesine karar verildiği, yine kısa kararda mikar olarak bahsedilen 45.000,00, 25.000,00, 10.000,00 ve 5.000,00'er TL'nin maddi mi yoksa manevi tazminata mı ilişkin olduğunun yazılmadığı, gerekçeli kararın hüküm kısmında ise bunların manevi tazminat olduğunun belirtildiği, kısa kararda davacı çocuklar için manevi tazminat hükmü kurulurken 25.000 denilerek hem para biriminin belirtilmediği, hem de her iki davacı çocuk lehine tek 25.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş gibi hüküm kurmuş olmasına rağmen gerekçeli kararda para birmi TL olarak belirtilip her iki çocuk lehine ayrı ayrı 25.000,00'er TL manevi tazminat verildiği, aynı durumun davacılar anne ve baba için de söz konusu olduğu, yani kısa kararda davacılar anne ve baba lehine tek 10.000,00 TL manevi tazminat verilmiş gibi hüküm kurulduğu halde gerekçeli kararın hüküm kısmında anne ve baba lehine ayrı ayrı 10.000,00'er TL manevi tazminata hükmedildiği, kısa kararda ne maddi tazminatlara ne de manevi tazminatlara işletilecek faiz konusunda bir karar verilmediği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında hem maddi hem de manevi tazminatlara olay tarihinden yasal faiz işletilmesine karar verildiği, kısa kararda kararın tabi olduğu kanun yolu ile ilgili hüküm kurulmamışken gerekçeli kararda kanunyolu ile ilgili kısmın hüküm fıkrasına eklendiği anlaşılmaktadır.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı HMK’nın 297. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Ne var ki, uygulamada HMK’nın 294. maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

Ne var ki, uygulamada HMK’nın 294. maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hâkimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur.

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum oluşturur. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hâkime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yukarıda açıklandığı şekilde kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki, infazda tereddüt oluşturacak şekilde, hükmün taşıması gereken unsurları bünyesinde barındırmayan bir karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine

04/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13049, Karar No: 2017/870, Tarih: 07.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/13049 E.  ,  2017/870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

Taraflar arasındaki menfi tespit ve ipoteğin fekki davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av.... ile davalılar vek. Av.... gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili taşınmazları üzerine konulan ipoteklerin haklı bir nedene dayanmadığını ve iradesinin fesada uğratılarak tesis edildiğini, geçersiz olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2014/4922, 2014/4923, 2014/4925 sayılı takip dosyaları nedeni ile davalılara borçlu bulunmadığının tespiti ile müvekkiline ait taşınmazlar üzerinde bulunan ipoteklerin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ipoteğin geçersizliği iddiasının yazılı delille ispat edilmesi gerektiğini, ihtarname tebliğinden sonra davacının hile iddiasında bulunmasının dürüstlük kuralına aykırı olduğu gibi hak düşürücü sürenin de dolduğunu, davaya konu ipoteklerin karz yani kesin borç ipoteği olduğunu, davacı tarafından müvekkilleri hakkında yapılan suç duyurusu sonunda kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiğini, davacının iddialarının gerçek dışı olduğunu savunarak davanın reddi ile %20 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalıların davacıdan alacaklı olduğunun ticari defterlerde yer almadığı, her ne kadar ipoteklerin resmi senedinden karz ipoteği olduğu anlaşılmakta ise de davalıların ayıplı mal iadesi nedeniyle ipotek düzenlendiğine ilişkin savunmasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının... İcra Müdürlüğünün 2014/4922, 2014/4923, 2014/4925 sayılı takip dosyaları nedeni ile davalılara borçlu bulunmadığının tespitine, ... İli ... İlçesi ...Mahallesi ... nolu bağımsız bölüm üzerinde tesis edilmiş ipoteklerin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 2014/4922 sayılı takibe konu 23/10/2012 tarihli 100.000,00 TL, 2014/4923 sayılı takibe konu 18/10/2012 tarihli 400.000,00 TL, 2014/4925 sayılı takibe konu 18/10/2012 tarihli 600.000,00 TL bedelli ipoteklerin akit tablolarının incelenmesinde karz ipoteği olduğu anlaşılmakta olup mahkemenin kabulü de bu yöndedir. Bu durumda karz ipoteğinde alınan borç miktarı başka deyişle alacak miktarı ipotek akit tablosunda yazılı olup, bu yazılı delilin aksinin yine yazılı delille ispatı gerekir. Ticari defterlerde alacak kaydı bulunmaması resmi akit tablosundaki borcun varlığını ortadan kaldırmaz. Borçlunun borcunu ödediğini ispatlaması gereklidir.

Diğer yandan icra takipleri davalılardan temlik alacaklısı ... tarafından başlatılmış olup, diğer davalı temlik eden... Fındık San. ve Tic. Ltd. Şti. taraf değildir. Bu nedenle anılan davalıya husumet tevcih edilemeyeceği dikkate alınmadan hakkında karar verilmesi de isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalılar yararına takdir edilen 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 07/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10814, Karar No: 2012/17221, Tarih: 01.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/10814 E.  ,  2012/17221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/07/2010 gün ve 2008/609-2010/605 sayılı kararı bozan Daire’nin 02/04/2012 gün ve 2010/13878-2012-5172 sayılı kararı aleyhinde davalı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı şirketin hissedarı iken şirketteki ortaklık payını yeğeni ...'e devrettiğini, davalının 21.10.2004 tarihli belgeyi imzalayarak istenildiği zaman devredilen payın müvekkiline iade edileceğini kabul ettiği, ancak davalının bu taahhüdüne aykırı davranarak uhdesinde bulunan payların büyük bir kısmını üçüncü şahıslara devrettiğini ileri sürerek, davalı adına kayıtlı payların müvekkili adına kayıt ve tescilini, taahhüdünün yerine gelmemesi sebebiyle şimdilik 20.000 TL maddi tazminata hükmedilmesini, birleşen davada ise, TTK'nun 520. maddesi uygun hisse devri gerçekleşmediğinden davalı şirketin ortaklarının ..., ... ve ... olduğunun tespiti ile ticaret sicil kaydına tescil ve ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, TTK 520. maddesine uygun yapılan devir işlemlerinde usulsüzlük bulunmadığını, 21.10.2004 tarihli belgenin noter tasdikli olmaması nedeniyle geçerli olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, hisse devrine ilişkin 15.10.2004 tarihli sözleşmenin yoklukla malul olduğu, devir sözleşmesinin yok hükmünde olması nedeniyle davacının halen davalı adına kayıtlı bulunan limited şirket paylarının iptali ile kendi adına kayıt ve tescilini talep edebileceği, birleşen dava yönünden ise, davacının mevcut sicil kayıtlarına göre davalı şirketin pay sahibi olmadığı, asıl davada verilen karar kesinleşip davacının şirket ortağı olduğu hüküm altına alınmadığı sürece davacının halen şirket ortakları arasındaki pay devir işlemlerinin ana sözleşmeye ve hukuka aykırılığını ileri sürmesinin olanaklı olmadığı, davacının aktif dava ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle, asıl davanın kabulüne, pay devrinin muvazaa nedeniyle geçersiz olduğunun tespitine ve iptaline, devir konusu payın davacı adına kayıt ve tesciline, birleşen davanın ise reddine dair verilen karar davacı vekili ve davalılardan ... vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 02.04.2012 tarihli kararı ile bozulmuştur. .

1-Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin HUMK.nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen sair karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

1-Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin HUMK.nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen sair karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

2- Ancak, mahkeme kararında davacı ... ile davalı ... arasında 15.10.2004 tarih ve 15218 yevmiye nolu noterde düzenlenen pay devir sözleşmesinin muvazaa nedeniyle geçersiz olduğunun tesbitine ve iptaline, devir konusu payın davacı adına kayıt ve tesciline karar verildiği ve 15.10.2004 tarihli devir senedinde devir edilen pay miktarının 60 olduğunun açıkça anlaşılmasına göre, Dairemizin 02.04.2012 gün ve 2010/13878-2012/5172 sayılı kararının 2. bendinde mahkemece verilen tedbir kararı esas alınarak kararın davacı yararına bozulması doğru görülmemiş, bozma kararından anılan bendin çıkarılarak, kararın değişik gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair karar düzeltme isteğinin HUMK.nun 442.maddesi gereğince REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 02.04.2012 gün ve 2010/13878-2012/5172 sayılı kararının bozma kararından çıkarılmasına, mahkeme kararının diğer bentte açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 01/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/301, Karar No: 2022/483, Tarih: 23.06.2022

**Ceza Genel Kurulu         2021/301 E.  ,  2022/483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık hakkında ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 26.06.2019 tarih ve 37-108 sayı ile; sanığın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca 13 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

Hükmün sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay Ceza Genel Kurulunca 12.11.2020 tarih ve 522-453 sayı ile "Gerekçeli kararda 'alt sınırdan ceza tayininin yeterli olacağı kanaatiyle cezanın alt sınırdan belirlenmesine' karar verildiğinin belirtilmesine karşın kararın hüküm bölümünde '...failin örgüt hiyerarşisi içerisindeki konumu, eylemlerinin çeşitliliği, örgütte kaldığı süre ve kastının yoğunluğu göz önüne alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininin uygun olacağı kanaatiyle takdiren ve teşdiden 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,' hükmedilmesi suretiyle, kararın gerekçe bölümünde cezanın alt sınırdan tayin edildiğinin belirtilmesine rağmen hüküm bölümünde sanık hakkında cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak teşdiden 9 yıl olarak belirlendiğinin belirtilmesi karşısında, kararın hüküm bölümü ile gerekçe bölümü arasında çelişki meydana getirildiğinin ve hükmün bu nedenle diğer yönleri incelenmeksizin bozulması gerektiğinin kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince verilen 26.06.2019 tarihli ve 37-108 sayılı hükmün, gerekçe bölümü ile hüküm bölümü arasında çelişkiye neden olunması isabetsizliğinden diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir." şeklinde açıklanan gerekçeyle bozulmasına karar verilmiştir

Yargıtay 9. Ceza Dairesince bozma kararına uyulmasına karar verilerek yeniden yapılan yargılama neticesinde 12.04.2021 tarih ve 14-18 sayı ile, sanığın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca 13 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

Bu hükmün de sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "onama" istemli 02.09.2021 tarihli ve 101447 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

Bu hükmün de sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "onama" istemli 02.09.2021 tarihli ve 101447 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

Sanık ve müdafiinin duruşmalı inceleme istemlerinin, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesince yapılan yargılama esnasında silahların eşitliği ile çelişmeli yargılama ilkeleri doğrultusunda savunmaya yeterli imkân sağlanıp bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde herhangi bir sınırlamaya tabi olmayacak şekilde yazılı savunma imkânının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine oy birliğiyle karar verilmiştir.

Ceza Genel Kurulunca, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılma istemiyle açılan davada, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesinde yapılan yargılama sonunda, bu suçtan kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki yönüne ilişkin temyiz incelemesi yapılacaktır.

Sanığın çekilmeye davet ve reddi hâkim taleplerini belirttiği dilekçelerinde tarafsızlığı şüpheye düşürecek nedenlerin Ceza Genel Kurulu Başkan ve Üyelerinin her biri bakımından somut olarak ortaya konulmadığı gibi çekilmeye davet ve reddi hâkim nedenlerinin delilleriyle birlikte sunulmadığı, toplantıya katılan Başkan ve Üyelerin temyiz davasına bakmasını ve yargılamaya katılmasınını engelleyen, tarafsızlıklarını şüpheye düşürecek başka bir neden de bulunmadığı, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun geçici 16. maddesi uyarınca, bir Başkan ile 31.12.2022 tarihine kadar sürekli görev yapmak üzere görevlendirilen yirmi üyeden oluşan Ceza Genel Kurulunun oluşumu ve çalışma usulü itibarıyla Ceza Genel Kurulu Başkan ve Üyelerine yönelik söz konusu talebin, Kurulun toplantılarını engelleyen toplu ret istemi niteliğinde olduğu anlaşıldığından, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 39. maddesinin 3. fıkrasının son cümlesi uyarınca dinlenemez olduğuna kesin olarak ve oy birliğiyle karar verilmiştir.

I) TEMYİZ EDENLERİN SIFATI, BAŞVURULARIN SÜRESİ VE TEMYİZ NEDENLERİNE GÖRE YAPILAN İNCELEMEDE:

A) Uygulanacak Temyiz Hükümleri: