muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/13811, Karar No: 2010/755, Tarih: 28.01.2010

**7. Ceza Dairesi         2007/13811 E.  ,  2010/755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraatine ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanığın suç tarihinde ... Kitabevinde işçi olarak çalıştığı ve iki hafta önce çalışmaya başladığı savunması karşısında, işyerinde uzun süre çalışan birisinin korsan kitap satışı yapılmasının suç olduğunu bilmesi gerektiği cihetle, savunmasının doğruluğunun araştırılması için işyeri sahibinin bulunarak beyanına başvurulması ve suça konu kitaplar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak korsan olup olmadıkları belirlendikten sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik incelemeye dayanarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Dosyaya sunulan orijinal kitapların sahibine iadesine karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.01.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6246, Karar No: 2025/415, Tarih: 16.01.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/6246 E.  ,  2025/415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/17 E., 2024/8 K.

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil, Mümkün Olmaması Halinde Katılma Alacağı ve Katkı Payı Alacağı

Taraflar arasındaki davanın bozma sonrası yapılan muhakemesi sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ve bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlerin yeniden incelenmesinin hukuken mümkün bulunmadığı anlaşılmakla; davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Asıl dava yönünden temyiz itirazlarının incelmesinde; somut olayda, İlk Derece Mahkemesinin 12.12.2017 tarihli ilk kararının Dairemizin 10.05.2022 tarihli ilamiyle sadece birleşen dava yönünden kararın bozulmasına karar verildiği, bozma kapsamı dışındaki temyize konu bölümler yönünde ise hükmün onanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. O halde, İlk Derece Mahkemesince, asıl dava yönünden karar onanarak kesinleştiğinden kesinleşen asıl dava yönünden yeniden karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

3. Birleşen dava yönünden temyiz itirazlarının incelemesinde; İlk Derece Mahkemesince, davacı kadınının birleşen davada tasfiye konusu 1422 ada 1 parsel 6 nolu bağımsız bölüme % 40, 13 ada 93 parsel 72 nolu bağımız bölüme % 50 oranında katkısı olduğu kabul edilerek katkı payı alacağının tahsiline karar verilmiş ise de, karar hatalı olmuştur. Şöyle ki, davacı kadının evlenme tarihinden (15.02.1991) tarafların ortak çocuğunun doğum tarihine kadar (19.11.1992) kısa süreli çalışma kaydının olduğu, kadının sigortasına esas çalışma yerlerinin ise davalı erkeğin ortağı olduğu şirketler olduğu anlaşılmakla, davacı kadının çalışma süresi ve geliri ile davalı erkeğin çalışma süresi ve geliri gözetildiğinde 10.05.2022 tarihli bozma ilamında da belirtildiği şekilde davacı kadının taşınmazların edinilmesine katkı oranı mevcut delil itibariyle belirlenmesi mümkün olmadığından 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 4 üncü ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci maddeleri uyarınca az da olsa çalışarak taşınmazların edinilmesine katkısının olduğu kabul edilmesi gerekirken, dosya kapsamı itibariyle örtüşmeyecek şekilde katkı payı oranları fazla belirlenmiştir. O halde, İlk Derece Mahkemesince davacı kadının tasfiye konusu taşınmazlara 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 6098 sayılı Kanun'un 50 nci maddeleri uyarınca hukuk ve hakkaniyete uygun daha az miktarda katkı oranı takdir edilerek katkı payı alacağının belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan İlk Derece Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

2. Davalı erkek vekilinin bozma kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,16.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10667, Karar No: 2023/5503, Tarih: 20.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10667 E.  ,  2023/5503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2941 E., 2021/1556 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2019 tarihli ve 2019/296 Esas, 2019/629 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 29 uncu

maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21.05.2021 tarihli ve 2019/2941 Esas, 2021/1556 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine yapılan incelemede, 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile yeniden kurulan hükümle, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz nedenleri, suç vasfına, haksız tahrike,

2. Sanık müdafiinin temyiz nedenleri, sübuta, haksız tahrik oranına, fazla ceza tayinine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın kız arkadaşı tanık ...'nun, katılanın eski nişanlısı olduğu, olay günü sanık ve katılanın karşılaştıkları ve tanık ile ilişkileri nedeniyle çıkan kavgada sanığın katılanı ele geçirilemeyen çekiçle yaraladığı belirlenmiştir.

1. Katılan vekilinin temyiz nedenleri, suç vasfına, haksız tahrike,

2. Sanık müdafiinin temyiz nedenleri, sübuta, haksız tahrik oranına, fazla ceza tayinine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın kız arkadaşı tanık ...'nun, katılanın eski nişanlısı olduğu, olay günü sanık ve katılanın karşılaştıkları ve tanık ile ilişkileri nedeniyle çıkan kavgada sanığın katılanı ele geçirilemeyen çekiçle yaraladığı belirlenmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir.

3. ... ... Devlet Hastanesinin 09.04.2018 tarihli (suç tarihinden 1 hafta sonra) raporuna göre, sanıkta, yeni darp cebir izi bulunmadığı, sağ el 1.mta eklem ön yüzde eskiye ait skar izi, sol el dorsal falans orta hatlarda eski abrazyon, nazalda hassasiyet tespit edilmiştir.

4. ... Osmangazi Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesinin 21.05.2018 tarihli raporuna göre, katılanın, burnunda kemik kırığı, temporal çökme kırığı, pnömosefali mevcut olduğu, yaralanmasının, yaşamsal tehlikeye neden olduğu, basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (4) derece olduğu tespit edilmiştir.

5. Katılan beyanı, tanık beyanı, nüfus ve adlî sicil kaydı dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular, Bölge Adliye Mahkemesince aynen kabul edilmiş, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası nedeniyle temel cezanın belirlenmesinde katılanın adlî rapor içeriğine göre azamiye yakın hadden yeniden hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Katılan Vekilinin, Suç Vasfına, Haksız Tahrike; Sanık Müdafiinin, Sübuta, Haksız Tahrik Oranına, Fazla Ceza Tayinine Yönelen Temyiz Nedenleri Yönünden

Taraflar arasında öldürmeyi gerektirecek boyutta husumet bulunmaması, sanığın ciddi bir engel neden olmadan eyleme kendiliğinden son vermesi dikkate alındığında suç vasfının kasten yaralamaya yönelik olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, Olay ve Olgular başlığının birinci paragrafındaki anlatım ve altında sayılan delillere göre, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiğinden, temyiz nedenlerine göre Mahkemece yapılan uygulamada hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21.05.2021 tarihli ve 2019/2941 Esas, 2021/1556 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3639, Karar No: 2014/2140, Tarih: 13.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/3639 E.  ,  2014/2140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2011/1650-2012/1249

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kuruma ait Hurda İşletme Müdürlüğü bünyesinde faaliyet gösteren Kırıkkale, Aliağa ve Seğmen Hurda Müdürlüğü işyerlerinde, kesim-söküm ve yükleme-boşaltma işlerinde çalıştığını ve çalışmaya devam ettiğini, davacının yaptığı işlerin düzenli olarak ihale ile taşeron şirketlere verildiğini, davalı işverenin davacının çalışmalarından asıl işveren olarak sorumlu olduğunu, fazlayı talep ve dava hakkını saklı tutarak; 10,00 TL. fazla mesai ücreti, 10,00 TL. ulusal bayram ve genel tatil çalışma ücreti, olmak üzere toplam 20,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının ihale şartnamesi çerçevesinde ilgili şirketin elemanı olarak çalıştığını, bu nedenle husumet tevcih edilemeyeceğini, işin durumuna çalışma yapıldığında karşılığının ödendiğini, taleplerin zamanaşımına uğradığını davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının ihale makamı olup asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğu, fazla mesai yaptığı ve genel tatil günlerinde çalıştığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Mahkemece davalının süresinde zamanaşımı def'inde bulunduğu belirtilerek hesaplamalarda 26.09.2006 tarihi başlangıç alınmıştır. Dava davacı vekili tarafından 27.11.2012 tarihinde bilirkişi raporu doğrultusunda ıslah edilmiş davalı vekili vekili süresinde ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı def'inde bulunmuştur. Mahkemece davalının ıslaha karşı zamanaşımı def'inin gözden kaçırılarak verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2174, Karar No: 2025/2157, Tarih: 20.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/2174 E.  ,  2025/2157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2815 Esas, 2024/1565 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Batman 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/214 Esas, 2022/115 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılar vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtay'a aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe, ekindeki belge ve bilgiler ile UYAP TAKBİS Taşınmaz Malvarlığı Sorgulama uygulamasından elde edilen bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalıların kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

20.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2238, Karar No: 2025/6029, Tarih: 05.05.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/2238 E.  ,  2025/6029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesiyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.11.2024 tarihli ve 2024/1705 Esas, 2024/1622 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10492, Karar No: 2019/6783, Tarih: 17.06.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/10492 E.  ,  2019/6783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 51/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ... Market isimli işyerinin manav bölümünde çalıştığı, olay tarihinde çalışanların marketten alışveriş yapmalarının yasak olmasına rağmen, marketten parasını ödemeden aldığı ürünleri kasiyere verdiği, kasiyerinde mağazada hizmetli olarak çalışan ...'a vererek dışarıya çıkarttığı, kamera kayıtlarından yapılan inceleme sonucu durumun tespit edildiği, bu şekilde sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın tevili ikrar yollu savunmaları, müştekinin anlatımları, cd izleme tutanağı ve dosya kapsamına göre;

Sanığın savunmalarında; suç tarihi öncesinde ... Market’te müdür yardımcısı olarak görev yapan ... isimli kişiden izin almak ve bedelini ödemek suretiyle alışveriş yaptıklarını, kasiyer olarak görev yapan...’un da suç tarihinde müdür yardımcısı...’den izin aldığını kendisine söylediğini, suç işleme kastının bulunmadığını belirtmesi, mahkemece müdür yardımcısı olarak görev yapan ...’in konu ile ilgili beyanlarının alınmamış olması karşısında;

Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; suç tarihi ve öncesinde ...Market/...mağzasında müdür yardımcısı olarak görev yapan...’in açık kimlik ve adres bilgileri araştırılarak, bulunması halinde tanık sıfatıyla duruşmalara çağrılması, sanığın ya da kasiyer...’un olay günü ve öncesinde alışveriş yapmak üzere kendisinden izin alıp almadıkları, işyerinde sanığın yada başka bir çalışanın yapmış olduğu alışveriş bedelinin maaş veya başka ödentilerinden mahsup etme uygulamasının bulunup bulunmadığının sorulması, bu şekilde eksik delilin toplanmasından sonra; sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmünün tesisi,

Kabule göre de;

1- Mahkemece; “sanığın adli sicil kaydındaki mahkumiyeti nazara alınarak yasal koşullar oluşmadığından hakkında 5271 sayılı CMK'nun 231/5 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” karar verilmiş olması karşısında; sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ait ilamı getirtilerek, ilama konu suçun uzlaştırma kapsamında kalan suç olup olmadığının belirlenmesi, uzlaştırma kapsamında kalan suç olduğunun tespiti halinde ise; akibetinin ne olduğunun araştırılması, sonucuna göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

2- Sanığın, hazırlık aşamasındaki savunmasında; çalıştığı marketten şampuan, bebek yağı, 2 adet ıslak mendil aldığını ifade etmesi, katılan ... Market vekilinin 15.04.2013 tarihli dilekçesinde ise; suç tarihindeki marketin açık miktarının 29.716, 36 TL. olduğunun bildirilmesi, mahkemece katılan marketin zarar miktarının net olarak saptanmamış olması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.04.2013 tarihli ve 2012/6-1524-2013/152 sayılı kararı da gözetilerek, yerel mahkemece sanığın aldığı iddia edilen ürünler nedeniyle oluşan zarar miktarının tespiti ile sanığa ödeyeceği yer ve ödemesi için makul bir süre verilmesi gerekirken, sanığın bu yöndeki talepleri dikkate alınmayarak TCK’nın 168. maddesinde düzenlenen, etkin pişmanlık ve ceza miktarına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından faydalanma hakkının engellendiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 25 tam gün olarak tayin edilmesi;

4- Sanığın 06/12/2012 tarihli duruşmada, hakkında lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesine rağmen, sanık lehine olan 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 17/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.