muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10926, Karar No: 2010/968, Tarih: 26.01.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/10926 E.  ,  2010/968 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Dava, çakışan 506 sayılı Kanun kapsamındaki çalışmalar dışlanmak suretiyle 2926 sayılı Kanun kapsamında....... sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 01.01.1987 tarihinden itibaren tarımsal faaliyetinin devam ettiği iddiasıyla, çakışan 506 sayılı Kanun kapsamındaki çalışmaları dışlanmak suretiyle 2926 sayılı Kanun kapsamında ....sigortalılığının 19.07.2006 tarihine kadar devam ettiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile davacının çakışan toplam 529 günlük 506 sayılı Kanun kapsamındaki çalışmaları dışlanmak suretiyle istem gibi davacının 01.01.1987 – 19.07.2006 tarihleri arasında ..........sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Kanunun 2. maddesindeki “...diğer sosyal güvenlik kuruluşları kapsamı dışında kalan ve herhangi bir işverene hizmet akdiyle bağlı olamayan tarımsal faaliyette bulunan kimseler... ..... sigortalısı sayılırlar” düzenlemesi gereği tescil ya da tevkifata dayalı olarak başlayan .......sigortalılığının devamı sürecinde devreye giren başka bir zorunlu sigortalılık nedeniyle Tarım Bağ-Kur sigortalılığı sona ermektedir. Ancak, söz konusu zorunlu sigortalılık Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 14.02.2007 gün 2007/21-73-71 sayılı kararında da açıkça belirtildiği gibi, “makul kısa süreyi” aşmıyor ise ve sonrasında tarımsal faaliyetin 2926 sayılı Kanunun 3. maddesi anlamında devam ettiğinin anlaşılması halinde, yeniden tescil, prim ödemesi veya tevkifat aranmaksızın sigortalılığın devam ettiğinin kabulü gerekmektedir.

......

......

Somut olayda; davacının 01.07.1988 – 31.05.1999 tarihleri arasında dört farklı işyerinde “makul kısa süreyi” aşmayacak şekilde 506 sayılı Kanun kapsamında hizmet akdine dayalı çalışması olduğu anlaşılmakta ise de; davanın yasal dayanaklarından 2926 Sayılı Kanunun 2. maddesine göre ..... sigortalısı sayılması koşulu 3. maddede belirtilen tarımsal faaliyetin kesintisiz sürdürülmesine bağlı olduğundan, davacının dava edilen süreler itibariyle tarımsal faaliyetinin süregeldiği kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmelidir. Bu nedenle uyuşmazlığa konu dönemde davacının 2926 sayılı Kanunun 3. maddesi anlamında tarımsal faaliyetinin devam edip etmediğinin tespiti amacıyla, aynı Kanunun 3/b, 6 ve 10. maddeleri çerçevesinde gerekli inceleme ve araştırma yapılarak; 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca adres bilgilerini saklamakla görevli ilgili ........ve adres alt yapısından sorumlu il özel idaresi ve belediyeler ile adres değişikliğini bildirmekle yükümlü muhtarlıklardan da sorulmak suretiyle davacının 1988 - 2006 yılları arasında nerede oturduğu, ortaklık veya kiralamak suretiyle başkalarının mülkünde tarımsal faaliyette bulunup bulunmadığı, varsa bu ortaklık veya kiralamaya ve arazi miktarına ait delillerinin neler olduğu, icar sözleşmesi bulunup bulunmadığı, tarımsal faaliyete ara verip vermediği, hangi tür ürünler ektiği, ne kadar ürün elde ederek nerelere sattığı, ilçe tarım müdürlüğü, tarım kredi ile pancar, yağlı tohumlar veya davacının ürettiği ürün çeşitlerine göre üyesi olma ihtimali bulunan diğer kooperatif kayıtlarının başlangıç ve bitiş tarihleri, ortalama gelirinin ne kadar olduğu ve geçimini sağlamaya yetip yetmeyeceği, doğrudan gelir desteği alıp almadığı, kooperatif ve bankalardan tarımsal amaçlı kredi kullanıp kullanmadığı, tohum veya gübre alımlarına ilişkin belgeleri bulunup bulunmadığı, müstahsil makbuzları ile özel şirketlere ürün teslim etti ise buna ilişkin belgeler celp edilmeli, ilgili kişi ve kurumlardan sorulmalı, özellikle oda, kooperatif ve tarım-kredi kaydı araştırılmalı ve hâsıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin, eksik araştırma, inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2013/7344, Karar No: 2013/12874, Tarih: 20.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/7344 E.  ,  2013/12874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.10.2010 gün ve 2006/108-2010/235 sayılı kararı onayan Daire’nin 24.01.2013 gün ve 2011/1584-2013/1558 sayılı kararı aleyhinde davacı ...vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, “Terry Eagleton" tarafından yazılan “Edebiyat Kuramı” adlı eserin davacı ...tarafından Türkçe’ye çevrildiğini, bu nedenle davacının işleme eser sahibi olduğunu, diğer davacı BESAM Meslek Birliğinin verdiği yetki belgesi nedeniyle diğer davacının da dava açma yetkisinin bulunduğunu, davaya konu çevirinin davalılarca intihal yolu ile basılıp dağıtıldığını, eser sahibi müvekkilinin mali ve manevi haklarının ihlal edildiğini, davalılarca basılıp dağıtılan ve davalılardan ...’ın çevirmen olarak yer aldığı ikinci çeviride alıntı sınırları dışına çıkan intihallerin bulunduğunu ileri sürerek, FSEK 68/3. maddesi gereğince 3 kat hesabı ile 8.640 TL maddi tazminat ile 8.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline, tecavüzün önlenmesine, verilecek kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, kitabın İngilizce dilinde iki farklı baskısının yapıldığını, ikinci baskının birinci baskının aynısı olmadığını, kitabın Türkiye’deki ilk baskısının çevirisinin davacı ...tarafından yapıldığını ve çeviri ücretinin davacıya ödendiğini, çeviri yayınlanmadan önce hataların giderilmesi amacıyla redaksiyona verilmek istendiğini, ancak çevirinin iletildiği birkaç kişinin, çevirinin düzeltilemeyecek kadar hata ve yanlışlık içerdiği söylendiğinden o sıralarda kitabın yazarı hakkında lisans tezi hazırlayan ...’dan yardım istendiğini, ...’ın çeviri üzerinde aylarca çalışarak düzeltmeler yaptığını, ...’ın aynı zamanda kitabın ilk baskısını yayına hazırlayan kişi olduğunu, kitabın ikinci baskı için 19.11.2003 tarihli sözleşme ile Türkiye’deki yayın hakkının devralınarak kitabın ikinci baskısının yeniden çevrildiğini, tazminat taleplerinin fahiş olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı ... Aslanoğlu vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı ... Aslanoğlu vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı ...vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı ... Aslanoğlu vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı ... Aslanoğlu vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı ...vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı ...vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 20.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12942, Karar No: 2025/5867, Tarih: 26.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/12942 E.  ,  2025/5867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/321 E., 2021/917 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilip, sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereğince reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ün temyiz istemi özetle; hakaret kastının bulunmadığına, paylaşımın ifade özgürlüğü kapsamında kaldığına,

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; müvekkilinin 5237 sayılı Kanun'un 32/2. maddesi kapsamında ceza ehliyetinin eksik olduğuna, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğine, hakaret kabul edilen paylaşımın isim belirtilmemiş olup hangi açıdan katılana yönelik olduğunun açıklanmadığına, paylaşımın ifade özgürlüğü kapsamında kaldığına, verilen cezanın suçta ve cezada kanunilik ilkesine aykırı olduğuna, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasa'nın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda sanıkların eylemlerinin, muhatabın, onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, suça konu paylaşımların tüm içerikleri gözetildiğinde siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde oldukları dolayısıyla Cumhurbaşkanına hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı düşünülmeden, sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi,

2.Kabule göre, sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, kesin nitelikteki adli para cezasından ibaret olmasına karşın, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

2.Kabule göre, sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, kesin nitelikteki adli para cezasından ibaret olmasına karşın, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ... müdafii ve sanık ...'ün temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Nazilli 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,26.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12604, Karar No: 2012/14784, Tarih: 14.11.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/12604 E.  ,  2012/14784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması, tahliye

İcra Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın kaldırılması, tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli yapılan takibe vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Yargılama sırasında kiralanan tahliye edildiğinden ve takibe konu kira alacağı ödendiğinden, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, davacı dava açmakta haklı olduğundan, davacı lehine vekalet ücretine ve yargılama giderinin davalıya yüklenilmesine karar verilmiş, karar davalı tarafından davacının dava açmakta haklı olmadığını, bu nedenle yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmasının doğru olmadığı belirtilerek temyiz edilmiştir. Mahkemece 04.06.2012 tarihinde kararın kesin olduğundan bahisle temyiz isteminin reddine dair ek karar verilmiş olup, ek kararda süresinde davacı tarafından temyiz edilmiştir. Tahliyeye yönelik karar kesin olmadığından davacının temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın kaldırılmasına karar verildi. İşin esas yönünden incelenmesinde:

Davacı, davalı hakkında, 01/09/2010 tarihli bir ay süreli aylık 650.- TL kira bedelli kira sözleşmesine istinaden, Denizli 2. İcra Müdürlüğünün 2011/335 esas sayılı dosyasıyla ödenmeyen 2011 yılı Mart ve Nisan ayı kira bedelleri olan 1.300.- TL kira parası ve 8,94.- TL işlemiş faizinin tahsili amacıyla tahliye istekli takipte bulunmuş, davalıya kira sözleşmesi bir aylık olduğundan bahisle kira parasının 6 gün içerisinde ödenmesi ihtarlı ör:13 no'lu ödeme emri 19.04.2011 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı tarafından 19.04.2011 tarihinde takibe konu kira parasının daha önce taraflar arasında başka bir dosya nedeniyle görülen itirazın kaldırılması ve tahliye davasının mahkemece kabul edildiğinden bahisle söz konusu kararı tehiri icra talepli olarak temyizi sırasında söz konusu dosyaya ödediğini belirterek alacaklıya borcu olmadığından bahisle itiraz etmiştir. Davalının itirazı nedeniyle davacı tarafından itirazın kaldırılması ve tahliye istemi ile dava açılmış ise de, yargılama sırasında, davacı alacaklarını tahsil ettiklerini ve kiralananın da tahliye edildiğini bu nedenle davanın konusuz kaldığını belirterek, yargılama giderinin ve vekalet ücretinin davalıya yüklenilmesini talep etmiş, mahkemece de, dava açılmasına davalı sebebiyet verdiğinden bahisle yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalıya yüklenilmesine karar verilmiştir.

Davalının, taraflar arasındaki başkaca tahliye istemli takipte itirazı üzerine, açılan davada mahkemenin davalının itirazının kaldırılması ve tahliyesine karar verilmesi üzerine, kararın tehiri icra talepli temyizi sırasında, mehil müddeti için söz konusu dosyaya teminat olarak yatırılan miktar takibe konu aylara yönelik kira parası ödemesi niteliğinde değildir.

Bu nedenle davacı 2011 Mart ayı ve Nisan ayı kiralarına yönelik takip yapmakta ve itirazın kaldırılmasını talep etmekte haklıdır. Ancak 6570 sayılı yasanın 11. maddesi gereğince kiracı kira müddetinin bitmesinden en az onbeş gün evvel mecuru tahliye edeceğini yazı ile bildirmediği takdirde sözleşme aynı şartlarla bir yıl uzatılmış sayılır. Kira alacağının yenilenen döneme ilişkin olması halinde artık kira sözlemesi bir yıl süreli hale geldiğinden, tahliye istekli yapılan icra takibinde düzenlenen ör:13 no'lu ödeme emrinde 818 Sayılı Borçlar Kanununun 260. maddesi gereğince 30 günlük ödeme süresi verilmesi gerekir. Davacı tarafından borçluya gönderilen ödeme emrinde 6 günlük ödeme süresi verildiğine göre davacı, davalının tahliyesini talep etmekte haklı değildir. Bu durumda konusuz kalan davada yargılama gideri ve vekalet ücretine davacı ve davalının haklılık durumları gözetilerek karar verilmesi gerekirken, davalının dava açmaya sebebiyet verdiğinden bahisle yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulması ve davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru değildir.

Hüküm Bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20321, Karar No: 2012/20573, Tarih: 21.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/20321 E.  ,  2012/20573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6938, Karar No: 2016/9936, Tarih: 26.10.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/6938 E.  ,  2016/9936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim suçu

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... ve ... hakkında beraat,

Sanıklar ... ve ... hakkında hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan vekilinin, suçun sabit olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

II- Sanıklar ... ile ...'nın temyizlerine gelince:

Sanık ...'un ... Eczanesinde, ...'nın ise ... Eczanesinde kalfa olarak çalıştıkları, Medula sistemini kullanmaya yetkili sanıkların olay tarihlerinde ... veya ... eczanelerinden biri tarafından öncelikli olarak hayali bir reçetenin Medula Eczane sistemine giriş yapıldığı, hayali reçete Medula Eczane Sistemine kayıtlı iken bu kez diğer eczanenin sisteminden giriş yapılarak gerçek reçetenin sisteme kaydedildiği, hayali reçetenin sisteme kaydedilmesi ile hasta muayene ücretinin çıktığı, ancak hayali reçete sistemde kayıtlı bulunduğu halde diğer eczaneden gerçek reçetenin girişi yapıldığında muayene ücretinin çıkmadığı ve reçetenin karşılandığı, bu kez gerçek reçete karşılandıktan sonra hayali reçetenin sistemden silindiği ve hastaya ait muayene ücretinin bu işlemle bir sonraki ilaç alışına kadar ötelenerek bilişim sistemindeki verileri bozma, yok etme, sisteme veri yerleştirme suçunu işlediklerinden bahisle açılan davada sanıklar belirtilen işlemleri muayene ücretini ödeyecek mali durumu olmayan hastaların isteği üzerine yaptıklarını, usulsüzlük olmadığını savunmaları, dosya kapsamından yapılan işlemlerin katılan kurumun alacağını geciktirmekten ibaret olduğu, ortadan kaldırmadığının anlaşılması karşısında, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanıklar ... ile ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.