muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4388, Karar No: 2025/11379, Tarih: 15.04.2025

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesi'nin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3950, Karar No: 2020/659, Tarih: 30.01.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/3950 E.  ,  2020/659 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5355, Karar No: 2019/2939, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5355 E.  ,  2019/2939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7747, Karar No: 2012/10511, Tarih: 06.12.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/7747 E.  ,  2012/10511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kullanım kadastrosu sırasında  Çitdibi Köyü çalışma alanında bulunan 118 ada 12 parsel sayılı 2124,62 metrekare yüzölçümündeki çalılık vasfındaki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı ve taşınmazın tamamının eylemli orman haline dönüştüğü şerhleri verilerek davalı Hazine  adına  tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın orman ve çalılık vasfında olmadığını iddia ederek beyanlar hanesinde  adına zilyetlik şerhi verilmesi istemi ile dava açmıştır.  Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın Maliye Hazinesi adına tesciline; davacı ...'ın kullanımında olduğunun tespitine, beyanlar hanesinde gösterilmesine; taşınmazın çalılık niteliğinin iptali ile vasfının tarla olarak belirlenmesine; tutanağın beyanlar hanesindeki taşınmazın eylemli orman olduğu yönündeki şerhin iptaline; ... aleyhine açılan davanın husumetten reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ile davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Hükmü temyiz eden Orman İdaresi çekişmeli taşınmazda tespit maliki olmadığı gibi, sonradan davaya davalı olarak dahil edilmiş olması da davanın gerçek tarafı olduğu sonucunu doğurmaz. Hal böyle olunca, davanın tarafı olmayan Orman İdaresinin hükmü temyizde hukuki yararı da bulunmadığından temyiz inceleme isteğinin REDDİNE,

1- Hükmü temyiz eden Orman İdaresi çekişmeli taşınmazda tespit maliki olmadığı gibi, sonradan davaya davalı olarak dahil edilmiş olması da davanın gerçek tarafı olduğu sonucunu doğurmaz. Hal böyle olunca, davanın tarafı olmayan Orman İdaresinin hükmü temyizde hukuki yararı da bulunmadığından temyiz inceleme isteğinin REDDİNE,

2- Davalı Hazine'nin temyiz itirazlarına gelince; mahkemece taşınmazın çalılık niteliği iptal edilerek davacı yararına kullanım şerhi verilmiş ise de, yapılan araştırma inceleme ve uygulama hüküm kurmak için yeterli bulunmadığı gibi, varılan sonuç da dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Davacı tarafından dosyaya delil olarak ibraz edilen fotoğraflar ile ziraat bilirkişisinin raporuna ekli fotoğraflar ile ziraat bilirkişisinin rapor içeriği çelişmektedir. Fotoğraflardan taşınmazın içerisinde kaya parçaları ve çalılıklar olduğu anlaşılmasına rağmen, ziraat bilirkişi raporunda, taşınmazın, evveliyatı kayalık ve çalılık iken, emek ve sermaye sarf edilerek kayalardan ve çalılardan temizlendiği, parsel içerisinde tek yıllık kültür bitkileri yetiştirilen, hayvan otlatılan, kuru tarım arazisi olduğu beyan edilmiştir. Bu çelişki giderilmeden, yetersiz araştırma, inceleme ve uygulama ile karar verilemez. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için; jeolog, orman ve ziraatçi bilirkişi kurulu hazır olduğu halde mahallinde yeniden keşif yapılmalı, çekişmeli taşınmazın toprak yapısı ile tarımsal niteliğini bildiren, taşınmazın imar ve ihyaya konu olup olmadığı ile imar ve ihyasının ne zaman tamamlandığını, çekişmeli taşınmazın ne kadar zamandır tarım arazisi olarak kullanıldığını açıklayan, komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı değerlendirmeyi içeren nitelikte ayrıntılı rapor alınmalı, taşınmazın halihazır durumu ile ziraat bilirkişisinin raporu arasındaki çelişki giderilmeli, bundan sonra, sadece hayvan otlatmanın fiili kullanım olarak kabul edilemeyeceği de göz önüne alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 06.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/38225, Karar No: 2014/11994, Tarih: 15.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/38225 E.  ,  2014/11994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/293728

MAHKEMESİ : Manisa 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/02/2010

NUMARASI : 2009/558 (E) ve 2010/37 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın duruşmada hazır edilememe nedeni olarak mahkemeye verilen cevapta, “Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde yatarak tedavi görmekte olduğunun” bildirilmesi ve vasisinin de dilekçesinde aynı hususu ileri sürmesi karşısında, sanığın TCK’nın 32. maddesi anlamında cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı araştırılmaksızın eksik kovuşturma ile karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a)Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesi uyarınca denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olacağı gözetilerek mükerrir olan sanık hakkında, TCK'nın 58/7. maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasına" karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

b)TCK’nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun süresi ve kapsamı açısından anılan Kanun maddesinin 3. fıkrası hükmünün gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık H.. Ç.. vasisinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1411, Karar No: 2013/5215, Tarih: 27.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/1411 E.  ,  2013/5215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm bir kısım davalılar vekili ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılardan .... gerekçeli kararın tebliği 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35.maddesine göre yapılmış olup, bu tebligatlar geçersizdir. Zira 35.maddeye göre yapılan tebliğin geçerli olması için önceki tebligatların geçerli olması gerekir. Geçerli olan bu önceki tebligat adresine 35.maddeye göre tebligat yapılabilir. Davalılara yapılan önceki tebligatlar Tebligat Kanununun 21.maddesine göre yapılmıştır. Bu önceki tebligatlarda muhatabın (davalıların) evde bulunmama sebepleri yazılmadığı gibi, bu sebepleri bilen komşu vs. kişilerin isim ve imzaları alınmamış, imzadan imtina edip etmedikleri yazılmamış, doğrudan muhtara tebliğ yapılmıştır. Bu nedenle bu önceki tebligatlar usulsüzdür. Dolayısıyla usulsüz olan bu tebligat adreslerine 35.maddeye yapılan tebligatlarda usulsüzdür.

Adı geçen davalılara gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilip temyiz için makul süre beklendikten sonra dosyanın dairemize gönderilmesine bu nedenle bu eksikliğin ikmali için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22, Karar No: 2007/18, Tarih: 24.01.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/9-22 E., 2007/18 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/9-22 E., 2007/18 K.**

**- HAKİMLERİN MESULİYETİ

- MUHAKEME ADABI DIŞINDAKİ EVRAK

- YARGITAY KARARLARININ TEBLİĞİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 438 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 573 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 78 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı Yargıtay 9.Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 07.10.2006 gün ve 2006/23181-27483 sayılı kararın temyizen incelenmesi Davacı vekili tarafından istenilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek kararın süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

Özel Dairece ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; kararı davacı vekili temyiz etmiş; incelemenin duruşmalı yapılmasını istemiştir.

İlkin, davacı vekilinin temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması istemi ön sorun olarak görüşülüp oylanmış, ardından temyiz dilekçesi içeriğinin değerlendirilmesine geçilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun çalışma düzeni gereği ağırlıklı işini oluşturan direnme kararlarının temyizinin duruşmalı yapılması önceleri olanaklı iken, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/2 maddesinde 16.07.1981 gün ve 2494 Sayılı Kanunun 30. maddesi ile değişiklik yapılarak en az 43 kişi ile toplanabilen ve karar verebilen Kurulun çalışma düzenine duruşmanın uygun olmaması ve işlerin sürüncemede kalmaması amacıyla, direnme kararlarının temyiz incelemesinde duruşma yapılamayacağı hükmü getirilmiştir.

Hakimlerin sorumluluğunu düzenleyen 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 573 ve devamı maddeleri gereği dairelerin ilk derece mahkemesi sıfatıyla karar verdiği ve temyiz incelemesini Hukuk Genel Kurulunun yaptığı bu işlerde duruşma yapılabileceği konusunda açık bir düzenleme yer almamaktadır. Bu davalar, karşı dava gerekmeksizin davalı lehine tazminatı ve para cezasını içeren kendine özgülüğü bulunan dava türleridir. Bu nitelikleri gereği ilgili bölümünde temyiz incelemelerinin duruşmalı yapılacağı konusunda bir düzenleme yer almadığı gibi Yargıtay Kanunu'nda da bu işlerin duruşmalı yapılacağı konusunda açık bir hükme yer verilmemiştir.

Şu durumda, Hukuk Genel Kurulunun ağırlıklı işini oluşturan direnme kararlarının dahi temyiz incelemelerinin açıklanan nedenlerle duruşmalı yapılamayacağı öngörülmüşken, diğer işlerinin duruşmalı yapılacağını kabule olanak verecek yasal bir düzenleme ve gereklilik bulunmadığı açıktır. Bu nedenle Hukuk Genel Kurulunun incelemesine tabi işlerde ayrık ve açık bir düzenleme olmadığı sürece duruşmalı inceleme yapılması olanaklı görülmemektedir.

Şu durumda, Hukuk Genel Kurulunun ağırlıklı işini oluşturan direnme kararlarının dahi temyiz incelemelerinin açıklanan nedenlerle duruşmalı yapılamayacağı öngörülmüşken, diğer işlerinin duruşmalı yapılacağını kabule olanak verecek yasal bir düzenleme ve gereklilik bulunmadığı açıktır. Bu nedenle Hukuk Genel Kurulunun incelemesine tabi işlerde ayrık ve açık bir düzenleme olmadığı sürece duruşmalı inceleme yapılması olanaklı görülmemektedir.

Bu nedenle davacı tarafın duruşma isteğinin reddine oybirliği ile karar verildikten sonra temyiz dilekçesi içeriğinin değerlendirilmesine geçilmiştir.

Davacı vekili Av.Gökhan Çiçek imzalı 31.10.2006 tarihli 7 sahifeden oluşan dilekçenin;

2.sahifesinde;

"I- Red gerekçesi hukuk mantığına aykırıdır" başlığı altında,

2. paragrafta aynen;

"Sayın Dairenin bu hukuk mantığına açıkça aykırı kavrayışını kabul etmek mümkün değildir.

Kanun yollarına başvuru hakkı elbette ki taraflara yasa gereği tanınmaktadır. Ancak kanun yollarının yasal olarak tanınmış olması, hâkimlerin nasılsa kanun yolları tanınmıştır mantığından hareketle keyfi kararlar verebileceği anlamına gelmemektedir."

3.paragrafta;

"Kaldı ki bu kadar fahiş oranda ve böylesine ağır bir para cezasının hafif para cezası olmadığını bilmek için hakim olmaya gerek de yoktur. Açıklanan nedenlerle Sayın Dairenin kararı hukuk mantığına aykırı olup bozmayı gerektirmektedir."

II.maddede ve devamında 3.sahifede ilk paragrafta;

"II- AVUKATLIK YASASI'NA AÇIK AYKIRILIĞIN GÖRMEZLİKTEN GELINMESİ, YÜRÜRLÜKTE OLAN BIR YASA HÜKMÜNÜN YOK SAYILMASI BOZMAYA MAHKUMDUR-Sayın Daire gerekçeli kararında; ".." yazılıdır. Sayın Dairenin bu gerekçesi şaşırtıcıdır. Sayın Daire avukata para cezası hükmedilemeyeceği hususunun Yargıtay İçtihatlarından kaynaklandığını ve yasal bir düzenleme olmadığını sanmaktadır. Oysa ki; YASAYA AYKIRILIK AÇIK, NET VE TARTIŞMASIZDIR..

5.paragrafta;

"Ancak Dört Üye ve bir Başkan Hakimden oluşan Yüksek Yargıtay Sayın Dairesi'nin yürürlükte olan bir yasa hükmünü yok saymasını ve bu yasa hükmüne açıkça aykırı bir yorum yaparak karar vermesini son derece üzücü ve düşündürücü buluyoruz."

Yine 3 sahifede III. Madde başlığında ve devamında 4.sahifenin 1,2,3. paragraflarında;

"III-AŞAĞIDA YAZILI RED GEREKÇESİ CEZALARIN ŞAHSİLİĞİ İLKESİNE VE MANTIK KURALLARINA AÇIKÇA AYKIRI, ZORLAMA VE YÜZEYSEL BİR GEREKÇEDİR…

….

Sayın Dairenin belirtilen gerekçesini cezaların şahsiliği ilkesi ve hukuk mantığı ile bağdaştırmak mümkün değildir. Müvekkile verilen ceza para cezasıdır. Ceza hukukunun en üstün kurallarından birisi cezaların şahsiliği ilkesidir. Bu ilke Anayasa'mızın 38. maddesi ile de teminat altına alınmıştır. Buna göre imzası dahi bulunmayan bir dilekçe nedeniyle müvekkile para cezası verilemez.

Müvekkile işlemediği bir suçtan dolayı para cezası verilmiştir. Bu açık kasdi davranışın hata olarak nitelendirilmesini yadırgıyoruz.

Müvekkile işlemediği bir suçtan dolayı para cezası verilmiştir. Bu açık kasdi davranışın hata olarak nitelendirilmesini yadırgıyoruz.

Öte yandan dava dilekçesinde müvekkilimin imzasının bulunmamasına rağmen talep kısmında "ederiz" şeklinde çoğul ifade kullanılmasından dolayı maddi hata yapıldığı gerekçesini da zorlama ve yüzeysel bir red gerekçesi olarak görüyoruz. Bilindiği üzere Avukatların dava dilekçelerinde talep ederiz şeklinde ibareler kullanılması o dilekçenin bir çok avukat tarafından yazıldığını değil avukatın müvekkili adına talepte bulunduğunu göstermektedir. Bu hususun Sayın Dairece gözden kaçırılmasını anlamak mümkün değildir.

Ayrıca dilekçede hukuk bürosuna ait antet kısmında müvekkilimin isminin de bulunduğundan maddi hatanın bulunduğu bellidir şeklinde hüküm kurulması da hukukla mantığıyla bağdaşamaz.

Dava dilekçesini ve dava dilekçesindeki imzayı kontrol etmek hakimin görevidir.

Davalının, müvekkilimin dilekçede imzasının bulunmadığını bilmesine rağmen müvekkilim aleyhine kasıtlı olarak para cezasına hükmettiği açıktır.

Kaldı ki, sırf antette ismi bulunuyor diye dilekçede imza incelemesine gerek görülmeden müvekkilimi para cezasına çarptırılması keyfi bir davranıştır ve hakimlik görevinin açık ihmali ve kötüye kullanılmasıdır. Sayın Dairece tüm bunların maddi hata olarak kabul edilerek kastı açık olan davalının hukuken himaye görmesi kabul edilemez."

6.sahifede 2.paragrafın son cümlesinde;

"Sayın Daire'nin gerekçeli kararında Avukatlık Yasası'ndan ve belirtilen maddeden hiçbir şekilde söz etmeyişi ve yok sayması dikkat çekicidir."

Aynı sahifede "VII-Hukukun üstünlüğü ilkesine açıkça aykırı olarak verilen red kararı adaleti ve hukuk güvenliğini sarsıcıdır." Başlığı altında aynen;

"Şekil keyfiliğin can düşmanı, özgürlüğün ikiz kardeşidir. Bunu söyleyen düşünürün haklılığı bugün de gün gibi ortadadır. Sayın Dairenin red kararı keyfiliğin hukuken himaye görmesi, özgürlüğün ise yok edilmesidir. Red kararından sonra müvekkilin korkuları daha da büyümüş, adalete ve hukuka güveni kalmamıştır. Artık herkes korkmalıdır. Hatta korkudan titremelidir. Red kararını veren hakimler de korkmalıdırlar. Çünkü bir gün onlar aleyhine de haksız ve keyfi bir karar verilebilir. Nasıl olsa bu kararı veren hakim ağır kusurlu olsa da ve bu kararı veren hakim onlara ağır zararlar yerse de hiçbir sorumluluğu yoktur. Halbuki hukuk herkese lazımdır. Hukuk hakimler için de gereklidir."

6.sahifede "VIII-RED KARARI ANAYASA'MIZA VE AVRUPA İNSAN HAKLARI SÖZLEŞMESİ'ne AYKIRIDIR."başlığı altında;

6.sahifede "VIII-RED KARARI ANAYASA'MIZA VE AVRUPA İNSAN HAKLARI SÖZLEŞMESİ'ne AYKIRIDIR."başlığı altında;

"Anayasa'mızın 38.maddesinin 6.fıkrasına göre ceza sorumluluğu şahsidir. Buna göre reddi hakim dilekçesinde imzası dahi bulunmayan ve vekil sıfatıyla hareket eden müvekkile, bu dilekçe nedeniyle kasten, haksız ve olması gerekenin 191 kat fazlasıyla verilen para cezası açık Anayasa ihlalidir. Sayın Dairece bu açık Anayasa ihlalinin bir hata olarak görülmesi de açık Anayasa'ya aykırılıktır. Anayasa'yı bilmemek mazeret kabul edilemez. Hele bir hakim için asla mazeret olamaz…

…"

ve devamında 7.sahifede 5.paragrafın son cümlesinde;

"…

….Yukarıda ayrıntıları ile açıklandığı üzere müvekkilin haklı ve yerinde olan başvurusu, yüzeysel ve zorlama gerekçelerle reddedilerek etkisiz hale getirilmiştir. Karar bu yönüyle de bozulmalıdır."

ifadelerine yer verilmiştir.

Hukuk Genel Kurulundaki müzakere sırasında işin esasına girilmeden öncelikle davacı vekilinin temyiz dilekçesinde yer verdiği ibarelerin, adli yazışmalarda ve özellikle Yargıtay'a verilen dilekçelerde yazılması alışılmış (mutad) olmayan, itiraz sınırlarını aşan, davanın aydınlığa kavuşması, hakkın ortaya çıkarılması yönünden etkisi ve yazılmasında zorunluluk bulunmayan gereksiz (icapsız) sözler olduğu, bu nedenle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 78.maddesinde anlamını bulan "münasebetsiz" evrak niteliğinde bulunduğu kabul edilmiş; nezaket ve saygı kuralları içerisinde kalınarak icapsız sözlere yer verilmeden ve hukuk kuralları dışına çıkılmadan sadece hukuki nedenlerin açıklanıp belirtilmek suretiyle yeniden düzenlenmesi halinde inceleneceği sonucuna varılmıştır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 78/2. maddesi gereğince, her sayfası Dairemiz mühürü ile mühürlendikten sonra dilekçeyi veren davacı vekiline geri verilmesinin sağlanması, kararın karşı tarafa tebliği ve tamamen davanın konusu içinde kalınarak hukuki itirazlarını içeren yeni bir temyiz dilekçesi yazması için kendisine (10) günlük süre verilmesi ve bu süre içinde yeni bir dilekçe vermediği takdirde temyiz isteğinden vazgeçmiş sayılacağının bildirilmesi konusunda gereğinin yapılması için dava dosyasının Yargıtay 9.Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.01.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1147, Karar No: 2015/3809, Tarih: 18.03.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/1147 E.  ,  2015/3809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... aralarındaki menfi tespit davası hakkında .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14.05.2014 gün ve 2013/101 E. - 2014/239 K. sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dairemizin 2014/12865 E. - 2014/17786 K. sayılı 10/12/2014 tarihli ilamıyla davalı vekiline ait temyiz dilekçesinin davacıya tebliği ve davalı tarafın eksik yatırdığı temyiz harcının ikmal edilmesi istenilmesi üzerine;

Yerel mahkemece tebligat eksikliğinin ikmal edilip, temyiz harcı ile ilgili bir işlem yapılmadan geri çevirme kararı gereğinin kısmen yerine getirildiği dosyanın tetkikinden anlaşılmıştır.

Bu durum karşısında, kararın temyiz incelemesinin yapılabilmesi için davalı tarafından tahsili gereken nispi temyiz harcının ikmaline yönelik gerekli dikkat ve özenin gösterilerek, herhangi bir gecikmeye yol açılmaksızın davalı vekiline muhtıra çıkarılarak HUMK 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.