muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7853, Karar No: 2024/2990, Tarih: 05.06.2024

Tüm dosya kapsamı ve düzenlenen bilirkişi raporlarına göre, kazaya karışan asansörün olay tarihi itibariyle çıkabileceği maksimum katın 31. normal kat olduğu, mast yüksekliğinin ise 32. katın tabanının biraz üzerinde bittiği, kabinin 31. kattan sonra yukarıya çıkmasını engelleyici sensör ve elektromekanik switchlerin olduğu, kabin içerisinde bulunan bu sensör ve switchlerin devreye girmesinin, mast üzerindeki sonlandırma plakası ile gerçekleştiği, bu sonlandırma plakası seviye olarak 31 katın altından başlayarak 31 katın döşemesinden itibaren 1840 mm seviyesinde bittiği, sonlandırma plakasının en üst noktasının, mastın son noktasından 1500 mm aşağıda olduğu, mast yüksekliğinin ise 32 kat tabanının üstü, 33 kat tabanının altı olduğu, 31 kat kabinin çıkacağı son kat olduğundan, kabin operatörünün bir sonraki katta dur butonuna basıp basmaması kabin hareketini sonlandırması bakımından önemli olmadığı, kabinin bu katta durmaması için (4 numaralı) durdurma sensörünün görev yapmaması gerektiği, -4 bodrum katında normal duruşun gerçekleşmesi karşısında yukarı yönde harekete başlamadan önce durdurma sensörünün yerinde ve görevini yapar vaziyette olduğunun anlaşıldığı, kaza sonrası çekilen fotoğraflarda 4 numaralı sensörün takılı olması gerekli sac levha üzerinde bulunmadığı ve bu sac levhadaki dairesel yuvasında herhangi bir sac yırtılması veya deformasyon olmadığı, üzerindeki çift sıkma somonu montajlı olarak kaza mahallinde bulunduğu, böylelikle söz konusu 4 numaralı sensörün son kattaki metal levhayı gördüğünde algılama yapmaması için yuvasından çıkartıldığının ve çift taraflı sıkma somonları da kaybolmasın diye yeniden takılarak sokete bağlı olarak boşta tutulduğunun anlaşıldığı, bu sensörün arızalı olması durumunda devreye girecek ve asansörün durmasını sağlayacak olan 1 ve 2 numaralı elektromekanik switchlerin yuvalarında takılı vaziyette olduğunun görüldüğü ancak meydana gelen netice karşısında görev yapamaz konuma getirildiğinin anlaşıldığı,

Durdurma sensörleri ve mekanik switchlerin görev yapmaması durumunda kabin hareketinin durdurulmasının ancak operatör tarafından acil durdurma butonuna basılması ile mümkün olduğu, yapılan incelemelere göre acil butonunun basılı olduğu ancak asansörü durduramadığı, bunun nedeninin de butona gecikilmiş şekilde kabin serbest düşme pozisyonunda iken basılması olduğu, tehlikenin geç fark edilmesi, yükleme şeklinin operatörün butona ulaşmasını engellemiş olabileceği, operatörün deneyimsiz olması ve telaşlanması nedeniyle zamanında müdahale edememiş olabileceğinin belirtildiği,

Mastı terk eden üst taraftaki makaralı kılavuz paternlerin 90 derecelik ters dönüşle mastın en uç noktasına oturarak kabinin mastın sonuna tutunmasını sağlaması gerekirken bu işlevi yerine getiremediği, bu emniyet tedbirinin ne sebeple devreye girmediği araştırıldığında, mastın en üstünde, 33 kat taban hizasında şaft boşluğunda, yukarıdan kabin üzerine herhangi bir inşaat malzemesinin düşmemesi için mastın en üst noktasından itibaren 95 cm yüksekliğe plywood platform konulduğu, kabinin 31 katta durmayıp 32 kata doğru hareket ettiğinde, 2800 kglık kabinin korkuluklarının üzerinde olan koruma sacı ve kumando panosuyla, plywood platforma çarparak platformun şafta tutulma ayaklarından ikisinin şafttan kurtularak aşağı doğru tek taraflı yatmasına neden olmuş, platformun NPI demir profili kabin ile mast arasına girmiş, kabinin yukarı yönlü hareketinin devamında söz konusu NPI profili kabini kasarak kramayer dişlisinden kurtulmasına sebep olduğu, böylece kabinin üst bölgesinde bulunan makaralı kılavuz patenlerin de masttaki kılavuz raylardan uzaklaştığı, bu sebeple kılavuz patenler 90 derecelik dönüş yapmasına rağmen mastın en uç noktasında silindirik kılavuz raylara oturamadığı, bu sebeple hareketli bu platformun bir metre gibi çok yakın mesafede olması, asansörün düşmesini engelleyici bu koruma tedbirinin de devreye girmesini engellediği,

Bu aşamaya kadar devreye girmesi beklenen emniyet tedbirlerinin devreye girmemesi üzerine asansörün serbest düşüşe geçtiği sırada düşmesini engelleyecek paraşüt fren sisteminin bulunduğu, ancak kabinin yüklenen malzeme, içerisinde bulunan işçilerin ağırlığı ve kendi donatıları ile birlikte yaklaşık 2800 kglık bir kütle ile yukarıya tırmanmaya devam ederken platformun profilinin mast ile kabin arasına girerek kabini kasması neticesinde dengesi bozulan alçıpan istiflerinin ve kabin içindeki on kişinin panikle yaptıkları hareketlerden meydana gelen dengesiz kuvvetler etkisi ile pinyon dişliler kremayerden ayrıldıktan sonra, kabini mastta tutan, kabin gövdesi üst tarafındaki 2 adet hareket ve denge tekerlekli patenlerin masttan ayrıldığı, bunun üzerine iki adet motor pinyon dişlisi ve 3 adet paraşüt dişlisinin mast üzerindeki kramayer dişlisinden uzaklaşdığı, bu sebeple de paraşüt dişlilerinin kremayer dişli üzerinde görev yapamadığı ancak kabin altında olan hareket ve denge tekeri masttan kurtulmadığından mast üzerinde kızak vazifesi gördüğü ve kabinin kayarak şaftın dibine çakıldığı,

Yapılan bu teknik tespitler karşısında, mahkemece de kabul edildiği üzere, olay günü 301 nolu asansörün hemen karşısında bulunan ve 39. kata çıkması mümkün olan 251 nolu asansörün arızalı olmasından dolayı 32 kata çıkarılması gereken malzemelerin, en fazla 31 kata kadar çıkacak şekilde monte edilen 301 nolu asansör ile çıkarılmaya çalışıldığı kanaatine varıldığı, bu sebeple güvenlik switchleri ve durdurma sensörlerinin devre dışı bırakıldığı, 31 kata çıkacak şekilde dizayn edilen asansörün 32 kata çıkarılmaya çalışılması üzerine mastın tepe noktası ile hareketli platform arasında çarpmayı önlemek için olması gereken mesafenin ihlal edilmesi ile monte edilen hareketli platformun ön tarafındaki demir profilin asansör kabininin üst kısmına çarptığı, asansör kabin operatörünün de olaydan beş gün önce işe başlaması sebebiyle eğitimsiz ve deneyimsiz olmasından ötürü kazanın engellenemediği,

Aşamalarda yapılan araştırmalara rağmen asansörün katlarda durmasını sağlayan sensör ile elektro mekanik limit switchlere müdahale eden kişi ile yetkisiz personeli kabin operatörü olarak görevlendiren kişi/kişilerin tespit edilemediği ve bu kişilerin tespiti için suç duyurusunda bulunulduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

A) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve...hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Taksirle öldürme suçundan, sanıklar hakkında TCK'nın 85/2, 62, 50/4,1-a. maddeleri gereğince 60.800 TL adli para cezası ile mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş olup, CMK'nın 286/2-c maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen; seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararların temyizinin mümkün olmaması ve taksirle öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün 24.10.2019 tarihli ve 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 29. maddesi ile CMK’nın 286. maddesine eklenen 3. fıkra kapsamında yer almadığının anlaşılması karşısında, suçun niteliği, hükmedilen cezanın türü ve miktarı itibariyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından verilen kararın kesin nitelikte olması nedeniyle, katılanlar vekillerinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

B) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

B) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık ...'nin inşaat teknikeri olduğu ve sahada beton sevkiyatı ile kalite işlerinden sorumlu olduğu, sanık ...'ın inşaat teknikeri olduğu ve sahada B Blokta ince inşaat işlerinden sorumlu olduğu, sanık ...'un D Blok mekanik tesisat sorumlusu olduğu ve havalandırma, klima, doğal gaz sıhhi tesisat ve yerden ısıtma alanı ile sorumlu olduğu, sanık ...'ın dekorasyon ile ilgili saha mimarı olduğu, sanık ...'in... Gayrimenkul Yatırım Ortaklığı bünyesinde planlama mühendisi olduğu, sanık ...'un... Gayrimenkul Yatırım Ortaklığı bünyesinde mali işlerden sorumlu müdür olduğu, sanık ...'in ince-kaba inşaat işlerini denetleyen saha teknikeri olduğu, sanık ...'ın... Gayrimenkul Yatırım Ortaklığı bünyesinde genel müdür yardımcısı olduğu, sanık ...'ın teknik ofis planlama şefi olduğu, sanık ...'nın B Blok kaba inşaat ile ilgili idari sorumlu olduğu,... A.Ş. görevlileri olan sanık ...'un C Blok saha gözetmeni olduğu, sanık ... yatay ofis saha gözetmeni olduğu, sanık ...'un C Blok saha gözetmeni olduğu, sanık ...'un iş sağlığı ve güvenliği uzmanı olduğu ve kazadan 7 ay önce sahadaki görevinden ayrıldığı ve şirketin merkez ofisinde görev yaptığı, ...'un ise işyeri hekimi olduğu,

Sanıkların görev kapsamı ve yetkili oldukları saha bakımından meydana gelen kazada kusurlu bulunmadıkları, eylemleri ile meydana gelen netice arasında illiyet bağı bulunmadığı anlaşılmakla, sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler yerinde görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, yüklenen fiil açısından, sanıkların taksirinin bulunmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

C) Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince ise,

C) Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince ise,

Sanık ...'in ... şirketinin ortağı ve genel müdürü olduğu, dosya kapsamında bulunan imza sirküleri gereği şirket yetkilisi olduğu, makina mühendisi olan sanığın şirkette emir ve talimat verme yetkisi olduğu, şirket çalışanı diğer sanıkların ifadelerinde, talimatları sanık ...'den aldıklarını beyan ettiklerinin görüldüğü, aktarılan şekilde sanık ...'in şirketin yetkilisi olarak sahada sıklıkla meydana gelen arızaların tespiti ve engellenmesi ile periyodik bakımlar için etkin bir mekanizma kurmadığı, asansörlerin güvenlikli ve etkin kullanımını sağlamak amacıyla kiracı şirket çalışanlarına ve görevlendirilen operatörlere sözleşme kapsamında yükümlü olduğu eğitimlerin verilmesi için gerekli planlamaları yapmadığı, sahanın büyüklüğü, asansör sayısı ve vardiya sistemi gereği en az 12 işçiye asansörün kullanımı ve teknik hususlarda eğitim verilmesi gerekirken yalnızca 3 işçiye eğitim verildiğinin görüldüğü, asansörlerin kullanım kılavuzuna uygun şekilde kullanılmasını sağlamak amacıyla kiracı şirkette gerekli risk algısını yaratmadığı ve kiralama sözleşmesinin şartlarının takibini sağlamadığı anlaşılmakla sanığın kusurlu olduğu ve mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle katılanlar vekillerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10479, Karar No: 2015/17469, Tarih: 19.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10479 E.  ,  2015/17469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kargı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2014

NUMARASI : 2014/335-2014/662

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı S.. Ç.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı S.. Ç.. vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı S.. Ç.. vd. vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkindir.

Davalı S.. Ç.. vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı S.. Ç.. vd.'den peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8933, Karar No: 2018/4007, Tarih: 23.05.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/8933 E.  ,  2018/4007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sübutu, sanık tarafından işlendiğini kabul ve nitelendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-31.03.2014 tarihli... tarafından düzenlenen...Adli Tıp Şube Müdürlüğü raporunda sanık ...'ın, "cezai sorumluluğunu müessir ve kişide şuur ve hareket serbestîsini ortadan kaldıracak veya azaltacak mahiyet ve derecede herhangi bir akıl hastalığı ve zekâ geriliği saptanmadığının, kişide mevcut bulunan sınır düzeyde mental kapasitenin ceza ehliyetini etkileyecek mahiyet ve derecede bir zeka geriliği olmadığı, bu duruma göre ...'ın 03.02.2014 tarihinde faili bulunduğu hırsızlık suça karşı cezai sorumluluğunun tam olduğunun" bildirildiği, sanığın annesi tarafından karar tarihinden sonra 06.02.2015 günü dosyaya ibraz edilen ve bir başka suç yönünden alındığı anlaşılan...Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 15.01.2014 tarihli epikriz raporunda “zeka geriliği ve davranış bozulmaları” tanısının konulduğunun bildirilmiş olması karşısında; raporlar arasında bulunan çelişki nedeniyle, sanıkla ilgili raporların ve raporlara dayanak teşkil eden tüm teşhis ve tedavi evraklarının, raporları düzenleyen hastanelerden temini ile sanığın Adli Tıp Kurumuna sevki sağlanıp suç tarihine göre ''14.10.2013 tarihinde mağdur ...’e karşı işlediği nitelikli yağma suçunun hukukî anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğinin; fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış bulunup bulunmadığının" tespitine yönelik alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması zorunluluğunun gözetilmesi,

2-Suça konu motosikletin sanık tarafından soruşturma aşamasında; ön far, koltukları, ön çamurluk, pedal zinciri, zincir koruma kapağı, motor beyni, anahtar takımları ve tornavidanın eksik; egzoz, kayış, fren kolu, ön amortisör yayları, elektrik tesisat kablolarının ise kesilmiş, kırık ve değiştirilmiş vaziyette mağdura verildiği anlaşılmakla; mağdurdan soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre, 5237 sayılı TCK'nın 168/4 ve 168/3-1. cümlesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde hüküm verilmesi,

3-Sanığın savunmasının tespiti sırasında iddianamenin okunmaması ya da okunmuş ise oturum tutanağına yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 191/3-b maddesine aykırı davranılması,

3-Sanığın savunmasının tespiti sırasında iddianamenin okunmaması ya da okunmuş ise oturum tutanağına yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 191/3-b maddesine aykırı davranılması,

4-Mahkemece 5271 sayılı yasa’nın 150. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı biçimde, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 23.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5210, Karar No: 2011/4894, Tarih: 21.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/5210 E.  ,  2011/4894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için, Yargıtayca incelenmesine gerek görülen;

1) Çekişmeli parselin 2981 sayılı Yasa hükümlerine göre ifraz edilen 1625, 1960 ve 2104 sayılı parsellerin, var ise kadastro tesbit tutanakları ile tesbitlerine esas alınan tapu kayıtlarının, itirazsız kesinleşmişse bu yolla oluşan tapu kayıtları, hükmen kesinleşmişse ilgili hüküm ve dava dosyaları, bu parsellerin ilk tapuya kayıt edildiği tarihten imar uygulamasına girdikleri tarihe kadar olan tedavülleri gösteren tapu örneklerinin,

2) Var ise 2104 sayılı parseller 2924 sayılı Yasanın 11 ve 12. madde hükümlerine öre satılmış ise satışa ve satış bedelinin ödenmesine ilişkin hak sahiplerini tesbit komisyonu, rayiç bedeli tesbit komisyonu ve satış komisyonu kararlarının,

3) 1625 sayılı parselle ilgili 1997/145 E, 1999/105 K sayılı, 1960 sayılı parselle ilgili 1997/193 E, 1999/186 K sayılı dava dosyaları getirtilerek,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 21/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1091, Karar No: 2014/4914, Tarih: 22.04.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/1091 E.  ,  2014/4914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... İli, ... İlçesi, ... Köyü 106 ada 117 parsel sayılı 2518218,61 m2 yüzölçümlü taşınmaz, orman vasfıyla Hazine adına tesbit edilmiş, aynı şekilde tapuya kaydedilmiştir.

Davacı 27.12.2011 tarihli dava dilekçesi ile, çekişmeli taşınmaz içinde kendisine ait 29.000 m2 taşınmazın dedesinden miras kaldığını, 40 yıldan beri tarım arazisi olarak kullandığı taşınmazın tapusunun iptali ile adına tapuya kayıt ve tescili, olmadığı takdirde tarım alanına dönüştürülerek Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 10 yıllık süre içinde açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 4. maddesine göre yapılmış ve 24.01.2002 tarihinde kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, çekişmeli taşınmazın %25 eğimli, üzerinde dağınık şekilde ardıç ağaçları bulunduğu, ardıç ağaçlarının mevcut olmadığı bölümler ve boşlukların ise kayalık olduğu ve ham orman toprağı niteliğinde olan toprağın işlemesinin hiç yapılmadığı, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/04/2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16348, Karar No: 2015/1590, Tarih: 10.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16348 E.  ,  2015/1590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18/06/2014 tarih ve 2014/168-2014/397 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ...'ye ait hisselerin devrine ilişkin olarak müvekkili ..., dava dışı ..., ..., ..., ... ve davalı ... arasında 10.03.2010 tarihli hisse devir senedi düzenlendiğini, bu sözleşmeye göre müvekkilinin şirkette bulunan 44.200 pay karşılığı 110.500,00 TL'lik hissesini davalıya devrettiğini, şirket hisse senedi çıkarmadığından payın devrine ilişkin yazılı sözleşmenin geçerli olduğunu, bu devrin aynı tarihte şirket yönetim kurulunun 2010/3 nolu toplantısında görüşülerek kabul edilip, pay defterine işlendiğini, 18.03.2010 tarihinde yine bu devirle ilgili olarak şirket yetkililerince protokol düzenlendiğini, ancak davalının devir bedelini müvekkiline ödemediğini, bu kapsamda başlatılan icra takibine haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile müvekkili arasında hisse devir sözleşmesi düzenlenip, şirket yönetim kurulu tarafından da kabul edilerek pay defterine işlendiğini, BK'nın 182. maddesi uyarınca davacının devir bedelini almadığını ispatlaması gerektiğini, devir bedeli alınmadan işlemlerin yapılmasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar Dairemizin 13.12.2013 tarih, 2013/6780 E. 2013/22790 K. sayılı ilamı ile bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davalı asılın yeminli beyanı da nazara alınarak, dava konusu hisse devrine ilişkin sözleşme ve 18/03/2010 tarihli protokolde hisse devir bedelinin daha sonra ödeneceğine ilişkin bir düzenlemenin bulunmadığı, davacının bu konudaki iddiasını kesin delillerle kanıtlayamadığı, davalı asilin yeminli beyanında bedelin ödendiğini bildirdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.