muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5161, Karar No: 2023/5352, Tarih: 15.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/5161 E.  ,  2023/5352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/695 değişik iş

KARAR : İtirazın reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan Tatvan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2021 tarihli ve 2020/25 Esas, 2021/33 Karar sayılı kararıyla 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükümlü ...'ın, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ilişkin Bitlis İnfaz Hâkimliğinin 20.04.2021 tarihli ve 2021/685 Esas, 2021/677 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan Tatvan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/1024 Esas sayılı dosyasında kamu davası açıldığından bahisle, Bitlis Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün hükümlünün açık ceza infaz

kurumuna gönderilmesi hususunda değerlendirilme yapılmasına yönelik talepte bulunulması üzerine, denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlandıktan sonra hükümlünün işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olması halinde, İnfaz Hâkimliğince hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebileceği, kovuşturma sonucunda beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, davanın reddi veya düşme kararı verilmesi halinde ise, hükümlünün cezasının infazına denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak devam olunmasına İnfaz Hâkimi tarafından karar verileceği, bu aşamada henüz suçlu kimliği kesinleşmemiş hükümlünün suçsuzluk karinesi çerçevesinde açık ceza infaz kurumuna gönderilmesinin hukuka aykırı olacağı, ayrıca hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesi hususunda İnfaz Hâkimliğine takdir hakkı tanındığı gerekçesiyle talebin reddine dair Bitlis İnfaz Hakimliğinin 07.12.2021 tarihli ve 2021/2236 Esas, 2021/2225 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.03.2022 tarihli 2021/695 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 ncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09/05/2023 gün ve 94660652-105-13-8428-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2023 tarihli ve 2023/55693 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2023 tarihli ve 2023/55693 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 ncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09/05/2023 gün ve 94660652-105-13-8428-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2023 tarihli ve 2023/55693 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2023 tarihli ve 2023/55693 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinin yedinci fıkrasında yer alan, "(Yeniden Düzenleme:14/4/2020-7242/46 md.) Hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlandıktan sonra işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olması hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebilir. Kovuşturma sonucunda beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, davanın reddi veya düşme kararı verilmesi hâlinde, hükümlünün cezasının infazına denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak devam olunmasına infaz hâkimi tarafından karar verilir" şeklindeki düzenleme nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, hükümlü hakkında Bitlis İnfaz Hâkimliğinin 20.04.2021 tarihli ve 2021/685 Esas, 2021/677 Karar sayılı denetimli serbestlik kararı uygulanmaya başladıktan sonra 11.11.2021 tarihinde işlemiş olduğu kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçuna ilişkin olarak Tatvan Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 15.11.2021 tarihli ve 2021/3190 soruşturma, 2021/891 Esas, 2021/855 sayılı iddianamesi ile kamu davası açılmış olduğu, hükümlünün kamu davasının açıldığı tarihe kadar denetimli serbestlik uygulanmak suretiyle cezasını infaz ettiği dikkate alındığında, Mahkemesince 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinin yedinci fıkrası uyarınca yeni suça ilişkin iddianamenin kabul edilerek kamu davasının açıldığı tarih olan 30.11.2021 tarihi ile koşullu salıverilme tarihi olan 17.07.2022 tarihine kadar sürenin açık ceza infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabul edilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191 ... maddesinin birinci fıkrası;

“ (1) Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.”

3. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesinin konu ile ilgili yedinci fıkrası;

“(7) (Yeniden Düzenleme:14.4.2020-7242/46 md.) Hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlandıktan sonra işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olması hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebilir. Kovuşturma sonucunda beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, davanın reddi veya düşme kararı verilmesi hâlinde, hükümlünün cezasının infazına denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak devam olunmasına infaz hâkimi tarafından karar verilir.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Somut olayda hükümlünün 2 yıl 6 ay hapis cezasının infazı için 18.04.2021 tarihinde cezaevine alındığı, Cumhuriyet savcılığı tarafından düzenlenen 19.04.2021 tarihli ve 2021/1382 sayılı müddetnameye göre şartla tahliye tarihinin 17.07.2022, bihakkın tahliye tarihinin ise 15.10.2023 olarak belirlendiği, hükümlünün talebi üzerine 20.04.2021 tarihli İnfaz hakimliği kararı ile hakında şartla tahliye tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezasını infaz ettiği sırada 11.11.2021 tarihinde işlediği iddia olunan uyuşturucu madde kullanmak suçundan cezalandırılması istemi ile 30.11.2021 tarihinde Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, hükümlü hakkında dava açıldığını öğrenen yetkili ve görevli Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün, İnfaz İşleri Değerlendirme Komisyonu’nun kararınıda ekleyerek hükümlünün işlediği iddia olunan kasıtlı uyuşturucu madde kullanmak suçunun cezasının alt sınırının bir yıldan fazla olması nedeniyle açık ceza infaz kurumuna gönderilmesi için dosyasını Cumhuriyet Başsavcılığı aracılığıyla İnfaz Hakimliğine gönderdiği anlaşılmaktadır.

5. Kanun da yer alan “....denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebilir.” ibaresi İnfaz Hakimliğine açık

ceza infaz kurumuna gönderip göndermeme konusunda takdir hakkı tanındığını göstermekte ise de, İnfaz Hakimliğinin hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına devam edilmesi ya da hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesi konusunda yasa gereği tanınan takdir hakkını kullanırken, takdir hakkının yerinde ve objektif olarak kullanıldığını haklı gösterecek nitelikte somut, denetlenebilir, dosya içeriğine uygun yeterli ve yasal gerekçe göstermesi gerekmektedir.

6. 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinin yedinci fıkrasınının ikinci cümlesinde yer alan kovuşturma sonucunda beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, davanın reddi veya düşme kararı verilmesi halinde, hükümlünün cezasının infazına denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak devam olunmasına infaz hakimliği tarafından karar verilir şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, kovuşturma sonucunda bu sayılan kararladan birinin verilmesi durumunda takdir hakkının bulunmadığı açıkca düzenlenmiştir.

7. Mahkemece takdir hakkının yerinde ve objektif olarak kullanıldığını haklı gösterecek nitelikte somut, denetlenebilir, dosya içeriğine uygun yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, “bu aşamada henüz suçlu kimliği kesinleşmemiş hükümlünün suçsuzluk karinesi çerçevesinde açık ceza infaz kurumuna gönderilmesinin hukuka aykırı olacağı kanaatiyle İnfaz hakimine tanınan takdir hakkı kullanılarak” şeklinde gösterilen gerekçe ile verilen karar usul ve yasaya aykırı olduğundan, bu karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itirazmerciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 02.03.2022 tarihli 2021/695 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6985, Karar No: 2022/165, Tarih: 11.01.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/6985 E.  ,  2022/165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : GAZİANTEP 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğine dair belgenin dosya içerisinde ve UYAP sisteminde denetime açık bir şekilde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 11/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7585, Karar No: 2014/16095, Tarih: 08.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/7585 E.  ,  2014/16095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/01/2014

NUMARASI : 2013/74-2014/25

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, Tekirdağ Merkez E.. Mahallesi P... Caddesi N... sayılı yerdeki işyeri vasıflı taşınmazın maliki olduğunu, davalı belediye tarafından, ... abone nolu sayacın davacı müvekkiline ait iken davalı belediye yetkililerince ticarethane niteliğinden çıkartılarak ortak su sayacına çevrilmiş ve işyerinden önceden kiracı olarak bulunan Ö.. Özel Eğ.Hizmetleri Ltd.Şti. kullanımına tahsis edildiğini; davacı müvekkilinin talebi olmaksızın, davalı belediye yetkililerince ortak sayaç yapılıp 2009 yılından önce işyerinde kiracı olarak bulunan Ö... Özel Eğitim Hiz.Ltd.Şti. tahsis edilmiş bulunan sayaç ile ilgili olarak su kullanımının bulunmamasına, kiracı olan ve kendisine tahsis yapılmış bulunan Ö... Özel Eğitim Hiz Ltd.Şti.'nin ise Eylül-2009 tarihinde işyerini boşaltmış olmasına ve o tarihten bu güne su sarfiyatı da yapılmamış olması nedeniyle, söz konusu faturada tüketim miktarının da "0" olarak gözükmesine rağmen; daha sonra, Belediyece kıyasen takdir suretiyle davacı müvekkiline 3.097,74 TL asıl alacak, 556,43 TL gecikme zammı adı altında davalı belediyece toplam 3.654,17 TL su faturasının tahsilinin talep edildiğini ve söz konusu aboneliğin davacıya ait 40796 nolu sayacının mühürlendiğini, müvekkilinin işyerini kullanma ihtiyacı doğması nedeniyle su sayacını açtırmak istemesi üzerine; 3.654,17 TL'lik su borcu ödenmeden açılmayacağı söylendiğinden, müvekkilinin mağdur olmaması için dava sonuna kadar sayaç üzerindeki mühürlerin kaldırılmasına ve su sayacının açtırılmasına; aboneliğin, davacı müvekkiline ait iken davalı belediye tarafından tahsisi değiştirilen ve gerçekte su kullanılmamış olmasına rağmen, belediye tarafından davacı müvekkilinden talep edilen 3.654,17 TL'lik su faturasından dolayı davacı müvekkilin davalı Tekirdağ Belediyesine borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının, belirtilen işyeri için 40796 ve 40797 sayılı su aboneliği mevcutken, T.. B..na 25.01.2008 tarih 1132 sayılı dilekçe ile başvurduğunu ve su sayaçlarının dava dışı Ö... Özel Eğitim Hiz.Ltd.Şti. adına devrini talep ettiğini; dilekçeye istinaden, 40796 sayılı ana giriş sayacı aboneliğinin Ö... Özel Eğitim Hiz.Ltd.Şti. adına devredildiğini ve iş hanının ortak kullanımına ait giriş sayacı borcu ödenmediğinden 28.11.2011 tarihinde belediye ekiplerince ana giriş sayacı mühürlenerek suyun kesildiğini; Ö... Özel Eğitim Hiz Ltd.Şti. hakkında, Tekirdağ 1.İcra Müdürlüğünün 2012/1431 sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, ana giriş sayacı aboneliğinden kaynaklanan su borcu nedeniyle suyun kesilmesiyle birlikte ana giriş sayacına bağlı tüm işyerlerinde suyun kesildiğini, ana giriş sayacının işhanında mevcut tüm abonelerin ortak kullanımına özgü olduğundan binanın ana su borusuna takılı olduğunu, işyerinde müstakil kullanıma ait sayaçlara su dağıtımının bu sayaçtan geçtikten sonra yapıldığını; Tekirdağ Belediyesi Su, Atıksu ve Evsel Atık Ücret Tarifeleri Yönetmeliğinin 7.12-3/g maddesi gereğince, ana giriş sayacı aboneliğinden kaynaklanan borç ödenmedikçe, kesilmiş olan ana giriş sayacına ve buna bağlı abonelere de su verilmesinin söz konusu olmayacağını belirterek; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, davacının, ... nolu abone su sayacından kaynaklanan 3.654,17 TL'lik su faturasından dolayı davalı Tekirdağ Belediyesi Başkanlığına borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, tahakkuk ettirilen su borcunun kapsamı ile dava konusu su aboneliğinin bulunduğu iş hanında kiracı olan üçüncü kişinin borcu nedeniyle ana girişten kesildiği iddia edilen suyun, kiracının tahliyesinden sonra, malik tarafından suyun açtırılabilmesi için, kiracıya ait borcun ödenmesinin gerekip gerekmediği konusundan kaynaklanmaktadır.

Uyuşmazlık, tahakkuk ettirilen su borcunun kapsamı ile dava konusu su aboneliğinin bulunduğu iş hanında kiracı olan üçüncü kişinin borcu nedeniyle ana girişten kesildiği iddia edilen suyun, kiracının tahliyesinden sonra, malik tarafından suyun açtırılabilmesi için, kiracıya ait borcun ödenmesinin gerekip gerekmediği konusundan kaynaklanmaktadır.

Somut olayda, dava konusu işhanına ait 2 ayrı aboneliği bulunan davacının, 25.01.2008 tarihinde davalı Kuruma başvurarak aboneliğin kiracıya devrini talep ettiği; bunun üzerine, 18.02.2008 tarihinde aboneliğin Ö... Özel Eğitim Hizmetleri Ltd.Şti. adına yapıldığı, diğer aboneliğin ise iptal edildiği, 23.12.2010 tarihli Maliye Bakanlığı Yoklama Fişinde, "Ö.. Özel Eğitim Hizmetleri Ltd.Şti'nin bulunduğu adrese gidildiğinde boş ve kapalı olduğunun görüldüğü, İ.. V..'ın beyanına göre şirketin Eylül 2009 tarihinde mahkeme kararıyla iş yerini boşalttığı, bugüne kadar iş yerinin boş kaldığının belirtildiği", Ö... Özel Eğitim Hizmetleri Ltd.Şti.'nin taşınmazı tahliye ettiği, 11.03.2010 tarihinde sayacın ana giriş sayacına çevrildiği, 28.11.2011 tarihinde borç nedeniyle suyun ana girişten kesildiği, su tahakkuk sorumlusu tanığın duruşmada, "...aboneliğin giriş sayacı haline getirildiği için suyun kapatılmasında binadaki tüm aboneliklerin suyunun kesilmiş olduğunu; bu nedenle, davacıya ait ön tarafta bulunan dükkanların suyununda kesilmiş olduğunu; dersane adına abone olunan giriş sayacının ticarethane giriş sayacı olduğunu" ifade ettiği, davacı tarafından suyun tekrar açılmasının talep edilmesi üzerine, davalı Belediye tarafından, ana giriş aboneliği nedeniyle tahakkuk ettirilen borç ödenmedikçe su verilemeyeceğinin bildirilmesi üzerine davacının eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece; öncelikle, dava konusu işhanına ve varsa dükkanlara ilişkin tüm abonelik sözleşmeleri celbedilerek, Ö.. Özel Eğitim Hizmetleri Ltd.Şti'nin taşınmazdan mahkemece tahliye edildiği tarih ile 2011/11 dönemine ilişkin kıyasen tahakkuk yapılması da dikkate alınarak, davalı tarafından tahakkuk ettirilen su borcunun kapsamı ve dönemi tam olarak saptanarak; ayrıca, davacıya ait işhanında bulunan dükkanların tahakkuk ettirilen su borcu dönemi içinde faal olup olmadıkları, su tüketimi yapıp yapmadıkları, kim tarafından kullanıldığı araştırılarak, davacının su borcu nedeniyle sorumluluğunun bulunup bulunmadığı tespit edilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/42, Karar No: 2022/1506, Tarih: 15.11.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2020/42 E.  ,  2022/1506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “asıl ve birleşen kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat” davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda, ... Asliye Hukuk Mahkemesince davalı ... yönünden verilen davanın kabulüne ilişkin karar asıl ve birleşen dosyada davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 5. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda düzeltilerek onanmış, asıl ve birleşen dosyada davalı ... vekilinin karar düzeltme istemi üzerine düzelterek onama kararı kaldırılmak suretiyle hüküm bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnme kararı verilmiştir.

2. Direnme kararı asıl ve birleşen dosyada davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Asıl Dosyada Davacı İstemi:

4. Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin maliki olduğu ... ili ... ilçesi Merkez Mahallesi 6 ada 82 parsel sayılı taşınmaza davalı idare tarafından kamulaştırma yapılmadan fiilen el konulduğunu, taşınmaz bedelinin ödenmediğini ileri sürerek dava tarihi itibariyle işleyecek yasal faiz ile birlikte toplam 10.000TL'nin davalılardan tahsiline ve davacılara hisseleri oranında ödenmesine karar verilmesini talep etmiş, 12.03.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerini artırmıştır.

Asıl Dosyada Davalı Cevabı:

5. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; yargı yolu nedeniyle görevsizlik kararı verilmesini, müvekkilinin husumet ehliyetinin bulunmadığını, idarece fiilen el atılmadığı sürece bir taşınmazın imar planında kamu hizmetine tahsis edilmesinin maliklere dava açma hakkı vermeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

6. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın belediyeye yöneltilmesi gerektiğini, davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Birleşen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/62 E. Sayılı Dosyasında Davacı İstemi:

7. Birleşen dosya davacısı ... vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 6 ada 82 parsel sayılı taşınmazın maliklerinden olduğunu, davaya konu taşınmaz üzerinde imar kısıtlılığı bulunduğunu, müvekkilinin maliki bulunduğu taşınmaza Kanuna aykırı olarak el atılması nedeniyle dava konusu taşınmazın hiçbir şekilde kullanılabilir olmadığını ileri sürerek 2.000TL'nin el atma tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı idareden tahsiline, fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına, tensiple daha önce açılan mahkemenin 2012/44 E. sayılı dava dosyası ile birleştirilmesine karar verilmesini talep etmiş, 12.03.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerini artırmıştır.

Birleşen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/237 E. Sayılı Dosyasında Davacı İstemi: