muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7517, Karar No: 2018/11174, Tarih: 18.10.2018

Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 13, 14, 25, 26 ve AİHS'nin 9/2, 10/2, 17. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde Devlet yahut halkın bir bölümü için rahatsız edici, hoşa gitmeyen, kural dışı, endişe verici, fakat şiddet ve şiddet kışkırtıcılığı içermeyen nitelikteki, sözler de ifade hürriyeti kapsamındadır.

Bu açıklamalar ışığında; her ne kadar sanık tarafından kaleme alınan yazıda yer alan ve terör örgütünün sözde lideri ile üyelerine duyulan sempatiyi dile getiren "Abdullah Öcalan'ın yurtsever güçleri", "Kürt Özgürlük Hareketi" şeklindeki ifadeler, kamu vicdanını rahatsız edici ve kabul edilemez olsa dahi; yazı içeriği bir bütün olarak değerlendirildiğinde; Feto yapılanmasının PKK terör örgütüne nazaran daha ciddi bir tehlike arz ettiğine yönelik kişisel görüşünü açıklayan ve bu doğrultuda hükümet politikasını eleştiren sanığın bu açıklamasının kamu düzenini bozmaya elverişli boyutta olmaması, toplumun dirlik ve düzeni açısından açık, yakın ve somut bir tehlike hali yaratacak koşullarda bulunmaması nedeniyle sanığın unsurları itibariyle oluşmayan yüklenen suçtan beraatine karar verilmesi kanaatine varıldığından; yerel mahkeme kararının onanması gerektiği düşüncesiyle bozma yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/17088, Karar No: 2012/21141, Tarih: 18.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/17088 E.  ,  2012/21141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/02/2011 tarih ve 2008/647-2011/33 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 03/07/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. .....ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında NRT-ARK Turizm Girişimleri A.Ş.'nin hisselerinin devri konusunda hisse devir sözleşmesinin imzalandığını, bu sözleşmede belirtilen bedelin 1.100.000 USD'nın tahsili için başlatılan icra takibinin itiraz üzerine durduğunu, hisse devir sözleşmesinde hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak şekilde açıklandığı üzere hisse devir bedelinin 3.250.000 USD olduğunu 1.100.000 USD'nın da bu bedele dahil olduğunu ve devralan davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu takibin dayanağı olarak gösterilen sözleşmenin tam iki taraflı akitlerden olduğunu, tam iki taraflı akitlerde borçlu kendi edimini ifa etmeden karşı taraftan edimini talep hakkına sahip olmadığını, hisse devri sözleşmesinin devredilen arazi üzerinde oluşturulmuş olan 24.000 devremülk devresinin 770 adedinin hisselerin devri sırasında devrolacağı hükmünü haiz olduğunu, 1.100.000 USD bedelli senedin devir bedeli olmadığını, vadesiz ve tanzim tarihsiz teminat senedinin konusunun kalmadığını ve davacının hamil sıfatının sona erdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, hisse devri sözleşmesi gereğince düzenlenen bononun teminat senedi olduğu hususunda uyuşmazlık bulunmadığı, sözleşmede hisse devir bedelinin 3.250.000 USD olacağının açık şekilde belirtildiği, ödenen toplam devir bedelinin 2.132.192 USD olduğu, kararlaştırılan 3.250.000 USD ile bu bedel arasında ortalama 1.117.808 USD fark kaldığı, sözleşmenin 8.2.3 maddesinde "devralan devir bedelinin bakiye kalan miktarını Güllük Belediyesi ile NRT-ARK Turizm Girişimcileri arasında ihtilaf konusu olan emlak vergi borcu ödemesi için kullanacaktır" şeklinde bir düzenleme getirildiği, sözleşmede vergi borçlarının devralanlarca gayrıkabili rücu olarak üstlenildiği, devir bedelinin vergi borcundan bağımsız olarak 3.250.000 USD olarak belirlendiği, bunun 1.100.000 USD'sinin de ödenmediği, vergi borcunun teminatı olarak dava konusu senedin verildiği, sözleşmede vergi ödemelerinin makbuzlarıyla tevsik edilerek tamamının yapılması ve makbuzların ibrazı halinde 1.100.000 TL bedelli bononun davalıya iade edileceğinin düzenlenmesinin bu hususu kuvvetlendirdiği, vergi borcu ve cezasının Aydın Vergi Mahkemesi tarafından iptal edildiği, şirket devredilirken taraflar arasında 1.100.000 TL civarı bir vergi borcu olduğunun düşünüldüğü, alacak miktarının likit ve önceden bilinebilir nitelikte olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 77.785,45 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 18/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12695, Karar No: 2018/1043, Tarih: 13.02.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/12695 E.  ,  2018/1043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.08.2011 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.05.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 13.02.2018 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av.... ve karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Dava, önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, 5 ada 3 parsel sayılı taşınmazda dava dışı paydaşlar tarafından toplam 32/40 payın davalıya satıldığını, ancak akitte satış bedelinin muvazaalı olarak yüksek gösterildiğini belirterek davalı adına kayıtlı payın tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın yasal süre içerisinde açılmadığını ve akitte gösterilen bedellerle satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece verilen ilk kararda, davacının bedelde muvazaa iddiası kabul edilerek tapu masrafları ile birlikte 220.045,72 TL depo edilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmü, davalı vekilinin temyizi üzerine hüküm. Dairemizce "Dava konusu 5 ada 3 parsel sayılı taşınmazda dava dışı paydaşlar tarafından 09.11.2010 tarihli akitle 2/5 pay 240.000,00 TL, 11.11.2010 tarihli akitle 1/5 pay 90.000,00 TL bedelle ve 23.12.2010 tarihli akitle 1/5 pay 90.000,00 TL bedelle davalıya satılmıştır. Davacı, önalım hakkına engel olmak için bedelin muvazaalı olarak yüksek gösterildiğini belirterek gerçek satış bedelinin tespit edilmesini talep etmiş, dava dilekçesinde dava değerini 160.000,00 TL olarak göstermiştir. 06.03.2014 tarihli keşfe istinaden düzenlenen 21.04.2014 günlü bilirkişi raporunda taşınmazın akit tarihi itibariyle toplam 265.616,80 TL değerinde olduğu, 25.04.2014 tarihli emlakçı bilirkişi raporunda ise taşınmazın değerinin 450.000,00 TL olduğu belirtilmiştir. Yargılama esnasında dinlenen dava konusu akitlerde taraf olmayan davacı tanıklarının satış bedelinin ödenmesi sırasında tarafların yanında olmadıkları, görgüye dayanan bilgilerinin bulunmadığı, duyumlarına göre beyanda bulundukları anlaşılmaktadır. Dava konusu payın keşfen belirlenen değeri de tek başına bedelde muvazaa iddiasını kanıtlamaya yeterli değildir.

Mahkemece, davacının bedelde muvazaa iddiası ispatlanamadığından davacıya akitlerde gösterilen satış bedeli ve satış masraflarından oluşan toplam bedel üzerinden önalım hakkını kullanıp kullanmayacağı sorularak, kullanılacağının beyan edilmesi halinde tapuda gösterilen satış bedeli üzerinden dava harcı ikmal ettirilerek, daha önce yatırılan önalım bedeli ile tapuda gösterilen bedel arasındaki farkı depo etmesi için uygun süre tanınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir. Kabule göre de, dava dilekçesinde dava değeri 160.000,00 TL gösterilerek bu miktarı harçlandırmak suretiyle önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil isteğinde bulunulmuş ise de yargılama esnasında harç tamamlanmadan 220.045,72 TL önalım bedeli üzerinden davanın kabulüne karar verilerek harç ve yargılama giderlerinin de bu değer üzerinden hesaplanması yerinde görülmemiştir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin yargılama gideri, yargılama giderlerinden sayılan vekalet ücretine ilişkin itirazlarına gelince;

Davacı vekili, önalım hakkına konu edilen payın önalım hakkının kullanılmasını önlemek amacıyla tapuda bedelin daha yüksek gösterildiğini ileri sürmüş davasını 160.000 TL üzerinden harçlandırarak, davalı adına kayıtlı payın iptali ile adına tescilini istemiştir. Dairemizin bozma ilamından sonra 420.000 TL üzerinden davacı harcı tamamlamıştır.

Davacı, önalım bedelinin tapuda gösterilen değerden az olduğunu ileri sürerek bedelde muvazaa iddiasında bulunması halinde bu iddiasını kanıtlamalıdır. Mahkemece, bedelde muvazaa iddiası kanıtlanamadığından tapuda gösterilen satış bedeli ve tapu harç ve masrafları toplamı 427.552,28 TL üzerinden önalım hakkının tanınmasına karar verilmiştir. Bu durumda iddia olunan bedel ile mahkemenin kabul ettiği önalım bedeli arasındaki fark üzerinden davada kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına vekalet ücreti takdiri ile yargılama giderinin bu orana göre paylaştırılması gerekirken satış bedelinin tamamı üzerinden davacı yararına vekalet ücreti takdir olunarak yargılama giderlerinin tümünün davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.630 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde davalı tarafa iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.02.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/149, Karar No: 2010/205, Tarih: 19.10.2010

**Ceza Genel Kurulu         2010/9-149 E.  ,  2010/205 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2007/84918

Yargıtay Dairesi : 9. Ceza Dairesi

Kamu malına zarar vermek suçundan sanıklar U. B.., S. U.. ve S. E..’nin beraatlerine ilişkin, Bartın Asliye Ceza Mahkemesince verilen 19.12.2006 gün ve 222-701 sayılı hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 11.05.2010 gün ve 13108-5243 sayı ile;

“Sanıkların parkta bulunan beton oturma gruplarından 17 adedini yerlerinden sökerek kırmak suretiyle kamu malına zarar verdikleri tüm dosya kapsamından anlaşılmakla atılı suçtan mahkûmiyetleri yerine, yazılı gerekçe ile beraatlarına karar verilmesi” isabetsizliğinden Daire Üyesi A.D..’ın karşı oyu ve oyçokluğuyla bozulmuştur.

Yargıtay C.Başsavcılığınca 28.06.2010 gün ve 84918 sayı ile;

“Sanıkların parkta bulunan beton oturma gruplarından 17 adedini yerlerinden sökerek kırmak suretiyle kamu malına zarar verdikleri tüm dosya kapsamından anlaşılmakla atılı suçtan mahkûmiyetleri yerine, yazılı gerekçe ile beraatlarına karar verilmesi” isabetsizliğinden Daire Üyesi A.D..’ın karşı oyu ve oyçokluğuyla bozulmuştur.

Yargıtay C.Başsavcılığınca 28.06.2010 gün ve 84918 sayı ile;

“Sanıklar S. U.. ve U. B..hakkında suç tarihinde Bartın Belediyesi Gazi Çocuk Parkındaki beton oturma grupları üzerindeki ahşap kaplamaların onyedi tanesini sökerek yaktıklarından dolayı, yakarak kamu malına zarar vermek suçundan, 18.04.2006 tarihli iddianamenin kabulü kararı ile haklarında kamu davası açılmıştır. Yapılan yargılama sonucu Bartın Asliye Ceza Mahkemesi, sanıkların savunmalarını almış, Bartın Belediyesini temsil belgesi bulunmayan zabıta memuru müşteki A. A..’yı dinlemiş, müştekiye CMK’nun 234/b maddesindeki haklarını hatırlatmıştır. Bartın Asliye Ceza Mahkemesi 29.09.2006 tarih ve 2006/244 esas 2006/405 sayılı karar ile sanıklar S. U..ve U. B..hakkında açılan davanın, aynı olayda yer alan ve yaşı küçük olduğu için evrakı tefrik edilerek 14.04.2006 tarihinde iddianamenin kabulü kararıyla hakkında kamu davası açılan sanık S. E..hakkındaki 2006/222 E. sayılı dava ile birleştirilmesine karar vermiştir. Birleştirme tarihi 29.09.2009 olup, birleştirilen dosyada katılma konusunda bir karar verilmemiştir. Sanık S. E.. hakkındaki aynı olayla ilgili açılan kamu davasında suçtan zarar gören belediye başkanlığına davaya katılıp katılmayacağı hususunda davetiye çıkartılmış, 26.09.2006 tarihli duruşmada Bartın Belediyesinin davaya katılmasına karar verilmiştir. Şikayetçi belediye vekili 19.09.2006 tarihli katılma dilekçesi ile sadece sanık S. E.. hakkında katılma talebinde bulunmuştur. Katılma kararı 26.09.2006 tarihli duruşmada verilmiş olup, birleştirme tarihinden önceki bir tarihtir. Dolayısıyla birleştirilen dosyayı kapsamamaktadır. Her iki dosyanın birleştirilmesinden sonra 16.11.2006 tarihli duruşmada, katılan idare vekili, sanıklar S.. ve U..yönünden katılma talebinde bulunmuş, ancak CMK’nun 238. maddesi uyarınca usulüne uygun yapılan bu sözlü katılma talebi hakkında mahkemece bir karar verilmemiştir. 19.12.2006 tarihli duruşmada ise tüm sanıklar hakkında ‘sanıkların tahta parkeleri zarar verme kastıyla koparıp bilahare yaktıkları yönünde savunmalarının aksi yönünde, iddia dışında, cezalandırılmalarına yeterli, şüpheden uzak, yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediğinden ayrı ayrı beraatlarına’ karar verilmiştir. Katılan kurum vekili ise süresinde her üç sanık hakkındaki beraat kararını temyiz etmiştir.

Yukarıda bahsedildiği üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımızca 04.07.2008 tarih ve 2007/84918 sayılı tebliğname ile sanıklar S. U.. ve U.B..hakkında katılma kararı verilmemesinden dolayı bozma talep edilmiş, Yüksek Daire tarafından ise esasa girilerek sanıkların atılı suçtan mahkûmiyetleri yerine beraatlarına karar verilmesinden dolayı beraat hükmünün bozulmasına karar verilmiştir. Katılma kararı verilmemesi önemli bir usulü bozma nedeni olup, bu konuda bir karar verilmeden, Yüksek Daire tarafından esasa ilişkin bozma yapılması mümkün değildir. Sanıklar S.U.. ve U. B.. hakkında CMK’nun 238/3. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında bir karar verilmemesi nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekirken, esastan beraat hükmünün bozulmasına karar verilmesi usule aykırı olup itirazı gerektirmiştir. Ayrıca, hem mahkeme tarafından katılma kararı verilmemesi, hem de Yüksek Daire tarafından katılma kararı verilmemesi nedeniyle bozma yapılmaması yüzünden, sanıklar S. U..ve U. B..tarafından haklarındaki beraat kararının kesinleştiği yönünde itirazda bulunmaları önlenmiş olmaktadır” gerekçeleriyle itiraz yasa yoluna başvurularak sanıklar S. U.. ve U.. B.. hakkında kamu malına zarar verme suçundan mahkûmiyetleri yerine beraatlarına karar verilmesi şeklindeki Özel Daire bozma kararının kaldırılması, Bartın Belediye Başkanlığının katılma istemi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi nedeniyle sanıklar hakkındaki hükmün bozulmasına karar verilmesi talebiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay C.Başsavcılığı arasındaki uyuşmazlık, sanıklar S. U..ve S. E.. yönünden katılma kararı verilip verilmediği ve katılma istemi hakkında karar verilmeden, katılan vekilinin temyizi üzerine hükmün esasının incelenip incelenemeyeceği noktalarıda toplanmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.07.2008 gün ve 95-195 sayılı kararında da belirtildiği üzere;

İlk derece mahkemelerinde, kovuşturma aşamasında hüküm verilinceye kadar, suçtan zarar gören, mağdur veya malen sorumlu olanlar, mahkemesine bir dilekçe vermek veya katılma istemini içeren sözlü başvurularının tutanağa geçirilmesi suretiyle kamu davasına katılabilirler.

Yasayolu yargılamasında, katılma isteminde bulunulması olanaklı değil ise de, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp reddolunan veya karara bağlanmayan katılma istekleri yasayolu başvurusunda açıkça belirtilmiş olmak koşuluyla, inceleme merciince 5271 sayılı CYY’nın 237/2. maddesi uyarınca incelenip karara bağlanabilmektedir.

Yasayolu yargılamasında, katılma isteminde bulunulması olanaklı değil ise de, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp reddolunan veya karara bağlanmayan katılma istekleri yasayolu başvurusunda açıkça belirtilmiş olmak koşuluyla, inceleme merciince 5271 sayılı CYY’nın 237/2. maddesi uyarınca incelenip karara bağlanabilmektedir.

Tasarıda, ilk derece mahkemesince red olunan veya karara bağlanmayan katılma isteklerinin istinaf yolu başvurusunda açıkça belirtilmek koşuluyla karara bağlanacağı belirtilmiş ise de, Tasarının 249. maddesinin 2. fıkrasındaki, “Bölge Adliye Mahkemesi” ve “istinaf” ibareleri “Kanun yolu” şeklinde değiştirilerek 237. madde bütünlüğü altında kabul edilmiş bulunduğundan, yasayolu ibaresinin temyiz incelemesini de kapsadığını kabul etmekte zorunluluk bulunmaktadır.

Bir an için CYY’nın 238. maddesindeki katılmaya ilişkin merasimin Yargıtay’ca yerine getirilmesinin olanaksızlığı nedeniyle, katılma isteminin Yargıtay tarafından karara bağlanamayacağı ileri sürülebilir ise de, 238. madde usulüne uygun bir katılma istemi üzerine ilk derece mahkemesince yapılması gereken işlemleri belirtmekte olup, anılan Yasanın 237. maddesinin 2. fıkrasındaki istisnai durumu kapsamamaktadır. 237/2. maddesi hükmünün katılma istemleri hakkında özel bir düzenleme getirdiği, usul tasarrufu amacı güttüğü ve 238. maddede öngörülen genel statüye üst derece mahkemelerinde özel bir istisna oluşturduğu nazara alındığında, Yargıtayca katılma istemi konusunda, temyiz incelemesi aşamasında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmadan karar verilmesinin olanaklı bulunduğu ahvalde öncelikle dairesince karar verilmeli, makul sürede yargılanma ilkesi hayata geçirilmeli, araştırma zorunluluğunun doğduğu ahvalde ise bu husus bozma nedeni yapılarak sorun çözümlenmelidir.

İnceleme konusu somut olayda;

Sanıklar S. U.., U. B.. ve S.E..hakkında suç tarihinde Bartın Belediyesi Gazi Çocuk Parkındaki beton oturma grupları üzerindeki ahşap kaplamaların on yedi tanesini sökerek yaktıkları, bu suretle, yakarak kamu malına zarar vermek suçunu işledikleri iddiasıyla yapılan soruşturmada;

İnceleme konusu somut olayda;

Sanıklar S. U.., U. B.. ve S.E..hakkında suç tarihinde Bartın Belediyesi Gazi Çocuk Parkındaki beton oturma grupları üzerindeki ahşap kaplamaların on yedi tanesini sökerek yaktıkları, bu suretle, yakarak kamu malına zarar vermek suçunu işledikleri iddiasıyla yapılan soruşturmada;

Şüpheli S.E..hakkındaki evrakın 5395 sayılı Yasanın 17/1. maddesi uyarınca tefrikine karar verilerek şüpheliler S.U.. ve U. B.. hakkında Bartın C.Başsavcılığının 03.04.2006 gün ve 109 sayılı iddianamesiyle, TCY’nın 152/1-a, 2-a ve 63. maddeleri uyarınca ayrı ayrı cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açıldığı, Bartın Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/244 esasına kayıt edilen bu dosyada, katılma konusunda herhangi bir karar verilmediği, Bartın C.Başsavcılığının 31.03.2006 gün ve 108 sayılı iddianamesiyle de; şüpheli S. E.. hakkında TCY’nın 152/1-a, 2-a, 31/3 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, 2006/222 esasına kayıt edilen bu dosyada ise, suçtan zarar gören belediye başkanlığına davaya katılıp katılmayacağı hususunda davetiye çıkartıldığı ve 26.09.2006 tarihli duruşmada da Bartın Belediyesinin davaya katılmasına karar verildiği, şikâyetçi belediye vekilinin 19.09.2006 tarihli katılma dilekçesinin sadece sanık S. E..hakkında olduğu, katılma kararının verildiği 26.09.2006 tarihinde diğer sanıklarla ilgili yargılamanın ise halen 2006/244 esas sayılı dosyası üzerinde yürütüldüğü, her iki dosyanın birleştirildiği 29.09.2006 tarihinden sonra 16.11.2006 tarihli duruşmada, katılan idare vekilinin sanıklar S.. ve U.. yönünden de katılma talebinde bulunduğu, ancak CYY’nın 238. madde uyarınca usulüne uygun yapılan bu sözlü katılma talebi hakkında mahkemece bir karar verilmediği, 19.12.2006 tarihli duruşmada ise tüm sanıkların beraatine karar verildiği, hükmün katılan kurum vekili tarafından tüm sanıklarla ilgili olarak temyiz edilmesi üzerine, Özel Dairece, katılma konusunda herhangi bir karar verilmeksizin, tüm sanıklar yönünden suçun sabit olduğu gerekçesiyle beraat hükmünün aleyhe bozulduğu anlaşılmaktadır.

5237 sayılı CYY’nın 237/2. maddesi hükmü nazara alınarak, Yargıtayca sanıklar S.. ve U.. hakkındaki 16.11.2006 tarihli katılma istemi konusunda, temyiz incelemesi aşamasında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmadan karar verilmesinin olanaklı bulunduğu ahvalde öncelikle dairesince karar verilerek, makul sürede yargılanma ilkesinin hayata geçirilmesi, araştırma zorunluluğunun doğduğu ahvalde ise bu hususun bozma nedeni yapılarak sorunun çözümlenmesi gerektiği halde, doğrudan dosyanın esası hakkında inceleme yapılarak sanıklar S. U..ve U. B... haklarındaki hükmün aleyhe bozulmasına karar verilmesi isabetsiz olup, Yargıtay C.Başsavcılığının itirazının kabulü ile yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda işlem yapılmak üzere dosyanın Özel Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C. Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C. Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 11.05.2010 gün ve 13108-5243 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın öncelikle katılma istemi konusunda karar verilmek ve sair temyiz nedenlerinin bu aşamadan sonra incelenmek üzere Özel Dairesine gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2010 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.