muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16664, Karar No: 2012/23208, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/16664 E.  ,  2012/23208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, ... ilçesi, ... ada, ... parselde kayıtlı taşınmazın açık artırmasına katıldığını ve taşınmazın 576.000,00 TL bedelle müvekkiline kaldığını, müvekkilinin açık arttırma şartnamesine uygun olarak % 4 teminat bedeli olan 23.050,00 TL teminatı banka havalesi ile 23/06/2011 tarihinde TOKİ hesabına yatırdığını, ihale sonucunun kendisine tebliğ edilmediğini, telgrafın 15/07/2011 tarihinde ... isimli şahsa teslim edildiğini, İsa Tekpınar'ı tanımadığını, tebligatın usulsüz olduğunu, satın aldığı yerin 16/09/2011 tarihinde yeniden satışa çıkarılmasının ihale şartnamesine aykırı olduğunu iddia ederek, ihale sonucunun davacıya bildirilmediğinin tesbitine, müvekkilinin 21/06/2011 tarihinde açık arttırma suretiyle satın aldığı, taşınmazdaki muarazanın men'ine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının açık adresine telgraf gönderildiğini, telgrafın 15/07/2011 tarihinde şartnamede beyan edilen adrese teslim edildiğini, davanın haksız ve yersiz açıldığını savunmuş, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, telgrafın davacının verdiği yazışma adresine gönderildiği, şartname hükümlerin göre ihalenin feshinde ve teminatın gelir kaydedilmesinde hukuka aykırılık görülmediğinden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin davanın esası hakkında yargılama yapabilmesi için varlığı veya yokluğu gerekli olan hallere dava şartları

denilmektedir. Bu şartlar, dava açılabilmesi için değil, davanın esası hakkında inceleme yapılabilmesi için gerekli olan şartlardır. Hakim tarafından yargılamanın her aşamasında ve resen gözetilmesi gereken bir husus olduğundan, dava şartlarından birinin bulunmadığı tespit edildiği takdirde esas hakkında inceleme yapılmaksızın, davanın dava şartı yokluğundan reddedilmesi zorunludur.

Bir davada “hukuki yararın varlığı”, davanın konusuna ilişkin dava şartlarından biridir. Davacının, dava hakkına sahip olması, dava açabilmesi için yeterli olmayıp, ayrıca dava açmakta hukuki yararının da bulunması gereklidir. Dava ile erişilmek istenen amaç, aynı güvenle fakat daha basit bir yol ile gerçekleşebilecekse o konuda dava açılmasında hukuki yarar yoktur. Aynı şekilde görülmekte olan bir davada savunma olarak ileri sürülmesi mümkün olan bir hususun, ayrı bir dava konusu yapılmasında da korunmaya değer bir hukuki yarar yoktur.

Somut olaya bakılacak olursa; dava, ihale sonucunun davacıya bildirilmediğinin tespiti ile muarazanın giderilmesi talebine yöneliktir. Davacı açık artırma şartnamesine göre alınan teminatın davalıdan tahsili yönünde eda davası açabilecek iken tespit davası açmasında hukuki yarar bulunmadığının anlaşılmış olmasına göre davanın hukuki yarar yokluğundan reddi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK.nun 370/4. maddesi gereğince, sonucu itibari ile doğru olan hükmün, gerekçesinin, yukarıda açıklandığı şekliyle düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, sonucu itibariyle doğru olan hükmün, gerekçesinin düzeltilerek ONANMASINA, peşin alınan 21.15 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7313, Karar No: 2012/9962, Tarih: 12.06.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/7313 E.  ,  2012/9962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince, duruşma ve adli yardım isteminde bulunularak temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 13.03.2012 gün ve 2012/2894-3997 sayılı adli yardım talebinin reddine, HUMK'nın 434/3.maddesi uyarınca dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi kararı verilmişse de, davalının sonradan gelişen ve gerçekleşen sebepler nedeniyle HMK'nın 337/2.maddesi uyarınca yeniden (2.kez) adli yardım talebinde bulunması üzerine öncelikle adli yardım talebi yönünden dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

1-Davalı vekili 27.04.2012 tarihli dilekçesi ile müvekkilinin yaklaşık 550.000 TL tutarında temyiz harcı ve posta giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını, Yargıtay 19.Hukuk Dairesinin adli yardım talebinin reddine ilişkin 13.03.2012 günlü kararından sonra davanın ve müvekkilinin geldiği aşama itibariyle ve sonradan gelişen ve gerçekleşen sebeplere dayanılarak HMK'nın 337/2 son cümlesi uyarınca adli yardım talebini tekrarlandığını bildirerek dilekçesi ekinde belgeleri sunmuştur.

HMK'nın 337/2.maddesinde yer alan "...adli yardım talebi reddedilirse sonradan gerçekleşen bir sebebe dayanılarak tekrar talepte bulunulabilir."hükmü nedeniyle, davalı vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ve sunduğu belgeler incelenerek, dosya kapsamı ile birlikte değerlendirildiğinde, davalının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama ve takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat uyandırmaya yeterli görülmediğinden davalının adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-HUMK'nın 434/3.maddesinde belirtilen 7 günlük süre kesin nitelikte olup hakim tarafından uzatılıp kısaltılması mümkün değildir. Mahkemece 13.03.2012 günlü Dairemiz kararından sonra eksik nisbi harcın tamamlanması için çıkarılan muhtırada 10 günlük süre tanınmış olup davalı vekilinin 24.04.2012 günlü dilekçesi ile 30 günlük ek süre talep edilmesi üzerine mahkemece 25.04.2012 tarihli ek karar ile ek süre isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de, hükmü temyiz eden davalı vekili temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz harcını yatırmış, ancak nisbi temyiz harcı yatırılmadığından, bu harç ödenmedikçe müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacağından ve HMK'nın 337/2.maddesi gereğince bu aşamada ikinci kez adli müzaharet talebinde bulunulduğundan ve yerinde görülmeyen ikinci adli yardım talebi de reddedilmiş olduğundan eksik nisbi temyiz harcının ikmali için yeniden HMK'nın 434/3.maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda 1 no.lu bentte gösterilen nedenlerle davalı yanın HMK'nın 337/2.maddesi gereğince yaptığı 2.adli yardım talebinin reddine, 2 no.lu bentte açıklanan nedenlerle dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3775, Karar No: 2024/5138, Tarih: 08.07.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/3775 E.  ,  2024/5138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1523 E., 2022/1783 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Körfez 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2021 tarihli ve 2019/540 Esas, 2021/11 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2021/1523 Esas, 2022/1783 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin Cumhuriyet Savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-a, 87/3, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca cezanın ertelenmesine, 1 yıl 6 ay denetim süresi belirlenmesine ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçun sabit olmadığına İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Dosya kapsamına göre; sanık ile mağdurun resmi nikahla evli oldukları, olay tarihinde sanık ile mağdur arasında başlayan tartışma sonucunda ilk haksız hareket hangi yandan geldiği tespit edilemeyen şekilde sanığın ayağı ile mağdurun karnına tekme attığı, bu sebeple göbeğindeki metal piercing'in göbeğine batarak kanattığını ve mağdurun bayıldığı, yine mağdurun yüzüne aldığı darbeler sonucunda burnunda ve dişinde kırık oluştuğu, sanığın mağduru, alınan kati rapora göre basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve vücudunda hayati fonksiyonlarını (1.) derecede etkiler kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2021/1523 Esas, 2022/1783 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Körfez 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2923, Karar No: 2022/4145, Tarih: 08.06.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/2923 E.  ,  2022/4145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Anamur 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 19/11/2015 tarihinde verilen dilekçeyle elatmanın önlenmesi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/10/2021 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı ... vekili tarafından talep edilmiştir. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar, Anamur, ... Köyü, ... Yaylası 10.11.1943 tarih cilt: 34 Sahife: 74 No: 45'te kayıtlı bulunan murislerine ait tapu kaydının hudutları ...: ..., ...: ..., ...: ..., ...: ... ve ... ile çevrili bulunan taşınmazın zilyedi iken davalıların bu yere müdahale etmek sureti ile tecavüzde bulunduklarını, murislerine ait bulunan tapulu taşınmaza davalıların müdahalesinin menine, karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ..., murisine ait 11.05.1943 tarih 134 No’lu tapulu taşınmazın mirasçılar arasında taksim dilemek suretiyle kullandıklarını, davacıların murisine ait tapu kaydının hukuki kıymetini kaybetmesi ve zamanaşamı nedeniyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...; dava konusu taşınmazla bir alakası bulunmadığını ancak davalı ...'ın taşınmazı ektirdiği sırada tarlayı süren ... isimli şahsa tohum atmak suretiyle yardımda bulunduğunu, davacıların taleplerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı ...'a yönelik davanın reddine, davalı ...'a yönelik davanın kabulü ile, Anamur ilçesi, ... Mahallesinde kain tapusuz taşınmazda, 16/08/2018 havale tarihli bilirkişi raporu ve eki fen bilirkişiler tarafından tanzim olunan krokide (A) harfi ile gösterilen 2.577,93 m² yüz ölçümündeki kısım ile (B) harfi ile gösterilen 9.660,06 m² yüz ölçümündeki kısma davalı ... tarafından gerçekleştirilen elatmanın önlenmesine karar verilmiştir.

Davalı ... vekili tarafından istinaf talebinde bulunulmuş ve Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucu 2022/499 Esas, 2022/431 Karar ve 15.03.2022 tarihli Kararı ile talebin esastan reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, mülkiyet hakkına dayalı elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Davalı ... vekili tarafından istinaf talebinde bulunulmuş ve Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucu 2022/499 Esas, 2022/431 Karar ve 15.03.2022 tarihli Kararı ile talebin esastan reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, mülkiyet hakkına dayalı elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mahallinde yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanları, keşfi izlemeye uygun fen raporuna ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacı ve davalının dayandığı tapu kaydı keşfen mahallinde dava konusu yere tam olarak uygulanamadığı saptanmasına göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1 Hukuk Dairesinin 2022/499 Esas, 2022/431 Karar ve 15.03.2022 tarihli Kararının kaldırılarak hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının yatırana iadesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 08/06/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4468, Karar No: 2009/5149, Tarih: 23.03.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/4468 E.  ,  2009/5149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 13.06.2008
Yargıtay — Esas No: 2020/3604, Karar No: 2020/4801, Tarih: 24.09.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/3604 E.  ,  2020/4801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

VEK.AV....

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... Eczanesi'nin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, davalı tarafından başlatılan inceleme neticesi sahte reçete girişleri olduğu iddiası ile 04.12.2014 tarihinde 50.046,86 TL cezai işlem uygulandığını, şifre ile gerçekleştirilen işlemlerin eczanesi ile hiç alakasının olmadığını, reçetelerin ... Eczanesi bilgisayarı ve ekranından girildiğini, bu nedenle eski çalışanı ...,... Eczanesi hakkında soruşturma başlatıldığını belirterek, 50.046,86 TL cezai şartın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı;... Eczanesi tarafından medula sistemine 70 adet reçete kaydı yapıldığı, ardından reçetelerin ... Eczanesi tarafından medula sistemine kaydedildikten sonra ...Eczanesi tarafından kaydedilen reçetelerin sistemden silinerek muayene ücretinin ötelendiğinin tespit edildiğini, 2012 yılı protokolü 5.3.15 ve 6.17 maddeleri gereği cezai işlem uygulandığını, şifrenin sorumluluğunun davacıya ait olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı eczane tarafından 70 kişiye ait reçete kaydının medula sistemi üzerinden kaydı yapıldıktan sonra silinmesi nedeniyle davalı tarafından davacıya uygulanan cezai işleminin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Dava, muayene ücretlerinin ötelenmesi amacıyla medula sistemine reçete girilip silindiği gerekçesiyle taraflar arasında imzalanan 2012 yılı Eczane Protokolü'nün (2013/1 Ek Protokol ile yürürlüğe giren) 5.3.15 maddesi uyarınca verilen cezai şart bedelinin tahsiline dair Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2012 yılı Eczane Protokolünün 5.3.15 maddesinde; "Muayene katılım payını tahsil etmemek amacıyla reçete girilip silinmesi, hastanın ilaç almasını engellemek amacıyla reçete girilip silinmesi, hastanın rızası dışında adına devam reçetesi girilip silinmesi veya ilaç veriliş sürelerini ihlal amacıyla reçete girilip silinmesi fiillerinin tespit edilmesi durumunda yapılan her işlem için fiile iştirak eden tüm eczanelere ayrı ayrı 250 (ikiyüzelli) TL cezai şart uygulanarak eczane yazılı olarak uyarılır." düzenlemesi mevcuttur.

Somut olayda, 01.11.2013-30.04.2014 tarihleri arasında bir kısım reçetenin muayene ve katılım ücretini ötelemek amacıyla medula sistemine girilip silindiği, bu hususun 06/04/2016 havale tarihli bilirkişi raporu ile de tespit edildiği anlaşılmaktadır. Taraflar, sözleşme özgürlüğü kapsamında serbest iradeleri ile imzaladıkları sözleşme hükümlerine uymakla yükümlü olup, muayene katılım payını tahsil etmemek amacıyla reçete girilip silinmesi maddede öngörülen yaptırımın uygulanması için yeterlidir.

Ancak, 2016 yılı Eczane Protokolü'nün 6.10 maddesine göre, "Bu protokolün yürürlük tarihinden önceki dönemlerde geçerli olan protokol hükümlerine göre kuruma fatura edilen ve kontrolleri Kurum tarafından bu protokol yürürlük tarihinden sonra yapılan reçeteler için, ya da reçete kontrolleri yapılmış olmakla birlikte fesih, uyarı ve cezai şarta ilişkin işlemlerin henüz tamamlanmadığı durumlarda tespit edilen fiil/fiiller için Kurumca bu Protokol hükümleri uygulanır. Ancak eczacı tarafından Kurumdan tebligat tarihinden itibaren bir defaya mahsus olmak üzere yazılı olarak talep edilmesi halinde ilgili protokol hükümleri uygulanır."

Aynı protokolün 6.12 maddesi; "Bu protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczacının bu işleme karşı dava açmış olması ve açılan davanın Protokolün yürürlüğe girdiği tarihte kesinleşmemiş olması halinde yazılı talebi ile; Kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesi ve/veya cezai şart uygulanmasına ilişkin fiil/fiiller için bu Protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır. Ancak Kurumca tahsil edilmiş olan cezai şart ve yersiz ödeme tutarları geri ödenmez, mahsup edilmez. Bu protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şart gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz. Bu Protokolün yürürlük tarihinden önce (5.3) numaralı maddede sayılan fiillerden dolayı sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczanelerin yazılı talebi üzerine, bu Protokoldeki cezai şart ve fesih hükümleri uygulanır. Ancak eczanenin feshine ilişkin fiil için; bu Protokol hükümlerinde eczacının yazılı olarak uyarılması ve/veya "tekrarı halinde" yeni bir yaptırım belirtilmiş ise, bu Protokolün yürürlük tarihinden önce yapılmış fesih işlemi "yazılı olarak uyarı" ve/veya fesih işlemine esas fiil ise tekrara dayalı yaptırımlar için ilk fiil olarak kabul edilir.... " şeklinde düzenlenmiştir.

2016 yılı Protokolü'nün 5.3.14. maddesinde ise, "Muayene katılım payını tahsil etmemek amacı ile reçete girilip silinmesi, hastanın ilaç almasını engellemek amacıyla reçete girilip silinmesi, hastanın rızası dışında adına devam reçetesi girilip silinmesi veya ilaç veriliş sürelerini ihlal amacıyla reçete girilip silinmesi fiillerinin tespit edilmesi durumunda yapılan her işlem için fiile iştirak eden tüm eczanelere ayrı ayrı 100,00-TL cezai şart uygulanarak eczane yazılı olarak uyarılır." düzenlemesi bulunmaktadır. Protokolün 4.3.6 maddesinde, reçete ve ilaç bedellerinin ödenmeyeceği fiillerinin istisnası belirlenmiş, buna göre muayene katılım payının atlatılması fiilinin kapsam dışında bırakıldığı belirtilmiştir.

Diğer taraftan, 23.04.2015 tarihli ve 29335 sayılı Resmi Gazete de yayımlanan 6645 sayılı kanunun 55. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen geçici 62. maddesinde, ''Bu maddenin yayımı tarihinden önce, ayakta tedavide hekim ve diş hekimi muayenesi katılım paylarının eczanelerce usulüne uygun tahsil edilmemesi nedeniyle, eczacılar hakkında öngörülen cezai şart her fatura dönemi için brüt asgari ücretin 5 katını geçemez.'' düzenlemesi getirilmiştir.

Söz konusu madde metninde Kuruma başvuru yapılması yönünde bir düzenleme yer almadığı gibi, maddenin uygulama şartlarının oluşup oluşmadığının mahkemece değerlendirilmesi gerekmektedir.

O halde mahkemece; taraflar arasında sözleşme ilişkisinin 2016 yılı protokolünü de kapsayacak şekilde yenilenerek devam edip etmediğinin ve tahsilat yapılıp yapılmadığının araştırılması, 2016 yılı protokolünün eczacı lehine hükümleri ve 5510 sayılı Kanunun geçici 62. madde hükmünün değerlendirilmesi suretiyle konusunda uzman bilirkişiden taraf ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak davalı kurumca uygulanabilecek cezai işlem miktarının hesaplanması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, açıklanan hususlar gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.