muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10951, Karar No: 2018/4399, Tarih: 08.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/10951 E.  ,  2018/4399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/02/2016 tarih ve 2007/339-2016/175 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi bir kısım davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 05/06/2018 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacılardan asil ..., davacılardan ... ve diğerlerinin vekili Av. ..., ... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin T.C. ... Ortaöğretim Genel Müdürlüğüne bağlı liselerde okutulacak Edebiyat 1, Edebiyat 2, Edebiyat 3, Türk Dili 1, Türk Dili 2, Türk Dili 3 ve Kompozisyon 1, Kompozisyon 2, Kompozisyon 3 adlı ders kitaplarını yazmakla görevlendirilip, sözü edilen eğitim kurumlarında okutulacak ders kitaplarının yazımında uyulacak koşullara ilişkin olarak bir dizi maddeyi içeren şartnameyi ve şartname ekindeki taahhüt senedini 04.03.1998 tarihinde T.C. İstanbul 8. Noterliğinde imzaladıklarını, telif ücretine konu ders kitaplarını yazdıkları dönemde okullarındaki görevlerini de sürdürdüklerini, anılan şartname ve taahhüt senedinde yer alan hükümler uyarınca yazılan ders kitaplarının MEB Talim ve Terbiye Kurulu'nun kararı ile 1999'da 5 yıl süreyle ders kitabı olarak kabul edildiğini yani, kurulun dava konusu ders kitaplarının okutulma süresini 2004-2005 eğitim öğretim yılından başlayarak 5 yıllık bir süre için uzattığını, sözü edilen ders kitaplarının T.C. ... Yayımlar Dairesi Başkanlığı'nın onayı ile birçok kez basıldığını, T.C. ...'nın ilgili kurullarınca ders kitabı olarak orta öğrenim kurumlarında okutulması uygun görülen ve basılarak öğrencilerin / öğretmenlerin kullanımına sunulan yayınların telif ücreti istenildiği halde davalı bakanlık tarafından görmezden gelindiğini, oysa T.C. İstanbul 8. Noterliğinde imzalanan 04.03.1998 tarih ve 4374, 4375, 4376 no'lu belgelerde bulunan Edebiyat 1-2-3; Türk Dili 1-2-3; Kompozisyon 1-2-3 adlı Ders Kitabı Şartnamesi başlıklı metnin B.Özel Şartlar başlığını taşıyan bölümün 8. maddesi ile 8. maddede sözü edilen taahhüt senedinin 3. maddesinde yer alan hükümler uyarınca telif ücreti ödenmesi gerektiğini, davalı ile telif ücretine ilişkin olarak başka bir sözleşme imzalanmadığını ileri sürerek, telif ücretlerinden müvekkillerinin payına düşen toplam 518.905,00 TL telif ücretinin (... - ...-...- ... ve ... için 41.00 x 5= 205 TL / ...-Mehmet Yeni Kurtuluş-...-...-...-... ve ... (kendi adına asaleten, kızı ...'na velayeten) ... için 74.100 x 7=518.700-YTL ) fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu ders kitaplarının yazdırma usulü hazırlanması için oluşturulan komisyonda davacıların ... Orta Öğretim Genel Müdürlüğünün 17.12.1997 tarih ve 16307 sayılı makam onayı ile 18.12.1997-18.02.1998 tarihleri arasında görevlendirildiğini, ders kitaplarını yazdıkları dönemde okullarındaki görevlerini sürdürmedikleri, kendilerine çalıştıkları kurumlarınca ders görevleri karşılığı ek ders ücreti ödendiğini, telif ücretlerinin ödenmesi ile ilgili yönetmelik uyarınca davacılara telif ücreti ödenmesi gerekmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında daha önce görülen davanın reddedildiği ve kesinleştiği, işbu dosyada o davada ileri sürülen hakkın 2003 yılı sonrasına ilişkin kısmının dava konusu edildiği, kesin hükme bağlanan davada mahkemece davanın reddine ilişkin verilen kararın gerekçesinde ''dava konusu eserlerin kamu kurum ve kuruluşlarınca ödenecek telif ve işlenme ücreti hakkındaki yönetmelik kapsamında olduğu ve anılan yönetmeliğin 4/2. m. gereğince yönetmelik kapsamına giren eserler için telif ve işlenme ücreti ödenmeyeceği, davalı idarenin FSEK 18/2. m. uyarınca çalıştıran sıfatının kabulünün zorunlu olduğu'' hususlarına yer verildiği, FSEK 18/2. m. uyarınca davalı idarenin çalıştıran sıfatını haiz olduğu, davacılar ile davalı bakanlık arasında eserlerin yazımına ilişkin doğrudan yazılı bir sözleşme yapılmadığı, bakanlık onay ve iradesiyle görevlendirilmeyip kendileri serbest irade ve rızalarıyla oluşturulan komisyonda görev aldıklarından bu görevin asli görev olarak nitelendirildiği hususları kesinleşmiş olduğundan aksi açıklamaları içeren tanık beyanlarına itibar edilmediği, böyle bir tanık delili var ise, asıl telif hakkı ücretinin talep edildiği önceki dosyada değerlendirilmesi gerektiği, her ne kadar davacıların bir kısmı önceki dosyada davacı konumunda değilse de yapılan işin yani Milli Eğitim Müdürlüğü talimatı ile kitap yazılmasının davacıların tamamı tarafından birlikte gerçekleştirilmiş olup, davalı ile aralarındaki iç ilişki açısından aynı değerlendirmelere tabi olmaları gerektiği, dolayısıyla davacı kamu personelinin asli görevi gereği yaptığı çalışmalar sonucunda meydana getirdiği eserleri için telif ve işlenme ücreti ödenmeyeceği, Kamu Kurum ve Kuruluşlarınca Ödenecek Telif ve İşlenme Ücreti Hakkındaki Yönetmeliğin 4/2. m. gereğince telif ücreti talep etme hakkı vermeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, bir kısım davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, bir kısım davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, bir kısım davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, bir kısım davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, bir kısım davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 08/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10433, Karar No: 2013/5412, Tarih: 06.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10433 E.  ,  2013/5412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar ... ve Tuncay'ın atılı suçlardan, sanıklar ... ve ...'in nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan mahkûmiyetlerine dair ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.02.2009 gün ve 2008/190 Esas, 2009/30 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri ve katılan tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın dilekçesi kapsamına göre, temyizinin sanıklar haklarında verilen mahkûmiyet hükümlerine ilişkin bulunduğu anlaşıldığından, incelemenin nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar ... ve Tuncay hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken, koşulları oluştuğu halde TCK.nın 119/1-c. maddesinin uygulanmaması,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 sayılı Kararında açıklandığı üzere; Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş bir heyetten, katılanın ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alındıktan sonra, sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, ... Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünde görevli tek adli tıp uzmanınca verilen 05.11.2008 tarihli rapor esas alınarak sanıklar hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

... Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünün 04.11.2008 günlü raporunda, sanık ... hakkında hafif derecede zeka geriliğinin tespit edildiği, işlediği iddia edilen nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçuna karşı hafif derecede zeka geriliği olması nedeniyle 12.09.2007 tarihi itibari ile değerlendirme yapılmasının mümkün olmadığı belirtildiğinden, sanığın işlediği fiille ilgili olarak TCK.nın 32/1-2. maddeleri uyarınca akıl hastalığı veya zayıflığı bulunup bulunmadığı yönünde Adli Tıp Kurumunun ilgili ihtisas kurulundan görüş sorularak sonucuna göre sanık ...'nin hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15093, Karar No: 2015/9800, Tarih: 07.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/15093 E.  ,  2015/9800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAKOCA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ..... Köyü çalışma alanında bulunan 128 ada 3 parsel sayılı 500.01 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenleriyle davalı ..... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ....., 128 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kadastro sırasında belirlenen yüzölçümünün dayanak tapu kaydından daha fazla tespit edildiğini, davalının taşınmazın güneyinde bulunan yola ve kuzeyinde bulunan kayalık ve kumsala elatarak köylünün istifadesini engellediğini öne sürerek devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunması gerektiği halde davalılar adına tapuya tescil edilen bölümün tapu kaydının iptali, davalının köylünün istifadesine vaki elatmasının önlenmesine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, yol niteliğinde tespit dışı bırakılan ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 64,87 metrekare yüzölçüme sahip bölüme davalıların müdahalesinin men'ine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ..... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 07.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25230, Karar No: 2013/7484, Tarih: 16.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/25230 E.  ,  2013/7484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 16.04.2013 günü temyiz eden davalı idare vekili Av. .... ile aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av. ....'ın yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

... Genel Müdürlüğü İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ... Genel Müdürlüğünden ve imar planını yapan belediyelerden sorulmasından,

Sonra, alıncak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2022/1208, Karar No: 2023/12645, Tarih: 21.09.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/1208 E.  ,  2023/12645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/3713 E., 2019/1225 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf isteminin esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun reddi ve esastan reddi ile hükmün onanması

Dava dosyasında, şikâyetçiye ihtaratlı tebligat yapılmadığı, şikâyetçi vekilinin yasal temsilcilerinin davaya dahili ile katılma talepli dilekçe sunduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/2. maddesi uyarınca, davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/1080 esas sayılı iddianamesi ile; sanık ... hakkında yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

B. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.03.2018 tarihli ve 2017/135 Esas, 2018/89 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. ... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Ceza Dairesinin 18.04.2019 tarihli ve 2018/3713 Esas, 2019/1225 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik;

1. Şikâyetçi vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca reddine,

2. Sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafii Temyiz Sebepleri

1. Şikâyetçinin yaşı gözönünde bulundurulup akıl ve ruh sağlığı değerlendirilmeden karar verildiğine,

2. Sanığın mahkûmiyeti için kesin ve yeterli delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine,

3. Eksik inceleme ile karar verildiğine,

4. 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesini ikinci fıkrasının uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafii Temyiz Sebepleri

1. Şikâyetçinin yaşı gözönünde bulundurulup akıl ve ruh sağlığı değerlendirilmeden karar verildiğine,

2. Sanığın mahkûmiyeti için kesin ve yeterli delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine,

3. Eksik inceleme ile karar verildiğine,

4. 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesini ikinci fıkrasının uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın olay günü şikâyetçinin arka tarafına geçerek kendisine doğru çekerek ağzına yastığı kapattığı, şikâyetçinin imdat diye bağırdığı, sanığın yastığı bırakarak eliyle şikâyetçinin ağzını kapattığı, şikâyetçi tekrar bağırınca boğazını sıkmaya başladığı ve 3-5 dakika boğazını sıkmaya devam ettiği, şikâyetçinin yere düştüğü, sanığın, şikâyetçinin içerisinde 400,00 TL para, cüzdan, kimlik ile silah ruhsatı kartı ile banka kartları bulunan cüzdanını aldığı anlaşılmıştır.

2. Şikâyetçinin boğazının sağ ve sol kenarlarında minimal abrazyon ve ekimozlar mevcut olduğu, sol pretemperal bölgede, sol ve sağ kol ekstenser bölgede ekimozlar mevcut olduğu, sol el ve sağ kol ekstenser bölgede 2 cm'lik kesiler olduğu, kol, yüz ve boyunda olan ekimozların basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralanma olduğunun tespit edildiği 12.06.2016 tarihli kati hekim adli raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Şikâyetçinin olayın sıcaklığı ile alınan adli rapor ile uyumlu ifadesi dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Şikâyetçinin ilk ifadesi ile tanık ...'a anlatımının uyumlu olduğu, şikâyetçinin akıl sağlığının yerinde olduğu tanık ...'ın 27.06.2016 tarihli beyanından anlaşılmaktadır.

5. Sanığın şikâyetçiyi son gördüğü ana ilişkin aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

6. Kolluk görevlilerinin şikâyetçinin muayenesi sırasında kendisi ile kurdukları sözlü iletişimi tutanağa bağladıkları 12.06.2016 tarihli tutanak dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin, Eksik İnceleme ile Karar Verildiği, Sanığın Mahkumiyeti İçin Kesin ve Yeterli Delil Bulunmadığı, Beraatine Karar Verilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Yapılan İncelemede,

Olay ve Olgular bölümünün (A) paragrafının (2) numaralı bendinde bilgilerine yer verilen rapor, (6) numaralı bentte belirtilen tutanak ve şikayetçinin rapor ile uyumlu olayın sıcaklığı ile alınan beyanı, sanık savunmaları, tanık beyanları ile de desteklenen, toplanan tüm delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, suçun kesin delillerle sanık tarafından işlendiğinin saptandığı, eksik veya araştırılacak bir delil kalmadığı, bu nedenle sanık müdafiinin temyiz sebebine yönelik aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Müdafiinin, Şikâyetçinin Akıl ve Ruh Sağlığı Değerlendirilmeden Eksik İnceleme ile Karar Verildiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Yapılan İncelemede,

Olay ve Olgular bölümünün (A) paragrafının (2) numaralı bendinde bilgilerine yer verilen rapor içeriğinde akıl sağlığına ilişkin bir şüpheye yer verilmediği ve tanık ...'ın 27.06.2016 tarihli ifadesinde sanığın akıl sağlığının yerinde olduğunu belirttiği, suç tarihinde yalnız yaşayan şikâyetçinin olayın gelişimi ile uyumlu tutarlı ifadelerde bulunduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebebine yönelik aykırılık bulunmamıştır.

C. Sanık Müdafiinin Sanık Hakkında 5237 sayılı Kanun'un 150 nci Maddesini İkinci Fıkrasının Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Yapılan İncelemede,

Sanığın işlediği nitelikli yağma suçuna konu para, kimlik, banka kartı, silah ruhsatının suç tarihi itibari ile değerinin az olmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan değer azlığı hükümlerinin uygulanmaması yerinde olup değer azlığı hükümlerine yönelik kurulan temyiz istemleri yerinde görülmemiş, kurulan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Ceza Dairesinin 18.04.2019 tarihli ve 2018/3713 Esas, 2019/1225 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Agır Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3349, Karar No: 2020/4184, Tarih: 07.12.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/3349 E.  ,  2020/4184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 15/03/2013 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılardan ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, diğer davalılar aleyhine açılan davanın reddine dair verilen 17/12/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılardan ...’nin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.Davacının, davalılardan ... TV Yayıncılık A.Ş, ... ve ...’a yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalılardan ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, diğer davalılar aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılardan ... TV Yayıncılık AŞ’ye ait TV 8 adlı televizyon kanalında yayınlanan “...” isimli programa konuk olan ... tarafından kendisine yönelik ağır ithamlarda ve iftira niteliğinde açıklamalarda bulunulduğunu, bu açıklamaların hiçbir dayanağının olmadığını, saygınlığının zedelendiğini, davalılardan ...’ın programın yapımcısı, ...’ın ise yönetmeni olduğunu belirterek uğradığı manevi zararın giderilmesini istemiştir.

Davalılardan ..., bu sözlerin ilk kez gündeme gelmediğini, bu olayın ...'in programında zaten dile getirilmiş olduğunu, davacının o tarihte hiçbir şey söylemediğini, kendisinin konuşmak istememesine rağmen yorumcuların ağzından laf almak için çabaladıklarını, alt ve üst yazıların kendi söylemlerinden düzenlenmediğini, reyting çabası içinde hareket edildiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalılar, söz konusu iddiaların daha önce ... ve ...'in sunduğu “...” isimli programda dile getirildiğini, kusurları olmadığını, canlı yayın olduğu için müdahale edemediklerini, hakaret kastı taşımadığını, yorum yapılmadığını, davalılardan ...'nin iddialarına yer verildiğini, diğer davalıların herhangi bir katkısının olmadığını, yönlendirme ve ısrar olmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen ilk kararın davacı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 08/10/2018 gün 2016/8777 esas 2018/5966 karar sayılı ilamı ile “Dava konusu