muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4030, Karar No: 2012/5137, Tarih: 06.04.2012

Kaldı ki, teknik şartnamede böyle bir hüküm bulunmasa dahi kural olarak yüklenicinin basiretli bir tacir gibi eseri fen ve sanat kurallarına uygun meydana getirmesi gerekir. Zira yüklenici işinin ehli iş sahibine göre konusunun uzmanı kişidir. Hizmet aktinde olduğunun aksine iş sahibine bağlı olarak ve onun talimatlarıyla hareket etmez. İşinde bağımsızdır. Bu niteliklerinden dolayı da yükleniciden tecrübeli ve uzman bir kimsenin teknik ve sanat kurallarına uygun hareket tarzını ölçü alması beklenir.

Yapılan bu saptamalara göre eserdeki ayıplar yüklenicinin hem teknik şartnameye uygun davranmamasından hem de özen borcuna aykırı hareket etmesinden kaynaklandığından eserin onarımı için davalı tarafından yapılan giderlerden davacı yüklenici sorumludur.

Açıklanan nedenlerle davanın reddi yerine hukuki olan konuda bilirkişi ve raporuna bakılarak ve yeri olmadığı halde kusur paylaşımı yapılmak suretiyle istemin yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamıştır.

Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

2-Yukarıdaki bozma nedenine göre davacının itirazlarının incelenmesi gerekmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2. bent uyarınca davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 06.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3101, Karar No: 2022/9680, Tarih: 18.05.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/3101 E.  ,  2022/9680 K.**

**"İçtihat Metni"**

Düzeltme ve cevabın yayınlanmaması suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında, adı geçen sanığın yeniden milletvekili seçilerek Anayasa'nın 83. maddesi kapsamında dokunulmazlığa sahip olduğundan bahisle, Anayasa'nın 83/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8 maddeleri gereğince Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliği sona erdiği tarihe kadar hakkındaki kamu davasının durmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 22/06/2021 tarihli ve 2016/131 esas, 2021/309 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 07/10/2021 tarihli ve 2021/626 değişik iş sayılı sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 26/01/2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04/03/2022 tarihli ve KYB. 2022/15731 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, adı geçen sanık hakkında 06/12/2014 tarihinde işlediği düzeltme ve cevabın yayınlanmaması suçundan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/59 esas sayılı dosyası üzerinden yapılan kovuşturma sırasında, 01 Kasım 2015 tarihinde yapılan 26. Yasama Dönemi Milletvekili Genel Seçiminde ... seçim bölgesinden milletvekili seçilmesi nedeniyle Anılan Mahkemenin 23/02/2016 tarihli kararı ile kamu davasının durmasına ve dosyanın tefriki ile yeni bir esasa kaydına karar verildiği, dosyanın tefrik kararı sonrası ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/47 esas sayılı dosyası üzerinden işlem gördüğü ve 24/02/2016 tarihli karar ile sanığın Milletvekilliği sıfatı halen devam ettiğinden bahisle durma kararı verildiği,

Yasama dokunulmazlığının kaldırılması için Adalet Bakanlığı'na gönderilen dosyanın, 20/05/2016 tarihinde kabul edilerek 08/06/2016 tarihli ve 29736 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6718 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasında Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile Türkiye Cumhuriyet Anayasası'na eklenen geçici 20. maddede yer alan, "Bu maddenin Türkiye Büyük Millet Meclisinde kabul edildiği tarihte; soruşturmaya veya soruşturma ya da kovuşturma izni vermeye yetkili mercilerden, Cumhuriyet başsavcılıklarından ve mahkemelerden; Adalet Bakanlığına, Başbakanlığa, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına veya Anayasa ve Adalet komisyonları üyelerinden kurulu Karma Komisyon Başkanlığına intikal etmiş yasama dokunulmazlığının kaldırılmasına ilişkin dosyaları bulunan milletvekilleri hakkında, bu dosyalar bakımından, Anayasanın 83 üncü maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi hükmü uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren onbeş gün içinde; Anayasa ve Adalet komisyonları üyelerinden kurulu Karma Komisyon Başkanlığında, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığında, Başbakanlıkta ve Adalet Bakanlığında bulunan yasama dokunulmazlığının kaldırılmasına ilişkin dosyalar, gereğinin yapılması amacıyla, yetkili merciine iade edilir." şeklindeki düzenleme gereğince işlem yapılmak üzere iade edilmesini müteakip, dosyanın yeniden ele alınması üzerine, adı geçen sanığın bu kez 24 Haziran 2018 tarihinde yapılan 27. Yasama Dönemi Milletvekili Genel Seçiminde ... seçim bölgesinden yeniden milletvekili seçilmesi üzerine, Anayasa'nın 83/2 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının durmasına karar verilmiş ise de,

Anayasa'nın 83. maddesinde yer alan, "(2) Seçimden önce veya sonra bir suç işlediği ileri sürülen bir milletvekili, Meclisin kararı olmadıkça tutulamaz, sorguya çekilemez, tutuklanamaz ve yargılanamaz. Ağır cezayı gerektiren suçüstü hali ve seçimden önce soruşturmasına başlanılmış olmak kaydıyla Anayasanın 14 üncü maddesindeki durumlar bu hükmün dışındadır. Ancak, bu halde yetkili makam durumu hemen ve doğrudan doğruya Türkiye Büyük Millet Meclisine bildirmek zorundadır. (4) Tekrar seçilen milletvekili hakkında soruşturma ve kovuşturma, Meclisin yeniden dokunulmazlığını kaldırmasına bağlıdır." şeklindeki düzenleme ile,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 20/09/2018 tarihli ve 2018/2088 esas, 2018/2728 karar sayılı ilamında, "...geçici 20. maddenin, yasama dokunulmazlığına ilişkin genel hüküm niteliğindeki 83/2 inci fıkrasına nazaran “Anayasal bir özel hüküm” olarak düzenlendiği anlaşılmaktadır. Anılan hükmün geçici madde olması, hükmün Anayasal hüküm olma niteliğini değiştirmeyeceği gibi özel hüküm olması nedeniyle genel hüküm karşısında öncelikle uygulanma zorunluluğu hukukun temel ilkelerindendir. Madde metninin sarahatine göre, düzenlemenin milletvekili dokunulmazlığının kaldırılmasına dair bir parlamento kararı olmadığı açıktır. Doğrudan Anayasanın 83. maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinin, 20.5.2016 tarihi itibariyle işlem görmüş dokunulmazlık dosyaları bulunan milletvekilleri hakkında, bu dosyalar bakımından uygulanamayacağı öngörülerek, aynı madde fıkrasında yer alan iki istisna durumuna bir üçüncü istisna olarak eklendiği görülmektedir.

Şu hale göre, dokunulmazlık statüleri geçici 20. madde kapsamında kalan milletvekillerinin dokunulmazlıklarının, tıpkı ağır cezayı gerektiren suçüstü hali ve seçimden önce soruşturmasına başlanılmış olmak kaydıyla Anayasanın 14 üncü maddesindeki durumlar da olduğu gibi bu dosyalar sonuçlanıncaya kadar dokunulmazlıklarının bulunmadığının kabulü gerekir. Böylece kovuşturma hukuku yönünden genel hükümlere tabi olan milletvekilinin, yeniden seçilmesi halinde, önceki dokunulmazlığı hukuki niteliği itibarıyla “münferit bir parlamento kararı olan dokunulmazlığın kaldırılması kararı” ile kaldırılmadığından, Anayasa'nın 83/4. maddesi gereğince yeni bir dokunulmazlık korumasına kavuştuğunun kabulüne de imkan bulunmamaktadır..." şeklinde yer alan açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde,

Somut olayda, sanığın 24/06/2018 tarihinde yeniden milletvekili seçilmeden önce, yasama dokunulmazlığının kaldırılması için Adalet Bakanlığın'da bulunan dosyasının 6718 sayılı Kanun ile Türkiye Cumhuriyet Anayasası'na eklenen geçici 20. madde kapsamında iade edildiği, bu durumda yeniden milletvekili seçilmiş olsa dahi, anılan düzenleme uyarınca işlenen suçun nev'ine bakılmaksızın bu dosya sonuçlanıncaya kadar milletvekili dokunulmazlığından faydalanamayacağı cihetle, yargılamaya devam edilerek esas hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Her ne kadar, yasama dokunulmazlığının kaldırılması için Adalet Bakanlığında bulunan dosyasının 6718 sayılı Yasa ile 1982 Anayasasına eklenen Geçici 20. madde kapsamında iade edilmesi nedeniyle, yeniden milletvekili seçilen sanığın, yargılama tamamlanana kadar bu dosya için milletvekili dokunulmazlığından yararlanamayacağı gerekçesi ile kanun yararına bozma isteminde bulunulmuş ise de; ayrıntılarının Anayasa Mahkemesinin 17.09.2020 tarih, ... Başvuru sayılı (... Başvurusu (2)) ve Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 04.11.2021 tarih, 2021/7929 Esas – 2021/9940 Karar sayılı kararında yer aldığı üzere; 1982 Anayasasının 83. maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinin “Seçimden önce veya sonra bir suç işlediği ileri sürülen bir milletvekili, Meclisin kararı olmadıkça tutulamaz, sorguya çekilemez, tutuklanamaz ve yargılanamaz….” şeklinde, dördüncü fıkrasının “Tekrar seçilen milletvekili hakkında soruşturma ve kovuşturma, Meclisin yeniden dokunulmazlığını kaldırmasına bağlıdır.” şeklinde, Geçici 20. maddesinin birinci fıkrasının ise “Bu maddenin Türkiye Büyük Millet Meclisinde kabul edildiği tarihte; soruşturmaya veya soruşturma ya da kovuşturma izni vermeye yetkili mercilerden,

Cumhuriyet başsavcılıklarından ve mahkemelerden; Adalet Bakanlığına, Başbakanlığa, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına veya Anayasa ve Adalet komisyonları üyelerinden kurulu Karma Komisyon Başkanlığına intikal etmiş yasama dokunulmazlığının kaldırılmasına ilişkin dosyaları bulunan milletvekilleri hakkında, bu dosyalar bakımından, Anayasanın 83 üncü maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi hükmü uygulanmaz.” şeklindeolduğu, bu çerçevede konu değerlendirildiğinde yasama dokunulmazlığının milletvekili seçilme ile kazanılıp milletvekilliği sona erene ya da meclis kararıyla kaldırılana kadar devam edeceği, 83/4. maddedeki düzenlemeye göre de yeniden milletvekili seçilen kişinin, dokunulmazlığın yeniden kaldırılmasına kadar yeniden yasama dokunulmazlığına kavuşacağı, Geçici 20. maddedeki düzenleme ile 6718 sayılı Yasanın kabul edildiği 20.05.2016 tarihine kadar Adalet Bakanlığına, Başbakanlığa, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına veya Karma Komisyona intikal eden dosyalar açısından 1982 Anayasasının 83/2-1.cümlesinin uygulanmayacağı düzenlendiği, fakat 83/4. maddedeki düzenlemeye bir istisna getirilmediği, nitekim 6718 sayılı Yasanın gerekçesinde de özetle Türkiye Büyük Millet Meclisinde çok sayıda dokunulmazlık dosyası bulunduğu, bunlarla ilgili tek tek meclis kararı alınması yönteminin uygulanmasının uzun zaman alacağı, bu nedenle bu yasayla anayasaya geçici bir madde eklenerek tüm dokunulmazlıkların toplu halde kaldırılmasının amaçlandığının belirtildiği, dolayısıyla bu düzenlemenin mevcut dosyalar hakkındaki dokunulmazlığın kaldırılması hedeflediği, bunun dışında 83/4. maddedeki düzenleme gereği dokunulmazlığın yeniden kazanılmasının esas olduğu ve Geçici 20. maddenin birinci fıkrasındaki istisnanın sonraki seçim dönemlerine teşmil edilemeyeceği cihetle, kanun yararına bozulması istenilen kararda bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden, CMK'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına kararın bozulmasına dair talebinin REDDİNE,18.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2737, Karar No: 2014/9434, Tarih: 10.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/2737 E.  ,  2014/9434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...), çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar ... ve ...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar ...ve ...), fuhuş (sanık ...)

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanıklar ... ve ...'ınbu suçtan mahkûmiyetlerine, sanıklar ...ve ...'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, sanık ...'nın ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve fuhuş suçlarından beraatlerine,

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilerek dosya incelendi;

Yüzüne karşı tefhim olunan hükmün sanık ... müdafii tarafından CMUK.nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 14.11.2013 tarihli dilekçe ile temyiz edildiğinden, soruşturma aşamasında ailesine ulaşılamadığı için kolluk tarafından tedbiren... bakım ve rehabilitasyon merkezine teslim edilen mağdure hakkında alınmış bir koruma kararının dosyada bulunmaması nedeniyle Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumunun mağdureyi temsil ve hükmü temyiz hakkı olmadığından ve sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan açılmış bir dava olmadığı halde verilen beraat kararları ise hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, sanık ... müdafiinin ve SHÇEK vekilinin temyiz istemleriyle katılan vekilinin sanıklar... ve ...hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararlarına yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanıklar ... ve ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki, sanıklar ...ve ...hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık ... hakkında ise fuhuş suçundan verilen hükümlerle ve katılan vekili ile sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyizleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 07.02.2006 gün ve 2005/9-172 Esas, 2006/10 sayılı Kararında açıklandığı üzere, şahsi hakka ilişkin olan vekalet ücretine ilişkin kanuna aykırılıkların bozma nedeni yapılabilmesi için hükmün hak sahibi tarafından temyiz edilmesinin gerektiği, dosyada ise beraat eden sanıkların vekalet ücretine yönelik bir temyizleri bulunmayıp beraat hükümlerinin katılan vekili tarafından temyiz edildiği anlaşıldığından tebliğnamedeki sanıklar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan verilen mahkûmiyet hükmü ile sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık ... hakkında fuhuş suçundan verilen beraat hükümlerinin incelemesinde;

Sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan verilen mahkûmiyet hükmü ile sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık ... hakkında fuhuş suçundan verilen beraat hükümlerinin incelemesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat kararları ile delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunan mahkûmiyet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık ... müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ...hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa uygun olarak sanıkların işledikleri kabul edilen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun 5237 sayılı TCK.nın 104/1. maddesinde düzenlendiği ve takibinin de şikâyete bağlı olup, şikâyet hakkının yaşına nazaran mağdureye ait olduğu, mağdurenin ise yargılama sırasında 07.09.2010 tarihli hakim havaleli dilekçeyle sanıklar hakkındaki şikâyetinden vazgeçmesine rağmen duruşmada da tekrarladığı 13.09.2010 tarihli dilekçeyle sanıklar hakkındaki şikâyetinin devam ettiğini, önceki dilekçeyi sanıkların ve ailelerinin baskısı nedeniyle verdiğini belirtmesi karşısında, mağdurenin bu iddiasının usulünce araştırılıp belirlenmesinden sonra bir karar verilmesi gerekirken bu hususta hiçbir araştırma yapılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27882, Karar No: 2023/2747, Tarih: 03.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/27882 E.  ,  2023/2747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2020 tarihli ve 2019/84 Esas, 2020/186 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 103 üncü maddesinin (b) ile (d) bentleri, 43 üncü maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 28 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 15.12.2020 tarihli ve 2020/1490 Esas, 2020/1790 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 24.03.2021 tarihli ve 2021/840 Esas, 2021/2359 Karar sayılı kararı ile, olayın intikal şekli ve zamanı, suç tarihi itibarıyla on bir yaşı içerisinde bulunan mağdurun başka delille desteklenmeyip, ayrıntı içermeyen soyut ve tutarsız beyanları, savunma, görgüye dayalı olmayan tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesinin kanuna aykırı olduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

4. İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/163 Esas, 2021/397 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi;

Mağdurun sanığın cinsel istismarına uğradığının dosya kapsamından kesin olarak anlaşıldığına, mağdurun aşamalardaki beyanlarının samimi ve tutarlı olduğuna, mağdurun sanığa iftira atmasını gerektiren bir husumetin olmadığına, sanığın beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğuna, beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi;

Mağdurun sanığın cinsel istismarına uğradığının dosya kapsamından kesin olarak anlaşıldığına, mağdurun aşamalardaki beyanlarının samimi ve tutarlı olduğuna, mağdurun sanığa iftira atmasını gerektiren bir husumetin olmadığına, sanığın beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğuna, beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğuna, mağdurun beyanlarının samimi ve tutarlı olduğuna, tanık beyanlarının mağduru doğruladığına, mağdurun bu olaydan dolayı psikolojik destek aldığına, beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi

Mağdurun beyanlarının samimi ve tutarlı olduğuna, mağdurun sanığa iftira atması için bir neden bulunmadığına, mağdurun bu olaydan dolayı psikolojik destek aldığına, beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Her ne kadar mağdurun Kuran kursu hocası olan sanık tarafından cinsel istismarına maruz kaldığı bahsi ile cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de, mahkemece Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama, sanığın savunmaları, mağdurun beyanları, tanıkların anlatımları ve 10/01/2019 tarihli İstanbul Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünün rapor içeriği hep birlikte değerlendirildiğinde, sanığın aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, mağdurun beden muayenesi sonucu tanzim olunan 10/01/2019 tarihli İstanbul Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünün raporunda, anal muayenede anal mukoza ve sfinter tonusu doğal bulunduğunun ve tıbben parmak sokulması suretiyle cinsel istismar gelişip gelişmediğinin tespit edilemediğinin belirtilmesi, olayın sübutuna yönelik olarak mağdurun beyanlarını destekler başkaca delil ve emarenin bulunmaması, mağdurun olayın oluşuna dair ayrıntı içermeyen soyut ve tutarsız beyanlarda bulunması, tanık anlatımlarının birebir görgü ve bilgiye dayalı beyanlar içermemesi sadece duyumlardan ibaret olması hususları dikkate alındığında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak cezalandırılmasına yeterli kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu, kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu, kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/163 Esas, 2021/397 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili, katılanlar vekili ve katılan mağdur vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.05.2023 tarihinde karar verildi.