muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3867, Karar No: 2019/10516, Tarih: 09.05.2019

2-Somut uyuşmazlıkta; her ne kadar 7. Hukuk Dairesinin yukarıda bahsi geçen bozma ilamında ... Büyükşehir Belediyesi hükmedilen alacaklardan sorumlu tutulmuş ise de; husumet hususu kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında gözetilmesi gerekmekle birlikte, usuli kazanılmış hakkın da istisnasıdır.

Uyuşmazlık, husumet tevcihi yönünden değerlendirildiğinde, davacı ...’in İl Özel İdarelerinin kapanmasından önce 2011 yılının Mayıs ayına kadar çalıştığı ve bu tarihte emekli olduğu, başka bir deyişle İl Özel İdareleri kapatıldığında fiilen çalışmadığı, dolayısıyla devre tabi işçilerden olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumdaki işçi açısından husumet, 6360 Sayılı Kanunun 3/2. maddesi kapsamında çözülmelidir. Mahkemece yapılacak iş, davacının en son çalıştığı birimin herhangi bir kuruma devredilip edilmediğini tespit edip, devir varsa o kurum/kuruluşa HMK.nın 124. maddesi uyarınca davayı yöneltmek, herhangi bir devir söz konusu değilse davayı T.C. İçişleri Bakanlığı’na yöneltip sonuca gitmektir.

Yukarıda açıklanan sebeplerle, husumet tevcihinde eksik araştırma ile sonuca gidilen Mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.” gerekçeleriyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak gerekli araştırmalar yapılmış, devrin davalı belediyeye yapıldığı tespit edilmiş ve ... Büyükşehir Belediyesi yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı T.C. ... Büyükşehir Belediyesi vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı T.C. ... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının dava dilekçesinde ilk olarak Maliye Hazinesine İzafeten ... Defterdarlığını davalı olarak gösterip, İl Özel İdaresinin kapatılmasından sonra davacının mali külfetinin sorumluluğunun büyükşehir belediyesinde olmaması gerektiği kanaatine varılarak maliye hazinesi hasım gösterilmek suretiyle maliye hazinesi huzuru ile yargılama yapılması Dairemizce temyiz incelenmesinden geçen birçok dosyada rastlandığı üzere tamamen husumette kabul edilebilir yanılgı halidir.

İl Özel İdarelerinin kapatılması sonrasında birçok dosyada doğru hasım haline gelen kamu kurumları zorlukla belirlenebilmiştir. Bu dosyada da, husumetin önce Maliye Hazinesine İzafeten ... Defterdarlığı’na, daha sonra ... Büyükşehir Belediyesi’ne yöneltilmesi kabul edilebilir yanılgıya dayandığından, Maliye Hazinesi aleyhine hüküm kurulmadığı halde karar başlığında gösterilmesine rağmen yukarıdaki gerekçelerle ve HMK.nın 124. maddesi uyarınca dava dışı bırakılmaması bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) SONUÇ:

Hüküm fıkrasına yeni bir numara eklenerek;

F) SONUÇ:

Hüküm fıkrasına yeni bir numara eklenerek;

“9-Davacının Maliye Hazinesine İzafeten ... Defterdarlığı’na yönelttiği davası HMK'nın 124. maddesine göre kabul edilebilir yanılgıya dayandığından, Maliye Hazinesine İzafeten ... Defterdarlığı’nın dava dışı bırakılmasına,” hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının isteği halinde davalı T.C. ... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı'na iadesine, 09.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5896, Karar No: 2024/2183, Tarih: 18.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5896 E.  ,  2024/2183 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/918 Esas, 2022/1274 Karar

HÜKÜM : Davanın kısmen kabul, kısmen reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/560 E., 2019/464 K.

Taraflar arasındaki marka ve tasarım haklarına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, men'i ve ref'i davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin, 2007 yılında İstanbul’da kurulmuş olup, ilaç sektöründe hizmet veren Türkiye’nin önde gelen ilaç firmalarından olduğunu, müvekkilinin hak sahibi olduğu tescilli markasının ve tasarımının kullanıldığı ürünün kendisine, müvekkilin tescilli tasarımına ve tescilli markasına ayırt edilemeyecek derecede benzeyen başka bir ürünün varlığının tespit edildiğini, bu tespiti müteakip, davalı yana ihtarname keşide edildiğini, ancak davalı tarafından bir dönüş olmadığı gibi ürünlerin piyasada satışının devam ettiğini, müvekkili şirketin TÜRKPATENT nezdinde 2015/08106 sayı ile tescilli tasarımın ve 2015/35406 sayı ile tescilli markanın sahibi olduğunu, müvekkil firmanın söz konusu tasarım ve markasına konu ürünü “CISTUS ANTIVIRUS PASTİL” ismi ile lanse edilmiş olup, tüm Türkiye genelinde gribe karşı enfeksiyon blokeripastil olarak tanıtılmış ve satışa sunulduğunu, davalı yanca müvekkilin tescilli endüstriyel tasarımının ve markasının kullanıldığı ürünün hem marka hem de tasarım açısından ayırt edilemeyecek derecede benzerinin izinsiz olarak, “ORIGANUM MAJORANA PERFECTDROPS ANTIVIRUS” adıyla eczanelerde satışa arz edildiğinin tespit edildiğini, tarafların ürünlerinin her ikisi de aynı renkte, aynı yuvarlak şekilde ve aynı boyutta olduğunu, bu halde müvekkilin sınai haklarına tecavüze ek olarak, müvekkil ürünün görüntüsünün de taklit edildiği ve bu yolla da haksız rekabet yaratıldığının görüldüğünü ileri sürerek davalı yan fiillerinin, müvekkile ait 2015/08106 sayı ile tescilli tasarımlar ile 2015/35406 sayılı markasından doğan haklarına tecavüz teşkil ettiğinin tespitine, davalı yan fiillerinin, müvekkile ait 2015/08106 sayı ile tescilli tasarımlar ile 2015/35406 sayılı markasından doğan haklarına tecavüz teşkil eden fiillerinin durdurulmasına ve önlenmesine, davalı yan fiillerinin, müvekkile ait 2015/08106 sayı ile tescilli tasarımlar ile 2015/35406 sayılı markasından doğan haklarına haksız rekabet teşkil ettiğinin tespiti ile haksız rekabetin önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket temsilcisi cevap dilekçesinde; temsilcisi olduğu şirkete ait ürünün markasının da 2016/86968 no ile tescilli olduğunu, davacı şirketin markasına, tasarımına tecavüz teşkil eden bir durumun söz konusu olmadığını, davacı iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı şirket temsilcisi cevap dilekçesinde; temsilcisi olduğu şirkete ait ürünün markasının da 2016/86968 no ile tescilli olduğunu, davacı şirketin markasına, tasarımına tecavüz teşkil eden bir durumun söz konusu olmadığını, davacı iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile alınan raporlar, ürün görselleri, marka ve tasarım dosyası ile birlikte incelendiğinde; dosyada davacıya ait ürünlerin yapılan endüstriyel tasarım incelenmesinde, her iki ürün arasında ciddi derecede farklılıklar göze çarptığı, gerek kullanılan kutuların boyutları gerek ölçüleri ve kullanılan renkler gerekse kullanılan markaların birbirinden farklı olduğu, ürünler üzerindeki marka ibarelerinin de farklı olduğu, (CISTUS ve PERFECTDROPS), ürünler üzerindeki virüs şekilleri anonim olduğundan bu görüntünün tüm firmalarca kullanabileceğinin bilindiği, ayrıca ürünler üzerindeki virüslerin şekil itibarı ile de birbirine birebir benzemediği ve ürün üzerinde kullanılan yerlerinin farklı olduğu, ürünler üzerindeki çizgiler itibari ile de boyut olarak da ürünlerin birbirlerinden farklı olduğu, keza davacı taraf ambalajında ENFEKSİYON BLOKERÎ şeklinde bir ibare bulunmaktayken davalı tarafın ambalajında bu yönde bir ibare bulunmadığı, davalı ambalajında farklı olarak BİTKİSEL GIDA TAKVİYESİ İLAÇ DEĞİLDİR ifadesinin yer almakta olduğu, her iki tarafın ürünü üzerinde PASTİL ibaresi yer alsa da bu ibarenin ambalajın içindeki ürünü belirten bir ibare olup bu ibarenin yazı tipi boyutu her iki ambalajda da farklılıklar gösterdiğinden bu iki ürün birbirinden farklı olduğu dolayısıyla davalı ambalajının davacının marka ve tasarım tescillerinden kaynaklanan haklarını ihlal etmediği ve bu yolla haksız rekabete sebep olmadığı alınan her iki rapor kapsamı ile de anlaşıldığından subut bulmayan davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı kendisini vekille temsil ettirmemesine rağmen, mahkemece davalı lehine vekalet ücreti hükmedilmesinin hatalı olduğunu, davalı ürününün müvekkilin tescilli tasarımına ve tescilli markasına ayırt edilemeyecek derecede benzediğini, davalı ürününün tescil edilmiş olmasının müvekkilin tescilli haklarına tecavüz teşkil etmeyeceği anlamına gelmediğini, davalı yanca kullanılan ürün ile müvekkilin tescilli tasarımının ve markasının kullanıldığı ürün yazı formu, rengi ve kullanım şekli ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, davalı yanın ambalaj tasanmında yer alan her unsur, rengi, virüs şekilleri, markanın yerleştiriliş şekli, tüm bu ibarelerin konumlandınlması müvekkile ait tescilli markadan birebir taklit edilerek tasarlandığını, ürün ambalajı açıldığında ise içinde bulunan pastillerin renk ve şekli açısından da müvekkil pastilleriyle aynı olduğunu, bu halde müvekkil ürününün görüntüsünün de taklit edildiğini ve bu yolla haksız rekabet yaratıldığını, ürünlerin aynı tüketici kitlesine, aynı amaçlarla, aynı satış yerlerinde, aynı reyonlarda, aynı rahatsızlığın tedavisi için piyasaya arz edildiğini, ortalama tüketicinin yanılabileceği ve taraf markalarının karıştırılabileceğinin bilirkişi raporunda da değinildiğini, markaların karıştırılmasında bir bütün olarak bıraktıkları intibanın dikkate alınması gerektiğini, tüketicinin aklında kaldığı kadarıyla benziyor olmasının ayırt edilemeyecek kadar benzediği anlamına geleceğini ve iltibas için yeterli olduğunu, bilirkişi raporlarında bütünlük ilkesinin yok sayıldığını ve unsurların tek tek karşılaştırılarak hukuka aykırı bir sonuca ulaşıldığını, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 7 nci maddesindeki karıştırılma ihtimaline ilişkin değerlendirmenin dahi yapılmadığını, ürünlerin görsel benzerliklerinin yanı sıra her iki ürünün de antivirüs pastil olmasının ve iç-dış tasarımlarının aynı olmasının açıkça müvekkil ürününün taklit edilerek sınai haklarına tecavüz edildiğinin göstergesi olduğunu, davalıya ait dava konusu ürünün, müvekkil ürünü ile ayırt edilemeyecek kadar benzer bir tasarıma sahip olup, bu eylemin 6769 sayılı Kanun'un 59 ve 81 inci maddelerin ihlali niteliğinde olduğunu, bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yaratılan genel izlenim açısından tasarımlar arasında belirgin bir farklılık olmadığını ve ürünlerin görsellerinin benzer olduğunu, mahkemece dosya kapsamında alınan hatalı ve sübjektif değerlendirmeler içeren ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporlarına dayanılarak ürünlerin birbirinden farklı olduğuna kanaat getirilerek taleplerinin kabul edilmediğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece toplanan deliller ile aldırılan ve denetime elverişli bulunan her iki bilirkişi raporu uyarınca; davaya konu davalı kullanımındaki ambalajın davacının 2015 35406 tescil numaralı şekil markası ile bir benzerliğinin bulunmadığı, bu yönüyle 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi anlamında marka hakkına tecavüzün şartlarının oluşmadığı, yine davalıya ait ürün ambalajının davacının 2015 08106 tescil numaralı pastil kutusu ambalajı tasarımı ile benzerlik göstermediği ve bu yönüyle 6769 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi anlamında endüstriyel tasarım hakkına tecavüzün şartlannın oluşmadığı, davalı kullanımının, davacı tasarımının koruduğu diğer hususlar dışında da davacı ürünü ve davacı ürün kutusundan farklılıklar arz ettiği, davalı yanın dürüstlük kuralına aykın bir ticari uygulamasının bulunmadığı, dolayısıyla 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 54 üncü vd. anlamında haksız rekabetin de söz konusu olmadığı anlaşıldığından ilk derece mahkemesi tarafından davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, davacı vekilinin esasa ilişkin istinaf isteminin yerinde görülmediği, ancak davada davalının kendisini vekille temsil ettirmemesine rağmen mahkemece davalı lehine vekalet ücreti hükmedilmesi hatalı olduğundan davacı vekilinin bu yöndeki istinaf isteminin kabulüyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulüne, kısmen reddine, İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka ve tasarım haklarına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, men'i ve ref'i istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 4, 29, 55,81 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Dava, marka ve tasarım haklarına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, men'i ve ref'i istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince yukarıda yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince de davacının istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

6769 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesine göre ''Marka, bir teşebbüsün mallarının veya hizmetlerinin diğer teşebbüslerin mallarından veya hizmetlerinden ayırt edilmesini sağlaması ve marka sahibine sağlanan korumanın konusunun açık ve kesin olarak anlaşılmasını sağlayabilecek şekilde sicilde

6769 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesine göre ''Marka, bir teşebbüsün mallarının veya hizmetlerinin diğer teşebbüslerin mallarından veya hizmetlerinden ayırt edilmesini sağlaması ve marka sahibine sağlanan korumanın konusunun açık ve kesin olarak anlaşılmasını sağlayabilecek şekilde sicilde

gösterilebilir olması şartıyla kişi adları dâhil sözcükler, şekiller, renkler, harfler, sayılar, sesler ve malların veya ambalajlarının biçimi olmak üzere her tür işaretten oluşabilir.'', 6769 sayılı Kanun’un marka hakkına tecavüz sayılan fiiller başlıklı 29 uncu maddesinde ise '' ... (1) Aşağıdaki fiiller marka hakkına tecavüz sayılır: a) Marka sahibinin izni olmaksızın, markayı 7 nci maddede belirtilen biçimlerde

Kullanmak. b) Marka sahibinin izni olmaksızın, markayı veya ayırt edilemeyecek kadar benzerini kullanmak suretiyle markayı taklit etmek...'' şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir. 6769 sayılı Kanun’un 55 inci maddesinin birinci fıkrasına göre ‘‘Tasarım, ürünün tümü veya bir parçasının ya da üzerindeki süslemenin çizgi, şekil, biçim, renk, malzeme veya yüzey dokusu gibi özelliklerinden kaynaklanan görünümüdür.’’, 6769 sayılı Kanun’un tasarım hakkına tecavüz sayılan fiiller başlıklı 81 inci maddesinin birinci fıkrasında ''...a) Tasarım sahibinin izni olmaksızın bu Kanun hükümlerine göre koruma kapsamındaki bir tasarımın kullanıldığı veya uygulandığı ürünün aynısını veya genel izlenim itibarıyla ayırt edilemeyecek kadar benzerini üretmek, piyasaya sunmak, satmak, sözleşme yapmak için öneride bulunmak, ticari amaçla kullanmak veya bu amaçlarla bulundurmak, başka bir şekilde ticaret alanına çıkarmak, ithal işlemine tabi tutmak. b) Tasarım sahibi tarafından lisans yoluyla verilmiş hakları izinsiz genişletmek veya bu hakları üçüncü kişilere devretmek. c) Tasarım hakkını gasp etmek...'' şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; davacının 2015/35406 nolu markası ''CISTUS ANTIVIRUS'' ibaresi+renk şekillerinden oluşmaktadır. Davacı bu markasının aynısını 2015/08106 tescil numarası ile tasarım olarak da tescil ettirmiştir. Davalının 2016/86968 no.lu markası ise '' PERFECTDROPS ANTIVIRUS'' ibaresi sarı alan üzerinde mavi, kırmızı renk şeklinden oluşturulmuştur. Davalı kullanımı kendi markasını gölgeleyecek şekilde dolayısıyla tescil edilmiş halin dışında davacının şekil ve renk markası ve tasarımına benzeterek kullandığı görsellerden anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı kullanımının davacının hem markasına hem de tasarımına tecavüz oluşturduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken somut olaya ve görsellere uygun düşmediği anlaşılan bilirkişi raporlarına dayanılarak karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16576, Karar No: 2024/5171, Tarih: 28.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/16576 E.  ,  2024/5171 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/700 E., 2022/1484 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 09.05.2022 tarihli ve 2022/700 Esas, 2022/1478 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, İstanbul 3. Çocuk Mahkemesinin, 12.09.2019 tarihli ve 2018/321 Esas, 2019/518 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 01.12.2020 tarihli ve 2019/3305 Esas, 2020/2766 Karar sayılı kararı ile savunma hakkının kısıtlandığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak bu hususun, 5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 01.12.2020 tarihli ve 2019/3305 Esas, 2020/2766 Karar sayılı kararının ve bu karara yönelik yeniden inceleme yapan İstanbul 3. Çocuk Mahkemesinin, 20.01.2022 tarihli ve 2021/2 Esas, 2022/32 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I.Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yukarıda izah edilen ''Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesi'' şeklindeki hukuka aykırılığa ilişkin olarak İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı Kanun'un 308/A maddesi gereği olağanüstü yasa yollarından itiraz yoluna başvurulabileceği değerlendirilmekle;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye kısmen aykırı olarak 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.