muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2056, Karar No: 2021/3324, Tarih: 25.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2019/2056 E.  ,  2021/3324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında kurulan hükme karşı yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararların 5271 sayılı yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup temyizi olanaklı olmadığı, aynı kanun, madde ve fıkrası uyarınca bu hususta itiraz yasa yoluna gidilebileceğinden ve aynı Kanunun 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme karşı yapılan temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve mahkemenin takdirine göre; suçun sanık ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısının diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluş ve dosya kapsamına göre; mağdura ait inşaatta önceden çalışması vesilesiyle tanışan sanık ...'nin diğer sanık ... aracılığıyla mağduru satılık boş bir daireye çağırıp burada silah tevcih ederek zorla 100.000 tl bedelli 30.03.2014 vade tarihli borçlusu ... olan bir senet imzalatıp kaçtıkları olayda; hukuki alacağına yönelik bir dayanak gösteremeyen sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 149. maddesinin 1. fıkrasının a-c-d bendlerinde düzenlenen yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yerinde yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Yargılama giderinin 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.02.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17146, Karar No: 2013/18757, Tarih: 13.09.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/17146 E.  ,  2013/18757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 22.11.2010-13.09.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde ürün müdürü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili; iş sözleşmesinin, davacının gerek vücut dili gerekse sözlü ve yazılı olarak Ceza Kanunu anlamında suç teşkil eden beyanlarını amiri durumunda bulunan kişilere yöneltmiş olduğundan haklı olarak feshedildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, fesih bildiriminde, iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesine göre feshedildiği, fesih nedeni olarak iki nedene dayanıldığı, bunlardan birincisinin, bağlı çalıştığı yöneticinin geri bildirimlerine göre gerek sözlü, gerek vücut dili ile hoş olmayan durumlarda bulunduğu hususu olduğu, ileri sürülen bu fesih nedeninin 4857 sayılı Kanun'un 19. maddesinin aramış olduğu açıklık ve kesinlikte olmadığı, davacının hangi vücut dilini nasıl gerçekleştirdiğini, bu vücut dilinin neden hoş olmayacağı ve sözlü olarak hangi hoş olmayan beyanda bulunduğunun açıklanmadığı, bu fesih nedeninin davalı işverenlikçe de ispatlanamadığı, ikinci fesih nedeninin ise, davacının görevlerinde aksama yaşandığı hususu olduğu, davalı işverenlikçe, bu fesih nedenine dayalı olarakta, davacının hangi görevlerinin bulunduğu, bu görevlerini ifa etme zamanının belirli olduğu, davacının bu görevleri belirli olan zamanda yapmadığı, davacıya uyarıda bulunulmasına rağmen bu aksamaların devam etmiş olduğu hususlarının ispatlanamadığı, işverenin fesih bildiriminde dayandığı fesih nedenleri ile bağlı bulunduğu, fesih bildiriminde dayanılmayan nedenlerin yargılama aşamasında fesih nedeni olarak ileri sürülemeyeceği, feshin bu nedenlerle geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı Kanun’un 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı Kanun’un 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. Maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğinden, davacının, davalıya ait işyerinde 22.11.2010-13.09.2011 tarihleri arasında ürün müdürü olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin, 13.09.2011 tarihli fesih bildirimi ile "davacının bağlı çalıştığı yöneticisinin geri bildirimlerine göre, kendisine karşı olan davranışlarında ve uslubunda gerek sözlü, gerekse vücut dili ile hoş olmayan durumların olduğu, bunun yanı sıra, yöneticisinin davacıdan yapmasını istediği görevlerde ise, aksamaların yaşandığı, hazırlanması istenilen tarihte hazır olmadığı nedenleriyle 4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi gereğince 13.09.2011 tarihi itibariyle feshedildiği" anlaşılmıştır.

Somut olayda, davacının 29.04.2011 tarihinde, yötecisi tarafından, saha ekibinden beş kişiyi arayıp kendisine bildirilmesi istenmesine rağmen, aramadığı nedeniyle savunmasının istendiği, davacı savunmasında, gün içinde gelişen olaylar nedeniyle aramayı unuttuğunu beyan ettiği, 08.09.2011 tarihinde, 06.09.2011 tarihine kadar bitmesi gereken sunumunu hazırlamadığı, 07.09.2011 tarihinde amirince uyarılmasına rağmen, sunum bitirilmeden gönderildiği nedeniyle savunmasının istendiği, davacının, sunumu kendisinin yapacağı bilgisinin kendisine verilmediğini, sunum ile ilgili, hangi konuların araştırılması gerektiğinin amirine onun üst amirince bildirilmesine rağmen, amirinin kendisine bu konuları bildirmediğini, amirinden bu konuda yardım talep ettiğinde kendisine yardımcı olmadığını, kendi çabaları ile sunumu hazırladığını, ancak sunum yapma görevinin kendisinden alındığını, kusurlu olmadığını beyan ettiği, 09.09.2011 tarihinde, amirine karşı davranışlarında ve uslübünda hoş olmayan durumların olduğu, amirinin sunum ile ilgili kendisine verilen bilginin ne olduğunu sorması üzerine, "Can bey siz neyin peşindesiniz" diye hitap ettiği, sunum hazırlığı sırasında ise, beni işten çıkarın, dediği, sunum hazırlığını yapmadığını söyledikten sonra siz tatil yaparken ben nelerle uğraşıyorum diyerek mazeretini uygunsuz bir vucut dili ve ses tonu ile belirttiği nedeniyle savunmasının istendiği, davacının savunmasında iddiaları kabul etmediği, bu olaya ilişkin tutanak sunulmadığı, davalı tanığının olayı görmediğini ifade ettiği, davacının tarihi belirtilmeyen ve tanık olarak dinlenen amirine gönderdiği mesajda, işyerinde yeni işe alınan elemana araba verilmesi ve kendisine verilmemesi üzerine, arabayı alıp g.t.ne sok..lar, yaptıkları şerefsizlikten başka bir şey değil, şerefimle çalışamadıktan sonra bunların mastürbasyon aleti olamam, şeklinde mesaj attığı, mesajın hangi tarihte atıldığı belli değil ise de, ilgili tanığın mesajı doğruladığı, davacının, işveren yetkilisine gönderdiği 13.09.2011 tarihindeki mesajında, işyerindeki aksaklıklardan bahsederek, amirlerinin şirket menfaatleri yerine kendi menfaatlerine çalıştıklarını, bazı stratejilerinin yanlış olduğunu, laf cambazlığı yaptıklarını, yönetici

Seyhan hanımın iyiniyetini kullanarak, ne olacak onu iki güzel sözle kandırırız, o kolay, neden anlar o dediklerini, birbirlerine evcil hayvanlarının adını vererek gönderdikleri çiçeklerin parasını bile şİrketten karşıladıklarını, şirketin imajını düşürdüklerini, batan biofirma modeline dönüştürme çabasında olduklarını belirttiği anlaşılmıştır. Davacının bu davranışları bir bütün olarak ele alındığında, yöneticilerine karşı hoş olmayan davranışlar ve verilen görevlerin aksatılması kapsamında olduğu, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlar niteliğinde bulunduğu ve iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedilmesi şartlarını oluşturduğu ortadadır. Hal böyle olunca, geçerli nedenle fesin şartlarının işverence ıspatlanamadığına dair hatalı değerlendirme ile davanın reddi yerine kabulüne yönelik yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 126,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 13.09.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, kararın onanması gerekir görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum.13.09.2013

...
Yargıtay — Esas No: 2009/13416, Karar No: 2010/8599, Tarih: 14.07.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/13416 E.  ,  2010/8599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-Katılan na karşı eylemi nedeniyle; 765 s. TCK'nın 503/ilk maddesi nedeniyle 1 yıl hapis ve 600 YTL adli para cezası,

2- Katılan 'e karşı eylemi nedeniyle; 765 s. TCK'nın 503/ilk,522 maddesi nedeniyle 1 yıl 1 ay 6 gün hapis ve 1600 YTL adli para cezası,

3-Katılan a karşı eylemi nedeniyle; 765 s. TCK'nın 503/ilk,522 maddesi nedeniyle 1 yıl 1 ay 6 gün hapis ve 800 YTL adli para cezası,

4-Katılan 'e karşı eylemi nedeniyle; 765 s. TCK'nın 503/ilk,522 maddesi nedeniyle 1 yıl 1 ay 6 gün hapis ve 1500 YTL adli para cezası,

5-Katılan 'e karşı eylemi nedeniyle; 765 s. TCK'nın 503/ilk,522 maddesi nedeniyle 1 yıl 1 ay 6 gün hapis ve 1500 YTL adli para cezası,

6-Katılan 'e karşı eylemi nedeniyle; 765 s. TCK'nın 503/ilk,522 maddesi nedeniyle 1 yıl 1 ay 6 gün hapis ve 1500 YTL adli para cezası,

7-Katılan 'ya karşı eylemi nedeniyle; 765 s. TCK'nın 503/ilk,522 maddesi nedeniyle 1 yıl 1 ay 6 gün hapis ve 1400 YTL adli para cezası,

8-Katılan 'ya karşı eylemi nedeniyle; 765 s. TCK'nın 503/ilk,522 maddesi nedeniyle 1 yıl 1 ay 6 gün hapis ve 1500 YTL adli para cezası

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçlarının yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en son suçun

işlendiği 02.09.2000 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322.maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, 14.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16028, Karar No: 2015/4659, Tarih: 03.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16028 E.  ,  2015/4659 K.**

**"İçtihat Metni"**

ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/07/2013 gün ve 2012/1650-2013/378 sayılı kararı bozan Daire’nin 12/05/2014 gün ve 2014/685-2014/8941 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, davalı şirketin hissedarlarının, müvekkili ... ile birlikte ağabeyi ..., annesi ..., ...., ... ve ... olduğunu, aldıkları duyumlara göre şirket işlerini yöneten ...’nin bazı şirketler kurduğunu ve bu şirketlerde ticari faaliyete başladığını ve kişisel menfaatlerini ön planda tuttuğunu, rekabet yasağının kaldırılması talep edilerek şirket faaliyetinin başka şirketlere kaydırılmasına çalışıldığını ileri sürerek, 15.10.2012 tarihli olağan genel kurul toplantısındaki 9. maddesi ile alınan rekabet yasağının kaldırılmasına ilişkin kararın iptalini talep ve dava etmiş, birleşen davada ise, şirketin kötü yönetildiğinden şirket ve ortakların ciddi zarara uğradığını, şirketin yönetim kurulu, genel kurul kararı almaksızın tüm malvarlıklarını bankaya rehin verdiğini, yönetim kurulunun dikkat ve özen göstermeksizin şirketi yönetmesi nedeniyle şirketin her yıl biraz daha battığını, şirket borçlarının şirket sermayesi ile eşit duruma geldiğini ileri sürerek, şirkete kayyım atanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen kararın asıl dava yönünden davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 12.05.2014 gün 2014/685 E, 2014/8941 K sayılı ilamında yazılı gerekçeyle bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 03/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18760, Karar No: 2006/16921, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/18760 E.  ,  2006/16921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, ilk ... primi kesintisi yapıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalı Kurum’un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, ... prim kesintisi yapılmaya başlandığı tarihten itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 01.02.1995 tarihinden itibaren tarım ... kapsamında olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalı Kurum’un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, ... prim kesintisi yapılmaya başlandığı tarihten itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 01.02.1995 tarihinden itibaren tarım ... kapsamında olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı yasada 506 sayılı yasanın 79. maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı yasanın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan yasanın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı yasanın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan, re’sen tescil başlığını taşıyan 9. maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren üç ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı yasanın 36. maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2. madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. Ayrıca, 2926 sayılı yasanın 10. maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde valilik, kaymakamlık, özel idare, belediye, muhtarlık ve nüfus idareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri istihsal kooperatifleri ile birliği, ... Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Somut olayda, davacıdan ilk ... primi kesintisi 26.01.1995 tarihinde yapılmıştır. Ayrıca, 2926 sayılı yasanın 10. maddesine göre, tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olan belge ve kayıtların da davacı adına bulunduğu ortadadır. Ancak, davacının 01.06.1996 tarihinden itibaren davalı kurum tarafından 2926 sayılı yasaya tabi sigortalı olarak tescil edildiği dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden açıkça anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, kuruma bildirilen ve tescil edilen sürelerin tespitinde davacının hukuki yararı olmadığından, bu süreye ilişkin istemin reddine karar verilmesi gerekirken, taraflar arasında ihtilaflı olmayan 01.06.1996 tarihinden sonraki dönemi de kapsar biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıdaki açıklanan nedenlerden dolayı hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek, yerine,

“1- Davacının Pan Tohum Islah ve Üretme A.Ş.’ye ilk ürün tevkifatının 26.01.1995 tarihinde yapıldığı anlaşıldığından, 01.02.1995 tarihi ile ...’a kayıt ve tescil edildiği 01.06.1996 tarihleri arasında 2926 sayılı yasa kapsamında tarım ... sigortalısı sayılması gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 27.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2007/7638, Karar No: 2007/9964, Tarih: 15.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/7638 E.  ,  2007/9964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, 15.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/275, Karar No: 2017/513, Tarih: 26.01.2017

**11. Hukuk Dairesi         2017/275 E.  ,  2017/513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki dava, eczane alım satım nedeniyle verilen bono ve ipotek nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. Ancak, bu Dairece dosya Dairemize gönderilmekle iki daire arasındaki iş bölümü sorununun giderilmesi için dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'nra gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın işbölümü yönünden bir karar verilmek üzere Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 26/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.