muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13325, Karar No: 2023/1173, Tarih: 21.03.2023

3. Kahramankazan Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2021 tarihli ve 2019/870 Esas, 2021/717 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla kasten yaralama suçundan kamu davası açılmış ise de sanığın üzerine atılı suçu kasten işlediğine ilişkin kesin, inandırıcı ve her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediği ve mağdurun yaralanmasının tek bir kurşun ile meydana gelebilmesinin tıbben mümkün olduğuna ilişkin düzenlenen İstanbul Adlî Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen kurul raporu birlikte göz önüne alınarak eylemin bu haliyle şikayete bağlı taksirle yaralama suçunu oluşturduğundan şikayet yokluğu sebebiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi; sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Sanık ile mağdurun olay tarihinde birlikte oturdukları esnada mağdurun sanığa ait silaha baktığı, akabinde ona verdiği, sanığın da muhafazalı bir şekilde yerine koymak maksadıyla öncelikle doldur boşaltını yapmak istediği, silahın mekanizmasını çektiği esnada silahın ateş aldığı, çıkan kurşunun

mağdurun ayağına isabet ettiği ve yaralanmasına neden olduğu, meydana gelen yaralanmanın tek bir kurşun ile meydana gelmesinin tıbben mümkün olduğuna ilişkin adli rapor alındığı, mağdurun ve tanığın da beyanlarında bir el ateş edildiğini doğruladıkları, sanığın soruşturmada bir el de havaya ateş ettiğine ilişkin beyanının sanığın kasten bu olayı gerçekleştirdiğine, iki kez mağdura doğru ateş ettiğine karine kabul edilemeyeceği, kastın varlığından söz edilebilmesi için mutlaka meydana gelecek neticenin bilerek ve istenerek hareket edilmesinin gerekli olduğu, somut olayda aşamalarda değişmeyen beyanlarda ve savunmalarda böyle bir kastın varlığının ispat edilemediği, bu nedenle Yargıtay'ın bozma ilamında belirttiği hususla ilgili araştırma yapıldığı, bu doğrultuda müzekkere yazılarak delil araştırmasına girişilmiş olduğundan bozma ilamına eylemli uyulduğu kabul edilerek kamu davasının düşürülmesine karar verildiği belirlenmiştir.

2. Sanık savunması, mağdur ve tanıkların beyanları dava dosyasında mevcuttur.

3. Mağdurun yaralanmasına ilişkin olarak Adlî Tıp Kurumu Sincan Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 28.01.2015 tarihli adlî muayene raporunda sağ ayak sırtından girip sağ ayak tabanında giriş ve çıkış deliği olduğu, sol ayak tabanında giriş deliği olduğu çıkış deliği olmadığı (mermi çekirdeği içeride olduğu) kayıtlı olup yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmayacak ve basit bir tıbbî müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu belirtilmiştir.

3. Mağdurun yaralanmasına ilişkin olarak Adlî Tıp Kurumu Sincan Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 28.01.2015 tarihli adlî muayene raporunda sağ ayak sırtından girip sağ ayak tabanında giriş ve çıkış deliği olduğu, sol ayak tabanında giriş deliği olduğu çıkış deliği olmadığı (mermi çekirdeği içeride olduğu) kayıtlı olup yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmayacak ve basit bir tıbbî müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu belirtilmiştir.

4. Bozma ilamı sonrası Adlî Tıp Kurumu İstanbul 2. Adlî Tıp İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 09.08.2021 tarihli raporda mağdurun sağ ayak sırtında, sağ ayak tabanında ve sol ayak tabanında tarif ve tespit edilen lezyonların lokalizasyonları ve makroskopik özellikleri dikkate alındığında ve insanların mobil(hareketli) canlılar olduğu, her türlü şekil alabilecekleri, uygun pozisyon oluşturabilecekleri tıbben bilindiğinden bu yaralanmanın tek bir kurşun ile meydana gelebileceğinin tıbben mümkün olduğu belirtilmiştir.

5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay

bozma ilâmına eylemi uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemece verilen hükmün Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 20.11.2019 tarihli ve 2019/13924 Esas, 2019/21220 Karar sayılı bozma ilâmıyla "Suç tarihinde sanığın kendisine ait ruhsatsız tabanca ile ateş ettiği ve mağdurun sağ ayak tabanında giriş ve çıkış deliği, sol ayak tabanında ise giriş deliği meydana gelecek şekilde basit bir tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte yaraladığı olayda olay yerinde tek bir mermi kovanı ve mermi çekirdeğinin bulunmuş olması ve mağdurun her iki ayağından yaralanmasının tek atışla gerçekleşmesinin mümkün olabileceği şeklindeki kabule dayanılarak sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının eylemin taksirle yaralama olduğundan bahisle şikayet yokluğu sebebiyle düşürülmesine karar verilmişse de, gerek tanık ...'un ve gerekse

sanığın 20.06.2014 tarihinde Kazan Cumhuriyet Başsavcılığında alınan savunmasında sanığın iki el ateş ettiğini doğrulamış olması karşısında, sanığı suç ve cezadan kurtulmaya yönelik sanık ve tanık beyanlarına dayanılarak sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hüküm kurulması" nedeniyle bozulduğu, 01.06.2020 tarihli celsede bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği, olay yeri görgü tespit tutanağında olay yerinde bir adet kovan ve bir adet mermi çekirdeğinin bulunduğu, katılanın katî raporuna göre sol ayak kısmında bir adet mermi çekirdeği bulunduğunun tespit edildiği halde dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle eylemin taksirle işlendiği kabul edilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kahramankazan Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2021 tarihli ve 2019/870 Esas, 2021/717 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının bozma ilamı doğrultusunda mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine dair temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2023 tarihinde karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Yargıtay tarafından yerel mahkemenin önceki hükmü bozulmakla, önceki hükmün ortadan kalktığı, bozmadan sonra alınan Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu Raporunda, olayın sanığın savunmasında belirtilen şekilde gerçekleşmesinin mümkün olduğunun bildirildiği, bu itibarla yerel mahkemenin kabul ve uygulaması usûl ve yasaya uygun olduğundan bozma yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2008/1099, Karar No: 2008/6087, Tarih: 18.04.2008

20. Hukuk Dairesi 2008/1099 E., 2008/6087 K.

**20. Hukuk Dairesi 2008/1099 E., 2008/6087 K.**

**- KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

- ORMAN KADASTROSU

- ORMAN SAYILAN YERLER

- ZİLYETLİK YOLUYLA KAZANILABİLECEK YERLER**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 20 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 45 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi, Hazine ile D.. S.. ve L.. S.. tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli Akdam Köyü 312 parsel sayılı taşınmaz, yörede 1961 yılında yapılan tapulama sırasında 40 nolu vergi kaydı ile K.Sani 310 tarih 18 nolu tapu kaydı ve intikalleri uygulanmak suretiyle tarla ve üç ahşap ev niteliğinde 59100 m2 miktarla Yakup Sarıaslan mirasçıları adına tesbit edilmiştir. Bu tespite Orman Yönetimi orman sayılan yerlerden olduğu, Hazine ise Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, M.. T.. ve M.. Ç.. kendilerinin de payı bulunduğunu ileri sürerek komisyona itirazda bulunmuşlar, komisyonca 766 Sayılı Yasanın 29. maddesi gereğince yetkisizlik kararı verilerek tutanak ve ekleri kadastro mahkemesine aktarılmıştır.

Aynı yer 195 parsel 99970 m2 tarla ve bahçeli evler niteliği ile, 313 parsel 31360 m2 miktarla tarla ve iki adet ahşap ev niteliği ile, 314 parsel 123.500 m2 miktarla tarla ve yedi ahşap ev niteliği ile, 315 parsel 18880 m2 miktarla tarla ve iki kagir ev niteliğinde, 316 parsel 126640 m2 miktarla, tarla ve yedi ahşap ev niteliğinde aynı tapu ve vergi kayıtları uygulanmak suretiyle yine Yakup Sarıaslan mirasçıları adına tesbit edilmiştir. 195 parselde M.. Ç.., Vahap ., Elif ., Osman ., Mustafa ., Mehmet ., Merdan. , Fevzi ., Ahmet ., Hazine ve Orman Yönetimi tarafından, 313 parselde Hazine ve Orman Yönetimi tarafından, 314 parsel de Hazine, Cafer Tutsoy ve Orman Yönetimi tarafından, 315 parselde Hazine ve Orman Yönetimi tarafından, 316 parselde Mustafa ., Mehmet ., Mehmet ., Orman Yönetimi ve Hazine tarafından komisyona yapılan itirazlar üzerine komisyonca 766 Sayılı Yasanın 29. maddesi gereğince yetkisizlik kararı verilerek tapulama tesbit tutanak ve ekleri tapulama mahkemesine devredilmiş, açılan tüm davalar birleştirilmiştir.

Yapılan yargılama sonucunda davacılar Ahmet oğlu Cafer ., Merdan . ve Abdulvahap .'ün davalarının feragat nedeniyle; davacılar Orman Yönetimi ve Hazine ile Fettah oğlu Musta ., Mehmet kızı Elif ., Mehmet oğlu Osman ., İbrahim Hakkı oğlu Mustafa ., İbrahim oğlu Mehmet ., Mehmet oğlu Fevzi , İbiş oğlu Ahmet ., Ahmet oğlu Mehmet ., Osman oğlu Mehmet ., Davut oğlu Mehmet .'ın davalarının ispatlanamadığından reddine, çekişmeli A. Köyü 195, 312, 313, 314, 315 ve 316 sayılı parsellerin tarla niteliği ile teknik bilirkişi Tahsin . tarafından düzenlenen 23.09.2002 tarihli raporda belirtilen hisseleri oranında adı geçen kişiler adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi, Hazine ile Dürdane Sarıaslan ve Lütfiye Sarıaslan tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede davanın devamı sırasında 1997 yılında orman kadastro çalışmalarına başlanmış; 11.02.1999 tarihinde ilan edilmiş, temyize konu dava nedeniyle kesinleşmemiştir.

1) Mahkeme hükmü Dürdane Sarıaslan ve L. Sarıaslan vekiline 05/06/2003 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise, H.Y.U.Y.nın 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra bu kişiler tarafından 27/02/2006 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2) Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarına gelince; mahkemece çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden oldukları ve dayanılan tapu kayıtlarının bu yerleri kapsamına aldığı kabul edilmişse de yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Orman bilirkişilerce taşınmazların eylemli biçimde tarım alanı oldukları ve 1948 tarihli hava fotoğrafı ile 1956 tarihli memleket haritalarında açık alanda kaldıkları bildirilmiş ve konumları bu haritalar üzerinde gösterilmiştir. Temyize konu dava dosyası ile birleştirilmiş bulunan mahkemenin 1996/61 esas sayılı dosyasında bilirkişi raporuna eklenen memleket haritasındaki yeşil alan ile tarım alanlarının sınırı bir cetvelle çizilmişçesine düz bir hatta sahiptir. Bu şekilde bir orman- tarım alanı sınırının bulunması hayatın olağan akışına aykırıdır. Yapılan uygulama bu nedenle duraksama yaratmaktadır. Davanın devamı sırasında orman kadastrosunun yapılmış olması nedeniyle dava aynı zamanda orman kadastrosuna itiraza dönüşmüş olup çekişmeli yerlerin bu uygulamada ne olarak işlem gördüğü de açıklanıp kesinleşmeyen orman kadastrosuna göre konumları gösterilmemiştir. Taşınmaz başında dinlenen yerel bilirkişiler taşınmazların öncesinde “

“fundalık”

” olduğundan söz etmektedirler. Bilirkişilerce taşınmazların eğimi klizimetre ile teknik yöntemlerle belirlenmemiş; 6831 Sayılı Yasanın 1/J maddesi gereğince eğimi %12yi geçen maki ve fundalıkların devlet ormanı sayılan yerlerden olduğu düşünülmemiştir.

“fundalık”

” olduğundan söz etmektedirler. Bilirkişilerce taşınmazların eğimi klizimetre ile teknik yöntemlerle belirlenmemiş; 6831 Sayılı Yasanın 1/J maddesi gereğince eğimi %12yi geçen maki ve fundalıkların devlet ormanı sayılan yerlerden olduğu düşünülmemiştir.

Mayıs 1314 tarih 18 numaralı sicilden gelen, 100 dönüm yüzölçümlü revizyon tapu kaydının sınırları Doğusu: Sultan döğülen dere, Batısı: Çömleğinden gelen dere, Kuzeyi: Akçay, Güneyi: Dikilitaş şeklindedir ve değişir sınırlar içermektedir. Paftasında taşınmazlar doğu ve batı sınırlardan “

“fundalık”

” yazılı alana bitişiktir. Mahkemece 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesi hükmünün somut olayda uygulanması gerekip gerekmediği düşünülüp, tartışılmamıştır. Yöreye ait 1960-1970 yıllara ait memleket haritası, hava fotoğrafı ve amenajman planları uygulanarak taşınmazların o yıllardaki aktüel durumu belirlenmemiş, o tarihlerde tarımda kullanılan yerler olup olmadıkları denetlenmemiştir.

Çekişmeli 195,312,313,316 sayılı parseller güneyden 125,126,193 ve 194 sayılı mera parsellerine bitişiktir. Tespitte esas alınan tapunun güneyindeki nokta sınır olan Dikilitaş fen bilirkişisi Tahsin Evcan’ın 12/02/2001 tarihli krokisinde 126 numaralı mera parselinin güney sınırında gösterilmiştir. Yine bu yerlere uygulanan 40 nolu vergi kaydının sınırları da tapu kaydı sınırları ile aynı iken düzeltilerek “

“Doğusu: Sultan döğülen dere iken çömlekten gelen dere, Batısı: Çömlekten gelen dere iken Sultan döğülen dere, Kuzeyi: Akçay, Güneyi: Dikilitaş”

” şeklini almıştır. Tapu kaydının doğu sınırındaki “

“Sultan döğülen dere”

”nin çekişmeli parsellerin batısında ve uzağında bulunan dere, keza tapu kaydının batı sınırında yazılan “

“Çömleğinden gelen dere”

”nin ise doğu sınırında bulunduğu, dosya arasında bulunan orijinal memleket haritasında görülen bir derenin de çekişmeli 312 ve 314 parsellerin ortasından geçtiği, bu üç derenin de isimsiz dere olduğu anlaşılmaktadır. Bilirkişiler de tapunun batı sınırında yazılı olan “

“Çömleğinden gelen dere”

”nin 316 parselin doğusundaki dere olduğunu bildirmişlerdir. Derenin doğusundaki arazi orman kadastrosunca da “

“Çömelin Devlet Ormanı”

” olarak sınırlandırılmıştır. 316 parselin doğusundaki derenin tapu kaydının batısında yazılı olan “

“Çömleğinden gelen dere “

“ olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda batıdaki isimsiz derelerden “

“Çömleğinden gelen dere”

”ye en yakın derenin 312 ve 314 ortasından geçen dere olup olmadığı düşünülmemiştir. Taşınmazlar sınırında mera olarak kesinleşen parseller ile paftasında “

“fundalık”

” olarak gösterilen, orman kadastrosunca da devlet ormanı olarak sınırlandırılan yerler bulunduğu, tapu kaydının açık yön bırakmadan parselleri kapsamadığı, tapu kaydının miktarı 100 dönüm (tahvilen 91900m2 ) olup çekişmeli taşınmazların toplam yüzölçümünün 459 450m2 olduğu gözönünde bulundurularak miktar fazlasının sınırda bulunan mera yada

“fundalık”

” olarak gösterilen, orman kadastrosunca da devlet ormanı olarak sınırlandırılan yerler bulunduğu, tapu kaydının açık yön bırakmadan parselleri kapsamadığı, tapu kaydının miktarı 100 dönüm (tahvilen 91900m2 ) olup çekişmeli taşınmazların toplam yüzölçümünün 459 450m2 olduğu gözönünde bulundurularak miktar fazlasının sınırda bulunan mera yada

ormandan açılıp açılmadığı düşünülmemiş, yöntemince mera araştırması yapılmamış, kayıt miktar fazlası olan bölüm zilyetlik yoluyla kazanılacak yerlerden olduğu takdirde bu zilyetliğin tespit tarihi olan 1961 yılından önce 20 yıl sürüp sürmediği araştırılmamıştır.

ormandan açılıp açılmadığı düşünülmemiş, yöntemince mera araştırması yapılmamış, kayıt miktar fazlası olan bölüm zilyetlik yoluyla kazanılacak yerlerden olduğu takdirde bu zilyetliğin tespit tarihi olan 1961 yılından önce 20 yıl sürüp sürmediği araştırılmamıştır.

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası ile 1960 ve 1970li yıllara ait memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç mühendis ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; orman kadastrosu kesinleşmediğine göre, fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli; yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, tapu kaydının sınırında okunan derelerin gerçek yerleri belirlenmeli, tapu kaydı değişir sınırlar içerdiğinden ve taşınmazların sınırında orman ve mera bulunduğundan 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesinin somut olayda uygulama yeri olup olmadığı tartışılmalı, kayıt miktar fazlasının zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olduğunun belirlenmesi halinde ise tespit tarihi olan 1961 yılına kadar 20 yıllık zilyetliğin kanunun aradığı şartlara uygun biçimde sürdürülüp sürdürülmediğinin araştırılması toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır. Değinilen yönler gözetilmeksizin kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1)Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle Durdane ve Lütfiye Sarıaslan’ın temyiz itirazlarının süreden REDDİNE,

2) Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 18/04/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1213, Karar No: 2011/5494, Tarih: 21.04.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/1213 E.  ,  2011/5494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

Aynı kamulaştırmaya ilişkin Dairemizce geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvellerine göre (ör; Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/119 E.-456K., Dairenin 2010/1627 E.-8435 K.) biber ürününün 2008 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi 2.150 kg olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda daha yüksek verim (2.350 kg) üzerinden hesap yapılması doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan bozmaya uygun ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4492, Karar No: 2009/5886, Tarih: 25.05.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/4492 E.  ,  2009/5886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİNCAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 05/03/2008

Davacılar, miras bırakanları F.. E.. 'in mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla çekişmeli taşınmazlarını muvazaalı olarak davalıların mirasbırakanına temlik ettiğini ileri sürerek, tapu iptal ve miras payları oranında tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece; "çekişmeli 107 parsel sayılı taşınmazın son kayıt maliki davada yer almadığına göre, anılan parsel yönünden davanın reddinin doğru olduğu, ancak diğer taşınmazlar yönünden temliklerin muvazaalı olduğu davanın kabul edilmesi gerektiği"yönünden bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davacı ve birkısım davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş, bir kısım davalılar vekili temyiz harcının tamamını yatırmadığından mahkemece temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Asıl kararın davacı, ek kararın bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda  işlem ifa edilerek 107 parsel sayılı taşınmaz dışındaki parseller bakımından davanın kabul edilmiş olması ve 107 parsel sayılı taşınmaz bakımından da davanın husumet yönünden reddine karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Buna göre davalıların tüm temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Davacının temyiz itirazlarına gelince;

Dava tarihinde kayıt maliki belediyeye husumet tevcih edilmemesi sebebiyle davanın reddine karar verildiğine göre, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7.maddesi hükmü gözetilmek suretiyle davalı yararına Avukatlık Ücreti tayin ve takdiri gerekirken nisbi olarak vekalet ücreti verilmiş  olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazı bu nedenle yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  25.5.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.