muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15835, Karar No: 2017/640, Tarih: 23.01.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/15835 E.  ,  2017/640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, kadın lehine hükmedilen boşanmanın fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece verilen 26.12.2013 tarihli ilk karar, davacı-karşı davalı kadın tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin uyulmasına karar verilen 20.11.2014 tarih, 2014/11991 esas ve 2014/23412 karar sayılı ilamıyla sadece "kadının dava açmakta haklı olduğu, boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davasının reddinin doğru olmadığı" gerekçesi ile bozulmuştur. Taraflarca karar düzeltme yoluna başvurulmadığına göre, hükmün bozma kapsamı dışında kalan yönleri, karar düzeltme süresinin sona erdiği tarihte kesinleşmiştir. Bozulmasına karar verilen hususlar yönünden yeniden yapılan yargılamada, kesinleşen kısımlar hakkında hüküm kurulamaz. Bu nedenle, bozmadan sonra, bozma dışına çıkılarak ilk kararda reddedilen ve temyize konu edilmeyerek kesinleşen erkeğin davası yönünden yeniden hüküm kurularak kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Yalnızca bozulan kısımlar hakkında inceleme yapılarak hüküm kurulması gerekir. Zira bozmanın kapsamı dışında kalarak onanan kısımlar usulen kesinleşmiş ve bu yönler taraflar bakımından usuli kazanılmış hak oluşturmuştur. Mahkemece, bu husus dikkate alınmaksızın erkeğin reddedilen ve kesinleşen davası yönünden yeniden karar verilmesi doğru görülmeyip, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı-karşı davalı kadının boşanma davası hakkında yeniden hüküm kurulacağından, diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.01.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/616, Karar No: 2013/111, Tarih: 07.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/616 E.  ,  2013/111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 7.1.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4185, Karar No: 2024/8189, Tarih: 21.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/4185 E.  ,  2024/8189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I) Sanık ... hakkında 2014 yılı içerisinde işlenmiş olan hırsızlık suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın, katılana ait arazi içerisinde bulunan çadırdan çeki saplama aleti, demir kesme bıçkısı ve yıldız anahtar gibi malzemeleri gündüz vakti kabul edilen zaman diliminde çaldığının iddia edildiği olayda; eylemin 5237 sayılı Kanun 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, süreyi kesen son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 09.06.2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II) Sanıklar hakkında 27.02.2015 tarihinde işlenmiş olan hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılana ait arazi içerisinde herhangi bir kilit altına alınmadan diğer iş makinelerinin yanında park edilmiş vaziyette duran ve mibzer olarak bilinen tohum ekme makinesinin çalınmaya teşebbüs edilmesi şeklinde gerçekleşen somut olayda; sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesinde tanımlanan "adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık" suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141/1. maddesi gereğince uygulama yapılması suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5013, Karar No: 2011/9131, Tarih: 30.05.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/5013 E.  ,  2011/9131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar tacir olup, uyuşmazlık davacı kuruma ait enerji nakil hattından davalılarca enerji alınması nedeniyle doğan hat katılım payı ile işletme ve bakım giderlerinin tahsili istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 11.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 11.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 30.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14045, Karar No: 2019/1882, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14045 E.  ,  2019/1882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5385, Karar No: 2012/4093, Tarih: 23.02.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/5385 E.  ,  2012/4093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların olay tarihinde okulun tuvalet penceresini sökerek içeriye girip, müdür, müdür yardımcısı ve öğretmenler odası ile diğer odaların kapı kilitlerini tornavida ile kırarak hırsızlık yaptıklarının ve çalınan eşyaların değerinin, suç tarihinde hafif olarak kabul edilmesi gerektiğinin kabulü karşısında, eylemlerinin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 (Hafif), 55/3 maddelerine, suç tarihinden sonra ise 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 143 maddelerinin yanı sıra aynı yasanın 152/1-a, 116/2-4 ve 31/3 maddelerine de uyduğu gözetilerek, ilgili maddeler uyarınca Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, sanıkların ceza süreleri bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/944, Karar No: 2024/2790, Tarih: 24.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/944 E.  ,  2024/2790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1453 E., 2023/1605 K.

KARAR : Bozmaya uyularak hüküm tesisi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davalarında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; erkeğin hakaret ve küfür etmesi nedeniyle 2005 yılında boşandıklarını, çocuğun sağlık problemleri nedeniyle 2007 yılında tekrar evlendiklerini, erkeğin davranışlarında bir değişim olmadığını sinirli ve saldırgan davranışlarını, şiddetini arttırarak devam ettirdiğini, kadına ve ailesine küfür ve hakaret ederek, kapıları yumruklayıp eşyalara zarar verdiğini, ağzını burnunu kanatıncaya kadar dövdüğünü, çocukları korku içinde bıraktığını, yıllarca kadının maaş kartını alarak ekonomik şiddet uyguladığını, 2014 yılı Aralık ayında kadına darp etmesi üzerine önleyici tedbir kararı verilere evden uzaklaştırıldığını, arkadaşlarının araya girmesi ve davalının pişman olduğunu söylemesi üzerine yeniden biraraya gelmeyi kabul ettiğini, 2015 yılı Haziran ayında çocuk ...'e bağırıp çağırarak yastık fırlatıp başına vurduğunu, başparmaklarıyla şakaklarından sıkıştırdığını, korkudan müdahale edemediğini, çocuğun ağlama sesini duyan komşularının polise haber verdiğini, son olarak 14.06.2015 tarihinde kaburgasında kırık, burnu ve gözünde morluk oluşacak şekilde dövdüğünü hastane polisinin davalıdan aldıkları müvekkilinin maaş kartını teslim ettiklerini iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, ortak çocuk ... ... yararına aylık 1.000,00 TL, ortak çocuk ... yararına aylık 800,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap ve ikinci cevap dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, kadının son zamanlarda sinirli ve saldırgan davranarak kavga çıkarmak amacı ile hareket ettiğini, adi, şerefsiz, o....u çocuğu şeklinde hakaret ederek üçüncü kişilerle kıyasladığını, sıklıkla evi terk ettiğini, fikrini almadan çocuklar ile birlikte annesinin evinde kaldığını, memur olan davalı erkeği Valiliğe şikâyet ederek rencide olmasını sağladığını, son olayın ise ev içerisinde yaşanan her olayı, özel sorunlarını üçüncü kişiler ile paylaşması ile hakaret ve tahrik etmesi nedeniyle yaşandığını ileri sürerek boşanmayı kabul ettiklerini, velâyetin babaya verilmesini, kadının diğer taleplerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 21.11.2017 tarih ve 2015/344 Esas, 2017/690 Karar sayılı kararı ile erkeğin, eşine karşı sürekli bir şiddet eğiliminde olduğu, sürekli hakaret ve küfür ederek şiddet uyguladığı, son yaşanan olayda davacı kadının kaburgasında burnunda ve gözlerinde morluk olacak şekilde etkili eylemde bulunduğu,gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, ortak çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 300,00 TL tedbir nafakasına, ortak çocuk ... yararına aylık 600,00 TL, ortak çocuk ... yararına aylık 500,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına 20.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata, çocuklar ile davalı baba arasında kişisel ilişki tesis edilmesi yönündeki talebin reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili, gerçekleşen kusurlara göre belirlenen tazminat miktarlarının az olduğunu, çocuklar yararına hükmedilen iştirak nafakalarının az olduğu yönünden; davalı erkek vekili ise kusur belirlemesinin hatalı olduğu, kadın yararına tazminat koşullarının oluşmadığı, çocuklar yararına hükmedilen nafaka miktarlarının yüksek olduğu ile rapor alınmaksızın ve çocukların görüşlerine başvurulmaksızın velâyet konusunda karar verilmesinin hatalı olduğu yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 28.05.2019 tarih, 2018/843 Esas, 2019/997 Karar sayılı kararı ile ortak çoçuklardan ...’in yargılama sırasında ve ortak çocuk ...’in ise inceleme tarihi itibariyle idrak çağında olduğu, çocukların görüşünün alınmadığı, tarafların yaşadıkları yerinde incelenmesini içerir şekilde sosyal inceleme raporunun bulunmadığı gerekçesi ile boşanma hükmünün kesinleştiği dikkate alınarak diğer istinaf başvuruları incelenmeksizin belirtilen eksikliğin giderilmek üzere hükmün kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin 13.04.2021 tarihli kararı ile erkeğin, eşine karşı sürekli bir şiddet eğiliminde olduğu, sürekli hakaret ve küfür ederek şiddet uyguladığı, son yaşanan olayda davacı kadının kaburgasında burnunda ve gözlerinde morluk olacak şekilde etkili eylemde bulunduğu; alınan sosyal inceleme raporunda babanın ebeveynlik becerilerine ve motivasyonuna sahip olduğu, her iki ebeveyn ile de kişisel ilişki kurmalarının daha sağlıklı olacağının belirtildiği, dosya içinde mevcut diğer raporlarla birlikte değerlendirildiğinde velâyetin anneye verilmesine, çocukların babalarına karşı tepkili olmaları, yatılı kişisel ilişki kurulmasının çocukların ilk aşamada psikolojilerini etkileyebileceği değerlendirilerek çocuklar ile davalı baba arasında yatısız kişisel ilişki kurulmasının gerektiği gerekçesi ile; boşanma hükmü kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 500,00 TL tedbir nafakasına, kesinleşmeden itibaren ayrı ayrı aylık 600,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına 20.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata, çocuklar ile baba arasında; her ayın 1 inci ve 3 üncü haftası cumartesi günü, sabah saat 10.00'dan akşam 18.00'e kadar, dini bayramların 2 nci günü sabah saat 10.00'dan saat 18.00'e kadar, her yıl babalar gününde sabah saat 10.00'dan akşam 18.00'e kadar çocukları yanına almak suretiyle kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin 14.06.2021 tarihli tashih şerhi ile 13.04.2021 tarih ve 2019/379 Esas, 2021/210 Karar sayılı kararın gerekçeli kararının hüküm kısmının 4 numaralı bendinin; "Ortak çocuklar ... ... ve ... için ayrı ayrı aylık 300,00'er TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, hükmün kesinleşmesinden itibaren ayrı ayrı 100,00 TL arttırılarak 400,00'er TL iştirak nafakası olarak devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine (mahkememizin 16.12.2015 tarih ve 8 nolu ara kararı ile takdir edilen tedbir nafakası ile mükerrer olmamak kaydıyla)'' şeklinde yazılması gerekirken sehven takdir edilen tedbir nafakalarının aylık 500,00'er TL olarak yazıldığı anlaşılmakla; kararın hüküm kısmının 4 numaralı bendinin ''velâyetleri davacı anneye verilen ortak çocuklar ... ... ve ... için ayrı ayrı aylık 300,00'er TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, hükmün kesinleşmesinden itibaren ayrı ayrı 100,00 TL arttırılarak, 400,00'er TL iştirak nafakası olarak devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, (mahkememizin 16.12.2015 tarih ve 8 nolu ara kararı ile takdir edilen tedbir nafakası ile mükerrer olmamak kaydıyla)'' şeklinde 6100 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca tashihine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; talep olmaksızın tahsis kararı ile nafaka miktarlarının değiştirilmesinin hukuka aykırı olduğunu, gerçekleşen kusur durumuna göre kadın yararına hükmedilen tazminat miktarlarının az olduğunu, çocukların ihtiyaçları gözönüne alındığında belirlenen iştirak nafaka miktarlarının az olduğunu, çocukların baba ile görüşmek istemediğini, yaşadıkları travmaları olduğunu kişisel ilişki kurulmasının hatalı olduğunu ileri sürerek karar kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın 23.06.2015 tarihinde açıldığı, ortak çocuk ... 'nün babasına karşı olumsuz duygular beslediği, aradan geçen uzun zamana karşın bu duygusunu sürdürdüğü, gerek sosyal inceleme raporlarında gerekse 25.11.2019 tarihli talimat yolu ile alınan beyanında kesin biçimde baba ile görüşmek istemediğini belirttiği, babanın anneye yönelik şiddet ve şiddet içeren davranışlarına çocuğun da tanık olduğu ve bu nedenle duygusal olarak örselendiği, çocuğu istemediği bir kişisel ilişkiye zorlamanın çocuğunun ruhsal ve duygusal gelişimi açısından sakıncalı olduğu, bu nedenle kişisel ilişki kurulmasının hatalı olduğu, kişisel ilişkiye dair ilamların maddî anlamda kesin hüküm niteliğinde olmayıp koşulların değişmesi halinde yeniden düzenlenmesinin her zaman istenebileceği; ortak çocuk ... ...'nün ergin olduğu; 6100 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesine göre nihai karardaki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların düzeltilmesinin tashih yoluyla düzeltilmesinin mümkün olduğu, ancak anılan maddenin nihai kararın düzeltilmesi hususuna ilişkin olup yeni ve değiştirilen nihai bir hüküm niteliği taşımaması gerektiği, bu nedenle tahsisi kararına yönelik istinaf başvurusunun kabulünün gerektiği; İlk Derece Mahkemesi’nin ilk kararına karşı sadece kadın vekili tarafından iştirak nafakası ve tazminat miktarları ile sınırlı olmak üzere istinaf kanun yoluna başvurulduğu; ... ... 15.08.2003 doğumlu olduğu, inceleme tarihi itibariyle ergin olduğu; tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, erkeğin kadına yönelik hakaret ve küfürleri yanında, kemik kırığı oluşturacak derecede uyguladığı ağır şiddet, boşanmaya yol açan olaylardaki kadının kusurunun bulunmadığı, evlilik süresi, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat miktarının az olduğu gerekçesi ile 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi gereğince davacı kadın vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle ortak çocuk ...’in velâyeti kendisine bırakılmayan baba ile kişisel ilişki kurulmasına yer olmadığına, 15.08.2003 doğumlu ... ... yararına dava tarihinden hükmün boşanmaya ilişkin kısmının kesinleşme tarihine kadar aylık 300,00 TL tedbir nafakası, hükmün kesinleşme tarihinden ergin olduğu 15.08.2021 tarihe kadar aylık 700,00 TL iştirak nafakasına, 01.01.2010 doğumlu ortak çocuk ... yararına dava tarihinden hükmün boşanmaya ilişkin kısmının kesinleşme tarihine kadar aylık 300,00 TL tedbir nafakasına, kesinleşme tarihinden sonra ise aylık 800,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına 60.000,00 TL maddî ve 40.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 27.09.2023 tarih, 2023/1219 Esas, 2023/4263 Karar sayılı kararı ile, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen tazminatların az olduğu gerekçesiyle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına ve bozmanın kapsamı dışındaki temyize konu hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma kararına uyulmasına karar verilerek davacı kadın lehine 100.000,00 TL maddî, 80.000,00 TL manevî tazminatın davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; tazminatlar yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bozmaya uygun karar verilip verilmediği, kadın yararına hükmedilen tazminatların çok olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 174 üncü maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı erkek vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.