muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15045, Karar No: 2023/4086, Tarih: 08.06.2023

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 11.11.2019 tarihli ve 2019/2010 Esas, 2019/1222 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca; sanık müdafilerinin istinaf başvurularının ise aynı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafileri tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2020/3238 Esas, 2021/1837 Karar sayılı kararı ile, "Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurun aşamalarda değişen çelişkili beyanları, yalan söyleme davranışları nedeniyle tedavi gördüğüne dair dosyada mevcut Malatya Eğitim ve Araştırma Hastanesine ait epikriz formları, katılan ...'ın mağdur beyanları ile çelişen anlatımları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, İlk Derece Mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı" gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2021/208 Esas, 2022/203 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin 4 üncü fıkrası uyarınca direnilmesi ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2022 tarih ve 9-2022/65873 sayılı onama görüşlü Tebliğnamesi ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın üst sınırdan takdiri indirim uygulanmadan cezalandırılması gerektiğine, sanığın eylemlerini tehditle gerçekleştirdiği gözetilerek hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının tatbik edilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Sanığın üzerine atılı eylemi ispat edecek mağdurun soyut ve çelişkili iddialarından başka somut bir delil olmadığı gibi destekleyici bir delilin de elde edilemediğinden dolayı sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

3. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemi

2. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Sanığın üzerine atılı eylemi ispat edecek mağdurun soyut ve çelişkili iddialarından başka somut bir delil olmadığı gibi destekleyici bir delilin de elde edilemediğinden dolayı sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

3. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemi

Atılı suçun işlendiğine dair somut, kesin, inandırıcı ve her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, adli raporun mağdurun anlatımı ile uyumlu olmadığına, rapordaki bulgunun cinsel istismar bulgusu olarak kabul edilmesi halinde mağdur ile kuzeni Fatih arasındaki ilişkiden kaynaklandığının kabulü gerektiğine, fotoğrafların delil olarak sunulduğuna, sanığın bu olayı görmesi ile dosyaya ibraz edilen fotoğrafların tarihi dikkate alındığında mağdur ile kuzeni arasındaki ilişkinin bir defaya özgü olmadığına, mağdurun annesinin yönlendirmesi ile dosyanın bu aşamaya geldiğine, mağdurun beyanlarının tutarlı olmayıp çelişkili olduğuna, mağdur ve annesinin beyanları arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile karar verildiğine, olayın uzun süre saklanmasının haklı mazeretinin olmamasının da iddianın doğru olmadığını gösterdiğine, mağdurun sanığın tutuklanmasından sonra yapamadıklarını yaptığını, adli raporların mağduru doğrulamadığına ve bu nedenlerle sanığın atılı suçtan beraati gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dosyadaki Delil ve Belgeler Birlikte Değerlendirildiğinde; sanığın, katılan ...'un öz babası olduğu, katılan ... on yaşındayken 4. sınıf bittikten sonra yaz tatilinde ishal olduğu, katılanın evde babası olan sanık ile beraber bulunduğu esnada sanığın öz oğlu olan katılan ...'un poposuna krem sürmek istediği, bunun üzerine katılanın kıyafetlerini çıkartması sonucunda sanığın mağdurun anal bölgesine krem sürerek cinsel organını mağdurun makatına soktuğu, mağdurun bağırmak istediği ancak babasının ağzını kapatması nedeni ile bağıramadığı, sanığın eylemini bu şekilde 15 - 20 dakika sürdürdüğü, olay sonrası mağdurun makat bölgesinde acı hissettiği ve makatında kanama olduğu, sanığın eyleminden sonra katılanı kimseye söylememesi hususunda uyardığı,

Bu tarihten sonra da sanığın zaman zaman katılan mağdura yönelik nitelikli cinsel istismar eylemlerini sürdürdüğü, en son 2018 yılının 23 -30 Temmuz tarihleri arasında katılanın tam hatırlamadığı bir tarihte sanığın spordan gelerek saat: 16:00 - 18:00 arasında yine aynı şekilde katılan mağdura yönelik makatına organ sokma şeklinde nitelikli cinsel istismar eyleminde bulunduğu, sanığın istismar sırasında; "Beni

Bu tarihten sonra da sanığın zaman zaman katılan mağdura yönelik nitelikli cinsel istismar eylemlerini sürdürdüğü, en son 2018 yılının 23 -30 Temmuz tarihleri arasında katılanın tam hatırlamadığı bir tarihte sanığın spordan gelerek saat: 16:00 - 18:00 arasında yine aynı şekilde katılan mağdura yönelik makatına organ sokma şeklinde nitelikli cinsel istismar eyleminde bulunduğu, sanığın istismar sırasında; "Beni

sinirlendirme, çabuk pozisyon al" diyerek katılan mağdura bağırdığı, bunun üzerine kendisinin de yatak odasına geçip kıyafetlerini çıkartıp eğildiği, ilişki sırasında katılan mağdurun belini eğip poposunu sanık olan babasına doğru döndüğü, babasının da mağdurun arkasına geçip cinsel organını katılan mağdurun makatına soktuğu, bu şekilde sanığın farklı tarihlerde aynı katılan mağdura yönelik birden fazla kez çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği hukuki sonuç vicdani kanaatte ulaşılmıştır.

2. Her ne kadar sanık suçlamayı kabul etmemiş ise de, aşamalarda değişmeyen katılan mağdurun anlatımı, sanığın babası olan tanık Yusuf'un ".. gelinimin o anki halinden ben olayın gerçek olduğunu düşündüm, aile arasında zaman zaman maddi sorunlar yüzünden bazı tartışmalar yaşanırdı ancak böyle bir iftira atmayı gerektirecek bir anlaşmazlık yoktu." şeklindeki beyanı, adli tıp raporu, sosyal inceleme raporu, adli görüşme ve değerlendirme raporu ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılmış, bu nedenle sanığın savunmasına itibar edilmemiştir. Yine sanığın kardeşi olan tanık Yener'in sanığın ceza almasını engellemek maksadıyla sanık lehine gerçekle bağdaşmayan ifade verdiği, zira tanığın anlatımının diğer tanık Mehmet'in beyanıyla örtüşmediği görülmüştür. Bütün bunların yanında aile arasında herhangi bir husumet olmaması, katılan mağdurun sanığa iftira atmasını gerektirecek bir sebebin bulunmaması, mağdurun bu haliyle kendisini lekeleme ihtimali bulunan yaşanmamış bir olayı yaşanmış gibi göstermesinin de hayatın olağan akışına uygun düşmemesi, 26.02.2019 tarihli Adli Tıp Kurumu raporuna göre mağdurun anlatımını destekleyecek şekilde makat bölgesinde tam sebebi belirlenememekle birlikte saat 3 hizasında skar dokusunun belirlenmiş olması, mağdurun beyanında belirttiği sanığın cinsel organındaki lekelerin eşi olan katılan tarafından doğrulanması, sanığın üzerine atılı suçtan kurtulmak amacıyla oğlu olan mağdurun erkek kuzeniyle cinsel ilişkiye girdiği iddiasının mağdur ve kuzenin beyanı ve bu konu hakkında verilen takipsizlik kararı ile çürütülmüş olması karşısında, sanığın üzerine atılı altsoya karşı zincirleme ve nitelikli şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği sabit görülmüş, bu nedenle aksi yöndeki savunmaya ve beyanlara itibar edilmemiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, önceki bozma ilamında belirtildiği üzere, olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurun aşamalarda değişen çelişkili beyanları, yalan söyleme davranışları nedeniyle tedavi gördüğüne dair dosyada mevcut Malatya Eğitim ve Araştırma Hastanesine ait epikriz formları, katılan ...'ın mağdur beyanları ile çelişen anlatımları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma nedenine göre katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, aynı gerekçeyle Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2021/208 Esas, 2022/203 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafileri ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9422, Karar No: 2018/22940, Tarih: 29.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/9422 E.  ,  2018/22940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Kapama narenciye bahçesi niteliğindeki Yaka mahallesi 138 ada 11 ve 17 parsel sayılı taşınmazlara net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmazların niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7301, Karar No: 2019/1443, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/7301 E.  ,  2019/1443 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8125, Karar No: 2024/339, Tarih: 15.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/8125 E.  ,  2024/339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/595 E., 2023/26 K.

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2015 tarihli ve 2013/447 Esas, 2015/296 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na (5846 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 71 inci maddesinin birinci fıkrası ve 81 inci maddesinin onüçüncü fıkrası uyarınca neticeten 8.100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararınsanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 20.09.2021 tarihli ve 2021/10190 Esas, 2021/10236 Karar sayılı kararı ile, ele geçen kitapların arasında 44 adet sahte bandrollü kitap olması karşısında, sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca hüküm kurulması gerektiği ve Anayasa Mahkemesi'nin 12.06.2020 tarih ve 2019/74 E., 2020/29 K. sayılı kararı ile, 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin onüçüncü fıkrası hükmünün iptal edilmesi karşısında 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi gereğince sanık hakkında en ağır cezayı gerektiren bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçundan hüküm kurularak sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2022 tarihli ve 2022/66 Esas, 2022/406 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

4.Anılan karara, sanık vasisi tarafından itiraz edilmesi üzerine, Zonguldak 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/732 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın kabulü ile Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2022 tarihli ve 2022/66 Esas, 2022/406 Karar sayılı kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

4.Anılan karara, sanık vasisi tarafından itiraz edilmesi üzerine, Zonguldak 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/732 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın kabulü ile Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2022 tarihli ve 2022/66 Esas, 2022/406 Karar sayılı kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

5. Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2023 tarihli ve 2022/595 Esas, 2023/26 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 81 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek cezasının 8.100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık vasisinin temyiz istemi, kızının % 47 oranında engelli olduğuna, zihinsel rahatsızlığı olduğuna, üzerine atılı suçu işlemesinin mümkün olmadığına, olay tutanağının gerçeği yansıtmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.05.07.2013 tarihinde sanığın annesi adına belediyeden kiraladığı stantta korsan kitap satışı yaptığının tespit edilmesi üzerine, Kdz. Ereğli 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/349 Değişik İş sayılı arama kararına istinaden yapılan aramada, toplam 100 adet kitap ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Ele geçirilen kitaplar hakkında düzenlenen bilirkişi raporunda, kitaplardan 7 tanesinin orjinal olduğu, diğer 93 adet kitaptan 49 adedinin üzerinde bulunan bandrollerin gerçekte başka eserlere ait olduğu, 44 adet kitap üzerinde bulunan bandrollerin ise sisteme kayıtlı bandroller olmadığı, sahte bandroller olduğunun belirlendiği görülmüştür.

3.Sanık soruşturma aşamasındaki beyanında, ele geçen kitapların korsan basım kitap olduğunu bildiğini, 1 tanesini 10,00 TL'ye, 3 tanesini 20,00 TL'ye sattığını ifade etmiş olup kovuşturma aşamasında ise, suça konu kitapların korsan olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

4. Yargıtay bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

5.Bozma sonrası yapılan yargılama aşamasında dosyaya sunulan Karadeniz Ereğli Devlet Hastanesinin 11.08.2021 tarihli sağlık kurulu raporunda sanığın "zekâ geriliği, hastaymış gibi davranma" teşhisi ile %51 oranında engelli olduğunun bildirildiği görülmüş olup anılan rapora istinaden Karadeniz Ereğli 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.04.2021 tarihli ve 2020/1282 Esas, 2021/641 Karar sayılı kararı ile sanığın Türk Medenî Kanunu'nun 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği ve sanık hakkında Karadeniz Devlet Hastanesinden alınan raporun suç tarihinden sonra 11.08.2021 tarihli olduğu anlaşıldığından, sanık vasisinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2023 tarihli ve 2022/595 Esas, 2023/26 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, yalnızca sanık tarafından hükmün temyiz edilmiş olması karşısında, temyiz başvurusu üzerine bozma kararı verilen evvelki hükümde sanık hakkında hükmolunan 8.100,00 TL adli para cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince sanık lehine cezada kazanılmış hak oluşturduğu gözetilerek, infazın 8.100 TL adlî para cezası üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerekirken " 1412 Sayılı CMUK'nun 326/son maddesi gereğince sanığın 8.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" karar verilmesinin dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2023 tarihli ve 2022/595 Esas, 2023/26 Karar sayılı kararına yönelik sanık vasisinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının mahkûmiyete ilişkin (3) numaralı bendinden sonra gelmek üzere, "bozma kararı verilen evvelki hükümde sanık hakkında hükmolunan 8.100,00 TL adli para cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince sanık lehine cezada kazanılmış hak oluşturduğunun gözetilerek infazın 8.100,00 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2447, Karar No: 2018/186, Tarih: 29.01.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/2447 E.  ,  2018/186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı asil ... ile vek. Av. ... ve davalı vek. Av. ...'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan davacı asil ile avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, taraflar arasında 28/01/2013 tarihli tutanakla işyeri devir sözleşmesinin yapıldığını, bu sözleşmeyle davalının devrini yaptığı taşınmazlarda davacının 2015 yılı sonuna kadar kalmasını sağlayacağını, işyeri devir sözleşmesine göre devir bedelinin 370.000,00 TL olduğunu, 100.000,00 TL’sinin davacı tarafça peşin olarak verildiğini, kalan tutar için 27 adet çek verildiğini, davalı tarafından sadece 26,327,00 TL bedelli mal teslim edildiğini, davalının taşınmazlarda kiracı olduğunu ve devir yetkisinin olmadığını, asıl malik tarafından da tahliye davası açıldığını, devir sözleşmesinin gabin nedeniyle iptali ile teslim edilen çeklerden dolayı borçlu olunmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, somut olayda gabin koşullarının gerçekleşmediğini, davalının yazılı delil sunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, taraflar arasında düzenlenen işyeri devir sözleşmesi kapsamında işletmeyi malzemeleriyle birlikte devraldığı, işyerinin işletilmeye başlandığı, taşınmazın maliki tarafından tahliye davası açıldığı, davacının tahliyesine karar verildiği, davalının kira akdinin devamını sağlayacağı yönünde bir taahhüdü bulunmadığı, davacının özgür iradesiyle sözleşme yaptığı, sözleşme bedeli konusunda aşırı yararlanmadan sözedilemeyeceği, gabin koşullarının somut olayda gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdiren 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 29/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.