muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1073, Karar No: 2020/1184, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/1073 E.  ,  2020/1184 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4213, Karar No: 2008/4273, Tarih: 25.06.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/4213 E.  ,  2008/4273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Dilek Bale San.Merk.İnş.Taah.İşl.Tic.Ltd.Şti. ile davalılar Darüşşafaka Spor Kulübü Der. vs. arasındaki davadan dolayı Sarıyer 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 06.11.2007 gün ve 2004/466-2007/345 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Der. vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kira akdinin feshi nedeniyle oluşan alacağın tahsiline ilişkin bulunduğundan kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 25.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3377, Karar No: 2017/5706, Tarih: 25.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3377 E.  ,  2017/5706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...(KAPATILAN) 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/12/2015 tarih ve 2014/55-2015/246 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin uluslararası bir Atatürk filminin yapımı fikrini temel alarak "Atatürk" filmi için bir proje oluşturduğunu, filmin senaryosunun hazırlanması için yazarlar Atilla İlhan ve Ziya Öztan ile "O Sarışın Kurt" adlı senaryoya ilişkin 11/09/1997 tarihinde sözleşme akdedildiğini, yazarların önce kısa sürede Fransa Cannes'de projenin tanıtımı amacıyla kısa bir synopsis hazırladıklarını ve 8 ay sonra da senaryoyu tamamlayarak müvekkiline teslim ettiklerini, anılan bu sözleşmenin konusu senaryonun kitap formunda "Gazi Mustafa Kemal Atatürk / O Sarışın Kurt" adı ile yayımlanarak, yapıma ilişkin proje ile birlikte basına tanıtılıp kamuoyuna sunulduğunu, ancak Ağustos 1999'da meydana gelen deprem felaketi nedeniyle filmin yapım sürecinin ertelendiğini, bu döneme kadar "O Sarışın Kurt" film projesinin tanıtım ve yapım ön hazırlıkları için oldukça yüksek tutarda masraf ve harcama yapıldığını, müvekkilinin filmin yapımını gerçekleştirmek için ciddi çaba ve girişimlerde bulunduğunu, akdedilen sözleşme ile, senaryo sinopsisi ve tredmanı için yazarlardan Attila İlhan'a 15.000 ABD Doları, Ziya Öztan'a 10.000 ABD Doları ödenmesinin, yazarlar Atilla İlhan ve Ziya Öztan tarafından hazırlanacak senaryo ile her türlü sinema, tv, çizgi film, internet, video, kitap ve çizgi roman gibi projeler yapma ve çoğaltma, dilediği şartlarla devretme ve satma hakkının müvekkiline ait olmasının taraflarca kararlaştırıldığını ve ayrıca hiçbir telif hakkı talebinde bulunamayacaklarını kabul ve beyan ettiklerini, O Sarışın Kurt'un bir edebi eser olarak özgün bir senaryo olduğunu, davalı İş Bankası Kültür yayını olarak yayımlanan "O Sarışın Kurt" adlı kitabın ise, birlikte eser sahiplerinin yarattığı orijinal senaryonun birebir aynısı olduğunu, ancak bilindiği halde eserin Atilla İlhan ile birlikte sahibi Ziya Öztan'ın hiç anılmaması, eserden Ziya Öztan ve Arif Keskiner tarafından yazılan bölümün çıkarılmış olmasının manevi hakların ihlali olduğunu ve bu durumun müvekkili haklarına tecavüz teşkil ettiğini iddia ederek, "O Sarışın Kurt" (Gazi Mustafa Kemal Atatürk) adlı senaryonun, birlikte eser sahiplerinin Atilla İlhan ile Ziya Öztan olduğunun, eserin üçüncü şahıslara devretme hakkı dahil olmak üzere, kitap formunda yayımlanması, sinema filmi olarak çekimi, yapımı, çoğaltılması, sinema, tv, internet ortamında yayma, gibi tüm kullanım haklarının müvekkiline ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kitap üzerinde herhangi bir mali hakkının mevcut olmadığını, var olduğu söylenilen sözleşmenin yapıldığı tarihte, dava konusu eserin mevcut olmadığını, sözleşmenin batıl olduğunu ve kitap üzerinde davacıya geçerli bir hak devri sağlamadığını, bu eser üzerindeki mali hakların da, Atilla İlhan'a ait diğer bütün eserlerin hakları gibi müvekkiline devredildiğini, davacının tespitini talep ettiği hususunun, eserin Atilla İlhan yanında Ziya Öztan'a ait olduğu hususu olduğunu, tamamen dava dışı olan üçüncü şahsın hukuki durumunu etkileyen bu talebin, davacı tarafından ileri sürülmesinin hukuken mümkün olmadığını ve davacının iddia ettiği gibi müşterek bir eser sahipliğinin de söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; “O Sarışın Kurt” adlı eserin sinema filmi olarak çekimi, yapımı, çoğaltılması, sinema-tv, internet ve benzeri ortamlarda yayınlanma haklarının davacı şirket ait olduğu yolundaki önceki karara yönelik temyiz itirazları reddedilerek bu hususlardaki verilen karar kesinleşmiş olduğundan, davadaki bu talepler yönünden yeniden karar oluşturulmasına yer olmadığına, davada eser sahipliğinin tespiti ile ilgili Ziya Öztan yönünden talep mevcut ise de, bu şahsın davacı olarak davayı usulüne uygun olarak takip etmediği dolayısıyla aktif dava ehliyetinin bulunmadığı anlaşılmakla Ziya Öztan yönünden açılan davanın ehliyet yokluğundan reddine, “O Sarışın Kurt” adlı eserin, eser sahibinin Atilla İlhan olduğu, davacı şirketin ise bu eseri bir kez yayınlamakla 818 sayılı Borçlar Kanunun 375. maddesi kapsamında eser üzerindeki hak sahipliğinin sona erdiği, bu eserle ilgili kitap yayınlama ve benzeri çoğaltım haklarının davalıda olması sebebiyle davacının bu yöndeki taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/10/2017tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/844, Karar No: 2023/973, Tarih: 18.10.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2023/844 E.  ,  2023/973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki Türk Patent ve Marka Kurumu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararının iptali davasından dolayı, bozma kararı üzerine Ankara 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 21.04.2022 tarihli ve 2022/85 Esas, 2022/148 Karar sayılı direnme kararının bozulmasına ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 24.05.2023 tarihli ve 2022/11-1006 Esas, 2023/517 Karar sayılı kararının, karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, Hukuk Genel Kurulunca dilekçe, düzeltilmesi istenen karar ve dosyadaki ilgili bütün belgeler okunduktan sonra gereği düşünüldü:

Hukuk Genel Kurulunun kararında yer alan açıklamalara göre 6217 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440 ıncı maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteminin REDDİNE,

Aynı Kanunun 442/3 üncü ve 4421 sayılı Kanunun 4/b-1 maddeleri gereğince takdiren 1.470,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine,

Karar düzeltme harcı peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına,

18.10.2023 tarihinde oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.

''K A R Ş I O Y''

Dava, davacının "EUROPATENT+şekil" ibareli 36, 41 ve 42 sınıflardaki marka başvurusunun bir kısım alt sınıflar yönünden reddi üzerine itiraz edilen Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunca, itiraz edilmeyen ve yayımlanmasına karar verilen diğer alt sınıflar yönünden YİDK'nın mutlak red hukuki sebebine dayalı ve kamu düzeni mülahazasıyla başvurunun tümden reddine karar verilip veremeyeceğine ilişkindir.

Marka tescilinde mutlak red nedenleri mülga 556 sayılı KHK 7 nci maddesinde de düzenlenmiş olup, bu nedenler, işaretin marka olma özelliği ile yakından ilgilidir. Maddede açıkça ifade edildiği gibi bu nedenler ayırt etme gücü bulunmayan, ticaret hayatında herkes tarafından kullanılan, halkı yanıltan, genel ahlaka, kamu düzenine ve dini değerlere aykırı markaların tescil edilmesini önlemektedir.

Dava konusu markanın 556 sayılı KHK 7/f maddesinde belirtildiği üzere halkı yanıltacak nitelikte olduğu hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Mutlak red nedenleri, toplumun menfaatlerini korur nitelikte olduğundan Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından resen dikkate alınır. Kurum tarafından resen dikkate alınan bu husus, uyuşmazlığın yargıya intikal etmesi hâlinde Mahkemelerce bu sebeplerin bir def'î değil, itiraz niteliğinde olduğundan kendiliğinden dikkate alınarak incelenmesi gerekir.

Mülga 556 sayılı KHK 7 nci maddesinde düzenlenen red sebepleri, kamu düzeni ve kamu yararı ile ilgili olup, başvurunun ve kişilerin iradelerine bakılmaksızın Kurum tarafından her aşamada kendiliğinden incelenmesi gereken hükümlerdir.

Mülga 556 sayılı KHK 7 nci maddesinde düzenlenen red sebepleri, kamu düzeni ve kamu yararı ile ilgili olup, başvurunun ve kişilerin iradelerine bakılmaksızın Kurum tarafından her aşamada kendiliğinden incelenmesi gereken hükümlerdir.

Başvurudan tescil aşamasına kadar olan süreçte, idare, kamu düzeni ile ilgili kararları her aşamada almak durumundadır. İtirazen önüne gelmemiş olsa bile YİDK kamu düzeni ile ilgili hukuka aykırılık halini resen değerlendirmelidir.

Aksi düşüncenin kabulü hâlinde, Kurumun nihai karar organı olan YİDK'nın önüne gelen dosyada, mutlak red nedenlerini görmüş olmasına rağmen giderememesi, 556 sayılı KHK 43 üncü maddesi gereğince onaylamış olduğu marka tescil başvurusu için kamu düzenine aykırılık sebebiyle hükümsüzlük davası açmasının düşünülmesi KHK hükümlerinin hedeflediği sonuç değildir.

Önce kamu düzeninin bozulması, daha sonra tekrar tesisi için dava yolu ile sonuç alınmaya çalışılması kabul edilemez bir durumdur.

Böyle bir sonuç doğmadan, idare tarafından kesin karar verilene kadar, her aşamada kamu düzenine aykırılığın kurum tarafından engellenebilmesi gereklidir.

Açıklanan nedenlerle, davalı kurum karar düzeltme isteminin kabulü ile bozma kararının kaldırılarak yerel mahkeme direnme kararının onanmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar düzeltme isteminin reddine ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2012/22551, Karar No: 2013/35063, Tarih: 20.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/22551 E.  ,  2013/35063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

(Kapanan Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

UYAP'tan alınan nüfus kaydına göre, sanığın 13.04.2013 tarihinde öldüğünün belirtilmiş olması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 223/8 ve TCK'nın 64/1. maddeleri uyarınca sanığın öldüğünün anlaşılması hâlinde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunlululuk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...' un temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20.11.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/863, Karar No: 2015/10840, Tarih: 02.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/863 E.  ,  2015/10840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Osmancık Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 30/04/2014

Numarası : 2012/273-2014/793

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri. tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı S.. B.. Osmancık Devlet Hastanesi'nde 01/01/2002 tarihinde işe girdiğini, işten çıkartıldığı 29/02/2012 tarihine kadar fiilen çalıştığını, emekliliğinin dolduğunu, emeklilik için Sosyal Güvenlik Kurumu'na başvurduğunu bu nedenle işten ayrılacağını işverene bildirdiğini, işverenin 29/02/2012 tarihinde kendisini işten çıkarttığını ancak yasal haklarının ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı, hafta tatili, fazla mesai ve yıllık izin ücretlerinin tahsilini talep etmiştir.

Davalı Bakanlık, davacı ile davalı idare arasında iş akdi ya da sözleşme olmadığından idareye husumet tevcih edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı T.C. S.. B..'nın 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 5. ve 7. bentlerinin çıkartılarak yerine;

"5-Davacı tarafından yapılan toplam 526,05 TL harç giderinin davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan davalı şirketten tahsili ile davacıya verilmesine, 146,75 TL yargılama giderinin takdiren 70,00 TL'sının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,

7-Alınması gereken 1.047,00 TL karar harcından peşin yatırılan 504,90 TL harcın mahsubu ile kalan 542,10 TL harcın davalı şirketten tahsili lie Hazine'ye gelir kaydına" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı şirkete yükletilmesine, 02/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7047, Karar No: 2022/2184, Tarih: 22.03.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/7047 E.  ,  2022/2184 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 07.06.2012 gününde verilen dilekçe ile ecrimisil talebi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; asıl ve birleştirilen davanın kısmen kabulüne dair verilen 22.12.2020 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 22.03.2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden asıl ve birleştirilen davada davacı vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı fazla alınan harcın davacıya iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/03/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2022/10718, Karar No: 2023/1851, Tarih: 13.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10718 E.  ,  2023/1851 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kısmen kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, taraf vekillerinin diğer yenlere ilişkin istinaf itirazlarının ise ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı- karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; 22.05.2018 tarihinde bir çocuklarının dünyaya geldiğini, doğumunun on ikinci gününde sarılık olduğunu, erkeğin çocuğu hastaneye götürmekten imtina ettiğini, erkeğin, kadının ısrarlarına dayanamayarak 11.06.2018 tarihinde çocuklarını hastaneye götürdüklerini, çocuktan kan alınması ve çocuğun çok ağlaması nedeniyle erkeğin araçta kadına şiddet uyguladığını, sonra erkeğin ailesinin evine gittiklerini, erkeğin ailesinin evinde de kadına şiddet uygulayarak, kadını tehdit ettiğini, bu arada çocuklarının ağzından burnundan kan gelmesi üzerine hastaneye götürdüklerini, çocuklarının 40 gün yoğun bakımda kaldıktan sonra vefat ettiğini, hastaneye ilk gittikleri gün kovduklarını, kadının da ailesinin yanına sığındığını, "O kadın artık bu eve giremez" dediğini, kadının çocuklarının ölmesi sonrasında üzüntü ve rahatsızlığı nedeniyle defin ve yıkama işlemlerine katılamadığını, erkek ve ailesinin sürekli çocuk katili dediğini, erkeğin ailesinin evliliklerine müdahalede bulunduğunu belirterek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince boşanmalarına, kadın yararına 20.000,00 TL maddî 20.000,00 TL manevî tazminat, aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; kadının haksız ve tam kusurlu olduğunu, dava dilekçesindeki iddiaların doğru olmadığını, bebeklerinin vefatıyla sonuçlanan sürecin hiçbir aşamasında eşinin yanında hatta bebeklerinin yanında olmayarak dayanışma ve yardımlaşma yükümlülüğünü ihlal ettiğini, sarılık durumu için kontrole götürülen bebekte hiçbir sorun yokken birkaç saat içerisinde bebeğin kan içerisinde hastaneye götürüldüğünü, yapılan ilk müdahalede erkeğe, bebeğin boğulma neticesinde ağır beyin hasarına bağlı olarak kalbinin durduğunun söylendiğini, bu durum üzerine erkeğin eşi hakkında şikayette bulunarak soruşturma dosyasının açıldığını, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerini ihlal ettiğini, aile birliğini bozacak şekilde hareket ettiğini, eşiyle yardımlaşma ve dayanışma içinde olmadığını, gün parasını habersiz harcadığını, bebeğin yoğun bakım sürecinde eşinin yanında olmadığını, bebeğin defin törenine katılmadığını iddia ederek 4721 sayılı Kanun'un 166 ıncı maddesi gereğince boşanmalarına, erkek yararına 50.000,00 TL maddî 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının bebeklerinin ölümüyle sonuçlanan süreçte ve bebeklerinin vefatı sonrası süreçte eşinin yanında olmadığı, erkeğin de bebeklerinin ölümüne kadının neden olduğu yönünde eşini suçlar davranışlarda bulunduğu, tarafların bu davranışlarının evlilik birliğinin mutluluğunu sağlama ve birbirlerine yardımcı olma konusundaki özen yükümlülüğüne aykırı olup diğer taraf için ortak hayatı çekilmez kılacağı, bu yönüyle tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesi ile asıl ve karşı davaların kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, kadın yararına yasal şartları oluştuğundan aylık 400,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına tarafların maddî ve manevî tazminat taleplerinin ise boşanmaya sebebiyet veren olaylarda eşit kusurlu olmaları sebebiyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili; hükmedilen nafaka miktarının karşı tarafın gelir durumuna göre çok düşük olduğunu, erkeğin kusurlu olduğunu, tüm bu nedenlerle maddî ve manevî tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek; kusur belirlemesi, tazminatların reddi ve nafakaların miktarı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili; eşit kusur belirlemesinin hatalı olduğunu, maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddedilmesinin ve kadın yararına nafakaya hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek; kusur belirlemesi, tazminatların reddi ve nafakalar yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç