muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7602, Karar No: 2019/3918, Tarih: 19.06.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/7602 E.  ,  2019/3918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, ... ve ... oğlu 1276 doğumlu ...oğlu lakaplı ... oğlu ... ...'ın mirasçısı olduğunu, davalıların ise ... ve ... oğlu 1280 doğumlu ...'ın mirasçıları olduklarını, ancak davalıların mirasbırakan ...oğlu lakaplı ... oğlu ... adına kayıtlı çekişme konusu 3486 ada 12 parsel sayılı taşınmazdaki 1436/2400 payı isim benzerliğinden yararlanarak adlarına intikal yoluyla tescil ettirdiklerini, taşınmazın davalıların mirasbırakanı ile bir ilgisinin bulunmadığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile mirasbırakan adına tescilini istemiştir.Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır. Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece; “... çekişme konusu taşınmazın gerçek malikinin davacının miras bırakanı ... oğlu ... olduğu, buna göre taşınmazın davalılar adına yapılan intikalinin TMK'nun 1025. maddesinden kaynaklanan yolsuz tescil niteliğinde bulunduğu saptanmak suretiyle davanın kabul edilmiş olması kural olarak doğrudur. Ancak, dava mirasbırakan adına tescil isteğine ilişkin olup, ... oğlu ...'ın ölüm tarihi 1927 olduğuna göre, terekesi el birliği mülkiyetine tabidir ve dava dışı mirasçılarının bulunduğu veraset ilamı ile sabittir.... Miras bırakanın dava dışı mirasçılarının olduğu gözetilerek yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde TMK'nun 640 maddesi uyarınca davanın görülebilirlik koşulu olan tüm mirasçıların davaya muvafakatlarının sağlanması veya bu sağlanamadığı takdirde terekeye temsilci atanmasının temin edilmesi bundan sonra bir hüküm kurulması gerekirken davanın görülebilirlik koşulunun yerine getirilmeden neticeye gidilmiş olması doğru olmadığı gibi, 4721 Sayılı TMK'nun 28. Maddesi hükmü uyarınca ölümle hukuki ehliyet son bulacağından ... oğlu ... mirasçılarının kanuni hisseleri oranında adlarına tescil kararı verilmesi gerekirken ölü kişi adına tescil kararı verilmesi de doğru değildir. Ayrıca, tapu iptal ve tescil davaları kayıt maliki veya malikleri aleyhine açılır. Dava tarihinde davalı ... taşınmazda satın alma yoluyla pay edindiği ve davada husumet kendisine tevcih edilmediği halde yargılama sırasında davaya dahil edildiği gözetildiğinde onun aleyhine hüküm kurulmuş olması da isabetli değildir. Zira bir kimseye HUMK'nun 38.maddesi hükmü uyarınca dahili dava yoluyla sıfat verilemez. Öyle ise, davalı ... hakkında da ayrı bir dava açılması için olanak tanınması ve açıldığı takdirde eldeki dava ile birleştirilmesi hususu gözetilmeksizin yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması da doğru değildir..” gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar ..., ..., ..., ..., ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Karar, davalılar ..., ..., ..., ..., ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalılar ..., ..., ..., ... ve ...’in bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.Ancak, TMK’nin 28. madde hükmü uyarınca ölümle şahsiyet son bulduğu halde iptal edilen payların mirasbırakan ... oğlu ... mirasçıları adına tescil edilmesi gerekirken ölü kişi adına tescil edilmesi doğru değil ise de, anılan bu husus yargılamanın yeniden yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 2.bendinde yer alan " taşınmazın 1436/2400 payının intikal ve satış işlemlerinden önce olduğu gibi ... oğlu ... adına tapuya kayıt ve tesciline” ifadesinin hüküm kısmından çıkarılarak yerine “ taşınmazın 1436/2400 payının ... ve ... çocuğu 1276 d.lu mirasbırakan ...’ın ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 16.01.1984 tarih 1984/31 Esas, 1984/23 Karar sayılı ilâmındaki mirasçıları adına payları oranında tesciline” ibaresinin yazılmasına, davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8428, Karar No: 2013/11672, Tarih: 08.07.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/8428 E.  ,  2013/11672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili ve kiralananın tahliyesi istemiyle yapılan takibe vaki itirazın kaldırılması ve kiralanın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı, davalının 15.03.2008 tarihli 3 yıl süreli kira sözleşmesine istinaden kiracısı olduğundan bahisle, 2012 Mart ayından, Haziran ayına kadar 4 aylık kira parası olan 10.000 TL ve 142,50 TL işlemiş faizin tahsili istemiyle 06.07.2012 tarihinde icra takibi başlatmış, davalı borçlu ödeme emrinin 12.07.2012 tarihinde tebliği üzerine, 18.07.2012 tarihindeki itirazında kira sözleşmesini kabul etmediklerini, müvekkilinin kira sözleşmesini şirket adına imzaladığını, karşı tarafında bunu bildiğini, zira kiraya verenin müvekkiline “benim muhatabım sensin” dediğini, ayrıca kira sözleşmesinin ön yüzünde müvekkilinin imzasının bulunmadığını, kira sözleşmesinin ön yüzündeki “kira süresi”, “kira miktarı” ve “kira sözleşmesi başlangıç tarihinin” müvekkilinin rızası hilafına doldurulduğunu, iş yerinin kirasının 1000,00 TL olduğunu, davalının banka hesap numarasını bildirmediği için kira parasını ödeyemediğini, takibe konu aylar nedeniyle toplam 4000,00 TL borcunun olduğunu, bu miktarın masraf ve fer'ilerini kabul ettiğini, bunun dışında kalan asıl alacak işlemiş faiz ve vekalet ücretlerine itiraz ettiğini belirtmiş, kabul ettiği kısım ve fer'ilerine yönelik olarak 18.07.2012 tarihinde 4760,00 TL icra dosyasına ödemede bulunmuştur.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının takibe konu alacağın itiraz edilen kısımına yönelik itirazının haksız olduğunu itirazın kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davacı alacaklının yazılı kira sözleşmesine istinaden icra takibinde bulunduğunu, kira sözleşmesinin üç sayfadan oluştuğunu, kira bedeli ve müddetine ilişkin sayfada kiracının imzasının bulunmadığını, davalının imzası bulunmayan kısma ilişkin itirazda bulunduğunu, bu durumda davacının iddiasını yazılı belge ile kanıtlayamadığını, davalının kira alacağından kabul ettiği kısmı da süresinde ödediğini belirterek davanın reddine karar vermiştir.

Davalı, takibe ve davaya dayanak yapılan 15.03.2008 başlangıç tarihli 3 yıl süreli kira sözleşmesindeki imzaya itirazda bulunmamıştır. Davalının itirazı kira sözleşmesinin ön yüzünde imzasının olmadığı ve sözleşmenin ön yüzündeki “kira süresi”, “kira miktarı” ve “kira sözleşmesi başlangıç tarihinin” rızası hilafına doldurulduğuna ilişkindir. Yargıtay uygulaması ve öğretide, birden çok sayfadan oluşan yazılı sözleşmelerin

Davalı, takibe ve davaya dayanak yapılan 15.03.2008 başlangıç tarihli 3 yıl süreli kira sözleşmesindeki imzaya itirazda bulunmamıştır. Davalının itirazı kira sözleşmesinin ön yüzünde imzasının olmadığı ve sözleşmenin ön yüzündeki “kira süresi”, “kira miktarı” ve “kira sözleşmesi başlangıç tarihinin” rızası hilafına doldurulduğuna ilişkindir. Yargıtay uygulaması ve öğretide, birden çok sayfadan oluşan yazılı sözleşmelerin

devam eden sayfalarının taraflarca imzalanması veya paraf edilmesi zorunluluğu kabul edilmediği gibi Borçlar Kanunu'nda da bu yolda bir hüküm bulunmamaktadır. Buna göre sözleşme metninin birden çok sayfadan oluşması halinde her sayfanın imzalanması zorunlu değil ise de, metin içerik, anlam ve devam eden maddeler ile başlıkları bakımından mantıksal sıralama ( silsile ) ve bütünlük taşıması halinde sözleşme geçerlidir. Davalının kira sözleşmesinin ön yüzünde tahrifat yapıldığına dair itirazı olmayıp, kira sözleşmesinin “kira süresi”, “kira miktarı” ve “kira sözleşmesi başlangıç tarihi” boş olarak imzalanmış olarak davacıya verildiğini, davacının bu kısımları rızası hilafına doldurduğunu iddia etmektedir. Davalı bir kısmı boş olarak verdiği kira sözleşmenin anlaşmaya aykırı doldurulduğunu, İcra İflas Kanununun 269/c maddesine göre itirazını noterlikçe re'sen tanzim veya imzası tasdik edilmiş veya alacaklı tarafından ikrar olunmuş bir belge ile ispat etmeye mecburdur. Davalı kiracı takibe itirazını İİK.’nun 269/c maddesinde belirtilen belgelerle kanıtlayamadığından mahkemece işin esası incelenerek esasa ilişkin bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 08.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14509, Karar No: 2017/16798, Tarih: 26.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/14509 E.  ,  2017/16798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ile icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette 02.02.2013 tarihi ile ....01.2014 tarihi arasında çalıştığını, ....01.2014 tarihinde davalı şirket tarafından iş akdinin haksız bir şekilde feshedildiğini, işten çıkarılması sebebinin haksız olması sebebiyle ... 1. İş Mahkemesinin 2014/131 esas sayılı dosyası ile işe iade talepli dava açıldığını, işe iadesine karar verildiğini ve .../06/2014 tarihinde kesinleştiğini, kararın kesinleşmesinden sonra 10 günlük süre içerisinde davalı firmaya işe iade başvurusunda bulunduğunu, ayrıca boşta geçen süre tazminatının da icraya koyulduğunu, davalı şirket tarafından bu miktarın icra dosyasına yatırıldığını, davalı tarafın işe iade talebini olumlu karşıladığını, ancak davacının ailevi sebeplerden dolayı işe başlayamadığını, müvekkilinin işe iade kararından önce davalı işyerinde 11 ay 25 günlük çalışmasının mevcut olduğunu, işe iade kararında hükmedilen 4 aylık boşta geçen süre tazminatının yatırılması ile birlikte 1 yıl 3 ay 25 günlük hizmete sahip olduğunu, kıdemi 1 yılı aştığı için kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin alacağı ücretinin ödenmesi gerektiğini, bu konuda da ... 19.icra müdürlüğünün 2014/13672 esas sayılı dosyası ile takip yapıldığını, davalı tarafça itiraz edildiğini, bu nedenlerle itirazın iptaline karar verilmesini ve icra inkar tazminatının tahsiline hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işe gelmesini kabul ettiklerini, davacı asile ihbarname gönderdiklerini, işe gelip başlamasını talep ettiklerini ve sigortasını 04/06/2014 tarihinde başlattıklarını, ancak aradan geçen 1 aya rağmen davacının işe gelmediğini, bu sebeple iş akdinin feshi ile ilgili ihbarnameyi davacı vekiline gönderdiklerini, ilk işe iade dava tarihi olan 20/02/2014-13/07/2014 tarihleri arasında duyumlarına göre başka bir işyerinde çalışmaya başladığını ve ... kayıtlarının celbinin gerektiğini, sanki işe dönecekmiş gibi kötüniyetli olarak dava açıldığını ve müvekkilini zor durumda bıraktıklarını, davacı tarafın da dediği gibi sözleşmenin fesholduğunu ve bu feshin geçerli olduğunu, dolayısıyla geçerli fesihte kıdem ve ihbar tazminatının istenemeyeceğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının davalıya ait işyerinde 02/02/2013 - .../01/2014 tarihleri arasında çalıştığı, bilirkişi tarafından ... kayıtlarına göre ücretinin tespit edildiği, buna göre hesaplama yapıldığı, davacının işe iade davası açtığı, davanın kabulüne karar verildiği ve kararın kesinleştiği, bu nedenle davacının 4 aylık boşta geçen hizmet süresinin toplam hizmet süresine eklenmesi gerektiği, bu hizmet süresi üzerinden raporda hesaplanan davacının hak kazandığı kıdem ve ihbar tazminatı miktarlarının hükme esas alındığı, davacının 14 günlük yıllık izin hakkının bulunduğu, yıllık iznin kullanıldığının yada karşılığı ücretin ödendiğinin ıspat yükü kendine düşen davalı işveren tarafından, yıllık izin defteri gibi yazılı belgelerle ispatlanamadığı, miktarının raporda hesaplandığı, davacının işe iade davasının kesinleşmesinden sonra işe başvurması ve işe başlamaması halinde iş akdinin geçerli nedenle feshe dönüşeceği, haklı nedenle fesih bulunmadığından ve iş akdi davalı işveren tarafından feshedildiğinden, ihbar öneli de verilmediğinden kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanılacağı, miktarının hesaplandığı, alacak miktarı likit olmadığından, davalı tarafça bilinebilir nitelikte olmayıp, bilirkişi incelemesini gerektiğinden icra inkar tazminatının reddi gerektiği, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.4857 sayılı İş Kanunu'nun 21. maddesinin 5. fıkrasına göre; “İşçi kesinleşen mahkeme veya özel hakem kararının tebliğinden itibaren on işgünü içinde işe başlamak için işverene başvuruda bulunmak zorundadır. İşçi bu süre içinde başvuruda bulunmaz ise, işverence yapılmış olan fesih geçerli bir fesih sayılır ve işveren sadece bunun hukuki sonuçları ile sorumlu olur”. İşverenin haklı nedenle iş sözleşmesini feshettiği savunmasını yaptığı her olasılıkta, verilen karar feshin geçersizliği olunca, yapılan feshin haksız ve geçersiz olduğu tespit edilmiş olur. İşçi feshin geçersizliği kararına rağmen belirtilen 10 iş günü içinde işe başlatılması için işe başvurmazsa, haksızlığı ve geçersizliği saptanan fesih işlemi, yasal hüküm gereği geçerli fesih olarak sayılır ve işveren geçerli bir fesih yapmış gibi bunun hukuki sonuçlarından sorumlu olur. Kısaca geçersiz ve haksız fesih işlemi, fesih tarihi itibari ile yasanın 18. maddesinde belirtilen nedenler gibi geçerli feshin sonuçlarını doğurur. Haklı neden savunmasında bulunan işveren, feshin geçersizliğinin yargı kararı ile tespitine rağmen işçinin başvurmaması nedeni ile geçerli sayılan ancak haksız olduğu saptanan fesihten dolayı, ihbar tazminatı ve bir yıldan fazla kıdem halinde de kıdem tazminatından sorumlu olacaktır.

İşçinin başvurması ve işverenin davet etmesi halinde işe başlamaması da 4857 sayılı İş Kanunu’nun 21/5 maddesi uyarınca feshi geçerli hale getirir( Y. 9. HD. 11.07.2005 gün ve 2005/20810 E, 2005/24800 K).

Dosya içeriğine göre davalı işyerinde 02.02.2013 tarihinde işe başlayan davacının iş sözleşmesi ....01.2014 tarihinde bir yıl dolmadan işverence feshedilmiş ve davacının feshin geçersizliği ve işe iade davası açması üzerine kesinleşen karar ile feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir. Davacı kesinleşen karar üzerine işe başlatılmak üzere işverene başvurmuş, işveren işe davet etmiş ancak davacı ailevi nedenlerle başlamayacağını bildirmiştir. Bu durumda 16.01.2014 tarihinde yapılan fesih geçerli olacağından bu tarihteki süre ve ücret üzerinden işveren işçilik alacaklarından sorumlu olacaktır. Davacının kıdemi bu tarihte bir yıldan az olduğundan kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izne hak kazanmayacaktır. Ancak ihbar tazminatına hak kazanacaktır. Davalının kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağına yönelik icra takibine itiraz yerinde olduğundan, mahkemece anılan alacaklar yönünden itirazın iptaline karar verilmesi hatalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine ....10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19722, Karar No: 2016/1528, Tarih: 08.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/19722 E.  ,  2016/1528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli .. Köyü 129 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak

1-4650 Sayılı Kanun ile değişik 2942 sayılı Kanunun 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca, bilirkişi kurulu arazi niteliğindeki taşınmazın, kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını gözönünde bulundurarak düzenleyeceği gerekçeli raporda değerini tespit etmelidir.

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise, özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça, tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için aynı Kanunun 4650 Sayılı Kanun ile değişik 15. maddesinin son fıkrası gereğince, kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği gün itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verimine, üretim giderine ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki tarım müdürlüğü verilerinin esas alınması arandığından, geri çevirme sonrası dosyaya getirtilen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünün 2013 yılı veri cetveline göre, kavunun dekara ortalama verimi 2000 kg iken bilirkişi raporunda 1000 kg alınmak suretiyle hesaplama yapılması; ayrıca üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler gibi kalemlerin dahil edilmemesi gerekirken, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan tarla kirası, genel idare giderleri ve masrafların faiz karşılığı düşülmeden hesaplama yapılarak üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmaz bedelini eksik tespit eden bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

2-11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanun ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkralarıyla getirilen “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.” ve “…bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” düzenlemeleri karşısında maktu harca hükmedilmesi gerekirken nisbi harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/17873, Karar No: 2020/10244, Tarih: 24.02.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/17873 E.  ,  2020/10244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinin 05.09.2013 ve sonrası olmasına karşın, gerekçeli karar başlığında 2013 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir. Sanıklar ... ve ...'ın adli sicil kayıtlarında yer alan Bulanık Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/29 esas, 2009/18 karar sayılı ilamından kaynaklı cezalarını infaz ederek şartlı tahliye edildiklerinin anlaşılması karşısında, sanıkların şartlı tahliye edildikten sonra bihakkın tahliye süresini beklemekte iken deneme süresi içerisinde üzerlerine atılı suçu işlemeleri halinde şartlı tahliye kararlarının geri alınması için mahkemesine bildirimde bulunulması gerektiğinin anlaşılması karşısında, bu hususta herhangi bir araştırma yapılmadan kararın kesinleşmesini müteakip ihbarda bulunulmasına karar verilmemiş olması hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın bir nedene dayanmayan, sanık ... müdafii Avukat ...'in eksik incelemeye, sanık ... müdafii Avukat ...'in eksik araştırmaya, müvekkiline atfolunan suçun 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, sanıklar ... ve ... müdafii Avukat ...'ın müvekkillerinin beraatine karar verilmesi gerektiğine, Cumhuriyet Savcısının sanık ...'ın 6136 sayılı Kanun'un 12/1. maddesinden, sanık ...'ın ise 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesinden mahkumiyetlerine karar verilmesi, sanıklar ... ve ...'un ise beraatlerine karar verilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2830, Karar No: 2013/7069, Tarih: 07.05.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/2830 E.  ,  2013/7069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 50/1-a, 52, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir ... olması gerektiği;

Somut olayda, kendisine muhafaza için bırakılan eşyaların nerede olduğunu bilmediğini, firma sahiplerinin mahcuzları almış olabileceğini beyan eden sanığın savunması doğrultusunda araştırma yapılarak, mahcuzların suç tarihi itibariyle mevcut olup olmadığı, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu bozulmasına veya kaybolmasına neden neden olup olmadığı, başkaca haciz nedeniyle el konulup konulmadığı belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.