muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10359, Karar No: 2023/2956, Tarih: 10.05.2023

Görüşlerini içeren raporları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Sanık savunması, katılanın ve tanıkların beyanları, 14.05.2015 tarihli olay-cd izleme-şüpheli tespit ve yakalama tutanağı, sanığın nüfus kayıt örneği ve adli sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2021 tarihli ve 2020/187 Esas, 2021/496 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/116, Karar No: 2008/128, Tarih: 20.05.2008

**Ceza Genel Kurulu         2008/YYB-116 E.  ,  2008/128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname :93788

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

1705 sayılı Yasaya aykırı davranmak suçundan açılan kamu davasında Bodrum 2. Asliye Ceza Mahkemesi; sanığa yüklenen eylemin 5307 sayılı Yasanın 8 ve 16/4. maddeleri kapsamında kaldığı gerek¬çesiyle 5307 sayılı Yasanın 18. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna gönderilmesine karar vermiştir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu da; 5307 sayılı Yasanın sanıkların suç işlemesinden sonra yürürlüğe girdiğini belirte¬rek karşı görevsizlik kararı ver¬miştir.

Dosya görev uyuşmazlığının çözümü için, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderil¬mekle, değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanıklara yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Bodrum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin mi, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun mu görevli olduğunun belirlenmesi hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında ilke ve gerekçeleri belirlendiği üzere;

1- Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri ve Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu gibi makamlar, yargı mercii olma¬dıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makam¬lardan olmaları nedeniyle, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makam¬lar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

2- Somut olayda, Asliye Ceza Mahkemesinin, eylemin idari yaptırımı gerektiren 5307 sayılı Yasanın 8 ve 16/4. maddeleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek, görev¬sizlik kararı vermesi üzerine dosyayı tevdi ettiği Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun, 5307 sayılı Yasanın eylemden sonra yürürlüğe girmesi nedeniyle görevli olmadığını belirterek karşı görevsizlik kararı vermiş bulunması karşısında;

01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 5326 sayılı Kabahatler Yasası’nın 24. maddesinde; “Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluştur¬duğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idarî yaptırım kararı verilir.” hükmü uyarınca, atılı eylem ister adlî yaptırımı gerektiren suç, isterse idarî yaptırımı gerektiren kabahat oluştur¬sun, her iki halde de yargılama yaparak kovuşturma konusu eylemi değerlendirme ve gerektirdiği yaptırımı belirleme görevinin adli mercie ait olma usulü getirilmekle, usul hükümlerinin derhal uygulanırlığı ilkesi gereğince görevli merciin Asliye Ceza Mahkemesi olacağı sonucuna varıldığından, Bodrum 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ  :

Açıklanan nedenlerle;

SONUÇ  :

Açıklanan nedenlerle;

Bodrum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2006 gün ve 1471-84 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

Dosyanın anılan mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine,

20.05.2008 tarihinde tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1236, Karar No: 2007/3613, Tarih: 05.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1236 E.  ,  2007/3613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 5.7.2005 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.5.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, Türkiye ... İletim A.Ş. Genel Müdürlüğüne bağlı 154 KV ...- ... Enerji Nakil Hattının geçtiği güzergahta bulunan 91 ve 92 pilonlar arasında davalı tarafından yapılan binanın Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğine göre tehlike arz ettiğini belirterek elatmanın önlenmesi ve elatılan kısımların yıkımı isteğinde bulunmuştur.

Davalı, dava konusu yapının belediyeden verilen ruhsata uygun olarak inşa edildiğini, davalı lehine tesis edilmiş bir irtifak hakkı bulunmadığı gibi kamulaştırma işlemi de yapılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava konusu 2 parsel sayılı taşınmaza davalı tarafından tehlikli ve davacının irtifak hakkını ihlal eder şekilde bina inşa edildiğinden irtifak hakkına elatmanın önlenmesi ve kal kararı verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

Davacı kurum, mülkiyeti 1744 ada 2 parsel numarası ile davalı adına kayıtlı bulunan taşınmaz üzerinden idare tarafından yüksek gerilim hattı geçirildiğini, davalının " Elektrik Kuvvetli Akım Yönetmeliğine" aykırılık teşkil edecek şekilde taşınmazına bina yapmak suretiyle, önceki Medeni Kanunun 653.maddesine göre yapılan binanın yasal dayanaktan yoksun

olduğunu ve hayati tehlike arzettiğinden yıkılmak suretiyle müdahalenin giderilmesini istemektedir. Dava dilekçesinde yapılan açıklamalardan da yüksek gerilim hattı geçirilmesi konusunda davalıdan ön izin alınmadığı gibi bu konuda yasaya uygun bir kamulaştırmada yapılmadığı anlaşılmaktadır.

743 sayılı Medeni Kanunun 653.maddesinde açıktan geçen akımlar için tescilsiz bir irtifakın varlığı kabul edilmiş ise de 1.1.2002 tarihinde yürürlüğe giren 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun irtifaka ilişkin hükümlerinde önceki yasanın 653.maddesini karşılayan bir hüküm yer almamaktadır. Mülkiyet hakkı yatay ve dikey olarak taşınmazda kanunla yapılan sınırlamalar dışında sahibine tam bir kullanma ve buna elatma halinde ise eksiksiz koruma sağlar. Davacı idarenin yöntemine uygun biçimde kamulaştırma yapmadığı sürece mülkiyet hakkının yukarıda tanımı yapılan kullanma biçimine elatması yasaya uygun sayılamaz. Davalının yaptırdığı binanın imara uygun ve ruhsata bağlı biçimde inşa edildiği de dikkate alındığında davalının savunması da gözetilerek davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile istemin hüküm altına alınması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın yatırana iadesine, 5.4.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1519, Karar No: 2013/613, Tarih: 17.12.2013

**Ceza Genel Kurulu         2012/1519 E.  ,  2013/613 K.**

* CEZANIN BİREYSELLEŞTİRİLMESİ

* HAPİS CEZASININ ERTELENMESİ

* ADLİ PARA CEZASINA ÇEVİRME

* KAZANILMIŞ HAK

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 7

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 50

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 51

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 307

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 326

* CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA KANUN (5275) Madde 106

**"İçtihat Metni"**

Taksirle ölüme sebebiyet verme suçundan sanık S.. G..’in 5237 sayılı TCK’nun 85/1, 62, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 12.100 Lira adli para cezası ile cezalandırılma- sına ve cezanın 20 eşit taksitte ödenmesine ilişkin, Bucak Asliye Ceza Mahkemesince verilen 21.05.2007 gün ve 120-137 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 27.05.2009 gün ve 6814-6175 sayı ile;

“Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin düzenleme karşısında suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması konusunda değerlendirme yaparak, zararın giderilmediğinden bahisle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünü uygulamayan yerel mahkemece 11.11.2009 gün ve 458-952 sayı ile, bu kez sanığın 5237 sayılı TCK’nun 85/1, 62 ve 51/1-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 05.04.2012 gün ve 12488-9380 sayı ile;

“...Bozmaya uyularak yapılan yargılama sırasında, sanığın 13.10.2009 tarihinde talimatla alınan beyanında, 'işlerinin bozuk olduğunu, maddi durumunun iyi olmadığını' beyan ettiği, bunun üzerine temyize konu hükümde sanığa hapis cezası verilerek ertelendiği, cezanın bireyselleştirilmesi ilkesi uyarınca adli para cezasına göre, erteli hapis cezasının sanık yönünden daha lehe olduğu kabul edilerek tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir” açıklamasıyla onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 15.06.2012 gün ve 152338 sayı ile;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 15.06.2012 gün ve 152338 sayı ile;

"Sanık S.. G.. hakkında bozma öncesi verilen 21.05.2007 tarihli hükümde hapis cezasının paraya çevrilip, taksitlendirilmesi ve hükmün yalnız sanık savunmanı tarafından temyiz edilmiş olduğu, adli para cezasının sanık yönünden hapis cezasından daha lehe olduğu gözetilmeden, bozma sonrası verilen hükümde hapis cezasının paraya çevrilmeyerek, ertelenmesi suretiyle CMUK'nun 326/son maddesine yasaya aykırı olduğu” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak, Özel Daire onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 12. Ceza Dairesince 15.11.2012 gün ve 27110-24113 sayı ile, itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Suçun sübutuna ilişkin bir uyuşmazlık ve bu kabulde dosya kapsamı itibari ile herhangi bir isabetsizlik bulunmayan somut olayda, Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; yalnız sanık lehine temyiz edilen 12.100 Lira adli para cezasından ibaret olan hükmün bozulmasından sonra yerel mahkemece bu kez sanığın hürriyeti bağlayıcı ceza ile cezalandırılmasına ve bu cezasının ertelenmesine karar verilmesi nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanığın 10.09.2005 günü saat 20.30 sıralarında yönetimindeki araçla Antalya istikametinden Uşak istikametine seyir halinde iken Burdur ili Bucak ilçesi U... köyüne geldiğinde yaya olarak karşıdan karşıya geçmeye çalışan ve yolun ortasında olan E.. M..’ın ölümüne neden olduğu, yapılan keşif ve alınan adli tıp raporuna göre meydana gelen kazada sanığın tali, ölenin ise asli kusurlu olduğu,

Sanık aşamalarda özetle; olay tarihinde şirkete ait olan ... plakalı araçla Antalya’dan Uşak’a gittiğini, yanında ailesinin de olduğunu, Burdur ili Bucak ilçesi U... köyü mevkiine geldiğinde ölenin bir anda aracın önüne çıktığını, kendisine çarpmamak için sola doğru direksiyonu kırdığını, ancak aracın sağ ön far kısmından ölene vurduğunu, olay sırasında havanın karanlık olduğunu, karşıdan gelen araçların farları yanık olduğu için görüş mesafesinin çok dar olduğunu, öleni fark ettiğinde mesafe çok yakın olduğu için çarpmayı önleyemediğini, kaza sırasında süratinin 75-80 km olduğunu, havada yağış olmadığını, görüşün karşıdan gelen araçların farları nedeni ile kısıtlandığını savunduğu,

Sanığın cezanın şahsileştirilmesine ilişkin olarak herhangi bir talepte bulunmadığı, sanık müdafiinin ise son oturumda sanığın beraatine karar verilmesini ve lehe hükümlerin uygulanmasını istediği,
Yargıtay — Esas No: 2021/14418, Karar No: 2022/3366, Tarih: 06.04.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/14418 E.  ,  2022/3366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Galleye Müstehak Vakıf Evladı Olduğunun Tespiti

MAHKEMESİ : ... Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında ... Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 3. maddesinde, mülhak vakıf mülga 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi'nin yürürlük tarihinden önce kurulan, yönetimi vakfedenlerin soyundan gelenlere şart edilen ve bu kişiler tarafından; mazbut vakıf ise bu Kanun uyarınca Genel Müdürlükçe yönetilecek ve temsil edilecek vakıflar ile mülga 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi'nin yürürlük tarihinden önce kurulan ve 2762 sayılı Vakıflar Kanunu gereğince Vakıflar Genel Müdürlüğünce yönetilen vakıflar olarak tanımlandıktan sonra, aynı Kanun'un 6. ve 7. maddelerinde ise mazbut vakıfların Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından yönetilip temsil edileceği, Kanun'un (5737 sayılı Vakıflar Kanunu) yürürlüğe girmesinden önce mazbut vakıflar arasına alınan vakıflarla, bu Kanuna göre mazbut vakıflar arasına alınan vakıflara bir daha yönetici seçimi ve ataması yapılamayacağı hükme bağlanmıştır.

Vakıflar Kanunu ve Vakıflar Yönetmeliğine göre, galle fazlası evlada şart kılınan mazbut ve mülhak vakıflarda vakfedenin soyundan gelen ve bu nedenle vakfın gelirinden (gallesinden) yararlanma hakkına sahip olan kişiler için öncelikle dava açılması ve bu haklarının dava ile tespit edilmesi aranmıştır. Uygulamada bu dava, vakıflarda evladiye davaları, vakıf evladı ya da galleye müstehak evlat olduğunun tespiti davası şeklinde isimlendirilmiştir. Belirtmek gerekir ki vakıf evladı kavramı daha çok, vakfedenin çocukları ya da alt soyundan gelenler için kullanılan bir kavram olup, vakfedenin akrabaları ya da vakıftan yararlanan ismi ile belirtilmiş kişileri kapsamamaktadır.

Vakfın geliri üzerinde hak sahibi olduğuna ilişkin davayı, vakfiye uyarınca galleden yararlanma ... olan, yani vakfeden ile soybağı olan ya da soybağı olmasa bile galleden kendisine pay özgülenen diğer kişiler açabilir.

Vakfın geliri üzerinde hak sahibi olduğuna ilişkin davayı, vakfiye uyarınca galleden yararlanma ... olan, yani vakfeden ile soybağı olan ya da soybağı olmasa bile galleden kendisine pay özgülenen diğer kişiler açabilir.

Galle fazlası evlada şart kılınan vakıflarda, galle fazlasının alınabilmesi için açılan davada öncelikle vakfeden ile soybağının ispatlanması, evlat dışında başka üçüncü kişilere (somut uyuşmalıkta olduğu üzere evladın soyunun kesilmesi durumunda vakfedenin azadlı kölelerine) şart kılınan durumlarda vakfeden ile soybağı değil, vakfedenin azadlı kölesi var ise bunlarla soybağının kurulması, daha sonra da vakfiyedeki şartların gerçekleşmesi gerekir. Yani bu tür davalarda incelenecek ilk husus; davacı ile vakfeden veya lehine galle fazlası şart kılınan kişi veya kişiler arasında iddia edildiği üzere kan bağı yolu ile soybağı mevcut olup olmadığı, eğer soybağı kurulabiliyorsa ikinci aşamada vakfiyelerde galle fazlası için öngörülen şartların somut olayda davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması olacaktır.

Bir vakfın evladı olunabilmesi için vakfın kurucusuna veya lehine galle fazlası şart kılınana kadar soy bağının götürülmesi zorunlu olmayıp, daha önceden kesinleşmiş mahkeme kararı ile evlat olduğuna karar verilen kişilerle veya 1943 tarihli Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kararına göre tevliyeti evlada bırakılan vakıflarda mütevellilik yapan kişilerle yöntemince kanbağı ilişkisinin kurulması yeterlidir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden; galle fazlası için vakfiyede öngörülen şartların incelenmesinden önce, soybağı üzerinde durulması gerekmektedir. Davacı ile vakfeden ... ... Paşa arasında soybağı olduğu iddia edilmediği gibi ... Paşa'nın altsoy bırakmaksızın vefat ettiği, vakfın tevliyet kaydına göre ilk mütevelliden itibaren bütün mütevvellilerin azadlılardan olduğu, davacının iddiasının; vakfedenin azadlı kölelerinin soyundan geldiğine yönelik olduğu ve vakıfta mütevellilik yapan ...'tan önceki mütevelli Defteri Hakani Müdürü ... ... Bey'in soyundan geldiği yönünde olduğu, dolayısı ile 1943 tarihli Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kararı da gözönünde bulundurularak (somut olayda olduğu üzere tevliyetin ve galle fazlasının öncelikle evlada, evladın soyunun tükenmesi halinde vakıfın azadlı kölelerine şart kılınması hali) vakıfta mütevellilik yapan kişilerle davacı arasında soybağı mevcut olup olmadığı üzerinde durulması daha sonrada galle fazlası için vakfiyede öngörülen şartlar üzerinde durulması gerekmektedir.

Vakfın tevliyet kaydının tutulduğu 134 numaralı Defterin 210. sayfası 1729. sıradaki kayda göre es-Seyyid ... ... Efendi (15.R.ahir 1286 H/1869 M) mütevelli olduğu, onun vefatı ile evlâdı evlâd-ı utekâ-yı (âzat edilmiş köle) vakıfın zükûrunun (erkek) batn-ı evvelde aslah ve erşedi ve hâsıren meşrûtunlehi (vâkıf tarafından vakfın menfaati kendisine şart olunan) olduğu tahakkuk eden defter-i hâkâni müdiri esbak (geçenki, geçen, evvelki, önceki) ... ... Bey'e tevcih edilmiştir. (4 C.evvel 1307 H/1889 M) ... ... Bey'in vefatı ile tevliyet (mütevellik görevi) 22 Eylül 1341 R/ 1925 ... Bey'e (...) tevcih edilmiştir.

Dosyaya sunulan arşiv kayıt ve nüfus kayıt belgelerinden ... ... Bey'in 1885-1890 yıllarında ... Defter-i Hâkâni Müdürlüğü yaptığı yani 1889 tevliyet tevcih tarihi itibari ile bu görevde olduğu, son olarak 1901-1902 yıllarında Defter-i Hâkâni Taşra Senadat Müdür Müavinliği görevinde bulunduğu (BOA 1008/75 referans numaralı belge) bu kaydı doğrular şekilde çocukları 1886 doğumlu ... ... ile 1890 doğumlu ... ...'in ... doğumlu olduğu, ... ...'in kızı ... ...'a maaş bağlama belgelerine göre ... Hâkâni Taşra Senadat Müdür Müavini ... ...'in 13.07.1924 tarihinde vefat ettiği, çocuklarının 1889 doğumlu ... ..., 1890 doğmlu ... ..., 1890 doğumlu ... ... ve 1883 doğumlu ... Mührinigar olduğu, iş bu kayıtlar ile nüfus kayıtlarının örtüştüğü gibi vakfın son mütevellisi ...'un, ... ...'in 13.07.1924 tarihinde vefatından sonra 1925 yılında mütevelli olarak atandığı, dolayısı ile nüfus kayıtlarına göre davacının dedesi olan ... ... oğlu ... ... ile vakıfta mütevellik yapan ... ...'in aynı kişi olduğu, davacının 1943 tarihli Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kararına göre mütevellilik yapan kişi ile soybağının mevcut olduğu anlaşılmaktadır.

Vakfiyede galle fazlasının da tevliyet gibi önce vakıfın evladına, evladının soyunun tükenmesi halinde azadlı kölelerine ve azadlıların evlatlarına şart kılındığı, tevliyet kaydına göre vakfın tevliyetinin ilk mütevelli ...'dan itibaren azadlılar tarafından yürütüldüğünden tevliyet ve galle fazlasının azadlılara geçtiği, azadlılar ve evlatları arasında gallenin ise batın şartı ile azadlılara, onlardan sonra ise nesilleri tükeninceye kadar kız ve erkek evlatlarına şart kılındığı, vakıf kayıtlarına göre, dava konusu vakıftan galle fazlası alan evladın bulunmadığı, mevcut kayıtlara göre davacının üst batınında sağ evlat olmadığı, özetle davacı ...'in, vakıfta mütevellik yapan ... ...'in soyundan geldiği ve galle fazlası için vakfiyede öngörülen şartları sağladığı anlaşıldığından davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmeyerek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelerle göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, 59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 21,40 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 06.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9250, Karar No: 2010/20435, Tarih: 02.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/9250 E.  ,  2010/20435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava ve birleştirilen dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak;

Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğünün 8 Mart 2006 gün ve 792 sayılı yazılarında "Ankara – İstanbul ve Ankara – Konya Rehabilitasyon Projesi kapsamındaki yeni demiryolu güzergahında demiryolu hat ekseninden itibaren 50 metrelik kesimin demiryolu güvenlik koridoru kabul edilerek bu koridorun dahilinde sabit yapılaşmaya müsaade edilmemesi" yönündeki yazısı dikkate alınarak, demiryolu güvenlik koridorunun 50 metre olarak kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilerek kamulaştırma bedelinin eksik tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.