muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2304, Karar No: 2024/1328, Tarih: 29.02.2024

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Maktul ile sanıkların akrabası olan Müjgan A.'nın olay tarihinden yaklaşık 6-7 yıl önce kaçarak evlendikleri, maktulun eşine 11.11.2019 günü kasten yaralama suçunu işlemesi sonucunda ... ve ... aileleri arasında husumet oluştuğu, bu husumete dayalı olarak 10.04.2020 günü maktulun sanıklar ... ve ... ...'in kardeşi, sanık ...'in babası ve diğer sanıkların amcası olan ...'ı bıçakla ağır yaraladığı ve olay tarihine kadar yakalanamadığı, olay tarihi olan 19.04.2020 günü sanık ...'un maktulü ... olarak adlandırılan yerde gördüğü, sanık ...'ı telefonla arayarak akrabalarını olay yerine çağırdığı, sanıklar , ... ve ... buluştukları, yanlarına sopalar alarak 76 AP... plakalı araç ile saat 12.43 civarında olayın gerçekleştiği yere giderek maktulü gözetleyen sanık ... ile buluştukları, sanıklar.....'un birlikte ellerinde sopalarla ...'ne çıktıkları, sanıklar ... ve Servet'in ise olayı öğrenmelerinin ardından saat 12.39'da 28 NB... plakalı araç ile ... Devlet Hastanesi'nden ayrılarak saat 12.45'te olayın gerçekleştiği ...'ne geldikleri, akabinde sanık ...'in araçta bulunan bıçağı alarak, sanık ...'ın ise elinde sopa ile tepeye doğru çıktıkları, maktulün tepede sanıkları görmesi üzerine kaçmaya başladığı, bu sırada tüm sanıkların maktulü kovaladığı, sanık ...'un yanında bulunan kuru sıkı tabanca ile koşmakta olan maktule üç el ateş ettiği, sanık ...'in ise elinde bulunan sopayı maktule fırlattığı, bunun üzerine maktulün sendeleyerek yere düştüğü, maktul yerde iken sanıklar tarafından sopalarla darp edildiği, daha sonra sanık ...'in elinde bulunan bıçağı maktulün göğsüne iki defa sapladığı, maktul yerde oturur vaziyette bulunmakta iken olay yerine gelen sanık ...'in ise elindeki bıçağı maktule bir defa sapladığı, akabinde sanıkların maktulü bulunduğu tepeden aşağıya doğru

25 metre kadar sürükleyerek bulunduğu yere attıkları, daha sonra sanıkların olay yerindeki araçlara binerek olay yerinden kaçtıkları ve sanık ...'ın evine gittikleri, sanıkların araçları burada bıraktıktan sonra sanık ...'ın kızı olan tanık ... A.'nın evine gittikleri, burada beklemekte iken sanık ... ...'in eve geldiği ve sanık ...'i suçu üstlenmesi için ikna ettiği, akabinde sanık ...'in polise teslim olduğu, diğer sanıkların ise bulundukları evde yakalandıkları, maktulün göğüs bölgesinde üç adet kesici delici alet yaralanmasının bulunduğu, bu üç yaranında öldürücü nitelikte olduğu, bunun dışında maktulün sağ kaşında, sağ göz altında, çene ortasında künt cisimle alınan darbeye bağlı olarak yara izlerinin bulunduğunun tespit edildiği, maktulün kesin ölüm sebebinin üç adet kesici delici alet yaralanmasına bağlı sol ve sağ akciğer hasarı ve hemotoraks olarak saptandığı anlaşılmıştır.

2. Sanıkların savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları, maktulün kesin ölüm tespitine ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.04.2020 tarihli ölü muayene tutanağı, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.04.2020 tarihli ölü muayene, otopsi ve kimlik tespit tutanağı ile ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 28.04.2020 tarihli rapor, olay yeri ve araç inceleme tutanakları, ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen 13.05.2020 tarihli atış artıkları analizine ilişkin uzmanlık raporu, ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen 08.06.2020 tarihli DNA analizine ilişkin uzmanlık raporu, 20.07.2020 tarihli atış artıkları analizi ve atış uzaklığı belirlenmesine ilişkin uzmanlık raporu, 20.07.2020 tarihli bıçak,tabanca, fişek ve kovan incelemesine ilişkin uzmanlık raporu, haberleşmenin tespitine ilişkin kayıtlar ve tutanaklar, ses kayıt çözümleme tutanağı, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/1454 Soruşturma sayılı dosyası(Uyap üzerinden gönderilmiş), nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Maktule Karşı Kasten Öldürme Suçuna Azmettirmeden Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... Hakkında Maktule Karşı Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden

B. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... Hakkında Maktule Karşı Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, sanıkların eylemlerinde suç vasfının doğru belirlendiği ve suçun unsurlarının somut olayda oluştuğunun anlaşıldığı, eylemin sanıklar tarafından iştirak halinde gerçekleştirildiğinin sanıkların soruşturma aşamasında alınan savunmaları, KYGS görüntülerine ilişkin tutanak ve dosyadaki diğer delillerle saptandığı, sanık ...'in savcılık aşamasında müdafii huzuru ile alınan "Ben tepeye çıktığımda ... gövdesi üzerine yığılmış vaziyetteydi. Gözleri açık ve ağzından burnundan kan gelir haldeydi. ...'ı herkes bırakmıştı. Dediğim gibi gövdesinin üstüne kolunun üzerine yığılmış durumdaydı. Ben bu esnada ani bir şekilde ...'a elimdeki bıçakla bir defa salladım ve bıçağı batırdım. Tahminimce bıçak ...'ın gövdesinin karın boşluğuna yakın bir yere isabet etmiştir diye düşünüyorum" şeklindeki savunmasına göre maktulden sanık ...'e yönelen haksız bir saldırı bulunmadığı halde maktulü bıçakladığı anlaşılmış olup sanık ...'in eyleminde meşru savunma koşullarının oluşmadığının tespit edildiği, sanıkların öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanıklar aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin doğru olarak belirlendiği, kanunen uygulanma imkanı bulunan lehe hükümlerin sanıklar hakkında uygulandığı anlaşılmış olup katılanlar ..., ... ve ... vekili, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... müdafii, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Suç Delillerini Yok Etme, Gizleme Veya Değiştirme Suçu Yönünden

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Suç Delillerini Yok Etme, Gizleme Veya Değiştirme Suçu Yönünden

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca başvuranın buna hakkı bulunmadığının anlaşılması nedeniyle reddine karar verildiği, bahse konu kararın; aynı Kanun’un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğu ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşıldığından, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 268 ... maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanık ... müdafiinin kanunî süresi içinde hükmü temyiz ettiği ancak; sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla gönderdiği dilekçe ve alınan beyanı ile temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği, temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, bu temyiz istemi yönünden oy birliğiyle 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği REDDİNE,

C. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... Hakkında Kasten Öldürme ve ... Hakkında Kasten Öldürmeye Azmettirme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2021/3069 Esas, 2021/3335 Karar sayılı kararında katılanlar ..., ... ve ... vekili, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... müdafii, sanıklar ... ve ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/540, Karar No: 2013/11699, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/540 E.  ,  2013/11699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 08.04.2010 gün ve 2009/329 Esas, 2010/198 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında TCK.nın 53/1. maddesi uygulanmamış ise de, bu hükmün hapis cezasına mahkûmiyetinin kanunî sonucu olarak infaz aşamasında nazara alınması mümkün görüldüğünden bu eksiklik bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.05.2009 gün ve 2009/2-2 Esas, 2009/115 Karar sayılı ilamında vurgulandığı gibi sanık hakkında Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 30.05.2008 gün 2006/703 Esas, 2008/499 Karar sayılı ilamıyla tayin olunan adli para cezasının miktarı itibarıyla 1412 sayılı CMUK.nın 305/2. maddesi gereğince hüküm tarihine göre, kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki “Sanık hakkında Tekirdağ 1. Sulh Ceza Mahkemesine ait 2006/703 Esas, 2008/499 Karar sayılı ilam gereğince TCK.nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin de uygulanmasına” ibarelerinin hükümden çıkartılarak, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6761, Karar No: 2014/9126, Tarih: 19.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/6761 E.  ,  2014/9126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 13. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/07/2013

NUMARASI : 2013/176-2013/334

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, yol ücreti, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, 06.04.2008 tarihinde hiçbir gerekçe gösterilmeden müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yol ücreti, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ile bayram-genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili, davacı ile müvekkili arasında kurulmuş herhangi bir hizmet ilişkisi veya hizmet akdinin bulunmadığını, davacının, davalı idarenin işçisi olarak çalışmadığını, işverenin diğer davalı K. Temizlik şirketi olduğunu, bu davalı şirketin İETT Genel Müdürlüğünce yapılan temizlik hizmetleri alım ihalesini kazandığını, bu şekilde garajın temizlik hizmetlerini üstlendiğini, söz konusu işle ilgili olarak her türlü istihdam, kontrol ve çalışanların özlük hakları gibi konuların davalı şirketin sorumluluğunda olduğunu, dolayısıyla davalı kurumun ihale kurumu olduğunu, yeni ihaleyi kazanamayan davalı şirket ile aralarındaki hizmet ilişkisinin kendiliğinden sona erdiğini, davanın müvekkili yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kattenbeck Temizlik şirketi vekili, davalı İETT tarafından açılan ihale sonunda Sarıgazi Garajı'nda temizlik işini aldığını, ihalenin kapsama sürecinin 06/04/2008 tarihinde son bulduğunu, bu tarihin bitiminden sonra davalı İETT'nin temizlik işi için yeniden ihale yaptığını, ihaleyi yeni bir şirketin aldığını, davacı ve diğer çalışanların iş ilişkilerinin davalı işverenlikle kesildiğini ve işçilerin tüm hak ve alacaklarıyla birlikte ihaleyi yeni alan şirkete devredildiğini, davacının ihaleyi alan şirkette aynı işi kesintisiz olarak devam ettirdiğini, işyeri devrinden dolayı devreden şirket ile devralan şirketin sorumluluğunun bulunduğunu, devreden şirket olarak devir tarihinden itibaren 2 yıllık süreyle sorumluğunun olduğunu, en son sözleşmenin yenilenmesinden önce davacı ve diğer işçilerin tüm hak ve alacaklarının kendilerine ödendiğinin noter vasıtasıyla tespit edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, "ibraname" başlıklı belgedeki "işyerinden 06.04.2008 tarihinde yukarıda gösterilen şekilde ayrıldım" ve “2.849,92 TL kıdem tazminatının ödendiğine” ilişkin ibarelerin yer aldığı gözönünde bulundurularak davalı işyerinin akti feshetme iradesinin bulunduğu, sözleşmenin işveren şirket tarafından feshedilmiş olduğu, ihale süresinin sona ermesi nedeniyle feshin tazminat ödenmesini gerektirir nitelikte olduğunun ibraname içeriğine göre davalının da kabulünde olduğu sonucuna varıldığı, bu durum karşısında davacının İETT garajında çalışmaya devam etmesinin kesintisiz olduğunun söylenemeyeceği, davalı şirket tarafından iş akdi feshedilen davacının hizmet süresinin kesintiye uğraması sonrasında yeni ihale alan şirketteki çalışmasına devam ettiği, bu durumda işyeri devri olgusuna göre değerlendirme yapılamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacının, temizlik işini ihale ile alan dava dışı şirkette çalışmaya ara vermeden devam ettiği sabittir. Davalı işveren tarafından yapılan bir fesih bildirimi bulunmayıp, tarafların fesih hususunda iradelerinin birleştiğinden de bahsedilemez. Dolayısıyla, davacının iş akdi ihaleyi alan yeni alt işveren nezdinde devam ettiğinden feshe bağlı işçilik alacakları olan kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacağına hükmedilmesi hatalıdır. Diğer işçilik alacaklarında ise, devreden işverenin devir tarihinden itibaren 2 yıl süreyle sorumlu olduğu hususu değerlendirilmeksizin hüküm tesisi de isabetsizdir.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11511, Karar No: 2019/4239, Tarih: 12.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/11511 E.  ,  2019/4239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Bir kısım davalıların temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10526, Karar No: 2024/12885, Tarih: 12.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/10526 E.  ,  2024/12885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/191 E., 2024/192 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki tespit davasında İlk Derece Mahkemesince davanın reddine dair verilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyiz isteminde bulunması üzerine verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA