muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2886, Karar No: 2024/3038, Tarih: 29.05.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/2886 E.  ,  2024/3038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1357 E., 2023/391 K.

DAVA TARİHİ : 02.08.2018

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/361 E., 2020/440 K.

Taraflar arasındaki bağışlamanın geçersizliğinin tespiti ile vasiyetnamenin tenfizi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müteveffa ... tarafından ... 33. Noterliğinde 21/07/1999 tarih ve 5919 yevmiye numaralı düzenleme şeklinde vasiyetname düzenlendiğini, vasiyetnamenin 3. maddesinde "kitaplarım ya da kütüphanemi oluşturan bütün kitaplarım ... Askeri Müze Kitaplığına ... Mirası Kitaplar Bölümü oluşturmak koşulu ile verilecektir." şeklindeki son arzusunu belirterek ... lehine vasiyet ettiğini, müteveffanın 01/02/2012 tarihinde vefatından birkaç ay önce ... Üniversitesi ile bir bağışlama sözleşmesi akdettiğini, bu sözleşme gereği 9826 adet kitabın/derginin üniversiteye bağışlanacağını beyan ettiğini, ancak müteveffanın bağışlama sözleşmesini yaptığı sırada ayırt etme gücüne sahip olmaması nedeniyle bağışlama sözleşmesinin geçersizliğine, kitapların Milli Savunma Bakanlığına teslim edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müteveffa ... ...'ın 21/07/1999 tarihli düzenleme şeklindeki vasiyetnamesinden sonra 01/02/2012 tarihli bağışlama sözleşmesi ile ölüme bağlı tasarrufundan kısmen döndüğünü, davacının iddiasının aksine kitapların ... Askeri Müze Kitaplığına bırakılması vasiyetinin ortadan kalktığını, bağışlama işleminin sıhhatini etkileyecek bir unsur eksikliği ya da bir çelişki söz konusu olmadığını, bağışlama tarihinde davacının iddia ettiği gibi müteveffanın sağlar arası tasarrufunu sınırlayacak herhangi bir durumunun söz konusu olmadığını, müteveffanın 02/10/2007 tarihinden vefatına kadar müvekkili üniversitede öğretim görevlisi olarak fiilen çalıştığını, ders verdiğini, dava konusu kitapların üniversiteye bağışlanması onuruna bir tören organize edildiğini, müteveffanın bu törene yeğeni ile katılıp bizzat konuşma yaptığını belirterek, davacının haksız ve mesnetsiz davasının reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde;

1. Eksik inceleme ile verilen Adli Tıp raporuna dayanılarak hüküm verildiğini, müteveffanın kimlik bilgileri ile birlikte Sağlık Bakanlığından bağış sözleşmesinin yapıldığı tarihe yakın sağlık kayıtlarının istenmesi gerektiğini,

2. Müteveffanın ayırt etme gücünün tam olduğu hususunda ciddi şüpheler olduğunun gözönünde bulundurulması gerektiğini,

3. Kişinin hastalığı ve yaşı gereği ayırt etme gücü olmadığının açık olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, yargılama safhasında alınan Adli Tıp Kurumu 4. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 12/08/2020 tarih ve 4185 karar No.lu raporunda, bağış tarihi olan 01/02/2012 tarihinde müteveffanın; fiili ehliyetini haiz olduğunun kabulünün uygun bulunduğunun bildirildiği ve bu durumda yerel mahkemece davanın yazılı gerekçeyle reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki itirazlarını aynen tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bağışlamanın geçersizliğinin tespiti ile vasiyetnamenin tenfizi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2.6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 285-298 inci maddeleri,

3. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 600 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesindeki itirazların reddi ile, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesindeki itirazların reddi ile, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/417, Karar No: 2010/7556, Tarih: 29.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/417 E.  ,  2010/7556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2009/18043, Karar No: 2010/384, Tarih: 21.01.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/18043 E.  ,  2010/384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi katılan ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Beldesi ... mevkii 299 ada 17, 22, 28 ve 29 parsel sayılı parsel sayılı sırasıyla 8440,41 m2 yüzölçümündeki hali arazi, 2358,96 m2, 6425,35 m2 ve 6785, 06 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar ise kayalık ve taşlık niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiş, ... taşınmazların davalı Hazine adına yapılan tesbitinin iptalini ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle adına tescili iddiasıyla dava açmış, ... ise 13.09.2008 tarihli dilekçesiyle 299 ada 17 sayılı parselin babası ... kendine kaldığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu, taşınmazın adına tescili istemiyle davaya katılmıştır. Mahkemece davaların REDDİNE, çekişmeli parsellerin tesbit gibi Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm katılan ... vekili tarafından sadece 299 ada 17 sayılı parsele ilişkin olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilan edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahditi, 1981 yılında yapılıp 13.05.1982 tarihinde ilan edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde ise 30.07.1982 tarihinde ilan edilip, 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu, orman kadastrosu ve 6831 sayılı yasanın, 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında 3302 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması mevcuttur.

Kesinleşmiş orman kadastro haritasının ve eski tarihli haritaların uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen Orman bilirkişi, Ziraat Uzmanı ve Jeoloji uzmanı bilirkişi raporlarıyla temyize konu ... Beldesi 299 ada 29 sayılı parselin orman kadastrosu sınırları dışında bırakılsa da, % 30 eğimli taşlık ve çalılıktan iş makineleri ile arındırılmaya çalışılmış olan ancak tarım alanı niteliğine büründürülemeyen, tarım alanı özelliği taşımayan, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilecek yerlerden olmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı ...’un temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uyun olan hükmün ONAMMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden gerçek kişi üzerinde bırakılmasına 21/01/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13384, Karar No: 2023/1615, Tarih: 04.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/13384 E.  ,  2023/1615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2015/610 Esas, 2016/287 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan; 5237

sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (son) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2015/610 Esas, 2016/287 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Bireleşen) 3. Ceza Dairesinin, 03.03.2020 tarihli ve 2020/14230 Esas, 2020/17398 Karar sayılı kararıyla;

"a) Sanığa hükmolunacak ceza miktarının 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle savunmasının ve iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (son) bendi uyarınca ek savunmasının esas mahkemesinde alınması gerekirken talimat yoluyla aldırılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

b) Hak yoksunlukları yönünden Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının gözetilmemesi.."

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2021/86 Esas, 2021/826 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (son) bentleri, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; atılı suçu işlemediğine, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; atılı suçu işlemediğine, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Önceki gün küfür etme meselesinden taraflar arasında tartışma yaşandığı, olay günü sanığın yolda gördüğü katılanın önünü keserek bıçakla vurup yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Katılan aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı tevil yollu ikrar ..., katılan hakkında Siverek Devlet Hastanesi'nce tanzim olunan 18.02.2016 tarihli raporunda; ''..sol kulak önünden çene ortasına uzanan 11x3 cm ebadında cilt seviyesinden kabarık, cilt renginden kahverengi pembe nebde dokusu mevcut olup, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği, yüzde sabit ize neden olduğu..'' tespitlerine yer verildiği anlaşılmıştır.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sübut Yönünden

Katılanın aşamalardaki beyanları, sanığın, çıkan tartışmada üzerindeki çakı bıçağını çıkartarak salladığına dair ikrar içeren savunması, katılanın yaralanmasına ilişkin olarak Olay ve Olgular başlığı altında (2) numaralı paragrafta belirtilen adlî raporun içeriği bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğu anlaşılmakla mahkumiyetine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2021/86 Esas, 2021/826 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9663, Karar No: 2020/1024, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/9663 E.  ,  2020/1024 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13903, Karar No: 2011/3651, Tarih: 24.03.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/13903 E.  ,  2011/3651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ihtiyaç ve akde aykırılık sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ...; davalının 02.01.2009 tarihli sözleşme ile belediyeye ait dükkânda kiracı olduğunu, davalının sözleşmenin 3.maddesine aykırı olarak işyerini sürekli kapalı tuttuğunu ve dava konusu yere belediyenin ihtiyacı olduğunu bildirerek kiralananın tahliyesini istemiş ve ihtiyaca ilişkin proje ve 07.04.2010 tarihli belediye meclisi kararını duruşma aşamasında dosyaya ibraz etmiştir. Davalı ise ihtiyacın ne olduğunun belediye tarafından kendilerine bildirilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davacı tarafından öne sürülen ihtiyaç iddiasının devamlılık arz eden gerçek ve samimi bir ihtiyaca dayanmadığı değerlendirilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyaya ibraz edilen ... Belediye Meclisinin 07.04.2010 tarihli kararında, imar planında park alanı olarak geçen ve içinde dükkanların da bulunduğu bölgenin bir bütün olarak yeniden düzenlenip ailelerin dinlenebileceği yeşil alan haline getirilmesine, gerekli plan ve projelerin belediye başkanlığınca hazırlanmasına karar verilmiş olup ihtiyaç iddiasının söz konusu meclis kararına dayandırıldığı anlaşılmaktadır.

6570 sayılı Taşınmaz Kiraları Hakkındaki Yasa, gerçek ve tüzel kişi ayırımı yapmaksızın, belediye teşkilatı olan yerlerdeki örtülü taşınmazların kiralanmalarında kiralayan ile kiracı arasındaki hukuki ilişkileri düzenlemektedir. Taraflar arasındaki ilişki kira ilişkisi olduğuna ve taşınmaz da musakkaf bir yapı olduğuna göre uyuşmazlığın söz konusu yasa hükümlerine göre çözüme kavuşturulması gerekir.

6570 sayılı yasanın 7. maddesinde, tahliye sebepleri sayılmıştır. Kamuya ait taşınmazların imar planı kapsamında yeniden düzenlemeye tabi tutulması yasada bir tahliye sebebi olarak öngörülmemekle birlikte umumi hizmetlere ayrılan yerlerin kamu yararı gözetilerek yeniden düzenlenmesi kamu düzeni ve toplumun dirlik ve düzeni ile ilgili bir konudur. İmar planı uyarınca yeniden düzenlemeye tabi tutulan kamuya ait yerlerdeki taşınmazların tahliyesi için yasa koyucunun bir çözüm getirmediği düşünülemez. Bu sebeple 6570 sayılı Yasadaki tahliye sebeplerinin kıyas yolu ile davadaki uyuşmazlığa da uygulanması gerekir.

Dava kamu ihtiyacına dayalı tahliye isteğine ilişkin olup somut olayda imar planında park alanı olarak geçen bölgenin yeniden düzenlenerek ailelerin dinlenebileceği yeşil alan ve park haline getirilmesinde kamu yararı bulunmakta olup ihtiyaç iddiasının zorunlu gerçek ve samimi olmadığından söz edilemez. Mahkemece, dosyaya ibraz edilen projeler uzman bilirkişi marifetiyle mahalline uygulanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5671, Karar No: 2023/4825, Tarih: 18.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/5671 E.  ,  2023/4825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2783 E., 2023/1100 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 10. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/345 E., 2021/700 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı- davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı her iki taraf vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- davalı erkek dava dilekçesinde özetle; kadının sürekli tartışma ortamı yaratıp tartışmalarını sözlü şiddete dönüştürmeye, erkek üzerinde psikolojik baskılar kurmak suretiyle rencide edici söz ve davranışlarda bulunduğunu, kadının ailesinin sözlerine uymak suretiyle evliliklerini çekilmez hale soktuğunu, sürekli ailesini ön planda tutmak suretiyle evlerini ve üzerine düşen görevlerini ihmal ettiğini, kasıtlı olarak evde yemek yapmadığını, evin her tarafını dağınık bıraktığını, kendisine ve çocuğa iyi davranmadığını, ailesinin de sürekli kendisini kötülediğini, suç isnadında bulunup iftira attıklarını, kadını ikna edip kendisine karşı kışkırttıklarını, müşterek evin kilidini değiştirdiğini, evdeki tüm elektrikli aletleri ve lambaları açarak yüklü miktarda elektrik faturasının geleceğini belirtip buna hazırlıklı olmasını söyleyerek evi terk edip gittiğini, kadının şizofreni hastası olduğunu ve her an kendisine, çocuğuna ve başkalarına zarar vermesinin söz konusu olduğunu, anksiyete bozukluğu olduğunu ve ilaçlar kullandığını, son zamanlarda şizofreni rahatsızlığının nüksetmesi nedeniyle etrafa zarar verebileceğini, yaptıkları ile konuştuklarının birbirini tutmadığını, kardeşi ile iş yerine gelerek herkesin içinde erkeğe bağırıp çağırdıklarını, iftira atıp üzerine saldırdıklarını, bu nedenle işten çıkartıldığını, çocukla ilgilenmediğini, boşanıp çocuğunu göstermemekle tehdit ettiğini belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, kadın hakkında önleyici tedbir kararı uygulanmasına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP