muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/621, Karar No: 2013/457, Tarih: 19.11.2013

Kaldı ki, aynı yönde mahkememize görülen dosya arasına örneği alınan 2012/212-203 sayılı kararımızda da sanık vekilinin talebine rağmen gizli soruşturmacılar dinlenmeden tutanağa itibar edilerek verilen mahkumiyet kararı aynı Yüksek Dairenin 24.04.2013 tarihli 2012/24363-2013/3901 sayılı kararıyla onandığı da görülmüştür.

b) Bozma ilamında teselsülün uygulanmasına konu adli tıp raporunda 2,650 gram olan uyuşturucuyla ilgili diğer uyuşturucuların da emanetten getirtilerek bu konuda rapor alınması buna göre TCK’nun 43/1 maddesinin değerlendirilmesi belirtilmiş ise de, verilen Malatya Adli Tıp Grup Başkanlığının  09.07.2012 tarihli raporunda belirtilen uyuşturucunun her üç alımda da sanıktan temin edilen uyuşturucuların toplam miktarı olduğu bizzat Adli Tıp Kurumuna üç adet zarf halinde 2012/772 emanetten gönderildiği ve Malatya Adli Tıp Grup Başkanlığının rapor ekindeki 05.07.2012 tarihli koli açma ve numune alma tutanağından anlaşılacağı üzere, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 26.06.2012 tarihli 2012/5882 sayılı yazısıyla gönderilen usulüne uygun mühürlü, üzerlerinde (2012/5582 sor.2012/772 em.) yazılı bez torbadaki üzerinde (2012/772) yazılı zarf içerisinden çıkan üzerlerinde (Hacı Çelik) yazılı üç adet zarftan aynı fiziksel özelliklere sahip toplam net ağırlığı (2,650gram) olan tomurcuk tepe ve tohumdan ibaret yeşil renkli bitkisel maddenin çıktığını, (1,0 gram) ın şahit numune olarak alındığını (1,650 gram) ın ise, deneyde kullanıldığının belirtilmesi de gözetiltiğinde, verilen raporun her üç alımda da sanıktan temin edilen toplam net ağırlığı 2,650 gr.olan üç adet zarftan çıkan uyuşturucular olduğu, bu nedenle her üç alımla ilgili uyuşturucuların toplam miktarının belirtilen Malatya Adli Tıp Grup Başkanlığının  09.07.2012 tarihli 2012/1205/1063/453 sayılı raporuna göre, 1,113 gr. toz esrar olduğu görülmekle, bozma ilamında belirtildiği üzere diğer alımlarla ilgili uyuşturucuların raporunun alınması gerektiği hususu mümkün olmayıp, her üç alımla ilgili ele geçen üç ayrı zarfla gönderilen ve 2,650 gr. ağırlıktaki toplam uyuşturucunun raporunun alındığı ve bunun 1,113 gr net toz esrar niteliğinde olduğu" gerekçeleriyle iki ve üç numaralı bozma nedenlerine karşı direnilerek, ilk hükümdeki gibi karar  verilmiştir.

Bu hükmün de sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.08.2013 gün ve 230651 sayılı "onama" istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Bu hükmün de sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.08.2013 gün ve 230651 sayılı "onama" istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; gizli soruşturmacı olarak görev yapan kolluk personeli dinlenilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığı ve suça konu uyuşturucu maddenin tamamı için bilirkişi incelemesi yaptırılıp yaptırılmadığının belirlenmesine ilişkin ise de, yerel mahkemenin son kararının eylemli uyma sonucu verilen yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı hususunun Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca ön sorun olarak ele alınması gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Yerel mahkemece bozma kararından sonra düzenlenen tensip zaptının 4. sırasında,  Adli Emanetin 2012/772 sayılı sırasında kayıtlı 3 ayrı uyuşturucu maddenin Malatya Adli Tıp Kurumuna gönderilmek üzere mahkemeye gönderilmesinin talep edildiği, 5. sırasında ise, dosyada mevcut gizli soruşturma raporlarını düzenleyen GS290, GS291 ve GS304 kodlu görevlilerin tanık olarak dinlenilmek üzere hazır edilmeleri için Emniyet Müdürlüğüne müzekkere yazıldığı,

Gizli soruşturmacıların kimliklerinin gizli kalmasının kanunen zorunlu olduğu, dolayısıyla tanık olarak dinlenemeyecekleri yönündeki yazı cevabı ile uyuşturucu olduğu iddia olunan ve Adli Emanetin 2012/772. sırasında kayıtlı bulunan suça konu maddenin tamamının incelenmek üzere gönderildiğine ilişkin Malatya Adli Tıp Grup Başkanlığınca gönderilen koli açma ve numune alma tutanağı üzerine, yerel mahkemece ilk hükümde yer almayan yeni ve değişik gerekçelerle bozma kararında belirtilen hususların yerine getirilmediği belirtilmek suretiyle direnme kararı verildiği anlaşılmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni delillere dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, özde direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtayın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekir.

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni delillere dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, özde direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtayın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekir.

Yerel mahkemece öncelikle, bozmadan sonra düzenlenen tensip zaptında gizli soruşturmacıların tanık olarak dinlenilmek üzere hazır edilmesi ve Adli Emanetin 2012/772. sırasında kayıtlı bulunan maddelerin tamamının Ali Tıp Kurumuna gönderilmesi için mahkemeye yollanması talep edilmek suretiyle bozmanın gereğinin yerine getirilmeye çalışıldığı, akabinde ilgili kurumlardan gönderilen yazı cevapları üzerine ilk hükümde yer almayan yeni ve değişik gerekçelerle karar verildiği anlaşılmakta olup, yerel mahkemenin son uygulaması direnme kararı olmayıp, yeni hüküm niteliğindedir. Özel Daire denetiminden geçmemiş bulunan bu yeni hükmün doğrudan ve ilk kez Ceza Genel Kurulunca incelenmesi mümkün görülmediğinden, hükmün Özel Dairece incelenmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, yerel mahkemenin son uygulaması direnme kararı olmayıp, yeni hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 29.05.2013 gün ve 156-149 sayılı karar yeni hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2013 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4837, Karar No: 2017/3595, Tarih: 14.09.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/4837 E.  ,  2017/3595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/06/2017 gün ve 2017/609 E. 2017/359 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 102. maddesinde öngörülen tutuklama sürelerindeki sınırların aşılmadığı, sürdürülen tutuklama tedbirinin orantılı olduğu, tutuklama koşullarında bir değişiklik bulunmadığı, esasa ilişkin inceleme sırasında tutuklama koşullarının mahkemesince değerlendirilme imkanı mevcut olduğunun anlaşılmasına göre bu aşamada sanığın tahliye isteminin REDDİNE, karardan bir suretin istemde bulunana tebliğine, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13583, Karar No: 2014/21399, Tarih: 24.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/13583 E.  ,  2014/21399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 23. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/02/2014

NUMARASI : 2013/576-2014/46

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş akdinin, nakliye hizmetlerinin alt işverene verilmesi gerekçe gösterilerek feshedildiğini, oysa ki davacının iş akdinin gerçekte sendikal nedenlerle feshedildiğini iddia ederek, davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili; davacının iş akdinin alınan işletmesel karar doğrultusunda feshedildiğini, feshin geçerli nedene dayandığını, davacının sendikal fesih iddiasının gerçeği yansıtmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davacının iş akdinin sendikal nedenlerle feshedildiğinin kanıtlanamadığı ancak davalı tarafça alınan işletmesel kararın objektif ve tutarlı olarak uygulanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde taraflarca temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşverence yapılan feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Sendikal tazminat 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31 inci maddesinde düzenlenmiş, işçilerin işe alınmalarının, belli bir sendikaya girmeleri veya girmemeleri veya belli bir sendikadaki üyeliği korumaları veya üyelikten istifa etmeleri şartına bağlı tutulamayacağı ilk fıkrada hükme bağlanmıştır. Sözü edilen maddenin üçüncü fıkrasında ise, işverenin, sendika üyesi olan işçilerle sendika üyesi olmayan işçiler veya ayrı sendikalara üye olan işçiler arasında, işin sevk ve dağıtımında, işçinin mesleki ilerlemesinde, işçinin ücret, ikramiye ve primlerinde, sosyal yardım ve disiplin hükümlerinde ve diğer hususlara ilişkin hükümlerin uygulanması veya çalıştırmaya son verilmesi bakımından herhangi bir ayırım yapamayacağı kuralı getirilmiştir. Konuya dair bir başka güvence bahsi geçen maddenin beşinci fıkrasında öngörülmüş, işçilerin sendikaya üye olmaları veya olmamaları sebebiyle iş sözleşmelerinin feshedilemeyeceği, yine yasaya uygun sendikal faaliyetler sebebiyle işten çıkarılamayacakları ya da farklı uygulamaya tabi tutulamayacakları hükme bağlanmıştır.

İşverenin 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkralarına aykırı davranması halinde, işçinin bir yıldan az olmamak üzere sendikal tazminata hak kazanacağı hususu da Yasada ifadesini bulmuştur.

2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31 inci maddesinde 4773 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sonrasında, işçinin iş sözleşmesinin sendika üyeliği ya da sendikal faaliyetleri sebebiyle feshedilmesi halinde, doğrudan sendikal tazminat talep hakkının olmadığı açıklanmış, 4857 sayılı İş Kanununun iş güvencesine dair hükümlerinin uygulanacağı kuralı getirilmiştir. Fesih dışında kalan sendikal nedene dayanan ayrımcılık hallerinde ise, işçinin doğrudan sendikal tazminat davası açma hakkı bulunmaktadır.

4773 sayılı Yasa ile sözü edilen maddeye eklenen yedinci fıkrada ise, iş güvencesi hükümlerinin uygulaması dışında kalan hallerde ve feshe bağlı tazminat istekleriyle sınırlı olmak üzere ispat yükünün işverene ait olduğu öngörülmüştür. Bu durumda sendikal nedenle fesih iddiasıyla açılan feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iade davasında ispat yükü, önceden olduğu gibi işçi üzerindedir. Ancak, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayan bir işçinin açmış olduğu sendikal tazminat isteklerini içeren bir davada, aksinin ispatı işverene aittir.

Dairemizce, sendikal tazminat davalarında ispat yükünün işçide olduğu hallerde, işyerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, işyerinde çalışmakta olan işçilerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde yetki prosedürünün işletilip işletilmediği, işyerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususlarla, işverence ekonomik veya teknolojik nedenlere dayalı bir fesih yoluna gidilmesi durumunda teknik yönden bu durumun araştırılması gibi ölçütler belirlenmiştir.

Somut olayda; mahkemece davacının, iş akdinin sendikal nedenle feshedildiği iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle sendikal tazminat talebinin reddine karar verilmiş ise de, bu kararın yukarıdaki Dairemiz ilkeleri doğrultusunda yeterli araştırma yapılmaksızın, eksik incelemeye dayalı olarak verildiği görülmüştür. Her ne kadar işverenin savunması dikkate alınarak yapılan işletmesel karara ilişkin Mahkemenin kabulü dosya kapsamına uygun ise de, ispat yükü altında olan işçinin sendikal tazminat talebinin, davalı iş yerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, üyelikten çekilen işçilerin iş yerinde çalışmaya devam edip etmedikleri, davacının iş akdinin feshedildiği dönemde sendika üyesi olupta iş akdi feshedilen başkaca işçilerin olup olmadığı, iş yerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı, alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususlar yeterince araştırılıp irdelenmeksizin karara bağlandığı anlaşılmıştır. Belirtilen sebeplerle Mahkemece eksik araştırma ve incelmeye dayalı olarak sendikal tazminat talebinin reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24/06/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2906, Karar No: 2023/2914, Tarih: 09.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/2906 E.  ,  2023/2914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden; usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu belirlenmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden ise; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.02.2021 tarihli, 2020/381 Esas, 2021/105 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan , 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 61 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluklarına; 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası, 43 üncü maddesi uyarınca 13 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kararın sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 28.09.2021 tarihli ve2021/1352 Esas, 2021/1441 Karar sayılı kararı ile; "Sanık müdafiinin savunmalarında sanığın ceza ehliyeti olmadığına dair savunması karşısında TCK'nın 32. maddesi uyarınca, sanığın suç tarihi itibariyle akıl hastası olup olmadığı, akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu suça ilişkin davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığı, cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda rapor alınmasından sonra karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle bozulmasına ve dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.10.2022 tarihli, 2021/377 Esas, 2022/311 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 61 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluklarına; 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası, 43 üncü maddesi uyarınca 13 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Kararın sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 06.01.2023 tarihli ve 2022/2359 Esas, 2023/34 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik yapılan istinaf başvurusunun, esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdurenin iddia ettiği eylemler esnasında evde başka kişilerin olduğu, olaydan hemen sonra doktora götürülmeyip sonrasında doktora götürüldüğü, alınan adli raporda da eylemin kaza vs gibi sebeplerden kaynaklanmış olabileceğinin belirtildiği, olayın kurgusal nitelikte olduğu, ses kayıtlarında da baskı oluşturulduğunun sabit olduğu, ses kayıtlarına itibar edilmemesi gerektiği, yaşı itibariyle cezai ehliyetinin sorgulanması gerektiği, sanığa savunma hakkı tanınmadan ilk duruşmada mütalaa alınmasının hukuka aykırı olduğu, tanık beyanları ile de birden fazla organ sokulması eyleminin kurgusal olduğunun sabit olduğu, taraflar arasında husumet olduğunun tanık beyanları ile sabit olması hususları dikkate alınarak kararın bozulması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

Mağdurenin ailesinin akrabası olan sanığın mağdureyi 2020 yılı ağustos ayında çikolata vereceğini söyleyerek ve mağdurenin annesi ...'ya da mağdure ile saman atacaklarını belirterek mağdureyi evinin yakınındaki samanlığa götürüp öptüğü, göğüslerinin yan taraflarına ve beline sarıldığı, mağdurenin kıyafetlerinin hem içinden hem dışından mağdureye dokunduğu, mağdurenin ön özel bölgesinde parmağıyla ileri geri hareketler yaptığı, parmağını mağdurenin ön özel bölgesine soktuğu, kendi cinsel organını da mağdurenin ön özel bölgesine soktuğu, yine cinsel organını mağdurenin arka özel bölgesine sokmaya çalıştığı, bu olaylar sırasında mağdurenin bağırmasını engellemek amacıyla eli ile mağdurenin ağzını kapattığı, samanlığın kapısına ayağını koyarak mağdurenin samanlıktan çıkmasını engellediği, bu olay sırasında mağdurenin sanığın cinsel organından gelen sıvıyı gördüğü, 11.09.2020 tarihinde sanığın mağdurenin ailesi ile kaldığı evde tamir işleri için bulunduğu sırada sabah saatlerinde mağdureyi kolundan çekerek evin balkonuna çektiği, evin balkonunda mağdureyi boynundan, dudağından, burnunundan öptüğü, aynı gün cuma namazı vaktine yakın bir zaman diliminde evin banyo kısmında mağdurenin bir ayağını musluğa diğer ayağını tabureye koyarak mağdurenin ön özel bölgesine kendi cinsel organını ve parmağını soktuğu, mağdurenin arka özel bölgesine de cinsel organını soktuğu, sanığın kendi cinsel organını mağdureye zorla elletmeye çalıştığı, banyoda gerçekleşen olayda mağdurenin sesini dışarıya duyurmaması için sanığın mağdurenin ağzını ve burnunu eli ile kapattığı, mağdurenin banyodan çıkmasını engelleme amacıyla da banyonun kapısını ayağı ile tuttuğu sonrasında mağdurenin annesinin banyo kapısını açtığında sanığın abdest alır gibi yaptığı, mağdurenin banyo içerisine doğru açılan kapının arkasında kaldığından annesi tarafından görülmediği, sanığın banyoyu terk etmesinden sonra mağdurenin banyodan çıktığı ve sanığın mağdureye karşı çoçuğun nitelikli cinsel istismar ve nitelikli kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda; Kocaeli Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı 16.05.2022 tarih ve 2022/974 sayılı sanık hakkındaki düzenlenen akıl sağlığının yerinde olduğuna dair rapor içeriği, mağdure hakkında 21.09