muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6596, Karar No: 2016/3970, Tarih: 05.04.2016

adına tescil edilmiş ise de tespit maliki ...nin temyizi bulunmadığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 05/04/2016 günü oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

... köyünde 2008 yılında 3402 sayılı Kanun uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sonucunda 143 ada 6 parsel numaralı taşınmaz tarım arazisine dönüşebilecek yerlerden olduğu, üzerinde kimsenin zilyetliğinin bulunmadığı belirtilerek ham toprak niteliğiyle davalı... adına tespit edilmiş, tutanağının beyanlar hanesinde 1. derece doğal sit alanında kaldığına ilişkin şerh verilmiştir. Davacı satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın adına tescili istemi ile dava açmıştır.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yer 1949 yılında yapılan... kadastrosunda ... dışı bırakılmış; 1998 yılında yapılan ve 2001 yılında kesinleşen 2/B ve aplikasyon çalışmalarında yine... tahdidi dışında kaldığı belirlenmiştir.

Tespitte saptanan hukuksal olgu nazara alındığında davaya konu taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olduğu anlaşıldığı ve bir kimsenin kendi açtığı davası ile evvelki hukuki durumundan daha aleyhine olacak şekilde hüküm oluşturulamayacağı hukukun temel prensiplerinden olduğu halde talep de olmaksızın çekişmeli taşınmazın... olduğuna karar verilmesi doğru değildir. Kaldı ki somut olayda 3402 sayılı Kadastro Kanununun 30/2. maddesinde öngörülen ve "...hâkim re'sen lüzum gördüğü diğer delilleri toplayarak taşınmaz malın kimin adına tescil edileceğine karar vermekle yükümlüdür." şeklinde ifade edilen "re'sen araştırma ilkesinin" uygulanması da sözkonusu olmadığı halde karar; yargılamaya hâkim olan ilkelerden HMK 24. maddede öngörülen hâkimin, iki taraftan birinin talebi olmaksızın, kendiliğinden bir davayı inceleyemeyeceği ve karara bağlayamayacağına ilişkin tasarruf ilkesi; HMK madde 24 de açıklanan kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkimin, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamayacağına ilişkin taraflarca getirilme ilkesi ve HMK madde 26 da belirtilen hâkimin, tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceğine dair taleple bağlılık ilkesi ile de bağdaşmamaktadır.

Bu durumda davacı kişinin kararı temyiz etmekte hukukî yararı bulunmakta olup...nin temyizi olmasa da taşınmazın niteliğinin değiştirilmesine yönelik bir dava bulunmadığından, mahkemece davacının tescil talebinin sübut bulmadığı gerekçesiyle davanın reddi ve çekişmeli taşınmazın tespit gibi tescili ile yetinilmesine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan, hükmün ONANMASI şeklindeki sayın çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/18429, Karar No: 2016/5775, Tarih: 22.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/18429 E.  ,  2016/5775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, tamamının yüzölçümü ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %25'ini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8209, Karar No: 2023/8524, Tarih: 27.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/8209 E.  ,  2023/8524 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Pozantı Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2015/170 Esas, 2016/245 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 87 nci maddesinin son fıkrası, 62 nci

maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Pozantı Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2015/170 Esas, 2016/245 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 87 nci maddesinin son fıkrası, 62 nci

maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Pozantı Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2015/170 Esas, 2016/245 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 16.12.2020 tarihli ve 2020/13861 Esas, 2020/19239 Karar sayılı kararı ile "İddianamede talep edilmediği halde, sanığa 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nin 87/1-son maddesi uygulanmak suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No:2544/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No:29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere sanığa Avrupa insan Hakları Sözleşmesinin "Adil yargılanma hakkı" başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Hak arama hürriyeti" başlıklı 36. maddesine ve CMK'nin 193. maddesine muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlanması, sanığın aksi ispatlanamayan savunmasına göre, mağdurun rahatsız edici bir şekilde egzos sesi çıkartarak sanığın iş yerinin önünden geçmesi üzerine aralarında çıkan tartışma sonucu eylemini gerçekleştirdiği olayda, ilk haksız hareketin mağdurdan kaynaklandığı dikkate alınarak sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari (1/4) oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, sanığın eylemi sonucu alınan adli rapora göre müştekinin yüzde sabit iz oluşacak şekilde yaralandığı, sanık hakkında TCK'nin 86/1, 87/1-c maddelerinden cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, mahkemenin kabul ve uygulamasının da bu yönde olmasına rağmen, TCK'nin 86/1. maddesinden belirlenen temel cezadan 87/1-c maddesi uyarınca bir kat artırım yapılırken uygulama maddesi olarak TCK'nin 87/3.maddesinin gösterilmiş olması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Pozantı Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2021/98 Esas, 2022/74 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz nedenleri, eksik incelemeye, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz nedenleri, eksik incelemeye, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın sevk ve idaresindeki araçla sanık ve babasının işlettiği manav dükkanının önünden geçerken yüksek egzoz sesi çıkardığı, bu nedenle başlayan tartışma sonrasında sanığın katılanın burnunu ısırıp kafa atarak yüzünde sabit iz bırakacak şekilde yaralanmasına neden olduğu belirlenmiştir.

2. Katılan beyanı, sanık savunması, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 03.02.2015 ve 27.03.2015 tarihli adlî raporları, nüfus kayıtları, adlî sicil kaydı, muhtelif tutanaklar ve tüm evrak dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçe karar başlığında katılan ... yerine temyiz dışı katılan ...'nin adına yer verilmesi mahallinde giderilebilir maddi hata olarak görülmüştür.

2. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği ve dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Mahkemece bozma ilamına uyularak verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Pozantı Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2021/98 Esas, 2022/74 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2476, Karar No: 2014/2120, Tarih: 27.03.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/2476 E.  ,  2014/2120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kırıkhan Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

Tarihi : 10/01/2013

Numarası : 2009/494-2013/27

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı E. D. Sulama San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekilleri Avukat İ. K., Avukat Y. Y., Avukat S. Y. ile davalı E. D. Sulama San. ve Tic. A.Ş. vekili Avukat B. A.Ç. geldi. Diğer davalı Şirket yetkilisi gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı E. Tarım Tekstil Ürün Tohum Gübre Tarım İlaçları Tem. Gıda Taah. Tur. San. ve Tic. İth. İhr. Ltd. Şti.'nin Hatay Kırıkhan'da bulunan davacı tasarrufundaki tarım arazilerine damla sulama projesinin çizimi, işçilik ve malzeme temini işini 28.12.2008 tarihli sözleşmeyle üstlendiğini, iş bedeli 320.000,00 TL'nin davalı şirkete ödendiğini, davalı E.'nun yetkili bayisi olduğu davalı E. firmasının ürettiği damlama borularının yeraltına döşendiğini, damlama borularının domates fidelerinin sulanması amacıyla alındığını, sulama zamanı geldiğinde boruların gizli ayıplı olduğu ve damlama borularında delikler bulunduğu anlaşıldığından ve borulardaki patlaklar nedeniyle sulama yetersiz kaldığından üretim kaybına uğradıklarını, zararın tespiti için Kırıkhan Asliye Hukuk Mahkemesinde 2009/50 D. İş sayılı dosyası ile tespit yaptırıldığını ileri sürerek fazlaya dair dava ve talep hakları saklı tutularak şimdilik 100.000,00 TL'nin tahsilini istemiş, 25.12.2009 günlü ıslah dilekçesiyle talebini 3.055.968,50 TL'ye artırmıştır.

Davalılar davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın kısmen kabulüyle tespit raporunu düzenleyen bilirkişi ziraat mühendisi Y.Ç.'dan alınan 23.12.2009 tarihli rapor doğrultusunda davanın kısmen kabulüyle 3.035.968,50 TL'nin, alacağın 80.000,00 TL'lik kısmına dava tarihinden, geri kalan kısmına ise ıslah tarihinden itibaren avans faizi uygulanmak suretiyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş, karar davalılardan E. D. Sulama San. ve Ticaret A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı şirketin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı şirketin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Dava tarihinden önce davacı iş sahibinin başvurusu üzerine Kırıkhan Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/50 D. İş dosyası ile yapılan tesbit sonucu, ziraat mühendisi bilirkişi Y. Ç. tarafından düzenlenen 04.06.2009 tarihli raporda damla sulama sistemindeki patlaklardan kaynaklanan zarar tutarı 3.913.156,50 TL olarak hesaplanmış, yargılama sırasında adı geçen bilirkişiden alınan 23.12.2009 tarihli ek raporda ise zarar tutarı 3.035.968,50 TL'ye indirilmiş ve mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır. Her iki rapor içeriğinden damla sulama sisteminin yetersiz kalması nedeniyle verim kaybı hesabında sanayi tipi domatesin ortalama fiyatının 0,45 TL/kg olarak alındığı anlaşılmaktadır. Gerçekten de Kırıkhan Hal Müdürlüğü tarafından düzenlenen 29.12.2009 tarihli listede Haziran 2009 ayı itibariyle domatesin fiyatı 0,60 TL/kg, Temmuz 2009 itibariyle 0,30 TL/kg olarak bildirilmiş, bilirkişilerce her ikisinin ortalaması olan 0,45 TL/kg fiyat baz alınarak hesap yapılmış ise de, mahkemece alınan 17.12.2012 günlü beş kişiden oluşan uzman kurul raporunda açıklandığı üzere, salçalık domates fiyatının Hal Müdürlüğü'nden alınan fiyatlara göre belirlenmesi doğru görülmemiş, salçalık domatesin 2009 yılında, yöredeki fiyatının belirlenmesi amacıya Antakya Ticaret Borsası verilerinden yararlanılarak ortalama 0,13 TL/kg olduğu dayanakları gösterilmek suretiyle açıklanmış ve buna göre yapılan hesap sonucu fide bedelinin 0,05 TL/adet olarak alınmasının gerçekçi piyasa fiyatlarını yansıttığı da benimsenmek suretiyle "HESAP 4" başlıklı tablo ile davacının uğramış olduğu zarar tutarı 708.536,00 TL olarak hesaplanmıştır. Sözüedilen bilirkişi raporu davalıların ileri sürdüğü itirazları da irdeleyen nitelikte olup Yargıtay denetimine de elverişli olduğundan bu rapor sonucuna göre zarar tutarı olarak 708.536,00 TL'nin tahsiline karar verilmesi gerekirken yargılamada alınan kurul raporları bir yana bırakılarak tespitte alınan raporu düzenleyen ziraat mühendisi bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle sonuca gidilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı E. D.Sulama San. ve Tic. A.Ş.'nin diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün ikinci bentte yazılı nedenlerle temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacı Şirketten alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalı E.D. Sulama San. ve Tic. A.Ş.'ye verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı E. D. Sulama San. ve Tic. A.Ş.'ye geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17781, Karar No: 2016/10164, Tarih: 13.06.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/17781 E.  ,  2016/10164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, türü, cezanın süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda değişmeyen beyanında söz konusu aracın kapılarının açık olduğunu savunması; müştekinin ise 24/01/2009 tarihli hazırlık ifadesinde aracın kapılarını kilitleyip kilitlemediği konusunda açık bir ifadesi olmayıp aracını ikametinin önüne park edip ayrıldıktan sonra polis memurlarının gelmesi sonucunda hırsızlık olayını öğrendiğini ve aracında herhangi bir zarar ve ziyanın olmadığını beyan etmesi; 24/01/2009 günlü Olay Yeri İnceleme Raporunda sadece aracın sol ön kapısının açık olduğu ve araca muhtemelen anahtar uydurularak girildiğinin belirtilmesi; aynı gün tarihli Tutanak isimli belgeye göre ise aracın sol ön kapısında zorlama izlerinin bulunduğunun anlaşılması karşısında; müştekinin gerekirse zorla getirme kararı ile duruşmalara katılması sağlanarak olay tarihinde aracın kapılarını kilitleyip kilitlemediği hususu açıkça kendisine sorularak kapının açık olarak bırakılmış olması halinde eylemin 141/1. maddesine uyacağı, kapının kilitli olması halinde ise zorlanarak açılmış olması karşısında 142/1-b maddesine uyacağı gözetilmeden, herhangi bir somut gerekçe de gösterilmeksizin 142/2-d maddesi ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nin 61/5. maddesindeki sıra gözetildiğinde, öncelikle suçun nitelikli hali olan aynı Yasanın 143. maddesi uygulandıktan sonra 35. maddesi uyarınca teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25946, Karar No: 2015/6932, Tarih: 08.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/25946 E.  ,  2015/6932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişki Kurulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içersinde mevcut, ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 08.05.2013 tarihli sağlık kurulu raporunda; davacıda mevcut akıl hastalığının, şahsın işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını ortadan kaldırıcı nitelikte olup suç tarihinde ve halen cezai ehliyeti bulunmadığı, koruma ve tedavi kararının gerektiği belirtilmiştir. Davacı hakkında verilen ... Devlet Hastanesinin 25.06.2014 tarihli tek kişilik psikyratri uzmanı raporunda ise; davacının halen remisyonda olup, velayet görevini yürütebilme anlamında akıl ve ruh sağlığının yerinde ve yeterli olduğu açıklanmıştır. Görüldüğü gibi dosya içinde bulunan bir kısım raporlar arasında fiil ehliyetinin bulunup bulunmadığı yönünde çelişki vardır. Bu çelişki giderilmeden işin esası incelenemez.

Tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip olmaları dava şartlarından (6100 s. HMK m.114/1-d) olup, bu husus kamu düzeniyle ilgilidir. Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırmakla yükümlüdür. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. (6100 s. HMK m.115/1) Davada, davacının ruhsal rahatsızlığı ileri sürülmüş ve bu iddia dosya arasındaki bir kısım delille de doğrulanmış bulunmasına göre, mahkemece yapılacak iş; Türk Medeni Kanununun 405. ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 56/1. maddeleri uyarınca davacının vesayet altına alınmasının gerekip gerekmediğinin araştırılması ve bu hususun bir ön sorun sayılması, gerekirse Türk Medeni Kanununun 462/8. maddesi uyarınca işlem yapılması ve sonucuna kadar yargılamanın bekletilmesinden ibarettir. Bu yön gözönünde tutulmadan yargılamaya devam olunarak işin esası hakkında karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.08.04.2015(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/9385, Karar No: 2023/302, Tarih: 18.01.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/9385 E.  ,  2023/302 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1446 E., 2022/1473 K.

DAVA TARİHİ : 23.09.2020

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Nevşehir Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/736 E., 2022/385 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili mahkememize vermiş olduğu dava dilekçesinde özetle;tarafların 2005 yılında evlendiklerini, iki müşterek çocuklarının olduğunu, her ikisininde ikinci evliliği olduğunu, davalının huysuz ve küfürbaz davranışları olduğunu, en son 21 Ağustos da davacı ve çocuklarının davalının baskılarına dayanamayıp kolluğa sığındıklarını, davalıya ilişkin şikayette bulunduklarını, tarafların evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanmalarını, müşterek çocukların velâyetinin davacıya verilmesine, davacı yararına 1.000,00 TL tedbir nafakasına kararın kesinleşmesinden sonra 1.250,00 TL yoksulluk nafakası olarak devamına, her sene enflasyon oranında arttırılmasına, her bir çocuk için ayrı ayrı 500,00 TL tedbir nafakasına, 750,00'şer TL iştirak nafakası olarak devamına, her yıl enflasyon oranında arttırılmasına, davacı yararına 50.000,00 TL manevî, 50.000,00 TL maddî tazminata hükmedilmesine, yargılama giderlerinin ve vekâlet ücretinin davalıya tahmiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle;davalının davacıya hiçbir zaman aşağılamada bulunmadığını ve hakaretler etmediğini, bir gün davacının eşyalarını topladığını gördüğünü, davacının çocuklarını da alarak gittiğini, davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI