muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2066, Karar No: 2020/3347, Tarih: 24.06.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/2066 E.  ,  2020/3347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkili Sulama Birliğinin davalı şirketin 8112663 numaralı elektrik abonesi olduğunu, kaçak elektrik kullanımı nedeniyle düzenlenen 21/02/2012 tarih ve Z/00012205 seri nolu fatura bedeli olan 31.486,91 TL'nin haksız ve dayanaksız olduğunu, zira tüketilen enerjinin sayaçtan geçirilerek kullanıldığı için kaçak elektrik kullanımı olarak değerlendirilemeyeceğini; ayrıca 01/11/2011 tarih ve D/04016202 seri nolu faturada yer alan 24.607,98 TL kayıp kaçak enerji bedelinin haksız bir bedel olduğunu belirterek, her iki faturadan dolayı talep edilen 56.094,89 TL bedelden müvekkilinin borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili; kayıp-kaçak enerji bedelinin 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununa dayanılarak abonelere tahakkuk ettirildiğini, yine 21/02/2012 tarih ve Z/00012205 seri nolu fatura bedelinin ise elektrik piyasası müşteri hizmetleri yönetmeliğinin 13. maddesinin 1/b bendine göre düzenlendiğini, bu hükme göre davacının kaçak elektrik kullandığının sabit olduğunu belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, 01/11/2011 tarihli faturadaki kayıp enerji bedeli olarak talep edilen 24.607,98 TL'den davacının borçlu olduğunun tespitine; 21/02/2012 tarihli faturadaki enerji bedeli olarak talep edilen 31.486,91 TL bedelden davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 27/01/2014 tarih 2013/16722 esas 2014/976 karar sayılı ilamıyla; “.....benimsenen bilirkişi raporunun hüküm vermeye yeterli olmadığı, raporda kaçak elektrik tutanağında da belirtildiği üzere enerji sarfiyatının

sayaçtan geçtiğinden olayda kaçak elektrik kullanımı olmayıp usulsüz elektrik kullanımının olduğu, davacının davalı şirkete usulsüz elektrik kullanımından dolayı ceza olarak 387,50 TL ödemesi gerektiğinin" belirtildiği, davacı tarafın, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişinin ilgili mevzuata uygun olarak kestiği elektrik enerjisini yükümlülüklerini yerine getirmeden dağıtım lisansı sahibi tüzel kişinin izni dışında açarak enerji tüketmesi eyleminin kaçak elektrik enerjisi tüketimi olduğu ve Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği hükümlerine göre kaçak elektrik bedeli hesabı yapılması gerektiği” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra bu defa; bilirkişi raporu doğrultusunda davacı aleyhine tahakkuk ettirilen 03.05.2012 tarihli D/40162202 numaralı 182.428,40 TL bedelli faturanın ilgili kaçak elektrik tahakkuk dönemini kısmen karşıladığı görülmekle bu bedelin kaçak kullanım bedelinden düşülmesi sonucu belirlenen tutarın benimsenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 21/02/2012 tarih ve Z/0012205 seri numaralı fatura ile aynı aboneliğe ilişkin 01/11/2011 tarih ve D/04016202 seri numaralı faturalar bedeli toplamı olan 56.094,89 TL den 53.289,30 TL borçlu olmadığının, 2805,59 TL davalı şirkete borçlu olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Mahkemenin, Yargıtay’ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir.

Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme, kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur.

04.02.1959 tarih 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere bozma kararına mahkemece uyulmuş olması taraflardan biri lehine usuli kazanılmış hak meydana getirir. Bu hakkı ne mahkeme ne de temyiz mahkemesi halele uğratabilir. Çünkü, müktesep hakkın tanınması kamu düzeni düşüncesiyle kabul edilmiştir.

Bu ilkeler ışığında dosya incelendiğinde, davacı tarafından normal tüketim faturası içindeki kayıp kaçak bedeli olarak tahakkuk ettirilen tutar ile kaçak elektrik kullanımı nedeniyle tahakkuk ettirilen faturadan dolayı borçlu olunmadığının tespitini talep ettiği, mahkemece verilen ilk hükümde dava davanın kısmen kabulü ile, 01/11/2011 tarihli faturadaki kayıp enerji bedeli olarak talep edilen 24.607,98 TL'den davacının borçlu olduğunun; 21/02/2012 tarihli faturadaki enerji bedeli olarak talep edilen 31.486,91 TL bedelden davacının borçlu olmadığının tespitine karar verildiği, hükmün sadece davalı tarafça temyiz edilmesi sonrasında davanın 53.289,30 TL üzerinden kabul edilerek davacının bu miktardan borçlu olmadığının tespitine karar verildiği, bu şekilde ilk hükümde reddedilen kayıp kaçak bedeline ilişkin hükmün davalı açısından usuli kazanılmış hak teşkil ettiği anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenlerle, bozma öncesi yargılama neticesinde davaya konu reddedilen 24.607,98 TL'lik kısma yönelik hükmün bozma kapsamı dışında kaldığı ve davalı açısından usuli kazanılmış hak teşkil ettiği, bununla birlikte bozma sonrası tespit edilen 2.805,59 TL kaçak tahakkuku bedeline ilişkin davacı tarafın temyizinin de bulunmadığı, göz önüne alınarak hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12977, Karar No: 2024/5592, Tarih: 01.07.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/12977 E.  ,  2024/5592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/18 E., 2018/382 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.03.2018 tarihli ve 2017/18 Esas, 2018/382 Karar sayılı kararının sanık tarafından eski hale getirme ve temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık ve müdafiinin yüzüne karşı İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2018 tarihli "6000 TL adli para cezası" kararına karşı, Cumhuriyet savcısının istinaf talebinde bulunması ile İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 10.09.2019 tarih, 2018/2538 Esas, 2019/320 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesinin mahkumiyet kaldırılarak "1 yıl 8 ay hapis cezasına" sanık ve müdafinin yüzüne karşı karar verilmiştir. Karar 26.09.2019 tarihinde kesinleşmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra sanığın 20.12.2019 tarihinde temyiz ve eski hale getirme isteminde bulunduğu, ilk derece mahkemesi kararının da bölge adliye mahkemesi kararının da sanığın yüzüne karşı verildiği ancak sanığın temyiz isteminde bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın süresinde olmayan temyiz ve yerinde görülmeyen eski hale getirme istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12201, Karar No: 2013/43661, Tarih: 03.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/12201 E.  ,  2013/43661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine, beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında tapulu arazisinden ağaç kesmek eyleminden kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Müsadere hususunun değerlendirilmesinin asıl suça tekabül ettiği, sanığın eyleminin 6831 sayılı Yasanın 116/A-2 maddesi kapsamında olduğu bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat nevi’ne dönüştüğü, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 18, 27, 28 ve 29.maddelerine göre ise Sulh Ceza Mahkemesinin vermiş olduğu son karara karşı itiraz edilebileceği gözetilerek dosyanın itiraz merciinde incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

2) Sanık hakkında kurulan Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nin 231/12 maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olması karşısında, kararın temyiz kabiliyeti bulunmadığından, temyizen incelenmeyen dosyanın merciince incelenmek üzere itiraz merciine gönderilmesi için mahalli mahkemesine TEVDİİNE,

3) Sanık hakkında kurulan beraat kararına yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davanın dayanağını oluşturan ve sanığın imzasına havi 6831 sayılı Kanunun 82. maddesi gereğince tanzim edilen aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağında ve zabıt mümziilerinin yeminli ifadeleri ile sanığın diri örtü temizliğini yaptığı ve 30 adet ağacıda keserek yerine açma yapılan alanda meyve ağacı ekmek istediğini bu amaçla orman alanında açma ve temizlik yapıldığını savunmasına göre sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu gözetilmeden yerinde olmayan gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2604, Karar No: 2020/1936, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/2604 E.  ,  2020/1936 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7449, Karar No: 2019/4868, Tarih: 25.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/7449 E.  ,  2019/4868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVALILAR :

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında ticari ilişkinin olduğunu, davalı şirketin müvekkili şirkete olan borcunun müvekkili şirkete ait muavin defteri ile de sabit olduğunu, cari hesaptan kalan bakiyesinin 242.791,23 TL olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 10.000,00.-TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkili şirketin borçlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia savunma ve dosya kapsamında; davacının davalı müflis şirketten 242.791,23 TL alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 242.791,23 TL'nin Bakırköy 1. İcra İflas Müdürlüğü'nün 2013/70 Esas sayılı dosyası üzerine kayıt kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3732, Karar No: 2018/7043, Tarih: 26.11.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/3732 E.  ,  2018/7043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacılar, ... İlçesi ... Mahallesi ve ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve ... sırasında tespit harici bırakılan taşınmazların bir bölümü hakkında irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasına dayanarak tescil istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 13.03.2014 tarihli fen bilirkişi raporunda (A1) harfi ile gösterilen 1.098,00 metrekare, (A2) harfi ile gösterilen 5.642,95 metrekare ve ( C) harfi ile gösterilen 4.463,69 metrekarelik bölümlerin davacı ... adına, (B1) harfi ile gösterilen 1.254,07 metrekare ve (B2) harfi ile gösterilen 3.492,44 metrekarelik bölümlerin davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve davalı ... Belediye Başkanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre hükme esas alınan 24.03.2015 havale tarihli bilirkişi heyeti raporunda (A1), (B1), (B2) ve (C) harfleri ile gösterilen bölümler yönünden yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle bu bölümler yönünden usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2- ... sırasında tescil harici bırakılan ve 24.03.2015 havale tarihli bilirkişi heyeti raporunda (A2) harfi ile gösterilen bölüme ilişkin temyiz itirazlarına gelince; dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; sözü edilen bilirkişi raporunda (A2) harfi ile gösterilen bölüm içerisinde bir bölümün taş yığını olduğu ve bu bölümün (A3) harfi ile gösterildiği belirtilmiş ise de, rapora ekli krokide bu bölüm, yüzölçümü ve koordinatları belirtilerek denetime elverişli olacak şekilde gösterilmemiştir. Dosya kapsamı ile taşlık ve kayalık olarak gösterilen bölüm yönünden zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; (A2) harfi ile belirtilen bölüme yönelik yeniden değerlendirme yapılarak, üzerinin taş yığını olması nedeniyle imar-ihyasının tamamlanmadığı, bu nedenle zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığı anlaşılan bölüm açıkça belirtilerek mahkemece bu bölüm hakkındaki davanın reddine, kalan bölümün davacı adına tesciline karar verilmesi gerekirken, bu husus göz ardı edilerek (A2) ile gösterilen bölümün tamamının davacının adına tesciline karar verilmiş olması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan hükmün BOZULMASINA, 26.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3589, Karar No: 2020/7405, Tarih: 17.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/3589 E.  ,  2020/7405 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Edirne İcra Hukuk Mahkemesi

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 11/02/2020 tarih ve 2020/370 Esas - 2020/1155 Karar sayılı "Adli yardım talebinin reddine" dair ilamına davacı ... tarafından itiraz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... tarafından 19.06.2018 günü verilen dilekçeyle; icra memuru işlemininin şikayet edilmesi üzerine, dava harç ve gider avansının yatırılmadığı, davacı tarafından adli yardım talebinde de bulunulmadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesince dava şartı yokluğundan davanın reddine dair verilen 18/07/2018 tarihli karar sonrasında, davacı tarafça bu defa 19/07/2018 tarihli dilekçeyle adli yardım talepli olarak yargılamanın yenilenmesi isteminde bulunulduğu, davacının yenileme isteminin 6100 sayılı HMK.nın 375. maddesinde sayılan yargılamanın yenilenmesi nedenlerinden hiçbirine girmediği gerekçesiyle ek kararla talebin reddine dair verilen karara karşı, davacı tarafça istinaf yoluna başvurulduğu, ancak istinaf harç ve masrafları yatırılmadığından davacının adli yardım talebinin ilk derece mahkemesince 03/08/2018 tarihinde reddedildiği, bu karara karşı davacının adli yardım talepli olarak istinaf yoluna başvurduğu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesince 30/04/2019 tarihli karar ile davacının adli yardım talebinin reddedilmesi kararına yönelik davacı tarafça itirazda bulunması üzerine dosya kendisine gönderilen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince 10/07/2019 tarih ve 2019/3 D.İş sayılı karar ile davacının adli yardım talebinin reddine ilişkin olarak yapmış olduğu itirazın reddine karar verildiği ve sonrasında davacıya muhtıra gönderilerek 44,40 TL. istinaf karar harcı ve 121,30 TL istinaf kanun yoluna başvurma harcı ile birlikte 150,00 TL gider avansının 10 günlük kesin süre içerisinde yatırması gerektiğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesince davacıya bildirildiği, kesin süre içerisinde gerekli avans yatırılmadığından HMK'nın 344. maddesi gereğince istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesinin 08/10/2019 tarih ve 2018/3334 Esas - 2019/2031 Karar sayılı ilamına yönelik davacı tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine; Yargıtay 12. Hukuk Dairesince verilen 16/09/2020 tarih ve 2020/4291 Esas - 2020/7105 Karar sayılı adli yardım talebinin reddine dair ilama davacı tarafından itiraz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre; hükmü temyiz eden davacı, adli yardım talebinde bulunmuş ise de Dairemizce, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin davacının adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı ve dayandığı gerekçeleri usul ve yasaya uygun bulunduğundan davacının yerinde olmayan itirazının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre; hükmü temyiz eden davacı, adli yardım talebinde bulunmuş ise de Dairemizce, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin davacının adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı ve dayandığı gerekçeleri usul ve yasaya uygun bulunduğundan davacının yerinde olmayan itirazının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin "adli yardım talebinin reddine ilişkin kararına itirazının" HMK’nın 337. maddesi gereğince REDDİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 17.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14866, Karar No: 2012/13516, Tarih: 12.07.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14866 E.  ,  2012/13516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kabul edilen tarihler arasında 6111 sayılı prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki yasaya göre hesap edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, 6111 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Kanun'dan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebini, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ettiği anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 12/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2564, Karar No: 2022/2543, Tarih: 05.04.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/2564 E.  ,  2022/2543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.11.2014 gününde verilen dilekçe ile tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 17.03.2021 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 05.04.2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av.... ile karşı taraftan davalı Hazine vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece uyulan Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda hüküm kurulmuş olmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 3.815,00TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Hazine'ye verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/04/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30102, Karar No: 2016/17044, Tarih: 20.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/30102 E.  ,  2016/17044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın ve sendikal nedenlerle feshedildiğini öne sürerek feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine, 1 yıllık ücretinden az olmamak üzere sendikal tazminat ve boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının iş sözleşmesinin kanunsuz greve katılması sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini, sendikal neden iddialarının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin geçerli nedene dayanmadığı ve feshin sendikal nedene dayalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.