muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14171, Karar No: 2014/8370, Tarih: 07.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/14171 E.  ,  2014/8370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Tehdit, hakaret, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

Hüküm : TCK'nın 106/1-1, 43, 53/1; 125/2. maddesi atfıyla 125/1, 43, 53/1; 136/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Tehdit, hakaret, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Tehdit ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

TCK'nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütler nazara alınarak, aynı Kanunun 3/1. maddesi gereğince işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, temel cezaların asgari hadden tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma sebebi sayılmamıştır.

Oluşa ve kabule göre, resmi nikahlı eşi mağdur ... tarafından boşanma davası açılmasına tepki duyan sanık ...'nun, birbirine yakın zaman dilimi içerisinde ve bir suç işleme kararının icrası kapsamında, mağdurun onur, şeref ve saygınlığını rencide eden sinkaflı sözlerle ona hakaret ettiği ve “Seni ağaçta sallandıracağım”, “Yüzünü haritaya çevireceğim”, “Sana kurşun sıkacağım” şeklindeki objektif olarak ciddi korku yaratmaya elverişli ifadelerle mağdurun hayatına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle onu tehdit ettiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanığın TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 53. maddesinin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturacak şekilde hükümler kurulması,

Sanığın TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 53. maddesinin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturacak şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, (A) ve (C) harfleriyle belirtilen hükümlerin hak yoksunluğu uygulamasına ilişkin son paragraflarının, “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerindeki hakları kullanmaktan aynı Kanunun 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hakları kullanmak yönünden ise, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı Kanunun 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilmesine kadar, diğer kişiler

bakımından TCK'nın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde düzeltilmesi ve hükümlerdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, eleştiri dışında, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B) Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya kapsamına göre, sanık ...'nun, boşanmış olduğu eşi mağdur ...'nin bilgisi dışında, bir arkadaşlık sitesinde üyelik işlemleri yaparak, oluşturduğu profilde, mağdurun ismi, soy ismi, doğum tarihi gibi kişisel bilgilerine yer verip, mağdura ait aracın markası, rengi ve plaka numarası ile mağdurun cep telefonu numarasını yayınladığı olayda,

Mağdurun, aktif kullanımında olan, herkes tarafından bilinmeyen veya kolaylıkla ulaşılması ve bilinmesi mümkün olmayan, ancak sınırlı bir çevre ile paylaştığı telefon numarasını, rızası dışında, başkalarının bilgisine sunan sanık hakkında TCK'nın 136/1. maddesindeki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan mahkumiyet kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1- TCK'nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütler nazara alınarak, aynı Kanunun 3/1. maddesi gereğince işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, temel cezanın asgari hadden tayin edilmesi,

2- Sanığın TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 53. maddesinin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturacak şekilde hüküm kurulması,

3- Hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 1. maddesinin, “31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı; a) Soruşturma evresinde, 04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine, b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine, c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine, karar verilir.” hükmüne göre, sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5894, Karar No: 2020/2210, Tarih: 14.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/5894 E.  ,  2020/2210 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9584, Karar No: 2012/2720, Tarih: 27.02.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/9584 E.  ,  2012/2720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacının iş sözleşmesinin Teftiş Kurulunun 25.11.2008 tarih ve 57 sayılı raporu sonucunda çevresindeki bayanlar tarafından beğenildiği izlenimi verilerek yaptığı çapkınlıkları etrafındaki çalışanlara anlattığı kızlara sarkıntılık yaptığı bayanlarla girdiği ilişkileri kaydederek etrafına gösterdiği yine internetten indirdiği pornografik görüntüleri mesai arkadaşlarına göstermek suretiyle işyerinde gayri ahlaki bir tutum sergilediği iş yerinde düzen ve disiplini bozucu eylemleri nedeniyle iş sözleşmesinin haklı nedenle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II. maddesi gereğince feshedildiğini, daha önceki tarihlerde de benzeri davranışlarının görüldüğünü belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı hakkında Teftiş Kurulu İnceleme raporunu düzenleyen müfettiş mütalaasında “Kulüp Personel Yönetmeliğinin 44/f maddesinde yer alan görev mahallinde, genel ahlak ve edep dışı davranışlarda bulunmak, terbiye ve nezaketle telafisi mümkün olmayan bir lisan ve şekilde konuşmak “hükmüne uyan davranışları sebebiyle davacının Tevbih cezası ile cezalandırılmasını uygun olacağının bildirildiği işverenin kurum müfettişi tarafından dahi söz konusu eylemlerinin sabit görülmesi halinde iş sözleşmesinin feshini gerektirir bir durum tespit edilmediği işveren tarafından iş sözleşmesinin haklı yarda geçerli nedene dayandığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli veya haklı nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı Kanun’un 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanunun 25/II. maddesinde öngörülen ve işverene derhal fesih yetkisi tanıyan haklı sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz. Yargılama sırasında bu nedenlerin ağırlıkları her olayın özelliğine göre değerlendirilmelidir. İşçinin iyiniyet ve ahlak kurallarına uymayan davranışı sonucunda iş ilişkisine devam etmek işveren açısından çekilmez hale gelmişse, diğer bir anlatımla güven temeli çökmüşse işverenin haklı nedenle derhal fesih hakkı doğar. Buna karşılık, işçinin davranışı taraflar arasında bulunması gereken güven temelini çökertecek ağırlıkta bulunmamakla, iş ilişkisine devamı tam anlamıyla çekilmez hale getirmemekle birlikte, işin normal işleyişini bozuyorsa, işyerindeki uyumu olumsuz yönde etkiliyor ve işverenden bu nedenle iş ilişkisini yürütmesi normal olarak beklenemiyorsa 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18/1. maddesi gereği geçerli fesih hakkı doğar.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, davacının, bir bayanın At Yetiştiriciler Derneği Başkanı Ali Yılmaz'a telefonla davacının kendisine ait erotik görüntüleri cep telefonuna yükleyerek Hara personeline gösterdiği duyumunu aldığını bu konuda şikayette bulunması üzerine davacı hakkında soruşturma başlatıldığı soruşturma kapsamında dinlenen iş yeri çalışanları seyis Semih Arslan, İsa Karataş davacının kendilerine cep telefonu ile ilişkiye girdiğini iddia ettiği kadınlara ilişkin görüntüleri gösterdiği güvenlik görevlileri Mesut Özkara,Yakup Yeniay davacının cep telefonundan çalışanlara pornografik görüntüleri göstermesinin yanında mesai saatinden sonra Meslek Yüksekokul öğrencilerinden kızlı erkekli grupları yasak olduğu halde Hara veteriner odasında ağırladığı bu konudaki uyarıları “saat 17.00 den sonra hara benden sorulur” demek suretiyle dikkate almadığı, veteriner hekim Hasan Hakan Altuğ tarafından da bu durumun doğrulanarak kendisinin yasaklamasına rağmen mesai saatleri dışında haraya öğrenci getirilmemesi konusunda bulunan talimatlara aykırı olarak öğrenci getirdiğini duyduğunu kendisininde saat 22.00 sularında tedavi amacıyla bir gün haraya gittiğinde bu duruma şahit olduğunu bildirmişlerdir. Davacı ise soruşturma kapsamında verdiği ifadesinde iş arkadaşlarına porno görüntülerini gösterdiğini özel yaşantısını semtteki arkadaşlarına anlattığını bu durumu bilenlerin Haraya bu bilgileri taşımış olabileceklerini belirtmiştir. Bu durumda, aksi sabit oluncaya kadar geçerli olan kurum soruşturma raporu ve davacının ifadesinden işverenin fesih gerekçesinde ileri sürdüğü eylemlerin sabit olduğu açıkça ortadadır. Davacının kurum ciddiyeti ile asla bağdaştırılmayacak gayri ahlaki tutum ve davranışlarını işyerine taşıması pornografik görüntüleri mesai saatleri içerisinde çalışanlara göstermesi ve yasak olduğu halde mesai bitiminde öğrenci gruplarını harada ağırlaması biçimindeki eylemlerinin işyerindeki güven ortamını zedelendiği, davacının işin yürütümünü bozan kurum ciddiyetine halel getiren bu davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin devamının davalı işverenden beklenemeyeceği, feshin haklı sebep boyutuna ulaştığının kabulü gerekir. Bu durumda, davanın reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harçlar Kanunu ve Harçlar tarifesince alınması gereken 17,15 TL harçtan peşin alınan 15,60 TL'nin mahsubu ile bakiye 1,55 TL harcın davacıdan tahsile ile hazineye gelir kaydına,

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harçlar Kanunu ve Harçlar tarifesince alınması gereken 17,15 TL harçtan peşin alınan 15,60 TL'nin mahsubu ile bakiye 1,55 TL harcın davacıdan tahsile ile hazineye gelir kaydına,

5-Davacı tarafından yapılan; dava açılış gideri 33,70 TL, tebligat gideri 15 TL ve posta gideri 3,50 TL olmak üzere toplam 52,20 TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 60,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,

6-Davalı kendini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesince belirlenen 1.200,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 27.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/39186, Karar No: 2015/18188, Tarih: 28.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/39186 E.  ,  2015/18188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/179075

MAHKEMESİ : Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2013

NUMARASI : 2011/68 (E) ve 2013/69 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Av. H.. K..'in katılan S.. Y..'ın vekili olmadığı ve katılan S.. Y.. için bir temyiz talebinin bulunmadığı gibi katılan S.. Y..'ın kendisinin de bir temyiz talebi bulunmadığı anlaşılmakla katılan S.. Y..'ın mağduru olduğu suçlarla ilgili sanıklar S.. K.., Y.. K.. ve A.. K.. hakkında kurulan hükümler açısından temyiz incelemesi yapılmamıştır.

1) 6136 sayılı yasaya muhalefet suçunun niteliğine göre doğrudan zarar görmeyen müştekiler D.. K.., H.. Y.. ve katılan H.. Y..'ın müdahil olarak katılamayacağı gibi, H.. Y..'ın müdahilliğine karar verilmiş olmasının ona hükmü temyiz etme hakkı da vermeyeceğinden, müştekiler D.. K.., H.. Y.. ve katılan H.. Y.. vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ve 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk S.. K.. hakkında katılan H.. Y..'a yönelik kasten yaralama ve sanık Y.. K.. hakkında katılanlar H.. Y..'a ve D.. K..'ya yönelik kasten yaralama suçlarından haklarında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suçtan zarar gören gören müşteki D. K. 'nun 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz yetkisi bulunduğu katılan sıfatını

alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan müşteki D.. K.. vekili Av. H.. K.. aracılığıyla 19.02.2013 tarihinde hükmü temyiz etmiş olduğu temyiz dilekçesinin de katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca yaralama suçları bakımından müşteki D.. K..'nun davaya katılan, vekilinin de katılan vekili olarak kamu davasına katılmalarına karar verilerek yapılan incelemede,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 28/05/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10886, Karar No: 2023/344, Tarih: 07.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10886 E.  ,  2023/344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Eşini kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin 08.10.2019 Tarihli ve 2019/69 Esas, 2019/194 Karar Sayılı Kararı

Sanık hakkında eşi maktulü kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 19.09.2022 Tarihli ve 2020/615 Esas, 2022/997 Karar Sayılı Kararı

İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan Kurum vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Atılı suçun haksız tahrik altında işlendiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü