muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18533, Karar No: 2023/8462, Tarih: 06.11.2023

Soruşturma aşamasında alınan 12.11.2019 tarihli kadastro raporunda sanığın dere ve yol olarak sınırlandırılan alana 119,67 metrekare tecavüzünün bulunduğunun tespit edildiği, mahkememizce icra edilen keşif sonucunda düzenlenen fen ve ziraat bilirkişi raporlarında temel kalıntıları bulunan kulube ile 17 adet kavak ağacının bulunduğunun belirtildiği, bu nedenlerle sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

Sanığın Aydıncık ilçesi ... Köyü ... Mevkisi'nde bulunan 127 ada 122 parsel nolu arazisini kullanırken bu parsele bitişik olan dere ve yol olarak sınırlandırılan alana 119,67 m² tecavüzde bulunduğundan bahisle sanığın Türk Ceza Kanunu'nun 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla Türk Ceza Kanunu'nun 154 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; keşif sonrasında kadastro fen bilirkişisinden alınan rapordan anlaşıldığı üzere yargılamaya konu yol ve dere olarak sınırlandırılan kısım üzerine önceden sanığın yapmış olduğu 10.50 m² miktarındaki zeminde temeli bulunan ve yıkılmış olan yapıya ait tuğlaların bulunduğu, başkaca yol ve dereye tecavüzün bulunmadığı, ziraat bilirkişisinin raporundan anlaşıldığı üzere yargılamaya konu yol ve dere olarak kullanılan ve kadastro paftasında sınırlandırılan alan içerisinde zemini düzeltmek amacıyla doğu kısmına sanığa ait 122 parsel numaralı taşınmazla sınırına taş duvar örülerek içi toprakla doldurularak zeminin düzeltildiği, içerisinde daha önceden yapılmış iken sonradan yıkıldığı anlaşılan kulübeye ait tuğla ve temel kalıntılarının tespit edildiği, suça konu alan içerisinde kuzey kısmında yaklaşık 8-13 yaşlarında 17 adet kavak ağacının dikili halde olduğu, bilirkişi raporları ile tespit edilen tecavüz eylemiyle ilgili daha önceden sanık hakkında 13.06.2013 tarihli iddianame ile Çekerek Asliye Ceza Mahkemesine kamu davasının açıldığı, Çekerek Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/65 Esas, 2014/37 Karar sayılı 05.02.2014 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, dolayısıyla sanığın bu eylemleri ile ilgili daha önce yargılama yapılıp mahkumiyetine karar verildiği, Çekerek Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/65 Esas, 2014/37 Karar sayılı ilamından sonra sanığın bu yere tecavüz eyleminde bulunmaya devam ettiğine dair bir delilin bulunmadığı, ziraat bilirkişisinin raporunda yer alan kavak ağaçlarının 8-13 yaşlarında olduğu yönündeki tespit ile kadastro ve ziraat bilirkişilerinin raporlarında yer alan sonradan yıkıldığı anlaşılan kulübeye ait tuğla ve temel kalıntılarının bulunduğuna yönelik tespitin sanığın daha önceki yargılamaya konu hakkı olmayan yere tecavüz eylemine ilişkin olduğunu ortaya koyduğu, başkaca yol ve dereye tecavüzün bulunmadığı dikkate alınarak sanığın atılı suçu işlemediği anlaşılmakla beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda sanığın kendisine ait 127 ada 122 parsel sayılı taşınmazda tasarrufta bulunurken kadastro paftasında yol ve dere olarak sınırlandırılan alanın 119.67 metrekaresinde de tasarrufda bulunduğu bildirilmiş, kovuşturma aşamasında alınan 12.10.2020 tarihli ziraat bilirkişisi raporunda sanığa ait 127 Ada 122 numaralı parselin batısında yer alan köylünün ortak kullanımında bulunan yol ve dere olarak kullanılan alanın zeminini düzeltmek amacıyla, 122 parsel numaralı taşınmazın doğu kısmındaki sınırına duvar örülerek içinin toprakla doldurulduğu, zemininin sanık tarafından düzeltildiği, suça konu alanın içerisinde kuzey kısmında yaklaşık 8-13 yaşlarında 17 adet kavak ağacının dikili olduğunun bildirildiği anlaşılmıştır. Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçunun temadi eden suçlardan olması, sanığın suça konu yol ve dereye tecavüzünün devam etmesi, sanık hakkında daha önce açılan davada düzenlenen iddianame ile hukuki kesintinin oluştuğu eylemin devamı halinde yeni bir suçun oluşacağı hususları hep birlikte gözetildiğinde, sanığın köylünün ortak kullanımında bulunan kadastro paftasında dere ve yol olarak kayıtlı yeri toprakla doldurup ağaç dikerek işgal eylemine devam ettiği doldurmuş olduğu toprağı ve dikmiş olduğu ağaçları kaldırmadığı anlaşıldığından mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan ... Hazinesi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 27.04.2021 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11879, Karar No: 2010/19726, Tarih: 11.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11879 E.  ,  2010/19726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 1’ini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7022, Karar No: 2014/12193, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/7022 E.  ,  2014/12193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gökçeada Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2012/76-2013/71

Nisbi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının temyiz başvuru harcı ve ilam harcının 1/4'nü ( nispi temyiz karar harcı ) peşin olarak yatırması gerekir(10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı).

Dosya kapsamından temyiz eden davalılardan R.. G..in nispi temyiz karar harcını eksik yatırdığı, diğer davalı S.. B..'ın ise nispi temyiz karar harcını hiç yatırmadığı ayrıca davacılar vekili olarak 18.07.2013 tarihli hüküm kendisine tebliğ edilen Av. Ş.. S..'nın vekaletnamesinin dosyada bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davalılar R.. G.. ve S.. B..'a eksik harcı ikmal etmesi için HUMK‘un 432. maddesi uyarınca mehil verilmesi, süresi içinde harcın ikmal edilmesi durumunda dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi aksi halde ise Mahkemece kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi, ayrıca Av.Ş..S..nın davacıları temsile elverişli vekaletinin dosyaya eklenmesi, bunun mümkün bulunmaması halinde gerekçeli kararın davacılara tebliği hususlarındaki eksikliklerin giderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20362, Karar No: 2017/25525, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/20362 E.  ,  2017/25525 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21411, Karar No: 2014/7999, Tarih: 22.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/21411 E.  ,  2014/7999 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/107767

MAHKEMESİ : Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2008

NUMARASI : 2006/1117 (E) ve 2008/875 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Başka suçtan Tekirdağ Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olan sanığın savunmasının alınması için yönerge yazıldığı, Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.09.2007 tarihli oturumunda sanığın yaptığı savunmasında, duruşmalara katılma isteminde bulunduğu ancak tutuklu olması nedeni ile hazır bulunamadığını belirttiği ve aynı yer cezaevi aracılığıyla 16.04.2008 günlü mahkemeye gönderdiği dilekçesinde duruşmalara katılma istemini yenilemesine rağmen, mahkemece sanığın yokluğunda yargılamaya devam ile 23.12.2008 günü kurulan hükmü Kırklareli E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda 12.02.2009 günü sanığa tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; başka suçtan cezaevinde tutuklu bulunan sanığın duruşmalarda hazır edilmeden yokluğunda yargılama yapılarak hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. E..'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 22.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2660, Karar No: 2017/8453, Tarih: 30.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/2660 E.  ,  2017/8453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık

HÜKÜM : 1) Güveni kötüye kullanma suçundan; beraat

2) a) Şikayetçi ....a yönelik; TCK'nın 157/1, 62/1, 52/2, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

b) Katılan ...'a yönelik; TCK'nın 157/1, 62/1, 52/2, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılanlar ... ve ... vekili, dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanlar ....ve ...'e ait ... Altın Döviz adlı döviz bürosunda muhasebe elemanı olarak çalıştığı, çalıştığı işyerinde 01.07.2011 günü katılan ...'ı arayarak 250.000 TL para istediği ve aldığı, sanığın diğer katılan ...’i de arayarak nakit para talep ederek 92.000 $ ABD Dolarını aldığı,bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği, sanığın ayrıca bu dönemde çalıştığı işyerinden 60.000 $ ABD Dolarını almak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın soruşturma aşaması ifadesinde, ”2010 yılı içerisinde işyerinden bir müşteriye 230.000 TL parayı verdiğini” ifade etmesi, kovuşturma aşamasında da “...’a 230.000 TL para verdiğini, bu durumu patronlarına söylemediğini, borç parayı geri alamayınca diğer katılanlar ...ve ...'ten para alarak açığı kapatmaya çalıştığını” beyan etmesi ve 09/07/2011 tarihli kolluk tutanağında da, bu iddiaya yönelik sanığın kabulü bulunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti için, sanığın borç para verdiğini ifade ettiği tanıklar ... ve ...isimli kişilerin açık kimlik ve adres bilgileri temin edilerek beyanları alınıp, 09/07/2011 tarihli yakalama tutanağında ismi geçen görevlilerinin bilgi ve görgülerinin alınması, sanığın çalıştığı ... Döviz Bürosu’nun muhasebe kayıt ve belgeleri ile kasa defteri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, işyerinde suç tarihinde kasa açığı bulunup bulunmadığı, diğer katılanlardan alınan para ile açığın kapatılıp kapatılmadığı ayrıca suç tarihinde ne kadar kasa açığı bulunduğu belirlendikten sonra, sanığın işyerinden aldığı parayı kapatmak için katılanlar ... ve....'ten para alması eylemlerinin güveni kötüye kullanma suçu ile birlikte işlenip işlenmediğinin değerlendirilmesine göre, sanığın dolandırıcılık suçunu diğer suç ile birlikte işlememiş olması halinde, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 30/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13403, Karar No: 2015/8981, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13403 E.  ,  2015/8981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1723, Karar No: 2012/3516, Tarih: 09.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/1723 E.  ,  2012/3516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Malatya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.10.2009 gün ve 2006/267-2009/408 sayılı kararı onayan Daire’nin 20.09.2011 gün ve 2011/7268-2011/10552 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin Sena Radyo ve Televizyon Ajansı A.Ş nin ortaklarından olduğunu, 24.04.2004 tarihli olağan genel kurul toplantısıyla 15.04.2004 tarihli yönetim kurulu toplantılarının müvekkillerinin yokluğunda gerçekleştirildiğini, müvekkillerinin imzalarının taklit edilerek söz konusu toplantılarının müvekkillerinin hazır gösterilerek kararların alındığını, şirket dosyası incelendiğinde çoğu işlemin müvekkilerine haber verilmeden gerçekleştirildiğini, özellikle 28.12.2002 tarihindeki olağan genel kurul toplantısından sonra muvazaalı hisse devirleri ile hisse oranları üzerinde belli kişiler lehine değişiklikler meydana geldiğini ileri sürerek, 28.12.2002 tarihli genel kurul toplantısı ve 15.04.2004 tarihli yönetim kurulu toplantısı ile 24.04.2004 tarihli genel kurul toplantılarının yokluk ile malul olduklarının tespitine, tespit edilen yokluk ile maluliyetten sonra hisse oranları üzerinde yapılan değişikliklerin ve devirlerin de yokluğun doğal sonucu olarak iptallerine karar verilmesini talep ve etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2011/7268 E,2011/10552 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK.nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen sair karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

2- Dava, 28.12.2002 ve 24.04.2004 tarihli genel kurul toplantıları ile 15.04.2004 tarihli yönetim kurulu kararının yok hükmünde olduğunun tespiti, hisse oranları üzerinde yapılan değişikliklerin ve devirlerin iptali istemlerine ilişkindir. Mahkemece dava tüm talepler yönünden kabul edilmiş ise de, iptal edilen hisse devir işlemlerinden ne anlaşılması gerektiği duraksamaya neden olmuştur. Mahkemece davacıya söz konusu hisse devir

2- Dava, 28.12.2002 ve 24.04.2004 tarihli genel kurul toplantıları ile 15.04.2004 tarihli yönetim kurulu kararının yok hükmünde olduğunun tespiti, hisse oranları üzerinde yapılan değişikliklerin ve devirlerin iptali istemlerine ilişkindir. Mahkemece dava tüm talepler yönünden kabul edilmiş ise de, iptal edilen hisse devir işlemlerinden ne anlaşılması gerektiği duraksamaya neden olmuştur. Mahkemece davacıya söz konusu hisse devir

işlemlerinin ne olduğu açıklattırılarak devredilen hisselerin kime ait olduğu sorulup gerektiğinde devir alan kişiler hakkında dava açılmak üzere davacılara süre verilmesi ve bundan sonra işbu dava dosyası ile birleştirilerek infazı kabil bir karar verilmesi gerekirken, bu husus gözden kaçırılarak davada yer almayan kişileri de etkileyebilecek şekilde eksik incelemeyle hisse devir işlemlerinin de iptaline karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve kararın açıklanan nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin sair karar düzeltme isteğinin HUMK.nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 2011/7268 E, 2011/10552 K sayılı onama ilamının kaldırılarak yerel mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harçlarının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 09.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2986, Karar No: 2013/22103, Tarih: 01.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/2986 E.  ,  2013/22103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Oluşa ve kabule göre;131 promil alkollü olarak yönetimindeki otomobille seyir halindeyken, trafik kurallarını dikkate almayarak, ışık kontrollü kavşakta kırmızı ışıkta beklemekte olan katılana ait otomobile arkadan çarpmak suretiyle kazaya sebebiyet veren sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu, tayin olunan cezasında bu nedenle 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiği gözetilmemesi,

2- Sanığın adli sicil kaydında bulunan önceki mahkumiyetinin kasıtlı suç olduğu, TCK'nın 58/4. maddesi uyarınca, kasıtlı suçlar ile taksirli suçlar arasında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeyerek sanık hakkında hüküm kurulurken “sanığın tekerüre esas sabıkasının oluşu dikkate alınarak” gerekçesi ile TCK'nın 89/1. maddesindeki seçenek cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkının korunması koşuluyla BOZULMASINA, 01.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.