muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/351, Karar No: 2012/1810, Tarih: 16.10.2012

Taraflar arasında laf atma nedeniyle başlayan süreçte; 18.07.2004 tarihinde yakınanlar M. K., S. A. ve E. A. ile sanıklar A.G., M.A. ve F.K.’ın kavga edip, birbirlerine yönelik etkili eylemde bulundukları, olay yerine kolluk güçlerinin gelmesinin ardından F.K.’ın kaçtığı sırada üzerinde bulunan 7.65 mm çaplı tabancayı düşürdüğü, kollukça bu tabancaya el konulduğu, ertesi gün aynı mahallede oturan tarafların anlaşmak için Engel Cami civarında buluştukları sanık M. G.’ün yanında E.Y.ile kimliği saptanmayan iki kişi daha olduğu halde yakınanlar M.K. ve S. A.’ı silahla tehdit ederek polislerin yakaladığı silaha karşılık dört adet silah vermeleri gerektiğini, kendilerine ceza kestiğini söylediği, 21.07.2004 tarihinde yine tarafların barıştırılması amacıyla bir buluşma ayarlandığı, sanık M.G.yanında kimliği saptanamayan kişilerle birlikte yakınanlar M.ve S. ile mısır tarlasında buluştukları, burada sanık M. G.’ün ve yanındakilerin yakınanlara yönelik etkili eylemde bulunarak silahla tehdit ederek silahların bedeli olarak dört milyar para istedikleri, bu parayı 22.07.2004 günü saat 12.00'ye kadar hazır etmelerini istediği, bu sırada M. G.’ün yakınan M.’nın cebinden 18 TL'yi alıp 5 TL’sini geri verdiği, daha sonra hep birlikte mahalleye doğru gelirken M. G.’ün kardeşi A. G.’ü arayarak mahalleye geldiklerini söylediği, mahallede ....Market önünde inen yakınan S. A.’ı sanıklar E.Y., A. G. ve M. A.’in birlikte dövdükleri, ertesi gün M.G.’ün yakınan M.’yı telefonla arayarak parayı ne yaptığını sorduğu, bundan sonra yakınanların kolluğa başvurdukları, 23.07.2004 tarihinde M.’nın parayı hazırladığını bildirmesi üzerine M. G.’ün eleman gönderip aldıracağını beyan ettiği, bunun üzerine kolluğun seri numaralarını alarak hazırlamış olduğu 400 TL’nın yakınan M.’ya verilerek, Musa’nın işyeri civarında tertibat aldıkları, bir süre sonra sanık E. Y.’un gelerek parayı aldığı sırada yakalandığı, diğer kişilerin yakalanması amacıyla sanık M.G., sanık E. Y. tarafından aranarak aracın arıza yaptığı, M.G.’ün gelmesi istendiği, sanık M.’in parayı almaya kardeşi A. G. ve M. A.’i gönderdiği adı geçen sanıklarında yakalandığı, bu olaylardan sonra 26.07.2004 günü yakınan S. A.’ın babası H. A. ile karşılaşan sanıklar A. ve M.’in ağabeyi H. B. G. ile sanık A. A.’ın H.’a 'kardeşimiz ceza alırsa sizi öldürürüz, yaşatmayız' şeklinde tehdit ettikleri, anlatılan husumet sonucu meydana gelen somut olaylara bakıldığında ve başkalarına yönelik eylemlerinin bulunmadığı, bu amaçlarla bir araya gelmediklerinin anlaşılması karşısında; sanıkların örgüt oluşturmak için sayısal yeterlikte olduğu anlaşılmakta ise de, aralarında hiyerarşik ilişki ve suç işleme iradelerinde devamlılık saptanmadığı anlaşılmaktadır.

Açıklanan durum karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 220. maddesinin uygulanmasının koşulları bulunmadığı gözetilmeden;

Açıklanan durum karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 220. maddesinin uygulanmasının koşulları bulunmadığı gözetilmeden;

a- Sanık M.G.’ün örgüt kurma ve diğer sanıklar A. G., M. A., E.Y. ve F.K. hakkında örgüt üyesi olmak suçundan TCK’nun 220. maddesi ile mahkumiyetlerine karar verilmesi,

b- Yağma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte ve silahla işlendiğinin anlaşılması karşısında: 5237 sayılı TCY’nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) ve (c) bentleri yerine uygulanma olanağı bulunmayan aynı maddenin (g) bendiyle uygulama yapılması ve bu durumun anılan Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

c- Sanıklar H.B.G.ve A. A.’ın eylemlerinin şikayete tabi suç olmadığı, sanıkların H. A.’ı tehdit etmek suçundan hükümlülükleri yerine yazılı biçimde karar verilmesi,

d- 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi gözardı edilerek, 53/1. maddesinde belirtilen haklardan, sanıkların mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmiş olması," isabetsizliklerinden oyçokluğuyla bozulmuş, Daire Üyesi M. K. ise suç işlemek amacıyla örgüt kurma, yönetme ve üye olma suçlarının oluştuğu düşüncesiyle karşıoy kullanmıştır.

Yerel mahkeme ise 22.02.2010 gün ve 184-29 sayı ile;

d- 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi gözardı edilerek, 53/1. maddesinde belirtilen haklardan, sanıkların mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmiş olması," isabetsizliklerinden oyçokluğuyla bozulmuş, Daire Üyesi M. K. ise suç işlemek amacıyla örgüt kurma, yönetme ve üye olma suçlarının oluştuğu düşüncesiyle karşıoy kullanmıştır.

Yerel mahkeme ise 22.02.2010 gün ve 184-29 sayı ile;

“...sanıklar M. ve A. G., F. K., E.Y. ve M. A. hakkında suç işlemek amacıyla silahlı örgüt kurdukları gerekçesiyle kamu davası açılmıştır. Dosya kapsamından, dosyaya yansıyan sanıkların sadece müştekileri darp ederek ve tehdit ederek yağma ile para tahsiline çalıştıkları anlaşılmakta ise de gerek müşteki beyanlarından gerek tanık ve yakalama tutanaklarından bu sanıkların önceye dayalı olarak şahısları korku, cebir ve şiddet ile sindirerek silah ile ekonomik çıkar sağlamak amacıyla M. G.’ün kuruculuğu ve liderliğinde ve diğer elemanların bu şahsa hiyerarşik bağı bulunduğu halde örgüt oluşturdukları, bu örgütün F. K.’ın kaçtığı sırada düşürdüğü tabancası, ele geçirilemeyen müşteki, tanık ve sanık E. Y.’un beyanlarından silahlarının bulunduğu ve bu örgütün bu şekilde silahlandığı ve silahlı bir örgüt olduğu ve bu örgüt bünyesinde müştekilerden cebir ve tehdit ile para tahsil etmeye çalıştıkları sırada yakalandığı, TCK.nun 220 maddesindeki suç örgütünden bahsedebilmek için en az üç kişinin belirli bir hiyerarşik bağ içerisinde, örgütün amacına ilişkin suçları işlemesinin gerektiği ve bu birlikteliğin devamlılık arzetmesinin gerektiği, amaç suçu işlemeye elverişli üye, araç ve gerece sahip olmasının gerektiği yasa kapsamından ve Yüksek Yargıtay içtihatlarından anlaşılmakta olup, her ne kadar dosyada tek eylem ve tek suç gibi gösterilerek dava açılmış ise de sanık Mehmet Gücüm'ün daha önce de mahkemelerde kesinleşmiş örgüt kurma suçundan yargılanıp ceza aldığı, etrafında 'Ç..' diye bilindiği ve yargılamaya konu olmasa da daha önceden de eleman toplayıp suç işlemek amacıyla birleştikleri, yargılama sırasında kabul edilen eylemi sanık M. G.'ün talimatıyla adamları ile birlikte suç örgütünün yöntem ve söylemlerini kullanarak işlediği, Ç.. lakabıyla bilinen M.G..ve elemanım dediği kendisinin talimatıyla hareket eden kişilerin görünürde bir yağma suçu işlemiş olmaları, suç işlemek için kurulmuş bir silahlı örgütün önceden beri var olduğu ve devam ettiği sonucu çıkartılmaktadır. Suç örgütünden sözedebilmek için birleşmenin yeterli olup, suç örgütünün varlığı için suç işlenmesine dahi gerek olmadığı, olayımızda üçten fazla kişinin hiyerarşik bir sistem içinde amaçlanan suçu işlemeye elverişli üye, araç ve gerece sahip oldukları, bu şekilde M. G. yönetiminde silahlı suç örgütünün varlığını kabul etmek gerektiği ve bozma ilamının bu yöndeki görüşüne katılınmadığı ve bu hususta mahkemenin eski kararında ısrar kararı vermesi gerektiği" gerekçesiyle önceki hükmünde direnmiştir.

Bu hükmün de o yer Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2011 gün ve 232525 sayılı “onama” istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Direnmenin kapsamına göre inceleme, sanık M.G. hakkında suç işlemek amacıyla örgütü kurma ve yönetme, sanıklar A.G., M.A., E.Y. ve F.K..hakkında ise suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçlarıyla sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık M. G...hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme, sanıklar A.G., M. A., E.Y. ve F. K. hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçlarının sübuta erip ermediğinin belirlenmesine ilişkin ise de; yerel mahkeme kararının yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı hususunun Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca ön sorun olarak ele alınması gerekmiştir.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen ısrar kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni kanıtlara dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, özde direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay’ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekir.

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni kanıtlara dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, özde direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay’ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekir.

İnceleme konusu olayda; Özel Dairenin bozma kararından sonra yerel mahkemece yapılan yargılama sonucunda suç işlemek amacıyla örgüt kurma, yönetme ve örgüte üye olma suçlarının oluştuğu kabul edilerek önceki uygulama aynen tekrar edilmiş ise de; ilk hükümden farklı olarak sonraki hükümde; “TCK.nun 220. maddesindeki suç örgütünden bahsedebilmek için en az üç kişinin belirli bir hiyerarşik bağ içerisinde, örgütün amacına ilişkin suçları işlemesinin gerektiği ve bu birlikteliğin devamlılık arzetmesinin gerektiği, amaç suçu işlemeye elverişli üye, araç ve gerece sahip olmasının gerektiği yasa kapsamından ve Yüksek Yargıtay içtihatlarından anlaşılmakta olup, her ne kadar dosyada tek eylem ve tek suç gibi gösterilerek dava açılmış ise de sanık M.G..'ün daha önce de mahkemelerde kesinleşmiş örgüt kurma suçundan yargılanıp ceza aldığı, etrafında 'Ç..' diye bilindiği ve yargılamaya konu olmasa da daha önceden de eleman toplayıp suç işlemek amacıyla birleştikleri, yargılama sırasında kabul edilen eylemi sanık M.G..'ün talimatıyla adamları ile birlikte suç örgütünün yöntem ve söylemlerini kullanarak işlediği, Ç..lakabıyla bilinen M.G..ve elemanım dediği kendisinin talimatıyla hareket eden kişilerin görünürde bir yağma suçu işlemiş olmaları, suç işlemek için kurulmuş bir silahlı örgütün önceden beri varolduğu ve devam ettiği sonucu çıkartılmaktadır. Suç örgütünden sözedebilmek için birleşmenin yeterli olup, suç örgütünün varlığı için suç işlenmesine dahi gerek olmadığı, olayımızda üçten fazla kişinin hiyerarşik bir sistem içinde amaçlanan suçu işlemeye elverişli üye, araç ve gerece sahip oldukları, bu şekilde M. G.. yönetiminde silahlı suç örgütünün varlığını kabul etmek gerektiği" şeklindeki yeni ve değişik gerekçelerle karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yerel mahkeme direnme kararında önceki hükümde yer almayan, yeni ve değişik gerekçelere yer verilmiş olup, bu hususun Özel Dairece incelenmemiş olması karşısında, konunun ilk kez Ceza Genel Kurulunca incelenmesi olanaklı görülmediğinden, hükmün Özel Dairece incelenmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, yerel mahkemenin son uygulaması direnme kararı olmayıp, yeni hüküm niteliğinde olduğundan, Özel Daire denetiminden geçmemiş bulunan bu yeni hükmün doğrudan ve ilk kez Ceza Genel Kurulu tarafından ele alınmasına yasal olanak bulunmaması nedeniyle dosyanın incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Bu itibarla, yerel mahkemenin son uygulaması direnme kararı olmayıp, yeni hüküm niteliğinde olduğundan, Özel Daire denetiminden geçmemiş bulunan bu yeni hükmün doğrudan ve ilk kez Ceza Genel Kurulu tarafından ele alınmasına yasal olanak bulunmaması nedeniyle dosyanın incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 22.02.2010 gün ve 184-29 sayılı karar yeni hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın bu suç ve bozmaya uyulan yönlerden temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2012 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2817, Karar No: 2010/7423, Tarih: 17.06.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/2817 E.  ,  2010/7423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :2.10.2009

ÜÇÜNCÜ ŞAHIS :

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık bir parça taşınmazın ortaklığının giderilmesine ilişkin olup, mahkemece satılarak ortaklığının giderilmesine karar vermiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır. Bu davalarda davalı da davacı gibi aynı haklara sahiptir. Bu nedenle davacının satış suretiyle paylaşma istemesi davalıların aynen paylaşma istemesine engel teşkil etmez.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davalarında mahkemece malın aynen bölünerek paylaştırılmasına karar verilebilmesi için taşınmazın yüzölçümü, niteliği, pay ve paydaş sayısı ile imar mevzuatına göre aynen bölüşmenin mümkün olup olmadığının araştırılması gerekir. Taşınmazın önemli ölçüde bir değer kaybına uğraması söz konusu ise aynen bölünerek paylaştırılmasına karar verilemez. Keza paydaşlar rıza göstermedikleri takdirde taşınmazın bir bölümü paylı bırakılamaz.

Aynen bölünerek paylaştırmanın mümkün olması durumunda bölünen parçaların değerlerinin birbirine denk düşmemesi halinde eksik değerdeki parçaya para ( ivaz ) eklenerek denkleştirme sağlanır. Davada paydaşlar arasında anlaşma olmadıkça hakim kendiliğinden bazı taşınmazların bir kısım paydaşlara, kalanın diğer paydaşlara verilmesi şeklinde aynen bölünerek paylaştırmaya karar veremez. 5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu’nun 5578 Sayılı Kanun ile değişik 8. maddesi hükmü uyarınca tarım arazileri, doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre nitelikleri Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı tarafından belirlenen mutlak tarım arazileri-özel ürün arazileri-dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınıflandırıldığı, yine yeter büyüklükteki tarımsal arazi parsel büyüklüğünün bölge ve yörelerin toplumsal, ekonomik, ekolojik ve teknik özellikleri gözetilerek Bakanlık tarafından belirleneceği ve belirlenen küçüklüğe erişmiş tarımsal arazilerin miras hukuku bakımından “bölünemez eşya” niteliğini kazanacağı ve tarımsal

arazinin bu niteliğinin tapu kütüğüne “şerh” verileceği, Belirlenen parsel büyüklüğünün; Mutlak tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde iki hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarım yapılan arazilerde 0,3 hektar ve marjinal tarım arazilerinde iki Hektardan küçük olamayacağı, tarım arazilerinin bu büyüklüklerin altında ifraz edilemeyeceği, bölünemeyeceği veya küçük parsellere ayrılamayacağı, bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne şekilde gerçekleşmiş olursa olsun birlikte mülkiyetin (paylı veya elbirliği ) mevcut olması durumunda, bu arazilerin ifraz edilemeyeceği, payların üçüncü şahıslara satılamayacağı, devredilemeyeceği, bu araziler hakkında 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu’nun özgülemeye ilişkin hükümlerinin kıyasen uygulanacağı öngörülmüştür.

Bu durumda, öncelikle aynen bölünmesi istenen taşınmazın Bakanlıkça belirlenen tarımsal niteliğinin ve yeter büyüklükteki tarımsal arazi parsel büyüklüğünün Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı İl veya İlçe Müdürlüğü’nden sorulup zirai yönden aynen bölünmesinin mümkün olup olmadığı konusunda görüş alındıktan sonra, uygun görüş bildirilmesi halinde teknik bilirkişiye ifraz ( taksim ) projesi düzenlettirilerek bu projeye göre taşınmaz belediye veya mücavir alan hudutları içerisinde ise Belediye Encümeni’nden karar alınmak suretiyle belediyeden, belediye dışında ise İl İdare Kurulu’ndan İmar Yasası ve Yönetmeliği’ne göre bölüşmenin ( taksimin ) mümkün olup olmadığı sorulur. İfraz projesinden kimlere nerelerin verileceği konusunda paydaşlar anlaşamazlar ise hakim huzurunda kura çekilerek belirlenir.

Onay makamından olumsuz cevap gelmesi halinde paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi gerekir.

Olayımıza gelince; dava konusu ortaklığın giderilmesi istenen ... parsel sayılı taşınmaz tapuda 92098 m2 olduğu anlaşılmaktadır. Belediye'ye yazılan yazı üzerine gelen cevabi yazıda taşınmazın aynen taksiminin mümkün olduğu belirtilmiştir. Mahkemece yerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında aynen taksim edilip edilemeyeceği üzerinde durulmamıştır. Davalı aynen taksim istediğine göre öncelikle taksim konusunun incelenmesi gerekir. Mahkemece yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda taşınmazın aynen taksim edilip edilemeyeceği konusunda bilirkişilerden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmiş olması doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 17.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1578, Karar No: 2020/1675, Tarih: 10.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/1578 E.  ,  2020/1675 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/567, Karar No: 2011/4688, Tarih: 13.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/567 E.  ,  2011/4688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Anamur İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması, %40 tazminat ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl olan duruşma tutanağına yazılıp taraflara tefhim olunan karardır. Tefhim ile birlikte yargılamadan elini çekmiş olan hakim tefhim ettiği kararı taraflara tebliğ etmek durumundadır. Sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması zorunludur. 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında, tefhim edilen kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olmasının gerektiği öngörülmüştür. Asıl talepler bakımından kısa kararda hükmedilmeyen bir hak ve yükümlülüğün gerekçeli kararda hüküm altına alınmış olması veya tersi bir durumun çelişki teşkil etmediğini söylemek olanaklı değildir. İçtihadı Birleştirme Kararında; çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Olayımızda; hükmün tefhim edildiği 13.11.2008 tarihli kısa kararda, “davacının ve davalının icra inkar tazminatının talebinin reddine” karar verilmiş iken, gerekçeli kararda “davacının davasının ve davalının icra inkar tazminatı talebinin reddine” karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmuştur. Asıl olan kısa karar olup buna aykırı biçimde oluşturulan gerekçeli karar hukuki bir değer taşımamaktadır. Bu nedenle mahkemece bozmadan önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2995, Karar No: 2010/7264, Tarih: 16.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/2995 E.  ,  2010/7264 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 1099 ada 2 ve 3 parsel sayılı 2142,91 m² ve 9823,33 m² yüzölçümündeki taşınmazlar miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... ve paydaşları adına tespit edilmiştir. Davacı hazine, dava konusu taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların davalı ... ve paydaşları adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava ve temyize konu 1099 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde tespit gününde adlarına tescile karar verilen zilyet davalı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmü uyarınca kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinden söz edilerek hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma, soruşturma ve uygulama hüküm vermeye yeterli değildir.

Dava konusu taşınmazların etrafı, kadastro harici bırakılan yer ve dere ile çevrili olduğu dosya içeriği ile anlaşılmaktadır. Ayrıca dava konusu taşınmazın batısında bulunan dava dışı 1099 ada 1 parsel sayılı taşınmaza uygulanan tescil ilamı ile oluşan tapu kaydında dava konusu parsel yönü dere olarak gösterildiğine göre mahkemece dava konusu taşınmazların aktif dere yatağı içinde olup olmadığı yönünde jeolog bilirkişi marifetiyle araştırma yapılmamış, dava konusu taşınmazların çevresinin kadastro harici bırakılma nedeni de sorulup saptanılmamıştır. Böylesine yetersiz araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz.