muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18265, Karar No: 2015/3426, Tarih: 03.03.2015

Yine, iş sahibinin ödemiş olduğu iş bedelini geri istemesi, açıkca sözleşmenin feshedildiği belirtilmemiş olsa dahi fesih iradesinin açıklanması olarak yorumlanmaktadır.

Ancak, burada önemli olan husus; iradesini açıklayan tarafın sözleşmenin feshi konusunda açık bir irade beyanında bulunmamış olması gerekir. Bu durumda iradesinin ne olduğunu anlamak için irade açıklamasında bulunan tarafın, içinde bulunduğu davranış şekli önem taşımaktadır. Yani, talep etmiş olduğu şeylere bakılarak amacının ve iradesinin ne olduğu belirlenmektedir. Açık bir irade açıklamasında bulunan tarafın açıklamış olduğu iradesinin önem taşıması gerekir. İradesini açık bir şekilde belirten tarafın, bu açıklamasıyla neleri talep edebilecekse ona göre dava sonuçlandırılmalıdır. Açık bir şekilde sözleşmeyi feshetmediğini açıklayan taraf, sözleşmenin feshi halinde istenebilecek bir talepte bulunmuş ise, bu talebin ancak sözleşmenin feshi halinde istenebilecek olması nedeniyle talep reddedilmelidir. Yoksa açık bir şekilde sözleşmeyi feshetmediğini bildirmiş olmasına rağmen, talebin ancak sözleşmenin feshi halinde istenebileceğinden bahisle sözleşmeyi feshettiğinin kabul edilmesi, fesih iradesi olmayan tarafın iradesine fesih sonucunu yüklemek gibi tarafın istemediği bir sonucun ortaya çıkmasına neden olur.

Somut olaya gelince; davacı, karşı tarafa göndermiş olduğu 15.06.2010 tarihli ihtarnamede akdin feshi haklarını saklı tuttuklarını; dava dilekçesinin ilk ve son sayfalarında, taraflarınca akdin feshedilmediğini beyan etmişlerdir. Görüldüğü gibi, davacının açık iradesi akdin feshedilmediği yönündedir. Davacının gerek ihtarnamede, gerekse dava dilekçesinde açık iradesi akdin feshi yönünde değildir. Bu nedenle davadaki istemlerin bir kalemini oluşturan, ancak akdin feshi halinde talep edilebilecek olan yapılan imalat bedelinin istendiği gerekçesiyle zımnen akdin feshinin talep edildiğinin kabul edilmesi, davacının gerçek iradesi ile uyumlu değildir.

O halde, mahkemece; davacının akdi feshetmediği kabul edilerek, buna göre isteyebileceği talepler değerlendirilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Açıklanan bu nedenlerle karar tashihi talebinin kabul edilmesi gerektiğini düşündüğümüzden çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılamıyorum.

03.03.2015

M U H A L E F E T Ş E R H İ

Sayın Çoğunluğun “Karar Düzeltme” isteminin reddi yönündeki kararına muhalefet şerhimin gerekçesidir.

Bilindiği üzere fesih; sürekli bir borç ilişkisini ileriye etkili bir şekilde sona erdiren, bozucu yenilik doğuran bir hak olarak kabul edilmektedir. Feshi ihbar (feshin ihbarı) ise, tek taraflı ve karşı tarafa ulaşması gereken bir irade beyanıyla kullanılır; şarta bağlanamaz, kullanıldıktan sonra da geri alınamaz. Fesih, hüküm ve sonuçlarını muhatabın hâkimiyet alanına ulaştığında geleceğe etkili olarak meydana getirir.

Bilindiği üzere fesih; sürekli bir borç ilişkisini ileriye etkili bir şekilde sona erdiren, bozucu yenilik doğuran bir hak olarak kabul edilmektedir. Feshi ihbar (feshin ihbarı) ise, tek taraflı ve karşı tarafa ulaşması gereken bir irade beyanıyla kullanılır; şarta bağlanamaz, kullanıldıktan sonra da geri alınamaz. Fesih, hüküm ve sonuçlarını muhatabın hâkimiyet alanına ulaştığında geleceğe etkili olarak meydana getirir.

Öte yandan, BK'nun 355. maddesinde tanımlanan eser sözleşmesinin bir türü olan “İnşaat yapım sözleşmeleri” yapısı itibariyle iki tipli-karma sözleşmelerdendir. Eş söyleyişle inşaat yapım sözleşmesi, tapulu taşınmaz mülkiyetinin bir kısmının devrine ilişkin vaadi ve inşaat yapım sözleşmesini içeren sözleşme türüdür.

Buna göre; iki tarafa borç yükleyen sözleşmelerde uygulanması zorunlu BK'nun 106. maddesi uyarınca; alacaklı tarafından fesih hakkının kullanılması, ancak ve ancak temerrüde düşen borçluya, mehil verilmesinin gereksiz olduğu hâller dışında borcun ifa edilmesi için uygun bir mehil verilmesi veya uygun bir mehil tayini hâkimden istenmesi hâlinde olanaklıdır. Bütün bunlar yerine getirilmiş olunsa da, bir tarafın fesih iradesine, diğer tarafın karşı koyması hâlinde fesih için mutlaka mahkeme hükmü gerekecektir.

Somut olayda, davacı taraf gerek gönderdiği ihtarnamede, gerekse dava dilekçesinde fesih haklarını saklı tutmuştur. Davalı tarafçada, akdin feshedildiği yönünde bir beyanda da bulunulmamıştır. Diğer taraftan davacı tarafından gönderilen ihtarnamede; temerrüde düşen davalıya, borcun ifası için uygun bir mehil verilmediği de sabittir.

Buna göre, davacı tarafça akdin feshedilmemiş olduğu sabittir.

Davalı arsa sahibinin plânların iptaline dayalı olarak inşaat ruhsatının iptal edilmesi nedeniyle sözleşmenin yerine getirilmesinde objektif imkansızlık bulunduğu yönündeki savunmasınada itibar edilmemesi gerekir. Zira sözleşmenin 4/1-a maddesinde açıkça arsa sahibi “satılabilir alanı net 85.000 metre kare den az olmayacak şekilde imar durumunu sağlamayı” taahhüt etmiştir. Yine sözleşmenin 4/1-c maddesi gereğince; “sözleşme konusu işin tasfiyesine kadarda arsa üzerine hiç bir takyidat getirilmeyeceğini ve harhangi bir kısıtlayıcı işlem yapmayacağını” arsa sahibi yükleniciye taahhüt etmiştir. Bunlardan ayrı olarak sözleşmenin 4/1-f maddesi gereğince; “yapımla ilgili porojelerin hazırlanması, onaylattırılması ve inşaat ruhsatının alınması” yükümlülüğü arsa sahibinin üzerindedir.

Ayrıca, sözleşmenin 13. maddesinde de; imar plânının onaylattırılamaması ve inşaat ruhsatının alınamaması mücbir sebepler arasında sayılmamıştır. Kaldı ki; sözleşmenin 8/2. maddesine göre; “taraflardan biri kendi yükümlülüğünü yerine getirmeyerek sözleşmenin uygulanmasını ve işin tamamlanmasını imkansız hâle getirecek olursa, diğer tarafın sözleşmeden doğan her türlü zarar ve ziyanını karşılayacağı” hükmü amirdir.

Ayrıca, sözleşmenin 13. maddesinde de; imar plânının onaylattırılamaması ve inşaat ruhsatının alınamaması mücbir sebepler arasında sayılmamıştır. Kaldı ki; sözleşmenin 8/2. maddesine göre; “taraflardan biri kendi yükümlülüğünü yerine getirmeyerek sözleşmenin uygulanmasını ve işin tamamlanmasını imkansız hâle getirecek olursa, diğer tarafın sözleşmeden doğan her türlü zarar ve ziyanını karşılayacağı” hükmü amirdir.

Yüklenici sözleşmeyi feshetmediğini ancak arsa sahibinin sözleşmede açıkca taahhüt ettiği edimleri yerine getirmemesi nedeniyle arsa sahibinin sözleşmenin ifasının imkansız hale getirdiğini belirtmesine rağmen yüklenicinin akti feshetmiş gibi kabul edilerek müspet zararı isteyemeyeceğine karar verilmesi de yerinde değildir. Zira, sözleşmenin 8/2. maddesi çok açıktır. Sözleşmenin uygulanmasını ve yerine getirilmesini imkansız hale getiren arsa sahibidir. 8/2. maddede; sözleşmenin yerine getirilmesini engelleyen taraf sözleşmeden doğan diğer tarafın her türlü zarar ve ziyanını karşılayacaktır, hükmü gereğince, “her türlü zarar ziyan” ibaresi müspet zararıda kapsamaktadır.

Sözleşmenin ifasının imkansız hale gelmesinde arsa sahibinin sözleşmede çok açık ve yoruma meydan vermeyecek şekildeki yükümlülüklerini yerine getirmemesinden kaynaklandığı, sözleşmenin yerine getirilmemesinde arsa sahibinin birinci derecede kusurlu olduğu, bu durumun; mahkemeninde kabulünde olduğu ve birbirini teyit eden bilirkişi raporları ile doğrulandığı, olayların gelişimi ve sözleşmenin ilgili maddeleri gereğince de yüklenicinin müspet zarar talep edebileceği görüşünde olduğumdan;

Sayın çoğunluğun, yüklenicinin akdin feshini istemiş olduğu dolaysıya buna bağlı olarak müspet zarar talep edemeyeceği yönündeki görüşüne karşı, karşı oyum'dur. 03/03/2015
Yargıtay — Esas No: 2024/4137, Karar No: 2024/4722, Tarih: 30.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4137 E.  ,  2024/4722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/39 E., 2024/49 K.

KARAR : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen Kurum işleminin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı müvekkilinin, 2012 yılında uzman çavuş olarak göreve başladığını, hastaneye sevk edilerek, tedavi sonrası "Renal Agenazi" teşhisi ile hakkında TSK'da görev yapamaz kararı verilerek ilişiğinin kesilmesine müteakip görev süresinin de yeterli olmasıyla birlikte Adi Maluliyet işlemlerine başlandığını, SGK'nın tarihsiz yazısıyla "...dosyanın incelenmesi sonucu TSK'da görev yapamaz kararına esas doğumsal nitelikte olması ve sandığa tabi göreve girmeden önce mevcut olduğu tıbben bilindiğinden, malullüğe ilişkin hükümlerin uygulanmayacağı" denilmek sureti ile maluliyet talebinin reddedildiğini, davacı müvekkili hakkında tesis edilen bu işlemin kanuna aykırı olduğunu, fiili olarak görev yaptığı 8 yıllık süre içinde birçok kez sağlık muayenesinin olduğunu, göreve başlarken de dahil olmak üzere tüm raporlarında sağlam teşhisi konulduğunu belirterek, dava konusu Kurum işleminin iptaline, davacının özlük haklarının (Açıkta geçen sürelerin emekli maaşları ve ikramiye) hak ediş tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum işleminde bir hata bulunmadığını, bu sebeple davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11.03.2021 tarih ve 2020/116 Esas, 2021/66 Karar sayılı kararıyla davanın kabulü ile; dava konusu kurum işleminin iptali ile, davacının yoksun kaldığı özlük hakların hak ediş tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK Başkanlığı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 02.03.2023 tarihli ve 2021/1753 Esas, 2023/488 Karar sayılı kararıyla istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK Başkanlığı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 02.03.2023 tarihli ve 2021/1753 Esas, 2023/488 Karar sayılı kararıyla istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

2.Daire kararında; "...Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinde, davacının uzman cavuş olarak 12.03.2012 tarihinde göreve başladığı, 31.12.2019 tarihinde sözleşmesinin feshedildiği, 04.02.2020 tarihindeki başvurusunun 16.12.2019 tarihli sağlık raporuna istinaden davalı kurumun 10.03.2020 tarihli 1736 sayılı kararı ile davacının malul sayılmayı gerektiren ve “ Türk Silahlı Kuvvetlerinde Görev Yapamaz” kararına esas böbrek hastalığı doğumsal nitelikte olduğundan 5510 sayılı Kanun'un 25 inci maddesi 2 nci fıkrası uyarınca bu hastalık sebebiyle malullük aylığından yararlanamayacağına karar verildiği, davacının itirazı üzerine YSK'nın 07.09.2020 tarihli kararı ile aynı gerekçe ile davacının malullük aylığından yararlanamayacağına karar verildiği, davacının sigortalılığının SSK kapsamında ilk olarak 29.04.2008 tarihinde başladığı, 917 gün 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a maddesi, 2823 gün 4/1-c maddesi kapsamında sigortalılığı bulunduğu anlaşılmakla, davacının doğumsal böbrek yokluğu-sağ renal agenezi hastalığının, sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihten önce de mevcut olduğunun tespit edilmesi karşısında, 5510 sayılı Kanun’un 25 inci madde 2 nci fıkrası uyarınca, davacının doğuştan mevcut olan hastalığı nedeniyle maluliyet aylığı tayinine mahal olmadığı belirgin olduğundan, Mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu davanın reddi yerine yazılı şekilde kabul karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur." hususlarına işaret edilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın hukuka aykırı olduğunu, Kurum işleminin iptali gerektiğini, davacının rahatsızlığının doğumsal olmasına karşın, ortada idari kusur olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık davacının maluliyet aylığına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 25 inci maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık davacının maluliyet aylığına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 25 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve Kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6383, Karar No: 2016/1876, Tarih: 17.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/6383 E.  ,  2016/1876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ...15. Asliye Ticaret Mahkemesi ile ...2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Dava, sigorta ödemesine dayanan rücuan tazminat ve yangından kaynaklanan zararın tahsili istemine ilişkindir.

...15. Asliye Ticaret Mahkemesi, taraflar arasındaki ihtilaf kira ilişkisinden kaynaklanmış olmakla, görevli mahkemenin Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

...2. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, ihtilafın kiracılık ilişkisinden kaynaklanmadığı, mal sahibinin aynı zamanda kiralayan olması sıfatının esas alınarak görev hususunun belirlenemeyeceği, davalı ...'in malik olması nedeniyle kusursuz sorumluluğundan kaynaklı olarak Türk Borçlar Kanununun 69. maddesi gereğince yargılamanın yapılması gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilmiş olup, her iki tarafın da "ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davalarıdır. Mutlak ticari davalar ise, tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın yasa gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer yasalarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

Somut olayda davacı ...Ş. vekili, diğer davacı ile müvekkili şirket arasında yangın sigortası sözleşmesinin bulunduğunu, 23.04.2012 tarihinde davalı ....'nin maliki olduğu sigortalı iş yerinin de içinde bulunduğu binada yangın çıktığını, bunun sonucunda sigortalısına 1.500.000,00.- TL ödeme yapıldığını belirterek, bu bedelin davalı ....'den 6098 sayılı Kanunun 69. maddesi hükümlerine göre tahsilini talep ve dava etmiştir. Birleştirilen davanın davacısı ... ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili ise, davalıya ait binada meydana gelen yangında, müvekkili şirketin 2.602.769,21.- TL zararının oluştuğunu, bunun 1.500.000,00.- TL'sinin sigorta şirketi tarafından yapılan ekspertiz sonucu müvekkil şirkete ödendiğini ileri sürerek, bakiye 1.102.769,21.- TL zararın tespiti ile meydana geldiği tarihten itibaren ticari avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Dosya kapsamından, taraflar arasında her ne kadar kiracılık ilişkisi olsa da ihtilafın kiracılık ilişkisinden kaynaklanmadığı; tarafların tacir olduğu ve uyuşmazlığın ticari işletmeleri ile ilgili hususlardan doğduğu anlaşıldığından, 6102 sayılı TTK'nın yukarıda belirtilen hükümlerine göre davaya bakma görevinin asliye ticaret mahkemesinde olduğu anlaşılmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ...15. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/02/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5457, Karar No: 2025/95, Tarih: 14.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/5457 E.  ,  2025/95 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/281 Esas, 2024/599 Karar

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinden ...'in 19.403,124 adet pay, diğer müvekkili ...'nın 9.380,40 adet pay ile ... Çelik Metal San. Tic. A.Ş.'nin ortaklarından olduğunu, müvekkillerinin davalılardan ...'ı vekil tayin ettiklerini, davacılardan ...'in 09.02.2017 tarihinde azilnamesini gönderdiğini, ancak ...'nın vekâletnameyi hatırlamaması sebebiyle azilname göndermeyi gözden kaçırdığını, azilnamenin ancak davalılarca yapılan hukuka aykırı, haksız işlemler öğrenildikten sonra 18.08.2017 tarihinde gönderilebildiğini, ... Çelik Metal San. Tic. A.Ş.'nin 16.08.2017 tarihinde müvekkillerinin eline ulaşan ihtarnamesi içeriğinde belirtilen pay devir sözleşmesi örneği noterden teslim alındığında müvekkillerine ait hisselerin davalı ... tarafından baldızı olan davalı ...'a devredildiğinin görüldüğünü, devir işlemlerinden müvekkillerinin haberdar edilmediğini, her hangi bir ödeme yapılmadığını, davalı ...'ın vekâlet görevini kötüye kullandığını, davalıların menfaat birliği içerisinde müvekkillerini zarara uğratıp haksız kazanç sağlama amacı ile hareket ettiklerini ileri sürerek pay devir sözleşmelerinin iptali ile hisselerin yeniden müvekkilleri adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacıların şirketin büyük ortağı İbrahim ... ile yaşadıkları ihtilaf neticesinde ekonomik olarak sıkıntıya düştüklerini, müvekkilinin 2011 yılından azil edildiği 2017 yılına kadar verilen vekâlet uyarınca şirketteki tüm toplantılara katıldığını, davacıların haklarını en iyi şekilde koruduğunu, hisse devirlerini tamamen tarafların anlaşmaları üzerine gerçekleştirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ..., cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı ..., cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.Davanın açıldığı İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 09.11.2017 tarih ve 2017/1265 E., 2017/991 K. sayılı kararı ile yetkisizlik sebebiyle davanın usulden reddine, dosyanın İstanbul Anadolu Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, dosyanın gönderildiği İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 24.10.2018 tarih ve 2018/334 E., 2018/1082 K. sayılı kararı ile de yetkisizlik sebebiyle davanın usulden reddine, dosyanın İzmir Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hükmün ihbar olunan tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nin 09.04.2019 tarih ve 2019/517 E., 2019/489 K. sayılı ilamı ile ihbar olunanın istinaf başvurusu usulden reddedilmiş, ihbar olunanın temyiz itirazları da Dairemizin 10.09.2019 tarih ve 2019/2448 E., 2019/5208 K. sayılı kararı ile reddedilerek karar onanmış, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi'nin 12.03.2020 tarih ve 2020/856 E., 2020/1351 K. sayılı ilamı ile İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı ...'in devre konu 12.140.595 adet payının satış tarihi itibariyle gerçek değerinin 3.004.317,68 TL, davacı ...'nın 93.804 adet payının satış tarihi itibariyle gerçek değerinin 23.119,24 TL tutarında olduğu, devir sözleşmelerinde yazılı bedel ile devre konu hisselerin gerçek bedelleri arasında iki mislini aşan önemli bir fark bulunduğu, davalı ...'ın devir sözleşmelerinde yazılı bedellerin davacılara nakden ödendiğini ileri sürmediği, söz konusu hisse devirlerine karşılık davalı ...'un dava dışı ... Çelik Metal İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. hisselerinin devredildiği savunulmuşsa da anılan şirket hisselerinin davalı ... tarafından davalıların çocuklarına satışına ilişkin pay devri sözleşmesinde devir bedelinin nakden ve tamamen alındığının belirtildiği, resmi sözleşmedeki söz konusu beyanın bağlayıcı nitelikte olduğu, adı geçen pay devri sözleşmesinde devir bedelinin 50.000,00 TL olarak belirtildiği, belirtilen bu bedelin dava konusu edilen devir sözleşmelerinde belirtilen bedele göre çok düşük kaldığı, vekil ...'ın dava konusu edilen işlemlerde özen borcuna aykırı davrandığı, vekâlet görevini kötüye kullanarak davacıları zarara uğrattığı, davalı vekil ...'ın davacılara ait şirket hisselerini devrettiği davalı ...'un davalı ...'ın eşinin kardeşi olduğu, yakın akrabalık bağı göz önüne alındığında davalı ...'un davalı vekil ...'ın vekâlet görevini kötüye kullandığını biliyor olmasının gerektiği, vekil eden davacıların vekil tarafından yapılan sözleşmeler ile bağlı sayılmamasının dürüstlük kuralının doğal bir sonucu olduğu, her iki devir işleminin vekâlet görevini kötüye kullanma sebebiyle geçerlilik taşımadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılarca temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, vekâlet görevi kötüye kullanılarak gerçekleştirilen hisse satış sözleşmelerinin iptali talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, Mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalıların tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ: Davalıların yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edelere yükletilmesine, 14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.