muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5407, Karar No: 2023/5714, Tarih: 28.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5407 E.  ,  2023/5714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/417 E., 2015/50 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2015 tarihli ve 2014/417 Esas, 2015/50 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Soruşturmanın hukuka aykırı olduğuna, mağdurenin beyanlarının çelişkili ve Mahkemeyi yanıltmaya yönelik olduğuna, Mahkemenin sanığın göz rengi konusunda hataya düştüğüne ve bu konudaki rapor talebinin reddedildiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince; sanığın olay tarihinde metroda yolculuk yapan katılan mağdurenin kalçasına ve eline dokunmak suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamına uygun olarak sanığın eyleminin sarkıntılık aşamasında kaldığı kabul edilip, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması yerine lehe Kanun değerlendirmesi sırasında uygulanma imkanı bulunmayan 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi de nazara alınarak 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasınca hüküm kurulması sonuç ceza miktarı değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Katılan mağdurenin beyanları, olayın intikal şekli ve zamanı ile tüm dosya kapsamı karşısında Mahkemenin kabulünde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Katılan mağdurenin beyanları, olayın intikal şekli ve zamanı ile tüm dosya kapsamı karşısında Mahkemenin kabulünde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri nedeni dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2015 tarihli ve 2014/417 Esas, 2015/50 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9842, Karar No: 2020/10466, Tarih: 30.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/9842 E.  ,  2020/10466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Gaipliğe karar verilmesi istemine ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, gaipliğe karar verilmesi istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP Üzerinden yapılan sorgulamada gaipliği istenen ...'un son ikametgah adresinin "... Mah. ... Sk. No:4/1 .../ ..."olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, gaipliği istenen ...'un son yerleşim yerinin ... olduğu, ...'tan ... iline çalışmak üzere yola çıktığı ve bir daha kendisinden haber alınamadığı, mernis kayıtlarında ...'un yerleşim yeri her ne kadar ... olarak gözükse de bu kaydın 2007 yılında TÜİK tarafından resen oluşturulduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

4721 sayılı TMK'nın 32/2. maddesinde "Yetkili mahkeme, kişinin Türkiye'deki son yerleşim yeri, eğer Türkiye'de hiç yerleşmemiş ise nüfus sicilinde kayıtlı olduğu yer, böyle bir kayıt da yok ise anasının ya da babasının kayıtlı olduğu yer mahkemesidir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda, ... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan kolluk araştırması sonucunda ... isimli şahıs ile ilgili olarak “... Mah. ... Sok. No:... İç Kapı No:... .../...” adresinde yapılan araştırmada şahsın nerede olduğu ve durumu hakkında bilgisi olanların olmadığının belirtildiği, davacı vekilinin 15/09/2020 tarihli duruşmadaki beyanında gaipliği istenilen ...’un 1992 yılında ... iline çalışmak üzere gitmek için çevrimli köyünden ayrıldığını, bir daha kendisinden

haber alınamadığını, sonradan alınan duyumlardan örgüt tarafından kaçırıldığı ve öldürüldüğü anlaşıldığı, ayrıca 15 Ocak 1996 yılında gaip ... babası ... bölücü terör örgütü tarafından çevrimli köyünde şehit edildiğini, bu olaydan sonra ... annesi ve abileri çevrimli köyünden ... iline göç ettiğini belirttiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17987, Karar No: 2012/3479, Tarih: 21.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/17987 E.  ,  2012/3479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... 2008/66 esas sayılı dava dosyasında, 2006-2007 yıllarında davalı ile ortak zira faaliyette bulunduğunu, bu sırada yeri olmadığı için bazı tarım aletlerini davalı ... Aluğ'un deposuna koyduğunu, ortaklık sona erince, davalının, tarım aletlerine el koyarak iade etmediğini, tarım aletlerine el konulması nedeniyle 250 dekar tarlasını sürüp ekime hazırlayamadığını, piyasada çalışamadığını, kazanç kaybına uğradığını, ayrıca davalının tarım aletlerini kullandığını belirterek, bir adet pulluk, bir adet patoz ve bir adet römorkun tarafına iadesini, olmadığı takdirde bedellerinin tahsilini, tarım aletlerini kullanamadığı için 100 TL yoksun kalınan karın, tarım aletleri davalı tarafından kullanıldığı için 100 ecrimisil bedelinin davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı tarım aletlerinin borca karılık kendisine verildiğini belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemenin 2008/98 esas sayılı dosyasında davacı ... Altu, tarım krediden gübre ve mazot alıp davalı ...'a verdiğini,iki römork arpa tohumu verdiğini, bir adet inek alıp davalıya verdiğini belirterek 12.000 Tl.nın tahsili istemiş,davalı ... davanın reddini dilemiştir.Mahkemenin 2009/143 esas sayılı dosyasında davacı ... 2006 yılında traktör aldığını, ancak davalının üzerine kaydedildiğini, bu traktörün alımı sırasında bir traktörünü peşinat olarak verdiğini, bu traktörün 7000 TL.na sayıldığını,2500 Tl de Peşinat verdiğini,ayrıca nisan ayındaki taksitin Eylül ayına ötelenmesi amacıyla 500 EURO verdiğini belirterek 9500 TL ile 500 EURO'nun tahsilini istemiştir.

Mahkemece 2008/98 esas ve 2009/143 esas sayılı dosyaların 2008/66 esas sayılı dosya ile birleştirilerek yapılan yargılama neticesinde; 2008/68 esas sayılı dosyasında davacı olan ...'ın taleplerinin kısmen kabulü ile, bir adet ...marka 3'lü pulluk, bir adet ... marka şaftlı tarlada yürüyen patoz ve bir adet Üner marka 5 tonluk römorkun bulunması halinde aynen, bulunamadığı takdirde 12.400,00 TL'nin dava tarihi olan 21/07/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ...'dan alınarak ...'a verilmesine,2008/98 esas sayılı dosyada davacı olan ...'un açmış olduğu davasının ve taleplerinin reddine, 2009/143 esas sayılı dosyada davacı olan ...'ın açmış olduğu davasının ve taleplerinin reddine karar verilmiş,hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemenin 2008/66 esas sayılı dosyasında;davacı ... bir adet pulluk, bir adet batoz ve bir adet römorkun davacının deposuna konulduğunu, ortaklık sona erdikten sonra belirtilen tarım aletlerinin iade edilmediğini belirterek tarım aletlerinin tarafına iadesini, olmadığı takdirde bedellerinin tahsilini, tarım aletlerini kullanamadığı için 100 TL yoksun kalınan karın, tarım aletleri davalı tarafından kullanıldığı için 100 ecrimisil bedelinin davalıdan tahsilini istemiş, mahkemece tarım aletlerinin davacı ...'a iadesine karar verilmesine rağmen davacının zarar ve tazminat talepleri hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir. Davacının tazminat talepleri hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-2009/143 esas sayılı dosyada davacı, davalı üzerine tescil edilen traktör sebebiyle yaptığı bir kısım ödemeleri talep ve dava ettiğine göre sözleşmenin feshini istemesi gerekli ve zorunlu olmayıp mahkemece işin esasına girilerek hasıl olacak sonucu göre bir karar verilmesi gerekirken sözleşmenin feshine yönelik bir irade beyanı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

4-Mahkemenin 2008/98 esas sayılı dosyasında davacı ...'un iddialarını ispatlayamadığı gerekçesiyle 2011/17987-2012/3479

Davanın reddine karar verilmiş ise de,davalı ... delil listesinde “yasal her türlü delil" demek suretiyle "yemin" deliline de dayanmış olduğundan bu hususta davalıya yemin yöneltme hakkı bulunduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince davacının ve davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.ve 3. bent gereğince temyiz olunan kararın davacı ... yararına BOZULMASINA, 4.bent gereğinde birleşen doya davacısı ... yararına BOZUMASINA, peşin alınan 18,40 TL. temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, peşin alınan 184,15 TL. temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11986, Karar No: 2025/3770, Tarih: 12.03.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/11986 E.  ,  2025/3770 K.**

**"İçtihat Metni"**

1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesiyle Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2024 tarihli ve 2024/591 Esas, 2024/734 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16130, Karar No: 2015/20869, Tarih: 17.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/16130 E.  ,  2015/20869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA: Davacı ile davalı aralarındaki dava hakkında İstanbul Anadolu 15. İş Mahkemesinden verilen 11.06.2013 tarihli ve 2013/603 esas, 2013/383 sayılı kararı Dairenin 19.11.2013 tarihli ve 2013/29664 esas, 2013/25373 karar sayılı ilamıyla ONANMASINA karar verilmiştir.

Davalı şirket ve belediye avukatınca, işçilerin ihale süresinin bitiminden sonra ihaleyi alan firmada çalışmaya devam ettikleri bu sebeple feshe bağlı kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacakları bulunmadığı,aynı nitelikteki dosyalarda verilen onama kararlarının 22. Hukuk Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda maddi hata kabul edilerek kararın bozulduğu , itiraza konu dosyaların maddi hataya dayalı olarak onandığı belirtilerek bu yönden kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş, yapılan incelemede, mahkemece verilen hükmün gerekli inceleme ve araştırma yapılmadan verildiği, bu hususun bozma sebebi yapılmamasının maddi hatadan kaynaklandığı anlaşıldığından Dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen onama kararının ortadan kaldırılmasına karar verildi. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin hiçbir gerekçe gösterilmeden işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yol ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacı ile müvekkili arasında kurulmuş herhangi bir hizmet ilişkisi veya iş sözleşmesinin bulunmadığını, davacının, davalı idarenin işçisi olarak çalışmadığını, işverenin diğer davalı Kattenbeck Temizlik şirketi olduğunu, bu davalı şirketin ... yapılan temizlik hizmetleri alım ihalesini kazandığını, bu şekilde garajın temizlik hizmetlerini üstlendiğini, söz konusu işle ilgili olarak her türlü istihdam, kontrol ve çalışanların özlük hakları gibi konuların davalı şirketin sorumluluğunda olduğunu, dolayısıyla davalı kurumun ihale kurumu olduğunu, yeni ihaleyi kazanamayan davalı şirket ile aralarındaki hizmet ilişkisinin kendiliğinden sona erdiğini, davanın müvekkili yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı... vekili, davalı... tarafından açılan ihale sonunda ... temizlik işini aldığını, ihalenin son bulduğunu, daha sonra davalı ...'nin temizlik işi için yeniden ihale yaptığını, ihaleyi yeni bir şirketin aldığını, davacı ve diğer çalışanların iş ilişkilerinin davalı işverenlikle kesildiğini ve işçilerin tüm hak ve alacaklarıyla birlikte ihaleyi yeni alan şirkete devredildiğini, davacının ihaleyi alan şirkette aynı işi kesintisiz olarak devam ettirdiğini, işyeri devrinden dolayı devreden şirket ile devralan şirketin sorumluluğunun bulunduğunu, devreden şirket olarak devir tarihinden itibaren iki yıllık süreyle sorumluğunun olduğunu, en son sözleşmenin yenilenmesinden önce davacı ve diğer işçilerin tüm hak ve alacaklarının kendilerine ödendiğinin noter vasıtasıyla tespit edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanun'un üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşmada yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşmada yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacının, temizlik işini ihale ile alan dava dışı şirkette çalışmaya ara vermeden devam ettiği sabittir. Dolayısıyla, davacının iş sözleşmesi ihaleyi alan yeni alt işveren nezdinde devam ettiğinden feshe bağlı işçilik alacakları olan kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacağına hükmedilmesi hatalıdır. Diğer işçilik alacaklarında ise, devreden işverenin devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sorumlu olduğu hususu değerlendirilmeksizin hüküm tesisi de isabetsizdir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14171, Karar No: 2013/24011, Tarih: 11.09.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/14171 E.  ,  2013/24011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

(Kapanan Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 11.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.