muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15630, Karar No: 2013/17409, Tarih: 11.11.2013

Şu halde; davalının, suç oluşturan orman yangınına neden olma eylemi nedeniyle orman örtüsü zarar gördüğüne göre, Orman Kanunu m.114'deki yasal düzenleme dikkate alınarak davacının uğradığı zararın kapsamı belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Yerel mahkemece, açıklanan neden gözetilmeden yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2775, Karar No: 2021/2237, Tarih: 03.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2019/2775 E.  ,  2021/2237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen tasarrufun iptali davasında verilen davanın kabulüne ilişkin hüküm hakkında davalılar vekilinin başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; istinaf talebinin kabulüne, yeniden hüküm kurulmasına ilişkin kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin davalı ...’den alacaklı olduğunu, borcun ödenmemesi sebebi ile davalı borçlu aleyhine İstanbul 4. icra Müdürlüğü’nün 2016/ 3074 dosya ile icra takibi başlatıldığını, borçlunun borcunu ödememek gayesi ile adına kayıtlı gayrımenkulünü babası olan davalı ...’a devredildiğinin tespit edildiğini, söz konusu tasarrufun mal kaçırma gayesi ile yapıldığını beyan ederek davalılar arasındaki tasarruf işleminin iptali talep ve dava edilmiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu gayrımenkulün dava dilekçesinde bahsi geçen hisse devir sözleşmesinden önce yapıldığını, tasarruf tarihinin borcun doğum tarihinden önce olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili de davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu gayrımenkulün dava dilekçesinde bahsi geçen hisse devir sözleşmesinden önce yapıldığını, tasarruf tarihinin borcun doğum tarihinden önce olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili de davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davacının, davalı ...'in de ortağı olduğu ... Deposu Veteriner Ürünleri Pet Malz. ve Dış. Tic. Ltd. Şti.'ye ait hisselerini devrederek şirketteki ortaklıktan ayrılmak istediği, yapılan devir sözleşmesi uyarınca kendisine çekler verildiği, çeklere ...'in aval verdiği, 28/01/2016 tarihli çekin karşılıksız çıkması üzerine İstanbul 4. İcra Müdürlüğü'nün 2016/3074 sayılı dosyasıyla takip başlatıldığı, takibin kesinleştiği, davaya konu ..., ... Mah. 92 ada 150 parsel 12 nolu bağımsız bölümün Limited Şirket Pay Devri sözleşmesi'nden üç gün önce 02/06/2015 tarihinde 160.000,00-TL bedele davalı ... tarafından babası olan diğer davalıya devredildiği, alınan raporlara göre taşınmazın satış tarihindeki değerinin 360.000,00-TL olduğu, bu bedele göre satış tarihindeki değerin çok düşük olduğu, devir işlemi sözleşme tarihinden üç gün önce yapılsa da ortaklıktan ayrılma sürecinin çok daha önce başladığı ve ...'in hem ortak hem de eş olarak bu durumdan haberdar olduğu anlaşıldığından borçlu olduğunu bilerek davaya konu borç bakımından davacıyı zarara uğratma maksadıyla devir yapıldığının kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi’nce davacının ortaklıktan ayrılmasına ilişkin hisse devir sözleşmesi 05/06/2015 tarihli olup, davalı ... sözleşmenin tarafı olmadığı, 05/06/2015 tarihli hisse devir sözleşmesi ile davacıya 6 adet ileri vadeli çek verildiği, takibe konu çekinde dava dışı ... Ecza Deposu Veteriner Ürünleri Pet Malz. Ve Dış. Tic. Ltd. Şti. tarafından keşide edilen ve davalı ... tarafından tarihsiz olarak aval verilen 28/01/2016 tarihli çek olduğu, hisse devir sözleşmesinin 05/06/2015 tarihli olduğu tasarrufa konu taşınmazın devir tarihinin ise 02/06/2015 olduğu, şirket ortakları arasında daha öncesinde davacının ortaklıktan ayrılmasına ilişkin görüşmeler olduğu kabul edilse bile, hisse devri sözleşmesi düzenlemeden hisselerin devredildiği ve borcun doğduğu kabul edilemeyeceği gerekçesi ile davanın tasarrufun iptali dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi yönünde yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, İİK 277 ve devamı maddelerine dayanılarak açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece Bölge Adliye Mahkemesince dava konusu borcun dayanağının hisse devir sözleşmesi olduğu, dava konusu gayrımenkulün devrinin ise bu sözleşme tarihinden önce yapıldığı gerekçesi ile yeniden hüküm kurularak davanın reddine karar verilmişse de varılan sonuç doğru görülmemiştir.

1- Dava, İİK 277 ve devamı maddelerine dayanılarak açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece Bölge Adliye Mahkemesince dava konusu borcun dayanağının hisse devir sözleşmesi olduğu, dava konusu gayrımenkulün devrinin ise bu sözleşme tarihinden önce yapıldığı gerekçesi ile yeniden hüküm kurularak davanın reddine karar verilmişse de varılan sonuç doğru görülmemiştir.

Somut olayda davacı, dava konusu alacağın dayanağı olan hisse devir sözleşmesinin, sözleşme tarihinden çok önce karar verildiğini, dava dışı ... Ecza Deposu Veteriner Ürünleri Pet Malz. Dış Ticaret Ltd. Şti’nin hissedarlarının davalı ... ve ...’in eşi olan ... olduğu, hisse devrine ilişkin tarafların sürekli bir araya geldiği, dosyada dinlenen vekiller aracılığı ile hisse devir sözleşmeleri düzenlendiği ancak dava dışı ... tarafından söz konusu sözleşme şartlarının kabul edilmediği, beyan edilmiş, dosyaya davalı borçlu ile arasında yapılan mesajları da delil olarak dosyaya ibraz etmiştir.

Borcun doğumu konusunda taraflar arasında anlaşmazlık mevcut olup, borcun doğum tarihini belirlemek amacı ile; dava dışı ... Ecz Deposu Veteriner Ürünleri Pet Malz. Ve Dış Ticaret Ltd. Şti’nin ticari defterleri incelenerek şirket hisse devrinin ne zaman ve kime yapılacağı hususunda karar alınıp alınmadığının, bu hususun defter kayıtlarında yer alıp almadığının araştırılarak ve davacı tanık beyanları ve davacı vekili tarafından dosyaya ibraz edilen telefon mesaj kayıtları da değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 371/1-a maddesi gereğince, Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 03/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/949, Karar No: 2014/19433, Tarih: 20.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/949 E.  ,  2014/19433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/209094

MAHKEMESİ : Erzurum Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/05/2012

NUMARASI : 2010/461 (E) ve 2012/254 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mağdurun yaralanmasına ilişkin Palandöken Devlet Hastanesi Baştabipliği'nce düzenlenen 09/11/2010 tarihli raporda mağdurun yüzündeki lezyonların yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığı hususunda 6 ay sonra rapor alınması gerektiğinin belirtilmiş olduğu gözetilmeden bu konuda rapor alınmadan eksik incelemeyle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 20/05/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8228, Karar No: 2011/1717, Tarih: 15.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8228 E.  ,  2011/1717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/01/2009 tarih ve 2005/939-2009/22 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Vatan Deri Tekstil Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ONLY ibareli markayı 90’lı yıllardan itibaren ihdas ederek kullandığını, birçok ülkede bu markayı tescil ettirerek koruma altına aldığını, müvekkilinin başka markalarda ürünler de ürettiğini ve ONLY markası altında ürettiği giyecek, ayakkabı, kozmetik gibi ürünler ile birlikte bu ürünleri ONLY adı ile açtığı mağaza zincirinde sattığını, müvekkilinin Türkiye’de ONLY isimli mağaza açmak istediğini ve bu markanın tescili için başvuru yaptığını, başvurusunun “müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri” için kısmen reddedildiğini, davalı şirketin 26.11.2001 tarihinde müvekkili tarafından ihdas edilen ONLY markasını kendisi adına tescil ettirdiğini, davalı şirketin tescil ettirdiği markayı kullanmadığını, kullanma niyetinin de olmadığını ileri sürerek davalı tarafından tescil edilen 2001/24536 sayılı markanın 35. hizmet sınıfı için hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, davalı TPE tarafından tesis edilen 2005-M-3716 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, müvekkili kurumca alınan kararların ve yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Vatan Deri Tekstil Ürünleri San. ve Tic.Ltd. Şti.vekili, müvekkilinin söz konusu markanın tescilli sahibi olduğunu, bu nedenle üstün hakkının bulunduğunu, davacının Türkiye içinde herhangi bir kullanım, ihdas ve tanıtımının bulunmadığını, davacının Paris Sözleşmesi’nin 6. maddesi uyarınca tanınmışlığının söz konusu olmadığını, ülkesellik prensibi gereğince davacı iddialarının kabul edilebilir bir yanı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Vatan Deri Tekstil Ürünleri San. ve Tic.Ltd. Şti.vekili, müvekkilinin söz konusu markanın tescilli sahibi olduğunu, bu nedenle üstün hakkının bulunduğunu, davacının Türkiye içinde herhangi bir kullanım, ihdas ve tanıtımının bulunmadığını, davacının Paris Sözleşmesi’nin 6. maddesi uyarınca tanınmışlığının söz konusu olmadığını, ülkesellik prensibi gereğince davacı iddialarının kabul edilebilir bir yanı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının yaptığı işle ilgili olarak dünyadaki gelişmeleri takip etmek zorunda olduğu, bu durumun TTK’nun 20/2 maddesi gereğince basiretli bir tacir olmanın zaruri sonucu olduğu, buna göre davacı ile aynı sahada çalışan davalının birçok ülkede tescilli olan ve yine çeşitli ülkelerde açılmış mağazaları bulunan markayı bilmediğini, o nedenle Türkiye’de tescil ettirdiğini ileri sürmesinin MK’nun 2. maddesi karşısında mümkün olmadığı, kötü niyetli tescilin olduğu ve bu tescilin terkininin gerektiği, kötü niyetli tescil halinde dava açılmasının süreye tabi olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, YİDK kararının iptali yönündeki istemin reddine, Davalıya ait 2001/24536 kod nolu markanın 35.08 sınıftaki hizmetler yönünden kötü niyetli olarak tescil edildiği anlaşılmakla markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı Vatan Deri Tekstil Ürünleri San. ve Tic.Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Vatan Deri Tekstil Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Vatan Deri Tekstil Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/480, Karar No: 2014/1609, Tarih: 04.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/480 E.  ,  2014/1609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İscehisar Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2013/61-2013/524

Davacı B.. Ş.. vekili tarafından, davalı B.. Ş.. aleyhine 25/03/2013 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın usulden reddine dair verilen 28/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/02/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava haksız fiil nedeniyle tazminat talebine ilişkindir.

Davacı, işletmekte olduğu akaryakıt istasyonunun girişine davalı şirketin kanal inşaatı yaptığını, işi 10 günde tamamlama sözüne rağmen sürüncemede bırakıp gittiğini, bu yüzden zarara uğradığını belirterek 100 TL asgari bedelle bedelsiz alacak davası açmıştır.

Davalı taraf, söz konusu inşaatın Karayollarıyla yapılan sözleşmeye istinaden, karayolu istimlak sınırı içerisinde yapıldığını, inşaat sırasında mutlaka davacının akaryakıt istasyonuna giriş-çıkış bırakıldığını, zararın oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, HMK 107 gereği, belirsiz alacak davasının, alacağın miktarının tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği durumlara hasredildiği, somut olayda ise davacının kendi ticari defterleri vasıtasıyla buna imkânının olduğu, dolayısıyla eldeki davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle usulden davanın reddine karar verilmiştir.

Davaya konu alacak miktarı başlangıçta tam ve kesin olarak belli değilse ve objektif olarak bunu belirlemek te imkânsızsa belirsiz alacak davası açılabilir. Özellikle haksız fiilden kaynaklanan tazminat taleplerinde, zararın miktarını tam olarak belirlemek için mutlaka uzman veya bilirkişi görüşüne ihtiyaç duyulacağından belirsiz alacak davası açılabilir. (Aynı doğrultuda görüşler için bakınız: 1-KURU, Prof. Dr. Baki-ARSLAN, Prof. Dr. Ramazan ve YILMAZ, Prof. Dr. Ejder, Medeni Usul Hukuku Ders Kitabı, Ankara 2013, Yetkin Yayınları, sh: 263, 264; 2- PEKCANITEZ, Prof. Dr. Hakan-ATALAY, Prof. Dr. Oğuz ve ÖZEKES, Prof. Dr. Muhammet, Hukuk Muhakemeleri Kanunu Hükümlerine Göre Medeni Usul Hukuku, Ankara 2011, Yetkin Yayınları, sh:304)

Davaya konu olayda da, davacı elindeki ticari defterlerine bakabilirse de, bunlar hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Zararın miktarını belirlemek için mutlaka bilirkişi incelemesi gereklidir. Dolayısıyla, talebin belirsiz alacak davası olarak ileri sürülmesi mümkündür. Bu nedenle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.04/02/2014
Yargıtay — Esas No: 2006/4636, Karar No: 2006/4271, Tarih: 25.04.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/4636 E.  ,  2006/4271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... vekili Avukat..... ile davalı, Tekirdağ Valiliğine izafeten İl Özel İdare Müdürlüğü vekili Avukat ...... aralarındaki tazminat davası hakkında Tekirdağ As.Huk.(İş) Mahkemesinden verilen 02.03.2006 gün ve 222-26 sayılı hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Yargıtay 21.ci Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı taktirde, "Yargıtay Kanunu" nun 14'ncü maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünde ise, Dairemizin hasren 506 ve 1479 sayılı Yasalardan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden verilen hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar, işçilik haklarına ilişkin olup belirgin şekilde 14'ncü maddenin kapsamı dışında bulunmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dava dosyasının Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE,, 25.04.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1756, Karar No: 2010/7814, Tarih: 03.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1756 E.  ,  2010/7814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMUK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5016, Karar No: 2011/6392, Tarih: 02.11.2011

**15. Hukuk Dairesi         2010/5016 E.  ,  2011/6392 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı-k.davalı ... vekili tarafından istenmiş ise de davetiye masrafı bulunmadığından duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık sera yapım işinden kaynaklanmıştır. Davacı iş sahibi asıl davada seranın kötü yapılması sebebiyle muz mahsulünde ürün kaybı oluştuğunu ileri sürerek 6.000,00 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı yüklenici ise cevabında yaptığı imalâtın ayıplı olmadığını savunmuş, birleşen davasında sera bedeli konusunda 38.000,00 TL’ye anlaştıklarını, fazladan 2.200,00 TL’lik muz fidanı, 1.448,00 TL sera örtü yedeği ve 120,00 TL’lik de sulama yedeği verdiğini, bunlara karşılık kendisine banka kredisi yoluyla 25.500,00 TL ödendiğini ileri sürüp kalan 16.268,00 TL’nin davalıdan tahsilini istemiş, mahkemece her iki davanın da kısmen kabulüne dair verilen karar davacı ve birleşen davanın davalısı iş sahibi ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı-k.davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; iş sahibi fazladan yapılan fidan, sera yedeği ve sulama yedeği bedellerine karşı çıkmamış ise de, sera yapım bedelinin 38.000,00 TL olmadığını açıklamak suretiyle bu bedele karşı çıkmıştır. Bedel konusunda taraflar anlaşamadıklarından ve bu konuda da bir belge sunulmadığından BK’nın 366. maddesi uyarınca sera bedelinin yapıldığı tarihteki mahalli piyasa fiyatlarından hesap edilmesi gerekir. Mahkemece alınan iki raporda da bedel çelişkili saptanmış olup bu durumda mahkemece ikinci bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla sera bedelinin ayıplı haliyle yapıldığı tarihteki piyasa fiyatlarından hesap ettirilerek buna fazladan davacıya teslim edilen malzemelerin bedeli olan 3.760,00 TL eklenip ödenen 25.500,00 TL’nin tenzili ile sonuca varılması gerekir. Bu hususlar üzerinde durulmadan ve olayda uygulanacak BK’nın 359 ve devamı maddeleri bir yana bırakılarak uygulanması mümkün bulunmayan BK’nın 44. maddesi uyarınca bedelden indirim yapılarak birleşen davanın karara bağlanması doğru olmamış, bozulması uygun görülmüştür.SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün temyiz eden davacı ve birleşen davanın davalısı ... yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalı ...’a geri verilmesine, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.