muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20942, Karar No: 2013/25470, Tarih: 06.11.2013

Bu nedenle, kanunun bu maddesine aykırı olarak yapılan bir tasarruf işleminin yaptırımı “kesin hükümsüzlük” olmayıp; “askıda hükümsüzlük” yaptırımıdır. Askıda hükümsüzlük yaptırımının soncu olarak; işlemde bir geçersizlik sebebi bulunmakla beraber, bu sebebin işlemi geçersiz hale getirip getirmeyeceği, geçirsizliğe dayanabilecek kimsenin (TMK.194.madde uygulamasında bu kimse, işlemde açık rızası alınması gerekli olan eştir) iradesine bağlı olup,işlemi bozma yönünde bir irade bildirmezse, işlem geçerli kalmaya devam edecek, gerektiğinde rızası alınmayan eşin icazetiyle işlem başından itibaren tam bir geçerli işlem haline gelebilecek, hakim tarafından da hükümsüzlüğü re'sen dikkate alınamayacaktır.

Aile konutuyla ilgili tasarruf işleminde diğer eşin açık rızasının bulunmaması, işlem yapan eş bakımından “tasarruf yetkisi eksikliği” yaratır. Bu sebeple,işlemde bulunan eşin bu tasarruf yetkisi eksikliğinin,onunla işleme girişen tarafça bilinmemesi veya bilmesinin beklenmemesi, yani “iyiniyeti (TMK md.3)”; TMK 194/1.maddesindeki koruma yönünden değer taşımayıp, TMK.1023. maddesindeki yolsuz tescile dayalı olarak iyiniyetle hak iktisabına da imkan vermez. Böyle bir durumda, eşle tasarrruf işleminde bulunanın tasarrufu; ancak TMK 2. maddesindeki “hakkın kötüye kullanılması yasağı” çerçevesinde korunabilir. Hakkın kötüye kullanılması durumu,davanın taraflarınca ileri sürülmese bile, hakim tarafından da resen dikkate alınmalıdır ... ;Dürüstlük Kuralı Ve Hakkın Kötüye Kullanılması Yasağı,İstanbul 1995,sh.9).

Ancak, eşin aile konutuyla ilgili tasarruf işlemi,açık rızası alınmayan eş bakımından “yolsuz tescil” niteliğinde olacağından; daha sonra eşle işleme girişen kimseden ayni hak iktisap eden kimse olursa,bu kişi TMK.1023.maddesindeki iyiniyet karinesinden yararlanabilecektir.

Ancak, eşin aile konutuyla ilgili tasarruf işlemi,açık rızası alınmayan eş bakımından “yolsuz tescil” niteliğinde olacağından; daha sonra eşle işleme girişen kimseden ayni hak iktisap eden kimse olursa,bu kişi TMK.1023.maddesindeki iyiniyet karinesinden yararlanabilecektir.

Somut davaya geldiğimizde; davalı eş ve davalı banka arasında yapılan tasarruf işlemiyle aile konutunun tapu kaydına konulan ipotek kaydı, ayni hakka ilişkin bir tasarruf işlemi olup; TMK.194/1 maddesi yönünden değerlendirilebilecek bir tasarruf işlemidir. İpotek işlemi sırasında davacı eşin açık rızasının varlığı konusunda,bu konuda ispat yükü kendisine düşen davalılar bir delil bildirmemiştir. Esasen açık rızanın alınmadığı hususunda da bir çekişme bulunmamaktadır. Davalı banka, ipotek işlemi sırasında tapu kaydında aile konutu şerhi (TMK md.194/3) bulunmadığını, kendilerinin buna güvenerek hak iktisap ettiklerini, iyiniyetli sayılmaları ve TMK.1023.madde uyarınca iktisaplarının korunması ve bu sebeple davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. Yukarıda açıklandığı gibi, burada iyiniyet savunmasına değer verilemez ve TMK 1023. maddedeki iyiniyet karinesine dayanma imkanı bulunmamaktadır. Tasarruf ancak TMK 2. maddesindeki hakkın kötüye kullanılması yasağı çerçevesinde korunabilir. Bu nedenle, davacının açık rızasının bulunmadığını ileri sürmesi; TMK 2. madde anlamında “hakkın kötüye kullanılması” niteliğinde ise, hakkın kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumayacağından, davasının reddedilmesi gerekecektir. Bunun için, davalıların davacının dava açmasının hakkın kötüye kullanılması teşkil ettiğini hayat olaylarıyla (fiili karine) ortaya koyması veya dosyada toplanan delillerden bunun anlaşılıyor olması gerekir. Ne var ki; davacının hakkın kötüye kullanılması davranışı içinde olduğunu gösteren bir delil ve fiili karine de bildirilmediği gibi, mevcut durumdan mahkemece böyle bir sonuca ulaşılmasını gerektirir bir veri de bulunmamaktadır. Diğer yandan; değerli çoğunluğun görüşünde olduğu gibi, açık rıza yokluğu nedeniyle tasarruf yetkisi eksikliği taşıyan iktisabın iyiniyetli olmak koşuluyla korunması gerektiği kabul edilse bile; salt tapu kaydında aile konutu şerhinin bulunmaması, ayni hak iktisap eden kişiyi iyiniyetli kılmaz; onun aynı zamanda hakkın iktisabına ilişkin herhangi bir engel olup olmadığını öğrenmek için gerekli dikkat ve özeni göstermiş olması da şarttır ... Türk Medeni Hukukunda İyiniyetin Korunması: ... 2010, sh. 94).

Bir güven kurumu olan ve tacir niteliğiyle basiretli bir tacir gibi hareket etmesi gereken (TTK.md.18/2) bir bankanın; ipotek işleminden önce taşınmazın niteliğini tespit etmesi, taşınmazı konut ise burada kimlerin oturduğunu, ipotek veren tarafından oturuluyorsa eş ve çocuklarıyla birlikte aile konutu olarak kullanılıp kullanılmadığını en azından muhtarlık ve nüfus kayıtlarıyla araştırması; aile konutuysa ipotek verenden eşinin açık rızasını sağlamasının istenmesi, rıza gösterilmediği takdirde de ipotek işlemini yapmaktan kaçınması beklenir. Davalı banka bu özen yükümlülüğünün gereğini de yerine getirmemiştir ve bu sebeple davalı bankanın iyiniyetli olduğu da söylenemez. Gerçekleşen bu durum karşısında;mahkemenin ipoteğin kaldırılmasına ilişkin kararı isabetli olup; karar düzeltme talebinin kabul edilerek hükmün onanması gerektiğini düşünüyorum. Açıkladığım nedenlerle, değerli çoğunluğun karar düzeltme talebinin reddi kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/2236, Karar No: 2011/20894, Tarih: 19.10.2011

**11. Ceza Dairesi         2009/2236 E.  ,  2011/20894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik.

HÜKÜM : ...: 765 Syl.TCK.Md.342/1,80,31,33 647 Syl.Yasa Md.6 gereğince 5 yıl 10 ay hapis cezası ve müebbeden kamu hizmetlerinden yasaklamak.

...: 765 Syl.TCK.Md.345,80 gereğince 2 yıl 4 ay hapis cezası,

..., ...: 765 Syl.TCK.Md.345 gereğince 2 yıl hapis cezası

Sanık ... ve müdafiinin vaki duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince REDDİNE karar verilip incelenerek gereği görüşüldü.

I-Sanıklar ..., ... ve ...’ın özel belgede sahtecilik suçundan mahkümiyetine dair hükümlere yönelik müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; değişen suç vasfına göre yüklenen özel belgede sahtecilik suçunun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanıkların mahkümiyetlerine karar verildiği 19.07.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, Sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1 yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı Yasanın 102/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Resmi belgede sahtecilik suçundan mahkümiyetine dair hükme yönelik sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

II-Resmi belgede sahtecilik suçundan mahkümiyetine dair hükme yönelik sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

1-Sanık ...’nın, sanık ...’e olan borçlarını ödemek amacıyla onun getirdiği 70.000.000.000 ve 275.000.000.000 lira bedelli, Farin Kimya Ltd. Şti.nin borçlu, kendisinin alacaklı olarak göründüğü senetleri, onun isteği üzerine borçlu yerine sahte olarak kendisinin imzalayarak verdiğine ilişkin hayatın olağan akışına uymayan savunmasının haricinde, sanık ...’in, alacaklarına karşılık suça konu 15.04.2004 tanzim tarihli 70.000.000.000 ve 275.000.000.000 lira bedelli senetleri sanık ...’dan, 15.01.2004 tanzim tarihli 70.000.000.000 lira bedelli senedi ise sanık ...’dan sadece tanzim ve vade tarihleri boş olarak alıp, 15.04.2004 tanzim tarihli 70.000.000.000 lira bedelli senedi borcuna karşılık ciro ederek ...’ya verdiğine, alacaklarının ödenmemesi üzerine diğer senetlere tanzim ve vade tarihleri yazdıktan sonra icra takibine koyduğuna ve senetlerin sahte olduğunu bilmediğine dair savunmasının aksini gösteren delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıklanıp gösterilmeden “senetlerin sahte olduğunu bilecek durumda olduğundan bahisle kanaate dayalı olarak mahkümiyetine hükmolunması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanığın mahkumiyetine karar verilen 765 sayılı TCK. nun 342/1. maddesinde öngörülen ceza 2 yıldan 8 yıla kadar ağır hapis cezası olup, 5237 sayılı TCK. nun 204/1. maddesinde 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası şeklinde sanık lehine düzenleme yapıldığı, 765 sayılı TCK. nun 29. maddesinde yer alan ölçütlerin 5237 sayılı TCK. nun 61. maddesinde bu suçla ilgili olarak değişmediği, mahkemece 765 sayılı Yasa uygulanırken 2 yıldan 8 yıla kadar olan ceza içinden 5 yılın tercih edildiği, 5237 sayılı Yasa ile üst sınırın aşağı çekilmesi nedeniyle yasa koyucunun lehe yaptığı düzenleme de gözetilerek temel cezanın tayinindeki ölçütlerin değişmemesi, nedeniyle 765 sayılı Yasa uyarınca hükmolunacak cezadan daha az bir cezanın takdir ve tayin olunması gerektiği gözetilmeden 5237 sayılı Yasa uyarınca da 5 yıl ceza verileceğinden bahisle yazılı şekilde 765 sayılı Yasa gereğince ceza tayini,

Yasaya aykırı sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi:
Yargıtay — Esas No: 2019/8711, Karar No: 2021/2941, Tarih: 24.02.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/8711 E.  ,  2021/2941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'ın mağdura cebir uyguladığının sabit olmaması karşısında, mahkemenin uygulamasında isabetsizlik görülmemekle, tebliğnamede bu hususta bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

1- Sanık ... hakkında çocuğa karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

a) Mağdurenin babası kızının kayıp olduğunu emniyete bildirmesi karşısında sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 110. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

b) Oluş ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın olay 21.09.2010 tarihinde evden kaçan ve hakkında kayıp müracaaatı olan mağduru arkadaşı sanık ...'nın evine götürerek geceyi orada geçirmesini sağlaması şeklinde gerçekleşen olayda, cinsel amaçla hareket ettiğinden bahsedilemeyeceğinden koşulları oluşmadığı halde, TCK.nın 109/5. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2- Sanık ... hakkında hakkında çocuğa karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Oluşa, sanıklar savunmasına ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın, diğer sanık ... tarafından evine getirilen mağdurenin evinde kalmasına müsade ettiğinin anlaşılması karşısında, TCK.nın 39. maddesi delaletiyle TCK.nın 109/1, 109/3-f maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yardım eden sıfatıyla cezalandırılması yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafinin ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince, sanık ... yönünden aynı Yasanın 326. maddesi gereğince ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 24.02.2021 gününde bozmada oybirliğiyle, bozma gerekçesinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Sanık ...'ın Beykoz Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde kalıp, izinli olarak gittiği baba evinden kaçan 07.11.1995 doğumlu mağduru cebir kullanmaksızın aracına alıp gezdirdiği, daha sonra saatin geç olması üzerine sanık ...'in ikametine götürüp, evde sabahlamasını sağladığı sanık ...'nın da mağdurun geceyi evinde geçirmesine müsaade ettiği olayda; evi terk etme iradesi gösteren mağdureye karşı gerçekleştirilen sanıkların bu eyleminin TCK.nın 234/3. maddesinde düzenlenen ve mağdurun kanuni temsilcilerinin şikayetine tabi olan çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu cihetle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

24.02.2021
Yargıtay — Esas No: 2021/10631, Karar No: 2022/7017, Tarih: 15.09.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/10631 E.  ,  2022/7017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Ziynet Alacağı-Katılma Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı HMK’nın 362. maddesinin 1. fıkrasının b bendi uyarınca “Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli 6763 sayılı Kanun’un 44. maddesi ile de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibariyle bu miktar “78.630,00 TL” olarak belirlenmiştir.

1. Tarafların ziynet alacağına yönelik temyiz dilekçesinin incelemesinde;

Somut olayda, bölge adliye mahkemesince ziynet yönünden davanın kısmen kabulüyle toplam 55.810,00TL alacağın davalıdan tahsiline, 12.564,00TL alacak yönünden davanın reddine karar verilmiş olup davalı aleyhine hükmedilen alacak miktarı ve davacının reddedilen alacak miktarı yönünden karar tarihindeki temyiz inceleme kesinlik sınırını aşmadığından, bölge adliye mahkemesinin kararı 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun madde 362/1-a bendine göre kesin niteliktedir. Açıklanan nedenle, tarafların ziynet alacağı yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davalının katılma alacağına yönelik temyiz dilekçesinin incelemesinde;

Somut olayda, bölge adliye mahkemesince katılma alacağı yönünden davanın kısmen kabulüyle toplam 52.563,41TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmiş olup davalı aleyhine hükmedilen alacak miktarı yönünden karar tarihindeki temyiz inceleme kesinlik sınırını aşmadığından, bölge adliye mahkemesinin kararı 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun madde 362/1-a bendine göre kesin niteliktedir. Açıklanan nedenle, davalının katılma alacağı yönünden de temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

3. Davacının katılma alacağına yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

a. Tasfiyeye konu OYAK birikimlerine yönelik temyiz dilekçesinin incelemesinde;

İlk derece mahkemesince, davacının OYAK’taki birikimler yönünden talebinin reddine ilişkin hüküm davacı kadın tarafından istinaf edilmediğinden kesinleşmekle, davacı kadının OYAK’taki birikimler yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

b. Tasfiyeye konu taşınmaza yönelik temyiz itirazlarının incelmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

b. Tasfiyeye konu taşınmaza yönelik temyiz itirazlarının incelmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda l., 2., ve 3.a. bentlerinde gösterilen sebeple tarafların temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz edilen hükmün yukarıda 3.b. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 292.10 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davalıya geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 15.09.2022 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/9369, Karar No: 2012/4235, Tarih: 20.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9369 E.  ,  2012/4235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

BİRLEŞEN DAVA : İstanbul 1. Asliye Tic. Mah. 2000/768-2000/1074

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/12/2005 tarih ve 2000/655-2005/848 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş olup, duruşma için belirlenen 20/03/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı Adalet Bakanlığı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili asıl davada, müvekkilleri ile davalıların Öztürk Dış Ticaret Ltd.Şti.’nin ortakları olduklarını, davalı ...’ın şirkete ait borcundan kurtulmak ve kendi belirlediği kişiyi müdür olarak seçmek için şirket merkezi dışında davet usulüne uymaksızın ortaklar kurulunu topladığını ve müvekkillerinin katılımı olmadan şirket müdürü olan müvekkili ...’un görevine son verilerek yerine şirket hissedarı olmayan dava dışı kişinin seçildiğini, alınan kararın yokluk ile malul olduğunu ileri sürerek, 08.05.2000 tarihli ortaklar kurulu kararının iptalini, birleşen davada ise, 08.05.2000 tarihli ortaklar kurulu kararının ticaret siciline tescilinin iptali isteminin reddine ilişkin ticaret sicil müdürlüğü işleminin iptali ile 13.06.1997 tarihli ortaklar kurulu kararlarının tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri , davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ...’ın iptali istenen ortaklar kurulu kararından önce yine usulsüz olarak şirket merkezi dışında ortaklar kurulunu toplayarak müdür olan davacı ...’un görevine son verilmesine ilişkin karar aldığı, bu kararın mahkemece yokluk ile malul olduğuna ilişkin karar verildiği, dava konusu 08.05.2000 tarihli ortaklar kurulu kararının da bu nedenle iyiniyet kuralları ile bağdaşmadığı gerekçesiyle, asıl davanın kabulü ile 08.05.2000 tarihli ortaklar kurulu kararının iptaline, birleşen davada ise tasfiyeye ilişkin usulüne uygun olarak alınan 13.6.1997 tarihli kararın tescili isteminin reddinin doğru olmadığı gerekçesiyle, ticaret sicil müdürlüğünün red işleminin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1-Asıl dava, limited şirket ortaklar kurulu kararının yokluk ile malul olduğunun tesbiti, birleşen dava ise ticaret sicil müdürlüğü işleminin iptali istemine ilişkindir.

Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1-Asıl dava, limited şirket ortaklar kurulu kararının yokluk ile malul olduğunun tesbiti, birleşen dava ise ticaret sicil müdürlüğü işleminin iptali istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirketin 08.05.2000 tarihli ortaklar kurulunun usulsüz davet ile şirket merkezi dışında davalı ...’a ait işyerinde toplandığını ve davalı ...’ın şirket tarafından kendisi hakkında başlatılan takiplerden feragat edilerek takiplerin sonuçsuz kalması için şirket müdürü olan müvekkili ...’un azline ve müdür olarak davalı ...’ın işçisinin seçilmesine ilişkin alınan kararların batıl olduğunu ileri sürerek, iş bu davayı açmıştır.

Ortaklar kuruluna çağrı usulsüz ise de, Dairemiz’in uygulamalarında bu hususun ortaklara sadece iptal davası açma hakkı verebileceği, sırf bu nedenle ortaklar kurulu kararlarının geçersiz sayılmayacağı kabul edilmiştir. Dava konusu 08.05.2000 tarihli ortaklar kurulu toplantısında davacıların hazır oldukları halde kararların alınması sırasında toplantıyı terk ettikleri ve davacılara ait %34 dışındaki payların tamamı temsil edilmek suretiyle kalan ortakların oybirliği ile müdürün azli ve yeni müdürün seçilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır. Davacı ..., anasözleşme ile müdür olarak atandıktan sonra 20.06.1994 tarihli ortaklar kurulu ile yeniden müdür olarak atanmış olup, davalı şirketin anasözleşmesinin 9. maddesine göre müdürlerin şirketin ödenmiş esas sermayesinin %51’ini temsil eden hissedarların kararı ile değiştirilebileceğinin düzenlenmiş olması karşısında, davaya konu ortaklar kurulu toplantısında müdürün azli ve yeni müdürün seçimi, gerek TTK’nın 162. maddesinde ve gerekse anasözleşmede belirlenen nisaba uygun olarak gerçekleştirilmiştir. Ayrıca, davacılar tarafından yeni müdür olarak seçilen Elaaddin isimli kişinin davalı ... hakkında şirketin başlattığı takiplerden feragat etmek, dolayısı ile takipleri sonuçsuz bırakmak için seçildiği iddia edilmiş ise de, bu iddia ispat edilemediği gibi, iddianın sabit olması halinde dahi TTK’nın 556. maddesi yollaması ile aynı Yasa'nın 342 ve 309. maddelerine göre müdürün hukuki ve cezai sorumluluğu sözkonusu olabilecektir.

Bu itibarla, mahkemece, yasa ve anasözleşmede belirlenen nisaba uygun olarak alınan kararların yerinde olduğunun kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Davalılardan ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince; yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere dava, ortaklar kurulu kararının iptali olup, böyle bir davada ortak durumunda olan ...’a kişisel yönden husumet düşmeyeceğinden, bu davalı yönünden davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken, kabul kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı ... yararına bozulması gerekmiştir.