muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12701, Karar No: 2023/12857, Tarih: 28.09.2023

3.Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 26.11.2018 tarihli ve 2016/4155 Esas,2018/20333 Karar sayılı ilamı ile;

".. Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret ve basit yaralamaya teşebbüs suçları yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte CMK'nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında, bu suçlar yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması, 2-Kabule göre de; a-Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Ula Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/207 Esas, 2007/75 Karar sayılı ilamı ile ilgili zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi, b-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması.."

Nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma üzerine, Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2019 tarihli ve 2019/269 Esas, 2019/821 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik tehdit, hakaret ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından sırasıyla 5237 sayılı Kanun’un 106/1,62/1,53,58 maddeleri gereğince 5 ay hapis; 125/1, 62/1, 53, 58 maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis ve 86/2, 35, 62, 53, 58 maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis, cezaları ile cezalandırılmasına, mükerrir olduğuna ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5.Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 11.01.2021 tarihli ve 2020/2718 Esas, 2021/165 Karar sayılı ilamı ile,

" Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, 1-Sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydındaki ilamda, suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçu uyarınca mahkumiyetine karar verildiği, hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca, sanığa atılı tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında, tekerrüre esas alınan bu hükme ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre, tekerrür hükümleri ile seçimlik ceza öngören hakaret ve basit yaralamaya teşebbüs suçlarında TCK'nın 58/3. maddesi uyarınca hapis cezası seçme koşullarının oluşup oluşmadığının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, 2-Kabule göre de; 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir. Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5.maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir. Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir. Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında, Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu.."

Nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma üzerine Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2021 tarihli ve 2021/176 Esas, 2021/811 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik tehdit, hakaret ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından sırasıyla 5237 sayılı Kanun’un 106/1, 62/1, 53, 58 maddeleri gereğince 5 ay hapis; 125/1,62/1,53,58 maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis ve 86/2, 35, 62, 53, 58 maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis, cezaları ile cezalandırılmasına, mükerrir olduğuna ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın Temyiz Sebepleri

Mahkûmiyet kararının hatalı olduğunu beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Karı koca olan ... ve ... ile, komşuları olan ... arasında, ...'ın köpeğinin ... ve ...'ın evinin bahçesine girmesi nedeniyle tartışma çıktığı, tartışma sırasında ... ile ...'ın karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri, ...'ın ...'e karşı sinkaflı küfür ettiği, dövmekle tehdit ettiği ve taş attığı, ancak taşın isabet etmediği, böylece hakaret, tehdit ve yaralamaya teşebbüs eylemlerini gerçekleştirdiği, eylemlerin sanığın kolluk ifadesindeki hakaret ettiğine ilişkin kısmi ikrarı, katılanlar ... kendi eylemlerine ilişkin ikrarlarını da içeren ve olayın oluş şekline uygun olması nedeniyle samimi bulunan beyanları ile de doğrulandığı, böylelikle sanık ...'ın üzerlerine atılı suçların sübut bulduğunun, kabulü ile karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Katılan ...'ün soruşturma aşamasındaki ifadesinde özetle; "..... isimli şahıs eşime hitaben "sen utanmıyor musun külotla dolaşmaya sende olan bende de var istersen gösterebilirim" dedi daha sonra bana seni eşini neden böyle gezdiyorsun dedi bende, "işten geldi elini yüzünü yıkadı" dedim bana "seni si..rim, başka yere götürür si..rim" diyerek üzerime yürüyüp dövmekle tehdit etti bende "siz çokmu namuslusunuz" dedim bana hitaben "gel seni burada si..ceğim" diyerek taş fırlattı taş bana gelmedi.." kovuşturma aşamasındaki ifadesinde ise özetle, "..ifadeyi aynen tekrar ederim. Olay günü eşim eve geldiğinde ayaklarını yıkamak için elbisesinin atkısını çıkardı, bunu gören ... "sen böyle dolaşmaya utanmıyor musun" dedi, eşimle tartıştı, bu arada bana da laf attı, "seni sinkaf ederim" dedi, ben de "sen çok mu namuslusun" dedim, beni dövmekle tehdit etti, daha sonra da evinin üzerinden bana taş attı, kaçmasaydım taş bana gelecekti..." şeklinde beyanlarda bulunmuştur.

3. Sanık ... soruşturma aşamasındaki ifadesinde özetle, ".. köpeğim ...'a havlamış oda köpeğe dönüp bağırmaya ve küfür etmeye başladı bende niye küfür ediyorsun iç çamaşırıyla dışarı çıkman bile yanlış o da bana kızkardeşin kocaya kaçtı ona sahip çıkamadın köpeğe mi sahip çıkacaksın deyince bende "a..na kodumun çocuğu" dedim bu sırada ... dışarı çıkıp bana taş attı bana gelmedi her ikisi bana bağırmaya başladı ben de evime gittim.." kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde ise özetle, ".. olay günü köpeğim, ... 'ın bahçesine indi, ben de köpeğimi almaya aşağı indim. ... ve ...'a izah etmeye çalıştım ama anlamadılar, bana taş attılar. Ben kesinlikle her ikisine hakaret ve tehditte bulunmadım, taş da atmadım.." şeklinde beyan emiştir.

4.Mağdur ... soruşturma aşamasında alınan ifadesinde özetle, "..evimizde otururken evimizin önüne gelen tanımadığım ... isimli şahıs buraya gel sen utanmıyor musun külotla dolaşmaya seni s.rim dedi bende yapabiliyorsan el yap dedim evimizin önünde ilerleyip senin götü.. s.rim dedi ben evin içine girdim şahıs eşime de seni s..ceğim dedi .. şahıs ayrıca beni dövmekle tehdit etti dedi herhangi bir şekilde birbirimize girmedik sadece ağız dalaşı oldu" kovuşturma aşamasındaki ifadesinde ise, ".. olay günü eve geldiğimde ayaklarımı yıkamak için elbisemi çıkardım, bunu gören ... "sen böyle dolaşmaya utanmıyor musun" dedi, tartıştık, eşime "seni sinkaf ederim" dedi, eşim de ...'a "sen çok mu namuslusun" dedi, bizi tehdit etti, daha sonra da evinin üzerinden eşime taş attı, kaçmasaydı taş eşime gelecekti." şeklinde beyanlarda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Mahkûmiyet Kararının Hatalı Olduğunu Beraat Kararı Verilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

Katılan ve mağdurun aşamalardaki değişmeyen kararlı ve birbiriyle uyumlu beyanları, sanığın tevil yollu ikrarı, "Hukuki Süreç" paragrafının (3) ve (5) nolu bentlerinde gösterilen bozma ilamı dikkate alındığında, suçun kesin delillerle sanık tarafından işlendiğinin saptandığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Vesaire Yönünden

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, bozmaya uyulduğu, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir,

2.Ancak,

a-Sanığın çıkan tartışma sırasında katılanı tehdit etmesi ve ardından taş fırlatmak suretiyle yaralamaya teşebbüs etmesi biçiminde gerçekleşen eyleminin kesintiye uğramaması karşısında, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunun irade açıklaması olup olmadığının tartışılmaması ve yaralama eyleminin irade açıklaması olduğunun kabulü halinde de yalnızca kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerekeceğinin düşünülmemesi,

2.Ancak,

a-Sanığın çıkan tartışma sırasında katılanı tehdit etmesi ve ardından taş fırlatmak suretiyle yaralamaya teşebbüs etmesi biçiminde gerçekleşen eyleminin kesintiye uğramaması karşısında, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunun irade açıklaması olup olmadığının tartışılmaması ve yaralama eyleminin irade açıklaması olduğunun kabulü halinde de yalnızca kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerekeceğinin düşünülmemesi,

b- Sanık hakkında suç tarihinden sonra kesinleştiği anlaşılan ve tekerrür koşulları bulunmayan Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2012 tarihli ve 2010/98 Esas 2012/305 Karar sayılı mahkûmiyet kararının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dayanak alınması,

c- Sanığın adli sicil kaydında bulunan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre, tekerrür hükümleri ile seçimlik ceza öngören hakaret ve basit yaralamaya teşebbüs suçlarında 5237 sayılı Kanun'un 58/3. maddesi uyarınca hapis cezası seçme koşullarının oluşup oluşmadığının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

d- Oluş ve dosya kapsamına göre, taraflar arasında yaşanan tartışma esnasında karşılıklı şekilde birbirlerine hakaret ettikleri dikkate alınarak sanık hakkında mağdur ...'a yönelik hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 129/3 maddesi gereğince düşme kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında katılan ...'e yönelik hakaret suçundan da 5237 sayılı Kanun'un 129/3 maddesi gereğince düşme kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

e-Kabule göre de, katılana yönelik hakaret suçunun alenen işlendiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 125/4 maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Nedenleriyle hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenle Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2021 tarihli ve 2021/176 Esas, 2021/811 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun 326 ncı maddesinin (son) fıkrası uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

28.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18074, Karar No: 2025/4290, Tarih: 17.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/18074 E.  ,  2025/4290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/435 E., 2022/533 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/110 E., 2020/260 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6852, Karar No: 2020/1561, Tarih: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/6852 E.  ,  2020/1561 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16071, Karar No: 2016/12877, Tarih: 11.05.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/16071 E.  ,  2016/12877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ..vekili avukat .., diğer davalı....vekili avukat .... ile davacı vekili avukat ...'in gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,..., 14110 parselde inşa edilen “İdealistkent” adlı projeden bir bağımsız bölümü davalılardan satın aldığını, dairede, bloklarda ve sitenin ortak alanlarında eksik ve ayıplar bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere eksik ifa ve ayıpların tespiti ile şimdilik 10.000.00.TL' nın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 54.400.00.TL'ye çıkarmıştır.

Davalılar, herhangi bir ayıp ve eksik ifanın söz konusu olmadığını, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, hiç bir ihtirazi kayıt olmaksızın taşınmazın teslim alındığını, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, açılan davanın kısmen kabulü ile 40.800.00-TL' nın davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede, sözleşmede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık; dava konusu olayda “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

Bu saptamada bulunduktan sonra, öncelikle, uyuşmazlığın temelinde yatan ayıp kavramı üzerinde durmakta yarar vardır; Tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır. Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.