muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/614, Karar No: 2021/199, Tarih: 04.05.2021

Yerleşik yargısal kararlarda kabul edildiği ve tereddütsüz bir şekilde uygulandığı üzere, tasarlamadan söz edilebilmesi için; "Failin, bir kimsenin vücut bütünlüğü veya yaşam hakkına karşı eylemde bulunmaya sebatla ve koşulsuz olarak karar vermiş olması, düşünüp planladığı suçu işlemeden önce makul bir süre geçmesine ve ulaştığı ruhi sükûnete rağmen bu kararından vazgeçmeyip sebat ve ısrarla fiilini icraya başlaması ve gerçekleştirmeyi planladığı fiili, belirlenmiş kurgu dâhilinde icra etmesi" gerekmektedir. Nitekim Ceza Genel Kurulunun 16.04.2013 tarihli ve 3-144 sayılı, 26.06.2012 tarihli ve 67-258 sayılı, 12.06.2012 tarihli ve 560-227 sayılı, 25.01.2011 tarihli ve 122-7 sayılı, 16.02.2010 tarihli ve 251-25 sayılı, 02.02.2010 tarihli ve 239-14 sayılı, 15.12.2009 tarihli ve 200-290 sayılı, 03.10.2006 tarihli ve 30-210 sayılı, 13.11.2001 tarihli ve 239-247 sayılı ile 28.04.1998 tarihli ve 117-155 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Tasarlama hâlinde fail, anında karar verip fiili işlememekte, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında sükûnetle düşünebilmeye yetecek kadar bir süre geçmektedir. Fail bu süre içinde suçu işleyip işlememe konusunda düşünmekte ve suçu işlemekten vazgeçmemektedir. Failin suçu işlemekten vazgeçmesi ve fakat bir başka nedenle ve bir başka ani kararla fiili işlemesinde tasarlamadan söz edilemez. Suç işleme kararının hangi düzeydeki eylem için ve ne zaman alındığı ile eylemin şarta bağlı olmayan bu kararlılıktan ne kadar zaman geçtikten sonra işlendiği mevcut delillerle belirlenmeli, suç kararıyla eylem arasında geçen zaman dilimi içerisinde ruhi sükûnete ulaşılıp ulaşılamayacağı değerlendirme konusu yapılmalıdır.

5237 sayılı TCK'nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde "kanunda tanımlanmış haksızlık" olarak ifade edilen suç; kural olarak ancak kastla, kanunda açıkça gösterilen hallerde ise taksirle de işlenebilir. İstisnai bir kusurluluk şekli olan taksirde, failin cezalandırılabilmesi için mutlaka kanunda açık bir düzenleme bulunması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK’nın 22/2. maddesinde taksir; “dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla bir davranışın, suçun yasal tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesidir” şeklinde tanımlanmıştır. Toplumsal yaşamda belli faaliyetlerde bulunan kimselerin başkalarına zarar vermemek için birtakım önlemler alma ve bazı davranış kurallarına uyma zorunlulukları bulunmaktadır. Bu kurallar toplum olarak yaşama mecburiyetinden doğabileceği gibi, Devletin müdahalesiyle de ortaya çıkabilmektedir. Taksirli suç, bu kuralların ihlal edilmesi sonucu belirmekte, fail; dikkatli, tedbirli ve öngörülü davranmamış olduğu için cezalandırılmaktadır. Bu bakımdan sorumluluğun nedeni, öngörebilme imkân ve ödevinin varlığına rağmen, sonuca iradi bir hareketle neden olmaktan kaynaklanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun birçok kararında vurgulandığı ve öğretide de benimsendiği üzere taksirli suçlarda aranması gereken hususlar;

Ceza Genel Kurulunun birçok kararında vurgulandığı ve öğretide de benimsendiği üzere taksirli suçlarda aranması gereken hususlar;

1- Fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması,

2- Hareketin iradi olması,

3- Sonucun istenmemesi,

4- Hareket ile sonuç arasında nedensellik bağının bulunması,

5- Sonucun öngörülebilir olmasına rağmen öngörülmemiş olması,

Şeklinde kabul edilmektedir.

TCK'nın “Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama” başlıklı 87. maddesinin 4. fıkrası ise suç ve karar tarihindeki hâli ile;

“Kasten yaralama sonucunda ölüm meydana gelmişse, yukarıdaki maddenin birinci fıkrasına giren hallerde sekiz yıldan oniki yıla kadar, üçüncü fıkrasına giren hallerde ise oniki yıldan onaltı yıla kadar hapis cezasına hükmolunur”, şeklinde iken 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürülüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 12. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “onaltı” ibaresi “onsekiz” şeklinde değiştirilmiş, TCK’nın 87. maddesinin 4. fıkrası “Kasten yaralama sonucunda ölüm meydana gelmişse, yukarıdaki maddenin birinci fıkrasına giren hallerde sekiz yıldan oniki yıla kadar, üçüncü fıkrasına giren hallerde ise oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.” şeklinde yeniden düzenlenmiştir.

Konuya ilişkin TCK'nın 87. maddesinin gerekçesinde ise; “Dördüncü fıkrada, kasten yaralama sonucunda ölüm meydana gelmiş olması hâline ilişkin hükme yer verilmiştir. Neticesi sebebiyle ağırlaşmış bu kasten yaralama hâllerinde, failin bu ağır neticeden sorumlu tutulabilmesi için, ‘Genel Hükümler Kitabı’nda yer alan netice sebebiyle ağırlaşmış suçlara ilişkin hükümler, burada da geçerlidir” açıklamasına yer verilmiştir.

765 sayılı TCK’da objektif sorumluluk esasına dayanan düzenlemelere yer verilmiş iken, 5237 sayılı TCK’da objektif sorumluluk esası benimsenmemiştir. Suçu, “kanunda tanımlanmış bir haksızlık” olarak öngören yeni suç teorisinde, bir hareketi yapan kişi, bu hareketin tüm sonuçlarından her şartta sorumlu tutulmamakta, bir başka anlatımla “kusursuz sorumluluk” terk edilmiş olmaktadır (İzzet Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 8. Bası, s.161.).

765 sayılı TCK’daki objektif sorumluluk esasının yerine 5237 sayılı TCK’da haksızlığın bir gerçekleştirilme şekli olarak kast-taksir kombinasyonuna, yani netice sebebiyle ağırlaşmış suçlara yer verilmiştir. Bu nedenle uyuşmazlığın çözümü için, 5237 sayılı TCK’nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde, suçun manevi unsurları arasında gösterilen kast-taksir kombinasyonu, yani netice sebebiyle ağırlaşmış suç üzerinde durulmalıdır.

5237 sayılı TCK’nın “Netice sebebiyle ağırlaşmış suç” başlıklı 23. maddesi;

“(1) Bir fiilin, kastedilenden daha ağır veya başka bir neticenin oluşumuna sebebiyet vermesi halinde, kişinin bundan dolayı sorumlu tutulabilmesi için bu netice bakımından en azından taksirle hareket etmesi gerekir” şeklindedir.

5237 sayılı TCK’nın “Netice sebebiyle ağırlaşmış suç” başlıklı 23. maddesi;

“(1) Bir fiilin, kastedilenden daha ağır veya başka bir neticenin oluşumuna sebebiyet vermesi halinde, kişinin bundan dolayı sorumlu tutulabilmesi için bu netice bakımından en azından taksirle hareket etmesi gerekir” şeklindedir.

Buna göre; failin gerçekleştirdiği bir eylemde, kastettiğinden daha ağır veya başka bir sonucun meydana gelmesi hâlinde, sorumlu tutulabilmesi için netice bakımından en azından taksirle hareket etmiş olmasının kabulü gerekmektedir. Fail, bu sonucun meydana gelmesinden taksirle bile sorumlu tutulamıyorsa, objektif sorumluluğun kaldırılmasının doğal bir sonucu olarak, sadece nedensellik bağının bulunuyor olması, neticeden sorumlu tutulması için yeterli olmayacaktır.

Öğretide, neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçun, gerçek neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç ve görünüşte ya da gerçek olmayan neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç olarak iki farklı şeklinin bulunduğu kabul edilmektedir. Gerçek neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçlarda, failin hareketi sonucunda kastettiğinden daha ağır bir netice ortaya çıkmakta olup, gerçekleşen aşırı netice dolayısıyla bağımsız bir suç tipi ortaya çıkmaktadır. Örneğin, yaralama suçunda mağdurun ölmesi, gerçek neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç hâlidir. Görünüşte neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçlarda ise, failin hareketi sonucunda suçun oluşması için aranan neticeden başka, niteliği de farklı olan daha ağır bir netice ortaya çıkmakta olup, gerçekleşen aşırı netice dolayısıyla temel suç niteliği aynı kalmakla beraber yalnızca ceza ağırlaştırılmaktadır. Örneğin, cinsel saldırı suçunda mağdurun bitkisel hayata girmesi, görünüşte neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç hâlidir (Hamide Zafer, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Beta Yayınevi, 5. Bası, ... 2015, s. 286 vd; ... Emin Artuk, Ahmet Gökcen, A.Caner Yenidünya, TCK Şerhi, Turhan Kitabevi, ... 2009, c 3, s. 2484 vd.).

5237 sayılı TCK’nın 23. maddesinde düzenlenmiş bulunan neticesi sebebiyle ağırlaşmış suça ilişkin genel kuralın, özel hükümler arasında kendisine yer bulduğu maddelerin başında gelen TCK’nın 87. maddenin 4. fıkrasına göre, gerçekleştirilen kasten yaralama eylemi TCK’nın 86. maddesinin 1. fıkrası veya 1. fıkrası ile birlikte 3. fıkrası kapsamında bulunur ve bunun sonucunda da ölüm meydana gelirse, en azından taksirle hareket etmiş olmak şartıyla faile belirtilen cezaların verileceği öngörülmektedir.

Kasten yaralama sonucu mağdurun ölmesine ilişkin TCK'nın 87. maddesinin 4. fıkrasının uygulanması için;

a- Failin yaralama kastı ile hareket etmesi,

b- Mağdurun TCK’nın 86. maddesinin birinci fıkrası kapsamında yaralanmış olması veya 86. maddenin birinci fıkrası kapsamındaki yaralama fiilinin üçüncü fıkra da ihlal edilmek suretiyle gerçekleştirilmesi,

c- Failin eylemi ile arasında illiyet bağı bulunacak şekilde mağdurun ölmesi,

d- Failin meydana gelen ölüm sonucuna ilişkin en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması,

Şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekir.

a- Failin yaralama kastı ile hareket etmesi,

b- Mağdurun TCK’nın 86. maddesinin birinci fıkrası kapsamında yaralanmış olması veya 86. maddenin birinci fıkrası kapsamındaki yaralama fiilinin üçüncü fıkra da ihlal edilmek suretiyle gerçekleştirilmesi,

c- Failin eylemi ile arasında illiyet bağı bulunacak şekilde mağdurun ölmesi,

d- Failin meydana gelen ölüm sonucuna ilişkin en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması,

Şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekir.

Buna göre, fail mağduru yaralamak amacıyla hareket etmeli, mağdurun yaralanacağını bilmeli ve bu sonucu istemelidir. Bununla birlikte fail mağdurun yaralanmasını değil de, ölmesini istemiş ve ölüm meydana gelmiş ise bu durumda kasten öldürmeden sorumlu tutulacaktır.

Madde metnine göre faile verilecek ceza belirlenirken kasten yaralama suçunun düzenlendiği TCK'nın 86. maddesinin birinci ve üçüncü fıkralarına yollama yapılmıştır. O hâlde, mağdurun basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek dereceden daha ağır şekilde yaralanması gerekmektedir. Anılan maddenin 2. fıkrasında karşılığını bulan basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde meydana gelen yaralamalarda 87. maddenin 4. fıkrası uygulanamayacaktır.

Üçüncü şart olarak mağdurun ölmesi ve failin eylemi ile mağdurun ölümü arasında uygun nedensellik bağının bulunması gerekir.

Son olarak, failin meydana gelen bu ölüm sonucundan, en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması gerekir.

Diğer yandan, 5237 sayılı TCK’nın “Kasten öldürme” başlığı altında 81. maddesinde düzenlenen suçun manevi unsuru öldürme kastı iken, 87. maddesinin 4. fıkrasına düzenlenen yaralama sonucunda ölüme neden olma suçunun manevi unsuru yaralama kastıdır. O hâlde, kasten öldürme suçu ile kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçu arasındaki ayırıcı kriterlerden en önemlisi manevi unsur farklılığı olacaktır. Suçun vasıflandırılması için failin kastının öldürmeye mi, yoksa yaralamaya mı yönelik olduğu büyük önem taşımaktadır.

Öte yandan Ceza muhakemesinin amacı, her somut olayda kanuna ve usulüne uygun olarak toplanan delilerle maddi gerçeğe ulaşıp adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasının önüne geçebilmek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmektir. Gerek 1412 sayılı CMUK, gerekse 5271 sayılı CMK; adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle ulaşılma imkânı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

Bu açıklamalar ışığında sanıklar hakkında eksik araştırmayla hükümler kurulup kurulmadığına ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

1944 doğumlu olup Almanya ve Türkiye’den emekli olan ...’in, ilk eşinin ölümü üzerine yaklaşık 10 yıldır 1967 doğumlu sanık ... ile ...’de birlikte yaşadığı, ... ve ...’de gayrimenkulleri ile banka hesaplarında parası bulunan, ekonomik durumu oldukça iyi olan ...’in kalp rahatsızlığı sebebiyle kendisine stent takılmış olduğu, sanık ...'ın suç tarihinden yaklaşık bir yıl önce ... ...’da bulunan kendisi ile birlikte 9 akrabasına ait bir arsayı müteahhite verme arayışına girdiği, arsayı 90.000 TL’ye satacağını hatta satıştan para almayacağını söyleyen sanık ... ile bu şekilde tanıştıkları, bu vesileyle sanık ...’un ... ile de tanıştığı, sanık ... ve 9 yakınına tapuda söz konusu taşınmazın satış işlemini yaptıran ...'un satış bedelini ... ile yakınlarına ödemediği, ...'a bir kâğıt imzalatarak ödemeden kurtulduğu, ... ile bu şekilde yakınlaşan sanık ...'un, ... ile gizlice gönül ilişkisine girdiği, kendisine çeşitli vaatlerde bulunduğu, kendisini müteahhit olarak tanıtan sanık ...’un inceleme dışı sanık ...’la birlikte hareket ettiği, esasen anestezi teknisyeni olan sanık ...'in de diğer sanıklar ...ve ... ile arkadaş olup birlikte hareket ettiği, ...'in ...'ın cilt kanseri olan babasının pansumanını yapması sebebi ile ayrıca ... ile tanışıklığı olduğu, kendisini müteahhit olarak tanıtan ...ve beraberindeki ... ile ...'ın ... ... ilçesi, ... Mahalle'deki içerisinde ev bulunan arsaya inşaat yapma hususunda görüşmeye başladıkları, sanıklar ..., ...ve ...’in birlikte hareket ederek ...’in mal varlığını elde etmek için çalışmaya başladıkları ve bu kapsamda bir kafede oturdukları, ...’un ...’a “...’ı silkelesek ne kadar parası çıkar?” diye sorduğu, ...’ın da “600-700.000 TL’yi bulur” dediği, inşaat yapma niyeti olmadığı hâlde proje hazırlayıp ...’e gösterdikleri, sanık ...’un ...'i bir şekilde ikna ederek ...'de bulunan 3 adet taşınmazı ile ... ... Sitesi'ndeki 2 adet dairesinin satışı konusunda ... ve ...'deki noterliklerden vekâletname aldığı, yine bankadaki parasını çekme konusunda da vekâletnameyle yetki aldığı, ayrıca ...’den imzalı boş kâğıtlar aldığı, sanık ...'un, ...’in ölümünden önce aldığı vekâletnameleri kullanıp ...'ın taşınmazlarını resmî nikâhlı eşi olan inceleme dışı sanık ...’nın üzerine devredilmesini sağladığı, bu suretle ölmeden önce ...’in bütün gayrimenkullerinin mülkiyetinin kendisine geçmesini sağladığı, ayrıca para çekme yetkisi veren vekâletnameyi de kullanarak ...'in bankadaki paralarını çektiği, bankadan aranarak hesabından para çekildiğini öğrenmemesi için de ...’ın telefon hattını değiştirdiği, bu suretle maktulün mal varlığının sanık ... ve eşi ...'ın hâkimiyetine geçtiği; ...'in ... ... Mahalle'deki arsasına inşaat yapılması hususunda sanıklar ...ve ... ile anlaştıktan sonra, arsa ile ilgili gelişmeleri sorduğu, gelişmelerle ilgili bilgi-belge istediği, ...'ın kendilerine sorun yaratmaması ve hesap sormaması için sanıklar ..., ... ve ...' ın ..

...'in bankadaki paralarını çektiği, bankadan aranarak hesabından para çekildiğini öğrenmemesi için de ...’ın telefon hattını değiştirdiği, bu suretle maktulün mal varlığının sanık ... ve eşi ...'ın hâkimiyetine geçtiği; ...'in ... ... Mahalle'deki arsasına inşaat yapılması hususunda sanıklar ...ve ... ile anlaştıktan sonra, arsa ile ilgili gelişmeleri sorduğu, gelişmelerle ilgili bilgi-belge istediği, ...'ın kendilerine sorun yaratmaması ve hesap sormaması için sanıklar ..., ... ve ...' ın ...'a ilaç vererek etkisiz hâle getirmeye karar verdikleri ve bunun da içtiği kahveye ilaç katılarak sağlanması konusunda anlaştıkları, bu şekilde ölüm tarihinden önce sanık ...'ın sanık ...'un talimatı ile ...'in getirdiği ve kendi temin ettiği ... (uyku ilacı) ve psikolojik tedavide kullanılan ve niteliği tespit edilemeyen bazı ilaçları ... Sitesi'nde yazlıkta bulundukları esnada ölüm tarihinden bir süre önce maktülün kahvesine toz haline getirerek kattığı ve verdiği ilaç miktarını her geçen gün artırdığı, olay günü ...'ın yine bu şekilde ilaç katılmış kahveyi içtikten sonra fenalaştığı, bu sırada evde misafir olarak bulunan sanık ...'in de ...'a kalp masajı yaptığı, her ne kadar olay yerine 112 acil servis çağrılmış ise de kalp damarına stent takılı olan ve olay öncesi aldığı ilaçların etkisi ile hâlsizleştiği anlaşılan ...'in kalp rahatsızlığı nedeniyle hayatını kaybettiği olayda;

Sanıkların savunmaları, katılan ...'in anlatımları, ...'e verilen ilaçların dozunun tam olarak bilinememesi nedeniyle ilaçların ölüm sonucunu doğuracak elverişlilikte olup olmadığının net bir şekilde belirlenememesi karşısında sanıkların ...'i öldürme kastıyla hareket ettikleri hususunda oluşan tereddüdün sanıklar lehine değerlendirilmesi gerektiğinden sanıkların ...'i kendilerine sorun çıkarmaması için uyutmak-uyuşturmak kastıyla hareket ettikleri, verilen ilaçların maktulün vücuduna acı veren ve sağlığının bozulmasına neden olduğu bu şekilde TCK'nın 86. maddesinde tanımlanan ve kasten yaralama suçunun oluştuğu kabul edilmelidir. Bu bakımdan, yaralama kastıyla hareket eden sanıkların eylemlerinin hukuki niteliğinin tespit edilebilmesi için, ...'in ölümünden kısa bir süre önce geçirdiği rahatsızlık nedeniyle hastaneye kaldırıldığı ve verilen ilaçların kendisinde mevcut bulunan kalp rahatsızlığını tetiklediği de göz önüne alındığında, kendisine verilen ilaçlar nedeniyle vücudunda meydana gelen yaralanmanın TCK'nın 86 veya 87. maddesi kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi gerekmektedir. TCK'nın 86/2. maddesi kapsamında bir yaralanma söz konusu ise sanıkların 70'li yaşlarda olan ve kalp rahatsızlığı olduğunu bildikleri ...'e uyutmak-uyuşturmak amacıyla ilaç vermeleri eyleminin, taksirle veya bilinçli taksirle ölüme neden olma suçunu oluşturup oluşturmayacağı; yaralamanın TCK'nın 86/1 veya 87. madde kapsamında olması hâlinde ise, verilen ilaçların TCK'nın 86/3-e maddesi kapsamında silahtan sayılıp sayılmayacağı da değerlendirilerek sanıkların eylemlerinin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerekmektedir. Bu nedenle, Yerel Mahkemece öncelikle ...'in ölümünden önce 13.07.2014 tarihinde hâlsizlik şikâyetiyle başvurduğu ... Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezindeki tüm tıbbi evrak, varsa film ve grafiler temin edildikten sonra, otopsi raporlarıyla birlikte dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, verilen ilaçlar sonucu ...'in vücudunda meydana gelen yaralanmanın, TCK'nın 86 veya 87. maddesi kapsamında kalıp kalmadığına ilişkin rapor aldırılmalı; sonucuna göre sanıkların eylemlerinin taksirle veya bilinçli taksirle ölüme neden olma suçunu mu yoksa kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu mu oluşturduğu belirlenmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının değişik gerekçeyle kabulüne, Özel Dairenin temyiz itirazlarının esastan reddine dair kararının kaldırılmasına, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen istinaf istemlerinin esastan reddine ilişkin kararının, sanıkların eylemlerinin taksirle veya bilinçli taksirle ölüme neden olma suçunu mu yoksa kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu mu oluşturduğunun tespiti bakımından verilen ilaçlar sonucu ...'in vücudunda meydana gelen yaralanmanın, TCK'nın 86 veya 87. maddesi kapsamında kalıp kalmadığına ilişkin rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına, dosyanın ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi; eksik araştırmayla karar verilmediği düşünceleriyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 12.03.2019 tarihli ve 203-1487 sayılı temyiz itirazlarının esastan reddine dair kararının KALDIRILMASINA,

3- ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29.12.2017 tarihli ve 3342-3394 sayılı istinaf istemlerinin esastan reddine ilişkin kararının, sanıkların eylemlerinin taksirle veya bilinçli taksirle ölüme neden olma suçunu mu yoksa kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu mu oluşturduğunun tespiti bakımından, verilen ilaçlar sonucu ...'in vücudunda meydana gelen yaralanmanın, TCK'nın 86 veya 87. maddesi kapsamında kalıp kalmadığına ilişkin rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Bozma nedeni ve sanıkların tutukluluk/hükümlülükte geçirdikleri süreler göz önüne alınarak sanıklar ve müdafilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

5- Dosyanın, CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 20.04.2021 tarihinde yapılan birinci müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından 04.05.2021 tarihinde yapılan ikinci müzakerede asıl uyuşmazlık konusu bakımından oy çokluğuyla, sanıklar ve müdafilerinin tahliye taleplerinin reddi yönünden oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16374, Karar No: 2012/42365, Tarih: 27.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/16374 E.  ,  2012/42365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik, Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın adli sicil kaydına göre 5237 sayılı TCK'nun 58.maddesi uyarınca tekerrüre esas olacak ilamı bulunmasına rağmen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

1-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararının temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararının temyiz incelmesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın savunmasına göre parkta bulduğu katılan ...'a ait kimlik bilgilerini kullanarak, kendi resmi yapıştırılmış sahte nüfus cüzdanı yaptırması, bu cüzdanı ve vergi kimlik sorgulama belgesini ....noterliğinde onaylatması, bu belgeler ile katılan banka nezdinde hesap açtırması, katılan ...'ın diğer katılan ... AŞ'da bulunan sigorta poliçelerini paraya çevirtip kendisine yarar sağlamak istemesi, ilgili banka şubesindeyken görevli polis memurlarınca yakalandığının anlaşılması karşısında eylemin dolandırıcılığa teşebbüs ve zincirleme şekilde işlenmiş resmi belgede sahtecilik suçlarını oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;