muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11920, Karar No: 2019/2362, Tarih: 02.04.2019

Mahkemece çekişmeli taşınmazların kök muristen kaldığı ve davacıların 07.04.1990 Tarihli senetle babaları ...'ten gelen hisselerini davalı kardeşlerine hibe ettikleri, taşınmazların babalarının vefatından sonra erkek kardeşlerce taksim edildiği, kızların da buna itiraz etmediği ve onların da adına taşınmaz bulunduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm vermeye yeterli değildir. Davacı yan, çekişmeli taşınmazların murisleri ... ...'den geldiğini ve kendilerinin mirastan mahrum bırakılarak erkek çocuklar adına tespit ve tescillerin yapıldığını, taksimin bulunmadığını ileri sürerek dava açmışlar; davalı yan, çekişmeli taşınmazların muris ... ...'ün de babası Hüseyin'den geldiğini, muris ... haricinde hakları bulunan halaları ...'nin paylarını satın aldıklarını, davacıların da bu satın almaları gösteren senedin altına imza atmak suretiyle babalarından gelen payları davalılara devrettiklerini, ayrıca ... çalışmaları sırasında kendilerine para da verildiğini ve adlarına da taşınmaz tespit edildiğini bildirerek davanın reddini istemişler, davacılar cevaba cevap dilekçeleri ile 07.04.1990 Tarihli senet altındaki imzaların kendilerine ait olmadığını bildirdikleri gibi herhangi bir para da almadıklarını, kendi adlarına tescil edilen 1,5 dönüm yer karşılığında davalılara tescil edilen yaklaşık 97 dönüm yerden vazgeçmiş olduklarının kabulünün hayatın olağan akışına uygun olmadığını bildirmişlerdir. Mahallinde icra edilen keşifte, tespit bilirkişisi ... Türk haricinde dinlenen yerel bilirkişi ve tanıkların davanın esası hakkında kuşkudan uzak aydınlatıcı bilgilerinin bulunmadığı anlaşılmakta olup, her ne kadar tespit bilirkişisi ... Türk hükme esas alınan beyanlarında, davacıların ... çalışmasında imza verdiğini ifade etmiş ise de; yukarıda bahsi geçen senette bulunan imzalara yönelik davacı tarafça imza inkarında bulunulduğu halde bir imza incelemesi yaptırılarak imzaların davacılara ait olup olmadığı saptanmamıştır. Hal böyle olunca, davacıların hakkını davalılara devredip devretmediği hususunda yapılan araştırma yetersiz olup, eksik incelmeye dayalı olarak hüküm kurulması isabetsizdir. O halde, Mahkemece çekişmeli taşınmazı iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız mahalli bilirkişi ve taraf tanıkları ile mahallinde yeniden keşif yapılarak çekişmeli taşınmazların öncesinin kime ait olduğu, mirasçılar arasında usulünce yapılan bir taksimin bulunup bulunmadığı, davacıların terekeden gelen haklarını davalılara devredip etmediği, taşınmazların tespit tarihinden geriye doğru kimin, ne zamandan beri, ne şekilde zilyetliğinde bulunduğu hususları detaylı olarak sorulup tereddüte mahal vermeyecek şekilde saptanmalı, beyanlar arasında çelişki bulunduğu takdirde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeli, 07.04.1990 Tarihli senetteki imzaların davacılara ait olup olmadığı hususunda imza incelemesi yaptırılmalı, bundan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre hüküm kurulmalıdır

.04.1990 Tarihli senetteki imzaların davacılara ait olup olmadığı hususunda imza incelemesi yaptırılmalı, bundan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Mahkemece belirtilen hususlar yerine getirilmeden hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 2.037,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davacılara verilmesine, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4893, Karar No: 2012/13408, Tarih: 24.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/4893 E.  ,  2012/13408 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile 1-... ... Tekirdağ Şubesi vekili avukat ..., 2-... vekili avukat ..., 3-Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğüne izafeten Hazine vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen 20.12.2011 gün ve 4-371 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, davalı banka tarafından kredi kartı borcu nedeniyle aleyhine icra takibi yapıldığını ve maaşından toplam 1.130 TL kesinti yapıldığını, takibe konu kredi kartı sözleşmesiyle ilgisinin bulunmadığını, açmış olduğu istirdat davasında da davalı ...’in de kendisinin vekili sıfatıyla görev yaptığını, ancak görevini gereği gibi yapmayarak yanlış karar çıkmasına sebep olduğunu ileri sürerek maaşından kesilen 1.130.TL’nin her bir kesinti tarihinden başlayacak faizi ile birlikte tahsilini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2011 tarihinden itibaren 1.540,00 TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.

Davacı tarafından temyize konu edilen bölüm (faiz ve fer’ileri hariç) karar tarihi itibariyle 1.540,00 TL yi geçmediğinden HUMK.’nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 24.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4407, Karar No: 2013/5029, Tarih: 14.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/4407 E.  ,  2013/5029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/11/2011 tarih ve 2009/191-2011/484 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile dava dışı ...’da buluna şirket arasında taze kayısı emtiasının satışına ilişkin anlaşma sağlandığını, müvekkili şirketin emtiayı Türkiye’den ...’ya taşınmak üzere davalı şirkete tam ve hasarsız teslim ettiğini, ancak emtianın alıcının tesislerine vardığında donma sonucunda bir kısmının hasarlı olduğunun tespit edildiğini, malın hepsinin müvekkili şirket tarafından 4.620,00-Euro’ya satıldığını, anılan sovtaj değerinin satış bedelinden düşmesinden sonra müvekkili şirketin ....360,00-Euro zarara uğradığını ileri sürerek, bu bedelin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, süresinde davaya cevap vermemiş, daha sonraki beyanlarında müvekkili şirketin oluşan zararda kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi kök-ek raporlarına göre, hasarın ihraç konusu ürünün uygun sıcaklıkta taşınmaması sonucunda, davalı şirketin kusuru ile oluştuğu, davalı taşıyıcının oluşan zarara hiçbir açıklama getirememiş olduğu, bu nedenle davacının gerçek zararının karşılanması gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile,1.689,00-Euro’nun faiziyle birlikte ile fiili ödeme günündeki Türk Lirası parası karşılığının davalıdan tahsiline ve fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

...- Ancak, ....’nin 27. maddesine göre hükmedilen döviz üzerinden tazminata yıllık %5 oranında faize hükmedilmesi gerekirken, taleple bağlı kalınarak 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi gereğince Euro üzerinden açılan bir yıl vadeli mevduata uygulanan faiz oranı uygulanmak suretiyle fiili ödeme günündeki Türk Lirası parası karşılığında faize hükmedilmesi doğru değilse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK.’nın 438/7. maddesi uyarınca, kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (...) numaralı bentte açıklanan sebeplerle, hüküm kısmının 1.bendindeki “….3095 sayılı yasanın 4/a maddesi gereğince Euro üzerinden açılan bir yıl vadeli mevduata uygulanan faiz oranı uygulanmak suretiyle fiili ödeme günündeki Türk Lirası parası karşılığının…” ifadesinin çıkartılarak yerine, “….....’nin 27. maddesinde belirtilen % 5 faiz oranını geçmemek üzere, 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi gereğince Euro üzerinden açılan bir yıl vadeli mevduata uygulanan faiz oranı uygulanmak suretiyle fiili ödeme günündeki Türk Lirası parası karşılığının…” ifadesi eklenmek suretiyle kararın DÜZELTEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15868, Karar No: 2019/2066, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15868 E.  ,  2019/2066 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12962, Karar No: 2009/16849, Tarih: 22.12.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/12962 E.  ,  2009/16849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, bakmakla yükümlü olduğu eşinin tedavisi için kullandığı cihaz bedelinin yasal faiziyle birlikte tahsiline, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacı sigortalının bakmakla yükümlü olduğu eşi...’in sağlık kurulu raporuyla belirlenen "Tip 1 Diabetus Mellitus" hastalığı nedeniyle kullanılması uygun görülen “Mikro infüzyon pompası cihazı(İnsülin pompası)” bedelinin davalı Kurumca ödenmemesi işleminin iptali ile cihaz bedelinin faizi ile tahsili talebine ilişkindir.

Mahkemece Sağlık Bakanlığı İzmir Tepecek Eğitim ve Araştırma hastanesinin 26.10.2005 gün ve 43275 sayılı raporuna ve 31.03.2008 tarihli bilirkişi raporuna dayalı olarak davanın kabulüne karar verilmiş ise de bu sonuca eksik inceleme ve araştırma ile gidilmiştir.

Dava, sigortalı için sağlık kurulu raporu ile kullanılması uygun görülen “Mikro infüzyon pompası cihazı(İnsülin pompası)” bedelinin davalı Kurumca ödenmemesi işleminin iptali ile cihaz bedelinin faizi ile tahsili talebine ilişkin olup; davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 32. ve devamındaki maddelerdir. Anılan yasanın 35/1 maddesine göre “Sigortalının eşi ve geçindirmekle yükümlü olduğu çocukları, hastalıkları halinde, bu kanunun 33 üncü maddesinde belirtilen sağlık yardımlarından, 34 üncü maddede yazılı süreleri aşmamak üzere, yararlanırlar.” 506 sayılı Kanunun hastalık sigortası kolundan sağlanacak sağlık yardımlarının kapsamı başlıklı 33. maddesinin son fıkrasında da bu madde gereğince yapılacak sağlık yardımlarının; sigortalının sağlığını koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma amacını güdeceği açıkça belirtilmiş, bir anlamda, onaylanması nedeniyle bağlayıcı hale gelen 102 Nolu ILO Sözleşmesinin 10/3. maddesi hükmü tekrarlanmıştır. Her iki yasal düzenlemenin açıkça gösterdiği gibi, sigortalı veya hak sahibine “Mikro infüzyon pompası cihazı(İnsülin pompası)” temini yönünden; aranacak temel unsur; iyileşmesine yardımcı olması unsurudur. Aynı husus yani iyileşmeye yardımcı olma unsuru 506 sayılı Yasanın 34/son maddesi ile Ek 32.maddesinde de tekrarlanmıştır. İyileşmeye yardımcı olma kavramının ise, açık yasal düzenlemeler uyarınca; "sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma" olarak kabulü zorunludur, aksinin kabulü halinde iyileşme kavramına ilk günkü sağlığına kavuşma anlamının verilmesi halinde, ortez ve protez kullanımının hiçbir zaman mümkün olamayacağı hususu da açıktır.

Söz konusu hükümlerle, sigortalının iyileşmesine yada iş göremezlik derecesine olumlu yönde katkısı olmayacak, hayati öneme haiz veya hayatını idame ettirmesi için zorunlu olmayan, protez, araç ve gereçlerin Kurumca karşılanmasının mümkün olmadığı ifade edilmekle, yapılacak sağlık yardımlarının kapsamı ve amacı belirlenmiş olmaktadır.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 63. maddesinde de yapılan açıklamalar doğrultusunda düzenleme bulunmaktadır. Buna göre; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanması, temini amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri içinde (f) bendinde ortez ve proteze yer verilirken, temini için sadece; "sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedaviler için gerekli olabilme" ifadesi kullanılmıştır.

Kurumun teminle yükümlü olduğu yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun fiyatlı “Mikro infüzyon pompası cihazı(İnsülin pompası)” cihazına hak kazanılması için gerekli olan “iyileştirme” unsurunun, diğer bir anlatımla sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma hususlarının; cihazı kullanacak kişi yönünden, Endokrinoloji ve Metabolizma uzmanlarının da içinde yer aldığı sağlık kurulu raporu ile belirlenmiş olması gereklidir. Şayet; cihazın kullanımının sigortalının eşinin yada bakmakla yükümlü olduğu çocuklarının sağlığını koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma yönünde hayati öneme haiz ve zorunlu olduğu sonucuna varılırsa, bu takdirde harcama miktarının yerindeliği denetlenmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04.03.2009 gün ve 2009/10-34E, 2009/104K sayılı kararları da bu doğrultudadır. Hal böyle olunca hükme esas alınan raporu düzenleyen heyette yer alan grafoloji uzmanı doktorun dava konusu edilen cihazın kullanımının sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma yönünden hayati öneme haiz olup olmadığının belirlenmesi bakımından yeterli olmadığı ortadadır.

Öte yandan hükümden sonra 29.09.2008 tarihli Resmi Gazetenin mükerrer sayısında yayınlanarak yürürlüğe giren 2008 yılı Sosyal Güvenlik Kurumu sağlık uygulama tebliğinin 20.3.12/f maddesi ile “Mikro infüzyon pompası cihazı(İnsülin pompası)” temini ve bedelinin nasıl ödeneceği düzenlenmiştir.

Öte yandan hükümden sonra 29.09.2008 tarihli Resmi Gazetenin mükerrer sayısında yayınlanarak yürürlüğe giren 2008 yılı Sosyal Güvenlik Kurumu sağlık uygulama tebliğinin 20.3.12/f maddesi ile “Mikro infüzyon pompası cihazı(İnsülin pompası)” temini ve bedelinin nasıl ödeneceği düzenlenmiştir.

Yapılacak iş “Mikro infüzyon pompası cihazı(İnsülin pompası)” kullanımının sigortalının eşinin sağlığını koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma yönünde hayati öneme haiz ve zorunlu olup olmadığına, "Tip 1 diyabetli" hastaların tedavisinde insülin enjeksiyonları ve diyabet tedavisinde geçerli diğer yöntemlerin uygun kombinasyonları ile bu cihaza gereksinim duyulmadan aynı sonucun elde edilmesinin mümkün bulunup bulunmadığına ilişkin, konusunda uzman bilirkişi kurulundan rapor alınmak, hayati öneme haiz ve kullanımı zorunlu ise harcama miktarının yerindeliği denetlenmek. 2008 yılı sağlık uygulama tebliği hükümleri de dikkate alınarak soncuna göre karar verilmekten ibarettir.

Mahkemece açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda inceleme yapılarak karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8807, Karar No: 2016/10081, Tarih: 23.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/8807 E.  ,  2016/10081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 994 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazın yerleşim merkezine 4.400 m. mesafede bulunduğu, ...-...karayoluna ve ... yoluna cepheli köşe parsel olduğu, ürün pazarlama ve teşhir kabiliyeti yüksekliği, ... havaalanına ulaşım kolaylığı, ... organize sanayiine ve bacasız sanayi tesislerine yakınlığı ile bölgede azalan tarım arazi arzı nedeniyle arazi talebi artışı, taşınmazın belediye hizmetlerinden yararlanıyor olduğu gibi özellikler dikkate alındığında açık tarım arazisi niteliğindeki taşınmaza %150 oranında objektif artış etkisi yapacağı dikkate alınmadan % 350 objektif artış veren bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Davaya konu taşınmazın bulunduğu bölgede uygulanan yaygın münavebe ürünleri ve münavebe planı gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorularak her ürün bir kez münavebeye alınmak suretiyle bedel belirlenmesi gerekirken net gelirin buğday ve sılajlık mısır için %25'er, domates için %50 alınarak değerlendirme yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Kabule göre;

3-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise bilirkişi raporunda, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan arazi kirası, domates ve buğday ürünleri yönünden masraftan düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 23.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1600, Karar No: 2013/13756, Tarih: 19.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/1600 E.  ,  2013/13756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Gümrük idaresi temsilcisinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar gören kurum Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu olup, suçtan doğrudan zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılmasına karar verilmesi hükmü temyize hak vermeyeceğinden, gümrük idaresi temsilcisinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II) Sanıklar müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

07.03.2008 tarihinde tefhim edilen hükmü yasal süresinden sonra 02.06.2008 günü temyiz eden sanıklar müdafiinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

III) Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK.nun 237/2. maddesi uyarınca kanun yolu muhakemesinde davaya katılma isteminde bulunulamayacağından, katılma isteminin reddine, ancak müşteki kurum davaya katılabilecek surette suçtan zarar gördüğünden, CMK.nun 260.maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Açılan kamu davasına katılma hakkı bulunan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilip, katılma olanağı tanınmadan, yokluklarında yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, müşteki Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 19.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14880, Karar No: 2012/13562, Tarih: 12.07.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14880 E.  ,  2012/13562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 6111 sayılı prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki yasaya göre hesap edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, Tarım ... sigortalılığının tespiti amacıyla açtığı ilk tespit davası ile birlikte 6111 sayılı Kanun'dan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebini, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ettiği anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 12.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.