muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13790, Karar No: 2022/4035, Tarih: 29.06.2022

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin müsnet suç yönünden örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceğinde kuşku bulunmamakta ise de, sanığın örgüte yardım etme kastıyla hareket ettiğini gösteren mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla; müsnet suçtan beraati yerine delil ve olguların hatalı değerlendirilmesi neticesinde ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ve müdafiinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükmün BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6968, Karar No: 2022/502, Tarih: 18.01.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/6968 E.  ,  2022/502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ISPARTA 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararları ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararlarının içeriğinde, sanığın bu kararlara itiraz ... bulunduğuna ilişkin itiraz süresinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 17/02/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz ... bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 18/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/513, Karar No: 2016/831, Tarih: 16.03.2016

**10. Ceza Dairesi         2016/513 E.  ,  2016/831 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihi : 01.09.2015

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun‘un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin

yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmolunan cezanın miktarı ile tutuklama tarihine göre sanığın tahliye isteğinin reddine, Üye M...S...nın karşıoyu ve oyçokluğuyla 16/03/2016 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sanık hakkında basit uyuşturucu ticareti yapmak suçundan TCK'nın 188/3 ve 62. maddeleri gereğince 8 yıl 4 ay hapis cezası verilmiş ve Dairemizin çoğunluk görüşüyle karar onanmıştır.

Dairemiz çoğunluk görüşü ile azınlık görüşü arasındaki uyuşmazlık suçun vasfına yöneliktir.

Şöyleki; sanık aşamalardaki istikrarlı ve değişmeyen ifade sorgu ve savunmasında yaklaşık 15 yıldır esrar kullandığını, günde 4 meşe esrar içtiğini; evde ve işyerinde ele geçen esrar maddelerini kullanmak amacıyla satın aldığını ve işyerinde ele geçen uyuşturucu hapların ise oğlu Nezircan'a ait olduğunu ve oğlunun uyuşturucudan tedavi gördüğünü uyuşturucu ticareti yapmadığını beyan etmiştir.

Dairemiz çoğunluk görüşü ile azınlık görüşü arasındaki uyuşmazlık suçun vasfına yöneliktir.

Şöyleki; sanık aşamalardaki istikrarlı ve değişmeyen ifade sorgu ve savunmasında yaklaşık 15 yıldır esrar kullandığını, günde 4 meşe esrar içtiğini; evde ve işyerinde ele geçen esrar maddelerini kullanmak amacıyla satın aldığını ve işyerinde ele geçen uyuşturucu hapların ise oğlu Nezircan'a ait olduğunu ve oğlunun uyuşturucudan tedavi gördüğünü uyuşturucu ticareti yapmadığını beyan etmiştir.

İstihbari bilgiye göre, D... isimli Lokanta da uyuşturucu madde satıldığı, U.. Y..'nın dükkana gelen müşterilere uyuşturucu sattığı ve yapılan çalışmalarda işyerine çok sayıda uyuşturucu madde bağımlısı profiline uygun şahısların geldiği ve bu şahısların uyuşturucu madde aldıkları belirtilmiş olmasına rağmen; tutanak tanığı polis H...'in beyanına göre, olayın başlangıcında somut bir ihbar ve bilgi almadıklarını ve yaklaşık 2 gün süreyle sanığa ait işyerini izlediklerini ve hiçbir uyuşturucu alıcısı şahsı yakalamadıklarını sadece bir keresinde bir şahsın lokantanın önüne araçla gelip durduğunu ve bir kişiyle görüştüğünü sonra ayrıldığını ve şahsı durdurduklarında madde bulamadıklarını beyan etmiştir.

Tanık G...Y..., uyuşturucu hapların sanığın oğlu N...'a ait olduğunu beyan etmiştir.

Sanığın ekonomik ve sosyal bilgilerine göre lokanta işletmekte ve aylık 3500 TL kazanmaktadır. Ayrıca uyuşturucu kullanmaktan sabıkası vardır ve yaklaşık 15 yıldır kullanıcıdır.

Ekspertiz raporuna göre ele geçen maddelerin yaklaşık 62 gramı bitki tohumudur. Sadece 51 gramı net 30 gram esrar içeren kenevir bitkisidir ve 9 adet haptır.

Yerel mahkeme ve Dairemiz çoğunluk görüşüne göre, kolluğun yaptığı çalışma ve sanığın işyerinden uyuşturucu satıldığına ilişkin aldığı bilgiler, hem evinde hem işyerinde ele geçen maddelerin çeşitlilik arz eden maddeler olması ve satışa hazır vaziyette meşelenmiş olarak bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın bu maddeleri satış amaçlı bulundurduğu kabul edilmiştir.

Kanaatimce; 1) Sanığın işyerinde uyuşturucu satıldığına ilişkin istihbari bilgi; kolluk güçlerinin yaptığı izleme ve tanık polis H...'in beyanları gözetildiğinde doğrulanamamış ve hiçbir uyuşturucu kullanıcısının sanıktan esrar veya hap aldığına dair somut delil elde edilememiştir.

2) Sanığın işyerinde ve evinde ele geçen maddelerin tamamı basit uyuşturucu niteliğindeki esrar ve ecstazy haplar olup, çeşitlilik arzeden (esrar, eroin, kokain, bonzai gibi) uyuşturucular değildir.

3) Günde 3-4 adet meşe esrar kullanan ve günlük meşgalesinin neredeyse tamamını işyerinde geçiren sanığın yaklaşık bir haftalık içim ihtiyacı olan net 17 gram gelen 22 adet meşe esrarı işyerinde içme amaçlı bulundurması adet ve gramaj olarak olağan kabul edilmelidir.

4) Sanığın esrarı içmek amacıyla ve meşe halinde toptan satın alması ve işyerinde bulundurması "uyuşturucu ticareti yapmaktadır" şeklinde aleyhe yorumlanmamalıdır.

3) Günde 3-4 adet meşe esrar kullanan ve günlük meşgalesinin neredeyse tamamını işyerinde geçiren sanığın yaklaşık bir haftalık içim ihtiyacı olan net 17 gram gelen 22 adet meşe esrarı işyerinde içme amaçlı bulundurması adet ve gramaj olarak olağan kabul edilmelidir.

4) Sanığın esrarı içmek amacıyla ve meşe halinde toptan satın alması ve işyerinde bulundurması "uyuşturucu ticareti yapmaktadır" şeklinde aleyhe yorumlanmamalıdır.

5) Aylık geliri 3500 TL olan sanığın mevcut işide gözönüne alındığında tanesi 10 TL'den 22 adet esrarı satmak amacıyla bulundurduğunun kabul edilmesi olağan değildir.

Tüm bu nedenlerle; sanığın uyuşturucu madde sattığına, satışa arzettiğine, başkasına verdiğine, satış amaçlı bulundurduğuna dair bir takım varsayım ve ihtimallere dayalı doneler dışında mahkûmiyeti gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin, inandırıcı ve yeterli somut delil elde edilmediğinden ve şüpheden sanık yararlanır genel ceza kuralı gereğince eylemin değişen suç niteliği itibariyle TCK'nın 191. maddesinde düzenlenen kullanmak amacıyla uyuşturucu bulundurma suçunu oluşturduğu ve sanığın salıverilmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 16.03.2016
Yargıtay — Esas No: 2002/22020, Karar No: 2004/1082, Tarih: 12.02.2004

6. Ceza Dairesi 2002/22020 E., 2004/1082 K.

**6. Ceza Dairesi 2002/22020 E., 2004/1082 K.**

**- HIRSIZLIK**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 493 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 522 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 523 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 81 ]

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık Mustafa hakkında yapılan duruşma sonunda: TCK. nun 493/1, 522, 523/1, 59, 81/2-3 maddeleri gereğince 3 ay 11 gün hapis cezası ile mahkûmiyetine ilişkin (Adıyaman/Gölbaşı Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 13.11.2001 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi O Yer ve Üst Adıyaman C.Savcıları tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından bozma isteyen tebliğname ile 10.12.2002 tarihinde daireye gönderilmek okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık hakkında TCK'nun 81/2. maddesi uygulandığı halde aynı yasanın 522. maddesinin son fıkrasının açık hükmüne rağmen anılan maddenin 1. fıkrasındaki indirimden yararlandırılması,

2-Sanığın Gölbaşı İlçesinden çalıp P

İlçesine kullanıp götürdüğü motosikletin, bu kullanmadan doğan yağ, yakıt ve yıpranma gideri toplamı ödenmediği halde, TCK'nun 523/1. maddesinden yararlandırılması,

Bozmayı gerektirmiş, Üst ve O Yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi (BOZULMASINA), 12.2.2004 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10757, Karar No: 2009/7877, Tarih: 04.06.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/10757 E.  ,  2009/7877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 1.1.1996-28.3.2004 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 1.1.1996-28.3.2004 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar veRilmiştir

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı yasanın 79. maddesi bu tip hizmet tesbiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olusu her türlü delille ispat kazanabilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı adına davalı ...’den Kuruma hizmet bildiriminde bulunulmadığı, işyerinin 27.1.1997 tarihinde Yasa kapsamına alındığı, iş müfettişince işyerinde yapılan incelmede davacının çalışmasını gösteren bir kayda rastlanmadığından mahkeme başvurması gerektiğinin

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı adına davalı ...’den Kuruma hizmet bildiriminde bulunulmadığı, işyerinin 27.1.1997 tarihinde Yasa kapsamına alındığı, iş müfettişince işyerinde yapılan incelmede davacının çalışmasını gösteren bir kayda rastlanmadığından mahkeme başvurması gerektiğinin

aracıdan(taşaron) sözedebilmek için öncelikle üst işveren ve bunun tarafından ortaya konan bir iş olmalı ve görülmekte olan bu işin bölüm ve eklentilerinden bir iş alt işveren devredilmelidir. Buna karşın bir işin bütünüyle bir işverene devri durumunda veya anahtar teslimi denilen biçimde işin verilmesi durumunda artık üst-alt işveren ilişkisi söz konusu olamaz. Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin doğabilmesinin ilk koşulu; işyerinde işçi çalıştıran bir asıl işverenin, bulunması, diğer unsur işin asıl işverene ait işyerinde görülüyor olmasıdır.Dava konusu olayda tanık anlatımlarında geçen su, onarım ve çöp işi Belediye Kanunu gereğince Belediyece yerine getirilmesi gereken işlerden olduğundan asıl işveren davalı Belediyedir. Mahkemece yukarıda açıklanan şekilde bordo ve komşu işyeri tanıkları dinlenmiş ancak bu tanıkların beyanlarında geçtiği gibi davalı ...’nin başka şahıslara verdiği işlere ait kayıt ve belgeler araştırılmadan sonuca gidildiği görülmüştür.

Mahkemece yapılacak iş; uyuşmazlık dönemi içerisinde Belediye’nin kendi yapması gereken hizmetlerinden hangilerini mütahitlere verdiği verilen bu işlere ait kayıt ve belgeler Belediyeden ve işi alan şahıs veya mütahitlerden getirtilerek davacının bu işyerlerinde çalışmalarını gösteren kayıtları araştırılıp, ücret ödemelerine dair belgeler incelenerek davacının çalışmaları ile ilgili tüm deliller birlikte değerlendirilip çalışma süreleri tespit edilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 4.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1602, Karar No: 2019/2343, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1602 E.  ,  2019/2343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27535, Karar No: 2014/31088, Tarih: 24.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/27535 E.  ,  2014/31088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen infaz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 20.03.2012 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 18.02.2014 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1718, Karar No: 2023/4654, Tarih: 01.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/1718 E.  ,  2023/4654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/167 E., 2016/323 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/04/2016 tarihli 2016/167 E. 2016/323 K. sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 30.03.2021 havale tarihli ve 2016/265173 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile 18. Ceza Dairesine tevdi olunmuştur.

3.Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 01.02.2023 tarihli 2021/18580 esas 2023/2233 karar sayılı kararı ile dosyanın 12. Ceza Dairesine devredilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

Usul ve yasaya aykırı olarak verilen beraat kararının bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü:

"Her ne kadar sanıklar ... ve ...'ın birbirlerine hakaret ettikleri sabit ise de, hakaret suçunun karşılıklı olması nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiş, yine sanık ...'nın katılan ...'a mesaj göndermek suretiyle huzur ve sükununu bozduğu iddia edilmiş ise de, mesajların karşılıklı olması, katılanın sanığın kendisini anladığını ifade ettiğini söylemesi, bundan sonra mesajlarına da son vermesi karşısında; sırf rahatsızlık vermek kastıyla mesaj attığına dair delil elde edilemediğinden beraati gerekmiş, yine diğer sanıkların müşteki ...'in evi önünde gürültü yaparak kişilerin huzur ve sükununu bozduğu iddia edilmiş ise de yalnızca sanık ...'ın diğer sanık ... ile konuşmak için evin önüne geldiği, burada birbirlerine hakaret ettikleri, diğerlerinin olaya karışmadığı, hakaret suçundan gerekli değerlendirmenin yapıldığı, ayrıca huzur ve sükunu bozma suçunun oluştuğuna dair delil elde edilemediği gözetilerek beraatleri gerekmiş ve aşağıdaki hüküm kurulmuştur." şeklindedir.