muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16929, Karar No: 2017/4874, Tarih: 31.05.2017

Dava, kadastro...tespitine...itiraza...ilişkindir.

Çekişmeli...taşınmazın...bulunduğu...yerde...1956...yılında...tapulama...çalışması...yapılarak...tapulama...dışı...bırakılmış, 1988...yılında...6831...sayılı...Kanun...gereğince...orman...kadastrosu...ve...aynı...Kanunun....../... maddesi...uygulama...çalışmaları...sırasında...orman...sınırları...dışında...bırakılarak...kesinleşmiştir.

Çekişmeli...taşınmazın...03...02...2015...havale...tarihli...fen...bilirkişi...raporuna...ekli...krokide (...) harfi...ile...işaretli...bölümünün, uzman...orman...bilirkişi tarafından...orman...kadastrosuna, eski...tarihli...hava...fotoğrafları...ve...memleket...haritasına...dayalı...olarak...yöntemine...uygun...biçimde...yapılan...inceleme...ve...araştırma...sonucunda...orman...sayılmayan...yerlerden olduğu...ve...adına...tescil...kararı...verilen...kişi...yararına...3402...sayılı...Kanunun...14. maddesinde...yazılı...kazandırıcı...zamanaşımı...zilyetliği...yoluyla taşınmaz...edinme...koşullarının...oluştuğu...belirlenerek...hüküm...kurulmasında...bir...isabetsizlik...bulunmasa...da; taşınmazın (...) harfi...ile...gösterilen...bölümünün...hükme...esas...alınan...ziraat...bilirkişi...raporuna...göre...üzerinde...herhangi...bir...zirai...muhdesat...olmadığı, kayalık...taşlık...durumda...ve...maki...bitki...örtüsü...ile...kaplı...olduğu, keşif...tarihi...itibariyle...20...yılı...aşkın...zamandır...tarım...yapılmadığının...belirtildiği, bu...haliyle...davalı...lehine...kazandırıcı...zamanaşımı...zilyetliği...yoluyla...taşınmaz...edinme...koşullarının...oluşmadığı...gerekçesiyle (...) harfli...alan...bakımından...Hazinenin...davasının...kabul...edilmesi...gerekirken...reddine...karar...verilmiş...olması...doğru...görülmemiş...ve...hükmün...bozulmasını...gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarda...açıklanan...nedenlerle...davacı...Hazine...vekilinin...temyiz...itirazlarının...kabulü...ile...hükmün...BOZULMASINA...31...05...2017...günü...oy...birliğiyle...karar...verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29674, Karar No: 2015/39107, Tarih: 03.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/29674 E.  ,  2015/39107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/375087

MAHKEMESİ : Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2011

NUMARASI : 2010/955 (E) ve 2011/511 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık M.. Ü..'nün tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme ilişkin temyizde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinden görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalarda “...etrafta ileri geri konuştuğunu duydum, ayrıca bizim WEB sitelerimiz müşteki adınaydı, onları da bize devretmesini istiyorduk ancak telefonları açmıyordu, bende o anlık sinirle davaya konu edilen notları müştekinin eşine götürüp verdim...” şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık M.. Ü..'nün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/43267, Karar No: 2013/1456, Tarih: 17.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/43267 E.  ,  2013/1456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzde sabit ize neden olan yaralanmanın basit tıbbi müdahaleyle giderilemeyeceği gözetilmeksizin, temel cezanın TCK'nin 86/1 maddesi yerine TCK'nin 86/2 maddesine göre belirlenmesi, TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması karşısında sonuca etkili görülmediğinden, yüzde sabit ize neden olan yaralanmadan dolayı uygulama maddesinin 'TCK'nin 87/1.c' maddesi yerine, 'TCK'nin 87/1.d' maddesinin gösterilmesi de mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29407, Karar No: 2014/30246, Tarih: 17.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/29407 E.  ,  2014/30246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2014/201809- Kanun Yararına Bozma

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 05/03/2014 -2013/722 esas, 2014/161 karar

SUÇ : Kasten yaralama suçu

Kasten yaralama suçundan sanık E.. A..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a, 62/1, 52. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanığın 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 13/02/2013 tarihli ve 2012/891 esas, 2013/132 sayılı kararını müteakip, sanığın deneme süresi içinde işlediği kasten yaralama suçundan Tekirdağ 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 05/11/2013 tarihli ve 2013/124 esas, 2013/52 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı ile mahkum olduğundan bahisle, sanık hakkında daha önceki 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 13/02/2013 tarihli hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi uyarınca açıklanmasına dair aynı Mahkemenin 05/03/2014 tarihli ve 2013/722 esas, 2014/161 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 23.05.2014 tarih ve 2014/10331 – 35494 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.06.2014 tarih ve 2014/201809 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. fıkrasında yer alan “Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir. Uzlaşmaya ilişkin hükümler saklıdır. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade eder.” ve aynı maddenin 11. fıkrasında yer alan “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yansına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir.” şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, Tekirdağ 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 05/11/2013 tarihli ve 2013/124 esas, 2013/52 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının sanık hakkında hukuki sonuç doğurmayacağı ve deneme süresi içinde işlenen kasıtlı suç olarak kabul edilerek, sanık hakkındaki hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi uyarınca açıklanmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 05/03/2014 tarihli ve 2013/722 esas, 2014/161 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2500, Karar No: 2010/10433, Tarih: 12.07.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/2500 E.  ,  2010/10433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 4. Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile dava dışı ... arasında imzalanan gayrimenkul satış sözleşmesinden doğan her türlü alacak haklarını 23.06.2007 tarihinde yapılan devir protokolü ile devraldığını, 12.07.2005 tarihinde yapılan sözleşmenin 3. maddesinde teslim tarihinin 14 ay olarak belirtilmesine göre satın alınan dairenin en geç 12.09.2006 tarihinde teslim edilmesi gerekir iken 12.06.2007 tarihinde teslim edildiğini, 9 aylık gecikme nediniyle doğan kira kaybı olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL’nin temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davaya konu dairenin ilk alıcıya tesliminden sonra davacının devir aldığını,geç teslim nedeniyle bir zararının oluşmadığını ve davacının taraf sıfatının bulunmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacı ile davalı arasında akdi ilişki olmadığı ve davacının taraf sıfatı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı, dava dışı ...’in davalı ile yapılan gayrimenkul satış sözleşmesine dayalı olarak satın aldığı taşınmazı kendisine devrettiğini,devir sözleşmesi gereğince dava dışı ...’in satış sözleşmesinden doğan haklarını devraldığını, bu devir sözleşmesi nedeniyle devir öncesi döneme ilişkin dairenin geç tesliminden kaynaklanan kira bedeli zararının tahsilini istemiştir.

Davacı ile dava dışı ... arasında yapılan 23.06.2008 tarihli devir protokolünde 12.07.2005 tarihli gayrimenkul satış sözleşmesinden doğan her türlü hakkın devredildiği belirtilmek suretiyle davacıya alacağın temlik edildiği anlaşılmaktadır.Alacağın temliki Borçlar Kanununun 162-172. maddeleri arasında düzenlenmiştir. Alacağın temliki ile alacak hakkı bunu devralan 3. kişiye geçer. Böylece devralan daha önce temlik edene ait olan alacak hakkını kesin olarak iktisap eder ve bunun üzerinde "tasarruf etme" yetkisini kazanır. Davaya konu uyuşmazlıkta ilk malik alacak hakkını davacıya devretmiş olmakla,davacı temlik eden ...’e ait hakları talep etme hakkı doğmuştur.Bu durumda davacının taraf ehliyetinin bulunduğunu kabul edilerek davanı esasına girilerek sonucuna uygun karar verilmesi gerekir iken yazılı şekilde taraf ehliyeti bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, 12.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12945, Karar No: 2014/4939, Tarih: 18.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/12945 E.  ,  2014/4939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/76177

MAHKEMESİ : Amasya Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2009

NUMARASI : 2009/132 (E) ve 2009/864 (K)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan kamu davası açıldığı, hüküm verildikten sonra, katılanın 05/09/2011 tarihli dilekçesiyle şikayetten vazgeçtiği dikkatte alınarak ve sanığa yüklenen güveni kötüye kullanma suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olduğu gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 73/6. maddesi gereğince şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususunda sanığın beyanı saptanarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12112, Karar No: 2012/11836, Tarih: 21.11.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/12112 E.  ,  2012/11836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılanmaları sırasında; Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesiyle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine göre, yerinde görülmeyen ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/07/2012 gün ve 2012/429 E. 2012/412 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17745, Karar No: 2011/1826, Tarih: 01.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17745 E.  ,  2011/1826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin ek davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün ...'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin ek davada, mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edelin bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davanın konusu ve tarafları aynı olup, hükmolunan bedel dikkate alındığında vekalet ücretine ilk davada hükmedilmiş olduğundan hakkaniyet gereği yeniden vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, vekalet ücreti takdiri,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin bendin çıkartılmasına, yerine (İlk davada vekalet ücretine hükmedilmiş olduğundan yeniden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7279, Karar No: 2015/10626, Tarih: 07.12.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/7279 E.  ,  2015/10626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında aynı maddenin birinci, ikinci ve dördüncü fıkralarındaki bazı sözcüklerin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas 2015/85 Karar sayılı iptal kararının anılan kanun maddesinin 1. fıkrasındaki ''hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak'' hükmü gereğince infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'un temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelmesinde;

Uygulama sırasında herbir sevk maddesi kendi içinde ayrı değerlendirmeye tabi tutulduğundan, ayrıca gece nedeniyle mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, bozma talep eden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde katılanın lokantasından bir adet ekmek ile 7 TL bozuk para çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca bu sebeplerden dolayı tebliğnamaye uygun olarak BOZULMASINA, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23372, Karar No: 2022/6588, Tarih: 28.04.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/23372 E.  ,  2022/6588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkeme kararının sanığın yüzüne karşı verildiği, 05.08.2017 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı kanunla değişik 5271 sayılı CMK'nın 291. maddenin birinci fıkrasında yer alan ''yedi'' ibaresi ''onbeş'' şeklinde değiştirildiği, bu itibarla 05.08.2017 ve bu tarihten sonra verilen kararlar yönünden temyiz süresinin on beş gün olarak kabul edilmesi gerektiği belirlenmekle, yüzüne karşı verilen hükmü 5271 sayılı CMK'un 291. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süreden sonra 18/12/2020 tarihinde temyiz eden sanığn temyiz itirazının aynı Kanun’un 298. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 28/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1576, Karar No: 2011/984, Tarih: 18.02.2011

**5. Ceza Dairesi         2009/1576 E.  ,  2011/984 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; kaçırıp alıkoyma suçundan beraetine, ırza geçme suçundan mahkümiyetine dair, ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.10.2007 gün ve 2001/271 Esas, 2007/403 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdureye atanan vekilin şikayetçi olduğunu beyan etmesi karşısında öncelikle ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi Baştabipliği ve ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Başhekimliğinin raporlarına göre akıl hastası olup, kendisine karşı işlenen fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir bulunmadığı anlaşılan mağdureye 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesi uyarınca vasi tayin ettirilip, aynı Kanunun 462/8. maddesine göre husumet izni alındıktan sonra 5271 sayılı CMK.nun 238. maddesi uyarınca davaya katılmak isteyip istemediklerinin sorulması ve bu konuda bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Suç niteliğine etkisi bakımından mağdureye ait nüfus kaydının temin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve mağdurenin ... olan adının ..., 20.06.1964 olan doğum tarihinin 1969 olarak karar başlığında gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin ve mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.