muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11575, Karar No: 2023/7405, Tarih: 08.11.2023

6. 30.03.2016 ve 31.03.2016 tarihlerindeki eylemleri bir bütün olarak değerlendirilerek sanığın ruhsatsız tabancasına kolluk tarafından el koyulmasına mağdurenin neden olduğunu düşünerek, evinde, "Senin geçmişini si..ceğim, senin yüzünden silahımı aldılar, Cuma akşamına kadar bana 10.000,00 TL para getireceksin, yoksa silah getireceksin, getirmezsen seni bahçeye bağlayıp neler yapacağım bak, kafanı kırmam lazım" ve sonrasında mesaj yoluyla, "27 saatiniz kaldı, ben sizi bulurum, evine gelmeyenin a.k bak ben neler yapıyorum görün bakalım" ifadelerini kullanarak mağdurenin ya 10.000 TL para ya da silahı getirmesi için mağdurenin, hayatına, vücut dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit ederek, cebir uygulayarak, mağdurenin para vermesine yada silah bulmasına mecbur kıldığı, tanık ifadeleri, mağdurenin istikrarlı beyanları, mağdurenin rızası ile teslim ettiği ve rızası ile tutanağa geçmiş telefonundaki mesaj ve arama kayıtları göz önüne alınarak, sanığın üzerine atılı konutta yağma suçunu işlemiş olduğu kanaat edinilmiştir. Mağdurenin ve tanık ...'in beyanları, tanık taksi şoförü C.M.'nin de anlatımları göz önünde bulundurulduğunda, mağdure ve tanık ...'in sanığın evine saat 04.00 civarlarında gittiği, yağma eyleminin saatinin tam olarak tespit edilememesi, eylemin mağdurenin evden ayrılış saatine yakın olması dikkate alınarak, sanık hakkında "Gece Vaktinde Yağma" suçunun oluşmadığı lehine değerlendirilmiş olup 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uygulanmamıştır. Sanığın eylemi teşebbüs aşamasında kaldığından meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurularak cezasından aynı Kanun'un 35 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1/3 oranında indirim yapılmıştır. Mağdurenin 31.03.2016 tarihinde İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığı'na verdiği dilekçede yağma eyleminin sanığın ruhsatsız silahını yakalatmasını kendisinin ihbar ettiğini düşünmesi nedeniyle gerçekleştiğini belirttiği, daha sonraki beyanlarında ise sanığa 10.000,00 TL borcu olduğunu, sanığın yağma eylemini bu sebeple gerçekleştirdiğini belirtmiş ise de; sanığın mağdurenin üzerinde baskı kurduğu anlaşılmış olup, mağdurenin borcu olmadığı halde beyanında bu şekilde dönmesini gerektirir bir sebep olmadığı ve sanığın mağdure şikayetinden vazgeçtikten sonra teslim olması bir arada değerlendirilerek sanığa, aynı Kanun'un 150 nci maddesinin birinci fıkrasında "Hukuki İlişkiye Dayanan Alacağını Tahsil Amacıyla Yağma" hükümleri uygulanmamıştır.

7. Sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümleri açısından verilen cezaların sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri, lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek cezalarından ayrı ayrı takdiren indirim yapılmasına, sanığın adli sicil kaydında gözüken İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/485 Esas, 2012/78 Karar sayılı ilamındaki 1 yıl 8 ay hapis cezası nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince mükerrer olduğundan sanığa hükmolunan cezaların aynı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca ayrı ayrı mükerrerlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, sanığın Mahkemedeki hal ve harekatı, suça meyilli kişiliği, adli sicil kaydında kasıtlı suçlardan mahkumiyetinin bulunması bir arada değerlendirildiğinde bir daha suç işlemeyeceği hususunda Mahkemede olumlu bir kanaat oluşmadığından yasal şartları oluşmayan 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi, 51 inci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Temyizin Kapsamına Göre;

1. 29.03.2016 tarih saat 23.30 sularında mağdurenin, arkadaşı ... ile birlikte (...) AVM civarında bulunan (...) (...) isimli kafede kahve içtikten sonra birlikte kafeden çıktıkları ve otobüs durağına geçtikleri, bu sırada mağdure ve arkadaşını gören sanığın, yanlarına gelerek mağdura hitaben "A.. koyduğum siz hayırdır" diyerek sol kaval kemiğine tekme ile vurduğu, daha sonra mağdure ile durakların arka tarafına gittikleri, burada "Sen nispet mi yapıyorsun" diyerek, kolunda saat bulunan eliyle mağdurenin burnuna vurduğu ve mağdurenin burnunun kanadığı, mağdurenin kaçmak istediğinde sanığın, mağdurenin saçlarından tutarak çektiği, mağdurenin bağırması üzerine olay yerine vatandaşların geldiği, bunun üzerine mağdurenin kaçtığı ve ikametine gittiği, akşam ikametinde bulunduğu sırada burnunun şişmesi ve ağrısının artması nedeniyle mağdurenin, arkadaşı ...'i çağırarak birlikte Devlet Hastanesine gittikleri, muayeneden çıktıkları sırada başka bir suçtan dolayı adli raporunun alınması için hastaneye getirilen sanık ile karşılaştıkları, ardından mağdurenin arkadaşı ile hastaneden ayrılarak ikametine gittiği, mağdurenin arkadaşı ile birlikte ikametinde bulunduğu sırada yani 30.03.2016 günü saat 04:00 sıralarında, sanığın cep telefonu ile mağdureyi aradığı ve nerede olduğunu, yanında kim olduğunu sorduğu, mağdurenin de evde arkadaşı ile birlikte olduğunu söylediği, bunun üzerine sanığın "Arkadaşını da al Cerrah'taki eve gel" dediği, mağdurenin olumsuz yanıt vermesi üzerine sanığın "Senin hayatını si..rim, çabuk buraya gel, gelmezsen neler yapacağım, senin a..na koyarım" dediği, bunun üzerine mağdurenin Cerrah'a gitmeye karar verdiği, arkadaşı ... ile birlikte taksiyle Cerrahtaki sanığın evine gittikleri, evde sanık ... arkadaşı ...'in olduğu, sanığın mağdureye hitaben yine hakaretler ederek televizyonun kumandasını mağdureye fırlattığı, kumandanın mağdurenin başına isabet ettiği ve kırıldığı, "Senin geçmişini si..ceğim, senin yüzünden silahımı aldılar, Cuma akşamına kadar bana 10.000,00 TL para getireceksin, yoksa silah getireceksin, getirmezsen seni bahçeye bağlayıp neler yapacağım bak, kafanı kırmam lazım" dediği, sanığın mağdureden yan odaya geçmesini istediği, mağdurenin kabul etmemesi üzerine mağdureye bağırdığı, mağdure odaya geçtikten kısa bir süre sonra sanığın geldiği mağdureden soyunmasını istediği, mağdurenin yatağın köşesinde oturur vaziyette olduğu, sanığın ışığı kapatıp soyunup yatağa girdiği, mağdureye soyun diyerek bağırdığı, mağdurenin sanıktan korktuğu için soyunduğu, mağdurenin kendisi sıkması nedeniyle mağdurenin saçını çektiği, mağdurenin sanığı ittiği, sanığın penisini mağdurenin rızası hilafına vajinasına soktuğu, daha sonra mağdure ve sanığın odadan çıkarak tanıkların yanına geldikleri, sanığın, mağdureye hitaben "Beni anladın değil mi, Cuma(01/04/2016) saat 17:00'ye kadar vaktin var, ister 10

.000,00 TL para getir, istersen silah getir, ikisi de kabulümdür, eğer getirmezsen bak gör sana neler yapacağım, hayatını mahvedeceğim, hayatını si..ceğim, ölmüş anneni si..ceğim, istiyorsan beni şikayet et, bi bok olmaz, bu akşamki gibi gidip ifade verip çıkarım, sonra olacakları sen düşün, ölmek için bana yalvarırsın" dediği, bir süre sonra tanık ...'in, yeter artık ben işe gideceğim, bu da işe gidecek dediği, bunun üzerine sanığın da tamam giderken bunları da götür dediği, ardından mağdure, tanıklar ... ve ...'in evden ayrıldıkları anlaşılmıştır.

2. 31.03.2016 tarihinde sanığın mağdurenin cep telefonuna "27 saatiniz kaldı", "2 gün vardı beni ilgilendirmez ben sana söyledim söyleyeceğimi bi daha yazma çare ara", "ben sizi bulurum", "ben bulurum sizi amk evine de gelmeyenin amk bak ben neler yapıyom görün bakalım yazma bidaha ananı avradını sikerim orospu çocuğu seni", "Teli aç amk" ve "açma açma yarın ilk migrostayım sonrasına bakacaz amk senin" şeklinde mesajlar gönderdiği, mağdurenin de bu mesajlara "27 saate nasıl bulayım ben 10 bin lira", "Ben bulamam", "Zaten dağıttın yüzümü kırdın burnumu daha napcan Allah aşkına el insaf nerden bulayım ben sana o kadar parayı yaa silahı" şeklinde cevap verdikten sonra aynı günün akşamında sanıktan şikayetçi olduğu olayda;

3. Sanık hakkında 30.03.2016 ve 31.03.2016 tarihinde mağdureye karşı nitelikli yağma suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı yapılan istinaf başvuruları yönünden; Adli sicil kaydına göre sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik hükümleri uygulanmaması hatalı ise de bu suç yönünden aleyhe istinaf başvurusu bulunmaması nedeniyle eleştirilmekle yetinilmiştir. Eleştirilen husus dışında İlk Derece Mahkemesi'nin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka ayrılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik bulunmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu anlaşıldığından istinaf başvurularının esastan reddine karar vermek gerekmiştir.

4. Sanık hakkında 30.03.2016 tarihinde mağdureye yönelik nitelikli cinsel saldırı suçundan verilen beraat kararına karşı yapılan istinaf başvuruları yönünden; tüm dosya kapsamının değerlendirilmesi ile; mağdurenin olaydan kısa süre sonra alınan beyanları, olayların oluş ve gelişimi, tanık Meyem'in kollukta, sanığın mağdureye iki kez odaya geçmesi yönünde bağırdığı ve evden ayrıldıktan sonra mağdurenin odada sanığın kendisinden bir şeyler yapmasını istediğini, yapmak istemeyince saçını çektiği, omzunu ısırdığını söylediği yönündeki beyanları dikkate alındığında mağdurenin sanıktan korkması nedeniyle soruşturma aşamasındaki beyanlarından dönerek sanığı suçtan kurtarmaya yönelik beyanlarda bulunması hususları bir arada değerlendirildiğinde sanığın mağdurenin rızası olmamasına rağmen cinsel organını mağdurenin cinsel organına sokmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu yönünde Dairede tam bir vicdani kanaat oluştuğundan İlk Derece Mahkemesinin atılı suçtan sanığın beraatine dair kararının kaldırılması ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. Sanık hakkında hüküm kurulurken; sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca suçun işleniş biçimi, suç konusunun önemi ve değeri, kastının yoğunluğu göz önüne alınarak, takdiren alt sınırdan temel ceza belirlenmiş, cezanın geleceği üzerindeki etkisi lehine takdiri indirim kabul edilerek cezasından indirim yapılmış, hukuki süreçte belirtildiği şekilde hüküm kurulmuştur.

5. Sanık hakkında 30.03.2016 tarihinde mağdureye karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı yapılan istinaf başvuruları yönünden; oluş ve kabule göre, sanığın mağdureye televizyonun kumandasını fırlatıp basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı olayda İlk Derece Mahkemesi'nin sanığın mağdureye karşı üzerine atılı silahla basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde kasten yaralama suçunun sübut bulduğuna dair kabul ve uygulamasında Dairece bir isabetsizlik görülmemiş ancak sanığın adli sicil kaydında İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/6 Esas, 2012/11 Karar sayılı ilamı nedeniyle ikinci tekerrür hali dikkate alınarak ikinci kez mükerrirliğine karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu suç yönünden aleyhe istinaf başvurusunun bulunması dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanık hakkında yeniden hüküm tesis edilmiştir. Sanık hakkında hüküm kurulurken; sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca suçun işleniş biçimi, suç konusunun önemi ve değeri, kastının yoğunluğu göz önüne alınarak, takdiren alt sınırdan temel ceza belirlenmiş, sanığın eylemini silahtan sayılan kumanda ile gerçekleştirmesi nedeniyle cezasından aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca artırım yapılmış, cezanın geleceği üzerindeki etkisi lehine takdiri indirim kabul edilerek cezasından indirim yapılmış, sanığın suça eğilimli kişiliği, tekerrüre esas sabıkası bulunması hususları dikkate alındığında bir daha suç işlemeyeceği yönünde Dairede olumlu kanaat oluşmadığından hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi, 51 inci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uygulanmayarak hüküm tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kaldırılıp aynı ceza miktarına hükmedilmesine karşın, bu cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi nedeniyle, İlk Derece Mahkemesi tarafından kurulan hükmün sanık aleyhine değiştiği ve böylece temyiz kanun yolu incelemesine tabi olacağı anlaşıldığından, bu husustaki Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

IV. GEREKÇE

1. Kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kaldırılıp aynı ceza miktarına hükmedilmesine karşın, bu cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi nedeniyle, İlk Derece Mahkemesi tarafından kurulan hükmün sanık aleyhine değiştiği ve böylece temyiz kanun yolu incelemesine tabi olacağı anlaşıldığından, bu husustaki Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirmesi nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesi de yerinde olduğundan, 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış, temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 10.05.2023 tarihli ve 2021/1336 Esas, 2023/930 Karar sayılı kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İnegöl Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1297, Karar No: 2013/5246, Tarih: 04.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/1297 E.  ,  2013/5246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-birinci ve ikinci cümle, 62/1, 52/2, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir eylem olması gerektiği;

Somut olayda, kendisine yediemin olarak bırakılan malları parası olmadığı için satış yerine getiremediğini beyan eden sanığın mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 04.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15181, Karar No: 2019/77, Tarih: 07.01.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/15181 E.  ,  2019/77 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl ve birleşen davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K... A R A R

Davacı vekili, dava konusu 2748 ada 29 parsel sayılı taşınmazda 88/288 hisse malikleri olan.... adlı kişilerin bilinmediğinden bahisle ... Defterdarının kayyım tayin edildiğini,yapılan tahkikatta taşınmazın ... ve...... kullanımında olduğunun tespit edildiğini, 31.01.2005 tarihinde ihbarname gönderildiğini, fakat ödemenin yapılmadığını, bu nedenle 01.01.2000 tarihinden 31.12.2005 tarihine kadar toplam 28980TL ecrimisilin davalılardan faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı...... vekili; dava konusu taşınmazın 1964 yılından beri ... kullanımında olduğunu, davalının dava konusu taşınmazı ...’den kiraladığını, ...’in vefatından sonra da ...’in eşi olan Zabita ....’e kira ödediğini, ...’in de mirasçısı olmadığını, husumetten davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Asıl dava ... ve......’e karşı açılmış olup dava açılmadan önce ...’in vefat etmiş olması nedeniyle davacı vekili tarafından ... mirasçılarına ve......’e karşı yeni bir dava açılmış olup iş bu dava ile birleştirilmiştir.

Birleşen dosyadaki bir kısım davalılar Gülselin Şiringil, Zabita Şakarer ve İlyas Şakarer'in vekili süresinde verdiği cevap dilekçesinde; muris ...'in dava konusu taşınmazda 186/288 hissesi olduğunu, mirasçılarının 09.02.2007 tarihinde intikal işlemini yaptırdıklarını, 1980 yılından beri dava konusu taşınmazın kardeş ve oğul olan ... tarafından 11.06.2004 tarihinde ölene kadar kullanıldığını, onun ölümünden sonra da eşi...... tarafından kullanıldığını, davalıların ve murislerinin haksız kullanımlarının olmadığını, ecrimisilin dava tarihinden geriye son 5 yıl için istenebileceğini, talebin zamanaşımına uğradığını, ayrıca kayyımın 30.11.2004 tarihinde atandığını ve bu tarihten öncesi için ecrimisil isteyemeyeceğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalılar ... ve ...; davayı kabul etmediklerini dedeleri ...’in 07.05.2006 tarihinde vefat ettiğini, vefatından önceki bedellerin davalılardan talep edilemeyeceğini, anneleri .’in dükkanda kiracı olduğunu ve kirayı da babaanneleri Zabita Şakarer’e ödediğini davanın reddinin gerektiğini savunmuşlardır.

Davalılar ... ve ...; davayı kabul etmediklerini dedeleri ...’in 07.05.2006 tarihinde vefat ettiğini, vefatından önceki bedellerin davalılardan talep edilemeyeceğini, anneleri .’in dükkanda kiracı olduğunu ve kirayı da babaanneleri Zabita Şakarer’e ödediğini davanın reddinin gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece; ilk kararda asıl dava yönünden davalı ...'in dava açılmadan önce ölmüş olması nedeniyle ölü şahıs hakkında dava açılamayacağından davanın reddine, davalılardan...... dava konusu yerde kiracı konumunda bulunduğundan kendisine husumet tevcih edilemeyeceğinden bu davalı hakkında açılan davanın reddine, birleşen dava yönünden davalılardan...... dava konusu yerde kiracı konumunda bulunduğundan kendisine husumet tevcih edilemeyeceğinden bu davalı hakkında açılan davanın reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın 27159 TL üzerinden kabulüne, bu miktara işgale başladığı tarihten itibaren yasal kademeli faizi ile birlikte davalılardan hisseleri oranında tahsiline fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 22.05.2012 tarih 2012/5323 Esas ve 2012/12965 Karar sayılı ilamıyla davacı tarafından dava açılırken yargı harçları yatırılmadığından harçların yatırılması konusunda önel verilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi, kabule göre de; bir kısım davalılar zamanaşımı definde bulunduğundan Mahkemece bu hususun da tartışılıp değerlendirilerek faize dönem sonu (tahakkuk tarihi) itibariyle hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulmuş olup davacı tarafça dava açılırken yatırılması gerekli harçlar yatırılmış olup bunun üzerine mahkemece davanın açılış tarihinin harcın yatırıldığı tarih olduğu, bu durumda dava tarihinin 24.12.2012 olarak kabul edilmesi gerektiği, davalı yanca zamanaşımı definde bulunulduğu, dava ile 01.01.2000 - 31.12.2005 arasında geçen süre için tazminat talep edildiğinden zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından karar süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; ecrimisil istemine ilişkindir.

Dava; ecrimisil istemine ilişkindir.

Dava 28.07.2008 tarihinde açılmış olup..., Nişan Bakyan, Hırant ve Haykozan adlı kişilerin kayyımı olan defterdar tarafından harca esas değer 28980TL olarak gösterilmiştir. Ne var ki; Mahkemece peşin ve başvuru harcı alınmaksızın dava dilekçesi esasa kaydedilmiştir. Sonradan Mahkemece verilen süre ve imkan üzerine davacı kayyım tarafından harç tamamlanmıştır. Zamanaşımı; dava dilekçesinin mahkemeye verildiği tarihte kesilir. Somut olayda da dava dilekçesi 28.07.2008 tarihinde verilmiş olup zamanaşımı bu tarihte kesilmiştir. Davacının talebi 01.05.2000-31.12.2005 tarihleri arasındaki ecrimisil istemine ilişkin olduğuna göre bir kısım davalılarca süresinde ileri sürülen zamanaşımı defi göz önüne alınırken dava dilekçesindeki talep aralığına da dikkat edilmek suretiyle davanın açılış tarihi olarak kabul edilen 28.07.2008 tarihinden geriye dönük 5 yıllık ecrimisilin belirlenmesi ve buna göre asıl ve birleşen davalar hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken yazılı gerekçelerle hataya düşülerek mahkemenin hatasından kaynaklanan eksikliğin davacıya yüklenmek suretiyle harcın alındığı tarihin dava açılış tarihi sayılarak zamanaşımı definde kimlerin bulunduğunun ayrımı dahi yapılmaksızın davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle 6100 Sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 Sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca usul ve yasaya aykırı kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 07.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.