muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4946, Karar No: 2024/8819, Tarih: 21.10.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/4946 E.  ,  2024/8819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesi kararının dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesince verilen 07.12.2023 tarih ve 2020/1943 Esas - 2023/1358 Karar sayılı kararın davalılar vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesince 26.02.2024 tarih ve 2024/1267 E. 2024/1432 K. sayılı kararıyla davalıların adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin davalılar vekili tarafından istenmesi üzerine dosyanın HMK’nın 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/2. fıkrası gereğince inceleme konusu adli yardım talebinin reddine dair itirazın tetkikatının duruşmalı olarak yapılması mümkün olmadığından, davalıların duruşma talebinin REDDİNE,

1- Davalı ... Dışı Ticaret A.Ş.’nin itirazlarının incelenmesinde;

Adli yardım 6100 sayılı HMK'nın 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334/1. maddesi hükmünce gerçek kişilerin adli yardımdan istifade etmesi mümkün olup, 334/2. maddesinde öngörülen kamuya yararlı dernek ve vakıflar dışındaki tüzel kişilerin kural olarak adli yardımdan yararlandırılması mümkün değildir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2020/14-349 Esas, 2020/754 Karar no ve 13/10/2020 tarihli kararı)

Somut olay incelendiğinde; adli yardım isteminde bulunan davalı şirket ticaret şirketi olup 6100 sayılı HMK'nın 334/2. maddesinde adli yardımdan yararlanabilecek tüzel kişilerden olmadığından Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olup itirazının reddine kesin olarak karar vermek gerekmiştir.

2) ...’nun itirazlarının incelenmesinde ise;

Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir (Pekcanıtez H./ Özekes M./ Akkan M./ Taş Korkmaz H.: Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, İstanbul 2017, s. 2410-2411).

Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir (Pekcanıtez H./ Özekes M./ Akkan M./ Taş Korkmaz H.: Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, İstanbul 2017, s. 2410-2411).

Anılan maddelere göre adli yardımın şartları “ödeme gücünden yoksun olma” ve “talebin açıkça dayanaktan yoksun olmaması”dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1). Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (m. 336/2).

Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Somut olayda, davalıların adli yardım talebine ilişkin temyiz dilekçesi ekinde sunulan belgelerin, ödeme gücünden yoksunluğu tevsik eder nitelikte olmadığı görülmektedir.

Açıklanan nedenle Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olduğundan, davalı ...’nun yerinde bulunmayan itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalılarının yerinde görülmeyen itirazlarının ayrı ayrı HMK’nun 337/2. maddesi gereğince REDDİNE, 21.10.2024 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1351, Karar No: 2025/81, Tarih: 14.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/1351 E.  ,  2025/81 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44.Hukuk Dairesi

SAYISI :2023/96 Esas, 2023/1608 Karar

HÜKÜM :Esastan ve usulden istinaf başvurusunun reddi.

İLK DERECE MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2017/265 E., 2022/110 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369/2 hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin yıllar boyunca birçok ilköğretim kitabı yazıp sorular hazırladığını, kendisine ait birçok eserin bulunduğunu, yayıncılık yapan davalının ilköğretim kitapları, soru kitapları ve yardımcı kitaplar bastığını, kitaplarında müvekkiline ait soruları izinsiz yayınladığını, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu (FSEK) ile eser sahibinin çoğaltma, yayma, işleme, temsil gibi mali hakları ve umuma arz, adını belirtme, eserde değişiklik yapılmasını yasaklama gibi manevi haklarının koruma altına alındığını, davalının müvekkilinin mali ve manevi haklarını ihlal ettiğini ileri sürerek şimdilik FSEK'in 68. maddesi uyarınca üç kat olarak 1.000,00 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte, anılan Kanun'un 70/1 hükmü uyarınca 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte, yine aynı Kanun'un 70. maddesi uyarınca haksız kazancın işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, davacı, sunduğu sözleşme örnekleri ve dilekçeleri ile maddi tazminat alacağının %25'ini Yasemin Özen'e, %24’ünü ...’ya, bu davadan alacağı tazminatların %50'sini ...'e temlik ettiğini beyan etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, FSEK'in 68. maddesi uyarınca davacının bu tazminatın üç katını talep edebileceği, her ne kadar davacı, anılan Kanunun 70/3 hükmü uyarınca davacının elde ettiği gelirden de 1.000,00 TL'nin kendisine verilmesini talep etmişse de, bu gelirden 68. madde uyarınca talep edilen tazminatın düşülmesi gerektiği, anılan madde uyarınca hesaplanan tazminatın 1.000,00 TL'den fazla olması nedeniyle FSEK'in 70/3 hükmü uyarınca ayrıca tazminata hükmedilemeyeceği, dava dilekçesinde haksız fiil tarihinden itibaren faiz talep edilmişse de, daha sonra sunulan ıslah dilekçesinde maddi tazminat için dava tarihinden itibaren faiz istenerek faiz taleplerinin daraltıldığı, taleple bağlılık ilkesine göre FSEK'in 68. maddesi uyarınca hesaplanan tazminata dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiği, davalının davacıya ait eserlerden yaptığı intihal oranları, kusur derecesi, intihal yapılan eser sayısı ve tarafların mali ve ekonomik durumlarına göre davacı ... lehine anılan Kanun'un 70/1 hükmü uyarınca 3.500,00 TL manevi tazminata hükmedilmesinin hakkaniyete uygun olacağı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, davalının Türkçe Sevinci 2, Türkçe Sevinci 3, Türkçe Sevinci 4, Türkçe Sevinci Koparmalı Test ve Etkinlik Sayfaları 2, Türkçe Sevinci Koparmalı Test ve Etkinlik Sayfaları 3, Matematik Sevinci 4 isimli kitaplarında davacı ...'ye ait eserleri izinsiz kullanmak suretiyle FSEK'ten kaynaklanan mali ve manevi haklarına tecavüz ettiğinden anılan Kanun'un 68. maddesi uyarınca; 2013 yılında basılan Matematik Sevinci 4 kitabı için 42,09 TL, 2013 yılında basılan Türkçe Sevinci 2 kitabı için 6.046,21 TL, 2013 yılında basılan Türkçe Sevinci 3 kitabı için 7.441,63 TL, 2013 yılında basılan Türkçe Sevinci 4 kitabı için 154,94 TL, 2013 yılında basılan Türkçe Sevinci Koparmalı test ve Etkinlik sayfaları 2 kitabı için 4.908,73 TL, 2013 yılında basılan Türkçe Sevinci Koparmalı test ve Etkinlik sayfaları 3 kitabı için 2.291,85TL olmak üzere toplam 20.885,45 TL'nin 3 katı karşılığında taleple bağlı kalınarak 208,854 TL'nin davacı ...' ye, 10.442,73 TL' nin davacı ...'e, 5.012,51 TL'nin davacı ...'ya, 5.221,36 TL'nin davacı ...'ye dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak verilmesine, 3.500,00 TL manevi tazminatın 27.09.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı ...'ye verilmesine, dava tarihinden sonraki dönem yönünden dava konu eserlerin davalı tarafından çoğaltılmasının yayılmasının ve satılmasının önlenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... ve temlik alan ..., temlik alan ... vekili ve davalılar vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, istinafa konu dava değerinin davacı ... yönünden 208,854 TL, davacı ... yönünden 5.012,51 TL, ... yönünden 5.221,36 TL olduğu, manevi tazminat yönünden istinaf istemi bulunmadığı, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 341/2 hükmünde öngörülen kesinlik sınırının 2022 yılı için 8.000,00 TL olduğu, davalılar vekilinin ..., ..., ... yönünden istinaf başvurularına konu dava değerinin kesinlik sınırının altında kaldığı, davalılar vekilinin ... yönünden itirazları varsa da alınan bilirkişi raporunun hükme elverişli olduğu, davacı ..., temlik alan ... ve temlik alan ... yönünden sehven faiz talebinin başlangıcı ve türüne yönelik istinaf isteminin kesinlik sınırı altında kaldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun ..., ..., ... yönünden usulden reddine, ... yönünden ise esastan reddine, davacılar ..., ... ve ...'nin istinaf başvurularının usulden reddine karar verilmiş, karar davacı ..., temlik alan davacı ..., temlik alan davacı ... vekili ve davalılar vekilince temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin 16.01.2024 tarihli ek kararı ile davacılar ..., ..., ...'nın temyiz isteminin miktardan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının hak sahibi olduğu soruların davalı tarafça kitaplarda yayınlanması suretiyle FSEK'ten kaynaklanan maddi ve manevi haklarının ihlal edildiği iddiasına dayalı anılan Kanunun 68 ve 70. maddeleri uyarınca maddi ve manevi tazminat taleplerine ilişkindir.

3. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Dava, eser sahipliği haklarına tecavüzün önlenmesi, maddi manevi tazminat istemine ilişkin olup davalılar vekili tarafından sunulan istinaf dilekçesinde intihalin olmadığı, dolayısıyla tecavüzün vuku bulmadığının istinaf edilmesi karşısında maddi tazminat miktarından hareket edilerek miktar itibariyle İlk Derece Mahkemesi kararının kesin olduğu gerekçesi ile davalılar vekilinin istinaf başvurusunun davacı ..., temlik alan davacı ... ve temlik alan ... yönünden usulden reddine karar verilmesi yerinde değildir.

2.Davalılar vekilinin istinaf dilekçesinin 12. sayfasında 17. bendinde ''İlk derece mahkemesi tarafından her ne kadar davacı lehine manevi tazminata hükmedilmişse de hükme elverişsiz bilirkişi raporlarında hesaplanan tazminat şartları oluşmadığından, müvekkil firmanın kitaplarında intihal bulunmadığından davacı lehine manevi tazminata hükmedilmesi hukuka aykırıdır.'' gerekçesi ile manevi tazminat yönünden de istinaf istemi dikkate alınmadan istinaf isteminin usulden reddine yönelik verilen karar doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3.Bozma sebebine göre davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

3.Bozma sebebine göre davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik davalılar vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, dava dosyasının usulden ret kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istekleri halinde ilgililere iadesine, 14.01.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7532, Karar No: 2025/4187, Tarih: 05.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/7532 E.  ,  2025/4187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1443 E., 2019/1629 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, eylemin ifade özgürlüğü kapsamında kaldığına, hakaret kastının bulunmadığına, kararın gerekçesiz olduğuna, usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etme veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın eyleminin muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, suça konu paylaşımın tüm içeriği gözetildiğinde siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı düşünülmeden, sanığın beraati yerine istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmesi,

2.Kabule göre de; paylaşımda dünya işareti bulunmayıp arkadaş işareti bulunduğundan eylemin herkese açık olmayan paylaşımla yapıldığının belirlenmesi karşısında; aleniyet unsurunun gerçekleşmediği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 299/2. maddesinin uygulanması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

2.Kabule göre de; paylaşımda dünya işareti bulunmayıp arkadaş işareti bulunduğundan eylemin herkese açık olmayan paylaşımla yapıldığının belirlenmesi karşısında; aleniyet unsurunun gerçekleşmediği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 299/2. maddesinin uygulanması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,05.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1908, Karar No: 2023/3717, Tarih: 13.12.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/1908 E.  ,  2023/3717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2009 E., 2023/93 K.

DAVA TARİHİ : 09.05.2019

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/414 E., 2022/497 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali ve menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin Giresun'da faaliyet gösteren ... Eczanesi'nin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, davalı kurum tarafından 30.04.2019 tarihli yazı ile müvekkilince kuruma fatura edilen 11 sigortalıya ait 31 adet reçetedeki ilaçların hastalar tarafından alınmadığı ve kullanılmadığı, bu reçete eklerindeki 10 adet ilaç kullanım raporunun da şeklen uygun ise de içerik olarak sahte olduğu gerekçesiyle taraflar arasında imzalanan 2016 yılı Eczane Protokolü uyarınca müvekkili aleyhinde 31 adet reçete bedeli toplamı 16.819,23 TL’nin 10 katı tutarında 168.192,30 TL cezai şartın tahsiline ve yazılı olarak uyarılmasına karar verildiğini, ayrıca yersiz ödendiği iddiasıyla 16.819,23 TL reçete bedelinin de iadesinin istendiğini, ancak müvekkilince herhangi bir sahtecilik yapılmadığı gibi söz konusu reçetelerdeki ilaçların da hastalara teslim edildiğini, kurum işleminin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin davalı kuruma borçlu olmadığının tespiti ile kurum işleminin iptalini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; dava konusu cezai işlemin müvekkili kuruma gelen şikayet üzerine yapılan inceleme sonucunda tesis edildiğini; davacı eczacının, davaya konu reçetelerdeki ilaçları hiç kullanmayan, reçeteleri yazan doktorlara hiç gitmeyen kişiler adına ilaç çıkışı yapıp müvekkili kurumdan haksız şekilde para tahsil ederek sebepsiz zenginleştiğini, basiretli bir tacir gibi hareket etmemesi nedeniyle kusurlu olup hakkında uygulanan kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI