muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14218, Karar No: 2014/27, Tarih: 06.01.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/14218 E.  ,  2014/27 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı’nın, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ... hakkında ...Ağır Ceza Mahkemesi'nce 11.06.2012 tarihinde 2011/95 esas ve 2012/63 karar sayı ile verilen mahkûmiyet hükmünün kanun yararına bozulmasına ilişkin talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 13.12.2013 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Mahkemece sanığın TCK'nın 188. maddesinin 3. fıkrası, 62 ve 52. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis ve 1.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur.

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, «Dosya kapsamına göre, olay tarihi olan 15/01/2011 tarihinde ... İlçe Emniyet Müdürlüğü görevlilerinin metruk bir inşaat içinde sanık ... ve tanık ...'ın birlikte uyuşturucu kullandıklarını tespit etmesi üzerine soruşturma başlatıldığı, sanık ...'ın ifadesinde uyuşturucu maddeyi bir ay kadar önce yıkık bir inşaat içinde bulduğunu ve olay günü de arkadaşı ... ile birlikte içmek üzere olay mahalline geldiklerini, üzerindeki uyuşturucudan ...'e verdiğini beyan ettiği, ...'in de aynı doğrultuda ifade verdiği, yapılan incelemede sanığın üzerinde bulunan uyuşturucu madde içerikli bitki karışımının 5 gram, tanık ...'in üzerinde bulunan uyuşturucu madde içerikli bitki karışımının ise 1 gram ağırlığında olduğunun ve bu maddenin uyuşturucu etken maddesini ihtiva eden hint keneviri bitkisi tohumu kırıntıları olduğunun tespit edildiği, sanık ve tanık aşamalardaki bütün ifadelerinde kolluk ifadelerini tekrar ederek daha önce de uyuşturucu madde kullandıklarını beyan ettikleri, sanık ve tanık hakkında ... Sulh Ceza Mahkemesinin 29/03/2012 tarihli ve 2011/98 esas, 2012/40 sayılı kararı ile 15/01/2011 tarihindeki eylemlerinin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak olduğu kabul edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/2. maddesi uyarınca sanık ve tanık hakkında denetimli serbestlik tedbirine hükmedildiği, ancak sanık ... hakkında ayrıca hazırlanan iddianame üzerine ...Ağır Ceza Mahkemesinin 11/06/2012 tarihli ve 2011/95 esas, 2012/63 sayılı kararı ile sanığın eyleminin ikram olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesi ile başkasına uyuşturucu madde vermek suçundan da 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 188/3. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmışsa da, olay öncesi de uyuşturucu madde kullanıcısı olan ve arkadaş olan sanık ve tanığın birlikte uyuşturucu madde kullanma şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesine düzenlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu oluşturacağı cihetle, adı geçen sanığın yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.» denilerek, belirtilen hükmün bozulması istenmiştir.

Sanığın, suç tarihinde...'da ele geçirilen esrarı birlikte kullanmak amacıyla mı, yoksa devretme kastıyla mı verdiğinin belirlenmesi delillerin takdiri ile ilgili olduğundan, takdirde yanılgıya düşüldüğü gerekçesiyle kanun yararına bozma yoluna başvurulması mümkün değildir.

Mahkemece tüm deliller değerlendirilerek, sanığın suç konusu uyuşturucu maddeyi "ruhsatsız olarak kabul edip bulundurduğu ve başkalarına verdiği, bu eyleminin de ikram olarak nitelendirilmesinin mümkün olmadığı" takdir edilmiş olduğundan, yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, dosyanın Mahkemesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 06.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1812, Karar No: 2022/5358, Tarih: 01.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/1812 E.  ,  2022/5358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 46.HUKUK DAİRESİ

VEK. AV. ...

İLK DERECE

MAHKEMESİ :

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı eczacı; fabry hastası anne ve oğulun kullandığı fabrazayme 35 mg isimli ilaçlar için düzenlenen 200.130 TL bedelli iki adet reçetenin, Urla Devlet Hastanesinde gastroenteoroloji uzmanı bulunduğu halde iç hastalıkları uzmanı tarafından reçetelendirildiği gerekçesiyle bedelinin ödenmediğini, Sağlık Uygulama Tebliğine göre gastroenteoroloji uzmanının bulunmadığı durumlarda iç hastalıkları uzman hekimi tarafından reçetelendirilebileceğinin belirtildiğini, kurumun yaptığı kesinti işleminin haksız olduğunu, ilaçların hastaya teslim edildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, iki adet reçete tutarının kesinti tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; kurum işleminin hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kısmen kabulü ile 200.130,90 TL alacağın kesinti tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı tarafça istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; kesintinin uygun olmadığı gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalının diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı Kurum, 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca harçtan muaf olmasına rağmen, ilk derece mahkemesince davalı aleyhine harca hükmedilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ve ilk derece mahkemesinin kararının düzeltilerek onanması HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ve ilk derece mahkemesinin kararının düzeltilerek onanması HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına, ilk derece mahkemesinin hüküm fıkrasının üçüncü bendinde yer alan “Alınması gerekli 13.670,94 TL harçtan peşin alınan 204,93 TL+3.439,09 TL ıslah harcı toplamı 3.644,02 TL harcın mahsubu ile bakiye 10.026,92 TL harcın davalı taraftan tahsili ile hazineye gelir kaydına,

” ifadesinin çıkartılarak yerine “3-Davalı, 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca harçtan muaf olduğundan davalıya harç yükletilmesine yer olmadığına,” ifadesinin eklenmesine, yine dördüncü bentte yer alan "4-Harç davanın kabul edilen kısmına göre hesaplanıp tahsil edilmesi gerektiğinden davacı tarafça yapılan toplam 3.644,02-TL harç masrafının davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine," ifadesinin çıkartılarak yerine "Davacı tarafça yapılan toplam 3.644,02-TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine" ifadesinin eklenmesine, ilk derece mahkemesi kararının düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 01/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5112, Karar No: 2025/2903, Tarih: 29.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/5112 E.  ,  2025/2903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/863 Esas, 2024/1040 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/351 E., 2022/108 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalı şirketin 2020/09738-1, 2 sayılı tasarım başvurusuna, tasarımların yenilik ve ayırt edicilik vasfına sahip olmamaları nedeni ile itirazda bulunduğunu, ancak TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından alınan 2021/T-798 sayılı karar ile itirazın reddine karar verildiğini, müvekkilinin uzun yıllardır sabun ve yan mamulleri sektöründe faaliyet gösterdiğini, ürünlerinin hem yurtiçi hem de yurtdışı pazarda yer aldığını, çizgili sabun tasarımının dünyanın birçok ülkesinde kamuya sunulduğunu ve yeni olmadığını, davalı şirketin müvekkil markalarına benzer marka ve tasarım başvuruları ile haksız kazanç sağlamaya çalıştığını, davalının başvurusunun "sabun deseni tasarımı" olarak yapılsa müvekkili tasarımları nedeniyle tescil alamayacağından "desen" tasarımı olarak yapıldığını, kötüniyet ile kanunu dolanmaya çalıştığını ileri sürerek YİDK’in 2021/T-798 sayılı kararın iptali ile davalı tarafa ait 2020/09738-1, 2 sıra numaralı tasarımların hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafça tescile konu olan tasarım ile itiraza mesnet olduğu iddia edilen görseller bakımından büyük farklar olduğunu, itiraz aşamasında sunulan bazı görsellerin tarih kaydı ihtiva etmediğini ve benzerlik incelemesinde dikkate alınamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; Gaziantep mahkemelerinin yetkili olduğunu, davacının koruma altına alınmış tescilli bir tasarımı olmadığından davada aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını, davacının iddialarını kabul etmediklerini, müvekkil tasarımlarının yeni, ayırt edici ve özgün olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu 2020/09738-1, 2 sıra numaralı tasarımın mutlak yenilik niteliklerini taşımadığı, TÜRKPATENT YİDK 2021/T-798 sayılı kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, TÜRKPATENT YİDK'in 2021/T-798 sayılı kararının iptaline, davalı adına tescilli 2020/09738-1 ve 2 sayılı tasarımın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiş, hüküm, davalı Kurum vekili ile diğer davalı ... vekilince ayrı ayrı istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 2022/4097 E. ve 2024/739 K. sayılı kararında açıklandığı üzere, kamu düzenine ilişkin olan mutlak yenilik unsurunun, YİDK iptali davaları ile endüstriyel tasarımların hükümsüzlüğü istemli davalarda mahkemelerce YİDK tarafından değerlendirmeye alınan, YİDK'e itiraz konusu olarak sunulan ve hatta YİDK iptali istemli davalarda taraflarca sunulan bilgi ve belgelerle dahi bağlı kalınmaksızın re'sen araştırılması ve tasarımın mutlak yenilik unsuruna sahip olup olmadığının belirlenmesinin zorunlu olduğu, YİDK tarafından da re'sen mutlak yenilik incelemesi yapılması gerektiği, aksinin kabulünün tasarım hukukunda mutlak yenilik unsurunun kamu düzenine ilişkin olması ilkesiyle bağdaşmayacağı, nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2021/11-943 E. ve 2023/288 K. sayılı kararının da bu yönde olduğu, somut olayda içerisinde endüstriyel tasarım uzmanı bilirkişilerin bulunduğu heyetten alınan bilirkişi raporuna göre, dava konusu 2020/...-1 ve 2 sıra numaralı tasarımların mutlak yenilik niteliklerini taşımadığı, mahkemece bu hususun re'sen gözetilerek yazılı şekilde karar verilmesinin de yerinde görüldüğü, davalı şirket vekilinin, mahkemenin yetkisine yönelik istinaf itirazının da yerinde olmadığı gerekçesiyle davalı Kurum vekili ile davalı ... vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karar davalı Kurum vekili ile diğer davalı ... vekilince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ile endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Kurum vekili ile davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının ayrı ayrı reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı harcın istek halinde ilgililere iadesine, 29.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17991, Karar No: 2025/1054, Tarih: 23.01.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/17991 E.  ,  2025/1054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/38 E., 2023/272 K.

SUÇ : Hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bozma

Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2020/140 Esas, 2022/359 tarihli kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan verilen kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 08.09.2022 tarihli kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 22.12.2022 tarihli kararı ile özetle, ''Suça sürüklenen çocuğun daha önce katılandan 1.700 TL ye satın aldığı motosikletin çalıntı çıkmasından dolayı uğradığı zararın katılan tarafından giderilmemesi üzerine, sanık ...’dan yardım istediği ve zararın karşılanması amacıyla sanık ..., suça sürüklenen çocuk ..., katılan ve tanıklar ... ve ev arkadaşı ... ile ... isimli kafede buluşup oturdukları, katılanın ödeme yapmayacağını söylemesi üzerine ''sanık ..., ...'ın hatırı var yoksa ağzını burnunu kırarım" dediği, katılan ... sanık ...’ın kendisine bir şey yapacağından korkarak 500 TL'yi arkadaşlarından toplayarak ...'ın yanında bulunan ...'a verdiği, bundan sonraki aşamalarda suça sürüklenen çocuk ...’ın aradan çekildiği ve sanık ...’ın katılan tarafından parça parça ödenen paraları aldığı ve ...'ın vermediği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ...’ın sübut bulan eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 150/1 delaletiyle 106/2-c maddesinde belirtilen hukuki alacağını tahsili amacıyla yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması;'' nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci

Bozma üzerine Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2023 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında, Hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 150/1. maddesi delaletiyle 106/2-c, 31/3 ve 63 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsubuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Suça sürüklenen çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuğun yağma kastı ile hareket etmediğine, yağma eylemini gerçekleştirdiğine dair somut delil bulunmadığına, kararın kuşkudan sanık yararlanır ilkesine aykırı olduğuna ve 62 nci maddenin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Suça sürüklenen çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuğun yağma kastı ile hareket etmediğine, yağma eylemini gerçekleştirdiğine dair somut delil bulunmadığına, kararın kuşkudan sanık yararlanır ilkesine aykırı olduğuna ve 62 nci maddenin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yerinde, yeterli ve kanuni gerekçeyle uygulanmadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin kararında, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kastmonu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

23.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10028, Karar No: 2018/3389, Tarih: 26.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/10028 E.  ,  2018/3389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 17.353 TL maddi, 3.500 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında, dava türü olarak, "Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' yerine "tazminat'' ibaresine yer verilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekili ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tutuklandığı dönemden önce eczane işleten davacının eczanesi, davacı tutuklandıktan sonra da mesul müdür atanarak işletilmeye devam edildiği ve bu süre içerisinde mesul müdür olarak eczanede görev yapan ... 'e eczane tarafından 4.333.34 TL ücret ödendiği, bu şekilde davacının haksız tutuklama sebebiyle maddi zararının sadece mesul müdüre ödenen ücret olduğunun anlaşılması karşısında, davacıya ait eczanenin vergi kayıtları incelenerek kazanç kaybı bulunduğundan bahisle davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendinde davacı lehine hükmolunan maddi tazminat miktarının ''4.333.34'' TL'ye indirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11930, Karar No: 2006/16118, Tarih: 07.12.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/11930 E.  ,  2006/16118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının tarımsal sulama abonesi olduğunu, 20.12.2004 tarihinde gönderilen faturanın elektrik tarifeler yönetmeliğinin 38. maddesine aykırı olarak düzenlendiğini, itirazlarının dinlenmediğini, sayacın ilk endeksi ile son endeksi arasındaki farktan ayrı olarak faturada hayali bir miktar ile reaktif enerji adı altında hesaplama yapılıp 11.245,50 YTL. istendiğini bildirip, 1.250 YTL borçlu olduğunun ve fazla kısımdan borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı, davaya bakmaya idari yargının görevli olduğunu ve faturanın da doğru olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davacının 1.175,78 YTL. borçlu olduğunun, fazla miktardan borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının mekanik sayacının söküldüğü 23.6.2004 tarihinde dijital sayacın takıldığı 26.7.2005 tarihine kadar elektrik kullandığı taraflar arasında ihtilafsızdır. Davaya konu edilen 20.12.2004 tarihli faturada son endeks ile ilk endeks arasındaki fark tüketimden ayrı olarak (+/-) tüketim adı altında bir miktarın daha ilave edilerek ve reaktif tüketimde nazara alınarak hesaplama yapıldığı görülmektedir. Davacı, faturada (+/-) olarak gösterilen miktar ile reaktif enerji olarak gösterilen miktarların tahakkukta hesaplamaya dahil edilmemesi gerektiği iddiasıyla bu davayı açmıştır. Davalı ise Genel Müdürlüğünün talimatıyla 2004 yılı sulama mevsimi başlamadan önce yöredeki ... elektrik kullanımını önlemek için tüm mekanik sayaçların yerlerine dijital sayaç takılmak üzere söküldüğünü, bir kısım abonelerin dijital sayaç taktırmadan elektrik kullanmaya devam ettiklerini, bu nedenle Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 18. maddesi ile ... ve usulsüz elektrik kullanımına ilişkin ortak hükümler doğrultusunda saatsiz kullanılan dönemdeki harcamalarda nazara alınarak faturası düzenlendiğini bildirmiştir.