muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/28541, Karar No: 2018/15765, Tarih: 13.09.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/28541 E.  ,  2018/15765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı iş yerinde 06/11/2009 tarihiden itibaren iş akdinin feshedildiği 10/06/2014 tarihine kadar güvenlik görevlisi olarak çalıştığını herhangi bir ihbar ve ihtar yapılmadan iş akdine son verildiğini, kendi rızasıyla işten ayrılmış gibi zorla dilekçe imzalatıldığını, yasal haklarının verileceği söylenerek iş akdine son verildiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, ve asgari geçim indirimi alacaklarının faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili özetle; HMK 119/1-f bendine aykırı düzenlenen dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, kıdem ihbar tazminatlarının davacıya ödendiğini banka kayıtlarında mevcut olduğunu ödeme def'inde bulunduklarını, davacının ibranamesinin mevcut olduğunu, bu nedenle davacının imzaladığı ibraname ile müvekkil şirket nezdinde hiç bir hakkı ve alacağı kalmadığını, taleplerdeki faiz başlangıç tarihlerinin de yanlış belirtildiğini, bu nedenle ihbar tazminatı yönünden faize itiraz ettiklerini, ücretin dava dilekçesinde yanlış belirtildiğini, bordrolarda yazılan maaşı aldıklarını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın husumet nedeniyle reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce özet ve sonuç olarak; "davacının husumet tevcihinde yaptığı hatanın HMK’nun 124. maddesi kapsamında "kabul edilebilir yanılgı" olduğu mahkemece HMK. 124 maddesi doğrultusunda husumetin doğru hasıma tevcihi için usulü işlemlerin tamamlanması gerekirken davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir" gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yargılamaya devam edilmiş ve yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece bozmaya uyularak yargılamaya devam edilmiş ve yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta; davacı 02/07/2014 tarihli dava dilekçesi ile hangi alacak kalemi bakımından kaç TL istediğine ilişkin bir belirleme yapmadan, 10.000,00 TL için dava açmış ve talepleri arasında yıllık izin ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarına yer vermemiştir. Öncelikle ilk aşamada yıllık izin ücreti ve asgari geçim indirimi yönünden, usulüne uygun olarak açılmış ve harcı yatırılmış bir dava bulunmamaktadır.

Dairemiz uygulamasına göre, ıslah ile dava dilekçesinde istenilmeyen alacaklar da talep edilebileceğinden, yıllık izin ücreti ile asgari geçim indirimi alacakları bakımından ıslah dilekçesi ile talepte bulunulup harcı da yatırıldığından, bu iki talep açısından dava tarihi, artık ıslah tarihidir. Yıllık izin ücreti ile asgari geçim indirimi alacakları hüküm altına alınırken, ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, bu iki alacak kalemi bakımından davacı vekilinin açılmamış dava için verdiği ayrıştırma dilekçesine itibar edilerek dava-ıslah tarihi ayrımı yapılarak faize hükmedilmesi hatalıdır.

3-Davacı dava dilekçesiyle kıdem tazminatı, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücreti talep etmiş olup, hangi alacak kalemi için ne kadar istediğini belirtmeden 10.000,00 TL için dava açmıştır.

Davacı vekilinin yıllık izin ücreti ve asgari geçim indirimi alacakları bakımından usulüne uygun olarak açılmış dava olmadığı halde, daha sonradan bu iki alacak kalemini de dahil ederek verdiği açıklama dilekçesi, dava konusu olmayan talepleri de içerdiği için mevcut sorunu çözmemiştir.

Bu aşamada mahkemece yapılacak iş; dava dilekçesi ile birlikte talep edilen 10.000,00 TL’yi dava dilekçesinde zikredilen dört (4) alacak kalemine eşit olarak dağıtarak kıdem tazminatı, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücretleri bakımından dava dilekçesi ile ayrı ayrı 2.500,00 TL talep edildiğini kabul ederek sonuca gitmektir.Açıklanan nedenle de hükmün bozulması gerekmiştir.

4-Asgari geçim indirimi alacağına yasal faiz işletilmesi gerekirken bu alacağa en yüksek banka mevduat faizi işletilmesi de isabetsizdir.

4-Asgari geçim indirimi alacağına yasal faiz işletilmesi gerekirken bu alacağa en yüksek banka mevduat faizi işletilmesi de isabetsizdir.

5-Davacı 26/02/2015 harç tarihli ıslah dilekçesinde yıllık izin ücreti talep etmiştir.Davacının bakiye 5 günlük yıllık izin ücreti hükme esas alınan bilirkişi raporunda 158,32 TL hesaplanmış ve hüküm altına alınmıştır. Ancak dosyada ... 2014 yılının Haziran ayı bordrosunda, sair ödeme başlığı altında davacı lehine 265,80 TL tahakkuk ettirildiği görülmüştür. Davacı asil bu tahakkuk ettirilen miktar ile ilgili olarak 26/04/2016 tarihli duruşmada ki beyanında, 5 günlük izin ücretinin ve 10 günlük maaşının ödendiğini kabul etmiştir. Davacı asilin beyanı ile ödendiği anlaşılan yıllık izin ücreti talebinin reddi gerekirken, bu talebin kabul edilmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9602, Karar No: 2011/2032, Tarih: 17.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9602 E.  ,  2011/2032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

Aynı kamulaştırmaya ilişkin Dairemizce geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvellerine göre (ör; Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/119 E.-456, Dairenin 2010/1627 E.-8435 K.) biber ürününün 2008 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi 2.150 kg olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda daha yüksek verim (2.350 kg) üzerinden hesap yapılması doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan bozmaya uygun ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4756, Karar No: 2016/7408, Tarih: 22.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4756 E.  ,  2016/7408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada, ... Asliye Hukuk ve ... Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, menfi tespit davasıdır.

... Asliye Ticaret Mahkemesince, uyuşmazlığın ticari nitelikte bulunmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... Asliye Hukuk Mahkemesi ise uyuşmazlığın ticari nitelikte olan tarımsal sulama aboneliğinden kaynaklandığı gerekçesiyle, karşı görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda; davacı çiftçi olduğunu, 680100 tarımsal sulama aboneliği ile motopompla sulu tarım yaptığını, eski elektrik borcundan dolayı 28/06/2013 tarihinde elektriğinin kesildiğini ileri sürerek davalı kuruma elektrik borcu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep etmektedir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilmiş olup, her iki tarafın da "ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davalarıdır. Mutlak ticari davalar ise, tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın kanun gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer yasalarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır. Somut olayda davacı çiftçi olup, tacir olmadığı gibi uyuşmazlık, mutlak ticari dava niteliğinde de bulunmadığından uyuşmazlığı çözmekle ticaret mahkemesi görevli değildir.

Tüketici Mahkemesinin görevli olup olmayacağı hususunda ise; dava tarihinde yürürlükte bulunan 4822 sayılı Kanunla değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun amaç başlıklı 1. maddesinde kanunun amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Kanunun 3. maddesinde "Mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları, hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder" şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukukî işlemin 4077 sayılı Kanun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için kanunun amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukukî işlemin olması gerekir.

Dosya kapsamından taraflar arasında tarımsal sulama abonelik sözleşmesi düzenlendiği, davacının çiftçi olup tarımsal faaliyette bulunduğu, abonelik sözleşmesinin, mesleki faaliyet için yapıldığı ve davacının 4077 sayılı Kanunun aradığı anlamda tüketici tanımına girmediği anlaşıldığından davaya bakmakla tüketici mahkemesi de görevli değildir.

Bu nedenle uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/06/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/377, Karar No: 2021/687, Tarih: 28.12.2021

**Ceza Genel Kurulu         2021/377 E.  ,  2021/687 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 9. Ceza Dairesi

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık ...’ın beraatine ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen 03.04.2013 tarihli ve 45-107 sayılı hükümlerin katılan mağdure tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 09.04.2018 tarih, 1860-2649 sayı ve oy çokluğu ile;

"..Mağdurenin, sanığın kendisinden habersiz olarak aldığı anahtarla evine girerek zorla cinsel ilişkiye girdiği ve bu sırada vurarak burnunu kırdığına ilişkin anlatımları, ... Devlet Hastanesince düzenlenip mağdurenin burnunda kırık olduğuna ilişkin acil muayene kayıtları, tanık Kader'in olaydan sonra mağdurenin yanına geldiğini ve sanık tarafından tecavüze uğradığını anlattığına ilişkin beyanları, yine tanıklar... ile...'nin olay günü mağdurenin evinde ağladığını duyduklarına ilişkin ifadeleri, mağdurenin sanıktan korktuğu için hastaneye gittiğinde doktora sehpadan düştüğünü söylediğine ilişkin ifadesinin, hastanede görevli polis memuru olan tanık ...'nın, sanığın da yanında olduğu, mağdurenin hüzünlü ve ağlamaklı bir hâlinin bulunduğu yönündeki beyanı ile desteklenmesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın atılı suçlardan mahkumiyeti yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiş,

Daire Üyesi B. Aköz;

"Sanık savunması, mağdurenin aşamalarda değişen çelişkili beyanları, iddia edilen olaydan bir gün sonra mağdure ve sanığın mağduredeki yaralanma sebebiyle hastaneye gittiklerinde, hastane polisi tanık ...'nın mağduredeki yaralanmanın sebebini sorduğu, mağdurenin düştüğünü söylediği buna rağmen tanığın mağdureyi sanıktan farklı bir odaya alarak gerçeği söylemesi konusunda ısrarcı olduğu, mağdurenin düşerek yaralandığını başkada bir şey olmadığını beyan ettiği, intikalin olaydan iki ay sonra yapıldığı dikkate alındığında, yüzyüzelik ilkesi gereği olayı değerlendiren mahkeme gerekçesinin yerinde olduğu, mağdurenin yaralanmasının cinsel saldırıya delil olamayacağı, cinsel ilişkinin zorla olduğuna ilişkin soyut mağdure anlatımı dışında delil bulunmadığı mahkemenin beraat kararının yerinde olduğu düşüncesiyle sayın çoğunluğun konut dokunulmazlığının ihlali ve cinsel saldırı suçlarından sanığın mahkumiyetine yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir." düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Bozmaya uyan Yerel Mahkemece 31.10.2018 tarih ve 189-279 sayı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan TCK'nın 102/2, 102/3-d, 53. maddeleri uyarınca 13 yıl 6 ay hapis; konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK'nın 116/1-4, 43/1 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis; cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin verilen hükümlerin sanık ... müdafisi ile katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 18.09.2019 tarih, 2774-10938 sayı ve oy çokluğu ile;

"...sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümle ilgili olarak, 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesinde yer alan ''Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir'' şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının kanuna aykırı olduğu gözetildiğinde Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 30.01.2013 tarihli iddianamede tek konut dokunulmazlığının ihlali eyleminden dolayı kamu davası açıldığı ve atılı suçun zincirleme şekilde işlendiğine dair anlatım da bulunmadığı halde, yazılı şekilde ek savunma hakkı verilerek sanık hakkında belirlenen cezada TCK'nın 43. maddesi uyarınca arttırım yapılması,

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümle ilgili olarak, eylem sonucu mağdurenin ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre cezanın, TCK'nın 49/1 ve 102/5. maddeleri gereğince 20 yıla kadar arttırılmasının mümkün bulunduğu nazara alınarak 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi gereğince suçun işlendiği zamanda geçerli kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması, her iki kanuna göre sonuç cezalar belirlendikten sonra sanığın lehine olan kanunun tesbitiyle lehe kanunun bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun gerekçeye yansıtılması suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 102/5. maddesi değerlendirme dışı bırakılarak uygulama yapılması," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiş,

Daire Başkanı B. Şahin ve Daire Üyesi M. Artuç;

"Sayın Daire çoğunluğu ile aramızdaki ihtilaf sanığa atılı konut dokunulmazlığının ihlali ve cinsel saldırı suçlarının sübut bulup bulmadığı hususundadır.

Daire Başkanı B. Şahin ve Daire Üyesi M. Artuç;

"Sayın Daire çoğunluğu ile aramızdaki ihtilaf sanığa atılı konut dokunulmazlığının ihlali ve cinsel saldırı suçlarının sübut bulup bulmadığı hususundadır.

Sanık savunması, mağdurenin aşamalarda değişen çelişkili beyanları ve tüm dosya kapsamı uyarınca, iddia edilen olaydan bir gün sonra mağdure ve sanığın mağduredeki yaralanma sebebiyle hastaneye gittiklerinde, hastane polisi tanık ...'nın mağduredeki yaralanmanın sebebini sorduğu, mağdurenin düştüğünü söylediği, buna rağmen tanığın mağdureyi sanıktan farklı bir odaya alarak gerçeği söylemesi konusunda ısrarcı olduğu, mağdurenin düşerek yaralandığını başka da bir şey olmadığını beyan ettiği, intikalin de olaydan iki ay sonra yapıldığı dikkate alındığında, mağdurenin yaralanmasının cinsel saldırıya delil olamayacağı, cinsel ilişkinin zorla olduğuna ilişkin soyut mağdure anlatımı dışında delil bulunmadığı bu nedenle delil yetersizliğinden dolayı sanık hakkında müsnet suçlardan beraat kararı verilmesi gerektiğinden hükümlerin bozulmasına karar verilmesi düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz." düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Bozmaya uyan Yerel Mahkemece 10.01.2020 tarih ve 398-15 sayı ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan TCK'nın 102/2, 102/3-d, 102/5, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis; konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK'nın 116/1-4, 43/1 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis; cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin kısmen resen temyize tabi hükümlerin sanık müdafisi ile katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 23.02.2021 tarih, 3111-1422 sayı ve oy çokluğu ile onanmasına karar verilmiş,

Daire Üyes

"Sanık savunması, mağdurenin aşamalarda değişen çelişkili beyanları ve tüm dosya kapsamı uyarınca, iddia edilen olaydan bir gün sonra mağdure ve sanığın mağduredeki yaralanma sebebiyle hastaneye gittiklerinde, hastane polisi tanık ...'nın mağduredeki yaralanmanın sebebini sorduğu, mağdurenin düştüğünü söylediği, buna rağmen tanığın mağdureyi sanıktan farklı bir odaya alarak gerçeği söylemesi konusunda ısrarcı olduğu, mağdurenin düşerek yaralandığını başka da bir şey olmadığını beyan ettiği, intikalin de olaydan iki ay sonra yapıldığı dikkate alındığında, cinsel ilişkinin zorla olduğuna ilişkin soyut mağdure anlatımı dışında delil bulunmadığı bu nedenle delil yetersizliğinden dolayı sanık hakkında müsnet suçlardan beraat kararı verilmesi gerektiğinden hükümlerin bozulmasına karar verilmesi düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum." düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 01.04.2021 tarih ve 25363 sayı ile özetle;

"...İtirazın konusu, sanığa atılı suçların sübut bulmadığına dairdir.

...

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 01.04.2021 tarih ve 25363 sayı ile özetle;

"...İtirazın konusu, sanığa atılı suçların sübut bulmadığına dairdir.

...

Dosya kapsamından, mağdurenin kemik kırığı oluşacak şekilde sanık tarafından yaralanmasının arkasından tedavi için hastaneye gittiğinde hastane polisi tanık ...'nın sorularına düştüğü şeklinde cevap vermesi, olayın üzerinden iki aylık bir süre geçmesini müteakip şikayetçi olması nazara alındığında mağdur ... sanık arasındaki cinsel ilişkinin zora dayalı gerçekleştiğine ve sanığın bu amaçla mağdurun evine girerek atılı konut dokunulmazlığını bozma suçunu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığı ve böylece sanığa atılı suçların sübut bulmadığı düşüncesi ile Yüksek Dairenin onama kararına itiraz etmek gerektiği," görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 05.10.2021 tarih ve 19700-8191 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükmü Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme, sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkûmiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; katılan mağdurenin sanığın eylemlerine rızasının bulunup bulunmadığı, bu bağlamda sanığın üzerine atılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ile konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Suç tarihinde 31 yaşında olan sanık ...’ın annesiyle 51 yaşındaki katılan mağdure ...’ın arkadaş oldukları ve katılan mağdurenin, sanığı bu arkadaşlık vesilesiyle tanıdığı,

Katılan mağdurenin 09.08.2012 tarihinde gerçekleştiğini iddia ettiği olayla ilgili olarak 11.10.2012 tarihinde müracaatta bulunması üzerine sanık hakkında soruşturmanın başlatıldığı,

... Devlet Hastanesinin acil poliklinik defterinde yapılan incelemede; katılan mağdurenin 09.08.2012 tarihinde hastanenin acil bölümüne giriş kaydının yapıldığı, defterin karar bölümünde "Allerji (+) Nazal fraktür" ibarelerinin yer aldığı, tanı (kod) bölümünde ise "Kimseden şikeyeci degilem" içeriğinde el yazısı ile imzanın bulunduğu,

... Devlet Hastanesi Acil Servis Triaj Muayene Gözlem Formu'nda yapılan incelemede; katılan mağdurenin 09.08.2012 tarihinde saat 07.18’de muayene edildiği, geliş şikâyetinin "Burnunu sehpaya vurmuş" şeklinde kayıtlı olduğu,