muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7091, Karar No: 2022/1370, Tarih: 01.03.2022

Davalı Kurum vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesi, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu 2013/80882 kod numaralı MEGA ibareli marka başvuru kapsamındaki çekişme konusu malların; 07. sınıfta: kara taşıtları için olanlar hariç motorlar, elektrikli motorlar, bunların parçaları ve tertibatları, kara taşıtlarında kullanılan ve bu sınıfta yer alan parçalar 09. sınıfta: elektrik enerjisini iletim, dönüştürme, depolama, kontrol cihazları ve araçlar (elektrik, elektronikte kullanılan kablolar ve güç kaynakları, piller, aküler dahil) olduğu, 132512 sayılı MEGA+Şekil ibareli marka tescil kapsamının Otomotiv ve elektrik sanayii için bilumum elektrik kömürleri, 2013/17523 sayılı mega ibareli marka tescil kapsamının Otomotiv ve elektrik sanayii için bilumum elektrik kömürleri olduğu, emtianın benzerliği yönünden yapılan incelemede, “elektrik kömürü” olarak bilinen motor kömürünün, motor parçasının bir elemanı olduğu, motor fırçaları da denildiği, kollektördeki akımı, kollektör üzerine sürtünerek dış devreye almayı sağlayan kısım olduğu, fırçalar, karbon veya bakır karbon karışımı olduğunun belirtildiği, elektrik kömürlerinin motor içerisinde yer alan bir parça olduğu, davalı yana ait marka kapsamında “otomotiv ve elektrik sanayi için bilimum elektrik kömürleri” emtiasının yer aldığı, buna göre taraf markalarının benzer emtiayı kapsadıkları, benzer ihtiyaçları gidermeye yönelik oldukları, benzer alıcı kitlelerine ve dağıtım kanallarına sahip oldukları, benzer tüketim yöntemleri ile tüketildikleri, dolayısıyla taraf markaları kapsamındaki mal ve hizmetler yönünden 8/1-b maddesi kapsamında iltibas ihtimalinin ilk şartı olan emtiaların benzerliği kriterinin sağlandığı, taraf markaları arasındaki benzerlik düzeyinin, ilgili tüketici kitlesi nezdinde dahi iltibasa neden olabileceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstinaf Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, 556 sayılı KHK'nın 8/3. maddesindeki düzenlemenin, itiraz sahibinin tescilsiz bir markaya dayanarak, bir başka işaretin tesciline itiraz etmesine ilişkin olduğu, marka hukukunda tescilde teklik ilkesi söz konusu olduğundan, kendisinden önce tescilli bir marka mevcutken, öncelik hakkına dayanarak tescilsiz bir markanın tesciline imkan vermeyeceği, somut uyuşmazlıkta da davacı başvuru sahibi olduğundan 556 sayılı KHK'nın 8/3. maddesinin olayda uygulama yeri bulunmadığı, davacının başvurusuna konu marka ile davalının itirazına mesnet markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 01/03/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15068, Karar No: 2025/4569, Tarih: 12.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/15068 E.  ,  2025/4569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/354 E. 2022/91 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ :Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/155 E. 2020/334 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM :İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararı kaldırılarak sanık hakkındalk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararı kaldırılarak sanık hakkında TCK'nın 220/7 ve 314/3 maddeleri delaletiyle 314/2, 220/7, 3713 sayılı TMK’nın 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63 maddeleri uyarınca verilen mahkûmiyet kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesi'nin 2015/3 esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmesine, 12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12755, Karar No: 2011/16489, Tarih: 26.10.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/12755 E.  ,  2011/16489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVACILAR : 1-..., 2-...

Dava dilekçesinde suya el atmanın önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava, suya müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, yaklaşık 12 yıl önce kendi imkanlarıyla kazı yaparak 581 nolu parseli içinde çeşme açtığını ve bu su ile arazisini suladığını, davalının ise kepçe ile kazı yaparak suyu kendi arazisine götürdüğünü, böylece davacının arazisinin kurak hale geldiğini belirterek davalının suyuna el koyması nedeniyle müdahalesinin önlenmesini istemiştir.

Davalı ise suyun, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kayalık alanda doğduğunu, ölmüş olan oğlu ... tarafından 1988 yılında kazılarak mandıra olarak kullandığı yere hayvanlarının içmesi ve sulama amaçlı getirdiğini, davacının kendi tarlasının olduğunu iddia ettiği yerin tapulama dışı bir yer olduğunu, davacının bu suyu hiç kullanmadığını, kendisinin ise uzun yıllar bu suyu kullandığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, mahallinde keşif yapılmış, alınan bilirkişi raporları doğrultusunda davacı ve davalının kullandığı suyun devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık araziden çıkarıldığı, genel nitelikte bir su olduğu, herkesin bu sudan ihtiyacı oranında yararlanabileceği, her iki kaynağın mesafelerinin yakınlığı, arazinin topoğrafik konumu nedeniyle suların debisinin birbirini etkileyebileceği belirlenerek fen bilirkişisi krokisinde davacıya ait kaynak suyun (A) harfiyle, davalıya ait kaynak suyun ise (B) harfi ile gösterildiği, tarafların bu suyun yarı yarıya paylaşmak suretiyle kullanmaları şeklinde davalının tecavüzünün önlenmesine karar verilmiştir.

Davaya konu kaynak genel su niteliğindedir. Genel sulardan herkes kadim ve öncelik hakkı olanların bu hakları ihlal edilmemek kaydı ile ihtiyacı oranında yararlanabilir.

Davaya konu kaynak genel su niteliğindedir. Genel sulardan herkes kadim ve öncelik hakkı olanların bu hakları ihlal edilmemek kaydı ile ihtiyacı oranında yararlanabilir.

Fen bilirkişisinin krokisinde (A) ve (B) harfleriyle gösterilen su kaynakları aynı beslenme havzası içindedir. (B) harfi ile gösterilen davalıya ait kaynak davacının kaynağına göre daha üst kot'da bulunmaktadır. Su kaynakları genel su niteliğindedir. Genel sulardan herkes ihtiyacı oranında yararlanabilir. Mahkemece verilen kararda su kaynağının taraflar arasında ortak olarak yarı yarıya paylaştırılmak suretiyle yararlandırılmasına dair hüküm taraflar arasında su kullanımı yönünden su miktarını belirleyerek bir rejim kurulduğu anlamına gelmemektedir. O halde mahkemece yapılacak iş aynı besleme havzasında bulunan (A) ve (B) harfleriyle gösterilen su kaynaklarının tarafların öteden beri kullandıkları su miktarı belirlenerek taraflar arasında davacının kullandığı suya davalının bir müdahalesi varsa bu bakımdan yeni bir su rejimi kurularak müdahalenin önlenmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2918, Karar No: 2020/1697, Tarih: 10.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/2918 E.  ,  2020/1697 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10075, Karar No: 2021/640, Tarih: 28.01.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/10075 E.  ,  2021/640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava konusu 243 ada 2 parsel sayılı taşınmazda davalının hiçbir haklı neden yokken taşınmaza ceviz dikmek suretiyle tecavüz ettiğini, taşınmaza yaptığı haksız müdahalenin önlenmesine ve diktiği ağaçların kal'ine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu taşınmazı 49 yıllığına Orman Bakanlığı’ndan kiraladığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, kısa kararda "1-Davanın Fen Bilirkişisinin 25.12.2015 tarihli raporu kapsamında kabulü ile; davalının raporda C ve D harfleri ile gösterilen alanlara yapmış olduğunun müdahalenin men'ine ve ağaçların kal'ine, 2-Sair hususların gerekçeli kararda yazılmasına," karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda "1-Davanın, Fen Bilirkişisinin 25.12.2015 tarihli raporu ve krokisi kapsamında kabulü ile; davalının ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 243 ada 1 nolu parselde ve raporda C ve D harfleri ile gösterilen 8.736,06 m2 ve 594,71 m2 olmak üzere toplamda 9.330,77 m2 lik alanlara yapmış olduğunun müdahalenin men'ine ve diktiği ağaçların kal'ine, fen bilirkişisinin raporunun kararın eki sayılmasına, 2-Orman İdaresinin müdahale talebinin yerinde görülmediğinden REDDİNE, " denilmek suretiyle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmış, kısa kararda yer almayan 2 numaralı bende gerekçeli kararda yer verilmiştir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki bu çelişki mahkemelere olan güveni sarsmaktadır.

6100 sayılı HMK'nun 298/2. maddesine göre, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

Hükümlerin kurulmasında esas olan kısa karardır. Gerekçeli karar ile kısa kararın uyumlu olması gerekir. Bu konuya ilişkin 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında; “1-Kısa kararla gerekçeli kararın aykırı olması bozma nedenidir. 2-Yerel mahkeme bozmadan sonra önceki kısa karara bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla hakimin vicdani kanaatine göre karar verebilir.” denilmiştir. Hüküm, bu nedenle HMK'nın 298/2. maddesine, tarih ve numarası anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olarak tesis edilmiştir. Mahkemece yapılacak iş, önceki karar ile bağlı olmaksızın çelişki giderilmek suretiyle yeni bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 28.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32921, Karar No: 2015/35714, Tarih: 24.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/32921 E.  ,  2015/35714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığını ileri sürerek, kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, husumet itirazında bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozmaya uyularak, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, kanuni süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dosya içeriğinden, mahkemece verilen ilk kararın Dairemizce, özet olarak, “ 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile ... ili dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36 maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanun'un kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir. 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hâzineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara deverdildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzeleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4