muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3944, Karar No: 2016/14282, Tarih: 14.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/3944 E.  ,  2016/14282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, ücret, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin davalı iş yerinde 01.05.2004 - 28.10.2011 tarihleri arasında aşçı olarak çalıştığını, aylık net 1.250,00TL maaş aldığını, haksız olarak iş akdinin feshedildiğini, son dönem maaşının ve tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai,hafta tatili,genel tatil,ücret ve yıllık izin alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevabi dilekçesinde özetle;taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacının hizmetli olduğunu, ücretinin 837,00TL olduğunu, işyerini 2007 yılında devir aldıklarını, şirketin 2007 yılında kurulduğunu, akdin feshinden 3 ay 6 gün önce ihbar edilerek iş sözleşmesinin rızası ile feshedildiğini,bu sebeple ihbar tazminatı talep edemeyeceğini , davacının 7 yıl, 5 ay , 27 günlük kıdem tazminatını hesabına ödendiğini, fazla mesai yapmadığını savunarak,davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller,tanık beyanları,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde;davalı taraf davacının çalıştığı iş yerinin halen faal olan ... ve Rehabilitasyon Merkezini ... şahıs firmasından 2007 yılından devir aldığı, şirketin 2006 yılında kurulup 2007 yılında faaliyete geçtiği, bu sebeple 4857 sayılı yasanın 6. Maddesinde düzenlenen iş yeri devri hükümlerine göre davalı işverenin tüm çalışma sürelerini devir alan işveren olarak sorumlu olduğu,davacının iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiği, davacı ihbar öneli verildiği savunulmuşsa da bu hususta ihbar yazısı sunulmadığı, bu nedenle davacının kıdem ihbar ve diğer işçilik alacaklarına hak kazandığı anlaşıldığından dosya hesap yapması için bilirkişiye verildiği, bilirkişi tarafından verilen 15/05/2014 tarihli rapor nazara alınarak raporda belirtilen miktarlar üzerinden kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacağı ve ücret alacağının kabulüne, fazla mesai ücreti yönünden raporda belirtilen miktarlar yönünden fazla mesai ücretine yapılan itirazlar doğrultusunda mahkemece yapılan incelemede davacının fazla mesai ücretinin 14.852,85 TL olduğu, bu miktar üzerinden %30 oranında taktiri indirim yapılarak kalan miktar üzerinden kabulüne fazlaya ait taleplerle hafta tatili ve genel tatil ücreti talebinin reddine karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında fazla mesai alacağının hesabı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta davacı fazla mesai alacağını tanık delililine dayandırmış olup,duruşmada dinlenen davacı tanıkları ... ve ... davalı iş yerinde çalışmadıklarından davacının çalışma düzenine ilişkin görgüye dayalı bilgileri yoktur.

Davalı tanıkları ise iş yerinde fazla mesai yapılmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanıkların beyanının değerlendirilmesinde davacının haftalık 12 saat fazla mesai alacağı tespit edilmiş ise de;davacı tanıklarının beyanı esas alınamaz. Davacı fazla mesai alacağını ispat edemediğinden,fazla mesai alacağı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6552, Karar No: 2023/6153, Tarih: 25.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/6552 E.  ,  2023/6153 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili asıl ve birleşen dava dilekçesinde; davacının 2011/55029 sayılı "TCI TURKISH KABİN İNTERİOR” ibaresini marka olarak tescil ettirmek için başvuruda bulunduğunu, davalı şirketin 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca önceye dayalı haklarını gerekçe göstererek başvuruya itirazı üzerine TPMK tarafından başvuru kapsamındaki 39. sınıftaki mal ve hizmetlerin çıkartıldığını, bu karara yaptıkları itirazın, davalının "TCI" ibaresi üzerinde öncelik hakkı bulunduğu gerekçesiyle TPMK YİDK tarafından reddedildiğini, kararın hukuka aykırı olduğunu başvurudan çıkartılan 39 uncu sınıf hizmetler yönünden davalının önceye dayalı bir faaliyetinin bulunmadığını ileri sürerek 2014-M-1785 sayılı TPMK YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; YDİK kararının usul ve kanuna uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin eskiye dayalı öncelikli hak sahibi olduğunu, markalar benzer olduğundan iltibasa sebebiyet vereceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

Mahkemece 09.09.2015 tarih, 2014/194 E. ve 2015/169 K. sayılı kararı ile davalı şirketin “bilet satış hizmetleri” yönünden 556 sayılı KHK’nın 8/3 m. uyarınca öncelik hakkı bulunduğu, bilet satış hizmetlerinin de dava konusu diğer hizmetlerle benzer olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, asıl ve birleşen davada davacı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Birinci Bozma Kararı

Dairemizin 11.04.2017 tarih, 2015/14721 E. ve 2017/2039 K. sayılı kararıyla özel ve teknik bir konuda ihtisas sahibi olmayan bilirkişilerce düzenlenen raporun hüküm kurmaya elverişli bulunmadığı, bu nedenle, aralarında taşıma, tur organizasyonları ve havacılık sektörlerinde uzman bilirkişilerden oluşacak yeni bir heyetten asıl ve birleşen davada davacı vekilinin rapora yönelik ciddi itirazlarını da karşılayan bilirkişi raporu alınarak karar verilmesi gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 07.03.2018 tarih, 2017/233 E. ve 2018/83 K. sayılı kararı ile davalı şirketin "TCI" ibaresini tescil öncesinde markasal olarak kullanarak öncelik hakkı sahibi olduğu, “pilotluk hizmetleri, uçak yedek parça, bakımı, onarım, dönüştürme ve modernizasyon için gereken metaryalin depolanması” hizmetleri yönünden davalının fiili bir kullanımı olmadığı ve anılan hizmetlerin davalının öncelik hakkı olduğu kabul edilen hizmetlerle aynı ve benzer olmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kısmen kabulü ile TPMK YİDK’nin 2014-M-1785 sayılı kararının “pilotluk hizmetleri, uçak yedek parça, bakımı, onarım, dönüştürme ve modernizasyon için gereken metaryalin depolanması” hizmetleri yönünden iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, davacı vekili ve davalı TPMK vekilince temyiz etmiştir.

D. İkinci Bozma Kararı

Dairemizin 09.11.2020 tarih, 2020/494 E. ve 2020/4829 K. sayılı kararıyla; davacı vekilinin ve davalı TPMK vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2018/363 E., 2019/123 K. sayılı dosyası kapsamında bu kez davacının “TCI +Şekil” ibareli markası hakkında tarafları ve hukuki sebepleri aynı olan bir dava olduğu ve mahkemece verilen kararın Dairemizin 2019/5300 E., 2020/3794 K. sayılı ilamı ile onandığı, onama ilamına konu mahkeme kararında davacı başvurusundaki 39 uncu sınıf hizmetlerden “hava taşıtlarının uçuşla ilgili araç ve teçhizatın, güç sistemi, parça komponentin kiralanması” hizmetlerinin davalı şirketin öncelik hakkı olduğu kabul edilen hizmetlerle aynı ve benzer hizmetler olmadığı kabul edilerek karar verildiği, tarafları ve hukuki sebepleri aynı olan anılan dava dosyasının eldeki dosya arasına alınarak o dosyada aynı ve benzer bulunan ve bulunmayan hizmetler dikkate alınarak bir karar verilmesi gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

E. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

E. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markalarının her ikisinin de esas unsurunun TCI ibaresi olduğu, işaret yönünden benzerlik/ayniyet olduğu, kesinleşip onanan Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2018/363 E., 2019/123 K. sayılı emsal kararı ve alınan bilirkişi raporu uyarınca davacının 2011/55029 sayılı markasının kapsamına alınmak istenilen ve 39 uncu sınıfa giren; “hava taşıtlarının uçuşla ilgili araç ve teçhizatın, güç sistemi, parça ve komponentin kiralanması hizmetleri”nin, davalının markasını kullandığını ispat edebildiği hizmetlerle aynı/benzer hizmetler olmadığı, dava konusu 2011/55029 sayılı markanın kapsamında yer alan 39 uncu sınıftaki "Hava taşıtlarının uçuşla ilgili araç ve teçhizatın, güç sistemi, parça ve komponentin kiralanması hizmetleri" üzerinde davalının 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası anlamında önceye dayalı hakkı bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, dava konusu YİDK kararının dava konusu 2011/55029 sayılı markanın kapsamında yer alan 39 uncu sınıftaki "Hava taşıtlarının uçuşla ilgili araç ve teçhizatın, güç sistemi, parça ve komponentin kiralanması hizmetleri" açısından iptaline, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın tümden kabulüne karar verilmesini, mahkemenin bozma kararından önceki kararında geçen ‘‘pilotluk hizmetleri, uçak yedek parça, bakımı, onarım, dönüştürme ve modernizasyon için gereken materyalin depolanması hizmetleri'' yönünden müvekkili lehine kazanılmış hak bulunduğunu, davalının 39 uncu sınıfta yer alan tüm hizmetler yönünden eskiye dayalı kullanımını ispatlayamadığını, davalının turizm acentesi olarak hizmet verdiğini, mahkemece eksik incelmeye dayalı olarak karar verildiğini, markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunmadığını, marka tescilinde öncelik hakkının müvekkiline ait olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı TPMK vekili temyiz dilekçesinde özetle; mahkemece iptaline karar verilen hizmetler yönünden de davalının önceye dayalı hak sahibi olduğunu, bu hizmetlerin davalının hak sahibi olduğu diğer hizmetler ile ilişkili olduğunu bu nedenle davanın reddi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

3. Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; taraf markalarında marka işaretlerinin ayniyet derecesinde benzer olduğunu, müvekkilinin söz konusu markayı uzun yıllardır kullandığının sabit olduğunu, mahkemece davanın tümden reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının “TCI Turkish Kabin İnterior” ibareli marka başvurusu ile ilgili YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının “TCI Turkish Kabin İnterior” ibareli marka başvurusu ile ilgili YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı şirketin ve davalı TPMK vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Davacı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; mahkemenin 07.03.2018 tarih, 2017/233 E. ve 2018/83 K. sayılı kararı ile davacının marka başvurusu kapsamında bulunan 39 uncu sınıfın "pilotluk hizmetleri, uçak yedek parça, bakımı, onarım, dönüştürme ve modernizasyon için gereken materyalin depolanması hizmetleri" yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bu kararın davacı ve davalı TPMK tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 09.11.2020 tarih, 2020/494 E. ve 2020/4829 K. sayılı kararı ile davacı ve davalı TPMK'nın sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacı başvurusundaki 39 uncu sınıf hizmetlerden “hava taşıtlarının uçuşla ilgili araç ve teçhizatın, güç sistemi, parça komponentin kiralanması” hizmetlerinin tarafları ve konusu aynı olan başka bir davada, davalı şirketin öncelik hakkı olduğu kabul edilen hizmetlerle aynı ve benzer hizmetler olmadığı kabul edilerek karar verildiği, o dosyada aynı ve benzer bulunan ve bulunmayan hizmetler dikkate alınarak bir karar verilmesi gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

3.Mahkemece bozma ilamına uyularak, bilirkişi raporu alınmış ve bozma ilamında belirtilen emsal karar ile bilirkişi raporu hükme esas alınarak bu hizmetler (Hava taşıtlarının uçuşla ilgili araç ve teçhizatın, güç sistemi, parça ve komponentin kiralanması hizmetleri) yönünden davalının önceye dayalı hakkı bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek "Hava taşıtlarının uçuşla ilgili araç ve teçhizatın, güç sistemi, parça ve komponentin kiralanması hizmetleri" açısından YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.

4.Dairemizin bozma kararından sonra kesinleşen kısımlar gereğince davalının "Hava taşıtlarının uçuşla ilgili araç ve teçhizatın, güç sistemi, parça ve komponentin kiralanması hizmetleri" açısından öncelik hakkının bulunmadığına işaret edildiği, bu açıdan davacının başvurusunun değerlendirilmesi gerektiği, Dairemizin yukarıda anılan bozma kararı kapsamı dışında kalan ve davalı şirketçe temyiz konusu edilmeyen "pilotluk hizmetleri, uçak yedek parça, bakımı, onarım, dönüştürme ve modernizasyon için gereken materyalin depolanması hizmetleri" açısından da davanın kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı şirketin ve davalı TPMK vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı şirketin ve davalı TPMK vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7401, Karar No: 2016/3517, Tarih: 31.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7401 E.  ,  2016/3517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/02/2015 tarih ve 2014/1721-2015/137 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 29/03/2016 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ....'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.4 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını ve devirden önceki faaliyetlerden kaynaklanan sorumluluğun davalı üzerinde bırakıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle haksız fiilden kaynaklı tazminat davasına ilişkin .... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/125 E.-2006/348 K. sayılı kararına istinaden müvekkilinin icra dosyasına 54.109 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, "İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi" hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu alacağın taraflar arasında imzalanan "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin" akdedildiği tarihten önceki döneme isabet ettiği, anılan sözleşmenin 7.4 ve 7.6 maddeleri uyarınca davacının ödediği bedeli davalıdan isteyebileceği, davalının savunmasında değindiği hisse devir sözleşmesinin 9.3 maddesinde, işletme hakkı devir sözleşmesindeki hükümlerin saklı tutulduğu, dolayısıyla davalı savunmasına itibar edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, 54.109 TL'nin dava taraihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, işletme hakkı devir sözleşmesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, taraflar arasında imzalanan işletme hakkı devir sözleşmesinin 7.4 ve 7.6 maddeleri uyarınca bu sözleşmenin imzalandığı tarihten önceki döneme ilişkin sorumluluğun davalıya ait olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş olup mahkemenin bu kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davacı tarafça ilgilisine 54.109 TL ödendiği iddia olunarak bu bedelin tahsili istenilmiş ise de .... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2007/6363 sayılı dosyasında yapılan hesapta, davacı tarafından 1.069 TL'nin fazla yatırıldığı belirtilmiş ve fazla yatırılan bu kısım da takip alacaklısına ödenmiştir. Bu durumda mahkemece, yukarıda anılan sözleşme hükümleri uyarınca davalının sorumluluğunun ancak işletme hakkı devir sözleşmesinin imzalandığı tarihten önce gerçekleştirilen iş ve eylemler nedeniyle ödenmesi gereken miktarla sınırlı olduğu göz önünde tutularak dava konusu olay nedeniyle ödenmesi gereken miktarın tespiti ve bu miktardan fazla ödeme yapılmış ise bu miktarın davalının sorumluluğunda olmadığının kabulü ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 31/03/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

17.07.2004 tarihinde, ....-.... köyünde, ....'a ait elektrik direğinden yere düşen tellerin üzerinden geçmesi sonucu yaralanan ....'ın yaralanması nedeniyle açılan dava sonucunda, hükmolunan tazminatı fer'ileriyle 13/06/2008 tarihinde ödeyen davacı ..... tarafından, 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi hükümlerine istinaden .... aleyhine eldeki dava açılmıştır.

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile .... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ....'a ait olmakla birlikte, ....'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.