muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/582, Karar No: 2022/92, Tarih: 04.01.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/582 E.  ,  2022/92 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24/12/2002 gününde verilen dilekçe ile üst hakkına dayalı elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istenmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 07/09/2018 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 04/01/2021 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ve Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece uyulan Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda hüküm kurulmuş olmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Yargıtay 3.815,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/01/2022 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Davacı vekili tarafından 18.05.1998-18.05.2002 tarihleri arasındaki dönem için elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talepli olarak açılan davada, mahkemece, ilk karar sonrası karar düzeltme aşamasında verilen bozma ilamına uyulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin süresinde temyiz isteminde bulunması üzerine dosya Yargıtay 7. Hukuk Dairesine incelenmek üzere gelmiştir.

Dairemizin sayın çoğunluğu görüşünü, ilk derece mahkeme kararının onanması yönünde kullanmış olmakla, aşağıdaki şekilde kararın bozulması yönünde muhalefet görüşümüz açıklanmıştır.

Davamızda kısaca üst hakkından dolayı olarak, davalının haksız elatmasının önlenmesi ve ecrimisil talep edilmektedir.

Davacı tarafından muhtelif tarihler yönünden açılan davaların birleştirildiği ve yine bu davaların sonraki tarihlerde tefriki sonucu yargılamaların sonuçlanmasının uzun zaman alması sebebiyle gecikme olduğu açıktır.

Mahkemece ilk karar ile dava kabul edilmiş, temyiz üzerine karar Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 26.05.2016 tarihli ilamı ile karar onanmış, ancak davalı vekilinin karar düzeltme talebi sonrası bu sefer, ilk derece mahkemesi kararı 23.11.2017 tarihli Yargıtay ilamı ile bozulmuştur.

Öncelikle bozma kararına muhalefet şerhi yazan sayın ... 'in muhalefet şerhindeki beyanlara genelde katıldığımızı açıklamak isterim.

Konu, dava konusu olan ...,... de yer alan taşınmazda, davacı şirket lehine 25 yıl süre ile konulan üst hakkını, davacı şirketin usulünce kullanıp kullanılamağı hususudur.

Öncelikle bozma kararına muhalefet şerhi yazan sayın ... 'in muhalefet şerhindeki beyanlara genelde katıldığımızı açıklamak isterim.

Konu, dava konusu olan ...,... de yer alan taşınmazda, davacı şirket lehine 25 yıl süre ile konulan üst hakkını, davacı şirketin usulünce kullanıp kullanılamağı hususudur.

Kullanımın sağlıklı olmadığı, tahliyelerin davadan sonraki bir tarihte kısmen gerçekleştiği, böylece kullanımı engellenen davacının, eldeki davaları açmaya hakkı olduğu belirgindir.

Dava konusu parsellerle bağlantılı ve halen Hazineye ait 6, 7, 8 sayılı parseller yönünden ihtilafların devam ettiği ve davacı şirketin bu yerler için sürekli ecrimisil ödediği hususları da tartışmadan uzaktır.

Yargıtay bozma ilamında ihtilaflar devam ederken şirket adına verilmiş olan 13.11.2003 tarihli taahhütname gerekçe gösterilerek davalıya verilen kullanma izni sebebiyle dava açılamıyacağı belirtilmektedir.

Öncelikle ilgili taahhütnamenin kimin tarafından imzanladığı açık olmadığı gibi imzalayan kişi belirlense dahi bu belgeyi imzalamaya yetkili olup olmadığı araştırılmamış olup, bu yönden inceleme yapılması için kararın bozulması gerektiği açıktır.

Bunun dışında yine taahütname başlıklı belgede esasen şarta bağlı bir ifade olmasına rağmen bu husus da yeterince incelenmemiştir.

Şöyleki davacı şirketin, ana taşınmazda bağlantılı olan 6, 7, 8 sayılı parsellerde lehine irtifak hakkı kurulacağı inancı ile hareket ettiği, ancak uzun süre beklemesine rağmen bunun sağlanmadığı dolayısıyla taahhütnamenin bu yönden geçersiz olduğu açıktır.

Neticeten temyize konu ilk derece mahkeme kararının bozulması gerektiği kanaati ile karara muhalefet ettiğimi saygı ile bildiririm.

...
Yargıtay — Esas No: 2009/3344, Karar No: 2009/3769, Tarih: 29.05.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/3344 E.  ,  2009/3769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 170 ada 25 parsel sayılı 32321,10 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile...., 89 parsel sayılı 25010,80 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenle davalı ..., 90 parsel sayılı 10065,72 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenlerle...... ve ....adlarına verasette iştiraken, 91 parsel sayılı 24759,62 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenlerle ..... ve.... .... adlarına paylı olarak tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, kayalık niteliğinde yerlerden olduğu iddiasına dayanarak, davacı ... .... ise, taşınmazların bir bütün halinde kök muris ....’tan intikal ettiği, mirasçılar arasında dört eşit parçaya taksim edildiği, kendisi ve kardeşlerine isabet eden 170 ada 90 sayılı parselin yüzölçümünün diğer üç taşınmazdan az olduğu iddiası ile taşınmazların yüzölçümleri eşit olacak şekilde tescili talebi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacı ... .... tarafından açılan davanın reddine, Hazine tarafından açılan davanın kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile 28.04.1998 tarihli bilirkişi rapor ve krokisinde “B” harfi ile gösterilen bölümlerinin davacı Hazine adına, “A” harfi ile gösterilen bölümlerinin ise tespit malikleri ve mirasçıları adına tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili ve davacı ... ... vekili ile davalılar ..., ..., ..., ..., ... ..... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 29.05.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/811, Karar No: 2022/11478, Tarih: 22.06.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/811 E.  ,  2022/11478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında hükümlülük, erteleme, müsadere, diğer sanıklar hakkında beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebinin sanıklar ..., ... ve ... hakkında 5607 sayılı Yasadan kurulan hükümlere yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

I) Katılan ... İdaresi vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 16.06.2014 tarih ve 2014/461 D.İş sayılı önleme araması kararına istinaden 22.06.2014 tarihinde 05.30-11.00 saatleri arasında ... yolu üzeri ... Sanayi Bölgesi ... Fabrikası önünde yapılan uygulamada, ... firmasına ait yolcu otobüsünde yapılan aramada, 24-39-40 numaralı yolcu koltukları üzerinde bulunan üst bagaj yerindeki ayrı ayrı üç adet siyah renkli poşetten şüphelenilmesi üzerine soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan araç muavini ...'a poşetlerin kimlere ait olduğu sorulduğunda, ...'da otobüse binen 24-39 ve 40 numaralı yolcu koltuklarında oturan şahıslara ait olduğunu belirtmesi üzerine yapılan kimlik ve bilet kontrolünde; sanıklar ..., ... ve ...'a ait biletlerin ... isimli şahıs adına kesildiği ve şahısların akraba oldukları anlaşılmış, poşetlerde yapılan kontrolde sanık ...'a ait poşette toplam 1304 adet gümrük kaçağı cinsel gücü artırıcı ilaç ile diğer sanıkların oturdukları koltuklar üzerindeki üst bagaj bölümündeki iki ayrı poşette 600 ve 800 adet olmak üzere gümrük kaçağı cinsel gücü artırıcı ilaç olduğu tespit edildiği cihetle, araç muavini ...'un olay tespit tutanağında geçen ve soruşturma aşamasında alınan beyanında suça konu ürünlerin sanıklar ..., ... ve ...'a ait olduğunu söylemesi, sanık ...'ın da aşamalardaki beyanlarında poşetlerin diğer sanıklara ait olduğunu belirtmesi karşısında, olay tutanağında ve bilgi alma tutanağında adı geçen otobüs muavini ...'un tanık sıfatıyla mahkeme huzurunda dinlenmesinden sonra sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, sanıklar ... ve ...'ın poşetlerin kendilerine ait olmadığına dair soyut beyanına itibar edilmek suretiyle eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II) Sanık ... ve katılan ... İdaresi vekilinin, anılan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II) Sanık ... ve katılan ... İdaresi vekilinin, anılan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

1. Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen Geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2. 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesinde yapılan değişiklik öncesi anılan maddede öngörülen hapis cezası üst haddinin 2 yıl olduğu gözetilerek;

Anayasa Mahkemesi'nin 25/06/2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile yeniden düzenlenen ve 5271 sayılı CMK’nun 251/1. maddesinde hüküm altına alınan basit yargılama usulüne ilişkin aynı Yasanın geçici 5/1-d bendinde yer alan “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmesi, aynı şekilde 16.03.2021 tarihli, 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 14.01.2021 tarih ve 2020/81 E., 2021/4 K. sayılı kararı ile yargılama aşamasında olup, henüz kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış dosyalar yönünden, ceza miktarı üzerinde fail lehine etki doğuracağı, bu nedenle belirli bir tarih itibariyle hükme bağlanmış olan dosyalarda basit yargılama usulünün uygulanmamasının Anayasa'nın 38. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 7188 sayılı Yasanın 31. Maddesiyle eklenen Geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan "...hükme bağlanmış..." ibaresinin iptal edildiği de dikkate alınmak suretiyle, TCK'nun 7. ve CMK’nun 251. maddeleri uyarınca dosyanın “ Basit Yargılama Usulü” yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3. 5237 sayılı TCK'nun 51/7. maddesi gereğince sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirileceğinin ihtarına karar verilmesi gerektiği halde infazı kısıtlayacak şekilde sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi,

3. 5237 sayılı TCK'nun 51/7. maddesi gereğince sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirileceğinin ihtarına karar verilmesi gerektiği halde infazı kısıtlayacak şekilde sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi,

4. Suç konusu kaçak eşyaların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14978, Karar No: 2017/6457, Tarih: 13.04.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/14978 E.  ,  2017/6457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili davacı işçinin 01.12.1999 tarihinde işe başladığını, davalı şirkette iş akdinin sona erdirildiği 31.10.2013 tarihinde son olarak saha müdürü unvanıyla çalıştığını, kendisine tebliğ edilen fesih ihtarnamesi ile 31.10.2013 tarihi mesai saati bitimi itibariyle iş akdine son verildiğini öğrendiğini, müvekkilinin iş güvencesi kapsamında olduğunu, davalı şirketin müvekkilinin iş sözleşmesini feshetmesinin geçerli bir nedene dayanmadığını, davalı şirketin müvekkiline çektiği ihtarda şirketin yeniden yapılandırılması ve istihdamda daralmaya gidildiğinin gösterildiğini, ancak davalı şirketin bu gerekçesinin tamamen mesnetsiz ve farazi olduğunu, davalı şirketin mali sıkıntıda olduğunu bu nedenle daralmaya gittiğini iddia ederek esasen geçersiz feshini işyeri ve işin gerekliliğinden kaynaklanıyormuş gibi göstermeye, geçerli bir nedene dayandırmaya çalıştığını, davalının gerek bireysel gerekse ülkesel bir ekonomik kriz yaşanmadığı halde müvekkilin iş akdini geçerli bir neden olmaksızın feshettiğini, bir an için mali sıkıntı içinde olduğu düşünülse bile feshi en son çare değil ilk çare olarak düşündüğünü, arz ettikleri nedenlerle; müvekkilinin iş akdinin feshinin geçersizliğine ve eski işine iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde; İlaç sektöründe yaşanan ekonomik olumsuzlukların yıllar içerisinde müvekkili şirketi de etkilediğini ve yeniden yapılanarak daralma zaruretinin oluştuğunu, ilaç sektöründe değişen tanıtım koşullarının tanıtımın yerine getirilmesini zorlaştırdığı gibi tanıtımdan beklenen fayda da çeşitli unsurlara bağlı olarak azaldığından saha çalışmasının küçülerek yeniden yapılanması zaruretinin doğduğunu, müvekkili şirket yönetim kurulu tarafından ilaç sektöründeki olumsuzluklara bağlı olarak alınan karar uyarınca şirket kadrolarının yeniden yapılandırılmasına ve buna bağlı olarak istihdamda daralmaya gidilmesine ve şirket personelinden takriben %25-30 oranında personelin iş akdinin sona erdirilmesine karar verildiğini, müvekkili şirket tarafından toplu çıkış prosedürü de yerine getirildiğini, davacının iş akdinin yazılı olarak geçerli nedenle feshedildiğini, toplu çıkış kararına istinaden yönetim kurulu tarafından takriben % 25-30 oranında personelin fesih işleminin gerçekleştirilebileceği kararı alınmasına ve bu doğrultuda işkur'a 262 kişilik bildirimde bulunulmasına rağmen fesih sürecinde feshin son çare olduğu gözetilerek 211 kişinin iş akdinin feshedilerek sayının azaltıldığını, yeniden yapılandırma ihtiyacının ekonomik sebeplerle değil işin yürütümüne bağlı daralma kapsamında yapıldığından davacı vekilinin dava dilekçesindeki ekonomik tedbirlerin alınmadığına ilişkin iddialarının dayanağının bulunmadığını, istihdamda daralmaya bağlı olarak yeni elaman alımı yapılmadığını, oluşan boş pozisyonlar için toplu çıkışla iş akdi sonlandırılan 20 personelin boşalan kadrolar nedeniyle oluşan ihtiyaç halinde öncelikli olarak işe çağırılarak yeniden işbaşı yaptıklarını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece feshin geçerli nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddi yönündeki ilk kararı davacı tarafça temyizi üzerine Dairemizin 10.09.2015 Gün, 2015/22073 Esas, 2015/25271 Karar sayılı kararıyla hükme esas alınan bilirkişi raporunun yeterli olmadığı, fesih bildiriminde belirtildiği şekilde davacının pozisyonunun kapatılıp kapatılmadığı, işe alınan ve çıkarılanların görev tanımları işe alınan varsa hangi pozisyonda ve hangi birime alındığı feshin son çare olması ilkesine uyulup uyulmadığı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma sonrası yapılan araştırma sonucunda davacının görev yaptığı bölge müdürlüğünün kapatılıp organizasyonel değişiklik yapılmakla birlikte davalı işverence norm kadro çalışması yapılmadığı organizasyonel değişikliğin ve istihdamdaki daralmanın neye göre ve ne şekilde yapıldığının belli olmadığı davacının iş sözleşmesinin feshinden sonra işe davet edilen işçiler arasında davacı ile aynı görevde işçilerin bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta; işveren feshi ülkedeki ilaç piyasasında gerçekleşen düzenlemelerin şirketi olumsuz yönde etkilemesi sebebiyle alınan yeniden yapılanma kararına dayalı gerçekleştirilmiştir. Yeniden yapılanma işletmesel karardır.

Davacı fesih tarihinde ... saha müdürü olarak görev yapmaktadır. Buna bağlı olarak, yazılı fesih bildiriminde çalıştığı ... saha müdürlüğü pozisyonun kaldırıldığı ve pozisyonuna eşdeğer bir pozisyonun bulunmadığı belirtilmiştir.

Bozma sonrası yapılan araştırma sonucunda davacının görev yaptığı saha müdürlüğü pozisyonunun kapatıldığı ve yerine işçi alınmadığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar fesihten sonra bir kısım bölge müdürlerinin işe davet edildiği tespit edilmişse de, söz konusu işe davetler bölge müdürlerine yapılıp fesihten 5 ay sonrasına ilişkin olduğu gibi teklif edilen pozisyon ürün tanıtım elemanlığıdır. Fesihten 5 ay sonra daha alt bir pozisyona ve daha önce işten çıkarılan işçilere o tarihte oluşan açığa göre işe davet bildirimi gönderilmesi işverenin fesihte tutarsız veya feshin son çare olması ilkesine aykırı davrandığı anlamında yorumlanmamalıdır.

Bu açıklamalar ve deliller karşısında davacının iş sözleşmesi feshinin geçerli nedene dayandığından davanın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 1.120.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.980,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, Kesin olarak 13/04/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5487, Karar No: 2019/1357, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/5487 E.  ,  2019/1357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4349, Karar No: 2007/4071, Tarih: 30.10.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/4349 E.  ,  2007/4071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. İcra Mahkemesi

Alacaklısını zarara uğratmak için mevcudunu eksiltmek suçundan sanık ... hakkında açılan davanın iddianame ile açılıp açılmamasının takdiri için dosyanın C.Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiş, hüküm, yasal süresi içerisinde yerel C.Savcısı tarafından temyiz edildiğinden,Yargıtay C.Başsavcılığının tetkiksiz iade istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

5271 sayılı CMK’nun 223/8.maddesine göre “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir.” hükmü karşısında mahkemece verilen karar niteliği gereği durma kararı olup, anılan madde uyarınca itiraza tabi bulunduğundan, İİK’nun 353/2.maddesi yollamasıyla CMK’nun 271.maddesi uyarınca itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE, 30.10.2007 gününde oy birliği ile karar verildi.