muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2737, Karar No: 2024/6558, Tarih: 20.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/2737 E.  ,  2024/6558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/11 E., 2022/171 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu, kararının sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 27.11.2019 tarihli kararıyla, eksik inceleme ile hüküm kurulduğu sebebiyle bozulmasına karar verildiği, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1.a, 52/2-4. maddeleri gereğince 14.600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; bilirkişi raporlarının hükme esas alınamayacağına, kusur durumunun hatalı tayin edildiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin; katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, paraya çevirme hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, sanığın asli kusurlu olduğuna, cezanın eksik tayin edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 02:30 sıralarında sanık ...'ın idaresindeki ticari taksi ile meskun mahalde, bölünmüş, 9,45 metre genişliğinde, asfalt kaplama, eğimli düz, 50 km hız limiti olan, yağmur sebebiyle ıslak, aydınlatması bulunan yolda gece vakti, sol şerit üzerinde seyri sırasında, orta refüj üzerindeki demir korkuluklardan atlayarak sol şeritte yol üzerinde bulunmakta olan yaya ...'ya aracının sol far kaputu ve sol ön camı ile çarparak ölümüne sebebiyet verdiği olayda, tali kusurlu sanık hakkında TCK'nın 85/1. maddesi gereğince mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2429, Karar No: 2019/6528, Tarih: 21.10.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/2429 E.  ,  2019/6528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, 01/07/2019 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama sonucunda, ceza verilmesine yer olmadığına dair Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/04/2017 tarihli ve 2016/910 esas, 2017/360 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 05/07/2019 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında 19/06/2015 tarihinde işlediği iddia edilen, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süreyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

2- Tedbirin infazı esnasında sanığın yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiği gerekçesiyle TCK’nın 191/4. maddesi uyarınca erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

3- Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/04/2017 tarihli ve 2016/910 esas, 2017/360 sayılı kararıyla, kovuşturma şartı olan yükümlülüklerine uymamakta ısrar etme şartının gerçekleşmediğinden bahisle “ceza verilmesine yer olmadığına” ve “kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında yer alan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazının devamına” karar verildiği, kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması hâlinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, anılan Kanun’da düzenlenmeyen sanığın denetimli serbestlik kararını ihlâl kastının bulunmadığı gerekçesiyle ceza verilmesine yer olmadığına, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının aynen infazına şeklinde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/04/2017 tarihli ve 2016/910 esas, 2017/360 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır. " hükmüne yer verilmiştir.

Yargılama sonunda verilebilecek karar ve hüküm türlerinin sayıldığı CMK'nın 223. maddesinin; “ceza verilmesine yer olmadığı kararı” verilebilecek durumların belirtildiği 3. fıkrasında,

“Sanık hakkında;

a) Yüklenen suçla bağlantılı olarak yaş küçüklüğü, akıl hastalığı veya sağır ve dilsizlik hali ya da geçici nedenlerin bulunması,

b) Yüklenen suçun hukuka aykırı fakat bağlayıcı emrin yerine getirilmesi suretiyle veya zorunluluk hali ya da cebir veya tehdit etkisiyle işlenmesi,

c) Meşru savunmada sınırın heyecan, korku ve telaş nedeniyle aşılması,

d) Kusurluluğu ortadan kaldıran hataya düşülmesi, hallerinde, kusurunun bulunmaması dolayısıyla ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilir.”,

4. fıkrasında;

“İşlenen fiilin suç olma özelliğini devam ettirmesine rağmen;

a) Etkin pişmanlık, b) Şahsî cezasızlık sebebinin varlığı, c) Karşılıklı hakaret, d) İşlenen fiilin haksızlık içeriğinin azlığı, dolayısıyla, faile ceza verilmemesi hallerinde, ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilir.” şeklinde düzenlemelere yer verilmiş,

Aynı maddenin 8. fıkrasının 2. cümlesinde ise, "... soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda ise, Mahkemece yargılama şartının gerçekleşmediği kabul edilerek “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verildiği, ancak kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada TCK’nın 191/4. maddesinde sayılan kovuşturma şartlarının gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda Mahkeme tarafından 5 yıllık erteleme süresi zarfında gerçekleşmesi muhtemel olan dava şartının gerçekleşmesini beklemek üzere CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince “davanın durmasına” karar verilmesi gerekirken, yasal koşulları oluşmayan “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu gibi, CMK’nın 223. maddesinde sayılıp davanın esasını çözen karar türlerinden “ceza verilmesine yer olmadığına” kararı ile yargılama sonlandırıldığı ve bu kararın sonucu olarak sanığın bütün yükümlülüklerinin ortadan kalkması gerektiği halde, "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verildikten sonra ayrıca “sanık hakkındaki tedbirin infazının devamına” karar verilerek hüküm karıştırıldığından, kararın infaz kabiliyeti bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda "kovuşturma şartının" gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilebilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilerek davanın esasını çözen bir kararla yargılama sonlandırıldıktan sonra, sanki durma kararı verilmişcesine “sanık hakkındaki tedbirin infazının devamına” karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunması ve hükmün karıştırılması, yasaya aykırı olduğundan, hükmün karıştırılması halinde Mahkemenin iradesi açık şekilde ortaya çıkmadığı için kazanılmış haktan da söz edilemeyeceğinden kanun yararına bozma talebi bu yönüyle ve değişik gerekçeyle kabul edilmiştir.

Ayrıca soruşturma aşamasında sanık hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararda ve tebliğ evrakında, sanığa erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğu, itiraz süresi ve merciinin gösterilmediği anlaşılmış olup, sanık hakkında Mahkemece durma kararı verildikten sonra tedbirin infazına devam edildiği aşamada sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğunun tebliğ edilmesi mümkün görülmüştür.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/04/2017 tarihli ve 2016/910 esas, 2017/360 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 21.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16534, Karar No: 2023/7884, Tarih: 09.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/16534 E.  ,  2023/7884 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/946 E., 2021/111 K.

ŞİKÂYETÇİ : Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, kaçak eşyanın müsaderesi

TEMYİZ EDENLER : Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekili, katılan Gümrük İdaresi vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Sınır kapısından kaçak akaryakıt geçirilmesi eyleminin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu cihetle, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun suçtan doğrudan zarar görmediği, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Katılan Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü

temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

A.Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Sınır kapısından kaçak akaryakıt geçirilmesi eyleminin 5607 sayılı Kanun'a muhalefet kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Katılan Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

İddianamede müsaderesi talep edilen suçta kullanılan nakil vasıtası hakkında mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

B.Katılan Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

İddianamede müsaderesi talep edilen suçta kullanılan nakil vasıtası hakkında mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında mahkemece yapılan yargılama sonucunda 25.11.2008 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, ancak verilen kararın Gümrük İdaresi'ne tebliğ edilmeden 15.09.2009 tarihinde kesinleştirildiği, akabinde sanığın 13.11.2013 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle sanık hakkında verilen önceki hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın usulüne uygun şekilde kesinleşmemesi nedeniyle zamanaşımının durmadığı gözetildiğinde, sınır kapısından kaçak akaryakıt geçirilmesi eyleminin gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre davanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunması, zamanaşımını kesen en son işlemin sanığın savunmasının alındığı 21.05.2008 tarihinden itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 17.06.2016 hüküm tarihinden önce gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

II. KARAR

A.Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Silopi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2021 tarihli ve 2020/946 Esas, 2021/111 Karar sayılı kararına yönelik katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, davaya konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü

maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6300, Karar No: 2011/11326, Tarih: 20.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/6300 E.  ,  2011/11326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 2. İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun kararın ONANMASINA ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 20/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17192, Karar No: 2013/28050, Tarih: 04.07.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/17192 E.  ,  2013/28050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanık ...'ün beraatine, sanık ...'ın mahkumiyetine, suçtan önceki hale getirme seçenek yaptırımına çevrilmesine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Katılan vekilinin temyiz itirazları oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye göre yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

a) Suç konusu yer orman olmasına göre TCK'nin 54. maddesinin uygulamasının ortadan kaldıracak ve ormana müdahale etmesini gerektirecek şekilde hapis cezasının suçtan önceki hale getirme seçenek yaptırımına çevrilmesi,

b) Suç konusu evin müsaderesi ve değeri üzerinden orman idaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

c) Bilirkişi raporunda suç konusu yerin eski açma olup orman ağacı ve diri örtü kesimi ve temizliği yapılmadığını belirtmiş olması karşısında yerinde olmayan gerekçe ile hüküm açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/47512, Karar No: 2015/20925, Tarih: 18.06.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/47512 E.  ,  2015/20925 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... Başkanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.5.2013 tarih ve 616-326 sayılı hükmün Dairenin 17.9.2014 tarih ve 5614-27377 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde taraflar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, davalı tarafından yürütülen soruşturma sonucunda, ilaçların reçete sahibine ya da yakınına teslim edildiğine ilişkin imzanın reçete sahibine veya yakınına ait olmadığı ve eczaneye yönlendirme yapıldığı, bu şekilde 2009 yılı eczane protokolünün 6.3.3.-4.3.6 ve 6.3.24 maddelerine aykırı davranıldığı iddiasıyla, 1. kez uyarılma ile 28.183,75TL cezai şart bedelinin ve 5.636,75TL reçete bedelinin mahsubuna ve sözleşmenin 1(bir) yıl süreyle feshedilmesine karar verildiğini ileri sürerek, anılan işlemlerin haksız olması nedeniyle iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, talebin kısmen kabulü ile; davacının ..., ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü, Sağlık Sosyal Merkez Müdürlüğü, 09/09/2011 tarih B.13.2.....4.42.20.01/XVII-17.266.683 sayılı eczane protokolünün 6.3.24 maddesine dayanak sözleşmenin bir yıl süre ile feshine ve 5.636,75TL ilaç bedelinin davacıdan alınmasına ilişkin işleminin iptaline, davacının ..., ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü, Sağlık Sosyal Merkez Müdürlüğü, 09/09/2011 tarih B.13.2.....4.42.20.01/XVII-17.266.683 sayılı eczane protokolünün 6.3.3 maddesine dayalı 28.183,75TL cezai şarta ilişkin bedelin davacıdan alınmasına ilişkin idari işlemin iptaline yönelik talebinin reddine, karar verilmiş; hüküm, tarafların temyizi üzerine Dairemizce onanmış; taraflar bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

1-Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan davacının ve davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davalı kurum tarafından davacı eczaneye uygulanan ceza-i işlemlerin iptaline ilişkindir. Mahkemece, her ne kadar, hasta olan..., adına tanzim edilmiş reçetelerdeki ilaçların hasta ve yakınına teslim edilmediği, ayrıca bazı hastalar adına düzenlenmiş reçetelerin hasta ve yakınına verilmediği, diyaliz merkezi çalışanı tarafından imzalandığı, bu şekilde protokolün 6.3.3. maddesini ihlal ettiği benimsenmiş ise de, dosya kapsamı itibariyle, ilaçların hastalar tarafından kullanılmış olduğu bellidir. 2012 tarihli eczane protolünde, hastanın ilacı aldığını beyan etmesi durumunda, cezai şart bedelinin uygulanmayacağı düzenlenmiştir. Hal böyle olunca, mahkemece, cezai şart bedelinin iptaline ilişkin istemin de kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Davalı kurum 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunun 35 vd. maddelerine göre harçtan muaf olduğu halde mahkemece hükmün 6. paragrafında "Davacı tarafından yapılan 36,80TL yargı harcı, 57,00TL tebligat masrafı, 151,75TL talimat ve tanık masrafı ile tespit dosyasında yapılan 48,70TL yargı harcı olmak üzere toplam 294,25TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekirken, zuhulen onanmasına karar verildiği bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davacının ve davalının karar düzeltme taleplerinin kabulü ile Dairemizin onamaya dair 17.09.2014 tarih 2014/5614E. 2014/27377K. sayılı kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davacının ve davalının sair karar düzeltme isteklerinin reddine, 2.bentte açıklanan nedenle davacının, 3. bentte açıklanan nedenle davalının karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin 17.09.2014 tarih 2014/5614E. 2014/27377K. sayılı onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının her iki taraf yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18.6.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.