muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21927, Karar No: 2013/17619, Tarih: 26.06.2013

Davalı vasisi, davalının doğuştan özürlü olduğunu, askerliğini bile yapamadığını, akli melekelerinin yerinde olmamasından dolayı vesayet altına alındığını, kısıtlının kendisini borç altına sokacak sözleşmeyi imzalayamayacağını ve sözleşmenin geçersiz olduğunu ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 211.965,00TL vekalet ücreti alacağı, 8.300,00TL karşı yan vekalet ücreti ile 2.250,00TL masraf olmak üzere toplam 222.515,00TL' nın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki 2. ve 3. bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Her ne kadar mahkemece, taraflar arasında düzenlenen avukatlık ücret sözleşmesinde "yargılama aşamasında karşı taraf ile anlaşma yapılarak işin sonlandırılması halinde yine müvekkilin payına düşecek malın %10' u avukata verilecektir" hükmünün kısmi butlan nedeniyle geçersiz olmasına rağmen sözleşmenin geri kalan hükümlerinin geçerliliğini koruduğu, buna göre dava konusu taşınmazların değerinin toplam 2.119.650,00TL olup %10' una isabet eden kısmının 211.965,00TL olduğu, karşı tarafa yüklenen vekalet ücreti 8.300,00TL' nın davacının hak ettiği ücret olduğu,..." gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; Dosyada mevcut Adli Tıp Kurumu 4. Adli Tıp İhtisas Kurulu' nun 19 Aralık 2011 tarih ve 4197 Karar sayılı raporuna göre, taraflarca imza altına alınan 10.09.2003 tarihli Avukatlık ücret sözleşmesinin düzenlendiği tarihte davalı fiil ehliyetine haiz olmadığından düzenlenen avukatlık ücret sözleşmesi geçersizdir. Hal böyle olunca uyuşmazlığın çözümü açısından geçerli ücret sözleşmesinin yada sözleşmenin bulunmadığı durumlarda hangi tarihteki düzenlemenin uygulanacağı açıklığa kavuşturulmalıdır. 5043 sayılı Yasa ile değiştirilen Avukatlık Kanununun 164/4. madde ve fıkrasında

“Avukatlık ücretinin kararlaştırılmamış olduğu veya taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesinin bulunmadığı yahut ücret sözleşmesinin belirgin olmadığı veya tartışmalı olduğu veya ücret sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün geçersiz sayıldığı hallerde, değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde asgari ücret tarifelerinin altında olmamak koşuluyla ücret itirazlarını incelemeye yetkili merci tarafından davanın kazanılan bölümü için avukatın emeğine göre ilamın kesinleştiği tarihteki müddeabihin değerinin yüzde onu ile yüzde yirmisi arasındaki bir miktar avukatlık ücreti olarak belirlenir.” yazılır. Yine 5043 sayılı Kanunun 7. maddesi ile geçici 21. madde eklenmiş olup, anılan maddede de; “Bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihte, kesin hükme bağlanmamış bütün ihtilaflarda bu Kanunun değişik hükümleri uygulanır.” düzenlemesi getirilmiştir. Ne var ki, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’ na 5043 sayılı Kanunla eklenen geçici 21. madde, Anayasa Mahkemesi’ nin 7.2.2008 günlü kararı ile iptal edilmiştir. Öyle olunca, artık geçici 21.maddenin, dolayısıyla 5043 sayılı Kanun’un 164. maddesinde yapılan değişikliklerin de uygulanması mümkün değildir. Bu durumda, hukuki yardımın başladığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Kanunu’ nun ilgili hükümlerinin uygulanması gerekir. Hukuki yardımın ne zaman başladığı konusu ise değişken olup her işlemin özelliğine göre farklılık gösterebilmektedir. Örnek vermek gerekirse, dava açılmış ise, davanın açıldığı, ya da tespitin yapıldığı tarih, müvekkil aleyhine dava açılmış ise cevap verme tarihi, ya da vekaletnamenin verilme tarihi hukuki yardımın başladığı tarih olarak esas alınmalıdır.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’ nun ücrete ilişkin 163 ve 164. maddeleri, vekil ile müvekkil arasındaki ücrete ilişkin düzenlemeleri getirmiştir. 1136 sayılı Kanunun bazı hükümlerini değiştiren 4667 sayılı Kanun, 2.5.2001 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, bu kanun yürürlüğe girmeden önceki uyuşmazlıklarda; sözleşme var ise, sözleşme hükümleri, yok ise ya da sözleşme geçerli değil ise, 163. maddenin son fıkrası hükümleri uygulanmaktaydı. 163. maddenin son fıkrasında ise “Yazılı ücret sözleşmesi yapılmamış olan hallerde asgari ücret tarifesi uygulanır.” düzenlemesi bulunmaktadır. Böylelikle, sözleşmenin yapılmamış olması ya da geçersiz olması hallerinde hukuki yardımın başladığı tarihteki asgari ücret tarifesinin uygulanacağı açıktır. Dairemizin kararlılık kazanmış uygulamaları da bu yöndedir. Yine 4667 sayılı Kanun’un yürürlüğe girdiği tarih olan 2.5.2001 tarihinden itibaren ise, Avukatlık Kanunu’nun 164. maddesinin 4. fıkrası uygulanacaktır. Madde sözleşmenin yapılmamış olması halinde “…Avukatlık ücretinin kararlaştırılmamış olduğu hallerde, değeri para ile

ölçülemeyen dava ve işlerde avukatlık asgari ücret tarifesi uygulanır. Değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde ise asgari ücret tarifelerinin altında olmamak koşuluyla ücret itirazlarını incelemeye yetkili merci tarafından davanın sonucuna ve avukatın emeğine göre değişmek üzere ücret anlaşmazlığı tarihindeki dava değerinin yüzde beşi ile yüzde onbeşi arasındaki bir miktar avukatlık ücreti olarak belirlenir…” düzenlemesini getirmiştir. Bu düzenlemeye göre 2.5.2001 tarihinden sonra hukuki yardıma başlayan avukat emeğine göre yüzde beş ile yüzde on arasındaki bir miktarı ücret olarak hak edecektir. Yine 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nda, 20.1.2004 tarihinde 5043 sayılı Kanunla değişiklikler yapılmış ve Avukatlık Kanunu’nun 164. maddesinin dördüncü fıkrası değişikliğe uğramış ve “Avukatlık ücretinin kararlaştırılmamış olduğu veya taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesinin bulunmadığı yahut ücret sözleşmesinin belirgin olmadığı veya tartışmalı olduğu veya ücret sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün geçersiz sayıldığı hallerde, değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde asgari ücret tarifelerinin altında olmamak koşuluyla ücret itirazlarının incelemeye yetkili merci tarafından davanın kazanılan bölümü için avukatın emeğine göre ilamın kesinleştiği tarihteki müddeabihin değerinin yüzde onu ile yüzde yirmisi arasındaki bir miktar avukatlık ücreti olarak belirlenir. Değeri para ile ölçülemeyen dava ve işlerde ise avukatlık asgari ücret tarifesi uygulanır.” düzenlemesi getirilmiştir. Böylece 20.1.2004 tarihinden sonra başlayan hukuki yardımlarda sözleşme bulunmaması halinde ya da sözleşmenin belirgin olmaması, tartışmalı bulunması ya da sözleşmenin geçersiz sayıldığı hallerde ilamın kesinleştiği tarihteki müddeabihin değerinin yüzde onu ile yirmisi arasındaki bir miktar avukatın emeğine göre verilmelidir. Halen de yürürlükte olan düzenleme bu şekildedir. Geçici 21. madde Anayasa Mahkemesince iptal edildiğinden bu madde ancak 20.1.2004 tarihinden sonra başlayan hukuki yardımlarda uygulanabilecektir.

Özetlemek gerekirse değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde hukuki yardımın başladığı tarihteki yürürlükte olan kanun hükümleri uygulanarak, hukuki yardımın yapıldığı tarih 2.5.2001 tarihinden önce ise asgari ücret tarifeleri, bu tarih ile 20.1.2004 tarihleri arasında hukuki yardım başlamışsa yüzde beş ile onbeş, bu tarihten sonra ise, yüzde onu ile yüzde yirmi arasındaki bir oran tatbik edilecek, değeri para ile ölçülemeyen davalarda ise avukatlık asgari ücret tarifeleri uygulanacaktır.

Somut olaya gelince; Dava konusu olayda, taraflar arasında geçerli ücret sözleşmesi mevcut olmayıp, davalı tarafından 25.08.2003 tarihinde açılan dava ile ilgili olarak

Somut olaya gelince; Dava konusu olayda, taraflar arasında geçerli ücret sözleşmesi mevcut olmayıp, davalı tarafından 25.08.2003 tarihinde açılan dava ile ilgili olarak

davacı avukata 15.08.2003 tarihinde vekaletname verildiği dolayısıyla bu tarih itibariyle sözleşme ilişkisi kurulduğuna göre davacı, bu tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Kanunu hükümleri gereğince 25.08.2003 tarihinde 100.000.00.TL bedelle açılan tapu iptal tescil davasında gösterilen dava değeri üzerinden yüzde beş ile onbeş arasındaki bir oran üzerinden vekalet ücreti istemeye hak kazanmıştır. Mahkemece, bu husus göz ardı edilerek yanlış değerlendirme ile taraflar arasındaki sözleşme geçerli kabul edilerek 2007 yılında yapılan tespitte belirlenen değer üzerinden yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3- Kabule göre de; davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına reddedilen miktar üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık asgari ücret tarifesi üzerinden vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken bu yönde bir hüküm kurulmaması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 3.304,35 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9230, Karar No: 2008/9101, Tarih: 08.10.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/9230 E.  ,  2008/9101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, trafik kazasından kaynaklanan hasarın tazminine ilişkindir.

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 23.2.2004 tarih, 3 sayılı kararının 1/k maddesi uyarınca 1.3.2004 tarihinden geçerli olmak üzere bu tür uyuşmazlıkların temyiz incelemesi görevi Yüksek 17.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesiyle görevli Yüksek 17.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 8.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1571, Karar No: 2010/7267, Tarih: 10.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/1571 E.  ,  2010/7267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece 03.05.2010 tarihinde incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin:2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibariyle münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/543, Karar No: 2024/7541, Tarih: 19.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/543 E.  ,  2024/7541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2379 E., 2022/2160 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2022 tarihli ve 2022/5 Esas, 2022/52 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 07.09.2022 tarihli ve 2022/2379 Esas, 2022/2160 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... ve katılan Kurum vekillerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Kurum ve katılan ... vekillerinin temyiz istemi özetle, suça sürüklenen çocuğun suçunun sübuta erdiğine, öldürme eylemini gerçekleştirdiğinden bahisle cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Kurum ve katılan ... vekillerinin temyiz istemi özetle, suça sürüklenen çocuğun suçunun sübuta erdiğine, öldürme eylemini gerçekleştirdiğinden bahisle cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuk ile ... arasında arkadaşlık bulunduğu, olay tarihinde suça sürüklenen çocuğun tanık ... ile buluştukları sırada ...'nın suça sürüklenen çocuğu aradığı ve buluşmak istediği, teklifi kabul eden suça sürüklenen çocuğun tanık ... ile birlikte ... ile buluştukları, tanık ...'nun da yanlarında olduğu sırada ... ve suça sürüklenen çocuğun adliye önünden geçerek liman arkası denilen yere gittikleri, birinci tünelden geçtikten sonra suça sürüklenen çocuk ve ...'nın tanığın yanından uzaklaştıkları ve ikinci tünelden geçerek kayalık kısıma gittikleri, tanığın ise birinci tünelin bulunduğu yerde beklediği, daha sonra suça sürüklenen çocuğun yalnız olarak tanığın yanına geldiği ve tanık ile suça sürüklenen çocuğun birlikte olay yerinden ayrıldıkları, bu görüşmeden sonra ...'dan 17.01.2017 tarihinden itibaren haber alınamadığı, olay sonrasında tanık ...' nun ifadesinde suça sürüklenen çocuğun kendisine ...'in birden denize atladığını söylediğini ifade ettiği, olay yerinin kayalık olması, hava ve deniz şartları dikkate alındığında yüzme bilmeyen ve kendisinden haber alınamayan ...'in ölümüne kesin gözle bakılmayı gerektirir şekilde denize düştüğü, suça sürüklenen çocuğun denize düştüğünü görmesine rağmen olay yerinden uzaklaştığı ve olayın soruşturulması sırasında bilgi sahibi sıfatıyla alınan ifadesinde ...'i gördüğünden bahsetmediği anlaşılan olayda,

2. Suça sürüklenen çocuğun, ...'in kendisini denize atmasının akabinde ivedi olarak kolluk kuvvetlerini, sağlık hizmetlerini ya da ...'in ailesini durumdan haber etmediğinden, eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 98. maddesinin birinci fıkrasında belirtilen yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan sorumlu tutulması gerektiği halde iddianamede olay ve suçun unsurlarının anlatıldığı, Mahkemenin iddianamenin nitelendirmesi ile bağlı olmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan beraat kararı verilmesi yönünden hükümde hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2.) nolu bentte açıklanan nedenlerle katılan ... vekili ve katılan Kurum vekilinin temyiz istemleri suç vasfı yönünden yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 07.09.2022 tarihli ve 2022/2379 Esas, 2022/2160 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameden farklı gerekçe ile, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7012, Karar No: 2013/12138, Tarih: 10.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/7012 E.  ,  2013/12138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi doğrudur. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %1,5'ini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2) Dava konusu taşınmazların enerji nakil hattı geçirilen ve bedeline hükmedilen bölümlerinin kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere ... Müdürlüğü adına tesciline karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, davalı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10840, Karar No: 2012/12242, Tarih: 14.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/10840 E.  ,  2012/12242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan istirdat isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1755, Karar No: 2019/2644, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1755 E.  ,  2019/2644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10020, Karar No: 2023/3096, Tarih: 19.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/10020 E.  ,  2023/3096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/69 E., 2020/281 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün;

karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.12.2013 tarihli ve 2013/218 Esas, 2013/514 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

2. Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.12.2013 tarihli ve 2013/218 Esas, 2013/514 sayılı kararının sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 03/11/2015 tarihli ve 2015/1451 Esas, 2015/16531 Karar sayılı kararı ile özetle kavşakta sollamanın yasak olduğu bölgede sollama yaparak kazaya neden olan sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluştuğğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.0.2018 tarihli ve 2015/886 Esas, 2018/182 sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4.Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.0.2018 tarihli ve 2015/886 Esas, 2018/182 sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 24.12.2019 tarihli ve 2018/7097 Esas, 2019/12200 Karar sayılı kararı ile kaza mahallinde zeminde kesik yol çizgisi bulunması ve sanığın sollamanın yasak olduğu kaza noktasından önceki kavşakta sollama yaptığına dair de bir tespit bulunmaması nedeniyle bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması gerektiği ile taksirli suçta 5237 sayılı Kanunun 53 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki hak yoksunlularının uygulanamayacağı gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2020 tarihli ve 2020/69 Esas, 2020/281 sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

6.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.12.2021 tarih, 2021/142071 sayılı tebliğnamesi ile kararın onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz isteği; suçu kendisinin işlemediğine ilişkindir.

2.Sanık müdafinin temyiz isteği; kararın yerinde olmadığına savunmanın dikkate alınmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

3.Katılan vekilinin temyiz isteği, kaza mahalline hızla gelerek kazaya neden olan sanığın alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılması gerektiğine, cezanın yetersiz olduğuna ilişindir.

III. OLAY VE OLGULAR