muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2684, Karar No: 2019/361, Tarih: 28.03.2019

Ayrıca SGK’nın 22.05.2013 tarihli yazısından davacının Tarım Bağ-Kur kaydı olduğu ve 2004-2011 tarihleri arasında bir kısım prim ödemeleri yapıldığı anlaşılmakla, ilgili Belediyeden ve kurumlardan sorularak bu Bağ-Kur kaydına ilişkin dayanak tüm belgeler temin edilmelidir.

Bundan başka dinlenen tanık beyanlarından da taraflar arasında iş sözleşmesi bulunduğu sonucuna varılması mümkün olmayıp, bu nedenle tanıklar yeniden dinlenerek özellikle davacı ile davalı arasındaki ilişkinin tespitine yarar ayrıntılı beyanları alınmalı, başlangıçta resmi kayıtlara göre araç maliki gözüken...... ile ilgili bilgileri olup olmadığı sorulmalı, davacının ticari taksiyi davalının yönetim ve denetimi altında mı kullandığı ya da aracın işletilmesini davacının kendi adına mı gerçekleştirdiğinin belirlenmesi yönünde ayrıntılı bilgilerine başvurulmalıdır.

Buna ilaveten ticari taksiye ait vergi, kaza ve ceza tutanakları olup olmadığı araştırılmalı, varsa bu kayıtlar da dosya arasına alınarak, tutanakların kimin adına düzenlendiği ve ödemelerin kimin tarafından yapıldığı tespit edilmeli ve bu suretle işin görülmesinden kaynaklanan ekonomik riskin kimin üzerinde olduğu belirlenmelidir.

Son olarak da ticari takside davacının çalışmadığı zamanlarda araçta başka şoför ya da şoförlerin çalışıp çalışmadığı araştırılmalı, varsa bu kişiler tespit edilerek davacı ve davalı ile aralarında ne tür bir ilişki bulunduğu saptanmalıdır.

Öyle ise, yukarıda belirtilen araştırmalar neticesinde elde edilecek delillerle dosya kapsamında yer alan diğer deliller birlikte değerlendirilerek öncelikle davacı ile davalı arasında iş ilişkisi, başka bir deyişle iş sözleşmesinin bulunup bulunmadığı belirlenmelidir.

Bundan sonra yapılacak değerlendirmeye göre, taraflar arasında iş sözleşmesi bulunduğu sonucuna varılması hâlinde davacının gerek 507 gerekse 5362 sayılı Kanun döneminde çalışması bulunduğundan, davalı işverenin her iki Kanun dönemi açısından ayrı ayrı esnaf kapsamında olup olmadığı değerlendirilerek, görev hususunda bir karar verilmesi gerekmektedir.

Hâl böyle olunca direnme kararı yukarıda açıklanan bu değişik gerekçe ile bozulmalıdır.

S O N U Ç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda açıklanan bu değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 28.03.2019 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2644, Karar No: 2015/7847, Tarih: 05.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2644 E.  ,  2015/7847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/05/2014

NUMARASI : 2013/125-2014/256

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.05.2014 tarih ve 2013/125-2014/256 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı şirketteki tüm hisselerini 14.11.2011 tarih 10164 yevmiye sayılı şirket hisse devir senedi ile davalılardan A.. Y..'e sattığını, pay devir sözleşmesinin ticaret sicile tescil ve ilan yükümlülüğünün sorumlular tarafından yerine getirilmediğini ileri sürerek pay devir sözleşmesinin ticaret siciline tescil ve ilan edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, 6102 sayılı TTK'nın 595. maddesi gereğince davacı asil tarafından devir konusunda davalı şirket yönetim kuruluna başvuruda bulunulmadığı, ayrıca ortaklar kurulunca hisse devrinin kabulüne ilişkin karar alındığı konusunda davacı tarafın iddiası bulunmadığı gibi dosya kapsamı ile de bu husus anlaşılamadığı gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, söz konusu noterde hisse devrinin 14.11.2011 tarihinde yapılmış olmasına, devir tarihi itibariyle devrin 6762 sayılı TTK hükümlerine uygun olarak yapılması gerekmesine ve davalı şirketin ana sözleşmesinde devrin tüm ortakların muvafakatine bağlanmış bulunmasına göre, davacının tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9555, Karar No: 2014/14439, Tarih: 03.11.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/9555 E.  ,  2014/14439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vd aleyhine 03/.../2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; kesin hüküm ve yargı yolu nedeniyle istemin reddine dair verilen .../03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ... yönünden kesin hüküm, davalı ... yönünden de yargı yolu nedeniyle istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, cezaevi müdürü olarak görev yaptığını, aynı kurumda ikinci müdür olarak görev yapan davalının kendisine hakaret ettiğini, bu olayda davalı Bakanlığın da hizmet kusurunun bulunduğunu belirterek, kişilik haklarının ihlal edilmesi nedeniyle manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

...-Davacının, davalı ...'a yönelik temyiz itirazları yönünden;

Dosya incelendiğinde; davacının, aynı olaydan dolayı daha önce davalı ... aleyhine açtığı davanın husumet yokluğu nedeniyle reddedildiği, kararın temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Anayasa m. 129/...’te, memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken işledikleri kusurlardan doğan tazminat davalarının, ancak idare aleyhine açılabileceği benimsenmiştir. Ne var ki; bu kural mutlak olmayıp, idari yetkilerin kullanılma alanıyla, eş anlatımla, idari işlem ve eylem niteliğini yitirmemiş davranışlarla sınırlıdır. Özellikle, haksız eylemlerde (fiili yol); kamu görevlisinin, Anayasa’nın bu güvencesinden yararlanma olanağı bulunmamaktadır.

Somut olayda, davalının davacıya açıkça hakaret ettiği ileri sürülmüştür. Kamu görevlilerinin hakaret etmeleri kişisel kusur oluşturur ve hiç bir biçimde görevle ilişkilendirilemez. Bu sava dayanan davaların, Anayasa m.129/... kapsamında değerlendirilmesi de mümkün değildir. Şu halde, kamu görevlisinin kişisel kusuruna dayalı eldeki davada davalıya husumet tevcih edilebileceği benimsenmelidir. Ne var ki, daha önce verilen husumetten ret kararı temyiz edilmeden kesinleştiğinden, kesin hüküm nedeniyle davalı ... hakkındaki istemin reddi yerindedir.

...-Davacının, davalı ...'na yönelik temyiz itirazlarına gelince;

...-Davacının, davalı ...'na yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Kural olarak kamu görevlilerinin görevlerini yerine getirirken verdikleri zararlar hizmet kusuruna ilişkindir. Hizmet kusuruna dayanan tazminat istemlerinin de, idari yargı yerinde ve idareye karşı yöneltilmesi gerekir (Anayasa m.129/..., 657 sayılı Yasa m....). Ancak, kamu hizmeti kavramı ile hiçbir şekilde bağdaştırılamayacak, görev gereklerinden ve sınırlarından ilk bakışta ayrılabilen ve nesnel kurallarla belirlenmiş kamusal çerçevenin dışına çıkan eylem ve işlemler; hizmet sırasında yapılmış olsalar bile, artık kamu hizmeti olarak nitelendirilemezler. Buna bağlı olarak da, yukarıda vurgulanan anayasal ve yasal hükümler kapsamında değerlendirilemezler. Somut olayda, dayanılan maddi olgular göz önünde tutulduğunda; davalı bakanlık çalışanı olan diğer davalı ...'un kişisel kusuru ileri sürülmüş ve dava konusu edilmiştir. Kamu görevlilerinin, görev sırasındaki kişisel kusuruna dayanan, bir başka deyişle idari eylem ve işlemden kaynaklanmayan davalar, adli yargı yerinde ve özel hukuk hükümleri uyarınca çözümlenir. Bu noktada, yargısal uygulama yerleşiktir.

Şu halde, davalı bakanlık yönünden adli yargının görevli olduğu benimsenerek işin esasının incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (...) nolu bentte gösterilen nedenle davalı ... yönünden BOZULMASINA; ilk bentte açıklanan nedenle davalı ... yönünden temyiz itirazlarının reddiyle hükmün bu davalı yönünden ONANMASINA 03/.../2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 03/.../2014
Yargıtay — Esas No: 2011/421, Karar No: 2011/3162, Tarih: 20.10.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/421 E.  ,  2011/3162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin Çorlu ile Çerkezköy - Saray - Marmara Ereğlisi lokasyonlarında fiilen çalıştığını, SGK kayıtlarında Depa A.Ş.’de sigortalı gözükmesine rağmen tebliğ edilen Deva Holding A.Ş. başlıklı yazı ile, Tekirdağ lokasyonundan Edirne lokasyonuna geçirildiğinin tebiğ edildiğini, müvekkili tarafından aynı gün teklifin çalışma şartlarında esaslı değişiklik yarattığı, bu nedenle muvafakatının olmadığını ve değişikliğin kabul edilmediğini şerh etmesi üzerine yazılı bildirim yapılmaksızın tahsisli araç, aracın ruhsatı, ilaç tanıtımında kullandığı çantası, ilaç numuneleri, tanıtım broşürleri, şirket cep telefonu, şirkete ait ve müvekkilinin kullanımına sunulan banka kredi kartının 17.02.2009 tarihinde alındığını, bunun üzerine müvekkilinin devamsız sayılarak hak kaybına uğramamak üzere gönderdiği ihtarnameye her iki davalının da cevap vermediğini, işverenlik tarafından yapılan bu fiili durumun anlamının, haklı ve geçerli bir sebebe dayanmadan, yazılı bir fesih bildirimi yapılmadan iş sözleşmesinin feshi anlamına belirterek müvekkilinin işe iadesine ve yasal haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davacının önce Deva Holding A.Ş. nezdinde işe girdiğini, bir süre Deva Holding A.Ş. kadrosunda Tekirdağ, Çorlu ve civarında tıbbi mümessil olarak çalıştığını, tarafların karşılıklı anlaşması ile 01.04.2008 tarihinden itibaren bütün hak ve borçları ile birlikte diğer davalı ...Ş. kadrosuna geçmesinin kabul edildiğini, davacının 01.04.2008 tarihinden itibaren yeni işvereni Depa A.Ş.’nde görevine başlayacağını kabul ve taahhüt ettiğini ve iş akdinin Depa A.Ş. tarafından İş Kanunu’nun 25/II maddesine göre haklı nedenlerle feshedildiği 17.02.2009 tarihinde kadar Depa A.Ş.’nin kadrosunda tıbbi mümessil olarak görev yaptığını, davacının davalılardan Depa A.Ş.’nin Tekirdağ ve civarındaki görev bölgesinde tıbbi mümessil olarak çalışmakta iken, kendisinin aynı görevi yapmak üzere Edirne civarı olan bölgeye naklini ve bu bölgede çalışmayı kabul etmediğinden ve davacının bu tasarrufunun mevcut iş sözleşmesinin 9/a maddesi hükmüne açıkça aykırı bulunduğundan, iş sözleşmesinin davacının işvereni olan Dep a A.Ş. tarafından 17.02.2009 tarihinde İş

Kanunu’nun 25/II maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Kanunu’nun 25/II maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının 17.02.2009 tarihinde Tekirdağ lokasyonundan, Edirne lokasyonuna geçirilmesine ilişkin işleme muvafakatının olmadığını bildirmesi üzerine, aynı gün iş akdinin işveren tarafından mevcut iş sözleşmesinin 9/a maddesine aykırı olduğundan bahisle feshedildiği, akdin feshinin son çare olduğu gözetilmeksizin, 13 yıldır aynı bölgede görev yaptırılan davacının bir başka bölgeye nakli işlemine muvafakat göstermemesi üzerine, aynı gün iş akdinin feshinin iyiniyetten uzak ve haksız olduğu gerekçesiyle işe iadeye karar verilmiş olup, hüküm fıkrasında husumete ilişkin bir belirleme yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre, işçinin uzun zamandır çalışmakta olduğu Tekirdağ’dan Edirne’ye nakline ilişkin objektif bir neden işverence gösterilmediğinden işe iadesine karar verilmesi yerindedir. Ancak hangi işverene iade edildiği hususunun netleştirilmesi gerekir. Şahsi dosya kayıtları dikkate alındığında, davacı çalışmasına ...’de başlamış, 1.4.2008 tarihinden itibaren tüm haklarıyla diğer davalı ... İlaç Aktif Maddeleri San ve Paz AŞ’ye devredilerek çalışmasını sürdürmüştür. İş sözleşmesi de bu işveren tarafından sona erdirilmiştir. İşe iade kararının daha sonra tüm aktif ve pasifleriyle devir geçiren ve ticari ünvanı Deva İlaç San. ve Tic. A.Ş. olarak değişen bu işveren aleyhine verilmesi gerekir.

Diğer taraftan, işe başlatmama tazminatının işçinin 8 aylık ücreti seviyesinden belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Bu tazminatın işçinin işyerindeki yaklaşık 13 yıllık kıdemi ve fesih nedeni dikkate alınarak 5 aylık ücretten belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davalı ... hakkındaki davanın husumetten reddine, feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının Deva İlaç San ve Tic AŞ işyerinde İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yapmış olduğu 62,00 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.100,00 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 20.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2875, Karar No: 2018/1142, Tarih: 30.05.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2875 E.  ,  2018/1142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Kemer 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi sıfatıyla) davanın kısmen kabulüne dair 27.03.2014 gün ve 2013/121 E.-2014/213 K. sayılı kararının temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 05.11.2014 gün ve 2014/12212 E.-2014/20203 K. sayılı kararı ile;

"…1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde 01/04/2009-21/12/2012 tarihleri arasında soğuk şefi olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından işyerinde çalışan diğer bir bayan işçiyi taciz ettiği gerekçesi ile haksız şekilde feshedildiğini, bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının işyerinde çalışan diğer işçiyi taciz ettiği yönünde şikayet gelmesi üzerine soruşturma yapıldığını ve disiplin kurulu kararı alınarak haklı nedenle iş akdinin feshedildiğini ve başka bir alacağının da bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının iş akdinin haklı nedenle feshedilip edilmediği, dolayısıyla davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının iş akdinin haklı nedenle feshedilip edilmediği, dolayısıyla davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacının iş akdi davalı tarafından işyerinde çalışan diğer bir işçiye cinsel tacizde bulunduğu gerekçesi ile feshedilmiş, mahkemece fesih konusu olaya ilişkin olarak doğrudan görgüye dayalı bilgi bulunmadığından dolayı feshin haksız olduğu kanaati ile davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmiştir. Dosyada bulunan tanık beyanları incelendiğinde davalı tanığı ...'nın “Davacı birgün yanıma geldi. ... davacıyı yönetime şikayet etmiş. ... bana, telefonları ... açmıyor senin telefondan arayıp durumu öğrenirmisin, dedi. Bende ...i aradım. ... bana ...'nin, kendisine bugün çok güzelsin, sahilde çay içelim mi gibi cümleler kullandığını söyledi. Bende bunları ...'ye söyledim. ... böyle birşey söylemediğini söyledi. Ben tekrar ...i aradım. ... bana söylediğini iddia etti, rahatsız olduğunu söyledi. Ben tekrar ...i aradığımda hayır ... bana bu şekilde söyledi, dedi.” şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır. Davalı tanığı bu beyanını tutarlı şekilde işyerinde yapılan soruşturma esnasında kendi el yazısı ile vermiş olduğu beyanında da tekrar etmiştir. O halde özellikle tacize uğradığı iddia edilen dava dışı işçi ...'in davacının telefonlarını engellemesi, davacının tanık Ali'den ...'in aranmasını istemesi üzerine arandığında davalı tanığı Ali'ye bu durumu anlatması ve davalı işyerine verilen şikayet dilekçesinde tanığın beyanındaki vakıaların aynı tutarlılıkta ifade edilmesi, olayın gerçek olduğunun, davalı tanığı Ali'nin feshe konu olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisinin bulunduğunun ve işveren feshinin haklı olduğunun göstergesidir. Mahkemece bu hususlara dikkat edilmeden, haklı işveren feshi karşısında davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup, bozma nedenidir.

3- Davacı işçinin fazla çalışma ücretinin doğru şekilde hesaplanıp hesaplanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Somut olayda bilirkişi tarafından davacının fazla mesai ücreti hesaplanırken, taraflar arasında imzalanan iş akdinde fazla mesai ücretinin aylık ücrete dahil olduğuna dair düzenleme bulunduğundan bahisle yıllık 270 saat fazla çalışma süresi, haftalık fazla çalışma süresi olarak hesaplanan 12 saate bölünmek suretiyle çıkan hafta sayısı tüm yıl hafta sayısından mahsup edilmek suretiyle hesaplama yapılmıştır. Oysa davacının tüm yıl boyunca yapmış olduğu fazla çalışma süresi saat olarak hesaplanmalı, çıkacak sonuçtan 270 saat mahsup edilmek suretiyle hesaplama yapılmalıdır. Diğer yandan davalı işyeri turizm bölgesinde bulunan otel işletmesi olup, fazla mesai hesabında yaz-kış ayrımı yapılması gerekirken bilirkişi raporunda bu hususa da dikkat edilmemiştir. Mahkemece, bilirkişi raporunda bulunan bu hatalar gözetilmeden, hatalı bilirkişi raporuna dayalı olarak fazla mesai ücretinin hüküm altına alınmış olması bozma nedenidir..."

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.