muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1628, Karar No: 2021/2027, Tarih: 04.03.2021

için tamamen farklılaştırdığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPMK YİDK'nın 2016/M-6806 sayılı kararının 2015/26339 sayılı marka tescil başvurusu kapsamında bulunan süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil) içerisindeki peynir ve yoğurt ürünleri haricinde kalan ürünler bakımından iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı kurum vekili istinaf etmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 30.05.2018 tarih 2017/1151 Esas-2018/618 sayılı kararının davacı vekili ve davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi sonrasında Dairemizin 25/09/2019 tarih 2018/3941 Esas-2019/5827 sayılı kararı ile bozulması sonrasında bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada tüm dosya kapsamına göre, “SÜZME” ibaresinin de 29. sınıftaki “süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil)” ürünleri için vasıf bildirici olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPMK YİDK'nın 2016/M-6806 sayılı kararının 2015/26339 sayılı marka tescil başvuru kapsamında bulunan "süt ve süt ürünleri (tereyağ dahil)" haricinde kalan ürünler bakımından iptaline, davalı şirketin 2015/26339 sayılı markasının kapsamında bulunan "süt ve süt ürünleri (tereyağ dahil)" haricinde kalan ürünler bakımından hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı kurum vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalı kurum vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ile davalı kurum vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalı kurum'dan ayrı ayrı alınmasına, 04.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10040, Karar No: 2016/9386, Tarih: 24.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10040 E.  ,  2016/9386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kısıtlı ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.06.2011 tarih ve 2011/567 Esas, 2011/527 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış, kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi adayı ... 14.05.2014 tarihli dilekçesi ile kısıtlıya vasi olarak atanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının MERNİS adresinin “... Mah. ... Sok. No:23 İç kapı No:1 .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının ... ilinde bulunan ... Yaşam Bakım Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkezi Müdürlüğüne yatırıldığı ve şu anda bildirilen ... adresinde ikamet etmediği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesince TMK'nın 412/1. maddesine göre verilmiş bir yerleşim yeri değişikliğine izin kararı olmadığından vasi adayının talebi ile ilgili olarak karar vermekte ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1018, Karar No: 2018/6973, Tarih: 22.11.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/1018 E.  ,  2018/6973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "taşınmazın tespit harici bırakılma tarihi olan 1995 yılından geriye doğru 20-25 yıl öncesine ait iki ayrı tarihte çekilmiş hava fotoğrafları getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, jeolog bilirkişi, ziraatçı bilirkişi ve fen bilirkişisi huzuruyla yeniden keşif yapılması; keşif sırasında; yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın 1995 yılından geriye doğru 20-25 yıl öncesinde kimler tarafından neye istinaden zilyet edildiğine ilişkin maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınması, taşınmazın imar-ihyaya konu edilip edilmediği, imar-ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği hususlarının etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılması, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmesi, jeodezi ve fotogrametri mühendisinden oluşacak uzman bilirkişiler kuruluna dosyanın tevdii ile dava konusu taşınmazın dava tarihine göre 20-25 yıl öncesine ait ve iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğrafları üzerinde uygulama yaptırılarak taşınmazın niteliği ile taşınmaz üzerinde imar-ihya işlemlerine başlandığı ve tamamlandığı tarih ile tarımsal amaçlı zilyetliğin başlangıç tarihinin ayrı ayrı saptanması, jeolog bilirkişiden taşınmazın dere yatağı olup olmadığı ya da dereden kazanılıp kazanılmadığı, ziraat bilirkişisinden ise taşınmazın niteliği ve bitki örtüsüyle ilgili rapor alınması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine; 224 ada 27 nolu parselin doğusunda kalan ve dere yatağı olan, bilirkişiler tarafından düzenlenen 11.09.2015 tarihli raporda gösterilen yerin tapuda dere yatağı olarak ... adına terkinine karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına temyiz edenin sıfatına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ... ve arkadaşlarının sair temyiz itirazları yerinde değildir. Dava, ... sırasında tespit harici bırakılan yerin tescili istemine ilişkin olup davacı tarafından zilyetlikle kazanım koşulları ispat edilemediğine göre mahkemece, davanın reddine karar vermekle yetinilmesi gerekirken tapuda kayıtlı olmadığı halde çekişmeli taşınmazın dere yatağı olarak ... adına terkinine karar verilmiş olması isabetsiz ise de, bu yanılgı yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan "... İli, ... İlçesi, 224 ada 27 nolu parselin doğusunda kalan ve dere yatağı olan ve bilirkişiler tarafından düzenlenen 11.09.2015 tarihli raporda gösterilen yerin tapuda dere yatağı olarak ... adına terkinine" şeklindeki bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, 22.11.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4634, Karar No: 2007/4293, Tarih: 08.11.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/4634 E.  ,  2007/4293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “3 ada 30, 31, 33, 34, 35, 36 ve 39 parsellerde hükmü temyiz eden miras bırakanı kayıt maliklerinden ...’ya pay verildiği, davayı açan şahıslar dava dilekçelerinde tespit gibi tescile karar verilmesini talep edip sadece husumeti Hazine’ye tevcih ettiklerinden ... payı davaya konu edilmediğine göre bu parsellerde ... ... (...) mirasçılarına pay verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 3 ada 31, 33, 34, 35, 36 ve 39 sayılı parsellerin 1/2 payının, 3 ada 30 parselin 1/4 payının tespit maliki ... mirasçıları adına payları oranında tesciline karar verilmiş, bakiye payları ...,....adına tesciline karar verilmiş; hüküm davalı ... temsilcisi ve davacı Ö.... mirasçısı ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davalı ...’nin taraf olduğu parsellere yönelik karar hükmüne uyulan bozma ilamı ile onanmakla Hazine’nin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Dava ve temyize konu 3 ada 36 parsele ilişkin davacı ... ... mirasçısı ... ...'un temyiz itirazlarına gelince; bozmaya uyulduğu halde ... ... mirasçılarına tespit ve komisyon kararında belirtilen 24/896 ... payı değil, 1/2 pay verilmesi doğru olmayıp, tespit ve komisyon kararında belirtilen 24/896 payın ... mirasçılarına verilip, bakiyesinin ... ... mirasçıları üzerinde bırakılması gerekir. Davacı mirasçısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 8.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31730, Karar No: 2016/6853, Tarih: 22.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/31730 E.  ,  2016/6853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

...

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalılardan Tarihi ... İle ... avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 22.03.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan Tarihi .... İle ... adına Avukat ...ile ... Tasfiye Memuru ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirket ... bünyesinde 01/05/1992 tarihinden itibaren tezgahtar ve sonraları yönetici yardımcısı olarak emekli olduğu 28/02/2010 tarihine kadar kesintisiz olarak çalıştığını, değişik işyerlerinden sigortalı gösterildiğini, kuruma asgari ücret seviyesinden ücretin bildirildiğini, haftalık net 700,00 TL ücret 600,00 TL ev kirası 60 TL apartman yönetim parası banka kredi kartının 250,00 TL lik bölümü, davacının kullanımında olan ... plakalı aracın tüm giderlerin ve cep telefonu kullanım ücretinin davacı tarafça ödendiği bu şekilde ücret ve sosyal yardımların aylık 4.500,00 TL ve 5.000,00 TL olduğunu, davalı "....'nin hisselerinin 2009 yılında el değiştirdiğini, yeni yönetimin, bundan böyle sosyal yardımların kaldırıldığını artık aylık 4.000,00 TL net maaş ödemesi yapılacağını söylemeleri üzerine 28/02/2011 tarihinden davacının emekli olduğunu kıdem tazminat talep ettiğini, bir iki ay içinde ödemeye yapabileceklerini ayrıca davacıdan çalışmaya devam etmesini istediklerini bu şekilde kurulan sözlü akit uyarınca çalışmaya devam ettiğini, davacı çalışma 15/04/2010 tarihinde kıdem tazminatı ve fazla mesai ödemeleri isteyince senin gözün açılmış artık bize yaramazsın diyerek işten çıkarıldığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .... Şirket vekili, davacının kendi şirketlerinde çalışmadığını, husumet itirazında bulunurken;

Tarihi ... ise işyerinin 2009 yılında davalı ... Şirketine devredildiğini, devir nedeni ile sorumlu olamayacaklarını,

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .... Şirket vekili, davacının kendi şirketlerinde çalışmadığını, husumet itirazında bulunurken;

Tarihi ... ise işyerinin 2009 yılında davalı ... Şirketine devredildiğini, devir nedeni ile sorumlu olamayacaklarını,

Davalı Tasfiye halindeki ... Şirket vekili ise devir olmadığını, diğer şirketlerdeki çalışmasında sorumlu olmadığını, davacının kendi şirketlerinde ise 9 ay çalışıp emekli olduğunu, kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, davanın reddi gerektiğini, savunmuşlardır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Tarihi ... ise işyerinin 2009 yılında davalı ... Şirketine devredildiğini, devir nedeni ile sorumlu olamayacaklarını,

Davalı Tasfiye halindeki ... Şirket vekili ise devir olmadığını, diğer şirketlerdeki çalışmasında sorumlu olmadığını, davacının kendi şirketlerinde ise 9 ay çalışıp emekli olduğunu, kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, davanın reddi gerektiğini, savunmuşlardır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının 1992-1995 yılları arasında ...ya ait, 1996-31/07/2001 tarihleri arasında davalı Tarihi ..., 15/08/2002-01/06/2006 tarihleri arasında, 02/06/2006-15/05/2009 tarihleri arasında farlı sicil nolu aynı davalı Tarihi ...'ye ait işyerlerinde 15/05/2009-28/02/2011 tarihleri arasında da davalı ....nin işyerinde sigortalı göründüğünü fakat çalışmalarının aralıksız ve kesintisiz olduğunu bu doğrultuda davacının 01/05/1992-20/03/2009 tarihleri arasında 16 yıl 10 ay 19 gün süreyle aralarında hukuki ve organik bağ bulunan Tarihi ... ile .... bünyesinde, 20/03/2009-28/02/2010 tarihleri arasında 11 ay 8 gün süreyle .... de tanık beyanları yapılan işin niteliği ve emsal ücret araştırması dikkate alınarak aylık brüt 2.793,68 TL ücretle çalıştığı, 2.000,00 TL sosyal yardım aldığı giydirilmiş ürcetin 4.793,68 TL ücretle çalıştığı, iş akdinin davacı tarafça çalışma şartları da esaslı değişikliğe gidilmesi ... ya ücretin düşük olarak asgari ücret seviyesinden gösterilmesi gibi şikayetlerini bildirmesi üzerine iş akdinin davalı işverenlikçe haklı olduğu ispatlanamayan nedenlerle feshettiği bu durumda davacının kıdem ve ihbar tazminat alacağına hak kazandığı, işyeri devir halinde kıdem tazminatından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere son işverenle birlikte müteselsilen sorumlu olduğu, ihbar tazminatı ise feshe bağlı alacaklardan olduğundan son işveren ...'nin tek başına sorumlu olduğu, davacının haftalık yasal 45 saatlik çalışma süresini aşan 18 saat fazla mesai yaptığı anlaşılmakta olup, devir tarihi olan 20/03/2009 tarihinden itibaren 2 yıllık süre geçtiğinden davacının çalışma süresi boyunca hak kazandığı fazla mesai ücreti alacaklarından ...nin sorumlu olduğu, davacının dini ve resmi bayramlarda ... bayramında 1 gün Kurban bayramında 2 gün çalışmadığı diğer günlerde çalıştığı ve bayram ücretinin ödendiğinin davalı işverenlikçe kanıtlanamadığı, davacının izin haklarının verildiğini kanıtlayan ücretli izin defteri veya eşdeğerde bir kanıt sunulamadığından davacının talep ve hak ettiği 307 günlük yıllık izin ücreti alacağına hak kazandığı, mahkemece düşürülebilecek olası talep indiriminden fazla olduğu görüldüğünden ayrıca hakkaniyet indirimine gerek görülmediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne ve ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağından devralan son işveren .... Şirketinin, kıdem tazminatı ile fazla mesai ve tatil ücret alacaklarından tüm davalıların müştereken ve müteselsilin sorumluluğuna karar verilmiştir.

D) Temyiz:

D) Temyiz:

Karar davalılar ... Şirket ve tarihi ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1. Dosya içeriğine, delillere göre temyiz edenlerin sıfatına göre organik bağ ve müteselsil sorumluluk yönünden davacı temyizi bulunmadığından incelenmemiş, davalı şirketleri aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde bulunmamıştır.

2. İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilin sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Dosya içeriğine ve mahkemenin kabulüne göre davacının çalıştığı işyeri 20.03.2009 tarihinde organik bağ içinde olan davalılar ..... ile ... ve ... Şirketi tarafından diğer davalı Tasfiye Halindeki ... Şirketine devredilmiştir. İş Sözleşmesi ise 28.02.2010 tarihinde feshedilmiş, dava ise devir tarihinden iki yıl geçmeden 29.06.2010 tarihinde açılmıştır. Bu nedenle devreden işverenlerin devir tarihindeki süre ve ücret üzerinden kıdem tazminatından ve devir tarihine kadar ki gerçekleşen işçilik alacakları olan fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücretten sorumlu tutulmaları ve sorumluluklarının ise miktar olarak açıkça belirlenmesi gerekir. Mahkemece organik bağın kabul edilmemesi ve devir kabul edilmesi ile davacı tarafın temyizinin bulunmaması nedeni ile devralan işverenin tüm alacaklardan ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izinden sorumlu tutulması, devreden işverenlerin ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izinden sorumlu tutulmamaları isabetlidir. Ancak mahkemece gerekçe kısmında fazla mesai ücretinden devirden itibaren iki geçtiği ve devreden işverenlerin sorumlu olmayacağı gerekçesi dava tarihine göre iki yıl geçmediğinden hatalı ise de hüküm fıkrasında sorumluluklarına bu alacak yönünden karar verilmesi çelişki olmuştur. Bu çelişkinin yaratılması, 6100 sayılı HMK.’un 297 ve 321. Maddesine aykırıdır.

Belirtildiği gibi devreden davalı temyiz eden şirketlerin kısmi dava da olsa (ki kısmi dava aynı zamandan tüm alacağın tespitini de içerir) miktar olarak kıdem tazminatı ile fazla mesai ve genel tatil ücret alacaklarından sorumluluğu açıkça belirlenmesi gerekir. Mahkemece alacak miktarları belirlenmeden sorumlu tutulmaları hatalıdır.

3. Davacının fazla mesai ve genel tatil ücret alacağından, düşürülebilecek olası talep indiriminden fazla olduğu görüldüğü gerekçesi ile indirim yapılmamıştır. Ancak yukarda açıklandığı gibi kısmi dava aynı zamanda tüm alacağın tespitini de içerdiğinden, davalıların sorumlu oldukları alacağın açık ve net olarak belirlenmesi gerekir. Bu nedenle tanık deliline dayanılarak tespit edilen fazla mesai ve genel tatil ücret alacağından indirim yapılmaması da isabetsizdir.

3. Davacının fazla mesai ve genel tatil ücret alacağından, düşürülebilecek olası talep indiriminden fazla olduğu görüldüğü gerekçesi ile indirim yapılmamıştır. Ancak yukarda açıklandığı gibi kısmi dava aynı zamanda tüm alacağın tespitini de içerdiğinden, davalıların sorumlu oldukları alacağın açık ve net olarak belirlenmesi gerekir. Bu nedenle tanık deliline dayanılarak tespit edilen fazla mesai ve genel tatil ücret alacağından indirim yapılmaması da isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalılardan Tarihi... İle ....'ne yararına takdir edilen 1.350.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 22.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

....