muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6146, Karar No: 2023/880, Tarih: 28.02.2023

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19.11.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.11.2020 tarihli kararının sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 12.04.2021 tarihli ve 2021/7248 Esas, 2021/9171 Karar sayılı kararı ile, ''...Olay günü uyuşturucu kullanıcısı olan sanığın odasında bulunan ütü masasının alınmasıyla ilgili annesi mağdure ... ile tartışmaya başladığı, yaşanan tartışmanın büyümesi üzerine ... kapısını kilitleyerek mağdureler ... ve ...'nin evden çıkmalarını engellediği, mağdure ...'yi darp etmeye başladığı, olay yerine çağrılan polisin ve dayısı olan mağdur ...'ın olay yerinden uzaklaşmasını sağlamak için mutfaktan temin ettiği bıçakla mağdureyi balkona çıkardığı, mağdure ...'nin sanığın elinden kurtulmak ve kendisine yönelik tehditleri nedeniyle ikinci katta bulunan balkondan ... atladığı, arkasından sanığın içeri girerek kardeşi mağdure ...'yi yumruk ve tekme ile burnunda kemik kırığı oluşacak şekilde darp etmeye başladığı, polisin ikna etmesi üzerine mağdure ...'yi de bıraktığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık hakkında mağdure sayısınca mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, yazılı şekilde zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini...'' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.06.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında mağdure ...'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (a) ve (e) bentleri, mağdure ...'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ayrı ayrı 6 yıl ve 4 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği; suç işleme kastı bulunmadığına, kendisini korumak için kapıyı kilitlediğine,

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine, mağdure sayısınca hüküm kurulamasının Kanun'a aykırı olduğuna ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği; suç işleme kastı bulunmadığına, kendisini korumak için kapıyı kilitlediğine,

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine, mağdure sayısınca hüküm kurulamasının Kanun'a aykırı olduğuna ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; uyuşturucu bağımlısı olan sanığın, olay günü annesi mağdure ... ile kız kardeşi mağdure ... arasında ailevi sorunlar nedeniyle yaşanan tartışmanın büyümesi üzerine, mağdureleri bıçak ve ... sıkı tabanca marifetiyle rehin alması ve olay yerine çağrılan polislerin ikna çalışmaları neticesinde teslim olmasına ilişkindir.

2. Olay sonrasında fiilin gerçekleştiği ... genel durumuna ilişkin yapılan gözleme ve sanığın olayda kullanmış olduğu iki adet ekmek bıçağının, mağdure ... tarafından polise teslim edildiğine dair 13.05.2017 tarihli görgü tespit ve muhafaza altına alma tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

3. Sanık tarafından olayda kullanılan ... sıkı tabancanın, polisin yapmış olduğu ikna çalışmaları neticesinde teslim edildiğine ilişkin 13.05.2017 tarihli olay, yakalama, muhafaza altına alma ve üst arama tutanağı polis tarafından düzenlenmiştir.

4. ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 21.06.2017 tarihli raporunda, mağdure ...'ın yaralanmasının basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir nitelikte olmadığı ve vücudunda hafif derecede kemik kırığı meydana geldiği bildirilmiştir.

5. Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 25.08.2017 tarihli raporda, mağdure ...'ın yaralanmasının basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir nitelikte olmadığı ve vücudunda ağır derecede kemik kırığı meydana geldiği bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın eylem süresi boyunca, her iki mağdureye yönelik ayrı ayrı cebir ve tehdit eylemlerinde bulunması ve mağdure ...'nin kendisini balkondan atmasından sonra, mağdure ...'ye yönelik eylemini devam ettirmesi karşısında, sanık müdafiinin, sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Mağdurelerin aşamalardaki beyanları, sanığın savunmaları, tanık ifadeleri, tutanaklar, olay yeri inceleme raporu ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirilerek; sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ile müdafinin diğer temyiz itirazları da reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.06.2021 tarihli kararında sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12045, Karar No: 2018/7715, Tarih: 06.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/12045 E.  ,  2018/7715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 07/03/2014 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 31/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine ve davalı ... dava konusu haberin yayınlandığı gazetenin sorumlu müdürü olup, 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 13. maddesine göre sorumluluğu bulunmaması nedeniyle davanın bu davalı yönünden husumetten reddi gerekirken esastan reddi doğru değil ise de, verilen karar sonuç itibarıyla doğru olduğuna göre davacı vekilinin davalı ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacı vekilinin davalı ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davacı ile dava dışı eşi arasında devam eden boşanma davası olduğunu ve davacının dava dışı eşin şiddetine, iftiralarına maruz kaldığını, davalı ...'nun yayın sahibi, davalı ...'ın sorumlu müdürü olduğu Yeni Akit gazetesinde 10/03/2013 tarihinde yayınlanan "Ya Benim Eliflerim" başlıklı haberde, davacının eşinin açıklamalarına yer verildiğini, ancak haber yapılırken açıklamalara dair araştırma yapılmadığını, masumiyet karinesinin ihlal edildiğini, ırksal ayrımcılık yapıldığını, şiddet mağduru davacının ismine ve çocuklarının fotoğraflarına yer verildiğini, kişilik haklarına saldırı mahiyetinde ifadelerin kullanıldığını belirterek uğranılan manevi zararın tazmini isteminde bulunmuştur

Davalılar vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu haberin, davacının eşinin beyanları ve davacı ile eşi arasındaki dosyalara ilişkin mahkeme kararları dikkate alındığında görünen gerçekle uygun, güncel nitelikte olduğu, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu haberin, davacının eşinin beyanları ve davacı ile eşi arasındaki dosyalara ilişkin mahkeme kararları dikkate alındığında görünen gerçekle uygun, güncel nitelikte olduğu, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın; olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve

böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler Bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddelerinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) birçok kararında; “...Sözleşme’nin 10. maddesinin (1) numaralı fıkrasında güvence altına alınan ifade özgürlüğünün, demokratik toplumun ana temellerinden birini ve yine bu toplumun gelişmesi ve her bireyin kendini geliştirmesi için esaslı şartlarından birini oluşturduğunu hatırlatarak ifade özgürlüğünün, Sözleşme’nin 10. maddesinin (2) numaralı fıkrasında sınırları içinde, sadece lehte olan veya muhalif sayılmayan veya ilgilenmeye değmez görülen "haber" veya "fikirler" için değil, ama aynı zamanda muhalif olan, çarpıcı gelen veya rahatsız eden haberler veya fikirler için de uygulandığını, bunun, çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleri olduğunu, bunlar olmaksızın "demokratik toplum" olamayacağını ...” belirtmiştir.

İfade özgürlüğü ve bu bağlamda basın özgürlüğünün asıl, sınırlamanın ise istisna olduğu unutulmamalıdır. Sınırlamanın kanuni olması, meşru amaca dayanması ve demokratik toplumda gerekli ve orantılı olması da gözetilmelidir.

Tüm bu açıklamalar ışığında; davalı ...’nun yayın sahibi olduğu gazetede yayınlanan ve dava konusu edilen haber bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davacının eşinin açıklamalarına yer verilmekle birlikte, kullanılan söz ve ifadelerin haber verme hakkı ve eleştiri sınırlarını aşarak davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu anlaşılmaktadır. O halde davacı yararına uygun miktarda manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA; davacı vekilinin davalı ... hakkında verilen karara yönelik temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine 06/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3393, Karar No: 2015/4754, Tarih: 16.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/3393 E.  ,  2015/4754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, mesul müdürlük ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme tarafından temyiz başvurusunun süresinde olmadığı gerekçesi ile davalı vekilinin temyiz istemi, 18.09.2013 tarihli ek karar ile reddedilmiştir. Temyiz isteminin reddine ilişkin verilen ek karar davalı tarafça süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Davalının, sağlık sorunları sebebiyle temyiz dilekçesini süresinde veremediğini belirterek eski hale getirme isteminde bulunduğu, dilekçeye eklenen doktor raporu davacı vekilinin arzu ve ihtiyarı dışında muamele yapmaktan aciz bulunduğunu tespit eder nitelikte olduğu gözetilerek mahkemece temyiz isteminin reddine ilişkin yerinde olmayan ek kararın bozularak ortadan kaldırılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendi ve dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene ait hastanenin eczanesinde çalışmakta iken 26.04.2002 tarihinde mesul müdür olarak atandığını, 01.11.2006 tarihinde ... Valiliğince davacı adına verilen mesul müdürlük belgesi ile eczanenin çalıştığını, 2009 yılında başka bir birime atanmak istendiğini, itiraz etmesi üzerine iş akdinin sona erdirildiğini ve davalıya işe iade davası açtığını beyanla 2009 yılı Eylül ayından eczanenin kapatıldığı 2011 yılı Temmuz ayına kadar geçen sürede ödenmeyen mesul müdürlük ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, memur kadrosunda çalışan dava dışı eczacının 2006 yılında başka bir göreve atanması sebebiyle, davacıya mesul müdürlük görevlendirmesi yapıldığını, davacının iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiği 14.10.2009 tarihe kadar bütün işçilik alacaklarının ödendiğini, fesih sonucu açmış olduğu işe iade davasının reddedildiğini, mesul müdürlük sıfatının görevlendirme dışında herhangi bir hak içermediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalının temyiz itirazlarına göre taraflar arasında ücret alacağı olup olmadığı hususu tartışmalıdır. Somut olayda davacı işçinin, ... İl Sağlık Müdürlüğünce kendisine mesul müdürlük belgesi verildiğini, davalı işverenin bu belgeye istinaden eczane işyerini işlettiğini, davalı işverence görev yerinin değiştirilmesini kabul etmemesi üzerine iş sözleşmesinin feshedildiğini, geçersiz feshe karşı açmış olduğu işe iade davası sırasında kendisine ait mesul müdürlük belgesi ile eczanenin işletildiğini, bu dönem için kendisine mesul müdürlük ücreti ödenmediğini ileri sürdüğü, davalı işverenin ise hastane bünyesindeki eczanenin kapanmaması için davacının eczaneye mesul müdür olarak görevlendirildiğini ve davacının mesul müdür olarak çalışmasının kendisine ayrıca bir ücret ödenmesini gerektirecek nitelikte olmadığını savunduğu, mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının mesul müdürlük ücreti talebinin kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Ücret çalışmanın karşılığıdır.Davacı ancak fiili çalıştığı döneme ilişkin olarak ücret talep edebilir.Taraflar arasında davacının iş sözleşmesinin 14.10.2009 tarihinde feshedildiği ve davacının bu tarihten sonra davalı işyerinde çalışmadığı hususu tartışmasızdır.Davacının çalışmadığı döneme ilişkin olarak ücret alacağına hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19029, Karar No: 2013/26023, Tarih: 19.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/19029 E.  ,  2013/26023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın minibüsü ile ışıklarda beklemekte olan araca arkadan çarparak aracındaki katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede yaralanmasına neden olduğu olayda, ilk hükümle sanık hakkında tayin edilen 365 gün adli para cezasının miktar itibariyle fazla olduğu nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmesine ve bozma kararına da uyulmuş olunmasına rağmen, Yargıtay bozma kararını işlevsiz hale getirecek şekilde asgari haddin çok üzerinde ceza tayini ile hiç bir gerekçe gösterilmeksizin ilk hükümle 6 ay süreyle geri alınmasına karar verilen sürücü belgesinin 10 ay süre ile geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5897, Karar No: 2020/2593, Tarih: 24.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/5897 E.  ,  2020/2593 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11346, Karar No: 2008/13978, Tarih: 01.07.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/11346 E.  ,  2008/13978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14,00 YTL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 01.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2533, Karar No: 2013/6861, Tarih: 02.05.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/2533 E.  ,  2013/6861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ve Özel Dairelerin uyum gösteren kararlarında belirtildiği üzere, fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında delillerin takdir ve tayininin gerektiği durumlarda sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği gözetilmeden, savunması alınmayan sanık hakkında mahcuz malların teslim amacı dışında tasarruf edilip edilmediği, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılması nedeniyle bozulmasına veya kaybolmasına sebep olup olmadığı araştırılmadan ve Oltu İcra Müdürlüğünün 2008/540 sayılı dosyasının onaylı bir örneği de denetime esas olacak şekilde dosya içine konulup incelenerek değerlendirilmeden ve duruşma da açılmadan tensiple beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.