muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9753, Karar No: 2011/10674, Tarih: 18.10.2011

Dosyadaki belgelerden, davalıların Manisa Müzesinde arkeolog ve müdür olarak görevli oldukları sikkelerin zimmetle davalı ...’e 24.03.2000 tarihinde tek tek sayılarak zimmetlendiği, aynı yıl Kasım ayı ortalarında emanetteki sikkelerden iki tanesinin bulunamaması üzerine yapılan incelemede, sikkelerin bir kısmının yerlerinde bulunamadığı, sikkelerin bulunduğu depoların hem depo hem büro olarak kullanıldığı, ... dışında iki arkeoloğun da anılan depoda çalıştığı, bu deponun üç kişi tarafından kullanılması nedeniyle depo anahtarının nöbetçi odasındaki kilitsiz ve mühürsüz camlı dolapta bulunduğu, depoya giriş ve çıkışlarda depo giriş defterinin tutulmadığı, depoda çalışmak isteyenlere diğer depolara uygulanan güvenlik tedbirlerinin uygulanmadığı, ...’in zimmetle devir aldığı dolap anahtarlarını değiştirmeyerek, zimmeti devraldığı kişiden aldığı anahtarları kullanmaya devam ettiği, ...’in sikke dolabının ve asma kilidin anahtarını üzerinde bulundurmayıp herkesin ulaşabileceği çekmecesinde sakladığı anlaşılmaktadır. Yukarıda anlatılanlardan davalıların 30 Nisan 1990 tarih ve 040/1578 sayılı Müzeler İç Hizmetler Yönetmeliğinin “Güvenlik Önlemleri” başlıklı 7/A maddesinde belirtilen “Müze teşhir salonları ile vitrin ve depo anahtarları müdürün veya müdür yardımcısının, yoksa müdürün belirleyeceği bir uzmanın sorumluluk ve muhafazası altında mühürlü bir dolapta veya kasada bulundurulur. Vitrinler ve depo kapıları bu vitrin ve depolardan sorumlu uzmanın başkanlığında, müdür tarafından görevlendirilecek bir eleman ile birlikte mühürlenerek tutanakla kapatılır ve açılır. Zorunlu hallerde teşhir salonları, depo ve vitrinler bir komisyonun marifetiyle açılır ve kapatılır. Bu işlem bir tutanakla tespit olunur. Büroların anahtarları da müdür tarafından belirlenecek bir eleman sorumluluğunda ayrı bir dolapta muhafaza edilir.” hükmünü ihlal ettikleri tartışmasızdır. Ne var ki, davacı idare de, çalışanlarına uygun bürolar tahsis ederek depoların birden fazla kişice ve büro olarak kullanımını engellemediği, adı geçen müzenin 1996 yılından beri süregelen güvenlik zaafiyeti olduğu ve bu durum bir raporla bildirildiği halde gereğini yerine getirmediği gibi yeterli güvenlik elemanının sağlanmadığı, bu nedenle özellikle hafta sonları güvenlik elemanı ve bekçi açığı bulunduğu halde bunun giderilmeyerek dava konusu olaya ortam hazırlamıştır. Anılan bu durumlar nedeniyle davaya konu zararın meydana gelmesinde davacı idarenin de bölüşük kusuru bulunduğunun kabulü ve davalılar yararına uygun bir miktar indirim yapılmak gerekirken bu yönün göz ardı edilerek zararın tamamından sorumlu tutulmaları usul ve yasaya aykırı görüldüğündün kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılar ... ve ... yararına takdir olunan 825,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3514, Karar No: 2006/10964, Tarih: 21.11.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/3514 E.  ,  2006/10964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ...A. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müvekkilinin davalılardan ... Piel SA şirketinden ithalat yoluyla deri aldığını, derilerin ayıplı çıktığını, diğer davalının yetkili acenta olduğunu ileri sürerek 49.299,04 USD'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili müvekkili şirketin diğer davalının yetkili acentası veya temsilcisi olmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece davacının davalı ...şirketinden aldığı derilerin 49.299,04 USD'lik kısmının ayıplı olduğu gerekçesiyle bu miktarın davalı ... SA'dan tahsiline, diğer davalı hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm ... Piel SA vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık ayıplı mal satışı iddiasından kaynaklanmaktadır. İddianın kabul edilebilmesi için malın ayıplı olduğunun saptanması yeterli olmayıp aynı zamanda muayene ve ihbarın da yasal süreler içerisinde yapılması gerekir. Bu durumda mahkemece TTK 25/3 maddesinde öngörülen süreler içerisinde usulüne uygun ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususu üzerinde durulup tartışılarak sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken bu yönler üzerinde durulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine 21.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/22207, Karar No: 2004/1520, Tarih: 19.02.2004

6. Ceza Dairesi 2002/22207 E., 2004/1520 K.

**6. Ceza Dairesi 2002/22207 E., 2004/1520 K.**

**- SAHTECİLİK**- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 6 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 4 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 347 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

**"İçtihat Metni"**

Sahtecilik suçundan sanık Ersoy hakkında yapılan duruşma sonunda: TCK.nın 347/ilk, 59/2, 647 sayılı Kanunun 4, 6. maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin (Kocaeli İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.12.2001 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından onama isteyen 12.11.2002 tarihli tebliğname ile 10.12.2002 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu senette ekleme suretiyle sahtecilik yapılıp yapılmadığına ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırılmadan eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Ersoy'un temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 19.2.2004 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6286, Karar No: 2020/946, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/6286 E.  ,  2020/946 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14728, Karar No: 2015/12391, Tarih: 04.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/14728 E.  ,  2015/12391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çine Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2014

NUMARASI : 2009/173-2014/248

Davacı O.. M.. vekili Avukat U.. D.. tarafından, davalı İ.. B.. aleyhine 17/03/2009 gününde verilen dilekçe ile 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet nedeni ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 6831 Sayılı Orman Kanunu’na muhalefet nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından, davalı hakkında Orman Kanunu’na muhalefet suçundan Ç.. A.. C..M..2012/516 Esas sayılı dosyası üzerinden kamu davası açıldığı, 13/03/2013 gün ve 2013/148 sayılı karar ile davalının 6831 sayılı Yasanın 93/1. maddesi uyarınca işgal ve faydalanma suçundan hükmün açıklanmasının geriye bırakılması yolu ile mahkumiyetine hükmedildiği, kararın temyiz incelemesi aşamasında bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davaya konu orman alanında davalının açma yaptığına ve ağaç kestiğine dair, hakkında kesinleşmiş bir mahkûmiyet hükmü olmadığı gibi, bu hususta dosya kapsamında ispata yeter nitelikte delil de bulunmamaktadır. Ceza dosyasında yapılan keşif sonucunda; davaya konu yerde ağaç kesme ve diri örtü sökme olmadığı, davalının açma yapmaksızın işgal ve faydalanmada bulunduğu belirlenmiş, bilirkişi raporunda belirtilen .. TL kesim zararı,.. TL fidan zararı ile .. TL ağaçlandırma giderine ilişkin tazminat miktarı davalı tarafından karşılanmıştır. Şu halde; davalının 6831 sayılı Yasa'nın 114.maddesi uyarınca, ağaçlandırma giderinden sorumluluğuna karar verilemez. Açıklanan nedenlerle davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/457, Karar No: 2009/2595, Tarih: 02.03.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/457 E.  ,  2009/2595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : LAPSEKİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/05/2004

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına kayıtlı olan 42 parsel sayılı taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek tapusunun iptaline, taşınmazın tespit dışı bırakılmasına ve kamuya terkine, taşınmaz üzerindeki muhtesatın yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı M.K.K.vekili ve dahili davalılar N.ve M.davanın reddini savunmuş, diğer davalılar davaya karşı beyanda bulunmamışlardır.

Mahkemece, davanın ölü şahıslar aleyhine açılmış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi . . raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın dava tarihinde ölü olan kişiler aleyhine açıldığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de Türk Medeni Kanununun 28. maddesi uyarınca ölüm ile şahsiyet son bulur. 4.5.1978 tarih ve 4/5 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca da ölü kişiler aleyhine dava açılmasına olanak bulunmadığı gibi, ölü kişinin mirasçılarının sonradan davaya girmiş olmaları başlangıçta olmayan dava şartının sonradan yerine getirildiği şeklinde değerlendirilmesine ve ayrıca ıslah yoluyla dahi olsa hasım değiştirilmesine imkan bulunmamaktadır.

O halde, dava tarihinde ölü olduğu anlaşılan bir kısım davalılar yönünden davanın reddedilmiş olması kural olarak doğrudur.

Ancak, dava tarihinde ölü olmayan ve kendisine husumet tevcih edilen davalıların varlığı gözardı edilerek tümü bakımından davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi, davadaki istek taşınmazın siçil kaydının kütükten terkinine ilişkin olup, böyle bir istekle açılan davada, bir kısım paydaşlar yönünden ölü olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi ve diğerleri yönünden davanın kabulü M.K. nun 912 maddesi (T.M.K. 999.md.) gereğince sicilden terkini gerekli olan bir taşınmazın, bazı paylarının kamu malı olarak sicil dışı bırakılırken, diğer payların ayakta tutulmasının sicillerin düzenlenmesi ilkeleriyle bağdaşmayacağı açıktır.

Bu belirlemeye göre, dava tarihinde ölü olduğu anlaşılan kişilerin varislerinin tespit edilerek, onlar yönünden de  dava açması bakımından davacıya olanak tanınması, açıldığı takdirde eldeki dava ile birleştirilmesi, ondan sonra işin esası bakımından bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve yasal olmayan gerekçelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacı Hazine’nin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 2.3.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/440, Karar No: 2021/731, Tarih: 02.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/440 E.  ,  2021/731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 21.06.2017 tarih ve 2013/343 E.- 2017/876 K. sayılı kararın davacılar vekili ve adli yardım talepli olarak davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, davalı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine, davacı vekilinin istinaf isteminin kısmen kabul kısmen reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi’nce verilen 14.10.2020 tarih ve 2018/1918 E- 2020/1032 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından duruşmalı olarak, davalılar ... ve ... vekili tarafından duruşmasız olarak ve adli yardım talepli olarak tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1-Davalılar vekilinin adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede; 6100 sayılı HMK’nın 334 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin, davanın gerektirdiği giderleri ödeme gücünden kısmen veya tamamen yoksun bulunduğunu ve taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmadığını ispat etmesi gerekir. Aynı Yasa’nın 336/2. maddesine göre talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye sunmak zorundadır. Anılan davalıların adli yardım talebi ile ilgili olarak HMK'nın 336/2. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinin ekinde sunmaları gereken belgeleri sunmadığı, davalı ...’ın adli yardım talepli istinaf isteminin Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen ara karar ile reddedildiği, yine davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi ara kararına yaptığı itirazın da reddedildiği, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesine gönderilen dosyadan temyiz harç ve masraflarının yatırılmasına dair davalı vekiline gönderilen muhtıranın gereğinin yerine getirilmemesi üzerine 05/07/2018 tarihinde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmakla, kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından davalılar vekilinin adli yardım talebinin HMK'nin 337/2. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalılar vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, davalılar vekiline işbu adli yardım talebinin reddi kararının tebliği, bu karara itiraz süresinin beklenmesi, itiraz edilmediği veya itirazı reddedildiği taktirde 6100 sayılı HMK’nın 366 maddesi atfı ile 344. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin ikmali için gerekli işlemler yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalılar vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, davalılar vekiline işbu adli yardım talebinin reddi kararının tebliği, bu karara itiraz süresinin beklenmesi, itiraz edilmediği veya itirazı reddedildiği taktirde 6100 sayılı HMK’nın 366 maddesi atfı ile 344. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin ikmali için gerekli işlemler yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin REDDİNE, (2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29621, Karar No: 2013/26336, Tarih: 20.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/29621 E.  ,  2013/26336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2-3, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri

gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araçla 4.00 promil alkollü vaziyette bölünmüş yolda seyrederken, kırmızı ışıkta beklemekte olan bir araca arkadan çarpması sonucu zincirleme kaza meydana geldiği, sanığın aracındaki bir kişinin vücudunda hafif dereceli kırık oluşacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı olayda; yaralanan sanıktan şikayetçi olmamış ise de, sanık hakkında bilinçli taksirle yaralama suçundan iddianame düzenlenmiş olup, iddianamenin uzlaşma yoluna gidilmeksizin düzenlendiği gerekçesi ile iade edildiği, söz konusu eksiklik giderilmeden sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan dava açıldığı anlaşılmış olup, aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamış, sanığın alkol düzeyi dikkate alındığında sanık hakkında tayin edilen ceza miktarında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA 20.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12360, Karar No: 2007/1855, Tarih: 15.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/12360 E.  ,  2007/1855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 130 ada 30 parsel sayılı 6.500 m2 yüzölçümündeki taşınmaz senetsiz ve belgesizden tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. 16.11.2001 tarihinde tapu kaydının beyanlar hanesine TPAO lehine 204 m2’lik alanda kira şerhi konulmuştur. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Hazine; taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu savıyla davaya katılmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, kütüğün beyanlar hanesindeki TPAO lehine konulan kira şerhinin silinmesine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesine göre yapılıp sonuçlandırılan ancak ilan edilmediği için kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

Mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Şöyle ki; hükme dayanak yapılan orman bilirkişi kurul raporunda; çekişmeli taşınmazın 1952 basım tarihli memleket haritasında 1955 ve 1978 tarihli ... fotoğraflarında yeşil renkli orman alanları içinde gözüktüğü, memleket haritasındaki eş yükselti eğrilerine göre % 30-40 eğimli olduğu, içinde 3 tane 45-50 yaşlarında meşe türündeki orman ağaçları bulunduğu, fiğ ekili olduğu, orman sayılan yerlerden olduğu açıklanmıştır. Ancak orman bilirkişi kurulu mahkemeye sunduğu 13.03.2006 tarihli yazılarında; ilk raporlarına ekli olarak sunulan aplikeli memleket haritasının sehven ön çalışmalarına ait memleket haritası olduğundan bu hatayı düzeltir mahiyetteki doğru olarak çakıştırılmış memleket haritasını ekte sunduklarını belirterek bu yazıya ekli aplikeli memleket haritasında davalı yerin bir bölümünü açık alanda işaretlemişlerdir.

Mahkemece; çekişmeli taşınmazın bir bölümü memleket haritasında açık alanda gözükmekte ise de, ... fotoğraflarında ve amenajman planında orman olarak gözüktüğü, eğimi ve ... yapısı itibariyle orman sayılan yer olduğu gerekçesi ile taşınmazın tamamı orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescil edilmiştir. Ancak, taşınmazın güney bölümü açık renkli alanda işaretlenen orman bilirkişi kurulunun ek raporu bilimsel ve karar vermeye yeterlidir. Kaldı ki; Kahta Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/838 esas sayılı dava dosyası içinde bulunan 1978 tarihli aplikeli ... fotoğrafında da taşınmazın güney bölümü açık renkli alanda işaretlenmiştir. Hal böyle iken, orman bilirkişi kurulunun 13.03.2006 tarihli yazılarının ekindeki aplikeli memleket haritasında açık alanda işaretlenen (taşınmazın güney tarafında kalan) bölümünün ve yeşil alanda (kuzeyde) kalan kesiminin yüzölçümleri konusunda ... bilirkişiden ek rapor alınarak açık alanda kalan bölüme ilişkin davanın reddine, yeşil alanda kalan bölümün ise orman niteliği ile hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ... ... ve TPAO Genel Müdürlüğünün temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 15.02.2007 günü oybirliğiyle karar verildi.