muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17565, Karar No: 2024/5176, Tarih: 23.05.2024

Ancak belirtmek gerekir ki ifade özgürlüğü sınırsız değildir. En geniş hâlde dahi ifade özgürlüğünün, kişilerin itibarına zarar verecek boyuta ulaşmaması gerekir. Bu gereklilik, temel hak ve hürriyetlerin; kişinin topluma, ailesine ve diğer kişilere karşı ödev ve sorumluluklarını da ihtiva ettiğini belirten Anayasa'nın 12 nci maddesinin ikinci fıkrasından doğan bir zorunluluktur (AYM; Fatih Taş, B. No: 2013/1461, 12.11.2014). Bu itibarla, Anayasa'nın 26 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre ifade özgürlüğünün sınırlandırılma nedenlerinden biri de başkalarının şöhret ve itibarının korunmasıdır. Davalının söylediği sözlerin, ifade özgürlüğünün sınırlarını aştığını tespit ederken mahkemece ortaya konulan gerekçenin, bu özgürlüğü sınırlamak için yeterli ve ilgili olmasının yanında, ifade özgürlüğüne getirilecek sınırlamanın, demokratik bir toplumda zorlayıcı bir toplumsal ihtiyacın karşılanması amacına yönelik, ölçülü, orantılı ve istisnai nitelikte olması gerekir. Buna göre, ifade özgürlüğüne yapılan bir müdahale, zorunlu bir toplumsal ihtiyacı karşılamıyorsa ya da zorunlu bir toplumsal ihtiyacı karşılamakla birlikte orantılı değilse, demokratik toplum düzeninin gereklerine uygun bir müdahale olarak değerlendirilemez.

Bu tür davalarda mahkemece yapılması gereken; kamuya mal olmuş kişilerin şöhret ve itibarı ile ifade özgürlüğünün çatışması hâlinde bu iki hak arasında makul bir dengenin kurulmasıdır. Dengeleme yapılırken her bir somut olay bakımından şu hususları göz önüne almak gerekmektedir: Dava konusu açıklamanın kamu yararına ilişkin bir tartışmaya sağladığı katkı, ilgili kişinin tanınırlığı, toplumdaki rolü ve işlevi ile yazıya konu olan faaliyetin niteliği, açıklama veya yayının konusu, kapsamı, şekli ve etkileri, ilgili kişinin daha önceki davranışları, bilgilerin elde edilme koşulları ve gerçekliği ile uygulanan yaptırımın niteliği.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davalı eser sahibi tarafından dava konu kitapta davacılar hakkında sarf edilen söz ve ifadeler bir bütün halinde incelendiğinde ifade özgürlüğü ve eleştiri sınırları kapsamında değerlendirilemeyeceği, davacıların kişilik haklarına saldırı olduğu kabul edilerek manevi tazminata hükmedilmesinin ve olay tarihi, tarafların konumu, zararın ağırlığı dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarlarının yerinde olduğunun anlaşılmasına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin ve davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin ve davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harçlarının temyiz eden davacılar ve davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3421, Karar No: 2018/9878, Tarih: 22.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/3421 E.  ,  2018/9878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... Tem. Hiz. Tic. Ltd. Şti. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ... Giyim Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'den 04/08/2012 tarihinde iki ayrı düğün günü giymek üzere 2.800,00 TL bedelli bir gelinlik aldığını, davalının kuru temizlemenin gelinliğe zarar vermeyeceğini söylediğini, bunun üzerine ilk düğünden sonra gelinliği temizlenmesi amacıyla diğer davalı kuru temizleme şirketine verdiğini, fakat kuru temizlemeyle gelinliğin taşlarının pek çoğunun döküldüğünü renginin değiştiğini, boyunun kısaldığını ve ertesi gün düğün günü olması sebebiyle gelinliği mevcut haliyle giymek zorunda kaldığını, fotoğrafları da bu şekilde çekildiğini, bu nedenle büyük üzüntü yaşadığını, ... Giyim Sanayi ve Tic. Ltd. Şti.'nin gelinliğinin kuru temizlemeye uygun olmadığını söylemediğini, diğer davalı ... Temizlemenin ise gelinliğin cins ve kumaşına uyun temizlik işlemi yapmadığı için, kusurlu olduğunu ileri sürerek, zarar tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte 2.879,00 TL maddi tazminatın ve 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen ve müştereken alınarak tarafına verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı ... Giyim'e yönelik dava tefrik edilmiş, diğer davalı hakkında ise davanın kısmen kabulüne, 2.000,00 TL maddi, 3.000,00 TL manevi zararın davalı tahsiline karar verilmiş; karar davalı ... Temizleme Hizmetleri ve Dayanıklı Tüketim Malları Ticaret Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davalı ... Giyimden satın alınan ve diğer davalı ... Temizlemeye kuru temizleme amacıyla verilen gelinlikte kuru temizleme sonucu oluşan maddi zararın ve davacı gelinin bu yüzden uğramış olduğu manevi zararın tazminine ilişkin olup, davalılar aleyhine birlikte açılan davalarda, davalılardan ... Giyim Sanayi Tic. Ltd. Şti. üretici, diğer davalının ise kuru temizlemeci şirket olduğu ve somut olayın özelliği itibariyle aralarında bağlantı bulunması nedeniyle birlikte görülmesi gerekirken, mahkemece, 28.05.2013 tarihli celsede davalı ... Giyimle ilgili davanın nedenleri de gösterilmeden tefrik edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Alınan bilirkişi raroplarında davalı imalatcı firma ile davalı kuru temizleme şirketinden sadece temizlik şirketin olayda kusurlu bulunduğu belirtilmiş üretici firmanın ürettiği gelinlikle ilgili olarak ürünün üretimden kaynaklanan ayıplı mal olup olmadığı, zararın meydana gelmesinde kusurlu olup olmadığı, varsa nedenleri üzerinde durulmamış ve davalı tarafın bilirkişi raporuna itirazlarda karşılanmamış olması da doğru olmamıştır. Bu durumda, yukarıda belirtilen hususlarda dosya kapsamına uygun konusunda uzman bilirkişi veya heyetinden rapora yapılan itirazlarıda karşılayacak şekilde açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp, oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı ve yanılgılı gerekçe ile karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz sebeplerinin incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde davalı ... Tem. Hiz. Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8378, Karar No: 2010/11421, Tarih: 25.10.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/8378 E.  ,  2010/11421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir.Mahkemece davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde;davalının müvekkiline ait işyerinde 1.5.2004 başlangıç tarihli sözleşme ile aylık net 625.00 TL bedelle kiracı olarak bulunduğunu,kiraların sözleşmede ayın 10'una kadar ödeneceğinin belirtildiği halde Ocak ayı kirasının süresinde ödenmediği için sözleşmedeki muacceliyet şartı gereğince dönem sonuna kadar olan kiraların muaccel olduğunu, bu nedenle ödenmeyen Ocak ay kirası ile dönem sonuna kadar muaccel olan kiraların ihtarname ile 30 gün içinde ödenmesi istendiği halde yasal 30 günlük süre içinde ödenmediğinden temerrüt olgusunun gerçekleştiğini ileri sürerek kiralananın temerrüt nedeniyle tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı ise kiraları süresinde yatırdığını,ihtar üzerine bankaya gittiğinde davacının hesabına paranın gitmediğini öğrendiğini sorduğunda yatırılan paradan 30.-TL yıllık işletim bedeli kesildiğini bu nedenle paranın gönderilmediğini daha sonra bu bedeli tamamlayarak kiranın ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 1.5.2004 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli sözleşme konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.Sözleşmede aylık kira net 500.TL ve İTO'nın yayınlayacağı Toptan Eşya Fiyat Endeksi oranında her yıl % 35 den aşağı olmamak üzere artırılacağı kararlaştırılmıştır.Sözleşmenin özel şartları 5 maddesinde” kiracı aylık kira bedellerini her ayın 10 gününe kadar peşin olarak kiralayanın ikametgahında gecikmeksizin tam ve eksiksiz olarak öder.Hiç bir şekilde mahsupta bulunamaz” 12.maddesinde ise ”aylık kira bedellerinden herhangi birisi zamanında ödenmediği takdirde o döneme ait bütün kira bedelleri muacceliyet kespeder.” şartları vardır. Bu şartlar geçerli olup tarafları bağlar.Davacı sözleşmeye dayanarak 26.1.2007 tarihinde keşide ettiği ihtarname ile aylık 625.-TL'den 2007 yılı Ocak ay kira bedeli süresinde ödenmediğinden sözleşmedeki muacceliyet şartı gereğince istenebilir hale gelen dönem sonuna kadar 4 aylık kira bedeli 2.500.00 TL nin 30 gün içinde ödenmesini istemiştir.İhtar davalıya 27.1.2007 tarihinde tebliğ edilmiştir.Davalı 2007 Ocak ay kira bedelini süresinde ödediğini savunmuş ise de İhtara konu 2007 Ocak ayı kira bedeli davalı tarafından İş Bankası ... Şubesindeki kendi otomatik ödeme hesabına 8.1.2007 tarihinde 625.-TL olarak yatırılmıştır. Bu hesap üzerinden banka tarafından yıllık işlem masrafı adı altında 30.-TL kesildiğinden 9.1.2007 tarihinde hesap bakiyesi 595.- TL olduğundan hesaptan otomatik ödeme yapılamadığı ve bakiye 595.-TL nin 29.1.2007 tarihinde davalı tarafından çekildiği İş Bankası ... Şubesinin 24.3.2008 tarihli yazılarından anlaşılmaktadır.Kira borcu kiralayanın ayağına götürülerek ödenecek borçlardandır. Davalının kira bedelinin ödenmesi için kendi hesabına para yatırması yasal ödeme olmadığı gibi hesaba yatan kira bedelinden yıllık işlem masrafı kesilmesi sebebiyle davacının hesabına aktarılmamış olması davalıyı sorumluluktan kurtarmaz.Öte yandan davalının otomatik hesaba yatırdığı bakiye 595.00 TL'yi 29.1.2007 tarihinde kendi hesabından çekip üzeri tamamlanarak aynı tarihte 2007 Ocak ay kira bedeli olarak davacının hesabına yatırıldığı aynı bankanın 22.2.2009 tarihli yazısında belirtilmiştir.Bu durumda 2007 Ocak ay kira bedelinin sözleşmede belirtilen ödeme süresi içinde yatırılmadığının kabulü gerekir. O nedenle 2007 Ocak ay kira bedeli süresinde ödenmediğinden sözleşmenin özel şartlar 12.maddesi gereğince dönem sonuna kadar olan kiralar istenebilir hale gelmiştir.İhtara konu muaccel olan ay kiraları yasal 30 günlük ödeme süresi içinde ödenmediğinden temerrüt olgusu da gerçekleşmiştir.Bu durumda davanın kabulü ile kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:hükmün yukarda açıklanan nedenle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15460, Karar No: 2013/3651, Tarih: 27.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/15460 E.  ,  2013/3651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.08.2012 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Aşamalarda atılı suçu kabul etmeyen sanıkların, yakınanın ikametine şahsi çeviklikle girip suça konu eşyayı aldıklarına ilişkin dosyada kuşkudan uzak delil bulunmadığı; sanık ...'ın, işyerine giderken yolda bulduğunu belirttiği kredi kartlarını diğer sanık ...'ın istemesiyle verdiğini, sanık ...'ın ise, kredi kartlarını sanık ...'dan aldığını ifade etmesi karşısında; sanıkların savunmalarının aksine atılı eylemi gerçekleştirdiklerine dair, oluşan şüpheyi giderecek nitelikte kuvvetli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2836, Karar No: 2011/1132, Tarih: 20.09.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/2836 E.  ,  2011/1132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Patlayıcı,yıkıcı,öldürücü alet ve ateşli eczayı meskun yerde ateşlemek,patlatmak veya bırakmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İddianamedeki nitelendirmeye, sevke, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararına göre, işin incelenmesi Yargıtay Yüksek 6. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın adı geçen Daireye sunulması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 20.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21390, Karar No: 2014/25618, Tarih: 25.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/21390 E.  ,  2014/25618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen infaz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 25.12.2009 tarihli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 27.12.2012 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8096, Karar No: 2013/6987, Tarih: 05.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/8096 E.  ,  2013/6987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27...2011 tarih ve 2010/184-2011/293 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince “ÖLÇSAN” ibaresinin tescili için yapılan marka başvurusunun davalı tarafından kısmen reddedildiğini, “ÖLÇSAN” ibaresini 1975 yılından bu yana kullanan müvekkilinin bu ibareyi marka olarak ihdas edip piyasada tanınmış hale getirdiğini, dava dışı Ölçsan Konveyör San. A.Ş.’nin müvekkilinin ortakları tarafından 1989 tarihinde kurulduğunu ve “ÖLÇSAN” ibaresini marka olarak adına tescil ettirdiğini ileri sürerek, davalının daha önce tescil ettirdiği markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini ve müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu markaların aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, davacı tarafın önceye dayalı kullanımından kaynaklanan hak iddiasının KHK’nın 7/1-b bendindeki mutlak ret nedenini ortadan kaldırmayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıya ait 2008/70102 sayılı başvuru ile redde dayanak yapılan markalar arasında, davalı idarece başvuru kapsamından çıkartılan hizmetler yönünden 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi anlamında iltibas ve mutlak tescil engelinin bulunduğu, ... ...’nın 2010-M-786 sayılı kararının iptali koşullarının oluşmadığı, markayı ilk kullananın davacı olduğu, markayı tanınmış hale getirdiği iddialarının kendi başvurusu ile ilgili olarak KHK’nın 7/1-b maddesindeki mutlak tescil engelini aşması mümkün olmadığından bu yöndeki itirazların ancak üçüncü kişilerin başvurusuna karşı itiraz olarak ileri sürülebileceği veya hükümsüzlük davasının konusu yapılabileceğinden bu yöndeki itirazların da kabul görmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9778, Karar No: 2015/9965, Tarih: 01.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/9778 E.  ,  2015/9965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı E.. O.. ile davalılar S.. G.. ve S.. O.. aralarındaki dava hakkında Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 05.07.2013 gün ve 2011/1131-2013/423 sayılı hükmün Dairenin 03.03.2015 gün ve 2013/16864-2015/3770 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı S.. O.. tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, Gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 251,00 TL para cezasının davalı S.. O..'dan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 57,60 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 01/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8991, Karar No: 2016/8559, Tarih: 07.12.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/8991 E.  ,  2016/8559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hükümler :1- Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkumiyet

2- a- Sanıklar ..., ..., Ahmet Karaosmanoğlu, ... , ... haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkumiyet, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

b- ..., ..., ..., .., ..., ..., ... haklarında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Cumhuriyet savcısının temyizinin sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... haklarında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.

1-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... haklarında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik incelemede,

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında uyuşturucu maddde ticareti yapma suçundan kurulan hükme yönelik incelemede,

Kendisinde herhangi bir uyuşturucu veya uyarıcı madde bulunmayan sanığın telefon görüşmelerinde geçen ve sattığı kabul edilen maddelerin ele geçmemesi sanık ...'a sattığı kabul edilen maddenin ise dosya kapsamına alınan ekspertiz raporu ile uyuşturucu ve uyarıcı madde içermeyen hint kenevir bitki tohumu olduğunun anlaşılması karşısında atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, mevcut şüphenin de sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yüklenen suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

3-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemeye gelince;

a-Kendisinde uyuşturucu madde ele geçmeyen, uyuşturucu madde kullandığı tıbbi yöntemlerle saptanmayan, sanık ...'nun savunmasının aksine kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğine ilişkin hertürlü kuşkudan uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

b-Kendisinde uyuşturucu madde ele geçmeyen, uyuşturucu madde kullandığı tıbbi yöntemlerle saptanmayan, kullandığını belirttiği maddelerin uyuşturucu olup olmadığı tespit edilemeyen sanık ...'ın, soyut beyanları dışında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğine ilişkin hertürlü kuşkudan uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

c-Sanıklar ..., ..., ... haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemeye gelince ;