muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/512, Karar No: 2012/1751, Tarih: 13.03.2012

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Hazine vekili cevabında davanın reddini savunmuş ve taşınmazın mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmesini istemiştir. Yapılan yargılama sonunda taşınmazın dere niteliğinde ve derenin etki alanında olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Toplanan delillere ve uygulanan kayıt ve belgelerden taşınmazın mera niteliğinde olmadığı, dere vasfında olduğu belirlendiğine göre Hazinenin mera olarak sınırlandırılması isteği yerinde değildir. Diğer yandan bu tür yerler TMK.nun 715 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/D maddeleri kapsamında kalan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup, özel mülkiyete konu olmayan ve TMK.nun 999. maddesi uyarınca tapuya kayıt ve tescili mümkün bulunmayan yerlerden olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece bu taleple ilgili gerekçede bir açıklamaya yer verilmemiş olmakla birlikte davanın reddine karar verildiğine göre bu red kararı Hazine isteği bakımından da geçerli olduğuna göre bu istekle ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olduğundan söz edilemez. Hazine vekilinin temyiz isteği de bu nedenlerle yerinde değildir.

Açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddi ile usul ve kanuna uygun görülen hükmün ONANMASINA, 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,75 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 13.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11969, Karar No: 2017/11220, Tarih: 12.10.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/11969 E.  ,  2017/11220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık tarafından ibraz edilen ek temyiz dilekçesindeki 21.04.2016 tarihli Isparta Devlet Hastanesi'nin sağlık kurulu raporuna göre “Şizofreni” tanısı ve 10.01.2014 tarihli İzmir Asker Hastanesinin ''ileri derecede antisosyal kişilik bozukluğu'' tanısı konulan sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltıp azaltmadığı hususunda; CMK.nun 74. maddesi uyarınca gözlem altına alınmasına karar verildikten sonra TCK.nun 32. maddede belirtilen bir hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu'ndan veya ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden uzman heyet raporu alınarak sonuca göre hukuki durumun tayin ve takdirinde hukuki zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15168, Karar No: 2016/9532, Tarih: 02.06.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/15168 E.  ,  2016/9532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Olay tarihinde 23:15 sıralarında ... ili ... ilçesi ...Köyü haberleşme ve nakil hatları kablolarınının kesildiğinin sinyal alınarak anlaşılması ve jandarmaya ihbarı üzerine, hareket eden kolluk görevlilerinin olay yerine 300 metre mesafede karşı yönden gelen şüphelendikleri bir aracı durdurmak istedikleri, ancak aracın durmayarak Bereket Köyü istikametine kaçtığı, vatandaşların verdiği bilgi üzerine ... Köyünden geçerek ilerlediğinin tesbit edildiği ve oradan 1,5 km kadar takip sonucu İbrahim Köyü yakınlarında farları sönük, ön sol camı kırılmış, kontak anahtarı da araç üzerinde terk edilmiş vaziyette bulunduğu, araçtan elde edilen parmak izlerinin sanığa ait olduğunun ve aracın sanık tarafından kiralanmış olduğunun tesbiti üzerine sanığa ulaşıldığı, ele geçen araçta kablolarla ilgili bir iz veya kabloları kesmeye yarayan herhangi bir malzemenin bulunmadığı, kabloların kesildiği yerdeki yoldan yaklaşık 3 metre içerde duvarın kenarında toplam 300 metre uzunluğunda 9 adet rulo kablonun ele geçirildiği olayda; sanığın savunmasında, ... amcasının oğlu ... düğünü nedeniyle gittiğini, olayın gerçekleştiği bölgede alkol almak istediği sırada hasımları olan ve iki araçla kendisini takip eden ... ve ... isimli şahıslardan kaçtığını, hırsızlık yapmadığını, hasımlarından kaçarken yolda kalabalık bir grubun kendisini durdurmak isteyip araca hasar verdiklerini, kaçarak ... Barajına kadar ilerlediğini, oradan yolun nereye gittiğini bilmediğinden aracı kilitleyip barajın yakınında bıraktığını ve kaçtığını savunması karşısında; olayın kuşkuya yer bırakmayacak şekilde aydınlatılabilmesi açısından, sanığın savunmasında adı geçen şahısların tanık olarak dinlenip sanığın ileri sürdüğü olguların doğru olup olmadığının araştırılması, suçun oluştuğunun kabulü durumunda da olay yerinde ele geçen kabloların kesilen kabloların tamamı olup olmadığının tesbiti, bu bağlamda eylemin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığının tartışılıp değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; olay ve ihbar tutanaklarına göre, eylemin TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca gece sayılan zaman dilimine denk gelen 23:15 sıralarında işlenmiş olması karşısında, sanık hakkında hükmolunan cezadan TCK'nin 143. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,

2- Kabule göre de; olay ve ihbar tutanaklarına göre, eylemin TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca gece sayılan zaman dilimine denk gelen 23:15 sıralarında işlenmiş olması karşısında, sanık hakkında hükmolunan cezadan TCK'nin 143. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının korunmasına,

02/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26070, Karar No: 2015/2706, Tarih: 27.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/26070 E.  ,  2015/2706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/65838

MAHKEMESİ : Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2012

NUMARASI : 2012/122 (E) ve 2012/1005 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralama suçundan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e maddelerine göre belirlenen 3 yıl hapis cezası üzerinden TCK'nin 87/1-c maddesi gereği bir kat artırım yapılarak 6 yıl hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken TCK'nin 87/1-c maddesi uygulanmadan doğrudan TCK'nin 87/1-son maddesi gereği yazılı şekilde 5 yıl hapis cezasına hükmedilmek sureti ile eksik ceza tayini,

2) Adli tıp uygulamalarına göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının olaydan en az altı ay sonra değerlendirilmesinin gerektiği, katılanın olayın üzerinden en az altı ay geçtikten sonra mevcut raporları ile birlikte Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevk edilerek yüz bölgesinde tespit edilen yaralanmaların yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda rapor aldırılması gerekirken, olayın üzerinden belirtilen süre geçmeden düzenlenen 16.05.20102 tarihli rapora dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafii ve katılan temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10923, Karar No: 2016/6786, Tarih: 17.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/10923 E.  ,  2016/6786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/06/2015 gün ve 2013/747-2015/1094 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dosya üzerinde yapılan incelemede, taraflar arasında akdedilen sözleşmeye istinaden düzenlenen tüm hak ediş ve kesin hesapların ve kesin hesap onaylarının, taraflar arasında bu sözleşmelere ilişkin düzenlenen varsa sulhname ve süre uzatım kararlarının, bu sözleşmelerin geçici ve kesin kabul tutanaklarının suretlerinin (tarihlerinin okunabilir olduğuna dikkat edilerek)ve bu sözleşme dolayısı ile yapılan tüm hakediş ve kesin hesabın gerekirse taraflardan temini ile her bir sözleşme için ayrı ayrı dosyalanarak, olmayan belgeler hakkında taraflardan onaylı örneklerinin temini için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9014, Karar No: 2007/5867, Tarih: 11.07.2007

3. Ceza Dairesi 2006/9014 E., 2007/5867 K.

**3. Ceza Dairesi 2006/9014 E., 2007/5867 K.**

**- KASTEN SİLAHLA YARALAMA

- LEHE KANUN UYGULAMASI

- ZORALIM**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 51 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 54 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 87 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 6 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 36 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

1- Ateşli silah ile yaralanması sonucu mağdur Hazim'in tibia kemiğinde açık kırık meydana geldiğinin anlaşılmasına, sanık Murat hakkında 5237 sayıl Yasa'nın 87/3. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesine, hüküm tarihinden sonra 19.12.2006 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa ile 5237 sayılı Yasa'nın 87/3. maddesinde

yapılan değişikliğe göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- 6136 sayılı Yasa'nın 13/1. maddesine aykırılıktan hükmolunan 1 yıl hapis cezasının 647 sayılı Yasa'nın 4. maddesine göre paraya çevrilmesine karar verildiği halde, hükmolunan para cezasının ertelenmemesi ve suç eşyası olan silahın zoralımı konusunda 5237 sayılı Yasa'nın 51/1 ve 54/1. maddeleri uygulanmak suretiyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesinde öngörülen lehe olan yasanın blok halinde uygulanması gerektiğine dair hükme aykırı şekilde karma uygulama yapılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 11.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8708, Karar No: 2013/11330, Tarih: 31.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/8708 E.  ,  2013/11330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : 1- SS YETMİŞBEŞ NOLU YARIMCA KAMYONCULAR

VE TIRCILAR MOTORLU TAŞIYICILAR KOOP.

Taraflar arasında görülen davada Körfez Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.02.2012 tarih ve 2004/31-2012/74 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı kooperatif vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekili şirket nezdinde Nakliyat Emtia Taşıma Sigorta Poliçesi ile sigortalı bulunan dava dışı şirkete ait muhtelif yağ emtiasının, davalı taşıyıcı Kooperatif tarafından mülkiyet davalılardan...'ye ait olup, davalı ...'un kiraladığı ve sürücüsünün davalı ... olduğu araç ile Körfez'den ...'a nakliyesi sonunda alıcısına teslim edilmediğini ileri sürerek, emtianın zayi olması nedeniyle müvekkilince dava dışı sigortalısına ödenen 28.205.000.000 (28.205.00) TL hasar tazminatının dava tarihinden itibaren Merkez Bankası'nın kısa vadeli kredilere uyguladığı reeskont faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsin tahsilini talap ve dava etmiş, davasını daha sonra davalı Kooperatif'e tevcih etmiştir.

Davalı Kooperatif vekili, müvekkili ile davacının sigortalısı arasında taşıma sözleşmesinin bulunmadığını, müvekkilinin devamlı iş yaptığı şirket olması nedeniyle dava konusu kamyonun tavsiye edilerek yardımcı olunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar..., ... ve ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve bilirkişi raporlarına göre, davalı Kooperatifin 25.02.2003 tarihli yük taşıma talebiyle dava dışı taşıtan Kırlangıç firmasına ait yükün taşınması için ...plakalı aracını gönderdiği, bu nedenle ve TTK'nın 614/1. maddesi hükmü uyarınca komisyoncu taşıyıcı konumunda bulunduğu, taşıma sırasında taşıyıcının şoförünün kusuru sebebi ile yükün çalınarak tam ziyaa uğradığı, taşımanın zincir şekilde yapıldığı ancak davacının ilk taşıyıcı Kooperatife tevcih ettiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, 24.056,50 TL alacağın 20.01.2004 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı SS.75 Nolu Yarımca Kamyoncular ve Tırcılar Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi'nden tahsiline, davalı gerçek kişiler yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı Kooperatif vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, mümeyyiz davalı Kooperatif vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davalı Kooperatif vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, mümeyyiz davalı Kooperatif vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, dava mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 1301. maddesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir. Dava dilekçesinde davacı tarafça "avans faizi" oranından daha düşük bir oranı ifade eden "reeskont faizi" talep edilmiş olmasına rağmen, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesi hükmü uyarınca talebin aşılması suretiyle avans faizine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden karar tarihinde geçerli, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı S.S. 75 Nolu Yarımca Kamyoncular ve Tırcılar Motorlu Taş. Kooperatifi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı kooperatif vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünde yer alan ikinci bendin "avans faizi" kelimelerinin hükümden çıkarılarak yerine “reeskont faizi” kelimelerinin eklenmesine, hükmün bu haliyle düzeltilerek ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı kooperatife iadesine, 31.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3326, Karar No: 2011/5250, Tarih: 19.04.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/3326 E.  ,  2011/5250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanmak

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5252 sayılı Yasanın 9/1.maddesi uyarınca 765 ve 5237 sayılı TCY.larının ilgili hükümlerinin denetime olanak verecek biçimde somut olaya ayrı ayrı uygulanıp ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasa hükümlerinin belirlenmesi gerektiği gözetilmeden önceki hükme atıfta bulunarak uyarlama isteminin reddine karar verilmesi

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346/25 sayılı kararında da açıkça vurgulandığı şekilde sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki bir sonuç doğurmamasını ifade eden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu doğurduğu sonuçlar itibariyle karma bir özelliğe sahip olup, maddi ceza hukukuna ilişkin yönü nazara alındığında, 5237 sayılı Yasanın 7. maddesinde tanımlanan lehe yasanın geçmişe yürümesi ilkesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun önceki hükümlere de uygulanması doğaldır. Kaldı ki, Yasa koyucu da olası tartışmaları engellemek için 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Yasanın Geçici 1. maddesinin 2. fıkrasına bu hususu; "Bu Kanun yürürlüğe girdiği tarihten önce kesinleşmiş ve infaz edilmekte olan mahkumiyet hakkında, lehe kanun hükümleri, hükmü veren mahkemece 13.12.2004 tarihli ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ile 101 inci maddeleri dikkate alınmak ve dosya üzerinden incelenmek suretiyle belirlenir. Ancak, hükmün konusunun herhangi bir inceleme, araştırma, delil tartışması ve takdir hakkının kullanılmasını gerektirmesi halinde incelme, duruşma açılmak suretiyle yapılabilir" hükmü ile yasal bir çözüme kavuşturmuştur. Gerek yasal düzenleme gerek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun yargısal kararları, gerekse hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun hukuki niteliği nazara alındığında, bu kurumun kesinleşmiş ve infaz edilmekte olan hükümler yönünden de uygulanması zorunlu olduğu halde sabıkasız ve cezası ertelenen sanık hakkında " uyarlama yargılamasında uygulama olanağı olmadığı " biçimindeki yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve hükümlü ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1711, Karar No: 2013/860, Tarih: 19.06.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/13-1711 E.  ,  2013/860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2012

Taraflar arasındaki “muarazanın giderilmesi” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Beyoğlu 2.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 25.06.2009 gün ve 2007/591 E., 2009/205 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin 05.07.2011 gün ve 2011/1113-11060 E., K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı eczacı, davalı ile imzalamış olduğu sözleşme kapsamında Emekli Sandığı, SSK ve Bağ-Kur’lu hastalara hizmet verdiğini, SSK Sağlık İşleri İl Müdürlüğü’nün 06.09.2007 tarihli yazısı ile, Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından yürütülen soruşturma sonucu düzenlenen inceleme raporunda 2 adet sahte kupür tespit edildiğinden 3 ay süreyle sözleşmenin feshedilmesi gerekirken eczane provizyon ekranının kapalı kaldığı süreler nazara alınarak bunun uygulanmadığını, ancak sahte olduğu tespit edilen kupür bedelinin 5 katı tutarında cezai şartın uygulanmasına karar verildiğini, sahte kupürlü olduğu iddia edilen ilaçları ecza depolarından aldığını, sorumluların ecza depoları olduğunu, kupürlerin sahte olduğunun ancak filigram ve holigram  yöntemi ile anlaşılacağını ileri sürerek davalının 5 katı tutarındaki para cezası işleminin iptali istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı kurum tarafından 6.9.2007 tarihli yazı ile müfettiş raporuna istinaden davacıya ait eczanede sahte kupür tespit edildiği gerekçesiyle davacı eczacıya sözleşmenin ilgili hükmü gereğince sahte küpür bedelinin beş katı tutarında cezai şart işlemi uygulanmıştır. Davacı, sahte olduğu iddia edilen kupürlere ait ilaçları yasal dağıtım kanallarından aldığını, sahte olduğunu bilmesinin mümkün olmadığını, yapılan işlemin haksız ve hukuka aykırı olduğunun tespiti ve iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır. Davalı, fesih işleminin protokole uygun olduğunu savunmuştur. Mahkemece sahte olduğu ileri sürülen kupürler üzerinde inceleme yaptırılmak suretiyle düzenlenen bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi heyeti raporunda; inceleme konusu “glivec” ile “zyprexa” isimli ilaçlara ait küpürlerin sahte olduğu, davacı eczacının ve çalışanlarının bu sahteliği anlayamayacağı, iğfal kabiliyetini haiz olduğu belirlenmiştir. Ne var ki, davaya ve davalının işlemine konu küpürlerin sahte olduğu sabit olup bilirkişi raporu ile belirlenen “iğfal kabiliyeti” hususu ceza yargılaması yönünden sonuç doğurur. Davacının sorumluluğunu ortadan kaldırmaz. Davacı eczanın eylemi sabit olup davalının uygulaması yerinde ve doğrudur. Öyle olunca davanın reddi yerine yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir…)

gerekçesiyle karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı eczacı, davalı ile imzalamış olduğu sözleşme kapsamında Emekli Sandığı, SSK ve Bağ-Kur’lu hastalara hizmet verdiğini, SSK Sağlık İşleri İl Müdürlüğü’nün 06.09.2007 tarihli yazısı ile, Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından yürütülen soruşturma sonucu düzenlenen inceleme raporunda 2 adet sahte kupür tespit edildiğinden 3 ay süreyle sözleşmenin feshedilmesi gerekirken eczane provizyon ekranının kapalı kaldığı süreler nazara alınarak bunun uygulanmadığını, ancak sahte olduğu tespit edilen kupür bedelinin 5 katı tutarında cezai şartın uygulanmasına karar verildiğini, sahte kupürlü olduğu iddia edilen ilaçları ecza depolarından aldığını, sorumluların ecza depoları olduğunu, kupürlerin sahte olduğunun ancak filigram ve holigram  yöntemi ile anlaşılabileceğini ileri sürerek, davalı Kurum’un sahte küpür bedelinin  5 katı tutarındaki para cezası işleminin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, teftiş  raporuna konu kupürlerin  sahte olduğu ancak sahteliğin davacı tarafından anlaşılamayacağı, kupürlerin sahteliğinin iğfal kabiliyetinin bulunduğu hususunun bilirkişi raporu ile anlaşıldığı, olayda davacının kusurunun bulunmadığı gerekçeleri ile davanın kabulüne dair verilen karar; Özel Daire’ce, metni yukarıda başlık bölümünde aynen alınan ilam ile bozulmuş; mahkemece, önceki gerekçeler tekrarlanmak suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararını davalı vekili temyize getirmektedir.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; bilirkişi raporuna göre “iğfal kabiliyeti” bulunmayan ancak sahteliği sabit olan ilaç kupürlerine dayanılarak taraflar arasında düzenlenen sözleşmelerdeki cezai şartın uygulanıp uygulanmayacağı; burada varılacak sonuca göre muarazanın giderilmesine karar verilip verilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.