muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/3992, Karar No: 2008/10919, Tarih: 13.11.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/3992 E.  ,  2008/10919 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih :06.11.2007

Nosu :274-204

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... Baştuğ ile vek.Av.... gelmiş, davacı tarafından kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan asil ve avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, eczane işleten davalının müvekkiline ait ecza deposundan 68 adet faturaya dayalı olarak aldığı malların bedelini ödemediğini, alacağın tahsili amacıyla başlatılan takibe davalının itiraz ettiğini, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek davalının itirazının iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, müvekkilinin davacının babasına ait işyerinde kiracı olduğunu, tahliyeye zorlamak için ilamsız takip yapıldığını, takibe konu fatura ve irsaliyelerin hiçbirisine davalı veya çalışanlarının imzası bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının 56 adet faturanın bedeli olan 49.358.448.000.TL alacağı bulunduğunu, davalının savunmasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Satım sözleşmesine konu malların alıcıya teslim edildiğine ilişkin iddianın ispatında delil ikame yükü davacıdadır.

Davacının fatura konusu malları davalıya teslim ettiğini usulüne uygun delillerle kanıtlaması gerekir. Türkiye’de sadece davacı satıcı tarafından satılan bir ilacın bulunması ve bu ilacın davalı tarafından kurumlara ve kişilere satıldığının tespit edilmesi halinde davacı bu ilaçların bedelini isteyebilir.Ancak diğer ilaçlar yönünden ispat yükünün davalıda olduğunun kabulü isabetsiz olup,bozmayı gerektirmiştir.

../..

(2)

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 550.00.YTL duruşma vekalet ücretinin, davacıdan alınarak, davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15008, Karar No: 2010/1919, Tarih: 19.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/15008 E.  ,  2010/1919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.07.2007 gün ve 2007/67-2007/207 sayılı kararı onayan Daire’nin 01.10.2009 gün ve 2007/14876-2009/9954 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden ...’nın “imatinib mecylate” etken maddeli “GUVEC” isimli ilacına 08.02.2005, 07.11.2005 ve 07.01.2003 tarihlerinde ruhsat alındığını, ruhsatın Türkiye’de ilk olduğunu ve bu nedenle “veri imtiyazı” olarak bilinen ve jenerik ilaçlar için kısaltılmış ruhsat başvurusu yapılmasını engelleyen bir düzenleme ile korunduğunu, veri imtiyaz süresi içinde başka herhangi bir ürün için kısaltılmış ruhsat başvurusu yapılmasına izin ve imkan vermediğini, ancak 2004 yılı sonu ve 2005 yılı basındaki gelişmeler ve müvekkillerinin piyasadan aldığı duyumlardan hukuken ve fiilen yapılması mümkün olmayan bir kısaltılmış başvuru yapılmış olabileceğini ve davacıların veri hakkı ve veri imtiyaz haklarının ihlal edilmekte olabileceğini ortaya koyduğunu, davalı tarafın da böyle bir başvuru yapmış olabileceğini ileri sürerek, davalı tarafın davacıların sahibi olduğu “GUVEC” isimli ilaca ilişkin veriler üzerindeki haklarına tecavüz veya tecavüz tehlikesi ve ayrıca haksız rekabet ve haksız rekabet tehlikesi teşkil edecek fiillerinin olup olmadığının, var ise neler olduğunun tespitine, tespit edilecek fiillerin haksız rekabet olduğunun tespitine, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacılar vekili, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 03,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 172.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine' ye gelir kaydedilmesine, 19.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3737, Karar No: 2024/5715, Tarih: 15.05.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/3737 E.  ,  2024/5715 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.01.2024 tarih ve 2024/1 Esas, 2024/6 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/47697, Karar No: 2016/2070, Tarih: 28.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/47697 E.  ,  2016/2070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde temyiz eden davalı ... vekilleri avukat... avukat ... diğer davalı ..ekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'in gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı... yetkililerinin tanıtımını yaptığı bir çeşit japon eriğinin dikiminin tavsiye ve teşvik edildiğini,ücretsiz fidan ve danışmanlık vadedildiğini,...yaptığı ihale sonucu fidanların 2008 ocak ayı içinde teslim edildiğini, ücretsiz denildiği halde fidanlar için ücret ödemek zorunda kaldığını, verilen fidanları dikip gereği gibi bahçe tesis ederek bakımını yaptığı halde ürün alamadığını, 2012 yılı mart ayında ilçe tarım yetkililerine başvurduğunu ancak sonuç alamadığını bildirerek 9.11.2012 tarihinde açtığı davası ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 70.374 TL zararının yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, süre aşımı itirazında bulunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, 36.743.08 TL nin davalılardan dava tarihinden itibaren yasal faizi ile müştereken ve müteselsilen tahsiline fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; Dava dışı ... yaptığı ihale sonucu davalı firmadan aldığı fidanların ücretinin belli bir kısmının köylüden alınarak dağıtıldığı, projenin davalı Bakanlık tarafından yürütüldüğü, 2008 yılı ocak ayında fidanların teslim edildiği, davacının fidanları dikip bahçe tesisi ettiği ancak ürün alamadığı gerekçesi ile diğer köylülerle birlikte 2012 yılı mart ayında ilçe tarım müdürlüğüne başvurduğu, rapor düzenlendiği, dosyada alınan bilirkişi raporunda fidanların 2008 yılında dikildiği, 2009 yılında meyveler çiçeklenmeden hemen sonra toplanacağı, 2010 yılında verime başlayacağı ve artarak devam edeceği, 2011 yılında tam verime geçeceğinin bildirildiği eldeki davasını 9.11.2012 tarihinde açtığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Tohumculuk Kanununun kapsam başlıklı 2.maddesinde “ Bu Kanun; tarla bitkileri, bağ-bahçe bitkileri, orman bitki türleri ve diğer bitki türleri çoğaltım materyaline ait çeşitlerin ve genetik kaynakların kayıt altına alınması, tohumlukların üretimi, sertifikasyonu, ticareti, piyasa denetimi ve kurumsal yapılanmalar ile ilgili düzenlemeleri kapsar.”şeklinde düzenleme getirilmiştir.Tohum ve türevlerinin üretim ve satışı ile gerekli izinlerin alınmasının bu kanun kapsamında düzenlendiği de gözetildiğinde, kanunun bu süreçte yer alan gerçek ve tüzel kişiler için uygulanması gerekir. Üretilen fideler madde kapsamında ifade edilen tohum ve türevlerine ilişkindir. Yine, 5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 11.maddesi fiillerinin ayrıca suç sayılma hâli saklı kalmak üzere, zarara neden olan kusurlu tohumluğu üreten, satan, dağıtan, ithal eden veya başka şekilde piyasaya süren gerçek veya tüzel kişiler, meydana gelen zararı müteselsilen tazmin etmekle yükümlüdür. Bunlar zararı, kusurları oranında birbirlerine rücu edebilirler. Dava, zarara uğrayanın zarara uğradığının tespit edilmesinden itibaren altı ay içinde, her hâlde zararın meydana gelmesinden itibaren iki yıl içinde açılabilir.”hükmünü içermektedir. Dosya kapsamından, davacının satın aldığı fidanların istenen özelliklerini göstermediğini, engeç fidanların ilk meyve verme tarihi olan 2010 tarihinde öğrendiği halde az yukarıda açıklanan madde kapsamına uygun olarak öğrenmeden itibaren 6 ay içinde eldeki davasını açmadığı anlaşılmaktadır.Yasa hükmünde bahsedilen süre,hak düşürücü nitelikte olup, taraflar ileri sürmese bile resen nazara alınıp uygulanması gerekir.

Bu açıklamalar ışığında; davanın süresinde açılmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, Bozma sebebine göre davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 1350,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde temyiz eden davacı ... davalılara iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14675, Karar No: 2012/7616, Tarih: 02.04.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/14675 E.  ,  2012/7616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın önceden kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

I- Sanık hakkında hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Müştekinin konutundan çalınan bir kısım eşyaların olaydan sonra yakalanan sanığın üzerinde bulunup bir kısım eşyaların ise ele geçirilemediğin anlaşılması karşısında eylemin tamamlanmış hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden teşebbüste kaldığından bahisle yazılı biçimde hüküm kurulması ve sanığın dosyada mevcut adli sicil kayıtlarına göre tekerrüre esas kayıtlarının bulunması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlün çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelmesine gelince:

II- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelmesine gelince:

1- Suç tarihinin 04/04/2006 olduğu ve suç tarihi itibariyle mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının uzlaşma kapsamında olduğu, bu bağlamda sanık ve katılana usulüne uygun uzlaşma önerisi yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken bu yola başvurulmadan yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Sanığın dosyada mevcut adli sicil kayıtlarına göre tekerrüre esas kayıtlarının bulunması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 1412 Sayılı CMUK'un 326/son. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 02/04/2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6223, Karar No: 2017/10980, Tarih: 09.10.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/6223 E.  ,  2017/10980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın eşinin borcundan dolayı yapılan icra takibinde 26.01.2010 tarihli hacizde yediemin olarak bırakılan malların, 05.08.2010 tarihinde satış için gidilen adreste hazır edilmemesi ve sanığın "boşandığı eşinin, boşanma olayından sonra evde bulunan eşyaları aldığını ve işleri bozuk olduğu için sattığını" beyan etmesi karşısında, eşinden boşandığını, boşandığı eşinin kendisinin evde olmadığı bir gün tüm eşyaları evden alıp gittiğini beyan eden, ancak İcra Müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzun kaybolmasına neden olduğu anlaşılan sanığın eyleminin TCK.nun 289/3. maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2649, Karar No: 2013/4176, Tarih: 04.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/2649 E.  ,  2013/4176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ikramiye, kömür yardımı ve fazla mesai ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın ... LTD. Şirketi yönünden husumetten reddine, ... şirketi yönünden ise kısmen kabülüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar vekilleri tarafından birlikte temyiz edilmiş olup, mahkemece davalı ... LTD. Şirket vekiline verilen kesin süre içinde ek temyiz gider ve harcını yatırmadığından ek karar ile temyizden vazgeçtiğine dair karar verilmiş ve dosya Dairemize bu şekilde gelmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ... A.Ş. de çalışmakta iken, iş akdinin sonlandırıldığını, işyerinin el değiştirmesi ile birlikte ilk işverenin sorumluluğun ortadan kalkması amaçlanarak işçinin işten çıkışının yapıldığını, daha sonra işçinin diğer davalı ... şirketine girişinin yapıldığını, bu işverenin Nisan 2008 tarihine kadar işçilerin talep edilen haklarını ödemeyi sözlü olarak taahhüt ettiğini, ancak ödemediğini, daha sonra 1 yıl içinde 4 taksit olarak ödemeyi taahhüt ettiğini, fakat gerçek alacağının çok altında bir miktar teklif ettiğini, bunun da kabul edilmemesi üzerine ancak 12 taksitte ve briket olarak ödeyebileceğini bildirdiğini, bu teklifin kabul edilmemesi halinde ise işten çıkarılacakları ve alacaklarının hiç ödenmeyeceği tehdidinde bulunduklarını, davalılar arasında İş Kanunu 6. maddesi anlamında bir işyeri devrinin söz konusu olmadığını, ilk işveren ... A.Ş.nin işçinin çıkışını vererek tazminatlarını hesapladığını, ancak kendi ödeme gücü olmadığından işyerini kiraladığı 2 nolu davalı firmadan olan kira alacaklarından bu tazminat ve işçilik alacaklarının ödenmesini istediğini, işyeri kayıtları incelendiğinde ... A.Ş.nin işçilere ödemesi gereken tazminat ve işçilik alacaklarının ... ŞİRKETİNİN borcundan mahsup edilmek suretiyle ... A.Ş nin işçilerin tazminat ve işçilik alacaklarını bu firmaya ödemiş olduğunun sabit olduğunu, bu nedenle alacaklarının tahsili için her iki davalı aleyhine dava açmak zorunda kaldıklarını, ayrıca ödenmeyen işçilik alacakları olduğunu belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ikramiye, kömür yardımı ve fazla mesai ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... şirket vekili, üçlü mutabakat gereği işyeri devri söz konusu olduğunu, işçinin çalışmasını devam ettirdiğini, ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti talebinde bulunamayacağını, fazla mesai hakkının bulunmadığını, ikramiye ve kömür yardımına ilişkin bir uygulama olmadığını, sözleşmede hüküm bulunmadığını, ayrıca her alacak kalemi için zamanaşımı definde bulunduğunu beyan ederken, diğer davalı vekili ise davacı işçinin halen kendi işyerlerinde çalıştığını, dolayısıyla kendisinden ihbar, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti talep edemeyeceğini, fazla çalışma yapmadığını, kömür yardımı ikramiye alacağına ilişkin şirketle yapılan iş sözleşmesinde hüküm bulunmadığını, ayrıca önceki işverenle davalı şirket arasında yasanın tanımladığı anlamda bir işyeri devri söz konusu olmadığını, davacının şirket yanında 25.01.2008 tarihinde çalışmaya başladığını, dava açıldığı tarih itibariyle dava konusu alacakların doğmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda son alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek, davalılar arasındaki devirden itibaren 2 yıl geçmiş olması, davacı işçilerin ... Şirketinde çalıştırılmaya asgari ücretten başlatılmış olmaları, devir anında işçilerin ihbar kıdem tazminatları ile yıllık izin ücretlerinin hesaplanarak bordrolaştırılmış olması ve her iki şirket ticari kayıtlarına geçmiş olması, davalılar arasındaki borç üstlenilmesine ilişkin protokolde işçilerin ... AŞ deki feshe dayalı alacaklarının miktarının belirlenerek bunun ... Şirketi tarafından kira ve pomza bedelinden işçilere ödeneceğinin taahhüt edilmiş olması, yapılan ödemelere ilişkin ibranamelerin ... AŞ ye ibraz edileceğinin hüküm altına alınması ve dava açan işçiler dışındaki işçilere ... AŞ de doğmuş tazminat ve yıllık izin ücreti ödemelerinin yapıldığının tespit edilmesi, devirden hemen sonra başlayarak 2 yıl geçtikten sonra 28.02.2010 tarihine kadar işçilerin tamamının iş akdinin sona erdirilmiş olması, ... Şirketinin iş akdini sona erdirdiği işçilerin tazminatlarını hesaplarken asgari ücretten ve sadece kendi yanındaki çalışma dönemini dikkate almış olması, devralan ... Şirketinin sermaye miktarı ve sonrasında gelişen olaylar dikkate alındığında, bu işçilerin tazminat ve diğer haklarını gerek devir anında ve gerekse sonrasında ödemesinin imkansız olduğu, nitekim işçilerin tamamının ... Şirketindeki iş akitleri sona erdikten sonra, işyerinin işçisiz olarak 3. bir şirket aracı kılınarak tekrar davalı ... AŞ ye geçmiş olması, bu durumun aradan 2 yıllık sürenin geçmiş olması nedeniyle kıdem tazminatı dışındaki tüm işçilik alacaklarının tahsilini imkansız hale koyması karşısında da aynı sonuca yani taraflar arasındaki ilişkinin işyeri devri olmadığı, ilişkinin işyeri devri olarak kabul edilmemesi karşısında, diğer davalı ... Şirketi açısından davanın husumetten reddi gerektiği, davacı işçilere 2003 yılı sonuna kadar dini bayramlarda birer maaşları tutarında bayram ikramiyesi ödendiği, yine kömür yardımı yapıldığı, bunun işyeri uygulaması (iş şartı) haline geldiği, 2004 yılından sonra ise davalı işverenin tek taraflı tasarrufu ile kaldırıldığı, işçinin yazılı muvafakatinin bulunmadığı, İş Kanunu 22. maddesi anlamında işverenin iş şartı haline gelmiş işyeri uygulamalarını tek taraflı tasarrufu ile kaldıramayacağı dikkate alınarak, zamanaşımı itirazı da dikkate alınarak ikramiye, kömür yardımı ve fazla mesai alacağının bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Taraflar arsasındaki uyuşmazlık, davalılar arasında İş Kanunu'nun 6.maddesi anlamında bir işyeri devrinin bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.