muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/752, Karar No: 2014/200, Tarih: 22.04.2014

Buna karşılık CMK’nun 231/7. maddesi; “Açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükümde, mahkûm olunan hapis cezası ertelenemez ve kısa süreli olması halinde seçenek yaptırımlara çevrilemez” şeklinde düzenlenmiş olup, açıklanması geri bırakılan hükümde yer alan hapis cezasının ertelenemeyeceği ve kısa süreli olması halinde seçenek yaptırıma çevrilemeyeceği belirtilmiştir.

Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346-25, 03.02.2009 gün ve 250-13 ile 29.09.2009 gün ve 130-213 sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararında da açıkça belirtildiği gibi, şartlı bir düşme nedeni oluşturan hükmün açıklanmasının geri bırakılması, objektif şartların (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarı, daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmama, zararın giderilmesi) varlığı halinde, 6008 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce re’sen, bu değişiklikten sonra ise sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmediğine dair bir beyanının olmaması halinde mahkemece diğer kişiselleştirme hükümleri olan seçenek yaptırımlara çevirme ve ertelemeden önce değerlendirilmesi gerekmektedir.

Öte yandan kanun koyucu, kişi hakkında kurulan hükmün hukuki sonuç doğurmamasını ifade eden hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile belirli şartların gerçekleşmesi halinde kişilerin işledikleri bir takım suçlardan dolayı adli yönden lekelenmemeleri için bir fırsat tanımak istemiştir. Kanun koyucu, 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesine 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını düzenlediği 5-14. fıkraları eklediği aşamada 5237 sayılı TCK'nun 50/3. maddesindeki yasal düzenlemeyi ve zorunlulukları bilmektedir. Buna rağmen CMK’nun 231. maddesinin 7. fıkrasındaki düzenlemeyi yapmakla, açıklanması geri bırakılan hükümlerde 5237 sayılı TCK’nun 50/3. maddesindeki yaptırıma çevirme zorunluluğunun uygulanmamasını istediği yönündeki iradesini açıkça ortaya koymuştur. Aksi görüşün kabulü, daha önce hapis cezasına mahkum olmamış çocuklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmaması suretiyle adli yönden lekelenmeme haklarının ellerinden alınması sonucunu doğurur ki, bu sonuç hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının düzenleniş amacına açıkça aykırıdır.

Bununla birlikte, şartların gerçekleşmemesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi veya açıklanması geri bırakılan hükmün 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin 11. fıkrası uyarınca açıklanması sırasında 5237 sayılı TCK’nun 50/3. maddesinde yer alan seçenek yaptırımlara çevirme zorunluluğu mahkemece gözönüne alınacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bununla birlikte, şartların gerçekleşmemesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi veya açıklanması geri bırakılan hükmün 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin 11. fıkrası uyarınca açıklanması sırasında 5237 sayılı TCK’nun 50/3. maddesinde yer alan seçenek yaptırımlara çevirme zorunluluğu mahkemece gözönüne alınacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Geçmişte sabıkası bulunmayan ve kısa süreli hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen çocuk sanık hakkında yerel mahkemece, hüküm tarihi itibarıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce re’sen değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK’nun 50/3. maddesi uyarınca zorunlu olarak seçenek yaptırıma çevrildiği gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Bu itibarla, isabetsiz olan yerel mahkeme direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Sakarya Çocuk Mahkemesinin 10.05.2012 gün ve 636-222 sayılı direnme hükmünün, hüküm tarihi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünün diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce re'sen değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nun 50/3. maddesi uyarınca zorunlu olarak seçenek yaptırıma çevrildiği gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2014 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/1975, Karar No: 2018/3435, Tarih: 28.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/1975 E.  ,  2018/3435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 66. maddesinin 01.06.2005 tarihi ile 08.07.2005 tarihleri arasında yürürlükte olan 5. fıkrasında “Aynı fiilden dolayı her ne suretle olursa olsun tekrar yargılanması gereken hükümlünün sonradan yargılanan suça ait üçüncü fıkrada yazılı esasa göre belirlenecek zamanaşımı göz önünde bulundurulur.” hükmü mevcut iken, bu fıkra 08.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 29.06.2005 tarihli ve 5377 sayılı Kanun’un 8. maddesiyle “Aynı fiilden dolayı tekrar yargılamayı gerektiren hallerde, mahkemece bu husustaki talebin kabul edildiği tarihten itibaren fiile ilişkin zamanaşımı süresi yeni baştan işlemeye başlar.” biçiminde değiştirilmiştir.

5377 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun’un 66. maddesinin 5. fıkrasında yapılan değişikliğin gerekçesi; “Yargılamanın yenilenmesi gibi aynı fiilden dolayı tekrar yargılamayı gerektiren hallerde, zamanaşımına açıklık getirmeye yönelik olarak bu fıkra metninde değişiklik yapılmıştır. Bu durumlarda, dava zamanaşımı süresi, tekrar yargılama konusu suç bakımından belirlenecektir. Tekrar yargılama konusu suça ilişkin zamanaşımı süresinin başlangıç tarihi de, bu husustaki talebin mahkemece kabul edildiği tarih olacaktır. Tekrar yargılama konusu suça ilişkin zamanaşımı süresi bakımından, maddenin birinci fıkrasındaki süreler dikkate alınacaktır. Bu düzenlemeyle güdülen amaç, yeniden yargılama söz konusu olan hallerde, bu nedenle dava zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle yargılamaya son verilmesi yönündeki taleplerin önüne geçmektir.” şeklinde ifade edilmiştir.

Gerekçede de belirtildiği üzere, dava zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle yargılamaya son verilmesi (davanın düşürülmesi) istemlerini önlemek amacıyla 5237 sayılı Kanun’un 66. maddesinin 5. fıkrası değiştirilmiştir. Bu hüküm, yargılamanın yenilenmesi gibi kesinleşmiş hükümlere karşı tekrar yargılama yapılmasını gerektiren hâllerde uygulanacaktır ki, 5271 sayılı Kanun’un 311 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi ile kanun yararına bozma kararı sonrası yeniden yargılama yapılması gereken hallerde 5237 sayılı Kanun’un 66/5. maddesinin uygulanması gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır. Bu itibarla; kanun yararına bozma kararı sonrası yeniden yapılan yargılamada 5237 sayılı Kanun’un 66/5. maddesinin uygulanması, Yargıtay tarafından verilen ve direnilmesi de mümkün olmayan kanun yararına bozma kararının, aynı zamanda yeniden yargılamayı gerektiren hukuka aykırılık istemini/nedenini kabul eden ve yeniden yargılamayı sağlayan bir karar olması nedeniyle dava zamanaşımının da kanun yararına bozma kararı tarihinden itibaren başlatılması uygun olacaktır.

İnceleme konusu olayda, kanun yararına bozma kararının verildiği 12.10.2016 tarihinden itibaren hırsızlık ve mala zarar verme suçlarına ilişkin zamanaşımın henüz gerçekleşmediği belirlenerek tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir

Kanun yararına bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 28.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23260, Karar No: 2019/14994, Tarih: 03.07.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/23260 E.  ,  2019/14994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı ... Üniversitesine bağlı rehabilitasyon merkezinde temizlik işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesine haksız olarak son verdiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti talebinde bulunmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Davalı Üniversitenin 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 56/b maddesi delaletiyle Harçlar Kanunumun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu düşünülmeden davalı Üniversite aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 4. bendinin a ve b fıkralarında “a-Alınması gereken 1477,84 TL harçtan yatırılan peşin harç ve ıslah harcı toplamı 468,45 TL harcın mahsubu ile bakiye 1009,39 TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen TAHSİLİNE;

b-Davacı tarafça yapılan peşin harç ve ıslah harcı toplamı 468,45 TL yargılama giderinin Davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak Davacıya VERİLMESİNE;" rakam ve sözcüklerinin çıkarılarak yerine,

“a-Davalı ... harçtan muaf olduğundan alınması gereken 1477,84 TL harçtan yatırılan peşin harç ve ıslah harcı toplamı 468,45 TL harcın mahsubu ile bakiye 1009,39 TL harcın davalı Arc Sosyal Hizmetler Elektirik Bilgisayar Özel Güvenlik Hizmetleri Özel Sağlık Hizmetleri Sanayı ve Ticaret Ldt. Şti den TAHSİLİNE;

“a-Davalı ... harçtan muaf olduğundan alınması gereken 1477,84 TL harçtan yatırılan peşin harç ve ıslah harcı toplamı 468,45 TL harcın mahsubu ile bakiye 1009,39 TL harcın davalı Arc Sosyal Hizmetler Elektirik Bilgisayar Özel Güvenlik Hizmetleri Özel Sağlık Hizmetleri Sanayı ve Ticaret Ldt. Şti den TAHSİLİNE;

b-Davacı tarafça yapılan peşin harç ve ıslah harcı toplamı 468,45 TL yargılama giderinin davalı Arc Sosyal Hizmetler Elektirik Bilgisayar Özel Güvenlik Hizmetleri Özel Sağlık Hizmetleri Sanayı ve Ticaret Ldt. Şti den Davacıya VERİLMESİNE;” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 03.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9518, Karar No: 2021/981, Tarih: 03.02.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/9518 E.  ,  2021/981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 53, 62, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyete dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-) Dijital materyal analiz raporunda 357962059155499 İMEİ numaralı Samung Galaxy Mini marka cep telefonu üzerinde yapılan inceleme sonucunda, 01.11.2014 ile 27.12.2014 tarihlerinde ByLock programının sanığın kendisine ait olmadığını beyan ettiği demirali8085@gmail.com kullanıcı hesabı ile oluşturulduğunun anlaşılması ve 18.07.2016 tarihli arama tutanağına göre anılan telefon cihazının Medine Demir'e ait olduğunun belirtilmesi karşısında; Medine Demir ile ilgili bir dava dosyası bulunup bulunmadığı araştırılarak, varsa dosya ve eklerinin Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde dosya arasına alınması, bu hususta gerektiğinde Medine Demir'in tanık sıfatıyla dinlenilmesi ile sanığın ByLock kullanıcısı olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve

2017/970 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 sayılı kararında; “ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağı”nın kabul edildiği gözetilmekle;

a-)ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın ByLock uygulamasını kullandıklarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, ByLock kullanıcısı olduklarına dair delilin atılı suçun vasfının tayini açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporunun getirtilmesi, tespit ve değerlendirme raporunun temin edilememesi halinde sanığın teknik olarak bu programı kullandığının tespiti açısından HIS (CGNAT) ve HTS kayıtları üzerinde alanında uzman bağımsız bilişim uzmanı bilirkişi incelemesi yaptırılarak yargılamaya devamla bir hüküm kurulması,

b-)UYAP’ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankasında sanık hakkında bilgi ve beyan olup olmadığının araştırılması,

b-)UYAP’ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankasında sanık hakkında bilgi ve beyan olup olmadığının araştırılması,

c-)Temyiz aşamasında dosya arasına geldiği anlaşılan sanığa ait veri inceleme raporunun, veri inceleme raporuna dayanak delilin elde edilişine dair gizli tanık Garson’un daha önce hakim huzurunda alınan ifade tutanağı ve CMK’nın 134. maddesine göre alınan mahkeme kararı ve varsa ayrıntılı analiz raporunun soruşturmayı yürüten Ankara Cumhuriyet Başsavcılığından araştırılıp getirtilmesi,

Yukarıda belirtilen belgelerin CMK’nın 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyeceklerinin sorulması ile tüm dosya kapsamının bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

3-)Kabul ve uygulamaya göre de;

İstihbari nitelikte veri ve duyumlara dayanan, somut delillerle de desteklenmeyen kolluk araştırma tutanaklarının sanık aleyhinde hükme esas alınması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6633, Karar No: 2023/5551, Tarih: 01.06.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/6633 E.  ,  2023/5551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/238 E., 2022/648 K.

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2015 tarihli ve 2014/888 Esas, 2015/655 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na (5846 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5846 sayılı Kanun'un 71 inci maddesinin birinci fıkrası, 81 inci maddesinin onüçüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 1 ... 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 27.01.2022 tarihli ve 2021/21429 Esas, 2022/1789 Karar sayılı ilâmıyla; "Hükümden sonra 17/07/2020 tarih ve 31188 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 12.06.2020 tarih ve 2019/74 E., 2020/29 K. sayılı kararı ile, 5846 sayılıFikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 23/01/2008 tarihli ve 5728 sayılı Kanun'un 143. maddesiyle değiştirilen 81’inci maddesinin on üçüncü fıkrasında düzenlenen “Bandrol yükümlüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71’inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71’inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak; verilen ceza üçte biri oranında artırılır.” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle sanık hakkında en ağır cezayı gerektiren bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçundan hüküm kurularak sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2022 tarihli ve 2022/238 Esas, 2022/648 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi delaletiyle 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesi uyarınca 10 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu bandrol yükümlülüğüne aykırı olduğu tespit edilen 801 adet kitabın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, Yargıtay kararına karşı beyanının alınmaması nedeniyle savunma hakkının kısıtlandığına, suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, eksik inceleme sonucu kurulan hükmün lehine bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığa ait iş yerinde bandrolsüz kitap satışı yapıldığının tespit edilmesi üzerine alınan arama kararına istinaden İl Denetim Komisyonu üyelerince yapılan aramada, raflarda satışa hazır vaziyette 192 adet ve depoda 1354 adet olmak üzere toplam 1546 adet kitap ele geçirilmiştir.

2.06.01.2015 tarihli bilirkişi raporu ile ele geçen 701 adet kitabın orijinal olduğu ve bandrol taşıma zorunluluğunun bulunmadığı, 801 adet kitabın ise usulsüz olarak çoğaltıldığı ve 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi uyarınca bandrol yükümlülüğüne tabi olmasına rağmen üzerlerinde bulunması zorunlu bandrollerinin bulunmadığı tespit edilmiştir.

3.Sanık savunmasında, suça konu kitaplarının hiçbirinin korsan olmadığını beyan etmiştir.

4.13.01.2015 tarihinde yapılan bildirim üzerine ... tarafından, 5846 sayılı Kanun'un 75 inci maddesi uyarınca altı aylık kanuni şikâyet süresi içerisinde ele geçen ürünlerle ilgili hak sahipliğini ispatlamaya yönelik belgeler sunulmuştur.

IV. GEREKÇE

1.20.09.2022 tarihli duruşma tutanağının başlangıcında duruşmaya gelen olmadığı belirtilmesine rağmen iddia makamının mütalaası sonrası sanığın esas hakkındaki beyanları alınarak son sözü sorulduğu belirtilmiş ve hükmün son kısmında ise yine sanığın yokluğunda karar verildiği belirtilerek çelişkiye

sebebiyet verilmiş ise de, gerekçeli kararın sanığa tebliği üzerine sanığın süresi içinde temyiz yoluna başvurduğu gözetilerek bu husus sonuca etkili görülmediğinden ve davaya Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi sıfatıyla bakıldığından kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hükmedilen vekâlet ücretinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamede yer alan bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

sebebiyet verilmiş ise de, gerekçeli kararın sanığa tebliği üzerine sanığın süresi içinde temyiz yoluna başvurduğu gözetilerek bu husus sonuca etkili görülmediğinden ve davaya Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi sıfatıyla bakıldığından kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hükmedilen vekâlet ücretinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamede yer alan bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

2.Olay günü, sanığın iş yerinde yapılan denetimde raflarda ve depoda bandrolsüz kitap ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, her ne kadar sanık suçlamaları kabul etmeyerek iş yerinde ele geçen kitapların korsan olmadığını ileri sürmüş ise de bilirkişi raporu ile suça konu 801 adet kitabın kopya ve bandrolsüz olduğu anlaşılmakla, Dairemizin bozma ilâmının gereği de yerine getirilmek suretiyle 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin onüçüncü fıkrasının Anayasa Mahkemesi kararı ile iptal edilmiş olması nedeniyle aynı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2022 tarihli ve 2022/238 Esas, 2022/648 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.06.2023 tarihinde karar verildi.