muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/990, Karar No: 2020/1182, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/990 E.  ,  2020/1182 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10750, Karar No: 2023/918, Tarih: 09.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10750 E.  ,  2023/918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul 51. Asliye Ceza Mahkemesinin, (15.01.2013 Tarihli Ve 2008/264 Esas, 2013/18 Karar) Sayılı Kararıyla

1. Sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

2. Sanıklar hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

3. Sanık ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5560 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

Karar verilmiştir.

B. İstanbul 51. Asliye Ceza Mahkemesinin, (16.06.2015 Tarihli Ve 2015/77 Esas, 2015/265 Karar) Sayılı Kararıyla

Sanıkların denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işledikleri ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması suretiyle,

1. Sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddenin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

1. Sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddenin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

2. Sanıklar hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddenin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

3. Sanık ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5560 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddenin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

Karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

1. Mahkemece sanıkların denetim süresi içerisinde suç işlediklerinden bahisle haklarındaki hükümlerin açıklanmasına karar verilmiş ise de,

Sanık ... hakkında ihbara konu ilamın Söke 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2014 tarihli, 2014/188 Esas, 2014/110 Karar sayılı ilam olup suçun 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen "Tehdit" suçu olduğu, tehdit suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı, 5237 sayılı Kanun'un 2 nci ve 7 nci maddeleri de gözetilerek, söz konusu ilama ilişkin uzlaştırma işlemi yapılmasının gerektiği, Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) üzerinden yapılan incelemede uzlaşma işlemi yapıldığına dair ek karara rastlanmadığı tespit edilmiş olup söz konusu ilama ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığının mahkemesinden sorulması, uzlaşmanın sağlanması halinde sanığın güncel adli sicil kaydında ihbara konu olabilecek başkaca ilamların bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi ve sonucuna göre açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında ihbara konu ilamın Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2014 tarihli, 2013/259 Esas, 2014/266 Karar sayılı ilamı olup suçun 5237 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen "Hırsızlık" suçu olduğu, hırsızlık suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı, UYAP üzerinden yapılan incelemede ihbara konu suça ilişkin uzlaşma işlemlerinin yapıldığı ve Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.02.2017 tarihli, 2013/259 Esas, 2014/266 Karar ek kararı ile uzlaşmanın sağlanmış olması nedeniyle kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşürülmesine karar verildiği anlaşılmış olup sanığın denetim süresi içerisinde başkaca kasıtlı suç işleyip işlemediği hususunun Mahkemece araştırılıp sonucuna göre açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

2. Kabul ve uygulamaya göre; sanık ...'ın beden yolu ile gerçekleştirdiği kabul edilen eylemi neticesinde kamu görevlisi olan katılan ...'ın burnunda kemik kırığının meydana geldiği, katılanda meydana gelen kırığın hayati fonksiyonlarına etkisinin orta (2) derecede olduğu, sanık hakkında suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile yapılan değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca hüküm kurulduğu, söz konusu maddenin 5560 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile yapılan değişikliğe kadar müstakil fıkra olduğu, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve eylemine uyan 5560 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası ile hüküm tarihinde yürürlükte bulunan aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 87 nci maddesinin üçüncü fıkrasının eyleme uygulanıp elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle denetime olanak imkan verecek şekilde sanık lehine olan kanunun belirlenmesi ile sanığın hukuki durumunun tayin ve tespitinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen İstanbul 51. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2013 tarihli ve 2008/264 Esas, 2013/18 Karar sayılı kararının gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18998, Karar No: 2015/684, Tarih: 26.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/18998 E.  ,  2015/684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2010

NUMARASI : 2008/60-2010/144

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Dava konusu taşınmazın davalı idare tarafından enerji nakil hattı geçirilen ve bedeline hükmedilen bölümünün kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere TEDAŞ Genel Müdürlüğü adına, pilon yerinin ise TEDAŞ Genel Müdürlüğü adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, davalı idare adına tesciline karar verilmesi ,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 3 nolu bendinde yer alan (davalı kurum ) kelimelerinin hükümden çıkartılarak yerine; ( TEDAŞ Genel Müdürlüğü ) ibaresinin yazılmasına

b) 4 nolu bendinde yer alan ( 1020,40 m2 lik ) rakamından sonra gelen cümlenin hükümden çıkartılmasına ve yerine ( enerji nakil hattı geçirilen irtifak alanının kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere TEDAŞ Genel Müdürlüğü adına tapuya tesciline) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16246, Karar No: 2015/4776, Tarih: 07.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16246 E.  ,  2015/4776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/07/2012 gün ve 2005/625-2012/133 sayılı kararı bozan Daire’nin 04/02/2014 gün ve 2013/16575-2014/1918 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili, davalı ... vekili, davalılar ... ve ... vekili, davalılar ..., ..., ..., ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davada, müvekkili şirketin 01.08.2003 tarihinde ... tarafından devir alındığını, davalıların ise devirden önceki yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile genel müdür ve genel müdür yardımcıları olduklarını, davalıların görev yaptıkları dönem içinde dava dışı ... A.Ş. ile rayiç bedelin üzerinde danışmanlık hizmet sözleşmesi yaptıklarını, müvekkili şirketi bu şekilde zarara uğrattıklarını, yine davalılardan müvekkili şirketin genel müdürü olan ...ile genel müdür yardımcısı olan ...’ın sözleşme yapma yetkisi olmadığı halde dava dışı ...Televizyon A.Ş. ile ... Satırı Kiralama Sözleşmesi yaparak rayiç bedelin üzerinde bedel ödenmesine neden olduklarını, müvekkili şirketin ihtiyacı yokken dava dışı ...’den CRM yazılım

programı satın alındığını, bu kişiye yapılan 125.250,00 TL ödemenin davalı ...’nın hesabına aktarıldığını, aynı şekilde müvekkili şirketin ihtiyacı yok iken davalı ...’nın kardeşinin ortağı olduğu dava dışı ... A.Ş. 1000 adet dekoder satın alınması için 63.000,00 TL yapılan ödemenin daha sonra davalı ...’nın hesabına aktarıldığını, davalı ...’nın ortağı olduğu dava dışı ...Ltd. Şti’ye her hangi bir teknik danışmanlık ve destek hizmeti alınmadığı halde 60.000,00 TL ödeme yapıldığını, bu paranın da daha sonra davalı ...’ın hesabına aktarıldığını, ayrıca müvekkili şirkette çalışmadığı halde grup şirketlerde çalışan bir kısım kişilere maaş ödemesi yapıldığını, müvekkili şirketin 21.07.2000 tarihinde sermaye artırım kararı aldığı halde sermaye borcu olan ortaklardan apel alacaklarının tahsili yoluna gidilmediğini, ayrıca davalı...’ın ortağı olduğu dava dışı...Yatırım A....ye müvekkili tarafından Eutrade yazılım programı hazırlandığını, bu programın hazırlanması için yapılan maliyetin satım bedelinin çok üzerinde olduğunu, müvekkilinin bu şekilde zarara uğratıldığını ileri sürerek, ıslah ile artırılmış olarak 318.250,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ..., ..., ... ve ... vekilleri ayrı ayrı, zamanaşımı defi ile birlikte, müvekkillerinin ibra edildiklerini ve yapılan işlemlerde usulsüzlük bulunmadığını, ticari hayatın gereğine uygun olarak hareket edildiğini savunarak, asıl davanın reddini, karşı dava olarak müvekkilleri hakkında sorumluluk davası açılmasına yönelik 05.04.2005 tarihli genel kurul kararlarının iptalini talep ve dava etmiştir.

Diğer davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 2000-2001-2002 yıllarına ilişkin ibraların bilançoların gerçeği yansıtmaması nedeniyle geçersiz olduğu, bu nedenle davalıların ibra edilmiş sayılmayacakları, TTK’nın 309. maddesinde düzenlenen zamanaşımı süresinin dolmadığı, davacı şirketin genel müdürü olan davalı Reyha Gülerman ile genel müdür yardımcısı olan ...’ın ve mali işler müdürü olan ...’in usulsüz işlemler ile davacı şirketi zarara uğrattıkları, yapılan bir kısım ödemelerin gerçekte ticari işten kaynaklı olmayıp, davalı ...’ın hesabına aktarıldığı, anılan kişilerin bu ödemelerden sorumlu oldukları, diğer davalıların sorumluluklarının ispat edilemediği gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulü ile 318.250,00 TL’nin tamamından davalı...’ın, 188.250,00 TL’sinden davalı ...’ın, 123.000,00 TL’sinden davalı ...’in ve 60.000,00 TL’sinden davalı ...’nın sorumlu olmak üzere anılan bedelin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline, karşı davanın reddine dair verilen karar davacı vekili ile davalılardan..., ... ve ... vekilleri ile davalı ... tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04.02.2014 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davacı vekili , davalı ... vekili, davalılar ... ve ... vekili, davalılar ..., ..., ..., ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekili, davalı ... vekili, davalılar ... ve ... vekili, davalılar ..., ..., ..., ... vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili, davalı ... vekili, davalılar ... ve ... vekili, davalılar,, ..., ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 07/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9029, Karar No: 2024/357, Tarih: 15.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/9029 E.  ,  2024/357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/52 E., 2022/525 K.

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 29.05.2015 tarihli ve 2014/111 Esas, 2015/100 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na (5846 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5846 sayılı Kanun'un 71 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 81 inci maddesinin onüçüncü fıkrası uyarınca neticeten 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 20.09.2021 tarihli ve 2021/10180 Esas, 2021/10226 Karar sayılı kararı ile, ele geçen kitapların arasında 142 adet sahte bandrollü kitap olması karşısında, sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca hüküm kurulması gerektiği ve Anayasa Mahkemesi'nin 12.06.2020 tarih ve 2019/74 E., 2020/29 K. sayılı kararı ile, 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin onüçüncü fıkrası hükmünün iptal edilmesi karşısında 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi gereğince sanık hakkında en ağır cezayı gerektiren bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçundan hüküm kurularak sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.İzmir 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 14.12.2022 tarihli ve 2022/52 Esas, 2022/525 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 81 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek cezasının 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası olarak belirlenmesine, suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, usul ve kanuna aykırı olan hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, usul ve kanuna aykırı olan hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.03.09.2013 tarihinde sanığın tezgâh açarak kitap satışı yaptığının güvenlik güçleri tarafından görülmesi üzerine, toplam 159 adet kitap ele geçirilmiştir.

2.Ele geçen kitaplar hakkında düzenlenen 04.10.2013 tarihli bilirkişi raporunda ele geçen 159 adet kitabın 8 adedinin bandrolsüz olduğunun, 8 adedinin orijinal olduğunun fakat taşıdıkları bandrolün orijinal olmadığının, 142 adedinin ise sahte bandrollü olduğunun tespit edildiği görülmüştür.

3.Sanık savunmasında, kitapları toptancılardan satın aldığını, sahte olup olmadığını bilmediğini beyan etmiştir.

4. Yargıtay bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüşür.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 14.12.2022 tarihli ve 2022/52 Esas, 2022/525 Karar sayılı kararında sanığın öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4748, Karar No: 2021/3528, Tarih: 07.12.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/4748 E.  ,  2021/3528 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 08/08/2014 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/03/2019 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 07/12/2021 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 3.815,00TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/12/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.