muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1947, Karar No: 2023/10906, Tarih: 24.05.2023

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Kumluca 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2022 tarih, 2022/285 Esas ve 2022/618 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereği beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın Temyiz Sebepleri;

1.Tehdit suçunun unsurlarının oluştuğuna, sanığın cezalandırılmasına,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Taraflar arasındaki arazi sorununu halletmek için muhtar ve ihtiyar heyetinin geldiği sırada ... ile ...'ın tartışmaya başladıkları, bu sırada ...'in ''sen karı gibi adamsın anca şikayet edersin'' dediği, ...'ın ''kötü laf söyleyene aittir'' demesi üzerine ''seni öldürürüm'' deyip göğsüne kafa atmak suretiyle ...'ı yere düşürdüğü, bu şekilde tehdit suçunu işlediği iddiası ile dava açılmıştır.

2. Katılan, sanığın kendisine tehditte bulunduğunu, bozma ilamından sonraki aşamada ise " sanık bana seni öldürürüm buraya gömerim şeklinde sözler söyledi. Bu cümleleri bana vururken söyledi " şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.

3. Sanığın üzerine atılı suçu kabul etmediği görülmüştür.

4. Tanıklar S.O.'un, C.S.'ın, B.G.'nun, A.T.'nun, S.E.'nın beyanlarının dava dosyasında bulunduğu görülmüştür.

5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Dosya kapsamı incelendiğinde suça konu olay ile sanığın katılanı darp ederken "seni öldürürüm" şeklinde cümle kullandığı, bu cümleyi yaralama eylemini gerçekleştirirken söylediğinin katılanın beyanı ile tespit edildiği, sanığın iradesinin tehdit içeren cümleden sonra katılanı yaralama eylemine yönelik olduğu, bu haliyle tehdit suçunun unsurları oluşmadığı belirlendiğinden, kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Vesaire Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kumluca 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2022 tarihli ve 2022/285 Esas, 2022/618 Karar sayılı kararında katılanın tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

24.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5996, Karar No: 2008/8060, Tarih: 18.12.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/5996 E.  ,  2008/8060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 175 ada 10 ve 12 parsel sayılı 152.354,91 ve 49163.40 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, irsen intikal, ifraz, taksim vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 175 ada 10 sayılı parsel... oğlu ... mirasçıları, 12 sayılı parsel... oğlu Molla ... mirasçıları adlarına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazların taşlık, kayalık ve çalılık yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne kısmen reddine ve fen bilirkişisinin 2.6.2000 tarihli rapor ve krokisinde 175 ada 10 parsel sayılı taşınmazın kırmızı kalemle taralı ve (B) harfi ile gösterilen 46133,60 metrekare ve 175 ada 12 sayılı parselin kırmızı kalemle taralı ve (B) harfi ile gösterilen 43771,97 metrekarelik kısımlarının davacı Hazine adına tesciline, 175 ada 10 sayılı parselde (A) harfi ile gösterilen 106160,86 metrekarelik kısmın ve 175 ada 12 sayılı parselde (A) harfi ile gösterilen 5391,89 metrekarelik kısımlarının tesbit gibi tesbit malikleri adlarına, yargılama sırasında öldükleri anlaşılan tesbit maliklerinin hisselerinin ise tesbit maliklerinin mirasçıları adlarına tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 18.12.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1248, Karar No: 2015/30905, Tarih: 21.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/1248 E.  ,  2015/30905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit ve muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, .... Eczanesinin sahibi olduğunu, davalı tarafından 25.01.2013 tarihli yazısı ile .... Hastanesi Nefroloji Bölüm sekreterliğinden .... sigortalı adına gerçeğe aykırı ilaç raporları düzenlendiği,bu raporların .... sistemine yüklendiği ve bu raporlara istinaden düzenlenen 154 sahte reçetenin kuruma fatura edilmesi sonucunda kurum zararı olduğu, yürütülen soruşturma sonucunda düzenlenen müfettiş raporu sonucunda, davacı eczane tarafından 34 adet sahte reçete ile ilgili, receteye konu ilaçların hasta ve yakınına teslim edilmediği gerekçesiyle 2009 yılı eczane protokolünün 6.3.3 maddesi uyarınca, 1054.192,30 TL cezai şart uygulandığını, protokol gereği ilacı alan kişiye kimlik sorma yetki ve yükümlülüklerinin olmadığını belirterek hakkında uygulanan işlemin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davalı Kurum tarafından uygulanan cezai şartın protokole aykırı olduğu ileri sürülerek açılmış kararın iptali ve çekişmenin önlenmesi istemine ilişkindir. Davalı, kurumlarına verilen hasta şikayetleri üzerine, yaptıkları araştırmalarda, hak sahibi sigortalıların ... Hastanesinde .... sisteminde yer alan tarihlerde muayene olmadıklarını, adlarına düzenlenen rapor ve reçetelerden haberdar olmadıkları gibi, ilaçları da eczaneden alıp kullanmadıklarını beyan etmeleri üzerine yürütülen soruşturma sonucunda, davacı eczane tarafından 4 adet sahte reçetenin kuruma fatura edilmesi sonucunda cezanın uygulandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıya uygulanan cezanın yerinde olduğu, protokol hükümlerine uygun olarak reçeteleri krşılamadığından mesleğinin gerektirdiği dikkat ve özeni göstermediği kurum zararına sebep olduğu, yüksek meblağlı reçeteleri basiretli bir eczacı olarak sorgulaması gerektiği, bu hususta eczacının ihmalinin bulunduğu,ancak uygulanan cezai şartın fahiş olduğu, cezai şartın kurum zararı olan reçete bedellerinin % 20 si olarak uygulanması gerektiği, bu halde 210.838,46 TL nin % 20 si oranındaki 42.167,69 TL ye indirilmesinin hakkaniyete uygun olduğu kabul edilerek, cezai şartın 42.167,69 Tl olduğunun tespitine, davalı kurumun tahsil ettiği 1012.024,61 TL nin davacıya iadesine karar verilmiştir.

Davacının sahibi olduğu eczane ile birlikte 31 eczane hakkında yapılan şikayet ve soruşturma neticesinde düzenlenen müfettiş raporu doğrultusunda davacıya ait eczanede usulüne uygun olarak düzenlenmemiş 34 adet reçetenin bulunduğunun belirlendiği, bu reçetelerin 3.kişiler tarafından sahte olarak tanzim olunduğu ve bedellerinin kuruma fatura edilmesinden dolayı idare tarafından sözleşmenin 5.3.2. ve 6.3.3 maddeleri uyarınca cezai işlem tesis edildiği, ; davacı eczanenin ibraz edilen reçetelerin arkasına ilaçları teslim alan kişilerin kimlik bilgilerini yazması gerektiği, davacının kendisinin de taraf olarak imzaladığı protokol hükümlerine göre kendisine yüklenen kimlik tespiti yapma yükümlülüğünü yerine getirmediği, şayet ilaçları teslim etmek için reçeteyi ibraz eden kişilerden kimlik bilgilerini sormuş olsa idi bu kişilerin ilaçları teslim almaya yetkili olmadıklarının anlaşılacağını, davaya ve davalının işlemine konu reçetelerin sahteliği sabit olup, bilirkişi raporu ile belirlenen iğfal kabiliyeti hususunun ceza yargılaması yönünden sonuç doğuracağı, davacının kimlik tespiti yapma yükümlülüğünü yerine getirmemiş olması nedeniyle sorumluluğunun ortadan kalkmayacağı, davacı eczanenin eylemi sabit olup, yapılan işlemin protokole uygun olduğu dolayısıyla uygulanan cezai işlemin hukuka uygun olduğu, tereddüte ya da duraksamaya mahal bırakmayacak şekilde sabittir., Dava konusu para cezasına ilişkin işlemin dayanağı olan taraflar arasındaki sözleşmenin 6.3.3. maddesinde;" eczanenin kuruma fatura ettiği reçetelerden bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine yada yakınına teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilaçları teslim edildiği yakınına ait olmadığının tespit edilmesi halinde, reçete bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) ay süre ile sözleşme yapılmaz" şeklinde düzenleme yapılmıştır. Dosya kapsamı ve özellikle dava dışı sigortalıların şikayet dilekçeleri içeriği itibariyle ilaçların dava dışı davalı kurum sigortalılarına teslim edilmediği halde bu kişiye teslim edilmiş gibi reçete arkasının imzalandığı sabit olup,davacının bu şekilde sözleşmenin 6.3.3.maddesine aykırı davranması nedeniyle davacı hakkında uygulanan cezai işlemin yerinde olduğu, gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2,50 Tl kalan harcın davacıdan alınmasına, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6201, Karar No: 2021/3480, Tarih: 09.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/6201 E.  ,  2021/3480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM: Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurun soruşturma aşamasında ve 11.05.2010 tarihli huzurda alınan oluşa uygun beyanlarına göre, sanık ...'in, ... isimli meçhul kişiyle birlikte iş yerinde kendisine yönelik silahla tehdit ve kasten yaralama eylemlerini, fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak gerçekleştirdiği ve mahkemenin “eylemin silahla gerçekleştirildiği” yönündeki kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamenin mağdurun yüzünde meydana gelen sabit ize ilişkin oluş şeklinin araştırılmadığına dair bozma istemli düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

1) Müşteki hakkında Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesince düzenlenen 31.05.2010 tarih ve 3163 sayılı adli raporda, “sağ alt göz kapağı altından başlayan vertikal seyirli 1,5 x 0,1 cm.lik ciltten hafif çökük, cilt renginde skar dokusu, alın orta hatta 7x4 cm.lik ciltten bariz çökük alan görüldüğü” ve yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olduğunun belirtildiği, bu husus bozma ilamına konu edilmediği ve bozma ilamına da uyulduğu halde; bozma sonrası yapılan yargılamada, mağdurun yüzünde meydana gelen kesinin niteliğine ilişkin olarak adli rapor tanzimi talebinde bulunulduğu; bu talep üzerine, İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen ve “kesi yerinin üzerinden geçen süreye bağlı artık gözle seçilemez şekilde iyileşmiş olduğu” şeklinde kanaat bildirir 15.06.2020 tarih ve 7961 sayılı adli tıp raporu ile Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesi raporu arasında çelişki meydana geldiği ve bu haliyle raprlar arasındaki çelişkinin Adli Tıp Genel Kurulundan rapor aldırılarak giderilmesi gerektiği düşünülmeden; yeterli açıklık taşımayan tek hekim imzalı Adli Tıp Şube Müdürlüğü raporuna dayanılarak, yaralanmanın yüzde sabit iz oluşturmadığının kabulü ile yazılı şekilde eksik kovuşturma ile hüküm tesisi,

2) Kabule göre, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri kapsamında silahla basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte yaralama suçunu oluşturacağı şeklindeki kabul ve uygulamaya göre; suç tarihi olan 20.01.2009 ile inceleme tarihi arasında TCK'nin 66/1-e, 67/3-4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 09.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13826, Karar No: 2019/796, Tarih: 09.01.2019

**18. Ceza Dairesi         2016/13826 E.  ,  2019/796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Olay günü sanığın söylediği kabul edilen "biz ermenimiyiz ki evrak vereyim, ama sizden şüpheliyim bizimle uğraşacağınıza gidin doğuda PKK lılarla uğraşın" şeklinde ve kaba hitap tarzı niteliğindeki sözlerinin, muhatapların onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun yasal unsurlarının somut olayda oluşmadığı gözetilmeden yetersiz gerekçe ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Mahkemece kabul edilen oluşa göre, görevli polis memurlarının pazar tezgahını kaldırması için sanığı uyarmaları üzerine, sanığın katılanlara karşı “başınıza gelecekleri düşünün kendinizi nasıl kurtaracaksınız, yüksek yerlerde tanıdıklarım var, telefonu açıyorum sizinle görüşeceğiz” demek suretiyle tehdit ettiği gerekçesiyle mahkûmiyet kararı verilmiş ise de, katılanların beyanı ve olay tutanağı da incelendiğinde, sanığın görevli polis memurlarını görevlerinden sürdüreceğine yönelik olarak bu sözleri söylemiş olduğu, sanığın polis memurlarının görev yerini değiştirme konusunda herhangi bir yetki ve gücü bulunmayıp, anılan sözlerinin tartışmanın bütünü ve söylendiği bağlam içinde değerlendirildiğinde tehdit niteliğinde olmadığının gözetilmemesi,

3- Kabule göre de;

a- Sanığın, görevli polis memurlarınca uyarıldığı sırada "başınıza gelecekleri düşünün kendinizi nasıl kurtaracaksınız, yüksek yerlerde tanıdıklarım var, telefonu açıyorum sizinle görüşeceğiz" ve katılan ...'ye yönelik olarak söylediği kabul edilen "senin ağzını burnunu kıracağım, seninle daha sonra görüşeceğiz" şeklindeki sözler söylemekten ibaret eyleminin, bütün halinde görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıyla tehdit suçundan ayrı ayrı mahkûmiyet kararı verilmesi,

b- TCK’nın 43/2. maddesi gereği artırım yapılırken, TCK'nın "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenli tedbirine hükmolunur" şeklindeki 3/1. maddesi hükmüne aykırı olarak, ilgili Kanun maddesinde düzenlenen alt sınırdan uzaklaşılarak cezanın ½ oranında artırılması,

c- Seçimlik ceza öngören TCK'nın 106/1. maddesinin 2. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunda, hapis cezasının tercih edilmesi halinde TCK’nın 50/2. maddesi uyarınca, bu cezanın ancak adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlara çevrilebileceğinin gözetilmemesi,

d- Tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, kesin nitelikteki adli para cezasından ibaret olması karşısında, hakaret suçundan kurulan hükümde, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

e- TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1530, Karar No: 2021/18931, Tarih: 10.06.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/1530 E.  ,  2021/18931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Davaya katılmasına karar verilen ...'nın 30.10.2018 tarihli dilekçe ile şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında, 5271 sayılı CMK’nın 243. maddesi hükmü gereğince şikayetten vazgeçme nedeniyle katılma kararının hükümsüz kaldığı ve katılanın temyize hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, katılan ... Morıa'nın, TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE

B- Sanık ...'un temyiz isteği hakkında incelmeye gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Mağdur ... Morıa'nın hükümden sonra 31.10.2018 havale tarihli şikayetten vazgeçme dilekçesi verdiğinin anlaşılması karşısında, hakaret ve kasten yaralama suçları yönünden sanığa vazgeçmeye karşı diyecekleri sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

2-Sanık hakkında, kasten yaralama ve hakaret suçlarından hüküm kurulurken seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmesine karşın, TCK'nın 50/2. maddesine aykırı biçimde hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi,

3- Sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmiş olması karşısında, tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

4- 1.nolu bozmaya uyulması halinde sonucuna göre tehdit suçundan kurulan hükümde,

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2247, Karar No: 2014/3465, Tarih: 29.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/2247 E.  ,  2014/3465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2013/398310 Kanun Yararına Bozma

MAHKEMESİ : Tekirdağ Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 10/11/2005 - 2004/172-336 sayılı ek karar

SUÇ : Yaralama suçu

Yaralama suçundan suçundan sanık H.. Ö..'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 456/4. maddesi uyarınca 445.616.000 Türk lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına dair Tekirdağ Sulh Ceza Mahkemesinin 06/05/2004 tarihli ve 2004/172-336 sayılı kararım müteakip 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun lehe hükümlerinin uyarlanması amacıyla yapılan yeni yargılama sonucunda adı geçen sanığın daha lehine olduğu gerekçesiyle 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 456/4. maddesi uyarınca 440,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin aynı Mahkemenin 10/11/2005 tarihli ve 2004/172-336 sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 11.12.2013 tarih ve 2013/18709 - 75727 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.12.2013 tarih ve 2013/398310 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1) Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 16/02/2004 tarihli iddianamesiyle Ömer ve Sevdiye'den olma 1971 doğumlu H.. Ö.. hakkında kamu davası açılmış olmasına rağmen, Ömer ve Şükran'dan olma 1972 doğumlu H.. Ö.. hakkında hüküm kurulmasında,

2) Yargılama konusu basit yaralama suçu 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi olduğu halde, uzlaştırma işlemleri yapılmadan karar verilmesinde,

3) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda Cumhuriyet Savcısının hükümlüye ödeme emri tebliği üzerine belli süre içinde ödenmeyen para cezalarına gecikme zammı uygulanacağına ilişkin herhangi bir düzenleme bulunmadığından, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun’un 5/5. maddesi uyarınca gecikme zammına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Tekirdağ Sulh Ceza Mahkemesinin 10/11/2005 tarihli ve 2004/172-336 sayılı ek kararının 5271 sayılı 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.