muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/765, Karar No: 2016/306, Tarih: 20.09.2016

Resen temyize tâbi olan bu hükmün, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından da temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.09.2015 gün ve 262675 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup inceleme, sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Suçun sübutuna ve nitelendirilmesine ilişkin bir tartışma, bu kabulde dosya içeriği itibarıyla da herhangi bir isabetsizlik bulunmamakta olup, Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında asgari oranda indirim yapılmak suretiyle haksız tahrik hükmünün uygulanma şartlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık ile maktul arasında daha önceden husumet bulunduğu, ancak olaydan kısa süre önce barıştıkları, suç tarihi olan 29.11.2012 günü abisine ait pazar tezgahında tanıklar Hakan ve Dursun ile birlikte çalışmakta olan maktul ile yine aynı pazar yerinde çalışan sanığın karşılaşmaları üzerine aralarında çıkan tartışmanın, pazar yerinde bulunanlar tarafından yatıştırıldığı sırada, sanığın üzerinde taşıdığı ruhsatsız tabanca ile beş el ateş ederek maktulü öldürdüğü,

Adli Tıp Kurumu Bursa Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesince düzenlenen otopsi raporunda; kişinin ölümünün ateşli silah mermi çekirdeği ile sol subklavyan arter ven, sol akciğer, omentum, mide yaralanması sonucu meydana geldiği, göğüs sol kısımdan dört adet, batın sol üst kısımdan bir adet olmak üzere beş adet mermi çekirdeğinin yol açtığı yaralanmaların her birinin müstakilen ve müştereken öldürücü nitelikte olduğu, kişinin ölümü sırasında 2,16 promil alkollü olduğunun belirtildiği,

29.11.2012 günlü olay, yakalama, üst arama ve muhafaza altına alma tutanağında; sanığın eylemi gerçekleştirdikten sonra kaçmaya çalışırken pazar yerinde bulunan kolluk görevlilerince yakalandığı, sanığın kolluk ekibine maktulün kendisine “ne ters bakıyon lan, senin de kafana sıkarım” demesi üzerine hatırlamadığı sayıda ateş ettiğini söylediği ve eylem sırasında pazar yerinin kalabalık olduğu bilgilerine yer verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan; görgüye dayalı bir bilgisi olmadığını, daha önce oğlu olan maktul ile sanık arasında bilmediği bir husumet bulunduğunu, ancak olaydan 15-20 gün kadar önce barıştıklarını başka birisinden duyduğunu beyan etmiş,

Tanık Hakan Yelkenci soruşturma evresinde; tezgahın önünde sanık ve maktulün karşılaştıklarını, aralarında bir müddet konuştuklarını ancak ne konuştuklarını duymadığını, ikisinin de yüzlerinden sinirlendiklerini fark ettiğini, maktulün tezgahtan ayrılmak için sanıktan uzaklaştığı sırada sanığın ateş ettiğini,

Tanık Hakan Yelkenci soruşturma evresinde; tezgahın önünde sanık ve maktulün karşılaştıklarını, aralarında bir müddet konuştuklarını ancak ne konuştuklarını duymadığını, ikisinin de yüzlerinden sinirlendiklerini fark ettiğini, maktulün tezgahtan ayrılmak için sanıktan uzaklaştığı sırada sanığın ateş ettiğini,

Kovuşturma evresinde ise; taraflar arasındaki konuşmaların tartışmaya dönüştüğünü, ileri-geri gitme hareketleri olduğunu, maktulün ayrılmak için döndüğü sırada sanığın ateş ettiğini, ne konuştuklarını duymadığını, ancak maktulün elini beline atması gibi bir hareketinin olmadığını, birbirlerine karşı sinirli olarak konuştuklarını, ancak temas ve vurmalarının söz konusu olmadığını,

Tanık ... soruşturma evresinde; sanık ile maktulün ayakta konuştuklarını, bir ara maktulün bir lafına sanığın bozulduğunu fark ettiğini, sanığın maktule yüzü dönük bir şekilde yakın mesafeden silahını çıkartıp ateş ettiğini,

Kovuşturma evresinde ise; sanık ve maktulün birbirleriyle konuşmasından sonra aralarında herhangi bir bağrışma ya da kavga olmadan sanığın maktule ateş ettiğini, konuşmaları sırasında sanığın maktule bir şey söylemesi üzerine maktulün geri dönüp baktığını ve bu lafa bozulduğunu, sanığın da ateş etmeye başladığını, soruşturma aşamasındaki beyanının yanlış anlaşıldığını, tartışma sırasında tarafların birbirlerine temas ya da vurmalarının olmadığını, konuşmaları gürültüden duymadığını ancak sakin konuştuklarını, sanığın kardeşinin de kendi tezgahlarına 200-250 metre uzaklıkta pazar tezgahının olduğunu, sanığın geldiği yerin sergi önü ve gelip geçilen bir yer olduğunu,

Tanık ... kovuşturma evresinde; maktul ile selamlaşıp yürümeye devam ettiği sırada bu kez sanık ile karşılaştığını, kendisi ile işten konuştuklarını, tam ayrılacakları sırada sanık ile maktulün karşılaşıp aralarında bir konuşma geçtiğini, bu tartışma üzerine aralarına girip sanığı ittirerek tarafları ayırdığını, geri dönüp yoluna devam ettiği sırada sanığın "yeter lan" dediğini ve peşinden de silah sesini duyduğunu, sanık ile maktulün karşılaştıkları sırada pazar yerinde bir uğultu olduğunu, tam olarak duyamamakla birlikte sanığın maktule "ne bakıyorsun" gibi bir şey söylediğini, maktulün de sanığa "ne bakacam" gibi cevap verdiğini, bunun dışında başkaca aralarında bir olay olmadığını,

Tanıklar Hasan Yelkenci ve Yusuf Yelkenci kovuşturma evresinde; olaya ilişkin görgüye dayalı bilgilerinin olmadığını, sanığın yanlarına gelerek işten konuştuğunu, 10 dakika kadar sonra da olayı duyduklarını, maktulün tezgahlarının kendi tezgahlarına yaklaşık 200 metre uzaklıkta olduğunu,

Beyan etmişlerdir.

Tanıklar Hasan Yelkenci ve Yusuf Yelkenci kovuşturma evresinde; olaya ilişkin görgüye dayalı bilgilerinin olmadığını, sanığın yanlarına gelerek işten konuştuğunu, 10 dakika kadar sonra da olayı duyduklarını, maktulün tezgahlarının kendi tezgahlarına yaklaşık 200 metre uzaklıkta olduğunu,

Beyan etmişlerdir.

Soruşturma evresinde susma hakkını kullanan sanık kovuşturma evresinde; 4-5 sene kadar önce maktul ile aralarında yaşanan bir olay olduğunu ancak barıştıklarını, olayın olduğu gün maktulün pazarın oradan geçerken kafasını sallayarak kendisini yanına çağırıp 2000 Lira para istediğini, kendisinin "ne parası" demesi üzerine maktulün "bana verecen lan it" diyerek yüzüne tükürdüğünü, oradan uzaklaşmaya çalıştığı sırada maktulün kendisine ana-avrat sövüp elini beline doğru atması nedeniyle silah çıkartacağını zannederek, üzerinde taşıdığı tabancayı çıkartıp ateş ettiğini savunmuştur.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun Birinci Kitap, İkinci Kısımda, "Ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenler" başlıklı İkinci Bölümde yer alan "haksız tahrik" 29. maddede; "Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir" şeklinde, ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak hüküm altına alınmıştır.

5237 sayılı TCK'nda tahrikle ilgili olarak, 765 sayılı TCK’nda yer alan ağır tahrik-hafif tahrik ayırımına son verilmiş ve tahriki oluşturan fiilin, somut olayın özelliklerine göre hâkim tarafından değerlendirilmesi ve sanığın iradesi üzerindeki etkisi göz önüne alınarak maddede gösterilen iki sınır arasında belirlenen oranda indirim yapılması şeklinde bir düzenlemeye gidilmiştir.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik; kişinin haksız bir fiilin kendisinde oluşturduğu hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işlemesi durumunda kusur yeteneğindeki azalmayı ifade etmektedir. Bu halde fail, suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısında meydana getirdiği karışıklığın bir sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir. Bu yönüyle haksız tahrik, kusurun irade unsuru üzerinde etkili olan bir nedendir. Başka bir anlatımla, haksız tahrik halinde failin iradesi üzerinde bir zayıflama meydana gelmekte, böylece haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altındaki kişinin suç işlemekten kendisini alıkoyma yeteneği önemli ölçüde azalmış bulunmaktadır.

5237 sayılı TCK’nun 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi için şu şartların birlikte gerçekleşmesi gereklidir:

a) Tahriki oluşturan bir fiil bulunmalı,

b) Bu fiil haksız olmalı,

c) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

d) Failin işlediği suç, bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

5237 sayılı TCK’nun 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi için şu şartların birlikte gerçekleşmesi gereklidir:

a) Tahriki oluşturan bir fiil bulunmalı,

b) Bu fiil haksız olmalı,

c) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

d) Failin işlediği suç, bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

e) Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan sadır olmalıdır.

Haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için kanunda bir zaman sınırlaması mevcut olmayıp, aradan uzunca bir zaman geçse bile önceki olayın etkisiyle suç işlenmişse tahrik hükümleri uygulanmalıdır.

Öte yandan, Ceza Genel Kurulu ile Özel Dairelerce tereddütsüz olarak sürdürülen uygulamaya göre failin, ilk haksız hareketin mağdur veya maktulden kaynaklandığına ilişkin savunmasının aksinin ispatlanamaması halinde "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi uyarınca sanık lehine haksız tahrik hükümleri uygulanmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ile maktulün aralarındaki husumete son verip barışmalarından kısa bir süre sonra pazar yerinde karşılaşmaları üzerine tartışmaya başladıkları, tartışmanın aralanmasını müteakip sanığın üzerinde taşıdığı ruhsatsız tabanca ile beş el ateş ederek maktulü öldürdüğü somut olayda; tanıkların sanık ve maktul arasında geçen konuşmanın içeriğini tam olarak duymadıklarını beyan etmeleri, kapalı pazar yerinin eylem sırasında kalabalık olduğuna ilişkin kollukça düzenlenen 29.11.2012 tarihli tutanağın bu beyanları destekler nitelikte olması, sanığın maktulün kendisine sinkaflı sözlerle sövdüğü yönündeki savunması ve dosya içeriği itibarıyla da ilk haksız hareketin maktulden kaynaklandığına ilişkin bu savunmasının aksinin ispatlanmaması karşısında, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi uyarınca sanık yararına asgari düzeyde indirim yapılmak suretiyle haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, yerel mahkeme hükmünün, sanık hakkında asgari oranda indirim yapılmak suretiyle haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2015 gün ve 115-195 sayılı direnme kararının, sanık hakkında asgari oranda indirim yapılmak suretiyle haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2016 tarihinde yapılan birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından, 20.09.2016 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18089, Karar No: 2013/6554, Tarih: 28.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/18089 E.  ,  2013/6554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, davacının ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatının davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Davalı, davacının işini aksattığı, müşteri ile kavga ettiğini feshin haklı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece iş sözleşmesinin feshi olay tarihinden altı günlük hak düşürücü süre geçtikten sonra yapıldığından geçersiz kabul edilmiştir..

Karar davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir

Dosya içeriğinden davacının 12.12.2006-31.05.2010 tarihleri arasında davalı işyerinde kasiyer olarak çalıştığı, 22.05.2010 tarihinde işyerinde müşteri ile kavga etmesi nedeniyle 31.05.2010 tarihli yazılı fesih bildirimi ile iş sözleşmesinin feshedildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda kasada çalışırken, arkadaşı ile konuşarak iş yapan davacıyı o sırada hizmet alan bir müşterinin konuşmadan işi hızlı yapması konusunda uyarması ve tartışmaya girmesi sonucunda müşterinin davacının yanına kadar yanaşarak dikleşmesi üzerine fiziki olarak ilk hareketi yapan davacının müşteriyi eli ile ittirmesiyle kavga ettikleri ve müşteriye vurduğu iş sözleşmesinin eki niteliğinde olan işyeri yönetmeliğinin 38. maddesinde açıkça müşteri ile tartışmanın ve münakaşaya girmenin yasak olduğu müşteri memnuniyetinin esas olduğunun belirtilmesine ve fiziki müdahaleye uğramadığı gibi ilk fiziki müdahale ile kavga çıkaranın da işçi olmasına göre davacının işverenin menfaatlerine aykırı olarak ve müşteri kaybına neden olacak şekilde davranması doğruluk ve bağlılığa aykırı olup olayda fesih haklı nedene dayanmaktadır. İşyerinde olayla ilgili yapılan incelmede ve Toplu İş Sözleşmesine göre kurulan Uyuşmazlık Çözme Kurulu'nun 27.05.2010 günü 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25-2-d-h) bendlerine göre feshe karar aldığı, davacının bu fesih bildirimini tebliğ almaktan imtina ettiğine dair tutanak tutulduğu ve bu defa noterden 31.05.2010 tarihli bildirim ile sözleşmenin 27.05.2010 tarihli kararla feshedildiğinin belirtildiği, öte yandan uyuşmazlık kurul kararının hukuki sonuç doğurması için Toplu İş Sözleşmesinin 18. maddesine göre işverenin icraya koyması da gerekeceğinden artık altı gün geçtiğinden bahsedilemeyeceğinden haklı feshin süresinde olduğunun kabulü ile davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur

SONUÇ: Temyiz olunan mahkeme kararının yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/13847, Karar No: 2019/3447, Tarih: 04.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/13847 E.  ,  2019/3447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma (değişen suç vasfına

göre açığa imzanın kötüye kullanılması)

HÜKÜM : TCK’nın 209/2 yollamasıyla 207/1 ve 51/1-3 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan verilen sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana sattığı traktörün kalan borcu için teminat olarak almış olduğu açık senedi, traktörün borcu ödendiği halde, katılan aleyhine 11.000 Euro bedelli olarak icra takibine koyduğu, bu suretle bedelsiz senedi kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın, katılana sattığı ve bedeli katılan tarafından çekle ödenen traktörün devir işlemlerinin yapılmasına kadar teminat olması için kendisine boş bir şekilde imzalı olarak verilen suça konu senedi, 14.02.2005 keşide, 20.01.2010 ödeme tarihli ve 11.000 Euro bedelli olarak doldurup bu senede dayalı olarak katılan aleyhine icra takibi başlatması şeklinde sübut bulan eyleminin, uzlaşmaya tabi olan ve TCK’nın 209/1 maddesinde düzenlenen açığa imzanın kötüye kullanılması suçunu oluşturması nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 04/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26731, Karar No: 2012/25808, Tarih: 16.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/26731 E.  ,  2012/25808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 16.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15042, Karar No: 2021/14398, Tarih: 18.05.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/15042 E.  ,  2021/14398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan Talipsan Deri ve Konfeksiyon Gıda ve Hediyelik Eşya San. ve. Tic. Ltd. Şti.’nin davaya katılması yönünde karar verilmiş ise de; esasen TCK’nın 125. maddesinde düzenlenen hakaret suçunun mağdurunun ancak gerçek kişi olması gerektiğinin anlaşılması karşısında, şikayetçinin davaya katılma ve hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan Talipsan Deri ve Konfeksiyon Gıda ve Hediyelik Eşya San. ve. Tic. Ltd. Şti. vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 18/05/2021 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı oy)

KARŞI OY

Müşteki tüzel kişi Talipsan Deri ve Konfeksiyon Eşya Sanayi Ticaret Limited Şirketi yetkilisi Enver Küçükyurt'un Konya Cumhuriyet Başsavcılığı'na yapmış olduğu şikayetle sanığın tüzel kişiliğe hakaret ettiği iddiasında bulunmuş Konya Cumhuriyet Başsavcılığı'nca müşteki Talipsan Deri ve Konfeksiyon Eşya Sanayi Ticaret Limited Şirketi gösterilerek iddianameyle kamu davası açılmış yapılan yargılamada müşteki tüzel kişilik kamu davasını katılan olarak kabul edilmiş Mahkemece sanığın suç kastıyla hareket etmediği mağdurun şikayetini dile getirdiği ve hakaret suçunun unsurları oluşmadığından bahisle CMK'nın 223/2. maddesi gereğince beraatine karar verilmiş bu karar katılan vekilince temyiz edilmiş ancak Dairemizce TCK'nın 125. maddesinde düzenlenen hakaret suçunun mağdurun gerçek kişi olması gerektiği bu sebeplede tüzel kişi olan şikayetçinin kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hak ve yetkisi olmadığından bahisle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Tüzel kişilik olan Talipsan Deri ve Konfeksiyon Eşya Sanayi Ticaret Limited Şirketi tüzel kişiliğe hakaret edildiğinden bahisle şikayetçi olmuş Cumhuriyet Savcılığıncada bu şikayet üzerine tüzel kişilik olayın mağduru gösterilerek kamu davası açılmıştır. Kamu davasında yapılan yargılamada da tüzel kişilik vekili davaya katılmak istemiş ve Mahkemece suçtan zarar gören sıfatıyla davaya katılmasına karar verilmiştir. Ayrıca Mahkeme yapmış olduğu yargılamada sanığın eyleminin Türk Ceza Kanununda suç olarak düzenlenmediğinden değil sanığın suç kastı olmadığından beraatine karar vermiştir. Yerleşik Yargıtay İçtihatlarında tüzel kişiliğe hakaret eyleminin Yasada düzenlenmediği kabul edilmekle birlikte gerek Cumhuriyet Savcılığının sanığın eyleminin nitelendirilmesi gerekse Mahkeme kararının içeriği göz önüne alındığında sanığın eylemi hakkında açılan kamu davasında açıkça tüzel kişiliğin suçtan zarar gören olarak gösterilmiş olması ve davayada katılmış olması karşısında Talipsan Deri ve Konfeksiyon Eşya Sanayi Ticaret Limited Şirketi vekilinin temyiz talebinin kabul edilmesi ve Dairemizce esastan incelenerek karar verilmesi gerektiği aksi haldeki düşüncemin adil yargılanma ve erişim hakkına engelleme niteliğinde olacağı görüşüyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/28076, Karar No: 2015/39788, Tarih: 21.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/28076 E.  ,  2015/39788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/90103

MAHKEMESİ : Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2011

NUMARASI : 2007/204 (E) ve 2011/381 (K)

SUÇ : Yağma, silahlı tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriği ile sanıklara suç atması için bir neden bulunmayan yakınanın anlatımlarına göre; C..C... isimli iş yerini devralırken aldığı borçları ödemekte zorlanan yakınanın, A... T... Otelini işleten Y.. M.. ve M.. M..'den bir miktar daha borç aldığı, karşılığında ise teminat olması için iş yerini Y.. M..'ye devir sözleşmesi yaptığı, sonrasında borcunu ödemek istemesine rağmen Y.. M..'nin borcu değil cafeyi tüm olarak devralmak istediğini beyan etmesi üzerine, bu durumdan kurtulmak isteyen yakınanın arkadaşı İ.. E.. aracılığıyla sanıklar S.. Ö.. ve E.. S.. ile tanıştığı, sanıklar S.. Ö.. ve E.. S..'ın cafeyi devralması için karşılıksız yardım edeceklerini beyan ettikleri, ancak yakınanın babası A.. O..'un durumu öğrenip Y.. M..'ye 4.500.-YTL ödemesiyle iş yerinin devrini tekrar aldıkları, devirde herhangi bir katkısı olmayan sanık S.. Ö..'in yakınanı arayarak arabası ile götürdüğü tenha bir yerde 3 milyar TL istemesi üzerine yakınanın korkup kabul ettiği, sanıkların 2-3 gün süreyle yakınanın iş yerine giderek rahatsız ettikleri, daha sonraki bir gün ellerinde bıçak olan sanıkların, yakınanı alarak araçla cezaevinin arkasına doğru götürürken torpidoda olan tabancayı da göstermek ve "Bunu öldürüp gömelim, bak oğlum biz kimseye benzemeyiz, bunun Aydın'da yeri yok" demek suretiyle 3.000.000.000.-TL tutarında senet imzalattıkları, bu miktar parayı tahsil için tehditlerinin devam etmesi üzerine yakınanın, ağabeyi K.. O..'dan yardım istediği ve 1.000.000.000.-TL paranın sanık E.. S..ın'ın hesabına göndermesini sağladığı, sanıkların kalan parayı istedikleri, parayı veremeyeceğini söylemesi üzerine de taksitle 930.-TL değerinde iki adet cep telefonu yakınana aldırdıkları, yakınanın kolluğa başvurması üzerine suça konu senedi işyerine getirip yakınanın babasına teslim ettiklerinin anlaşılması karşısında; sanıklar S.. Ö.., R.. G.., E.. S.. ve A.. Y.. hakkında 765 sayılı TCK’nun 499. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesi ve 5237 sayılı Yasanın “109/2 ve 109/3,a-b bentlerinden dava açılması sağlandıktan sonra” eylemlerinin bir bütün halinde 765 sayılı TCK’nun 499. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesinde yazılı suçu; 5237 sayılı TCK’nda ise 149/1-a, c, ve h ile 168/2-4.(kısmi iadeye yakınanın rızasının bulunması koşuluyla) maddelerinde yazılı yağma ile 109/2 ve 109/3,a-b bentlerinde yazılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturduğu gözetilip karşılaştırma sonucu belirlenecek lehlerine olan yasaya göre hükümlülükleri yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile ihkak-ı hak suçu kabul edilerek yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar R.. G.., E.. S.. ve A.. Y.. savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 21.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.