muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/215, Karar No: 2005/237, Tarih: 06.04.2005

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle davacı Y. A..ın 01.01.1952 doğumlu olup, 1970 tarihinde reşit olmasına, bu tarihten tespitin yapıldığı 2001 yılına kadar 31 yıl, davanın açıldığı 2002 yılına kadar 32 yıl geçmiş ve davacı tarafından aradan geçen uzun süreye rağmen taksime itiraz hususunda bir dava açılmamış bulunmasına göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

**S O N U Ç** : Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince **BOZULMASINA,** istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 6.4.2005 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15885, Karar No: 2019/13963, Tarih: 14.11.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/15885 E.  ,  2019/13963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın psikolojik rahatsızlıklarının olduğunu savunması, sanığın babası ve aynı zamanda vasisi olan mağdur ...'ın da soruşturma aşamasında oğlu olan sanığın, Adli Tıp Kurumu Başkanlığına sevkinin sağlanarak hakkında rapor aldırılmasını istemiş olması ve ayrıca temyiz dilekçesine eklenen rapor ve karar içeriklerinden de sanıkta zihinsel rahatsızlık bulunduğu ve bu nedenle de sanığın kısıtlanmış olduğunun anlaşılması karşısında, sanıktaki mevcut rahatsızlığın suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nın akıl hastalığını düzenleyen 32. maddesinde öngörülen kriterlere göre "sanığın, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı, önemli derecede azalmamış ise TCK'nın 32/2. fıkrası kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği" hususunda gözlem altında tutularak, Adli Tıp Kurumu 4. ihtisas kurulu veya bir üniversite araştırma hastanesinin psikiyatri ana bilim dalı başkanlığı ya da bir ruh ve sinir hastalıkları hastahanesinden heyet raporu aldırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile ve yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10652, Karar No: 2023/3275, Tarih: 15.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10652 E.  ,  2023/3275 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/118 E., 2022/810 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/1116 E., 2021/1268 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalının,davacıya fiziksel, ekonomik, duygusal, sözel ve psikolojik şiddet uyguladığını, aşırı kıskanç olduğunu, erkeğin evin ihtiyaçları ve çocukların ihtiyaçlarını karşılamadığını, müvekkilinin arkadaşlarıyla, komşularıyla, ailesiyle görüşmesine izin vermediğini, davacının kıyafetlerine karıştığını, ölümle tehdit ettiğini belirterek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesine, kadın lehine yasal faiziyle 70.000,00 TL maddî, 70.000,00 TL manevî tazminata, aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk, ortak çocuk lehine aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, nafakaların ÜFE oranında artırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili, cevap-karşı dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin sürekli kadının hakaretlerine maruz kaldığını, kadına babasından miras kalınca değişmeye başladığını, müvekkili beğenmeyip "Şaho" diye seslenmeye başladığını, boşanma davası açması için para verilmemesini gerekçe göstererek eşyaları kırdığını, 11.10.2019 tarihinde çocuğu döverek eve almadığını bu nedenle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, Yekta’nın velâyetinin babaya verilmesine, erkek lehine 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, erkeğin aşırı kıskanç olduğu, eşinin balkona çıkmasına bile izin vermediği, yeni kıyafetler almadığı, küçük çocukları hastalandığında ilgisiz davrandığı, kadının ise babasından miras kalmasından sonra eşine karşı davranışlarının değiştiği, eşini beğenmemeye, "Şaho" diye seslenmeye başladığı, giyimine, konuşmasına laf ettiği, ayrıca ortak çocuğa şiddet uyguladığı, evdeki televizyonu kırdığı, boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları, bu nedenle dava ve karşı davanın kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, sosyal inceleme raporu ve çocukların üstün menfaatleri gereğince İdil ve Muhammed Aren’in velâyetinin anneye, Yekta Talha 'nın velâyetinin babaya bırakılmasına, anneye verilen çocuklar yararına aylık 500,00’er TL tedbir ve 600,00’er TL iştirak, çocuk Yekta için davalının iştirak ve tedbir nafakası taleplerinin reddine, yasal koşulları oluştuğundan kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, nafakalara ÜFE oranında artırım yapılmasına, eşit kusurlu olduklarından tarafların tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1-Davalı-karşı davacı erkek vekili; kadının saygısız davrandığını, kusur değerlendirmesinin yanlış yapıldığını belirterek kadının boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafakalar ve reddedilen tazminatlar, Yekta yönünden reddedilen iştirak nafakası talepleri yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davacı-karşı davalı kadın vekili; erkeğin müvekkiline baskı kurduğunu, çocuklara karşı ilgisiz davrandığını belirterek erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur, reddedilen tazminatlar, nafakaların miktarı ve Muhammed Aren’in velâyetinin de babaya verilmesi gerektiği yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı-karşı davacı erkek vekili; kadının saygısız davrandığını, kusur değerlendirmesinin yanlış yapıldığını belirterek kadının boşanma davasının kabulü, kusur, nafakalar ve reddedilen tazminatlar, Yekta yönünden reddedilen iştirak nafakası talepleri yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı-karşı davacı erkek vekili; kadının saygısız davrandığını, kusur değerlendirmesinin yanlış yapıldığını belirterek kadının boşanma davasının kabulü, kusur, nafakalar ve reddedilen tazminatlar, Yekta yönünden reddedilen iştirak nafakası talepleri yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davacı-karşı davalı kadın vekili; erkeğin müvekkiline baskı kurduğunu, çocuklara karşı ilgisiz davrandığını belirterek erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur, reddedilen tazminatlar, nafakaların miktarı ve Muhammed Aren’in velâyetinin de babaya verilmesi gerektiği yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; karşılıklı boşanma davalarının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur belirlemesi, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği,tazminatlar ve nafakalar, velâyet noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi, 182 inci maddesi, 336 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14120, Karar No: 2022/7, Tarih: 17.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14120 E.  ,  2022/7 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Beypazarı Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi sıfatıyla) ile Nevşehir Aile Mahkemesi arasında ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 5395 sayılı Kanun gereğince koruyucu ve destekleyici tedbirlerin ugulanması istemine ilişkindir.

Beypazarı Asliye Hukuk Mahkemesince (Aile Mahkemesi sıfatıyla), korunmaya ihtiyacı olan konu çocuk hakkında sosyal inceleme raporu düzenlenmek üzere Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü'ne dosyanın gönderildiği, İl Müdürlüğünün cevabi yazısında çocuğun Nevşehir iline taşındığının bildirildiği, bu kapsamda davaya konu çocuk hakkında alınacak kararlarının bulunduğu yer Aile Hakimliğince alınabileceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Nevşehir Aile Mahkemesince ise, yapılan araştırmada Nevşehir İl Göç İdaresinden gelen müzekkere cevabına göre tarafların adresinin hala resmi kayıtlarda Beypazarı olarak görüldüğü, 14/07/2021 tarihinde kollukça çocuğun adreslerinde yapılan araştırmada çocuğun ve ailesinin Konya iline gittiklerinin belirtildiği, bu noktada küçüğün Nevşehir/Merkez'de yaşadığına ilişkin net bir bilgi olmadığı gibi aynı çevrede yapılan son araştırmada da bu sefer çocuğun ve ailesinin Konya'ya gittiğinin ifade edildiği, ilgili araştırmalarda duyumlara göre hareket edilip tespitte bulunulduğu ve bu duyumlara dayalı beyanların çocuğun güncel adresini içermediği, ayrıca dosyanın mevcut durumuna göre dosya kapsamındaki tek açık adresin de Beypazarı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

5395 sayılı Kanunun geçici 1. maddenin 4. fıkrası “Çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde, bu mahkeme kurulup göreve başlayıncaya kadar korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir kararları görevli aile veya asliye hukuk mahkemelerince alınır" şeklindedir.

5395 sayılı Kanunun geçici 1. maddenin 4. fıkrası “Çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde, bu mahkeme kurulup göreve başlayıncaya kadar korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir kararları görevli aile veya asliye hukuk mahkemelerince alınır" şeklindedir.

Çocuk Koruma Kanuna göre verilen Koruyucu ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 8. maddesi ise; "Çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbir kararı; çocuğun anası, babası, vasisi, bakım ve gözetiminden sorumlu kimse, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu ve Cumhuriyet savcısının istemi üzerine veya re'sen çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde bu mahkeme kurulup göreve başlayıncaya kadar hakkında kovuşturma başlatılmış olanlar hariç korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir kararları aile mahkemeleri kurulan yerler bakımından bu mahkemeler, kurulu bulunmayan yerler bakımından asliye hukuk mahkemelerince alınır. Hakkında kovuşturma başlatılmış olan çocuklar için koruyucu ve destekleyici tedbir kararı kovuşturmanın yapıldığı mahkemece alınır. Fiilî işlediği sırada oniki yaşından küçük çocuklar ile onbeş yaşını doldurmamış sağır ve dilsizler hakkında mahkemece, 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 31. maddesinin birinci fıkrası ile 33. maddesi uyarınca çocuklara özgü güvenlik tedbirleri uygulanabilir." şeklindedir.

5395 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 4. fıkrasındaki düzenleme ve Çocuk Koruma Kanununa Göre Verilen Koruyucu ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin 8. maddesi hükmü de gözetildiğinde Çocuk Koruma Kanunun 5. maddesi uyarınca hükmolunacak tedbir kararlarının çocuk mahkemesi veya hâkimince çocuk mahkemesi olmayan yerlerde ise aile mahkemesi veya yoksa asliye hukuk mahkemesince karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 8. maddesinin 1. fıkrası; “Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır." şeklindedir.

Çocuk Koruma Kanununun 8. maddesi tedbirlerde yetkiyi düzenlemiştir. Buna göre, korunmaya ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından, kendisinin, ana. baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hakimince alınır. Aynı maddenin 2. fıkrasında yer alan hükme göre de tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hakim veya mahkemece belirli sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

Dosya kapsamından, korunmaya ihtiyacı olan çocuğun mernis adresinin Beypazarı/ANKARA olduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın yetkili ve görevli Beypazarı Asliye Hukuk Mahkemesince (Aile Mahkemesi sıfatıyla) sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Beypazarı Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3668, Karar No: 2022/8755, Tarih: 17.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/3668 E.  ,  2022/8755 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme, görevi kötüye kullanma

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın mahkumiyetine, sanık ...'ın beraatine, görevi kötüye kullanma suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında açılan kamu davalarının düşürülmesine ilişkin hükümler, sanık ..., sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafii, sanık ... müdafii, katılanlar vekilleri ile mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

24 Aralık 2017 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde, süresi geçtikten sonra sanık ... tarafından duruşmalı inceleme isteminde bulunulmuş olup, talep uygun görülmeyip duruşma açılmaksızın dosya üzerinde yapılan incelemede;

23.10.2011 tarihinde yerel saatle 13:41 sıralarında, merkez üssü ... ili, ... ilçesinde meydana gelen ve merkez üssü Kasımoğlu köyü civarı, değeri değişik kuruluşlara göre 7,1 ile 7,3 arasında değişen, odak derinliği 19,02 km olan depremin meydana gelmesi üzerine, ... Mahallesinde bulunan ... APARTMANI'nın yıkılması ve çökmesi sonucu 19 kişinin öldüğü, yapılan ölü muayene işlemleri sonucu ölenlerin göçüğe (depreme) bağlı olarak hayatlarını kaybettiklerinin tespit edildiği, şikayeti devam etmekte olan 4 kişinin de yaralandığı olayda;

... Teknik Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Dekanlığına bağlı İnşaat Mühendisliği Bölümü tarafından Temmuz 2012 tarihinde hazırlanan bilirkişi raporuna göre; binanın yapım yılı tam olarak bilinmemekte olup, 23.11.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre bina 2003-2004 yılları arasında inşa edilmiş olduğunun belirtildiği, 13.08.1999 tarihli yapı ruhsatı dilekçesi, 13.08.1999 tarih ve 99/175 numaralı yapı ruhsatı, 14.12.1999 ve 22.03.2000 tarihli yapı kullanma izin belgesi dilekçeleri, 21.12.1999 tarih ve 99/38 numaralı yapı kullanma izin belgesi, muvafakat yazıları, ödeme dekontları ve noter evraklarından binanın 1997 yılından sonra yapıldığının anlaşıldığı, apartmana ait mimari, statik ve elektrik tesisat projelerinin olduğu ancak statik hesap raporları ile zemin raporlarının bulunmadığı, ... Apartmanının yapım yılına göre 1997 Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmelik kapsamına girdiği,

23.11.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre, binanın taşıyıcı sistemi betonarme olup, zemin ve 5 normal olmak üzere toplam 6 kattan oluştuğu, 13.08.1999 tarihli yapı ruhsatına göre bina, işyeri olarak kullanılan zemin ve konut olarak kullanılan 6 normal olmak üzere toplam 7 kattan oluştuğu, 21.12.1999 tarih ve 99/38 sayılı yapı kullanma izin belgesinin ise sadece tamamlanan zemin kat için verildiği, mimari projeden binanın zemin ve 6 normal kat olmak üzere toplam 7 kattan oluştuğu ve zemin kat ile 1. kat arasında asma katın mevcut olduğu, yapı ruhsatı ve projeleri ile bilirkişi raporu arasında binanın kat sayısı açısından farklılıkların bulunduğu, ancak yapı ruhsatında belirtilen zemin ve normal kat yüksekliklerinin mimari ve statik proje ile uyumlu olduğunun görüldüğü,

... Apartmanına ait karot numuneler üzerinde gerçekleştirilen merkezi basınç deneyi sonucunda; numunelerin ortalama basınç dayanımının 14.95N/mm2-12.70N/mm2 ile 9.03-20.86N/mm2 arasında değiştiği, bunun da binada dökülen betonun oldukça heterojen olduğu anlamına geldiği, elde edilen bu basınç dayanımlarının, 1997 Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmelikte belirtilen 1. ve 2. deprem bölgelerinde kullanılması zorunlu asgari C20 beton sınıfına ait dayanım değerinden düşük olduğu gibi, deprem bölgesine bakılmaksızın kullanılması zorunlu olan minimum beton sınıfı C16'dan da daha düşük olduğunun belirlendiği, dosyadaki belgeler incelendiğinde, yıkılan binanın mevcut taşıyıcı elemanlarının donatı detaylandırmasında yetersizlikler olduğu, kolon boyutları, donatı çap ve adetlerinde farklılıklar göründüğü, etriye çapı açısından yeterlilik gözükürken, etriye aralığı açısından yetersizlikler olduğu ile proje verilerine göre yapılan analizler sonucunda sürekli temellerin, zemin emniyet gerilmesi açısından yüzde yüzünün yetersiz olduğunun belirlendiği,

Mahkemece hükme esas alınan 28/09/2015 tarihli bilirkişi kurulu raporunda; sanık ...'nin yıkılan binanın "fenni Mesulü" olduğu, bu konuda taahütname verdiği, ancak fenni mesul olmaktan kaynaklanan görevlerini yerine getirmediği, dolayısıyla binanın yıkılmasına neden olan imalat hatalarından sorumlu olduğu, sanıklar ..., ... ve ...'ın söz konusu binanın sahipleri ve müteahhitleri olarak yapımından sorumlu oldukları halde, yürürlükteki kurallara uygun bir inşaat yaptırmak bakımında kendi üzerlerine düşen dikkat ve özeni göstermemeleri nedeniyle sorumlu oldukları, sanık ...'ın mimari proje müellifi olarak yalnızca mimari tasarımdan sorumlu olduğu, dolayısı ile binanın yıkılması sonucunda meydana gelen ölüm ve yaralanmalar bakımından dikkat ve özen yükümlülüğünü ihlal eden ihmali davranışlarının müessir olmadığı ve bu konuda taksirinin varlığından bahsetmenin mümkün olmadığı,

İmar ve belediye mevzuatına göre belediyelerin ruhsat verdikleri inşaatların yapımıyla ilgili denetleme görevlerinin binanın inşaat tekniğine göre inşa edilip edilmediğini kapsamadığı, bu nedenle belediye görevlileri ..., ..., ..., ..., ... hakkında yapılacak değerlendirmede bu hususun dikkate alınması gerektiği, ancak gerek bilirkişi raporlarından gerekse KTÜ raporundan anlaşılacağı üzere, ... Apartmanı için statik hesap raporu olmadığı halde ve müellifinin isim ve imzası olmayan mimari ve statik projeleri kabul edilerek yapı ruhsatı verildiği, statik hesap ve raporu olmayan ek olarak müellifinin isim ve imzası olmayan mimari statik projeleri kabul ederek ruhsat veren bu hususta üzerilerine düşen dikkat ve özeni göstermeyen belediye görevlilerinin meydana gelen ölüm ve yaralanmalar bakımından cezai sorumlulukları yoluna gidilmesi gerektiği şeklinde sonuca varıldığı,

Dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporları, yapılan inceleme, değerlendirme ve deliller neticesinde; 1. derece deprem bölgesinde yer alan ... Apartmanının taşıyıcı elemanların donatı detaylandırmasında yetersizlikler olduğu, binada projelendirme, yapım ve ... bitimi aşamalarında Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkındaki Yönetmelik ve İmar Kanunu esaslarına yeterince uyulmadığının belirlendiği,

İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Genel Müdürlüğünün soruşturma aşamasında belediye görevlileri olan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında yaptığı ön inceleme sonucunda aldığı 02.01.2013 tarihli karar ve 18.04.2014 tarihli ek kararında; 13/08/1999 tarihli yapı ruhsatının sıhhi tesisat projesi, mimari ve statik proje müelliflerinin isim ve imzaları bulunmadan, statik hesap raporları ile zemin etüt raporları düzenlenmeden verilmesi nedeniyle, 3194 sayılı İmar Kanunun 22 ve 02.10.1999 tarih ve 23804 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 3030 Sayılı Kanun Kapsamı dışında kalan Belediyeler Tip İmar Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 34. maddesi ile degişik 57. maddesine aykırı hareket edildiği, ayrıca 21/12/1999 tarihinde birinci kat için yapı kullanma izin belgesinin verildiği, diğer katların da tamamlandığı halde yapı kullanma izni alınmadan konut olarak kullanılmasına müsaade edilmek suretiyle 3194 sayılı İmar Kanunun 30. maddesine aykırı hareket edildiği gerekçeleri ile soruşturma izni verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkındaki düşme hükmüne yönelik sanık müdafii, katılanlar vekilleri ile mahalli Cumhuriyet savcısının temyizlerinin incelenmesinde;