muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/17773, Karar No: 2011/1819, Tarih: 01.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17773 E.  ,  2011/1819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin ek davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün ...'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin ek davada, mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edelin bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davanın konusu ve tarafları aynı olup, hükmolunan bedel dikkate alındığında vekalet ücretine ilk davada hükmedilmiş olduğundan hakkaniyet gereği yeniden vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, vekalet ücreti takdiri,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin bendin çıkartılmasına, yerine (İlk davada vekalet ücretine hükmedilmiş olduğundan yeniden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4003, Karar No: 2020/7205, Tarih: 17.09.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/4003 E.  ,  2020/7205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemes

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tararfından başlatılan genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde, borçlunun, 3. şahıslardaki alacaklarının haczi ve tahsili ile borcundan düşülmesi taleplerinin reddedilmesine yönelik icra müdürlüğü kararlarının şikayet yolu ile kaldırılmasını talep ettiği, ilk derece mahkemesince işin esası incelenerek şikayetin reddine karar verildiği, borçlunun adli yardım talepli olarak istinaf yoluna başvurduğu, adli yardım talebinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesinin 19/04/2018 tarihli kararı ile reddedildiği, borçlunun ret kararına karşı itirazda bulunduğu, itiraz üzerinde dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderildiği, ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin 05/06/2018 tarih ve 2018/3 D. İş sayılı kararı ile de borçlunun adli yardım talebinin reddine karar verildiği, bunun üzerine borçluya muhtıra çıkartıldığı, borçlunun HMK’nın 344. maddesi gereğince verilen kesin süre içerisinde harç ve giderleri tamamlamadığı gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesince; istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verildiği, borçlunun temyiz yoluna başvurması üzerine Dairemizce; adli yardım talebinin reddine itiraz yasa yolu açık olmak üzere karar verildiği, borçlunun itirazı üzerine, Dairemizce; adli yardım talebinin reddine ilişkin itirazı değerlendirmek üzere dosyanın Yargıtay 13. Hukuk Dairesine gönderildiği, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 16/03/2020 tarih, 2020/1104 E. - 2020/3363 K. sayılı kararı ile; davacının adli yardım talebinin reddine dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne, adli yardım talebinin reddine ilişkin Dairemiz kararının kaldırılmasına, davacının adli yardımdan yararlandırılmasına, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verildiği görülmektedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun yedinci kısmının 2. bölümü "Adli Yardım" başlıklı olup 334. maddesi ve devamında bu hukuki kurum; "Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler."(md.334/1), "Adli yardım kararı, ilgiliye

yapılacak tüm yargılama ve takip giderlerinden geçici olarak muafiyet sağlar." (335/1/a), "Adli yardım, hükmün kesinleşmesine kadar devam eder."(335/3), "Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır." (336/3), Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır." (336/4), Adli yardım, daha önce yapılan yargılama giderlerini kapsamaz." (337/3), Adli yardım kararından dolayı ertelenen tüm yargılama giderleri ile Devletçe ödenen avanslar dava veya takip sonunda haksız çıkan kişiden tahsil olunur." (339/1) şeklinde düzenleme altına alınmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 336/3. maddesi uyarınca Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi, Bölge Adliye Mahkemesine veya Yargıtay’a yapılır. Aynı Kanunun 448. maddesi uyarınca bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır.

O halde, yukarıda açıklanan nedenlerle mevcut düzenleme dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesince istemin esasının değerlendirilip oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, aksi düşünceyle istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmesi yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup Bölge Adliye Mahkemesi kararının kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz isteminin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesinin 05/09/2018 tarih, 2018/958 E. - 2018/1932 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9365, Karar No: 2011/16620, Tarih: 19.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9365 E.  ,  2011/16620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; değer biçilmesi doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerinden geçirilen enerji nakil hattı nedeniyle meydana gelecek değer düşüklüğü oranı % 5 olup, buna göre irtifak hakkı karşılığının 2.019,60-TL olması gerekirken, fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9265, Karar No: 2018/22813, Tarih: 29.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/9265 E.  ,  2018/22813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekilleri ve bir kısım davalılar tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapıldıktan sonrabedel bloke edilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince ve bir kısım davalılar ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1)Mahkemenin ilk kararı davacı idare ile bir kısım davalılar vekili Av.... ve bir kısım davalılar ... vd. tarafından temyiz edildiğinden ve kararı temyiz etmeyen diğer davalılar yönünden mahkemece tespit edilen ilk bedel kesinleştiğinden, bozma sonrası alınan rapor doğrultusunda yalnızca ilk kararı temyiz eden davalıların paylarına göre bulunan fark bedelin bloke edilmesi için davacı idareye süre verilmesi gerekirken, davacı idarenin payıda dahil olmak tüm paydaşların payı yönünden belirlenen fazla fark bedelin bloke ettirilmesinin istenmesi sonucunda, bedel bloke edilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi,

2)Mahkemenin ilk kararı davacı idare ile bir kısım davalılar vekili Av.... ve bir kısım davalılar ... vd.tarafından temyiz edildiğinden ilk kararı temyiz etmeyenler yönünden mahkemece tespit edilen ilk bedel kesinleştiğinden, davacı idarenin usuli kazanılmış hakkı gözetilerek bozma ilamı öncesi verilen ilk kararı temyiz etmeyen davalılar adlarına bloke edilen bedelin mükerrer ödemeye sebebiyet vermeyecek şekilde adı geçen davalılara ödenmesine ve bu kişilerin paylarına isabet

eden hissenin tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

3)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün, yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince ve bir kısım davalılar ..., ... ve ...'nın temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2078, Karar No: 2020/5667, Tarih: 07.10.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/2078 E.  ,  2020/5667 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 12.05.2011 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sarf edilen tedavi giderleri nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücûan tahsili istemine ilişkindir.

5510 sayılı Kanun'un iş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21'inci madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumu'na karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Mahkemece tek makine mühendisinden alınan kusur raporunda davalının %100, kazalı işçinin ise kusursuz bulunmasına istinaden hüküm verildiği; dosya arasında tazminat dosyası ve gelire ilişkin rücuan tazminat dosyasının yer almadığı, Şirvan Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2011/123 Karar nolu kararında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, bu durumda yapılacak iş, yukarıda belirtilen açıklamalar dikkate alınmak suretiyle, olayın oluş biçimi de gözetilerek ve varsa açılmış tazminat ve rücu davaları da dikkate alınmak suretiyle, kusur oran ve aidiyetleri, iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile iş güvenliği alanında uzman kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan yeniden kusur raporu aldırılmak suretiyle maddi oluşa uygun olarak belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı'ya iadesine, 07/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3505, Karar No: 2021/18933, Tarih: 07.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/3505 E.  ,  2021/18933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, kamu malına zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı tayin edilen 3000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanığın temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında nitelikli hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya içerisinde mevcut, aynı olayla ilgili şüpheli Cihan Bulut hakkında düzenlenmiş bir iddianamenin bulunduğu anlaşılmakla, ilgili dava dosyasının akıbeti araştırılarak dava dosyası getirtilip incelenerek dosyaların birleştirilmesi, bu mümkün olmadığı takdirde dosyadan gerekli onaylı suretlerin alınıp Cihan Bulut tanık olarak dinlendikten sonra mevcut kanıtlara göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik soruşturmayla hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın mağdur ...'nin müdür yardımcılığını yaptığı okula girerek müdür yardımcısı odasından ve kantinden hırsızlık yapma şeklinde gerçekleşen eylemleri tek hırsızlık suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 07.12.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15548, Karar No: 2012/2320, Tarih: 20.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/15548 E.  ,  2012/2320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 7.10.2010 tarih, 2010/8835 E., 2010/12004 K. sayılı bozma kararında özetle; “ Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğu iddiasıyla dava açtığına ve taşınmazın sınırında da orman parseli bulunduğuna göre taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı yönünden araştırma yapılmamış, davalı ve miras bırakanı yönünden 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde öngörülen kısıtlamalar da sorulmamıştır. Bu bakımdan gerekli orman araştırmasının yapılarak, yapılacak araştırma sonunda yerin orman olmadığının belirlenmesi halinde bu kez 3402 sayılı Yasanın 14. maddesindeki kısıtlamalar yönünden araştırma yapılarak ulaşılacak sonuca göre hüküm kurulması” gereğine değinilmiştir. Mahkemece; dava konusu 111 ada 61 nolu parselin orman bilirkişi raporuna ekli krokide B ile gösterilen 8979,62 m2 yüzölçümlü bölümünün orman vasfıyla Hazine adına, aynı krokide C ile gösterilen 1114,99 m2 yüzölçümlü bölümün taşlık ve kayalık vasfı ile Hazine adına, aynı krokide A ile gösterilen 7085,08 m2 yüzölçümlü bölümünün davalı ... mirasçıları adına miras hisseleri oranında tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından davalı kişiler adına tescile karar verilen bölümüne yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1946 yılında yapılarak kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 6831 sayılı Yasaya göre 1999 yılında yapılarak kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 20/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4460, Karar No: 2023/5255, Tarih: 29.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/4460 E.  ,  2023/5255 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Birleşen Dosya Yönünden

1.Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2015 tarihli ve 2015/201 Esas, 2015/347 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na (5846 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 71 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 6.080,00 TL adlî para

cezası ile cezalandırılmasına, suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararının sanık ve katılan vekili (vekâlet ücretine hasren) tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 29.11.2021 tarihli ve 2021/16930 Esas, 2021/15690 Karar sayılı kararı ile, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 44 üncü maddesi delaletiyle 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin dokuzuncu fıkrasına uyduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 71 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hüküm tesisi, sanığın benzer eylem nedeniyle başkaca dava dosyalarının bulunduğu anlaşılmakla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması zorunluluğu ile katılan lehine eksik vekâlet ücretine hükmolunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2022 tarihli ve 2022/29 Esas, 2022/280 Karar sayılı kararı ile mevcut dava dosyasının aynı mahkemenin 2022/168 Esas sayılı dava dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

B. Asıl Dava Dosyası Yönünden

1.Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli ve 2015/100 Esas, 2016/221 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 71 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 6.080,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.