muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/880, Karar No: 2018/2702, Tarih: 01.03.2018

Dava, asıl işveren davacı bakanlığın, davalı şirket tarafından çalıştırılan işçinin açmış olduğu dava sonrasında ödemek zorunda kaldığı işçilik alacaklarının rücuen tahsili istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava dışı işçiye ödenen kıdem ve ihbar tazminatları ile ulusal bayram genel tatil ücretinden tarafların ne oranda sorumlu olduklarına ilişkindir. Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine, aynı sözleşmelerden kaynaklanan uyuşmazlıkla ilgili verilmiş mahkeme kararları ve genel hukuk prensipleri dikkate alınarak bir sonuca gidilmelidir. Davacı ile davalı arasında düzenlenen hizmet alım sözleşmesi ve ekleri olan şartnamelerin hükümleri incelendiğinde, davacı bakanlığın çalıştırılacak işçiler ile ilgili işe başlama, çalışma koşulları, denetleme, mali haklarının ödenmesi ile ilgili denetim ve kontrolü tamamen elinde bulundurduğu, ancak taraflar arasındaki sözleşme hükümlerinde, işçilerin iş akitlerinden doğacak dava konusu alacaklardan hangi tarafın ne oranda sorumlu olduğu hususunda bir düzenlemenin bulunmadığı görülmektedir. Hal böyle olunca tacir olan davalının çalıştırdığı işçilerin fiili işçilik dışında sair ücret alacağı ve tazminat haklarından sorumlu olacağını bilebilecek durumda olduğu ancak, davacı bakanlığın da asıl işveren durumunu muhafaza etmesi nazara alındığında doğan zararlardan tarafların yarı yarıya ve davacının kıdem tazminatı ile ulusal bayram genel tatil ücreti alacağına konu ödediği işçilik haklarından doğan bedelden, davalı şirketin dava dışı işçiyi çalıştırdığı dönemi kapsayan kısmından sınırlı sorumlu olacağı, bu nedenle dava dışı işçinin davalı işçisi olarak çalıştığı süre bir yıldan az olsa bile işçiyi çalıştırdığı süre ile orantılı olarak kıdem tazminatının tüm alt işverenlerden tahsiline karar verilmesi gerektiği, ayrıca davalı son alt işveren olarak işçicin iş akdini haklı bir neden olmadan sona erdirerek ihbar tazminatı alacağının doğmasına sebebiyet verdiği için ihbar tazminatı alacağının tamamından sorumlu olduğu, işçilik alacakları davası neticesinde davacının ödediği yargılama giderleri, faiz ve vekalet ücreti yönünden de davalıya rücu edilecek işçilik alacağı miktarına göre bir oranlama yapılarak davacının davalıdan bu alacağını da talep edebileceği gözetilerek nedenlerini açıklayıcı, taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi raporu alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yönler göz ardı edilerek, eksik incelemeye dayalı, alınan bilirkişi raporunda hesaplamanın ne şekilde yapıldığı belli olmamasına rağmen karara esas alınıp yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davacının tüm, davalının ikinci bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15222, Karar No: 2024/12467, Tarih: 09.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/15222 E.  ,  2024/12467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/859 - 2022/859

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 27.02.2020 tarihinde davacının yolcu olarak bulunduğu davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı tek taraflı trafik kazasında davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla belirsiz alacak olarak şimdilik 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; talep artırım dilekçesiyle talebini 163.591,54 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kusuru kabul etmediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurunun kabulü ile 163.591,54 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 04.11.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacı tarafın davaya konu kazadaki yaralanmasından kaynaklı doğacak alacaklarının %12’sini dava dışı ... Güv. Sis. A.Ş.’ye temlik ettiğini, davacı tarafın temlik edilen kısım için dava açma hakkının olmadığı, bu tutar bakımından davanın reddine karar verilmesi, başvurunun dava şartı eksikliği nedeniyle usulden reddi gerektiğini, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faize göre yapılması gerektiğini, PMF 1931 Yaşam Tablosu ve progresif ranta göre yapılan hesaplamanın hatalı olduğunu, davacı lehine 1/5 oranında nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 335 inci maddesine göre ergin olmayan çocuğun, ana ve babasının velâyeti altında olmasına, aynı Kanunun 336 ıncı maddesine göre evlilik devam ettiği sürece ana ve babanın velâyeti birlikte kullanmasının esas olmasına, davalı vekilinin temyiz dilekçesinde bahsi geçen temliknamenin düzenlenme tarihi itibariyle davacının reşit olmayıp anne ve babasının velayeti altında olmasına, anılan temliknamede davacının annesinin imzası bulunmayıp, temliknamenin davacı adına yalnızca babası Becet Güneş tarafından imzalanmasına, bu haliyle temliknamenin geçerli olmamasına, tazminat hesaplama yönteminin doğru olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Somut olayda; kaza neticesinde davacının maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak Sakarya Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 05.10.2021 tarihli maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte bulunan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlendiği, raporun düzenlendiği yönetmelikte isabetsizlik olmadığı, ancak anılan raporda davacıda kaza nedeniyle meydana gelen hipertrofik skar ve keloid nedeniyle % 5 oranında maluliyet tespit edildiği, kaza tarihinde yürürlükte bulunan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ekindeki Erişkinler İçin Engelli Sağlık Kurulu Raporları Engel Oranları Alan Kılavuzunda yer alan “Deri-hipertrofik skar ve keloid" bölümünde bu husus nedeniyle maluliyet oranı belirlenirken söz konusu skar izinin vücut yüzeyinin %1-9’unu kaplaması şartı bulunduğu, söz konusu raporda ise bu yönde bir değerlendirme yapılmaksızın maluliyetin tespit edildiği anlaşılmış olup, raporun bu yönden anılan yönetmelik hükümlerine uygun hazırlanmadığı anlaşılmıştır.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında; davacının yeniden muayenesi yapılarak kaza nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının belirlenmesi amacıyla kaza tarihinde yürürlükte bulunan ÇÖZGER Yönetmeliği atfı ile Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine ve ekindeki Erişkinler İçin Engelli Sağlık Kurulu Raporları Engel Oranları Alan Kılavuzuna göre yukarıda açıklandığı şekilde Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümlerinden içerisinde Cildiye/Plastik Cerrahi Bölümü uzmanı bulunan heyetten rapor alınıp (usuli kazanılmış haklar gözetilmek suretiyle) sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-5684 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü ve AAÜT’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle de bozulması gerekir.

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Yukarıda (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4191, Karar No: 2013/5433, Tarih: 25.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/4191 E.  ,  2013/5433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/04/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (T.C. Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy.K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda, davacının ... ... İl Müdürlüğü'nde müdür yardımcısı olarak görev yaptığı sırada, İl ... İl Müdür vekili davalı tarafından mobbing (psikolojik baskı) uygulandığı, usul ve yönetmelik hükümlerine uymayan işler yapmasının istendiği,görevi olmadığı halde hakkında atama ve tayin işlemleri gerçekleştirildiği ve bu nedenle zarara uğratıldığını ileri sürdüğüne göre, Anayasa'nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası'nın 13/1. maddesi gereğince kamu görevlisi hakkında adli yargı yerinde dava açılamayacağından kast ve kusur aranmaksızın husumet nedeni ile davanın reddine karar verilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yasal düzenleme gözetilerek, davalılar hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddedilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24976, Karar No: 2012/14313, Tarih: 05.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/24976 E.  ,  2012/14313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

Mağdurun 22/05/2008 tarihli doktor raporunda sağ ayağında fraktür olduğunun belirtilmesine rağmen 10/06/2008 tarihli raporda vücutta kemik kırığına neden olmadığının bildirilmesi ile mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanında ayağının kırıldığını söylemesine göre mevcut raporlar arasındaki çelişki giderilip, yaralama fiili sonucunda mağdurda kemik kırığı olup olmadığı kesin bir şekilde tespit edilmeden eksik araştırma sonucu, mağdurun şikayetinden vazgeçmesi üzerine düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK' un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11879, Karar No: 2020/15612, Tarih: 05.11.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/11879 E.  ,  2020/15612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak, Atatürk Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 12.02.2016 tarihli raporda, “Sol el tenar bölgeden başlayıp sol el 1. distal falanks fleksör yüze uzanan 9,5 cm.'lik skatris, sol el 1. distal falanks medial yüzde 1 cm. skatris olduğu, sol el 1. proksimal interfalengeal eklem fleksör yüzde his kaybı tariflediği, sol el-el bileği kas gücü 5/5, sol el 1. falanks metakarpofalengeal eklem hareketlerinde minimal kısıtlılık tespit edildi, basit tıbbi müdahale ile giderilemez, duyularından ya da organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da kaybı niteliğinde değildir.” şeklindeki açıklamalara yer verildiği ve mezkur raporun, olay tarihinin üzerinden 18 ay geçmeden tanzim edilmekle hükme esas alınamayacağı gözetilerek mağdurun, tüm tedavi evrakları, film ve grafileri, geçici ve kesin raporları ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu ilgili Şube Müdürlüğüne sevki sağlanarak, bahse konu yaralanmasının duyularından ya da organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da kaybı niteliğinde olup olmadığını da belirtir şekilde, 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerinde yer verilen tüm kriterleri kapsayan nihai rapor temini ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken, yetersiz ve çelişkili rapora istinaden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 05/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18027, Karar No: 2023/8677, Tarih: 08.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/18027 E.  ,  2023/8677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/219 E., 2021/232 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 05.05.2010 tarihli iddianamesi ile sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. Tekirdağ 2.Asliye Ceza Mahkemesi tarafından sanık hakkında verilen 03.02.2011 tarihli kararın sanık ve müdafisi tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10.06.2014 tarihli ilamı ile, suç vasfı nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozmaya uyularak; Tekirdağ 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2014 tarihli kararı ile, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

4. Sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni suç işlemesi nedeniyle, Tekirdağ 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2021 tarihli kararı ile hükmün açıklanmasına, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan "1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMUK 326/son maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına'' karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemi, savunma hakkının kısıtlandığına, yapılan 3 duruşmaya vekilinin çağrılmadığına, adli raporda darp cebir izi bulunmadığına, mahkemece keşif yapılması gerektiğine, suç kastı bulunmadığına, adli sicil kaydıma göre karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, mağdurenin öğrencileri olan tanık B.Y. ve C.S. ile sokakta yürüdükleri sırada sanığın arkalarından gelerek mağdurenin arabaya binmesini istediği, kabul etmemesi üzerine kolundan tutup zorla araca bindirerek kafeteryaya götürdüğü, mağdurenin tanık B.Y.'yi araması üzerine, onların da kafeteryaya geldikleri ve mağdurenin tanıklarla birlikte ayrılmasından sonra sanığın tekrar yanlarına gelerek mağdureyi zorla araca bindirdiği, tanık BY'nin de mağdureye bir şey olacağı endişesiyle aynı araca bindiği , tanık C.S.'nin ise durumu hemen polise bildirmesi üzerine aracın yolda durdurulduğu ve bu suretle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun işlendiği iddiasına ilişkindir.

2. Mağdurenin soruşturma aşamasındaki beyanlarında, sanık ile uzun süre arkadaşlık yaptıklarını ancak sanığın ayrılmayı kabul etmediğini ve olay günü tanıklarla caddede yürüdüğü sırada sanığın araçla yanına gelerek kolundan tutmak suretiyle zorla araca bindirerek kafeteryaya götürdüğü, tanık B.Y.'yi arayıp yardım istemesi üzerine onların da kafeteryaya geldikleri ve birlikte mekandan çıktıktan sonra sanığın tekrar yanlarına gelerek kolundan tutup zorla araca bindirdiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

3. Tanık B.Y. ve C.S. beyanlarında, sanığın mağdureye bağırarak ve kollarından tutarak zorla araca bindirdiğini beyan ettikleri anlaşılmıştır.

4. 10.04.2010 tarihli tutanakta, tanık C.S.'nin öğretmeni olan mağdurenin 34 VG 9... Plakalı araca zorla bindirilerek kaçırıldığını ihbar etmesi üzerine yapılan araştırma sonucunda İstanbul Yolu Baykallar Kavşağında aracın durdurulduğu ve sanığın yakalandığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın vekaletnameli müdafinin 26.09.2010 tarihli ilk duruşmada ve devam eden duruşmalarda bizzat bulunarak beyanda bulunduğu, ihbar üzerine hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için yapılan ilk celsede ise sanığın duruşmada müdafii talebinin olmadığını beyan ettiği anlaşılmakla Tebliğnamede sanığın savunma hakkının kısıtlandığından bahisle bozma isteyen (1) nolu bentteki görüşe iştirak olunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddenin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının 10 ay hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ''10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına'' denilerek hükmolunması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Sanık hakkında kurulan hükümde 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddenin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının 10 ay hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ''10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına'' denilerek hükmolunması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2021 tarihli kararına yönelik sanık ve müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında sonuç cezanın belirlendiği bölüm çıkarılarak yerine “bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesin uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle cezasının 10 ay hapis cezası üzerinden infazına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.11.2023 tarihinde karar verildi.