muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/4625, Karar No: 2009/22, Tarih: 19.01.2009

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve davacı vekilinin, davalı ... hakkındaki davasından feragat etmiş olmasına göre, davalı ... vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Hükme esas alınan bilirkişi raporundan, davalı ...'ın, karşı yönden gelen aracın uzun huzmeli farları nedeniyle görüş alanının azaldığı ve az ilerisinde seyreden, arka ışık donanımsız traktörün römorkunun sol arka kısmına çarptıktan sonra savrularak karşı yönden gelen davacı aracına çarptığı kabul edilmişse de, kaza tespit tutanağında ve tanıklar ... ... ile ...'nin ifadelerinde bu husustan bahsedilmemiştir. Bu durumda mahkemece, Tercan Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/23 esas sayılı dava dosyasının getirtilerek varsa dosya içindeki tanık ifadeleri ve kusur raporu da dikkate alınmak suretiyle, dosyadaki kaza tespit tutanağı ve tanık anlatımları ile bilirkişi raporundaki kabul şekli arasındaki çelişkinin giderilmesi keza; aracın tamirinin ekonomik olmadığının kabulü halinde, kaza tarihindeki ikinci el piyasa değeri ile sovtaj değerinin tesbiti ve gerçek zararın belirlenmesi hususlarında İTÜ Karayolları Kürsüsü veya Adli Tıp Kurumundan seçilecek bilirkişi kurulundan yeniden kusur ve hasar raporu alınarak varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3- Kabule göre de; Davacı, dava dilekçesinde davalı ...'ın %30 oranında kusurlu olduğunu belirterek tazminat talep etmiştir. Bu durumda davalı ...'ın kusur oranına isabet eden tazminat miktarından sorumlu tutulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, aşağıda yazılı 15.60.-TL onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 19.1.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7803, Karar No: 2017/16234, Tarih: 05.12.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/7803 E.  ,  2017/16234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ile vasi adaylarından ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, kısıtlı adayının, ilerleyen yaşı sebebiyle sıkıntı ve tutarsızlıklarının başladığını, malvarlığını kötüniyetli kişilere devredeceği duyumlarının alındığını, şu anda nerede olduğunun bilinmediğini ve kendisinden haber alınmadığını ileri sürerek, kısıtlı adayına vasi atanmasını istemiş; mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekili ile vasi adayı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Vasi adayı ...'a 11.8.2016 gününde tebliğ edilen mahkemenin gerekçeli kararı, 22.8.2016 tarihinde temyiz edilmiştir. 6100 sayılı HUMKnın 103. maddesinin (h) bendinde, kanunlarda ivedi olduğu belirtilen işlerin adli tatilde görüşülecek dava ve işler olduğu, vesayet davalarının öngörülen süreler içerisinde sonuçlandırılması gerektiği hükme bağlanmıştır. Süreli işlerin ivedi işlerden olduğunun kubulü zorunlu bulunduğundan, bu tür davalara adli tatil içerisinde bakılması gerekir. Bunun sonucu olarak da temyiz süresi adli tatilde işleyeceğinden HUMKnın 440.maddesindeki 8 günlük süre geçmiş olduğundan, vasi adayı ...ın temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre, davacı ..vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, HUMKnın 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 5.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4431, Karar No: 2015/1981, Tarih: 23.06.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/4431 E.  ,  2015/1981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın işçi olarak çalıştığı işyerinde yapılan haciz işlemi sonrasında yediemin olarak kendisine teslim edilen malları muhafaza altına almak için adrese gidildiğinde işyerinin kapatılmış olması nedeniyle hacizli malların yerinde bulunamadığının 14.06.2012 tarihli tutanak ile belirlenmesi karşısında haciz işlemi yapılıp mallar kendisine teslim edildikten sonra işten ayrılan, ancak İcra Müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzların kaybolmasına neden olan sanığın eyleminin TCK'nın 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 23.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14911, Karar No: 2016/260, Tarih: 19.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/14911 E.  ,  2016/260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2015

NUMARASI : 2013/153-2015/121

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemi ile açılan asıl ve birleşen davalarının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idareler vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı TEİAŞ vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 19/01/2016 günü davacılar ve davalı idareler vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davaların kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar TEİAŞ Genel Müdürlüğü ile TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre; imar uygulaması sonucu 12.08.2008 tarihinde tapuya tescil edilen dava konusu 50188 ada 1 parsel sayılı taşınmazın geldisi olan 120,123,122 ve 121 parseller ile ilgili olarak, davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü tarafından Çankaya II TM-Kayaş II TM enerji nakil hattı güzergahına isabet etmesi nedeniyle 1990 yılında kamulaştırma kararı alınarak işlemlerin tamamlandığı, 1973 yılında da mülga TEK Genel Müdürlüğü tarafından aynı parseller için Çankaya-Gölbaşı enerji nakil hattının yapımı nedeniyle kamulaştırma kararı alındığı, anlaşılmış isede; davacının imar uygulamasına tabi tutulan ve hissesinin geldiği 311 parsel sayılı taşınmazda ise her iki enerji nakil hattı nedeniyle kamulaştırma yapılmadığı, imar uygulaması sonucu oluşan dava konusu parselden geçen enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazın tamamında değer kaybı meydana geleceği hususu sabittir.

Bu durumda; arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/son maddesi uyarınca irtifak hakkı karşılığı, bu hak nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek olan değer kaybıdır. Bu itibarla,dava konusu tşınmazdan geçen enerji nakil hatları ve güzergahları açıkça tespit edildikten sonra, taşınmazın irtifak hakkı kurulmasından önceki değerine göre meydana gelecek değer düşüklüğü oranının belirlenmesi ve bu oranla taşınmazın tüm değerinin çarpılması sonucu, irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerekir. Bilirkişi kurulunca böyle bir inceleme ve işlem yapılmadan, taşınmazdan enerji nakil hattı geçtiğinden ve imar planında park olarak ayrıldığından bahisle tüm mülkiyet bedelinin belirlenmesi ve mahkemece de bu rapor esas alınarak tazminata hükmedilmesi,

2-13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

2-13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6.maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35.maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu nedenle; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harca hükmedilmesi gerektiğinden ve TEDAŞ Genel Müdürlüğü tarafından dava konusu taşınmazdan geçirilen enerji nakil hattı nedeniyle taşınmaza 1990'dan sonra el atıldığı anlaşıldığından, TEDAŞ yönünden hükmedilen bedele ilişkin nispi harç alınması gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde maktu harç alınmasına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davalı idareler yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.350,00'şer TL vekalet ücretinin ayrı ayrı karşı tarafa yükletilmesine, 19/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12290, Karar No: 2013/23, Tarih: 21.01.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/12290 E.  ,  2013/23 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 08/05/2012 gün ve 2011/17531 - 2012/6752 sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Çekişmeli.... İli... İlçesi, ... Köyü 101 ada 154 parsel sayılı 3596.90 m2 yüzölçümündeki tarla niteliğindeki taşınmaz, öncesinden dava dışı 101 ada 43, 155 ve 156 parsel sayılı taşınmazlarla bir bütün halinde ...e ait iken ifrazen satışından ... adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki bulunan taşlık ve kayalık yerlerden olduğunu, emek ve masraf sarfı ile imar ve ihyasının tamamlanmadığını ve gerçek kişiler lehine kazandırıcı zilyetlik koşullarının oluşmadığını, 3402 sayılı Kadastro Yasasının 18/1. maddesi uyarınca davalı adına yapılan tesbitinin iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli... Köyü 101 ada 154 sayılı parselin tespitinin iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm, davalı gerçek kişi vekili tarafından, usule ilişkin olarak, mahkemece yüze karşı tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu, bu hususun başlı başına bozma nedeni olduğu ve esasa ilişkin olarak da, taşınmazın raporlara göre (A) harfi ile gösterilen büyükçe bölümünün orman tahdit sınırları dışında orman olmadığı ve ziraat arazisi olduğu, mahkemece raporda (B) harfi ile gösterilen ve orman tahdit sınırları içinde kalan bölümün taşınmazın tamamına teşmil edilerek karar verilmesinin yanlış olduğu gerekçesiyle, Hazine vekili ise; orman niteliğinde olmadığı tespit edilen taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tescil edilmesinin yasaya aykırı olduğunu, ayrıca kısa kararda Hazine adına tescil kararı verilmiş olmasına rağmen gerekçeli kararda orman vasfı ile Hazine adına tescil kararı verilmiş olmasının usûl hükümlerine aykırı olduğu gerekçeleriyle temyizi üzerine, Dairenin 08/05/2012 gün ve 2011/17531-2012/6752 sayılı ilâmı ile [İncelenen dosya kapsamına ve kararın dayandığı gerekçeye, resmî belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucu verilen bilirkişi raporlarıyla çekişmeli parselin 2004 yılına kadar % 20 eğimli makilik olduğu, bu tarihten sonra maki ve taşlardan temizlendiği, çevresindeki orman ile arada ayırıcı unsur bulunmadığı, toprak yapısının aynı olduğu, yüksek eğimli funda ve makilerle kaplı alanlar orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle 6831 sayılı Yasanın 1/J maddesi kapsamı dışında aynı yasanın 1. maddesinin 1. Fıkrası gereğince orman sayılan yerlerden olduğu, 15.07.2004 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/P maddesi gereğince eğimi %12 yi geçen yerler bilimsel olarak, orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdığından aynı yönetmeliğin 26/i bendi gereğince orman olarak sınırlandırılacağı, çekişmeli parselin bulunduğu yörede ilk orman kadastrosunun

1966 yılında seri usulüne göre, her hangi bir köy ya da belde sınırı esas alınmadan ve isimleri belirlenen orman bazında yapılıp 1969 yIlında kesinleştiği, daha sonra 1981 ve 1991 yıllarında çalışan orman kadastro komisyonlarınca, her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosu yapılmayıp, sadece aplikasyon ve 6831 sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması yapıldığı, başka bir deyişle, çekişmeli taşınmazların orman niteliğini belirleyen bir çalışma bu güne kadar yapılmadığı, 1967 yılında yapılan çalışmada orman sınırı dışında bırakılmış olsa dahi, aynı Yönetmeliğin 26/2. maddesi hükmü gereği taşınmazın orman niteliğini ortadan kaldırmayacağı, orman olarak tescili gereken yerlerden olduğu, taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı gerçek kişi ve davacı Hazinenin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve yasaya uygun olduğu,] gerekçeleri ile hüküm onanmıştır.

Dava, dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilân edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahdidi, 1981 yılında yapılıp 13.05.1982 tarihinde ilân edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde ise, 30.07.1982 tarihinde ilân edilip, 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu, orman kadastrosu ve 6831 sayılı Yasanın, 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında 3302 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan aplikasyon ve 6831 sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması mevcuttur.

Davalı vekili karar düzeltme dilekçesinde; dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosunun davadan ve kadastro tesbitinden önce yapılıp kesinleştiğini ve taşınmazın kesinleşen orman kadastrosu dışında kaldığını ve orman sayılmayan yerlerden olduğunu, bölgenin genel özelliği itibariyle yamaç eğiminin taş duvar şeklinde yapılan sekilerle düşürülerek tarım yapıldığını, ziraat ve jeoloji bilirkişi raporlarına görede imar ihyası yapılmış üzeri halen ekili ve zeytin ağaçları bulunan kuru tarım arazisi olduğunu yüksek dairenin taşınmazın gerçek niteliğinin tarım arazisi olarak belirlenmesine rağmen usûle ve yasaya aykırı bulunan hükmün bozulması gerekirken, onanmasının doğru olmadığını, bu nedenle onama kararının bu nedenlerle kaldırılarak yerel mahkeme hükmünün bozulmasını istemiştir.

Karar düzeltme isteminin incelenmesinde; somut olayda, davacı Hazine vekili, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki bulunan taşlık ve kayalık yerlerden olduğu, emek ve masraf sarfı ile imar ve ihyasının tamamlanmadığı ve gerçek kişiler lehine kazandırıcı zilyetlik koşullarının oluşmadığı, 3402 sayılı Kadastro Yasasının 18/1. maddesi uyarınca davalı adına yapılan tesbitinin iptali ile Hazine adına tescili istemiyle dava açmış, Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli ... Köyü 101 ada 154 sayılı parselin tespitinin iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi vekili tarafından usûle ilişkin olarak, mahkemece yüze karşı tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu bu hususun başlı başına bozma nedeni olduğu ve esasa ilişkin olarak da, taşınmazın raporlara göre (A) harfi ile gösterilen büyükçe bölümünün orman tahdit sınırları dışında orman olmadığı ve ziraat arazisi olduğu mahkemece raporda (B) harfi ile gösterilen ve orman tahdit sınırları içinde kalan bölümün taşınmazın tamamına teşmil edilerek karar verilmesinin yanlış olduğu gerekçesiyle, Hazine vekili ise; orman niteliğinde olmadığı tespit edilen taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tescil edilmesinin yasaya aykırı olduğunu, ayrıca kısa kararda Hazine adına tescil kararı verilmiş olmasına rağmen gerekçeli kararda orman vasfı ile Hazine adına tescil kararı verilmiş olmasının usûl hükümlerine aykırı olduğu gerekçeleriyle temyizi üzerine 13/03/2012 gün ve 2011/10315-2012/3665 sayılı ilâmı ile yukarıda belirtilen gerekçelerle onanmıştır.

Ancak; davacı Hazine vekili, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki bulunan taşlık ve kayalık yerlerden olduğu, emek ve masraf sarfı ile imar ve ihyasının tamamlanmadığı ve gerçek kişiler lehine kazandırıcı zilyetlik koşullarının oluşmadığı savı ile dava açmışsa da dava dilekçesinin 3 numaralı bendinde taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Yasasının 18/1. maddesi uyarınca davalı adına yapılan tesbitinin iptali ile Hazine adına özel mülk olarak tescilini istemiştir. Davacı Hazine, taşınmazın orman olarak Hazine adına tescilini

istemediği gibi, orman niteliğinde olmadığı tesbit edilen taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tescil edilmesinin yasaya aykırı olduğunu, ayrıca kısa kararda Hazine adına tescil kararı verilmiş olmasına rağmen gerekçeli kararda orman vasfı ile Hazine adına tescil kararı verilmiş olmasının usûl hükümlerine aykırı olduğu gerekçeleriyle, davalı gerçek kişi vekili de öncelikle usûle ilişkin olarak, mahkemece yüzlerine karşı tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu bu hususun başlı başına bozma nedeni olduğu ve esasa ilişkin olarak da, taşınmazın raporlara göre (A) harfi ile gösterilen büyükçe bölümünün orman tahdit sınırları dışında orman olmadığı ve ziraat arazisi olduğu mahkemece raporda (B) harfi ile gösterilen ve orman tahdit sınırları içinde kalan bölümün taşınmazın tamamına teşmil edilerek karar verilmesinin yanlış olduğu gerekçesiyle temyiz etmişlerdir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonunda uzman orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın 1959 tarihli memleket haritasında ve 1996 tarihli memeleket haritasında beyaz renkli açık alan olarak gözüktüğünü, 1992 tarihli hava fotoğrafında ise makilik olarak gözüktüğünü, bu tarihten sonra imar ve ihyasının yapılarak tarım arazisi haline getirildiğini, toprak ve bitki örtüsü yönünden orman niteliğinde olmadığını, orman içi açıklığı olmadığını ve taşınmazın (A) ile gösterilen bölümünün kesinleşen orman kadastro sınırları dışında orman sayılmayan yerlerden olduğunu (B) ile gösterilen bölümünün kesinleşen orman kadastro sınırları içinde orman sayılan yerlerden olduğunu belirtmiştir. Ziraat mühendisi ve jeoloji mühendisi dahi raporlarında taşınmazın öncesinde taşlık, kayalık, çalılık nitelikli yerleden iken, yakın tarihlerde imar ve ihyasının yapılarak ziraate elverişli hale getirildiğini söylemişlerdir. Bu durumda; davacı Hazinenin istemi ve mahkeme hâkimi H.U.M.K.'nun 74. maddesi ve H.M.K.'nun 26. maddesine göre istemle bağlı olduğu, istem doğrultusunda yapılan araştırma sonucunda taşınmazın kısmen orman sayılmayan kısmen orman sayılan yerleden olduğu ve orman sayılmayan bölümde zilyetlik koşullarının gerçek kişiler yararına oluşmadığı belirlendiği halde, taşınmazın tamamı hakkında orman niteliği ile Hazine adına tescile karar verilmesi doğru olmadığı gibi, mahkemece davacı ve davalı taraf vekillerinin yüzlerine karşı son oturumda tefhim olunan kısa karar ile tebliğ edilen gerekçeli kararın birbirine aykırı olduğu ve kısa kararda tefhimden sonra elle düzeltme yapılarak paraf edildiği, hükmün esasının dışında taraflarca ayrıca bu nedenle temyiz edildiği anlaşılmaktadır. Yapılan incelemede; yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı son oturumda oluşturulan ve tarafların yüzlerine karşı tefhim olunan kısa kararda (...taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile Hazine adına tapuya tesciline,) dendiği halde, gerekçeli kararda (...taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline,) denmiştir. Oysa, kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bozma nedenidir (İ.B.B.G.K. 10.04.1992 t, 1991/7 E. – 1992/4 K.). Dairemizin usûle ilişkin bu eksikliği görmeksizin onama kararı vermesi maddi yanılgıya dayandığından davalı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile dairenin esasa ilişkin onama kararının kaldırılarak, yerel mahkeme hükmünün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairenin 08/05/2012 gün ve 2011/17531-2012/6752 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA, yerel mahkemenin 03/03/2011 gün ve 2010/117 E. 2011/102 K. sayılı kararının yukarda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 21/01/2013 günü oy birliği ile karar verildi.