muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12003, Karar No: 2012/14876, Tarih: 15.11.2012

Bu şekilde açılacak davada borçlu ortak (paydaş) dahil tüm ortakların (paydaşların) davaya dahil edilmeleri zorunludur.

Somut olaya gelince, borçlu mirasçının alacaklısı olan davacı tarafından İcra mahkemesinden aldığı yetkiye dayanarak dava konusu taşınmaz hakkında ortaklığın giderilmesi davası açılmıştır. Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan ziraat mühendisi bilirkişi raporunda taşınmazın 5403 sayılı yasa kapsamında olduğu ve ifraz edilemeyeceği belirtilmiştir.

Yukarıda açıklanan ilkelere göre, borçlu ortağın alacaklısı tarafından İ.İ.K. 121. Maddesine göre İcra Mahkemesinden alınan yetkiye dayanarak açılan ortaklığın giderilmesi davasında, borçlu mirasçının müstakil payının haczi mümkün ise de, her biri 2 hektardan küçük olup, tarla niteliğindeki taşınmazda 5403 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca pay satışı mümkün olmadığından davacının taşınmazın tamamının satılarak ortaklığın giderilmesini istemekle haklı olduğu gözetilmeden işin esası incelenmeden yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3759, Karar No: 2014/1500, Tarih: 11.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/3759 E.  ,  2014/1500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/20250

Fuhuş suçundan (5 kez) sanık S.. U..'un bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 23.06.2010 gün ve 2009/872 Esas, 2010/403 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa'nın 141, 5271 sayılı CMK.nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararında Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde kanıtların değerlendirilmesi, tutarlı şekilde tartışılması ve varsa çelişkilerin giderilmesi gerektiği ve CMK.nın 232/2-b maddesine aykırı olarak müşteki S. Ç. dışındaki tanık olarak dinlenen Ş. A., S. Ş., N. B. ve R. S. gerekçeli kararda mağdur olarak gösterilmesi gerektiği hususunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9209, Karar No: 2019/2532, Tarih: 20.03.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/9209 E.  ,  2019/2532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.04.2014 gününde verilen dilekçe ile ipoteğin kaldırılması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen 13.10.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ipoteğin kaldırılması isteğine ilişkindir.

Somut olayda; incelenen ve ipotek aktinin çerçevesini tayin eden resmi akit tablosu içeriğinden ipoteğin, 27.01.1931 tarihinde 92.00,00 ETL için tesis edildiği görülmektedir. Açıklanan bu niteliğe göre ipotek, kesin borç (karz) ipoteğidir. Türk Medeni Kanununun 875. maddesine göre kesin borç (karz) ipoteği, anapara yanında, gecikme faizini ve icra takibi yapılmışsa takip masraflarını da güvence altına alır. Alacaklı, ipoteğin fekki için anaparanın dışında takip masraflarını ve geçen günlerin faizlerini de isteyebileceğinden, ipoteğin kaldırılmasına ancak anaparanın, gecikme faizinin, icra takibi yapılmışsa takip giderlerinin ödenmesi halinde karar verilebilir. Taşınmaz malikinin ödeme iddiası varsa bu iddianın da yazılı delille kanıtlanması zorunludur.

Ancak, borçlu anapara ipotek miktarından bir kısmını ödemiş veya depo etmişse yine de davanın reddi gerekir ise de, “çoğun içinde az da vardır” kuralı uyarınca Tapu Sicil Tüzüğünün 31/2 maddesi hükmüne göre ipotek bedelinden ödenen bölümün kütüğün düşünceler sütununda gösterilmesi gerekir.

Bütün bu açıklamaların sonucu doğrultusunda mahkemece yapılması gereken iş; ipotek alacaklısının araştırılması ve bulunması halinde husumet tevcihi; bulunamadığı ve bilinmediğinin tespiti halinde Tapu Sicil Müdürlüğünün yasal hasım olduğu kabul edilerek dava, kesin borç (karz) ipoteğine ilişkin bulunduğundan, taraflardan alacaklının ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibi yapıp yapmadığını sorup saptamak, icra takibi varsa bu dosyayı getirtmek, resmi akit tablosundaki sözleşme hükümlerini gözetmek suretiyle alacaklının anapara dışında isteyebileceği gecikme faizi ile icra takibi yapılmışsa takip giderlerini gerek görülürse bilirkişiye hesaplatmak, bunların toplamını alacaklıya ödenmek üzere davacıya depo ettirmek, eksiksiz depo edilirse ipotek şerhini terkin etmek, kısmen ödeme yapılırsa davanın reddine karar verilmekle beraber ödenen bölümü kütüğün düşünceler sütununda gösterilmesine karar vermek olmalıdır.

Değinilen yönler gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Değinilen yönler gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.03.2019 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/5844, Karar No: 2010/11619, Tarih: 17.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5844 E.  ,  2010/11619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7515, Karar No: 2019/1466, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/7515 E.  ,  2019/1466 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17221, Karar No: 2018/23778, Tarih: 07.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/17221 E.  ,  2018/23778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek eksik ödenen kıdem ve ihbar tazminatı ile birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının alacağının zamanaşımına uğradığını, kıdem ve ihbar tazminatı ödemesi yapıldığını, diğer işçilik alacaklarının ise bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının çıplak ücretinin ne kadar olduğu, tazminatların hesaplanmasında esas alınacak giydirilmiş ücretin miktarı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriğine göre, davacı tarafından imzalanan iş sözleşmesinde açıkça işçinin günlük yevmiyesi ve buna eklenen yol ve yemek giderleri belirtilerek ücret kararlaştırılmış, yol ve yemek dahil ücretin kıdem tazminatı hesabına esas ücret olduğu belirlenmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ücreti ve hafta tatili ücreti hesabında bu giydirilmiş ücret çıplak ücret olarak kabul edilmiştir.Bu kabul hatalı olup sözleşmede belirlenen çıplak ücretin, anılan alacakların hesaplanmasında esas alınması gereklidir. Ayrıca, sözleşmede belirlenen ve kıdem tazminatına esas giydirilmiş ücret olduğu belirtilen miktarlar gözetilerek fesih tarihindeki tazminata esas ücretin belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.

3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatillerinde ve ulusal bayram genel tatillerde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen alacakların ödendiği varsayılır.

3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatillerinde ve ulusal bayram genel tatillerde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen alacakların ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma yapıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmaların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.Aynı ilkeler hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacakları için de geçerlidir.

Somut olayda, davalı tarafça dosyaya davacı imzasını içeren bordrolar ve puantaj kayıtları sunulmuş, bu belgelerdeki imzalara davacı tarafça itiraz edilmesi üzerine, Mahkemece Jandarma Genel Komutanlığı ... Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliğinden imza incelemesine dair rapor alınmıştır. Anılan raporda imza incelemesi konusunda tam bir sonuca varılamamış ve özetle imzaların bir kısım belgelerde davacının eli ürünü olduğu; bir kısım belgelerde eli ürünü olmasının kuvvetle muhtemel olduğu, bir kısım belgelerde eli ürünü olabileceği ve bir kısım belgelerde ise eli ürünü olmadığı' şeklinde rapor düzenlenmiştir. Bu rapora davalı tarafça itiraz edilmiş, Adli Tıp Kurumundan rapor alınması talep edilmiştir. Ancak Mahkemece, imzaya itiraza dair önsorun tam bir açıklığa kavuşturulmadan eksik incelemeyle karar verilmiştir.

Yargıtay kararlarında da belirtilmiş olduğu gibi, delillerin hüküm vermeye yeterli olmadığı ya da kesinlik göstermediği, delil ve karşı deliller değerlendirildiğinde, birine üstünlük verilemediği durumlarda işçinin korunması ve işçi lehine yorum ilkelerinden hareket edilmelidir.(Y. HGK. 27.02.2008 gün ve 2008/9-179 E, 2008/165 K.) Somut olayda, bordro ve puantaj kayıtlarındaki imzanın davacıya ait olup olmadığına dair çözülmesi gereken bir ön mesele vardır. Davalının itirazı da nazara alındığında bu önmeselenin çözülmesi bakımından tüm yollar tüketilmiş değildir. Jandarma Genel Komutanlığı Van Jandarma Kriminal Labaratuvar Amirliğinden alınan rapor imza incelemesi hakkında net bir sonuç vermemiştir. Mahkemece yapılacak iş gerek uzmanlık gerekse de teknolojik ve bilimsel donanım bakımından uyuşmazlık konusu belgeler hakkında rapor düzenlemeye yetkin Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinden rapor almak ve sonucuna göre yukarıda belirtilen ilkeler ışığında değerlendirme yaparak, davacının eli ürünü olmadığı sabit olan bordro ve puantajlara itibar etmeyerek ücret alacaklarını belirlemektir. İtibar edilen bordrolarda ise bu aylarda fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil tahakkuklarından daha fazlasında çalışıldığı yazılı belge ile ispat edilebileceğinden, tanık beyanı ile ispat edilemeyeceğinden bu aylar dışlanmak suretiyle hesap yaparak çıkacak sonuca göre hüküm kurmaktır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. (Dairemizin 30.10.2017 tarih, 2017/8925 Esas- 2017/23474 Karar sayılı ilamı da bu yöndedir)

Ayrıca her ne kadar davalı tarafından davacı tanıklarının husumetli olduklarından beyanlarına itibar edilemeyeceği ileri sürülmüş ise de, emsal dosyalarda bu husus bozma sebebi yapılmamıştır. Dairemiz incelmesinden geçen emsal dosyalarda (30.10.2017 tarih, 2017/8925 esas- 2017/23474 karar sayılı ilamı ve 31.05.2018 tarih 2017/13484 esas-2018/13618 karar sayılı ilamı vd.) davacı ile aynı işte çalışan diğer işçilerin dini bayramlar dışında kalan resmi tatil günleri dahil olmak üzere haftanın altı günü günde 12 saat çalıştıkları, 1.5 saat ara dinlenme kullandıkları, dolayısıyla haftalık 18 saat fazla çalışma yaptıkları sabittir. Bu husus gözetilerek bu yöndeki davalı itirazı bozma sebebi yapılmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/90, Karar No: 2023/353, Tarih: 14.06.2023

**Ceza Genel Kurulu         2020/90 E.  ,  2023/353 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname No : 2015/185880

YARGITAY DAİRESİ : (Kapatılan) 14. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza

SAYISI : 462-102

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar ... ve ... ile inceleme dışı sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davasında Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesince inceleme dışı sanık ... hakkındaki davanın, yakalanamaması nedeniyle ayrılmasına karar verilmiş, 07.06.2011 tarih ve 462-102 sayı ile sanıklar ... ve ...’nın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103/2, 103/6, 62, 63 ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun’un 109/2, 109/3-b-f, 109/5, 62, 63 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, mahsuba ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Bu hükümlerin sanıklar ... ve ... müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 16.05.2012 tarih ve 1908-5566 sayı ile onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 12.04.2013 tarih ve 5548 sayı ile sanık ... bakımından çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu ile sınırlı olarak itiraz kanun yoluna başvurulması üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 08.05.2013 tarih ve 4628-5642 sayı ile itirazın kabulüne ve sonucunun diğer sanık ...’ya teşmiline karar verilip, hükümlerin; "Adli Tıp Kurumunun istikrar kazanmış uygulamasına göre TCK'nın 103/6. maddesi kapsamında beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin kesin rapor verilebilmesi için olay tarihinden itibaren en az altı aylık bir sürenin geçmesi koşulunun arandığı, buna karşılık mahkemece hükme esas alınan ... Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 14.05.2010 günlü, 1112 sayılı raporunun suç tarihi olan 05.10.2009'dan 7 ay 9 gün sonra alınmış olmasına karşılık rapora esas kurul muayene tarihinin 26.02.2010 olup suç tarihinden 4 ay 21 gün sonra yapılmış olması karşısında yetersiz rapora istinaden sanıklar haklarında TCK'nın 103. maddesinin 6. fıkrasının uygulanması," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda 06.05.2014 tarih ve 376-87 sayı ile sanıklar ... ve ...’nın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ilk hüküm gibi cezalandırılmalarına karar verilmiş, bu hükümlerin de sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 25.03.2015 tarih ve 8927-4930 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda 06.05.2014 tarih ve 376-87 sayı ile sanıklar ... ve ...’nın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ilk hüküm gibi cezalandırılmalarına karar verilmiş, bu hükümlerin de sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 25.03.2015 tarih ve 8927-4930 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Öte yandan hakkındaki dava ayrılan inceleme dışı sanık ...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan TCK’nın 103/2, 103/6, 62, 63 ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun’un 109/2, 109/3-b-f, 109/5, 62, 63 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, mahsuba ve hak yoksunluğuna ilişkin Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 13.11.2014 tarihli ve 230-334 sayılı hükmün, inceleme dışı sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 08.10.2015 tarih ve 6961-9052 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 25.03.2016 tarih 185880 sayı ile;

"... Olayın ortaya çıkış şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili ve kısmen de hayatın olağan akışına uygun düşmeyen beyanları, sanık savunmaları ve dosyadaki diğer deliller ile birlikte değerlendirildiğinde, sanık ... ile mağdurenin cinsel ilişkiye girdiklerinin sabit olduğu, ancak suç tarihinde 15 yaşını ikmal etmiş bulunan mağdureye yönelik eylemlerin hile ile ilaç verilerek veya zorla veya başkaca rızayı ortadan kaldırıcak mahiyet ve derecede bir yol kullanılarak gerçekleştirildiğine dair şüpheden uzak delil elde olunamadığı anlaşılmıştır. Bu husus kanıtlanamamıştır ve mevcut şüphenin sanıklar lehine yorumlanmasında zorunluluk bulunmaktadır. Bu kapsamda mahkemece sanık ...'un eylemine uyan TCK'nın 104/1. maddesi kapsamında kalan eylemi ile ilgili olarak duruşmada vaki şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilip kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine, sanıklar ... ve ...'un ise atılı mağdurun ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçlardan ayrı ayrı mahkûmiyetlerine karar verilmesinin dosya kapsamına uygun düşmediği, hükümlerin yukarıda bahsedilen gerekçelerle Yüksek Dairece bozulmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir." görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.