muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/15765, Karar No: 2007/2712, Tarih: 27.02.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/15765 E.  ,  2007/2712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, tarımsal sulama abonesi olduğunu, 20.12.2004 tarihli faturanın elektrik tarifeler Yönetmeliğinin 38. maddesine aykırı olarak düzenlendiğini, itirazlarının dinlenmediğini, sayacın son endeksi ile ilk endeks arasındaki farktan ayrı olarak faturada hayali bir miktar ile reaktif enerji adı altında hesaplama yapılıp 19.330.380.000 Tl. istendiğini bildirip, 1.509.000.000 TL. borçlu olduğunun ve fazladan istenen kısmından borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı, davaya bakmanın idari yargının görev alanında ve faturanın doğru olduğunu bildirip davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davacının 1.509.606.095 Tl. borçlu olduğunun, fazla miktardan borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının mekanik sayacının söküldüğü tarihden sonra sulama dönemi süresince elektrik kullandığı ihtilafsızdır. Davaya konu edilen 20.12.2004 tarihli faturada son endeks ile ilk endeks arasındaki fark tüketimden ayrı olarak (+/-) tüketim adı altında bir miktarın daha ilave edilerek ve reaktif tüketimde nazara alınarak hesaplama yapıldığı görülmektedir. Davacı, faturada (+/-) olarak gösterilen miktar ile reaktif enerji olarak gösterilen miktarların

tahakkukta hesaplamaya dahil edilmemesi gerektiği iddiasıyla bu davayı açmıştır. Davalı ise Genel Müdürlüğünün talimatıyla 2004 yılı sulama mevsimi başlamadan önce yöredeki ... elektrik kullanımını önlemek için tüm mekanik sayaçların yerlerine digital sayaç takılmak üzere söküldüğünü, bir kısım abonelerin digital sayaç taktırmadan elektrik kullanmaya devam ettiklerini, bu nedenle Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 18. maddesi ile ... ve usulsüz elektrik kullanımına ilişkin ortak hükümler doğrultusunda saatsiz kullanılan dönemdeki harcamalar da nazara alınarak faturanın düzenlendiğini bildirmiştir.

Dosya içerisinde bulunan davalı idarenin yazı ve tutanakları ve aynı mahkemeden gelen benzer dosyalardan idarece mekanik saatlerin digital saatlerle değiştirilmek üzere söküldüğü anlaşılmaktadır. Davacıya ait mekanik sayacın söküldüğüne ve diğital sayacın takıldığına dair tutanak örnekleri dosyada bulunmamaktadır. Davacının mekanik sayacının söküldüğü ve digital sayacının takıldığına dair tutanak örnekleri davalı idareden getirtilmeli, İl ya da İlçe Tarım Müdürlüğünden sulama dönemi süresi sorularak Davacının mekanik sayacının söküldüğü tarihten digital sayacının takıldığı tarihe kadar, sayaçsız enerji kullandığının kabulü ile sayaç endeksinin göstereceği harcamadan ayrı olarak, fatura dönemide gözetilerek davacının kullandığı elektrik tutarının Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13,14,15. maddeleri ile Yine Enerji Piyasası düzenleme Kurulunun 2004 yılında “... ve Usulsüz Elektrik Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin” kararı doğrultusunda hesaplama yapılması gerekir. Mahkemece bu hususlar dikkate alınmadan eksik inceleme ile yürürlükten ... eski Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği hükümlerine göre hazırlanan yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedelerle 1 nolu bent uyarınca davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bent uyarınca hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 27.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7127, Karar No: 2024/8597, Tarih: 16.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7127 E.  ,  2024/8597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/266 E., 2024/538 K.

KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 34. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/1020 E., 2022/755 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, vekilin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında; adli yardım talebinde bulunan davacı, temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispata yarar herhangi bir bilgi ve belgeyi temyiz dilekçe ekinde dosyaya sunmamış olup bu şekli ile davacının temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa 6100 sayılı Kanun'un 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

16.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19953, Karar No: 2014/11978, Tarih: 15.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/19953 E.  ,  2014/11978 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/119352

Mahkemesi : Suluova Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 08.11.2012

Numarası : 2011226-2012/404

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

227 promil alkollü sanığın idaresindeki minibüs ile gündüz vakti, meskun mahalde ve ana yolda seyir halinde iken, tali yoldan bölünmüş anayola kontrolsüzce çıkan kamyonete çarptığı, kamyonetin çarpmanın etkisi ile savrularak yolun sağında beklemekte olan motorsiklet ve sürücüsüne çarparak, motorsiklet sürücüsünün hayati tehlike geçirecek ve vücudunda 6.derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; taksirle yaralama suçundan kusuru bulunmadığı nedeniyle beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmamakla birlikte iddianamede sanığın 227 promil alkollü olarak araç kullandığı belirtilerek trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan da kamu davası açıldığı anlaşılmakla, TCK'nın 179. maddesinin 3. fıkrası yollamasıyla 2. fıkrası gereğince trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/143, Karar No: 2010/220, Tarih: 09.11.2010

**Ceza Genel Kurulu         2010/11-143 E.  ,  2010/220 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2009/104289

Yargıtay Dairesi : 11. Ceza Dairesi

Sanıkların resmi evrakta sahtecilik suçundan lehe olduğu kabul edilen 765 sayılı TCY'nın 342/1 ve 80. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, adli emanette kayıtlı bulunan 3 adet tebligat aslının suçta kullanılmış olması nedeniyle 5237 sayılı TCY'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine ilişkin, Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 28.03.2006 gün ve 54-111 sayılı hüküm, katılan vekili ile sanık Ü.... A...ve sanıklar A...ve Hakem Z... müdafileri tarafından temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 11.05.2010 gün ve 11086-5921 sayı ile;

“Emanette kayıtlı üç adet tebligat aslının dosyada delil olarak saklanması yerine, 5237 sayılı TCK'nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından ‘5237 sayılı TCK'nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine’ ibaresi çıkartılarak yerine ‘dosyada delil olarak saklanmasına’ ibaresinin eklenmesi suretiyle” düzeltilerek onanmıştır.

Yargıtay C. Başsavcılığı ise 22.06.2010 gün ve 104289 sayı ile;

“Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.06.1990 gün ve 1990/6-144-174 sayılı ‘...Maliye Hazinesini davada taraf olmaktan bertaraf etmek amacıyla sahte adrese tebligat çıkartarak sahte mahkeme ilamı aldıkları, ancak bu sahtekarlığı taşınmazın kendilerine ait olduğu sübjektif inancı ile yaptıklarının anlaşılmasına göre haklarında TCK.nun 347. maddesinde düzenlenen hafifletici sebebin uygulanması gerekir’ şeklindeki kararı ve yine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.03.2006 gün ve 2006/6-22-38 sayılı ‘...bu şekilde sanıkların eylem birliği içerisinde Tebligat Yasası hükümlerine aykırı şekilde tebligatlar yapılmasını sağlayıp geçersiz tebligatlara istinaden katılan Hikmet’in gıyabında görülen dava sonucu sahte tenfiz ve tanıma ilamı sağladıkları, ancak sanıkların, katılanın yurtdışında ikamet etmesi ve tebligat işlemlerinin uzun zaman alacağı düşüncesi ile ileride verilecek olan tenfiz ve tanıma kararını, daha kısa bir sürede alma düşüncesiyle bu yola başvurdukları, dolayısıyla sahih bir keyfiyetin esbabı subitiyesini tedarik amacı ile fiili gerçekleştirdikleri saptanmakla...’ şeklindeki kararı ile bu karara atıf yapan Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 15.12.2009 gün ve 2007/1190-2009/15846 E.-K. sayılı kararı da göz önünde bulundurarak, davaya ilişkin dosyadaki delil ve belgeleri ele aldığımızda;

Katılan F...P...'nın ‘yargılamaya konu 20.07.1998 düzenleme, 25.07.1998 vade tarihli ve 1.000,00 TL bedelli senetteki imzanın kendisine ait olmadığından’ bahisle 01.10.2001 tarihinde Karaman Kapalı Cezaevi Müdürlüğü kanalıyla verdiği şikayet dilekçesi üzerine Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2001/(22)-36378 no'su üzerinden yürütülen soruşturma sonunda 10.06.2002 tarihli iddianame ile olayımızın da sanıklarından olan senet lehdarı Ü... A...hakkında ‘resmi belgede sahtecilik’ suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılması talebiyle Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesi'ne dava açıldığı, katılanın Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2002/327 Esas no'su üzerinden yürütülen bu davada 26.12.2002 tarihli celseye kadar bu senetteki imzanın kendisine ait olmadığını iddia ettiği ve bu davanın 26.12.2002 gün ve 2002/447 sayılı beraet karar ile sonuçlandığı, buna rağmen katılanın itiraza konu yargılama konusu olaya ilişkin olarak 2. kez verdiği 28.05.2003 tarihli dilekçesi ile Cumhuriyet savcısına verdiği 14.07.2003 tarihli beyanında dahi ‘söz konusu senedin sahte tanzim edildiğini’ iddia ettiği ve bu iddiasını 14.04.2004 tarihli celsedeki beyanına kadar sürdürdüğü anlaşılmaktadır.

Bu durum, belirtilen içtihatlar ve yargılama konusu olaya ilişkin davanın iddianamesindeki kapsam ile suç tarihlerinin 01.08.2001, 19.10.2001 ve 21.11.2001 olması hususlarına göre, sanıkların eylemleri 765 sayılı TCK'nun 347. maddesinde düzenlenen ‘sahih bir keyfiyetin esbabı subitiyesini tedarik amacı ile gerçekleştirdiklerinin’ kabulünün gerekeceği değerlendirilmekle, Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin bu konudaki aksi kabulünün hukuka aykırı olduğu kanaatine varılmıştır” görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurarak, Özel Daire düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün bozulmasına ve kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmesi talebinde bulun¬muştur.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay C. Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıkların eyleminin 765 sayılı TCY'nın 347. maddesinde düzenlenen suçu oluşturup oluşturmadığının tespiti ile belirtilen suçu oluşturduğunun kabülü halinde ise dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

20.07.1998 düzenleme tarihli bir milyar liralık senedin, 25.07.1998 ödeme tarihli olduğu, senedin alacaklısının Ü... A..., borçlusunun Y... P... ve kefilinin ise F... P... olduğu, senette borçlu ve kefil imzalarının eksiksiz bulunduğu,

İncelenen dosya içeriğine göre;

20.07.1998 düzenleme tarihli bir milyar liralık senedin, 25.07.1998 ödeme tarihli olduğu, senedin alacaklısının Ü... A..., borçlusunun Y... P... ve kefilinin ise F... P... olduğu, senette borçlu ve kefil imzalarının eksiksiz bulunduğu,

Adana 2. İcra Müdürlüğünün 2001/7964 sayılı takip dosyasının incelenmesinde, alacaklı Ü... A....vekili Avukat A....Z...'ın, borçlu F....P...hakkında 12.07.2001 tarihinde kambiyo senetlerine mahsus icra takibinde bulunduğu, ör: 163 nolu ödeme emrinin tebliğine ilişkin tebligatın önce Cumhuriyet Mh. ....Sk. No: ...ya çıkartıldığı, tebligatın bilatebliğ iadesi üzerine bu kez, ......Mh. 200 Sk. No:.../A adresine çıkartıldığı, ödeme emrinin 01.08.2001 tarihinde “birlikte ehil işçisi Hakim Z....” adı ile alındığı, icra takibinin bu şekilde kesinleştirildiği, icra müdürlüğünce borçlu müşteki adına çıkartılan ör: 103 nolu davet kağıdının bulunduğu tebligatın da yine aynı adrese çıkarıldığı, bu tebligatın da 19.10.2001 tarihinde “birlikte işvereni Hakim Danen” ismi ile alındığı ve borçlu müştekiye ait ..... ....... plaka sayılı aracın 20.09.2001 tarihinde haczinin yapıldığı, icra müdürlüğünce 21.11.2001 tarihinde yapılan ikinci açık artırmada borçlu müştekiye ait aracın satışı yapılarak ihaleyi alacaklı Ü....adına katılan Avukat A....Z....'ın aldığı, ayrıca ....Mh. ...Ada ...Parselde bulunan borçlu müştekiye ait taşınmaz üzerine de haciz şerh'i konulduğu,

Katılan F...P....'nın şikayeti üzerine sanık Ü... A... hakkında sahte resmi evrak düzenleme suçundan yapılan yargılama sonucunda Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesince 26.12.2002 gün ve 327-447 sayı ile, suça konu senetteki borçlu imzasının Y.... P..., kefil imzasının ise katılan F...P...ya ait olduğunun bizzat yargılama aşamasında ifadesine başvurulan katılan tarafından kabulü üzerine sanık Ü... A...'ın unsurları oluşmayan suçtan beraatına karar verildiği,

Dosya içerisinde bulunan Kira sözleşmesine göre, ör: 163 nolu ödeme emri ve ör: 103 nolu davet kağıdının tebliğ edildiği ...Mh. 200 Sk. No:..../A adresinde bulunan kasap dükkanının sanık Hakem Z.....'ın babası ve sanık A...Z....'ın da kayınpederi olan S...Z.... tarafından 01.04.2001 tarihinde kiralanarak kullanılmaya başlandığı,

Adana Kriminal Polis Laboratuarında başkomiser olarak görevli bilirkişi tarafından düzenlenen 07.01.2004 günlü bilirkişi raporuna göre, inceleme konusu 04275 numaralı, 19.10.2001 tebliğ tarihli tebliğ mazbatasında Hakim D...ve 6490 numaralı, 01.08.2001 tebliğ tarihli tebliğ mazbatasında Hakim Z....adına atılı bulunan imzaların Hakem Z....ın elinden çıktığının belirlendiği,

Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesince düzenlenen 24.11.2004 günlü bilirkişi raporunda da benzer görüşün bildirildiği,

Anlaşılmaktadır.

Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesince düzenlenen 24.11.2004 günlü bilirkişi raporunda da benzer görüşün bildirildiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan F....P.... aşamalardaki anlatımında özetle; Adana 2. İcra Müdürlüğünün 200l/7964 esas sayılı dosyasında a1eyhine takibe konulan 1 milyar liralık senedi sadece miktar kısmı yazılı olmak üzere borçlu olarak kardeşi Y...'un, kefil olarak da kendisinin imzalayıp borcuna karşılık A...A...isimli kişiye verdiğini, senette tanzim ve vade tarihi ile alacaklı kısmının boş olduğunu, senede konu borcun 750 milyon liralık kısmını elden A....e ödediğini, 250 milyon liralık borcunun kaldığını, A...'in oğlu M...'u kandırarak senedi Ü...'in aldığını ve Avukat A...Z...'a vererek aleyhine icra takibi başlatıldığını, senedi alacaklı olarak dolduran sanık Ümit'in deri tüccarı olup, Avukat A..Z... ve A...nun kasap olan eşi Hakem Z.... ile aynı mahallede oturduklarını ve ailecede görüştüklerini, icra takibinde tebligatların adresine değil de, Avukat A...Z...'ın talep ve bilgisi dahilinde sanık A..'nun eşi olan Hakem Z....'ın kasap dükkanı adres gösterilerek oraya yapılmak suretiyle takibin kesinleştirildiğini, tebligatları sanık Hakem Z...ın, Hakim Z..ve Hakim D.. isimlerini kullanarak aldığını, sanıklardan şikayetçi olduğunu belirtmiş,

Sanık Ü...Ac.. aşamalardaki savunmalarında özetle; üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, katılanın sahte olduğunu iddia ettiği senet yüzünden ağır ceza mahkeme¬sinde yargılanıp beraat ettiğini, katılanı ve bir kısım arkadaşlarının kendisi gibi bir çok esnafı dolandırdıklarını, daha sonra da haklarında bir çok asılsız iddialar ile şikayetçi olduklarını, ağır ceza mahkemesindeki yargılama aşamasında katılanın senetteki imzanın kendisine ait olduğunu itiraf ettiğini, avukatı vasıtasıyla senedi icraya koydurduğunu, ....Mh. .. Sok.No:.. da babasının ikamet ettiğini, bu adres ile katılanın ilgisinin olmadığını, tebligatın bu adrese yanlışlıkla gönderildiğini, daha sonra yaptığı araştırmalarda katılanın adresini ..Mh. 200 Sok. No:.../A Yüreğir Adana olarak tespit ettiği için bu adrese tebligat çıkarıldığını, tebligatları alan Hakim D...ve Hakim Z...isimli şahısları tanımadığını, kimsenin adresini sahte olarak bildirip, tebligat yaptırmadığını dile getirmiş,

Sanık Hakem Z... savunmasında özetle; sanık Ü..A...ile babasının kasap dükkanına uğradığında tanıştığını, Ü... A..'ın katılandan alacaklı olduğunu, elinde bir senet bulunduğunu söylemesi üzerine avukat olan eşi A...Z...'a gönderdiğini, Ü..'in tebligatın geri geldiğini, borçlunun elinde aracı olup kaçırabileceğini söylemesi üzerine, babasının dükkanının adresini Ü...'e verdiğini, bunu avukatına ver ben hallederim dediğini, eşi sanık A... Z..'ın bu adresi babası yeni dükkan açtığı için bilmediğini, yaptığı eylemin suç olduğunu da bilmediğini, isnat edilen suçun resmi evrakta sahtecilik suçunu oluşturmadığını söylemiş,

Sanık A..Z.. ise savunmasında özetle; sanık Ü.. A.. adına icra takibi yaptığını, yapılan tebligatın geri döndüğünü, ilanen tebligat yapılacağını müvekkiline söylediğini, ancak müvekkilinin iki gün sonra adres ile geldiğini, Ü... A..'ın eşi Hakem'in de arkadaşı olduğunu, eşinin babasına ait iş yerinin de yeni açılmış olduğunu, bu adresi bilmediğini, bilmeden ve adrese dikkat etmeden bu adrese tebligat çıkarttığını, eşinin de başka isimler ile tebligatı aldığını, eşinin kendisinin bilmesini istemediğinden tebligatı değişik isimler ile aldığını suçsuz olduğunu ifade etmiştir.

765 sayılı TCY'nın 347. maddesi; “Bir kimse geçen maddelerde beyan olunan cürümleri kendisi veya başkası için sahih bir keyfiyetin esbabı sübutiyesini tedarik maksadiyle işlemişse resmi evrak sahtekarlığından dolayı bir aydan iki seneye kadar ve resmi olmıyan evrak sahtekarlığından dolayı altı aya kadar hapis cezasına mahkum olur”,

5237 sayılı TCY'nın 211. maddesi ise; “(1) Bir hukukî ilişkiye dayanan alacağın ispatı veya gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla belgede sahtecilik suçunun işlenmesi hâlinde, verilecek ceza, yarısı oranında indirilir” hükümlerine amir olup, sahtecilik suçlarında (765 sayılı Türk Ceza Yasasının 339, 341, 342, 345. maddeleri ile 5237 sayılı Türk Ceza amacıyla hareket etmiş olması, gerek 765 sayılı TCY’nın 347. maddesinde, gerekse fiil ve Yasasının 204 ve devamı maddeleri) failin gerçek bir durumun kanıtlanmasını sağlamak hükümden sonra yürürlüğe girmiş bulunan 5237 sayılı TCY’nın 211. maddesinde ortak indirim nedeni olarak kabul edilmiştir. Anılan maddelerin uygulanabilmesi için, failin durumun gerçekliğine ve doğruluğuna inanması, bu inancın makûl ve meşru olması, failin haklı olduğu sübjektif inancı ile hareket etmesi gerekmektedir.

Bu bilgi ve belgeler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;