muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9063, Karar No: 2023/107, Tarih: 10.01.2023

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine göre davacı-karşı davalı erkek vekilinin tüm, davalı-karşı davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragraflar kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın lehine takdir edilen maddî tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddelerinde düzenlenen hakkaniyet kuralları hükümleri dikkate alınarak 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca daha uygun miktarda maddî tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

4.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın lehine takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak 4721 sayılı Kanun'un 175 inci maddesi uyarınca daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

5. 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın kusurlu olandan manevî tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Davacı- karşı davalı erkek boşanmaya sebep olan olaylarda tamamen kusurlu olup, bu kusurlu davranış aynı zamanda kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder niteliktedir. Öyleyse, davalı-karşı davacı kadın lehine 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası koşulları oluşmuş olup, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, fiilin ağırlığı ve hakkaniyet kuralları gözetilerek davalı-karşı davacı kadın lehine uygun miktarda manevî tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde bu isteğin reddi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda (3), (4) ve (5) numaralı paragraflarda belirtildiği üzere kadın lehine hükmedilen maddî tazminatın ve yoksulluk nafakasının miktarı ile manevî tazminat yönlerinden BOZULMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda (3), (4) ve (5) numaralı paragraflarda belirtildiği üzere kadın lehine hükmedilen maddî tazminatın ve yoksulluk nafakasının miktarı ile manevî tazminat yönlerinden BOZULMASINA,

2.Yukarıda (2) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davacı- karşı davalı erkek vekilinin tüm, davalı-karşı davacı kadın vekilinin sair temyiz tirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden Ömer'e yükletilmesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1607, Karar No: 2020/19684, Tarih: 24.12.2020

**7. Ceza Dairesi         2018/1607 E.  ,  2020/19684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

31.03.2015 tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki ... plakalı araçla Sarp Sınır Kapısından ülkemize giriş yaptığı, gümrük tescil işlemlerinin bitimine müteakip bahse konu araçta yapılan aramada 9 adet hareketli deri koltuk, 1 adet hareketli kadife koltuk, 1 adet deri sürücü koltuğu, 1 adet deri arka yaslanma minderi, 1 adet Mercedes marka araca ait ön göğüs, 1 adet Opel marka direksiyon simidi, 1 adet VİP araçlarda kullanılan katlanır sehpa ve 2 adet elektrikli cam krikosu olmak üzere toplam 17 adet otomobil parçası ele geçirildiği cihetle; sanık aşamalarda suça konu eşyaları ticari amaçla bulundurmadığını savunmuş ise de, ele geçen eşyaların miktar ve çeşitlilik itibariyle ticari mahiyette olduğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1. Dava konusu kaçak eşyaların müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 54/4. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 54. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2. İddianamede müsaderesi talep edilen nakil aracı hakkında bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/514, Karar No: 2014/1880, Tarih: 14.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/514 E.  ,  2014/1880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminata ilişkin davada ... 1.Aile Mahkemesi ve ... 3.Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Dava, davacının bir kısım maddi ve manevi zararlarının tazmini istemine ilişkindir.

Aile Hukuk Mahkemesince; davacının çocuğun yetiştirilmesi nedeniyle davalıdan katkı istemesi alacak davası niteliğindedir. Törende takılan takıların iade edilmemesine dayalı dava da alacak davası niteliğindedir. Diğer manevi tazminat talebi ise kendisinin resmi evlilik olacağına ilişkin kandırılmasına dayanmakta olup, BK 41 vd. Maddelerinde düzenlenen haksız fiile ilişkin tazminat davasıdır. Davacının yargılamaya ilişkin üç talebi de Aile Mahkemesinin görev alanında değildir, gerekçeleriyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise; dava evlilik dışı doğan çocuk için yapılan masraflar nedeniyle tazminat, nişan sırasında karşı tarafta kaldığı iddia edilen nişan hediyelerinin bedeli ve nişanın bozulması sebebiyle manevi tazminata ilişkindir. Nişanlanma hususu TMK 2.kitabının 1.kısmında düzenlenmiş, keza nişandan doğan her türlü davaları da bu kapsamda değerlendirmek gerekir. Yine müşterek çocuk için yapılan giderlere ilişkin talep de TMK 2.kitabında düzenlenmiştir, gerekçeleriyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Dava konusu olay nişanlanma hususu ile ilgili olup TMK 2.kitabının 1.kısmında düzenlenmiş olmasına göre uyuşmazlığın ... 1.Aile Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK.’nun 21.ve 22. maddeleri gereğince ... 1.Aile Mahkemesi Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8711, Karar No: 2021/2423, Tarih: 22.02.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/8711 E.  ,  2021/2423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ESKİŞEHİR 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 05/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 22/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5335, Karar No: 2021/3729, Tarih: 15.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/5335 E.  ,  2021/3729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 16.01.2020 tarih ve 2019/816 E- 2020/25 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 21.05.2020 tarih ve 2020/560 E- 2020/502 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından 2008/428 esas numarasıyla açılan alacak davasında 14.06.2011 tarihinde mahkemece davanın kabulüne karar verildiğini, ancak işbu kararın davalılar tarafından temyiz edildiğini ve yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay 11. H.D'nin 2011/11787 Esas 2012/18306 Karar sayılı ve 15.11.2012 tarihli verdiği kararla davanın reddi gerektiği gerekçesiyle bozulduğunu, mahkemenin de bozma kararına uyarak davanın reddine karar verildiğini, kararın temyiz edildiğini ancak onandığını, davacı şirketin yetkilisi olan ...'un yaptığı araştırma ve tespitler sonunda Yargıtay ll. Hukuk Dairesi üyelerinin bir kısmı hakkında yasadışı Fetö örgütüyle ilgili olarak soruşturma açıldığını ve 2 üyenin meslekten ihraç edildiği duyumlarını aldığını, bu bilginin doğruluğunun tesbiti mümkün olmadığından mahkemenin bu konuda araştırma yapıp kararlarda imzası bulunan hakimlerin ihraç edilmiş olmaları halinde bu durumun HUMK 375.1-a-b maddesi kapsamında mahkemenin kanuna uygun teşekkül etmemesi ve hakimin dosyaya bakamaması gerektiğini ileri sürerek, yargılamanın yenilenmesi taleplerinin kabulüyle davanın reddine ilişkin kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, ihraç kararlarında FETÖ/PDY ile ilgili ayrıntılı açıklamalara yer verilmekle birlikte, hangi hakim veya savcının hangi kusurlu eyleminden dolayı meslekten ihraç edildiği açıklanmadığını ve ihraç gerekçesi bahse konu örgüt ile irtibat ve mensubiyet olarak gösterildiğini, bunun dışında ihraç gerekçesinde bireyselleştirme bulunmadığını, HSK'nın hakim ve savcıların kusurları ile ihraçları arasında mesleki illiyet bağı kurmadığını savunarak, talebin reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacı vekili tarafından yargılamanın iadesi sebebi olarak ileri sürülen sebebin Kanunun 375'nci maddesinde sayılan sebeplerden olmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin yargılamanın iadesi talebinin, HMK.nın 379/2'nci maddesi uyarınca esasa girilmeden reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, davacı vekili tarafından yargılamanın iadesi sebebi olarak ileri sürülen sebebin Kanunun 375'nci maddesinde sayılan sebeplerden olmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin yargılamanın iadesi talebinin, HMK.nın 379/2'nci maddesi uyarınca esasa girilmeden reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15.04.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3648, Karar No: 2020/8863, Tarih: 22.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/3648 E.  ,  2020/8863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili davacıların murisi ...'ün Akbank ... Şubesinden tüketici kredisi kullandığını, işbu kredi sözleşmesi uyarınca şubenin aracılığı ile 02/05/2013 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli ... Hayat Poliçesinin düzenlendiğini, poliçe bedelinin de peşin olarak tahsil edildiğini, davacıların murisi ve oğulları ...'ün 02/04/2014 tarihinde vefat ettiğini, 18/06/2014 tarihinde ... Genel Müdürlüğüne vefat tazminatının ödenmesi talebi ile müracaat edildiğini, ancak davalı şirketin poliçenin başlangıç tarihinden önce ... Ca rahatsızlığı olduğu ve hastalık hakkında bildirimde bulunmadığı gerekçesi ile talebin reddedildiğini, davalının kötü niyetli olduğunu, davalı tarafından hazırlanan sözleşmenin şartlarının taraflar arasında ayrı ayrı ele alınarak görüşme ve tartışma konusu yapılmadığını, bu tür sözleşmelerin matbu olduğunu, hayat sigortasına dair poliçenin tüketici kredisinin imzalandığı tarihte, aynı yerde ve aynı anda bütün belgelerle birlikte kül halinde imzalandığını, bu nedenle murisin imzaladığı belgelerin müzakere edilmediğini, dava dışı Akbank ... Şubesi tarafından kredi sözleşmesinin imzalanması ile birlikte boş ve matbu taahhütlerinde alındığını, bu belgelerin herhangi bir ihtilaf halinde işlem uyarınca doldurulacağının açık

olduğunu, anılan nedenlerle hayat sigorta sözleşmesinden kaynaklanan 21.000,00 TL alacağın davalıya müracaat edilme tarihi olan 18/06/2014 tarihinden itibaren en yüksek ticari reeskont faizi üzerinden tahsiline, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müteveffa-sigortalı ...'ün Akbank ... Şubesinden kullandığı kredi ile ilgili olarak davalı şirket nezdindeki kredi grup hayat sigortası kapsamına girmek için 02/05/2013 tarihli uzun süreli kredi hayat başvuru formunu doldurduğunu, imzaladığını ve tamamen sağlıklı olduğunu beyan ettiğini, müteveffanın ... Ca hastalığına rağmen sağlıklı olduğunu beyan ettiğini, davalının imzalanan formdaki devamlı ilaç kullanmanızı gerektiren kronik bir hastalığınız var mı? sorusuna hayır yanıtı verdiğini ve hastalığını gizlediğini, müteveffanın vefatına neden olan bu hastalığı sigortalanma esnasında beyan etmekten kaçındığını, bu nedenle davalı şirketin sigorta poliçesi kapsamında tazminat ödemesinin hukuken mümkün olmadığını, anılan nedenlerle davacıların hukuki mesnetten yoksun talebinin reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia savunma toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın reddine karar verimiştir.

Dava, tüketici kredisi nedeni ile hayat sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece iddia savunma toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın reddine karar verimiştir.

Dava, tüketici kredisi nedeni ile hayat sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Sigorta sözleşmesi kurulurken sigortalıya yüklenen doğru bilgi verme (ihbar) yükümlülüğünü düzenleyen 6762 sayılı TTK'nın 1290. maddesi (6102 sayılı TTK 1435,1439 ve 1440. maddeler) Yargıtay'ın yerleşik kararları ile hayat sigortalarında da uygulanmaktadır. Hatta anılan bu düzenleme, Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-2.2. maddesi ile sözleşme hükmü halini almıştır.

Gerek TTK’nın düzenlemeleri ve gerekse Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-2.2. maddesi düzenlemesine göre sigorta şirketinin sorusu üzerine veya her hangi bir soru sorulmadan (dolayısı ile buna ilişkin bir form doldurulmadan) sigortalı, sözleşmesinin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlü olup, şayet sigortalı tarafından var olan hastalık kasten bildirilmemiş ise sigortacının sözleşmeden cayma hakkı söz konusudur.

Davacılar murisi ile davalı arasında 02/05/2013 başlangıç tarihli hayat sigorta sözleşmesi düzenlenmiş; poliçenin düzenlenmesinden sonra,muris 02/04/2014 tarihinde vefat etmiştir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, poliçenin düzenlenmesi sırasında kanser hastalığının olup olmadığı, sigortalının önceki hastalıkları ile ölümü arasında illiyet bağının olup olmadığı, bu hastalıkları kasten gizleyip gizlemediği, dolayısı ile ihbar yükümlülüğüne aykırı davranıp davranmadığı noktasında toplanmaktadır.

29.02.2016 tarihli Avukat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda "dosya kapsamındaki ... SGK İl Müdürlüğü'nün yazısına göre Sgk ya fatura edilen tedavi Giderlerini içeren listeye göre davacılar Murisi ...'ün 10.05.2012 tarihinde başlayıp vefat ettiği tarih olan 02.04.2014 e kadar değişik hastanelerde "tıbbi onkoloji"ve "radyasyon onkolojisi"tedavisi gördüğü , sigorta ettirenin sigorta sözleşmesinin yapıldığı sırada ... ca ( kalın bağırsak kanseri ) hastalığı olmasına ve tedavi görmesine karşın uzun süreli kredi hayat başvuru formunun sağlık bölümünde yer alan sağlık durumu ile ilgili olarak kendisinin sağlıklı bir kişi olarak beyan ettiğini, bu hastalığı sözleşmenin kurulmasından sonra da devam etmesine ve tedavi görmesine karşın sigortacıya bilgi vermediği, 02/04/2014 tarihinde vefat ettiğinin değerlendirilmesi gerektiği aksi kanaatte olunması halinde davalı sigortacı, ... ile Akbank ... şubesinin tazmin taleplerini ret ettiği 21/04/2014 tarihi itibariyle temerrüde düşmüş olmakla birlikte davacılar dava dilekçesinde 18/06/2014 tarihinden itibaren faiz talep ettiklerinden talepe bağlı kalınarak dava tarihi itibariyle toplam 21.000,00 TL birinci yıl teminat tutarı 18/06/2014 tarihinden 25/07/2014 tarihine kadar işlemiş temerrüt faizi 194,25 TL olmak üzere 21.194,25 TL olarak hesaplandığı beliritilmiştir.

Mahkmece bilirkişi raporundaki tespitler ve murisin dosya kapsamındaki tedavi evraklarından ... Medeniyet Üniversitesi ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 04/01/2016 tarihli yazılarından ...'ün 03/02/2014 tarihinde ve 02/04/2014 tarihinde yatarak tedavi gördüğü ... İl Sosyal Güvenlik Müdürlüğü ... Paşa Sağlık Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 08/01/2016 tarihli yazılarına göre de 23/10/2012 tarihinden itibaren Tıbbi Onkolojii ve Radyasyon Onkolojisi doktorlarınca yazılan muhtelif ilaçları kullanmaktan olduğu ve rahatsızlığını bildiği bu durumun sigorta yapılışı sırasında bildirilmediği anlaşıldığından bildirim yükümlülüğüne uyulmamış olunması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

6100 Sayılı HMK’nın 266. (1086 Sayılı HUMK m. 275) maddesinde, çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınması gerektiği hükmüne yer verilmiştir.

Murisin hastalıkları ile ölümü arasında illiyet bağı olup olmadığı konusunda uzman Doktor bilirkişiden rapor alınarak belirlenmesi gerekir. Mahkemece, bu hususda doktor bilirkişiden rapor alınmaksızın davacının tedavi evrakları üzerinden poliçenin düzenlendiği tarihte onkoloji tedavisi gördüğü ve buna ilişkin ilaçlar kullandığından ötürü beyan yükümlüğüne aykırı davrandığından bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.Eksik inceleme ile karar verilemez.

Mahkemece, sigortalının tüm tedavi evraklarının ilgili hastanelerden getirtillip sigortalı murisin tedavi gördüğü ve gizlediğinin belirtidiği hastalığı ile ölümü arasında illiyet bağının olup olmadığı, başka bir anlatımla ölümün gizlenen hastalıktan meydana gelip gelmediği ATK'den denetime elverişli rapor alınarak yukarıdaki açıklamalar ışığında sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 22.12.2020 Tarihinde oybirliği ile karar verildi.