muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/25386, Karar No: 2019/8696, Tarih: 24.09.2019

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2016/25386 E.  ,  2019/8696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/09/2019 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Davacı tarafından delil olarak mahkemeye sunulan bono 25/03/2011 tarihinde tanzim edilmiş olup, vade tarihi ise 30/06/2011'dir. Bononun tanzim edildiği tarihte yürürlükte bulunan 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 661. Maddesi "Poliçeyi kabul edene karşı açılacak davalar, vadenin geldiği tarihten üç yıl geçmekle müruruzamana uğrar." hükmünü ihtiva etmekte olup, benzer düzenlemeler, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun sırasıyla 749. ve 778. Maddelerinde de yer almaktadır. Bonoda bulunması gereken zorunlu unsurlar mülga TTK.'nun 688. maddesinde sayılmış, 689. maddede ise, zorunlu unsurları taşımayan bir senedin bono sayılamayacağı belirtilmiştir. Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında, Yasada belirtilen zorunlu unsurları taşımadığı için bono vasfını taşımayan senedin adi senet hükmünde olduğu, ancak, zamanaşımına uğramış bononun ise, HMK'nun 202. Maddesi anlamında (yazılı) delil başlangıcı olduğu, bu nedenle zamanaşımına uğrayan bonodan kaynaklanan alacaklar nedeniyle tanık dinlenebileceği, bono hamilinin davasını tanıkla ispatlayabileceği kabul edilmektedir. Ancak bu kabulün yasal ve hukuki bir gerekçesi de bulunmamaktadır. Düzenleyen tarafından içeriğine itiraz edilmeyen, ancak zamanaşımına uğramış bir bonoda meşru hamil, senedin bono vasfını kaybetmesinden dolayı, sadece takip hukukunun kendisine sağladığı hakları ve kolaylıkları kaybeder. Bunun dışında, bononun içeriğine konu alacak hakkı, genel zamanaşımı süresine kadar devam eder. Aksinin kabulü, daha kuvvetli bir senet olan bonoyu, daha az kuvvetli adi senede karşı daha zayıf bir yazılı belge haline getirir.

Bu açıklamalar ışığında davaya konu ihtilaf incelendiğinde; davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan HMK'nun 205. Maddesinde; "Mahkeme huzurunda ikrar olunan veya mahkemece inkar edenden sadır olduğu kabul edilen adi senetler, aksi ispat edilmedikçe kesin delil sayılırlar." denilmektedir. Bu maddeye istinaden, davacının mahkemeye sunduğu belge (zamanaşımına uğramış bono) kesin delil niteliğindedir ve davacı, bu belge ile davasını kesin bir delille kanıtlamıştır. Aksini ispat külfeti ise davalıdadır. Buna rağmen mahkemece "...Karz ilişkisinde paranın ödünç olarak verildiği hususunu davacı tarafın ispat etmesi gerekir. Davacı tarafça paranın ödünç olarak davalı tarafa verildiği hususunda herhangi bir yazılı belge sunulmamıştır..." şeklindeki gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş olması hatalıdır. Davacı tarafça sunulan belgeye göre ispat yükü davalı taraftadır. Kararın bu nedenle bozulması gerektiği kanaatindeyim. Bu nedenle, kararın onanması yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/6083, Karar No: 2009/7830, Tarih: 16.11.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/6083 E.  ,  2009/7830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 173 ada 1 parsel sayılı 1.134,19 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadim kullanım nedeniyle ... adına arsa niteliği ile tesbit edilmiştir. Davacılar ... ve ..., yasal süresi içinde irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli parselin eşit paylarla davacılar ... ve ... adlarına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Köy Tüzel Kişiliği temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın davacıların babası ve başka birkaç kişinin daha kullandığı özel harmanyeri olduğu ve davacılar lehine 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yolu ile kazanma koşullarının oluştuğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece yapılan keşifte dinlenilen 1950 ve 1951 doğumlu yerel bilirkişiler ile 1942 doğumlu tespit bilirkişisi çekişmeli taşınmazın davacıların murisine ait harmanyeri olduğunu onun dışında da kullanan birkaç kişi olduğunu belirtirken, 1949 doğumlu davacı tanığı taşınmazı sadece davacıların murisinin harmanyeri olarak kullandığını söylemiştir. Taşınmazın özel ya da umuma ait harmanyeri olup olmadığı kesin olarak saptanmadığı gibi, taşınmazın doğusu ..., batısı dere ile çevrili olduğu halde taşınmazın öncesinin ... boşluğu veya ... dere yatağından elde edilip edilmediği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı da belirlenmemiştir. Doğru sonuca varılabilmesi için mahallinde uzman ziraatçi ve Jeolog ile yerel bilirkişilerin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında dinlenilecek yerel bilirkişi, tespit bilirkişileri ve taraf tanıklarından taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, harman dökmenin ne zaman bırakıldığı, umuma ait harmanyeri olup olmadığı, taşınmazın etrafının çevrili olup olmadığı, ne zamandan beri boş olduğu, taşınmazın tamamının veya bir bölümünün ... ya da dere yatağından elde edilip edilmediği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak bilgi alınmalı, Jeolog ve ziraatçı bilirkişiden arazinin niteliğini ve öncesinin dere yatağı olup ./...

olmadığını belirtir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, taşınmazın keşif sırasında çektirilecek fotoğrafları da bilirkişi raporlarına eklenmeli, taşınmazın sınırları fen bilirkişisi tarafından fotoğraf üzerine işaretlenerek gösterilmeli, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin sürdürülüş biçimi ve süresi konusunda yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında doğacak çelişkiler giderilmeli, tespite aykırı sonuca varılması halinde tespit bilirkişileri de taşınmazın başında dinlenilerek çelişkinin giderilmesine çalışılmalı bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmamış olması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 16.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3499, Karar No: 2018/9914, Tarih: 25.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/3499 E.  ,  2018/9914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı ...... tarafından manevi ...... miktarı ile yoksulluk nafakası talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. "İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır (HMK m. 141)". Davacı ...... dava dilekçesi ile yoksulluk nafakası talep etmemiş, yasal süresinden sonra tahkikat aşamasına davacı ...... vekili 17.12.2013 tarihli dilekçeyle yoksulluk nafakası talebinde bulunmuş, davalı erkeğin ise bu talebe açık muvafakati olmamıştır. Bu talep, iddianın genişletilmesi niteliğindedir. Davacı ...... tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. O halde, davacı ......ın yoksulluk nafakası talebi hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilecek yerde yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi ...... isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmasına nazaran davacı ...... yararına hükmolunan manevi ...... azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi ...... (TMK m. 174/2) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1 ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.09.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/10765, Karar No: 2017/1528, Tarih: 16.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/10765 E.  ,  2017/1528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Evlenmenin Butlanı

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 02.03.2016 gün ve 23909 - 3889 sayılı ilamıyla ilgili davacı mirasçıları tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Dava 11.03.2009 tarihinde davacı vasisi tarafından açılmış, davanın devamı sırasında davacı erkek 05.05.2011 tarihinde ölmüştür. Bu durumda evlilik ölümle son bulmuş olup, davacının evliliğin mutlak butlanla iptaline yönelik talebi konusuz kaldığından "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerekirken “evliliğin mutlak butlan sebebiyle iptaline” karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur. Ne var ki ilk inceleme sırasında bu husus gözden kaçtığından bozma sebebi yapılmamıştır. Bu sebeple davacı tarafın bu yöne ilişkin karar düzeltme talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440/4. maddesi uyarınca davacı mirasçılarının karar düzeltme isteminin kabulüne; Dairemizin 02.03.2016 tarih ve 2015/23909 esas ve 2016/3889 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme kararının yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, istek halinde karar düzeltme harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 16.02.2017 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2023/1659, Karar No: 2023/4066, Tarih: 08.06.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/1659 E.  ,  2023/4066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı/alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

02.03.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik 2004 sayılı İİK'nın 363/1. maddesine göre; istinafı kabil olan icra mahkemesi kararlarına karşı, ait olduğu alacak, hak veya malın değer veya miktarı 1.000 TL’yi geçmesi şartıyla istinaf yoluna başvurulabilir. Anılan hükümdeki kesinlik sınırının, aynı Kanunun ek (1). maddesi dikkate alındığında, 20.07.2016 tarihinden itibaren 2.190 TL, 24.11.2016 tarih ve 6373 sayılı Kanunun 3. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu 02.12.2016 tarihinden itibaren 7.000 TL, yine aynı Kanunun ek (1). maddesi uyarınca da 01.01.2017 tarihinden itibaren 7.260 TL, 01.01.2018 tarihinden itibaren 8.310 TL, 01.01.2019 tarihinden itibaren 10.280 TL, 01.01.2020 tarihinden itibaren 12.600 TL, 01.01.2021 tarihinden itibaren 13.740 TL, 01.01.2022 tarihinden itibaren de 18.710 TL olarak uygulanması gerekmektedir.

Somut olayda, davacının hatalı olan icra takibi ve icra emrinin iptali talebiyle icra mahkemesine başvurduğu, Alucra İcra Hukuk Mahkemesinin 12.11.2021 tarih ve 2021/1 E.-2021/1 K. sayılı kararı ile talebin kabulü ile icra emrinin iptaline karar verildiği, davalı alacaklı tarafından, talebin kabulüne dair İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 4.Hukuk Dairesinin 21.12.2022 tarih ve 2022/2477 E. ve 2022/1895 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun İİK'nın 363/1 ve 365/3. maddesi gereği reddedildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin de reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık konusu değerin (Ör:44 Taşınır Rehninin Paraya Çevrilmesi Yoluyla İlamlı Takipte Takip Çıkışı Miktarı: 4.206,44 TL), İlk Derece Mahkemesinin karar tarihine göre kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından İİK'nın 365/3. maddesi gereğince istinaf isteminin reddi kararı doğru olup, anılan Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin son kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine dair son kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle

SONUÇ : Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine dair son kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle

uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 08.06.2023 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1891, Karar No: 2022/898, Tarih: 10.02.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/1891 E.  ,  2022/898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ANKARA 15. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tespit davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; tarafların istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen karar, taraf vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmekle, duruşma günü olarak belirlenen 10/02/2022 tarihinde davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ...geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; sağlık hizmeti satın alınması sözleşmesi gereğince 2015 Yılı Ekim ayından 2016 Yılı Ağustos ayına kadar Kuruma sunduğu faturalardan davalı tarafından yapılan 292.044,54 TL kesintinin hukuka aykırı olduğunun tespitini istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; davacının Ekim 2015-Ağustos 2016 tarih aralığındaki faturalarından toplam 188.016,41 TL'lik kesinti yapıldığı, alınan uzman bilirkişi raporuna göre bu kesintilerin 83.898,28 TL'lik kısmının taraflar arasındaki sözleşme ve SUT hükümlerine aykırı olarak gerçekleştirildiği anlaşıldığından davanın kısmen kabulüne, 83.898,28 TL’lik kesintinin hukuka aykırı olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; dava dosyası içeriği, ilk derece mahkemesi gerekçesi ve yargılama sırasında hukuka uygun olarak düzenlenen bilirkişi ek raporu ile davacıdan yapılan 292.044,54 TL kesinti üzerinden hareketle ek raporda örnekleme yoluyla yersiz kesintilerin tespit ve hesap edildiği, mahkemece hüküm kurmaya elverişli ve yeterli görülen bilirkişi ek raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmakla tarafların istinaf başvurularının esastan reddine dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Tarafların temyiz itirazlarının incelenmesi yönünden;

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Tarafların temyiz itirazlarının incelenmesi yönünden;

6100 sayılı HMK'nın 266. maddesi hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hakimlik mesleğinin gereği olarak hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her halde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir.

HMK’nun 281. maddesinde, tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme yaptırabileceği açıklanmıştır.

Bilirkişiler, raporlarını hazırlarken raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu aynı zamanda Yargıtay denetimine de elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hüküm kurmaya dayanak yapılabilir.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hâkim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hâkim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Davacının, Kurum mensubu hastalara verdiği hizmet bedellerine ilişkin sunduğu faturalardan Kurumca yapılan 292.044,54 TL kesintinin iptalini istemesi üzerine mahkemece alınan bilirkişi ek raporunda 188.016,41 TL’lik kesintinin yersiz olduğunun tespit edilmesi üzerine yargılama bitirilerek gerekçeli kararda bilirkişi raporunun hükme esas alındığı belirtilmesine rağmen, 83.898,28 TL’lik kesintinin hukuka aykırı olduğunun tespitine karar verilmiştir. Ayrıca alınan bilirkişi raporuna karşı davacı tarafça, fizik tedavi ve rehabilitasyon bölümüne ilişkin tedavi bedeli kesintisinin yerinde olmadığına dair itiraz edilmiş olmasına rağmen gerekçesi belirtilmeden sadece 140,40 TL’lik kesintinin yerinde olmadığı görüşü bildirilen bilirkişi raporuna göre karar verilmiştir. Tüm bu nedenlerle mahkemece yapılması gereken SUT hükümleri ve ilgili mevzuattan anlayan Fizik tedavi uzmanı doktorlardan oluşan bir heyetten tarafların iddia ve savunmalarına göre fizik tedavi ve rehabilitasyon bölümüne ilişkin kesintinin yerinde olup olmadığının ilgili mevzuata uygun olarak tereddüde yer vermeyecek şekilde belirlendiği; ayrıntılı, açıklayıcı, hüküm kurmaya elverişli ve Yargıtay denetimine uygun, tarafların itirazlarını karşılayacak şekilde rapor alınarak hüküm kurulması gerekirken, itiraza uğramış, eksik inceleme yapan bilirkişi raporu benimsenmesi ve raporun hükme esas alınmasına rağmen, rapor doğrultusunda karar verilmemiş olması hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; Davalı SGK Başkanlığı'nın, 492 sayılı Harçlar Kanunu ve 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36. maddesi hükmüne göre harçtan muaf olması nedeniyle davacı tarafından karşılanan 29.20 TL başvurma harcının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle eleştiri konusu yapılmıştır.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ : Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının taraflar yararına BOZULMASINA, 3.815 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin yekdiğerinden alınıp yekdiğerine verilmesine, peşin alınan temyiz harcının talebi halinde davacıya iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 10/02/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.