muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/11151, Karar No: 2018/4787, Tarih: 26.02.2018

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı, nispi emredici bir nitelik taşır. Tarafların bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, sözleşmelerle daha yüksek bir oran tespiti mümkündür.

Fazla çalışma ücreti ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanır. Son ücrete göre hesaplama yapılması doğru olmaz. Yargıtay kararları da bu yöndedir. Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönem içinde işçi ücretlerinin miktarı da belirlenmelidir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak bilinmeyen ücretin buna göre tespiti de Dairemiz tarafından kabul görmektedir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanması gibi durumlarda, bilinen son ücretin asgari ücrete oranının geçmiş dönemler yönünden dikkate alınmasının doğru olması doğru olmaz. Bu gibi hallerde ilgili meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler ücretleri sorulmalı ve dosyadaki diğer deliller bir değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırkbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları, fazla sürelerle çalışma olarak adlandırılır. Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde normal çalışma saat ücreti yüzde yirmibeş yükseltilerek ödenir.

4857 sayılı İş Kanunu işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanları ve taleple bağlı kalınarak günlük ortalama 07:30-21:30 saatleri arası haftalık 21 saatin üzerinde çalıştığı ortada ise de Yargıtay kararlarında günlük 3 saatten fazla çalışmanın kabulünün mümkün olmadığı belirtilerek davacının haftalık 21 saat çalışma yaptığı kabul edilerek saatlik ücretin % 50 fazlasıyla hesaplama yapılmıştır. Davacının haftada 6 gün çalıştığı hususu göz ardı edilmiştir.

Ayrıca davacının pazarlama elemanı olarak işyeri dışına çıkarak pazarlama yaptığı, bu şekilde mesaisini ayarladığı, primin ise mesai artıkça arttığı anlaşılmaktadır. Komisyon niteliğindeki prim usulü, satış bedelinin belirli oranına denk gelmekte, bir anlamda davacı yüzde usulü çalışmaktadır. Bu durumda ise davacının fazla mesai ücretinin sadece % 50 zamlı kısmının hesaplanarak hüküm altına alınması gerekir.

Mahkemece yapılacak iş davacının fazla mesaisinin zamsız kısmının ödenip sadece % 50 zamlı ödenmesi gereken kısmının ödenmediğinin kabulüyle ve günlük 3 saatten haftada 6 gün 18 saat fazla çalışma yaptığının tespitiyle bilirkişiden yeni bir rapor alarak fazla mesai ücreti alacağını kabul etmektir. Hatalı değerlendirmeye dayalı bilirkişi raporu esas alınarak verilen kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

F.K.
Yargıtay — Esas No: 2012/22399, Karar No: 2013/10453, Tarih: 10.05.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/22399 E.  ,  2013/10453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, ücret ve fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacıyı kendisine ait işyerinde çalıştırmasının sözkonusu olmadığını işyerinin babasına ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davalı ... kamal Taka'ya ait her hangi işyeri ve Sosyal Güvenlik Kurumu kaydı bulunmadığı gerekçesiyle pasif husumet yokluğu sebebi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki husumet noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı; ... tarafından 17.09.2010 tarihinde Ataköy'deki Hakim ve Savcı lojmanları olarak kullanılan B 22 ve 24 binalarının kalorifer, kazan ve tesisat tamiri işinin alındığını ve kendisiyle yevmiye usulü anlaşma yapmasına rağmen sigorta primlerinin ve ödenmediğini ileri sürerek ödenmeyen ücret ve fazla çalışma alacağını talep etmiştir. Davalı, kendine ait işyerinde davacıyı çalıştırmasının sözkonusu olmadığını savunmuş dosyaya gönderilen belgelere göre Ataköy dokuzuncu kısım Hakim ve Savcı lojmanları olarak kullanılan B 22 ve 24 binalarının kalorifer, kazan ve tesisat tamiri işinin müteahhit Hüsnü Taka tarafından üstlenildiği tespit edilmiştir. Davalı tanığı davacının ...'nın işçisi olarak çalıştığını, ... ...'nın babası olduğunu beyan etmiştir. Davacının Hüsnü Taka'ya ait işyerinde oğlu ... tarafından işe alınması, tanık beyanı, dosyadaki tüm bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde temsilde hata durumu çerçevesinde davanın doğru hasma yöneltilerek tevcihteki yanılgı giderilmeli, doğru hasmın göstereceği kanıtlar toplanmalı, bundan sonra sonuca gidilmelidir.

...'nın taraf ehliyeti ve temsilci sıfatı yoktur. Mahkemece davanın doğru hasma yöneltilmesi için davacıya süre verilmesi gerekirken pasif husumet yokluğu sebebi ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7060, Karar No: 2022/3248, Tarih: 28.04.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/7060 E.  ,  2022/3248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.02.2014 gününde verilen dilekçe ile muhtesat aidiyetinin tespiti ve muhtesat bedelinin tahsili talep edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne - kısmen reddine dair verilen 05/07/2021 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine vekili, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ve Kahramanmaraş Büyükşehir Belediyesi vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R

Dava, muhtesat aidiyetinin tespiti ve muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin ikamet ettiği ... ilçesi, ... Köyünün buluduğu bölgede yapımına başlanılan "... Barajı ve Hidroelektrik Santrali Projesi" kapsamında; müvekkilinin kamulaştırılan arazilerinin dışında kalan ve kadastro çalışmaları sırasında tescil harici bırakılan yerlerde de müvekkilince dikilip yetiştirilmiş ağaçları bulunduğu halde bedellerinin ödenmediğini, Elbistan Mahkemeleri aracılığıyla yapılan tespitlerde tescil harici alanlardaki davacıya ait ağaçlar için 23.515,00 TL bedel belirlendiğini beyan ederek; belirtilen yerlerde müvekkilince dikilip yetiştirilmiş olan ağaçların davacıya aidiyetine ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 23.515,00 TL ağaç bedelinin davalı ...Ş'den tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirkete husumet yöneltilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, aleyhine tespit istenmesi ve davalı gösterilmesi gereken tarafın Hazine veya köy tüzel kişiliği olduğunu, müvekkilinin kamu kuruluşu niteliğinde olmayıp kamulaştırma yapamadığı için öncelikle davanın husumet yokluğundan reddi gerektiğini, EPDK kayıtlarına göre davacının mülkiyetindeki 102 ada 12 parsel sayılı taşınmazın tamamının kamulaştırılarak Hazine adına tescil edildiğini, davacının bu taşınmazından başka kamulaştırılan taşınmazı bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece verilen ilk kararda; Enerji-Sa aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddine, davacının davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine, ... ilçesi, ... Mahallesi sınırlarında bulunup 06.05.2016 tarihli fen bilirkişisi raporunda (A) ve (B) harfi ile gösterilen ve kadastro paftasında "yol" olarak görünen taşınmaz üzerindeki ve ... ilçesi, ... Mahallesi sınırları içerisinde kalan 06.05.2016 tarihli bilirkişi raporunda (A1) ve (A2) olarak gösterilen yerlerdeki ağaçların davacıya ait olduğunun tespitine, fen bilirkişisi raporunda krokide gösterilen ve davacıya ait olduğu tespit edilen yerler için 23.515,00 TL. tazminatın davalı EPDK'dan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm davalılardan Hazine vekili ve Enerji-Sa Enerji Üretim A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 11.06.2020 gün ve 2017/2657 Esas - 2020/3355 Karar sayılı bozma ilamı ile; "... HMK’nin 24. maddesine göre EPDK aleyhine açılmış bir dava bulunmadığı ve ilgili kurum taraf sıfatını almadığı halde aleyhine tazminata ilişkin hüküm kurulmasının doğru olmadığı; davalılardan Enerji-Sa Enerji Üretim AŞ. vekilinin temyiz itirazlarına gelince, davalı ...Ş. aleyhine açılan alacak davasının pasif dava ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olmasının doğru olmadığı..." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyan mahkemece yapılan yargılama neticesinde verilen hükümde; muhdesatın aidiyetinin tespiti talebi yönünden davanın kabulü ile, ... ilçesi, ... Mahallesi sınırları içerisinde olup 06.05.2016 tarihli fen bilirkişisi raporunda (A) ve (B) harfi ile gösterilen ve kadastro paftasında "yol" olarak görünen taşınmaz üzerindeki ve ... ilçesi, ... Mahallesi sınırları içerisinde kalan, 06.05.2016 tarihli bilirkişi raporunda (A1) ve (A2) olarak gösterilen yerlerdeki ağaçların davacı tarafından meydana getirildiğinin (dikilip yetiştirildiğinin) tespitine; muhdesat bedeli talebi yönünden; Enerjisa Üretim A.Ş. aleyhine açılan davanın pasif dava ehliyeti yokluğu sebebiyle reddine, EPDK aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile fen bilirkişisi raporundaki krokide gösterilen ve davacıya ait olduğu tespit edilen yerler için 23.515,00 TL tazminatın davalı EPDK'dan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine, karar verilmiştir.

Hükmü davalılar Hazine, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ve Kahramanmaraş Büyükşehir Belediyesi vekilleri temyiz etmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre;

Hükmü davalılar Hazine, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ve Kahramanmaraş Büyükşehir Belediyesi vekilleri temyiz etmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre;

1- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297/2. maddesi; "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." hükmünü amir olup, buna göre hüküm fıkrasının, tarafların taleplerini karşılayacak, infazda tereddüt yaratmayacak şekilde, açık ve maddeler halinde oluşturulması gerekir. Davalılardan Hazine ve Kahramanmaraş Büyükşehir Belediyesi vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede; Hazine ve Büyükşehir Belediyesi kamulaştırma yapan kurum olmadıkları halde aleyhlerine açılan davaların pasif husumet yokluğu nedeniyle reddi gerekirken, bu hususta mahkemece olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiş, talepleri tek tek karşılama ilkesine aykırı olması nedeniyle hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

2- Davalılardan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede; yukarıda Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin belirtilen bozma ilamında açıkça bozma konusu yapılarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu aleyhine açılmış bir dava olmadığı belirtildiği ve mahkemece de bozma ilamına uyulduğu halde dahili davalı etme yöntemiyle anılan kurum davalı olarak gösterilip hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10787, Karar No: 2014/15961, Tarih: 14.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/10787 E.  ,  2014/15961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 52. Asliye

Taraflar arasındaki davada... 14. Asliye Ticaret Mahkemesi ile... 52. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Dava, alacak istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesi, uyuşmazlığın deniz hukukunu ilgilendirdiğini belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

... 52. Asliye Ticaret Mahkemesi ise, davanın 6762 sayılı TTK.nin 4. kitabında yer alan deniz hukukuna ilişkin uyuşmazlıklardan olmadığı ve genel hükümler kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

6762 sayılı TTK.’nun görev hususunu düzenleyen 4. maddesine 20.04.2004 tarih, 5136 sayılı Kanun ile eklenen son fıkrayla “İş durumunun gerekli kıldığı yerlerde HSYK.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığı’nca bu Kanunun dördüncü kitabında yer alan deniz hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulacağı ve bu mahkemelerin yargı çevresinin HSYK. tarafından belirleneceği” hükmü getirilmiştir.

TTK.’na eklenen metinden de anlaşılacağı gibi, TTK.’nun 4. kitabında yer alan 816 ilâ 1262. maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların deniz hukukuna ilişkin olduğu ve Denizcilik İhtisas Mahkemesinde, yahut bu davalara bakmakla görevli asliye mahkemelerinde görülmesi gerektiği hususu tartışmasızdır.

Somut olayda davacı, deniz tarama işiyle iştigal eden şirket olduğunu, davalı ile sözleşme yapılarak iskele ve deniz tabanının tarama işinin yapımı konusunda anlaşma yaptıklarını, davacının tüm ekipmanını limana indirmesine rağmen limanın müsait olmaması nedeniyle gerekli işlemlerin yapılamadığını, ekipmanın sebepsiz yere bekletildiğini belirterek ödenmeyen hakediş bedelleri, tarama gemisinin kira bedeli ile ekipman bekleme demuraj bedelinin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Buna göre taraflar arasındaki uyuşmazlık hizmet sözleşmesi hükümlerine tabi olup, TTK.’nun dördüncü kitabında yer alan deniz ticaretine ilişkin hükümlerin uygulanması olanağının bulunmamasına göre, uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesi’nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 14. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10412, Karar No: 2018/4026, Tarih: 29.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/10412 E.  ,  2018/4026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Asliye Ticaret Mahkemesi’nce duruşmalı olarak verilen 21.04.2016 gün ve 2014/307-2016/362 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, davacının dava dışı asıl kredi borçlusundan olan alacağının asıl borçlu ile davalılar arasında fiili ve organik bağ bulunduğu iddiasıyla perdenin kaldırılması, nam-ı müstear ve dürüstlük kuralına aykırılık nedeniyle davalılardan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalılar vekili tarafından adli yardım talepli temyiz edilmiştir.

1- 6100 sayılı HMK'nin 335 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin davanın gerektirdiği giderleri ödemekten kısmen veya tamamen acz içinde bulunduğunu (fakirlik şartı) ve davasında veya savunmasında haklı olduğunu (haklı olma şartı) ispat etmesi gerekir. Aynı Yasa’nın 336/2. maddesine göre de talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.

Davalılar ... ve ...’in talep dilekçesi içeriği ve ekli belgeler ve yatırılacak harcın tutarı gözetilerek, HMK 336/2 ve 337/1. maddeleri çerçevesinde davalı gerçek kişilerin kanun yolu harç ve giderleri bakımından adli yardım talebinin kabulüne ve temyiz itirazlarının incelenmesine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı şirketin adli yardım talebi ile ilgili olarak ise, HMK'nin 336/2. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinin ekinde sunduğu belgelerin anılan hususları ihtiva etmediği anlaşılmakla, davalı şirketin kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK'nin 337/2. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

3- Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, Dairemizce davalı şirket yönünden adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden, bu kez mahkemece davalı şirkete adli yardım talebinin reddedildiğinin bildirilmesi, mümeyyiz davalı şirket tarafından itiraz edilmediği taktirde, 1086 sayılı HUMK 5236 sayılı Kanun ile değişik 432. maddesi yollaması ile 426/D maddesi uyarınca temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay'a sevki giderinin ikmali için davalı şirkete HUMK anılan hükümleri uyarınca gerekli meşruhata havi davetiyenin usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi gerekmektedir.

Ancak, davalı şirket tarafından Dairemizce verilen adli yardım talebinin reddine ilişkin karara itiraz edildiği taktirde, 11.04.2013 tarih 6459 sayılı Yasa'nın 23. maddesi ile değişik HMK'nin 337/2. maddesi gereğince işlem yapılması gerektiğinden dosyanın mahalline iadesine karar verilmiştir.

Ancak, davalı şirket tarafından Dairemizce verilen adli yardım talebinin reddine ilişkin karara itiraz edildiği taktirde, 11.04.2013 tarih 6459 sayılı Yasa'nın 23. maddesi ile değişik HMK'nin 337/2. maddesi gereğince işlem yapılması gerektiğinden dosyanın mahalline iadesine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin kanun yolu harç ve giderleri bakımından adli yardım talebinin kabulüne; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı şirketin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin REDDİNE, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, mahkemece Dairemizin adli yardım talebinin reddi kararının davalı şirkete tebliği ve sonucuna göre işlem yapmak üzere dosyanın mahalline İADESİNE, 29.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3289, Karar No: 2012/11343, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3289 E.  ,  2012/11343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 2008 yılında yapılıp 22.12.2008 ilâ 20.01.2009 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşen arazi kadastrosu sırasında ... köyü, 129 ada 256 parsel sayılı 1447,87 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle arsa niteliğiyle davalı gerçek kişiler adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmakla birlikte mütegayip eşhastan kalan yani kayıp ve yitik kişilerden Hazineye intikal eden tapulu yer olduğu iddiasıyla kadastro mahkemesinde tespite itiraz davası açmıştır. Askı ilân süresi içerisinde dava açılmadığı gerekçesiyle kadastro mahkemesince verilen görevsizlik kararı üzerine davacı yanın başvurusu ile dosya sulh hukuk mahkemesine intikal ettirilmiştir. Orman Yönetimi ise, 12.11.2010 tarihli harçlı dilekçesiyle taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla davaya katılmıştır. Mahkemece, davacı Hazinenin davasının reddine, katılan davacı ... Yönetiminin açtığı davanın ise kabulüne ve dava konusu ... köyü, 129 ada 256 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava; devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yer ve orman iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın ibreli ağaç rumuzlu bölmede, orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve Hazinenin dayandığı tapu kaydının kaya, kaya, Cebel ve Kayalık sınırlı olup her yere uyabilecek nitelikte kayıt olduğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 08/10/2012 günü oybirliği ile karar verildi.