muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/34555, Karar No: 2017/15373, Tarih: 25.12.2017

Başkalarının şöhretini ve haklarını koruma, ifade özgürlüğünün kısıtlanması için ileri sürülen gerekçelerden önde gelenidir. Bu nedenle AİHM, bu alanda, başta basının olmak üzere ifade özgürlüğüne tanınan yüksek korumayı kapsayan içtihatlar geliştirmiştir.

AİHM, sert ve kırıcı, rahatsız edici eleştirilerin yanı sıra tartışma konusu olan konulara dikkat çekmek bakımından avantajlar sunan hicivleri de kabul edilebilir olarak görmüştür.

Bu alandaki temel tartışma konusu, ifade özgürlüğünün kullanılması ile kişinin şöhret ve haklarına yönelik saldırı arasındaki sınırın nasıl ve hangi ölçütlere göre saptanacağı ile ilgilidir. Korunma gerekçesiyle ifade özgürlüğü kullanılamaz bir hak haline getirilmemelidir. Kişilik haklarının korunması Sözleşme’nin 8. maddesi tarafından güvence altına alınan bir haktır. AİHM’in Sözleşme’nin 8 ile 10. maddeleri arasında bir çatışma olduğunda, yani terazide bir yanda “kişilik hakları”, diğer yanda “ifade özgürlüğü” bulunduğu durumlarda, tercihini daha çok ifade özgürlüğünden yana kullandığı söylenebilir. Bu nedenle kişilik hakkının korunması ile ifade özgürlüğü arasındaki dengeyi iyi sağlamak gerekmektedir. Özellikle siyasetçilerin kişilik hakları ve şöhretleri söz konusu olduğunda bu dengede ifade özgürlüğünün ağır bastığına kuşku yoktur. AİHM’in içtihatlarında eleştirinin sınırı bakımından bir hiyerarşi oluşturduğu söylenebilir. Buna göre kabul edilebilir eleştirinin sınırı en geniş anlamda bir siyasal organ söz konusu olduğunda geçerli olmakta, bunu sırası ile politikacılar, kamu görevlileri ve sıradan vatandaşlar takip etmektedir.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere oranla daha geniş olduğu yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir. Siyasetçiler bu nedenle basın ve gazeteciler tarafından getirilen eleştirilere daha geniş bir hoşgörü göstermek zorundadırlar.

Siyasetçilere hakaret alanında önemli davalardan biri Lingens/Avusturya davasıdır. Lingens/Avusturya davasına konu olan olayda, Avusturya’da 1975 yılında yapılan seçimlerden sonra, bir gazeteci olan başvurucu Lingens, geçmişinde Nazi faaliyetleri bulunan bir siyasetçi ile koalisyon kuracağını açıklayan Federal Şansölye Bruno Kereiski’yi eleştiren iki yazı yayımlamıştır. Yazdığı iki yazıda Lingens bu koalisyon girişiminin “ahlaksızca”, “yüz kızartıcı”, “en adi türden fırsatçılık” olduğu ifadelerine yer vermiştir. Şansölyenin bu sözlere karşı açtığı davada, para cezasına çarptırılan Lingens, 10. maddenin ihlal edildiği iddiası ile AİHM’e başvurmuştur. AİHM, bu kararında politikacıların kendilerine yöneltilen ağır eleştirilere tahammül etmek durumunda olduğunu vurgulamış, ifade özgürlüğünün ihlal edildiği sonucuna varmıştır.

Eon/Fransa davasında AİHM, bir siyasî eylemcinin, yergi niteliğinde bir pankart açarak Fransa Cumhurbaşkanı’na hakaret etmekten hüküm giymesini incelemiştir.

Bu davada, 2008 yılında Fransa Cumhurbaşkanı‘nın ziyareti sırasında, başvuran, Cumhurbaşkanı korteji geçmek üzereyken, üzerinde (Defol git, salak herif) yazılı bir pankart sallamıştır. Bu, Cumhurbaşkanı‘nın kendisi tarafından dile getirilen ve bolca reklâmı yapılan bir ifadesini ima etmekteydi. Söz konusu ifade, yaygın bir biçimde yorumlara ve medyada geniş yer almasına yol açmış; internette çokça dolaşmış ve gösterilerde slogan olarak kullanılmıştı. Başvuran, derhâl durdurulmuş ve daha sonra, hakkında savcı tarafından, Cumhurbaşkanı'na hakaret etmekten soruşturma yapılmıştır. Suçlu bulunmuş ve kendisine otuz avro para cezası verilmiştir; bu ceza ertelenmiştir. Başvuranın temyiz başvurusu reddedilmiştir.

İfade özgürlüğünden yararlanmayacak söylemler ise tehdit, değer yargısı niteliği taşımayan sövme, nefret söylemi bizatihi ifade özgürlüğünü kaldıracak bu hakkı kullanılamaz kılacak şiddet söylemleri bu korumadan yararlanamayacaktır.

AİHM’e göre başvuranın mahkûmiyeti, ifade özgürlüğü hakkına, kamu makamlarının müdahalesi anlamına gelmiştir. Müdahale, kanunla öngörülmüş olup, başkalarının şöhretini koruma meşru amacını gütmüştür. Cumhurbaşkanı korteji halka açık yoldan geçtiği sırada başvuran tarafından sallanan pankart üzerinde yazılı (Defol git, salak herif) ifadesi, kelimenin tam anlamıyla, Cumhurbaşkanı’na saldırıydı. Bununla birlikte, söz konusu ifadenin, özellikle hitap edilen kişinin statüsü, başvuranın kendi konumu, geçmişte kullanılan bir cümlenin tekrarlanma biçimi ve bağlamı dikkate alınarak, davanın genel bağlamı içerisinde incelenmesi gerekmektedir.

Cumhurbaşkanı tarafından dillendirilen bir ifadenin tekrar edilmesi, ne Cumhurbaşkanı'nın yaşamını veya onurunu hedef almakta, ne de basit bir biçimde kendisi aleyhinde karşılıksız bir şahsî saldırı anlamına da gelmekteydi. Başvuran, bir eylemci ve devlet başkanının ziyaretinden birkaç gün önce sınırdışı edilen yasadışı bir göçmen ailesini desteklemek amacıyla uzun soluklu bir kampanya yürütmüş olan, daha önce seçilmiş bir temsilciydi.

AİHM, ayrıca Cumhurbaşkanının kendisinin kullandığı ve medyada geniş yer bulan ve halkın, çoğu alaycı bir tonda yaygın yorumunu çeken kaba bir ifadeyi tekrarlayarak, başvuranın, eleştirisini, saygısız bir yergi yoluyla ifade etmeyi seçmiş olduğuna dikkat çekmiştir.

Bu davada başvuranınki gibi bir davranışa ceza verilmesinin, güncel konular hakkında yergi niteliğinde ortaya konulan ifade biçimleri üzerinde bir soğutma etkisi yapması mümkündür. Bu tür ifade biçimlerinin kendisi, kamu menfaatini ilgilendiren sorunların serbestçe tartışılmasında oldukça önemli bir rol oynayabilmektedir ki; serbest tartışma olmadan demokratik toplum olmazdı. Buna göre, yetkili makamların, para cezasına başvurması, güdülen amaçla orantısız ve demokratik bir toplumda gereksiz olmuştur sonucuna ulaşmıştır.

Sonuç olarak: 6352 sayılı Yasa Geçici 1. madde ile basın ve yayın yoluyla veya sair düşünce açıklama yöntemleriyle işlenen 5 yılı geçmeyen suçlar yönünden kamu davasının ertelenmesi zorunluluğu getirilmiştir. Yasa gerekçesinde açıkça bu düzenleme ile toplumsal barışın sağlanmasının hedeflendiği belirtilmiştir. Tekrar etmek gerekirse yapılan düzenleme ile suç oluşturacak eylem ve söylemler için kamu davasının ertelenmesi zorunluluğu getirilmiştir. Bu konuda yargı mercilerine hükmü uygulama noktasında bir takdir hakkı tanınmamıştır. Hatta bu düzenleme ile kesinleşen mahkumiyetler için dahi infazın ertelenmesi zorunluluğu getirilmiştir. Yani paylaşılan söz yapılan eylem suç oluştursa dahi mahkemece zorunluluk gereği kamu davasının ertelenmesine karar verilecektir.

Somut olay incelendiğinde Kayseri Belediyesi özel halk otobüs işletmesi çalışanı olan sanığın 29/05/2011 tarihinde sosyal paylaşım sitesi facebook'ta yazdığı " hırsız AKP ye ve hırsız başbakana oy vermeyeceğim" sözlerini 6352 sayılı Yasa yönünden incelersek,

1- 31.12.2011 tarihine kadar işlenmiş olması koşulu gerçekleşmiştir, sanık paylaşımı 29.05.2011 tarihinde yapmıştır.

2- Basın yayın yoluyla veya sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle gerçekleştirilmiş olması koşulu da gerçekleşmiştir. Sanık hakaretamiz sözleri 5237 sayılı Yasa 6/g bendi uyarınca basın yolu sayılan sosyal paylaşım sitesi facebook üzerinden yapmıştır. Ayrıca bir kanaat açıklama niteliğindedir.

3- Eylemin adli para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektirmesi, şartı da gerçekleşmiştir. Eylemin uyduğu TCK 125/3-a maddede öngörülen hapis cezasının üst sınırı iki yıldır.

Mahkemece 6352 sayılı Yasa Geçici 1. madde yönünden hiç bir değerlendirme yapılmamıştır, eylemin suç tarihi itibariyle 6352 sayılı Yasanın geçici 1. madde kapsamında kalması nedeniyle öncelikle sair yönleri incelenmeksizin hükmün 6352 sayılı Yasa geçici 1. maddesi kapsamında değerlendirilmek üzere bozulması yerine ONANMASI yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2011/8768, Karar No: 2011/15613, Tarih: 05.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8768 E.  ,  2011/15613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapıya dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma payı da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6401, Karar No: 2019/3374, Tarih: 11.03.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/6401 E.  ,  2019/3374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu kaçmaya neden olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 15.02.2018 tarihli ve 2017/65776 soruşturma, 2018/3306 esas, 2018/2456 sayılı iddianamenin iadesine dair ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2018 tarihli ve 2018/114 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.04.2018 tarihli ve 2018/417 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, şüphelinin Şahinbey Polis Merkezi Amirliği'nde nezarethane sorumlusu olarak görev yaptığı, 08.11.2016 tarihinde hakkında başka suçtan işlem yapılmak üzere Şahinbey Polis Merkezi Amirliğine getirilen ...'nin ifadesinin alınmasını müteakip serbest bırakıldığı, şahıs hakkında yapılan GBT sorgulamasında ... Ağır Ceza Mahkemesi İlamat Masası 2016/1...1669 kararı ile arandığının anlaşılması üzerine 09.11.2016 tarihinde yeniden Şahinbey Polis Merkezi Amirliği nezarethanesine alındığı, adliyeye sevk edilmek üzere nezarethaneden çıkarıldıktan sonra şahsi eşyalarının teslim edildiği sırada ... isimli şahsın, şüphelinin bir anlık dalgınlığından faydalanarak kaçtığı olay nedeniyle, şüpheli hakkında dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu kaçmaya neden olma suçundan yapılan soruşturma sonucunda düzenlenen iddianamenin, ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2017 tarihli ve 2017/203 sayılı ilk iade kararındaki eksiklik olan gözaltında iken kaçtığı belirtilen şahıs hakkında verilen gözaltına alma kararının dosyaya eklenmediğinden bahisle iadesine karar verilmiş ise de,

... Ağır Ceza Mahkemesi İlamat Masası 2016/1...1669 kararı ile arandığının anlaşılması üzerine 09.11.2016 tarihinde Şahinbey Polis Merkezi Amirliği nezarethanesine alınan ... isimli şahıs hakkında Cumhuriyet Savcılığı tarafından verilmiş gözaltı kararı veya sözlü talimatın bulunmadığının bildirilmesi ve şahsın gözaltında kaldığına ilişkin nezarethaneye alınanların kaydına ait defterin ilgili kısmın soruşturma dosyasına eklenmesi karşısında, işin sürüncemede kalmaması bakımından, bu konuda yapılan itirazın kabulü gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 17.05.2018 gün ve 2018...5967 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.05.2018 gün ve KYB/2018...43802 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nun 170/1. maddesinde soruşturma evresinin sonunda toplanan kanıtlardan suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşuyorsa Cumhuriyet Savcısının iddianameyi düzenleyeceği belirtilmiş, aynı Yasanın 174. maddesinde ise; “Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170'nci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) Suçun sübûtuna etki edeceği mutlak sayılan mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

c) Ön ödemeye veya uzlaşmaya tâbi olduğu soruşturma dosyasından açıkça anlaşılan işlerde ön ödeme veya uzlaşma usulü uygulanmaksızın düzenlenen,

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir.

(2) Suçun hukukî nitelendirilmesi sebebiyle iddianame iade edilemez.

(3) En geç birinci fıkrada belirtilen süre sonunda iade edilmeyen iddianame kabul edilmiş sayılır.

(4) Cumhuriyet Savcısı, iddianamenin iadesi üzerine, kararda gösterilen eksiklikleri tamamladıktan ve hatalı noktaları düzelttikten sonra, kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesini gerektiren bir durumun bulunmaması halinde, yeniden iddianame düzenleyerek dosyayı mahkemeye gönderir. İlk kararda belirtilmeyen sebeplere dayanılarak yeniden iddianamenin iadesi yoluna gidilemez” düzenlemesi hüküm altına alınarak iddianamenin iade süreci ve hangi durumlarda iddianamenin iade edileceği belirtilmiştir.

Somut olayda; ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 15.2.2018 tarihli ve 2017/65776 soruşturma, 2018/3306 esas, 2018/2456 sayılı iddianame ile ‘Olay tarihinde, Şahinbey Polis Merkezi Amirliği'nde nezarethanede tutulan ... isimle şahıs adliyeye sevk edilmek üzere nezarethaneden çıkarıldıktan sonra şahsi eşyaları teslim edildiği sırada nezarethane sorumlusu olan 278552 sicil sayılı şüpheli polis memuru ...'in, bir anlık dalgınlığı sonucu Şahinbey Polis Merkezi Amirliği'nden kaçtığı ve bu hususta tutanak düzenlendiği,

Cumhuriyet Başsavcılığımız tarafından konu ile ilgili olarak başlatılan soruşturma kapsamında;

İfadesi alınan şüpheli ..., 09.11.2016 tarihli beyanlarında özet olarak ''... isimli şahsın adliyeye sevkini grup amiri vekili olan...'na sorduğunu, kendisine şahsı dışarı çıkarmasını söylediğini, bunun üzerine şahsın nezarethaneden çıkış evraklarını hazırladığını ve şahsa eşyalarını teslim ettiğini, grup amiri...'nun koridorda bulunduğunu şahıs ile aralarında 1...1,5 metre mesafe olduğunu, şahsın grup amirine doğru gittiğini görünce kendisinin tekrar nezarethaneye döndüğünü, şahsın kaçtığını görmediğini'' belirtmiş,

Her ne kadar daha önce mahkemenizce suçun sübûtuna etki edeceği mutlak sayılan mevcut bir delil toplanmadan iddianame düzenlendiği belirtilerek iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de, ... isimli şahsın, olay tarihinde hakkında ... Ağır Ceza İlamat Masası tarafından yakalama kararı bulunduğuna ilişkin evraklar celp edilerek dosyaya eklenmiştir. Ayrıca kolluğa yazılan yazıya verilen cevapta ... isimli şahısın hakkındaki yakalama emri doğrultusunda yakalandığı ve gözaltına alındığı ilgili Cumhuriyet Savcısı tarafından verilmiş gözaltı kararı ve sözlü talimatın bulunmadığı ancak adı geçen ... isimli şahısın gözaltında kaldığında dair düzenlenen nezarethaneye alınanlara ilişkin kayıt defterinin suretinin gönderildiği belirtilmiştir. Adı geçen ... hakkında daha sonradan firar etmesi nedeniyle gözaltına alma kararı ve sözlü talimat tutanağı düzenlenmemiş ise de kolluk cevabi yazısı ekindeki nezarethaneye alınanlara ilişkin kayıt defteri suretinden anlaşılacağı üzere ilgili cumhuriyet savcısı ile görüşüldüğü ve gözaltına alınmaya ilişkin talimat alındığı anlaşılmıştır.

Şüphelinin böylece, gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek hakkında ... Ağır Ceza İlamat Masasının 2016/1...1669 sayılı dosyası üzerinden yakalama kararı bulunan ve bu nedenle göz altına alınarak adliyeye sevk edilmesi gereken ... isimli şahsın kaçmasına neden olmak suretiyle üzerine atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 294/8. maddesinde düzenlenmiş bulunan Dikkat veya Özen Yükümlülüğüne Aykırı Davranma Sonucu Kaçmaya Neden Olma suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı TCK.nun 294/8. maddesi gereğince cezalandırılması talebi ile ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinde kamu davası açıldığı, mahkemece “... Cumhuriyet Başsavcılığının 28.03.2017 tarihli ve 2017/3550 sayılı iddianamesi ile Şüpheli hakkında Dikkat ve Özen Yükümlülüğüne Aykırı Davranma Sonucu Kaçmaya Neden Olma suçundan kamu davası açılmış olup mahkememizin 12.04.2017 tarihli ve 2017/203 iddianame değerlendirme sayılı kararı ile "gözaltında iken kaçtığı belirtilen şahıs hakkında gözaltına alma kararının dosya kapsamında olmadığı bu bakımından suçun sübutuna etki edeceği muhakkak olan bir delil toplanmadığı gerekçesi ile 12.04.2017 tarihli kararı ile iddianamenin iadesine karar verildiği, Cumhuriyet Savcısının itirazı üzerine ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/318 d.iş sayılı kararı ile itirazın reddi ile iade kararının kesinleştiği, iade kararının kesinleşmesinden sonra ... Cumhuriyet Başsavcılığının 03.08.2017 tarihli ve 2017/9696 sayılı iddianamesi ile iade kararımızdaki eksiklik tamamlanmadan, sadece şüpheli hakkındaki yakalama kararı dosyaya eklenerek yeniden kamu davası açıldığı, oysa kesinleşen iade kararımızda şüpheli hakkındaki yakalama kararının değil yakalandıktan sonra cumhuriyet savcısı tarafından imzalanan gözaltına alma kararının eksiliği nedeniyle 2017/9696 sayılı ve 08.08.2017 tarihli iddianame iade edilmiş olup, Cumhuriyet Savcısının itirazı üzerine ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/642 d.iş sayılı kararı ile itirazın reddi ile iade kararının kesinleştiği, iade kararının kesinleşmesinden sonra ... Cumhuriyet Başsavcılığının 15.02.2018 tarihli ve 2018/2456 sayılı iddianamesi ile iade kararlarımızda belirtilen eksiklik tamamlanmadan yeniden iddianame düzenlendiği anlaşılmakla 5271 sayılı CMK'nun 174/4. maddesi gereği iddianamenin iadesine karar verilmiştir.” gerekçesiyle iddianamenin iadesine karar verildiği, Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan itiraz üzerine ... 5. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın reddine dair karar verildiği anlaşılmış ise de;

... Cumhuriyet Başsavcılığınca gerekli araştırmaların yapılarak ... isimli şahıs hakkında Cumhuriyet Savcılığı tarafından verilmiş gözaltı kararı veya sözlü talimatın bulunmadığının tespit edilmesi ve şahsın gözaltında kaldığına ilişkin nezarethaneye alınanların kaydına ait defterin ilgili kısmının soruşturma dosyasına eklenmesi karşısında; şüpheli hakkında kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilmiş olması ve suçun sübutuna ilişkin değerlendirmenin mahkemece yapılması gerektiğinin gözetilmemesi karşısında, iddianamenin iadesi kararına yapılan itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.04.2018 gün, 2018/417 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 11.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/32383, Karar No: 2019/14571, Tarih: 26.11.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/32383 E.  ,  2019/14571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6831 sayılı Kanun'un 111. maddesinde; “Bu Kanun'un 3'üncü maddesiyle orman rejimi altına alınan yerlerde ve 23, 24, 25 inci maddeler gereğince muhafaza ormanı ve milli park olarak ayrılmış ormanlarda, ormanlara mütaallik suçları işleyenlerin müstahak olacakları ceza iki misli olarak hükmolunur” düzenlemesine yer verilmiştir.

Bu düzenleme nitelikli hallerde ve ağırlaştırıcı neden uygulamalarında bağımsız yaptırımlara ya da belirlenen cezalar üzerinden "bir kat artırılır, iki kat artırılır" şeklinde artırım oranlarına işaret eden Türk Ceza Kanunu'nun sistematiğinden farklı olduğu gibi, 6831 sayılı Kanun'un yukarıda yer verilen 93. maddesinin 2. fıkrasında "ceza bir kat artırılır" şeklinde hüküm altına alınan cezanın artırım suretiyle hesaplanması biçiminden de farklıdır. 6831 sayılı Kanun'un 111. maddesinde "müstahak olacakları ceza iki misli olarak hükmolunur" denilmek suretiyle iki misli ile artırım oranına işaret edilmemiş, sadece hükmolunacak sonuç ceza belirlenmiştir. Düzenlemede “iki misli artırılır” ya da “iki katı artırılır” şeklinde bir ibareye yer verilmeyerek cezaya iki misli hükmolunacağı belirtilmek suretiyle, artırım miktarının matematiksel olarak bir kat olacağı, diğer bir anlatımla cezanın iki katına hükmolunacağı irade edilmiştir. Buna göre sözü edilen Kanun'un 111. maddesi uyarınca uygulama öncesi belirlenen ceza iki ile çarpılacaktır.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09.12.2014 gün ve 2013/7-800 Esas ve 2014/545 Karar sayılı kararında açıklanıp Dairemizce de benimsenen içtihadına göre, sanık hakkında muhafaza ormanı alanında işgal ve faydalanma eylemi nedeniyle hüküm kurulurken, 6831 sayılı Kanun'un 93/1-2. maddesinin uygulanması ile bulunan 12 ay hapis cezasının, 111. maddesi gereğince iki misli olarak uygulanması ile 24 ay hapis cezası hesaplanması gerekirken, Kanun maddesine yanlış anlam verilerek hatalı uygulama ile 36 ay olarak hesaplanması ve buna bağlı olarak da sonuç hapis cezasının 20 ay yerine 30 ay olarak fazla tayini,

2-Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda işgal alanında ağaç kesimi ve diri örtü tahribatı yapılmadığından idare zararının oluşmadığının tespiti karşısında, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve hapis cezasının ertelenmesi hükümlerinin değerlendirilmemesi,

Kabule göre de;

2-Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda işgal alanında ağaç kesimi ve diri örtü tahribatı yapılmadığından idare zararının oluşmadığının tespiti karşısında, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve hapis cezasının ertelenmesi hükümlerinin değerlendirilmemesi,

Kabule göre de;

1- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2-Suça konu yerde bulunan meyve ağaçlarının sanığa TCK'nin 54. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilerek müsaderesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.