muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20066, Karar No: 2014/26233, Tarih: 11.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/20066 E.  ,  2014/26233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 15. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/04/2014

NUMARASI : 2013/142-2014/147

DAVA :Davacı, cezai şart alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işveren, davalı işçinin işyerinden ayrılmasından sonra hizmet akdinin 11/h maddesine aykırı olarak bir başka işveren ile aynı işi yapmak üzere anlaştığının öğrenildiğini, davalının şirketin ticari bilgilerini ele geçirmek ve kullanmak suretiyle sözleşmeye aykırı davranışı nedeni ile şimdilik 15000 TL cezai şartın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davalı hakkında açılan bu davanın iş davası değil tazminat davası olduğunu, bu nedenle davanın iş mahkemesinde değil asliye hukuk mahkemesinde açılması gerektiğini, 21/12/2012 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesinin geçerli bir sözleşme olmadığını, savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalının M.. Grup adlı şirket bünyesinde çalıştığını gösterir herhangi bir kayıt belge bulunmadığı, sigorta kayıtlarında da bu yönde bir kaydın olmadığı davalının davacı ile aynı sektörde faaliyet gösterdiğini belirtir yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, rekabet yasağının ihlalinden doğduğu ileri sürülen cezai şart ücretinin tahsili istemine ilişkin olup, öncelikle dikkate alınması gereken husus uyuşmazlığın 4857 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir.

Davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 348. maddesi “İş sahibinin müşterilerini tanımak veya işlerinin esrarına nüfuz etmek hususlarında işçiye müsait olan bir hizmet akdinde her iki taraf, akdin hitamından sonra, işçinin kendi namına iş sahibi ile rekabet edecek bir iş yapamamasını ve rakip bir müessesede çalışamamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olamamasını şart edebilirler. Rekabet memnuniyetine dair olan şart, ancak işçinin müşterileri tanımasından ve esrara nüfuzundan istifade ederek iş sahibine hissolunacak derecede bir zarar husulüne sebebiyet verebilecek ise, caizdir. İşçi, akdin yapıldığı zamanda reşit değil ise rekabet memnuniyetine dair olan şart batıldır.” hükmünü haiz olup, madde metninden de anlaşılacağı üzere bu madde sözü edilen sırlara vakıf işçinin sözleşme yapmak şartıyla işten ayrılması halinde aynı işi kendi adına yapmamasını, rakip bir müessesede çalışmamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olmamasını düzenlemektedir. Düzenleme, hizmet sözleşmesi içinde yer almakla birlikte hizmet sözleşmesi süresi içinde yapılmaması gereken bir hususta değil, hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra yapılmaması gereken bir hususta düzenleme getirmektedir.

İş sözleşmesinin devamı sırasında rekabet yasağının ihlali şeklindeki sadakatsizlik iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturur. Bu rekabet yasağının sözleşmeden veya kanundan kaynaklanmasının hukuki sonuçları ile aynıdır.

İş sözleşmesinin devamı sırasında rekabet yasağının ihlali şeklindeki sadakatsizlik iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturur. Bu rekabet yasağının sözleşmeden veya kanundan kaynaklanmasının hukuki sonuçları ile aynıdır.

Oysa somut uyuşmazlıkta davacı taraf, davalının sözleşmenin sona ermesinden sonra gerçekleşen eylemi sebebiyle cezai şart istemektedir. Rekabet yasağının iş sözleşmesinin bitiminden sonraki bir tarihte ihlal edilmesi iş mahkemelerini görevli olmaktan çıkarmaktadır. Ayrıca rekabet yasağının belirlenmesinde ticari sırrın ne olduğu uzman mahkemelerce değerlendirilmesi gereken ve piyasa şartlarıyla sıkı sıkıya bağlı bulunan ticari bir konudur. Kaldı ki, davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesiyle kanun koyucu çok açık bir şekilde 818 sayılı Kanun'un 348. maddesinden kaynaklanan davaların mutlak ticari davalardan olduğunu öngörmüştür. Mutlak ticari davalar herhangi bir unsurun, bağlama noktasının veya sebebin davanın ticari niteliğini değiştirmediği, mahkemenin kanaatinin rol oynamadığı davalardandır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 29.02.2012 tarih 2011/11-781 Esas- 2012/109 Karar sayılı ilamında da hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen 818 sayılı Kanun’un 348. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken uyuşmazlıklara ilişkin davaların 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3. maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığı ve mutlak ticari davaların görülme yerinin ise, açık biçimde ticaret mahkemeleri olduğu belirtilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece mutlak şekilde ticaret mahkemelerinin görevine giren davada görevsizlik kararı verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile işin esasına girilerek hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3563, Karar No: 2017/5709, Tarih: 25.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3563 E.  ,  2017/5709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/11/2015 tarih ve 2014/464-2015/268 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirketin 16. ve 41. sınıflarda 2012/70710 nolu “Kida Kitap Dağıtım” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin KİPA ibareli tescilli markalarına dayanarak itirazda bulunduğunu ve itirazın kabul edilerek marka başvurusunun reddine karar verildiğini, kararın hakkaniyete aykırı olduğunu, müvekkilinin sadece kitap dağıtım işiyle iştigal ettiğini ve hedefledikleri müşteri portföyünün de farklı olduğunu, davalı şirketin öncelikli faaliyet alanının ise hipermarket olduğunu, taraf markalarının kolaylıkla ayırt edilebileceğini ve benzemediğini ileri sürerek TPE YİDK kararın iptali ile 2012/70710 sayılı "Kida Kitap Dağıtım" ibareli marka başvurusunun tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili; YİDK kararının usule ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili; Kipa markasının Türkiye’de tanınan ve bilinen bir marka olduğunu ve markanın satışa arz edilen çok çeşitli malların üzerinde de kullanıldığını, ihtilaf konusu markaların karıştırılma, ilişkilendirilme riskinin mevcut olduğunun sabit olduğunu, taraf markalarının görsel ve işitsel anlamda 556 sayılı KHK madde 8/1-b gereğince benzer olduğunu savunarak davanın reddni istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının "kida KİTAP DAĞITIM" ibareli başvuru markasıyla davalının "Kipa" ibareli tesçilli markaları arasında görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, tüketicilerin "kida KİTAP DAĞITIM" ibare ve biçimli işareti gördüğünde derhâl ve hiç düşünmeden bunun davalının "Kipa" ibare ve biçimli markalardan farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi kapsamında iltibasın bulunduğu, taraf markaları aynı sınıfta olup iltibas oluştuğundan tanınmışlığın sonuca etkili olmadığı ve YİDK kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, TPE YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının 2012/70710 sayılı marka başvurusu ile davalının tescilli markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b. bendi anlamında iltibas tehlikesi bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi kapsamında bir iltibastan söz edilebilebilmesi için, tescilli veya önceden tescil başvurusunda bulunulmuş bir markanın aynısının veya benzerinin aynı ya da benzer mal/hizmetler için tescil ettirilmek istenmesi ve markanın halk tarafından karıştırılma tehlikesine yol açılması ihtimalinin bulunması gerekmektedir. Tarafların markalarını oluşturan işaretlerin görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede benzerlik olduğu tespit edilmiş ise de, davacıya ait başvuru konusu 2012/70710 sayılı “Kida Kitap Dağıtım” ibareli markanın kapsadığı 16. ve 41. sınıf hizmetlerin kullanıcılarının dikkatli ve seçici kişilerden oluştuğu dikkate alındığında markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b bendi anlamında iltibas tehlikesine yol açılacak derecede benzerlikten söz edilemeyeceği halde mahkemece aksine düşüncelerle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 25/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15733, Karar No: 2013/5269, Tarih: 05.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/15733 E.  ,  2013/5269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı TCK'nın 62 maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Çanakkale Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu adına katılma talebinde bulunulduğu ve katılma kararı bu yöndeki dilekçeye istinaden verildiği halde, gerekçeli karar başlığında “Hazinenin” katılan olarak gösterilmesi, hüküm fıkrasında sanık ...'ın adının “...” şeklinde yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Sanık ...'ın mülkiyeti hazineye ait bulunan dava konusu taşınmazı Küçükköy Belediye Encümeninin 10/05/2006 tarih ve 75/15 sayılı kararı ile ihale yoluyla 3 yıllığına kiraladığı, suça konu yerin 22/05/2006 tarihinde tanık ... tarafından sanık ...'a tesliminin yapıldığı, adı geçen sanığın suça konu uygulamaların yapılması hususunda sanık ... ile ücret karşılığında anlaştığı, hükme esas alınan sanat tarihçi ve mimar bilirkişiler tarafından düzenlenen raporlar ile Bursa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 01/11/1996 tarih ve 5488 sayılı kararı ile belirlenen 1

... tarafından sanık ...'a tesliminin yapıldığı, adı geçen sanığın suça konu uygulamaların yapılması hususunda sanık ... ile ücret karşılığında anlaştığı, hükme esas alınan sanat tarihçi ve mimar bilirkişiler tarafından düzenlenen raporlar ile Bursa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 01/11/1996 tarih ve 5488 sayılı kararı ile belirlenen 1. derece doğal sit alanı içerisinde yer alan dava konusu yerde izinsiz olarak, daha önce var olan doğal kayalığın üstüne kum ve çakıl kullanılarak suni şelale oluşturulduğu, bu şelalenin önündeki süs havuzunun kırma taşlardan örülü duvarlarının bulunduğu, bu alanın deniz tarafındaki kısmında bina cephesine ankre edilerek bağlanmış, ahşap hatıla oturan, üzeri bardolin ile kaplı, altı ahşap kaplamalı gölgelik yapıldığı ve bu kısmın çay bahçesi olarak kullanıldığı, yeşil alan üzerine çocuk parkı üniteleri yerleştirildiği, teras kademelendirme duvarının hemen altında bulunan düz alanda, çokgen formunda planı olan, taşıyıcıları ahşap malzemeden yapılmış, üzeri bardolin ile kaplı, etrafı açık ocakbaşı olarak kullanılan kameriye yapıldığı, gazino binasının arka kısmında yapı tekniği betonarme karkastan olup tuğla duvar ile bölüntülü yatakhane, mutfak, bulaşıklık olarak kullanılan müştemilatlar bulunduğu, gazino ve çay bahçesinin arka kısmına, beton platform üzerine çelik taşıyıcılarla oturtularak yerleştirilmiş, yatay konumda, silindirik şekilde, paslanmaz çelikten su deposu, bu deponun bina ile bağlantısını sağlayan plastik temiz su boruları ile hidrofor bulunduğu, gazino binasının ön kısmındaki teraslarda ve bu teraslardan sonraki alanlarda bahçe kademelerindeki düzlüklerin yapılması için harçla örülmüş olan kırma taştan derzli duvarlar ile kademeler arasındaki iniş çıkışı sağlamak için duvarlar üzerine merdivenler yapıldığı, bütün tesis sınırlarının belirlenmesi ile giriş çıkışın belirli noktalardan yapılmasını sağlamak amacıyla harçla örülmüş, kırma taştan, derzli dış bahçe duvarları ve yer yer tel örgü çitlerinin mevcut olduğu, gazino ve çay bahçesi olarak kullanılan binanın arka kısmında yer alan binaya bitişik olarak tek katlı, betonarme olarak yapılmış, teras çatılı, depo olarak kullanılan bir eklenti bulunduğu, gazino ve çay bahçesi binasının arka kısmında, briket örülerek yapılmış, yeşile boyalı üzeri sundurma olarak kapalı, işletme atıklarının ve kullanılmayan eşyaların konulduğu tek katlı yapı mevcut olduğu, gazino binasının ön kısmındaki geniş alanın çimlendirildiği, jandarma tutanağında belirtilen et reyonu yapısının yıkıldığı, yine 50cm yükseklikteki su basman betonunun kırılarak kalıntılarının kaldırıldığı, Gelinkaya mevkiinin, Küçükköy yol ayrımı köşe sınırında yer alan doğal kayaçlara oturtularak asfalt yola cephelendirilmiş, köprü görünümlü askılı sistemin altından akan şelale sularının toplandığı, duvarları kesme taş kaplı havuz bulunduğu, bu müdahalelerin izinsiz olarak gerçekleştirildiği hususlarının tespit edildiği, söz konusu yerin tesliminde bizzat bulunan belediye görevlisi ..

...'in tanık sıfatıyla alınan beyanında, mimar bilirkişi tarafından düzenlenen raporda (B),(E), (G), (K), (L), (N), (O) harfi ile belirtilen bölümlerin teslim tarihinde bulunmadığını ifade ettiği, sanık ...'ın savunmasında, Gelinkaya isimli restoranı 3 yıllığına kiraladığını, yıkık vaziyette bulunan bahçe duvarını tamir ettirdiğini, var olan çimlerin üzerine sıklaşması için tohum attırdığını, işletme içerisinde bulunan kameriyanın üzerine ayrılabilir seyyar gölgelik yaptırdığını, burada bulunan beton yapıya herhangi bir zarar vermeden seyyar ahşaptan et koyma amaçlı bir reyon koydurduğunu, bunun haricinde kalıcı bir eklenti yapmadığını, üzerine atılı suçu işlemediğini, ana yapıya herhangi bir zarar vermediğini, sanık ...'in ise suça konu yerde 10 gün kadar ücret karşılığında çalıştığını ve bu yerin sit alanı olduğunu bilmediğini beyan ettiği anlaşılmakla,

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık ...'in suça konu yerde, sanık ...'ın istemi üzerine ücret karşılığında çalıştığına, dava konusu yerin sit alanı olduğunu bilmediğine ilişkin savunmasının aksine delil bulunmadığı gibi, sanığa bu hususta bir araştırma yükümlülüğü yüklemenin de hayatın olağan akışına aykırı olacağı, bu nedenle sanık ...'in suç kastının bulunmadığı ve beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Belediye ile sanık ... arasında düzenlenen kira sözleşmesinde dava konusu yerin sit alanı içerisinde yer aldığına dair bir bilginin bulunmaması nedeniyle, öncelikle suça konu yerin 1. derece doğal sit alanı olarak tespit ve tesciline ilişkin kurul kararının mahallinde ilan edilip edilmediği, yine kolluk vasıtasıyla dava konusu yerin sit alanı içerisinde yer aldığının mahallinde bilinip bilinmediği araştırılarak, sanık ...'ın savunması ve suça konu yerin teslimini gerçekleştiren tanık ...'in beyanları karşısında, mimar bilirkişi raporunda tespit edilen her bir yapı ve müdahalenin hangi tarihte yapıldığı, suça konu işletmenin adı geçen sanığa 22/05/2006 tarihinde tesliminden önce var olup olmadıkları, esaslı nitelikte inşai ve fiziki müdahale kapsamında bulunup bulunmadıkları tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edilerek, bu şekilde sanığın savunmasının doğruluğu araştırıldıktan sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Hüküm tarihinde yürürlükte olan 5728 sayılı Kanun ile 2863 sayılı Kanunda getirilen değişiklikler tartışılıp lehe kanun değerlendirmesi yapılmaksızın, adli para cezasının asgari haddi yönünden aleyhe olan 5728 sayılı Kanun ile değişmeden önceki 2863 sayılı Kanunun 65/b maddesi uygulanmak suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33062, Karar No: 2016/4974, Tarih: 07.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/33062 E.  ,  2016/4974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının asıl işveren... İl Özel İdaresi bünyesinde, alt işveren ... Temizlik şirketi işçisi olarak çalıştığını, ancak haksız yere ve işçilik alacakları ödenmeden işten çıkartıldığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... - Yatırım İzleme Koordinasyon Daire Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı idarenin kapatılan İstanbul İl Özel idaresinin hak ve borçlarını devralmadığını ve davacı ile arasında herhangi bir iş akdi bulunmadığını davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesini ve ayrıca esas yönünden de davacının il özel idaresinin personeli olmadığını bu nedenle işçilik alacaklarından idarenin sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı... Temizlik şirketi vekili özetle; Davacının belirli süreli olarak çalıştığını ve il özel idaresinin 6360 Sayılı yasanın öngördüğü şekilde başka kamu kurum kuruluşlarına devredilmesi üzerine aralarındaki sözleşmenin sona erdiğini ve davacı taraf ile de yapılan belirli süreli iş akdinin kendiliğinden sona erdiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne ve davalıların hükmedilen alacak miktarlarından müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dava, alt işveren şirketin yanı sıra ... - Yatırım İzleme Koordinasyon Daire Başkanlığı aleyhine açılmış ve bu davalılar huzuru ile yargılama yapılarak karar verilmiş ise de;

İstanbul Valiliğinin ve valiliğe bağlı Yatırım İzleme Koordinasyon Daire Başkanlığının tüzelkişiliği yoktur.

Somut uyuşmazlıkta, işveren T.C. İçişleri Bakanlığı olup, husumet tevcihinde kabul edilebilir yanılgı olduğu anlaşıldığından, davanın HMK.nun 124.maddesi uyarınca T.C. İçişleri Bakanlığı'na yöneltilerek sonuca gidilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 07/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12390, Karar No: 2024/12954, Tarih: 03.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12390 E.  ,  2024/12954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 12. İş Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, vekilin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında; adli yardım talebinde bulunan davacı, temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispata yarar herhangi bir bilgi ve belgeyi temyiz dilekçe ekinde dosyaya sunmamış olup bu şekli ile davacının temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,