muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3731, Karar No: 2015/6068, Tarih: 01.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/3731 E.  ,  2015/6068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bergama 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 28/11/2013

Numarası : 2011/562-2013/435

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı şirketin tüm, davalı M.. H..'nun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde 20/09/2006-23/05/2011 tarihleri arasında çırçır ustası olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız ve geçersiz şekilde feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile asgari geçim indirimi, fazla mesai, hafta tatili, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda Mahkemece, davacının 20/09/2006 - 09/09/2007 tarihleri arasında davalı M.. H..'na ait işyerinde 10/09/2007 - 23/05/2011 tarihleri arasında da diğer davalı Kutlu Cemil Hamamcıoğlu .. .Ltd.Şti.nde çalıştığı, davalılar arasında 4857 sayılı Yasanın 6. Maddesine göre işyeri devri bulunduğu ve davalıların tüm alacaklardan müşterek ve müteselsilen sorumlu oldukları kabul edilmiştir. Yukarıda detaylı şekilde yazılı olduğu üzere, işyerini devreden davalı M.. H.. ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti feshe bağlı alacaklar olup son işveren olmadığı için bu alacaklardan sorumlu değildir. Kıdem tazminatı ve diğer alacaklardan ise kendi dönemindeki çalışma süresi ile o tarihteki ücret üzerinden sorumludur. Yapılacak iş davalı M.. H..'nun dava konusu alacaklardan sorumluluğunu yukarıda belirtilen ilke kararı çerçevesinde belirlenerek çıkacak sonuca göre hüküm kurmaktır. Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin davalı M.. H..'nun dava konusu alacaklardan sorumluluğunun hatalı şekilde belirlenmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, iki davalı kararı aynı dilekçe ile temyiz edip tek harç yatırdıklarından peşin alınan temyiz harcının davalı M.. H..'na iadesine yerolmadığına, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı şirkete yükletilmesine, 01.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8052, Karar No: 2023/1113, Tarih: 12.04.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8052 E.  ,  2023/1113 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1535 E., 2022/1412 K.

DAVA TARİHİ :20.07.2020

KARAR :Davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ :Kızıltepe 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2020/288 E 2022/16 K

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılardan Dicle EDAŞ vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılardan Dicle EDAŞ vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar; Kızıltepe İlçesi Çıplak Köyünde ikamet etmekte olup davalılardan Dicle EDAŞ'ın mesken abonesi olduklarını, davalı şirketce köylere jeneratör dağıtılıp mazot satılarak köylerin elektrik ihtiyacını bu şekilde sağlamak amacıyla yeni bir sistem kurulduğunu, bu sistemin yürürlükteki mevzuata aykırı olduğunu, sistemin hayata geçirilmesi için 40 tane köyün elektriği mono faza düşürüldüğünden diğer iki hattan elektrik alan evlerin elektriğinin kesildiğini, ayrıca köyün içme suyu kaynağının üç faz elektrikle çalıştığından dolayı içme suyuna dahi ulaşılamadığını, davalı TEİAŞ'ın kuruluş amacını yerine getirmeyip diğer davalı ile birlikte elektrik kesintisi yoluna gittiği ileri sürerek; davalı şirketlerin jeneratörle elektrik dağıtım işi yapma şeklinde yarattığı muarazanın önlenmesine karar verilmesini talep etmişlerdir.

II. CEVAP

1. Davalı ... EDAŞ; Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nde şirketin elektrik dağıtımını nasıl yapması gerektiğine ilişkin bir düzenleme olmadığını, tarımsal sulamada kaçak elektriğin önüne geçebilmek için jeneratörle enerji verme yoluna gidildiğini, mağduriyete sebebiyet vermemek adına köyde su dağıtımı yapılabilmesi için yakıt ve bakım masrafları da dahil sabit jeneratör hizmeti vermek istediklerini, Dicle Bölgesinde kaçak kullanımın fazla olduğunu, bunun da kamu zararı oluşturduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Davalı TEİAŞ; elektrik aboneliği sözleşmesinin davacılar ile diğer davalı arasında yapıldığını, abone ilişkisi kapsamında enerji açma ve kapama işlemlerinin münhasıran diğer davalı tarafından yerine getirildiğini, davacının talepleri elektrik dağıtımına ve bunun kalitesine ilişkin olup; bundan tamamen dağıtım şirketinin sorumlu olduğunu, dağıtım işleminin işleyiş ve aksamasından hiçbir şekilde sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalı TEİAŞ; elektrik aboneliği sözleşmesinin davacılar ile diğer davalı arasında yapıldığını, abone ilişkisi kapsamında enerji açma ve kapama işlemlerinin münhasıran diğer davalı tarafından yerine getirildiğini, davacının talepleri elektrik dağıtımına ve bunun kalitesine ilişkin olup; bundan tamamen dağıtım şirketinin sorumlu olduğunu, dağıtım işleminin işleyiş ve aksamasından hiçbir şekilde sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; süreli kullanımda jeneratörler ile kaliteli, sürekli ve kesintisiz enerji verme imkanı bulunmadığı, elektrik dağıtımının sürekli ve kesintisiz olması gerektiği, borcu bulunan abonelere ve kaçak elektrik kullananlara ilişkin davalı ... EDAŞ şirket tarafından yapılması gerekenlerin mevzuatta düzenlendiği, davalı ... EDAŞ'ın köye giden elektrik akımını trifazdan monofaza düşürmek suretiyle, borcunu ödeyen aboneliklere ise jeneratör vasıtasıyla süreli ve kesintili olarak elektrik dağıtımı yapılması suretiyle yaratılan muarazanın davalı TEİAŞ ile ilgisi olmadığı gerekçesiyle; davalı TEİAŞ yönünden açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... EDAŞ tarafından jeneratör ile elektrik dağıtımı yapmak üzere gerçekleştirilen enerji dağıtımının yönetmelik hükümlerine ve abonelik sözleşmesine aykırı olduğunun tespitine, Mardin İli Kızıltepe İlçesi Çıplak Köyüne temin edilen elektrik enerjisinin 3 faz (trifaze) bağlantısı olarak temin edilmesi gerekirken elektrik enerjisinin (monofaze) seviyesine düşürülmesi nedeniyle oluşan muarazanın menine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalılardan Dicle EDAŞ vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalılardan Dicle EDAŞ vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nde şirketin elektrik dağıtımını nasıl yapması gerektiğine ilişkin bir düzenleme olmadığını, tarımsal sulamada kaçak elektriğin önüne geçebilmek için jeneratörle enerji verme yoluna gidildiğini, mağduriyete sebebiyet vermemek adına köyde su dağıtımı yapılabilmesi için yakıt ve bakım masrafları da dahil sabit jeneratör hizmeti vermek istediklerini, Dicle Bölgesinde kaçak kullanımın fazla olduğunu, bunun da kamu zararı oluşturduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunun gerçeklikten ve objektif verilerden uzak olduğunu, davaya konu mahallenin beslendiği fiderde tarımsal sulama borcunun çok fazla olmasından kaynaklı monofaz aboneler etkilenmeyecek şekilde trifaz (üç faz) elektrik ile çalışan tarımsal sulama trafoları için şebekede modifikasyon çalışmaları yapıldığını, mevzuat gereğince şirketin kaçak trafoya elektrik vermesi gibi bir yükümlülüğü olmadığını, köy içme sularının Marsu'nun sorumluluğunda olduğunu, köylülerin diğer abonelik bağlantılarından elektrik almaları ve bölgedeki yüksek kaçak enerji kullanılmasından dolayı elektrik akımını güçsüzleştirdiğini, bundan dolayı sürekli elektrik kesintisi olduğunu, elektrik kesintisinin önüne geçebilmek için elektrik tellerinin ve trafoların onarım ve bakımının sürekli olarak yapıldığını, elektrik trafo merkezlerinden elektriğin tamamen kesilmediğini, sadece tri fazdan mono faza düşürüldüğünü, mesken abonelik sözleşmelerinde enerjinin mono fazdan verildiğini, abone sahibi meskeninde güç artırımı talebinde bulunuyorsa Dağıtım Sistemine Bağlantı Anlaşmasının içinde yazılı olan yükümlülükleri (tadilat projesi, dağıtım şirketine enerji müsaderesi, depo fark bedeli, iç tesisat tadilatı ve sayaç değişikliği) yerine getirerek başvuru yapması gerektiğini, ancak bu eksiklikler yerine getirildiğinde tri faz verilebileceğini ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hükme esas alınan bilirkişi raporunda trafoya gelen akımın trifazdan monofaza düşürülmesinin Yönetmelikte karşılığının bulunmadığı ve dengesiz yüklenmeye neden olacağının mütalaa edildiği, davalının anlaşma koşulları çerçevesinde taahhüt ettiği elektrik enerjisini kesintisiz olarak sağlaması gerektiği ve olası kaçak kullanımların nasıl tespit edileceği, müeyyidesinin ne olacağının Yönetmelikte açıkça düzenlendiği gerekçeleriyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalılardan Dicle EDAŞ vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalılardan Dicle EDAŞ vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde sunduğu sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muarazanın önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1 inci maddesine göre; "Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösteren, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin yapılmasının sağlanmasıdır."

2. 30 Mayıs 2018 tarihinde yürürlüğe gelen Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği"nin "Tedarikçilerin yükümlülükleri" başlığı altında yer alan 38 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde; tedarikçilerin, elektrik kesintileri hariç anlaşma koşulları çerçevesinde taahhüt ettiği elektrik enerjisi ve/veya kapasiteyi kesintisiz olarak sağlayacağı hüküm altına alınmıştır.

3. Değerlendirme

Tüketiciye kaliteli ve kesintisiz olarak sunulması gereken elektrik enerjisinin jeneratör sistemi ile sunulmaya çalışılmasının ilgili mevzuata aykırı olduğunun tespiti ile üç faz bağlantısı olarak temin edilen elektrik enerjisinin tek faz seviyesine düşürülmesi suretiyle oluşan muarazanın menine karar verilmiş olmasına göre, davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15353, Karar No: 2019/2018, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15353 E.  ,  2019/2018 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21441, Karar No: 2016/3876, Tarih: 01.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21441 E.  ,  2016/3876 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2005/616-2014/239

Taraflar arasındaki dava ve birleşen davalar, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan K.. M.. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava ve birleşen davalar, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece her iki idare hakkındaki asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı K.. M.. vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu taşınmazın 3.133,00 m²'lik bölümünün İstanbul İzmit yolu Pendik kavşağı nedeniyle 18.09.1968'de, 1.576,00 m²'lik bölümünün de Bostancı- Gebze Ekspres yolunun Pendik varyant kuzey yanyolu nedeniyle 10.12.1971 tarihinde davalı K.. M..'nce kamulaştırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Davacılardan açılmakla tebligat işlemleri tamamlanmış sayılacağından, açılan bu davanın taşınmazın kamulaştırılan hangi bölümüne ilişkin olduğunun tespiti gerekir. Ancak dosyadaki belgelerden ve karardan açılan bu davanın taşınmazın kamulaştırılan hangi bölümüne ilişkin olduğu anlaşılamamaktadır.

Bu nedenle, davacılardan ve davacılar murisi Gürbüz Dernek tarafından Kartal Asliye Hukuk Mahkemesinin 1972/463 -1976/ 952 esas ve karar sayılı ilamı ile açılan bedel arttırım davasının taşınmazın hangi bölümüne ilişkin olduğunun

tespiti bakımından, mahallinde yeniden keşif yapılarak, taşınmaza ilişkin kamulaştırma paftaları ile çaplı krokiler uygulanmak ve gerektiğinde tanık da dinlenmek suretiyle taşınmazın bedel artırım davası açılan ve kamulaştırılan bölümünün tespit edilip, davacılardan K.. D.. ve davacılar murisi Gürbüz Dernek payı yönünden sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı kabul kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18056, Karar No: 2014/6016, Tarih: 19.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/18056 E.  ,  2014/6016 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/18056

KARAR NO : 2014/6016

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2011/158-2013/14

Taraflar arasındaki davadan dolayı Bakırköy 3. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 22.01.2013 gün ve 2011/158 esas-2013/14 karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 04.07.2013 gün ve 7781-11277 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkin olup, Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairece; “ Kendisine husumet yöneltilen E.. S.. anılan el atma eylemine sebebiyet veren S.G.T. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti’ nin temsilcisidir. Dava dilekçesinde el atma eyleminin davalı E.. S.. tarafından tır dorsesi koymak ve dürümcü tabir edilen kebapçılık yapmak suretiyle gerçekleştirildiği bildirilerek, davanın yalnızca şirket temsilcisi E.. S..’ya husumet yöneltilerek açıldığı görülmektedir.

Bilindiği gibi, davada taraf ehliyeti dava şartlarından olup, kamu düzeni ile ilgilidir. Ayrıca, mahkemece re’sen gözetilmesi gerekli bir kuraldır.

Hal böyle olunca; davanın 1086 sayılı HUMK. nun 38. (6100 sayılı HMK.nın 50.) maddesi hükmü gereğince pasif husumet yokluğu sebebiyle reddine karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş; bozmaya karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme isteğinde bulunulmuştur.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 292 ada 101 parsel sayılı taşınmazda davacıların ve dava dışı kişilerin paydaş oldukları, davalı tarafın kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı, taşınmazın bir bölümünü “S.. D..” adı altında tır dorsesi, masa - sandalye koymak suretiyle işgal ettiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki dava dilekçesinde davalıların, "E.. S.. ve S. D." olarak gösterildiği, davalı Ekrem'in, S.. G..T.. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti’nin tek temsilcisi olduğu, öte yandan, anılan şirket adına temsilen davalı Ekrem tarafından Bakırköy 12. Noterliğince düzenlenen 11.7.2012 tarih, 18424 yevmiye nolu vekaletname ile davalı vekili olarak Av. İ. T. vekil tayin edildiği, şirketin bu şekilde davada vekille temsil edildiği anlaşıldığına göre, dava dilekçesinde S..G.. T.. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin " S. D."’ olarak ifade edilmesi ve bu şekilde şirketin ünvanının eksik gösterilmesi hususu, HMK'nın 124/4. maddesi hükmü gözetildiğin de, kabul edilebilir bir yanılgı olarak değerlendirilmelidir.

Hal böyle olunca, dava konusu taşınmazı davalı Ekrem'in temsilcisi olduğu S.G.T. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti’ nin lokanta işletmek suretiyle kullandığı sabit olduğuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Hal böyle olunca, dava konusu taşınmazı davalı Ekrem'in temsilcisi olduğu S.G.T. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti’ nin lokanta işletmek suretiyle kullandığı sabit olduğuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Anılan bu husus karar düzeltme isteği üzerine yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulü ile, Dairenin, 04.07.2013 tarihli, 2013/7781 Esas, 2013/11277 Karar sayılı bozma kararının ortadan kaldırılmasına, yukarıda açıklanan nedenlerle, usul ve yasaya uygun olan Mahkemenin 22.01.2013 tarih, 2011/158 Esas, 2013/14 sayılı kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı 21.890.25.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 19.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21368, Karar No: 2013/1581, Tarih: 04.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/21368 E.  ,  2013/1581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi(Kadıköy 1.ASCM)

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine

Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığının 01.12.2008 gün ve 2008/13390-7527 sayılı iddianamesi ile, ''şikayetçinin eski eşi ...'in sanıklar ... ve ...'a verdiği çeklerin karşılıksız çıkması sonucu mahkum olduğu, eşinin cezaevinden çıkmasını sağlamak için yanında eşinin arkadaşı ... da olduğu halde vekilleri olan avukatlar ... ve ...'e ait büroda buluştukları, bir ara sanık ...'un belinden tabancasını çıkararak masanın üzerine koyduğu, bu durumdan etkilenen şikayetçinin açığa imza attığı, daha sonra da aradaki anlaşmaya aykırı olarak 60000 YTL. olarak doldurulan senetlerin icra takibine konulduğu, bu şekilde sanıklardan ...'un şikayetçi ile aralarındaki hukuki ilişki nedeniyle onu silahla tehdit ederek senet aldığı ve açığa imzayı kötüye kullandığı, diğer sanıkların da açığa imzayı kötüye kullanmak suçuna iştirak ettikleri'' iddia olunarak 5237 sayılı TCK.nun 106/1-2/a-son, 209/1, 53/1-2. maddeleri gereğince cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açılmış olup, iddianamenin tavsif bölümündeki anlatıma göre sanıklardan ...'un eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 497/1. maddesindeki (5237 sayılı TCK.nun 148/2, 149/1-a maddeleri) senet yağması suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirilmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.