muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11687, Karar No: 2024/13646, Tarih: 24.12.2024

Davalı ... İnşaat vekili 22.06.2016 muh. tarihli yanıt dilekçesinde özetle; Davacıların desteğin olay tarihinde aylık kazancının asgari ücret tutarında olduğunu, desteğin her zaman görev tanımı dahilinde çalıştığını, şantiye sahasında düz işçi fore kazık imalatında yardımcı eleman pozisyonunda görev yaptığını, kazanın da bu görev esnasında yaşandığını, desteğin işin eğitimini almış ve yüzlerce kez tekrarlamış olmasına rağmen eyleminde işin gereğine, işyeri talimatı ve iş güvenliği ilkelerine aykırı davrandığını, davacıların taleplerinin haksız ve yersiz olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle, "...1-Davacı ... için net 168.867,00 TL maddi tazminatın, davacı ... için Net 263.000,00 TL maddi tazminatın, kaza tarihi olan 18.11.2015 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline,

2-Davacı ... için 50.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ... için 50.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ... için 20.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ... için 20.000,00 TL manevi tazminatın, kaza tarihi olan 18.11.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine,

.." şeklinde karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalılar vekillerinin istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; "..Dosya içeriği, mevcut delil durumu bir bütün olarak değerlendirildiğinde tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine, kararın dayandığı deliller, delillerin taktiri, karar gerekçesine göre istinaf nedenleri ve kamu düzeni kapsamında yapılan inceleme sonucunda davacılar ve davalıların istinaf itirazlarının ve istinaf başvurusunun esastan reddine...

" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili katılma yolu ile temyiz dilekçesinde özetle; maddi tazminat hesabının ek rapordaki hesabının hatalı olduğunu, ... davacı ... 'ün aylık 2200 TL ücretle çalıştığını, hatalı tespit yapıldığı gerekçesi ile temyiz isteminde bulunmuştur.

Davalı ... Liman İşletmeleri ve San ve Tic A.Ş. temyiz dilekçesinde özetle; alt üst işveren ilişkisinin bulunmadığını, dava konusu olayın meydana gelmesinde hiçbir kusurlarının bulunmadığını, maddi ve manevi tazminat miktarlarının fahiş olduğunu, faizlerin kaza tarihinden itibaren işletilmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile temyiz isteminde bulunmuştur.

Davalı ... Liman İşletmeleri ve San ve Tic A.Ş. temyiz dilekçesinde özetle; alt üst işveren ilişkisinin bulunmadığını, dava konusu olayın meydana gelmesinde hiçbir kusurlarının bulunmadığını, maddi ve manevi tazminat miktarlarının fahiş olduğunu, faizlerin kaza tarihinden itibaren işletilmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile temyiz isteminde bulunmuştur.

Davalı ... temyiz dilekçesinde özetle; kaza ile ölüm arasında bağlantının kurulamadığını, bilirkişi raporlarının eksik ve hatalı olduğunu, bilirkişi raporlarına yapılan itirazlarının değerlendirilmediğini, dava konusu olayda kusurlarının bulunmadığını, raporda yapılan destek hesaplarının eksik ve hatalı olduğunu, maddi ve manevi tazminat miktarlarının fahiş olduğunu, kaza tarihinden itibaren faiz işletilmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesi ile temyiz isteminde bulunmuştur..

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazası nedeniyle vefat eden ... Örtün'ün annesi, babası ve kardeşleri tarafından davalılara karşı açmış olduğu maddi ve manevi tazminat taleplerine ilişkindir.

Somut olayda uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözüme kavuşturulabilmesi için öncelikle asıl işveren-alt işveren ve ... akti kavramlarının açıklanması gerekmektedir.

4857 sayılı Kanun'un 2.maddesine göre bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişiye işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişiye yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlara işveren, işçi ile işveren arasında kurulan ilişkiye iş ilişkisi denir.

İş Kanunu'nun 2.maddesinin 7. fıkrasına göre bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden ... yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.

5510 sayılı Kanun'un 12/6.maddesi ile de asıl işveren, bu Kanunun işverene yüklediği yükümlülüklerden dolayı alt işveren ile birlikte sorumlu tutulmuştur.

5510 sayılı Kanun'un 12/6.maddesi ile de asıl işveren, bu Kanunun işverene yüklediği yükümlülüklerden dolayı alt işveren ile birlikte sorumlu tutulmuştur.

4857 sayılı Kanun'un 2/7.maddesi ile işçilerin İş Kanunu'ndan, sözleşmeden ve toplu iş sözleşmesinden ... hakları, 5510 sayılı Kanun'un 12/6.maddesi ile de Kurumun alacakları ve işçinin sosyal güvenlik hakkı daha geniş koruma-güvence altına alınmak istenmiştir. Aksi halde, 4857 veya 5510 sayılı Kanun'dan kaynaklanan yükümlülüklerinden kaçmak isteyen işverenlerin işin bölüm veya eklentilerini muvazaalı bir biçimde başka kişilere vermek suretiyle yükümlülüklerinden kaçması mümkün olurdu. Asıl işveren ile alt işverenin birlikte sorumluluğu "müteselsil sorumluluktur". Asıl işveren, doğrudan bir hizmet sözleşmesi bulunmamakla birlikte İş Kanunu'nun 2.maddesinin 6.fıkrası gereğince alt işverenin işçilerinin iş kazası veya meslek hastalığı nedeniyle uğrayacakları maddi ve manevi zarardan alt işveren ile birlikte müteselsilen sorumludur. Bu nedenle meslek hastalığına veya iş kazasına uğrayan alt işverenin işçisi veya ölümü halinde mirasçıları tazminat davasını müteselsil sorumlu olan asıl işveren ve alt işverene karşı birlikte açabilecekleri gibi yalnızca asıl işverene veya alt işverene karşı da açabilirler.

Alt işverenden söz edebilmek ve asıl işvereni, aracının borçlarından sorumlu tutabilmek için bir takım zorunlu unsurlar bulunmaktadır.

a) İşyerinde işçi çalıştıran bir asıl işveren bulunmalıdır. Sigortalı çalıştırmayan “işveren” sıfatını kazanamayacağı için, bu durumdaki kişilerden iş alanlar da aracı sayılmayacak ve anılan madde kapsamında dayanışmalı sorumluluk doğmayacaktır.

b) Bir başka işveren, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin bir işte veya bir işin bölüm veya eklentilerinde iş almalı ve sigortalı çalıştırmalıdır.

c) İşverenlik sıfatını, alınan işte ve o iş nedeniyle sigortalı çalıştırılması sonucunda kazanmış olması aranacaktır. Bu kişinin diğer bir takım işyerlerinde çalıştırdığı sigortalılar nedeniyle kazandığı işverenlik sıfatının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

d) İşverenden alınan iş, işverenin sigortalı çalıştırdığı işe göre ayrı ve bağımsız bir işyeri olarak değerlendirilebilecek nitelikte olmamalıdır, aksi halde iş alan kimse aracı değil, bağımsız işveren niteliğinde bulunacaktır.

e) İşin bütünü başka bir işverene bırakıldığında, iş anahtar teslimi verildiğinde veya işveren kendisi sigortalı çalıştırmaksızın işi bölerek ihale suretiyle farklı kişilere vermişse, iş sahibi (ihale makamı) Yasanın tanımladığı anlamda asıl işveren olmayacağından, bir alt-üst işveren ilişkisi bulunmayacaktır.

e) İşin bütünü başka bir işverene bırakıldığında, iş anahtar teslimi verildiğinde veya işveren kendisi sigortalı çalıştırmaksızın işi bölerek ihale suretiyle farklı kişilere vermişse, iş sahibi (ihale makamı) Yasanın tanımladığı anlamda asıl işveren olmayacağından, bir alt-üst işveren ilişkisi bulunmayacaktır.

f) Alt işverenin aldığı iş, işverenin asıl işinin bölüm ve eklentilerindeki işin bir kesimi yada yardımcı işler kapsamında bulunmalıdır. Asıl işverenden alınan iş, onun sigortalı çalıştırdığı işe göre ayrı ve bağımsız bir nitelik taşımaktaysa, işi alan kimse alt işveren değil, bağımsız işveren sayılacaktır. Bu noktada belirleyici yön; yapılan işin, diğerinin bütünleyici, yardımcı parçası olup olmadığıdır. İşyerindeki üretimle ilgili olmayan ve asıl işin tamamlayıcısı niteliğinde bulunmayan bir işin üstlenilmesi halinde, alt işverenden söz etme olanağı kalmayacak, ortada iki bağımsız işveren bulunacaktır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 24.05.1995 gün ve 1995/9-273-548 sayılı kararı da aynı yöndedir.)

İş kazası ve dava tarihinde yürürlükte olan ve uygulanması gereken 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 470. maddesinde ... sözleşmesi; “Yüklenicinin bir ... meydana getirmesi, iş sahibinin de bunun karşılığında bir bedel ödemeyi üstlendiği sözleşme” olarak nitelendirilmiş, sözleşmenin tarafları yüklenici ve iş sahibi olarak isimlendirilmiştir.

... sözleşmesinde tarafların edimleri birbirinin karşılığını oluşturmakta olduğundan tam iki tarafa borç yükleyen sözleşmedir. Bu sözleşmenin unsuru olan meydana getirilecek ..., aynı zamanda sözleşmenin konusunu oluşturur. Ayırt edici diğer bir temel unsuru ise bedeldir. Meydana getirilecek bir sonuç bulunmasına rağmen bedel ödenmeyeceği kararlaştırılmış ise ... sözleşmesinin varlığından söz edilemez. Bedel, ... sözleşmesinin unsuru ise de tarafların anlaşırken bedeli kararlaştırmamış olmaları sözleşmenin kurulmasına etki etmez. Taraflar kararlaştırmamış olsa da bedel ödeneceğini taraflar biliyor veya bilmesi gerekiyor ise ... sözleşmesinin bulunduğu yine kabul edilecektir.

... sözleşmesinin konusu, meydana getirilmesi istenen sonuçtur. İstenen sonuç, bir şeyin yapılmasına ilişkin olabileceği gibi, ortadan kaldırılmasına, iyileştirilmesine veya montajına ilişkin de olabilecektir. Diğer bir ifadeyle baştan yeni bir ... meydana getirilmesine ilişkin olabileceği gibi mevcut bir eserde yapılacak değişiklik veya ilavelerle farklı bir ... getirilmesine de ilişkin olabilir.

... sözleşmesinde yüklenici, iş sahibinin istemi üzerine kural olarak bir şey meydana getirmeyi ve bedel karşılığında teslim etmeyi üstlenmektedir. Sözleşmede beceriye dayalı sonuç unsuru yerine emek verilmesi üstün ise ... sözleşmesi değil, hizmet sözleşmesi söz konusu olacaktır. (YHGK’nun 14.11.2019 ve 2016/21-627 E.- 2019/1192 K. sayılı ilamı da bu yöndedir)

... sözleşmesinde yüklenici, iş sahibinin istemi üzerine kural olarak bir şey meydana getirmeyi ve bedel karşılığında teslim etmeyi üstlenmektedir. Sözleşmede beceriye dayalı sonuç unsuru yerine emek verilmesi üstün ise ... sözleşmesi değil, hizmet sözleşmesi söz konusu olacaktır. (YHGK’nun 14.11.2019 ve 2016/21-627 E.- 2019/1192 K. sayılı ilamı da bu yöndedir)

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre davalılar arasında akdedilen ... Tevsiat Projesi Kara Konteyner Terminali İnşaat İşlerine Ait Sözleşme'ye göre davalı ...'un faaliyet konusunun Liman işletmeciliği olduğu, gemi tahmil tahliye işleri ve gemilerde yapılan tüm işlerte ilgili çalışmalar yürüttüğü, diğer davalı ... İnşaat'ın faaliyet konusunun ikamet amaçlı binaların inşaatı (müstakil konutlar, birden çok aileni oturduğu binalar, inşaat, bina projelerine yönelik mühendislik ve danışmanlık faaliyetleri) olduğu, taraflar arasındaki imzalı sözleşmede işin tanımı, davalıların faaliyet alanları dikkate alındığında asıl işveren- alt işveren ilişkisi kurulmadığı davalı ... Liman İşletmeleri ve San. Ve Tic. A.Ş.'nin projeyi denetlemek için kontrol elemanlarının bulunması bu sonucu değiştirmeyeceği, ancak meydana gelen kazada üçüncü kişi olarak kusuru varsa sorumlu olabileceği dikkate alınmaksızın karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde, Mahkemece yapılacak iş davalı ... Liman İşletmeleri ve San. ve Tic. A.Ş. hakkında 3. kişi olarak sorumluluğu olup olmadığına ilişkin gerekirse yeniden bilirkişi raporu almak suretiyle varsa usuli kazanılmış hakları gözeterek karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı ... Liman İşletmeleri ve San. ve Tic. A.Ş. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli istinaf itirazlarının esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır .

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı ... Liman İşletmeleri ve San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9871, Karar No: 2006/12923, Tarih: 06.10.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/9871 E.  ,  2006/12923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... Aile ile Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasiye satışa izin verilmesi istemine ilişkindir.

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair 4787 Sayılı Yasa’nın 20.04.2004 günü yürürlüğe giren 14.04.2004 gün ve 5133 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi ile “22.01.2001 tarihli ve 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı ile 03.12.2001 tarihli ve 4722 Sayılı Türk Medeni Yasasının Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Yasaya göre aile hukukundan doğan dava ve işler”in aile mahkemelerinde görüleceği, yine 5133 Sayılı Yasanın Geçici 2. Maddesi ile de “Bu Yasanın yürürlüğe girdiği tarihte aile mahkemelerinde görülmekte olan ve 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan konularla ilgili dava ve işler yetkili ve görevli mahkemesine devredilir.” hükümleri getirilmiştir.

Medeni Yasanın sözü edilen İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında vesayet, kayyımlık ve yasal danışmanlıkla ilgili hükümler bulunmaktadır.

4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yeralan 397. maddesinin 2. fıkrası gereğince “vesayet makamı, sulh hukuk mahkemesi; denetim makamı, asliye hukuk mahkemesidir.”

O halde, konusu Medeni Yasanın 2. Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan davaya sulh hukuk mahkemesi bakmakla görevlidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.U.M.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/10/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8904, Karar No: 2010/15249, Tarih: 29.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8904 E.  ,  2010/15249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Hükme esas alınan ikinci bilirkişi kurulu raporunda 78.170 m²'lik dava konusu taşınmazın 37.000 m²'si kapama bağ, arta kalan 41.170 m²'si ise açık tarım arazisi olarak değerlendirilmiş, üzerinde bulunan değişik cins ve yaştaki diğer ağaçlara ise maktuen değer verilmiştir. Ancak bu taşınmaz üzerinde kaç adet bağ omcası bulunduğu belirtilmemiş, standart bir kapama bağın dekarında kaç adet bağ omcası bulunması gerektiği İlçe Tarım Müdürlüğünden araştırılmamıştır.

Mahkemece, dava konusu taşınmaz üzerinde verim çağına gelmiş kaç tane üzüm omcası bulunduğu belirlenip İlçe Tarım Müdürlüğünden bir dekar bağdaki ağaç sayısı sorularak bu omcaların taşınmazın ne kadarına kapama bağ niteliği verdiği araştırılıp bu kısmının kapama bağ, taşınmazın geriye kalan kısmının da açık tarım arazisi olarak değerlendirilmesi gerekirken, 27. maddeye göre tespit yapılan raporda taşınmazın 30.000 m² kapama bağ, 48.170 m² açık tarla, birinci bilirkişi kurulu raporunda 18.000 m² kapama bağ, 60.170 m² açık tarla, ikinci bilirkişi kurulu raporunda ise 37.000 m² kapama bağ, 41.170 m² açık tarla olarak yapılan değerlendirmelerde raporlar arasındaki bu çelişki de giderilmeden ikinci bilirkişi raporunun hükme esas alınması,

2-İrtifak hakkının tesisi nedeniyle kaldırılacak olan muhtesat dışında kalan ağaçların irtifak bedelinin tespitinde dikkate alınmayacağı düşünülmeden ağaçlar da dahil edilmek suretiyle bulunan taşınmaz değeri üzerinden irtifak kamulaştırma bedelinin belirlenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda değinilen hususlarla ilgili olarak bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7250, Karar No: 2011/11537, Tarih: 25.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/7250 E.  ,  2011/11537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 1. İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına ve bozma kararı gereğince işlem yapılarak karar verilmiş bulunmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna ve bozma gereklerine uygun olan kararın ONANMASINA ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 25.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28546, Karar No: 2019/1429, Tarih: 17.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/28546 E.  ,  2019/1429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; davacının dava açtığı şirketin işveren olmadığının ve husumet tevcihinde kabul edilebilir bir yanılgı oluştuğunun ve bu nedenle HMK'nın 124. maddesi uygulanarak davanın doğru hasma yöneltildiğinin, dava dilekçesinin doğru davalıya Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca usulüne uygun şekilde tebliğ edildiğinin her iki şirketin vekili olarak duruşmaya katılan ve vekaletname sunan davalı vekilinin 05.11.2013 tarihli oturumda doğru davalıya yapılan tebligatın henüz ulaştığını bildirdiğinin ve doğru hasım açısından dosyaya 19.11.2013 havale tarihli dilekçe ile cevap verip zamanaşımı definde bulunduğunun, zamanaşımı definin yapıldığı cevap dilekçesinin sunuluş tarihi itibariyle 2 haftalık süre geçtiğinden, zamanaşımı definin hukuki sonuç doğurmayacağının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 17.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/89, Karar No: 2025/592, Tarih: 03.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2025/89 E.  ,  2025/592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2021/488 E., 2023/509 K.

İlk Derece Mahkemesince kesin olarak verilen kararın kanun yararına temyizen incelenmesi Adalet Bakanlığı tarafından istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin 24.08.2021 tarihinde davalının kliniğine giderek muayene olmak istediğini, muayene esnasında davalı tarafından herhangi bir işlem yapılmadığını, ancak 1.500,00 TL muayene ücreti alındığını, rızası alınmadan tahlil yapılacağından bahisle kan alındığını, yine rızası dışında birtakım testler yapıldığını, yapılan bu test ve tahliller için davacıdan 4.550,00 TL tahlil, 953,00 TL ve 730,00 TL test ücreti olmak üzere toplam 6.233,00 TL ücret alındığını, davacının kliniğe gelmeden yaptırılan tahliller dikkate alınmadığı gibi davalı tarafça yapılan test ve tahlillerin de dikkate alınmadığını, sonuçlarının çıkması dahi beklenmeden IV yüklemesi yapıldığını, tedavi sürecinin başlatıldığını, reçete yazılıp kolayca eczaneden alınabilecek ilaçlar piyasa fiyatlarının çok üzerinde fiyatlara satıldığını, müvekkiline verilen listede yer alan muayene, IV, tahlil, test, krem ve birtakım ilaç ücretlerini içeren toplam 28.402,00 TL ücretin ödendiğini belirterek tahsil edilen ödemelerin belirlenebilir olduğunda arttırılmak üzere şimdilik fazla tahsil edilen 12.000,00 TL'sinin (fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla) yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; hak düşürücü süre, zamanaşımı ve görev itirazında bulunarak işlemlerin hastanın rızası doğrultusunda gerçekleştirildiğini, muayenehanede hastadan fahiş şekilde muayene ücreti alındığına dair iddiaların da asılsız ve gerçek dışı olduğunu, Türk Tabipler Birliği tarafından 2021 yılının Haziran ayı itibariyle öngörülen muayene ücreti 1.500,00 TL olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı adına 28.402,00 TL tutarında muayene, tahlil ve ilaç kapsamında makbuz düzenlendiği, bu tutardan 1.110,00 TL iade edilen tutar, 288,90 TL tutarlı muayene ücreti ile tahlil ve test ücretlerinin, bu uygulamalar tıbbi standartlar ve tıp hukukuna uygun olduğundan düşülmesi gerektiği, kalan tutarın davacıya iade edilmesi gerektiği gereğince gerekçesiyle davanın taleple bağlılık ilkesi gereği kabulü ile, 12.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesinin 21.02.2024 tarihli ve 2024/372 E., 2024/379 K. sayılı ilamıyla; davalının İstinaf kanun yolu başvurusunun İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün miktar itibariyle kesin olması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. KANUN YARARINA TEMYİZ

A. Kanun Yararına Temyiz Sebepleri