muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7744, Karar No: 2021/3780, Tarih: 31.03.2021

Öte yandan, madde hükmünde ifade olunan bu bir yıllık süre, rehin açığı belgesi, satış yapılamaması nedeniyle verilmiş ise arttırma gününden, malın satılıp da satış tutarının takip olunan alacağa yetmemesi nedeniyle verilmiş ise satışın kesinleşmesi tarihinden itibaren işlemeye başlar. (Yargıtay 12. H.D. 4.10.1995, 12269/12904 – Uyar 8. Cilt s. 12618 – 12619) (Prof. Dr. Baki Kuru İcra ve İflas Hukuku El Kitabı sf:1027 , Dipnot 34– 2013 ikinci baskı)

Somut olayda alacaklının dava dışı borçlu aleyhine taşınır rehninin paraya çevrilmesi yolu ile başlattığı ilamsız takip dosyasında yer alan 30.07.2019 tarihli müdürlük talep yazısına göre bir kısım hacizli menkul mala dair yapılan satışların 26.07.2019 tarihinde kesinleştiği ve 05.08.2019 tarihli müdürlük kararına göre ise bir kısım menkul mala dair yapılan satışların da satış bedellerinin ipotek bedelini dahi karşılamadığının ifade olunduğu, akabinde aynı takip dosyasından 05.08.2019 tarihli kesin rehin açığı belgesi verildiği, anılan belgeye dayanarak alacaklı tarafından borçlu aleyhine 05.09.2019 tarihinde ilamlı takip başlatıldığı anlaşılmaktadır.

Görüleceği üzere anılan kesin rehin açığı belgesinin verilme nedeninin satış tutarının takip olunan alacağa yetmemesi olduğu açıktır. Yukarıda anılan madde hükmü gereği belirtilen bir yıllık süre satışın kesinleşme tarihi olan 26.07.2019 tarihinden başlayacaktır. Dolayısıyla, alacaklının anılan süre içerisinde takip talebinde bulunmuş olması nedeni ile borçluya yeniden icra veya ödeme emri tebliğine lüzum yoktur.

O halde; ilk derece mahkemesince; şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, ilk derece mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz isteminin kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nin istinaf talebinin esastan reddine ilişkin 16.09.2020 tarih ve 2019/2359 E. - 2020/1376 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA ve ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 25.09.2019 tarih, 2019/499 E. - 2019/425 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin de, Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, 31/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3467, Karar No: 2024/12585, Tarih: 28.11.2024

**6. Ceza Dairesi         2024/3467 E.  ,  2024/12585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/71 E., 2024/157 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf isteminin esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. GEREKÇE

1.Sanığın, tekerrüre esas alınan ilâmında hükümlülüğünün birden fazla suçtan verilen cezalardan oluşması karşısında, en ağır cezayı içeren hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmemiş ise de, bu durumun infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

2.Müştekinin olayın sıcaklığı ile alınan iddiası, bu iddiayı destekleyen tanık beyanı, sanığın savunması, rapor gibi deliller karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafinin "suçun kanunda yer alan unsurları oluşmadığı, tanık ve müşteki kovuşturma aşamasında dinlenmeyerek delillerin mahkeme huzurunda tartışılmadığı, müvekkilinin müştekinin kolyesini almak için hiçbir şekilde cebir veya şiddet uygulamadığı, çelişkiler giderilmeden karar verildiği, şüphe nedeniyle sanığa beraat kararı verilmesi gerektiğine," ilişkin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.04.2024 tarihli ve 2024/71 Esas, 2024/157 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri dışında aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.04.2024 tarihli ve 2024/71 Esas, 2024/157 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri dışında aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

28.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27322, Karar No: 2013/4430, Tarih: 14.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27322 E.  ,  2013/4430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ... Genel Müdürlüğünden ve imar planını yapan Belediyelerden sorularak,

Alıncak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/6995, Karar No: 2004/10972, Tarih: 29.11.2004

10. Hukuk Dairesi 2004/6995 E., 2004/10972 K.

**10. Hukuk Dairesi 2004/6995 E., 2004/10972 K.**

**- EVLATLIK

- SAĞUK SİGORTASI KAPSAM**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 63 ]

- 2926 S. TARIMDA KENDİ ADINA VE HESABINA ÇALIŞANLAR SOSY... [ Madde 1 ]

- 2926 S. TARIMDA KENDİ ADINA VE HESABINA ÇALIŞANLAR SOSY... [ Madde 2 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, kendisini evlat edinen babası ...'e bakmakla yükümlülüğünün ve sağlık hizmetlerinden faydalanabileceğinin tespiti ile sağlık karnesi verilmesine karar verilmesini İstiyoruz.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Avukata tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

2926 sayılı Yasa kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olan davacı, kendisini evlat edinen anne ve babası için Bağ^

^-Kur S…

………..

il Müdürlüğünce düzenlenen Sağlık karnelerinin, bilahare evlat edinen kişinin; evlat edinilen sigortalının sağlık sigortasından yararlanamayacağı gerekçesiyle iptal edilmesine dair Kurum işleminin iptali ile kendisini evlat edinen anne ve babasının sağlık karnesinin ilk düzenlendiği tarihten itibaren sağlık yardımından yararlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiş, Mahkemece; Medeni Kanun uyarınca gerçekleştirilen evlat edinme ilişkisinin, gerçek ana baba ile çocuk arasındaki ilişkiye eşdeğer olduğu belirtilmek, Sosyal Güvenlik Hukukunun genel prensipleri ve Medeni Kanunun 2. maddesi gözetilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

2926 sayılı Yasanın 'Sağlık Sigortası Kapsamı" başlıklı 1. maddesinde kimlerin sağlık yardımından nasıl yararlanacağı tadadi alarak açıkça belirtilmiş olup evlat edinilen evlat edinenin sağlık sigortasından yararlanması mümkün olduğu halde, evlat edinenin; evlat edinilenin sağlık sigortasından yararlanması mümkün bulunmadığından mahkemenin; davacıyı evlat edinen anne ve babanın davacının sağlık sigortasından yararlanabileceğine ilişkin tespiti yasa koyucunun amacına uygun bulunmamıştır.

Ne var ki; Bağ-Kur evlat edinen kişilere sehven sağlık karnesi vermiş ve sehven düzenlenen bu sağlık karneleri ile anılan kişilere sağlık yardımı yapılmıştır. Yanlışlığın farkedilmesi üzerine sağlık karnesi iptal edilmiş ve Kurumca yapılan sağlık harcamalarının davacıya ödetilmesi gündeme getirilmiştir. Bu durumda davacının iyi niyetli olduğu, Kurumu yanıltmadığı dikkate alınarak Borçlar Kanununun 63. maddesi hükmünden yararlandırılması ve sehven düzenlenen sağlık karneleri uyarınca yapılan sağlık yardımlarının geri istenmesinin mümkün bulunmadığının tespitine karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik incelme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik incelme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), 29.11.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.10972
Yargıtay — Esas No: 2007/5855, Karar No: 2007/9036, Tarih: 26.06.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/5855 E.  ,  2007/9036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, davalı kurum ile aralarındaki sözleşmenin, protokolün 1.maddesinin “m” bendi gereğince 7 yıl süre ile feshedildiğinin bildirildiğini, feshin haksız olduğunu ileri sürerek, feshe ilişkin işlemin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının ... İl Müdürlüğüne verdiği dilekçe ile sözleşmesi fesih edilen Emek eczanesini 5.7.2005 tarihinde kapattığını, yeni eczane açma ve eczacılar odasına yeniden üye olma talebinin ise ret edildiğini , kapattığı eczane ile kurum arasında yapılan sözleşmenin fesih işleminin iptalini isteyemeyeceğini, bu nedenle dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında Bağ-Kur ve Türk Eczacılar Birliğinin imzaladığı protokol hükümlerine uygun olarak sözleşme ilişkisi kurulduğu uyuşmazlık konusu değildir. Davalı kurum, davacının fatura ettiği reçetelerde ilaç firmasına ait olmayan sahte küpürler mevcut olması nedeniyle sözleşmeyi fesih etmiş, davacı fesih işleminin geçersizliğini istemiştir. Taraflar arasındaki sözleşme iltihaki mahiyette bir sözleşmedir. Davalı kurum fesih işlemi ile kendisi ve diğer kamu kuruluşlarını da etkiler şekilde davacı ile muaraza yaratmıştır. Davacının, sözleşmesi fesih edilen eczaneyi kapatmış olması ileride başka ad ile eczane açmayacağı anlamına gelmez. Bu durumda mevcut fesih davacının ileride açmak isteyeceği eczanenin sözleşme yapmasını da etkileyecektir. Davacı tarafından açılan dava mahiyeti itibariyle muarazanın meni niteliğindedir. Bu nedenle dava açmakta davacının hukuki yararı vardır. Dairemizin istikrarlı uygulaması da bu yöndedir. Mahkemece, işin esasına girilerek ortaya çıkacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 26.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13956, Karar No: 2019/22072, Tarih: 03.12.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/13956 E.  ,  2019/22072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Müşteki ... hakkında tanzim edilen Kars Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 28.01.2014 tarihli adli raporunda; “müştekinin 16.01.2014 tarihinde Kars Devlet Hastanesi Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Bölümünde yapılan muayenesinde, nazal dorsumun sağa deplase izlendiği, nazal grafisinde deplase 2. derecede kırık mevcut olduğu belirtildikten sonra, kırığın bildirilen travma nedeni ile olup olmadığının şu an itibariyle ayırt edilemeyeceğinin bildirildiği, adli tıp uzmanı tarafından yapılan muayenesinde ise; sol kulak kepçesinde şekil bozukluğu olduğu, burun kökünün çökük, burnun sağa deviye izlendiği, şahısta saptanan kırığın hayat fonksiyonlarını 2 (orta) derecede etkilediği ve yüzünde sabit iz niteliğinde olduğu” belirtilmiş olup, müşteki ... hakkında Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulu tarafından tanzim edilen 16.12.2013 tarihli adli raporda ise; vücudun muhtelif yerlerinde çok sayıda morluk, ekimoz, kızarıklık, abrazyon bulunduğu tespiti yapıldıktan sonra “sol kulakta deformasyon ve kanama mevcut olduğu, sol zigomatik bölgede muayenede krepitasyon alındığı, sol zigomatik kemik üzerinde seviye farkı ve krepitasyon alındığı, hamilelik şüphesi olan hastaya maksillofasiyal BT yaptırılamadığı” belirtilerek “yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, kişinin bulunup çekilecek olan maksillofasial BT ile birlikte muayeneye gönderilmesi halinde yeniden değerlendirileceği” sonucuna varıldığı, 2. İhtisas Kurulu raporu içeriğinde nazal fraktürden bahsedilmediği gibi, Kars Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporu içeriğinde de Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Bölümünce kırığın bildirilen travma nedeni ile olup olmadığının şu an itibariyle ayrıt edilemeyeceğinin bildirilmiş bulunması karşısında, Kars Adli Tıp Şube Müdürlüğünce verilen adli raporun denetime ve hüküm kurmaya elverişli bulunmadığının anlaşıldığından, tüm doktor raporları, tedavi evrakları ve varsa grafileri ile birlikte müşteki ...’nun Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine gönderilerek, yaralanması nedeniyle kemik kırığı oluşup oluşmadığı, varsa kırığın hayati fonksiyonlarına etkisinin ne olduğu, yüzünde sabit ize neden olup olmadığı ve 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddelerindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre,

Kabule göre,

2) Alt sınırı beş yıldan az olmayan hapis cezasını gerektiren yaralama suçundan yargılanan sanığın duruşmada hazır bulundurulması, bunun mümkün olmaması durumunda ise SEGBİS sistemi aracılığıyla savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden; sanığın talimat ile ifadesi alınarak yokluğunda yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 193. ve 196. maddelerine aykırı davranılması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 03.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17119, Karar No: 2012/17827, Tarih: 16.07.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/17119 E.  ,  2012/17827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 16.7.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3736, Karar No: 2015/29249, Tarih: 01.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/3736 E.  ,  2015/29249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok, etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocukların, suç tarihinde geceleyin katılanın kuaför dükkanının plastik sürgülü penceresini sert bir cisimle zarar vererek açıp içeri girdikleri ve bir adet bilgisayar kasası, 1 adet CVS marka uydu alıcısı, 1 adet markası yazılı olmayan TV kumandası, 7 adet markası belli olmayan fön makinası, 50 adet oje, 1 adet göz için likit, 1 adet allık, 3 adet ayna, 1 adet Rore Gold parfüm, 1 adet Wildames marka parfüm, 5 adet avon marka parfüm, 4 adet Surrender marka parfüm, 1 adet ... marka parfüm, 1 adet Advense Technıaves marka krem, 6 adet Rullspeed marka koltuk altı kremi, 10 adet Remil, 4 adet kolye, 6 adet küpe ve 10 adet Advence kremi 2 adet kuaför önlüğüne sararak kuaför dükkanından çıktıkları, işyerinden çıkmadan önce işyerinde yangın çıkardıkları akabinde aldıkları eşyalarla birlikte güvenlik güçlerine yakalandıkları anlaşılmakla, eyleminin nitelikli mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1- 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152/2-son maddesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde artırım miktarının öngörüldüğü bölümde yer alan, "verilecek ceza iki katına kadar artırılır" cümlesindeki "iki katına" ibaresinin çıkartılarak yerine "bir katına" ibaresinin eklenmiş olması karşısında ve mahkumiyet kararındaki artırım oranı da dikkate alınarak, söz konusu yasa değişikliğine göre suça sürüklenen çocukların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğinin 20/1-7. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12 yaşını doldurmuş ancak 18 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği taktirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden suça sürüklenen çocuklar hakkında sosyal inceleme raporu alınmaksızın, gerek duyulmadı ise nedeni gerekçeli kararda açıklanmaksızın eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.10.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.