muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6560, Karar No: 2011/2902, Tarih: 12.05.2011

Mahkemece, davanın kabulü ile fen bilirkişinin 23.07.2009 tarihli raporu ve eki 1/500 ölçekli krokisinde B harfi ile gösterilen 33,16 m²'lik taşınmaz bölümüne ait davalı köy adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline; aynı krokide A ve C harfleriyle gösterilen 773.09 m2'lik kısmının ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı köy muhtarlığı temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı TMK.nun 713/1, 3402 sayılı Yasanın 14. Maddesi gereğince açılan tescil davası olup, mahkemece kazanma koşullarının oluştuğu görüşünden hareketle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. Dosya arasında bulunan kadastro tutanaklarındaki açıklamalara göre; dava konusu 111 ada 2 parsel Gedikli Köyü Tüzel Kişiliğinin malı iken 2004 yılında üzerine köy konağı yaptırıldığı belirtilerek 3402 sayılı Yasanın 16. Maddesinin A bendine istinaden ... adına tespit ve tescil edilmiştir. 13.7.2009 tarihinde yapılan keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar, dava konusu taşınmaz bölümünün kuzeyinde kalan dava dışı alanın öncesinde dere yatağı olduğunu, 1982 yılında meydana gelen sel felaketinde derenin yatak değiştirmesi sonucunda ortaya çıktığını ve davalı köy muhtarlığının bu şekilde oluşan bölgeyi doldurarak üzerine spor tesisi yaptığını, köy muhtarlığı tarafından bu şekilde doldurularak spor tesisi yapılan alanın eldeki davaya konu yeri kapsamadığını, halen davacıya ait olan 111 ada 4 ve 5 parsellerin öncesinde ...ve ...isimli iki kardeşe ait olduğunu ve üzerlerinde dükkan bulunduğunu davacının, Tahsin’e ait yeri 2000 yılında ...’e ait yeri de 2007 yılında satın almasından sonra üzerindeki eski dükkanı yıkarak 2009 yılında mevcut yeni dükkanı yaptığını, dükkanın batısında kalan eski duvarın satıcılardan Tahsin tarafından yaptırıldığını ve bir de ceviz ağacı bulunduğunu davacının ve satıcılarının zilyetliklerinin bu duvara ve ceviz ağacına kadar olduğunu bildirmişlerdir. Fenni bilirkişi krokisinde dinlenen yerel bilirkişi ve tanıkların ifadelerinde geçen ceviz ağacının bulunduğu yer işaretlendiği halde eski duvarın nereden geçtiği açıklanmamıştır. Dava konusu taşınmazın batısında halen aktif şekilde aktığı belirlenen dere bulunmaktadır. Davacı tarafça dosyasına sunulan ve dava konusu yere ilişkin bulunduğu ileri sürülen fotoğraflara göre de; mevcut binanın çok yakınından geçen dere ile bina arasında kalan bölümün taşlıklı kullanılmayan bir nitelik gösterdiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, dava konusu taşınmazın, sınırında yer alan dere ile ilgisinin ne olduğunun belirlenmesi, dava konusu taşınmaz bölümünün dere veya aktif dere yatağından elde edilen yerlerden olup olmadığı veya derenin etkisi altında bulunup bulunmadığının açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.

Bundan ayrı, davalı köy temsilcisi 16.6.2009 tarihli dilekçesi ile dinlenmelerini istediği tanıklarını bildirmiş ve yapılan keşifte liste ile bildirdiği tanıklarından biri dinlenmiş diğerleri ise dinlenilmemiştir. Dinlenemeyen davalı taraf tanıklarının yeniden yapılacak keşif yerinde dinlenmeleri davalı köy temsilcisi tarafından 20.4.2010 tarihli oturumda açıkça istenmiş olmasına rağmen, davalı taraf tanıklarının dinlenebilmeleri için davalı tarafa usulüne uygun şekilde süre ve imkan verilmemiş ve davalı tarafın tüm tanıkları dinlenmesi sağlanmadan, diğer bir ifade ile savunma hakkı kısıtlanarak karar verilmiştir.

Kabul şekline göre de; davacı dava dilekçesinde iptal ve tescil istemiştir. Mahkeme 13.07.2010 günlü kararının hüküm bölümünün ilk paragrafında iptal ve tescile karar vermesine karşın, aynı hükmün üç numaralı paragrafında kalan kısmın yeniden köy adına tescil kararı vermesi doğru olmamıştır.

Tüm bu yönler gözönünde tutularak, yerinde yeniden yerel ve teknik bilirkişiler aracılığı ile keşif yapılması, taşınmazın sınırında yer alan dere ile ilişkisinin jeolog bilirkişi aracılığı ile tam olarak belirlenmesi; ziraat ve jeolog bilirkişilerden taşınmazın önceki ve şu anki niteliğini kesin olarak belirleyen gerekçeli, karşılaştırmalı ve denetime açık bilimsel içerikli rapor alınması, yapılacak bu keşifte dinlenmeyen davalı taraf tanıklarının dinlenmesinin sağlanması, dinlenecek bu tanıkların beyanları ile daha önce dinlenen tanık beyanları arasında çelişki oluştuğu takdirde, bu çelişkinin giderilmeye çalışılması, davacının ve satıcılarının fiili tasarruflarının sınırını oluşturduğu belirtilen eski taş duvar yerinin nerede bulunduğunun Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde krokisinde gösterilmesinin sağlanması ve ondan sonra taraflar arasındaki uyuşmazlıkla ilgili karar verilmesi gerekmektedir. Açıklanan bu hususlar yerine getirilmeden; her yere, herkes tarafından dikilebilecek bir ağacın zilyetlik sınırını gösterdiği ve kazanmayı sağlayan zilyetlik şartlarının davacı yararına oluştuğu görüşünden hareketle yazılı biçimde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalı Köy temsilcisinin temyiz itirazları bu bakımlardan yerinde olduğundan kabulü ile eksik araştırma ve incelemeye dayalı, usul ve yasaya aykırı, yerel mahkeme hükmünün HUMK.nun 428.maddesi hükmü uyarınca BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 12.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11522, Karar No: 2012/28987, Tarih: 11.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/11522 E.  ,  2012/28987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çavdır(Kapatılan) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece yüze karşı verilen  kararda "Davanın reddine, icra takibine yapılan itirazın kaldırılması talebinin reddine,takibin kaldığı yerden devamına" karar verilmiş, bu şekliyle hükmün kendi içerisinde çelişki yaratılmıştır.

T.C. Anayasası, yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı, yargılama açık yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar açıkça belirtilecektir. HMK.nun 297/2. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararda taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların açık şüphe ve tereddüte yer bırakmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Gerekçeli kararın çelişik hükümler içermesi bozma nedeni sayılacağından, mahkemece yapılacak iş, önceki karar ile bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10096, Karar No: 2010/12290, Tarih: 09.11.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/10096 E.  ,  2010/12290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sincan İcra Mahkemesi

Davacı kiralayan tarafından davalı kiracılar aleyhine kira alacağı ve tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine davalı kiracıların itiraz etmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması, kiralananın tahliyesi ve icra inkar tazminatı isteminde bulunmuş, mahkemenin davanın kabulüne dair verdiği kararın davalı kiracılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 1.6.2010 gün ve 2009 / 13510 esas 2010 / 6587 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiş idi. Bu kararın incelenerek düzeltilmesi davalı kiracılar vekili tarafından süresi içinde istenilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamı ile buna atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyadaki mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteyen davalı kiracılar vekilinin tahliye kararının onanmasına ilişkin karar düzeltme istemi yerinde değildir.

2-Davalı kiracılar vekilinin kira alacağına ilişkin karar düzeltme istemine gelince ;

Davacı kiralayan tarafından aylık 5.500 TL üzerinden Aralık 2008-Nisan 2009 arası aylar kirası ile sözleşme gereğince muaccel hale gelen Mayıs-Ekim 2009 arası aylar kirasının tahsili için tahliye istekli başlatılan icra takibine davalı kiracıların itiraz etmesi üzerine itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi için açılan davada mahkemenin davanın kabulüne dair verdiği karar Dairemizin1.6.2010 gün ve 2009 / 13510 esas 2010 / 6587 karar sayılı ilamı ile tahliye yönünden onanırken Şubat ve Nisan 2009 ayları kirasının ödeme emrinin tebliğinden önce ödenmesi nedeniyle davalı kiracıların itirazının bu yönden haklı olduğu belirtilerek itirazın tüm kira bedelleri yönünden kaldırılmasına karar verilmesinin doğru olmadığına işaretle bozulmuştu. Ancak dosyada bulunan banka hesap ekstresine göre takip konusu yapılan Mart 2009 ayı kirası 5.500 TL’nin de 29.4.2009 tarihinde yapılan icra takibinden önce 24.3.2009 tarihinde yatırıldığı ve davacı kiralayan vekilinin de 8.9.2009 tarihli dilekçesi ile Şubat ve Mart 2009 ayları kirasının daha önce ödendiğini kabul ettiği görüldüğünden kira alacağına ilişkin bozma kapsamına Şubat ve Nisan 2009 ayları kirasının yanı sıra Mart 2009 ayı kirasının da dahil edilmesi gerektiği bu defaki incelemeden anlaşılmakla davalı kiracıların karar düzeltme isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda ( 1 ) No’lu bentte yazılı nedenlerle davalı kiracıların tahliye kararının onanmasına yönelik karar düzeltme isteminin REDDİNE, yukarda ( 2 ) No’lu bentte yazılı nedenlerle kira alacağına yönelik itirazın kaldırılması yönünden davalı kiracıların karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 1.6.2010 gün ve 2009 / 13510 esas 2010 / 6587 sayılı bozma kararının düzeltilerek yerel mahkemenin 16.10.2009 gün ve 2009 / 359 esas 2009 / 559 karar sayılı kararının BOZULMASINA ve karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına 9.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4385, Karar No: 2010/7185, Tarih: 06.12.2010

16. Hukuk Dairesi 2010/4385 E., 2010/7185 K.

**16. Hukuk Dairesi 2010/4385 E., 2010/7185 K.**

**- BORÇLARIN ÖDENMEMESİ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 333 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 354 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 52 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

**"İçtihat Metni"**

Ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların alacaklıları zarara uğratmak kastiyle ticari işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödememesi suçundan sanık A... S...'ın İİK'nun 333/a 5237 sayılı TCK'nun 62, 52/2.maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 2.000.00TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına dair cezanın İİK'nun 354.maddesi gereğince düşürülmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Karşıyaka l.İcra Mahkemesinin 2007/673 esas 2008/518 sayılı kararıyla sanık A... S...'ın İİK'nun 333/a 5237 sayılı TCK'nun 62, 52/2.maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 2.000.00TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildikten sonra, aynı mahkemece, Karşıyaka 2.İcra Hukuk Mahkemesinin 20.8.2009 tarih ve 2009/470-599 sayı ile zamanaşımı nedeniyle icranın geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle kambiyo hukukuna yönelik takibin devamı olanağı kalktığı gerekçesiyle 11/11/2009 gün ve 2007/673 esas, 2008/518 ek sayılı kararı ile sanık hakkında verilen cezanın İİK'nun 354.maddesi gereğince düşürülmesine karar verilmiş ise de; İİK'nun 354.maddesindeki "Kanunun bu babında yazılı suçlardan takibi şikayete bağlı olanların müştekisi feragat eder veya borcun itfa edildiği sabit olursa dava ve bütün neticeleriyle beraber ceza düşer" şeklindeki düzenleme karşısında, davanın ve cezanın tüm neticeleriyle birlikte düşürülmesine karar verilebilmesi için müştekinin feragati veya borcun itfa edilmiş olmasının gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğundan ve temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 06.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/269, Karar No: 2019/2517, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/269 E.  ,  2019/2517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4714, Karar No: 2010/24484, Tarih: 16.07.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/4714 E.  ,  2010/24484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/72096

MAHKEMESİ : Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/10/2007

NUMARASI : 2007/688

SUÇ : Mala zarar verme, geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal etmek

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezaların tür ve süresine göre hükümlerin açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15010, Karar No: 2015/2624, Tarih: 10.03.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/15010 E.  ,  2015/2624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.12.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 10.03.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davacılar Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalı ile 08.07.1972 günü ... Noterliği’nde düzenledikleri satış vaadi sözleşmesi uyarınca toplam 81 adet taşınmazdaki paylarından pay satışının vaat edildiğini, edimini yerine getirdiğini, tapu kayıtlarının devredilmediğini ileri sürerek, payların adına tescilini istemiş, davalının yargılama sırasında vefatı nedeniyle husumeti mirasçılarına yöneltmiştir.

Davalı mirasçıları 31.03.2013 günlü duruşmada davayı kabul etmişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununda toprağın korunması, geliştirilmesi, tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi ve bölünmelerinin önlenmesi, tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazilerin çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesine uygun olarak planlı kullanımını sağlayacak usul ve esasları belirlemek amacıyla yeniden bazı düzenlemeler yapılmıştır.

Kanunun “Tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi” başlıklı 8. maddesi gereğince tarım arazileri; doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre, nitelikleri mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınıflandırılmıştır.

Yapılan düzenlemelerle, asgari tarımsal arazi büyüklüğüne erişmiş tarımsal arazilerin bölünemez eşya niteliği kazanmış olacağı,

Asgari tarımsal arazi büyüklüğünün mutlak tarım arazileri, marjinal tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektardan küçük belirlenemeyeceği, ifraz edilemeyeceği, hisselendirilemeyeceği, Hazine taşınmazlarının satış işlemleri hariç olmak üzere pay ve paydaş adedinin artırılamayacağı hüküm altına alınmıştır.

Asgari tarımsal arazi büyüklüğünün mutlak tarım arazileri, marjinal tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektardan küçük belirlenemeyeceği, ifraz edilemeyeceği, hisselendirilemeyeceği, Hazine taşınmazlarının satış işlemleri hariç olmak üzere pay ve paydaş adedinin artırılamayacağı hüküm altına alınmıştır.

Bu nedenle birlikte mülkiyetin söz konusu olduğu tarım arazilerinin asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin altında ifrazı, dolayısıyla satışı mümkün değildir. Ancak, bu nitelikteki arazilerde asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin altındaki yüzölçümlerine karşılık gelen mevcut payların bölünmeden üçüncü kişilere satışına bir engel bulunmamaktadır.

Tarım arazisinin hangi sınıfa girdiğinin ... Bakanlığı Tarım İl veya İlçe Müdürlüklerinden sorulmak suretiyle veya ilgilisi tarafından alınacak yazı ile belgelendirilmesi gerekir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olaya gelince; dava konusu taşınmazların belirlenen tarımsal niteliği ... Bakanlığı İl veya İlçe Müdürlüğünden, ifrazının mümkün olup olmadığı ise taşınmaz belediye ve mücavir olan sınırları içerisinde ise belediyeden, belediye dışında ise İl İdare Kurulundan sorularak ifrazının veya taşınmazdan pay satışının mümkün olmadığının anlaşılması halinde davanın reddine, aksi halde kabulüne karar verilmelidir.

Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm BOZULMASINA, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılara verilmesine, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

10.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/36213, Karar No: 2022/16384, Tarih: 01.07.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/36213 E.  ,  2022/16384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ile temyiz sebebine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından CMK'nın 288 ve 294. maddeleri kapsamında sanık müdafisinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek yapılan incelemede;

Sanık müdafisinin temyizinin; suçun işlenmediği, yeterli delil bulunmadığı ve hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik olduğu,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Ceza Genel Kurulu’nun 14/10/2008 gün ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Sözleşme’nin 10. maddesinin 2. paragrafı, kamu makamlarının bu özgürlüğün kullanılmasına getirebilecekleri sınırlama rejimini düzenlemektedir. Önemine binaen, ifade özgürlüğüne yapılan müdahaleler çok istisnai hallerde kabul görmekte ve Sözleşme’nin 10. maddesinin 2. paragrafının öngördüğü sınırlama kayıtları dar yorumlanmaktadır. Bu nedenle, bir kamu makamının ifade özgürlüğüne yaptığı “müdahalenin gerekliliği” mutlaka ikna edici bir şekilde açıklanmalıdır. Sözleşme’nin anılan maddesinde, belirtilen “gerekli” olma koşulu, müdahalenin bir ‘toplumsal ihtiyaç baskısına karşılık gelmesi ve özellikle izlediği meşru amaçla orantılı olması anlamına gelir. Bir müdahalenin bu kriterleri yerine getirdiği ve dolayısıyla haklı olduğu, ulusal makamların gösterdiği gerekçelerin “ilgili ve yeterli” olmasıyla anlaşılabilecektir.