muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8156, Karar No: 2018/409, Tarih: 15.01.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/8156 E.  ,  2018/409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Vesayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün talep eden Aile ve Sosyal Politikalar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Talep eden ... Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü tarafından kısıtlı adayı ...’ün ... Bakım ve Rehabilitasyon merkezinde kalıp %53 oranında engelli olduğunu, mahkeme kararı ile koruma altına alındığını, ailesine tesliminin uygun olmadığını belirterek vesayet altına alınması istenmiştir.

Mahkemece; ... Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 17/03/2016 tarihli raporda kendi işlerini görmekten kısmen acze düşüren korunması bakımı için kendisine kısmen yardım gerektiren sürekli bir akıl hastalığı olduğu ve yasal danışman atanmasının uygun olacağı bildirilmiş ise de; kısıtlı adayının daha önce Denizli Devlet Hastahanesinden alınmış 19.04.2013 tarihli raporunda; orta düzeyde mental rederdasyon tanısı konulup akli dengesinin akıllıca yaşam sürmek için yeterli olmadığı, sürekli yardıma muhtaç olup kendi işlerini görecek güce sahip olmadığı, hastalığının kalıcı olup vesayet altına alınmasının uygun olacağı bildirildiğinden, mahkemece alınan heyet raporunda vasi atanmasının gerekmediği bildirildiği, yasal danışman tayini talebi de bulunulmadığı gerekçesiyle kısıtlı adayının vesayet altına alınmasına yönelik talebin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, talep eden ... Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesi kapsamında kalan, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebeplerine dayalı kısıtlanma kararı verilmesi istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesinde akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini göremeyen veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gereken ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokan her erginin kısıtlanacağı; 409/2. maddesinde ise, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle kısıtlamaya ancak resmî sağlık kurulu raporu üzerine karar verileceği, hâkimin karar vermeden önce kurul raporunu göz önünde tutarak kısıtlanması istenen kişiyi dinleyebileceği hükme bağlanmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; kısıtlı adayı ...hakkında, davanın reddine esas alınan ... Devlet Hastanesinin 17.03.2016 tarihli heyet raporunda, ...un kendisine kısmen yardım gerektiren bir akıl hastalığı olduğu, yasal danışman atanmasının uygun olacağı, duruşmada dinlenmesinde kısmen fayda olacağı belirtilmiş; kısıtlı adayı hakkında dava açılmadan önce Denizli Devlet Hastahanesi tarafından tanzim edilen 19/04/2013 tarihli raporda ise kısıtlı adayına orta düzeyde mental reterdasyon tanısı konulup akli dengesinin akıllıca yaşam sürmek için yeterli olmadığı, sürekli yardıma muhtaç olup kendi işlerini görebilecek güce sahip olmadığı, hastalığının kalıcı olup, vesayet altına alınması uygun olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan heyet raporu ile talep dilekçesinin ekindeki doktor raporu arasında kısıtlanması talep edilen Aysun Tonbul’un akıl sağlığı yönünden çelişki meydana geldiği gözetilerek mahkemece, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor aldırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, çelişki giderilmeden eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca,

Fiil ehliyetinin bulunmaması Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesi uyarınca kısıtlanma; vasi atanması nedenidir. Aynı Yasanın 429. maddesinde ise ergin bir kişinin kısıtlanması için yeterli sebep bulunmamakla birlikte korunması için fiil ehliyeti sınırlanarak yasal danışman atanacağı hükme bağlanmıştır.

Mahkemece, yukarıda belirtildiği şekilde raporlar arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde yeni rapor aldırılması, kısıtlı adayı hakkında vasi tayini gerekmeyeceğine dair rapor sunulması halinde ise kısıtlı adayı hakkında yasal danışman atanmasının uygun olup olmayacağı yönünde bir değerlendirme yapılması gerekir. Vesayet hakkındaki hükümler kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece; kısıtlanması istenilen hakkında öncelikle vesayet sonra yasal danışmanlık gerekip gerekmediği yönünden araştırma ve inceleme yapılıp oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi bozma nedeni yapılmıştır.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMKnun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMKnun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMKnun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,15.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32942, Karar No: 2015/35895, Tarih: 24.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/32942 E.  ,  2015/35895 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığını ileri sürerek, kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, husumet itirazında bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozmaya uyularak, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, kanuni süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dosya içeriğinden, mahkemece verilen ilk kararın Dairemizce, özet olarak, “ 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile ... ili dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36 maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanun'un kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir. 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hâzineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara deverdildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzeleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4

. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildireceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5. fıkarsında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Maliye Hâzinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hâzinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanun’un 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir. Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir

. Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının herhangi bir kuruma devredilip devredilmediğinin tespitinden sonra, devir var ise sorumluluğun davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluşa ait olacağı, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapması gereken komisyonu oluşturma yükümlülüğünün de mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.” gerekçesiyle bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyulduğu anlaşılmaktadır.

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk yerel seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir, (md 1/5.f ve md. geçici 1/23.f).

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “...Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.” denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Bozma üzerine yapılan araştırma sonucu, dosyaya eklenen komisyon kararı ve eklerine göre tüzel kişiliği sona eren ... işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda husumetin İçişleri Bakanlığına yöneltilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, İçişleri Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 24.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11888, Karar No: 2016/2202, Tarih: 11.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/11888 E.  ,  2016/2202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki menfi tespit ve istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı bankadan aldığı kredi kartına ilişkin borç hakkında davalı bankaya birçok kez dilekçe vermesine rağmen cevap alamadığını, kredi kartı borçlarını davalı bankadan çektiği bireysel kredilerle kapattığını, fazladan 1.352,06 TL ödeme yaptığını, borcu bitmesine rağmen bankanın 8.869,71 TL borç yapılandırması yaptığını, kredi kartının protesto olmaması için yeniden yapılandırma kapsamında toplam 1.110 TL daha ödeme yaptığını, ayrıca kullandığı krediler nedeniyle de kendisinden 261,45 TL de dosya masrafı alındığını belirterek toplam 2.723,51 TL’nin davalıdan istirdadına ve 8.679,71 TL’lik yeniden yapılandırmanın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kredi kartı ödemelerinde gecikme olmasından dolayı 13.,09.2013 tarihinde davacıya cep telefonundan yapılan aramayla ödeme planı sunulduğunu ve davacının verdiği onaya istinaden yapılandırma yapıldığını, sözleşmenin 9/4 ve 16. maddeleri uyarınca dosya masraflarını ödemeyi davacının kabul ettiğini, bu masrafın müvekkilince verilen hizmet karşılığında tahsil edildiğini, yeniden yapılandırma ücretinin de davacının bilgisi ve onayıyla tahsil edildiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere, hakem heyeti dosyası ve bilirkişi raporlarına göre, davacının davalı bankaya kredi kartına istinaden herhangi bir borcunun olmadığı, davacı tarafça kredi kartına istinaden ödenen 1.353,06 TL kesintinin dayanağının bulunmadığı, yeniden yapılandırma kapsamında ödenen 1.110 TL ile tüketici kredisine istinaden dosya masrafı adı altında haksız olarak tahsil edilen 261,45 TL’nin de davacıya iadesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 11.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14494, Karar No: 2019/1937, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14494 E.  ,  2019/1937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5548, Karar No: 2017/3311, Tarih: 06.07.2017

**10. Ceza Dairesi         2015/5548 E.  ,  2017/3311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 16.10.2015 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan şüpheli ... hakkında açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına dair Burdur 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28/04/2015 tarihli ve 2014/1122 esas, 2015/447 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 13.11.2015 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 02.09.2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Burdur Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 16/10/2014 tarihli ve 2014/4089 soruşturma, 2014/6 sayılı karar ile beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği; ayrıca tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alınması, kabul edilmesi veya bulundurulması, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edildiği,

2- Şüphelinin Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından yapılan tebligata rağmen 10 gün içinde başvurmadığı gerekçesi ile Burdur Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, şüpheli hakkındaki kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca cezalandırılması isteğiyle sanık hakkında kamu davası açıldığı,

3- Burdur 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28/04/2015 tarihli ve 2014/1122 esas, 2015/447 sayılı kararı ile "...Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce çıkartılan davet yazısına 10 günlük süre içerisinde icabet etmemesinin tek başına ısrar olarak değerlendirilemeyeceği..." gerekçesiyle, “herhangi bir karar verilmesine yer olmadığına” karar verildiği ve kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Hakkında düzenlenen iddianamenin kabul edilmesi ile sanık durumuna gelen ...’nın, kabule göre üzerine yüklenen suçu işlemediğinin anlaşılması karşısında, hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-b maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken, 5271 sayılı Kanun'un, duruşmanın sona ermesi ve hüküm başlıklı 223. maddesinde yer almayan “karar verilmesine yer olmadığına’’ ilişkin karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Burdur 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28/04/2015 tarihli ve 2014/1122 esas, 2015/447 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır. " hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, “karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi bu değişik gerekçe ile yerindedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; Burdur 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28/04/2015 tarihli ve 2014/1122 esas, 2015/447 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 06.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.