muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3130, Karar No: 2013/1971, Tarih: 12.03.2013

A-Sanık ...'ın "mağdur ...'u kasten yaralama" suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-Dosya kapsamına göre, kardeş olan sanıklar ..., ... ve ...ın ağabeyi ... ...'ın kendisinden bir hayli ... olan mağdur-sanık ...'un kızkardeşi ile evlenme isteğinin kabul görmemesi üzerine, taraflar arasında çekişme oluştuğu, olay günü bu çekişmelerin etkisiyle sanıklar ... ve ...'ın, ... ve kuzeni mağdur-sanık ...'e sataşmaları sonucu başlayan kavgaya, ...'ın da dahil olduğu, kavga sırasında ...'ın ...'in karın bölgesine iki, sol koluna da bir kez bıçakla kuvvetlice vurduğu, ...'u da yumruklayıp burnunu kırdığı, akabinde ... ve ...'ın da savunma amacıyla ...'ı darp edip basit şekilde yaraladıkları, ayrıca ...'in annesi ... ve çevreden yetişenlerin de müdahalesi ile ...'ın eylemlerini daha fazla devam ettiremeden suç yerinden kaçtığı, aldığı darbeler üzerine ince bağırsağında ve karın damarlarında harabiyet oluşan ...'in, yapılan acil ameliyat sonucu hayata döndürüldüğü olayda,

a-Sanık ...'ın mağdur ...'e eylemi yönünden,

aa-Suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, darbelerin şiddeti,yaraların niteliği ve engel halin varlığı birarada değerlendirildiğinde, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, "öldürmeye teşebbüs" yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde "kasten yaralama" suçundan hüküm kurulması,

bb-Kabule göre;

i-1 ile 3 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK.nun 86/1. maddesi ve aynı Kanunun 61. maddesi uyarınca, suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yer, sanığın kasta dayalı kusurunun ve meydana gelen zararın ağırlığı birarada değerlendirilerek, alt ve üst sınırlar arasında üst sınırdan bir ceza yerine, cezanın belirlenmesinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde 1 yıl hapis cezasına hükmetmek suretiyle eksik ceza tayini,

ii-Temel cezanın TCK.nun 86/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası olarak belirlenip, suçun silahla işlenmesi nedeniyle aynı Kanunun 86/3-e maddesiyle yapılan artırımın ardından belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden, mağdurun hayati tehlike geçirmesi nedeniyle TCK.nun 87/1-d maddesi uyarınca bir kat artırım yapılarak 2 yıl 12 ay hapis cezası hükmedilmesi yerine ceza tertibinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde 3 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

b-Sanıklar ... ve ...'un mağdur ...'a eylemleri yönünden,

Sanıkların, kendi vücut bütünlüklerine yönelmiş haksız bir saldırıyı, o andaki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmek zorunluluğu ile fiillerini işledikleri, eylemlerinin meşru savunma sınırları içinde kaldığı anlaşıldığı halde, TCK.nun 25, CMK.nun 223/2-d maddeleri uyarınca beraatleri yerine, delillerin takdirinde ve ceza sorumluluğunu kaldıran hallerin varlığında yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Sanıkların, kendi vücut bütünlüklerine yönelmiş haksız bir saldırıyı, o andaki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmek zorunluluğu ile fiillerini işledikleri, eylemlerinin meşru savunma sınırları içinde kaldığı anlaşıldığı halde, TCK.nun 25, CMK.nun 223/2-d maddeleri uyarınca beraatleri yerine, delillerin takdirinde ve ceza sorumluluğunu kaldıran hallerin varlığında yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, müdahil-sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 12/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20752, Karar No: 2016/446, Tarih: 14.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/20752 E.  ,  2016/446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 107 ada 227 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmüne göre, bilirkişilerce -aynı Yasanın 11. maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek- yapılacak değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihinin) esas tutulacağı öngörülmüştür.

Somut olayda kamulaştırma belgeleri 14.01.2014 tarihinde mahkemeye verilmiş olduğundan, değerlendirmede 2014 yılına ait veriler esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca değerlendirme tarihinin 2013 yılı kabul edilerek taşınmazın değerlendirilmesinde 2013 yılı verilerinin esas alınması suretiyle bedel belirlenmiş olması,

2-Kabule göre de; Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan masrafların faiz karşılığı, genel idari giderler ve arazi kirası düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3780, Karar No: 2012/18148, Tarih: 31.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/3780 E.  ,  2012/18148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 15/08/1999-01/10/2004 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 15.08.1999-01.10.2004 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Davada Sosyal Güvenlik Kurumu ile birlikte işveren olarak Tekirdağ ... Müdürlüğü davalı olarak gösterilmiştir,

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilerek, Tekirdağ Valiliği ... Müdürlüğü hakkında davalı olarak hüküm kurulmuştur. Dava, hasımda değil temsilcide yanılma sonucu açılması halinde davanın husumetten reddedilmeyip, gerçek temsilciye davanın yöneltilmesi gerektiği, Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, davanın ... Bakanlığı aleyhine açılması gerekirken Tekirdağ Valiliği ... Müdürlüğü aleyhine açılmıştır. Hal böyle olunca hasımda değil temsilcide yanılma olduğu ortadadır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olguları gözönünde tutulmaksızın ve özellikle,yöntemince davanın ... Bakanlığına yöneltilmesi için davacıya uygun önel verilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile ... aleyhinde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ne iadesine, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8074, Karar No: 2020/259, Tarih: 14.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2019/8074 E.  ,  2020/259 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: SENDİKA KANUNLARINDAN KAYNAKLANAN

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:Davacı vekili; dava dilekçesinde özetle; müvekkiline ait işyerlerinde yağlı tohum kırım, eleme, presleme, küspe, rafine yağ işleme ve depolama, bitkisel yemeklik sıvı ve margarin yağ üretimi ve satışı işlerinde faaliyet gösterildiğini, 22/12/2016 tarihinde ... Cad. ... ... /... adresindeki işyerinde yapılan inceleme sonucunda düzenlenen rapor esas alınarak yapılan işkolu tespitinin 17/02/2017 tarihli Resmi Gazetede ilan edildiğini, müfettiş tespitinin ... ’daki yönetim binasında yapıldığını, ... , ... , ... , ... /... ve ... ’deki işyerlerinde mahallen inceleme yapılmadığını, ... ... ’deki işyerinde sıvı yemeklik yağ üretiminin nötralizasyon, topraklama, deoderize, vinterizasyon, dolum, ambalajlama işlerinin yapıldığını, 302 işçi çalıştığını, lojistik ve güvenlik firması alt işveren işçilerinin de çalıştığını, Kemalpaşa’da şirketin ve talep halinde 3. şahısların dış ticarete konu mallarının gümrük gözetimi altındayken depolamasının, muhafaza ve gümrük işlerinin yapıldığını, ... Tesisleri’nde yağlı tohum kabuğu kırım, ayrıma eleme, presleme ve küspe üretimi yapıldığını, ... ’deki işyerinde yağ süzme rafinerisi olduğunu ve şişeleme bölümü bulunduğunu, bu işyerinde 15 işçi çalıştığını, İstanbul’da satış operasyon işlemlerinin yürütüldüğünü, işyerinde ve işletmede yapılan işlerin birden fazla işkoluna girdiğini, işletme geneline münhasır gıda işkolunda tespit yapılmasının hatalı olduğunu, Bornova’daki işyerinde sıvı ve margarin yağ dolum paketleme, sevk ve taşımacılık işleri ile şirket yönetimi büro işlerinin yapıldığını, işkolu tespitinde diğer işyerlerinin kayden işletme dahili gibi kabul edildiğini, farklı işkollarına girdiğinin dikkate alınmadığını ileri sürerek işkolu tespit kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur.Gerekçe:Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 4 üncü ve 5 inci maddeleri kapsamında işkolu tespitine itiraza ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur.Gerekçe:Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 4 üncü ve 5 inci maddeleri kapsamında işkolu tespitine itiraza ilişkindir.

Türk toplu iş hukukundaki normatif düzenlemelerde işkolu kavramı önemli bir yer tutmaktadır. 6356 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesine göre, sendikalar kuruldukları işkolunda faaliyette bulunurlar. İşkolunun belirlenmesi konusunu düzenleyen 6356 sayılı Kanun'un 5 inci maddesine göre, işkolu tespiti Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca yapılacaktır. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca yapılan tespit ile ilgili kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasını müteakip, bu tespite karşı ilgililer, onbeş gün içinde dava açabilir. Belirtilen süre hak düşürücüdür.

6356 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre, işkolları, Kanuna ekli (1) sayılı cetvelde gösterilmiştir. Maddenin ikinci fıkrasına göre ise, bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin girdiği işkolundan sayılır. Yine aynı maddede, bir işkoluna giren işlerin neler olacağının, işçi ve işveren konfederasyonlarının görüşü alınarak ve uluslararası normlar göz önünde bulundurularak, yönetmelikle düzenleneceği belirtilmiştir.İşkolu kavramı sendikaların faaliyet alanlarını belirleyen temel bir öğedir. Birbirine benzer işler bir hukuki kalıp altında toplu iş hukukuna sunulmaktadır.İşkolu tespitinde birim olarak işyerinin esas alınacağı normatif düzenlemelerin tartışmasız bir sonucudur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci maddesinin gerekçesinde, işyeri, teknik bir amaca, diğer bir deyişle mal ve hizmet üretimine yönelik ve değişik unsurlardan meydana gelen bir birim olarak belirtilmiştir. İşyerinin sınırlarının saptanmasında “işyerine bağlı yerler” ile “eklentiler” ve “araçların” bir birim kapsamında oldukları belirtildikten sonra özellikle bir işyerinin mal ve hizmet üretimi için ayrı bir alanı da kullanması halinde bunların tek işyeri mi yoksa birbirinden bağımsız işyerleri mi sayılacağı konusunda “amaçta birlik”, aynı teknik amaca bağlı olarak üretimde bulunma, nitelik yönünden bağlılık ile “yönetimde birlik”, aynı yönetim altında örgütlenmiş olma koşullarının aranacağı düzenlenmiştir.İşkolu tespit davalarında, her işverenin işyerinin bağımsız işyeri olarak kabul edilip, o işyerinde yapılan işlerin niteliği itibarıyle işkolu tespiti gerekir. Alt işverenin işkolu tespiti asıl işverenin yaptığı işe göre belirlenmez. Alt işverenin işkolu tespitinin, asıl işverenden ayrı olarak yapılması gerektiği gibi, alt işverene ait işyerinde yapılan işlerin, asıl işverene ait işyerinde yapılan işlere yardımcı iş olarak değerlendirilmesi de doğru olmaz. 6356 sayılı Kanun'un 4/2. maddesinde öngörülen, bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işlerin de, asıl işin dâhil olduğu işkolundan sayılacağı kuralı, bir işyeri sınırları ve organizasyonu içerisinde yürütülen işler için önem taşır. Yoksa birbirinden ayrı işyerlerinde farklı işkoluna giren işler yapılıyorsa asıl iş yardımcı iş kavramı geçerli olmaz. Alt işveren işçileri ise, alt işverene ait bağımsız işyeri çalışanları olduklarından, bağlı bulundukları işkolunun, asıl işverenden ayrı olarak belirlenmesi gerekir. Nitekim 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 4 üncü maddesinin gerekçesinde “Bir işyerinde yürütülen yardımcı işin alt işveren tarafından üstlenilmesi halinde, bu iş artık asıl işveren yönünden yardımcı iş olarak kabul edilemez. Bu işler alt işveren bakımından asıl iş kabul edilir ve işkolu buna göre belirlenir” şeklinde anılan durum açık olarak belirtilmiştir.Bu genel açıklamalar ışığında temyiz itirazlarının değerlendirilmesi gerekmektedir.Somut olayda, ... tarafından 17/02/2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan tespite göre, ... ve Deterjan Sanayi A.Ş

. Bu işler alt işveren bakımından asıl iş kabul edilir ve işkolu buna göre belirlenir” şeklinde anılan durum açık olarak belirtilmiştir.Bu genel açıklamalar ışığında temyiz itirazlarının değerlendirilmesi gerekmektedir.Somut olayda, ... tarafından 17/02/2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan tespite göre, ... ve Deterjan Sanayi A.Ş.'de yapılan incelemede; ... Mh. ... Cd. ... /... adresindeki işyerinde hammadde olarak gelen ayçiçek, kanola, mısır, palm, zeytin ve pamuk yağlarının rafine edildikten sonra sıvı yağ bölümünde dolum, şişeleme ve paketlemesinin yapıldığı, margarin bölümünde katı yemeklik yağın üretilerek paketlendiği, bu üretim aşamalarından sonra nihai ürün olarak ayçiçek yağı, mısır yağı, kanola yağı, zeytinyağı ve margarin elde edildiği, asıl iş olan üretim işine yardımcı iş olarak da üretilen bu yağların depolanması, satışı ve sevkiyatının yapıldığı, aynı işverenliğe bağlı ... ... /... adresindeki ve ... Sok.... ... Mah. ... /... adresindeki işyerlerinde üretilen sıvı ve katı yağ ürünlerinin satış ve pazarlamasının yapıldığı, ... Köyü... Mah. ... /... adresindeki işyerinde üretimde kullanılan hammaddeler ile nihai ürünlerin depolandığı, ... Cad.... ... /... adresindeki işyerinde işverenlikçe üretilen nihai ürünlerin depolanması ve sevkiyatı işinin yapıldığı,... Bulvarı ... Organize Sanayi Bölgesi ... /... adresindeki işyerinde zeytinyağının şişelenmesi, paketlenmesi ve depolaması işinin yapıldığı, bu işyerlerinde yapılan işlerin de asıl işe yardımcı işler mahiyetinde olduğu, bu nedenle yapılan işlerin İşkolları Yönetmeliğinin 02 sıra numaralı “Gıda sanayi” işkolunda yer aldığına dair işkolu tespit kararı verilmiştir.İlk Derece Mahkemesince endüstri mühendisi ve iki hukukçu bilirkişi ile birlikte dava konusu birimlerden sadece ... /... adresinde yer alan birimde yapılan inceleme ile sonuca gidilerek davanın reddedildiği ve bu suretle kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddedildiği anlaşılmaktadır.Bu noktada ifade etmek gerekir ki, dava konusu birimlerde yapılan işin niteliği, yürütülen faaliyetin kapsamı, iş müfettişi raporu ile keşif ve bilirkişi incelemesi neticesinde yapılan tespitler karşısında, İlk Derece Mahkemesince yetersiz bilirkişi raporu ile sonuca gidilmesi isabetsizdir

... /... adresinde yer alan birimde yapılan inceleme ile sonuca gidilerek davanın reddedildiği ve bu suretle kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddedildiği anlaşılmaktadır.Bu noktada ifade etmek gerekir ki, dava konusu birimlerde yapılan işin niteliği, yürütülen faaliyetin kapsamı, iş müfettişi raporu ile keşif ve bilirkişi incelemesi neticesinde yapılan tespitler karşısında, İlk Derece Mahkemesince yetersiz bilirkişi raporu ile sonuca gidilmesi isabetsizdir.İşkolu tespitine konu birimlerde yürütülen faaliyetin kapsamı ve itiraz konusu hususlar dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesince kimya mühendisi, gıda mühendisi ve endüstri mühendisi bilirkişilerin içinde yer aldığı teşkil edilecek heyet aracılığı ile tespit konusu birimlerin tamamında yeniden keşif icra edilmeli, yargı çevresi dışında bulunan mahallerde de yürütülen faaliyetin niteliğine uygun uzmanlığa sahip bilirkişi aracılığı ile istinabe suretiyle keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmalı, tespit konusu birimlerde imal edilen nihai ürünler ve hizmetler sayısal verilere dayalı olarak somut şekilde saptanmalı, üretim sürecinde kullanılan yöntemler değerlendirilmeli, tespit konusu birimlerin tek bir işyeri yahut ayrı ayrı işyerleri niteliğinde olup olmadığı tespit edilmeli, bu tespitler bağlamında imal edilen nihai ürünlerin ve hizmetlerin amacı da gözetilerek İşkolları Yönetmeliği’nde yer alan düzenlemeler çerçevesinde yürütülen ağırlıklı faaliyet belirlenmeli ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.Anılan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme sonucunda ilk derece mahkemesince yazılı şekilde hüküm tesisi ve bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi kararı hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.Sonuç:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/01/2020 tarihinde oybirliğiyle olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1761, Karar No: 2012/1671, Tarih: 06.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/1761 E.  ,  2012/1671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Dosyanın incelenmesinde, dava dilekçesinin davalıya tebliğine ilişkin tebligat parçasına rastlanmamıştır. 29.06.2010 tarihli duruşma zaptının altına, "tebligat yapıldığı ve muhtara teslim edildiği, yeniden tebligat çıkarıldığı" yönünde tutanak tutulmuştur. Heyetçe incelenmesine gerek görülen, dava dilekçesinin davalıya tebliğine ilişkin, tebliğ şerhlerini de içerir tüm tebligat parçaları konulduktan sonra yeniden gönderilmesi için dosyanın yerel mahkenmesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2347, Karar No: 2018/217, Tarih: 14.02.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2347 E.  ,  2018/217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Zonguldak 3. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 10.07.2014 gün ve 2014/87 E.-2014/628 K. sayılı kararın temyizen incelenmesinin davalı TTK Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 13.10.2014 gün ve 2014/18116 E., 2014/19519 K. sayılı kararı ile;

(...Dava, meslek hastalığı nedeniyle geçici iş göremez hale gelen sigortalının maddi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 18.106,91 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, sigortalıdaki meslek hastalığının oluşumunda öncesinde kesinleşmiş kaçınılmazlık olgusu bulunduğundan sürekli iş göremez duruma düştüğü olaya dair kusur raporu alınmadan karar verildiği anlaşılmıştır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile, tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa, Mahkemece hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gitmeden, sorunun çözümlediği açık-seçiktir.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince kusur raporu almak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır…)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava meslek hastalığına bağlı olarak tespit edilen % 6,8 oranındaki fark maluliyet nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili müvekkilinin davalıya ait işyerinde çalışmakta iken meslek hastalığına yakalandığını, maluliyet oranının %11,2’den %18’e yükseldiğini, aradaki fark %6,8 oranındaki maluliyet sebebiyle uğramış olduğu zararlardan dolayı fazlaya dair talep hakkı saklı kalmak kaydıyla 1,00 TL maddi tazminatın maluliyet tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir ve maddi tazminat talebini 8.106,91 TL olarak ıslah etmiştir.