muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9385, Karar No: 2023/302, Tarih: 18.01.2023

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle;davalının davacıya hiçbir zaman aşağılamada bulunmadığını ve hakaretler etmediğini, bir gün davacının eşyalarını topladığını gördüğünü, davacının çocuklarını da alarak gittiğini, davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ile sayısı belirtilen kararı ile; davalı erkeğin davacı kadına "köpek, boşansın gitsin, orospu, babasının evine gitsin", " senin ağzını yüzünü si.., ananı si.., a..na koyduğum" şeklinde hakaret ve küfür içerikli laflar ettiği, ayrıca "babanın evine git, ben seni boşayacağım, boşanma davası aç, ben yeniden evleneceğim","ben seni aldığıma pişmanım, seni boşayacağım" dediği, bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabit olduğu, davalı erkeğin bu davranışları ile evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde kusurlu olduğu gerekçesiyle davacının davasının kabulü ile; tarafların evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanmalarına, müşterek çocukların velâyetinin yaşları ve tercihleri gözetilerek davacı annelerine verilmesine, müşterek çocuklarla davalı baba arasında şahsi ilişki tesisine karar verilmesine yer olmadığına, davacı kadın için 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 169 uncu ve 175 inci maddesi koşulları oluştuğundan aylık 450,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, müşterek çocuklar lehine aylık ayrı ayrı 400,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına hükmedilmesine, nafakaların her yıl Üfe oranında arttırılmasına, davacı kadın lehine 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesi koşulları oluştuğundan 15.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminatın davalı erkekten alınarak, davacı kadına verilmesine karar verildiği görülmüştür.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı erkek; kadının kabul edilen boşanma davası ve fer'îleri yönünden istinaf isteminde bulunmuştur.

2.Davacı kadın tazminatların ve nafakaların miktarına yönelik olarak istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan tarafların istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı erkek; kadının kabul edilen boşanma davası ve fer'îleri yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Davacı kadın; tazminatların ve nafakaların miktarına yönelik olarak temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı erkek; kadının kabul edilen boşanma davası ve fer'îleri yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Davacı kadın; tazminatların ve nafakaların miktarına yönelik olarak temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadının evlilik birliğinin sarsılması nedenine dayalı davasının kabulünün doğru olup olmadığı, kadın yararına nafaka ve tazminat koşullarının oluşup oluşmadığı, miktarların yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi, 182 inci maddesi, 330 uncu, 336 ncı maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkeğin tüm, davacı kadının aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat azdır. O hâlde, mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ve 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddelerinde düzenlenen hakkaniyet kuralları dikkate alınarak davacı kadın yararına 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3. Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece, 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

4. Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuklar Esmanur ve Mustafa yararına hükmedilen iştirak nafakaları azdır. Mahkemece, 4721 sayılı Kanun’un 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

VI. KARAR

4. Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuklar Esmanur ve Mustafa yararına hükmedilen iştirak nafakaları azdır. Mahkemece, 4721 sayılı Kanun’un 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının maddî ve manevî tazminat, iştirak ve yoksulluk nafakası miktarları yönlerinden davacı kadın yararına BOZULMASINA,

3. Davalı erkeğin tüm, davacı kadının diğer temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11279, Karar No: 2015/18437, Tarih: 15.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/11279 E.  ,  2015/18437 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI :

DAVACI : F.. A..

DAVALI : A. B. Ecza Deposu ve Veteriner Hizm. San. Tic. A.Ş. vs.

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı alacaklı ve davalılardan üçüncü kişi şirket tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Davacı alacaklı vekili, haczedilen menkul mallarla ilgili istihkak iddiasında ispat külfetinin davalı 3. şahsa ait olduğunu, davalı 3.kişi şirket ile borçlu şirket arasındaki organik bağın, dosyadaki mübrez belgelerle ispatlandığını, mahcuzların ekonomik değerinin kalmadığını, fakat yargılama giderleri ve ücreti vekalet yönünden incelemenin yapılarak karar verilmesi gerektiğini, davada haklılıklarının ispatlandığını iddia ederek davanın kabulü ile davalı 3. kişi şirketin istihkak iddiasının reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı üçüncü kişi vekili, ispat yükünün davacı tarafta olmasına karşılık davacının davasını ispatlayamadığını, SGK kayıtları ve ticaret sicil kayıtlarının organik bağı ortaya koymadığını, mahcuzların müvekkili şirketin defterlerinde kayıtlı olduğunun da ispatlandığını, davacının dava açılmasına neden olduğunu, ayrıca borçlu şirket hakkında İİK'nun 193/2. maddesi uyarınca iflas kararı alındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı borçlu şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davalı borçlu şirket ile davalı 3. kişi şirketin ortaklarının aynı olmadığı, mahcuzların 3.kişi şirketin defterlerinde kayıtlı olduğu, defterlerin usulüne uygun tasdik edildikleri, iflasına karar verilen şirketin, eski çalışanlarının bir kısmının işsiz olduğu, bir kısmının başka şirketlerde iş bulup çalıştığı, bir kısmının ise davalı N. Ecza Deposunda işçi olarak çalışmaya başladığı, bu husunun ise iki şirket arasında organik bağ olduğu ispatlamaya yeterli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı alacaklı vekili ve davalı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklı tarafından İİK'nun 99. maddesi uyarınca, istihkak iddiasının reddi talebiyle açılmıştır.

İİK'nun "Takibin Durması ve Düşmesi" başlıklı 193. maddesinin 1. ve 2.fırkalarında: "İflasın açılması, borçlu aleyhine haciz yoluyla yapılan takiplerle teminat gösterilmesine ilişkin talepleri durdurur. Kararın kesinleşmesi ile bu takipler düşer..." düzenlemesi yer almaktadır.

-//-

Diğer yandan istihkak davasında geçerli haczin bulunması dava şartı olup yargılamanın her aşamasında, Mahkemece kendiliğinden (Re'sen) gözetilmesi gerekir.

İİK'nun "Takibin Durması ve Düşmesi" başlıklı 193. maddesinin 1. ve 2.fırkalarında: "İflasın açılması, borçlu aleyhine haciz yoluyla yapılan takiplerle teminat gösterilmesine ilişkin talepleri durdurur. Kararın kesinleşmesi ile bu takipler düşer..." düzenlemesi yer almaktadır.

-//-

Diğer yandan istihkak davasında geçerli haczin bulunması dava şartı olup yargılamanın her aşamasında, Mahkemece kendiliğinden (Re'sen) gözetilmesi gerekir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, takip borçlusu A. B. Ecza Deposu A.Ş. hakkında, Gaziantep Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından 02.03.2011 tarih 2009/... Esas ve 2011/... sayılı Karar ile verilen ve 01.11.2011 tarihinde kesinleşmiş iflas kararı bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, adı geçen borçlu şirket yönünden, İİK'nun 193/2 maddesi uyarınca takibin düştüğü ve hacizlerin kalktığı, dolayısıyla dava konusuz kaldığından, istihkak davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Bozma neden ve şekline göre davacının diğer temyiz itirazları ile davalı 3.kişinin tüm temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesi gerekli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle yerel Mahkeme hükmünün İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428.maddeleri gereğince BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının, davalı 3.kişinin tüm temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine 15.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12632, Karar No: 2018/5969, Tarih: 21.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/12632 E.  ,  2018/5969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Olay günü sanığa ait ... Kitabevi isimli iş yerinde yapılan arama sonucunda raflarda dizili ve satışa hazır vaziyette 116 adet bandrolsüz kitap ele geçirilmesi, sanığın alınan savunmasında, iş yerinde ele geçirilen bandrolsüz kitapların tamamını fatura karşılığı satın aldığını, Kuran-ı Kerim Arapça ve Türkçe meallerinin bandrol gerektirdiğini bilmediğini ileri sürerek dosyaya suça konu kitapların faturalarını sunması, bilirkişi raporuna göre, iki adet yayın hariç olmak üzere sanıktan ele geçirilmiş olan tüm yayınların bandrol zorunluluğuna tabi olduğu ve 112 adet nüshanın üzerinde herhangi bir bandrolün bulunmadığı belirtilmesine karşın, mahkemece kitapların tümünün orjinal ve sunulan faturalar ile uyumlu olduğu konusunda ibraz edilen bilirkişi raporu dikkate alınarak sanığın suç kastı ile hareket etmediğinden bahisle beraat kararı verilmiş ise de, bandrol yükümlülüğüne aykırı olarak satışa arz edilen suça konu eserlerin orijinal ve faturalı olmasının sanığın sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olduğu halde mahkumiyeti yerine yerinde görülmeyen gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13286, Karar No: 2017/10144, Tarih: 07.07.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/13286 E.  ,  2017/10144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Hasılat kirası sözleşmesinden kaynaklanan

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 14.01.2017 tarih ve 1 sayılı kararı ile hazırlanan, 20.01.2017 günlü ve 2017/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurulunca kabul edilip 27.01.2017 tarihli ve 29961 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2017 günü yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (3.) Hukuk Dairesi'nin görevi cümlesinden bulunmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 07.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14110, Karar No: 2017/7662, Tarih: 08.11.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/14110 E.  ,  2017/7662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Mahkemece 1995 yılına kadar davacı tarafın 20 yılı aşkın süredir malik sıfatıyla kullanımları olup olmadığı ve bu tarihten sonra taşınmazın kullanılmayışının nedeninin araştırılması, taşınmazı belli bir süre kullanmamanın mutlak olarak terk anlamına gelmeyeceği göz önünde bulundurularak iradi olarak terk edilip edilmediği ve önceki mülkiyet hakkından vazgeçilmiş olup olmadığının değerlendirilmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, ... Köyü çalışma alanında bulunan 104 ada 212 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile muris ...'ın mirasçıları olan ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 12.10.2011 tarihli 2011/576 Esas, 2011/582 Karar sayılı ilamı ile verilen veraset ilamında belirtilen mirasçılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, muris ...’nın vefat ettiği 1995 yılına kadar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla mülk edinme koşullarının gerçekleştiği, bu tarihten sonra taşınmazın kullanılmamasının iradi terk anlamına gelmediği gerekçesiyle yazılı karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli değildir. Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulduğuna göre, bozma ilamında işaret edilen hususların eksiksiz olarak yerine getirilmesi gerekir. Bozma ilamına uyulmakla, taraflar yararına usuli müktesep hak oluşur. Bu hakkın zedelenmemesi için bozma gereklerinin yerine getirilmesi zaruridir. Hükmüne uyulan bozma ilamında 1995 yılına kadar davacı tarafın 20 yılı aşkın süredir malik sıfatıyla kullanımları olup olmadığı ve bu tarihten sonra taşınmazın kullanılmayışının nedeninin araştırılması gereğine değinilmiştir. Başka bir anlatımla 1995 yılına kadar taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile kazanılabilecek nitelikte bir taşınmaz olup olmadığı, kazanılabilecek bir taşınmaz ise davacı taraf yararına 3402 sayılı Yasa’nın 14. Maddesi koşullarının araştırılması gerektiği, muris yararına kazanma koşullarının oluşmuş olması halinde, 1995 yılından sonra zilyetliğe devam edilmemesinin sebebi üzerinde durulması gerektiği bozma ilamının esasını oluşturmaktadır. Ne var ki Mahkemece, hava fotoğrafları getirtilmek suretiyle 1995 tarihine kadar taşınmazın niteliği ve zilyetlik durumu araştırılmamış, keşif sırasında taşınmazda sabit kayalar gözlemlendiği halde bunların yeri tespit edilerek kazanmaya engel olup olmadıkları üzerinde durulmamış, komşu parsel tutanakları getirtilmemiş, taşınmazın niteliği hakkında bilgi vermeyen, bilimsel verilerden uzak ziraat bilirkişi raporuna değer verilmiştir. Eksik incelemeye dayalı olarak hüküm verilemez. Hal böyle olunca doğru sonuca ulaşılabilmesi için öncelikle komşu parsel tutanakları varsa dayanakları kayıtlarla birlikte getirtilmeli, 1995 tarihinden önceki zilyetlik durumunun tespiti amacıyla bu tarihten 20 yıl öncesini 5'er yıllık periyotlar halinde (15-20-25 yıl öncesine ait) gösterecek şekilde 3 farklı tarihe ait hava fotoğrafları getirtildikten sonra, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları, ziraat mühendisi, fotogrametri ve harita mühendisi bilirkişiden oluşacak bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır

. Taşınmaz başında yapılacak keşif sırasında dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, ekonomik amaca uygun zilyetliğin ne zaman başladığı, etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı; ziraat mühendisinden çekişmeli taşınmazın toprak yapısı ile komşuların toprak yapısının mukayese edilmesi suretiyle ve taşınmazların toprak yapısı ve niteliğini belirtir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, rapor ekinde taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş sınırları gösterecek şekilde renkli fotoğrafların eklenmesi istenilmeli, bu fotoğraflar üzerine fen bilirkişisinin raporuna uygun olarak taşınmaz işaretlenmeli, belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları üzerinde jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiye stereoskop aletiyle inceleme yaptırılarak, çekişmeli taşınmazın kadastro paftasındaki konumlarının bilgisayar programı aracılığıyla temin edilecek en eski tarihli uydu fotoğrafı ile getirtilecek olan hava fotoğraflarına aktarılmalı, bu yerin 1995 tarihinden 20 yıl önceki ve şimdiki niteliğinin ne olduğu, bitki örtüsünün, taşınmazlar üzerinde tespit gününe kadar tarım arazisi niteliği ile ekonomik amaca uygun zilyetliğin var olup olmadığı, var ise ne zaman başlayıp ne süre devam ettiğinin belirlenmeli, taşınmaz içerisinde sabit kayalık bulunması halinde bu tür taşlık-kayalık yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağı göz önüne alınarak bu bölümler fen bilirkişi tarafından krokiye işaretlenmeli, bu şekilde davacı taraf yararına 1995 yılına kadar 3402 sayılı Kanun'un 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle kazanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmeli, 1995 tarihinden sonra devam edilmeyen zilyetliğin iradi terk niteliğinde olup olmadığı araştırılmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri de bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 08.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/607, Karar No: 2014/16665, Tarih: 07.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/607 E.  ,  2014/16665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/133761

Mahkemesi : Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 22.02.2013

Numarası : 2012/351-2013/111

Suç : Verileri Hukuka Aykırı Olarak Verme veya Ele Geçirme

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Belirli veya belirlenebilir bir kişiye ait her türlü bilginin, başkasına verilmesi, yayılması ya da ele geçirilmesi, TCK'nın 136/1. maddesinde “Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme” başlığı altında suç olarak tanımlanmış olup, eylemin; kamu görevlisi tarafından ve görevinin verdiği yetki kötüye kullanılmak ya da belli bir meslek ve sanatın sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle gerçekleşmesi hali, aynı Kanunun 137. maddesinde cezada artırım nedeni olarak öngörülmüştür.

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunun maddi konusunu oluşturan “kişisel veri” kavramından, kişinin, yetkisiz üçüncü kişilerin bilgisine sunmadığı, istediğinde başka kişilere açıklayarak ancak sınırlı bir çevre ile paylaştığı nüfus bilgileri (T.C. kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, anne ve baba adı gibi), adli sicil kaydı, yerleşim yeri, eğitim durumu, mesleği, banka hesap bilgileri, telefon numarası, elektronik posta adresi, kan grubu, medeni hali, parmak izi, DNA'sı, saç, tükürük, tırnak gibi biyolojik örnekleri, cinsel ve ahlaki eğilimi, sağlık bilgileri, etnik kökeni, siyasi, felsefi ve dini görüşü, sendikal bağlantıları gibi kişinin kimliğini belirleyen veya belirlenebilir kılan, kişiyi toplumda yer alan diğer bireylerden ayıran ve onun niteliklerini ortaya koymaya elverişli, gerçek kişiye ait her türlü bilginin anlaşılması gerekir. Herkes tarafından bilinen ve/veya kolaylıkla ulaşılması ve bilinmesi mümkün olan kişisel bilgiler de, yasal anlamda “kişisel veri” olarak kabul edilmekte ise de, anılan maddenin uygulama alanının amaçlanandan fazla genişletilerek, uygulamada belirsizlik ve hemen her eylemin suç oluşturması gibi olumsuz sonuçların doğmaması için, maddenin uygulamasında, somut olayın özellikleri dikkate alınarak titizlikle değerlendirme yapılması, olayda herhangi bir hukuk dalı tarafından kabul edilebilecek bir hukuka uygunluk nedeni veya bu kapsamda nazara alınabilecek bir hususun bulunup bulunmadığının saptanması ve sanığın eylemiyle hukuka aykırı hareket ettiğini bildiği ya da bilebilecek durumda olduğunun da ayrıca tespit edilmesi gerekir.