muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/41210, Karar No: 2013/9946, Tarih: 25.03.2013

İş sözleşmesinin devamı sırasında rekabet yasağının ihlali şeklindeki sadakatsizlik iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturur. Bu rekabet yasağının sözleşmeden veya kanundan kaynaklanmasının hukuki sonuçları ile aynıdır.

Oysa somut uyuşmazlıkta davacı taraf, davalının sözleşmenin sona ermesinden sonra gerçekleşen eylemi sebebiyle cezai şart istemektedir. Rekabet yasağının iş sözleşmesinin bitiminden sonraki bir tarihte ihlal edilmesi iş mahkemelerini görevli olmaktan çıkarmaktadır. Ayrıca rekabet yasağının belirlenmesinde ticari sırrın ne olduğu uzman mahkemelerce değerlendirilmesi gereken ve piyasa şartlarıyla sıkı sıkıya bağlı bulunan ticari bir konudur. Kaldı ki, davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesiyle kanun koyucu çok açık bir şekilde 818 sayılı Kanun'un 348. maddesinden kaynaklanan davaların mutlak ticari davalardan olduğunu öngörmüştür. Mutlak ticari davalar herhangi bir unsurun, bağlama noktasının veya sebebin davanın ticari niteliğini değiştirmediği, mahkemenin kanaatinin rol oynamadığı davalardandır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 29.02.2012 Tarih 2011/11-781 Esas- 2012/109 Karar sayılı ilamında da hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen 818 sayılı Kanun’un 348. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken uyuşmazlıklara ilişkin davaların 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3. maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığı ve mutlak ticari davaların görülme yerinin ise, açık biçimde ticaret mahkemeleri olduğu belirtilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece mutlak şekilde ticaret mahkemelerinin görevine giren davada görevsizlik kararı verilmesi gerekirken esasına girilerek hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1527, Karar No: 2024/144, Tarih: 10.01.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/1527 E.  ,  2024/144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/21 E., 2021/182 K.

DAVACILAR : ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : ...

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul-Kısmen Ret

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 16.Hukuk Dairesinin 01.02.2019 tarihli 2016/6212 Esas, 2019/505 Karar sayılı kararı ile esastan bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; ... köyündeki 102 ada 33 ve 46 parsel, 103 ada 7 parsel, 105 ada ... parseller ile 113 ada 6 parsel sayılı taşınmazların tarafların ortak mirasbırakanı ...'ya ait iken ölümü ile kızları ...,...'ya kaldığını onların da ölümü ile çocuklarına kaldığını, taşınmazlarda davalının annesi ... 'nin ½ ve davacıların annesi ...'nın ½ payları bulunduğu halde kadastro çalışmaları sırasında taşınmazların davalı adına tespit ve tescil edildiğini ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile miras hisseleri oranında davacılar adına tapuya tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde, çekişmeli taşınmazların kök mirasbırakan ...’den gelmeyip kendi anne ve babasından geldiğini ve taşınmazlara zilyet olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Refahiye Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.01.2015 tarihli ve 2012/106 Esas, 2015/1 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 01.02.2019 tarihli 2016/6212 Esas, 2019/505 Karar sayılı ilamı ile; "Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin yetersiz olduğu açıklanarak çekişmeli taşınmazların kimden geldiği ve zilyetlik hususunda tespit bilirkişileri ve taraf tanıkları arasında çelişki oluştuğu, bu sebeple yeniden keşif yapılması, çelişkinin giderilmesi, çekişmeli taşınmazların kök mirasbırakan ... terekesine dahil olup olmadığı, yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazların kime ait olduğu, kimden kime kaldığı, kimin tarafından ne zamandan beri ve ne suretle kullanıldığı hususlarının maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılması gerektiği belirtilerek..." karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Refahiye Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.12.2021 tarih ve 2019/21 Esas, 2021/182 Karar sayılı kararıyla; dava konusu edilen taşınmazların öncesinde tarafların mirasbırakanı olan ... 'e ait olduğu ve ondan kaldığı, mirasbırakanın terekesinin tüm mirasçılarının katılımı ile usulüne uygun taksim edilmediği, dava konusu 102 ada 33 parsel, 102 ada 46 parsel, 103 ada 7 parsel, 105 ada 13 parsel, 105 ada 45 parsel ve 113 ada 6 parsel sayılı taşınmazların en az 10 yıldır sürülmediği, ekilip biçilmediği, mirasçılar arasında kazandırıcı zamanaşımı ile taşınmaz edinilmesi mümkün bulunmamakta olup bir mirasçının kullanımının tereke adına olduğunun kabulünün gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, çekişmeli 105 ada 21, 105 ada 25 ve 105 ada 29 parsel sayılı taşınmazlar bakımından açılan davadan feragat edildiği ve davanın niteliği gereği feragatın mümkün olduğu gerekçesiyle bu parseller bakımından davanın feragat nedeniyle reddine, çekişmeli 102 ada 33, 102 ada ...,... ve 113 ada 6 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın kabulüne; davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile mirasbırakan ...'nun mirasçılık belgesindeki miras hisseleri oranında davacılar adlarına tapuya kayıt ve tesciline, kalan kısmının mevcut malik üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

D. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

E.Temyiz Nedenleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, Mahkemenin kısmen kabul kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, Yargıtay bozma ilamına uyulduğu halde bozma gereklerinin yerine getirilmediğini, çelişkili beyanların giderilmesi için mahalli ve tespit bilirkişilerinin yüzleştirilmesinin yapılmadığını, beyanların tahmini olduğunu ve birbiri ile çeliştiğini, dosya kapsamından taşınmazların 20 yılı aşkın süredir davalının miras bırakanları ... ve ... tarafından kullanıldığını, mahalli bilirkişi ve tanıklar sadece iki taşınmaz için “Halonun kurtları”olarak mevkiyi belirttikleri halde Mahkemece tüm taşınmazlar için bu beyanın genişletildiğini, eksik incelme ile yanlış kanaate varıldığını, kök mirasbırakan ... ’in bakıma muhtaç ve kör olduğunu, davalının annesinin kızı ...’nin yanında kaldığını, çekişmeli taşınmazların miras malı olmadığını, davalının anne ve babasının 20 yılı aşkın süredir zilyet olduklarını, davacıların annesi ...’nın ise 14 yaşında evlenip köyden ayrıldığını, 26 yaşında da vefat ettiğini,

davacıların taşınmazların ...'ye ait olduğunu bildiklerini ve bu sebeple kadastro tespitine itiraz etmediklerini ...'nin 2012 yılında vefat etmesinden sonra dava açtıklarını belirterek kısmen kabul kararın bozulmasını talep etmiştir.

F. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

davacıların taşınmazların ...'ye ait olduğunu bildiklerini ve bu sebeple kadastro tespitine itiraz etmediklerini ...'nin 2012 yılında vefat etmesinden sonra dava açtıklarını belirterek kısmen kabul kararın bozulmasını talep etmiştir.

F. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü 15 inci maddeleri 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ıncı ve 713 üncü maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 190 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

Kadastro sonucu; ... Köyü çalışma alanında bulunan 102 ada 33 ve 46 parsel, 103 ada 7 parsel, 105 ada 13, 21, 25, 29 ve 45 parsel ile 113 ada 6 parsel sayılı taşınmazlar miras yolu ile gelen hakka, mirasçılar arasındaki taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2 inci maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’ın uygulanacağı davalar yönünden HUMK’un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 1.710,67 TL bakiye onama harcının davalıdan alınmasına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

10.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2006/16588, Karar No: 2007/7268, Tarih: 30.04.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/16588 E.  ,  2007/7268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

TARİHİ : 06/07/2006

Davacı,  isteğe bağlı sigortalılığının geçerli olduğunun ve 1.7.2001 tarihinden itibaren aylık bağlanması gerektiğinin tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, 01.09.1995-11.04.2001 tarihleri arasında geçen İsteğe bağlı sigortalılığının geçerli olduğunun ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istem kabul edilerek davacının 01.07.2001 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tesbitine karar verilmiş ise de varılan sonuç usul ve yasaya aykırıdır,

Davacı 01.01.1986 tarihinde 2925 sayılı yasa kapsamında tarım sigortalı olarak tescil edilmiş ve 31.12.1994 tarihine kadar düzenli  olarak primlerini ödemiş, 01.09.1995 tarihinden itibaren de 506 sayılı yasa kapsamında isteğe bağlı sigortalı olarak prim ödemeye başlayarak 21.12.2001 tarihine karar primlerini kuruma ödemiştir. 25.06.2001 tarihinde kuruma yaşlılık aylığı bağlanması talebi ile müracaat ettiğinde, kurumun isteğe bağlı sigortalı olarak yaptığı prim ödemelerini geçersiz kabul etmesi üzerine emeklik hakkının tesbiti talebi ile açmış olduğu dava sonucunda; Tekirdağ Asliye Hukuk (İş) mahkemesi’nin 21.06.2002 tarih, 2001/236 E 2002/82 K sayılı kararı ile “Davacının  506 sayılı yasanın 85 maddesi uyarınca isteğe bağlı sigortalı olabilmesi için 506 sayılı yasa kapsamında çalışmasının bulunması gerektiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ve karar kesinleşmiştir. Davacının 2003 yılında Tekirdağ Asliye Hukuk (İş) Mahkemesine açtığı dava ile 01.09.1995 tarihinden sonra ödediği isteğe bağlı SSK primlerinin geçerli olduğunun tesbiti talebine ilişkin dava sonucunda mahkemenin 24.10.2003 tarih 2003/17 E 2003/146 K sayılı kararı ile davacının 506 sayılı yasa kapsamında çalışması bulunmadığı için aynı yasanın 85 maddesi uyarınca davanın REDDİNE karar verilmiş ve karar kesinleşmiştir.

Davacı kesinleşen bu karardan sonra bu defa Tekirdağ Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinde 2006/185 Esas sayılı  dosyasında dava  açarak  yeniden  4842 sayılı yasanın 33 maddesi ile 506 sayılı yasanın 85 maddesindeki değişiklikle isteğe bağlı sigortalılık için 506 sayılı yasaya tabi çalışmanın bulunması şartının kaldırıldığını ileri sürerek 01.09.1995-11.04.2001 tarihleri arasında geçen isteğe bağlı sigortalılığının geçerli olduğunun tesbiti ile emekliliğe hak kazandığının tespitini istemiş, mahkemece hükümde belirtildiği şekilde istemin kabulüne karar verilmiştir.

Oysa, 4812 sayılı yasanın 33 maddesi ile değişik 506 sayılı yasanın 85/A-a bendi ile  isteğe bağlı sigortalılığın devam edebilmesi için “En az 1080 gün malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları prim ödemiş olmak” şartı getirmiştir. Ayrıca  uyuşmazlık konusunda daha önce verilmiş ve kesinleşmiş bir mahkeme kararı vardır. Dava konusu uyuşmazlığın daha önce bir kesin hükümle çözümlenmiş olması olumsuz dava koşuludur. Maddi anlamda kesin hükümden söz edebilmek için HUMK.’nun 237. maddesi uyarınca birinci ve ikinci davanın konusunun dava sebebinin (vakıalar) ve taraflarının aynı olması gerekir.

Tekirdağ Asliye Hukuk (İş) mahkemesinin  2001/236 ve 2003/17 Esas sayılı  dosyaları kapsamında, aynı davacı tarafından aynı davalı Sosyal Sigortalar Kurumu aleyhine, aynı maddi vakıalara dayanarak ve aynı isteklerle daha önce açılan davanın reddine ilişkin kararlar kesinleşmiştir. Eldeki davanın tarafları, konusu ve maddi vakıaları önceki davalar ile aynı olup, kesin hükmün oluştuğu ortadadır.

Dava sebebinden maksadın, davacının dayandığı maddi vakıalar olduğu yolunda bilimsel görüşler ve yargısal kararlar söz birliği içindedir. Yeni bir niza söz konusu olmayıp, red ile sonuçlanan 506 sayılı yasanın 85 maddesine dayalı ilk dava ile bu davanın vakıaları, diğer bir deyişle sebepleri aynıdır. Davacı her üç davada da isteğe bağlı sigortalılığının geçerli olmasını istemektedir. kesin hükme karşı açılan ve tarafları, dava konusu, dava sebebi, dayanakları aynı olan ikinci davanın dinlenebilmesine olanak yoktur. Ancak Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığı Sigorta İşleri Genel Müdürlüğü Tahsisler daire başkanlığı tarafından yayımlanan 08.11.2005 tarih ve B.13.1.SSK.0.07.00.00-IX-34/864985 sayılı genelge ile davacının kuruma müracaat ederek isteğe bağlı sigortalılığının geçerli saydırılması hakkının da bulunduğu görülmektedir.

Bu nedenlerle mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken  kabulü yönünde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.04.2007 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14302, Karar No: 2013/2173, Tarih: 12.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/14302 E.  ,  2013/2173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/05/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı davalı temyiz etmiştir.

Davacı, öğretmeni olduğu okulda müdür yardımcısı olan davalının kendisine hakaret ve tehditte bulunması ve yaralaması nedeniyle tazminat istemiştir.

Yerel mahkeme, manevi tazminat istemini kısmen kabul etmiştir.

Davalının, davacının görev yaptığı okulda müdür yardımcısı olduğu ve görevi sırasında davacıya dava konusu eylemlerde bulunduğu sabittir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (T.C. Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy.K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır. Şu durumda, yerel mahkemece eylemin kamu görevlisinin kamusal yetkisini kullanırken ve görevi nedeniyle gerçekleştiğinin gözetilerek davanın Anayasanın 129/5 ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 13. maddeleri gereğince husumetten reddi gerekirken işin esasına girilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3205, Karar No: 2012/5864, Tarih: 21.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/3205 E.  ,  2012/5864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDİRNE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/10/2011

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamı ve toplanan delillerden taraflar arasında yazılı bir kira sözleşmesi yoksa da, davacının 20.11.2009 tarihinde paydaşı olduğu taşınmazın tamamını edindiği uzun yıllar önce davacı murisi N. daha sonrada paydaşlardan S tarafından zirai amaçla davalıya kiraya verildiği anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu'nun 278. maddesi uyarınca hasılat kirası ile kiralayan, kiracıya bir ücret karşılığından ürün veren bir malın veya hakkın kullanılmasını ve semerelerini terk borcu altına girer.

Bilindiği üzere, hasılat kira sözleşmesinin mutlaka yazılı olması gerekmez, somut olayda olduğu gibi sözlü olarak da yapılabilir. Bu sözleşmeler belli süreli olarak yapılabileceği gibi süresiz de yapılabilir veya belli bir süre için yapılan sözleşmenin sonradan süresi belirsiz hale gelmesi de olanaklıdır. Hasılat kira sözleşmelerinin feshine ilişkin düzenlemeler ise Borçlar Kanunu'nun 285 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, özellikle sözleşmeyi sona erdiren fesih hakkı 285. maddenin 2. fıkrasında yer almıştır. Kira sözleşmeleri sözleşmede veya yasada öngörülen ihbar sürelerine uyularak taraflarca her zaman feshedilebilir. Ancak hemen belirtilmelidir ki zirai amaçlı hasılat sözleşmesinde fesih ihbarının aksine sözleşme hükmü bulunmaması durumunda mahalli örfe bakılarak ilkbahar ve sonbahar dönemleri içinde yapılıp yapılmadığının açıklıkla saptanması gerekir. Çünkü Borçlar Kanununun 285. maddesinde "Müddet hakkında akit veya mahalli adet ile hilafına bir hüküm  tayin edilmemiş ise iki taraftan her biri en aşağı altı aylık bir ihbar müddetine riayet şartıyla akdi feshetmek selahiyetini haizdir. Hilafına bir mukavele yok ise, zirai gayrimenkullerde mahalli adetçe cari ilk veya sonbahar mevsimleri için diğer bütün icarlarda her hangi bir zaman için feshin ihbarı caizdir." denilmiştir. Yasada belirtilen ilkbahar vadesi kiracının daha az masrafla taşınabilmesini, sonbahar vadesi ise hasılatını kaldırabilmesini temin için kabul edilmiştir.

Bu açıklamalardan sonra dava konusu olay değerlendirildiğinde, zirai hasılat kirası nedeniyle kiracı olan davalıya noter vasıtasıyla çekilen ihtarın 01.04.2011 tarihinde tebliğ edildiği, eldeki davanın ise yasada öngörülen altı aylık ihbar müddeti ve hasat mevsimi beklenmeksizin 02.06.2011 tarihinde açıldığı sabittir.

Bu açıklamalardan sonra dava konusu olay değerlendirildiğinde, zirai hasılat kirası nedeniyle kiracı olan davalıya noter vasıtasıyla çekilen ihtarın 01.04.2011 tarihinde tebliğ edildiği, eldeki davanın ise yasada öngörülen altı aylık ihbar müddeti ve hasat mevsimi beklenmeksizin 02.06.2011 tarihinde açıldığı sabittir.

Bu durumda, her davanın açıldığı tarihteki koşullara göre değerlendirileceği gözetilerek, dava tarihinde yasada belirtilen feshi ihbar koşullarının oluşmadığı ve davalının bu tarih itibariyle kiracı olduğu dikkate alınarak davanın reddi gerekirken, aksine düşüncelerle kabulü doğru değildir.

Davalının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/763, Karar No: 2022/1055, Tarih: 14.02.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/763 E.  ,  2022/1055 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

... F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'ın, Uyap'ta adına kayıtlı olan iki adet kitabın iç posta yolu ile kurumda bulunan tutuklu ... ...'na gönderilmesine ilişkin talebinin reddine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Eğitim Kurulu Başkanlığının 19/01/2021 tarihli ve 2021/21 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin kabulü ile anılan kararın iptaline ilişkin ... 2. İnfaz Hâkimliğinin 05/02/2021 tarihli ve 2021/94 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/03/2021 tarihli ve 2021/113 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Ceza İnfaz Kurumlarında Bulundurulabilecek Eşya ve Maddeler Hakkında Yönetmeliğinin 15 inci maddesinin son fıkrasında; "Ceza infaz kurumu işyurdu yönetim kurulunca kantinde satışına karar verilen, bu Yönetmelikte sayılmayan ve kurum güvenliğini tehlikeye düşürmeyen eşyaların stok oluşturmayacak şekilde koğuş, oda ve eklentilerde bulundurulmasına izin verilebilir." şeklindeki hüküm gereğince malzemelerin niteliği ve hükümlülerin kullanımına izin verilmesi hususunun idarenin takdirine bırakıldığı,

Bununla birlikte, Ceza ve Güvenlik Tedbirleri Hakkındaki Tüzüğün 92'nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde; "Hükümlü hediye olarak ancak kitap veya giyim eşyası kabul edebilir." şeklinde düzenleme bulunduğu ve hükümlüye hediye olarak da kurum dışından sadece kitap ve giyim eşyası gönderilebileceğinin bunun dışındaki eşyaların kuruma dışardan gönderilmesinin olanaklı olmadığı belirtilmiş ise de,