muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/33393, Karar No: 2012/23037, Tarih: 14.06.2012

“Aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir” denilmek suretiyle kararın bozma dışında bırakılan hususlarının kesinleştiği (artık farklı bir hüküm tesis olunamaz) kuşkusuz olmakla birlikte bu kesinleşme HMUK.nun 237 nci maddesi anlamındaki maddi anlamda kesin hüküm (kaziyei muhkeme) olmayıp, usuli kazanılmış hak niteliğindedir.

Nitekim yeni bir yasal düzenleme veya İ.B.K.bulunmadığına göre halen yürürlükte bulunan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunu, Daireleri ve Adliye Mahkemelerini bağlayıcı nitelikteki 04.02.1959 gün ve 13/5 ve 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı içtihadı birleştirme kararlarında da bozma kararının kapsamı dışında tutulan hususlar bakımından ancak usuli kazanılmış haktan söz edilebileceği açıkça ifade olunmuştur.

Bir davada, mahkemenin veya tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine ( diğeri aleyhine) doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hak olarak tanımladığı usuli muktesep hakkı Hukuk Muhakemeleri Usulü adlı eserinin 5 nci baskısının 4 ncü cildinde 3411 ila 3442 nci sayfalar arasında incelemiş olan sayın Prof. Dr. Baki Kuru'da yukarıda değinilen içtihadı birleştirme kararlarına atıfla mahkemenin kararının davacının taleplerinden birisine ilişkin bölümünün Yargıtay'ca bozma kararının kapsamı dışında bırakılmasının kesin hüküm olarak değil usule ilişkin kazanılmış hak olarak değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunu, anılan içtihadı birleştirme kararlarının sayın Prof. Dr. Üstündağ ile Sayın Prof. Dr. Postacıoğlu tarafından da aynı şekilde yorumlandığını belirtmiştir. ( aynı eser sahife 3432).

Bozma kararı ile ilk hüküm ifa kabiliyetini yitirir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 10.09.1991 tarih ve 281-415 ve 25.09.1991 tarih ve 355-440 sayılı kararları)

Bozma kararından sonra bozmaya uyularak verilen hüküm yeni bir hüküm olup, bu yeni hükmün, tüm istekleri karşılar nitelikte yeniden yazılması gerekir.

Mahkemece bu yön gözetilmeksizin , “davacının diğer talepleri hakkında verilen karar kesinleşmiş olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde hüküm kurulması hatalı olup, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.06.2012 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

K A R Ş I O Y

Davacı işverence çalışma koşullarında aleyhe esaslı değişiklik yapıldığından iş sözleşmesini haklı feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar yapılan feshin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iş şartlarında değişiklik nedeniyle işçinin haklı feshini kabul ederek alacakları kısmen hüküm altına almıştır.

Karar Tays Örme Tekstil San. ve Tic. Anonim Şirketi tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce;

Davalılar yapılan feshin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iş şartlarında değişiklik nedeniyle işçinin haklı feshini kabul ederek alacakları kısmen hüküm altına almıştır.

Karar Tays Örme Tekstil San. ve Tic. Anonim Şirketi tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce;

1- Davalının aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- .......Somut olayda işyerinin Bağcılardan Büyükçekmeceye taşınması davacı açısından iş şartlarında esaslı değişiklik oluşturmadığından yapılan fesih haksızdır. Davacının kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmelidir, denilerek karar bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyulmasına karar verilip 18.03.2011 tarihli kararla,

1- Davalının davasının kısmen kabul, kısmen Reddine,

2- Kıdem tazminatı talebinin Reddine,

3- Davacının diğer talepleri hakkında verilen karar kesinleşmiş olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına.......şeklinde hüküm kurmuştur.

Davacı tarafın temyizi üzerine Dairemiz çoğunluk görüşü ile mahkemece usulüne uygun bir hüküm kurulmadığından yerel mahkeme kararı bozulmuştur. Kararın Dairemizce ilk bozmada kıdem tazminatı dışında kalan kısımları (diğer temyiz itirazlarının reddedilmesi, hükmün o bölümünün onanması nteliğinde olduğundan ve hükmün İş Mahkemesince verilmiş olması nedeniyle karar düzeltme yoluda beklemediğinden) kesinleşmiştir. Yüksek Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2008/9-582 E. 2008/570 K. 24.09.2008 sayılı kararıda aynı doğrultudadır.

Mahkemenin ilk kararındaki bu bölüm infaz edilebilir niteliktedir, bozmadan sonraki karara yeniden bu kısımların yazılması bir tekrardan başka şey değildir. Bu nedenle yerel mahkme kararının Onanması görüşündeyim.
Yargıtay — Esas No: 2016/17231, Karar No: 2018/5989, Tarih: 03.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/17231 E.  ,  2018/5989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, erkeğin birlik görevlerini yerine getirmediği, kadının ailesi ile görüşmesine engel olduğu, kadına ve ailesine cahiller diyerek hakaret ettiği, kişisel bakım ve temizliğine dikkat etmediği, bu nedenle kusurlu olduğu mahkemece dinlenen davacı tanıklarının beyanından anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davacı kadının boşanma davasının reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.05.2018 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2006/10874, Karar No: 2006/12302, Tarih: 07.12.2006

**1. Hukuk Dairesi         2006/10874 E.  ,  2006/12302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HAYRABOLU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/06/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı ..parsel sayılı taşınmaz üzerine, davalı ve önceki malik olan davalının eşinin izniyle iyiniyetle bina yaptığını, yapının değerinin arsa değerinden fazla olduğunu ileri sürüp, sözkonusu yerin uygun bir bedel karşılığında adına tescilini, olmadığı takdirde yapı bedeli ile uğrayacağı zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, karşı davanın ise reddini savunmuştur.

Davalı, davacının davasının reddine, karar verilmesini talep etmiş, karşı davasında davalının (karşı davacının) kayden maliki bulunduğu taşınmaza haksız olarak müdahalede bulunduğunu ileri sürüp elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, taşınmaz üzerindeki evin davacıya ait olduğunun tespitine; karşı davada ise ecrimisil talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı (karşı davacı)  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, temliken tescil, birleşen dava çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, temliken tescil isteğinin reddine, taşınmaz üzerindeki evin davacıya ait olduğunun tespitine; birleşen davada ecrimisil talebinin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu .parsel sayılı taşınmazın birleşen davanın davacısı S..adına kayıtlı olduğu ve davalı (davacı) S..in taşınmaza bina yapmak suretiyle kullandığı bu yerde S..in mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan, çekişme konusu taşınmaz üzerindeki binanın kayıt malikinin muvafakatı ile S...'in yaptığı dosya kapsamı ile sabittir.

Belirlenen bu olgular ve yapının niteliği, özellikle Türk Medeni Kanununun 724.maddesi koşullarının davacı S..yararına gerçekleşmediği gözetilerek temliken tescil isteğinin reddedilmesi doğrudur. Ancak, asıl davada istek dışına çıkılarak muhtesatın davacıya ait olduğuna dair kurulu kararda isabet bulunmadığı gibi, birleşen davadaki elatmanın önlenmesi isteği yönünden olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması da doğru değildir.

O halde birleşen davanın davacısı  S..'nın temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden dolayı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 7.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2097, Karar No: 2013/7706, Tarih: 25.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/2097 E.  ,  2013/7706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın Sur Kaymakamlığı Sosyal Yardımlaşma Vakfı'ndan istediği yardımın hemen verilmemesine sinirlenerek müdür odasının camlarını kırdığı iddiasıyla açılan davada, kolluğun 28.5.2010 tarihli zorla getirme müzekkeresine ilişkin cevabi yazısında sanığın akli dengesinin yerinde olmadığının bildirilmesi ve sanığın temyiz dilekçesinin ekinde ibraz ettiği 06.09.2006 tarihli Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nden alınan sağlık raporunda ayrışmamış şizofreni hastası olduğunun bildirilmesi karşısında suç tarihi itibariyle 5237 Sayılı TCK.nın 32.maddesi gereğince, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olup olmadığı saptandıktan sonra, hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8670, Karar No: 2010/4291, Tarih: 21.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/8670 E.  ,  2010/4291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.03.2008 tarih ve 2006/225 - 2008/64 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 13.04.2010 gününde davalılar T.C.Başbakanlık ... vekili Av.... ve T.C.Bayındırlık ve İskan Bakanlığı vekili Av.... ile davacı vekili Av.... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı Bakanlığın açmış olduğu "Tekirdağ 250 Yataklı Devlet Hastanesi Mimarı Proje Yarışması"nı müvekkilleri ... ve ...'ın birlikte hazırlayıp katıldıkları projenin kazandığını, bunun üzerine Bakanlığın müvekkil- lerinin ortağı olduğu davacı şirketle anılan hastanenin uygulama projelerinin yapılması konusunda sözleşme imzaladığı, sözleşmeye konu tüm uygulama projelerinin müvekkili şirket tarafından tamamlanarak Bakanlığa teslim edildiğini, müvekkillerine proje bedelinin ödenip, iş bitirme belgesinin verildiğini, anılan projenin aynen Adapazarı Korucuk 250 yataklı devlet hastanesi inşaatında kullanıldığını, 5846 sayılı Yasa'nın 4/3. maddesi uyarınca mimarlık eserinin güzel sanat eseri olup, 8. maddesi uyarınca eserin sahibinin onu meydana getiren olduğunu, bir eserin aslının malikinin eser üzerinde ancak eser sahibi ile yapmış olduğu sözleşme şartlarına göre tasarruf edebileceği, Teknik Şartnamede fikri hakların Bakanlığa devredildiğine ilişkin bir hüküm bulunmadığını, sözleşmede de bu yönde bir hükmün yer olmadığını, davalı TOKİ'ce müvekkiline ait projenin eser sahibinin onayı olmadan bir başka mekan ve iş için kullanmasının mümkün olmadığını, müelliflerin onayı halinde dahi başka yerde yapacağı hastane için kullanması halinde de şartname gereğince uygulama projelerini ve mesleki kontrollük hizmetlerini müvekkili şirkete yaptırmak ve bedelini de ödemek zorunda olduğunu ileri sürerek davacı eser sahibi gerçek kişilerin fikri haklarına tecavüzde bulunulduğundan (50.000) YTL manevi tazminat ile (50.000) YTL uygulama projeleri bedelinin inşaat başlama tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verimlesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Bayındırlık ve İskan Bakanlığı vekili, ihale sonucunda sözleşme ile tüm projelerin satın alındığını ancak Sağlık Bakanlığı'nca projesi hazır olan Tekirdağ Devlet Hastanesi'nin yapımından vazgeçildiğini, dava konusu edilen projelerin TOKİ'ce yaptırılan Adapazarı Korucuk Devlet Hastanesi inşaatında kullanılmış olmasının Bakanlığın görevi ve sorumluluğu kapsamında bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı TOKİ vekili, müellife karşı bir sorumluluk var ise husumetin projeyi yaptırıp satın alan ve uygulanması için idarelerine veren Bayındırlık Bakanlığı'na yöneltilmesinin gerekeceğini, uygulanan mimari projenin bedelinin Bayındırlık Bakanlığı'nca ödenmiş olması karşısında eserin mülkiyet hakkının Bakanlığa geçtiğinin ve Bakanlığın projeyi uygun gördüğü mahalde uygulama hakkının varlığının kabulünün gerekeceği, Tekirdağ'a hastane yapılmamış olması karşısında çoğaltmadan söz edilemeyeceğini, müellifin projesinin Adapazarı Korucuk'a uygulanmasına muvafakatinin bulunduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, FSEK'nun 18/2. maddesi hükmü gereğince anılan projenin eser sahiplerinin davacı gerçek kişiler, projenin mali haklarının sahibinin ise davacı şirket olduğu, Tekirdağ 250 Yataklı Devlet Hastanesi mimari projesinin FSEK'nun 2/3. maddesi uyarınca ilim ve edebiyat eseri vasfında olduğu, 02.12.1997 günlü sözleşme ile mimari projenin en az bir kez uygulanmak biçimindeki mali hakkının davalı Bakanlığa ait olduğu, anılan projenin uygulanmasında çoğaltma niteliğinde bulunduğu, anılan projenin uygulanması suretiyle ortaya çıkarılan ve niteliği bilirkişi raporunda da açıklanan mimari yapının özelliklerinin projenin Tekirdağ dışında uygulanmaması gerektiği biçiminde anlaşılamayacağı, kaldı ki projenin Ketirdağ dışında Korucuk'da uygulanması isteminin davacı eser sahiplerine iletildiği, onların da bu istemi kabul ettikleri, hatta anılan projenin Korucuk'a uygulanabilmesi için yapılması gereken değişiklikleri projede bizzat kendilerinin gerçekleştirdiği, bu değişikliklerin eserin mahiyet ve sahibinin vermiş olduğu hususiyeti bozar nitelikte bulunmadığı gibi, mimarın şeref ve itibarını zedeleyici nitelikte de bulunmadığı, davacılar vekilinin avan projesinin Korucuk'ta uygulanması suretiyle yapımı zorunlu hale gelen uygulama projeleri ile meslek kontrollük hizmetlerinin de davacı şirkete yaptırılmak zorunda olunduğuna dair ne taraflar arasındaki sözleşmede ne de başka bir belgede hüküm bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 750,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/350, Karar No: 2020/529, Tarih: 17.12.2020

**Ceza Genel Kurulu         2020/350 E.  ,  2020/529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 18. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 198-438

Sanık ... hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, mükerrer açılan kamu davasının CMK’nın 223/7. maddesi uyarınca reddine ilişkin Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 21.05.2013 tarihli ve 8-373 sayılı hükmün, katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 18. Ceza Dairesince 12.01.2016 tarih ve 15197-291 sayı ile;

"Sanığın, dava konusu taşınmazla ilgili olarak imar kirliliğine neden olmak suçundan dolayı Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/105 E. 2012/613 K. sayılı dosyası üzerinden yargılandığı, söz konusu dosyada suça konu tutanak tarihlerinin 12.03.2009 ve 03.04.2009 olduğu, dosyadaki iddianamenin 16.02.2012 tarihinde düzenlendiği, davamızdaki yapı tatil tutanağının ise 01.10.2012 tarihinde tutulduğu, ilk ve ikinci tutanak ile ilgili iddianame tanzim edilmesiyle eylemin hukuki kesintiye uğradıktan sonra üçüncü tutanağın tanzim edildiğinin anlaşılması karşısında, incelmeye konu üçüncü tutanağın ayrı bir suça esas teşkil edeceği düşüncesiyle yargılamaya devamla sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle kamu davasının reddine karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesi ise 24.05.2016 tarih ve 198-438 sayı ile;

"Sanık savunması, Bursa 8.Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/105 Esas, 2012/613 Karar sayılı ilamı, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu, keşif sırasında dinlenilen tanıklar ... ve ...'un suça konu binanın iki kat olarak aynı anda yapıldığını ve 2009 yılından beri binanın üst katında sanığın oturduğunu beyan etmeleri karşısında sanığın Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesine dava açılan 16.02.2012 tarihinden sonra suça konu yerde her hangi bir değişiklik yaptığı hususunun sabit olmadığı, sanığın yeni bir eyleminin tespit edilemediği anlaşıldığından," gerekçesiyle bozma kararına direnerek önceki hüküm gibi mükerrer açılan kamu davasının reddine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.12.2016 tarihli, 310944 sayılı ve "Ceza Genel Kuruluna gönderme" istekli tebliğnamesi ile dosyanın geldiği Yargıtay 18. Ceza Dairesince 06.02.2017 tarih ve 55-1131 sayı ile Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilen dosya 15.11.2019 tarih ve 293-663 sayı ile 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen Daireye iade edilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 18. Ceza Dairesince 10.09.2020 tarih ve 23016-9131 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan açılan kamu davasının mükerrer olup olmadığı ve bu bağlamda açılan davanın reddine karar verilmesinin gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Osmangazi Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğü Yapı Kontrol Bürosu görevlilerince düzenlenen 01.10.2012 tarihli ve 2566 sayılı yapı tatil zaptına göre; zapta konu yapının Osmangazi ilçesi ...1271 ada ve 19 parselde bulunduğu, toplam 270 m2 alana sahip olduğu, yapı sahibi ...’nun 02.04.2009 tarihli ve 100-4362 sayılı 2. fen zaptına riayet etmeyerek inşaata devam ettiğinin, zemin+1. normal katların sıvalarını tamamladığının, kapı pencere doğramalarını takarak meskûn hâle getirdiğinin görüldüğü, yapının imar planı bulunan bir alanda ve ruhsatsız olduğu,

Osmangazi Belediye Encümeninin 01.11.2012 tarihli ve 2813 sayılı kararına göre özetle; 12.03.200 tarihli birinci ve 02.04.2009 tarihli ikinci fen zaptlarına riayet etmeyerek hakkında 01.10.2012 tarihli üçüncü fen zaptı düzenlenen sanık ...’dan 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 42. maddesi uyarınca 24.767 TL para cezası alınmasına, söz konusu kaçak yapının yıktırılarak masraflarının sahibinden tahsil edilmesine oy birliğiyle karar verildiği,

Osmangazi Belediye Başkanlığının 22.01.2013 tarihli ve 328/4225 sayılı yazısına göre; kaçak yapının belediye sınırları içinde kaldığı, özel imar rejimine tabi olmadığı, inşaatın yapı ruhsatının bulunmadığı, bahse konu parsele ilişkin uygulama imar planı kapsamında bu yerde müstakil inşaata izin verilmesinin mümkün olmadığı,

08.04.2013 tarihinde mahallinde icra edilen keşif sonrası düzenlenen 13.04.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre; Gülbahçe Mahallesi ... adresinde yer alan taşınmaz üzerinde zemin ve 1. normal kat olmak üzere 2 katlı betonarme karkas bir binanın yer aldığı ve bu binanın zemin katının dıştan bittiği, içinin ise çıplak tuğla duvar şeklinde bırakıldığı, üst katının ise bitmiş meskûn hâlde olduğu, yapılan incelemede ve tutulan 3. zabıt ve ekindeki fotoğraf dikkate alındığında inşaatın Mart 2009 tarihinde diğer bir deyişle 12.10.2004 tarihinden sonra yapıldığı, 1, 2 ve 3. zabıtlara rağmen inşaata devam edildiği, binanın ruhsatsız ve kaçak olduğu, sanığın bu binanın zemin ve 1. normal katının kaba inşaat seviyesine ilişkin olarak Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/195 sayılı dosyasında yargılandığı,