muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25516, Karar No: 2014/13532, Tarih: 02.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/25516 E.  ,  2014/13532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen infaza, temyiz isteminin reddine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 21.02.2007 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kısmen infaza ilişkin kurulan hükmün 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğundan dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2231, Karar No: 2021/4440, Tarih: 27.05.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/2231 E.  ,  2021/4440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Atatürk'ün hatırasına alanen hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın temyiz dilekçeleri ekinde sunduğu İdil Devlet Hastanesi ve İstanbul Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi raporları içeriğine göre sanığın 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi gereğince suçu işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesi'nden rapor alındıktan sonra sonucuna göre hukuksal durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-5816 sayılı Kanunun 1/1. maddesinde düzenlenen suçun gerçekleşmesi için hakaret eyleminin alenen işlenmesi gerektiği, aleniyet unsurunun gerçekleşmesi için ise, olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, somut olayda cezasını infaz etmekte olan sanığın mahkemeye hitaben yazdığı dilekçe ile gerçekleştirdiği eyleminde aleniyet unsurunun ne şekilde gerçekleştiği karar yerinde tartışılmadan, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-Kabule göre de;

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan TCK'nin 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15213, Karar No: 2025/4578, Tarih: 20.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/15213 E.  ,  2025/4578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesinin kararı davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde 15.03.2018-13.09.2019 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığını, sigorta girişinin işe başlama tarihi olan 15.03.2018 tarihinden yaklaşık 6 ay sonra yapıldığını öğrendiğini, 13.09.2019 tarihinde de işten çıkarıldığını; davacının İŞKUR kanalı ile işe başlamadığını, eğer o şekilde işe başlamış olsaydı İŞKUR bünyesinde kaydının olacağını, davacının davalı şirkette 2.020,00 TL ücret ve 2.020,00 TL üzerinden çocuk yardımı alarak çalışmaya başladığını belirtmek suretiyle davacının hizmetlerinin ve prime esas kazançlarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı işveren vekili özetle davalının, bünyesinde 130 kişinin çalıştığı köklü bir rehabilitasyon merkezi olduğunu, SGK prim ödemelerinden çekinmeyeceğini, davalı işyerinin 20.03.2012 tarihli Yönetmeliğe tabi olan bir nevi özel okul olduğunu, rehabilitasyon merkezinde görev yapacak kimseler ile içeriği matbu olarak Milli Eğitim tarafından belirlenen sözleşme imzalandığını, iş sözleşmesinin İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünün onayından geçtiğini, davacının çalışmasının da bu şekilde idari denetimden geçtiğini, davacının İŞKUR kanalı ile istihdam edilmediğinin söylendiğini ancak bu beyanın gerçek olmadığını, davacı asilin 01.06.2018-31.08.2018 tarihleri arasında T. İş Kurumu İşbaşı Eğitim ve İstihdam Programı ile büro memuru olarak istihdam edildiğini, davacının sözleşme bitiminden sonra 1 ay içerisinde işe alındığını, davacının yasal olarak çalışmasının 28.09.2018-19.09.2019 tarihleri arasında olduğunu, bu sürelerin bildiriminin yapıldığını ve sigorta primlerinin ödendiğini, davacının ücretinin ne olduğunun imzasını içeren ücret hesap pusulaları ve bordro örnekleri ile sabit olduğunu, davacının hiç bir haklı gerekçe göstermeden tebliğden imtina ederek görev değişikliğini kabul etmediğini ve peş peşe sağlık raporları aldığını, gelmediği günler için tutanaklar tutulduğunu belirtmek suretiyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Feri müdahil Kurum vekili özetle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 12.09.2018 tarihli tutanak içeriğine göre yaralanmalı trafik kazasına karışan ... plakalı aracın sürücüsünün ... olduğu ve aracın ... Bilgisayar'a ait olduğu tespit edilmiştir.

Feri müdahil Kurum vekili özetle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 12.09.2018 tarihli tutanak içeriğine göre yaralanmalı trafik kazasına karışan ... plakalı aracın sürücüsünün ... olduğu ve aracın ... Bilgisayar'a ait olduğu tespit edilmiştir.

Davalı tarafından sunulan iş yeri kayıtlarına göre davacının 28.09.2018 tarihli işe alımına dair işe giriş bildirgesi düzenlendiği, 19.09.2019 tarihinde çıkışının bildirildiği, ücret ödeme pusulalarının ve raporlu olduğu tarihleri gösterir kayıtların bulunduğu görülmüştür.

Toplanan kanıtlar birlikte değerlendirildiğinde davacı, davalı işverenlik bünyesinde 15.03.2018-13.09.2019 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespitini talep etmektedir. Davacının İŞKUR aracılığıyla ilk defa 01.06.2018 tarihinde davalı işverenlik bünyesinde çalışmaya başladığı kayıtlarda sabittir. 15.03.2018 tarihinde diğer bir anlatımla İŞKUR tarafından girişi yapılmadan önce davalı işverenlik bünyesinde çalıştığına dair davacı tanıkları ... ve ...'ün beyanları bulunmaktadır. Bu tanık anlatımları dışında davacının İŞKUR kapsamında çalışmaya başlamadan önce davalı işverenlik bünyesinde çalışmaya başladığına dair herhangi bir kayıt, belge ya da başkaca bir kanıt tespit edilememiştir. Ancak davacının İŞKUR kapsamında bildirimi sona erdikten sonra davalı işverenlik bünyesinde çalışmaya devam ettiği kanaati Mahkememizde oluşmuştur. Trafik kaza tutanağına göre kazanın meydana geldiği 12.09.2018 tarihi davacının tespitini istediği döneme denk gelmektedir. Davalı işverenliğin, eski çalışanları olduğu için şirket arabasını ihtiyacı nedeniyle davacıya verdikleri savunması Mahkememizce inandırıcı bulunmamıştır.

Davacı prime esas kazancının da tespitini talep etmiş, bildirimlerin asgari ücret üzerinden yapıldığı, davacıya tespitini istediği dönem öncesi ve sonrası yapılan ödemelerin asgari ücretle uyumlu olması ve ayrıca ücret ödeme belgelerinin de imzalı bulunması nedeniyle prime esas kazanç tespiti isteminin reddi gerekmiştir." gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının 31.08.2018 - 28.09.2018 tarihleri arasında davalı iş verenlik bünyesinde asgari ücretle hizmet sözleşmesine dayalı olarak çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacının prime esas kazanç tespiti isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı şirket vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı şirket vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı şirket vekili, İş Kurumu programlarının uygulamasına göre işverenlerin, İŞKUR program süresinin bitiminden itibaren 1 ay içerisinde kursiyer/katılımcıyı işe alma hakkı bulunduğunu, davalı şirketin de İŞKUR program süresinin bitiminden sonra 1 ay içerisinde davacıyı işe aldığını, ancak Mahkeme kararı ile 31.08.2018 ile 28.09.2018 arasının tespit edildiğini, bu tespitin varsayıma dayanmakta olup kabul edilemeyeceğini, öte yandan İlk Derece Mahkemesinin hüküm gerekçesinde davacının 12.09.2018 tarihinde müvekkili şirkete ait araç ile kaza yaptığını, dolayısıyla müvekkili ile davacının bahse konu tarihte iş ilişkisi içerisinde olduğunun varsayıldığını, ancak ortada görev esnasında yapılmış bir kaza olmadığını, tanık anlatımları ile de tevsik edildiği üzere aracın mehil süresi içerisinde davacının şahsi işleri için rica üzerine verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet ve prime esas kazanç tespitine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İşbu hizmet ve prime esas kazanç tespiti davasında dava tarihi itibariyle Kurumun fer'i müdahil olduğu ile lehine veya aleyhine yargılama giderlerine hükmedilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi karar başlığında davalı olarak yazılan Sosyal Güvenlik Kurumu'nun ibaresinin silinerek yerine feri müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu ibaresinin yazılmasına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi karar başlığında davalı olarak yazılan Sosyal Güvenlik Kurumu'nun ibaresinin silinerek yerine feri müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu ibaresinin yazılmasına,

4. İlk Derece Mahkemesi hükmünün vekalet ücretine ilişkin 5. bendi silinerek yerine "5-Davacı kendini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T.gereği takdiren 9.200,00 TL vekalet ücretinin davalı ... ... Kulüp İnş.yapı Malz.Tur.Gıda San. Tic. Ltd. Şti.'den alınarak davacıya verilmesine" yazılmasına; hükmün 6. bendi silinerek yerine "6-Davalı ... ... Kulüp İnş. Yapı Malz. Tur. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. kendini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. gereği takdiren 9.200,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" ibaresinin yazılmasına;

5. Hükmün 7. bendi silinerek yerine "7-Davacının yaptığı 240,00 TL tebligat, 17,10 TL müzekkere, 1,75 TL dosya gömleği ücreti, 118,40 TL talimat gideri ve 800,00 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 1,177,25 TL yargılama giderinin davalı ... ... Kulüp İnş. Yapı Malz. Tur. Gıda San. Tic. Ltd. Şti.'den alınarak davacıya verilmesine" yazılmak suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13346, Karar No: 2024/3740, Tarih: 02.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13346 E.  ,  2024/3740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/491 E., 2016/309 K.

SUÇLAR : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak,

kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya

uyarıcı madde kullanmak

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca 18.08.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci, dördüncü fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Samsun 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/491Esas, 2016/309 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet Savcısının temyiz talebi; Sanık hakkında dava şartının gerçekleşmemesi sebebi ile şartın gerçekleşmesini beklemek üzere durma kararı verilmesi gerekirken, yerinde olmayan düşme kararının usul ve yasaya aykırı olduğundan bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay,sanığın üzerinde uyuşturucu madde ele geçmesi iddiasına ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın üzerine atılı bulunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği anlaşılmakla mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay,sanığın üzerinde uyuşturucu madde ele geçmesi iddiasına ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın üzerine atılı bulunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği anlaşılmakla mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında incelemeye konu 04.07.2015 tarihli eylem nedeniyle, 18.08.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik kararının, sanığa 31.08.2015 tarihinde tebliğ edildiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının infazı için dosyanın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, çağrı kağıdının sanığa erteleme kararı ile aynı gün 31.08.2015 tarihinde tebliğinin ardından sanığın başvuruda bulunmaması üzerine ikinci bir uyarı yapılmaksızın dosyasının kapatıldığı, kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun ikinci bir uyarı yapılmaması nedeniyle sağlanmadığı gözetilmeksizin kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığından bahisle kamu davası açıldığı,

Kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı dikkate alınarak, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve erteleme kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/491Esas, 2016/309 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3172, Karar No: 2014/37494, Tarih: 08.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/3172 E.  ,  2014/37494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DÖRTYOL 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/03/2012

NUMARASI : 2010/247-2012/221

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, yeni dönemde ihaleyi kazanamadıklarından başka bir işyerinde görevlendirmek istemelerine rağmen davacının kabul etmeyerek işe devam etmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş akdini feshinin haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.