muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/33304, Karar No: 2012/41677, Tarih: 06.12.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/33304 E.  ,  2012/41677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin alacağı, fazla çalışma ücreti ile süt izni alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili tarafından, iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği ileri sürülerek hakkettiği kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma ücreti ve süt izni alacaklarının tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekilince, devreden sıfatını haiz ... A.Ş.’nin sorumluluğunun sona erdiği, davacının işe giriş tarihinin sigorta kayıtlarında göründüğü gibi olduğunu, iş sözleşmesinin ekonomik kriz nedeniyle feshedildiğini, davacıya işçilik alacaklarına karşılık olmak üzere 4 adet bono verildiğini ancak bu bonoların da ödenemediği ve davacının yedinde bulunduğunu bu sebeple, taraflar arasındaki ilişki kambiyo ilişkisine dönüştüğünden davanın dinlenilme imkânın bulunmadığı, davacının yemek ve fazla çalışma konusundaki iddialarının da yerinde olmadığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre; davalılardan ... Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin tüm, diğer davalı ... ... San. ve Tic. A.Ş.’nin de aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda; davalılardan ... A.Ş.’nin işyerini diğer davalı Şirkete devrettiği hususunda ihtilaf bulunmamaktadır. Mahkemece davacının kıdem tazminatının tahsilinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 6 ncı maddesinde işyeri devrinin esasları ve sonuçları düzenlenmiştir. Bu hükme göre, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı maddenin üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Bu cümleden olarak, 4857 sayılı Kanun’un 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Kanun’un 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Bu kapsamda, işyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Kanun’un 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Bu itibarla; Mahkemece 1475 sayılı Kanun’un anılan maddesi gereğince davacının kıdem tazminatı talebine ilişkin olarak devreden sıfatını haiz davalı ... A.Ş.'nin kıdem tazminatının kendi dönemi ile sınırlı olmak üzere sorumluluğu olduğu hususu gözetilmeksizin tamamından sorumlu tutulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10733, Karar No: 2024/113, Tarih: 10.01.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/10733 E.  ,  2024/113 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/301 E., 2015/386 K.

...

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Gebze 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2015 tarihli ve 2015/301 Esas, 2015/386 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası (e) uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Sebebi

Özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine, eksik araştırmayla karar verildiğine, sanığın cezalandırılması gerektiğine ve sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkemece '' Mağdur soruşturma esnasında psikolojik danışman rehber öğretmen ve vekili ile alınan beyanlarında açıkça sanığın olay günü ... rehabilitasyon merkezinde ders esnasında sınıf içerisinde eliyle göğüsü ve bacaklarının arasını ellediğinden ayrı pantolonunu indirip donunu da indirip aletini kendisine soktuğunu beyan ettiği, oysa ... Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü'nden alınan adli raporundan da açıkça anlaşılacağı gibi mağdurenin bakire olduğu ve fiili livataya maruz kalmadığı, cinsel istismara maruz kaldığına dair herhangi bir ize rastlanmadığı anlaşılmış, katılan mağdurun annesinin alınan beyanlarından da olay sonrası mağdurun çamaşırlarını değiştirirken istismara maruz kaldığına dair somut olarak bir gözlemi olmadığı anlaşılmış, sanığın aşamalarda tutarlı olarak atılı suçu işlemediğine dair beyanlarına karşın mağdurun iddialarından ayrı, cezalandırmaya yeterli somut, herhangi bir delil elde edilemediğinden sanığın beraatine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.'' şeklindeki gerekçeyle karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümde açıklanan nedenlerle Gebze 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2015 tarihli ve 2015/301 Esas, 2015/386 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15341, Karar No: 2016/15037, Tarih: 14.06.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/15341 E.  ,  2016/15037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, rödovans sözleşmesinden (Hasılat Kirası) kaynaklanmakta olup, davanın açıklanan bu niteliği itibariyle uyuşmazlık kira sözleşmesinden kaynaklandığından, hükmü temyizen inceleme görevi Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'ne aittir.

6644 Sayılı Yargıtay Kanunu İle Hukuk Muhakemelerİ Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2.maddesi ile 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60.maddesinde yapılan ve 11.04.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren değişikliğe göre mahkeme tarafından temyiz incelemesi yapılmak üzere dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi, bir ay içinde yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçesiyle birlikte dosyayı Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna göndermesi gerektiğinden görevli dairenin belirlenmesi için dava dosyasının Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Görevli dairenin belirlenmesi için dava dosyasının Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 14/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/36178, Karar No: 2025/4656, Tarih: 18.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/36178 E.  ,  2025/4656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/432 E., 2021/744 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/447 E., 2020/51 K.

SUÇ :Silahlı terör örgütü içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62/1 ve 53/1-2. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesi'nin 2015/3 esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, dosya kapsamına yansıyan eylemleri de göz önünde bulundurulduğunda; aşamalardaki savunmalarının aksine, terör örgütüne yardım etmek kastı ile hareket ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Suç tarihin ise yardım niteliğinde kabul edilen son eylem tarihi yerine "2017" olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4578, Karar No: 2010/6563, Tarih: 11.11.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/4578 E.  ,  2010/6563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... ve arkadaşları tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ve yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ... ve arkadaşlarının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 11.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18906, Karar No: 2021/16629, Tarih: 23.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/18906 E.  ,  2021/16629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İftira, hakaret, tehdit

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. ve Tebligat Tüzüğünün 15. maddeleri uyarınca “vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılacağı” şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, kendilerini vekil ile temsil ettiren müştekiler ... ve ...'e yapılan tebligatların usulsüz olduğu, kovuşturma aşamasında dinlenmedikleri anlaşılan müştekilerin vekilleri vasıtasıyla sundukları temyiz dilekçesinde katılma iradelerini ortaya koydukları anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK.nın 237/2. maddesi gereğince müştekiler ... ve ... vekilinin ise katılanlar vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;

1) Sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Müştekilerin dosya kapsamına göre 02.06.2009 tarihinde sanık tarafından cep telefonu ile aranmak suretiyle tehdit ve hakaret edildiğini ileri sürdükleri, suç tarihinin 02.06.2009 tarihi olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Sanığa yüklenen suçlar için yasa maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e ve 67/4 maddesinde belirlenen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılanlar vekilinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmekle hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden

yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 67/4 ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) Sanık ...(Kılıç) hakkında iftira suçundan kurulan hükme yönelik katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen suçun TCK.nın 267/1. maddesi kapsamında kaldığı belirlenerek yapılan incelemede;

2) Sanık ...(Kılıç) hakkında iftira suçundan kurulan hükme yönelik katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen suçun TCK.nın 267/1. maddesi kapsamında kaldığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e maddesinde belirlenen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın ilk savunmasının alındığı 15.06.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE,

3) Sanık ... hakkında iftira suçundan kurulan hükme yönelik katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde,

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümden sonra 06.08.2016 tarihinde vefat ettiğinin belirtilmesi karşısında; bu husus araştırılarak, 5237 sayılı TCK.nın 64. ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri gereğince ölüm nedeniyle düşürülmesi hususunun mahallince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

4) Sanık ... hakkında iftira suçundan kurulan hükme yönelik katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...'un şikayeti üzerine müştekiler hakkında başlatılan soruşturma sırasında dinlenen tanıkların müşteki ...'in olay yerinde olmadığını söylemeleri ve müşteki ...'in ise tehdit ettiğine dair duyumları olmadığı gerekçesiyle müştekiler hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve müştekilerden ... hakkında ise Ümraniye 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/2257 esas sayılı dosyasında karşılıklı hakaret nedeniyle dava açıldığının anlaşılması karşısında, sözü edilen dosyanın aslı veya onaylı suretinin dosya arasına alınması ve bu dosyada dinlenen tüm tanık beyanları da değerlendirilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik inceleme ve araştırma ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10, Karar No: 2024/163, Tarih: 22.05.2024

**Ceza Genel Kurulu         2021/10 E.  ,  2024/163 K.**

**"İçtihat Metni"**

İTİRAZ

İtirazname No : 2015/425633

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 8. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza

SAYISI : 407-907

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/1, 109/3-f, 109/5, 43/1, 62 ve 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 03.11.2015 tarihli ve 407-907 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 08.09.2020 tarih, 24150-15245 sayı ve oy çokluğuyla onanmasına karar verilmiştir.

Daire Üyeleri M. Kaya ve H. Kaynar; "... Somut olayda, sanığın suç tarihi itibarıyla 15 yaşını ikmal etmeyen mağdure ...'nin ablası ... ile nişanlı olup bu durumun sağladığı kolaylık ile mağdurenin ailesi ile birlikte yaşadığı konuta rahatlıkla girip çıkabildiği, süreç içerisinde mağdureye karşı oluşan duygusal ilişkinin cinsel ilişki boyutuna vardığı ve sanığın mağdure ile evlerinde birçok kez cinsel ilişkide bulundukları anlaşılmaktadır. Mağdurenin, soruşturma evresinde vekili Av. .... ve sosyal danışman .... huzurundaki ifadesinde, sanık ile evlerinde birçok kez cinsel ilişkide bulunduklarını sanığın kendisini bir yerde kalma veya gitme özgürlüğünü engellediğine yönelik bir beyan ve iddiasının olmadığı görülmektedir.

Mağdurenin, cinsel istismar suçu ile ilgili olarak Silivri Ağır Ceza Mahkemesinde ve bu dosyanın kovuşturma evresinde de benzer beyanların yanı sıra sanığın kapıyı kilitlediğini beyan etmiş ise de, mağdurenin beyanlarının aşamalarda değişiklik göstermesi ve çelişki içermesi nedeniyle bu yönüyle itibar edilebilir değildir. Diğer yandan kapının kilitlendiği kabul edilse dahi, mağdure ile sanığın gayriahlaki davranışlarının aile bireylerince görülmesinin engellenmesi düşüncesiyle evin kapısının kilitlenmesi doğaldır. Mağdurenin bir yerde kalma veya gitme özgürlüğü kısıtlanmış değildir. Mağdurenin dahi bu konuda bir iddiası yoktur.

Sanık ile mağdurenin birlikteliği, mağdurenin ikamet ettiği konutta cinsel ilişki süresiyle sınırlı olup mağdurenin bir yerde kalma veya gitme özgürlüğünün kısıtlandığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığından sanığın mahkûmiyetine ilişkin yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmelidir." düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 17.10.2020 tarih ve 425633 sayı ile karşı oyda yer alan görüş doğrultusunda itiraz yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 8. Ceza Dairesince 01.12.2020 tarih, 9425-18861 sayı ve oy çokluğu ile itiraz nedeni yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KONUSU