muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7294, Karar No: 2019/4543, Tarih: 07.10.2019

Mahkemenin 04.06.2014 günlü oturumunda ise “Olay günü arkadaşım ...'la birlikte dershaneye gidiyorduk, sabah saat 09.00 civarıydı, SSÇ biz giderken arkamızdan bize seslendi, kendisi yalnızdı, yanımıza geldi, paranız var mı diye sordu, biz de paramız var dedik, arkadaşta 1 TL vardı, bende 6 TL vardı, arkadaştan para almadı, benim param var ancak vermeyeceğimi söyleyince cebinden bıçağı çıkardı, veriyor musun vermiyor musun deyince ben de korkudan 6 TL'yi verdim” biçiminde açıklamada bulunduğu,

Mağdur ... 17.03.2014 günlü kolluk anlatımında özetle; 16.03.2014 günü saat 09.00 sularında arkadaşı ... ile dershanelerine giderken yanlarına gelen sanığın “Üzerinizde para var mı” şeklinde konuştuğunu, paralarının olmadığını söylemeleri üzerine sanığın cebinden çıkardığı bıçağı tevcih ederek “Üzerinizde para bulursam kötü olur” dedikten sonra ...’a yönelip ondan 6,00 TL para aldığını belirttiği,

Mahkemenin 04.06.2014 günlü oturumda “Az önce dinlenen arkadaşım ...'in beyan ettiği gibi olaylar gerçekleşmişti, bende 1 TL olduğunu öğrenince benim paramı almadı ve o sırada da henüz bıçak çekmemişti ancak arkadaşım ...'in yanına gidip onda 6 TL olduğunu ve fazla olduğunu öğrenince o da vermeyince bu kez bıçak çekip 6 TL'sini aldı” biçiminde açıklamada bulunduğu; aynı tarihli oturumda mahkemece mağdurun polis merkezindeki 17.03.2014 tarihli anlatımı okunduğunda aşamalardaki ifadelerinin aynı olduğu yönünde tespite yer verilmiştir.

Ancak; Mağdur ...’nın aşamalardaki beyanlarında ve bu olayı bir ölçüde gören diğer mağdur ...’ın anlatımları arasında ortaya çıkan aykırılıklar dikkate alındığında, öncelikle duraksamalı hal usulünce giderilip sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 36. maddesinin uygulama olanağının takdiri gerektiği düşünülmeden eksik araştırma ile yetinilip, duruşmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23848, Karar No: 2017/25744, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/23848 E.  ,  2017/25744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10563, Karar No: 2022/3971, Tarih: 09.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/10563 E.  ,  2022/3971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesi’nin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince

istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile kamulaştırma bedelinin yeniden hesaplanması suretiyle 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa olarak nitelendirilen Konya İli, Hadim İlçesi, Dedemli Mahallesi, 366 ada 6 parsel, 366 ada 12 parsel, 262 ada 58 parsel ve 366 ada 122 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile; 366 ada, 122 parsel sayılı taşınmazın arazi vasfında olduğu kabul edilerek 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak kamulaştırma bedelinin yeniden hesaplanması suretiyle 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11491, Karar No: 2015/8738, Tarih: 21.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/11491 E.  ,  2015/8738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum ve ... Deri Teks.San.Ve Tic.Ltd.Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının ... Deri Tekt. San ve Tic. Ltd. Şti. şirketi sahibi Ali Karataş' a bağlı olarak 1996/7. ay- 2003/10. ay arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme neticesinde gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda, davalı ... Tekstil ve İnşaat San. Tic. Ltd. Şti. ve ... Tekstil Dış Ticaret Ltd. Şti.' nin usulünce davaya edilmeksizin haklarında hüküm kurulması, 011041382 işyeri sicil numaralı ... Tekstil ve İnşaat san. Tic. Ltd. Şti.' nin 15.10.1996 tarihinde kanun kapsamına alınıp 1999/4. aydan sonra işyeri beyanı bulunmadığının belirtilmesine rağmen bu tarihten sonra işyerinin çalışmaya devam edip etmediğinin araştırılmadığı, tanık beyanları çelişkili olup tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeksizin ve resen bordro ve komşu işyeri tanığı dinlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, ... Tekstil ve İnşaat San. Tic. Ltd. Şti. ve ... Tekstil Dış Ticaret Ltd. Şti.' ni usulünce davaya etmek, sonrasında ... Tekstil ve İnşaat San. Tic. Ltd. Şti.' nin ticaret ve vergi kayıtları istenerek 1999/4. aydan sonra faaliyetine devam edip etmediğini tespit etmek, ihtilaflı dönemin tamamını kapsayan bordro tanıklarını dinlemek, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek davacının çalışmasının kesintili mi kesintisiz mi devam ettiğini, çalışmasının mevsimlik olup olmadığını somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde tespit ettikten sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Kabule göre de gerekçeli karar başlığında davalı olarak yazılan... Deri San. Ve Tic. Ltd. Şti. hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi hatalıdır.

Kabule göre de gerekçeli karar başlığında davalı olarak yazılan... Deri San. Ve Tic. Ltd. Şti. hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi hatalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum ve davalı ... Tekstil ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Deri Teks.San.Ve Tic.Ltd.Şti.'ne iadesine, 21/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1565, Karar No: 2021/5233, Tarih: 01.03.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/1565 E.  ,  2021/5233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı ...'na bağlı çocuk evinde değişen alt işverenler bünyesinde bakım personeli olarak 10.01.2007 tarihinden 05.11.2014 tarihin kadar çalıştığını, geniş anlamda ücret alacakları ödenmediği için ve iş koşulları ağırlaştırıldığı için haklı nedenle iş sözleşmesini feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili; davacıyla aralarında asıl alt işveren ilişkisi bulunmadığını, alacaklarından idarenin sorumlu olmadığını, davacının tüm hak ve alacaklarının ödendiğini, dava konusu alacaklara hak kazanmadığını başkaca bir alacağının da bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Tem. Hiz. ve Rek. Tic. ve Paz. Ltd. Şti.'ne usulünce tebligat yapıldığı halde davaya cevap vermemiştir.

Bozma İlamı ve Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemenin ilk kararı, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi’nin 04.01.2016 tarih, 2015/35539 esas ve 2016/21 karar sayılı ilamıyla, görev hususu nedeniyle bozulmuş, daha sonraki karar ise yine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi’nin Dairesi’nin 04.07.2018 tarih, 2018/7956 esas ve 2018/16829 karar sayılı ilamıyla “Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı ... davalılar arasındaki ilişkinin İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda İş Mahkemesinin görevi noktasındadır.

Dosya içeriğine göre Mahkemece hükmüne uyulan 04.01.2016 tarih, 2015/35539 esas ve 2016/21 karar sayılı bozma ilamında, 2828 sayılı Kanun'un 3. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin onüç numaralı alt bendinde 06.02.2014 tarih ve 6518 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle "Koruma Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi" yerine Ev Tipi Sosyal Hizmet Birimleri" tanımlamasının getirildiği, davacının 19.02.2014 tarihinden önceki çalışmalarının İş Kanunu kapsamında olduğu belirtilmiştir.

Davacının,19.02.2014 tarihinden sonraki çalışmalarının ev tipi sosyal hizmet birimlerinde geçip geçmediği araştırılarak sonucuna göre anılan dönem çalışması yönünden İş Mahkemelerinin görevli olup olmadığının belirlenmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yapılan araştırma sonucunda davacının anılan dönemde önce Çocuk Evleri Koordinasyon Merkezi Müdürlüğünde, 19.06.2014 tarihinden sonra ise ... Çocuk Evinde çalıştığı bildirilmiştir. Mahkemece, bu çalışmaların ev tipi sosyal hizmet biriminde geçirilmediği kabul edilerek karar verilmiştir.

Yapılan araştırma sonucunda davacının anılan dönemde önce Çocuk Evleri Koordinasyon Merkezi Müdürlüğünde, 19.06.2014 tarihinden sonra ise ... Çocuk Evinde çalıştığı bildirilmiştir. Mahkemece, bu çalışmaların ev tipi sosyal hizmet biriminde geçirilmediği kabul edilerek karar verilmiştir.

Ancak yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya elverişli bulunmamaktadır. Ev tipi sosyal hizmet birimlerinin özelliklerine ilişkin bilgi ve belgeler ilgili yerlerden getirtilmeli ve davacının uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı ... Çocuk Evi'nin bu tanımlama kapsamına girip girmediği denetime açık şekilde belirlenmelidir. Sonucuna göre davacının 19.06.2014 tarihi sonrasındaki çalışmalarının İş Kanunu kapsamına girip girmediği açıklığa kavuşturulmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesiyle tekrar bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Gerekçeli kararda, dava tarihinin 12.12.2014 yerine 15.02.2016 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ...'nın tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Yerel mahkemenin ilk kararı görev hususu nedeniyle, ikinci kararı da davacının 19.06.2014 tarihinden sonraki çalışmalarının 4857 sayılı İş Kanunu kapsamına girip girmediği hususunda araştırma yapılması nedeniyle bozulmuştur.

Her ne kadar ilk bozmadan sonra davacının tüm çalışmasının 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında kaldığı belirlenmişse de; ikinci bozmada tüm çalışma değil de davacının bakım koordinatörü olarak çalışmaya başladığı 19.06.2014 tarihinden itibaren İş Kanunu kapsamına girip girmediği hususunun araştırılması belirtilmiştir.

Her iki bozma kararında, 19.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadarki çalışmalarının 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında kaldığı açıklanmış olup, davacı yararına oluşan müktesep hak kuralına aykırı şekilde kıdem tazminatı talebinin tümden reddi hatalıdır.

Davacının 19.02.2014 tarihine kadar olan çalışmalarının 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında kaldığı ve en son iş sözleşmesinin sona ermesinin tazminata hak kazanacak şekilde gerçekleştiği anlaşılmakla kıdem tazminatı, 19.02.2014 tarihine kadar olan hizmet süresi için hesaplanmalı ve taleple ilgili hüküm kurulmalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, 01.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11573, Karar No: 2024/6198, Tarih: 23.10.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/11573 E.  ,  2024/6198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/436 E., 2021/699 K.

KARAR : Davanın reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2019/21 E., 2019/92 K.

Taraflar arasındaki görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar vermiş olup, mahkeme hükmüne karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi üzerine bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; Tekirdağ ili ... ilçesi ... köyü 762,00 m2 yüzölçümlü arsa nitelikli 138 ada 24 parsel sayılı taşınmazın yörede yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırları içine alındığını, ancak taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığını belirterek taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılması istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama soınucunda; taşınmazın orman sayılan yerlerden oldupğu gerekçesiyle davanın reddine, dava konusu Tekirdağ ili ... ilçesi ... köyü ... mevkiinde bulunan 762,00 m2 yüzölçümlü arsa nitelikli 138 ada 24 parsel sayılı taşınmazın 07.11.2019 tarihli bilirkişi kurulunun müşterek rapor ve buna ekli krokilerde tamamı orman tahdit hattının içinde kaldığından bu bölüm ile ilgili olarak Orman Kadastro Sınırlandırılmasına ilişkin 94 nolu Orman Kadastro Komisyon kararının aynen ipkasına, karar kesinleştiğinde dava dosyasının 3402 sayılı Kanunun 32/2 nci maddesi uyarınca ... Tapu Müdürlüğüne gönderilmesine, karar verilmiştir.

Hükme karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince Tekirdağ Kadastro Mahkemesi'nin 2019/21 Esas ve 2019/92 Karar sayılı kararında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden Kanuna aykırı bir durum bulunmamasına göre, davacı vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/1-b-1maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Eldeki dava orman kadastrosuna itiraz mahiyetinde olup, dava sonucunda davanın reddine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken karar kesinleştiğinde dava dosyasının 3402 sayılı Kanunun 32/2 nci maddesi uyarınca ... Tapu Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi hatalı ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yargılama yapmayı gerektirmediğinden ve hükmün redde ilişkin bölümü sonucu itibari ile doğru görüldüğünden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinin düzeltilmesi suretiyle onanmasına karar vermek gerekmiştir.

S O N U Ç :

1-Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan sebeplerle, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının, yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan sebeplerle kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinin hükümden çıkarılması suretiyle hükmün 6100 sayılı Kanun'un 370/4 üncü maddesi gereğince DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15615, Karar No: 2012/597, Tarih: 23.01.2012

**14. Hukuk Dairesi         2011/15615 E.  ,  2012/597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Davada, taraflar arasındaki 11.06.2002 tarihli kira sözleşmesinin konusu "biçer döver" iş makinasıdır. Orta yerde Borçlar Kanununun 270 ve devamı maddelerinde düzenlenen hasılat kira ilişkisi var diyebilmek için kiralananın hasılat getiren bir taşınır ya da taşınmaz mal, ticari işletme veya hakkın bulunması, kiralanan demirbaşları ve işletme ruhsatı ile birlikte kiraya verilmesi gerekir. Türk Ticaret Kanununun 11.maddesine göre de ticari işletmeden maksat ticarethane ya da fabrika yahut ticari şekilde işletilen diğer müesseselerdir. Somut uyuşmazlıkta, 11.06.2002 günlü kira sözleşmesinde soyut iş makinası kiralandığından, kira ilişkisinin hasılat kirası ilişkisi olarak kabulü olanaksızdır. Tarafların sıfatına ve mahkeme önüne getirilen uyuşmazlığın niteliğine göre hükme yöneltilen temyiz itirazlarını inceleme görevi Dairemize değil Yüksek 11.Hukuk Dairesine aittir.

Ancak, anılan Daire Başkanlığınca da görevsizlik kararı verildiğinden, görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Yüksek Birinci Başkanlığına sunulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, görev sorunu giderilmek üzere dosyanın Yargıtay Yüksek Birinci Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 23.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.