muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1279, Karar No: 2015/46145, Tarih: 16.12.2015

b-) Sanıklar N.. D.. ve H.. Ç..’in, örgüt üyesi oldukları, örgütün hiyerarşik yapılanması içerisinde yeraldıkları ve/veya örgüt adına suç işlediklerine ilişkin kesin ve inandırıcı delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıkça gösterilip tartışılmadan, örgüt üyesi olduklarının kabulü ile TCK’nın 220/2. maddesi ile cezalandırılmalarına karar verilmesi,

c-) Sanık İ.. F..’nun ise, zaman zaman örgüt mensubu olan sanıklar K.. F.., S.. S.., A.. F.., G.. I.., B.. Y.. ve M.. A.. ile görüşüyor olmasının örgüte yardım ettiği anlamına gelmeyeceği gözetilmeden ve adı geçen sanığın örgüt adına suç işlediğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan, sanığın örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüt adına suç işlediğinin kabulü ile TCK’nın 220/6. maddesi göndermesiyle aynı Yasanın 220/2. maddesi ile mahkum edilmesi,

2-) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 107. maddesinde şantaj suçu şu şekilde düzenlenmiştir:

“(1) Hakkı olan veya yükümlü olduğu bir şeyi yapacağından veya yapmayacağından bahisle, bir kimseyi kanuna aykırı veya yükümlü olmadığı bir şeyi yapmaya veya yapmamaya ya da haksız çıkar sağlamaya zorlayan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.

(2) Kendisine veya başkasına yarar sağlamak maksadıyla bir kişinin şeref veya saygınlığına zarar verecek nitelikteki hususların açıklanacağı veya isnat edileceği tehdidinde bulunulması halinde de birinci fıkraya göre cezaya hükmolunur.”

Şantaj suçu açısından fail, fiili icra ederken mağdura yapılacak bir kötülükten söz etmemekte aksine hukuken hakkı olan, yetkisi dahilinde veya yapmakla yükümlü olduğu bir şeyi yapacağından veya yapmayacağından söz ederek mağduru zorlamaktadır.

Şantaj, bir kimseyi kanuna aykırı veya yükümlü olmadığı bir şeyi yapma veya yapmamaya ya da haksız çıkara zorlamadır. Kasten işlenir.

Kast; failin bir hakkını veya bir yükümlülüğünü kötüye kullandığını, dolayısı ile bir kimseyi kanuna aykırı veya yükümlü olmadığı bir şeyi yapmaya veya yapmamaya yahut kendisine bir çıkar sağlamaya zorladığını bilmesi ve istemesidir.

2. fıkra açısından kast; failin çıkar elde etme maksadıyla şerefine dokunan veya isnat altına koyan bir şeyini açıklayacağını söyleyerek başkasını korkuttuğunu bilmesi ve istemesidir. Bir hakkı veya yükümlülüğü olduğu noktasında esaslı hataya düşen failin, bu hatasından yararlanıp yararlanamayacağı hükmün 2. fıkrası yönünden tartışılması gereken bir konudur. TCK’nın 106/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu düşünülebilir.

Bir hak ve yükümlülüğü olmadığı halde bunlar varmış gibi göstererek bir şey yapmaya ya da yapmamaya veya bir çıkar sağlamaya zorlayan kimsenin eylemi şantaj suçunu değil şatları varsa dolandırıcılık suçunu oluşturacaktır.

Bu açıklamalar ışığında;

Bir hak ve yükümlülüğü olmadığı halde bunlar varmış gibi göstererek bir şey yapmaya ya da yapmamaya veya bir çıkar sağlamaya zorlayan kimsenin eylemi şantaj suçunu değil şatları varsa dolandırıcılık suçunu oluşturacaktır.

Bu açıklamalar ışığında;

A-) Sanık Nejla’nın, mağdur K.. P..’ın oğlu Abdullah’ın gece 01:00 sıralarında karşısına çıkıp elinde bulunan bir cisimle kendisini yaralayarak çantasını yağmaladığı iddiası ile şikayetçi olduğu, bunun üzerine Abdullah’ın tutuklandığı, yağma suçundan yargılama devam ederken sanık Nejla’nın mağdur Kadir’e ulaşarak şikayetten vazgeçmek amacıyla 20.000.-lira para istediği, sanıklar Serkan ve Kenan’ın da taraflar arasında ki iletişimi sağladıkları;

B-) Mağdur Z.. A..’ın oğlu Ö.. A..’ın, 22.04.2011 tarihinde 14 yaşında olan mağdur L... G...’ya karşı Ş.. Y..’ın oğlu Selim’in evinde nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği ve 18.05.2011 tarihinde tutuklandığı, mağdur Zehra’nın şikayetinden vazgeçmesi amacıyla L.. G...’ya ulaştığı, şikayetinden vazgeçme karşılığında para isteyen Leyla’ya sanıklar K.. F.. ve S.. S..’in aracılık ettiğinin anlaşılması karşısında;

Somut olaylarda, TCK’nın 107. maddesinde düzenlenen şantaj suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanıkların şantaj suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi,

3-) TCK’nın “ihaleye fesat karıştırma” başlıklı 235. maddesinde, “Kamu kurumu veya kuruluşları adına yapılan mal veya hizmet alım veya satımlarına ya da kiralamalara ilişkin ihaleler ile yapım ihalelerine fesat karıştıran kişi, üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(1) Aşağıdaki hallerde ihaleye fesat karıştırılmış sayılır:

a) Hileli davranışlarla;

1. İhaleye katılma yeterliğine veya koşullarına sahip olan kişilerin ihaleye veya ihale sürecindeki işlemlere katılmalarını engellemek,

2. İhaleye katılma yeterliğine veya koşullarına sahip olmayan kişilerin ihaleye katılmasını sağlamak,

3. Teklif edilen malları, şartnamesinde belirtilen niteliklere sahip olduğu halde, sahip olmadığından bahisle değerlendirme dışı bırakmak,

4. Teklif edilen malları, şartnamesinde belirtilen niteliklere sahip olmadığı halde, sahip olduğundan bahisle değerlendirmeye almak.

b) Tekliflerle ilgili olup da ihale mevzuatına veya şartnamelere göre gizli tutulması gereken bilgilere başkalarının ulaşmasını sağlamak.

c) Cebir veya tehdit kullanmak suretiyle ya da hukuka aykırı diğer davranışlarla, ihaleye katılma yeterliğine veya koşullarına sahip olan kişilerin ihaleye, ihale sürecindeki işlemlere katılmalarını engellemek.

d) İhaleye katılmak isteyen veya katılan kişilerin ihale şartlarını ve özellikle fiyatı etkilemek için aralarında açık veya gizli anlaşma yapmaları.

2) İhaleye fesat karıştırma suçunun;

a) Cebir veya tehdit kullanmak suretiyle işlenmesi hâlinde temel cezanın alt sınırı beş yıldan az olamaz. Ancak, kasten yaralama veya tehdit suçunun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hâllerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca bu suçlar dolayısıyla cezaya hükmolunur.

d) İhaleye katılmak isteyen veya katılan kişilerin ihale şartlarını ve özellikle fiyatı etkilemek için aralarında açık veya gizli anlaşma yapmaları.

2) İhaleye fesat karıştırma suçunun;

a) Cebir veya tehdit kullanmak suretiyle işlenmesi hâlinde temel cezanın alt sınırı beş yıldan az olamaz. Ancak, kasten yaralama veya tehdit suçunun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hâllerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca bu suçlar dolayısıyla cezaya hükmolunur.

b) İşlenmesi sonucunda ilgili kamu kurumu veya kuruluşu açısından bir zarar meydana gelmemiş ise, bu fıkranın (a) bendinde belirtilen hâller hariç olmak üzere, fail hakkında bir yıldan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) İhaleye fesat karıştırma dolayısıyla menfaat temin eden görevli kişiler, ayrıca bu nedenle ilgili suç hükmüne göre cezalandırılırlar.

(4) Yukarıdaki fıkralar hükümleri, kamu kurum veya kuruluşları aracılığı ile yapılan artırma veya eksiltmeler ile kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları, kamu kurum veya kuruluşlarının ya da kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarının iştirakiyle kurulmuş şirketler, bunların bünyesinde faaliyet icra eden vakıflar, kamu yararına çalışan dernekler veya kooperatifler adına yapılan mal veya hizmet alım veya satımlarına ya da kiralamalara fesat karıştırılması halinde de uygulanır.” hükmü yer almaktadır.

Birinci fıkrada ihaleye fesat karıştırma suç kabul edilip, ikinci fıkrada hangi hallerin ihaleye fesat karıştırma suçunu oluşturacağı açıklanmıştır. Suç icrai hareketle işlenir. Hileli davranışlar, seçimlik ve bağlı hareketli davranışlardan oluşmaktadır.

Hal böyle olunca; sanıklar K.. F.., S.. S.., H.. K.. ve Ş.. T..’ın, yukarıda izah edilen ve TCK’nın 235. maddesinde düzenlenen seçimlik ve bağlı hareketlerden hangilerini, ne şekilde icra ettikleri karar yerinde gösterilip açıklanmadan ve tapelere yansıyan “3-5 kuruş biz de yolumuzu bulalım” cümlesinin ihaleye fesat karıştırma suçuna vücut vermeyeceği gözetilmeden anılan suçtan hüküm kurulması,

4-) Mağdur İ.. B..’ün 26.05.2011 tarihinde polis merkezinde alınan ifadesinde, “Telefonculuk yaptığını, yaklaşık 1 ay kadar evvel işyerine isimlerini sonradan öğrendiği S.. S.., K.. F.., A.. F.. ve H.. D..’in plakalı araba ile geldiklerini, ‘İsmimizi sağda solda kullanma’ diyerek tehdit edip işyerinden ayrıldıklarını, yarım saat sonra tekrar gelip, ‘Sana 500 TL ceza kestik, cezanı öde aksi takdirde seni her yerde buluruz, sana sıkarız’ dediklerini, bu konuşmayı K.. F..’nun yaptığını, diğerlerinin ise onun yanında kabadayı gibi durup bu konuşmaları onayladıklarını, bu kişilerin daha önceden Şuhut ve Karaadilli’de gerçekleştirdikleri olayları duyduğu için korkuya kapılıp 500.-TL parayı verdiğini, buna rağmen işyerinde bulunan bir adet marka cep telefonunu alıp ayrıldıklarını, korktuğu için polise müracaat etmediğini” beyan ettiği;

30.05.2011 günü yeniden polis merkezine müracaat eden mağdurun, işyerinden alınan cep telefonunun IMEI numarasının, , Serkan’ın aldığı cep telefonu numarasının ise olduğunu belirttiği;

28.09.2011’de Şuhut Cumhuriyet Savcılığında ise, “Cumartesi günü saat 19:00-20:00 sıralarında işyerine gelen sanıkların, ‘Bizim ismimizi sağda solda kullanıyorsun’ diye tehditvari konuşarak işyerinden ayrıldıklarını, yaklaşık yarım saat sonra yeniden geldiklerini, Kenan’ın, “Sana 500.-TL ceza kestik, cezanı öde aksi taktirde seni her yerde bulur sıkarız, döveriz, sana işkence ederiz” dediğini, korktuğu için 500 TL’yi H.. D..’e elden verdiğini, onun da parayı Kenan’a verdiğini, 2 gün sonra aynı kişilerin yeniden işyerine geldiğini, Kenan’ın reyonda bulunan bir adet marka cep telefonunu alıp, ‘Bu da senin cezana dahildir’ dediğini, S.. S..’in de numaralı GSM hattını aldığını, korktuğu için sim kartın açılış işlemlerini S.. S.. adına yaptığını” söyleyerek sanıkların eylemini iki ayrı yağma suçu şeklinde anlattığı;

Yine mağdurun 23.03.2012’de Şuhut Asliye Ceza Mahkemesinde talimat yoluyla alınan ifadesinde, “Sanıkların işyerine gelip, ‘Sana 500 TL ceza kestik, bu parayı tahsil et yoksa seni Şuhut’ta yaşatmayız, yarım saat sonra geleceğiz, parayı hazır et’ dediklerini, yarım saat sonra Hamza’nın işyerine geldiğini, marka bir cep telefonu ile 1 adet hat aldığını” belirttiği;

İşyerinden zorla alındığı iddia olunan cep telefonunun, 26.04.2011-28.09.2011 tarihleri arasında sanık S.. S.. adına kayıtlı hat da dahil olmak üzere birden fazla hat ile kullanıldığı anlaşılmıştır.

Bu olayda çözümlenmesi gereken sorun, mağdurun işyerine gelen sanıkların zorla para, telefon ve eklerini aynı zaman ve zemin içerisinde mi yoksa farklı günlerde mi aldığı noktasında toplanmaktadır. Hal böyle olunca, mağdurun aşamalardaki beyanları arasında zaman ve zemin yönünden açık aykırılıklar duraksamaya yer bırakmayacak şekilde giderilmeden, yargılamaya devamla iki ayrı yağma suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

a-) Suç tarihinde Şuhut’ta güneşin saat 20:16’da battığı, sanıkların eylemlerini 19:00-20:00 sıralarında gerçekleştirdiklerinin iddia olunduğunun anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 149. maddesinin (h) bendi ile uygulama yapılması,

b-) Suça doğrudan iştirak ettiği anlaşılan sanık A.. F.. hakkında, TCK’nın 37/1. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, aynı Yasanın 39. maddesi ile uygulama yapılması,

Kabule göre de;

a-) Suç tarihinde Şuhut’ta güneşin saat 20:16’da battığı, sanıkların eylemlerini 19:00-20:00 sıralarında gerçekleştirdiklerinin iddia olunduğunun anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 149. maddesinin (h) bendi ile uygulama yapılması,

b-) Suça doğrudan iştirak ettiği anlaşılan sanık A.. F.. hakkında, TCK’nın 37/1. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, aynı Yasanın 39. maddesi ile uygulama yapılması,

5-) Kolluk görevlilerinin yürütülen soruşturma neticesinde mağdur A.. Ş..’ın sanıklar tarafından yağmalandığına ilişkin olarak edindiği bilgiler neticesinde mağduru 26 Mayıs 2011 günü polis merkezine davet ederek ifadesine başvurmak istedikleri, polis merkezine gelen mağdurun yapılan görüşmede, “K.. F.., S.. S.., B.. Y.. ve H.. D..’in işyerine gelerek B.. A..’ya 5500 TL borcu olduğunu, bu borcu devraldıklarını söyleyerek para istediklerini, böyle bir borcu olmadığını anlattığını, ancak sanıkların kendisini tehdit edip tekrar geleceklerini söyleyerek işyerinden ayrıldıklarını” sözle aktarıp, yazılı olarak beyanının alınması istendiğinde ise kardeşi ile telefon görüşmesi yaparak ifade vermeyeceğini belirttiği, bu durumun da tutanakla tespit edildiği;

23 Eylül 2011’de polis merkezine ve 28 Eylül 2011’de Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat eden mağdurun ifadelerinde özetle, “Şuhut’lu olan H.. D..’in yaklaşık 4-5 ay kadar evvel işyerine gelip Afyon’dan K.. F.. ve S.. S..’in kendisi ile görüşmek istediklerini ve B.. A..’ya 5000 TL borcu olduğunu söylediğini, bu kişileri tanımadığını, tanışmak amacıyla işyerine davet ettiğini, 2-3 gün sonra Kenan, Serkan ve Hamza’nın geldiklerini, ‘B.. A..’ya 5000 TL borcun varmış, bizi o gönderdi, parayı tahsil etmeye geldik’ dediklerini, böyle bir borcu olmadığını anlatınca, ‘O zaman seni Beytullah ile görüştürelim’ dediklerini, kabul etmeyince de ‘Biz bu parayı alırız’ gibi sözler söylediklerini, tehdit etmediklerini ancak hareketlerinin tehditvari olduğunu, plakalı araç ile işyerinden ayrıldıklarını, bu olaydan bir gün sonra da evde yemek yediği sırada Kenan’ın işyerine gelip kendisini aradığını, yemek yiyip geleceğini söylediğini, ancak işyerine gittiğinde Kenan’ı bulamadığını, o günden sonra da bir daha görüşmediklerini” beyan ettiği; 09.03.2012'de Şuhut Asliye Ceza Mahekemesinde talimatla alınan ifadesinde ise, “Önceki ifadesinin aynen geçerli olduğunu” söylediğinin anlaşılması karşısında;

Mağdurun şifahi aktarımını tespit eden tutanak ve daha sonra verdiği beyanları arasındaki açık aykırılıklar giderilecek şekilde ayrıntılı beyanı alınmadan hangi yan delillerle desteklenen beyanına üstünlük tanındığı karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan;

Kabule göre de;

Suç teşkil eden eylem ve/veya eylemlerin de karar yerinde gösterilmeden sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

6-) 9 Haziran 2011 günü mağdur S.. U..’in annesi Nejla’nın Afyon İl Emniyet Müdürlüğüne başvurarak, “Oğlu Selahattin’in borcu olmadığı halde S.. S.. ve K.. F.. tarafından sıkıştırıldığını, oğlundan haraç isteyip tehdit ettiklerini, oğlunun korktuğu için Afyon’u terk ettiğini” belirtip müracaat etmesi üzerine, 25.09.2011 günü ifadesine başvurulan mağdur S.. U..’in özetle, “İnternet kafe işlettiğini, 3-4 ay kadar evvel galerici Selami Işık’tan 13.000.-TL karşılığında bir araba satın aldığını, ancak Selami’nin aracın satışını daha sonra vereceğini belirttiği için üzerine almadığını, bir süre sonra Selami’nin aracın sahibine bedelini ödemediği için arabanın bağlandığını ve ruhsat sahibine ayrıca 10.000.-TL daha ödeme yapmak zorunda kaldığını, Selami’nin bu 10.000.-TL’yi ödeyeceğini söylemesine rağmen ödemediğini, bir süre sonra K.. F.. ve S.. S..’in yanlarında tanımadığı dört kişiyle daha işyerine gelerek Selami’den 10.000.-TL parayı tahsil edebileceklerini söylediklerini ancak tavırlarından suç işlemeye meyilli kişiler olduklarını anladığı için kabul etmediğini, buna rağmen işyerine gelip gitmeye devam ettiklerini, ilerleyen zamanda bir gün işyerine gelip kendisini alarak zorla S... I...’ın işyerine götürdüklerini, gitmek istemediğini ancak Serkan ve Kenan’ın tabanca göstererek zorladıklarını, Selami’nin dükkanına gittiklerinde bu kişilerin, “Selahattin’e olan 10.000.-TL borcunu bundan sonra bize ödeyeceksin” dediklerini, korktuğu için ses çıkartamadığını, işyerinden çıkınca yeniden arabaya bindirdiklerini, Sağırlar Okulu olarak bildiği yerin arkasında bulunan araziye götürüp belden aşağısını soyduklarını, çıplak haldeki uygunsuz görüntülerini kaydettiklerini, bu görüntüyü de internette yayınlayıp ailesine göndermekle tehdit ettiklerini, aynı gün tarihli 2000.-TL bedelli senet imzalattıklarını, ‘Bu parayı nasıl ödeyeceksin diye sorduklarını, evde bulunan altınları verebileceğini söyleyince hep birlikte eve geldiklerini, Kenan’la birlikte içeri girdiklerini, ablasından aldığı yaklaşık 2500.-TL değerinde 5 adet altını Kenan’a verdiğini, ardından sanıkların senedi yırtıyoruz diyerek bir kağıt yırttıklarını ancak yırtılan kağıdın imzaladığı senet olmadığını, ertesi gün Kenan ve Serkan’ın işyerine gelip akşama kadar oyun oynadıklarını, işyerini kapattıktan sonra da bizimle geleceksin diyerek zorladıklarını, kabul etmeyince de video görüntüsünü gösterdiklerini, onlarla gitmeye mecbur kaldığını, arabaya bindiklerini, arabanın içinde Kenan ve Serkan dışında iki kişinin daha bulunduğunu, arabadayken günlük hasılatı istediklerini, kabul etmeyince de Kenan ve Serkan’ın silah gösterip görüntüleri yaymakla tehdit ettiklerini, bu durumun 3-4 gün bu şekilde devam ettiğini, toplamda 5000.-TL hasılatı aldıklarını, yine bir başka gün işyerine gelip para istediklerini, olmadığını söylediğinde ise işyerinde kullandığı bilgisayarlardan birini alarak gittiklerini” beyan ettiği;

Mağdurun annesi N... U... ve kız kardeşi S... G...’in aşamalarda alınan ifadelerinde, “Selahattin’in S... I... aracılığı ile marka bir araba sattığını, bildikleri kadarıyla bu arabanın parasını alamadığını, bu kişilerin arabanın parasını vermek bir tarafa sürekli para istediklerini, vermezse öldürmekle tehdit ettiklerini, 30 veya 31 Mayıs günü K.. F.. ile Selahattin’in eve geldiklerini, Selahattin’in para lazım diyerek yaklaşık değeri 2500.-TL olan altınları aldığını, ardından birlikte evden ayrıldıklarını, 1 Haziran günü eve gelmeyen Selahattin’in ertesi gece saat 02:00’da eve geldiğini ve “Kendisini iz bırakmadan dövdüklerini” söylediğini, sabah ise “Hakkınızı helal edin, ben kaçıyorum, işyerimi noterden güvenilir bir arkadaşıma devrettim, bu şahıslar beni yakalarlarsa öldüreceklerini söylediler, kurtulursam ne mutlu bana” dediğini, ne olduğunu sorduklarında ise “meselesi, S... I... bunları benim başıma sardı” diyerek evden ayrıldığını, kapıdan değil bahçe duvarından atlayarak evden ayrılıp gittiğini, 5 Haziran günü Kenan ve Serkan’ın yeniden eve geldiklerini, Selahattin’i sorduklarını, dışarı çıkan Nejla’ya Kenan’ın ‘Oğlun nerede, bize motor satmıştı, biz de kendisine 2000.-TL para vermiştik, onu bulmam lazım ben bulursam kötü olur” dediğini, Nejla’nın da, ‘Oğlumu bulayım ne ise konuşayım, oğlum vermezse ben paranızı veririm’ dediğini” belirttikleri;

S... I...’ın aşamalarda alınan ve değişmeyen beyanlarında, “Selahattin’e bir araba satıp parasını peşin olarak aldığını, yaklaşık 1,5 ay kadar evvel de Selahattin’in huzurunun olmadığını söyleyip başından geçenleri anlattığını, polise gitmesi yönünde telkinde bulunduğunu, Serkan ve Kenan’ı tanımadığını, aracını satarken Selahattin’e aracı olmadığını, başka bir bilgisinin de bulunmadığını” ifade ettiğinin anlaşılması karşısında;

a-) Sanıkların eylem zincirinin, mağdurun araba alım satımı nedeniyle tanık Selami Işık’tan olan 10.000.-TL alacağını bir şekilde öğrenip bu alacağın kendilerine ödenmesi yönündeki talepleri ile başladığı dikkate alındığında, zaman içerisinde gerçekleştirdikleri diğer eylemlerinin de bu meblağa yöneldiği noktasındaki duraksama giderilmeden 3 ayrı tamamlanmış yağma suçundan hüküm kurulması,

b-) Sanıkların işledikleri yağma suçu nedeniyle mağduru hürriyetinden yoksun kıldıklarının kabul edilmesine karşın, bu suç açısından TCK’nın 43. maddesi uygulamasına esas alınan fiillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak sağlayacak şekilde gösterilmeden anılan madde ile uygulama yapılması,

c-) Mağdurun işyerine ve evine sanıklar Serkan ve Kenan ile birlikte gelen kişilerden birinin sanık G.. I.. olup olmadığı açıkça tespit edilmeden, sanık G.. I..’ın diğer sanıkların yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemlerine doğrudan ve/veya dolaylı olarak katıldığına dair kesin, inandırıcı delillerin de nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanıp gösterilmeden eksik inceleme ile yetinilip yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

c-) Mağdurun işyerine ve evine sanıklar Serkan ve Kenan ile birlikte gelen kişilerden birinin sanık G.. I.. olup olmadığı açıkça tespit edilmeden, sanık G.. I..’ın diğer sanıkların yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemlerine doğrudan ve/veya dolaylı olarak katıldığına dair kesin, inandırıcı delillerin de nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanıp gösterilmeden eksik inceleme ile yetinilip yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

28.12.2011 günlü iddianamede sanıklar hakkında mağdur S.. U..'e karşı tek bir kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava açıldığı dikkate alınmadan, 5271 sayılı CMK’nın 170. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak dava açılması da sağlanmadan yargılamaya devam ile TCK’nın 43. maddesiyle uygulama yapılması,

7-) Mağdur M.. G..’nun aşamalarda alınan ifadelerinde, “Eşinden 4 yıldır ayrı yaşadığını, kızı Leyla’nın da annesiyle kaldığını, 6 ay kadar evvel Leyla’nın evden kaçtığını, Kenan ve Serkan’ın da onu Karaadilli’de bulunan bir gazinoda çalıştırdıklarını, bu nedenle sanıklara ulaşıp kızını teslim etmelerini istediğini, sanıkların bunun karşılığında 3000 TL para talep ettiklerini, kabul etmek zorunda kaldığını, ancak Leyla’nın bir hafta kadar sonra kendisini arayıp, ‘Eve gelmek istemediğini, Kenan’la evlenmek istediğini” söylediğini, yaşı küçük olduğu için kabul etmediğini ve yüz yüze görüşmek için Kenan’ın Çobanlar’da bulunan evine gittiğini, ancak Kenan’ın kabul etmediğini ve 3000.-TL’yi alabilmek için baskı uygulamaya başladığını, ancak parası olmadığı için veremediğini, Haziran ayında çalıştığı sürücü kursunun önünde Serkan, Kenan ve Abdullah’a 500.-TL verdiğini, bir süre sonra Serkan’ın arayarak paranın geri kalanını istediğini, ‘Evini biliyoruz sana zarar veririz’ diyerek tehdit ettiğini, 15 gün geçtikten sonra yine sürücü kursunun önünde Serkan’a 750 TL daha verdiğini, 10 gün sonra Serkan’ın yeniden arayarak ‘Paranın geri kalanını ayarlamasını, yoksa sonunun kötü olacağını’ söylediği, bu nedenle 2 gün sonra yine işyerinin önünde Abdullah’a 250.-TL daha para verdiğini, bunun üzerine Serkan’ın ‘Seninle işimiz bitti’ dediğini, parayı ödedikten sonra kızını almak için Kenan’ı aradığını ve evine gittiğini, ancak Leyla’nın gelmek istemediğini” beyan ettiği;

Sanık K.. F..’nun suçlamayı kabul etmediği,

Sanık S.. S..’in ise, “Mağdurun evden kaçan kızını bulmak karşılığında bir miktar para istediğini” belirttiği;

Mahkemenin, “Sanıkların mağduru tehdit ederek parayı aldıklarının telefon görüşmelerinden anlaşıldığı” gerekçesi ile sanıkların mahkumiyetine karar verdiğinin anlaşılması karşısında;

Sanıkların mağduru tehdit ettiklerini gösteren, mahkumiyete yeterli kesin, inandırıcı deliller karar yerinde denetime olanak verecek şekilde gösterilmeden, mahkumiyet gerekçesi olarak kabul edilen tehdit içerikli telefon görüşmeleri de, denetime olanak verecek şekilde karar yerinde açıklanmadan, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,