muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19953, Karar No: 2015/514, Tarih: 05.02.2015

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın muris ...'dan kaldığı mirasçıları arasında taksim yapılmadığı, davacıların kendi başlarına dava açma hakkının bulunmadığı, gerekçesiyle davanın reddine dair hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. 3402 sayılı Yasa'nın Ek-4. maddesi gereğince "6831 sayılı Yasa'nın 20.06.1973 tarihli kanunla değişik 2. maddesinin (B) bendine göre orman kadastro komisyonlarınca ... adına orman sınırları dışına çıkarılan yerler, fiili kullanım durumları dikkate alınmak ve varsa üzerindeki muhdesatın kime veya kimlere ait olduğu ve kim veya kimler tarafından ne zamandan beri kullanıldığı, kadasto tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle bu Kanunun 11. maddesinde belirtilen askı ilanı hariç diğer ilanlar yapılmaksızın öncelikle kadastrosu yapılarak ... adına tescil edilir" hükmünü taşımaktadır. "Kullanım kadastrosu" olarak isimlendirilen bu çalışmanın amacı, 2/B sahalarını, fiili kullanım durumlarını dikkate alarak parsellere ayırmak ve bu taşınmazları 2/B alanı olarak ... adına tescil ederken, taşınmazlar üzerinde tespit günü itibariyle fiili kullanımı bulunanları ve muhdesatları tespit ederek tapunun beyanlar hanesinde göstermektir. Mahkemenin gerekçesinde taşınmazın muris ...'dan kaldığı, mirasçıları arasında elbirliği mülkiyeti hükümlerinin geçerli olduğu belirtilmekte ise de eldeki dava da muris ...'nın mirasçıları taraf bulunmadığı gibi dava mülkiyete yönelik bulunmadığından 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğinin davacılar ya da evvelki kullanıcıları lehine gerçekleşmiş olması hususunun da aranmayacağı açıktır. Diğer bir anlatımla, kullanım kadastrosu sırasında beyanlar hanesinde kullanıcı olarak gösterilebilecek kişiler, kadastro tespiti sırasında çekişmeli taşınmazı ekonomik amacına uygun olarak fiilen kullanan kişilerdir. Davacı ... fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenen harita ve raporda (D) harfi ile gösterilen 10.182,38 metrekare, davacı ... ise (M) harfi ile gösterilen 4542,89 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümleri üzerinde kullanıcı olduklarını öne sürdüklerine göre kadastro sırasında taşınmazın bu bölümlerinin fiili kullanıcıları olduklarını ispatla yükümlüdürler. Hal böyle olunca; toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek çekişmeli taşınmazın tamamının ya da bir bölümünün kim ya da kimlerin, ne şekilde fiili kullanımında olduğunun belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 05.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9581, Karar No: 2025/411, Tarih: 13.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/9581 E.  ,  2025/411 K.**

**"İçtihat Metni"**

ARMAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/796 Esas, 2024/854 Karar

HÜKÜMLÜ : ...

TALEP EDEN : ... Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Muratlı Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.09.2023 Tarihli ve 2023/299 Esas, 2023/346 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda hükümlünün Ebubekir Mahallesi 179. Sokak No:18 Havran/Balıkesir adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Edremit 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.06.2024 Tarihli ve 2024/796 Esas, 2024/854 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün merkezî nüfus idaresi sistemindeki yerleşim yeri adresinin Turan Mahallesi 11. Sokak No:11/1 Muratlı/Tekirdağ olduğu, aynı zamanda ceza evi tarafından alınan yazılı beyanında da ceza evine girmeden önceki adresini Turan Mahallesi 11. Sokak No:11/1 Muratlı/Tekirdağ olarak bildirdiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamı ve ... Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nün 20.07.2023 tarihli yazısının ekinde bulunan tutanağa göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini Muratlı/Tekirdağ olarak beyan ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Muratlı Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Muratlı Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2913, Karar No: 2020/1696, Tarih: 10.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/2913 E.  ,  2020/1696 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23607, Karar No: 2015/17317, Tarih: 28.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/23607 E.  ,  2015/17317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların satın aldıkları büyükbaş hayvanların karşılığı olarak dava konusu üç adet senedi verdiklerini, bu senetleri vadesi geldiğinde ödemediklerini, 10.02.2010 tarihinde borcun kısmen ödendiğini kalan kısım için şahit huzurunda sözleşme yaptıklarını, yeni sözleşmeyle kararlaştırılan tarihte borcun yine ödenmediğini, davalılar aleyhine icra takibi yapdığını ve davalıların yapılan icra takibine haksız olarak itiraz ettiklerini ileri sürerek itirazın iptaline ve inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; kararın davalılarca temyizi üzerine Dairemizin 24.06.2013 tarih ve 7416-17363 sayılı ilamıyla kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK.nun 294.maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği celsede hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK.nun 297/2 maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. HMK.nun 298/2 maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK.nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda, mahkemece hüküm kurulurken kısa kararda “Davacının davasının reddine” şeklinde karar verilmiş, gerekçeli kararda ise “Davacının davasının husumet yokluğundan reddine” şeklinde karar verilmiş, böylece çelişki ve tereddüt yaratılmıştır. Bu haliyle gerekçeli karar ve kısa karardaki hükmün az yukarda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Mahkemece, az yukarda açıklandığı üzere ve 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek ve infazda tereddüt yaratmayacak şekilde, yeniden bir karar verilmesi için çelişkili olarak kurulan hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, 28/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13698, Karar No: 2011/2270, Tarih: 02.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13698 E.  ,  2011/2270 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.12.2010 gün ve 2009/315 Esas, 2010/582 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle dosya incelendi;

Hükmedilen ceza miktarı nazara alınarak ve yasal süreden sonra talep edilen sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 318. maddesi gereğince REDDİYLE, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların birlikte mağdureyi kaçırmaları sonrasında gidilen ormanlık alanda sanık ...'nin araç içinde mağdureye karşı işlediği nitelikli cinsel saldırı suçuna, diğer sanıkların da bu aracın yanında hazır beklemek suretiyle 5237 sayılı TCK.nun 37/1. maddesi anlamında iştirak ettikleri ve bu haliyle fiili birlikte gerçekleştiren her üç sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nun 102/3-d. maddesi ile cezanın artırılması ve sanıklar ... ile ... hakkında da aynı Kanunun 39. maddesinin uygulanmaması gerektiği gözetilmeden, her üç sanık hakkında eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan mahkumiyet hükümlerinin tebliğname gibi ONANMASINA, 02.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4966, Karar No: 2025/3886, Tarih: 12.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/4966 E.  ,  2025/3886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1627 E., 2021/959 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/466 E., 2019/141 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1.Tebliğnamedeki onama talepli görüşe (2) nolu bentte gösterilen nedenle isabet bulunmamıştır.

2.Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesi'nin 2015/3 esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18870, Karar No: 2010/690, Tarih: 18.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/18870 E.  ,  2010/690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2009 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.030 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 18/01/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17943, Karar No: 2023/8221, Tarih: 28.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/17943 E.  ,  2023/8221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2290 E., 2021/1863 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2021 tarihli ve 2021/16 Esas, 2021/284 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrası ve 53 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2021/2290 Esas, 2021/1863 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Gerekli deliller toplanmaksızın eksik incelemeyle karar verildiğine,

2. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

3. Yeterli delil bulunmadığına, beraat ve tahliye kararı verilmesi gerektiğine,

4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına

5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Gerekli deliller toplanmaksızın eksik incelemeyle karar verildiğine,

2. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

3. Yeterli delil bulunmadığına, beraat ve tahliye kararı verilmesi gerektiğine,

4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına

5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

24.06.2020 Çarşamba günü saat 16:00 sıralarında kolluk kuvvetlerince uyuşturucu ile mücadele kapsamında kurulan özel ekipçe uyuşturucu madde satan şahısların tespitine ve yakalanmasına yönelik yapılan çalışmalar neticesinde durumundan şüphelenerek durdurulan sanığın kaba üst araması yapılacağı sırada sanığın sağ elinde bulunan Marlboro Tuch sigara paketi içerisinde daha sonradan tespiti ve tartımı yapılan açık kahve rengi toz halinde 10 adet ağzı kilitli poşet içerisinde satışa hazır vaziyette toplam daralı ağırlığı 35,17 gram gelen gelen eroin olduğu değerlendirilen madde ile sanığın ikametinde yapılan aramada ise oturma odasında TV ünitesi içerisinde 8mg/2mg yazılı açılmış 1/4 içerisinde kalmış vaziyette 2 adet Suboxone hap, girişe göre solda bulunan sanığın odası olduğu tespit edilen oda içerisinde dolap üzerinde kutu içerisinde 2 adet ağzı kilitli poşet içerisinde bir adet beyaz kağıda muska şeklinde sarılmış vaziyette içerisinde açık kahverengi toz halinde eroin olduğu tespit edilen daralı ağırlığı 7.55 gelen madde ile uyuşturucu fişeklemekte kullanıldığı değerlendirilen kare şeklinde kağıtlar ve yine dolap içerisinde 810,00 TL para ele geçirildiği, kriminal rapora göre ele geçen maddelerin 6-MAM- eroin ve kırmızı reçeteyle satışı yapılan suboxone ticari ismiyle pazarlanan ilacın etken maddesi olan haplar olduğu anlaşılmakla, her ne kadar sanık savunmalarında uyuşturucu maddesi kullandığını, zaman zaman tedavi olduğunu beyan etmiş ise de sanığın hem evinde hem de üzerinde paketçikler halinde uyuşturucu maddeler, yatak odasında uyuşturucuyu paketlemek için kullanılan kare şeklinde kağıtlar ele geçirildiğinden savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu mahkeme heyetince değerlendirilmiş, olayın oluş şekli, ele geçen madde miktarı, uyuşturucu maddenin eroin olması, ele geçen eroinin günlük kullanım sınırı üzerinde olması, sanığın hem ikametinde hem de üzerinde ele geçen maddelerin aynı tür oluşu nazara alındığında sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma veya sağlama suçunun sübut bulduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün 6. paragrafında yer alan "...tahsil edilebileceğinin..." ibaresinden sonra gelmek üzere; "...ve hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına ..." cümlesinin eklenmesi suretiyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE