muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8857, Karar No: 2025/6460, Tarih: 09.04.2025

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın eyleminin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın eyleminin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Kabule göre de;Sanığın, Facebook hesabı üzerinden yapmış olduğu paylaşımın herkes tarafından görülebilir nitelikte olmasına karşın, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 299/2. maddesinin uygulanmaması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Kayseri 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,09.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1168, Karar No: 2020/6023, Tarih: 21.10.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/1168 E.  ,  2020/6023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen muarazanın giderilmesi- alacak davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, Aydın ili ... ilçesinde , Özel Referans Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Dal merkezi adı altında sağlık sektöründe hizmette bulunduğunu, davalı kurum ile aralarında Özel Sağlık Hizmeti Sunucularından Sağlık Hizmeti Satın Alım Sözleşmesi imzalandığını, yasal mevzuat ve sözleşme hükümlerine uygun davrandığı halde davalı kurum tarafından, mayıs dönemi 997668 nolu faturada, " ... isimli hastanın, devam eden tedavi için sağlık kurulu raporu gerekir." gerekçesi ile 4.212TL kesinti yapıldığını, kesintiye " SUT 4.5.4.F.2.1.1. maddesinde, fizik tedavi ve rehabilitasyon işlemlerinin birer yıllık dönemler çerçevesinde yapıldığı ve bu sebeple hastanın tedaviye alındığını" ileri sürerek itiraz edilmiş ise de kesintinin iptal edilmediğini, adı geçen hastanın ilk olarak 04/09/2012 tarihinde hastanede 30 seans tedavi gördüğünü, ardından 03/03/2014 tarihindeki başvurusu üzerine, medula sisteminde herhangi bir rapor görünmemesi, sistemin uyarı vermemesi ve bir önceki tedavisinin üzerinden bir yıl geçmesi sebebiyle hastaya 30 seans daha tedavi uygulandığını, tedaviye ilişkin faturalandırma yapıldıktan sonra hastanın 24/05/2013 tarihinde ... Devlet Hastanesi'nden 15 seans tedavi gördüğüne dair belgelerin medula sistemine girildiğinin anlaşıldığını, adı geçen hastane faturalandırma işlemi yapıldıktan sonra raporu sisteme girdiğini, medula sisteminin bir yıllık süre dolmadığı takdirde uyarı verecek şekilde düzenlendiğini belirterek, kesinti yolu ile alınan dayanaktan yoksun 62.938,70TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kesintinin mevzuat hükümleri uyarınca, " devam eden tedavi/ bu tedavi için resmi sağlık kurumu raporu gereklidir. " gerekçesiyle kesinti yapıldığını, hasta için düzenlenmiş herhangi bir sağlık raporu bulunmadığını, ... Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 24/05/2013 tarihli rapora istinaden hastanın 15 seans tedavi aldığını, bu tedavi bedelinin 2013 yılı Haziran ayında kuruma fatura edildiğini, hastanın 03/03/2014 tarihinde müracaatı sırasında medula sisteminden ayrıca tedavi rapor sorgusu yapılmaması sebebiyle ... Devlet Hastanesi tarafından uygulanan tedavinin görülmediğini, SUT hükümlerine aykırı olarak sağlık kurulu raporu olmayan tedavi bedelinin ödenmemesi ve kesinti yapılması uygulamasının mevzuata uygun olduğunu belirterek, davanın reddini dilemiştir.

İlk Derece mahkemesince, hasta ...'a mevzuata uygun olarak 30 seans tedavi uygulandığı, kurum tarafından yapılan kesintinin yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 62.053,30TL kesintinin, kesinti tarihi olan 31/05/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davalının istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1/b/1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davalı kurum tarafından davacı hastaneye uygulanan kesinti işleminin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan 26/01/2017 tarihli bilirkişi raporunda; medula sistemi bir yıl içinde tedavi uygulanan hastalara tedavi uygulaması için onay istendiğinde, daha önce tedavi almıştır uyarısı verecek şekilde düzenlendiğini, 04/09/2012 tarihindeki tedavinin üzerinden bir yıl geçmesi sebebiyle medula sisteminden onay alınması sonucu hastaya 03/03/2014 tarihinde 30 seans daha tedavi uygulandığı, bu nedenle davalı tarafından, davacının 2014 yılı Mayıs ayı faturasında yer alan hasta ...'ın 4.212TL tutarındaki tedavi bedelinden örneklemeye orantılı olarak yapılan 62.053,30TL kesintinin davacı hastaneye ödenmesi gerektiği, kanaati belirtilmiş ise de, davalının cevap dilekçesinde ileri sürdüğü " ... Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 24/05/2013 tarihli rapora istinaden 15 seans tedavi alan hastanın, bu tedavi bedelinin 2013 yılı Haziran ayında kuruma fatura edildiği, hastanın 03/03/2014 tarihinde müracaatı sırasında medula sisteminden ayrıca tedavi rapor sorgusu yapılmaması sebebiyle ... Devlet Hastanesi tarafından uygulanan tedavinin görülmediği," yönündeki savunmalarının raporda ayrıntılı olarak irdelenmediği anlaşılmış olup, bu haliyle raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmıştır.

Somut olayda; kesinti işleminin yerinde olup olmadığına ilişkin inceleme yapılabilmesi için, medula sistemi kayıtlarının ve gerekirse hasta ...'a ait ... Devlet hastanesindeki kayıtların da dosya arasına aldırılarak, bilirkişi heyetinden yargıtay, mahkeme ve taraf denetimine elverişli ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 21/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35069, Karar No: 2014/37951, Tarih: 19.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/35069 E.  ,  2014/37951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen İnfaz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 25.09.2009 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 14.01.2014 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28087, Karar No: 2012/27864, Tarih: 06.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/28087 E.  ,  2012/27864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7425, Karar No: 2015/46108, Tarih: 17.12.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/7425 E.  ,  2015/46108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanığın 18 yaşından küçük olduğu düşünülmeden CMK'nın 185. maddesine aykırı olarak 10.07.2014 tarihli oturumun kapalı yerine açık yapılması, sanığın 18 yaşını doldurduğu halde, 30.09.2014 ve 17.10.2014 tarihli oturumların CMK'nın 182. maddesine aykırı olarak açık yerine kapalı yapılması ve hükmünde açık yerine kapalı

tefhim edilmesi suretiyle, aleniyet ilkesine aykırı davranılması,

2-) Kabule göre; Suçu birlikte işleyen yaşı büyük sanıklar ... ve ...'nun basit yaralama suçundan yargılanmakta oldukları Gaziosmanpaşa 4. Sulh Ceza Mahkemesi'ndeki davanın sonucu beklenilmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7348, Karar No: 2011/3396, Tarih: 16.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/7348 E.  ,  2011/3396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı ...vek.Av...... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında İstanbul 4.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 16.02.2010 gün ve 824-38 sayılı hükmün taraf vekillerince tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının 2007/10188 hazırlık sayılı evraklarının tasdikli bir örneği ile ceza davası açılmış ise ceza dava dosyasının tasdikli bir örneğinin eklenmesinden sonra yeniden gönderilmek üzere dosyasının mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10027, Karar No: 2023/909, Tarih: 08.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10027 E.  ,  2023/909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.02.2020 tarihli ve 2018/985 Esas, 2018/985 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca şikayet yokluğu nedeniyle düşürülmesine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2020/1611 Esas, 2021/1132 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrasıi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 4.860 TL para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ın temyiz sebepleri;

Şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdur ...'ın burnunda fraktüre neden olan yaralanmanın sanık tarafından gerçekleştirildiği konusunda şüphe oluştuğu, haricen gerçekleştirilen yaralanmanın 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kaldığı, bu suçun takibinin şikayete tabi olduğu, şikayet yokluğu nedeniyle sanık hakkında basit yaralama suçundan düşme kararı verildiği anlaşılmıştır.

2. Mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak ... Çiğli Bölge Eğitim Hastanesi tarafından tanzim olunan 08.06.2018 tarihli rapora göre; " Kişinin, kemik kırığına neden olan yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğu"

Görüşünü içeren adlî muayene raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

2. Mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak ... Çiğli Bölge Eğitim Hastanesi tarafından tanzim olunan 08.06.2018 tarihli rapora göre; " Kişinin, kemik kırığına neden olan yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğu"

Görüşünü içeren adlî muayene raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı olarak yapılan istinaf incelemesinde, sanığın üzerine atılı nitelikli kasten yaralama suçunun takibinin şikayete tabi olmadığı ve bu nedenle sanık hakkında kemik kırığına neden olacak şekilde nitelikli kasten yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekçesiyle, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ...'ın 28.04.2021 havale tarihli dilekçesinde; "üzerine atılı suçu ikrar edip, karşı tarafın maddi zararı gidermesi nedeniyle, hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi" şeklindeki talebinin şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu değerlendirildiğinden, tebliğnamedeki temyiz isteminin gerekçesiz olması nedeniyle reddine yönelen görüşe iştirak edilmemiştir.

Şikayet Yokluğu Nedeniyle Düşme Kararı Verilmesi Gerektiğine

Tüm dosya kapsamından, sanığın, mağduru sol nazal kemikte fraktüre neden olacak şekilde yaraladığı, sanığın eyleminin takibi şikayete bağlı olmadığı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince sanık

hakkında şikayet yokluğundan verilen düşme kararın kaldırılarak nitelikli kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2020/1611 Esas, 2021/1132 Karar sayılı kararında sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebebi ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4164, Karar No: 2021/442, Tarih: 01.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2019/4164 E.  ,  2021/442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ..., Palaska Kemer Deri Ürünleri San. Tic. A.Ş. arasındaki dava hakkında Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29/03/2016 gün ve 2014/335-2016/338 sayılı hükmün Dairenin 08/04/2019 gün ve 2016/10962-2019/4286 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalılar ... ile ...vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nın geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 520,95 TL para cezasının davalılar ... ile Palaska Kemer Deri Ürünleri San. Tic. A.Ş.'nden alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 31,10 TL kalan red harcının karar düzeltme isteyen davalılar ... ile Palaska Kemer Deri Ürünleri San. Tic. A.Ş.'nden alınmasına 01/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13742, Karar No: 2017/5905, Tarih: 11.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/13742 E.  ,  2017/5905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Olay tarihinde kayden 15.10.1996 doğumlu sanık ... ve kayden 06.11.1998 doğumlu sanık ...'ün, olay günü saat 13:30 sularında “... Düğün Salonu” yanında bulunan mağdurlar ... ve ...'ın yanlarına gittikleri,

Sanık ...'ın mağdur ...'den, mont tarzındaki siyah hırkasını çıkartıp kendisine vermesini istediği, aldığı olumsuz yanıt üzerine, yanında bulunan diğer sanık ...'e "benim bıçağım nerede" diyerek sorduğu ve sanık ...'ın da belindeki bıçağı çıkartarak mağdur ...'e tevcih ettiği, mağdurun korkarak hırkasını sanıklara verdiği,

Sanık ...’ın da hırkayı üzerine giydiği,

Sanık ...’ın, bu defa mağdur ...’tan, üzerindeki montu istediği, olaylardan korkan mağdurun giysisini sanığa verdiği,

Sanıkların suç konusu eşyalarla birlikte mağdurların yanından ayrıldıkları olayda; suça konu haksız fiilin, birden çok kişi tarafından silahla gerçekleştirildiği dikkate alınıp, 5237 sayılı TCK’nun 149. maddesinin (a) ve (c) bentleri ile uygulama yapılırken, anılan Yasanın 61. maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle belirlenmesi gerektiği düşünülmeden, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde temel cezanın alt sınırdan tayini,

2-) Sanık ...’ın suç tarihinde 15–18, diğer sanık ...’ün ise 12 -15 yaş aralığında bulunduğu dikkate alınmadan,

Sanık ... hakkında TCK’nın 31/3. maddesi yerine 31/2.,

Sanık ... hakkında; TCK’nın 31/2. maddesi yerine 31/3. maddeleriyle uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanları ile katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.