muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7926, Karar No: 2014/1131, Tarih: 27.01.2014

- 2 -

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Davalı ... karar düzeltme dilekçesinde; dava konusu taşınmazın 2008 yılında yapılan kadastro sonucunda oluşturulan tapu kaydı ile adına tescil edildiğini, taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında orman sayılmayan yerlerden olduğunu ve üzerine ev yaptığını ve halen oturduğunu, 3402 sayılı Kanunun 4. maddesine göre yapılan sınırlamada orman kadastro sınırları dışında kaldığını ve 2/B madde kapsamına girmediğini ve 6292 sayılı Kanun kapsamında işlem yapılmadığını, taşınmazın eski tapu kaydı olduğunu, önceki maliklerden haricen satış yolu ile satın aldığını ileri sürerek, daire kararının düzeltilerek kaldırılmasını ve yerel mahkeme kararının bozulması istemiyle dava açmıştır.

Davalının karar düzeltme istemli dilekçesinin incelenmesinde; çekişmeli ... Köyü 102 ada 617 parsel sayılı 685,37 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, arsa niteliği ile davalı adına tesbit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, kayalık ve çalılık yerlerden olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, tapu iptali ve tescil davası açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek taşlık ve çalılık niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmişse de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyleki; kararın dayandığı gerekçede çekişmeli taşınmazın, 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4/3. maddesine göre yapılan orman tahdidi ile eski ve yeni tarihli memleket haritaları, amenajman planı ve hava fotoğraflarının uygulanmasına dayalı araştırma inceleme sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporunda, çekişmeli parselin orman kadastrosu sınırları dışında orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ve öncesinin makilik yerlerden olduğu, 1990 yılı memleket haritasında çalılık göründüğü, 2004 yılı uydu fotoğraflarında dahi imar-ihya edilmemiş çalılık niteliğinde görüldüğü, bilirkişi raporlarına göre imar-ihyası tamamlanmadığı belirlenerek Hazinenin davasının kabulüne karar verilerek yazılı biçimde hüküm kurulmuştur.

Ne var ki; davalı ..., mahkemece yapılan yargılamada tapu kaydına, emlak kaydına ve satış senedine ve veraset ilâmına dayanmış ve fotokopilerini mahkemeye delil listesi olarak sunmuştur.

Mahkemece, davalının dayandığı tapu kaydı ilk olumundan itibaren tüm gittileri getirtilerek ve revizyonları sorularak getirtilmek suretiyle yapılan keşifte uygulanmamıştır. Eksik araştırma ve uygulama ile hüküm kurulamaz.

Ne var ki; davalı ..., mahkemece yapılan yargılamada tapu kaydına, emlak kaydına ve satış senedine ve veraset ilâmına dayanmış ve fotokopilerini mahkemeye delil listesi olarak sunmuştur.

Mahkemece, davalının dayandığı tapu kaydı ilk olumundan itibaren tüm gittileri getirtilerek ve revizyonları sorularak getirtilmek suretiyle yapılan keşifte uygulanmamıştır. Eksik araştırma ve uygulama ile hüküm kurulamaz.

Bu nedenle; davalı tarafın dayandığı Defterhane-i Hakani, Haziran 1315 tarih, cilt 23, varak 2, sıra numarası 4 de kayıtlı on dönüm atik, arz-ı miri, tarla nitelikli tapu kaydının sağlıklı bir tercümesi yaptırıldıktan sonra, Türk Medenî Kanunu ve Tapu Kanunu hükümlerine göre, münakale kayıtlarının bulunup bulunmadığı bu bağlamda intikallerinin yapılıp yapılmadığı, tedavüllerinin ve varsa revizyonlarının tapu müdürlüğünden ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünden sorulması, bu şekilde ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri getirtildikten sonra, fen ve ziraat bilirkişi aracılığı ile yeniden yapılacak keşifte seçilecek yaşlı ve tarafsız mahalli bilirkişi aracılığı ile dayanılan tapu kaydı mevkii ve hudutları itibariyle uygulanması, bilinemeyen hudutların ayrıca tanıklardan sorulması, tapu kaydının dava konusu taşınmaza uyduğunun kabulü halinde 3402 sayılı Kanunun 20/C maddesine göre tapu kaydı değişir sınırları içerdiğinden miktarına itibar edilmesi, tapu kaydının en son malikleri ile davalı arasındaki ırsi veya akdi illiyet bağının kurulması, dayanılan emlak kaydının mevkii ve hudutları itibariyle uygulanması, ayrıca, 15.12.2003 tarihli harici satış senedinin uygulanması, komşu parsel tutanak örnekleri ile varsa dayanak kayıtlarının getirtilmesi ve uygulanması dava konusu taşınmaz yönünün bu kayıtlarda ne olarak okunduğunun saptanması, tapu kaydının uymadığının veya yüzölçümünden fazla olarak başka kadastro parsellerine revizyonu olduğunun ve tutanakların kesinleştiğinin saptanması halinde ise keşifte dinlenen ziraat ve jeoloji bilirkişi raporunda taşınmazın yüksek oranda taşlık, kayalık ve çalılık nitelikte olduğu bildirildiğinden

- 3 -

taşınmazın öncesi itibariyle varsa kısmen veya tamamen tarım yapılan ve yapılamayan bölümlerinin yüzölçüm olarak saptanması bundan sonra oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekir.

Kabule görede; çekişmeli taşınmazın arsa niteliği ile kadastro sırasında davalı gerçek kişi adına tesbit ve tescili yapılmıştır. Hazine çekişmeli taşınmazda zilyetlik koşullarının gerçek kişi yararına oluşmadığını ileri sürerek, taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini talep etmiştir. Davacı Hazinenin taşınmazın niteliğinin değiştirilmesine ilşikin bir talebi yoktur. HMK'nun 26 maddesine göre hâkim; tarafların talebiyle bağlıdır, kuralı gereğince talebi aşacak biçimde taşınmaz niteliği değiştirerek karar verilemez.

Ayrıca; karardan önce 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tesbit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinden, yargılama giderleri cümlesinde olan nisbi karar harcının davalıya yükletilmesi de doğru değildir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırmaya bilirkişinin yetersiz raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı gerçek kişinin karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairenin 01/07/2013 gün ve 2013/847 E. - 2013/7419 K. sayılı Düzeltilerek Onama Kararının ortadan KALDIRILMASINA ve yerel mahkemenin 15.11.2011 gün ve 2010/848 Esas - 2011/638 Karar sayılı hükmünün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 27/01/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5901, Karar No: 2021/2707, Tarih: 28.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2019/5901 E.  ,  2021/2707 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ... 3. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı işveren arasında 02.12.2008 tarihinde ... 1. Noterliği nezdinde sorumlu müdür sözleşmesi imzalanmış olduğunu, sözleşme gereğince davalı tarafın davacıya aylık 1.000,00 TL ücret ödeme yükümlülüğü altına girmiş olduğunu ve sözleşmenin her sene sonunda birer yıl sürelerle uzamış bulunduğunu,davacının 06.11.2015 tarihine kadar davalı işyerinde çalışmış olmasına karşın davalı tarafından sorumlu müdür sözleşmesine istinaden herhangi bir ücret ödemesi yapılmadığını, davacının davalıdan 2011 yılına ait 1 aylık, 2012 yılına ait 12 aylık, 2013 yılına ait 12 aylık, 2014 yılına ait 12 aylık ve 2015 yılına ait 10 aylık olmak üzere toplamda 47 aylık ücret alacağı mevcut olduğunu, yıllara göre artış oranları belirlenerek dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık döneme ilişkin sorumlu müdür ücreti alacağına hükmedilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti:Davalı vekili, davacının davalı şirkette hali hazırda ‘ziraat müdürü’ olarak çalışmakta iken 5553 sayılı Kanun ve bu Kanuna göre yayınlanmış ilgili Bakanlık Yönetmeliği gereğince yasal zorunluluk nedeniyle şirket bünyesinde bir sorumlu müdür istihdam edilmesi gerekliliğinin ortaya çıktığını, bu durum karşısında zaten istihdam edilmekte olan davacıya sorumlu müdürlük yetkisi verildiğini, bununla birlikte davacının, fiilen daha önceki çalışma şekli ile çalışmaya devam etmiş olduğunu,yasal zorunluluk nedeniyle davacı ile davalı şirket arasında yapılan sorumlu müdürlük sözleşmesine sembolik olarak 1.000,00 TL ücret tutarı yazıldığını, ancak esasen davacıya Ziraat Mühendisleri Odasının asgari ücret tarifesi rakamının çok üzerinde bir ücret ödenmekte iken bahsi geçen sözleşmenin yapılmış olduğunu, sözleşmeden sonra da yine asgari ücret tarifesinin çok üzerinde ücret ödenmeye devam edildiğini, davacıya görevi nedeniyle ödenmiş olan ücret haricinde ayrıca ödenmesi gereken bir tutar bulunmadığını beyanla, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, davacının sorumlu yönetici olarak ücret alacağı talebinde bulunmuş olmasına karşın,davacının sorumlu yöneticilik yaptığı dönemde Ziraat Mühendisleri Odası asgari ücret tarifesinde belirlenen rakamın üzerinde ücret aldığı, Yönetmeliğe göre görevlendirilen/diploması beyan edilen teknik eleman olan davacının üretim ve satışlardan belge sahibi davalı ile birlikte müteselsilen sorumluluk altına girmesinin karşılığında zaten tarifenin çok üzerinde maaş aldığının anlaşılmış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı taraf istinaf başvurusunda

bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince; davacının hizmet sözleşmesine göre işyerinde ziraat şefi olarak çalışmasını sürdürürken tohumculuk sektöründe yetkilendirme ve denetleme yönetmeliği hükümleri gereğince 02/12/2008 tarihinde işverenle sorumlu müdürlük sözleşmesi imzaladığı, fesih tarihine kadar sözleşmesinin devam ettiği, davacının sorumlu müdürlük sözleşmesinin imzalandığı Aralık 2008 tarihinde aylık brüt 5.000,00 TL ücret aldığının bordrosunda görüldüğü, Ocak 2009 tarihinde ise ücretinin brüt 5.600,00 TL olduğu ve Temmuz 2010 başına kadar bu ücreti almaya devam ettiği,davacı ve davalı tarafın 02/12/2008 tarihinde imzaladıkları sorumlu müdürlük sözleşmesiyle davacının iş şartlarını değiştirdiklerini ve davacının önceden almakta olduğu ücretine 1.000,00 TL daha ilave getirmiş olduklarını, ancak davacının ücretinde 1.000,00 TL'lik artış yapıldığının kayıtlarda görülmediğini, Ocak 2009 tarihindeki ücret artışının da 1.000,00 TL'lik ek ücreti karşılamadığını, ilk derece mahkemesinin kararında belirtildiği şekilde Ziraat Mühendisleri Odası asgari ücret tarifesindeki rakam kıstas alınarak bir değerlendirmeye girilmesinin mümkün olmadığı, tarafların noter huzurunda yapılan 02/12/2008 tarihli sorumlu müdürlük sözleşmesi ile bağlı olduklarını buna göre davacının talebe konu sorumlu müdür ücretinden kaynaklanan 47 aylık ücret alacağının kabulü gerektiği gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle taleple bağlı kalınarak alacağa hükmedilmiştir.

Temyiz başvurusu:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacının ücret seviyesi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.4857 sayılı İş Kanununda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine; dönemlere uyularak ödenmelidir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.İş sözleşmesinin tarafları, asgari ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanunun 323. maddesinin 2. fıkrasına göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçiler o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.4857 sayılı İş Kanunu'nun 8. maddesinde, işçi ile işveren arasında yazılı iş sözleşmesi yapılmayan hallerde en geç iki ay içinde işçiye çalışma koşullarını temel ücret ve varsa eklerini, ücret ödeme zamanını belirten bir belgenin verilmesi zorunlu tutulmuştur. Aynı yasanın 37. maddesinde, işçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi ya da banka hesabına yatırılması hallerinde ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir. Kişi kendi muvazaasına dayanamayacağından, belgenin muvazaalı biçimde işçinin isteği üzerine verildiği iddiası işverence ileri sürülemez. Ancak böyle bir husus ileri sürülsün ya da sürülmesin, muvazaa olgusunun mahkemece resen araştırılması gerekmekle, mahkemenin belgeye değer vermeden önce muvazaa şüphesini ortadan kaldırması ve kendiliğinden gerekli araştırmaya gitmesi gerekir.Çalışma belgesinde yer alan bilgilerin gerçek dışı olmasının da yaptırıma bağlanmış olması, belgenin ispat gücünü arttıran bir durumdur.Asıl sorun, yasal yükümlülüğe ve cezai yaptırıma rağmen 8. ve 37. madde hükümlerine aykırı şekilde belgelerin hiç verilmemesi noktasında ortaya çıkar. Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Ancak bu noktada, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 8. ve 37. maddelerinin işverene bu konuda bazı yükümlülükler de göz ardı edilmemelidir. Bahsi geçen kurallar, İş sözleşmesinin taraflarının ispat yükümüne yardımcı nitelikte olduğu gibi, çalışma yaşamındaki kayıt dışılığı önlenmesi amacına da hizmet etmektedir

. ve 37. madde hükümlerine aykırı şekilde belgelerin hiç verilmemesi noktasında ortaya çıkar. Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Ancak bu noktada, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 8. ve 37. maddelerinin işverene bu konuda bazı yükümlülükler de göz ardı edilmemelidir. Bahsi geçen kurallar, İş sözleşmesinin taraflarının ispat yükümüne yardımcı nitelikte olduğu gibi, çalışma yaşamındaki kayıt dışılığı önlenmesi amacına da hizmet etmektedir. Bu yönde belgenin verilmiş olması ispat açısından işveren lehine olmakla birlikte, belgenin düzenlenerek işçiye verilmemiş oluşu, işçinin ücret, sigorta pirimi, çalışma koşulları ve benzeri konularda yasal güvencelerini zedeleyebilecek durumdadır. Çalışma belgesi ile ücret hesap pusulasının düzenlenerek işçiye verilmiş olması, iş yargısını ağırlıklı olarak meşgul eden, işe giriş tarihi, ücret, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlenmesi bakımından da önemli kolaylıklar sağlayacaktır. Bu bakımdan ücretin ispatı noktasında taraflar delillerinin değerlendirilmesi sırasında, işverence düzenlenmesi gereken bu tür belgelerin düzenlenmiş olup olmamasının da gözetilmesi gerekir.Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.Somut olayda, davalı iş yerinde 23.02.2000-06.11.2015 tarihleri arasında ziraat mühendisi olarak çeşitli görevlerde çalışmış olan davacının, hali hazırda tarım müdürü olarak görev yaptığı dönemde, 5553 sayılı Kanun ve ilgili Yönetmelik gereğince işletmelere ‘sorumlu müdür’ istihdamı konusunda yasal zorunluluk getirilmesi üzerine 02.12.2008 tarihinde davacı ile alacak talebine konu sorumlu müdürlük sözleşmesinin yapıldığı ve bu sözleşmede davacıya 1.000,00-TL ücret ödeneceğinin belirlendiği, davacının sözleşme tarihi olan Aralık 2008 ayında ücretinin brüt 5.000,00 TL, Ocak 2009 ayında ise brüt 5.600,00 TL olduğu, Ocak 2015 tarihinden iş akdinin sona erdiği Kasım 2015 tarihine kadar ise brüt 13.500,00 TL ücret aldığı, İlk Derece Mahkemesi tarafından müzekkere ile sorulması üzerine TMMOB Ziraat Mühendisleri Odası tarafından sorumlu müdür olarak görev yapan ziraat mühendislerine ödenmesi gereken asgari net ücret tutarlarının 2009 yılı ve 2010 yılının ilk altı ayında 1.800,00TL, 2010 yılı son altı ayında 1.950,00 TL, 2011 yılının ilk altı ayında 2

.000,00 TL, Ocak 2009 ayında ise brüt 5.600,00 TL olduğu, Ocak 2015 tarihinden iş akdinin sona erdiği Kasım 2015 tarihine kadar ise brüt 13.500,00 TL ücret aldığı, İlk Derece Mahkemesi tarafından müzekkere ile sorulması üzerine TMMOB Ziraat Mühendisleri Odası tarafından sorumlu müdür olarak görev yapan ziraat mühendislerine ödenmesi gereken asgari net ücret tutarlarının 2009 yılı ve 2010 yılının ilk altı ayında 1.800,00TL, 2010 yılı son altı ayında 1.950,00 TL, 2011 yılının ilk altı ayında 2.050,00 TL, son altı ayında 2.150,00 TL, 2012 yılının ilk altı ayında 2.500,00 TL, son altı ayında 2.600,00 TL, 2013 yılında 2.700,00 TL, 2014 yılında 2.900,00 TL ve 2015 yılında ise 3.500,00 TL olarak bildirildiği, davacıya tarım müdürü ve sorumlu müdür olmasından kaynaklı olarak görev ve sorumlulukları ile orantılı şekilde asgari ücret tarifesinin kat kat üzerinde ücret ödendiği, buna göre davacının ilave ücret talebinin yerinde olmadığı anlaşılmakla, yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak yazılı şekilde verilen bölge adliye mahkemesi kararı hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine, karardan bir suretin İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 28.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3674, Karar No: 2012/9911, Tarih: 25.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/3674 E.  ,  2012/9911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça azmettirme, kasten öldürmeye teşebbüs , olası kastla öldürme, 6136 sayılı yasaya muhalefet, kasten yaralama, tasarlayarak öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 1- Sanık ..., Sanık ..., Sanık ...: Sanık ... ve sanık ... hakkında kasten öldürme ve tasarlayarak öldürmeye teşebbüs; sanık ... hakkında tasarlayarak kasten öldürme suçuna azmettirme: suçlarından ayrı ayrı beraatlerine,

2- Sanık ...: Maktul ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK 81/1, 35/2, 29/son, 62 maddeleri uyarınca neticeten sanığın 7 yıl 6 ay hapis cezası,

3- Sanık ...: a- Maktul ...'i olası kastla öldürme suçundan TCK 81/1, 21/2, 62 madeleri uyarınca neticeten sanığın 16 yıl 8 ay hapis cezası,

b- Ruhsatsız tabanca taşıma suçundan 6136 sayılı kanunun 13/1, TCK 62, 52/2 maddeleri uyarınca neticeten sanığın 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası,

c- Katılan mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK 81/1, 35/2, 62 maddeleri uyarınca neticeten sanığın 10 yıl hapis cezası,

d- Katılan mağdur ...'i kasten yaralama suçundan TCK 86/2, 62 maddeleri uyarınca neticeten sanığın 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Cumhuriyet Savcısı, yasal süresi içerisinde sanık ... hakkında tehdit, sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama, tehdit suçlarından açılan davalar ile ilgili karar verilmesi gerektiğinden bahisle temyiz isteminde bulunmuş ise de, iddianamenin incelenmesinde sanıklar hakkında temyize konu edilen suçlar ile ilgili açılmış bir dava bulunmadığı, bu nedenle Mahkemece bu suçlar yönünden Cumhuriyet Savcılığına suç ihbarı yapıldığı anlaşıldığından, Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin,

b) Katılanlar ..., ... ve ...'nın, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmü temyize yetkileri bulunmadığından, katılanlar vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin;

CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanık ...'ın mağdur ...'yi kasten yaralama suçu yönünden;

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmemiş ise de, bu husus mahkumiyetin yasal sonucu olup infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Sanık ...'nin öldürmeye teşebbüsten mahkumiyetine; sanık ...'ın olası kastla öldürme, mağdur ...'yi kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, mağdur ...'yi kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından mahkumiyetine; sanık ...'ın tasarlayarak öldürme suçuna azmettirmeden beraatine; sanıklar ... ve ...'in tasarlayarak öldürmeye teşebbüs ve kasten öldürme suçlarından beraatlerine ilişkin kurulan hükümlerin incelenmesinde;