muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20259, Karar No: 2013/20325, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/20259 E.  ,  2013/20325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın işveren tarafından feshedildiğini ileri sürerek, davalıdan kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ve fazla mesai alacağının ödetilmesini istemiştir.

Davalı ise, davacının terfi talebinni kabul edilmemesi üzerine işi kendisinin bıraktığını, sair alacaklarının da olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, altı yıllık kıdemi olan davacının tazminatlarını almaksızın işyerini terk edip gitmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı ve davacı tanıklarının iş sözleşmesinin işveren tarafından sona erdirildiği ve davacının tazminatlarının ödeneceğine dair duyumları olduğu gerekçesiyle davalı işveren tarafından iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının iş sözleşmesinin kim tarafından feshedildiği noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davalı işyerinde müşteri temsilcisi olarak çalışan davacının terfi bekleyerek bölge müdürü olmak istediği, ancak yeterli yetkinlik ve seviyede olmadığı için bölge müdürü yapılmadığı, terfi beklentisinin boşa çıkması üzerine davacının işyerinde huzursuz olduğu, davalı şirket yetkilileri ile yapmış olduğu görüşmelerde haklarının ödenmesi koşuluyla işi bırakmak istediğini beyan ettiği, ancak talebinin kabul görmediği, buna rağmen davacının işyerini terk ederek gittiği anlaşılmaktadır. Davacı işyerini haklı bir sebep olmaksızın terk ettiğinden kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamaz. Kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/37901, Karar No: 2024/7513, Tarih: 28.05.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/37901 E.  ,  2024/7513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/3622 E., 2019/2641 K.

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2017 tarihli 2017/241 Esas 2017/560 Karar sayılı kararı ile sanığın imar kirliliğine neden olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 51 nci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelmeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

3. Tebliğname onama yönünde görüş bildirmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; düşme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ruhsata aykırı olarak üç katlı binanın üzerine çatı katı yaptığı İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Suça konu yapıya ilişkin olarak yapı kayıt belgesi alındığı gerekçesiyle düşme kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden

Sanık savunması, bilirkişi raporu, yapı kayıt belgesi, Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nün yazı cevabı, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri De Gözetilerek Maddi Ceza Hukukuna İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, suça konu bağımsız bölümlere ilişkin yapı kayıt belgesi alınmış olması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

V. KARAR

B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri De Gözetilerek Maddi Ceza Hukukuna İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, suça konu bağımsız bölümlere ilişkin yapı kayıt belgesi alınmış olması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6849, Karar No: 2013/11436, Tarih: 16.09.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/6849 E.  ,  2013/11436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-1. ve 2. cümle, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “18.05.2011” yerine “2010”, katılanın müşteki olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

13.04.2009 tarihli haciz tutanağı ile kendisine muhafaza için bırakılan eşyaların taşındığı yeni adresinde mevcut olduğunu beyan eden sanığın savunması doğrultusunda araştırma yapılarak, mahcuzların suç tarihinde mevcut olup olmadığı, sanığın mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı saptandıktan sonra sonucuna göre hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2538, Karar No: 2015/3893, Tarih: 16.04.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/2538 E.  ,  2015/3893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2014

NUMARASI : 2014/310-2014/1161

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulü ile itirazın kaldırılmasına karar verilmiş, karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalılar vekilinin Aralık ayı kirası yönünden temyiz itirazlarına gelince; Davacı alacaklı 21.06.2013 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli kira sözleşmesine dayanarak kiracı S.. Y.. ve müteselsil kefil N.. Y.. hakkında 07.02.2014 tarihinde başlattığı haciz istekli takip talebinde; 1500-TL Ekim/2013 bakiye kira bedeli ile aylık 3.000-TL den Kasım ve Aralık ayları kira bedelleri toplam 7.500-TL nin 122,00-TL işlemiş faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir. Ödeme emrinin her iki borçluya 10.02.2014 tarihinde tebliği üzerine, borçlular süresinde verdikleri itiraz dilekçesinde borcu kabul etmediklerini beyan etmişlerdir. İtirazın kaldırılması ve tazminat talebiyle açılan iş bu davada mahkemece ödeme ispatlanamadığı gerekçesiyle istemin kabulüne karar verilmiştir.

Takibe dayanak yapılan 21.06.2013 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı; yargılama sırasında davalı tarafından sunulan 27.12.2013 tarihli anahtar teslim tutanağı yazılı belge ve altındaki imzaya karşı çıkmayarak bu belgenin borcu sona erdiren ibra niteliğinde olmadığını belirtmiştir. Bu durumda kiralananın 27.12.2013 tarihinde tahliye edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece kira başlangıç tarihine göre Aralık kirası yönünden taraflarca kabul edilen tahliye tarihine kadar 6 günlük kiraya hükmedilmesi gerekirken Aralık ayı kirasının tamamına hükmedilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10515, Karar No: 2011/10927, Tarih: 20.06.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/10515 E.  ,  2011/10927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm velayet yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 20.06.2011 (Pzt.)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Davalı eş, iradesinin anlaşmalı boşanma davasında sakatlandığını ileri sürerek bu yönde kuvvetli deliller sunmuş olmakla iddianın hadise şeklinde incelenmesi gerekir.
Yargıtay — Esas No: 2012/9949, Karar No: 2012/16698, Tarih: 13.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/9949 E.  ,  2012/16698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Ecza Deposu ve İlaç Tic. Ltd. Şti. vek.Av.... ile davalı ... vek.Av.... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Konya 1.Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 12.04.2012 gün ve 1065/533 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen Konya 8. İcra Müdürlüğü' nün 2011/2323 E. sayılı icra dosyasının eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15203, Karar No: 2015/23007, Tarih: 25.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/15203 E.  ,  2015/23007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacının genel müdür ve dolayısı ile işveren vekili olduğu için işe iade davası açma hakkı olmadığını, sözleşmenin belirli süreli olduğunu ve feshin geçerli sebeple yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davacının en azından işveren vekili yardımcısı olduğunu kabul etmek gerekeceği kanaatine varıldığından işe iade davası açma hakkı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 18’nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Bu işyeri işletmeye bağlı bir işyeri de olabilir. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa İş Kanunu’nun 18’nci maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir. Ancak işletmeye bağlı bir işyerinde, bu işyerinin tümünü sevk ve idare eden, ayrıca işe alma ve işten çıkarma yetkisi olan işçi, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz. Dairemizin uygulaması da bu yöndedir. (26.05.2008 gün ve 2007/35929 Esas, 2008/12484 Karar sayılı ilamımız).

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece, hizmet sözleşmesinin 2. maddesinde yapılan görev tanımında iş tanımının hiçbir koşul altında sınırlı veya kapsamlı olmadığının belirtilmesi, ücretin 20.000 TL olarak belirlenmesi, organizasyon şeması, işyeri kayıtları uyarınca davacının en azından işveren vekili yardımcısı olduğunun kabul edilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmişse de hükme esas alınan belgelerin davacının en azından işveren vekili yardımcısı olduğu şeklindeki tespit için yeterli olmadığı, buna göre, varsa tanıklar dinlenip, ticaret sicil kayıtları araştırılıp, tüm deliller toplanıp davacının görevi ve görev tanımı belirlenip yukarıdaki ilkeler dikkate alınarak davacının iş güvencesi kapsamında olmayan işveren vekili veya yardımcısı olup olmadığı değerlendirilerek karar verilmesi gerekir. Yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.06.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8389, Karar No: 2019/1446, Tarih: 05.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/8389 E.  ,  2019/1446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Haczin yapıldığı tarihte işyerinde şoför olarak çalıştığı ve haciz işlemi sırasında gerekli ihtaratlar yapılarak mahcuz eşyalar kendisine teslim edildikten sonra, 04.11.2011 tarihli tutanak ile hacizli malların belirtilen adreste bulunmadığının tespit edilmesi karşısında, işten ayrıldığını iddia eden, ancak İcra müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzun kaybolmasına neden olan sanığın eyleminin TCK.nun 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. Maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11540, Karar No: 2023/3730, Tarih: 05.07.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/11540 E.  ,  2023/3730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 18. Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin en basit tartışmada hakaret ve şiddete varan davranışlarda bulunduğunu, sürekli pornografik videolar izlediğini, kadının çalışmasını istemediğini, sosyal medya üzerinden başka kadınlarla görüşüp cinsel muhabbetler yaptığını, telefonuna şifre koyduğunu, başka bir bayanla saatlerce konuşup mesajlaşmasını soran kadının kafasına beylik tabancasını dayayıp ölümle tehdit ettiğini, onur kırıcı laflar söylediğini, kadına ve ailesine hakaret ve tehdit içerikli mesajlar gönderdiğini belirterek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 2.750,00 TL tedbir-yoksulluk nafakası ödenmesine, nafakaya TEFE-TÜFE oranında artırım uygulanmasına, kadın lehine 150.000,00 TL maddî, 150.000,00 TL manevî tazminat ile ziynet bedellerinin yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; kadının gereksiz yere kıskançlık krizlerine girdiğini, sürekli erkeği arayıp kontrol ettiğini, yasal olmayan bir program yükleyip erkeğin kimlerle konuşup mesajlaştığını öğrenmeye çalıştığını, erkeğe hakaret ettiğini, kapıyı kilitleyip kendisine vurduğunu, boşanma durumunda kendine zarar vereceğini söylediğini, erkeğin silahını alıp kafasına dayadığını, sağlıklı düşünebilmesi gereken erkeğin, kadını ailesinin yanına gönderdiğini, kadının hiç bir zaman erkeğin ailesini kabullenemediğini, kadının saldırgan tavırlarından kurtulmak ve tartışmayı uzatmamak için kadının iddialarını kabule yönelik mesajları attığını belirterek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüyle 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, kadın lehine 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI