muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10153, Karar No: 2024/6596, Tarih: 30.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/10153 E.  ,  2024/6596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/26 E., 2023/1382 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/926 E., 2020/516 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek dava dilekçesinde özetle; 18 yıllık evli olan tarafların müşterek bir çocukları olduğunu, davalının sık sık yurt dışına çıkmasının tartışmalara sebep olduğunu, mükemmeliyetçi yapıya sahip olan davalının müvekkilini aşağıladığını, dışladığını, maddî-manevî baskı uyguladığını, yok saydığını, sürekli tartışma çıkarttığını, dayanamayan müvekkilinin ablasının yanına yerleşmek zorunda kaldığını, yaşadıklarından dolayı psikolojik destek aldığını, halen ayrı ev tutup yalnız yaşadığını belirterek tarafların boşanmalarına, aylık 750,00 TL tedbir nafakası, velâyetin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki tesisine, nafaka, müvekkilinin maddî-manevî tazminat ve mal rejimi tasfiyesi haklarının saklı tutulmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili tarafından sunulan cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafından açılan davayı kabul etmediklerini, davacının ailesiyle ilgilenmemesi, vurdum duymazlığı ve sorumluluk üstlenmemesi nedeniyle müşterek ikametgahı 2016 yılında terk etip Edremit küre de ikamet etmesi, dönem dönem müşterek ikametgaha gelip gitmesi şeklinde evlilik birliği devam etmiş olup müvekkiline atfedilecek herhangi bir kusur bulunmadığından davacı tarafından açılan davayı kabul etmediklerini, davacının davasının reddi ile ortak çocuk için 2.000,00 TL tedbir nafakasının davacıdan alınarak davalıya verilmesini talep etmiştir

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların uzun süre önce davacının müşterek ikametgahı terk etmesi nedeniyle ayrı yaşadıkları, ayrı yaşama öncesinde davalının eğitim olarak davacıdan daha iyi olması, daha iyi koşullarda çalışması nedeniyle davacıyı beğenmediği, davacıyı yanına yakıştıramadığı, tarafların başkalarının yanında çocuk için birlikte yaşadıklarını söyledikleri, uzun süredir fiili birlikteliklerinin olmadığı, her ikisinin de karşılıklı olarak birbirlerine laf söyledikleri, hakaret ettikleri, davalının aşırı titiz ve ortak çocuğun eğitimi konusunda mükemmeliyetçi davranışları sebebiyle çocuğun eğitimi nedeniyle davacıyla sık sık tartıştıkları, her ikisinin de ortak çocuğa dönem dönem şiddet uyguladığı, tarafların ayrı yatmasının kimden kaynaklandığının belli olmadığı, davacının dört yıl kadar önce müşterek ikameti terk ettiği, arada sırada gelip gittiği, ancak son zamanlarda eve gelip gitmediği, bu arada davacının başka bir bayan ile güven sarsıcı davranışlarının olduğu, bunun ortak çocuklarının telefonunun daha önce davacının telefonu olması sebebiyle ortaya çıktığı, bu haliyle evlilik birliğinin gerek davacıdan gerekse davalıdan kaynaklanan nedenlerle temelinden sarsıldığı, ancak temelinden sarsılmada evini terk eden evlilik birliğinin kendisine yüklediği yükümlülükleri yerine getirmeyen, güven sarsıcı davranışlar içerisinde bulunan kocanın daha ağır kusurlu olduğu ancak davalı kadının da kocayı eğitiminden dolayı küçümsediği, yanına yakıştıramadığı, hakaret ve küçümseyici sözlerde bulunduğu anlaşıldığından davacının kusuru daha ağır ise davalının açılan davaya itiraz hakkı bulunmakla birlikte itirazın hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olması halinde evlilik birliğinin devamında davalı ve çocuklar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmamışsa boşanmaya karar verilebileceği, dinlenen tüm tanık beyanları değerlendirildiğinde, evlilik birliğinin devamı konusunda her iki tarafın da isteği ve gayreti bulunmadığı, bu haliyle evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı anlaşıldığından davacının davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci maddeleri uyarınca boşanmalarına, davacı babanın ortak çocuğun velâyetini talep etmemiş olması, ayrılık sürecinde çocuğun anne yanında kalmış olması sebebiyle tarafların ortak çocuğun velâyetinin davalı anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, velâyeti anneye verilen ortak çocuk için dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 750,00 TL tedbir nafakasının karar kesinleştikten sonra katılım nafakası olarak davacı tarafından davalıya verilmesine, davacı erkek her ne kadar tedbir nafakası talebinde bulunmuş ise de emekli olan ve birlik görevini yerine getirmemek için müşterek ikameti terk eden davacı için tedbir nafakası koşulları oluşmadığından tedbir nafakası talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; boşanma, kusur, belirlemesi yönlerinden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğundan davacı kadının istinaf taleplerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; boşanma, kusur belirlemesi yönünden temyiz dilekçesi sunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, boşanma davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 389 uncu ve devamı maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6559, Karar No: 2020/4350, Tarih: 10.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/6559 E.  ,  2020/4350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozma, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın ifadelerinde şizofreni hastası olduğunu savunduğu, babasının da soruşturma aşamasında oğlunun hayaller gördüğünü belirttiği ve mahkemece başka bir dosyadan alınan Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin sanık ... hakkında düzenlemiş olduğu 23/03/2015 tarihli sağlık kurulu raporunda “antisosyal kişilik bozukluğu” bulgularının belirlendiği, ancak 24/05/2014 tarihinde işlediği başka bir suç açısından fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilir ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak veya kaldıracak düzeyde bir akıl hastalığı bulunmadığı ve cezai ehliyetinin tam olduğu tespit edildiği anlaşılmakla; bu rapor ile yetinilmeyip sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca, sanığın işlediği iddia olunan konut dokunulmazlığını bozma ve kasten yaralama suçları için suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı ve azalmış ise bunun önemli derecede olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5227, Karar No: 2021/9020, Tarih: 24.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/5227 E.  ,  2021/9020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda; davacının davasının kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekilinin başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının reddine dair verilen 01/10/2018 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili 19.02.2018 tarihli Sigorta Tahkim Komisyonuna başvurusunda; 18.12.2016 tarihinde davacının yolcu olarak bulunduğu davalıya sigortalı aracın karıştığı kaza nedeniyle davacıda maluliyet oluştuğunu, davalı tarafça ödeme yapılmışsa da zararın tam olarak karşılanmadığını belirterek fazlaya dair talep hakkı saklı kalmak üzere şimdilik 50.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı alacağının davalı ... şirketine ilk başvuru tarihi olan 28.07.2017 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, dava değerini 252.025,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini talep etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, davanın kısmen kabulü ile 195.908,44 TL’nin 06.10.2017 tarihi itibariyle yasal faizi ile birlikte davalı ... Sigorta A.Ş.’den tahsili ile birlikte başvuru sahibine ödenmesine, bakiye 56.116,63 TL’nin reddine karar verilmiş; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine itirazın reddine karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyeti kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine; özellikle, oluşa ve dosya kapsamına uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporundaki hesaplamanın -2 nolu bent dışında- benimsenmesinde bir usulsüzlük görülmemesine; davacının kaza nedeniyle oluşan maluliyet oranını, kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik ile ekindeki cetvellere uygun biçimde belirleyen 17.01.2018 tarihli uzman doktor heyeti raporunun karara esas alınmasında bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarara dayalı tazminat talebine ilişkindir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarara dayalı tazminat talebine ilişkindir.

Davaya konu kaza ve dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 1. fıkrasında; "iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır" düzenlemesine; aynı maddenin 4. fıkrasında "iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilir" düzenlemesine; maddenin 5. fıkrasında ise "iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık; kamu görevlileri, er ve erbaşlar ile kamu idareleri tarafından görevlendirilen diğer kişilerin vazifelerinin gereği olarak yaptıkları fiiller sonucu meydana gelmiş ise, bu fiillerden dolayı haklarında kesinleşmiş mahkumiyet kararı bulunanlar hariç olmak üzere, sigortalı veya hak sahiplerine yapılan ödemeler veya bağlanan gelirler için kurumuna veya ilgililere rücu edilmez. Ayrıca, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölümlerde, bu Kanun uyarınca hak sahiplerine bağlanacak gelir ve verilecek ödenekler için, iş kazası veya meslek hastalığının meydana gelmesinde kusuru bulunan hak sahiplerine veya iş kazası sonucu ölen kusurlu sigortalının hak sahiplerine, Kurumca rücu edilmez" düzenlemesine yer verilmiştir.

Davalı tarafça, davacının araçta host olarak yer alması nedeniyle davacıya SGK Başkanlığı tarafından ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması talep edilmiş ve İtiraz Hakem Heyetince sigorta şirketi tarafından dosyaya başvuranın trafik iş kazası nedeniyle SGK dan ödeme aldığını kanıtlar nitelikte herhangi bir belge sunulmamış olduğu görüldüğünden ve başvuranın da ödeme aldığına dair bir beyanı bulunmadığından davalı ... şirketinin bu yöndeki itirazlarının reddine karar verilmiş ise de, gerekli araştırmanın yapılmayışı eksik inceleme niteliği taşımaktadır.

Bu durumda; Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'na müzekkere yazılarak, davaya konu kazaya ilişkin olarak iş kazası yönünden araştırma yapılıp yapılmadığı ve olayın iş kazası olarak kabul edilip edilmediği; olayın iş kazası olarak kabulü suretiyle, davaya konu kazadaki kalıcı maluliyeti nedeniyle davacıya sürekli işgöremezlik (kalıcı maluliyet) geliri bağlanıp bağlanmadığı; gelir bağlanmış ise, rücuya tabi olup olmadığı ve rücu istemli dava açılıp açılmadığı; bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin ne olduğu hususlarının sorulması; bağlanan gelir rücuya tabi ise 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesi hükmü değerlendirilerek tazminatın belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetli olmamıştır.

3-5684 sayılı Sigortacılık Kanunu, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16/13. maddesi ve karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'nin 17/2. maddesi gereği, davacı yararına hükmedilecek vekalet ücretinin, tarifeye göre belirlenen nispi vekalet ücretinin 1/5'i tutarında (maktu ücretin altında kalmamak kaydıyla) olması gerektiği gözetilmeden, fazla vekalet ücretine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 24/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/19266, Karar No: 2017/676, Tarih: 06.02.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/19266 E.  ,  2017/676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 4266 ada 67 parselde yer alan 128/1280 arsa paylı 8 nolu bağımsız bölümü eşinin kardeşi olan davalıya, bankadan alınacak krediye karşı teminat olmak üzere tapuda satış gibi göstermek suretiyle 03.06.2005 tarihinde temlik ettiğini, taşınmazı bedelsiz temellük eden davalının....’tan konut kredisi temin ettiğini ve kendi ihtiyaçları için kullandığını, taşınmazı iade etmediği gibi bedelini de ödemediğini, davalının taşınmazı 3. kişilere devredeceği yönünde duyumlar olduğunu ileri sürerek, tapu iptali ve tescil istemiştir.

Davalı, taşınmazın satışının gerçek bir satış olduğunu, taşınmaz bedelinin 124.265,00 TL'sini bankadan temin ettiği kredi ile banka aracılığıyla, geri kalan bedeli de elden davacıya ödediğini, ekonomik durumunun iyi olduğunu, tapuda taşınmazın rayiç değerini taşınmaz bedeli olarak gösterdiklerini, davacının iddiasının gerçeği yansıtmadığını ve ancak yazılı delille ispatlanabileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Feri Müdahil, davalının dava konusu daireyi yatırım amacıyla satın aldığını, satış bedelinin bir kısmını nakit olarak bir kısmını da bankadan kredi çekmek suretiyle ödediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddianın yazılı delille ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 6.20.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 06.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6478, Karar No: 2012/26121, Tarih: 22.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/6478 E.  ,  2012/26121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, izin ile fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, çalıştığı tavuk kümesinde meydana gelen zararlandırıcı olayda kusuru bulunmadığından, davalı işverence haklı bir neden olmadan sözleşmesinin feshedildiğini ... sürerek kıdem, ihbar tazminatı, izin ücreti ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsilinin istemiştir.

Davalı işveren, kümes bekçisi olarak çalışan davacının kümeslerin sıcaklık, havalandırma ve sulama sistemlerini kontrolle görevli olduğunu, 28/06/2009 tarihinde 14 numaralı kümesin sigortalarının atması nedeni ile elektriksiz kalınan kümeste 50.000 tavuğun telef olduğunu, davacının görevini savsadığını, acil durumlarla ilgili olarak amirlerine derhal bilgi vermesi gerekirken vermediğini, işi ciddi anlamda tehlikeye soktuğunu ve iş sözleşmesinin haklı nedenle sona erdirildiğini, izin ücretinin ödendiğini ve işyerinde fazla mesai yapılmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece olay günü fanların hiç birisinin çalışmadığı, alarmın çalışıp çalışmadığının ise işveren tarafından da belirlenemediği, fesih gerekçesinde davacının hangi davranışının kusur olarak gösterildiğinin ... olmadığı, davacıya amirlerine bildirimi yapılmaması dışında bir kusur izafe edilmediği, olayın bir saat gibi bir süre içerisinde başlayıp bittiğini, davacının zararı en aza indirmek için çaba göstermesi amirlerine haber vermekten daha öncelikli ve zorunlu olduğu kabul edilerek iş sözleşmesinin işveren tarafından feshinin haklı nedene dayanmadığı böylelikle davacının hesap bilirkişisi raporunda hesapladığı miktarlarda kıdem ve ihbar tazminatı alacaklısı olduğu kabul edilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden, davacının davalıya ait tavuk kümesinde bekçi olarak çalıştığı, 28/06/2009 tarihinde 14 numaralı kümesin sigortalarının atması nedeni ile elektriksiz kalınan kümeste 50.000 tavuğun telef olduğunu, olay nedeniyle alınan savunmasında kümesin karanlık olduğunu elektrikçiyi çağırdığını , elektriğin devreye sokulması üzerine tavukların baygın olduklarını gördüğünü, acil durumlarla ilgili olarak amirlerine derhal bilgi veremediğini beyan ettiği görülmüş, bu nedenle ve görevini savsadığı, olayda ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/2/ı bendi uyarınca iş sözleşmesi feshediliği anlaşılmıştır.

Somut olayda davacının görev tanımı ve bu tanım kapsamında işyerinde kümes nöbetleri için tutulan varsa saatli çalışma çizelgeleri ve raporları getirtilip dosyadaki delillerle birlikte, veteriner, elektrikçi ve iş güvenliği uzmanından oluşan bilirkişi heyetine dosya üzerinden yaptırılacak inceleme ile olay nedeniyle davacının alması gereken tedbirlerin neler olduğu, hangilerinin almadığı, olayda işçinin ne oranda kusuru bulunduğu, neden olduğu zarar ve zararın işçinin kusur oranına isabet eden miktarı belirlenerek sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.