muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/25321, Karar No: 2014/20806, Tarih: 09.12.2014

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 116.maddesi, trafik kural ve yasaklarına aykırı davranışları belirlenen ancak sürücüsü tespit edilemeyen araçlara, trafik zabıtasınca tescil plakasına göre ceza veya suç tutanağı düzenleme olanağı tanıyan bir kuraldır.

...Anayasa'nın 38.maddesinin dördüncü fıkrasında, "Suçluluğu hükmen sabit oluncaya kadar, kimse suçlu sayılamaz" denilerek suçsuzluk karinesi, yedinci fıkrasında ise "Ceza sorumluluğu şahsidir" denilerek, herkesin kendi eyleminden sorumlu tutulacağı, başkalarının suç oluşturan eylemlerinden dolayı kimsenin cezalandırılamayacağı ilkeleri kabul edilmiştir. Suçsuzluk karinesi, hakkında suç isnadı bulunan bir kişinin, adil bir yargılama sonunda suçlu olduğuna dair kesin hüküm tesis edilene kadar masum sayılması gerektiğini ifade eder.

2918 sayılı Yasa'nın 116.maddesinin birinci fıkrasında sayılan ihlaller nedeniyle, sürücüsü tespit edilemeyen araçlara tescil plakalarına göre ceza veya suç tutanağı düzenlenmesi, bir trafik kuralının ihlal edildiğine dair suç isnadı niteliğinde olup suçsuzluk karinesine aykırılık taşımamaktadır.

Suçsuzluk karinesi kapsamında yer alan ve iddia edenin iddiasını ispatla yükümlü olması kuralı da Anayasa'nın 38.maddesinin dördüncü fıkrasının bireylere sağladığı anayasal bir güvencedir. Madde gerekçesinde de bu konu açıkça ifade edilmiştir. Ancak genel anlamda suçun kanıtlanması yükümlülüğü iddia edende kaldığı sürece, savunmasını oluşturmak için ispat yükünü sanığa devreden kurallar ile hukuki veya fiili varsayımların olduğu durumlarda ispat yükünün yön değiştirmesi, masumiyet karinesine aykırılık taşımaz. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de birçok kararında ispat külfetini tersine çeviren hukuki veya fiili karinelerin kabulünü Sözleşme'nin 6. maddesinin ikinci fıkrasına aykırı bulmamıştır. Cezaların kişiselliği kuralı gereğince bir kişi, sadece kendisine ait kusurlu fiilinden sorumlu tutulabilir. Bir kimsenin işlemediği bir fiilden dolayı cezalandırılması veya bir eylemin asli veya feri faili olmadan o eylemden sorumlu tutulması, Anayasa'nın 38. maddesinin yedinci fıkrası gereğince olanaklı değildir.

116.maddedeki sorumluluk, iradi ve kusurlu olan sürücünün eylemine dayanmaktadır. Ancak sürücünün kimliğinin belirlenmesinde, 116. maddede sayılan ihlallerin niteliğinden kaynaklanan güçlükler bulunduğundan, trafik ihlaline ilişkin tutanak, aracın tescil plakasına göre düzenlenmektedir.

Ayrıca kural ihlali yapan ve sürücüsü tespit edilemeyen araçların, trafik zabıtası tarafından saptanabilecek plâkasından başka ayırt edici bir özelliğinin bulunmadığı, ancak plâka ile de araç sahibine ulaşılabileceği açıktır.

Dolayısıyla Anayasa'ya aykırılığı ileri sürülen düzenlemenin, gelişen, büyüyen, çeşitlenen ve çoğalan trafik sorunlarını zamanında ve etkin bir biçimde denetleyebilmek ve toplum hâlinde yaşamanın güvenli bir biçimde sürdürülebilmesi amacıyla, demokratik toplumda zorunlu olarak getirilen uygulamalar olduğu kabul edilmelidir.”

Dolayısıyla Anayasa'ya aykırılığı ileri sürülen düzenlemenin, gelişen, büyüyen, çeşitlenen ve çoğalan trafik sorunlarını zamanında ve etkin bir biçimde denetleyebilmek ve toplum hâlinde yaşamanın güvenli bir biçimde sürdürülebilmesi amacıyla, demokratik toplumda zorunlu olarak getirilen uygulamalar olduğu kabul edilmelidir.”

Şeklindeki gerekçesi nazara alındığında, idari para cezası karar tutanağının resmi evrak niteliğinde bulunduğu ve aksi ispat edilinceye kadar geçerli olduğu, ispat kuvveti bakımından başkaca bir delille (kamera kaydı gibi) desteklenmesinin gerekmediği, bu yönde mevzuatımızda bir hüküm bulunmadığı, (kaldı ki somut olayda görüntü kaydının mevcut olduğu) ancak muterizin belirtilen gün ve saatte başka bir yerde olduğuna ilişkin veya tespit edilen aracın rengi ve modelinin kendi aracı olmadığına dair geçerli sayılabilecek bir başvurusunun bulunması halinde ancak görevli polis memurunun beşeri bir hata yaptığının kabul edilebileceği, somut olayda bu yönde bir itiraz da bulunmadığı

dikkate alındığında, idari para cezasına karşı yapılan başvurunun reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Kahramanmaraş 4.Sulh Ceza Mahkemesinin 17.01.2014 gün ve 2013/1074 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309/4.maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 09.12.20014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4397, Karar No: 2025/11360, Tarih: 15.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/4397 E.  ,  2025/11360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/251 E., 2021/1717 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 16. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/5 E.,2020/298 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddesi delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62/1, 53. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesi'nin 2015/3 esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre;

... cezadan TCK'nın 220/7. maddesi gereğince indirim tatbik edilirken tatbik edilen maddenin cümlesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İzmir 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4746, Karar No: 2020/676, Tarih: 30.01.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/4746 E.  ,  2020/676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/385, Karar No: 2016/2111, Tarih: 20.12.2016

**Ceza Genel Kurulu         2016/385 E.  ,  2016/2111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Kasten öldürme suçundan sanık ...'un 5237 sayılı TCK'nun 81, 62, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, müsadereye ve mahsuba ilişkin, Ünye Ağır Ceza Mahkemesince verilen 06.12.2013 gün ve 257-284 sayılı resen temyize tabi hükmün sanık müdafii ve katılan ... vekili tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 19.10.2015 gün ve 821/4945 sayı ile onanmasına oyçokluğuyla karar verilmiş;

Daire Üyeleri D. Kahveci ve C. Topaktaş;

"Dairemizin sayın çoğunluğu ile aramızda sanık lehine tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı noktasında görüş ayrılığı bulunmaktadır. Sanık baştan beri savunmalarında maktülün kendisine küfrettiğini, bir tokat atarak yere düşürdüğünü, yerde iken de tekmeyle vurduğunu söylemektedir. Davanın aşamalarında dinlenen tanıklardan hiçbirisinin olay anını görmediği anlaşılmaktadır. Olaydan sonra alınan doktor raporunda da sanığın savunmalarını doğrulayacak şekilde bulgular bulunmuştur. Sanığın savunmasının aksine bir delil elde edilemediği gibi, sanığın savunmasını doğrulayan doktor raporu gözetildiğinde, tahrik hükmünün sanık lehine uygulanması gerektiğini düşünüyoruz. Bu nedenle, sayın çoğunluğun eylemin tahrik altında işlenmediğini kabul eden görüşlerine katılmıyoruz" şeklinde karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 25.12.2015 gün ve 56693 sayı ile;

“...Dosya kapsamına göre, sanıkla maktulün arkadaş oldukları, olaydan yaklaşık dört yıl önce sanığın kızı ile maktulün oğlu arasında yapılan nişanın bozulması nedeniyle aralarında husumet oluştuğu, ancak iki yıl önce husumetin sona erdiği, olay günü tarafların içkili lokanta ortamında bir araya geldikleri, bir süre alkol aldıktan sonra lokanta çıkışında tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında maktulün, sanığa hakaret ederek, kendisini darp ettiği, sanığın da maktulü tabancayla ateş etmek suretiyle öldürdüğü olayda, Başsavcılığımız ile Özel Daire arasındaki uyuşmazlık, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

Taraflar arasında çıkan tartışma sırasında, aksi kanıtlanamayan savunmaya göre maktulün, sanığa hakaret ettiği ve savunmayı doğrulayacak doktor raporuna göre de sanığı basit şekilde yaraladığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiği” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak, Özel Dairenin sanık ... hakkındaki onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 16.02.2016 gün, 6395-566 sayı ve oyçokluğuyla, itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar ... ve ... hakkında suç delillerini gizleme suçundan kurulan beraat hükümleri Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar ise 5271 sayılı CMK’nun 231/11. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi olup, itirazın kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Suçun sübutu ve nitelendirilmesine ilişkin bir uyuşmazlık ve bu kabulde de dosya muhtevası itibarıyla herhangi bir isabetsizlik bulunmayan somut olayda, Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

15.06.2013 günü saat 22.00 sıralarında inceleme dışı sanık ...'in, ilçe jandarma komutanlığını arayarak ...'in ateşli silahla vurulduğunu ihbar ettiği,

15.06.2013 tarihli olay yeri, görgü ve tespit tutanağına göre; aynı gün saat 22.00 sıralarında olay yeri olan restorana varıldığında, ...'in restoranın giriş kapısına yaklaşık 5 metre mesafede, yerde yaralı olarak yatar vaziyette görüldüğü, yapılan kontrolde nabzının zayıf, bilincinin yerinde olmadığının gözlenmesi üzerine 112 acil servisine haber verildiği, bilahare ...'in hastaneye götürülürken yolda öldüğü, olay yerinde yapılan araştırmada maktulün vurulduğu yere 4-5 metre mesafede 7 adet 7.65 mm çapında boş kovan tespit edildiği,

16.06.2013 tarihli yakalama ve üst arama tutanağına göre; jandarma görevlileri tarafından cep telefonundan aranarak ulaşılan sanığın, bulunduğu yeri belirtip teslim olacağını söylediği ve saat 01.30 sıralarında jandarma devriyesinin yanına gelerek suç aleti olduğunu bildirdiği 7.65 mm tabancayla birlikte teslim olduğu,

Olay yeri inceleme ve ölü muayene tutanağına göre; olay yeri olan restoranın yan tarafında 7 adet 7.65 mm çapında boş kovan bulunduğu, kovanlara yaklaşık 3 metre mesafede kan lekelerinin olduğu, restoranda bulunan güvenlik kamerası kayıtlarının incelenmesinde olay anına ait bir görüntü tespit edilemediği, bilahare hastanede yapılan ölü muayenesinde, maktulde 6 adet ateşli silah yarasına rastlandığı,

Olay yeri inceleme ve ölü muayene tutanağına göre; olay yeri olan restoranın yan tarafında 7 adet 7.65 mm çapında boş kovan bulunduğu, kovanlara yaklaşık 3 metre mesafede kan lekelerinin olduğu, restoranda bulunan güvenlik kamerası kayıtlarının incelenmesinde olay anına ait bir görüntü tespit edilemediği, bilahare hastanede yapılan ölü muayenesinde, maktulde 6 adet ateşli silah yarasına rastlandığı,

Otopsi raporunda; maktulün vücudunda 6 adet ateşli silah yarası ile 1 adet cilt sıyrığı saptandığının, sol lomber orta önde, batın ön solda göbeğin 10 cm sol yanında ve lomber sol arka ortada tespit edilen 3 adet ateşli silah yarasının öldürücü nitelikte olduğunun, maktulün vücudundan 3 adet 7.65 mm çapında mermi çekirdeği elde edildiğinin, atışların genel olarak vücut içerisinde soldan sağa seyirli olduklarının, kişinin ölümünün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı iç organ ve büyük damar harabiyetinden gelişen iç kanama sonucu meydana geldiğinin ve kanında 2.92 promil etanol saptandığının bildirildiği,

Jandarma Kriminal Daire Başkanlığının 10.07.2013 tarihli raporuna göre; maktule ait svaplar ile sanık ...'ye ait sağ ve sol el svapları üzerinde atış artıkları tespit edildiği, maktule ait gömlekteki delinme izlerinden birinin etrafında atış artıklarına rastlandığı ve atışın yakın atış olduğunun değerlendirildiği, aynı birim tarafından düzenlenen 25.07.2013 tarihli rapora göre de; olay yerinden elde edilen 7 adet 7.65 mm çapındaki kovan ile maktulün vücudundan elde edilen 3 adet 7.65 mm çapındaki mermi çekirdeğinin, sanıktan ele geçirilen 7.65 mm çapındaki tabancadan atılmış olduğunun tespit edildiği,

Sanık ... hakkında düzenlenen 16.06.2013 tarihli adli raporda; sırtta alt kotlar seviyesinde 4x5 cm ebadında morluk, sağ omuz altında 3 ve 4 cm'lik 2 adet yüzeyel laserasyon bulunduğunun ve sanığın 1.54 promil alkollü olduğunun bildirildiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ...; kardeşi Ufuk ile sanık ...'nin kızı arasında 4 yıl önce nişan yapıldığını, bu nişanın 2 yıl süre ile devam ettiğini, sanığın kızının başka kişiler ile telefonda görüştüğünü öğrenmeleri nedeniyle nişanın bozulduğunu, o dönemde sanık ile eşinin "bu olay kanla temizlenir" diyerek kendilerini tehdit ettiğini, babasının sanık tarafından eskiye dayalı husumet nedeniyle öldürüldüğünü düşündüğünü beyan etmiş,

Katılan ... kollukta; olay tarihinde eşini saat 21.16’da telefonla aradığını, eşinin telefonu açmadığını, bir dakika sonra eşinin kendisini arayıp eve geleceğini söylediğini, saat 23.00 sıralarında komşularının, eşinin sanık tarafından silahla vurulduğunu haber verdiklerini anlatmış, kovuşturma evresinde; kolluktaki beyanını tekrar ederek sanığın çocuğu ile kendi çocuğunu nişanladıklarını, daha sonra nişanın bozulduğunu, nişanın bozulduğu tarihten bu yana sanığın eşi.... ile görüşmediğini,....’nin nişan bozulduğunda kendisine "bu işi kan paklar" dediğini söylemiş,

Tanık ...; sanık ... ile birlikte alkol almak için restorana gittiklerini, içeride kayınbiraderi olan maktul ile işletme sahibi ...'ın olduğunu, maktulün kendilerini masasına davet ettiğini, ancak maktulün masasına gitmeyip ayrı bir masada oturduklarını, bir süre sonra kendisinin eniştesi ...'ı almak için restorandan ayrıldığını, ... ile birlikte saat 18.00 sıralarında restorana tekrar döndüklerinde sanık ile maktulün masaları birleştirerek oturduklarını gördüğünü, kendisinin de onların masasına oturduğunu, saat 19.30 sıralarında kendisinin restorandan ayrıldığını, sanık ile maktul arasında herhangi bir tartışma yaşanmadığını beyan etmiş,

Tanık ...; restorana gittiğinde ..., ..., sanık ... ve maktul ...'ın aynı masada birlikte alkol aldıklarını, kendisinin de yanlarına oturup alkol aldığını, bir süre sonra önce .....'nın ardından da Yusuf ile kendisinin masadan kalktığını, birlikte oldukları sırada maktulün anormal bir davranışını ya da küfürlü konuştuğunu duymadığını belirtmiş,

Tanık ...; ... ile restorana gittiklerinde sanık ile maktulün aynı masada alkol aldıklarını, ..... ile birlikte yanlarına oturduklarını, birlikte oturdukları esnada sanık ile maktulün birbirlerine karşı herhangi bir küfürlü sözlerinin olmadığını, saat 19.00 sıralarında yanlarına ...'ın da gelip oturduğunu, .....'nın bir süre sonra ayrıldığını, ... ile birlikte kendisinin de saat 21.00 sıralarında restorandan ayrıldıklarını, sanık ile maktulün sohbet ettiklerini, aralarında bir tartışma olmadığını ifade etmiş,

Tanık Ali Sekmen; lokantaya girdiğinde maktul, sanık ..., ... ve ...'ın aynı masada oturduklarını, saat 20.30-21.00 sıralarında lokantadan ayrıldığını, lokantadan ayrılırken sanık ..., maktul ve ...'ın birlikte alkol almaya devam ettiklerini, kendisinin lokantada bulunduğu esnada sanık ile maktul arasında herhangi bir tartışma olmadığını söylemiş,

İnceleme dışı sanık ... kollukta; restoranı diğer sanık ... ile birlikte işlettiğini, 15.06.2013 günü öğle saatlerinden saat 21.45 sıralarına kadar sanık ile maktulün karşılıklı alkol alıp sohbet ettiklerini, saat 19.00 sıralarında tartıştıklarını, daha sonra tartışmayı bıraktıklarını ve tekrar alkol alıp sohbet etmeye başladıklarını, saat 22.00 sıralarında da sanık ile maktulün "biz eve gidiyoruz" diyerek restorandan dışarı çıktıklarını, sanık ile maktulün dışarı çıkmalarından 2-3 dakika sonra silah sesi duyduğunu, kaç el silah atıldığını anlayamadığını, dışarı çıktığında maktulü yerde yaralı, bilinci kapalı bir vaziyette gördüğünü, hemen 112 acil servisini aradığını söylemiş, kovuşturma evresinde ise; olay günü sanık ile maktul arasında restoran içinde bir tartışma ve küfürleşme olmadığını beyan etmiş, kollukta saat 19.00 sıralarında sanık ile maktulün tartıştıkları yönündeki beyanı ile kovuşturma evresindeki beyanı arasındaki çelişki giderilmemiş,

İnceleme dışı sanık ... kollukta; restorana girdiğinde maktul ile sanık ...'nin masada karşılıklı alkol alıp sohbet ettiklerini, saat 22.00 sıralarında maktul ile sanığın dışarı çıktıklarını gördüğünü, 3-5 dakika sonra silah sesi duyduğunu, kaç el mermi atıldığını anlayamadığını, Mustafa ile dışarı çıktıklarında maktulün yerde sırt üstü yaralı vaziyette yattığını gördüğünü, 112 acil servisini aradığını ve olayı jandarmaya haber verdiğini anlatmış, kovuşturma evresinde ayrıca sanık ile maktul arasında herhangi bir tartışma ya da küfürleşme duymadığını beyan etmiş,