muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5678, Karar No: 2016/3911, Tarih: 08.04.2016

. Bu nedenle mahkemece yapılacak iş; öncelikle çekişmeli taşınmaz bölümlerinin kadim mera ya da dere niteliğinde olup olmadığının tespit edilmesi ve bunun tespit edilmesi halinde davacının zilyetliğine itibar edilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesidir. Kadim mera ya da dere olmadığının anlaşılması halinde ise davacılar yararına zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği hususunun araştırılması gerekir. Bunun için komşu köylerde oturan ve davada yararı bulunmayan, elverdiğince yaşlı kişiler arasından seçilecek 3 kişilik yerel bilirkişi kurulu, tarafların aynı nitelikteki kişiler arasından bildirecekleri tanıkları, tüm tespit bilirkişileri ve hayatta olmaları halinde toprak tevzi komisyonu çalışmalarında görev yapan yerel bilirkişi veya ihtiyar heyeti üyeleri ile üç kişiden oluşacak ziraatçi bilirkişi kurulu, bir jeoloji mühendisi bilirkişi ve bir fen bilirkişisi hazır olduğu halde mahallinde yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte; yerel bilirkişi ve tanıklardan, çekişmeli taşınmaz bölümünün öncesinin ne olduğu, kadim mera ya da dere olup olmadığı, kim tarafından, hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldığı, zilyetliğin kimden kime ve nasıl geçtiği, taşınmazın mera olarak kullanılıp kullanılmadığı gibi hususlar tek tek ve olaylara dayalı olarak sorulup saptanmalı, yerel bilirkişi ve tanıkların sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak yöntemince giderilmeli, tespite aykırı sonuca ulaşılması halinde tüm tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilerek aykırılığın giderilmesine çalışılmalı ayrıca hazır edilecek Toprak Tevzi Komisyonu çalışmalarına katılmış heyet üyeleri ile bilirkişilerden hayatta olanlar da tanık sıfatı ile dinlenilmelidir. Keşfe katılacak ziraatçı bilirkişi kurulundan; çekişmeli taşınmaz bölümlerinin niteliğini bildiren, öncesinin mera olup olmadığı ile bitişik mera parsellerinden ne şekilde ayrıldığını açıklayan, komşu taşınmazların toprak yapısı ve bitki örtüsü yönünden karşılaştırmalı değerlendirmeyi içeren, gerektiğinde çekişmeli taşınmaz bölümünün değişik yönlerden çekilecek fotoğrafları ile desteklenmiş ayrıntılı rapor alınmalı, jeoloji mühendisi bilirkişiden de çekişmeli taşınmaz bölümlerinin aktif dere yatağı içerisinde kalıp kalmadığı hususunda ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalıdır. Keşfe katılacak fen bilirkişisinden ise keşif ve uygulamayı izleyip denetlemeye olanak veren, çekişmeli taşınmaz bölümlerine ilişkin kadastro parseli ile toprak tevzi parsellerini net olarak birlikte gösterir, çekişmeli taşınmaz bölümlerinin mera ya da dere niteliğindeki taşınmazdan ne şekilde ayrıldığını yan kesit çizelgesi ile açıklayan infazı kabil ayrıntılı rapor alınmak suretiyle toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile dava konusu 104 ada 10 ve 14 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin hükmün BOZULMASINA, 08.04

. Davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile dava konusu 104 ada 10 ve 14 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin hükmün BOZULMASINA, 08.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8655, Karar No: 2017/9266, Tarih: 09.10.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/8655 E.  ,  2017/9266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, 3201 sayılı Emniyet Teşkilatı Kanun'unun 90. Maddesi uyarınca kurulan Polis Bakım ve Yardım Sandığı'nın büyük ortağı davacı firma tarafından bu firmada genel müdür olarak çalışan davalıya karış şirketi zararlandırması nedeniyle başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davanın açıklanan niteliğine göre hükmü temyizen inceleme görevi, yürürlükte bulunan işbölümü uyarınca Yargıtay 4. Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay 4. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 09/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22450, Karar No: 2017/25630, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22450 E.  ,  2017/25630 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21399, Karar No: 2016/367, Tarih: 13.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/21399 E.  ,  2016/367 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Edremit 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2012/116-2014/179

DAVACI : Vek.Av.Gökhan Tufan

DAVALILAR : 1-F.. S.. vd. Vek.Av.F.. S..

2-F.. S..

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği düşünüldü.

Her bir davalının hissesine düşen temyize konu miktar karar tarihi itibarıyla 1.890,00 TL sını geçmemektedir.

HUMK.nun 5219 Sayılı Yasa ile değişik 427. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar veya değeri 1.890,00 TL yi geçmeyen kararlar kesin olduğundan miktar yönünden temyiz dilekçesinin REDDİNE, 13.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı A.Ç.
Yargıtay — Esas No: 2013/3245, Karar No: 2013/5479, Tarih: 02.10.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/3245 E.  ,  2013/5479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Olası kastla öldürme, olası kastla yaralama, kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık.

HÜKÜM : 1- Sanıklar ... ve ... için; 5237 sayılı TCY.nın 81, 21/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 17 yıl 6 ay hapis cezası;

TCY.nın 86/1, 86/3-e, 87/1-c-d, 21/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 20 gün hapis cezası.

2- Sanık ... için; 5237 sayılı TCY.nın 81, 21/2, 62, 53.maddeleri uyarınca 17 yıl 6 ay hapis cezası; TCY.nın 86/1, 86/3-e, 87/1-c-d, 21/2, 62, 53.maddeleri uyarınca 3 yıl 20 gün hapis cezası; 6136 sayılı Yasanın 13/2, TCY.nın 62, 53.maddeleri uyarınca 5 yıl hapis ve 375.YTL adli para cezası.

3- Sanık ... için; 5237 sayılı TCY.nın 81, 21/2, 62, 53.maddeleri uyarınca 17 yıl 6 ay hapis cezası; TCY.nın 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası; TCY.nın 86/1, 86/3-e, 87/1-c-d, 21/2, 62, 53.maddeleri uyarınca 3 yıl 20 gün hapis cezası; 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCY.nın 62, 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 375.YTL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Mağdur ...'ya karşı gerçekleştirilen eylem nedeniyle açılanmükerrer dava bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nın öldürme, silahla yaralama eyleminin, sanık ...’nın, öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve silahla yaralama eyleminin, sanık ...’nın öldürme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, silahla yaralama eyleminin, sanık ...’nın öldürme, silahla yaralama eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...’nın kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet, sanık ...’nın 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının niteliği tayin, sanık ...’nın kasten öldürmeye teşebbüs suçunda cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi, bu sanığın öldürme, silahla yaralama eylemi ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçu ile diğer sanıkların öldürme suçu ve yaralama eylemleri yönünden cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin sübuta, sanığın eyleminin yaralama suçunu oluşturduğuna, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmah incelemede eksik incelemeye, sübuta yönelen, sanıklar ... ve ... müdafîilerinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A-Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin ONANMASINA,

B-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında öldürme ve silahla yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden;

A-Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin ONANMASINA,

B-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında öldürme ve silahla yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Sanıklar ..., ... ve ...’in, olay günü aralarında muhtarlık seçiminden dolayı husumet bulunan eski muhtar ...’nun evinin önünden geçtikleri sırada önlerinin maktülün kardeşi ...'nin de içinde bulunduğu bir grup tarafından kesildiği, bu nedenle aralarında tartışma çıktığı, ...’nin attığı taşın sanık ...'un kafasına gelmesi üzerine sanık ...'un tabancasını çekerek ...’ye ateş edip batın bölgesinden yaraladıktan sonra diğer sanıklar ile birlikte olay yerinden kaçtıkları sırada arkalarından ...'nun tabanca ile ...’nun ise av tüfeği ile ateş etmesi sonucu sanıklar ... ve ...’nın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları, sanıklar ... ve ...’nın ağabeyleri olan sanık ...’in yanma gittikleri ve olayı kendisine anlattıkları, sanık ...’in sanık ...’in evine giderek iki adet kaleşnikov tüfeği alarak olay yerinin 260 metre uzağında bulunan kayalık tepeye gittikleri maktül ve mağdurun da bulunduğu yere doğru av tüfeği, tabanca ve kaleşnikov tüfeklerle ateş ettikleri, bu atışlar sonucu maktülün sağ koltuk altı bölgesine isabet eden ateşli silah yarası sonucu öldüğü, mağdur ...’in ise boyun sol bölgesinden isabetle yaşamsal tehlike geçirecek ve sol humerus üst medial kısmında kopma kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, sanıkların ateş ettikleri yerde iki ayrı kaleşnikov tüfekle atılan 28 adet 7.62 mm çaplı boş kovan ile 3 adet 12 kalibre av tüfeği kartuşu, köy içinde ise 5 adet 9 mm çaplı boş kovan, maktülün vurulduğu yerin 73 cm uzağında olan kan lekesinin ortasında 1 adet 7.62 mm çaplı mermi çekirdeği bulunduğu, sanıkların olayda kullandıkları iki adet kaleşnikov tüfekle, bir adet tabanca ve bir adet av tüfeğinin kayalık tepede bulunduğu, üzerlerinde parmak izinin bulunmadığı, sanık ...’ya ait tüm svaplarda, sanık ...'a ait sağ el iç, dış, sol el iç dış, sağ ve sol yanak svaplarında, sanık ...’e ait sağ el iç, dış, sol el iç, dış, sağ ve sol yanak svaplarında, sanık ...’e ait sa el iç, dış sol el iç, dış ve sağ yanak svaplarında atış artıklarının tespit edildiği, ...’nun evinin önündeki merdivende, toprak zeminde ve park halindeki traktörde mermi isabet izleri ve nüve paçalarının bulunduğu olayda;

Sanıkların ateş ettikleri yer ile maktül ve mağdurun bulunduğu yer dikkate alındığında, maktül ve mağdurun tabanca ve av tüfeğinin tesir mesafesi dışında kaldıkları, kaleşnikov tüfeklerle yapılan atışlar sonucu yaralandıkları, sanıkların, ilk kavga olayına katılan, bu kavgayı ve ...’nin yaralanması nedeniyle olay yerinde toplanan kişilerin bulunduğunu görmelerine, yapılan atışlar sonucu olay yerinde bulunan kişi ya da kişilerin isabet almasının muhakkak olmasına rağmen sonucunu bilerek ve isteyerek doğrudan hedef gözeterek kaleşnikov tüfekle 28 el ateş etmek suretiyle maktül ve mağduru yaraladıkları, bu nedenle doğrudan kastla hareket ettiklerinin kabul edilmesi gerektiği, olayda olası kast hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı ancak hangi sanığın hangi silahı kullandığının kesin olarak belirlenememesi nedeniyle sanıkların tamamının fiil üzerinde hakimiyet kurduklarının da kabul edilemeyeceği, sanıkların her birinin diğerinin suçuna yardım eden olarak katıldığının kabulü ile TCK'nun 6/b maddesine göre, 04.03.1991 doğumlu olup suç tarihi itibariyle çocuk sayılan maktül ...'ı öldürme, 01.10.1997 doğumlu olup, çocuk sayılan mağdur ...’i öldürmeye teşebbüs suçlarından sorumlu tutulmaları gerektiği gözetilmeksizin, fail olarak olası kastla öldürme ve olası kastla silahla yaralama suçlarından yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve sanıklar ..., ..., ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle sanıklar hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, sanıkların mağdur ...’e yönelik eylemleri nedeniyle ceza miktarı yönünden kazanılmış haklarının CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca korunmasına, ceza miktarına ve tutukluluk süresine göre sanıklar ... ve ...’in tahliye istemlerinin reddine, 02/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/280, Karar No: 2021/1406, Tarih: 18.02.2021

**8. Hukuk Dairesi         2020/280 E.  ,  2021/1406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Katılma Payı Ve Katılma Alacağı

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Tekirdağ 1. Aile Mahkemesinin 31.05.2018 tarihli ve 2012/282 Esas, 2018/407 Karar sayılı kararıyla davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılmasına şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 4.009,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 10.122,05 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 18.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1188, Karar No: 2018/214, Tarih: 15.05.2018

**Ceza Genel Kurulu         2015/1188 E.  ,  2018/214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ESKİŞEHİR 1. Çocuk

Sanık ...'nin iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan TCK'nun 116/2, 31/3, 62, 50/3 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 2.000 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye ilişkin Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesince verilen 22.05.2013 gün ve 962-698 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 15.04.2015 gün ve 43119-27006 sayı ile;

"Suça sürüklenen çocuğun, kardeşinin sınıfında başka bir öğrenci ile arasında geçen tartışma sonrasında öğretmenin kendisini dövdüğünü ve bu nedenle okuldan ayrılıp haber vermeye geldiğini söyleyen kardeşinin bu beyanı üzerine öğretmeniyle konuşmak amacıyla eğitim aldığı okula gidip sınıfa girdiği ve ders yapmakta olan mağdurla tartışıp tehdit ettiği okulun ve sınıfın öğrenci yakınları tarafından gidilmesi mutad yerlerden olması karşısında, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun oluşmayacağı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında hükümlülük kararı verilmesi” isabetsizliğinden bozulmasına oyçokluğuyla karar verilmiş,

Daire Üyesi N. Meran; "Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...’in görev yapmakta olduğu okula gidip, izin almadan sınıfa girerek ders yapmakta olduğu sırada tehdit etmesi nedeniyle, tehdit ve iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçlarına ilişkin TCK’nın 106/1 ve 116/2. maddeleri uyarınca mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

TCK’nın 116. maddenin 1. fıkrasında, bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girdikten sonra buradan çıkmayan kişinin cezalandırılması öngörülmüştür.

Maddenin 2. fıkrasında ise 'Birinci fıkra kapsamına giren fiillerin, açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri hakkında işlenmesi hâlinde… cezasına hükmolunur' hükmü düzenlenmiş, kişilerin iş yerlerine 'rızasına aykırı olarak girme veya rıza ile girdikten sonra buradan çıkmama' eylemlerinin, iş yerlerinde de bir dokunulmazlık sağlayacağı belirtilmiştir.

İş yerinin kamuya ait veya özel kişiye ait olup olmadığına ilişkin bir ayrıma gidilmemiş, yalnızca 'açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri' kapsam içine alınmış, bir izin alınmak suretiyle girilebilen çalışma alanı ve iş yerlerinde 116. maddenin 1. fıkrasındaki suçun işlenmeye elverişli olduğu hükme bağlanmıştır.

İş yerinin kamuya ait veya özel kişiye ait olup olmadığına ilişkin bir ayrıma gidilmemiş, yalnızca 'açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri' kapsam içine alınmış, bir izin alınmak suretiyle girilebilen çalışma alanı ve iş yerlerinde 116. maddenin 1. fıkrasındaki suçun işlenmeye elverişli olduğu hükme bağlanmıştır.

Maddenin 2. fıkrasında, birinci fıkrada öngörülen 'rıza dışında girme ya da rıza ile girdikten sonra rızaya aykırı olarak orada kalma ve çıkmama' eylemlerinin suç oluşturabilmesi için, bu fiillerin 'açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan iş yerleri ve eklentileri hakkında işlenmesi' gerektiğinden söz edildiğine göre, girilip çıkılmayan ve rıza dışında kalınmaya devam edilen yerin 'açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerlerden olmaması' ya da söz konusu hukuka aykırı fiilin işlendiği yerde bulunulan zaman diliminde, orasının 'mutat olarak girilebilecek yer' özelliğinin bulunmaması gerekir.

Bir okulun gündüz saatlerinde ve eğitime açık zaman diliminde mutat olarak girilmeye elverişli ve izinle girilmeyecek yerlerden olduğu, herkesin gidip orada iş ya da işlemini yaptırabileceği açık iken, geceleyin ya da kapalı bulunduğu veya eğitim yapılmakta olan zamanlarda, mutat olarak girilmeye elverişli olmadığı gibi, eğitim yapılan sınıf, toplantı yapılan öğretmenler odası vb. yerlerin, izin istemine gerek olmadan, herkesin her zaman istediği şekilde girebileceği yerlerden olduğundan da söz edilemez.

Bir mahkeme salonu, duruşmanın açık yapıldığı zamanlarda mutat olarak girilmeye elverişli yerlerden ise de, hâkim ya da savcı odasının izinsiz, herkesin mutat olarak girip çıkabileceği yerlerden olduğundan söz edilemez. Yine Yargıtay müzakere salonları, duruşma salonu olarak kullanıldığı zamanlarda herkese açıklık ilkesi gereği izin alınmadan girilebilir yerlerden ise de, dosya görüşmesinin kanun gereği gizli olarak sürdürüldüğü zaman dilimlerinde herkesin izinsiz girip çıkabileceği alanlar olarak kabul edilemez. Nitekim madde gerekçesi, mutat olarak girilebilen iş yerlerine gündüz ya da çalışma saatlerinde girilmesinin, hak sahibinin örtülü rızası nedeniyle suç oluşturmayacağını, ancak halka açık olmayan, çalışma saatleri dışında girilmesinin iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturacağını vurgulamaktadır.

Dolayısıyla iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçunun oluşabilmesi için,

1- Suç yerinin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerlerden olmamasını,

2- Mağdurun rıza dışı girilen yerde çalışma ve iş yapma yükümü ya da hakkının bulunmasını,

3- İzinle girilmişse, rıza dışında ve kendisine çıkması söylendiği halde orada kalmayı ya da varsayılan rızasızlık olarak belirtebileceğimiz bir suç eyleminin kendisine karşı gerçekleştirilmesini,

Gerektirmektedir.