muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14933, Karar No: 2024/9713, Tarih: 12.09.2024

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'ın astsubay olarak görev yaptığı dönemde haklarında başka soruşturma/kovuşturma bulunan bir kısım asker şahıslarla birlikte ankesörlü telefonlardan ardışık olarak arandığı yönündeki tespitler ile, sanığın ankesörlü telefonlardan periyodik aramalarının bulunduğunun tespit edildiği ve bu kapsamda sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi olduğunun sabit olduğu belirtilerek mahkumiyetine dair karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemekle, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre;

Sair temyiz itirazlarının reddine;

İstinaf kararından sonra dosya içerisine geldiği anlaşılan Diyarbakır İl Emniyet Müdürlüğünün HTS kayıt inceleme ve tespit tutanağın da yer alan sabit/ardışık aranma kayıtlarının da duruşmada sanık ve müdafiine okunup CMK'nın 217 inci maddesi uyarınca diyecekleri sorulduktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 21.02.2022 tarihli ve 2020/547 Esas, 2022/138 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Ankara 21. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4878, Karar No: 2015/12268, Tarih: 01.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/4878 E.  ,  2015/12268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya ait iş yerinde 10.06.2009-01.11.2010 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini, fazla çalışma ücret alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin işyerinde çalışan diğer iki işçi arasında uygunsuz bir ilişki yaşandığı yönünde ki duyumlarını bu işçilere aktararak ciddi sorunlara sebebiyet verdiğini, bu olaya ilişkin savunmasının istenmesi üzerine de işyerini terk ederek işe devam etmediğini, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin haklı sebebe dayalı feshedildiğini, davacının hak kazandığı fazla çalışma ücretlerinin eksiksiz ödendiğini ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma üzerine toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiği, tanık beyanları ile ispatlanan fazla çalışma ücretlerinin ödendiğine ilişkin işverence delil ibraz edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının 2009 yılında yarı zamanlı 2010 yılında ise tam zamanlı olarak çalıştığı, dosyaya sunulan banka kayıtları ile imzasız ücret bordrolarının karşılaştırılması sonucu davacının sadece Haziran-2009, Aralık-2009 ve Eylül-2010 ayları için fazla mesai ücretini almadığının tespit edildiği belirtilerek bu aylara ilişkin olarak tanık beyanlarına göre yarı zamanlı olarak çalıştığı dönemlerde haftada elliyedibuçuk saat, tam zamanlı olarak çalıştığı dönemde ise kırkikibuçuk saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai ücreti alacağının hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Davacının dava konusu işyerinde yaklaşık bir yıl beş ay çalıştığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu dönemin yaklaşık ondört ayındaki çalışma düzeninin aralardaki üç ay için değiştirildiği iddiası makul ve mantıklı bir şekilde ispat edilemediğinden, işyeri kayıtlarında gözüken çalışma sisteminin fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanan bu aralardaki üç ay içinde geçerli olduğu, kayıt ibraz edilmeyen bu üç aydaki çalışma düzeninde de, diğer aylardaki gibi çalışıldığı kabul edilmelidir.

Davacının dava konusu işyerinde yaklaşık bir yıl beş ay çalıştığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu dönemin yaklaşık ondört ayındaki çalışma düzeninin aralardaki üç ay için değiştirildiği iddiası makul ve mantıklı bir şekilde ispat edilemediğinden, işyeri kayıtlarında gözüken çalışma sisteminin fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanan bu aralardaki üç ay içinde geçerli olduğu, kayıt ibraz edilmeyen bu üç aydaki çalışma düzeninde de, diğer aylardaki gibi çalışıldığı kabul edilmelidir.

Buna göre davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı araştırılmalı, fazla çalışma yaptığının tespiti halinde yarı zamanlı çalışılan dönem için kırkbeş saate kadar olan fazla çalışmanın fazla süreli çalışma olarak, kırkbeş saatin üstündeki çalışmaların ise fazla çalışma olarak kabul edilmesi gerektiği kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8570, Karar No: 2013/13031, Tarih: 25.10.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/8570 E.  ,  2013/13031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "02.04.2009" yerine "30.10.2009" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

İşçi olarak çalıştığı iş yerinde yapılan haciz işlemi sonrasında yediemin sıfatıyla teslim edilen malların muhafazası amacıyla adrese gidildiğinde iş yerinde başka bir şirketin faaliyet gösterdiği ve hacizli malların yerinde bulunmadığının tespit edildiği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, haciz işleminden sonra işyerinden ayrılan sanığın bu durumu icra dairesine de bildirmeyerek dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kendisine teslim edilen malların kaybolmasına sebebiyet veren sanığın eyleminin TCK'nın 289/3. maddesindeki suçu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 25.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14848, Karar No: 2012/13509, Tarih: 12.07.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14848 E.  ,  2012/13509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kabul edilen tarihler arasında 6111 sayılı prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki yasaya göre hesap edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, 6111 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Kanun'dan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebini, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ettiği anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 12/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24330, Karar No: 2014/19732, Tarih: 29.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/24330 E.  ,  2014/19732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 2. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın mutlak ticari dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan ... takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5078, Karar No: 2015/25821, Tarih: 16.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/5078 E.  ,  2015/25821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/228779

MAHKEMESİ : İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2013

NUMARASI : 2012/335 (E) ve 2013/257 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdurun yaralanması sonucu yüzünde sabit iz kaldığına dair İskenderun Devlet Hastanesince düzenlenen 05.12.2011 tarihli raporun hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmaması nedeniyle mağdurun tüm tedavi evrakları ve raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu ilgili şubesine sevkinin yapılarak, 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde yeniden raporunun aldırılmasından sonra sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesinin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de; aynı eylem nedeniyle yüzde sabit iz ve kemik kırığı meydana gelmiş olmakla, birden fazla nitelikli halin 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi uyarınca TCK'nin 86/1. maddesine göre belirlenen temel ceza tayininde dikkate alınması gerektiği gözetilerek, sanıklar hakkında daha ağır netice olan yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralamadan dolayı, 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 87/1-c-son maddelerinin tatbiki ile ceza tayini gerekirken, TCK'nin 87/1-c maddesinin tatbikinden sonra mağdurun vücudunda oluşan kırık nedeniyle ayrıca 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi gereğince arttırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Murat müdafiinin ve sanık İbrahim'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3597, Karar No: 2013/7828, Tarih: 12.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/3597 E.  ,  2013/7828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 09/11/2012 tarihli dava dilekçesi ile dava konusu ... Köyü 143 ada 19 parsel sayılı, 672,67 m2 yüzölçümlü ve 143 ada 14 parsel sayılı 2714,92 m2 yüzölçümlü taşınmazların kadastro çalışmaları sonucu davalı adına tesbit edildiğini, buna karşın taşınmazların öncesinin taşlık, kayalık, çalılık ve makiliklerle kaplı olup, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ve zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığını ileri sürerek, davalı adına yapılan tesbitlerin iptali ile dava konusu taşınmazların Hazine adına tapuya tescil edilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile dava konusu 143 ada 14 ve 19 parsel sayılı taşınmazların kadastro tesbitlerinin iptali ile taşınmazların tamamının taşlık ve çalılık vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi tarafından esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanun ile eklenen geçici 8 madde gereği yapılan kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde, 1956 tarihinde tapulama çalışmaları yapılmış ve dava konusu taşınmazlar tesbit harici bırakılmıştır. 25.12.1975 tarihinde ilân edilen; 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde çalışmaları ve 1986 yılında yapılan 6831 sayılı Kanunun değişik 2/B madde uygulama çalışmaları bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davalı yararına 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı, imar, ihya ve zilyetlik bulunmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve temyiz harcının istek halinde iadesine 12/09/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7297, Karar No: 2015/8852, Tarih: 18.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/7297 E.  ,  2015/8852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AYDIN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/12/2014

NUMARASI : 2012/331-2014/571

Davacı (eczacı) ile davalı (ecza deposu) arasında ilaç alımı nedeniyle protokol düzenlenmiş olup, uyuşmazlık protokolden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir. 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasanın 2.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İş Bölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 18.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7893, Karar No: 2011/8924, Tarih: 19.09.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/7893 E.  ,  2011/8924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

Aynı kamulaştırmaya ilişkin Dairemizce geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvellerine göre (ör: Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/119 Esas-456 Karar, Dairenin 2010/1627 Esas-8435 Karar) biber ürününün 2008 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi 2.150 kg olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda daha yüksek verim (2.350 kg) üzerinden hesap yapılması,

2- Kabule göre de;

Bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedeli 20.694,96 TL olarak tespit edildiği halde mahkemece bu raporun sonunda nelerin toplamı da olduğu belirlenemeyen toplam olarak belirtilen 24.453,00 TL'ye hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6059, Karar No: 2013/14953, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2013/6059 E.  ,  2013/14953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK. nun 8/1. maddesinde; “İcra ve iflas daireleri yaptıkları muamelelerle kendilerine vaki talep ve beyanlar hakkında bir tutanak yaparlar. Sözlü itirazlar ile talep ve beyanların altları ilgililer ve icra memuru veya muavini veya katibi tarafından imzalanır” düzenlemesi mevcuttur.

Somut olayda 809 ada 1757  parsel sayılı taşınmaza ilişkin ihale tutanağında satışı yapan icra müdürünün imzasının olmadığı, yine İİK yönetmeliğinin 49. ve 50. maddelerine aykırı olarak  ihale tutanağına ihalenin bitiş saatinin yazılmadığı görülmektedir. Bu nedenle anılan taşınmaz yönünden geçerli bir ihale tutanağından ve satıştan söz edilemez.

O halde mahkemece 809 ada 1757 parsel sayılı taşınmaz yönünden ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken bu hususun göz ardı edilerek istemin  reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9304, Karar No: 2023/575, Tarih: 15.02.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/9304 E.  ,  2023/575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde ve cevaba cevap ile karşı davaya cevap dilekçesinde ; davalı erkeğin müvekkiline sürekli fiziksel şiddet ve eziyet uyguladığını, tehdit, hakaret ve küfürler ettiğini, aşağıladığını, birlik görevlerini ve sorumluluklarını yerine getirmediğini, müvekkilinin çocuklarla baba evine sığınmak zorunda kaldığını iddia ederek tarafların evlilik birliğini sarsılması sebebiyle boşanmalarına, çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar için aylık 2.000,00'er TL tedbir-iştirak nafakasına, müvekkili için aylık 5.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına, nafakalara ÜFE oranında artış uygulanmasına, 500.000,00 TL maddî ve 500.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; davacı kadının müvekkiline psikolojik şiddet uyguladığını, çocuklara devamlı müvekkilini kötülediğini, çocukların eğitimiyle ilgilenmediğini ve gereken özeni göstermediğini, kadının hiçbir sebep yokken çocukları evden götüreceğini ve babasına yerleşeceğini söylemesi üzerine 10.05.2017 günü taraflar arasında tartışma yaşandığını, annenin babayı çocuklarla görüştürmediğini iddia ederek ve savunarak asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına, velâyetlerin müvekkiline verilmesine, müvekkili için 1,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI