muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/413, Karar No: 2021/315, Tarih: 29.06.2021

Taksirli suçlarda tahrik hükmünün uygulanabileceğini savunan Faruk Erem'e göre; taksirli suçlarda haksız tahrikin kabul edilemeyeceği neticesini çıkarmak için taksirli suçların kasıtsız suçlar olduğu yolundaki gerekçe yeterli değildir. Taksirli suçlarda da sonuca sebebiyet veren fiilin iradi olduğunu, taksirli suçlarda sadece neticenin istenmemiş olduğunu savunan Erem, irade ile işlenen her fiil hakkında tahrikin kabulü lazım geldiğinden, taksirli suçlarda da tahrik hükmünün kabul edilmesi gerektiğini belirtmiştir. Taksirli suçların esasen cezası az olan suçlardan olduğu ve ayrıca haksız tahrikten dolayı bu cezanın indirilmesinin doğru olamayacağı iddiasına da karşı çıkan Erem, suçların cezalarını tayinin kanun koyucuya ait bir konu olduğunu ileri sürmüştür. ( Faruk Erem, Ümanist Doktrin Açısından Türk Ceza Hukuku, C.I, Genel Hükümler, S. 636-637.).

Zeki Hafızoğulları ve Muharrem Özen ise; Kanunda ve gerekçesinde haksız tahrikin taksirle işlenen suçlarda uygulanıp uygulanamayacağına ilişkin açıklık bulunmamakta ise de Kanun açıkça yasaklamadığından, haksız tahrikin ender de rastlansa, taksirli suçlarda mümkün olduğunu ifade etmişler, ağır biçimde hakarete uğrayan bir sürücünün otomobilin kontrolünü kaybederek bir yayayı çiğnemesi durumunda haksız tahrikten yararlanabileceğini savunan Ferrando Mantovani'nin verdiği örneğe işaret etmişlerdir. (Zeki Hafızoğulları-Muharrem Özen, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 9. Baskı, ..., 2016, s. 369. naklen Ferrando Mantovani, Diritto Penale, PG, Padova, 1979. s. 356.).

Kayıhan İçel de, haksız tahrik hükmünün uygulanacağı suçun mutlaka kasıtlı bir suç olması gerekmediğini, haksız tahrik konusunda kusurun türüne göre bir ayrım yapmayan Kanunun tüm kusur durumlarında uygulanması gerektiğini savunmuş, ancak taksirli suçlarda haksız tahrik indiriminin uygulanmasının suçtan zarar görenin tahrikte bulunan kişi veya kişiler olması durumu ile sınırlandırılması gerektiğini de belirterek otobüste bulunan yolcunun hakaretine maruz kalarak içine girdiği öfke durumunun etkisiyle direksiyon hâkimiyetini kaybedip aracın devrilmesine yol açan şoförün haksız tahrik indiriminden yararlanması gerektiğini ileri sürmüştür. (Kayıhan İçel, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Beta Yayınları, ..., 2014, s. 440-441.).

Emin Artuk ve Ahmet Gökcen; haksız tahrik müessesesinin, failin içinde bulunduğu psikolojik durum esas alınarak kabul edilmesi karşısında, tahrike maruz kalan failin eyleminin kasıtlı ya da taksirli olmasına göre bir ayrım yapılmasının yerinde olmadığını, haksız bir saldırıyla karşılaşan failin, bu saldırı nedeniyle gerçekleştirdiği taksirli bir fiilinden dolayı diğer şartlar da gerçekleşmiş ise haksız tahrik indiriminden yararlandırılmasının gerektiğini ifade etmişlerdir. (... Emin Artuk-Ahmet Gökcen - Ceza Hukuku Genel Hükümler, 11. Baskı, Adalet Yayınevi, ..., 2017, s.526.).

İzzet Özgenç; sanığın maruz kaldığı haksız bir fiilin kişide gazap ve hiddet oluşturup oluşturmadığı ve suçun bunun etkisinde işlenip işlenmediğinin haksız tahrik hâli açısından önemli olduğunu, eğer suç bu haksız fiilin oluşturduğu gazap hâlinin etkisi ile işlenmiş ise işlenen suç açısından failin irade kabiliyetinin zayıflamış olduğu anlamına gelen bu durumda işlediği suça ilişkin olarak failin kusurunun tayininde haksız tahrikin dikkate alınması gerektiğini belirtmiş, taksirle işlenen suçlarda da suçun maruz kalınan gazap ve hiddetin etkisi ile işlenmesi durumunda genel haksız tahrik hükmüne istinaden failin cezasında indirim yapılabileceğini savunmuştur. (İzzet Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, 13. bası, ..., 2017, s. 451.).

Timur Demirbaş’a göre; tepkinin tahrik edene yönelmesi gerekeceği hususu, taksirli suçlarda haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışmasına neden olmuştur. Kasıtlı suçlarda, haksız tahrikin kabulüne yol açan psikolojik esas, taksirli suçlarda da vardır. Ayrıca taksirli suçlarda, tepkinin tahriki yapana yönelemeyeceğine dair itiraz, kasıtlı suçlardaki hata veya sapma durumunda da söz konusudur. Örneğin, trafik kuralının ihlali nedeniyle A’ya sinirlenen sürücü B’nin, gaza basıp süratle seyrederken C isimli yayaya çarparak ölümüne neden olması durumunda olduğu gibi. (Timur Demirbaş, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, 14. bası,... 2019, s. 458.).

Taksirle işlenen suçlarda tahrik hükmünün uygulanma imkânı bulunmadığını kabul eden yazarlar ise; tahrik eylemine maruz kalan failin TCK'nın 29. maddesi hükmünden faydalanabilmesi için bizzat tahrikçiye karşı bilerek ve isteyerek tepki göstermesinin gerektiği, bu bakımdan tahrik sonucunda işlenen suçların sadece kasıtlı fiiller olduğunu, hâlbuki dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık şeklinde gerçekleşen taksirli suçlarda, tahrike maruz kalan failin kusurlu bir hareketi bulunmakla birlikte, neticeye yönelik kastının olmadığını savunmuşlardır. Bu görüş sahiplerine göre, müşterisinin haksız bir hareketiyle hiddetlenen bir taksi şoförünün kapıldığı şiddetli bir elem ve hiddet sebebiyle bazı trafik kurallarına riayet etmeyerek üçüncü bir şahsa çarpması yahut aynı şekilde otomobilin bir yere vurması suretiyle tahrik eden müşterinin yaralanmasına sebep olması hâllerinde, çarpma ya da vurma hareketi haksız tahrikin doğrudan doğruya reaksiyonunu teşkil etmediğinden, şoför TCK'nın 29. maddesinden istifade edemeyeceği ileri sürülmüştür (Nevzat Gürelli, Ceza Hukukunda mazeret Sebebi olarak Haksız Tahrik, İBD, C: XXV S.6, ... 1951, s. 339; Abdullah Pulat Gözübüyük, Türk Ceza Kanunu Açıklaması, C: 1, 4. Bası, ... 1980, s. 206; Nur Başar, Türk Ceza Hukukunda Haksız Tahrik, AD. 1980, s. 361; ... Akif Tutumlu, Türk Ceza Hukukunda Haksız Tahrik, ... 1999, s. 38; nakleden ... Emin Artuk-Ahmet Gökcen- Ceza Hukuku Genel Hükümler, 11. Baskı, Adalet Yayınevi, ..., 2017, s.525.).

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçlarda iki kademeli bir yapı söz konusudur. Birinci kademede kasten veya taksirle gerçekleştirilen temel suç tipi, ikinci kademede ise en azından taksirle sebep olunan ağır veya başka neticenin gerçekleşmesi yer almaktadır. Bu suçlar, temel suç tipi ile ağır veya başka neticenin kombinasyonundan oluşmaktadır. (Kasıt-taksir kombinasyonları) Neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçlar, temel suç tipine bağlı olarak gerçekleşen suçlardır. Bu itibarla, neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçta temel suç tipinin varlığı zorunludur. Doğrudan doğruya neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç hükümlerinin uygulanması mümkün değildir. TCK'nın 23. maddesinde temel suç için "kastedilenden" ifadesine yer verilmiş olması karşısında, temel suç tipi bakımından kasten hareket edilmiş olması gerekir. (M. Emin Artuk-Ahmet Gökcen-M. Emin Alşahin-Kerim Çakır, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Adalet Yayınevi, 13. Baskı, ... 2019, s. 474-476.).

TCK'nın 86/2. maddesi kapsamında basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde yaralama sonucu ölümün meydana geldiği ve yaralama fiili ile ölüm neticesi arasında illiyet bağının bulunduğu hâllerde TCK'nın 23. maddesi delaletiyle failin, TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca taksirle ölüme neden olma suçundan cezalandırılması gerektiği hususunda herhangi bir tereddüt bulunmamaktadır. Şayet bu yaralama basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçünün ötesinde TCK'nın 86/1 veya 86/1 ve 86/3. maddeleri kapsamında olsaydı, yine TCK'nın 23. maddesinde belirtilen neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç hâli gündeme gelecek, ancak kasten yaralama suçunun temel hâline göre, failin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan TCK'nın 87/4. maddesinin 1 veya 2. cümlesine göre cezalandırılması gerekecekti.

Şu durumda, kasıt-taksir kombinasyonunun gerçekleştiği neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçlarda, neticesi bakımından failin taksirli bir suçtan cezalandırılması gerekse dahi temel suç tipi olan kasten yaralama suçu varlığını korumaktadır. Bu nedenle, maddenin düzenleniş biçimine göre sadece kasten işlenebilen temel suç için, cezai sorumluluğunu azaltan bir sebep olması hâlinde, neticesi bakımından uygulanması gereken taksirli suçlarda da uygunlanması gerekmektedir. Bu bakımdan, temeldeki kasten yaralama suçu haksız tahrik etkisi altında işlenmiş ise, neticesi bakımından uygulanması gereken taksirle ölüme neden olma suçunda da haksız tahrik hükmü uyarınca cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmelidir. Aksi hâlde, örneğin TCK'nın 86/1. maddesi kapsamında kalacak bir yaralanma sonucu ölümün meydana geldiği ve failin TCK'nın 87/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği hâllerde haksız tahrik hükmünün uygulanması mümkün olabilecekken; haksız tahrik altında suç işleyen ancak yaralamanın boyutu TCK'nın 86/2. maddesi kapsamında kalan fail hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanmasının mümkün olmayacağı gibi ceza adaleti bakımından kabul edilemeyecek bir sonuç ortaya çıkacaktır.

Bu itibarla, neticesi sebebiyle ağır olan taksirle ölüme neden olma suçunun temelindeki kasten yaralama suçunda, haksız tahrik teşkil eden fiil ölenden sadır olduğu takdirde, koşulları var ise haksız tahrik hükmünün uygulanması mümkündür.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme gerekçesinin isabetli olmadığına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi; TCK'nın 86/2. maddesi kapsamında kalan kasten yaralama sonucu ölümün meydana geldiği taksirle ölüme neden olma suçunda haksız tahrik hükmünün uygulanmasının mümkün olmadığı düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

2- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ya atılı taksirle ölüme neden olma suçunda haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı;

2- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ya atılı taksirle ölüme neden olma suçunda haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı;

2009 yılı Haziran ayında, ... bölgesinde seyyar satıcılarla mücadele etmek için ... Büyükşehir Belediyesi, Kocasinan Belediyesi, Melikgazi Belediyesi ve İl Emniyet Müdürlüğünde görevli zabıta ve polis memurlarından 8 kişilik ekip oluşturulduğu, oluşturulan bu ekip içerisinde zabıta komiseri olan sanıklar ... ve ..., zabıta memuru olan sanıklar ..., ..., ... ve ... (müteveffa), polis memuru olan sanık ... ve şoför olan sanık ...’nın yer aldığı, 09.06.2009 tarihinde saat 18.00 sıralarında ...-... kara yolu, Fatih Mahallesi yol ayrımındaki kavşağa yaklaşık 100 metre uzaklıkta bir kişinin kamyonla karpuz sattığının anons edilmesi üzerine sanıkların saat 18.30 sıralarında olay yerine gittikleri, sanıkların, eşi ... ile birlikte seyyar satıcılık yapan ...’den orada karpuz satışı yapmamasını ve tezgâhını toplamasını istedikleri, ...’in tezgâhını toplamayacağını belirtmesi üzerine zabıta komiseri sanık ...’in ...’den kimliğini ibraz etmesini istediği, ...’in kimliğini vermeyeceğini söylemesi üzerine polis memuru ...’nın kendisinden kimlik istediği, ...’in yine kimliğini vermeyeceğini söylediği, sanık ...’in ...’in karpuz satışı yapmasını engellemek amacıyla yerdeki teraziyi eline alıp kamyon kasasına koyacağı sırada çıkan arbedede sanıkların birlikte ...’in yüzüne ve sırtına vurarak basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaraladıkları, bu sırada olay yerine takviye ekip istenmesi üzerine trafik polisleri olan tanıklar ... ve ...’nin geldikleri, tanıkların ...’in kimliğini alarak yaptıkları kontrollerde trafik bakımından yapılması gereken herhangi bir işlem olmadığını anlamaları üzerine olay yerinin jandarma bölgesi olduğunu belirterek 156 Jandarma İmdat Hattı’nı arayıp bilgi verdikten sonra ayrıldıkları, ancak ...’in sakinleşmesi ve tarafların herhangi bir şikâyette bulunmayacaklarını belirtmeleri üzerine sanık ...’nın, 156’yı arayıp jandarma personelinin gelmesine gerek olmadığını söylediği, arbedenin sona ermesiyle birlikte sanıkların herhangi bir cezai işlem uygulamadan olay yerinden ayrıldıkları, sonradan olay yerine gelen kardeşi ve oğlu tarafından hastaneye götürülmek istenen ...’in, hastaneye gitmek istemediği ve karpuz satışına devam ettiği, aynı gün saat 20.45 sıralarında fenalaşan ...’in oturduğu kasanın üzerinden yüzüstü yere yığıldığı, çevrede bulunanlar tarafından hastaneye kaldırılan ...’in kendinde mevcut kalp damar hastalığının aktif hâle gelmesi sonucu vefat ettiği, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunca düzenlenen raporda ...’in yaralanmasıyla ölümü arasında illiyet bağının bulunduğunun belirtildiği olayda;

Sanıklar tarafından, ölen ...'in kendilerine sinkaflı sözlerle hakaret edip tehdit içerikli sözler söylediği ve üstlerine yürüdüğüne dair iddialar ortaya atılmış ise de; eşiyle birlikte seyyar olarak karpuz satan ...'in, toplumsal olaylara müdahale etmek konusunda eğitimli olan ve zor kullanma yetkisine sahip bulunan zabıta ve polis memurlarının üzerine yürüdüğü iddiasının hayatın olağan akışına aykırı oluşu, olay yerinde bulunan katılan ..., tanıklar ... ve ...'un ölen ... tarafından, sanıklara hitaben hakaret ve tehdit içerikli sözler söylediğine dair beyanlarının bulunmaması, seyyar satıcılarla mücadele için görevlendirilen sanıkların, yol üzerinde kamyonda karpuz satan ... hakkında herhangi bir idari işlem yapmamaları, kendilerine hakaret ve tehdit içerikli sözler sarf edildiğine dair bir tutanak tutmamaları ve herhangi bir şikâyette bulunmamaları karşısında ölen ...'den sanıklara yönelen haksız bir söz veya davranış bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, ölen ...'den sanıklara yönelen haksız bir söz veya davranış bulunmaması nedeniyle sanıklar hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşmaması karşısında; sonucu bakımından isabetli olan Yerel Mahkeme hükmünün farklı gerekçeyle onanmasına karar verilmelidir.

Bu itibarla, ölen ...'den sanıklara yönelen haksız bir söz veya davranış bulunmaması nedeniyle sanıklar hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşmaması karşısında; sonucu bakımından isabetli olan Yerel Mahkeme hükmünün farklı gerekçeyle onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Olay öncesinde karayolu üzerinde var olan seyyar satıcıların kontrolleri için Valilik oluru ile İl Büyükşehir Belediyesi, karayoluna komşu ilçe Belediyeleri ve İl Emniyet Müdürlüğünün birlikte oluşturdukları bir polis yedi zabıta memurlarından oluşan ekibin olay günü yürüttükleri çalışmalar sırasında ... Yolu Koy-koop kavşağında maktulü yanında eşi ile yol kenarındaki kamyonla karpuz satarlarken görüp, izinsiz satış yapılamayacağını belirterek tartıyı kaldırmalarını isteyip, yasal işlem yapılmak üzere maktulden kimlik istediklerinde maktulün kimlik vermeyerek “benim iznim var, kaldıramazsınız”, “sizi kimin gönderdiğini biliyorum, ekmeğimle oynayamazsınız” diyerek cevap verdiği ve bir görevlinin terazisini alıp kamyona koymak isterken agresifleştiği ve görevlilerle tartışmaya girdiği ve aşamalarda değişiklik göstermeyen sanıkların savunmalarına göre görevlilere hakaret ettiği ve akabinde çıkan arbede sırasında sanıkların maktulü darp ederek TCK’nun 86/2 maddesi kapsamında basit tıbbi müdahale ile giderilecek düzeyde yaraladıkları olayda, sanıkların tutanak tutmaksızın olay yerinden ayrılmalarından sonra maktulün kendisinde bulunan kalp damar hastalığının aktif hale geçmesi sonucu ölümün meydana geldiği anlaşılmakla olay sırasında kamyonun arka tarafında olduğuna dair katılan beyanı gözetildiğinde sanıkların aşamalarda değişiklik göstermeyen ve birbirlerini doğrulayan savunmalarının aksine sanıkların aleyhine delil bulunmadığına göre, olayın başında maktulden sanıklara yönelen haksız söz ve davranışlar nedeniyle sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması ve cezalarda asgari düzeyde indirime gidilmesi gerektiği görüşünde olduğumdan bu doğrultudaki Daire kararının yerinde olduğu kanaatindeyim.

Bu gerekçelerle Sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmamaktayım." görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu Üyesi de; sanıklar haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının bulunduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

3- Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) sisteminden alınan güncel nüfus kaydında sanık ...'in direnme kararından sonra temyiz aşamasında öldüğü bilgisine yer verilmesi karşısında, bu hususun mahallinde araştırılmasının gerekli olup olmadığı;

5237 sayılı TCK’nın 64. maddesinde; sanığın ölümü durumunda kamu davasının düşürüleceği, sadece niteliği itibarıyla müsadereye tabi olan eşya ve yararlar hakkında yargılamaya devam olunacağı, hükümlünün ölümü hâlinde ise cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmekle birlikte müsadere ve yargılama giderine ilişkin hükmün infaz edileceği belirtilmek suretiyle hükümlü ile sanığın ölümüne farklı sonuçlar yüklenmiştir.

5237 sayılı TCK’nın 64. maddesinde; sanığın ölümü durumunda kamu davasının düşürüleceği, sadece niteliği itibarıyla müsadereye tabi olan eşya ve yararlar hakkında yargılamaya devam olunacağı, hükümlünün ölümü hâlinde ise cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmekle birlikte müsadere ve yargılama giderine ilişkin hükmün infaz edileceği belirtilmek suretiyle hükümlü ile sanığın ölümüne farklı sonuçlar yüklenmiştir.

Buna göre; kamu davası açılmadan önce şüphelinin ölmesi durumunda kovuşturma imkânının bulunmaması nedeniyle "kovuşturmaya yer olmadığına", kamu davası açıldıktan sonra sanığın ölmesi hâlinde ise yerel mahkemece "davanın düşmesine" karar verilecektir. Ölümün ceza ilişkisini sadece ölen kişi bakımından sona erdirmesi nedeniyle iştirak hâlinde işlenen suçlarda diğer sanıklar hakkında davaya devam edilecek, sanığın ölümü, niteliği itibarıyla müsadereye tabi olan eşya ve maddi menfaatler hakkında davaya devam olunarak müsadere kararı verilmesine engel olmayacaktır. Sanığın ölümü ceza ve infaz ilişkisini düşürürken, hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşmiş olan hükümlünün ölümü sadece hapis ve henüz infaz edilmemiş adli para cezalarının infaz ilişkisini ortadan kaldıracaktır. Buna bağlı olarak, ölümden önce tahsil edilmiş olan para cezaları mirasçılara iade edilmeyecek buna karşın tahsil edilmemiş bulunan para cezaları mirasçılardan istenmeyecek, bunun yanında müsadereye ve yargılama giderine ilişkin hükümler ölümden önce kesinleşmiş olmak kaydıyla infaz olunacaktır.

Görüldüğü gibi, suç teşkil eden bir fiilin işlenmesiyle fail ile devlet arasında doğan ceza ilişkisi, bu fiili işleyen sanığın ya da hükümlünün ölümüyle cezaların şahsiliği ilkesi nedeniyle başkası sorumlu tutulamayacağından düşmektedir. Ölüm, bir vakıa olan suçu ortadan kaldırmayacak, suçtan sorumlu tutulacak kişi olmadığından, devletin suçla birlikte ortaya çıkan cezalandırma sorumluluk ve yetkisini sona erdirecektir.

Temyiz aşamasında sanığın öldüğüne ilişkin bir iddianın ortaya çıkması ya da UYAP vasıtasıyla alınan nüfus kaydında öldüğü bilgisinin yer alması gibi hâllerde, ölümün kamu davasının düşmesini gerektiren bir neden olduğu göz önüne alınarak, ölüm nedeniyle düşme kararının temyiz mercisince dosya üzerinde yapılan inceleme sırasında verilmesi yerine, ölüm bilgisi nedeniyle diğer yönleri incelenmeyen hükmün bozulması ve yerel mahkemece mahallinde yapılan araştırma sonucunda sanığın öldüğünün kesin olarak saptanmasından sonra düşme kararı verilmesi daha isabetli olacaktır.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

UYAP kullanılarak alınan güncel nüfus kayıt örneğinde, sanık ...’in direnme kararına konu hükümden sonra 28.02.2021 tarihinde öldüğü bilgisi yer aldığından, ölümle ilgili mahallinde araştırma yapılarak karar verilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

UYAP kullanılarak alınan güncel nüfus kayıt örneğinde, sanık ...’in direnme kararına konu hükümden sonra 28.02.2021 tarihinde öldüğü bilgisi yer aldığından, ölümle ilgili mahallinde araştırma yapılarak karar verilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla, sanık ... hakkındaki direnme kararına hükmün, gerekli araştırmanın mahallinde yapılıp sanık ...’in ölümünün Yerel Mahkemece tespiti ile sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223. maddeleri uyarınca gereken hükmün verilmesinin temini için diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yerel Mahkemenin, taksirle işlenen suçlarda haksız tahrik hükmünün uygulanmasının mümkün olmadığı ve somut olayda bu nedenle haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının bulunmadığına ilişkin direnme gerekçesinin İSABETLİ OLMADIĞINA,

2- Somut olayda, ölen ...'den sanıklara yönelen haksız bir söz veya davranış bulunmaması nedeniyle sanıklar hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşmaması karşısında; sonucu bakımından isabetli olan ve diğer yönleri usul ve Kanun'a uygun bulunan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.04.2016 tarihli ve 130-91 sayılı, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin, bu gerekçeyle ONANMASINA,

3- ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.04.2016 tarihli ve 130-91 sayılı, sanık ... yönünden kurulan mahkûmiyet hükmünün, güncel nüfus kayıt örneğinde adı geçen sanığın direnme kararından sonra 28.02.2021 tarihinde öldüğü bilgisinin yer alması karşısında, bu konuda gerekli araştırmanın mahallinde yapılarak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223. maddeleri uyarınca gereken hükmün verilmesinin temini için diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 29.06.2021 tarihinde yapılan müzakerede birinci ve ikinci uyuşmazlıklar bakımından oy çokluğuyla, üçüncü uyuşmazlık bakımından oy birliğiyle karar verildi.