muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15570, Karar No: 2014/13963, Tarih: 26.11.2014

bulunmayan komşu köylerden seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmaz üzerinde zilyetliğin bulunup bulunmadığı, varsa hangi tarihte ve ne zaman başladığı, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, kimden kime ve nasıl intikal ettiği, evveliyatının kamu malı niteliğindeki mera olup olmadığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiye hava fotoğrafları ve uydu fotoğrafları üzerinde streoskopik inceleme yaptırılmalı, kadastro paftası, toprak tevzi komisyonunca düzenlenen tevzii paftası çakıştırılarak taşınmazın yakınından geçen Karakaya Barajının kamulaştırma sınırını da gösterecek şekilde çekişmeli taşınmazın konumu belirlenmeli, ziraat bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın belirtilen dönem içindeki niteliği ve kullanım durumunu kesin olarak belirleyen, evveliyatının mera olup olmadığını açıklayıcı taşınmazı değişik yönlerden gösterir fotografları da içerir raporlar alınmalı, jeolog bilirkişiden taşınmazın aktif dere yatağı mı olduğu yoksa terkedilmiş dere yatağı niteliğinde mi bulunduğu hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli rapor istenmeli, TMK'nın 713/4. maddesi gereğince yasal ilan yaptırılmalı ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 1.100.00 TL vekalet ücretinin aleyhine temyiz olunan taraftan alınarak, duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı tarafa verilmesine, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 26.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14037, Karar No: 2024/765, Tarih: 25.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/14037 E.  ,  2024/765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/98 E., 2015/780 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz sebepleri; yangın çıkış sebebinin tam olarak belirlenmediğine, bilirkişi beyanlarıyla gerekçeli karar arasında tezat oluştuğuna, sanığa atfedilecek her türlü şüpheden uzak bir kusur bulunmadığına, rüzgar esiş yönüne göre yangının kaynak işleminden çıktığını kabul etmenin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna ve bilirkişi raporları tanık beyanlarına dayalı olarak oluşturulduğundan bu raporlar esas alınarak hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suç tutanağına göre, 25.07.2013 tarihinde meydana gelen yangın ile ilgili orman muhafaza memurları tarafından yapılan incelemede, sanığın 30-40 metre mesafede çatıda kaynak yaptığı ve rüzgarın şiddetli olduğu zamanda çatısı onarılan evin meyve ağaçlarının yanmasıyla başlayarak ormana sıçradığı kanaati ile tutanak düzenlenmiştir.

Sanık savunmalarında, çalıştığı inşaattan 40 metre uzaklıkta yangın olduğunu fark ettiğini, olaydan iki saat önce kaynak kullanmayı bitirdiğini beyan ederek suçlamayı kabul etmemiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu fen bilirkişisi tarafından düzelenlenen raporda kaynak yapılan yer ile yangının başladığı yer arasında 45 metre olduğu belirtilmiştir. Orman bilirkişisi raporunda yanan alanın orman sayılan yerlerden olduğu, yangının örtü yangını şeklinde gerçekleştiği, gerçek zarar oluşmadığı, şahıs taşınmazı içindeki ağaçların zarar gördüğü tespit edilmiştir. İtfaiye bilirkişisinin hazırladığı raporda çatı çalışmasındaki kaynak ve spiral kıvılcımlarının rüzgarın etkisiyle sıçraması sonucu yangın çıktığı yönünde kanaat bildirilmiştir. Elektrik bilirkişisi tarafından hazırlanan raporlarda ise sanığın yangından iki saat önce kaynak işini bitirip montaj işine başladığını beyan ettiği ancak çatıda hiç montaja başlanmadığı, saçak montajı yapılmış olmasını kaynak işinin bittiği konusunda kanaat oluşturmadığı, kaynak arkından dökülen cürufların yangına sebebiyet verebileceği kanaati oluştuğu, yangının çalışma yapılan inşaattan rüzgar yönünde ilerlediği, evin birkaç metre yanından yangın başladığı kanaati belirtilmiştir. İş güvenliği uzmanı tarafından hazırlanan raporlarda da olayın üzerinden uzun zaman geçtiğinden koruma önlemlerinin tam olarak alınıp alınmadığının tespitinin mümkün olmadığı, kaynak işlemi sırasında dökülen cüruflardan yangın çıktığı bildirilmiştir.

Tanıklar S.C, A.D ve S.T, sanıkla birlikte inşaatta çalıştıklarını, yangını söndürmek için indiklerinde yangının evin birkaç metre yakınına kadar geldiğini, kaynak arabasında yangın söndürme cihazı olmadığını, uyarı levhası bulunmadığını, rüzgarın yangın çıkan yerden inşaata doğru estiğini beyan etmişlerdir.

Tutanak tanıkları İ.O ve A. K., olay günü havanın çok rüzgarlı olduğunu, rüzgar yönünün kaynak yapılan yerden ormana doğru olduğunu, yangının evin 30-40 metre mesafesinden başlayarak rüzgar yönüne doğru ilerlediğini gördüklerini beyan etmişlerdir.

Tanık M.G, sanığın komşusu olduğunu, yangın çıktığı anda kaynak yapılmadığını, rüzgarın sanığın arkasından estiğini, sanık ile yangın çıkan yer arasında 50-60 metre mesafe olduğunu ifade etmiştir.

Suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasına hukuka aykırılık görülmemiştir.

Ancak;

1.6831 sayılı Orman Kanunu'nun 110 uncu maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen gerçek zararın hesabında yanan sahada hasar gören ağaç ve ağaçcıklarla, bitki örtüsüne göre oluşan zarar, ağaç ve ağaçcıkların hayatiyetini kaybedip etmediği, geride kalan emvalin değerlendirilme miktarı, yok olan canlı varlıktan ve toprağın verim gücündeki azalma gibi hususların nazara alınması gerekip ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme masraflarının dikkate alınamayacağının anlaşılması ve orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporlarda gerçek zarar oluşmadığının tespiti karşısında, 5271 sayılı Ceza Mahkemesi Kanunu'nun 231 inci maddesinin beşinci ve devamı fıkralarında yer alan subjektif şartlar değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken, zararın giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi,

2.Sanık hakkında neticeten 10 ay hapis cezasına hükmedildiği halde, "sonuç cezanın kısa süreli olmadığı" şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50 nci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

25.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1901, Karar No: 2017/4911, Tarih: 21.09.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/1901 E.  ,  2017/4911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/03/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/01/2017 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil ve kişilik haklarının ihlali nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.Davacı, davalı ile aynı apartmanda oturduklarını, aralarında önceden beri bir çok ihtilaf bulunduğunu, evinin dış kapısı üzerine yazdığı yazılar nedeni ile davalının mala zarar verme suçundan cezalandırıldığını belirterek uğramış olduğu maddi ve manevi zararların tazminini talep etmiştir.Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia konusu eylemlerle ilgili olarak, davalı hakkında atılı tehdit suçundan dolayı beraat kararı verilmiş ise de, bu durum eylemin, hukuka aykırı olduğu gerçeğini ortadan kaldırmadığı, eylemin kişilik haklarına saldırı oluşturduğu yönündeki bozma ilamına uyulmuş ve manevi tazminat talebi yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Taraflar arasındaki yapılan yargılamanın son oturumunda hüküm olarak ; “ Hükmün bozulan manevi tazminat yönünden davacının talebinin kısmen kabulüne, manevi tazminat olarak 2000 TL hükmedilmesine, ” karar verilmişken, daha sonra yazılan gerekçeli kararda; “(1) Hükmün bozulan manevi tazminat yönünden davacının talebinin kısmen kabulüne, (2) Manevi tazminat olarak 2000,00 TL hükmedilmesine, (3) 1250,00 TL tazminatın olay tarihi 07.07.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ... '' şeklinde hüküm kurulmuş, böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. O halde, mahkemece yapılacak iş; önceki kısa kararla bağlı olmaksızın; kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden düzenlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir.

Mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın açıklanan nedenle BOZULMASINA ve taraflardan peşin alınan harçların istek halinde geri verilmesine 21/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8322, Karar No: 2022/4441, Tarih: 06.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/8322 E.  ,  2022/4441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme: Asliye Ceza Mahkemesi

Suç: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm: Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-İlk derece mahkemesinin gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "24/10/2014" yerine "22/01/2015" olarak hatalı yazılması,

2-Sanığın 24/10/2014 tarihli suça konu eylemi nedeniyle 05/12/2014 tarihinde verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı 21/01/2015 tarihinde sanığın bildirdiği adrese tebliğe çıkarılarak adreste tanınmıyor olması nedeniyle iade edilmesi üzerine, kararın yeniden usulüne uygun tebliğe çıkarılmadığının görüldüğü, 21/05/2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ihbarda bulunulması üzerine de kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali kabul edilerek ertelenme kararının kaldırıldığı ve iddianame düzenlendiği anlaşılmakla;

Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği anlaşılmakla, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayan, ihlal kabul edilen 21/01/2015 tarihli eylem nedeniyle beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 06/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19638, Karar No: 2014/12401, Tarih: 19.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19638 E.  ,  2014/12401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/241604

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2010

NUMARASI : 2008/99 (E) ve 2010/18 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarına nazaran, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum yada kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi,bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kulanılmasının, ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir.

Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Sanığın Eminönü Belediyesi'nde zabıta memuru olarak görevli iken, Çevre ve Temizlik Müdür Yardımcısı olarak atandığı, ancak kısa bir süre sonra bu görevinden alınıp, yine zabıta memuru olarak görev yapmaktayken, kendisini Çevre ve Temizlik Müdür Yardımcısı olarak tanıtıp, katılan A.. T..'dan belediyenin mal alımı yapacağı konusunda kandırarak teklif aldığı, daha sonra belediye tarafından en uygun teklifin adı geçen katılana ait firma tarafından verildiğini gösteren Eminönü Belediyesi antetli Çevre ve Temizlik Müdür Yardımcısı sıfatıyla sanığın ve Satın Alma ve İdari İşler Müdür Yardımcısı olarak katılan M.. Ü..'in isim ve imzasının bulunduğu belgeyi verdiği ve katılandan 63.841 TL miktarındaki temizlik malzemesini teslim aldığı, yine aynı şekilde sanığın katılan K.. E..'den teklif alarak 70500 TL miktarındaki temizlik malzemesini aldığı, diğer katılanlar M.. Ö.. ve A.. B..'dan ise araç lastiği ve elektrik malzemesi konusunda teklif aldığı, bu katılanlara en uygun teklifi kendilerinin verdiğini beyan ettiği, hatta M.. Ö..'e bu hususta yukarıda belirtildiği gibi belediye antetli sahte resmi belge verdiği, A.. B..'ın malzemeleri hazırlamasına rağmen, sanığın gelip teslim almadığı, M.. Ö..'in ise durumdan şüphelenmesi üzerine belediye başkanlığından durumu sordukları ve bu şekilde mal tesliminin yapılmadığı ve bu katılanlara yönelik eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı, böylece sanığın kamu kurumunu araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık ve bu suça teşebbüs suçları ile resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği somut olayda;

Sanığın savunmasında atılı suçlamayı reddederek, suç tarihlerinde Çevre ve Temizlik Müdür Yardımcısı olarak görev yaptığı için çeşitli firmalardan teklif aldığını ancak, katılanlardan suça konu eşyaları teslim almadığını beyan etmesi, katılanlardan A.. B..'ın sanığı tanımadığını ve görmediğini kendisi ile T..H.. ve F.. B..isimli şahısların muhatap olduğunu bildirdiği, K.. E..'nin ise kendisine teklif vermesini M.. K.. isimli şansın söylediğini, V.. Z.. isimli şahsın sonradan kendisini arayarak ihaleyi kendisinin kazandığını söylediğini, malları belirtilen depoya teslim ettiğini ve faturada V.. Z..'in teslim aldığına dair imzanın bulunduğunu beyan ettiği, A.. T..'ın da ifadesinde teslimatı bizzat sanığa yaptığını ve faturaya imzasını aldığını beyan ettiği, M.. Ö..'in ise beyanında suç tarihinde Eminönü belediyesinden geldiğini söyleyen bir kişinin lastik alımı için fiyat teklifi aldığını, kendilerinin teklif verdiğini, daha sonra çevre temizlik müdürü V.. Z.. ile satın alma ve idari işler müdürü M.. Ü.. isim ve imzasını taşıyan ve uygun teklif olduğunu belirten yazının kendilerine geldiğini beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeksizin tespiti için, öncelikle suça konu resmi belgelerin aslının dosyaya getirtilerek, aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayininin hakime ait olduğu da dikkate alınarak, söz konusu çekin mahkeme heyeti tarafından incelenip, özellikleri zapta geçirilmesi, sanığın imzasının bulunduğu bu belgeler ile faturalarda yer alan imzaların sanığa ait olup olmadığı hususunda sanığın huzurda alınmış olan imza ve yazı örneklerinin yanı sıra başka amaçla atılmaş samimi imzalarını içeren belge asılları (resmi daireler ve bankalardaki imzasını içeren belgeler) getirtilip uzman bilirkişiden rapor aldırılması, suç tarihleri itibariyle sanığın belediyedeki görevinin ne olduğunun tespiti için, tüm atama yazılarının asılları ile sanığa yapılan tebliğlerin de gönderilerek belediyeden açıklayıcı bir cevap istenmesi, katılanların beyanlarında geçen ve ifadelerine başvurulmayan F.. B.. ve M.K..un tanık olarak ifadelerinin alınması, dava konusu olayla ilgili Eminönü Belediyesi tarafından yapılan soruşturma raporları sonucu sanık dışında başka görevliler ile ilgili suç duyurusunda bulunulup bulunulmadığı sorulup, varsa sonucunun araştırılması ve dava konusu olayla irtibatının denetime olanak verir şekilde değerlendirilip, dava açılmışsa bu dava ile birlikte görülüp görülmeyeceği hususunun değerlendirilmesi, kesin hükümle sonuçlanmışsa onaylı örneğinin dosya arasına alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kabule göre;

1-Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan uygulanan hapis cezaları alt sınırdan tayin edildiği halde, adli para cezaları belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle, asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Kabule göre;

1-Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan uygulanan hapis cezaları alt sınırdan tayin edildiği halde, adli para cezaları belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle, asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

2-Suça konu sahte belgelerin farklı tarihlerde farklı mağdurlara karşı kullanılması karşısında, her bir eylemin ayrı suç oluşturduğu gözetilmeden, zincirleme suç hükümleri uygulanarak resmi belgede sahtecilik suçundan sanık hakkında eksik ceza tayini,

3-Sanığın müşteki A.. B..'a yönelik eyleminin TCK'nın 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme kapsamında kalıp kalmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13414, Karar No: 2015/8992, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13414 E.  ,  2015/8992 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.