muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2597, Karar No: 2015/7002, Tarih: 13.04.2015

4857 sayılı İş Kanununun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir. Bu nedenle, geçerli fesih için söz konusu olabilecek sebepler, işçinin iş görme borcunu kendisinden kaynaklanan veya işyerinden kaynaklanan sebeplerle ciddi bir biçimde olumsuz etkileyen ve iş görme borcunu gerektiği şekilde yerine getirmesine olanak vermeyen sebepler olabilecektir. Sonuçta, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir".

Keza işçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

Dosya içeriğine göre bölge müdürü olan davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından, bir kısım ilaçların depo çıkış miktarları ile IMS verileri arasında farklar bulunması, buna bağlı olarak da IMS verileri üzerinden aslında gerçekleşmeyen satışlar nedeniyle şirketin zarara uğratılması ve haksız prim kazancı elde edilmesi, bu duruma bağlı olarak bölge müdürü olan davacının gözetim ve denetiminde bulunan bazı tıbbi tanıtım temsilcilerinin iş sözleşmelerinin de feshedildiği, bu olaylardan hiyerarşik olarak davacının sorumluluğunun bulunduğu, denetim ve kontrol görevini ihmal ettiği gerekçesiyle 29/11/2013 tarihinde İş Kanunu'nun 25/II maddesinin e bendi uyarınca feshedilmiştir. Ortada IMS verileri ile ecza depolarından çıkış oranları arasında bir fark bulunduğu sabittir. Davalı işverenin bu olayın saptanması üzerine, sanal satış farkı nedeni ile gerçekleştiren ecza satış depo sorumluları hakkında suç duyurusunda bulunduğu, IMS verileri ile ecza depo çıkış kayıtları farklılık arzeden tıbbi tanıtım temsilcileri ile bağlı bulundukları bölge müdürlerinin savunmasını aldığı ve sanal satış nedeni ile haksız prim elde eden davacı gibi çalışan yaklaşık 300 kişinin iş sözleşmelerini 4857 sayılı İş Kanununun 25/II.e maddesi uyarınca feshettiği anlaşılmaktadır.

Temyiz aşamasında davalı tarafından sunulan iddianameye göre davacının denetim ve sorumluluğunda bulunan tıbbi tanıtım temsilcilerinin de yer aldığı 338 kişi hakkında Ağır Ceza Mahkemesi’ne “7 adet depo sahibi şüphelinin müşteki firma çalışanları olan diğer şüphelilerin bilgisi ve isteği dahilinde onların satmadıkları ilaçları eczanelere satmış gibi göstererek müşteki firma ile anlaşmalı IMS İstatistik isimli firmaya yanlış ve yanıltıcı bilgiler verdikleri, ardından müşteki firmaya gerçek satış bilgilerini geçtikleri, bu şekilde ilk bildirimlerle tıbbi tanıtım temsilcilerinin haksız prim ödemesi almalarını sağladıkları, ardından gerçek rakamları üzerinden kendilerinin de müşteki firmadan prim ödemesi aldıkları, bu hususun evrak içerisinden mevcut 3 ayrı inceleme raporu ve bir kısım tıbbi tanıtım temsilcilerinin beyanlarından da anlaşıldığı” gerekçesi ile nitelikli dolandırıcılık ve güveni kötüye kullanma suçundan kamu davası açılmıştır.

Her ne kadar fesih bildirimi ile dava açıldığında bölge müdürü olan davacının IMS verileri üzerinde doğrudan yetkisi yok ise de, sonuçta davacı ve denetim ve sorumluluğunda bulunan tıbbi tanıtım temsilcileri bu veriler üzerinden prim almakta ve performans değerlendirmesine tabi tutulmaktadır. Kısaca davacının bu sanal satış nedeni ile menfaat temin ettiği, davalının ise zarar gördüğü açıktır. Davacının sorumluluğundaki tıbbi tanıtım temsilcileri hakkında kamu davasının açılmasına neden olacak kadar emare kabul edilmiştir. Davacının ve sorumluluğundaki kişilerin menfaat temin etmesi ve davalının zarar görmesi nedeni ile taraflar arasında güven ilişkisinin zedelendiği, iş ilişkisinin olumsuz etkilendiği, davalı işveren açısından en azından fesih tarihi itibari ile geçerli nedenlerin bulunduğu anlaşılmaktadır. Geçerli olan bu feshin daha ağır olan haklı neden niteliğinde olup olmadığı davacı tarafından açılacak kıdem ve ihbar tazminatı davasının sonucunda ortaya çıkacaktır. Davalı işverenin iş sözleşmesini feshetmesi geçerli nedene dayandığından, davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Alınması gereken 27,70 TL harçtan peşin yatırılan 24.30 TL harcın mahsubu ile bakiye 3,40 TL harcın davacıdan alınarak Hazineye irat kaydına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı tarafından yapılan 100,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 13.04.2015 tarihinde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9946, Karar No: 2019/7951, Tarih: 02.07.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/9946 E.  ,  2019/7951 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2-b, 62, 51/1-3-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Romatem fizik tedavi ve rehabilitasyon hastanelerinin başka bir şubesinde baş fizyoterapist olarak çalışan sanık olay günü aynı hastanenin Bursa Osmangazi de bulunan şubesinde eğitim amaçlı olarak bulunduğu sırada, aynı hastanede yatan hasta danışmanı olarak 3 aydır çalışan ve 25 yıldır omurilik felci nedeniyle tedavi gören ve kendisine fizik tedavi uygulanan katılanın, lokomat adı verilen ve hastaların yürümesine yardımcı olan robot üzerinde uygulamalı eğitim verilmek üzere kendisinin de rızasıyla lokomat cihazıyla yürütülmek üzere hastanenin rehabilitasyon salonuna alınıp cihaza bağlanmadan sedye üzerinde sanık tarafından muayene edildiği sırada katılanın sağ bacağını gerdirirken katılanın bacağından bir ses geldiği, katılanın bu şekilde lokomat cihazında bir süre yürütüldükten sonra fenalaşması ve dizinin şişmesiyle yumuşak doku zedelenmesi olduğu kanaatiyle buz uygulaması yapıldığı, ertesi gün ağrılarının geçmemesi üzerine çekilen grafi ve MR raporlarında sağ femur alt uç kırığı olduğu tespitiyle başka bir özel sağlık kuruluşunda operasyon geçirdiği anlaşılan olayda, sanığın kusur durumunun tespiti amacıyla İstanbul Adli Tıp Kurumu 2.İhtisas Kurulunca düzenlenen 20.03.2015 tarihli raporda yazılı “23.07.2014 tarihinde 25 yıldır omurilik felçlisi olup lokomat cihaz uygulamasından önce fizyoterapist tarafından muayene edildiği, sağ femurda kırık meydana geldiğinin iddia edildiği, lokomat uygulandığı, uygulama sonrasında sağ dizde ağrı ve şişlik geliştiği, kırık nedeni ile öpere edildiği bildirilen 1964 doğumlu ...'a ait adli ve tıbbi belgelerin değerlendirilmesinde;

Omurilik felci tanısı ile lokomat uygulamasının endikasyonunun bulunduğu, kişinin 25 yıllık hastalık öyküsü olduğu göz önünde bulundurulduğunda oldukça kırılgan ve hassas olan kemik yapısı nedeniyle zorlayıcı muayenelerden kaçınılmasının gerektiği, kişinin ve tanık fizyoterapistin ifadesine dayanılarak ilgili fizyoterapist tarafından yapılan muayene sırasında kişide kemik kırığının meydana geldiği, uygun posturde ve fizyoterapist eşliğinde uygulanan lokomat ile kemik kırığının meydana gelmeyeceği, kişinin şikayetleri gözönünde bulundurularak radyolojik incelemenin yapılmadığı, sadece muayene edildiği ve buz tatbikinin uygulandığı anlaşıldığından, hekim gözetimsiz muayene yapan ve uzun süreli hastalık öyküsü olan kişide muayene sonrası kırık olma ihtimali düşünülmeyerek ileri tetkik yaptırmayan fizyoterapist ...'in bu yönden kusurlu olduğu oy birliği ile mütalaa olunur.” şeklindeki görüşün oluşa uygun olduğunun; dolayısıyla mahkemenin kabul ve takdiriyle hükmedilen ceza mitarında isabetsizlik bulunmadığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki “sanığın mesleğini icrası nedeniyle kişiden kişiye değişen özellikler ve kemik yapısı nedeniyle meydana gelen sonuçtan sorumlu tutulamayacağı, mesleğinin ve yapılan işlemlerin komplikasyonları olduğuna dair Adli Tıp Kurumunun doktorlar hakkında çokça görüşü bulunduğu, bu nedenle Adli Tıp Kurumu 2'nci İhtisas Kurulundan alınan görüşün hükme dayanak yapılamayacağı, Adli Tıp Genel Kurulundan olaya ve oluşa uygun durumu tartışan gerekçeli rapor alınmaksızın eksik ve hatalı rapora dayalı hüküm kurulması” gerekçesiyle bozma öneren görüşe, yine aynı gerekçeyle cezanın fazla olduğundan bahisle bozma öneren (1) numaralı görüşe ve TCK’nın 53/6. maddesinindeki hak yoksunluğunun uygulanmasının mahkemenin takdirinde olduğundan, talep edildiği halde değerlendirme yapılmadığından bahisle bozma öneren (2) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin kusura ve eksik incelemeye yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-TCK'nın 51/3. maddesinde denetim süresinin hükmedilen hapis cezasından az olamayacağının hüküm altına alınmasına rağmen sanık hakkındaki denetim süresinin hükmedilen hapis cezasından az olarak 1 yıl şeklinde belirlenmesi,

2-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde, cezasının infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi,

1-TCK'nın 51/3. maddesinde denetim süresinin hükmedilen hapis cezasından az olamayacağının hüküm altına alınmasına rağmen sanık hakkındaki denetim süresinin hükmedilen hapis cezasından az olarak 1 yıl şeklinde belirlenmesi,

2-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde, cezasının infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1 ile numaralandırılan bölümünün 6. fıkrasındaki “1 yıl” ibaresinin “1 yıl 3 ay” şeklinde değiştirilmek ve yine aynı bölümdeki 7. fıkranın sonuna “TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağının sanığa bildirilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18283, Karar No: 2016/271, Tarih: 13.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/18283 E.  ,  2016/271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :..........Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 22.07.2004 tarihinde davalı .........’ye trafik sigortalı araç sürücüsünün geri manevrası yaparken 1,5 yaşındaki davacı .......'ın aracın arka sağ tarafının altında kalarak yaralanmasına sebep olduğunu, davacı küçüğün işitme kaybı, fonksiyonel sinir bozuklukları, tek gözde körlüğünün meydana geldiğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile sigorta poliçesindeki teminat dahilinde 40.000,00 TL tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, süresinde ileri sürdüğü zamanaşımı defi ile kaza tarihi itibariyle davanın zamanaşımına uğradığını, sorumluluklarının poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA 13.1.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16586, Karar No: 2019/5620, Tarih: 27.06.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/16586 E.  ,  2019/5620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı Selah Makine ve Gemicilik Endüstri Tic. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı kurum vekilinin tüm, davalı şirket vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Kusur raporlarının, 506 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır. Yukarıdaki maddi ve hukuki olgular dikkate alındığında, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davalıların kusur toplamı yüzde altmış, sigortalının kusuru yüzde kırk olduğundan, davalıların toplam kurum zararının yüzde altmışından sorumlu tutulması gerekirken, yüzde sekseninden sorumlu tutularak karar tesisi isabetsizdir ve bozmayı gerektirir.

O halde, Açıklanan sebeplerle davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hükmü temyiz etmeyen davalı ... yönünden davacı kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumu da gözetilerek karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Selah Makine ve Gemicilik Endüstri Tic. A.Ş.'ye iadesine, 27.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7311, Karar No: 2015/22971, Tarih: 02.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/7311 E.  ,  2015/22971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun yanındaki temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar ile birlikte ... Anadolu Lisesi'ne açık olan camından girip, zemin kat ve bir üst kattaki yangın söndürme tüplerini etrafa sıktığı, birinci kattaki zümre odasının kapısını ve koridorda bulunan camlı panoyu kırdığı, devamında bir üst kattaki idare odalarından müdür yardımcısı odasının kapısını kırıp içerideki masanın üzerinde bulunan evrakları dağıtarak özellikle elektronik hesap makinesini ve duvar saatini yerinden alarak fırlattığı, aynı katta bulunan müdür odasının girişindeki kapıyı kırarak açtığı ve bu kapıdan girişe göre sağ tarafta bulunan memur odasındaki fotokopi makinesinin tuşlarının bulunduğu kumanda kısmına sert bir cisimle vurarak fotokopi makinesini çalışmaz hale getirdiği, yine memur odasının karşısındaki müdür odasının da kapısını kırarak içeride bulunan dolapları karıştırdığı, dosyaları ve evrakları dağıttığı, odada bulunan bilgisayar monitörünü yere attığı, bu şekilde bahse konu okulun pano camına, fotokopi makinesine, bilgisayar monitörüne, elektronik hesap makinesine, iki adet duvar saatine, 4 ahşap kapısına, 1 takım kol kilidine, 1 adet

kilit karşılığına, 30 adet dolap kilidine, 30 adet dolap kulpuna ve iki adet yangın söndürme tüpüne zarar verdiği somut olayda; suça sürüklenen çocuğun ikrarı ve olay yeri inceleme tutanağına göre kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan cezadan TCK'nın 62. maddesi gereğince takdiri indirim yapılırken sonuç cezanın 2 ay 6 gün yerine 2 ay 4 gün olarak yazılmasına rağmen belirlenen hapis cezasının para cezasına dönüştürülmesi sırasında doğru uygulama yapılması karşısında yapılan yanlışlığın mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu değerlendirilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan cezadan TCK'nın 62. maddesi gereğince takdiri indirim yapılırken sonuç cezanın 2 ay 6 gün yerine 2 ay 4 gün olarak yazılmasına rağmen belirlenen hapis cezasının para cezasına dönüştürülmesi sırasında doğru uygulama yapılması karşısında yapılan yanlışlığın mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu değerlendirilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34492, Karar No: 2021/597, Tarih: 25.01.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/34492 E.  ,  2021/597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, bakkal ve tekel bayii olarak işlettiği işyerinde Algida marka dondurmaları satması için katılan şirketin personeli tarafından ariyet sözleşmesi ile kendisine emaneten teslim edilen derin dondurucuyu, işyerini kapattığı halde katılan şirkete iade etmeyerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, sanığın beraatine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin, derin dondurucu iade edilmediği gibi zararın da giderilmediğine, sözleşme hükümlerine göre kabinin başkasına bırakılamayacağına, işyerinin devri için de katılan şirkete yazılı bildirimde bulunulması gerektiğine, sanığın derin dondurucuyu kendi amacı doğrultusunda kullanarak haksız çıkar sağlama yoluna gittiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.