muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13514, Karar No: 2013/14918, Tarih: 20.06.2013

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci gru­bunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 18’nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Bu işyeri işletmeye bağlı bir işyeri de olabilir. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa 4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecek­tir. Ancak işletmeye bağlı bir işyerinde, bu işyerinin tümünü sevk ve idare eden, ayrıca işe alma ve işten çıkarma yetkisi olan işçi, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz.

Dosya içeriğinden davacının 05.03.2012 tarihinde girdiği davalı iş yerinde İnsan Kaynakları Direktörü olarak çalıştığı, 12.09.2012 tarihli fesih bildiriminde yönetici konumunda olan davacının karar alma süreçlerine katılmadığı sorumluluk almaktan kaçındığı, görevini layıkı ile yapmadığı gerekçesi ile iş sözleşmesinin feshedildiği belirtilmiştir.

Somut olayda, organizasyon şemasına göre yönetim kurulu ve altında genel müdürün bulunduğu ve davacının da genel müdür yardımcısı olarak İnsan Kaynakları Direktörlüğü görevini yürüttüğünün anlaşılmasına ve dosya kapsamına göre davacının işveren vekil yardımcısı olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı 4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi uyarınca iş güvencesi hükümlerinden yararlanmayacağından işe iade davası da açamayacağı gözetilerek davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi bozma sebebidir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yapmış olduğu 100,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine kesin olarak oybirliğiyle 20.06.2013 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19449, Karar No: 2014/24632, Tarih: 24.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/19449 E.  ,  2014/24632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Giresun 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 23.07.2014

No : 2013/301-2014/595

Dava, davacının, 01.10.2008 – 28.2.2011 tarihleri arası 5510 sayılı Yasaya tabi 4/1(a) sigortalısı olduğunun tespiti ile Kurum işleminin iptali ve yaşlılık aylığı tahsisi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- 1.2.2000 -28.02.2011 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasaya ve 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine tabi, 2.6.2009 – 30.12.2012 tarihleri arasında ise kesintili 4/1(a) bendine tabi sigortalılığı bulunan davacının, 02.06.2009-28.02.2011 tarihleri arasındaki 4/1(a) sigortalılığının, 4/1(b) sigortalılığı ile çakıştığı anlaşılmaktadır.

Davada öncelikle çözülmesi gereken sorun, davacının çakışan dönemde hangi yasal düzenleme çerçevesinde sigortalı olduğu hususudur.

İhtilaf konusu olan 2.6.2009-28.02.2011 tarihleri arasındaki dönem yönünden davanın yasal dayanağı, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi ile aynı Yasanın 53. maddesidir. 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi gereğince “kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan, … Tarımsal faaliyette bulunanlar, …” sigortalı sayılmışlardır.

Sigortalılık hallerinin birleşmesini düzenleyen 53. maddenin birinci fıkrasında ise, sigortalının, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde yer alan sigortalılık hallerinden birden fazlasına aynı anda tabi olmasını gerektirecek şekilde çalışması halinde; öncelikle aynı maddenin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında, (c) bendi kapsamında çalışması yoksa ilk önce başlayan sigortalılık ilişkisi esas alınarak sigortalı sayılacağı belirtilmiştir.

Bu bağlamda 5510 sayılı Yasanın 53. maddesinde, 13.02.2011 tarihli 6111 sayılı Yasanın 33. maddesi ile yapılan değişiklik üzerinde de durmakta yarar vardır. Anılan değişiklik ile, 53. madde “Sigortalının 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde yer alan sigortalılık statüleri ile (c) bendinde yer alan sigortalılık statüsüne aynı anda tabi olacak şekilde Kanun kapsamına girmesi halinde öncelikle aynı maddenin birinci

Bu bağlamda 5510 sayılı Yasanın 53. maddesinde, 13.02.2011 tarihli 6111 sayılı Yasanın 33. maddesi ile yapılan değişiklik üzerinde de durmakta yarar vardır. Anılan değişiklik ile, 53. madde “Sigortalının 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde yer alan sigortalılık statüleri ile (c) bendinde yer alan sigortalılık statüsüne aynı anda tabi olacak şekilde Kanun kapsamına girmesi halinde öncelikle aynı maddenin birinci

fıkrasının (c) bendi kapsamında, (a) ve (b) bentlerinde yer alan sigortalılık statülerine tabi olacak şekilde Kanun kapsamına girmesi halinde ise aynı maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı sayılır..." şeklinde değiştirilmiş ise de; 6111 sayılı Yasanın yürürlüğe dair 215/b. maddesindeki, "...33...maddesi yayımı (25.02.2011) takip eden ayın birinci günü (01.3.2011)yürürlüğe girer." düzenlemesi ile, "Kanunun 53 üncü maddesinin birinci fıkrasında bu maddenin yürürlük tarihi itibarıyla yapılan değişiklikler, bu değişikliklerin yürürlüğe girdiği tarihten öncesi için uygulanmaz." şeklindeki aynı Yasanın geçici 33. maddesi gözetildiğinde, uyuşmazlığın çözümünde, 5510 sayılı Yasanın 53. maddesinin, 6111 sayılı Yasanın değiştirilmeden önceki halinin esas alınacağı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece, öncelikle, ihtilaf konusu dönemde davacının ürün satışlarından prim tevkifatının yapılıp yapılmadığı ve Kurum kayıtlarına intikali araştırılarak, uyuşmazlık konusu dönemde davacının kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyetinin varlığı ve süresi yönünden gerekli inceleme ve araştırma yapılarak; nerede oturduğu, kendi mülkü veya miras yolu ile elde ettiği mülkte mi? yoksa ortaklık ya da kiralamak suretiyle başkalarının mülkünde mi? tarımsal faaliyette bulunduğu; varsa, ortaklık veya kiralamaya ve arazi miktarına ait delillerin neler olduğu, icar sözleşmesi bulunup bulunmadığı; ilçe tarım müdürlüğü, tarım kredi ile yağlı tohumlar veya ürettiği ürün çeşitlerine göre üyesi olma ihtimali bulunan diğer kooperatif kayıtlarının başlangıç ve bitiş tarihleri; hangi tür ürünler ektiği, ne kadar ürün elde ederek nerelere sattığı, ürün teslimlerinden Bağ-Kur prim tevkifatı yapılıp yapılmadığı, tarımsal faaliyete ara verip vermediği, zirai kurum kayıtlarının başlangıç ve bitiş tarihleri, kooperatif ve bankalardan tarımsal amaçlı kredi kullanıp kullanmadığı, ortalama gelirinin ne kadar olduğu ve geçimini sağlamaya yetip yetmediği, tohum veya gübre alımlarına ilişkin belgeleri bulunup bulunmadığı, ruhsatlı veya satın almaya ilişkin sözleşmesi ile malikinin beyanı da alınmak suretiyle zilyetliğinde olan traktörü bulunup bulunmadığı, hayvanı; dolayısıyla hayvan satış sözleşmeleri veya süt satımına ilişkin müstahsil makbuzları bulunup bulunmadığı hususları dava konusu dönem içerisinde görev yapan muhtar veya azalar ile, ilgili kişi ve kurumlardan sorularak ve zabıta marifetiyle araştırılıp somut verilere dayalı tespit yapılarak, açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde değerlendirme yapılıp, davacının ihtilaf konusu olan çakışan dönemde 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının b bendi çerçevesinde tarımsal faaliyetinin varlığı kuşku ve duraksamaya neden olmayacak şekilde belirlenmeli, yapılacak araştırma sonucu, davacının ihtilaf konusu dönemde tarımsal faaliyetinin bulunmadığının tespiti halinde, çakışan dönemde davacının 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı olduğu kabul edilerek, tahsiste esas alınacak olan 2926 sayılı Yasaya tabi sigortalılığa yönelik tahsis talep tarihi itibariyle prim borcunun varlığı araştırılarak irdelenmelidir.

Çakışan dönemde tarımsal faaliyetin varlığının tespiti halinde, anılan Yasanın “Sigortalı Sayılmayanlar” başlığını taşıyan 6. maddesinin (ı) bendinin “Kamu idarelerinde ve Kanunun ek 5 inci maddesi kapsamında sayılanlar hariç olmak üzere, tarım işlerinde veya orman işlerinde hizmet akdiyle süreksiz işlerde çalışanlar ile tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan; tarımsal faaliyette bulunan ve yıllık tarımsal faaliyet gelirlerinden, bu faaliyete ilişkin masraflar düşüldükten sonra kalan tutarın aylık

ortalamasının, bu Kanunda tanımlanan prime esas günlük kazanç alt sınırının otuz katından az olduğunu (Değişik ibare:13.02.2011-6111 S.K./25.mad) belgeleyenler ile 65 yaşını dolduranlardan talepte bulunanlar, … 4 üncü ve 5 inci maddelere göre sigortalı sayılmaz.” hükmü gözetilerek, davacının tarımsal faaliyetten elde ettiği gelir belirlenerek, 5510 sayılı Yasanın 82 maddesi uyarınca Türkiye Ziraat Odalar Birliğinden davacının ihtilaflı dönemde sahip olduğu taşınmaz miktarı ve niteliğine göre bu taşınmazlarda bulunulan tarımsal faaliyete ilişkin masraflar düşüldükten sonra kalan gelirin aylık ortalamasının prime esas günlük kazanç alt sınırının 2009 yılı için 16, 2010 yılı için 17 ve 2011 de ise 18 katından az olup olmadığı sorularak, davacının 5510 sayılı Yasanın 6/1-ı bendi kapsamına girip girmediği belirlenerek, sonucuna göre çakışan dönemde anılan düzenlemeler çerçevesinde sigortalı sayılıp sayılmayacağı irdelenmeli, 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının b bendi kapsamında sigortalı sayılamayacağının belirlenmesi halinde de, çakışan dönemde 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı olduğu kabul edilerek, tahsiste esas alınacak olan 2926 sayılı Yasaya tabi sigortalılığa yönelik tahsis talep tarihi itibariyle prim borcunun varlığı araştırılmalı, bu çerçevede şartlar irdelenerek varılacak sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/813, Karar No: 2020/1178, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/813 E.  ,  2020/1178 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3074, Karar No: 2019/5213, Tarih: 10.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/3074 E.  ,  2019/5213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Dairemizin 30/04/2019 tarihli kararı ile davalı ...'nın kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK'nın 337/2. Maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. Davalı tarafından adli yardım talebinin reddine ilişkin Dairemiz kararına süresi içinde itiraz edilmiştir. HMK 337/2. Maddesi gereğince adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması halinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması halinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir. Dairemizce verilen karara ilişkin itirazı incelemeye yetkili merci Yargıtay 12. Hukuk Dairesi olup davalı ...'nın adli yardım talebinin reddine ilişkin itirazını değerlendirmek üzere dosyanın Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının Yargıtay 12. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 10/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/27650, Karar No: 2009/7337, Tarih: 06.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/27650 E.  ,  2009/7337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, 06/04/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13309, Karar No: 2019/1801, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/13309 E.  ,  2019/1801 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/121, Karar No: 2004/157, Tarih: 06.07.2004

Ceza Genel Kurulu 2004/5-121 E., 2004/157 K.

**Ceza Genel Kurulu 2004/5-121 E., 2004/157 K.**

**- HUKUKİ VASIFLANDIRMA

- SUÇUN UNSURLARI**- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 6 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 4 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 202 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 219 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 230 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 64 ]

- 1163 S. KOOPERATİFLER KANUNU [ Madde 62 ]

- 1163 S. KOOPERATİFLER KANUNU [ Madde 63 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanıklar hakkında 1163 sayılı Kooperatifler Yasasının 62 ve TCY.nın 64/1. maddesi yol-lamasıyla TCY.nın 202/1-4, 219/son ve 33. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle açı-lıp, değişen suç vasfı uyarınca sanıklar Kemal S.... M..... ve Salih Ç.....'ın TCY.nın 230, 59/2 ve 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleri gereğince 304.200.000'er lira ağır para cezası ile ceza-landırılmalarına ve cezalarının ertelenmesine, sanık Ahmet Y..... B.....'in ise beraetine ilişkin Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 12.3.2002 gün ve 111-61 sayılı hüküm, O Yer C.Savcısı, sanıklar Salih ve Kemal S.... M..... vekili ile katılan vekili tarafından temyiz edil-mekle, dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 01.04.2004 gün ve 893-2468 sayı ile;

Sanıklar Kemal S.... ve Salih Ç..... haklarında görevi ihmal suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin onanmasına,

Sanık Ahmet Y..... B..... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Oluş ve dosya içeriğine göre; tahsildar olan sanığın eylemlerinin gerekli dikkat ve itinayı göstermeyerek görevi ihmal suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı gerekçe ile beraetine karar verilmesi," isabetsizliğinden oyçokluğu ile bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığınca 04.06.2004 gün ve 82572 sayı ile;

Sanık Ahmet Y..... B..... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Oluş ve dosya içeriğine göre; tahsildar olan sanığın eylemlerinin gerekli dikkat ve itinayı göstermeyerek görevi ihmal suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı gerekçe ile beraetine karar verilmesi," isabetsizliğinden oyçokluğu ile bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığınca 04.06.2004 gün ve 82572 sayı ile;

Önceki günlerden devredenlerle birlikte 28.11.2000 günü tahsilatı olan 17 milyar 600 milyon lira kendisinde bulunan sanık Salih Ç.....'ın bu miktarı kasaya yerleştirdikten sonra kasayı kilitleyip anahtarı şube müdürü ile şube dışına çıkmak üzere biraya geldiklerinde ver-memesi, onun daire içinde olduğunu bildiği halde bizzat teslim etmek yerine süregelen uygulamanın aksine ona iletilmek üzere Ahmet Y..... B.....'e verip, bir süre daha şubede kalması, anahtarın kendisine verilmediğini savunan Kemal S.... M.....'in ise anahtarın akıbetini araştırmadığı gibi, ertesi günü olanlardan ve/veya olacaklardan haberdar gibi genel merkezden getirtilen anahtarla kasayı açmak istememesi birlikte değerlendirildiğinde, kasa ve anahtarı koruma ve tahsil edilen paraların saklanması görevi bulunan Kooperatif Şube Müdürü sanık Kemal S.... M..... ile olaya konu ve koruma sorumluluğunun olduğu parayı tahsilden sonra, şube müdüründen aldığı anahtarla kasaya yerleştirip anahtarı tekrar şube müdürüne teslim etmemesi ve sonuçta paranın bilinmeyen şekilde alınmasını sağlayan diğer sanık Salih Ç.....'ın eylemlerinin zimmet suçunu oluşturduğu,

Kontrol ve muhafaza sorumluluğu bulunmayan sanık Ahmet Y..... B.....'in ise, savun-masının aksine kasanın anahtarını teslim etmediğine ilişkin delil ve teslim etmemesi içinde bir neden bulunmadığı, görüşleriyle itiraz yasayoluna başvurularak, sanıklar Kemal S.... M..... ve Salih Ç..... hakkındaki onama kararının kaldırılıp bu sanıklar hakkındaki hükmün suç vasfındaki yanılgı nedeniyle bozulmasına, sanık Ahmet Y..... B..... hakkındaki bozma kararının kaldırılarak, bu sanık hakkındaki hükmün de onanmasına karar verilmesi isteminde bulu-nulmuştur.

Dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü;

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar Kemal S.... M..... ile Salih Ç.....'ın değişen suç vasfı uyarınca görevi ihmal suçundan cezalandırılmalarına, sanık Ahmet Y..... B.....'in ise beraetine karar verilen somut olayda; Özel Daire ile Yargıtay C.Başsavcılığı arasındaki uyuşmazlık, sanıklar Kemal S.... M..... ile Salih Ç..... haklarında suç vasfı sanık Ahmet Y..... B..... hakkında ise sübut noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık konusunda sağlıklı bir hukuki sonuca ulaşabilmek için toplanmış bulunan deliller ile zimmet ve görevi ihmal suçlarının hukuki nitelikleri ile yasal ögeleri üzerinde dur-mak, sanıkların eylemlerini bu tesbit ve değerlendirmeler ışığında ele almak gerekir.

Uyuşmazlık konusunda sağlıklı bir hukuki sonuca ulaşabilmek için toplanmış bulunan deliller ile zimmet ve görevi ihmal suçlarının hukuki nitelikleri ile yasal ögeleri üzerinde dur-mak, sanıkların eylemlerini bu tesbit ve değerlendirmeler ışığında ele almak gerekir.

TCY.nın 202. maddesinde düzenlenen zimmet suçu, memur veya özel yasası uyarınca memur gibi cezalandırılan bir kimsenin, görevi nedeniyle kendisine tevdi olunan veya muhafaza, denetim veya sorumluluğu altında bulunan para veya para yerine geçen evrak veya senetleri veya diğer malları kendisi veya üçüncü kişiler yararına mal edinmesi ve failde mal edinme "zimmete geçirme" kastının bulunmasıyla oluşur.

Görevi ihmal suçu ise öğretide, yapılması gereken bir işin yapılmaması şeklinde, yargısal kararlarda ise kamu ödev veya görevini yapmaya memur olan kişinin, yapmaya zorunlu bulun-duğu bir işi yapmaması yahut yasa ve tüzüklerde yapılması öngörüldüğü biçimde yerine ge-tirmemesi veya belirli ve uygun bir süre içerisinde yapılması zorunlu bulunan bir hizmet veya hareketi geciktirmesi biçiminde tanımlanmakta olup, memurun görevli olduğu işi, yapmaması veya yasaya ve düzene göre yapılması gereken biçimde yerine getirmemesi veya geciktirmesi ve failde ihmal kastının bulunması ile oluşur.

1163 sayılı Kooperatifler Yasasının 62/3. maddesinde, Kooperatiflerin Yönetim Kurulu üyeleri ve memurlarının, suç teşkil eden fiil ve hareketlerinden ve özellikle kooperatifin para ve malları bilanço, tutanak, rapor ve başka evrak, defter ve belgeleri üzerinde işledikleri suçlardan dolayı "Devlet memurları" gibi cezalandırılacakları hükmüne yer verilmiştir.

Dosyadaki kanıtlara göre 29.11.2000 günü saat 15.40 sıralarında sanık Kemal S.... M..... tarafından karakola müracaat edilerek, kooperatife ait 17.milyar 600 milyon liranın kasadan ça-lındığı bildirilmiş, yapılan incelemede, işyeri kapısı ve kasada herhangi bir zorlamanın bulun-madığı, kasa anahtarının kayıp, kapağı açık para kasasının ise içinin dağınık olduğu saptanmıştır.

Katılan S.S. İstanbul E........ Üretim Temin ve Dağıtım Kooperatifi vekilince C.Baş-savcılığına sunulan 7.12.2000 tarihli şikayet dilekçesinde; üyesi bulunan eczanelere ilaç satış ve temini amacıyla kurulan kooperatifin Kadıköy şubesinin müdürünün sanıklardan Kemal S.... M....., tahsilat ve kasa sorumlusunun ise Salih Ç..... olduğu, 29.11.2000 tarihinde merkez mu-hasebe servisine telefon edilerek, kasanın anahtarının kaybolduğu, merkezdeki yedek anahtarın gönderilmesinin istendiği, gönderilen yedek anahtarla kasa açıldığında kasada olması gereken yaklaşık 18 milyar liranın bulunmadığının görüldüğü, 27 ve 28.11.2000 tarihlerinde yapılan tahsilatın bankaya veya merkeze gönderilmeksizin kasada tutulduğu, şube müdürü Kemal S.... M....., tahsilat görevlisi Salih Ç....., Ahmet Y..... B..... ve Nurettin F.....'in, kasayı aralarında hiyerarşik bir bağ olmaksızın kullandıklarının saptandığı belirtilerek sanıklar hakkında yasal işlem yapılması isteminde bulunulmuştur.