muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6474, Karar No: 2024/2704, Tarih: 03.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/6474 E.  ,  2024/2704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/710 Esas, 2022/1184 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/105 E., 2019/318 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 2015/107750 başvuru numaralı "..." ve 2017/74134 başvuru numaralı "..." markalarının müvekkiline ait ilk basımı 2002 yılında gerçekleştirilen "...-The Sacred Maths in Your Birth Date" ve 2005 yılında Tükçe'ye çevrilerek ilk basımı gerçekleştirilen, Tükçe ismi "İnsanın Pin Kodu-Doğum Tarihinizin Kutsal Matematiği" olan kitaplardan doğan telif haklarını ihlal ettiğini, İstanbul Anadolu Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2017/482 E. sayılı dosya ile marka iptali davası devam ederken, davalının www.insaninpinkodu.com.tr" isimli internet sitesinde kendi beyanına göre Pinkod sistemini 2011 yılında ... sayesinde keşfettiğini, ...'un Türkiye yetkilisi...tarafından verilen "... System-İnsanın Pin Kodu Sistemi" seminerlerine 2014 yılında katıldığını, davalının bu seminerde imzaladığı sözleşmenin B-2 maddesi uyarınca "İnsanın Pin Kodu" Sisteminin ismini aynen ya da değiştirerek ticari amaçla kullanmayacağını, her ne şekilde olursa olsun kazanç elde etmeyeceğini ve kazanç elde etmek amacıyla hareket etmeyeceğini taahhüt etmesine rağmen "..." ve "..." ibarelerini kötü niyetli olarak tescil ettirdiğini, müvekkilinin yayınladığı, kitaplar, verdiği seminerlerle markayı ilk ihdas ve istimal eden kişi olduğunu, "...- The Sacred Maths in Your Birth Date" ve "İnsanın Pin Kodu- Doğum Tarihinizin Kutsal Matematiği" ibarelerinin kitap kapaklarında farklı puntolarda yazıldığını, asıl isimlerin kitap kapağına bakıldığında ilk görülebilen "Human Pin Code" ve "İnsanın Pin Kodu" olduğu ve okuyucular tarafından bu isimlerle tanındığını, müvekkilinin bu isimler üzerinde telif hakkına sahip olduğunu, bu sebeple markaların hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiğini, davalının kötü niyetli olarak seri marka izlenimi yaratıp "pinkod"- "İnsanın Pinkodu"-"PinkodTR" markalarını da tescil ettirdiğini, İstanbul Anadolu Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2017/482 E. ve İstanbul Anadolu Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2017/42 E. sayılı dosyalarının derdest olduğunu, bu sırada 17.08.2017 tarihinde "..." ibaresini tescil ettirdiğini, bunun da davalının kötü niyetli olduğunu gösterdiğini ileri sürerek davalıya ait 2015/107750 başvuru numaralı "..." ve 2017/74134 başvuru numaralı "..." markalarının hükümsüzlüğüne ve marka sicilinden terkinine, kararın yayınlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının "..." ve "..." ibareli marka tescilleri bulunmadığını, müvekkilinin marka başvurularının ilan edilmesine rağmen itiraz olmadığını ve markaların tescil edildiğini, tescil edildikten sonra hükümsüzlük talebinin kötü niyetli olduğunu, Türkiye temsilcisi...tarafından kursiyerlerle imzalanan sözleşmenin hükümleri ve içerikleri incelendiğinde; davacının Türkiye ile bağı olmadığını, uzun yıllar önce yayınladığı kitap ile sektörü kendi tekeline almak istediğini, sözleşmeye istinaden yetkili mahkemenin Bakırköy mahkemeleri olduğunu, markaların İngilizce olduğunu, Türkçe olarak benzese de davacı tarafın tescilinin bulunmadığını, salt Güney Afrika'da yayınlanan kitap için Türkiye'de tescilli markaların hükümsüzlüğünün istenemeyeceğini, davacının kitabının tam isminin "İnsanın Pin Kodu-Doğum Tarihinizin Kutsal Matematiği" olduğunu, davacının Türkiye'de temsilci olan ...'a verilen yetki belgesi ve vekâletnamenin dosyaya sunulmadığını, imzalanan sözleşmede davacı tarafın kursa gelenlere fikri ve sınai haklar yönünden patent ve telif haklarının yer aldığı marka haklarının madde kapsamında yer almadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının "İnsanın Pin Kodu, Doğum Tarihinizin Kutsal Matematiği" isimli eseri nedeniyle "İnsanın Pin Kodu" ibaresi üzerinde fikri mülkiyet hakkı sahibi olduğu, "İnsanın Pin Kodu" ibaresinin İngilizce karşılığı olan "HUMAN PİN CODE" ibaresinin de davacının fikri mülkiyet hakkı kapsamında olduğu, davacıya ait eserin İngilizce baskılarının yurt dışında yapıldığı, davalının bu eserle bağlantılı olarak 2014 yılında katıldığı ve davacı tarafça yetkilendirilen kişi tarafından Türkiye'de gerçekleştirilen HUMAN PIN CODE SYSTEM isimli eğitim semineri sonrasında 2017/74134 tescil numaralı "..." markasını, davacının eserinin konusu ile bağlantılı olan 41. sınıftaki mal ve hizmetler için kendi adına tescil ettirdiği, bu tescilin kötü niyetli olduğu, "..." markası için hükümsüzlük koşullarının gerçekleştiği, 2015/107750 numaralı "..." markası dava açıldığı tarihte tescilli olmadığından bu markayla ilgili hükümsüzlük davasının zamansız açıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı adına tescilli 2017 74134 numaralı "..." markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, 2015/107750 no.lu "..." markası ile ilgili davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; konusuz kalan 2015/107750 numaralı marka bakımından yargılama gideri ve vekâlet ücretinin davalı tarafa yükletilmesi gerektiğini vd. hususları ileri sürerek Mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; konusuz kalan 2015/107750 numaralı marka bakımından yargılama gideri ve vekâlet ücretinin davalı tarafa yükletilmesi gerektiğini vd. hususları ileri sürerek Mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; cevap dilekçesindeki ve aşamalardaki savunmalarını tekrar ederek davacının korunmaya değer hakkı ve markası bulunmadığını, davacının kitap adları ile müvekkilinin markalarının benzer olmadığını, hükümsüzlük koşulunun oluşmadığını, müvekkilinin kötü niyetli olmadığını, davacının Güney Afrika'da yaşadığını, yayınladığı bir kitaptan yola çıkarak adeta bütün bir sektörü kendi tekeline almaya ve yönetmeye çalıştığını, ...'ın davacının temsilcisi olduğuna dair belgelerin sunulmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafça "İnsanın Pin Kodu Doğum Tarihinizin Kutsal Matematiği” isimli kitabın kapağı ile basım bilgilerini içeren ilk sayfanın örneğinin dosyaya sunulduğu, Kültür Bakanlığından celp edilen belgelere göre davacıya ait "İnsanın Pin Kodu" isimli kitabın ilk olarak 2005 yılında, daha sonra 2012 yılında Türkiye'de yayımlandığı, Kültür Bakanlığına barkod alınması için davacı adına vekaletname ile yetkilendirilen...tarafından başvuruda bulunulduğu, davalının "HUMAN PINCODE SYSTEM", İnsanın Pin Kodu Sistemi Seminerine Katılım Sözleşmesi imzaladığı, sözleşme içeriğinden seminerde davacı ... tarafından bulunan ve geliştirilen birtakım matematik formülü ile bu formülün yorumlanması için eğitim verileceğinin açıklandığı, sözleşmenin B-2 maddesinde "...bu sistemde öğretilen bilgileri ve seminerlerde eğitimi verilen matematik formülünü ve İnsanın Pin Kodu Sistemi'nin ismini aynen yada değiştirerek patent almayacağını, telif almayacağını, ticari amaçla kullanmayacağının..." taahhüt edildiği, sözleşmenin 13.09.2014 tarihli olduğu, ... ibaresinin Türkçe karşılığı olan "İnsanın Pin Kodu" ibaresinin davacıya ait kitabın ismi olup, eser adı üzerinde 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 83 üncü maddesi kapsamında hak sahibi olduğu, davacının "Human Pıncode System" isimli bir dizi matematik formülü içeren sistemin tanıtıldığı seminer içeriklerinin de hak sahibi olduğu, davalı tarafça "İNSANIN PİN KODU" markasının ve "PİN KODU" markasının 41. sınıfta tescil ettirildiği, aynı mahkemede 2017/482 E. sayılı dosyada hükümsüzlük davası açıldığı, yargılama devam ederken davalı tarafça aynı ibarenin İngilizcesinin "..." şeklinde tescil ettirildiği, davalının tescilinin kötü niyetli olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; cevap dilekçesinde, aşamalarda ve istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalının markalarının hükümsüzlüğü koşullarının oluşup oluşmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6 ve 25 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13583, Karar No: 2014/19967, Tarih: 17.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/13583 E.  ,  2014/19967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada...16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/07/2014 tarih ve 2013/347-2014/206 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ... ...Şubesine, 17/11/1999 tarihinde 395.000,00 TL, 22/11/1999 tarihinde 100.000,00 TL mevduatını vadeli olarak yatırdığını, bankaya el konulduktan sonra banka yöneticileri hakkında da dolandırıcılık suçundan yargılamalar yapıldığını ancak müvekkiline bu zamana kadar herhangi bir ödeme yapılmadığını, 2001 yılında Egebank aleyhine açtıkları davanın husumetten reddedildiğini, davalı bankanın zararını tazminle yükümlü olduğunu ileri sürerek 395.000,00 TL'nin 17/11/1999'dan, 100.000,00 TL'nin 22/11/1999 tarihinden itibaren vade sonlarına kadar kararlaştırılan faiz oranları üzerinden, vadeden sonra ise işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Feri müdahil TMSF vekili; zamanaşımı, hak düşürücü süre ve kesin hüküm itirazında bulunmuş, davacının taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Ihbar olunan ... vekili; davanın asıl muhatap olan TMSF'ye tevcih edilmesini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davasının kabulü ile 495.000,00 TL'nin 395.000,00 TL'sına, 17/11/1999 tarihinden, bakiyesi 100.000,00 TL'sına 22/11/1999 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve feri müdahil TMSF vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, YHGK 2010/11-75e. 2010/121k sayılı ilamında da belirtildiği üzere işbu davada dayanılan maddi vakıaların kararı kesinleşen dosyadaki maddi vakıalardan farklı olup kesin hüküm niteliğinde olmamasına göre davalı vekilinin ve feri müdahil vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı veilinin ve feri müdahil vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, fer'i müdahil TMSF harçtan muaf olduğundan dolayı, harç alınmasına mahal olmadığına, 17.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16808, Karar No: 2019/14376, Tarih: 27.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/16808 E.  ,  2019/14376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı asıl işveren ...’na ait işyerlerinde ihale ile hizmet satın alınan davalı alt işveren şirketler işçisi olarak çalıştığını, iş akdinin haksız ve bildirimsiz şekilde feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Bilgi Limited Şirketi vekili; davacının ihale kapsamında belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştırıldığını, ihalenin sona ermesi nedeniyle iş akdinin sona erdirildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Bakanlık vekili; davacının Bakanlık çalışanı olmadığını ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalı ... Temizlik Limited Şirketi, kendisinin son alt işveren olmadığını, alacaklardan sorumlu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Davalı Bakanlık ve ... Bilgi Limited Şirketi bakımından davanın kabulüne, diğer davalı Simpa Temizlik Limited Şirketi bakımından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Bakanlık ve ... Bilgi Limited Şirketi’nin tüm, davalı ... Temizlik Limited Şirketi’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacı 11.07.2005-31.12.2014 tarihleri arasında değişen alt işverenler işçisi olarak çalışmış olup, davalı ... Temizlik Limited Şirketi’ndeki çalışması 03.04.2013-31.12.2013 tarihleri arasındadır. Buna göre, Davalı ... Ltd. Şti'nin devreden alt işveren olarak kıdem tazminatı alacağından yalnızca kendi dönemi (03.04.2013-31.12.2013) ve devir tarihindeki son ücretle sorumlu tutulması gerekirken bu husus gözardı edilerek hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 27.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9241, Karar No: 2013/6572, Tarih: 15.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/9241 E.  ,  2013/6572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı Belçika vatandaşı olup Türkiye’de ikamet ettiğini ve Türk vatandaşı ile evli olduğunu, davalı şirketlerle 02/04/2010 tarihinde danışmanlık iş sözleşmesi imzaladığını, buna göre söz konusu şirketin vize almasının akabinde Hayan Petroleum Company şirketinin Suriye'de şantiyesinde aylık 3000 USD karşılığı çalıştığını, sözleşmenin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram ücretlerinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, taraflar arasında iş sözleşmesinin olmadığını danışmanlık sözleşmesinin yapıldığını, bunun istisna akdi niteliğinde olduğunu, bu sebeple görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece taraflar arasındaki sözleşmesinin iş sözleşmesi olmayıp danışmanlık sözleşmesi olduğu ve İş Kanunuyla alakalı olmadığı görülmekle görevsizlik kararı verilmiştir.

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 1 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4 üncü maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1 inci maddesi uyarınca, İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında, iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.

Somut olayda, davacı ile davalı şirketler arasında danışmanlık sözleşmesi imzalanmıştır. Her ne kadar sözleşmeye göre buradaki iş ilişkisinin danışmanlık olduğu davalılar tarafından iddia edilmekte ise de, sözleşmede davacının elektrik kontrolörü olarak çalışacağının kararlaştırıldığı, bu şekilde bağımlı ve sürekli olarak günde 10 saat çalışmasına ilişkin mesai çizelgeleri bulunduğu, sözleşmeye göre aylık 3000 USD ücret ödeneceğinin kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Bu durum taraflar arasındaki ilişkinin ağırlıklı olarak iş akdine dayandığını göstermektedir. Dosyada dinlenen tanıklar da mühendis olarak çalışmalarına rağmen kendileriyle de danışmanlık sözleşmesi imzalandığını belirtmişlerdir. Danışmanlık sözleşmesi dosya kapsamına göre davacının çalışma izni almaması açısından örtü olarak uygulanmıştır. Açıklanan durum karşısında mahkemece işin esasının incelenmesi gerekirken görevsizlik kararı verilmesi de isabetsiz olup bozma nedenidir.

SONUÇ; Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.