muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/13098, Karar No: 2019/19281, Tarih: 12.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/13098 E.  ,  2019/19281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydına göre Kartal 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.11.2003 gün ve 2002/727 E- 2003/1064 K sayılı ilamında yer alan 765 sayılı TCK’nın 491/ilk maddesi uyarınca hırsızlık suçundan verilip 09.09.2004 tarihinde kesinleşen 1 yıl 3 ay hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.01.2006 gün ve 2006/9 E- 2006/29 K sayılı ilamına konu 5237 sayılı TCK’nın 142/2-b maddesi uyarınca hırsızlık suçundan verilen 9 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında Kartal 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.11.2003 gün ve 2002/727 E- 2003/1064 K sayılı ilamında yer alan 765 sayılı TCK’nın 491/ilk maddesi uyarınca hırsızlık suçundan verilip 09.09.2004 tarihinde kesinleşen 1 yıl 3 ay hapis hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.01.2006 gün ve 2006/9 E- 2006/29 K sayılı karar sayılı ilamına konu 5237 sayılı TCK’nın 142/2-b maddesi uyarınca hırsızlık suçundan verilen 9 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/549, Karar No: 2019/8938, Tarih: 07.11.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/549 E.  ,  2019/8938 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-..., 2-..., 3-..., 4-..., 5-... aralarındaki tazminat davasına dair Milas 3.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18/09/2014 tarihli ve 2013/197 E.-2014/279 K. sayılı hükmün bozulması hakkında dairece verilen 19/02/2018 tarihli ve 2017/17204 E.-2018/1206 K. sayılı ilama karşı davalılar ..., ... ve ... Tic.vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, 19/07/2007 tarihinde çıkan yangının elektrik hattından kaynaklandığını, zira elektrik hattının ağaçların arasından geçtiğini, ağaçların yaş olması nedeni ile de yangının çıktığını ileri sürerek; uğradıkları zarar nedeniyle, fazlaya ilişkin haklar saklı olmak üzere, 128.393.06.-TL yangın söndürme giderinin olay tarihinden yasal faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, sorumlu olmadıklarını belirterek; davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece; alınan bilirkişi raporuna göre, somut olayda yangının tehlike arzeden enerji nakil hattından kaynaklanmadığı, yangının elektrik hattından kaynaklanan bir sebeple çıktığına dair teknik bulgu ve belge bulunulmadığı gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2017/17204 esas 2018/1206 karar sayılı 19/02/2018 tarihli ilamıyla;

“Kusur aranmaksızın sorumluluğun düzenlendiği haller, kusursuz sorumluluk halleri olarak ifade edilmektedir. Doktrinde kusursuz sorumluluk hallerinin olağan sebep sorumluluğu-tehlike sorumluluğu şeklinde ikili ayırıma tabi tutarken, TBK tarafından açıklanan hakkaniyet sorumluluğu-özen (sebep) sorumluluğu-tehlike sorumluluğu şeklinde ayırıma tabi tutulduğu görülmektedir. Denetleme ve gözetimde özen (cura in custodio) gereği, kusur unsur olarak aranmaz. (G.Antalya B.Hukuku Genel Hükümler C.1.2012.İst.sh.533.535.)

Özen sorumluluğuna dayalı kusursuz sorumluluğun düzenlendiği Borçlar Yasası'nın 58. maddesi gereğince "…imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazadaki kusurundan dolayı mesul olur." ( TBK .69. maddesi ). Belirtilen yasal düzenleme gereğince, davalı, zararlandırıcı sonucun doğmasına yol açan enerji hattının yapım ve bakım eksikliklerinden kaynaklanan zararlardan sorumludur. Sorumluluktan kurtulmanın olumsuz koşulu ise, zarar ile yapım bozukluğu ve bakım eksikliği arasındaki nedensellik bağının kesilmiş olmasıdır.

Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira, bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığı çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, yine de çoğu zaman zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple, sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından; bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır(Prof. Dr. Fikret Eren, Borçlar Hukuku Genel Hükümler 1991 Baskı Cilt 2 sf: 14-15).

Somut olayda; 19/07/2007 tarihli olay yeri tespit tutanağında, arazi sınırları içinde birden fazla yüksek dut ve zeytin ağaçlarının olduğu,bu ağaçların bazı kollarının halen elektrik telleri arasında olduğu, yangının çıkış noktasının da bu tellerin hemen alt kısımlarında olduğunun görüldüğü belirtilmiştir. Mahkemece hükme dayanak alınan bilirkişi kurulu raporunda ise; yangının davalılara ait AG şebekesindeki kısa devreye bağlı nedenlerden çıktığını gösteren teknik bulgu ve belgenin bulunmadığı, yangının genel sebeplerden çıktığı, davalıların kusurunun bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Anılan raporda, Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 44. ve 67. maddelerine göre hava hattı iletkenlerinin ağaçlara olan yatay uzaklığının korunması hakkında davalıların sorumluluğuna ilişkin herhangi bir değerlendirme yapılmamıştır. Bu haliyle, bilirkişi kurulu raporu, dava konusu olayı aydınlatmaya yeterli bulunmamıştır.

Mahkemece; Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 44. ve 67. maddelerine göre somut olayı aydınlatan, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli önceki bilirkişi kurulu dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulundan (elektrik mühendisi,ziraat mühendisi ve orman mühendisi bilirkişiden oluşan) bilirkişi raporu alınarak, varılacak sonuca göre bir hüküm kurulması gerekirken; eksik araştırma, inceleme ve yetersiz rapor doğrultusunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına karşı davalılar... Müh. A.ş, ... ve ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

1-Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında açıklanan gerekçelere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... Taahhüt ve Ticaret- ...’in sair karar düzeltme talepleri yerinde değildir.

Bozma ilamına karşı davalılar... Müh. A.ş, ... ve ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

1-Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında açıklanan gerekçelere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... Taahhüt ve Ticaret- ...’in sair karar düzeltme talepleri yerinde değildir.

2- Davada; elektrik hattından çıktığı iddia edilen orman yangınında oluştuğu belirtilen zararın, ..., Menderes Edaş, Menderes Edaş yetkilisi Mufit olgun, Elektrik Bakım ve Onarımından sorumlu ...-... ile çalışanları ..., ...’dan tahsilinin talep edildiği görülmektedir.

Dosyanın incelenmesinde; davacı görevlileri tarafından düzenlenen zabıt varakasında; “ ...’a ait elektrik hatlarının dut ve zeytin ağaçlarının arasından geçtiği, şiddetli rüzgarın etkisi ve ağaçların yaş olması nedeniyle yangının başladığının belirtildiği, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporlarında, bozma ilamında belirlenen Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 44. ve 67. maddelerine göre hava hattı iletkenlerinin ağaçlara olan yatay uzaklığının korunması hakkında değerlendirme yer almamakla birlikte davalıların sorumlu olmadıklarının ifade edildiği görülmektedir.

Ayrıca; hukuk hakiminin yalnızca ceza mahkemesinde saptanan maddi olgularla bağlı olduğu, kusurun takdiri ve zarar miktarının tayini hususunda ceza mahkemesi kararı ile bağlı olmaması hususu dikkate alınarak, davalılar ..., ..., ... hakkında açılan ceza davasında kendilerine yüklenen orman yangınına neden olma suçu açısından kast ve taksirlerinin bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiş ve karar onama üzerine kesinleşmiştir.

Bozma ilamında; Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 44. ve 67. maddelerine göre hava hattı iletkenlerinin ağaçlara olan yatay uzaklığının korunması hususunda davalı ... şirketlerinin kusursuz sorumluluğunun ve bu kapsamda bakım onarımından sorumlu davalı ... Taahhüt ve Ticaret- ...’in de bakım eksikliği nedeniyle sorumluluğunun belirlenmesine yönelik bozma nedeninde isabetsizlik bulunmadığı, ancak karar düzeltme talep eden bakım onarımından sorumlu davalı çalışanları gerçek kişilerin olayın gerçekleşmesinde kişisel sorumluluklarının bulunmadığı anlaşıldığından, davalılar ... ve ... yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru olmakla sehven bozulmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle ... Taahhüt ve Ticaret- ...’in karar düzeltme istemlerinin REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle karar düzeltme isteminin kabulü ile; Dairemizin 2017/17204 esas 2018/1206 karar sayılı 19/02/2018 tarihli ilamının davalılar ... ve ... yönünden kaldırılmasına ve hükmün bozma ilamında ve yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 07/11/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7737, Karar No: 2021/5372, Tarih: 29.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7737 E.  ,  2021/5372 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : OSMANİYE 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 29/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11875, Karar No: 2025/772, Tarih: 20.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/11875 E.  ,  2025/772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/183 Esas, 2024/196 Karar

İHBAR EDEN : Kahramanmaraş 2. Aile Mahkemesi

KISITLI ADAYI : ...

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bulancak Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.01.2024 Tarihli ve 2023/1684 Esas, 2024/134 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının İstanbul'da bulunan ...simli rehabilitasyon merkezinde yatarak tedavi gördüğü ve ne zaman taburcu olacağının bilinmediğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bakırköy 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.02.2024 Tarihli ve 2024/183 Esas, 2024/196 Karar Sayılı Kararı

Dosya kapsamında kısıtlanması talep olunan ...'ın ikamet adresinin...olduğu,...nde yatarak tedavi gördüğü, bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı, ayrıca kısıtlı adayının sürekli kalmak niyetiyle bakımevine yerleştirildiğine ilişkin dosyada herhangi bir bilgi ve belge de bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Kurumlarda bulunma” başlıklı 22 nci maddesi şöyledir:

“Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz. Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağından, dosya kapsamından kısıtlı adayının bakımevine alınmadan önceki yerleşim yeri adresinin Bulancak/Giresun olduğu anlaşılmakla uyuşmazlığın Bulancak Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Bulancak Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Bulancak Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

20.01.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6757, Karar No: 2014/9122, Tarih: 19.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/6757 E.  ,  2014/9122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 13. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/07/2013

NUMARASI : 2013/180-2013/327

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, yol ücreti, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, 06.04.2008 tarihinde hiçbir gerekçe gösterilmeden müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yol ücreti, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ile bayram-genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili, davacı ile müvekkili arasında kurulmuş herhangi bir hizmet ilişkisi veya hizmet akdinin bulunmadığını, davacının, davalı idarenin işçisi olarak çalışmadığını, işverenin diğer davalı K. Temizlik şirketi olduğunu, bu davalı şirketin İETT Genel Müdürlüğünce yapılan temizlik hizmetleri alım ihalesini kazandığını, bu şekilde garajın temizlik hizmetlerini üstlendiğini, söz konusu işle ilgili olarak her türlü istihdam, kontrol ve çalışanların özlük hakları gibi konuların davalı şirketin sorumluluğunda olduğunu, dolayısıyla davalı kurumun ihale kurumu olduğunu, yeni ihaleyi kazanamayan davalı şirket ile aralarındaki hizmet ilişkisinin kendiliğinden sona erdiğini, davanın müvekkili yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kattenbeck Temizlik şirketi vekili, davalı İETT tarafından açılan ihale sonunda Sarıgazi Garajı'nda temizlik işini aldığını, ihalenin kapsama sürecinin 06/04/2008 tarihinde son bulduğunu, bu tarihin bitiminden sonra davalı İETT'nin temizlik işi için yeniden ihale yaptığını, ihaleyi yeni bir şirketin aldığını, davacı ve diğer çalışanların iş ilişkilerinin davalı işverenlikle kesildiğini ve işçilerin tüm hak ve alacaklarıyla birlikte ihaleyi yeni alan şirkete devredildiğini, davacının ihaleyi alan şirkette aynı işi kesintisiz olarak devam ettirdiğini, işyeri devrinden dolayı devreden şirket ile devralan şirketin sorumluluğunun bulunduğunu, devreden şirket olarak devir tarihinden itibaren 2 yıllık süreyle sorumluğunun olduğunu, en son sözleşmenin yenilenmesinden önce davacı ve diğer işçilerin tüm hak ve alacaklarının kendilerine ödendiğinin noter vasıtasıyla tespit edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı işyerinin akdi feshetme iradesinin bulunduğu, sözleşmenin işveren şirket tarafından feshedilmiş olduğu, ihale süresinin sona ermesi nedeniyle feshin tazminat ödenmesini gerektirir nitelikte olduğunun ibraname içeriğine göre davalının da kabulünde olduğu sonucuna varıldığı, bu durum karşısında davacının İETT garajında çalışmaya devam etmesinin kesintisiz olduğunun söylenemeyeceği, davalı şirket tarafından iş akdi feshedilen davacının hizmet süresinin kesintiye uğraması sonrasında yeni ihale alan şirketteki çalışmasına devam ettiği, bu durumda işyeri devri olgusuna göre değerlendirme yapılamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz.