muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/28322, Karar No: 2014/15343, Tarih: 06.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/28322 E.  ,  2014/15343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuğa yükletilen şikayetçi ...'a karşı tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ......müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuğun şikayetçi...'ı karşı tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, ... İl Müdürlüğü Bakım Koruma ve Rehabilitasyon Merkezine girmek istediği sırada kapıyı tutarak içeri girmesine engel olan güvenlik görevlisi müşteki ...'a yönelik olarak "sen kimsin, beni engelleyemezsin, ben seni deviririm, burayı yerle bir ederim, cam bırakmam bütün camları kırarım" şeklinde kabul edilen sözlerinin TCK'nın 106/1. maddesinin son cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı kanun maddesinin ilk cümlesiyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ... Coşguner müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21455, Karar No: 2016/15176, Tarih: 23.11.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/21455 E.  ,  2016/15176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, hükmolunan tazminatlar ve nafakalar ile kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. Islah veya karşı tarafın açık muvafakati saklıdır (HMK m. 141). Davalı kadın, ön inceleme duruşmasından sonra 05.02.2015 tarihinde verdiği dilekçe ile 500 TL yoksulluk nafakası, 20.000 TL maddi tazminat ve 20.000 TL manevi tazminat talep etmiş, davacı ise bu taleplerle ilgili olarak açık bir muvafakat beyanında bulunmamıştır. Durum böyleyken, davalının talep ettiği yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminat istekleri ile ilgili olarak "Karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulü usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.11.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2006/3039, Karar No: 2006/8256, Tarih: 12.09.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/3039 E.  ,  2006/8256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında yapılan protokol gereğince davalıya 100 ton deri satılmasının taahhüt edilmesine rağmen 65 ton teslim edildiğini, kalan 35 ton karşılığında davalıya arazi verildiğini, ancak davalının 100 ton deri bedelini takibe konu ettiğini ileri sürerek müvekkilinin davalıya 63.000 YTL borçlu olmadığına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili davacı şirketin yönetim kurulunun müvekkiline teslim edilmeyen 35 ton deri karşılığında gayrimenkul teslimine karar verildiği halde, tescilden kaçınıldığını ileri sürerek davanın reddini savunmuş, taşınmazın müvekkili adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davalının davacıya 100 ton deri bedeli olarak 63.000 YTL ödediği, davacının 35 ton deriyi teslim etmediği, davacının davalıya 22.375. YTL borçlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya bu miktar kadar borçlu olduğunun tesbitine karar verilmiş, hüküm taraf vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden davalıdan alınmasına, davacının fazla yatırdığı peşin harcın istek halinde iadesine, 12.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3459, Karar No: 2025/2475, Tarih: 30.04.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3459 E.  ,  2025/2475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1091 E., 2024/1357 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 8. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2021/314 E., 2022/822 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacı ...'ın hamilelik süresi boyunca davalı hastanede takibinin yapıldığını, aşırı korkusu sebebiyle doğumunun genel anestezi yöntemi kullanılarak gerçekleştirilmesini istediğini, doğum öncesi aydınlatmaların genel anestezi yöntemine yönelik yapıldığını, buna rağmen 01.06.2013 tarihinde gerçekleşen ameliyatta epidural anestezi yönteminin uygulandığını, sezaryen ameliyatı sonrası davacının sol bacağındaki kuvvetsizlik ve ciddi ağrı nedeniyle iki gün hastanede kaldığını ve 03.06.2013 tarihinde tekerlekli sandalyeyle taburcu edildiğini, davacının hali hazırda "sol femoral sinirde ağır parsiyel lezyon" kalıcı hale geldiğini ve sol bacağının hekim hatası nedeniyle sakat kaldığını, aydınlatılmış onam formunun sadece son sayfasında davacının imzasının bulunması nedeniyle anestezi tekniklerine ve tedavilere ... gösterip göstermediği konusunda şüphelerin giderilmesi gerektiğini belirterek şimdilik 4.000,00 TL maddi tazminat, davacı ... için 100.000,00 TL, davacı eş ... için 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 01.06.2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Hastane ve ... ... vekili; davacının mevcut astım rahatsızlığı nedeniyle davacının bilgisi ve onayı üzerine kombine (spinal+epidural) anestezi altında sezaryen ameliyatı yapıldığını ve operasyonun bitiminde sol kasıktan nevüs alındığını, davacının taburcu edildikten bir süre sonra sol bacağında kuvvetsizlik ve uyuşukluk olduğunun saptandığını ve önce beyin cerrahi bölümüne ardından da fizik tedavi bölümüne yönlendirildiğini, epidural anestezi sırasında kullanılan epidural iğnenin femoral sinir lezyonu yapma olasılığının bulunmadığını, davalı hastane ve doktorun asli ve yan yükümlülüklerini tam ve eksiksiz şekilde yerine getirdiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... ... ... vekili; davacının bilgisi ve onayı üzerine 01.06.2013 tarihinde sezeryan ile doğum yapmak üzere hastaneye yatışının yapıldığını, epidural anestezi yapılması yönünde diğer davalı doktor ile ortak verilmiş bir karar bulunmadığını, davacıda mevcut olduğu iddia edilen rahatsızlığın davacıya muayeneye gelinen 22.11.2012 öncesinde de mevcut olduğunun davacının sağlık dosyasından anlaşılmakta olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... ... ... vekili; davacının bilgisi ve onayı üzerine 01.06.2013 tarihinde sezeryan ile doğum yapmak üzere hastaneye yatışının yapıldığını, epidural anestezi yapılması yönünde diğer davalı doktor ile ortak verilmiş bir karar bulunmadığını, davacıda mevcut olduğu iddia edilen rahatsızlığın davacıya muayeneye gelinen 22.11.2012 öncesinde de mevcut olduğunun davacının sağlık dosyasından anlaşılmakta olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

3. İhbar olunan ... vekili; dava konusu olayın tarihi ve olayın davalı ... ...'ya ihbar tarihi itibariyle poliçe teminatı kapsamında bulunmadığından müvekkili şirketin dava konusu olay nedeniyle herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını belirterek ihbar edilen konumunda olduklarından haklarında hüküm tesis edilmemesine karar verilmesini talep etmiştir.

4.İhbar olunan Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirketi vekili; hekimin sorumluluğunun doğabilmesi için gerçekleştirilen teşhis ve tedavi yöntemlerinde tıbbi standardın uygulanmamış olması gerektiğini, tıbbi standardın uygulanmadığı yerde hekimin müdahalesinin tıp biliminin gereklerine de uygun ise hekimin/hastanenin kusur veya sorumluluğundan söz edilemeyeceğini belirterek ihbar olunan sıfatı taşıdıklarından haklarında hüküm kurulmamasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bilirkişi raporları ile davacıya uygulanan tedavide tıbbi hata olmadığı, tedavinin komplikasyonu olduğu, hastadan aydınlatılmış onamın alındığı, bu kapsamda davalı doktor ve hastaneye yüklenecek kusur bulunmadığı, manevi tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle maddi ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; karara karşı, davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.05.2024 tarihli kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; dosyada mevcut uzman görüşü ile bilirkişi raporlarının çeliştiğini, davacıların ameliyat konusunda yeterince aydınlatılmadığını, davalı hastane ve doktorların hemşirenin ve anestezi teknikerinin uyarısına rağmen bacaktaki felç bulgusunu gidermek adına hiçbir tedavi uygulamayarak hastayı taburcu ettiklerini, bu hususun, uzman mütalaa raporunda da irdelenip tespit edildiğini, hastada gelişen tablonun komplikasyon dahi olsa davalılar tarafından zamanında önlem alınmadığını ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, vekilin özen borcuna aykırılığı sebebiyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, vekilin özen borcuna aykırılığı sebebiyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle alınan 14.09.2022 tarihli bilirkişi raporunda, dosyada mübrez uzman görüşünün irdelenmiş olmasına, davalı hekimler tarafından uygulanan tedavilerde herhangi bir tıbbi hata olmadığı, sezaryen sonrası hastada gelişen sol femoral sinir hasarı ve araknoidit tablosunun hastaya uygulanan tedavinin komplikasyonu olduğunun tespit edilmiş olmasına ve hastaya uygulanan tedaviler için hastadan uygun şekilde aydınlatılmış onamın alındığının anlaşılmasına göre davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1083, Karar No: 2023/769, Tarih: 13.03.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/1083 E.  ,  2023/769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2016/152 Esas, 2016/473 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14.06.2020 tarihli ve 2016/260667 sayılı, katılanın temyiz isteminin reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; beraat kararının yasalara aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Şikayetçi tarafından 06.05.2015 tarihinde verdiği ve sanık ile aralarında sanığın tehdit edildiğine ilişkin dava konusu hakkında arabuluculuk yapabileceğine ilişkin yaptıkları konuşmaların sanık tarafından bilgisi ve rızası dışında kaydedilmesine konu şikayet dilekçesi üzerine soruşturmanın başladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık hakkında tarafı olduğu konuşmayı şikayetçinin rızası ve bilgisi dışında kaydetmesi nedeniyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kamu davası açılmıştır.

3. Yerel mahkemece; ispatlama amacı güden ve başka türlü delil elde etme imkanı bulunmayan durumlarda kişinin hukuka aykırı davranma kastının olmayacağı, ayrıca sanığın savunmasından da anlaşılacağı üzere katılan ile aralarında geçen konuşmada sanığın şikayetçisi olduğu kişi tarafından gıyabında yeniden tehdit edildiğinden bu kaydın yapıldığının anlaşıldığı, bu durumun ani ve yeni gelişen bir durum olduğu ve bu aşamada başkaca delil etme imkanının bulunmadığı, 28.04.2015 tarihli ses kayıt çözüm tutanağının da sanık beyanını desteklediği, ayrıca sanığın ses kaydını daha sonradan delil olarak soruşturma dosyasına sunduğu, buradan da hukuka aykırı bir kastının olmadığının anlaşıldığı, yapılan konuşma içeriğinde katılanın özel hayatına ilişkin herhangi bir verinin bulunmadığının görüldüğü, sanığın amacının delil elde etmek olduğunun ve bunun yeni gelişen gıyapta tehdide ilişkin delil elde etmek amacıyla yaptığı kabul edilerek sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

4. Davaya katılmasına karar verilen katılan 12.04.2016 tarihli duruşmada özetle; "...yapılan konuşmalar bana aittir, bizim konuşmalarımızı kaydettiği için ben kendisinden davacı ve şikayetçiyim.." şeklinde beyanda bulunmuştur.

5. Sanık 12.04.2016 tarihli duruşmada özetle; "... Y. benim gıyabımda ...'a onu yaşatmayacağım, onu öldüreceğim şeklinde laflar söylemiş, onunla uğraşacağım komayacağım demiş, bunu bana ... söyledi, daha sonra çınaraltındaki çay bahçesinin orada otururken hakkımda iftiradan dava açılmasın, ...'ta ... ve ...'nin baskısı neticesinde beyanından dönmesin diye kendimi korumaya almak için aramızdaki konuşmayı ses kaydı yaptım, bunu delil elde etmek amacıyla yaptım, bu konuşmanın içeriğinde de özel hayatın gizliliğine ilişkin bir şey yoktur..." şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. İki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmeyeceği ve sınırlı bir dinleyici çevresi dışına çıkmayacağı yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, herhangi bir aracı vasıta olarak kullanmadan, yüz yüze gerçekleştirdikleri, ancak özel bir çaba gösterilerek duyulabilecek, aleni olmayan, söze dayalı, sesli düşünce açıklamalarının, konuşmanın tarafı olmayan kişi veya kişilerce, ilgilisinin rızası olmaksızın, elverişli bir aletle (sesli bir açıklamayı kuvvetlendirerek veya naklederek onu ses alanının dışına çıkartıp doğrudan doğruya algılanabilir hale getirmeye yarayan her türlü düzenekle) dinlenmesi veya akustik olarak tekrar dinlenebilmesi imkanını sağlayan bir aletle kaydedilmesi eylemi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 133 üncü maddesinin birinci fıkrasında;

En az üç veya daha fazla kişinin, yüz yüze gerçekleştirdikleri, aleni olmayan, söze dayalı düşünce aktarımlarının, söyleşinin tarafı olan kişi veya kişilerce, ilgililerinin rızası olmaksızın, bir aletle kaydedilmesi eylemi aynı maddenin ikinci fıkrasında;

Kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verilerin hukuka aykırı olarak ifşa edilmesi eylemi aynı maddenin üçüncü fıkrasında suç olarak düzenlenmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 133 üncü maddesinin ikinci fıkrasında tanımlanan söyleşiden farklı olarak, iki kişi arasında da gerçekleşebilecek olan konuşmada, konuşan tarafların, ikisi arasında geçen sözleri kaydetmesi, aynı maddenin birinci fıkrası kapsamında suç olarak tanımlanmamış olup, koşulları bulunduğu takdirde eylem, aynı Kanun'un 134 üncü maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturabilir.

3. Yukarıdaki açıklamalar ışında sanığın, katılan ile yapmış olduğu yüz yüze konuşmayı kaydetmesine konu eylemin 5237 sayılı Kanun'un 133 üncü maddesi kapsamında suç olarak düzenlenmediği ve içeriği itibariyle de katılanın özel yaşam alanına ilişkin olmaması nedeniyle de aynı Kanun'un 134 üncü maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliğini ihlal suçunu da oluşturmadığı anlaşılmakla sanık hakkında beraat kararı verilmesine hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

3. Yukarıdaki açıklamalar ışında sanığın, katılan ile yapmış olduğu yüz yüze konuşmayı kaydetmesine konu eylemin 5237 sayılı Kanun'un 133 üncü maddesi kapsamında suç olarak düzenlenmediği ve içeriği itibariyle de katılanın özel yaşam alanına ilişkin olmaması nedeniyle de aynı Kanun'un 134 üncü maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliğini ihlal suçunu da oluşturmadığı anlaşılmakla sanık hakkında beraat kararı verilmesine hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2016/152 Esas, 2016/473 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7871, Karar No: 2012/4907, Tarih: 28.05.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/7871 E.  ,  2012/4907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ve ... ile ..., ... ve ... aralarındaki tescil davasının reddine dair Adıyaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.09.2009 gün ve 331/439 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu taşınmaz, tapulama çalışmaları sırasında 766 sayılı Tapulama Kanununun 2. maddesine göre Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğundan bahisle tapulama harici bırakılmıştır.

Mahkemece, davacı tarafa açılan tescil davası reddedilmiş, hüküm, davalı ... vekili tarafından TMK.nun 713/6. maddesine göre 08.09.2009 tarihli tescil istekleri hakkında olumlu veya olumsuz karar verilmemiş olmasından dolayı temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğundan bahisle tespit dışı bırakıldığı hususunda ihtilaf bulunmamaktadır. 24.02.2009 tarihli raporunu mahkemeye sunan jeoloji mühendisi Ali Çetinkaya dava konusu taşınmazın özel mülkiyete konu olabilecek yerlerden olduğunu, dere yatağı niteliğinde olmadığını, taşlık, kayalık, orman ve mera niteliklerini de taşımadığını açıklamış, ziraat mühendisi de aynı şekilde açıklamalarda bulunmuştur. Bu durumda, dava konusu taşınmazın, TMK.nun 715/2. maddesi anlamında, özel mülkiyete konu olacak yerlerden olduğu, yine TMK.nun 999. maddesine göre tapu siciline tescilinin mümkün bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, Hazinenin tescil talebi hakkında olumlu yönde karar verilmesi gerekirken bu konuda karar verilmemiş olması yerinde olmamıştır.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7392, Karar No: 2019/1454, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/7392 E.  ,  2019/1454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.