muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13148, Karar No: 2017/823, Tarih: 01.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13148 E.  ,  2017/823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalı ve bir kısım davalı kayyımı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare, bir kısım davalı ve bir kısım davalı kayyımı vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza ekilebilir net ürün gelirine göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer artırıcı unsurun %40 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre az bedele hükmedilmesi,

2)Kayyım ile temsil edilen davalılar....'nın isminin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi,

3)4646 sayılı Doğalgaz Piyasası Kanununun 12/A maddesi gereğince kullanma hakkının davacı idareye ait olduğu belirtilerek daimi irtifak hakkının hazine adına tescil edilmesi gerektiği gözetilmeden davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

4)Davanın niteliği gereği vekil ile temsil edilen bir kısım davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare, bir kısım davalı ve bir kısım davalı kayyımı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26168, Karar No: 2025/2677, Tarih: 08.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/26168 E.  ,  2025/2677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2340 E., 2018/802 K.

SUÇLAR : Cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarlarına göre 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın şantaj sebebiyle olay yerine gelmeyi kabul eden katılana dokunma, sarılma ve katılanı öpme şeklinde kabul edilen eylemleri nedeniyle cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle, katılanın olay yerine rızası ile geldiğine, sanığın, katılanın talebi üzerine koli bandı almaya gittiğinde katılanın telefonuyla yardım istemediğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, sanığın eyleminin nitelikli cinsel saldırı suçunu oluşturduğuna, cezalandırılması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Başkan Vekili ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.04.2025 tarihinde karar verildi.

(Karşı oy)

KARŞI OY

Sanık ... hakkında mağdure ...'a yönelik nitelikli cinsel saldırı ve hürriyetten yoksun kılma suçlarına ilişkin olarak Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince verilen mahkumiyet ilamının, Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı gibi sanığın beraat etmesi gerektiği düşüncesinde olduğumdan Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen mahkumiyet ilamının onanması yönündeki karara muhalifim.

Şöyle ki;

Sanık ile mağdure sosyal medya hesabı olan facebook üzerinden tanışıp yazışmaya başlayıp bir süre sonra da cinsel içerikli konuşmalar ve karşılıklı olarak birbirlerine cinsel içerikli fotoğraflar göndermelerinden sonra olay günü sanığın temin etmiş olduğu kiralık dairede buluşmuşlardır. Burada yaşanan olaylarla ilgili olarak mağdurenin aşamalarda çelişkili beyanları mevcut olup sanık baştan beri tüm aşamalarda tutarlı savunmada bulunmuştur.

Şöyle ki;

Sanık ile mağdure sosyal medya hesabı olan facebook üzerinden tanışıp yazışmaya başlayıp bir süre sonra da cinsel içerikli konuşmalar ve karşılıklı olarak birbirlerine cinsel içerikli fotoğraflar göndermelerinden sonra olay günü sanığın temin etmiş olduğu kiralık dairede buluşmuşlardır. Burada yaşanan olaylarla ilgili olarak mağdurenin aşamalarda çelişkili beyanları mevcut olup sanık baştan beri tüm aşamalarda tutarlı savunmada bulunmuştur.

Sanık kollukta, sorguda, İlk Derece Mahkemesinde ve duruşma açılarak karar verilen Bölge Adliye Mahkemesindeki savunmasında aynı şekilde beyanda bulunmuştur. Buna göre sanık mağdureyle sosyal medya üzerinden tanışıp, birbirlerine yarı çıplak fotoğraf gönderdiklerini, olay günü de kendisinin temin etmiş olduğu olayın geçmiş olduğu kiralık daireye önce kendisinin gidip daha sonra da mağdurenin o eve geldiğini, burada mağdurenin önce doğum gününü kutladıklarını, cinsel amaçlı olarak birşeyler yaşamak istediklerinden mağdurenin kendisini daha fazla zevk almak amacıyla koli bandı almaya gönderdiğini, bunun için mağdureyi o evde bırakarak koli bandı almak için markete gittiğini, yaklaşık 15-20 dakika geçtikten sonra eve geldiğini, koli bandı aldığını, kapının bu sırada kilitli olmadığını, mağdurenin cep telefonunun da yanında olduğunu, geldikten sonra mağdurenin koli bandıyla kendisini yatağa e ellerini arkadan bağladığını, bu sırada pantolonunun üzerinde olduğunu, pantolonunu indirerek mağdurenin cinsel organını ısırdığını, mağdurenin bu tür şeylerden zevk aldığını düşünerek ses çıkarmadığını, mağdurenin üzerini değiştirmeye gidip tekrar geldiğinde üzerini değiştirmediğini, ellerinin bu sırada yine arkadan bağlı olduğunu, göğüslerinin arasından çıkarmış olduğu biber gazını yüzüne ve gözüne sıktığını, bu sırada çok canının yandığını ayrıca mağdurenin kendi yüzüne ve burnuna yumrukla vurduğunu, tek amacının pencereyi açıp havayla temas etmek olduğunu, kapı açık olduğu için de mağdurenin sandalyeleri devirip kapıdan çıkıp gittiğini, bu kızgınlıkla daha önce kendisine göndermiş olduğu fotoğrafı olay akşamında mağdurenin ablasına göndermiş olduğunu, mağdurenin istemediği hiç bir hareket yapmadığını, cinsel anlamda bir çok konuşmalarının olduğunu, ilk kez o gün görüştüklerini savunmuştur.

Mağdure ise aşamalarda, kollukta, İlk Derece Mahkemesinde ve Bölge Adliye Mahkemesindeki duruşma sırasında farklı beyanlarda bulunmuştur. Buna göre sanık ile ilk defa o gün buluştuklarını, kendisinin doğum gününü kutlamak amacıyla sanığın temin ettiği eve gittiğini, bu evde sanığın rızası dışında vücudunun değişik yerlerine dokunmaya başladığını, kendisinin de sanıktan kurtulmak için "koli bandı al gel benim istediğim şekilde olacak" dediğini, sanığın evden çıktığını, kapıyı kilitlediğini, sanığı cinsel ilişkiye girmek bahanesiyle kandırarak yatağa bağladığını, ondan kurtulmak istediğini, biber gazı sıktığını, sanığın koli bantlarını koparıp kendisine saldırarak cinsel organını ağzına soktuğunu, sanığın cinsel organını ısırdığını, kapıyı açıp oradan ayrıldığını beyan etmiştir.

Mahkemede çelişki üzerine kendisine sorulduğunda, olayların sırasını karıştırmış olabileceğini eylemlerin tamamının gerçekleşmiş olduğunu beyan etmiştir.

Mağdure Mahkemedeki beyanında, sanığı koli bandıyla yatağa bağlayana kadar aralarında ciddi bir tartışma olmadığını, bir arbede olmadığını, sanığın koli bandı almaya gittiği sırada cep telefonunun yanında olduğunu, ailesini, bir arkadaşını veya polisi aramayı düşünemediğini beyan etmiştir.

Mağdureye ait dosya içerisinde bulunan Eskişehir ...Devlet Hastanesi Baştabipliği tarafından düzenlenen genel adli muayene raporuna göre sırt bölgesinde subjektif ağrının tariflendiği lezyon gözlenmediğinin rapor edildiği,

Sanığa ait Eskişehir Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen genel adli muayene raporuna göre burun sırtında hassasiyet ve subjektif ağrı dışında normal fizik muayene bulgularının rapor edildiği,

Suç tarihinde sanık ... 22 yaşında, mağdure Handenur'da 20 yaşında olup reşit kişilerdir.

Mağdure ... 11 kasım 2022 havale tarihli Afyonkarahisar Adliyesi Ön Bürosuna vermiş olduğu dilekçesine göre, sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini belirtmiştir.

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel saldırı suçlarından beraatine karar verilmiş olup. Ankara Bölge Adaliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda, cinsel saldırı ve hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiştir.

Olay yerinde sanık ile mağdurenin bulunduğu, başka görgü tanığının bulunmadığı, sanığın ve mağdurenin beyanlarının genel hatlarıyla birbirleriyle örtüştüğü, mağdurenin aşamalarda verdiği beyanlarında olayın oluş şekli ve sırasında bazı farklılıklar bulunduğu tespit edilmiştir. Buna göre gerek İlk Derece Mahkemesince gerek istinaftaki duruşma sırasında mağdure sanığı koli bandı ile yatağa bağlamıştır. Bu sırada sanığın üzerinde pantolonu ve atleti vardır. Bu şekilde sanığın mağdurenin ağzına cinsel organını sokması mümkün değıildir.

Bu açıklamalara göre;

Bu açıklamalara göre;

Sanık da mağdure de, mağdure tarafından sanığın cinsel organının ısırılması ve sanığın yüzüne mağdure tarafından biber gazı sıkılmasından sonra sanığın koli bantlarından kurtulduğunu belirtmiştir. Yüzüne biber gazı sıkılan sanığın, bu durumdayken mağdurenin ağzına cinsel organını sokması mümkün değildir. Olay sanığın anlattığı şekilde olmuştur. Mağdure ve sanık bahse konu evde buluşmuşlar, doğum günü kutlanmış, cinsel amaçlı olarak mağdurenin talebi üzerine sanık koli bandı almaya gitmiş, bu süreçte mağdure yaklaşık 15-20 dakika bu konutta yalnız kalmış, yanında cep telefonu olmasına rağmen polisi, ailesini veya herhangi bir arkadaşını aramamış, camdan seslenerek yardım istememiştir. Sanığın tutarlı beyanlarına göre bizce de kabul edildiği üzere mağdure kapısı açık olan bu daireden kendi rızasıyla geldiği gibi çıkıp gitmek istememiştir. Sanık tarafından koli bandı alınıp getirildikten sonra, mağdure sanığı yatağa koli bandıyla bağlamıştır. Bu sırada sanığın üzerinde pantolonu olduğu kesindir. Mağdure tarafından bu aşamada sanığa cinsel bazı hareketler yapılmış, pantolon indirilmiş, sanığın da mağdurenin de kabul ettiği şekilde mağdure tarafından sanığın cinsel organı ısırılmıştır. Sonrasında mağdure sanığın yüzüne biber gazı sıkmış, sanık koli bantlarından kurtulmaya çalışırken mağdure de evden ayrılarak gitmiştir. Sanık cinsel organının ısırılması ve yüzüne biber gazı sıkılmasının oluşturduğu kızgınlıkla daha önceden mağdure tarafından sanığa gönderilen fotoğrafı mağdurenin ablasına olay akşamı göndermiş, mağdure de bu fotoğrafın ablasına gönderilmesinden duyduğu kızgınlıkla bir gün sonra sanık hakkında şikayetçi olmuştur.

Olay İlk Derece Mahkemesinin kabulünde olduğu gibi kabul edilmelidir. Bu kabulün hakka, hukuka vicdana daha uygun olduğunu düşünmekteyim.

Buna göre;

Sanığın mağdureye yönelik cinsel saldırı ve hürriyeti kısıtlama suçlarından tüm dosya kapsamına göre cezalandırılmasına yeter savunmasının aksine her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığını düşünmekteyim. Sanığın atılı suçlardan beraatine dair İlk Derece Mahkemesince verilen kararın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. ceza Dairesi tarafından yapılan değerlendirilmesinde esastan reddi kararı verilmesi gerekirken her iki suçtan duruşma açılarak verilen mahkumiyet kararının beraate bozulması görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun mahkumiyet kararının onanması yönündeki düşüncesine muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2019/4140, Karar No: 2020/1211, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/4140 E.  ,  2020/1211 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26962, Karar No: 2018/22672, Tarih: 10.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/26962 E.  ,  2018/22672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 16/06/2011-08/12/2011 ve 15/05/2012-28/10/2013 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının ücret bordrolarında yazılı olan ücretle çalıştığını ve iş akdinin 28/10/2013 tarihi itibari ile sonlandırıldığını, yasal haklarının kendisine ödenmesi için şirkete davet edildiğini ancak davacının gelmediğini, müvekkili işyerinde çalışma sürelerinin 45 saati aşmadığını, bu sürenin aşılması durumunda fazla mesainin ilgilisine ödendiğini, davacının çalıştığı süreler nazara alınarak hak etmiş olduğu yıllık ücretli iznin kendisine kullandırıldığını, taleplerin haklı olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında tazminat ve alacakların belirlenmesine esas ücret miktarı uyuşmazlık konusudur.

Davacı asil dava dilekçesinde, ücret miktarının aylık brüt 1.100,00 TL olduğunu iddia etmiştir. Davacı vekili ise ön inceleme duruşmasında "...müvekkilim dava açarken aylık ücretini brüt 1.100,00-TL olarak belirtmiş ise de müvekkilim parça başı ücretle çalışıyordu ve aylık 2.000,00-TL civarında ortalama net ücret alıyordu. Dava dilekçesindeki bu hususu düzeltiyoruz" diyerek ücretin daha fazla olduğu yönünde iddiayı genişletmiştir.

Davacı vekilinin ücret miktarına ilişkin iddiayı genişletmesi davalı vekilinin kabulü olmadığından HMK 141/1. maddesine aykırıdır.

Bu nedenle hesaplamanın brüt 1.100,00 TL'den yapılması gerekirken hatalı değerlendirme ile brüt 2.797,56 TL'den yapılması isabetsizdir.

3-Fazla çalışma ücretinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Bu nedenle hesaplamanın brüt 1.100,00 TL'den yapılması gerekirken hatalı değerlendirme ile brüt 2.797,56 TL'den yapılması isabetsizdir.

3-Fazla çalışma ücretinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece davacının parça başı ücretle çalıştığı kabul edildiği halde, bilirkişi raporunda fazla mesai ücretinin %50 yerine %150 zamlı ücretten hesaplanmış olması ve mahkemenin bilirkişi raporundaki hatayı karineye dayalı makul indirimi yüksek tutarak telafi etmeye çalışması yasaya aykırıdır.

4-Dosyadaki davacı imzalı ve işveren onaylı ücretsiz izin talep dilekçelerine göre, davacı çalıştığı süre boyunca toplam 122 gün ücretsiz izin kullanmış olup, mahkemece ücretsiz izin belgeleri eksik değerlendirilerek 45 gün ücretsiz izin kullanıldığı kabulüyle hesaplama yapılması hatalıdır.

5-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK.nın 297/2. Maddesine aykırı olup infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10/12/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29380, Karar No: 2014/19861, Tarih: 26.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/29380 E.  ,  2014/19861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/113679

MAHKEMESİ : Kayseri 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2013

NUMARASI : 2012/1123 (E) ve 2013/194 (K)

SUÇ : Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun A. B. Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde kaldığı, suç tarihinde merkezden kaçmak amacıyla aseton dökerek yatağını ateşe verdiği, olay nedeniyle yatak, ahşap dolap ve bazanın yandığı, olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen raporda işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğunun

belirtilmesi, sosyal inceleme raporu, suça sürüklenen çocuğun savunması ve tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi uyarınca gerçekleşen eylemlerin en ağırı olan kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde ayrıca genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi,

2- 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152/2-son maddesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde arttırım miktarının öngörüldüğü bölümde yer alan, “verilecek ceza iki katına kadar artırılır” cümlesindeki “iki katına” ibaresinin çıkartılarak yerine “bir katına” ibaresinin eklenmiş olması karşısında ve mahkumiyet kararındaki arttırım oranı da dikkate alınarak, söz konusu yasa değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.