muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/16650, Karar No: 2009/9922, Tarih: 15.06.2009

... Kadastro ve Tapu Sicil Müdürlüklerine gönderdiği yazılarda 31.07.1989 tarihli tutanakta yapılan işlemin olduğunu açıklayarak bu Müdürlükleri de yanıltmış ve özel orman parsellerinin tapuya tescilini sağlamıştır. Yukarıda anlatıldığı gibi 31.07.1989 tarihli tutanak orman kadastro komisyonu tarafından düzenlenmemiş, Valilik onayına sunulmamış, komisyona işe başlama emrinde böyle bir tutanak düzenlenmesi için yetki ve görev de verilmemiştir. Komisyon bu yerde 14.06.1989 tarihli (5) nolu “İşi Bitirme Tutanağı” düzenlenmesinden sonra yürürlükteki yasa ve yönetmeliklere aykırı olarak ve yönetmeliğin 60. maddesine yanlış anlam verilerek düzenlenmiştir. Gerek arazi ve gerekse orman kadastro komisyonlarının yaptıkları tüm işlemler askı ilanına çıkartılıp itiraz edilmemesi halinde kesinleştirir. Sözü edilen 31.07.1989 tarihli tutanak ilan edilmemiş, bütün yazışmalarda böyle bir tutanağın düzenlendiği gizlenmiştir. Kaynağını yasalardan almayan işlemler yok hükmünde olduğundan 31.07.1989 tarihli tutanak esas alınarak yapılan tescil geçerli bir nedene dayanmamaktadır. M.Y.’nın 1025 maddesi gereğince “yolsuz tescil” niteliğinde olduğundan iptal edilmesi gerektiği gibi dava konusu 241 sayılı parsel hariç diğer özel orman parselleri 1942 yılı orman kadastro sınırları içindedir. Bir an için 1944 tarihli kararla iptal edildiği düşünülse bile, 4785 Sayılı Yasa ile 5658 Sayılı Yasaların yürürlüğe girmesinden sonra tapu malikinin iade istemi ret edilip avukatına 09.12,1950 tarihinde tebliğ edilmesi ve idari yargıda dava açılmaması nedeniyle 1942 yılı orman kadastro sınırı aynen geçerlilik kazandığından ve 1977 ve 1984 yıllarında yapılan işlemler de dava konusu parseller orman sınırı içinde gösterilerek ilan edilmesine karşın süresinde dava açılmadığından ve 241 sayılı parsel 1984 yılında ilk olarak orman sınırları içine alınıp kesinleştiğinden ve hiçbir merci ve makamın kesinleşen orman sınırlarını değiştirmesi mümkün olmadığından 31.07.1989 tarihli tutanakla yapılan işlem “özel orman kadastro” işlemi olduğu bir an için kabul edilse dahi 3402 Sayılı Yasanın 22/1. maddesi gereğince ikinci kadastro olacağından bütün sonuçlarıyla hükümsüzdür ve yine yolsuz sicilde ismi yazılı kişilere mülkiyet hakkı kazandırmaz. TMY’nın 1026 maddesi gereğince hiçbir süreye bağlı kalmadan iptali gerekir. Yukarıda açıklandığı gibi mahkemenin vereceği iptal kararı, tescilin yolsuz olduğunu, mülkiyet hakkının baştan beri doğmadığını belirleyen ve mevcut durumu saptayıp hukuksallaştıran açıklayıcı başka bir anlatımla, yolsuz sicilin oluşturulduğu günden itibaren mülkiyet hakkının doğmadığını belirleyen ve bu tür kayıtlarda TMY’nın 1023. maddesindeki “iyi niyetle edinme” kuralının uygulanamayacağını belirleyen bir karar olacaktır.

35) Yürürlükteki yasalarımızda tapu sicillerinin nasıl oluşturulacağı, tapuya tescil işlemlerinin nasıl yapılacağı gösterilmiştir. Bu hükümlere göre;

a) Genel arazi kadastro sonucu düzenlenen Kadastro Tesbit Tutanakları 30 gün askı ilanına çıkartılması ve askı ilanına karşı süresinde dava açılmayarak kesinleşmesi halinde iktisap nedeni “”kadastro” olduğu belirtilerek, ya da dava açılmışsa bu konuda verilecek mahkeme kararının kesinleşmesi ile iktisap nedeni “hükmen” yazılarak tapu sicil kayıtları oluşturulur. (3402 Sayılı Yasa mad. 11 ve 12). 3116 ya da 6831 Sayılı Yasalar gereğince yapılan orman kadastrosuna karşı hak sahibi gerçek ya da tüzel kişilerin açtıkları orman kadastrosuna itiraz davalarının kabul edilmesi halinde mahkeme “dava konusu taşınmaz orman sayılmayan yerlerden olduğundan orman kadastro sınırı dışına çıkartılmasına” şeklinde karar verecektir. Bu kararın kesinleşmesinden sonra yönetmeliğin 60. maddesi gereğince orman kadastro haritalarında düzeltme yapılacak ve mahkeme kararı ile orman sayılmayan yerin haritası yapılıp kesinleşen orman bölümünden çıkartılarak kalan bölüm 6831 Sayılı Yasanın 11/4. maddesi gereğince Hazine adına orman niteliğiyle tescil edilecektir. Ancak, hemen belirtmek gerekir ki; Bu mahkeme kararı ile orman olmadığı belirlenen taşınmaz davacı kişi adına tescil edilemeyecektir. Tapu siciline kayıtlı olmayan yer özel orman olamayacağından, işlem tarihinde yürürlükte bulunan Orman Yasasında ve 1986 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinde “Özel Ormanların” kişiler adına tescil edileceğine ilişkin hiçbir hüküm bulunmamaktadır. Orman sayılmayan yer olması nedeniyle mahkeme kararı ile orman sınırı dışına çıkartılan yer hakkında hak sahibinin M.Y.’nın (EMY. 639) maddesi gereğince Hazine ve ilgili kamu tüzel kişisine husumet yönelterek açacağı tescil davasının mahkemece kabul edilip kararın kesinleşmesi halinde kişi adına tapu sicili oluşturulabilecektir.

b) 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince yapılan orman kadastrosuna aynı Yasanın 11/1. maddesi gereğince altı aylık ilan süresi içinde dava açılmaması ya da dava açılmışsa bu davanın ret edilip kesinleşmesiyle yapılan orman kadastro işlemi kesinleşeceğinden, iktisap nedeni “orman kadastrosu” olduğu belirtilerek aynı maddenin 4. fıkrası gereğince, sınırları belirlenen taşınmazın Devlet Ormanı niteliğiyle Hazine adına tapuya tescil edilecektir.

c) Kadastro yapılmayan yerler ile kadastro yapılmış olduğu halde tesbit ve tescil harici bırakılan yerler hakkında hak sahiplerinin Hazine ve ilgili kamu tüzelkişiliği aleyhine M.Y. 713 (E.M.Y. 639) maddesi gereğince açılan tescil kararlarının kesinleşmesi sonucu sicil oluşturulacaktır.

d) Sadece Hazineye ait taşınmazların Maliye Bakanlığı tarafından yayınlanan genelge hükümlerine uyularak yapılan idari tahkikat ve buna göre düzenlenecek kroki esas alınarak Hazine adına sicil oluşturulması mümkündür.

d) Sadece Hazineye ait taşınmazların Maliye Bakanlığı tarafından yayınlanan genelge hükümlerine uyularak yapılan idari tahkikat ve buna göre düzenlenecek kroki esas alınarak Hazine adına sicil oluşturulması mümkündür.

Sayılan bu haller dışında tapu kütüğüne yapılan tescil işlemlerinin tümü yolsuz tescil niteliğinde olup, sahibine hiçbir zaman mülkiyet hakkı kazandırmayacağından, ilgilisi tarafından açılacak dava sonucunda her zaman iptal edilebileceği (T.M.Y. md.1025).

Dava dilekçesinin genel anlamından davacı Hazinenin yok hükmünde olan bir işlem sonucu köy, cins, sınır ve miktar olarak dava konusu taşınmazlara uymayan ve toplam yüzölçümü 968.739 m2...in payının karşılığı 453.990 m2 olan 18 adet tapu kaydına dayanılarak. 8.440.355 m2 yüzölçümlü 10 adet özel orman parselinin yolsuz olarak kadastrosu ve aplikasyonu kesinleşen, ... Devlet Ormanı içinde “yolsuz ve kayıt miktar fazlası olarak” oluşturulduğunu ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına tescilini istediği anlaşılmaktadır. Özel orman parselleri hakkında oluşturulan sicil kaydı, yukarıda açıklanan nedenlerle yok hükmünde olan bir işlemle “yolsuz olarak” oluşturulduğundan davacı Hazinenin davasının kabulüne ve daya konu özel orman parsellerinin tapu kayıtlarının iptaline ve bitişiğindeki kadastrosu kesinleşerek Hazine adına tecsil edilmiş orman parselleri ile birleştirilerek Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 500.00.-TL vetalet ücretinin davalı T. Garanti Bankası A.Ş.'den alınarak davacı Hazineye verilmesine 15/06/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/12687, Karar No: 2004/2411, Tarih: 02.03.2004

13. Hukuk Dairesi 2003/12687 E., 2004/2411 K.

**13. Hukuk Dairesi 2003/12687 E., 2004/2411 K.**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 61 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı, Ş. Lisesinde müdür yardımcısı olarak görevini icra eden davalının Norm Kadro Yönetmeliği hükümleri uyarınca idarecilik görevinden alınıp, öğretmen olarak atandığını, davalının idare Mahkemesine dava açıp, yürütmeyi durdurma kararı aldığını, bunun üzerine davalının fiilen müdür yardımcısı olarak görev yapmadığı dönemin maaş farklarının da kendisine ödendiğini, daha sonra davalının idare Mahkemesine açtığı davanın Danıştay'ın bozması üzerine reddedildiğini, hükmün kesinleştiğini, böylece davalının idarecilik görevinde bulunmadığı dönemde idarecilikten dolayı maaş farkı almasının onu sebepsiz olarak zenginleştirdiğini ileri sürerek fazladan ödenen 884.980.000 TL.'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, idare Mahkemesinin ilk kararına göre ödenen özlük haklarının sonradan istenemeyeceği gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalının Ankara Beşinci idare Mahkemesinde açtığı idari işlemin iptali ve parasal haklarının iadesine ilişkin dava, Danıştay Beşinci Dairesinin bozması üzerine aynı mahkemenin 2001/1484 esas ve 2001/1662 karar sayılı ilamı ile reddedilmiş ve hüküm kesinleşmiştir, idare Mahkemesince Danıştay bozmasına uyularak davanın reddine karar verildiğine ve verilen bu kararında kesinleşmiş olmasına göre idare Mahkemesinin Danıştay bozma kararından önce verdiği davalının mahrum kaldığı maddi hakların iadesine ilişkin ilk kararının hukuki neticeleri sona ermiş olacağından davalının fiilen idarecilik görevinde bulunmadığı dönem için aldığı ücret farklarını sebepsiz zenginleşme kuralları gereğince iade etmesi zorunludur. Mahkemenin bu hususu göz ardı ederek yazılı gerekçe ile davayı reddetmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Sonuç : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına (BOZULMASINA), 2.3.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17041, Karar No: 2007/19738, Tarih: 30.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17041 E.  ,  2007/19738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10. YTL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,  30/10/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6401, Karar No: 2010/8302, Tarih: 22.12.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/6401 E.  ,  2010/8302 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/247968

Karısı ...'ı öldürmeye teşebbüsten sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29/12/2008 ... ve 374/445 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafi tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanığın, bıçakla mağdurun kafa,yüz,sol uyluk,sağ el ve sol popliteal bölgelerine vurarak, büyük damar ve sinir yaralanmasına,organlardan birinin işlevini yitirmesine ve yüzde ... ize, torakal bölgede künt travmatik lezyona ve sol pnömotoraksa neden olup ... tehlike yarattığı olayda; 5237 sayılı TCK nun 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 13-20 yıl aralığında üst sınırdan ceza tayin edilmesi gerekirken, 15 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin sübuta, suç vasfına, tahrik olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), sanığa verilen cezanın miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak tahliye talebinin reddine, 22/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3668, Karar No: 2014/13121, Tarih: 27.11.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/3668 E.  ,  2014/13121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2014/106384

Mahkeme : ADANA 7. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 11.12.2013 - 2013/82 esas ve 2013/225 karar

Suç : Suç işlemek için kurulmuş örgüt faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde imal etme

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazları ile sanık müdafiinin duruşmadaki sözlü savunmalarının reddine, ancak;

Sanığın Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.01.2011 tarih ve 2007/62 esas sayılı kararı ile 25.12.2005 tarihinde işlediği iddia olunan "Suç işlemek için örgüt kurma" suçundan beraatine karar verilip kesinleştiği, kesin hükmün otoritesi nedeniyle hakkında uyuşturucu madde imal etme suçundan hüküm kurulurken ayrıca "suç işlemek için kurulmuş örgüt faaliyeti çerçevesinde işlediği" gerekçesi ile TCK'nın 188. maddesinin 5. fıkrası uyarınca cezasının artırılamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafilerinin temyiz itirazları ile sanık müdafiinin duruşmadaki sözlü savunmaları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, Üye .. ile Üye .'in karşı oyu ve oyçokluğuyla; tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması ve tutuklama tarihine göre sanık hakkındaki salıverilme isteğinin reddine, 27.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI: 27.11.2014 tarihinde saat 13.30'da verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı M. B.nin katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık

M.. Ö.. müdafii Avukat M. L. G.'nün yokluğunda 27.11.2014 tarihinde yöntemine uygun biçimde, açık olarak okunup anlatıldı.

K A R Ş I O Y :

TEFHİM TUTANAĞI: 27.11.2014 tarihinde saat 13.30'da verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı M. B.nin katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık

M.. Ö.. müdafii Avukat M. L. G.'nün yokluğunda 27.11.2014 tarihinde yöntemine uygun biçimde, açık olarak okunup anlatıldı.

K A R Ş I O Y :

Sanık M.. Ö.. hakkında, "suç işlemek amacıyla örgüt kurma" ve "örgüt faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde imal etme" suçlarından cezalandırılması için CMK'nın 250.maddesine göre yetkili Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesine açılan davada mahkemece 2007/62 esas sayı ve 27.01.2011 tarihli kararıyla " suç işlemek amacıyla örgüt kurma " suçundan beraat, " örgüt faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde imal etme" suçundan da tefrik ve sonrasında görevsizlik kararı verilmiş, dosyanın gönderildiği genel yetkili Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin de karşı görevsizlik kararı vermesi üzerine Yargıtay 5. Ceza Dairesince Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin görevli olduğu belirtilmiş, bu Mahkemece yapılan yargılama sonunda sanığın atılı suçu "örgüt faliyeti çerçevesinde işlediği" kabul edilerek TCK'nın 188. maddesinin 1. ve 5. fıkraları uyarınca mahkûmiyetine karar verilmiş, bu karar Daire çoğunluğu tarafından özetle; " ... sanığın, suç işlemek için örgüt kurma suçundan beraatine karar verilip kesinleştiği, kesinleşmiş hükmün otoritesi nedeniyle hakkında uyuşturucu madde imal etme suçundan hüküm kurulurken ayrıca " suç işlemek için kurulmuş örgüt faaliyeti çerçevesinde işlediği " gerekçesiyle TCK'nın 188. maddesinin 5. fıkrası uyarınca cezasının artırılamayacağı " nedenine dayalı olarak bozma kararı verilmiştir.

Esasen, somut olayda, ticari amaçla uyuşturucu madde imal etme suçunun örgüt faaliyeti kapsamında işlendiği sabittir. Bu konuda daire çoğunluğu ile aramızda görüş ayrılığı yoktur. Hatta, sanık ile birlikte atılı suçu gerçekleştiren diğer dört sanık ( M. N. Y., Ş.Y., V. Y., B.B. ) hakkında, örgüt ve örgüt faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde imal etme suçundan verilen mahkûmiyet kararlarının oybirliğiyle onamasına karar verilmiş olduğundan “örgütün varlığı” hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Kaçak olan sanık M.. Ö.. hakkında, tefrik kararı verilmek zorunda kalınmış, yakalanmasından sonra bu dosyada yapılan yargılaması sonunda tesis edilen mahkûmiyet hükmü, ancak şu anda inceleme konusu yapılmaktadır.

Daire çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık; TCK'nın 220/1.maddesinde düzenlenen "suç işlemek amacıyla örgüt kurma" suçundan verilen usül ve yasaya aykırı olduğu Dairemiz çoğunluğu tarafından da kabul edilen ve temyiz edilmeksizin kesinleşen beraat kararından yararlanan sanık hakkında, ayrı bir düzenleme olup unsurları da farklı olan TCK'nın 188. maddesinin 5. fıkrasının uygulanıp uygulanamayacağı ya da sanığın ikinci bir atifetten yararlanıp yararlanamayacağına ilişkindir.

Daire çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık; TCK'nın 220/1.maddesinde düzenlenen "suç işlemek amacıyla örgüt kurma" suçundan verilen usül ve yasaya aykırı olduğu Dairemiz çoğunluğu tarafından da kabul edilen ve temyiz edilmeksizin kesinleşen beraat kararından yararlanan sanık hakkında, ayrı bir düzenleme olup unsurları da farklı olan TCK'nın 188. maddesinin 5. fıkrasının uygulanıp uygulanamayacağı ya da sanığın ikinci bir atifetten yararlanıp yararlanamayacağına ilişkindir.

Uyuşmazlığın temelinde, öncelikle, TCK'nın 188/5. maddesinin UYGULANMA KOŞULLARI nedir ? Sorusunun cevabı yatmaktadır. Kanaatimizce, bu maddenin uygulanma şartları arasında, “TCK'nın 220. maddesi ile mahkûm olma” şartı bulunmamaktadır. Şöyle ki; konunun açıklığa kavuşması açısından her iki suçun unsurları, yasa maddelerindeki lafız ve gerekçeler, suçlar arasındaki bağlantı ve birbirlerini etkileme durumlarının ele alınıp değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

Buna göre;

1- SUÇLARIN UNSURLARI değerlendirildiğinde; CMK'nın 170/4 ve 225/1. maddelerinde yer alan, “ İddianamede, yüklenen suçu oluşturan olaylar, mevcut delillerle ilişkilendirilerek anlatılır.", “ Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilir. ” ifadeleri dikkate alındığında; eylemler ve bu eylemlerin karşılığı olan ceza maddelerinin ayrı ayrı ele alınıp irdelenmesi gerektiği anlaşılmaktadır. TCK'nın 220. ve 188. maddelerindeki suçlara vücut veren unsurlar farklı olup, birbirinden bağımsız nitelikte ve biri diğerini etkilemeyecek biçimde düzenleme yapılmıştır.

2- MADDE LAFZI VE GEREKÇESİ incelendiğinde; Suçların yaptırımı olarak düzenlenen Türk Ceza Kanunu maddelerinin uygulanması sırasında, Yasa koyucunun iradesi ve amacına bağlı kalınmalıdır. Bu husus, başta Yargıtay olmak üzere yargı mekanizmasındaki erklerin görevlerini ifa ederken dikkat etmeleri gereken en önemli noktadır. TCK'nın 188/5. maddesinin lafzı, “ Uyuşturucu madde imal suçunun, suç işlemek için teşkil edilmiş bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi hâlinde, verilecek ceza yarı oranında artırılır.” şeklindedir. Madde gerekçesinde ise, ''..dikkat edilmelidir ki, bu durumda suç işlemek amacına yönelik örgüt teşkil etmekten, kurulmuş örgütü yönetmekten, bu örgüte üye olmaktan dolayı ayrıca cezaya hükmedilmelidir '' açıklaması yer almaktadır. Bütün bu veriler ışığında, TCK'nın 188/5. maddesinin uygulanabilmesi için “TCK'nın 220. maddesi ile mahkumiyet şartı” aranmayacağı aşikardır. Böylece, sanığın, “bu suçu örgüt faaliyeti çerçevesinde” işlediğinin tespiti halinde cezasının 188/5. maddesiyle artırılacağı sonucuna varılmaktadır.

3- DAVANIN DİĞER DAVAYA ETKİSİ yönünden değerlendirildiğinde; TCK'nın 220. maddesindeki suçla ilgili açılan dava sonucunda verilen beraat kararı, aynı yasanın 188/5. maddesinin uygulamasında kriter olarak esas alınamaz, ancak; TCK'nın 188/5. maddesinin gerekçesinde, “TCK'nın 188/5. maddesinin tatbik edilmesi durumunda, ayrıca aynı Yasanın 220. maddesi ile de ceza verileceği” belirtilmiş olduğundan, TCK'nın 188. maddesiyle ilgili açılan davada verilen mahkûmiyet kararının aynı Yasanın 220. maddesiyle ilgili açılan davayı doğrudan etkileyeceği anlaşılmaktadır. Buna göre, uyuşturucu madde imal etme suçunun, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenip işlenmediği araştırılıp, işlenmiş ise sanığın (örgütün kurucusu ,yöneticisi veya üyesi olması halinde ) ayrıca örgüt üyeliğinden cezalandırılmasında zorunluluk bulunmaktadır.

4- ARAÇ VE AMAÇ SUÇ yönüyle ele alındığında; Uyuşturucu madde ticareti yapmak “amaç suç”, bu suçun örgütlü olarak işlenmesi ise “araç suç” şeklinde tanımlanmaktadır. “ Araç suçun ” sübutu, bu suça ilişkin açılan davada tartışılması gerektiği gibi, “ amaç suç ” bakımından açılan davada da ayrıca tartışılması gerekir. “Araç suçun” temyiz denetiminden geçmeksizin kesinleşen beraat hükmüyle sonuçlandırılmasının sağladığı kesin hüküm otoritesi, “ araç suça ” ilişkin olarak yeniden dava açılmasına engel olur, ancak; amaç suç olan uyuşturucu madde ticareti suçundan açılan davada suçun “ örgüt faaliyeti çerçevesinde ” işlenmesi olgusu ile ilgili sübuta etki edemez. Zira, beraat kararı uyuşturucu madde imal etme suçu yönünden kesin hüküm olarak kabül edilemez. Uyuşturucu madde imal etme davasında, mevcut örgüte dair delillerin varlığı ve değerlendirilmesini engelleyemez. Aksi bir düşünce, delillerin karartılması ve görmezden gelinmesi manasına gelir.