muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3440, Karar No: 2022/981, Tarih: 23.02.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/3440 E.  ,  2022/981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Asıl ve birleşen davalar arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptâli ve tescil ile alacak istemine ilişkin olup; mahkemece, asıl davada tapu iptal tescil talebinin reddi ile 12 numaralı bağımsız bölümle ilgili olarak 130.000,00 TL tazminatın davalı ...'dan, 23.462,00 TL kira alacağı ile 8, 17, 20 numaralı bağımsız bölümlerle ilgili olarak 390.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ...' dan alınarak davacılara verilmesine, birleşen davanın ise reddine dair verilen 07.06.2018 tarihli karar, davalı ... vekili tarafından adli yardım isteminde bulunulmak suretiyle temyiz edilmiştir.

Davalı ... vekilinin adli yardım talebi kanun yoluna başvuru sırasında istenildiğinden 6100 sayılı HMK'nın 336/3. maddesi uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı HMK'nın 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddeleri göre adli yardımın şartları "ödeme gücünden yoksun olma" ve "talebin açıkca dayanaktan yoksun olmaması"dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (madde 334/1). Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (madde 336/2). Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Somut olay incelendiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalı ... vekilince davalının temyiz harcını ödeme gücünden yoksun olduğu ve adli yardım koşullarının oluştuğunu kanıtlayacak herhangi bir delil sunmadığı, davalı ... avukat olup ödeme gücünden yoksun olma koşulunun gerçekleşmemiş olması sebebiyle adli yardım isteminin kabulü mümkün görülmemiş, reddi gerekmiştir.

6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nın 434/III. maddesinde temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödeneceği, bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek 7 günlük kesin süre içinde tamamlanması gerektiği, aksi halde temyizden vazgeçmeşi sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirileceği, verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verileceği düzenlenmiştir. Adli yardım talebinin reddine dair Yargıtay kararının kesinleşmesi halinde davalı ...’un temyiz itirazlarının incelenebilmesi için HUMK'nın 434/III. maddesine göre işlem yapılarak temyiz ve harçlarının tamamlatılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ...’un adli yardım talebinin reddine, kararın davalı ... vekiline tebliğine, HMK'nın 6459 sayılı Yasayla değişik 337/2 maddesi uyarınca bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edilebileceğine, itiraz dilekçesi verilmesi halinde, dosyanın HMK'nın 6459 sayılı Yasayla değişik 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli Yargıtay 7. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmek üzere Başkanlığımıza gönderilmesi, kararın kesinleşmesi halinde temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması için 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken aynı yasanın 344. maddesi uyarınca işlem yapılmasına, gerekli işlemler tamamlandıktan sonra dairemize gönderilmesi için dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27.Hukuk Dairesine GERİ ÇEVİRİLMESİNE, 23.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3113, Karar No: 2011/1405, Tarih: 10.03.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/3113 E.  ,  2011/1405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmiş ve isteğin süresinde olduğu anlaşılmış ise de HUMK 438/1.maddesinde öngörülen duruşma istenebilecek hallerle ilgili olmadığından duruşma isteminin reddine, dosyanın duruşmasız olarak incelenmesine karar verildi. Dosya incelendi. Gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve soruşturma, toplanan deliller hüküm vermeye yeterli olmadığı gibi varılan sonuç da davanın niteliğine ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

Davacılar, miras bırakan ... ...’ın 15.07.2007 tarihinde davalı ile evliyken vefat ettiğini, bu evliliğin mutlak butlan sebebi ile mahkemece iptal edildiğini ileri sürerek, davalı tarafından alınan mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesini istemişlerdir.

Davalı, miras bırakan ile evli iken ölümün gerçekleştiğini T.M.K 156 maddesine göre, batıl bir evliliğin ancak hakimin kararıyla sona ereceğini, mutlak butlan halinde bile evlenme, hakimin kararına kadar geçerli bir evliliğin bütün sonuçlarını doğuracağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, T.M.K'nın 156.maddesi uyarınca, davalının mirasçılık sıfatının bulunduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinde; miras bırakan ... ... ile davalının 30.12.2004 tarihinde evlendikleri, davacılar tarafından 03.01.2005 tarihinde Mardin Asliye Hukuk Mahkemesine evliliğin mutlak butlan sebebine dayalı iptal davasının açıldığı, mahkemece 31.05.2007 tarihinde evliliğin iptaline karar verildiği, dosya temyiz aşamasında iken 15.07.2007 tarihinde miras bırakanın vefat ettiği, mirasçılar tarafından davaya devam edileceğine dair müracaat üzerine Yargıtay 2.H.D. tarafından yerel mahkemenin kararının onandığı ve 17.04.2009 tarihinde kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanunu’nun 159. maddesinde evlenmenin butlanını dava etme hakkının mirasçılara geçmeyeceği, ancak, mirasçıların açılmış bir davayı sürdürebilecekleri, dava sonucunda evlenme sırasında iyi niyetli olmadığı anlaşılan sağ kalan eşin, yasal mirasçı olamayacağı belirtilmiştir. Bu yasal düzenleme uyarınca, miras bırakanın sağlığında evlenmenin iptali davası açıldığı, ölümü üzerine de mirasçıları tarafından davaya devam edildiğinin anlaşılmasına göre, davacı eşin evlenmenin sırasında iyi niyetli olup olmadığının saptanması gerekir. Davanın bu niteliği göz ardı edilerek eksik araştırma ve soruşturma ile hüküm verilmiştir.

O halde mahkemece öncelikle evlenme sırasında davalının iyi niyetli olup olmadığının tespit edilmesi bakımından delillerin değerlendirilip tartışılması ve gerekirse bu konuda ihtisas sahibi bilirkişiden rapor aldırılarak sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekir.

O halde mahkemece öncelikle evlenme sırasında davalının iyi niyetli olup olmadığının tespit edilmesi bakımından delillerin değerlendirilip tartışılması ve gerekirse bu konuda ihtisas sahibi bilirkişiden rapor aldırılarak sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekir.

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın, eksik araştırma ve soruşturma ile ve deliller tam olarak toplanmadan hüküm kurulması isabetsiz, davacıların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen 91.05 TL temyiz harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, 10.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7788, Karar No: 2014/9248, Tarih: 10.07.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/7788 E.  ,  2014/9248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2013/306-2014/164

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması tahliye istemine ilişkin olup, mahkemece itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında takibe dayanak yapılan 01.01.2008 başlangıç tarihli sözlü kira sözleşmesi konusunda tarafları arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.Davacı bu kira sözleşmesine dayanarak 19/04/2013 tarihte tahliye talepli başlattığı icra takibi ile ödenmeyen 2011 yılı Ocak ayı ila 2013 yılı Nisan ayları ödenmeyen 9.100 TL kira bedelini istemiştir.Ödeme emri davalıya 30/04/2013 tarihinde tebliğ edilmiş davalı yasal süresinde itiraz etmiştir.Kiralanan takip tarihinden sonra yargılama sırasında 26/12/2013 tarihinde satılmıştır.Satımla birlikte kiralayan ve malik sıfatı sona ereceğinden önceki malik tahliye isteminde bulunamaz.Bu nedenle tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan davacı yapmış olduğu icra takibi ile takibe konu aylar kirasının ödenmesini istemiş davalı ise takibe konu aylar kirasını ödediğini belirterek savunmada bulunmuştur.Bankadan getirtilen hesap özetinde davalı tarafından ödemelerin yapıldığı gözükmekte ise de bunların hangi ay kirası olduğu belli değildir.Yapılan ödemelerde ay belirtilmediğinden alacaklı TBK 101. maddesi gereğince vadesi gelmiş ve ödenmemiş olan istediği ay kirasına sayabilir.Davacı ödemelerin önceki dönem kira bedellerine ait olduğunu iddia etmiş davalı ise ödemelerin takibe konu aylar kirası olduğunu kanıtlayamamıştır.Bu nedenle itirazın tamamı üzerinden kaldırılması gerekirker yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine,09/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11627, Karar No: 2022/14192, Tarih: 29.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/11627 E.  ,  2022/14192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : HATAY 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

1- Dosya kapsamında Hatay Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü iken Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde olduğu anlaşılan ve duruşma günü tebliğ edilemeyen sanığın adresine “davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelinmemesi veya bozmaya karşı beyanlarının bildirilmemesi halinde yokluğunda davanın bitirileceği” ihtarlı bozma ilamının bir örneğini, duruşma gün ve saatini içerir davetiye çıkarılması gerekirken, bu usuli işlemler yerine getirilmeden, sanık müdafiinin beyanı ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- Hükme esas alınan ve dosya içinde bulunan iletişimin tespiti tutanaklarının, sanığa okunarak diyeceklerinin sorulması, iletişim tespit tutanaklarında geçen görüşmelerin kendisine ait olmadığını söylemesi durumunda ses örneği alınarak telefon konuşmalarının sanığa ait olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi veya uzman bir kurum ya da kuruluşa ses analizi yaptırılarak rapor alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanık hakkında hükme esas alınan 19/10/2010 ve 01/11/2010 tarihli eylemlerde ele geçirilen maddelere ilişkin Adli Tıp Kurumu veya uzman bir kurumdan alınmış ekspertiz raporlarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığından, bu maddelerin "uyuşturucu madde niteliğini taşıyıp taşımadığına" ilişkin uzmanlık raporlarının aslı ya da onaylı örneklerinin dosya arasına alınması ve duruşmada okunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 29.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6715, Karar No: 2021/1158, Tarih: 09.03.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/6715 E.  ,  2021/1158 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik yapmak

Hüküm : Sanık ... beraat,

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında TCK'nın 241/1, 43/1, 62/1, 50/1-a, 52/2 ve 4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İncelemenin başvurularının kapsamına göre sanıklar müdafiinin müvekkilleri ..., ..., ... haklarında verilen mahkumiyet hükümlerine, katılan Hazine vekilinin sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne, sanık ... müdafiinin ise sadece vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 01/01/2011 yerine 2012 yılı olarak yanlış yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

1-Sanıklar ... ve ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanıklara ihtarına karar verilmiş ise de, bu hususun ve TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı iptal Kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

21/07/2004 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasa'nın 3/B maddesi ile değişik CMUK'nın 305/1. maddesi uyarınca 2000 YTL'ye kadar mahkumiyete dair kararlar kesin nitelikte olduğu, buna göre sanık ...’ya 5237 sayılı TCK'nın 251/2. maddesine göre tayin olunan 1.800 YTL'den ibaret cezanın tür ve miktarına göre

./..

kesin nitelikte olup tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu cihet yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümde "Sanık ...'nın adli sicil kaydına geçen Tarsus Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2007/215 esas 2007/342 karar ve 15/09/2008 kesinleşme tarihli ilamı ile hakkında hapis cezasından çevrilme adli para cezası ile cezalandırıldığı göz önünde bulundurularak TCK'nın 58/6 maddesi gereğince sanığa verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, ayrıca, mükerrir sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" kısmın hükümden çıkartılarak diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlerin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... hakkında tefecilik suçundan beraat kararı verilmiş ise de; müşteki Abdullah'ın soruşturma aşamasında alınan beyanında kendisinin borç parayı ve faiz anlaşmasını yaptığı şahsın ... olduğu, senedi düzenleyen kişinin ..., senedi icraya koyanın ise Beykan olduğunu ifade ettiği gözetilmeden sanık ...'in atılı suçtan mahkumiyeti yerine dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Sanık ...'nun yalnızca ...'e borç para verdiği, Hüseyin'in soruşturma ve kovuşturma aşamasında sanıktan borç para almadığı, yalnızca gübre ve tohum aldığını ifade etmesi karşısında sanığın her iki şahsa da borç para verdiğinin kabulü ile sanık ... hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması,

Kabule göre de,

1-28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa'nın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi,

2-Anayasa Mahkemesinin iptal kararı doğrultusunda TCK 53. maddesinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesinde yer alan "Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir." biçimindeki düzenleme nazara alınarak, kendisini vekille temsil ettiren ve beraatine karar verilen sanık ... lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafii ve katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 09/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14939, Karar No: 2012/16559, Tarih: 18.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/14939 E.  ,  2012/16559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/06/2010 tarih ve 2009/301-2010/121sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 16/10/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ....ile davalı ... San ve Tic. A.Ş. vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ETİ SLİM + Hitit Güneşi şeklinden oluşan 5 ve 30. sınıftaki bisküvi, çikolata, sarılı şekerler, çiklet, gofret, çocuk maması ve kraker emtialarını içeren 1990/118806 ve ETİ ÇİKOLATA KEYFİ SLİMS ibareli 2008/30579 sayılı markaların sahibi olduğunu, davalının 23.11.2007 tarihinde gerçekleştirdiği “ÜLKER SLİMLİFE” ibareli 29, 30 ve 32. sınıf ürünleri içeren 2007/62470 kod numaralı marka tescil başvurusuna iltibas ve tanınmışlık vakıalarına dayanarak yaptıkları itirazın nihai olarak YİDK tarafından 2009/M-4695 sayılı kararla reddedildiğini, anılan kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptaline ve tescil olunan markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kurum kararının hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, SLİM ibaresinin ayırt ediciliği zayıf ve vasıf bildirici nitelikte olduğunu, diğer sözcüklerle birlikte kullanılarak aynı sektörde farklı firmalar tarafından marka olarak tescilinin mümkün bulunduğunu, iltibas ve haksız yarar sağlama unsurunun söz konusu olmadığını savunmuştur.

Davalı TPE vekili, kurum kararının hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, SLİM ibaresinin ayırt ediciliği zayıf ve vasıf bildirici nitelikte olduğunu, diğer sözcüklerle birlikte kullanılarak aynı sektörde farklı firmalar tarafından marka olarak tescilinin mümkün bulunduğunu, iltibas ve haksız yarar sağlama unsurunun söz konusu olmadığını savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının itiraza ve davaya dayanak markasının Hitit Güneşi şekli ile tanınmış lider markasının sözcük unsuru olan ETİ ibaresi ve SLİM sözcüklerinden oluşturulduğu, başvuru konusu işaretin ise davalı şirketin tanınmış lider markası ÜLKER ibaresi ile birlikte birleşik biçimde yazılmış SLİMLİFE sözcüğünden oluştuğu, SLİM ibaresinin her iki markada ortak unsur olduğu, ince, zayıf, ince bir görünüm verme, ince belli, incelme, zayıflama ve kilo verme gibi anlamları olan SLİM ibaresinin gıda sektöründe herkesin kullanımına açık, jenerik ve vasıf bildirici bir sözcük olduğu, genel olarak birlikte kullanıldığı diğer sözcükleri nitelediği, bütünde ayırt ediciliğe baskın olarak bir katkısının bulunmadığı, ortalama tüketici kitlesinin malların ekonomik önemine göre alım süresi içerisinde davacı markasını taşıyan ürünlerden yararlanmak isterken davalı işaretini taşıyan ürünleri satın alma olasılığının bulunmadığı, taraf markalarının ortalama alıcılarının göz, kulak ve hafızasında bıraktıkları görsel ve şekilsel izlenimin tamamen farklı olduğu, dava konusu markalarda davacı ve davalının lider ve tanınmış markaları mevcut olduğundan işletmeler arasında idari-ekonomik anlamda bir bağlantı bulunduğu zannına kapılmalarının da mümkün bulunmadığı, başvurunun tescilinin davacı markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlama yahut onun itibar ve ayırt edici karakterine zarar vermesinin söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...Ş'ne verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4652, Karar No: 2022/154, Tarih: 12.01.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4652 E.  ,  2022/154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme, görevi kötüye kullanma

Taksirle öldürme ve görevi kötüye kullanma suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'in beraatlerine ilişkin hükümler ile taksirle öldürme suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii, katılan vekili, sanık ... müdafii, sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... Yıldırımı’ın duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın 12.100 TL adli para cezasından ibaret olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

08/09/2012 tarihinde gerçekleşen trafik kazası sonucu yaralanmaları nedeniyle katılan ..., katılanın eşi, üç aylık ve iki yaşındaki kızlarının, Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesine kaldırıldıkları, katılanın eşi ve üç aylık kızının hastanede öldükleri, katılan ve iki yaşındaki kızı ...’na burada tıbbi müdahalede bulunulduğu ve tetkikler yapıldığı, daha sonra katılan ve iki yaşındaki kızının, ölenlerin cenazesine katılmak için 09/09/2012 tarihinde taburcu edildikleri, katılan ve...in kaza sonrasında şikayetlerinin devam etmesi nedeniyle çeşitli hastanelere başvurdukları ve tedavilerine başlanıldığı ancak iki yaşındaki...in ... Dr.... Hastanesinde tedavisi devam ederken 24/09/2012 tarihinde öldüğü olayda,