muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/17236, Karar No: 2022/13851, Tarih: 26.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/17236 E.  ,  2022/13851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANTALYA 9. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

İncelemeye konu 27/06/2014 tarihli eylem nedeniyle, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık hakkında yapılan soruşturma sonunda, 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/45425 soruşturma sayılı 23/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararını müteakip, sanığın kendisine yüklenen yükümlülükleri ihlal ettiği gerekçesiyle 13/02/2015 tarihli iddianame ile kamu davası açılması üzerine; Mahkemece “adı geçen sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakla ISRAR ettiğinin kabul edilebilmesi için adı geçene önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içerisinde de başvurmaması halinde yükümlülüklerine ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı uyarısı ile yeniden tebligat yapılması gerektiği halde söz konusu tebligat yapılmadan iddianame düzenlendiği ve ısrar koşulunun gerçekleşmediği” gerekçesi ile sanık hakkında CMK'nın 223/2-a maddesi gereği beraatine karar verildiği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde; “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemenin yer aldığı,

23/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa 13/11/2014 tarihinde tebliğ edildiği ancak, soruşturma aşamasında sanığın müdafii eşliğinde savunmasının alınmış olduğu dikkate alınarak müdafiine tebliğe çıkarılması gerektiğinden, 23/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanık müdafiine usulüne uygun tebliğ edilip edilmediğine dair evrakın dosyada ve UYAP sisteminde denetime açık bir şekilde bulundurulmadığı,

23/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa 13/11/2014 tarihinde tebliğ edildiği ancak, soruşturma aşamasında sanığın müdafii eşliğinde savunmasının alınmış olduğu dikkate alınarak müdafiine tebliğe çıkarılması gerektiğinden, 23/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanık müdafiine usulüne uygun tebliğ edilip edilmediğine dair evrakın dosyada ve UYAP sisteminde denetime açık bir şekilde bulundurulmadığı,

23/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazı için dosyanın 02/12/2014 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının tebliği üzerine yükümlünün başvurmaması nedeniyle ikinci bir uyarı yapılmaksızın denetimli serbestlik dosyasının kapatıldığı, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması gerekirken kovuşturma şartı olan ısrar koşulu sağlanmadığı gibi kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanık müdafiine usulüne uygun şekilde tebliğ edilip edilmediğinin araştırılıp erteleme kararının kesinleşme tarihinin de belirlenmesi gerektiği, erteleme kararına ilişkin usulüne uygun tebliğin bulunmadığının anlaşılması halinde ise bu erteleme kararının kesinleşmemesi nedeniyle kovuşturma şartının bu sebeple gerçekleşmemiş olacağının gözetilmediği,

Kaldı ki, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olan sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile beraat kararı verilemeyeceği, kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı dikkate alınarak kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere CMK’nın 223/8-2. cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına karar verilebileceği,

Ancak, UYAP ve adli sicilde yapılan incelemede sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan başka kayıtların da olduğu anlaşılmakla;

Ancak, UYAP ve adli sicilde yapılan incelemede sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan başka kayıtların da olduğu anlaşılmakla;

Sanığa isnat edilen eylemin sübut bulduğu kanaatine varılması halinde, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/45425 soruşturma sayılı 23/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanık müdafiine usulüne uygun tebliğ edilip edilmediği araştırılıp bu erteleme kararının kesinleşme tarihinin tespit edilmesi, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına ilişkin usulüne uygun tebliğin bulunmadığının anlaşılması halinde, bu erteleme kararının kesinleşmemesi nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmediği ve kesinleşmeden tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı gözetilerek, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olan sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile beraat kararı verilemeyeceği gözetilmeksizin, sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 26/12/2022 tarihinde, oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/492, Karar No: 2025/3560, Tarih: 11.03.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/492 E.  ,  2025/3560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 4. Ağır Ceza Mahkemesiyle Kocaeli 5. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerlerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Kocaeli 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.08.2024 tarihli ve 2024/579 Esas, 2024/417 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/46443, Karar No: 2013/31715, Tarih: 03.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/46443 E.  ,  2013/31715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ile % 5 fazlaya dair alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davacı avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 03.12.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına kimse gelmedi. Karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren bünyesinde 1997-2009 yılları arasında gazeteci olarak çalıştığını, fazla çalışma ve genel tatil çalışması yaptığı halde karşılığının ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma ve genel tatil ile bunların %5 fazlasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının haftanın 6 günü günde 8 saat çalıştığını, fazla çalışma yapmadığını, genel tatil çalışmalarının karşılığının ödendiğini, taleplerinin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla çalışma yaptığı ancak karşılığı ödenmemediğinden fazla çalışma alacağı ve %5 fazlası alacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı gazetecinin çalışma süreleri ile fazla saatlerde çalışma olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun Ek 1 inci maddesinde, günlük iş süresi gece ve gündüz devrelerinde sekiz saat olarak açıklanmıştır. Günlük sekiz saati aşan çalışmalarla, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışmaların “fazla saatlerde çalışma” olduğu aynı maddenin ikinci fıkrasında açıklanmıştır.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun Ek 1 inci maddesinde, günlük iş süresi gece ve gündüz devrelerinde sekiz saat olarak açıklanmıştır. Günlük sekiz saati aşan çalışmalarla, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışmaların “fazla saatlerde çalışma” olduğu aynı maddenin ikinci fıkrasında açıklanmıştır.

Değinilen maddenin dördüncü fıkrasında ise, “ her bir fazla çalışma saati için verilecek ücret, normal çalışma saati ücretinin %50 fazlasıdır” şeklinde hükme yer verilerek, fazla saatlerde çalışmanın karşılığının ne şekilde ödeneceği belirlenmiştir. Ödemeye dair bir başka kural ise aynı maddenin son fıkrasında düzenlenmiş ve fazla saatlerde çalışma ücretlerinin takip eden ayın ücreti ile birlikte ödenmesi gerektiği, aksi halde her geçen gün için % 5 fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Belirtilen yasal düzenleme karşısında fazla saatlerde çalışma ücreti yönünden ayrıca işverenin temerrüde düşürülmesi gerekmez.

5953 sayılı Yasada bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük % 5 fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi Geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek bir oran içermesi sebebiyle, vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek Borçlar Kanununun 44 üncü maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Borçlar Kanunun 44 üncü maddesinde, “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hâkim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasden veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hâkim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” hükmüne yer verilmiş olmakla, Dairemiz anılan hükme uygun olarak günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.

5953 sayılı Kanunda öngörülen bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceğine dair kuralın Anayasa’ya aykırılığı itiraz olarak ileri sürülmüştür. Anayasa Mahkemesinin 12.8.2008 gün ve 2005/28 E, 2008/122 K. sayılı kararında, ücret ve fazla çalışma ücretlerinin gününde ödenmeme koşuluna bağlı olan söz konusu yaptırımın, kamuoyunu doğru bilgilendirme görevi olan gazetecileri işverene karşı koruma amacını taşıdığı ve gazetecilerin basın özgürlüğünün sağlanması noktasında önemli bir işlev gördüğü açıklanarak aykırılık istemi oybirliği ile reddedilmiştir.

Fazla saatlerde çalışma karşılığı olan asıl alacaklardan yapılan indirim oranında günlük yüzde beş fazla ödeme miktarlarının da indirilmesi gerektiği açıktır. Günlük yüzde beş fazla ödeme miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde beş fazlasının da doğrudan hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.

Somut olayda davacının haftanın 6 günü saat 09.30-19.00 arası çalıştığı sabittir. Bu durumda 1 saat ara dinlenme süresi düşüldüğünde günlük 8,5 saatten haftalık 51 saat çalışmıştır. Yine haftada 3 gün saat 19.00'dan sonra ikişer saat daha fazla çalışma yaptığı sabittir. Bu durumda davacının haftalık çalışması 57 saat olup 48 saatlik haftalık olağan çalışma süresi düşüldüğünde haftalık fazla çalışması 9 saat olmaktadır. Buna karşın Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ara dinlenme süresi düşülmeden haftalık 15 saat üzerinden yapılan hesaplamaya göre hüküm kurulması hatalıdır. Mahkemece gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle haftalık 9 saat üzerinden fazla çalışma alacağı ve bunun %5 fazlası hesaplatılarak bu alacaklar hüküm altına alınmalıdır.

3-Yine hesaplama haftalık 9 saat üzerinden yapılacak olması ve davanın iş sözleşmesi sona erdikten kısa bir süre sonra açılması da nazara alındığından fazla çalışma alacağının %5 fazlası üzerinden yapılan %90 oranındaki indirim hakkın özünü ortadan kaldırmaya yönelik olacağından daha makul bir oranda indirim yapılarak davacının fazla çalışma ve fazla çalışmanın %5 fazlası alacakları hüküm altına alınmalıdır.

4-Öte yandan davacının talep ettiği fazla çalışmanın %5 fazlası alacağına dava ve ıslah tarihinden yasal faize hükmedilmesi gerekirken faizsiz olarak hüküm altına alınması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5795, Karar No: 2020/958, Tarih: 24.02.2020

**20. Ceza Dairesi         2018/5795 E.  ,  2020/958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KARABÜK Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-)Hükmedilen gün para cezalarının, adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi yerine TCK'nın 52/1-2 maddesinin yazılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. Maddesine, “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,

2-)Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-)Karabük Adli Emanetinin 2014/268 sırasında kayıtlı kenevir bitkisi tohumlarının iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

4-)Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı’nca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5-)Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında “24/03/2014,21/05/2014” yerine hatalı olarak ''23/03/2014,21/05/2014'' yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1-)Hükmün gün adli para cezalarının paraya çevrildiği bölümde bulunan "...TCK nun 52/1-2 maddesi" ibaresinin çıkarılarak yerine "TCK'nın 52/2. maddesi", "...ödenmesine" ibaresinden sonra gelmek üzere " ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin yazılması,

2-)TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi,

3-)Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin kısmında “...keneviri tohumu” ibaresinin çıkartılarak yerine, 3. bendinden sonra gelmek üzere “ Karabük Adli Emanetinin 2014/268 sırasında kayıtlı kenevir bitkisi tohumlarının iadesine “ şeklinde 4. bendin eklenmesi,

3-)Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin kısmında “...keneviri tohumu” ibaresinin çıkartılarak yerine, 3. bendinden sonra gelmek üzere “ Karabük Adli Emanetinin 2014/268 sırasında kayıtlı kenevir bitkisi tohumlarının iadesine “ şeklinde 4. bendin eklenmesi,

4-)Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin kısmında 4. bendinden sonra gelmek üzere "Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından suç konusu maddelerden alınan tanık numunelerin 5237 sayılı TCK’nın 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE "şeklinde 5. bendin eklenmesi,

5-)Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında “24/03/2014,21/05/2014” olarak düzeltilmesi,

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/454, Karar No: 2020/17352, Tarih: 23.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2017/454 E.  ,  2020/17352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalarda üzerine atılı silahla tehdit suçlamasını kabul etmeyerek olay tarihinde olay yerinde bulunmadığını savunması, 20.01.2014 tarihli ekspertiz raporunda, olay yerinde ele geçirilen beş adet av fişeği kartuşunun, sanığın ikametinde yapılan aramada ele geçirilen av tüfeklerinden atılmadığının belirtilmesi karşısında; sanığın olay tarihinde kullanmış olduğu telefon numarası tespit edildikten sonra olay tarihi itibarıyla baz istasyonu kayıtlarının (HTS) ve sinyal bilgilerinin istenilmesi suretiyle sanığın olay yerinde olup olmadığının araştırılarak tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden ve katılanların beyanlarının sanığın savunmasına ne suretle üstünlük tanındığı açıklanmadan, yetersiz gerekçe ve eksik inceleme ile yazılı şekilde silahla tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

a)Sanığın, olay günü aracıyla seyir halinde iken elinde silahla katılanların bulunduğu araca doğru 4-5 el ateş ettiği, katılan ...'nun aracı ile olay yerinden uzaklaştığı, olay yeri inceleme raporunda aracın sağ arka stop lambasının kırık, sağ ön kapısının alt taraf kaportasında yarılma, sağ ön farının üst kaporta kısmında saçma izleri olduğunun belirtildiği, sanığın bu şekildeki eyleminin bir bütün halinde 5237 sayılı TCK'nın 106/2-a maddesine uyan silahla tehdit suçunu oluşturduğunun kabul edilmesi karşısında; yerinde olmayan gerekçe ve yasal olmayan hukuki nitelendirme ile eylem ikiye bölünerek silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan beraatine, silahla tehdit suçundan hükümlülüğüne karar verilmesi,

b)Sanığın, katılan ...'na ait araca ateş etmesi sonucu, araca tehdit amacıyla zarar vermesi biçiminde gerçekleştirdiği anlaşılan eyleminde, TCK'nın 44. maddesinin istisnasını oluşturan 106/3. maddesi uyarınca silahla tehdit ve mala zarar verme suçlarından ayrı ayrı ceza tayini gerekirken, mala zarar verme suçunun silahla tehdit suçunun unsurları içerisinde olduğu şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile mala zarar verme suçundan hüküm kurulmayıp yalnızca silahlı tehdit suçundan ceza verilmiş olması,

c)Sanığın silahla tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilmesi karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c)Sanığın silahla tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilmesi karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

d)TCK'nın 53/l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler ve anılan Kanun'un 53/1. maddesinde sayılan diğer hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

e)Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii, katılan ... vekili, katılanlar ... ve ...'nun temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.