muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/9175, Karar No: 2010/5651, Tarih: 10.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/9175 E.  ,  2010/5651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalının tavsiyesi üzerine 01.09.2004 tarihinde 11.800 Euro bedeli ile fotokopi makinesi satın aldıklarını ancak makinenin taahhüt edilen vasıfta olmadığını iddia ederek makine bedelinden 3.000 TL indirim yapılmasını ve 5.000 TL maddi zararın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili savunmasında, davacı ile hiçbir akdi ilişkilerinin bulunmadığını, müvekkillerinin servis hizmeti vermekle yükümlü olduğunu, satıcı şirketin dava dışı ... Teknik Ltd.Şti. olduğunu ve davacıya herhangi bir taahhütte bulunmadıklarını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacı ile davalı arasında akdi ilişki bulunduğunun kanıtlanamadığı bu nedenle davalıya husumet tevcih edilemeyeceği gerekçesiyle davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 10.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1742, Karar No: 2017/5097, Tarih: 17.10.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/1742 E.  ,  2017/5097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizce verilen 28.03.2017 gün ve 2016/7444 Esas, 2017/3526 Karar sayılı karara Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz edilmekle,

Sanığın yazdığı kitabın başından itibaren Cumhurbaşkanı ...’ın yaşamından bahsederken okuyucuların gözünde müştekinin onur şeref ve saygınlığını rencide edecek türden anlatımlarda bulunduğu görülmektedir.

Kitabın giriş bölümünde 14. sayfada “...Amerika nereden biliyordu? ... sokaklarını arşınlayan, su, simit, kartpostal satarak hayata başlayan ... nasıl oluyordu da Washington’un yüksek kaldırımlarında dolaşır olmuştu?...” şeklinde ifadeler ve giriş bölümü ile 5. bölümün anlatım biçimi müştekinin siyasi hayatının çok önceden ülke dışındaki bazı güçler tarafından planlandığını, ülkesine ve milletine hizmet etmek yerine bazı güçlere hizmet ettiği izlenimi vermiştir.

Kitabın "..." başlıklı 4. Bölümünde ve "..." başlıklı 6. bölümünde hukuken geçerli bir dayanağa başvurmadan müşteki Cumhurbaşkanının malvarlığını yolsuzlukla elde edildiği görünümü oluşturulmuştur. Kitabın 82. sayfasında "..." başlıklı bölümde müştekin oğlunun karıştığı bir trafik kazasının müşteki tarafından tehdit ve suç oluşturacak biçimde usulsüz işlemlerle oğlu lehine sonuçlandırıldığı kanaati oluşturulmak istenilmiştir. Kitaptaki bu anlatımlar ve bütünü incelendiğinde müşteki Cumhurbaşkanı ...'ın siyasi hayatının ülkemiz yerine başka güçlere hizmet etmesi amacıyla demokratik yöntemler dışında önceden kurgulanmış hile ve yalana dayalı olduğu gösterilmek istenilmiş, mal varlığını haksız biçimde elde edildiği izlenimi verilerek, kendisi ve ailesini ilgilendiren durumlarda usulsüzlük yaptığı algısı oluşturulmuştur. Müştekinin "iyi bir oyuncu" olduğundan bahsedilerek kamu oyununda bu yönde kanaat oluşturmak istenildiği görülmüştür. Bu şekilde sanık yazdığı kitapla herhangi bir delile dayanmayan iddiaları ile Cumhurbaşkanının "onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek şekilde bir fiil veya olgu isnat etmek" suretiyle ağır eleştiri ve fikir özgürlüğünün sınırlarını aşarak bu suretle atılı suçu işlediği düşünüldüğünden bahisle Dairemizin kararına itiraz etmiştir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

02.07.2012 gün ve 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen (2) ve (3). fıkra hükümleri uyarınca itiraz konusu değerlendirilip, önceki kararda değişiklik yapılmasını gerektiren herhangi bir nedenin bulunmadığı, konunun Yargıtay Ceza Genel Kurulunca sonuca bağlanmasının uygun olacağı anlaşıldığından, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3941, Karar No: 2019/5827, Tarih: 25.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/3941 E.  ,  2019/5827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 24/05/2017 tarih ve 2016/328 E- 2017/216 K. sayılı kararın davacı vekili ve davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 30/05/2018 tarih ve 2017/1151 E. - 2018/618 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tanınmışlık vasfını taşıyan, süt ve süt ürünlerini de kapsamında bulunduran, SÜZME ibareli 29. Sınıf ürünleri içeren 2005/59223, SÜZME ibareli 30. Sınıf ürünleri içeren 2009/1617, SÜTAŞ SÜZME ibareli 29, 30 ve 32. Sınıf ürünleri içeren 2010/17591, SÜTAŞ SÜZME BEYAZ PEYNİR ibareli 29, 30 ve 32. Sınıf ürünleri içeren 2010/17593, SÜTAŞ SÜZME BEYAZ PEYNİR+ŞEKİL ibare ve biçimli 29, 30 ve 32. Sınıf ürünleri içeren 2009/41176, SÜTAŞ SÜZME PEYNİR+ŞEKİL ibareli 29, 30, 31, 32 ve 43. Sınıf ürünleri içeren 2010/42570, SÜTAŞ SÜZME PEYNİR TAPTAZE YUMUŞACIK LEZZET+ŞEKİL ibareli 29, 30 ve 32. Sınıf ürünleri içeren 2013/16738 sayılı markaların sahibi olduğunu, SÜZME ibaresinin bir peynir türü veya çeşidi ismi olmadığını, aksine ilk defa müvekkili tarafından yaratılmış ve kullanılmış bir marka olduğunu, dünyada ve Türkiye'de bu çeşit veya türde bir peynir cinsi olmadığını, davalı şirketin 29. sınıftaki ürünleri içeren "BAHÇIVAN SÜZME KREM PEYNİR" ibareli 2015/26339 numaralı başvurusu ile müvekkilinin SÜZME ibareli markaları arasında iltibas doğacağını, davalı şirketin amacının müvekkili şirket markasının tanınmışlığından haksız yarar sağlamak olduğunu, kötüniyet içerdiğini, itirazlarının nihaî olarak diğer davalı TPE YİDK tarafından 2016/M-6806 sayılı kararla reddedildiğinin ileri sürerek davalı TPMK YİDK'nın anılan kararının iptalini, tescil edilmiş olması halinde diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.Davalı şirket vekili, "SÜZME" ibaresinin herkesin kullanımına açık olduğunu, zira peynir ürünü için tanımlayıcı nitelikte bulunduğunu, davacı markaları ile davalı başvurusunun konusu işaret arasında anlamsal, görsel ve sescil olarak iltibasa yol açabilecek derecede bütünsel bir benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.Davalı şirket vekili, "SÜZME" ibaresinin herkesin kullanımına açık olduğunu, zira peynir ürünü için tanımlayıcı nitelikte bulunduğunu, davacı markaları ile davalı başvurusunun konusu işaret arasında anlamsal, görsel ve sescil olarak iltibasa yol açabilecek derecede bütünsel bir benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; SÜZME ibaresinin 29. sınıftaki peynir ve yoğurt ürünleri için vasıf bildirici olduğu, başvuru konusu işarette "SÜZME" ibaresinin "BAHÇIVAN" ibaresinin yanında bulunmasının, bütünsel olarak davacı markalarıyla başvuru konusu işareti yoğurt ve peynir ürünleri için tamamen farklılaştırdığı, davalının başvurusunun konusu olan işaretin sadece "SÜZME" ibaresinden oluşmadığı, aksine "BAHÇIVAN SÜZME KREM PEYNİR" ibare ve biçimli olduğu, bu işaretin de bir bütün olarak korunacağı, her iki tarafın anılan tanıtım işaretlerini marka olarak eş zamanlı kullanımları sırasında bir iltibas doğmayacağı, buna karşın süt ve süt ürünleri içerisinde bulunan peynir ve yoğurt ürünleri haricinde kalan ürünler bakımından "SÜZME" ibaresinin soyut ve somut olarak ayırt ediciliğinin bulunduğu, zayıf marka olarak nitelendirilemeyeceği, davalı başvurusunun kapsamında bulunan ürünlerin davacı markalarının kapsamında aynen bulunduğu, ortalama düzeydeki tüketicilerin bu marka ve işaretin farklı işletmelere ait iki ayrı marka olduğunu algılamalarının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı TPE YİDK'nın 2016/M-6806 sayılı kararının, 2015/26339 sayılı marka tescil başvurusu kapsamında bulunan süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil) içerisindeki peynir ve yoğurt ürünleri haricinde kalan ürünler bakımından iptaline, sair yönlerden (süt ve süt ürünleri içerisindeki peynir ve yoğurt ürünleri için) iptal isteminin reddine, davalı başvurusu marka olarak tescil edilmediğinden hükümsüzlük istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili ve davalı TPMK vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davacı vekili ve davalı TPMK vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce;süt ve süt ürünleri içinde hangi süt ürünlerin bulunduğu konusunda marka tescil başvurusu evrakının açık olmadığı, ayrıca tereyağı ve yenilebilir bitkisel yağlar konusunda anılan ibarenin vasıf bildirip bildirmediği konusunda mahkemece açık bir değerlendirme yapılmaması nedeniyle bilirkişi raporu alındığı,"süzme" ibaresinin peynir ya da yoğurt emtiası için vasıf bildirici bir niteliğinin olduğu, dolayısıyla bu ürünler yönünden ayırt ediciliği sağlayan eklerle birlikte kullanılması halinde davacının tescilli markaları ile iltibas yaratmayacağı, dava konusu başvuruda da "BAHÇIVAN" ibaresinin yeterli ayırt ediciliği sağladığı, ilk derece mahkemesi kararında bir isabetsizlik olmadığı ancak bu sonuca davacı vekili ile davalı TPMK vekilinin istinaf başvurusunun kabul edilerek duruşma açılmasından ve işin esasına yönelik yeni bir inceleme yapılmasından sonra varıldığı gerekçesiyle davacı vekili ile davalı TPMK vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, davalı TPMK YİDK'nın 2016/M-6806 sayılı kararının 2015/26339 sayılı marka tescil başvurusu kapsamında bulunan süt ve süt ürünleri (Tereyağ dahil) içerisindeki peynir ve yoğurt ürünleri haricinde kalan ürünler bakımından iptaline, sair yönlerden (süt ve süt ürünleri içerisindeki peynir ve yoğurt ürünleri için) iptal isteminin reddine, davalı şirket başvurusunun 17.07.2017 tarihinde marka olarak tescil edildiği anlaşıldığından, davalı şirketin 2015/26339 sayılı markasının kapsamında bulunan süt ve süt ürünleri (Tereyağ dahil) içerisindeki peynir ve yoğurt ürünleri haricinde kalan ürünler bakımından, hükümsüzlüğüne, sair yönlerden (süt ve süt ürünleri içerisindeki peynir ve yoğurt ürünleri için) hükümsüzlük isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

1- İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanansomut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre davacı vekili ve davalı TPMK vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, TPMK YİDK kararının iptali, tescili halinde davalı markasının hükümsüzlüğü talebine ilişkindir.

2- Dava, TPMK YİDK kararının iptali, tescili halinde davalı markasının hükümsüzlüğü talebine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince “SÜZME” ibaresinin 29. sınıftaki peynir ve yoğurt ürünleri için vasıf bildirici olduğu, süt ve süt ürünleri içinde bulunan peynir ve yoğurt ürünleri haricinde kalan ürünler bakımından “SÜZME” ibaresinin soyut ve somut olarak ayırt ediciliğinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı marka tescil başvurusu kapsamında bulunan süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil) içerisindeki peynir ve yoğurt ürünleri haricinde kalan ürünler bakımından iptaline, sair yönlerden (süt ve süt ürünleri içerisindeki peynir ve yoğurt ürünleri için) iptal isteminin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince de aynı gerekçeyle YİDK kararının davalı marka tescil başvurusu kapsamında bulunan süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil) içerisindeki peynir ve yoğurt ürünleri haricinde kalan ürünler bakımından iptaline, sair yönlerden (süt ve süt ürünleri içerisindeki peynir ve yoğurt ürünleri için) iptal isteminin reddine karar verilmiştir.Ancak, marka başvuruları Türk Patant ve Marka Kurumu tarafından Uluslararası Nice Protokolü’ne göre hazırlanan ve açıklanan mal ve hizmet sınıfları yönünden tescil edilebilip, hükümsüz kılınabildiği halde bölge adliye mahkemesi tarafından bu kurala aykırı şekilde “süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil)” mallarını kapsayan marka başvurusu bakımından sadece “peynir ve yoğurt” yönünden hükümsüzlüğüne dair yazım şekli itibariyle infazda tereddüt yaratacak şekilde YİDK kararının iptaline karar verilmesi doğru olmamış, hükmün re’sen taraflar yararına bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalı TPMK vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalı TPMK vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının re’sen BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenler davacı ve davalı TPMK'ya iadesine, 25/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23717, Karar No: 2015/11224, Tarih: 26.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/23717 E.  ,  2015/11224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2014

NUMARASI : 2013/163-2014/591

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı G.. S.. A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmü temyiz eden davalı G.. S.. A.Ş vekilinin 31.07.2015 havale tarihli dilekçesiyle temyiz isteğinden vazgeçtiğini bildirdiği ve vekaletnamesinde temyizden feragate yetkili olduğu anlaşıldığından temyiz isteminin vazgeçme nedeniyle reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açılanan nedenlerle davalı G.. S.. A.Ş vekilinin temyiz dilekçesinin feragat nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı G.. S.. A.Ş'ne geri verilmesine 26/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/84, Karar No: 2015/691, Tarih: 12.01.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/84 E.  ,  2015/691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/205599

Dolandırıcılık suçundan sanık T.. Ç..'ın yapılan yargılanması sırasında; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/12/2013 gün ve 2013/148 E. 2013/137 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2509, Karar No: 2024/3301, Tarih: 29.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/2509 E.  ,  2024/3301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2006/351 Esas, 2020/560Karar

HÜKÜM : Davanın kabulü

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Mahkeme kararının davalılar...,...,..., ve ... vekilleri, davalı ... vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalılar vekillerinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1.Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a)Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 12. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca;

a)Temyiz harçlarının yedi günlük kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3.Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının yedi günlük kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3.Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/339, Karar No: 2011/14364, Tarih: 13.10.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/339 E.  ,  2011/14364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılar tarafından burnundaki cerrahi operasyon sonucu oluşan ödemin giderilmesi için 25.3.2006 tarihinde genel anestezi ile müdahale edildiğini, operasyondan sonra ayağındaki acı ile uyandığını, davalıların özensiz ve kusurlu davranışları nedeni ile ayağının altına konulan elektrik sobası nedeni ile 2. derece yanık oluştuğunun ortaya çıktığını ve 45 gün boyunca evinde istirahat etmek zorunda kaldığını, bu süre içinde ... şirketi sahibi olarak işi ile ilgili faaliyette bulunmadığını ve toplam 58.000 TL. kazanç kaybına uğradığını, tedavi gideri olarak 3.000 TL. harcadığını ileri sürerek, fazla hakları saklı şimdilik 1.000 TL. maddi ve 10.000 TL. manevi tazminatın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, davacının burun estetiğinden sonra oluşan ödemin lokal anestezi ile temizlendiğini, istirahata alındığında üşüdüğünü söyleyince karyolasının ayak ucuna ısıtıcı yerleştirildiğini, davacının dikkatsizliği nedeni ile yüzeysel yanık oluştuğunu, bu durumun işe gitmesine engel olmayacağını, kendilerinin bir kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 1.122 TL. ilaç gideri, 1.141,38 TL. çalışamamaktan kaynaklanan gider, 600 TL. bakıcı gideri, 75 TL. taksi gideri olmak üzere toplam 2.938,38 TL. maddi tazminat ile 5.000 Tl manevi tazminatın 2/8'nin davalı

2011/339-14364

Nazım'dan, 6/8'nin davalı şirketten tahsiline, dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, dava dilekçesinde fazla haklarını saklı tutarak, 1.000 TL. maddi ve 10.000 TL. manevi tazminatın ödetilmesini istemiş, 20.2.2007 tarihli birinci ıslah dilekçesi ile, 1.054 TL. hastane ve tedavi masrafı, 10.000 TL yoksun kalınan gelir ve 10.000 TL. manevi tazminatın dava tarihinden itibaren faizi ile ödetilmesini istemiştir.