muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1188, Karar No: 2018/214, Tarih: 15.05.2018

Dolayısıyla iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçunun oluşabilmesi için,

1- Suç yerinin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerlerden olmamasını,

2- Mağdurun rıza dışı girilen yerde çalışma ve iş yapma yükümü ya da hakkının bulunmasını,

3- İzinle girilmişse, rıza dışında ve kendisine çıkması söylendiği halde orada kalmayı ya da varsayılan rızasızlık olarak belirtebileceğimiz bir suç eyleminin kendisine karşı gerçekleştirilmesini,

Gerektirmektedir.

Açıkladığımız nedenlerle inceleme konusu dosyada suça sürüklenen çocuğun, müşteki öğretmen ...’in görev yapmakta olduğu okula gidip, ders yapmakta olduğu sırada ölümle tehdit etmesinin, herkesin mutat olarak izin almadan girmesine açık ve elverişli olan yerlerden olmayan, eğitim ve öğretim yapılmakta olan sınıfta gerçekleştiği ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun unsurunun oluştuğu” görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 05.06.2015 gün ve 237151 sayı ile;

“...Sınıf öğretmeni olan şikâyetçi ...'in, Mareşal Fevzi Çakmak İlköğretim Okulunda sanık ...'nin kardeşi ... Çifci'nin sınıfında ders anlattığı sırada, derste bulunan öğrencilerden ... Çifci ve ...'ın birbirleriyle kavga etmeleri üzerine, şikâyetçinin kavgayı ayırmaya çalıştığı, ...'ı sıranın kenarına çektiği, ... Çifci'yi de kendi sırasına çekmeye çalıştığı sırada ... Çifci'nin şikâyetçinin ellerini ittirerek sınıfı terk ettiği ve şikâyetçinin sınıfta dersi devam ettirdiği bu esnada, suça sürüklenen çocuk ...'nin bağırarak sınıfa girdiği, şikâyetçiye hitaben, kardeşi ... Çifci'yi göstererek 'kim buna karıştı' dediği, suça sürüklenen çocuğun müştekiye 'deşerim seni, sen benim kim olduğumu bilmiyorsun' diyerek tehditte bulunduğu, müştekiye vurmak için elini kaldırdığı, ancak vurmadığı, müşteki öğretmenin ve sınıfta bulunan öğrencilerin korkudan bağırmaları üzerine müştekiye hitaben 'seni öldürürüm, deşerim' diyerek tehditlerine devam ettiği ve daha sonra da kardeşi ... Çifci ile birlikte okuldan gittikleri şeklinde gerçekleşen eylemde,

Sanık ...'nin, şikâyetçinin sınıfta ders anlattığı sırada, açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerlerden olmayan sınıfa girerek şikâyetçiye yönelik sarf ettiği sözleri sonrasında, şikâyetçi tarafından sınıftan çıkması istendiği hâlde suça sürüklenen çocuk ...'nın sınıftan çıkmayarak TCK'nun 116/2. maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu işlediği kabul edilmelidir.

Sanık ...'nin, şikâyetçinin sınıfta ders anlattığı sırada, açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerlerden olmayan sınıfa girerek şikâyetçiye yönelik sarf ettiği sözleri sonrasında, şikâyetçi tarafından sınıftan çıkması istendiği hâlde suça sürüklenen çocuk ...'nın sınıftan çıkmayarak TCK'nun 116/2. maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu işlediği kabul edilmelidir.

İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçuyla ilgili olarak da sanığın, kardeşinin sınıfında başka bir öğrenci ile arasında geçen tartışma sonrasında öğretmenin kendisini dövdüğünü ve bu nedenle okuldan ayrılıp haber vermeye geldiğini söyleyen kardeşinin beyanı üzerine öğretmeniyle konuşmak amacıyla eğitim aldığı okula giderek sınıfa girip ders yapmakta olan şikâyetçiyi tehdit ettiği, okulun ve sınıfın, öğrenci yakınları tarafından girilmesi mutad yerlerden olması karşısında, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun oluşmayacağı şeklindeki Yüksek 4. Ceza Dairesinin gerekçesinin hukuka aykırı nitelikte olduğu" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 12.11.2015 gün ve 16752-37734 sayı ile itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup, itirazın kapsamına göre inceleme iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

04.05.2012 tarihli tutanağa göre; kolluk görevlilerince okul timi olarak çalışma yürütüldüğü sırada Mareşal Fevzi Çakmak İlköğretim Okulu müdürünün telefonla arayarak okulla ilgisi olmayan bir kişinin ders sırasında sınıfa girip öğretmene tehdit ve hakarette bulunduğunun bildirilmesi üzerine söz konusu okula gidilerek yapılan araştırmada, okuldaki öğretmenlerden şikâyetçi ...'in ders anlattığı sırada birbirlerine kâğıt atmaları nedeniyle tartışan ... ve ... ...adlı öğrencilerin kavga etmeye başladıkları, şikâyetçinin tarafları ayırmasından sonra boynundan yaralandığı belirtilen ... Çifci'nin okuldan ayrıldığı, öğretmeni ve sınıf arkadaşının kendisini dövdüğünü söylediği ağabeyi sanık ...'nin okula gelip güvenlik görevlisine müdür yardımcısı ile görüşeceğini söyleyerek içeri girdiği, ardından şikâyetçinin bulunduğu sınıfa giren sanığın şikâyetçiye el kaldırıp üzerine yürüdüğü ve "kardeşimi sahipsiz mi gördünüz, neden onun üzerine gidiyorsunuz, siz kim oluyorsunuz, sizin onu dövmeye yetkiniz var mı, sizi keserim" diye bağırdığı, bu hususların belirlenmesi üzerine şahsın yakalandığı,

Anlaşılmaktadır.

Şikâyetçi ...; sosyal bilgiler öğretmeni olduğunu, olay günü saat 11.00 civarında sınıfta ders anlatırken sanığın kardeşi olan tanık ...’ün sınıfta başka öğrencilere kâğıt attığı öğrenciler tarafından kendisine söylenince tanık ...’ün yanına gittiğini ancak elinde kâğıt görmediğini, sonrasında ise tanık ... ile tanık Onur’un kavga ettiklerini, kavgayı ayırdıktan sonra tanık ...’ün sınıfı terk ettiğini, 15-20 dakika geçince tanık ... ile birlikte ağabeyi olan sanık ...’nın sınıfa girdiğini, sanığın kardeşini göstererek “kim buna karıştı” dediğini, sanığa dışarı çıkmasını söylediğinde sanığın kendisine "deşerim seni, sen benim kim olduğunu bilmiyorsun", diyerek üzerine yürüdüğünü ve elini kaldırıp vurmaya çalıştığını, korkup bağırınca sanığın yeniden "seni öldürürüm, deşerim" diyerek tehdit ettiğini, sınıftaki öğrencilerden başka bir öğretmen çağırmalarını istediğini ve çağrılan öğretmeni gelmeden sanık ve kardeşinin sınıftan kaçıp gittiklerini,

Tanık ...; derste sınıf arkadaşı tanık Onur’un kendisine kâğıt attığını, uyarmasına rağmen atmaya devam ettiğini, ancak öğretmeni olan şikâyetçi Şengül’ün yaramazlık yapanın kendisi olduğunu düşünerek kendisine bağırdığını, tanık Onur ile şakalaşarak birbirlerini ittirmeleri üzerine şikâyetçinin kendilerini ayırdığını, olayı tanık Onur’un başlattığını şikâyetçiye söylediğinde şikâyetçinin “Onur böyle bir şey yapmaz” dediğini, bunun üzerine çantasını alıp sınıftan ayrıldığını ve olayı ağabeyi olan sanığa anlattığını, sanığın aslında okul müdürü ile konuşmak amacıyla kendisiyle birlikte okula gittiğini, ancak sinirlenip sınıfa girerek şikâyetçiye “kardeşime sen mi vurdun” diye sorunca şikâyetçinin “çık dışarı” dediğini,

Tanık ...; sınıfta ders dinlerken arkadaşlarının sınıfın ön tarafına kâğıt atıldığını şikâyetçiye söylemeleri üzerine yanına gelen şikâyetçinin kağıt atıp atmadığını sorduğunu, kendisinin “hayır” dediğini, tanık ...'ün “kağıt attı” demesi üzerine adı geçen ile kavga ettiklerini ve şikâyetçinin kavgayı ayırdığını, tanık ...’ün sınıftan çıkıp yaklaşık yirmi dakika sonra sanıkla birlikte geri geldiğini, öğrencilerinden durumu başka bir öğretmene haber vermelerini isteyen şikâyetçinin okul müdürünün odasına gittiğini,

Tanıklar ... ve ...; derste tanıklar ... ile ...’un birbirlerine kâğıt attıklarını, şikâyetçinin uyarısına rağmen itiştiklerini, şikâyetçinin olayı ayırmak istediği sırada, tanık ...’ün “çek ellerini üzerimden” diyerek sınıftan ayrıldığını, kısa bir süre sonra sanık ile tanık ...’ün sınıfın kapısını hızlı bir şekilde açıp içeri girdiklerini,

İfade etmişlerdir.

Sanık ...; kardeşi ...’ün, öğretmeni tarafından dövüldüğünü kendisine söylemesi üzerine konuyla ilgili konuşmak için okula gittiğini, şikâyetçinin derste olduğunu öğrenince sınıfa girdiğini ve şikâyetçinin kendisine “çık dışarı” diyerek bağırması üzerine "sana bir kere vururum bir de yer vurur" dediğini savunmuştur.

Uyuşmazlık konusunda isabetli bir hukuki çözüme ulaşılabilmesi için, iş yeri kavramı ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu üzerinde durulması gerekmektedir.

Türk Ceza Kanununun "Konut dokunulmazlığının ihlali" başlıklı 116. maddesinin birinci fıkrası; "Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girdikten sonra buradan çıkmayan kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır", ikinci fıkrası ise; "Birinci fıkra kapsamına giren fiillerin, açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri hakkında işlenmesi hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine altı aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur" şeklinde düzenlenmiştir.

Maddenin iş yeri dokunulmazlığının ihlâlini düzenleyen ikinci fıkrasının gerekçesinde; "Birinci fıkrada tanımlanan fiillerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan iş yeri ve eklentileri hakkında işlenmesi ayrı bir suç olarak tanımlanmıştır. Bu fıkranın uygulanmasında, birinci fıkrada sözkonusu olan koşullar aranacaktır. Niteliği itibarıyla açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi alışılmış, mutat olan yerler dışında kalan yerlere rıza olmaksızın girilmesi bu suçu oluşturacaktır. Avukatlık bürosu ve özel muayenehane bu gibi izinle girilmesi gereken yerlere örnek olarak gösterilebilir. Keza herkesin herhangi bir koşulu yerine getirmeksizin girebileceği yerlere, söz gelimi süpermarketlere, dükkânlara, mağazalara, halka açık olmadıkları zamanlarda, mesela mesai saatleri dışında rıza hilafına girilmesi halinde de bu suç oluşacaktır. Zira hak sahipleri bu gibi yerlere isteyenin girmesi hususunda daha başlangıçta rızalarını örtülü olarak açıklamış sayılırlar" biçimindeki açıklamalara yer verilmiştir.

İş yeri, Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlüğünde; "Bir görevin yapıldığı yer, işçinin iş sözleşmesine göre çalıştığı yer" olarak tanımlanmış, öğretide de; "esas olarak belirli bir zaman dilimi içinde ya da sürekli, sınai, sanatsal, bilimsel ve benzeri amaçlara hizmet eden, sabit ya da sabit olmayan kapalı işletme veya satış yerleri" şeklinde açıklanmıştır. (Serap Keskin Kiziroğlu, Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçu, Birinci Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara 2010, s. 68)

Kural olarak iş yerleri; sahibi ya da çalışanlarının iznine ihtiyaç duyulmaksızın, zımni bir rızanın varlığı kabul edilerek herkesin girebileceği ve sunulan hizmeti alabileceği, lokanta, dükkân, mağaza, manav, kasap, alışveriş merkezi, tiyatro, kahvehane, hastane, banka şubesi, sinema, okul gibi yerlerdir. Belirtilen yerlere halka açık bulundukları sırada veya mesai saatleri içinde girilmesi suç teşkil etmeyecektir. Ancak girildikten sonra iş yeri sahibi ya da çalışanların çıkılması konusundaki uyarılarına rağmen içeride kalınmaya devam edilmesi veya kapandıkları ya da çalışmaya ara verdikleri saatte, örneğin; öğle saatlerinde veya açılmadan önce girilmesi durumunda, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu oluşacaktır.

Açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olmayan şirket binası, doktor muayenehanesi, avukatlık bürosu, iş yerlerinin üretim yapılan atölyesi veya lokantaların mutfak kısmına girilmesi konusunda kural olarak iş yeri sahibinin rızasının bulunmadığı varsayılır. Bu nedenle açık bir rıza bulunmadan söz konusu yerlere girilmesi, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturabilecektir.

Belli bir görevin ifa edilmesi nedeniyle, uyuşmazlığa konu ilköğretim okulu binası veya benzeri resmi kurum binaları da TCK'nun 116/2. maddesi kapsamında iş yeri olarak kabul edilmelidir.

Belli bir görevin ifa edilmesi nedeniyle, uyuşmazlığa konu ilköğretim okulu binası veya benzeri resmi kurum binaları da TCK'nun 116/2. maddesi kapsamında iş yeri olarak kabul edilmelidir.

Bir okulun eğitime açık olduğu zaman diliminde açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerlerden olduğunda ve herkesin gidip orada iş ya da işlemini yaptırabileceğinde kuşku bulunmamaktadır. Ancak, geceleyin veya kapalı bulunduğu ya da eğitim yapıldığı zamanlarda, mutat olarak girilmeye elverişli olmadığı gibi, eğitimin yapılmakta olduğu sanıfın da özellikle de eğitimi engelleyecek şekilde, herkesin izne gerek olmadan girebilecekleri yerlerden olmadığı kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Olay tarihinde sınıfta ders yapıldığı sırada, tanık ...’ün, sınıf arkadaşı olan tanık ... ile arasındaki kavgayı ayıran şikâyetçiyi kendisini dövdüğünden bahisle suçlayarak olayı ağabeyi olan sanığa anlattığı, yaklaşık yirmi dakika sonra tanık ... ile birlikte sınıfa giren sanığın, şikâyetçiye kardeşini göstererek “kim buna karıştı” dediği, şikâyetçinin sınıftan çıkmasını istemesine rağmen sanığın sınıftan çıkmadığı ve şikâyetçiyi tehdit ettiği, şikâyetçinin öğrencilerine durumu başka bir öğretmene haber vermelerini söylemesi üzerine sanığın tanık ... ile birlikte sınıftan kaçarak ayrıldığı olayda; okul binasının eğitime açık olduğu sırada zımni bir rızanın varlığı kabul edilerek herkesin girebileceği yerlerden olmasına karşın eğitim ve öğretimin yapıldığı sınıfın öğrenciler, öğretmenler ve ilgililer haricindeki kişilerce açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalması, sınıfa izinsiz giren sanığın şikâyetçinin sınıftan çıkması konusundaki uyarısına rağmen çıkmayıp şikâyetçiyi tehdit etmesi, şikâyetçinin sınıftaki öğrencilerden durumu başka bir öğretmene haber vermelerini istemesi üzerine sınıftan ayrılması karşısında, atılı iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğu kabul edilmelidir. Bu nedenle, Özel Dairenin, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği yönündeki bozma kararı isabetsizdir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına ve uygulamanın denetlenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu üyesi; "itirazın reddine karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.04.2015 gün ve 43119-27006 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, uygulamanın denetlenmesi için Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2018 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2173, Karar No: 2010/8544, Tarih: 11.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2173 E.  ,  2010/8544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara, dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 18 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8473, Karar No: 2013/13625, Tarih: 04.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/8473 E.  ,  2013/13625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-1. cümle, 62/1-2, 50/1-a, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- 20.04.2009 tarihinde borçlu şirketin işyerinde haczedilerek yediemin olarak aynı işyerinde işçi olarak çalışan sanığa teslim edilen malların bulunmadığının 24.06.2009 tarihli tespit tutanağı ile belirlenmesi, sanığın hacizden yaklaşık bir ay kadar sonra işyerinden ayrıldığını, daha sonra da eski patronu tarafından mahcuzların götürüldüğünü öğrendiğini beyan etmesi ve durumdan icra müdürlüğünü haberdar etmemek suretiyle dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle mahcuzların kaybolmasına neden olduğu anlaşılan sanığın hukuki durumunun TCK'nın 289/3. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Tayin olunan adli para cezasının bir gün karşılığı olarak gösterilen miktarın takdirinde uygulanan kanun maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1551, Karar No: 2020/1494, Tarih: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/1551 E.  ,  2020/1494 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27198, Karar No: 2022/10454, Tarih: 15.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/27198 E.  ,  2022/10454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 17/06/2021 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili; davalının, davacıya ait cildiye muayenehanesinde sekreter olarak çalışırken 02/11/2013 tarihinde kendi isteği ile ayrıldığını, ancak, muayenehanede tutulan hastalara ilişkin kayıtların, hasta kişisel bilgi ve iletişim bilgilerinin bir kopyasını edinerek daha sonra çalışmaya başladığı aynı zamanda dermatoloji ürünleri de satılan dava dışı eczane ile paylaştığını, hastaların bu durumdan duydukları rahatsızlığı müvekkiline sık sık ilettiklerini, davalının, iş yerine ait hasta-hekim ilişkisi içerisinde gizli kalması gereken bir takım kişisel bilgileri ticari amaçla üçüncü kişilerle paylaşmasının davacıda ciddi rahatsızlığa sebebiyet verdiğini belirterek oluşan manevi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı, iddiaların yerinde olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının kişilik haklarına saldırı teşkil edecek herhangi bir eyleminin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı, iddiaların yerinde olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının kişilik haklarına saldırı teşkil edecek herhangi bir eyleminin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, dava konusu olaya ilişkin olarak davalı hakkında Kişisel Verileri Hukuka Aykırı Olarak Ele Geçirmek ve Yaymak suçunu işlediği gerekçesiyle Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/751 Esas sayılı dosyasında açılan dava sonucunda; her ne kadar davalının Kişisel Verileri Hukuka Aykırı Olarak Ele Geçirmek veya Yaymak suçunu işlediği iddiasıyla TCK.nın 136/1, 137/1-b, 43/2, 53/1 maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istenilmiş ise de, hasta kayıtlarının davacı ... Saygın yönünden kişisel veri kabul edilemeyeceği, daha önceleri de kendi hastalarını davacının kardeşinin işlettiği dönemde aynı eczaneye yönlendirdiği, bu sebeple ilgili hasta kayıtlarının her ne kadar silindiği iddia edilmiş ise de varolan teknolojide bilgisayar ortamındaki hiç bir verinin kalıcı olarak silinmediği, istenildiği takdirde hard diskte yapılacak bir çalışma ile verilerin geri getirilebileceği bunun teknik olarak mümkün olduğu, 15/01/2018 tarihli bilirkişi raporu ile de mesaj atılan hastaların neredeyse yarısının davacının hastalarına ait olduğu, bu sebeple davalının eyleminin rekabet yasağına aykırılık kapsamında yalnızca TTK'nın 55/1-d maddesi delaletiyle TTK'nın 62/1-a maddesine muhalefet kapsamında değerlendirilebileceği gerekçesiyle mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, tarafların istinaf kanun yoluna başvurması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi'nin 2020/1343 esas ve 2020/1589 karar sayılı kararı ile sitinaf başvurusunun reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda; davalının dava konusu eylemi rekabet yasağına aykırılık kapsamında değerlendirilerek TTK'nın 55/1-d maddesi delaletiyle TTK'nın 62/1-a maddesi uyarınca verilen mahkumiyet kararı hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de; gerek ceza dosyası kapsamında gerekse eldeki dava dosyası kapsamında elde edilen deliller birlikte değerlendirildiğinde davalının davacı doktora ait muayenehanede tutulan hastalara ilişkin kayıtları ile hasta kişisel bilgi ve iletişim bilgilerinin bir kopyasını edinerek daha sonra çalışmaya başladığı aynı zamanda dermatoloji ürünleri de satılan dava dışı eczane ile paylaşma eylemin haksız fiil niteliğinde olduğu anlaşıldığına göre davacı lehine uygun manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 15/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.