muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8775, Karar No: 2025/11372, Tarih: 15.04.2025

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre;

A- Hükmün birinci fıkrasında ... cezanın “5237 sayılı TCK’nın 314/3. ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2. maddesi” olarak tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden uygulama maddesinin “TCK'nın 220/7. maddesi delaletiyle TCK'nın 314/2 maddesi” olarak gösterilmesi,

B- ... cezadan TCK'nın 220/7. maddesi gereğince indirim tatbik edilirken tatbik edilen maddenin cümlesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre;

A- Hükmün birinci fıkrasında ... cezanın “5237 sayılı TCK’nın 314/3. ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2. maddesi” olarak tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden uygulama maddesinin “TCK'nın 220/7. maddesi delaletiyle TCK'nın 314/2 maddesi” olarak gösterilmesi,

B- ... cezadan TCK'nın 220/7. maddesi gereğince indirim tatbik edilirken tatbik edilen maddenin cümlesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

C- Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden ... ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden, Bölge Adliye Mahkemesinin ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında, suç tarihinin "Şubat 2014" yerine “28.09.2016” olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5863, Karar No: 2024/4075, Tarih: 30.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5863 E.  ,  2024/4075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/367 E., 2023/869 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden gerekçenin düzeltilmesi, sair istinaf istemlerinin esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/541 E., 2021/1612 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı- karşı davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kusura ilişkin gerekçesinin düzeltilmesine, sair istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı- karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; 10 sene kadar önce kadının erkeği evden kovduğunu, aradan 10 yıldan fazla zaman geçtiğini, bu zaman içinde evine çağrılmadığı gibi olmayacak laflar söylendiğini belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, erkek lehine 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

I. DAVA

Davacı- karşı davalı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; 10 sene kadar önce kadının erkeği evden kovduğunu, aradan 10 yıldan fazla zaman geçtiğini, bu zaman içinde evine çağrılmadığı gibi olmayacak laflar söylendiğini belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, erkek lehine 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin dava dilekçesindeki beyanlarını kabul etmediklerini, erkeğin emekli olduktan sonra alkol alışkanlığı kazandığını, bir çok defa eve alkollü gelip kadını darp edip kötü davranışlarda bulunduğunu, en son 2007 yılında erkeğin eve alkollü geldiği gün kadına bıçak attığını, ayrıca tehdit ve saldırıları ile birlikte kadını ortak konuttan kovduğunu, kadının annesinin yanına sığındığını, erkeğin kadını ortak konuttan kovduktan sonra ... isimli bir kadın ile 5-6 yıldır bu konutta ikamet ettiğini, müvekkilini hiçbir surette eve geri çağırmadığını, kadının sokakta kaldığı için annesinin evine sığınmak zorunda kaldığını, erkeğin alkol alışkanlığı ile birlikte ekonomik, fiziksel, psikolojik ve cinsel şiddet uyguladığını, istemediği halde defalarca ters ilişkiye zorlandığını, evlilik birliğinin sorumluluklarına ve kadının kişilik haklarına saygı göstermediğini, eve çeşitli kadınlar ve erkekler getirdiğini ve eşinden hiçbir çekincesi olmadan hem erkek-erkeğe hem de kadınlar ile cinsel birliktelikler yaşadığını, eşi bu durumlara karşı çıktığında ise kavga çıkardığını kadına şiddet uygulamaktan hiç çekinmediğini, harçlık vermediğini, kadının rızası ve bilgisi dışında edindiği borçlar için icra dairelerinden, ortak konuta defalarca haciz gelmesine sebep olduğunu, bu borçları ortak çocuk ...'in ödemek zorunda kaldığını, sürdürdüğü alkol ve ahlak dışı yaşam için sık sık ziynet eşyalarını kadından gizli olarak aldığını, eşinden ve evliliğinden esirgediği ilgiyi, çocuklarına dahi hiçbir zaman göstermediğini ve ortak çocuklara karşı sorumluluklarını yerine getirmediğini, evliliğin başından beri psikolojik, fiziksel, cinsel ve ekonomik şiddet uyguladığını, ortak konuttan kovarak sokağa attığını belirterek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüyle evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, kadın lehine ödenmekte olan 400,00 TL tedbir nafakasının 1.000,00 TL ye yükseltilmesine, yoksulluk nafakası olarak devamına, 200.000,00 TL maddî ve 200.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kadının kusurunun ispat edilemediği, kadın tarafından Eskişehir 2.Aile Mahkemesi'nin 2011/83 Esas ve 2016/962 Esas sayılı dosyaları ile ayrı yaşamada haklılığını ispat ederek önlem nafakası bağlandığı, ilgili dosyada ayrı yaşamaya başlamada alkol kullanan, kefil olup borçlanan, en son erkek yüklü bir miktarda borç altına girince kadının mağdur olmaması için evden ayrılmasını isteyen erkeğin kusurlu olduğu, erkeğin emekli olduktan sonra alkol alışkanlığı kazanması nedeniyle maddî olarak zor duruma düştükleri, alkollü iken başkalarına kefil olması nedeniyle eve icraların geldiği, evde yaşanan olaylar nedeniyle erkeğin kadını evden kovduğu, erkeğin eve erkek ve kadın getirerek cinsel ilişkiye girdiği hatta kadının tanıklarından ...'in erkeğin erkek ile evde ilişkiye girmesinden dolayı ablasının koltuktaki kanları temizlediğini gördüğünü beyan etmesi, ... diye bir kadınla aynı evi paylaşarak sadakate aykırı davranması nedeniyle evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle, erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, kadın yararına aylık 400,00 TL olarak belirlenen tedbir nafakasının aylık 750,00 TL'ye artırılmasına ve boşanmakla yoksulluğa düşeceğinden yoksulluk nafakası olarak devamına, yasal koşulları oluştuğundan kadın lehine 40.000,00 TL maddî ve 40.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı- karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; her iki dava yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı- karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; her iki dava yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin alkol kullandığı, borçlandığı, eşini ortak konuttan kovduğu, fiili ayrılık döneminde ... isimli bir kadınla birlikte yaşamak suretiyle sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği, İlk Derece Mahkemesince erkeğe yüklenen "Eve erkek ve kadın getirerek cinsel ilişkiye girdiği" şeklindeki vakıanın ise toplanan delillerle ispat edilemediği, bu vakıa yönünden anlatımda bulunan tanık Çetin'in beyanının zaman belirtmeyen, görgüye dayalı olmayan, subjektif değerlendirmeler içeren nitelikte olup, bu vakıa başkaca delillerle de ispat edilemediğinden eldeki boşanma davasında erkeğe kusur olarak yüklenmesinin doğru olmadığı, İlk Derece Mahkemesinin de kabulünde olduğu üzere, toplanan delillerle kadının boşanmaya sebep olabilecek kusurlu bir davranışının ispat edilemediği, gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tamamen kusurlu olduğu yönündeki kabul sonuç olarak doğru olmakla birlikte, erkeğe kusur olarak yüklenen vakıalar değiştiğinden, erkeğin kusur belirlemesine ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile kusura ilişkin gerekçenin yukarıda açıklanan şekilde düzeltilmesine, erkeğin sair yönlere ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- karşı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı- karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla; erkeğin davasının reddi, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; boşanma davasında kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin boşanma davasının reddi, kadının boşanma davasının kabulü, nafakalar ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü, 175 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü, 175 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı- karşı davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2410, Karar No: 2024/8787, Tarih: 18.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2410 E.  ,  2024/8787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/74 E., 2023/159 K.

SUÇLAR : Esrar elde etmek için hint keneviri ekme, uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 14.02.2022 tarihli ve 2022/3501 Soruşturma, 2022/1169 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının ilk cümlesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkraları ile 53 ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.11.2022 tarihli ve 2022/100 Esas, 2022/559 Karar sayılı kararı ile sanığın;

- Esrar elde etmek amacı ile hint keneviri ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü madesinin beşinci fıkrasının ilk cümlesi ile 5237 sayılı Kanun'un 62, 52, 53 ve 54 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis ve 15.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62, 52, 53 ve 54 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 6 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

C. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 17.01.2023 tarihli ve 2023/74 Esas, 2023/159 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna,

2. Aramanın hukuka aykırı olarak icra edildiğine, tutanak içeriğinin gerçeği yansıtmadığına,

3. Sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına ve ticaretini yapmak amacı ile hint keneviri ektiği hususunda delil bulunmadığına,

4. Fiilin hazırlık eylemi olarak nitelendirilmesi gerekirken tamamlanmış suç olarak ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna,

2. Aramanın hukuka aykırı olarak icra edildiğine, tutanak içeriğinin gerçeği yansıtmadığına,

3. Sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına ve ticaretini yapmak amacı ile hint keneviri ektiği hususunda delil bulunmadığına,

4. Fiilin hazırlık eylemi olarak nitelendirilmesi gerekirken tamamlanmış suç olarak ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna,

5. Gerekçe olmaksızın ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşıldığına,

6. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

7. Eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın evinde esrar elde edilmesine müsait hint kereviri bitkisi yetiştirdiği, ayrıca yapılan aramada yetiştirilmekte olanların dışında kurumaya bırakılmış esrar içeren hint keneviri bitkisi parçalarının bulunduğu iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyasında, arama kararı, arama tutanağı, kenevir bitkisi tespit ve imha tutanağı, buna ilişkin rapor, ele geçirilen ekili kenevir bitkilerinin ve bitki parçalarının esrar elde edilmesine uygun olduğuna ilişkin kriminal incele raporu, tanık beyanları, sanık ile inceleme dışı sanıkların ifade ve savunmaları mevcuttur.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince, elektrik idaresi görevlilerinin kaçak elektrik tespiti amacıyla gittikleri evdeki şahısların tavırlarından şüphelenmeleri üzerine kolluk görevlilerine ihbarda bulundukları, ihbara konu adrese giden kolluk görevlilerinin sanık ... ve inceleme dışı sanık ... ile karşılaştıkları, bu kişilerin çelişkili beyanları üzerine evin kapısının çalındığı, içeriden inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ... ve inceleme dışı sanık ...'in çıktığı, kapının açılması ile birlikte içeriden esrar dumanı kokusu geldiği, bunun üzerine kolluk görevlilerince evde arama kararı alındığı, yapılan aramada saksı içinde yetiştirilmekte olan boyları 80 ile 120 cm arasında 98 kök hint keneviri, dikime hazır içinde toprak bulunan saksılar, kenevir bitkisi tohumu, bir miktar kurutulmaya bırakılmış esrar maddesi ile kenevir yetiştirmeye yarayan ekipmanın ele geçirildiği, ele geçirilen ve kurutulmaya bırakılmış bitkilerin esrar elde etmeye uygun kenevir bitkisi olduğu, sanık ..., kenevir bitkilerini kendi kullanımı için yetiştirdiğini beyan etmiş ise de bitkilerden elde edilebilecek esrar miktarının fazlalığı, ayırca ekili olanlar dışında kurutulmaya bırakılmış hint keneviri parçalarının da bulunması nedeni ile esrar elde etmek amacı ile hint keneviri ekme suçu ve uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesi ile sanık ...'in her iki suç bakımından ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin kararında hukuka aykarılık bulunmadığı gerekçesi ile sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında esrar elde etmek amacı ile hint keneviri ekme suçundan kurulan hüküm yönünden,

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın türü, miktarı ve istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddi kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarının, aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerekmiştir.

B. Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hüküm yönünden,

Kolluğa gelen ihbar üzerine usulüne uygun şekilde yapılan aramada sanığın ikametinde saksılara dikili vaziyette esrar elde etmeye elverişli hint keneviri bitkilerinin yanı sıra kurumaya bırakılmış hint keneviri bitkisi parçalarının da ele geçirildiği olayda, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına, sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ve değerlendirildiğine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

V. KARAR

A. Sanık hakkında esrar elde etmek amacı ile hint keneviri ekme suçundan kurulan hüküm yönünden,

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanık ve müdafilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hüküm yönünden,

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2023/74 Esas, 2023/159 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde karar verildi.