muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6960, Karar No: 2010/12812, Tarih: 01.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6960 E.  ,  2010/12812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2-Fen bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazdan geçirilen enerji nakil hattı nedeniyle dikilen pilon yeri 4 m² olarak belirtildiği ve bu miktar üzerinden tescil hükmü kurulduğu halde, değer düşüklüğü hesaplanmasında pilon yeri taşınmazın yüzölçümünden düşünülmediğinden irtifak karşılığının fazla hesaplanması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 01.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4371, Karar No: 2012/1233, Tarih: 01.03.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/4371 E.  ,  2012/1233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eserin teslim alınmasından sonra yapının yıkılmasını gerektirecek derecede oluşan hasarlar ve ortaya çıkan ayıp nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşmiş olan cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı iş sahibi vekili dava dilekçesinde; davalı taahhüdünde bulunan “... Deniz Üs Komutanlığı Karargah Binası İnşaatı” işinin kesin kabulünün 09.03.1994 tarihinde yapıldığını, kesin kabulden sonra binada yapılan incelemeler üzerine düzenlenen gerek muhtelif tarihli teknik heyet raporlarında ve gerekse ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2001/11 Değişik İş sayılı dosyası üzerinden alınan tesbit bilirkişi raporlarında, yapının beton mukavemetinin çok düşük olduğunun, güçlendirmeye gerek olmadığının, yapının yıkılarak yeniden yapılmasının uygun olduğunun belirlendiğini belirterek, binanın yeniden inşa bedeli olarak 1.252.944,00 TL’nin yükleniciden tahsilini istemiş, 18.02.2004 tarihinde verdiği ıslah dilekçesinde ise, binanın yıkım ve nakliye bedeli olarak 85.035,54 TL‘nin de yükleniciden alınmasını talep etmiştir.

Mahkemece Dairemizin 07.04.2008 tarih ve 2007/100 Esas, 2008/2218 Karar sayılı bozma ilâmına uyulmuş, bozma ilâmı uyarınca alınan bilirkişi raporunda binanın yıkım ve nakliye bedeli 65.914,40 TL, yeniden inşa bedeli ise 932.656,46 TL olarak hesaplanmıştır. Bu durumda, davacı vekilince, yıkım ve nakliye bedeli ıslah dilekçesi ile talep edildiğinden, bilirkişiler tarafından hesaplanan yıkım ve nakliye bedelinin, binanın yeniden inşa bedeline katılmaksızın faiz başlangıç tarihi 18.02.2004 ıslah tarihi olarak gösterilerek mahkemece

hüküm altına alınması gerekirken, yıkım ve nakliye bedeli 65.914,40 TL’nin bilirkişilerce binanın yeniden inşa bedeli olarak belirlenen 932.656,42 TL’ye eklenmesi suretiyle bulunan 998.570,86 TL’nin dava tarihinden itibaren faiz işletilerek hüküm altına alınması doğru olmamıştır. Kararın bu sebeple bozulması gerekirse de, düşülen bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

hüküm altına alınması gerekirken, yıkım ve nakliye bedeli 65.914,40 TL’nin bilirkişilerce binanın yeniden inşa bedeli olarak belirlenen 932.656,42 TL’ye eklenmesi suretiyle bulunan 998.570,86 TL’nin dava tarihinden itibaren faiz işletilerek hüküm altına alınması doğru olmamıştır. Kararın bu sebeple bozulması gerekirse de, düşülen bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca mahkeme kararının hüküm fıkrasının 1. bendinin kaldırılarak, yerine “Davanın kısmen kabulü ile 932.656,46 TL’nin dava tarihi olan 24.09.2003 tarihinden, 65.914,40 TL’nin ise ıslah tarihi olan 18.02.2004 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, kararın değiştirilen bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.01.1982 gün ve 2588 Sayılı Kanun’la değiştirilen 492 Sayılı Harçlar Kanunu’nun 13. maddesine eklenen (J) bendi gereğince davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10630, Karar No: 2020/3124, Tarih: 20.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/10630 E.  ,  2020/3124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hüküm tarihinde Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu anlaşılan sanıklardan ...’ın 10/12/2014, ...’ın 24/06/2014, ...’un 17/10/2014 ve ...’ün 30/05/2014 tarihli ifadelerinde duruşmadan bağışık tutulma taleplerinin bulunduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 29/08/2013 tarihli CD görüntüleme tutanağında, sanıkların kullandığı aracın müştekiye ait iş yerine saat 05.19 sıralarında gelerek, aracın farlarını kapatıp durduklarını, aracın içinden sanıkların indiğinin belirtilmiş olduğunun; UYAP'tan alınan çizelgeye göre yaz saati uygulaması da dikkate alınarak gece vaktinin saat 05.15’te bittiğinin anlaşılması karşısında; şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince, gece vakti işlendiği belirlenemeyen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının gündüzleyin işlendiğinin kabulü gerektiği düşünülmeden, sanıklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından 5237 sayılı TCK'nın 143. ve 116/2-4 maddelerinin uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

2- Sanık ... hakkında düzenlenen iddianamede, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasının istenilmemiş olması ve yakalama üzerine savunması alınan sanığa adli sicil kaydının okunmamış olması karşısında; ek savunma hakkı verilmeden sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

3-Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan İstanbul 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/10/2010 tarih ve 2009/1198 Esas 2010/787 Karar sayılı, 18/03/2013 tarihinde kesinleşen ilamında iki ayrı suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Yasa'nın 106/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması ile yazılı şekilde karar verilmesi,

4- Kabule göre;

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 143/1. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 2 yıl 1 ay yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 20/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/815, Karar No: 2024/697, Tarih: 25.01.2024

**1. Hukuk Dairesi         2022/815 E.  ,  2024/697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2007/182 E., 2008/331 K.

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece kesin hüküm nedeni ile davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili; ... köyünde yapılan kadastro çalışmaları sırasında 318,96 m² miktarındaki taşınmazın 141 ada 4 parsel numarası ile davalı adına kadastro tespitinin yapılarak kesinleştikten sonra tapuya tescil edildiğini, dava konusu taşınmazın taşlık, kayalık, çalılık vasfında Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile kazanılacak yerlerden olmadığını ileri sürerek davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı; dava konusu taşınmazı 1980'li yıllarda haricen satın aldığını, daha sonra tescil davası açarak adına tescil ettirdiğini, iddia edildiği gibi zilyetliğe dayalı olarak tescil edilmediğini, tescil tapusuna istinaden adına kadastro tespitinin yapılarak tapuya tescil edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu taşınmazın yörede yapılan kadastro çalışmaları sırasında tescil tapusuna istinaden arsa vasfında davalı adına tespitinin yapılarak tutanağın kesinleşmesi üzerine tapuya tescil edildiği, iddia edildiği gibi taşlık, kayalık ve çalılık vasfında Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmadığı, arsa vasfında olduğu, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile değil davacı Hazinenin de taraf olduğu tescil davası neticesinde oluşan tapu kaydına istinaden kadastro tespitinin yapıldığı ve Kaş Asliye Hukuk Mahkemesine ait 25.06.1997 tarih 1996/268 E-1997/96 K sayılı ilamın dava konusu taşınmaz açısından taraflar arasında kesin hüküm teşkil ettiği gerekçesiyle davanın kesin hüküm nedeni ile reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazın imar ve ihya edilmediğini, genelde taşlık, kayalık, çalılık olup tarım arazisi olmadığının tespit edildiğini, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazın imar ve ihya edilmediğini, genelde taşlık, kayalık, çalılık olup tarım arazisi olmadığının tespit edildiğini, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14, 16 ve 17 inci; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 713/1 inci 6 ncı maddeleri.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 190 ıncı maddesi;

3. Değerlendirme

1.Kadastro sonucu ... köyünde bulunan 141 ada 4 parsel sayılı 318,96 m2 miktarlı, arsa vasıflı taşınmazın 20.08.1998 tarih ve 6 sıra nolu tapu kaydına dayanarak 27.10.2003 tarihinde davalı ... adına tespit edildiği, tutanağın 29.12.2006 ila 29.01.2007 tarihleri arasında askı ilanına çıkarıldığı ve kadastro mahkemesine dava açılmadığından 30.01.2007 tarihinde kesinleştiği, dava konusu taşınmaza kadastro çalışmaları sırasında uygulanan 20.8.1998 tarih ve 6 sıra nolu tapu kaydının, davalı ... tarafından Kaş Mal Müdürlüğü, Orman Genel Müdürlüğü ve ... Köyü Muhtarlığı aleyhine açılan, TMK'nın 639 uncu maddesi gereğince taşınmazın tescili talepli davada yapılan yargılama sonucunda, Kaş Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/268 E. - 1997/96 K. sayılı davanın kabulüne ve taşınmazın ... adına tesciline dair verilen kararla 20.08.1999 tarihinde ... adına tescil edilmek suretiyle oluştuğu anlaşılmaktadır.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına göre yazılı şekilde karar verilmesinde kural olarak isabetsizlik bulunmadığından davacının sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına göre yazılı şekilde karar verilmesinde kural olarak isabetsizlik bulunmadığından davacının sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Ancak, davacı Maliye Hazinesinin ileri sürdüğü iddiaları TMK'nın 6 ve HMK'nın 190 ıncı maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde ispatlayamadığı ve çekişme konusu taşınmazın kadastro tutanağından; tapu kaydına dayalı olarak davalı adına tespit işlemin yapıldığı, kazandırıcı zamanaşımı ile tespit yapılmadığı anlaşılmakla davanın bu gerekçeler ile esastan reddine karar verilmesi gerekirken bu hususun göz ardı edilmesi ve Kaş Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/268 E- 1997/96 K sayılı kararında davacının ..., davalıların Kaş Mal Müdürlüğü, Orman Genel Müdürlüğü ve ... Köyü Muhtarlığı olduğu, davacı ...'nun Kaş ilçesi ... Köyü ... Mahallesindeki 317 m2'lik ve 04.09.1987 tarihli senetle aldığı yerin MK'nun 639 uncu maddesi uyarınca adına tescilini talep ettiği, yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verildiği, eldeki temyize konu davanın ise Maliye Hazinesi tarafından davalı olarak ...'ya karşı, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğu, davalı adına yapılan tespitin hatalı olduğu ileri sürülerek tapu kaydının iptali ve adına tescili istemli olarak açıldığı, dolayısıyla Kaş Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/268 E- 1997/96 K sayılı dosyasının dava sebebinin ve sonucunun eldeki dava ile aynı olmadığı ve eldeki temyize konu dava açısından kesin hüküm oluşturmadığı, bu nedenle davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesinin de doğru olmadığı açıktır.

Ne var ki, anılan hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 438/7 inci maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazine vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Temyiz edenin temyiz itirazlarının aşağıda değinilen yönden kabulü ile,

Mahkeme kararının GEREKÇE kısmından ; "... Mahkememize ait 25.06.1997 tarih ve 1996/268 E., -1997/96 K. sayılı ilamın dava konusu taşınmaz açısından taraflar arasında kesin hüküm teşkil ettiğinin anlaşılması..." ifadelerinin çıkarılmasına,

Mahkeme kararının hüküm kısmının 1 numaralı bendinin hüküm yerinden çıkarılmasına ve yerine 1. bent olarak; "Davacı Hazinenin ... ilçesi ... köyünde bulunan 141 ada 4 parsel nolu taşınmaza yönelik davasının reddine" cümlesinin yazılmasına" kararın bu hali ile 6100 sayılı HMK'nın geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 438/7 inci maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davacı Hazine harçtan muaf olduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Davacı Hazine harçtan muaf olduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

25.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4346, Karar No: 2007/4075, Tarih: 30.10.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/4346 E.  ,  2007/4075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. İcra Mahkemesi

Alacaklısını zarara uğratmak için mevcudunu eksitmek suçundan sanıklar ... ... ve ... haklarında açılan davanın iddianame ile açılıp açılmamasının takdiri için dosyanın C.Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde C.Savcısı tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığı tarafından dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

5271 sayılı CMK’nun 223/8.maddesine göre “Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir.” hükmü karşısında mahkemece verilen karar niteliği gereği durma kararı olup, anılan madde uyarınca itiraza tabi bulunduğundan, İİK’nun 353/2.maddesi yollamasıyla CMK’nun 271.maddesi uyarınca itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 30.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10945, Karar No: 2019/1683, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/10945 E.  ,  2019/1683 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11173, Karar No: 2019/6268, Tarih: 10.10.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/11173 E.  ,  2019/6268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişme konusu 9082 parsel sayılı taşınmazın, ilk tesis tarihinden itibaren tüm maliklerini ve el değiştirmelerini gösterir tapu kayıtlarının, ifrazına ilişkin belgeler ile dayanağı tüm belgelerin (özellikle geldisi olan 243 kadastral parselin tapulama tutanağı, komisyon kararı, hükmen tescil dosyası, dayanak tapu kaydı, tescil istem belgesi, imar kayıtları v.b.) bütün geldi ve gittileri ile birlikte (birbirini takip edecek, denetlenecek ve tamamının okunaklı olmasına dikkat edilecek şekilde) ilgili Tapu Müdürlüğünden temini ile evrakına eklenmesi,

2- Dörtyol Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1969/104 Esas, 1980/ 89 Karar sayılı dava dosyasının getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6817, Karar No: 2020/4076, Tarih: 29.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6817 E.  ,  2020/4076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 32/1 maddesi yönlendirmesiyle; CMK'nın 223/3-a maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın olay tarihinde sevk ve idaresindeki motosikleti ile 135 promil alkollü vaziyette seyir halinde iken yaya katılana çarpması sonucu, katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

Sanığın atılı taksirle yaralama suçuna ilişkin iddia olunan suç tarihinde TCK'nın 32/1. maddesi kapsamında akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalmaya neden olacak bir akıl hastalığının bulunup bulunmadığı ya da aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca akıl hastalığı derecesinde olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan ya da tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden cezai ehliyetinin belirlenmesi hususunda rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, Burdur Adli Tıp Şube Müdürlüğü Adli Tıp Uzmanı Dr. Çağlar Özkanlı tarafından düzenlenen 25.06.2015 tarihli rapor hükme esas alınıp, eksik incelemeye dayalı olarak, yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak; BOZULMASINA, 29.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.