muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/30057, Karar No: 2016/25308, Tarih: 10.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/30057 E.  ,  2016/25308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kısa çalışma primi, akdi ikramiye ile ilave tediye ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalıya ait ... Tersanesi denizaltı batarya fabrikası işyerinde çalıştığını, sendika üyesi olarak toplu iş sözleşmelerinden yararlandığını, müvekkilinin çalıştığı ortamın sağlığı açısından "tehlikeli ortam" olması nedeni ile 23. dönem toplu iş sözleşmesinin 60/ç. maddesinde düzenlenen kısa çalışma priminden yararlandığını, müvekkilinin çalıştığı işyerinde ve yaptığı görevde bir değişiklik olmamasına rağmen 24. dönem toplu iş sözleşmesinin imzalanmasından sonra, günde en fazla yedibuçuk saat ve daha az çalıştırılması gereken işler hakkındaki yönetmeliğin yanlış yorumlanması sonucunda işveren tarafından ilgili toplu iş sözleşmesinin 52/c. maddesinde öngörülen kısa çalışma priminden yararlandırılmadığını ileri sürerek kısa çalışma prim alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının işyerinde ambarcı ve tasnifçi meslek kolunda çalıştığını, 24. dönem toplu iş sözleşmesindeki düzenlemenin önceki toplu iş sözleşmesinde yer alan %10 zamlı ücret ile bir ilgisinin olmadığını, 24. dönem toplu iş sözleşmesinin 52. maddesindeki düzenlemede yer alan %14'lük kısa çalışma primden yararlanılabilmesi için fiilen yönetmelik kapsamında olan işlerde çalışılmasının gerektiğini, davacının yaptığı işin ise yönetmelikte yedibuçuk saat çalışılması gereken işlerden olmadığını, davacı ile ilgili yapılan tüm işlemlerin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Toplu iş sözleşmesinin 52. maddesinin c bendinde kısa çalışma primi olarak; “Verilmesini gerektiren sebeplerin geçici olarak ortadan kalkması halinde kalktığı sürece kesilmek, devamlı olarak ortadan kalkması halinde tamamen kesilmek, müktesep bir hak sayılmamak ve başkaca bir ödemeyi etkilememek üzere "Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik" kapsamında istihdam edilen işçilerin fiili çalışma sürelerine %14 kısa çalışma primi ödenir.” şeklinde düzenleme getirilmiştir.

Somut olayda seri olarak açılan dava dosyalarında işçilerle ilgili bir kısım belgeler dosyaya getirtilmiş ise de uyuşmazlık dönemlerinin tümünde davacıların toplu iş sözleşmesinin 52. maddesi c bendindeki bu işlerde çalışma yürüttüklerine dair bilgi ve belgelerin dosyada bulunmadığı görülmüştür. Öncelikle davacının uyuşmazlık döneminde yaptığı işin somut olarak belirlenmesi ve davacının bu işinin toplu iş sözleşmesinin 52/c. bendindeki şartları sağlayıp sağlamadığının tespiti açısından konunun uzmanı olan teknik bilirkişi ile birlikte işyerinde keşif yapılarak davacının anılan kısa çalışma primi alacağına bu madde kapsamında hak kazanıp kazanmadığının belirlenmesi gerekir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 10.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19855, Karar No: 2006/19154, Tarih: 13.10.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/19855 E.  ,  2006/19154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2006 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.120 YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 13.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10130, Karar No: 2015/15884, Tarih: 20.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/10130 E.  ,  2015/15884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/90185

Mahkemesi : Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 27.11.2012

Numarası : 2011/263- 2012/431

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ölenler Güldaniye ve Ramadan'ın karı koca olup dosya kapsamına göre 25.11.2009 tarihinde dağ mantarı yedikleri, ertesi gün 26.11.2009 tarihinde ölen Güldaniye'nin baş dönmesi ve mide bulantısı şikayeti ile Çanakkale Devlet Hastanesine başvurduğu, ölen Güldaniye'nin sanık doktor Y.. P.. tarafından muayene edildiği, sanık tarafından ölene vertigo tanısı konularak bu hastalığa yönelik olarak reçete düzenlendiği, ayrıca ölenin nöroloji ve İntaniye servisine sevk edildiği, ölenin nöroloji kliğinde Uzman doktar Ü..T...tarafından muayene edilerek ölen Güldaniye'ye "diğer tanımlanmamış hastalıklar" tanısı konularak buna ilişkin reçete düzenlendiği, yine ölenin intaniye servisinde uzman doktor M..A.. tarafından muayene edilerek nöroloji polikliğinin tanısına herhangi bir ekleme yapılmadan kayıtlara kontrol olarak not düşüldüğü, bol sıvı alınması tavsiye edilerek eve gönderildiği, ölen Güldaniye'nin bulantı ve kusma şikayetlerinin devam etmesi üzerine yeniden bu sefer 27.11.2009 tarihinde Çanakkale Devlet Hastanesine başvurduğu, burada sanık doktor N.. G.. tarafından muayene edilerek ölene vertigo ön tanısı ile müdahalede bulunulduğu, ölenin tomoğrafi, biokimya ve hemogram tahlillerinin istenildiği, ayrıca hastanın noroloji ve dahiliye konsültasyonlarının istenildiği, bu konsültasyonlarda noroloji uzmanı doktor N..E..ve dahiliye uzmanı sanık doktor E.. G..'un tespitlerinin bulunduğu, sanık doktor E.. G..'un "vertigo, bulantı, üre: 90, ALT-AST yüksek 600, toksik hepatit düşünüldü. ilaçları kesildi. kontrole çağırıldı" notlarının acil servis defterine düşüldüğü, tahlillerde AKŞ 155, keratinin 6.0, üre 96, ALTÜ 937, AST 677, idrar çıkışı denildiği yeniden evine yollandığı, Bu sefer ölen Güldaniye'nin şikayetlerinin devam etmesi üzerine yeniden 28.11.2009 acil servise yendien başvurduğu, burada ölene sanık doktor Y.. P..'nın müdahale ettiği, ölenden AC grafisi, kan ve idrar tahlili, dahiliye konsültasyonu istendiği, kardiyoloji uzmanı sanık doktor S.. Ç.. tarafından Üremi + KC enzim yüksekliği tanısıyla hastaneye yatırıldığı, ölenin dahiliye servisine yatısından sonra hasta dosyasının hazırlandığı, hasta dosyasında ölenin mantar yeme öyküsünün bulunduğunun belirtildiği, yine hastalığın tanı kısmına üremi, hepatit mantar zehirlenmesi tanılarının yazıldığı, ayrıca hastaya diyaliz konsültasyonu istendiği ve ölene sanık doktor M.. K.. tarafından hemodiyaliz uygulandığı, ölen Güldaniye'nin 30.11.2009 günü dahileyi servisinden reanimasyon yoğun bakım ünitesine sevk edildiği, burada yapılan müdahalelere rağmen kurtarılamadığı, kişinin ölümünün mantar zehirlenmesi ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiği, ölen R.. Ü..'ün 29.11.2009 tarihinde eşi ile benzer şikayetlerle Çanakkale Devlet Hastanesi Acil servisine başvurduğu, burada doktor C.. M.. tarafından muayene edildiği, hasta için dahileye konsültasyonu istendiği, bu konsültasyonda sanık doktor H.. Ç.

.11.2009 günü dahileyi servisinden reanimasyon yoğun bakım ünitesine sevk edildiği, burada yapılan müdahalelere rağmen kurtarılamadığı, kişinin ölümünün mantar zehirlenmesi ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiği, ölen R.. Ü..'ün 29.11.2009 tarihinde eşi ile benzer şikayetlerle Çanakkale Devlet Hastanesi Acil servisine başvurduğu, burada doktor C.. M.. tarafından muayene edildiği, hasta için dahileye konsültasyonu istendiği, bu konsültasyonda sanık doktor H.. Ç.. tarafından mantar zehirlenmesi notunun acil servis konsültasyon defterine not düşüldüğü, aynı gün Ramadan'ın mantar zehirlenmesi tanısıyla hastaneye yatırılarak diyaliz katateri takıldığı, fakat hayatını tehditedecek bir bulgu olmadığından aynı gün diyalize alınmadığı, ölen Ramadan'ın 30.11.2009 günü sanık doktor H.. Ç..'in talimatıyla reanimasyon yoğun bakım ünitesine sevk edildiği, burada tedavisine yönelik işlemler yapıldığı, hastaya ilişkin tahlillerde üre ve keratinin yüksek olduğunun belirlendiği, Ramadan'ın 02.12.2009 günü yoğun bakım ünitesinde hayatını kaybettiği olayda kusur durumunun belirlenmesi için alınan 18.08.2010 tarihli İstanbul Adli Tıp Kurumu raporunda "Kişinin 27/11/2009 tarihinde saptanan laboratuar sonuçlarına göre; mantar yenmesinden bahsedilmemişse bile yatırılarak bu tablonun araştırılmamasının eksiklik olduğu, 28/11/2009 tarihinde hemodiyaliz tedavisine başlanmasının uygun olduğu; mantar toksinini uzaklaştırmak için hemoperfüzyon uygulamasının ilk 48 saatte etkili olduğu ancak hastada bu sürenin geçirilmiş olduğu. Buna rağmen sınırlı sayıda vakada 48 saat geçmiş olsa bile hastalarda klinik olarak fayda sağlayabileceği bilinmekle birlikte uygulanmamış olmasının bir eksiklik olmayacağı, Mantar intoksikasyonlarında erken tanı ve tedavi önemli olmakla birlikte, G.. Ü.. mantar yedikten 24 saat sonra hastaneye başvurmuş olması, başvurularında mantar yenilmesinden bahsetmemiş olması ve geç semptom veren mantar zehirlenmelerinde klinik tablonun daha ağır seyrettiği de tıbben bilindiğinden kişinin ilk müracaatında eve gönderilmeyip yatırılarak tedaviye başlanmış olması halinde dahi kurtulmasının kesin olmadığının" rapor edildiği yine 03-04 Mayıs 2012 tarihli Sağlık Şurası Raporuna göre “ hastalarda yapılan tedavi ve takiplerin tıp kurallarına uygun olduğu, G.. Ü..müracaatında gerekli fizik muayenesinin uygun şekilde yapılmadığı, mantar zehirlenmesi bilinmese de laboratuar bulguları göz önüne ahnarak yatırılması gerektiği ancak bu durumla ölümün arasında illiyet bağının kurulamayacağı bu tür mantar zehirlenmelerinin uygun tedaviye rağmen kurtulamayabileceği, tedavide yer alan plazmaferez ve penisilinin tedaviye eklenebileceği ancak hastaların başvurularının zamanlaması ve tanının gecikmesi sonucu bu tedavilerin gerekliliğinin kalmadığı, sonuç olarak Dr. E.. G..'un yatırarak takip etmesi gereken hastayı taburcu etmesinin bir kusur olduğu. Diğer şüphelilerin kusurlu olmadıklarının, ” rapor edildiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, suç açısından faillerin taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin sanıkların kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6188, Karar No: 2020/1602, Tarih: 10.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/6188 E.  ,  2020/1602 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9777, Karar No: 2017/16934, Tarih: 04.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/9777 E.  ,  2017/16934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ... vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili, davacı ..."in eşi,diğer davacıların ise babası olan ..."in, davalıya ait damızlık boğanın 12.07.2010 tarihinde kendisine saldırması sonucu öldüğünü; bu boğayı davacıların murisi ...’ın hatır için otlattığını; meydana gelen olay nedeniyle davacıların derin elem ve ızdırap duyduklarını ileri sürerek; davacılardan ... için 80.000,00 TL, diğer davacıların her biri için 50.000,00’er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline ; ayrıca, her bir davacı için fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 100,00’er TL maddi tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; ölen kişinin kardeşi olduğunu, hayvanın saldırgan değil uysal olduğunu, ölenin çalışanı olmadığını, hatır otlatması da yapmadığını, ölen kardeşinin torununun hayvan otlatması sırasında hayvanların karışması neticesi orada bulunduğunu, hayvanın kardeşine saldırdığını komşulardan öğrendiğini, ölenin yeşil kartı olması sebebiyle sağlık giderlerinin bir kısmının sigortaca karşılandığını, ancak kalan giderlerin kendisi tarafından karşılandığını,savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın reddine yönelik olarak verilen karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi neticesinde; Dairemizin, 09.12.2013 tarih ve 2013/18411 E. 2013/17440 K. sayılı ilamı ile ‘’...somut olayda,davacıların yakını olan ...’in davalıya ait olan boğanın saldırması sonucu öldüğünün sabit olduğu,davalının belirtilen yasal düzenleme gereğince kusursuz sorumlu olduğu,mahkeme gerekçesinde dayanak yapılan rapor ve tanık beyanlarının davalının sorumluluğunun niteliği itibariyle illiyet bağını kesecek boyutta kabul edilemeyeceği,açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden davanın tümden reddinin hatalı olduğu...’’ gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma ilamı sonrasında yapılan yargılama sürecinde, davacılar vekili 08.10.2014 tarihli celsede maddi tazminat taleplerini müracaata bırakacaklarını,manevi tazminat davası yönünden ise dosyanın tamamlandığını belirtmiş; davalı vekili de aynı celse tespit edilen beyanında, maddi tazminata ilişkin davayı takip etmeyeceklerini belirtmiştir.Bu beyanlar üzerine,mahkemece; davacıların maddi tazminata ilişkin taleplerinin ayrı bir esasa kaydı yapılarak HMK’nun 150. maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir.Ancak,dosyanın ayrı esas olan eldeki esasa kaydedilmesi sonrasında davacılar vekili tarafından yenilendiğinden, davacıların maddi tazminat talepleri yönünden yargılamaya devam edilerek, mahkemece; davacılar ... ve ...'in açtıkları davanın reddine;davacı ...'in açtığı davanın kısmen kabulü ile ,51.394,68 TL maddi tazminatın 19/08/2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak, davacıya verilmesine;davacı ... ... davasının kabulü ile, 243.02 TL maddi tazminatın 19/08/2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davacı ... vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin tüm,davacı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava;hayvan bulunduranın sorumluluğundan kaynaklı maddi tazminat istemine ilişkindir.

BK’nın 43. vd. (TBK 51. vd.) maddelerinde; zararın ve tazminat miktarının tayini ile belirlenecek tazminatın tenkisi halleri de hüküm altına alınmıştır.

Buna göre, hâkim, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, fiilin ve kusurun ağırlığını, tarafların sıfatını, konumunu, sosyal ve ekonomik durumlarını göz önüne alarak belirler. (BK m.43/1; TBK'nın 51/1)

TBK’nun 55/1 maddesinde;’’Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar,bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır.Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifda amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez;zarar veya tazminattan indirilemez.Hesaplanan tazminat, miktar esas alınarak hakkaniyet düşüncesi ile artırılamaz veya azaltılamaz.’’denilmektedir.

TBK’nun 55/1 maddesinde;’’Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar,bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır.Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifda amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez;zarar veya tazminattan indirilemez.Hesaplanan tazminat, miktar esas alınarak hakkaniyet düşüncesi ile artırılamaz veya azaltılamaz.’’denilmektedir.

Somut olayda;davalıya ait damızlık boğanın davacıların murisine saldırması neticesinde davacıların murislerinin vefat ettiği sabittir.Davacılar tarafından eldeki dava maddi ve manevi tazminat istemli olarak açılmış,ancak Dairemizin bozma ilamı sonrasında davacılar vekilince maddi tazminat talebinin müracaata bırakılması nedeniyle maddi tazminat talebi manevi tazminat talebinden tefrik edilerek eldeki esasa kaydedilmiş,kayıt sonrasında davacılar vekilince maddi tazminata ilişkin yenileme talebinde bulunulduğundan yargılamaya devam edilerek alınan 12.05.2015 tarihli aktüerya raporu doğrultusunda hüküm tesis edilmiştir.Ne var ki,mahkemece hüküm tesis edilirken davacılardan ... için belirlenen

77.092,02 TL destekten yoksun kalma tazminatından,’’davalı ...’in ölen ...’ın kardeşi olması,bu ölüm nedeniyle davalının da aynı acı ve elemi duyduğu ,kusurlu sorumluluk ile kusursuz sorumluluk arasında hakkaniyet farkı bulunması gerektiği ‘’ gerekçesiyle 1/3 oranında hakkaniyet indirim yapılması doğru görülmemiştir.Nitekim,söz konusu hakkaniyet indiriminin ancak davacıların manevi tazminat talebinde değerlendirilebileceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, mahkemece;yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar gereğince,hakkaniyet indiriminin davacılardan Reyhan için belirlenen destekten yoksun kalma tazminatında uygulanamayacağı,söz konusu indirimin ancak davacıların manevi tazminat taleplerinde değerlendirilebileceği nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı ... vekili yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere , 04.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2749, Karar No: 2024/105, Tarih: 10.01.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/2749 E.  ,  2024/105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1420 E., 2023/45 K.

DAVA TARİHİ : 19.08.2020

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/784 E., 2021/861 K.

Taraflar arasındaki davacı kadın vekili tarafından açılan boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı erkek vekilinin istinaf başvurusunun kısmen esastan reddi, kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle kadının manevî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı kadın vekili anlaşmalı boşanma dava dilekçesinde özetle; tarafların birlikte boşanmaya karar verdiklerini, protokol hükümleri çerçevesinde davasının kabulüne 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince boşanmalarına, protokolün kararın eki niteliğinde sayılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.