muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14460, Karar No: 2014/4005, Tarih: 03.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/14460 E.  ,  2014/4005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 21. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2011/122-2012/308

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 21. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.12.2012 tarih ve 2011/122-2012/308 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin acentelik sözleşmesine dayalı olarak 19 yıl boyunca davalı sigorta şirketi ile çalıştığını, davalı şirketinin, müvekkilinin başka bir sigorta şirketinin düzenlediği bir tür eğitim seminerine katılmış olmasını bahane ederek 11.05.2008 tarihinde müvekkilinin acentelik sözleşmesini haksız olarak feshettiğini, müvekkilinin ürettiği sigorta poliçelerinden dolayı komisyon alacağı bulunduğunu, müvekkilinin portföyü sayesinde davalı sigorta şirketinin uzun yıllar muazzam bir kazanca sahip olduğunu ileri sürerek, şimdilik 25.000,00 TL komisyon alacağı ve 1.000,00 TL portföy tazminatının reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunarak, davacının acentelik ilişkisine özgü güven ve sadakat yükümlülüğünün ihlali niteliğindeki davranış ve eylemleri nedeniyle acentelik sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini, bu nedenle davacının sözleşmeden doğan herhangi bir hakkının kalmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı sigorta şirketince davacının sigorta acenteliğinin haklı bir nedenle feshedildiğinin kanıtlanamadığı, davacı sigorta acentesinin haklı bir nedene dayanmaksızın ve kusuru olmaksızın sözleşmesinin feshedilmesi nedeniyle Sigortacılık Kanunu'nun 23. maddesine göre portföy tazminatına hak kazandığı, hakkaniyet gereğince uzun süreli akdedilen hayat sigorta poliçelerinden doğan komisyonun davacı acenteye ödenmesi gerektiği, davacının delil olarak sunmuş olduğu hayat sigortalarından doğan komisyon alacağının 5.992.30 TL olduğu ve 1.929,05 USD portföy tazminatı talep edebileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 5.992,30 TL komisyon alacağının ve 1.000,00 TL portföy tazminatının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ancak hükme dayanak yapılan 26.09.2011 tarihli kök bilirkişi raporunda komisyon alacağı 15.586,59 TL olarak hesaplandığı halde, mahkemece gerekçesi gösterilmeden 5.992,30 TL komisyon alacağına hükmedilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 358,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22463, Karar No: 2012/7520, Tarih: 13.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/22463 E.  ,  2012/7520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik(Kapatılan) 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 13/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27544, Karar No: 2018/8769, Tarih: 01.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/27544 E.  ,  2018/8769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı .... Başkanlığı vekili avukat ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kurum ile arasında Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından sağlık yardımları karşılanan kişilere, sağlık hizmeti sunucusunun ruhsatında bulunan tüm branşlarda veya ruhsatında bulunanlardan vermeyi kabul ve taahhüt ettiği hizmetlerle sınırlı olmak üzere sağlık hizmetlerinin sağlanmasının usul ve esasları ile karşılıklı hak ve yükümlülüklerin belirlenmesi konusunda 01.01.2012 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere Sosyal Güvenlik Kurumu Özel Sağlık Sunucularından Sağlık Hizmeti Satın Alım Sözleşmesi adı altında tip/matbu bir sözleşmenin akdedildiğini, işbu matbu sözleşme içeriğinde davalı kurumca zaman zaman zeyilnameler ile değişiklik yapılmakla birlikte yürürlüğünün halen devam ettiğini, işbu sözleşme kapsamında davalı kurumun sağlık yardımlarından yararlanmada hak sahibi olan kişilere sağlık hizmeti sunduğunu, sözleşme metninin genel işlem koşullarını içerdiğini, sözleşme kapsamında sağlık hizmeti sunduğu ....isimli SGK'lı hastalara ait sağlık hizmeti bedellerinin Nisan 2014 ayı dönem sonlandırma işlemi neticesinde davalı kurum tarafından uygulanacak kesinti olarak bildirildiğini, davalı kurumun haksız surette sözleşmeye ve mevzuata aykırı olarak kesinti uyguladığını ileri sürerek, davalı kurumun uygulayacağını bildirdiği toplam 58.207,26-TL tutarındaki kesintinin hukuka aykırılığı nedeni ile iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, eldeki dava ile davalı kurum tarafından hakkında tesis edilen kesinti işleminin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek iptaline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davaya konu her iki sigortalının hastalık tanılarının SUT eki EK-2/D-2 listesinde (\*) işaretli hastalıklardan olduğu, bu hastalıklar için 31-60 seansa kadar olan fizik tedavi ve rehabilitasyon uygulamaları için en az bir fiziksel tıp ve rehabilitasyon uzman hekimin yer aldığı sağlık kurumu sağlık kurulunca, 60 seans üzeri olan fizik tedavi ve rehabilitasyon uygulamaları için en az bir fiziksel tıp ve rehabilitasyon uzman hekimin yer aldığı, üçüncü basamak sağlık kurumu sağlık kurulunca, sağlık raporu düzenlenmesi gerektiği, dosya içerisinde belirtilen içerikte sağlık kurulu raporları bulunmadığından kurumun davacının faturalarından yaptığı kesinti işleminin yerinde olduğu belirtilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre; davacı şirketin işlettiği hastanede davalı kurum sigortalıları ....'e fizik tedavi ve rehabilitasyon uygulaması yapıldığı, davalı kurum tarafından adı geçen hastalar için gerekli sağlık raporları olmadığının tespit edildiği belirtilerek davacıya ait faturalardan kesinti uygulandığı; mahkemece alınan bilirkişi raporunda ise, hastaların sağlık durumları yönünden değerlendirme yapılmadığı anlaşılmaktadır. O halde, mahkemece, tarafların tüm delilleri toplanarak, konusunda uzman bilirkişi heyetinden tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda ve itirazlarını karşılar nitelikte, hastaların sağlık durumları da incelenip tedaviye ihtiyaçları olup olmadığının belirlenerek, SUT hükümleri de değerlendirilmek suretiyle taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bent gereğince davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7753, Karar No: 2015/7496, Tarih: 10.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/7753 E.  ,  2015/7496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılar ile aralarında hizmet sözleşmeleri bulunduğunu, dava dışı işçinin açtığı dava sonucu işçilik alacakları kapsamında işçiye 9.516,51TL ödediklerini, bu miktardan davalıların sorumlu olduklarını ileri sürerek, 9.516,51TL'nin faiziyle birlikte davalılardan sorumlulukları oranında tahsilini istemiştir.

Davalılar, tensiben karar verildiğinden davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın TTK.nun 4.maddesi uyarınca ticari dava niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden usulden reddine, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın kararın kesinleşmesini müteakip yasal süre içerisinde istek halinde görevli ve yetkili İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalılar arasında hizmet sözleşmesi düzenlendiği ihtilafsız olup davacı, dava dışı işçinin açtığı dava sonunda işçiye ödediği meblağın davalılardan rücuen tahsilini istemektedir. Mahkemece davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu, davaya bakmaya Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.Davanın taraflarından olan davalılar tacir ise de, davacı tacir olmadığı gibi, dava konusu ihtilaf da TTK'da yer alan mutlak ticari davalardan değildir. Bu itibarla davanın görülmesi gereken mahkeme Asliye Hukuk Mahkemesidir. Öyle olunca mahkemece işin esasına girilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA, 10.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5153, Karar No: 2014/6884, Tarih: 27.05.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/5153 E.  ,  2014/6884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kumluca Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2014

NUMARASI : 2012/355-2014/21

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, feshi ihbar nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkillerinin maliki olduğu ..ve .. parsel sayılı taşınmazların 20.06.2006 başlangıç tarihli ve 6 yıl süreli kira sözleşmesi ile davalıya kiraladığını, 10.09.2012 tarihinde tebliğ edilen ihtarla akdin feshedildiğini bildirdiklerini belirterek akdin feshini ve taşınmazın tahliyesini istemiştir.Mahkemece, TBK'nın 327. Maddesi gereğince, kira süresinin 20.06.2012 tarihinde dolduğunu kendiliğinden sona eren kira sözleşmesi uyarınca haksız olarak işgal edilen yerin tahliyesi gerektiğinden bahisle davanın kabulüne karar vermiştir.

Türk Borçlar Kanununun 367. maddesi hükmü uyarınca belirli süreli ürün kirasında kira sözleşmesi süre bitiminde kendiliğinden sona erer. Süre bittiği halde tarafların açık veya örtülü rızasıyla kiracının kiralananı kullanmaya devam etmesi veya kira sözleşmesinde kararlaştırılan feshi ihbarı iki taraftan birinin yapmamış olması durumunda sözleşme birer yıl için yenilenmiş sayılır. Yenilenen kira sözleşmesi yasal bildirim süresine uyularak her kira yılının sonu için feshedilebilir. Bu durumda tahliyeye karar verilebilmesi için başka bir sebep aramaya gerek yoktur.

Olayımıza gelince; Davada dayanılan ve hükme esas alınan 20.06.2012 başlangıç tarihli altı yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davaya konu yerin seracılık yapılmak ve ürün yetiştirilmek üzere kiralandığı anlaşıldığına göre kiranın ürün kirası ve uyuşmazlığında ürün kirası hükümlerine göre halli gerekir. Borçlar Kanunun 367. maddesi hükmü süreli hasılat kira sözleşmelerinin feshi hakkındaki süreler hususunda düzenleme getirmiştir. Buna göre taraflar arasındaki akdin feshi ve kiralananın tahliyesine karar verilebilmesi için, feshi ihbarın süresinde yapılması ve davanın süresinde açılması yeterlidir. Başka bir neden aramaya gerek yoktur. Sözleşmenin feshine ilişkin ihtar, 20.06.2012 tarihinde keşide edilmiş ve davalıya TK’nun 35. maddesine göre 10.09.2012 tarihinde tebliğ edilmiştir. Bu durumda, Türk Borçlar Kanununun 367. maddesi hükmü karşısında sözleşmenin 1 yıl süre ile yenilendiğinin ve davanın süresinde açılmadığının kabulü ile davanın reddi gerekirken bundan zühul ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17481, Karar No: 2015/13239, Tarih: 18.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17481 E.  ,  2015/13239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dörtyol 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2013/282-2014/150

Davacı D.. K.. vekili Avukat H.. V.. tarafından, davalılar S.. K.. ve diğeri aleyhine 18/10/2012 gününde verilen dilekçe ile aldatma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan S.. K..'ün tüm temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalılardan S.. E..'in temyiz istemine gelince;

Dava kişilik haklarına saldırı nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılardan S.. E..'in, eşi olan diğer davalı S.. K.. ile birlikte cinsel ve duygusal beraberlik yaşadığı, bu şekilde sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışlarının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunu iddia ederek, uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davacının iddialarını kabul etmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, toplanan delillere göre davalılardan S.. E..'in, davalı S.. K..'ün, davacı ile evli olduğunu bilerek birlikte olduğu hususu sabit görülerek davanın kısmen kabulü ile davacı eş yararına manevi tazminata hükmedilmiştir.

TMK.nun 185. maddesine göre, “Evlenmeyle eşler arasında evlilik birliği kurulmuş olur. Eşler birlikte yaşamak, birbirlerine sadık kalmak ve yardımcı olmak zorundadırlar.” Aynı Yasanın 174. maddesine göre de, “Mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen kusursuz veya daha az kusurlu taraf, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebilir. Boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan taraf, kusurlu olan diğer taraftan manevi tazminat olarak uygun miktarda bir para ödenmesini isteyebilir.”

Evlenmeyle eşler arasında kurulan aile birliğinin taraflara yüklediği ödevlerin ihlali veya yerine getirilmemesi durumunda bu yükümlülüğü yerine getirmeyen eş yönünden Türk Medeni Kanunundaki sonuçları, boşanma ve boşanma sebebi olması durumunda, bu olaylar yüzünden kişilik haklarının saldırıya uğraması halinde manevi tazminat talep edilebileceğidir.

Evlenmeyle eşler arasında kurulan aile birliğinin taraflara yüklediği ödevlerin ihlali veya yerine getirilmemesi durumunda bu yükümlülüğü yerine getirmeyen eş yönünden Türk Medeni Kanunundaki sonuçları, boşanma ve boşanma sebebi olması durumunda, bu olaylar yüzünden kişilik haklarının saldırıya uğraması halinde manevi tazminat talep edilebileceğidir.

TBK 49. maddesine göre, kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar veren, bu zararı gidermekle yükümlüdür. Yine TBK 58. maddesinde "Şahsiyet hakkı hukuka aykırı bir şekilde tecavüze uğrayan kişi, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat namıyla bir miktar para ödenmesini dava edebilir." Haksız fiile dayalı bir borcun doğabilmesi için, hukuka aykırı bir fiil bulunmalı, fiili işleyenin kusuru olmalı, sonuçta bir zarar doğmalı, zarar ile işlenen fiil arasında da uygun nedensellik bağı bulunması gerekir.

Somut olaya gelince, davalılardan S.. E.. ve diğer davalı eş S.. K..'ün, davacıya yönelik ve bütün olarak aldatma mahiyetindeki davranışlarının manevi tazminatı gerektirip gerektirmeyeceğinin tartışılması gereklidir.

Yukarıda incelenen yasa maddeleri uyarınca, davacının davalı eşinin TMK.nın evlenmeyle eşe yüklediği ödevler arasında bulunan sadakat yükümlülüğünü ihlali nedeniyle, Yasanın 185. ve 174. maddeleri uyarınca boşanma sebebi ve istek halinde manevi tazminatı gerektirir nitelikte olduğu kuşkusuzdur. TMK. daki düzenleme, davalılardan eş S.. K..'ün evlenme ile kurulan aile birliğinin tarafı olması sıfatından kaynaklanmaktadır. Zira davalı eş kendi iradesi ile bu birliğin tarafı olmayı kabul etmiş ve yasanın kendisine tanıdığı hak ve yükümlülükler altına girmiştir.

Davalılardan S.. E..'in eyleminin manevi tazminatı gerektirip gerektirmeyeceğine gelince, davalının doğrudan davacının bedensel veya ruhsal bütünlüğüne yönelik hukuka aykırı bir fiilde bulunduğundan söz edilemez. Söz konusu Yasada yükümlülüğünü ihlal eden eşin eylemini birlikte gerçekleştirdiği kişiler yönünden herhangi bir düzenleme getirilmemiştir.

6098 sayılı TBK.nun müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümlerinin de uygulanma imkanı bulunmamaktadır. Zira, sözkonusu Yasanın 61. maddesinde haksız fiil nedeniyle müteselsilen sorumluluğuna gidilebilecekler gösterilmiştir. Yukarıda açıklanan yasal duruma göre, davalı S.. E..'in zararın meydana gelmesinden asli olarak sorumlu tutulamaz. Yine yasa hükmünün aradığı anlamda iştirak hali de söz konusu olamaz. Zira iştiraken işlenebilir bir eylemin varlığının kabul edilebilmesi için, eylemin müstakilen ve asli olarak da işlenebilir olması gerekir. Ayrıca haksız fiil sorumluluğunu, geniş ve belirsiz bir kavram olan sadakat yükümlülüğünü ihlal etmeye iştirak çerçevesinde değerlendirmek, bu sorumluluğu belirsiz hale getirecektir.

Açıklanan nedenlerle, TBK.58 maddesine göre, davalılardan S.. E..'in eylemi, davacının kişilik değerlerine saldırı oluşturacak nitelikte bir eylem olarak kabul edilemez. Mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacının davalı S.. E..'e yönelik manevi tazminat isteminin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davalılardan S.. E.. yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, davalılardan S.. K..'ün temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davalılardan S.. E..'den peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/11/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava; davacının dava dışı eşi ile davalının evlilik dışı birlikteliğinden kaynaklanan kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; yanlar tarafından temyiz edilen hüküm, Dairemiz çoğunluğunun, davalının bu eyleminin, davacının kişilik değerlerine saldırı oluşturacak nitelikte bir fiil olarak kabul edilemeyeceği benimsenerek, hükmedilen manevi tazminat isteminin tümden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Yerel mahkemenin kararında da vurgulandığı gibi; eşler evlilik birliğini kurmakla birbirlerine sadakat borcu altına girmelerinin yanında, mensubu oldukları aile birliğine karşı da sorumlulukları bulunmaktadır. Davacının eşinin evli olmasına rağmen bir başkası ile cinsel ve duygusal ilişkiye girmesi, evlilik sözleşmesi ile bağlandığı, sadakat borcu altına girdiği eşine karşı haksız eylem niteliğindedir. Davalı da evli olduğunu bilerek davacının eşiyle gayri resmi ilişkiye girmek suretiyle, gerek yasalarca, gerek örf ve adet hukukunca korunmayan haksız bir davranış içine girmiştir. Bu davranış da açıkça haksız eylem niteliğindedir.

Eş söyleyişle, esasen dava dışı eşin evlilik birliğinin gerektirdiği sadakat yükümü bulunmakla birlikte, onun evli olduğunu bilen ve buna rağmen onunla birlikte ilişkiye giren davalının da dava dışı eşin sadakatsizlik eylemine katıldığında, her ikisinin de bu haksız eylemlerinden birlikte ve müteselsilen sorumlu olduklarında kuşku bulunmamaktadır. O halde. Türk Borçlar Kanunumun 61. (Borçlar Kanunumun 50. md.) maddesinde düzenlenen birden fazla şahsın müşterek kusurlarıyla bir zarara yol açmaları, diğer bir dey imiyle tam teselsül hali mevcut olup, davalı doğan zarardan davacının eşi ile birlikte müteselsilen sorumludur.(HGK 2010/4-129 E. - 173 K.)

Müteselsilen sorumluluğun bulunduğu durumda da davacı, alacağını sorumluların tamamından isteyebileceği gibi, bunlardan biri veya birkaçından da isteyebilir. (HGK 12.11.2003 gün ve 2003/9-685 E. - 690 K.)