muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8295, Karar No: 2009/10231, Tarih: 18.06.2009

Hükme esas alınan uzman orman bilirkişileri tarafından düzenlenen raporda bu dosyada davaya konu (A) ile işaretli bölümün eski tarihli resmi belgelerde yeşil renkli makilik rumuzlu alanda kaldığı ve orman sayılan yerlerden olduğu, (B) harfli taşınmazın ise açık alanda kaldığı ve orman sayılmayan yerlerden olduğu açıklanmakta ise de orijinal memleket haritası üzerindeki taşınmazların konumu göz önüne alındığında (A) ve (B) ile işaretli bölümlerin birbirine bitişik halde bulundukları, her iki taşınmazın eğiminin % 15 olduğu, halen üzerlerinde ..., meşe, sandal menegiç ağaçları bulunduğu, toprağının humuslu olduğu, zeminde kesilmiş ... ağacı köklerinin yer aldığı,dairenin 2008/5389 sayılı kararında "ormancı bilirkişiler ... ..., ... ile jeolog bilirkişi ... Yılmazel tarafından düzenlenen 02.02.2007 tarihli raporun 1. bölümünde taşınmazın üzerinde 05-06 kapalılıkta meşe türü ağacının bulunduğu, alt tabakada çeşitli türde ... ve meşe sürgünlerinin mevcut olduğu, toprağının orman toprağı niteliğinde olduğu açıklandıktan sonra raporun 10. bölümünde aynen" davalı taşınmazın memleket haritasındaki rumuzlara göre çalılık alanlar içerisinde kaldığı görülmekte ise de taşınmaz üzerinde bulunan meşe ağaçlarının mevcudiyeti, harita tanzimine müstenit olan ... fotoğrafının çekimi sırasında bu ağaçların kesilmiş olduğu sadece çalılık örtünün kaldığı kanaati uyanmıştır. Şöyle ki; meşe ağacı tohumu, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesi mümkün görülmemektedir. Dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşenin daha önceki yıllarda tahrip edilmiş olduğu, ... fotoğraflarının bu senelerde çekilmiş olduğu, fakat daha sonraki yıllarda ... altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bugün üzerinde görülen meşe ormanının meydana geldiği bilimsel bir gerçektir." şeklinde bilimsel açıklamalarda bulunulduğunun belirtildiği, bu hususlar göz önüne alındığında çekişmeli (A) ve (B) harfli taşınmazların her ikisinin de eylemli durumda orman sayılan yerlerden oldukları ve tümüyle kuzeydeki 0.5 -10 metre rumuzlu ormanlık alanın devamı niteliğinde bulunduğu, ayrıca davacının 6831 Sayılı Yasanın 11/1 maddesinde anılan ve orman kadastrosuna itiraz davası açmanın koşulu olan "hak sahipliği"ni de kanıtlayamadığı anlaşıldığından çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olması nedeni ile davanın tamamen reddine, dava dosyasının kadastro tespit tutanak aslı ile birleştirilmek ve tescil işlemi yapılmak üzere tapu sicil müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi gerekirken aksine düşünceler ile davanın kısmen kabulü yolunda kurulan hüküm doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 18.06.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21655, Karar No: 2016/8713, Tarih: 02.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21655 E.  ,  2016/8713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şırnak Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2015

NUMARASI : 2013/457-2015/132

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı TEDAŞ vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal kıyaslaması yapılarak zeminine değer biçilmesi ve taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespiti yöntem itibariyle doğrudur.Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde beşi olacağı gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

2-04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harca hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12399, Karar No: 2015/25560, Tarih: 25.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/12399 E.  ,  2015/25560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, katılanın iş yerinden iki adet akü alarak limanda bulunan bir araca götürüp takacağını söylediği, katılan ile beraber aküleri limanın A kapısına getirdikleri, sanığın katılana kendisini içeriye almayacaklarını söyleyerek aküleri liman kapısına bıraktıktan sonra ödemeyi iş yerinde yapacağını söylediği, sanığın ödeme yapmak üzere katılan ile beraber müştekinin iş yerine doğru giderken, sanığın arabanın sağ farının yanmadığını söyleyerek katılandan kontrol etmesini istediği, katılanın araçtan inmesi üzerine sanığın kaçtığı, böylece sanığın hileli hareketlerle haksız menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mahkeme masrafı olarak yapılan toplam 10 TL yargılama giderinin, 6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince hazineye yükletilmesi yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Mahkeme masrafı olarak yapılan toplam 10 TL yargılama giderinin, 6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince hazineye yükletilmesi yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yargılama giderleri ile ilgili bölümde yer alan ''sanıktan tahsiline'' ibaresinin çıkarılarak, yerine ''yargılama giderinin, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca hazineye yüklenmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16513, Karar No: 2007/555, Tarih: 22.01.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/16513 E.  ,  2007/555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20 Hukuk Dairesinin 10/11/2005 tarih ve 2005/11668- 13392 sayılı bozma kararında özetle; "Bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda çekişmeli parselin tarihi bildirilmeyen 1971 tanzim tarihli memleket haritasında orman ağacı sembolü bulunmayan yeşil renkli alanda kaldığı; ancak, memleket haritasındaki her yeşil alanın ormanı ifade etmediği, çaylık ve fındıklıklarında bu haritada yeşil ile gösterildiği, taşınmazın isabet ettiği yerde orman sembolü bulunmadığından orman olarak nitelendirilemeyeceği, taşınmazın üzerinde bakımlı fındıklık ve çaylık bulunduğu, ... ve iskan alanlarında yer aldığı bu nedenlerle orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiştir. Mahkemece bu rapor esas alınarak karar verilmiştir.

Ne var ki; memleket haritalarının ... fotoğraflarından zemin incelenerek değerlendirme yapılıp düzenlendiği, değerlendirme aşamasında arzdaki bitki örtüsünün olanak bulunduğu ölçüde detaylı olarak haritalarda gösterildiği, genel bitki örtüsü içinde yer alan bağ, meyve bahçesi gibi yerlerin mutlaka üzerine konulan semboller ile tanımlandığı, çaylık alanların dahi sembolle ifade edilip, düz yeşil rengi ile gösterilmediği, hakim bitki örtüsü içinde fındıklık, ... bahçesi, meyve bahçesi gibi bir alan yoksa, 1/25000 ölçekli bir haritada 1 cm2’nin arzda 62500 m2’yi gösterdiği düşünüldüğünde bitki örtüsünün ve ağaç cinslerinin hakim ağaç türüne göre haritaya belli aralıklar ile yerleştirme zorunluluğu bulunduğundan, sembollerin buna göre belli aralıklar ile yerleştirilebildiği; bu halde, haritalara göre bitki örtüsünü belirlemek söz konusu olduğunda taşınmazın bulunduğu yere en yakın sembollerin dikkate alınması gerektiği, hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi kurulu raporuna ekli memleket haritasında taşınmazın işaretlendiği yerde ... sembolü bulmadığı gibi en yakınındaki sembollerin ibreli orman ağacını simgelediği gözetilmeden, taşınmazın çaylık ve fındıklık olarak gösterildiği şeklindeki soyut bilirkişi görüşüne değer verilemeyeceği" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/01/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32188, Karar No: 2015/17805, Tarih: 14.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/32188 E.  ,  2015/17805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, asgari geçim indirimi, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ... bünyesinde çalışan tüm işçilerin iş akitlerinin ihaleyi yeni alan ... ne devre ilişkin Taahhüt ve Muvaffakatname imzalatılmak istendiği, işçilerin kabul etmemesi üzerine 15.03.2013 tarihinde muvaffakatnameyi imzalamayanların iş akitlerine son verildiği iddiasıyla, kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, asgari geçim indirimi ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davacının yeni işverenle çalışmak istemeyerek iş akdini feshettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak davalılar arasında özel güvenlik hizmeti verilmesine dair sözleşmenin 15.03.2013 tarihinde sona erdiği, işyeri devrinin işçiye haklı fesih imkanı vermediği, davacıya tüm haklarının yeni ihaleyi alan ...i’ne devrine muvafakat ettiğine dair belge imzalatılmak istendiği, imzalamayanların işten çıkarıldığı anlaşılmaktadır. Davacının iş akdinin devrine zorlanamayacağı, işveren tarafından yapılan feshin haklı bir nedene dayanmadığı gerekçesiyle, hafta tatili dışındaki talepler kısmen hüküm altına almıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalılar avukatları temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Davalılar arasındaki özel güvenlik hizmet alım sözleşmesinin süresinin bitmesi üzerine, işverenlerce davacının iş akdinin yeni ihaleyi alan ....’ne devredilmek istendiği, davacının buna muvafakat etmediği anlaşılmıştır. İşyeri devri davacıya iş akdini haklı nedenle fesih imkanı vermemektedir. Dosya içeriğindeki belgeler ve davacı imzalı dilekçe içeriklerinden davacının iş akdini istifa ile sona erdirdiği anlaşıldığından kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

3- Fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hesabında bordroda ödendiği anlaşılan ayların dışlanması gerekirken hesaplanan alacaklardan ödenenlerin mahsubu isabetsizdir.

4-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

3- Fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hesabında bordroda ödendiği anlaşılan ayların dışlanması gerekirken hesaplanan alacaklardan ödenenlerin mahsubu isabetsizdir.

4-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.