muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/22127, Karar No: 2022/8015, Tarih: 01.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/22127 E.  ,  2022/8015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Av.... tarafından , davalılar ... ve ... aleyhine 31/10/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalı ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... yönünden husumetten reddine dair verilen 16/03/2021 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Hükmüne uyulan Dairemiz 15/10/2020 tarih, 2020/2877 esas ve 2020/3428 karar sayılı ilamında; “Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (T.C. Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler, emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da; bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda; belediye başkanı olan davalı Mehmet Taşkıran’ın, görevi sırasında ve görevinden dolayı davacıyı zarara uğrattığı ileri sürülmektedir. Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 13/1. maddesi gereğince; kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak, idare aleyhine açılabileceğine göre; davalıya husumet tevcih edilmesi doğru değildir.

Mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek, davalı Mehmet Taşkıran hakkında davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile işin esasına girilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediği.” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonrasında davalı ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... yönünden husumetten reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... İdareleri'nden alınmasına 01/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/19713, Karar No: 2006/4349, Tarih: 29.03.2006

2. Hukuk Dairesi 2005/19713 E., 2006/4349 K.

**2. Hukuk Dairesi 2005/19713 E., 2006/4349 K.**

**- BİRLİKTE EVLAT EDİNME

- TEK BAŞINA EVLAT EDİNME

- TEMYİZ EDİLEBİLEN KARARLAR**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 306 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 307 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 427 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1 Ocak 2002 tarihinde yürürlüğe giren 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 306. maddesinin birinci fıkrasında yer alan hüküm ile eşlerin, ancak birlikte evlat edinebilecekleri öngörülmüştür.

Anılan Kanunun "Tek başına evlat edinme" kenar başlığını taşıyan 307. maddesinin 2. fıkrasında da "otuz yaşını doldurmuş olan eş, diğer eşin ayırt etme gücünden sürekli olarak yoksunluğu veya iki yılı aşkın süreden beri nerede olduğunun bilinmemesi ya da mahkeme kararıyla iki yılı aşkın süreden beri eşinden ayrı yaşamakta olması yüzünden birlikte evlat edinmesinin mümkün olmadığını ispat etmesi halinde, tek başına evlat edinebilir." Hükmüne yer verilmiştir.

Davacının eşi S…

….. S…

…..'in, duruşmaya gelerek davaya muvafakat ettiğine ilişkin beyanda bulunduğu anlaşılmış olup, eşlerin tek başına evlat edinebilmesi için öngörülen yasal şartların oluşmamasına rağmen, mahkemece TMK'nin 307/2. maddesi hükmüne aykırı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, 29/3/2006 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10216, Karar No: 2016/2495, Tarih: 23.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/10216 E.  ,  2016/2495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Açıklanmasına karar verilen 26/04/2010 tarihli ve ... Esas, ... Karar sayılı hükme ilişkin olarak yapılan incelemede; hükmün esasını oluşturan kısa kararda, sanık hakkında verilen 2 ay 15 gün hapis cezasının ertelendiği ve üç yıllık denetim süresi belirlendiği, aynı kararda sanığın idarenin zararını gidermemiş olması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise kısa karardan farklı olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin belirtildiği anlaşılmakla, hükmün açıklanmasına ilişkin karar yok hükmünde bulunmakla, asıl olanın kısa karar olduğu ve kısa kararın temyizi kabil kararlardan olduğu, temyiz süresinin tebligat tarihinden itibaren bir hafta olacağı, kararın temyiz edilmemesi halinde ertelenen 26/04/2010 tarihli kararın kesinleşeceği, temyiz inecelemesinin Yargıtay tarafından yapıldığı konusunda tebligat evrakı üzerine şerh düşülerek, kısa ve gerekçeli kararın taraflara tebliğ edilerek, temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenerek dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 23/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20942, Karar No: 2016/8909, Tarih: 03.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20942 E.  ,  2016/8909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılıp, üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılıp, üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Fındıklık niteliğindeki taşınmazlara net geliri esas alınarak zeminine, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek üzerindeki yapıya değer biçilmesinde, taşınmazın niteliği tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35840, Karar No: 2014/37364, Tarih: 08.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/35840 E.  ,  2014/37364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin fark ücret alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 30.06.2014 gün ve 2012/17125 Esas, 2014/22304 Karar sayılı kararı ile “Dosya içeriğine göre davacı işçinin 5747 sayılı yasa kapsamında kapatılan belediyeden devir ile 01.04.2009 tarihinde davalı ... başkanlığına devren geldiği, kapatılan belediye işyerinde toplu iş sözleşmesinin tarafı olan Belediye İş Sendikası’na üye olup devir tarihinde kök ücretinin yüksek olduğu, davacının bu kök ücretle devirden sonra davalıya ait işyerinde uygulanmakta olan ve 15.02.2009-14.02.2012 yürürlük tarihli Belediye İş Sendikasının taraf olduğu Toplu İş Sözleşmesinden yararlanmak için dayanışma aidatı kesilmesini talep ettiği, yürürlükteki Toplu İş Sözleşmesinde devir ile gelen işçilerle ilgili ücretlerin indirilmesi konusunda bir düzenleme olmadığı halde davalı ... Encümen Kararı ile davacının kök ücretini diğer nakille gelen işçilerle birlikte düşürdüğü ve bu tespit edilen ücrete göre TİS zamları ve sosyal haklarının ödenmesi gerektiğine karar verdiği, kararın uygulandığı, ancak davacıya yazılı bildirim yapılmadığı gibi yazılı muvafakatinin de alınmadığı, Toplu İş Sözleşmesi ile veya sendika ile sonradan sözleşmenin tadili yönünde bir protokol olmadığına göre tek taraflı bu indirimin, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 62, 22 ve 5216 sayılı kanunun ek 2. Maddelerine aykırı olduğu, bunun aynı zamanda ücretten indirim yapılması ilkesi ve eşitliğin ve iyileştirmenin işletme ve işyeri gerekleri yok ise daha yüksek ücret alan işçiler düzeyinde sağlanması yönündeki Dairemiz uygulamasına uygun olmadığı, davacının uzun süre aynı indirilmiş ücreti almaya devam etmesinin ücretten indirimi kabul ettiği anlamına gelmeyeceği, zira ortada açıkça hukuka aykırı bir işlem bulunduğu, davacının fark ücret alacağı hesabına ilişkin bilirkişi hesap raporu bir değerlendirmeye tabi tutularak hüküm altına alınması gerekirken, yazılı gerekçe ile reddinin hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “devirden bir süre önce devrolan belediyece ücretin belli bir miktara yükseltilmesinden sonra devir sonrası devralan belediyenin encümen kararı ile Toplu İş Sözleşmesi uygulanan iş yerinde TİS hükümlerini uygulayarak bu işçilerin ücretlerinin de diğer işçilerin ücretlerine indirilmesine karar vermiş olmasının, davalı ... aleyhine değerlendirilmemesi gerektiği, bu kapsamda oluşan ücret rejimi doğrultusunda uzun süre aynı ücreti almaya devam eden davacının başka bir kuruma geçtikten sonra yeniden ücret farkı alacağı talebinde bulunamayacağı” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “Dosya içeriğine göre davacı işçinin 5747 sayılı yasa kapsamında kapatılan belediyeden devir ile 01.04.2009 tarihinde davalı ... başkanlığına devren geldiği, kapatılan belediye işyerinde toplu iş sözleşmesinin tarafı olan Belediye İş Sendikası’na üye olup devir tarihinde kök ücretinin yüksek olduğu, davacının bu kök ücretle devirden sonra davalıya ait işyerinde uygulanmakta olan ve 15.02.2009-14.02.2012 yürürlük tarihli Belediye İş Sendikasının taraf olduğu Toplu İş Sözleşmesinden yararlanmak için dayanışma aidatı kesilmesini talep ettiği, yürürlükteki Toplu İş Sözleşmesinde devir ile gelen işçilerle ilgili ücretlerin indirilmesi konusunda bir düzenleme olmadığı halde davalı ... Encümen Kararı ile davacının kök ücretini diğer nakille gelen işçilerle birlikte düşürdüğü ve bu tespit edilen ücrete göre TİS zamları ve sosyal haklarının ödenmesi gerektiğine karar verdiği, kararın uygulandığı, ancak davacıya yazılı bildirim yapılmadığı gibi yazılı muvafakatinin de alınmadığı, Toplu İş Sözleşmesi ile veya sendika ile sonradan sözleşmenin tadili yönünde bir protokol olmadığına göre tek taraflı bu indirimin, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 62, 22 ve 5216 sayılı kanunun ek 2. Maddelerine aykırı olduğu, bunun aynı zamanda ücretten indirim yapılması ilkesi ve eşitliğin ve iyileştirmenin işletme ve işyeri gerekleri yok ise daha yüksek ücret alan işçiler düzeyinde sağlanması yönündeki Dairemiz uygulamasına uygun olmadığı, davacının uzun süre aynı indirilmiş ücreti almaya devam etmesinin ücretten indirimi kabul ettiği anlamına gelmeyeceği, zira ortada açıkça hukuka aykırı bir işlem bulunduğu, davacının fark ücret alacağı hesabına ilişkin bilirkişi hesap raporu bir değerlendirmeye tabi tutularak hüküm altına alınması gerekirken, yazılı gerekçe ile reddinin hatalı olduğu” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 08.12.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22589, Karar No: 2013/15696, Tarih: 05.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/22589 E.  ,  2013/15696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :14.06.2012
Yargıtay — Esas No: 2018/2905, Karar No: 2020/1282, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/2905 E.  ,  2020/1282 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13786, Karar No: 2007/12054, Tarih: 09.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/13786 E.  ,  2007/12054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptaline ilişkin davada İstanbul Denizcilik İhtisas ile 9. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 31.07.2006 tarihinde açılan sigortalı ... adlı geminin yangın sonucu batması sonucu içindeki araçların bedeline ilişkin yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Yasasında görev hususunu düzenleyen 4. maddesinde 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Yasa ile eklenen son fıkrada “iş durumunun gerekli kaldığı yerlerde H.S.Y.K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu yasanın dördüncü kitabında yeralan deniz hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulur. Bu mahkemelerin yargı çevresi H.S.Y.K tarafından belirlenir” hükmü yeralmaktadır.

T.T.Y.’nın eklenen metninden de anlaşıldığı gibi T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan 816 ila 1263 maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların deniz hukukuna ilişkin olup, kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülmesi hususu tartışmasızdır.

Somut olayda, davacının T.T.Y.'nın 948 ve 1062. maddelerine dayandığı bu maddelerin de T.T.Y.'nın 4. kitabında yeraldığı, ... ilişkinin deniz hukukuna yönelik olduğu anlaşılmakla, görevli mahkeme... İhtisas Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/10/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6476, Karar No: 2021/11575, Tarih: 18.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/6476 E.  ,  2021/11575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, davalının site sakinlerinin ortak kullanımına ait konut ana giriş katı ile altındaki kapıcı dairesini kendi kişisel kullanımı için kapattığını, sitenin ortak açık alınında ise jenaratör ve üstüne çıkma teras yaptırdığı, ayrıca site yönetiminin onayını almadan 2 bloktan oluşan sitenin köşe konutunu rengini değiştirilerek siteden bağımsız gibi isimlendirilmiş ve etrafını duvar ve demirlerle çevirerek haricen numaralandırıldığı,davalı tarafından yapılan belediyenin tasdikli onaylı projeye aykırı imalatın KMK'nın 33. maddesi gereğince hakim müdahalesi ile projeye uygun, eski hale getirilmesi istenilmiştir.

Mahkemece Davanın KABULÜ ile İstanbul ili, ...ilçesi, Kavaklı Mah. 170 ada, 22 parsel, ....bağımsız bölüm nolu taşınmazlardaki Mahkememizin 3.ek raporunda belirtili yeşil kalemle ve fotoğraflarla gösterili zemin kattaki merdiven ve merdiven giriş holü dışında kalan tüm alandaki katın çevresini saran kolonlar haricindeki duvar kapı ve pencerelerin yıkılırak projesinde olduğu gibi açık hale etirilmesi için davalıya 1 aylık süre verilmesine, Bu hususun davalı tarafından yerine getirilmediği takdirde davacıya bu giderimi yapması için yetki verilmesine, bu giderim için yapacağı harcamanın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hükmün davalı tarafça istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi'nin 2018/2217 Esas - 2021/500 Karar sayılı ilamı ile davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/9386, Karar No: 2016/14425, Tarih: 05.04.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/9386 E.  ,  2016/14425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre yerel mahkemece 05.03.2012 tarihinde mahkumiyet hükmü kurulmasından sonra katılan vekilin vekalet ücretine ilişkin talebi üzerine 08.06.2012 tarihinde yeniden kurulan hüküm hukuken geçersiz kabul edilerek, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede; başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olmasının Anayasa’nın 141/3, 5271 sayılı CMK 34, 230 ve 289/g maddelerinin amir hükmü olduğu dikkate alınarak; iddia, savunma, sanığın leh ve aleyhindeki kanıtların tartışılması ve yasal öğelerinin gösterilerek uygulaması yapılan tüm kurumlar yönünden kişiselleştirilmesi gerektiği gözetilmeden, gerekçesiz olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)6831 sayılı Kanun’un 82. maddesi gereği aksi sabit oluncaya kadar geçerli suç tutanağında sanığın anızı kendisinin yaktığını kabul etmesi, kollukta alınan savunmasında da yangın zamanı bölgede kendisinden başka kimsenin bulunmadığını belirtmesi gözetilerek; dava konusu anızın yakıldığı belirtilen yerde zabıt mümzilerinin yer gösterimiyle orman mühendisi ve fen bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak, dava konusu yerin ormana olarak uzaklığının ve yangının örtü yangını şeklinde olup olmadığının belirlenerek, zabıt mümzilerinin, suç tutanağındaki sanık beyanları yönünden, tanık sıfatıyla yeminli beyanlarına başvurularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturmayla karar verilmesi,

3)6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile CMK.'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen ek cümle uyarınca devlete ait yargılama giderlerinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması halinde bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden 10 TL yargılama giderinin sanığa yükletilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9326, Karar No: 2011/26693, Tarih: 06.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/9326 E.  ,  2011/26693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ümraniye 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı ve borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkeme, yüze karşı verilen kısa kararda, “açılan davanın kabulü ile 22.06.2010 tarihli tahliye emrinin iptaline” karar vermesine karşın, gerekçeli kararda “açılan davanın reddine” hükmetmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratmıştır.

T.C.Anayasası, yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı, yargılama açık yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar açıkça belirtilecektir. HUMK’nun 382.maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da bu kısa karara uygun olması gerekir. Aksi halde yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.04.1992 tarih 7/4 sayılı kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni sayılacağının belirtilmiş bulunmasına göre, mahkemece yapılacak iş, önceki kısa karar ile bağlı olmaksızın çelişikliği kaldırmak kaydıyla vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ  : Tarafların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.