muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1071, Karar No: 2015/1440, Tarih: 27.05.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/1071 E.  ,  2015/1440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, silahlı terör örgütüne yardım etme, kasten öldürmeye teşebbüs, mala zarar verme

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında;

a- TCK'nın 302/1, 62/1, 53/1, 58/9, 63. maddeleri, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca mahkumiyet

b- TCK'nın 82/1-g, 35, 62, 53/1, 58/9. maddeleri, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca mahkumiyet (3 kez)

c- Mala zarar verme suçundan; Ceza verilmesine yer olmadığına

2- Sanık ... hakkında;

Silahlı terör örgütüne yardım suçundan; Beraat

Sanık ... hakkında duruşmalı, diğer sanık hakkında duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen silahlı terör örgütüne yardım suçunun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;

Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça iştirak faillik veya şeriklik şeklinde gerçekleşebilir. Müşterek faillikte; suç işleme kararının yanında fiilin hakimiyet alanında da bulunmayı gerekli kılar. Şeriklik ise suça azmettirme veya yardım etme şeklinde tezahür etmektedir. Ceza Kanunu genel hükümler kısmında TCK'nın 39. madde de düzenlenen "yardım etme" ile özel hükümlerde TCK’nın 220/7. madde de tanımlanan örgüte yardım farklı kavramlardır. Genel anlamda yardım, suç işlemeye teşvik etmek, suç işleme kararını kuvvetlendirmek, suçun işlenmesinden sonra yardımda bulunmayı vaad etmek ve suçun nasıl işleneceği konusunda yol göstermek şeklinde manevi olabileceği gibi suçun işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak, suçun işlenmesinden önce veya işlendiği sırada yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak tarzında maddi yardımda olabilir, yardım suçunun oluşması için yardım edenin kastının bulunması ve somut bir suça yönelik olması gerekmektedir. Terör örgütüne yardım suçundan ise özel düzenleme yapılan örgüte silah sağlama (TCK 315. md.), fon sağlama (6415 sy. 4. md.) dışında örgüte veya örgüt üyelerine bilerek ve isteyerek barınma, nakletme, istihbari bilgi sağlama, örgüt mensuplarının araştırma ve yakalanmalarını engellemeye yönelik imkan sağlama gibi her türlü yardımdır. Yardımların somut bir suça yönelik olmasına gerek yoktur.

Bu açıklamalar ışığında;

Bu açıklamalar ışığında;

Suçta kullanılan aracın örgüt mensuplarınca gasp edildiğine ilişkin sanığın çelişkili savunmasına dosya kapsamındaki delillere göre itibar edilmemiş ise de, işlenecek suçu bilerek suça fail ya da yardım eden sıfatıyla katıldığına, silahlı terör örgütü ile arasında organik bağ bulunduğuna, terör örgütünün hiyerarşik yapısı içinde yer aldığına dair her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, mahkemece de hükmün gerekçesinde sanığın silahlı terör örgütü mensuplarına kullanmaları için araç sağlama şeklinde kabul edilen eyleminin, silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, kabul ile çelişki oluşturacak şekilde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz dilekçeleri ile duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanığın tutukluluk halinin kaldırılmasına, başka suçtan hükümlü veya tutuklu değilse derhal tahliyesi için müzekkere yazılmasına, 27.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ

27.05.2015 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı... 'in huzurunda, duruşmada sanık ...'ın savunmasını yapmış bulunan Av. ...'ın yokluğunda, 27.05.2015 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2010/11522, Karar No: 2010/19580, Tarih: 09.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11522 E.  ,  2010/19580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMUK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASI peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7711, Karar No: 2019/18049, Tarih: 26.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/7711 E.  ,  2019/18049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanına göre; olay günü aracının yerinde olmadığını fark eden müştekinin kendi imkanları ile çevrede araştırma yaparken ikametine 2 km mesafede içinde sanığın olduğu aracı görüp yaklaştığı sırada müştekiyi gören sanığın aracı bırakarak olay yerinden kaçması şeklinde gerçekleşen olayda, hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini

2-Sanığın temyiz dilekçesi ekinde dosyaya sunduğu...... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nin 23.05.2008 tarihli özürlü sağlık kurulu raporuna göre, hafif derecede mental reterdasyon teşhisi konulan sanığın %50 oranında özürlü olduğunun anlaşılması karşısında; suç tarihinde sanığın işlediği iddia edilen hırsızlık suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını kavrama yeteneğini azaltacak derecede akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı ve 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığı bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor aldırılıp sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 26/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7757, Karar No: 2022/1130, Tarih: 16.02.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/7757 E.  ,  2022/1130 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... vd.

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.03.2013 tarihinde verilen dilekçe ile muhdesatın aidiyetinin tespiti istenmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07.06.2017 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekilleri tarafından istenilmekle; süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü :

KARAR

Dava, muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Davacı vekili; ortaklığın giderilmesi davasına konu edilen taşınmazlardaki muhdesatların aidiyetinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuş; bir kısım davalılar ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece verilen ilk kararda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, bir kısım davalılar vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 8.Hukuk Dairesince hükmün 6100 sayılı HMK'nın 297/2 maddesine göre uygun tesis edilmediği, tapuda paydaş olmayan şahıs hakkında da karar verilmiş olduğu ve yargılama giderlerinin belirlenmesinde yanılgıya düşüldüğü gerekçeleriyle karar bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, bu nedenle reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Bilindiği üzere, 6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesinde: "hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda, mahkemece davacı talepleri kabul edilmesine karşın davanın kısmen kabulü yönünde karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve bu husus kararın bozulmasını gerektirmiş ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nun 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm kısmından "Kısmen" sözcüğünün çıkarılmasına, hükmün "Davanın Kabulü" şeklinde düzeltilmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve DEĞİŞTİRİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.02.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3302, Karar No: 2021/7966, Tarih: 30.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/3302 E.  ,  2021/7966 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/10/2016 tarihli ve 2016/160 esas, 2016/313 sayılı kararı ile 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasına hükümlü ...’ın, bu cezasının ... Açık Ceza İnfaz Kurumunda infazı sırasında, hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna iadesine ilişkin ... Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 19/02/2019 tarihli ve 2019/18 sayılı kararına yönelik şikayetin reddine dair ... İnfaz Hakimliğinin 25/03/2019 tarihli ve 2019/453 esas, 2019/711 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/05/2019 tarihli ve 2019/518 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6. maddesindeki “(1) Hükümlülerden;

a) (Değişik:RG-22/8/2015-29453) Toplam (Değişik ibare:RG-22/2/2017-29987) cezaları on yıldan az olanlar bir ayını, on yıl ve yukarı olanlar ise onda birini kurumlarda infaz edip, iyi hâlli olan ve koşullu salıverilme tarihine yedi yıl veya daha az süre kalanlar,

b) Müebbet hapis cezasına mahkûm olup, koşullu salıverilme tarihine beş yıl veya daha az süre kalanlar,

c) Cezaları yüksek güvenlikli kapalı kurumlar veya diğer kapalı kurumların yüksek güvenlikli bölümlerinde infaz edilenlerden toplam cezalarının üçte birini bu kurumlarda iyi hâlli olarak geçiren ve koşullu salıverilme tarihine üç yıl veya daha az süre kalanlar, açık kurumlara ayrılabilir.

(2) Açık kurumlara ayrılabilmek için, ayrıca;

a) (Değişik:RG-18/8/2016-29805) 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 142, 148, 149, 188 ve 190 ıncı maddeleri ile 1/3/1926 tarihli ve mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 403, 404, 491/3-4, 492, 493, 494, 495, 496, 497, 498 ve 499 uncu maddelerinden mahkûm olanların koşullu salıverilme tarihine beş yıldan az süre kalması,

b) (Değişik:RG-18/8/2016-29805) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 102 ve 103 üncü maddeleri ile eşe karşı işlenen 82/1-d, 86/3-a ve 96/2-b maddeleri ve 1/3/1926 tarihli ve mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 414, 416/1, 418/1 maddeleri ile eşe karşı işlenen 449/1, 456 ve 457/1 maddelerinden mahkûm (Değişik ibare:RG-11/4/2019-30742) olanların koşullu salıverilme tarihine üç yıldan az süre kalması,

c) 29/7/2003 tarihli ve 4959 sayılı Topluma Kazandırma Kanunu, 30/7/1999 tarihli ve mülga 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleri ile Mücadele Kanununun 14 üncü maddesi ve 5237 sayılı Kanunun 221 inci maddesinden yararlananların koşullu salıverilme tarihine iki yıldan az süre kalması,

ç) Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması, şartı aranır.” şeklindeki düzenleme karşısında,

ç) Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması, şartı aranır.” şeklindeki düzenleme karşısında,

... L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 31/01/2018 tarihli ve 2018/695 sayılı kararı ile açık ceza infaz kurumuna ayrılmasına karar verilen hükümlünün, cezasının infazı sırasında, örgüt faaliyeti kapsamında suç işlediği gerekçesiyle Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6/2-ç maddesinde yer alan şartları taşımadığından bahisle Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 19/02/2019 tarihli kararı ile kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verilmiş ise de,

Somut olayda, hükümlünün uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188/3, 188/5, 192/3 ve 62. maddeleri gereğince ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/10/2016 tarihli ve 2016/160 esas, 2016/313 sayılı kararı ile 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, terör örgütü veya suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmaktan her hangi bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, anılan Yönetmeliğin 6/2-ç maddesinin uygulanma şartları bulunmadığı, anılan Yönetmeliğin 6/2-a maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna ayrılması mümkün olduğu gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10/06/2020 gün ve 94660652-105-07-13259-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/05/2019 tarihli ve 2019/518 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11780, Karar No: 2016/8170, Tarih: 07.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/11780 E.  ,  2016/8170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizin 28.09.2016 tarihli tevdii kararı üzerine gönderilen suça konu nüfus cüzdanı aslı üzerinde heyetimizce yapılan gözlemde, fotoğraf üzerinde soğuk mühür izi bulunduğu, fotoğrafın kenarlarının düzgün kesimli olduğu, sahteciliğin ilk bakışta dikkati çekmediği, suça konu nüfus cüzdanının bu hali ile aldatma niteliği bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, temel cezanın belirlenmesindeki teşdit gerekçesi ile cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12375, Karar No: 2016/6353, Tarih: 09.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/12375 E.  ,  2016/6353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 12/02/2014 gün ve 2011/63 - 2014/31 sayılı kararı bozan Daire'nin 10/06/2015 gün ve 2015/2048 - 2015/8014 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilleri ... ve ...'ın dava dışı .., ..., ..., ... ve ... ile birlikte "... EL KİTABI" isimli eseri vücuda getirdiklerini, eserdeki çizimlerin ve grafiklerin müvekkili ...'a ait olduğunu, müvekkili ...'nın eser sahiplerinden olan dava dışı ...,...,...,..., ve ...'den eser ile ilgili işleme, çoğaltma, yayma, umuma iletim gibi mali hakları devir aldığını, anılan eserin ilk olarak 2005 yılında kamuya sunulduğunu, davalı kurumun "... EL KİTABI" isimli eserin yayımcısı olduğunu, davalının kamuya sunduğu kitabta yer alan bir kısım grafik ve çizimlerin, anlatımların müvekkillerine ait kitaptan alındığını, bu şekilde müvekkillerinin çoğaltma, yayma ve işleme gibi mali ile umuma arz, adın gösterilmesi ve eserin bütünlüğünün korunmasına ilişkin manevi haklarına tecavüzde bulunulduğunu ileri sürerek, 5846 sayılı FSEK'nın 68. maddesi uyarınca mali hakların ihlali karşılığı şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın ve FSEK'nın 70. maddesi uyarınca manevi hakların ihlali karşılığı 5.000,00 TL manevi tazminatın, tecavüz tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsiline, davalının eserin yeni baskılarını yapmak suretiyle muhtemel tecavüzünün önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce davacılar yararına bozulmuştur.

Bu davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, davalıdan harç ve ceza alınmasına yer olmadığına, 09/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5835, Karar No: 2014/19061, Tarih: 24.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/5835 E.  ,  2014/19061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2013/69-2013/454

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, işyerinde yıllardan beri uygulanmakta olan yüzde/puan usulü ücretlendirme sisteminin kaldırıldığını, tek taraflı yapılan bu değişikliğin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22 ve 62. maddelerine aykırı olduğunu, müvekkilinin yüzde/puan sistemi ile daha iyi gelir elde etmesi ve teklif edilen ücretin düşük olması sebebiyle değişiklik önerisini kabul etmemesi üzerine iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, işyerinde yıllardan beri iki farklı ücret sistemi uygulandığını, çalışanların aylık maktu ücrete tabi çalışanlar ve yüzde/puan usulü ücrete tabi çalışanlar olarak ikiye ayrıldığını, 12.12.2011 tarihinde davalı işverene müracaat eden O. Sendikasına üye olan ve maktu ücrete tabi çalışan 106 işçinin bu durumdan yakındığını, bunun üzerine üniversitelerin ilgili bölümlerinde uzman kişilerden rapor hazırlatıldığını, 2011 Aralık ayında “Ücret Yönetimi Sistemi – Stratejik Yönetim ve Hukuksal Bakış Açısıyla Analiz” isimli raporun düzenlendiğini, bu raporun savunmaların esasını oluşturduğunu, değişiklik teklifinin işyerinde çalışan herkese teklif edildiğini, bunun 494 kişi olduğunu, bu kişilerden 238'nin O. Sendikası üyesi, 256'sının sendika üyesi olmadığını, 494 işçiden 429'unun teklifi kabul ettiğini, kabul oranının yüzde 86,84 olduğunu, feshin geçerli sebebe dayandığını, değişiklikle birlikte davacıya bireysel emeklilik, sağlık sigortası, yılda dört ikramiye, sosyal yardım gibi toplu iş sözleşmesi yardımlarının da ödeneceğini, maaşların aslında düşmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, feshin geçerli sebebe dayandığının davalı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.