muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3212, Karar No: 2011/11860, Tarih: 29.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3212 E.  ,  2011/11860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşnmazın niteliği, geometrik durumu, enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak taşınmazın tamamında oluşacak değer kaybının taşınmazın tüm değerinin % 5'ini geçemeyeceği düşünülmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü kabul eden rapora göre fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 29.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6630, Karar No: 2016/5824, Tarih: 11.05.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/6630 E.  ,  2016/5824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, 22/11/2013 tarihinde ...sevk ve idaresindeki 01 O 4683 plakalı aracın kaza yapması sonucu müvekkilinin yaralandığını belirterek 3.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkil şirketin sorumluluğunun poliçe limiti ile sınırlı olabileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; 6100 sayılı HMK.nun 190. maddesi gereğince davacının davasını ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zararın karşılanması isteminden ibarettir.

Mahkemece, 19.03.2015 ön incelme zabtının 10 nolu ara kararında 350,00 TL. kusur bilirkişi ücreti, 400,00 TL hesap bilirkişi ücreti ve 100,00 TL. rapor tebliğ masrafı ve müzekkere gideri olmak üzere toplam 850,00 TL delil avansından peşin ödenen 84,00-TL'nin mahsubu ile bakiye 766,00 TL delil avansının 6100 Sayılı HMK'nın 120/2, 324/1-2 maddeleri gereğince 2 haftalık kesin süre içerisinde mahkeme veznesine yatırılması için davacı vekiline kesin süre verilmesi, 2 haftalık kesin süre içerisinde 766,00 TL delil avansının mahkeme veznesine depo etmediği takdirde bilirkişi deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayılacağı ihtaratı yapılmış, davacılar vekili tarafından süresi içinde bu delil avansı

yatırılmış; kusur bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Kusur bilirkişi raporunun kaza tespit tutanağı ile çelişmesi gerekçesi ile yeniden kusur incelemesi yapılmasına karar veren mahkemece; 06.10.2015 tarihli celse son ara kararında; 500,00 TL kusur bilirkişi ücreti, 500,00 TL tazminat bilirkişi ücreti, 800,00 TL adli tıp ücreti ve 400,00 TL talimat ve adli tıp dosya gidiş dönüş posta gideri ile rapor tebliğ masrafı ve müzekkere gideri olmak üzere toplam 3.200,00 TL delil avansından peşin ödenen 486,00 TL'nin mahsubu ile bakiye 2.714,00 TL. delil avansının 6100 Sayılı HMK'nın 120/2, 324/1-2 maddeleri gereğince 2 haftalık kesin süre içerisinde mahkeme veznesine yatırılması için davacı vekiline kesin süre verilmesi, 2 haftalık kesin süre içerisinde 2.714,00 TL. delil avansının mahkeme veznesine depo etmediği takdirde bilirkişi deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayılacağının ihtaratı yapılmıştır. Davacılar vekili, bu ara karar üzerine 2.714,00 TL delil avansının tamamını değil fakat 500,00 TL delil avansını mahkeme veznesine yatırmıştır. Henüz kusur durumu belli değilken mahkemenin ilk celsesi olan 06/10/2015 tarihli duruşma ara kararında kusur bilirkişi ücreti, tazminat bilirkişi ücreti ve adli tıp ücreti gibi avansları iki haftalık kesin sürede istemesi isabetsizdir. Zira, kusur raporu alındığında davacının tamamen kusurlu çıkması durumunda davanın reddedebilme ihtimali varken mahkemenin kusur belirlenmeden tüm avansları talep etmesi ve sonrasında belirlenen delil avansı yatırılmadığı için davanın reddine karar vermesi hatalıdır. Dosyada kusur raporu alınabilmesi için yeterli delil avansı mevcutken, mahkemece yapılacak iş; mevcut avans ile kusur raporu alınarak kusur belirlemesi yapıldıktan sonra; rapor aldırmak gerekli ise işbu raporlar için yatırılması gereken delil avansı belirlenerek maluliyet ve tazminat hesabı için rapor aldırmaktır. Tüm bu nedenlerle eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde davanın usulden reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 11/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16129, Karar No: 2015/20868, Tarih: 17.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/16129 E.  ,  2015/20868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA: Davacı ile davalı aralarındaki dava hakkında İstanbul Anadolu 15. İş Mahkemesinden verilen 11.06.2013 tarihli ve 2013/602 esas, 2013/382 sayılı kararı Dairenin 19.11.2013 tarihli ve 2013/29667 esas, 2013/25376 karar sayılı ilamıyla ONANMASINA karar verilmiştir.

Davalı şirket ve belediye avukatınca, işçilerin ihale süresinin bitiminden sonra ihaleyi alan firmada çalışmaya devam ettikleri bu sebeple feshe bağlı kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacakları bulunmadığı,aynı nitelikteki dosyalarda verilen onama kararlarının 22. Hukuk Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda maddi hata kabul edilerek kararın bozulduğu , itiraza konu dosyaların maddi hataya dayalı olarak onandığı belirtilerek bu yönden kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş, yapılan incelemede, mahkemece verilen hükmün gerekli inceleme ve araştırma yapılmadan verildiği, bu hususun bozma sebebi yapılmamasının maddi hatadan kaynaklandığı anlaşıldığından Dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen onama kararının ortadan kaldırılmasına karar verildi. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin hiçbir gerekçe gösterilmeden işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yol ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacı ile müvekkili arasında kurulmuş herhangi bir hizmet ilişkisi veya iş sözleşmesinin bulunmadığını, davacının, davalı idarenin işçisi olarak çalışmadığını, işverenin diğer davalı Kattenbeck Temizlik şirketi olduğunu, bu davalı şirketin ... yapılan temizlik hizmetleri alım ihalesini kazandığını, bu şekilde garajın temizlik hizmetlerini üstlendiğini, söz konusu işle ilgili olarak her türlü istihdam, kontrol ve çalışanların özlük hakları gibi konuların davalı şirketin sorumluluğunda olduğunu, dolayısıyla davalı kurumun ihale kurumu olduğunu, yeni ihaleyi kazanamayan davalı şirket ile aralarındaki hizmet ilişkisinin kendiliğinden sona erdiğini, davanın müvekkili yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davalı ... tarafından açılan ihale sonunda ... temizlik işini aldığını, ihalenin son bulduğunu, daha sonra davalı ...'nin temizlik işi için yeniden ihale yaptığını, ihaleyi yeni bir şirketin aldığını, davacı ve diğer çalışanların iş ilişkilerinin davalı işverenlikle kesildiğini ve işçilerin tüm hak ve alacaklarıyla birlikte ihaleyi yeni alan şirkete devredildiğini, davacının ihaleyi alan şirkette aynı işi kesintisiz olarak devam ettirdiğini, işyeri devrinden dolayı devreden şirket ile devralan şirketin sorumluluğunun bulunduğunu, devreden şirket olarak devir tarihinden itibaren iki yıllık süreyle sorumluğunun olduğunu, en son sözleşmenin yenilenmesinden önce davacı ve diğer işçilerin tüm hak ve alacaklarının kendilerine ödendiğinin noter vasıtasıyla tespit edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanun'un üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşmada yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşmada yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacının, temizlik işini ihale ile alan dava dışı şirkette çalışmaya ara vermeden devam ettiği sabittir. Dolayısıyla, davacının iş sözleşmesi ihaleyi alan yeni alt işveren nezdinde devam ettiğinden feshe bağlı işçilik alacakları olan kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacağına hükmedilmesi hatalıdır. Diğer işçilik alacaklarında ise, devreden işverenin devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sorumlu olduğu hususu değerlendirilmeksizin hüküm tesisi de isabetsizdir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6898, Karar No: 2014/9852, Tarih: 26.11.2014

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2014/6898 E.  ,  2014/9852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., Üçtepe Köyü 102 ada 78 parsel sayılı 1924,55 m² yüzölçümünde, zeytinlik ve harnupluk niteliğindeki taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşlık, kayalık ve makilerle kaplı (çalılık) olup, davalı yararına kazandırıcı zamanaşımı ile kazanma koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tapuya tesciline, davalı parselin tapu kaydı üzerine ihtiyatî tedbir konulması istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne, Mersin İli,...İlçesi, ...Köyü, Çaltılı Mevkiindeki 102 ada 78 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapusunun iptali ile taşlık ve çalılık vasfıyla davacı ... adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ile tescil istemine ilişkindir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun 4/3. maddesine göre orman sınırlama çalışması yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, mahkemece, davacı Hazinenin davasının kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, yargılama giderleri kapsamında sayılan karar ve bakiye ilâm harcının, kural olarak; davayı kaybeden taraftan tahsili gerekirse de somut olayda; Hazinenin açtığı davada davacı ... harçtan muaf olduğundan ve davalı konumunda bulunan gerçek kişinin de 3402 sayılı Kanuna 6099 sayılı Kanun ile eklenen 36/A maddesi uyarınca karar harcına mahkum edilemiyeceğinden ve davası kabul edilen Hazineden de harcın tahsiline karar verilemiyeceği, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasının 2. bendi hükümden çıkarılarak yerine “Harç tayinine yer olmadığına ” ibaresi yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 26/11/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/633, Karar No: 2017/2652, Tarih: 21.06.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/633 E.  ,  2017/2652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, hizmet sözleşmesinin ayıplı ifası sonucu uğranılan manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacının iddiası savunma, hastane yazısı, doktor raporları ve tüm dosya kapsamı ile davacının davalıya ait iş yerinde solaryum üyeliği nedeniyle solaryum cihazına girdiği, normal koşullarda cihazın 20 dakika içerisinde kapanması gerekirken kapanmaması ve ısı vermeye devam etmesi nedeniyle davacının vücudunda yanık ve yaralar oluştuğu ve bundan cismani zarara uğradığı anlaşılmaktadır. Meydana gelen olayda davacının vücudunda yanıklar oluşmasında davalının kusurlu ve objektif sorumluluğunun bulunduğu mahkemece kabul edilmiş, davalı tarafça temyiz yoluna başvurulmaması suretiyle kusur, sorumluluk ile oluşan zarar arasında illiyet bağının bulunduğu hususları kesinleşmiştir.

Davacı, davasında vücudundaki yanmanın ağırlığı, yaşının genç olması, birçok hastalık ve kanser olmak riski taşıdığını ileri sürerek 50.000,00 TL manevi tazminat talep etmiştir. Mahkemece yanık olayından sonra zabıtaca düzenlenen belgeler ve hastaneden tedavi evrakları getirtilmiş ise de manevi tazminat miktarının takdir ve tayini için gerekli olmasına rağmen yaralanmanın ağırlığı, kalıcı mahiyette olup olmadığı, kanser olma riski ve ne kadar iş ve güçten kalmayı gerektireceği konusunda inceleme yapılmamış, rapor alınmamıştır. Öte yandan davada olay tarihinden itibaren avans faizi talep edilmesine rağmen bu konuda da olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir. Davacının yanık ve yaralanma nedeniyle cismani zarar gördüğü sabit olduğundan manevi tazminat istemekte haklı olduğu da ortadadır.

Bu durumda mahkemece davacının tüm dosya kapsamı ile birlikte yanık ve deri hastalıkları konusunda uzman ve mümkünse akademik kariyeri taşıyan bir doktor bilirkişiye sevk edilerek davacının muayenesi de yapılmak suretiyle 10.04.2013 tarihinde solaryum cihazında meydana gelen yanma nedeniyle davacının ne kadar süreyle iş ve güçten kalacağı,

./..

s.2

15.H.D.

2017/633

2017/2652

Bu durumda mahkemece davacının tüm dosya kapsamı ile birlikte yanık ve deri hastalıkları konusunda uzman ve mümkünse akademik kariyeri taşıyan bir doktor bilirkişiye sevk edilerek davacının muayenesi de yapılmak suretiyle 10.04.2013 tarihinde solaryum cihazında meydana gelen yanma nedeniyle davacının ne kadar süreyle iş ve güçten kalacağı,

./..

s.2

15.H.D.

2017/633

2017/2652

mevcut yaralanmanın vücut ve ciltte kalıcı iz bırakıp bırakmayacağı, başka hastalıklar ve kansere neden olma riski bulunup bulunmadığı konusunda gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp saptanacak yanığın ağırlığına göre tarafların iktisadi ve sosyal durumları, mal varlıkları, oluşan cismani zararın ağırlığı ve diğer etkilerini gözönünde tuturak ve TMK'nın 4. maddesi hakkaniyet ilkelerine de dikkate almak suretiyle uygun bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken eksik inceleme ile olayın niteliği dikkate alındığında düşük miktarda manevi tazminat alacağına hükmedilmesi ve davacı tarafça talep edilmesine rağmen faiz ile ilgili olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 21.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11064, Karar No: 2009/13457, Tarih: 28.09.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/11064 E.  ,  2009/13457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 245 ada 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 ve 16 parsel sayılı taşınmazlar, senetsiz ve belgesizden tarla niteliğiyle ve gerçek kişilerin yeterli zilyetlikleri bulunmadığı gerkçesiyle Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı, taşınmazların kendisine ırsen intikal ettiği, vergi kayıtları bulunduğu ve zilyetlik iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parsellerin Cavit Kurkut mirasçıları adına hisseleri oranında tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine Vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece çekişmeli taşınmaz üzerinde davacı gerçek kişiler yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu ve ziraat arazisi olduğu kabul edilerek taşınmazların davacı gerçek kişiler adına tesciline karar verilmişse de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Şöyle ki; dosya içinde bulunan 02.07.2008 tarihli Ziraat Mühendisi ... tarafından düzenlenen raporda çekişmeli taşınmazların ortalama eğimlerinin % 40-50-60 olduğu, 245 ada 6 ve 7 parseller üzerinde; 2-8 yaşlarında 4-8-12 adet kestane ağaçları, 10-15 adet 4-5 yaş meşe ağaçları bulunduğu, 245 ada 8, 9, 10, parseller üzerinde; 20-30 yaşlarında kapama meşe ağaçları olduğu, 245 ada 11, 12, 13, ve 16 parseller üzerinde ise; ceviz, kiraz, şeftali, elma, armut, kaysi ve erik ağaçlarının yanında yine 7-10 yaşları arasında kestane ve meşe ağaçlarının bulunduğu, meyve bahçesi niteliğinde ... arazisi olduğu açıklanmış, taşınmazların bu eylemli durumlarına karşın uzman orman mühendisi aracılığı ile resmi belgelere dayalı bilimsel inceleme yapılarak, davacılar tapu kaydı dışında, zilyetlik ve vergi kaydına dayandıklarına göre, 4785 sayılı yasanın 2. maaddesi B fıkrası ile, 6831 sayılı yasanın 1/H maddesi açısından değerlendirme yapılmadığı gibi, en eski tarihli ... fotoğrafları ve Memleket haritasında taşınmazların konumu da paftaların ölçekleri eşitlenerek çakıştırılmak suretiyle saptanmamıştır.