muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/18048, Karar No: 2013/411, Tarih: 16.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/18048 E.  ,  2013/411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; otobüs şoförü olan şikayetçinin yanında muavin olarak çalışan sanığın, şikayetçi tarafından, kredi kartı borcunun yatırılması için kendisine verilen 2.500 TL'yi ve kredi kartını aldığı ancak, borcu yatırmadığı gibi parayı da iade etmediği şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK' nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK' nın 58.maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 16.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32193, Karar No: 2015/17810, Tarih: 14.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/32193 E.  ,  2015/17810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, asgari geçim indirimi, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ... bünyesinde çalışan tüm işçilerin iş akitlerinin ihaleyi yeni alan ... ne devre ilişkin Taahhüt ve Muvaffakatname imzalatılmak istendiği, işçilerin kabul etmemesi üzerine 15.03.2013 tarihinde muvaffakatnameyi imzalamayanların iş akitlerine son verildiği iddiasıyla, kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, asgari geçim indirimi ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davacının yeni işverenle çalışmak istemeyerek iş akdini feshettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak davalılar arasında özel güvenlik hizmeti verilmesine dair sözleşmenin 15.03.2013 tarihinde sona erdiği, işyeri devrinin işçiye haklı fesih imkanı vermediği, davacıya tüm haklarının yeni ihaleyi alan ...i’ne devrine muvafakat ettiğine dair belge imzalatılmak istendiği, imzalamayanların işten çıkarıldığı anlaşılmaktadır. Davacının iş akdinin devrine zorlanamayacağı, işveren tarafından yapılan feshin haklı bir nedene dayanmadığı gerekçesiyle, hafta tatili dışındaki talepler kısmen hüküm altına almıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalılar avukatları temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Davalılar arasındaki özel güvenlik hizmet alım sözleşmesinin süresinin bitmesi üzerine, işverenlerce davacının iş akdinin yeni ihaleyi alan...i.’ne devredilmek istendiği, davacının buna muvafakat etmediği anlaşılmıştır. İşyeri devri davacıya iş akdini haklı nedenle fesih imkanı vermemektedir. Dosya içeriğindeki belgeler ve davacı imzalı dilekçe içeriklerinden davacının iş akdini istifa ile sona erdirdiği anlaşıldığından kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

3- Fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hesabında bordroda ödendiği anlaşılan ayların dışlanması gerekirken hesaplanan alacaklardan ödenenlerin mahsubu isabetsizdir.

4-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

3- Fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hesabında bordroda ödendiği anlaşılan ayların dışlanması gerekirken hesaplanan alacaklardan ödenenlerin mahsubu isabetsizdir.

4-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3868, Karar No: 2009/6597, Tarih: 20.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/3868 E.  ,  2009/6597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalı tarafından kasko sigorta poliçesi ile sigortalanan aracın trafik kazası sonucunda hasar gördüğünü ancak sigorta şirketi tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 13.000,00 YTL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili, kazanın sigortadan haksız kazanç elde etmek için kastlı yapıldığını, hasarın teminat dışında olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, hasarın teminat dışı olduğunun davalı tarafından kanıtlanamadığı, ancak kaza sonucu oluştuğu iddia edilen hasarın tamamın kaza tespit tutanağında anlatıldığı şekilde meydana gelen bir kazada oluşamayacağının belirtildiği bilirkişi raporuna itibar edildiği gerekçesi ile, davanın kısmen kabulüne, bilirkişi raporu doğrultusunda 2.322,2 YTL hasar bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacıya ait davalı tarafından kasko sigorta sözleşmesi ile sigortalanan aracın 27.05.2007 tarihli kazada hasar gördüğü iddia edilmiş, davalı ... şirketi ise aracın daha önceden hasar gördüğünü, haksız kazanç elde etmek için dava açıldığını savunmuştur.

Mahkemece, davalı savunmasının kanıtlanamadığı kabul edilmiş, ne var ki, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, kaza sonucu oluştuğu ileri sürülen hasarların tamamının, bu kaza ile oluşmasının mümkün bulunmadığı, kaza tespit tutanağına göre aracın sadece sol ön tarafından hasar görebileceği, sağ farının kırık olmasının imkansız olduğu gerekçesi ile talebin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Oysa, kaza tespit tutanağında, sigortalı aracın ön panjur, ön tampon, ön kaput ve ön kısımlarıyla hasar gördüğü belirtilmiş, kazanın şüpheli olduğuna dair bir kayıt yer almamış ve ekspertiz raporunda da araçtaki hasarın kaza tespit tutanağı ile anlatılan kaza ile uyumlu olduğu belirtilmiştir. Dosyada yer alan araç fotoğraflarında da her iki aracın ön kısımlarından tamamen hasarlı olduğu görülmüştür. Bu durumda, mahkemece ekspertiz raporu ve davacı vekilinin rapora karşı itirazları da dikkate alınarak, makine mühendisi bilirkişiden alınacak ek rapor ya da yeni seçilecek uzman bir bilirkişiden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 20.10.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13705, Karar No: 2007/14583, Tarih: 31.10.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/13705 E.  ,  2007/14583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Elazığ 3. A.H.

TARİHİ : 17.5.2007
Yargıtay — Esas No: 2014/14675, Karar No: 2017/5799, Tarih: 11.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/14675 E.  ,  2017/5799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) Oluş ve dosya kapsamına göre; saat 02:00 sularında, taksicilik yapan mağdurun aracına müşteri olarak binip, bir müddet gittikten sonra bıçak tevcih ederek mağdurun 105 TL parasını zorla alıp taksi ücretini ödemeden olay yerinden ayrılan sanığın eyleminin bir bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu düşünülmeden, mağdurun sonradan değişen beyanlarına itibar edilerek, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-) 13.12.2006 tarih 26375 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin son fıkrasında, kendisini vekil ile temsil ettiren sanığın beraat etmesi halinde, sanık yararına maktu avukatlık ücretine hükmedileceği belirtilmiş olup, sanık ..... ile savunmanı arasında vekalet ilişkisi bulunmayıp, Baro tarafından atanan zorunlu savunmanlık ilişkisi bulunduğundan, sanık ... yararına vekalet ücretine hükmolunmayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8250, Karar No: 2015/14189, Tarih: 14.09.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/8250 E.  ,  2015/14189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/200869

Haksız koruma tedbiri nedeniyle tazminat istemi üzerine yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, talebin niteliğine ve Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/01/2015 gün ve 2015/7 E. 2015/3 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27868, Karar No: 2015/5796, Tarih: 16.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/27868 E.  ,  2015/5796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/46088

MAHKEMESİ : Dikili(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2012

NUMARASI : 2012/224 (E) ve 2012/902 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) 05/12/2012 tarihinde Dr. Faruk İlçe Devlet Hastanesince sanık hakkında düzenlenen raporun tek hekim tarafından düzenlendiği görülmekle sanığın tam teşekküllü Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine sonra da gerekirse Adli Tıp Kurumu Başkanlığına sevki ile işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasını engelleyen ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltan herhangi bir akıl hastalığı bulunup bulunmadığına ilişkin sağlık kurulu raporunun aldırılması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) Kabule göre de akıl hastası olduğuna karar verilen sanığın istemi aranmaksızın 5271 sayılı CMK'nin 150/2. maddesi uyarınca kendisine bir müdafii görevlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7255, Karar No: 2020/2505, Tarih: 18.02.2020

**7. Ceza Dairesi         2019/7255 E.  ,  2020/2505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Kolluk tarafından yapılan yol kontrolünde sanığın muavin olarak görev yaptığı yolcu otobüsünün bagajından yedi adet koli içerisinde 350 karton kaçak sigara ele geçirildiği olayda; dava konusu sigaraların içerisinde taşındığı koliler üzerinde gönderici ve alıcı isimleri yazılı olmaması, sanığın aşamalarda suça konu paketleri ücret karşılığında bizzat aldığını söylemesi dikkate alınarak, sanığın gönderen kişiyi tanımadığı, kolilerin içerisinde kaçak sigara bulunduğunu bilmediği yönündeki savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu gözetilmek suretiyle, sübuta eren atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2. İddianamede müsaderesi talep edildiği halde dava konusu kaçak eşya ile ilgili olumlu ya da olumsuz hüküm kurulmaması,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.