muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17944, Karar No: 2018/10073, Tarih: 05.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17944 E.  ,  2018/10073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı ... yönünden reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili, bir kısım davalılar ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili ... sigorta A.Ş.'nin ... poliçe numarası ile sigortalı ...'nun kiracı olarak bulunduğu, diğer davalıların ise maliki olduğu işyerinde yine aynı binanın çatı katında ikamet eden davalı ...'un dairesinde 01.02.2006 günü çıkan yangın sebebiyle hasar meydana geldiğini, meydana gelen hasar sebebiyle sigortalı ...'na yapılan ekspertiz sonrası 28/02/2006 tarihinde 1.133,00 YTL ödendiğini, meydana

gelen olayda ...'un %100 kusurlu, diğer davalıların ise bina maliki olmaları sebebiyle müteselsilen sorumlu bulunduğunu belirterek, 1.133,00 YTL tazminatın ödeme tarihi olan 28/02/2006 tarihinden itibaren yasal faizini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili; husumet yönünden davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ..., ... vekili; davanın reddini savunmuştur.

Davalı T. ... A.Ş. vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davalı ... hakkında açılan davanın reddine, 1.133,00 TL tazminatın 28/02/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ... dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, bir kısım davalılar ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

6100 Sayılı HMK.'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle mülga 1086 Sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen temyiz kesinlik sınırı 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL'ye çıkarılmıştır. Mahkemece hükmedilen miktar kesin niteliktedir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacı vekili, bir kısım davalılar ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili, bir kısım davalılar ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz dilekçesinin (isteminin) REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalılara geri verilmesine 05/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30088, Karar No: 2016/17041, Tarih: 20.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/30088 E.  ,  2016/17041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın ve sendikal nedenlerle feshedildiğini öne sürerek feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine, 1 yıllık ücretinden az olmamak üzere sendikal tazminata ve boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının iş sözleşmesinin kanunsuz greve katılması sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini, sendikal neden iddialarının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin geçerli nedene dayanmadığı ve feshin sendikal nedene dayalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı, davacının iş sözleşmesinin kanunsuz greve katılması sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini, sendikal neden iddialarının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin geçerli nedene dayanmadığı ve feshin sendikal nedene dayalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre; fesih bildiriminde 28.02.2015 günü 15.00-15.45 saatleri arası eylem yapıldığından bahsedilmiş ise de işverence bu hususun ispatlanamadığı, 01.03.2015 günü imalathanede ya da fabrikada normal mesai olmadığı, 02.03.2015 günü yapılan eylemin ise bir günü aşmadığı, 02.03.2015 günü yapılan bu eylemin iş sözleşmelerinin feshinin bildirildiği dönemde bunu önleme veya işten çıkarılanların geri alınması için ve kendilerinin de işten çıkarılacağı makul korkusuna kapılmaları nedeniyle yapıldığı, işçilerin yaptıkları ve bir günü aştığı ispatlanamayan eylemin uluslararası normlar uyarınca demokratik bir şekilde toplu eylem hakkının kullanılması niteliğinde olduğu, Avrupa Sosyal Şartının 6/4 maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ILO ile benimsenen kurallara göre makul süreli demokratik bir hakkın kullanımı niteliğindeki protesto eylemlerinin toplu eylem hakkına dahil olduğu, ölçülülük ilkesine uygun olan eylemin yasa dışı eylem olarak değerlendirilemeyeceği, Avrupa Sosyal Şartı Sözleşmesinin 6/4 maddesi de nazara alındığında telafisi imkansız zarar meydana getirmeyecek şekilde toplu eylemde bulunmanın işverene haklı veya geçerli nedenle fesih hakkı vermeyeceği, 6. maddenin Türkiye tarafından onaylanmamasının, sosyal şartla bağlı olmama sonucunu doğurmayacağı, tarafı olduğumuz AİHS'nin denetim organı AİHM'nin Türkiye'ye yönelik kararlarında Avrupa Sosyal Şartını uyguladığı, Anayasanın 54. maddesindeki yasakların kalkması ve Anayasanın 90. maddesi hükmü ile uluslararası normlar uyarınca demokratik bir hakkın kullanımı niteliğinde sayılmasının uygun olacağı, kaldı ki işveren tarafından eylemleri aynı nitelikte olmasına karşın eyleme katılan tüm işçilerin iş akdine de son verilmemesinin eylemin telafisi imkansız bir ağırlıkta olmadığını gösterdiği, sendikanın işyerinde yetkili olduğunun tespitinden sonra yetkiye itiraz sürecinde sendikal baskıların arttığı ve çok sayıda sendika üyesi işçinin iş akdine son verildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde feshin işveren tarafından sendikal örgütlenmenin önüne geçmek amacıyla yapıldığı anlaşıldığından davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

Bununla birlikte davacı temyizi yönünden değerlendirildiğinde; 4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, en çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 25. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Bu kanun yürürlüğe girdikten sonra sendikal nedenle yapılan fesihlerde tazminat; işçinin başvurusu, işe başlatma ve başlatılmama şartına bağlı olmaksızın işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenecektir. Dairemizin uygulaması bu yöndedir.

Sendikal nedene dayalı fesihlerde sendikal tazminatın en az 1 yıllık ücret tutarında belirleneceği ifadesiyle alt sınır belirlenmiş ancak üst sınır açık bırakılmıştır. Dairemiz yıllık ücretli izinle ilgili 53. maddedeki kıdem sürelerini dikkate alarak belirlenmiş işe başlatmama tazminatı bakımından uygulanan kıdem sürelerinin sendikal nedene dayalı olarak, sendikal tazminatın belirlenmesinde de kıyasen 6 ay ile 5 yıl arasında kıdemi olan işçi için 1 yıllık ücret tutarında, 5 yıl ile 15 yıl arasında kıdemi olan işçi için 1yıl 1 ay, 15 yıldan fazla kıdemi olan işçi için 1 yıl 2 aylık ücreti tutarında sendikal tazminatın belirlenmesinin hakkaniyete uygun bir çözüm olacağını öngörmektedir.

Davacının kıdeminin 5 yılı aşkın olduğu gözetildiğinde sendikal tazminatın 1 yıl 1 ay ücreti tutarında belirlenmesi gerekirken 1 yıllık ücreti tutarında belirlenmiş olması hatalı olmuştur.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının İŞE İADESİNE,

3-6356 sayılı Yasanın 25/5.fıkrası uyarınca davacının başvurusu, işe başlatılması veya başlatılmaması şartına bağlı olmaksızın tazminat tutarının işçinin 1 yıl 1 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 29,20 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 27,70 TL harcın mahsubuyla bakiye 1,50 TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak ...'ye gelir kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.’ye göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 29,20 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 27,70 TL harcın mahsubuyla bakiye 1,50 TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak ...'ye gelir kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.’ye göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 113,40 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Taraflarca yatırılan gider ve delil avanslarından varsa artan miktarının ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davacıya iadesine, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 20.10.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1765, Karar No: 2016/590, Tarih: 16.02.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/1765 E.  ,  2016/590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, birden fazlakişiyle silahla tehdit, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında;

a-Silahla tehdit suçundan; TCK.nun 106/2-a-c, 43, 62, 53. maddeleri uyarınca; 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına

b-6136 Sayılı Yasaya aykırılık suçundan; 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62, 52, 53. maddeleri uyarınca; 10 ay hapis ve 500 TL. adli para cezaları ile cezalandırılmasına

2-Sanık ... hakkında;

a-Silahla tehdit suçundan; TCK.nun 106/2-a-c, 43, 62, 53. maddeleri uyarınca; 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına

b-6136 Sayılı Yasaya aykırılık suçundan; Beraat,

3-Sanık ... hakkında;

a-Silahla tehdit suçundan; TCK.nun 106/2-a-c, 43, 62, 53. maddeleri uyarınca; 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına

b-6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan; 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62, 52, 53. maddeleri uyarınca; 10 ay hapis ve 500 TL. adli para cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,

4-Sanık ... hakkında;

a-..., ..., ... ve ...'i kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan; Beraat,

b-6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan; Beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Katılanlar ...,... ve ...'ın sanıklar ...,...,...,... ve ... hakkında yalan tanıklık, sanıklar ..., ... ve ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümleri temyize yetkileri bulunmadığından; yine sanık ... hakkında, mağdurlar ..., ... ve ...'a karşı silahla tehdit ile 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümler, katılanlar ..., ... ve ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş ise de, katılanların 24.06.2015 havale tarihli dilekçeleriyle sanık ... hakkındaki şikayetlerinden vazgeçmeleri nedeniyle katılan sıfatları ortada kalktığı için, vekillerinin hükümleri temyiz etme yetkisi bulunmadığından temyiz istemlerinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında birden fazla kişiyle silahla tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerini,sanıklar müdafiileri ile katılanlar vekilinin; sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümleri müdafiilerinin; sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan beraat hükümlerinin ise katılanlar ..., ... ve ... vekilinin temyizlerine hasren yapılan incelemesinde,

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında birden fazla kişiyle silahla tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerini,sanıklar müdafiileri ile katılanlar vekilinin; sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümleri müdafiilerinin; sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan beraat hükümlerinin ise katılanlar ..., ... ve ... vekilinin temyizlerine hasren yapılan incelemesinde,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ... hakkında birden fazla kişiyle silahla tehdit, ayrıca sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasıfları tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebep takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, sanık ... hakkında mağdurlar ..., ... ve ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiinin eksik incelmeye, sübuta, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin sübuta yönelen, katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın TCK'nın 53. maddesindeki iptal edilen bölümleri nazara alındığında,mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar, Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hüküm fıkralarındaki 5237 sayılı Yasanın TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin ''Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı iptal kararındaki hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine"şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN sanıklar ..., ... ve ... hakkında birden fazla kişiyle silahla tehdit, ayrıca sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında mağdurlar ..., ... ve ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 16.02.2016 oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2676, Karar No: 2021/3063, Tarih: 24.06.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/2676 E.  ,  2021/3063 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Taksirle ölüme neden olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Çerkezköy Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 05/11/2019 tarihli ve 2019/96633 soruşturma, 2019/4721 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Çerkezköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18/11/2019 tarihli ve 2019/12343 soruşturma, 2019/611 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair merci Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/12/2019 tarihli ve 2019/2572 Değişik iş sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre, her ne kadar Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/12/2019 tarihli kararıyla paranın Bursa ilinde müştekiden alınmak suretiyle dolandırıcılık eyleminin gerçekleştirildiği, yani haksız menfaatin temin edildiği yerin Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gerekçesiyle Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararı kaldırılmış ise de, somut olayda müştekinin, babasının... Danışmanlık isimli bir firmada çalışmakta iken iş takibi için gittiği Çerkezköy Karakolunda beyin kanaması geçirerek kaldırıldığı hastanede vefat ettiğini ve tazminat işlemlerinin takibi için anlaştığı ... Hasar Danışmanlığı isimli firmaya kendisinden istenen 2.800,00 Türk lirasını ödemesine rağmen hiç bir işlem yapılmadığını belirterek, babasının ölümüne sebebiyet veren... Danışmanlık firması sahibi ...'tan ve kendisini dolandıran ... Hasar Danışmanlığı yetkilisi ...'den şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturma sonunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca taksirle ölüme neden olma suçundan dosyanın tefriki ile yalnızca bu suç yönünden yetkisizlik kararı verildiğinin, diğer suç olan dolandırıcılıktan ise soruşturmaya devam edilerek 16/06/2020 tarihli ve 2020/45294 soruşturma, 2020/13717 esas, 2020/1709 sayılı iddianame düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, Tekirdağ Çerkezköy Karakolunda meydana gelen ölüm olayının Çerkezköy Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 14/01/2021 gün ve 94660652-105-59-10154-2020-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 30/12/2019 tarihli ve 2019/2572 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 24/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz İşl. Md.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/17632, Karar No: 2014/2693, Tarih: 24.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/17632 E.  ,  2014/2693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ZİLE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/07/2013

NUMARASI : 2011/122-2013/236

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekilllerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin davalı belediyenin açmış olduğu ihaleyi kazanarak park bahçe düzenleme işlerinde çalıştırılacak işçileri temin işini üstlendiğini, taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinin halen devam ettiğini, Sayıştay tarafından davalının kayıtları üzerinde yapılan denetim sırasında müvekkiline 19.962,32 TL fazla ödeme yapıldığının tespit edildiği gerekçesiyle belediye yetkililerinin müvekkiline "bu parayı bize öde, Sayıştay yargılaması sonucunda borçlu olmadığın ortaya çıkarsa paranı iade ederiz" dedikleri için müvekkilinin davalı belediyeye toplam 21.963,00 TL ödeme yaptığını, Sayıştay'ın 114 nolu ilamında müvekkiline fazla ödeme yapılmadığına karar verilmesi üzerine davalıdan bu paranın iadesini talep ettiklerini, davalı belediye yetkililerince paranın iade edilmeyeceğinin bildirmesi üzerine iş bu davayı açmak zorunda kaldıklarını belirterek; müvekkilinden yersiz olarak tahsil edilen 21.963,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkiline borcu bulunduğunu zira, Sayıştay uzman denetçisi tarafından verilen başka bir raporda davacının belediyeye 11.677,80 TL borcu bulunduğunun belirlendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; belediye görevlilerine zimmet çıkartılan 11.677,80 TL'nin dava tarihi itibariyle muaccel olmadığı ancak davalı tarafın cevap dilekçesiyle zımnen takas beyanında bulunduğu, yargılama sırasında Sayıştay'ın 910 sayılı kararıyla belediyenin bu alacağının ilama bağlandığı bu nedenle davacının talep ettiği bedelden, davacının borçlu olduğu bedelin mahsubunun gerekli olduğu gerekçesiyle, mahsup suretiyle davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, 10.285,20 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece; davalının davacı aleyhine sebepsiz zenginleştiği kabul edilmiştir. Ancak davalının da davacıdan alacaklı olduğu kabul edilmek suretiyle takas yoluna gidilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece; davalının davacı aleyhine sebepsiz zenginleştiği kabul edilmiştir. Ancak davalının da davacıdan alacaklı olduğu kabul edilmek suretiyle takas yoluna gidilmiştir.

Buna göre temyize konu uyuşmazlık; davalı belediyenin davacı aleyhine sebepsiz zenginleşip zenginleşmediği, davalının davacıdan alacağı bulunup bulunmadığı, davalının var olduğu iddia olunan alacağının davacının alacağı ile takas edilip edilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

TBK'nın 139/1 maddesi gereğince; iki kişi karşılıklı olarak bir miktar para veya özdeş diğer edimleri birbirine borçlu oldukları takdirde, her iki borç muaccel ise her iki tarafın her biri alacağını borcuyla takas edebilir. Bunun sonunda her iki borç, takas edilebilecekleri anda daha az olan borç tutarınca sona erer. Takas borcu sona erdiren işlemlerden olup, takas sonunda karşılıklı borçlar daha azı oranında sona erer. Takasın sözkonusu olması için tarafların birbirlerine karşı aynı zamanda hem alacaklı hem de borçlu olmaları gerekir. Henüz doğmamış alacaklar takas edilemez. Takas beyanında bulunabilmek için takas edenle karşı tarafın birbirlerine karşı sahip oldukları alacak ve borçların özdeş olması gerekir.

Somut olayda dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının davalı belediyeden hizmet işi ihalesi aldığı, ihaleyle ilgili Sayıştay tarafından yapılan denetimler sonucu davacıya 19.962,32 TL fazla ödeme yapıldığının tespit edildiği, bu tespit nedeniyle davalı belediyenin davacıdan bu bedeli talep ettiği, davacının faizi ile birlikte 21.963,00 TL ödediği, Sayıştay yargılaması sonucu verilen 9 Şubat 2010 tarihli 114 sayılı ilamla, söz konusu ödemeler nedeniyle belediye bütçesinden herhangi bir fazla ödemenin yapılmadığının tespit edildiği, davacının beraat kapsamına alındığı, Sayıştay Başkanlığı'nın 1 Aralık 2011 tarih ve 910 sayılı ilamı ile; davacının uhdesinde kalan 414,350,00 TL sözleşme bedelli "Park Bahçe Düzenleme Tohum Ekme Fidan Yetiştirme Kültürel Bakım Hizmetleri" işinin hakedişlerinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primlerinden, işveren hissesinin beş puanlık kısmına isabet eden tutarda ve hazinece karşılanan primin, hak edişten kesilmemesinden kaynaklanan 11.677,80 TL kamu zararının 112,38 TL'sinin E.. M., F. P., M. A. ve A. D. D.'dan, 1.350,77 TL'sinin E. M., A.B. ve L.V.'den, 765,35 TL'sinin E. M., F. P. ve A. D. D.'dan, 9.449,30 TL'sinin ise E.M., F. P. ve M. A.'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verildiği anlaşılmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının davalıdan, davalının da davacıdan alacağı olduğu, davacı alacağı olan 21.963,00 TL'den davalının alacağı olan 11.677,80 TL'lik fark mahsup edildiğinde kalan 10.285,20 TL'nin davacıya, davalı belediye tarafından ödenmesi gerektiği bildirilmiştir.