muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/26916, Karar No: 2015/33610, Tarih: 03.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/26916 E.  ,  2015/33610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek asıl davada kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ve genel tatil alacaklarının davalı şirketten, birleşen davada ise kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacaklarının davalı ... Politikalar Bakanlığı'ndan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi uyarınca yürürlüğü devam eden mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun

14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumludur.

Dosya içeriğinden, davacının 01.10.2005 ilâ 14.08.2009 tarihleri arasında, davalı....'de dahil olmak üzere değişen alt işverenler nezdinde davalı ... Politikalar Bakanlığı işyerinde çalıştığı, fesih tarihinde ise dava dışı .... yanında çalışmakta olduğu, iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın feshedildiği anlaşılmaktadır.

Bu maddi ve hukuki olgular ışığında davalıların temyiz itirazları değerlendirildiğinde;

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... Politikalar Bakanlığı'nın tüm, davalı......'nin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, yukarıda ayrıntılı olarak izah edildiği üzere, işyerini devreden işveren olan davalı....'nin ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Bu sebeple,.... yönünden anılan taleplere ilişkin davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

2-Somut olayda, yukarıda ayrıntılı olarak izah edildiği üzere, işyerini devreden işveren olan davalı....'nin ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Bu sebeple,.... yönünden anılan taleplere ilişkin davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

3-Davalı....'nin kıdem tazminatı yönünden sorumluluğu ise, mülga 1475 sayılı Kanun'un 14/2. maddesi uyarınca, kendi dönemi ve devir tarihindeki ücret ile sınırlıdır. Ayrıca, davalı....'nin fazla mesai ve genel tatil alacaklarından sorumluluğu da yine kendi döneminde doğan alacak miktarları ile sınırlıdır. Bu itibarla, açıklanan esaslar doğrultusunda davalının sorumlu olduğu miktarların belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile verilen karar isabetsizdir.

4-Taleple bağlılık ilkesini düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesine göre “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.”

Somut olayda, davacı vekili hafta tatili alacağı talebini sadece birleşen davada ve Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı'na karşı ileri sürmüş olup, hafta tatili alacağı yönünden....'ne karşı usulüne uygun olarak açılan bir dava bulunmamaktadır. Bu itibarla, davalı....'nin hafta tatili alacağından da sorumlu tutulması isabetsizdir. Anılan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21992, Karar No: 2012/10103, Tarih: 15.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/21992 E.  ,  2012/10103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

1- Dosya arasında bulunan Muğla AT Şube Müdürülüğünün 19.03.2007 tarih ve 361 sayılı raporunda katılandaki yaralanmanın 'basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilir' nitelikte olduğu belirtildiği halde, aynı AT Şube Müdürlüğünde aynı doktor tarafından hazırlanan ve hükme esas alınan 10.07.2007 tarih ve 876 sayılı raporda katılandaki yaralanmanın 'yüzde sabit iz niteliğinde' olduğunun belirtilmesi karşısında, raporlar arasındaki çelişkinin giderilebilmesi için, katılanın tüm tedavi evraklarıyla ATK ilgili İhtisas Dairesine sevk edilerek, yaralanmanın nitelikleriyle ilgili olarak TCK 86 ve 87. maddelerine uygun yeniden rapor alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Silahlı tehdit suçu açısından; katılan ve tanık Belkıs'..., tehdit içeren sözleri söylediği sırasında sanığın elinde bıçak bulunup bulunmadığı, bu bıçağı katılana tevcih edip etmediği, bıçağı ne kadar mesafeden katılana gösterdiği, tehdit eyleminin yaralamadan önce mi sonra mı olduğu hususları sorulup, eylemin silahla işlenip işlenmediği hususu açıklığa kavuşturulduktan sonra, neticesine göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

3- Sanık hakkında TCK’nun 53/1.b maddesi dışında kalan hak yoksunluklarının uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.03. 2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5697, Karar No: 2023/12600, Tarih: 27.11.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/5697 E.  ,  2023/12600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/782 E., 2021/804 K.

HÜKÜM/KARAR : Dosyadan el çekilmesine

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince dosyadan el çekilmesine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı 12.05.2013 tarihli trafik kazası sonucunda araçta yolcu konumundaki davacının yaralandığını belirterek, belirsiz alacak olarak 4.750,00 TL sürekli iş gücü kaybı tazminatı ve 250,00 TL geçiçi bakıcı giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; talebini 65.685,50 TL olarak arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı süresinin geçtiğini, %5,1 maluliyet oranı üzerinden ödeme yapılarak sorumluluğun yerine getirildiğini, kusur oranının uzman heyet tarafından tespitini, maluliyet oranının Adli Tıp Kurumu (ATK) tarafından tespiti gerektiğini, geçici bakıcı gideri ve geçici iş göremezlik tazminatı talebinin teminat dışı olduğunu, sorumlu olmadıklarını, Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) tarafından yapılan ödeme varsa tespiti ile mahsubunu, faiz talebinin olmadığını, tarifeye göre belirlenecek vekalet ücretinin beşte biri oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalıya sigortalı araç sürücüsünün kazadaki % 75 kusuru ve davacının sunduğu rapordaki % 10,3 maluliyet oranı üzerinden, aktüer raporu ile tazminatın usulünce hesaplandığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, 65.685,50 TL'nin 29.04.2021'den işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; zamanaşımı süresinin geçtiğini, %5,1 maluliyet oranı üzerinden ödeme yapılarak sorumluluğun yerine getirildiğini, kusur oranının hatalı belirlendiğini, maluliyet oranının ATK tarafından tespiti gerektiğini, geçici bakıcı gideri ve geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadıklarını, SGK tarafından yapılan ödeme varsa tespiti ile mahsubunu, faiz talebinin olmadığını, faize hükmedilmesinin hatalı olduğunu, tarifeye göre belirlenecek vekalet ücretinin beşte biri oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek, Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;Yargıtay uygulamalarına göre maluliyetin varlığı ve oranının Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya üniversite hastanelerinin adli tıp anabilim dalı gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihi itibari ile yürürlükte olan mevzuata göre belirlenmesi gerektiği, dosya kapsamında hükme esas alınan maluliyet raporunun üç adli tıp uzmanı bilirkişi tarafından hazırlandığı, davalı tarafça sunulan medikal inceleme raporunun ise genel cerrahi uzmanı ve omurilik ve sinir cerrahisi uzmanı olan iki uzman hekim tarafından düzenlendiğini, bu hekimlerin davacıdaki arazla doğrudan ilgili hekimler olduğundan hükme esas alınan rapor ile uzman raporu arasında çelişki oluştuğu, çelişkinin görüş alınarak giderilmesi gerektiği, Komisyon'un bilirkişi listesinde genel cerrahi, beyin ve sinir cerrahisi uzmanı hekimlerin bulunmadığından adil yargılanma hakkının ihlal edilmemesi için uyuşmazlığın çözümüne son verildiği gerekçesiyle, tahkim yargılamasının dosyadan el çekilerek sonlandırılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; el çekme kararının hukuka aykırı olduğunu, davalı sigortalının sunduğu medikal raporun hükme esas alınamayacağını, taraflarınca sunulan raporun yönetmelik şartlarına uygun olarak düzenlendiğini, aksinin düşülmesi halinde çelişkiyi gidermek üzere rapor alınabileceğini, rapor eksikliğinin tamamlanabilir dava şartı olduğunu belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı kaza sonucu yolcu konumundaki davacının yaralanması nedeniyle uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı kaza sonucu yolcu konumundaki davacının yaralanması nedeniyle uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

İtiraz Hakem Heyeti gerekçesinde; Yargıtay uygulamalarına göre maluliyetin varlığı ve oranının Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya üniversite hastanelerinin adli tıp anabilim dalı gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihi itibari ile yürürlükte olan mevzuata göre belirlenmesi gerektiği, dosya kapsamında hükme esas alınan maluliyet raporunun üç adli tıp uzmanı bilirkişi tarafından hazırlandığı, davalı tarafça sunulan medikal inceleme raporunun ise genel cerrahi uzmanı ve omurilik ve sinir cerrahisi uzmanı olan iki uzman hekim tarafından düzenlendiği, bu hekimlerin davacıdaki arazla doğrudan ilgili hekimler olduğundan hükme esas alınan rapor ile uzman raporu arasında çelişki oluştuğu, çelişkinin görüş alınarak giderilmesi gerektiği, Komisyon'un bilirkişi listesinde genel cerrahi, beyin ve sinir cerrahisi uzmanı hekimlerin bulunmadığından adil yargılanma hakkının ihlal edilmemesi için uyuşmazlığın çözümüne son verildiği belirtilmiştir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının tespiti açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru bir şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşlarının çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihi 11.10.2008 tarihinden önce ise Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013-01.06.2015 tarihleri arası Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015-20.02.2019 tarihleri arası Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik, 20.02.2019 tarihinden sonra Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Açıklanan nedenlerle; çelişkiyi gidermek üzere en yakın üniversite hastanesinin adli tıp anabilim dalı başkanlığından, davaya konu kazadaki yaralanması nedeniyle davacının şikayetleri dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden rapor alınması (işbu raporun alınması ve hesap yaptırmaya ilişkin gerekli süre için gerektiğinde tarafların muvafakati alınarak) ile oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile verilen el çekme kararı verilmesi doğru değildir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/118, Karar No: 2008/129, Tarih: 20.05.2008

**Ceza Genel Kurulu         2008/YYB-118 E.  ,  2008/129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname :93794

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

1705 sayılı Yasaya aykırı davranmak suçundan açılan kamu davasında Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesi; sanığa yüklenen eylemin 5015 sayılı Yasanın 19/a-4. maddesi kapsamında kaldığı gerek¬çesiyle 5015 sayılı Yasanın 25. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna gönderilmesine karar vermiştir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu da; 5307 sayılı Yasanın sanıkların suç işlemesinden sonra yürürlüğe girdiğini belirte¬rek karşı görevsizlik kararı ver¬miştir.

Dosya görev uyuşmazlığının çözümü için, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderil¬mekle, değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanıklara yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesinin mi, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun mu görevli olduğunun belirlenmesi hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında ilke ve gerekçeleri belirlendiği üzere;

1- Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri ve Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu gibi makamlar, yargı mercii olma¬dıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makam¬lardan olmaları nedeniyle, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makam¬lar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

2- Somut olayda, Asliye Ceza Mahkemesinin, eylemin idari yaptırımı gerektiren 5015 sayılı Yasanın 19/a-4. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek, görev¬sizlik kararı vermesi üzerine dosyayı tevdi ettiği Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun, 5307 sayılı Yasanın eylemden sonra yürürlüğe girmesi nedeniyle görevli olmadığını belirterek karşı görevsizlik kararı vermiş bulunması karşısında;

01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 5326 sayılı Kabahatler Yasası’nın 24. maddesinde; “Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluştur¬duğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idarî yaptırım kararı verilir.” hükmü uyarınca, atılı eylem ister adlî yaptırımı gerektiren suç, isterse idarî yaptırımı gerektiren kabahat oluştur¬sun, her iki halde de yargılama yaparak kovuşturma konusu eylemi değerlendirme ve gerektirdiği yaptırımı belirleme görevinin adli mercie ait olma usulü getirilmekle, usul hükümlerinin derhal uygulanırlığı ilkesi gereğince görevli merciin Asliye Ceza Mahkemesi olacağı sonucuna varıldığından, Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ  :

Açıklanan nedenlerle;

SONUÇ  :

Açıklanan nedenlerle;

Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2004 gün ve 1318-1011 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

Dosyanın anılan mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine,

20.05.2008 tarihinde tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6229, Karar No: 2020/4913, Tarih: 05.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/6229 E.  ,  2020/4913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : CMK’nın 223/2-b maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanıklar hakkında verilen beraat hükümleri, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanıkların katılan ...'a ait ... Eczanesi isimli işyerinde kalfa olarak çalıştıkları, ancak eczane sahibi katılan ...’ın cezaevinde olması nedeniyle eczanenin Sağlık Grup Başkanlığının ve Eczacılar Odası Başkanlığının görevlilerince 29.11.2006 tarihinde düzenlenen tutanak ile faaliyetine son verildiği, eczanede o an için bulunan ilaçların alındığı firma olan Hedef Ecza deposuna teslim edildiği, katılanların eczanede bulunan ilaçların bir kısmının kaybolduğu iddiasıyla yaptıkları müracaat üzerine yapılan soruşturma sırasında alınan bilirkişi raporunda, ... Eczanesine ait 45.878,67 TL alım bedelli bir kısım ilaçların kaybolduğunun tespit edildiği, böylece sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda; sanıkların savunmaları, katılanların beyanı, tanıklar beyanı, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından, yüklenen fiilin sanıklar tarafından işlenmediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sanıkların suçunun sabit olduğuna, cezalandırılmaları gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 05.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.