muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3567, Karar No: 2012/9958, Tarih: 26.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/3567 E.  ,  2012/9958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : Yeni doğmuş bebek

SUÇ : Yeni doğan bebeği öldürme.

HÜKÜM : 1- Sanıklar ... ve ... için ayrı ayrı; T.C.K.nun 82/1-d-e, 62, 53, 63.maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına.

2- Sanık ... için; T.C.Knun 82/1-e, 62, 53, 63.maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın çocuk yaştaki alt soyunu öldürme suçu ile sanık ... ve ...'ın eylemlerinin sübutu kabul, sanıklar ... ve ... yönünden oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, sanık ... ve müdafiinin eksik soruşturmaya, sübuta, sanık ... müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanık ... hakkında çocuk yaştaki alt soyunu öldürme suçundan kurulan ve re'sen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...'ın çalıştığı işyerinde tanıştığı Mehmet isimli kişi ile gayri meşru ilişkisinden hamile kaldığı, hamileliğini komşularından ve kardeşlerinden gizlediği, olay tarihinde sanık ...'ın, sabah erken saatlerde evde annesi ... ve kardeşleri ... ve ...'ın da bulunduğu ortamda doğum yaptığı, bu sırada ...'ın evden ayrılarak işe gittiği, sanık ...'ın canlı doğmuş olan bebeği istemediğinden kanlı iç çamaşırına ve şalvarına sararak ölmesi için poşet içerisinde banyoya bıraktığı, ...'ın annesi olan ...'nin de ...'ın öldürme kararına destek verdiği, bebeğin bir süre sonra banyoda poşet içerisinde öldüğü, bunun üzerine sanık ... ile öldürme suçuna iştirak etmeyen ...'ın cesedi akşam saatlerinde evlerinin arka tarafında bulunan kayalık alana gömdükleri olayda; sanık ...'nin, sanık ...'ın öldürme kararını takviye ettiği ve suça katılımının manen yardım etme derecesinde kaldığı, sanık ...'ın ise öldürme eylemine katılmaksızın cesedin gömülmesine yardım ettiği, bunun dışında sanıkların aşamalardaki ifadeleri arasında ciddi çelişkiler bulunması ile özellikle olaydan hemen sonra sıcağı sıcağına alınan savunmaların olayın mahkemece kabul edildiği şekilde değil de, yukarıdaki şekilde meydana geldiğini kabule zorunlu kıldığı anlaşılmakla;

a- Sanık ...'nin eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 39/2-c maddesi kapsamında yeni doğan bebeği kasten öldürme suçuna yardım etme niteliğinde olduğu kabul edilerek TCK.nun 82/1-d-e, 39, 62 ve 53. maddeleri uyarınca,

a- Sanık ...'nin eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 39/2-c maddesi kapsamında yeni doğan bebeği kasten öldürme suçuna yardım etme niteliğinde olduğu kabul edilerek TCK.nun 82/1-d-e, 39, 62 ve 53. maddeleri uyarınca,

b- Sanık ...'ın eyleminin suç delillerini gizleme niteliğinde olduğu kabul edilerek 5237 sayılı TCK.nun 281/1, 62, 53.maddeleri uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, öldürme suçunun müşterek failleri kabul edilerek, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle sanıklara fazla ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanık ...'ın tahliyesine, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değil ise derhal salıverilmesi için yazı yazılmasına, 26/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11191, Karar No: 2014/2240, Tarih: 20.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/11191 E.  ,  2014/2240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karabük Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 02/08/2013

NUMARASI : 2013/253-2013/50

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı H.. K.. tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, .. Köyü 156 ada 7 parsel sayılı 2847,96 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu iddia ederek dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı H.. K.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; hükme dayanak alınan orman bilirkişi raporunda kullanılan 1957 tarihli eski memleket haritasının yapımına esas teşkil eden hava fotoğrafları getirtilip taşınmazın hava fotoğraflarındaki konumu belirlenmemiş, rapor ekinde aplikeli (kadastro paftası ve memleket haritası) kroki renkli olmayıp, siyah beyaz fotokopi olduğundan rapor denetlenememektedir. Aynı zamanda, taşınmazın 1983 ve 1994 tarihli hava fotoğraflarındaki konumu kadastro paftası ile aplikeli olarak gösterilmediği gibi gösterim orijinal renkli olmayıp, siyah beyaz fotokopi olduğundan rapor denetlenememektedir. Ayrıca, dosya arasında bulunan ziraatçi bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın hali hazırda sürülmek suretiyle nadasa bırakıldığı, yaklaşık %20 eğimli, toprak yapısı bakımından kumlu, tınlı, hafif çakıllı yapı arz ettiği, üzerinde tek olarak muhtelif yerlerde 30-40 yaşlarında meşe ağaçlarının bulunduğu ifade edilmiştir. Hükme dayanak alınan orman bilirkişi raporu çekişmeli taşınmazın memleket haritasındaki beyaz renkli açıklık alanda gözükmesine rağmen eylemli olarak meşe ağaçları bulunduğu, bu nedenle orman bütünlüğünü bozduğunu belirtmesi karşısında, taşınmazın üzerindeki meşe ağaçlarının sayısı ve yaşı, taşınmazın hangi bölümlerini hangi yoğunlukta kapladıkları ve kapalılık oranı hususlarını ayrıntılı olarak içermemektedir.Yine, davalı taraf tapu kaydına dayandığna göre, mahkemece tapu kaydı ilk oluşumundan itibaren revizyonları ile birlikte sorulup getirtilmemiş, yerel bilirkişi ve fen bilirkişi eliyle yerine usûlünce uygulanıp tapu kaydının kapsamı tam olarak belirlenmemiştir. Bu nedenlerle, mahkemece yapılan araştırma ve karara dayanak alınan bilirkişi raporu çekişmeli taşınmazın orman olup olmadığını ve hukukî durumunu belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmayıp, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukukî durumunun 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanun hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 sayılı Kanun ile sadece Devlet Ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince aynı Kanunun 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar Devletleştirilmiş, Devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 sayılı Kanun ile iadeye tâbi tutulmuş, iadenin koşulları aynı Kanunda gösterilmiştir.

Bu nedenle, mahkemece, dayanak tapu kaydının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve krokileri ile revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları, komşu parsel ve dayanakları, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir fen elemanı marifetiyle yeniden yapılacak inceleme ve keşifte çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanun 14

. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı; öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ölçeğinin kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; raporda taşınmazın memleket haritasında yeşil alanda kalıp kalmadığı yeşilin niteliği ve hangi sembolle gösterildiği yeşil rengin neden kaynaklandığı hava fotografları üzerinde yapılacak inceleme ile bilirkişilere açıklattırılmalı, taşınmazın üzerinde bulunan ağaçların cinsi, sayısı ve yaşı, taşınmazın hangi bölümlerini hangi yoğunlukta kapladıkları ve kapalılık oranı, hakim ağaç türü, varsa aşılı ağaçların kök yaşı ve aşı yaşı detayları hususları açıklanmalı, davalının yargılama sırasında dayandığı tapu kaydının mahalline uyup uymadığı tesbit edilerek tapu kaydının kapsadığı taşınmazları gösterir fennî bilirkişi tarafından düzenlenecek denetlemeye elverişli krokili rapor alınmalı, dayanılan tapu kayıtları çekişmeli taşınmaza uyuyor ise tapu kayıt malikleri ile davalı arasında akdî veya irsî irtibat bulunup bulunmadığı araştırıldıktan sonra, tapu kaydının 4785 ve 5658 sayılı kanunlar kapsamında hukukî değerini yitirip yitirmediği araştırılmalı, taşınmazın sınırında orman olduğundan tapu kaydının miktarı ile geçerli olacağı düşünülmeli, bundan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 20/02/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13391, Karar No: 2014/2785, Tarih: 05.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/13391 E.  ,  2014/2785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tebligat işlemlerinin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Tebligat Kanunu'nun 10.maddesine göre tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Tebligat Kanunu'nun 35.maddesinde kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılan kimseye, adresini değiştirdiği takdirde yeni adresini hemen tebliğ yaptıran kaza merciine bildirme yükümlülüğü getirilmiş, bundan sonraki tebliğlerin bildirilen yeni adrese yapılacağı öngörülmüştür.

Tebligat Kanunu'nun 35/2. ve Tüzüğün 55.maddelerine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması gerekmektedir. Aksi halde 35.maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir.

Somut olayda sanık ...'nın yokluğunda verilen karar, ilk önce sanığın sorgusu sırasında mahkemeye bildirdiği "... Kasabası, ....Konya" adresine gönderilmiş, ancak Konya'ya taşındığı ve yeni adresinin bilinmediği" belirtilerek tebligat belgesinin merciine iade edilmesi üzerine aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre 31/05/2010 tarihinde tebligat yapılmıştır. Bu adreste daha önce yapılmış bir tebligat bulunmadığından, yukarıda açıklanan esaslara uygun bir şekilde yapılmadığı anlaşılan tebligat işlemleri geçersizdir.

Mahkemece bu kez sanığın mernis adresi olan “Bosna ....” adresine 25/06/2010 tarihinde tebligat yapılmış ve bu tebligatın sanığın işte olması nedeniyle kızı....imzasına tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Ancak sanığın yokluğunda verilen kararın tebliği için mernis adresine yapılan tebligatın da, Tebligat Kanununun 20, 22 ve 23/5.maddelerindeki unsurları içermemesi nedeniyle usulüne uygun olmadığı ve kararın öğrenilmesi üzerine 19/03/2012 tarihinde yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 05/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4094, Karar No: 2020/2158, Tarih: 14.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/4094 E.  ,  2020/2158 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16713, Karar No: 2012/20090, Tarih: 11.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/16713 E.  ,  2012/20090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2012

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 Sayılı Kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12. Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu  karar ilamlı takipte şikayete ilişkin olup, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine,  11.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14176, Karar No: 2018/4222, Tarih: 05.04.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/14176 E.  ,  2018/4222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı şirketten ... ada 6 nolu parselde inşaa ettiği selçuklu konutları projesinden 63 nolu daireyi 22.12.2006 tarihinde satın aldığını, sözleşme ile mahal listesinde 200 adet araç için açık ve 200 adet araç için de kapalı otopark taahhüdünün bulunduğu, ancak taahhüt edilen 400 adet park yerinden sadece 20 adet açık otopark ile 150 adet kapalı otoparkın yapıldığının, site yönetiminin genel kurul toplantısı ile araç park yerlerinin dağıtılması ile ortaya çıktığını ileri sürerek, yapılmayan otoparkların aynen teslimine, mümkün olmazsa dairesinde oluşan değer kaybının tesbiti ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, ayıp ve eksikliğin bulunmadığını, süresinde bir ihbarın da bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 2.194,47 TL. tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalılardan satın aldığı konutun bulunduğu alanda, taahhüt edilen sayıda açık ve kapalı otaparkın yapılmaması nedeni ile değer kaybının ödetilmesi isteği ile eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, aldırılan bilirkişi raporunda, toplamda 23 açık ve 127 araçlık kapalı otoparkın mevcut olduğu açıklanmış ve davacılara teslim edilmesi gereken alanın bir kısmının daha sonra bölünerek Kipa alış veriş merkezine tahsis edildiği açıklanmış ve mahkemece de açık ve kapalı otoparkın eksik teslim edilmesinin eksik iş teşkil ettiği kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiştir.

Davacının 22.12.2006 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 17.6.2008 tarihinde teslim edildiği ve 3.9.2013 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Maddeye göre, tüketici kendisine sağlanan mal ve hizmetle ilgili ayıplı olup olmama konusunda gerekli muayeneyi (denetimi) yapacak ve bu muayene sonucu, mal yada hizmetle ilgili saptadığı ayıpları, mal veya hizmetin sağlanmasından itibaren ihbar süreleri içinde, kendisine mal yada hizmet sağlayan sözleşmenin tarafına bildirecektir; bu bildirim (ayıp ihbarı) ödevi ihmal edildiğinde, tüketici, ayıba dayalı yasal haklarını kaybedecektir.

Buna göre; satılan maldaki ayıp açık ayıp niteliğinde ise, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi uyarınca malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde; gizli ayıp niteliğinde ise, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Yukarıda açıklanan hükümler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacıya satın aldığı dairenin fiilen hangi tarihte teslim edildiğinin dolayısıyla ayıbın niteliğine göre ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığının tesbiti önem arzetmektedir. Mahkemece, otoparkların sözleşmede taahüt edilen sayıda yapılmaması, eksik iş olarak nitelendirilmiş ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalıların bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Ancak, mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kapalı otopark açısından bu alana ayrılan bölümün bir kısmının teslim tarihinden sonra bölünerek kipa alışveriş merkezine tahsis edildiğinin açıklandığı gözetildiğinde, davacının satın aldığı dairenin davacıya fiilen 17.6.2008 tarihinde teslim edildiği tarihte kapalı otopark alanında taaahhüt edilen sayıda park alanının yapılıp yapılmadığının belirlenmesi, yapılmamamışsa; teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalı tarafa ayıp ihbarında bulunmadığı gözetilerek bu talebin reddine karar verilmesi, aksi halde yani teslim tarihinde taahhüt edilen sayıda kapalı otoparkın yapıldığı ancak sonrasında bir kısmının kipa alışveriş merkezine tahsis edildiğinin anlaşılması halinde de, bu tahsis tarihinin belirlenerek sonucuna uygun bir kararın verilmesi gerekir. Mahkemece, yanlış değerlendirme ile eksik ifa olması nedeni ile de ihbar şartının aranmayacağına ilişkin kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.