muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/10666, Karar No: 2007/11974, Tarih: 12.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/10666 E.  ,  2007/11974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 170/3.maddesi "İcra mahkemesi, 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapacağı inceleme sonunda, inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığna kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir. İtirazın kabulü kararı ile takip durur..." hükmünü içerdiğinden imza itirazının kabulü ile takibin durdurulması kararı verilmekle yetinilmesi gerekirken takibin iptali yönünde karar oluşturulması isabetsizdir. İİK'nun 170/4.maddesinde de "İcra mahkemesi, itirazın kabulüne karar vermesi halinde, senedi takibe koymada kötüniyetli ve ağır kusurlu bulunduğu takdirde alacaklıyı senede dayanan takip konusu alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere tazminata ve alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder" hükmü yer almaktadır. Somut olayda senedi 3.sıradaki ciranta olarak elinde bulundurup takibe koyan alacaklı K..Ağaç San.Tic.AŞ'nin keşideci durumundaki muteriz A.. Seramik ve Toprak San.Tic.Ltd.Şti.nin yetkilisinin imzasının sahteliğini bilebilecek durumda olmaması nedeni ile anılan maddedeki kötüniyet koşulunun oluşmadığı düşünülmeksizin alacaklının %20 inkar tazminatı ve %10 para cezası ile cezalandırılması da yerinde değil ve kararın bu nedenlerle bozulması gerekir ise de söz konusu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını icap ettirmediğinden mahkeme kararının düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Pendik İcra Hukuk Mahkemesi'nin 01.12.2006 tarih 2005/587 E, 2006/641 K. sayılı kararının hüküm bölümünün (1-a) bendindeki "takibin iptali" sözcüğünün çıkarılarak yerine "takibin durdurulmasına" sözcüğünün yazılmasına, yine hüküm bölümünün (1-b) bendinde yazılı inkar tazminatı ve para cezası ile ilgili sözcüklerin karar metninden çıkarılmasına, mahkeme kararının düzeltilen bu şekliyle İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına mahal olmadığına, 12.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5046, Karar No: 2019/4257, Tarih: 11.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/5046 E.  ,  2019/4257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 18/07/2017 tarih ve 2015/499-2017/562 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 11.06.2019 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı .... vekili Av. ..., davalılar ...., .... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1994 yılından beri Antalya'da eczacı olup 2002 yılına kadar davalılardan ilaç aldığını, davalı Antalya Eczacılar Odası Başkanı Recep Dinç'in telkinleri ile diğer davalıların 18.09.2002'den sonra müvekkiline diğer eczanelerden ayrı uygulama yaparak önce ilaç satışını durdurup sonra diğer eczanelere ortalama 3 ay vadeli veya peşin satışlarda yüksek iskontolu satış yapıldığı halde müvekkiline yalnız peşin satış yapmaya başladıklarını, diğer eczanelere yapılan peşin satış iskontosunu yapmayarak piyasa rekabet koşullarını ihlal ettiklerini, söz konusu ayrımcı uygulamanın rekabet ihlali oluşturması nedeniyle 17.03.2003 tarihinde Rekabet Kurumu’na bulundukları şikayet üzerine Rekabet Kurumu’nun 03.05.2004 tarih 04-31/363-89 sayılı kararı ile davalı ... depolarının uyumlu eylemde bulunarak rekabeti ihlal etmeleri nedeniyle cezalandırılmalarına karar verildiğini, piyasaya hakim konumda olan davalı firmaların eşit durumdaki alıcılara eşit şartlarda davranma yükümlülüğüne aykırı davranışları nedeniyle müvekkilinin vadeli ilaç alamadığını, pek çok ilacı eczanesinde bulunduramayıp müşteri kaybettiğinden zarara uğradığını, 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkındaki Kanuna göre rekabet ihlalinin haksız eylem oluşturduğunu, Yasa’nın 57 ve 58. maddelerinde düzenlenen tazminsorumluluğuna ilişkin koşulların gerçekleştiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 5.000.- TL maddi ve 50.000.- TL manevi tazminatın tahsilini, hesaplanacak zarar miktarının 4054 sayılı Yasa’nın 58/2. fıkrası uyarınca 3 kat arttırılarak tazmin edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirketlerin vekilleri ayrı ayrı, davacının ticari işletmesi olan eczanesinin ekonomik açıdan riskli işletmeler grubunda değerlendirildiğini, davacının 3-4 ay vade ile aldığı mallara karşılık verdiği çekleri vadesinde ödemeyip, çeklerin karşılığında Hedef Ecza Deposuna 45.467,00 TL, Es Ecza Deposuna ise 7.505,00 TL'yi aşan mal iadesinde bulunduğunu, tüm bunlara rağmen davacıdan teminat vermesi karşılığında kendisi ile çalışılabileceği bildirilmesine rağmen davacının teminat vermeye de ilk etapta yanaşmadığını, davacının zaten başka depolardan da ilaç alımı yaptığını, iddia ettiği gibi bir zararı oluşmadığını, zararı var ise dahi bu zarara müvekkillerinin neden olmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Davalı Antalya Eczacılar Odası vekili, davanın dayanağı ile ilgili olarak Oda’ca alınmış resmi bir karar bulunmadığını, eylemin Oda başkanının münferit faaliyetleri sonucu gerçekleştiğini, ayrıca müvekkili Eczacılar Odası’nın 4054 sayılı Yasa’da belirtilen teşebbüslerden olmadığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının belirtilen şekilde bir eyleme maruz kalmasına rağmen bilançolarına ve muhasebe kayıtlarına yansımış bir zararının olmamasının onun bu fiilden dolayı gerçekten bir zarar görmediği anlamına gelmeyeceği zira, davacının aynı dönemde maruz kaldığı bu uygulamadan dolayı zarar etmemek için daha sıkı şartlarda, maliyetleri kısmak ve şahsi gayretini daha fazla göstermek suretiyle ve hatta vadeli satıştan kaynaklanan nominal (gerçek olmayan) zararların da muhasebe kayıtlarına yansıması sebebiyle somut durumun meydana geldiğinin kabulü gerektiği, böyle bir uygulamaya maruz kalmadığı halde göstereceği özel gayret ile davacı daha fazla kar elde edebilecek iken ancak zarar etmemek, geçmiş yılların karlılığını korumakla yetinmek durumda kalmış sayılması gerektiği, bu durumda 818 sayılı Yasanın 42. ve mevcut Yasanın 50/2 m. uyarınca, olayların olağan akışı, zarar görenin aldığı önlemler göz önünde tutularak zararın miktarının hakkaniyete uygun olarak hakim tarafından belirlenmesi gerektiği, davalıların da, davacının kendileri dışında diğer ecza depolarına yönelmek zorunda kalmasından dolayı en azından davacı bazında bir pazar payı kaybına uğradıkları yani, davalıların da odanın yaklaşımı karşısında böyle bir uygulamaya gittiklerinin kabulü gerektiğinden kendileri aleyhine hükmedilecek belirlenen tazminatın üç katı oranında tazminata hükmedilmesinin yasanın amacına da uygun olmadığı zira, olayda her iki tarafın da zarar gördüğü, davalılardan Hedef ve Es Ecza deposunun grup şirketi olup, Selçuk Ecza Deposu ile anlaşarak böyle bir uygulamaya gittiklerinin de ispatlanmadığı, bozmadan önce verilen kararda davalı eczacılar odası yönünden davanın reddedildiği, manevi tazminat talebinin de reddedilmiş olup, bu manevi tazminata bağlı gazete ilanı talebinin de reddedilmiş sayılması gerektiği, kararın bu yönlerden kesinleştiği, davacının 18/09/2002 ile rekabeti engelleyici uygulamanın kalktığı Mayıs 2004 tarihi arasında yaklaşık 19 ay süre ile belirtilen eyleme maruz kaldığı, Bu dönemde aylık yaklaşık 250-275 TL kadarlık bir zarar ya da kar kaybının olduğunu kabul etmenin hakkaniyete uygun bulunduğu, davacının talebi gözetilerek, 5.000,00 TL tazminata hükmedildiği gerekçesiyle, davacının tüm davalılar hakkındaki manevi tazminat talebinin, davalı oda hakkındaki maddi tazminat talebinin ve gazetede hükmün ilan edilmesine ilişkin talebinin reddine karar verildiğinden ve bu red kararı bozma konusu yapılmayarak kesinleştiğinden bu konuda bir karar verilmesine yer olmadığına, maddi tazminat talebinin kabulü, 5.000,00 TL maddi tazminatın 31/05/2004 tarihinde itibaren işleyecek avans faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 170,77 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına, 11/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15497, Karar No: 2014/5148, Tarih: 17.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/15497 E.  ,  2014/5148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada e verilen 03.06.2013 tarih ve 2012/69-2013/141 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davalarda müvekkilininbaresini kullanarak reklamcılık, halkla ilişkiler ve pazarlama alanında hizmet verdiğini, 26.03.2010 tarih ve 12.04.2010 tarih ve 2010/23680 sayı ile de ibareli markalar için yaptıkları başvuruya davalı şirketin önceye dayalı kullanım ve kötü niyet iddiası ile itiraz ettiğini, davalıyı haklı bulduğunu, ancak davalı kurumun üçüncü kişi konumundaki öncelikli kullanımına ilişkin delilleri dikkate alarak karar verdiğini, kaldı ki bu kişinin de başvuru tarihi itibariyle markaya ayırdedicilik kazandıracak bir kullanımının bulunmadığını, 2010/19847 sayılı markanın başvuru tarihi itibariyle davalı şirketin henüz kurulmadığını, altında hiç bir mal ve hizmet üretilmeyen, tüketici ile buluşmayan bir markanın 3 aylık sürede ayırdedicilik kazanmasının mümkün olmadığını, kötüniyet iddiasının da gerçeği yansıtmadığını, öncelik hakkına müvekkilinin sahip olduğunu ileri sürerek davalı sayılı kararlarının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, başvuruya itiraz esnasında ibraz edilen delillerden "" ibaresi üzerinde davalı şirketin kurucu ortaklarından ve ilk yönetim kurulu başkanı olancelikli hak sahibi olduğuna kanaat getirildiğini, aynı sektörde bulunan ve özgün nitelikteki markaların farklı kişilerce tesadüfi oluşturulamayacağını, bu sebeple dava konusu başvurunun iyi niyetle yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

.../...

-2-

Davalı şirket vekili, dava konusu markayı müvekkilinin ihdas ettiğini, markanın ilk olarak 07.12.2009 tarihinde kullanıldığını, alan adını müvekkilinin kurucu ortaklarından tarafından satın alınarak adına tahsis ettiğini, 2010 yılı ocak ayında "logo tasarımının gerçekleştirildiğini, aynı tarihlerde düzenlenen e-tohum organizasyonuna müvekkil markası ile katıldığını, projelerinin desteklenmeye değer seçildiğini, basın yayın organlarında sloganı önünde müvekkili ortaklarının fotoğraflarının yayınlandığını, haberlerinin verildiğini, müvekkil şirketin esas mukavelesinin davacı başvurularından daha önce noter tarafından onaylandığını, davacının müvekkilince kullanılan logonun birebir aynısı için tescil başvurusunda bulunduğunu, bu hususun tesadüfle açıklanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece ibaresini ilk defa davalı şirket ortağı lan adı olarak tescili için 07.12.2009 tarihinde girişimde bulunduğu, "lan adı için de 16.01.2010 tarihinde talep edildiği, logosunu en son 14.01.2010 tarihinde şekillendirdiği, davalı tarafın marka başvuru tarihi öncesinde markayı her hangi bir ticari faaliyet amacıyla kullandığı ya da kullanmayı planladığına ilişkin her hangi bir delil sunmadığı, davalı şirketin, ortağı da ol aracılığıyla projeyi ilgili çevrede tanıttığı, organizasyonunda davalının "projesinin 2010 yılında desteklenmeye değer 15 projeden biri olarak görüldüğü, internet ortamında haberlere konu olması nedeniyle geniş bir çevrede duyulduğu ve bu ibareye ayırt edicilik kazandırdığı, davacının söz konusu projenin sağlayacağı başarıyı göz önüne alarak kötü niyetli olarak davaya konu başvuruları yaptığı, davalının 556 sayılı KHK'nın 8/3 maddesi uyarınca ibareler üzerinde önceye dayalı hak sahibi olduğu, davacının, davalı tarafından kullanılan logoyu birebir kopyalamasının da aynı KHK'nın 8/5 maddesine aykırılık taşıdığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, işbu davada verilen kararın kesinleşmesi halinde dosya ile birleştirilen ) sayılı dosyasının yeni bir esasa kaydedilerek uyuşmazlığın çözümünün mümkün bulunmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 28,10 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9989, Karar No: 2019/3618, Tarih: 13.05.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/9989 E.  ,  2019/3618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 150 ada 3 parsel sayılı 29.284,38 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak vasfıyla davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece usule ilişkin önceki tarihli bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 150 ada 3 parsel sayılı, Hazine adına ham toprak vasfıyla kayıtlı olan taşınmazın tapu kaydının iptali ile, fen bilirkişi ...'ın 04.06.2015 tarihli raporunda yer alan krokide taşınmazın ortasından yeşil çizgi ile dere geçtiğini belirttiği 150 ada 3 nolu parselin 150 ada 14, 21, 4, 2, 1 nolu parsellere komşu olan ve dereye kadar olan 13.260,00 metrekarelik taşınmazın ve bu yeşil çizgi ile belirtilen dereden sonraki ... Köyü'ne ait 102 ada 2, 3 parsel ve ... Köyü'ne ait 150 ada 21, 15 sayılı parsellere komşu olan ve sınırında dere bulunan 13.354,74 metrekarelik taşınmazın 150 ada 3 parsel sayılı taşınmaz olarak tarla vasfı ile davacı Mahmut oğlu, 1941 doğumlu ... adına 13.260,00 metrekarelik kısmın 13.354,74 metrekarelik taşınmazın ise 150 adaya ait son parsel numarasını almak suretiyle tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Mahallinde icra edilen ilk keşifte aynı köyden dinlenen mahalli bilirkişiler taşınmazı Köy Tüzel Kişiliğine ait olarak bildiklerini, davacının satın aldığını ileri sürdüğü ...’in bu yerde taşınmazı bulunmakla birlikte dava konusu taşınmazla alakası olmadığını, ikinci keşifte komşu köyden dinlenen mahalli bilirkişiler ile davacı tanıkları ise dava konusu taşınmazın ...’e ait iken davacı tarafından satın alındığını ve taşınmazın davacı tarafından kullanıldığını beyan ettikleri ve bu şekilde beyanlar arasında çelişki oluştuğu halde oluşan çelişkiler giderilmemiş, mahalli bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın hangi tarihten beri kimin zilyetliğinde bulunduğu, zilyetliğin hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü hususunda somut olaylara dayalı ayrıntılı beyan alınmamış, tek kişilik ziraat mühendisi bilirkişinin soyut ve gerekçesiz raporu ile yetinilmiş, fen bilirkişi raporunda taşınmazın içerisinden dere geçtiği belirtilmesine karşın jeolog bilirkişiden taşınmazın aktif dere yatağında bulunup bulunmadığı ve dere etkisinde olup olmadığı hususlarında rapor alınmamış, diğer yandan bir arazinin niteliğini ve taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresini en iyi belirleme yöntemi hava fotoğrafları olduğu halde hava fotoğraflarından da yararlanılmamıştır. Eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilemez.

Hal böyle olunca, öncelikle kadastro tespit tarihinden (2009) 15-20-25 yıl öncesine ilişkin farklı tarihlerde çekilmiş en az 3 adet stereoskopik hava fotoğrafı ile temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları ve taşınmazı çevreleyen tüm taşınmazlara ait kadastro tespit tutanakları ile varsa dayanağı kayıtlar getirtilerek dosya ikmal edilmeli, bundan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi, jeolog bilirkişi ve 3 kişilik ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulunun katılımı ile yeniden keşif yapılmalı, keşif sırasında yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından, taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, beyanlar arasında oluşacak çelişkilerin ve önceki keşiflerdeki mahalli bilirkişi ve tanık sözleri arasındaki çelişkilerin giderilmesine çalışılmalı, ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan dava konusu taşınmazın toprak yapısı ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresini, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünün cinsini bildirir ve komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarını da içerir; jeolog bilirkişiden ise taşınmazın dere yatağı olup olmadığı ya da dereden kazanılıp kazanılmadığını, derenin etki alanında kalıp kalmadığı belirten ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve varsa dayanaklarıyla denetlenmeli, jeodezi ve fotogrametri uzmanı harita mühendisi bilirkişiye ise yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik üç adet hava fotoğrafının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğini, arazinin ekonomik amaca uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle kullanılıp kullanılmadığını ve kullanımın hangi tarihten itibaren olduğunu açıklayan rapor düzenlettirilmeli, temin edilebilen gerek en eski gerekse kadastro tespit tarihine yakın tarihli uydu fotoğrafları değerlendirilmeli, fen bilirkişiden ise keşfi takibe ve bilirkişi sözlerini denetlemeye elverişli kroki ve ayrıntılı rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece, belirtilen hususlar gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, çekişmeli taşınmaz tapuda 29.284,38 metrekare yüzölçümlü olarak kayıtlı bulunduğu ve taşınmazın fen bilirkişi raporunda yeşil çizgi ile dere olarak gösterilen kısmın kuzeyinde bulunan 13.354,74 metrekare yüzölçümündeki kısmının ve yeşil çizgi ile dere olarak gösterilen kısmın güneyinde bulunan 13

. Mahkemece, belirtilen hususlar gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, çekişmeli taşınmaz tapuda 29.284,38 metrekare yüzölçümlü olarak kayıtlı bulunduğu ve taşınmazın fen bilirkişi raporunda yeşil çizgi ile dere olarak gösterilen kısmın kuzeyinde bulunan 13.354,74 metrekare yüzölçümündeki kısmının ve yeşil çizgi ile dere olarak gösterilen kısmın güneyinde bulunan 13.260,00 metrekare yüzölçümündeki kısmının davacı adına tesciline karar verildiği halde, tapu kaydının kısmen iptaline karar verilmemesi ve mahkemenin kabulüne göre de dere olarak gösterilen kısım yönünden infazı kabil ve sicil oluşturacak şekilde karar verilmemesi dahi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8501, Karar No: 2015/5843, Tarih: 20.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/8501 E.  ,  2015/5843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/20733

MAHKEMESİ : Kavak(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2013/9 (E) ve 2013/171 (K)

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I)Sanıklar A. Ç. ve A. U. hakkında kurulan düşme hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Düşme kararlarına yönelik katılan temsilcisinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

II)Sanık Ş.. Ç.. hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında dava konusu yerin eski açma olup örtü tahribi yapılmadığının belirtilmesine göre; tazminat ve ağaçlandırma gideri bulunmadığından, dosyayla bağdaşmayacak şekilde zararın giderilmediği gerekçesiyle sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Dava konusu yerde bulunan sabit tesis niteliğindeki ağaçların müsaderesine karar verilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık Ş.. Ç.. müdafiinin ve katılan temsilcisinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.