muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12243, Karar No: 2023/12554, Tarih: 07.12.2023

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının tutulduğu servikal disk bozukluğu (boyun fıtığı) hastalığına, işçi tarafından işyerinde yapılan işlerin dışında pek çok faktörün neden olabildiğini, geçirilmiş olan ani bir travma (trafik kazası vb.), masa başında ya da bilgisayar karşısında boynun kötü pozisyonda tutulması, kişinin kemik yapısı, boyun disklerinde yaşın ilerlemesine bağlı gelişen dejenerasyon, romatizmal hastalıklar, şeker hastalığı, genetik yapı, sigara içmek vb. nedenlerle bahse konu rahatsızlığın oluşabildiğini, dolayısı ile taşıdığı bu nitelikler itibariyle servikal disk bozukluğu (boyun fıtığı) hastalığının meslek hastalığı kapsamına alınabilmesinin tıbben de mümkün olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Dahili davalı ... Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; işçinin davalı iş yerinde değiştirmiş olduğu bölümlerin alanında uzman bilirkişiler tarafından gerektiği takdirde yerinde inceleme yapılarak tetkik edilmesi ve bu kadar kısa sürelerde anılan rahatsızlıkların oluşup oluşamayacağının tespit edilmesi gerektiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun 27.08.2018 tarih ve 65/13955 sayılı kararında, sigortalıda mevcut servikal disk bozuklukları hastalığının meslekî olmadığının bildirildiği, Adlî Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 03.02.2021 tarihli ve 1818 karar sayılı raporunda, davacıda C4-5, C5-6, C6-7, T3-4, T4-5, T7-8, T8-9 disk hernisi hastalığının mevcut olduğu, kişinin yaptığı işin ve çalışma şeklinin disk hernisi açısından etkisinin olabileceği ancak disk hernilerinin böyle bir işte çalışmayan kişilerde de görüldüğü, ayrıca disk hernisinin işi dışında herhangi bir eylem sırasında da ortaya çıkabileceği dikkate alındığında hastalığının mesleki olup olmadığının belirlenemediği cihetle maluliyet oranı hakkında görüş bildirilemediğinin açıklandığı, hükme esas alınan Adlî Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulunun 07.07.2022 tarihli ve 1674 karar sayılı raporunda, davacının disk hernisi hastalığının Ek-2 E5 maddesinde belirtildiği üzere mesleki hastalık olduğu, kişinin maluliyet oranının % 0 olduğu, meslek hastalığının başlangıç tarihinin ... Meslek Hastalıkları Hastanesinin 06.08.2010 tarih ve 2010-2035 sayılı raporu doğrultusunda 06.08.2010 tarihi olduğunun bildirildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulunun 07.07.2022 -1674 tarih sayılı kararı doğrultusunda davacının disk hernisi hastalığının mesleki hastalık olduğu, maluliyet oranının % 0 olduğu ve meslek hastalığının başlangıç tarihinin 06.08.2010 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde dahili davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde dahili davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Dahili davalı ... Başkanlığı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Adli Tıp Kurumunun dava konusu olmuş karara ilişkin yapacağı değerlendirmede öncelikle müvekkili Kurumun kararına esas oluşturmuş sağlık kurulu raporunu dikkate alması ve bu rapor için mutlaka görüş bildirmesi gerektiği halde dosya kapsamında alınan Adli Tıp Kurumu raporlarının bu değerlendirmeyi içermediğini, öte yandan Adli Tıp Kurumunun hastaları birebir muayene etmek suretiyle son durumunu bizzat görerek karara vardığını, bu aşamaya gelindiğinde ilerlemiş sürece bağlı olarak ilgililerin tanısına yönelik tespit edilen sekel bulguların, laboratuvar bulgularının ilerlemiş olabildiğinin gözlemlendiği, bu husus dikkate alındığında aslında kararlar arasındaki farkın bundan kaynaklanabileceğinin dikkate alınması gerektiğini, dolayısıyla Yerel Mahkemenin kararını verirken Kurum kararına esas sağlık kurulu raporunu dikkate alması gerektiğini, hastalığının ilerlemiş olduğu bu süreçte sigortalının müvekkili Kurumdan yeniden talepte bulunması halinde söz konusu değerlendirmenin müvekkili Kurum sağlık kurullarınca da yapılabileceği hususunun dikkate alınması gerektiğini, gerek müvekkili Kurumun raporları gerekse de Adli Tıp 3.İhtisas Kurulu’nun 03.02.2021 tarih ve 1818 sayılı raporu birbirini doğrular nitelikte olmasına rağmen İkinci Üst Kurulun 07.07.2022 tarih ve 1674 sayılı raporunda hastalığı meslek hastalığı olarak kabul etmesinin hatalı sonuçlar ortaya koyduğunu, bu sebeple karar maddi gerçeği yansıtamadığından hukuka aykırı olduğunu, 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesine göre de müvekkili Kurumca yapılan işlemlere esas alınması gereken raporların Kurum sağlık kurulu raporları ve Yüksek Sağlık Kurulu raporları olduğunu,

açıklanan sebeplerle müvekkili Kurumun almış olduğu kararlar ve yapmış olduğu işlemlerin hukuka uygun olduğunu belirterek, Yerel Mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dahili davalı ... Başkanlığı vekilince istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş dahili davalı ... Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin 1 numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine

karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde dahili davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Dahili davalı Kurum vekili; istinaf gerekçeleri ile kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meslek hastalığının ve meslek hastalığı nedeniyle meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2- 5510 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinde; "Meslek hastalığı, sigortalının çalıştığı veya yaptığı işin niteliğinden dolayı tekrarlanan bir sebeple veya işin yürütüm şartları yüzünden uğradığı geçici veya sürekli hastalık, bedensel veya ruhsal engellilik halleridir.

Sigortalının çalıştığı işten dolayı meslek hastalığına tutulduğunun;

a)Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucuları tarafından usulüne uygun olarak düzenlenen sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbi belgelerin incelenmesi,

b)Kurumca gerekli görüldüğü hallerde, işyerindeki çalışma şartlarını ve buna bağlı tıbbi sonuçlarını ortaya koyan denetim raporları ve gerekli diğer belgelerin incelenmesi, sonucu Kurum Sağlık Kurulu tarafından tespit edilmesi zorunludur.

Meslek hastalığı, işten ayrıldıktan sonra meydana çıkmış ve sigortalı olarak çalıştığı işten kaynaklanmış ise, sigortalının bu Kanunla sağlanan haklardan yararlanabilmesi için, eski işinden fiilen ayrılmasıyla hastalığın meydana çıkması arasında bu hastalık için Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikte belirtilen süreden daha uzun bir zamanın geçmemiş olması şarttır. Bu durumdaki kişiler, gerekli belgelerle Kuruma müracaat edebilirler. Herhangi bir meslek hastalığının klinik ve laboratuvar bulgularıyla belirlendiği ve meslek hastalığına yol açan etkenin işyerindeki inceleme sonunda tespit edildiği hallerde, meslek hastalıkları listesindeki yükümlülük süresi aşılmış olsa bile, söz konusu hastalık Kurumun veya ilgilinin başvurusu üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun onayı ile meslek hastalığı sayılabilir. Meslek hastalığının 4 üncü maddenin birinci fıkrasının;

a) (a) bendi ile 5 inci madde kapsamında bulunan sigortalılar bakımından, sigortalının meslek hastalığına tutulduğunu öğrenen veya bu durum kendisine bildirilen işveren tarafından,

b) (b) bendi kapsamındaki sigortalı bakımından ise kendisi tarafından,

Bu durumun öğrenildiği günden başlayarak üç iş günü içinde, iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesi ile Kuruma bildirilmesi zorunludur. Bu yükümlülüğü yerine getirmeyen veya yazılı olarak bildirilen hususları kasten eksik ya da yanlış bildiren işverene veya 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki sigortalıya, Kurumca bu durum için yapılmış bulunan masraflar ile ödenmişse geçici iş göremezlik ödenekleri rücu edilir.

Bu durumun öğrenildiği günden başlayarak üç iş günü içinde, iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesi ile Kuruma bildirilmesi zorunludur. Bu yükümlülüğü yerine getirmeyen veya yazılı olarak bildirilen hususları kasten eksik ya da yanlış bildiren işverene veya 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki sigortalıya, Kurumca bu durum için yapılmış bulunan masraflar ile ödenmişse geçici iş göremezlik ödenekleri rücu edilir.

Meslek hastalığı ile ilgili bildirimler üzerine gerekli soruşturmalar, Kurumun denetim ve kontrol ile yetkilendirilen memurları tarafından veya Bakanlık iş müfettişleri vasıtasıyla yaptırılabilir.

Hangi hallerin meslek hastalığı sayılacağı, iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesinin şekli ve içeriği, verilme usulü ile bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikte düzenlenir. Yönetmelikte belirlenmiş hastalıklar dışında herhangi bir hastalığın meslek hastalığı sayılıp sayılmaması hususunda çıkabilecek uyuşmazlıklar, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır." hükümlerine yer verilmiştir.

3-Diğer taraftan, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 58 inci ve 95 inci maddesinde meslekte kazanma gücü ve malûl sayılmayı gerektirecek hastalık veya arızanın bulunup bulunmadığının tespitinde izlenecek yol açıklanmıştır. Buna göre, Kurum sağlık tesisleri tarafından raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ilgililerin S.S. Yüksek Sağlık Kuruluna itiraz hakları mevcuttur. Söz konusu kurulun raporlarının Kurumu bağlayacağı diğer ilgililer yönünden bağlayıcı olmayıp, Adli Tıp Başkanlığı veya tıp fakültelerinin ilgili ana bilim dalı konseylerinden Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmasını isteyebilecekleri 28.06.1976 tarih ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının gereğidir. Öte yandan; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.02.2010 gün ve 2010/21-60 Esas, 2010/90 Karar sayılı ilamı ile 06.10.2010 gün ve 2010/10-390 Esas, 2010/448 Karar sayılı ilamların da belirtildiği üzere Adli Tıp Kurumu Başkanlığının ilgili ihtisas kurulu ile üniversitelerin tıp fakülteleri ilgili bilim dalı başkanlıklarınca ya da S.S. Yüksek Sağlık Kurulunca düzenlenen raporlar arasında çelişkinin mevcut olması halinde, çelişkinin Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp Üst Kurulu tarafından giderilerek, sigortalının sürekli iş göremezlik oranı ve başlangıç tarihi kesin olarak karara bağlanması da zorunludur.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurulları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dahili davalı Kurum vekili tarafından ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7669, Karar No: 2019/10069, Tarih: 22.10.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/7669 E.  ,  2019/10069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Askeri Ceza Kanununa muhalefet suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi ve Cizre 3. Asliye Ceza Mahkemesinin arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, CMK'nın 18/2. maddesi hükmüne ve Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesi ve Cizre 3. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/04/2018 gün ve 2017/933 E. 2018/232 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 22/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7629, Karar No: 2007/9973, Tarih: 15.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/7629 E.  ,  2007/9973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10 YTL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yerolmadığına, 15/05/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3780, Karar No: 2019/12054, Tarih: 30.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/3780 E.  ,  2019/12054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlere dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'nin annesi olduğu anlaşılan mağdur ...'ye ait mahkemeye hitaplı tarihsiz dilekçenin içeriği itibariyle temyiz dilekçesi mahiyetinde değil şikayetten vazgeçme iradesinin tekrarı niteliğinde olduğu kabul edilerek sanığın temyiz istemine hasren yapılan incelemede;

1) Sanık tarafından temyiz dilekçesinin ekinde sunulan ... Asker Hastanesince düzenlenen 20.11.2015 tarihli raporda 'organik olmayan psikoz' teşhisi konulduğu ve askerliğe elverişli olmadığının tespit edildiği, UYAP üzerinden yapılan araştırmada, sanığın güncel sabıka kaydında yer alan Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.09.2013 suç tarihli, 02.12.2014 tarihli 2013/625 Esas - 2014/720 Karar sayılı ilamı ile "Akıl Hastalığı" nedeniyle güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği ve karara konu, dosya içerisinde bulunan, Bakırköy Prof. Dr. ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 09.10.2013 tarihli raporda 'atipik psikoz' teşhisiyle cezai sorumluluğunun olmadığı, hakkında TCK'nin 32/1. maddesinin tatbiki ile TCK'nin 57. maddesi gereğince koruma ve tedavi amaçlı akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasının uygun olduğunun tespit edildiği, yine sanığın güncel sabıka kaydında bulunan Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.06.2015 suç tarihli, 16.05.2017 tarihli ve 2015/691 Esas - 2017/314 Karar sayılı ilamına konu olan, Bakırköy Prof. Dr. ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 29/03/2017 tarihli kurul raporunda, sanığın işlediği suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığı ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğu, dolayısıyla işlediği öne sürülen suça yönelik ceza sorumluluğunun olmadığının tespit edilmesi karşısında, öncelikle sanığa 5271 sayılı CMK'nin 150/2. maddesi uyarınca müdafii atanıp, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 32/1-2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığının tespiti için dava dosyası ile birlikte önceki tedavilerine ilişkin tüm belgeler ve raporları da eklenerek Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan, tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden veya Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2) 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/259, Karar No: 2011/1138, Tarih: 15.02.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/259 E.  ,  2011/1138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda;ilamda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davacılar vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 05.10.2010 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacılar vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

K A R A R

Dairemizce 05.10.2010 tarihinde, yapılan inceleme sonunda davalının harca tabi olduğu halde temyiz yoluna başvuru harcı ile peşin temyiz harcı alınmaksızın dosyanın temyiz incelmesine gönderilmesi nedeniyle harç noksanı giderildikten sonra gönderilmesi için, dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Yerel mahkemece davalıya yatırılması gereken harç miktarlarının yazılı olmaması nedeniyle noksanlık arz eden muhtıra gönderilmekle yetinilerek, H.U.M.K’ nun 434.maddesi gereğince her hangi bir işlem yapılmaksızın ve davalının harçtan muaf olduklarına ilişkin itirazlarını içeren dilekçe ile birlikte dosyanın temyiz incelemesine gönderildiği görülmüştür. Bu haliyle dosyanın temyiz incelemesinin yapılmasına engel olan noksanlığı giderilmediği ortadadır.

Nispi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir. (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Öte yandan 06.06.2008 gün ve 26898 mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5766 sayılı Kanunun 11. maddesi ile 492 sayılı Harçlar Kanununda değişiklik gereğince 06.06.2008 tarihinden itibaren Yargıtay’a yapılacak temyiz başvurularından ayrıca temyiz yoluna başvurma harcı alınacaktır.

Temyiz eden davalının temyiz dilekçesi 06.01.2010 tarihinde, yasal süresi içinde, temyiz esas defterine kaydedilmiş ise de, davalının yükseköğretim kurumu olduğundan harca tabi olmadığı kabul edilerek peşin temyiz harcı ile temyiz başvuru harcı alınmaksızın dosyanın temyiz incelemesine gönderildiği anlaşılmaktadır.

2547 sayılı Yasa’nın 56. maddesinin devlet bütçesine dâhil olan katma bütçeli devlet üniversitelerini kapsamasına, davalı vakıf üniversitesinin genel-katma bütçeye dâhil olmadığının açıkça belli olmasına göre, davalı Üniversiteden peşin temyiz harcı ve temyiz yoluna başvuru harcının alınmasının gerekli olduğu ortadadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/12–1101 Esas, 2002/1113 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

2547 sayılı Yasa’nın 56. maddesinin devlet bütçesine dâhil olan katma bütçeli devlet üniversitelerini kapsamasına, davalı vakıf üniversitesinin genel-katma bütçeye dâhil olmadığının açıkça belli olmasına göre, davalı Üniversiteden peşin temyiz harcı ve temyiz yoluna başvuru harcının alınmasının gerekli olduğu ortadadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/12–1101 Esas, 2002/1113 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Öte yandan 21.5.1985 gün ve 1984/ 5 esas 1985/1 sayılı Y.İ.B.K.’da harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz esas defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK’nun 434/3 maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işleminin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıya eksik harçları ikmal etmesi için H.U.M.K’ nun 434.maddesi uyarınca usulüne uygun biçimde mehil verilmesi, süresi içinde harçlar ikmal edildiği takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi, süresi içinde harçlar yatırılmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi