muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12191, Karar No: 2014/12802, Tarih: 09.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/12191 E.  ,  2014/12802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Büyükçekmece 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.07.2013

NUMARASI :Esas no:2012/1122 Karar no:2013/766

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.09.06.2014(Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Malik olmayan eşin "açık rızası" alınmadan yapılan işlem kesin hükümsüzdür.

Açık rıza olmadığı için maddi hataya dayalı bozma kararına uymak usulü kazanılmış hak oluşturmaz.

Bu sebeplerle davanın reddi usul ve kanuna aykırıdır.
Yargıtay — Esas No: 2023/5688, Karar No: 2024/2824, Tarih: 18.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/5688 E.  ,  2024/2824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/175 E., 2022/562 K.

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz istemi, davaya katılma hakkı bulunmayan şikâyetçiler lehine vekâlet ücretine hükmolunmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın kitapların üzerindeki bandrolleri kontrol etmek gibi bir görevinin olmadığına, 76 adet kitabın ikinci el olarak satılan kitaplardan olup bandrol taşıma yükümlülüğüne tabi kitaplardan olmadığına ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanığın yetkilisi olduğu iki kitapevinde, Çorlu Sulh Ceza Hâkimliğinin 2014/286 Değişik İş sayılı arama kararına istinaden yapılan aramalarda toplam 76 adet

bandrolsüz ve 33 adet başka eserlere ait bandrol taşıyan kitap ele geçirilmiş olup, sanığın 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Ele geçirilen kitaplar hakkında, şikâyetçiler tarafından kanunî süresi içerisinde hak sahipliğini ispatlamaya elverişli hukuken geçerli belgelerin sunulmamış olduğu görülmüştür.

Dairemizin bozma ilâmı doğrultusunda, ele geçen kitaplar hakkında bilirkişi raporu düzenlenmiştir.

Sanık savunmalarında, kitapevinde bir çok kitabın olduğunu, hepsini kontrol etmesinin mümkün olmadığını beyan etmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği cezada kazanılmış hak nedeniyle cezanın 8.100,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, 8.100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi; suça konu kitapların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken aynı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi ve şikâyetçi vekillerinin dava konusu materyaller ile ilgili olarak 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde hak sahibi olduklarını kanıtlayan hukuken geçerli belgeleri usulüne uygun şekilde ibraz etmemelerine rağmen davaya katılmalarına karar verilip lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi," isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün, cezada kazanılmış hakka ilişkin (4-a) numaralı bendindeki "... cezasının önceki hükümdeki gibi 8.100,00 TL adli para cezasına indirilmesine netice olarak sanığın 8.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkartılarak yerine "1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği cezanın 8.100,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına" ibaresinin yazılması; müsadereye ilişkin (6-b) numaralı bendindeki "54/1" ibaresinin çıkartılarak yerine "5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası" ibaresinin yazılması ve vekâlet ücretine ilişkin (7) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

18.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14177, Karar No: 2022/20793, Tarih: 13.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/14177 E.  ,  2022/20793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 10/06/2021 tarihli bozma ilamı üzerine alınan sosyal inceleme raporunda “Suça sürüklenen çocuğun gerçekleştireceği eylemlerin, hukuki anlam ve sonuçları konusunda bilgiye sahip olduğu, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olduğunun anlaşıldığının" belirtilmiş olması karşısında; suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca, suç tarihi itibariyle işlediği iddia olunan hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali fiillerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı ve azalmış ise bunun önemli derecede olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden rapor alındıktan sonra sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/351, Karar No: 2017/4918, Tarih: 19.10.2017

**10. Ceza Dairesi         2017/351 E.  ,  2017/4918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 08/03/2017 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03/10/2016 tarihli ve 2016/90-219 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına ilişkin Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 11/11/2016 tarihli ve 2016/892 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 17/03/2017 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında 26.11.2015 tarihinde işlediği iddia edilen uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan yapılan yargılama sonucunda, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğundan bahisle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03/10/2016 tarihli ve 2016/90-219 sayılı kararı ile TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6545 sayılı Kanunla değişik 191/8. madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

2- Sanık müdafiinin bu karara itiraz etmesi üzerine; itirazı değerlendiren Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 11/11/2016 tarihli ve 2016/892 değişik iş sayılı kararı ile "sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul edip etmediği yönünde beyanının alınmadığı ve adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel sabıkası bulunduğu" gerekçesiyle itirazın kabulüne ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 68. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesi yeniden düzenlenmiş olup anılan maddenin 8. fıkrasında “Bu Kanunun; a)188'inci maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti, b)190'ıncı maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanılmasını kolaylaştırma, suçundan dolayı yapılan kovuşturma evresinde, suçun münhasıran bu madde kapsamına girdiğinin anlaşılması hâlinde, sanık hakkında bu madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.” şeklindeki düzenleme nazara alınarak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/6. maddesinde belirtilen şartlar aranmaksızın sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 11/11/2016 tarihli ve 2016/892 değişik iş sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK’nın 191. maddesinin 8. fıkrasında, 188 veya 190. maddelerde tanımlanan suçlardan dolayı yapılan kovuşturma evresinde, suçun 191. madde kapsamına girdiğinin anlaşılması halinde, sanık hakkında "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" karar verilmesi öngörülmüştür.

Belirtilen hükme göre, TCK'nın 191. maddesinin 8. fıkrası uyarınca, 28.06.2014 itibarıyla uyuşturucu madde ticareti suçundan yapılan yargılama esnasında suçun münhasıran TCK'nın 191. maddesinde tanımlanan "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak" suçunun kapsamına girdiğinin anlaşılması hâlinde, CMK'nın 231. maddesindeki şartlar aranmaksızın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi zorunlu olduğundan, somut olayda, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik itirazın kabulüne karar verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerindedir.

D) Karar:

Açıklanan nedenlere göre; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 11/11/2016 tarihli ve 2016/892 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 19.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22608, Karar No: 2013/22472, Tarih: 26.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/22608 E.  ,  2013/22472 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... Triko Tekstil Deri Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... 14. İş Mahkemesinden verilen 02.07.2012 günlü ve 2009/258-2012/592 sayılı hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1 - 7201 sayılı Tebligat Kanununun 12 ve 13 üncü maddelerine göre, tüzel kişilere tebligat yetkili temsilcilerine, bunlar birden fazla ise yalnız birine yapılır. Tebliğ yapılacak bu kişiler herhangi bir sebeple mutat iş saatlerinde iş yerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacakları bir halde oldukları takdirde, bu durum belirtilerek, tebliğ orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birisine yapılır.

Eldeki dosyanın; yargılama aşamasında davalı ... Triko Tekstil Deri Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. adına vekil olarak Av. ...’nin 12.03.2010 ve 23.06.2010 tarihli celselere katılarak 23.06.2010 havale tarihli cevap dilekçesi verdiği, 08.03.2011 tarihli celsede anılan davalı vekili olarak Av. ...’un, 14.02.2012 tarihli celsede anılan davalı vekili olarak Av. ...’ün katıldığı, yine kısa kararın tefhim edildiği celse olan 02.07.2012 tarihli celsede Av. ...’ün anılan davalının vekili olarak celselere katıldığı görüldüğü, anılan kısa kararın tefhim edildiği anılan davalının vekili olarak celseye katılan Av. ...’e vekaletname veya yetki belgesinin ibrazı aksi takdirde anılan davalıya yöntemince gerekçeli kararın tebliğine yönelik Dairemizce geri çevrilmesine dair karar verildimiş ise de; davalı ... Triko Tekstil Deri Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti vekili olarak Av. ...’ye vekaletnamenin ibrazı içerikli tebligat yapıldığı ve 13.8.2013 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen dosya içerisine vekaletname ibraz edilmediği, bunun üzerine davalı ... Triko Tekstil Deri Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti’ne gerekçeli kararın, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin ve Dairemizin geri çevirmesine ilişkin İlamı tebliğe çıkartıldığı, ancak tebliğin Tebligat Kanunun 12 ve 13. maddelerinde belirtilen usül hükümlerine aykırı olarak, davalı şirketin yetkilisi tebliğ anında bulunup bulunmadığı belirtilmeden daimi işçisine 23.10.2013 tarihinde gerekçeli kararın tebliğinin usulsüz olduğu anlaşılmaktadır.

Bu bağlamda, davalı ... Triko Tekstil Deri Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.’nin yargılama aşamasında vekil ile temsil edilip edilmediği, gerekirse davalı şirketten sorularak araştırılıp, tespit edilecek davalı vekiline, usulüne uygun vekaletnamesi ya da yetki belgesine istinaden gerekçeli karar yöntemince tebliğ edilmeli, aksi takdirde gerekçeli karar, davalı ... Triko Tekstil Deri Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.’ne 7201 sayılı Tebligat Kanunun 12 ve 13. maddeleri gözetilerek yöntemince tebliğ edildikten sonra gönderilmek üzere;

2 – Dosyanın eki klasörün, dosya içerisine alındıktan sonra gönderilmek üzere;

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12697, Karar No: 2012/2077, Tarih: 23.02.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/12697 E.  ,  2012/2077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dairemizin 27.9.2011 tarihli geri çevirme kararında İncelenmesine gerek görülen Pendik 1.İcra Müdürlüğü'nün 2007/7599 sayılı takip dosyası ile Konya 2. İcra Müdürlüğü'nün 2007/238 sayılı takip dosyaları istendiği halde gönderilmediği anlaşıldığından yeni bir geri çevirme kararına sebebiyet verilmeden anılan takip dosyalarının bulunduğu yerden istenerek dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20255, Karar No: 2015/35669, Tarih: 14.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/20255 E.  ,  2015/35669 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/167014

MAHKEMESİ : Van 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2015

NUMARASI : 2014/766 (E) ve 2015/240 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında mağdur S.. S..'ı yaralama suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin reddine dair ek kararın 07/05/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği halde, ek karara yönelik temyiz isteminin bulunmadığı gözetilerek sanığın mağdur S.. S..'ı yaralamaktaki kurulan hükme hasren yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10820, Karar No: 2020/15969, Tarih: 10.11.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/10820 E.  ,  2020/15969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2) Sanığın cezasından 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c. maddesi uyarınca artırım yapılırken, hükümde artırım oranının ''bir kat'' olduğunun yazılmaması,

3) Mağdurun yaralanması hakkında, Silifke Devlet Hastanesi'nin 22.03.2016 tarihli KBB uzmanınca verilen raporunda ''basit tıbbi müdahale ile giderilemez.Yaşamını tehlikeye sokmamıştır.Hayati fonksiyonlarına etkisi hafif bir (1) dir.Yüzde sabit eser mevcuttur. Durumu bildirir kati raporudur.'' şeklinde, Aydıncık Devlet Hastanesi'nin 03.08.2015 tarihli raporunda ''Kavga etmiş. Üst ön 3 dişi sallanıyor. Burun bölgesinde kanama. Travmaya bağlı burun ucundan başlayan üst dudağı da kapsayan değişik yönlerde ve burun içine doğru giden kesi mevcut. Burnun doğal yapısı bozulmuş. Sağ kürek kemiği altından başlayan koltuk altına doğru giden 2 cm genişliğinde 10 cm uzunluğunda ekimoz mevcut. Sağ baş parmakta sıyrık mevcut. Yukarıdaki bulgulara göre kişinin hayati tehlikesi mevcut olmayıp oluşan yaraların BTM ile geçmeyeceğinden dolayı daha ileri tetkik ve tedavi için başka sağlık kuruluşuna sevki uygun görüldüğünü bildirir geçici rapordur.'' şeklinde tespitlere yer verildiği, yüz bölgesinde meydana gelen yaralanmaların niteliğine ilişkin olarak (yüzde sabit iz / yüzün sürekli değişikliği), olay

tarihinin üzerinden en az 6 aylık süre geçtikten sonra adli tıp uzmanı ya da plastik cerrahi uzmanınca rapor düzenlenmesi gerekliliği ayrıca mevcut raporlarda mağdurda meydana gelen kırık yaralanma bulgusu belirtilmediğinden yapılan derecelendirmenin de neye ilişkin olduğu anlaşılamamakla, raporların içeriğinin bu haliyle Adli Tıp kriterlerine uygun olmayıp, hükme esas alınacak yeterlilikte bulunmadığı nedenle, mağdura ait tüm tedavi evrakları, geçici ve kat’i raporları temin edilerek en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğü'ne sevk edilip, 5237 sayılı TCK'nin 86 ve 87. maddelerinde belirtilen ölçütlere göre mağdurun yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek kati raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin yetersiz raporlara dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 10.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7040, Karar No: 2022/3724, Tarih: 21.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/7040 E.  ,  2022/3724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm :5237 sayılı TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5 TCK'nın

53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 69762/12 başvuru numaralı ve 16.02.2021 tarihli kararına istinaden 5271 sayılı CMK'nın 311/1-f maddesi kapsamında yargılamanın yenilenmesi sureti ile verilen hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edildiği görülmekle;

Duruşmalı yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü;

1-) 5271 sayılı Kanunun 210. maddesinin (1) numaralı fıkrasına göre de olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez. Yargılama konusu olayla ilgili sadece bir tanığın beyanından başka bir delilin bulunmadığı hallerde bu tanığın duruşmada mutlaka dinlenilmesi gerektiği ifade edilerek doğrudan doğruyalık ilkesine açık bir vurgu yapılmıştır. Dolayısıyla, olayın tek delilinin bir tanığın açıklamalarından ibaret olması halinde, 5271 sayılı Kanunun 211. maddesinin (1) numaralı fıkrası uyarınca, bu tanığın duruşmada dinlenmesi yerine önceki beyanlarının okunması ile yetinilebilmesi mümkün değildir.

Yine aynı Kanunun 181/1 maddesinde; “tanık veya bilirkişilerin dinlenmesi için belirlenen günün, Cumhuriyet savcısına, suçtan zarar görene, vekiline, sanığa ve müdafiine bildirileceği” açıkça düzenlenmiştir.

Tüm bu açıklamalar kapsamında somut olay irdelendiğinde;

Sanığın PKK/KCK silahlı terör örgütü üyesi olmak suçundan mahkumiyetine esas alınan Kaya Şanlı'nın beyanlarının belirleyici delil olması ve tanığın beyanlarının kovuşturma aşamasında okunması ile yetinilmesi karşısında; CMK'nın 210. maddesinin 1. fıkrasında olayın delilinin bir tanığın açıklamalarından ibaret olması durumunda bu tanığın duruşmada mutlaka dinlenmesi gerektiğinin, aynı Kanun'un 188. maddesinin 1. fıkrasında ise tanık dinlenmesi için belirlenen günün, sanık veya müdafine bildirileceğinin belirtilmesi karşısında; her aşamada suçlamaları reddeden sanığın beyanlarına karşılık, belirleyici delil statüsünde bulunan tanığın, duruşmada mutlaka dinlenilmesi ile sanığın hukuki durumunun buna göre taktir ve tayininin gerektiğinin gözetilmemesi,

2-)Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanığa silahlı terör örgütü üyelik suçundan verilen cezanın artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi olarak gösterilmesi gerekirken aynı Kanunun 5. maddesi olarak gösterilmesi,