muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4195, Karar No: 2013/3374, Tarih: 25.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/4195 E.  ,  2013/3374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29/.../2011 tarih ve 2011/474-2011/443 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili Bankanın davalılardan alacaklı olup teminatı olarak da davalı şirket ortaklarından ..., ... ve ... adlarına kayıtlı iken daha sonra şirkete ayni sermaye olarak konulmasına karar verilen 6 adet taşınmaz üzerine 1.dereceden ipotek konulduğunu, alacaklarının bu taşınmazların satışı yoluyla karşılanma imkanı varken, şirket ortağı ve yetkilisi olan davalı maliklerce sözkonusu taşınmazların, iflasın ertelenmesi talebinde bulunan şirkete, üzerlerindeki ipoteklerle yükümlü olarak ve tahminlerine göre, IİK'nun 179/b maddesi uyarınca satışlarının önlenmesi amacıyla ve artniyetle ayni sermaye olarak konulduğunu, şirket genel kurulunca da 14/.../2007 tarihli genel kurul toplantısında bu yönde karar oluşturulduğunu, bu kararın geçersiz ve mutlak butlanla malul olduğunu, alacaklı sıfatıyla bu konuda süreye bağlı olmaksızın dava açma hak ve yetkilerinin bulunduğunu, gerçekte bir sermaye artışı yapılmadığını, çünkü genel kurulda şirket sermayesinin ...'nun 303. maddesine göre 9.314.464,45 YTL artırılmasına, bunun ayın olarak karşılanmasına karar verildiğini, oysaki sözkonusu taşınmazların müvekkili bankaya 7.050.000,00 YTL bedelle ipotekli olduğunu, taşınmazlara ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/70 E.sayılı dosyasında alınan ekspertiz raporu ile toplam 1.297.000,00 YTL değer takdir edildiğini, toplamda bu değerle satılmaları halinde dahi şirket sermayesine ilave edilecek her hangi bir bakiye kalmayacağını, bilirkişilerin bu hususu ve taşınmazlar üzerindeki ipotekleri dikkate almayarak, Ticaret Sicil Memurluğunu ve alacaklıları yanılttığını, ipotekli taşınmazların ayni sermaye olarak konulmalarına yasal bir engel yoksa da, taşınmazların gerçek değerlerinin üzerindeki ipotek bedelinden daha fazla olması gerektiğini, aksi halde sermaye artışının hayali ve ayrıca emredici kurallara ve kamu düzenine aykırı olup, yokluk ve butlanla malul olduğunu, işlemin iyiniyetle yapılmış bir işlem olmayıp, gerçek amacın şirket ortaklarına ait taşınmazların, iflas ertelenmesi ve tedbir kapsamında satışının önlenmesi olduğunu beyanla, sermaye artışına dair kararın butlanla malul ve geçersizliğinin tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacı bankanın dava açma ehliyeti bulunmadığını, davanın üç aylık hak düşürücü sürede açılmadığını, husumetin sadece şirkete yöneltilebileceğini, şirket ortağı davalılara husumet tevcih edîlemeyeceğini; esas yönünden de, iddiaların yerinde olmayıp, ipoteklerin, ortakların kişisel değil kefillikleri nedeniyle şirket borcundan dolayı konulduğunu, şirketin borç yükünü artırmayıp pasifte oluşacak azalma nedeniyle aktifine olumlu katkı yapacağını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, bozma ilamında belirtilen nedenlerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11294, Karar No: 2013/9722, Tarih: 07.10.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/11294 E.  ,  2013/9722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihlerinde ... Merkez ... Köyü muhtarı olarak görev yapan sanığın, ... adına kayıtlı olup köy tüzel kişiliğine bağışlanmış araziyi köy halkından ...'e haricen 250 TL'ye sattığı, imam evi yapımı için köy halkından 12.400 TL topladığı, köye ait boğayı 1.000 TL'ye sattığı halde bu miktarları köy bütçesinde gelir olarak göstermediği ve köye ait banka hesabına yatırmadığı, bu paraların imam evi inşaatında kullanıldığına dair belge ibraz etmeyerek zimmetine geçirdiği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında ve bu savunmayı teyit eden bir kısım tanıkların beyanlarında zimmete geçirildiği iddia edilen paraların imam evi inşaatında malzeme, işçilik ve arsa bedeli olarak kullanıldığının belirtilmiş olması karşısında, inşaat konusunda uzman bilirkişilerin iştiraki ile mahallinde keşif yapılıp belirtilen dönem itibarıyla yapılan işler ve işçilik dahil toplam inşaat maliyetinin alınacak raporla saptanmasından sonra, köy tüzel kişiliğine ait suç tarihleri arasındaki tüm defter, kayıt ve belgeler ile mahkemece yapılacak keşif sonucu teknik bilirkişilerce verilecek rapordaki tespitler dikkate alınmak suretiyle bahse konu inşaat için yapılan giderlerin ne kadar olduğunun belirlenip karşılaştırılması, buna göre sanığın zimmetinde köye ait para bulunup bulunmadığı, varsa miktarının ne olduğu hususlarında dosyanın Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşan heyete tevdii ile rapor tanzim ettirilmesinden sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6846, Karar No: 2020/1559, Tarih: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/6846 E.  ,  2020/1559 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12038, Karar No: 2008/1705, Tarih: 14.02.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/12038 E.  ,  2008/1705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERDEMLİ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/05/2007

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, miras bırakanın paydaşı bulunduğu 47 parselin bir bölümünün davalının haksız kullanımında olduğunu ileri sürerek elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerinde bulunmuştur.

Davalı, dava konusu taşınmazda bir kısım payları satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair karar Dairece “…davalının gayrimenkul satış vaadi sözleşmesiyle pay satın almasının ana taşınmazda iştirak çözülmeden tescil isteme hakkı vermeyeceği, paydaşlardan biriyle yaptığı kira sözleşmesinin de geçersiz olduğu, bu durumda davacının payına isabet edecek ecrimisille birlikte davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle…” bozulmuştur.

Bozmaya uyularak davanın kısmen kabulü ile elatmanın önlenmesine, bu kısım üzerindeki muhtesatların yıkımına ve ecrimisile karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi,yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamı gereğince davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.'nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 381. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 381. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.'nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz. Kısa kararda “..davanın kısmen kabulü ile davalının müdahalesinin menine, 2832.87.-YTL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ecrimisilin davalıdan alınıp davacıya ödenmesine …” gerekçeli kararda “…davanın kısmen kabulü ile .….krokide (A) ile gösterilen 5492.80 m2’lik kısma vaki elatmanın önlenmesine, bu kısım üzerinde davalı tarafından oluşturulan muhdesatın kaline…” denilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye düşülmüştür.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün 10.4.l992 gün, 1992/7 Esas, 1992/4 Sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  14.02.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34197, Karar No: 2014/35361, Tarih: 25.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/34197 E.  ,  2014/35361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı ve karşı davalı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının, davalı ve karşı davacı ise, hasılat kirası alacağı, mazot parası alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, bozmaya uyarak asıl davanın kısmen kabulüne, karşı dava hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ve karşı davacılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 25.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13763, Karar No: 2020/18114, Tarih: 07.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/13763 E.  ,  2020/18114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) İddianamede talep edilmediği halde, sanığa 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin sanık aleyhine uygulanmasına karar verilmesi suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No:25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No:29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı “ başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 193. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2) Katılan hakkında düzenlenen ...Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 28.01.2016 tarihli raporunda, katılanın yaralanmasının yüzde sabit iz oluşturduğu belirtildiği halde, Osman Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesince düzenlenen 14.04.2016 tarihli raporda, katılanın yüzünde yara izi olmadığının, cerrahi girişimle şekil bozukluğunun düzelebileceğinin belirtildiği, bu haliyle raporlar arasında çelişki bulunduğu anlaşılmakla, katılanın tüm tedavi evrakları, geçici ve kati raporları ile birlikte Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesine sevkiyle özellikle söz konusu yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunu gösterir şekilde, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

3) Sanığın eylemi neticesinde katılandaki yaralanmanın, yüzde sabit ize neden olduğu ayrıca hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyen kemik kırığının meydana geldiği olayda, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanık hakkında TCK'nin 86/1 maddesince temel cezaya hükmedilirken meydana gelen zararın ağırlığı ve kastının yoğunluğu da dikkate alınarak TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi ve TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler dikkate alınarak sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 07.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16108, Karar No: 2007/15478, Tarih: 10.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/16108 E.  ,  2007/15478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü.

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2006 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.120.YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 10.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5856, Karar No: 2012/5673, Tarih: 26.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/5856 E.  ,  2012/5673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : 5237 sayılı Kanunun 157/1, 43, 62, 52/2, 2500.00 YTL Apc

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınan ile olay tarihinden bir yıl kadar önce yakınanı uzun yıllardır tanıyan akrabası ... aracılığı ile tanışan sanığın ilk önce hastanede olduğu ve hastaneye borcu olduğunu söyleyerek yakınandan para aldığı, daha sonra yakınanı telefon ile arayan ve açık kimliği tespit edilemeyen sanığın arkadaşı ... isimli kişinin de yakınandan sanığa kefil olduğu gerekçesi ile para istediği ve parayı vermezse yakınanı ortadan kaldırmakla tehdit ettiği, sanığın ise yakınanı arayan ...’ın tehlikeli biri olduğunu ima ederek kurtulmaları için bu parayı ödemeleri gerektiğini söylediği ve ...’a vereceğini söyleyerek parayı yakınandan aldığı, yakınan sanıktan aldığı paraları ödemesini istediğinde ise yakınanın özel hayatı ile ilgili bir takım sırları ailesine söyleceğini belirteren sanığın ödemede bulunmadığı, sanığın bu süre zarfında yakınandan para almaya devam ettiği, bir ara yakınanı kendisini narkotikte polis olarak tanıtan Atilla Boğan isimli birinin aradığı ve yakınana sanığı ekstasy hap ile yakalayacakları sırada neden aradığını, ortak olup olmadıklarını sorarak korkutmaya çalıştığı, sanığın yaptığı araştırmada narkotikte böyle birinin olmadığını öğrendiği, sanığın ise ... ve Atilla ile ortak hap işine kalkıştıklarını ancak onların cezaevine girdiklerini, çıkarmak için para lazım olduğunu, bu parayı vermezse yakınana zarar gelebileceğini söylediği ve bu sebeple de para istediği, sanıkla tanıştığından beri sanığa 30000 TL’ye yakın para veren yakınanın bu duruma dayanamayarak müracatta bulunduğu ve son hazırladığı seri numaraları ve örnekleri alınmış paraları sanığa verirken polisin müdahalesi ile sanığın yakalandığı, sanığın yakınanı ona zarar geleceği yönünde korkutarak ve açık kimlikleri tespit edilemeyen kişilere aratıp tehdit ederek para aldığının anlaşılması karşısında sanığın eylemlerinin bir bütün olarak yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekili ve sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15460, Karar No: 2013/22114, Tarih: 05.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/15460 E.  ,  2013/22114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.06.2011 gün ve 2008/89-2011/199 sayılı kararı bozan Daire’nin 10.06.2013 gün ve 2011/13011-2013/12046 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin akaryakıt/petrol ürünleri sektöründe dünya devi olan Shell Grubunun tescilli markalarını ve lisanslama programını yönetmek amacı ile kurulmuş bir şirket olduğunu, Shell'in RVI olarak tanımlanan uluslararası görünüm standartlarının Türkiye'de de uygulandığını, Shell istasyonları sarı-kırmızı renklerin kanopi, kanopi alınları, akaryakıt pompaları ışıklı levhalar, satış ofisi cephesi, giriş-çıkış yönlendirme ürünlerinde, yağ ve katkı maddesi ambalajları, variller, çalışan üniformaları ve tankerler üzerinde kullanıldığı şekilde kullanılmak zorunda olup bu kullanım şeklinin de her kesimden tüketici tarafından bilindiğini, akaryakıt istasyonlarında görünüm standartları geliştiren Shell sarı-kırmızı renklerdeki görsel kimliği ile tanındığını, Shell'in akaryakıt istasyonlarında kullandığı sarı ve kırmızı renkleri Shell istasyonu ile özdeşleşen dünyaca maruf bir marka olduğu ve kullanım sonucu ayırtedicilik kazandığını, müvekkili şirketin görsel kimliğini oluşturan her unsurda kullandığı ve TPE nezdinde tescilli renk markalarının sahibi olduğunu, davalı şirketin de akaryakıt sektöründe faaliyette bulunduğunu ve akaryakıt satış istasyonlarında müvekkiline ait sarı kırmızı renkleri Shell istasyonu imajını uyandıracak şeklde kullandığını, müvekkiline ait tescilli renk ve şekil markalarının aynı ve ayırtedilmeyecek kadar benzerini taklit ederek kanopi, akaryakıt pompaları, giriş fiyat panosu, ışıklı levhalar, satış ofisi cephesi, yağ ambalajları ve varillerin üzerinde kullanarak genel görünüm itibariyle Shel istasyonu imajı uyandırdığını, davalı şirketin bu haksız kullanımı müvekkili şirketin markadan doğan haklarına tecavüz teşkil ettiği gibi haksız rekabete de yol açtığını, ileri sürerek, marka tecavüzü fiilin tespiti, durdurulması, tecavüzün giderilmesi, davalının istasyonlarından web sayfasından, ürünlerin üzerinden, tabela ve her türlü ticaret evrakından müvekkiline ait renk markalarının kullanımına son verilmesi ve kaldırılması, haksız rekabet fiilinin tespiti ve men'i, haksız rekabetten doğan maddi durumun ortadan kaldırılmasını ve hükmün gazetede yayınını talep ve dava etmiştir.