muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5412, Karar No: 2019/2965, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5412 E.  ,  2019/2965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8460, Karar No: 2024/2567, Tarih: 18.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8460 E.  ,  2024/2567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/918 E., 2023/1777 K.

KARAR : Başvurunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm tesisi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/970 E., 2022/625 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki boşanma davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ile davalının 3 yıl önce görücü usulü ile evlendiğini, davalı-karşı davacının evlendikten sonra tavırlarının değiştiğini, evin içinde sürekli tartışma olduğunu, kadının aynı evin içerisinde uzun süre küs kaldığını, müvekkiline psikolojik baskı uyguladığını, hakaret ettiğini, evde temizlik yapmadığını yemek yapmadığını, eşyalarını alarak evi terk ettiğini, eve artık dönmek istemdiğini söylediğini belirterek evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin sürekli evin içerisinde müvekkilini takip ederek onun her işine karıştığını, evde ve dışarıda asabi bir kişiliğe sahip olduğunu, müvekkiline karşı hakaretlerde bulunduğunu, psikolojik baskı uyguladığını, müvekkilinin kendi çocukları ile görüşmesini kısıtladığını, kendi tarafı ile görüşmesini istediğini, müvekkilinin kilosuna sürekli laf ettiğini, onu aşağıladığını, bayram düğün gibi törenlere katılmadığını, müvekkilinin çoğu zaman oğlu ile buralara katıldığını belirterek, karşı davalarının kabulü ile evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, aylık 600,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, ÜFE oranında artırılmasına, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı-karşı davacı kadın vekili 09.09.2022 tarihli ıslah dilekçesi ile aylık 2.550,00 TL yoksulluk nafakasına, 200.000,00 TL maddî, 200.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalı-karşı davacı kadın vekili 09.09.2022 tarihli ıslah dilekçesi ile aylık 2.550,00 TL yoksulluk nafakasına, 200.000,00 TL maddî, 200.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl dava yönünden kadının erkeğe karşı toplum içerisinde hakaret içeren beyanlarda bulunduğu, kadının erkeği eski kocasına benzettiği, ortak hanenin temizliğine yeterince dikkat etmediği, ortak haneyi erkek evde yokken terk ettiği, erkeğin ise kadına harçlık vermeyerek psikolojik şiddet uyguladığı, kadının ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun)166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadının ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin reddine, kadın yararına aylık 1250.00 TL tedbir nafakasına, erkek yararına 5000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tedbir nafakası ve manevî tazminatın miktarı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2-Davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, erkek lehine hükmedilen manevî tazminat, kadının reddedilen tazminat talepleri ve yoksulluk nafakası yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince erkeğin kadına harçlık vermediği yönüyle kusurlu bulunduğu, ancak tanık ...'ın bu konuda bilgi sahibi olmadığı anlaşılmakla erkeğe verilen kusurdan çıkarılması gerektiği, erkeğin kusurunun bulunmadığı, tanık ...'ın beyanı dikkate alındığında kadına eve geç saatlerde geldiği ayrıca erkeğe sürekli hakaret ettiği, kadına verilen diğer kusurların sabit olduğu, yine kadının davacı tanık beyanları ile sürekli tartışma çıkardığı yönüyle kusurlu bulunduğu anlaşılmakla; erkeğin, kadının davasının kabulüne, kusura ve manevî tazminatın miktarına yönelik istinaf talebinin kabulüne, bu hususlarda yeniden hüküm tesisine, tam kusurlu olan kadının açtığı karşı boşanma davasının reddine, erkek yararına 10.000,00 TL manevî tazminata, kadının tüm, erkeğin sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı kadın vekili özetle; erkeğin davasının kabulü, kadının davasının reddi, kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakası ile erkek lehine hükmedilen manevî tazminat yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı olarak açılan boşanma davasında kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin davasının kabulü, kadının davasının reddinin, erkek lehine hükmedilen manevî tazminatın ve miktarının, kadının nafaka ve tazminat talebinin reddinin isabetli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası; 175 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-karşı davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2589, Karar No: 2013/1654, Tarih: 28.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/2589 E.  ,  2013/1654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan kiracılığın tespiti isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 28.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16539, Karar No: 2017/8753, Tarih: 11.12.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/16539 E.  ,  2017/8753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında Kesim Köyü çalışma alanında bulunan 184 ada 4 parsel sayılı 425,02 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği uyarınca tespit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunca reddedilen Hazine vekili, dava konusu taşınmazın öncesinin dere yatağı niteliğinde olup zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini iddia ederek, taşınmazın Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, taşınmazın komisyon kararı gibi davalı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu 184 ada 4 parsel sayılı taşınmazın dere yatağı niteliğinde olmadığı ve taşınmazda davalı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu kabul edilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Taşınmazın kadastro tespiti, Kadastro Kanunu'nun Geçici Ek-8. maddesi uyarınca yapıldığı halde, bölgede daha önce yapılan kadastro çalışmalarının hangi tarihte yapıldığı ve kadastro sırasında dava konusu taşınmazın hangi vasıfla tespit harici bırakıldığı Kadastro Müdürlüğünden sorulmamış; dava konusu taşınmaza komşu olan taşınmazların kadastro tutanakları, varsa tespite dayanak belgeler ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örnekleri getirtilmemiş; 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulundan taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmazda imar-ihya işlemi yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığı ve taşınmazın kullanım durumunun ne olduğunu kesin olarak belirleyen bilimsel verilere dayalı gerekçeli rapor alınmamış; bu durumunun tespiti amacıyla hava fotoğraflarından da yararlanılmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca; öncelikle, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede, tesis kadastro çalışmalarının hangi tarihte yapıldığı ve taşınmazın hangi vasıfla tespit harici bırakıldığı sorularak tespit edilmeli, dava konusu taşınmaza komşu olan taşınmazların kadastro tutanakları, varsa tespite dayanak belgeler ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örnekleri Tapu Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazın tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, jeolog bilirkişi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi, teknik bilirkişi ve 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır

. Yapılacak keşifte; yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazın öncesinin ne olduğu, kim tarafından, hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldığı, taşınmazda imar-ihya işlemi yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığı hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı; komşu taşınmazların dayanak kayıtlarının dava konusu taşınmaz yönünü ne okuduğu bilirkişi ve tanık beyanları ile denetlenmeli; yerel bilirkişi ve tanık sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle yöntemince giderilmeli; tespite aykırı sonuçlara ulaşılması halinde tüm tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilerek aykırılıkların giderilmesine çalışılmalı; yerel bilirkişi ve tanık sözleri, komşu taşınmazların kadastro tutanakları ve varsa dayanaklarını oluşturan kayıtlarla denetlenmeli; teknik bilirkişiden keşfi takibe elverişli krokili rapor alınmalı; ziraat bilirkişi kurulundan dava konusu taşınmazın toprak yapısı ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresini, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü, taşınmazın imar-ihyaya konu olabilecek yerlerden olması halinde imar-ihyaya konu olmaya başladığı ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir, komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarını da içerir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri uzmanı harita mühendisi bilirkişiden yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş üç adet hava fotoğrafının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde taşınmazın sınırlarını ve niteliğini, taşınmazda imar-ihya tamamlanmış ise tamamlandığı tarih ile üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıcı, şekli ve süresini belirtir şekilde rapor alınmalı; jeolog bilirkişisinden dava konusu taşınmazın sınırında dere bulunduğu göz önünde bulundurularak, taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğini, dere yatağı niteliğinde olup olmadığını, evveliyatının çay veya dere yatağı niteliğinde olup olmadığını, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığını, halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığını, aktif dere yatağında kalmıyor ise derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığını açıklar nitelikte ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 11.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15125, Karar No: 2022/7084, Tarih: 07.04.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/15125 E.  ,  2022/7084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasında İtiraz Hakem Heyetince verilen kararın davalı vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili, davacı ile davalı arasında tehlikeli hastalıklar sigorta poliçesi düzenlendiğini, davacının poliçe teminat süresi içinde kalp krizi geçirdiğini ve bu nedenle poliçe teminat bedelini almaya hak kazandığını açıklayıp poliçe teminat bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, poliçede düzenlenen özel şart gereğince davacının talebinin teminat kapsamı dışında kaldığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; talebin kabulü ile 1.000.000,00 USD’nin tahsiline karar verilmiş, anılan karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiş, karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tehlikeli hastalıklar sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davacı ile davalı arasında tehlikeli hastalıklar sigorta poliçesi düzenlendiğini, davacının kalp krizi geçirmesi nedeni ile poliçe teminat bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmiş, davalı vekili, davacının geçirdiği kalp krizinin poliçede düzenlenen özel şart kapsamında kalmadığını ileri sürerek talebin reddini savunmuş, hakem heyetince talebin kabulüne karar verilmiştir. Varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir.

Davacı vekili, davacı ile davalı arasında tehlikeli hastalıklar sigorta poliçesi düzenlendiğini, davacının kalp krizi geçirmesi nedeni ile poliçe teminat bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmiş, davalı vekili, davacının geçirdiği kalp krizinin poliçede düzenlenen özel şart kapsamında kalmadığını ileri sürerek talebin reddini savunmuş, hakem heyetince talebin kabulüne karar verilmiştir. Varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir.

Davacı ile davalı arasında iki adet tehlikeli hastalıklar sigorta poliçesi düzenlenmiş, poliçenin davacı tarafça incelenmesinin ardından davacı taraf kendisinde bulunan kalp rahatsızlığı nedeni ile bu hastalığının da poliçe teminat kapsamına alınmasını talep etmiş, davalı tarafça verilen yazı cevabında davacının talebi uygun görülerek talebi doğrultusunda koroner arter rahatsızlığının da poliçe kapsamına alındığı ancak bu nedenle prim ödemesi gerektiğini belirtmiş, davacı tarafından belirtilen primin ödenmesi ile davacı ile davalı arasında sigorta sözleşmesi akdedilmiştir. Poliçede düzenlenen özel şartta, myokard enfarktüs: tipik göğüs ağrısı hikayesi ve miyokard enfarktüsüne bağlı yeni elektrodiyagram değişiklikleri kardiak enzimlerde yükselme (CPK, CK ve IDH) şeklinde tanımlanmış, bulguların kesin akut miyokardial enfarktüs göstermesi gerektiği belirtilmiştir. Bu tanıma, anjin dahil ancak salt bununla sınırlı kalmamak üzere diğer akut koroner unsurların dahil olmadığı belirtilmiştir.Davacı poliçe teminat süresi içinde kalp krizi geçirmiş, poliçe teminat bedelinin tahsili amacı ile davalıya başvuru yapılmış, davalı tarafça verilen cevapta, davacının geçirdiği kalp krizinin poliçede tanımlanan şekilde bir kalp krizi olmadığı bu nedenle talebin teminat kapsamında kalmadığı belirtilmiş, talebin sonuçsuz kalması üzerine eldeki dava açılmıştır.

Tahkim Heyetince yapılan yargılamada kardiyoloji doktoru bilirkişiden rapor alınmış, alınan raporda kalp krizi konusunda özel şartlarda bu tarz bir tanımlamanın yapılmasının doğru olmadığı belirtilmiş, hakem heyetince anılan rapor karara esas alınarak davanın kabulü yönünde karar verilmiştir. Özel şartın geçerli olup olmaması hakimin (eldeki davada hakem heyetinin) değerlendireceği hukuki konulardan olup bilirkişice yapılması gereken iş, kalp krizine ilişkin çeşitli ayrımların bulunup bulunmadığı, bu ayrımları birbirinden ayıran belirleyici faktörlerin neler olduğu, davacının geçirdiği kalp krizinin niteliğinin ne olduğu ve bu kalp krizi ile poliçede tanımlanan kalp krizi çeşidinin aynı olup olmadığı ve aynı değil ise davacının geçirdiği kalp krizi ile poliçede yazılı olan kalp krizi çeşidinin ayrıcı belirgin farklılığının neler olduğu, davacının mesleği de dikkate alındığında poliçede tanımı yapılan kalp krizinin anlamının davacı tarafça bilinebilecek nitelikte olup olmadığının irdelenmesinden ibarettir.

Açıklanan nedenlerle iki kişilik kardiyoloji uzmanı ve bir aktüer bilirkişiden oluşan bilirkişi heyetinden rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 07/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14606, Karar No: 2016/8144, Tarih: 03.05.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/14606 E.  ,  2016/8144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 60. maddesine göre; belirli yerlere gitmekten yasaklama tedbirinin, sanığın kişisel, sosyal ve eğitim durumu ile suç işlemesindeki nedenler göz önüne alınarak iyileştirilmesini ve suçun tekrarını önlemeyi, sanığın suç işlemesinde, suça yönelmesinde, zararlı alışkanlıklar edinmesinde, bağımlılık yapan maddeler kullanmasında çevresel, psikolojik, sosyal, ekonomik etkisi bulunan veya sanığın yeniden suç işlemesini tetikleyecek yerlere gidilmesini yasaklamayı amaç edindiği gözetilerek tedbirinin belirlenmesi yerine, 18 yaşından küçük olması nedeniyle yasal olarak (Ör. 2559 sayılı Kanun'un 12/2. ve 2803 sayılı Kanun’un 24. maddesi gereğince çıkartılıp yürürlüğe konulan Jandarma Teşkilatı Görev Ve Yetkileri Yönetmeliğinin 61. maddeleri) bar ve alkollü içki verilen yerlere girmesi yasak olan suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nın 50/1-d maddesi uyarınca yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 03.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.