muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1266, Karar No: 2023/3791, Tarih: 15.03.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 30.08.2019 tarihinde Generali Sigorta A.Ş. sigortalısı araç ile davacıların desteğinin yolcu olarak bulunduğu motosikletin karıştığı ölümlü çift taraflı trafik kazasında motosiklette yolcu konumunda bulunan desteğin vefat etmesi nedeniyle annesi ve babasının bakiye destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu (KTK) 85, 88, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi Türk Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Davacı taraf, davalı sigortanın sürücüsünün kusuru ile karıştığı çift taraflı kazada desteğinin vefat ettiğini ve kazada davacının kusuru bulunmadığını belirterek davalı tarafça zararın giderilmesi istemiyle dava açmış; ... tarafından dosya kapsamında aldırılan kusur bilirkişi raporuna göre sigorta şirketinin %20 kusurdan sorumlu olduğu, aktüer raporuna göre tespit edilen toplam destekten yoksun kalma tazminat tutarları, %20 kusur oranına göre hesaplandığında, Rukiye Kasap için 18.992,96 TL, ... için 16.227,07 TL hesap edildiği, sigorta şirketi tarafından yapılan 52.712,31 TL ile sorumluluğun her iki başvuran açısından yerine getirildiği ve bakiye tazminat olmadığı gerekçesiyle başvurunun reddine karar verilmiştir.

KTK'nın 88/1 inci maddesinde "bir motorlu aracın katıldığı bir kazada, bir üçüncü kişinin uğradığı zarardan dolayı, birden fazla kişi tazminatla yükümlü bulunuyorsa, bunlar müteselsil olarak sorumlu tutulur" düzenlemesine yer verilmiş olup trafik kazasında zarara uğrayan kişiye karşı, kazaya kusuruyla karışan tüm araç ilgililerinin zararın tamamından müteselsil sorumlu olması ilkesi benimsenmiştir. Anılan sorumluluk, kanundan doğan bir müteselsil sorumluluk olup ancak zarar gören hak sahibinin talebi halinde zarar sorumlularının kusur oranlarına göre sorumlulukları gündeme gelebilecektir.

Davacının, dava dilekçesinde kusur oranında sorumluluğa dayandığına dair açık bir ifade bulunmadığı gibi, tüm yargılama boyunca da yolcu olan davacının kazada kusuru bulunmaması nedeniyle kusur incelemesi yapılmasının gereksiz olduğu, davalıya sigortalı araç sürücüsünün kazada kusurlu olduğu şeklinde beyanlarda bulunduğu müteselsil sorumluluğa dayanmadığına dair bir beyanda bulunmadığı görülmektedir. Diğer yandan; davacının talepte bulunduğu davalıya sigortalı araç sürücüsünün kazada kusurlu olduğu (hiç kusurunun bulunmaması gibi bir durumun söz konusu olmadığı) dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenlerle; kazaya karışan sigortalı aracın da kusurlu olduğu kazada davacının yolcu olduğu için kazada kusuru bulunması mümkün olan ve müteselsil sorumlulardan biri olan davalının zararı gidermesini isteyen, teselsülden de açıkça feragati bulunmayan davacının uğradığı tüm zarardan (kusur oranına bağlı olmaksızın) sorumlu olan davalının, tam kusur üzerinden hesap edilecek tazminattan sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken başvurunun reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan ... kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1548, Karar No: 2010/6760, Tarih: 03.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/1548 E.  ,  2010/6760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece aynı gün incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin:2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibariyle münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6629, Karar No: 2012/2734, Tarih: 12.04.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/6629 E.  ,  2012/2734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın önlenmesi ve tescil

Davacı-karşı davalı Hazine ile davalı-karşı davacı ... ve davalı ... aralarındaki Elatmanın önlenmesi ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Anamur Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26.01.2011 gün ve 341/29 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı-karşı davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; mevki ve sınırları belirtilen 16.434,00 m2 yüzölçüme sahip bir parça taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, davalı ... tarafından ev yapılmak ve tarım arazisi olarak kullanılmak suretiyle işgal edildiğini açıklayarak davalının müdahalesinin önlenmesine ve Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı-davacı ... 18.05.2007 tarihli dava dilekçesi ile dava konusu taşınmazın 23 yılı aşkın süredir tasarrufunda olduğunu açıklayarak adına tesciline karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... temsilcisi cevap vermediği gibi yargılamaya da iştirak etmemiştir.

Mahkemece, davalı-davacı ...'ın davasının kabulüyle 19.03.2009 tarihli teknik bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 8.005,15 m2'lik yüzölçüme sahip yerin davalı-davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, davacı-davalı Hazinenin meni müdahale ve tescil davasının reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı-davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuki sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, ...'ın davasının kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. Anamur Kadastro Müdürlüğünün 08.10.2008 tarih ve 1619 karşılık yazılarında dava konusu taşınmazın 766 sayılı Tapulama Kanunu'na göre 1974 yılında yapılan tapulama çalışmalarında taşlık, çalılık vb. vasıf ile tespit harici bırakıldığı bildirilmiştir. Böyle bir yerin emek ve masraf sarfı suretiyle imar-ihya işlemlerinin tamamlanarak tarıma elverişli hale getirilmesini müteakip, kazanmayı sağlayacak zilyetlik süresinin geçmesi suretiyle TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri hükümlerine göre kazanılması mümkündür

Mahallinde yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve davalı-davacı tanıkları taşınmazın öncesinde hayvanların otladığı boşluk iken davalı-davacı ... tarafından 1984 yılında dozer getirilerek kullanılır hale getirildiğini, davacının taşınmazı sahiplenerek içine ev yapıp tarım arazisi olarak kullanmaya başladığını bildirmiş, 20.02.2009 tarihli keşif sonucu düzenlenen 19.03.2009 tarihli müşterek bilirkişi raporunda;''...taşınmaz üzerinde tek katlı ev, bir adet havuz ve tarım ürünü ekili alandan oluşmaktadır. Havuz tamamen kayalıktır. Ekili yer havuzun batısında 50 metre öte de iş makinesi vb. aletler ile işlenerek düzlenmiştir. Söz konusu arazi genel olarak Şist kayacından ibarettir. Şist kayacı çatlaklı, kırıntılı yer yer tabakalıdır. Hatta çoğu yerde kütle kaya görülmektedir. Bitkisel toprak kalınlığı ise bahsedilecek bir kalınlığa sahip değildir. Sonuç olarak taşınmaz engebeli oldukça yüksek eğimli olup çoğunluğu şist mostrasından (kayalık arazi) ibarettir.'' şeklinde vasıflandırma yapılmıştır. Bilirkişi raporundaki bu açıklamalarından taşınmazın halen taşlık vasfında imar ve ihyası tamamlanmayan, TMK.nun 715, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/C maddesi kapsamında Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, TMK.nun 999. maddesi uyarınca gerek şahıslar gerekse de Hazine adına tapuya tescili mümkün olmayan yerlerden olduğunun kabulü gerekmektedir.

Ayrıca 20.02.2009 tarihli keşif mahallinde dinlenen mahalli bilirkişiler davacının tapulama harici bırakılan taşınmazı dozer getirerek kullanılır hale getirdiğini bildirmişlerdir. Yargıtay ve Daire uygulaması gereği ağır iş makineleri ile yapılan imar-ihya çalışmaları 3402 sayılı Yasanın 17. maddesi anlamında imar-ihya sayılmayacağından mahkemece davanın reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin taşınmazın Hazine adına tesciline yönelik temyiz itirazları dışındaki itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı ...nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9471, Karar No: 2007/9715, Tarih: 11.06.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/9471 E.  ,  2007/9715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Pendik 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ        : 25.04.2006

Davacı 15.5.2007 tarihli temyiz dilekçesiyle hüküm henüz kesinleşmeden davadan feragat ettiğini bildirdiğinden bu konuda bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 11.06.2007 Pzt.
Yargıtay — Esas No: 2012/17366, Karar No: 2012/23853, Tarih: 26.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17366 E.  ,  2012/23853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin yüzde birini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2-Dava konusu taşınmazın enerji nakil hattı geçirilen ve bedeline hükmedilen bölümünün kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere TEDAŞ Genel Müdürlüğü adına tescili yerine, davalı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

S.Ü
Yargıtay — Esas No: 2015/1383, Karar No: 2017/6071, Tarih: 06.07.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/1383 E.  ,  2017/6071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanığın temyizine göre yapılan incelemede;

Sanığın 19/06/2013 tarihinde tebliğ edilen hükmü CMUK.nun 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süresinden sonra 27/06/2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, sanığın temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Katılan ... vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Olay günü yolcu otobüsünde yapılan aramada aracın bagajında mavi büyük boy çanta içinde 54 karton kaçak sigara ele geçtiği esnada, yolcu olan sanığın araçtan inerek bagajda bulunan küçük bir çantayı alıp arama noktasına geldiği, görevlilere içmek amaçlı aldığı 10 karton kaçak sigarasının olduğunu beyan ettiği, aşamalardaki savunmalarında istikrarlı şekilde içmek amaçlı aldığı 10 karton sigaranın kendine ait olduğunu, 54 karton sigara ele geçen çantanın kendisine ait olmadığını ifade etmesi karşısında, tanık muavinin soyut beyanından başka cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde hükmolunması,

Uygulamaya göre de;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre 4733 sayılı Yasanın 8/4.maddesinden hüküm kurulması gerekirken 5607 sayılı Yasanın 3/5.maddesinden hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.07.2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KISMİ KARŞI DÜŞÜNCE

Sanık ... hakkında 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün, sadece suç tarihi itibariyle sanığın 4733 sayılı Yasanın 8/4. madde ve fıkrasından cezalandırılması gerekçesiyle bozulması yerine ayrıca müsnet suçtan beraati gerekçesiyle de bozulması yönündeki sayın çoğunluğun kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

KISMİ KARŞI DÜŞÜNCE

Sanık ... hakkında 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün, sadece suç tarihi itibariyle sanığın 4733 sayılı Yasanın 8/4. madde ve fıkrasından cezalandırılması gerekçesiyle bozulması yerine ayrıca müsnet suçtan beraati gerekçesiyle de bozulması yönündeki sayın çoğunluğun kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

Sanık mahkemedeki savunmasında, suça konu sigaralardan sadece içmek için bulundurduğu 10 kartonunun kendisine ait olduğunu, diğer yakalanan sigaralarla bir ilgisinin bulunmadığını söylemiş ise de, 18.01.2010 tarihli Yakalama ve Muhafaza Altına Alma Tutanağında, ... plakalı otobüste yapılan aramada, bagaj kısmında bulunan mavi büyük boy çantanın içerisinde 540 paket kaçak sigara ele geçirildiği, aramaya devam edildiği sırada otobüsten inen sanığın arama noktasına gelerek içmek amaçlı aldığı 100 paket sigara olduğunu beyan ederek teslim ettiği, bunun üzerine araç muavini ...’un suça konu diğer 540 paket sigaraların bulunduğu mavi çantanın da sanık tarafından kendisine teslim edilmesi üzerine bagaja koyduğunu beyan ettiğinin belirtilmesi, tanık sıfatıyla dinlenilen araç muavini ...’un bu tutanağı doğrulaması, 540 paket sigaranın bagajda yakalandığını gören sanığın araç içerisinde daha arama yapılmadan kendiliğinden inerek çantası içerisindeki ... miktardaki sigarayı teslim ederek içmek için bulundurduğunu söylemesinin suçtan kurtulmaya yönelik bir hareket olması ve dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde yerel mahkemenin sanığın müsnet suçu işlediği yönündeki kabulünün doğru olması nedeniyle sayın çoğunluğun sanığın beraati gerektiğine ilişkin kararına katılmıyorum. 06.07.2017
Yargıtay — Esas No: 2016/10701, Karar No: 2019/1665, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/10701 E.  ,  2019/1665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10829, Karar No: 2012/12238, Tarih: 14.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/10829 E.  ,  2012/12238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 14.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7551, Karar No: 2018/350, Tarih: 11.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/7551 E.  ,  2018/350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 19/09/2017 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan şüpheli ... hakkında açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama sonucunda, kamu davasının düşmesine dair İstanbul Anadolu 51. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23/02/2017 tarihli ve 2015/87 esas, 2017/103 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 02/10/2017 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 11/08/2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olarak kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik ve tedavi tedbiri uygulanmasına, ayrıca denetimli serbestlik tedbiri kapsamında yüklenen yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu madde bulundurması veya kullanması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine karar verildiği, erteleme kararının tebliğ edildiği,

2- Şüphelinin Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından yapılan tebligata rağmen 10 gün içinde başvurmadığı gerekçesi ile şüpheli hakkındaki kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca cezalandırılması isteğiyle kamu davası açıldığı,

3- İstanbul Anadolu 51. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23/02/2017 tarihli ve 2015/87 esas, 2017/103 sayılı kararı ile "Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce çıkartılan davet yazısına 10 günlük süre içerisinde icabet etmemesinin tek başına ısrar olarak değerlendirilemeyeceği" ve “kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı koşullarına uygun biçimde yeniden uygulama yapılması gerektiği” gerekçesiyle, “kamu davasının düşmesine” ve “hakkında daha önce dava açılmasının ertelenmesine karar verilen sanıkla ilgili gereğinin takdir ve ifası için kararın kesinleştiğinde İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verildiği, hükmün yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır" hükmüne yer verildiği, sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için tebligat yapılması, uymaması halinde "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanık hakkında dava açılması gerektiği,

Somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan"ısrar koşulunun" gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223. maddesinin 8. fıkrasında yer alan "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenleme gereğince adı geçen Mahkeme tarafından 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere davanın durmasına kararı vermesi gerekirken anılan Kanun'un 223. maddesinin 8. fıkrasının 1. cümlesi gereğince düşme karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, İstanbul Anadolu 51. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23/02/2017 tarihli ve 2015/87 esas, 2017/103 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.