muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14980, Karar No: 2014/13832, Tarih: 02.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/14980 E.  ,  2014/13832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Göksun Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2013/268-2013/615

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2013 yılı) mevki ve şartlarına (sulu arazi niteliğine) göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2013 yılına ait dekar başına asgari ve azami verimi ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Kural böyle iken, 2012 yılına ilişkin resmi verilere göre bedel tespiti doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporunda münavebeye alınan buğday, saman, ayçiçeği, kuru fasülye ve şeker pancarının 2013 yılında dekar başına asgari ve azami verimini, satış fiyatını ve üretim giderlerini gösteren veri listesindeki verilere göre bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

Kabule göre de;

2-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan masrafların faiz karşılığı, genel idari giderler ve arazi kirası düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 02.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14233, Karar No: 2019/1923, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14233 E.  ,  2019/1923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8034, Karar No: 2012/155, Tarih: 16.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/8034 E.  ,  2012/155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

VEKİLİ : Av. ...

VEKİLİ : Av....

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/02/2010 tarih ve 2008/563-2010/69 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından sigortalı Yen- Mak Motor Gömlek San Tic AŞ’nin mülkiyeti davalıya ait taşınmazda kiracı olduğunu, binanın elektrik sisteminin eski olması nedeni ile çıkan yangında maddi hasar oluştuğunu, itfaiye yangın raporunun da bunu teyit ettiğini, müvekkilinin sigortalısına zararını ödediğini, davalıya rücu edildiği halde ödeme yapılmaması üzerine başlatılan takibe davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazının iptalini ve % 40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkiline ait işyerinde olay tarihinde elektriklerin kesik olduğundan yangının elektrik arızasından çıkmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, elektrik kablolarında bayatlama, eskime ve sıcaklıktan kavrulma belirtisine rastlanmadığı, yangının kısa devreden kaynaklı olduğunun tespit edilemediği, itfaiye raporunun delil ve bilgiye dayalı olmayan bir görüş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işyeri güvence sigortası poliçesinden kaynaklanan tazminatın rücuen tahsili için girişilen icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkin olup, uyuşmazlık hasara neden olan yangının davalının sahibi olduğu taşınmazdaki elektrik tesisatından kaynaklanıp kaynaklanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, elektrik kablolarında bayatlama, eskime olmadığı, yangının kısa devreden kaynaklandığının tespit edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, elektrik kablolarında bayatlama, eskime olmadığı, yangının kısa devreden kaynaklandığının tespit edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa, yangından hemen sonra itfaiye görevlileri tarafından tutulan tutanakta, elektrik tesisatının kısa devre yapması nedeniyle yangının çıktığı belirtilmiş, eksper raporunda da aynı görüş bildirilmiştir. Buna rağmen yangından yaklaşık 2,5 yıl gibi uzun bir süre geçtikten sonra yapılan keşif sonrasında düzenlenen ve mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda, itfaiye raporundaki görüşün tahmin olduğu belirtilerek, herhangi bir maddi bulgu olmadığından yangının neden çıktığı belirlenemediği gibi, bilirkişilerce ana şalter ve elektrik panosunun yangından sonra sorun çıkması nedeniyle daha alt kata alındığı belirtilmişse de önceki durumun yangının meydana gelmesinde etkili olup olmadığının açıklığa kavuşturulmadığı anlaşıldığından eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

.../...

2010/8034 Sf-2-

2012/155

O halde, mahkemece, yukarda yapılan açıklamalar doğrultusunda konusunda uzman başka bir bilirkişi veya bilirkişi kurulundan davacı vekilinin sonuca etkili ve ciddi itirazlarını da karşılayan, itfaiye raporundaki bilgiler değerlendiren, ana şalter ile elektrik panosunun yangın tarihindeki yeri nedeniyle yangına etkili olup olmadığının da açıklığa kavuşturan yeni bir rapor alınarak, sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken bu yönden yetersiz bilirkişi raporuna dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

26/01/2012 - S.C
Yargıtay — Esas No: 2021/1829, Karar No: 2021/7380, Tarih: 24.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1829 E.  ,  2021/7380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tereke teslimi istemine ilişkin olarak açılan davada Ordu 1. Sulh Hukuk ve İstanbul Anadolu 17. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, terekenin teslimi istemine ilişkindir.

Ordu 1. Sulh Hukuk mahkemesince, müteveffanın Ordu İli, ... İlçesi, ... Mahallesi nüfusuna kayıtlı olduğu, vefat etmeden önceki mernis adresinin; "... Mah. ... Sok. No:41/1 .../Ordu" olduğu, ancak müteveffanın nüfus kaydının beyanlar hanesinde ve ihbar dilekçesinde İstanbul Haydarpaşa Numune ve Araştırma Hastanesi Palyatif Servisinde tedavi görürken vefat ettiğinin bildirildiği, mirasçılarının ikamet adreslerinin de İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 17. Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP'dan alınan nüfus kaydı incelendiğinde; müteveffanın ölmeden önceki en son yerleşim yeri adresinin "... Mah. ... Sk. No:41 İç Kapı No:1 .../Ordu" olduğu, talep evrakında da müteveffanın Mevlüde Rıfat Poyraz Engelsiz Yaşam Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde kaldığının bildirildiği, dosyanın incelenmesinden müteveffanın İstanbul Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesine tedavi amacıyla yerleştirildiği, söz konusu hastanenin daimi ikametgahının olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 589. maddesine göre; "Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır. "19/1. maddesine göre de; "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

Türk Medenî Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı hüküm altına alınmıştır. Müteveffanın nüfus kaydında gösterilen yerleşim yeri adresinin "".. Mah. ... sokak No:41 İç Kapı No:1 .../Ordu" ve vefat etmeden önceki mernis adresinin de ".../Ordu" adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın, Ordu 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Ordu 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 24/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6824, Karar No: 2018/585, Tarih: 24.01.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/6824 E.  ,  2018/585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/02/2016 tarih ve 2014/1018-2016/137 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; .... Madenler San. Dış ve Tic. Ltd. Şti.'nin 27/01/2009 tarihinde .... ve davalı ... tarafından kurulduğunu, ...'ın hissesini ...'e, ... ise hissesini müvekkiline devrettiğini, daha sonra davalı ...'in ...'den hissesini devir alarak yeniden şirkete ortak olduğunu, ancak müvekkilinin onayı alınmadan böyle bir devrin gerçekleşemeyeceğini, şirketin ortaklar kurulu kararının altındaki imzanın müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek davalı ...'ün diğer davalı ...'e yaptığı pay devrinin geçersizliğinin tespit edilerek iptal edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; davacının kötüniyetli olduğunu, devirden haberi olduğunu, devir sözleşmesini davacıya vekaleten muhasebecinin imzaladığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ...'e usulüne uygun olarak tebligat yapıldığı ancak cevap dilekçesi sunmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; hisse devrinin kabulü ile pay defterine işlenmesine ilişkin 09/10/2012 tarihli ortaklar kurulu kararındaki imzanın şirkette %50 pay sahibi olan davacı ortağa ait olmadığı, dava dışı Levent Şengezer isimli şahsın mukayese imzaları ile benzerlik gösterdiği, davacının şirket müdürü olarak adı geçen şahsa verdiği vekaletnamenin açıkça sayılan resmi kurumlarda şirket işlerini takip ve sonuçlandırmaya ilişkin bulunduğu, şirketin genel kurul ve yönetim kurullarında temsile ilişkin özel bir yetkiyi içermediği gerekçesiyle davanın kabulü ile 09/10/2012 tarihli ve 04 sayılı Ortaklar Kurulu Kararının iptaline ve İstanbul 27. Noterliğince tanzim olunan 09/10/2012 tarih ve 15589 yevmiye sayılı hisse devir sözleşmesinin geçersizliğinin tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalıya yapılan pay devrinin geçersizliği istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda yazılı olan gerekçelerle davanın kabulü ile hisse devir sözleşmesinin geçersizliğinin tespiti ile 09.10.2012 tarihli ortaklar kurulu kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalıya yapılan pay devrinin geçersizliği istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda yazılı olan gerekçelerle davanın kabulü ile hisse devir sözleşmesinin geçersizliğinin tespiti ile 09.10.2012 tarihli ortaklar kurulu kararının iptaline karar verilmiştir.

Davacı ..., ...Değerli Madenler San. ve Dış Tic. Ltd. Şti'ne 2012 yılında ortak olduğunu, şirketin diğer ortağı ...'ün sahip olduğu hisseleri 09.10.2012 tarihli hisse devir sözleşmesi ile davalı ...'e devrettiğini, aynı tarihli ortaklar kurulu kararı ile hisse devrinin onaylandığını ancak kararın altındaki imzanın kendine ait olmadığını iddia etmiş, bilirkişi tarafından yapılan imza incelemesinde de imzanın davacının eli ürünü olmadığı anlaşılmıştır. Davacının imzaya yönelik iddiaları doğrulanmış ve kararın altındaki imzanın davacıya ait olmadığı tespit edilmiş olduğundan 09.10.2012 tarihli ortaklar kurulu kararı geçersiz kabul edilse bile, 6102 sayılı TTK’nın 595/7. maddesinde yer alan, esas sermaye payının devri ve devir borcu doğuran işlemlerin yazılı şekilde yapılıp imzaların noterce onaylanması gerektiği, devir için ortaklar kurulu onayının şart olduğu, ancak başvurudan itibaren üç ay içinde reddedilmemişse devre onay verilmiş sayılacağı hükmü gereğince, hisse devir sözleşmesinin 3 aylık süre sonunda onaylanmış sayılacağı, kaldı ki 09.10.2012 tarihli ortaklar kurulu kararının 22.10.2012 tarihinde Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edilmiş olduğu ve şirket müdürü olan davacının bir yılı aşkın süre sessiz kaldıktan sonra işbu davayı açmasının da hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu gözetilerek bir sonuca varılması gerekirken, mahkeme kararının gerekçesinde yazılı olan sebeplerle davanın kabulü doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 24/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4945, Karar No: 2015/19153, Tarih: 22.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/4945 E.  ,  2015/19153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2014

NUMARASI : 2013/829-2014/802

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından tamamına yönelik olarak, adli yardım isteminde bulunularak temyiz edilmesi üzerine, öncelikle davalının adli yardım talebi yönünden dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davalı vekili Avukat Nihat 05.01.2015 tarihli dilekçesinde müvekkilinin temyiz harcı ve posta giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını bildirip, mali durumuna ilişkin belgeler ekleyerek adli yardım talebinde bulunmuştur.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında yapılırsa bu talep Yargıtay'ca incelenir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Davalı vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ekinde sunulan belge dosya kapsamına göre davalının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama ve temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat uyandırmaya yeterli görülmediğinden davalının adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Hükmü temyiz eden davalı vekili temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz harcını yatırmadığından ve harç ödenmedikçe müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacağından Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple davalı erkeğin adli yardım talebinin REDDİNE, 2. bentte gösterilen sebeple dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 22.10.2015 (Perş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/5658, Karar No: 2024/7215, Tarih: 08.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5658 E.  ,  2024/7215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/654 Esas,2023/622 Karar

HÜKÜM : Esas hakkında yeniden hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/281E., 2020/211 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin yüksek nitelikli yapıştırıcılar, yalıtım malzemeleri, boya ve vernik üretimi amacıyla 1980 yılında kurulduğunu, 250 adeti aşan ürün çeşitliliği olduğunu, 2018/42631 başvuru numaralı "ultra bond" ibareli marka başvurusunun davalının "bond" ibareli markalarını mesnet göstererek yaptığı itiraz üzerine davalı Türk Patent ve Marka Kurumu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun (YİDK) kararıyla nihai olarak reddedildiğini, oysa "ultra" kelimesinin "aşırı, son derece, üstün vb." anlamlara, "bond" ibaresinin ise "tutturmak, yapıştırmak vb." anlamlara geldiğini, müvekkilinin marka başvurusunun ayırt edici nitelikte olduğunu, anlamı bilinmeyen ibarenin tanımlayıcı veya vasıf bildirici olmasının imkânsız olduğunu, İngilizcenin Türkiye’de yaygın kullanılan bir dil olmadığını, bond ibareli yüzlerce markanın tescil edildiğini, özellikle kırmızı ve mavi renklerin yapıştırıcı sektöründe sıklıkla kullanılan renkler olduğunu, karşılaştırmaya tabi markaların oluşturuluş şekilleri açısından hiçbir benzerlik bulunmadığını, kimya sektöründe mavi rengin doğal ve tıbbi ürünleri; kırmızı rengin ise doğal ve kimyasal ürünleri ifade ettiğini, anılan renklerin tek bir kişinin inhisarına verilmesinin mümkün olmadığını, davalı şirket tarafından yapıştırıcı/yapışkan ibareli zayıf markaların tescil edildiğini, başkaca firmalar tarafından farklı şekilde tescile konu edilmesi halinde ise kötüniyetli itirazların gerçekleştirildiğini, müvekkili markası ile itiraza mesnet marka arasında ilişkilendirme de dahil karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını ileri sürerek, YİDK'nın 2019-M-4868 sayılı kararının iptaline ve 2018/42631 başvuru numaralı “ultra bond” ibareli markanın tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde;müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde;müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin davacı şirkete açtığı hükümsüzlük davalarının bulunduğunu, müvekkili ile aynı sektörde faaliyet gösteren davacının müvekkilinin markalarına benzer başvurular yaptığını, müvekkili markalarının itibarından ve tanınırlığından yararlanmayı amaçladığını, başvurunun müvekkiline ait marka olduğu çağrışımını yapacağını, müvekkilinin 1987 yılından beri faaliyet gösterdiğini, 250 civarı çalışana ve 4 büyük fabrikaya sahip olduğunu, yapıştırıcılar ve yapı kimyasalları gibi ürünlerde Türkiye’nin lider firmalarından birisi olduğunu, müvekkilinin tutkal sektöründe 1000 firma içerisinde 1. sırada olduğunu, başvurunun iltibasa ve maddi zarara neden olacağını, müvekkili markalarının ayırt edici karakterini zedeleyeceğini ve itibarına zarar vereceğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "bond" ibaresinin İngilizce bir sözcük olup "anlaşma, sözleşme, tutturmak, birleştirmek, bağ, yapıştırmak" anlamlarına geldiği, bilirkişi raporunda söz konusu ibarenin tanımlayıcı bir ibare olduğu ve 01. sınıfta yer alan "Kırtasiye, tıbbi ve ev içi kullanım amaçlı olanlar hariç yapıştırıcılar", 16. sınıfta yer alan "yapıştırıcılar", ve 35. sınıfta yer alan "Kırtasiye, tıbbi ve ev içi kullanım amaçlı olanlar hariç yapıştırıcılar" bakımından benzerlik bulunmadığı belirtilmiş ise de ortalama tüketici dikkate alındığında bunun tanımlayıcı bir ibare olmadığı kanaatine varıldığı, taraf markalarının bütünsel olarak benzer olduğu, davacı tarafın "ultra bond" ibareli markası incelendiğinde; gri dikdörtgen çerçeve içerisinde kare şeklinde lacivert zemin üzerine beyaz renk ve kalın punto ile hepsi küçük harfli olacak şekilde “ultra” ibaresi ile yine kırmızı kare zemin üzerine beyaz ve kalın punto ile “bond” sözcük grubundan oluştuğu, davalıya ait "apel bond" ibareli markanın ise; kare şeklinde lacivert zemin üzerine beyaz renk ve kalın punto ile hepsi küçük harfli olacak şekilde “apel” ibaresi ile beyaz zemin üzerine kırmızı renk ve kalın punto ile hepsi küçük harfli olacak şekilde yazılmış “bond” sözcük grubundan oluştuğu, her iki markada da aynı renklerin aynı sıralama ile kullanıldığı, taraf markalarının, her iki markada yer alan “bond ibaresinin redde mesnet olan 2016/71744 sayılı "apel bond" marka örneğinde kullanılan renk unsurları ile kelime unsurlarının stilize yazım tertibi, başvuru markasında yer alan ultra sözcüğünün ayırt edici niteliğinin görece düşük olması gibi hususlar göz önünde bulundurularak başvurunun tescili halinde karıştırma ihtimalinin tüm mal ve hizmetler yönünden doğacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI