muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/850, Karar No: 2015/12895, Tarih: 01.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/850 E.  ,  2015/12895 K.**

**"İçtihat Metni"**

İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, borçlu olmadığının tespiti ile cezai şartın teminatı olan senedin iptaline, icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, borçlu olmadığının tespiti ile cezai şart alacağının ödenmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, rekabet yasağı ile özen ve sadakat borcunun ihlaline ilişkin cezai şartın teminatı olan senet nedeni ile borçlu olmadığının tespiti ve cezai şartın teminatı olan senedin iptaline ve icra inkar tazminatına hükmedilmesine ilişkin olup, öncelikle dikkate alınması gereken husus uyuşmazlığın 4857 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir.

İş sözleşmesinin devamı sırasında rekabet yasağının ihlali şeklindeki sadakatsizlik iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturur. Bu rekabet yasağının sözleşmeden veya kanundan kaynaklanmasının hukuki sonuçları ile aynıdır.

İş görme ve sadakat borçları, açıkça kararlaştırılmasa bile her iş sözleşmesinde vardır. Rekabet etmeme borcu ise, ancak iş sözleşmesi taraflarının açıkça kararlaştırmaları halinde ortaya çıkar.

Bundan başka, iş görme ve sadakat borçlarının yerine getirilmesi sadece sözleşmenin yürürlüğü sırasında söz konusudur. Buna karşılık BK’nunda düzenlenmiş olan rekabet etmeme borcu ise iş sözleşmesinden sonraki süre içinde yerine getirilir. Rekabet etmeme yükümüne ilişkin sözleşmenin yazılı şekilde yapılması, iş ve süre ile sınırlandırılmış olması, işçinin ekonomik geleceğini hakkaniyete aykırı olarak tehlikeye sokmaması ve işçinin reşit olması gerekir.

Bundan başka, iş görme ve sadakat borçlarının yerine getirilmesi sadece sözleşmenin yürürlüğü sırasında söz konusudur. Buna karşılık BK’nunda düzenlenmiş olan rekabet etmeme borcu ise iş sözleşmesinden sonraki süre içinde yerine getirilir. Rekabet etmeme yükümüne ilişkin sözleşmenin yazılı şekilde yapılması, iş ve süre ile sınırlandırılmış olması, işçinin ekonomik geleceğini hakkaniyete aykırı olarak tehlikeye sokmaması ve işçinin reşit olması gerekir.

İş sözleşmesi devam ederken, işçinin rekabet sayılacak davranışları ise “doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlar olup ”İş Kanunu’nun 25/II-e kapsamına girer ve işveren için haklı fesih nedeni oluşturur. Rekabet yasağına aykırı hareket edilmesi halinde ise işçi, BK.nun 351.maddesi gereğince zararı tazmin ile mükelleftir ( Çelik Nuri, İş Hukuk Dersleri, Beta Yayınları, 22.Bası, Ağustos s: 136-139; Tunçomağ Kenan, Centel Tankut, İş Hukukunun Esasları, Beta Yayınları, s:101; Mollamahmutoğlu Hamdi, İş Hukuku, Turhan Yayınevi, 2. Bası,s:367; Süzek Sarper, İş Hukuku, Beta Yayınları, 2.Bası, s:276-277).

İş akdinin devamı sırasında işçinin sadakat borcundan kaynaklanan rekabet etmeme yasağına aykırılık halinde, bu tür davalara bakmakla görevli mahkeme iş mahkemesidir. İş akdinin sona ermesinden sonra rekabet yasağına aykırı hareket edilmesi halinde ise, buna dayalı olarak açılacak dava niteliği itibariyle 818 sayılı BK’nun 348. maddesi kapsamına girmekle ve bu kapsamdaki davalar TTK.nun 4/1-3 maddesinin açık hükmü karşısında tarafların sıfatına bakılmaksızın mutlak ticari davalardan olmakla, bu tür davaların ticaret mahkemesinde incelenip karara bağlanması gerekir.  (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 29.02.2012 gün ve 2011/11-781 E., 2012/109 K.) sayılı kararlarında da aynı ilkeler benimsenmiştir.

Böylece iş ve ticaret mahkemelerinin görev alanlarına ilişkin kıstaslar ortaya konulduğuna göre, yapılan açıklamalar ışığında, somut olay irdelenerek, eldeki davanın 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 440 ve devamı (mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 348 ve devamı) maddeleri kapsamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin ve buna göre de davaya bakmakla görevli mahkemenin hangisi olduğunun belirlenmesi gerekir.

Davalının rekabet yasağını ihlal eden davranışının iş akdinin sona ermesinden sonraki döneme ilişkin bulunduğu; bu davranışın, hizmet akdinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 444 ve 447 maddeleri (mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 348.maddesi) kapsamında değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Bu kapsamda yer alan uyuşmazlıklara ilişkin davaların ise, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 4/1-c. (mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3.) maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığında duraksama bulunmamaktadır.

Mutlak ticari davaların görülme yeri ise, açık biçimde ticaret mahkemeleridir.

Bu kapsamda yer alan uyuşmazlıklara ilişkin davaların ise, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 4/1-c. (mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3.) maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığında duraksama bulunmamaktadır.

Mutlak ticari davaların görülme yeri ise, açık biçimde ticaret mahkemeleridir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 27.02.2013 Tarih 2012/9-854 Esas- 2013/292 Karar sayılı ilamıda hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 444 ve 447 maddeleri (mülga 818 sayılı Kanun’un 348. maddesi kapsamında ) değerlendirilmesi gereken uyuşmazlıklara ilişkin davaların 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 4/1-c. ( mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3. maddesi ) gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığı ve mutlak ticari davaların görülme yerinin ise, açık biçimde ticaret mahkemeleri olduğu belirtilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, davacının borçlu olmadığının tespitini talep ettiği alacağın dayanağı rekabet yasağına ilişkin olup, rekabet yasağının olup olmadığının tespiti davasını yargılama görevi Ticaret Mahkemesine aittir. Mahkemece mutlak şekilde ticaret mahkemelerinin görevine giren davada görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15577, Karar No: 2013/24708, Tarih: 24.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/15577 E.  ,  2013/24708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... vekili Avukat ... ile davalı ... Ambalaj San. Ve Tic. A.ş. vekili Avukat ... aralarındaki tazminat davası hakkında Gebze 3. İş Mahkemesince verilen 29/11/2012 gün ve 572/804 sayılı kararın Onanmasına ilişkin Dairemizin 20/05/2012 gün ve 3016/10213 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde maddi hatanın düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 20.06.2013 tarihli dilekçesi ile Dairemizin 20.05.2013 gün 2013/3016 Esas, 2013/10213 Karar sayılı kararında davacı tarafça yatırılması gerekli harç tutarının 555,60 TL olarak belirlendiği oysa temyizle birlikte 579,90-TL harç yatırıldığını maddi hatanın giderilmesini istemiştir.

İş Mahkemeleri Kanununun 8/3. maddesi gereğince İş Mahkemelerinden verilen kararlara ve buna bağlı Yargıtay ilamına karşı karar düzeltme yolu kapalıdır. Ancak; Yargıtay onama ya da bozma kararlarında açıkça maddi hatanın bulunduğu hallerde, dosyanın yeniden incelenmesi mümkündür. Zira maddi yanılgıya dayalı olarak verilmiş onama ya da bozma kararları ile hatalı biçimde hak sahibi olmak, evrensel hukukun temel ilkelerine ters düştüğünden karşı taraf yararına sonuç doğurmamalıdır. Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Maddi yanılgı kavramından amaç; Hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa, inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin Kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgılardır.

Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi, Yargıtay denetimi sırasında, uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgularda ve bunlara benzer durumlarda; yanlış algılanma sonucu, açık ve belirgin yanlışlıklar yapılması mümkündür. Bu tür açık hatalarda ısrar edilmesi ve maddi gerçeğin göz ardı yapılması, yargıya duyulan güven ve saygınlığı sarsacağı gibi, Adalete olan inancı ortadan kaldırır ve yok eder.

Bu nedenledir ki; Yargıtay; bu güne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltmesini kabul etmiştir. Kaldı ki kimi açık maddi yanılgıya dayalı ve yanlışlığı son derece belirgin haksız ve adaletsiz sonuçların giderilmesi kamu düzeni açısından zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/10-895E ve 2002/838K, 2003/21-425E ve 2003/441K sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Bu nedenledir ki; Yargıtay; bu güne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltmesini kabul etmiştir. Kaldı ki kimi açık maddi yanılgıya dayalı ve yanlışlığı son derece belirgin haksız ve adaletsiz sonuçların giderilmesi kamu düzeni açısından zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/10-895E ve 2002/838K, 2003/21-425E ve 2003/441K sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Temyiz incelemesi sırasında yerel mahkeme kararının onanmasına karar verildiği ve temyiz eden davacı aleyhine harca hükmolunduğu, ne var ki bilgisayar ortamında kararın yazımı sırasında hükmü temyiz eden davacının yatırdığı harçtan onama harcının indirilmesi sonrasında kalan 555,60-TL nin iadesine denilmesi gerekirken sehven “555,60-TL kalan” olarak yazıldığı, bu haliyle davacı tarafın fazla yatırdığı harcı iadesi yerine, harç ödeme yükümlülüğünün doğduğu, kaldı ki anılan miktarın da temyiz sırasında yatırılmış bulunduğu, Dairemiz kararının ve dosyanın incelenmesinden anlaşılmıştır. Hal böyle olunca da Dairemiz ilamının: Davacının sorumlu olacağı harca ilişkin bölümündeki “Kalan” ibaresinin maddi yanılgıya dayalı olduğu ve düzeltilmesinin gerektiği açık ve seçiktir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle maddi hataya dayalı olduğu anlaşılan Dairemizin 20.05.2013 gün 2013/3016 Esas, 2013/10213 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına,

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, taraf vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, karar düzeltme harcının istek halinde davacıya iadesine, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 24/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7692, Karar No: 2021/12697, Tarih: 23.09.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/7692 E.  ,  2021/12697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin 04.05.2015 havale tarihli temyiz dilekçesi içeriğinden sadece sanık sıfatıyla temyiz talebinde bulunduğu belirlenerek bu kapsamda yapılan temyiz incelemesinde;

1) Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen kararlara ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13 Esas - 12 Karar sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında verilen 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere, dosyanın temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

14.07.2021 tarih 31541 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7331 sayılı Yasa'nın 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 251. maddesine eklenen "175'inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca duruşma günü belirlendikten sonra basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenlenme de gözetilerek tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelmesinde;

Mahkemenin kabul ve uygulamasına göre sanığın eylemi 5237 sayılı TCK'nin 86/1. ve 87/1-a maddeleri kapsamında kalıp bu suç için kanunda öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıldan az olduğu anlaşılmakla tebliğnamenin III-2 numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

a) Oluş, iddia, dosya kapsamı ve kabule göre sanığın, yargılama konusu eylemini 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f maddesi kapsamında “silah”tan sayılan otomobil ile gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

a) Oluş, iddia, dosya kapsamı ve kabule göre sanığın, yargılama konusu eylemini 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f maddesi kapsamında “silah”tan sayılan otomobil ile gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15196, Karar No: 2015/6275, Tarih: 09.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/15196 E.  ,  2015/6275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/101163

MAHKEMESİ : Bodrum 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2012

NUMARASI : 2011/1067 (E) ve 2012/1283 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, hakaret, tehdit, mala zarar verme

SUÇ TARİHİ : 26/10/2011

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan sanıkların kasten yaralama suçlarından kurulan hükme yönelik temyizlerinin incelenmesinde,

5271 sayılı CMK'nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından, CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran katılan sanıkların haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2- Katılan sanıklar hakkında hakaret ve katılan sanık S.. hakkında tehdit suçundan kurulan hükme ilişkin temyizlerin incelemesinde;

Olay tarihinde katılan sanıklar K.. ve S..'in alacaklarını istemek için katılan sanık F..'nin çalıştığı iş yerine gittikleri, taraflar arasında çıkan tartışma nedeniyle katılan sanıkların birbirlerine karşılıklı olarak küfür ettikleri, ayrıca katılan sanık S..'in F..'ye yönelik tehditte bulunmak suretiyle katılan sanıkların hakaret, katılan sanık S..'in tehdit suçunu işlediği iddia

edilen olayda, katılan sanıkların beyanları, olay tutanakları, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; katılan sanıklar S.., K.. ve F..'nin birbirlerine karşılıklı hakaret etmeleri nedeniyle haklarında TCK'nın 129/3 maddesi uyarınca verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararda ve katılan sanık S..'in tehdit suçundan cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA

3- Katılan sanıklar K.. ve S.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Olay tarihinde katılan sanıklar K.. ve S..'in katılana ait iş yerinde bulunan bir kısım mallara zarar vermek suretiyle yüklenen suçu işledikleri katılan sanıkların beyanları, katılanın anlatımı, görgü tespit tutanakları ve tüm dosya kapsamı itibarıyla anlaşılmakla; yüklenen suçdan mahkumiyetileri yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraatlerine kararı verilmesi,

Olay tarihinde katılan sanıklar K.. ve S..'in katılana ait iş yerinde bulunan bir kısım mallara zarar vermek suretiyle yüklenen suçu işledikleri katılan sanıkların beyanları, katılanın anlatımı, görgü tespit tutanakları ve tüm dosya kapsamı itibarıyla anlaşılmakla; yüklenen suçdan mahkumiyetileri yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraatlerine kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan İ. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8446, Karar No: 2013/20174, Tarih: 05.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/8446 E.  ,  2013/20174 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, trafik-iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 Sayılı Kanunun 26. Maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddine;

2-Davalı ...’in, celbolunan nüfus kaydı içeriğinden, davanın açılmasından önce öldüğü, mirasçılarının davaya dahil edilerek katılımlarının sağlanmasından sonra Mahkemece; ölü kişi hakkında dava açılamayacağından bahisle bu kişi hakkındaki davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun tarafta iradi değişikliği düzenleyen 124. Maddesinde, bir davada taraf değişikliğinin, ancak karşı tarafın açık rızası ile mümkün olduğu; ancak, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebinin, karşı tarafın rızası aranmaksızın hakim tarafından kabul edileceği; yine, dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, taraf değişikliği talebinin, karşı tarafın rızası aranmaksızın hakim tarafından kabul tarafından kabul edilebileceği düzenlenmiştir.

Ölü kişinin mirasçılarına yöntemince husumet tevcih edilmesi suretiyle yasal mirasçılar hakkındaki davanın yukarıda açıklanan yasal düzenlemeye uygun olmasına göre, davalı mirasçılar ..., ..., ...’nun savunma ve delilleri incelendikten sonra, davacı Kuruma 506 sayılı

Kanunun 26. maddesi ile tanınan rücu hakkının, Kanundan doğan bağımsız bir rücu hakkı vasfında olduğu, tazmin sorumlularının sigortalı ya da hak sahiplerine yapmış oldukları ödemelerin rücu alacağından düşülmemesinin gerektiği hususu da gözetilmek suretiyle, hasıl olacak sonuca göre davalılar ..., ..., ... hakkında karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.