muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2774, Karar No: 2010/6672, Tarih: 09.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2774 E.  ,  2010/6672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YARGILAMANIN YENİLENMESİ

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, Hazine çekişme konusu 554 ve 555 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin olarak, iki ayrı mahkeme tarafından verilerek kesinleşen bir birine aykırı iki ilam bulunduğunu ileri sürerek, yargılamanın yenilenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, HUMK'nun 447.maddesinde öngörülen 3 aylık süre içerisinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle Alanya 2.Asliye hukuk Mahkemesinin 14.02.2002 günlü, 2001/854 esas, 2002/52 karar sayılı derecattan geçmek suretiyle kesinleşen kararında davalı olarak husumet kendisine tevcih edilen Hazinenin, daha önce kesinleşen Alanya 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.2.2000 günlü, 1999/24 esas, 2000/93 karar sayılı kararıyla çekişme konusu yerlerde bir hakkının kalmadığı, mülkiyetin Mehmet Erdoğamuş'a geçtiği; Alanya 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/854 esas sayılı dosyasında ise ...'un taraf olmadığı anlaşıldığından, HUMK'nun 445.maddesi hükmünde öngörülen yargılamanın iadesini gerektiren sebeplerin somut olayda bulunmadığı, bu gerekçeyle ve sonucu itibariyle verilen ret kararı doğru olduğuna göre; davacı Hazinenin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün açıklanan bu gerekçeyle ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,9.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11862, Karar No: 2013/11887, Tarih: 02.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/11862 E.  ,  2013/11887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TİCARİ İŞLETME KİRASI SÖZLEŞMESİNDEN KAYNAKLANAN KİRACILIĞIN TESPİTİ

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; yazılı miras taksim sözleşmesine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 26.01.2013 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 02.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5237, Karar No: 2024/6761, Tarih: 05.06.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/5237 E.  ,  2024/6761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Çorum 6. Asliye Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Çorum 6. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2023 tarih ve 2023/677 Esas, 2023/727 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22615, Karar No: 2015/7691, Tarih: 16.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/22615 E.  ,  2015/7691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

l -Davalı erkeğin kusur belirlemesine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı erkeğin yoksulluk nafakasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesiinde "taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır" şeklinde düzenleme yapmıştır. Davacı kadın, tahkikat aşamasında 500 TL yoksulluk nafakası talep etmiş, davalı koca ise bu taleple ilgili olarak açık bir muvafakatte bulunmamıştır. Durum böyleyken, davacı kadının yoksulluk nafakası isteği ile ilgili olarak "karar verilmesine yer olmadığına" dair karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde bu isteğin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.04.2015(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2024/12978, Karar No: 2024/8028, Tarih: 24.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/12978 E.  ,  2024/8028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2086 E., 2020/207 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca 21.11.2017 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın erteleme süresi içerisinde 09.02.2018 tarihinde uyuşturucu madde kullanması üzerine Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.05.2018 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Samsun 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.03.2019 tarihli ve 2018/397 Esas, 2019/274 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

D. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 29.01.2020 tarihli ve 2019/2086 Esas, 2020/207 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği;

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması da dahil lehine olan kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Dava konusu olay, sanığın uyuşturucu madde kullanma suçunu işlediğini iddiasına ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği;

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması da dahil lehine olan kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Dava konusu olay, sanığın uyuşturucu madde kullanma suçunu işlediğini iddiasına ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

11.08.2017 tarihli Samsun Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastenesince düzenlenen raporda sanığın idrarında uyuşturucu maddeye rastlandığı belirtilmiş ise de, sanığın kovuşturma aşamasında suçlamayı kabul etmediği, ilaç kullandığını beyan ettiği, ruh ve sinir hastalıkları hastanesince düzenlenen raporun adli tıp kurumunca yapılacak testler ile birlikte onaylanmadığı sürece tek başına mahkumiyet için yeterli olmayacağı, bu suretle sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmesine, soruşturma konusu yapılmayan 09/02/2018 tarihli olayla ilgili Samsun Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesinin Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi ile yapılan incelemede; 11.08.2017 tarihinde sanığın da içerisinde bulunduğu aracın durdurulduğu, araçta bulunan ve haklarında ayrı işlem yapılan sanıklarda uyuşturucu madde ele geçmesi neticesinde aldırılan kan ve idrar talilinde uyuşturucu maddeye rastlanıldığı, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, 04.12.2017 tarihinde kararın sanığa tebliğ edildiği, denetim süresi içerisinde 09.02.2018 tarihinde durumundan şüphelenilen sanığın yanına gidildiğinde elindeki uyuşturucu maddeyi yere attığının kolluk görevlilerince tespit edildiği, sanığın beyanında ilk olayda suçunun olmadığını, rahatsızlığı nedeniyle kullanmış olduğu hap nedeniyle idrarında uyuşturucu maddenin çıkmış olabileceğini, ikinci olayda eşinden yeni ayrılması nedeniyle psikolojisinin bozuk olduğunu söyleyerek suçlamayı kısmen ikrar ettiği olayda, iddia, sanığın aşamalardaki beyanları, olay tutanakları, Samsun Ruh

ve Sinir Hastalıkları Hastanesince bilimsel yöntemlerine uygun olarak yapılan tahliller sonucu düzenlenen kan/idrar tahlil raporu, kriminal raporun içeriği ile tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma veya kullanma suçunu işlediğinden İlk Derece Mahkemesince verilen sanığın beraat kararı kaldırılarak sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay ve arama tutanağı içerikleri, sanığın savunmaları, uyuşturucu maddenin ele geçiriliş şekli ve sanığın idrar tahlilinde uyuşturucu madde kullandığının anlaşılması, kriminal rapor ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiş, suç vasfı ve yaptırımların yerinde olduğu anlaşılmış, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Olay ve arama tutanağı içerikleri, sanığın savunmaları, uyuşturucu maddenin ele geçiriliş şekli ve sanığın idrar tahlilinde uyuşturucu madde kullandığının anlaşılması, kriminal rapor ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiş, suç vasfı ve yaptırımların yerinde olduğu anlaşılmış, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 29.01.2020 tarihli ve 2019/2086 Esas, 2020/207 Karar sayılı kararında sanığın ileri sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Samsun 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/190, Karar No: 2009/253, Tarih: 03.11.2009

Ceza Genel Kurulu 2009/9-190 E., 2009/253 K.

**Ceza Genel Kurulu 2009/9-190 E., 2009/253 K.**

**- CUMHURBAŞKANINA HAKARET**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 299 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 158 ]

**"İçtihat Metni"**

Cumhurbaşkanına basın yoluyla hakaret suçundan sanık Abdurrahman'ın, beraatine ilişkin, (Bağcılar İkinci Asliye Ceza Mah-kemesi)'nce verilen 12.10.2006 gün ve 79-607 sayılı hüküm,

Üst ve o yer C.Savcıları tarafından temyiz edilmekle, dosyayı inceleyen Yargıtay Dokuzuncu Ceza Dairesi'nce 15.06.2009 gün ve 2777-7014 sayı ile;

"1- Üst CSavasmın süreden sonra olan temyiz talebinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince reddine,

2- O yer Cumhuriyet Savcısının temyizine gelince;

Sanığa atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün onanmasına" karar verilmiştir.

Yargıtay CBaşsavcılığı'nca 03.08.2009 gün ve 35323 sayı ile;

\* Yüksek Dokuzuncu Ceza Dairesi ile Cumhuriyet Başsavcılığımız arasındaki uyuşmazlık, sanığın eyleminin suç oluşturup oluşturmadığı hususun-dadır.

Sanık Abdurrahman tarafından 09.11.2003 tarihirA.. V..' isimli günlük .gazetede 'S.... kına yaksın'başlığı ile bir köşe yazısı yayımlanmıştır. Söz konusu yazının başlangıç bölümünde özetle, ülkede başörtüsü sorununun çözül-mediğinden, bu zulmün kendisini tehlikeli hale getirdiğinden, direnme hakkından, böyle bir ülkede yaşanmayacağından, ülkeyi terk edeceğinden bahsetmiş, başörtülü olanların Çankaya ve diğer kamu alanlarına sokulmama/arının ağır bir tahrik yarattığını belirterek, bu durumun sürmesi halinde milletin cevabının ağır olacağını, sabrın istismar edilmemesini ve gerilmemesini ifade etmiştir.

Yazının devamında ise, bu sorunu asıl başlatanın zamanın Cumhurbaşkanı olduğuna vurgu yaparak, xEvet, evet bu bir Dreyfüs, Galile Galieo davasına dönecek. S... kına yaksın otursun şimdi. O başlattı. Önce ekonomiyi çökert, şimdi Çankaya'daki adam akıl almaz uygulamaları ile toplumsal barışı dinamitleyen uygulamalara öncülük ediyor. Beyler biz herkes için adalet ve özgürlük istiyoruz'demiştir.

Yazar yazısının son bölümünde, aynı konu ile ilgili olarak ülkedeki çeşitli gelişmeleri yine aynı üslupla değerlendirildikten sonra, ülkeyi terk etme isteğinden kalması halinde tehlikelil olacağından, Yunanistan'a sığınabileceğinden bahsetmiş, bu krizi zamanın Cumhurbaşkanının başlattığını söyleyerek yazısına son vermiştir.

Bilindiği üzere, Cumhurbaşkanı Devletin başıdır. Bu sıfatla Türkiye Cumhuriyeti'ni'veTürk Milleti'nin birliğini temsil eder; Anayasalın uygulanmasını Devlet organlarının düzenli ve uyumlu çalışmasını gözetir; bu amaçla Anayasalın 101., 102., 103., 104., 105., 106. maddelerinde belirtilen görev ve yetkilerini kullanır.

Bilindiği üzere, Cumhurbaşkanı Devletin başıdır. Bu sıfatla Türkiye Cumhuriyeti'ni'veTürk Milleti'nin birliğini temsil eder; Anayasalın uygulanmasını Devlet organlarının düzenli ve uyumlu çalışmasını gözetir; bu amaçla Anayasalın 101., 102., 103., 104., 105., 106. maddelerinde belirtilen görev ve yetkilerini kullanır.

Yazarın yazısında "Evet, evet bu bir Dreyfüs, Gali/e Galieo davasına dönecek. S... kına yaksın otursun şimdi. O başlattı. Önce ekonomiyi çökert, şimdi Çankaya'da ki adam akıl almaz uygulamaları ile toplumsal barışı dinamitleyen uygulamalara öncülük ediyor. Beyler biz herkes için adalet ve özgürlük istiyoruz' sözlerine de yer vererek Cumhurbaşkanı hakkında okurlarına karşı kin ve nefret duygularını uyandıracak biçimde küçük düşürücü değer yargısında bulunup, yazı içeriğindeki bütünlük dikkate alındığında da belirtilen sözleri ile zamanın Cumhurbaşkanının görev ve yetkilerini kötüye kullandığı yolundaki küçük düşürücü ithamlarda bulunarak eylemi hukuka uygun kılan çerçevenin aşılıp haber verme ve eleştiri hakkı sınırını aştığı, dolayısıyla suçun oluştuğu gözetilmeden beraat kapsamında değerlendirilmesinin yasaya aykırı olduğu"'gerekçeleri ile itiraz yasa yoluna başvurularak, Yargıtay Dokuzuncu Ceza Dairesi'nin 15.06.2009 gün ve 2777-7014 sayılı onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün sanık Abdurrahman yönünden bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kuru-lu'nca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanığa isnat edilen Cumhurbaşkanına basın yoluyla hakaret suçunun oluşup oluşmadığına ilişkindir.

Konunun düşünce (ifade) özgürlüğüyle doğrudan ilgisi nedeniyle, öncelikle bu konu ulusal ve uluslararası düzenlemeler kapsamında değerlendirilmeli, bu değerlendirmeler ışığında, 765 sayılı TCY'nin 158. maddesinde düzenlenen, Cumhurbaşkanına hakaret suçunun öğeleri ve bu doğrultuda genel, bu suç açısından da özel bir hukuka uygunluk nedenini oluşturan eleştiri hakkı üzerinde durulmalıdır.

Doğal haklardan kabul edilen ifade hürriyeti, çoğulcu demokrasilerde, vazgeçilemez ve devredilemez bir niteliğe sahiptir. Öğretide değişik tanımlara rastlanmakla birlikte, genel bir kabulle ifade/düşünce hürriyeti, insanın özgürce fikirler edinebilme, edindiği fikir ve kanaatlerinden dolayı kınanmama, bunları meşru yöntemlerle dışa vurabilme imkan ve özgürlüğüdür. Demokrasinin "olmazsa olmaz şartı" olan ifade hürriyeti, birçok hak ve özgürlüğün temeli, kişisel ve toplumsal gelişmenin de kaynağıdır.

İşte bu özelliğinden dolayı ifade hürriyeti, temel hak ve hürriyetler kapsamında değerlendirilerek, birçok uluslararası belgeye konu olmuş, T.C. Anayasası'nda da ayrıntılı düzenlemelere tabi tutulmuştur.

Bu bağlamda;

İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi'nin 19. maddesinde;

"Herkesin görüş ve anlatım özgürlüğüne hakkı vardır Bu hak, ka~

İşte bu özelliğinden dolayı ifade hürriyeti, temel hak ve hürriyetler kapsamında değerlendirilerek, birçok uluslararası belgeye konu olmuş, T.C. Anayasası'nda da ayrıntılı düzenlemelere tabi tutulmuştur.

Bu bağlamda;

İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi'nin 19. maddesinde;

"Herkesin görüş ve anlatım özgürlüğüne hakkı vardır Bu hak, ka~

~ rışmasız görüş edinme ve herhangi bir yoldan ve hangi ülkede olursa olsun bilgi ve düşünceleri arama, alma ve yayma özgürlüğünü içerir",

İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesinin;

10. maddesinin 1. fıkrasında;

"Herkes görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahiptir. Bu hak, kanaat özgürlüğü ile kamu otoritelerinin müdahalesi ve ülke sınırları söz konusu olmaksızın haber veya fikir alma ve verme özgürlüğünü de içerir. Bu madde, devletlerin radyo, televizyon ve sinema işletmelerini bir izin rejimine bağlı tutmalarına engel değildir"

Hükümlerine yer verilmiş,

Anayasa'nın;

25.

maddesinde düşünce ve kanaat hürriyeti başlığı altında;

"Herkes, düşünce ve kanaat hürriyetine sahiptir. Her ne amaçla olursa olsun kimse düşünce ve kanaatlerini açıklamaya zorlanamaz. Düşünce ve kanaatleri sebebiyle kınanamaz ve suçlanamaz"

26.

maddesinde, İHAS'nin 10. maddesinin 1. fıkrasındaki düzenlemeye

benzer şekilde;

"Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir. Bu hürriyet resmi makamların müdahalesi olmaksızın haber veya fikir almak ya da vermek serbestliğini de kapsar. Bu fıkra hükmü, radyo, televizyon, sinema veya benzeri yollarla yapılan yayımların izin sistemine bağlanmasına engel değildir"

Hükümleri yer almış,

28. maddesinde ise basın özgürlüğü ile ilgili düzenlemelere yer verilmiştir.

Görüldüğü gibi, Sözleşmenin 10. maddesinin 1. fıkrası ile Anayasa'nın 25 ve 26. maddelerinde ifade (düşünce) hürriyeti en geniş anlamıyla güvence altına alınmıştır.

Ancak, ifade hürriyetinin sonsuz ve sınırsız olmadığı, kısıtlı da olsa sınırlandırmasının gerekeceği, uluslararası ve ulusal alanda normlara konu edilmiştir.

Bu cümleden olarak uluslararası alanda;

İHAS'nin;

10. maddesinin 2. fıkrasında,

"Kullanılması görev ve sorumluluk yükleyen bu özgürlükler, demokratik bir toplumda, gerekli tedbirler niteliğinde olarak, ulusal güvenliğin, toprak bütünlüğünün veya kamu emniyetinin korunması, nizamın sağlanması ve suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlakın, başkalarının şöhret ve haklarının korunması, gizli bilgilerin açığa vurulmasının önlenmesi veya yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanması için yasayla öngörülen bazı merasime, koşullara, sınırlamalara veya yaptırımlara bağlanabilir"

17. maddesinde ise;

"Bu sözleşme hükümlerinden hiçbiri, bir devlete, topluluğa veya kişiye, Sözleşmece tanınan hak ve özgürlüklerin yok edilmesine veya burada öngörüldüğünden daha geniş ölçüde sınırlamalara uğratılmasına yönelik bir etkinliğe girişme ya da eylemde bulunma hakkını sağlar biçimde yorumlanamaz"

Tarzında düzenlemeler yapılmış,