muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18196, Karar No: 2018/3110, Tarih: 31.05.2018

Davalı tacir olduğu gibi, davacı ... de, TTK'nın 16/1 maddesi uyarınca tacir sayılan işletmelerdendir. Nitekim davacı ...’ nin ...... Belediyesi’ ne Devrine Dair Kanunun 5. maddesinde “Umum müdürlük ... hususi hukuk hükümlerine göre idare olunur.” hükmü getirilerek kamu hizmeti yapan davacı şirketin ticari ilişkilerinde özel hukuk hükümlerinin uygulanacağı açıkça düzenlenmiştir. Bu durumda tarafların tacir oldukları ve TTK'nın 4. maddesi uyarınca davanın nispi ticari dava olduğu, buna göre de ticaret mahkemesinin görevli olduğu açıktır. TTK' nın 5/1. maddesi gereğince, uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir. Mahkemece davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken davanın görevsizlik nedeniyle usulden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 31/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11921, Karar No: 2019/5086, Tarih: 28.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/11921 E.  ,  2019/5086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın karar tarihinde hükmün yüzüne karşı okunmadığı ve kararın kendisine tebliğ edilmediği iddiası ile eski hale getirme içerikli temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla;

26/12/2007 tarihli hükmün sanığın yüzüne karşı verildiği, kararı sanığın temyiz etmediği, 22/07/2013 tarihli ek kararın sanığın aynı konutta oturduğu eşine usulüne uygun olarak 13/08/2013 tarihinde tebliğ edildiği halde, sanığın CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık süre geçtikten sonra 03/08/2015 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, 5320 sayılı Yasanın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak temyiz isteminin REDDİNE, 28/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2675, Karar No: 2015/28925, Tarih: 13.05.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/2675 E.  ,  2015/28925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/324186

MAHKEMESİ : Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2010

NUMARASI : 2006/890 (E) ve 2010/380 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanık S.. B.. hakkında yaralama ve tüm sanıklar hakkında hakaret suçlarından verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanıklar S.. B.., S.. B.., O.. K.. müdafinin tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2)Sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazının incelenmesinde:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanıklara yükletilen tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanıklar S.. B.., S.. B.., O.. K.. ve V.. T.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 13/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/27104, Karar No: 2010/9372, Tarih: 15.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/27104 E.  ,  2010/9372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/10/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece, yüze karşı verilen kısa kararda, "takibin durdurulmasına" karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda "davacı hakkındaki takibin durdurulmasına" hükmedilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

TC. Anayasası, yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı, yargılama açık yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar açıkça belirtilecektir. HUMK'nun 382.maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da bu kısa karara uygun olması gerekir. Aksi halde yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 10.04.01992 tarih 7/4 sayılı kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni sayılacağının belirtilmiş bulunmasına göre, mahkemece yapılacak iş, önceki kısa karar ile bağlı olmaksızın çelişikliği kaldırmak kaydıyla vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13193, Karar No: 2011/5910, Tarih: 16.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13193 E.  ,  2011/5910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/07/2009 tarih ve 2009/47-2009/119 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “Bir Bulut Olsam” adlı kitabının bulunduğunu, kitap ile aynı ismi taşıyan bir dizi filmin davalının işlettiği televizyon kanalında yayınlanmasının müvekkili eserinin isminden kaynaklanan haklara tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek, 20.000,00 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacı eserinin davaya konu dizi filmde kullanılmadığı, iktibas ve işlenme yapılmadığı, izleyici nezdinde dizi ile kitap arasında irtibat kurulamayacağı, eser ismini davacı ile bütünleştiğinin ispatlanmadığı, isim benzerliğinin iltibas oluşması için yeterli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5017, Karar No: 2013/5377, Tarih: 02.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/5017 E.  ,  2013/5377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.12.2011 gün ve 2010/88 Esas, 2011/143 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:Dosyada bulunan ve yapılan başka bir suç ve suç tarihine ilişkin yargılama sırasında sanığın cezai ehliyetine dair alınan Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 25.05.2005 tarihli raporunda, sanığın 15.12.2005 tarihinde işlediği iddia olunan suçtan dolayı 25.08.2004 tarihinde yapılan muayenesi sonucu cezai ehliyetinin bulunmadığına ilişkin rapor düzenlendiğinin anlaşılması, buna karşın ... Ruh Sinir Hastalıkları Hastanesi ... kurulu tarafından düzenlenen 29.04.2010 muayene tarihli raporda ise sanığın 24.04.2010 tarihinde işlediği bu suçtan dolayı cezai sorumluluğunun tam olduğunun bildirilmesi karşısında, sanığın 24.04.2010 tarihinde işlediği iddia edilen davaya konu basit cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları bakımından cezai sorumluluğunun bulunup bulunmadığı konusunda, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için rapor alınması gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/935, Karar No: 2010/7020, Tarih: 17.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/935 E.  ,  2010/7020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.06.2008 tarih ve 2007/122-2008/181 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “Yiğitler ” ibaresini hem marka hem de ticaret unvanı olarak 1984 yılından beri aralıksız şekilde kullandığını, bu markanın tescili için TPE’ye yapılan başvurunun davalı şirket adına tescilli “Yiğit Deri” markasına benzer görülerek reddedildiğini, davalı şirketin 2001 yılında kurulmuş olduğunu, müvekkilinin anılan marka üzerinde davalıya nazaran kullanma önceliğine sahip bulunduğunu, bu markanın müvekkilinin faaliyet gösterdiği sektörde müvekkili ile özdeşleşerek ilgili hedef kitle tarafından bilinen ve tanınan bir marka haline geldiğini, aynı ibarenin müvekkilinin ticaret unvanının çekirdek kısmını oluşturduğunu ileri sürerek, davalı şirket adına tescilli “Yiğit Deri” markasının hükümsüzlüğüne, markanın hak sahibinin müvekkili olduğunun tespitine, davalı şirketin ticaret unvanından “Yiğit” ibaresinin çıkarılmasına, bu unvanın ticaret sicil kaydının terkinine, haksız rekabetin tespitine, men’ine, gerekçeli kararın masrafı davalıdan alınmak suretiyle Türkiye’de yayınlanan tirajı en yüksek üç gazeteden birinde ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin “Yiğit Deri” ibaresini 02.01.2001 tarihinden bu yana ticaret unvanı ve marka olarak aralıksız şekilde kullandığını, davacıya ait “Yiğitler Deri” ibaresinin tanınmış bir marka olmadığını, davacının müvekkili şirketin 02.01.2001 tarihinden beri “Yiğit” ibaresini ticaret unvanı ve marka olarak kullandığını bildiğini, davacının bu duruma zımnen icazet verdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin “Yiğit Deri” ibaresini 02.01.2001 tarihinden bu yana ticaret unvanı ve marka olarak aralıksız şekilde kullandığını, davacıya ait “Yiğitler Deri” ibaresinin tanınmış bir marka olmadığını, davacının müvekkili şirketin 02.01.2001 tarihinden beri “Yiğit” ibaresini ticaret unvanı ve marka olarak kullandığını bildiğini, davacının bu duruma zımnen icazet verdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, “Yiğit Deri” markası üzerinde öncelikli ve gerçek hak sahibinin davacı olduğu, 1995-2001 yılları arasında davacı şirket ile ticari ilişkisi bulunan davalı şirket ortaklarının davacı şirketin ticaret unvanını ve markasını bilmeleri nedeniyle bu ibareyi ticaret siciline kayıt ettirirken ve TPE nezdinde marka tescil başvurusunda bulunurken iyiniyetli olmadıkları, böylece sessiz kalma yolu ile hak kaybının koşulları oluşmadığı sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulü ile davalı adına tescilli markanın tescilli olduğu sınıflardan 18.03 alt sınıfta yer alan emtia ile 35.04 alt sınıfta yer alan hizmetler yönünden hükümsüzlük talebinin reddine, diğer sınıflar yönünden kabulüne, davalının ticaret unvanından “Yiğit” ibaresinin çıkarılmasına, ticaret sicil kaydının bu şekilde terkinine, haksız rekabetin tespit ve men’i talebi ile koşulları oluşmayan ilan isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması ile hükümsüzlüğüne karar verilen davalıya ait marka ve ticaret unvanının tescil tarihleri ile dava tarihi arasındaki sürelerin sessiz kalma yolu ile hak kaybına yol açacak kadar uzun olmadıklarının da anlaşılmasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10714, Karar No: 2016/18519, Tarih: 25.05.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/10714 E.  ,  2016/18519 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Gazetesi’nin 02/04/2014 tarihli nüshasının 15. sayfasında “Paralel Yapının Kariyer Zıplayışı” başlığı ile yayımlanan yazı nedeniyle ilgilisi ... vekilleri Avukat...'in vaki düzeltme ve cevap isteminin kabulü ile düzeltme ve cevap metninin yayımlanmasına dair... Sulh Ceza Mahkemesinin 05/05/2014 tarihli ve 2014/271 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ...Asliye Ceza Mahkemesinin 03/06/2014 tarihli ve 2014/96 değişik iş sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığının 02/07/2015 gün ve 44277 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/07/2015 gün ve KYB.2015-251770 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

... Sulh Ceza Mahkemesince, “yayınlanan yazının düzeltme isteyen tarafın şeref ve haysiyetini zedeleyici, aşağılayıcı, düşünce ve basın özgürlüğü sınırlarını aşan ve gerçeğe aykırı nitelikte olduğu” şeklindeki gerekçe ile tekzip talebinin kabulüne karar verilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13/02/2007 tarihli ve 2007/7-28 esas, 2007/34 sayılı kararında yer alan, “Demokratik toplumlar, temel hak ve özgürlüklere dayanan toplumlardır. Bu tür toplumlarda Devletin görevi, temel hak ve özgürlükleri korumak ve geliştirmektir. Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaati açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli yollarından birisi de basındır. Geneli ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında, halkı objektif ve gerçekleri yansıtacak biçimde aydınlatmak, çeşitli sorunlar üzerinde kamuoyunu düşünmeye çağıracak tarzda tartışmalar açmak, onu toplumsal ve siyasal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu yöntemlerle denetlemek, ayrıca içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek durumunda olan basına, bu ödevlerini yerine getirirken ihtiyaç duyacağı bir kısım haklar da tanınmıştır. Bunlar; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarıdır. Temelini Anayasa’nın 28. vd. maddelerinden alan ve 5187 sayılı Basın Yasasının 3. maddesinde düzenlenen bu haklar, basın yoluyla işlenen suçlarda, hukuka uygunluk nedenlerini oluşturur. Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştiri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “küçültücü” sözlerin kullanılmaması gerekir. ... Yargılama konusu haber ve yorum metnindeki eleştiri ve değer yargılarının bir kısmı sert ve çarpıcı bir üslupla dile getirilmiştir. Yerleşmiş yargısal kararlarda da vurgulandığı üzere esasen, eleştirinin sert bir üslûpla gerçekleştirilmesi, kaba olması ve nezaket sınırlarını aşması, eleştirenin amacına, psikolojisine, eğitim ve kültür düzeyine bağlı bir olgudur. Ancak kabul edilmelidir ki, basın özgürlüğü, belli ölçülerde abartmayı, hatta kışkırtmaya başvurmayı da içerir. Gazetecilerin yazılarında kullandıkları deyimler “polemik” niteliğinde olsa da, nesnel bir açıklamayla desteklendiğinde, bu ifadeler asılsız kişisel saldırı olarak görülemez.” Şeklindeki açıklamalar dikkate alındığında, tekzibe konu haberin niteliği itibariyle basın özgürlüğü kapsamında kaldığı, bunun yanı sıra, tekzip metninin yayınlanması için Isparta 2. Noterliğince ... Gazetesi sorumlu müdürü ...'a gönderilen tebligatın, niçin daimi çalışana tebliğ edildiği, muhatap adreste bulunamamış ise hangi sebepten dolayı adreste bulunamadığının tebligatta belirtilmediği, tebligatın bu haliyle 7201 sayılı Tebligat Kanununun 17 ve 20

.” Şeklindeki açıklamalar dikkate alındığında, tekzibe konu haberin niteliği itibariyle basın özgürlüğü kapsamında kaldığı, bunun yanı sıra, tekzip metninin yayınlanması için Isparta 2. Noterliğince ... Gazetesi sorumlu müdürü ...'a gönderilen tebligatın, niçin daimi çalışana tebliğ edildiği, muhatap adreste bulunamamış ise hangi sebepten dolayı adreste bulunamadığının tebligatta belirtilmediği, tebligatın bu haliyle 7201 sayılı Tebligat Kanununun 17 ve 20. maddelerine aykırı ve usulsüz olduğu gözetilmeden, itirazın bu yönlerden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yararına bozma isteminin usulsüz tebligat ile ilgili nedenine yönelik yapılan incelemede;

5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14/1 maddesinde yer alan “Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır.” şeklindeki hüküm uyarınca kişilerin, süreli yayınlarda şeref ve haysiyetinin ihlal edildiği veya hakkında gerçeğe aykırı yayım yapıldığı iddiasıyla 5187 sayılı Kanun kapsamındaki düzeltme ve cevap yazısı yayımlanması taleplerinin doğrudan sorumlu müdüre gönderilmesinin gerektiği, somut olayda, ... Gazetesi’nin 02/04/2014 tarihli nüshasının 15. sayfasında “Paralel Yapının Kariyer Zıplayışı” başlığı ile yayımlanan yazı nedeniyle ilgilisi ... vekilleri tarafından gazetenin sorumlu müdürü ... adına gönderilen cevap ve düzeltme istemini içerir yazının 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 17 ve 20. maddeleri uyarınca 30/06/2014 tarihinde “aynı adreste çalışan muhatap adına evrak almaya yetkili daimi çalışanı ...imzasına tebliğ edilmiştir” şerhi ile tebliğ edilmesine karşın, sorumlu müdür ... vekillerinin itiraz başvurusu sırasında anılan tebligatın alınmadığına veya usulsüz olduğuna ilişkin bir iddialarının da bulunmaması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmediğinden bu yöndeki kanun yararına bozma isteminin REDDİNE;

Kanun yararına bozma isteminin cevap ve düzeltme istemine konu yazının basın özgürlüğü kapsamında kaldığı nedenine yönelik yapılan incelemede ise;

A-İFADE ÖZGÜRLÜĞÜ

İfade özgürlüğü; öğretide değişik tanımlara rastlanmakla birlikte, genel bir kabulle, insanın özgürce fikir edinebilme, edindiği fikir ve kanaatlerinden dolayı kınanmama, bunları meşru yöntemlerle dışa vurabilme imkan ve özgürlüğüdür.

Doğal haklardan kabul edilen ifade özgürlüğü, çoğulcu demokrasilerde vazgeçilmez ve devredilmez bir niteliğe sahiptir.

Bu özelliğinden dolayı da, ifade özgürlüğü temel hak ve özgürlükler kapsamında değerlendirilerek birçok uluslararası belgeye konu olmuş, Anayasamızda da bu konuda ayrıntılı düzenlemeler yapılmıştır.

I- DÜZENLEMELER:

İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi'nin 19. maddesinde; "Herkesin görüş ve anlatım özgürlüğü hakkı vardır. Bu hak, karışmasız görüş edinme ve hangi yoldan ve hangi ülkede olursa olsun bilgi ve düşünceleri arama, alma ve yayma özgürlüğünü içerir"