muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2261, Karar No: 2025/840, Tarih: 12.02.2025

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kök raporun tanziminden sonra davacı tarafça sunulan 16/05/2010 tarihli, davacı ile dava dışıarasında 3 kitaba ilişkin düzenlenen sözleşmede; "1-Mal sahibi/yazar bu anlaşma tarihinden itibaren 20 yıllık dönem için kitap şeklindeki üç kitabın dünya çapında basım, yayım, çoğaltma, sahiplenme, düzenleme, dağıtım, satış, iletim ve temsi özel haklarını Yayıncı'ya vermekte ve devretmektedir. 2- Yayımcı, tercümenin altı aylık baskısı ardından her 2000 nüsha için Mal sahibi/Yazar'a bin Amerikan Doları(1000 USD) ödeyecektir. 3- Mal Sahibi/Yazar, finansal haklar yetkisi ve manevi hakların kullanımını Yayımcı'ya devreder. Yayımcı, kitapları ve Sistemleri'ni TV, radyo, sosyal medya, internet gibi ortamlarda reklam, ilan ve /veya tanıtım için tüm temsil haklarına sahip olacaktır." düzenlemesinin yer aldığı, formüllerin davacıya ait olduğuna ve iddia ettiği hakların 3. kişilere karşı ileri sürebileceğine dair herhangi bir belgenin bulunmadığı, davacının aktif husumet ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, davacı tarafından baskısı yapılan yazarı olan, ve "İlişkilerin isimli 3 adet kitabın mali hakları ve bu haklara dayanarak manevi hakları kullanma yetkisinin davacıya ait olduğu, davalı tarafından kaynak göstermeden kitabında, televizyon programlarında ve internet sitesinde bu içeriklerin kullanıldığı iddialarına dayalı maddi ve manevi tazminat, internet sitesine erişimin durdurulması; birleşen dava, aynı hak sahipliği ve davalı ...'un izinsiz ve kaynak gösterilmeden alıntı yaptığı iddialarına dayalı maddi-manevi tazminat ve kitabın hukuka aykırı çoğaltılmış mevcutlarının satışının ülke genelinde durdurularak toplatılması çoğaltılması, yeni basım yapılmasının önlenmesi, karar kesinleştikten sonra imha edilmesine karar verilmesi istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17203, Karar No: 2016/3550, Tarih: 29.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/17203 E.  ,  2016/3550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ...Asliye Ticaret ve ...6. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

...6. Asliye Hukuk Mahkemesince, davacının isteminin, icra takibine konu kooperatif alacağından dolayı davalı borçlularının icra takibine yaptığı itirazın iptali olduğu, Türk Ticaret Kanununun 4/1. maddesinde Ticaret Kanununda düzenlenmiş olan hususlardan doğan hukuk davalarının mutlak ticari dava sayıldığı ve uyuşmazlığın da mutlak ticari dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

...Asliye Ticaret Mahkemesince ise uyuşmazlığın, noter olan alacaklının davalı kooperatifin işlemleri nedeniyle oluşan noterlik ücreti alacaklarına ilişkin olduğu, Kooperatifler Kanunu kapsamında bir uyuşmazlık olmadığı, bu nedenle mutlak ticari dava olmayıp davacı tacir olmadığından nispi ticari dava da olmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4/1. maddesinde, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre, bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

6102 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden sonra 10.01.2013 tarihinde açılan davada, davalıların yöneticisi olduğu kooperatifin, noter olan davacıdan noterlik hizmeti aldığı, ancak kooperatif tarafından borç ödenmeyince davacının, kooperatif yöneticilerine karşı icra takibi başlattığı ve takibe itiraz edildiği, davacı tarafından itirazın iptali davası açıldığı anlaşılmıştır. Noter olan davacının tacir olmadığı ve uyuşmazlığın da her iki tarafın ticari iletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanmadığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ...6. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29.03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26293, Karar No: 2015/15563, Tarih: 28.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/26293 E.  ,  2015/15563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, haklı bir sebep olmadan iş sözleşmesinin feshedildiğini beyan ederek davalıdan kıdem tazminatı ile bir takım işçilik alacaklarını davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin iş sözleşmesinin feshi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davalı işyerinde mağaza sorumlusu olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin mahkemece, davacının yapmış olduğu envanter sayımında açık oranının şirketin kabul edebileceği rakamların çok üzerinde çıktığı, gerekeçsiyle haklı sebeple feshedildiği bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağı gerekçesiyle dava reddedilmiştir. Dosya kapsamı itibariyle davalı işyerinde çeşitli zamanlarda envanter konrollerinin yapıldığı, yapılan sayımlara göre mağaza bazında açık oranlarının tespit edildiği, buna ilşkin davacının savunmasının alındığı görülmüştür. Ancak davalı işyerindeki bu envanter açığının kapsamının ne olduğu, nasıl oluştuğu, açık oranının kabul edilemez düzeyin nasıl belirlendiği dosya kapsemından anlaşılamamaktadır. Davalı işyerinde bu sayımlarla ilgili kimlerin sorumlu olacağı, mağaza sorumlusu olarak davacının bu açık oranın çıkmasındaki etkisi ile sorumluluğunun bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi açısından bahsi geçen konuda uzman bilirkişiden görüş alınarak mahkemce bu sonuca göre kıdem ve ihbar tazminatları yönünden bir değerlendirme yapılmadan karar verilmesi hatalıdır.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda da uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftalık yirmibir saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai alacağı hesaplanmıştır. Fazla mesai alacağı konusunda dosya kapsamındaki tanık beyanları yapılan işin niteliği ve davanın taraflarının anlatımları dikkate alındığında, davalı işyerinin sabah 9:00-21:00 arsı açık olduğu anlaşılmıştır. Buna göre birbuçuk saat ara dinlenme süresinin düşülmesiyle haftalık onsekiz saat fazla mesai yaptığının kabulü ile önceki hükümdeki takdiri indirimi ile birlikte karar altına alınması dosya içeriğine daha uygun düşecektir. Karar bu yönüyle hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacının yıllık izin talebi kabul edilerek davacının yirmisekiz günlük izin hakkı olduğu kanaatiyle talebi kabul edilmiş ise de; dosyada yıllık izin ücretinin ödendiğine dair banka dekontu bulunmakla bu alacak talebinin reddi gerekirken kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerketirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 28.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14435, Karar No: 2023/2244, Tarih: 26.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/14435 E.  ,  2023/2244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2015/179 Esas, 2016/9 Karar sayılı kararı ile;

Sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2019/12072 Esas, 2019/19507 sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 24.10.2019 tarihli ve 2019/12072 Esas, 2019/19507 Karar sayılı kararı ile; asgari düzeyde haksız tahrik indirimi yapılması ve sanığa ek savunma verilmesi gerekçeleriyle bozulmasına,

3. Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2022 tarihli ve 2019/599 Esas, 2022/10 Karar sayılı kararı ile;

Sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5.240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suçun işlenmediğine, haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mağdur ... ve ... ile diğer ... ve sanık ... arasında önceye dayalı husumet bulunduğu ve olay günü ... Pastanesinde tarafların karşılaştıkları, aralarında tartışma çıktığı, bu tartışmanın kavgaya dönüştüğü, taraflar arasındaki kavga sırasında sanık ...'nın, ...'ın burnuna yumruk vurmuk suretiyle, kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanmasına neden olduğu, ...'in ise yine kavga sırasında ...'ın yüzüne yumruk ile vurarak yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında belirlenen hapis cezasının paraya çevrilmesi esnasında uygulama maddesinin gösterilmemesi hukuka aykırı ise de, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 2 numaralı bentte açıklanan nedenle Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2022 tarihli ve 2019/599 Esas, 2022/10 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün mahsus yerine "5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6389, Karar No: 2019/1298, Tarih: 18.02.2019

**2. Hukuk Dairesi         2017/6389 E.  ,  2019/1298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından, velayet ve manevi tazminat miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 154.30 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oyçokluğuyla karar verildi.

18.02.2019 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2 maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı taktirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzeltilerek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verileceği,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-3 maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği düzenlenmiştir.

Bu itibarla somut olayda Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde yer alan hüküm uyarınca, bölge adliye mahkemesince istinaf edilen bütün hususlarla ilgili yeniden esas hakkında hüküm kurulması gerekirken, kanunun açık hükmüne aykırı olacak şekilde “diğer istinaf talebinin reddine” denilip ilk derece mahkemesinin hüküm bölümünün bir kısmının muhafaza edilerek, sadece düzeltilmesine karar verilen kısımla ilgili hüküm kurulması doğru değildir. Bu sebeple diğer yönler incelenmeden kararın bozulması gerektiğinden sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2006/3851, Karar No: 2006/5632, Tarih: 24.04.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/3851 E.  ,  2006/5632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen menfi tespit davası sırasında davacı ..., 31.10.2005 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 31.10.2005 günlü dilekçesinde “Hakimin karşı taraf avukatı ile yakın ilişki içinde olduğu, bu nedenle davayı kaybedecekleri duyumları aldıkları, gereksiz yemin teklifinde bulunduğu” gerekçeleri ile davaya bakan hakim hakkında Reddi Hakim talebinde bulunmuştur.

Red edilen Hakim ... ... (32286)’un red talebinin yerinde olmadığı görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci hakimliğince reddi hakim talebinin reddine ve H.Y.U.Y.’nın 36. maddesi gereğince 123.90.- YTL para cezasının red talebinde bulunandan alınmasına karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar H.Y.U.Y.’nın 29. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/04/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11784, Karar No: 2010/11469, Tarih: 23.11.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/11784 E.  ,  2010/11469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 27307, 27309, 27311 sayılı ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre, davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının Limited Şirket ortaklığından dolayı davalı Kurumca şirketin prim borcu nedeniyle davacı adına çıkartılan ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, 25.6.2008 tarihli 27307,27309 ve 27311 sayılı ödeme emirlerinin iptaline karar verilmiştir.

Yapılan incelemede davacının ANM Eğitim Limited Şirketindeki ortaklığı nedeniyle, şirketin 2008/2, 2006/12 aylar, prim 2006/12 işsizlik primi nedeniyle 25.6.2008 tarihlerinde 27307, 27311 ve 27309 nolu ödeme emirleri çıkartıldığı, ödeme emirlerinin 27.6.2008 ve 30.6.2008 tarihlerinde tebliğ edildiği, davanın 7 günlük yasal süre dolmadan 3.7.2008 tarihinde açıldığı,, davacı şirketteki 378 paya karşılık 9.450,00 TL olan hissesinin tamamını Ankara 17. Noterliğinde 8.12.2006 tarihinde Mustafa Küçükoğlu'na devrettiği, bu devrin 8.12.2006 tarihli şirketin ortaklar kurulu kararı ile kabul edildiği, 8.12.2006 tarihinde Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlandığı iddia edilmişse de, Ticaret Sicil Gazetesinde davacı ...'ın 21.11.2006 tarihinde Uşak 3. Noterliğinde yapılan devir sözleşmesine göre ...'nun 378 paya karşılık 9.450,00 TL hissesini devir alan kişi olarak ilan edildiği ve noterde yapılan 21.11.2006 tarihli işlemle ...nun hissesini...'a devrettiğine ilişkin belgenin bulunduğu görülmüştür.

TTK'nun 520. maddesinde bir payın devrinin şirket hakkında ancak şirkete bildirilmek ve pay defterine kaydedilmek şartı ile hüküm ifade edeceği, devir hususunun pay defterine kaydedilmesi için ortaklardan en az dörtte üçünün devre muvafakat etmesi ve bunların esas sermayesinin en az dörtte ücüne sahip olmasının şart olduğu bildirilmiştir.

Somut olayda davacı 8.12.2006 tarihinde noter senedi ile hissesini devrettiği halde, 21.11.2006 tarihinde dava dışı ...'ndan hissesini devralmış, ancak 8.12.2006 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde ise davacı ...'ın ...'na ait hisseyi devir aldığı ilan olunmuştur. Hisse devirleri ile ilgili işlemlerde kronolojik bir karışıklık görüldüğü ancak mahkemece bu karışıklık giderilip açıklığa kavuşturulmadan sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda davacı 8.12.2006 tarihinde noter senedi ile hissesini devrettiği halde, 21.11.2006 tarihinde dava dışı ...'ndan hissesini devralmış, ancak 8.12.2006 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde ise davacı ...'ın ...'na ait hisseyi devir aldığı ilan olunmuştur. Hisse devirleri ile ilgili işlemlerde kronolojik bir karışıklık görüldüğü ancak mahkemece bu karışıklık giderilip açıklığa kavuşturulmadan sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; Ticaret Sicil Memurluğuna müzekkere yazılarak şirketteki hisse devirlerini kronolojik sıraya göre bildirilmesinin istenerek ayrıca davacının 8.12.2006 tarihli hisse devrine ilişkin işlemin Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlandığı nüshanın getirtilerek çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece, davacının 8.12.2006 tarihinde şirketteki hissesinin tamamını devir ettiğine dair ilgili Ticaret Sicil Gazetesi getirtilmeden, devir işlemi açıklığa kavuşturulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10935, Karar No: 2010/1899, Tarih: 16.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/10935 E.  ,  2010/1899 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, ürün bedellerinden yapılan tevkifat nedeniyle 2926 sayılı Kanun kapsamında .....sigortalılığının ve 5510 sayılı Kanunun geçici 24. maddesi kapsamında prim borçlarının yapılandırılması ve taksitlendirilmesi hükümlerinden yararlandırılması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 2926 sayılı Kanunun 36. maddesine göre, ....Kararı ile ürün bedellerinden tevkif suretiyle tahsil edilen primlere ve sürdürülen tarımsal faaliyete dayalı olarak 1996 yılından dava tarihine kadar zorunlu ....sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiş, mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının, 01.08.1994 – 31.12.1994, 01.01.1997 – 31.12.1998 tarihleri arasında ve 01.12.2003 tarihinden dava tarihine kadar 2926 sayılı Kanun kapsamında ..... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanaklarından 2926 Sayılı Kanunun 2. maddesine göre,.... sigortalısı sayılması koşulu 3. maddede belirtilen tarımsal faaliyetin kesintisiz sürdürülmesine bağlıdır. Bu bakımdan, davacının dava edilen süreler itibariyle tarımsal faaliyetinin süregeldiği kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmelidir. Davacının tütün ve çeltik teslimi dolayısıyla 1994, 1998 ve 2004 yıllarında prim tevkifatı yapılmıştır. Mahkemece; prim tevkifatının yapıldığı yıllar yönünden kabul kararı yerindedir. Ancak, tevkifatın bulunmadığı dönem yönünden tarımsal faaliyetin devam edip etmediği konusunda yeterli delil elde edilebilmiş değildir. Bu nedenle; 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca adres bilgilerini

.....