muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5171, Karar No: 2024/7167, Tarih: 08.10.2024

. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/147 esas sayılı dosyası üzerinden rütin ve sürekli hale getirildiğini, 30.05.2016 tarihli genel kurul tarihi ve gündemi % 80 katılımı ile gerçekleşen 31.12.2015 tarihli genel kurulda oybirliği ile belirlenmesine rağmen ve gündemi ve diğer ayrıntıları Şubat 2016 tarihinde ortaklara müdür tarafından noter marifeti ile bildirilmesine binaen 30.05.2016 tarihinde belli edilen zaman ve şirket merkezinde yapıldığını, müvekkilinin bu toplantıda usulüne uygun olarak seçildiğini ancak bu seçimin kayyum tarafından ticaret siciline götürülerek ilan ettirilmediğini, mahkeme de bu hususta ticaret siciline bildirimde bulunmadığını ve kayyumluk görevini de sona erdirmediğini, şirkete bundan sonra müdür atanmasının da zor olduğunu, ortaklar arasındaki derin itilaflar sebebi ile mutabakat ile yönetici seçimi ve şirketin devamının da mümkün görünmediğini, şirketin petrol işinden inşaat işine yöneldiğini, kayyum elinde bulunan inşaatların de elinden gittiğini, yeni işe girilmesinin zor olduğunu, şirketin kayyum elinde devam etmesinin sadece mevcut mal varlığına erime ve eksilmeye sebebiyet verileceğini ileri sürerek şirketin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 636 ncı maddesi hükümlerine göre sona erdirilmesi ile tasfiyesine karar verilmesini talep etmiştir.

2-Karşı davada davacı vekili karşı dava dilekçesinde; davalının şirkete hissedar olmasından ve davalı kardeşinin de müdür olmasından sonra birçok hukuksuzluklar gerçekleştirdiğini, yapılan usulsüzlüklerin dilekçelerinde ayrıntılı şekilde açıklandığını, şirketin ve müvekkillerinin zarara uğramasına sebep olduklarını, şirket hakkında birçok dava açılmasına sebebiyet verdiklerini ileri sürerek müvekkillerinin uğramış olduğu zararın yılı itibari ile tespiti ile davacılar ve karşı davalıya isabet edecek olan tasfiye payından ticari temerrüt faizi ile birlikte tahsiline, davacının şirket ortaklığından çıkarılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

3-Birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde; asıl dava dilekçesindeki beyanlarını tekrarla 30.05.2016 tarihinde yapılan olağan genel kurulda müdür olarak atanan müvekkilinin müdürlüğünün kayyım tarafından ilan ettirilmediğini, 30.07.2016 tarihinde kayyım çağrısı ile yapılan genel kurulda ortaklar arasında oy çokluğu ile yeni müdür atamasının yapılamadığını, davalı şirketin yasanın aradığı uzun süreli zorunlu organ oluşturulamaması ve bundan sonra da mutabakatla şirketi yönetecek organ oluşturulamaması koşullarının ortadan kalktığını, davalı şirketin petrol işinden inşaat işine yöneldiğini, kayyım elinde bulunan inşaatlarında müvekkilin elinden gittiğini, yeni işe girilmesinin zor olduğunu, şirketin kayyım elinde devam etmesinin sadece mevcut mal varlığında erime ve eksilmeye sebebiyet vereceğini, ileri sürerek sona erme koşulları oluşan şirketin 6102 sayılı Kanun'un 636 ncı maddesi hükümlerine göre mahkeme kararı ile sona erdirilerek tasfiye edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1-Asıl davada davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1-Asıl davada davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2-Birleşen davada davalılar vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin yöneticisi olarak Abidin Öztürk'ün atanmasına ilişkin 21.12.2015 tarihli Genel Kurul kararına karşı diğer ortaklarca Kocaeli Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/147 E. sayılı dosyası ile dava açıldığını, yapılan yargılamada şirket yöneticisinin atanmasına ilişkin 6102 sayılı Kanun'un 623 üncü maddesine aykırı olması sebebi ile genel kurul kararının iptali kararının henüz kesinleşmediğini, müvekkili şirkete kayyım atandığını, kayyım atamasının devamlılık arz edecek nitelikte bulunmadığını, mahkeme kararı çerçevesinde yeni bir genel kurul ile usulüne uygun şekilde yönetici atanması ile kayyım görevinin sona ereceğini, 30.05.2016 tarihli genel kurulda yeni müdür atanmasına ilişkin kararın ilanı için kayyım tarafından Kocaeli Ticaret Sicil Müdürlüğüne başvuru yapıldığını, bu başvuruya verilen cevapta Kocaeli Ticaret Mahkemesinin 2016/147 E. sayılı kararının kesinleşmesi halinde işlem yapılacağının bildirildiğini, bu işleme karşıda Kocaeli 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/885 E. sayılı dosyası ile dava açıldığını, mahkemece 30.05.2016 tarihli genel kurul kararının tesciline karar verildiğini, bu kararın henüz kesinleşmediğini, müvekkili şirkette genel kurul toplantısı yapılması hususunda bir sıkıntı yaşanmadığını, şirketin geçici olarak kayyım eli ile yönetildiğini, dolayısıyla 6102 sayılı Kanun'un 636 ncı maddesinin ikinci fıkrasına uyar bir yan bulunmadığını, davacı tarafın tasfiye taleplerinin bu sebeple reddi gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3-Birleşen davada asli müdahiller vekili asli müdahale dilekçesi ile; davalılar arasında Kocaeli 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2017/88 E. sayılı dosyasında devam eden limited şirketin feshi ve tasfiyesi davasında davalı ...'ün, davalı şirketin fesih ve tasfiyesini talep ettiğini, söz konusu davada davalı şirket yanında feri müdahil olarak yer aldıklarını, davalı ...'ün şirketin feshi ve tasfiyesi talebinin yerinde olmadığını, bilakis kendisinin davalı şirkete zarar verdiğini, müvekkilleri ile davalının şirket ortaklığının devamının imkansız hale geldiğini, davalının şirketin zararına hareket ettiğini, taraflar arasında imzalanan iş ortaklığı sözleşmesini ihlal ettiğini, taraflar arasında görülen davalar ve soruşturma dosyasının bulunduğunu savunarak davalı ...'ün davalı şirketin feshi ve tasfiyesi talebinin reddine, davalının şirket ortaklığından çıkarılmasına, davalının şirkete vermiş olduğu zararların tespiti ile tasfiye payından tahsiline karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, 6102 sayılı Kanun'un 640 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca açılıp görülen asıl davada; ortaklıktan çıkarma talep hakkının münhasıran şirkete ait olduğu, diğer ortakların mevcut yasal düzenlemeye göre ortaklıktan çıkarma talep hakkı olmadığından asıl davanın ve karşı davanın aktif husumet nedeni ile reddi gerektiği, karşı davacılar karşı davalının şirketi zarara uğrattığı iddiası ile tasfiye payına ilişkin takas mahsup talebinde bulunmuş iseler de zarar söz konusu olsa bile bu zararın şirkete ait olduğu, bu durumda da şirketin ancak takas mahsup talebinde bulunabileceğinden takas definin reddi gerektiği, birleşen dava yönünden davalı şirkete %50 oranında ortak davacının öncelikle davalı şirketin 6102 sayılı Kanun'un 636 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre organsız kalması sebebi ile feshine istemiş ise de Kocaeli 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2016/885 esas sayılı dosyası ile ...'ün müdür olarak atanmasına ilişkin genel kurul kararın tesciline ilişkin mahkeme kararının kesinleşmesi sebebi ile şirketin organsız kalmadığı anlaşıldığından anılan madde kapsamında değerlendirme yapılmadığı, şirketin ekonomik durumuna ilişkin alınan bilirkişi raporunda davalı şirketin öz kaynak tutarının yeterli olduğu, sermaye kaybı ve borca batıklık durumunun gerçekleşmediği, şirketin feshini gerektirecek mali bir tabloya sahip olunmadığı hususlarının belirtildiği, esas olanın şirketin devamlılığının sağlanılması olup, ekonomik değer taşıyan şirketin feshi yerine şirketi ayakta tutacak diğer çözüm yollarının hakimce değerlendirilmesi zorunlu olduğu, bu sebeple 6102 sayılı Kanun'un 636 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında fesih talebinin reddi gerektiği, ortaklar arasında ciddi anlaşmazlıkların bulunduğu, birlikte çalışmalarını ciddi şekilde güçleştiren olayların meydana geldiği ve bu durumun limited şirketten çıkmak için haklı bir sebep oluşturacağı, asli müdahil olan ortakların davacının ortaklıktan çıkmasına ilişkin talepleri yönünden yapılan değerlendirmede; bir ortağın mahkeme kararı ile ortaklıktan çıkarılmasına ilişkin dava açma hakkı şirkete tanınmış bir hak olduğundan ortakların buna ilişkin taleplerinin reddedildiği, asli müdahillerin aynı zamanda davacının ortağı olduğu müşterek şirkete vermiş olduğu zararların tespiti ile tahsili talep edilmiş ise de dava konusunun şirketin feshi olması, asli müdahilin dava konusu hak veya şey üzerinde kısmen veya tamamen hak iddia etmesi olduğu, talep ile dava konusu farklı olduğundan asli müdahilin talebinin reddine karar vermek gerektiği gerekçesi ile asıl ve karşı davanın husumet nedeniyle reddine, karşı davadaki takas talebinin reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne, birleşen davadaki asli müdahillerin davasının reddine karar verilmiş, asıl ve birleşen davada davacı ...'ün karardan sonra 28.10.2022 tarihli dilekçesi ile asıl ve birleşen davadan feragat ettiğini beyan etmesi üzerine bu kez 25.11.2022 tarihli ek karar ile asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş, 26.10

...'ün karardan sonra 28.10.2022 tarihli dilekçesi ile asıl ve birleşen davadan feragat ettiğini beyan etmesi üzerine bu kez 25.11.2022 tarihli ek karar ile asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş, 26.10.2022 tarihli mahkeme hükmü asıl davada davalılar- karşı davacılar vekili- birleşen davada asli müdahiller vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle asıl davada davalılar-karşı davada davacılar- birleşen davada asli müdahiller vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar asıl davada davalılar- karşı davada davacılar- birleşen davada asli müdahiller vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava limited şirketin feshi ve tasfiyesi, karşı dava şirket ortaklığından çıkarılma ve uğranılan zararın tespiti ile tasfiye payından tahsili, birleşen dava limited şirketin feshi ve tasfiyesi, birleşen davada asli müdahale davacı ortağın limited şirket ortaklığından çıkarılması ve şirkete verdiği zararın tespiti ile tasfiye payından tahsili istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 636, 640 ıncı maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, asıl davada davalılar- karşı davacılar- birleşen davada asli müdahiller vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

08.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/934, Karar No: 2018/12724, Tarih: 07.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/934 E.  ,  2018/12724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :İpoteğin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalılardan banka tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, aile konutu üzerindeki ipoteğin kaldırılması istemine ilişkindir. Davacı malik olmayan eş, aile konutu niteliğinde bulunan taşınmazın, malik olan davalı eş tarafından “Açık rızası bulunmadan” davalı banka lehine ipotek ettirildiğini ileri sürerek, aile konutu üzerine konulan ipoteklerin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı banka, dava konusu taşınmazın tapu kaydında aile konutu olduğuna dair şerhin bulunmadığını, taşınmazın aile konutu olmadığını ve davacının kötüniyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın aile konutu olduğu ve davacı eşin ipotek işleminde açık rızasının alınmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; dava konusu taşınmazın ipotek tarihinde aile konutu olarak kullanılıp kullanılmadığı yönünde herhangi bir araştırma yapılmamıştır. Davacı eş dava dilekçesinde tanık deliline dayandığını bildirmiştir. Ön inceleme duruşmasında davacıya tanıklarını bildirmesiyle ilgili bir süre verilmemiştir. Delil gösteren taraf, karşı tarafın açık izni olmadıkça, o delile dayanmaktan vazgeçemez (HMK m. 196). Mahkemece, davacıya, bu kapsamda tanıklarının isim ve adreslerini gösteren listeyi sunması için usulüne uygun şekilde kesin süre verilerek (HMK m. 240/3) gösterdiği takdirde Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 240 ve devamı maddeleri uyarınca tüm tanıkları dinlenip, tüm deliller birlikte değerlendirilerek dava konusu taşınmazın aile konutu olup olmadığı tespit edilip sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.11.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2019/7705, Karar No: 2021/6444, Tarih: 27.05.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7705 E.  ,  2021/6444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : CEYHAN 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 14/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 27/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9155, Karar No: 2006/13094, Tarih: 14.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/9155 E.  ,  2006/13094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 1.2.1999 gününde verilen dilekçe ile hasılat kirası istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 10.12.2002 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4970, Karar No: 2022/6475, Tarih: 13.09.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/4970 E.  ,  2022/6475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; davalıdan CİTİREKS F1 marka kavun tohumunu satın alıp, tarlalarına ayrı ayrı ekip gereği gibi baktıkları halde yetişen ürünlerin bu markalı tohumun ürünü olmadığını, başka özellikler gösterdiği gibi veriminin de düşük olduğunu ileri sürerek toplam 89.853,27 TL zararlarının tazminini talep etmişler; yargılama sırasında ıslah ile dava değerini 93.124,81 TL'ye artırmışlardır.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacılardan Yılmaz için 11.286,96 TL, ... için 7.556 TL, ... için 10.786,75 TL, ... için 15.473,96 TL, ... için 20.906,80 TL, ... ... için 19.772,69 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen 15/04/2015 tarihli hüküm; davalı tarafın temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince verilen 16/04/2018 tarihli ve 2015/42841 E. 2018/4564 K. sayılı ilamla; davacıların yaptırdıkları tesbit davalının yokluğunda yapıldığı gibi, bilirkişi raporunun davalı tarafa tebliğ edilmediği, yargılama sırasında alınan raporla tespit dosyasında alınan rapor arasında çelişki olduğu, mahkemece denetimine elverişli rapor alınarak, bilirkişi raporları arasındaki çelişki de giderilip sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın kısmen kabulü ile davacılardan Yılmaz için 8.465,22 TL, ... için 5.667 TL, ... için 8.090,06 TL, ... için 11.605,47 TL, ... için 15.680,09 TL, ... ... için 14.829,51 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen 02/10/2019 tarihli hüküm, tarafların temyizi üzerine, Dairece verilen 28/04/2021 tarihli ve 2020/6343 Esas 2021/4797 Karar sayılı ilamla, hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetlenebilir olmadığı, davacıların gerçek zararının tespiti bakımından dosyada mevcut bilirkişi raporları arasındaki çelişkiyi gidermek amacıyla önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi heyetinden taraf ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetersiz rapora itibar edilerek karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın kısmen kabulü ile davacılardan Yılmaz için 12.420,59 TL, ... için 8.185,67 TL, ... için 11.685,65 TL, ... için 16.763,46 TL, ... için 22.649,03 TL, ... ... için 21.420,41 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, davacıların fazlaya yönelik talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1) Davacıların temyizi yönünden;

Davacılar vekili tarafından, ihtiyari dava arkadaşlığı bulunan davacılar yönünden ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmemesi nedeniyle hüküm temyiz edilmiş ise de Mahkemenin daha önceki kararlarında da vekalet ücretine ilişkin aynı şekilde hüküm kurulduğu, bu hususun daha önce kanun yolu aşamalarında ileri sürülmediği, bu durumda davalı lehine usuli kazanılmış hak oluştuğunun anlaşılmasına göre, davacı tarafın temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Taraflardan yalnız birinin temyizi üzerine verilen bozma kararına uyan mahkemenin; temyiz eden tarafın, önceki (bozulan) karara oranla daha aleyhine olan bir hükmü vermemesine, aleyhe bozma yasağı ilkesi denir. Bu ilke, usuli kazanılmış hak ilkesi ile de yakından ilgilidir.

Mahkemece verilen 15/04/2015 tarihli ilk kararda, davanın kısmen kabulü ile davacılardan Yılmaz için 11.286,96 TL, ... için 7.556 TL, ... için 10.786,75 TL, ... için 15.473,96 TL, ... için 20.906,80 TL, ... ... için 19.772,69 TL'nin tahsiline karar verilmiş, bu karar yalnız davalı tarafından temyiz edilmiş ve Yargıtayca kararın davalı yararına bozulmasına karar verilmiştir. Bir başka deyişle, mahkemece ilk davada hüküm altına alınan tazminat tutarları, davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşturmuştur.

Şu durumda, mahkemece; 15/04/2015 tarihli ilk kararla hüküm altına alınan tazimat miktarları yönünden davalı lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu gözetilmeden, davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak ihlal edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

3-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davacıların temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18545, Karar No: 2014/9942, Tarih: 26.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/18545 E.  ,  2014/9942 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davada Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava,taraflar arasında yapılan Tekne satış sözleşmesi uyarınca teknenin satışa hazır hale getirilmemesi nedeniyle uğranılan zararların tazmini istemine ilişkindir.

, davanın 6762 sayılı TTK.nin 4. kitabında yer alan deniz hukukuna ilişkin uyuşmazlıklardan olmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 2.Asliye Ticaret Mahkemesi,uyuşmazlığın TTK.nda düzenlenen Teknenin mülkiyeti ve intikali ile ilgili olduğu, bu hususun deniz hukukunu ilgilendirdiğini belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6762 sayılı TTK.’nun görev hususunu düzenleyen 4. maddesine 20.04.2004 tarih, 5136 sayılı Kanun ile eklenen son fıkrayla “İş durumunun gerekli kıldığı yerlerde nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığı’nca bu Kanunun dördüncü kitabında yer alan deniz hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulacağı ve bu mahkemelerin yargı çevresinin tarafından belirleneceği” hükmü getirilmiştir.

TTK.’na eklenen metinden de anlaşılacağı gibi, TTK.’nun 4. kitabında yer alan 816 ilâ 1262. maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların deniz hukukuna ilişkin olduğu ve Denizcilik İhtisas Mahkemesinde, yahut bu davalara bakmakla görevli asliye mahkemelerinde görülmesi gerektiği hususu tartışmasızdır.

.

yda,davacı vekili,taraflar arasında yapılan Tekne satış sözleşmesi uyarınca Teknenin süresinde satışa hazır hale getirilmemesi nedeniyle davacı tarafından yapılan masraflar, cayma tazminatı ve uğranılan diğer zararların davalıdan tahsilini talep etmiştir. Buna göre taraflar arasındaki uyuşmazlıkta TTK.’nun dördüncü kitabında yer alan deniz ticaretine ilişkin hükümlerin uygulanması olanağının bulunmamasına göre, uyuşmazlığın görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğinc YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.