muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17563, Karar No: 2015/2564, Tarih: 25.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17563 E.  ,  2015/2564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11/06/2014 tarih ve 2014/105-2014/373 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın ... Şubesi’nde bulunan hesabındaki paranın müvekkili adına düzenlenmiş sahte vekaletname ile tanımadığı bir kişi tarafından ... Şubesi’nden çekildiğini, davalı bankanın gerekli dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle oluşan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek,163.030,00 TL'nin temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, vekaletnamenin düzenlenmesi aşamasında davacı adına düzenlenmiş sahte kimlik kullanıldığını, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, vekaletnameyi düzenleyen noterin kusurlu ve sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, vekaletnamenin düzenlenmesi aşamasında davacı adına düzenlenmiş sahte kimlik kullanıldığını, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, vekaletnameyi düzenleyen noterin kusurlu ve sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı banka şubesinde bulunan mevduat hesabından vekaletname ile 10.08.2010 tarihinde 8.030,00 TL, 16.08.2010 tarihinde ise, 155.000,00 TL'nin dava dışı vekil ... tarafından çekildiği, bir güven kuruluşu olan bankanın kendisine verilen mevduatı saklamak ve sahibine ödemekle yükümlü olup, bu işlemleri yaparken de gerekli dikkat ve özeni göstermek zorunda olduğu, davacının hesabının bulunduğu davalı banka şubesinden çeşitli tarihlerde para çekildiği ve bu işlemler yapılırken nüfus cüzdanı fotokopisinin ibraz edildiği, paranın çekildiği .... Şubesi'nden gelen başka şubedeki mevduat hesabından yapılacak ödemeye ait onay formu ile .... Şubesi'nden onay istendiği ve şubenin ''...vekil ...'a daha önce ödeme yapılmadığından imzasına rastlanılmadığı, mevzuata uygun kontroller yapılarak ödemenin yapılması'' yönünde cevap verildiği oysa, davacının ... Şubesi'nden daha önce yaptığı işlemler dolayısıyla dekontlarda imzasının ve ekinde nüfus cüzdanı fotokopisinin de bulunduğu, söz konusu dekontlar ile nüfus cüzdanı fotokopisinin bu onay formu ile .... Şubesi'ne fakslanması halinde yapılacak basit bir kontrolle durumun anlaşılacağı, bu nedenle davacının hesabından 163.030,00 TL çekilmesi sebebiyle uğradığı zarardan davalının sorumlu olduğu, hesabın vadesiz mevduat hesabı olması, hesaptaki paralara faiz uygulanmaması ve dava tarihinden önce davacının davalı bankaya bir müracaatının bulunmaması nazara alınarak hükmedilen tazminata, paraların çekildiği tarihten dava tarihine kadar yasal faiz, dava tarihinden itibaren avans faizi uygulanması gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile, 163.030,00 TL'nin 8.030,00 TL'sine 10.08.2010 tarihinden dava tarihine kadar, 155.000 TL'sine 16.08.2010 tarihinden dava tarihine kadar yasal faiz, dava tarihinden itibaren tamamına avans faizi uygulanmak suretiyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8.351,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/521, Karar No: 2019/2168, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/521 E.  ,  2019/2168 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1906, Karar No: 2009/9908, Tarih: 05.05.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/1906 E.  ,  2009/9908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu ...l İnş.Ltd.Şti.nin temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Borçlu asil S. Ş..'un 26.11.2008 tarihli dilekçesi ile karar verildikten sonra davadan feragat ettiği anlaşılmaktadır. Mahkemece feragat hakkında davanın her safhasında karar kesinleşinceye kadar karar verilmesi mümkün olduğundan S. Ş..'un davadan feragati ile ilgili bir karar verilmek üzere Samsun 3.İcra Hukuk Mahkemesi'nin 15.10.2008 tarih ve 2008/352-451 sayılı kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlu S. Ş.. vekilinin temyiz itirazlarının (2) no'lu bentte açıklanan nedenle kabulü ile hükmün S. Ş.. yönünden  İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3166, Karar No: 2023/4090, Tarih: 02.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/3166 E.  ,  2023/4090 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/4753 E., 2021/4045 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak sanık hakkında mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sarıveliler Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2018 tarihli ve 2018/4 Esas, 2018/36 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Katılan ... İdaresi vekilinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 16.09.2021 tarihli ve 2018/4753 Esas, 2021/4045 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı

Kanun'un 51 ... ve 53 üncü maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 8 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, bilirkişi raporlarının irdelenmediğine, itfaiye bilirkişi raporunun aleyhe yorumlandığına, suç tutanağının rüzgar yönünün tespitine ilişkin kesinlik taşımadığına, tutanağın olaydan sonraki gün tanzim edildiğine, kamu zararının bildirilmediğine, istinaf yargılaması için ayrı vekâlet ücretine hükmedilemeyeceğine ve sanığın usul ve kanuna aykırı olarak cezalandırıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.27.10.2016 tarihli suç tutanağına göre, 26.10.2016 tarihinde meydana gelen yangın üzerine yapılan incelemede sanık ...'ın evinin 2 metre yakınında yanmış ve sönmüş olan alanlardan yangının ormana ... genişlediği, kızılçam ağaçları ve fidanlarının zarar gördüğü tespit edilmiştir.

2.26.10.2016 tarihli yangın sicil fişinde rüzgar yönünün kuzeybatı, yangın çıkış nedeninin kaza olarak belirtildiği anlaşılmıştır.

3.Yangın hasar raporu, yangın bilgi formu ve yangın tutanağı dosyada mevcuttur.

1.27.10.2016 tarihli suç tutanağına göre, 26.10.2016 tarihinde meydana gelen yangın üzerine yapılan incelemede sanık ...'ın evinin 2 metre yakınında yanmış ve sönmüş olan alanlardan yangının ormana ... genişlediği, kızılçam ağaçları ve fidanlarının zarar gördüğü tespit edilmiştir.

2.26.10.2016 tarihli yangın sicil fişinde rüzgar yönünün kuzeybatı, yangın çıkış nedeninin kaza olarak belirtildiği anlaşılmıştır.

3.Yangın hasar raporu, yangın bilgi formu ve yangın tutanağı dosyada mevcuttur.

4.13.04.2017 tarihli inceleme tutanağında yangının hangi noktadan ne şekilde başladığı ve yangın çıkış sebebinin tespit edilemediği bildirilmiştir.

5.31.10.2017 tarihli, tutanak tanıklarının beyanlarına yer verilen tutanakta hakim rüzgar yönünün sanığın evinden ormana ... olduğu, yangının dar alandan başlayıp genişleyerek devam edeceği göz önünde bulundurulduğunda yangın yerine gidildiğinde evin 2 metre yanındaki alanın sönmüş ve dar vaziyette olduğunun görüldüğü belirtilmiştir.

6.Sanık savunmasında olay günü ağaç budadığını, arazisinin ... ve kıblesinde orman arazisi olduğunu, ağaç budarken orman tarafından ... gördüğünü, ormanda çıkan yangının kendi arazisine ... geldiğini beyan etmiştir.

7.Tanık ...'ın beyanları dosyada mevcuttur.

8.İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, sanığın aksi kanıtlanamayan savunması dışında atılı suçu işlediğine dair soyut iddiadan başka cezalandırılmasına yeterli, kesin ve somut bir delil bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1.Bölge Adliye Mahkemesince talimat yoluyla aldırılan 19.04.20121 tarihli orman bilirkişi raporunda yangının 526 ada 4 nolu tapulu taşınmazdan çıktığı ve rüzgarın etkisiyle yayılarak orman vasıflı ve tapulu taşınmazlara sirayet ettiği, yangının çıkış noktasından itibaren yayılış ve genişleme yönünün kuzeybatı ve güneybatı olduğu tespit edilmiştir. Fen bilirkişisi tarafından hazırlanan raporda yangın çıkış

noktasının orman parseline mesafesinin 27 metre olduğu belirtilmiş ve ekindeki krokide yangın başlangıç noktası gösterilmiştir. İtfaiye bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda ise yangının arazinin ... batısından çıkarak yayıldığı ve rüzgarın etkisiyle kuzeye ... ilerlediği tespit edilmiştir.

noktasının orman parseline mesafesinin 27 metre olduğu belirtilmiş ve ekindeki krokide yangın başlangıç noktası gösterilmiştir. İtfaiye bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda ise yangının arazinin ... batısından çıkarak yayıldığı ve rüzgarın etkisiyle kuzeye ... ilerlediği tespit edilmiştir.

2.Talimat mahkemesi aracılığı ile yaptırılan keşif sonucunda orman, fen ve itfaiye bilirkişileri tarafından düzenlenen raporlarda; keşif konusu yangının 526 ada 4 numaralı tapulu taşınmaz içerisinden çıkan yangının örtü yangını şeklinde devam ettiği, orman kadastro çalışmasının tamamlandığı, yangının orman parseline sirayet ederek tepe yangını şeklinde devam ettiği kanaatine varıldığı anlaşılmakla, tüm dosya kapsamına göre, sanığın olay yerinde ağaçlarını budamakta iken evinin iki metre yakınında ... yakılması eyleminden haberdar olmaması hususu hayatın olağan akışına aykırı görülerek, sanığın savunmalarına itibar edilmeyerek ve fiili yaktığı ateşin rüzgar etkisi ile yayılması neticesinde yangın meydana gelmesi olarak kabul edilerek sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Örtü yangını nedeniyle orman parseli ve tapulu alanların zarar görmesi şeklinde gerçekleşen olayda, davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında sanık ...'ın evinin 2 metre yakınında yanmış ve sönmüş olan alanlardan yangının ormana ... genişlediğinin belirtilmesi, orman bilirkişisinin raporunda yangının 526 ada 4 nolu tapulu taşınmazdan çıktığı ve rüzgarın etkisiyle yayılarak orman vasıflı ve tapulu taşınmazlara sirayet ettiğinin, yangının çıkış noktasından itibaren yayılış ve genişleme yönünün kuzeybatı ve güneybatı olduğunun tespit edilmesi, fen bilirkişisi tarafından hazırlanan raporda yangın çıkış noktasının orman parseline mesafesinin 27 metre olduğu belirtilerek rapor ekindeki krokide yangın başlangıç noktasının gösterilmesi, itfaiye bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda ise yangının arazinin ... batısından çıkarak yayıldığı ve rüzgarın etkisiyle kuzeye ... ilerlediğinin tespiti, sanığın tüm aşamalarda yangının orman arazisinden başlayarak kendi bahçesine ... ilerlediğini savunması ve yangın sicil fişi ile yangın bilgi formlarında yangının başlangıç noktasının koordinatlarına yer verilmesi karşısında, bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi, yangının ne sebeple ve nerede başladığının tespiti bakımından ek rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2.6831 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen gerçek zararın hesabında yanan sahada hasar gören ağaç ve ağaçcıklarla, bitki örtüsüne göre oluşan zarar, ağaç ve ağaçcıkların hayatiyetini kaybedip etmediği, geride kalan emvalin değerlendirilme miktarı, yok olan canlı varlıktan ve toprağın verim gücündeki azalma gibi hususların nazara alınması gerekip ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme masraflarının dikkate alınamayacağının anlaşılması karşısında; gerçek zarar miktarı sanığa usulünce bildirilip zararın ödenmesi hâlinde 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinde yer alan subjektif şartlar değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken, zararın giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi,

3.Taksirli suçlarda 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara

Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 16.09.2021 tarihli ve 2018/4753 Esas, 2021/4045 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/435, Karar No: 2023/2349, Tarih: 21.09.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/435 E.  ,  2023/2349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/757 E., 2022/998 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/41 E., 2020/292 K.

Taraflar arasında karşılıklı görülen alacak davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince; asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı-karşı davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı-karşı davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; davalı şirketin talebi üzerine İzmir İli Bornova İlçesi 201 nolu orman bölgesindeki 18.700 metrekarelik alanın madencilik faaliyetinde kullanılmak üzere imzalanan 18.10.2004 tarihli ve noter onaylı, 28.09.2004 başlangıç ve 06.11.2013 bitiş tarihli olmak üzere 9 yıl kullanımı için izin verildiğini, 20.10.2004 tarihinde sahanın davalının kullanımına teslim edildiğini, davalı adına verilen izin süresinin 06.11.2013 tarihinde bitecek olması sebebiyle Bakanlık makamının 02.09.2014 tarihli ve 1508 sayılı olur ile izin süresinin 31.12.2014 tarihine kadar uzatıldığını ve davalı şirketçe 17.09.2014 tarihli taahhüt senedinin imzalandığını, sahanın 14.10.2014 tarihinde yer teslim tutanağı ile teslim edildiğini, yine davalı adına izin süresinin 31.12.2014 tarihinde bitecek olması sebebiyle 31.12.2016 tarihine kadar uzatılması için davalı tarafından talepte bulunulduğunu, bu talep üzerine Bakanlık makamının 07.07.2015 tarihli ve 562 nolu oluru ile aynı sahaya izin verildiğini, davalı şirkete iznin uzatıldığına dair 18.04.2016 tarihli ve 836135 sayılı yazı ile tebligat yapılarak taahhüt senedinin gönderilmesi ve bedellerinin yatırılmasının istendiğini, tebligat tarihinden itibaren üç ay içerisinde teminat bedeli, arazinin bedellerinin tahsilatı ve onaylı taahhüt senedinin verilmemesinden dolayı ilgili yönetmelik hükümleri gereğince ilgili sahanın izninin 23.12.2016 tarihli ve 129 nolu olur ile iptal edilerek 14.11.2016 tarihli tutanakla sahanın geri alındığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 2015-2016 yılı arazi izin bedeli 300.617,101TL, 2015-2016 yılı gecikme bedeli 57.420,11 TL, KDV'si 64.446,70 TL olmak üzere toplam 422.483,91 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı, alacak talebine konu dönemde orman arazisinin kendileri tarafından kullanılamadığını, bu tarihlerde davacı idarenin talimatları nedeniyle herhangi bir faaliyette bulunamadıklarını, bu nedenle de alacak talebinin dayanaksız ve yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiş, karşı davada ise; fazladan yapmış olduğu ödemeler bulunduğunu ileri sürerek, 158.862,86 TL'nin dava tarihiden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini dilemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalının saha kullanım izninin davacı tarafından çeşitli tarihlerde verilen olurlar ile uzatıldığı, sahanın belirli bir süre davalı tarafından kullanılmamasından davacının sorumlu olmadığı gerekçesiyle, asıl davanın kabulü ile 422.483,91 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, asıl alacaklar toplamı olan 300.617,10 TL ana paraya dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, karşı davanın açmış olduğu karşı davanın reddine karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı- karşı davacı vekili; asıl davaya karşı savunmalarını tekrar etmiş, karşı dava yönünden ise; davalı tarafından yapılan fazla ödemenin tahsiline karar verilmesi gerekirken hatalı karar verildiğini belirterek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, asıl davanın reddi ile karşı davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı- karşı davacı vekili; asıl davaya karşı savunmalarını tekrar etmiş, karşı dava yönünden ise; davalı tarafından yapılan fazla ödemenin tahsiline karar verilmesi gerekirken hatalı karar verildiğini belirterek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, asıl davanın reddi ile karşı davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; "...Davacı-karşı davalı ... idaresi tarafından, İzmir ili Bornova ilçesi 201 nolu orman bölgesindeki 18700 metrekarelik ... madencilik faaliyetinde kullanılmak üzere imzalanan 18.10.2004 tarihli ve noter onaylı 28.09.2004 başlangıç 06.11.2013 bitiş tarihli olmak üzere 9 yıl kullanımı için davalı-karşı davacı şirkete izin verildiği ve sahanın 20.10.2004 tarihinde kullanım için davalı şirkete teslim edildiği, davalı-karşı davacı şirkete verilen izin süresinin 06.11.2013 tarihinde bitecek olması sebebiyle Bakanlık makamının 02.09.2014 tarih 1508 sayılı olurları ile izin süresinin 31.12.2014 tarihine kadar uzatıldığı ve davalı-karşı davacı şirketçe 17.09.2014 tarihli taahhüt senedinin imzalandığı ve sahanın 14.10.2014 tarihinde yer teslim tutanağı ile teslim alındığı, davalı-karşı davacı adına izinli sahanın izin süresinin 31.12.2014 tarihinde bitecek olması sebebiyle izin süresinin 31.12.2014 tarihinden 31.12.2016 tarihine kadar uzatılması için talepte bulunulduğu, ancak bu süreçte davacı idare tarafından 30.01.2015 tarihli yazı ile davalı-karşı davacıya 31.12.2014 tarihinde izin süresinin bittiği ve izin talebi doğrultusunda işlemler tamamlanıncaya kadar sahada herhangi bir faaliyette bulunmaması gerektiğinin bildirildiği, davacı-karşı davalı idarenin bu yazıdan sonra 09.07.2015 tarihli yazı ile de davalı-karşı davacı şirkete izin başvurusunun yapılan soruşturmanın sonuçlanmasına kadar durdurulduğunun bildirdiği anlaşılmıştır.

Ana dava yönünden yapılan istinaf değerlendirmesi; yukarıda anlatıldığı üzere davalı-karşı davacı şirketin izin süresinin 31.12.2014 tarihinde bitmesinden sonra, davalı-karşı davacı şirket, davacı idareden yeniden izin talep etmiş, ancak davacı idare davalıya yazdığı 30.01.2015 tarihli yazı ile izin işlemleri tamamlanıncaya kadar sahada herhangi bir faaliyette bulunmaması gerektiğini bildirmiş, 09.07.2015 tarihli yazı ile de davalı-karşı davacı şirkete izin başvurusunun yapılan soruşturmanın sonuçlanmasına kadar durdurulduğunu bildirmiştir.