muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7305, Karar No: 2010/6957, Tarih: 14.04.2010

İncelenen dosyada, Çay Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanıklar ... ve ... hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma eylemleri nedeniyle 5237 sayılı T.C.Y.'nın 289/1 maddesi uyarınca cezalandırılmaları için kamu davası açıldığı, Çay Sulh Ceza Mahkemesince verilen kararın gerekçe kısmında, her iki sanığın yükletilen suçları işlediği kabul edilip uygulanan yasa maddeleri her iki sanığı kapsayacak biçimde çoğul ifadeyle tartışılmasına karşın, hüküm fıkrasında sanık ... hakkında iki ayrı mahkumiyet hükmü kurulduğu görülmektedir. İddianame ve gerekçe içeriğine göre mahkumiyet hükümlerinden birisinin sanık ...'a ait olduğu açıktır. Mahkemece gerekli dikkat ve özenin gösterilmemesinden kaynaklanan bu durumun maddi yanılgı olduğunda kuşku yoktur. Maddi yanılgının ise Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararında da belirtildiği üzere herhangi bir zaman ve yöntemle sınırlı olmaksızın hatayı yapan merci tarafından düzeltilmesi olanaklıdır. Bu çözümün yasa koyucu tarafından da benimsendiği 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesine 6.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasayla eklenen son cümlesi hükmünden anlaşılmaktadır. Bu düzenlemeyle yasa koyucunun, yazıma ilişkin maddi hataların düzeltilmesi amacıyla olağanüstü yasa yollarının kullanılarak yetkili kurulların emek ve zamanının harcanmasını önlemek istediği sonucuna ulaşmak yerinde bir değerlendirme olacaktır."

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yukarıda belirtilen nedenlerle yerinde görülmediğinden, Adalet Bakanlığının, yasa yararına bozma isteğimin REDDİNE, 14.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2113, Karar No: 2020/4302, Tarih: 08.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/2113 E.  ,  2020/4302 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5197, Karar No: 2018/2441, Tarih: 29.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/5197 E.  ,  2018/2441 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA

T.C.

YARGITAY

4. Hukuk Dairesi

ESAS NO : 2016/5197

KARAR NO : 2018/2441

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Bakırköy 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2015

NUMARASI : 2011/309-2015/296

DAVACI : Hazine (T.C. Sağlık Bakanlığı ) vekili Avukat Fatih Yalçın

DAVALI : Hürriyet Turgut vekili Avukat Füsun Yağlı

Davacı Sağlık Bakanlığı vekili Avukat Fatih Yalçın tarafından, davalı Hürriyet Turgut aleyhine 21/06/2011 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 29/09/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekili, dava dışı Veysel Çakır ve Türkan Çakır'ın müşterek çocuğu olan Döne Çakır'ın idarelerine bağlı hastanelerde tedavi görmekte iken vefat etmesi üzerine tanı ve tedavinin yanlış yapıldığı ve bu nedenle küçüğün ölümüne sebebiyet verilmiş olduğu iddiası ile idare mahkemesinde Sağlık Bakanlığı ve Ege Üniversitesi aleyhine manevi tazminat talebiyle dava açıldığını, İzmir 2. İdare Mahkemesinin 17/09/2009 tarih ve 2005/1467 esas, 2009/1341 karar sayılı ilamı ile; küçüğün ilk olarak tedavi gördüğü İzmir SSK Tepecik Hastanesi Patoloji Laboratuvarı tarafından eksik işlem yapıldığı, bu nedenle davalılardan Sağlık Bakanlığının ağır hizmet kusurunun bulunduğu gerekçesiyle manevi tazminat ödemesine karar verildiğini, sözü edilen ilama dayalı olarak İzmir 22. İcra Müdürlüğünün 2010/5510 esas sayılı dosyası ile başlatılan takip sırasında ödeme yapılmak zorunda kalındığını, idare mahkemesinde yapılan yargılama sırasında, işlemlerinde eksiklik bulunduğu tespit edilen SSK Tepecik Hastanesi Baştabipliği tarafından yapılan araştırma sonucunda, idarenin ağır hizmet kusurunu gerektirir şekilde düzenlenmiş olduğu yönündeki değerlendirmesine konu dava dışı Döne Çakır hakkında düzenlenen raporun, davalı Doktor Hürriyet Turgut tarafından düzenlenip onaylandığının tespit edildiğini belirterek, dava dışı kişiye yapılan ödemenin davalı doktordan rücuen tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı, dava dışı hastanın rapor tarihinde SSK Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesine başvurduğu 19/03/1998 tarihine kadar nerede ve nasıl bir tedavi gördüğünün bilinmediğini, biyopsi materyallerinin acele olarak incelenip hastanın kısa sürede Ege Üniversitesine nakledilmiş olmasından dolayı olgu üzerinden tekrar klinik patolojik değerlendirme olanağının olmadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı, dava dışı hastanın rapor tarihinde SSK Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesine başvurduğu 19/03/1998 tarihine kadar nerede ve nasıl bir tedavi gördüğünün bilinmediğini, biyopsi materyallerinin acele olarak incelenip hastanın kısa sürede Ege Üniversitesine nakledilmiş olmasından dolayı olgu üzerinden tekrar klinik patolojik değerlendirme olanağının olmadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, 29/05/2015 tarihli Emekli Sayıştay Uzman Denetçisi bilirkişiden alınan, hasta ve yakınlarının SSK Tepecik Hastanesinde yaptırdıkları pataloji tahlilinin sonuçlarını alıp gerekli tedavi sürecini başlatmadıkları, "Diffüz Non-Hodgkın Lenfoma" hastalığı bulaşıcı hastalık olmayıp, sağlık kuruluşları tarafından ihbar ve takibinin gerekli bulunmadığı, buna bağlı olarak idare mahkemesinde yapılan davacı idarenin ağır hizmet kusurunun bulunduğuna dair tespitin gerçekle örtüşmediği yönündeki raporu hükme esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

./...

-2-

ESAS NO : 2016/5197

KARAR NO : 2018/2441

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalının olay tarihinde SSK İzmir Tepecik Hastanesinde görev yapan dava dışı hastayla ilgili düzenlenen raporu onaylayan patoloji uzmanı doktor olduğu, zararın oluşmasında davalı doktorun kusur durumunu belirleyen uzman bilirkişi raporu alınmadığı gibi, bu hususta mahkeme tarafından da bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece, tarafların kusur durumunun belirlenmesi için konusunda uzman bilirkişi heyetinden rapor alındıktan sonra dosya kapsamı ve rapor sonucuna göre, sonuca gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya uygun olmamış, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 29/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Başkan Üye Üye Üye Üye

S.Demircioğlu M.Çakmak F.F.Şahin M.Erol H.Akdere

Karşılaştırıldı. RG.

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2014/1040, Karar No: 2014/17224, Tarih: 10.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/1040 E.  ,  2014/17224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar; kayden ½’şer payla malik bulundukları 26 parsel sayılı taşınmaza, komşu 137 parsel sayılı taşınmazın maliki davalı tarafından yapılan elatmanın önlenmesi talebi ile açtıkları davayı kazandıklarını ve icra yolu ile davalının elattığı kısmın taraflarına teslim edildiğini, bu kez elatılan kısım üzerinde bulunan duvarın yıkımı ile, 5 yıllık ecrimisil bedeli 2.500,00-TL'nin davalıdan tahsiline, ayrıca yıkımı istenen duvar taşınmaz içerisinde bulunan dere yatağının değişmesine sebep olduğundan davalının müdahalesinin önlenerek dere yatağının eski hale getirilmesine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı; kal'i istenilen taş duvarın arazisi sınırları içinde kaldığını, her iki taşınmazın arasında bulunan dere yatağına bir müdahalesinin olmadığını, ecrimisil talep edilen ağaçların davacılara ait arazi içerisinde bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı tarafından davacının taşınmazına duvar yapılmak suretiyle müdahalede bulunulduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle elatmanın önlenmesi talebinin kabulüne, ecrimisil talebinin kısmen kabulüne, davacıların dere yatağının eski haline getirilmesi talebinin ise hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar ve davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/ 781 esas, 2007/ 72 karar sayılı ilam ile davacının 26 parsel sayılı taşınmazının 276,54 m2 lik kısmına davalının elatmasının önlenmesine ilişkin kararın kesinleşmesi sonucu, icra müdürlüğünce davacıya teslim edildiği, bu kısma ilişkin olarak usulünce açılmış yeni bir dava bulunmadığı gözetilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre davacının temyiz itirazının reddine,

Davalının ecrimisile ilişkin temyiz talebine gelince;

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu 427. maddesi hükmünde açıklanan yargı denetimine ilişkin kesinlik sınırı, 4146, 5219, 5236 sayılı yasalarla 01.01.2013 tarihinden itibaren 1.820,00.-TL’ye yükseltilmiştir.

Dava 2.500,00-TL ecrimisilin tahsili istemiyle açılmış, 730,00-TL'lik bölüm yönünden istek kabul edilmiş ve hüküm, anılan yasanın yürürlük gününden sonra oluşturulmuştur.

Temyiz eden davalı yönünden hüküm altına alınan miktar (730,00-TL), yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz kesinlik sınırı altında kaldığından davalının temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerekir.

Öte yandan niteliği itibariyle kesin olan kararların temyiz edilmeleri halinde temyiz istemi hakkında yerel mahkemece bir karar verileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İBK uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği kuşkusuzdur.

Temyiz eden davalı yönünden hüküm altına alınan miktar (730,00-TL), yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz kesinlik sınırı altında kaldığından davalının temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerekir.

Öte yandan niteliği itibariyle kesin olan kararların temyiz edilmeleri halinde temyiz istemi hakkında yerel mahkemece bir karar verileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İBK uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği kuşkusuzdur.

Davacı ve davalının temyiz itirazları yerinde değildir.Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 0.90.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına ve aşağıda yazılı 0.70.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4425, Karar No: 2010/10426, Tarih: 07.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4425 E.  ,  2010/10426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma yapı da düşülerek, ağaca ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/39182, Karar No: 2013/1635, Tarih: 16.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/39182 E.  ,  2013/1635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ile ihtarname gideri alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müvekkilinin 15.6.2007 tarihinde bar ve restoran görevlisi olarak çalışmaya başladığını, aylık net 1.050,11 TL ücret, 700-800,00 TL bahşiş aldığını, 130,00 TL yemek ücreti ödendiğini, tip puantajı en yüksek çalışanlardan biri olduğu için biriken bahşişlerden elde ettiği kazancın diğerlerinden daha yüksek olduğunu, servis hizmetinden yararlandığını, tazminata esas ücretin hesaplanmasında bahşişlerin de nazara alınması gerektiğini, şirketin ... Bakanlığı'na gönderdiği bildirim formunda şirketi temsilen kendi adının açıldığını ve imzasının benzetildiğini, bu sebeple sözleşmeyi İş K. m.24/II-c bendi uyarınca 22.6.2009 tarihinde feshettiğini, haftada 6 işgünü çalışılan işyerinde günde 10 saat mesai yaptığını, işin niteliği gereği işyerinin bütün bayram tatillerinde açık olduğunu, 28 günlük izin ücreti alacağının bulunduğunu iddia ederek; kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, genel tatil ücreti, fazla mesai, ihtarname gideri alacaklarının ödetilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; işyerinin bar kafe olduğunu, sözleşmenin devamsızlık nedeniyle haklı feshedildiğini, davacının servis elemanı olarak işe alındığını, bir dönem diğer çalışan ...la birlikte idari işleri de yerine getirdiklerini, şirket ortaklarının ... Adası'nda ikamet ettiklerini ve Türkçe bilmediklerini, en güvendikleri ve işletmenin tüm gelir-giderlerini emanet ettikleri kişinin davacı olduğunu, ithalat işlemlerini Bakanlık nezdinde davacının yürüttüğünü, yazışma ve bağlantıları sağladığını, yetkili makamlara verilen dilekçe ve formlarda davacının imzasının olduğunu, tüm bu işleri bilerek ve isteyerek yerine getirdiğini, davacının tazminata hak kazanabilme çabası içinde kötü niyetli davrandığını, bildirim kabul belgesinin de ekindeki formla birlikte işletmenin duvarında asılı durduğunu, davacının bu olayı bilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının işlemlerin bizzat içinde yer aldığını, belge ve formları hazırlayıp Ankara'ya gönderdiğini, davacı evlilik nedeniyle işten ayrılma talebini ilettiğinde davacıya; işine devam et, evlilikle birlikte yine aynı düşüncede isen tazminat alır gidersin cevabı verildiğini, davacının dönüşümlü servis elemanı olarak çalışması teklifini kabul etmeyerek işten ayrıldığını ve daha önceden ayarladığı yeni bir işyerinde çalışmaya başladığını, davacının kendisine duyulan güveni kötüye kullanarak nadiren işyerine gelen Yunan ortakların bankalardan para çekme, yazışma işleri için kasaya bıraktıkları boşa imzalı kâğıtları kendi menfaatine, el yazısıyla sonradan doldurduğunu, kâğıdın üstüne gerçek olmayan bedeller yazdığını, bahşiş miktarıyla ilgili iddiasının da gerçek dışı olduğunu, işletmede 10-12 kişinin çalıştığı düşünüldüğünde ayda 8.000,00 TL gibi muazzam bir bahşiş toplandığı gibi bir sonucun ortaya çıktığını, işletmenin böyle bir müşteri potansiyeli olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; toplanan kanıtlara göre, işçinin iş akdini işverenin bazı belgelerinde kendine ait olmayan imzaların kullanıldığını görmesi üzerine haklı olarak feshettiği ve ayrıca işçinin işe başlangıcının ...’ya geç bildirilmesinin işçinin haklı feshine gerekçe olacağı, bu nedenle davacı işçinin kıdem tazminatına hak kazandığı, keza davacıya yıllık izinlerini kullandırdığını veya karşılığı olan bedellerin ödendiği işveren tarafından yazılı olarak kanıtlanamadığından yıllık izin ücreti alacağına hak kazandığı, tanık beyanları nazara alındığında davacının ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığı, fazla mesaiye de kaldığı ve bu alacaklara da hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

D) Temyiz:

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dinlenilmesi talep ettikleri tanıklarının dinlenilmediğini, davalı ile davacı arasında geçen internet ortamında yapılan yazışmaların incelenmediğini, davacının feshe dayanak yaptığı imzanın davacıya ait olduğunu ve bu hususun davacı tarafından doğrulandığını, belgeler üzerinde imza incelemesi yaptırılmadığını, davacının davaya konu belgeyi Mart ayında gördüğü halde fesih için ihtarname çektiği zaman gördüğünü beyan ettiğini bu nedenle kararın hatalı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Davacı işçi tarafından feshe dayanak yapılan sahte olduğu iddia edilen iki adet belgedeki imzanın davacıya ait olup olmadığının bizzat davacıya gösterilip buna ilişkin beyanı alındıktan sonra gerekirse imza incelenmesi yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalıdır.

2- Davalı tarafça sunulan tanık listesindeki tüm tanıklar dinlenmemiştir. Verilmiş bir kesin önel olmadığı halde haklı feshi ispata yönelik olarak dinlenmesi istenen tanıklar dinlenip, diğer deliller ile birlikte değerlendirilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalıdır.

3- Davalı vekili tarafından 02.06.2010 tarihli dilekçe ekinde delil olarak dosyaya sunulan ve davalı ile davacı arasında geçtiği iddia olunun internet ortamındaki yazışmalara ilişkin olarak yeterince araştırma yapılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18014, Karar No: 2025/4390, Tarih: 17.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/18014 E.  ,  2025/4390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/846 E., 2022/220 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/91 E., 2021/219 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.