muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4971, Karar No: 2015/2533, Tarih: 13.05.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/4971 E.  ,  2015/2533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı... ile davalı ... Kaymakamlığı İl Özel İdaresi Köylere Hizmet Götürme Birliği Başkanlığı arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 18.02.2014 gün ve 2012/345-2014/61 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 6360 sayılı ondört ilde ... Belediyesi Ve Yirmiyedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik yapılmasına dair Kanun'un 1/5. maddesi uyarınca İl Özel İdareleri'nin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Aynı Kanun'un 3/2. maddesinin son cümlesinde, söz konusu İl Özel İdaresi'nin mahkemelerde süren davaları ile İl Özel İdaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatabın devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu; yine aynı Kanun'un geçici 1. maddesinde devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin yürütmek üzere vali tarafından devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı belirtilmiştir. Bu sebeple, ... Valiliği'nden görülmekte olan bu davanın devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu tarafından hangi kuruma devredildiği sorularak, gelecek yazı cevabında belirtilen kuruma gerekçeli kararın tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesinden, süresi içinde temyiz edilmesi halinde gerekli işlemlerin ikmâl edilmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12551, Karar No: 2022/14909, Tarih: 31.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/12551 E.  ,  2022/14909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi Sıfatıyla)

5395 sayılı Kanuna Göre Koruma Kararı istemine ilişkin olarak açılan davada Finike Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) ile Akşehir 2. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan Mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan Adlî Yargı İlk Derece Hukuk Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında verilen uygulama planının onaylanması istemine ilişkindir.

Finike Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla ) Mahkemesince, hakkında tedbir uygulanması istenen ...'ın "Konya Akşehir Umut Evleri Rehabilitasyon Evleri'ne" sevk edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Akşehir 2. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince, Finike Asliye Hukuk Mahkemesinin dosyasında çocuk hakkında bakım, sağlık ve danışmanlık tedbiri uygulanması kararı verildiği, koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının da hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun geçici 1. maddesinin dördüncü fıkrasındaki düzenleme ile Çocuk Koruma Kanunu’na göre verilen koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin 8. maddesi hükmü gözetildiğinde Çocuk Koruma Kanunu’nun 5. maddesi uyarınca hükmolunacak tedbir kararlarının Çocuk Mahkemesi veya Hakimince, Çocuk Mahkemesi olmayan yerlerde ise Aile Mahkemesi veya yoksa Asliye Hukuk Mahkemesince karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 8. maddesi gereğince korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki Çocuk Hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hakim veya mahkemece belirli sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 8. maddesi gereğince korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki Çocuk Hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hakim veya mahkemece belirli sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

Dosya kapsamından, Finike Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince 18.09.2021 tarihli ve 2021/456 Esas, 2021/540 Karar sayılı kararıyla korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanunu’nun 5/1-a bendi gereğince danışmanlık tedbiri, 5/1-c bendi gereğince bakım tedbiri, 5/1-d bendi gereğince sağlık tedbiri uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, uyuşmazlığın yetkili ve görevli Finike Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Finike Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 31.10.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13384, Karar No: 2014/23680, Tarih: 24.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/13384 E.  ,  2014/23680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın kusur belirlemesine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesi "1) Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. 2) İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır.“ hükümlerini düzenlemiştir. Buna göre, süresinde talep edilmediği takdirde bu hususlar ile ilgili olarak "karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi gerekir. Davacı kadın, dava dilekçesinde, cevaba cevap dilekçesinde ve 06.12.2012 tarihli ön inceleme duruşmasında tazminat isteğinde bulunmamış, tahkikat aşamasında 17.01.2013 tarihli dilekçesi ile 50.000 TL. maddi ve 50.000 TL. manevi tazminat talep etmiş, davalı koca ise bu taleplerle ilgili olarak açık bir muvafakat beyanında bulunmamıştır. Hal böyle olunca, davacının talep ettiği maddi ve manevi tazminat isteği ile ilgili olarak “karar verilmesine yer olmadığına" dair karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde bu isteklerin kabulüne dair karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, kadın yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminat yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.11.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/8989, Karar No: 2013/780, Tarih: 05.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/8989 E.  ,  2013/780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2007 yılında yapılan kadastro sırasında Karalar Köyü 165 ada 1 parsel sayılı 14017 m² yüzölçümündeki taşınmaz, asliye hukuk mahkemesinde tescil davasına konu olduğundan söz edilerek malik hanesi boş bırakılmış, tutunak ve ekleri kadastro mahkemesine devredilmiştir. Orman Yönetimi, taşınmazın orman olduğu iddiasıyla davaya katılmıştır. Mahekemce davacının davasının kabulüne, Orman Yönetiminin davasının reddine ve dava konusu parselin arsa niteliği ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve 3402 sayılı Kanunun 14. ve 17. madde hükümlerinin davacı yararına gerçekleştiği gerekçesiyle hüküm kurulmuşsa da, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Şöyle ki; dosyada bulunan orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın eski tarihli memleket haritasında kısmen yeşil renkli bölümde kaldığı bildirildiği halde, bu yeşil rengin sebebi ve memleket haritasının tarihi açıklanmadığı gibi, memleket haritası ile taşınmazı komşu parsellerle bir arada gösteren kadastro paftası çakıştırılmamıştır. Bu nedenle, rapor denetime elverişli değildir. Bundan ayrı; çekişmeli taşınmaza komşu olan 166 parsel ile varsa başka yakın komşulara ait kadastro tesbit tutanakları ve varsa dayanak belgeleri getirtilmemiş, taşınmazın güneyinden dere geçtiği halde jeolog bilirkişiden rapor alınmamıştır.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesi gereğince orman sayılmayan, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen ve il, ilçe ve kasabaların imar planları kapsamında kalmayan araziden masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilip tarıma elverişli hale getirilen (ev ve benzeri tesisler yapmak, dışarıdan toprak getirilerek tarıma elverişli hale getirmek imar ihya olarak kabul edilemez) ve imar ihyanın tamamlandığı tarihten davanın açıldığı güne kadar 20 yıl süreyle zilyet edildiği ileri sürülen taşınmazların, Kadastro Kanununun 14. maddesinde yazılı diğer koşulların yanında niteliğinin, imar ve ihya edildiğinin ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin, başlangıç ve süresinin, kullanılıp kullanılmadığının ve tasarruf sınırlarının ne olduğunun takdiri delil olan yerel bilirkişi ve tanık sözleri yanında, gerçeğin bir resmi olan en eski tarihli hava fotoğrafı ile gerçeğin modeli olan memleket haritaları ile dava tarihinden 15 - 20 yıl önce en az iki zamanda çekilen çiftli hava fotoğrafları ve bu fotoğrafların yorumlanması ile üretilen orijinal renkli memleket haritaları ve standart topografik fotogrametri yöntemi ile düzenlenen kadastro haritalarının, özellikle ön bindirmeli çekilen ve birbirini izleyen steroskopik çift hava fotoğraflarının steroskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelenip taşınmazın niteliğinin, konumunun ve kullanım durumunun anlatılan bilimsel yöntemle kesin olarak belirlenmesi gerekir.

O halde; mahkemece yeniden yapılacak keşifte, öncelikle dava konusu taşınmaz ve etrafını gösterir ve ilk defa o yerde grafik ya da fotogrametri yöntemiyle düzenlenen 1/5000 ölçekli arazi kadastro paftasının orijinal fotokopi örneği ile yöreye ait en eski ve dava tarihinden 15-20 yıl önce çekilmiş steroskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü belirlenmeli, orman sayılan yerlerden değil ise, öncesinin ne olduğu, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü, kimden kime geçtiği, satış yoluyla davacı şirkete geçtiğine göre zilyetliğin eklemeli olarak ekonomik amacına uygun sürdürülüp sürdürülmediği, maddi olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak sorulup saptanmalı, komşu parsel tutanakları ve varsa dayanağı kayıt ve belgeler getirtilerek çekişmeli taşınmaz yönünü ne olarak okuduğu belirlenmeli, jeolog bilirkişiden sınırdaki derenin çekişmeli taşınmazın kullanımına etkisi, taşkın sahasında olup olmadığı, derenin yatak değiştirip değiştirmediği konularında; ziraat uzmanından üzerindeki bitki örtüsünün niteliği, ağaçların yaşı, dağılımı, kapalılık oranı, dikme mi kendiliğinden yetişme mi olduğu konularında bilimsel verilere dayalı rapor alınmalı, taşınmazın malik hanesinin açık olduğu gözönünde bulundurularak, 3402 sayılı Kanunun 30/2. maddesi gereğince resen de toplanabilecek deliller çerçevesinde hangi bölümünün kim adına tescil edileceğine karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya uygun olmayan hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 05/02/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1844, Karar No: 2024/47, Tarih: 08.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/1844 E.  ,  2024/47 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2262 E., 2022/1903 K.

DAVA TARİHİ : 12.09.2022

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 17. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/405 E., 2022/358 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında; adli yardım talebinde bulunan davacının temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispata yarar herhangi bir bilgi ve belgeyi temyiz dilekçe ekinde dosyaya sunmamış olduğu, bu şekli ile davacının temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde Mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 4. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

08.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/696, Karar No: 2014/2756, Tarih: 04.03.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/696 E.  ,  2014/2756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı 04.10.2013 havale tarihli dilekçe ile "...Türkiye Cumhuriyeti Devletinin laik, demokratik ve hukuk devleti olduğu, seçme ve seçilme hakkı bulunduğu, hâkimi taraflı gördüğü...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim ...'in, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından hâkimin reddi isteminin reddine ve ret talebinde bulunan davacının HMK'nun 42/4. maddesi uyarınca disiplin para cezası ile cezalandırılmasına yer olmadığına ilişkin verilen karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve HMK'nun 38/2. maddesi hükmü gereğince reddi hâkim talebinin dayandığı sebepler ile delil veya emarelerin reddi hâkim dilekçesinde açıkça gösterilmesi ve varsa belgelerin eklenmesi gerektiği, ancak, davacının 04.10.2013 tarihli dilekçesi ve ekinde reddi hâkim talebine ilişkin sebep ve delil bildirmediğinin anlaşılmasına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacı ... 'a yükletilmesine 04/03/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4244, Karar No: 2008/2926, Tarih: 02.05.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/4244 E.  ,  2008/2926 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, maddi ve manevi tazminat istemleriyle açılmış, mahkemece maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dosya içerisinde bulunan Küçükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2004/413 D.İş sayılı dosyasındaki bilirkişi raporundan ve bu dosyada alınan bilirkişi raporu ve ek raporundan davalı diş hekiminin davacıya ait dişleri kullanmaya uygun bir şekilde yapmadığı, bu dişlerin yeniden yapılmasının gerekli olduğu sonucuna varılmaktadır. Dosyadaki İstanbul Diş Hekimleri Odasının davalı diş hekimine verdiği 30.11.2004 günlü kınama cezası da davalı diş hekiminin davacıya ait dişleri kullanıma uygun yapmadığı sonucunu doğrulamaktadır. Davacı vekili de dava dilekçesinde bu iddialarda bulunmuştur. Dava dilekçesinin incelenmesinden de davacı tarafça akdin feshedilmediği, sonuç olarak yeniden yapım bedeli olarak tazminat isteminde bulunulduğu anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde rapor veren diş hekimi bilirkişi dava tarihi itibariyle dişlerin yeniden yapım bedelinin 3.824,00 YTL olduğunu bildirmiştir. Davacı davaya konu teşkil eden dişleri yeniden yaptıracağından dava tarihi itibariyle belirlenen yeniden yapım bedeli olan 3.824,00 YTL.nin tahsiline karar verilmesi gerekirken, davacı tarafın fazla ödediği bedel olarak daha az miktarın tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır.

./..

s.2

15.H.D.

2007/4244

2008/2926

3-Davacı manevi tazminat isteminde de bulunmuştur. Tespit dosyasındaki ve bu dosyadaki raporlar ile İstanbul Diş Hekimleri Odası’nın 30.11.2004 günlü kararında, davacının davalı diş hekimi tarafından yapılan dişler nedeniyle acı çektiği, dişlerinde kanamalar olduğu, yapılan dişlerin estetik açıdan yetersiz olduğu, sağlık açısından bunların tümünün değiştirilmesi gerektiği bildirilmiştir. Açıklanan bulgular normal diş yapımının sonuçlarını aşar niteliktedir. Davacının dişleri zorunlu olarak ağzında tuttuğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı yönünden manevi tazminat isteme şartlarının da oluştuğu anlaşıldığından davacının çektiği acı ve sıkıntılar da dikkate alınarak tarafların ekonomik ve sosyal durumlarına uygun bir miktarda manevi tazminatın karar altına alınması gerekirken, manevi tazminat isteminin tümden reddi de hatalı olmuştur.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) ve (3.) bentler uyarınca kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 101,70 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 02.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...