muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8702, Karar No: 2010/7567, Tarih: 29.11.2010

d)Sanıklar İ.. U.. ve B.. S.. hakkında sahte nüfus cüzdanı kullanmak suçundan kurulan hükümde takdiri indirim nedeniyle uygulama yapılırken madde numarası gösterilmeyerek CMK.nun 232/6.maddesine aykırı davranılması,

e)Beyanı hükme esas alınan gizli tanıkların CMK.nun 58.maddesi gözetilerek duruşmada dinlenmeleri gerektiğinin gözetilmemesi,

f)Sanıklar İ.. U.., D.. C.. ve E.. D..’ın mağdur A. K. yönelik yaralama suçuyla ilgili olarak; Kararın gerekçesinde sanıkların kasten yaralama suçuna feri fail olarak katıldıkları kabul edildiği halde, hüküm fıkrasında sanıklar hakkında hüküm kurulurken 765 Sayılı TCK.nun 64/2.maddesi delaletiyle 456/1, 59. maddeleri uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık N.. Y.. müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesindeki temyiz itirazları ile sanık M.. D.., A.. T.., M.. S.., T.. T.., S.. B.., Ö.. İ.., Ç.. Ö.., A. B., H. A. sanıklar T. T.

A.. K.., B.. E.., D.. C.., H.. A.., M.. T.., A.. K.., B.. K.., M.. Ö.., Ü.. D.., E.. D.., T.. Y.., İ.. U.., N.. Ö.., H.. Y.., H.. İ.., E.. O.., Behçet Sarı, A.. S.., M.. S.., İ.. G.., K.. G.., M.. S.., N.. T.., M.. İ.., E.. D.. ve E.. S.. müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle ve irtibat nedeniyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçeyle (BOZULMASINA), sanıklar B.. E.. ve N.. Y..’a verilen cezanın miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süreler dikkate alınarak sanık N.. Y.. müdafi ile sanık B.. E..’nin tahliye talebinin reddine, 29.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

29/11/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık N.. Y.. müdafii Avukat .... yokluğunda 02/12/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/4630, Karar No: 2013/20641, Tarih: 15.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4630 E.  ,  2013/20641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/12/2012 tarih ve 2012/94-2012/1354 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ...Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Balçova Ata caddesi Geçit otobüs durağı taşıt yolu üzerinde davalı ... yönetimindeki ... plakalı, durakta durmuş bulunan belediye otobüsüne binmek için aracın ön kapı kısmına yanaştığını, otobüse binmek üzereyken otobüsün hareket etmesi sonucu otobüsün müvekkilinin sağ ayağı üzerinden geçtiğini, çevredekilerin uyarıları sonucu davalının otobüsü müvekkilinin ayağının üzerinden çektiğini, davalının dikkatsizliği nedeniyle müvekkilinin ayağında meydana gelen yaralanma nedeniyle baş ayak parmağı ile serçe parmağı arasındaki parmak aralarına dikiş atıldığını, ayağına iki ay boyunca her gün pansuman yapıldığını, müvekkilinin iki ay boyunca ayağının üzerine basamadığından evinden dışarı çıkamadığını ve normal hayatta yapması gereken hiçbir aktiviteyi yapamadığını, olayla ilgili olarak açılan ceza davasında davalı sürücünün % 100 kusurlu bulunduğunu ileri sürerek, 5.000 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında verdiği ıslah dilekçesi ile talep ettiği tutara dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasını istemiştir.

Davalı ...Genel Müdürlüğü vekili, kazada Belediye otobüs şoförünün herhangi bir kusuru bulunmayıp, tüm kusurun davacıda olduğunu, Belediye otobüs şoförünün tüm dikkat ve özeni göstermesine, fren tedbirine başvurmasına rağmen çarpmayı önleyemediğini, davacıya manevi tazminat ödenmesini gerektirecek bir durum olmadığı gibi, talep edilen tazminat tutarının kusur durumu, olayın oluş biçimi, tarafların mali ve sosyal durumları ile bağdaşmayacak ölçüde fahiş olduğunu bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, meydana gelen kazaya ilişkin olarak İzmir 5.Sulh Ceza Mahkemesinde müvekkili aleyhine dava açıldığını ve karara çıktığını, verilen kararı temyiz ettiklerini, talep edilen tazminat bedelinin fahiş olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, meydana gelen kazaya ilişkin olarak İzmir 5.Sulh Ceza Mahkemesinde müvekkili aleyhine dava açıldığını ve karara çıktığını, verilen kararı temyiz ettiklerini, talep edilen tazminat bedelinin fahiş olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, manevi tazminatın, bozulan manevi dengenin yerine gelmesi için kanunun öngördüğü bir telafi şekli olup, bir yönüyle de insanlarda kırgınlık ve kızgınlığı ve hatta intikam duygusunu tatmin etmek aracı olduğu, bir ceza olmadığı gibi mamelek hukukuna ilişkin bir zararın giderilmesinin de amaçlanmadığı, yapılan ceza yargılaması kapsamında otobüs sürücüsünün tam kusurlu olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 4.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ...Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...Genel Müdürlüğü vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ...Genel Müdürlüğü vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 215,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...Genel Müdürlüğü'nden alınmasına, 15/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15664, Karar No: 2012/15857, Tarih: 31.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/15664 E.  ,  2012/15857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... aleyhine 14/12/2010 gününde verilen dilekçe ile basın yolu ile kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/07/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu haber, Taraf gazetesinin 14/12/2009 tarihli nüshasında "Kürt Ergenekon ve Derin Öcalan" başlığı ile yayımlanmış, haberde; PKK terör örgütünün arkasındaki derin yapıdan bahsedilerek, devamında "Öcalan'ın bu taktiğinde, Ergenekon arkadaşları, ... ve ...'ün ötesinde, başka hangi derin yol arkadaşlarının da katkısı vardır?" şeklinde soru sorulmuştur.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu yazı bütünü ile incelendiğinde; terörü destekleyen kişilerle Ergenekonu oluşturan derin güçlerin bir ortaklık içinde oldukları, Öcalan'ın "derin yapı" tarafından kullanıldığı, onun da herzamanki gibi kendi menfaatini düşünerek onlarca gencin ölümüne aldırmadığı yönünde bu konudaki düşünce ve görüşlerin açıklandığı, yazının başlık ve içeriği ile doğrudan davacıyı hedef almadığı, kamuoyunda Ergenekon ismi ile bilinen davada tutuklu bulunan davacının terörün tırmanmasından fayda uman Öcalan'ın arkadaşı olduğu belirtilerek isminin geçtiği, başka hangi derin yol arkadaşlarının da katkısı vardır? şeklinde soru yöneltildiği, yazının tümü itibarı ile güncel konulara yönelik bir köşe yazısı olması dolayısı ile yazarın görüş ve yorumları ile birlikte fikir açıklaması niteliğinde olduğu ve davacının kişilik haklarına saldırı içermediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılarak istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9154, Karar No: 2025/4721, Tarih: 12.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/9154 E.  ,  2025/4721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/249 E., 2020/363 K.

SUÇLAR : Cumhurbaşkanına hakaret, hakaret

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret ve hakaret suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suça konu eylemlerin ifade özgürlüğü ve eleştiri sınırları içerisinde kaldığına, eksik inceleme sonucu karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.Cumhurbaşkanına Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık savunması, Facebook paylaşımları, araştırma tutanağı ve tüm dosya kapsamından; sanığın atılı suçtan mahkumiyetlerine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Sanığa yükletilen Cumhurbaşkanına hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmakla, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilere izin verilen sınırların, özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın eyleminin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, eylemin bütünlüğü gözetildiğinde kaba söz, ağır eleştiri ve ifade özgürlüğü niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın eyleminin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, eylemin bütünlüğü gözetildiğinde kaba söz, ağır eleştiri ve ifade özgürlüğü niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A.Cumhurbaşkanına Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B.Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,12.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15612, Karar No: 2012/8368, Tarih: 02.05.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/15612 E.  ,  2012/8368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının davalı iş yerinde 20.06.2007 tarihinden çalışmaya başladığını ve mağaza müdür yardımcısı olarak görev yaptığını, davalı iş yerinde müdür yardımcısı olarak çalıştığı sırada davalı iş veren tarafından müvekkilinin satış personeli olarak görevlendirildiğini bu nedenle haklarının ödenmesi ve düzeltilmesi için davalı iş verene ihtar çekildiğini, çekilen ihtara verilen nedeniyle iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine karar verilmesi, buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren vekili iş sözleşmesinin işyerinde personel eksikliği nedeniyle davacının mecburen üç ay kadar personel müdür yardımcısı olarak çalıştırıldığını, daha sonra tekrar haklarında ve çalışma şartlarında her hangi bir değişiklik olmaksızın satış personeli olarak çalıştırılmaya devam edildiğini, davacının süresi içinde her hangi bir itirazının olmadığını, davacının daha sonra ihtarname ile kıdem ve ihbar tazminatı talebinde bulunduğunu ancak bunun sözleşmenin feshi anlamına geldiğini ve kendisi tarafından iş akdinin sonlandırıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacının davalı işverene gönderdiği 02/06/2010 tarihli ihtarnamenin

çalışma koşullarının düzeltilmesine yönelik olduğu ve ihtardan sonra davacının davalı iş yerinde çalışmaya devam ettiğinden davalı tarafça yapılan ihtarın iş akdinin feshi niteliğinde olmadığı, iş sözleşmesinin davalı işverence haksız feshedildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.Karar davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18.maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.