muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11844, Karar No: 2015/14962, Tarih: 27.04.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/11844 E.  ,  2015/14962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Dosyada mevcut olay yeri tespit tutanağında, Suriye’den ülkemize sırtlarındaki çuvallarla kaçak eşya taşıyarak sınırdan giriş yapan dört şahsın Türkiye istikametinde bir mercedes otomobile kaçak sigara çuvallarını yükledikleri sırada görevlilerin müdahalesi üzerine bir çuvalı otomobile alarak kaçtıkları, geride 3 çuval bıraktıkları, kaçan şahıslardan birisinin görevliler tarafından çelme takılarak düşürülmesi sonucunda yakalandığı, bu şahsın ise sanık olduğunun belirtildiği, tutanak mümzi tanıklardan ...’nın 15.09.2011 tarihinde alınan beyanında; Suriye tarafından gelen şahısları zeytinliklerin içinde beklediklerini, uyarı ateşi üzerine şahısların her birinin ayrı taraflara kaçtıklarını, görevli askerlerden birinin sanığı yakaladığını, yakalanan sanığın çok net olarak sigara taşıdığını hatırlamadığını ancak askerin çuval taşıyan şahsın peşinden koşarak gittiğini, şahıslar da dağılınca birini yakaladıklarını ifade ettiği, yine aynı tanık...'nın 16.02.2012 tarihli beyanında ise termal kamera ile sigara getirdiğini tespit ettikleri şahısların vadiden aşağıya indiklerini gördüğünü, şahıslara müdahale ettiklerini, Suriye’den gelen şahısları karşılamak için mercedes marka aracın da beklediğini, havaya ateş açmaları üzerine Suriye’den gelen şahısların kaçtıklarını, mercedesin yakınında bekleyen sanığın Gümrük kapısına doğru kaçtığını, peşinden askerin gittiğini, sanığın yüzünü görmediğini ifade ettiği, sanığın ise aşamalarda alınan savunmalarında Suriye’ye gitmek üzere gümrük kapısı önüne geldiğinde pasaportunu unutması nedeniyle kardeşi Hasan’ı köye gönderdiğini, o sırada kapıda sırasını bekleyen tırların arasında gezdiğini, gümrük sahasına yakın bir yerde hareketlilik olduğunda o tarafa yöneldiğini, o esnada zannınca bir aracın sigara getirmesi nedeniyle askerlerin araca doğru ateş ettiğini, bunun üzerine kendisinin korkup kaçmaya başladığını, kendisinin çelme takılarak düşürülmediğini, burnuna yumruk atıldığını, olayla ilgisi olmadığını ifade etmesi karşısında, sanığı yakalayan görevli belirlenerek, yakalanan sanığın kaçak eşya çuvalı taşıyıp taşımadığı, sanığın kaçması nedeniyle takip üzerine mi yakalandığı hususlarında tutanak mümzi diğer tanıkların da ayrıntılı şekilde beyanları alınarak ve tanık .. .'nın kimliği belirlenemeyen diğer şahısların ne şekilde kaçtıklarına dair beyanları arasındaki çelişki giderilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Kabul ve uygulamaya göre de;

2- Kaçağa konu eşyanın, gümrük kapısından veya sınırdan yurda sokulmak istenirken ya da hemen sonrasına veya bu eylemlerin kesintiye uğramadan devamı sırasında yakalanması halinde, eyleminin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun kapsamında kalacağı; Suriye’den ülkemize sırtlarındaki çuvallarla kaçak eşya taşıyarak sınırdan giriş yapan bir grubun görevlilerin müdahalesi üzerine kaçtıkları, sanığın ise kimlikleri tespit edilemeyen diğer şahısların eylemine iştirak etmesi ve sigara çuvalları ile birlikte yakalanması nedeniyle hakkında dava açıldığı gözetildiğinde sanığın eyleminin 5607 sayılı Yasanın 3/1 maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde 4733 sayılı Yasaya muhalefetten hüküm tesisi,

3- Açılan davaya katılma hakkı olmayan...'nın katılan olarak kabulü ile lehine vekalet ücretine hükmolunması,

4- Suçtan doğrudan zarar gören ve katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi,

5- Dava konusu eşyanın müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken söz konusu eşyanın 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca imha suretiyle tasfiyesine hükmedilmesi,

6- Sanık hakkında uzun süreli ve erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası verildiği halde 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin ve katılan gümrük idaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.04.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22709, Karar No: 2015/26108, Tarih: 01.10.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/22709 E.  ,  2015/26108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2013

NUMARASI : 2012/146-2013/1255

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili davacının, davalı işyerinde müşteri hizmetleri yetkilisi olarak 04.05.2009-27.01.2012 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesini sağlık sorunları sebebiyle haklı olarak feshettiğini, tazminat ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizleri ile birlikte davalıdan tahsilini istemişti,

Davalı vekili, zamanaşımı def'i ve ödeme itirazında bulunarak, iş sözleşmesinin devamsızlık sebebiyle haklı olarak feshedildiğini belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davacının, davalıya ait işyerinde 04.05.2009-27.01.2012 tarihleri arasında (16 günlük ücretsiz izin dönemi indirilerek) iki yıl altı ay yedi gün süreyle, brüt 1.134,00 TL ücretle, tam zamanlı olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin sağlık sorunları ve meslek hastalığı sebebiyle davacı tarafından haklı sebeple feshedildiği, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, yıllık izin ücreti alacağı olduğu gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı işçinin sağlık sebepleri ile iş sözleşmesini feshinin haklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın normatif dayanağı 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/1- a. maddesidir. Sözü edilen hüküme göre iş sözleşmesinin konusu olan işin yapılması işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olması durumunda işçinin iş sözleşmesini haklı olarak feshetme imkanı doğmaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı işçinin sağlık sebepleri ile iş sözleşmesini feshinin haklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın normatif dayanağı 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/1- a. maddesidir. Sözü edilen hüküme göre iş sözleşmesinin konusu olan işin yapılması işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olması durumunda işçinin iş sözleşmesini haklı olarak feshetme imkanı doğmaktadır.

Somut olayda mahkemece, çağrı merkezinde kulaklık ile çalışan davacının, dosya kapsamındaki sağlık raporları ve iş göremezlik belgelerine göre kulağından iki kez ameliyat geçirdiği, duyma sorunları yaşadığı sebepleriyle, iş sözleşmesini 4857 sayılı Kanun'un 24/1-a. maddesince haklı sebeple feshettiği kabul edilmiş ise de davacının rahatsızlığının 4857 sayılı Kanun'un 24/1-a. maddesi kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği konusunda sağlık ve işgüvenliği uzmanı olan bilirkişi heyetinden rapor alınmamıştır. Davacının meslek hastalığı sebebiyle işverene karşı açtığı maddi tazminat davası derdest olduğu gibi meslek hastalığına tutulup tutulmadığı da kesinleşmemiştir. Bu durumda, dosyada bulunan belgeler ve hastane kayıtları ile meslek hastalığından doğan maddi tazminat dava dosyasındaki belgeler dikkate alınarak, davacının, mevcut haliyle, yaptığı işini devam ettirip ettiremeyeceği, yapmaya devam etmesi halinde yaşayışı ve hayatı için tehlike oluşup oluşmayacağı konusunda 4857 sayılı Kanun'un 24/1-a. maddesi yönünden inceleme yapılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4861, Karar No: 2023/1310, Tarih: 18.04.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/4861 E.  ,  2023/1310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Banaz Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2015/220 Esas, 2016/ 273 Karar sayılı kararı ile sanığın taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 29.09.2020 arihli ve 2016/232841 sayılı hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz istemi;

Sanığın kusuru bulunduğuna, eksik incelemeyle karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1. Olay günü saat 21:30 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile meskun mahal dışında, çelik bariyerle bölünmüş, iki şeritli, aydınlatması bulunmayan yolda, gece vakti seyir halindeyken beyanına göre sağından aniden yola giren yaya ...'ya çarptığı, kaza nedeniyle yayanın öldüğü olayda, mahkemece kazanın meydana gelmesinde sanığın kusursuz olduğu kabul ve tespit edilerek uygulama yapılmıştır.

2. Katılanlar sanıktan şikayetçi olduklarını beyan etmişlerdir.

3. Sanık savunmasında ''Ben olayla ilgili önceden detaylı ifade verdim o ifadem doğrudur,.istikametinden ... istikametine doğru seyir halinde iken Büyükoturak köyü olduğunu öğrendiğim yerde aniden yolda bir şahıs gördüm, fren yaptım, ancak buna rağmen şahsa çarptım, hemen köylüleri haberdar ettim, ambulans ve jandarma geldi, trafik polisi de geldi, benim hızım 75-80 km civarındaydı, olayda benim kusurum yoktur, beraatimi talep ederim ancak mahkeme aksi kanaatte ise CMK'nın 231/5 md. nin uygulanmasını talep ederim, benim kusurum yoktur, bu nedenle zarar karşılama hususunda imkanımda yoktur, müşteki şikayetten vazgeçerse kabul ederim'' demiştir.

4. Kaza tespit tutanağında, keşfe binaen tanzim olunan bilirkişi raporunda, Adli Tıp Kurumu raporunda kazanın meydana gelmesinde sanığın kusursuz olduğu kanaati bildirilmiştir.

4. Kaza tespit tutanağında, keşfe binaen tanzim olunan bilirkişi raporunda, Adli Tıp Kurumu raporunda kazanın meydana gelmesinde sanığın kusursuz olduğu kanaati bildirilmiştir.

5. Tanık ... beyanında "Olaydan sonra etrafa baktığımızda aracın 8 - 10 metre arkasında yerde asfaltta müteveffaya ait ayakkabıları, yine yerde müteveffaya ait şapka, telefon ve el fenerini bulduk, müteveffayı köylüm olması sebebiyle tanırdım... Ben olay sırasında evimde oturuyordum. Büyük bir ses geldi. Ben bir aracın yolun kenarındaki demirlere çarptığını zannettim. Fren sesi falan duymadım. Hemen balkona çıktım. Evimin önünde bir araçtan duman çıktığını gördüm. Şoförü de can kurtaran yok mu diye bağırarak sağa sola koşturuyordu, panik içindeydi. Ben radyatör falan yandıysa diye su getireyim diye bağırdım. Beni duymadı. Ben aşağıya indim. Bu sırada aracın önünde birinin yattığını aracın sağ tarafının içe doğru göçük halde olduğunu, ön camın sağ tarafının kırık olduğunu, taş değmiş gibi dağılmış olduğunu gördüm. Zaten ... sağ şeritteydi ve çizgiye çok yakındı. Ancak çizgiyi geçmemişti. Aracın lambaları kısa fardı. Olaydan sonra sanığa olay nasıl oldu diye sordum, o da ben de nasıl olduğunu anlamadım. Ben ...'den geliyorum, zaten ...'a varınca dinlenecektim." demiştir.

6. Olay yeri inceleme raporu,olay yeri basit krokisi, kaza sonrası olay mahallinde çekilen fotoğrafların bulunduğu CD içeriğinin dosyada olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin oluş ve kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

1. Katılanlar vekilinin temyiz istemi;

A. Sanığın kusurlu olduğu yönünden;

Kaza tespit tutanağı, keşfe binaen tanzim olunan bilirkişi raporunun, Adli Tıp Kurumu raporunun oluş ve dosya kapsamının birbiri ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği anlaşılarak hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Eksik inceleme ile karar verildiği yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyadaki bilgi ve belgelerin karar vermeye yeterli olduğu anlaşılarak hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde; kusursuz olduğu kabul edilen sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken (b) bendi uyarınca beraatine karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Sanık hakkında kurulan hükümde; kusursuz olduğu kabul edilen sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken (b) bendi uyarınca beraatine karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle; Banaz Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2015/220 Esas, 2016/273 Karar sayılı kararı kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 1. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine ''yüklenen suç bakımından taksire dayalı kusuru bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince sanığın beraatine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9522, Karar No: 2019/4798, Tarih: 10.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/9522 E.  ,  2019/4798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ile davalılar ...... Dr. ..., ..., ... taraflarınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı ...., kurum müfettişi tarafından yürütülen soruşturma neticesinde düzenlenen rapora göre davalı doktorlar tarafından sahte olarak düzenlenen reçetelerin diğer davalı eczane sahibi tarafından kuruma fatura edilmesi nedeniyle kurum zararı oluştuğunu ileri sürerek. 22.9999,79 TL kurum zararının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 19.515,95 TL’nin 26.08.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı, davalı ..., ...,.... ..., ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, kuruma fatura edilen sahte reçeteler nedeniyle oluşan kurum zararının müştereken ve müteselsilen tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, ... tarafından düzenlenen soruşturma raporuna göre ...tarafından 2008 ve 2009 yıllarında kuruma fatura edilen bazı reçetelerde yazılı ilaçların hasta yakınları tarafından alınmadığını, imza ve adresin hasta yakınları tarafından bilinmediğinden bahisle 56 adet reçetenin kuruma fatura edildiğinden bahisle dava açıldığı, davalı doktorların muayene etmedikleri hastalar için reçete düzenlemediklerini iddia ettikleri, eczane sahibinin ise reçetelerin arkasında yazılı olan bilgilerin hasta yakınları tarafından yazıldığını, verilmeyen ilaca dair reçetenin kuruma fatura edilmediğini, hasta veya yakınlarının alınan ifadesinde ise ilaçları almadıklarını, eczaneye gitmediklerini beyan ettiklerinin anlaşıldığı ,.... birliği arasında yapılan protokol gereği reçetede yazılı ilaçların eczane tarafından hasta veya yakınlarına verilmesinin zorunlu olup, verilmeyen ilaçları kuruma verilmesi durumunda kurumun yersiz ödemeyi geri isteme hakkının olacağı, bilirkişi raporuna göre kurum zararının 19.515,95 TL olacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davalılardan ... ve ...’ın ..... Mahkemesi 2010/400 Esas sayılı dosyası yargılandıkları, davalılar ....ve ... hakkında ...n 2008/690 ve 2011/10692 soruştuma nolu soruşturma dosyalarının bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, anılan dosyalar ve bilirkişi raporunda, temyiz eden davalı ... tarafından sahte olarak düzenlendiği iddia edilen reçete bedelinin henüz dava açılmadan önce ödendiğinin tespiti gözetilmeden ayrıca davalılar hakkında müteselsil sorumluluk şartları oluşup oluşmadığı tartışılmadan eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde davalı .... 333,30 TL harcın davalı ...'a, 334,00 TL harcın davalılar .... ile ...'a, 27,70 TL harcın davalı ...'a iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2011/491, Karar No: 2011/12379, Tarih: 11.10.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/491 E.  ,  2011/12379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-... 2- ... vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av.... aralarındaki menfi tespit davası hakkında Nazilli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.07.2009 gün ve 85-132 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dava konusu çekin ön yüzünün fotokopisi çekilerek dosyaya konduğu arka yüzündeki ciro işlemlerinin görülmediği anlaşıldığından heyetçe sağlıklı inceleme yapılabilmesi için arka sayfanın da tasdikli örneğinin dosya içine konulması ve ayrıca heyetçe incelenmesine gerek görülen Nazilli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 2009/111 esas sayılı dosyasının tasdikli bir örneğinin eklenmesinden sonra yeniden gönderilmek üzere mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12577, Karar No: 2007/201, Tarih: 22.01.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/12577 E.  ,  2007/201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       : Uşak Aile Mahkemesi

TARİHİ        : 05.04.2006
Yargıtay — Esas No: 2015/7247, Karar No: 2015/12133, Tarih: 05.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/7247 E.  ,  2015/12133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/179369

Rüşvet vermek suçundan Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/05/2009 tarihli ve 2006/190 Esas, 2009/143 sayılı Kararı ile 3 yıl 4 ay hapis cezasına hükümlü S.. D..'ın bu cezasının infazı sırasında şartla tahliye tarihine 1 yıldan az süre kalmış olması sebebiyle kalan sürenin denetimli serbestlik tedbiri uygulanması suretiyle infaz edilmesine dair talebinin reddine ilişkin Bakırköy İnfaz Hakimliğinin 18/03/2015 tarihli ve 2015/290 Esas, 2015/292 sayılı Kararına yönelik itirazın reddine dair Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/04/2015 tarihli ve 2015/567 Değişik İş sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre, Bakırköy İnfaz Hakimliğinin 18/03/2015 tarihli kararında ve mercii Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/04/2015 tarihli itirazın reddine ilişkin kararda; hükümlünün 12/12/2014 tarihinde Bakırköy Metris 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda 3 yıl 4 aylık hapis cezasının infazına başlanıldığı, koşullu salıverilme tarihinin 11/04/2016 olduğu, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A maddesinden yararlanabilmek için öncelikle hükümlünün açık ceza infaz kurumunda bulunması ya da açık ceza infaz kurumuna ayrılma hakkını kazanmış olması gerektiği, hükümlünün açık infaz kurumuna ayrılabilmesi için Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma Yönetmeliği uyarınca toplam cezasının 1/5'lik kısmını kapalı ceza evinde infaz etmesi gerektiği, bu süre kapalı ceza evinde infaz edildikten sonra hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinde bulunması ve açık ceza infaz kurumu nezdindeki İnfaz Hakimliğinden talepte bulunmak suretiyle 5275 sayılı Yasanın 105/A maddesinden yararlanabileceğinden bahisle, hükümlünün 5275 sayılı Kanunun 105/A maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak sureti ile infazına ilişkin talebin reddine karar verilmiş ise de;

1-6291 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri İl Koruma Kurulları Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 1. maddesi ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanuna eklenen 105/A maddesi uyarınca, hükümlülerden;

a) Açık ceza infaz kurumunda cezasının son altı ayını kesintisiz olarak geçiren,

b) Çocuk eğitimevinde toplam cezasının beşte birini tamamlayan,

Koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hükümlü hakkında hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, infaz hâkimi tarafından karar verilebileceğinin düzenlendiği,

6411 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5275 sayılı Kanuna eklenen geçici 4. madde uyarınca;