muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8258, Karar No: 2022/14689, Tarih: 15.11.2022

Davacı vekili, davalı tarafca dosyayaya sunulu 16/10/2018 tarihli Acil Anamnez ve Fizik Muayene Formu yazılı evrakın, tahrif edilerek, önemli kısımları kesilerek yeniden düzenlediğini, başlığının, giriş çıkış tarihlerinin, ön tanının yer aldığı ilk 5 satırının kopyalandığını, aradaki 1,5 sayfalık Klinik Takip Bilgilerinin, test sonuçlarının, tahlil sonuçlarının yer aldığı bölümlerinin kesilmiş/silinmiş/çıkarılmış olduğunu, tarihin ve doktorun isminin yazıldığı bölümü kopyalayıp"Anamnez ve Fizik Muayene Formu" başlığı altında ayrı bir belge oluşturarak bilirkişiye sunulduğunu, doktorun isminin yazdığı en son satır da araya sıkıştırılarak yeni bir belge oluşturulduğunu ve bu belgenin de "sigortalının geçmişte kalp krizi geçirmiş olduğunun" kanıtı olarak bilirkişiye gönderildiğini, tahrifat ile yeni delil oluşturulduğunu, ek raporun tahrif edilmiş bu belgeye dayanılarak hazırlandığını ve Hakem Heyetince de tahrif edilmiş nitelikte bir belgeye dayalı olarak hatalı değerlendirme ile davanın reddine karar verildiğini, HMK'nın ilgili hükümleri ile TCK'nun 207 ve 281. maddelerinin ihlal edildiğini, belgenin aslının ilgili hastaneden istenmesi halinde gerçeğin ortaya çıkacağını, esasen hastanın ilk bulgulara göre kalp krizi geçirdiği endişesi ve ön tanısı ile koroner yoğun bakıma alındığını, yapılan ilk testlerde böyle bir riskin olmadığının ortaya çıktığını, ertesi günü de kalp ya da koronerle ilgili hiçbir rahatsızlık saptanmadığı için önerilerde bulunularak taburcu edildiğini belirterek rapora itiraz etmiş, İtiraz Hakem Heyetince itiraz reddedilmiştir. Davacı vekili temyizinde de itirazlarını yinelemiştir.

Tüm dosya kapsamına göre; davacılar vekili tarafından, davalı tarafca dosyaya sunulan 16/10/2018 tarihli "Acil Anamnez ve Fizik Muayene Formu" yazılı tedavi belgesinin sahteliği iddia edildiğine göre, öncelikle davacıların bu iddiasının çözüme kavuşturulması gerekliliği karşısında, Hakem yargılaması için öngörülen sürede uyuşmazlığın çözülemeyeceği anlaşıldığından, dosyadan el çekme kararı verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebebine göre davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile ... kararının BOZULMASINA (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 3.815,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 15/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26084, Karar No: 2019/11718, Tarih: 28.11.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/26084 E.  ,  2019/11718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı kurumun 17.04.2014 tarihli yazısı ile, 2012 eczane protokolünün 5.3.2, 5.3.5 ve 5.3.6 maddeleri gereği toplam 41 reçete bedeli 5.090,49 TL’nin 5 katı olan 26.020,45 TL cezai şart ve her bir madde için ayrı ayrı 1 kez uyarı cezası ile reçete bedeli 5.090,49 TL’nin tahsilinin talep edildiğini, söz konusu cezai şartın faiziyle birlikte 6 taksitte tahsil edildiğini, davalı kurum tarafından protokolün 5.3.2, 5.3.5, 5.3.6 maddelerinin hatalı uygulandığını, bir kısım hastaların ilacı almadığına dair beyanı olmadığını ileri sürerek; davalı tarafından haksız yapılan uygulamanın iptali ile tahsil edilen 34.432,92 TL cezai şartın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bent haricinde kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bent haricinde kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı eldeki dava ile, davalı kurum tarafından 2012 eczane protokolünün 5.3.2, 5.3.5 ve 5.3.6 maddeleri gereğince uygulanan cezai işlemin iptali ile cezai işlem ve reçete bedeli için tahsil edilen 34.432,92 TL'nin faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini istemiş, davalı ise cezai işlem konusu reçete sahibi hastaların reçeteyi kendilerinin yazdırmadığını, reçetedeki ilaçları almadıklarını ve reçete arkasında yer alan imzanın kendilerine ait olmadığını bildirdiğinden uygulanan cezai işlemin yerinde olduğunu savunmuştur. Mahkemece dosya kapsamında alınan bilirkişi heyet raporu esas alınarak ‘...hastaların Sosyal Güvenlik Kurumuna vermiş olduğu ifadelerinde 3 hasta haricinde tamamının dava konusu reçetelerden haberdar olmadıklarını, reçeteyi yazan doktoru tanımadıklarını, reçete içeriği ilaçları almadıklarını ve reçete arkasındaki imzaların kendilerine ait olmadığını belirtmişlerdir. 3 hasta ise alıp almadıkları konusunu hatırlayamadıklarını ifade etmektedir. 2012 yılı SGK Eczane protokolünün 5.3.2 maddesinde de belirtildiği üzere "Ancak hastanın ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz" ibaresi yer almaktadır. Yukarıda da belirtildiği üzere hatırlayamadığını ifade eden 3 hasta açıkça ilaçları aldıklarını ifade etmedikleri sürece almış kabul edilemeyeceği, diğer kalan hastaların da adlarına yazılan reçetelerden haberdar olmadıkları, reçete içeriği ilaçları almadıkları, reçete arkası imzaların kendilerine ait olmadığına dair Sosyal Güvenlik Kurumuna vermiş oldukları ifadelerin haricinde herhangi bir yazılı beyanlarına rastlanmamıştır. İmza, ilacın teslim edildiğine ve teslim şartının gerçekleştiğini gösterir. Bir başka deyişle eczacı ilaçları teslim ettiğini ispatlamakla mükelleftir...’ gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Dosya kapsamından; mahkemenin gerekçesinde de kabul edildiği gibi reçete sahibi ..., ... ve ... isimli hastaların reçetede yazılı olan ilaçları alıp almadıklarını hatırlamadıkları ve ilaçları almadıkları yönünde açıkça bir beyanları olmadığı anlaşıldığından bahsedilen bu üç hasta yönünden davanın kabulü ile toplam 2.478,93 TL tutarındaki reçete için protokolün 4.3.6 ve 5.3.2. maddeleri gereği uygulanan cezai işlemin iptaline karar verilmesi gerekirken, aleyhe yorum yapılarak davanın tümden reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 29,20 TL harcın davacıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15971, Karar No: 2016/7496, Tarih: 13.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/15971 E.  ,  2016/7496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı ...'ın soyadının...olmasına rağmen karar başlığında ... yazılmasının yerinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğunun anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı cevap dilekçesinde yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminat istememiştir. Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise, ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK m. 141/1). Davalı, ön inceleme duruşmasından sonra 13.02.2015 tarihli dilekçe ile yoksulluk nafakası ve maddi-manevi tazminat talebinde bulunmuş, davacı tarafın bu talebe açık bir muvafakati olmamıştır. Bu talep savunmanın genişletilmesi niteliğindedir. Davalı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. O halde, davalının yoksulluk nafakası (TMK m. 175), maddi ve manevi tazminat talepleri (TMK m. 174/1-2) hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilecek yerde, kesin hüküm oluşturacak şekilde reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.04.2016(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/4500, Karar No: 2011/2475, Tarih: 25.04.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/4500 E.  ,  2011/2475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki elatmanın önlenmesi davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Şanlıurfa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 17.06.2010 gün ve 623/662 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, dava dışı kişiler adına tapuda kayıtlı bulunan 101 ada 1 parselin 34 dönümlük kısmının vekil edeni tarafından zilyet ve tasarruf edildiğini, toplam 100 dönüm olduğunu, vekil edeniyle davalılar arasında rızai taksim sonucu herkesin kendilerine düşen yeri kullandıklarını, 34 dönümlük kısım üzerinde vekil edeni tarafından tarım yapıldığını, ekilen buğdayların davalı ... ile oğlu Halil tarafından gizlice biçilip götürdüklerini, ayrıca diğer davalıların buraya mısır ekerek tecavüzde bulunduklarını açıklayarak 34 dönümlük yere yapılan müdahalenin önlenmesine, davalıların ektiği mısırın tohum bedeli ile ekim masrafının asgari bedelinin tespiti ile davalılardan alınarak davacıya ödenmesine ve davalılarca ekilen mısırın davacıya mal edinilmesine karar verilmesini istemiş, 12.05.2010 tarihinde ıslah dilekçesiyle de toplam 5328,26 TL ecrimisil gelirinin davalılardan alınarak vekil edenine ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılara dava dilekçesi tebliğ edilmesine karşın yargılama oturumlarına katılmamışlardır.

Mahkemece, “davalı ...’a karşı açılan müdahalenin önlenmesi davasının kabulüne, taşınmazın 34 dönümlük kısmındaki haksız işgaline son verilerek buradan men’ine, boş olarak davacı tarafa teslimine, diğer davalılara karşı açılan müdahalenin önlenmesi davasının reddine, 5328,26 TL zararın davalı ...’dan alınarak davacıya verilmesine” karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ... temyiz dilekçesinde; dava dilekçesinin kendisine tebliğ edilmediğini ve yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğunu, 1 yıllık yargılama süresinin yokluğunda yapıldığını, ecrimisile hükmedilmesinin ve davanın kabulüne karar verilmesinin haksız olduğunu belirterek hükmün esastan bozulmasına karar verilmesini istemiştir. Temyiz üzerine yapılan incelemede; davalı ... adına dava dilekçesinin tebliğine ilişkin tebligat işleminin 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesince yapıldığı, tebligat mazbatasının köy muhtarı ...’e bırakıldığı, 2 nolu ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı açıklanmış, ancak komşusuna haber verilmediği saptanmıştır. 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21.maddesi uyarınca; “… Adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir” açıklamasına yer verilmiştir. Aynı Kanuna bağlı

Tüzüğün 28. maddesinde de; muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmazsa, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhmetel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu veya meclisi üyeleri, zabıta amir veya memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp, altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir," denilmiştir. Anılan açıklamalar karşısında yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu açıktır. Öte yandan, HUMK.nun 73. maddesinde; “Kanunun gösterdiği istisnalar haricinde hakim her iki tarafı istima veyahut iddia ve müdafalarını beyan etmeleri için kanuni şekillere tevfikan davet etmedikçe hükmünü veremez” denilmektedir. Bu durum karşısında yöntemine uygun bir biçimde davet edilmeyen davalı ... hakkında hüküm kurulmuş bulunması Anayasanın 36. maddesi uyarınca savunma hakkının kısıtlanması anlamına gelmektedir. T.C Anayasasının 36. maddesinde; “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma hakkına sahiptir” denildiğine göre, taraf teşkilinin yöntemine ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine uygun olarak sağlanması bakımından gözönünde tutulmalıdır. Bu bakımdan öncelikle yöntemine uygun bir biçimde dava dilekçesiyle bozma ilamının ve hükmün birlikte davalı ...’a tebliği gerekmektedir.

Bundan ayrı, davacının hangi şekilde davalılarla birlikte tapuda Feryal Yetkin, Süheyla Melik ve Feyza Karavelioğlu adlarına paylı mülkiyet şeklinde kayıtlı bulunan 110 ada 1 sayılı parseli tasarruf ettikleri, ortada bir takasın bulunup bulunmadığı, neye dayanarak taşınmazı aralarında bölüştürmek suretiyle kullandıkları hususlarında HUMK.nun 75, 213 ve 230. maddeleri gereğince davacı isticvap olunarak anılan hususların sorulması ve dava dilekçesinin kapsamına dayanılarak kendisinden gerekli açıklamalarda bulunulmasının istenmesi, davalı ...’a tanık ve delillerini bildirmesi için kendilerine süre ve imkan tanınması, taraf tanıklarının ve yerel bilirkişilerin uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeniyle HUMK.nun 258, 259 ve 265.maddeleri gereğince keşifte dinlenmelerinin sağlanması, zilyetliğin sürdürülüş biçimi ve tasarruf konusunda bilgilerine başvurulması, toplanacak bilgiler çerçevesinde davanın TMK.nun 981 ve devamı maddelerinde yer alan zilyetliğin korunması davası mı yoksa aynı kanunun 683. maddesi uyarınca açılan ayni hakka ilişkin devamı olduğu konusunda gerekli nitelendirmenin yapılması, ondan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmadan, eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalı ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 25.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/116, Karar No: 2015/8181, Tarih: 11.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/116 E.  ,  2015/8181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2012

NUMARASI : 2008/147-2012/144

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/05/2012 gün ve 2008/147-2012/144 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire’nin 18/09/2014 gün ve 2013/10940-2014/14049 sayılı kararı aleyhinde davacı karşı davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin şair ve yazar Y. K. B.'nın mirasçıları olduğunu, adı geçen şairin ölümü ile eserler üzerindeki mali ve manevi hakların mirasçılara geçtiğini, davalı ile Y. K. mirasçıları arasında 1958 yılında akdedilen neşir mukavelesi ile davalıya Y. K.'in eserlerini basma hakkının tanındığını, müvekkillerinin 20/06/2006 ve 07/09/2006 tarihli ihtarnameler ile neşir mukavelesinin feshedildiğinin davalı tarafa bildirdiğini ancak davalı cemiyetin söz konusu eserleri basıp satmaya devam ettiğini, davalı cemiyet yetkililerinin 2006 yılındaki fesih beyanından önce müvekkillerinden telif ücreti kaçırmak amacıyla başka kitaplar için alınan bandrolleri Y. K. kitaplarına yapıştırdıklarını, fesihten sonra kitapların basımına devam eden davalının son ödemeyi 2006 yılında yaptığını ve bundan sonra her hangi bir ödeme yapmadığını, davalılardan A.. Y..'in cemiyet başkanı, K.. Y..'in ise yetkili müdür olduğunu ve her ikisinin de diğer davalı ile birlikte müştereken sorumlu bulunduğunu, F. C. nin eserler üzerinde hak devir yetkisi bulunmadığı halde Yapı Kredi Yayıncılık ile anlaşarak 2003 yılından beri bu yayın aracılığı ile kitapların baskısını yaptırdığını, davalıların Y. K.e ait "K. G. K.", "E. Ş. R.İle", "R.ve H. R. T. S.", "A. İ., "E. D.", "S.H.", "S. ve E.", "Ç., G., S. ve E. H.", "Tarih Musahabereleri", "M.-M.", "B. Ş.", adlı

kitapları basıp dağıtmalarından dolayı müvekkillerinin zarar gördüğünü, her bir kitabın en az 5000 adet basıldığını, FSEK 68/1 md göre 3 kat hesabı ile şimdilik 9.600 TL maddi tazminatın mirasçıların miras paylarına göre haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faiz ile davalılardan tahsiline, devam eden tecavüzün ref'ine, muhtemel tecavüzün men'ine, davalının Y. K.B.ya ait eserleri çoğaltmasının, yaymasının, satmasının önlenmesine, verilecek kararın gazetede ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiş, davacılar vekili 02/01/2012 havale tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 67.082,25 TL olarak yeniden belirlemiş ve bu tutarın davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı-karşı davacılar vekili, davanın reddini istemiş, karşı davada ise söz konusu kitapların tek eser sahibinin müvekkili olduğunun ve 1958,1959,1964 tarihli sözleşmelerin halen yürürlükte bulunduğunun tespitini, 1.000 TL maddi tazminatın davacılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın davalı Cemiyet yönünden kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine, karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı karşı davalılar vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 16.09.2014 tarihli kararı ile düzeltilerek onanmıştır.

Davacı karşı davalılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı karşı davalılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı karşı davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 11/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12377, Karar No: 2025/2565, Tarih: 03.03.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/12377 E.  ,  2025/2565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesiyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 20.09.2024 tarihli ve 2024/1982 Esas, 2024/1175 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2433, Karar No: 2019/2434, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2433 E.  ,  2019/2434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2492, Karar No: 2012/2728, Tarih: 16.04.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/2492 E.  ,  2012/2728 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava hasılat kirası sözleşmesine dayalı menfi tespit istemine ilişkindir.

Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesince ilgisi nedeniyle dosyanın Yüksek 6.Hukuk Dairesine gönderildiği halde anılan Daire yerine Dairemize sevk edildiği anlaşılmaktadır.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, verilen hükmün temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay Yüksek (6). Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA, 16.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.