muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7197, Karar No: 2023/3848, Tarih: 12.09.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda; Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere eşine şiddet uygulayan, sürekli olarak hakaret eden, "seni artık bu evde istemiyorum, evimi yaktın, kızları al git, oğlumu bana bırak" şeklinde söylemlerde bulunarak çocukları arasında ayrım yapan, davacıyı evden kovan erkeğin tam kusurlu olduğu, kadına yüklenebilecek her hangi bir kusurun varlığı ispatlanamadığı, Mahkemenin kusur tespitinin doğru olduğu gibi tarafların boşanmalarına karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu, boşanmakla en azından eşinin desteğini yitiren kadın lehine maddî tazminat ve boşanmaya sebep olan olaylar nedeniyle kişilik hakları saldırıya uğradığından manevî tazminat koşullarının oluştuğu, miktarlarının da kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmadığından hakkaniyet ilkelerine uygun olduğu, tarafların ekonomik ve sosyal durumlarına göre davacı kadın lehine 4721 sayılı Kanun'un 169 uncu maddesi gereğince tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken tedbir nafakası talebinin reddine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile davalı erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı kadının tedbir nafakasına yönelik istinaf isteminin kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılmasına, kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir nafakasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek tarafından Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü kararının hatalı olduğunu belirtilerek, istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplerle hükmün tamamı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, boşanma davasının kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davacı kadın yararına maddî ve manevî tazminat ile tedbir nafakası verilmesi koşullarının oluşup oluşmadığı ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ve 371 inci maddesi. 4721 sayılı Kanunu'nun 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci maddesi, 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

2-AC-ÖH-SE-AB-AK
Yargıtay — Esas No: 2013/29652, Karar No: 2016/2649, Tarih: 06.04.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/29652 E.  ,  2016/2649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

O yer Cumhuriyet Savcısının, sanıklar ......hakkında, mağdur ......yönelik 17.02.2011 tarihli yağmaya kalkışma suçundan kurulan beraat hükmünü aleyhe temyiz ettiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

17.02.2011 günü gündüz saat 12.00 sıralarında mağdur ......, okulun arka tarafındaki parkta beklemekte iken yanına sanıklar ...... ve yaşı nedeniyle evrakı ayrılan ...... geldiği, sanık ......mağdurdan para istedikleri, mağdurun vermeyeceğini söylemesi üzerine, sanıklar ...... telefonunu aldıkları, bunun üzerine sanık ......, mağdura hitaben,“Adamlara para vermedin, bunun üzerine adamlar benim telefonumu aldılar” diyerek telefonunun karşılığında 100.-TL para istediği, mağdurun yine olumsuz yanıt vermesi üzerine, sanık ...... mağduru dövdüğü, sanıklar hakkında iftirada bulunması için aralarında herhangi bir neden ve husumet tespit edilemeyen mağdurun kolluktaki ve Cumhuriyet Başsavcılığındaki beyanları, adli muayene raporu ile sanıklar ...... yağmaya kalkışma suçunu işlediği anlaşıldığı halde, mağdurun sonradan değiştirdiği ifadesine dayanmak suretiyle kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek beraatlerine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 06/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34751, Karar No: 2014/10312, Tarih: 06.05.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/34751 E.  ,  2014/10312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/353499

MAHKEMESİ : Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/08/2013

NUMARASI : 2013/262 (E) ve 2013/242 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, katılan D...A..'nin yakın bir tarihte arsa satışı yapıp parasının bir kısmını kumarda harcadığı, geriye kalan yaklaşık 30.000-35.000 TL paranın ise eşi olan diğer katılan Döndü tarafından alınıp belinde sarılı kuşak içinde saklandığı yönünde duyumlar alan sanıklar Adem ve İsmail'in bu paraya almayı kararlaştırarak yaptıkları plan dahilinde arkadaşları olan sanık Basri'yi de ikna edip, olay günü sanık İsmail'in elektrikli şok cihazı, sanık Basri'nin bıçak ve sanık Adem'in ise otomobil temin ettikleri, gece saat 23:00 sularında sanık Adem'in kullandığı araçla katılanların ikamet ettiği evin yakınına geldikleri, sanıklar İsmail ve Basri'nin araçtan inerek ellerine eldiven geçirip, tanınmamak için yüzlerini de atkı ve eşarp ile örttükten sonra evin ziline bastıkları, sanık Basri'nin kapıyı açan katılan D..A..'yi boğazından tutup itekleyerek yere düşürdüğü, sanık İsmail'in yere düşen katılan D..A..'ye elektro şok cihazı ile sürekli elektrik verip “ya parayı vereceksin ya da canını alacağız” diyerek tehditte bulunduğu, bu arada sanık Basri'ninde evin içinde yakalayıp ağzını eliyle kapattıktan sonra boğazına bıçak dayadığı katılan Döndü'ye “ya para ya canın” dediği, sanıkların olayın başından beri evde bulunan parayı ele geçirmeyi amaçladıkları ve bu doğrultuda eylemlerine devamla, katılan Döndü'nün korkup belinde sarılı olan içinde yaklaşık 1.500-2.000 TL değerinde altın bileziği ile 300-400 TL civarında parası bulunan kuşağı çıkarıp sanık Basri'ye vermesi üzerine, sanıkların katılanları bırakıp evden ayrılarak kendilerini dışarda bekleyen sanık Adem'in kullandığı araca binip kaçtıkları ve nakit para ile bileziği satıp elde ettikleri parayı paylaştıkları olayda;

1-) Sanıkların suç işleme kasıt ve iradelerinin aynı malvarlığına yönelik paraya özgülendiği, eylemlerinin tek bir yağma suçunu oluşturduğu düşünülmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,

2-) Diğer sanıklarla birlikte önceden verdikleri karar uyarınca yağma suçuna doğrudan iştirak eden sanık A.. İ.. hakkında 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi yerine aynı Yasanın 39/2-c maddesiyle uygulama yapılması,

1-) Sanıkların suç işleme kasıt ve iradelerinin aynı malvarlığına yönelik paraya özgülendiği, eylemlerinin tek bir yağma suçunu oluşturduğu düşünülmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,

2-) Diğer sanıklarla birlikte önceden verdikleri karar uyarınca yağma suçuna doğrudan iştirak eden sanık A.. İ.. hakkında 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi yerine aynı Yasanın 39/2-c maddesiyle uygulama yapılması,

3-) Sanıklar A.. İ.. ve İ.. İ.. hakkında, 5237 sayılı TCK’nun 58/2-b maddesi uyarınca infaz tarihinden itibaren üç yıllık sürenin geçmesi nedeniyle mükerrirlik uygulaması yapılamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar A.. İ.. ve İ.. İ.. savunmanı ile sanık B.. B.. ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4855, Karar No: 2022/2181, Tarih: 22.03.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/4855 E.  ,  2022/2181 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27/03/2015 gününde verilen dilekçe ile muhdesatın tespiti istenmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09/10/2019 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 22/03/2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Mahkemece uyulan Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda hüküm kurulmuş olmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 3.815,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2006/10534, Karar No: 2007/3687, Tarih: 12.04.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/10534 E.  ,  2007/3687 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında imzalanan sözleşme uyarınca müvekkili şirkete bağlı Bor ... fabrikasınca üretilen elektriğin davalı kuruma satıldığını buna ilişkin olarak düzenlenen faturanın davalı tarafından ödenmediğini belirterek bu bedelin gecikme zammı ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 3096 sayılı kanun ve ilgili yönetmelikler çerçevesinde otoprodüktör grubu şirketler ile Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı arasında imzalanmış olan sözleşmelere istinaden müvekkili ile otoprodüktör grubu şirketler arasında imzalanan satım sözleşmelerinin 4628 sayılı yasa ve ilgili mevzuata göre yürütülmesinin mümkün olmadığı düşünüldüğünden anlaşmaların halen gecerli olup olmayacağının belirlenmesi hususunda Bakanlık ve Enerji Piyasası Düzenleme kurumundan gerekli girişimlerde bulunulmasının istendiği ve otoprodüktör grubu şirketlere sözleşmelerin tadil edilmesi hususunda bildirimde bulunulduğu ve faturanın’da bu nedenle ödenemediğini, bu hususun müvekkilinin kusurundan kaynaklanmadığını öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda taraflar arasında enerji satımına ilişkin 3.12.1996 tarihli anlaşma imzalandığı ve sözleşme uyarınca davacının davalıya enerji sattığı ve buna ilişkin olarak düzenlenen fatura bedelinin davalı tarafından dava açıkdıktan sonra 18.6.2004 tarihinde ödendiği, sözleşmenin 18.maddesi uyarınca geç ödeme halinde gecikme zammından davalının sorumlu olacağı gerekçesi ile ödenen asıl borç yönünden davanın konusuz kalması nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına, 3.309.85.YTL işlemiş faizin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 12.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19687, Karar No: 2013/22527, Tarih: 16.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/19687 E.  ,  2013/22527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin ... ücret alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... İl Müdürlüğünde 25.12.2001 tarihinden itibaren kapsam dışı personel statüsünde çalışmaya başlayan ve idari uzman olarak görev yapan davacının, 14.10.2002 tarihinde idare işler Müdürlüğü pozisyonunun boş olması nedeniyle bu pozisyona vekaleten atandığını ve bu görevini 05.01.2009 tarihine kadar vekaleten yürüttüğünü, bu süre zarfında davacıya müdür maaşı ödenmesi gerekirken uzman maaşı ödendiğini, talep etmesine rağmen ödenmediğini, olumsuz yanıt verildiğini, davacının 7-8 yıl süresince bu görevi yürüttüğünü, davalı şirketin asaleten atama yapmamasının tek nedeninin düşük ücretle nitelikli eleman çalıştırmak olduğunu, bu durumun davalı kurum ve müvekkili arasında imzalanan 2.Tip iş Sözleşmesinin Ücret ve ödeme şekli başlıklı 7. Maddesine aykırılık oluşturduğunu belirterek ... ücretin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili kurum emrinde insan kaynakları ve idari işler müdür pozisyonunun münhal olması nedeniyle davacının müdür atanıncaya kadar kullanılmak vekaleten atandığını, kurum emrinde uzman pozisyonunda görev yapmakta iken insan kaynakları ve idare işler müdür pozisyonunun münhal olması nedeniyle asaleten atanmadığı bir görevin maaş farkının ödenmesinin mümkün olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının ... İl ... Müdürlüğü insan kaynakları ve idari işler müdürlüğüne geçici olarak 1. Dereceden imza yetkisi verilmek suretiyle atandığı, davacının atamasının asaleten olmadığı, 406 sayılı kanuna 4502 sayılı kanunun 13. Maddesi ile eklenen ek 22. Maddesine dayanılarak hazırlanmış olan .... AŞ kapsam dışı personel yönetmeliğinin görevlendirme başlıklı 22. Maddesinde şirkette çalışan personelin kanuni izin, geçici görev, disiplin cezası uygulaması sebepleri ile görevinden geçici olarak ayrılmaları halinde veya açık olup da sürekli bir personel atanamayan pozisyonlara atamaya yetkili makamın onayı ile vekil personel görevlendirilebileceği ve vekil personelin asil görevin yetki ve sorumluluklarına aynen sahip olacağı, bir görevin personel eliyle vekaleten yürütülmesi halinde aylıksız vekaletin asıl

olduğu, bulundukları yerler başka bir yerdeki göreve vekalet verilmesi suretiyle görevlendirilenlere asıl görevin karşılığı dışında sadece belirlenen esaslar dahilinde harcırah edileceğine ilişkin hüküm bulunduğu, davacının görev yeri değişikliği olmadığı, yapılan geçici görevlendirme nedeniyle müdüre verilen maaşın verilmemesinin ... mevzuatına uygun olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık davalı işyerinde idari uzman olarak çalışan, ancak boş olan idari işler müdürlüğü pozisyonuna vekaleten atanan davacıya müdürlük kadrosu için öngörülen ücretin ödenip ödenmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece iç yönetmelik hükmüne dayanılarak davacının geçici görevlendirildiği ve aylıksız vekaletin asıl olduğu ve davacının vekaleten görevlendirildiği ve harcırah ödendiği kabul edilmiştir. Yaklaşık 7 yıl süren bir görevlendirmenin geçici görev olduğundan söz edilemez. Davacının İş Mevzuatına tabi olarak çalıştığı ve fiilen müdürlük görevini yürüttüğü anlaşıldığından, davalı işverenin davacının yaptığı görevin vekaleten olması ve salt eğitim durumunu dikkate alarak eşit işe eşit ücret ilkesine aykırı olarak davacının konumuna uygun ücreti ödemekten kaçınması doğru değildir. Dairemiz incelemesinden geçen emsal dosyalarda aynı gerekçe yanında “müktesebi dışındaki bir işte görevlendirilen işçinin ücretinin ücretinde indirim yapılmamak kaydı ile fiilen yaptığı görev unvanının karşılığı ücretin ödenmesi gerektiği” kabul görmüştür(Dairemizin 2010/3867 Esas, 2011/7545 Karar, Dairemizin 2012/26007 ve devamı esaslar).

Davacıya vekaleten atandığı ve geçici durumu kalmayan idari işler müdürlüğü kadrosu için öngörülen ücret ve eklerinin ödenmesi gerekir. Bu konuda bilirkişi raporu bir değerlendirmeye tabi tutulmalı, davacıya harcırah ödenmiş ise bu harcın miktarı ile tespit edilen harcırahın ... ücretten mahsup edilip edilmeyeceği üzerinde durulmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/4813, Karar No: 2006/6045, Tarih: 27.12.2006

1. Ceza Dairesi 2005/4813 E., 2006/6045 K.

**1. Ceza Dairesi 2005/4813 E., 2006/6045 K.**

**- BELGELERİN DURUŞMADA OKUNMASI

- ÖLDÜRMEYE TEŞEBBÜS

- YARALAMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 35 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 82 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 209 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 449 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 62 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 242 ]

**"İçtihat Metni"**

Karısı Halime'yi öldürmeye tam derecede teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık Mustafa'nın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesi)'nden verilen 06.10.2005 gün ve 117/150 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Dairemize gönderilmekle, incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayr azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, tahrikin derecesine, para cezasının hatalı olduğuna, 5237 sayılı TCK'nın lehe bulunduğuna vesaireye ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

1-Nüfus ve evlilik kaydının duruşmada okunup sanığa diyecekleri sorulmamak suretiyle CMUK'nın 242. (CMK'nın 209.) maddelerine muhalefet edilmesi,

2-Oluşa ve delillere göre, sanığın hamile olduğunu bildiği eşinin batın bölgesine bıçağını sokarak hayati tehlikeye maruz kılıp, 20 gün iş ve gücüne engel olacak şekilde yaraladığı olayda, suçta kullanılan aletin niteliği, hedef alınan vücut bölgesi, meydana gelen yaranın niteliği dikkate alındığında öldürme kastıyla hareket edildiği anlaşıldığı halde, öldürmeye teşebbüs yerine yaralama suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, hükümlerin (BOZULMASINA), ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın korunmasına 27.12.2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/440, Karar No: 2020/360, Tarih: 09.07.2020

**Ceza Genel Kurulu         2017/440 E.  ,  2020/360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 12. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 980-1442

Taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçundan sanık ...'in beraatine ilişkin Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 09.05.2013 tarihli ve 166-701 sayılı hükmün, katılanlar vekili temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 27.04.2015 tarih ve 9449-6872 sayı ile;

"...Olay tarihinde sanık ...'in idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, iki yönlü yolda, gündüz vakti saat 14:30 sıralarında seyri sırasında, aracının direksiyon hâkimiyetini kaybederek gidiş yönüne göre sağında kalan elektrik direğine çarpması sonucunda aracın spin atıp burnunun geldiği yönü gösterir şekilde kaldırımdaki elektrik direğinden 6 metre uzaklıkta durduğu, sanık ... ve araçtaki iki yolcunun araçtan inerek çarptıkları elektrik direğinin bulunduğu tarafta ağaçlık alana geçip yardım bekledikleri sırada, yolun kenarına gelip beklemekte olan yaralılara su götürerek yardımda bulunmak isteyen Nihat Keleşoğlu’nun, o yönde yaralılara doğru yürüdüğü sırada araba çarpması sonucu sallanan elektrik direğindeki fincanından kurtulan elektrik telinden geçen elektrik akımının ölenin vücudundan geçmesi nedeniyle solunum ve dolaşım yetmezliğinden dolayı öldüğü olayda; sanığın eylemi ile ölüm arasında nedensellik bağı bulunduğu gözetilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi," isabetsizliğinden oy çokluğuyla bozulmasına karar verilmiş,

Daire Üyesi M. Albayrak; “...Meydana gelen ölüm olayında sanığın kusuru bulunmadığından mahalli mahkemenin beraat kararı sonuç itibarıyla doğrudur. Sayın çoğunluğun taksirin bir unsuru olan illiyet bağının olayda bulunduğundan hareketle sanığın taksirle öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine dair bozma görüşlerine açıkladığımız bu nedenlerden dolayı katılmıyorum." düşüncesi ile karşı oy kullanmıştır.

Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesi ise 03.12.2015 tarih ve 980-1442 sayı ile; bozma nedenine uymayarak önceki hüküm gibi sanığın beraatine karar vermiştir.

Bu hükmün de katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.05.2016 tarihli ve 126023 sayılı "Onama" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 tarih ve 777-934 sayı ile 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 12. Ceza Dairesince 22.03.2017 tarih ve 146-2271 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI