muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12748, Karar No: 2022/1790, Tarih: 08.03.2022

a- Sanığın tahrik altında doğrudan kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan hüküm kurulması,

b- Maktulden kaynaklanan haksız fiil niteliğindeki eylemin niteliği dikkate alınarak TCK'nin 29. maddesi uyarınca sanığın cezasında makul oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,.." gerekçesiyle bozulduğu, bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince sanık hakkında kasten öldürme suçundan TCK'nin 81, 29, 62. maddeleri gereğince 11 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, verilen kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17/05/2021 tarih 2020/5078 Esas - 2021/8117 Karar sayılı kararı ile "..Dairemizin 02/03/2020 tarih, 2020/292 Esas ve 2020/806 Karar sayılı bozma ilamında, sanığın maktule yönelik kasten öldürme suçundan verilen cezadan, maktulden kaynaklanan ve sanığa yönelen haksız hareketlerin ulaştığı boyut dikkate alındığında, 12 ile 18 yıl arasında ceza öngören TCK'nin 29. maddesinin uygulanması sırasında, makul oranda indirim yapılması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiş ve mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş olmasına rağmen, bozmayı etkisiz kılacak şekilde, sanık hakkında 13 yıl 6 ay hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini,.." gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği,

İlk derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda eski hükümde direnilmesine karar verildiği görülmekle, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 307. maddesi ve aynı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede,

Dairemizce verilen bozma kararı usul ve yasaya uygun olup yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/03/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3439, Karar No: 2010/7419, Tarih: 22.11.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/3439 E.  ,  2010/7419 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/128206

MAHKEMESİ :(BURSA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :25/01/2007 - 435/19

SUÇ :Öldürmek ve yağma

Yağma suçunu kolaylaştırmak maksadıyla O. A. öldürmekten ve yağmadan sanık E.. A..'nun bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (BURSA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25/01/2007 gün ve 435/19 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Anayasanın 40/2, 1412 sayılı CMUK.nun halen yürürlükte bulunan 310 maddesi ile 5271 sayılı CMK.nun 231,234 ve 34/2 maddelerine aykırı olarak, hüküm fıkrasında yasa yoluna başvuru şekli gösterilmediğinden, müdahil H. A. temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

2-a)Sanık savunmalarında; maktulün suratına kafa attığını, tekme ve yumrukla karnına, kasığına vurduğunu,yer düşen maktulün ağzından ve burnundan kan geldiğini, daha sonra ormanın içine doğru sürükleyip orada bırakıp gittiğini, tekrar geldiğinde öldüğünü gördüğünü ileri sürdüğü halde, mahkemeye gönderdiği 16/06/2005 ve 17/06/2005 tarihli dilekçelerinde; maktulü tekme ve yumrukla darp ederek öldürdüğü şeklindeki beyanının doğru olmadığını, suçu silahla işlediğini, olayın gerçek boyutunun göründüğü gibi olmadığını, maktulün ölüm sebebinin anlaşılamadığını, ölüm sebebini ispata hazır olduğunu, 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/31 Esas sayılı dosyasında bu olayı itiraf ettiğini bildirmesi karşısında; maktulün cesedinin parçalanmış vaziyette bulunması, bulunan parçalar üzerinde ölüme etkili harici travmatik bir bulgunun tespit edilememesi ve ölüm sebebinin kesin olarak belirlenememesi dikkate alınarak, sanığın dilekçesinde bahsettiği dava dosyası getirtilerek incelenmesi ve bu olayla ilgili varsa ifadelerinin denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınması, dilekçeler sanığa okunarak olayla ilgili olarak ifadesine başvurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

b)Sanık hakkında hırsızlık suçundan 765 sayılı TCK.nun 491/ilk, 522 maddelerinin uygulanması istemiyle kamu davası açıldığı, Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki mütalaasında sanığın 5237 sayılı TCK.nun 148. maddesi uyarınca cezalandırılmasının istendiği anlaşılmakla, ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı TCK.nun 149/1-e maddesi ile hüküm kurulması,

c)Kabule göre; aa-Sanığın yağma suçunda; maktulün beden ve ruh sağlığı bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişilerden olduğunu kabule götüren delillerin nelerden ibaret olduğu gösterilip tartışılmaksızın sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 149/1-e maddesi ile uygulama yapılması,

c)Kabule göre; aa-Sanığın yağma suçunda; maktulün beden ve ruh sağlığı bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişilerden olduğunu kabule götüren delillerin nelerden ibaret olduğu gösterilip tartışılmaksızın sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 149/1-e maddesi ile uygulama yapılması,

bb-Gerekçede; yağma suçunun işlenmesinde silah kullanıldığı kabul edildiği halde, 5237 sayılı TCK.nun 149/1-a maddesi ile uygulama yapılmaması suretiyle gerekçe ile uygulama arasında çelişki yaratılması,

cc-Lehe yasa değerlendirmesi sonunda 5237 sayılı TCK.nu lehe kabul edilerek yapılan uygulama sırasında suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK.nun 58 maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Usule aykırı olup, sanık müdafii ile müdahiller Hayrettin ve Burhan'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sair yönleri incelenmeksizin, öncelikle bu nedenlerle sanık hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 22/11/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12701, Karar No: 2006/15892, Tarih: 20.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/12701 E.  ,  2006/15892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada İzmir 10. Aile ile 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 1975 doğumlu özürlü olan için, annesinin vasi tayini ve velayeti altında bırakılması istemidir.

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair 4787 Sayılı Yasa’nın 20.04.2004 günü yürürlüğe giren 14.04.2004 ... ve 5133 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi ile “22.01.2001 tarihli ve 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı ile 03.12.2001 tarihli ve 4722 Sayılı Türk Medeni Yasasının Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Yasaya göre aile hukukundan ... dava ve işler”in aile mahkemelerinde görüleceği, yine 5133 Sayılı Yasanın Geçici 2. Maddesi ile de “Bu Yasanın yürürlüğe girdiği tarihte aile mahkemelerinde görülmekte olan ve 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan konularla ilgili dava ve işler yetkili ve görevli mahkemesine devredilir.” hükümleri getirilmiştir.

Medeni Yasanın sözü edilen İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında vesayet, kayyımlık ve yasal danışmanlıkla ilgili hükümler bulunmaktadır.

4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yeralan 397. maddesinin 2. fıkrası gereğince “vesayet makamı, sulh hukuk mahkemesi; denetim makamı, asliye hukuk mahkemesidir.”

O halde, konusu Medeni Yasanın 2. Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan davaya sulh hukuk mahkemesi bakmakla görevlidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20/11/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15335, Karar No: 2011/2519, Tarih: 23.05.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/15335 E.  ,  2011/2519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memurun resmi evrakta sahtekarlığı, Memur olmayanın resmi evrakta sahteciliği, Kamu kurumu aleyhine dolandırıcılık

HÜKÜM : ..., ... : a)765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddeleri gereğince dava zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma (dolandırıcılık),

b)Beraet (Resmi evrakta sahtecilik),... ..., ..., ...: a)765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddeleri gereğince dava zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma (dolandırıcılık),

B)765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddeleri gereğince dava zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma (değişen suç vasfına göre gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla resmi evrakta sahtecilik),

1-)Katılan idare vekilinin, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davası ve bu sanıklar ile diğer sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasında verilen hükümlere yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Tabip Asteğmen olan sanıklar ... ve ... ile eczacı olan sanıklar ... ve ...'in aksi kanıtlanamayan ve tevilli ikrarı içeren savunmaları, ... Eczanesinden 80 gr PABA + 800 gr. Cold Krem alındığına dair tutanaklar, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin, sanıklar ..., ..., ..., ...ve ...'ın eylemlerinin suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK.nun 347. maddesindeki suçu oluşturacağına dair kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki soruşturma eksiğine ilişen bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Oluşa uygun kabule göre, sanıklar ..., ..., ..., ...ve ...'a yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 Sayılı TCK.nun 347. maddesindeki “gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla resmi belgede sahtecilik” suçunu oluşturacağına ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmediğinden, 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; değişen suç vasfına göre adı geçen sanıklar ..., ..., ..., ...ve ...'a yüklenen “gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla resmi belgede sahtecilik” ve bu sanıklar ile diğer sanık ...’a yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinin gerekçeleri mahkemece dosya içeriğine uygun biçimde gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan idare vekilinin soruşturma eksiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-)Katılan idare vekilinin, sanıklar ... ve ...’in, 26 adet sahte reçete düzenlemek suçundan beraatlerine ilişkin hükme yönelik temyizine gelince;

2-)Katılan idare vekilinin, sanıklar ... ve ...’in, 26 adet sahte reçete düzenlemek suçundan beraatlerine ilişkin hükme yönelik temyizine gelince;

Tabip asteğmen ...’ın kaşe ve imzasını içerir şekilde 25.06.1998 tarihinde düzenlenmiş olan 26 adet reçetenin tarihlerinin, 25.08.1998 olarak tahrifen düzeltildiği ve reçetelere “Klax 500 mg Tb” isimli ilacın sonradan ilave edildiği iddiasından ibaret olayda; sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının tespiti mahkemeye ait olduğu ve reçete bedellerinin ödendiği de gözetilerek, suça konu reçete asılları ya da onaylı örnekleri getirtilip incelenerek özelliklerinin duruşma tutanağına geçirilmesi, yapılan düzeltme ve ilavelerinin ilk bakışta dikkati çekecek biçimde olup olmadığı ve buna göre aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının tespiti, gerekirse reçetelerdeki yazı ve rakamların adı geçen sanıklar ... ya da ...’in eli ürünü olup olmadığının tespiti amacıyla grafolojik inceleme de yaptırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini ile suça konu 26 adet reçete asıllarının denetime olanak verecek biçimde dosya içersinde bulundurulması gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10470, Karar No: 2023/11956, Tarih: 28.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/10470 E.  ,  2023/11956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1923 E., 2023/1909 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 6. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/419 E., 2023/86 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

28.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/600, Karar No: 2024/15620, Tarih: 24.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/600 E.  ,  2024/15620 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1468 E., 2023/841 K.

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin, suçun unsurlarının gerçekleştiği, elektriğin sayaçtan geçirilmeden kullanıldığı, kaçak elektrik tutanaklarının resmi belge niteliğinde olduğu ve beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere göre yapılan incelemede;

Sanığın karşılıksız yararlanma suçundan mahkûmiyetine ilişkin olarak İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 25.09.2020 tarihli ve 2019/1924 Esas, 2020/1518 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırarak yeniden hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında; temyiz incelmesinden önce 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/2. maddesi uyarınca bozma sonrası yargılamanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince yapılarak bir karar verilmesi gerekirken 5271 sayılı CMK'nın 289/1-d maddesi kapsamında kesin hukuka aykırılık oluşturacak biçimde görevsiz mahkemce duruşma açılıp karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, isteme uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının aynı Kanunun 304. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine, kararın bir örneğinin bilgi için Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14505, Karar No: 2012/15982, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/14505 E.  ,  2012/15982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 18.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17460, Karar No: 2013/17111, Tarih: 29.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/17460 E.  ,  2013/17111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

6831 sayılı Yasanın 93 /1. maddesi ile ceza tayin olunup aynı maddenin 2. fıkrası ile cezanın arttırılması gerekirken doğrudan Yasanın 93/2. maddesi uyarınca ceza tayini sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen teknik bilirkişi raporunda suça konu yerin daha önce sanık hakkında 25.08.2009 ... ve 43/27 no.lu suç tutanağı düzenlenmiş olan yerin bitişiğinde, 3 ayrı yerde kızılçam ağaçlarının kesilmiş olduğu, diri örtü temizliğinin yapıldığı, toprağın üretim gücünden yararlanmak amacıyla 5 adet kızılçam ağacının kesilmiş olduğu 17 adet yabani zeytin aşı hazırlığının yapıldığı, aşı yerinin kazılmış olduğunun ve açma tarihinin 2009 Aralık ayı olduğunun tespit edilmesinin yanı sıra sanığın hazırlıkta verdiği ifadesinde 2009 yılı mart ve nisan aylarında zeytin bahçesini sürdüğünü beyan ettiği ve köy muhtarının da imzasını taşıyan suç tutanağının zabıt mümzii tanık Şaban İşin tarafından doğrulanmasına göre mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (2) no.lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18858, Karar No: 2014/29450, Tarih: 10.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/18858 E.  ,  2014/29450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tonya Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2013/81-2014/5

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmaz üzerinden geçen enerji nakil hattının 1994 tarihinde tesis edildiği, bilirkişi raporunda ise 1 ve 2 nolu binaların yaşları gösterilmeden %40 ve %60 oranında yıpranma ve eksik imalat bedeli düşüldüğünden binaların yapım tarihi araştırılıp enerji nakil hattının tesis edildiği tarihten sonra yapıldığı anlaşıldığı takdirde bina bedelinin değer hesabına dahil edilmemesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2)Taşınmaz üzerinde bulunan 3 nolu binanın el atma tarihinden sonra yapıldığı anlaşıldığından irtifak bedelinin tespitinde nazara alınmayacağı düşünülmeden yazılı şekilde fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.