muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/10656, Karar No: 2010/5622, Tarih: 20.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/10656 E.  ,  2010/5622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.07.2008 tarih ve 2008/88 - 2008230 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 18.05.2010 gününde taraf avukatları tebligata rağmen gelmediklerinden tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalıların sahibi olduğu dava dışı ... Gıda Maddeleri San.Tic. Ltd.Şti.'nin hisselerinin müvekkillerine devredildiğini, ancak payı devredilen şirketin ... markası bayii olmadığı hususu ile hiçbir malvarlığı ve kazanç getirici faaliyeti bulunmadığının sonradan anlaşıldığını ileri sürerek, devir nedeniyle keşide edilen 17.12.2004 vade tarihli senedin iade edilmesini veya iptalini, devir sözleşmesinin feshi ile karşılıklı edimlerin iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin paylarını davacılara devrettikleri şirketin borcu bulunmadığını, 10.11.2000 tarihinden itibaren "... Special Mağazası" olarak faaliyet gösterdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizin 10.10.2007 tarihli kararında yazılı gerekçeyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, TTK'nun 520. maddesine göre hisse devri konusunda oybirliği ile karar alındığı, pay devrinin noter tarafından onaylandığı, emredici nitelikteki tüm koşulların gerçekleştiği, davacıların bundan sonra cayma hakkını kullanamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine, 10.400 YTL tazminatın davacılardan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, limited şirket hisse devir sözleşmesi sırasında payı devredilen dava dışı şirketin borca batık olup, malvarlığı konusunda davacının yanıltıldığı iddiasıyla, pay devir bedeli karşılığı verilen bonodan dolayı borçlu olmadığının tespiti ve hisse devir sözleşmesinin feshi istemine ilişkindir.

Mahkemece taraflar arasındaki sözleşmenin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, Dairemizin 10.10.2007 tarihli kararında özetle, taraflar arasındaki hisse devir sözleşmesinin TTK’nun 520.maddesinde yazılı şekil şartına uygun olup olmadığı araştırıldıktan sonra, geçerli bir pay devrinin gerçekleşmesi halinde uyuşmazlığın esasına girilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gereğine işaretle davacı yararına bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda “düzenleme şeklindeki noter pay devir sözleşmeleri” yeterli görülerek, pay devrinin geçerli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında noterde düzenlenen pay devir sözleşmeleri imzalanmış ise de, bu devrin yasa ve anasözleşmede yazılı nisapla ortaklar kurulunda kabul edilip, pay defterine kaydın yapılıp yapılmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Mahkemece, Dairemizin önceki bozma kararında belirtildiği şekilde pay devrinin geçerliliği için yasal zorunlulukların yerine getirilip getirilmediği araştırılarak, pay devrinin geçerli olması halinde, sözleşmenin feshi konusundaki davacı tarafın iddialarının araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın reddedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, davalı vekili duruşmaya gelmediğinden duruşma vekalet ücretinin takdirine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17735, Karar No: 2018/1614, Tarih: 05.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/17735 E.  ,  2018/1614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... Dündar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı 3.kişi vekili,30.06.2014 tarihinde yapılan hacizde mülkiyeti müvekkili şirkete ait olan menkul malın haczedildiğini, bu malların borçlu şirket ile müvekkili arasında yapılan Finansal Kiralama Sözleşmesi uyarınca borçluya kiralandığını, malın mülkiyetinin müvekkiline ait olduğunu belirterek davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece;dava konusu mahcuzun 3. kişi ile borçlu arasında yapılan Finansal Kiralama Sözleşmesi uyarınca borçluya kiralandığını, malın mülkiyetinin 3. kişiye ait olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı alacaklı vekili temyiz etmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

İstihkak iddiasını daha önce ileri sürme olanağı bulamayan 3. kişi, haczi öğrenme tarihinden itibaren yedi gün içinde, hacizli mal hakkında, görevli ve yetkili mahkemede istihkak davası açabilir ( İİK 97/9. md). Üçüncü kişi, haczi öğrendiği sırada, hacizli mal, açık arttırma sonucu satılarak paraya çevrilmiş olmasına karşın, satış bedeli alacaklıya verilmemişse, haczi öğrenme tarihinden itibaren yedi gün içinde, malın satış bedeli hakkında istihkak davası açabilir ( İİK 97/9-1 md ). Hacizli mal, açık arttırmada dava dışı üçüncü kişiye satılarak paraya çevrilmiş ve satış bedeli alacaklıya ödenmişse, icra takibi bu mal yönünden sona ermiş olacağından İİK'nın 97/9. maddesi uyarınca istihkak davası açılamaz. Bu durumda; ancak, ilgili hukuk mahkemesinde sebepsiz zenginleşme davası açılabilir. Bununla birlikte; hacizli mal, açık arttırmada, üçüncü kişi yerine, takip alacaklısına, alacağına mahsuben satıldığı taktirde, açık arttırmayla alacaklıya alacağına mahsuben satılan malın, alacaklıya İcra Müdürlüğü'nce teslim edildiği tarihe kadar, mal hakkında, üçüncü kişi tarafından haczi öğrenme tarihinden itibaren yedi gün içinde olmak koşuluyla istihkak davası açılabilir. (İcra ve İflas Hukukunda İstihkak Davaları, Sf:653 ila 656, Güneren ..., Güncellenmiş 3. Baskı, Yetkin Yayınları).

Bu kapsamda somut olaya gelince; alacaklı tarafından 04.12.2012 tarihinde ... 1.İcra Müdürlüğü'nün 2012/10395 Esas sayılı dosyası ile borçlu hakkında icra takibi başlatılmış, 30.06.2014 tarihinde haczedilen mal açık arttırma sonucu alacağa mahsuben alacaklı tarafa 06.01.2015 tarihinde satılmış 16.01.2015 tarihinde alacaklı tarafa teslim edilmiş olup, eldeki dava ise 23.02.2015 tarihinde açılmıştır. Yukarıda açıklandığı üzere açık arttırmayla alacaklıya alacağına mahsuben satılan malın, alacaklıya İcra Müdürlüğü'nce teslim edildiği tarihten sonra açılan davanın hukuki yarar yokluğundan reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca hükmün BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek h...nde temyiz edene iadesine 05.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1315, Karar No: 2017/5569, Tarih: 12.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/1315 E.  ,  2017/5569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece, bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

5187 sayılı Basın Kanunu'nun "Düzeltme ve cevap" başlıklı 14. maddesi; "... Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır.

Düzeltme ve cevapta, buna neden olan eser belirtilir. Düzeltme ve cevap, ilgili yazıdan uzun olamaz. Düzeltme ve cevaba neden olan eserin yirmi satırdan az yazı veya resim veya karikatür olması hallerinde düzeltme ve cevap otuz satırı geçemez.

Süreli yayının birden fazla yerde basılması halinde, düzeltme ve cevap yazısı, düzeltme ve cevap hakkının kullanılmasına sebebiyet veren eserin yayımlandığı bütün baskılarda yayımlanır.

Düzeltme ve cevabın birinci fıkrada belirlenen süreler içinde yayımlanmaması halinde yayım için tanınan sürenin bitiminden itibaren, birinci fıkra hükümlerine aykırı şekilde yayımlanması halinde ise yayım tarihinden itibaren onbeş gün içinde cevap ve düzeltme talep eden kişi, bulunduğu yer sulh ceza hâkiminden yayımın yapılmasına veya bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılmasına karar verilmesini isteyebilir. Sulh ceza hâkimi bu istemi üç gün içerisinde, duruşma yapmaksızın, karara bağlar...." ve

"Düzeltme ve cevabın yayımlanmaması" başlıklı 18. maddesi; "... Düzeltme ve cevabın yayımlanmasına ilişkin kesinleşmiş hâkim kararlarına uymayan sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili onmilyar liradan yüzellimilyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılır. Ağır para cezası, bölgesel süreli yayınlarda yirmimilyar liradan, yaygın süreli yayınlarda ellimilyar liradan az olamaz.

Sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili hakkında verilen ağır para cezasının ödenmesinden yayın sahibi, sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili ile birlikte müteselsilen sorumludur.

Sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili hakkında verilen ağır para cezasının ödenmesinden yayın sahibi, sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili ile birlikte müteselsilen sorumludur.

Düzeltme ve cevap yazısının yayımlanmaması veya 14 üncü maddenin birinci fıkrasında belirtilen şartlara uyulmaksızın yayımlanması hallerinde hâkim ayrıca, masraflar yayın sahibi tarafından karşılanmak üzere, bu yazının tirajı yüzbinin üzerinde olan iki gazetede ilân şeklinde yayımlanmasına da karar verir..." şeklinde düzeltme ve cevap metninin nasıl yayınlanması gerektiği, gereği gibi yayınlanmaması halinde hangi cezaların kime verileceğine dair düzenlemeler yapmıştır.

Davaya konu olayda; Diyarbakır 1. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 14.02.2006 tarihli 2006/523 ve 524 D.İş. sayılı iki adet kararla, yine Diyarbakır 2. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 10.02.2006 tarihli 2006/436 D.İş sayılı karar gereği, ilgili gazetenin 02.03.2006, 04.03.2006 ve 05.03.2006 tarihli üç nüshasında tekzip metinlerinin süresi içinde, yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlandığı, yayımlanan nüshalarda, sayfanın üst çizgisine alınan reklamın tekzip metninin yayınlanma şekline dair kanuna aykırılık teşkil etmediği, bu nedenle gazetenin sorumlu müdürü hakkında açılan davada mahkemece suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-) Birleşen suç dosyalarındaki atılı suç tarihleri 02/03/2006 - 04/03/2006 - 05/03/2006 olmasına rağmen, gerekçeli kararda sadece 04/03/2006 olarak yazılması,

2-) Karar celsesi tutanağında düzgün biçimde yazılmış olan hüküm fıkrasının, temel cezanın yer aldığı ilk paragrafının, gerekçeli karar metninde sanık hakkında hangi temel cezadan başlandığının anlaşılamamasına yol açacak şekilde, eksik olarak cümlenin ortasından başladığı, indirim ve artımların bunun üzerine yapılması,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/06/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/600, Karar No: 2007/787, Tarih: 08.02.2007

5. Ceza Dairesi 2007/600 E., 2007/787 K.

**5. Ceza Dairesi 2007/600 E., 2007/787 K.**

**- ÇOCUKLARIN CİNSEL İSTİRMARI

- HÜKMÜN GEREKÇESİ

- SORUŞTURULMASI VE KOVUŞTURULMASI ŞİKAYETE BAĞLI SUÇLAR

- UZLAŞMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 73 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 103 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 232 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 253 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 254 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

**"İçtihat Metni"**

Irza geçmeye eksik teşebbüs, şartlı tehdit, müessir fiil ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından hükümlü Şaban'ın bozma üzerine hakkında 5237 sayılı TCK.nun uygulanıp uygulanamayacağı ile ilgili olarak Kozan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.8.2006 gün ve 2006/28 Esas, 2006/153 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kesinleşen önceki hükümde sanığın suç tarihinde 17 yaşındaki mağdureye karşı zorla ırza geçmeye teşebbüs olarak kabul edilen eyleminin, 5237 Sayılı TCK.nunda 103/2.madde kapsamında bulunduğu halde, 103/1. maddesine uyduğunun kabulü ile uygulama yapılması,

Gündüzleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçu takibi şikayete bağlı ve 5237 Sayılı Yasa'nın 73/8. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı ve uzlaşmanında bir kovuşturma şartı olduğu nazara alınarak 5271 Sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kesinleşen hükümde, şartlı tehdit suçundan 3 yıl olan temel cezanın 1/6 oranında artırımla 3 yıl 6 ay ve silahla yaralama suçundan ise 2 yıl olan temel cezanın 1/2 oranında artırımla teşdit uygulanması karşısında, 5237 Sayılı Yasa uyarınca ceza belirlenirken teşditte oranlılık ilkesine uyulmaması,

CMK.nun 232/c maddesi hükmü karşısında suç tarihi ve suç yerinin karar başlığında gösterilmemesi,

Kabule göre de,

Irza geçmeye teşebbüs eyleminde 5237 sayılı Yasanın 103/1. maddesine göre kurulan hükümde kesinleşen önceki karardaki teşditte oranlılık ilkesine uyulmaması,

Kanuna aykırı, hükümlü müdafinin temyiz itirazları da bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek hükümlü lehine infaz sırasında kazanılmış hak oluşmayacağıda dikkate alınmak suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 8.2.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16127, Karar No: 2006/18257, Tarih: 26.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/16127 E.  ,  2006/18257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasındaki dispeç raporunun tasdikine ilişkin davada ... Denizcilik İhtasas ile ... 6. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, T.T.Y.'nın 1210. madesi uyarınca dispeç raporunun tasdiki istemine ilişkindir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Yasasında görev hususunu düzenleyen 4. maddesinde 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Yasa ile eklenen son fıkrada “iş durumunun gerekli kaldığı yerlerde H.S.Y.K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu yasanın dördüncü kitabında yeralan ... hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulur. Bu mahkemelerin yargı çevresi H.S.Y.K tarafından belirlenir” hükmü yeralmaktadır.

T.T.Y.’nın eklenen metninden de anlaşıldığı gibi T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan 816 ila 1263 maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların ... hukukuna ilişkin olup, kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülmesi hususu tartışmasızdır.

Somut olayın T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan ... hukukundan kaynaklandığı, olayın çözümünde ... ilişkiye bakılması gerektiği, ... ilişkinin de ... hukukuna yönelik olduğu anlaşılmakla görevli mahkeme Denizcilik İhtisas Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Denizcilik İhtisas Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/12/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31651, Karar No: 2013/6824, Tarih: 20.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/31651 E.  ,  2013/6824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1- Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında; 2863 sayılı Kanun'un 74/1, 5237sayılı TCK'nın 62/1, 5271 sayılı CMK'nın 231/5 maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması

2- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 63, 54, 53/1 maddelerigereğince mahkumiyet

3- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 63, 53/1, 58, 54 maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanıklar ... ve ...'in mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ..., ... haklarında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca verilen ve itirazı kabil olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara sanıklar müdafinin itirazı üzerine, Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nce kesin olarak karar verildiğinden, bu konuda yeniden bir karar verilemeyeceği anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Sanıklar ..., ... hakkında yapılan temyiz isteminin incelenmesine gelince:

08.04.2006 günü, saat 23:00 sıralarında jandarmayı arayarak ismini vermeyen bir şahsın, kaçak tarihi eser kazısı yapıldığını bildirimesi üzerine, jandarma ekiplerinin olay mahalline gittikleri, sanık ...'un çalıların arasında gizlenmiş vaziyette iken yakalandığı, diğer sanıkların olay mahalinden kaçtıkları, sanık ... kaçan sanıkların diğer sanıklar olduğunu söylediği, suça konu yerde yapılan incelmede, 3 metre genişliğinde, 1 metre derinliğinde kazı yapıldığının belirlendiği ve adli emanete kayıtlı, kazma, kürek, lom demiri gibi suç aletleri ile sanık ...'nin kiralamış olduğu, 35 S 3885 plakalı Toyota marka aracın ele geçirildiği, dosya içerisinde mevcut, Milas Müze Müdürlüğü'nün 18.08.2006 tarihli yazısı ve ekindeki rapor ile, suça konu yerin, Muğla Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulu'nun, 29.09.2001 gün ve 638 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edilerek koruma altına alındığının belirtildiği, yine dosya içerisinde mevcut, arkeolog bilirkişinin 02.02.2007 tarihli bilirkişi raporuna göre, suça konu yerin, Muğla Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulu'nun, 29.09.2001 gün ve 638 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edilen yerde bulunan, Muğla İli, Milas İlçesi, Damlıboğaz Köyü'nün aşağı kısmında, Sarıçay dere yatağının doğu yamacında bulunduğu, kaçak kazı çukurunun, 5x6 metre kare ebadında, 1 metre derinlikte olduğunun bildirildiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...'in adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 01.10.2002 tarih, 2002/337 E., 2002/637 K. sayılı mahkumiyet hükmünün “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçuna ilişkin olduğu, bu suçun cezasının, 5560 sayılı kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi gereğince, denetimli serbestlik tedbirine çevrildiği ve tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın yine adli sicil kaydında bulunan, Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05.11.2002 tarih, 2002/365 E., 2002/743 K. sayılı kararının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, yanlış ilamın tekerrüre esas alınması suretiyle hüküm tesis edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendinin, 7. paragrafının hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine, “Sanık ...'in, Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05.11.2002 tarih, 2002/365 E., 2002/743 K. sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7 maddeleri gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesinin eklenmesi ile hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilerek, sanık ... hakkında hükmün doğrudan, sanık ... hakkındaki hüküm isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3365, Karar No: 2024/11360, Tarih: 21.11.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/3365 E.  ,  2024/11360 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/259 Esas, 2023/872 Karar

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

KARAR : Durma

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade

Mahalli mahkemece verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargılama sırasında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesinde yer verilen; “... soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir” şeklindeki düzenleme gereği durma kararı verildiği, aynı Kanun’un 223/1. maddesinde belirtilen hüküm türleri dikkate alındığında durma kararının hüküm niteliğinde olmaması nedeniyle temyiz incelemesine tabi olmadığı, kaldı ki 5271 sayılı Kanun’un mezkûr maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi gereği söz konusu kararın itiraz yoluna tabi olduğu, aynı Kanun’un 264/1. maddesinde yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz” biçiminde yer alan düzenleme de dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşıldığından dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2024 tarihinde karar verildi.