muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6177, Karar No: 2011/5314, Tarih: 18.11.2011

Altı aylık kıdem işçinin fiilen çalışmaya başladığı tarih ile fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih arasında geçen süreye göre belirlenir.

Somut olayda, davacının 03.06.2010-30.11.2010 tarihleri arasında davalı işverenin işçisi olarak çalıştığı çalışma süresinin halihazırda altı aydan az olduğu, altı aylık kıdem şartının oluşup oluşmadığı yönünden fesih bildiriminin davacıya hangi tarihte tebliğ edildiğinin ve  davacının Sosyal Güvenlik Kurumu Hizmet cetvelinde  görülen  02.06.2010 tarihinde biten başka işyeri çalışmasının, davalı işverene ait  işyerinde veya üst işveren Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü-TİGEM'e ait işyerinde veya Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü-TİGEM-'e ait işlerle ilgili  ihale alan başka bir işverene ait işyerinde geçip geçmediğinin araştırılmadığı anlaşılmış olup eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına 18.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9361, Karar No: 2014/11620, Tarih: 12.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/9361 E.  ,  2014/11620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek

HÜKÜM : Düşme

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12/10/1987 tarihli 1987/8-361-458 sayılı kararında da belirtildiği üzere, kısa karar ile gerekçeli karar arasında farklılık bulunduğu takdirde kısa karara itibar edileceği, 05.03.2013 tarihli kısa kararda yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesine rağmen, gerekçeli kararda hükmedilerek çelişki oluşturulduğundan, hükmün esasını oluşturan kısa karar esas alınarak yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde,

15.12.2010 tarihinde yapılan haciz sırasında suçun öğrenilmesine karşın, İİK.nun 347. maddesi uyarınca 1 yıllık süreden sonra 06.06.2012 tarihinde şikayette bulunulduğundan, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Şikayet süresinin geçtiği dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13353, Karar No: 2024/2312, Tarih: 03.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/13353 E.  ,  2024/2312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/194 E., 2022/307 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama, hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi red, kısmi onama

1.Sanık Hakkında Hırsızlık ve Konut Dokunulmazlığını İhlali Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine, karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294

üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.05.2021 tarihli ve 2021/113 Esas, 2021/283 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun'un) 86 ncı maddeinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bendleri, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve aynı maddenin son cümlesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına,

b) Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına,

b) Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına,

c) Hırsızlık suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi, 168 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına, karar verilmiştir.

2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 02.02.2022 tarihli ve 2022/194 Esas 2022/307 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılan ile sanığın kardeş oldukları, sanık ...'ın esasen Of ilçesi dışında yaşadığı, katılan ...'ın ise Of ilçesinde yaşadığı, olay gününden yaklaşık 1 ay kadar önce sanık ...'ın katılan ...'ı telefonla arayarak sinkaflı hakarette bulunduğu (bu hususla ilgili açılmış bir dava bulunmamaktadır.), olay günü sanık ...'ın İstanbul ilinde hava yoluyla Trabzon'a geldiği, oradan da Of ilçesine kara yoluyla gittiği, akabinde katılan ...'ın ikametine giderek kapıyı çaldığı, kapıyı mercekten kontrol eden tanık Nurgül'ün eşinin bir arkadaşı olduğunu düşünerek katılan ...'ı uyandırdığı ve kapıyı açmasını istediği, katılan ...'ın kapı önüne giderek kapıyı açtığı, kapıyı açtığında karşısındaki kişinin kardeşi sanık ... olduğunu gördüğü, sanık ...'ın katılan ...'a sert bir üslupla "çekil içeri gireceğim, seninle konuşacağım" dediği, katılan ...'ın abisi olan sanık ... ile arasının iyi olmamasından dolayı içeri girmesine izin vermediği, ancak ...'ın içeri girmek için ısrar

ettiği, akabinde katılan ...'ın aşağıda konuşabileceklerini söyleyerek aşağı inmesini istediği, ancak ...'ın içeri girmekte direttiği, evin kapısını zorlayarak içeri girmek istemesi üzerine katılan ...'ın buna müdahale ettiği, kapıyı kapatmaya çalıştığı, bu şekilde ... ve ...'ın boğuştuğu, tanık Nurgül beyanından anlaşılacağı üzere ... ve ...'ın boğuşma esnasında merdivenlerden yuvarlandığı, tanık Nurgül'ün diğer sanıkla boğuşan eşi ...'ı kolundan tutarak kaldırdığı ve daire içerisine soktuğu, kapıyı kapatacakları esnada sanık ...'ın kapıya ayağını koyarak kapının kapanmasını engellediği, akabinde daire içerisine girerek yanında bulundurduğu suça konu bıçağı ...'ın karın bölgesine sallayarak ...'ı alınan adli tıp raporundan anlaşılacağı üzere batına nafiz şekilde batın bölgesinden hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, bıçakla yaralanan ...'ın polisi aramak için telefonunu eline aldığı, ancak yarasını kapatmak ve çocuklarının olayı görmesini engellemek amacıyla ellerini boşa çıkartmak için elindeki telefonu olay yerinde bulunan portmantoya bıraktığı, sanık ...'ın bunun üzerine katılan sanık ...'a "üzerini giy, seni hastaneye götüreceğim" tarzında laflar ettiği ancak ... ve eşi Nurgül'ün bu teklifi kabul etmediği, sanık ...'ın akabinde portmantoda bulunan telefonu alarak olay yerinden uzaklaştığı, akabinde tanık ...'a ait telefon dükkanına giderek telefonu satmak istediğini söylediği, tanık ...'ın Iphone marka telefonu Icloud bilgileri üzerinden sahiplik bilgilerini kontrol ettiğinde sanık ...'a ait olmadığını anlayarak telefonu satın alma teklifini kabul etmediği, bu esnada yapılan ihbar üzerine kolluk güçlerinin telefon bayiine gelerek sanık ...'ı yakalayarak karakola götürdükleri, ancak telefonun tanık ...'a ait iş yerinde kaldığı, sanık ...'ın kolluk görevlilerinin sorması üzerine telefonun tanık ...'a ait iş yerinde olduğunu söylemesi üzerine telefonun tanıktan alınarak kolluk görevlileri tarafından katılan sanık ...'a teslim edildiği anlaşılmıştır.

2. Adli Tıp Kurumu Trabzon Grup Başkanlığının 19.03.2021 tarih 2021/388 sayılı raporu ile; ...'ün tıbbi evraklarının incelenmesi sonucunda periton boşluğuna nafiz yaralanmasının;

\*Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu,

\*Kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı,

\*Vücudunda kemik kırığı tanımlanmadığı, belirtilmiştir.

3. Sanık savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları, 09.12.2020 tarihli olay yeri inceleme raporu, Samsun Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 25.02.2021 tarih SMS-BLS-21-00896 numaralı uzmanlık raporu, Adli Tıp Kurumu Trabzon Grup Başkanlığının 19.03.2021 tarih 2021/388 sayılı raporu, sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, dosya içerisinde bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yargılama

sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, kasten yaralama eyleminin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçun tüm unsurlarının oluştuğu, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

1. Sanık Hakkında Hırsızlık ve Konut Dokunulmazlığını İhlali Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 02.02.2022 tarihli ve 2022/194 Esas 2022/307 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1749, Karar No: 2019/4540, Tarih: 26.09.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/1749 E.  ,  2019/4540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Dairemizin 30/01/2018 tarih 2016/15654 Esas 2018/221 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 26/09/2019 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dairemizin 2016/15654 esas ve 2018/221 karar sayılı ve 30.01.2018 tarihli oyçokluğuyla verdiği bozma kararında bulunan karşıoy yazımdaki gerekçede belirtilen nedenlerle yerel mahkemenin direnme kararının Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonunda onanması gerektiği görüşünde olduğumdan saygıdeğer çoğunluğun dosyanın direnme kararının incelenmesi için Hukuk Genel Kurulu’na gönderilmesine yönelik kararına muhalifim. 26.09.2019
Yargıtay — Esas No: 2015/3661, Karar No: 2015/1344, Tarih: 04.05.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/3661 E.  ,  2015/1344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 289/1, 62/1, 50/1-a, 52/2, 52/4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Haciz işleminin yapıldığı işyerinde çalışan sanığın yediemin olarak görevlendirildikten sonra işyerinden ayrıldığı ve mahçuzlar hakkında bilgisi olmadığı yönündeki savunması karşısında, haciz tutanağında ismi bulunan borçlu...Grup İnş.Müh.Ltd.Şti yetkilisi...'in dinlenilerek taşınan şirketlerinin yeni adresinin tespiti ile mahçuzların burada bulunup bulunmadığı araştırılması, muhafaza edildiğinin belirlenmesi halinde sanığın beraatine karar verilmesi, aksi halde ise dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kendisine teslim edilen malların kaybolmasına sebebiyet veren sanığın eyleminin TCK'nın 289/3. maddesindeki suçu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 04/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14479, Karar No: 2014/14619, Tarih: 30.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/14479 E.  ,  2014/14619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 21. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 38. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, uyuşmazlığın mutlak ticari dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan ... takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 38. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4177, Karar No: 2012/1066, Tarih: 16.01.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/4177 E.  ,  2012/1066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Mağdur ...'ün soruşturma aşamasında oğlu sanık ...'ün bir süre Manisa Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nde yattığını beyan etmesine göre, sanığın fiili işlediği sırada 5237 Sayılı TCK'nun 32. maddesinde belirtilen şekilde bir akıl hastalığının mevcut olup olmadığının tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Kemik kırılmasına neden olan yaralama eylemini düzenleyen TCK'nun 87/3. maddesinin yürürlüğe girdiği ilk şekli ile 5560 sayılı kanunla değişen şeklinin denetime imkan verecek şekilde karşılaştırmalı uygulama yapılarak lehe kanunun belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) TCK'un 86. maddesinin 3. fıkrasında kasten yaralama suçunun nitelikli halleri bir bütün halinde sayılmış olup her bir bentten dolayı ayrı ayrı artırım yapılması gerektiğine dair bir hükmün bulunmadığı, birden fazla nitelikli halin aynı olayda birleşmesi halinde mahkemenin ... cezayı tayin ederken bu hususu göz önünde bulundurabileceği nazara alınarak, sanığın annesine karşı işlediği silahtan sayılan taş ile kasten yaralama suçundan dolayı 86/3. maddesi uyarınca bir kez artırım yapılması gerekirken TCK’nun 86/3-a ve 86/3-e bentleri ile iki kez artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş sanık ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13576, Karar No: 2014/21392, Tarih: 24.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/13576 E.  ,  2014/21392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 23. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/02/2014

NUMARASI : 2013/575-2014/45

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş akdinin, nakliye hizmetlerinin alt işverene verilmesi gerekçe gösterilerek feshedildiğini, oysa ki davacının iş akdinin gerçekte sendikal nedenlerle feshedildiğini iddia ederek, davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili; davacının iş akdinin alınan işletmesel karar doğrultusunda feshedildiğini, feshin geçerli nedene dayandığını, davacının sendikal fesih iddiasının gerçeği yansıtmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davacının iş akdinin sendikal nedenlerle feshedildiğinin kanıtlanamadığı ancak davalı tarafça alınan işletmesel kararın objektif ve tutarlı olarak uygulanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde taraflarca temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşverence yapılan feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Sendikal tazminat 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31 inci maddesinde düzenlenmiş, işçilerin işe alınmalarının, belli bir sendikaya girmeleri veya girmemeleri veya belli bir sendikadaki üyeliği korumaları veya üyelikten istifa etmeleri şartına bağlı tutulamayacağı ilk fıkrada hükme bağlanmıştır. Sözü edilen maddenin üçüncü fıkrasında ise, işverenin, sendika üyesi olan işçilerle sendika üyesi olmayan işçiler veya ayrı sendikalara üye olan işçiler arasında, işin sevk ve dağıtımında, işçinin mesleki ilerlemesinde, işçinin ücret, ikramiye ve primlerinde, sosyal yardım ve disiplin hükümlerinde ve diğer hususlara ilişkin hükümlerin uygulanması veya çalıştırmaya son verilmesi bakımından herhangi bir ayırım yapamayacağı kuralı getirilmiştir. Konuya dair bir başka güvence bahsi geçen maddenin beşinci fıkrasında öngörülmüş, işçilerin sendikaya üye olmaları veya olmamaları sebebiyle iş sözleşmelerinin feshedilemeyeceği, yine yasaya uygun sendikal faaliyetler sebebiyle işten çıkarılamayacakları ya da farklı uygulamaya tabi tutulamayacakları hükme bağlanmıştır.

İşverenin 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkralarına aykırı davranması halinde, işçinin bir yıldan az olmamak üzere sendikal tazminata hak kazanacağı hususu da Yasada ifadesini bulmuştur.

2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31 inci maddesinde 4773 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sonrasında, işçinin iş sözleşmesinin sendika üyeliği ya da sendikal faaliyetleri sebebiyle feshedilmesi halinde, doğrudan sendikal tazminat talep hakkının olmadığı açıklanmış, 4857 sayılı İş Kanununun iş güvencesine dair hükümlerinin uygulanacağı kuralı getirilmiştir. Fesih dışında kalan sendikal nedene dayanan ayrımcılık hallerinde ise, işçinin doğrudan sendikal tazminat davası açma hakkı bulunmaktadır.

4773 sayılı Yasa ile sözü edilen maddeye eklenen yedinci fıkrada ise, iş güvencesi hükümlerinin uygulaması dışında kalan hallerde ve feshe bağlı tazminat istekleriyle sınırlı olmak üzere ispat yükünün işverene ait olduğu öngörülmüştür. Bu durumda sendikal nedenle fesih iddiasıyla açılan feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iade davasında ispat yükü, önceden olduğu gibi işçi üzerindedir. Ancak, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayan bir işçinin açmış olduğu sendikal tazminat isteklerini içeren bir davada, aksinin ispatı işverene aittir.

Dairemizce, sendikal tazminat davalarında ispat yükünün işçide olduğu hallerde, işyerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, işyerinde çalışmakta olan işçilerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde yetki prosedürünün işletilip işletilmediği, işyerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususlarla, işverence ekonomik veya teknolojik nedenlere dayalı bir fesih yoluna gidilmesi durumunda teknik yönden bu durumun araştırılması gibi ölçütler belirlenmiştir.