muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15368, Karar No: 2023/3526, Tarih: 24.04.2023

bildirileceği, yabancıların kayıt bilgilerinin doğum, ölüm, evlilik, boşanma, gönüllü geri dönüş gibi hallerde güncelleneceği, adres kayıt sistemine kaydedilecekleri düzenlemeleri getirilmiş, 22 nci maddesinde ise; kayıt işlemleri tamamlananlara, valilikler tarafından geçici koruma kimlik belgesi düzenleneceği, geçici koruma kimlik belgesi verilenlere, 25.04.2006 tarihli ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu kapsamında yabancı kimlik numarası verileceği belirtilmiştir.

6458 sayılı Kanun'un 121 inci maddesine dayanılarak çıkartılan Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik 17 Mart 2016 tarih ve 29656 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Bu itibarla, somut olayda sanığın kimliğini ispat edecek herhangi bir belge bulunmadığının anlaşılması karşısında, Afgan uyruklu sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtlarının, sanığın vatandaşı olduğu ülke ve gerektiğinde uluslararası kurum ve kuruluşlardan genelgeler doğrultusunda temin edilip, sanığın resmi kimlik bilgilerinin diplomatik yazışmalarla belirlenemediği takdirde soruşturma makamınca sanığın beyanı üzerine tespit edilen kimlik bilgileri, dosya içerisindeki parmak izlerinin ve fotoğraf kayıt formu ile sanığın temin edilen fotoğraflarının Göç İdaresi Genel Müdürlüğüne gönderilerek Geçici Koruma Yönetmeliğinin 21 ve 22 nci maddeleri uyarınca sanığın Türkiye'ye kabul edilen yabancılardan olup olmadığının ve varsa yabancı kimlik numaraları ile adres kayıt sistemindeki kayıtlarının tespit edilmesi, şayet kimlikleri bu şekilde belirlenmiyorsa 6458 sayılı Kanun'un 91 inci maddesi uyarınca çıkartılan Geçici Koruma Yönetmeliğinin 21 inci ve 22 nci maddeleri gereğince gerekli kayıtlarının yapılıp gecici koruma belgesi çıkarılıp gönderilmesi istenilerek belirlenen kimliği esas alınıp, hükümlülüğüne karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen 30.10.2019 tarihli raporda; sanıktan ele geçen 0,1 gram maddenin uyuşturucu maddelerden 0,062 gram metamfetamin içerdiği, 8,7 gram ağırlığındaki krem renkli bitki kırıntılarında ise uyuşturucu maddelerden morfin kalıntısı olduğunun belirtildiği ve yerel mahkemece 8,7 gram ağırlığındaki maddede morfin kalıntısı olduğu gerekçesiyle sanık hakkında belirlenen temel cezada 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca artırım yapıldığı anlaşılmış ise de; sanıktan ele geçen "8,7 gram krem renkli bitki kırıntılarından inceleme sonucu iade edilip adli emanette bulunan 4,7 gram maddenin" Adli Tıp Kurumu Kimyasal Tahliller İhtisas Dairesine gönderilerek bu maddenin niteliği ile içerdiği etken maddelerin neler olduğu konusunda ayrıntılı rapor alınması ve sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken, belirtilen maddede morfin kalıntısı olduğu belirtilerek eksik araştırmayla hüküm kurulması,

3. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği ihtarı” belirtilmeyerek aynı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılması,

4. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesiyle yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 1, 2 ve 3 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 24.05.2021 tarihli ve 2021/1077 Esas, 2021/1397 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8549, Karar No: 2010/13574, Tarih: 21.10.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/8549 E.  ,  2010/13574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshinin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı, davalı kurum ile imzalanan 2007 yılı protokolünün 2001 yılında tespit edilen muvazaa nedeniyle süresiz olarak feshedildiğini, her protokol ve tip sözleşme hükümlerinin geçerli olduğu dönem için uygulanabileceğini,2007 yılındaki sözleşmenin 2001 yılındaki muvazaa tespiti nedeniyle feshedilemeyeceğini ileri sürerek, fesih işleminin iptaline, sözleşmenin devamına ve muarazanın men’ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin kesinleşen ilamı ile davacının 2001 yılında muvazaalı olarak eczane işlettiğinin sabit olduğunu, fesih işleminin haklı nedene dayandığını savunmuş, daha sonraki beyanlarında sözleşmenin 2001 yılında tespit edilen muvazaa nedeniyle değil, 2007 yılında akdedilen sözleşme sürecinde devam eden muvazaaya dayandığını bildirerek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 2007 yılı protokolünde bulunan muvazaa nedeniyle sözleşmenin feshedilebileceğine dair hükmün geçmişteki eylemlere uygulanabileceği, feshedilen sözleşme döneminde de davacının muvazaa olgusunun tutanaklarla tespit edildiği, feshin haklı nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı eczacı, davalı kurum ile imzalanan 2007 yılı protokolünün 2001 yılında tespit edilen muvazaa nedeniyle feshedildiğini, her protokol ve tip sözleşme hükümlerinin geçerli olduğu dönem için uygulanabileceğini, feshin haksız olduğunu ileri sürerek, sözleşmenin feshine ilişkin işlemin iptali, sözleşmenin devamı ve muarazanın önlenmesi istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin kesinleşen ilamı ile davacının 2001 yılında muvazaalı olarak eczane işlettiğinin sabit olduğunu, fesih işleminin haklı nedene dayandığını savunmuş, daha sonraki beyanlarında sözleşmenin 2001 yılında tespit edilen muvazaa nedeniyle değil, 2007 yılında akdedilen sözleşme sürecinde devam eden muvazaa sebebiyle feshedildiğini bildirmiştir. Mahkemece, muvazaanın mahiyeti itibariyle ispatı zor ve her türlü delille kanıtlanabilir bir olgu olması dikkate alınarak, 2007 yılı protokolünde yer alan muvazaa nedeniyle sözleşmenin feshedilebileceğine dair hükmün geçmişteki eylemlere uygulanabileceği, yine davacının feshedilen sözleşme döneminde de muvazaa olgusunun tutanaklarla tespit edilmiş olduğu, feshin haklı nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacı hakkında, 2001 yılında sahte küpür ve kamu kurumunu dolandırmak suçu nedeniyle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nde kamu davası açılmıştır. Davalı kurum tarafından davacıya gönderilen 28.08.2007 tarih, 6025 sayılı yazı ile; ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2003/224 Esas, 2005/31 Karar sayılı kararında “..sanığın emekli eczacı olup, İzmir’de oturduğu ve diplomasını .... ve ... ..... isimli şahıslara kullandırarak eczane açtığı, eczaneyi fiilen işletenin kendisi olmadığı anlaşıldığından müsnet suçtan beraatine..” şeklinde hüküm kurulduğu ve bu kararla davacının diplomasını üçüncü kişilere kullandırarak muvazaa yaptığının kesinleştiği gerekçesiyle, taraflar arasında imzalanan ve 01.07.2007 tarihinde yürürlüğe giren 2007 protokolünün 6.3.27 ve 6.11 maddeleri gereğince süresiz olarak feshedildiği bildirilmiştir.Davalı vekili, cevap dilekçesinde de Ağır Ceza Mahkemesi kararı ile tespit edilen 2001 yılındaki muvazaa nedeniyle sözleşmenin feshedildiğini savunmuş, daha sonraki aşamalarda ise fesih işleminin 2007 yılında akdedilen sözleşme sürecinde devam eden muvazaaya dayandığını bildirmiştir. Davalının bu beyanı, savunmanın genişletilmesi ve değiştirilmesi yasağı kapsamında olup, davacının bu konuda muvafakatı bulunmamaktadır. Davalı kurumun, 2001 yılında tespit edilen muvazaaya dayanarak 2007 yılı protokolünü feshettiği açıktır. Öyle olunca, 2001 yılında tespit edilen muvazaa nedeniyle, 2007 yılı protokolünün feshinin mümkün olup olmadığının değerlendirilmesi gerekir. Davacı ile 2005, 2006 ve 2007 yıllarında yeniden protokol imzalanmıştır. Bu protokollerin hepsinde “muvazaalı olarak eczane işletmek” bir fesih nedeni olarak düzenlenmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki protokol hükümleri, geçerli olduğu dönem için uygulama alanı bulur

. Öyle olunca, 2001 yılında tespit edilen muvazaa nedeniyle, 2007 yılı protokolünün feshinin mümkün olup olmadığının değerlendirilmesi gerekir. Davacı ile 2005, 2006 ve 2007 yıllarında yeniden protokol imzalanmıştır. Bu protokollerin hepsinde “muvazaalı olarak eczane işletmek” bir fesih nedeni olarak düzenlenmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki protokol hükümleri, geçerli olduğu dönem için uygulama alanı bulur. Sözleşmede açıkça düzenlenmedikçe daha sonraki dönemler için geçerli değildir. Bir başka ifade ile, yeni bir protokol imzalanmakla, bir önceki dönem kapatılmış artık yeni bir döneme başlanmıştır. Bu nedenle, 2007 yılı protokolünün “6. Cezai Şart ve Sözleşmenin Feshi” bölümünün 6.3.27 maddesinde düzenlenen “Muvazaalı olarak eczane işlettiği tespit edilen eczacı ile bir daha sözleşme yapılmaz.” hükmünün ancak 2001 yılında tespit edilen muvazaa için geçerli olduğunun kabulü zorunludur. O halde, mahkemece, 2007 yılı protokolünün 2001 yılında tespit edilen muvazaa nedenine dayalı olarak feshedilemeyeceği gözetilerek, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 17.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1616, Karar No: 2013/812, Tarih: 17.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/1616 E.  ,  2013/812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan kiracılığın tespiti isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 17.1.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9803, Karar No: 2025/551, Tarih: 07.01.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/9803 E.  ,  2025/551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Kocaeli 5. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Kocaeli 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.05.2024 tarih ve 2024/343 Esas, 2024/281 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7110, Karar No: 2011/3662, Tarih: 23.06.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/7110 E.  ,  2011/3662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile ... ve Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 05.10.2010 gün ve 767/451 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı kadastroca tespit dışı bırakılan bir parça taşınmazın adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur. Diğer davalı köy tüzel kişiliği temsilcisi cevap vermemiş ve oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece, zilyetlikle kazanma koşullarının davacı yararına oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dava konusu taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında paftasında dere yatağı olarak gösterilmesi nedeniyle tescil harici bırakıldığı anlaşılmaktadır.

Dere yatağı nitelikli bir taşınmazın TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi gereğince zilyetlikle edinilebilmesi için; ilke olarak, tespit dışı bırakıldığı ya da paftasında dere yatağı olarak gösterildiği tarihten dava tarihine kadar diğer kazanma koşulları yanında 20 yıllık kazanma süresinin geçmiş bulunması gerekir. Davacının tescilini istediği dere yatağı davacıya ait 125 ada 18 sayılı parselin batısında yer almaktadır. Anılan parselin kadastro tespiti 7.12.1998 tarihinde yapılmıştır. Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre kadastro çalışmalarında tesbit dışı bırakılan yerlere ilişkin olarak paftasında gösterildiği tarihten itibaren makul süre içerisinde açılmış olan davalarda, tespit dışı bırakıldığı tarihten geriye doğru kazanmayı sağlayan sürenin nazara alınması gerekmektedir. Ancak, somut olayda, dava konusu taşınmazın paftasında dere yatağı olarak bırakılma tarihinden 9 yılı aşkın süre sonra 26.08.2008 tarihinde açılmış bulunan davanın makul süre içinde açıldığından söz edilemez. Kaldı ki, zilyetlik yoluyla kazanma için de paftasında yol olarak belirtildiği tarihten itibaren 20 yıllık süre geçmemiştir. Mahkemece, kazanma süresi ve koşullarının davacı yararına gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme sonunda yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/4002, Karar No: 2020/7206, Tarih: 17.09.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/4002 E.  ,  2020/7206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tararfından başlatılan genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde, borçlunun, 3. şahıslardaki alacaklarının haczi ile borcundan düşülmesi talebinin reddedilmesine yönelik icra müdürlüğü kararlarının şikayet yolu ile kaldırılmasını adli yardım talepli olarak talep ettiği, ilk derece mahkemesince adli yardım talebinin reddine karar verilmesinden sonra gider avansı ve dava harcı ikmal edilmediği gerekçesi ile istemin dava şartı yokluğundan reddine karar verildiği, borçlunun adli yardım talepli olarak istinaf yoluna başvurduğu, adli yardım talebinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesinin 20/03/2018 tarihli kararı ile reddedildiği, borçlunun ret kararına karşı itirazda bulunduğu, itiraz üzerinde dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderildiği, ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin 06/04/2018 tarih ve 2018/1 D.İş sayılı kararı ile de itirazının reddine karar verildiği, bunun üzerine borçluya muhtıra çıkartıldığı, borçlunun HMK’nın 344. maddesi gereğince verilen kesin süre içerisinde harç ve giderleri tamamlamadığı gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesince; istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verildiği, borçlunun temyiz yoluna başvurması üzerine Dairemizce; adli yardım talebinin reddine itiraz yasa yolu açık olmak üzere karar verildiği, borçlunun itirazı üzerine, Dairemizce; adli yardım talebinin reddine ilişkin itirazı değerlendirmek üzere dosyanın Yargıtay 13. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verildiği, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 16/03/2020 tarih, 2020/1103 E. - 2020/3371 K. sayılı kararı ile; davacının adli yardım talebinin reddine dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne, adli yardım talebinin reddine ilişkin Dairemiz kararının kaldırılmasına, davacının adli yardımdan yararlandırılmasına, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verildiği görülmektedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun yedinci kısmının 2. bölümü "Adli Yardım" başlıklı olup 334. maddesi ve devamında bu hukuki kurum; "Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler."(md.334/1), "Adli yardım kararı, ilgiliye yapılacak tüm yargılama ve takip giderlerinden geçici olarak muafiyet sağlar." (335/1/a),

"Adli yardım, hükmün kesinleşmesine kadar devam eder."(335/3), "Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır." (336/3), Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır." (336/4), Adli yardım, daha önce yapılan yargılama giderlerini kapsamaz." (337/3), Adli yardım kararından dolayı ertelenen tüm yargılama giderleri ile Devletçe ödenen avanslar dava veya takip sonunda haksız çıkan kişiden tahsil olunur." (339/1) şeklinde düzenleme altına alınmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 336/3. maddesi uyarınca Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi, Bölge Adliye Mahkemesine veya Yargıtay’a yapılır. Aynı Kanunun 448. maddesi uyarınca bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır.

O halde, yukarıda açıklanan nedenlerle mevcut düzenleme dikkate alındığında, ilk derece mahkemesince istemin esasının değerlendirilip oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, aksi düşünceyle davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmesi ve Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsiz olup Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ve ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz isteminin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesinin 16/07/2018 tarih, 2018/631 E. - 2018/1813 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, ... İcra Hukuk Mahkemesinin 04/12/2017 tarih ve 2017/468 E. - 2017/466 K. sayılı kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre borçlunun sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 17/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3426, Karar No: 2014/9820, Tarih: 05.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/3426 E.  ,  2014/9820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2009/101-2013/641

Davacılar, iş kazası sonucu malüliyetten doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere, temyiz edenin sıfatı ve temyiz nedenlerine göre davalı şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, 08.02.2008 tarihindeki iş kazasında yaralanan sigortalı ile onun anne, baba ve kardeşlerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi ile istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davacı sigortalı için 155.406,08TL maddi-18.000,00TL manevi, davacı anne ve baba için 5.000,00'erTL manevi tazminatın davalı şirketten tahsiline karar verilirken, diğer taliplerin reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, 08.02.2008 tarihindeki zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası olup sigortalının bu kaza nedeniyle %70 oranında iş göremezliğe maruz kaldığı, kazanın oluşumunda %85 oranında davalı işverenin, %15 oranında ise kazalının kusurlu bulunduğu, kaza sonrasında davacı sigortalı ile davalı şirket arasında düzenlenen 28.04.2008 tarihli ibraname ile sigortalı S.. Y..'in 08.02.2008 tarihindeki iş kazası nedeniyle maddi zararlarına karşılık olarak 10.000,00TL, manevi zararlarına karşılık olarak ise 7.000,00TL alarak davalı şirketi ibra ettiği, hükme esas alının 13.01.2013 tarihli hesap raporunda ibranameye konu 10.000,00TL ile davacı sigortalının ibraname zamanında ki verilere göre hesaplanan zararı arasında açık oransızlık olduğunu açıkladığı anlaşılmıştır.

Birçok Yargıtay kararında vurgulandığı üzere, alacaklının alacak hakkından vazgeçmesini ve bu surette borçlunun borçtan kurtulmasını kapsayan akde "ibra" denir. İbra alacağın tasfiyesini içeren tasarrufi bir sözleşmedir. Konu ile ilgili doğrudan amir bir hüküm bulunmaması nedeniyle sorunun çözümlenmesinin ibranın doğruluk ve güven kuralına aykırı olmaması gereğine sıkı sıkıya sarılarak halledilmesinde yarar vardır.

Maddi zararı ve kusur oranı hakkında kesin fikir sahibi olması mümkün olmayan sigortalının veya onun hak sahiplerinin olaydan sonra verdikleri ibranamenin tümden geçerli sayması İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Mevzuatının temel ilkelerine uygun düşmeyecektir.