muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4192, Karar No: 2019/5450, Tarih: 16.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4192 E.  ,  2019/5450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 18/07/2017 tarih ve 2016/414 E- 2017/374 K. sayılı kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 21/06/2018 tarih ve 2018/36 E- 2018/724 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, hazırladığı Cumhuriyet Dönemi Kırkpınar Güreşleri (Dualı Çayır’m 90 Yılı) isimli kitabın 2015 yılında yayımlandığını, Kırklareli Sarantalı Köylüm Gazetesi’nin 4 Mart 2016 tarihli sayısında gazeteci ... tarafından “Spor ve Nostalji ...” başlıklı bir yazı yazıldığını, bu yazının sorumlu yazı işleri müdürü ... tarafından yayımlandığını, yazıda, kendisinin yazarı olduğu kitapta yer alan bilgi ve fotoğrafların izinsiz olarak kullanıldığını, Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’ndan kaynaklanan maddi ve manevi haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek, davalı ...’dan 10.000 TL maddi, 10.000 TL manevi, diğer davalı ...’den ise 15.000 TL maddi, 15.000 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ..., dava konusu yazının yazılması için ...’un oğlu... tarafından başvurulduğunu ve ...'un oğlu ve yakınları ile yapılan görüşmeler sonucunda elde edilen bilgi ve fotoğrafların yazıda kullanıldığını, herkese açık olan arşivlerde bulunan bilgi ve fotoğrafların davacının tekeline bırakılamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalılar ... ve ..., dava konusu yazının yazılması için ...’un oğlu... tarafından başvurulduğunu ve ...'un oğlu ve yakınları ile yapılan görüşmeler sonucunda elde edilen bilgi ve fotoğrafların yazıda kullanıldığını, herkese açık olan arşivlerde bulunan bilgi ve fotoğrafların davacının tekeline bırakılamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacının “Cumhuriyet Dönemi Kırkpınar Güreşleri” isimli kitabının ilim ve edebiyat eseri olduğu, bu kitap bakımından davacının eser sahibi bulunduğu, kitapta kullanılan fotoğraflar bakımından ise davacının eser sahibi olmadığı, fotoğraflar için davacı tarafça ödenen bedelin fotoğrafların davacının kitabında kullanılmasının karşılığı olduğu, ancak FSEK kapsamında yazılı herhangi bir mali hak devri söz konusu olmadığından davacının söz konusu fotoğraflar yönünden mali hak sahipliğinin bulunmadığı, bu kapsamda davalı tarafça kullanılan fotoğraflar yönünden davacının herhangi bir hak talebinde bulunamayacağı, kitaptan izinsiz olarak alındığı iddia edilen metinler bakımından, aynılık teşkil eden hususların boy, kilo, süre, isimler, rakamlara ilişkin objektif, genel geçer nitelikte olan ve telif hukuku kapsamında koruma bulmayan bilgiler olduğu, telif hukukunda salt olarak bilginin kendisinin değil, bilginin özgünlük ve hususiyet içerir şekilde ifade ediliş tarzının koruma bulduğu, alıntılandığı iddia edilen bahse konu türden genel geçer nitelikteki bilgilerin, konuyu ele alan tüm gazete, dergi, belgesel, yayın, kitap vb. yerlerde ve konuyla ilgili arşivlerde bulunabilecek türden olup, dava konusu kitaptan alındığını gösterir somut delillerin dosya kapsamında bulunmadığı, telif hukuku kapsamında koruma bulmayan bilgiler dışında, söz konusu bilgilerin ifade ediliş tarzlarının da taraflara ait karşılaştırma yapılan metinlerde farklı olduğu, bu yönden de davacı tarafın eserinden usulsüz nitelikte alıntı yapıldığının ileri sürülemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun ESASTAN REDDİNE karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı tarafından temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/09/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7284, Karar No: 2010/7610, Tarih: 19.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/7284 E.  ,  2010/7610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :04.12.2009
Yargıtay — Esas No: 2022/4109, Karar No: 2022/6962, Tarih: 22.09.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/4109 E.  ,  2022/6962 K.**

**"İçtihat Metni"**

ANKARA 8. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile düzelterek yeniden esas hakkında verdiği kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılardan ... İnş. Taah. Proje Müh. San. Ltd. Şti. vekili Avukat ..., uyapta kayıtlı 23.11.2020 ve 29.04.2021 tarihli dilekçeleri ile davalının vekilliğinden istifa etmiş ve istifa dilekçesinin müvekkiline tebliğini talep etmiştir.

Yapılan incelenmede; adı geçen davalıya, vekilinin istifa dilekçesinin 17.11.2020 tarihinde tebliğ edildiği ve devam eden süreçte dosya içerisinde yeniden adı geçen avukata vekalet verildiğine ilişkin yeni bir bilgi, belge de bulunmamasına rağmen karar ilamının 29.03.2022 tarihinde ve davacı yan temyiz dilekçesinin ise 19.04.2022 tarihinde yeniden aynı vekile tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Vekilin azli ve istifasının şekli” başlıklı 81. maddesinde; “Vekilin azli veya istifasının, mahkeme ve karşı taraf bakımından hüküm ifade edebilmesi için, bu konudaki beyanın dilekçeyle bildirilmesi veya tutanağa geçirilmesi ve gerektiğinde ilgilisine yapılacak tebligat giderinin de peşin olarak ödenmesi zorunludur” denilmiş, 82. maddesinde "İstifa eden vekilin vekalet görevi, istifanın müvekkiline tebliğinden itibaren iki hafta süreyle devam eder" düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre mahkemece, öncelikle davalı ... İnş. Taah. Proje Müh. San. Ltd. Şti.nin, avukat ...'na yeniden vekaletname verip vermediği araştırılarak durumun bir tutanağa bağlanması, vekillik görevinin usulüne uygun şekilde sona erdiğinin tespiti halinde ise mahkeme kararı ve karşı tarafın temyiz dilekçesinin davalı asile tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10675, Karar No: 2017/5927, Tarih: 28.09.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/10675 E.  ,  2017/5927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 27 parsel sayılı 2180 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz zilyetlerinin zilyetlik süresinin yeterli olmadığı belirtilerek ... adına tespit edilmiştir. Kadastro Komisyonunca 09.01.2008 tarihli karar ile ..., ... ve...'in itirazlarının reddine karar verilmesi üzerine ... ve müşterekleri irsen intikal, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve paylaşmaya dayanarak dava açmışlardır. Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama sonunda davanın reddi ile çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; "dava konusu taşınmazın kargir ev ve hefkere vasfında olduğu, davacılar tarafından 1949-1950 yılları arasında satın alındığı, bu tarihten çok önce de kullanıldığı anlaşılmış ise de gerek önceki zilyetlerin gerekse davacıların ev yapıp, oturmak suretiyle sürdürdükleri zilyetliklerinin imar-ihya sayılmayacağı, imar-ihyadan söz edilebilmesi için atıl durumda olan sahipsiz toprak parçalarının ekonomiye kazandırılmasının gerekli olduğu" gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Her ne kadar taşlık, kayalık, çalılık gibi yerlerin zilyetlikle kazanımı için öncelikle imar-ihyasının tamamlanması, başka bir ifade ile emek ve para harcanmak suretiyle tarım yapılabilir hale dönüştürülmesi ve bundan sonra en az 20 yıl süre ile ekonomik amaca uygun tarımsal faliyette bulunması zorunlu ise de, bu nitelikte olmayan hali ya da ham toprak niteliğindeki yerlerde imar-ihya gerekli olmayıp, hak kazandırıcı süre ile malik sıfatı ile zilyetlik kazanım için yeterlidir. Hal böyle olunca, öncelikle taşınmazın niteliği önem kazanmaktadır. Ne var ki, mahkemece taşınmazın niteliği ve imar-ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadığı kesin olarak belirlenmemiş, bu hususta komşu parsellerin tutanak ve dayanaklarından yararlanılmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz. O halde, doğru sonuca varılabilmesi için; öncelikle çekişmeli taşınmaza komşu taşınmazların kadastro tespit tutanakları ve tespite dayanak belgeleri getirtilmeli, bundan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, tespit bilirkişileri, ziraat bilirkişi ve fen bilirkişisi katılımı ile keşif yapılmalıdır

. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz. O halde, doğru sonuca varılabilmesi için; öncelikle çekişmeli taşınmaza komşu taşınmazların kadastro tespit tutanakları ve tespite dayanak belgeleri getirtilmeli, bundan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, tespit bilirkişileri, ziraat bilirkişi ve fen bilirkişisi katılımı ile keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte yerel bilirkişi, tespit bilirkişisi ve taraf tanıklarından, taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, beyanları komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları değerlendirilmeli, çekişmeli taşınmazın önceki niteliğinin, imar-ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadığının, imar-ihyaya muhtaç yerlerden ise buna en erken ne zaman başlanıldığının ve tamamlandığının, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılmalı, yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazın evveliyatı hakkında detaylı bilgi alınmalı, taşınmazın evveliyatı itibariyle taşlık, kayalık gibi imar-ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadığı sorulmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri de bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, taşınmazın kadastro paftasındaki konumu bilgisayar programı aracılığıyla ölçekleri eşitlenmek suretiyle uydu ve hava fotoğraflarına aktarılmalı, ziraatçi bilirkişi vasıtasıyla taşınmazın öncesi ve zirai faaliyete konu olup olmadığı, hangi tarihte imar-ihyaya başlandığı, tamamlandığı, zilyetliğin hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü belirtilmelidir. Yapılan araştırma ve inceleme neticesinde, dava konusu taşınmazın öncesi itibariyle imar-ihyaya muhtaç yerlerden olduğunun tereddüte mahal bırakmayacak şekilde anlaşılması halinde; bu yerin iktisap edilebilmesi için, yoğun emek ve para sarf edilerek tarıma elverişli hale getirildikten sonra imar-ihyanın tamamlandığı tarihten tespit tarihine kadar kazandırıcı zamanaşımı süresinin davacı lehine aralıksız, nizasız geçmesi gerektiği ve bu süre zarfında taşınmazın bir bölümüne ev yapıp bir bölümünü de bahçe olarak kullanmasının zilyetlikle iktisaba engel teşkil etmeyeceği, ancak evvela imar-ihya edilip tarım arazisi haline getirilmeksizin doğrudan taşınmaz üzerine ev yapılarak sürdürülen zilyetliğin süresi ne olursa olsun kazanıma engel teşkil edeceği dikkate alınmalı, taşınmazın 3402 sayılı Yasa'nın 17. maddesi gereğince imar-ihyaya muhtaç yerlerden olmadığı tespit edildiği ve aynı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen şartlar gerçekleştiği takdirde ise taşınmazın davacılar adına tescil edilebileceği göz önünde bulundurularak sonucuna göre bir karar verilmelidir

. maddesi gereğince imar-ihyaya muhtaç yerlerden olmadığı tespit edildiği ve aynı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen şartlar gerçekleştiği takdirde ise taşınmazın davacılar adına tescil edilebileceği göz önünde bulundurularak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece belirtildiği şekilde araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsiz olup, davacılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacılara iadesine, 28.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7962, Karar No: 2011/5729, Tarih: 06.10.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/7962 E.  ,  2011/5729 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 101 ada 25 parsel sayılı 62794,40 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, edinme koşullarının gerçekleşmediğini öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 101 ada 25 parsel sayılı taşınmazın aktif dere yatağı olmadığı, taşınmaz üzerinde davalı taraf yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de; dava konusu taşınmazın aktif dere yatağı niteliğinde olup olmadığı hususunda jeolog bilirkişisinden rapor alınmadan karar verilmiş olması nedeniyle mahkemece yapılan araştırma hüküm vermeye yeterli değildir.

O halde davada sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için jeolog bilirkişisi hazır olduğu halde mahallinde keşif yapılarak dava konusu taşınmazın aktif dere yatağı niteliğinde olup olmadığı yolunda uzman bilirkişiden açıklamalı rapor alınmalı, taşınmazın metruk dere yatağı olduğunun belirlenmesi halinde ise bu nitelikteki taşınmazların şartları oluştuğu takdirde 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükümleri uyarınca zilyetlikle kazanılabileceği gözönünde tutulmalı, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı hüküm oluşturulması isabetsiz, davacı ...'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 06.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11104, Karar No: 2020/17801, Tarih: 02.11.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/11104 E.  ,  2020/17801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten yangın çıkarma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

02.06.2015 tarihinde sanığın yüzüne karşı verilen hükmün gerekmediği halde sanık müdafine 24.07.2015 günü tebliği üzerine 28.07.2015 havale tarihli dilekçe ile hükmün temyiz edildiği anlaşılmakta ise de, sanık müdafiine tebliğin ayrıca yeni bir temyiz süresi hakkı vermeyeceği nazara alınarak, sanığın yüzüne karşı tefhim olunan hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 28.07.2015 tarihinde temyiz eden sanık müdafinin, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 02.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16773, Karar No: 2012/27619, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/16773 E.  ,  2012/27619 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili Avukat ... ile ... vekili Avukat ... aralarındaki dava hakkında Manavgat 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 04.11.2010 tarih ve754-797 sayılı hükmün Dairenin 07.12.2011 tarih ve 2011/2431-18274 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, davalıdan aralarındaki protokollere dayalı olarak alacağı bulunduğunu, bu alacak için icra takibi yaptığını ve davalının bu takiplere haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini, ayrıca aleyhine açılan karşı davanın ise haksız olduğunu ve karşı tarafın bir alacağının bulunmadığını belireterek hakkında açılan karşı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ile belirtilen taşınmazın satışı konusunda 22.04.2007 tarihli sözleşme imzaladıklarını, davacının edimlerini yerine getirmediğini, savunarak açılan davanın reddine, karşı davacıyla da davacı-karşı davalının sözleşmeden doğan edimlerini yerine getirmediğini kur farki kira bedelini ve değer kaybından doğan 108.250,00 TL'nin davacıdan tahsiline karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, itirazın iptaline ve %40 icra inkar tazminatına ayrıca birleşen davanın reddine dair karar verilmiştir. Bu kararın davalı (birleşen davanın davacısı) tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan inceleme sonunda Dairemizce onanmasına karar verilmiş, davalı tarafından bu defa karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme isteklerinin REDDİNE,

2-Mahkemece, asıl davanın ret edilen kısmı için davalı 2012/16773-27619

lehine 1000 TL ücreti vekalete hükmedilmiştir. Asıl davanın ret edilen kısmı 10.909.23 TL olup A.A.Ü.T' ne göre 1.309.09 TL ücreti vekalete hükmedilmesi gerekirken 1000 TL ücreti vekalete hükmedilmesi nedeniyle temyize konu kararın düzeltilerek onanması gerekirken bu hususun zuhulen gözden kaçırılmış olduğu bu kez yapılan incelmede anlaşıldığından HMUK 440 ve devamı maddeleri uyarınca davalının karar düzeltme talebinin kabulü gerekir. Ne var ki yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HMUK'un 440 ve 438/7 maddeleri gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bette açıklanan nedenlerle davalının sair karar düzeltme isteklerinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme talebinin kabulüyle Dairemizin 07.12.2011 tarih ve 2011/2431-18274 sayılı onanma ilamının kaldırılmasına, Manavgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 04.11.2010 tarih ve 754-797 sayılı hükümün 6 numaralı bendinde yazılan "1.000 TL" rakamının hükümden çıkarılarak yerine "1.309.09 TL" rakamının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 3.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9951, Karar No: 2023/1500, Tarih: 30.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/9951 E.  ,  2023/1500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2016/132 Esas, 2016/365 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci

fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2016/132 Esas, 2016/365 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 31.03.2021 tarihli ve 2021/1911 Esas, 2021/5645 Karar sayılı kararı ile "son sözün hazır bulunan sanığa verilmemesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2021 tarihli ve 2021/440 Esas, 2021/532 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, eksik inceleme ile karar verildiğine ve vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay öncesinde mağdurun, sanığın yakını temyiz dışı mağdur ...'a hakaret ettiği, ...'un durumu sanığa anlattığı, sanığın mağdura kafa atmak ve yumruk vurmak suretiyle yaraladığı belirlenmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir.

3. Aksaray Devlet Hastanesinin, 15.08.2014 tarihli raporuna göre, mağdurun burnunda kırık olduğu, yaralanmanın yaşamsal tehlikeye neden olmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2) derece olduğu tespit edilmiştir.

4. Temyiz dışı mağdur beyanı, mağdur beyanı, kollukça tutulan tutanaklar, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın ihlali niteliğindeki gerekçeli karar dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE