muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8216, Karar No: 2022/7283, Tarih: 22.09.2022

Eldeki davada alınan bilirkişi raporu ile aynı yere ilişkin olarak aynı sebebe dayanarak aynı kişi tarafından Sulh Hukuk Mahkemesinde açılan davada alınan bilirkişi raporları arasında çelişki bulunmakta olup bundan ayrı eldeki davada Dairemiz ve Yargıtayın içtihatlarına uygun rapor hazırlanmadığından hükme esas alınan bilirkişi raporu yeterli görülmemiştir. Şöyle ki; Sulh Hukuk Mahkemesi dosyasında alınan fen bilirkişileri raporunda dava konusu edilen yer ile eldeki davada dava konusu edilen yer farklı konumlandırılmış olup 2010 yılında alınan fen bilirkişileri raporunda dava konusu yerin ormanlık alanda olduğu belirtilirken eldeki davada alınan fen bilirkişileri raporunda hudutların yalnızca ikisi yönünden orman olduğu, Sulh Hukuk Mahkemesi dosyasında alınan ziraat bilirkişi raporunda; taşınmazın fiilen orman arazileri ile çevrili olduğundan tarım arazisi niteliği taşımadığı belirtilirken eldeki dosyada alınan raporda taşınmazın 4 tarafının orman olmayıp tescil harici, alanda kaldığı, yine Sulh Hukuk Mahkemesi dosyasında alınan orman bilirkişi raporunda taşınmazın her ne kadar 1960 yılı memeleket haritasında beyaz renkli orman sayılmayan alanda bulunsa da orman arazileri ile bütünlük arz ettiğinden orman sayılan alanlardan olduğu, eldeki dosyada alınan raporda ise 1960 yılı memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğrafında ise beyaz alanda olduğu bu nedenle orman sayılmayan yerden olduğu belirtilmiştir. Ayrıca son alınan raporda tarihi belirtilmeyen hava fotoğrafı üzerinde dava konusu yeri net gösterecek şekilde de bir çakıştırma yapılmayarak beyaz renkli alanda olduğu belirtilmiştir.

O halde; her ne kadar 17.09.2014 tarihli Orman Genel Müdürlüğü yazısında dava konu yerin bulunduğu yörede orman kadastrosu geçmediği bildirilmiş ve bilirkişilerce de bu husus teyit edilmişse de, yazının gönderildiği tarihten bu zamana uzun yıllar geçtiği de gözetilerek ilgili yerlere yeniden müzekkere yazılmak suretiyle öncelikle orman kadastrosu çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapılmış ise orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneği dosyaya getirilerek yine yöreye ait en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarının tamamı ile varsa amenajman planı ve komşu parsellere ait kadastro tutanakları, tutanaklar kesinleşmiş ise tapu kayıt örnekleri ve tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise mahkeme karar örnekleri ilgili yerlerden getirilerek, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan aynı köyde ve komşu köylerde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek ayrı ayrı 3’er kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile önceki bilirkişiler dışında halen Tarım ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi bilirkişi, üç ziraat mühendisi bilirkişi, bir jeodezi ve fotogrametri mühendisi aracılığıyla yeniden keşif yapılmalıdır

. Keşifte orman sınır noktaları tutanak ve haritalarda yazılı mevki, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre, orman kadastrosu tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan hava fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli, orman kadastrosu ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeğe çevrilerek, çekişmeli taşınmazın orman kadastro haritasına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde ve aynı ya da yakın orman sınır hatlarında dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilmeli; tutanaklardaki anlatımlar değerlendirilmeli; tutanaklarla tahdit haritası arasında çelişki bulunup bulunmadığı belirlenmeli; çelişki bulunmakta ise çekişmeli parsel yönünden tahdit tutanakları ile haritalar arasındaki çelişki tahdit tutanaklarına değer verilmek suretiyle giderilecek şekilde tereddüte mahal bırakmayacak, açıklamalı, krokili rapor alınmalı, yine keşifte getirtilen belgeler çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; zilyetlikle veya hukuki değeri kalmamış olan tapu kayıtlarıyla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişileri ile orman bilirkişi eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) hava fotoğrafları ve memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ve memleket haritası ölçeğine (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) denetime elverişli olacak şekilde çevrildikten sonra komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, taşınmazın gerçek eğimi klizimetre aletiyle ölçülerek memleket haritalarındaki münhanilerden (yükseklik eğrilerinden) de faydalanılmak suretiyle belirlenmeli; stereoskopik hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak temyize konu taşınmazın niteliği, üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı ve dava konusu taşınmazın 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 17/2. maddesinde belirtilen orman içi açıklık vasfında olup olmadığını belirten, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli ve dosyadaki belgeler ile karşılaştırıldığında denetime elverişli rapor alınmalıdır.

Şayet dava konusu taşınmazların orman olmadığının tespit edilirse bu defa keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazların öncesinin ne olduğu, kim veya kimler tarafından, hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldığı, imar-ihya gerektiren yerlerden olup olmadığı, böyle yerlerden ise imar-ihyaya konu edilip edilmediği ve edilmiş ise imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, komşu parsellerin tutanak ve dayanakları uygulanmalı; dava konusu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; yerel bilirkişiler ve tanıkların sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak giderilmeye çalışılmalı; üç kişilik ziraatçi bilirkişi kurulundan taşınmazın evveliyatını, toprak yapısını, niteliğini ve zilyetlikle mülk edinilebilecek yerlerden olup olmadığını, komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı şekilde açıklayan, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; fen bilirkişisinden ise, keşfi takibe ve denetlemeye olanak verir rapor ve kroki alınmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli 3402 sayılı Kanun'un 14. maddesi uyarınca, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile onların miras bırakanları adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediği tapu müdürlüğü ve ilgili kadastro müdürlüğü ile hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden sorulup, aynı Kanunun 03.07.2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi hükmü gözetilerek sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 22.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5494, Karar No: 2023/3158, Tarih: 20.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/5494 E.  ,  2023/3158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/531 E., 2022/159 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bergama 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2015 tarihli 2014/274 Esas, 2015/356 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının a bendi ve 52 nci maddenin ikinci fıkrası uyarınca 4.500TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Bergama 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2015 tarihli 2014/274 Esas, 2015/356 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 21.10.2019 tarihli 2018/1363 Esas, 2019/104061 Karar sayılı kararı ile;

"...dava konusu olayda sanığın kusur durumuna göre maddede öngörülen cezanın alt sınırı nazara alınmak suretiyle, cezada orantılılık ilkesi ile adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, alt sınırdan uzaklaşılarak teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini ve dosya içeriğine göre, lehe hükümler istemi bulunan sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının TCK'nın 50. maddesi hükmüne göre adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiş olmakla birlikte, hapis cezasının ertelenmesinin düzenlendiği TCK'nın 51. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı karar yerinde tartışılmadan hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 230/1-d maddesine aykırı davranılması ile kabul ve uygulamaya göre sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının ve uygulama maddesi olan TCK'nın 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK/nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi..." gerekçeleri nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine verilen ve temyiz incelemesine konu Bergama 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2022 tarihli 2019/531 Esas, 2022/159 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının a bendi ve 52 nci maddenin ikinci fıkrası uyarınca 3.000TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 17/07/2022 tarihli ve 2022/96479 sayılı, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddi ile onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri, savunma hakkının kısıtlandığı, dava konusu trafik kazasında kusursuz olması nedeniyle hakkında verilen cezaya ve verilen cezada lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay günü 12.08.2013 günü saat 21:00 sıralarında gece vakti, meskun mahal dışında, aydınlatması olmayan, bölünmüş, iki şeritli, yol şerit çizgisi bulunan, kuru, düz eğimsiz, asfalt yolda dava dışı sürücünün ..... plaka sayılı otomobil ile İzmir istikametinden Çanakkale istikametine seyir halinde iken 99+800 metrede kontrolsüz ada kavşağa giriş yaptığı sırada, seyir istikametine göre sol taraftan kendisine yolun sağ tarafında dur uyarı levhası bulunan kavşağa girişi ile aracının sağ ön kapı kısmına, sanığın sevk ve idaresindeki ...... plaka sayılı kamyonetin sol ön tampon, far, kaput kısmı ile çarpışması sonucu yaralamalı maddi hasarlı trafik kazası meydana gelmiştir.

2. Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında aracının hızını kavşağa yaklaşırken azalttığı ancak çarpışmaya engel olamadığına ilişkin beyanlarda bulunmuştur.

3. Müşteki ve katılanlar ile tanık dava dışı otomobil sürücüsünün beyanlarının otomobil ile kavşağa geldiklerinde aracı durdukları ve gelen ... olmadığını görmeleri üzerine hareket etmeleri ile birlikte aracın sağ ön kapısından sanığın kamyoneti ile çarpıştıklarına ilişkin beyanlarda bulundukları, müştekilerin şikayetçi olmadıkları katılanların şikayetçi oldukları görülmüştür.

4.Kaza sonrası tutulan kaza tespit tutanağında sanığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 84 üncü maddesinin, 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının c bendi uyarınca davadışı yaralanan katılan ve mağdurların içinde bulunduğu otomobil sürücüsünün dönel kavşaklarda dönüş kurallarına riayet etmemek kuralını ihlal ederek asli kusurlu, sanık kamyonet sürücünün kusursuz olduğu tespit edilmiştir.

5.Mahkemece alınan trafik polisince düzenlenen bilirkişi raporunda kazanın meydana gelmesinde sanığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 52 nci maddesinin birinci fıkrasının a bendini ihlal ettiği, davadışı otomobil sürücüsünün ise aynı Kanunun 57 nci maddesinin birinci fıkrasının a bendi uyarınca asli kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

5.Mahkemece alınan trafik polisince düzenlenen bilirkişi raporunda kazanın meydana gelmesinde sanığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 52 nci maddesinin birinci fıkrasının a bendini ihlal ettiği, davadışı otomobil sürücüsünün ise aynı Kanunun 57 nci maddesinin birinci fıkrasının a bendi uyarınca asli kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

6.İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 22.05.2015 tarihli adli raporunda davadışı otomobil sürücüsünün "dur" levhasını dikkate almayarak bölünmüş yolu takiben gelen araca ilk geçiş hakkını vermediğinden asli kusurlu olduğu, sanığın etkili fren tedbirine başvurmadığı, kavşaktan kontrollü şekilde geçmediği olayda alt düzeyde tali kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

7.Trafik kazası neticesinde mağdurlar ve katılanların yaralanmalarına ilişkin raporlar ile sanığın adli sicil sabıkasının dosya arasına alındığı görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1.Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.'' şeklindeki düzenlemenin karar tarihinden önce yürürlüğe girdiği göz önünde bulundurulduğunda, bu hususta bir değerlendirme yapmayan mahkemenin, zımnen basit yargılama usulünün uygulanmaması yönünde takdir hakkını kullandığı kabul edilmiştir.

2.Sanığın savunma hakkının kısıtlanmasına ilişkin dosya kapsamında bir hukuka ayrılık bulunmamıştır, hükmolunan ceza miktarı bakımından 5237 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde düzenlenen erteleme hükümlerinin, ceza miktarı ve katılanların zararının tazmin edilmemiş olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmamasına karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bergama 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2019/531 Esas, 2022/159 Karar sayılı kararında sanığın temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2548, Karar No: 2019/1611, Tarih: 14.03.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/2548 E.  ,  2019/1611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1)Mahkûmiyet, Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 07/04/2017 tarihli, 2016/17 esas ve 2017/141 karar sayılı kararı ile

2)İstinaf başvurusunun esastan reddi; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin 06/10/2017 tarihli, 2017/1390 esas ve 2017/1435 karar sayılı kararı ile

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, sanık müdafiinin süresindeki istemi nedeniyle duruşmalı olarak yapıldı. Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde, araç muavini dinlenmeden eksik araştırma ile karar verildiğini, eylemin sanık yönünden şüpheli kaldığını, sabit olmadığını; sanığın ise, eylemin sabit olmadığını, suçun ... ve otobüs muavini ... tarafından işlendiğini, ele geçen çantanın kendisine ait olmadığını, otogar kamera kayıtlarının tamamının temin edilmediğini, hakkında takdiri indirim uygulanması gerektiğini belirtmesi karşısında, temyiz istemlerinin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek 5237 sayılı TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmaması,

24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek 5237 sayılı TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları ve müdafiin duruşmadaki sözlü savunmaları bu itibarla yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 06/10/2017 tarihli, 2017/1390 esas ve 2017/1435 karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesi’nce verilen 07/04/2017 tarihli, 2016/17 esas ve 2017/141 karar sayılı gerekçeli kararında, TCK’nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasının hükümden çıkarılarak, yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmüne yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesi'ne; kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 14/03/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI:14.03.2019 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'in katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Av. ...'nun yüzüne karşı, 28.03.2019 tarihinde, açık olarak okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2011/5880, Karar No: 2011/7612, Tarih: 15.07.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/5880 E.  ,  2011/7612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptaline ilişkin davada İstanbul 9.Asliye Ticaret ve İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesince, ihtilafın gemi alışverişinden doğduğu belirtilip, Türk Ticaret Kanununun 4. Kitabında düzenlenen deniz ticaret hukukundan kaynaklanmakta olduğu bildirilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi ise, dava konusu olayın alım satım akdinden kaynaklı itirazın iptali davası olduğunu, dava konusu olan alım satım akdinden kaynaklı ihtilafın Borçlar Kanununun 182. ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olduğunu bildirerek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6762 Sayılı Türk Ticaret Kanununun görev hususunu düzenleyen 4. maddesine 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Kanun ile eklenen son fıkrayla “iş durumunun gerekli kıldığı yerlerde H.S.Y.K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu Kanunun dördüncü kitabında yer alan deniz hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulacağı ve bu mahkemelerin yargı çevresinin H.S.Y.K tarafından belirleneceği” hükmüne getirilmiştir.

TTK’na eklenen metinden de anlaşıldığı gibi, TTK’nun 4. kitabında yer alan 816 ile 1263. maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların deniz hukukuna ilişkin olduğu ve kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülmesi gerektiği hususu tartışmasızdır.

Somut olayda taraflar arasındaki gemi alım satış sözleşmesine dayalı olarak davalı tarafça ödenmesi gereken ancak ödenmemesi üzerine davacı tarafından ödenen leasing bedeline ilişkin taksitlerin tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istenmektedir. Dava konusu uyuşmazlık gemi alım satımına ilişkin olup, taraflar arasındaki temel ilişkinin Türk Ticaret Kanununun 4. Kitabında yer alan deniz hukukuna yönelik olduğu anlaşılmakla uyuşmazlığın İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir. (Y.11HD. 2006/13213-2007/15551 E-K, 2006/1283 – 2006/2452 E-K,2005/14222 – 2006/8932 E - K)

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.