muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12129, Karar No: 2023/3991, Tarih: 03.07.2023

Dava konusu parsel başında yapılan keşif sonucu dosyaya ibraz edilen 07.08.2018 tarihli ziraat ve jeodezi bilirkişi raporunda, her ne kadar 1975 tarihli hava fotoğrafına göre taşınmazın A ile gösterilen bölümünün taşlarının temizlenmiş olduğu belirtilmiş ise de aynı raporda 1990 tarihli hava fotoğrafına göre bu bölümde seyrek dağılımda çalılık bulunduğu belirtilmiş, yine 18.08.2017 tarihli fen ve orman bilirkişi raporunda da taşınmazın büyük bölümünün hali arazi olduğu, bir kısmının çalılık olduğu ve taşınmazda kullanımın bulunmadığı belirtilmiştir. Taşınmaz üzerinde bulunan meyve / zeytin ağaçlarının en büyüğünün 2018 yılı itibariyle 10-11 yaşlarında olduğu da dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, taşınmazın A ile gösterilen temyize konu bölümü ile ilgili olarak dava tarihi itibariyle imar ihyanın tamamlanmasından itibaren 20 yıllık sürenin dolduğunu söyleme imkanı bulunmadığından, bu kısma ilişkin olarak davacı tarafın davasının reddi ile taşınmazın Hazine adına tescili, taşınmazın bu bölümü üzerinde bulunan muhdesatların (adet, yaş, cins belirtilmek suretiyle ayrıntılı olarak) davacıya ait olduğuna dair beyanlar hanesine şerh verilmesi gerekirken, yazılı ve yerinde olmayan gerekçeler ile kabul kararı verilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

İstek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

03.07.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6179, Karar No: 2011/5316, Tarih: 18.11.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/6179 E.  ,  2011/5316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan sendikal nedenlerle işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, iş akdinin feshinin geçerli nedenle yapıldığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işverenin Anadolu Tarım İşletme Müdürlüğünde iki ayrı işyeri adına ihale yolu ile iş aldığı, asıl işverenden aldığı talimat doğrultusunda davacının iş aktini feshederken ortaya geçerli bir neden koyamadığı, ayrıca feshin son çare olması ilkesi gereğince davacıyı başka bir alanda çalıştırıp çalıştıramayacağını araştırmaksızın iş aktinin feshi yoluna gittiği, davalı işverenin Anadolu Tarım İşletmeleri Müdürlüğünde 2004 yılından beri ihale sureti ile aynı işleri yapan bir şirket olduğu, ihale makamı tarafından gönderilen yazıda herhangi bir sınırlama getirilmemiş olmasına rağmen bunu gerekçe göstererek davacının iş akdini feshettiği, yapılan feshin geçerli nedene dayandığının ıspatlanamadığı, iş sözleşmesinin feshinden önce işçiyi başka bir işyerinde çalıştırmak, varsa fazla çalışmaları kaldırmak, işçileri eğitime göndermek gibi önlemlere başvurma imkanlarının araştırılmayarak feshin son çare olması ilkesine uyulmadığı nedeneyile feshin geçerli nedene dayanmadığı, öte yandan iş akti feshedilen kişilerin tamamının sendika üyesi olmaması, işveren tarafından fesih yapılırken sendikalı sendikasız ayrımının olmaması ve halende işletmenin farklı işyerlerinde sendikalı ve sendikasız işçilerin bir arada çalışıyor olması , sendikanın Toplu İş Sözleşmesi yetkisi almış ve normal TİS prosedürünün devam ediyor olması karşısında feshin sendikal nedenlerle yapılmadığı, feshin sendikal nedenlerle yapıldığının davacı tarafından ıspatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının 03.06.2010-30.11.2010 tarihleri arasında davalı işverenin işçisi olarak çalıştığı, iş akdinin, 12/11/2010 tarihli fesih bildirimi ile, ihale makamının 06.10.2010 ve 26.10.2010 tarihli yazısı nedeniyle işin sona erdirileceğinin bildirilmesi gerekçesiyle 30.11.2010 tarihi itibariyle 4857 sayılı Yasanın 17. maddesince feshedildiği, Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğünün davalı işverene hitaben yazdığı 06.10.2010 tarihli yazısında, yüklenmiş olduğunuz işletmemize ait “2010 yılı muhtelif tarım ve sulama işçilikleri” işinin bitki üretim ve kültür teknik şubesi ile ilgili iş kalemlerinden selektörleme ve tohum gübre yükleme boşaltma işi engeç 22.10.2010 tarihinde, ekim, toprak hazırlığı ve diğer işler en geç 15.11.2010 tarihinde sona erecektir. Ayrıca sulama sezonununda bitmiş olması nedeni ile sulama işi de 15.10.2010 tarihinde sonlandırılacaktır. Bilgilerinize, şeklinde, 26.10.2010 tarihli yazıda, 15.11.2010 tarihinde sonlandırılması planlanan toprak hazırlığı, ekim ve diğer işler havaların müsait olmaması nedeniyle 30.11.2010 tarihinde mesai bitiminde sonlandırılacaktır, bilgilerinize, şeklinde bildirimde bulunulduğu, Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü-TİGEM-ile davalı şirket arasında 13.12.2010 tarihli fesih sözleşmesinde, 2010 yılı tarım ve sulama işçiliği hizmet alımı işinin karşılıklı olarak feshedilmesinin kararlaştırıldığı, 02.06.2010-31.05.2011 tarihleri arasındaki sözleşmenin 13.12.2010 tarihinde feshedilmesi konusunda sözleşme yapıldığı, Çalışma Bakanlığı Teftiş Kurulunun 11.11.2010 tarihli tutanağında, davalı işveren ile TİGEM arasında 02.06.2010-31.05.2011 tarihleri arası için hayvan bakıcılığı, atçılık, sığırcılık, keçicilik ve muhtelif tarım ve sulama işçiliği için iki ayrı taahhüt işi konusunda sözleşme yapıldığının tesbit edildiği anlaşılmıştır.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı, davacının altı aylık kıdeminin bulunup bulunmadığı ve dolayısıyla iş güvencesi hükümleri kapsamına girip girmediği ve asıl işveren Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü-TİGEM-' nün davaya dahil edilmesi gerekip gerekmediği hususları uyuşmazlık konusudur.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı, davacının altı aylık kıdeminin bulunup bulunmadığı ve dolayısıyla iş güvencesi hükümleri kapsamına girip girmediği ve asıl işveren Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü-TİGEM-' nün davaya dahil edilmesi gerekip gerekmediği hususları uyuşmazlık konusudur.

1-Alt işveren işçisi tarafından, feshin geçersizliğine karar verilmesi istemiyle yalnızca alt işveren hakkında veya geçersizlik yahut muvazaa iddiasıyla sadece asıl işveren aleyhine açılan davalarda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz veya muvazaaya dayandığının belirlenmesine bağlı olarak, davalı olarak gösterilen kişinin işçinin gerçek işvereni olmadığının belirlenmesi halinde taraf sıfatı sorunu ortaya çıkmaktadır. Davanın taraf sıfatı yokluğu nedeni ile reddedilmesi halinde, gerçek işverene karşı açılacak davada işçi, çoğunlukla, işe iade davaları için öngörülen bir aylık dava açma süresini kaçırma tehlikesi ile karşılaşmaktadır. Böyle bir sonuç işçiyi mağdur edeceği gibi, bir aylık süre geçmemişse yeni bir dava açılmasını gerektirmesi nedeni ile usul ekonomisine de uygun düşmez. Gerek daha önce işe iade davalarına bakan Yargıtay 9. Hukuk Dairesince ve gerek Dairemiz tarafından davacının temsilcide yanıldığı veya taraf sıfatında maddi hataya düştüğü kabul edilmek suretiyle taraf değişikliği konusunda mülga 1086 sayılı HMK’nun katı kuralları aşılarak sorun çözülmeye çalışılmıştır.

Ne var ki, işe iade davası asıl işveren ve alt işverene karşı birlikte açıldığında asıl işveren hakkında taraf sıfatı yokluğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmezken, sadece asıl işveren hakkında dava açılmışsa taraf sıfatının bulunmadığı ve taraf sıfatında yanılgı olduğunun kabulüne karar verilmesi sözü edilen çözümün çelişkisi olarak dikkat çekmiştir.

Öte yandan, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanunun 124. maddesinde kabul edilebilir yanılgıya dayanan iradi taraf değişikliği taleplerinin mahkemece kabul edilmesi yönünde düzenleme yapılmıştır. Ancak sözü edilen düzenlemede taraf değişikliğinin talep şartına bağlanması karşısında, hâkim tarafından bu hususta taraflara hatırlatmada bulunulması mümkün değildir. Bu nedenle talep olmadığı halde, taraf sıfatında maddi hataya düşüldüğünden söz edilmek suretiyle mahkeme kararının bozulmasına yönelik uygulamaya devam edilmesinin, kanunun belirtilen açık düzenlemesi karşısında, mümkün olmadığı görülmektedir.

Hal böyle olunca, Dairemizde yukarıda belirtilen içtihadın yeniden gözden geçirilerek

değerlendirilmesi ihtiyacı doğmuştur.

Altı aylık kıdem işçinin fiilen çalışmaya başladığı tarih ile fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih arasında geçen süreye göre belirlenir.

Somut olayda, davacının 03.06.2010-30.11.2010 tarihleri arasında davalı işverenin işçisi olarak çalıştığı çalışma süresinin halihazırda altı aydan az olduğu, altı aylık kıdem şartının oluşup oluşmadığı yönünden fesih bildiriminin davacıya hangi tarihte tebliğ edildiğinin ve davacının Sosyal Güvenlik Kurumu Hizmet cetvelinde görülen 02.06.2010 tarihinde biten başka işyeri çalışmasının, davalı işverene ait işyerinde veya üst işveren Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü-TİGEM'e ait işyerinde veya Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü-TİGEM-'e ait işlerle ilgili ihale alan başka bir işverene ait işyerinde geçip geçmediğinin araştırılmadığı anlaşılmış olup eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına 18.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/454, Karar No: 2019/3665, Tarih: 01.07.2019

**4. Hukuk Dairesi         2017/454 E.  ,  2019/3665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Orman Genel Müdürlüğüne izafeten ... Orman İşletme Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/02/2016 gününde verilen dilekçe ile 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2) Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;Dava, orman yangını nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı İdare vekili; yangın nedeniyle davalı hakkında tutanak tutulduğunu ve ceza mahkemesince cezalandırılmasına karar verildiğini belirterek, maddi tazminat isteminde bulunmuştur.Davalı, yanan alanda herhangi bir ağacın yanmadığını, bu hususun ceza dosyasına sunulan bilirkişi raporunda da belirlendiğini belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yangında 14 meşe ve 1 adet ardıç ağacı ile orman örtüsünün yanarak zarar gördüğü, ceza dosyasına sunulan bilirkişi raporunda yer alan ve yangınla ilgisi olmayan işçilik primine hükmedilemeyeceği, raporda belirtilen diğer zarar kalemlerinden davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle, ceza mahkemesince alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

a) Davacı vekili dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.013,92 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş, ön inceleme duruşmasındaki beyanında ise zararı sehven 5.013,92 TL olarak bildirdiğini, zararın ceza dosyasında alınan bilirkişi raporunda belirtilen 5.830,92 TL olduğunu beyan etmiş, mahkemece bu beyan esas alınarak 5.690,92 TL nin davalıdan alınmasına karar verilmiştir.6100 sayılı HMK’nun 26. maddesinde belirtildiği üzere, “Hâkim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” Taleple bağlılık ilkesi gereği hâkim, davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklar ile bağlı olup, daha fazlasına hükmedemez.Dosya kapsamından; davacının kısmi davada saklı tuttuğu fazlaya ilişkin haklarını ek bir dava açarak istemediği gibi, müddeabihi aynı davada kısmi ıslah dilekçesi de vererek artırmadığı da gözetildiğinde, talebin aşılması suretiyle hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

b) Dosyada bulunan 25/08/2012 tarihli suç tutanağı, 27/08/2012 tarihli yangın sicil fişi ve ceza dosyasına sunulan ve eldeki davada hükme esas alınan 31/12/2012 tarihli bilirkişi raporundan, yangının örtü yangını şekilde geliştiği, herhangi bir ağacın zarar görmediği anlaşılmaktadır. Şu halde, mahkemece ağaçlandırma giderine hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2/a-b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ise ilk bentte açıklanan nedenlerle REDDİNE ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/07/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/898, Karar No: 2019/9682, Tarih: 21.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/898 E.  ,  2019/9682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkındaki Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetinin 31.05.2016 tarih ve 2016/İHK-1271 sayılı kararının davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Başvuran vekili Sigorta Tahkim Komisyonuna başvurusunda; 15.08.2010 tarihinde, davalı ... şirketine zorunlu mali mesuliyet ve zorunlu ferdi koltuk sigortalı otobüsün kazasında müvekkillerinin muavin olan oğullarının vefat ettiğini belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile her bir müvekkili için 1.000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile tahsilini istemiş, 10.11.2015 tarihinde talebini 125.000,00 TL'ye artırmıştır.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiş, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince, davalı vekilinin itirazı kısmen kabul edilerek başvurunun reddine karar verilmiş; Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle mahkeme ilamı doğrultusunda davacıların ZMMS'den kaynaklı zararlarının davalı tarafça başvuru öncesi giderilmesi ve kaza anında taşımacılık faaliyetinin bulunmaması nedeniyle davalının zorunlu ferdi koltuk sigortası kapsamında sorumluluğunun olmadığının kabulünde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 21/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1628, Karar No: 2025/50, Tarih: 13.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/1628 E.  ,  2025/50 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI :2021/1796 Esas, 2024/34 Karar

HÜKÜM :İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ :Ankara 5. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2020/258 E., 2021/173 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "..." esas unsurlu seri markalarının bulunduğunu, “... GRUP” ibareli markasının da 2018 yılından beri davalı Kurum nezdinde “tanınmış marka” statüsünde korunduğunu, davalı firmanın tescil ettirmek istediği 2018/122511 başvuru numaralı ve “K +şekil +... GROUP” ibareli marka başvurusuna yaptıkları itirazın Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun (YİDK) kararıyla nihai olarak kısmen reddedildiğini, oysa başvuru markasının müvekkilinin tescilli/tanınmış/seri “...” ibareli markalarının devamı niteliğinde olduğu imajını verdiğini, davacının “...” markasını ilk kez ortaya çıkaran ve ona ayırt edicilik katan firma olarak bu ibare üzerinde gerçek hak sahipliğini de haiz olduğunu, başvuruya ayırt edicilik kazandırılmadığını, taraf markalarının görsel, işitsel ve kavramsal açılardan ayrıca genel görünümleri itibariyle benzer markalar olduğunu ve aynı/aynı tür mal ve hizmetlerde kullanılacaklarını, 6765 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/5. hükmü şartlarının oluştuğunu, dava konusu başvurunun kötüniyetle yapıldığını, tescilinin haksız rekabete sebebiyet vereceğini ileri sürerek YİDK’in 24.06.2020 tarih ve 2020-M-4818 sayılı kararının iptaline ve 2018/122511 sayılı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin balıkçılık sektöründe faaliyet gösterdiğini, başvuruya konu markanın müvekkili şirket kurucularından Hasan ...’nun isim ve soyisminin baş harflerinden ve faaliyet alanı ile ilişkili balık ve yüzgeç şekillerinden tasarlanmış logodan oluştuğunu, mavi rengin de balıkçılık sektörüyle yakın ilgili bir renk olması nedeni ile kullanıldığını, bu markaya ciddi yatırımlar yapıldığını, yurt içinde ve dışında markanın tanıtıldığını, balıkçılık ve inşaat sektörlerinin hitap ettiği kitlelerin çok farklı olduğunu, davalının soyismini markası içerisinde kullanmasının mevzuattaki, “haklı sebep”ten kaynaklandığını, davacının tanınmış markasına dayalı iddia ve itirazlarının somut olayda dinlenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markaları arasında hükme esas alınan bilirkişi raporunda tespit edilen sınıflar bakımından emtia benzerliğinin gerçekleştiği, başvuru markası ile mesnet marka arasında SMK'nın 6/1. maddesi anlamında ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılmaya sebebiyet verecek derecede işaret benzerliği de bulunduğu; bilirkişilerce emtia benzerliği bulunmadığı tespit edilen 30. ve 43. sınıflardaki, ağırlıklı olarak yiyecek, içecek, turizm, kreş ve hayvanlar için barınma hizmeti gibi ürün ve hizmetler yönünden ise aynı maddenin beşinci fıkrasındaki koşulların oluşmadığı ve başvurunun kötüniyetle yapıldığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine, aşağıda yazılı harcın istek halinde davalılara iadesine,

13.01.2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33560, Karar No: 2012/40541, Tarih: 28.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/33560 E.  ,  2012/40541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamlı takibe karşı borçlunun, 2942 sayılı yasanın geçici 6.maddesi gereğince uygulanan hacizlerin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece; haciz yasağının yasanın yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce açılan davaları kapsamadığını ve ayrıca 6111.sayılı kanunun geçici 2.maddesinde belirtilen hususların yerine getirildiğine ilişkin dosyaya hukuken geçerli bir yazılı belge sunmadan haciz işlemlerinin iptal taleplerinin TMK'nun 2.maddesinde belirtilen hakkın kötüye kullanılması yasağı kapsamında kaldığı, bununda hukuk tarafından korunmayacağı belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiştir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanun’unun geçici 6.maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenleme, anılan maddenin yürürlük tarihinden sonra ve bu maddeye göre uzlaşma prosedürü uygulanması sonucunda uzlaşma tutanağı ile ya da mahkeme ilamı ile tazminat ödenmesine karar verilmesi durumunda, anılan tazminatın tahsili için yapılacak icra takiplerine ilişkindir. Maddenin yürürlük tarihi olan 30.06.2010 tarihinden önce hüküm altına alınmış kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacakları ise anılan madde kapsamında bulunmadığından, böyle bir alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takipleri nedeniyle bu maddenin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin hükmün uygulanması mümkün değildir.

Somut olayda alacaklının takibine dayanak yaptığı Pendik 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamının karar tarihi 09.08.2011 olup 2942 sayılı Kamulaştırma Kanun’unun geçici 6.maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden sonrasına ilişkindir. Bu durumda anılan maddenin olayda uygulama yeri bulunduğundan, borçlu idarenin bu maddeye dayalı olarak haczedilmezlik şikayetinde bulunması yasaya uygundur.

O halde mahkemece açıklanan nedenlerle şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.