muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12982, Karar No: 2019/8480, Tarih: 18.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/12982 E.  ,  2019/8480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, özel belgeyi yok etme veya gizleme

HÜKÜM : 1-Sanıklar hakkında;TCK’nun 155/2, 62, 52/2, 51 maddeleri gereğince mahkumiyet,

2-Sanıklar hakkında;özel belgeyi yok etme veya gizleme suçundan hükmün açıklanamasının geri bırakılması

Sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümler ile özel belgeyi yok etme veya gizleme suçundan sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, sanık ... müdafi ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın katılan firmada sevkiyat elemanı olarak, diğer sanık ...'ın da şirket deposunda üretim şefi olarak çalışmakta olduğu, katılan firmanın yaptığı iç kontrolde; sanıkların görevli olduğu .... Merkez depoya 24/09/2011 tarihinde sanıkların kullanımına verilen 446951-447575 arası faturaların cilt halinde teslim edildiği, 447162'ye kadar kullanılmış olduğu, kalan 447162 ve 447575 arasında 353 adet fatura kalması gerektiği halde fatura cildinden 293 adet kaldığı, böylece 60 adet faturanın kayıp olduğu, sanıkların 447575 nolu faturadan başlayarak geriye doğru 447515'e kadar olan bahse konu 60 adet faturayı kullandıkları ve devamında imha etmiş olduklarının tespit olunduğu, kayıp olarak belirtilen faturalardan 447525 seri numaralı olup İsa Şeker adına kesilen 35,15 TL lik faturanın, 30/04/2012 düzenleme tarihli .... Ticaret Ltd. Şti. adına kesilmiş bulunan A-447518 seri ve sıra numaralı 59,48 TLlik fatura ve 30/04/2012 düzenleme tarihli ....adına kesilmiş bulunan A-447519 seri ve sıra numaralı 201,15 TLlik faturaların yırtılarak çöpten bulunduğu,bu şekilde sanıkların özel belge olan faturaları bozdukları ve yok ettikleri ve kendilerine hizmet gereği teslim edilen malların satışından elde ettikleri paraları katılan şirket kayıtlarına intikal ettirmeyerek uhdelerine geçirip mal edindikleri iddia edilen olayda;

1- Sanık ... hakkında özel belgeyi yok etme veya gizleme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... hakkında özel belgeyi yok etme veya gizleme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, 5271 sayılı CMK. nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olması ve 5271 sayılı CMK. nın 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, Sanık ... müdafinin istemi itiraz niteliğinde kabul edilerek, itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2- Sanıklar hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2- Sanıklar hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların aşamalardaki savunmalarında üzerilerine atılı suçlamayı reddederek, bulundukları yere diğer çalışanlarında girip çıktıklarını, kendileri yokken diğer çalışanların mal sevkettiklerini, kayıtlara geçirmeden mal sevkiyatı yapıp para almadıklarını beyan ederek atılı suçlamayı reddettikleri anlaşılmakla; maddi gerçeğin hiç bir kuşkuya yer vermeksizin tespiti bakımından; sanıkların katılan firmadaki görev ve sorumluluklarının açıkça tespit edilmesi, katılan firmaya ait ticari defter, fatura ve mal giriş çıkışına ilişkin tüm belge ve kayıtların getirtilerek firma deposuna giren mallar ile satış suretiyle çıkan mallara ilişkin tespitinin yapılması, suça konu faturalara ilişkin kayıtlar bulunup bulunmadığı, depoya giren malların hangi tarihlerde, ne miktarda, firma kayıtlarına girmeden çıktığının ve sanıkların uhdesinde mallar veya bunlara ilişkin satış bedellerinin bulunup bulunmadığının tespiti için dosyanın bilirkişiye tevdi edilerek rapor alınması, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte dikkate alınarak her bir sanığın eyleminin ve hukuki durumunun karar yerinde tartışılması suretiyle hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde sanıkların mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafi ve sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17807, Karar No: 2024/584, Tarih: 07.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/17807 E.  ,  2024/584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

KARAR : Davanın Kabulü

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, .... köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 1000 parsel sayılı 40.400,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı ve harici pay devri nedeni ile 1/2 payları oranında... adlarına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine temsilcisi dava dilekçesinde; Kozan ilçesi Koyunevi köyü 1000 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına kayıtlı Nisan 329 tarih 15 sıra numaralı tapu kaydının kapsamında kaldığını ileri sürerek, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın Hazine adına tescilini istemiştir.

Davacı Hazine temsilcisi dava dilekçesinde; Kozan ilçesi Koyunevi köyü 1000 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına kayıtlı Nisan 329 tarih 15 sıra numaralı tapu kaydının kapsamında kaldığını ileri sürerek, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın Hazine adına tescilini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen önceki tarihli karar; "... ziraat bilirkişisi raporunda dava konusu taşınmazın buğday ekili olup, 1. sınıf tarla vasfında olduğu, öte yandan taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve umumun genel kullanımına müsait yerlerden de olmadığı, taşınmazın toprak yapısı, toprak rengi, topraktaki değişim, çevre parsellerle benzerliği göz önünde bulundurulduğunda kadim tarım arazisi niteliğinde olduğu hususlarının belirtildiği, ayrıca fen bilirkişi raporuna göre de taşınmazın tespite esas tapu kaydının kapsamında kaldığı ..." gerekçesiyle davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesi’nin 10.03.2020 tarihli ve 2020/48 Esas, 2020/1065 Karar sayılı ilamıyla; " ... varılan sonucun dosya kapsamına uygun bulunmadığı, çekişmeli taşınmazın tescil ilamıyla oluşan K.Evvel 1953 tarih 87 sıra numaralı tapu kaydına dayanılarak davalılar adına tespit edildiği ve davacı Hazine'nin ise Haziran 312 tarih 1 sıra numaralı sicilden gelen Nisan 329 tarih 15 sıra numaralı tapu kaydına dayanarak dava açtığı, tespite esas tapu kaydına ilişkin tescil ilamının ve krokisinin dosyaya getirtildiği ve buna göre tapu kaydının oluşumuna esas tescil ilamında Hazine'nin taraf olmadığı gibi, dosya kapsamında yapılan tapu uygulamaları ile çizilen krokilerden dava konusu taşınmazın Hazine'nin dayandığı tapu kaydının kapsamında kaldığının da belirlendiği açıklanarak, İlk Derece Mahkemesince davacı Hazinenin taraf olmadığı tescil ilamıyla oluşan tespite esas tapu kaydının davacı Hazine'yi bağlamayacağı ve taşınmazın, tesis tarihi, davalıların dayandığı ve tespite esas alınan tapu kaydından daha eski tarihli davacı Hazine' ye ait tapu kaydı kapsamında kaldığı hususları göz önüne alınarak davanın kabulü ile çekişmeli taşınmazın Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi ..." gereğine değinilerek bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davacı Hazine'nin davasının kabulüne, çekişmeli 1000 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş ve iş bu karar, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davacı Hazine'nin davasının kabulüne, çekişmeli 1000 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş ve iş bu karar, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, davalı ...'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Ancak; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 1 inci maddesi uyarınca kadastro hakimi doğru, infazı kabil, infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak ve taşınmaz hakkında sicil oluşturmaya elverişli şekilde karar vermek zorunda olup, davanın kabulüne karar verildiğine göre, öncelikle kadastro tespitinin iptaline karar verildikten sonra taşınmaz hakkında tescil hükmü kurulması gerektiği halde, kadastro tespitinin iptaline karar verilmeden taşınmaz hakkında tescil hükmü kurulmak sureti ile infazda tereddüt yaratır şekilde karar verilmiş olması isabetsiz ve bozmayı gerektirmekte ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca İlk derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı ...'ın sair temyiz itirazlarının yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle REDDİNE,

Davalı ...'ın temyiz itirazının yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan " ... davasının kabulüne ... " ifadesinden sonra gelmek üzere, " ... çekişmeli 1000 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile ... " sözlerinin yazılmasına ve hükmün, bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

07.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8528, Karar No: 2017/2789, Tarih: 15.03.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/8528 E.  ,  2017/2789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Kararın 05.06.2014 tarihinde o yer Cumhuriyet savcısının katıldığı duruşmada yüze karşı verildiği, 1412 sayılı CMUK'un 310/3. maddesinde belirtildiği üzere bir aylık temyiz süresinin üst Cumhuriyet savcılığına ait olduğu, duruşmaya katılan o yer Cumhuriyet savcısının temyiz süresinin karar tarihinden itibaren bir hafta olduğu ve o yer Cumhuriyet Başsavcılığı'nın bir bütün olması karşısında, yüze karşı 05.06.2014 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde belirtilen 1 haftalık yasal süre geçtikten sonra 13.06.2014 tarihinde temyiz etmiş olduğu anlaşılmakla, o yer Cumhuriyet savcılığının temyiz talebinin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'un 310/1. ve 317. maddeleri gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 15.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1800, Karar No: 2014/6518, Tarih: 22.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1800 E.  ,  2014/6518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çankırı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2013/18-2013/498

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 29.08.2000 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, arsa sahiplerine düşen bağımsız bölümlerin 5 yıl içerisinde teslim edileceğinin kararlaştırıldığını, davalının, bu hüküm uyarınca, işi 31.08.2005 tarihinde teslim etmesi gerekirken, süresi geçtikten sonra teslimi gerçekleştirdiğini, 31.08.2005 tarihinden itibaren oluşan kira kaybının tahsili istemiyle daha önce Çankırı Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/416 E sayılı dosyasında açtıkları davada alınan bilirkişi raporunda müvekkilinin 99.258,36 TL kira alacağı bulunduğunun tespit edildiğini, anılan dosyada, dava ve ıslah dilekçesindeki taleplerine göre, alacaklarının 50.000,00 TL'sinin hüküm altına alındığını ve bu kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini, 49.258,36 TL tutarında bakiye alacakları bulunduğunu ileri sürerek, bu meblağın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, önceki dosyada alacağın miktarının kesin olarak belirlendiğini, aynı alacak için ikinci defa ıslah yapılamayacağı gibi ayrı bir dava da açılmasının mümkün olmadığını, sözleşmeye göre davacının kira alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki gecikme tazminatının tahsili istemiyle açılan önceki davada verilen hüküm Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğinden, o dosyada hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan tespitlerin eldeki dosya açısından da geçerli olduğu, bu itibarla, 29.08.2000 tarihinde imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca 5 yılda teslim edilmesi gereken dairenin 2008 yılında teslim edildiği, davacı arsa sahibinin 99.258,36 TL kira kaybının bulunduğu, bu meblağın 50.000,00 TL'sinin önceki davada hüküm altına alındığı, davacının bakiye 49.258,36 TL alacağı kaldığı, her ne kadar sözleşmenin 4. maddesi gereğince arsa sahiplerinin öncelikle arsa payı devirlerini yapmaları gerekir ise de, yüklenicinin sözleşmeden sonra yapı ruhsatını alması ve 2002 yılında inşaata başlaması karşısında, tapu devri yapılmamış olmasının teslimin gecikmesinde bir etken olmadığı, davalının, aleyhinde gecikme tazminatı istemiyle dava açılması üzerine 4. maddeki şartın gerçekleşmediğini öne sürmesinin de hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 49.258,36 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı gecikme tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davacı tarafından Çankırı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/416 E. sayılı dosyasında gecikme tazminatının tahsili istemiyle açılan davada, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 13.10.2005 tarihi ile 20.10.2008 tarihleri arasındaki dönem için 99.258,36 TL kira alacağı belirlenmiş, mahkemece, dava dilekçesi ve ıslah dilekçesindeki talebe göre alacağın 50.000,00 TL'si hüküm altına alınmış olup, iş bu davada ise saklı tutulan 49.258,36 TL'nin tahsilinin talep edildiği anlaşılmıştır.

TBK'nın 470. vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, inşaatın kararlaştırılan tarihte tesliminin gerçekleştirilememesi durumunda yüklenici borçlu temerrüdüne düşer ve arsa sahibinin anılan yasanın 125. maddesince belirtilen seçimlik hakları doğar. Arsa sahibi bu seçimlik hakkını, geciken ifayı beklemek ve gecikme tazminatını istemek olarak kullanmış ise sözleşmeyi feshetmeden, ileride olası eksik-ayıplı işlere ilişkin alacağının muacceliyetini fiili teslime erteleyerek, gecikme tazminatı alacağını her ay sonu itibariyle talep veya dava ederek, eserin teslimini bekleyebilir. Başka bir anlatımla, bu alacaklarını talep veya dava etmek için eserin yüklenici tarafından teslimini beklemek zorunda değildir. Dairemizin yerleşik uygulaması da bu yöndedir. Nitekim eldeki davada geciken süredeki zararın tazmini istenmektedir. Bir alacağın ifa olanağı, başka bir anlatımla dava edilebilme hakkı doğmadan, o alacak yönünden, zamanaşımı başlamaz. Nitekim, TBK’nın 149. maddesi, zamanaşımının alacağın muaccel (dava edilebilir veya istenebilir) olduğu tarihten başlayacağını açık bir şekilde belirtmiştir.

Gecikme tazminatı alacağına ilişkin zamanaşımı, o alacakların muaccel oldukları ay sonlarından mı, yoksa teslime kadar tümü için fiilî teslim tarihinden mi başlayacaktır? Örneğin, Ocak ayı gecikme tazminatı alacağı, Ocak sonunda muaccel olmasına rağmen, bu alacağın zamanaşımı muaccel (dava edilebilir) olduğu Ocak sonundan mı, yoksa eserin ileride teslim edileceği tarihten mi başlatılacaktır?

Gecikme tazminatı alacağına ilişkin zamanaşımı, o alacakların muaccel oldukları ay sonlarından mı, yoksa teslime kadar tümü için fiilî teslim tarihinden mi başlayacaktır? Örneğin, Ocak ayı gecikme tazminatı alacağı, Ocak sonunda muaccel olmasına rağmen, bu alacağın zamanaşımı muaccel (dava edilebilir) olduğu Ocak sonundan mı, yoksa eserin ileride teslim edileceği tarihten mi başlatılacaktır?

Zamanaşımının, eserin tesliminde başlatılmasını öngören TBK’nın 478. maddesi, gecikme tazminatı değil, kusura ve dolayısıyla eksik işlere ilişkin olup, madde metninde bu açıkça belirtilmiştir. Bu kural doğrudur; zira, ayıplı ve eksik işler alacağı, ancak teslim tarihinde muaccel (dava edilebilir) hale gelirler. Çünkü, ayıp ve eksik işlerin parasal karşılıklarını istemek için, TBK’nın 125/1. maddesinde belirtilen ilk seçimlik hak doğrultusunda, eserin teslimini beklemek gerekir ki, eser teslim edilir edilmez mutâd sürede o eseri muayene edip, eksik-ayıplı işler var mı, yok mu, varsa parasal karşılıklarının ne olduğu tesbit edilebilsin. Sonuç olarak kira tazminatında zamaşımı süresi bağımsız bölümün teslim edilmesi gereken tarihten itibaren başlar. O halde arsa sahibi gecikilen her ay için zararını davayla isteyebileceğine göre her geçen ay zararı o ayın sona ermesiyle istenebilir (muaccel) hale gelir. Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 02.05.1989 gün ve 3941/2261 sayılı ilamı da bu yöndedir. Nitekim, TBK'nın 150. maddesi de buna paralel bir düzenleme içermektedir.

Bu durumda mahkemece, bilirkişiden rapor alınarak, 15.01.2013 dava tarihinden geriye doğru beş yılın sona erdiği 15.01.2008 tarihi ile 20.10.2008 tarihine kadarki dönem için gecikme tazminatı tutarı hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken, dava tarihi itibariyle 15.01.2008 tarihinden önceki döneme ilişkin gecikme tazminatı alacağının zamanaşımına uğradığı gözardı edilerek, davalı tarafın zamanaşımı def'ine ilişkin olumlu yada olumsuz herhangi bir karar da verilmeksizin, önceki davada saklı tutulan alacağın tamamına hükmedilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13855, Karar No: 2023/1315, Tarih: 02.03.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/13855 E.  ,  2023/1315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki takibin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Borçlu vekili şikayet dilekçesinde; alacaklı tarafından başlatılan ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla Ör. 6 ilamlı icra takibinde, kredi sözleşmesine dayalı alacağın birden fazla ipotek ile teminat altına alındığını, ipoteklerin toplu rehin niteliğinde kurulduğunu, ancak ipotekli taşınmazların her biri için 9 ayrı takip başlatıldığını, bunun aynı takibe konu edilme ve aynı anda satış talep edilme kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklı vekili cevap dilekçesinde; taşınmazlar üzerinde toplu rehin bulunmadığını, her bir taşınmaz üzerinde münferit ipotek tesis edildiğini, bu nedenle taşınmazların ayrı takiplere konu edilmesinde usulsüzlük bulunmadığını,şikayete konu takibe dayanak olan ipotek dışındaki ipotek limitlerinin güncel alacağın altında kaldığını, buna rağmen takiplerin tekerrür olmamak kaydı ile başlatıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mükerrer olduğu ileri sürelen takiplere konu taşınmazlar üzerindeki ipoteklerin; farklı taşınmazlar üzerinde, farklı tarihlerde ve limitlerde, farklı derecelerde, limit ipoteği şeklinde münferit olarak kurulduğu, TMK’nın 873. maddesinde öngörülen müşterek/toplu ipoteğin söz konusu olmadığı, bu nedenle taşınmazların tamamı hakkında tek bir takip başlatılması zorunluluğunun bulunmadığı, aynı alacakla ilgili mükerrer takibin söz konusu olmadığı gerekçesi ile sübut bulmayan şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi borçlu vekili istinaf dilekçesinde; şikayet nedenlerini tekrarla mahkeme kararının kaldırılması ile şikayetin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç