muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8717, Karar No: 2023/9522, Tarih: 11.10.2023

2-Fer'i müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde; yetki süre husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.11.2020 tarihli ve 2018/242 E., 2020/224 K., sayılı kararıyla; davacının davasının kısmen kabulüne, davacının 15.06.2010-16.12.2010 dönemi tespit talebi ile ilgili taleplerin hak düşürücü süre sebebiyle reddine, davacının 06.01.2011-05.07.2013 dönemi çalışması ile ilgili talebinin (12.04.2013-18.06.2013 dönemi dışlanarak) kabulü ile; davalıya ait ... plakalı araçta şoförlü asgari ücretle çalıştığının tespitine, artan kısımlara ilişkin taleplerin reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 25.03.2021 tarihli ve 2020/1842 E., 2021/561 K., sayılı kararıyla; davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin, 15.11.2021 tarihli ve 2021/5864 E., 2021/14951 K. sayılı kararıyla; "ihtilaf konusu dönemde davacının davalı adına tescilli ticari araçta öncelikle çalışma şekilleri irdelenmeli ve hâsılat kirası mı yoksa hizmet akdi ile çalışmanın varlığı olgusu belirlenmeli, bu kapsamda davacının çalışma iddiasına konu edilen ... plakalı araca ait vergi kayıtları getirtilerek vergi ödemelerinin kim ya da kimler tarafından yapıldığı tespit edilmeli, ticari aracın işletilmesine ilişkin ekonomik riskin kime ait olduğu, aracın davalı ...’a bırakılıp bırakılmadığı hususları araştırılmalı ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.02.2019 tarih ve E. 2015/10-2908, K. 2019/192 sayılı ilamı da dikkate alınarak yukarıda belirtilen araştırmalar ile dosyada bulunan diğer deliller birlikte değerlendirilerek davacı ile davalı arasındaki ilişkinin, hasılat kirasına ya da hizmet akdine dayanıp dayanmadığı, hizmet akdine dayanması halinde ise çalışmanın niteliği, sürekli olup olmadığı hususu soruşturulmalı, bu konuda yeterli ve gerekli tüm araştırma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip, takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir." gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Toplanan bu delillere ve şoförler odası yöneticisinin hasılat kirası, taksi kirası ile ilgili açıkladığı yönteme göre ortada bir hasılat kirası olmadığı ortadadır. Üstelik davalı gündüz davacıya gece başkasına kiraya verdiğini iddia etmektedir ki böyle bir yöntemin olmadığı da tanık beyanı ile anlaşılmıştır. Davalı kiraya ilişkin teamüllere uygun ne bir yazılı belge sunmuş ne de kasa bedelinin alındığına dair delil ibraz etmemiştir. Dolayısıyla mahkememizce verilen kararın yerinde olduğu taraflar arasında hasılat kirası değil hizmet akdinin tüm unsurlarını taşıyan türden ilişki olduğu saptanmış," gerekçesi ile davacının davasının kısmen kabulüne, davacının 15.06.2010-16.12.2010 dönemi tespit talebi ile ilgili taleplerin hak düşürücü süre sebebiyle reddine, davacının 06.01.2011-05.07.2013 dönemi çalışması ile ilgili talebinin (12.04.2013-18.06.2013 dönemi dışlanarak) kabulü ile davalıya ait ... plakalı araçta şoförlü asgari ücretle çalıştığının tespitine, artan kısımlara ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1-Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davanın reddi gerektiğini, taraflar arasında kira ilişkisi bulunduğunu, hizmet akdinin unsurlarının oluşmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2-Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun 79 uncu, 5510 sayılı Kanun 86 ncı maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, tanıkların beyanlarına göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ve feri müdahil Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ve feri müdahil Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19717, Karar No: 2007/22150, Tarih: 27.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/19717 E.  ,  2007/22150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 27/07/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10 YTL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 27.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2135, Karar No: 2019/6116, Tarih: 14.05.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/2135 E.  ,  2019/6116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... ... konutları ...-... Proje kodlu 4472 ada Parsel No:1 C-1 Blok D:16 nolu bağımsız bölümü sözleşmeden doğan her türlü hukuki hakları ile birlikte 07/09/2009 tarihinde ... Bankasının da taraf olduğu Devir Protokolü ile ... ...’tan devraldığını, ... ... ile davalı ... arasında imzalanan 17/01/2006 tarihli Gayrimenkul Satış Sözleşmesi’nde 16 aylık süre içerisinde taşınmazın yapımının bitirilerek teslim edileceğinin taahhüt edildiğini ancak 16 aylık sürenin sonu olan 17/05/2007 tarihinde taşınmazın teslim edilmediğini, ...’ın sözleşmedeki tüm edimlerini yerine getirmiş olmasına rağmen davalı ...’nın konutun teslimini geciktirerek, daireyi 02/09/2008 tarihinde yani taahhüt edilen tarihten 15 ay 15 gün sonra teslim ettiğini, davacının 7/9/2009-13/06/2013 tarihleri arası malik olduğu bu taşınmazda meydana gelen söz konusu gecikme ile ... ...’ın maddi zarar ve kayba uğradığını, bu maddi zarar ve kaybın şimdiki alacaklısının ise her ne kadar davacının dava konusu taşınmazı 13/06/2013 tarihinde dava dışı 3.şahıs olan ... ...’e satmış olsa da alacaklısının hala kendisi olduğunu beyan ederek, geç teslim edilen dairenin 2007 yılında emsal kira bedelinin aylık 400,00 TL ve 2008 yılı için ise aylık 450,00 TL olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin her türlü talep ve dava hakları saklı kalmak üzere 4.000,00 TL kira tazminatının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu konuta ilişkin satış sözleşmesinin dava dışı 3.kişi ... ... ile yapıldığını ve konutun ...’a teslim edildiğini, bu teslim tarihinden sonra davalı idare ile konut için satış sözleşmesi imzalayan ...’ın davacıya dava konusu konutu 07/09/2009 tarihinde devir ve teslim ettiğini, yani davacının devir protokolü ile konutu devraldığı bu tarihte konutu kullanmaya başladığından herhangi bir kira geliri yoksunluğunun doğmadığı beyan edilerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda davacı, dava konusu taşınmazı 17/01/2006 tarihli Gayrimenkul Satış Sözleşmesinden doğan her türlü hukuki hakları ile birlikte ... ...’tan devraldığını, taşınmazın ...’a taahhüt edilen tarihte teslim edilmemesi nedeniyle geç teslimden kaynaklı kira tazminatını talep etmiş, davalı vekili ise Gayrimenkul Satış Sözleşmesi’nin dava dışı 3.kişi ... ... ile yapıldığını ve konutun ona teslim edildiğini dolayısıyla davacının herhangi bir zararının olmadığını belirterek davanın reddinin dilemiştir.Mahkemece, dava dışı 3.kişi olan ... ... ile davalı taraf arasında davaya konu dairenin satımına yönelik 17/01/2006 tarihinde sözleşme imzalandığı ve akabinde dairenin alıcıya teslim edildiğini, bilahare konutun devir protokolüne göre ... tarafından 07/09/2009 tarihli devir sözleşmesi davacıya devredildiği, dolayısıyla davacının kira geliri mahrumiyetinden bahsedilemeyeceği, zira devir protokolü ile taşınmazı devralmış olduğunu herhangi bir de kira geliri yoksunluğunun doğmadığını, kaldı ki davacı tarafından da bu taşınmazı tapuda satış yolu ile dava tarihinden önce 13/06/2013 tarihinde dava dışı 3.şahıs olan ... ...’e devrettiğinin anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

Genel olarak borç ilişkisi kimler arasında meydana gelmişse, alacaklılık ve borçluluk sıfatları da bu kişilere ait olup, bunun doğal sonucu olarak, borçlu kime karşı ifa yükümü altına girmişse, alacak hakkı da o kişiye aittir. Bununla beraber alacaklının, alacağını üçüncü bir kişiye devretmesi mümkün olup, “alacağın temliki”, alacağı devreden alacaklı ile devralan kişi (yeni alacaklı) arasında yapılacak yazılı bir sözleşme ile meydana gelir. Alacağın temlikinde alacaklı, halen sahip olduğu bir hakkını devredebileceği gibi, henüz mevcut olmayan, müstakbel bir alacağını da devredebilir. Temlik edenin, temlik anında sahip olduğu bir hakkını devrettiği durumlarda, yapılan bu tasarruf işlemi ile alacaklı, malvarlığının aktifindeki mevcut haklarda, başkası lehine bir azalmayı kabul etmektedir. Böylece, temlik akdi yapılır yapılmaz alacak, alacağa bağlı olan bütün imtiyazlar ve fer’i haklarla beraber devralana geçmektedir. (Borçlar Kanununun 168/1. maddesiyle 6098 Sayılı Borçlar kanunun 189 maddesi) Bu nedenle gerek işleyip de eski alacaklı tarafından tahsil edilmemiş, gerekse işlemekte olan tüm fer’i hak ve alacaklar yeni alacaklıya ait olmaktadır. Nitekim, temlik eden kişinin, temlikle birlikte borçlu ile hukuki ilişkisi kesildiğinden, alacağın tahsilinin dava ve talep hakkının da, onun maliki durumuna geçmiş olan, temellük edene geçmesi, alacağın temlikinin doğal bir sonucudur. Kural olarak alacağın temlikinde borçlunun hukuki durumunda herhangi bir değişiklik olmamakta, sadece muhatap olacağı kişi (alacaklı) değişmektedir. Borçlar Kanununun 167/1. maddesinde de, borçlunun temlik edene karşı haiz olduğu def’ileri, temellük edene karşı da ileri sürebileceği belirtilmekle alacağın, temlik sırasındaki durumu ile yeni alacaklıya geçeceği ifade edilmektedir.

Bu açıklamalardan sonra dava konusu olaya bakılacak olursa; 17.01.2006 tarihli ‘...-.../... Toplu Konut Projesi Gayrimenkul Satış Sözleşmesi’ başlıklı sözleşmenin, alıcısı dava dışı ... ... ile davalı ... arasında imzalandığı, işbu sözleşmedeki 3.maddeye göre, gayrimenkulün teslim süresinin 16 ay olduğu belirtilmiştir. 07.09.2009 tarihli devir alan ... ile devir eden ... ...(vekili ...) arasında imzalanan,T.C. ... Bankasını A.Ş.'nin taraf olduğu Devir Protokolü’nde ise: ‘Devir eden ... ... T.C.Başbakanlık Toplu Konut İdaresi ile akteylediği 17/01/2006 tarihli Gayrimenkul Satış Vaadi Sözleşmesinden doğan her türlü haklarını ve bu sözleşmeye göre bu protokol tarihine kadar yaptığı ödemeler tutarını devir alan ...’e temlik etmiştir. Bu protokolün imzalandığı tarih itibariyle, devir alan, devir edenin ödeme koşullarına aynı şartlarla sahip olduğunu beyan ve taahhüt eder. Bu protokol devir eden ... ... ile imzalanan 17/01/2006 tarihli gayrimenkul satış sözleşmesinin ayrılmaz bir parçasıdır.’ maddelerinin hüküm altına alındığını görülmüştür. Dava konusu taşınmazla ilgili celbedilen tapu kaydı ve dayanak belgeleri arasında bulunan 13.06.2013 tarihli Resmi Senette ise,ilgili taşınmazın davacı ... tarafından, dava dışı ... ...’e satıldığı görülmüş, ancak taraflar arasında imza altına alınan bu resmi senette alacağın temliki anlamına gelecek herhangi bir hükme rastlanmadığı gibi bu anlama gelecek de aralarında imzalanan herhangi bir devir protokolünün de imzalanmadığı görülmüştür.

Dava dışı ... ..., temlik tarihi itibariyle her türlü hak ve alacaklarını davacı ...’e devretmiş olduğundan, devredilen hak ve alacaklar içinde, temlik tarihi itibariyle devredenin borçluya karşı sahip olduğu geç teslim nedeniyle kira kaybından doğan alacaklarının da bulunduğu tartışmasızdır.Davacı ..., dava dışı ... ...’ın bu konudaki alacağını, alacağın temliki hükümlerine göre temellük etmiş olduğundan, gerek işleyip de eski alacaklı tarafından tahsil edilmemiş, gerekse işlemekte olan tüm fer’i hak ve alacakları yeni alacaklı olan davacı devralana geçmektedir.

Sonuç olarak davacının, dava dışı ... ... ile imzalamış olduğu 07.09.2009 tarihli “Devir Protokolü” ve alacağın temliki hükümlerine göre, taşınmazın geç tesliminden kaynaklanan kira bedeli alacağı yönünden, davalı satıcıya karşı dava ve talep hakkı mevcut olduğu nazara alınması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5814, Karar No: 2019/9169, Tarih: 20.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5814 E.  ,  2019/9169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, müştekinin şoförlüğünü yaptığı durakta beklemekte olan minibüs içerisinden müştekiye ait cep telefonunu çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-c ve 31/2. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık asli dava zamanaşımının, 17/03/2015 tarihli mâhkumiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, 20/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4651, Karar No: 2012/19465, Tarih: 25.06.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/4651 E.  ,  2012/19465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı tahakkuk etmiş bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, zaptedilen dava konusu taklit ve bandrolsüz kitapların hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı kanunun 138.maddesiyle değişik 71.maddesinin 1.fıkrasının 1.bendi hükmü karşısında miktar ve değer itibariyle kişisel kullanım amacı dışında kaldığından ve anılan hüküm uyarınca bulundurulması suç oluşturacağından söz konusu kitapların 5846 sayılı kanunun 71/1.maddesi delaletiyle TCK 54/4.maddesi uyarınca ZORALIMINA, orjinal olduğu belirlenen bandrollü kitapların ise hak sahibine İADESİNE, 25.06.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10207, Karar No: 2019/1619, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/10207 E.  ,  2019/1619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12152, Karar No: 2013/13308, Tarih: 17.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/12152 E.  ,  2013/13308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine, ertelemeye ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK.nun 237/2.maddesi uyarınca kanun yolu muhakemesinde davaya katılma isteminde bulunulamayacağından, katılma isteminin reddine, ancak müşteki Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu davaya katılabilecek surette suçtan zarar gördüğünden, CMK.nun 260.maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Açılan kamu davasına katılma hakkı bulunan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilip, katılma olanağı tanınmadan, yokluklarında yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanıklar müdafii ve müşteki Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 17.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8539, Karar No: 2024/7719, Tarih: 22.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8539 E.  ,  2024/7719 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2447 E., 2023/1799 K.

DAVA TARİHİ : 13.09.2018

KARAR : Başvurunun kabulüyle yeniden kısmen esas hakkında hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/665 E., 2022/531 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına ve boşanmanın ferilerine karar verilmiştir. Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin istinaf sebepleri incelenmeksizin dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına ve boşanmanın ferilerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurularının kısmen kabulüyle kararın kaldırılarak yeniden kısmen esas hakkında hüküm kurulmasına, tarafların sair istinaf itirazlarının ise esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin en ufak sorunlarda kadına bağırdığını, evlilik boyunca kadının maaşının eşi tarafından zorla gasp edildiğini, ekonomik şiddet uyguladığını, kadının ihtiyaçlarının karşılanmadığını, hakaret ve küfür ettiğini, kadının üzerine darp etme kastı ile yürüdüğünü, ölümle tehdit edildiğini, çocukların yanında sürekli aşağılandığını, psikolojik sıkıntıları olduğunu border-line kişilik bozukluğu tanısı konulduğunu, bu hastalığın tedavi imkanının olmadığını ve kontrol altında tutulması gerektiğini, kadının evden ayrılması surumunda çocuğu keseceği tehdidinde bulunduğunu, çocuğun boğazına bıçak dayadığını, haber vermeden krediler çekip etrafa borçlandığını, kadının maaşından borçların ödendiğini, mülkiyeti taraflara ait olan evin erkek tarafından satıldığını ve parasını nereye harcadığını söylemediğini, ilaç borcu nedeniyle kadına saldırdığını, darp edildiğini, babalarını sakinleştirmek için araya giren çocuklarında şiddete uğradığını ve onları duvara fırlatıp atıldığını, 15.08.2018 günü kadının kendi maaşından para çektiğini, bu duruma öfkelenen erkeğin kadına saldırıp, darp uyguladığını, ağır hakaret ve tehditlerde bulunduğunu, daha sonra silah almaya gidiyorum diyip evden ayrıldığını, erkeğin kusurlu olduğunu belirterek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk, ortak çocuklar yararına ise aylık 1.000,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına 1.000,00 TL maddî 100.000TL manevî tazminatın karşı taraftan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

II. CEVAP