muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/10139, Karar No: 2007/10643, Tarih: 19.09.2007

K A R A R

Davacı Hazine vekili Kösebucağı Beldesi Fatih Mahallesi 145 ada 41, 52 ve 64 parsellerin orman olduğu iddiasıyla davalı adına kayıtlı tapunun iptali ile Hazine adına tescilini istemiş, O.. Y.. de davaya müdahil olduktan sonra mahkemece davanın kısmen kabulü ile 145 ada 52 parselin tapusunun iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tesciline, 41 ve 64 parsele yönelik davanın reddine karar verilmiş, hüküm O.. Y.. ve Hazine ile davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan orman bilirkişi ...tarafından hazırlanan raporda çekişmeli taşınmazların eğiminin % 25-30 civarında olduğu, üzerinde 30-35 yaşlarında fındık plantasyonları bulunduğu, çevredeki tarım arazileri ile bütünlük arzettiği, 1955 yılında bütünlemesi yapılan 1959 baskı tarihli memleket haritasında kısmen yeşil alanda kalmakta ise de, her yeşil rengin ormanı ifade etmediği, haritanın lejantı incelendiğinde fidanlık rumuzlu alanda kaldığı, 1954 tarihli hava fotoğraflarında ise ziraat arazisi olduğu açıklanmak ve hava fotoğraflarına değer verilmek suretiyle orman sayılmayan yer olduğunun bildirilmesi üzerine dairede aynı gün temyiz incelemesi yapılan ve tamamı 145 adada yer alan taşınmazlar hakkındaki bir kısım davaların reddine bir kısım davaların ise kısmen kabulüne karar verilmişse de, tüm dosyalara ortak yazılan uzman bilirkişi raporu, taşınmazların orman olup olmadığını belirlemekte yeterli ve kanaat verici olmaktan uzaktır. Şöyle ki; gerek mahkemece hükme esas alınan raporlara gerekse dairenin geri çevirme kararları üzerine hazırlanan ek raporlara ekli memleket haritalarında semboller görünmemekte yeşil rengin bir kısım taşınmazlarda fındık fidanlarını simgelediği açıklanmaktaysa da çekişmeli taşınmazlardaki fındık ağaçlarının en fazla 30-35 yaşlarında olması, incelendiği bildirilen memleket haritasının ise 1955 tarihli olması karşısında bilirkişi yorumunun doğruluğu hakkında tereddüt oluşmaktadır.Bunun yanı sıra birbirine komşu olan ve memleket haritasında hava fotoğraflarında aynı konumda görünen iki parselden biri hakkında fidanlık rumuzu taşıdığı belirtilmek suretiyle orman sayılmayan yer; diğeri hakkında yapraklı ağaç rumuzu taşıdığı gerekçesiyle orman sayılan yer şeklinde görüş belirtilmiştir. Örneğin dairenin 2006-15495 mahkemenin 2005/457 sayılı dosyasında davaya

konu 145 ada 43 ve 46 parsellere orman sayılmayan yer denilmiş olmasına rağmen dairede aynı gün temyiz incelemesi yapılan 2007/10143 (mahkemenin 2005/453 sayılı ) dosyada davaya konu edilen aynı ada 45 ve 49 parseller için, yine dairenin 2007/10138 mahkemenin 2005/455 sayılı dosyasında davaya konu edilen aynı ada 50 parsel için orman sayılan yer şeklinde değerlendirme yapılmıştır. Dosyaya getirtilen 145 adanın tamamını bir arada gösteren 1/5000 ölçekli Memleket haritasında sözü edilen taşınmazların hiçbirinin rumuzu belli olmadığı gibi renk, konum, eğim çizgileri bakımından aralarında bir fark bulunmamaktadır.

O halde, sağlıklı sonuca varılabilmesi için; mahkemece hükme esas alınan 1959 tarihli hava fotoğrafından hemen sonra düzenlenen hava fotoğrafı ve memleket haritası ile varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek iki orman yüksek mühendisi bir ziraat uzmanı ve bir fen elemanı aracılığıyla gerekirse 145 adada davaya konu tüm parseller hakkında bir kılavuz dosya seçilmek suretiyle yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, ayrı ayrı tarihlerde düzenlenmiş hava fotoğrafı ve memleket haritaları çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; bu hava fotoğrafı ve memleket haritalarında çekişmeli taşınmazın konumunda farklılık olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalı; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) iki değişik tarihli memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; taşınmazın hali hazır eylemli durumu hakim tarafından keşif gözlemi olarak tutanağa geçilmeli, taşınmazı dört yönden gösteren fotoğraflar alınarak dosyaya eklenmeli ve varsa 1954 yılından daha öncesine ve sonrasına ait hava fotoğrafları da incelettirilerek karşılaştırmalı rapor hazırlattırılmalı, böylece elde edilecek delillere göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; O.. Y.., Hazine ve davalı gerçek kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 19/09/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15828, Karar No: 2015/29193, Tarih: 21.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/15828 E.  ,  2015/29193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/385562

MAHKEMESİ : Nazilli 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2013/349 (E) ve 2013/429 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın üzerine atılı suçu kabul etmemesine, mağdurun Cumhuriyet Başsavcılığında vermiş olduğu ifadesinde suç tarihinde kendisinde var olan baş dönmesi sonucu düşerek yaralandığını beyan etmesine, beyin ve sinir cerrahı ile göğüs uzmanının raporları arasında çelişki bulunmasına, mağdurun hastanede bulunan tüm tıbbi bilgi, belge, film ve grafileri istenilerek, yine mağdurun kendisinde var olan hastalığa ilişkin belgelerde muayene olduğu hastanelerden istenilerek dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderilerek mağdurda meydana gelen yaralanma kendisinde var olan hastalıktan mı yoksa sanığın eylemleri sonucunda mı meydana geldiğininin tespiti gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8884, Karar No: 2017/11881, Tarih: 30.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/8884 E.  ,  2017/11881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, aile konutu olduğunu ileri sürdüğü taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece; davacının kötüniyetli olduğu ve ipotek lehdarı davalı ...'in iyiniyetli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 194/1. maddesine göre, “Eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz.” Bu madde hükmü ile aile konutu şerhi “konulmuş olmasa da” eşlerin birlikte yaşadıkları aile konutu üzerindeki fiil ehliyetleri sınırlandırılmıştır. Sınırlandırma, aile konutu şerhi konulduğu için değil, zaten var olduğu için getirilmiştir. Bu sebeple tapuya aile konutu şerhi verilmese bile o konut aile konutu özelliğini taşır. Zira dava konusu taşınmaz şerh konulmasa da aile konutudur. Eş söyleyişle şerh konulduğu için aile konutu olmamakla, aksine aile konutu olduğu için şerh konulabilmektedir. Bu nedenle aile konutu şerhi konulduğunda, konulan şerh “kurucu” değil “açıklayıcı” şerh özelliğini taşımaktadır. Anılan madde hükmü ile getirilen sınırlandırma, “emredici” niteliktedir. Dolayısıyla bu haktan önceden feragat edilemeyeceği gibi eşlerin anlaşmasıyla da ortadan kaldırılamaz ve açık rıza ancak “belirli olan” bir işlem için verilebilir.

Türk Medeni Kanununun 193. maddesi hükmü ile eşlerin birbirleri ve üçüncü kişilerle olan hukuki işlemlerinde özgürlük alanı tanınmış olmakla birlikte Türk Medeni Kanununun 194. madde hükmü ile eşlerin aile konutu ile ilgili bazı hukuksal işlemlerinin diğer eşin rızasına bağlı olduğu kuralı getirilerek eşlerin hukuki işlem özgürlüğü, “aile birliğinin korunması” amacıyla sınırlandırılmıştır. Buna göre, eşlerden biri diğer eşin “açık rızası bulunmadıkça” aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez ve aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz. Bu cümleden hareketle, aile konutunun maliki olan eş, aile konutundaki yaşantıyı güçlüğe sokacak biçimde, aile konutunun ipotek edilmesi gibi “tek başına” bir ayni hakla sınırlandıramaz. Bu sınırlandırma “ancak diğer eşin açık rızası alınarak” yapılabilir.

Türk Medeni Kanununun 194. maddesi yetkili eşin izni için bir geçerlilik şekli öngörmemiştir. Bu nedenle söz konusu izin bir şekle tabi olmadan, sözlü olarak da verilebilir. Ancak maddenin ifadesinden de anlaşılacağı üzere, iznin "açık” olması gerekir.

Türk Medeni Kanununun 194. maddesi yetkili eşin izni için bir geçerlilik şekli öngörmemiştir. Bu nedenle söz konusu izin bir şekle tabi olmadan, sözlü olarak da verilebilir. Ancak maddenin ifadesinden de anlaşılacağı üzere, iznin "açık” olması gerekir.

Somut olayda, davalı eş dava konusu taşınmaz üzerinde diğer davalı lehine ipotek tesis etmiş, bu işlem sırasında davacı eşin açık rızası alınmamıştır. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; dava konusu taşınmazın tapuda “tarla” vasfıyla kayıtlı olduğu, taşınmazda aile konutu olarak kullanılan daire dışında başka daire ve dükkanın da bulunduğu anlaşılmaktadır. Hukuk Genel Kurulunun 15.04.2015 tarih ve 2013/2-2056 esas, 2015/1201 karar sayılı kararında açıkça ifade edildiği ve Dairemizce de aynen benimsendiği üzere aile konutu üzerinde eşin açık rızası alınmadan yapılan ipotek işlemin geçerli olduğunu kabul etmek imkansızdır. Bu durumda, mahkemece bilirkişilerden ek rapor alınması veya gerekiyorsa yeniden keşif yapılması, uzman bilirkişilerden “aile konutu" olarak kullanılan bölümlerin kroki ve harita üzerinde işaretlenmesinin istenmesi ve bu bölümlerle sınırlı olacak şekilde ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 30.10.2017 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Mahkeme infaza elverişli hüküm kurmak zorundadır[HMK m.297-(2)].

Somut olayda, dava konusu taşınmaz tarla vasfında olup, kat mülkiyeti veya kat irtifakı kurulmamıştır. Taşınmaz üzerindeki aile konutunun bulunduğu kısmın, taşınmazın bütününden ifraz edilmesi ve bağımsız bir tapuya bağlanması mümkün olmadığına göre, taşınmazın tamamı üzerindeki ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesi gerekir (Dairemizin 03.03.2015 gün ve 2014/20775 E- 2015/3452 K. sayılı kararı). Aksi taktirde verilecek hüküm infaza elverişli olmayacaktır.

Bu sebeple sayın çoğunluğun, aile konutunun bulunduğu kısım ile sınırlı olacak şekilde ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/9660, Karar No: 2022/10953, Tarih: 26.09.2022

**5. Ceza Dairesi         2019/9660 E.  ,  2022/10953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

CMK'nın 260/1. maddesine göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Tarım ve Orman Bakanlığının kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin vekili tarafından 7417 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 05/07/2022 tarihinden önce temyiz edilmesi ile usul hükümlerinin derhal uygulanacağı hususu karşısında, 3628 sayılı Yasa'nın 7417 sayılı Yasa'nın 40. maddesiyle değişik 18/2. madde ve fıkra hükmü uyarınca Tarım ve Orman Bakanlığının başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandığı gözetilerek yapılan incelemede;

... Tarım, Hayvancılık, Gıda, Petrol Ürünleri Sanayi Ticaret Limited Şirketinin müdürü olan sanıkların, tasarruflarında bulunan ancak stoklarda bulunmayan, hakkında satış işlemi de yapılmamış olan 130.053,09 TL tutarındaki gübre ve tohum açığı nedeniyle zimmet suçundan açılan kamu davasında beraatlerine karar verilmiş ise de; ... müfettişlerinin düzenlediği 13/04/2012 tarihli kanuni soruşturma raporunda muhasebe kayıtlarının şirket faaliyetlerini yansıtır mahiyette tutulmadığının ve yeniden kayıt tesis edildiğinin bildirildiği, bu suretle yapılan inceleme neticesinde dava konusu stok açığının tespit edildiği, hükme esas alınan ve soruşturma aşamasında temin edilen bilirkişi raporunda ise eksik olduğu belirtilen mallara ait faturalara ve listelere ulaşıldığının ifade edildiği ve yapılan inceleme neticesinde stokta olan mallara ait 132.160,60 TL'lik satış yapıldığının ancak sanıklardan ...'ın KDV'den kaçınmak için fatura kesmedikleri savunması ile paralel olarak fatura kesilmediği için açık göründüğünün belirtildiği, söz konusu rapor ile kanıt değeri bulunan, maddi gerçeğe ulaşma yolunda değerlendirilmesi gereken kanuni soruşturma raporu arasında çelişki bulunması ve raporun hüküm kurmaya yeterli ve elverişli de olmaması karşısında, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması amacıyla, dosyanın kül halinde Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşacak bilirkişi heyetine tevdi edilerek, suç dönemine ilişkin şirkete ait tüm belgeler incelenmek, kanuni soruşturma raporunda belirtilen yeniden kayıt tesis etme işleminin nasıl yapıldığı ve 25/02/2013 tarihli bilirkişi raporunda ulaşıldığı belirtilen fatura ve listelerin nelerden ibaret olduğu ve ne şekilde temin edildiği tespit edilmek suretiyle, çelişkili raporlar ve sanık savunmaları üzerinde ..., stok açığı olup olmadığını ve sanıkların sorumluluklarını irdeleyen ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması sonrasında suç vasfının ve sanıkların hukuki durumlarının ayrı ayrı takdir ve tayin edilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 26/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11046, Karar No: 2007/10626, Tarih: 09.07.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/11046 E.  ,  2007/10626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :4.5.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı Ü... A... 5.6.2007 tarihli dilekçesiyle davadan feragat ettiğini bildirdiğinden bu konuda bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi.09.07.2007 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2016/23408, Karar No: 2016/19386, Tarih: 15.11.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/23408 E.  ,  2016/19386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

2-Turkuaz Grup Lojistik San. ve Tic.A.Ş. vekili Av.... Üzümbağı

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen Direnme kararı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun Geçici 2 inci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü;

Dairemiz ile yerel mahkeme arasındaki uyuşmazlık, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayalı olup olmadığı, bu hususta mahkemenin yaptığı arşatırma ve incelemenin yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dairemizin “...Mahkemee davalılar arasındaki ilişki usulünce araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmiştir. Davalı Bakanlığın asıl işini alt işverene vermesi mümkndür. Ancak bir iş verilmeyip sadece işçi temini söz konusu olduğunda artık asıl-alt işveren ilişkisinden söz etmek mümkün değildir. Bu itibarla mahkemece davacının çalıştığı ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü işyerinde keşif yapılarak davalı Bakanlığın kendi elemanlarının burada çalışıp çalışmadığı tespit edilmelidir. İşyerinde davalı Bakanlığa ait elemanların çalıştığının tespiti halinde yaptıkları iş gözetilerek davalılar arasındaki ilişkinin muvazaaya mı, asıl işveren-alt işveren ilişkisine mi dayandığı kesin olarak belirlendikten sonra karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetizdir." gerekçesi ile verdiği bozma kararının 4857 sayılı İş Kanunun 20/3'üncü maddesine göre kesin olarak verildiği, kesinlik konusunda mahkeme kararının değerlendirilmesinin Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun yetki ve görevi dahilinde olduğu anlaşılmakla, dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun Geçici Ek 2'inci maddesi uyarınca yetkili ve görevli YARGITAY HUKUK GENEL KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 15/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3482, Karar No: 2023/5904, Tarih: 04.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/3482 E.  ,  2023/5904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/798 E., 2022/650 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

1. Sanığın, müştekiyi döverek burnunda hafif (1.) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı iddiası ile kamu davası açıldığı, bozma sonrası yapılan yargılamada zamanaşımının dolması nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) Dava zamanaşımı başlıklı 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümüne göre;

(1) "Kanunda başka türlü yazılmış olan haller dışında kamu davası;

...,

(e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl,

geçmesiyle düşer."

Şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

3. 5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı süresinin durması veya kesilmesi başlıklı 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında; "Kesilme halinde, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzar." şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir.

4. Sanık hakkında açılan kamu davasına konu suçun, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında bulunduğu ve 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerine tabi olduğu belirlenmiştir.

5. Bu açıklamalar ışığında dava zamanaşımı incelendiğinde; sanığa yüklenen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, zamanaşımını kesen son sebep olan sanık hakkında bozma ilamı öncesinde 04.12.2013 tarihinde verilen mahkûmiyet kararının üzerinden 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin geçmesi nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

6. Hüküm fıkrasında uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi yerine (d) bendi olarak hatalı gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

II. KARAR

6. Hüküm fıkrasında uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi yerine (d) bendi olarak hatalı gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2021/798 Esas, 2022/650 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.