muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/322, Karar No: 2008/324, Tarih: 16.04.2008

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-birleşen davanın davacısının tüm, davacı-birleşen davanın davalısının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı-birleşen davanın davacısı 31.7.2001 tarihinde açtığı davasında fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle 3.178.859.356 TL.nın tahsiline karar verilmesini istemiş; daha sonradan davasını ıslah etmediği gibi her iki davada taraflar aynı sözleşmeye dayanmış olsalar bile, davalı (birleşen davanın davacısının) her hangi bir takas-mahsup talebi de yoktur. Her iki dava farklı tarihlerde açılmış olup, dayanılan maddi vakıalar da biribirinden farklıdır. Hal böyle olunca mahkemece her iki dava hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken kendiliğinden takas ve mahsup işlemi yapmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir...”)gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı-birleşen davacı SSK Başkanlığı vekili ile davacı-birleşen                                                        davalı ....Turizm Nakliyat Temizlik San.ve Tic. Ltd.Şti. vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek  direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle H.U.M.K.2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince  duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Asıl dava; davalıya bağlı sağlık tesislerinin genel temizliğinin yapılması konusunda taraflar arasında düzenlenen sözleşme nedeniyle, davacı yüklenici tarafından düzenlenen ve bedelleri ödenmeyen iki adet faturaya dayalı alacağın; birleştirilen dava ise, aynı sözleşme çerçevesinde, yüklenicinin yaptığı ileri sürülen usulsüzlükler, mükerrer tahsilatlar nedeniyle ve ayrıca ceza bedeli olarak tahakkuk eden alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Asıl davada davacı ....Turizm Nakliyat Temizlik San.ve Tic. Ltd.Şti. vekili, davalının yaptığı 7.12.1998 günlü ihale sonucunda taraflar arasında düzenlenen 12.3.1999 tarihli sözleşmeyle, davacının, SSK Kartal Hastanesine bağlı Erenköy Fizik Tedavi Rehabilitasyon Merkezi ile Sultanbeyli ve Samandıra Dispanserlerinin genel temizlik işlerini yapma işini üstlendiğini, 12.3.1999 tarihinde işe başladığını, sözleşme çerçevesinde gerekli hizmetleri yerine getirdiğini, davalının da hak edişleri ödediğini, ancak, 28.4.2000 ve 12.5.2000 tarihli son iki faturanın bedelleri toplamı 5.762.162.056 TL.nin ödenmediğini, sebebi sorulduğunda ise, daha önceki ödemelerde yanlış hesaplamalar yapıldığı şeklinde keyfi bir beyanda bulunulduğunu ileri sürerek, 5.762.162.056 TL.nin en yüksek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı SSK Genel Müdürlüğü vekili, Kartal SSK Hastanesine bağlı sağlık tesislerinde temizlik işlerini yürüten davacı şirket ile ilgili olarak düzenlenen 29.9.2000 tarihli müfettiş raporunda; davaya konu 28.4.2000 tarihli fatura bedelinin 4.115.830.375 TL.değil, KDV dahil 703.002.830 TL.;12.5.2000 tarihli fatura bedelinin de KDV dahil 1.646.331.681 TL. değil, KDV dahil 1.481.201.131 TL; iki faturanın toplam bedelinin de 5.184.203.961 TL.olması gerektiğinin; davacı şirketin, asgari ücret farkını her ay faturalara yansıtarak mükerrer ödemelere sebebiyet verdiğinin, 1999 Temmuz ayı asgari ücret farkının iki kez fatura edildiğinin, KDV artış farklarının faturalara önceden yansıtılması nedeniyle davacı şirkete sehven fazla ödeme yapıldığının tesbit edildiğini; ayrıca, davacı şirketin eksik işçi çalıştırması nedeniyle 2.067.336.572 TL.ceza tahakkuk ettirildiğini, böylece davalının davacıdan 8.363.163.317 TL. alacağı bulunduğunun belirlendiğini, fazla ödemeleri iade etmesi için davacıya 10.5.2000 tarihli yazının gönderildiğini, ancak ödeme yapmadığını, 3.178.859.365 TL. kurum alacağının tahsili için, Şişli 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/975 esas sayılı dosyasıyla görülmekte olan davanın açıldığını, her iki davanın birleştirilmesi gerektiğini; davalının tacir olmaması nedeniyle reeskont faizi talep edilemeyeceğini, dosyada mevcut bilirkişi raporunu da kabul etmediğini cevaben bildirmiştir.

Birleştirilen davada ise, davacı SSK Genel Müdürlüğü vekili, Kartal SSK Hastanesine bağlı sağlık tesislerinde temizlik işlerini yürüten davalı ......Turizm Nakliyat Temizlik San.ve Tic. Ltd.Şti. tarafından bazı usulsüzlükler yapıldığının müfettiş raporuyla saptandığını, rapora göre, eksiklik ve aksaklıkların bir kısmının davalı firmanın tutum ve davranışlarından kaynaklandığını, ayrıca hastanenin makine ve ikmal servisinin işlemleri gereği gibi kontrol etmemesinin de bunda etkili olduğunun belirtildiğini, yapılan usulsüzlükler sonucu kurumun 3.178.859.356 TL. zarara uğradığını, davalı firmanın yazılı talebe rağmen zararı ödemediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak kaydıyla 3.178.859.356 TL. kurum alacağının 29.9.2000 tarihinden itibaren davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı K...Ç..., Kartal SSK Hastanesi malzeme servis sorumlusu olarak görevli bulunduğunu, diğer davalı şirketin usulsüzlüklerini kendisinin belirlediğini, konuyla ilgili olarak yaptığı tüm işlemlerin yazışmalarla ve belgelerle sabit bulunduğunu, zarara neden olmadığını cevaben bildirmiştir.

Diğer davalı ...Turizm Nakliyat Temizlik San.ve Tic. Ltd.Şti. vekili esasa cevap vermemiş; her iki davanın birleştirilmesini talep etmiştir.

Davalı K...Ç..., Kartal SSK Hastanesi malzeme servis sorumlusu olarak görevli bulunduğunu, diğer davalı şirketin usulsüzlüklerini kendisinin belirlediğini, konuyla ilgili olarak yaptığı tüm işlemlerin yazışmalarla ve belgelerle sabit bulunduğunu, zarara neden olmadığını cevaben bildirmiştir.

Diğer davalı ...Turizm Nakliyat Temizlik San.ve Tic. Ltd.Şti. vekili esasa cevap vermemiş; her iki davanın birleştirilmesini talep etmiştir.

Yerel Mahkeme asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulü ile 1.794,74 YTL.nin 08.12.2000 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya dair talebin reddine karar vermiş; bu karar Özel Dairece metni yukarıda bulunan ilamla bozulmuş; Yerel Mahkeme, gerekçesini tekrarlayarak ve özellikle, uyuşmazlığın tek bir hizmet sözleşmesinden doğduğunu, tarafların birbirlerinden olan karşılıklı alacaklarının varlıklarının ve miktarlarının çekişmesiz bulunduğunu, birleştirilen davada, şirket alacağından idare alacağı düşülmek suretiyle kalan tutarın tahsilinin talep edildiğini, böylece mahsup iradesinin açıkça ortaya konulduğunu, iki ayrı dava açılmış olmasının sonuca etkili bulunmadığını vurgulayarak önceki kararında direnmiştir.

İhale sonucunda taraflar arasında düzenlenen 12.3.1999 tarihli sözleşme uyarınca, davacı-birleşen davalının, bir yıl süreyle, 20 işçi çalıştırarak SSK Kartal Hastanesine bağlı Erenköy Fizik Tedavi Rehabilitasyon Merkezi ile Sultanbeyli ve Samandıra Dispanserlerinin genel temizlik işlerini 23.252.453.125 TL. bedelle yapmayı taahhüt ettiği, taahhüdünü yerine getirdiği, iş bedelinin aylık olarak düzenlediği faturalar karşılığında kendisine ödendiği, asıl davaya konu 28.4.2000 tarihli 4.115.830.375 TL. tutarlı ve 12.5.2000 tarihli, 1.646.331.681 TL. tutarlı son iki fatura bedelinin (toplam 5.762.162.056 TL.) ise ödenmediği çekişmesizdir.

Davalı Kurumun bu fatura bedellerini ödememe gerekçesini dayandırdığı, Kurum Müfettişi Engin Aydemir tarafından düzenlenmiş 29.9.2000 günlü inceleme raporunda, yüklenici firmanın sözleşmeye aykırı bazı davranışları bulunduğu, eldeki davanın konusunu oluşturan iki adet fatura bedellerinin olması gerekenden daha fazla gösterildiği ve benzeri başka usulsüzlükler yapıldığı belirtildikten sonra, “sonuç” bölümünde “Kurum Özlük Hakları Yönünden” alt başlığıyla aynen;

“- Kartal Hastanesince sehven ödenen (4.905.905.651 TL. nin 31.5.2000 tarihi itibariyle hesaplanan kanuni faizi dahil) 6.295.726.745 TL. ile,

-12.3.1999-12.5.2000 tarihleri arasında eksik işçi çalıştırılan toplam 661 günün parasal ceza tutarı olan (1.536.986.945 TL.nin 31.5.2000 tarihi itibariyle hesaplanan kanuni faizi dahil) 2.067.336.572 TL.nin,

“- Kartal Hastanesince sehven ödenen (4.905.905.651 TL. nin 31.5.2000 tarihi itibariyle hesaplanan kanuni faizi dahil) 6.295.726.745 TL. ile,

-12.3.1999-12.5.2000 tarihleri arasında eksik işçi çalıştırılan toplam 661 günün parasal ceza tutarı olan (1.536.986.945 TL.nin 31.5.2000 tarihi itibariyle hesaplanan kanuni faizi dahil) 2.067.336.572 TL.nin,

Toplamı olan 8.363.063.317 TL.sından, firmanın (2000 yılı nisan ayından olan alacağı olan KDV dahil 3.703.002.830 TL. sı ile 2000 yılı mayıs ayından olan alacağı olan KDV dahil 1.481.201.131 TL.sı olmak üzere) alacağı toplam 5.184.203.961 TL. sının borcundan mahsup edilmesi nedeniyle kalan kanuni faiz dahil 3.178.859.356 TL. sının,

Yener Temizlik Firmasından ve malzeme servis sorumlusu K..Ç..’dan müteselsil olarak tahsil edilmesinin uygun olacağı kanaatine varılmıştır.” Denilmiştir.

Kurum tarafından açılıp birleştirilen dava, gerekçesi ve talep sonucu itibariyle bütünüyle bu rapora dayalıdır. Başka bir ifadeyle, Kurum, birleştirilen davada, anılan raporu esas almak suretiyle, kendi alacak tutarından şirketin mevcut alacağını düşüp, karşılıklı alacaklar arasında bir mahsup işlemi yaparak talepte bulunmuştur.

Davasını açarken, aynı sözleşmeden kaynaklanan ve miktarları çekişmesiz olan alacağı ile borcu arasında mahsup işlemini bizzat yapan ve böylece mahsup iradesini davadan önce ortaya koymuş olan idarenin (birleştirilen davanın davacısının), birleştirilerek görülen eldeki dava sırasında ayrıca mahsup talebinde bulunmasına gerek yoktur.

Dolayısıyla, birleşen davaları gören Yerel Mahkemenin, bu yönü gözönünde tutarak, her iki tarafın karşılıklı alacak-borç ilişkisi ve miktarları çerçevesinde hüküm kurması usul ve yasaya uygundur. Bu nedenle direnme kararının onanması gerekir.

SONUÇ: Davalı-birleşen davacı SSK Başkanlığı vekili ile davacı-birleşen davalı .... Turizm Nakliyat Temizlik San.ve Tic. Ltd.Şti. vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli ilam harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 16.4.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19022, Karar No: 2017/25505, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/19022 E.  ,  2017/25505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5580, Karar No: 2016/7544, Tarih: 30.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/5580 E.  ,  2016/7544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ..... ve ... vekillleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar ..... Site Yönetiminin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, iş sözleşmesinin ..... Site Yönetimi ile yapıldığını ancak ..... .....’da bulunan ..... konutlarının yönetim hakkı ve yetkisinin halen ..... Başkanlığı’na ait olduğunu, konutların ..... adına .... Konut A.Ş. tarafından yönetildiğini, site yönetiminin de anılan şirkete bağlı olduğunu ve davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını davalı işyerinde kapıcı olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle fazla çalışma ve yıllık izin alacakları ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılardan ....., taraflarından, 18.02.2009 tarih ve 877 sayılı Başkanlık Makam oluru ile ..... ..... Toplu Konutlarında Yönetim ve Denetim Kurulları oluşturulduğunu, .... Konut A.Ş.’ye hizmet alım sözleşmesi ile sitenin yönetim hizmetlerini yürütmek üzere yetki verildiğini, ihtilaf konusu işlemlerin .... Konut A.Ş. ile site yönetimi tarafından gerçekleştirildiğini, müvekkili idarenin herhangi bir bilgisinin bulunmadığını, yetki devri neticesinde davacının işe alım ve ücret ödemelerinden .... Konut A.Ş.’nin sorumlu olduğunu, müvekkili idareye husumet tevcih edilmesinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılardan ..... Site yönetimi, davacının yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti talebinin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, çalıştığı süre boyunca fazla mesai ücreti alacağının bulunmadığını, çalıştığı fazla mesai sürelerinin puantaj cetvellerine aktarıldığını ve kayda dayalı çalışmaların karşılığının ücret bordrosuna yansıtılarak ödendiğini, davacının ücret bordrolarını ön koşulsuz imzaladığını, sitede 56 daireden müteşekkil 3 bloğun hizmetini ifa ettiğini, tüm blokların kaloriferli olduğunu, kalorifer kazanlarının otomasyon sistemi ile çalıştığını, ısı derecesinin ve kömür sevkinin otomatik olarak ayarlandığını, personelin kış aylarında her gün otomatik kazana 2 veya 3 defa kömür bırakıp 1 defa kül çıkardığını bu nedenle kalorifer yakışından kaynaklanan fazla mesai durumunun söz konusu olmadığını savunmuştur.

Davalılardan .... Şirketi, müvekkili şirketin site yöneticisi ya da dışarıdan atanan yönetici olmadığını, idare tarafından atanan site yönetim kuruluyla yaptığı hizmet sözleşmesi çerçevesinde “vekil” sıfatıyla sitenin yönetim organizasyonunu gerçekleştirdiğini, istihdam edilen personelin site yönetimiyle sözleşme yaptıklarım ve site yönetimi adına açılan .... siciline kaydedildiklerini, müvekkili şirketin sürekli olarak site yönetiminin hizmetinde bulunan hiçbir personelinin mevcut olmadığını, şirketin site yönetimini temsilen imza yetkisi aldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı vekilinin aynı davalılara yönelik, aynı dönem için fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti için 2. İş Mahkemesinde açmış olduğu 2013/728 Esas sayılı dava birleştirilmiş, davacının 28.04.2010-02.01.2012 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde çalıştığı, tanıklar davacının fazla çalışma yaptığını beyan etttiği, işyerinin ve işin fazla çalışmaya müsait olması durumu da göz önünde tutularak davacının kalorifer yakma döneminde (1 Kasım-31 Mart) haftada 21 saat fazla çalışma yaptığı ve ücretinin ödenmediği, bilirkişinin belirlediği UBGT ücreti ve hafta tatili ücreti alacağının ödenmediği ancak davacının yıllık izin talebinin yerinde olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, yıllık izin alacağı reddedilmesine rağmen davalı ... yararına avukatlık ücretine hükmedilmemesi hatalı olup bozma nedenidir.

2- Davalı ..... 28.04.2010 tarihinde işyerini davalı ... Yönetimine devretmiş olup, davacı devir tarihinden sonraki 28.04.2010-2.01.2012 tarihine kadar olan işçilik alacaklarını talep etmiştir. Bu durumda işveren sıfatı taşımayan davalı ..... hakkındaki davanın reddine karar vermek gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı .....'nin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılar ... ve ...'ne iadesine, 30/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/187, Karar No: 2018/1794, Tarih: 13.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/187 E.  ,  2018/1794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 03/09/2015 gününde adli yardım talepli verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılardan ... yönünden Ağır Ceza Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile davanın görev yönünden usulden reddine; diğer davalılar yönünden husumet nedeniyle davanın usulden reddine dair verilen 13/11/2015 günlü kararın ve temyiz masrafları yatırılmadığı gerekçesi ile davacının temyiz isteminin reddine dair 21/06/2016 tarihli ek kararın Yargıtay'ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Mahkemece, davacının adli yardım talebi hakkında yargılama aşamasında karar verilmemiş olmasına rağmen; hüküm verildikten ve davadan el çektikten sonra 11/01/2016 tarihli ek kararla adli yardım talebi hakkında karar verilmiş olması doğru görülmemiştir. Bu nedenle, anılan ek kararın, karara yönelik itirazın reddine dair Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesinin 30/03/2016 tarihli ve 2016/20 değişik iş sayılı kararının ve ayrıca adli yardım talebinin reddedilmesine bağlı olarak temyiz harç masrafları yatırılmadığı gerekçesi ile davacının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına ilişkin 21/06/2016 tarihli ek kararın ayrı ayrı kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

6100 sayılı HMK madde 334'de ''(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkca dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.'' hükmü getirilmiştir. Aynı Kanun madde 336'da ise ''(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali duruma ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.'' şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının, dilekçe ekinde adli yardım talebine mesnet belge sunmadığı ve adli yardım talebinin yukarıda belirtilen Kanun hükmünün öngördüğü şartları taşımadığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin reddine karar verilerek işin esasının incelemesine geçildi.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının, dilekçe ekinde adli yardım talebine mesnet belge sunmadığı ve adli yardım talebinin yukarıda belirtilen Kanun hükmünün öngördüğü şartları taşımadığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin reddine karar verilerek işin esasının incelemesine geçildi.

Mahkemece, temyiz eden davacıya 15/01/2016 ve 22/04/2016 tarihli muhtıralar ile temyiz harç ve giderlerini yatırılması, aksi halde temyiz hakkından vazgeçmiş sayılacağının ihtar edildiği, ancak davacı tarafından temyiz harç ve masraflarının ikmal edilmemiş olduğu anlaşılmakla, temyiz istemine ilişkin dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenlerle davacının temyiz istemine ilişkin dilekçesinin REDDİNE 13/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.