muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4964, Karar No: 2023/4210, Tarih: 19.10.2023

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden;

Oluş ve dosya kapsamına göre sanığın tali kusurlu olduğunun kabulü yerinde olduğundan hükümde bu yönü ile bir hukuka aykırılık bulunmadığı gibi, dosya içeriği ile uyumlu bilirkişi raporu ve Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporu alınmış olmakla eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazları da yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/720 Esas, 2015/871 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7505, Karar No: 2022/9231, Tarih: 23.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/7505 E.  ,  2022/9231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğa karşı kasten öldürme

HÜKÜMLER :1) Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/10/2021 tarih ve 2021/112 (E), 2021/276 (K) sayılı; Suça sürüklenen çocuğun maktul ...'a yönelik çocuğa karşı kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-e, 31/2, 62/1, 63. maddeleri uyarınca 11 yıl 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetine,

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13/01/2022 tarih ve 2021/2248 (E), 2022/68 (K) sayılı; "İstinaf başvurularının esastan reddine" dair kararı.

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan Bakanlık vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13/01/2022 tarih ve 2021/2248 (E), 2022/68 (K) sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca temyize tabi olduğu belirlenerek;

Suça sürüklenen çocuk cezaevinden göndermiş olduğu dilekçeler ile temyiz isteminden feragat ettiğini beyan etmiş ise de; feragat ettiği tarihte 18 yaşından küçük olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 266/3. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk ile müdafiinin iradesinin çelişmesi durumunda müdafiinin iradesinin geçerli sayılacağı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Katılan Bakanlık vekilinin; eksik ceza tayin edildiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, suça sürüklenen çocuk müdafiinin; sübuta, masumiyet karinesi ilkesi, adil yargılanma, savunma ve aklanma haklarının ihlal edildiğine, hukuka aykırı delillere dayanılarak mahkumiyete karar verildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Katılan Bakanlık vekilinin; eksik ceza tayin edildiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, suça sürüklenen çocuk müdafiinin; sübuta, masumiyet karinesi ilkesi, adil yargılanma, savunma ve aklanma haklarının ihlal edildiğine, hukuka aykırı delillere dayanılarak mahkumiyete karar verildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; olay tarihinde suça sürüklenen çocuğun inekleri otlaması için harman olarak tarif edilen yere bıraktığı, daha sonra yanına ağabeyi ...'nin kızı olan maktul ...'nin geldiği, suça sürüklenen çocuk ile maktul oyun oynarken, suça sürüklenen çocuğun maktulün sırtına eliyle vurduğu, vurmanın şiddeti ile maktulün yere düştüğü ve ağlamaya başladığı, suça sürüklenen çocuğun etraftan duyulup kendisine zarar verilme ya da kızılma korkusuyla maktulün susmasını sağlamak amacıyla ağız ve burun kısmını eliyle kapatarak bir süre tuttuğu, nefes alamayan maktulün hareketsiz kalması üzerine suça sürüklenen çocuğun eylemine son verdiği, devamında nefes almayan ve hareket etmeyen maktulü kol altından tutarak kimsenin göremeyeceği bir yere çektiği, sonrasında ablası temyiz dışı sanık ... ...'ı çağırdığı ve olayı anlattığı, suça sürüklenen çocuk ve temyiz dışı sanık ...'nin telaş ve korkuya kapılıp cesedi boğulma süsü vermek için maktulü saman çuvalının üstüne koyarak birlikte fındık bahçeleri arasından aşağıda bulunan dereye kadar indirdikleri, sonrasında maktulü dere içinde sığ bir yere bıraktıkları olayda;

Suça sürüklenen çocuk ile ağabeyi ... ya da maktul arasında öldürmeyi gerektirecek nitelikte bir husumetin bulunmaması, olayın gelişimi ve yaşanma şekli, suça sürüklenen çocuğun maktulün ağız ve burun kısmını kapatma sebebinin maktulü susturmak ya da sesinin etraftan duyulmasını engellemek olması dikkate alındığında; suça sürüklenen çocuğun doğrudan öldürme kastı ile hareket ettiğine dair kesin bir delil bulunmadığı, ancak suça sürüklenen çocuğun maktulün ağız ve burnunu kapatma eylemi sonucu maktulün nefessiz kalacağı ve neticede ölmesinin muhtemel olduğunu bilerek hareket ettiği gözetilmeksizin, suça sürüklenen çocuğun maktule yönelik "olası kastla çocuğa karşı öldürme" suçundan cezalandırılması yerine, yazılı şekilde "çocuğa karşı kasten öldürme" suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2) Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesinin "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısmın ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." şeklindeki hükmü karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine, suça sürüklenen çocuk aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13/01/2022 tarih ve 2021/2248 (E), 2022/68 (K) sayılı hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, suça sürüklenen çocuk müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a maddesi gereğince “Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12152, Karar No: 2013/10378, Tarih: 20.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/12152 E.  ,  2013/10378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 51. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.03.2012 tarih ve 2010/9-2012/83 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından sigortalı M/Y SU isimli teknenin seyir manevrası sırasında şaft kovanının tekne gövdesine bağlandığı lamina ahşap karina bölgenin kırıldığını, tekneye giren suyun hasara sebep olduğunu, teknenin inşaasının davalı tarafından yapıldığını, hasarın inşaa kusurundan kaynaklandığını ileri sürerek müvekkilince sigortalıya yapılan ödeme tutarı olan 37.819,00 Euro'nun tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın normal değerin üzerindeki bir kuvvetin, tekne doğası dışında, ekstra olarak dümen palası ve dolayısıyla dümen şaft ve şaft kovanı üzerinde baskı oluşturması sonucu meydana geldiğini, ekspertiz raporunun hatalı tanzim edildiğini, teknenin kayalığa çarpması sonucu oluşan hasarların imalat hatası olarak gösterildiğini, müvekkilince üretilen teknede hiç bir imalat hatası bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu zarar ile inşa veya bakım noksanı arasında illiyet bağı kurulamadığı, teknenin kayaya çarpma nedeniyle su aldığı, davalının zarardan sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2277, Karar No: 2015/6543, Tarih: 29.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2277 E.  ,  2015/6543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Kayyım hukukuna ilişkin davada ... 4. Sulh Hukuk ve ... 6. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, velayet hakkına sahip oldukları oğullarına davacı ...'ın sahibi olduğu arsadaki hissesinin satışı işleminde küçüğe kayyım tayini istemine ilişkindir.

Sulh hukuk mahkemesince, talebin davacı ...'ın sahibi olduğu arsadaki hissesinin velayeti altında bulunan reşit olmayan çocuğu ...'a devredilebilmesi için reşit olmayan çocuğuna kayyım atanması talebine ilişkin olduğu ve bu durumun 3. kişinin menfaatine ilişkin bir hukuki işleme ilişkin olduğu, söz konusu hususun TMK'nın 345. maddesinde düzenlendiği gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile mahkemesi tarafından ise, TMK'nın 426. maddesi hükümlerinin uygulanacağı gerekçe gösterilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Aile mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair 4787 sayılı Kanunun 20.04.2004 günü yürürlüğe giren 14.04.2004 gün ve 5133 sayılı Kanunu ile değişik 4. maddesi ile “22.01.2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medenî Kanunun Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı ile 03.12.2001 tarihli ve 4722 sayılı Türk Medenî Kanunun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna göre Aile Hukukundan doğan dava ve işler”in aile mahkemelerinde görüleceği, yine 5133 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi ile de “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte aile mahkemelerinde görülmekte olan ve 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan konularla ilgili dava ve işler yetkili ve görevli mahkemesine devredilir.” hükümleri getirilmiştir.

Medenî Kanunun sözü edilen İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında vesayet, kayyımlık ve yasal danışmanlıkla ilgili hükümler bulunmaktadır.

4721 sayılı Türk Medenî Kanununun İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yeralan 397. maddesinin ikinci fıkrası gereğince “Vesayet makamı, sulh hukuk mahkemesi; denetim makamı, asliye hukuk mahkemesidir.”

O halde, konusu Medenî Kanununun 2. Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan davaya sulh hukuk mahkemesi bakmakla görevlidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21837, Karar No: 2014/36576, Tarih: 02.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/21837 E.  ,  2014/36576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2013/729-2014/126

DAVA :Taraflar arasındaki, izin, ikramiye, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ücreti ile bunların % 5 fazlasına dair alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 02.12.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat ile karşı taraf adına Avukat geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı gazeteci açmış olduğu bu davada, yıllık izin ücreti, ikramiye, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ile bunların % 5 fazlasına dair alacaklarının ödetilmesi isteklerinde bulunmuştur.

Davalı işveren çalışmaların 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında kaldığını ileri sürerek, ibranameye de dayanmak suretiyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyularak isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiş hükmü taraflar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının temyizine gelince:

Bozma öncesinde alınan bilirkişi raporunda, genel tatil ücreti olarak milli bayramların tamamı ile dini bayram günleri için 2 şer gün çalışma esasına göre hesaplama yapılmış, aynı alacağın gününde ödenmemesinden kaynaklanan yüzde beş fazla ödeme alacağı da hesaplanmıştır. Dairemizce verilen bozma ilamında genel tatil alacaklarının ibraname kapsamında sona erdiği gerekçesiyle sözü edilen asıl alacak ve yüzde beş fazla ödeme tutarlarının reddine karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak genel tatil ücreti alacaklarının ibraname sebebiyle reddine karar verilmiş ancak aynı alacakla ilgili olarak hesaplanmış olan yüzde beş fazla ödemeler hüküm altına alınmıştır. Karar bu yönüyle uyulan bozma ilamı içeriğine aykırı olup, genel tatil ücretlerinin gününde ödenmemesinden kaynaklanan yüzde beş fazlaya dair alacaklar yönünden de isteğin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5425, Karar No: 2019/2970, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5425 E.  ,  2019/2970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/893, Karar No: 2016/4022, Tarih: 16.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/893 E.  ,  2016/4022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; davalının babası olduğunu, giderlerinin annesi tarafından karşılandığını, üniversite öğrencisi olduğunu, babasının hiç bir şekilde yardımda bulunmadığını belirterek aylık 1.200,00 TL yardım nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; boşandığı eşinden olan diğer çocuklarına da nafaka ödediğini, yeniden evlendiğini, bu evliliğinden de bir çocuğunun olduğunu, istenilen nafakayı ödeme imkanının olmadığını belirterek davacıya aylık 450,00 TL yardım nafakası ödemeyi kabul ettiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, taraflar 10/11/2015 tarihli oturumda davacıya aylık 450,00 TL yardım nafakası ödenmesi konusunda sulh olduklarını beyan ettiklerinden tarafların duruşmadaki beyanları doğrultusunda aylık 450,00 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre,davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Somut olayda hükmedilen yardım nafakasının başlangıç tarihi hükümde gösterilmemiştir. 28/11/1956 tarih ve 15 E.-15 K.sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre nafaka ve nafakanın artırılması davaları kanundan doğan bir alacağın tespiti ve tahsili niteliğinde olup, davanın açıldığı tarihten itibaren hüküm ifade eder. Buna göre, yardım nafakasına dava tarihinden itibaren hükmetmek gerekirken bu hususun kararda gösterilmemesi doğru görülmemiştir.

ncak bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 2.fıkrasında yer alan "TMK.nun 364 vd.maddesi uyarınca aylık 450,00 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine," ifadesinin " TMK.nun 364 vd.maddesi uyarınca aylık 450,00 TL yardım nafakasının dava tarihinden geçerli olmak üzere davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ifadelerinin yazılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1251, Karar No: 2011/7325, Tarih: 16.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/1251 E.  ,  2011/7325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

Aynı kamulaştırmaya ilişkin Dairemizce geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvellerine göre (ör; ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/119 E.-456 K., Dairenin 2010/1627 E.-8435 K.) biber ürününün 2008 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi 2.150 kg olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda daha yüksek verim (2.350 kg) üzerinden hesap yapılması doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan bozmaya uygun ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7528, Karar No: 2021/8981, Tarih: 24.06.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/7528 E.  ,  2021/8981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :...Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi : ... 3. İş Mahkemesi

Meslek hastalığı sonucu sigortalının sürekli iş göremezliği nedeniyle davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; İlk Derece Mahkemesince ilâmda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabul ve kısmen reddine dair verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine...Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi ve davalı avukatınca da duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24/06/2021 Perşembe günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı adına Av. ... ile davacı adına Av. ... geldiler. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

I- İSTEM:

Davacı vekili, asıl dava dosyasının 12.10.2012 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle fazlaya ilişkin talep hakkını saklı tutarak 20.000 TL maddi tazminatın tespit tarihinden faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davacı vekili, birleşen ilk dava dosyasının 24.04.2017 tarihli dava dilekçesinde özetle; fazlaya ilişkin talep hakkını saklı tutarak 180.823,62 TL maddi ve 190.000 TL manevi tazminatın tespit tarihinden faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davacı vekili, birleşen ikinci dava dosyasının 20.02.2019 tarihli dava dilekçesinde özetle 77.465,43 TL maddi tazminatın tespit tarihinden faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II- CEVAP:

Davalı vekili, cevap dilekçesinde özetle; davacının 2003 - 2006 yılları arasında müvekkili şirkette çalıştığını ancak 6 yıl sonra dava açtığını, davacıdaki sağlık sorunlarının, müvekkili şirketten ayrıldıktan sonraki süre içerisinde ortaya çıkması veya tetiklenmesinin kuvvetli bir ihtimal olduğunu, davacının davalı şirkette çalıştıktan 5 yıl sonra...Meslek Hastalıkları Hastanesine başvurduğunu, davalı şirketin sorumluluğunun bulunmadığını belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III- MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece Bölge Adliye Mahkemesince kararının kaldırılması üzerine verilen son kararda “1-Asıl ve birleşen davanın kısmen kabulü ile, 208.722,31TL maddi tazminatın gelir başlangıç tarihi 01/04/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,