muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/19741, Karar No: 2018/835, Tarih: 22.01.2018

Nitekim yeni bir yasal düzenleme veya......bulunmadığına göre halen yürürlükte bulunan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunu, Daireleri ve Adliye Mahkemelerini bağlayıcı nitelikteki 04.02.1959 gün ve 13/5 ve 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı içtihadı birleştirme kararlarında da bozma kararının kapsamı dışında tutulan hususlar bakımından ancak usuli kazanılmış haktan söz edilebileceği açıkça ifade olunmuştur.

Bir davada, mahkemenin veya tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine ( diğeri aleyhine) doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hak olarak tanımladığı usuli muktesep hakkı Hukuk Muhakemeleri Usulü adlı eserinin 5 nci baskısının 4 ncü cildinde 3411 ila 3442 nci sayfalar arasında incelemiş olan sayın ....ukarıda değinilen içtihadı birleştirme kararlarına atıfla mahkemenin kararının davacının taleplerinden birisine ilişkin bölümünün Yargıtay'ca bozma kararının kapsamı dışında bırakılmasının kesin hüküm olarak değil usule ilişkin kazanılmış hak olarak değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunu, anılan içtihadı birleştirme kararlarının sayın ..... tarafından da aynı şekilde yorumlandığını belirtmiştir. ( aynı eser sahife 3432).

Bozma kararı ile ilk hüküm ifa kabiliyetini yitirir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 10.09.1991 tarih ve 281-415 ve 25.09.1991 tarih ve 355-440 sayılı kararları)

Bozma kararından sonra bozmaya uyularak verilen hüküm yeni bir hüküm olup, bu yeni hükmün, tüm istekleri karşılar nitelikte yeniden yazılması gerekir. Mahkemenin bu usule uymaması hatalıdır.

Mahkemece verilen ilk karar, sefer prim alacağına hak kazanıp kazanmadığı, davacı işçinin ücretinin belirlenmesi, bakiye ücret alacağı olup olmadığı ve talep edilen alacaklara uygulanacak olan faizin başlangıç tarihleri hususlarında, bozulmuş olup, Genel Tatil alacağı yönünden bozma yapılmayarak bu husus davalı lehine usuli kazanılmış hak doğurmuştur.

Bozma öncesinde genel tatil alacağından taktiri indirim yapılarak 1.855,81 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte tahsiline hükmedildiği halde usuli kazanılmış hak ihlal edilerek bozma sonrası kararda taktiri indirim yapılmaksızın net 3.097,45 TL genel tatil alacağının 100 TL'sinin dava tarihinden itibaren, 2.683,72 TL'sinin 03.12.2014 olan ıslah tarihinden itibaren, bakiye miktarın birleşen dosyanın dava tarihi olan 02.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte hükmedilmesi de isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 22.01.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2012/5300, Karar No: 2012/27718, Tarih: 19.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/5300 E.  ,  2012/27718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/3-b-son, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 18:40 sıralarında, gece vakti, yerleşim yeri sınırlarında, tek yönlü yol üzerinde, sanığın sevk ve idaresindeki araç ile seyri sırasında, kaza mahallinde bulunan ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, kendisine kırmızı ışık yanmasına rağmen, kavşağa girip, önünde beklemekte olan kamyona arka taraftan çarpması üzerine, sanığın aracında bulunan müştekinin yaralanması ile sonuçlanan kazada, bilinçli taksirin unsurlarının oluştuğu halde, 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi gereğince cezasında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmolunan adli para cezası üzerinden taksit yapılırken taksit aralığının gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün 5. paragrafındaki 12 eşit taksitte ibaresinden önce gelmek üzere “ birer ay ara ile” ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2621, Karar No: 2019/4099, Tarih: 08.05.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/2621 E.  ,  2019/4099 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut davada, davalının yapmakta olduğu isale hatları rehabilitasyon inşaatı işinde dava dışı sigortalının geçirdiği iş kazası hasebiyle işgöremezlik durumuna düşen sigortalıya yapılan işgöremezlik ödemesi ve ilk peşin sermaye değerinden oluşan kurum zararının davalı şirketten talep edildiği anlaşılmakla ; dava dışı sigırtalının iş göremezlik oranının ilk olarak %26 olduğu bu orana istinaden 59.450,13 TL ilk peşin sermaye değerli gelir bağlandığı ve bu gelirin başlama tarihinin 28.08.2006, gelir bağlama onay tarihinin ise 30.12.2008 olduğu; ardından Yüksek Sağlık Kurulu 10.07.2009 tarihli kararında sigortalının iş göremezlik oranının %26 olarak belirlendiği, 11.07.2012 tarihli raporu ile ise oranın düzeltme kaydıyla %65 olarak belirlendiği; Emeklilik daire başkanlığının 31.03.2015 tarihli yazısına göre sigortalının 08.06.2005 tarihinde geçirdiği iş kazasına binaen sürekli iş göremezlik derecesinin %65 olarak belirlendiği, oran %60 üzerinde olduğundan dava dışı sigortalıya maluliyet aylığı bağlandığı, iş kazası gelirinin ise yarıya indirildiği ve yarıya inen gelirin 01.04.2015 tarihinde geçerli olan ilk peşin sermaye değerinin 65.355,96 TL olduğu, ayrıca sigortalının gelire girdiği tarihten yarıya indiği tarihe kadar olan süreçte - ki bu süreç; 28.08.2006 ile 01.04.2015 tarihlerini kapsamaktadır-60.222,66 TL fiili ödeme yapıldığının bildirildiği; Mahkemece aldırılan, Atk 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu 22.09.2014 tarihli raporunda sürekli iş göremezlik oranının %36,2 olarak belirlendiği ve son olarak Mahkemece aldırılan Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu 30.04.2015 tarihli raporu ile sigortalının %36,2 oranında meslekte kazanma gücü kaybı olduğu ve bu oranınn 13.08.2013 tarihinden itibaren başladığının tespit edildiği görülmektedir. Mahkemenin ise bu hususlara istinaden; hüküm kurarken yukarıda bahsi geçen sigortalıya gelire girdiği tarihten gelirin yarıya indiği tarihe kadar olan fiili ödeme ile %26 oranında meslekte kazanma gücü kaybına istinaden bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirin yarısının toplamına, %70 davalı işveren kusurunun uygulanması suretiyle bulunan miktarı, sorumluluk miktarı olarak saptayan bilirkişi raporunu dayanak aldığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 19 ve devamı maddeleri olup, anılan Yasanın 19. maddesinin 1. fıkrasında “İş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az % 10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalı, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanır.” hükmüne, 21. maddenin 1. fıkrasında da “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır” hükmüne yer verilmiştir.

Eldeki davada, İşgöremezlik oranının derecesindeki değişiklik, dava dışı sigortalının hak alanını ilgilendirdiğinden, sigortalının taraf olduğu bir davada sonuçlandırılması gerekir. Hal böyle olunca, dava dışı sigortalının, usulüne uygun şekilde davada taraf olması sağlanarak, sigortalı ve Kuruma karşı işgöremezlik derecesinin belirlenmesi için dava açmak üzere davalı işverene süre verilerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsizdir. Mahkemece yapılması gereken iş; işgöremezlik derecesindeki değişiklik oranlarının başlangıcının ve sürelerinin belirlenip, açıklığa kavuşturulması için kuruma ve sigortalıya karşı dava açması yönünde davalı işverene süre verilmeli; gelirin yarıya düşüp düşmediği hususu ile rücuya konu olabilecek ilk peşin değerli gelir miktarının saptanan işgöremezlik derecelerine göre yöntemince belirlenmesi hususu bu çerçevede irdelenmelidir.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ... İnşaat Sanayi ve Tic. Ltd. Şti.(Devrolan Ankara Beton Boru San. ve Tic. Ltd. Şti.)'den alınmasına, 08.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5485, Karar No: 2010/8473, Tarih: 16.06.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/5485 E.  ,  2010/8473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 275 ada 6, 276 ada 4, 563 ada 3, 271 ada 3, 272 ada 7 ve 274 ada 12 parsel sayılı taşınmazlar, belgesizden tarla niteliğiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla, müdahil Orman Yönetimi ise 563 ada 3 sayılı parselin 1992 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığı iddiasıyla dava açmışlardır. 271 ada 3 ve 274 ada 12 sayılı parsellerin davası tefrik edilmiştir. Mahkemece; Yönetimin davasının kabulüne, Hazinenin davasının reddine, dava konusu 563 ada 3 sayılı parselin orman niteliğiyle Hazine adına, 276 ada 4, 275 ada 6, 272 ada 7 sayılı parsellerin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeil taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 21.05.1992 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu vardır. Daha sonra 18.01.2007 tarihinde ilan edilip kesinleşen 4999 Sayılı Yasanın 9. Maddesi gereğince fenni hataların düzeltilmesi çalışması yapılmıştır.

1) Davalının, 563 ada 3 parsele yönelik temyiz itirazları bakımından; toplanan deliller, uzman bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından çekişmeli taşınmazın yörede 1992 yılında yapılan orman kadastro çalışmasında orman sınırları içinde kaldığı, orman niteliğindeki taşınmazlar üzerinde zilyetliğin söz konusu olamayacağı, yörede 4999 Sayılı Yasa gereğince yüzölçümü ve fenni hataların düzeltilmesi çalışmasının hatalı yapıldığı ve 1992 yılında kesinleşen orman sınırları içindeki alanların orman sınırları dışında bırakıldığı, ancak; 4999 Sayılı Yasa ile orman kadastro komisyonlarına orman sınırlarını değiştirme yetkisinin verilmediği belirlenerek taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, davalının bu parsele yönelik temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün onanması gerekmiştir.

2) Hazinenin, davalı adına tescile karar verilen 272 ada 7, 275 ada 6 ve 276 ada 4 parsellere yönelik temyiz itirazlarına gelince;mahkemece çekişmeli taşınmazların tarım arazisi olduğu gerekçesiyle hüküm kurulmuşsa da yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

2) Hazinenin, davalı adına tescile karar verilen 272 ada 7, 275 ada 6 ve 276 ada 4 parsellere yönelik temyiz itirazlarına gelince;mahkemece çekişmeli taşınmazların tarım arazisi olduğu gerekçesiyle hüküm kurulmuşsa da yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Şöyle ki; ziraat uzmanı raporunda taşınmazlarda 60 - 70 yaşlarında meyva ağaçları olduğu belirtilmişse de,orman bilirkişiden bu parseller hakkında rapor alınmamıştır. 563 ada 3 parselin incelendiği rapora ekli 1986 tarihli Memleket Haritasında diğer taşınmazlar da yeşil renkli alanda görülmektedir. Ancak, uzman bilirkişi bu parselleri incelememiş, yeşil rengin ne anlama geldiğini açıklamamıştır. Hazine taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu iddia ettiğine göre, tespit tarihinden geriye doğru 20 yıl öncesini ve daha eski tarihlerdeki kullanım durumunu ve tasarruf sınırlarını gösteren memleket haritaları

ve ... fotoğrafları ile araştırma yapılarak, taşınmazların bu belgelerdeki konumunun açıklanması gerekir.

3402 Sayılı Kadastro Yasasının 17. maddesi gereğince orman sayılmayan, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen ve il, ilçe ve kasabaların imar planları kapsamında kalmayan araziden masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilip tarıma elverişli hale getirilen (ev ve benzeri tesisler yapmak, dışarıdan ... getirilerek tarıma elverişli hale getirmek imar ihya olarak kabul edilemez) ve imar ihyanın tamamlandığı tarihten , tespit tutanağının düzenlendiği güne kadar 20 yıl süreyle zilyet edildiği ileri sürülen taşınmazların, Kadastro Yasasının 14. maddesinde ... diğer koşulların yanında niteliğinin, imar ihya edildiğinin ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin, başlangıç ve süresinin, kullanılıp kullanılmadığının ve tasarruf sınırlarının ne olduğunun takdiri delil olan yerel bilirkişi ve tanık sözleri yanında, gerçeğin bir resmi olan en eski tarihli ... fotoğrafı ile gerçeğin modeli olan memleket haritaları ile kadastro tesbit tarihinden 15 - 20 yıl önce en az iki zamanda birbirini izleyen bindirmeli olarak çekilen çiftli ... fotoğrafları ve bu fotoğrafların yorumlanması ile üretilen Orijinal renkli memleket haritaları ve standart topografik fotogrametri yöntemi ile düzenlenen kadastro haritalarının, özellikle ön bindirmeli çekilen ve birbirini izleyen steoroskopik çift ... fotoğraflarının steoroskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelenip taşınmazın niteliğinin, konumunun ve kullanım durumunun anlatılan bilimsel yöntemle kesin olarak belirlenmesi gerekir.

O halde; mahkemece yeniden yapılacak keşifte, ilk defa o yerde grafik ya da fotogrametri yöntemiyle düzenlenen 1/5000 ölçekli arazi kadastro paftasının orijinal fotokopi örneği ile en eski tarihli memleket haritası ve ... fotoğrafları ve tespit tutanağının düzenlendiği tarihten 15 - 20 yıl önce iki ayrı tarihte çekilmiş steoroskopik ... fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, bu belgeler dava konusu taşınmazlar ile çevresine uygulanıp, ... fotoğrafları ve dayanağı haritalar steoroskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, orman ya da 6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesinde ifade edilen orman içi açıklık olup olmadığı belirlenmeli, taşınmaz orman sayılan yerlerden değil ise öncesinin ne olduğu, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü, kimden kime geçtiği ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, maddi olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak sorulup saptanmalı, ziraat uzmanından bu konularda bilimsel verilere dayalı, doyurucu rapor alınmalı, toplanacak deliller çerçevesinde taşınmazın kim adına, hangi nitelikle tescil edileceğine karar verilmelidir.

SONUÇ: 1) Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle; davalının 563 ada 3 parsele yönelik temyiz itirazlarının reddi ile bu parsele yönelik hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının ...'a yükletilmesine,

2) İkinci bentte açıklanan nedenlerle; Hazinenin 272 ada 7, 275 ada 6 ve 276 ada 4 sayılı parsellere yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile bu parsellere yönelik hükmün BOZULMASINA 16.06.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10321, Karar No: 2012/14093, Tarih: 04.06.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/10321 E.  ,  2012/14093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde nişan hediyelerinin iadesi ya da bedeli olan 3.400 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminat, 3000 TL nişan harcaması, 800 TL gelinlik kirası, 2000 TL giysi ve çeyiz 1416 TL yatak ve yemek odası faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü; nişan hediyelerinin 3.360 TL, 300 TL gelin kaporası, 150 TL düğün salonu kaporası ve diğer tüm taleplerin reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28,60 TL fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 04/06/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24898, Karar No: 2013/10570, Tarih: 15.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/24898 E.  ,  2013/10570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Diyarbakır l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.09.2012
Yargıtay — Esas No: 2022/7050, Karar No: 2022/11645, Tarih: 15.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/7050 E.  ,  2022/11645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Yargılamanın yenilenmesi talebinin reddi ile hükmün aynen infazına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında verilen 19/02/201 tarihli mahkumiyet kararlarının Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 09.09.2014 gün ve 2014/10072 esas ve 2014/24655 karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleştiği, sanığın 14/12/2020 tarihli dilekçesiyle askerdeyken kendisine anti sosyal kişilik bozukluğu teşhisi konulduğunu ve yargılamanın yenilenmesini talep etmesi üzerine aynı mahkemece infazın durdurulmasına ve sanığın yeniden yargılanması amacıyla dosyanın yeniden esasa kaydedilmesine karar verildiği, duruşmalı gerçekleştirilen yargılama sonucunda ... ... Prof. Dr. Mazhar ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 26/01/2022 tarih ve 449 sayılı Sağlık Kurulu Raporunda TCK 32. maddesi kapsamında değerlendirilebilecek akıl hastalığı ya da akıl zayıflığının saptanmadığından,” yargılanmanın yenilenmesi talebinin REDDİNE ve ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1190 Esas-2013/121 Karar sayılı ilamının CMK'nın 323/1.maddesi uyarınca ONAYLANMASINA ve HÜKMÜN AYNEN İNFAZINA” dair kararın verildiği,

Hükümlü hakkındaki hükmün 09.09.2014 tarihinde kesinleştiği, dosyanın yeniden ele alınması sonrasında 17.02.2022 tarihinde hüküm kurulduğu, anılan hükmün de hükümlü tarafından istinaf edildiğinin anlaşılması karşısında; ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2022 tarihli kararının Bölge Adliye Mahkemeleri'nin göreve başladığı 20/07/2016 tarihinden sonra verilmiş bulunması sebebiyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 15/09/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22678, Karar No: 2017/25571, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22678 E.  ,  2017/25571 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.