muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6624, Karar No: 2024/1556, Tarih: 27.02.2024

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; taşınmazın kadastro tespiti sırasında dere yatağı olması nedeniyle tescil harici bırakıldığını, Belediyeye husumet yöneltilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

3. Davalı Hazine davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Of Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.01.2020 tarihli ve 2017/259 Esas, 2020/38 Karar sayılı kararı ile; davacının dayandığı tapu kaydının dava konusu taşınmaza ait olmadığı, bilirkişi raporlarına göre taşınmazın aktif dere yatağında olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın tereke temsilcisi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 14.07.2020 tarihli ve 2020/235 Esas, 2020/233 Karar sayılı kararı ile; davanın Hazine ve ... aleyhine açıldığı, ancak dava tarihinde yürürlükte bulunan 6360 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi gereğince, çekişmeli taşınmazın bulunduğu Trabzon Büyükşehir Belediyesinin sınırları il mülki sınırları olarak belirlendiğinden Trabzon Büyükşehir Belediye Başkanlığının da davada taraf olarak yeralması gerektiği, ne var ki Mahkemece bu husus gözardı edilerek usulünce taraf teşkili sağlanmaksızın işin esası hakkında karar verildiği, taraf teşkilinin dava şartlarından olup yargılamanın her aşamasında resen gözönünde bulundurulmasının zorunlu olduğu, bu nedenlerle öncelikle, Trabzon Büyükşehir Belediye Başkanlığını yöntemine uygun şekilde davaya dahil etmek üzere davacılar vekiline süre ve imkan tanınması, taraf teşkilinin sağlanması halinde dahili davalının savunma ve delilleri sorulup saptanması, Harçlar Kanunu'nun 30 uncu maddesi uyarınca keşfen belirlenen değer üzerinden harç ikmali sağlanması, davanın kabulü yoluna gidilecekse TMK'nın 713/4-5 inci maddelerinde yazılı gazete ve diğer mutad vasıta ilanlarının yaptırılması, bundan sonra da toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği, Mahkemece bu hususlar gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece kaldırma kararı sonrasında yeniden yapılan yargılama sonucunda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının dayandığı tapu kaydının dava konusu taşınmaza ait olmadığı, bilirkişi raporlarına göre taşınmazın aktif dere yatağında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde tereke temsilcisi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde tereke temsilcisi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Tereke temsilcisi vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazın eski tapu kaydı gereğince davacıların dedelerine ait olduğunu, keşif sırasında sorulan kişilerin tapu kayıtlarında belirtilen kişileri bilme ihtimali olmadığını, köyde de tapu kayıtlarındaki kişileri hatırlayabilecek yaşta kişi bulunmadığını, tapu kaydının dava konusu parsele uymadığının belirlenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazın davacıların mirasbırakanı ...’ün tapulu mülkü olduğunu, aynı tapuda malik olan diğer hissedarların kadastro tespitinde taşınmazı kendi adlarına tescil ettirdiklerini, Mahkemece sadece tanık beyanları esas alınarak karar verilmesinin doğru olmadığını, tapu kayıtları konusunda yeterli araştırma yapılmadığını, dava konusu taşınmazın mirasbırakanları ...’ten davacılara intikal ettiğini, davacıların dava konusu taşınmazı yıllarca malik sıfatıyla kullandıklarını, halen de kullanmaya devam ettiklerini, taşınmazın 40 yılı aşkın zamandır çay bahçesi olarak kullanıldığını, taşınmazın kullanımının 100 yılı geçtiğini, tanık beyanlarına göre de dava konusu taşınmazın çok uzun süredir davacıların kullanımında olduğunu, taşınmazın dere ıslahı neticesinde tahrif edildiğini, dere yatağında bulunan malzemenin davacıların taşınmazına döküldüğünü, davacıların taşınmazının kullanılmaz hale geldiğini, eski tarihli memleket haritalarında taşınmazda tarım yapıdığının görüleceğini, aynı dere hattı boyunca diğer taşınmazların zilyetleri adına tespit edildiğini, aynı hususta farklı uygulamalara yol açıldığını, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, davalı ... lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, ... yönünden husumetten ret kararı verilmesi gerektiğini, davalının yasal hasım olması nedeniyle lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 15.04.2021 tarihli ve 2021/284 Esas, 2021/360 Karar sayılı kararıyla; davacı tarafın dayandığı tapu kaydının sınırlarının mahalli bilirkişi ve tanıklar tarafından bilinememesi nedeniyle zemine uygulanma imkanının ve çekişmeli taşınmazı kapsayıp kapsamadığının tespit edilmesinin mümkün olmadığı, teknik bilirkişiler tarafından hava fotoğrafları, renkli haritalar ve uydu görüntüleri ile mahallinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi kurulu raporunda çekişmeli taşınmazın 2014 yılına kadar aktif dere yatağı olduğunun ve sonradan imar-ihya edilmeye çalışıldığının belirtildiği, aktif dere yataklarının zilyetlikle iktisaplarının mümkün bulunmadığı, çekişmeli taşınmazın aktif dere yatağı olmaktan çıktığı 2014 yılı ile dava tarihi arasında yirmi yıllık zilyetlik süresi dolmadığı gibi imar-ihya çalışmalarının da tamamlanmadığı, tüm dosya kapsamına göre Yerel Mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle tereke temsilcisi vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 inci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde tereke temsilcisi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Tereke temsilcisi vekili, istinaf talepli dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Kadastro Kanunu'nun 14 üncü maddesi,

2. Türk Medeni Kanunu'nun 713 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Trabzon ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında, dava konusu taşınmaz dere yatağı olduğundan bahisle tescil harici bırakılmıştır.

2. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup tereke temsilcisi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Tereke temsilcisi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 368,30 TL bakiye onama harcının davacı taraftan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,27.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5136, Karar No: 2020/992, Tarih: 03.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/5136 E.  ,  2020/992 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar ..., ... vekili, katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar ..., ..., ..., ..., ...,..., ...’un gerekçeli karar başlığında mağdur ya da müşteki olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası kabul edilmiştir.

Olay günü, saat 23.24 sıralarında, meskun mahalde, 9,9 metre genişliğinde, üç şeritli, bölünmüş, düz kuru, asfalt yolda sürücü belgesiz ve 1,32 promil alkollü vaziyette olan sürücü Uğur Yıldırım, içerisinde yolcu olarak; ..., ..., Hasret Gecikmez ve ... isimli şahısların bulunduğu, yönetimindeki otomobil ile ...Karayolunu takiben batı yönünden doğu yönüne sol şeritten seyri sırasında olay yerine geldiğinde, ön ilerisinde kırmızı ışıkta beklemekte olan sanık ... yönetimindeki çekiciye bağlı yarı römorka arka sağ kısmından çarpması sonucu, kendisi dahil toplam beş kişinin öldüğü olayda;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin kast veya taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar ... ve ... vekilinin, eksik inceleme ile karar verildiğine, katılan ... vekilinin, eksik inceleme ile karar verildiğine, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğine, Karayolları bilirkişi heyetinden yeniden rapor alınması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2143, Karar No: 2024/9332, Tarih: 09.07.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/2143 E.  ,  2024/9332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1786 E., 2020/1828 K.

SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 21.09.2023 tarihli ve 2022/5599 Esas, 2023/6430 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.03.2024 tarihli ve KD-2024/25524 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yapılan sanıklar lehine itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Raporlu ilaç reçetelerinin doktor tarafından yapılan muayene üzerine belli bir usul içerisinde yazılması sonucu eczanelerden, reçete ve rapor içeriğine göre satışının gerçekleştirildiği, dava konusu olayda suça konu reçeteleri düzenleyen sanık doktor ...’in aşamalarda değişmeyen istikrarlı savunmasında hastanede klinik yapan hematoloji uzmanının bulunmaması ve hastaların tedavilerinin aksamaması sebebiyle reçeteleri hastaların raporlarında belirtilen miktarda ve kilolarına uygun olarak kendisinin düzenlediğini kabul etmesi, reçete yazılması hususunun hastanede belli bir usul içerisinde gerçekleştirilmiş olması sebebiyle reçetelerdeki yazı ve imzalara herhangi bir itirazının bulunmadığını beyan etmesi, bahse konu reçetelerdeki ilaçları adıklarını beyan eden hak sahibi hasta ve yakını tanıkların aşamalardaki beyanlarında, reçetelerin doktor tarafından yanlarındaki rapora göre düzenlendikten sonra kendilerine teslim edildiğini, kendilerinin de reçeteleri eczacı sanıklara götürdüklerini ve ilaçları ilgili eczaneden alıp kullandıklarını beyan ettikleri, her ne kadar hastaların kilolarının olduğundan fazla gösterilmek suretiyle fazla doz ilaç yazıldığı iddia edilmiş ise de; söz konusu ilaçları uzun yıllardır kullanan hastalar yönünden bu hususun aksinin açıkça kanıtlanamadığı, keza reçeteler üzerinde herhangi bir tağyir ve tahrifatın da bulunmadığı anlaşılmakla; sanıkların atılı suçları işlediklerine dair, mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi hukuka aykırılık oluşturduğundan bahisle onama ilamının kaldırılmasına ve mahkumiyet kararlarının bozulmasına ilişkindir.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 28.10.2020 tarihli ve 2019/1786 Esas, 2020/1828 Karar sayılı kararında, sanık savunmaları, hasta ve hasta yakınlarının beyanları, tanık anlatımları, ... Rehberlik ve Teftiş Başkanlığınca düzenlenen 15.09.2015 tarih ve 402061/01/SRŞ/01 sayılı soruşturma raporu ile bilirkişi raporlarının içeriği ve tüm dosya kapsamından Ege Üniversitesi Çocuk Sağlığı ve Hastalığı Ana Bilim Dalı Çocuk Hematoloji Kliniği ve İzmir Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Hematoloji Kliniğinde görevli doktarlar tarafından tanısı konulan ve tedavisi planlanan bir kısım Talasemi hastalarının ilaçlarının suç tarihlerini kapsayan dönemlerde Bozyaka Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde görevli iç hastalıkları uzmanı olarak görev yapan sanık ... tarafından reçetelendirildiği, reçeteler yazılırken bir kısım hastalar muayene edilmeden reçete yazıldığı, kimi zaman esas tanı ve takibi yapan doktorların belirtmiş olduğu dozlardan fazla ilaçların yazıldığı, kimi zaman ise maksimum dozda ilaçlar yazıldığı, hatta SGK'nın geri ödeme miktarını aşan şekilde reçeteler oluşturulduğu, yine tedavide yeri bulunmayan veyahut uzman doktor tarafından yan etkisi sebebiyle tedaviden çıkarılan ilaçların dahi fazla dozlarda reçete edildiği, bu bağlamda özellikle fazla dozlarda ilaç yazılan reçetelerde hastaların kilolarının yüksek yazıldığı, esasen reçetelere yazılan ilaç dozlarının hastaların kiloları ile uyumlu olduğu göründüğünden katılan kuruma fatura edilerek tahsil edilmesi aşamasında bir problem yaşanmadığı, sanık ... tarafından yazılan suça konu reçeteler incelendiğinde, hastaların kilo ve feritinin düzeyi belirlenmeksizin Hematoloji Kliniğinde uzman doktorlarca belirlenen tanı ve tedavinin gerektirdiği dozların üzerinde ilaçlar yazıldığı, bu işlemler yapılırken Bozyaka Eğitim ve Araştırma Hastanesinde bulunan Hematoloji uzmanının bilgisine ve görüşüne başvurulmayarak niteliği itibariyle ölümcül sonuçlar doğurabilecek hastalığın önemi gözetilmeden takip ve tedaviye uygun belirlenen dozların çok üzerinde ilaçların reçetelendirildiği, uzmanınca dahi önerilmeyen dozlarda ilaçlar yazdığı, sanık tarafından düzenlenen bir kısım reçetelerde yazılı dozların verilebilmesi ve uygulanabilmesinin izne tabi olduğu, tüm bu hususlar göz ardı edilerek tıbbi gerçeklerle bağdaşmayan tüm bu davranışların sonucunda sanık ... tarafından düzenlenmiş reçetelerin tamamının karı koca olan sanıkların sahibi olduğu eczaneler aracılığı ile katılan kuruma fatura edilmesinin tüm sanıkların suç işleme kastıyla bir araya geldiklerinin göstergesi olduğu anlaşıldığından, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmaması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 21.09.2023 tarihli ve 2022/5599 Esas, 2023/6430 Karar sayılı onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/506, Karar No: 2010/14408, Tarih: 13.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2007/506 E.  ,  2010/14408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığı istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan enerji nakil hatlarından ...-... enerji nakil hattı nedeniyle 1973-1977 yılarında el atıldığı anlaşılmaktadır.

30.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 6. madde ile;

“Kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle, bu maddenin yürürlüğe girmesinden önce tazmin talebiyle dava açmış olanlar; bu madde hükümlerine göre uzlaşma yoluna gitmeyi isteyip istemediklerini bu maddenin yürürlüğe girmesinden itibaren üç ay içinde idareye ve mahkemeye verecekleri dilekçeler ile bildirebilirler. Uzlaşma talebi üzerine, uzlaşma görüşmelerinin neticesine kadar dava bekletilir; uzlaşılamaması halinde, uzlaşmazlık tutanağının mahkemeye sunulmasından sonra davaya devam edilir.” hükmü getirilmiş olduğundan, bu düzenleme doğrultusunda işlem yapılarak sonucuna göre;

Karar verilmek üzere hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 13.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4627, Karar No: 2014/12759, Tarih: 03.07.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4627 E.  ,  2014/12759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 36. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen .../11/2011 gün ve 2011/...-2011/52 sayılı kararı onayan Daire’nin .../11/2013 gün ve 2012/4951-2013/21449 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, 02.05.2001 tarihli sözleşme uyarınca davalıların dava dışı Pamir A.Ş'deki hisselerini müvekkillerine devir ettiklerini, sözleşmenin 14. maddesinde ... yıl boyunca rekabet etme yasağı öngörüldüğünü, 22.05.2002 tarihli 'sulh protokolü' ile de tarafların karşılıklı birbirlerinden alacak ve taleplerinin bulunmadığını kararlaştırdıklarını, yaklaşık 20 ay sonra davalı ...'nun rekabet yasağı ile ilgili olarak Rekabet Kurumu'na başvurduğunu, Kurul kararı ile sözleşmenin 14. maddesinin 4054 sayılı Kanunun 4 ve 56. maddeleri uyarınca geçersiz kabul edildiğini, ancak devir sözleşmesinin 18. maddesi uyarınca sözleşmenin diğer hükümlerinin geçerliliğinin etkilenmediğini, 14. maddenin geçersizliği sonrasında edimler arasında büyük bir dengesizliğin ortaya çıktığını, satıcı davalılara getirilen devir yasağının devir bedelinin tespitinde önemli rol oynadığını, Kurul kararı aşamasında tespit edildiği üzere dava dışı şirketin sabit kıymet ve stok toplamının ....000.000 USD civarında bulunduğunu, oysa müvekkilinin 14.044.152 USD ödeme yaptığını, fabrikası bile kendisine ait olmayan dava dışı şirketin makine ve diğer araç ve gereçlerinin eski bulunduğunu, salt müşteri portföyü ve müşteri ilişkilerinin korunması için sabit değer toplamının 4,5 katı ödeme yapıldığını, başka bir anlatımla bu devir bedelinin ... yıl rekabet etme yasağı dikkate alınarak belirlenip ödendiğini, Kurul kararı ile geçersiz sayılan bir ödeme konumuna geldiğini ileri sürerek, 4.000.000 USD tutarındaki alacağın sebepsiz zenginleşmeye dayalı olarak tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, ... yıllık rekabet etme yasağının AB mevzuatına da aykırı olduğunu, zaten Rekabet Kurulu kararı ile de BK'nın ... ve 20. maddelerine aykırı bulunduğunu, 4 yıllık sürenin geçtiğini, rekabet edici bir davranışın olmadığını, esasen ödenen devir bedelinin ....000.000 USD tutarında bulunduğunu, Rekabet Kurulu'nun değer tespiti yapmadığını, hisselerin değerinin, marka, patent, çalışan kişiler dahil olmak üzere tüm maddi ve gayri maddi unsurlar dikkate alınarak belirlendiğini, rekabet etme yasağı kuralının bunun içinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasında hisse devir sözleşmesi bulunduğu, edimlerini yerine getirdikleri, devir sözleşmesi uyarınca getirilen ... yıllık rekabet etme yasağının Rekabet Kurulu kararı ile ... yıla indirildiği, öncesinde, Kurula başvuru tarihinde, sonrasında ve halen rekabet yasağının ihlal edildiğinin iddia edilmediği, bu yönüyle bir zararın varlığının bildirilmediği, hisse devir ile birlikte know-how, marka, ticari itibarın devrinin de gerçekleştiği, ... yıllık rekabet etme yasağının piyasaya, ürüne veya bildirim konusu işlemin diğer unsurları itibariyle açıklanabilir bir gerekçesinin olmadığı, bu nedenle sözleşmenin bu hükmünün iptal edildiği, sözleşmenin yan unsuru niteliğinde bulunduğu, rekabet yasağı ile hedeflenen amacın ... ve ... yıllı sınırlı olduğu, bu amacın zaten elde edildiği, sebepsiz zenginleşmeden bahsedilemeyeceği, edimlerin karşılıklı ifa edildiği, karşılıklı ibraların olduğu, sözleşmeye aykırı fiillerin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacılar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin ....11.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/.... maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacılardan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine,03/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.