muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16131, Karar No: 2015/20870, Tarih: 17.06.2015

Davalı ... vekili, davalı ... tarafından açılan ihale sonunda ... temizlik işini aldığını, ihalenin son bulduğunu, daha sonra davalı ...'nin temizlik işi için yeniden ihale yaptığını, ihaleyi yeni bir şirketin aldığını, davacı ve diğer çalışanların iş ilişkilerinin davalı işverenlikle kesildiğini ve işçilerin tüm hak ve alacaklarıyla birlikte ihaleyi yeni alan şirkete devredildiğini, davacının ihaleyi alan şirkette aynı işi kesintisiz olarak devam ettirdiğini, işyeri devrinden dolayı devreden şirket ile devralan şirketin sorumluluğunun bulunduğunu, devreden şirket olarak devir tarihinden itibaren iki yıllık süreyle sorumluğunun olduğunu, en son sözleşmenin yenilenmesinden önce davacı ve diğer işçilerin tüm hak ve alacaklarının kendilerine ödendiğinin noter vasıtasıyla tespit edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanun'un üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşmada yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşmada yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacının, temizlik işini ihale ile alan dava dışı şirkette çalışmaya ara vermeden devam ettiği sabittir. Dolayısıyla, davacının iş sözleşmesi ihaleyi alan yeni alt işveren nezdinde devam ettiğinden feshe bağlı işçilik alacakları olan kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacağına hükmedilmesi hatalıdır. Diğer işçilik alacaklarında ise, devreden işverenin devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sorumlu olduğu hususu değerlendirilmeksizin hüküm tesisi de isabetsizdir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4193, Karar No: 2024/7554, Tarih: 24.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4193 E.  ,  2024/7554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/146 Esas, 2023/522 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/462 E., 2021/925 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 22.10.2024 günü hazır bulunan davacı-birleşen davada davalı vekili Avukat ... Mumcu ile davalı-birleşen davada davacı vekili Avukat ... Şanlı dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

1.Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili firmanın Gaziantep Ticaret Odasına kayıtlı olduğunu, makarna üretimi yapan Türkiye'nin en büyük fabrikası olduğunu, davalı firmaya son olarak satmış olduğu buğday nedeni ile toplam 8 adet faturadan kaynaklı olarak 2.384.397,55 TL alacağının olduğunu, faturaların incelenmesinde faturalar üzerinde ödeme şeklinin nakit ve ödeme tarihinin ise fatura keşide tarihinin yazılı olduğunun görüleceğini, davalı firmanın müvekkili firma tarafından keşide edilen faturaları ticari kayıtlarına kaydettiğini, bağlı olduğu vergi dairesine icra takibine konu edilen faturalar nedeni ile BA formlarının ibraz edildiğini, müvekkili firmanın keşide olunan fatura karşılığı satışı yapılan buğday bedellerinin ödenmemesi üzerine müvekkili firma tarafından davalı firma hakkında Gaziantep İcra Müdürlüğünün 2020/58368 E. sayılı dosyası ile icra takibi başlattığını, davalı firma tarafından icra takibine itiraz edildiğini, arabuluculuk görüşmelerinde davalı firma ile anlaşmanın sağlanamadığını ileri sürerek davanın kabulü ile davalı firma tarafından asıl alacak fatura bedelleri yönünden yapılan haksız itirazın iptaline, haksız itiraz nedeni ile davalı firmanın tazminat ödemesine, takip öncesi işlemiş bulunan faiz yönünden taleplerinin bulunmadığını, takip tarihinden itibaren fatura bedelleri üzerinden işleyecek ticari avans faizi ile birlikte taraflarına ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirket ile davalı şirket arasında 08.09.2018 tarihinde sözleşme imzalandığını, sözleşme gereğince davalı şirket tarafından teslim edilecek 1.385 kg buğdaydan 1.000 kg makarna üretilerek davalı şirkete verileceğinin kararlaştırıldığını, sözleşme gereğince müvekkili şirkete 1. sınıf sert buğday teslim edileceğinin kararlaştırıldığını, ancak davalı tarafından sözleşmeye aykırı davranılarak yumuşak buğday teslim edilmeye başlanıldığını, bu durumun davalı şirkete şifahi olarak ihbar edildiğini, davalı şirket tarafından oluşacak tüm zararların kendilerince karşılanacağının bildirildiğini, müvekkili şirkete 57.344.418,00 kg buğday teslim edildiğini, bunun 8.702.172 kg'nın sert buğday olduğu, kalan kısmın ise 2. ve 3. sınıf buğday olduğunu, teslim edilen buğdaydan 1.169.826,13 kg taş, toprak, hava tozu ve kavoz vb. yabancı maddeler çıktığını, ayrıca 143.361,05 kg kırık tane arpa ve yabancı tohum benzeri ayrıştırıldığını, üretime giren buğday miktarının 56.031.280,83 kg olduğunu, sözleşme gereği 40.455.762 kg makarna teslim edilmesi gerekirken müvekkili şirket tarafından 41.039.280,00 kg makarna teslim edildiğini, fazladan teslim edilen makarnaya karşılık buğday verilmediği gibi ek ödemenin de yapılmadığını, davalı şirket tarafından sözleşmeye aykırı buğday teslim edilmesi nedeniyle üretimde tonaj kayıplarının meydana geldiğini, oluşan toplam üretim kaybının 17.810,00 ton olduğunu, ayrıca yumuşak buğday kullanılması nedeniyle makine parçalarında hasarlar meydana geldiğini ileri sürerek sözleşmeye aykırılık nedeniyle müvekkili şirket nezdinde oluşan üretim kayıpları, işletmesel zararlar ile davalı şirkete sözleşmede kararlaştırılandan fazla olarak teslim edilen makarna tutarları ile üretim sisteminde yer alan makine ve aksamlarda meydana gelen arızalara ilişkin onarım ve makine parça alımlarına yönelik giderlerden kaynaklı şimdilik 600.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Asıl davada davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı şirketin makarna üretiminde sarf edilecek buğday ile ilgili olarak müvekkili şirkete 1. sınıf sert durum buğdayı teslim edileceğinin taahhüt edilmesine rağmen sözleşmeye aykırı olarak kararlaştırılan 1. sınıf sert durum buğdayı yerine yumuşak buğday teslim edilmeye başlandığı gün teslim alınan buğdayların muayenesinin anında müvekkili şirket teknik personelince yapıldığını, sözleşmeye aykırı buğday tesliminin müvekkili şirket tarafından şifahi olarak davacı şirkete bir çok kez ihbar edildiğini, davacı şirket tarafından oluşabilecek tüm zarar ve ziyanın kendilerince karşılanacağı ve tüm sorumluluğun kendilerinde olduğunun ifade edildiğini, müvekkili şirkete 57.344.418,00 kg buğday teslim edildiğini, bunun 8.702.172 kg sert buğday olduğunu, kalan kısmın ise 2. ve 3. sınıf buğday olduğunu, teslim edilen buğdaydan 1.169.826,13 kg taş, toprak, hava tozu ve kavoz vb. yabancı maddeler çıktığını, ayrıca 143.361,05 kg kırık tane arpa ve yabancı tohum benzeri ayrıştırıldığını, üretime giren buğday miktarının 56.031.280,83 kg olduğunu, sözleşme gereği 40.455.762 kg makarna teslim edilmesi gerekirken müvekkili şirket tarafından 41.039.280,00 kg makarna teslim edildiğini, fazladan teslim edilen makarnaya karşılık buğday verilmediği gibi ek ödemenin de yapılmadığını, davalı şirket tarafından sözleşmeye aykırı buğday teslim edilmesi nedeniyle üretimde tonaj kayıplarının meydana geldiğini, oluşan toplam üretim kaybının 17.810,00 ton olduğunu, ayrıca yumuşak buğday kullanılması nedeniyle makine parçalarında hasarlar meydana geldiğini, asıl mağduriyeti müvekkilinin yaşadığını belirterek müvekkili aleyhine açılan haksız ve hukuka aykırı davanın reddine, davacı şirketin müvekkili şirket lehine %20 icra inkâr tazminatı ödemesine karar verilmesini istemiştir.

2.Birleşen davada davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili firmanın davacı firmaya satmış olduğu buğdaylara karşılık 8 adet faturadan kaynaklı 2.384.397,55 TL alacağının olduğunu, bu alacağın ödenmemesi nedeniyle davacı şirket hakkında icra takibi başlatıldığını, davacının itirazı üzerine takibin durduğunu, Gaziantep 2. Asliye Ticaret Mahkemesinde 2020/462 esasla itirazın iptali davası açıldığını, müvekkili firma tarafından icra takibi yapıldıktan sonra mahkemede görülmekte olan bu davanın açıldığını, davacı firma tarafından müvekkili firmanın imzası olmayan bir sözleşme olduğunu beyan ettiğini, müvekkili firma ile davacı firma arasında davacının iddia ettiği şekilde bir anlaşmanın olmadığı gibi yine müvekkili firmanın davacı firmaya iddia ettiği şekilde sözlü veya yazılı hiçbir taahhüdü de bulunmadığını, müvekkili firma tarafından satılan buğdayların davacı tarafın fabrika sahasına alınmadan önce kalite kontrollerinin yapılarak istedikleri kalitede olduğu kabul edildikten sonra davacı firmanın buğday silolarına boşaltıldığını, dava dilekçesinde bu durumun davacının kabulünde olduğunun belirtildiğini, müvekkili tarafından ayıplı buğday satılmadığını, davacı firmanın itibar ettiği sözleşmeye göre satılan buğdayların anlaşılan vasıfta olmaması halinde sözleşme gereği bu buğdayları davacı firmanın sözleşme gereğince kabul etmemesi gerektiğini, davacı firmanın tanık dinletme talebini kabul etmediklerini, müvekkili firma tarafından satılan buğdayın 1. sınıf sert buğday olmadığı konusunda taraflar arasında yapılan bir ek sözleşme veya sert buğday olmaması nedeni ile davacının makinelerinde oluşacak olan üretim kayıplarının müvekkili firma tarafından ödeneceği yönünde veya bu bedelin taahhüt edildiği yönünde davacı tarafından ek bir sözleşme veya taahhütname ibraz edilmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacı tarafça davaya konu edilen 8 adet faturadan kaynaklı buğdayların davalı tarafa teslim edildiği ve bu faturalardan kaynaklı davacı tarafın davalı taraftan 2.384.397,55 TL alacaklı olduğu, davalı tarafın teslim edilen buğdayların taraflar arasındaki sözleşmeye aykırı olarak teslim edildiği hususundaki iddialarını ispat edemediği bu sebeple asıl dava yönünden davalı tarafça Gaziantep İcra Dairesinin 2020/58368 E. sayılı takip dosyasına yapmış olduğu itirazın iptaline davaya konu alacak faturaya dayalı likit olduğundan hükmedilen alacak miktarı üzerinden hesap edilecek %20 icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, birleşen dosyadaki davacı vekili taleplerinin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu madde 227'de düzenlenen genel hükümlere göre tazminat istemi hakkına ilişkin olduğu fakat birleşen dosyadaki davacı tarafça teslim edilen buğdayların sözleşmeye aykırı şekilde ayıplı olarak teslim edildiği hususundaki iddiaların ispat edilemediği ve bu sebeple birleşen dosyadaki davacı tarafın teslim edilen buğdaylar ile ilgili ticari işletmesinde meydana geldiği iddia olunan zararların tespitinin mümkün olmadığı gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile davalının takip dosyasına yapmış olduğu itirazın kısmen iptali ile takibin 2.384.397,55 TL yönünden devamına, hükmedilen alacak miktarı üzerinden hesap edilecek %20 icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, HMK'nın 359/3 üncü maddesi uyarınca; dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime açık ve karar vermeye elverişli olmasına, davalı birleşen dava davacısının iddia ettiği atipik sözleşmenin varlığının ispatlanamamasına, HMK'nın 355/1 inci maddesi gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına göre; davalı birleşen dava davacısı vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmediğinden HMK'nın 353/1-b-1 inci maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, ilamsız icra takibine vaki itirazın iptali istemine, birleşen dava maddi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, ilamsız icra takibine vaki itirazın iptali istemine, birleşen dava maddi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına ve itirazın iptaline ilişkin asıl davada sadece asıl alacak harçlandırılmış olup bu miktar esas alınarak karar verilmiş olmasına, alacağın fer'ilerine ilişkin bir dava bulunmamasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekâlet ücretinin ... Makarna Gıda San. ve Tic. A.Ş.'den alınarak ... Makarnacılık San. ve Tic. A.Ş.'ye verilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 24.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2835, Karar No: 2019/5201, Tarih: 26.11.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/2835 E.  ,  2019/5201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, hırsızlık

HÜKÜM : 1-TCK.nin 81/1, 53 ve 63/1. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

2-TCK.nin 142/2-a-2. cümle, 53 ve 63/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılan Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyizinin vekalet ücretine hasren yapıldığı anlaşılmakla; inceleme sanık müdafii ile katılan bakanlık vekilinin vekalet ücreti ile sınırlı temyizlerine göre yapılmıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin maktul ...'ya yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelikleri ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafilerinin suçun manevi unsuruna, haksız tahrike, takdiri indirime ve sair hususlara yönelen yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

1-) Katılan Aile Çalışma ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin 22/01/2018 tarihli dilekçesinde katılan sıfatı almak istediğini beyan ettiği halde, bu konuda bir karar verilmediği,

2-) Maktulün, sanığın eşinin dayısının eşi olduğu, sanığın düzenli bir işi olmaması nedeniyle maktulün eşi tarafından sıklıkla yemeğe çağrıldığı, tüm taraf ifadelerinden anlaşılacağı üzere maktulün kolunda 4 adet bilezik bulunduğu ve sürekli üzerinde açık şekilde taşıdığı, olay günü maktul kızını okula bıraktıktan sonra sanık ile karşılaştığı, sanığın maktulü kendi ikametine götürdüğü, burada sanığın ağız ve burnunu kapatmak suretiyle boğarak öldürdüğü ve daha önceden gördüğü maktule ait 4 adet bileziği yağmaladığı, yargılama aşamasında sanığın maktul ile ilişkisi olduğuna ve maktulün bu ilişkiyi eşine anlatacağına, sanığın da bunu engellemek kastıyla maktulü öldürdüğüne yönelik savunmalarına itibar edilemeyeceği, çünkü hiçbir kadının sanığın belirttiği şekilde yalnızca bir sarılmaktan ibaret ilişkiyi kendisini zor duruma sokacak şekilde yakınlarına anlatamayacağı, bu durumun hayatın olağan akışına aykırı olduğu, sanığın içerisinde bulunduğu sosyo-ekonomik durum ve taraf ifadelerinden açıkça anlaşılacağı üzere sanığın maktulü yağmalamak amacıyla öldürdüğü anlaşıldığından, sanığın maktule yönelik eylemleri nedeniyle TCK'nin 82/1-h maddesinde belirtilen nitelikli kasten adam öldürme ve TCK'nin 149/1-d maddesinde belirtilen nitelikli yağma suçlarından cezalandırılması yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek kasten öldürme ve nitelikli hırsızlık suçlarından hüküm kurulması,

3-) Aile Çalışma ve Sosyal Politikalar Hizmetler kendisini vekil ile temsil ettirmesine rağmen lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi