muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/38185, Karar No: 2025/5009, Tarih: 18.02.2025

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre;

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden, Bölge Adliye Mahkemesinin ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında, suç tarihinin "24.01.2014" yerine “02.11.2018 ve 02.11.2018 ve öncesi” olarak gösterilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre;

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden, Bölge Adliye Mahkemesinin ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında, suç tarihinin "24.01.2014" yerine “02.11.2018 ve 02.11.2018 ve öncesi” olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6542, Karar No: 2012/34390, Tarih: 15.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/6542 E.  ,  2012/34390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine. Ancak;

1) Adli Tıp Kurumu uygulamalarına göre yüzde sabit izin tespiti için olaydan enaz 6 ay sonra rapor alınması gerektiği gözetilmeden bu süre geçmeden alınan rapora dayanılarak hüküm kurulması,

2) Kabule göre ise; Dairemiz uygulamalarına göre yüzde sabit izin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği gözetilmeden temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi yerine aynı Yasanın 86/2. maddesi gereğince tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2850, Karar No: 2014/6874, Tarih: 02.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/2850 E.  ,  2014/6874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 17. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 8. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, uyuşmazlığın bireysel kredi kartı sözleşmesinden kaynaklandığı ve genel mahkemelerin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, uyuşmazlığın mutlak ticari dava olduğu belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde

olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 02.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/33603, Karar No: 2013/25809, Tarih: 07.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/33603 E.  ,  2013/25809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/27977

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2009

NUMARASI : 2009/206 (E) ve 2009/367 (K)

SUÇLAR : Kötü muamele, hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamından, katılanın 9.3.3006 günlü şikayet dilekçesi üzerine sanığın 11.02.2006 tarihinden üç-dört gün sonra gerçekleştirdiği eylem dolayısıyla 31.03.2006 tarihli iddianame ile inceleme konusu davanın açıldığı, Mahkemece getirtilip incelenen Tekirdağ 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 21.04.2009 tarihinde hükme bağlanan ve 25.05.2009 tarihinde kesinleşen 2007/397 Esas-2009/280 sayılı dava dosyasındaki suçun kötü muamele olup suç tarihinin 08.07.2006 olduğu, 28.03.2007 tarihli iddianame ile dava açıldığı, önceden verilen bu hükmün sanığın aynı fiili nedeniyle verilmediği bu nedenle davanın reddi koşulları bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6942, Karar No: 2021/9538, Tarih: 04.10.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/6942 E.  ,  2021/9538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine

mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 05/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 04/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5895, Karar No: 2021/6002, Tarih: 13.10.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/5895 E.  ,  2021/6002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 28.05.2019 gün ve 2018/532 E. - 2019/504 K. sayılı kararı onayan Daire'nin 01.06.2020 gün ve 2019/4669 E. - 2020/2517 K. sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, 21/02/2005 tarihinde yolcu olarak bindiği trenden düşerek iki ayağının koptuğunu, sağ ve sol ayak protezleri için yapmak zorunda olduğu masraflar ile satın almak zorunda kaldığı sağ ve sol ayak protezleri için şimdilik 1.000,00 TL'nin satın aldığı protezler için her iki yılda bir yapmak zorunda olduğu bakım ve parça değişim masrafları için şimdilik 1.000,00 TL ile ilerideki yıllarda her iki yılda bir satın aldığı protezler için yapmak zorunda kalacağı bakım ve parça değişim masrafları için şimdilik 1.000,00 TL, her 5 yılda yeni bir sağ ve sol ayak protezi için 1.000,00 TL olmak üzere toplam 4.000,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş; ıslah dilekçesi ile talebini toplam 351.912,44 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia,savunma,uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 10,30 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 13.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1570, Karar No: 2019/3225, Tarih: 29.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1570 E.  ,  2019/3225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu (Kapatılan) 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 15/11/2016 tarih ve 2014/117 E., 2016/89 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi’nce verilen 25/12/2017 tarih ve 2017/1330-2017/3885 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü

Davacı vekili, müvekkilinin kontakt lens sektöründe dünyanın 100'den fazla ülkesinde faaliyet gösterdiğini ve dünyanın en büyük 3. kontakt lens üreticisi olduğunu, BIOMEDICS ibareli markayı 1993 yılından beri 9. sınıftaki gözlükler ve lensler dahil dünyanın bir çok ülkesinde 5. ve 9. sınıfta davacı adına tescilli olduğunu, OHIM nezdinde de "BIOMEDICS", "BIOMEDICS 55 ADVANCED", "BIOMEDICS 55 EVOLUTION" ibareli markaların tescilli olduğunu, bu markaların uzun süredir Türkiye'de de kullanıldığını, BIOMEDICS ibaresi için müvekkilinin 2013/51119 nolu marka başvurunun davalıya ait aynı ibareli marka tescili nedeniyle reddedildiğini, davalının davacı ile aynı sektörde bulunduğunu ve müvekkilinin markasının tanınmışlığından haksız bir biçimde yararlanmak için BIOMEDİCS markasının 5. ve 9. sınıfta tescil ettirdiğini, davalı markasının kötüniyetli tescil olduğunu, aynı sektörde bulunan davacının müvekkilinin markasını bilmemesinin düşünülemeyeceğini, ayrıca davalının markayı kullanmadığını, bu nedenle kullanmama nedeniyle de markanın iptali gerektiğini ileri sürerek davalıya ait BIOMEDICS ibareli 2007/51179 markanın hükümsüzlüğünü ve iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin tescil ettirdiği bu markayı bugüne kadar kullanmamış olmasının ileride de kullanmayacağı anlamına gelmediğini, kötü niyetli tescilin şartlarının gerçekleşmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; kötüniyetli tescil nedeniyle süreye bağlı olmaksızın hükümsüzlük davası açılabileceği, davalının bağlantılı olduğu grup şirketi olan OPAK LENS A.Ş.'nin davacıya ait BIOMEDICS markalı markaları Türkiye'de pazarladığı, dava konusu markanın kötü niyetli tescil nedeniyle hükümsüzlüğüne, kullanmama nedeniyle de iptaline karar vermesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı adına tescilli 2007/51179 nolu BIOMEDICS ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar vermiştir.

Karar aleyhine, davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karar aleyhine, davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi tarafından, dosya üzerinden yapılan istinaf incelmesinde; davalı şirketin, dava dışı OPAK Lens A.Ş. ile organik bağ içinde oluşu ve OPAK Lens şirketinin de davacının ürünlerini Türkiye'de satmış oluşu, lens sektöründe davacı markasının davalı tarafından bilinmesi, davacı markasının 2001 yılından beri Topluluk Markası olarak EUIPO (OHIM) nezdinde tescilli olduğu, davalı tarafın markanın tescil başvuru anında kötüniyetli olduğu, dava konusu markanın kötüniyetli tescil edildiği, hükümsüzlük kararının tescilden itibaren markayı geçersiz kılması nedeniyle kullanmama nedenine dayalı iptal sebebine ilişkin karar gerekçesinin sonuca etkili olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, markanın hükümsüzlüğü ve iptali istemine ilişkin olup, mahkemece, davalı markasının kötü niyetli tescil olması nedeniyle hükümsüzlüğü, kullanmama nedeniyle de iptali gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş olup, bölge adliye mahkemesince, hükümsüzlük kararının tescilden itibaren markayı geçersiz kılması nedeniyle kullanmama nedenine dayalı iptal sebebine ilişkin karar gerekçesinin sonuca etkili olmadığı gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

6100 sayılı HMK'nın 353/1-b. 2. maddesi "Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verilir." hükmünü haiz olup, anılan hüküm doğrultusunda Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulması gerekirken HMK 353/1-b-1. maddesi uyarınca başvurunun esastan reddine dair karar verilmesi yerinde görülmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin esasa yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine,

29.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20714, Karar No: 2014/25688, Tarih: 05.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20714 E.  ,  2014/25688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Bakırköy 10. İş Mahkemesi

Tarihi :28.05.2014

No :2012/523-2014/214

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür dava kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Eldeki dava dosyasına konu olayda, Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Mahkemece, davacının çalıştığını iddia ettiği iş yerinin kamu tüzel kişiliğine ait okul olması ve yaptığı işin temizlik işi olması karşısında, anılan okulun ihtilaf konusu dönemde, yılın tamamında, başka bir ifade ile Şubat tatili ve yaz tatili dönemlerinde de açık olup olmadığı ilgili Milli Eğitim Müdürlüğünden sorularak, okulun açık olduğu dönemler belirlenerek, davacının yılın tamamında mı yoksa okulun açık olduğu dönemde mi çalıştığı tespit edilerek, gerekirse bu konuda dinlenen tanıkların yeniden beyanlarına başvurularak, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1258, Karar No: 2020/1194, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/1258 E.  ,  2020/1194 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3276, Karar No: 2018/5558, Tarih: 25.06.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/3276 E.  ,  2018/5558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının 15.04.2002-15.09.2006 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden aleyhine hüküm kurulan ... Giyim Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin henüz gerekçeli karar usulüne uygun olarak tebliğ edilmemişken 6102 sayılı ...'nın geçici 7.maddesi uyarınca 18.02.2015 tarihinde re'sen ticaret sicilinden terkin edildiği anlaşılmıştır.

Dava ehliyeti, gerçek ve tüzel kişinin kendisinin veya yetkili kılacağı bir temsilci veya vekil aracılığı ile bir davayı takip etme ve usuli işlemlerini yapabilme ehliyetidir. Dava ehliyeti dava şartlarından olup davaya bakan hakim tarafından kendiliğinden gözönünde tutulması gerekir.

Limited şirketin tüzel kişiliği ticaret sicilinden silinmesi (terkini) ile sona erer. Fesih ve tasfiye işlemi, bir tüzel kişiliğin son bulmasını ifade eder. Tüzel kişiliğini kaybeden limited şirketlere davada husumet tevcih edilebilmesi için şirketin yeniden ihyasına gidilerek yargılamanın limited şirket tüzel kişiliğine karşı devamının sağlanması gerekmektedir. Taraf sıfatının bulunmaması halinde dava, sıfat yokluğundan (husumet yönünden) reddedilecektir.

Tüzel kişiliği sona eren şirketin ihyası için tasfiye memuru ile Ticaret Siciline husumet yöneltilerek görevli Asliye Ticaret Mahkemesinde ayrı bir dava açılması için davacı tarafa HMK'nın 52 ve 54. maddeleri hükümleri uyarınca uygun bir önel verilmelidir. Dava açıldığı, takdirde ve alınacak sonuca göre eldeki davaya devam edebilme olanağı bulunduğu belirlendiğinde, tüzel kişiliğe tebligat yapılarak, usulüne uygun şekilde taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilerek davanın sonuçlandırılması gerekir.

Somut olayda; davalı ... Giyim Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin tüzel kişiliğinin tümüyle ortadan kalktığı anlaşılmış olup dava sonuçlanıp hüküm kesinleşinceye kadar taraf ehliyetinin bulunması gerektiğinden yukarıda açıklandığı üzere şirketin ihyasının sağlanması hususunda davacıya önel verilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözardı edilerek kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.