muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8383, Karar No: 2013/7234, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/8383 E.  ,  2013/7234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme, Hakaret

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

1-Sanık ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

1-Sanık ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın 17/05/2011 tarihli asıl karara karşı 23/11/2011 gününde eski hale getirme talebinde ve temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'un 311. maddesi hükmüne göre eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olması karşısında, eski hale getirme talebinin reddine ilişkin verilen 30/11/2011 gün ve 2008/813 Esas, 2011/535 karar sayılı ek kararın hukuki değerden yoksun bulunduğu kabul edilip bu karar kaldırılmak suretiyle yapılan incelemede,;

Sanığın yokluğunda verilip sorgusunda beyan ettiği adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre 09.06.2011 tarihinde tebliğ olunan 17/05/2011 tarihli mahkumiyet hükmüme yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 23/11/2011 havale tarihli dilekçe ile temyiz talebinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanıklar ..., ..., ... ve ...'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Somut olayda; sanıkların içinde bulunduğu otomobilin mağdur ...'ye çarpma tehlikesi yaşanması üzerine durup mağdura hitaben hakaret ve etkili eylemlerde bulundukları, bu sırada olayı görüp polise bildirmek isteyen katılan ... 'a yönelerek hakaret edip arabasının camlarını far ve stop lambalarını kırmak suretiyle zarar verdikleri anlaşılmakla, sanıkların üzerine atılı suçların sûbut bulduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8451, Karar No: 2016/6646, Tarih: 25.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8451 E.  ,  2016/6646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1,62, 52, 53. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 5.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müteahhit olup bu işi .... Tic. San. Ltd. Şti. unvanıyla yapan sanığın, katılana henüz bitmemiş daireyi 55.000 TL’ye satmasına karşın kat irtifakı tesisi için beklemek gerektiğini söylediği, kat irtifakı tesis edildikten sonra ise suça konu daireyi katılanın bilgisi dışında ... adlı başka bir kişiye 71.000 TL’ye tapuda devrettiği, üzerine atılı suçu bu şekilde işlediğinin iddia ve kabul olunması karşısında, eylemin temas ettiği TCK’nın 158/1-h maddesinde düzenlenen tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4875, Karar No: 2022/6692, Tarih: 05.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4875 E.  ,  2022/6692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29.04.2021 tarih ve 2021/78 E. - 2021/176 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ile davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili; müvekkilleri ile davalı yayınevi arasında 15.04.2010 tarihinde yayın sözleşmesi imzalandığını, sözleşme gereğince müvekkilleri tarafından KPDS formatında hazırlanacak soruların davalı yayınevi tarafından yayınlanacağını, müvekillerinin kendilerine yüklenen edimleri yerine getirmelerine rağmen, davalı tarafın sözleşmeye aykırı davrandığını, kapak fiyatı üzerinden ödemeyi taahhüt ettiği %10 telif ücretini ödemediğini ileri sürerek, 100.000.-TL cezai şart ile her bir müvekkili için ayrı ayrı 5.000.-TL manevi tazminatın davalı tarafça ödenmesine, sözleşmesinin davalı tarafça ihlal edilmiş olması sebebiyle kendiliğinden fesholduğunun hüküm altına alınmasına, yayınevinin elinde bulunan müvekkilleri tarafından hazırlanmış kitapların basımının tedbiren durdurulmasına, davalının tüm malvarlığı ile hak ediş ve alacakları üzerine tedbir konulmasına karar verilmesini dava ve talep etmiştir. Davacı, hakediş alacağından feragat etmiştir.

Davalı vekili; dava konusu kitabın ilk baskısından kısa süre sonra sınav sisteminin değiştiğini, sözleşmenin 3.6. maddesi gereği kitapta değişikliğe gidildiğini, bu konuda görüşmek için davacı taraf ile irtibata geçilmeye çalışıldığını, ancak ulaşılamadığını, cezai şart koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak ve tüm dosya kapsamına göre yapılan yargılama sonucunda; davaya konu davacı taraflar Tijen Tan (GÜLSE) ve Huriye Elmas (NALÇACI)’nın yazarı olduğu “KPDS 10 Özgün Çözümlü Deneme” adlı yayının 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu (FSEK) kapsamında “ilim ve edebiyat eseri” niteliğinde olduğu ve eser sahiplerinin davacı taraflar olduğu, davacı tarafların yazarı olduğu eserin çoğaltılması ve yayılmasına ilişkin olarak davacı taraflar ile davalı “İrem Akademi Eğitim Hizmetleri Kit. Bas. Yay. Araç Kir. San. Tic. Ltd. Şti.” arasında 15.04.2010 tarihli “Yayın Sözleşmesi”nin imzalanmış olduğu, bahsi geçen Yayın Sözleşmesine konu eserin 21.05.2010, 14.11.2012, 05.03.2013 tarihli bandrol talep formu ve taahhütnameleri ile alınan bandroller ile her defasında sırasıyla 2.200, 2.300 ve 2.300 adet olmak üzere davalı yayınevince üç baskı yapılarak piyasaya sürülmüş olduğu, anılan kitap ile ilgili olarak taraflarca imza altına alınan 15.04.2010 tarihli “Yayın Sözleşmesi”nin 3.3. maddesi gereğince davalı yayınevinin, davacı taraflara ödemekle yükümlü olduğu telif ücretini, söz konusu madde hükmünde belirtilen oranlar dahilinde ve sürelerde ödememiş olduğu ve davalı yayınevinin bu hususta temerrüde düşmesinde davacı tarafların herhangi bir kusurunun bulunmadığı, bu bağlamda, taraflar arasında imzalanmış olan Yayın Sözleşmesi’nin 3.12. maddesi gereğince ve davalı Yayınevinin kusurlu davranışı nedeniyle bahse konu Yayın Sözleşmesi’nin kendiliğinden fesih koşullarının ve anılan hükümde belirtilen cezai şartın koşullarının, 02.12.2010 tarihi itibariyle davacı taraflar lehine doğmuş olduğu, bu kapsamda, davalı yayınevince davacı tarafların her birine 50.000,00 TL olmak üzere toplam 100.000,00 TL cezai şartın ödenmesi gerektiği, diğer yandan taraflar arasında imzalanan Yayın Sözleşmesi’nin 3.9. maddesini ihlal eder şekilde davalı yayınevinin, “KPDS 10 Özgün Çözümlü Deneme” adlı sözleşmeye konu kitabın adını “YDS Tamamı Çözümlü 10 Fasikül Özgün Deneme Sınavı” olarak değiştirdiği, üçüncü kişi dava dışı Erkan Önler adlı şahsı da davacı tarafların isimlerinin yanında yazar editör olarak ilave ettiği ve Yayın Sözleşmesine konu kitabın içeriğinin yeni sınav sistemi YDS formatına uydurulduğu ve kitabın içeriğinin değiştirildiği, söz konusu değişikliklere ilişkin olarak davacı tarafların izninin alındığını gösterir herhangi bir somut belge veya davacı tarafların beyanının bulunmadığı, davalı yayıncının ayrıca kitabın bütünlüğünü bozmak suretiyle üçüncü baskıyı fasiküller halinde yayınladığı, yine taraflar arasındaki yayın sözleşmesinin 3.1. maddesi kapsamında; kitabın her baskıda ne kadar basılacağına taraflarca birlikte iştiraki ile karar verileceği hükmü, 3.6.maddesi kapsamında; sınav formatı gibi haklı değişikleri yapmanın eser sahibine ait olduğu ve bu değişikliklerin bildirimden itibaren 30 gün içinde yapılması gerektiği hükmü ile 3.9

.1. maddesi kapsamında; kitabın her baskıda ne kadar basılacağına taraflarca birlikte iştiraki ile karar verileceği hükmü, 3.6.maddesi kapsamında; sınav formatı gibi haklı değişikleri yapmanın eser sahibine ait olduğu ve bu değişikliklerin bildirimden itibaren 30 gün içinde yapılması gerektiği hükmü ile 3.9.maddesi kapsamında; yayınevi tarafından kitabın içerisinde hiçbir değişikliğin yapılmayacağı hükmünün bulunduğu, sözkonusu maddeler göz önüne alındığında, anılan değişikliklerde FSEK'in 16/2.maddesi şartları bulunmadığının tespit edildiği, bu durumda davacı tarafların rızası hilafına gelişen tüm bu fiiller ile davacı tarafların Yayın Sözleşmesi’ne konu ettikleri eserleri üzerinde bulunan ve FSEK'in 15. - 16.maddelerden doğan “adın belirtilmesi yetkisi” ile “eserin bütünlüğünü koruma yetkisi” başlıklı manevi haklarının da ihlal edilmiş olduğu gerekçeleri ile, davanın kısmen kabulü ile taraflar arasındaki sözleşmenin fesh olduğunun tespitine, her bir davacı için ayrı ayrı 50.000,00 TL olmak üzere toplam 100.000,00 TL cezai şarta ilişkin alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine, her bir davacı için ayrı ayrı 5.000,00 TL olmak üzere toplam 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine ve fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5.574,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan, aşağıda yazılı bakiye 21.40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 05/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23639, Karar No: 2017/27716, Tarih: 06.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/23639 E.  ,  2017/27716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki dava konusu ... İlçesi ... Mahallesi 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazlar bakımından net gelirleri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmazların niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu .. ilçesi .... Mahallesi 41 ve 49 parsel sayılı taşınmazlar bakımından taşınmazların niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazların tüm değerinin yüzde birini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9672, Karar No: 2021/12117, Tarih: 07.12.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/9672 E.  ,  2021/12117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin verdiği önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; ''Bilirkişi raporları arasında çelişki olduğu açıklanarak, en eski ve tespit tarihinden 15-20 yıl önceki memleket haritaları ve hava fotoğraflarının incelenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi'' gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 101 ada 250 parsel sayılı taşınmazın zeytinlik niteliği ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmaz üzerinde davacı lehine zilyetlik yoluyla iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, uzman teknik bilirkişiler tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, çekişmeli taşınmazın öncesinin 6831 sayılı Kanunun 1/J maddesi kapsamında eğimi %12'yi aşan ve dolayısıyla toprak muhafaza karakteri taşıyan fundalık ve çalılık niteliğinde orman sayılan yerlerden olduğunun, taşınmazın zemininde yer yer büyük kayalıklar bulunduğunun ve taşınmazın 1992 tarihli hava fotoğraflarında çalılık vasfında olduğunun belirlenmiş olması karşısında, kadastro tespitinin yapıldığı 2002 yılı itibariyle davacı yararına imar - ihya ve zilyetlik yoluyla kazanma koşullarının oluşmadığı gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 07.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1515, Karar No: 2011/5455, Tarih: 27.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/1515 E.  ,  2011/5455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 1.İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla haciz ve tahliye istekli olarak başlatılan icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine davalı tarafından itiraz edilmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteğinde bulunmuştur. Mahkemece uyuşmazlığın çözümünün yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Davacı alacaklı 01.07.2004 başlangıç tarihli yazılı kira sözleşmesine dayanarak 16.08.2010 tarihinde davalı hakkında başlattığı icra takibi ile ödenmeyen Ağustos 2010 ay kirası 1.970.73.-TL'nin tahsilini istemiştir. İhtarlı ödeme emrinin 18.08.2010 tarihinde tebliği üzerine borçlu yasal süredeki itirazında yeni dönem kirasında herhangi bir artışın kararlaştırılmadığını, Temmuz 2010 ay kirasının 1000 USD olarak bankaya ödendiğini, 1300 USD üzerinden yapılan takibin sözleşmeye ve yasal kira artışına aykırı olduğunu bildirmiştir.

Takibe dayanak yapılan 01.07.2004 başlangıç tarihli bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kiranın 400 USD olduğu ve her ayın bir'i ila beş'i arasında ödeneceği kararlaştırılmış, herhangi bir artış şartı öngörülmemiştir. Davalı borçlunun Ağustos 2010 ayı kirasını yasal ödeme süresi içinde 23.08.2010 tarihinde 1000 USD olarak davacının hesabına ödeyip dekontunu ibraz ettiği anlaşılmıştır. Bu husus mahkemenin de kabulündedir. Taraflar arasında düzenlenen sözleşmede herhangi bir artış şartı öngörülmemiştir. Davacı aylık kiranın 1300 USD olduğunu İİK.'nun 269/c maddesinde belirtilen nitelikte bir belge ile kanıtlayamadığından aylık kiranın davalının bildirdiği 1000 USD olduğunun kabulü gerekir. Bu miktar üzerinden de istenen ay kirası yasal sürede davacının banka hesabına ödendiğine göre mahkemece isteğin reddine karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın çözümü yargılamayı gerektirdiğinden söz edilerek istemin reddine karar verilmesi doğru değil ise de, karar sonucu itibariyle redde ilişkin bulunduğundan HUMK.'nun 438/son maddesi uyarınca kararın değiştirilmiş bu gerekçe ile ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 27.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19959, Karar No: 2015/8155, Tarih: 13.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/19959 E.  ,  2015/8155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili, kısıtlının, ...na bağlı herhangi bir bakım ve rehabilitasyon merkezine yerleştirilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Türk Medeni Kanunu'nun 411. maddesinde “Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”, 412. maddesinde “Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi halinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilan olunur.”, 21/2. maddesinde ise “Vesayet altındaki kişilerin yerleşim yeri, bağlı oldukları vesayet makamının bulunduğu yerdir.” hükümleri düzenlenmiştir. Açıklanan hükümler uyarınca vasi atanması davası sırasında yetkili mahkeme kısıtlının yerleşim yeri mahkemesi ise de, vasi atandıktan sonra kısıtlının yerleşim yeri; kısıtlama kararı veren vesayet makamının bulunduğu yerdir ve vesayet makamının izni olmadıkça kısıtlının yerleşim yeri değiştirilemez. Vesayet hakkındaki hükümlerin kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle nüfus kaydında, yasa hükümlerine aykırı olarak kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi sonuç doğurmaz.

Somut olayda; kısıtlının vesayet altına alınması kararı .... Sulh Hukuk Mahkemesince verilmiştir. Vesayet makamı tarafından kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verildiğine dair bir karar olup olmadığı mahkemece araştırılarak; vesayet makamınca, kısıtlının yerleşim yeri değiştirilmemiş ise .... Mahkemesi yönünden yetkisizlik kararı verilmesi, değiştirilmesine izin verilmiş ise izin verilen yer mahkemesine yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken, adres kayıt sisteminde kısıtlının yerleşim yerinin Iğdır olması sebebiyle .... Mahkemesine yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27174, Karar No: 2019/3288, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2015/27174 E.  ,  2019/3288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.