muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2721, Karar No: 2017/980, Tarih: 30.03.2017

Hükme esas alınan 13.05.2014 tarihli bilirkişi raporunda, dairelerin teslim edilmesi gereken tarih olarak belirlenen 10.04.2001 ve 27.05.2001 tarihlerinden, dairelerin fiilen teslim edildikleri tarihlere kadar gecikme tazminatı alacakları hesaplanmıştır.

Davalı taraf hem dava dilekçesine ve hem de ıslah dilekçesine karşı süresinde zamanaşımı def'inde bulunmuştur. Dava 06.10.2008 tarihinde açılmış olup, yukarıdaki açıklamalara göre bu tarihten geriye doğru 5 yılın sona erdiği 06.10.2003 tarihinden öncesi döneme ilişkin gecikme tazminatı alacakları zamanaşımına uğramıştır. Öte yandan, dava 01.10.2014 tarihinde ıslah edilmiş olup, bu tarihten geriye doğru 5 yılın sona erdiği 01.10.2009 tarihi itibariyle ıslah edilen kısımlar yönünden alacak zamanaşımına uğramıştır. Davada 06.10.2008 tarihine kadar olan gecikme tazminatı alacakları talep edilmiş olduğundan, artık ıslah tarihi itibariyle ıslah edilen miktarlar yönünden de alacağın zamanaşımına uğradığının kabulü gerekir.

Bu durumda mahkemece, bilirkişi kurulandan ek rapor alınarak, her bir davacı yönünden, gecikme tazminatı alacaklarının zamanaşımına uğrayan ve uğramayan kısımları belirlenerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, bu husus gözardı edilerek, davalı tarafın zamanaşımı def'ine ilişkin olumlu ya da olumsuz herhangi bir karar da verilmeksizin, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Kabule göre, hükme esas alınan 13.05.2014 tarihli bilirkişi raporunda, davacı ...’un alacaklı olduğu tutar rapor içeriğinde 3.930,80 TL, raporun sonuç bölümünde ise maddi hataya dayalı olarak 39.308,00 TL olarak belirtilmiş olup, mahkemece, bu tutarlar dışında, nasıl tespit edildiği anlaşılamayan 6.644,58 TL kira bedeline hükmedilmesi de isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan tahsili ile davalıya ödennesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5605, Karar No: 2010/11757, Tarih: 22.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5605 E.  ,  2010/11757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Denizli 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26.12.2008 tarih ve 2008/329 - 2008/450 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılar tarafından “Denizli Kültür 2001 değerleri” adıyla hazırlanan, yayınlanan ve satılan kitapta müvekkilinin kitaplarından aynen veya kısaltılarak herhangi bir izin almadan kaynak gösterilmeden alıntılar yapıldığını ileri sürerek, 5.000.00 YTL telif ücreti, 15.000,00 YTL maddi tazminat ve 10.000,00 YTL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., ... vekilleri, dava konusu eserin bir kısmını kendilerine verilen görev nedeniyle hazırladıklarını husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Davalı ..., kendisine verilen görevi yerine getirdiğini ve hazırladığı bölümün esere eklendiğini açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, kendisine verilen emri yerine getirdiğini, bir yıllık zamanaşımı süresinden sonra davanın açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ve ... vekili, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, davacının hak sahibi olmadığını, ayrıca basılan eserin eğitim ve öğretim amacıyla kar gayesi gütmeden basıldığını açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ve ..., alıntı olduğu iddia edilen bölümlerin kendi alanları dışında olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, kelimelerin kontrolünü yaptığını, kendisine husumet yöneltilemeyeceğini açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, dava konusu eserin eğitim öğretim amaçlı bilimsel bir çalışma olduğunu FSEK’nun 34. maddesi uyarınca maksadın haklı göstereceği nispette iktibasın mümkün bulunduğunu, ayrıca kitaba kaynakça konulmasının unutulduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... İl Kültür Müdürlüğü vekili, davacıdan şifahi olarak izin alındığını, ticari kazanç amacı güdülmediğini, maddi ve manevi tazminat koşullarının oluşmadığını, dava açılmadan önce davacının eserlerinin bir bölümünün mahalli gazetelerde yayınlandığını, bu nedenle telif ücreti talebinin de haklı olmadığını açıklayarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... İl Kültür Müdürlüğü vekili, davacıdan şifahi olarak izin alındığını, ticari kazanç amacı güdülmediğini, maddi ve manevi tazminat koşullarının oluşmadığını, dava açılmadan önce davacının eserlerinin bir bölümünün mahalli gazetelerde yayınlandığını, bu nedenle telif ücreti talebinin de haklı olmadığını açıklayarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davacının eser niteliğindeki kitaplarından alıntılar yapılarak davalı ... tarafından uyuşmazlığa konu ‘Denizli Kültür Değerleri 2001’ adlı kitabın yayınlandığı, kaynak gösterilmediği, davacının FSEK'nundan doğan mali ve manevi haklarının ihlal edildiği, davalılar ..., ..., ..., ...l, ... ve ...’ün 657 sayılı Kanuna tabi memur oldukları, verilen görev dolayısıyla uyuşmazlığa konu eserin oluşumuna katıldıkları, ayrıca İl Kültür Müdürlüğü’nün tüzel kişiliğinin olmadığı, eserle doğrudan ilgisinin bulunmadığı, diğer davalıların ise, eseri oluşturan, basan ve yayan olarak sorumluluklarının bulunduğu, maddi zararın tespit edildiği, manevi zararını doğduğu gerekçesiyle davalılar ..., ..., ..., ...l, ..., ..., ..., ... yönünden davanın reddine, 7.500.00 YTL maddi ve 5.000.00 YTl manevi tazminatın diğer davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 568.00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1103, Karar No: 2021/11169, Tarih: 23.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/1103 E.  ,  2021/11169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapma

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 62/1, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

Dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; 21.06.2014 tarihinde sanığın, başkanlığını yaptığı tertip komitesi marifetiyle 24.06.2014 tarihinde gerçekleştirilecek olan "Özgür, Demokratik, Çözüm ve Barış Mitingi" adlı etkinliğe davet amacıyla Silopi ilçesinde yer alan bilbordlara halay çeken kadınların arkasında bulunan insanların ellerinde tuttukları örgüt lideri ...'ın portre resminin bulunduğu afişleri astırma eyleminin terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da bu yöntemlere başvurulmasını teşvik eden bir muhteva içermediğinin anlaşılması karşısında terör örgütü propagandası yapma suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı, ancak; yapılan eylem yönünden 5237 sayılı TCK'nın 215. maddesinde düzenlenen suçu ve suçluyu övme suçunun unsur ve cezalandırılma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılarak sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5570, Karar No: 2019/3029, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5570 E.  ,  2019/3029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1943, Karar No: 2025/3646, Tarih: 21.04.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/1943 E.  ,  2025/3646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1878 E., 2024/3152 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 23. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/528 E., 2024/268 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı sadece davacı vekili istinaf yoluna başvurmuş olup Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davalının temyiz hakkı bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... bünyesinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında alt işveren işçisi olarak çalışmakta iken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında davalı İdarede sürekli işçi kadrosuna atandığını, kadroya geçiş sırasında davacı ile davalı arasında yapılan bireysel iş sözleşmesinde aylık ücretin, asgari ücretin belli bir yüzde fazlası olarak düzenlediğini; ancak davalı tarafça söz konusu yüzdelik kısmın uygulanmayıp ücretlerin eksik ödendiğini ileri sürerek fark ücret, ilave tediye ve ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, 696 sayılı KHK kapsamında 02.04.2018 tarihinden itibaren sürekli işçi kadrosunda çalışmaya başlayan davacının 31.12.2018 tarihli ücreti korunarak üzerine %4 oranında zam yapıldığını, davacının kadroya geçiş aşamasında imzaladığı sözleşmenin ücret kısmının boş bırakıldığını, davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacağa hak kazanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (375 sayılı KHK) 23. maddesi kapsamında 02.04.2018 tarihinde davalı Bakanlığın sürekli işçi kadrosuna geçtiği, geçişten sonra taraflar arasında tanzim edilen 02.04.2018 tarihli belirsiz süreli bireysel iş sözleşmesinin "Ücret Esası ve Ödeme Şekli" başlıklı 7. maddesinde "İşçiye her ay brüt asgari ücretin % ... fazlası üzerinden günlük ödeme yapılır." düzenlemesinin yer aldığı, yüzde kısmının boş bırakıldığı, davacı ile davalı taraf arasında tanzim edilen iş sözleşmesinde davacının temel ücretinin tespitinde asgari ücretin belli bir oran fazlasının uygulanacağının açıkça düzenlenmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ile davalı Kurum arasında sürekli işçi kadrosuna geçenlere özgü yapılan belirsiz süreli iş sözleşmesinde geçişin yapıldığı 02.04.2018 tarihinden itibaren asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde ücret ödeneceği açıkça öngörülmediğinden davacının fark ücret alacağının bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Davacıya kadroya geçerken işveren tarafından iki tane belirsiz süreli iş sözleşmesi imzalatıldığını, bu sözleşmelerden birinde ücret maddesini belirleyen yüzde fazlası oranı boşken, diğerinde ücret asgari ücretin yüzde fazlasının oran kısmının dolu olarak belirlendiğini, dosyaya yüzde kısmı boş olan sözleşme sureti sunulduğunu, iki sözleşme aslının da dosyaya kazandırılarak inceleme yapılması gerektiğini; kaldı ki sözleşmedeki oran kısmı boş olsa dahi davacı ile aynı konumda olup kadroya geçen işçilere artış oranı uygulanarak ücret tespiti yapılırken davacıya yapılacak farklı muamelenin eşitlik ilkesine de aykırı olduğunu, zira davacı tarafından kadroya geçiş sürecinde imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde ve 375 sayılı KHK'nın geçici 23. maddesinde belirtildiği üzere aynı özlük hakları ile geçtiğinin açıkça ortada olduğunu,

b. Dosya içeriğinde bulunan ücret bordrolarında davacının aldığı ücretin asgari ücretin yüzde fazlası olduğunun açıkça belirtildiğini, belirsiz süreli iş sözleşmesinde açıkça ücretin yüzde fazlası ile ödeneceği belirtilmek suretiyle yüzde (%) simgesi konulduğunu, belirli bir miktarın rakamsal olarak ve mutlaka oransal olarak gösterilmesi gerektiği yönündeki bir yorumun hukukun ruhuna ve atıfta bulunma ve yorumlama statüsüne aykırı olacağını,

b. Dosya içeriğinde bulunan ücret bordrolarında davacının aldığı ücretin asgari ücretin yüzde fazlası olduğunun açıkça belirtildiğini, belirsiz süreli iş sözleşmesinde açıkça ücretin yüzde fazlası ile ödeneceği belirtilmek suretiyle yüzde (%) simgesi konulduğunu, belirli bir miktarın rakamsal olarak ve mutlaka oransal olarak gösterilmesi gerektiği yönündeki bir yorumun hukukun ruhuna ve atıfta bulunma ve yorumlama statüsüne aykırı olacağını,

c. Davacının kadroya geçmeden önceki son ihale şartnamesi ve sözleşmesine göre asgari ücretin oransal fazlasını aldığından ve 696 sayılı KHK gereği ihale sözleşmeleri ile aldıkları tüm hakları ile birlikte geçiş yaptıklarından ve sonrasında da imzalanan bireysel sözleşmede de bu hakların ve tüm fer'îlerinin de korunarak aynı sistem üzerinden ücret ödeneceği yazıldığına göre davacının temel ücretinin her asgari ücret arttığında belirlenen asgari ücretin yüzde fazlası olacağını,

d. Davacının ücretinin düşürülmesine ilişkin bir rızasının bulunmadığını ileri sürmüştür.

2. Davalı tarafın temyiz dilekçesinin reddine karar verildiğinden, temyiz sebeplerine yer verilmemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçiyle kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre davacının ücretinin tespiti ile buna bağlı olarak talep konusu fark ücret, fark ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

A. Davalı Temyizi Yönünden

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

B. Davacı Temyizi Yönünden

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14777, Karar No: 2014/17566, Tarih: 13.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/14777 E.  ,  2014/17566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/06/2014 gün ve 2009/307 E. Sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar ..., ..., ... ve ... İnşaat Tekstil ve Turizm İşletmeleri A.Ş. vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

İhtiyati tedbir isteminin kabulüne dair mahkeme kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

21/02/2014 gün ve 2013/1 E.- 2014/1 K. Sayılı içtihadı birleştirme kararına göre bu tür kararların temyizi mümkün olmadığından bir kısım davalılar vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle bir kısım davalılar vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20005, Karar No: 2018/2567, Tarih: 27.02.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/20005 E.  ,  2018/2567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Belediyesi tarafından kurulan spor kulübünde 2008-2009 sezonunda tekerlekli sandalye basketbol takımında oynadığını, hakettiği sözleşme ücreti ve harcırah bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 50 TL harcırah bedeli ile 3.600 TL sözleşmeden kaynaklı ücret alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Belediyesi Başkanlığı, davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini dilemiş; diğer davalı davaya cevap vermemiş, duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, hukuki ve organik bağ bulunduğu iddiası ile her iki davalıya husumet tevcih edilerek açılmış, sporcu sözleşmesinden kaynaklı ödenmeyen ücret alacağı talep edilmiştir. Mahkemece, davalı spor kulübü hakkındaki talep yönünden; sporcu sözleşmesinin dosyaya sunulmadığı, bu suretle de sözleşmeden kaynaklı alacağın ispatlanamadığı gerekçesi ile ret kararı verilmiştir. Gerçekten de, dosyaya yazılı bir sözleşme sunulamamıştır. Ancak, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, davacı 2008 – 2009 sezonunda davalı kulübün tekerlekli sandalye basketbol spor takımının müsabakalarında oynamıştır. Buna ilişkin, sporcunun tarihçesi başlıklı belge dosyada mevcut olup, davacının 20.10.2008 tarihinde ... Belediyesi Spor kulübüne transfer olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının yer aldığı müsabakalarda ücret alacağının doğacağı açıktır. Hal böyle olunca, federasyondan 2008/2009 sezonuna ilişkin müsabaka listelerinin eksiksiz temini ile davacı sporcunun yer aldığı müsabakalar değerlendirilip, ücret alacağının tayini gerekmektedir.

2-Diğer yandan; davalı ... hakkındaki talebin de, davalılar arasında hukuki ve fiili irtibat bulunmadığı gerekçesi ile reddine karar verildiği görülmektedir. Ancak, Davacının basketbol sporcusu olarak çalıştığı, ücretlerinin ... Belediyesi tarafından ödendiği ve sporcuların antremanlarını yaptıkları yerin temininin ... Belediyesi tarafından sağlandığı, davalı spor kulübü ile spor kulübü iktisadi işletmesinin ... Belediyesine ait olduğu, böylece davalılar arasında hukuki ve organik bağ bulunduğu sonucuna varılmaktadır. Bu nedenle de ücretin ödenmesinden davalı ... Başkanlığınında sorumlu tutulması gerekmektedir. Hal böyle olunca, davalı ... Belediyesi hakkında da işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken husumet yönünden davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,27/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.