muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3935, Karar No: 2024/1948, Tarih: 14.02.2024

8.Tanıklar M.A.S. ve H.T.'nin ifade tutanakları, kolluk tarafından düzenlenen olay/yakalama, görüntü inceleme tutanakları, cep telefonu iletişim kayıtları, adli raporlar dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4.Ceza Dairesinin 19.02.2020 tarihli ve 2020/234 Esas, 2020/286 Karar sayılı kararı ile, "Hukuki Süreç" başlığının (3) paragrafında belirtildiği şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Eksik İnceleme İle Hüküm Kurulduğuna, Sanıkların Yaralama Suçundan Mahkûmiyetlerine Karar Verilmemesinin Yasaya ve Usule Aykırı Olduğuna Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden;

Dosya kapsamında alının ifadeler, tanıklar M.T., M.A.S. ve H.T.'nin ifade tutanakları, kolluk tarafından düzenlenen olay/yakalama, görüntü inceleme tutanakları, cep telefonu iletişim kayıtları, adli raporlar ile sanıkların aşamalardaki ifadelerinde suçlamayı kabul etmedikleri dikkate alındığında, ilk derece mahkemesinin ".. katılan ...'un olayların yaşandığı sırada çerisinde tableti ve 30,00 TL parası olan poşeti evin önüne koyduğunu, sanıkların almış olabileceğini düşündüğünü beyan ettiği ancak mahkeme ifadesinde kimin aldığını görmediğini beyan ettiği.. katılan ...'nın sessizce gördüğünü beyan etmesini söylemesini isteyerek onu yönlendirmeye çalıştığı.. yine katılan ...'nın alındığını iddia ettiği telefonla olay sonrası jandarmayı ve kardeşi tanık ...'u aradığı bu hususun ... tarafından doğrulandığı, söz konusu hattın İletişim Tespiti (HTS) kayıtlarının incelenmesinde katılan ...'nın olay günü akşamı saat 18.30'a kadar telefonuyla görüşme yaptığı, katılanın bu yöndeki beyanlarının çelişkili olduğu..yapılan aramalarda da alındığı ileri sürülen telefon ve paraya rastlanılamadığının anlaşıldığı, katılanlar yaşanan olaylar sırasında kendilerinin darp edildiğini iddia etmiş ise de, tanık ...'un olay yerine geldiğinde tarafların tartıştığını, sanık ...'e ve katılan ...'ya vurduğunu beyan ettiği .. katılanların çelişkili beyanları da nazara alındığında sanıkların üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı deliller elde edilememiş olması, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığına.." ilişkin gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından belirtilen nedenlerle katılanların vekillerinin temyiz sebeplerine yönelik hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4.Ceza Dairesinin 19.02.2020 tarihli ve 2020/234 Esas, 2020/286 Karar sayılı kararında katılanların vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda kararda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

14.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2129, Karar No: 2020/4303, Tarih: 08.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/2129 E.  ,  2020/4303 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8919, Karar No: 2015/26535, Tarih: 30.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/8919 E.  ,  2015/26535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/292754

MAHKEMESİ : Hani Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2014

NUMARASI : 2013/23 (E) ve 2014/77 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Diyarbakır Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nden alınan 05/12/2012 tarihli adli raporun sadece beyin ve sinir cerrahisi uzmanı tarafından yapılan muayene sonucu tanzim edildiği görülmekle, mağdurun yüzündeki izin yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığı hususunda hiçbir tereddüte yer vermeyecek şekilde plastik ve rekonstrüktif cerrahisi uzmanı, genel cerrahi uzmanı veya adli tabipten alınması gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2)Kabule göre, TCK'nin 86/1, 3-e, 87/1-c-son maddeleri uyarınca sanığın cezasının 5 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi,

3)Fiili işlediği tarihte 65 yaşını bitirmeyen sanık hakkında, mahkum olduğu 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nin 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmesi,

4)Sanığın tüm aşamalardaki savunmalarında, mağdurun kendisine küfür etmesi üzerine mağdurla kavga ettiğini iddia etmesine göre sanık hakkında TCK'nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11886, Karar No: 2012/13477, Tarih: 22.11.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/11886 E.  ,  2012/13477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.05.2011 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 02.11.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılaı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar ,davalıların murisi ...'in dava konusu 462 parsel sayılı taşınmazdaki tüm hak ve hisselerini 13.05.1994 tarihinde düzenlenen satış vaadi sözleşmesi ile satmayı vaat ettiğini ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemişlerdir.

Davalılar, satış bedelinin ödenmediğini, sözleşmenin ehliyetsizlik nedeniyle geçersiz olduğunu, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece dava konusu taşınmazların elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi olduğu ve elbirliği mülkiyeti çözülmeden satış vaadi sözleşmelerinin ifa olanağının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Satış vaadi sözleşmesinden kaynaklanan davaların kabulüne karar verebilmek için sözleşmenin ifa olanağı bulunmalıdır. Elbirliği mülkiyetine (TMK m.701) konu bir taşınmazda elbirliği (iştirak halinde) ortaklarından birinin, ortaklık dışı bir kişiye satış vaadinde bulunması halinde, sözleşme bir taahhüt muamelesi olarak geçerli olmakla birlikte elbirliği ortaklığı çözülünceye kadar sözleşmenin ifa olanağının varlığından söz edilemez. Bu durum, satışı vaat edilen taşınmazın tapusunda temliki tasarrufu engelleyen bir kaydın bulunması veya 3194 sayılı İmar Kanununun 18/son maddesi hükmüne aykırı şekilde taşınmaz satışı vaat edilmesi ya da vaade konu taşınmazın bir başka mahkemede mülkiyet uyuşmazlığına konu olması halinde de geçerlidir.

Bu genel açıklamalar doğrultusunda somut olaya bakıldığında;

Dava konusu 462 parsel sayılı taşınmaz tapuda satış vaadinde bulunan ... oğlu ... adına .../... oranında paylı mülkiyet şeklinde kayıtlıdır. Satış vaadinde bulunan, paylı maliklerden birisi olup taşınmazdaki tüm hak ve hisselerinin satışını vaat ettiğinden sözleşmenin ifa olanağı mevcuttur.

Bu genel açıklamalar doğrultusunda somut olaya bakıldığında;

Dava konusu 462 parsel sayılı taşınmaz tapuda satış vaadinde bulunan ... oğlu ... adına .../... oranında paylı mülkiyet şeklinde kayıtlıdır. Satış vaadinde bulunan, paylı maliklerden birisi olup taşınmazdaki tüm hak ve hisselerinin satışını vaat ettiğinden sözleşmenin ifa olanağı mevcuttur.

Ancak 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 5578 sayılı Kanunla değişik 8. maddesi ile; Tarım arazileri, doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre, nitelikleri mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınıflandırılmış; belirlenen parsel büyüklüğünün mutlak tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektar ve marjinal tarım arazilerinde 2 hektardan küçük olamayacağı, tarım arazilerinin bu büyüklüklerin altında ifraz edilemeyeceği, bölünemeyeceği veya küçük parsellere ayrılamayacağı, kural olarak tarım arazilerinin, belirlenen büyüklükteki parsellerden daha küçük parçalara bölünemeyeceği, bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne şekilde gerçekleşmiş olursa olsun birlikte mülkiyetin mevcut olması durumunda, bu arazilerin ifraz edilemeyeceği, payların üçüncü şahıslara satılamayacağı, devredilemeyeceği veya rehnedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Bu nedenle; yukarıda belirtilen bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinde oluşmuş hisselerin üçüncü şahıslara satılması devredilmesi veya rehnedilmesi yasaklanmakta olup bölünemez büyüklükte ve birlikte mülkiyetin söz konusu olduğu tarım arazilerinin, paydaşlarının veya iştirakçilerinin tamamının birlikte katılımı ile üçüncü kişiye satışı yapılabilir, devredilebilir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olaya gelince; satış vaadi sözleşmesine konu taşınmazların belirlenen tarımsal niteliğinin Tarım ve Köyişleri Bakanlığı İl veya İlçe Müdürlüğünden sorulup görüşü alındıktan sonra tescilin mümkün olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Satış vaadi sözleşmesine konu payın arazinin büyüklüğü itibariyle belirlenen tarımsal niteliğine göre satışının mümkün olmadığının anlaşılması halinde davanın reddi, aksi halde kabul kararı verilmesi gerekir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen hususlar gözardı edilerek satış vaadine konu taşınmazın elbirliği mülkiyetine konu olması nedeniyle ifa olanağı bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 22.11.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27392, Karar No: 2015/26413, Tarih: 07.09.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/27392 E.  ,  2015/26413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, murisleri...'in davalı bankadan 07.07.2005 tarihinde konut kredisi kullandığını, sözleşmenin 10. Maddesine göre davalı banka alacağın tamamen tahsil edileceği tarihe kadar hayat sigortası yaptırma ve yenileme yükümlülüğü bulunduğunu ilk dönem sigortanın yapılarak vadesiz hesaptan police bedelinin ödendiğini, yine ikinci dönem hayat sigortasının 20.10.2006 tarihinde kredi borçlusuna hiçbir bildirim yapılmadan banka tarafından düzenlendiğini pirim borcunun otomatik olarak tahsil edildiğini, murisin 09.11.2012 tarihinde vefat ettiğini ve kalan kredi borcunun noter ihtaratı cekilerek müvekkilimden talep edildiğini müvekkillerinin bakiye kredi borcunu ödediklerini yapılan araştırmada 20.10.2007 tarihinden itibaren hayat sigortasının yenilenmendiğini tespit ettiklerini, bu nedenle bankanın kusurlu olduğunu fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL nin vefat tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara miras payları oranında verilmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıların murisinin davalı bankadan tüketici kredisi kullandığı, 09.11.2012 tarihinde öldüğü, bedelin faiziyle davacılar tarafından bankaya ödendiği uyuşmazlık konusu değildir.Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kredi borçlusunun ilerleyen yıllarda hayat sigortası ile sigortalanmaması hususunda davalı kusurunun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıların murisinin davalı bankadan tüketici kredisi kullandığı, 09.11.2012 tarihinde öldüğü, bedelin faiziyle davacılar tarafından bankaya ödendiği uyuşmazlık konusu değildir.Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kredi borçlusunun ilerleyen yıllarda hayat sigortası ile sigortalanmaması hususunda davalı kusurunun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Yasada kredinin sigorta teminatı altına alınmasıyla ilgili tarafları bağlayıcı bir düzenleme bulunmadığı için uygulamada bankalar tarafından kredi verilmesi, yapılması isteğe bağlı sigortaların yaptırılması şartına bağlanmakta, bu sigortaları yaptırmayan tüketicilere kredi kullandırılmamaktadır. Esasen kredi borcunu teminat altına alan hayat sigortasının yaptırılmasında hem tüketicinin hem de bankanın menfaati olduğu için taraflar sözleşme hükümlerine göre bu edimi yerine getirmektedirler. O yüzden kredi sözleşmelerinde bankaya getirilen sigorta yaptırma yükümlülüğüne ilişkin hükümler haksız şart olarak değerlendirilmemiştir. Buna karşın olayda uygulama yeri olmayan 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı TKHKna göre artık kredi verilmesi sigorta yaptırılması şartına bağlanamayacaktır. Yeni düzenlemeye göre tüketicinin açık talebi olmaksızın kredi ile ilgili sigorta yaptırılamayacağı, zorunlu sigortalarda veya tüketicinin sigorta yaptırmak istemesi halinde ise istediği sigorta şirketi ile imzaladığı poliçenin kredi veren tarafından kabul edileceği öngörülmüştür. (6502 sk m.29 ve m.38). Fakat bilgilendirme yükümlülüğü konusunda 4077 sayılı Yasanın 10. maddesinde düzenlenen tüketici kredilerinde böyle bir hüküm olmamasına karşın yeni yasanın 31/4. maddesiyle tüketici kredisi sözleşmelerinde özel düzenleme yer almaktadır. 4077 sayılı Yasanın m.10/B maddesinde konut finansman kredilerinde olduğu gibi genel olarak tüm tüketici sözleşmelerinin kurulması öncesinde ve kurulması sırasında tüketicinin bilgilendirilmesi yükümlülüğünün düzenlendiği bütün hallerde amaç, taraflar arasındaki dengesiz durumu gidermek ve tüketicinin de bilgilendirilmiş bir şekilde sözleşme kurmasına imkân tanımaktır. Zaten Tüketicinin Korunması hakkındaki Kanunun varlık nedeni muazzam örgütlülüğe sahip banka ve sigorta gibi dev kurumlarla imzalanan sözleşmelerde birey olarak zayıf konumdaki tüketiciyi korumaktır. (4077/1. madde) Dolayısıyla banka kredi sözleşmesinde hayat sigortası talep edecekse riziko konusunda tüketiciyi aydınlatmalıdır.

Böyle bir uyuşmazlıkta sözleşme ile hangi tarafa veya taraflara hangi yükümlülüklerin getirildiği ve diğer idari düzenlemeler üzerinde önemle durulmalıdır. Kredinin verildiği tarihte yürürlükte olan “Bireysel Kredilerde Bağlantılı Sigortalar uygulama Esasları Yönetmeliği”nin “İhtiyari sigortalar” başlıklı 6. maddesinde “Kredi ile bağlantılı olarak yapılacak ihtiyari sigortalarda, kredi ilgilisinin menfaatinin sigorta edilmesi, sigorta sözleşmesi ile sunulan teminatların kredi konusu ve kredi kullananın ihtiyaçları ile uyumlu olması esastır. “Bilgilendirme yükümlülüğü” başlıklı 7. maddesinde “(1) Kredi ile bağlantılı olarak yapılacak sigortalar konusunda, kredi sözleşmesi yapılmadan önce, kredi kuruluşu tarafından kredi kullanana bilgi verilir. Söz konusu bilginin verilmesine ilişkin usul ve esaslar Müsteşarlıkça tespit edilir. (2) Kredi kuruluşunun aracı olduğu kredi bağlantılı sigorta sözleşmelerine ilişkin bilgilendirme yazılı olarak yapılır. Kredi kullanan tarafından imzalanan bilgi formunun bir örneği kredi kuruluşu veya şirket tarafından saklanır. (3) Ancak, kişilerin fiziki olarak karşı karşıya gelmesinin söz konusu olmadığı hallerde veya işin mahiyetinin gerektirdiği durumlarda elektronik ortamda veya ilgilinin bilgi formuna erişimini mümkün kılan benzeri araçlarla bilgilendirme yapılabilir. Bu durumda, ispat yükümlülüğü kredi kuruluşuna aittir. (4) Kredi kuruluşunun aracı olduğu kredi bağlantılı sigortalarda verilecek olan bilgi formunun şekil ve asgari içeriği Müsteşarlıkça tespit edilir. (5) Şirket, kredi kuruluşunun bu Yönetmelik kapsamındaki bilgilendirme yükümlülüğünü gereği gibi yerine getirmesini temin etmek üzere her türlü tedbiri alır. (6) Kredi kuruluşunun aracı olduğu kredi bağlantılı sigortalarda 28/10/2007 tarihli ve 26684 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sigorta Sözleşmelerinde Bilgilendirmeye İlişkin Yönetmelik kapsamında düzenlenen Bilgilendirme Formları verilmez. (7) Kredi kuruluşunun aracı olmadığı poliçelerde Sigorta Sözleşmelerinde Bilgilendirmeye İlişkin Yönetmelik kapsamında işlem tesis edilir.” hükümleri yer almaktadır.

Sözleşmenin imzalandığı tarihte tüketicinin ölümü halinde eş ve çocuklarını koruyacak şekilde kredi borcunun sigortalanması konusunda bilgilendirme yapmaması hukuken korunamaz. Banka kredi hakkında bilgilendirme yükümlülüğünün yapıldığını ispat etmek zorundadır. Olayda davalı bankanın bu yönde bilgilendirmeyi yapmadığı açıktır. Bu nedenle tüketiciyi sigorta konusunda bilgilendirmediği için bankanın az da olsa kusurlu olduğu kabul edilmelidir. Dairemizin 01.07.2013 T. 2013/8602-18042, Y. 13 HD. 9.4.2015 T. 2015/1534-11329 sayılı kararları ile YHGK’nın 23.12.2009 gün ve 2009/13-433-2009/580, yine YHGK 2013/13-1592 esas sayılı dosyalarında aynı ilkeler benimsenmiştir. Hal böyle olunca kredi borcunun teminat altına alınması için sigorta poliçesi düzenlenmemesinde Bankanın da müterafik kusuru üzerinde durularak ve gerekirse bu hususta uzman bilirkişilerden taraf, mahkeme ve yargıtay denetimine elverişli bir rapor alınıp, TMK 2. maddesinde düzenlenen dürüstlük kurallarına göre zararın paylaştırılması gerekirken; yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 07/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4427, Karar No: 2010/10428, Tarih: 07.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4427 E.  ,  2010/10428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaca ise maktuen değer biçilmesi, yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak %50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre %8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineyi irad kaydedilmesine, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34618, Karar No: 2015/9380, Tarih: 13.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/34618 E.  ,  2015/9380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :Şikayetçi ihale alıcısının, ihale konusu aracın satış bedeli üzerinden alınması gereken KDV oranının %1 olması gerektiğini ileri sürerek icra dairesine yaptığı başvurunun müdürlükçe reddedildiğinden bahisle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, ihaleden önce yapılan satış ilanlarında KDV oranının belirli olduğu, şikayetçinin bu durumu bilerek ve kabullenerek ihaleye katıldığı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

Satış ilanı ve şartnamelerinde ihale konusu aracın KDV oranının % 18 olduğunun belirtilmiş olması, KDV'nin mutlaka bu oran üzerinden ödeneceğini göstermez. 3065 sayılı KDV Kanunu ve ilgili tebliğ hükümleri uyarınca şikayete konu malın KDV'ne tabi olup olmadığı, tabi ise ne oranda sorumlu olacağının mutlaka tespit edilmesi gerekmekle beraber kesinleşen ihale bedeli, verginin matrahı olup, bu matrah üzerinden hesaplanacak KDV, ihale alıcısı tarafından ayrıca ödenmelidir. Ancak alıcının KDV ödeme yükümlülüğü ihalenin kesinleşmesi ile doğacağından, mahkemece KDV oranının satıştan önceki tarihte şikayetçi tarafından bilindiği gerekçesiyle şikayetin esası incelenmeden reddi doğru değildir.O halde, mahkemece ihalenin yapıldığı tarih itibariyle alıcıdan alınması gereken KDV oranı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.