muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2764, Karar No: 2011/4053, Tarih: 07.04.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/2764 E.  ,  2011/4053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MUDANYA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/12/2010

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davalarda;

Davacılar, miras bırakanları A. A.'ün maliki olduğu 72 parsel sayılı taşınmazını mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla ikinci eşi davalı F.'ya satış suretiyle muvazaalı temlik ettiğini, F.a'nın da taşınmazı diğer davalı torununa danışıklı devrettiğini ileri sürerek, miras payları oranında tapu iptali-tescil veya tenkis isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar, iddiaların yersiz olduğunu, bedeli karşılığı taşınmazın satın alındığını, davalı Nazlı'nın iyiniyetli 3.kişi konumunda olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, temliki işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakim. . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali, tescil veya tenkis isteğine ilişkin olup; mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucunda, miras bırakanın yapmış olduğu temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu, son kayıt maliki davalı N.nın ise bu işlemde el ve iş birliği içerisinde hareket ettiği belirlenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. O halde davalılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle; Hükmün bu yönlere ilişkin bölümünün ONANMASINA;

Ancak; iddianın içeriği ve ileri sürülüş biçimine göre davalardaki istekler tek bir taşınmazla ilgili olup davalılar taşınmazın el değiştiren malikleridir. Davacılar her biri için ayrı ayrı iptal ve tescil isteğinde bulunmuşlardır. Bu isteklerle açılan davalarda salih ve salim bir neticeye ulaşılabilmesi için husumetin kayıt maliki ile birlikte muvazaalı işlemin tarafı olan kişilere de tevcih edilmesi asıldır. Gerçekten de eldeki davada yapılan araştırma neticesinde muvazaa olgusunun sübut bulması ve kayıt maliki ile temlik yapılan davalı arasında el ve iş birliği içerisinde hareket ettikleri belirlenerek iptal ve tescil isteğinin kabul edilmesi ve bu bağlamda ayrı davalar açılmasına rağmen davacılar lehine tek vekâlet ücreti verilmesi doğru ise de, dava dilekçesinde gösterilen ve itiraza uğramayan 26.000.-TL değer üzerinden davacılar yararına avukatlık ücreti takdiri gerekirken yargılama aşamasında harcı tamamlatılmayan değer üzerinden fazla avukatlık parasına hükmedilmiş olması isabetli değildir.

Davalıların bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/463, Karar No: 2022/586, Tarih: 21.04.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2020/463 E.  ,  2022/586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin idaresindeki motosiklet ile davalı tarafından sigortalı bulunan aracın karıştığı kaza sonucu müvekkilinin yaralandığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 40TL geçici iş göremezlik, 40TL sürekli iş göremezlik, 10TL kaçınılmaz tedavi ve 10TL bakıcı gideri zararı olmak üzere toplam 100TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 06.06.2016 tarihli artırım dilekçesi ile talebini toplam 10.699,32TL'ye yükseltmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin sigortalısının kusuru ve poliçe limiti ile sınırlı olarak sorumlu olabileceğini, sigortalısının kusurunun bulunmadığını, dolaylı zararların da teminat kapsamı dışında kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

6. Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 18.07.2016 tarihli ve 2015/620 E., 2016/583 K. sayılı kararı ile; hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile 2.776,12TL geçici iş göremezlik tazminatı, 3.883,20TL bakıcı gideri zararı ve 4.000TL kaçınılmaz tedavi gideri olmak üzere toplam 10.659,32TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 13.06.2019 tarihli ve 2016/15810 E., 2019/7478 K. sayılı kararı ile;

“…1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine karar vermek gerekmiştir.

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 13.06.2019 tarihli ve 2016/15810 E., 2019/7478 K. sayılı kararı ile;

“…1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekili davacının kazadaki yaralanması nedeniyle yaptığı tedavi giderlerinin davalıdan tahsilini talep etmiş; mahkemece, adli tıp uzmanı doktor bilirkişiden alınan rapora göre tedavi giderleri için hüküm tesis edilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporu incelendiğinde ise; davacının tedavisi amacıyla belgesiz tedavi giderleri; ulaşım, rehabilitasyon, pansuman, özel diyet, özel hastane farkı vb giderler olarak belirtilerek toplamda 6111 sayılı yasa uyarınca 5.000,00 TL hesap edilmiştir. Belgeli tedavi giderlerinin SGK tarafından karşılandığı değerlendirildiğinde hesaba dahil edilen özel hastane farkı bedelinin ne olduğu anlaşılamamakla, hangi masraf için hangi miktarda harcama yapılabileceği de tek tek gösterilmediğinden bu haliyle rapor denetime elverişli değildir. Yetersiz bilirkişi raporuna göre karar verilmesi eksik inceleme mahiyetindedir.

Açıklanan nedenlerle mahkemece; aynı bilirkişiden belgesiz tedavi giderleri konusunda dava konusu kaza nedeniyle meydana gelen yaralanmanın niteliği ve yapılan tedaviler göz önüne alınarak bu tür yaralanmalarda yapılacak olan belgesiz tedavi giderleri hakkında denetime elverişli, ayrıntılı, gerekçeli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

9. Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 16.12.2019 tarihli ve 2019/499 E., 2019/704 K. sayılı kararı ile; bilirkişi raporunda davacının maruz kaldığı yaralanma nedeniyle tedavi sırasında ve sonrasında davacının tedavisi amacıyla belgesiz tedavi giderlerinin ulaşım, rehabilitasyon, pansuman, özel diyet, özel hastane farkı vb giderler olarak ve maktuen 5.000TL olduğunun belirtildiği, belgelendirilemeyen/kaçınılmaz tedavi giderlerinin neler olduğu kalem kalem bilinemese de, doktorların genel mesleki ve hayat deneyimlerinden hareket ederek ne kadar miktar olabileceğini belirleyebileceği, bir doktor bilirkişinin taksi ücretinin, dolmuş ücretinin, özel diyet giderinin vs. kaç lira olduğunu bilemeyebileceği, ancak bir hastanın belgelendirilemeyen tedavi giderlerinin neler olduğunu veya olabileceğini bilebileceği, aynı şekilde benzer verilen raporların onandığı, alınan bilirkişi raporunun yeterli olduğu gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; mahkemece benimsenen bilirkişi raporunun belgelendirilemeyen tedavi giderleri bakımından denetime ve hüküm kurmaya elverişli nitelikte olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle konu ile ilgili kavramların ve yasal mevzuatın irdelenmesi gerekmektedir.

13. Olay tarihinde yürürlükte bulunan 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun (KTK) 90. maddesinde “Zorunlu mali sorumluluk sigortası kapsamındaki tazminatlar bu Kanun ve bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir. Söz konusu tazminatlar ve manevi tazminata ilişkin olarak bu Kanun ve genel şartlarda düzenlenmeyen hususlar hakkında 11/1/2011 tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun haksız fiillere ilişkin hükümleri uygulanır.” şeklinde düzenleme mevcuttur.

14. Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlâl etmesi hâli 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 54. maddesinde özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlâli hâlinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlenmiştir.

15. 25.02.2011 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 13.02.2011 tarihli 6111 sayılı Kanun’nun 59. maddesi ile 2918 sayılı KTK’nın 98. maddesi değiştirilmiş, buna göre "trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı", Kanun’un geçici 1. maddesi ile de "Bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı, sözkonusu sağlık hizmet bedelleri için bu Kanun'un 59. maddesine göre belirlenen tutarın %20'sinden fazla olmamak üzere belirlenecek tutarın üç yıl süreyle ayrıca aktarılmasıyla anılan dönem için ilgili sigorta şirketleri ve Güvence Hesabının yükümlülüklerinin sona ereceği" öngörülmüştür. Sigorta şirketi, motorlu aracın işletilmesinden kaynaklanan kaza nedeniyle zarar görenlerin tedavisi için ödenen giderleri zorunlu olarak teminat altına alır. Sigorta şirketinin, işleten ve sürücünün Kanun’dan ve sözleşmeden doğan bu yükümlülüğü, 6111 sayılı Kanun ile getirilen düzenleme ile sona erdirilmiş bulunmaktadır. 2918 sayılı KTK’nın 98. maddesinde belirtilen tedavi giderleri yönünden sorumluluk dava dışı Sosyal Güvenlik Kurumuna geçmiştir. Bu durumda, 6111 sayılı Kanun gereği yasanın yayımlandığı tarihten önce ve sonra meydana gelen tüm trafik kazaları nedeni ile sunulan belgeli sağlık hizmet bedelleri Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacaktır. Bu nedenle davacının dava konusu belgeli/faturalı sağlık giderlerinin tümünden Sosyal Güvenlik Kurumu, belgesiz/paramedikal giderlerden ise aracın işleteni, sürücüsü ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı sorumludur.

16. Eldeki davada, davacı tarafça yaralanma nedeniyle yapılan tedavi giderlerinin davalıdan tahsili talep edilmiştir. Adli tıp uzmanının verdiği hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının tedavisi amacıyla belgesiz tedavi giderleri; ulaşım, rehabilitasyon, pansuman, özel diyet, özel hastane farkı vb giderler olarak belirtilmiş ve 6111 sayılı Kanun uyarınca toplam 5.000TL hesap edilmiştir. Davacının tedavisini devlet hastanesinde yaptırdığını belirttiği gibi belgeli tedavi giderlerinin de SGK tarafından karşılandığı değerlendirildiğinde; hesaba dâhil edilen özel hastane farkı bedelinin ne olduğu anlaşılamamıştır. Öte yandan bilirkişi raporunda tedavi boyunca hangi masraf için hangi miktarda harcama yapılabileceği de tek tek gösterilmemiş olmakla hükme esas alınan raporun bu hâliyle denetime elverişli olmadığı açıktır. Bu nedenle mahkemece 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 266 vd. maddeleri uyarınca, aynı bilirkişiden belgesiz tedavi giderleri konusunda dava konusu kaza nedeniyle meydana gelen yaralanmanın niteliği ve yapılan tedaviler göz önüne alınarak bu tür yaralanmalarda yapılacak olan belgesiz tedavi giderlerinin nelerden ibaret olabileceği kalem kalem açıklanmak suretiyle denetime elverişli, ayrıntılı, açıklamalı bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

17. O hâlde, Mahkemece Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

18. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı, 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440/III-1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21.04.2022 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9564, Karar No: 2015/15389, Tarih: 29.09.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9564 E.  ,  2015/15389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2015

NUMARASI : 2014/2054-2015/418

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı N.. S.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı N.. S.. vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı N.. S.. vd. vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı N.. S.. vd.'den peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7588, Karar No: 2020/8191, Tarih: 25.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/7588 E.  ,  2020/8191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BERGAMA 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 15/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 25.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13622, Karar No: 2021/3905, Tarih: 23.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/13622 E.  ,  2021/3905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince (... Asliye Hukuk Mahkemesi 2017/379 Esas–2018/238 Karar) davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 16/03/2021 günü temyiz eden davacı idare vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davalının yokluğunda duruşmaya başlanarak davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere g öre; kısmen arazi kısmen karışık meyve bahçesi niteliğindeki ... köyü ... ada ..., ... ada ..., ... ada ..., ... ada ..., ... ada ..., ... da ..., ... ada ..., .. ada ... ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke

ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 23/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8989, Karar No: 2013/14931, Tarih: 30.09.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/8989 E.  ,  2013/14931 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Bankası AŞ. vek. Av. ... ile davalılar 1) ... 2) ... 3) ... vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 03.07.2012 gün ve 2011/887 E. - 2012/830 K. sayılı hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 03.07.2012 günlü karar davalılar vekili tarafından adli yardım talebinde de bulunulmak suretiyle temyiz edilmiş olup, Dairemizin 04.02.2013 gün, 2012/16905 E, 2013/2031 K. sayılı kararı ile davalı yanın adli yardım talebinin reddi ile HUMK 434/3 md. uyarınca işlem yapılması için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Dairemizin anılan bu kararı üzerine mahkemece davalılar vekiline 13.05.2013 günlü muhtıra çıkarılmış, bu muhtıranın tebliğ edilmesinden sonra davalılar vekili vermiş olduğu 25.05.2013 günlü dilekçesi ile yeniden adli yardım talebinde bulunmuş ve dosya mahkemece Dairemize gönderilmiş olmakla yapılan inceleme sonucu;

1- 6100 sy. HMK’nun 334-340 maddelerinde adli yardıma ilişkin usul ve esaslar düzenlenmiş olup, adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’dan da istenebilir ve bu talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Nitekim yukarıda da yazıldığı üzere davalılar vekili anılan Yasanın 337/2. md. hükmü gereğince ilk adli yardım taleplerinin reddine ilişkin Dairemiz kararı gereğince mahkemece çıkarılan muhtıradan sonra adli yardım taleplerinin reddi kararının doğru olmadığını da belirtmek suretiyle sonradan gerçekleşen sebep de olduğunu bildirerek tekrar adli yardım talebinde bulunmuştur.

Davalılar vekilinin ikinci kez adli yardım talebini içeren 25.05.2013 günlü dilekçesi ekinde yeni bir sebep olarak sunulan belgeler sonradan gerçekleşen bir sebebe dayanmadığı gibi dosya kapsamına göre davalıların kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama ve takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat uyandırmaya yeterli değildir.

Bu nedenle davalılar vekilinin 25.05.2013 günlü dilekçesi ile talep ettiği ikinci adli yardım talebinin reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece Dairemizin yukarıda yazılan geri çevirme kararı uyarınca davalı yana çıkardığı muhtıranın gereği yerine getirilmediğinden, bir başka deyişle temyiz nisbi harcı olan 27.155,00 TL’nin verilen 7 günlük sürede yatırılmamış olduğundan temyiz isteminin reddi hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 3/4 sy. İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da reddine karar verilebileceğinden davalılar vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin 25.05.2013 günlü dilekçesi ile talep ettiği 2. adli yardım talebinin ve 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.