muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2290, Karar No: 2015/7005, Tarih: 13.04.2015

Mahkemece, işveren tarafından dosyaya sunulan soruşturma komisyonu raporlarında ve rapor ekinde ürün satış miktarlarını ve prim farkını gösterir ürün ve kutu bazında IMS ve ecza depolarından alınan 2013 yılının Mayıs ayı dönem satış miktarlarını gösteren listenin 107.sırasında davacı ...'ın da bulunduğu, davacının 2013 yılı Mayıs dönemde IMS tarafından bildirilen verilere göre olan satış miktarları ile ecza depolarından alınan verilere göre yapılan satış miktarlarında fark bulunduğu, 2013 yılı Mayıs döneminde IMS tarafından bildirilen kutu satış miktarları ile ecza depolarından alınan kutu satış miktarlarının Rasalas 1 mg 30 tablet isimli ilaçta depo çıkış miktarının 341 kutu olduğu, ecza depolarından alınan kutu satış miktarının ise 271 olup 70 kutu fark bulunduğunun anlaşıldığı, davacıya 12.700,00 TL fazla prim ödemesinin yapıldığı, CD3-26/11/2013 Ekler isimli CD'deki tablonun 535.sırasında davacı kaydından da bu durumun anlaşıldığı, davacının bu konu ile ilgili yazılı savunmasının alındığı, davacının savunmasında şirketteki çalışma hayatı boyunca böyle bir ithamla karşılaşmadığını, haksız prim kazanç iddialarını kabul etmediğini, mayıs ayındaki verileri kendisinin görme imkanının bulunmadığını, kendisine haftalık datalar halinde veriler geldiğini, rakamlar arasındaki farkı bu nedenle fark edemediğini, eğer böyle bir menfaat sağlama amacı olsaydı bütün aylarda farkların olması gerektiğini, farkın ancak mayıs ayına ilişkin olduğunu savunduğu değerlendirildiğinde işverenin fesih bildiriminde bahsettiği davacının hak kazandığından fazla prim almasına ilişkin yani haksız prim alınmasına ilişkin fazla bir prim ödemesi var ise de bu fazla prim ödemesinin davacının eylemi ile bilerek ve kasıtlı bir davranışla gerçekleştiğinin dosyada sübuta ermediği, ayrıca davacının prim belirleme sürecini etkileyebileceğine ilişkin görev tanımı da dikkate alındığında davalı tarafından dosyaya sunulan herhangi bir kanıt bulunmadığı, dinlenen tanık beyanları ve toplanan delillere göre davacının depo verilerini değiştirmeye yönelik herhangi bir eyleminin olmaması ve bu verilere görevi gereği etki edemeyeceği ve prim tahakkuku sürecine işverenin karar verdiği ve işveren takdiri ile primlerin ödendiği, davacının fiilen herhangi bir satış yapmadığı, eczanelerden aldığı siparişleri depolara ilettiği hususları değerlendirildiğinde işverenin feshinin geçerli bir sebebe dayanmadığı kanaatine varıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir. Bu nedenle, geçerli fesih için söz konusu olabilecek sebepler, işçinin iş görme borcunu kendisinden kaynaklanan veya işyerinden kaynaklanan sebeplerle ciddi bir biçimde olumsuz etkileyen ve iş görme borcunu gerektiği şekilde yerine getirmesine olanak vermeyen sebepler olabilecektir. Sonuçta, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir".

Keza işçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

Dosya içeriğine göre tıbbi tanıtım temsilcisi olan davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından, tanıttığı ilaçların ecza depoları tarafından bildirilen ve anlaşmalı olan uluslararası istatistik şirketi tarafından bildirilen IMS verilerinin gerçek satış oranları ile farklılık oluşturmasından ve davacının bu nedenle menfaat temin etmesinden dolayı feshedilmiştir. Ortada IMS verileri ile ecza depolarından çıkış oranları arasında bir fark bulunduğu sabittir. Davalı işverenin bu olayı saptaması üzerine, sanal satış farkı nedeni ile gerçekleştiren ecza satış depo sorumluları hakkında suç duyurusunda bulunduğu, IMS verileri ile ecza depo çıkış kayıtları farklılık arzeden tıbbi tanıtım temsilcileri ile bağlı bulundukları bölge müdürlerinin savunmasını aldığı ve sanal satış nedeni ile haksız prim elde eden davacı gibi çalışan yaklaşık 300 kişinin iş sözleşmelerini 4857 sayılı İş Kanununun 25/II.e maddesi uyarınca feshettiği anlaşılmaktadır.

Temyiz aşamasında davalı tarafından sunulan iddianameye göre davacının da aralarında bulunduğu 338 kişi hakkında Ağır Ceza Mahkemesi’ne “7 adet depo sahibi şüphelinin müşteki firma çalışanları olan diğer şüphelilerin bilgisi ve isteği dahilinde onların satmadıkları ilaçları eczanelere satmış gibi göstererek müşteki firma ile anlaşmalı IMS İstatistik isimli firmaya yanlış ve yanıltıcı bilgiler verdikleri, ardından müşteki firmaya gerçek satış bilgilerini geçtikleri, bu şekilde ilk bildirimlerle tıbbi tanıtım temsilcilerinin haksız prim ödemesi almalarını sağladıkları, ardından gerçek rakamları üzerinden kendilerinin de müşteki firmadan prim ödemesi aldıkları, bu hususun evrak içerisinden mevcut 3 ayrı inceleme raporu ve bir kısım tıbbi tanıtım temsilcilerinin beyanlarından da anlaşıldığı” gerekçesi ile nitelikli dolandırıcılık ve güveni kötüye kullanma suçundan kamu davası açılmıştır.

Her ne kadar fesih bildirimi ile dava açıldığında tıbbi tanıtım temsilcisi olan ve bu nedenle sadece tanıtım görevi olan davacının IMS verileri üzerinde doğrudan yetkisi yok ise de, sonuçta davacı bu veriler üzerinden prim almakta ve performans değerlendirmesine tabi tutulmaktadır. Kısaca davacının bu sanal satış nedeni ile menfaat temin ettiği, davalının ise zarar gördüğü açıktır. Davacı hakkında kamu davasının açılmasına neden olacak kadar emare kabul edilmiştir. Davacının menfaat temin etmesi ve davalının zarar görmesi nedeni ile taraflar arasında güven ilişkisinin zedelendiği, iş ilişkisinin olumsuz etkilendiği, davalı işveren açısından en azından fesih tarihi itibari ile geçerli nedenlerin bulunduğu anlaşılmaktadır. Geçerli olan bu feshin daha ağır olan haklı neden niteliğinde olup olmadığı açılan kamu davasının veya davacı tarafından açılacak kıdem ve ihbar tazminatı davasının sonucunda ortaya çıkacaktır. Davalı işverenin iş sözleşmesini feshetmesi geçerli nedene dayandığından, davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

3.Alınması gereken 27,70 TL harçtan peşin yatırılan 24.30 TL harcın mahsubu ile bakiye 3,40 TL harcın davacıdan alınarak Hazineye irat kaydına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı tarafından yapılan 100,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6.Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 13.04.2015 tarihinde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7916, Karar No: 2019/48, Tarih: 14.01.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/7916 E.  ,  2019/48 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, tarlasının yakınındaki elektrik direğinden ve bakım ve onarım yapılmayan elektrik hattından kaynaklanan yangın çıktığını, zararını tespit ettirdiğini, olaydan sonra bazı direklerin uzaklaştırıldığını, kabloların yeraltına indirildiğini ileri sürerek şimdilik 3.495,30-TL olay tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davalı, davanın reddini istemiştir .Mahkemece, yangının davalıdan kaynaklanan sebeplerden çıktığı kanıtlanmadığından davanın reddine karar verilmiş , hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir .Dava; elektrik enerjisi dağıtım hattından kaynaklandığı iddia edilen yangın nedeniyle,uğranılan maddi zararın tazminine ilişkindir.Bir binanın veya diğer yapı eserlerinin maliki, bunların yapımındaki eksikliklerden doğan zararlardan veya bakımındaki eksikliklerden doğan zararı gidermekle yükümlüdür. (TBK m.69; BK m.58)

Yapı malikinin sorumluluğu, bir bina ya da diğer bir inşa eserinin bizatihi kendisinden kaynaklanan bir nedenle oluşan zarardan sorumluluğu kapsamakta olup, niteliği itibariyle kusursuz sorumluluk türlerinden "olağan sebep sorumluluğu"dur. Burada malike kurtuluş kanıtı sunma olanağı tanınmamıştır. Malik ancak illiyet bağını kesen sebeplerin (mücbir sebep, zarar görenin kendi kusuru, üçüncü kişinin ağır kusuru gibi) varlığı durumunda sorumluluktan kurtulabilir.Enerji nakil hatları, bölgede elektrik enerjisinin dağıtımını yerine getirmektedir. Bu faaliyet, varlığı ve niteliği itibariyle bir tehlike ve dolayısı ile zarar ihtimali taşıdığından, davalı şirketin sorumluluğu, bir sebep sorumluluğu olan kusursuz (objektif) sorumluluktur.Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığı çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, gene çoğu zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından, bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır.Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği 5. maddesinde; kuvvetli akım tesislerinin, cana ve mala herhangi bir zarar vermeyecek ve tehlike oluşturmayacak bir biçimde yapılması gerektiği hükme bağlanmıştır.Düzenlenen yangın raporunda yangının yüksek gerilimi sağlayan direğin altında çıktığı belirtilmiş, keşifte dinlenen tanık ... ise beton direğin eğildiğini, tellerin ekinlere değdiğini, patlama olduğunu ,yangın çıkınca elektriklerin de kesildiğini beyan etmiştir.Davacı tarafından yaptırılan delil tespiti dosyasına sunulan elektrik mühendisi bilirkişi tarafından hazırlanan raporda yangın sebebinin bir ark kıvılcımı ya da zemine düşen kızgın bir parça olabileceği gibi dış müdahale olabileceği de belirtilmiştir. Mahkemece keşif yapılmış, keşfe katılan ... mühendisi bilirkişi ise yangının nedeni konusunda bir sonuca ulaşılamadığını belirten rapor sunmuştur. İtiraz nedeni ile hazırlatılan en son bilirkişi raporunda ise elektrik mühendisi bilirkişi, taşınmazın kuzeyinde bulunan direklerin daha sonra kaldırıldığını, yerlerine tepe ağırlığı fazla olan direklerin dikildiğini, daha önce havai hat olan enerji nakil hattının yer altına alındığını, deplase edilen direkten beton parçası koptuğunu, yangının çıkış sebebi konusunda bir sonuca varamadığını belirtmiştir. Davacı anılan bu rapora da itiraz etmiştir . Bilirkişi raporları arasında çelişki bulunmaktadır. Çelişki giderilmeden hüküm kurulamaz

. Davacı anılan bu rapora da itiraz etmiştir . Bilirkişi raporları arasında çelişki bulunmaktadır. Çelişki giderilmeden hüküm kurulamaz.Mahkemece; davalı kurum açısından yapı malikinin sorumluluğuna ilişkin; Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğine göre somut olayı aydınlatan, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli, konusunda uzman bilirkişiden (elektrik mühendisi ) rapor alınarak, çelişki giderildikten sonra varılacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken; eksik inceleme ile teknik açıdan yangının kaynağını aydınlatamayan yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bu konu bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9210, Karar No: 2012/11487, Tarih: 27.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/9210 E.  ,  2012/11487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı ... Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; ... Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren ... 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli ... Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 27.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/406, Karar No: 2019/5223, Tarih: 19.06.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/406 E.  ,  2019/5223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava hizmet tespiti ve prime esas kazanç tespiti istemine ilişikindir.

Mahkemece, ilâmda belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı ve davalı Sansar Kürk Deri Kuyumculuk İnşaat Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Somut olayda davacının davalılardan Sabal Kürk Deri Konfeksiyon Kuyumculuk Besicilik İnşaat Gıda İletişim Akaryakıt San.ve Tic. Ltd. Şti.’nin Zeytinburnu’nda kurulu işyerinde 01.06.1998 tarihinde çalışmaya başladığı, daha sonra çalışmasının şirketin Sansar Kürk Deri Kuyumculuk İnş. Ltd. Şti.’ne devredilmesi nedeniyle bu şirket nezdinde devam ettiği, ancak her iki şirket tarafından da sigortasının geç ve giriş çıkış yapılmak suretiyle gösterildiği, en son aldığı ücretin sezonda 350, sezon dışında ise 250 Dolar olduğu belirtilerek davacının 01.06.1998-22.12.2009 tarihleri arasında sigortalı olarak ve belirttiği ücretle çalıştığının tespiti istemi ile işbu davanın açıldığı, inceleme konusu dosya kapsamı kayıt ve belgelere göre 104612 sicil numaralı Sabal Kürk Deri Konfeksiyon Kuyumculuk Besicilik İnşaat Gıda İletişim Akaryakıt San.ve Tic. Ltd. Şti. ünvanlı işyerinin 16.09.1996 tarihinde kanun kapsamına alındığı, 30.04.2007 tarihinde kanun kapsamından çıkarıldığı, diğer davalı ... sicil numaralı Sansar Kürk Deri Kuyumculuk İnşaat Ltd. Şti. ünvanlı işyerinin ise 03.04.2007 tarihinde kanun kapsamına alındığı, 10.05.2010 tarihinden itibaren gayri faal durumda olduğu, dava konusu dönemde davacı adına 15.04.1999- 10.07.1999 arası dava dışı ... sicil numaralı işyerinden, 09.05.2002-10.05.2002 arası davadışı ... sicil numaralı işyerinden, 22.09.2006-01.02.2007 arası 104612 sicil nolu davalı Sabal Kürk Deri işyerinden, fasılalı olarak ... arası dönemde davalı 1155106 sicil numaralı davalı Sansar Kürk Deri işyerinden bildirimlerin yapıldığı, dosya kapsamından davalı Sabal Kürk Deri Konfeksiyon Kuyumculuk Besicilik İnşaat Gıda İletişim Akaryakıt San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin davalı Sansar Kürk Deri Kuyumculuk İnşaat Ltd. Şti.’ne devredildiğine dair bir belgeye rastlanılmadığı; mahkemece şirketler arasındaki iddia edilen devir olgusu ve organik bağı irdelenmeden ve hak düşürücü süre bakımından değerlendirme yapılmadan eksik araştırma sonu yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçiş hükümlerini içeren Geçici 7. maddesi gereği davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesidir. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmelerinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bağlamda, hak kayıpları ile gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi ve temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği dikkate alınmalıdır.

Diğer taraftan, söz konusu onuncu fıkrada, yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları, Kurumca belirlenmeyen sigortalıların, çalıştıklarını, hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak beş yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilâm ile ispatlayabildikleri takdirde, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayılarının dikkate alınacağı açıklanmıştır. Anlaşılacağı üzere, çalışmanın tespiti istemiyle hak arama yönünden kanun ile getirilen süre, doğrudan doğruya hakkın özünü etkileyen hak düşürücü niteliktedir ve dolması ile hakkın özü bir daha canlanmamak üzere ortadan kalkmaktadır. Anılan Kanunun kabul edilip yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla beş yıl olarak öngörülen süre, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanunun beşinci maddesiyle on yıla çıkarılmış, daha sonra 07.06.1994 tarihinde yürürlüğe giren 3995 sayılı Kanunun üçüncü maddesiyle yeniden beş yıl olarak düzenlenmiş olup, halen geçerliliğini korumaktadır. Ancak söz konusu Yönetmelikle tespit edilen belgelerin bu meyanda işe giriş bildirgesinin verilmesi durumunda hak düşürücü sürenin işlememesi, ancak iş bu belgelerin içerdiği işe başlama tarihinden sonraki dönem için söz konusudur.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular ile birlikte; resen araştırma ilkesi gereğince, eylemli çalışmanın var olup olmadığı belirlenmeli, dava konusu dönemde 09.05.2002-10.05.2002 tarihleri arasında davadışı farklı sicil numaralı işyerinden Kuruma bildirilen davacı çalışmalarının başka bir işyerinde mi yoksa davalı şirketler nezdinde mi olduğu araştırılarak söz konusu işyerinin davalı şirketler ile organik bağı irdelenmeli, dava konusu dönemde işyeri devri yada işverenler arasında organik bağ bulunması, başka bir deyişle kesintisiz çalışma söz konusu olması durumunda ilk işe giriş bildirgesi verilmesinden önceki davacı çalışmaları yönünden hak düşürücü sürenin, çalışmanın sona erdiği yılın sonundan başlayacağı gözetilmeli, aksi halde 10.05.2002 tarihinden önceki sürelerin hak düşürücü süreye uğradığı gözetilmeli, ayrıca resen seçilecek bordro tanıkları dinlenerek ve usulünce gerekli araştırmalar yapılarak davalı şirketlerin devir olgusu ve işverenlik durumları belirlenmeli, elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum ve davalı Sansar Kürk Deri Kuyumculuk İnşaat Ltd. Şti. avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı Sansar Kürk Deri Kuyumculuk İnşaat Ltd. Şti.'ye iadesine, 19.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.