muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1947, Karar No: 2012/2316, Tarih: 08.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/1947 E.  ,  2012/2316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 08.06.2008 tarihli kat malikleri kurulu kararının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, 08.06.2008 tarihli kat malikleri kurulu toplantısının ve bu toplantıda alınan kararların iptalini istemiş, mahkemece davanın kabulü ile 08.06.2008 tarihinde yapılan toplantının mutlak butlanla batıl olup, yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kat Mülkiyeti Yasası'nın 5711 Sayılı Yasayla değişik 33. maddesi “Kat malikleri kurulunca verilen kararlar aleyhine, kurul toplantısına katılan ancak 32 nci madde hükmü gereğince aykırı oy kullanan her kat maliki karar tarihinden başlayarak bir ay içinde, toplantıya katılmayan her kat maliki kararı öğrenmesinden başlayarak bir ay içinde ve her halde karar tarihinden başlayarak altı ay içinde anagayrimenkulün bulunduğu yerdeki sulh mahkemesine iptal davası açabilir; kat malikleri kurulu kararlarının yok veya mutlak butlanla hükümsüz sayıldığı durumlarda süre koşulu aranmaz” hükmünü içermektedir. Dosyada toplanan bilgi ve belgelere göre; davacının iptalini istediği toplantıya katıldığı ve sadece yönetim kurulunu ibra etmediği anlaşılmaktadır. Toplantıda alınan kararlar iptal edilinceye kadar geçerli kararlar niteliğinde olup yok hükmünde olmasını veya mutlak butlanla hükümsüz sayılmasını gerektiren bir neden de bulunmadığından, anılan madde uyarınca bir aylık hak düşürücü sürenin dolmasından sonra, 08.04.2009 tarihinde açılmış olan davanın bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4085, Karar No: 2023/15068, Tarih: 07.12.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/4085 E.  ,  2023/15068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/873 E. 2015/805 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 08.12.2014 tarihli 2014/104603 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında silahla tehdit ve kasten yaralama suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 86/2,3-a ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.11.2015 tarihli ve 2014/873 Esas, 2015/805 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit ve kasten yaralama suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri

1. Eksik araştırma sonucu karar verildiği, tanık beyanının dinlenmediği,

2. Beraat kararının gerekçesinin yerinde olmadığına mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine,

3. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında babası olan katılanın boğazına bıçak dayayıp tehdit ettiğinden ve burnuna vurduğundan bahisle kasten yaralama ve tehdit suçlarından cezalandırılması için kamu davası açılmış ise de; mahkemece yapılan yargılamada sanığın savunmasının aksini gösterir katılanı bıçakla tehdit edip yaraladığı hususunda mahkûmiyetine yeterli her türlü kuşkudan uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, sanığın vesayeten katılana ait parayı kendi menfaatine kullandığı hususunda aralarında anlaşmazlık bulunan babası katılan ile 14-15 yaşlarındaki kız kardeşi Selma'nın beyanlarının samimiyetinden şüphe duyulduğu, iddia edilen darp olayından 10 gün sonra şikâyette bulunulmasının hayatın olağan akışına uygun düşmediği, katılanı da darp cebir izi bulunmadığına ilişkin doktor raporu da iddianın samimiyeti hususundaki şüpheyi kuvvetlendirdiği gerekçesiyle sanığa atılı suçlardan ayrı ayrı beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Yasa'nın 106/2-a ve 86/2, 3-a maddelerine uyan suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; aynı Kanunun 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımına bağlı olup, zaman aşımını kesen son işlem olan sanığın sorgu tarihi olan 04.11.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar bu sürenin geçmiş bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.11.2015 tarihli ve 2014/873 Esas, 2015/805 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istekleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı sayılı Yasanın 322. maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle tebliğname gerekçesine aykırı olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

07.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9366, Karar No: 2019/2449, Tarih: 18.04.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/9366 E.  ,  2019/2449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/10/2015 gününde verilen dilekçe ile İcra İflas Kanunu 5. maddesinden kaynaklanan maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda mahkemece açılan davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/04/2016 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 02/04/2019 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşma istekli temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ile karşı taraftan hazine vekili Avukat ...... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlananrapor ile dosya içerisineki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yerinde bulunmayan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, icra memurunun sorumluluğundan kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; ...... İcra Müdürlüğünün 2005/32 esas sayılı dosyasında alacaklı ...... tarafından borçlu murisleri Hayrettin Tükenmez'e karşı icra takibi başlatılarak murise ait taşınmazların tapu kayıtlarına haciz şerhi konulduğunu, takip kesinleşince de taşınmazların kıymet takdiri yapılarak açık artırma yoluyla satıldığını, ancak davaya konu edilen 64 parsel (101 ada 47 parsel) sayılı taşınmazın muris hissesine düşen bölümünün 09/11/2008 tarihli kıymet takdir raporu ve açık artırma ilanında yer almasına rağmen 21.11.2008 tarihinde yapılan ikinci açık artırmada yer almadığını ve satış yapılmadığını, buna rağmen icra müdürünün 05.03.2009 günü tapu sicil müdürlüğünce yazılan yazıda ihale alıcısı ...... tarafından satın alınan ve ihale alıcısı adına tescil edilecek taşınmazlar arasında 64 nolu parselin de yazıldığını ve 12.03.2009 tarihinde taşınmazın ...... adına tescil edildiğini, onun da 02.09.2009 tarihinde taşınmazı iyi niyetli üçüncü şahsa devrettiğini, davacıların bütün bu işlemlerden muris .........'in 23.02.2014 günü vefatı sonrası haberdar olduklarını belirterek oluşan zararın davalıdan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; davanın zamanaşımı nedeniyle ve oluşan zararda icra memurunun bir kusuru bulunmadığından esastan da reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı vekili; davanın zamanaşımı nedeniyle ve oluşan zararda icra memurunun bir kusuru bulunmadığından esastan da reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu taşınmazın ikinci açık artırmada cebri icra yoluyla satışının yapılmamasına rağmen, icra dairesi görevlisinin hatalı davranışı sonucunda açık artırmaya çıkarılan diğer parseller ile birlikte ihale alıcısı adına tapuya kayıt ve tescil edildiği gerekçesiyle, taşınmazın dava tarihindeki değeri esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu 5. maddesinde, İcra ve İflas Dairesi görevlilerinin kusurlarından doğan tazminat davalarının, ancak idare aleyhine açılabileceği, Devletin de zararın meydana gelmesinde kusuru bulunan görevlilere rücu hakkının saklı olduğu düzenlenmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; dava dışı ...... tarafından davacılar murisine karşı ...... İcra Müdürlüğünün 2005/32 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığı ve takibin kesinleşmesi üzerine tapu kayıtlarına haciz şerhi konulan taşınmazların bir bölümünün yapılan kıymet takdiri ve açık artırma sonucunda dosya alacaklısı ......'a satıldığı ve ihalenin kesinleşmesi üzerine de aynı şahıs adına tapuya tescil edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, davaya konu 64 (101 ada 47 parsel) sayılı taşınmaz her ne kadar kıymet takdir raporunda ve açık artırma ilanında yer almışsa da 21.11.2008 tarihinde yapılan ikinci açık artırma sonucu satılan taşınmazlar arasında yer almamıştır. Buna rağmen icra memuru yapılan 21.11.2008 tarihli ihaleyi 02.12.2008 tarihinde kesinleştirirken bu kesinleştirme işleminde davaya konu parsel numarasını da yazmış, devamında 05.03.2009 tarihinde tapu sicil müdürlüğüne yazdığı yazıda ihalenin kesinleştiğini belirtmiş ve kusurlu şekilde hareket ederek 64 sayılı parselde davacılar murisi adına olan hisselerin de ihale alıcısı ...... adına tescilini talep etmiştir. Taşınmaz üzerindeki murise ait hissseler de 12.03.2009 tarihinde tapuda kayıtlı oranlarıyla ihale alıcısı ...... adına tescil edilmiş, o da taşınmazı 02.09.2009 tarihinde dava dışı üçüncü şahsa satmıştır.

Haksız fiil, hukuk kurallarına aykırı bir şekilde diğer bir kişinin mal varlığı veya şahıs varlığında zarar meydana gelmesine neden olan eylem olup davacının zararı icra memurunun kusurlu işlemi tesis ettiği zaman diliminde meydana gelmiştir. Şu halde; davacının zararı taşınmazın satış işleminin icra müdürünce usulsüz kesinleştirildiği 02/12/2008 tarihi itibariyle meydana gelmiş olup taşınmazın bu tarihteki değerinin davacılar murisinin hissesine karşılık gelen miktarı üzerinden davacıların zararının hesaplanması gerekirken, dava tarihindeki değerinin tazminata esas alınması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacıların tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davalı yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacılara yükletilmesine 18/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5787, Karar No: 2013/4438, Tarih: 11.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/5787 E.  ,  2013/4438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/10/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 08/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, maddi tazminat istemine ilişkin olup mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm,taraflarca temyiz edilmiştir.

Yargılama giderleri arasında bulunan vekalet ücreti, haklılık durumuna göre vekille temsil edilen taraf yararına hesap ve takdir edilir. Mahkemece, davanın esastan reddine karar verilmesine rağmen kendisini vekille temsil eden davalı ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Kursu lehine karar tarihinde yürülükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 12. maddesi uyarınca nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm kısmının 3. bendinde yer alan "...1.200,00 TL maktu... " ibarelerinin çıkarılarak "12.796,46 TL nisbi" ibaresinin eklenmesine, davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6856, Karar No: 2018/17926, Tarih: 10.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/6856 E.  ,  2018/17926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ...'ın zorunlu müdafiinin Av. ... olduğu ve karar duruşmasına katılarak kararın yüzüne karşı verildiği, suça sürüklenen çocuk ...’nin ise vekalet ile Av. ... tarafından temsil edildiği kararın yüzüne karşı verildiği, bozma kararı öncesinde suça sürüklenen çocuk ...'nin vekaletname ile Av. ...'ün müdafii olarak yetkilendirilmesine rağmen zorunlu müdafii olarak Av. ...'ın atanmasının usulsüz olduğu, vekaletnamenin bulunması nedeniyle müdafiilik görevinin bulunmadığı, bu itibarla suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kararı her iki suça sürüklenen çocuk yönünden temyiz yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, CMUK'nun 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE, 10.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17641, Karar No: 2013/4899, Tarih: 20.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/17641 E.  ,  2013/4899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleşen alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davada, davacılar vekili, müvekkillerinin eczane işlettiğini, gerek davalı şirketten gerekse dava dışı ...Ecza Deposu A.Ş'den ilaç alarak bu şirketlere borçlandıklarını, her iki şirket ile yapılan anlaşma ile müvekkili ...'ın borçlarını müvekkil ...'ın ödemeyi taahhüt ettiğini, dava dışı ...Ecza Deposu A.Ş'nin alacaklarını davalı şirkete devrettiğini, 2008 yılı içinde borcun tamamının kapatılması için bir araya gelindiğinde vade farkı, iskonto iptali ve KDV adı altında fatura bedellerinin davalı yanca talep edildiğini, müvekkilinin bu parayı ödemeye zorlandığını ileri sürerek davalı tarafından tahsil edilen iskonto iptali, vade farkı, hizmet bedeli ve fazla tahsil edilen KDV adı altındaki faturalar karşılığı ödemelerin tespitine, yasal veya sözleşmesel dayanağı bulunmayan faturalar karşılığı ödemelerin asıl davada 20.000,00 TL. birleşen davada 130.000,00 TL lik kısmının dava tarihinden yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekili, taraflar arasında süre gelen bir ticari ilişki bulunduğunu, müvekkili tarafından sözleşmeye dayalı olarak düzenlenen faturalara yasal süre içerisinde itiraz edilmediğini, bu faturaların da dahil olduğu cari hesap borcunun müvekkili firmaya ödendiğini belirterek asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, taraflar arasında ticari ilişki olup davalının cari hesap sözleşmesine dayalı olarak vadesinde yapılmayan ödemelerden dolayı vade farkı, fiyat farkı, iskonto iptalleri faturası düzenlediği, hizmet bedeli adı altında herhangi bir fatura kaydına rastlanmadığı, 2004 ila 2008 yılları arası yapılan işlemler sonucu 15.05.2008 tarihi itibariyle yanlar arasında herhangi bir borç yada alacak bulunmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm asıl ve birleşen davanın taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle dava konusu faturaların davacının ticari defterinde kayıtlı olmasına ve ihtirazi kayıt olmadan ödenmiş olmasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle dava konusu faturaların davacının ticari defterinde kayıtlı olmasına ve ihtirazi kayıt olmadan ödenmiş olmasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyizi vekalet ücretine yöneliktir. Birleştirilen davalar bağımsızlıklarını koruduklarından asıl ve birleştirilen davanın ayrı ayrı reddedilmiş olması nedeniyle her iki davada kendisini vekil ile temsil ettirmiş olan davalı yararına her iki davanın reddinden dolayı ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, tek bir maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21420, Karar No: 2015/8460, Tarih: 13.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/21420 E.  ,  2015/8460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇANAKKALE AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI : 2013/41-2014/56

Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Karar, davacı vekili tarafından temyiz harç ve masrafları yönünden adli yardım kararı verilmesi istemli olarak temyiz edilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 448. maddesi hükmü uyarınca, davacı vekilinin temyiz harç ve giderleri ile ilgili adli yardım talebi bakımından söz konusu yasa hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Bu durumda aynı yasanın 336/3. maddesi uyarınca davacı vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebi ile ilgili karar vermeye yetkili mercii temyiz incelemesi yapmakla görevli Dairemiz olduğundan, davacı vekilinin adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, 6100 sayılı HMK’nın konuyla ilgili ve emredici nitelikteki 336/2. maddesi hükmünün hilafına, davacı vekilinin adli yardım talebine ilişkin dilekçesi ekinde talebini haklı gösterecek hiç bir bilgi ve belgeye yer verilmediği gibi davanın reddi yönündeki mahkeme hükmüne ilişkin temyiz istemleri bakımından peşin olarak yatırılması gereken harç ve sair giderlerin miktarı karşısında, adli yardım talebinin makul ve inandırıcı olmadığı kanısına varılmakla, davacı vekilinin kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Şu durumda davacı vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, 1086 sayılı HUMK’nın 434/3. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin ikmali için gerekli işlemler yapılmak üzere dava dosyasının yerel mahkemeye geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının adli yardım isteminin kesin olarak reddine, eksik harç ve masrafların tedariki için dava dosyasının yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2344, Karar No: 2008/3596, Tarih: 25.03.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/2344 E.  ,  2008/3596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 355 parsel sayılı taşınmazın devir bedelinin tespiti ile Hazine adına tescili istenilmiş, yargılama sırasında davacı tarafça dava konusu taşınmazın ... alanı kapsamında kaldığından kaydının terkinine karar verilmesi isteminde bulunulmuştur. Mahkemece davanın kabulü ile devir bedelinin 3.347 YTL olarak tespiti ile taşınmazın tamamının tapudan terkinine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 30. maddesi hükmüne göre açılmış olup ortada bir kamulaştırma değil iki kamu tüzel kişisi arasındaki devir bedelinin tespiti olduğu halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında devir bedeli yerine kamulaştırma bedeli olarak yazılması, ayrıca taşınmazın tamamının tapudan terkinine denilmekle yetinilip ne için terkin edildiğinin belirtilmemiş olması, doğru değil ise de kararın infazında duraksamaya yol açacak yukarıdaki hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden mahkeme kararının hüküm fıkrasının 1 nolu bendindeki "kamulaştırma" sözcüğünün "devir" olarak düzeltilmesine "tamamının" sözcüğünden sonra gelmek üzere "baraj gölü alanı olarak" sözcüklerinin yazılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 25.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.