muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6526, Karar No: 2011/10419, Tarih: 06.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/6526 E.  ,  2011/10419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar Dairemizin 10.3.2011 gün ve 2010/12605-2823 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmesi üzerine bu defa davacı tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı vekili, dava dilekçesinde,davalının 12.3.2007 tarihli sözleşme ile kiracı olduğunu,kira sözleşmesinin 9.maddesinde belirtilen kesin teminatı kiralayana vermesi gerekirken ihtar tebliğine rağmen ödenmediğini belirterek kira sözleşmesinin feshi ile tahliye isteminde bulunuştur.Davalı vekili,kira sözleşmesinin hasılat kirası hükümlerine tabi olduğunu,BK’nun 288/3 maddesi gereğince 60 günlük mehilin kısaltılmasına ilişkin hükümlerin batıl olduğunu,sözleşmenin 9/a maddesinde 15 ve 7 günlük süreler kararlaştırıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, kira sözleşmesinin hasılat kirası hükümlerine tabi olduğu, teminat açığı olarak nitelendirilen bu alacağın gerçekte ödenmeyen kira alacağı olduğu,BK’nun 288/3 maddesi gereğince 60 günlük mehilin kısaltılmasına ilişkin hükümlerin batıl olduğu,sözleşmenin 9/a maddesinde 15 ve 7 günlük süreler kararlaştırıldığından bahisle istemin reddine karar verilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 12.3.2007 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar bölümünün 9/a maddesi serbest irade ile konulmuş olup tarafları bağlar.Sözleşmenin bu maddesi doğrultusunda davalı kiracının teminatın tamamlanmasına ilişkin kendisine yapılan 2 ihtara rağmen teminatı tamamlamadığı tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının tahliye isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de sözleşmeye aykırılık gerçekleştiğinden davacının sözleşmenin feshi talebinin kabulüne karar vermek gerektiği bu defaki incelemeden anlaşılmakla davacı kiralayanın sözleşmenin feshi talebine ilişkin karar düzeltme isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı kiralayanın sözleşmenin feshi talebine ilişkin karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 10.3.2011 gün ve 2010/12605 esas, 2011 / 2823 karar sayılı onama kararının kaldırılarak mahalli mahkemenin 2.3.2010 gün ve 2009 /1850 esas 2010/420 karar sayılı kararının tahliye isteminin reddine ilişkin hükmün ONANMASINA, akdin feshi isteminin reddine ilişkin hükmün BOZULMASINA, onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına,.6.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10627, Karar No: 2025/1203, Tarih: 22.01.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/10627 E.  ,  2025/1203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesiyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 27.09.2024 tarihli ve 2024/2142 Esas, 2024/1275 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10663, Karar No: 2012/19379, Tarih: 10.07.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/10663 E.  ,  2012/19379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Eskişehir 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.4.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 10.7.2012 günü temyiz eden davalı M. K.vekili Av. E.C.Ç. Y. ve karşı taraf davacı M.A.K.vekili Av. H. S. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Eşte bulunan hastalığın butlan sebebini oluşturması için diğer eşin veya alt soyunun sağlığı için ağır (vahim) bir tehlike oluşturması gerekir. Hastalığın bulaşıcı veya soyaçekim sebebiyle sonraki nesle geçmesi durumunda vahim durumundan söz edilir (TMK.md.150/2).

Davalı kadın sınırlı zeka düzeyine sahip olup 2001 ve 2007 tarihleri arasında epilepsi tedavisi gördüğü, halen ilaç kullanmadığı ve EEG incelemelerinin normal olduğu mahkemece alınan sağlık kurulu raporuyla saptanmış olup bu sebeple evlenme ve evliliği sürdürme yeterliliğine sahip olduğu belirlenmiştir. Bu açıklama karşısında Türk Medeni Kanununun 150/2. maddesinin aradığı koşullar gerçekleşmemiştir. Davanın reddi gerekirken yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, duruşma için takdir olunan 900.00 TL. vekalet ücretinin M.'den alınıp M.'e verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 10.07.2012 (salı)

KARŞI OY YAZISI

Davalının evlenmeden önce mevcut olan "epilepsi" hastalığını davacıdan gizleyerek evliliği gerçekleştirdiği anlaşılmaktadır. Bu hastalık davacının veya altsoyunun sağlığı için ağır tehlike teşkil ediyorsa evliliğin iptali sebebi olur (TMK.m.150/2). Söz konusu hastalığın davacı veya altsoyunun sağlığı için vahim bir tehlike arz edecek nitelikte olup olmadığı, ancak tıbben berilenebilecek bir husustur. Davalı hakkında alınan raporda bu konuda bir açıklama ve tespit bulunmamaktadır. O halde rapor, hüküm için yeterli değildir. Davalıda evlenmeden önce mevcut olduğu belirlenen epilepsinin, altsoy için ağır bir tehlike arz edip etmediği yönünden uzman bilirkişi raporu alınmadan, bu hususa yanıt vermeyen raporla yetinilmesi doğru değildir. Bu bakımdan belirtilen husus hakkında araştırma yapılması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekir. Hükmün bu sebeple bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğa ve azınlığa katılmıyorum

KARŞI OY YAZISI

KARŞI OY YAZISI

Davacı koca, davalı eşin kendisi ile ilgili gerçekleri söylemediğini, davalının epilepsi tedavisi gördüğünü, şizo-afektif teşhisi konulduğunu ve hafif mental retardasyon (sınır zeka seviyesinde) olduğunu nikahtan sora öğrendiğini, bu durumu bilmesi halinde davalı ile bu evliliği gerçekleştirmeyeceğini beyan ederek özellikle Türk Medeni Kanununun 149/2 ve 150. maddeleri gereğince evliliğin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Toplanan delillerden ve dosya kapsamından davacının, davalının epilepsi tedavisi gördüğünü şizo-afektif teşhisi konulduğunu ve sınır zeka düzeyinde olduğunu nikahtan sonra öğrendiği subuta ermiş davacı, davalının bu durumlarını bilse davalı ile nikah yapmayacağını kanıtlamıştır.

Dosya kapsamından ve tanık beyanlarından davacı lehine Türk Medeni Kanununun 149/2. madde koşullarının oluştuğu düşüncesindeyim. Evliliğin iptali kararı verilebilmesi için ayrıca Türk Medeni Kanununun 150. maddesindeki koşulların aranmasına gerek olmadığı kanısındayım.

Açıkladığım nedenlerden dolayı değerli çoğunluğun ve değerli diğer muhalif üyenin görüşlerine ve gerekçelerine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/14911, Karar No: 2018/8211, Tarih: 20.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/14911 E.  ,  2018/8211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Petrolcülük İnş. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... aleyhine 02/07/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... İnş. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Karayolları Genel Müdürlüğü hakkında açılan dava tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedilmiş olup, karar başlığında anılan kurumun davalı olarak gösterilmesi doğru değil ise de; bu husus mahallînde düzeltilebilir bir maddi hata olarak değerlendirilmiş ve bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... İnş. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin (davalı şirket) aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalı şirketin diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı şirket tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, müvekkillerinin ... İli ... İlçesi ... adada bulunan muhtelif parsellerde (14 adet parsel) icarcı olarak ekmeklik buğday ve arpa ektiklerini, davalılarca yapılan bakım çalışmaları sırasında çıkan yangın neticesinde ürünlerin yanarak zarar gördüğünü belirterek maddi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacıların icarcı oldukları taşınmazlarda 09/07/2013 tarihinde davalıların kusuru ile çıkan yangın neticesinde, davacıların ektikleri ürünlerin yandığı, buna ilişkin olarak ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/25 değişik iş sayılı dosyasında tespit yapıldığı ve zararın saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

.. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/25 değişik iş sayılı dosyası üzerinden mahallinde fen ve ziraat mühendisi bilirkişi eşliğinde 19/07/2013 tarihinde keşif yapılmıştır. Ziraat mühendisi bilirkişi tarafından hazırlanan 31/07/2013 tarihli raporda; zarar hesaplamasında, yanan ürünlerin fiyatlarının 2013 yılı ortalama satım fiyatlarına, dekara verimin üretim sezonunun genel durumu, yağış ortalaması vb etkenlere göre belirlendiği belirtilerek her bir parsel için ayrı ayrı hesaplama yapılmıştır.

.. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/25 değişik iş sayılı dosyası üzerinden mahallinde fen ve ziraat mühendisi bilirkişi eşliğinde 19/07/2013 tarihinde keşif yapılmıştır. Ziraat mühendisi bilirkişi tarafından hazırlanan 31/07/2013 tarihli raporda; zarar hesaplamasında, yanan ürünlerin fiyatlarının 2013 yılı ortalama satım fiyatlarına, dekara verimin üretim sezonunun genel durumu, yağış ortalaması vb etkenlere göre belirlendiği belirtilerek her bir parsel için ayrı ayrı hesaplama yapılmıştır.

Mahkemece, davalıların tespit raporuna yönelik itirazları değerlendirilerek ... İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nün olay tarihini kapsayan maliyet çizelgeleri dosyaya kazandırılmış ve tespit keşfine katılan ziraat mühendisi bilirkişiden bu çizelgeler kullanılarak ve hasat giderleri düşülerek ek rapor hazırlaması istenilmiştir.

04/03/2016 tarihli ek raporda; resmî maliyet çizelgelerindeki verilere ve yangın olmasaydı elde edilecek net gelire göre hesaplama yapılmıştır. (Toplam 18 adet taşınmaz için hesaplama yapılmış olup ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlar dava konusu değildir.) Ancak raporda; tespit raporunda yangın dolayısıyla her bir parselde kaybolan ürün değerinin gösterildiği, maliyet çizelgesi ile net gelir hesaplamasında ise üreticilerin tarla sürümü, ikileme, ekim, tohum, gübre, işçilik vb. giderlerini ödedikten sonra ellerinde kalacak net gelirin gösterildiği, net gelir yönteminin esas alınması durumunda üreticilerin zarara uğrayacağı, tespit raporundaki hesaplamanın daha uygun olduğu yönünde mütalaada bulunulmuştur. Mahkemece de bu görüş doğrultusunda tespit raporuna göre hüküm kurulmuştur. Ancak hükme esas alınan tespit bilirkişi raporu denetime ve hüküm kurmaya elverişli değildir. Yargıtayın yerleşik uygulamalarında, bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede; ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verimine, üretim giderine ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü verilerinin esas alınması suretiyle hesaplama yapılması gerektiği benimsenmiştir. Hükme esas alınan raporda kullanılan veriler denetlenebilir olmadığı gibi giderler düşülmeden zarar kapsamının belirlenmiş olması da doğru değildir. Yetersiz bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalı şirketin diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/12/2018 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalı şirketin diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/12/2018 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacıların kiracı oldukları taşınmaza ektikleri ürün için zarar tarihine kadar yaptıkları masrafların, zarar kapsamından düşülmesi halinde davacının gerçek zararının karşılanmayacağı, ancak yapılması gereken ve henüz yapılmayan giderlerin zarar kapsamından düşülmesi gerektiği düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.20/12/2018
Yargıtay — Esas No: 2023/6017, Karar No: 2024/6105, Tarih: 30.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6017 E.  ,  2024/6105 K.**

**"İçtihat Metni"**

U Y A R L A M A

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ASIL KARAR TARİHİ : 26.02.1991

EK KARAR TARİHİ : 03.05.2023

SAYISI : 1987/95 E., 1991/19 K.

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Kasten öldürme

EK KARAR : Uyarlama talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Hükümlü hakkında verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, ek karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.02.1991 tarihli 1987/95 Esas, 1991/19 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında verilen mahkumiyet hükmünün Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 30.09.1991 tarihli ve 1991/1852 Esas, 1991/2237 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği, hükümlü müdafiinin uyarlama talebi üzerine aynı mahkemenin 03.05.2023 tarihli ve 1987/95 Esas, 1991/19 Karar sayılı karar sayılı ek kararı ile uyarlama talebinin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık lehine uyarlama yapılması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Hükümlü hakkında kasten öldürme suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 448 ve 51/1, 59 maddeleri uyarınca kurulan hükmünden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 7/2 maddesi ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükümde bozma nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Lehe yasa karşılaştırılmasında, hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un uygulanması halinde 5237 sayılı Kanun'un 81, 29 ve 62. maddelerine göre 15 yıl hapis cezası belirlenmesi durumunda cezaların eşitliği halinde 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin lehe olacağı gerekçesiyle uyarlama talebinin kabul edilmesi yerine, müebbet hapis cezası yerine 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca hatalı şekilde 24 yıl hapis cezası belirlenerek uyarlama talebinin reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.05.2023 tarihli ve 1987/95 Esas, 1991/19 Karar sayılı karar sayılı ek kararının hükümlü müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden ve re'sen yapılan incelmede 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği hükmün, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/968, Karar No: 2016/2426, Tarih: 01.03.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/968 E.  ,  2016/2426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemenin görevsizliğine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, mülkiyet hakkına dayalı ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı şirket, davalı Şirketin kira sözleşmesi dışına çıkmak suretiyle taşınmazının bir bölümünü haksız olarak kullandığını ileri sürerek ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ticari işletmeyle ilgili bulunduğundan bahisle davaya Asliye Ticaret Mahkemesinde bakılması gerektiği belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

Bilindiği üzere, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) 6335 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesinde ticari davalar tanımlanmıştır. Buna göre, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile maddenin devamı fıkralarında belirtilen davalar ticari dava olarak nitelendirilmiştir. Yine aynı Kanunu'un 5/3. maddesinde “Asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır” hükmüne yer verilmiştir.

Anılan yasal düzenlemeler karşısında, Asliye Ticaret Mahkemelerinin özel mahkeme niteliğinde bulunduğu, bu niteliği gereği görev alanının 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre belirleneceği ve genel mahkemeler ile arasındaki ilişkinin önceki kanunun aksine görev ilişkisi olduğu açıktır. Asliye Ticaret Mahkemelerinin çekişmeli yargıdaki görev alanının TTK’nda ve diğer özel kanunlarda ticari dava olduğu belirtilen davalarla sınırlı olduğu kuşkusuzdur.

Öte yandan, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 6335 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesinde ticari davaların; mutlak ticari davalar ve nispi ticari davalar olarak iki gruba ayrıldığı anlaşılmaktadır. Mutlak ticari davalar, tarafların sıfatına veya bir ticari işletme ile ilgili olup olmamasına bakılmaksızın kanun gereği ticari sayılan davalar olup TTK’nun 4/1. maddesinin b, c, d, e, f fıkralarında ve özel kanunlarda düzenlenmiştir. Nispi ticari davalar ise, tarafların tacir sıfatına haiz olduğu ve her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili uyuşmazlıklardan doğan davalardır. Bir başka ifade ile, bu davalar ya bir ticari işletmeyi ilgilendirmeli ya da iki taraf için de ticari sayılan hususlardan doğmaları halinde ticari dava olarak nitelendirilebilirler.

Gerek mutlak ve gerekse nispi ticari davaların Asliye Ticaret Mahkemelerinde görüleceği açıktır.

Gerek mutlak ve gerekse nispi ticari davaların Asliye Ticaret Mahkemelerinde görüleceği açıktır.

Yukarıda değinilen hususlar çerçevesinde somut olaya bakıldığında; eldeki davada istenen ecrimisilin, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun(TMK) 683. ve 995. maddeleri ve 08.03.1950 günlü, 22/4 sayılı YİBK'nda kabul edildiği gibi haksız fiil benzeri olup, üstün bir hakka dayanmadan başkasının taşınmazını işgal eden, böylece haksız kazanç sağlayan tarafın iade etmekle yükümlü bulunduğu bir tazminat türü olduğu; her ne kadar taraflar tacir ve çekişme konusu taşınmaz üzerinde ticari faaliyet yapıyor ya da yapacak olsalar dahi, uyuşmazlığın tarafların ticari işletmesiyle ilgisinin bulunmadığı, esasen dava dilekçesinde de bu yönde bir iddiaya yer verilmediği, davanın bu özelliği itibariyle mutlak ve nispi ticari dava olarak nitelendirilemeyeceği ve TTK hükümlerinin veya özel kanun hükümlerinin uygulanmasını gerektirir ticari bir uyuşmazlıktan söz edilemeyeceği, uyuşmazlığın çözümünün genel mahkemelerin görev kapsamında kaldığı sonucuna ulaşılmaktadır. Aksi uygulama, Asliye Ticaret Mahkemelerinin kuruluş amacına ve niteliğine aykırı düşecektir.

Hâl böyle olunca; işin esasının incelenmesi ve sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 01.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.