muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/21174, Karar No: 2022/12495, Tarih: 18.10.2022

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı vekili ve davalı-karşı davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı vekili ve davalı-karşı davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün 4. bendindeki ''1.707,75 TL'' ibaresi çıkartılarak yerine ''1.024,65 TL'' ibaresinin, ''1.739,15 TL'' ibaresi çıkartılarak yerine ''1.056,05 TL'' ibaresinin, 6. bendindeki ''9.550,00 TL'' ibaresi çıkartılarak yerine ''2.725,00 TL'' ibaresinin, 8. bendindeki ''9.550,00 TL'' ibaresi çıkartılarak yerine ''2.725,00 TL'' ibaresinin yazılması suretiyle hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 3.815,00 TL vekalet ücretinin davacı - karşı davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalı - karşı davacıya verilmesine, 3.815,00 TL vekalet ücretinin davalı - karşı davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacı - karşı davalıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ile davalıya geri verilmesine 18.10.2022 tarihinde Üye ... ve Üye ...'ün karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Asıl ve karşı dava, tarafların birbirleri aleyhine sarf ettikleri sözlerin kişilik haklarını zedelediği iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin 1 numaralı alt bendi uyarınca taraf vekillerinin istinaf istemini esastan reddetmiş, taraf vekillerince karar temyiz edilmiştir.

Davacı/karşı davalı vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçelerinde; Cumhuriyet Halk Partisi TBMM Grup Başkanvekili ve Manisa milletvekili olan davalı ...’in, 15/06/2017 tarihinde TBMM Genel Kurulunda yaptığı konuşmada, müvekkilinin hukuka aykırı olarak malvarlığı edindiğini ima edip gerçek dışı ve kötü niyetli itham ve iftiralarda bulunmak suretiyle kişilik haklarını zedelediğini ileri sürerek 100.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunmuş; karşı davanın ise reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı/karşı davacı vekili cevap ve karşı dava dilekçelerinde; müvekkilinin davaya konu sözleri sarf etmediğini, dava konusu sözlerin yasama sorumsuzluğu ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığını, tarafların politikacı olup sarf edilen sözlerin eleştiri ve değer yargısı niteliğinde olduğunu, davacının malvarlığına ilişkin iddiaların bir çok kez siyasi polemik konusu olduğu için sarf ettiğini, istenilen tazminatın fahiş olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiş; karşı dava dilekçesinde ise davacının 20-21/06/2017 tarihlerinde yaptığı konuşmalarda müvekkili hakkında sarf ettiği sözlerin kişilik haklarını zedelediğini ileri sürerek 100.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Uyuşmazlık, tarafların birbirleri hakkında söyledikleri sözler nedeniyle ilk derece ve bölge adliye mahkemelerince, şöhret ve itibara saygı gösterilmesini isteme hakkı (kişilik hakları) ile ifade özgürlüğü arasında makul dengenin doğru kurulup kurulmadığına ilişkindir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine (AİHM) ve Anayasa Mahkemesine (AYM) göre ifade özgürlüğü, demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan olup sadece toplum tarafından kabul gören, zararsız veya ilgisiz kabul edilen bilgi ve fikirler için değil incitici, şok edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerlidir. İfade özgürlüğü, yokluğu hâlinde demokratik bir toplumdan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir (AİHM; Handyside/Birleşik Krallık, B.No: 5493/72, 7/12/1976, pr. 49; Von Hannover/Almanya (No: 2), B.No: 40660/08 ve 60641/08, 7/2/2012, pr. 101); (AYM; Medya Gündem Dijital Yayıncılık Ticaret A.Ş, B.No: 2013/2623, 11/11/2015, pr. 31 [G.K.]; D.Ö, B.No: 2014/1291, 13/10/2016, pr. 56 [G.K.]; Koray Çalışkan, B.No: 2014/4548, 5/12/2017, pr. 18; Kemal Kılıçdaroğlu (3), B.No: 2015/1220, 18/7/2018, pr. 28).

Ayrıca ifade özgürlüğü, temsil ettikleri seçmenlerinin kaygılarına dikkat çektikleri ve onların menfaatlerini savunmak zorunda oldukları için halkın seçilmiş temsilcileri bakımından özel bir öneme sahiptir (AİHM; Lombarda ve diğerleri Malta, B. No: 7333/06, 24/4/2007). Seçmenlerini temsil eden, onların talep, endişe ve düşüncelerini politik alana aktaran ve çıkarlarını savunan siyasiler için ifade özgürlüğünün özellikle değerli olduğu açıktır. Bu sebeple siyasi bir kişinin ve özellikle siyasi parti yöneticilerinin ifade özgürlüğü söz konusu olduğunda incelemenin daha özenli yapılması gerekir (AYM; Kemal Kılıçdaroğlu, B.No: 2014/1577, 25/10/2017, pr. 60).

Öte yandan; maddi olgular ile değer yargısı arasında da ayrıma gidilmeli, değer yargılarının doğruluğunu ispatlamanın mümkün olmadığı gözetilmelidir (AİHM; Lingens/Avusturya, B. No: 9815/82, 8/7/1986). Zira taraflara değer yargılarının doğruluğunu ispat külfeti getirilmesi, hakkın kullanımını imkânsız kılacaktır. Bununla birlikte, değer yargısının da makul bir olgusal temele sahip olması gerektiği, orantılı ve ölçülü bir biçimde ifade edilip edilmediği denetlenmelidir (AİHM; Jerusalem/Avusturya, B. No: 26958/95, 27/2/2001).

Ancak belirtmek gerekir ki ifade özgürlüğü sınırsız değildir. Başta siyasi kişiler olmak üzere, en geniş hâlde dahi ifade özgürlüğünün, kişilerin şeref ve itibarına zarar verecek boyuta ulaşmaması gerekir. Bu gereklilik, temel hak ve hürriyetlerin; kişinin topluma, ailesine ve diğer kişilere karşı ödev ve sorumluluklarını da ihtiva ettiğini belirten Anayasa'nın 12. maddesinin ikinci fıkrasından doğan bir zorunluluktur (AYM; Fatih Taş, B. No: 2013/1461, 12/11/2014). Bu itibarla Anayasa'nın 26. maddesinin ikinci fıkrasına göre ifade özgürlüğünün sınırlandırılma nedenlerinden biri de başkalarının şöhret ve itibarının korunmasıdır. Tarafların karşılıklı olarak söyledikleri sözlerin, ifade özgürlüğünün sınırlarını aşıp aşmadığını belirlerken mahkemece ortaya konulan gerekçenin, bu özgürlüğü sınırlamak için yeterli ve ilgili olmasının yanında, ifade özgürlüğüne getirilecek sınırlamanın, demokratik bir toplumda zorlayıcı bir toplumsal ihtiyacın karşılanması amacına yönelik, ölçülü, orantılı ve istisnai nitelikte olması da gerekir.

Mahkemeler, yarışan haklar arasında dengeleme yaparken; söylenen sözlerin kamusal bir tartışmaya katkı sağlamasına, toplumsal ilginin varlığına ve konunun güncel olmasına, ifadelerin türüne, içeriğine, ifadeye yönelik kısıtlamanın niteliğine ve kapsamına, sözlerin kim tarafından dile getirildiğine, hedef alınan kişinin kim olduğuna ve tanınırlık derecesi ile ilgili kişilerin önceki davranışlarına dikkat etmelidir (AYM; Mustafa Nihat Behramoğlu ve Diğerleri, pr.47).Yukarıda Dairemizce çoğunluk görüşüyle verilen kararda ifade özgürlüğü ile şeref ve itibarın, diğer bir deyişle kişilik haklarının korunması hakkı arasında dengeleme yapılması gerektiği AİHM içtihadıyla uzunca açıklanmıştır. Çoğunluğun görüşünde belirttiği kararların tamamına katılmaktayız. Ancak somut olayda söz konusu kararların hangisine neden itibar edildiği, ifade özgürlüğünün özellikle davanın tarafları siyaset adamları olduğunda neden kişilik haklarının korunmasına üstünlük tanındığının açıkça ve somut gerekçelerle ortaya konulmadığı anlaşılmaktadır. Gerçekten çoğunluk görüşünde ilgili içtihatlara yer verilmiş, ancak somut olayda bu içtihatlarda hangisinin hangi nedenle üstün tutulduğu, özellikle ifade özgürlüğüne yapılan müdahalenin demokratik bir toplumda gerekli olup olmadığı gerekçeli kararda yeterince tartışılmamıştır. Aşağıda AİHM ve AYM içtihatlarının somut olay bağlamında değerlendirilmesi yapılacak ve hakların çatıştığı durumlarda neden ifade özgürlüğünün üstün tutulması gerektiği başlıklar halinde açıklanacaktır.

Somut davada göz önünde bulundurulması gereken ilk husus, tarafların toplumsal konumlarıdır. Davacı/karşı davalı Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı ve Adalet ve Kalkınma Partisi Genel Başkanı, davalı/karşı davacı ise Cumhuriyet Halk Partisi TBMM Grup Başkanvekili ve Manisa milletvekilidir. Karşılıklı söz düellosu şeklindeki davaya konu maddi vakıa; halka mal olmuş sözü edilen siyaset adamları arasında geçtiği için kabul edilebilir eleştiri sınırı ile eleştiriye katlanma düzeyi, siyasi görev ve unvanı bulunmayan kişilerle karşılaştırıldığında daha geniş olmalıdır. Bu sebeple davanın tarafı olan her iki siyasetçinin, daha fazla tahammüllü ve hoşgörülü olmaları beklenir.

Somut davada göz önünde bulundurulması gereken ikinci husus, karşılıklı olarak sarf edilen sözlerin tarafların özel ve aile (mahrem) hayatına değil, politik alana yönelik olmasıdır. Davalı/karşı davacı, davacı/karşı davalının siyasete girdiği tarihlerdeki bir sözüne gönderme yaparak çok fazla malvarlığı edindiğini ima etmektedir. Konuşmada ifade edilen sözlerin, politik görev ve sorumluluğu bulunmayan kişilerin birbirlerine söyledikleri anlamıyla somut bir suç isnadı kastıyla değil, kamunun kaynaklarının etkin ve verimli kullanılmaması anlamında yani siyasi saikle söylendiği kabul edilmelidir. Demokratik bir toplumda, yasama ve denetim faaliyeti için en uygun ve etkili mekân olan parlamento çatısı altında, parlamenter olan davalı/karşı davacı tarafından söylenen sözler, politik bir meseleye dair, siyasi eleştirinin sert bir biçimde ifadesi olarak kabul edilmelidir (Benzer değerlendirme için bkz. AYM; Kemal Kılıçdaroğlu, B.No: 2014/1577, pr. 63).

Asıl davaya konu davalı/karşı davacının ifadelerinden birkaç gün sonra davacı/karşı davalının sarf ettiği cevabi nitelikteki sözlerin ise muhatabının kişilik haklarına saldırı olarak kabul edilemeyecek, eleştiri olarak değerlendirilebilecek sözler olduğundan ilk derece mahkemesince karşı davanın reddine, aynı zamanda bu karara yönelik davalı/karşı davacı vekilinin istinaf isteminin de reddine dair hükmün bu kısmının Dairemiz çoğunluğu ile birlikte isabetli olduğu düşüncesindeyiz.

Öte yandan siyaset adamlarının birbirlerine karşı kullandıkları ifadeler, iktidar sahiplerinin kamu gücünü ve maliyesini yönetme, denetleme ve koruma görevleri bulunması nedeniyle, özellikle malvarlığı ve aile bireylerinin iştigal ettikleri ticari faaliyetler nedeniyle muhataplarınca sarf edilen sözler, politik görev ve sorumluluğu bulunmayan kişiler bakımından somut bir suç isnadı olarak kabul edilebilecek mahiyette kabul edilebilecekken siyasetçi bakımından polemik (söz dalaşı) çıkarmaya, şiddetli tepkiler yaratmaya ve taraftarlarını bir arada tutmaya yönelik siyaset üslubunun bir parçası olarak kabul edilmeli ve hoşgörü ile karşılanmalıdır. Zira aynı üslup ve yöntem, siyaset adamlarınca birbirlerine karşı sıkça ve farklı tonlarda kullanılabilmektedir (Benzer değerlendirme için bkz. AYM; Kemal Kılıçdaroğlu, B.No: 2014/1577, pr. 65).

Tüm bu açıklamalar ışığında; davalı/karşı davacı ...’in sarf ettiği asıl davaya konu sözlerin de ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı değerlendirilerek asıl davanın da tümden reddine karar verilmesi, bu nedenle istinaf isteminin reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının asıl dava yönünden bozulması gerektiği düşüncesiyle Sayın Çoğunluğun onama yönündeki düşüncesine iştirak edemiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/16003, Karar No: 2015/5019, Tarih: 07.12.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/16003 E.  ,  2015/5019 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2014/322591

Mahkeme :ÇORLU 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası :26/06/2014 – 2013/128 esas ve 2014/130 karar

Suçlar :a) Uyuşturucu madde ticareti yapma (Tüm sanıklar hakkında)

b) Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma (Sanıklar Çetin Acar, F.. S.., M.. V.., D.. S.., E.. Y.., G.. A.., C.. G.. hakkında)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Gerekçeli karar başlığında, “22/06/2012, 26/06/2012, 03/07/2012, 12/07/2012, 31/07/2012, 21/09/2012, 23/09/2012, 24/09/2012, 22/10/2012, 22/11/2012, 26/11/2012, 17/01/2013, 18/01/2013, 03/10/2013” olan suç tarihlerinin, “05/06/2012, 26/06/2012, 31/07/2012, 24/09/2012, 22/10/2012, 03/10/2012” olarak yazılması, mahkemesince giderilebilir nitelikte eksiklik olarak görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

A) Sanıklar Ç.. A.., F.. S.., M.. V.., D.. S.., E.. Y.., G.. A.., C.. G.., H.. Y.. ve C.. Ö.. hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik temyiz isteklerinin incelenmesinde;

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, oybirliğiyle,

B) Sanık A.. K.. hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;

26.06.2014 tarihinde tefhim edilen hükmün, 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 16.03.2015 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin CMUK’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, oybirliğiyle,

C) Sanıklar Ç.. A.., D.. G.., F.. S.., M.. V.., D.. S.., E.. Y.., G.. A.., C.. G.. hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanıklar Ç.. A.., E.. Y.. ve D.. S.. müdafilerinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteklerinin, hükmedilen hapis cezalarının süresine göre, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 318 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek, duruşmasız olarak inceleme yapılmıştır.

Sanıklar Ç.. A.., E.. Y.. ve D.. S.. müdafilerinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteklerinin, hükmedilen hapis cezalarının süresine göre, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 318 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek, duruşmasız olarak inceleme yapılmıştır.

6545 sayılı Kanun'un 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmesinden önce 26.06.2014 tarihinde hüküm verildiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar D.. G.., F.. S.., G.. A.. ve C.. G.. hakkında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık E.. Y.. hakkında; 29.04.2013 tarihli iddianame ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kamu davası açılmasından sonra, 03.10.2013 tarihinde işlediği suç nedeniyle 30.01.2014 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığının, 29.04.2013 tarihli iddianame ile hukuki kesintinin gerçekleşmiş olması nedeniyle 29.04.2013 ve 30.01.2014 tarihli iddianamelerdeki eylemlerin iki ayrı suç oluşturduğunun anlaşılmasına rağmen, sanığın eylemlerinin zincirleme suç oluşturduğu kabul edilerek hüküm kurulması, sanık aleyhine temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar Gökhan ve Ebubekir ile müdafileri, sanıklar Ç.. A.., D.. S.., M.. V.., D.. G.. ve C.. G.. müdafileri ile sanık Fatih'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, sanıklar G.. A.., E.. Y.. ve C.. G.. yönünden oybirliğiyle; sanıklar Ç.. A.., D.. G.., F.. S.., M.. V.., D.. S.., hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması yönünden hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkin Üye Ender Şener ve Üye Muvaffak Meşe'nin karşı oyları ve oyçokluğuyla; hükmolunan ceza miktarları ile tutuklu kalınan süreler göz önüne alınarak sanıklar Çetin, Murat, Ebubekir ve D.. S.. hakkındaki salıverilme taleplerinin reddine, oybirliğiyle,

07.12.2015 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ:

Sanıklar Ç.. A.., D.. G.., F.. S.., M.. V.. ve D.. S.. hakkındaki hükümlerle ilgili olay - iddia - uygulama

07.12.2015 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ:

Sanıklar Ç.. A.., D.. G.., F.. S.., M.. V.. ve D.. S.. hakkındaki hükümlerle ilgili olay - iddia - uygulama

Çorlu İlçe Emniyet Müdürlüğü KOM Grup Amirliği görevlilerince uyuşturucu madde ticareti yaptığı bilgisi alınan istihbari ve harici çalışmalar neticesinde kimlik bilgileri, kullandıkları telefon hatları tespit edilen sanıkların uyuşturucu madde sattıkları yönünde bilgiler elde edilmesi üzerine, CMK'nın 135. maddesi uyarınca iletişimlerinin dinlenmesine ilişkin kararlar alındığı, bu kararlara dayanılarak tedbirin uygulanmasına geçildiği, iletişiminin dinlenilmesinden sanıkların uyuşturucu/uyarıcı madde satacağı kişilerle buluşma yapacağı yerler tespit edilerek tertibat alınıp fiziki takipler yapıldığı ikamet adreslerinin tespit edildiği anlaşılmakla;

Sanıklar Ç.. A..'ın 22.06.2012 tarihinde hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan B.. G..'a iki fişek halinde net 0.2 gram eroin ; sanık D.. G..'ün 31.07.2012 tarihinde hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan Olcay isimli şahsa net 0.01 gram eoin; sanık F.. S..'nin 03.07.2012 tarihinde hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan Alkin'e 3 paketcik net 0.3 gram eroin sattığı ve 31.07.2012 tarihinde aracında 19 paketcik halinde 6 gram eroin ele geçirilmiş; sanık M.. V..'un 23.09.2012 tarihinde hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan Ceyhun isimli şahsa net 0.05 gram eroin; D.. S..'in 23.09.2012 tarihinde hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan Ceyhun isimli şahsa Murat'ın sattığı net 0.05 gram eroini Deniz'in Murat'a temin ettiği; iletişim tespit, çözüm tutanakları, fiziki takip tutanakları, satın alanlarda ele geçirilen uyuşturucu maddeler, satın alanların beyanları ve teşhis tutanakları ile belirlenmiş, uyuşturucu/uyarıcı maddeleri alan kişiler yönünden TCK'nın 191. maddesi uyarınca işlem yapıldığı anlaşılmıştır. Bu belirlemelerden sonra da tedbire devam edilmiş tespitlerden tam 4 ay sonra 18.01.2013 tarihinde operasyon kararı alınmış sanıklar yakalanmış Fatih'in ikametinde net 0.25 gram esrar, D.. S..'in evinde, üzerinde uyuşturucu madde artığı araştırması yapılmayan hassas terazi ele geçirilmiştir.

Soruşturmanın başlangıcından sonlandırılıncaya kadar diğer sanıklar dışında başkaca uyuşturucu/uyarıcı madde ticareti yapan kişi ya da kişilere ilişkin bir tespit bulunmadığı anlaşılmıştır.Sanıklar hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan dava açılmış ve TCK'nın 188/3 ile 43. maddesi uyarınca cezalandırılması istenmiştir.

Mahkemece TCK'nın 188/3 ve 43. maddeleri uygulanmak suretiyle sanıkların cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Daire Çoğunluğunun Görüşü:

Sanıklar ve müdafileri tarafından temyiz edilen hükümler Daire çoğunluğunca onanmıştır.

Karşı Oy Gerekçem:

Mahkemece TCK'nın 188/3 ve 43. maddeleri uygulanmak suretiyle sanıkların cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Daire Çoğunluğunun Görüşü:

Sanıklar ve müdafileri tarafından temyiz edilen hükümler Daire çoğunluğunca onanmıştır.

Karşı Oy Gerekçem:

Devletin temel görevlerinden biri de "suç işlenmesini önlemektir" kolluk görevlilerinin daha fazla ceza almasını sağlamak için şüphelinin suç işlemeye devam etmesine fırsat vermesi kabul edilecek bir uygulama değildir. Aksi halde Anayasa'nın 2. maddesinde yer alan "hukuk devleti" ilkesi ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde yer alan "adil yargılanma hakkı" ihlal edilmiş olur. Kolluğun görevi suçu ve faili belirlemek suçla ilgili delilleri elde etmektir.

Tüm dosya kapsamına bakıldığında kolluk görevlileri, sanık Çetin'in 22.06.2012 tarihli, sanık D.. G..'ün 31.07.2012 tarihli, sanık Fatih'in 03.07.2012 tarihli, sanık M.. V.. ve D.. S..'in 23.09.2012 tarihli eylemini tespit etmiş bu ilk eylemler ile dosyanın diğer sanıkları dışında başka kişilerin onların suçlarına iştirak ettiğine ilişkin bir tespit ve bulguya ulaşamamış devamında da satın alanların dışında soruştulacak bir kişiyi de tespit edememiştir, böylece enson 23 Eylül 2012 tarihinde sanıkların uyuşturucu madde satma suçları belirlenmiş, suç delilleri elde edilmiştir. Sanıklar Çetin'in 22.06.2012, D.. G..'ün 31.07.2012, F.. S..'nin 03.07.2012, M.. V.. ve D.. S..'in 23.09.2012 tarihinde yakalanmaması için sebep yoktur, satın alanlar ve satın aldıkları uyuşturucu maddeler ele geçirilmiştir. iletişim çözüm tutanakları, satın alan kişilerin beyanları ve satın aldığı uyuşturucu/uyarıcı maddeler mevcuttur. Ayrıca sanık M.. V.. Mahkemece 22.06.2012 tarihli eylem nedeniyle suçu sabit görülmediğinden sorumlu tutulmamıştır, 24.09.2012 tarihli eylem nedeniyle ise Murat hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hüküm kurulmuştur. Sanık D.. S..'in 22.10.2012 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dava açıldığı ve hüküm kurulduğu anlaşılmıştır, böylece zaten Murat ve D.. S.. hakkında 43. madde gereğince artırım yapılamaz.

Sonuç olarak sanıkların yukarıda belirtilen işledikleri ilk suçlarında konutunda ve diğer yerlerinde arama kararı alınarak hemen arama yapılması, evlerinde ve üzerlerinde uyuşturucu/ uyarıcı maddelerin ele geçirilmesi, uyuşturucuyu satın alan kişilere hemen teşhis ettirilmesi mümkün olup, bu işlemler yapılmamış, adeta sanıkların sonraki tarihli suçları işlemesine fırsat verilmiş, yakalama ve ev araması yapılması için soruşturma kapsamında bir sebep yokken 18.01.2013 tarihine kadar beklenilerek sanıkların birden çok aynı suçu işlemesine adeta fırsat verilmiştir.

Soruşturma delil toplama, suç ve failini belirleme işlemidir, keyfi bir şekilde yürütülemez.

Yürütülmüşse de doğan ağır hukuki sonuçlardan sanıklar sorumlu tutulamaz.

Soruşturma delil toplama, suç ve failini belirleme işlemidir, keyfi bir şekilde yürütülemez.

Yürütülmüşse de doğan ağır hukuki sonuçlardan sanıklar sorumlu tutulamaz.

Açıklanan tüm bu nedenlerle yakalanması ve yeni eylemlere devam etme fırsatı verilmemesi mümkün olan sanıklar Çetin, D.. G.., Fatih, Murat ve D.. S.. hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasının yasaya aykırı olması nedeniyle hükmün bozulması gerektiği kanısını taşıdığımızdan çoğunluğun onama görüşüne katılmıyoruz.