muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16896, Karar No: 2014/16232, Tarih: 10.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/16896 E.  ,  2014/16232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 4.SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/1732-2014/308

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; davalı borçlu R.. F.. A.. hakkında ödenmeyen su borcu nedeniyle icra takibi yapıldığını, borçlunun takibe haksız ve kötüniyetli itiraz ettiğini ileri sürerek, icra takibine vaki itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 05.06.2013 tarih ve 2013/7347 E-9258 K.sayılı kararı ile ''Somut olayda; gerekçeli kararın taraflara tebliği aşamasında davalının ölü olduğunun belirtildiği bunun üzerine dosyaya ibraz edilen veraset ilamından davalının 26.11.2010 günü, yargılama devam ederken öldüğü anlaşılmaktadır. Ölü kişi aleyhine hüküm tesis edilemeyeceğinden davalı R.. F.. A..'ın tüm mirasçılarına husumet tevcih edilerek, onlar tarafından davaya devam edilmesi gerekirken; ölü kişi aleyhine hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.'' gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada davalılar vekili; Bursa Tereke Hakimliğinin 2010/149 Esas sayılı dosyası üzerinden mirasın reddi ile ilgili davanın devam ettiğini, tereke dosyasında görüleceği üzere davalıların mirası reddettiklerini, mirası redde ilişkin ilam bulunmadığını, ancak tereke dosyasında terekenin borca batık olduğunun açık bulunduğunu belirtmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile itirazın kısmen iptaline, takibin 1.643,98 TL asıl alacak, 281,92 TL işlemiş faiz, 5 TL evrak masrafı olmak üzere toplam 2.090 TL üzerinden devamına, %40 icra inkar tazminatının davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK'nun 53/1.maddesinde "Terekenin borçlarından dolayı ölüm günü ile beraber üç gün içinde takip geri bırakılır. Mirasçı mirası kabul veya reddetmemişse bu hususta Kanunu Medenide muayyen müddetler geçinceye kadar takip geri kalır." hükmü yer almaktadır.

TMK'nun 625.maddesinde de "Resmî defter tutulması devam ettiği sürece mirasbırakanın borçları için icra takibi yapılamaz. Bu süre içinde zamanaşımı işlemez. Acele hâller dışında, davalara devam edilemeyeceği gibi, yeni dava da açılamaz." şeklinde düzenleme mevcuttur.

TMK'nun 625.maddesinde de "Resmî defter tutulması devam ettiği sürece mirasbırakanın borçları için icra takibi yapılamaz. Bu süre içinde zamanaşımı işlemez. Acele hâller dışında, davalara devam edilemeyeceği gibi, yeni dava da açılamaz." şeklinde düzenleme mevcuttur.

Terekenin defterinin tutularak tespiti sonucunda mirasçılar mirasın reddi veya kabulü konusunda karar verebileceklerinden TMK'nun 625.maddesi gereğince resmi defter tutulması devam ettiği sürece mirasbırakanın borçları için icra takibi yapılamayacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda, borçlu mirasçılar tarafından, Bursa Tereke Mahkemesinin 2010/149 E. sayılı dosyasında, murisin mirasının reddedildiğinin ve terekesinin tespiti için açılmış bir davanın olduğu belirtildiğinden, mahkemece öncelikle borçlu mirasçılar tarafından tereke mahkemesinde açılan davanın, yukarıda anılan yasa hükümleri gereğince, bekletici mesele yapılarak sonucu dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28027, Karar No: 2014/7875, Tarih: 20.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/28027 E.  ,  2014/7875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nizip 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2013

NUMARASI : 2012/1398-2013/658

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın kenarında bulunduğu barajın içme suyu temini için kullanılması ve bu nedenle taşınmazın mutlak koruma alanında kalması hususlarında davalı Bakanlığın herhangi bir ilgisi bulunmadığından, idarenin yaptığı kamulaştırma nedeniyle Kamulaştırma Kanununun 12/4.maddesi uyarınca malikin taşınmazdan sosyal ve ekonomik yönden yararlanma olanağı kısıtlanacağından, taşınmazın tamamının yüzölçümü nazara alınarak % 10 değer azalışı uygulanması ile yetinilmesi gerekirken, taşınmazın 6.719,00 m2'lik kısmının mutlak koruma bandında kaldığı gerekçesiyle ayrıca bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/159, Karar No: 2019/2134, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/159 E.  ,  2019/2134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3293, Karar No: 2008/10722, Tarih: 09.10.2008

**9. Ceza Dairesi         2008/3293 E.  ,  2008/10722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza

Karar Tarihi :

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık ... hakkında 21.09.2004 tarihli beraat kararının katılan vekili tarafından temyiz edilmesini müteakip, Yargıtay C.Başsavcılığınca lehe yasa değerlendirmesi için iadesinden sonra aynı sanık ve olayla ilgili olarak 09.02.2006 tarihinde yeniden beraat kararı verilmiş olduğu anlaşılmakla; adı geçen sanık için mahkemece yeniden kurulan hüküm hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu ve iade öncesi kurulan 21.3.2004 tarihli karar esas alınarak yapılan incelemede;

Olay yerinde yapılan keşiften sonra alınan 27.01.2004 tarihli bilirkişi raporunda sanık ...’e 2/8 kusur verildiği, sanık müdafiinin isteği üzerine aldırılan 21.06.2004 tarihli işgüvenliği uzmanlarından alınan raporda bu görüşe itibar edilmeyerek sanığın kusursuz olduğunun belirtilmesi karşısında, üniversitelerin konu ile ilgili kürsülerinden seçilecek öğretim üyelerinden oluşacak bilirkişi heyeti aracılığıyla yeniden inceleme yaptırılarak, aradaki çelişki giderilmeden ve işgüvenliği uzmanlarından alınan rapora hangi nedenle üstünlük tanındığı karar yerinde tartışılıp açıklanmadan yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

2- Sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik temyize gelince;

a) Gerekçeli karar başlığına suçun işlendiği yer ve zaman diliminin yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi, kanuna aykırı,

b) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 11.3.2008 tarih, 2008/7-14 esas, 2008/50 sayılı kararı ile, 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinde değişiklik yapan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin amaç, kapsam ve gerekçesi de nazara alındığında; hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK.nun 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme karşısında suçların niteliği, hükmolunan cezaların miktarları gözetilip dosyada bulunan adli sicil kayıtları da değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 9.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7889, Karar No: 2023/7174, Tarih: 24.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/7889 E.  ,  2023/7174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI:2023/474 değişik iş

KARAR:İtirazın reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hükümlü veya tutuklunun kaçması suçlarından Bergama İnfaz Hâkimliğinin 11.11.2021 tarihli ve 2021/1974 Esas, 2021/1983 Karar sayılı içtima kararı ile 18 yıl 1 ay hapis cezasına hükümlü ...'nın, bu cezasının infazı sırasında, kalan cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ilişkin Bergama İnfaz Hâkimliğinin 29.11.2021 tarihli ve 2021/2084 Esas, 2021/2100 Karar sayılı kararını takiben, hükümlünün denetim süresi içinde işlemiş olduğu suçtan dolayı hakkında kamu davası açılmış olması sebebiyle açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmesine yönelik Bergama Cumhuriyet Başsavcılığının talebinin reddine dair Bergama İnfaz Hâkimliğinin

28.02.2023 tarihli ve 2023/473 Esas, 2023/475 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 10.04.2023 tarihli ve 2023/474 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 27.07.2023 tarihli ve 94660652-105-35-11255-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.09.2023 tarihli ve 2023/91408 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.09.2023 tarihli ve 2023/91408 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“İnfaz dosyası kapsamına göre, Bergama Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16.11.2021 tarihli ve 2016/1439 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün koşullu salıverilme tarihinin 19.09.2023, bihakkın tahliye tarihinin ise 30.09.2032 olduğu,

Bergama İnfaz Hâkimliğinin 29.11.2021 tarihli ve 2021/2084 Esas, 2021/2100 Karar sayılı kararı ile kalan cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği,

Hükümlü hakkında denetimli serbestlik kararı uygulanmaya başladıktan sonra 25.02.2022 tarihinde işlemiş olduğu mala zarar verme suçuna ilişkin olarak Bergama Cumhuriyet Başsavcılığınca 29.01.2023 tarihli ve 2022/365 sayılı iddianame düzenlendiği, anılan iddianamenin Bergama 3. Asliye Ceza Mahkemesince 16.02.2023 tarihinde kabul edilerek kamu davasına ilişkin yargılamanın başladığının tespit edilmesi üzerine Bergama Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hükümlünün açık ceza infaz kurumuna iadesinin istenildiği,

Bergama İnfaz Hâkimliğinin 28.02.2023 tarihli kararı ile hükümlünün Covid-19 tedbirleri kapsamında izne gönderildiği, izin süresinin 31.07.2023 tarihine kadar uzatılması nedeniyle hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlanamadığı, Bergama 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/1237 esasına kayden açılan kamu davasının suç tarihinin 25.02.2022 olduğu, bu tarih itibariyle hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlanmadığından hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesinin yasal koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş ise de,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 9 ncu maddesinin beşinci fıkrasında yer alan, "Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere yedi kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır." şeklindeki,5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinde yer alan, "(7) (Yeniden Düzenleme:14.4.2020-7242/46 md.) Hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlandıktan sonra işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olması hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebilir. Kovuşturma sonucunda beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, davanın reddi veya düşme kararı verilmesi hâlinde, hükümlünün cezasının infazına denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak devam olunmasına infaz hâkimi tarafından karar verilir." şeklindeki,

5275 sayılı Kanun'un geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlülerin 31.05.2020 tarihine kadar izinli sayıldığı ve salgının devam etmesi hâlinde bu sürenin Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere yedi kez uzatılabileceğinin belirtildiği ve anılan düzenleme uyarınca Adalet Bakanlığınca söz konusu sürenin 2 aylık sürelerle uzatıldığı,

5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinde yer alan, " ... cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olması hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebilir ... " şeklindeki, denetim süresi içerisinde işlenen suçtan dolayı hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderileceğine ilişkin amir hükmü birlikte değerlendirildiğinde,

Bahse konu düzenlemeler uyarınca, Covid-19 izinli sayılanlar hakkında 5275 sayılı Kanun'un 95 ve 97 nci madde hükümlerinin uygulanacağı, bu itibarla Covid-19 sebebiyle izinli sayılan hükümlülerin izinde geçirdikleri sürenin infazdan sayılacağı hususunda hiçbir duraksamanın bulunmadığı,

Somut olayda ise, hükümlü hakkında Bergama İnfaz Hâkimliğinin 29.11.2021 tarihli ve 2021/2084 Esas, 2021/2100 Karar sayılı denetimli serbestlik kararı uygulanmaya başladıktan sonra 25.02.2022 tarihinde işlemiş olduğu mala zarar verme suçuna ilişkin olarak Bergama Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29.01.2023 tarihli ve 2022/365 sayılı iddianamenin Bergama 3. Asliye Ceza Mahkemesince 16.02.2023 tarihinde kabul edilerek kamu davasına ilişkin yargılamanın başlamış olduğu, hükümlünün kamu davasının açıldığı tarihe kadar denetimli serbestlik uygulanmak suretiyle cezasını infaz ettiği dikkate alındığında, Mahkemesince 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinin yedinci fıkrası uyarınca yeni suça ilişkin iddianamenin kabul edilerek kamu davasının açıldığı tarih olan 16.02.2023 tarihi ile koşullu salıverilme tarihi olan 19.09.2023 tarihine kadar sürenin açık ceza infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesi talebinin reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 152 nci maddesinin (1) ... fıkrasının (c) bendi;

(1) Mala zarar verme suçunun;

c) Devlet ormanı statüsündeki yerler hariç, nerede olursa olsun, her türlü dikili ağaç, ... veya bağ çubuğu hakkında,

.........

işlenmesi hâlinde, fail hakkında bir yıldan dört yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.”

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 152 nci maddesinin (1) ... fıkrasının (c) bendi;

(1) Mala zarar verme suçunun;

c) Devlet ormanı statüsündeki yerler hariç, nerede olursa olsun, her türlü dikili ağaç, ... veya bağ çubuğu hakkında,

.........

işlenmesi hâlinde, fail hakkında bir yıldan dört yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.”

3. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesinin konu ile ilgili yedinci fıkrası;

“(7) (Yeniden Düzenleme:14.4.2020-7242/46 md.) Hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlandıktan sonra işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olması hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebilir. Kovuşturma sonucunda beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, davanın reddi veya düşme kararı verilmesi hâlinde, hükümlünün cezasının infazına denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak devam olunmasına infaz hâkimi tarafından karar verilir.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlü hakkında verilen ve kesinleşen 18 yıl 1 ay hapis cezasının infazına 11.11.2021 tarihinde başlandığı, 29.11.2021 tarihli İnfaz Hakimliğinin kararı ile hükümlünün cezasının şartla tahliye tarihi olan 19.09.2023 tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, hükümlünün Covid 19 sebebiyle izinli sayıldığı dönemde 25.02.2022 tarihinde işlediği iddia olunan dikili ağaç, ... veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan cezalandırılması istemi ile 16.02.2023 tarihinde Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, hükümlü hakkında dava açıldığını öğrenen yetkili ve görevli Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün, İnfaz İşleri Değerlendirme Komisyonunun kararını da ekleyerek hükümlünün işlediği iddia olunan kasıtlı suçun cezasının alt sınırının bir yıldan fazla olduğu gerekçesiyle açık ceza infaz kurumuna gönderilmesi için dosyasını Cumhuriyet Başsavcılığı aracılığıyla İnfaz Hakimliğine gönderdiği anlaşılmaktadır.

5. 5275 sayılı Kanun’un 105/A maddesinin yedinci fıkrasına göre, hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlandıktan sonra işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olması hâlinde, denetimliserbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebilecektir.

5. 5275 sayılı Kanun’un 105/A maddesinin yedinci fıkrasına göre, hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlandıktan sonra işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olması hâlinde, denetimliserbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebilecektir.

6. Somut olayda, hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilen, denetimli serbestlik altında bulunacağı süre içerisinde uyması gereken kural ve yükümlülükler ile hazırlanan denetim planı kendisine tebliğ edilen hükümlünün, Covid-19 sebebiyle izinde geçirdiği sürenin infazından sayılması nedeniyle infazının denetimli serbestlik tedbiri kapsamında devam ettiğinin kabulü gerektiği ve şartla tahliye tarihinden önce işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olmasından dolayı, 5275 sayılı Kanunu’nun 105/A maddesinin yedinci fıkrasına göre hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına devam edilmesi ya da hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesi konusunda İnfaz hakimliğinin kendisine tanınan takdir hakkını kullanarak yasal ve yeterli gerekçesini de göstermek suretiyle bir karar vermesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına başlanmadığından bahisle verdiği karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bergama Ağır Ceza Mahkemesince verilen 10.04.2023 tarihli ve 2023/474 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,24.11.2023 tarihinde karar verildi.