muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6045, Karar No: 2022/4947, Tarih: 25.10.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/6045 E.  ,  2022/4947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Gebze 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Dava, temliken tescil nedeniyle tapu iptâli ve tescil, mümkün olmadığı takdirde tazminat istemine ilişkin olup; mahkemece, davacının davasının kabulüne, 157.812,50 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuş, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nce, davalı vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından adli yardım isteminde bulunulmak suretiyle temyiz edilmiştir.

Davalı vekilinin adli yardım talebi kanun yoluna başvuru sırasında istenildiğinden 6100 sayılı HMK'nın 336/3. maddesi uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı HMK'nın 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardımın şartları "ödeme gücünden yoksun olma" ve "talebin açıkca dayanaktan yoksun olmaması"dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (madde 334/1). Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (madde 336/2). Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Somut olay incelendiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalı vekilince, davalının temyiz harcını ödeme gücünden yoksun olduğunu ve adli yardım koşullarının oluştuğunu kanıtlayacak herhangi bir delil sunmadığından, davalının ödeme gücünden yoksun olma koşulunun gerçekleşmemiş olması sebebiyle adli yardım isteminin kabulü mümkün görülmemiş, reddi gerekmiştir.

6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nın 434/III. maddesinde temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödeneceği, bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek 7 günlük kesin süre içinde tamamlanması gerektiği, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirileceği, verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verileceği düzenlenmiştir. Davalının temyiz itirazlarının incelenebilmesi için HUMK'nın 434/III. maddesine göre işlem yapılarak temyiz ve harçlarının tamamlatılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının adli yardım talebinin reddine, kararın davalı vekiline tebliğine, temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması için 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken aynı yasanın 344. maddesi uyarınca işlem yapılmasına, gerekli işlemler tamamlandıktan sonra dairemize gönderilmesi için dosyanın Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVİRİLMESİNE, 25.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3268, Karar No: 2018/1650, Tarih: 19.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/3268 E.  ,  2018/1650 K.**

**"İçtihat Metni"**

6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun’un 30. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı kabahatli ... Uluslararası Taşımacılık Tic. San. Ltd. Şti. hakkında Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı KGM 1. Bölge Müdürlüğü A.K.M. Başmühendisliğinin 05/06/2013, 09/06/2013, 25/06/2013, 02/07/2013, 07/07/2013, 11/07/2013, 28/07/2013, 01/08/2013, 04/08/2013, 12/08/2013 tarihli Dörtyol HGS'sinden yapılan ihlalli geçişine uygulanan 247,50 Türk lirası ve 13/06/2013 tarihli ihlalli geçişine uygulanan 275,00 Türk lirası idarî para cezalarına yönelik başvurunun kabulü ile bahse konu idari para cezasının kaldırılmasına dair Dörtyol Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/05/2015 tarihli ve 2015/81 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 09/04/2017 gün ve 2166 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/04/2017 gün ve KYB.- 2017/24307 sayılı ihbarnamesi ile daireye gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

1-Dosya kapsamına göre, kabahatli hakkında idari para cezasının yanı sıra geçiş ücreti de tahakkuk ettirildiği, Dörtyol Sulh Ceza Hakimliğince kabahatlinin ödemesi gereken otoyol geçiş ücretilerinin mahsup edilmesinden sonra kalan miktara ilişkin olarak idari para cezasının iptal edilmesi gerekirken, mahkemesince yetkisi olmadığı halde, hem idari para cezasının hem de geçiş ücretinin tamamının iptal edilerek yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Anayasa Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2013/6217 başvuru sayılı kararında da yer alan "Kanuni düzenlemeler ve içtihat karşısında başvurucu lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi, ilgili yasal mevzuatın lafız ve amacına açıkça aykırı olup, başvurucunun Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alınan hakkaniyete uygun yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir." şeklindeki açıklama, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 31/2. maddesindeki "Kanun yoluna başvuru dolayısıyla oluşan bütün masraflar ve vekalet ücreti, başvurusu veya savunması reddedilen tarafça ödenir." biçimindeki düzenleme gereğince, başvurusu kabul edilen kabahatli lehine savunması reddedilen idare aleyhine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Hükümleri gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin (2) nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin (2) nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu

oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Bu açıklamalara ve yerleşik yargısal kararlara göre (Yargıtay 1. CD’nin 05/11/2008 tarih ve 2008/9091-7078 E.K; 3. CD’nin 14/11/2007 tarih ve 2007/12330-8319 E.K; 11. CD’nin 27/02/2013 tarih ve 2012/28035 E., 2013/3196 K. ve 12. CD’nin 27/12/2012 tarih ve 2012/21561-28771 E.K sayılı kararları) vekalet ücretinin şahsi hakka ilişkin olması nedeniyle bu hususta kanun yararına bozma talebinde bulunulamayacağından, yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin (1) nolu bendi yönünden yapılan incelemede ise;

Dörtyol Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/05/2015 tarihli ve 2015/81 değişik iş sayılı kararı ile itiraz üzerine kaldırılan 47 AR 327 plaka sayılı aracın 05/06/2013, 09/06/2013, 25/06/2013, 02/07/2013, 07/07/2013, 11/07/2013, 28/07/2013, 01/08/2013, 04/08/2013, 12/08/2013 tarihli ihlalli geçişlerine ve 13/06/2013 tarihli ihlalli geçişine ilişkin uygulanan idari para cezası tutanağının aynı zamanda otoyol geçiş ücretlerini de içerdiği, kabahatlinin ödemesi gereken otoyol geçiş ücretlerinin mahsup edilmesinin ardından kalan miktara ilişkin idari para cezalarının iptalinin gerektiği anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Dörtyol Sulh Ceza Hakimliğinin 05/05/2015 tarihli ve 2015/81 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 19/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5380, Karar No: 2017/2971, Tarih: 23.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/5380 E.  ,  2017/2971 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 23/07/2013 tarihinde e ambulans şoförü olarak görev yaptığı sırada yönlendirmesi üzerine ambulansla aldığı hastayı götürdüğü esnada trafik polisleri tarafından durdurulduğunu ve alkol muayenesi yaptırıldığını, yapılan muayenede alkolsüz olduğunun tespit edildiğini, 2014 yılının Mart ayı içerisinde müvekkilinin küçük oğlunun okuldan geldikten sonra “alkol kullanıyor musun, ambulans şoförüsün neden içki içtin?” gibi sorular sorduğunu, müvekkilinin oğluna bunu nereden çıkardığını sorması üzerine de küçüğün ders kitabında fotoğrafını gördüğünü ve alkolik bir baba istemediğini söylediğini, daha sonra müvekkilinin yaptığı araştırma sonucunda etkilendiğini, arkadaşlarının kendisini dışladığını, eşi ile boşanma aşamasına geldiğini ileri sürerek, 5846 sayılı 70/1. ve 86. maddeleri gereğince 25.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, fotoğrafın internet adresinden alınmak suretiyle kullanıldığını, ders kitaplarının eğitim aracı olması sebebiyle gazete haberlerinin ve internette yer alan fotoğrafların kullanılmasında sakınca görülmediğini, hemen hemen bütün ders kitaplarında bu tür fotoğrafların bulunduğunu, trafikte herkesin her an alkol muayenesine tabii tutulabildiğini, bunun kişinin alkolik olduğunu göstermeyeceğini, kitapta davacıyı aşağılayıcı, küçük düşürücü ya da manevi zarara uğramasına neden olabilecek herhangi bir metnin kullanılmadığını kaldı ki, 2014/2015 eğitim öğretim dönemi itibariyle de fotoğrafın kitaptan kaldırıldığını, davacı tarafından yaşamakta olduğu yerel gazetede yayınlanan ve tekzip edilmeyen haberin hala da internette yayınlanmaya devam ettiğini, fotoğrafın ticari amaçla değil, eğitim amacıyla kullanıldığını ve kamu yararına hizmet ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

./..

Diğer davalı vekili, meydana gelen olay nedeniyle müvekkilinin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

./..

Diğer davalı vekili, meydana gelen olay nedeniyle müvekkilinin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davalı yayınevi tarafından yayımlanan ancak ders kitabı olarak okutulan kitap dolayısıyla davalıların müştereken ve müteselsilen zararın doğumu ile yayılmasına neden olduklarından sorumlu oldukları, fotoğrafın izinsiz yayımı, negatif bir etki doğuracak şekilde davacının açıkça kişilik haklarına saldırır nitelikli olması, olayın ağırlığı, zararın yaygınlığı ile davacıda, çevresinde bıraktığı etki nazara alındığında davanın kabulü gerektiği gerekçesiyle, 25.000,00 TL'nin kitabın yayın tarihinden itibaren reeskont faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve uyuşmazlık konusu resmin bulunduğu ders kitabının davalı ... tarafından dağıtımının yapılmasına göre, davalı ... Ltd. Şti. vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13. maddesinin (j) bendinde genel bütçeye dahil idarelerin harçtan muaf olduğu öngörülmüş olup,a genel bütçeli kurumlardan olduğundan aleyhine harca hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, manevi tazminat istemine ilişkin işbu davada yasal faize hükmedilmesi gerekirken reeskont faizine hükmedilmesi de doğru olmayıp, kararın bu yönlerden bozulması gerekir ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...kilinin tüm, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “...reeskont ...” ibaresinin çıkarılması ile yerine “...yasal...” ibaresinin ve 2. bendinde yer alan “...davalıdan...” ibaresinin çıkarılması ile yerine “...davalı ... Ltd. Şti.’den...” ibaresinin yazılmak sureti ile kararın davalı ... yararına bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.280,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...den alınmasına, 23/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12939, Karar No: 2013/30299, Tarih: 23.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/12939 E.  ,  2013/30299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kangal Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :23.01.2013
Yargıtay — Esas No: 2025/1676, Karar No: 2025/4683, Tarih: 25.03.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/1676 E.  ,  2025/4683 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 5. Asliye Ceza Mahkemesiyle Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2024 tarihli ve 2024/766 Esas, 2024/629 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25228, Karar No: 2013/9113, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/25228 E.  ,  2013/9113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sahte ilaçların piyasada satıldığının ihbarı üzerine Sosyal Güvenlik Kurumu Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından birçok eczane hakkında inceleme başlatıldığı, sanığın sahibi olduğu ..... Eczanesinde yapılan inceleme sonucunda, on iki kişiye ait reçetede yer alan 17 adet ilaç küpürünün sahte olduğu ve bunların da 3.086.52 TL olarak kurumu fatura edildiğinin tespit edildiği, böylece sanığın kamu kurumu zararına dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda, söz konusu ilaçları ecza deposundan aldığına dair fatura ibraz eden sanığın, müsnet suçtan mahkumiyetine yeter nitelikte, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından bahisle beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7657, Karar No: 2013/10437, Tarih: 04.07.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/7657 E.  ,  2013/10437 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-birinci cümlesi, 62, 50/1-a, 52/2-4.

maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “08.06.2012” yerine, “04.07.2012” olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

13.10.2011 tarihli haciz tutanağı ile kendisine muhafaza için bırakılan eşyaların ... Belediyesi deposunda olduğunu beyan eden sanığın savunması doğrultusunda araştırma yapılarak, mahcuzların suç tarihinde mevcut olup olmadığı, sanığın mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı saptandıktan sonra sonucuna göre hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3715, Karar No: 2010/5451, Tarih: 19.10.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/3715 E.  ,  2010/5451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 6183 Sayılı Yasa’nın 79. maddesi uyarınca vergi borçlusunun davalı şirketten olan alacağının haciz ihbarnamesine rağmen borçluya ödenmesi nedeniyle dava dışı ... Şti.nin vergi borçlarından kaynaklanan alacağının davalıdan tahsili istemiyle açılmıştır. Davalı borçlu olmadığı gibi aksine kendilerinin alacaklı durumunda bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, vergi borçlusu ile davacının yeniden yapılandırma sonucu taksite bağlanan borçlarının büyük bölümünün davacıya ödemesi nedeniyle aynı borcun yeniden davalıdan istenemeyeceği belirtilerek kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş, karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık 6183 Sayılı Yasa’nın 79. maddesinden kaynaklanmıştır. Davacının, dava dışı ... Ltd.Şti.den olan alacağına ilişkin haciz bildirisi 27.09.2007 tarihinde davalıya tebliğ edilmiştir. Davalı borcu olmadığını, alacağı bulunduğunu belirterek haciz bildirimine 03.10.2007 tarihinde itiraz etmiş, 24.09.2008 tarihinde eldeki dava açılmıştır. Yaptırılan bilirkişi incelemesinde 21.11.2008 tarihinde vergi borçlusuyla varılan anlaşmaya göre, borcun taksite bağlandığı belirtilmekle yetinilmiş, yeniden yapılandırma tarihinden önce borçlu ... Şti.nin davalıdan alacağının tahakkuk edip etmediği hususu açıklığa kavuşturulmuş değildir. O halde mahkemece yapılması gereken iş, yeniden atanacak bilirkişi kurulundan haciz bildiriminin tebliğinden sonra davalının vergi borçlusuna ödeme yapıp yapmadığı, vergi borçlusunun davalıdan ne miktar alacaklı olduğu belirlenerek böylece davanın açılmasına sebebiyet veren taraf saptanmalı, sonucuna göre yargılama giderleri ve vekâlet ücretinden sorumluluk belirlenip hüküm kurulmalıdır. Bu husus üzerinde durulmadan eksik inceleme ile davanın reddi doğru bulunmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı lehine BOZULMASINA, 19.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5876, Karar No: 2013/10719, Tarih: 27.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/5876 E.  ,  2013/10719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1- ... İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ... Genel Müdürlüğünden ve imar planını yapan belediyelerden sorulmasından,

2- Tapu kaydında davacıların murisi.... payı üzerinedeki 17.07.2003 tarih ve ..... yevmiye numaralı "... Defterdarlığı kayyum tayin edilmiştir" şerhinin dayanak belgelerinin ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmesinden,

3- Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan13.04.2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulmasından,

Sonra alınacak cevaplarla birlikte GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.