muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/14457, Karar No: 2009/17498, Tarih: 24.11.2009

4-... mirasçılarından ... ve arkadaşlarının 112, 122 ve 126 parsellere , ... mirasçılarından ... ve arkadaşlarının 119 sayılı parsele, Katılan Hazinenin ise 109, 111, 113, 114, 115 , 116, 118 ve 121 parsel dışındaki çekişmeli tüm parsellere yönelik temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece bu parseller hakkında yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hükme yeterli değildir.

... ve arkadaşlarının vekilleri Avukat ...; 119 parsel sayılı taşınmazların müvekkillerinin miras bırakanı ...’a ait olduğunu, paylaşım, bağış olmadığı halde ...’ın çocuklarından ... ... adına yapılan ilk tespitin iptal edilerek taşınmazların ... mirasçıları adlarına tapuya tescili istemli dilekçeyi mahkemeye sunduğu ve bu dilekçe katılma dilekçesi niteliğinde olduğu halde mahkemece ... ve arkadaşları vekili Avukat ...’e katılma harcını mahkeme veznesine yatırması için uygun bir önel verilmemiştir.

1962 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında 112,122 ve 126 sayılı parseller ... adına tesbit edilmiş; ... ... ve arkadaşları, A.... ve arkadaşları ile ...’ın itirazları üzerine kadastro komisyonunca tespit maliki ...’in taşınmazları 1967 yılında ...’a, onun da 1970 yılında ...’e, onun da 1971 yılında ...’a, onun da 1975 yılında ...’a sattıkları gerekçesi ile ilk tespit maliki iptal edilerek ... çocukları ... adlarına tespitine, diğer itirazların reddine karar verilmiştir. Kadastro Komisyonunca, kadastro tesbit tarihinden sonraki harici satışa değer verilerek ... adına yapılan tespitlerin iptaline karar verilmesi doğru değildir. Komisyon kararının verildiği tarihte yürürlükte bulunan 766 Sayılı Yasanın 47/3 ve hüküm tarihinde yürürlükte olan 3402 Sayılı Yasanın 25/3. maddeleri gereğince kadastro tespit tutanağının düzenlenmesi gününden sonra doğan haklara dair isteklerin incelenmesi kadastro komisyonunun ve kadastro mahkemesinin görevi dışındadır. Diğer taraftan, dosya arasında bulunan komisyon kararının tebliğine ilişkin tebligat parçaları incelendiğinde Üsküdar Kadastro Komisyon Kararının ...’e 03.11.1976 tarihinde “Muhatap adresinde olmadığından Tebligat Yasasının 21. maddesi uyarınca evrak Muhtar Ali’ye tebliğ edildi” açıklaması yazılarak tebliğ edildiği, ancak ... ve arkadaşları vekilinin temyiz dilekçesi ekinde sunduğu Kartal Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.02.1977 gün 1977/138-192 sayılı mirasçılık belgesinde (veraset ilamında) ...’in 16.02.1975 tarihinde öldüğü belirtilmiştir. Kadastro komisyon kararının tebliğ edildiği tarihte İbrahim Er ölü olduğundan, 7201 Sayılı Tebligat Yasasına uygun olarak yapılmış tebligat da bulunmamaktadır.

Diğer taraftan; Orman Yüksek Mühendisleri Prof. Dr. ..., Prof. Dr. ..., Yrd. Doç Dr. ..., Harita Kadastro Yüksek Mühendisi ... ve Ziraat Yüksek Mühendisi ... tarafından düzenlenen 09.11.2004 tarihli bilirkişi kurulu raporunda sadece aplikasyon haritası esas alınmış, 3116 sayılı yasa hükümlerine göre yapılıp 1942 yılında kesinleşen orman sınırlama haritası ile kadastro paftasının ölçekleri eşitlenerek hat uygulaması yapılmamıştır. Dava konusu taşınmazların bulunduğu ... Köyünde 1942 yılında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan orman kadastrosunda 182 ila 616 orman sınır noktaları verilerek ... Devlet Ormanının dış sınırı belirlenmiş, daha sonra dört tarafı ormanla çevrili ... Köyü yerleşim alanı ile bu alana bitişik tarlalar, 623 ila 649 orman sınır noktaları ile çevrilerek orman kadastrosu sınırı dışında bırakılmıştır. Aplikasyon haritası ile ilk orman kadastro haritasının birbiri ile uyumsuz olduğu çıplak gözle dahi anlaşılmaktadır. Örneğin; 19.06.1942 tarihli tutanak defterinin 142. sayfasına semt açı ve mesafeleri yazılmış ve 141. sayfada bu noktaları gösterir kroki düzenlenmiştir. 623 ila 627 orman sınır noktaları kuzeybatıdan güneydoğuya devam etmekte, bu hattın gidiş yönüne doğru sol tarafı ... Köyü yerleşim alanı ve tarlalar, sağ tarafı ise ... Devlet Ormanıdır. 623 orman sınır noktası güneyden kuzeye dik olarak uzanan ve sağa viraj yaparak köy içine giren yolun tam viraj yaptığı yere (kadastro 153 sayılı parsel civarı) konulmuş ve bu noktanın yakınında köy evleri işaretlenmiştir. Bu durumu orman kadastrosunun yapımına esas alınan eski tarihli memleket haritaları da doğrulamaktadır. Ne varki; daha sonra 1744 ve 2896 Sayılı Yasa uygulaması sırasında yapılan aplikasyonlarda 623 orman sınır noktası köyün batı tarafında uzakta orman içine konulmuş, buna bağlı olarak 624, 625, 626 ve 627 orman sınır noktalarının yerleri de güneybatıya kaydırılarak orman içine konulmuş, böylece orman sınırı daraltılmıştır. 1942 yılı orman kadastro haritası ile 1974 yılında yapılan aplikasyon haritasında arada boşluk bırakılmış, 1984 yılında 2896 Sayılı Yasa uygulamasında, aslında 1942 yılı tahdidi içinde kalan, ancak; yanlış aplikasyon sonucu orman dışında bırakılan alan 80, 81, 82, 629, 83, 84, 85, 626, 625, 624, 623, 649 ve 80 orman sınır noktalarıyla çevrilerek ve ... III Devlet Ormanı ismi verilerek kadastrosu yapılmış, 93 ila 100 orman sınır noktaları ile çevrilen alan (5) nolu orman iç poligonu olarak orman sınırı dışında bırakılmış, yine 270, 271 ve 369 ila 366 numaralı kadastro parsellerinin bulunduğu yerde orman içi (4) poligon olarak orman dışında gösterilmiştir. Halbuki, 1984 yılında 2896 Sayılı Yasa uygulaması sırasında ... III Devlet Ormanı içinde gösterilen (4) ve (5) poligon numaralı yerler aslında 1942 yılında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan ve kesinleşen orman kadastro sınırları içindedir. Çünkü; 1942 yılı kadastrosunda 623 ila 627 orman sınır noktalarının güneybatısında orman dışında bırakılan alan bulunmamaktadır

. Halbuki, 1984 yılında 2896 Sayılı Yasa uygulaması sırasında ... III Devlet Ormanı içinde gösterilen (4) ve (5) poligon numaralı yerler aslında 1942 yılında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan ve kesinleşen orman kadastro sınırları içindedir. Çünkü; 1942 yılı kadastrosunda 623 ila 627 orman sınır noktalarının güneybatısında orman dışında bırakılan alan bulunmamaktadır. Hiç bir merci ve makam aplikasyonla dahi olsa kesinleşen orman sınırlarını daraltamaz ve değiştirilmez.

Kural olarak; bir yerde, 4785 Sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 13.07.1945 tarihinden sonra yapılıp kesinleşen orman kadastrosu varsa bir yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığının kesinleşen orman kadastrosu harita ve tutanaklarının uygulanması sonucu belirlenmesi gerekir. Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede orman kadastrosu 4785 Sayılı Yasa hükümleri nazara alınmadan bu yasanın yürürlük tarihinden önce 1942 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılmış olduğundan, sadece 1942 yılı orman harita ve tutanaklarının uygulanması taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadıklarının tespitinde yetersiz kalır. Diğer taraftan; davacı Hazine, taşınmazların zilyetlikle kazanılamayacak devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiası ile davaya katıldığına göre, dava konusu parsellerin yalnızca kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında kalması ya da orman sayılmaması o yerin kişiler adına tescili i için yeterli olmayıp taşınmazların öncesinin de araştırılması, yöreye ait en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarında ne şekilde nitelendirildiklerinin belirlenmesi; 4785 Sayılı Yasa karşısındaki durumlarının saptanması, zilyetlikle kazanılması koşullarının bulunup bulunmadığının ve ayrıca 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince herhangi bir nedenle orman sınırları dışında bırakılmış orman olup olmadıklarının da araştırılması gerekir.

Ayrıca; mahkemece adına tescil kararı verilen kişi yararına imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı da yeterince araştırılmamış, zilyet tanıklarından maddi olaylara dayalı olarak ayrıntılı ve inandırıcı bilgi alınmamış, çekişmeli taşınmazlara revizyon gören vergi kayıtları yöntemince yerine uygulanmamış, vergi kayıtlarının uygulaması fen bilirkişi tarafından düzenlenen birleşik krokide gösterilerek keşfi ve uygulamayı izleme olanağı sağlanmamış, adlarına tescile karar verilen kişiler ve eklemeli zilyetleri adlarına ... Köyü çalışma alanında senetsiz belgesizden taşınmaz mal tesbit ve tescil edilip edilmediği yönünde gerekli araştırmalar yapılmamış, vergi kayıtlarının lehe olduğu kadar aleyhe de delil oluşturacağı düşünülmemiştir.

Kabule göre de hükme dayanak yapılan Orman Yüksek Mühendisleri Prof. Dr. ..., Prof. Dr. ..., Yrd. Doç Dr. ..., Harita Kadastro Yüksek Mühendisi ... ve Ziraat Yüksek Mühendisi ... tarafından düzenlenen 09.11.2004 tarihli bilirkişi kurul raporunda 119 parsel sayılı taşınmazın bir kesiminin 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman sınırlama haritası içinde kaldığı, halen orman rejimi dışına çıkarılmadığı açıklandığı halde, mahkemece taşınmazın kesinleşen orman sınırlama haritası dışında kaldığı, tesbit maliki yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçesi ile tespit gibi tescile karar verilmiştir.

Bu nedenlerle; öncelikle ... ve arkadaşları vekili Avukat ...’e katılma harcını mahkeme veznesine yatırması için uygun bir önel verilmeli, verilen önel içinde harcın yatırılması halinde delil ve belgeleri incelenmeli, 1942 yılı ... orman kadastro harita ve tutanak örnekleri ile ... Köyü 1957 ve 1976 yıllarına ait memleket haritaları ile orto - foto haritaları 184, 189, 195 ve 198 sayılı parsellere ait mahkemenin 2003/74 (Dairenin 2008/11455), yine 133 ila 138, 153 ila 183 sayılı parsellere ait 09.07.2008 gün 2003/57-35 (Dairenin 2008/14459) sayılı dosyası içinde olduğundan 1944, 1957 ve 1976 tarihli memleket haritalarının yapımına esas olan hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç mühendis ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu fen memurundan ve ziraat yüksek mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte 2 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Orman Yasasına Göre Orman Kadastrosu ve Aynı Yasanın 2/B Maddesinin uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 54. maddesi uyarınca hazırlanan Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde yazılı “orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, hava fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.” hükmü ile 15.07

. maddesinde yazılı “orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, hava fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.” hükmü ile 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin “Teknik İşler” başlıklı Dokuzuncu Bölümde yazılı esaslar göz önünde bulundurularak uygulama yapılmalı, yerel bilirkişi beyanlarına başvurularak yerinde bulunmayan orman sınır noktaları, bulunanlardan hareketle tutanak ve haritalarda yazılı mevkii, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre, orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan hava fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, 623 ila 649 orman sınır noktaları bulunup röperlenmeli, anlatılan yöntemle bulunan ilk orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeği çevrilerek, çekişmeli taşınmazların orman kadastrosu aplikasyon ve 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı, aynı ya da yakın orman sınır hatlarında, dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilerek bilirkişilerden müşterek imzalı rapor ve kroki alınmalı, ilk orman kadastro harita ve tutanakları ile aplikasyon ve 2/B madde haritaları uyumsuz olduğundan yukarıda yazılı Yönetmelikler ile Teknik İzahnamelerde yazılı tutanakların düzenlenmesine esas alınan hava fotoğrafı ve memleket haritası ile desteklenen ve gerçek duruma uygun düşen tutanaklara değer verileceği düşünülmeli, taşınmazların 1942 yılı orman kadastro harita ve tutanaklarının dışında kalması, bu yerlerin orman sayılmaması için yeterli olmayacağından ayrıca, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumları saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14

. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapıları, bitki örtüleri ve çevreleri incelenmeli; fen ve uzman orman bilirkişilerden, taşınmazların konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli, bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, keşifte, çekişmeli taşınmazlar hakim tarafından gözlemlenmeli, taşınmazların eylemli durumu üzerinde neler bulunduğu (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı vb.) ayrıntılı olarak keşif tutanağına yazılmalı, meşelerin ağır tohumlu ağaçlar grubunda olması nedeniyle rüzgar ya da diğer doğa olayları ile tohumlarının başka yerlere taşınmasının mümkün olmadığı, daha önce arazi üzerinde bulunmayan meşe ağaçlarının tozlaşma sonucu yetişmeyeceği, baskı ve tahribin ortadan kalkmasıyla daha önce taşınmaz üzerinde bulunan meşelerin yanması veya herhangi bir nedenle tahrip edilmesi sonucu toprak üstünden kaldırılan meşe ağaçlarının toprak altında kalan köklerden çıkan sürgünlerin yeniden meşe ormanına dönüşeceği, ormancılık biliminin gereği olduğu, bu köyde 1945-1952 yıllar arasında bir çok orman yangını çıkartıldığı Dairede temyiz incelemesi yapılan bir çok dava dosyası (Örneğin Pendik Asliye (1) Hukuk Mahkemesinin 2000/730, Dairenin 2008/17387 sayılı) içindeki bilgi ve belgeler ile yangın tutanaklarından anlaşıldığından çekişmeli parseller üzerinde bulunan dağınık ve yaşlı meşe ağaçlarının durumu bu ilkeler doğrultusunda değerlendirilerek çekişmeli taşınmazların kesinleşen orman sınırlama haritası, eski tarihli memleket haritaları ve hava fotoğrafları ile eylemli durumuna göre orman sayılan yerlerden ya da devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup olmadığı kesin olarak belirlenmelidir.

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak inceleme, uygulama ve araştırma sonucu, çekişmeli taşınmazların kesinleşen orman sınırlama haritası dışında, öncesi itibariyle de orman sayılmayan ve zilyetlik yoluyla kazanılacak yerlerden olduklarının tesbiti halinde, bu kez adına tescil kararı verilerek kişiler yönünden zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılması gerekir. Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte tarım uzman bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; çekişmeli taşınmazlara kadastro çalışmaları sırasında revizyon gören vergi kayıtları yerel bilirkişi yardımıyla ve kadastro fen bilirkişi marifetiyle zemine uygulanmalı, vergi kayıtlarının kapsamı 3402 Sayılı Yasanın 20. maddesine uygun olarak belirlenmeli, bilinmeyen sınırlar bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, bilirkişi ve tanıklardan her sınır hakkında ayrıntılı ve inandırıcı bilgi alınmalı, bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu komşu parsel kayıtları ile denetlenmeli, keşif ve uygulama bilirkişilerin düzenleyecekleri ortak ve birleşik krokiye ayrı ayrı renklerle yansıtılarak keşfi izleme olanağı sağlanmalı, zilyetlik tanıkları taşınmazlar başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği maddi olaylara dayalı olarak sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; 1962 yılında yapılan tesbit tarihine kadar gerçek kişiler yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; 1962 yılından sonra sürdürülen zilyetliğin davacı ya da davalılar yararına bir hak doğurmayacağı düşünülmeli, 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca, tesbit malikleri yanında, eklemeli zilyetler yönünden de Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlükleri ile Mahkeme Yazı İşleri Müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı yasanın 03.07.2005 gün 5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Yasası ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, yasanın getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanmalı, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilmeli, 112, 122 ve 126 parsel sayılı taşınmazların tesbit maliki olan ... yararına zilyetlik yoluyla taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinin tespiti halinde kadastro tespit tutanağının düzenlendiği tarihten sonraki harici satışlara değer verilmeyerek kadastro komisyon kararı iptal edilerek 112, 122 ve 126 sayılı parseller ...’in tüm mirasçıları adlarına tapuya tescil edilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:1)- Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle; davacılardan ... ve arkadaşları ile katılanlardan ... ve arkadaşları ile ... ...’in temyiz itirazlarının REDDİNE,

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:1)- Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle; davacılardan ... ve arkadaşları ile katılanlardan ... ve arkadaşları ile ... ...’in temyiz itirazlarının REDDİNE,

2)- Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle; katılan ... ...’in temyiz itirazlarının REDDİNE,

3)- Yukarıda 3. bentte açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin 113, Hazinenin 113, 114, 115 ve 116 sayılı parsellere yönelik temyiz itirazların kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

4)- Yukarıda 4. bentte açıklanan nedenlerle; ... mirasçılarından ... ve arkadaşlarının 112, 122 ve 126 parsellere, ... mirasçılarından ... ve arkadaşlarının 119 sayılı parsele, Katılan Hazinenin ise 109, 111, 113, 114, 115, 116, 118 ve 121 parsel dışındaki çekişmeli tüm parsellere yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde 3. Ve 4. Bentte itirazı kabul edilenlerden peşin alınan temyiz harcının iadesine 24.11.2009 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13933, Karar No: 2008/15890, Tarih: 29.12.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/13933 E.  ,  2008/15890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Dava, tacirler arasında kiralanan taşınmazda, kiracı olan davalı şirketin, kiralanandan tahliyesi öncesinde ve sonrasında meydana getirdiği hasar bedeli, kira alacağı, aidat bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Her ne kadar dosya tacirler arası hasılat kira sözleşmesine ilişkin bulunduğundan bahisle Dairemize gönderilmiş ise de, kira konusu villa demirbaş listesi ile birlikte kiralanmıştır. Musakkaf nitelikte olan kiralananın Borçlar Kanununun hasılat kirası hükümlerine tabi olabilmesi için hasılat getiren bir yer olması ve işletme ruhsatı ile birlikte kiraya verilmesi gerekir. Dava konusu kiralananın işletme hakkı ile birlikte kiralandığı açıklanmamaktadır. Bu durum karşısında temyiz incelemesi görevi 07.03.2008 ve 6 sayılı Yargıtay Yüksek Başkanlar Kurulu Kararı gereğince 6.Hukuk Dairesine aittir. Dosyanın ilgili Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 29.12.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7690, Karar No: 2021/8567, Tarih: 07.10.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/7690 E.  ,  2021/8567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesi kararının dosyası Dairemize gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Dairemizin 10/12/2020 tarih, 2020/7605 E. - 2020/10506 K. sayılı kararı ile davacının kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. Davacı tarafından adli yardım talebinin reddine ilişkin Dairemiz kararına, süresi içinde itiraz edilmiştir.

HMK 337/2. maddesi gereğince adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir.

Dairemizce verilen karara ilişkin itirazı incelemeye yetkili merci Yargıtay 1. Hukuk Dairesi olup davacının adli yardım talebinin reddine ilişkin itirazını değerlendirmek üzere dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının Yargıtay 1. Hukuk Dairesi’ne GÖNDERİLMESİNE, 07/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.