muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14187, Karar No: 2016/3710, Tarih: 06.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/14187 E.  ,  2016/3710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ........ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/12/2014

NUMARASI : 2012/227-2014/1184

Taraflar arasında görülen davada ........ Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/12/2014 tarih ve 2012/227-2014/1184 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı banka tarafından dava dışı ......'ye çek defteri verildiğini, ciro silsilesi ile müvekkiline intikal eden çekin dava dışı bankaya ibraz edildiğini, banka tarafından "İş bu çekin sahte kimlik bilgileri ile şahıslar tarafından açılan hesap üzerine keşide edilmiş olması nedeni ile işlem yapılmamıştır." denilerek el konulduğunu, müvekkiline de aslı gibidir kaşesi bulunan çek fotokopisinin verildiğini, davalı bankanın üzerine düşen sorumluluğunu yerine getirmeyerek müvekkilinin mağduriyetine yol açtığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 12.600 TL'nin 05/09/2008 tarihinden itibaren işleyecek reskont avans faizi ile birlikte davalı bankadan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çek karnesi sahibinin sosyo ekonomik durum araştırması yapılırken gerekli basiret ve itinanın gösterilmediği, davacının çek bedeli kadar zararının oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulü ile 12.600 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı banka vekili temyiz etmiştir.

Dava, çek hamili tarafından dava dışı keşideciye çek karnesi veren bankanın gerekli dikkat ve özeni göstermemesi sebebiyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bankalar çek karnesi verirken kişinin ekonomik ve sosyal durumunun belirlenmesinde gerekli dikkat ve özeni göstermelidir. Sadece ibraz edilen bir kısım belgelerle yetinmeyip, hesap açtırmak isteyen kişiyi işyeri seviyesinde soruşturmak ve benzeri incelemeleri yapmak suretiyle hesap açmak ve buna göre çek karnesi vermek durumundadır. Bununla birlikte, davacı da ticari ilişkiye girdiği kişi ya da kişileri seçmekte özenli davranmalıdır. Ayrıca, işbu davanın açılabilmesi için keşideci ve cirantalara müracaat edilmesi ve yasal yolların tüketilmesi gerekir. Bir başka deyişle davacının dava konusu çekten dolayı zararının gerçekleşmesi gereklidir.

Bu itibarla, mahkemece yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde öncelikle davacının zararının oluşup oluşmadığı hususu araştırılarak, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, hükmün temyiz eden davalı banka yararına bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla, mahkemece yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde öncelikle davacının zararının oluşup oluşmadığı hususu araştırılarak, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, hükmün temyiz eden davalı banka yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı banka vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile davalı banka yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13355, Karar No: 2013/679, Tarih: 23.01.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/13355 E.  ,  2013/679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇAL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/05/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ile tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava,muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ile tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, davalı S..'e yapılan temlikin muvazaalı olduğunu ve mirastan mal kaçırma amacıyla gerçekleştirildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden;miras bırakan D. A..'nın maliki olduğu 847 parsel sayılı taşınmazı 10.08.1990 tarihinde oğlu olan davalı S..'e,S.'in de 11.09.1992 tarihinde baldızı olan dava dışı A. A..'a,A..'nin de 14.04.1994 tarihinde tekrar davalı S..'e,S..'in 19.04.2002 tarihinde dava dışı yeğeni B.Ü..'a,en son olarak B..'ın da 11.01.2007 tarihinde tekrar S..'e satış suretiyle temlik ettiği;yine murisin maliki olduğu 2357 parsel sayılı taşınmazı 23.09.1980 tarihinde oğlu olan davalı S..'e,S..'in de 11.09.1992 tarihinde kardeşi olan dava dışı E.A..'ya,en son olarak E..'in de 11.01.2007 tarihinde tekrar S..'e satış suretiyle temlik ettiği ve taşınmazların devamlı suretle davalı S.. tarafından tasarruf edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere;Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 237) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince;davacının kız çocuğu davalının ise erkek çocuğu olduğu,resmi akitteki değer ile gerçek değer arasında açık ve fahiş fark bulunduğu, taşınmazların satışından elde edilen bedelin murisin eşi S.. adına kayıtlı Denizli/Merkez'den alınan 4321 ada 4 parsel sayılı taşınmaz için harcandığı yönündeki savunma eldeki davada satış tarihleri ile anılan taşınmazın satın alındığı tarih karşılaştırıldığında samimi bulunmadığı gözetildiğinde davalıya yapılan temlikin bedelsiz olduğu anlaşılmaktadır.

O halde, yukarıda değinilen somut olgular açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde miras bırakanın yapmış olduğu temlikle ilgili olarak gerçek amaç ve iradesinin mirasçılardan mal kaçırmak olduğu ve bu amaçla temlikin gerçekleştirildiği gözetilerek, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca,Davacının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile yerel mahkeme kararının(6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/47700, Karar No: 2016/2073, Tarih: 28.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/47700 E.  ,  2016/2073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmasız, davalı..Bakanlığı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı .. Bakanlığı vekilleri avukat..avukat .. avukat .avukat ., avukat . diğer davalı . vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'in gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı. yetkililerinin tanıtımını yaptığı bir çeşit japon eriğinin dikiminin tavsiye ve teşvik edildiğini, ücretsiz fidan ve danışmanlık vadedildiğini, İdaresinin yaptığı ihale sonucu fidanların 2008 ocak ayı içinde teslim edildiğini, ücretsiz denildiği halde fidanlar için ücret ödemek zorunda kaldığını, verilen fidanları dikip gereği gibi bahçe tesisi edip bakımını yaptığı halde ürün alamadığını, 2012 yılı mart ayında ilçe tarım yetkililerine başvurduğunu ancak sonuç alamadığını bildirerek 9.11.2012 tarihinde açtığı davası ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 40.777 TL zararının yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, süre aşımı itirazında bulunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, 32.551,40 TL nin davalılardan dava tarihinden itibaren yasal faizi ile müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş,hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; Dava dışı .. İdarenin yaptığı ihale sonucu davalı firmadan aldığı fidanların ücretinin belli bir kısmı köylüden alınarak dağıtıldığı, projenin davalı bakanlık tarafından yürütüldüğü, 2008 yılı ocak ayında fidanların teslim edildiği, davacının fidanları dikip bahçe tesisi ettiği ancak ürün alamadığı gerekçesi ile diğer köylülerle birlikte 2012 yılı mart ayında ilçe tarım müdürlüğüne başvurduğu rapor düzenlendiği, dosyada alınan bilirkişi raporunda fidanların 2008 yılında dikildiği, 2009 yılında meyveler çiçeklenmeden hemen sonra toplanacağı, 2010 yılında verime başlayacağı ve artarak devam edeceği, 2011 yılında tam verime geçeceğinin bildirildiği eldeki davasını 9.11.2012 tarihinde açtığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Tohumculuk Kanununun kapsam başlıklı 2.maddesinde “ Bu Kanun; tarla bitkileri, bağ-bahçe bitkileri, orman bitki türleri ve diğer bitki türleri çoğaltım materyaline ait çeşitlerin ve genetik kaynakların kayıt altına alınması, tohumlukların üretimi, sertifikasyonu, ticareti, piyasa denetimi ve kurumsal yapılanmalar ile ilgili düzenlemeleri kapsar.”şeklinde düzenleme getirilmiştir.Tohum ve türevlerinin üretim ve satışı,gerekli izinlerin alınmasının bu kanun kapsamında düzenlendiği de gözetildiğinde,kanunun bu süreçte yer alan gerçek ve tüzel kişiler için uygulanması gerekir.Üretilen fide de madde kapsamında ifade edilen tohum ve türevlerine ilişkindir. Yine,5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 11.maddesinde” fiillerinin ayrıca suç sayılma hâli saklı kalmak üzere, zarara neden olan kusurlu tohumluğu üreten, satan, dağıtan, ithal eden veya başka şekilde piyasaya süren gerçek veya tüzel kişiler, meydana gelen zararı müteselsilen tazmin etmekle yükümlüdür. Bunlar zararı, kusurları oranında birbirlerine rücu edebilirler.

Dava, zarara uğrayanın zarara uğradığının tespit edilmesinden itibaren altı ay içinde, her hâlde zararın meydana gelmesinden itibaren iki yıl içinde açılabilir.” hükmünü içermektedir.Davacının satın aldığı fidanların özelliklerini göstermediğini engeç fidanların ilk meyve verme tarihi olan 2010 tarihinde öğrendiği halde az yukarıda açıklanan madde kapsamına uygun olarak öğrenmeden itibaren 6 ay içinde eldeki davasını açmadığı anlaşılmaktadır.Yasa hükmünde bahsedilen süre,hak düşürücü nitelikte taraflar ileri sürmese bile resen nazara alınıp uygulanması gerekir.

Bu açıklamalar ışığında davanın süresinde açılmadığı anlaşılmakla davanın süre bakımından reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 1350,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin alınan 25,20 TL harcın davacıya, 555,90 TL harcın davalı-....'ne iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14197, Karar No: 2012/21314, Tarih: 05.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/14197 E.  ,  2012/21314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılıklarının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılıklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- İrtifak hakkı karşılığı, bu hak nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer kaybıdır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazların irtifak hakkı kurulmasından önceki tüm değerinin tespit edilmesi ve bundan sonra, taşınmazlardan geçen enerji nakil hatlarının iz düşümleri ile pilon yerlerinin yüzölçümleri fen bilirkişince belirlendikten sonra enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazların tamamında meydana gelecek değer düşüklüğü oranının belirlenmesi ve bu oranla taşınmazların tüm değerinin çarpılması sonucu irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerekirken, bu yönteme uyulmadan irtifak hakkı karşılığı belirlenmesi,

2- Bedeline hükmedilen irtifak ve pilon yerlerinin davalı idare adına tapuya tesciline karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4156, Karar No: 2013/5426, Tarih: 01.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/4156 E.  ,  2013/5426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ziynet eşyalarının aynen veya bedelinin iadesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili tarafından; düğünde müvekkiline takılan ziynet eşyalarının davalı tarafından bozdurulup harcandığı ileri sürelerek aynen iadesi olmadığı takdirde ....000,00 TL'nin tahsili istenilmiştir.

Davalı tarafından, altınların evlilik birliği içerisinde davacı ihtiyaçları için harcandığı nedeniyle davanın reddi istenilmiştir.

Mahkeme gerekçesinde ziynetlerin davalının ailesi tarafından bozdurulup araba alınmak amacıyla kullanıldığı nedeniyle davalının pasif husumet ehliyetinin bulunmadığndan ötürü davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ziynet eşyalarının aynen tazmini veya bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Dosya içerisinde bulunan bilirkişi raporu ve CD çözümüne göre dava konusu edilen altınların davacıya takıldığı hususu ihtilaflı değildir.

Yine, dinlenen davacı tanıkları düğünde takılan ziynet eşyaları ile davalının babası adına Şahin marka araba alındığını beyan etmişlerdir. Dinlenen tanık beyanları ile davalı savunması birlikte değerlendirildiğinde dava konusu edilen altınların davacıdan alındığı anlaşılmaktadır. Davalı ile evlilik birliği içerisinde olan davacının hakimiyeti altında olduğu anlaşılan ziynet eşyaları yönünden davalı eşi ...'e husumet tevcih edilmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır.

Mahkemece, açılan dava yönünden işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin pasif husumet nedeniyle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3149, Karar No: 2016/5819, Tarih: 18.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3149 E.  ,  2016/5819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Marmaris 1. Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) ile Marmaris 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ayıplı ifa nedeniyle doğan hakların kullanımı istemine ilişkindir.

Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla), dava konusu aracın, davacı şirket adına kayıtlı olduğu, şirketlerin işlerinin ticari nitelikte olduğu, bu nedenle Tüketici Mahkemesinde görülemeyeceği belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

Marmaris 2. Asliye Hukuk Mahkemesi ise genel görevli Marmaris 1 . Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından davaya Ticaret Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerektiğini bu nedenle görevsizlik kararının yerinde olmadığını belirterek karşı görevsizlik kararı vermiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilmiş olup, her iki tarafın da "ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davalarıdır. Mutlak ticari davalar ise tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın kanun gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer kanunlarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

Bir davanın, nispi ticari dava kabul edilebilmesi için davanın her iki tarafının da tacir ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunması zorunludur.

Somut olayda, davanın tarafları tacir ve uyuşmazlık da ticari işletmeleri ile ilgili bulunmakla; TTK'nın 4/1. maddesi uyarınca nispi ticari dava niteliğinde bulunan uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

Buna göre, ilk görevsizlik kararını veren Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin davaya Ticaret Mahkemesi sıfatıyla bakması gerekirken görevsizlik kararı verilmesi yerinde görülmediğinden görevsizlik kararının kaldırılarak uyuşmazlığın Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/05/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10711, Karar No: 2021/4389, Tarih: 31.05.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/10711 E.  ,  2021/4389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

Olay günü saat 17:20 sıralarında sanık ...’ın 102 promil alkollü vaziyette sevk ve idaresindeki otomobil ile Gönen istikametinden Erdek istikametine seyir halinde iken; sağa doğru virajlı bölgede virajı yaklaşık 50 metre geçtikten sonra aracının direksiyon hakimiyetini kaybetmesiyle savrularak ters istikamet yönünde takla atmasıyla meydana gelen kazada iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı; sanığın iki yönlü yolda seyri sırasında yola gereken dikkati verip kontrollü ve yol içerisinde kalacak şekilde seyrini sürdürmesi, hızını mahal şartlarına göre ayarlaması gerekirken bu hususa riayet etmemiş olup aracının direksiyon hakimiyetini kaybettiği, sevk ve idare hatasıyla yol dışı kaldığı anlaşıldığından meydana gelen kazada dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışlarıyla asli ve tam kusurlu olduğu olayda,

Sanığa atılı taksirle yaralama suçunun TCK'nın 89/5. maddesi uyarınca takibinin şikayete tabi olduğu, mağdur ... ’ın 11/07/1999 doğumlu, diğer mağdur ...’ in ise 10/07/1999 doğumlu olup, her iki mağdurun da 15 yaşını ikmal ettikleri ve vekilleri huzurunda 10/12/2014 tarihli duruşmada verdikleri beyanlarında sanıktan şikayetçi olmadıklarını ifade ettikleri; bilindiği gibi 15-18 yaş arasında bulunan mağdur çocukların şahsa sıkı sıkıya bağlı haklardan olan şikayet hakkını bizzat kullanabildiği; sanığın da sorgusunun yapıldığı 17/09/2014 tarihli talimat duruşmasında hakkındaki şikayetten vazgeçme olması halinde kabulüne dair beyanının bulunduğu, sanığa atılı taksirle yaralama suçu TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlanmış olup aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu anlaşılmakla, mahkemece şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulduğu, dosya içeriği itibariyle de CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı anlaşılmakla; hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık hakkındaki davanın TCK'nın 73/4. ve CMK'nın 223. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE; 31.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.