muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13538, Karar No: 2014/19488, Tarih: 25.12.2014

2-Birleşen dava Borçlar Kanunu'nun 45. (6098 sayılı TBK m. 53) ve 47. maddesi (TBK m. 56) gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, kazaya karışan araç sürücülerinin kusurunun belirlenmesi için 2 rapor alınmış, 16.01.2012 tarihli 2 ihtimalli düzenlenen asıl raporda davalı sürücü Sezer'in iddia ettiği plakası tespit edilemeyen kamyonetin varlığının kabul edilmemesi halinde şeride tecavüz ederek destek İlhan'ın şeridine girmesi nedeniyle % 100 kusurlu olduğu, kamyonetin varlığının kabulü halinde ise plakası belirlenemeyen kamyonetin manevraları düzenleyen kurallara uymaması nedeni ile asli, davalı Sezer'in hızını trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmaması nedeniyle tali, destek İlhan'ın ise kusurunun bulunmadığı değerlendirilmiş, 05.03.2012 tarihli Ek raporda ise davalı Sezer'in iddia ettiği kamyonetin varlığı kabul edilmeyerek Sezer'in “şeridi ihlal etme” kuralını ihlal ettiğinden %100 kusurlu olduğu belirlenmiştir.

Davalı S.. S.. taksirle öldürme suçundan İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.12.2011 tarih, 2011/21 esas, 2011/429 sayılı karar dosyasında yargılanmış ve yargılama sırasında alınan Adli Tıp Kurumu bilirkişi raporunda davalı Sezer'in iddia ettiği kamyonetin varlığının kabul edilip edilmemesine göre 2 ihtimalli bir değerlendirme yapılmış, kamyonetin varlığının kabulü halinde kamyonet sürücüsünün asli, davalı Sezer'in tali ve destek İlhan'ın kusursuz olduğu, kamyonetin varlığının kabul edilmemesi halinde ise şerit ihlali nedeniyle davalı Sezer'in asli ve tam kusurlu olduğu, destek İlhan'ın ise kusursuz olduğu değerlendirilmiş, mahkemece sözkonusu bu rapordaki ihtimallerden kamyonetin varlığının kabul edildiği değerlendirme hükme esas alınarak verilen karar Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 10.02.2014 tarih, 2013/7709 esas, 2014/3107 sayılı kararı ile onanarak kesinleşmiştir.

Borçlar Kanunu'nun 53. maddesine ve yerleşik Yargıtay uygulamasına göre, hukuk hâkimi, gerek ceza hâkiminin belirlediği kusur oranı ve gerekse delil yetersizliğine davalı beraat kararı ile bağlı değil ise de, maddi olaya ilişkin ceza mahkemesinin tespitleri hukuk hakimini bağlayacağı kabul edilmektedir. Yargıtay 12. Ceza Dairesi onama ilamı ile kesinleşen İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.12.2011 tarih, 2011/21 esas, 2011/429 sayılı karar gerekçesinde davalı Sezer'in iddia ettiği plakası tespit edilemeyen kamyonetin varlığı kabul edilerek bu kamyonet sürücüsünün asli, davalı Sezer'in tali, destek İlhan'ın kusursuz olarak değerlendirilmiş olduğu göz önüne alındığında yukarıda yapılan açıklamalar, taraf vekillerinin itirazları, trafik kazası tutanağındaki bulgular, olay yerine ilişkin bulgular, tanık beyanları ve dosya kapsamındaki tüm kanıtlar dikkate alınarak, yukarıda değinilen ceza yargılamasına ilişkin dosyanın da celbiyle İstanbul Teknik Üniversitesi Trafik Kürsüsü veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek uzman bilirkişi “kurulundan” kusur dağılımı yönünden yeni bir bilirkişi raporu alınarak, kusur oranının yeniden tespit edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bununla birlikte haksız fiil sorumluluğunda çeşitli hukuki nedenlerle birden fazla kişinin sorumluluğu halinde zarar görene karşı bu kişilerin sorumluluğu, yasadan kaynaklanan müteselsil sorumluluk ve aralarındaki münasebet ihtiyari dava arkadaşlığıdır. Zira görülmekte olan sorumluluk

davasındaki karar, sorumlular arasındaki rücu davası yönünden kesin hüküm oluşturmaz ise de sorumluluk davasının kararı güçlü delil oluşturmaktadır. Hakkında güçlü delil oluşan davalının rücu davası yönünden sorumluluk davası hükmünü diğer müteselsil borçlu ya da borçlular aleyhine temyiz etmesinde hukuki yararı vardır. Bu bakımdan yukarıda açıklanan gerekçe ile kusur belirlemesi yönünden hükmün bozulmuş olsa da davacıya karşı haksız fiil sorumlusu olan davalı Sezer diğer sorumlular ile birlikte (plakası tespit edilemeyen araç nedeni ile sorumlu olanlar) müteselsil sorumlu olduğundan sonuç olarak mahkemece yine belirlenen tazminatın tamamından sorumlu tutulması gerekecektir. Ancak kendisinin diğer sorumlulara karşı açabileceği rücu davasında, bu davadaki kusur belirlemesi güçlü delil oluşturacağından bu davadaki mahkemenin kusura ilişkin kabulünü temyiz etmesinde hukuki yararı bulunmaktadır.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı S.. S.. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı S.. S.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı S.. S..'e geri verilmesine 25.12.2014 tarihinde üye A.Orhan'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı S.. S.. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı S.. S.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı S.. S..'e geri verilmesine 25.12.2014 tarihinde üye A.Orhan'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, trafik kazası sonucunda ölüm nedeniyle yoksun kalınan destek tazminatına ilişkindir. Mahkemece, ceza davası ve eldeki davada alınan kusur raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, Daire çoğunluğu kararın müteselsil sorumluluk açısından doğru olduğu, ancak; iç ilişkide (rücu davasında) kesin delil olmamakla birlikte güçlü delil olacağı bu nedenle de eldeki davada kusur durumunun kesin olarak belirlenmesi gerektiğine işaretle yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Bir dava sonucunda verilen karar ancak o davanın tarafları açısından kesin hüküm oluşturur. Taraf olmayanlar için bağlayıcılığı bulunmadığı gibi güçlü delil de oluşturmaz. Eğer davalı bu davadaki kusur oranının belirlenenden daha az olduğunu, 3.kişinin de bir miktar kusuru bulunduğunu iddia ediyor ise, bu iddia davacının tam tazminatı müteselsil sorumlu ve olayda az da olsa kusuru bulunan davalıdan istemesi mümkündür. Zararın tamamını ödeyen davalı, 3.kişinin kusurunun varlığını ancak açacağı rücu davasında iddia ve ispat etme özgürlüğüne sahiptir. Davalının 3.kişiye karşı ileri sürebileceği iddia ve savunma davacının zararının geç tazminine neden olmamalıdır. Bu husus aynı zamanda yargılamanın çabukluğu ilkesinin gereğidir.

O halde mahkeme kararının onanması yerine bozulması görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/7375, Karar No: 2022/8105, Tarih: 21.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/7375 E.  ,  2022/8105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21.01.2021 tarih ve 2020/182 E. - 2021/27 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirket ile davalılardan ESC Petrol... Ltd. Şti. arasında bayilik sözleşmesi, protokol ve eki belgelerin imzalandığını, diğer davalıların ise davalı şirketin doğmuş ve doğacak 450.000 USD tutarına kadar olan borcuna kefil olduklarına dair taahhütname keşide ettiklerini, ticari ilişki sırasında davalının uzun süre mal alımı yapmayıp kaçak mal sattığına dair duyumlar alınması üzerine davalı işyerinde tespit yaptırıldığını, tüm uyarılara rağmen davalının mal alımı yapmaması nedeniyle davacı tarafça akdin haklı sebeple fesih olunduğunu, bu fesih sonucu oluşan bayilik hizmet bedeli alacağı, cezai şart alacağı ve taahhüdü ihlal alacağının tahsiline yönelik davacı tarafından girişilen takibe davalıların itirazı sonucu takibin durduğunu belirterek, itirazın iptaliyle, takibin devamına ve % 40 oranında icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacı iddialarının doğru olmadığını, esasen davacı yanın sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerine uymaması sonucu davalıların ekonomik sıkıntıya girdiğini bildirerek davanın reddini savunmuş ve % 40 oranında kötüniyet tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.

Davalılar vekili, davacı iddialarının doğru olmadığını, esasen davacı yanın sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerine uymaması sonucu davalıların ekonomik sıkıntıya girdiğini bildirerek davanın reddini savunmuş ve % 40 oranında kötüniyet tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, davalı şirketin, 24 saat kesintisiz bir şekilde mal satışının sürdürüleceği taahhüdüne ilişkin sözleşmenin 1.maddesi hükmüne, yine satış taahhütnamesine göre yıllık 2000 m3 akaryakıt satışının ilk yıl %25 eksiği olan 1.500 m3 (=1.500.000 lt) akaryakıt satışı gerçekleştirileceğine ilişkin satış taahhütnamesine aykırı davranmış olduğu, feshin haklı olduğu davalının 107.902,59.TL. cari hesap alacağının mahsup edildiği, taahhüdü ihlal cezasının ifaya bağlı cezai şart niteliğinde olması nedeniyle fesih halinde talep edilemeyeceği değerlendirilerek taahhüdü ihlal cezasının hesaplamaya dahil edilmediği, bozma dışı tutulan hususlar ve kefillerin kefalet limitleri göz önüne alınarak yapılan hesaplama uyarınca davanın kısmen kabulünün gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalıların Ankara 3. İcra Müdürlüğünün 2009/15644 Esas sayılı dosyasında 535.927,61 TL asıl alacak(hizmet bedeli alacağı), 143.632,52 TL işlemiş faizi; 300.380,00 TL asıl alacak(cezai şart alacağı), 8.591,69 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 988.531,82 TL alacağa yönelik itirazlarının iptaline, (davalı kefiller ... ve ...'nun alacağın 540.450,00 TL'si ile sorumlu olmaları kaydıyla), asıl alacağa icra takip tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faizi uygulanmak suretiyle takibin devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, haksız itiraz nedeniyle İ.İ.K.'nun 67/2. maddesi gereğince asıl alacağın %40'si oranında 334.523,05 TL icra inkar tazminatının(davalı kefiller ... ve ...'nun tazminatın 216.280,00 TL'si ile sorumlu olmaları kaydıyla), davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava bayilik sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla yapılan ilamsız icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile toplamda 988.531,82 TL alacağa yönelik itirazın iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. Ancak mahkemece kabul edilen kısım yönünden kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine karar tarihi itibariyle 66.476,59 TL ve reddedilen kısım yönünden davacının aleyhine 23.848,32 TL avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken hatalı hesaplama ile vekalet ücretlerinin takdir edilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiş ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HMK'nın 370/2 maddesine göre hükmün bu yönden düzelterek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının 7. paragrafındaki "46.476,59" kısmının çıkarılarak yerine "66.476,59" ibaresinin eklenmesi ve 8. paragrafındaki "48.048,00" kısmının çıkarılarak yerine "23.848,32" ibaresinin eklenmesi suretiyle, kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 21/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4315, Karar No: 2007/5384, Tarih: 30.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/4315 E.  ,  2007/5384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi)

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi (Denizcilik İhtisas Mahkemesi) ile 2. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, navlun sözleşmesi uyarınca taşınmazın malların eksik tesliminden kaynaklanan tazminat istemidir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Yasasında görev hususunu düzenleyen 4. maddesinde 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Yasa ile eklenen son fıkrada “iş durumunun gerekli kıldığı yerlerde H.S.Y.K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu yasanın dördüncü kitabında yeralan deniz hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulur. Bu mahkemelerin yargı çevresi H.S.Y.K tarafından belirlenir” hükmü yeralmaktadır.

T.T.Y.’nın eklenen metninden de anlaşıldığı gibi T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan 816 ila 1263 maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların deniz hukukuna ilişkin olup, kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülmesi hususu tartışmasızdır.

H.S.Y.K.'nın 24.03.2005 ... 188 sayılı kararında Denizcilik İhtisas Mahkemesi kurulmayan yerlerde, ticaret mahkemesi bulunması halinde bir ticaret mahkemesi var ise, bu mahkemenin, birden fazla ticaret mahkemesi bulunan yerlerde 1 numaralı ticaret mahkemesinin görevli olacağı hususu karar altına alınmıştır.

Somut olayda; uyuşmazlığın navlun sözleşmesinden kaynakladığı ve Deniz Hukukunu ilgilendirdiği, T.T.Y.'nın 4. kitabında yer aldığı anlaşılmakla, davanın Denizcilik İhtisas Mahkemesi sıfatıyla İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince İzmir 1. Asliye Ticaret (Denizcilik İhtisas Mahkemesi) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2213, Karar No: 2011/11244, Tarih: 25.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2213 E.  ,  2011/11244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5.Asliye Ticaret ve Ankara 5.Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davalı kooperatife hükmen üye kayıt edilmesi, bunun mümkün olmaması halinde davaya konu konutların rayiç değerlerinin tahsili istemine ilişkindir.

Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesince dava konusu taşınmazların konut niteliğinde olmasına göre uyuşmazlığın 4077 sayılı Kanun kapsamında olduğu bildirilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

Ankara 5. Tüketici Mahkemesi ise, davanın mutlak ticari dava olduğunu ve Türk Ticaret Kanununun 5. maddesi gereğince görevin Asliye Ticaret Mahkemesine ait olduğu belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

1163 sayılı Kooperatifler Kanununun 99. maddesinin 1. fıkrasında «Bu kanunda düzenlenen hususlardan doğan hukuk davaları tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın ticari dava sayılır» hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda kooperatife üye kaydedilmesi istemi bulunduğuna göre dava mutlak ticari davadır. Türk Ticaret Kanununun 5. maddesi uyarınca bu davalara o yerde Ticaret Mahkemesi varsa anılan mahkemenin bakması yasa gereğidir. (YHGK. 04.11.2009 gün, 2009/13-430 Esas, 2009/471 Karar – Y13. HD. 14.06.2010 gün, 2010/1630 Esas, 2010/8555 Karar sayı-

lı ilamları) Bu durumda uyuşmazlığın Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesince görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nun 21. ve 22. (1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26.) maddeleri gereğince Ankara 5.Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 25.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7655, Karar No: 2024/9026, Tarih: 25.11.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/7655 E.  ,  2024/9026 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/949 Esas, 2024/1205 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Soma Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.04.1994 Tarihli ve 1993/379 Esas, 1994/121 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve mahkemenin 28.04.1999 tarihli ek kararıyla kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

B. Ereğli (Konya) Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.03.2014 Tarihli ve 2014/211 Esas, 2014/247 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının kısıtlılık halinin ve vasinin vasilik görevinin devamına karar verilmiştir.

Vasi 21.04.2022 tarihli dilekçesi ile vasilik görev süresinin uzatılmasını talep etmiştir.

Mahkemece 19.01.2024 tarihli ek karar ile, yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlının Yalova Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde kaldığının bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Yalova 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.05.2024 Tarihli ve 2024/949 Esas, 2024/1205 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Ereğli (Konya) Sulh Hukuk Mahkemesince verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibi ile Ereğli (Konya) Sulh Hukuk Mahkemesi yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vasisinin görev süresinin uzatılması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Ereğli (Konya) Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığı gibi kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi de olmadığından vesayet dosyasının takibi ile ilgili karar vermekte Ereğli (Konya) Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ereğli (Konya) Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7305, Karar No: 2010/6957, Tarih: 14.04.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/7305 E.  ,  2010/6957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 289/1-2, 62, 50, 52 (2 kez) maddeleri uyarınca 140 ve 20 yeni Türk lirası adli para cezaları ile (2 kez) cezalandırılmasına dair Çay Sulh Ceza Mahkemesinin 16.07.2009 tarihli ve 2009/102-152 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 03.03.2010 gün ve 12582 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2010 gün ve 60846 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede;"Dosya kapsamına göre;

Sanık ... hakkında Çay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/05/2009 tarihli ve 2009/375-148-71 sayılı iddianamesi ile muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmış olması karşısında mahkemece bu sanık hakkında hüküm kurulmamış olmasının mahallinde yeniden duruşma açılıp hüküm kurulmak suretiyle tamamlanabilecek bir eksiklik olduğu düşünülerek yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında Çay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/05/2009 tarihli ve 2009/375-148-71 sayılı iddianamesi ile muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan bir kez cezalandırılması için kamu davası açılmış olması karşısında sanığın tek suçtan iki kez cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir" denilmektedir.

Gereği görüşüldü :

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 7.11.2006 tarih ve 227-228 sayılı kararında ..."Esasen olağan bir dikkat ve özenin gösterilmesi halinde gerçekleşmeyecek olan isim, yaş ve hesap hataları, yargı kararlarında "maddi yanılgı" veya "yazım hatası" diye isimlendirilen beşeri hatalardır. Yargılama araçlarının belirli biçimde takdir edilmelerinden kaynaklanan değerlendirme hataları ise hukuki yanılgılardır. Hukuki yanılgılar, ancak başka bir merci tarafından ve yasa yolu başvurusuyla açılan bir tali muhakeme ile giderilebilir. Yargı kararlarındaki maddi yanılgıların düzeltilmesi ise herhangi bir yöntem ve zamanla sınırlı değildir. Bu yanılgılar, bizzat bu hatayı yapan merci tarafından, kendiliğinden veya bir yasa yolu başvurusu üzerine verilen bir karardaki uyarı üzerine düzeltilebilir " biçiminde açıklamalara yer verilmiştir.