muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2773, Karar No: 2025/2077, Tarih: 14.04.2025

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, borç olarak verilen paranın ödenmemesi nedeniyle başlatılan icra takibine itiraz üzerine açılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 6. maddesi gereğince herkes iddiasını ispatla yükümlü olup, bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190. maddesinde “İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. Kanuni bir karineye dayanan taraf, sadece karinenin temelini oluşturan vakıaya ilişkin ispat yükü altındadır. Kanunda öngörülen istisnalar dışında, karşı taraf, kanuni karinenin aksini ispat edebilir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında; hukuki ilişkinin ve bu ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarının doğru şekilde belirlendiği, banka havale dekontlarında paranın gönderilme sebebi konusunda borç olarak aktarılan açıklaması bulunduğu, davacının davalıya bu miktar kadar borç verdiğini ispatladığını, davalının davacı ile aralarında bir ödünç ilişkisinin bulunmadığını yasal delillerle ispatlayamadığı, davacının ise, üçüncü şahıslara yapmış olduğu ödemelerin ödünç ilişkisi kapsamında davalıya yapıldığını ispat edemediği, bu hususun tanıkla ispatının mümkün olmadığı anlaşılmakla, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/534, Karar No: 2019/2175, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/534 E.  ,  2019/2175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/300, Karar No: 2019/1774, Tarih: 27.02.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/300 E.  ,  2019/1774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, velayet, nafakalar ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece erkeğe kusur olarak yüklenen eşini bıçak ile tehdit ettiği, eşini aldattığını arkadaşlarına övünerek anlattığı, ailesine küfür ettiği vakıalarının ispatlanmadığı, bu vakıaların kusur olarak yüklenemeyeceği, ancak mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen diğer vakıalara göre de, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkeğin tamamen kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar, cevaba cevap ve 2. cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmaların genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK m. 141/1). Davalı dilekçeler teatisi ve ön inceleme aşamasında yoksulluk nafakası talebinde bulunmamış, 08.09.2015 tarihinde tahkikat aşamasında yoksulluk nafakası talep etmiş, davacı tarafın ise bu taleplere açık muvafakati olmamıştır. İşbu talep iddianın ve savunmanın genişletilmesi niteliğindedir. Davalı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. Durum böyleyken davalının kendisi için talep ettiği yoksulluk nafakası ile ilgili olarak “Karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi gerekirken, kesin hüküm oluşturacak şekilde bu taleple ilgili “Ret” kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇTeınyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASNIA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.27.02.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2009/6524, Karar No: 2014/11, Tarih: 06.01.2014

**10. Ceza Dairesi         2009/6524 E.  ,  2014/11 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : . Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosyada mevcut... Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Eğitim Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenmiş 14.02.2007 tarihli rapor içeriğine göre; sanık ... müdafiine 14.02.2007 tarihinden itibaren 7 günlük rapor verildiği anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Sanık ...'in adli sicil kaydında yer alan ve tekerrür oluşturan... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 88-160 E.-K. sayılı ilamı ile verilen 10 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyeti nedeniyle, hakkında TCK'nın 58. maddesinin 6 ve 7. fıkralarının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri dışında doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükmolunan adli para cezalarının, 5083 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulunun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- TCK’nın 53. maddesinin (1) ve (2) numaralı fıkralarının uygulanmasına karar verilerek aynı maddenin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturulması,

3- 5237 sayılı TCK’nın 5 ve 53. maddeleri ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un geçici 1. maddesi hükmü gereğince sanık ... hakkında 2918 sayılı Kanun'un 119. maddesinin uygulanmasına olanak bulunmaması,

4- 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesi uyarınca, sanıklara sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı yükletilmesi gerekirken, yargılama giderinin sanıklardan müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1- YTL olarak hükmolunan adli para cezalarının TL’ye dönüştürülmesi

2- TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına“ ibaresinin yazılması,

3- Sanık ...'ın sürücü belgesinin geri alınması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması,

1- YTL olarak hükmolunan adli para cezalarının TL’ye dönüştürülmesi

2- TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına“ ibaresinin yazılması,

3- Sanık ...'ın sürücü belgesinin geri alınması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması,

4- Hüküm fıkrasının yargılama giderine ilişkin bölümünün çıkarılarak yerine “1,5 TL yargılama giderinin sanık ...'den, 1,5 TL yargılama giderinin sanık ...'ten tahsiline” ibaresinin yazılması,

Suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5878, Karar No: 2019/7654, Tarih: 25.11.2019

**16. Hukuk Dairesi         2018/5878 E.  ,  2019/7654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sonucunda ...Mahallesi çalışma alanında bulunan 28193 ada 403 parsel sayılı 1.499,14 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve taşınmazın ... oğlu 1956 doğumlu ...’in fiili kullanımında olduğu şerhi yazılarak tarla vasfı ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, dava konusu taşınmazın taşlık, çalılık, fundalık niteliğinde olduğunu ve taşınmaz üzerinde herhangi bir kullanımın bulunmadığını ileri sürerek, taşınmazın tapu kaydında bulunan kullanım şerhinin terkini istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, dava konusu 28193 ada 403 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında bulunan "... oğlu 1956 doğumlu ... kullanımındadır." şeklindeki kullanım şerhinin iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın boş, çalılık, kayalık yerlerden olduğu ve taşınmazda davalının kullanımının bulunmadığı kabul edilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de; varılan sonuç yasal düzenlemelere uygun düşmemektedir. Dava konusu taşınmazda, Kadastro Müdürlüğünce 3402 sayılı Yasa'nın Ek-4. maddesi uyarınca kullanım kadastrosu yapılmıştır. Dava tarihinden önce 26.04.2012 tarihli 28275 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6292 sayılı Kanun'un 9. maddesinin 2. bendi ile; "Bu Kanuna göre yapılacak işlemler sonuçlanıncaya kadar 2/B alanları hakkında Hazine tarafından kişiler aleyhine açılması gereken davalar açılmaz, açılmış ve devam eden davalar durdurulur." hükmü getirilmiştir. Somut olayda davacı Hazine, 6292 sayılı Kanun'un yürürlüğünden sonra 08.07.2014 tarihinde, taşınmazın taşlık, çalılık, fundalık niteliğinde olduğu iddiasına dayanarak, taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesindeki kullanım şerhinin terkini istemiyle dava açmıştır. Hal böyle olunca; 6292 sayılı Kanun'un 9/2. maddesi göz önüne alınarak, davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabul kararı verilmesi isabetsiz olup, davalı ...’in temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26520, Karar No: 2013/19829, Tarih: 08.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/26520 E.  ,  2013/19829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Yakınan ...'ın aracının kapılarını kilitli park ettiği ve içinde 200-250 adet kolej çantası, 30 adet sport marka valiz, 400 adet bayan kemeri, muhtelif sayıda bijuteri (toka, yüzük, küpe, kolye) malzemesi, 150-200 adet şemsiye, 400 adet kemer, oto teybininin olduğu aracın çalınması olayıyla ilgili,

Tanık ... ...'ın beyanına göre; 02.12.2005 günü 06.30 sıralarında işine gitmek üzere evden çıktığında evinin önünde içinde iki şahıs olan plakasını almadığı kül renginde Clio tipinde bir arabanın park halinde bulunduğunu, arabanın ön sağ koltuğunda oturan şahısın yakınan ...'ın evinin etrafını dolaştıktan sonra arabaya binip gittiklerini, bu şahısların ikisisin de tahminen 20-25 yaşlarında olduğunu, şahıslar gittikten sonra tahminen 5-6 dakika sonra yakınanın minibüsünün içinde bulunan bir şahsın minibüsü yokuş aşağıya vurdurarak çalıştırmaya çalıştığını gördüğünü beyan ettiği, 03/12/2005 günü çalınan aracın kolluk birimlerince terkedilmiş olarak bulunup yakınana teslim edildiği, 04/12/2005 günü 04.30 sıralarında kolluk birimlerine 3796 sokak no:27 sayılı adreste kapalı kasa kamyonetten eşya boşaltıldığı anonsu üzerine olaya yerine intikal eden görevlilerin 3794 sokak no: 30 sayılı adres önünde kapalı kasa kamyon gördüğü, polisleri gören şahısların koşarak 3794 sokak no:30 sayılı eve girdikleri, kamyonun kapısının açık olduğu, içinde kuru gıda malzemelerin olduğu, bu malzemelerin bodrum kata taşındığının tespit edildiği, evin açık olan kapısından içeri girilip bakıldığında sanıklardan ... ve ...'ın elbiseleri ve ayakkabıları ile oda içinde yatak içinde yatarken, sanık ... ve ... isimli şahsın banyoda saklanırken yakalandıkları evde, bulunan bir kısım eşyaların yakınana ait olduğunun tespit edildiği, olaya dair sanık ...'nın beyanında özetle; temyize gelmeyen sanık ...’ı kardeşi vasıtasıyla tanıdığını, kardeşi ...’un Bergama cezaevinde olduğunu, kefaletle tahliye edildiğini, kendisine yazdığı mektupta arkadaşı olduğu için sanık ...’dan kefalet parasını almasını istediğini, kendisinin de durumu ...’a aktardığını, onun da bir iki gün içinde denkleştireceğini söylediğini, iki gün sonra gece evde olduğu sırada ...’le ...’ın kendisini aradıklarını dışarıya çağırdıklarını, çıktığında kapalı kasa bir araba ile durduklarını gördüğünü, arabadaki eşyaları "sana verelim yarın sat ...’un kefaletini yatır" dediklerini, eşyaları boşalttıkları sırada da polislerin geldiklerini, polislerin geldiğini görünce evin içine kaçtıklarını ve böylece yakalandıklarını beyan ettiği, sanık ... beyanında özetle, uykusuz olduğu için gece yattığını, hiçbir şeyden haberi olmadığını, polislerin kendisini uyandırdıklarını, kendi uyuduğu sırada evde bulunan eşyaların getirilmiş olduğunu beyan ettiği, sanık ... beyanında özetle; hiçbir şeyden haberi olmadığını, alkollü olup yattığı sırada polislerin yataktan kaldırdığını, yakalanan eşyaların kendisi yattıktan sonra getirilmiş olduğunu beyan ettiği, temyize gelmeyen sanık ... beyanında özetle; atılı suçlamayı kabul etmediğini, müştekiye ait eşyaları kendisinin çalmadığını, eşyaları ...’in çaldığını, Yeşilyurt’ta bir inşaatta sakladığını, kendisinin de eşyaları olduğu yerden sanık ..

... beyanında özetle; hiçbir şeyden haberi olmadığını, alkollü olup yattığı sırada polislerin yataktan kaldırdığını, yakalanan eşyaların kendisi yattıktan sonra getirilmiş olduğunu beyan ettiği, temyize gelmeyen sanık ... beyanında özetle; atılı suçlamayı kabul etmediğini, müştekiye ait eşyaları kendisinin çalmadığını, eşyaları ...’in çaldığını, Yeşilyurt’ta bir inşaatta sakladığını, kendisinin de eşyaları olduğu yerden sanık ...’ın evine taşınması yolundaki teklifi kabul ederek yardım ettiğini, eşyaları indirdiklerini, eşya taşırken kendisinin kaçtığını diğerlerin yakalandığını beyan ettiği, temyize gelmeyen sanık ... ise beyanında özetle; atılı suçlamayı kabul etmediğini, sanık ... dışındaki sanıkları tanımadığını, eşya yüklü aracı sanık ...’ın getirdiğini, nereden ve nasıl getirdiğini bilmediğini beyan ettiği, yakınan ...'ın ise beyanlarında; hırsızlığın nasıl yapıldığını görmediğini, emniyette kendisine iki poşet eşya teslim edildiğini, çoğunluğunun ele geçmediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında;

Yakınana ait çalınan araç içindeki eşyaların niteliği ile içinden eşya boşaltılan kapalı kasa kamyondaki malzemelerin ( kuru gıda) niteliğinin farklı olması, ev içinde bulunan eşyalardan sadece bir kısmının yakınana ait eşyalar olması ve çalınan eşyaların çoğunluğunun ele geçirilememesi, tutanak içeriğinde ve tutanak tanıklarının beyanlarında; sanıkların evin farklı konumlarında yakalanmaları dışında, eşya taşınırken hali hazırda sanıkların bulundukları konumların net olarak aydınlatılamamış olması gibi veriler bir bütün halinde değerlendirilip sanıkların eylemlerinin TCK'nın 165. maddesinde yazılı suçu oluşturduğu düşünülmeden yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

2- Kabule görede;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ve 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. madde ve fıkraları gereği, sanık ...'nın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi kısmen isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/159, Karar No: 2022/1710, Tarih: 07.03.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/159 E.  ,  2022/1710 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

...

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.03.2018 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.03.2019 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, 313 ada 35 ve 22 parsel sayılı taşınmazlardaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2) Bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Hüküm fıkrasında dava konusu “313 ada 22 ve 35 parsel” sayılı taşınmazların ada numarası maddi hata sonucunda “ ...,...,... parsel” olarak yanlış yazılmış ise de belirtilen bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1086 sayılı HUMK’nun 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bent uyarınca bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 1. bendinde yer alan “312 ada 22 ve 35 parsel” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “313 ada 22 ve 35 parsel” ibaresinin yazılmasına, hükmün HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 07.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15966, Karar No: 2021/5556, Tarih: 27.04.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/15966 E.  ,  2021/5556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan ... İdaresi vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin kamu davasına katılmasına karar verilmesi de hükmü temyize yetki vermeyeceğinden, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca oy birliğiyle REDDİNE,

II- Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede ise ;

Kamu davasından haberdar edilmesine rağmen usulüne uygun dilekçe ile veya sözlü olarak katılma talebinde bulunmadığı için müdahillik sıfatı kazanmayan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun temyize hakkı bulunmadığından, müşteki Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

III- Sanıklar ... ve ... müdafinin temyizinin suça konu akaryakıtın müsaderesine ilişkin olduğu gözetilerek yapılan sınırlı incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanıklar ... ve ... müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6181, Karar No: 2011/5318, Tarih: 18.11.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/6181 E.  ,  2011/5318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2011

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan sendikal nedenlerle işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, iş akdinin feshinin geçerli nedenle yapıldığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işverenin Anadolu Tarım İşletme Müdürlüğünde iki ayrı işyeri adına ihale yolu ile iş aldığı, asıl işverenden aldığı talimat doğrultusunda davacının iş aktini feshederken ortaya geçerli bir neden koyamadığı, ayrıca feshin son çare olması ilkesi gereğince davacıyı başka bir alanda çalıştırıp çalıştıramayacağını araştırmaksızın iş aktinin feshi yoluna gittiği, davalı işverenin Anadolu Tarım İşletmeleri Müdürlüğünde 2004 yılından beri ihale sureti ile aynı işleri yapan bir şirket olduğu, ihale makamı tarafından gönderilen yazıda herhangi bir sınırlama getirilmemiş olmasına rağmen bunu gerekçe göstererek davacının iş akdini feshettiği, yapılan feshin geçerli nedene dayandığının ıspatlanamadığı, iş sözleşmesinin feshinden önce işçiyi başka bir işyerinde çalıştırmak, varsa fazla çalışmaları kaldırmak, işçileri eğitime göndermek gibi önlemlere başvurma imkanlarının araştırılmayarak feshin son çare olması ilkesine uyulmadığı nedeneyile feshin  geçerli nedene dayanmadığı, öte yandan iş akti feshedilen kişilerin tamamının sendika üyesi olmaması, işveren tarafından fesih yapılırken sendikalı sendikasız ayrımının olmaması ve halende işletmenin farklı işyerlerinde sendikalı ve sendikasız işçilerin bir arada çalışıyor olması, sendikanın Toplu İş sözleşmesi yetkisi almış ve normal TİS prosedürünün devam ediyor olması karşısında feshin sendikal nedenlerle yapılmadığı, feshin sendikal nedenlerle yapıldığının davacı tarafından ıspatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.