muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5601, Karar No: 2024/5094, Tarih: 08.07.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle, gerekçesiz karar verildiğine ve sanık hakkında bozma öncesi haksız tahrik hükmü uygulandığı hâlde bozmadan sonra uygulanmamasına karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olay günü sanığın inşaatında çalışan katılanın cüzdanının çalındığı iddiası ile çıkan tartışmada sanığın da katılana kafa atarak adlî muayene raporuna göre burnunda hafif (1.) derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Anamur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2019 tarihli ve 2018/298 Esas, 2019/633 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında neticeten 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, cezanın yirmi taksitte ödenmesine karar verildiği ve anılan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 309/4-b maddesi uyarınca kanun yararına bozulduğu belirlenmekle, sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması gerektiği dikkate alınmadan, bozma ilâmından sonra kurulan hükümde sanığın neticeten 6.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılması ve cezanın beş taksitte ödenmesine karar verilmesi suretiyle kazanılmış hakkının ihlal edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Anamur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2023 tarihli ve 2020/414 Esas, 2023/34 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafından sonra gelmek üzere "Ancak ilk hüküm kanun yararına bozulduğundan ve bu durum ceza miktarı açısından 5271 sayılı Kanun'un 309/4-b uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğundan, sanığın cezasının 1.500,00 TL adlî cezası olarak infaz edilmesine," paragrafının eklenmesi ve taksitlendirmeye ilişkin paragrafında yer alan "5" ibaresinin "20" şeklinde değiştirilmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Anamur 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11493, Karar No: 2018/1080, Tarih: 19.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/11493 E.  ,  2018/1080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacıların miras bırakanı ...’ün gayrimenkul için Finansbank’tan kredi aldığını, ayrıca banka uygulaması çerçevesinde 17.02.2010 - 17.02.2015 tarihleri için davalıdan hayat sigortası yaptırdığını, vefat teminatının 236.000,00 TL ve Finansbank’ın rehin alacaklısı olduğunu, 01.10.2010 tarihinde sigortalının vefat ettiğini, davacılar tarafından davalı sigorta şirketine başvuru yapılmış ise de, 06.12.2010 tarihinde miras bırakanlarının kronik myelositer lösemi nedeni ile vefat ettiğini ve sigorta yapılırken bu hastalığın beyan edilmediğinden bahisle ödeme talebinin reddedildiğini, halbuki ölüm nedeninin bu olmadığını, ölümden sonra sigortalının yakınlarından bilgi alındığını ve uzun süre önce lösemi geçirdiğini beyan edilince fer’i bir neden olarak bu hususun ölüm belgesinde yer aldığını, öte yandan sigorta sırasında beyan kutucuklarının form üzerinde zaten basılı olduğunu ve bunların sigortalı tarafından doldurulmadığını, kredi sırasında bu tür belgelerin okunmadan imzalandığından bahisle fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak, 10.000,00TL hayat sigortası tazminatının ölüm tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte ödenmesini talep ve dava etmiştir. 02.04.2012 havale tarihli ıslah dilekçesi ile, dava dilekçesinde talep ettikleri 10.000,00 TL'lik istemi 236.000,00 TL olarak ıslah ettiklerini beyan etmiş ve ıslah harcını tamamlamıştır.Davalı vekili; Sigorta başvuru formundaki kanser de dahil olmak üzere geçirilen hastalık ve tedavilerle ilgili soruya “hayır” cevabı verildiğini, bu doğrultuda 23.02.2010 tarihinde, 17.02.2010 - 17.02.2015 tarihleri için hayat sigortası kurulduğunu, sigortalının vefatının 05.10.2010 tarihli başvuru ile öğrenildiğini, ölüm belgesine göre ölüm nedeninin kronik myelositer lösemi olduğunu, yapılan incelemede sigortalının 28.03.2006 tarihinde ... Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde kronik lenfositer lösemi tanısı ile tedavisine başlandığını ve müteaddit kereler hastanede kaldığını, en son 2009 yılı Şubat ayında tedavi aldığı ve sonradan da düzenli şekilde takip edildiğinin anlaşıldığını, bu nedenle tazminat ödenmediğini, eğer gerçek durum bilinse idi davacıların miras bırakanına hayat sigortası yapılmayacağını, sigortalının sözleşme kurulduktan sonraki 10.03.2010 tarihinde muayene kaydının bulunması karşısında söz konusu hastalıktan kurtulduğu iddiasının da doğru olmadığını, formun matbu şekilde doldurulduğu iddiasının da doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; Davanın kabulu ile 236.000,00 TL'nin temerrüt tarihi olan 07.12.2010 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, hayat sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.Genel olarak hayat sigortalarında bir kimsenin hastalığı nihai olarak sigortacının taşıdığı rizikoyu arttıran bir husustur

.Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; Davanın kabulu ile 236.000,00 TL'nin temerrüt tarihi olan 07.12.2010 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, hayat sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.Genel olarak hayat sigortalarında bir kimsenin hastalığı nihai olarak sigortacının taşıdığı rizikoyu arttıran bir husustur. Sigortacı bu durumda ya hiç sigorta sözleşmesi yapmamakta ya da daha ağır şartlarla sigorta sözleşmesi yapmaktadır. Davaya konu kredi hayat sigorta sözleşmelerinde asıl amaç sigorta ettirenin bir ihtiyacının karşılanması olmayıp, bankanın kredi verdiği kişinin ölüm nedeniyle krediyi geri ödeyememesi nedeniyle maruz kalacağı riskin teminat altına alınmasıdır.Somut olayda, davacıların murisi At...’ün Finans Bank’tan kullandığı kredi nedeniyle davalı tarafından hayat sigortası yapıldığı, murisin 01/10/2010 tarihinde kalp krizi (Kardiyak Arrest) nedeniyle vefat ettiği anlaşılmaktadır. Murisin ölüm belgesinde; bu nedene yol açan ölüm ile sonuçlanan durumlar varsa altında yatan durum “Lösemi” olarak belirtilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan heyet raporunda, hematoloji uzmanı bilirkişi tarafından, Atilla Arısüt’ün 01.10.2010 tarihinde Kardiyak arrest ve solunum arresti nedeniyle vefat ettiği, ...’ün 2000 yılından beri Kronik Lenfositik Lösemi (KLL) tanısıyla takip edildiği ve son tedavisini Şubat 2009’da aldığı, tedavi sonucunda hastalığının kontrol altına alındığı, hastanın ölüm tarihinden 7 ay önce (10.03.2010) yapılan tetkiklerinde kan değerlerinin normal olduğu ve hastalığının kontrolde olduğu, ölüm sırasında kan hastalığının durumu ve kan değerleri ile ilgili bir bilgi bulunmadığı, KLL hastalığının kontrolde olması durumunda kardiyak arrest gibi ani ölüme yol açma ihtimalinin çok düşük olduğu, kan hastalığı kontrolde değilse bile ölüm sebebi ile bağlantısının düşük bulunduğu, buna göre; hastada daha önce tanı konmuş olan KLL-Löseminin, ani kalp nedenli ölüme çok nadiren neden olabildiğini, hastalığın beyan edilmemesinde kast ve kötüniyetin bulunmadığını, bu nedenlerle beyan edilmeyen husus ile riziko arasında nedensellik bağı olmadığı bildirilmiş olup doktor bilirkişinin uzmanlığı itibariyle rapor, hüküm kurmaya yeterli değildir.Bu itibarla, dosyanın içerisinde kardiyoloji, hematoloji ve onkoloji uzmanlarının bulunduğu üçlü bilirkişi heyetinden dosya kapsamındaki tedavi belgeleri değerlendirilmek suretiyle, müteveffanın ölüm nedeninin sigorta ilişkisinin kurulmasından önce sigortalı muriste bulunan ve sigortacıya bildirilmeyen KLL-Lösemi hastalığından kaynaklanıp kaynaklanmadığının kesin olarak tespiti yönünden ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alındıktan sonra, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir

.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 19/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2478, Karar No: 2015/31314, Tarih: 04.05.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/2478 E.  ,  2015/31314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/71409

Mahkeme : UŞAK 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 27/11/2014 - 2014/212 esas ve 2014/248 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın yolcu olarak bulunduğu otobüste narkotik dedektör köpeği vasıtasıyla yapılan arama sonucu, bagajdaki iki adet valiz içinde suç konusu esrarın ele geçirildiği; suç konusu uyuşturucu maddenin sanığa aidiyeti konusunda tutanak düzenleyicisi tanıklar ile otobüs muavini ve şoförünün tanık olarak dinlenmesi; valizler üzerine yapıştırılmış olduğu belirtilen 578496 ve 578497 nolu bagaj etiketlerinin sanıkla ilgisinin otobüs firmasından araştırılması, sonucuna göre sanık hakkında ikrarı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasında öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 04/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2006/10119, Karar No: 2007/2782, Tarih: 22.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/10119 E.  ,  2007/2782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafça müvekkili aleyhine başlatılan icra takibinin dayanağı olan ve "nakden" kaydını taşıyan 4.000.000.000.TL bedelli bonodaki imzanın müvekkiline ait olmadığını, senedin karşılıksız bulunduğunu belirterek, borçlu olmadıklarının tespitni talep ve dava etmiştir.

Davalı senetteki imzanın borçlu davacıya ait olduğunu, davacıdan satın aldığı 2 adet aracın satışı gerçekleşmediğinden, daha önce ödenen paranın karşılığında senet alarak araçları davacıya iade ettiğini bildererek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirikişi raporuna göre, takip ve dava konusu bonodaki imzaların davacıya ait olduğunun ekspertiz raporu ile anlaşıldığı, davalı alacaklının "nakden" kaydını taşıyan senedin davacı tarafından kendisine mal karşılığında verildiğini belirterek senedin düzenleme nedenini değiştirdiği, ancak bu iddianın kesin delillerle ispatlanamadığı, davacının teklif olunan yemini usulen eda ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, cevap dilekçesinde ve yargılama aşamasındaki beyanlarında, davacıdan alınan araç bedellerinin peşin olarak ödendiğini, davacının bu araçların devirlerini bir başka deyişle satışlarını yapmaması üzerine araçların davacıya iade edilerek peşin ödenen para karşılığında takibe konu bononun kendisine verildiğini bildirmiştir.

Bu durumda, bononun ihdas nedeninin verilen nakit karşılığı olduğunun kabulü gerekirken, mahkemece olayın değerlendirilmesinde hataya düşülerek, davalının savunmasının senedin verilen mal karşılığında düzenlendiğine yönelik olduğu ve bu şekilde davalının senedin ihdas nedenini talil ettiği kabul edilerek ispat külfetinin tayininde yanılgıya düşülüp davacıya tevcih edilen icapsız yemine dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.3 .2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/243, Karar No: 2014/1246, Tarih: 28.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/243 E.  ,  2014/1246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çarşamba Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2012

NUMARASI : 2012/119-2012/63

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ve M.. F.. tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Orman Yönetimi, 02.01.2009 tarihli dilekçe ile açtığı davada; 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılan çalışmalarda, ...Köyünde bir kısım taşınmazların orman niteliği ile sınırlandırılıp, Hazine adına tesbit tutanağı düzenlenerek, 04.12.2008 tarihinde 30 günlük kısmî ilâna çıkartıldığını, bu orman parsellerine bitişik olan ve ekli haritada gösterilen alanın da orman sayılan yerlerden olduğu halde, orman alanı dışında bırakıldığını ileri sürerek bu alanın orman sınırları içine alınarak orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır.

Davaya konu yerler hakkında kadastro mahkemesinde orman kadastrosuna itiraz davasına konu olduğundan sözedilerek malik hanesi açık bırakılıp kadastro tutanağı düzenlenerek 3402 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince mahkemeye gönderilmiş, mahkemece her bir taşınmaz hakkında tefrik kararı verilerek 108 ada 26 sayılı parsel temyize konu dava dosyasına kaydedilmiştir.

Yargılama sırasında taşınmaz zilyedleri davaya dahil edilmişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 108 ada 26 sayılı parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve M.. F.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman ve arazi kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, çekişmeli taşınmaz orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman ve arazi kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, çekişmeli taşınmaz orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Şöyle ki; çekişmeli taşınmazın T... ve ... Köyü sınırları arasında kaldığı ve uzman bilirkişi tarafından, her iki köy orman kadastro sınırı dışında bırakıldığının açıklandığı anlaşılmaktadır. Uzman bilirkişi tarafından, dairenin 11.06.2013 tarihli geri çevirme kararında da açıkça vurgulanmasına rağmen, her iki köyün kesinleşmiş orman kadastro haritalarının birbiriyle kenarlaştırıldığı ve taşınmazın her iki haritadaki konumunun gösterildiği bir uygulama yapılmamışsa da, dosyadaki orman kadastro tutanaklarının incelenmesinden, çekişmeli taşınmazın bulunduğu Kocalar Köyünde 28.11.1988 tarihinde ilân edilip kesinleşen, daha önce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2/B madde uygulaması; sınırdaki Tepealtı Köyünde ise, 1975 yılında Avut serisi bazında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunduğu bellidir. 1975 yılında herhangi bir köy ya da belde sınırı esas alınmadan Avut serisi yönünden orman kadastrosunun yapıldığı ve o tarihte yürürlükte bulunan 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanun ile değiştirilen 12/3. maddesine dayanılarak çıkartılan ve 19 Ağustos 1974 günlü Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Orman Kadastro Yönetmeliğinin "Sınırlama Dışı Kalan Ormanlar İçin Yapılacak İşlemler" başlıklı 128. maddesinin (b) fıkrasında “sınırlaması yapılan devlet ormanının dış ve iç sınırlarına bitişik olmayan Devlet Ormanları hakkında orman kadastro komisyonunca herhangi bir karar verilmiş olmayacağından ve bu gibi Devlet Ormanlarının orman kadastrosu yapılmış sayılmayacağından ıttıla hasıl olunduğunda hemen orman kadastrosunun yapılması merkezce sağlanır, bu gibi ormanlarda orman kadastrosu yapılıncaya kadar ilgili kanun hükümlerine göre işlem yapılır” hükmü bulunmaktadır.

Tepealtı Köyü orman kadastro tutanağının 27. sayfasında 151 numaralı orman sınır noktasından itibaren sağ taraf devlet ormanı, sol taraf M.. F.. fındıklığı olarak tarif edilmiştir. Bu durumda, Devlet Ormanı olarak sınırlandırılan yerin dış sınırlarına bitişik olan çekişmeli taşınmazın da, o tarihte orman kadastro komisyonlarınca incelemesinin yapıldığı ve niteliğinin belirlendiğinin kabulü gerekir.

Ancak, mahkemece yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak, taşınmazın eski tarihli memleket haritasında bir bölümünün yeşil alanda kaldığı halde, bu yeşil rengin fındık ağacı olup olmadığı tartışılmadan ve komşu taşınmazlar yönünden de bir araştırma yapılmaksızın taşınmazın orman bütünlüğü içinde kabul edilmesi ve davalının dayandığı tapu kayıtları da uygulanmadan orman olarak tescile karar verilmesi doğru değildir.

Ancak, mahkemece yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak, taşınmazın eski tarihli memleket haritasında bir bölümünün yeşil alanda kaldığı halde, bu yeşil rengin fındık ağacı olup olmadığı tartışılmadan ve komşu taşınmazlar yönünden de bir araştırma yapılmaksızın taşınmazın orman bütünlüğü içinde kabul edilmesi ve davalının dayandığı tapu kayıtları da uygulanmadan orman olarak tescile karar verilmesi doğru değildir.

O halde; mahkemece, öncelikle dava konusu taşınmazın komşu parsellerine ait kadastro tesbit tutanak örnekleri, varsa dayanağı kayıt ve belgeler, davalı iseler dava dosyaları, kesinleşip tapuya tescil edilmişlerse tapu kayıtları getirtilmeli, davalı M.. F.. keşif sırasında yanlış tapu kaydı uygulandığını bildirdiğinden doğrusunun hangisi olduğu kendisinden sorularak ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ile getirtilmeli, kadastro sırasında başka bir taşınmaza revizyon görüp görmediği araştırılmalı, hem Tepealtı, hem Kocalar Köylerine ait kesinleşen orman kadastro tutanak ve haritaları ile eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve amenajman planı ilgili yerlerden getirtildikten sonra önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir fen memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, kesinleşmiş tahdit haritaları birbiriyle kenarlaştırılıp, tapulama paftası ölçeği ile denkleştirilerek sağlıklı bir biçimde zemine uygulanmalı, değişik açı ve uzaklıklarda olan en az 10 ya da 12 orman tahdit sınır (OTS) noktasını gösterecek biçimde çekişmeli taşınmazın konumu duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmalı ve gerçekten her iki köy tahdit haritası sınırı dışında kalıp kalmadığı belirlenmeli, tutanaklardaki açıklamalar gözönünde bulundurulmalı;

Yukarıda açıklanan araştırma sonucu taşınmazın daha önce her iki köyde yapılıp kesinleşen orman sınırının dışında kaldığının saptanması halinde, bu kez, yöreye ait en eski tarihli ve ayrıca tesbit tarihinden 20 yıl önceki dönemlere ait memleket haritaları, hava fotoğrafları ve amenajman planı çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli, memleket haritasındaki yeşil rengin fındık ağaçlarından kaynaklanıp kaynaklanmadığı tartışılmalı, ziraat uzmanından da taşınmazdaki ağaçların cinsi, yaşı, kapalılık oranı, eğim durumu, imar ve ihya sözkonusu ise, ne zaman başlanıp ne zaman bitirildiği konularında rapor alınmalı, taşınmaz orman sayılan yerlerden değilse, bu kez davalının tutunduğu tapu kaydı ilk oluşumundan itibaren uygulanmalı, tapu uymuyorsa zilyedlikle kazanılacak yerlerden olup olmadığı belirlenerek, bu bağlamda Hazinenin temyiz dilekçesindeki hazinenin özel mülkü olduğu iddiası değerlendirilmeli, taşınmazın malik hanesinin boş olduğu, 3402 sayılı Kanunun 30/2. maddesi gereğince re'sen de toplanacak delillere göre doldurulması gerektiği düşünülmeli ve böylece oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar Hazine ve M.. F..'ın temyiz itirazlarının kabulü ile usûl ve kanuna uygun olmayan hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 28/01/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1502, Karar No: 2010/12196, Tarih: 22.06.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/1502 E.  ,  2010/12196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik Asliye 2.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : İftira

HÜKÜM(LER) : Beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: ONAMA

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 22.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.