muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15003, Karar No: 2014/9349, Tarih: 05.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/15003 E.  ,  2014/9349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2013

NUMARASI : 2012/629-2013/415

Davacı R.. E.. vekili Avukat A.Ö.. tarafından, davalı K.. K.. aleyhine 22/10/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ve davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının 02/10/2012 tarihinde TBMM'de yaptığı grup toplantısında müvekkiline hakaret ettiğini belirterek davalının manevi tazminatla sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin anamuhalefet partisi lideri olup beyanlarının eleştiri kapsamında olduğunu, davacının siyasi bir kişilik olarak eleştirilere katlanması gerektiğini, belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, eleştiri sınırlarının aşıldığı, davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu kabul edilerek istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davaya konu uyuşmazlığın taraflarından davacının iktidar partisi genel başkanı ve başbakan olduğu, davalının ana muhalefet partisi lideri olduğu, davaya konu sözlerin davalı tarafından TBMM'de haftalık yapılan grup toplantısında, davacının parti kongresinde yaptığı konuşma sonrasında başlayan tartışma ortamı içerisinde söylediği anlaşılmaktadır.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu tüm hukuk sistemlerinde yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak olarak, diğer siyasetçilerin, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişiler haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi; siyasetçilere hakaret alanında temel kriterlerini belirlediği davaların başında gelen Lingens Avusturya kararında; Şansölye'nin siyasi uygulamalarının eleştirilmesi sırasında kullanılan "ahlakdışı, şerefsiz" şeklindeki ifadelerin ifade özgürlüğü içinde değerlendirilmesi gerektiğini belirterek başvuran lehine karar vermiştir. Yine Oberschlick davasında bir gazeteci, Avusturya Özgürlük Partisi lideri Jörg Haider'i "geri zekalı" olarak tanımladığı için hakaret suçundan mahkum olmuş, ancak gazetecinin başvurusu üzerine AİHM siyasetçilere yönelik kabul edilebilir eleştiri sınırlarının daha geniş olduğunu vurgulamış ve nihai kararda da bir bütün olarak ifadenin kullanıldığı bağlamın ve ortamın önemli olduğunu tespit etmiştir.

Davaya konu olaya gelince; davacının başkanı olduğu iktidar partisinin kongresinin ardından, davalının TBMM'de haftalık yapılan grup toplantısında "....oturduk parlementoda sayın meclis başkanının gözetiminde bir prokotol imzaladık.Mert adam, yiğit adam imzaladığı prokotolün arkasında durur,durmayan adama ne denir...kimse kusura bakmasın ama namert denir. Hainlik tartışmasıda oldu. Yine söylüyorum. Yabancı bir ülkenin askerlerini parlemontonun kararı olmaksızın kendi ülkesine davet eden, Mardin'e kadar giden,silahlarıyla beraber, bayraklarıyla beraber giden, yasama organını devre dışı bırakan, Türkiye Cumhuriyeti topraklarını yabancı askerlerin postalları altına seren bir insana ne denir? Bende onu söyleyeyim, hain denir, dilim sertmiş, bana hain dışında bir laf bulun onu söyleyeyim.......Pazar günü ülkenin iktidar partisinin şov organizasyonunda, Mustafa Kemal Atatürk'ün iki eserinden birisi olan CHP 'ye ortadoğu ülkelerinin bazı temsilcilerinin önünde hakaret edilmiştir. Bu ülkenin başbakanı, Türkiye Cumhuriyetinin kurucu partisine Barzaninin önünde hakaret edebilme terbiyesizliğini göstermiştir, "Türkiye seninle gurur duyuyor" tezahüratları ile Barzani alkışlanıyor, CHP yuhalanıyor ......Bakın pazar günü milletin önüne bir film koydular. Aynı gün zamlarla milletin cebine el attılar. Zammı bile kalleşlikle yaptılar.....Şovun en ironik bölümü de helallikti arkadaşlar. Bu kadar kul hakkı yiyen, haram yiyen bir zatın milletten helallik istemeside herhalde bir ironi olsa gerek...." şeklinde ifadelerde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Konuşmanın bütünü, konuşmanın yapıldığı zaman dilimi, konuşmayı yapan ve hakkında konuşulan kişinin ülkenin siyaseti konusunda etkili siyasi kişilikler olması ile yukarıda açıklanan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 10. maddesi ve bunun uygulamasına yönelik Avrupa İnsan hakları Mahkemesinin kararları gözetildiğinde davaya konu beyanların eleştiri sınırları içerisinde olduğu kabul edilerek ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerekmektedir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle,davalının tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/06/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, Türk Medeni Kanunu'nun 24. ve Türk Borçlar Kanunu'nun 58. maddelerine istinaden kişilik hakkının zedelenmesi nedeniyle uğranılan manevi zararın ödettirilmesi istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Dava, Türk Medeni Kanunu'nun 24. ve Türk Borçlar Kanunu'nun 58. maddelerine istinaden kişilik hakkının zedelenmesi nedeniyle uğranılan manevi zararın ödettirilmesi istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti Başbakanı ve Ak Parti Genel Başkanı, davalı ise Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanıdır.Yani her iki yan da siyasi kişiliktir.

Dava konusu konuşma, davalı CHP Genel Başkanı K.. K.. tarafından 02.10.2012 tarihinde Grup toplantısında yapılmıştır. Uyuşmazlık, davalının bu toplantıdaki beyanlarından dava konusu edilen bir bölümünün davacının kişilik hakkına saldırı oluşturup oluşturmadığı, eleştiri sınırlarının aşılıp aşılmadığı hukuka uygunluk sınırları içerisinde kalıp kalmadığı noktalarında toplanmaktadır.

AİHM'nin, bir politikacı aleyhinde kabul edilebilir eleştirinin, bu nitelikte amaçlanan sınırlarının sade bir vatandaş aleyhinde yapılan eleştirilere göre daha geniş olduğu, siyasetçilerin daha fazla hoşgörü göstermeleri gerektiği şeklinde tezahür eden içtihatlarında bir tartışma, uyuşmazlık ve duraksama bulunmamaktadır. Ancak bunu sınırsız olarak kabul etmek mümkün değildir.

Somut olayımızda, davalı grup toplantısında davacı hakkındaki görüşlerini dile getirirken hoş görü sınırlarını aşan, suç isnadı teşkil eden, siyasi eleştiri kapsamında kabul edilemeyecek "namert", "hain", "çalan, çırpan", "firavun", "nemrut", "kolpacı" gibi tanımlamalar ve ifadeler kullanmıştır. Şayet bunları eleştiri yahut değer yargısı kapsamı içerisinde görürsek, bundan böyle Türk Medeni Kanunu'nun ve Türk Borçlar Kanunu'nun kişilik haklarına saldırı ile ilgili hükümlerini siyasi kişiler yönünden uygulayamayacağımızı düşünüyorum. Kanımca her kime söylenirse söylensin bu sözler kişilik hakkına saldırı teşkil eder.

Hal böyle olunca, hükmedilen tazminat miktarına ilişkin görüş ve oyumu ayrık tutarak Dairemiz çoğunluğunun sözlerinin eleştiri sınırları kapsamında kaldığı ve dolayısıyla davanın reddi gerektiği biçiminde tezahür eden kararına katılmıyorum.05/06/2014
Yargıtay — Esas No: 2018/2171, Karar No: 2019/5364, Tarih: 15.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/2171 E.  ,  2019/5364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılanın beyanına göre; saat 05.00 sıralarında, 51 KT 327 plakalı kamyonunda yüklü iplikleri teslim için beklediği sırada, farları sönük şekilde 34 TK 319 plakalı aracın, kamyonunun arkasına yaklaştığını, içinden inen iki kişinin aracının arka tarafına geçtiğini, şüphelenerek "Bir şey mi var" diye seslenmesi üzerine, kişilerin araca binerek içindeki diğer üç kişi ile birlikte kaçtıklarının anlaşılması karşısında; katılanın duruşmaya celbi ile; sanıkların kamyondan hırsızlık yapma kastlarını ortaya koyacak şekilde bir icra hareketlerinin olup olmadığı hususunda dinlenip sonucuna göre, sanıkların hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Suça konu eşyanın muhafaza altında bulunan eşyalardan olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre sanıklar hakkında TCK'nun 141/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılıp değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Katılanın beyanına göre; olayın saat 05.05 sularında gece vakti gerçekleştiği, olay araştırma tutanağı içeriğine göre ise 06.30 sularında gündüz vakti, olaya müdahale edilip sanıkların takip edilerek yakalandıklarının belirtilmiş olması karşısında, olay saatine ilişkin çelişki giderilerek sonucuna göre, TCK'nun 143. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılıp değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1-Eylemin TCK'nun 141/1. maddesinde düzenlenen gündüz vakti hırsızlığa teşebbüs suçuna uyduğu tespit edilirse; hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun

Kabul ve uygulamaya göre de;

1-Eylemin TCK'nun 141/1. maddesinde düzenlenen gündüz vakti hırsızlığa teşebbüs suçuna uyduğu tespit edilirse; hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun

253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nun 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi uyarınca, "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nun 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usullere göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarını yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanıklar hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması,

3-Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin, sanık ...'in, sanık ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK'nun 326/son maddesi gereğince sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 15.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8036, Karar No: 2017/5937, Tarih: 11.05.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/8036 E.  ,  2017/5937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davacı ile davalı şirketin, aralarındaki ticari ilişki nedeniyle mal alım satımı yaptıklarını, davacı şirketin davalı tarafa mal (tohum) satımında bulunduğunu ve bunun neticesinde ticari hayatın gereği olarak davalı tarafa fatura kestiğini, bu faturanın 20.12.2012 tarihli 5.225,75 TL tutarındaki fatura olduğunu, davalı şahsa gönderilen faturalara karşı TTK 21/2 maddesi gereği itirazda bulunulmadığını, bu nedenle davalı şahsa karşı icra takibi başlatıldığını, ödeme emrinin tebliğ edilmesi sonrasında borçlunun yetkiye, borcun sebebine, aslına, ferilerine ve faiz miktarına itiraz ettiğini, borçlunun haksız itirazı nedeni ile takibin durdurulduğunu, davalı borçlunun, davacı şirket tarafından düzenlenen ve gönderilen faturalara karşı itirazda bulunmadığı gibi icra takibine karşı kötü niyetli ve haksız şekilde itirazda bulunduğunu, borçlunun ... Büyükçekmece 2. İcra Müdürlüğünün 2014/3279 esas sayılı dosyası ile icra takibine yaptığı itirazın iptaline, takibin devamına, kötü niyetli itiraz nedeni ile borçlunun %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

Davalı,yetkili mahkemenin borçlunun ikametgah mahkemesi olduğu nedeniyle yetki itirazında bulunmuş ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,dava ve takip konusu borç faturaya dayalı bir borç olduğu HMK'nin 6. maddesi gereğince genel yetkili mahkeme olan davalının ikametgahı mahkemesinde davanın açılması gerektiği gerekçesiyle dava dilekçesinin yetkisizlik nedeniyle reddine karar verilmiş;hüküm,davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK’nin 19. maddesinde “(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. (2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. (3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. (4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir” denilmektedir.

Davalı yetki itirazında yetkili mahkemeyi göstermeye mecburdur. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz

Davalı yetki itirazında yetkili mahkemeyi göstermeye mecburdur. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz

Somut uyuşmazlıkta;dava ve takip konusu borç faturaya dayalı bir borç olduğu, HMK'nin 6. maddesi gereğince genel yetkili mahkeme olan davalının ikametgahı mahkemesinde davanın açılması gerektiği gerekçesiyle, dava dilekçesinin yetkisizlik nedeniyle reddine karar verilmiş ise de, davalı yetki itirazında yetkili mahkemeyi göstermemiştir. Bu halde mahkemece yetki itirazının reddine karar vermesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-3 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,11/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2470, Karar No: 2023/11766, Tarih: 21.06.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/2470 E.  ,  2023/11766 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/768 E., 2015/1038 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 27.05.2015 tarihli ve 2015/8473 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında tehdit ve yaralama suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/3, 106/1-1 ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... (Kapatılan) 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2015 tarihli ve 2015/768 E., 2015/1038 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında yaralama suçundan 11 ay 20 gün hapis cezasınının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106/1. birinci cümle gereğince, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

1. Tanık A.'in tutarlı beyanlarına itibar edilmesi gerektiğine,

2. Diğer tanık M.'in dinlenmesi gerektiğine,

3. Eksik kovuşturma yapıldığına,

4. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde kanalizasyon borularında meydana gelen arıza nedeniyle anaokulu müdürü tarafından çağrılan Koski görevlilerinden olan mağdur ile okulun tamiratını yapan müteahhidin çalışanı sanığın tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında tanıkların yanında sanığın mağdura vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığı, yine sanığın mağdura hitaben "senin işin bitti, seni öldürürüm, şimdi adam toplayıp göstereceğim" diyerek tehditte bulunduğu anlaşılmıştır.

2. Sanığın ''senin işin bitti seni öldürürüm diye tehdit ettiği'' şeklindeki beyanı dosya içerisinde mevcuttur.

3. Mağdurun 28.04.2015 tarihli raporunda belirtildiği şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve burnunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı dosya içerisinde mevcuttur.

4. Tanık N.Y.N.'nin mahkemedeki sanığın "silahımı getirin, bu kan yerde kalmayacak" şeklindeki beyanı dosya içerisinde mevcuttur.

5. Mağdur olay anında yanında bulunan arkadaşı tanık A.S.'nin soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki mağduru doğrulayan beyanı dosya içerisinde mevcuttur.

3. Mağdurun 28.04.2015 tarihli raporunda belirtildiği şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve burnunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı dosya içerisinde mevcuttur.

4. Tanık N.Y.N.'nin mahkemedeki sanığın "silahımı getirin, bu kan yerde kalmayacak" şeklindeki beyanı dosya içerisinde mevcuttur.

5. Mağdur olay anında yanında bulunan arkadaşı tanık A.S.'nin soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki mağduru doğrulayan beyanı dosya içerisinde mevcuttur.

6. Tanık M.A.'nın soruşturma aşamasında sanığın mağdura hitaben ''senin işin bitti seni öldürürüm şimdi adam toplayıp göstereceğim'' şeklinde sözler söylediğine ilişkin beyanı dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

O yer Cumhuriyet Savcısının Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olayın görgü tanıkları olan ve iddianamede delil olarak belirtilen tanıklar A.S. ve M.A.'nın olaya ilişkin görgülerinin bulunmasına, tanık A.S'nin ''sanığın mağduru ölümle tehdit ettiğini'' soruşturma ve kovuşturma aşamasında ısrarlı şekilde belirtmesine rağmen diğer tanık M.A. dinlenmeden eksik kovuşturma ile karar verilmesi,

Kabule göre de,

Aynı olay içinde olan tanıkların sanığın tehdit sözlerini söylediği anda farklı beyanlarda bulunmalarının olağan olduğu, soruşturma ve kovuşturma aşamasında tutarlı bir şekilde beyanda bulunan ...'in mağdurla yakınlığı olduğu ve taraflı olduğu gerekçesiyle beyanına itibar edilmemişse de, Yargıtay 4. Ceza dairesinin 05.01.2015 tarih 2013/2720 esas 2015/61 karar sayılı kararında belirtilen şekilde tanık ...'in yalan söylediğine ilişkin tespit yapılamaması karşısında sadece mağdurla yakınlığını gerekçe göstererek beyanına itibar edilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, bu şekilde eksik kovuşturma ve makul olmayan gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, ... (Kapatılan) 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2015 tarihli ve 2015/768 E., 2015/1038 Karar sayılı kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

21.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11040, Karar No: 2011/14365, Tarih: 20.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11040 E.  ,  2011/14365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davacı idare vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 20.09.2011 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden, taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak;

Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğünün 8 Mart 2006 gün ve 792 sayılı yazılarında "Ankara – İstanbul ve Ankara – Konya Rehabilitasyon Projesi kapsamındaki yeni demiryolu güzergahında demiryolu hat ekseninden itibaren 50 metrelik kesimin demiryolu güvenlik koridoru kabul edilerek bu koridorun dahilinde sabit yapılaşmaya müsaade edilmemesi" yönündeki yazısı dikkate alınarak, demiryolu güvenlik koridorunun 50 metre olarak kabul edilmesi gerekti gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilerek kamulaştırma bedelinin eksik tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.