muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7715, Karar No: 2023/326, Tarih: 19.01.2023

G. İkinci Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

V. YARGITAY İLAMI

Mahkemenin 22.01.2019 tarihli 2014/379 Esas 2019/290 Karar sayılı kararı, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 15.11.2021 tarihli 2021/4502 Esas, 2021/6792 Karar sayılı kararıyla; hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddine karar verilerek onanmıştır.

VI. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuranlar

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacılar vekili karar düzeltme dilekçesinde, yörede kadastro çalışması yapıldığı ve çekişmeli taşınmaz hakkında tutanak düzenlendiği, bu nedenle görevli mahkemenin Kadastro Mahkemesi olduğu gerekçesiyle öncelikle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken bu hususa dikkat edilmediğini, öte yandan dava konusu taşınmaz üzerinde davacılar yararına zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğunun dosya kapsamında yer alan bilirkişi raporları, tanık ve mahalli bilirkişi beyanları ile ispat edildiğini, taşınmazın imar ve ihyasının tamamlandığını buna rağmen aksi istikamette davanın reddine dair verilen kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro sırasında tespit harici bırakılan çekişmeli taşınmazın davacılar adına tapuya kayıt ve tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 27. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte kadastro mahkemelerinin görevi başlamakta; buna karşın genel mahkemelerin görevi sona ermekte ve davaları doğrudan doğruya kadastro mahkemesine aktarma yükümü doğmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 114/1-c maddesine göre mahkemenin görevli olması dava şartıdır. HMK’nın 115. maddesine göre ise dava şartlarının mevcut olup olmadığı, taraflarca ileri sürülüp sürülmediğine bakılmaksızın yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden gözetilir.

3. Değerlendirme

1. Tüm dosya kapsamında, çekişmeli taşınmazın yörede 1954 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında "Taşlık- Kayalık" vasfıyla tescil harici bırakıldığı, davacı tarafın tapuda kayıtlı olmayan çekişmeli taşınmaz hakkında TMK’nın 713. maddesi ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 ve 17. maddeleri uyarınca tescil istemiyle eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

3. Değerlendirme

1. Tüm dosya kapsamında, çekişmeli taşınmazın yörede 1954 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında "Taşlık- Kayalık" vasfıyla tescil harici bırakıldığı, davacı tarafın tapuda kayıtlı olmayan çekişmeli taşınmaz hakkında TMK’nın 713. maddesi ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 ve 17. maddeleri uyarınca tescil istemiyle eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

2. Bilahare, geri çevirme kararının ikmali sonucunda dosya arasına ibraz edilen Serik Tapu Müdürlüğünün bila tarihli yazısında çekişmeli taşınmazın bulunduğu kadastro çalışma alanında tescil harici yerlerin tapuya kayıt ve tescili amacıyla yapılan çalışmalar sonucunda, eldeki davanın konusu taşınmazın 680 parsel numarası ile tahdit edildiği, ne var ki taşınmazın kadastrodan evvel genel mahkemede davalı olması nedeniyle 3402 sayılı Yasa'nın 5. maddesi uyarınca malik hanesinin davalı olarak bırakıldığı tespit edilmiştir.

3. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 27.maddesinde mahalli hukuk mahkemelerinde görülmekte olan kadastro ile ilgili ve henüz kesinleşmemiş bulunan taşınmaz mala ilişkin davalar hakkında o taşınmaz mal için kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte bu mahkemelerin görevinin sona ereceği ve davalara ait dosyaların mahkemesine re'sen devrolunacağı düzenlenmiştir. Görev kamu düzeninden olup yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Hal böyle olunca; eldeki dosya bakımından dava konusu taşınmaz hakkında tutanak düzenlendiği anlaşıldığına göre görevsizlik kararı verilerek dosyanın re'sen Kadastro Mahkemesine aktarılması gerektiği; Dairece kararın maddi hata sonucunda onandığı anlaşılmakla karar düzeltme isteğinin bu nedenle kabulü ile onama kararının ortadan kaldırılması suretiyle hükmün bahsi geçen nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle,

Davacılar ... ve ... vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile;

Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 15.11.2021 tarihli ve 2021/ 4502 Esas, 2021/6792 Karar sayılı onama kararının ortadan kaldırılmasına ve hükmün yukarıda belirtildiği şekilde BOZULMASINA, 19.01.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7888, Karar No: 2014/12900, Tarih: 10.06.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/7888 E.  ,  2014/12900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle aynı gün temyiz incelemesi yapılan aynı mahkemeye ait bazı davalarda 02.03.2012 tarihine kadar hesap edilen alacak hüküm altına alınmış iken, bu davada 31.12.2011 tarihine kadar yapılan hesaplamaya itibar edilerek dava karara bağlanmış ise de, kararı davacının temyiz etmediğinin ve bu nedenle bu hususta değerlendirme yapılamayacağının anlaşılmasına göre davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalı Bakanlığa bağlı ... Genel Müdürlüğü işçisi olarak çeşitli kamplarda çalıştığını, Harcırah Kanunu hükümlerine göre arazida çalıştığı günler için harcırah ödenmesi gerekirken ödenmediğini iddia ederek harcırah alacağının davalı Bakanlıktan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili zaman aşımı savunmasında bulunmuş ayrıca davacının çalıştığı ....Genel Müdürlüğü'nün 662 sayılı Yasa ile ... Genel Müdürlüğü'ne devredildiğini, bakanlığa husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığını, ayrıca davacıya talep ettiği alacağının TİS hükümlerine göre ödendiğini savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı Bakanlığın temyizi üzerine Dairemizin 18.03.2013 günlü ilamı ile özetle,”....... İdaresi kapandığından davacının hangi işverene bağlı olarak çalıştığının tespiti gerekmektedir. Devir için 6 aylık süre öngörüldüğünden HMK'nun 124. maddesine göre dava bu süre içerisinde açıldığından 662 Sayılı KHK'nin 56. madde ve geçici 10. madde gereği davanın ...'ye tevcih edilerek davaya devam edilmesi gerekirken, mahkemece husumet yönünden davalı itirazları konusunda değerlendirme yapılmadan, devir işlemleri araştırılmadan, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemenin kabul şekli bakımından da; dava kısmen kabul edilmiş ise de denetlemeye esas Toplu İş Sözleşmeleri dosyaya getirilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozma kararına uyan Mahkemece dava davalı ... Genel Müdürlüğü'ne tevcih edilmiş, davalı ... Genel Müdürlüğü zaman aşımı savunmasında bulunmuş, davacıya haklarının ödendiğini savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkeme ek hesap raporu almış ve yeniden davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Bozma kararına uyan Mahkemece dava davalı ... Genel Müdürlüğü'ne tevcih edilmiş, davalı ... Genel Müdürlüğü zaman aşımı savunmasında bulunmuş, davacıya haklarının ödendiğini savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkeme ek hesap raporu almış ve yeniden davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Davacının personeli olduğu kapatılan önceki işyerinin, kendi dışındaki kanuni düzenlemelerle...Bakanlığı ve sonrasında davalı ... Genel Müdürlüğüne devredilmesinin 662 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile gerçekleşmesi ve davacının davasını devir için öngörülen 6 aylık süre geçmeden açması nedeni ile 6100 sayılı HMK'nun 124 ve 125.maddelerine göre davacının davasını yanlış hasma yöneltmesinde hatası olmadığı, bu nedenle hakkındaki dava husumetten reddedilen davalı Bakanlık yararına davacı aleyhine avukatlık ücreti takdir edilmesine yasal olanak bulunmadığı, sadece hakkındaki dava esastan kısmen reddedilen davalı ... Genel Müdürlüğü yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği halde mahkemece takdir edilen avukatlık ücretinin her iki davalıyı kapsayacak şekilde davacıdan tahsiline karar verilmesi ayrıca davalı ... Genel Müdürlüğü genel bütçeye dahil idarelerden olup 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesine göre harçtan muaf olduğu halde harçla sorumlu tutulması hatalı olmuştur.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; hüküm fıkrasının 4,5 ve 6 numaralı bentlerinin tümü ile çıkarılarak yerine;

“4-Hakkındaki dava kısmen kabul edilen davalı ... Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan harç takdirine yer olmadığına,

5-Davacı tarafından peşin yatırılan 192,90 TL harcın davalı ... Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan istek halinde davacıya iadesine,”

6-Taraflar kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi nazara alınarak takdiren 1.335.00 TL avukatlık ücretinin davalı ... Genel Müdürlüğünden alınıp davacıya verilmesine, redden dolayı 440.00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınıp davalı ... Genel Müdürlüğü'ne verilmesine, davalı Bakanlık yararına avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, hükmü temyiz eden davalı ... Genel Müdürlüğü'nün yatırdığı temyiz harcının iadesine, 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5604, Karar No: 2022/5232, Tarih: 29.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/5604 E.  ,  2022/5232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Taksirle öldürme suçundan CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine ilişkin Gelibolu 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 09/03/2017 tarihli, 2015/240 esas, 2017/60 sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak, TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1a, 52/2-4. maddesi gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin Gelibolu 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 09/03/2017 tarihli, 2015/240 esas, 2017/60 sayılı hükmüne yönelik katılanlar vekilinin istinaf talebinin kabulü ile yerel Mahkeme kararı kaldırılarak, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 03/12/2018 tarihli ve 2017/1312 esas, 2018/2885 sayılı kararı ile taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre; 30/08/2015 günü saat 17:05 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki yolcu otobüsü ile meskun mahal dışı, iki yönlü, iki şeritli, yedi metre genişliğindeki, eğimli ve virajlı yolda seyir halindeyken, gidiş istikametine göre yolun sol tarafından sağ tarafına geçiş yapan yayaya otobüsün sol ön far kısımlarıyla çarpması neticesinde yayanın öldüğü olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve uygulama maddesinin belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve uygulama maddesinin belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı CMK'nın 303/1. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususun aynı madde uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2 fıkranın 4 paragrafı hükümden çıkarılarak yerine "Sanığın ekonomik ve sosyal durumu ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre sanığa uzun süreli 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4, 52/3. maddeleri uyarınca 605 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine, TCK 50/1-a ve 52/2. maddesi gereğince bir günlüğü taktiren 20,00 TL üzerinden paraya çevrilerek sanığın 12.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14.Ceza Dairesinin 03/12/2018 tarihli ve 2017/1312 esas, 2018/2885 sayılı kararına karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Gelibolu 5.Asliye Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 29/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7532, Karar No: 2021/3511, Tarih: 15.03.2021

**10. Ceza Dairesi         2017/7532 E.  ,  2021/3511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Asayiş Büro Amirliği ekiplerince yapılan çalışmalarda ... ve ... isimli sanıkların kiraladıkları araçlar ile uyuşturucu madde sattıkları yönünde duyumlar alındığı, bölge dahilinde çalışmalara devam olunduğu, olay tarihi olan 25.01.2014 tarihinde sanıkların gri renkli ... plakalı araçla seyir halinde oldukları ve uyuşturucu madde satışı yaptıkları yönünde tekrar duyum alınması üzerine aracın istikameti düşünülerek sanıkların beklenilmeye başlandığı, ...’ın kullanmış olduğu ve diğer sanık ...’in de içerisinde bulunduğu... plakalı aracın durdurulduğu, sanıkların ve aracın polis merkezine getirildiği, araçta yapılan arama sonucunda, sürücü koltuğunun altında poşet içerisinde uyuşturucu madde ele geçirildiği olayda; usulüne uygun verilmiş bir olay yeri ve tarihini kapsayan önleme araması kararı, Cumhuriyet savcısının yazılı arama emri ya da adli arama kararı bulunup bulunmadığının araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA, 15/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21009, Karar No: 2024/2352, Tarih: 14.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/21009 E.  ,  2024/2352 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/176 E., 2015/60 K.

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN :Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2023 tarihli ve KYB-2023/60847 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir olayla ilgili olarak Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 16/05/2019 tarihli ve 2019/2361 esas, 2019/8292 karar sayılı ilamında yer alan, "...Sanığın olay tarihinde kimliği tespit edilemeyen 2 erkek şahısla birlikte katılanlar Hüsna Sarı ve Saniye Öztürk'ün yan yana kasiyer olarak çalıştığı ve sinema bileti kestikleri Cine Center isimli iş yerine gelerek müştekilerin sinema bileti kestikleri sırada katılan Saniye'nin yanına gelerek kendisinden bir kola satın alıp katılana 100,00 Türk lirası kağıt para verdikleri, katılanın para üstünü vermek istediği sırada bozuk para varmış diyerek katılandan 100,00 Türk lirasını geri istedikleri, ardından katılanı lafa tutup 100,00 Türk lirasını geri almamış gibi tavır takınarak para üstünü adı geçen katılandan hile yolu ile aldıkları, bu olayın devamında da sanığın ve kimliği tespit edilemeyen 2 kişinin benzer şekilde diğer katılan Hüsna'nın yanına giderek kendisinden bilet satın almak için 200,00 Türk lirası kağıt parasını katılana uzattıkları, ancak katılana muhtelif şeyler sorarak dikkatini dağıtmak suretiyle 200,00 Türk lirasını vermedikleri halde para üstünü adı geçen katılandan hile yolu ile aldıkları somut olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, Sanığın yanında inceleme dışı diğer sanık ile birlikte müştekinin kasiyer olarak çalıştığı markete gelerek 2,00 Türk lirası değerinde sakız alıp karşılığında 100,00 Türk lirası kağıt para verdikleri, sonrasında bozuk para varmış diyerek 100,00 Türk lirasını geri alıp, sürekli konuşarak dikkatini dağıttıkları müştekiden 98,00 Türk lirası para üstünü isteyip almaları şeklinde gerçekleşen somut olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu, diğer yandan 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alındığında dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında hata yapılarak yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulmasında,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/01/2015 tarihli kararının, sanığın suçu iştirak halinde işlediği kabul edilen inceleme dışı diğer sanık Sinan Şendil yönünden temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 05/05/2019 tarihli ve 2018/14456 esas, 2019/7450 karar sayılı ilamı ile savunma hakkının kısıtlandığından bahisle bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılama sonucunda, Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/11/2019 tarihli ve 2019/330 esas, 2019/687 sayılı kararıyla 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve anılan kararın Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 02/11/2022 tarihli ve 2021/23025 esas, 2022/15018 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği nazara alındığında,

Eylemin, hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabulü halinde dahi, somut olayın gerçekleşme şekli gözetildiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı ve suç tarihi (11/06/2012) itibariyle atılı suçun cezasının 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası olduğu gözetilmeden, sanık hakkında fazla ceza tayininde, isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hükümlünün yanında inceleme dışı diğer hükümlü ile birlikte şikâyetçinin kasiyer olarak çalıştığı markete gelerek 2,00 TL değerinde sakız alıp karşılığında 100,00 TL para verdikleri, sonrasında bozuk para varmış diyerek 100,00 TL'yi geri alıp, sürekli konuşarak dikkatini dağıttıkları şikâyetçiden 98,00 TL para üstünü isteyip almaları şeklinde gerçekleşen somut olayda, eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu, diğer yandan 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alındığında dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında hata yapılarak yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2015 tarihli ve 2013/176 Esas, 2015/60 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, atılı suçun dolandırıcılık suçunu oluşturduğu yönünde verilen karar itibarıyla eylemin hırsızlık suçunu oluşturduğu kabul edilse dahi 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesine uyduğu yönündeki istem hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.