muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23249, Karar No: 2014/19884, Tarih: 17.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/23249 E.  ,  2014/19884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 19. İş Mahkemesi

Tarihi : 01.10.2013

No : 2013/324-2013/322

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 17.05.2009 tarihinde davalı sevk ve idaresindeki aracın çarpması sonucu geçirdiği trafik iş kazası nedeniyle vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin ve cenaze giderinin tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21. maddesidir.

Anılan maddenin dördüncü fıkrası, üçüncü kişinin sorumluluğunu düzenlemekte olup; buna göre, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilebilecektir.

Üçüncü kişinin rücu alacağından sorumluluğu kusur sorumluluğu esasına dayanır. Bir başka ifadeyle; üçüncü kişi, ancak kusurlu bir hareketinin varlığı halinde rücu alacağından sorumludur.

İş kazası, meslek hastalığı ve hastalığın üçüncü kişinin kusuru sonucunda meydana gelmesi halinde rücu edilecek miktar ise; sigortalı ya da hak sahiplerine yapılan ödemelerin tümünün, bağlanacak gelirlerin ise başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, kusur karşılığından oluşmaktadır.

Davaya konu somut olayda, ceza dosyasının derdest olduğu anlaşılmakta olup, Mahkemece kusur raporu alınmaksızın peşin değerli gelirin yarısına hükmedildiği anlaşılmakta olup, ilk peşin sermaye değerinin yarısının kusur karşılığına hükmedilmesi gereğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Yapılan açıklamalar çerçevesinde Mahkemece, ceza dosyası da celbedilerek ceza dosyasındaki deliller de birlikte değerlendirilerek öncelikle, trafik iş kazası olayının nasıl gerçekleştiği hususundaki somut olgu hiçbir tereddüt oluşturmayacak şekilde belirlenmeli, trafik kusur uzmanı kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan, kusur raporu aldırılmalı toplanan kanıtlar hep birlikte değerlendirilip sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

O hâlde, davacı ile davalı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle, BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5950, Karar No: 2012/6391, Tarih: 11.10.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/5950 E.  ,  2012/6391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat... ile davalı vekili Avukat ...geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, Hastane Genel Onarım İnşaatı nedeniyle devir alınan sözleşmenin müzayaka ve ikrah ortamında imzalamak zorunda bırakıldığı 11.03.2004 günlü devir protokolü ile dava dışı 3. şahsa devretmek zorunda bırakılmaları nedeniyle, devir protokolünün yok sayılarak hakediş alacakları ile kâr mahrumiyeti zararlarına karşılık 700.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesi istemiyle açılmış, birleşen dava kalan alacağın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davalıların ıslah olunan miktara göre kısmen kabulüne dair verilen karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu inşaatla ilgili 28.05.1997 tarihinde dava dışı ... ile sözleşme imzalanmış 11.12.2000 tarihinde iş sahibinin de katılımı ile yapılan devir protokolünde işin yapımı davacı şirkete devredilmiştir. Bu protokol uyarınca işe başlayan davacı bir kısım imalât gerçekleştirdikten sonra 03.10.2003 tarihli yazısıyla davalı idareden işin tasfiyesini istemiş, tasfiye istemi kabul edilmemiş, yine iş sahibinin muvafakat ve katılımı ile 11.03.2004 tarihinde davacının yükleniminde bulunan işin davacı ... Ltd. Şti.'ne devri kabul edilmiştir. Davada bu devir işleminin müzayaka ve ikrah ortamında imzalamak zorunda bırakıldıkları iddia olunmuştur. İkrah'ın şartları başlıklı Borçlar Kanunu'nun 30. maddesinde, “ikrah olunan tarafın hak ve mevkiine nazaran kendisinin yahut

yakın akrabasından birinin hayat veya şahıs veya namus yahut malları ağır ve derhal vuku bulacak bir tehlikeye maruz olduğuna kanaat getirdiği takdirde ikrah muteber addonulur.” Yine aynı maddenin 2. bendinde “bir hakkın veya kanuni selahiyetin isteneceği ve kullanılacağı tehdidi ile müzayakaya düçar olan kişinin yaptığı akit, tehdid eden için fahiş menfaatleri temin etmiyorsa, bu tehdid, ikrahı muteber addolunmaz.” düzenlemeleri yer almaktadır. Somut olayda sözleşmenin feshedileceği teminatların irad kaydedileceği, ihalelere katılmaktan yasaklama kararı verileceği korkusuyla anılan protokolün imzalanmak zorunda kalındığı kabul edilmiş ise de, az yukarıda değinilen yasa hükmü dikkate alındığında, kabul edilen hususların ikrah ve müzayaka koşulları ile ilgisi bulunmadığı ortadadır. Kaldı ki bir an için devir protokolünün geçersiz olduğu sonucuna varılsa dahi, alacak iddia olunan fiyat farkına ilişkin hakedişlere sözleşme eki ... İşleri Genel Şartnamesi uyarınca usulüne uygun itiraz bulunmadığı gibi sözleşmenin fesih edildiği de iddia ve ispat olunmamıştır. Bu nedenle ara hakedişlerden fiyat farkı istenemeyeceği gibi kâr kaybı zararından da sözedilemez. Taraflar arasında düzenlenen 11.03.2004 tarihli devir protokolün 2. maddesinde devir işlemi gerçekleştikten sonra devreden Su Yüklenim Ltd. Şti.'nin ... Başkanlığı'ndan herhangi bir alacak talebinde bulunmayacağı belirtilmiş olmakla, hukuken geçersizliği kanıtlanamayan devir protokolünün geçerli olduğu ve davacının da iş sahibi idareyi ibra ettiği kabul edilerek asıl ve birleşen davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekirken, hukuki değerlendirmede bilirkişi görüşü ile bağlı kalınarak davaların kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının tümüyle reddine, 2. bent gereğince kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 900,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15434, Karar No: 2019/2040, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15434 E.  ,  2019/2040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15859, Karar No: 2006/18259, Tarih: 26.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15859 E.  ,  2006/18259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasındaki kanuni rehin ... tanınması istemine ilişkin davada ... Denizcilik İhtisas ile ... 1. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yanan gemiye yapılan yardım isteminden kaynaklanan T.T.Y.’nin 1235. ve 1236. maddeleri uyarınca kanuni rehin ... tanınması istemine ilişkindir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Yasasında görev hususunu düzenleyen 4. maddesinde 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Yasa ile eklenen son fıkrada “iş durumunun gerekli kaldığı yerlerde H.S.Y.K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu yasanın dördüncü kitabında yeralan ... hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulur. Bu mahkemelerin yargı çevresi H.S.Y.K tarafından belirlenir” hükmü yeralmaktadır.

T.T.Y.’nın eklenen metninden de anlaşıldığı gibi T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan 816 ila 1263 maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların ... hukukuna ilişkin olup, kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülmesi hususu tartışmasızdır.

Somut olayın T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan ... hukukundan kaynaklandığı, olayın çözümünde ... ilişkiye bakılması gerektiği, ... ilişkinin de ... hukukuna yönelik olduğu, Denizcilik İhtisas Mahkemesinin Yasa ile kurulduğu anlaşılmakla görevli mahkeme Denizcilik İhtisas Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Denizcilik İhtisas Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/12/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2001/4568, Karar No: 2002/1473, Tarih: 05.03.2002

19. Hukuk Dairesi 2001/4568 E., 2002/1473 K.

**19. Hukuk Dairesi 2001/4568 E., 2002/1473 K.**

**- ALACAK

- CEZAİ ŞART

- HAKLI FESİH

- KAZANÇ KAYBI

- TEK SATICILIK SÖZLEŞMESİ**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 106 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 107 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 108 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 158 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 159 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 160 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 211 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, taraflar arasında akdedilen 5.2.1997 tarihli Tek Satıcılık Sözleşmesinin davalı tarafça haksız feshedildiği iddiasına dayalı cezai şart ve kazanç kaybından doğan alacağın tahsili talebinden ibarettir.

Dava konusu 5.2.1997 tarihli beş yıl süreli sözleşmede, davalı satıcı (üretici) firmanın ürettiği bir kısım mamullerin davacı alıcı tarafından İçel il ve ilçelerinde satımı ve dağıtımının yapılacağı, satış bedelinin yaz sezonunda 30 gün, diğer zamanlarda 60 gün vadeli alıcı firma çeki ile ödeneceği, sözleşme şartlarına uyulmaması halinde 10.000 USD cezai şart ödeneceği kararlaştırılmıştır.

Davalı satıcı tarafından davacı alıcıya gönderilen 25.8.1997 tarihli fesih ihbarında; vade durumunun düzeltilmediği, imalat hatası dışında çok fazla mal iade edildiği, bayilik sözleşmesine aykırı şekilde başka yerden mal alındığı gerekçeleriyle sözleşmenin tek taraflı olarak feshedildiği bildirilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, feshin haklı olup olmadığı ve bunun sonucu olarak cezai şart ve kazanç kaybı istenip istenemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

9.6.2000 tarihli bilirkişi raporunda da açıkça belirtildiği gibi, davacı alıcının başka firmaya ait mal sattığı sabittir. Esasen bu durum davacı tarafça da inkar edilmemiştir. Davacı taraf, sözleşmede başka firmanın mallarının satılamayacağı konusunda bir hüküm bulunmadığını ileri sürmüş ise de, bu iddia tek satıcılık sözleşmesinin ruhuna aykırıdır. Zira, tek satıcılık sözleşmelerinde alıcı, bayii olduğu firmanın malları dışında bir malı pazarlayamaz. Hatta başka malların reklamını çağrıştıracak tavır ve davranışlarda dahi bulunamaz. Kaldı ki, davacı tarafın sözleşmenin 5. maddesindeki ödeme koşullarına da aykırı davrandığı yukarıda sözü edilen bilirkişi raporuyla sabittir. Bu durumda, davacının sözleşmeye aykırı davrandığı gerekçesiyle davalının akdi feshetmekte haklı olduğu anlaşıldığından, mahkemece davanın reddine dair verilen hüküm usul ve yasaya uygun olup onanması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (ONANMASINA), onama harcının temyiz edenden alınmasına, 5.3.2002 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3305, Karar No: 2016/770, Tarih: 10.02.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/3305 E.  ,  2016/770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

İncelenmesine gerek gerilen dava konusu İ.İ.K./165 ada maden sahasında kalan iki parça taşınmazın

A)... mevkiinde kain ve doğusu ...kadim yolu, batısı dere ve ötesi...

B)...mevkiinde kain ve doğusu..., kuzeyi kuru dere ve ötesi ..., güneyi ... tarlası ile çevrili 98.220 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tescil harici olup olmadığı varsa tapu kayıtlarından tedavülleri ile birlikte gönderilmesi ayrıca tarafların murisi ile davalı arasında imzalanan rödavans sözleşmesinin de eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2021/17775, Karar No: 2023/1006, Tarih: 01.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/17775 E.  ,  2023/1006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 11.04.2016 tarihli ve 2016/1165 Esas sayılı iddianamesi ile cinsel taciz suçundan Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahekemesine kamu davası açılmıştır.

2. Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2016/458 Esas, 2016/628 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkrası uyarınca 2 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Eksik araştırma ile karar verildiği, dosyada cezalandırmaya yeter delil bulunmadığı ve re'sen tespit edilecek temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Eksik araştırma ile karar verildiği, dosyada cezalandırmaya yeter delil bulunmadığı ve re'sen tespit edilecek temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece "Toplanan delillere, sanık savunması, katılan beyanı, soruşturma dosyası ve tüm dosya kapsamına göre; her ne kadar sanık tarafından kabul edilmese ve tanıklar tarafından sanığın Pazartesi, Çarşamba ve Cuma günleri saat 19.30–22.00 arasında her gün Tekirdağ Aktif Yaşam Spor Klubüne bulunduğu ve hocalık yaptığı beyan edilmiş ise de, mahkememizce sanık ile arasında iftira atmasını gerektirir husumet bulunmayan mağdurun aşamalarda alınan olayın oluşumuna uygun samimi ve tutarlı beyanı ile teşhis beyanına itibar edilerek yapılan değerlendirmede, sanığın cinsel amaçlı olarak cinsel organını teşhir edip mastürbasyon yapmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla, eylemine uyan TCK. 105/1–1. cümlesi uyarınca geçmişteki hali ve suç işleme eğilimi gözetilerek takdiren ve teşdiden alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılmasına, sanığın eylemini teşhir etmek suretiyle gerçekleştirdiği anlaşılmakla, hakkında düzenlenen cezadan TCK 105/2-e-son maddesi uyarınca artırım yapılmasına, sanığın geçmişteki hali suç işleme eğilimi gözetilerek bir daha suç işlemekten çekineceği hususunda mahkememizde olumlu düşünce oluşmadığından takdiren TCK 62 maddesi ile yasal koşulları oluşmadığından TCK 51 ve CMK 231 maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin hüküm kurulmuştur." şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2016/458 Esas, 2016/628 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2834, Karar No: 2010/4442, Tarih: 10.05.2010

**17. Hukuk Dairesi         2010/2834 E.  ,  2010/4442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik Asliye 2.Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Heyetçe yapılan incelemede, uyuşmazlığın çözümünde gerekli görülen, zorunlu mali sorumluluk sigortası poliçesinin ve bu poliçenin varlığına ilişkin, kaza tespit tutanağındaki bilgilerden başka bir bilgi ve belgenin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla, mahkemece taraflardan sorularak, gerektiğinde tramer kayıtları getirtilerek, kazaya karışan araca ilişkin zorunlu mali sorumluluk sigortası poliçesinin varlığının araştırılması, bulunması halinde ise örneğinin dosyaya getirtilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 10.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16411, Karar No: 2014/835, Tarih: 23.01.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/16411 E.  ,  2014/835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2013

NUMARASI : 2013/115-2013/837

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık işyeri ihtiyacı ve iki haklı ihtar nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece işyeri ihtiyacı ve iki haklı ihtar nedenleriyle açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde; kira ödemelerini sürekli aksatan davalı hakkında 01.01.2012-01.01.2013 dönemine yönelik iki haklı ihtara sebebiyet verecek takip yaptığını ve ihtar çektiğini, ayrıca gelir elde etme ihtiyacı olduğunu ve bu nedenle dükkanı kendisinin işletmeye açacağını, ihtiyaç ve iki haklı ihtar nedeniyle davalının tahliyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı ise; 2012 yılı kirasının 1.250 TL olduğunu, kira ödemelerinde gecikmeler yaşandığını ancak kötüniyetli olmadığını, davacının ihtiyaç iddiasının ise samimi ve gerçek olmadığını savunmuş ve davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, ihtiyaç nedenine dayalı tahliye davasının ispatına yönelik davacıya ayrıntılı dilekçe vermesi ve tanık isimlerini bildirmesi için süre verilmesine rağmen davacının beyanda bulunmadığı gibi, iki haklı ihtar nedenine dayalı tahliye yönünden takip ve çekilen ihtarın açık olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre temyiz eden davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin iki haklı ihtar nedeniyle tahliye davasına yönelik temyiz itirazlarına gelince; davacı ile davalı arasında uyuşmazlık konusu olmayan 01.01.2007 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesinde kira bedellerinin her ayın ilk beş günü içinde peşin ödeneceği kararlaştırılmış olup bu hüküm tarafları bağlar. Davacının davalıya gönderdiği 26.11.2012 keşide, 03.12.2012 tebliğ tarihli ihtar ile son ay kirası istendiğine göre, ihtar tarihi gözetildiğinde bu ihtar ile Kasım ayı kirası istendiği anlaşılmaktadır. Bu ihtar haklıdır. 01.01.2012-01.01.2013 dönemine yönelik 14.09.2012 tarihinde yapılan takipte aylık 1.250 TL'den 2012 yılı Ocak ile Ağustos aylarına ait kira bedelinin tahsili istenmiştir. Takip ile istenen alacak ilk ihtarın konusunu oluşturmaktadır. Bu nedenle mahkemece ihtarların haklılığı üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile iki haklı ihtar nedeniyle tahliye isteminin reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle iki haklı ihtar nedeniyle açılan tahliyeye ilişkin hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1255, Karar No: 2019/7966, Tarih: 09.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/1255 E.  ,  2019/7966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 11/12/2017 tarih ve 2016/297 E- 2017/468 K. sayılı kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 13/12/2018 tarih ve 2018/565 E- 2018/1297 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalı gerçek kişinin 2015/48189 sayılı “EPİNORM” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkilince adına tescilli "EPİ" ve "EPİ NATURAL" ibareli markalara dayalı olarak anılan başvuruya yapılan itirazın davalı kurum tarafından reddedildiğini, dava konusu başvuru ile müvekkili markaları arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerliğin bulunduğunu, Kurum kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek YİDK'nın 2016-M-5538 sayılı kararının 3. sınıftaki tüm mallar ile bu malların 35. sınıftaki mağazacılık hizmetleri yönünden iptalini, aynı mal ve hizmetler yönünden markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili; markalar arasında karıştırılmaya neden olacak düzeyde benzerliğin bulunmadığını, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... cevap dilekçesi sunmamıştır.