muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/26257, Karar No: 2025/688, Tarih: 23.01.2025

Sanık hakkında katılan ...'e yönelik açılan hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125/1, 125/4, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 2.610,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan anılan Kanun’un 13/1, 5237 sayılı Kanun'un 62, 52 ve 51. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ile 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine,

Sanık hakkında katılan ...'a yönelik açılan silahla tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

Karar verilmiştir.

B.Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 09.10.2024 tarihli ve 2024/1187 Esas, 2024/1663 Karar sayılı kararı ile;

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hakaret suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 268/3-e, 272/3-a ve 279/1-b maddeleri uyarınca itiraz kanun yolu açık olmak üzere reddine,

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,

Sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan katılan mağdur ...'a hükme yönelik silahla tehdit suçundan kurulan beraat ile katılan ...'e yönelik kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık müdafii, katılan kurum vekili ile katılan ... vekili ile katılan ... vekili ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının kabulü ile, duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararları kaldırılarak,

Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5237 sayılı Kanun’un 170/1-c maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık hakkında katılan ...'e yönelik açılan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109/2, 109/3-a ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık hakkında katılan ...'e yönelik açılan kasten yaralama 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 86/3-e, 87/3 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

Katılan kurum vekilinin temyiz istemi; suç vasfının yanlış tayin edildiğine, suçun adam öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu ve kabule göre ise yüzde sabit iz olması nedeniyle cezanın artırılmadığı ve eksik tayin edildiğine, cezanın üst sınırdan verilmesi ve kurum lehine vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir.

Katılan ... vekilinin temyiz istemi; genel güvenliğinin kasten tehlikeye sokulması suçundan müvekkil lehine vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir.

Katılan kurum vekilinin temyiz istemi; suç vasfının yanlış tayin edildiğine, suçun adam öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu ve kabule göre ise yüzde sabit iz olması nedeniyle cezanın artırılmadığı ve eksik tayin edildiğine, cezanın üst sınırdan verilmesi ve kurum lehine vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir.

Katılan ... vekilinin temyiz istemi; genel güvenliğinin kasten tehlikeye sokulması suçundan müvekkil lehine vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir.

Katılan ... vekilinin temyiz istemi; 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen cezanın eksik olduğuna, alt sınırdan yeterince uzaklaşılmadan ceza tayin edildiğine suçun adam öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu ve mağdurun yüzünde sabit iz olması nedeniyle cezanın artırılması gerektiğine ve eksik tayin edildiğine ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz istemi; olayın sübutuna, kararın hukuka aykırı olduğuna hatalı değerlendirme yapılarak karar verildiğine, atılı suçların unsurlarının oluşmadığına, yeterli delil olmadığına, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, sanık hakkında takdiri indirim uygulanması gerektiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın tahliye edilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanık hakkında kasten yaralama, kişi hürriyetinden yoksun kılma ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafilerinin, katılan ... vekilinin ve katılan kurum vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Sanık ile katılan ... arasında gönül ilişkisi olduğu ancak olay tarihinde ayrıldıkları, olay günü ise sanığın katılan ile görüşmek için Salihli otogarına gittiği ve katılan ile baş başa konuşmak istediğini söylediği ancak katılanın kabul etmemesi ile sanığın belinden silahı çıkartarak katılanın kafasına dayadığı ve katılanı rehin aldığı, diğer eliyle de katılanın boğazını sıktığı, katılana "seni de öldürürüm kendimi de öldürürüm, a.... k... karısı" şeklinde tehdit ve hakaret içerikli sözler sarf ettiği, akabinde ise havaya doğru 2-3 el ateş ettiği bu esnada katılan ...'in şoförlüğünü yaptığı otobüsün sol ön kaportasına gelen merminin araca zarar verdiği, sanığın silahın kabzası ile katılan ...'nin burnuna vurduğu, katılanın baygınlık geçirdiği, çevredeki vatandaşların müdahalesi ile sanığın yakalandığı olaya ilişkin olarak;

Sanığın katılan ...'yi rehin alarak havaya ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminde katılan ...'ye yönelik silahla tehdit suçunun, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereği sanığın aynı Kanun'un 109/2. maddesi uyarınca cezalandırılmasının yerinde olduğu, sanığın katılanı rehin aldıktan sonra ve aynı zamanda otogarda havaya ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin genel güvenliğinin kasten tehlikeye sokulması suçu oluşturduğu anlaşıldığından, sanığın eyleminin katılan ...'ye yönelik silahla tehdit suçunu oluşturduğu yönündeki Tebliğname’deki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın aşamalardaki tevil yollu ikrarı, katılan ...'in ana hatlarıyla birbirini doğrulayan ifadeleri, katılan mağdur hakkında düzenlenen doktor raporları, tanık beyanları, dosyada bulunan ... Otogarı içinde gerçekleşen olaya ilişkin görüntü kayıtları, kriminal polis laboratuvarının raporları, Whatsapp mesaj kayıtları içeriği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediği, koşulları bulunmadığından haksız tahrik ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında, dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilme gerekçesinin 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesine uygun ve yeterli olduğu, katılanın yüzünde sabit iz olmadığına ilişkin doktor raporları dikkate alındığında artırım maddesinin uygulanmamasına dair kabulün yerinde olduğu ve katılan kurum Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup 5271 sayılı Kanun'un 237. ve devamı maddelerindeki davaya katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin vekalet ücreti hükmedilmemesinin yerinde olduğu anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin, katılan ... vekilinin ve katılan kurum vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlarda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

A. Sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan ... vekilinin ve sanık müdafiilerinin temyiz isteminin incelenmesinde;

III. KARAR

A. Sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan ... vekilinin ve sanık müdafiilerinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında hakaret suçundan hükmolunan adli para cezasına yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca reddine ilişkin hükmün itiraza tabi kararlardan olup temyizinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264/1. maddesinde yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşıldığından kararın Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan ... vekilinin vekalet ücreti ile sınırlı temyiz incelenmesinde;

Yargılama konusu genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçu yönünden katılan ...'ın suçtan zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Kanunu’nun 237/1. maddesi uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan ... vekilinin temyiz incelenmesinde;

Yargılama konusu 6136 sayılı Kanun'a aykırılık ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçları yönünden katılan ...'in suçtan zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Kanunu’nun 237/1. maddesi uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

D. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafilerinin temyiz isteminin incelenmesinde:

5271 sayılı Kanun'un 286/2-g maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3.maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1.maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

E. Sanık hakkında kasten yaralama, kişi hürriyetinden yoksun kılma ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafilerinin, katılan ... vekilinin ve katılan kurum vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde:

E. Sanık hakkında kasten yaralama, kişi hürriyetinden yoksun kılma ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafilerinin, katılan ... vekilinin ve katılan kurum vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 09.10.2024 tarih ve 2024/1187 Esas, 2024/1663 Karar sayılı kararında sanık müdafileri, katılan ... vekili ve katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmün niteliğine ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafilerinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Salihli Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27039, Karar No: 2022/10992, Tarih: 28.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/27039 E.  ,  2022/10992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen haksız eylem nedeniyle maddi tazminat davasında verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin hükmün davacı vekili ve davalı vekilince istinaf edilmesinden sonra Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacı vekilinin istinaf isteminin reddine, davalı vekilinin istinaf talebinin kabulüne dair verilen kararın, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; davacının araç alımı için anlaşması sonucu bakiye 28.000,00 TL bedel için senet verdiğini, bu senedin bedelini bankadan gönderdiğini, 37.000,00 TL'lik senedin 20.000,00 TL'sinin faizi ve komisyon ücreti ile birlikte 23.752,05 TL olarak Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğü'nün 2008/900 İcra sayılı dosyası üzerinden takibe konulduğunu, davacının icra dosyası kapsamında herhangi bir borcunun bulunmadığı için bunun tespiti için Tekirdağ Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/80 Esas sayılı davayı açtıklarını, davacının icra dosyası ve mahkeme dosyası gereğince 32.772,22 TL para yatırdığını, davacının bu bedeli yatırabilmek için evini sattığını, kendi evinde aylık 600,00 TL kira bedeliyle kiracı olarak ikamet ettiğini, davalının tesis ettiği davadan dolayı borçlu olmadığının tespit edildiği ancak aradan 10 yılı aşkın bir sürenin geçtiği bu sürede maddi ve manevi bir zarar gördüğü, haklılığının yıllar sonra ortaya çıkmasına karşın duyduğu eleme karşılık 10.000,00 TL manevi, maddi olarak da 74.415,00 TL ve 15.585,03 TL faiz üzerinden zararının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının tüm taleplerinin zamanaşımına uğradığını, bu davanın takipten 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 60. maddesine göre 1 yıl içinde, her durumda 10 yıl içinde açılması gerektiğini, Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 2008/80 Esas, 2017/763 Karar sayılı dosyasında da davacının zararı oluşması durumuna karşılık %40 oranında tazminata hükmedildiğini, Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından zaten zarara yönelik bir karar verildiğini, aynı konuda tekrar dava açılmasının mümkün olmadığını, davalının bu bedeli de ödediğini, davacının icra takibi sebebi ile evini sattığını kiraya taşınmak zorunda olduğunu bu sebeple 123 aydır 605,00 TL kira ödediğini bu zararının da toplamda 74.415,00 TL olarak davalıdan talep ettiğini, davacının evini bu icra takibi sebebi ile sattığının bilinmesi mümkün olmadığını, manevi zarar talebinin de haksız olduğunu, davacının manevi zararı ve bunun şartlarının oluşmadığını, davacının kişilik haklarına bir saldırı söz konusu olmadığını, evinde haciz işlemi yapılmadığını belirterek davacının haksız, mesnetsiz davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince; davacı vekilinin istinaf talebinin reddine, davalı vekilinin istinaf isteminin 6100 Sayılı HMK'nun 353/1. fıkra (b-2) bendi gereğince kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davacının açtığı maddi manevi tazminat davasının zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerekçeye ve özellikle HMK’nın 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nın 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 373. maddesi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 28/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2023, Karar No: 2014/5123, Tarih: 25.04.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/2023 E.  ,  2014/5123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2013/158325

Mahkemesi : İzmir 18. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 19.02.2013

Numarası : 2012/1224 - 2013/142

Suç : Yalan tanıklık ve bu suça azmettirme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık S.. Ş..'nun yaralanması ile sonuçlanan kavgada olay yerinde bulunmayan sanık H.. K..'ın kolluğa müracaat ederek kendisinin E.. B.. tarafından tehdit edildiğini beyan etmesi eyleminden dolayı hakkında 5237 sayılı TCK'nın 267. maddesine aykırılık suçundan zamanaşımı süresince dava açılıp hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık S.. Ş..'nun azmettirmesi üzerine kolluğa müracaat ederek şikayetçi mağdur sıfatıyla sanık S.. Ş..'nun silahla yaralanması ile sonuçlanan kavgayı gördüğünü iddia ederek olayla ilgili bilgi veren sanık H.. K..'ın eyleminin yalan tanıklık suçunu, sanık S.. Ş..'nun eyleminin de yalan tanıklığa azmettirme suçunu oluşturmadığı gözetilmeden yüklenen suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 25.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3701, Karar No: 2024/6198, Tarih: 13.11.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/3701 E.  ,  2024/6198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/710 E., 2023/80 K.

HÜKÜM : Asıl Dava Ret-Birleştirilen Dava Kabul

Taraflar arasındaki asıl dava yönünden el atmanın önlenmesi ve tapusuz taşınmazın tescili, birleştirilen dava yönünden ise tapusuz taşınmazın tescili talepli davanın bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda asıl davanın reddine, birleştirilen davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Asıl davada Hazine; Mahmutlar Beldesi çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tapulama harici bırakılan taşınmaz bölümüne davalı ... tarafından haksız şekilde el atıldığını ileri sürerek el atmanın önlenmesi ve taşınmazın Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

2.Bozma kararından sonra açılmakla eldeki dosya ile birleştirilen davada ...; kadastro çalışmaları sırasında tescil harici bırakılan çekişmeli taşınmaz bölümü hakkında imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenlerine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır.

II. CEVAP

1.Asıl davada davalı ...; çekişmeli taşınmazın zilyetliğinde ve mülkiyetinde olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

2.Birleştirilen davada davalılar; çekişmeli taşınmazın zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğu ve davacı yararına zilyetlikle kazanım koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Alanya 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.03.2002 tarihli ve 2000/490 Esas, 2002/161 Karar sayılı kararıyla; çekişmeli taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı, imar-ihya edilmek suretiyle tarım arazisi niteliğinde kullanıldığı ve özel mülkiyete konu edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 04.11.2002 tarih ve 2002/11505 Esas, 2002/12224 Karar sayılı ilamıyla; “davalı ...’a tescil davası açması için yöntemine uygun şekilde önel verilerek TMK'nın 713. maddesi uyarınca dava açılmasının sağlanması ve böyle bir davanın açılması halinde ise sonucunun beklenmesi” gereğine değinilerek karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

2.Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 04.11.2002 tarih ve 2002/11505 Esas, 2002/12224 Karar sayılı ilamıyla; “davalı ...’a tescil davası açması için yöntemine uygun şekilde önel verilerek TMK'nın 713. maddesi uyarınca dava açılmasının sağlanması ve böyle bir davanın açılması halinde ise sonucunun beklenmesi” gereğine değinilerek karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.12.2011 tarih, 2008/110 Esas, 2011/884 Karar sayılı kararıyla; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda çekişmeli taşınmazın dere yatağı niteliğinde olduğu, bu nedenle özel mülkiyete konu olmadığı gibi tapuya tescilinin de mümkün olmadığı gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davacı-birleştirilen davada davalı Hazine vekili ile birleştirilen davada davacı-asıl davada davalı Mümün Yılmaz vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.