muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/29818, Karar No: 2016/7586, Tarih: 24.03.2016

TCK'nin 37. maddesi delaletiyle iştirakın uygulandığı hallerde her bir sanığın mağdura yönelik sayısız eylemleri oluşmakta ise de; bu yaralama eylemlerinden en ağır ve en şiddetli olan eylem dikkate alınıp bu eylemin gerektirdiği cezanın tüm sanıklara aynı şekilde uygulanması gerekmektedir.

Olayımızda suça sürüklenen çocuk ...'ın mağduru kesici aletle basit şekilde yaraladığından TCK'nin 86/2, 86/3-e, sanık ...'in ise kafa atıp mağdurun burun kemiğini kırmaktan TCK'nin 86/1, 87/3 maddelerinin uygulanması gerektiğinden her iki sanığa TCK'nin 37. maddesi delaletiyle en ağır cezayı gerektiren TCK'nin 86/1, 87/3. maddelerinin uygulanması gerekmektedir.

Bu durum karşısında her iki sanık hakkında mağdur ...'yı yaralamaktan kurulan hüküm esastan bozularak her iki sanığın olayda müşterek fail oldukları ve suçu iştiraken işledikleri hususu belirtilerek TCK'nin 37. maddesi delaletiyle aynı yasanın 86/1, 87/3 maddeleri gereğince cezalandırılıp sanıklar hakkında CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla hükmün bozulması görüşünde olduğumdan çoğunluk görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2013/17178, Karar No: 2015/31375, Tarih: 17.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/17178 E.  ,  2015/31375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/196979

MAHKEMESİ : Tokat(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2011

NUMARASI : 2010/1756 (E) ve 2011/77 (K)

SUÇLAR : Tehdit, konut dokunulmazlığını ihlal

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılanın, konut dokunulmazlığını ihlal suçu nedeniyle baştan itibaren şikayetçi olduğunun anlaşılması karşısında, bu suça konu eylemden önce sanığın evinde gerçekleşen yaralama eylemi sebebiyle şikayetçi olmamasının davaya konu olan ve farklı tarihte katılanın evinde gerçekleşen konut dokunulmazlığını ihlal suçuna tevcih edilemeyeceği gözetilmeden, sanık hakkındaki bu davanın şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesine karar verilmesi,

2-Katılanın, olayın görgü tanıkları olduğunu bildirdiği çocuklarının usulünce tanık sıfatıyla dinlenmelerinden sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan E.. Y.. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8029, Karar No: 2019/10543, Tarih: 07.11.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/8029 E.  ,  2019/10543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Mardin 3. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Mardin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/09/2019 gün ve 2019/144 E. 2019/195 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 07/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12119, Karar No: 2023/11922, Tarih: 27.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/12119 E.  ,  2023/11922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/6 E., 2023/23 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6549, Karar No: 2013/4103, Tarih: 30.04.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/6549 E.  ,  2013/4103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümden sonra sanığın ve sanık müdafiinin dilekçelerinde sundukları, ... Devlet Hastanesi Baştabipliğince tanzim edilmiş 23/12/2010 ve 02/05/2012 tarihli raporlarda, sanıkta "depresif bozukluk, ankisiyete bozukluğu, şizofreni" bulunduğunun belirtilmesi ve yine sanığın dilekçesinde ayrıca 8 yıl öncede İstanbul Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğünü belirtmiş olması karşısında, dilekçeler ekinde sunulan raporların onaylı suretleri ile varsa eklerinin ilgili hastaneden getirtilip, akıl sağlığı yönünden 8 yıl önce tedavi görüp görmediğinin araştırılması ve daha sonra sanığın suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasına engel veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltacak bir akıl hastalığına düçar olup olmadığının yöntemince raporla saptanarak sonucuna göre hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25031, Karar No: 2013/17088, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/25031 E.  ,  2013/17088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1, 62 ve 52. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/03/2011 tarihli ve 2008/406 esas, 2011/57 sayılı kararının infazı sırasında, adı geçen hükümlünün özel infaz usullerinden yararlanma talebinin kabulü ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunu'nun 110/1-b maddesi uyarınca cezasının geceleri Burdur E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda çektirilmesine ilişkin Burdur Asliye Ceza Mahkemesinin 14/05/2012 tarihli ve 2012/250 değişik is sayılı kararını müteakip hükümlünün adresinin Fethiye'de olması nedeniyle bu kez cezasının geceleri Fethiye A3 Tipi Kapalı Ceza infaz Kurumunda çektirilmesine ilişkin Burdur Asliye Ceza Mahkemesinin 15/05/2012 tarihli ve 2012/257 değişik iş sayılı kararı üzerine hükümlünün cezasının geceleri infazı sırasında, hükümlünün 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/3. maddesinde düzenlenen denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanması talebinin kabulüne dair Fethiye İnfaz Hakimliğinin 23/08/2012 tarihli ve 2012/126 değişik sayılı kararına Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan itirazın kabulüne ilişkin Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin 06/09/2012 tarihli ve 2012/606 değişik sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 23/07/2013 gün ve 2013/11880/47474 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının gün 06/09/2013 ve 2013/257772 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

I- Burdur Asliye Ceza Mahkemesinin 14/05/2012 tarihli ve 2012/250 değişik iş sayılı kararı ile 15/05/2012 tarihli ve 2012/257 değişik iş sayılı kararma yönelik incelemede;

Mahkemesince hükümlünün özel infaz usulünden yararlanma talebinin kabulü üzerine, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin infazı Hakkında Kanunu'nun 110/1. maddesini a ve b bentlerinde yer alan infaz usullerinden biri tercih edilerek karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, cezanın infaz edileceği ceza infaz kurumunun da kararda belirtilmek suretiyle infazı kısıtlayacak şekilde karar verilmesinde,

II-Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin 06/09/2012 tarihli ve 2012/606 değişik iş sayılı kararına yönelik incelemede;

Dosya kapsamına göre,

II-Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin 06/09/2012 tarihli ve 2012/606 değişik iş sayılı kararına yönelik incelemede;

Dosya kapsamına göre,

1- Cezasını Fethiye A3 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda geceleri infaz etmekte olan hükümlünün Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığının 05/07/2012 tarihli ve bila sayılı yazısı ile Dalaman Açık Ceza İnfaz Kurumu'na nakledildiği, bu yazıda 6352 sayılı Kanun'un toplam üç yıl veya daha az hapis cezasına mahkûm olanların cezalarının doğrudan açık ceza infaz kurumlarında yerine getirilmesine ilişkin geçici 3/2. maddesi uyarınca hükümlünün açık ceza infaz kurumuna naklinin uygun görüldüğünün bildirildiği, bu şekilde açık ceza infaz kurumuna ayrılan hükümlünün bu kez de aynı Kanun'un geçici 2/3. maddesinde düzenlenen denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanması talebinde bulunması üzerine bu talebinin Fethiye İnfaz Hakimliğinin 23/08/2012 tarihli kararı ile kabul edildiği, ancak Cumhuriyet savcısı tarafından bu karara itiraz edildiği, itiraz gerekçesinde hükümlünün 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/3. maddesinde yer alan ve maddenin yürürlük tarihi olan 05/07/2012 tarihinde açık ceza infaz kurumunda bulunma şartını taşımadığı, aynı Kanun'un bir başka geçici maddesi olan geçici 3/2. maddesi uyarınca aynı gün açık ceza infaz kurumuna ayrıldığı, hükümlünün iki farklı geçici maddeden aynı anda faydalanamayacağı, bu nedenle denetimli serbestlik hükümlerinden faydalanma şartlarını taşımadığı hususlarına yer verildiği, mercii Fethiye Ağır Ceza Mahkemesince de itiraz yerinde görülerek kabul edildiği anlaşılmışsa da,

6352 sayılı Kanun'un geçici 2/3. maddesinde bu maddenin yürürlüğe girdiği 05/07/2012 tarihinde açık ceza infaz kurumunda bulunma şartının arandığı, Dalaman Açık Ceza İnfaz Kurumu'nun 20/07/2012 tarihli ve 2012/6077 sayılı yazısında hükümlünün 05/07/2012 tarihinde saat 23.35'te açık ceza infaz kurumuna girdiğinin belirtildiği, buna göre hükümlünün 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/3. maddesinin yürürlüğe girdiği 05/07/2012 tarihinde açık ceza infaz kurumunda bulunduğunun anlaşıldığı, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna aynı Kanun'un bir başka geçici maddesi olan geçici 3/2. maddesi uyarınca nakledilmiş olmasının hükümlü aleyhine yorumlanamayacağı gözetilerek itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde,

2-İtiraz merciince itirazın kabulü halinde itirazın esası hakkında da bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde, isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1-) Tebliğnamenin 1.no'lu bozma isteğinin incelenmesinde,

2-İtiraz merciince itirazın kabulü halinde itirazın esası hakkında da bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde, isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1-) Tebliğnamenin 1.no'lu bozma isteğinin incelenmesinde,

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden; Burdur Asliye Ceza 15/05/2012, 2012/257 D. iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince, BOZULMASINA, bozma nedenine göre, hükümde yer alan; “ hükümlünün infazının Fethiye A3 tipi Kapalı ceza infaz kurumunda çektirilmesine” ilişkin kısımların hüküm fıkrasından ÇIKARILMASINA, diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına,

2-) Tebliğnamenin 2 no'lu bozma isteminin incelenmesinde,

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden; Fethiye Ağır Ceza 06/09/2012 ve 2012/606 D. iş iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince, BOZULMASINA, bozma nedenine göre müteakip işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine 11/11/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10718, Karar No: 2011/9530, Tarih: 14.07.2011

**11. Ceza Dairesi         2009/10718 E.  ,  2011/9530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hüviyet cüzdanı, pasaport gibi belgelerde sahtecilik

HÜKÜM : 765 sayılı TCK'nun 350/1-3, 59, 647 SK 4-5 madg öre 3.300 YTL apc

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞ

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “sahte pasaport kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nın 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının,kesici son işlem olan 27.03.2006 mahkumiyet tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nın 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6072, Karar No: 2013/11260, Tarih: 30.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/6072 E.  ,  2013/11260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının 8 bendinde "derelerin iki tarafından kadastral sınırından itibaren 100 metrelik yapı yaklaşma mesafesi bırakılır." hükmü yer almakta iken; 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı ..... Kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında; temizlik bakım ve onarımların yapılabilmesi maksadıyla imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ile dere işletme bantları idarece kamulaştırılır." hükmü getirilmiştir.

Dava konusu 3299 parsel sayılı taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değişmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı, ilgili ... ve imar planlarını yapan Belediyelerden sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31251, Karar No: 2015/2535, Tarih: 02.02.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/31251 E.  ,  2015/2535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/179994

MAHKEMESİ : Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2012

NUMARASI : 2012/26 (E) ve 2012/348 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanıklar S.. D.. ve L.. K.. hakkında hakaret suçlarından verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karara karşı temyiz isteklerinin incelenmesinde,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eylemlere , yükletilen suçlara ve ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik katılan sanıklar L.. K.. ve S.. D.. müdafilerinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B-Sanık S.. D.. hakkında katılan sanık L.. K..’ya yönelik yaralama suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılanı sanık L.. K.. müdafiinin başkaca temyiz iddiaları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

TCK’nın 25. maddesinde düzenlenen meşru savunma bir hukuka uygunluk nedeni olarak öngörüldüğünden CMK’nın 223/1-d maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı bulunduğundan katılan sanık L.. K.. müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görülmekle, tebliğnameye kısmen uygun olarak hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı Kanunun 322. maddesi uyarınca, hükümdeki “katılan sanık Sezgin’e ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresi çıkarılarak yerine “ CMK’nın 223/1-d maddesi uyarınca sanığın beraatine” ibaresi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-1-Katılan sanık L.. K.. hakkında yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı, yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan sanık L.. K.. müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2- Katılan sanık L.. K.. hakkında silahla tehdit suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz incelmesinde ise,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan sanık S.. D.. müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 02/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10142, Karar No: 2024/127, Tarih: 10.01.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/10142 E.  ,  2024/127 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/902 E., 2023/1036 K.

KATILAN MAĞDURE : ...

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2023 tarihli ve 2022/129 Esas, 2023/106 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi ve 61 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 22.05.2023 tarihli, 2023/902 Esas, 2023/1036 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz İstemi

Mağdurun beyanlarının çelişkili olduğuna, şüpheden uzak delil bulunmadığına ve katılan ile aralarında husumet bulunduğuna ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Dosyada mağdur beyanları dışında delil bulunmadığına, müvekkili ile mağdure ve katılan arasında husumet bulunduğuna, katılanın şikayetinden vazgeçtiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

"Mağdurenin aşamalardaki beyanları, ... Çocuk Hastanesince düzenlenen 01/10/2021 tarihli rapor, tanık ve katılanın beyanı, adli görüşmeci raporu ve tüm dosya kapsamına göre,

Sübut;