muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1337, Karar No: 2011/10815, Tarih: 29.09.2011

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi uyarınca orman kadastrosu yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın temyize konu bölümünün uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılan yerlerden olduklarının, üzerlerinde meşe ağaçlarının bulunduğunun anlaşıldığı,bilimsel görüşlerde meşe tohumlarının, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı, tohum kanatlarının olmaması nedeniyle rüzgar v.s. gibi doğal etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesinin mümkün olmadığının açıklandığı, dolayısıyla taşınmazların üzerlerindeki meşelerin kadastro tespit tarihinden önceki yıllarda tahrip edildiği toprak altında kalan ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden sonraki yıllarda çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bu gün üzerinde görülen meşelerin meydana geldiği, 6831 sayılı Yasanın 1. maddesine göre tabii olarak yetişen veya emekle yetiştirilen ağaç ve ağaççık toplulukları yerleriyle birlikte orman saydığı, kaldı ki zaman içinde taşınmazlar üzerindeki orman bitki örtüsünün kaldırılmış olması o yerin orman niteliğini kaybettiği anlamına gelmeyeceği, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olup zilyetlikle kazanılamayacağı, Devlet Ormanlarının Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 169/1-2, 3402 sayılı Kadastro Yasasının 16/D, 18/2 maddeleri, 6831 sayılı Orman Yasası ve Yargıtay’ın yerleşik uygulamalarına göre tabi ... niteliğinde olup devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, özel mülkiyete konu olamayacağı, taşınmazların orman bütünlüğü içinde bulundukları, davacıların tutundukları tapu kayıtlarının sınırları ve yüzölçümü itibariyle davalı yerlere uymadığı, bir an için aksi düşünülse dahi dayanak tapu kayıtlarının 4785 sayılı Yasa karşısında hukuken değer taşımayacakları, ormanların tapu yada kazandırıcı zamanaşımı veya başka bir yol ile kazanılamayacağı, tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş olduğu, diğer fıkraları da 03.03.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasa ile yürürlükten kaldırıldığından bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı gözetilerek yazılı şekilde hüküm kurulduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 29/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1640, Karar No: 2020/3091, Tarih: 25.11.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/1640 E.  ,  2020/3091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Gebe olduğu bilinen kadını öldürme

HÜKÜM : 1-...1. Ağır Ceza Mahkemesi Kararı:

TCK'nin 82/1-f, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

2- ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi Kararı:

İstinaf başvurusunun esastan reddine.

TEMYİZ EDENLER : ...Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığı Cumhuriyet savcısı, katılan vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... El Muhammed hakkında maktul ...’a yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, katılan bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine yapılan incelemede; ...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin vermiş olduğu 05/04/2019 tarih ve 2019/657 E. 2019/636 K. sayılı Kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan kurum vekilinin sanık hakkında takdiri indirim maddesinin uygulanmasının Yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre;

Sanık ve tanık olarak dinlenen ...’in olay günü, maktulün eşi olan ...’den 25.000 suriye parası alacağını almak ve evinden

../..

S/2

çalınan bazı eşyalarını abisi ile konuşmak için maktul ve eşinin oturduğu ikametin bahçesine geldikleri, tanık...ile maktul arasında tartışmanın çıkması üzerine sanığın araya girdiği ve maktulün kendisine tokat atması üzerine yanında taşıdığı bıçakla hamile olan maktulü sol meme başından yaralayarak kalp duvar harabiyeti ve buradan gelişen iç dış kanama sonucu ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Sanık ... El Muhammed’in 20.07.2018 tarihinde kollukta alınan beyanında maktulün burnuna vurduğunu beyan ettiği ve ...Numune Hastanesinin 19.07.2018 muayene tarihli genel adli muayene raporunda sanığın burun üzerinde 2 cm yüzeysel kesinin mevcut olduğunun tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; ölenden kaynaklanıp sanığı hedef alan haksızlık içeren eylemin niteliği dikkate alınarak sanık lehine asgari seviyede haksız tahrik indirimi yapılması yerine yazılı şekilde uygulama yapılarak fazla ceza tayini ,

Bozmayı gerektirmiş olup sanık hakkındaki hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK’nin 304/2-a maddesi uyarınca dosyanın ...1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Üye ... ve Üye ...’in sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiği yönündeki karşı oyları ve oy çokluğu ile 25/11/2020 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY;

(M) (M)

KARŞI OY;

...1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/02/2019 gün ve ... Karar nolu ilamı ile sanık ... El Muhammed hakkında, maktule ... Alyassouf'u nitelikli öldürme eyleminden dolayı, 5237 sayılı TCK'nin 82/1-f, 62, 53. maddeleri uyarınca neticeten müebbet hapis cezası ile, cezalandırılmasına ilişkin kararın, katılanlar vekili ve kısmen de re'sen istinafa tabi olması üzerine yargılamaya konu dosya gönderildiği ...... Ceza Dairesi tarafından esastan reddine ilişkin kararın bu kere katılan vekilinin 5237 sayılı Yasanın 62. maddesinin sanık lehine uygulanamayacağına yönelen, BAM Cumhuriyet savcısının da 5237 sayılı Yasanın 29. maddesinin sanık lehine uygulanmasına yönelen temyiz istemleri üzerine, dosya Dairemize gelmekle heyetimizce yapılan inceleme sonrasında, sanığın eylemini maktulden kaynaklanan haksız tahrikin etkisi ile gerçekleştirdiğine yönelen sayın çoğunluğun görüşü ile kararın bozulmasına karar verilmiş ise de, olayda, sanık lehine Ceza Yasasının 29. maddesinin uygulanamayacağı düşünce ve kanaatinde olduğumuzdan, sayın çoğunluğun bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edemiyoruz.

ÇÜNKÜ;

...1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/02/2019 gün ve ... Karar nolu ilamında maddi deliller ayrıntılı bir şekilde tartışılmış ve sanığın bu delillerin ışığı altında, müsnet suçu tahrik altında işlemediğine yönelen hükmü tesis edilmiş, yine kararın istinaf edilmesi üzerine gönderildiği ....... Ceza Dairesi tarafından da bu karar yerinde görülmüş olup, esastan red edilmiştir.

Olayın oluşuna ilişkin olarak, sayın çoğunluk görüşü ile aramızda bir görüş aykırılığı bulunmamaktadır.

OLAYIN OLUŞ ŞEKLİ;

Olay tarihinde sanık ve eşi olan ....'nin çalındığını iddia ettikleri eşyaları almak amacıyla sanığın abisinin evinin önüne gittikleri, R...'nin bahçeye girerek abisi olan müşteki ...i dışarıya çağırdıkları, ...in eşi olan maktul ... ve oğlu ...nin dışarıya çıktıkları,...ile maktül arasında bu nedenle tartışma başlayıp, daha sonra kavgaya dönüştüğü, Bu esnada sanığında bahçeye girerek tartışmaya katıldığı, maktul ...'nın sanığa tokat vurması sonrasında sanığın üzerinde taşıdığı bıçağı kullanarak, gebe olduğunu bildiği yengesi ...'ya vurması sonucu yaralayıp öldürdüğü tartışmasız sabittir.

Ancak, Sanık ve eşi .....'nin maktulün eşini hırsızlıkla suçlayarak, çalındığını iddia ettikleri ev eşyalarını geri almak maksadıyla, maktulün eşi Ahmed ile birlikte yaşadıkları eve giderek, onların rızaları hilafına evlerinin müştemilatı olan bahçelerine girerek, onları suçlayıcı beyanlarda bulunmak suretiyle ilk haksız hareketi sanık ve eşi meydana getirmiş olup, eşinin ve ailesinin hırsızlık ile suçlanması ve evlerinin sanıklar tarafından basılması üzerine, doğal tepki olarak maktülün sanığa tokat vurduğu, bu durumda taraflar arasındaki etki-tepki dengesinin tahrik açısından sanık lehine değişemeyeceği düşünce ve kanaati ile sayın çoğunluğun görüşünün aksine, sanık lehine TCK 29. maddesinin uygulanamayacağı gerekçesi ile bu yöndeki sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2017/4600, Karar No: 2019/4107, Tarih: 23.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4600 E.  ,  2019/4107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 30/03/2015 gün ve 2014/477 - 2015/170 sayılı kararı bozan Daire'nin 06/06/2017 gün ve 2016/5382 - 2017/3443 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 04/11/2011 tarihli genel kurul toplantısında davalılar ... ve ... ile birlikte müvekkilinin de üç yıllığına yönetim kurulu üyesi olarak seçildiğini, aile bireyleri arasında anlaşmazlıkların baş göstermesi üzerine davalılardan kardeş olan Selva ve ...'nın müvekkilinin varlığını ve yönetim kurulu üyeliğini görmezden geldiklerini, müvekkiline haber vermeksizin 16/07/2012 tarihinde yönetim kurulu toplantısı yaparak müvekkilinin temsil yetkisini kaldırdıklarını, kendilerini yönetim kurulu başkanı ve başkan vekili olarak tayin ettiklerini, görev taksimi yaparak davalı şirketin kendi imzaları ile temsil ve ilzam olunmasına karar verdiklerini ileri sürerek, 16/07/2012 tarih ve 2012/2 sayılı yönetim kurulu kararının iptalini, bunun mümkün olmaması halinde batıl olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkilleri gerçek kişiler yönünden husumet itirazında bulunmuş, yönetim kurulu kararlarının iptal edilemeyeceğini, yasada sadece butlanına karar verilebileceğinin düzenlendiğini, dava konusu yönetim kurulu kararının butlanını gerektirir bir hususun bulunmadığını, davacının iddiasının yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalılar ... ve ...'ya husumet yöneltilemeyeceği, davacının yönetim kurulu kararının iptaline yönelik talebinin reddi gerektiği gerekçesiyle, davanın davalı şirket yönünden kabulü ile, 16/07/2012 tarih, 2012/2 no'lu yönetim kurulu kararının batıl olduğunun tespitine, davalılar ... ve ... yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine, iptale yönelik talebin de TTK'nın 460/5 m. gereğince reddine dair verilen karar davalı şirket vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 23/05/2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sorun, anonim şirketle temsil yetkisinin devri ve yönetim kurulunun çağrısız toplanıp toplanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Temsil yetkisinin devri, yönetim kuruluna özgü görev ve yetkilerin organı olarak kullanılmak üzere bir veya daha fazla kişiye (delegeye) aktarılmasıdır. Böylece yetkinin devredildiği kişilerin, ortaklığın iradesinin oluşumunda belirleyici olmasına imkan tanınmaktadır.

Anonim şirketleri temsil, TTK'nın 370. maddesi uyarınca, esas sözleşmede aksi düzenlenmedikçe çift imza ile kullanılmak üzere yönetim kuruluna aittir. Bu düzenleme çift imza kuralı yanında temsil yetkisinin yönetim kuruluna ait olduğunun da karinesidir. Bu bağlamda, temsil yetkisinin devri için ana sözleşmede hüküm bulunmalı ve/veya devri için iç yönergeye dayanılmalıdır (Tekinalp, Yeni Anonim ve Limited Ortaklıklar Hukuku ile Tek Kişi Ortaklığının Esasları, 2. Baskı, 2011. N. 17-75, Sermaye Ortaklıklarının Yeni Hukuku, 4 Baskı, 2015, N 12-75, Koç, Himmet: Anonim Şirketlerde İç Yönerge ile Yönetim ve Temsil Yetkisinin Devri, Ankara 2018, S.149 vd.; Çamoğlu, E. Ortaklıklar Hukuku S.13. Baskı, İstanbul 2019, N.540, Güney Akdağ N. Anonim Şirket Yönetim Kurulu, 2016, S.107-109, Şener, O.H.: Teorik ve Uygulamalı Ortaklıklar Hukuku, 3. Baskı, Ankara 2017, S. 370, 378, Kendigelen, A: Türk Ticaret Kanunu Değişiklikler, Yenilikler, İlk Tespitler, 2. Baskı İstanbul 2012 S. 261, 262, Emiroğlu, C.: Türk Ticaret Kanunu'nda Kurumsal Yönetim, İstanbul 2014, S. 213; Helone, M. İdare ve temsil, BÜHFD, C.9, S.123, Bahtiyar, M Ortaklıklar Hukuku, 10. Baskı, İstanbul 2015, S.216). Bu durum karşısında, ana sözleşmede düzenleme veya iç yönerge yoksa yönetim kurulu murahhas müdür ya da murahhas üye görevlendiremez.

Temsil yetkisinin devri bakımından ana sözleşmede düzenleme ve/veya devir için iç yönerge bulunmamasına rağmen, yönetim kurulunca murahhas üye veya murahhas müdüre temsil yetkisi devredilirse, bu anonim şirketin temel yapısına uymayan bir karardır. Böylece TTK 391. maddesi uyarınca batıl kararlardandır.

Temsil yetkisinin devri bakımından ana sözleşmede düzenleme ve/veya devir için iç yönerge bulunmamasına rağmen, yönetim kurulunca murahhas üye veya murahhas müdüre temsil yetkisi devredilirse, bu anonim şirketin temel yapısına uymayan bir karardır. Böylece TTK 391. maddesi uyarınca batıl kararlardandır.

Ayrıca, yönetim kurulu toplantısına çağrıda, herhangi bir yöntem yasa ve ana sözleşme ile belirlenmemiş ise de; bu durum yönetim kurulu üyesinin toplantıya çağrılmayacağı sonucunu doğurmaz. Tüm yönetim kurulu üyelerine çağrı yapılması zorunludur. Çünkü yönetim kurulu toplantısına katılmak bütün üyeler için hem bir hak hem de bir görevdir. Kabul edilebilir bir hata olmadığı sürece yönetim kurulu üyelerinin bazılarına çağrı yapılmadan toplantı yapılıp karar alınması halinde bu kararın geçersizliği söz konusu olur (Güney, Akdağ N. Anonim Şirket Yönetim Kurulu, 2. Baskı, 2016, S.249, Kırca/Sehrialı-Çelik Manavgat, Anonim Şirketler Hukuku S. 487).

Yukarıda açıklanan gerekçelerle, davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan çoğunluğun düşüncelerine katılamıyoruz.

KARŞI OY

Sorun, anonim şirketle temsil yetkisinin devri ve yönetim kurulunun çağrısız toplanıp toplanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Temsil yetkisinin devri, yönetim kuruluna özgü görev ve yetkilerin organı olarak kullanılmak üzere bir veya daha fazla kişiye (delegeye) aktarılmasıdır. Böylece yetkinin devredildiği kişilerin, ortaklığın iradesinin oluşumunda belirleyici olmasına imkan tanınmaktadır.

Anonim şirketleri temsil, TTK'nın 370. maddesi uyarınca, esas sözleşmede aksi düzenlenmedikçe çift imza ile kullanılmak üzere yönetim kuruluna aittir. Bu düzenleme çift imza kuralı yanında temsil yetkisinin yönetim kuruluna ait olduğunun da karinesidir. Bu bağlamda, temsil yetkisinin devri için ana sözleşmede hüküm bulunmalı ve/veya devri için iç yönergeye dayanılmalıdır (Tekinalp, Yeni Anonim ve Limited Ortaklıklar Hukuku ile Tek Kişi Ortaklığının Esasları, 2. Baskı, 2011. N. 17-75, Sermaye Ortaklıklarının Yeni Hukuku, 4 Baskı, 2015, N 12-75, Koç, Himmet: Anonim Şirketlerde İç Yönerge ile Yönetim ve Temsil Yetkisinin Devri, Ankara 2018, S.149 vd.; Çamoğlu, E. Ortaklıklar Hukuku S.13. Baskı, İstanbul 2019, N.540, Güney Akdağ N. Anonim Şirket Yönetim Kurulu, 2016, S.107-109, Şener, O.H.: Teorik ve Uygulamalı Ortaklıklar Hukuku, 3. Baskı, Ankara 2017, S. 370, 378, Kendigelen, A: Türk Ticaret Kanunu Değişiklikler, Yenilikler, İlk Tespitler, 2. Baskı İstanbul 2012 S. 261, 262, Emiroğlu, C.: Türk Ticaret Kanunu'nda Kurumsal Yönetim, İstanbul 2014, S. 213; Helone, M. İdare ve temsil, BÜHFD, C.9, S.123, Bahtiyar, M Ortaklıklar Hukuku, 10. Baskı, İstanbul 2015, S.216). Bu durum karşısında, ana sözleşmede düzenleme veya iç yönerge yoksa yönetim kurulu murahhas müdür ya da murahhas üye görevlendiremez.

Temsil yetkisinin devri bakımından ana sözleşmede düzenleme ve/veya devir için iç yönerge bulunmamasına rağmen, yönetim kurulunca murahhas üye veya murahhas müdüre temsil yetkisi devredilirse, bu anonim şirketin temel yapısına uymayan bir karardır. Böylece TTK 391. maddesi uyarınca batıl kararlardandır.

Ayrıca, yönetim kurulu toplantısına çağrıda, herhangi bir yöntem yasa ve ana sözleşme ile belirlenmemiş ise de; bu durum yönetim kurulu üyesinin toplantıya çağrılmayacağı sonucunu doğurmaz. Tüm yönetim kurulu üyelerine çağrı yapılması zorunludur. Çünkü yönetim kurulu toplantısına katılmak bütün üyeler için hem bir hak hem de bir görevdir. Kabul edilebilir bir hata olmadığı sürece yönetim kurulu üyelerinin bazılarına çağrı yapılmadan toplantı yapılıp karar alınması halinde bu kararın geçersizliği söz konusu olur (Güney, Akdağ N. Anonim Şirket Yönetim Kurulu, 2. Baskı, 2016, S.249, Kırca/Sehrialı-Çelik Manavgat, Anonim Şirketler Hukuku S. 487).

Yukarıda açıklanan gerekçelerle, davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan çoğunluğun düşüncelerine katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2017/5792, Karar No: 2020/602, Tarih: 20.01.2020

**20. Ceza Dairesi         2017/5792 E.  ,  2020/602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : DİYARBAKIR Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine ancak;

Kolluk görevlilerince önleme arama kararına dayalı olarak ... plakalı otobüste yapılan kontrolde durumundan şüphelenilen sanığa bagajının olup olmadığı sorulduğunda Sento Caddesi Kuru Çeşme Kavşaktan otobüse bineceği esnada biri erkek diğeri bayan iki şahsın kendisine Antalya'ya götürmek üzere iki adet peynir bidonu veridiğini belirtmesi üzerine yapılan aramada suç konusu maddenin ele geçirildiği anlaşılmakla, içinde uyuşturucu madde bulunan peynir bidonlarının sanığa aidiyetine ilişkin bagaj fişi, şoför ve muavin beyanı olmadığı anda sanığın kendisine ait bagajı göstermesi karşısında kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım ve hizmet ettiği anlaşılmakla sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 20/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/592, Karar No: 2013/17758, Tarih: 26.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/592 E.  ,  2013/17758 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

... ile Hazine aralarındaki tescil davasının kabulüne dair .........verilen 22.11.2012 gün ve 59/139 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, imar- ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki nedenlerine dayanarak kadastroda tescil harici bırakılan taşınmazın adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hazine temsilcisi, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacı lehine zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüyle teknik bilirkişilerin 14.11.2012 tarihli krokilerinde A harfi ile gösterilen 391,36 m2, D harfi ile gösterilen 1989,26 m2 ve E harfi ile gösterilen 68,57 m2’lik taşınmazların davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; mahkemece yapılan araştırma ve inceleme karar vermeye yeterli değildir. Şöyle ki, teknik bilirkişiler tarafından düzenlenen rapor ve krokiye göre uyuşmazlık konusu taşınmazın güneyinde........mevcuttur. Kural olarak, dere yatakları Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup, aktif dere yatakları ile derenin etki alanında kalan yerlerin zilyedlikle kazanılması mümkün bulunmamaktadır. Ancak, aktif dere (nehir-çay) yatağında ve etki alanında kalmayan bir yer koşulları mevcut olduğu takdirde, niteliğine göre zilyetlik ve imar- ihya yoluyla kazanılabilir. Keşif sırasında bu hususun belirlenmesi için jeoloji bilirkişisinin bilgisine başvurulmamıştır. Bu nedenle, keşif sırasında bir jeoloji bilirkişisinden uyuşmazlık konusu taşınmazın aktif dere yatağında veya etki alanında kalıp kalmadığı, bitişiğindeki dere yatağı ile uyuşmazlık konusu taşınmazın kod farkı yönünden Yargıtay ve tarafların denetimine açık bilirkişi raporu alınması gerekmektedir.

Kabule göre de; TMK’nun 713/3. maddesine göre tescil davası, Hazine'ye ve ilgili kamu tüzel kişilerine veya varsa tapuda malik gözüken kişinin mirasçılarına karşı açılır. Somut olayda ise dava sadece Hazine yöneltmiş olduğuna göre ilgili köy tüzelkişiliğinin davaya dahil edilmesi suretiyle taraf teşkili sağlanarak davaya devam edilmesi gerekirken taraf teşkili üzerinde durulmaksızın karar verilmiş olması da doğru değildir.

Açıklanan nedenlerle davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

..............
Yargıtay — Esas No: 2008/595, Karar No: 2008/3374, Tarih: 25.02.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/595 E.  ,  2008/3374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yerolmadığına, 25.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.