muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3986, Karar No: 2018/5132, Tarih: 04.12.2018

2) Kendi çabasıyla neticenin gerçekleşmesini önlemek: Neticenin gerçekleşmesini önleme, gönüllü vazgeçmeden yararlanmak isteyen faile, icra hareketlerini bitirdikten sonra yüklenen aktif bir yükümlülüktür.

3) Vazgeçmenin gönüllü olması: Vazgeçmenin gönüllü olması, failin kendi istek ve iradesiyle icra hareketlerini tamamlamaktan vazgeçmesi, yada neticenin oluşmasını engellemesidir. Failin, elverişli hareketlerle yada elverişli araçlarla icra hareketlerini tamamlama olanağına sahip olduğunu, ancak istek ve iradesi ile icra hareketlerini tamamlamadığını, icra hareketlerini tamamladığı halde neticenin gerçekleşmesini yine istek ve iradesi ile önlediğini söyleyebiliyorsak, vazgeçme gönüllüdür.

ŞİMDİ, TÜM BU UNSURLARIN OLAYIMIZDA BULUNUP BULUNMADIĞINI İRDELER İSEK;

Sanık öldürmeye elverişli alet kullanmış, öldürücü nahiyelere hedef almış ve isabet kaybetmiştir.

Sanık olay yerine gelen tanıkları görünce eylemine devam etmediğini ve katılanı öldüreceğini bizzat tanıklara söylemiştir. Başlangıçtaki kastını da, katılana “ seni öldüreceğim” şeklinde beyanı ile birlikte ateş etmek suretiyle göstermiştir.

Artık bu aşamada eylemi vasıflandırmamız gerektiğinde öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesi gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır. Zira, suçun manevi kast unsurunu, seni öldüreceğim demek suretiyle açığa çıkarmış, buna yönelik icrai hareketlerine de başlamış ve katılanı doktor raporunda belirtildiği gibi, hayati tehlike geçirecek şekilde de yaralamıştır. Eyleme devam etmemesininde iradi olmadığı, tanıkların olay yerine gelmesiyle zorunlu olarak son verdiği, yine sanığın beyanı ile açığa çıkmaktadır. Yani, sanık kasten öldürmeye teşebbüs suçuna ilişkin tüm icra hareketlerini tamamlamıştır.

Bu aşamadan sonra gönüllü vazgeçme hükümlerinden yararlanabilmesi ise neticeyi önlemeye yönelik olarak aktif bir davranış ve çabada bulunması ile oluşabilir. Evet, sanık silah sesi üzerine olay yerine gelen bir kısım tanıklara, “alın bunun hastaneye götürün.” şeklinde bayanda bulunmuştur. Ancak, zaten olay yeri yol üzeridir ve olay yeri silah sesi üzerine anında kalabalıklaşmıştır. Bir tanık silah sesi üzerine hem 112, hem 155'i kendiliğinden aramış, bizzat katılanın iş arkadaşları da, çağrılan ambulansı dahi beklemeden iş yerine ait araç ile zaten onu hastaneye götürmüşlerdir. Yani, sırf sanığın “alın, bunu hastaneye götürün” şeklindeki beyanı onun neticeyi önlemeye yönelik aktif bir çabasını göstermez. Bizzat alıp, kendisi götürmesi durumunda aktif bir çaba kabul edilebilir ise de , sadece beyan ile yetinmenin neticeyi önlemeye yönelik aktif bir davranış olarak kabulü de azınlık görüşüne göre doğru değildir.

TÜM BU DEĞERLENDİRMELER IŞIĞINDA,

TÜM BU DEĞERLENDİRMELER IŞIĞINDA,

Sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçu ile ilgili olarak, tüm icrai hareketlerini tamamladığı, neticeyi önlemeye yönelik aktif bir hareketinin bulunmadığı, sadece bir kısım tanık beyanlarının sayın çoğunluk görüşünde belirtildiği gibi, sanığın, “alın bunu hastaneye götürün” şeklindeki beyanının da gönüllü vazgeçme kapsamında kabulü tüm dosya kapsamına göre açık ve net olarak mümkün olmayacağından,

Yerel Mahkeme kararının BOZULMASI düşüncesi ile muhalifiz.
Yargıtay — Esas No: 2012/8542, Karar No: 2012/11562, Tarih: 29.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/8542 E.  ,  2012/11562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/03/2012 tarih ve 2012/314-2012/70 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin çevre korumasına ilişkin hizmet ve faaliyetlerde bulunduğunu, davalının şirket yönetim kurulu tarafından laboratuvar koordinatörü ve kalite sistem müdürü olarak atandığını, Çevre ve Orman Bakanlığından şirketin çevre laboratuvarı için alınan yeterlilik belgesinin yenilenmesi için zamanında başvuruda bulunulmadığı için belgenin geçerliliğini yitirdiğini, bu nedenle 40 günlük bir süre için şirketin faaliyet alanında yetkisiz kaldığını, bu süre zarfında taşeron laboratuvarlardan hizmet alınması nedeniyle şirketin zarara uğradığını, konu hakkında şirket bünyesinde düzenlenen 21/07/2011 tarihli inceleme raporunda davalının tamamen sorumlu bulunduğu, saptanan 27.240,30 TL zararın davalıya rücu edilmesi ve davalının iş akdinin feshi gerektiği sonucuna varıldığını, bu raporu takiben keyfiyetin genel kurula taşınarak 05/10/2011 tarihli genel kurulda davalı hakkında rücu davası açılması için yönetim kuruluna yetki verilmesine karar verildiğini ileri sürerek, 27.240,30 TL tazminatın taşeron laboratuvarlara yapılan ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin Çevre Ölçüm ve Analiz Laboratuvarları Yeterlilik Yönetmeliği’ne göre hareket ettiğini, yönetmelik gereğince süresi içinde başvuruların yapıldığını, yönetmeliğin 28. maddesinde "en geç üç ay içinde yerinde inceleme yapılır" ibaresinin yeterlilik belgesinin sona ermesinden önceki üç aylık süre anlamında bulunmadığını, bu sürenin bakanlığın ilgili birimini bağlayan süre olduğunu, bu hükmün davacı tarafından yanlış yorumlanarak dava açıldığını, öte yandan 2007-2009 yıllarında şirketin mali ve idari sorumluluğunun şirket yönetimi tarafından vekalet yoluyla müvekkiline ve Hakan Gevrek adlı personele devir edildiğini, böylece yönetimin kendisini sorumluluktan kurtarma yoluna gittiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamı uyarınca, araflar arasındaki ilişkinin hizmet sözleşmesine dayandığı, iş akdi feshedilen davalı tarafın alacaklarının tahsili için İzmir 6. İş Mahkemesinde açtığı davanın sürmekte olduğu, hizmet sözleşmesinden doğan uyuşmazlıklara ilişkin davaların İş Mahkemelerinde görülmesi gerektiği, TTK’nun 336 vd. maddelerinde düzenlenen hükümlerin ancak şirketin yöneticisi ve genel müdürleri hakkında uygulanabileceği, davalının laboratuvar müdürü sıfatıyla söz konusu kanun hükümleri kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, TTK’nun 341. maddesine dayalı bir sorumluluk davasıdır.

Dosya kapsamı uyarınca, davalı ...’in, davacı şirketin yönetim kurulu tarafından, şirkete ait laboratuarın koordinatörü ve kalite sistem müdürü olarak atandığı anlaşılmakta olup bu husus tarafların ve mahkemenin kabulündedir. Aynı Kanun’un 342. maddesinde tanımlanan ve ortaklığın icraya yönelik işleriyle görevli olan bu nitelikteki müdürlerin ortaklığa karşı yönetim kurulu üyelerinin tâbi olduğu hükümler uyarınca sorumlu oldukları hüküm altına alınmıştır. Müdür tayini her ne kadar ortaklık ile müdür arasında düzenlenen bir sözleşmeye dayanmakta ve uygulamada çoğunlukla sözleşmenin bir hizmet sözleşmesi olduğu görülmekte ise de hizmet sözleşmesi ile görev yapan müdürün sorumluluğu, yukarıda açıklandığı üzere TTK’nda düzenlendiği gibi uyuşmazlık hizmet sözleşmesinden ve İş Kanunu’ndan doğan bir uyuşmazlık olmadığından iş mahkemesi görevli değildir. Dairemizin yerleşik uygulaması ve YHGK’nun 07.11.2001 tarih ve 2001/13-1026 E, 2001/765 K sayılı ilamı da bu yöndedir. Şu halde, TTK’nun 342 ve 341. maddeleri hükümleri uyarınca davaya bakılmak gerekirken, TTK’nun 336 ve 342. maddesinin sadece genel müdür düzeyindeki müdürler bakımından uygulanabileceği biçiminde hatalı bir değerlendirmeye dayalı olarak görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 29/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5059, Karar No: 2010/6308, Tarih: 12.05.2010

**20. Hukuk Dairesi         2010/5059 E.  ,  2010/6308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2008

NUMARASI : 2007/85-2008/204

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairemizin 17.02.2010 gün 2009/9432-2010/1911 sayılı eksik iadeye ilişkin Yargıtay ilamının gereklerinin yerine getirilmeden dava dosyasının dizi pusulasına bağlanarak gönderildiği anlaşılmıştır.

Dava ekonomisi, yargılamanın seriliği ilkelerine uygun olarak temyiz işlemlerinin yapılabilmesi için Yargıtay ilamlarının azami ölçüde titizlikle, özenle, dikkatle okunarak gereklerinin en kısa zamanda yerine getirilmesi gerekli olup, aksi taktirde ilgililer hakkında görevi ihmal savıyla suç duyurusunda bulunulacaktır.

SONUÇ: Yargıtayca incelenmesine gerek görülen Dairemizin 17.2.2010 gün 2009/9432-2010/1911 sayılı Yargıtay ilamında değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın bir kez daha dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 12/05/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4068, Karar No: 2024/4948, Tarih: 20.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/4068 E.  ,  2024/4948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1405 E., 2023/204 K.

HÜKÜM/KARAR : Asıl davanın kısmen kabulü, birleşen davanın kabulü/Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Gevaş Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/47 E., 2022/60 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalı ... vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ve dilekçenin ekinde herhangi bir belge sunulmadığı hususu birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 5. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13328, Karar No: 2013/13930, Tarih: 30.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/13328 E.  ,  2013/13930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Mühür bozma suçunun oluşması için "Kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için konulan mührün kaldırılmasının" yeterli olduğu cihetle; bir yerin ruhsatının bulunmadığı gerekçesiyle mühürlenmesi halinde bireyin yükümlülüğü, idarenin mühür koymakla ortaya çıkan iradesine uymak ve mühürlemenin haksız olarak yapıldığı inancında ise yasal yollara başvurarak sonucunu beklemek olmalıdır. İdari yargıda açılan davanın sonucunu beklemeden haklı olduğu düşüncesiyle, mührün kaldırılması veya mühürlemenin konuluş amacına aykırı olan hareketler suç oluşturacağı gibi ruhsatının iptal edilmiş olması sebebiyle bu işlemin kaldırılması için açılan davada mühür bozma eyleminden sonra alınan mahkeme kararının eylem tarihinde oluşan suçu ortadan kaldırmayacağı cihetle sanıkların unsurları itibariyle oluşan mühür bozma suçundan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3789, Karar No: 2014/6359, Tarih: 14.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/3789 E.  ,  2014/6359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2011/1163-2013/487

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.08.2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar A.. T.., Ü.. T.. ve S.. T.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davalılar davanın reddine savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile dava konusu taşınmazlarda ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiş olup, hükmü davalılar A.. T.., Ü.. T.. ve S.. T.. temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalılar A.. T.., Ü.. T.. ve S.. T..'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalılar A.. T.., Ü.. T.. ve S.. T..'in ..... parsel sayılı taşınmaza ilişkin temyiz itirazlarına gelince,

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. HMK'nın 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Somut olaya gelince; .. parsel sayılı taşınmaza ilişkin tapu kaydı incelendiğinde: davalılar dışında Ü. T., C. Ö. O. Ö., M. G., M. Y., M. K., H. I., G. Ç., T D, H.D., S. D., A. D. H. D., H. Ö., S.. K.. ve G.. S.. isimli kişilerin de 534 parsel sayılı taşınmazda paydaş oldukları halde davada taraf olmadıkları anlaşılmıştır.

Bu itibarla mahkemece ..parsel sayılı taşınmaza ilişkin olarak taraf teşkili sağlanmadan davanın esasının karara bağlanması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar A.. T.., Ü.. T.. ve S.. T..'in temyiz itirazlarının reddi ile Etrim mevkii; ..... parseller ile Karanlık mevkii; ....... parsel sayılı taşınmazlara ilişkin hüküm sonucunun ONANMASINA, taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın % 011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 24,30 TL’nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edene yükletilmesine, 2 numaralı bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile 534 parsel sayılı taşınmaz bakımından hükmün BOZULMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2488, Karar No: 2019/2448, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2488 E.  ,  2019/2448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9952, Karar No: 2025/420, Tarih: 06.01.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/9952 E.  ,  2025/420 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesiyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabî olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerlerine atılı suçun niteliğine ve Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 20.09.2024 tarihli ve 2024/1966 Esas, 2024/1173 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14964, Karar No: 2017/12324, Tarih: 11.12.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/14964 E.  ,  2017/12324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı Asil ... ve vekili avukat ... ile davalı ... Başkanlığı vekili avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... Eczanesi isimli eczaneyi 13/07/2009 tarihinde devraldığını, davalı kurum ile ilaç teminine ilişkin protokol imzaladığını, davalı kurumun eczaneye 21/09/2011 tarihinde göndermiş olduğu yazı ile yazının tebliği tarihinden itibaren 2 yıl süre ile sözleşmenin feshedildiğini ve sözleşme karşılığı ilaç vermeyi durdurmasını ve 185.702,35 TL'nin tahakkuk edecek ilk alacaktan mahsup edilmesine karar verildiğini, akabinde ... eczane ekranının 21/09/2011 tarihi itibariyle kapatıldığını, davalının feshe gerekçe olarak 2011 yılı Sosyal Güvenlik Kurumu Eczane Protokolünün 6.3.3- 6.3.10- 6.3.19 nolu maddelerinin ihlal edildiğinin gerekçe gösterildiğini, yapılan incelemede eczaneyi devraldığı 13/07/2009 tarihinden önceki döneme ait olup diğer eczacının sorumlu olduğu döneme ait olduğunu, bu durumun kanunilik ilkesine açıkça aykırılık teşkil ettiğini belirterek eczane alacağından kesilen 67.095,50 TL 'nin eczane hesabına iadesine, şimdilik fazlaya ilişkin talep ve dava hakkının saklı kalması kaydıyla 1.000,00 TL meccut zarar ve mahrum edilen kar tazminatına fesih tarihihden itibaren en yüksek banka faizi ile birlikte hükmedilmesine, 2 yıl süreli sözleşme feshi kararının iptaline ve para cezasının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.