muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/869, Karar No: 2015/1923, Tarih: 26.02.2015

Takipte dayanılan ve taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan 01.06.2008 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesinde kira bedeli ciro üzerinden % 11,5 + KDV olarak belirlenmiş, davalı vekili sözleşmenin bu hükmüne dayanarak kiranın ciro üzerinden belirlendiğini bu nedenle hasılat kirası olduğunu ve ödeme emrinde altmış günlük süre verilmesi gerektiğini savunmuştur. Türk Borçlar Kanunu'nun 357 ve devamı maddelerinde düzenlenen hasılat kirasından söz edilebilmesi için hasılat getiren bir taşınır ya da taşınmaz mal, ticari işletme ya da hakkın kira ilişkisinin konusunu oluşturması ve kiralananın demirbaşları ve işletme ruhsatı ile birlikte kiraya verilmesi gerekir. Oysa taraflar arasında düzenlenen sözleşmede kiralanan işyerinin cafe-bar olarak kullanılmak üzere kiraya verildiği, dekorasyonun kiracıya ait olduğu, kararlaştırılmıştır. Kira sözleşmesinde kiralananın işletme ruhsatıyla ve demirbaşlarıyla birlikte kiralandığına dair bir hüküm bulunmamaktadır. Sözleşmede kira parasının aylık cironun bir bölümü olarak ödeneceğinin kararlaştırılması, taraflar arasındaki kira ilişkisinin hasılat kirası olduğunu göstermez. Sözleşmenin kira bedeli başlıklı 6. maddesindeki bu düzenleme sadece kira parasının belirlenmesine yöneliktir. O halde taraflar arasındaki kira ilişkisinin temerrüt açısından Türk Borçlar Kanunu'nun adi kiraya ilişkin hükümlerine tabi olduğu anlaşıldığından icra takibinde

otuz gün süreli ödeme emri düzenlenmesinde de bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Bu nedenle davalı borçlunun itirazının kaldırılmasına karar verildiği halde taraflar arasındaki ilişkinin hasılat kirası olduğundan bahisle tahliye isteminin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Öte yandan İİK'nun 269/d maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken aynı Kanunun 68. maddesinde '' İtirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi halinde ise alacaklı, diğer tarafın talebi üzerine yüzde yirmiden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilir '' düzenlemesi öngörülmüştür. İtirazın kaldırılması davasında icra inkar tazminatına karar verilebilmesi için talebin esasa ilişkin nedenlerle kabulü yeterli olup ayrıca kötüniyet aranmamaktadır. O halde davacı alacaklı yararına icra inkar tazminatına da karar vermek gerekirken şartları bulunmadığından bahisle tazminat istemin reddine karar verilmesi de doğru değildir.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1241, Karar No: 2017/1462, Tarih: 16.05.2017

**23. Hukuk Dairesi         2017/1241 E.  ,  2017/1462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından açılan sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, sıra cetveli ve derece kararı ile 3 numaralı haciz sırasında yer alan...İcra Dairesi'ne ait 2014/677 Esas sayılı dosyanın taşınmaz haciz tarihinin yanlış olduğunu, haczin süresinde olmadığını öğrendiğini, taşınmaz haczinin 07.03.2014 tarihinde konulduğunu, 14.01.2015 tarihinin taşınmaz haciz tarihi olmadığını, yanlış bildirilen haciz tarihi ile...İcra Dairesi'nin 2014/677 Esas sayılı dosyasının, davacı banka dosyasının önünde yer aldığını, kanuna uygun olmadığını ileri sürerek,...İcra Dairesi'ne ait 2014/677 Esas sayılı dosyasından verilen 14.01.2015 tarihli İcra Müdürlüğü işleminin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, şikayete konu ...İcra Müdürlüğü'ne ait 2014/677 Esas sayılı icra takibinde şikayetçinin taraf sıfatının bulunmadığı gerekçesiyle, aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Talep, sıra cetveline şikayet mahiyetindedir. Mahkemece şikayetçiye sıra cetvelinde kendisinden önce gelen ve pay ayrılan alacaklıya husumet tevcihi yönünde HMK'nın 119/2. maddesi uyarınca kesin süre verilip bu alacaklının da dosyaya dahil edilmesi, şikayet dilekçesinin tebliğ edilerek, taraf teşkilinin sağlanması, varsa savunma ve delilleri değerlendirilerek şikayetin incelenmesi gerekir.

Şikayetçi tarafından şikayet dilekçesinde şikayet olunan olarak gösterilen icra dosyasındaki alacaklıya re'sen tebligat çıkarılarak, onun huzuruyla yargılamaya devam edilerek karar verilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden yargılamaya devam edilerek karar verilmesi doğru olmamış ve hükmün bozulmasını gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4479, Karar No: 2023/10865, Tarih: 07.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/4479 E.  ,  2023/10865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/119 E., 2022/48 K.

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve hükmolunan cezanın nevi ve miktarına göre sanık müdafiin duruşma talebinin reddine karar verilerek yapılan incelemede gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanığın 27.09.2013 Tarihli Eylemine Yönelik Birleşen 2014/349 Esas Sayılı Dava Dosyası Yönünden;

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2014 tarihli ve 2014/31140 Esas sayılı iddianamesi ile

sanığın 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na (5846 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli ve 2014/349 Esas, 2016/278 Karar sayılı kararı ile dava dosyasının İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 2014/119 Esas sayılı dava dosyası ile birleştirilerek görülmesine karar verilmiştir.

B. Sanığın 27.09.2013 Tarihli Eylemine Yönelik Birleşen 2014/311 Esas Sayılı Dava Dosyası Yönünden;

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.07.2014 tarihli ve 2014/32940 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5846 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, İstanbul 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli ve 2014/311 Esas, 2016/85 Karar sayılı kararı ile dava dosyasının İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 2014/119 Esas sayılı dava dosyası ile birleştirilerek görülmesine karar verilmiştir.

C. Sanığın 15.11.2013 Tarihli Eylemine Yönelik Birleşen 2020/6 Esas Sayılı Dava Dosyası Yönünden;

C. Sanığın 15.11.2013 Tarihli Eylemine Yönelik Birleşen 2020/6 Esas Sayılı Dava Dosyası Yönünden;

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.08.2014 tarihli ve 2014/36416 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5846 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 30.09.2015 tarihli ve 2014/441 Esas, 2015/375 Karar sayılı kararı ile sanığın 5846 sayılı Kanun'un 71 inci maddesinin birinci fıkrası, suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 81 inci maddesinin onüçüncü maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 8.100,00 adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve şikâyetçi ... lehine vekâlet ücretine hükmedilmesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin, 11.12.2019 tarihli ve 2019/31448 Esas, 2019/15406 Karar sayılı ilâmıyla, "Şikayetçi vekilinin, sanığın yetkilisi olduğu iş yerinde yapılan arama sonucunda ele geçirilen kopya ve bandrolsüz eserler ile ilgili olarak 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri ibraz etmediği gözetildiğinde, sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'un 81/4. maddesi yerine aynı Kanun'un 71/1, 81/13. maddeleri gereğince uygulama yapılması ve anılan meslek birliğinin davaya katılmasına karar verilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma uyarınca yapılan yargılama sonrasında İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 25.06.2020 tarihli ve 2020/6 Esas, 2020/89 Karar sayılı kararı ile dava dosyasının İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 2014/119 Esas sayılı dava dosyası ile birleştirilerek görülmesine karar verilmiştir.

D. Sanığın 04.10.2013 Tarihli Eylemine Yönelik 2014/119 Esas Sayılı Asıl Dava Dosyası Yönünden;

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.02.2014 tarihli ve 2014/8581 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5846 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2014/119 Esas, 2022/48 Karar sayılı kararı ile sanığın 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı

Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 1 yıl 6 ... 22 gün hapis ve 3.100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu bandrolsüz ürünlerin müsaderesine, katılan ... ile şikâyetçi ... lehine vekâlet ücretine hükmedilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 1 yıl 6 ... 22 gün hapis ve 3.100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu bandrolsüz ürünlerin müsaderesine, katılan ... ile şikâyetçi ... lehine vekâlet ücretine hükmedilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz sebepleri 5237 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmamasının ve kamu davasına katılma kararlarının kanuna aykırı olduğuna, sanığın kazanılmış hakkının gözetilmediğine, duruşma açılarak yapılacak yargılamada usul ve kanuna aykırı olan hükmün kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Asıl dava dosyasına ilişkin 04.10.2013 tarihli olay tutanağına göre, ... vekilinin, sanığın işlettiği kitabevinden satın aldığını beyan ettiği fotokopi yoluyla çoğaltılmış kitap ile yazar kasa fişini sunarak şikâyetçi olması üzerine alınan arama kararına istinaden sanığa ait iş yerinde yapılan aramada, raflarda dizili satışa hazır vaziyette 65 adet bandrolsüz kitap ele geçirildiği belirtilmiştir.

2.Birleşen 2020/6 Esas sayılı dava dosyasına ilişkin 15.11.2013 tarihli olay tutanağına göre, ... vekilinin, sanığın işlettiği kitabevinden satın aldığını beyan ettiği fotokopi yoluyla çoğaltılmış kitap ile yazar kasa fişini sunarak şikâyetçi olması üzerine alınan arama kararına istinaden sanığa ait iş yerinde yapılan aramada, 54 adet bandrolsüz kitap ele geçirildiği belirtilmiştir.

3.Birleşen 2014/349 Esas sayılı dava dosyasına ilişkin 27.09.2013 tarihli olay tutanağına göre, İl Denetim Komisyonu üyelerince yapılan denetimlerde, sanığa ait kitabevinin bulunduğu çarşı içerisinde bulunan 21/25 sayılı dükkan içerisinde yerde bulunan kutularda satışa hazır vaziyette bandrol yükümlülüğüne aykırı kitap tespit edilmesi üzerine gecikmesinde sakınca bulunduğundan bahisle Cumhuriyet savcısından alınan yazılı arama emrine istinaden yapılan aramada sanığa ait olduğu anlaşılan 1950 adet bandrolsüz kitap ele geçirildiği belirtilmiştir.

4.Birleşen 2014/311 Esas sayılı dava dosyasına ilişkin 27.09.2013 tarihli olay tutanağına göre, ... vekilinin, sanığın işlettiği kitabevinden satın aldığını beyan ettiği fotokopi yoluyla çoğaltılmış kitap ile yazar kasa fişini sunarak şikâyetçi olması üzerine alınan arama kararına istinaden sanığa ait iş yerinde yapılan aramada raflarda satışa hazır vaziyette 100 adet bandrolsüz kitap ve içerisinde hukuka aykırı olarak çoğaltılmış PDF uzantılı dosyaların bulunduğu flash bellek ele geçirildiği belirtilmiştir.

5.Sanık savunmalarında, suça konu kitapların orijinal olduğunu, bir yanlışlık var ise bunun yayınevinin hatası olduğunu, bazı kitapların ise öğrencilerden ikinci el olarak gelen kitaplar olduğunu beyan etmiştir.

5.Sanık savunmalarında, suça konu kitapların orijinal olduğunu, bir yanlışlık var ise bunun yayınevinin hatası olduğunu, bazı kitapların ise öğrencilerden ikinci el olarak gelen kitaplar olduğunu beyan etmiştir.

6.Bilirkişi raporları ile ele geçirilen ürünlerin tamamının yasal olmayan yollarla çoğaltıldıkları, bulunması zorunlu bandrolleri taşımadıkları ve ikinci el niteliğinde olmadığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Temyiz kapsamının sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenmiştir.

2."Olay ve Olgular" bölümünde ayrıntılarına yer verildiği üzere, zincirleme suç hükümleri kapsamında bulunan farklı tarihlerde sanığa ait iş yerinde satışa hazır vaziyette bandrolsüz kitaplar ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, her ne kadar sanık savunmasında suçlamaları kabul etmeyerek, kitapların orijinal olduğunu, bir yanlışlık var ise bunun yayınevinin hatası olduğunu, bazı kitapların ise öğrencilerden ikinci el olarak gelen kitaplar olduğunu beyan etmiş ise de, bilirkişi raporuna göre ele geçen eserlerin ikinci el niteliğinde olmadığının anlaşılması, sanığın yaptığı iş gereği suça konu ürünlerin bandrollü olması gerektiğini bilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın savunmasına itibar edilmeyerek 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin onüçüncü fıkrasının Anayasa Mahkemesi kararı ile iptal edilmiş olması nedeniyle aynı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3.İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2014/119 Esas, 2022/48 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "5846 sayılı Kanunun 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçi ... vekilinin , ele geçirilen kopya ve bandrolsüz eserler ile ilgili olarak 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde hak sahibi olduğunu kanıtlayan hukuken geçerli belgeleri ibraz etmediği gözetilmeden, anılan meslek birliğinin davaya katılmasına karar verilerek lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi" dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2014/119 Esas, 2022/48 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan ve ... lehine hükmedilen vekâlet ücretine ilişkin (E) bendinin hükümden çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16113, Karar No: 2019/2114, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/16113 E.  ,  2019/2114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4470, Karar No: 2024/10570, Tarih: 26.12.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/4470 E.  ,  2024/10570 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/302 E., 2023/468 K.

DAVA TÜRÜ : Katkı Payı Alacağı

Taraflar arasındaki davanın bozma sonrası yapılan muhakemesi sonunda Mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, Mahkemece bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ve bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlerin yeniden incelenmesinin hukuken mümkün bulunmadığı anlaşılmakla; davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı kadının katkı payı oranına yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde; Mahkemenin tasfiye konusu taşınmazın edinilmesine davacının çalışarak elde ettiği gelirle katkısının olduğuna yönelik kabulü yerinde ise de, tasfiye konusu taşınmazın edinme bedelinin tamamının davacı tarafından karşılandığına yönelik kabulü hatalıdır. Şöyle ki, davacının taşınmazın edinilmesine çalışarak elde ettiği gelirle katkı iddiasında bulunduğu, davalının ise taşınmazın takılan altınları ile edinildiğini savunduğu, davacının çalışarak elde ettiği gelirle taşınmazın edinilmesine katkısının mevcut delillerle ispatlandığı, ayrıca özellikle tarafların ortak çocukları olan tanıkların davacı ve davalıdan duyumlarına dayalı beyanlarına göre de, davalının bir kısım altınlarının da taşınmazın edinilmesinde kullanıldığının ispatlandığı, ancak taşınmazın edinilmesinde kullanılan altınların miktarının tam olarak ispatlanamadığı anlaşılmaktadır. O halde, Mahkemece, tasfiye konusu taşınmazın edinilmesine erkeğin çalışarak elde ettiği gelirle, davalı kadının da altınları ile katkısı olduğu kabul edilerek tarafların katkı oranı mevcut delil itibariyle belirlenmesi mümkün olmadığından 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 4 üncü ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci maddeleri uyarınca, hukuk ve hakkaniyete uygun bir katkı oranı takdir edilerek katkı payı alacağına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı kadın vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile hükmün katkı payı oranı yönünden BOZULMASINA,

2. Davalı kadın vekilinin bozma kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana geri verilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı kadın vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile hükmün katkı payı oranı yönünden BOZULMASINA,

2. Davalı kadın vekilinin bozma kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana geri verilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.