muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5395, Karar No: 2010/6305, Tarih: 21.12.2010

Bundan ayrı, taşınmazın imar ve ihyaya muhtaç yerlerden olduğu gözetilerek davacılar tarafından hangi tarihte dava konusu yerin imar ve ihyasına başladıkları, imar ve ihyayı ne şekilde sürdürdükleri, hangi biçimde emek ve para sarf ettikleri, imar ve ihyayı hangi tarihte tamamladıkları hususlarının yerel bilirkişi ve tanıklardan sorularak açıklığa kavuşturulması, HUMK.nun 258. maddesi gereğince yerel bilirkişi ve tanıkların keşif yerine davetiye ile çağırılmaları, aynı Kanunun 259.maddesi uyarınca adı geçenlerin keşif yerinde dinlenmelerinin sağlanması, beyanlar arasında çelişki bulunduğu takdirde HUMK.nun 265. maddesi gereğince çelişkinin giderilmesi, imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten dava tarihine kadar 20 yıllık kazanma süresinin hesaplanmasının düşünülmesi, gelecek komşu parsel kayıtlarına göre kenarında mera parseli yada mera olarak belirlenen bir yerin bulunması halinde, kadim ve tahsisli mera araştırmasının da yapılması, ondan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm kurulmuş bulunması usul ve kanuna aykırıdır.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı olan yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine 21.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3048, Karar No: 2013/4671, Tarih: 25.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/3048 E.  ,  2013/4671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereğince arazinin değeri, değerlendirme yani dava tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre belirlenir. Ayrıca değere etkisi olan tüm unsurlar anılan maddenin dördüncü fıkrası uyarınca değerlendirilerek taşınmazın kamulaştırma bedeli hesaplanır. Kamulaştırılan tarım arazisi niteliğindeki yerin yukarıda açıklanan gelir metoduna göre bilimsel yolla değerinin saptanmasında varsayımlı kullanma biçimleri dikkate alınmayacağı gibi, gelir getirmesi beklenmeyen nadasa bırakma olgusu da hesaba katılmaz.

Somut olayda bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda, arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza birinci yıl buğday ekilmesi ikinci yıl nadasa bırakılması üçüncü yıl da arpa ekilmesi suretiyle üç yılda iki ürün alınacağı görüşünden yola çıkılarak gelir getirmesi sözkonusu olmayan nadasa bırakıldığı yılın da hesaba katılmasıyla taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespit edildiği anlaşıldığından mahkemece bu rapora dayanılarak hüküm kurulmuş olması,

2-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerlendirilmesinde resmi veri listelerinde yer alan maliyet kalemlerinden tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, genel idari giderler ve aynı şekilde gelir kalemlerinde yer alan ürün destekleme, tohum destekleme, mazot destekleme, gübre destekleme ve toprak analiz destekleme primleri gibi gelir kalemlerinin de hesaplamaya katılmaması ve bilirkişi kurulu raporunda yapılan hesaplamaların denetime olanak verecek şekilde, ürün adı, verim miktarı, toptan satış fiyatı, maliyeti, net geliri biçiminde bir çizelge halinde gösterilmesi gerekmektedir. Bilirkişi kurulunun denetime elverişli şekilde düzenlenmeyen, ancak destekleme primlerinin de hesaplamaya katılarak değerlendirme yapıldığı anlaşılan raporuna dayalı olarak karar verilmesi,

3-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın dava tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. Mahallinde yapılan keşif sırasında bu taşınmazın kanaldan sulanabilir nitelikte olduğu belirtilmiş, bilirkişi kurulu raporunda kuru tarım arazisi olduğunun kabulü ile kuru tarım arazilerindeki ürünler münavebeye alınarak buna göre değer biçilmiştir. Mahkemece keşif sırasındaki gözlem ile bilirkişi raporu arasındaki çelişki giderilmek sureti ile taşınmazın sulama kaynağının olduğunun tespiti halinde bunun ne olduğu açıkça gösterilerek (taşınmazın üzerindeki bir su kaynağından veya yakınındaki bir dereden sulanıp sulanmadığı), sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yeraltı suyundan yararlanılıp yararlanılmadığı, yararlanılıyor ise hangi sistemle yararlanıldığı hususlarında ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılması ve pompajla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna dayalı hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1367, Karar No: 2013/25857, Tarih: 18.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/1367 E.  ,  2013/25857 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal, hakaret, tehdit

Hüküm : Sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan: Beraat

Sanık ve katılan sanıklar hakkında hakaret suçundan: Beraat

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın, hakaret suçundan sanık ve katılan sanıkların, tehdit suçundan katılan sanık ... ... (...)'in beraatlerine ilişkin hükümler, katılan sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanık ...'un beraatine ilişkin hükme yönelik katılan ... ... (...) vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre; katılan ...'nin resmi nikahlı eşi ...'tan henüz boşanmadığı dönemde, onunla cinsel yakınlık düzeyine varacak boyutta arkadaşlık ilişkisine giren sanık ...'nın, kendisine hitaben el yazısı ile yazılıp, katılanın ismini ve imzasını taşıyan, “Hey Musti; Nasılsın? Beni soracak olursan göndermiş olduğun şer kuvvetlerle mücadele veriyorum. ...'i ortadan kaldırmayı düşünüyorum. Ne dersin? Aldığım duyumlara göre...'yı iyice benzetmişsin. Ellerine kollarına sağlık ne diyeyim? ALLAH tuttuğunu altın etsin. Sana helal olsun. Benim yapamadığımı sen yaptın. Bak şu an, 'Ben elemanıma laf söyletmem' diyorum. ... küfür ediyor: 'Senin elemanını....' diye! Ben şimdi bunu ne yapayım? Neyse, ne demişler it ürür, kervan yürür. Senin için bir şiir yazdım: Sen...'ya bakma, Kafana bir şey takma, Sen mutlu ol odanda, Anahtarını sakın unutma. Sana ALLAH tuttuğunu altın etsin dedim. Sözünü tutamadın bari altın tut....” ibarelerini içerir mektubu, katılanın eşi ...'a vermek suretiyle katılanın özel hayatının gizliliğini ihlal ettiği iddiasına konu olayda,

Sanığın, bahse konu mektubu, katılanın eşi ...'a vermekten ibaret eyleminde, tarafı olduğu haberleşme içeriğini, belirli olmayan ve birden fazla kişi tarafından algılanabilme imkanı bulunan aleni bir ortamda ifşa etmediğinden, TCK'nın 132/3. maddesinde düzenlenen haberleşmenin gizliliğini ihlal suçunun yasal unsurlarının somut olayda gerçekleşmediği, eylem TCK'nın 134/1-1. cümlesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirilebilir ise de, sanıkla katılan arasındaki arkadaşlık ilişkisinin, katılanın eşi ...

tarafından daha önce öğrenildiği nazara alındığında, sanığın, mektubu katılanın eşine vermekle, katılanla olan arkadaşlık ilişkilerini açığa çıkararak katılanın özel hayatının gizliliğini ihlal ettiği kabul edilemeyeceği gibi, katılanın eşi ... tarafından Cumhuriyet Başsavcılığına verilen 26.03.2007 tarihli şikayet dilekçesinde tanık olarak sanığın da ismine yer verildiği ve bu dilekçeyle beraber Cumhuriyet Başsavcılığına teslim edilen mektup içeriğindeki ibarelere dayalı olarak, katılanın, kendi eşi ... ve sanığın eşi...'nın da aralarında bulunduğu üç kişiye yönelik olarak tehdit suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı dikkate alındığında, kendi eşi... ve katılanın eşi ...'ın katılan tarafından öldürebileceği endişesine kapılarak, aile birliğine yönelen haksız bir saldırıyı önlemek için, kaybolma olasılığı bulunan kanıtın yetkili makamlara sunularak güvence altına alınmasını sağlamak amacıyla söz konusu mektubun orijinalini katılanın eşine veren sanığın, söz konusu mektubu çoğaltarak başkalarına verdiğine ve/veya katılanın özel hayatının gizliliğini ihlal etme kastıyla hareket ettiğine dair, savunmasının aksine, mahkumiyetine yeter, her türlü derecede şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sübuta ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B) Hakaret suçundan sanıklar ..., ... ve ...'un beraatlerine ilişkin hükümlere yönelik katılan ... ... (...) vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre; sanıkların, evli olan katılanın, bir başka erkekle ilişkisi olduğunu çevreye duyurarak hakaret suçunu işledikleri iddiasına konu olayda,

Sanıkların, katılanın yokluğunda, en az üç kişi ile ihtilat ederek, onun, onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek sözler sarf ettiklerine dair, savunmalarının aksine, mahkumiyetlerine yeter, her türlü derecede şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sübuta ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

C) Hakaret suçundan sanık ... ... (...)'in beraatine ilişkin hükme yönelik katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre; katılanın arkadaşı olan tanık ...'in “Ben, ...'nin, eşine, sürekli, 'domuz, pezevenk' biçimindeki sözlerle hakaret ettiğini duydum” biçimindeki anlatımı esas alınarak, sanık hakkında hakaret suçundan kamu davası açıldığı olayda,

C) Hakaret suçundan sanık ... ... (...)'in beraatine ilişkin hükme yönelik katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre; katılanın arkadaşı olan tanık ...'in “Ben, ...'nin, eşine, sürekli, 'domuz, pezevenk' biçimindeki sözlerle hakaret ettiğini duydum” biçimindeki anlatımı esas alınarak, sanık hakkında hakaret suçundan kamu davası açıldığı olayda,

Adı geçen tanık, aşamalarda alınan aynı yöndeki ifadelerinde, iddia ettiği olayların gerçekleştiği yer, zaman ve oluş şekli bakımından açık ve net bir anlatımda bulunmadığı gibi, tanığın salt soyut beyanları nazara alınarak, yoklukta hakaret suçunun oluşabilmesi için gerekli ihtilat unsurunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi de mümkün görülmediğinden, savunmanın aksine, sanığın mahkumiyetine yeter, her türlü derecede şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sübuta ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

D) Tehdit suçundan sanık ... ... (...)'in beraatine ilişkin hükümlere yönelik katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya kapsamına göre; sanığın, katılan ...'nın eşi ...'ya hitaben yazdığı mektup içeriğinde, “...Nasılsın? Beni soracak olursan göndermiş olduğun şer kuvvetlerle mücadele veriyorum. ...'i ortadan kaldırmayı düşünüyorum. Ne dersin?...” ibarelerine yer vermek suretiyle tehdit suçunu işlediği iddiasına konu olayda,

Yoklukta tehdit suçunun oluşabilmesi için, tehdit sözü veya davranışının, sanık tarafından muhatabına ulaştırma ya da bir başkası aracılığıyla muhatabına ulaştırılma kastının bulunması gerektiği nazara alındığında, tehdit iddiasına konu sözlerin yer verildiği metnin niteliği ve içeriğine göre, sanığın, katılanlara iletilmesi kastıyla bahse konu sözleri mektubuna yazdığı kabul edilemeyeceğinden,

Yapılan yargılama sonunda, sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin sübuta ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15680, Karar No: 2015/11247, Tarih: 28.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15680 E.  ,  2015/11247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 52. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2012/389-2014/68

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 52. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/03/2014 tarih ve 2012/389-2014/68 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27/10/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. T. S. ve davalı L. Enerji Gemi Acen. Akar. Ltd. Şti. vekili Av. O.A. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin gemilere yakıt tedarik eden bir şirket olduğunu, Murat Hacıbekiroğlu-III adlı geminin donatanı-işleteni davalı H. İ. H. Den. AŞ. tarafından verilen siparişe uygun olarak 15.10.2011 tarihinde fatura karşılığı 20.571 TL'lik yakıt tedarik edildiğini, anılan davalı tarafından yakıt bedeli karşılığı 11.278 USD bedelli çek verilmesine rağmen çek bedelinin ödenmediğini, çeke dayalı olarak başlatılan icra takibi aşamasında dava konusu geminin davalı L. Enerji Gemi Acentalığı Ltd. Şti.'ne satıldığını öğrendiklerini, yakıt alacağının TTK'nın 1235 ve 1236. maddeleri uyarınca gemi alacaklısı hakkı ve kanuni rehin hakkı verdiğini, davalı L. ltd.Şti'nin ise müvekkilinin yakıt alacağı olduğunu bile bile gemiyi satın aldığını, TTK'nın 1236/2. fıkrası uyarınca rehin hakkı gemiyi takip ettiğinden zilyet olan 3. kişiye karşı da ileri sürülebildiğini ileri sürerek, gemi üzerine kanuni rehin hakkı tesisini ve 11.287 USD'nin faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı L. Enerji Gemi Acenteliği Ltd. Şti. vekili, müvekkili ile diğer davalı arasında imzalanan 31/10/2011 tarihli satış sözleşmesine istinaden M. H. III gemisinin tüm takyidatlardan ve borçlarından ari olarak müvekkili tarafından satın alındığını ve geminin isminin Slipknot olarak değiştirildiğini, yakıt tedariki geminin bağlama limanı dışında bulunduğu sırada bir zaruret halinde gerçekleştirilmediğinden alacağın gemi alacaklısı ve kanuni rehin hakkı bahşetmediğini, müvekkilinin pasif husumet ehliyeti bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, fatura tarihi olan 15/10/2011 tarihinde geminin malikinin davalı H. İ. H. Den. ve Tic. AŞ. ve bağlama limanının İstanbul olduğu, dava konusu yakıtın TTK'nın 1235/6 maddesi kapsamında bağlama limanı dışında, kaptan tarafından zaruret hallinde ve yolculuğun tamamlanabilmesi için alınmış olduğunun ispatlanmadığı, dava konusu alacak TTK'nın 1235. maddesi kapsamında gemi alacaklı hakkı veren bir alacak olmadığından yakıt alacağına ilişkin kanuni rehin hakkı talebinin yerinde görülmediği, dava konusu geminin 12/01/2012 tarihinde davalı L. Enerji Gemi Acenteliği Ltd. Şti. tarafından satın alındığı, yakıtın teslim tarihi ve fatura tarihi 15/10/2011 tarihi itibariyle davalı L. Enerji Gemi Acenteliği Ltd. Şti.'nin geminin maliki ve borcun borçlusu durumunda bulunmadığı, dava konusu alacak da 6762 sayılı TTK'nın 1235 maddesinde belirtilen gemi alacaklısı hakkı veren alacaklardan olmayıp, kanuni rehin hakkı vermediğinden gemi mülkiyetini devralan davalı L. Enerji Gemi Acenteliği Ltd. Şti'nin kanuni rehin hakkı borçlusu olmadığı, dava tarihindeki malik olarak kendisine dava yöneltilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle davalı H. İ. H. Den.ve Tic. AŞ. hakkındaki alacak davasının kabulü ile 11.287 USD'nin faizi ile birlikte anılan davalından tahsiline, kanuni rehin hakkı tesisi talebinin reddine, davalı L. Enerji Gemi Acenteliği Ltd. Şti. hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunun 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı L. Enerji Gemi Acenteliği Akar. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti'ye verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/885, Karar No: 2009/5346, Tarih: 16.04.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/885 E.  ,  2009/5346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılardan Recep 1989 yılında ...’dan zorunlu göç nedeniyle Türkiye’ye geldiğini, ... ...’da inşa edilen göçmen konutlarından bir dairenin kendisine satıldığını, devletçe sağlanan kredinin ... aracılığı ile kullandırılıp, kredi borcunun tamamını ödediğini taşınmazı diğer davacı ...’e 13.9.2006 tarihinde satıp tapusunu da devir ettiğini, taşınmazın tahsisinden önce 1991-1992 yıllarında 7.800.000 TL Devlet Bakanlığı hesabına ödeme yaptığı ödemenin alınan krediden mahsup edilmediğini, geçen süre içinde T. ... Bankasının T. ... Bankasına devir edildiğini, borçlarından mansup edilmeyen 7.800.000 TL’nin denkleştirici adalet ilkesi gereği, gayrimenkul rayiç değeri yada tüfeye göre lehlerinde olacak şekilde güncelleştirilerek, fazla hakları saklı kalarak 6.000 YTL’nin faizi ile davalılardan müteselsilen tahsilini istemişlerdir.

Davalı ... zamanaşımı süresinin dolduğunu, 24.5.2002 tarihinde kesin maliyet hesabı çıkarılarak T.C. ... Bankasına talimat verildiğini, mahsup yapılmamasından bankanın sorumlu olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Davalı Toki, taşınmaz satış sözleşmesinde davacı ...’in taraf olmadığından, davacı ...’in de taşınmazı sattığından dava açma haklarının olmadığını, satış ve kredi işlemlerinin Devlet Bakanlığı ile Bankaca yapıldığını,

2009/885-5346

kendilerine sadece koordinasyon görevinin verildiğini bildirip davanın reddini savunmuştur.

Davalı .... ... Bankası, davanın zamanaşımına uğradığını, dava konusu paranın Devlet Bakanlığı hesabına yatırıldığını, konutların yapımı, tahsis, teslim ve tapu devri, ipotek ve maliyet hesabı çıkarılmasının Devlet Bakanlığına ait olduğunu, bankanın kredi kullandırılması ve geri tahsilinde aracı olduğunu, başkaca sorumlulukları olmadığını bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 5.723.33 YTL’nin dava tarihinden faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalılar ... ve Toplu Konut İdaresi Başkanlığının aşağıdaki 2 nolu bendin dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 5.723.33 YTL’nin dava tarihinden faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalılar ... ve Toplu Konut İdaresi Başkanlığının aşağıdaki 2 nolu bendin dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Başbakanlığın yaptığı ...’daki göçmen konutlarından bir dairenin davacılardan Receb’e tahsis edilip, 23.11.1993 tarihli kredi sözleşmesi yapılarak tapusunun da 11.1.1993 tarihinde devredildiği, kredi sözleşmesindeki borç alındıktan ve taşınmazın devir yasağı süresi geçtikten ve ipotek kalktıktan sonra, davacı ... tarafından diğer davacı Sebatin’e 13.9.2006 tarihinde tapu ile satıldığı taraflar arasında çekişmesizdir. Dava konusu 7.800.000 TL davacı ... tarafından konut tahsisinden önce ödenmiştir. Davacı Sebatin’in bu ödeme ile bir ilgisi bulunmamaktadır. Bu paranın taşınmazda aynî hak doğuracak bir bağlantısıda yoktur. Taşınmazın ilk maliki tarafından davacı Sebatin’e ... olması, bu paranın da devir ve temlik edildiğini göstermez. Davacılar, aralarında yapılmış bir temliknameden bahsedip ibrazda etmemişlerdir. Öyle olunca davacı Sabatin’in dava açma hakkı, yani aktif husumet ehliyeti yoktur. Mahkemece Sabahin Ahmetoğlu’nun davasının bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken, aksi düşüncelerle yazalı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Başbakanlıkça ... Pursaklarda yaptırılan göçmen konutlarından bir dairenin, davacı ...’in başvurusu üzerine kendisine tahsis edilip, 26.5.2003 tarihli taahütname alınıp, daha sonra T.... ile 23.11.1992 tarihli kredi sözleşmesi düzenlenerek, tapusu da 11.1.1993 tarihinde devir edilmiştir. Dairenin 2510 sayılı kanun gereği 10 yıl süre ile başkalarına devir edilemiyeceği, kredi borcu nedeniyle ipotek edildiği, bankadan alınan kredinin tamamen ödenip, devir yasağı süresi geçmiş, ipotekte fek edilmiştir. Bu hususlar dosya kapsamı ile sabit ve tartışmasızdır. Davacı, dairenin kendisine tahsis edilmesinden ve kredi sözleşmesi

2009/885-5346

imzalanmasından önce 1991-1992 yıllarında yaptığı 7.800.000 lira ödemenin, kredi borcundan mahsup edilmediği iddiası ile bu davayı açmıştır.