muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/27401, Karar No: 2017/28655, Tarih: 14.12.2017

Davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 07/03/2017 gün 2016/6692 Esas ve 2017/7673 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

30/04/2014 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 24/02/2014 tarih ve 2014/6028 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığının yetkilendirildiği alanın sınırlarının yeniden belirlendiği, bu karar ekindeki krokide yeni yetki alanının kordinatlarının tespit edildiği,buna ilişkin iligili bakanlığın 20/09/2013 tarih ve 14534 sayılı, 25/07/2014 tarih ve 12180 sayılı, 26/02/2015 tarih ve 3220 sayılı ve 26/10/2015 tarih ve 17685 sayılı olur'ları ile dava konusu taşınmazların rezerv yapı alanı dışında kaldıkları iddia edildiğinden, dava konusu taşınmazların güncel imar durumları ilgili belediyelerden sorulup,güncel rezerv yapı alanına ilişkin belgeler ilgili kurumlardan getirtilip taşınmazların bulunduğu mahalde yeniden yapılacak keşif sonucu dava konu taşınmazların yeniden belirlenen rezerv yapı alanında kalıp kalmadıkları tespit edilip, kalmıyorsa taşınmazların dere yatağında oldukları gözetilerek sorumlu idare belirlenip sonucuna göre karar verilemesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5947, Karar No: 2023/3909, Tarih: 30.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/5947 E.  ,  2023/3909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ereğli (Konya) Cumhuriyet Başsavcılığının 29.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Ereğli (Konya) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 ay 20 gün hapis cezası, kasten yaralama suçundan 4 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği;

1. Mağdur beyanlarının çelişkili olduğuna,

2. Tanık ifadelerinin savunmayı doğruladığına,

3. Suçun unsurlarının gerçekleşmediğine,

4. Şüpheden sanığın yararlanacağına,

5. Kasten yaralama fiilinin, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru niteliğinde olduğuna,

6. Lehe hükümlerin uygulanmadığına,

Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın olay günü kızı İ.'yı rahatsız ettiğini öğrendiği mağduru iş başvurusu hakkında konuşma bahanesiyle iş yerinin alt katında bulunan yazıhane kısmına kilitledikten sonra, mağdurda burun kırığı oluşacak şekilde onu darp ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Ereğli İlçe Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 18.02.2015 tarihli adli muayene raporunda, mağdurun burnunda kemik kırığı meydana geldiğinin bildirilmesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin altıncı fıkrasında, ''Bu suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.'' şeklindeki düzenleme gözetildiğinde, Mahkemece ayrıca kasten yaralama suçundan hüküm kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Mahkemece, sanığın suç tarihinden önce birden çok suçtan mahkum edilmiş olması, bir daha suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat oluşmaması, mükerrir olması, cezanın sosyal etkisi değerlendirilerek, sanık hakkında seçenek yaptırımların uygulanmaması yönündeki kararında hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz itirazı reddedilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri de yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ereğli (Konya) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/778, Karar No: 2011/8173, Tarih: 04.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/778 E.  ,  2011/8173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.10.2009 tarih ve 2009/431-2009/504 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı limited şirketin %50 hissesine sahip olduğunu, davalı şirkete ait taşınmazın dava dışı Paktem Endüstriyel Yıkama Yedek Parça San. Tic. Ltd. Şti.’ne ortaklar kurulu kararı olmaksızın ve TTK.’unun 542, 321, 443/2, 388 maddeleri hükümlerine aykırı olarak şirket ortağı ve müdürü Fevzi Uçar tarafından muvazaalı olarak satılmak suretiyle şirketin zarara uğradığını, taşınmazı satın alan şirket ortaklarının Fevzi Uçar’ın yakın akrabası olduklarını, davalı şirketin ticari faaliyetinin devamının sağlanması, müvekkilinin zarar görmemesi ve geçmişe yönelik işlemlerin incelenmesi için davalı şirket yönetimine kayyım atanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin 10.06.2005 tarihli ortaklar kurulu kararı ile Fevzi Uçar'ın şirket müdürü atanarak münferit imza ile şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındığını, taşınmazların satışı için ortaklar kurulu kararının zorunlu olmadığını, taşınmaz satışının usulüne uygun olduğunu, şirketin seçilmiş müdürlerinin görev başında olduğunu, kayyım atanması koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, MK’un 427/4. maddesi uyarınca tüzel kişiye yönetim kayyımı atanabilmesi için gerekli organlardan yoksun kalmış ve yönetimin başka yoldan sağlanamamış olması gerektiği, davalı şirkete 15.06.2006 tarihinden 10.06.2010 tarihine kadar münferiden Fevzi Uçar, Hakan Uçar ve Cengiz Vargil'in müdür olarak seçildikleri, iddiaların ilgili şirket müdürünün de hasım olarak gösterildiği müdür azli davasında tartışılıp değerlendirilebileceği, müdürler görevden alınmadıkları sürece şirkete kayyım atanmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

18,40 H

15,60 PH

02,80 BK

05.07.2011:N/Ç
Yargıtay — Esas No: 2010/9440, Karar No: 2010/14415, Tarih: 02.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9440 E.  ,  2010/14415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece 03.05.2010 tarihinde incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin:2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19276, Karar No: 2012/18320, Tarih: 03.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/19276 E.  ,  2012/18320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 3.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6995, Karar No: 2007/1845, Tarih: 19.03.2007

11. Ceza Dairesi 2006/6995 E., 2007/1845 K.

**11. Ceza Dairesi 2006/6995 E., 2007/1845 K.**

**- KAMU DAVASININ DÜŞÜRÜLMESİNDE ZORUNLULUK

- RESMİ EVRAKTA SAHTECİLİK

- UYAP'TAN ALINAN GÜNCELLENMİŞ NÜFUS KAYIT ÖRNEĞİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 64 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 342 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 322 ]

**"İçtihat Metni"**

Resmi Evrakta Sahtecilik suçundan sanık ................'in yapılan yargılaması sonunda: 765 sayılı TCK'nun 342/1 ve 59/2. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay ağır hapis cezası ile mahkûmiyetine dair DENİZLİ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.11.2004 gün ve 2002/268 Esas, 2004/441 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 19.10.2006 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelerek gereği görüşüldü:

16.03.2007 günü UYAP'tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 09.01.2005 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanığın vefat etmesi nedeniyle hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 19.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5111, Karar No: 2023/2688, Tarih: 03.05.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/5111 E.  ,  2023/2688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf talebinin kabulü ile davanın kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ :Kumluca Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun kabulü İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, duruşma talebinin değerden reddine karar verilip, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. ... ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında, 111 ada 4 parsel sayılı 8.479,33 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğinde, davalı ... adına tespit edilmiştir.

2. Davacı Hazine temsilcisi dava dilekçesinde; ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 111 ada 4 parsel sayılı taşınmazın, ham toprak niteliğinde olduğunu, davalı adına zilyetlik şartlarının oluşmadığını belirterek, davalı adına yapılan tespitin iptali ile Hazine adına tescile karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı cevabında; dava konusu yerin intikal ve taksimle 1980 yılından beri arpa buğday ekerek kullandığını, tespitin doğru olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı cevabında; dava konusu yerin intikal ve taksimle 1980 yılından beri arpa buğday ekerek kullandığını, tespitin doğru olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, ziraat bilirkişi raporunda, taşınmazın çok kayalık, çok taşlı ve çok çakıllı bir yapıda olduğunun, taşınmazın genelinde blok kayaların olduğunun, işlenebilir toprak derinliğinin olmadığının, tarıma elverişli olmayan parselin emek ve masraf sarf edilerek tarıma elverişli hale getirilme durumunun oluşmadığının, parsel içerisinde ... bölgesi doğal bitki örtüsü içerisinde bulunan yabani zeytin ağaçları, keçiboynuzu ve çalı formunda bitkilerin olduğunun, ağaç gövdelerinde görülen kalın mantar tabakalarının ve yabani formda bitki oluşumlarının kültürel uygulamaların uzun zamandır yapılmadığını gösterdiğinin, parsel içerisinde geven türü çalı oluşumlarının kültür tarımı yapılmayan alanlarda doğal yetişen bitkilerden olduğunun, yeni dikim fidan görülmediğinin, geçmişe dönük hava fotoğraflarının incelenmesinde parseldeki kullanımın aynı göründüğünün tespit edildiği ve bu haliyle taşınmazda imar ihya şartlarının gerçekleşmediğinin anlaşıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne, dava konusu ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 111 ada 4 parsel sayılı taşınmazın taşlık kayalık vasfı ile Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece eksik araştırma ile karar verildiğini, müvekkili olan davalının bildirdiği tanıklar dinlenmeden karar verildiğini, bilirkişi raporunun tebliğ edilmediğini, zilyetlik koşullarının davalı lehine oluştuğunu belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece eksik araştırma ile karar verildiğini, müvekkili olan davalının bildirdiği tanıklar dinlenmeden karar verildiğini, bilirkişi raporunun tebliğ edilmediğini, zilyetlik koşullarının davalı lehine oluştuğunu belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, zirai bilirkişi raporuna göre dava konusu taşınmazın %10 - 30 oranında orta ve çok dik eğimli olduğu, %60 - 80 oranında blok kaya mevcut olup çok kayalık ve çok taşlı bir yapıya sahip olduğu, VI. sınıf tarım arazisi olduğu, 1981, 1995, 2004 ve 2009 yıllarında kullanım bulunmadığı, işlenebilir toprak derinliğinin de bulunmadığı, emek ve masraf sarf ederek tarıma elverişli hale getirilme durumunun oluşmadığı, doğal bitki örtüsü olan, yabani zeytin ağacı ile meşe ve çalı formunda bitkiler olduğu, bakımının yapılmadığı ve imar ve ihya bulunmadığı, davalı tarafından tanıklarının dinlenmediği belirtilmiş ise de ... ve ... isimli tanıkların keşifte dinlendiği, davalı bilirkişi raporunun tebliğ edilmediğini bildirmiş ise de rapora en geç hükümle muttali olduğu ne yönden itiraz ettiğinin açıklanmadığı, cevap dilekçesine ekli tapu fotokopisi sunulmuş ise de yargılama sırasında ve istinafında kendisinin ve atalarının zilyetliğine dayandığı, istinaf mahkemesinin istinaf nedenleri ile bağlı olup davalının istinaf nedenlerinin yerinde olmadığı, ancak mahkemece hüküm kurulurken itiraza konu kadastro tespitinin de iptaline karar verilmesi gerekirken tespit hakkında hüküm kurulmaksızın sadece davanın kabulüne ve Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesi ile yetinilmesinin infazda tereddüt yaratacağı, anılan yanlışlığın düzeltilmesinin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği açıklanarak, davalının istinaf başvurusunun açıklanan nedenle kabulü ile hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (6100 sayılı Kanun) 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, açılan davanın kabulü ile davaya konu parsele ilişkin kadastro tespitinin iptaline, dava konusu .... ili ... ilçesi .... Mahallesi 111 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tarla vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece eksik araştırma ile karar verildiğini, bildirilen tanıkların duruşmada dinlenmemesinin hatalı olduğunu, bilirkişi raporunun tebliğ edilmediğini, hatta gerekçeli karaar tarihinden sonra dosyaya eklendiğini, zilyetlik hususunun yeterince araştırılmadığını, hem istinaf talebinin kabul edilip hem de İlk Derece Mahkemesince aynı yönde karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, çekişmeli taşınmaz üzerinde imar - ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla iktisap koşullarınnı gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kanun'un 14, 17 ve Geçiçi 8 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 99,20 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.05.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18248, Karar No: 2011/20903, Tarih: 19.10.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/18248 E.  ,  2011/20903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Toplu kaçakçılık ve resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanıklara yüklenen “kaçakçılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son usuli işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı 21.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve CMK.nun 223. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Katılan vekilinin resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyizine gelince: