muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/185, Karar No: 2019/217, Tarih: 14.03.2019

Sanık ...; ... Gıda Sanayi Antrepoları ve Göze Tarım Ürünleri A.Ş.'nin yönetim kurulu başkanı olduğunu, şirketlerin aile şirketi olması nedeniyle diğer kardeşleriyle birlikte herkesin farklı alanlarda faaliyet gösterdiğini, Mersin'deki işlemleri kardeşi olan sanık ...'ın yürüttüğünü, ancak çalışma sistemlerine göre ön bilgi verildiğini, eğer işler yolunda gidiyorsa işlemlerin çok fazla sorgulanmadığını, dava konusu edilen ürünlerin satış işleminin de yine bu şirketler vasıtasıyla sanık ... önderliğinde gerçekleştiğini, ithal edilen ürünlerde GDO olmasının söz konusu olmadığını, Tarım Bakanlığı tarafından akredite edilmiş ve belirlenmiş laboratuvarlardan uygunluk belgesi verildiğini, bu uygunluk belgesi verildikten sonra gerekli işlemlerin yapılarak ürünlerin piyasaya sürüldüğünü, kaldı ki ithal edilen ürünlerin ilgili firmasının da GDO'lu ürün olmadığına dair sertifika sahibi bir firma olduğunu, el konulan ve işlem yapılamayan ürünler nedeniyle şirketlerinin zor duruma girdiğini, birleşen dosyaya yönelik olarak şirketleri tarafından verilen malların yakıldığını, bu nedenle ...'nın herhangi bir zararının olmadığını, bir çok bölgeye aynı nitelikte mal vermelerine rağmen sadece Bursa ve Çanakkale bölgelerine verilen mallarda sıkıntı yaşandığını, bunun sebebinin saklama koşulları olabileceğini, ana dosyada önemli ölçüde mal bulunduğunu, bu malların uzun süre işlenmemesi hâlinde mali yönden batma noktasına gelineceğini, her iki dava dosyasının malların, gerek menşei gerekse ithal tarihlerinin farklı olduğunu, birbirleri ile irtibatlı olmadığını, daha sonra açılan dava konusu malların 2011 yılında ithal edildiğini, asıl dava dosyasına konu malların ise 2013 yılında ithal edildiğini,

Savunmuşlardır.

Savunmuşlardır.

Bilim ve teknoloji alanında meydana gelen hızlı gelişmeler, modern biyoteknolojik yöntemler kullanılmak suretiyle farklı canlı türleri ve sınıfları arasında gen aktarılmasını mümkün hâle getirmiştir. Yeni gen tekniklerinin kullanılması yoluyla geliştirilen ürünler, piyasalarda tarım ve gıda için üretim ve tüketime sunulmuştur. Genetiği değiştirilmiş organizmaların (GDO) insan, hayvan ve bitki sağlığı ile bitkilerin olumsuz çevre şartlarına dayanıklılığının geliştirilmesi ve ürün kalitesinin arttırılması bakımından bazı faydalarının bulunduğu bilinmektedir. Gen teknolojisinin insanın, hayvanın ve çevrenin refahına hizmet edecek şekilde kullanılması hâlinde bir problem olmayacaktır. Ancak genetik yapısı değiştirilmiş organizmaların insan, hayvan ve bitki sağlığı ile çevre ve biyolojik çeşitlilik üzerinde önemli derecede zarar oluşturma riski taşıdığı ve hatta bu zararların ortaya çıkması durumunda geri dönüşün olmadığı da bilimsel çevrelerce ileri sürülmektedir. İşte bu risklerle mücadele etmek, insanları, hayvanları ve çevreyi gen teknolojisinin kötüye kullanımından korumak için çeşitli tedbirler alınmaya başlanmıştır. Biyoteknolojik yollarla üretilen GDO türlerinin insan ve hayvan sağlığında yapabileceği olumsuz etkilerle, çevreye vermesi muhtemel zararlara karşı biyolojik çeşitliliğin korunması, biyolojik çeşitlilik ve doğal kaynakların kullanımından sürdürülebilir kullanımı ile genetik kaynakların kullanımından doğacak faydanın adil şekilde paylaşımını sağlamak ve bilimde meydana gelebilecek ilerlemelere engel olmayacak şekilde hukuki düzenlemeler yapmak amacıyla Uluslararası alanda bağlayıcılığı olan “Biyolojik Çeşitlilik Sözleşmesi” ve “Cartagena Biyogüvenlik Protokolü” düzenlenmiş, ülkemiz pek çok ülke tarafından kabul edilerek onaylanan ve Birleşmiş Milletler öncülüğünde hazırlanan “Biyolojik Çeşitlilik Sözleşmesi”ne 26.08.1996 tarihinde, adı geçen sözleşme kapsamında hazırlanan “Cartagena Biyogüvenlik Protokolü”ne de 17.06.2003 tarihinde taraf olmuştur.

Dünyada biyogüvenlik ve GDO politikalarının “Temel Eşdeğerlik Prensibi” ile “İhtiyatlılık Prensibi” olmak üzere iki yönlü olduğu görülmektedir. Temel eşdeğerlik, herhangi bir organizmanın moleküler karakterizasyonunu, temel besin yapısını, toksit yapısını ve fenotipik karakterlerini içeren bir kavramdır. Buna göre, bir GDO veya ürününde yapılan analiz sonuçlarının geleneksel karşılığı ile aynı temel eşdeğerliğe sahip olduğu sonucuna varılmışsa, o organizma veya ürün, geleneksel karşılığı ile aynı kabul edilmekte ve ek bir güvenilirlik araştırmasına ihtiyaç duyulmamaktadır. İhtiyatlılık prensibinde ise, trangenik ürünler geleneksel ürünlerden farklı görülmekte ve ayrı bir yasal düzenlemeye tabi tutulmaktadır. Avrupa Birliği, ihtiyatlılık prensibi gereğince olası risklere kontrol sağlayarak ve temkinli bir düzenleme sistemi kurarak, GDO'lu ürünlerin diğer ürünlerden farklılık arz edebileceği düşüncesiyle sadece ürün bazında değil, işleme bazında da düzenlemelerin yapılması gerektiği görüşünü benimsemekte ve transgenik ürünler için ek yasal zorunluluklar getirmektedir. Ülkemiz de Avrupa Birliğiyle uyum kapsamında, insan, hayvan ve bitki sağlığını koruma ve biyolojik çeşitliliğin sürdürülebirliği için GDO'ların neden olabileceği zararları önlemek amacıyla gerekli tedbirlerin alınmasına yönelik olarak, politikasını “İhtiyatlılık Prensibi” esasına göre belirlemiş ve yasal düzenlemelerini buna göre yapmıştır. (Sayıt Mahmut Erdoğan, AB Uzmanlık Tezi, Eylül 2015, s.6)

Ülkemizde GDO'lar ile ilgili olarak çıkarılan ilk mevzuat bitkisel üretim talebi ile yapılan başvuruların değerlendirilmesi için hazırlanan ve 14.05.1998 yılında yürürlüğe giren “Transgenik Kültür Bitkilerinin Alan Denemeleri Hakkında Talimat”dır. Bu talimattan sonra mevzuat geliştirme yönünde ihtiyaçlar doğarak yönetmelik çalışmalarına başlanmış ve 26.10.2009 tarihinde Resmi Gazate'de yayımlanan “Gıda ve Yem Amaçlı Genetik Yapısı Değiştirilmiş Organizmalar ve Ürünlerinin İthalatı, İşlenmesi, İhracatı, Kontrol ve Denetimine Dair Yönetmelik” yürürlüğe girmiştir. Ancak bu konunun Kanun ile düzenlenmesi gerektiği bazı sivil toplum kuruluşlarınca ileri sürülerek söz konusu yönetmeliğin iptali ve yürütmesinin durdurulması istemi ile Danıştay'a açılan davalar sonucunda yönetmeliğin durdurulması kararları alınmıştır. (Mehmet Nâfi Artemel, Biyogüvenlik Hukuku, İstanbul 2014, s. 22-23; Osman Mahmut Eryurt, AB Uzmanlık Tezi, Eylül 2015, s.56; A. Bostan- S. Gün, Namık Kemal Üniversitesi Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 10, Sayı:1, Yıl 2013, s.92)

Uyuşmazlığın isabetli bir hukuki çözüme kavuşturulabilmesi için, öncelikle konuyla ilgili olarak ülkemizde düzenlenen mevzuat üzerinde durulması gerekmektedir.

26.03.2010 tarihli ve 27533 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu'nun “Amaç” başlığını taşıyan 1. maddesi;

Uyuşmazlığın isabetli bir hukuki çözüme kavuşturulabilmesi için, öncelikle konuyla ilgili olarak ülkemizde düzenlenen mevzuat üzerinde durulması gerekmektedir.

26.03.2010 tarihli ve 27533 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu'nun “Amaç” başlığını taşıyan 1. maddesi;

“(1) Bu Kanunun amacı; bilimsel ve teknolojik gelişmeler çerçevesinde, modern biyoteknoloji kullanılarak elde edilen genetik yapısı değiştirilmiş organizmalar ve ürünlerinden kaynaklanabilecek riskleri engellemek, insan, hayvan ve bitki sağlığı ile çevrenin ve biyolojik çeşitliliğin korunması, sürdürülebilirliğinin sağlanması amacıyla biyogüvenlik sisteminin kurulması ve uygulanması, bu faaliyetlerin denetlenmesi, düzenlenmesi ve izlenmesi ile ilgili usul ve esasları belirlemektir.

(2) Bu Kanun; genetik yapısı değiştirilmiş organizmalar ve ürünleri ile ilgili olarak araştırma, geliştirme, işleme, piyasaya sürme, izleme, kullanma, ithalat, ihracat, nakil, taşıma, saklama, paketleme, etiketleme, depolama ve benzeri faaliyetlere dair hükümleri kapsar.” ,

Aynı Kanunun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesi;

"(1) Bu Kanunun uygulanmasında;

...

b) Bakan: Tarım ve Köyişleri Bakanını,

c) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

...

d) Biyogüvenlik: İnsan, hayvan ve bitki sağlığı ile çevre ve biyolojik çeşitliliği korumak için GDO ve ürünleri ile ilgili faaliyetlerin güvenli bir şekilde yapılmasını,

...

ğ) Bulaşan: Gıda veya yeme kasten ilave edilmeyen ancak, gıdanın birincil üretim aşaması dâhil üretimi, imalatı, işlenmesi, hazırlanması, işleme tabi tutulması, ambalajlanması, paketlenmesi, nakliyesi veya muhafazası ya da çevresel bulaşma sonucu gıdada bulunan, hayvan tüyü, böcek parçası gibi yabancı maddeler hariç olmak üzere her tür maddeyi,

...

i) Genetik yapısı değiştirilmiş organizma (GDO): Modern biyoteknolojik yöntemler kullanılmak suretiyle gen aktarılarak elde edilmiş, insan dışındaki canlı organizmayı,

j) GDO’lardan elde edilen ürünler: Kısmen veya tamamen GDO’lardan elde edilmekle birlikte GDO içermeyen veya GDO’dan oluşmayan ürünleri,

k) GDO ve ürünleri: Kısmen veya tamamen GDO’lardan elde edilen, GDO içeren veya GDO’lardan oluşan ürünleri,

l) İlgililer: GDO ve ürünleri ile ilgili olarak araştırma, geliştirme, işleme, piyasaya sürme, izleme, kullanma, ithalat, ihracat, nakil, taşıma, saklama, paketleme, etiketleme, depolama ve benzeri faaliyetlerde bulunanları,

...

ö) Karar: GDO veya ürünlerine ilişkin yapılan bir başvuru hakkında bilimsel esaslara göre yapılan risk değerlendirmesi ve sosyo-ekonomik değerlendirme sonuçlarına göre Biyogüvenlik Kurulu tarafından verilen kararı,

p) Komite: Bilimsel değerlendirmeleri yapmak üzere Kurul tarafından oluşturulan komiteleri,

r) Kurul: Biyogüvenlik Kurulunu,

... ifade eder.” ,

Aynı Kanun'un “Başvuru, değerlendirme ve karar verme" başlıklı 3. maddesi;

...

ö) Karar: GDO veya ürünlerine ilişkin yapılan bir başvuru hakkında bilimsel esaslara göre yapılan risk değerlendirmesi ve sosyo-ekonomik değerlendirme sonuçlarına göre Biyogüvenlik Kurulu tarafından verilen kararı,

p) Komite: Bilimsel değerlendirmeleri yapmak üzere Kurul tarafından oluşturulan komiteleri,

r) Kurul: Biyogüvenlik Kurulunu,

... ifade eder.” ,

Aynı Kanun'un “Başvuru, değerlendirme ve karar verme" başlıklı 3. maddesi;

“(1)...GDO veya ürünlerinin ithalatı, ihracatı, deneysel amaçlı serbest bırakılması, piyasaya sürülmesi ile genetiği değiştirilmiş mikroorganizmaların kapalı alanda kullanımına, bilimsel esaslara göre yapılacak risk değerlendirmesine göre karar verilir. Risk değerlendirme sonuçlarına göre risk oluşturmayacağı belirlenen başvurular için verilen kararın geçerlilik süresi on yıldır.

(2) Her bir GDO ve ürününün ilk ithalatı için gen sahibi veya ithalatçı, yurt içinde geliştirilen GDO ve ürünü için ise gerçek ve tüzel kişiler tarafından Bakanlığa başvuru yapılır. Başvurularda, başvurunun içeriğine ilişkin bilgiler ile GDO ve ürününün ne amaçla kullanılacağının belirtilmesi zorunludur. GDO ve ürünü için birden fazla amaçla kullanım başvurusu yapılabilir. Birden fazla amaçla kullanım başvurusu yapıldığında, her bir amaç için ayrı başvuru yapılmış sayılır.

(3) Yapılan bir başvurunun sonucu başka başvurular için emsal teşkil etmez.

(4) Alınan başvurular Bakanlık tarafından Kurula iletilir. Kurul doksan gün içerisinde başvurunun kabul edilip edilmediğini ve diğer değerlendirmelerini Bakanlığa gönderir. Bakanlık on beş gün içerisinde başvuru sahibine bildirimde bulunur. Ek bilgi veya belge talebi nedeniyle geçen süre, bu sürenin hesabında dikkate alınmaz.

(5) GDO ve ürünlerinin;

a) İnsan, hayvan ve bitki sağlığı ile çevre ve biyolojik çeşitliliği tehdit etmesi,

b) Üretici ve tüketicinin tercih hakkının ortadan kaldırılması,

c) Çevrenin ekolojik dengesinin ve ekosistemin bozulmasına neden olması,

ç) GDO ve ürünlerinin çevreye yayılma riskinin olması,

d) Biyolojik çeşitliliğin devamlılığını tehlikeye düşürmesi,

e) Başvuru sahibinin biyogüvenliğin sağlanmasına yönelik tedbirleri uygulamak için yeterli teknik donanıma sahip olmadığının anlaşıldığı, durumlarda bu başvurular reddedilir.

...

(12) GDO ve ürünleri ile ilgili yapılan başvurular hakkında risk ve sosyo-ekonomik değerlendirmeye ilişkin bilimsel raporlar, Kurul tarafından, biyogüvenlik bilgi değişim mekanizması vasıtasıyla kamuoyuna açıklanır. Kurul, bu görüşleri de dikkate alarak nihai değerlendirme raporu ile olumlu kararını toplantı tarihinden itibaren en geç otuz gün içinde gerekçeleri, varsa karşı oy gerekçeleri ve imzaları ile birlikte tekemmül ettirmek ve Bakanlığa sunmak zorundadır. Kurul kararları Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girer.” şeklindedir.

Kanun’a göre herhangi bir GDO ve ürününün ithalatı için gen sahibi veya ithalatçı, gerçek ve tüzel kişiler tarafından Bakanlığa başvuruda bulunulması gerekmektedir. Yurt içinde geliştirilen GDO ve ürünü için de Bakanlığa başvuru yapılması gerekmektedir. Başvurularda, başvurunun içeriğine ilişkin bilgiler ile GDO ve ürününün ne amaçla kullanılacağının belirtilmesi zorunludur. Bakanlığa yapılmış olan başvuruları Bakanlık, Biyogüvenlik Kurulu’na iletir. Kurul ise doksan gün içerisinde başvuruya ilişkin kararını ve değerlendirmelerini Bakanlığa gönderir.

Aynı Kanun'un “Yasaklar” başlıklı 5. maddesi;

“(1) GDO ve ürünlerine ilişkin aşağıdaki fiillerin yapılması yasaktır:

a) GDO ve ürünlerinin onay alınmaksızın piyasaya sürülmesi.

b) GDO ve ürünlerinin, Kurul kararlarına aykırı olarak kullanılması veya kullandırılması.

c) Genetiği değiştirilmiş bitki ve hayvanların üretimi.

ç) GDO ve ürünlerinin Kurul tarafından piyasaya sürme kapsamında belirlenen amaç ve alan dışında kullanımı.

d) GDO ve ürünlerinin bebek mamaları ve bebek formülleri, devam mamaları ve devam formülleri ile bebek ve küçük çocuk ek besinlerinde kullanılması.” ,

Aynı Kanun'un “Bakanlığın görev ve yetkileri” başlıklı 8. maddesi;

“ (1) Bakanlığın görev ve yetkileri şunlardır:

...

c) Bu Kanunda belirtilen iş ve işlemlerin uygulanması, istenmeyen GDO bulaşıklarının engellenmesi, izlenmesi, kontrolü ve denetimini sağlamak.

...

f) Kurul ve bilimsel komitelerin faaliyetleri ile ilgili usul ve esasları belirlemek.

h) Kurulun görüşleri doğrultusunda GDO ve ürünlerinin özelliklerine göre eşik değerini belirlemek.

...

(4) Bakanlık; insan, hayvan, bitki sağlığı ile çevrenin ve biyolojik çeşitliliğin korunması amacıyla bu Kanun kapsamına giren ürünler hakkında tamamen veya kısmen toplatma, mülkiyetin kamuya geçirilmesi, ürünün mahrecine iadesi, faaliyetin geçici olarak durdurulması, ürünün imhası, piyasaya arzı, ticareti ve işlenmesinin yasaklanması gibi ihtiyati tedbirleri almaya ve her türlü düzenlemeyi yapmaya yetkilidir.” biçiminde düzenlenmiştir.

Görüldüğü gibi, Biyogüvenlik Kurulu tarafından karar sonrasında kararda verilen koşullara uyulup uyulmadığının belirlenmesi için gerçekleştirilecek kontrol ve denetim yetkisi Bakanlığa verilmiştir. Kararda belirtilen koşulların ihlali veya yeni bir riskin ortaya çıkabileceği yönünde bilimsel bilgilerin ortaya çıkması durumunda verilen kararın Kurul tarafından iptal edilebileceği, GDO ve ürünlerinin toplatılıp imha edileceği belirtilmektedir.

Ayrıca, Bakanlığın görev ve yetkilerini düzenlediği 8. madde kapsamında, istenmeyen GDO bulaşıklarının engellenmesi, izlenmesi, kontrolü ve denetimini sağlamak, GDO ve ürünlerinin Kanun’da düzenlenen haller dışındaki dolaşımını ve kullanımını önlemek, eşik değerleri belirlemek, etiketlemelere ilişkin usul ve esasları belirlemek ve acil durumlarda uygulanacak yöntem ile acil eylem planlarını hazırlamak ve uygulamak Bakanlık yetkisine verilmiştir.

Ayrıca, Bakanlığın görev ve yetkilerini düzenlediği 8. madde kapsamında, istenmeyen GDO bulaşıklarının engellenmesi, izlenmesi, kontrolü ve denetimini sağlamak, GDO ve ürünlerinin Kanun’da düzenlenen haller dışındaki dolaşımını ve kullanımını önlemek, eşik değerleri belirlemek, etiketlemelere ilişkin usul ve esasları belirlemek ve acil durumlarda uygulanacak yöntem ile acil eylem planlarını hazırlamak ve uygulamak Bakanlık yetkisine verilmiştir.

Aynı Kanun'un 14. maddesinde hukuki sorumluluğa ilişkin temel ilkeler belirlemiş olup; “İnsan, hayvan ve bitki sağlığı ile çevrenin ve biyolojik çeşitliliğin korunması, sürdürülebilirliğinin sağlanmasına karşı oluşan zararlardan” ve izin alma zorunluluğu olduğu hâlde, Kanun’da belirlenen faaliyetleri izinsiz olarak gerçekleştirilmesinden, GDO’ların çevreye serbest bırakılmasından ve üretiminden dolayı GDO ve ürünleri ile ilgili faaliyetlerde bulunanlar ve ortaya çıkacak olan zarara “Sebep olanlarla, bunları ticari olarak üretenler, işleyenler, dağıtanlar ve pazarlayanlar” da sorumlu tutulacağı hüküm altına alınmıştır.

Yine aynı Kanun'un “Ceza Hükümleri” başlıklı 15. maddesinin birinci fıkrası;

“GDO ve ürünlerini bu Kanun hükümlerine aykırı olarak ithal eden, üreten veya çevreye serbest bırakan kişi, beş yıldan on iki yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.”

Düzenlemelerine yer verilmiştir.

Biyogüvenlik Kanunu’nun yürürlüğe girmesiyle birlikte 26 Ekim 2010 tarihli “Gıda ve Yem Amaçlı Genetik Yapısı Değiştirilmiş Organizmalar ve Ürünlerinin İthalatı, İşlenmesi, İhracatı, Kontrol ve Denetimine Dair Yönetmelik” hükümlerine göre düzenlenen Bakanlık talimatları ve Bilimsel Komite kararları yürürlükten kaldırılmış, 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu'na dayanılarak 13.08.2010 tarihli ve 27671 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak 26.09.2010 tarihinde yürürlüğe giren “Genetik Yapısı Değiştirilmiş Organizmalar Ve Ürünlerine Dair Yönetmelik” çıkarılmıştır.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 13.08.2010 tarihli ve 27671 sayılı Genetik Yapısı Değiştirilmiş Organizmalar Ve Ürünlerine Dair Yönetmeliğin “Amaç” başlıklığını taşıyan 1. maddesi;

“(1) Bu Yönetmeliğin amacı, bilimsel ve teknolojik gelişmeler çerçevesinde, modern biyoteknoloji kullanılarak elde edilen genetik yapısı değiştirilmiş organizmalar ve ürünlerinden kaynaklanabilecek risklerin engellenmesi, insan, hayvan ve bitki sağlığı ile çevrenin ve biyolojik çeşitliliğin korunması için;

a) Gıda ve yem amaçlı genetik yapısı değiştirilmiş organizma ve ürünleri ile ilgili başvuru, değerlendirme, karar, ithalat, işleme, ihracat, etiketleme, izleme, piyasaya sürme, denetim ve kontrole,

b) Genetik yapısı değiştirilmiş organizmalar ile ilgili araştırma, geliştirme ve deneysel amaçlarla yapılacak faaliyetlerin, harici çevre ile temasını önleyecek şekilde, kontrollü şartlar altında, sınırlandırılmış belirli bir alanda denemelerinin yapılmasına,

a) Gıda ve yem amaçlı genetik yapısı değiştirilmiş organizma ve ürünleri ile ilgili başvuru, değerlendirme, karar, ithalat, işleme, ihracat, etiketleme, izleme, piyasaya sürme, denetim ve kontrole,

b) Genetik yapısı değiştirilmiş organizmalar ile ilgili araştırma, geliştirme ve deneysel amaçlarla yapılacak faaliyetlerin, harici çevre ile temasını önleyecek şekilde, kontrollü şartlar altında, sınırlandırılmış belirli bir alanda denemelerinin yapılmasına,

c) Genetik yapısı değiştirilmiş mikroorganizmalar ve ürünleri ile ilgili araştırma, geliştirme, başvuru, değerlendirme, karar, ithalat, ihracat, işleme, etiketleme, piyasaya sürme, izleme, denetim, kontrol ve kapalı alan faaliyetlerine dair usul ve esasları belirlemektir.” ,

Aynı Yönetmeliğin “Kapsam” başlıklı 2. maddesi;

“ (1) Bu Yönetmelik;

a) Gıda ve yem amaçlı genetik yapısı değiştirilmiş organizma ve ürünleri ile ilgili başvuru, değerlendirme, karar, işleme, ambalajlama, etiketleme, muhafaza, depolama, taşıma, piyasaya sürme, ithalat, ihracat, transit geçiş, izleme, denetim ve kontrole,

b) İthal edilecek veya yurt içinde geliştirilen GDO ve ürünlerinin araştırma, geliştirme ve kontrollü şartlar altında deneme çalışmalarına,

c) GDM’ler ile ilgili başvuru, değerlendirme, karar, ithalat, ihracat, işleme, etiketleme, piyasaya sürme, izleme, denetim ve kontrol faaliyetleri ile kapalı alan faaliyetlerinin yürütüleceği laboratuvar, tesis gibi kapalı alan koşullarına dair hükümleri kapsar.” hükümlerine yer verilmiştir.

Yine suç tahinde yürürlükte bulunan aynı Yönetmeliğin “Tanımlar” başlıklı 3. maddesi;

“Bu Yönetmelikte geçen;

...

k) Eşik değer: Onaylanmış genler için, Kurulun görüşleri doğrultusunda Bakanlıkça belirlenen, ürünün GDO’lu olarak etiketlenmesini gerektiren alt limiti,

... ifade eder.”,

“Numune alma ve analiz” başlıklı 23. maddesi ise;

“(1) GDO ve ürünleri ile GDO’lardan elde edilen ürünlerden Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununa göre numune alınır ve analizi yapılır.

(2) Analiz işlemleri, Bakanlık tarafından belirlenen laboratuvarlar tarafından gerçekleştirilir.” biçiminde iken, suç tarihinden sonra 29.05.2014 tarihli ve 29014 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazında da bahsi geçen Genetik Yapısı Değiştirilmiş Organizmalar ve Ürünlerine Dair Yönetmelikte Değişik Yapılmasına Dair Yönetmelik ile 27671 sayılı Genetik Yapısı Değiştirilmiş Organizmalar ve Ürünlerine Dair Yönetmeliğinin “Tanımlar” başlıklı 3. maddesine;

“nn) GDO Bulaşanı: Genetik modifikasyon teknolojisi uygulanan veya uygulanmayan bir üründe, birincil üretim aşaması dahil üretim, imalat, işleme, hazırlama, işleme tabi tutma, ambalajlama, paketleme, nakliye veya muhafaza sırasında ya da çevresel faktörler ile teknik olarak engellenemeyen, önlenemeyen veya tesadüfi olarak bulaşan GDO'ları” tanımı,

“nn) GDO Bulaşanı: Genetik modifikasyon teknolojisi uygulanan veya uygulanmayan bir üründe, birincil üretim aşaması dahil üretim, imalat, işleme, hazırlama, işleme tabi tutma, ambalajlama, paketleme, nakliye veya muhafaza sırasında ya da çevresel faktörler ile teknik olarak engellenemeyen, önlenemeyen veya tesadüfi olarak bulaşan GDO'ları” tanımı,

Yönetmeliğinin “Numune alma ve analiz” başlıklı 23. maddesinin başlığı “Numune alma, analiz ve değerlendirme” olarak değiştirilerek aynı maddeye;

“(3) Bakanlık ulusal ve uluslararası düzenlemeleri dikkate alarak numune alma, analiz ve değerlendirme yöntemleri belirler.

(4) Analiz sonucunda üründe % 0,9 ve altında GDO tespit edilmesi halinde bu durum GDO bulaşanı olarak değerlendirilir.

(5) GDO bulaşanı olan ürünlerde bulaşan olarak tespit edilen genlerin Biyogüvenlik Kurulu tarafından onaylanmış olması durumunda ürünler onay amacına uygun olarak kullanılabilir.” şeklindeki fıkralar eklenmiştir.

Görüldüğü gibi, ülkemizde yapılan yasal düzenlemeler 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu, genetiği değiştirilmiş ürünlerin ticaretini engellememektedir. Kanun, genetiği değiştirilmiş ürünlerin kullanımı için başvuru ve Biyogüvenlik Kurulu'nun kararına bağlanmıştır. Genetiği değiştirilmiş ürünlerin ülkemize ithalatının gerçekleştirilmesi amacıyla üründe yer alan tüm gen çeşidinin kullanım amacına uygun olarak onaylanması esastır. Onay almayan genler için öncelikle Biyogüvenlik Kuruluna başvuru yapılması, kurulunda söz konusu başvuru hakkında bilimsel esaslara göre yapılan risk değerlendirmesi ve sosyoekonomik değerlendirme sonucunda uygun olduğunun karar vermesi gerekmektedir. Ancak, Biyogüvenlik Kurulu, bugüne kadar 7’si soya ve 25’i mısır çeşidi olmak üzere toplamda 32 GDO çeşidinin sadece yem yada yem hammaddesi olarak ithal edilerek kullanılmasını onaylamış olup, Biyogüvenlik Kurulu tarafından bugüne kadar gıda amaçlı onay verilmiş bir gen olmadığından ithalat kontrollerinde GDO tespit edilen gıdaların yurda girişine izin verilmemektedir. İthalat aşamasında ürün ve ülke bazında risk esaslı kontrol uygulanmaktadır. Bu amaçla, ithalatçı firmalardan, ithal edilecek GDO ve ürünlerinin miktarı ve içerdiği gen çeşidi ile ilgili orijin ülke veya yüklendiği ülke yetkili otoriteleri tarafından düzenlenmiş belge veya uluslararası akredite bir laboratuvardan alınmış analiz raporu istenmekte, GDO açısından riskli olan ürünlerin GDO’lu üretim ve ticaretinin olduğu ülkelerden yapılması durumunda %100 analiz edilmektedir. Yapılan GDO kontrolleri sonucunda GDO tespit edilen gıdalar ile onaylanmamış gen içeren yemlerin yurda girişine izin verilmemektedir. (Mehmet Nâfi Artemel, s.137-138-162; Sayıt Mahmut Erdoğan, s.90; Osman Mahmut Eryurt, s.60-61; A. Bostan- S. Gün, s.93-94)