muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/930, Karar No: 2021/509, Tarih: 27.10.2021

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirmede;

Sanık ...'a atılı sair tehdit suçunun yaptırımı TCK’nın 106. maddesinin birinci fıkrasının 2. cümlesinde altı aya kadar hapis ve adli para olarak öngörülmüş olup, TCK’nın 66/1-e maddesi gereğince asli dava zamanaşımı sekiz yıl, aynı Kanun'un 67/4. maddesi göz önüne alındığında kesintili dava zamanaşımı süresinin ise on iki yıl olarak belirlendiği anlaşılmıştır.

Daha ağır cezayı gerektiren başka bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan ve 25.03.2009 tarihinde gerçekleştirdiği iddia olunan eylemle ilgili olarak, iddianame tarihinin 24.06.2009 olduğu, sanığın sorgusunun 10.12.2019 tarihinde yapıldığı ve 24.03.2010 tarihinde de mahkûmiyetine karar verildiği, zamanaşımının son olarak Yerel Mahkemece Özel Dairenin bozma kararına direnilerek sanığın ikinci kez mahkûmiyetine karar verildiği 23.12.2014 tarihinde kesildiği ve bu tarihten sonra zamanaşımını kesen veya durduran başkaca bir sebebin bulunmadığı gözetildiğinde, TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen on iki yıllık kesintili zamanaşımı süresinin 25.03.2021 tarihinde dolduğu anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin sanık ... hakkındaki direnme kararına konu hükmünün, gerçekleşen dava zamanaşımı nedeni ile bozulmasına, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, 1412 sayılı CMUK'nın, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 322. maddesine göre karar verilmesi mümkün bulunduğundan, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının dava zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmelidir.

2-) Sanık ...'un mağdur ...'ı kasten yaralama suçunda haksız tahrik, mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçlarında meşru savunma koşullarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediği hususunun değerlendirilmesi,

Ayrıntıları yukarıda (1-a) numaralı uyuşmazlık konusunda açıklandığı şekilde gerçekleşen, Yerel Mahkeme ve Özel Daire arasında oluşu, kabulü ve nitelendirilmesi konusunda da uyuşmazlık bulunmayan olayda;

5237 sayılı Kanun’un suç tarihi itibarıyla yürürlükte olan şekliyle 5237 sayılı TCK’nın 86. maddesinde;

"(1) Kasten başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur

(3) Kasten yaralama suçunun;

a) Üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe karşı,

b) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

(3) Kasten yaralama suçunun;

a) Üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe karşı,

b) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Silâhla,

İşlenmesi hâlinde, şikâyet aranmaksızın, verilecek ceza yarı oranında artırılır" şeklinde düzenlenmiştir.

TCK'nın 66. maddesinde; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça kamu davasının maddede yazılı sürelerin geçmesiyle düşeceği düzenlenmiş, maddenin birinci fıkrasının (e) bendinde de beş yıldan fazla olmamak üzere hapis ya da adli para cezasını gerektiren suçlarda bu sürenin sekiz yıl olacağı hüküm altına alınmıştır.

Aynı Kanun'un 67. maddesinin 3 ve 4. fıkraları uyarınca kesen bir nedenin varlığı hâlinde zamanaşımı, kesilme gününden itibaren yeniden işlemeye başlayacak ve ilgili suça ilişkin olarak kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzayacaktır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun süreklilik gösteren birçok kararında açıkça vurgulandığı üzere, yargılama yapılmasına engel olup davayı düşüren hâllerden biri olan dava zamanaşımının yargılama sırasında gerçekleşmesi hâlinde, yerel mahkeme ya da Yargıtay, resen zamanaşımı kuralını uygulayarak kamu davasının düşmesine karar verecektir.

Bu açıklamalar ışığında ön soruna ilişkin olarak yapılan değerlendirmede;

Sanık ...'a atılı kasten yaralama ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarının yaptırımı TCK’nın 86. maddesinin ikinci fıkrasında 4 aydan 1 yıla kadar hapis veya adli para cezası olarak öngörülmüş, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca da bu suçun silahla işlenmesi halinde ceza üst sınırı 1 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenmiş olup, TCK’nın 66/1-e maddesi gereğince asli dava zamanaşımı sekiz yıl, aynı Kanun'un 67/4. maddesi göz önüne alındığında kesintili dava zamanaşımı süresinin ise on iki yıl olarak belirlendiği anlaşılmıştır.

Daha ağır cezayı gerektiren başka bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan ve 25.03.2009 tarihinde gerçekleştirdiği iddia olunan eylemlerle ilgili olarak, iddianame tarihinin 18.05.2009 olduğu, sanığın sorgusunun 09.07.2009 tarihinde yapıldığı ve 24.03.2010 tarihinde de mahkûmiyetine karar verildiği, zamanaşımının son olarak Yerel Mahkemece Özel Dairenin bozma kararına direnilerek sanığın ikinci kez mahkûmiyetine karar verildiği 23.12.2014 tarihinde kesildiği ve bu tarihten sonra zamanaşımını kesen veya durduran başkaca bir sebebin bulunmadığı gözetildiğinde, TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen on iki yıllık kesintili zamanaşımı süresinin 25.03.2021 tarihinde dolduğu anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin sanık ... hakkındaki direnme kararına konu hükümlerinin, gerçekleşen dava zamanaşımı nedeni ile bozulmasına, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, 1412 sayılı CMUK'nın, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 322. maddesine göre karar verilmesi mümkün bulunduğundan, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davalarının dava zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-a)- Sanık ...'un mağdur ...'ye yönelik eyleminin TCK'nın 106. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunu OLUŞTURDUĞUNA,

b)- Sanık hakkındaki ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.12.2014 tarihli ve 62-309 sayılı direnme kararına konu hükmün gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle BOZULMASINA,

Ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda; 5320 sayılı Kanun'un 8. Maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken, 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının TCK'nın 66/1-e, 67/4 CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

2- Sanık ... hakkındaki mağdurlar ..., ... ve ...'ye yönelik eylemleri dolayısıyla ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan 23.12.2014 tarihli ve 62-309 sayılı direnme kararına konu hükümlerin gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle BOZULMASINA,

Ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda; 5320 sayılı Kanun'un 8. Maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken, 1412 sayılı Ceza Mahkemesi Usulü Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının TCK'nın 66/1-e, 67/4 CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

3- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 27.10.2021 tarihinde yapılan müzakerede (1-a) numaralı uyuşmazlık konusu bakımından oy çokluğu; (1-b) ve (2) numaralı uyuşmazlık konuları bakımından oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/827, Karar No: 2022/1076, Tarih: 14.02.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/827 E.  ,  2022/1076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 17.05.2016 tarih 2013/244 E. - 2016/450 K. sayılı hükmün Yargıtayca adli yardım ve duruşma talepli olarak incelenmesi asıl ve birleşen davada davalı ... Tic. Ltd. Şti. ile birleşen davada davalılar Universal İnşaat San. ve Tic. A.Ş., ... ve ... vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesi'nin 27.01.2020 tarih 2020/91 E. – 2020/53 K. sayılı ilamının (1) nolu bendi ile yerel mahkemece asıl ve birleşen dosya davalısı Kadıköy Vatan Sağlık Kompleksi Tic. Ltd. Şti. ile birleşen dosya davalıları Universal İnşaat San. ve Tic. A.Ş., ... ve ...’nun yeni sebeplere dayalı adli yardım taleplerinin reddine dair yerel mahkemece verilen 08.10.2019 tarihli ek kararın kaldırıldığı, ayrıca aynı ilamın (2) nolu bendinde sayılan nedenlerle de temyiz isteminin yapılmamış sayılmasına ilişkin 08.10.2019 tarihli ek kararın da bozulduğu anlaşılmakla;

1-01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 448. maddesi hükmü uyarınca, asıl ve birleşen dosya davalısı Kadıköy Vatan Sağlık Kompleksi Tic. Ltd. Şti., birleşen dosya davalıları ..., ... ve Universal İnşaat San. ve Tic. A.Ş.’nin temyiz harç ve giderleri ile ilgili malvarlıklarında meydana gelen ciddi azalmalara ilişkin beyanı içeren yeniden adli yardım talepleri bakımından söz konusu yasa hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Davalı ... ve ...’nun adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, 6100 sayılı Kanun'un 334 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin, davanın gerektirdiği giderleri ödeme gücünden kısmen veya tamamen yoksun bulunduğunu ve taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmadığını ispat etmesi gerekir. Aynı Yasa’nın 336/2. maddesine göre talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye sunmak zorundadır. Somut uyuşmazlıkta ise davalı ... ve ... tarafından, yeniden sunulan adli yardım talepli temyiz dilekçesine ekli olarak mali durumunu gösterir belge sunmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda, 6100 sayılı HMK’nın konuyla ilgili ve emredici nitelikteki 336/2. maddesi hükmünün hilafına, davalı ... ve ...’nun adli yardım talebini haklı gösterecek yeterli bilgi ve belge sunulmadığından adli yardım talebinin makul ve inandırıcı olmadığı kanısına varılmakla, anılan davalı şahısların kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca reddine, yine 6100 sayılı HMK’nın 334. maddesinin 1. fıkrasında gerçek kişilerden bahsedildiği açık olup, HMK’nın 334/2 maddesi gereğince belirli şartlar altında kamuya yararlı dernek ve vakıfların adli yardımdan yararlanabileceği belirtildiğinden ve Dairemizin yerleşik kararları uyarınca şirketlerin adli yardımdan yararlandırılması talepleri reddedilmekle asıl ve birleşen dosya davalısı Kadıköy Vatan Sağlık Kompleksi Tic. Ltd. Şti. ile birleşen dava davalısı Universal İnşaat San. ve Tic. A.Ş. vekilinin kanun yoluna ilişkin yeniden adli yardım taleplerinin ayrı ayrı HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Asıl ve birleşen dosya davalısı Kadıköy Vatan Sağlık Kompleksi Tic. Ltd. Şti. ile birleşen dava davalıları ..., ... ve Universal İnşaat San. ve Tic. A.Ş.’nin kanun yoluna ilişkin yeniden adli yardım taleplerinin ayrı ayrı reddi nedeniyle, anılan davalılara işbu adli yardım talebinin reddi kararının tebliği, bu karara itiraz süresinin beklenmesi, itiraz edilmediği veya itirazı reddedildiği taktirde 1086 sayılı HUMK’nın 5236 sayılı Kanun ile değişik 434. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin ikmali için gerekli işlemler yapılması için dava dosyasının yerel mahkemeye geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen dosya davalısı Kadıköy Vatan Sağlık Kompleksi Tic. Ltd. Şti. ile birleşen dava davalıları ..., ... ve Universal İnşaat San. ve Tic. A.Ş.’nin kanun yoluna ilişkin yeniden adli yardım taleplerinin ayrı ayrı REDDİNE, (2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle dava dosyasının yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29204, Karar No: 2013/3776, Tarih: 13.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/29204 E.  ,  2013/3776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Sanığın vefatı üzerine kamu davasının düşürülmesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Müşteki Tekirdağ Tarım İl Müdürlüğü vekilinin mahkemenin 23/11/2007 tarih 2007/142 Değişik İş, 2007/141 sayılı kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddine dair 23/11/2007 gün ve 2007/142 Değişik iş 2007/141 Karar sayılı ek karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan müşteki Tekirdağ Tarım İl müdürlüğü vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle red kararının istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık mirasçıları vekilinin mahkemenin 06/03/2008 tarih 2007/338 Esas 2007/494 sayılı kararına yönelik temyizine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanık mirasçıları vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3367, Karar No: 2020/6283, Tarih: 15.10.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/3367 E.  ,  2020/6283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.04.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.12.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, 119 ada 9, 11, 12 ve 155 ada 1, 29, 32, 38 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış yolu ile giderilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (Ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (Muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (Ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%...) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (Ortaklara) dağıtılır.

Paydaşlığın (Ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine ilişkin davalarda taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçaların (Muhdesat) kime ait olduğu konusunda uyuşmazlık olup da bunlar üzerinde bazı paydaşların (Ortaklar) hak iddia etmeleri ve öncelikle bu uyuşmazlığın giderilmesini istemeleri halinde o paydaşa görevli mahkemede dava açmak üzere HMK'nın 165. maddesi uyarınca uygun bir süre verilmelidir. Mahkemece verilen süre içerisinde dava açıldığı takdirde sonucunun beklenmesi, açılmadığı takdirde o konuda uyuşmazlık yokmuş gibi davaya devam edilmesi gerekir.

Bütünleyici parçanın (Muhdesat) arzın paydaşlarına (Ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Bütünleyici parçanın (Muhdesat) arzın paydaşlarına (Ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Somut olaya gelince; bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz aşamasında 04.04.2016 tarihli dilekçe ile dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunan binalarının müvekkillerinin murislerine ait olduğuna dair Göle Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/167 Esas sayılı dosyası ile muhdesatın aidiyeti davası açıldığı beyan edilmiştir.

Bu durumda mahkemece, bir kısım davalılar vekilinin açmış olduğu “Muhdesatın aidiyeti” davasının sonucunun beklenilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekeceğinden hükmün bu nedenle bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatıranlara iadesine, 15.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11222, Karar No: 2012/12002, Tarih: 05.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/11222 E.  ,  2012/12002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/07/2011 tarih ve 2010/106-2011/362 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin keşidecisi ... olan davalıya ait toplam 62.000,00 TL bedelli 8 adet çekin hamili olduğunu, keşidecisinin kimliğinin gerçeği yansıtmadığının ortaya çıktığını, davalının çek hesabı açarken üzerine düşen yükümlülükleri ihlal ettiğini, keşideci hakkında icra takibi yapılıp aciz vesikası alındığını, karşılıksız çek keşide etmek suçundan şikayette bulunulduğunu, daha sonra gerçek kimliği tespit edilen ... hakkında dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından dava açıldığını, meydana gelen zararın %50'sinden davalının sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 31.000,00TL’nın işleyecek avans faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, Çek Kanunu uyarınca alınması gerekli tüm belgelerin alındığını, ibraz edilen belgelerin sahte olmasının belirlenmesinden sonra bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu ve Ankara 1.Ağır Ceza Mahkemesi’nde kamu davası açıldığını, davacının da müterafik kusuru bulunduğunu, dava konusu işlem bankanın Çıkrıkçılar Ankara Şubesi’nce yapıldığı için yetkili mahkemenin Ankara Ticaret Mahkemesi olduğunu, dava haksız fiile dayalı tazminat istemine ilişkin olduğundan davanın Asliye Hukuk Mahkemesi’nde görülmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankanın dava dışı firmaya çek karnesi verirken 3167 Sayılı Yasa’nın 4814 Sayılı Yasa ile değişik 2. ve 3/2 maddelerinde belirtilen yükümlülüklerini tam olarak yerine getirmediği, çek hesabı açmak maksadıyla bu kanunla kendisine verilen görev ve yükümlülükleri yerine getirirken gerekli dikkat, basiret ve özeni göstermediği, veriliş tarihi 08.12.1993 olan nüfus cüzdanında yer almaması gereken T.C. Kimlik numarasına dahi dikkat edilmediği, çekle ödemelerde bir bankanın yalnızca ödemeye aracılık eden kuruluş olmadığı, aynı zamanda çekin muhatabı olduğu, bu nedenle yalnızca ilgili Yasa ve bankacılık teamülleri uyarınca istenmesi gereken bir kısım belgelerin istenmiş ve şeklen alınmış olmasının bankayı sorumluluktan kurtarmayacağı, davalı bankanın % 50 oranında kusurlu olduğu, gerekçesiyle davasının kabulü ile 31.000 TL’nın değişen oranlarda avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.381,05 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6892, Karar No: 2016/8003, Tarih: 20.09.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/6892 E.  ,  2016/8003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 6. Aile ve ... 7. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Medenî Kanundan önce yapılan evliliğin tespit ve tesciline ilişkindir.

... 6. Aile Mahkemesince, davanın nüfus kaydının düzeltilmesi talebine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 7. Asliye Hukuk Mahkemesince ise 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanununun 4/1. maddesinde, Türk Medenî Kanununun üçüncü kısmı hariç ikinci kitabından (TMK. m. 118-395) kaynaklanan davalara bakmak görevinin aile mahkemesine ait olduğunun belirtildiği, bu nedenle davaya bakmakla görevli mahkemenin aile mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Kanunun 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu Kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Dava, evliliğin tespiti ve tesciline ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer aldığından uyuşmazlığın aile mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 6. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20/09/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19245, Karar No: 2014/17477, Tarih: 16.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19245 E.  ,  2014/17477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

10.09.2014 tarihli 6552 sayılı Yasa'nın 81.maddesi ile 5510 sayılı Yasa'ya eklenen geçici 60.maddesine göre davacının Yasa'nın yürürlük tarihi olan 11.09.2014 tarihinden itibaren 3 ay içinde davadan feragat ile yeniden yapılandırma hakkından faydalanabileceğinden, davacının davadan feragat edip etmediği, yeniden yapılandırma talebinde bulunup bulunmadığı davalı Kurum’dan sorularak ve gerektiğinde bu 3 aylık süre beklenerek ilgili belgeler eklendikten sonra Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.