muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10439, Karar No: 2021/13940, Tarih: 08.11.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/10439 E.  ,  2021/13940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuk yaştaki kız kardeşini kasten öldürme

HÜKÜM : İnebolu Ağır Ceza Mahkemesinin 02/06/2016 tarih ve 2016/32 (E), 2016/35 (K) sayılı kararı ile; sanık hakkında maktule ...’a yönelik çocuk yaştaki kızkardeşini kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK’nin 32/1, 5271 sayılı CMK’nin 223/3-a maddeleri gereğince akıl hastalığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına, 5237 sayılı TCK’nin 57/1. maddesi gereğince akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine hükmedilmesine ve yüksek güvenlikli sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına dair.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul kılınmış, Bakırköy Prof. Dr. Mazhar ... Ruh ve Sinir Hastalıkları E.A. Hastanesinin 13.08.2015 tarih ve 5495 sayılı raporu göz önünde bulundurularak sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 32 ve 57. maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilmesine, yüksek güvenlikli sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına dair karar verilmiş, sanık müdafinin sübuta, sanığın yasal temsilcilerinin sanığın koruma ve tedavi altına alınmasına gerek bulunmadığına dayanan ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 08.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8328, Karar No: 2007/7132, Tarih: 10.10.2007

3. Ceza Dairesi 2007/8328 E., 2007/7132 K.

**3. Ceza Dairesi 2007/8328 E., 2007/7132 K.**

**- ADLİ TIP RAPORU

- DENETİMLİ SERBESTLİK KARARI

- KASTEN YARALAMA

- KONUT DOKUNULMAZLIĞININ İHLALİ

- UZLAŞMA

- YETKİLİ MAHKEME**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 58 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 86 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 87 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 116 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 253 ]

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... [ Madde 108 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde olmayan sair itirazların reddine. Ancak;

1- Müşteki mağdur Özden hakkında pratisyen hekim tarafından tanzim olunan Aydın Devlet Hastanesinin 25.05.2006 tarih ve 61327 sayılı adli raporun içeriğine ve yaralanmanın niteliğine göre, mağdura ait tüm adli raporları Adli Tıp Kurumu'na gönderilip 5237 sayılı Yasa'nın 86 ve 87. maddesinde belirtilen ölçütlere göre usulüne uygun adli raporu alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 4, 5 ve 6. fıkralarına göre, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olup, mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik süresinin belirlenmesi,

3-

Konut dokunulmazlığını ihlal suçu 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı Yasa'nın 253/l-b-3 maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığının anlaşılması karşısında, bu değişikliğe göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4-

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 10.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1138, Karar No: 2025/2283, Tarih: 26.02.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/1138 E.  ,  2025/2283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesiyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.11.2024 tarihli ve 2024/1691 Esas, 2024/1627 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14569, Karar No: 2019/1957, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14569 E.  ,  2019/1957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1623, Karar No: 2014/4338, Tarih: 10.03.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/1623 E.  ,  2014/4338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2012/283-2013/578

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü doğru olup, yasa gereği bu taşınmazlara kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas tutularak değerlendirilir. Kamulaştırma Yasası'nın 11. maddesinin (i) bendine göre de, bedelin tespitinde etkisi olacak diğer objektif ölçüler de dikkate alınır. Doğaldır ki bu objektif ölçülerin neler oldukları taşınmazın niteliği dikkate alınarak ve değerlendirme esasları gözönünde bulundurulmak suretiyle belirlenir ve gerekçesi de belirtilmek suretiyle belirlenen bedele objektif artış uygulanabilir.

Dairece daha önce incelenen (aynı kamulaştırma kapsamında aynı yer ve aynı değerlendirme (2012 yılı) tarihi itibarıyla) benzer dosyada (Ör. Dairenin 17.02.2014 gün ve 2013/18115 E-2014/2456 K, mahkemenin 20.06.2013 gün ve 2012/899E-2013/207 Karar sayılı) aynı münavebe ile dava konusu taşınmazın m² birim fiyatı belirlenmesinden sonra bilirkişi kurulunca gerekçeside açıklanmadan ve denetime elverişli olmayacak şekilde ayrıca %10 oranında objektif değer artırımı uygulanarak fazla kamulaştırma bedeli tespit edilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine,10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3286, Karar No: 2019/82, Tarih: 07.01.2019

**10. Ceza Dairesi         2016/3286 E.  ,  2019/82 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : . Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infaz işlemleri, infazın yapıldığı tarihteki kurallara göre yapılacağından, 6545 sayılı Kanunla TCK'nın 191. maddesinde yapılan ve ısrar teriminin de içinde yer aldığı değişikliklerin yürürlüğe girdiği, 28/06/2014 tarihinden sonra yapılan infaz işlemlerinde, sanığın, kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; bir yıl içinde yükümlülüklerini uyarıya rağmen iki kez ihlal etmesi gerektiğinden, somut olayda kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediği, bu nedenle, Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 07/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/87, Karar No: 2010/5419, Tarih: 13.07.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/87 E.  ,  2010/5419 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/275849

MAHKEMESİ :(BAKIRKÖY) Onüçüncü Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :29.04.2009 - 16/139

SUÇ :Birlikte kasten öldürme

M.. Ç..'i birlikte kasten öldürmekten sanıklar M.. S.., E.. S.. ve Y.. S..'nın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (BAKIRKÖY) Onüçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.04.2009 gün ve 16/139 sayılı hüküm resen temyize tabi olmakla beraber duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafi tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanıklar Eset ve Yusuf haklarında duruşmalı, diğer sanığın duruşmaya müdafi göndermemesi nedeniyle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; somut olayda, aynı olayda öldürme suçundan yargılanan ve akraba olan sanıklardan Mustafa’nın maktule sebze kasası ile kendisinin vurduğunu, diğer sanıklar Eset ve Yusuf’un ise maktule vurmadıklarını belirtmeleri karşısında, sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşılmakla, sanıkların ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafiiler tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddelerine aykırı davranılması,

Usule aykırı olup, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle, re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), sanık Mustafa hakkında hükmolunan ceza miktarına ve tutuklulukta geçirdiği süreye göre müdafinin tahliye isteminin reddine, sanıklar Eset ve Yusuf yönünden yakalama

emrinin kaldırılması yönündeki istemin ise mahallince değerlendirilmesine, 13.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

13.07.2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık M.. S.., E.. S.. ile Y.. S.. müdafi Avukat .... yokluğunda 15.07.2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/19737, Karar No: 2014/35694, Tarih: 10.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/19737 E.  ,  2014/35694 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/79444

MAHKEMESİ : Erzurum(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

NUMARASI : 2010/320 (E) ve 2012/1055 (K)

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, Dairemizde görülen 2014/24617 ve 2014/17526 esas sayılı dosyalarına, kendisi hakkında Adana Dr. E.. T.. Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 04/03/2014 tarihli rapor fotokopisi ibraz etmesi ve bu raporda "Sanrısal bozukluk, cezai ehliyeti yoktur, TCK'nın 32/1. maddesinden yararlanır" şeklinde görüş bildirilmesi karşısında, suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” hususunda rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık A.. Ç..'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10109, Karar No: 2014/32729, Tarih: 23.10.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/10109 E.  ,  2014/32729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2012/1252-2013/583

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Ümraniye İlçesi, Çakmak Mahallesi, .. pafta, .. ada, .. parsel üzerinde inşa edilen S.. Yenişehir M.. Evleri isimli projeden, B1 blok 14.kat 58 numaralı bağımsız bölümü 28.5.2009 tarihinde dava dışı 3. şahıstan satın aldığını, konutu satın almasında geniş yeşil alanı, otoparkı, havuzu, oyun alanları, sosyal tesisleri kapsamakta oluşunun etkili olduğunu, site ortak alanları olarak bilinen ve tüm giderleri site sakinleri tarafından karşılanan alanların mülkiyetinin daire sahiplerine ait olmadığının, aksine Ümraniye Belediyesine ait olduğu duyumlarının alındığını, site yönetimi tarafından yapılan araştırmada konut satın alanların yanıltıldığının anlaşıldığını, davalı şirketin Ümraniye Belediyesine ait olan alanları kendisine aitmiş gibi göstererek konutları pazarladığını ileri sürerek, tüm reklam, maket ve tanıtım materyallerine aykırı imalat nedeniyle uğranılan zararın tespitini, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000.00.TL' nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacıya daire satmadığını, davacı ile arasında akdi ilişki bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacı ile davalı arasında akdi ilişki bulunmadığından davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davacıya daire satmadığını, davacı ile arasında akdi ilişki bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacı ile davalı arasında akdi ilişki bulunmadığından davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, satın alınan dairede ayıp ve eksik bulunduğu iddiasıyla 4077 Sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince açılan bedel indirimine ilişkindir. Davacının dava konusu daireyi dava dışı şirketten tapuda devraldığı anlaşılmaktadır. Davacı ile davalı arasında sözleşme ilişkisi mevcut olmamakla birlikte davacı 4077 Sayılı Yasada düzenlenen davalının imalatçı-üretici sıfatı ile sorumluluğuna bir başka ifade ile yasal sorumluluğuna dayanmıştır. 4822 sayılı Yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 4. maddesinin 3. fıkrasında, “İmalatçı-üretici, satıcı, bayi, acente, ithalatçı ve......kredi veren ayıplı maldan ve tüketicinin bu maddede yer alan seçimlik haklarından dolayı müteselsilen sorumludur. Ayıplı malın neden olduğu zarardan dolayı birden fazla kişi sorumlu olduğu takdirde bunlar müteselsilen sorumludurlar.” denilmektedir. Davalının, dava konusu taşınmazın imalatçı-üreticisi olduğu dosya kapsamından anlaşılmakta olup esasen davalının bu konuda bir itirazı da bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle davalının pasif husumet ehliyeti vardır. Mahkemece işin esasına girilerek taraf delilleri toplanıp değerlendirildikten sonra hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12536, Karar No: 2025/5800, Tarih: 26.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/12536 E.  ,  2025/5800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/305 E., 2021/556 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, eksik inceleme ile karar verildiğine, savunma hakkının kısıtlandığına, üzerine atılı suçu işlemediğine, paylaşımlarının ağır eleştiri ve ifade özgürlüğü kapsamında olduğuna, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Cumhurbaşkanlığına hakaret suçunda, Cumhurbaşkanlığının fonksiyonları değil, Cumhurbaşkanının şeref varlığı korunmaktadır. Genel hakaret ve sövme suçlarında olduğu gibi Cumhurbaşkanına hakaret ve sövme suçunun oluşması için de onun sosyal değeri konusunda kendisinin veya toplumun sahip olduğu düşünce ve duyguları sarsıcı fiil veya sıfatlar isnat veya izafe edilmelidir. Ne tür hareketlerin şeref ve itibarı ihlal edici olduğu, toplumda hâkim olan ortalama düşünüşe ve anlayışa göre belirlenmelidir. Bunu tayinde ölçü bireyin özel duyarlılığı değildir, bu itibarla basit bir saygısızlık hakaret ve sövme olarak nitelendirilemez. (Erman S.Hakaret ve Sövme Suçları, s.80 vd.)

Düşünce özgürlüğü ve dolayısıyla eleştiri, demokratik toplumlarda vazgeçilmez bir haktır. Toplumun ilerlemesi ve yararı için zorunludur. İfade özgürlüğü sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız veya ilgilenilmeye değmez görülen haber ve düşünceler için değil, devletin veya nüfusun bir bölümünün aleyhinde olan, onları rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Bu, demokratik toplum düzeninin ve çoğulculuğun gereğidir. Eleştiri de kaynağını bu özgürlükten alır. Eleştirinin doğasından kaynaklanan sertlik suç oluşturmaz. Eleştiri övgü olmadığına göre sert, kırıcı ve incitici olması da doğaldır. Siyasetçilerin, kamuoyunca tanınan kişilerin ve kamusal yetki kullanan görevlilerin gördükleri işlev nedeniyle eleştiriye daha fazla katlanmak durumunda oldukları ve bunlara yönelik eleştirinin sınırlarının çok daha geniş olması gerekmektedir.

Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Açıklamalar ışığında, somut olay değerlendirildiğinde; katılanın görevi nedeniyle gördüğü işlev de dikkate alındığında eleştiriye daha fazla katlanmak zorunda olması ve kendisine yönelik eleştirilerin sınırlarının çok daha geniş tutulması gerekliliği dikkate alındığında, suça konu edilen paylaşımın muhatabının onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,26.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/290, Karar No: 2013/19269, Tarih: 05.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/290 E.  ,  2013/19269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/06/2010 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Taraflar arasındaki yapılan yargılamanın son oturumunda hüküm olarak; “davacı tarafın faiz ile ilgili talebinin kısmen kabulü ile davanın açıldığı tarihten itibaren (mahkememizdeki davanın dava tarihinden itibaren) ....000 TL’nin üzerinde hesaplanacak faizin hesaplanarak davalıdan alınıp davacıya verilmesine” karar verilmişken, daha sonra yazılan gerekçeli kararda; “....000 TL üzerinden .../.../2009 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizin davalıdan tahsiline” karar verilmiş, hükmün gerekçesinde ise; faizin başlangıç tarihinin dava tarihi değil, faiz yürütülecek olan tazminatın karara bağlandığı tarih olması gerektiği belirtilmiş, böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nca .../04/1992 gün ve .../... sayıyla karar verilmiştir. O halde, mahkemece yapılacak iş; önceki kısa kararla bağlı olmaksızın; kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden düzenlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir.

Mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/.../2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.