muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7550, Karar No: 2011/3100, Tarih: 30.05.2011

16. Hukuk Dairesi 2010/7550 E., 2011/3100 K.

**16. Hukuk Dairesi 2010/7550 E., 2011/3100 K.**

**- ŞİRKETİN İFLASI**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 179 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 345 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 50 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 324 ]

**"İçtihat Metni"**

Sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimseler veya tasfiye memurlarının şirketin iflasını istememek suçlarından sanık N... B…

… ve S…

… B…

…'ın İİK'nun 345/a maddesi gereğince ayrı ayrı 10'ar gün hapis cezasıyla cezalandırılmalarına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanıklar tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İcra takibi sanık N... B…

…'ın şahsına karşı yapılmasına borçlu şirket aleyhine herhangi bir icra takibi bulunmaması karşısında atılı suçun oluşmadığı gözetilerek sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de,

1- Sanıklara isnat edilen suçun oluşup oluşmadığının anlaşılabilmesi için öncelikle, İİK'nun 179. ve TTK'nun 324.maddesinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının gerekip gerekmediği saptanmalıdır. Mahkemece borçlu şirkete ait ticari defterler ve bilançolar getirtilip, birlikte bilirkişi incelemesine tabi tutulduktan sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik araştırma ile mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2- Sanık S…

… B…

…'ın sabıkasının bulunmadığı, diğer sanık N... B…

…'ın da daha önce hapis cezasına mahkum edilmediği anlaşıldığı halde, sanıklara verilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nun 50. maddesinin 3. fıkrası uyarınca bu maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun dikkate alınmaması,

İsabetsiz, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 30.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11760, Karar No: 2012/1319, Tarih: 13.02.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/11760 E.  ,  2012/1319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde ve birleştirilen davada; 11.01.2009 tarihli kat malikleri kurulunun ibra ile ilgili alınan kararının iptali ile site yönetiminin fazla harcamalardan oluşan zararının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde ve birleştirilen davada; Sıraevler Sitesi kat malikleri kurulunun 11.01.2009 tarihli yönetim kurulunun ibrasına yönelik kararının iptali ile yönetim kurulunun usulsüz, yetkisiz, belgesiz, mesnetsiz fazla harcamalarından dolayı oluşan zararın tespiti istenilmiş, mahkemece 11.01.2009 tarihli kat malikleri kurulunun yönetim kurulu ve denetim kurulu üyelerinin ibra edilmesine ilişkin kararının iptaline, davalı Sıraevler Sitesinin 2008 yılına ait harcamalarından

6.430 TL'nin site için pek gerekli olmayan masraf olduğunun tespitine, birleştirilen davanın da süresinde açılmadığından reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davacı tarafça Sıraevler Sitesinin 2008 yılı gider tablosunda yapılan harcamalardan bir kısmına itiraz edilmiş ve İbrahim Yılmazer adına gelen icra takibine haksız ve usulsüz yere borçlu adına ödeme yapıldığı, işten çıkartılan bu kişinin site yönetiminden hiç bir hak ve alacağı yokken site yönetimince haciz ihbarnamesine itiraz edilmeyerek haksız yere 180 TL ödeme yapıldığı, "Ay çok" başlığı altında geçen B-2 dairenin tapu masrafını ilgili kişinin ödemesi gerekirken yönetimce ödendiği, yönetimin yetkisi olmadan ve genel kurul kararı olmadan müdür atandığı ve müdüre 5.900 TL ödendiği ileri sürülmüş, bilirkişi raporunda icra takibi için yapılan ödeme ve tapu masrafının yönetime ait olmadığı, müdür atamasının usulsüz olduğu ve yapılan ödemenin genel kurulun onayı alınmadan yapıldığından bunlar için harcanan toplam 6.430 TL'nın siteyle ilgili masraf olmadığı kanaati bildirilmiş, mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

Mahkemece icra takibinde yapılan ödemeyle ilgili olarak, icra dosyasının getirtilip incelenmediği, 350 TL tapu masrafıyla ilgili hiç bir incelemenin yapılmadığı, anataşınmazın tüm defter ve belgelerin getirtilerek müdür atamasına ilişkin bir kararın olup olmadığının araştırılmadığı, tüm bu hususlarla ilgili tarafların beyanları alınıp gösterecekleri tanıklar dinlenmeden eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece icra takibinde yapılan ödemeyle ilgili olarak, icra dosyasının getirtilip incelenmediği, 350 TL tapu masrafıyla ilgili hiç bir incelemenin yapılmadığı, anataşınmazın tüm defter ve belgelerin getirtilerek müdür atamasına ilişkin bir kararın olup olmadığının araştırılmadığı, tüm bu hususlarla ilgili tarafların beyanları alınıp gösterecekleri tanıklar dinlenmeden eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15117, Karar No: 2010/289, Tarih: 20.01.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/15117 E.  ,  2010/289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik Asliye 2.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Tehdit

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Nefise Anbarcı vekilinin yalnız müdafii sıfatıyla değil katılan vekili sıfatı ile de sanık ... ... hakkındaki hükmü temyiz ettiği

Anlaşıldığından, sanık ... ... hakkındaki hüküm ile ilgili ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GERİ GÖNDERİLMESİNE, 20.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27788, Karar No: 2014/8980, Tarih: 27.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/27788 E.  ,  2014/8980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tarsus 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2010/331-2013/196

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ürettiği mısır, buğday ve arpayı davalıya satıp teslim ettiği halde bedelinin ödenmediğini bildirerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 10.000 alacağının vadeden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiş,4.2.2013 günlü ıslah dilekçesi ile talebini 55.262,82 TL ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiş, birleşen davasında, üretim sürecinde davacıya verilen tarımsal girdilerin bedelinin ödenmemesi nedeniyle 36.308,30 TL nin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece,asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Asıl davada davacı, yetiştirip davalıya teslim ettiği mahsulün bedelinin tahsilini talep etmiş,davalı taraf,davacının ürününü teslim aldığını, ancak bedelinin bir kısmını davacıya üretim sürecinde teslim ettiği tarımsal girdilerin(ilaç,tohum,gübre vs.) bedelinin mahsubu ile ödediğini, bir kısmını da makbuzla ödediğini, müstahsil makbuzlarının ödeme belgesi mahiyetinde bulunduğunu savunmuş, birleşen davasında ise, 2005-2009 üretim sezonunda davacıya verdiği tarımsal girdiler nedeniyle kesilen tarımsal girdi faturalarının bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Tarımsal girdi bedeline dayalı talep davalı şirket tarafından asıl davada ödeme defi olarak ileri sürülmüş, birleşen davada ise ayrı bir alacak olarak tarımsal girdi bedellerinin tahsili talep edilmiştir. Davacı tarafın yetiştirdiği ürünleri davalıya teslim fişi ile teslim ettiği hususu taraflar arasında ihtilaflı değildir. Davalı taraf, teslim edilen ürün bedelini ödediği konusunda davacı tarafından imzalanmamış müstahsil makbuzları ile, davacıya teslim ettiği tarımsal girdi bedellerinin mahsubu suretiyle ödeme yaptığını savunmuştur. Davalı, müstahsil makbuzlarının ödeme belgesi mahiyetinde bulunduğunu savunmuş ise de sunduğu müstahsil makbuzları, davacı müstahsil tarafından imzalanmış değildir. Müstahsil tarafından imzalı olmayan müstahsil makbuzu ödeme belgesi niteliğinde değildir.

Davacı müstahsilin yetiştirdiği ürünü davalı şirkete teslim ettiği hususu taraflar arasında ihtilafsızdır.Bu durumda öncelikle, davalı şirketin,ürün bedelinin bir kısmını tarımsal girdi bedellerinin mahsubu ile ödendiği savunması üzerinde durularak sonuca gidilmesi gerekir. Davalı şirket teslim ettiği tarımsal girdilere ilişkin davacı ve müstahsil tarafından imzalı teslim fişlerini delil olarak sunmuş, davacı müstahsil ise, ibraz edilen bu teslim fişlerindeki imzanın kendisine ait olmadığını savunarak imza incelemesi yapılmasını, aksi halde bile davalı şirketin yetkilisi tarafından düzenlenen 21.11.2009 tarihli ibranameye göre,belge tarihi itibarıyla davalıya hiçbir borcu kalmadığının yazılı olduğunu,bu belgenin de dikkate alınmasını talep etmiş, davalı taraf ise,ibranamenin yetkili kişi tarafından düzenlenmemesi nedeniyle kendilerini bağlamadığını savunmuştur.

Mahkemece,bu durumda öncelikle yapılması gereken, tarımsal girdilere ilişkin teslim fişleri altındaki imzanın davacı müstahsile ait olup olmadığı hususunda imza incelemesi yapılmalı, davacıya ait çıkması halinde ise, davacının, tarımsal girdi bedellerini, davalı şirkete ödediğini yasal delillerle ispatlaması gerekir. Yine davacının delil olarak dayandığı ibraname üzerinde de durularak, imzalayan kişinin davalı şirkette ne sıfatla çalıştığı, başka müstahsillere de ibraname verip vermediği, davalı şirket antetli kağıdı ne sıfatla kullandığı hususları konusunda taraf delilleri toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davacı ve birleşen dosya davalısı yararına BOZULMASINA,2.bentte açıklanan nedenle,tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3740, Karar No: 2025/390, Tarih: 04.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2023/3740 E.  ,  2025/390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/210 E., 2023/239 K.

İHBAR OLUNAN : ...

DAVA TARİHİ : 06.01.2014

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 04.02.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davalı vekili Avukat ... ile davacı vekili Avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Yerel Mahkeme kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 336/3. maddesi hükmü uyarınca adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337. maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/2. maddesi hükmü uyarınca tebliğinden itibaren iki hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay (7.) Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/2. maddesi hükmü uyarınca tebliğinden itibaren iki hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay (7.) Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

c) Ve her durumda davalı vekilinin temyiz itirazlarının değerlendirilmesi için,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi gerekir.

SONUÇ:

Açıklanan sebeplerle;

1. Adli yardım talebinin REDDİNE,

2. Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Yerel Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,
Yargıtay — Esas No: 2007/3121, Karar No: 2008/2303, Tarih: 08.04.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/3121 E.  ,  2008/2303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava 11.07.1995 tarihli Derince 5 nolu parselde kayıtlı bulunan arsa üzerinde yapılan inşaattan davacıların payına düşen dairelere isabet eden tapu kayıtlarının iptâl ve tesciline ve tazminata ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece iptâline karar verilen tapu kayıtlarında davalılar dışında Derince Belediye Başkanlığı’nın da hissesi olduğu anlaşılmaktadır. Tapu kayıtlarının iptâli tapuda pay sahibi olan Derince Belediyesi’nin haklarını da etkileyecek olduğundan mahkemece davacılara belediye hakkında ayrıca dava açıp bu davayla birleştirilmek üzere mehil verilmesi ve belediyenin de savunma ve ibraz edeceği deliller toplandıktan sonra davanın sonuçlandırılması gerekirken taraf teşkilinde hataya düşülerek davanın kabulü doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle hükmün temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 08.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2712, Karar No: 2013/23003, Tarih: 08.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/2712 E.  ,  2013/23003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın park etmek istediği aracı ile geri geri kaldırıma doğru yanaştığı sırada yolun bir adım içinde minibüs beklemekte olan katılanın ayağının üzerinden geçmesi sonucu, katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede yaralanmasına neden olduğu olayda, sanığın asli kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesi karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hakkında fazla ceza verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5570, Karar No: 2015/4251, Tarih: 14.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/5570 E.  ,  2015/4251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

1956 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında orman niteliği ile tapulama harici bırakılan taşınmazların 3402 sayılı Kanunun Ek-8. maddesi gereğince yapılan kadastrosu sırasında ... köyü 157 ada 4 parsel sayılı, 185,02 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile davalı adına tespit edilmiştir.

Davacı , taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup taşlık, kayalık ve çalılık olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek dava açmıştır.

Mahkemece, davanın reddi ile dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1975 yılında orman kadastrosu yapılmıştır. 1986 yılında herhangi bir nedenle sınırlandırma dışı kalmış ormanların kadastrosu ile 2/B madde uygulaması ve aplikasyon yapılmış, 09.04.1987 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman tahdidi dışında kalan ve orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve dava konusu taşınmazın, adına tescil kararı verilen kişi tarafından imar ve ihya edilerek, yararına 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 14/05/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16244, Karar No: 2011/15772, Tarih: 07.07.2011

**7. Ceza Dairesi         2007/16244 E.  ,  2011/15772 K.**

**"İçtihat Metni"**

04.02.2007 tarihli ... Gazetesinin ilk sayfasında "İşte o an önemli detay, herkesin gözünden kaçan ayrıntıyı takvim yakaladı, hayal mi gerçek mi" başlığı ile yayımlanan yazı nedeniyle ilgilisi ... vekilinin vaki cevap ve düzeltme isteminin kabulü ile tekzip metninin yayımlanmasına dair, İstanbul 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 09.03.2007 tarihli ve 2007/424 müteferrik sayılı kararına karşı ilgili gazetenin sorumlu müdürü vekilleri Avukat ... ve Avukat ... tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin, İstanbul 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 03.04.2007 tarihli ve 2007/14-38 sayılı kararını müteakip tekzip metninin usulüne uygun yayımlanmadığından bahisle yeniden yayımlanması talebinin kabulüne dair, İstanbul 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 24.04.2007 tarihli 2007/681 müteferrik sayılı kararına karşı keza itirazın reddine ilişkin, İSTANBUL 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2007 tarihli ve 2007/22-57 müteferrik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 15.10.2007 gün ve 51927 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 21.11.2007 gün ve KYB. 2007-222778 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5187 Sayılı Basın Kanunu'nun Düzeltme ve cevabın yayımlanmaması başlıklı 18.maddesindeki "Düzeltme ve cevabın yayımlanmasına ilişkin kesinleşmiş hakim kararlarına uymayan sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili on milyar liradan yüzelli milyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılır. Ağır para cezası, bölgesel süreli yayınlarda yirmi milyar liradan, yaygın süreli yayınlarda elli milyar liradan az olamaz. Sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili hakkında verilen ağır para cezasının ödenmesinden yayın sahibi, sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili ile birlikte müteselsilen sorumludur.

Düzeltme ve cevap yazısının yayımlanmaması veya 14 üncü maddenin birinci fıkrasında belirtilen şartlara uyulmaksızın yayımlanması hallerinde hakim ayrıca, masraflar yayın sahibi tarafından karşılanmak üzere, bu yazının tirajı yüzbinin üzerinde olan iki gazetede ilan şeklinde yayımlanmasına da karar verir." düzenlemesi karşısında cevap ve düzeltme metninin tekrar yayımlanmasına karar verilemeyeceği ilgililer hakkında suç duyurusunda bulunularak yeterli delil olması halinde anılan Kanun'un 27.maddesi gereğince Asliye Ceza Mahkemesinde dava açılabileceği gözetilmeksizin itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;