muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/845, Karar No: 2013/7420, Tarih: 01.07.2013

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4/3. maddesine göre yapılan orman tahdidi, eski ve yeni tarihli memleket haritaları, amenajman planı ve hava fotoğraflarının uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla, çekişmeli parselin orman kadastrosu sınırları dışında orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ise de öncesinin makilik yerlerden olduğu, 1990 yılı memleket haritasında, çalılık göründüğü ve 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde belirtilen zilyetlik koşullarının oluşmadığı belirlenerek Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesinde ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilemeyeceğinden, karar harcının davalıya yükletilmesi doğru değil ise de, bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle; hükmün 2. bendinin çıkartılarak yerine; ''3402 sayılı Kanunun (6099 sayılı Kanun ile eklenen) 36/A ve geçici 11. maddeleri gereğince davalıdan karar harcı alınmasına yer olmadığına'' cümlesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde idasine 01/07/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11033, Karar No: 2019/8248, Tarih: 12.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/11033 E.  ,  2019/8248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanık ...'ın, 2007-2008 ve 2009 yıllarında “.... Sitesi Apartman Yönetiminde” yöneticilik yaptığı, diğer sanık ...'un da 2008 yılının 6. Ayından itibaren yönetici yardımcısı olarak görev yaptığı, yeni yönetim tarafından aldırılan hesap tetkik komisyon raporuna göre hesaplarda açık çıktığının tespit edildiği, yapılan suç duyurusu üzerine başlatılan soruşturmada alınan bilirkişi raporuna göre, 5.026,86 TL açığın sanık ...'ın, 30,40 TL açığın da sanıkların uhdesinde bulunduğunun rapor edildiği, bu surette sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda,

Sanıkların aşamalarda değişmeyen istikrarlı savunmaları, katılanların soyut beyanları, apartman hesaplarının incelenmesine ilişkin bilirkişi raporunda sanığın uhdesinde para bulunmadığının tespit edilmesi ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanıkların cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin suçun sübut bulduğuna ve eksik incelemeye dair temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/389, Karar No: 2017/3087, Tarih: 11.04.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/389 E.  ,  2017/3087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2-e, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık ...'nun Çukurova Üniversitesi Balcalı Hastanesi Cildiye Bölümünde teknisyen olarak görev yaptığı, 24.02.2010 günü, müşteki ... monreo hastalığı için doktora gittiği, doktor tarafından sanığa sevk edilen müşteki ...'ın PUVA tedavi seansı aldığı, tedavi sırasında 6 dakika ışın tedavisi uygulaması gerekirken, unutularak 30 dakika kalması sonucu müştekinin kollarında, bacaklarında ve gövdesinde % 55 oranında 2. derecede yanık oluştuğu, bu yanıkların yaşamını tehlikeye uğratacak şeklinde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda; sanığın kamu görevlisi olup olmadığı araştırılarak, kamu görevlisi olduğunun tespit edilmesi halinde, görevi nedeniyle gerçekleşen taksirle yaralama olayında eyleminin 4483 sayılı Kanun uyarınca soruşturma iznine tabi olduğu gözetilerek ilgili merciden soruşturma izni istenip, davanın bu izin süresince durmasına karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Kabule göre de, yukarıda izah edilen oluş çerçevesinde, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun 12/09/2013 tarihli raporunda “PUVA tedavisi sırasında yanık meydana gelmesinin tedavi işlemine bağlı olabilecek bir komplikasyon olduğu, ancak kişide tespit edilen yanığın ağırlığı dikkate alındığında normal dozda ve sürede PUVA tedavisi yapılması durumunda bu düzeyde bir yanığın beklenir bir durum olmadığı bu nedenle PUVA tedavisini uygulayan teknisyen ...'nun kusurlu olduğu” mütalaa edilmiş olup, sanık hakkında, kusur durumu, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde asgari hadden daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/37562, Karar No: 2025/4833, Tarih: 19.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/37562 E.  ,  2025/4833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1613 E., 2021/1278 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 21. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/220 E., 2020/216 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asyada bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İzmir 21. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12064, Karar No: 2025/1530, Tarih: 05.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/12064 E.  ,  2025/1530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2087 E., 2023/1685 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 6. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/238 E., 2020/112 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... Gıda iç ve Dış Tic. Ltd. Şti.'nin 10.02.2009 tarihinde... ve... ortaklığıyla kurulduğu ve şirket müdürünün... olarak tescillendiğini, şirketin 18.03.2009 tarihinde ünvanını ... Gıda İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. olarak değiştiğini, davacının 07.12.2019 tarihinde bu şirkete müdür olarak atandığını, ortaklardan...'nin 2010 Ocak ayında vefat ettiğini ve mirasçıların reddi miras yaptıklarını, Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/657 Esas sayılı kararıyla davacının özel belgede sahtecilik suçu işlendiğinden bahisle müdürlük yetkisinin hukuka aykırı olduğuna karar verildiğini, bu nedenlerle davalı Kurumun 96764005-206.16.01-E.8119495 sayılı işlemin iptaline karar verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ... Gıda İç ve Dış Tic. Ltd. Şti.'nin 10.02.2009 tarihinde... ve... ortaklığıyla kurulduğu ve şirket müdürünün... olarak tescillendiği, şirketin 18.03.2009 tarihinde ünvanını ... Gıda İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. olarak değiştiği, davacının 07.12.2019 tarihinde bu şirkete müdür olarak atandığı, ortaklardan...'nin 2010 Ocak ayında vefat ettiğini ve mirasçıların reddi miras yaptıkları, Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/657 Esas sayılı kararıyla davacının özel belgede sahtecilik suçu işlendiğinden bahisle müdürlük yetkisinin hukuka aykırı olduğuna karar verildiği, bu nedenlerle davalı Kurumun 96764005-206.16.01-E.8119495 sayılı işlemin iptaline karar verilmesine karar verilmesini talep ettiği, gelen müzekkere cevapları ile birlikte dosyanın rapor tanzimi için bilirkişiye tevdii olduğu, davanın süresinde açıldığı, Kurum tarafından davacının yaşlılık aylığına haciz konulduğu ve 1/3 oranında kesinti yapıldığı davacının şirket ortağı olmayıp 24.11.2009 tarihli kararla şirket müdürü olarak tescil edildiği, ancak bu kararda ortağın imzasının sahte olduğu hususunun Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/657 E. 2015/706 K. sayılı dosyası ile kesinleştiği, davacının müdür tayin edildiği 24.11.2009 tarihinde mülga 6762 sayılı TTK'nın 539. ve 541. maddesi uyarınca ortaklar haricinde birinin şirket müdür olarak görevlendirilmesi hususunda yetkinin şirket genel kuruluna ait olduğu, o tarihte şirket ortağı ...'nin davacının şirket müdürü olarak atanması yönündeki kararda imzasının olmadığı, bu durumun Ceza Mahkemesi kararıyla sabit olduğu, bu nedenle davacının şirket müdürlüğü sıfatını haiz olmadığı, buna ek olarak dava dışı şirketin borçlarından sorumlu tutulmasının mümkün olamayacağı kanaatiyle; davanın kabulü ile davalı Kurumun 96764005-206.16.01-E 8119495 sayılı işlemin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekil istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya kapsamı incelendiğinde, davanın yasal dayanaklarından olan mülga 6762 sayılı TTK'nın 539 ve 541. maddeleri, 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesinin 2. fıkrası, 6099 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile 7201 sayılı Kanun'un 21. maddesine eklenen ikinci fıkrası ile kesinleşen Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/657 E. 2015/706 K. sayılı dosyası, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında kararın yerinde olduğu anlaşılmıştır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29931, Karar No: 2014/23631, Tarih: 24.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29931 E.  ,  2014/23631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hükümler : 1) Sanık ... hakkında; TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

2) Sanık ... hakkında; TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1. Sanık ... hakkındaki hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50. ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2.000 TL'ye kadar (2.000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, 26/06/2013 tarihinde verilen 3.000 TL'den ibaret mahkumiyet hükmüne karşı suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından, katılanlar vekili ve sanık müdafinin, temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2.Sanık ... hakkındaki hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin, katılan ...'un kusurunun bulunmadığına, tedavisinde geç kalındığına ve katılanların zararlarının giderilmediğine, sanık müdafinin, eksik delil değerlendirmesi yapıldığına kusura asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayinine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin, katılan ...'un kusurunun bulunmadığına, tedavisinde geç kalındığına ve katılanların zararlarının giderilmediğine, sanık müdafinin, eksik delil değerlendirmesi yapıldığına kusura asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayinine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1. 04/03/1997 doğumlu mağdur ...'un çalıştığı işyerinde bulunan hurda pres makinesinin yanından geçerken sağ kolunun bant ile tambur arasında sıkışması sonucu yaralandığı olay nedeni ile düzenlenen Kahramanmaraş ... Şehir Hastanesi Baştabipliği'nin 15.10.2012 tarihli raporunda; mağdurun sağ distal humerus açık kırığının bulunduğu, hayati tehlike geçirmediği ve kırığın hayat fonksiyonlarını ağır derecede etkiler nitelikte olduğunun belirtildiği, ... Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Merkezi Baştabipliği'nin 17.10.2012 tarihli epikriz raporunda; mağdurun sağ omuz flexion ve abduxionda 3/5 kas gücünün mevcut olduğu, sağ dirsek flexionda kas gücünün 1/5, sağ bilek flexion, exansion ve parmak flexion, abduxion ve extansiyonlarının 1/5 oranında olduğunun belirtildiği, Kahramanmaraş ... Şehir Hastanesi Baştabipliği'nin 05.02.2013 tarihli özürlü sağlık kurulu raporunda, sağ brakial plexus hasarı bulunan mağdurun tüm vücut fonksiyon kaybı sakatlık oranın %60 olduğu belirtildiği anlaşılmakla, mağdurun yaralanmasının işlev kaybı oluşturup oluşturmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeksizin; eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılanlar vekilin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün BOZULMASINA, 24/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.