muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4930, Karar No: 2014/10839, Tarih: 06.06.2014

Davalı Ö.. Zeytincilik ve Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, müvekkili şirketin işletmeciliğini yaptığı antreponun dava konusu emtianın güvenli şekilde muhafazasını sağlayacak bütün şartlara sahip olduğunu, gerekli şartları taşıyıp taşımadığına Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün karar verdiğini ve Gümrük Müsteşarlığı'nca antrepo olarak kullanımına uygunluk belgesine sahip olduklarını, dava konusu zararın meydana gelmesine sebebiyet veren Ayamama Deresi'nin çok yoğun olmayan yağışlarda bile taştığını, derenin ıslah edilmesinin İSKİ'nin sorumluluğunda bulunduğunu bildirerek, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Gümrük Müsteşarlığı vekili, davaya idare mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğini, Gümrük Kanunu'nun 95. maddesi gereğince mevcut depoların yeterli olmadığı hallerde gümrük idareleri tarafından antrepo açılmasına ve işletilmesine müsaade verildiğini, eşyanın muhafaza edilmesinden antreponun sorumlu bulunduğunu bildirerek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı Ö.. Zeytincilik ve Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti’nin iskan ve imar ruhsatı alınmamış, sel taşkını alanı içinde bulunan yerde antrepo yapmak suretiyle ve gerekli koruma önlemleri almaması nedeniyle meydana gelen zarardan tamamen sorumlu olduğu, söz konusu zararın fazla yağıştan kaynaklanmasından dolayı davalı tarafından mücbir sebep olarak ileri sürülmüşse de, zararın mücbir sebeple oluşmadığı, tamamen davalı Ö.. Zeytincilik ve Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti'nin ihmali davranışları sonucunda usulüne uygun yapılaşma yapmaması ve ruhsatını almamasından kaynaklandığı, davalı Ö.. Zeytincilik ve Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti’nin sorumlu olduğu, davacı tarafça, meydana gelen olaydan dolayı antrepo işletme yönetmelikleri kapsamında özellikle 1615 sayılı Gümrük Kanunu'nun 109. maddesi kapsamında davalı Gümrük İdaresi'ninde sorumlu bulunduğunu belirterek dava açılmış ise de, dava konusu itibariyle tamamen kusur sorumluluğuna dayanmış olması, haksız eylem neticesinde meydana gelen zararın tazminine yönelik olup, meydana gelen olayda kusurun işleten sıfatı ile Ö.. Zeytincilik ve Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti'ye ait olmasından dolayı davalı Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı'na atfı kabil bir kusurun bulunmadığı gerekçesiyle, davalı T.C. Başbakanlık Gümrük Müşteşarlığı'na yönelik açılmış olan davanın reddine, davalı Ö.. Zeytincilik ve Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti'ye açılan davanın kabulü ile 84.439,68 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı Ö.. Zeytincilik ve Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ile mümeyyiz davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili ile davalı Ö.. Zeytincilik ve Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ile mümeyyiz davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak her ne kadar mahkemece yapılan yargılama sonunda, davalı Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı hakkında açılan davanın esasına girilerek davanın reddi yönünde hüküm kurulmuşsa da, davacı tarafça açılan davanın, davalı kamu kurumunun yasal mevzuattan kaynaklanan denetim ve gözetim görevini yerine getirmemesi iddiasına dayalı olarak, hizmet kusuru hukuki sebebinden kaynaklandığı, adı geçen davalı hakkında açıdan davaya bakma görevinin idari yargıya ait olduğu, bu nedenle davanın yargı yolu bakımından reddinin gerektiği dikkate alınmaksızın, davanın esasına girilerek karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün re'sen bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekili ve mümeyyiz davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün, davalı Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı yönünden re'sen BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı Ö.. Zeytincilik ve Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. alınarak, davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 4.514,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Ö.. Zeytincilik ve Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti'den alınmasına, 06/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5874, Karar No: 2018/2312, Tarih: 26.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/5874 E.  ,  2018/2312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 04/10/2013 gününde verilen dilekçe ile internet yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı ...'a karşı açılan davada karar verilmesine yer olmadığına, davalı ...'a karşı açılan davada ise kısmen kabulüne dair verilen 21/01/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, internet yolu ile kişilik haklarının ihlalinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalıya ait olan www.medyagundem.com adlı internet adresinde 01/09/2013 tarihinde "www.medyagundem.com/erdem-yavuz-istanbuldaki-bizim-matahariyi-

yazdi" sayfasında yayınlanmış olan "..." isimli makalede, televizyon programcılığı ve sunuculuk yapan, genç yaşta milletvekili adayı olması ve ... Üniversitesi mezunu olup bağlantıları ile ... zirvesine katılması, uluslararası siyaset, finans, sosyal gündem konularında birçok programda ev sahipliği yapması nedeniyle kamuoyuna mal olmuş meşhur bir kişi olan müvekkilinin şahsiyet haklarını hiçe sayıp düşünce ve basın özgürlüğü korumasına sığınarak müvekkilinin kişilik haklarına saldırdığını belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı ... vekili cevabında; müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, dava konusu yazının basın özgürlüğü kapsamında kaldığını, kamu yararı, güncel, toplumsal ilgi, görünür gerçek ve özle biçim arasındaki dengenin korunarak yazıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu yazıda davacının, casusluk-jurnalcilikle itham edildiği, özel hayata ilişkin bilgileri tehdit ve şantaj yolu ile elde ederek artık suç örgütü olarak bilinen ve bağlantısı olduğu ileri sürülen cemaate ilettiği yönündeki beyanların yazarın kendi değer yargısı olarak kabul edilemeyeceği, eleştirinin, gerçek olan olgularda yapılabileceği halde yazıdaki iddiaların gerçekliği kanıtlanmadığı, eleştiriden de söz edilemeyeceğinden yazıdaki ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu teşkil edeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İnsan Hakları Avrupa Sözlşmesi'nin 10. maddesi bakımından Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi yerleşik içtihatlarıyla oluşturulan ilkelerden biri de ifade özgürlüğüne ilişkindir. Buna göre ifade özgürlüğü, demokratik bir toplumun esaslı temellerinden birini ve toplumun ilerlemesi ve her bir bireyin gelişimi için temel koşullardan birini oluşturur. İfade özgürlüğü sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız görülen veya ilgilenmeye değmez bulunan "haber" ve "düşünceler" için değil, aynı zamanda aleyhte olan, çarpıcı gelen ve rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Sözleşmenin 10. maddesnde belirtildiği üzere bu özgürlüğün istisnaları vardır; ancak bu istisnalar dar yorumlanmalı ve bir kısıtlama ihtiyacının bulunduğu inandırıcı bir şekilde ortaya konmalıdır. (Prof.Dr.Osman Doğru-Dr.Atilla Nalbant; İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi Açıklama ve Önemli Kararlar, Cilt:2, s.365, Nilsen ve Johnsen [BD] 43). Bir siyasetçiye yönelik eleştirilerin kabul edilebilir sınırları, özel bir şahsa yönelik eleştirinin sınırlarına göre daha geniştir. Bir siyasetçi özel şahıstan farklı olarak, her sözünü ve eylemini bilerek ve kaçınılmaz bir biçimde, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açar; bu nedenle daha geniş bir hoşgörü göstermek zorundadır. (Lingens ve Avusturya davası) İfade özgürlüğü ayrıca herkesin, demokratik bir toplumun özünde yer alan görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahip olması anlamına gelmektedir.

Davaya konu yazı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; görünür gerçeğe uygun ve güncel olduğu, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, yazının kaleme alındığı tarihlerde ülke gündeminde önemli bir yer tuttuğu, eleştiri sınırlarının aşılmadığı, hukuka uygun bulunduğu, davacının kişilik haklarına saldırı amacı taşımadığı anlaşıldığından istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davalının sorumluluğuna karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22658, Karar No: 2013/16181, Tarih: 11.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/22658 E.  ,  2013/16181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :İpoteğin Kaldırılması-Aile Konutu Şerhi Konulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 11.06.2013 günü temyiz eden davacı ... ile vekili Av.... ve karşı taraf davalı ... A.Ş. vekillerinden Av. ... geldiler. Davalı ... gelmedi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 990 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp bankaya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.11.06.2013 (Salı)

KARŞI OY YAZISI

Malik olmayan eşin açık rızası alınmadan yapılan işlem kesin hükümsüz olup davacı eşin açık rızasının bulunduğu kanıtlanmadığından davanın kabulü düşüncesindeyiz. Bu nedenle karar düzeltme talebinin kabulü ile kararın bozulması gerektiğini düşünüyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2020/17757, Karar No: 2023/419, Tarih: 19.01.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/17757 E.  ,  2023/419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının, 25/11/2011 tarihli ve 2011/2938 esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci ve ikinci

fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 13/04/2012 tarihli ve 2011/815 Esas, 2012/414 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiş, kararın itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya denetimli serbestlik müdürlüğüne gönderilmiştir.

C. Sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda,Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesi, 05/02/2014 tarihli ve 2013/579 Esas, 2014/63 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca verilen 10 ay hapis cezası ve hak yoksunluklarına ilişkin hükmün açıklanması 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi gereğince geri bırakılmış, 5 yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş ve karar 04/03/2014 tarihinde kesinleştirilmiştir.

D. Sanığın, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin 5 yıllık denetim süresi içinde 21.12.2014 tarihinde işlediği kasten yaralama suçu nedeniyle sanık hakkında Keşan 1. Asliye Ceza Mahkemesince 19.03.2015 tarihli ve 2015/3 Esas, 2015/212 Karar sayılı ilamıyla mahkûmiyet kararı verilerek hükmün açıklanması yönünden değerlendirilme yapılmak üzere ihbarda bulunulması üzerine, Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25/12/2015 tarihli ve 2015/480 Esas, 2015/1211 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına ve sanığın suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

E. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanık hakkında TCK’nın 192 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca "ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

Hükmün gerekçesiz olduğu belirlenmekle, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Yargıtayın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141. maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un

34 üncü ve 230 uncu maddeleri uyarınca mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması, hükmün gerekçesinde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan yalnızca sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına uymamasına dair hususlar anlatılmak suretiyle gerekçesiz olarak hüküm kurulması, 1412 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin yedinci fıkrası kapsamında Kanuna muhalefet hâli olarak saptanmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25/12/2015 tarihli ve 2015/480 Esas, 2015/1211 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17759, Karar No: 2015/31294, Tarih: 23.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/17759 E.  ,  2015/31294 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/389450

MAHKEMESİ : Bala Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2011

NUMARASI : 2011/14 (E) ve 2011/77 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma (Değişen suç vasfına göre dolandırıcılık)

Sanıklar F.. Ü.. ve S.. A..'ın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanıklar F.. Ü.. ve S.. A.. müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar S.. A.. ve F.. Ü..'nün ortak olarak .... plakalı kamyonu satın aldıkları, kamyonun şoförlüğünü ise temyiz dışı sanık A.. G..'ün yaptığı, kamyon üzerinde haciz ve yakalama kararı olması nedeniyle sanıkların beraberce İstanbul İline giderek 42 S 2227 plaka adına sahte araç ruhsatı, sahte irsaliye ve 2 adet sahte plaka ile temyiz dışı sanık A.. G..'ün kullanması için E. Ç.. adına düzenlenmiş sahte sürücü belgesi yaptırdıkları, sanıkların Bala ilçesine giderek kamyona sahte olarak hazırlanmış 42 S 2227 plakaları taktıkları, sanık S. B.. İlçesi girişinde beklerken diğer sanıkların nakliyat komisyonculuğu yapan katılan M.. Y..'ın işyerine gittikleri ve buğday taşımak istediklerini söyleyerek E. Ç.. adına düzenlenen sahte sürücü belgesi ile ... plaka üzerine düzenlenmiş sahte ruhsat ibraz etmek suretiyle gerçekleştirdikleri eylemlerinin,

5237 sayılı TCK'nın 158/1.d maddesinde düzenlenen "kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçunu oluşturabileceği ve bu suça ilişkin davaya bakma, delilleri takdir etme ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesinin görevine gireceği gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiileri ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 23.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2652, Karar No: 2015/5543, Tarih: 17.11.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2652 E.  ,  2015/5543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/299931

MAHKEMESİ : Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 11/06/2013, 2013/167 (E) ve 2013/186 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

1-a- Gerekçeli karar başlığında sanık müdafiinin adına yer verilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak görülmüş,

b- Sanık hakkında adli sicil kaydına göre, TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Tüm dosya kapsamına ve Bakırköy Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 20.09.2012 gün ve 2012/15587 sayılı raporuna göre, mağdurun sağ üst kadrandan batına nafiz olacak ve boynun sağ tarafından kola giden büyük sinir paketi olan brakial pleksus lezyonuna neden olacak şekilde yaralandığı ve yaşamsal tehlike geçirdiğinin anlaşılması, hükme esas alınan Adli Tıp Şube Müdürlüğü raporunun yeterli olması ve önceden var olan geçimsizlik ile engel halin varlığı karşısında tebliğnamede kesin rapor ile epikriz arasında çelişki bulunduğundan bahisle bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık B.. Ş..'in kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık

müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), 17/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1452, Karar No: 2024/1486, Tarih: 05.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1452 E.  ,  2024/1486 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1295 E., 2022/1879 K.

DAVA TARİHİ : 06.09.2018

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Azdavay Asliye Hukuk(Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2018/153 E., 2021/15 K.

Taraflar arasındaki evliliğin mutlak butlan sebebiyle feshi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanamenin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... tarafından temyiz edilmekle kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda ; kanun yoluna başvuru kısıtlıyı, yükümlülük altına sokan bir işlem niteliğinde olmamakla birlikte kısıtlının temyiz talebinin incelenebilmesi için vasisinin bu işleme "olur" vermesi gerekir. Vesayet altındaki kişinin, vasinin izni olmaksızın yaptığı temyiz talebi incelemeye esas alınamaz. Bu bakımdan vasinin, yapılan temyiz talebine "olur" verip vermediği sorulup tespit edilmeli, işleme "olur" verildiği takdirde, temyiz harcının tamamlanması için vasisine ve davalı ...'e bildirimde bulunulması ve bildirimin sonucunun gerektirdiği yönde işlem yapılması gerektiğinden bahisle eksikliğin giderilmesi için Dairece 29.11.2023 tarihinde geri çevrilme kararı verilmiş, buna dayalı olarak Mahkemece kısıtlının temyiz talebinin incelenebilmesi için; vasi ...'e, ...'nın yapmış olduğu temyiz talebine karşı olurunun olup olmadığını bildirmek üzere tebliğden itibaren bir haftalık süre verilmiş ve gerekli ihtarat yapılmış ise de vasi tarafından kısıtlının temyiz talebine olur verildiğine ilişkin beyan Mahkemeye bildirilmemiştir. Buna göre kısıtlının temyiz dilekçesinin incelenmesine imkan bulunmayıp davalı ...'nın temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Azdavay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2018/147 Esas, 2018/1 Karar sayılı ve 06.09.2018 tarihli davanamesiyle; ...'nın Kastamonu Devlet Hastanesi'nin sağlık kurulu raporu uyarınca akıl zayıflığı nedeni ile kısıtlanması gerektiği ve evliliğin anlam ve sonuçlarını kavrayamayacağı, ... ve ...'nın 04.01.2018 tarihli evliliğinin mutlak butlanla sakat olduğu belirtilerek, evliliğin mutlak butlan nedeniyle iptaline karar verilmesini talep edilmiştir.

II. CEVAP