muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/27820, Karar No: 2023/258, Tarih: 17.01.2023

IV. GEREKÇE

Katılanın aşamalardaki uyumlu beyanları ve onu doğrulayan tanık ...'in beyanı karşısında, sanığın tehdit ve hakaret suçlarını işlediğine dair, katılandan kaynaklanan haksız bir fiil bulunmadığından cezadan indirim yapılmaması hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Mükerrir olan sanık hakkında hakaret suçundan verilen seçenek hapis cezası, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 50 inci maddesinin ikinci fıkrasına aykırı olarak adli para cezasına çevrilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27393, Karar No: 2017/28650, Tarih: 14.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/27393 E.  ,  2017/28650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 07/03/2017 gün ve 2016/6694 Esas - 2017/7674 Karar sayılı ilama karşı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davanın ... Büyükşehir Belediye Baknalığı, Başakşehir Belediye Başkanlığı ve Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın husumetten reddine, davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne dair karar davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmış; bu karara karşı, davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, 30/04/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24/02/2014 tarih ve 2014/6028 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığının yetkilendirildiği alanın sınırlarının yeniden belirlendiği, bu karar ekindeki krokide yeni yetki alanının kordinatlarının tespit edildiği, yeniden yapılacak keşif sonucu dava konu taşınmazların bu alanda kalıp kalmadığı tespit edilip, kalmıyorsa taşınmazların dere yatağında oldukları gözetilerek sorumlu idare belirlenip sonucuna göre karar verilemesi gerektiği yeniden yapılan bu incelemede anlaşıldığından,

Davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 07/03/2017 gün 2016/6694 Esas ve 2017/7674 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 07/03/2017 gün 2016/6694 Esas ve 2017/7674 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

30/04/2014 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 24/02/2014 tarih ve 2014/6028 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığının yetkilendirildiği alanın sınırlarının yeniden belirlendiği, bu karar ekindeki krokide yeni yetki alanının kordinatlarının tespit edildiği,buna ilişkin iligili bakanlığın 20/09/2013 tarih ve 14534 sayılı, 25/07/2014 tarih ve 12180 sayılı, 26/02/2015 tarih ve 3220 sayılı ve 26/10/2015 tarih ve 17685 sayılı olur'ları ile dava konusu taşınmazların rezerv yapı alanı dışında kaldıkları iddia edildiğinden, dava konusu taşınmazların güncel imar durumları ilgili belediyelerden sorulup,güncel rezerv yapı alanına ilişkin belgeler ilgili kurumlardan getirtilip taşınmazların bulunduğu mahalde yeniden yapılacak keşif sonucu dava konu taşınmazların yeniden belirlenen rezerv yapı alanında kalıp kalmadıkları tespit edilip, kalmıyorsa taşınmazların dere yatağında oldukları gözetilerek sorumlu idare belirlenip sonucuna göre karar verilemesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5494, Karar No: 2018/8255, Tarih: 18.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/5494 E.  ,  2018/8255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali stemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava konusu pirim borçları 2011/8,9,10 dönemine ilişkindir.

Davacı, dava dışı Ltd.Şti.'nin 30.09.2011 tarihli genel kurul kararı ile mali işlerden sorumlu müdür olarak atanmış bu karar ticaret siciline 07.10.2011 tarihinde tescil olunarak 13.10.2011 tarihli ticaret sicil gazetesinde ilan edilmiştir. Anılan genel kurul kararında davacının mali işlerden sorumlu müdür olduğu, D gurubu imza yetkisi verildiği, C gurubu imza yetkisine sahibi ile birlikte atacağı imza ile 200.000,00TL ye kadar imza yetksinin olduğu, görevinin, istifa ettiği 11.11.2011 tarihine kadar bu görevinin devam ettiği belirgindir.

Dava konusu prim borçlarının dönemine göre yasal dayanak 5510 sayılı Kanunun 88/20. maddesidir, buna göre “Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dâhil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur” şeklinde düzenlenme getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile tüzel kişiliği haiz özel kuruluşta görev yapan üst düzeydeki yönetici de primlerin ödenmesinden işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları açıkça belirtilmiştir.

6183 sayılı Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun, kamu Kurumu olan Sosyal Güvenlik Kurumuna idari icra takibi yetkisi vermektedir. Tahakkuk etmiş ve kesinleşmiş Kurum alacaklarının nasıl tahsil edileceğini düzenleyen bir usul kanunudur. Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı, icra dairesine başvurusuna gerek kalmadan kendisi ödeme emri düzenleyerek takip yapabilme yetkisini haizdir. 2011/8., 9 ve 10. dönemine ilişkin prim borcunun tahakkuk dönemi dikkate alındığında davacının bu dönemde mali işlerden sorumlu müdür sıfatı ile temsil yetkisinin bulunduğundan sorumlu olduğunun gözetilmesi gerekir.

Mahkemece, davacının dava konusu prim borçları döneminde dava dışı Ltd.Şti.'nin mali işlerden sorumlu müdürü sıfatıyla müşterek müteselsil sorumluluğunun bulunduğu gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme ile davanın reddi yerine kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, davacının dava konusu prim borçları döneminde dava dışı Ltd.Şti.'nin mali işlerden sorumlu müdürü sıfatıyla müşterek müteselsil sorumluluğunun bulunduğu gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme ile davanın reddi yerine kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9442, Karar No: 2010/14409, Tarih: 02.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9442 E.  ,  2010/14409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece 03.05.2010 tarihinde incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin:2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21263, Karar No: 2015/32200, Tarih: 14.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/21263 E.  ,  2015/32200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/180644

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 27. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2011

NUMARASI : 2009/1593, 2011/811

SANIKLAR : Y.. S.., M.. B.., S.. K.., N.. S..

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

Sanıkların dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından beraatlarına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Katılana ait şirketin koordinatörü olan N.. S..’nun, pazarlama sorumlusu Y.. S.. ve pazarlama elamanı M.. B.. yanısıra araçların bakım ve işlerinden sorumlu S.. K.. ile birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, katılan adına bankaya talimat yazıp, onun imzasını taklit etmek suretiyle kendi adlarına ödeme yapılmasını sağlayıp, katılanın bilgisi olmaksızın şirketin taşıma işlerinde kullandıkları ve kendi zilyetliklerinde olan ya da gerçekte var olmayan araçlar için ödeme belgesi düzenleyerek, katılanı toplam 170.000 TL civarında zarara uğrattıklarının iddia edildiği olayda; banka hesaplarında bulunan ve yalnızca katılan tarafından çekilebilecek paranın zilyetliğinin sanıklara devredilmemiş olması nedeniyle eylemin sübutu halinde, zincirleme şekilde 5237 sayılı TCK’nın 207. maddesinde yer alan özel belgede sahtecilik ve 158/1-f. madde ve bendinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçlarının oluşup oluşmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirilmesinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18035, Karar No: 2011/1855, Tarih: 03.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18035 E.  ,  2011/1855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 22.09.2005 gün ve 2005/9543 Esas - 2005/9747 Karar sayılı ilama karşı davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı tahsili istemine ilişkindir.

Davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizce bozulmuş olup bu karara karşı davacı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Yapılan incelemede dava konusu taşınmaza 31.01.1983 tarihinde enerji nakil hattı geçirilmek suretiyle el atıldığı anlaşılmıştır.

30.06.2010 günü yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa uyarınca uzlaştırma esas ise de davacı tarafın uzlaşma için başvurmadığı anlaşıldığından;

Davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulüne;

Dairemizin 22.09.2005 gün ve 2005/9543-2005/9747 sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra esas hakkında yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 03.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7999, Karar No: 2024/3028, Tarih: 07.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/7999 E.  ,  2024/3028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/988 E., 2020/1042 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Fethiye Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2016/38 E., 2019/22 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun Geçici 8 inci maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında, Fethiye İlçesi Ovacık Mahallesi çalışma alanında bulunan 630 ada 4 parsel sayılı 5.062,80 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup, evveliyatının orman olduğu, zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığı iddiasıyla dava açmıştır.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu ve tanık beyanları uyarınca, dava konusu taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 319,99 m² kısmının üzerinde herhangi bir tarımsal faaliyetin olmadığı, bu kısmın fiiliyatta taşlık-kayalık vasfında, (B) harfi ile gösterilen 4.742,81 m² lik kısmının ise genel olarak tarım arazisi vasfında olduğunu, bu kısmın orman sayılmayan yerlerden olup, (B) harfi ile gösterilen kısım yönünden davalı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile, bilirkişi kurulunun 24.10.2018 havale tarihli raporunda, (A) harfi ile gösterilen 319,99 metrekarelik kısmın 630 ada 4 parsel sayılı taşınmazdan ifraz edilerek aynı ada son parsel numarası verilerek taşlık-kayalık vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, (B) harfi ile gösterilen 4.742,81 metrekarelik kısmın 630 ada 4 parsel olarak tarla vasfıyla ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, karara karşı davacı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, orman tahdit sınırları dışında kalan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen dava konusu taşınmazın, teknik bilirkişilerce düzenlenen rapor ve krokide (B) harfi ile gösterilen kısmının tespit tarihinden geriye doğru 20 yıldan fazla zamandır, nizasız-fasılasız malik sıfatıyla tarım arazisi olarak davalı tarafından kullanıldığı ve davalı lehine 3402 sayılı Kanun'un 14 ve 17 nci maddesinde belirtilen mülkiyet edinme şartlarının gerçekleştiği, (A) harfi ile gösterilen kısmın ise tarım dışı arazi niteliğinde olduğunun anlaşıldığı, davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmesinin isabetli olduğu gerekçesi ile davacı Hazine vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, bu kez davacı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3154, Karar No: 2013/2164, Tarih: 01.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/3154 E.  ,  2013/2164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 01.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15415, Karar No: 2014/5721, Tarih: 07.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15415 E.  ,  2014/5721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama, Trafik Güvenliğini Tehikeye Sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 50/1-a, 52/2-4, 179/2, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay gecesi katılan ...'ın idaresindeki minibüs ile seyri sırasında, kontrolsüz kavşağa geldiğinde, minibüsün ön ve sol yan kısmı ile, kavşakta solundan gelen ve aniden seyir şeridine giren sanığın idaresindeki kamyonun sağ arka kısmı ile çarpışması şeklinde gelişen olayda; kendi beyanına göre daha önce üç kez alkollü araç kullanmaktan ehliyeti geri alınan sanığın olay sonrası aracını olay yerinde bırakarak kaçtığı, olay akabinde aracında yapılan incelemede, aracın şöför mahallinde 3 adet boş bira şişesinin bulunduğu, idaresindeki aracının farlarının yanmadığı ve kontrolsüz şekilde kullandığı anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın “Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma'' başlıklı 179. maddesinin 3. fıkrasında alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek olan kişinin araç kullanma halinin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen suçun tehlike suçu olduğu, somut olayda ise mağdurların yaralanmış olması sebebiyle zarar suçunun oluştuğu, sanığın sadece taksirle yaralama suçundan cezalandırılması ile yetinilmesi, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken bu suçtan da mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden sanık hakkındaki trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm bölümünün hükümden çıkartılarak yerine “Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm verilmesine yer olmadığına” karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA;

2-Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yukarıda anlatıldığı şekilde meydana gelen olayda bilinçli taksir koşullarının oluştuğu ve bu nedenle sanığın cezasından TCK nın 22/3. maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yukarıda anlatıldığı şekilde meydana gelen olayda bilinçli taksir koşullarının oluştuğu ve bu nedenle sanığın cezasından TCK nın 22/3. maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ve kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 07.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.