muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2188, Karar No: 2010/8273, Tarih: 12.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/2188 E.  ,  2010/8273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.11.2008 tarih ve 2007/308-2008/617 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin ...Holding A.Ş.’nin hissedarları olduğunu, davalılardan ... ve ...'ın şirketin temsilcileri olduğunu, dava dışı ...Holding A.Ş.’nin dava dışı ... Madencilik İnşaat San ve Tic.A.Ş. ve ... Mermer ve İnşaat San.Tic.A.Ş.’nin hisselerine sahip bulunduğunu, bu şirketlerin ...Holding A.Ş. bünyesinde faaliyet gösterdiğini, şirket temsilcilerinin genel kuruldan izin almaksızın bir takım faaliyetlerde bulundukları yolunda alınan duyumlar üzerine yapılan araştırmalarda, davalı ... ve ...’ın 12.04.2007 tarihinde şirket devir ön sözleşmesi adı altında bir sözleşme imzaladıklarını, bu sözleşme ile ... Madencilik A.Ş. ile ... Mermer A.Ş.'de bulunan ...Holding'e ait tüm hisselerin ve adı geçen iki şirketin hisselerinin tamamının davalı ... Tic.A.Ş.'ye devredildiğini, bu hisse devirleri ile birlikte şirketlerin tüm malvarlığını oluşturan maden işletmeleri ile bu işletmelerde bulunan mamul ve yarı mamul tüm malların şirketlere ait demirbaş ve makine ekipmanlarının tamamının devredildiğini, ancak bu devir işleminin ve sözleşmenin hükümsüz olduğunu, yöneticilerin şirketin malvarlığını azaltıcı bir takım faaliyetlerde bulunamayacaklarını, bunun için genel kuruldan yetki almak zorunluluğu olduğunu, şirketin sahip olduğu tüm menkul ve gayrimenkul malları ile şirketin ticari faaliyeti içerisinde bulunan tüm iktisadi hakları genel kuruldan hiçbir yetki almaksızın iyiniyet kurallarına da aykırı şekilde sözleşme ile devrettiklerini, yapılan bu işlemle davalıların yetkilerini aştıklarını, yetkisiz şekilde bu sözleşmenin yapıldığını ileri sürerek, 12.04.2007 tarihli şirket devir ön sözleşmesinin hukuken hükümsüz ve batıl olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, dava konusu sözleşmenin taraflarının tüzel kişilikler olduğu, davacıların ise dava dışı ...Holding A.Ş' nin ortakları olan gerçek kişiler oldukları, sözleşmenin tarafı olmadıkları, dava dışı şirket tüzel kişiliğinin yasal temsilcilerinin şirket tüzel kişiliği adına yaptıkları bir sözleşmenin hükümsüzlüğünün tespitini talep haklarının ortaklarda bulunmadığı, şirketin taraf olduğu bir işlemde hükümsüzlüğün tespitini ancak şirketi temsile ve ilzama yetkili olanların isteyebileceği, davacıların yöneticiler aleyhine sorumluluk davası açılması yoluna başvurabilecekleri gerekçesiyle davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16909, Karar No: 2015/30580, Tarih: 04.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/16909 E.  ,  2015/30580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/231119

MAHKEMESİ : Tekirdağ(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2011

NUMARASI : 2010/768 (E) ve 2011/198 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Sanık hakkında, Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/760-2008/337 sayılı ilamına konu hapisten çevrilen seçenek yaptırımın tekerrüre esas alınamayacağının, aynı Mahkemenin 2005/615-522 sayılı 07.11.2005 karar ve 01.12.2005 kesinleşme tarihli 765 sayılı TCK’nın 274/1, 59/2, 647 sayılı Kanunun 4, 5, 6. maddeleri uyarınca hükmolunan 1068 TL adli para cezasına ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık K.. E..'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye kısmen uygun olarak, tekerrüre esas alınan, “Tekirdağ Asliye 2. Ceza Mahkemesinin 2007/760 esas ve 2008/337 karar sayılı TCK 170/1-c maddesinden 2,5 ay süreyle alkol içilen yerlere gitmekten yasaklanmasına dair ilamın 15.05.2008 tarihinde kesinleştiği” ibaresinin çıkarılarak yerine 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesindeki infaza eklenecek süre yönünde aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek, sanığın adli sicil kaydında yer alan Tekirdağ Asliye 2. Ceza Mahkemesinin 2005/615 E, 2005/522 K sayılı ilamı ile TCK 274/1, 59/2, 647 sk 4, 5, 6, CK 72. maddesi gereğince verilen 1068 TL adli para cezasının tekerrüre esas alınması” ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1 madde ve fıkrası aracığıyla 1412 sayılı CMUK 322 ve 326/son maddesi uyarınca davanın esasına, 04.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2900, Karar No: 2020/4465, Tarih: 10.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/2900 E.  ,  2020/4465 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5805, Karar No: 2019/12596, Tarih: 17.09.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/5805 E.  ,  2019/12596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Tanık ... kollukça alınan beyanında özetle hırsızlık eyleminin gerçekleştiği mağdura ait işyeri yanında bulunan bir başka işyerinde işçi olarak çalıştığını, olay günü başı kapşon ile kapalı yüzü sarılı bir kişinin mağdura ait işyeri camını kırdığını, başı kapşonlu yüzü sarılı bir başka kişinin ise kendisine doğru gelip elindeki bir bıçakla kendisine hitaben “sesini çıkartma” dediğini ileri sürmesi karşısında, sanığın eyleminin sübutu halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve münakaşasının üst görevli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Olay sırasında sanığın tanınmamak için yüzünü sardığının anlaşılması karşısında; eyleminin TCK'nın 142/2-f. maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek, aynı Yasanın 142/1-b. maddesi ile uygulama yapılması,

3-Hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması,

4-Sanığın mağdura ait işyerine birden fazla kişi ile birlikte girdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 Sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereği sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 17/09/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2975, Karar No: 2021/7714, Tarih: 26.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2975 E.  ,  2021/7714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, arsa paylarının yeniden düzenlenmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalılar ... ve ... tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiş, karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre; 17 bağımsız bölüm bulunan taşınmazda, davacının eşinin katılımı ile 9 bağımsız bölümün kendisine ait olacak şekilde kat irtifakının kurduğu ve 5 ayrı bağımsız bölümün davacıya eşi tarafından devredildiği ve davacı tarafından da arsa paylarının yeniden düzenlenmesinin istendiği, bunun TMK 2. maddesi ile bağdaşmayacağı gibi alınan bilirkişi raporunda somut ve haklı nedenler ortaya konulmadan soyut ve genel ifadelerle yeniden arsa payı belirleyen raporun hükme esas alınamayacağı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesince, mahkeme kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/453, Karar No: 2014/14304, Tarih: 21.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/453 E.  ,  2014/14304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın 36,34 m2'si dere yatağında geri kalan kısmı dere koruma alanında kaldığından, dere yatağından geriye kalan 720,46 m2'sinin davalı idare adına tesciline karar verilmesi gerektiği düşünülmeden taşınmazın tamamının terkinine karar verilmesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin ikinci paragrafının hükümden çıkarılmasına, yerine (Dava konusu taşınmazın 36,34 m2 kısmının terkinine, geri kalan 720,46 m2 kısmının davalı idare adına teciline) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13580, Karar No: 2018/9280, Tarih: 17.09.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/13580 E.  ,  2018/9280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

20.06.2012 tarihinde haciz işleminin yapıldığı işyerinde geçici olarak bulunduğu esnada sanığa yediemin sıfatıyla teslim edilen mahcuzların 29.08.2012 tarihinde muhafazası için gidilen adreste bulunmadığı ve sanık savunmasında eşyaların iflas ettiğini belirttiği borçlu tarafından götürüldüğünün beyan edilmesi karşısında sanığın icra müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle eşyanın kaybolmasına neden olduğu anlaşılmakla; eyleminin TCK.nun 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15804, Karar No: 2015/13580, Tarih: 17.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/15804 E.  ,  2015/13580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 28189 ada 12 parsel sayılı 1.254,17 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve ...'in fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak arsa vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın kimsenin kullanımında olmayan fundalık, makilik, taşlık niteliğinde olduğu iddiasına dayanarak zilyetlik tespitinin iptali istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 28189 ada 12 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesindeki ...'in kullanımında bulunduğu şerhinin iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın taşlık, kayalık olduğu, zilyetliğe konu olamayacağı gerekçesi ile davacı Hazinenin davasının kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç yasal düzenlemelere uygun düşmemektedir. Çekişmeli taşınmaz üzerinde, Kadastro Müdürlüğünce 3402 sayılı Yasa'nın Ek-4. maddesi gereği kullanım kadastrosu yapılmış, tespit 25.08.2010 tarihinde kesinleşmiştir. Dava tarihinden önce 26.04.2012 tarihli 28275 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6292 sayılı Kanun'un 9. maddesinin 2. bendi ile; "bu kanuna göre yapılacak işlemler sonuçlanıncaya kadar 2/B alanları hakkında Hazine tarafından kişiler aleyhine açılması gereken davalar açılmaz, açılmış ve devam eden davalar durdurulur." hükmü getirilmiştir. Somut olayda; davacı Hazine, 6292 sayılı Kanun'un yürürlüğünden sonra 04.07.2014 tarihinde taşınmazın kimsenin kullanımında olmayan fundalık, makilik, taşlık niteliğinde olduğu, bu nedenle davalı lehine kullanım şerhi verilmesinin hukuka aykırı olduğunu öne sürerek kullanım şerhinin iptali istemiyle dava açmış olup mahkemece 6292 sayılı Kanun'un 9/2. maddesi uyarınca ve dava tarihine göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabul kararı verilmesi isabetsiz olup, davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalıya iadesine, 17.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13141, Karar No: 2015/5913, Tarih: 09.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/13141 E.  ,  2015/5913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HATAY 3. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2013/118-2014/247

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; müvekkilinin mesken abonesi olduğunu, meskenin boş olması nedeniyle elektrik kullanılmamasına rağmen davalı tarafından haksız olarak, 17.912,23 TL tahakkuk ve tahsil ettiğini ileri sürerek, anılan bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline (istirdadına) karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 1.157,78 TL alacağın davalıdan tahsili (istirdadı) ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin diğer temyiz itirazına gelince;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının, Vergi Ödevi Başlıklı 73. maddesinde; “Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisinin Bakanlar Kuruluna verilebileceği" açıklanmıştır.

20/01/2001 tarih 4628 sayılı ve 14/03/2013 tarih 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunlarının; Amaç, Kapsam ve Tanımlar başlıklı 1. maddelerinin 1. fıkralarında; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre fâaliyet gösteren, mâli açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetim yapılmasının sağlanmasının amaçlandığı belirtilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun'nun 21/05/2014 gün, 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile kaçak kullanılan elektrik bedellerinin abonelerden tahsili yoluna gitmenin, hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmayacağı; öte yandan, nihai tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaf bir hukuk devletinin vazgeçilmez unsurları olduğu, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yönetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını taşıdığının kabulünün mümkün olmadığı,gerekçeleriyle; elektrik enerjisini kaçak kullanmayan abonelerden kayıp-kaçak bedeli alınamayacağı, diğer bir ifadeyle kayıp-kaçak bedelinin faturalara yansıtılamayacağına karar verilmiştir.

Dairemizce de, anılan Genel Kurul kararındaki ilkeler benimsenerek, kayıp-kaçak bedeli yanında, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin de dağıtım şirketleri tarafından elektrik abonelerinden alınamayacağına karar vermiştir.( 3.Hukuk Dairesi Dairesi'nin 201/10/2014 tarih, 2014/7090 Esas, 2014/13588 Karar, 03/11/2014 tarih, 2014/7083 Esas, 2014/14256 Karar sayılı kararları )

Elektrik dağıtım şirketlerinin EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde, elektrik kullanan abonelerin faturalarına yansıtarak aldıkları, kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin elektrik enerjisi kullananlara (sanayi, ticarî ve mesken abonelerine) aktif tüketim bedeli dışında ek bir mâli yük ve külfet getirmektedir. Anayasamızın 73. maddesi gereğince; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı düzenlenmiştir. Nitekim elektrik faturalarına yansıtılan %2 TRT payınında kanunla getirildiği ve kanunun verdiği açık ve şeffaf yetkiye dayanarak tahsil edilmektedir. Elektrik Piyasası Kanunun temel ilkeleri çerçevesinde amaçlanan hususun; 1 kw elektrik enerjisinin kullanıcılara ulaşıncaya kadarki maliyet ve kâr payı olup; aksine, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme yetkisi ve görevi verilmemiştir.

EPDK kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanunun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir.