muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/30101, Karar No: 2016/2693, Tarih: 06.04.2016

Sanık ...'ın da aşamalardaki; "yaklaşık bir yıldır yakınan ile birlikte yaşadıklarını, ancak resmi nikahlarının olmadığını, bu süre içerisinde zaman zaman kavga ettiklerini ve genellikle kendilerini taksicilik yapan tanık ...'nun barıştırdığını, olay günü de birlikte alışverişe çıktıkları sırada, şu an hatırlamadığı bir sebeple tartışıp, kavga ettiklerini, bunun üzerine kendisinin olay yerinden ayrıldığını, ayrılırken yakınanın cep telefonu ve cüzdanının kendisinde kaldığını, yakınanın bunları almadan gittiğini, daha sonra, kendisinin taksici ...'nun yanına giderek, yakınana ait cep telefonu ve cüzdanı, ........ verip, yakınana götürmesini istediğini" belirtmek suretiyle tevil yollu savunmalarda bulunmuş olması, hususları bir arada değerlendirildiğinde; tüm dosya kapsamına göre, yakınan ile sanığın 5-6 ay kadar sevgili olarak yaşadıkları, ancak 3-4 ay kadar önce aralarındaki duygusal ilişkiyi sona erdirdikleri, olay günü, saat 15:00 sıralarında Sivas Caddesi, Kayseri Forum karşısındaki Büyükşehir Tramvay Durağı'nın, Forum tarafındaki ışıklarda yakınanın beklediği sırada, sanığın gelerek, yakınanın kolunu tutup, Melikgazi Alt Geçidine götürmek istediği, yakınanın canının yandığı için ve ayrıca çevreye rezil olmamak için sanıkla birlikte alt geçide indiği, merdivenlerden tekrar çıktıkları sırada sanığın, yakınana yumruk atarak "benimle geleceksin, ananı avradını s...rim" diyerek hakaret ettiği ve alt geçitten geçip, Sivas Caddesi üzerinde bir süre yürüdükleri, daha sonra sanığın, yakınandan evin anahtarlarını istediği, yakınanın, çantasında anahtarları aradığı sırada, yakınanın pantolonunun sol cebine elini sokarak içerisinde ........ nolu GSM hatlarının takılı olduğu iki adet Samsung E 2550 marka cep telefonunu çekip aldığı, yakınanın, telefonları geri vermesini istediğinde, sanığın, sinkaflı sözlerle yakınana hakaret ettiği, bunun üzerine yakınanın, anahtarları da vererek "Allah belanı versin, yeter ki başımdan git" diyerek dönüp, Kayseri Forum tarafına yürümeye başladığı, sanığın kendisini takip ettiğini görünce yakınanın, koşmaya başladığı, ancak sanığın, yakınanın kolundan tutarak çekiştirdiği ve bu şekilde tekrar alt geçitte yakınanı duvara yapıştırdığı ve elinde bulunan, içerisinde Garanti ve Finansbank'a ait ATM kartları, nüfus cüzdanı ve 100,00.-TL para olan kahverengi cüzdanı çekiştirerek aldığı ve koşarak uzaklaştığı, yakınanın daha sonra yolda polis memurlarını görerek olayı anlattığının anlaşılması karşısında; sanığın üzerine atılı yağma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yakınana ait telefon ve cüzdanın sanık tarafından, tanık ..

.-TL para olan kahverengi cüzdanı çekiştirerek aldığı ve koşarak uzaklaştığı, yakınanın daha sonra yolda polis memurlarını görerek olayı anlattığının anlaşılması karşısında; sanığın üzerine atılı yağma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yakınana ait telefon ve cüzdanın sanık tarafından, tanık ... aracılığıyla soruşturma aşamasında iade edilmiş olması ve yakınanın olayın sıcaklığı ile verdiği kolluktaki anlatımı yerine, kovuşturma aşamasındaki sanığın, yakınan ile kavga etme ve yakınana ait cep telefonları ile cüzdanının kendisinde kalması sebebini dahi açıklayamadığı savunması doğrultusunda onu suçtan kurtarmaya yönelik değişen anlatımına itibar edilerek yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları yerinde görülmekle hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1020, Karar No: 2018/5381, Tarih: 04.10.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/1020 E.  ,  2018/5381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVATÜRÜ:TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve 1965 yılında yapılan kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz bölümü hakkında imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle, 25.01.2013 tarihinde dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne; 06.05.2014 tarihli teknik bilirkişi raporu ekinde yer alan, krokide sınırları gösterilen ve tespit dışı bırakılan doğusunda kuru dere ve devamında ... taşınmazı, diğer yönleri kuru dere ile çevrili bulunan 16.902,32 metrekarelik taşınmazın, davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve Davalı ... Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 04.10.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1934, Karar No: 2020/3696, Tarih: 05.02.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/1934 E.  ,  2020/3696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK'nın 184/1. maddesinde yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran kişinin eyleminin suç sayılması, 3194 sayılı Kanunun 5. maddesinin ise “Bina; kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma, eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarıyan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır.” şeklindeki düzenlemesi karşısında;

Toplanan tüm deliller, dosya içindeki bilirkişi raporu ve mevcut fotoğraflarına göre; yapının, demir profil ayaklar üzerine oturtulmuş olduğunun anlaşılması, ancak demir profil ayakların zemine ne şekilde yerleştirildiğinin anlaşılamaması karşısında, Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde yapının demir profil ayaklarının zemine ne şekilde yerleştirildiği, kalıcı amaçlı olarak tasarlanıp tasarlanmadığı ve 3194 sayılı Kanunun 5. maddesine göre bina niteliğinde olup olmadığı hususu değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- (1) Nolu bozma nedenine uyulması halinde ise hükümden sonra 18/05/2018 tarih ve 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici 16. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere, dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11840, Karar No: 2015/28539, Tarih: 15.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/11840 E.  ,  2015/28539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/318753

MAHKEMESİ : Perşembe Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2013

NUMARASI : 2012/93 (E) ve 2013/135 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılana ait 15/08/2011 tarihli Ordu Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen adli raporda yaralanmanın yüzde sabit ize neden olmadığının bildirilmesine karşın, 22/12/2011 tarihli Ordu Üniversitesi Eğitim Ve Araştırma Hastanesince düzenlenen adli raporda ise yüzde sabit ize neden olduğunun bildirilmesi karşısında; çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Kurumu Başkanlığı ilgili İhtisas dairesinden rapor aldırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, istem gibi BOZULMASINA, 15.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7672, Karar No: 2015/1106, Tarih: 23.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7672 E.  ,  2015/1106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Av. ... gelmiş, tebligata rağmen başka gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin kooperatifin kuruluşu olan 23.06.1994 tarihinden itibaren ortağı olduğunu, 21.06.1995 tarihli genel kurulda denetim kurulu yedek üyeliğine, 26.06.1997 tarihli genel kurulda yönetim kurulu üyeliğine seçildiğini, 14.04.2001 tarihli genel kurulda divan başkanı olduğunu, ticari aracını 2001 yılında kızı ...'a devrettiğini, 28.08.2001 tarihli ortaklar listesinde ... plakalı araçla birlikte kızının ortak olarak yer aldığını, kooperatifteki hattı baki kalmak üzere 2004 yılında müvekkilinin aracı ile ticari plakasını ...'ya sattığını, kooperatifin banka hesabına 2012 yılı aidatlarını yatırdığını, 29.07.2011 tarihinde ticari araç almasına rağmen çalışmasına izin verilmediğini ileri sürerek, ortaklığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının pay ve aracını devir ettiği kızı ...'ın 04.05.2002 tarihli genel kurulda ortaklıktan ihracına karar verildiği halde davacı ve devir alanın o tarihten bu yana ihraca ses çıkarmadıklarını, bunun yanında devir alanın araç ve payını ...'ya devir ettiğini, anılan kişinin ortaklıktan istifa ettikten sonra açtığı ortaklığın tespiti davasının da reddine karar verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacının ortaklığını devir ettiği, aradan 10 yılı aşkın süre geçtikten sonra devir edilen pay nedeniyle ortaklığın tespitinin istendiği, pay devrinden sonra kooperatifle ortaklık ilişkisinin sürdürülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4716, Karar No: 2022/3713, Tarih: 20.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/4716 E.  ,  2022/3713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK’nın 62, 53/1-2-3, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü ;

Olay, görüntü çözüm ve tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre; somut olay değerlendirildiğinde, sanığın 01.09.2012 tarihinde Halkların Demokratik Kongresi organizesindeki yürüyüş esnasında görüntü kayıtlarının incelenmesinde PKK/KCK terör örgütü lideri konumunda olan Abdullah Öcalan'ın fotoğrafının bulunduğu gazete kupürünün sanık tarafından taşıdığının tespit edildiğinin anlaşılması karşısında;

Ayrıntıları Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 09.02.2016 tarih ve 2015/7466 esas 2016/1025 karar sayılı kararında açıklandığı üzere; olay tarihi ve yeri, sanığın muhatap kitle üzerindeki etkisi, toplantının olaysız dağılmış olması da gözetildiğinde, taşınan posterin terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da bu yöntemlere başvurulmasını teşvik eden bir muhteva içermediğinin anlaşılması karşısında; atılı suçun unsurlarının oluşmadığı ancak taşınan poster dolayısıyla açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde TCK'nın 215. maddesinde yazılı "suçu ve suçluyu övme" suçunun oluşacağı nazara alınıp taşınan poster dolayısıyla açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkıp çıkmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5728, Karar No: 2014/4768, Tarih: 31.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/5728 E.  ,  2014/4768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2013

NUMARASI : 2012/225-2013/432

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline kasko sigortalı aracın davalı şirkete ait yakıt istasyonunda yanlış yakıt konulması nedeniyle gerçekleşen yangın sonucu hasarlandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere sigortalıya ödenen 179.573,00 TL hasar bedelinin 04.05.2012 ödeme tarihinden işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, kusura itiraz ederek yangının çıkış nedeninin bilinmediğini, yanlış yakıt konulmasının arızaya yol açıp yangına sebep olmayacağını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile 119.178,00 TL’nin 04.05.2012 ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile 119.178,00 TL’nin 04.05.2012 ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Dava konusu olayda, davacıya kasko sigortalı olan araca davalı şirkete ait akaryakıt istasyonundan yakıt alınmış, ancak istasyon görevlisi tarafından aracın deposuna dizel yakıt yerine benzin konulması sonucu, yanlış yakıt nedeniyle kısa bir süre sonra aracın yanması üzerine davacı kasko şirketi tarafından sigortalısına yapılan ödeme üzerine davaya konu rücuen tazminat isteminin, mahkemece kabulüne karar verilmiştir. Hükme esas alınan 05.11.2013 günlü bilirkişi raporunda, dizel yakıt yerine yanlışlıkla benzin konulması sonucu meydana gelen olayda yakıt filtresi dolumdan önceki dizel yakıtı ile dolu olduğundan ve yakıt deponun alt kısmından emildiğinden, öncelikle yakıt donanımında bulunan bu yakıt miktarının motor tarafından tüketilmesi gerektiği, bunun için aracın belirli bir km yol alması gerektiği, donanımdaki bu dizel yakıtın motor tarafından tüketildikten sonra yanlış dolum yapılan benzinin motorca emilmesi, püskürtme pompası ve enjektörler tarafından silindirlerin içine püskürtülmesi üzerine benzinin daha silindirlere ulaşmadan ve silindirlerin içinde alev almaya başlaması sonucu motorda kısa sürede çok yüksek sıcaklıklar olması üzerine motor kaputunun aşırı ısınması üzerine dumanlı ve alevli yangın olacağı, sürücünün araçtaki performans düşüklüğünü fark etmesi ile aracını sağa çekerek motor kaputunu açması üzerine motorda oluşan yangını fark ettiği, araç sürücüsünün gerekeni yaptığı ve bu nedenle davalı vekilinin belirttiği şekilde yola devam etme kusurunun olmadığı bildirilmiştir. Davalı vekili tarafından dosyaya ibraz edilen özel bilirkişi raporunda ise yanlış yakıt konulup kontak çalıştırıldıktan hemen sonra araçda performans düşüklüğü ve aracın arıza lambasının yanacağı, yaklaşık 10-12 km yol gidildiği halde, arıza lambasının yanmaması ve motorun teklememesi, araza belirtisi vermemesinin mümkün olmadığı, bu konuda sürücünün dikkati olması ve aracın arıza lambasını dikkate alması gerektiği bildirilmiştir.

Bu durumda mahkemece konusunda uzman üçüncü bir bilirkişiden araçta yanlış yakıt yüklenmesi nedeniyle aracın özelliklerine ve modeline göre uyarı, ikaz verip vermeyeceği, araçta bu konuda ne gibi işaretler olacağı hususlarında, önceki bilirkişi raporları da irdelenerek ayrıntılı, açıklamalı, gerekçeli denetime elverişli, çelişkileri giderici bir rapor alınıp sonucuna göre müterafik kusur olup olmayacağı değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 31.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7663, Karar No: 2009/10233, Tarih: 02.07.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/7663 E.  ,  2009/10233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar (3.Kişiler) 1-Lodos Deri San.Tic.Ltd.Şti. 2- Mars Deri İmalat ve Konfeksiyon San.Tic.Ltd.Şti. Vekili Av..... ile Davalılar (Alacaklı) 1- ... vekili Av......(Borçlu) 2- ... aralarındaki istihkak davası hakkında Ümraniye 1.İcra Mahkemesince verilen 30.11.2006 gün ve 396/1687 sayılı kararın Bozulmasına ilişkin Dairemizin 02.12.2008 gün ve 8959/18814 sayılı ilamına karşı davalı (Alacaklı) vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dairemiz kararı 20.02.2009 tarihinde karar düzeltme isteyen davalı alacaklı vekiline tebliğ edildiği halde, yasal 10 günlük süre geçirildikten sonra 04.03.2009 tarihinde karar düzeltme istenildiğinden, istemin İcra ve İflas Kanunu'nun 366/3. maddesi hükmü gereğince reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin süre yönünden REDDİNE, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.07.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1009, Karar No: 2019/1938, Tarih: 01.04.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/1009 E.  ,  2019/1938 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, 06/03/2019 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki kamu davasının düşürülmesine dair Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2018 tarihli ve 2016/323 esas, 2018/1681 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 13/03/2019 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla ...:

1- Sanık hakkında, 18/08/2015 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca erteleme süresi zarfında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar uyuşturucu madde kullanması veya kullanmak için bulundurması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunda uyarılmasına karar verildiği, erteleme kararının 22/02/2017 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın hiçbir aşamada karara itiraz etmediği,

2- Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce sanığa uyarılı ilk başvuru davetiyesi gönderildiği, ancak kuruma müracaat etmeyerek yükümlülüklerini ihlal ettiğinden bahisle TCK’nın 191/4. maddesi uyarınca erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

3- Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2018 tarihli ve 2016/323 esas, 2018/1681 sayılı kararıyla "Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce sanığa gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin tebliğinin usulsüz olduğu ve dava şartının gerçekleşmediği" gerekçesiyle, “kamu davasının düşürülmesine” ve “usulüne uygun tebliğ yapıldıktan sonra tedbirin infazının devamına” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, adı geçen sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve 191/3. maddesi uyarınca bir yıl denetimli serbestlik süresi belirlendiği, denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın tedbire uymadığı ve bu nedenle sanık hakkında aynı Kanun’un 191/4-a maddesi uyarınca kamu davası açıldığı, ancak mahkemece yapılan yargılama sonucunda kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, anılan hususun dava şartı olduğundan bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşmesine karar verildiği anlaşılmış ise de,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/2. maddesinde, "bu suçtan dolayı başlatılan

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/2. maddesinde, "bu suçtan dolayı başlatılan

soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "kişinin, erteleme süresi zarfında; a) kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,...hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklinde düzenlemeler yer aldığı;

Somut olayda ise sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde kullanma fiilinin kanunda suç olarak tanımlanmış olduğu, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olan sanığa anılan kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi gerektiğinde şüphe bulunmamakta ise de, söz konusu tebliğin usulünce yapılmadığı gerekçesi ile düşme kararı verilemeyeceği, aksi halde uyuşturucu madde kullanmak suçundan bir daha kovuşturma yapılmasının mümkün olmayacağı, bu halde kamu davasının açılması bir şarta (yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme şartına) bağlanmış olduğundan, mahkemece ısrar şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 23/11/2017 tarihli ve 2017/3245 esas, 2017/6004 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2018 tarihli ve 2016/323 esas, 2018/1681 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.