muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1181, Karar No: 2012/11637, Tarih: 12.07.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/1181 E.  ,  2012/11637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşme uyarlanması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin 1980 yılından beri davalının bayisi olduğunu, 2006yılına kadar bayilik ilişkisinin bu sözleşme hükümlerine göre devam ettiğini, 2006 yılında sözleşmeye her sene yenilenme şartı konulduğunu, 2007 yılında yeni bir sözleşme yapıldığını, ancak davalının sözleşmenin bir nüshasını müvekkiline vermediğini, 2006 yılının ikinci yarasında traktör satışlarında azalmalar olduğunu, davalının buna rağmen sözleşme şartlarına göre traktör gönderip satılamayan traktörlerin ücretlerini istemeye ve fahiş vade farkı faturaları göndermeye başladığını, piyasadaki krizin önceden kestirilmesinin mümkün olmadığını, davalının müvekkili 25 senelik emeğini hiçe sayarak ticari hayatına son vermek isteyen bir yaklaşım sergilediğini belirterek, sözleşmeye müdahale edilerek vade farkı faturaların ticari teamülle uygun olarak düzenlenmesini tespit edilerek fazla ödemenin istirdadını, fesih tarihi itibarı ile borcun tespitini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde: davacının talebinin ne olduğunun belli olmadığını, eda davası açılabilecek hallerde tespit davası açılamayacağını, davacının alacak tespitine ilişkin talebini reddi gerektiğini, müvekkili ile davacı arasındaki sözleşmenin süresi sonunda karşılıklı yenilenmeyerek sona erdiğini davacının sözleşme sonu mükellefiyetlerinin ihtarlara rağmen yerine getirilmediğini, vade farkının sözleşme ile kararlaştırıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan deliler sonucunda, davacı sözleşmenin uyarlanmasını istemiş ise de sözleşmeye müdahale edilebilmesi için sözleşmeden sonra ortaya çıkan olayların olağan üstü ve objektif nitelikte olmasının gerektiğini oysa ortaya çıkan olayın objektif nitelikte olmadığından ve tüm dosya kapsamına göre hakiminin müdahalesini gerektirecek bir durum da bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan deliler sonucunda, davacı sözleşmenin uyarlanmasını istemiş ise de sözleşmeye müdahale edilebilmesi için sözleşmeden sonra ortaya çıkan olayların olağan üstü ve objektif nitelikte olmasının gerektiğini oysa ortaya çıkan olayın objektif nitelikte olmadığından ve tüm dosya kapsamına göre hakiminin müdahalesini gerektirecek bir durum da bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle somut olayda hakimin sözleşmeye müdahalesini gerektirecek koşuların oluşmamış olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 900.-TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 12.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19557, Karar No: 2023/662, Tarih: 21.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/19557 E.  ,  2023/662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 09.02.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın, katılanlara iftira ettiğinden bahisle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 ... maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları talep edilmiştir.

2. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli kararı ile, sanığın atılı suçtan, 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci ve birinci fıkraları, 62 ... maddesinin birinci fıkrası, 51 ... maddesi uyarınca verilen 1 yıl 3 ay hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına dairdir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın Cumhuriyet Başsavcılığına müracaatında, katılanlar hakkında uyuşturucu madde kullandıkları ve sattıklarını beyan etmek suretiyle iftira ettiği iddiasına ilişkindir. Taraf beyanlarından, evli olan sanık ile katılan arasında olay tarihinde boşanma davasının olduğu tespit edilmiştir.

2. Sanığın, hükümlüsü olduğu Ceza İnfaz Kurumundan göndermiş olduğu 22.06.2015 tarihli dilekçesinde, " ... eşim ... ..., ... ile dost hayatı yaşamaktadır. Bana gelen kesin bilgilere göre eşim ve birlikte yaşadığı şahıs aşağıda vereceğim adreslerde uyuşturucu madde kullanımı ve ticareti yapma suçunu işlemektedirler. ... çocuklarımda astım rahatsızlığı vardır, yanında esrar içmekte ve satmaktadırlar. ... ...'ın annesine ait olduğu ama adreisni bilmediğim İstasyon caddesi- ... adresinde abisi de esrar ticareti yapmaktadır. Kayınvalidem olan ...'nın evinde yüklü miktarda esrarı saklayıp- Bahriye mahallesi ... adresten satışa hazır hale getirdikleri esrarı Toki mahallesi ... satmaktadırlar. ... " şeklinde ibareler yer almaktadır.

3. Sanığın bildirdiği adreslerden ikisinde ( ... Mahallesi ... Sokak No:25 ... ve ... Mahallesi ...me Evleri No:10 B Blok No:3 ...), ... Sulh Ceza Hakimliği'nin 09.09.2015 tarihli ve 2015/392 D.İş sayılı kararı ile arama yapıldığı belirlenmiştir.

3. Sanığın bildirdiği adreslerden ikisinde ( ... Mahallesi ... Sokak No:25 ... ve ... Mahallesi ...me Evleri No:10 B Blok No:3 ...), ... Sulh Ceza Hakimliği'nin 09.09.2015 tarihli ve 2015/392 D.İş sayılı kararı ile arama yapıldığı belirlenmiştir.

4. 10.09.2015 tarihli arama tutanağı içeriğine göre, ... Mahallesi ... Sokak No:25 ... adresinde yapılan aramada herhangi bir suç unsuruna rastlanmamıştır.

5. 10.09.2015 tarihli ev arama, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağına göre, ...'ya (... ...'ın annesi) ait ... Mahallesi ... Evleri No:10 B Blok No:3 ... adresinde yapılan aramada ise mutfakta buzdolabı üzerinde 0,56 gram esrar maddesi bulunmuştur.

6. Tanıklar A. K. ve B.G., katılanların uyuşturucu ile ilgisinin olmadığını, uyuşturucunun tanık B. G.'ye ait olduğunu beyan etmişlerdir.

7. Adli Tıp Kurumu Başkanlığı İzmir Grup Başkanlığı'nın 29.01.2016 tarihli 426 ve 427 sayılı raporlarında, ... ve ... ...'ın kanında uyuşturucu veya uyarıcı madde bulunmadığı belirtilmiştir.

8. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/1364 sayılı soruşturması kapsamında, ... ..., ... ve ... hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti, uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak ya da kullanmak suçlarından "kamu davası açmaya yeterli şüphe bulunmaması " gerekçesi ile kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verilmiştir.

9. Sanık, duyumlar üzerine şikayette bulunduğunu, çocuklarının katılanların yanında kalması nedeniyle endişe ederek şikayet ettiğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler ve dosya kapsamına göre, sanığın iddialarının bir kısım madde vaka ve somut olgulara dayandığı, sanığın iddialarını ispat edememesinin iftira suçunun kanıtı sayılamayacağı ve eyleminin suç işlemediğini bildiği kimselere suç atmak biçiminde olmayıp 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 74 üncü maddesi ile güvence altına alınan anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde bulunması nedeniyle unsurları itibariyle oluşmayan iftira suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle, sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1504, Karar No: 2024/4628, Tarih: 04.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/1504 E.  ,  2024/4628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI :2021/5 Esas, 2022/1569 Karar

HÜKÜM :Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2020/92 E., 2020/377 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "Proxive+şekil" ibareli markanın tescili başvurusunun davalı şirketin "Prolive" ibareli markasını mesnet göstererek yaptığı itiraz üzerine 03. sınıfta yer alan emtialar bakımından reddedildiğini, her ne kadar her iki markanın da başlangıçtaki ve sondaki harfleri aynı olsa da müvekkilinin markasında bulunan ortadaki "X" harfinin tüketicilerin dikkatinin yoğunlaştığı kısımda yer aldığını ve Türk alfabesinde bulunmayıp iki harf içerir şekilde okunduğunu, dolayısıyla her iki marka da yazılırken aynı harf sayısını içermekte ise de müvekkilinin markasının daha çok harf içerir şekilde okunduğunu, müvekkilinin markasının ayırt edici bir logoya sahip bulunmasının ve markaların esas unsurlarının farklı olmasının iltibas tehlikesini önlediğini ileri sürerek YİDK'in 02.01.2020 tarih ve 2019-M-11383 sayılı kararının iptalinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; taraf markalarının ayniyet derecesinde benzediğini, benzer sınıftaki emtiaları kapsamaları nedeniyle iltibas tehlikesi oluştuğunu, başvuruda müvekkilinin markasında yer alan “L” harfi yerine “X” harfinin getirilmiş olduğunu fakat bu durumun markalar arasında herhangi bir farklılık teşkil etmediğini, aksine davacının markasının müvekkilinin markası olarak düşünülmesine neden olacağını, bu durumun müvekkilinin itibarına zarar vereceğini, firmalar arasında ekonomik/idari/organik yönden bağlantı olduğunun düşünülmesinin kuvvetle muhtemel olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının "proxive" ibareli marka başvurusu kapsamında yer alan dava konusu “Beyazlatma ve temizlik amaçlı maddeler: deterjanlar, çamaşır suları, çamaşır yumuşatıcıları, leke çıkarıcılar, bulaşık yıkama maddeleri. Parfümeri; kozmetik ürünleri, kişisel kullanım amaçlı koku vericiler (insan ve hayvanlar için deodorantlar dahil; ilaç ihtiva eden kozmetikler hariç). Sabunlar (ilaç ihtiva eden sabunlar hariç). Diş bakımı ürünleri: diş macunları, diş parlatma ve beyazlatma maddeleri, tıbbi amaçlı olmayan ağız gargaraları. Aşındırıcı ürünler: zımpara bezleri, zımpara kağıtları, ponza taşları, aşındırıcı pastalar. Deri, vinil, metal ve ahşap için parlatma ve bakım ürünleri: cilalar, bakım kremleri, cilalama amaçlı vaks.” mallarının davalıya ait redde gerekçe markanın kapsamında aynı/aynı tür olarak yer aldığı, dava konusu marka ile davalı markası arasında marka işaretleri bakımından işitsel ve görsel olarak benzerlik bulunduğu, dava konusu marka ile davalı markası arasında karıştırılma ihtimali bulunduğu, YİDK kararının iptali şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda her ne kadar taraf markalarının "X" hafinin "L" harfine benzediğinden bahisle benzer olduğu belirtilmişse de müvekkilinin logosunda bulunan "X" harfinin görsel olarak "İş Bankası Maximum" logosundaki "X" harfi ile büyük benzerlik gösterdiğinde bu nedenle harfin ortalama tüketici nezdinde tanınabilirlik düzeyinin bir hayli yüksek olduğunu, her iki markanın ülkemizde günlük hayatımıza güçlü bir şekilde yerleşmiş olan İngilizce kökenli kelimeler olması ve farklı okunmaları nedeniyle markalar arasında iltibas tehlikesi bulunmadığını belirterek kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, redde mesnet markanın standart harflerle yazılmış "Prolive" ibaresinden oluştuğu, dava konusu başvurunun ise ortasındaki "X" harfi stilize edilmiş, kalan kısmı yine standart harflerle yazılmış "Proxive" ibaresinden ibaret olduğu, tek harf farklılığı markaları farklılaştırmadığı gibi hükme esas alınan bilirkişi raporunda da kabul edildiği üzere başvurudaki "X" harfinin stilize edilme şekline göre "L" harfi olarak dahi anlaşılabileceği, bu hali ile başvurunun benzer emtialar üzerinde kullanılması halinde davalı şirket markasının farklı bir versiyonu olarak algılanabileceği, taraf markaları arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimalinin bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleriyle temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12146, Karar No: 2018/25169, Tarih: 22.11.2018

Başvurucu ... tarafından sunulan dilekçe ile özetle; davalı şirkete karşı 2012 yılından bu yana yürüttükleri ... ... ve ... şantiyelerine ilişkin konusu aynı olan yaklaşık 1000 adet emsal dosyadan yaklaşık 700 adedinin sonuçlandığını ve kalanının halen derdest olduğunu, gerek emsal dosyalarda gerekse huzurdaki dosyada davalı şirket ile ihtilafın toplandığı noktanın iş akdinin sonlandırıldığı sırada davalı tarafça düzenlenmiş ve işçilere baskı ile imzalatılmış evrakların geçerli olup olmadığına ilişkin olduğunu, her ne kadar davalı taraf söz konusu evrakların talep konusu alacaklara ilişkin olduğu iddiasında ise de söz konusu evrakların ... ... ve ... İş Kanunlarına göre bütün işçilere aynı düzenleme ile hazırlanan matbu evraklar olduğundan hukuken geçersiz ve dava konusu alacak kalemlerine ilişkin olmadığını, davalı tarafça sunulan ve dilekçe ekinde yer alan tamamı ingilizce ve Arapça olarak düzenlenmiş "... Settlement and Release" başlıklı belgelerin davaya konu alacaklar için müvekkiline herhangi bir ödeme yapılmamış olmasına rağmen .... şantiyelerinde çalışan Türk uyruklu müvekkiline imzalatıldığını, Türk uyruklu bir şirket tarafından İngilizce olarak düzenlenen bu belgelerin imzalatılma sebebinin ise; ....'da çalışan işçilerin, ülkeden çıkış yaparken Arap makamlarına işvereni ibra ettiğine dair bir belge gösterme zorunluluğunun bulunmasından kaynaklandığını, nitekim davalı tarafça ödeme define ilişkin bir banka kaydının da sunulmadığını, öte yandan yabancı dilde hazırlanmış belgeler incelendiğinde, "Indemnıty" (Türkçe karşılığı tazminat' olarak çevrilmektedir) satırında yer alan tutarın işçilerin çalışma sürelerine göre yarım maaşlarına karşılık geldiğinin anlaşıldığını, çünkü ... ... iş hukukuna göre, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedilmesi durumunda işçilere 1 yıl için 15 günlük ücretleri tutarında tazminat ödendiğini ve bu tazminata iş sonu tazminatı denildiğini, bu hususun T.C. ... Büyükelçiliği resmi internet sayfası, bilgi notları başlığında yer alan . ..

... ... iş hukukuna göre, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedilmesi durumunda işçilere 1 yıl için 15 günlük ücretleri tutarında tazminat ödendiğini ve bu tazminata iş sonu tazminatı denildiğini, bu hususun T.C. ... Büyükelçiliği resmi internet sayfası, bilgi notları başlığında yer alan . ...'da çalışma hayatı adlı bölümde de izah edildiğini, davalı tarafın sunmuş olduğu evraklara ayrıntılı olarak itiraz edildiğini ve geçersizliğinin savunulduğunu, bazı matbu evraklarda tarih dahi bulunmadığını, davalı şirketin genel uygulaması olan ve tüm işçilere aynı zamanda imzalatılan söz konusu evraklara dayanarak ödeme yapıldığı iddiasının kabulünün mümkün olmadığını, yine davalı tarafça söz konusu iddiasını ispatlayacak bir banka kaydının da sunulmadığını, yurt dışında çalışan işçilerin pasaportlarına şirket tarafından el konulduğunu ve söz konusu belgeler imzalatılmadan pasaportlarının verilmediğini, bu nedenle iş akdi sona erdirilen işçilerin pasaportlarını alarak ülkeye dönüş yapabilmek için davalı şirketin hazırladığı bu evrakları imzalamak zorunda bırakıldığını, bu şekilde irade fesadına uğratılarak imzalatılmış belgelere dayanarak söz konusu ödemelerin yapıldığının kabul edilemeyeceğini ve davaya konu alacak kalemlerine ilişkin ise hali hazırda bir ödemenin söz konusu olmadığını, gerçekleşen yargılama sürecinde ilk derece mahkemesi bugüne kadar ki emsal kararlar doğrultusunda davalı tarafın sunmuş olduğu belgelerin geçersizliği yönünde hüküm kurmuş ise de istinaf incelemesinden geçen huzurdaki dosyada ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin emsal kararların aksine davalı tarafça sunulan belgeleri geçerli kabul ederek davanın reddi yönünde hukuka ve usule aykırı hüküm kurduğunu, belirterek itiraza konu ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının; davalı şirkete karşı açmış oldukları aynı konuya ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 7, 8, 9 ve 5. Hukuk Dairesi tarafından istinaf incelemesinden, Yargıtay 22, 7 ve 9. Hukuk Dairesi tarafından temyiz incelmesinden geçerek kesinleşen emsal kararlar doğrultusunda kaldırılarak uyuşmazlığın lehe olarak giderilmesi ve içtihat birliğinin sağlanması ile davanın kabulü yönündeki ilk derece mahkemesi kararının onanmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

II-... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunun kararı ile;

"1) Başvuran ... İbrahim Cem VAROL tarafından aynı konudaki ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 2018/508-548 sayılı kararı ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 2017/2316 Esas 2018/551, 2017/1937-2524, 2017/1109-919, 2017/1359-1518 sayılı, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7.Hukuk Dairesinin 2018/1002-798, 2018/704-485, 2017/2423-2044 ve 2017/244-384 sayılı, ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 2018/285-259, 2017/1123-1033, 2017/4575-3349 sayılı, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 2017/704-809, 2017/2353-2982, 2017/4315-3160, 2017/3006-2174 sayılı kesin kararları arasında uyuşmazlık bulunduğu iddia edilerek Yargıtay ilgili dairesine başvurulması istenmiş ise de, Mahkememiz 6. Hukuk Dairesi ile 5, 7, 8. ve 9. Hukuk Dairesinin kesin nitelikteki kararlarının aynı konuya ilişkin olmadığı, her dosyadaki olay ve değerlendirmenin farklı olduğu, dolayısıyla 5235 sayılı Kanun'un 35/3 maddesindeki şartların bulunmadığı kanaatine varıldığından, ancak aynı hükmün bu konuda Başkanlar Kurulu'na Yargıtay ilgili dairesine başvurup başvurmama konusunda bir takdir hakkı tanımadığı da değerlendirilerek 7079 sayılı Kanun'un 87.maddesi ile kanunlaşan 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 92.maddesi ile değişik 5235 sayılı Kanun'un 35/3 maddesi uyarınca Yargıtay 22. Hukuk Dairesine başvurulmasına,

2) Mahkememiz Hukuk Dairelerinin kesin kararları arasında uyuşmazlık bulunduğu kabul edilemeyeceğinden uyuşmazlığın giderilmesi konusunda Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu olarak görüş bildirilmemesine,

3) Başvuru dilekçesi ve ekleri ile, uyuşmazlık bulunduğu değerlendirilen karar örnekleri ve inceleme raporunun karar ekinde Yargıtay 22. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine," karar verilmiştir.

III-GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin benzer olaylarda kesin nitelikteki kararları arasındaki uyuşmazlığın giderilmesi isteminin hukuki dayanağı 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un 35. maddesinde yer alan düzenlemedir.