muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/448, Karar No: 2014/2170, Tarih: 26.02.2014

1-Dosya kapsamına toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, baz istasyonunun kiralananın bulunduğu taşımazda hasara neden olduğunun kanıtlanamamasına göre temyiz eden davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının kiralanana kurulan baz istasyonun insan sağlığına zarar verdiğine yönelik olarak temyiz itirazlarına gelince;

Yerel Mahkemece, elektrik elektronik mühendisi, inşaat mühendisi ve fen bilirkişisinden oluşturulan bilirkişi heyetinden alınan raporda baz istasyonunun B... T...ve İ... K... Başkanlığı tarafından baz istasyonun konumunu düzenleyen yönetmelikteki yer ölçü ve limit değerlere göre uygun olduğunu, bu durumun güvenlik sertifikası ile belgelendirildiğini, keşif mahallinde baz istasyonuna ait yansıtıcılar ile yaşam alanı arasında yapılan ölçümlerin, güvenlik sertifikasında belirtilen yeterli güvenlik mesafesi içinde kaldığını, baz istasyonu sinyallerinin yere paralel olarak yayıldığı da dikkate alındığında davacının sağlığına zarar verdiği teknik, ilmi ve inandırıcı delillerle kanıtlanmadığı şeklinde görüş belirtmiştir. 4502 sayılı Kanunla değişik 2813 sayılı B...T...ve İ...K... Kuruluşuna ilişkin Kanun ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu hükümleri gereğince çıkartılan "Telekominikasyon Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddeti Limit Değerleri Belirlenmesi Ölçüm Yöntemleri ve Denetlenmesi Hakkındaki Yönetmelik'te bir kısım usul ve esasa dair düzenlemelere yer verilmiş olup, yönetmeliğin 12. maddesinde ölçüm yapacak personelin nitelikleri belirtilmiş ve 11. maddesinde de ölçümde kullanılacak cihazların ne olacağı belirtildikten sonra nitelikleri ve özellikleri sayılmıştır. Mahkemece karara esas alınan bilirkişinin Yönetmeliğin 12. maddesi gereğince ölçüm yapmaya yetkili kişilerden olduğuna ilişkin raporda bir açıklık bulunmadığı gibi, keşif mahallinde ölçüm yapılmışsa hangi cihazlarla yapıldığı, ölçümün Yönetmeliğin 11. maddesinde belirtilen cihazlarla yapılıp yapılmadığı da anlaşılmamaktadır. Davaya konu Baz istasyonun Yönetmelik hükümlerince sertifikası bulunsa da, taraflar arasında buna ilişkin uyuşmazlık olduğuna göre baz istasyonlarının limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygunluğunun yargılama sırasında incelenmesi zorunludur. Bu nedenle mahkemece alınan rapor karar vermeye yeterli değildir.

Mahkemece "Telekominikasyon Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddeti Limit Değerleri Belirlenmesi Ölçüm Yöntemleri ve Denetlenmesi Hakkındaki Yönetmelik” hükümlerine uygun ve ölçüm yapmaya yetkili bilirkişiden ve Baz istasyonun normal sınırlarda olsa dahi insan sağlığı açısından riskli durum yaratabileceği de gözönüne alınarak ayrıca heyette Onkoloji Uzmanın doktor bilirkişi de görevlendirilerek, Yönetmelik 11. maddesine uygun cihazlarla ölçüm yapılarak davaya konu baz istasyonun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olup olmadığı, konumu itibariyle limit değerlerde olsa bile insan sağılına zararı olup olmadığı hususunda Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, denetime elverişli olmayan rapor doğrultusunda eksik incelme ile karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:yukarıda ( 2 ) No'lu bentte yazılı nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/32055, Karar No: 2021/2345, Tarih: 02.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/32055 E.  ,  2021/2345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Ceza Verilmesine Yer Olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında kasten orman yakmaya teşebbüs suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; mahallinde keşif yapılarak uzman bilirkişilerden alınan raporlara göre; suça konu yerin orman vasfıyla tapulama harici bırakılan 744 nolu parsel içerisinde kaldığının, bahse konu parsel içerisinde kesilen 28 adet meşe ağacının dip kütüklerinin tamamının üzerinde veya etrafında ateş yanmadığının, kesilmiş ve damgalı kök harici boşluklarda da yakılan ateşin dikili ağaçlara zarar vermediğinin, diri örtü veya ölü örtüde herhangi bir tahribat olmadığının tespit edildiği, sanığın önceden kesilen ağaçların köklerini toplayarak yaktığının, toplayamadıkları ağaçların ise dip köklerini yerinde yakmaya çalıştığının ve kesim artıklarını toplayıp yaktığının ve bu işlemleri de temizlik amacıyla yaptığının anlaşılması, yangının çıkış şekli, yangın için özel bir madde kullanılmadığının, yangın çıkan alanın aynı zamanda sanık ve ailesinin yaşam alanına yakın olduğunun, yangının orman idaresi görevlileri geldiğinde bitmiş olduğunun ve sanığın gözetiminde gerçekleştiğinın, bu nedenle sanığın orman yakma kastıyla hareket etmediğinin anlaşılması karşısında sanığın iddianamede belirtilen kasten orman yakmaya teşebbüs eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 281-1. maddesinde düzenlenen eyleme dönüşmesinin mümkün olmayacağı nazara alınmadan TCK'nin 281/1,2 maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ayrıca dosyada yapılan mahalli keşif esnasında sanığın suça konu ormanlık alanı telle çevirdiğinin tespit edilmesi nedeniyle sanık hakkında 6831 Sayılı Kanun'un 93 maddesi yönünden yargılamaya devam edilerek karar verilmesi gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurularak 6831 sayılı Kanun'un 93. maddesi uyarınca suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6603, Karar No: 2020/951, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/6603 E.  ,  2020/951 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8963, Karar No: 2009/10679, Tarih: 23.11.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/8963 E.  ,  2009/10679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca arazilerde değerlendirme, taşınmaz malın değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği yıllık net gelire göre yapılır. Birden çok ürün yetiştirilebilen yörelerde gerçek değere ulaşılabilmesi için tek ürünle yetinilmeyerek çevrede ekilmesi mutad olan ürünler dikkate alınır. Buna göre mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede ekilmesi mutad olup münavebeye alınacak ürünlerin neler olduğu İl Tarım Müdürlüğünden sorulup, buğday ürününün yanında en az bir ürün daha alınıp, bunun da değerlendirme yılında dekar başına ortalama verimi ve üretim gideri ile kg başına ortalama satış fiyatı esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken, tek ürün (buğday) üzerinden değerlendirme yapılması,

2-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan tarla kirası düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

Kabule göre de;

3-Dosya içersinde bulunan tapu kaydına göre, dava konusu taşınmaz üzerinde davalılardan ...’ın payı üzerinde haciz şerhleri mevcut olup, bu şerhlerin tespit edilen kamulaştırma bedeline yansıtılmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5423, Karar No: 2019/1537, Tarih: 18.03.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/5423 E.  ,  2019/1537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 07/10/2009 gününde verilen dilekçe ile kurum zararı nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılar ..., ..., ..., ... yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/11/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili, davalılar ..., ..., ..., ... vekilleri ile davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildi. Temyiz harcı eksikliğinin giderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesi sonucunda eksikliğin giderildiği anlaşıldı. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararı nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davalılar ..., ..., ..., ... yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalılar ..., ..., ..., ... vekilleri ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkili kuruma bağlı ... Ajans Müdürlüğündeki biri açık yığın deposu ve altısı kapalı siloya ilişkin olmak üzere toplam 613.153 kg buğday noksanlığına dayalı kurum zararının oluştuğunun 17/03/2009 tarihli ve 1/2009 sayılı Müfettiş İnceleme raporuyla tespit edildiğini, 6501003 nolu açık yığın deposundaki emtianın stokta kaldığı dönemde muhafaza veya satış esnasında ne şekilde gerçekleştirildiği belirlenemeyen eylemlerden (emtianın depoya boşaltılmaması, kayıt harici depodan çıkarılması gibi) dolayı oluşan kurum zararından, zararın meydana geldiği dönemde emtianın zimmetlerinde olduğu belirlenen davalılardan ambar memuru ..., ajans amiri ..., eksper ..., ambar memuru ..., muhasebeci ..., ajans amiri ...’ten; kurum zararının ortaya çıktığı 1,5,6,3 nolu kapalı silolarda belirlenen zararın davalılardan ajans amiri ..., eksper ..., ambar memuru ... ve tartı memuru ...'dan; 4 ve 7 nolu kapalı silolarda belirlenen zararın ise davalılardan ajans amiri ..., elektrik teknisyeni ... ve ambar memuru ...’dan müştereken ve müteselsilen tazminine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, 04/06/2015 günlü bilirkişi raporu benimsenerek, davalılardan ...’ın çok kısa süreli görev yapması nedeniyle sorumluluğuna gidilemeyeceği, noksanlık yönünden açık ve kapalı siloların birlikte değerlendirilemeyeceği, davalılara görev ve sorumlulukları yönünde sorumluluk yüklenebilecek durumların belirlendiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile açık yığın deposunda oluşan zararın davalılar ..., ..., ... ve ...’ten, 1,6,3 nolu kapalı silolarda oluşan zararın davalılardan ..., ..., ... ve ...’dan müştereken ve müteselsilen tahsiline, diğer davalılar ..., ..., ... ve ... yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

1-Davalılardan ...’ın temyiz itirazları yönünden;

Dosyanın incelenmesinde; davanın Başmüfettiş ...’ın 17/03/2009 tarih ve 1/2009 nolu İnceleme Raporuna dayalı olarak açıldığı, inceleme raporuna göre davaya konu 6501003 nolu açık yığın deposuna ve 1,5,6,3 nolu silolara alımların 2006 yılında yapıldığı, 4 ve 7 nolu silolara alımların ise 2007 yılında yapıldığı, açık yığın deposunda satış işlemlerinin ise 06/12/2006-26/12/2007 tarihleri arasında yapılarak tasfiyenin gerçekleştiği ve % 9,52 oranında buğday noksanlığının tespit edildiği, 1 nolu silo kuyusunda noksanlık çıkması üzerine 15/02/2008 tarihinde kontrolör talep edildiği, 1,3,4,5,6,,7 nolu silolarda satış işlemlerinin ise 2008 yılında gerçekleştiği, 1 nolu kapalı depo hariç diğer kapalı depolardaki tasfiyenin teknik kontrolör nezaretinde yapıldığı, davalılar hakkında yürütülen herhangi bir soruşturma veya açılmış bir ceza davasının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Eldeki davada hükme esas alınan 04/06/2006 tarihli bilirkişi raporunun incelenmesinde, 6 adet silo deposu ile 1 adet açık yığın deposunun tasfiye sonuçlarının birlikte değerlendirilemeyeceği, davaya konu bütün depolarda oluşan noksanlıkların ana sebebinin alım faaliyetinden kaynaklandığı, bu bağlamda noksanlığın alım sırasında yapılan mevzuat dışı davranışlardan kaynaklandığı (alım işleri yapılan ve alım belgesi düzenlenen hububatın ilgili depoya dökülmeyip kaçırılması veya alım sırasında alınması gereken önlemlerin alınmamış olması gibi), bu nedenle davaya konu ajansta hububatın alımında görevli personelin kusur ve ihmalinin bulunduğu, işyerinde önceki yıllarda alımı yapılan hububatın stoklandığı depoların % 1’in altında noksanlıkla tasfiye edildiği dikkate alındığında davaya konu depolardaki aşırı noksanlıkların geçmiş yıllardaki bu ayarlamalardan da kaynaklandığının değerlendirildiği, ancak 5 nolu kuyudaki depo noksanlığının rutubet kaybı ile ilgili düzeltmeden dolayı fazlalığa geçmiş olması, 4 ve 7 nolu depolardaki depo noksanlıklarının da 8 nolu kaçıntı deposunda meydana gelen fazlalıkla ilgili olabileceği değerlendirilerek bu depolarda kurum zararının olmadığı belirlenmiştir.

Davalı ...’ın davaya konu ajansta ambar memuru olarak görevine 02/05/2007 tarihinde başladığı, anılan davalının sorumlu tutulduğu davaya konu açık yığın deposuna alımların ise 19/06/2006 günü başladığı ve 07/07/2006 günü bittiği, açık yığın deposunda satış işlemlerinin 06/12/2006-26/12/2007 tarihleri arasında yapılıp tasfiyenin gerçekleştirildiği, ne var ki dava konusu açık yığın deposuna ilişkin zararın 2006 yılındaki alımlardan kaynaklandığı anlaşıldığına göre, bu davalının görev yapmadığı süredeki zarardan sorumlu tutulması doğru olmamıştır.

Şu halde, mahkemece, davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, açıklanan yönler gözetilmeksizin tazminatla sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Şu halde, mahkemece, davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, açıklanan yönler gözetilmeksizin tazminatla sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalılardan ..., ..., ..., ...’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

3-Davalılar ..., ..., ..., ...’nın diğer temyiz itirazına gelince;

Dosya kapsamından; davaya konu depolarda tespit edilen aşırı noksanlıkların geçmiş yıllardaki ayarlamalardan kaynaklandığı, alım işlemi yapılan ve alım belgesi düzenlenen hububatın ilgili depoya dökülmeyip kaçırıldığı veya alım sırasında alınması gereken önlemlerin alınmamış olduğunun anlaşıldığı, davaya konu olayın gelişiminde davacı İdarenin gerekli kontrol ve denetimleri yaptırmadığı, bu durumun İdarenin de müterafik kusurunu oluşturacağı gözetilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, bu hususun dikkate alınmaması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ..., (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ..., ..., ..., ... yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalılar ..., ..., ... ve ...’nın diğer temyiz itirazlarının ise (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle REDDİNE ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16548, Karar No: 2017/8758, Tarih: 11.12.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/16548 E.  ,  2017/8758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında Kesim Köyü çalışma alanında bulunan 105 ada 126 parsel sayılı 2.359,63 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... ve müşterekleri adına, 105 ada 127 parsel sayılı 1.507,42 metrekare, 105 ada 131 parsel sayılı 1.287,83 metrekare ve 105 ada 132 parsel sayılı 3.675,34 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ... ve müştereği adına, 105 ada 128 parsel sayılı 1.866,96 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına, 105 ada 129 parsel sayılı 3.950,70 metrekare ve 105 ada 130 parsel sayılı 1.332,17 yüzölçümündeki taşınmazlar ... adına irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tespit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunca reddedilen Hazine vekili, dava konusu taşınmazların öncesinin dere yatağı olup zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini iddia ederek, taşınmazların Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazlardan 105 ada 127, 130 ve 131 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tesciline, diğer taşınmazların kadastro tespitlerinin iptaline, teknik bilirkişi Seydi Dalkıran tarafından düzenlenen 04.06.2015 tarihli ek rapor ve krokisinde 105 ada 126 parsel sayılı taşınmazın (D-126) ile gösterilen 200,63 metrekare, 105 ada 128 parsel sayılı taşınmazın (D-128) ile gösterilen 185,04 metrekare, 105 ada 129 parsel sayılı taşınmazın (D-129) ile gösterilen 791,55 metrekare ve 105 ada 132 parsel sayılı taşınmazın (D-132) ile gösterilen 556,91 metrekarelik bölümlerinin dere yatağı olarak tescil harici bırakılmasına, 105 ada 126 parsel sayılı taşınmazın geriye kalan bölümünün tarla vasfı ile tespit gibi ... ve müşterekleri adına tesciline, 105 ada 128 parsel sayılı taşınmazın geriye kalan ve aynı teknik bilirkişi raporunda (128/A) ve (128/B) harfleri ile gösterilen bölümlerinin tarla vasfı ile tespit gibi ayrı parsel numaraları verilmek suretiyle ... adına tesciline, 105 ada 129 parsel sayılı taşınmazın geriye kalan ve aynı teknik bilirkişi raporunda (129/A) ve (129/B) harfleri ile gösterilen bölümlerinin tarla vasfı ile tespit gibi ayrı parsel numaraları verilmek suretiyle ... adına tesciline, 105 ada 132 parsel sayılı taşınmazın geriye kalan ve aynı teknik bilirkişi raporunda (132/A) ve (132/B) harfleri ile gösterilen bölümlerinin tarla vasfı ile tespit gibi ayrı parsel numaraları verilmek suretiyle ... ve müştereği adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazlardan 105 ada 126, 128, 129 ve 132 parsel sayılı taşınmazların hükme esas alınan 04/06/2015 tarihli ek teknik bilirkişi raporunda (D-126), (D-128), (D-129) ve (D-132) harfleri ile gösterilen bölümlerinin dere yatağı niteliğinde olduğu, taşınmazların geriye kalan bölümleri ile dava konusu diğer 105 ada 127, 130 ve 131 parsel sayılı taşınmazların dere yatağı niteliğinde olmayıp, bu taşınmazlar ve taşınmaz bölümleri üzerinde davalılar lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu kabul edilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Taşınmazların kadastro tespiti, Kadastro Kanunu'nun Geçici Ek-8. maddesi uyarınca yapıldığı halde, bölgede daha önce yapılan kadastro çalışmalarının hangi tarihte yapıldığı ve kadastro sırasında dava konusu taşınmazların hangi vasıfla tespit harici bırakıldığı Kadastro Müdürlüğünden sorulmamış; dava konusu taşınmazlara komşu olan taşınmazların kadastro tutanakları, varsa tespite dayanak belgeler ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örnekleri getirtilmemiş; 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulundan taşınmazların öncesinin ne olduğu, taşınmazlarda imar-ihya işlemi yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığı ve taşınmazların kullanım durumunun ne olduğunu kesin olarak belirleyen bilimsel verilere dayalı gerekçeli rapor alınmamış; bu durumunun tespiti amacıyla hava fotoğraflarından da yararlanılmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca; öncelikle, dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgede, tesis kadastro çalışmalarının hangi tarihte yapıldığı ve taşınmazların hangi vasıfla tespit harici bırakıldığı sorularak tespit edilmeli, dava konusu taşınmazlara komşu olan taşınmazların kadastro tutanakları, varsa tespite dayanak belgeler ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örnekleri Tapu Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, jeolog bilirkişi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi, teknik bilirkişi ve 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır