muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9472, Karar No: 2014/11011, Tarih: 12.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/9472 E.  ,  2014/11011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Serik 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :28.02.2014

NUMARASI :Esas no:2014/81 Karar no:2014/187

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve velayetler yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara davalı-davacı (koca)'nın davası yönünden uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile sair yönlere ilişkin temyiz itirazlarınının reddi ile ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yüklenmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.12.05.2014(Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Davacının 04.09.2008-10.09.2008 tarihleri arasında Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinde “affeteki bozukluk” tanısı ile yatırılarak tedavisinin düzenlendiği ve bu tarihlerin öncesinde ve sonrasında da Meddical Park hastanesinde “orta depresif nöbet” tanısı ile tedavi aldığı, 07.05.2013 tarihinde de “Bipolar Duygulanım Bozukluğu” tanısı ile Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesine yatırıldığı anlaşılmaktadır. Davacının kısıtlanmasını gerektirecek bir rahatsızlığının bulunmadığına karar verilmiş ise de Sosyal Hizmet Uzmanı G.Ç.'ta raporunda velayete ilişkin başka bir sağlık kuruluşundan daha görüş alınmasının gerekli olduğunu bildirmiştir. Velayetin düzenlenmesinde çocukların üstün yararı esastır. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi gereğince aile mahkemesi bünyesinde bulunan psikoloğ, pedogog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan rapor alınıp bütün deliller birlikte değerlendirilerek velayet konusunda bir karar verilmek gerekirken eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmesi doğru olmamıştır. Hükmün bu sebeple bozulması gerektiğini düşündüğüm için sayın çoğunluğun bu yöne ilişkin görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/873, Karar No: 2016/3050, Tarih: 29.04.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/873 E.  ,  2016/3050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62/1, 52/2, 51/1-3-7-8 maddeleri

uyarınca mahkumiyet, 500,00-TL. Adli para

cezası.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Muhafaza altına alınan malların aynı zamanda maliki olan tanık ...'in "yaklaşık 1-2 yıl sonunda hayvanların tamamı bakımsızlıktan ve yemsizlikten telef oldular" beyanı ve sanık savunmasının doğruluğunun araştırılmamış olması karşısında; savunmanın doğruluğu araştırıldıktan sonra hukuki durumun takdir ve tayini, suçun işlendiğinin sabit görülmesi halin de, sanığın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzun kaybolmasına neden olup olmadığı ve eylemin TCK'nın 289/3. maddesinde tanımlanan suçu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan hüküm kurulması,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "14.10.2010" yerine "14.09.2012" olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 29.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3311, Karar No: 2009/10999, Tarih: 25.05.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/3311 E.  ,  2009/10999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2008

Yukarıda tarih ve  numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

İcra Mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir.  Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtayca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 25/05/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15844, Karar No: 2019/2060, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15844 E.  ,  2019/2060 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14457, Karar No: 2010/10464, Tarih: 18.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/14457 E.  ,  2010/10464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/02/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, davalı ... tarafından sokağa araç girişini engellemek amacıyla kurulup işletilen araç girişini engelleyici pistonlu mantar biçimindeki demir direğin kapanması sırasında ayağının sıkışması nedeniyle ayak baş parmağının kesilmesi nedeniyle uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı ... tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden, davacının ayağının belediye tarafından işletilen pistonlu mantar biçimindeki demir direğe sıkıştığı ve bu olay sonucu ayak başparmağının kesildiği anlaşılmıştır.

Davacı, davalı ...’nın kazaya neden olan demir pistonun belediye tarafından görevlendirilen personelce kontrol ve güvenli bir biçimde çalışmasının sağlanması konusunda üzerine düşen görevi, gereği gibi yapmadığını ileri sürerek sorumlu tutulmasını istemiştir. İstemin ileri sürülüş biçimine göre davacı; açıkça, davalı idarenin hizmet kusuruna dayanmıştır. Hizmet kusurundan doğan isteklerin, İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince, idareye karşı idari yargı yerinde açılacak tam yargı davasında ileri sürülmesi gerekir. Görev sorunu, kamu düzenine ilişkin olup açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ...’nın öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14850, Karar No: 2012/13556, Tarih: 12.07.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14850 E.  ,  2012/13556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 6111 sayılı prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki yasaya göre hesap edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, Tarım ... sigortalılığının tespiti amacıyla açtığı ilk tespit davası ile birlikte 6111 sayılı Kanun'dan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebini, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ettiği anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 12.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4135, Karar No: 2013/8002, Tarih: 16.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/4135 E.  ,  2013/8002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "nitelikli dolandırıcılık" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 01.09.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

1- Sanığın çekte sahtecilik yaptığı iddiasıyla açılan kamu davasında, tanık ...'ye ait çekin fotokopisinin çekilerek çoğaltıldığının iddia ve kabul olunması, çekin sunulduğu bankada görevli tanık ...'ın, çekin ilk olarak servisteki arkadaşının önüne geldiğinde sahte olduğunu anladığını, kendisine getirildiğinde de ilk bakışta sahte olduğunu farkettiğini beyan etmesi, alınan bilirkişi raporunda, çek üzerinde bulunan matbu yazılarda, banka logosunda ve kenarlarda mürekkep dağılması, çek deseninde de renklerde flulaşma ve dağılma gözlendiğinin, arka sayfada fotokopi çekilmesine bağlı oluşmuş izler bulunup arka sayfadaki yazılarda ve desen renginde flulaşma ve renk düzensizliği gözlendiğinin, bu bulgulara göre, çek yaprağının üzeri daha önceden doldurulmuş orijinal çek yaprağından renkli fotokopi ile elde edilmiş olup renkli fotokopi çekildikten sonra çek üzerindeki yazıların ve rakamların sonradan yazıldığının, çek yaprağı ön sayfasındaki imzaların fotokopi imzalar olduğunun belirtilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi bakımından, belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma

yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri mahkemeye ait olduğu cihetle, emanette kayıtlı çekin getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, gerekçeli kararda aldatma kabiliyetine haiz olup olmadığının tartışılması ve denetime olanak verecek şekilde dosya arasında bulundurulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri mahkemeye ait olduğu cihetle, emanette kayıtlı çekin getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, gerekçeli kararda aldatma kabiliyetine haiz olup olmadığının tartışılması ve denetime olanak verecek şekilde dosya arasında bulundurulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

A- Resmi belgede sahtecilik suçunun yaptırımı 765 sayılı TCK'nun 342. maddesinin 1 fıkrasında 2 yıldan 8 yıla kadar ağır hapis olarak öngörülmüş iken 5237 sayılı TCK'nun 204. maddesinin 1. fıkrasında 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası şeklinde sanık lehine düzenleme yapıldığı, 765 sayılı TCK'nun 29. maddesinde yer alan ölçütlerin 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesinde bu suçla ilgili olarak değişmediği, mahkemece karşılaştırma sırasında 765 sayılı Yasa uygulanırken 2 yıldan 8 yıla kadar olan ceza içinden 3 yılın tercih edildiği, 5237 sayılı Yasa ile üst sınırın aşağı çekilmesi nedeniyle yasa koyucunun lehe yaptığı düzenleme de göz önüne alınarak, temel cezanın tayinindeki ölçütlerin değişmemesi nedeniyle önceki cezadan daha az bir cezanın takdir ve tayin olunması gerektiği gözetilmeden karşılaştırma sırasında, 5237 sayılı Yasanın 204/1. maddesi uyarınca da temel cezanın 3 yıl olarak belirlenip, cezaların eşitliği halinde 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları nedeniyle 765 sayılı TCK'nun lehe olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

B- Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 765 sayılı TCK'nun 81. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1979, Karar No: 2018/15269, Tarih: 06.12.2018

**1. Hukuk Dairesi         2016/1979 E.  ,  2018/15269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.10.2015 gün ve 569-571 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Dava konusu 129 ada 41 parsel sayılı taşınmazın tapuya ilk tescilinden itibaren tüm maliklerini ve devirleri gösterir şekilde tedavül kayıtlarının (özellikle resmi akit, tapu kütük sureti, mahkeme kararı, vekaletname, varsa imar dağıtım cetvelleri v.s) birbirini takip edecek, denetlenecek ve tamamının okunaklı olmasına dikkat edilecek şekilde ilgili Tapu Müdürlüğünden,

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1991/671 Esas 1992/248 Karar sayılı dava dosyasının aslının veya onaylı suretinin temin edilerek evrakına eklenmesi,

Geri çevirmeyle istenilen kayıtların eksiksiz dosya arasına alınıp alınmadığı bizzat mahkeme hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23711, Karar No: 2016/6589, Tarih: 15.03.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/23711 E.  ,  2016/6589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık temyiz dilekçesinde açıkça hakkındaki mahkumiyet hükmünü temyiz ettiğini belirtmesi karşısında; tehdit suçundan verilen beraat hükmü inceleme dışı bırakılmıştır.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın mağdurların maddi zararını giderdiği yönünde dosyada herhangi bir bilgi veya belge bulunmadığından ayrıca CMK'nun 231.maddesinin 5.fıkrasındaki "Uzlaşmaya ilişkin hükümler saklıdır" hükmü gözönüne alındığında, tebliğnamedeki 2 no'lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1)Sanık kolluk ifadesinde, 15 yıl önce psikolojik rahatsızlığı nedeniyle elektro şok tedavisi gördüğünü fakat rahatsızlığının devam ettiğini, olay sırasında sinir krizinin başlayıp kendini kaybettiğini, psikolojik olarak rahatsız olduğu için bazen ne yaptığını bilmediğini söylemesi karşısında, sanığın suç tarihinde 5237 sayılı TCK.nun 32. maddesi kapsamında ceza sorumluluğunu tamamen veya kısmen kaldıracak bir akıl hastalığının bulunup bulunmadığının CMK.nun 74. maddesi uyarınca alınacak rapor ile tespit edilerek, sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri zorunluluğunun gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2)Hükmolunan adli para cezası taksitlendirilirken infazda duraksamaya neden olacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11859, Karar No: 2022/16819, Tarih: 24.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/11859 E.  ,  2022/16819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Şanlıurfa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.12.2021 Tarihli ve 2021/2679 Esas, 2021/3033 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki adresinin ...../Kars olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kars Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.04.2022 Tarihli ve 2022/449 Esas, 2022/479 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Şanlıurfa Bakım, Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkezi Müdürlüğü olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yasal yerleşim yeri” başlıklı 21 inci maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

“Vesayet altındaki kişilerin yerleşim yeri, bağlı oldukları vesayet makamının bulunduğu yerdir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Kısıtlı adayı, Tunceli Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.12.2017 tarihli ve 2017/370 Esas, 2017/428 Karar sayılı kararı ile kısıtlanmıştır. Vesayet altındaki kişilerin yerleşim yeri vesayet makamının bulunduğu yer olduğundan, Tunceli Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından verilmiş bir yetkisizlik kararı yoksa da Şanlıurfa 1. Sulh Hukuk ve Kars Sulh Hukuk Mahkemelerinin verdikleri yetkisizlik kararları ile davadan el çektikleri, işin görülmesinin sürüncemede bırakılmaması ve Yargıtayca yargı yeri belirlenmesi gerektiği anlaşılmakla uyuşmazlığın Tunceli Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Tunceli Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,24.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2917, Karar No: 2014/9176, Tarih: 20.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/2917 E.  ,  2014/9176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 7. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2013/134-2013/707

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan ve sendikal nedenle feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine, işe iadesine ve sonuçlarına karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, ispat yükü kendisinde olan davalı işverenin işletmesel kararın ve uygulamasının hukuka uygunluğunun, davacı tarafında da feshin sendikal nedene dayalı yapıldığını kanıtlayamadıkları gerekçesi ile feshin geçersizliğine, işe iadesine ve sonuçlarına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar fesihte sendikal neden kabul edilmeyerek işe başlatmama tazminatının alt sınırdan belirlenmesi nedeni ile davacı vekili, feshin işletme ve işyeri gereklerinden kaynaklandığı gerekçesi ile de davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

İşverence yapılan feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Sendikal tazminat 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31 inci maddesinde düzenlenmiş, işçilerin işe alınmalarının, belli bir sendikaya girmeleri veya girmemeleri veya belli bir sendikadaki üyeliği korumaları veya üyelikten istifa etmeleri şartına bağlı tutulamayacağı ilk fıkrada hükme bağlanmıştır. Sözü edilen maddenin üçüncü fıkrasında ise, işverenin, sendika üyesi olan işçilerle sendika üyesi olmayan işçiler veya ayrı sendikalara üye olan işçiler arasında, işin sevk ve dağıtımında, işçinin mesleki ilerlemesinde, işçinin ücret, ikramiye ve primlerinde, sosyal yardım ve disiplin hükümlerinde ve diğer hususlara ilişkin hükümlerin uygulanması veya çalıştırmaya son verilmesi bakımından herhangi bir ayırım yapamayacağı kuralı getirilmiştir. Konuya dair bir başka güvence bahsi geçen maddenin beşinci fıkrasında öngörülmüş, işçilerin sendikaya üye olmaları veya olmamaları sebebiyle iş sözleşmelerinin feshedilemeyeceği, yine yasaya uygun sendikal faaliyetler sebebiyle işten çıkarılamayacakları ya da farklı uygulamaya tabi tutulamayacakları hükme bağlanmıştır.

İşverenin 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkralarına aykırı davranması halinde, işçinin bir yıldan az olmamak üzere sendikal tazminata hak kazanacağı hususu da Yasada ifadesini bulmuştur.