muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9412, Karar No: 2025/914, Tarih: 06.02.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/9412 E.  ,  2025/914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, suça sürüklenen çocuğun atılı suçları işlediğine yönelik yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığına, lehe kanun hükümlerinin uygulanmadığına, mağdurenin şikayetten vazgeçtiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Hükmün gerekçesinde suça sürüklenen çocuğun oyuncak vereceğini söyleyerek mağdureyi ikametine götürdüğü belirtilerek atılı suçun hile ile işlendiği kabul edildiği halde hüküm kısmında temel cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/1. maddesi uyarınca belirlenmesi suretiyle hükümle gerekçe arasında çelişkiye düşülmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karar Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle başkaca yönleri incelenmeyen Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1957, Karar No: 2010/13213, Tarih: 01.07.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/1957 E.  ,  2010/13213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Silivri 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 5.11.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi. 01.07.2010 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2009/9230, Karar No: 2010/101, Tarih: 18.01.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/9230 E.  ,  2010/101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava 3 adet taşınmazın ortaklığının giderilmesine ilişkindir.Mahkemece satış suretiyle ortalığın giderilmesine karar verilmiş,Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına toplanan delillere,hükmün dayandığı gerekçelere bilirkişi raporuna göre taşınmazların aynen taksimi mümkün olmadığına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin ... nolu parsele ilişkin temyiz itirazlarına gelince:

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır. Bu davalarda davalı da davacı gibi aynı haklara sahiptir. Bu nedenle davacının satış suretiyle paylaşma istemesi davalıların aynen taksim sureti ile paylaşma istemesine engel değildir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davalarında mahkemece malın aynen bölünerek paylaştırılmasına karar verilebilmesi için taşınmazın yüzölçümü, niteliği, pay ve paydaş sayısı ile imar mevzuatına göre aynen bölüşmenin mümkün olup olmadığının araştırılması gerekir. Taşınmazın önemli ölçüde bir değer kaybına uğraması söz konusu ise aynen bölünerek paylaştırılmasına karar verilemez. Keza paydaşlar rıza göstermedikleri takdirde taşınmazın bir bölümü paylı bırakılamaz.

Aynen bölünerek paylaştırmanın (taksimin) mümkün olması durumunda bölünen parçaların değerlerinin birbirine denk düşmemesi halinde eksik değerdeki parçaya para (ivaz) eklenerek denkleştirme sağlanır. Davada paydaşlar arasında anlaşma olmadıkça hakim kendiliğinden bazı taşınmazların bir kısım paydaşlara, kalanın diğer paydaşlara verilmesi şeklinde aynen bölünerek paylaştırmaya karar veremez.

5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 5578 Sayılı Kanunla değişik 8.maddesi uyarınca Tarım arazileri, doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre, nitelikleri Bakanlık (Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı) tarafından belirlenen mutlak tarım arazileri-özel ürün arazileri-dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınıflandırıldığı, yine yeter büyüklükteki tarımsal arazi parsel büyüklüğünün, bölge ve yörelerin toplumsal, ekonomik, ekolojik ve teknik özellikleri gözetilerek Bakanlık tarafından belirleneceği ve belirlenen küçüklüğe erişmiş tarımsal arazilerin, miras hukuku bakımından “bölünemez eşya” niteliğini kazanacağı ve tarımsal arazinin bu niteliğinin tapu kütüğüne “şerh” verileceği,

Belirlenen parsel büyüklüğünün:

Belirlenen parsel büyüklüğünün:

Mutlak tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarım yapılan arazilerde 0,3 hektar ve marjinal tarım arazilerinde 2 hektardan küçük olamayacağı, tarım arazilerinin bu büyüklüklerin altında ifraz edilemeyeceği, bölünemeyeceği veya küçük parsellere ayrılamayacağı, bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne şekilde gerçekleşmiş olursa olsun birlikte mülkiyetin (elbirliği veya paylı) mevcut olması durumunda, bu arazilerin ifraz edilemeyeceği payların üçüncü şahıslara satılamayacağı, devredilemeyeceği veya rehnedilemeyeceği, bu araziler hakkında 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun özgülemeye ilişkin hükümlerinin kıyasen uygulanacağı öngörülmüştür.

Bu durumda, öncelikle aynen bölünmesi istenen taşınmazın Bakanlıkça belirlenen tarımsal niteliğinin ve yeter büyüklükteki tarımsal arazi parsel büyüklüğünün Tarım ve Köy işleri Bakanlığı İl veya İlçe müdürlüğünden sorulup zirai yönden aynen taksiminin mümkün olup olmadığı konusunda görüşü alındıktan sonra, uygun görüş bildirilmesi halinde teknik bilirkişiye ifraz (taksim) projesi düzenlettirilerek bu projeye göre taşınmaz Belediye veya mücavir alan hudutları içerisinde ise Belediye Encümeninden karar alınmak suretiyle belediyeden, Belediye hudutları dışında ise İl İdare Kurulundan İmar Yasası ve Yönetmeliğine göre bölüşmenin (taksimin) mümkün olup olmadığı sorulur. İfraz projesinde kimlere nerelerin verileceği konusunda paydaşlar anlaşamazlar ise hakim huzurunda kura çekilerek belirlenir.

Onay makamından olumsuz cevap gelmesi halinde paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi gerekir.

Olayımızda:dava konusu edilen ve satışına karar verilen ... nolu parselin 101.450 m2 olduğu anlaşılmaktadır.Taşınmazın mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen Ziraatçı bilirkişi ... 2.5.2008 tarihli raporunda 81 nolu parselin bölge şartlarında tarımsal faaliyetler için gerekli minimum arazı büyüklüğü dikkate alındığında tarımsal açıdan zeminde bölünmesinde her hangi bir sakınca bulunmadığı belirtilmiştir.Bu raporda dava konusu taşınmazın bölünebileceği belirtildiğine göre yukarıda belirtilen esaslar çerçevesinde dava konusu taşınmazın taksimi mümkün bulunup bulunmadığı üzerinde durulup aynen taksimi mümkün ise teknik bilirkişiye ifraz projesi düzenlettirilip bu projeye göre taksiminin mümkün bulunup bulunmadığının onay makamından sorulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile bu parselinde satışına karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bu parsele yönelik bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda bir nolu bende yazılı nedenle ... ve ... parsellere yönelik ONANMASINA,2 nolu bentte yazılı nedenle ... nolu parsele ilişkin BOZULMASINA ve taşınmazın (taşınmazların) satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcının temyiz edenden alınmasına, 18.1.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16889, Karar No: 2015/2171, Tarih: 18.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16889 E.  ,  2015/2171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/07/2014 tarih ve 2013/295-2014/186 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve fer'i müdahil ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ...'nin .... Şubesi'ne, 03/09/1999 tarihinde 23.500 DM mevduatını vadeli olarak yatırdığını, bankaya el konulduktan sonra banka yöneticileri hakkında da dolandırıcılık suçundan yargılamalar yapıldığını ancak müvekkiline bu zamana kadar herhengi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla davalı bankaya yatırılan 23.500 DM karşılığı 12.015,35 Euro tutarındaki mevduatın 03/09/1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı kanunun 4/a maddesi gereğince kamu bankalarınca döviz cinsinden mevduatlara verilen en yüksek faiz oranları uygulanarak davalı bankadan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil ... vekili; davacının taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil ... vekili; davanın asıl muhatap olan ...'ye tevcih edilmesini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davasının kabulü ile 12.015,35 Euro'nun 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi gereğince 03/09/1999 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsil edilerek davacıya ödenmesine, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve fer'i müdahil ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, fer'i müdahil ... vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili ve fer'i müdahil ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, fer'i müdahil ... vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece, davacı tarafından ödenen harcın davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de davalı ...'ye karşı işbu davanın açılma nedeninin bu banka tarafından devir alınan ...'nin işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacıya ait paranın off shore bankasına gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten ...'nin ... tarafından devir alındıktan sonra en son ...'ye devredildiği, bu durumda Fon Bankası iken ...'ye devredilen ....'nin eylemlerinden dolayı açılan davada gerek dosya yükümlülüğünü üstlenen ..., gerekse bu bankayı devir alan ...'nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harç ile sorumlu tutulması doğru olmayıp, kararın bu yönden bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle fer'i müdahil ... vekilinin tüm, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalı ve fer'i müdahil vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün 2 numaralı bendinde yer alan "563,55TL harcın" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve başvuru harcı olarak yatırılan 24,30TL harcın" ibaresinin eklenmesine; hükmün 5 numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, kararın bu şekilde davalı yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, temyiz eden ... harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına mahal olmadığına, 18/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10737, Karar No: 2012/15303, Tarih: 19.12.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/10737 E.  ,  2012/15303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-son cümle, 62, 52/2, 51/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet, hapis cezasının ertelenmesi, (1 ay 7 gün hapis ve 20 TL adli para cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir eylem olması gerektiği;

Somut olayda, ev sahibinin isteği üzerine evden taşınmak zorunda kaldıklarını ve mahcuz malların halen evde olduğunu beyan eden sanığın, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucunda malların kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/6397, Karar No: 2006/19430, Tarih: 21.12.2006

7. Ceza Dairesi 2004/6397 E., 2006/19430 K.

**7. Ceza Dairesi 2004/6397 E., 2006/19430 K.**

**- MAL BİLDİRİMİ ZAMANI

- MAL BİLDİRİMİMİN YAPILMAMASI**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 135 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 119 ]

- 3628 S. MAL BİLDİRİMİNDE BULUNULMASI, RÜŞVET VE YOLSUZL... [ Madde 6 ]

- 3628 S. MAL BİLDİRİMİNDE BULUNULMASI, RÜŞVET VE YOLSUZL... [ Madde 10 ]

**"İçtihat Metni"**

3628 sayılı kanuna muhalefetten sanık S…

…. hakkında yapılan duruşma sonunda: Beraatine dair İSTANBUL 7.Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 24.12.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili tarafından süresinde istenilerek dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının bozma isteyen 27.1.2004 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü.

İstanbul Gümrükleri Başmüdürlüğü emrinde görevli iken 30.3.2001 tarihinde müstafi sayılan sanığa,idarece 3628 sayılı yasanın 6/f maddesince mal bildiriminde bulunması için 7201 sayılı yasa gereğince tebligat yapıldığı,sanığın hazırlıkta CMUK.nun 135.maddesine uygun olarak alınan ilk samimi beyanında tebligatı kapısına yapıştırılmış vaziyette gördüğünü,ancak görevde olmaması nedeniyle mal bildiriminde bulunmadığını belirttiği cihetle,sanığın eyleminin 3628 sayılı yasanın 10/1.maddesinde belirtilen suçu oluşturduğu,ve anılan maddede öngörülen cezanın tür ve miktarı da dikkate alınıp sanığa TCK.nun 119.maddesi gereğince önödeme ihtaratında bulunulup sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 21.12.2006 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Süresinde mal bildiriminde bulunmamak suçunda hazinenin doğrudan bir zararı olmadığından davaya müdahil olamayacağı düşüncesiyle temyiz talebinin reddi gerektiği görüşündeyiz.
Yargıtay — Esas No: 2013/16291, Karar No: 2015/3172, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/16291 E.  ,  2015/3172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ...

2-...

3-...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların maliki, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın kusurlu olarak 24/10/2011 tarihinde müvekkillerinin çocuğu ...ya çarpmak suretiyle vefatına sebebiyet verdiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla anne ve baba için ayrı ayrı 250,00 TL maddi, ayrı ayrı 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini anne Hediye için 10.490,32 TL'ye, baba Müdür için 19.885,84 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ...vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalılardan ... vekili, ceza dosyasının bekletici mesele yapılmasını ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, kazada davalı sürücü Asım’ın 3/8 oranında, davacıların desteği yayanın 5/8 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle davacı Hediye için 10.490,32 TL, davacı Müdür için 19.885,84 TL maddi tazminatın davalılardan, davacılar anne ve baba için ayrı ayrı 5.000,00 TL manevi

../...

sım ve Bayram'dan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki (6098 sayılı TBK m. 56) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.068,10 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 23.2.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6019, Karar No: 2018/8220, Tarih: 12.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/6019 E.  ,  2018/8220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı – karşı davalı vekili dava dilekçesi ile; tarafların.... sayılı altlı üstlü taşınmazların maliki olduklarını ve burada ikamet ettiklerini, davalının 2012 yılında kendi oturduğu bölümün iç kısımlarının boya ve badanasını yaptırdığını, kendi katının dış duvarlarını da davacının rıza ve muvafakati alınmadan orijinal ve yönetim planında belirtilen rengine aykırı olarak mavi renge boyadıklarını, ayrıca davalının katında bulunan klimanın motor kısmının davacının odasının duvarına monte edildiğini, çalıştırıldığında motorun gürültüsünün rahatsız ettiğini, davalıya boya işlerini yapan işçilerin boya esnasında davacının balkon demirlerini tahrip ettiğini, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesine göre ortak yerlerde yapılacak olan bu tür çalışmalarda ortak malikin onayının alınması gerektiğini belirterek söz konusu bu eyleme son verilerek eski hale getirilmesi ile davalı işçilerin tahrip ettiği balkon demirlerinin de onarılmasının sağlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı – karşı davacı vekili cevap ve dava dilekçesi ile; davacı-karşı davalının ön ve arka bahçeye çadır kurarak bu çadırda kaldığını, ön bahçedeki otopark cebinin hiçbir izin alınmaksızın kaldırılarak bahçe alanına dahil edildiğini, bahçede iki adet köpek ve bir adet de kedi beslediğini, bahçe içerisindeki ağaçların belli belirsiz kimyasal ilaçlarla ilaçlanması sebebi ile arabasının hasar gördüğünü, binanın giriş yolunun bitkiler ile donatılması sebebi ile daraltığını, elektrik saatlerinin olduğu merdiven altının davacı-karşı davalı tarafından depo olarak kullanıldığını, eşyalarının konulduğunu, davacı-karşı davalının mutfak penceresinin kaldırılarak kapı haline getirildiğini, önündeki boş alan etrafına demir döşeyerek kendisine balkon inşa ettiğini, söz konusu aykırılıkların giderilerek eski hale getirilmesini, ayrıca ana binanın çatısının iki kez yaptırıldığını, çatının tamirinin, bina duvarının nem alması ve ısı kaybı nedeniyle davalı-karşı davacı tarafından yaptırıldığını, çatının tamir edilmesine rağmen halen akıntının devam ettiğini, bu nedenle çatının tamirinin de yaptırılarak her hissedarın giderlere payları oranında katılmasını talep ve dava etmiştir.