muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2682, Karar No: 2010/11869, Tarih: 22.09.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/2682 E.  ,  2010/11869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının kendisi hakkında İzmir 16.İcra Müd’nün 2002/2347 sayılı dosyası ile kambiyo senetlerine mahsus yolla icra takibi yaptığını, takip konusu olarak 24/02/2001 düzenleme ve 26/06/2001 vade tarihli 25.000,00 YTL bedelli senedin işleme konulduğunu, ancak davalı ile arasında borç doğurucu her hangi bir işlem olmadığını, takip konusu yapılan senet kambiyo senedi vasfına haiz olmadığını ve söz konusu senet bedeli üzerinde davalı tarafından oynama yapıldığını, bu nedenle ceza davası açıldığını, senedin kambiyo senedi olmadığına dair verilen kararın kesinleştiğini belirterek, hem davalı ile arasında her hangi bir borç alacak ilişkisinin olmaması hem de senedin kambiyo niteliklerine haiz olmaması nedeni ile bu senetten dolayı davalıya borcu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, bu davada davalının 24/02/2001 düzenleme ve 26/06/2001 vade tarihli 25.000,00 YTL bedelli senedi icra yoluyla tahsil etmek istemesine karşı borçlu bulunmadığının tespitini istemiştir. Mahkemece öncelikle, davanın İİK.nun 72. maddesi anlamında süresinde açılmış bir dava olmadığı ve davalının ceza davasında beraat ettiği gerekçesiyle menfi tespit davasının koşulları oluşmadığından davanın reddine karar verilmiştir. Hemen belirtmek gerekirse, İİK’nda menfi tespit davası açılması için belirlenmiş bir sürenin olmadığı açıktır. Her ne kadar davalı ... hakkında İzmir

2010/2682-11869

1.Asliye Ceza Mah.nin 2004/442 sayılı dosyası ile özel belgede sahtecilik suçlamasıyla aleyhinde açılan kamu davası sonucu beraat etmiş ise de, bu dosya için aldırılan bilirkişi raporunda; rakamların farklı olduğunun, ancak hangi aşamada yazıldığının tespitinin mümkün olmadığı, değişikliğin çıplak gözle fark edildiğinin belirlendiği anlaşılmaktadır. Dolayısıyla hakim ceza davasındaki bu beraat kararı ile bağlı değildir. Taraflardan tüm delileri sorularak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken eksik incelme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 22.9.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3787, Karar No: 2013/4146, Tarih: 31.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/3787 E.  ,  2013/4146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Davanın dayanağını oluşturan ve sanığın da imzasını taşıyan suç tutanağında, bitişik arazi sahibi sanık tarafından suça konu ağaçların 2-3 yıl önce kesilip ölü ve diri örtü temizlenerek açma yapıldığının tesbit edilip sanığın ağaçları kesmediğini, ancak tapunun içinde zannıyla ölü ve bazı diri örtülerini temizlediğini beyan ettiğinin yazılı bulunmasına göre mahallinde orman kadostro tutanaklarını, memleket haritası, amenajman planı ve tapu kayıtları da celp edilerek zabıt mümziilerinin yer gösterimiyle keşif yapılarak yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığının, ağaç kesiminin açmaya yönelik bulunup bulunmadığının, yerin suç tarihinde ve halen kullanılıp kullanılmadığının, kullanılıyorsa kimin kullanımında olduğunun tesbit edilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19103, Karar No: 2017/10279, Tarih: 08.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/19103 E.  ,  2017/10279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı ... yönü ile reddine, diğer davalı ... yönü ile kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı ...'in sevk ve idaresindeki ...plaka sayılı aracın 30/08/2014 tarihinde müvekkili bulunan şirkete sigortalı ... plaka sayılı araca arkadan çarpmak suretiyle kazanın meydana geldiğini, kazada kusurlu tarafın davalı ... olduğunu, davalı ... sigortanın ise aracın zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğunu, söz konusu kaza sonucunda müvekkilinin sigortalısının aracında maydana gelen hasar neticesinde davalı ... şirketine başvurulduğunu ve hasar dosyası açıldığını, açılan hasar dosyası kapsamında alınan ekspertiz raporunda sigortalı aracın ön tampon demiri, ön tampon, sol radyatör panjuru, sl far elmas amblem kısımlarının hasarlı olduğunun tespit edildiğini, davalı sürücünün %100 oranında kusurlu olduğunu, bu nedenle davanın kabulü ile 3.396,65 TL tutarındaki ... tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak müvekkiline verilmesine, yargılama gideri ve ücreti vekaletin davalılara yüklenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... davayı takip etmemiştir.

Davalı ... vekili; davaya konu ... plaka sayılı aracın müvekkiline sigortalı olduğunu, dava konusu araçların aynı ticari şirket tarafından işletildiğini, söz konusu zararın müvekkili şirketten istenemeyeceğini, müvekkilinin temerrüde düşmediğini, bu nedenlerle davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıya sigortalı aracın işleteni ile zarar gören aracın işletenin aynı olması nedeni ile borçluluk ve alacaklılık sıfatları birleştiği gibi dava konusu talep davalı ... yönünden poliçedeki teminat dışında bulunduğundan, davacının davasının davalı ... yönünden reddine, davalı ... yönünden ise kabulü ile toplam 3.396,65 TL'nin davalı ...'den bu tutarın 2.878,52 TL'sine ödeme tarihi olan 13.11.2014 tarihinden itibaren, 518,13 TL'sine ise ödeme tarihi olan 09.12.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınıp davacıya verilmesine dair karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 08.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14675, Karar No: 2012/39321, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/14675 E.  ,  2012/39321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; müştekinin bulunduğu otobüsün arıza yapması üzerine yolcuların sanıkların şoför ve muavin olarak çalıştıkları otobüse aktarıldıkları, eşyalarının bagaja koyarken bagaj fişi vermedikleri, müştekinin ... ilinde araçtan indiğinde valizlerinden birini bulamadığı, kaybolmasından dolayı sorumlu olan sanıklardan şikayetçi olduğundan bahisle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan yapılan yargılamada sanıkların kastının bulunmadığına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16922, Karar No: 2017/2312, Tarih: 01.03.2017

**18. Ceza Dairesi         2016/16922 E.  ,  2017/2312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Temyiz aşamasında sunulan dilekçe ile sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığının, Bezm-i Alem Valide Sultan Vakıf Gureba Hastanesi ve Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi’nde tedavi gördüğünün belirtilmesi ve buna dair raporlar sunulması karşısında, suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda CMK’nın 74. maddesine göre gözlem altında tutulup usulünce sağlık kurulu raporu alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/03/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23401, Karar No: 2014/25498, Tarih: 27.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/23401 E.  ,  2014/25498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2014

NUMARASI : 2014/589-2014/813

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; 18/09/2007 tarihinde meslek hastalığına bağlı olarak sürekli iş göremezlik oranının % 46,35’den % 60,00'a yükselmesi nedeniyle % 13,65 oranındaki artan bölüm için, maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır. Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre, tarafların sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11391, Karar No: 2016/370, Tarih: 25.01.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/11391 E.  ,  2016/370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza

Suç : Kenevir ekme, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : 1-Kenevir ekme suçundan mahkumiyet

2- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkumiyet, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelenerek gereği düşünüldü :

1- Sanık hakkında kenevir ekme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

a-) Sanıkta ekili halde kenevir ele geçirilemediği gibi, sanığın kenevir ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı için kenevir kökü veya hasat artığı gibi bir maddi bulgu elde edilmediği, aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olamayacağının anlaşılması karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan, yeterli ve kesin delil bulunmayan sanığın "kuşkudan sanık yararlanır" ceza hukuku genel ilkesi de gözetilerek beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

b-) Bizatihi bulundurulması suç oluşturmayan tohumların sanığa iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

2- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a-) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b-) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu bakımından diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 25.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/29066, Karar No: 2010/11315, Tarih: 06.05.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/29066 E.  ,  2010/11315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı HDS İnş.Tic.Ltd.Şti'nin borçlu SS.Bizim A.K. Y. Koop. hakkında başlattığı kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte,takip yolunu 19.06.2009 tarihinde iflas yoluna çevirmiş ve borçlu hakkında kambiyo senetlerine özgü iflas yolu ile takibe ilişkin ör:12 no'lu ödeme emri düzenlenmiştir. Takibin şekline göre borçlu takas ve mahsup iddiasını ticaret mahkemesine yapması gerekir.Bu durumda borçlunun takas itirazını icra mahkemesine yapması hukuki sonuç doğurmayacağından istemin bu nedenle reddi yerine yazılı gerekçeyle reddi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ  : Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcının mahsubuna, bakiye 1,55 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10669, Karar No: 2023/4348, Tarih: 13.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/10669 E.  ,  2023/4348 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2015/126 E., 2016/356 K.

SUÇLAR :Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜMLER :Mahkûmiyet, beraat

...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :İade, bozma

Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik katılan vekilinin temyiz talebi ile ilgili olarak Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.07.2016 tarihli ve 2016/723 D.İş sayılı kararı ile; katılanın 06.10.2015 tarihli duruşmada suça konu demir boruları kesilmiş olarak geri aldığını bu nedenle işine yaramadığını söz konusu boruları faturalı olarak hurdaya satmak zorunda kaldığını dolayısıyla 100.000,00 TL zararının olduğunu ve sanıklar tarafından karşılanmadığını beyan ederek şikâyetçi olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin sanık hakkında uygulanabilmesi için mağdurun uğradığı zararın aynen iade veya tazmin suretiyle giderilmesi gerekmekte olup, kısmen iadeye müştekinin muvafakati olmadığı anlaşıldığından itirazın kabulüne ve sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kaldırılmasına karar verildiği belirlenerek, sanık ... hakkında hırsızlık, sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarından verilen beraat kararlarına karşı katılan vekilinin, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararına karşı sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz talepleri ile ilgili olarak yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.01.2015 tarihli ve 2015/1857 Esas No.lu iddianamesi ile, sanıklar ... ve ...'nun katılanın etrafı telle çevrili olan ve inşaat malzemelerinin konulduğu deposundaki çelik boruları çaldıkları; sanıklar ... ve ...'ın da bu malzemeleri satın aldıkları iddiası ile sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 53/1., sanıklar ... ve ... hakkında ise aynı Kanun'un 165/1 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmaları istemiyle kamu davaları açılmıştır.