muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/25366, Karar No: 2016/4448, Tarih: 07.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/25366 E.  ,  2016/4448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ............ vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Taşınmaz üzerindeki yapıların, enerji nakil hattının geçirilmesinden sonra yapıldığı anlaşıldığından irtifak bedelinin tespitinde yapı bedelinin dahil edilmemesi gerektiğinin düsünülmemesi,

2)Taşınmaz üzerindeki geçen enerji nakil hattının irtifak miktarının, hükme esas 02/06/2013 tarihli Elektrik bilirkişi raporunda 170,49 m² olarak kabul edilmesine karşılık, Dairemizin 06.04.2015 tarih 2014/24397 E-2015/7103 K sayılı karar ile geri çevrilen dosyada irtifak hakkı ve pilon yerlerine konu bölümlerin fen bilirkişi tarafından ölçekli kroki üzerinde ve m² cinsinden gösterip işaretlettirilmesi istendikten sonra dosyaya alınan 10.09.2015 tarihli ek bilirkişi raporunda 110,72 m² irtifak alanı,0.15 m² pilon yeri kabul edildiğinden, her iki rapor arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan ................ vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6318, Karar No: 2017/868, Tarih: 06.02.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/6318 E.  ,  2017/868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Davanın dayanağını oluşturan 6831 Sayılı Kanun'un 82. maddesi gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tespit tutanağında eylemin işgal ve faydalanma olduğunun belirtilmesine; dava konusu yerde kesinleşmiş orman kadastrosunun bulunmamasına; sanığın savunmasında babasından kaldığı şekli ile sadece zeytin ağaçlarının bakımını yaparak faydalandığının, tel çit çekmediğini beyan etmesine, mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda sanığın suç tarihinden önce örtü tahribatı yaptığının belirtilmesine ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 93/1. maddesi kapsamında kalan eski açma yerini işgal suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde tarla açma suçundan 6831 sayılı Kanun'un 93/2. maddesi uyarınca artırım yapılması,

Kabule göre de;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nisbi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nisbi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan İdare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrıca müsaderesine karar verilen değer üzerinden nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/589, Karar No: 2023/1769, Tarih: 29.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/589 E.  ,  2023/1769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/5 E., 2023/3 K. :

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Durma

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeden İade

Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.01.2023 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Yargılama sırasında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesinde yer verilen; "... soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir.” şeklindeki düzenleme gereği durma kararı verildiği, aynı Kanun’un 223 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen hüküm türleri dikkate alındığında durma kararının hüküm niteliğinde olmaması nedeniyle temyiz incelemesine tabi olmadığı, kaldı ki 5271 sayılı Kanun’un mezkûr maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi gereği söz konusu kararın itiraz yoluna tabi olduğu, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan

kaldırmaz." şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşıldığından dava dosyasının, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/544, Karar No: 2015/1721, Tarih: 23.02.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/544 E.  ,  2015/1721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dörtyol 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2011/377-2013/414

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, erken tahliye nedeniyle cezai şart ve kiralanan arsaya yapılan muhdesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece,dava konusu talebin 22.500 TL lik kısmının davalılardan E.. U.. tarafından yargılama sırasında ödenerek konusuz kaldığından bu hususta hüküm kurulmasıma yer olmadığına, bakiye 4.500 TL yönünden davanın reddine karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde ,müvekkilinin davalıların annesi kök muris Saadet ' a ait olan taşınmazda kiracı olduğunu, kira sözleşmesinin vekaletnameye istinaden davalılardan E.. U.. ile yapıldığını, sözleşmede davacı kiracının erken tahliyesi durumunda cezai şart öngörüldüğünü, muris Saadet'in ölümünden sonra taşınmazın ortaklığın giderilmesi yoluyla satıldığını ve davacının tahliye edildiğini bu nedenle cezai şart koşullarının oluştuğunu ayrıca davacı tarafından yapılan müştemilatın da ortaklığın giderilmesi davasında mütemmim cüz olarak satılması nedeniyle davalıların sebepsiz zenginleştiğini beyanla 15.000,00 TL bina bedeli, aylık 1.000,00 TL den 12.000,00 TL cezai şart olmak üzere toplam 27.000 TL nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.Bir kısım davalılar vekili,davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, dava konusu talebin 22.500 TL lik kısmı yargılama sırasında ödenerek konusuz kaldığından bu hususta hüküm kurulmasıma yer olmadığına, bakiye 4.500,00 TL yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bir Kısım Davalılar vekilinin cezai şarta yönelik temyiz itirazlarına gelince;

2-Bir Kısım Davalılar vekilinin cezai şarta yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Somut olayda; Dava konusu taşınmaz Saadet adına E.. U.. tarafından davacı İ.. Ü..'e 01.01.2006 başlangıç tarihli ve 15 yıl süreli kira sözleşmesi ile aylık net 70,00 TL bedelle kiraya verilmiştir.Kira sözleşmesinin ayrılmaz parçası olduğu belirtilen “cezai taahhütname” başlıklı belgenin üçüncü maddesinde kiralanan arsa üzerindeki taşınmazın (hızar atölyesi) kiracıya ait olduğu,arsanın arsa sahibi veya mirasçıları tarafından satılması, devredilmesi, imar veya inşaa edilmesi sebebiyle arazi üzerindeki taşınmazın zarar görmesi durumunda bina bedelinin kiracıya ödeneceği, dördüncü maddesinde ise kiracının kiralanan araziden kira süresi dolmadan önce tahliye edilmesi, zarar görmesi halinde kiralayan veya mirasçılarının kalan süre olarak her aylık 1.000,00 TL'yi toplu olarak ve bir seferde yer satıldığı tarihte ödeneceği kararlaştırılmıştır. Cezai taahhütname başlıklı belge içeriğinden kira sözleşmesi ve ekinin E.. U.. tarafından taşınmaz maliki Saadet Uğur'a vekaleten imzalandığı anlaşılmaktadır.Kiraya veren Saadet Uğur'un 28.03.2008 tarihinde vefatı üzerine tüm mirasçıları aleyhine dava açılmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.Dava konusu taşınmaz üzerindeki ortaklığın giderilmesi için Dörtyol Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/422 esas ve 691 karar sayılı dosyası ile 16/06/2009 tarihinde dava açıldığı ve 30.10.2009 tarihinde verilen karar ile dava konusu Dörtyol İlçesi Sanayi Mh inönü Cd mevkii 45 ada 23 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın umum arasında açık artırma yoluyla satılarak giderilmesine karar verildiği kararın 19.04.2010 tarihinde temyiz incelmesinden geçerek kesinleştiği ve dava konusu arsanın üzerindeki muhdesat ile birlikte satıldığı anlaşılmaktadır. Kira sözleşmesinin ön sahifesinin ön yüzünde atıf yapılan özel şartlar bölümünün 4.maddesi kiracının erken tahliyesi halinde kiralayanın sözleşmenin kalan süresinin bitimine kadar kiracının uğrayacağı kar kaybını peşinen karşılayacağına ilişkin özel bir düzenlemedir. Cezai şart geçerli bir borcun yerine getirilmemesi veya eksik yerine getirilmesi ya da belli bir yerde, belli bir zamanda yerine getirilmemesi durumunda borçlunun ödemesi gereken bir edimdir. Cezai şartın ceza ve tazminat fonksiyonu bulunmaktadır. Dava dilekçesindeki istem ve sözleşmenin 4.maddesinin yorumu karşısında bu hüküm cezai şart kapsamında değerlendirilemez. Bu nedenle bu bedel davacı kiracının tahliye tarihinden itibaren dava konusu kiralanan ile aynı vasıf ve özelliklerine sahip bir taşınmazı aynı şartlarda kiralayarak elde edeceği kar kaybından fazla olamaz. Bu nedenle mahkemece davacı kiracının tahliye tarihinden itibaren dava konusu kiralanan ile aynı vasıf ve özelliklere sahip bir taşınmazı kiralayarak elde edebileceği kar kaybının uzman bilirkişiler aracılığıyla tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/920, Karar No: 2020/4741, Tarih: 26.10.2020

**16. Hukuk Dairesi         2017/920 E.  ,  2020/4741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “ Davacı ...'ın temyiz itirazlarının yerinde olmadığı, davalı Hazine temsilcisi'nin temyiz itirazları yönünden ise Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmak için yeterli olmadığı belirtilerek; jeolog bilirkişiden taşınmazın aktif dere yatağı olup olmadığı, derenin etkisinde bulunup bulunmadığı hususlarında rapor alınması; dere yatağı olduğunun anlaşılması halinde davacı Hazine'nin tescil talebinin reddine karar verilmesi; dere yatağı olmadığının saptanması halinde ise çekişmeli taşınmaz bölümünün karayoluna bitişik arsa niteliğinde bulunduğu ve ekonomik yarar sağlanması mümkün bulunan yerlerden olduğu göz önüne alınarak taşınmazın davalı Hazine adına tesciline karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacının davasının reddine, davalı Hazinenin tescil talebinin kabulüne, 22.05.2014 havale tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen 379,53 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.10.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18564, Karar No: 2016/503, Tarih: 19.01.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/18564 E.  ,  2016/503 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Araç Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2015

NUMARASI :

DAVACI : M.. K.. vs.

DAVALI : S. S. vs.

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

M.. K.. ve müşterekleri ile S.. S.. ve müşterekleri aralarındaki muhdesatın tespiti davasının reddine dair Araç Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 08.04.2015 gün ve ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,50 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına, 19.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1484, Karar No: 2023/116, Tarih: 18.01.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/1484 E.  ,  2023/116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında suç uydurma suçundan açılan davada, Alaşehir 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli ve 2016/396 Esas, 2016/574 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında suç uydurma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 271 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci

fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin 6 ncı fıkrası uyarınca 18 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suç kastı olmadığına, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın 20.04.2016 günü tanık M.U.'ya sattığı motorsikletinin, gerçeğe aykırı bir şekilde ikametinin önünden çalındığı yönünde, işlenmediğini bildiği bir suçu, kolluk kuvvetlerine ihbar ederek suç uydurma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. 02.05.2016 tarihli araştırma tutanağı ile kolluk ekipleri tarafından sanığın ikamet çevresinde yapılan araştırmada motorsikleti tanık M.U.'ya sattığı bilgisi üzerine dinlenen tanık M.U. kolluk beyanı ile motorsikleti sattığını ifade ettiği diğer tanık A.K.'nın beyanı ile sanığın asılsız şikayette bulunduğu tespit edilmiştir.

3.Sanık satış bedelini alamadığı motorsikletini bağlatmak için çalındığı yönünde şikayetçi olduğunu kollukta ve mahkemede alınan ifadelerinde ikrar etmiştir.

4.Sanık adına düzenlenen 20.04.2016 tarihli motorsiklet satış faturasının kopyası dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1-5237 sayılı Kanun'un 271 ... maddesinde düzenlenen suç uydurma suçunun oluşabilmesi için failin işlenmediğini bildiği bir suçu yetkili makamlara işlenmiş gibi ihbar etmesi veya işlenmeyen bir suçun delil ya da emarelerini soruşturma yapılmasını sağlayacak biçimde uydurması gerekir.Uydurulan suçun isnat edildiği kişilerin belirlenebilir olması halinde ise 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinde düzenlenen iftira suçu oluşur.

IV. GEREKÇE

1-5237 sayılı Kanun'un 271 ... maddesinde düzenlenen suç uydurma suçunun oluşabilmesi için failin işlenmediğini bildiği bir suçu yetkili makamlara işlenmiş gibi ihbar etmesi veya işlenmeyen bir suçun delil ya da emarelerini soruşturma yapılmasını sağlayacak biçimde uydurması gerekir.Uydurulan suçun isnat edildiği kişilerin belirlenebilir olması halinde ise 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinde düzenlenen iftira suçu oluşur.

Dosya kapsamına göre, sanık Saffeti'n, daha önce tanık M.U.'ya satmış olduğu ancak bedelini kısmen alamadığı için marka, model ve rengini belirttiği motorsikletinin çalındığını beyan ederek şikayetçi olması şeklinde gerçekleşen olayda, olayın gerçekleştiği yerin ... bir şehir olması, kolluk ekiplerince yapılan basit bir araştırma ile suç isnat edilen kişiye ulaşılmış olması karşısında, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen iftira suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde sanık hakkında suç uydurma suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2-Sanığa atılı suçun niteliğine göre, koşulları oluşmadığı halde hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması hukuka uygun bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli ve 2016/396 Esas, 2016/574 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde

görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21142, Karar No: 2014/1950, Tarih: 31.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/21142 E.  ,  2014/1950 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ordu İş Mahkemesi

Tarihi : 11.12.2012

No : 2011/292-2012/625

Davacı, S.B. Ordu Boztepe Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 27.09.2006 tarihli rapordaki görüş uyarınca parapleji tanısı konulup rapor edilen“ayakta dik pozizyonlandırma sağlayan elektrik kalkış cihazı ve dolaşım - kas güçlendirici (thera live) pasif egzersiz cihazını” kendisinin satın aldığını, Kurum tarafından bedelinin ödenmediğini belirterek fatura bedeli olarak ödediği 16.214,22 TL’nin fatura ödeme tarihinden itibaren yasal faizle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki belgelerden davacının, 506 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı nedeniyle 1986 yılından itibaren gelir, 1996 yılından itibaren de aylık aldığı anlaşılmaktadır.

506 sayılı Yasanın 13. Maddesinde sigortalının sağlığını koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme yeteneğini artırma amacı ile iyileştirme araçlarının sağlanacağı; 32. Maddesinde protez araç ve gereçlerinin standartlara uygun olarak sağlanması, takılması, onarılması ve yenilenmesinin sağlık sigortası kapsamında olduğu, verilecek protez, araç ve gereçlerin bedellerinin % 20'sini sigortalının ödeyeceği, ancak, sigortalıdan alınacak katkı miktarının, ödeme tarihindeki 25/8/1971 tarihli ve 1475 sayılı İş Kanununun 33 üncü maddesine göre sanayi kesiminde çalışan onaltı yaşından büyük işçiler için uygulanan aylık asgari ücretin birbuçuk katından fazla olamayacağı; 34. Maddesinde, Kurumun, sigortalının iyileşmesine yarayacak yahut iş göremezliğini az çok gidermesi için gerekli görülecek protez araç ve gereçlerini süre ile bağlı olmaksızın sağlamak, onarmak ve tespit edilen süre ve şartlarda yenilemekle yükümlü olduğu belirtilmiştir.