muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5878, Karar No: 2011/15552, Tarih: 05.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/5878 E.  ,  2011/15552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 6’sını geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine, 05.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10657, Karar No: 2014/9940, Tarih: 20.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/10657 E.  ,  2014/9940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tortum Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2011

NUMARASI : 2009/101-2011/131

A.. T.. ile Hazine, S.. Ç.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil, tescil davasının kabulüne dair Tortum Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 21.04.2011 gün ve 101/131 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, kadastro çalışmaları sırasında eklemeli olarak 30-35 yıl süre ile zilyetliğinde bulunan bir kısım taşınmazın 125 ada 1 parsel sayılı taşınmaz kapsamında, bir kısmının da tescil harici alanda kaldığını açıklayarak bu kısımların adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, Meydanlar Köyü'nde 125 ada 1 sayılı parselde bulunan 18.04.2011 tarihli teknik bilirkişinin krokili raporunda B harfi ile gösterilen 4.919,74 m2 yüzölçümüne sahip taşınmazın tapusunun iptali ile, aynı raporda C harfi ile gösterilen 8509,63 m2 yüzölçümlü kısmın dere yatağı vasfının iptaliyle davacı adına tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; teknik bilirkişi raporunda C harfi ile gösterilen dava konusu yer: 25.01.2005 tarihinde “dere yatağı” olarak bırakılmış, iş bu ilk dava 20.07.2009 tarihinde açılmıştır. Dairemiz'in yerleşmiş uygulamalarına göre; tescil harici bırakıldığı tarihten itibaren makul süre içerisinde açılmış bulunan davalara bakılması ve tescil harici bırakıldığı tarihten geriye doğru kazanmayı sağlayan sürenin nazara alınması gerekmektedir. Somut olayda, dava konusu taşınmazın tescil harici bırakıldığı tarihten itibaren makul süre geçirildikten sonra açılmış bulunan dere yatağında kalan yerle ilgili iş bu davanın dinlenme olanağı yoktur. Tespit sonrası nedenler için ise tescil harici dere yatağı olarak bırakıldığı tarihten dava tarihine kadar yirmi yıllık kazanma süresi dolmadığından C harfi ile gösterilen taşınmaza yönelik davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması isabetsizdir.

Dava konusu 125 ada 1 parsel sayılı taşınmaz, kadastro çalışmalarında, senetsizden, “ham toprak” niteliğiyle 6341,47 m2 yüzölçümlü olarak, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden bulunduğu açıklanarak 25.01.2005 tarihinde Hazine adına tespit edilmiş, 19.05.2005 tarihinde kesinleşen tutanağa istinaden tapu kaydı oluşmuştur.

Dava konusu 125 ada 1 parsel sayılı taşınmaz, kadastro çalışmalarında, senetsizden, “ham toprak” niteliğiyle 6341,47 m2 yüzölçümlü olarak, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden bulunduğu açıklanarak 25.01.2005 tarihinde Hazine adına tespit edilmiş, 19.05.2005 tarihinde kesinleşen tutanağa istinaden tapu kaydı oluşmuştur.

Mahallinde yapılan keşifte dinlenilen yerel bilirkişi ve tanıklar: dava konusu taşınmazın davacı tarafından 1982 yılında Süleyman Güney’den satın ve devralındığını, önceleri sebze ekerek, daha sonra otunu biçmek suretiyle zilyet ettiğini, bitişiğindeki dereye yakın kısmının davacı tarafından eğiminin düşürülüp, selden korunması amacıyla da doldurulduğunu, bu kısımların altının esasında çayırlık olduğunu açıklamışlardır. Ziraatçı uzman bilirkişi ise 125 ada 1 parselin içinde bir kısmın taş temizliğinin yapıldığını, dereye bitişik konumda olup üzerinde bölgeye has çayırlıklarda yayılım gösteren bitkilerin olduğunu, biçilme kabiliyeti olan doğal çayır otu vasfında bitki örtüsünün bulunduğunu, dereye yakın bölgesinde davacı tarafından dolgu yapılarak arazi taşkınlarından etkilenmemek için yükseltilerek eğiminin azaltılmaya çalışıldığını, bu nitelikteki taşınmazın toprak işlemeli tarım için uygun arazi olup sulu çayır vasfında olduğunu bildirmiştir.

Dava konusu taşınmaz, 125 ada 1 sayılı parsel altında ham toprak niteliğinde Hazine adına yazılmış ise de, bitişiğinde dere yatağı olarak tescil harici bırakılan kısım ile “Sokturuk Deresi” ismiyle maruf dere bulunmaktadır. Kural olarak, dere yatakları Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdendir. Bilindiği üzere aktif dere yatakları ile derenin etki alanında kalan yerlerin ve dolgu yapılan kısımların kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya yoluyla kazanılmaları mümkün bulunmamaktadır. Ancak, aktif dere yatağında ve etki alanında kalmayan ve dolgu yapılmayan bir yerin koşulları mevcut olduğu takdirde, niteliğine göre zilyetlik ve imar-ihya yoluyla kazanılmaları olanaklıdır. Ne var ki, dava konusu taşınmazın Sokturuk Deresi yatağından kazanılıp kazanılmadığı ve etki alanında kalıp kalmadığı ve dolgu yapılan kısmın yüzölçümü jeolog ve fen bilirkişiler marifetiyle araştırılmamıştır. Ayrıca, dosya kapsamından tespit edilen niteliğine göre imar ve ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadığı, muhtaç ise imar-ihyanın nasıl, ne şekilde ve ne zaman başlayıp bitirildiği usulüne uygun bir biçimde belirlenmemiştir. Taşınmazın niteliğinin belirlenmesi bakımından hava fotoğraflarından yararlanılmamıştır. O halde; tespit tarihinden geriye doğru en az 20-30 yıl öncesine ait (1975-1985 yılları arası) iki ayrı zamanda çekilmiş yüksek çözünürlüklü hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığı'ndan, aynı tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftaların ise, İl Kadastro Müdürlüğü'nden, getirtilerek dosyaya eklenmesi, yeniden yapılacak keşifte uzman bilirkişi, jeodezi ve fotogrametri uzmanı mühendis, jeolog bilirkişi, teknik, yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığıyla açıklanan hava fotoğrafları, Kadastro Müdürlüğü'nden getirtilecek paftalar ve dayanak belgelerinin keşifte uygulanması, hava fotoğraflarının çekildikleri, Kadastro Müdürlüğü'nden gelen paftaların ise, düzenlendikleri (1975-1985 yılları arasında düzenlenen paftalar olacak) tarihlere göre dava konusu taşınmazın kültür arazisi niteliğinde bulunup bulunmadığı, sınırında bulunan derelerin aktif yatağında ya da etki alanında olup olmadığı, dere yatağına ve etki alanına tecavüzün bulunup bulunmadığı, imar-ihyasının tamamlanıp tamamlanmadığı veya hangi nitelikte bulundukları konusunda uzman bilirkişilerden tarafların ve Yargıtay’ın denetimine açık gerekçeli rapor alınması, yerel bilirkişi ve tanıkların HMK'nun 243, 244, 259 ve 290/2

. maddeleri gereğince, keşif yerine davetiyeyle çağırılmaları, uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeniyle keşif yerinde dinlenilmeleri, davacı ile bayisinin hangi tarihte taşınmazın imar ve ihyasına başladıkları, imar ve ihyayı ne şekilde sürdürdükleri ve hangi tarihte imar ve ihyanın tamamlandığı konularında yerel bilirkişi ve tanıkların bilgilerine başvurularak belirlenmesi, imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten tespit tarihine kadar 20 yıllık kazanma süresinin dolup dolmadığının hesaplanması, daha önce götürülmeyen başka bir uzman bilirkişi ziraat mühendisi aracılığıyla taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı incelenerek yukarıdaki açıklamalarda göz önünde tutularak kendilerinden gerekçeli, denetime açık, karşılaştırmalı rapor istenmesi, yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında çelişki bulunduğu takdirde HMK'nun 261. maddesi uyarınca yüzleştirilmek suretiyle aykırılığın giderilmesi, dava konusu alanda ıslah çalışmasının yapılıp yapılmadığının DSİ Genel Müdürlüğü'nden sorulup belirlenmesi gerekirken Mahkemece, yukarıda yazılı araştırma ve incelemeler yapılmadan davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6553, Karar No: 2018/837, Tarih: 14.02.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/6553 E.  ,  2018/837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm-Karar : 1-Beraat; sanık ... hakkında

2-Mahkûmiyet ; sanıklar ..., ..., ...

...,... ve ... haklarında

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1)Sanık ... hakkındaki beraat hükmünün incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmünün incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “28.01.2011” yerine “20.05.2010” olarak yazılması,

2-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-Suç konusu uyuşturucu maddelerin müsaderesine karar verilirken dayanağı olan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması ve İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’nce suça konu uyuşturucu maddelerden alınan tanık numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1-Gerekçeli karar başlığında “20.05.2010” olarak yazılan suç tarihinin çıkarılarak yerine “28.01.2011” tarihinin yazılması,

2-TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine "Sanık hakkında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan duruma göre, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına" ibaresinin yazılması,

3-Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümüne “…kayıtlı emanet eşyalarının” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’nce suça konu uyuşturucu maddelerden alınan tanık numunelerin TCK’nın 54/4.maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi, suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3)Sanık ... hakkındaki temyiz isteminin incelenmesinde:

3-Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümüne “…kayıtlı emanet eşyalarının” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’nce suça konu uyuşturucu maddelerden alınan tanık numunelerin TCK’nın 54/4.maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi, suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3)Sanık ... hakkındaki temyiz isteminin incelenmesinde:

Hükümden sonra UYAP aracılığı ile MERNİS'ten çıkarılarak dosyaya konulan nüfus kaydında sanığın 07.02.2016 tarihinde öldüğü belirtildiğinden, sanığın ölüp ölmediği kesin olarak belirlenip sonucuna göre, 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, CMUK'nın 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,

4)Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanıkta herhangi bir uyuşturucu veya uyarıcı madde ele geçirilemediği, sanığın, hakkındaki mahkumiyet hükmünün onanmasına karar verilen sanık ...’in eylemine iştirak ettiğine, sanık ...’te ele geçirilen uyuşturucu maddeyle ilgisi bulunduğuna ilişkin, sanık savunmasının aksine, kuşku sınırlarını aşan mahkumiyetine yeterli ve kesin delil bulunmadığı anlaşıldığından; sanığın yerinde olmayan gerekçe ile mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA;

5)Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmünün incelenmesinde:

Sanığa ait iletişim tespit çözüm tutanaklarında geçen maddelerin ele geçirilemediği, bu nedenle uyuşturucu madde olarak kabul edilemeyeceği, sanığın ikametinde yapılan aramada ele geçirilen ve İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı’nca düzenlenen ekspertiz raporu ile kenevir bitkisi tohumu olduğu belirlenen maddelerin uyuşturucu veya uyarıcı madde sayılamayacağı dikkate alınarak, kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen sanığın savunmasının aksine, uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğine ilişkin, kuşku sınırlarını aşan mahkumiyetine yeterli ve kesin delil bulunmadığı anlaşıldığından; sanığın yerinde olmayan gerekçe ile mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,

6)Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,

6)Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanığa ait iletişim tespit çözüm tutanaklarında geçen maddelerin ele geçirilemediği, bu nedenle uyuşturucu madde olarak kabul edilemeyeceği, sanıkta ele geçen ve kullanma sınırları içinde kalan uyuşturucu maddeleri kullanma amacı dışında, satmak veya başkasına vermek amacıyla bulundurduğuna ilişkin, sanık savunmasının aksine kuşku sınırlarını aşan kesin ve yeterli delil elde edilemediği anlaşıldığından; sanığın eyleminin TCK'nın 191.maddesinde belirtilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA,

14.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4385, Karar No: 2014/4190, Tarih: 24.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/4385 E.  ,  2014/4190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beypazarı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2009/89-2012/366

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar L.. Y.. ve L.. Y.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin sevk ve idaresindeki motosiklete, davalıların trafik sigortacısı, işleteni ve sürücüsü olduğu aracın 27.11.2008 tarihinde tam kusurlu olarak çarpması sonucunda müvekkilinin yaralandığını, davacının burun, göz üstü ve kaş bölgesinde sabit iz kaldığını ileri sürerek, şimdilik 550,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 50.969,55 TL’ye yükseltmiştir.

Davalılar Latif ve L.. Y.. vekili, müvekkili sürücü Latif’in kazada tamamen kusurlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Güven Sigorta AŞ vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı sürücü Latif’in kazada tam kusurlu olduğu, davacının %10.3 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş bulunduğu gerekçesiyle maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile 50.969,55 TL’nin davalılardan müteselsilen tahsiline, davacının dershane ücreti ve geçici iş göremezlik zararına ilişkin talebin reddine, 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılar L.. Y.. ve L.. Y..'den olay

tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar L.. Y.. ve L.. Y.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasında yaralanmadan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar L.. Y.. ve L.. Y.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasında yaralanmadan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davaya konu kazaya ilişkin düzenlenen kaza tespit tutanağında, davalı sürücü Latif’in aracının ön kısmıyla, davacı Sinan’ın sürücülüğünü yaptığı motosikletin arka plaka kısmına çarptığı, davalı sürücünün asli kusurlu, davacı Sinan’ın kusursuz olduğu belirtilmiştir. Kusur oranının belirlenmesi bakımından, ceza dosyasında Adli Tıp kurumundan 18.11.2009 tarihli bilirkişi raporuna göre ise sürücü L.. Y..’in emniyetli mesafeden takip etmediği önünde seyir halinde olan ve sola dönmek üzere sinyalini verip yolun sağına yanaşmış olan motosikletliye tehlikeli biçimde kontrolsüzce yaklaşıp, aracının sağ ön far ve tampon tarafıyla arkadan çarpması sonucu meydana gelen olayda dikkatsiz, tedbirsiz ve kurallara aykırı davranışı nedeniyle KTK’nun 84/d maddesi gereğince asli kusurlu, motosikletli sürücü S.. D.. sola dönmek için orta şerit çizgisini sola alarak sinyalini yeterli mesafe önceden vermesi gerekirken, sola sinyal verip sağa yanaşarak tereddütlü davranışta bulunmakla ikinci derecede az kusurlu olduğu belirlenmiştir. Bu rapora göre Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesi’nin 29.12.2009 tarih ve 2009/326-2009/688 sayılı kararı ile motosiklet sürücüsünün de tali kusurlu olduğu belirtilerek sanık L.. Y..'in asli kusurlu bulunduğu gerekçesiyle taksirle yaralamaya sebebiyet vermek suçundan mahkumiyetine karar verilmiş, karar Yargıtay 12. Ceza Dairesi tarafından onanarak, kesinleşmiştir.

Bu davada trafik kusur uzmanından alınan 04.07.2012 tarihli bilirkişi raporunda ise; davalı sürücü Latif’in arkadan çarpma nedeniyle tamamen kusurlu, davacı Sinan’ın da kusursuz olduğu belirlenmiş, buna göre tazminat hesabı yapılmıştır.

BK'nın 53. maddesine ve yerleşik Yargıtay uygulanmasına göre, hukuk hakimi, ceza hakiminin belirlediği kusur oranı ile bağlı değil ise de; ceza kararındaki kusur durumu, bir maddi olguyu tespit ediyorsa bu kusur tespiti ve buna dayalı verilen karar hukuk hakimini de bağlayacaktır. Ayrıca, aynı maddi olgulara dayalı ceza ve hukuk mahkemelerince ayrı kusur oranlarının tespiti adalete duyulan güveni de zedeler nitelikte olacaktır.

Bu itibarla, mahkemece, ceza dosyası getirtilerek, farklı kusur durumuna ilişkin bilirkişi raporları arasında çelişkileri gidermek amacıyla, İTÜ veya Karayolları Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek bilirkişi heyetinden kusur yönünden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, çelişki giderilmeksizin yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalılar L.. Y.. ve L.. Y.. vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalılar L.. Y.. ve L.. Y.. vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalılar L.. Y.. ve L.. Y.. yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar L.. Y.. ve L.. Y.. vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar L.. Y.. ve L.. Y..'e geri verilmesine 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.