muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/109, Karar No: 2021/9, Tarih: 28.01.2021

Savunmuştur.

Olayın oluşumunda ve sanığın eylemini haksız tahrik altında gerçekleştirdiği hususunda Özel Daire ve Yerel Mahkeme arasında herhangi bir uyumsuzluk bulunmamaktadır.

Haksız tahrik, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Birinci Kitap, İkinci Kısımda, "Ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenler" başlıklı İkinci Bölümde yer alan 29. maddesinde;

“Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir” şeklinde, ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak hüküm altına alınmıştır.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik; kişinin haksız bir fiilin kendisinde meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işlemesi durumunda kusur yeteneğindeki azalmayı ifade etmektedir. Bu hâlde fail suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısında meydana getirdiği karışıklığın bir sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir. Bu yönüyle haksız tahrik, kusurun irade unsuru üzerinde etkili olan bir nedendir. Başka bir anlatımla haksız tahrik hâlinde failin iradesi üzerinde bir zayıflama meydana gelmekte, böylece haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altındaki kişinin suç işlemekten kendisini alıkoyma yeteneği önemli ölçüde azalmış bulunmaktadır. (İzzet Özgenç, Türk Ceza Kanunu Gazi Şerhi, Genel Hükümler, s. 412)

Yerleşmiş yargısal kararlar ve doktrinde yer alan baskın görüşlere göre, 5237 sayılı TCK’nın 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için şu şartların birlikte gerçekleşmesi gereklidir:

a) Tahriki oluşturan bir fiil bulunmalı,

b) Bu fiil haksız olmalı,

c) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

d) Failin işlediği suç, bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

e) Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan sadır olmalıdır.

5237 sayılı TCK'da tahrikle ilgili olarak, 765 sayılı TCK’da yer alan ağır tahrik-hafif tahrik ayrımına son verilmiş ve tahriki oluşturan fiilin, somut olayın özelliklerine göre hâkim tarafından değerlendirilmesi ve sanığın iradesi üzerindeki etkisi göz önüne alınarak maddede gösterilen iki sınır arasında belirlenen oranda indirim yapılması şeklinde bir düzenlemeye gidilmiştir.

Ceza Genel Kurulunun çeşitli kararlarında tartışmasız olarak benimsendiği üzere, tahrik nedeniyle yapılacak indirimin oranı belirlenirken, haksız tahriki oluşturan hareketin işleniş şekli, yeri, niteliği, zamanı, yöresel şartlar ve tahrik eden ile edilenin durumları göz önüne alınıp değerlendirilmeli, eğer haksız hareket bu özellikleri itibarıyla yoğun ve önemli boyutlara ulaşmışsa ancak bu takdirde haksız tahrikin ağır ve şiddetli olduğu kabul edilmelidir.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ... ve mağdur ...’ın birbirlerini tanıdıkları, aynı mahalleden arkadaş oldukları, olaydan yaklaşık iki ay kadar önce sanığın karıştığı bir kavgada darp edilmesi nedeniyle sol gözünde yüzde yetmiş oranında görme kaybı oluştuğu, 03.09.2009 tarihinde saat 20.40 sıralarında Yenibosna Mahallesi, Fatih Caddesi, Muştu Sokak üzerinde bulunan belediye otobüs durağında sanık ... ile tanıklar ... ve ...’un sohbet ettikleri sırada müşterek arkadaşları olan mağdur ...’un tanık ...’ı telefonla aradığı, kendileri ile sohbet etmek için buluşmak istediğini söylediği, tanık ...’ın bulundukları yeri tarif ettiği, mağdurun sanık ve tanıkların bulunduğu yere geldiği sırada sanığa hitaben “Ne o ulan kör” diyerek şaka amaçlı ensesine ve kafasına tokatla vurduğu, sanığın mağduru yapmaması için ikaz etmesine rağmen mağdurun bu tarz söz ve davranışlarına devam ettiği, bu duruma sinirlenen sanığın üzerinde taşıdığı ruhsatsız tabancayı çıkararak 1-2 metre mesafeden mağdura doğru 7-8 el ateş ettiği, tabancadan çıkan 4 adet mermiden birinin toraksa nafiz olacak sol hidropnömotoraksa ve sol akciğerde kontüzyona yol açacak, hayati tehlike oluşturacak, diğerlerinin ise sol uylukta yumuşak doku lezyonu oluşturacak şekilde mağduru yaraladığı, sanığın olay yerinden kaçtığı ardından 13.09.2009 tarihinde suçta kullandığı silahla gelip teslim olduğu olayda;

Sanık ve mağdurun aynı mahalleden arkadaş oldukları anlaşılıyor ise de, mağdurun olay sırasında kısa süre önce yaşadığı olay nedeniyle gözünde görme kaybı olduğunu bildiği hâlde sanığa “Ne o ulan kör” deyip şaka amaçlı ensesine ve kafasına gelecek şekilde tokatla vurması, sanığın uyarısına rağmen davranışlarına devam etmesi ve sanığın bu duruma sinirlenerek mağduru yaralaması hususları birlikte değerlendirildiğinde; mağdurun haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen eylemlerinin ulaştığı düzey de dikkate alınarak sanığın cezasından alt sınıra yakın bir nispette indirim yapılması gerekirken, somut olayda koşulları oluşmadığı hâlde 2/4 oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi hak, adalet ve nasafet kurallarına uygun bulunmadığından isabetli değildir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün, haksız tahrik nedeniyle yapılan indirim oranının fazla tayin edilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

1- Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.05.2014 tarih ve 412-123 sayılı, sanığın mağdur ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmünde 5237 sayılı TCK’nın 29. maddesinin uygulanması sırasında yapılan indirim oranının 2/4 olarak belirlenmesine ilişkin direnme gerekçesinin İSABETLİ OLMADIĞINA,

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün, haksız tahrik nedeniyle yapılan indirim oranının fazla tayin edilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

1- Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.05.2014 tarih ve 412-123 sayılı, sanığın mağdur ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmünde 5237 sayılı TCK’nın 29. maddesinin uygulanması sırasında yapılan indirim oranının 2/4 olarak belirlenmesine ilişkin direnme gerekçesinin İSABETLİ OLMADIĞINA,

2- Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.05.2014 tarihli ve 412-123 sayılı direnme kararına konu hükmünün, sanık hakkında TCK'nın 29/1. maddesi uyarınca haksız tahrik hükmü uygulanırken haksız hareketin ulaştığı boyuta göre, alt sınıra yakın bir oranda indirim yapılması gerekirken 2/4 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini isabetsizliğinden BOZULMASINA,

3- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 28.01.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4075, Karar No: 2025/11402, Tarih: 14.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/4075 E.  ,  2025/11402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2097 E., 2021/1067 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 11. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/195 E., 2019/323 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre;

Sanık hakkında TCK'nın 220/7.maddesi gereğince cezasından indirim yapılırken tatbik edilen madde fıkrasının cümlesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Adana 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21348, Karar No: 2007/16918, Tarih: 04.12.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/21348 E.  ,  2007/16918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma - Katkı Payı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* temyiz eden ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf tebligata rağmen gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadın, kocası adına kayıtlı 165 ada 4 ve 5 nolu taşınmazlara katkısı nedeniyle alacak isteğinde bulunmuştur. Taraflar 28.02.1975 tarihinde evlenmişler. Taşınmazlar evlilik birliği içinde edinilmiştir. Boşanma hükmü kesinleşmeden katkı payına ilişkin bu dava dinlenemez. Şu halde mahkemece yapılacak iş, katkı alacağına ilişkin davanın tefrik edilip ayrı bir esasa kaydının yapılması ve boşanma davasının sonucunu beklemekten ibarettir. Bu yön nazara alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Hükmün 2. bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre katkı alacağı ile ilgili diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyize konu diğer hususların ise l. bentte gösterilen nedenle ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 500.00 YTL. vekalet ücretinin Esin’den alınıp ...’ya verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi .04.12.2007
Yargıtay — Esas No: 2017/8234, Karar No: 2020/1495, Tarih: 02.06.2020

**20. Hukuk Dairesi         2017/8234 E.  ,  2020/1495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı....vekili ve ....vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya içerisindeki gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin daval......tebliğine dair tebligat belgelerinin incelenmesinde; anılan davalının yurtdışında ikamet ettiğinin anlaşılması üzerine, yurtdışı adresine tebligatın çıkarıldığı, ancak düzenlenen evraka göre tebligatın davalının adreste bulunamadığından bahisle iade edildiği, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 25/a hükmü gereği anılan davalıya usulüne uygun yapılmış bir tebligattan söz etmek mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

7201 sayılı Kanunun 25/a maddesi yabancı ülkedeki Türk vatandaşlarına tebligatı aşağıdaki şekilde düzenleme altına almıştır.

“Siyasî temsilcilik aracılığıyla yabancı ülkedeki Türk vatandaşlarına tebligat:

Madde 25/a- (Ek: 19/3/2003-4829/8 md.)

Yabancı ülkede kendisine tebliğ yapılacak kimse Türk vatandaşı olduğu takdirde tebliğ o yerdeki........eya Konsolosluğu aracılığıyla da yapılabilir.

Bu hâlde bildirimi .... bunların görevlendireceği bir memur yapar.

Tebliğin konusu ile hangi merci tarafından çıkarıldığı bilgilerinin yer aldığı ve otuz gün içinde başvurulmadığı takdirde tebliğin yapılmış sayılacağı ihtarını içeren bildirim, muhataba o ülkenin mevzuatının izin verdiği yöntemle gönderilir.

Bildirimin o ülkenin mevzuatına göre muhataba tebliğ edildiği belgelendirildiğinde, tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde ......başvurulmadığı takdirde tebligat otuzuncu günün bitiminde yapılmış sayılır. ....... başvurduğu takdirde tebliğ evrakını almaktan kaçınırsa bu hususta düzenlenecek tutanak tarihinde tebliğ yapılmış sayılır. Evrak bekletilmeksizin merciine iade edilir.

(Ek fıkra: 11/1/2011-6099/7 md.) Bu maddeye göre kazaî merciler tarafından çıkarılacak tebligatta, tebliğ evrakı doğrudan o yerdeki Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğuna gönderilebilir.”

Tebligat Kanunun Yönetmeliği’nin ‘‘Yabancı ülkelerde Türk vatandaşına yapılacak tebligat’’ başlıklı, 43. maddesinde de, ‘‘(1) Yabancı ülkede kendisine tebligat yapılacak kişi, Türk vatandaşı olduğu takdirde tebligat, o yerdeki Türkiye siyasi memuru veya konsolosu vasıtasıyla da yapılabilir.

(2) Bu halde tebligatı Türkiye siyasi memuru veya konsolosu ya da bunların görevlendirecekleri bir memur yapar.

(3) Tebliğin konusu ile hangi merci tarafından çıkarıldığı bilgilerinin yer aldığı ve otuz gün içinde başvurulmadığı takdirde tebliğin yapılmış sayılacağı ihtarını içeren bildirim, muhataba o ülkenin mevzuatının izin verdiği yöntemle gönderilir.

(2) Bu halde tebligatı Türkiye siyasi memuru veya konsolosu ya da bunların görevlendirecekleri bir memur yapar.

(3) Tebliğin konusu ile hangi merci tarafından çıkarıldığı bilgilerinin yer aldığı ve otuz gün içinde başvurulmadığı takdirde tebliğin yapılmış sayılacağı ihtarını içeren bildirim, muhataba o ülkenin mevzuatının izin verdiği yöntemle gönderilir.

(4) Bildirimin o ülkenin mevzuatına göre muhataba tebliğ edildiği belgelendirildiğinde, tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde ....... veya Konsolosluğuna başvurulmadığı takdirde tebligat otuzuncu günün bitiminde yapılmış sayılır. Muhatap Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğuna başvurduğu takdirde tebliğ evrakını almaktan kaçınırsa, bu hususta düzenlenecek tutanak tarihinde tebliğ yapılmış sayılır. Evrak bekletilmeksizin merciine iade edilir.

(5)Tebligat, ek-1’de yer alan (4) numaralı örneğe göre düzenlenecek bir mazbata ile belgelendirilir.

(6) Tebellüğden kaçınma halinde bu husus mazbataya yazılarak tebliğ yapan tarafından imzalanır.

(7) Bu maddeye göre kazaî merciler tarafından çıkarılacak tebligatta, tebliğ evrakı doğrudan o yerdeki......önderilebilir....... tarafından tebliğ işleminin gerçekleştirilmesinden sonra evrak doğrudan ilgili kazaî mercie gönderilir.

(8) Tebligatı çıkaran kazaî merci bu madde hükmüne ya da 38 inci maddeye göre tebliğ yapma hususunda takdir hakkına sahiptir.’’ düzenlemelerine yer verilmiştir.

Bu nedenle davalı.....7201 sayılı Tebligat Kanununun 25/a maddesi ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 43. maddesi hükümlerine uygun şekilde gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliğlerinin sağlanarak, yasal temyiz süresinin beklenilmesi; bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 02/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3964, Karar No: 2020/1577, Tarih: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/3964 E.  ,  2020/1577 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30199, Karar No: 2015/19901, Tarih: 14.12.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/30199 E.  ,  2015/19901 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/382667

MAHKEMESİ : Dikili Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2012/135 (E) ve 2013/346 (K)

SUÇ : Hırsızlık, iftira

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34, 230, 289. maddelerinin, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde gerekçeli olmasını zorunlu kılması ve bütün aşamalarda yüklenen suçu işlemediğini beyan eden sanığın savunmasının aksini ispatlayan kesin kanıtların nelerden ibaret olduğunun karar yerinde açıklanmaması karşısında; olay tarihinde S.. K..'a ait kimlik bilgileri ile yakalanan kişiye ait parmak izlerinin karakol ve cezaevinden temin edilerek sanık S.. B..'den alınacak parmak izleri ile karşılaştırıldıktan, parmak izlerinin temin edilememesi halinde ise sanık S.. B..'nin çeşitli cephelerden çektirilecek teşhise elverişli fotoğrafları ile Bergama M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu tutuklu defteri 2011/239 sırasında kayıtlı S.. K..'a ait cezaevine girişte çekilen fotoğrafların birlikte teknik donanıma sahip bilirkişiye veya kurumlara incelettirilerek tutuklu defterinde bulunan fotoğrafdaki kişinin sanık olup olmadığı araştırıldıktan, ayrıca sanığın imza ve yazı örneklerinin alınarak varsa cezaevinden gönderdiği dilekçeler ile soruşturma aşamasındaki tutanaklarda yer alan imza ve yazısı ile mukayesesinin yaptırıldıktan sonra deliller bir bütün olarak değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. B..'nin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 14.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.