muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4707, Karar No: 2024/2315, Tarih: 02.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4707 E.  ,  2024/2315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/676 E., 2023/512 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/280 E., 2021/774 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince karşılıklı boşanma davalarının ayrı ayrı kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek dava dilekçesinde özetle; kadının ev işleriyle ortak çocukların bakımlarıyla ilgilenmediğini, kadının son beş yıldır telefona bağımlı hale geldiğini, online oyunlar oynayarak hesapsız harcamalar yaptığını, kadının tiyatro grubuna katıldıktan sonra eve geç saatlere kadar gelmemeye başladığını, çocuklara sürekli bağırarak fiziksel şiddet uyguladığını, erkeği sevmediğini söylediğini, tiyatrodan x isimli erkeğe mesaj ve müstehcen video gönderdiğini iddia ederek, zina ve evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, velayetini istediği ortak çocukların her biri için ayrı 750,00'şer TL tedbir ve iştirak nafakasına, yasal faizi ile 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; karşı tarafın iddialarını kabul etmediklerini, sunulan whatsapp ve mektup delillerini kabul etmediklerini, hukuka aykırı delil olduğunu, erkeğin her fırsatta kadının anneliğini yeterli bulmadığını söylediğini, kadını aşağıladığını, hakaret ettiğini ve psikolojik şiddet uyguladığını, kadının yeterli olmadığını söylediğini, kadının akrabalarını ziyarete gitmediğini, 1,5 senedir erkeğin ayrı odada uyuduğunu, kadından şüphelendiğini söyleyerek kadını zorla baba evine götürdüğünü, sonra yanına gelerek aldatmış olsa dahi affettiğini söylediğini, barıştıklarını ve 3 günlüğüne birlikte tatile gittiklerini, psikolojik baskı devam ettiğinden kadının yapamayacağını söylemesi üzerine kadına fiziksel şiddet uygulayarak ve tehditle ailesinin yanına götürdüğünü ve küçük düşürdüğünü, çocuklara fiziksel şiddet uyguladığını iddia ederek, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar için aylık 750,00'şer TL tedbir ve iştirak nafakasına, 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan delillerden kadının başka bir erkekle gayriresmi şekilde karı koca hayatı yaşadığının kanıtlanamadığı, kadının çocuklarıyla ilgilenmeyerek, sürekli elindeki telefon ile meşgul olarak, evde yemek yapmayarak evlilik birliği içerisinde üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediği, kadının işyerindeki karşı cinsten bir arkadaşı ile çocuğun okulunun önünde, hastanede görülmesi sebebiyle erkeğin aldatıldığına dair yaygın söylentilerin dedikoduların çıkmasına sebebiyet verdiği, erkeğe "Boşanmak istiyorum, sana olan sevgim bitti artık" dediği, erkeğin ise tanık E.D.'ye eşini kastederek "ağzını burnunu dağıtırım uzak dursun" dediği, kadına "Sen kendi aklınla düşünemiyorsun, hiçbir şekilde hiçbir şey beceremiyorsun, sen yapamıyorsun, annene sormadan yapamıyorsun, çocuğa bakamıyorsun, işini yap, çocuklara bakamıyorsun" dediği, kadına sürekli ters, rendice edici davranışlarda bulunarak kötü sözler söylediği, kadının ağır, erkeğin ise az kusurlu olduğu gerekçesi ile erkeğin mutlak ve özel boşanma nedeni olan zina sebebine dayalı açılmış boşanma davasının ispatlanamadığından reddine, evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile açılan karşılıklı boşanma davalarının ise ayrı ayrı kabulü ile tarafların boşanmalarına, çocukların velâyetinin babaya verilmesine, anne ile çocuklar arasında "her hafta sonu cumartesi günü sabah 10:00'dan pazar günü akşam 17.00’e kadar, Milli Eğitim Bakanlığı'nın belirlediği yarıyıl tatilinin birinci haftası pazartesi günü sabah saat 10:00 ile cuma akşam saat 17:00’e kadar, her yıl Milli Eğitim Bakanlığı’nın belirlediği birinci ara tatilin pazartesi günü sabah saat 10:00 ile cuma günü akşamı 17:00’e kadar, her yıl Milli Eğitim Bakanlığı’nın belirlediği ikinci ara tatilin pazartesi günü sabah saat 10:00 ile cuma günü aşkam 17:00’ye kadar, dini bayramların ikinci günü sabah 09:00’dan üçüncü günü 17:00’e kadar, her yıl temmuz ayının 1.günü 10.00-31. günü 18.00 saatleri arasında" kişisel ilişki kurulmasına, çocuklar için tedbir nafakası isteminin reddine, çocuklar için aylık 750,00'şer TL iştirak nafakasına, erkek yararına 10.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata, kadının velâyet, ortak çocuklar için tedbir ve iştirak nafakası ve maddî / manevî tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; tesis edilen kişisel ilişkinin erkeğin ortak çocuklarla vakit geçirmesini engellediğini, tatil günlerinde çocukların hep annede, okul günlerinde ise babada kaldıklarını, çocuklar lehine hükmedilen nafakanın kesinleşme tarihinden değil, karar tarihinden itibaren hükmedilmesi gerektiğini, mahkemenin tedbir nafakası da hükmetmesi gerektiğini, tazminat miktarlarının düşük olduğunu belirterek, kusur belirlemesi, karşı davanın kabulü, kişisel ilişki süresi, tedbir nafakasının reddi, erkek yararına hükmedilen tazminat miktarları yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; tanıkların kadının yanında gördükleri kişilerden şüphelendiklerini ya da kadını arkadaşlarıyla uygunsuz bir şekilde gördüğünü beyan etmediklerini, yargılama aşamasında alınan sosyal inceleme raporlarının yeterli olmadığını belirterek, kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, reddedilen tazminat talepleri, erkek yararına hükmedilen tazminatlar ve miktarları, velâyet, iştirak nafakası yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1)inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, kusur belirlemesi, karşı davanın kabulü, kişisel ilişki süresi, tedbir nafakasının reddi, erkek yararına hükmedilen tazminat miktarları yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, ayrıca kişisel ilişki günlerinin arttırılmasını talep ettiklerini belirterek, kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, reddedilen tazminat talepleri, erkek yararına hükmedilen tazminatlar ve miktarları, velâyet, iştirak nafakası yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, ayrıca kişisel ilişki günlerinin arttırılmasını talep ettiklerini belirterek, kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, reddedilen tazminat talepleri, erkek yararına hükmedilen tazminatlar ve miktarları, velâyet, iştirak nafakası yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadına ve erkeğe yüklenen kusurların gerçekleşip gerçekleşmediği, kusur belirlemesine bağlı olarak kadının ve erkeğin maddî ve manevî tazminata hak kazanıp kazanmayacağı, erkek yararına hükmedilen tazminat miktarlarının hakkaniyete ve dosya kapsamına uygun olup olmadığı, çocuk için tedbir nafakasının yasal koşullarının oluşup oluşmadığı, asıl boşanma davası ile karşı boşanma davasının kabulünün usul ve yasaya uygun olup olmadığı, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesinin çocukların menfaatine olup olmayacağı, kurulan kişisel ilişki düzenlemesinin kapsam ve süre itibariyle ortak çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 190 ıncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun'un) 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 182 nci, 323 üncü, 324 üncü, 327 nci, 328 inci, 329 uncu ve 330 uncu, 335 inci ve 336 ncı maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı-karşı davacı kadın vekilinin tüm, davacı-karşı davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Kişisel ilişki düzenlenirken çocuğun yüksek yararı, yaşı ve anne ve babalık duygusunun tatmini ve infaz edilebilir nitelikte olması hususları birlikte değerlendirilerek çocuğun kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir.

2.Kişisel ilişki düzenlenirken çocuğun yüksek yararı, yaşı ve anne ve babalık duygusunun tatmini ve infaz edilebilir nitelikte olması hususları birlikte değerlendirilerek çocuğun kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir.

İlk Derece Mahkemesince velayetleri davacı -karşı davalı babalarına verilen ortak çocuklar 28.03.2012 doğumlu ... ve 11.04.2016 doğumlu ... ile davalı -karşı davacı anneleri arasında her ayın her hafta sonu cumartesi günü saat 10:00 ile pazar günü akşam 17.00 arasında kurulan kişisel ilişki düzenlemesinin, çocukların yaşı dikkate alındığında sık ve babanın velâyet görevini gereği gibi yerine getirmesine engel nitelikte olduğu gözetilerek, daha uygun sürelerde kişisel ilişki tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davalı-karşı davacı kadın vekilinin tüm, davacı-karşı davalı erkek vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kişisel ilişki düzenlemesi yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA, davacı-karşı davalı erkek vekilinin kişisel ilişkinin süresi ve şekline yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının davalı-karşı davacı anne ile çocuk arasındaki kişisel ilişki konusunu düzenleyen (4) numaralı bendinde geçen "her hafta sonu Cumartesi günü sabah 10:00'dan Pazar günü akşam 17.00’e kadar" ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine "her ayın birinci ve üçüncü hafta sonu cumartesi günü sabah saat 10:00'dan pazar günü akşam saat 18.00’a kadar" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ...'a yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran ...'a geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2022/9410, Karar No: 2024/1817, Tarih: 19.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/9410 E.  ,  2024/1817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1612 E., 2021/1037 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 33. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2020 tarihli ve 2019/16 Esas, 2020/232 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.04.2021 tarihli ve 2020/1612 Esas, 2021/1037 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 yıl 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, suçun tasarlanarak işlendiğinden bahisle suç vasfına ve haksız tahrik koşullarının bulunmadığına ilişkindir.

B. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik araştırmaya, kasıt yokluğundan bahisle suçun vasfına, meşru savunmanın varlığına, haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, suçun tasarlanarak işlendiğinden bahisle suç vasfına ve haksız tahrik koşullarının bulunmadığına ilişkindir.

B. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik araştırmaya, kasıt yokluğundan bahisle suçun vasfına, meşru savunmanın varlığına, haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... ile katılan ...'ın olay tarihinden bir gün önce parkta oturdukları esnada sanığın katılanın kız arkadaşı ve ailesine yönelik küfürlü konuşmalarda bulunduğu, bunun üzerine sanık ile katılan arasında tartışma çıktığı, ancak olayın taraflar tarafından büyütülmediği ve parktan ayrıldıkları, olay günü sanık ve katılanın arkadaşı olan tanıkların, sanık ve katılanın parkta buluşmalarına bir şekilde vesile oldukları, sanık ile katılanın olaydan önceki gün yaşanan tartışmayı konuştukları sırada aralarında yeniden gerginlik yaşandığı ve sanığın katılan ...’e yanında bulundurduğu silahtan sayılan kesici aletle alın bölgesinden bıçaklayarak "hayati tehlike geçirecek şekilde" yaraladığı, anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılanın beyanları, tanıkların anlatımları, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 23.01.2020 tarihli adlî muayene raporu, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

2. Sanık savunması, katılanın beyanları, tanıkların anlatımları, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 23.01.2020 tarihli adlî muayene raporu, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan incelemede, sanık ve katılanın olay gününden bir gün önce parkta arkadaş grubu ile oturdukları sırada sanığın parkta gördüğü kızlara laf söylediği, kızların içinde kendi arkadaşı olan katılanın sanığa tepki gösterdiği, sanığa hakaret ederek ortamı terk ettiği, tarafların ortak arkadaşları olan tanıkların ertesi gün katılan ile sanığı bir araya getirerek sorunu çözmeye çalıştıkları, katılanı telefon ile arayarak parka çağırdıkları, katılan parka geldiğinde sanıkla yine tartışmaya başladıkları, karşılıklı küfürleşme olduğu ve sanığın üzerinde taşıdığı bıçağı çıkartarak hedef gözetip katılanın kafasının sol şakak kısmına bıçakla şiddetli bir şekilde vurduğu, olay yerinde bulanların müdahale ederek sanığı tuttuğu ve sanığın daha sonra kaçarak olay yerinden ayrıldığı, katılanın ise hastaneye kaldırıldığı, katılanın adli raporuna göre, katılanın; "sol kaş üzerinde 4 cm'lik 3-4 cm derinliğinde keskin sınırlı delici kesi alet yaralanması sonucu akut subdural hematom, orta hatta şift, solda zigomatik arkta nondeplase fraktür hattı, sfenoid sinüs sol büyük kanatta fraktür oluştuğu ve epilepsi hastalığı geliştiği, kafatasında plastikle kapatılmış 7 cm çaplı yaklaşık 49 cm2) kemik açıklığı oluşması sonucu yaşamını tehlikeye sokan ve multipl kemik kırıkların müştereken yaşam fonksiyonlarını 5.(ağır) derecede etkileyecek, duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesi ve iyileşme olanağı bulunmayan bir hastalığa neden olduğu" şeklinde yaralandığı kabul edilen olayda, rapor doğrultusunda teşebbüsün derecesi yönünden ceza miktarının artırıldığı ve katılanın sanığa hakaret etmesi nedeniyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle yeniden hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın öldürmeye elverişli bıçakla mağdurun hayati kafa bölgesini hedef alarak yaraladığı olayda, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin kabulü ile suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunmaya ilişkin yasal unsurların oluşmadığı, katılandan sanığa yönelen hakaret nedeniyle haksız tahrik indirimi ile indirim oranının isabetli olduğu, tasarlamanın koşullarının oluşmadığı, anlaşıldığından, katılan vekili, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.04.2021 tarihli ve 2020/1612 Esas, 2021/1037 Karar sayılı kararında katılan vekili, sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık

görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 33. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.03.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

İncelemesi yapılan davada hukuki uyuşmazlık konusu sanık lehine tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı yolundadır.

Olaydan bir gün önce daha önceden çok samimi olmayan sanık ve katılanın aralarında olduğu bir grup genç parkta otururken o sırada önlerinden geçen katılanın kız arkadaşı, kız arkadaşının annesi ve bir kişiye sanık cinsel içerikli küfürde bulunmuştur. Katılan bu nedenle sanığa kızmış ve aralarında bir tartışma yaşanmıştır.

Ertesi gün tanıklar ... ve ... bu ikisini barıştırmak için yeniden parkta buluşmayı teklif etmişler ve taraflar akşam 22.30 gibi yeniden bir araya gelmişlerdir. Olay gününün gündüz saatlerinde özellikle tanık ...'a göre sanıkta katılanda birbirine zarar vereceğini söylemişlerdir.

Akşam saat 22.30'dan bir gün önceki olay yeniden açılınca sanık ve katılan yine karşılıklı gerilmiş ve küfürleşmişlerdir. Ardından da sanık katılanı ATK raporunda olduğu düzeyde bıçaklayarak yaralamıştır.

Ertesi gün tanıklar ... ve ... bu ikisini barıştırmak için yeniden parkta buluşmayı teklif etmişler ve taraflar akşam 22.30 gibi yeniden bir araya gelmişlerdir. Olay gününün gündüz saatlerinde özellikle tanık ...'a göre sanıkta katılanda birbirine zarar vereceğini söylemişlerdir.

Akşam saat 22.30'dan bir gün önceki olay yeniden açılınca sanık ve katılan yine karşılıklı gerilmiş ve küfürleşmişlerdir. Ardından da sanık katılanı ATK raporunda olduğu düzeyde bıçaklayarak yaralamıştır.

Bu davada ilk haksız hareket katılanın kız arkadaşı ve annesine cinsel içerikli gıyapta küfür eden sanıktan gelmiştir. Katılan buna itiraz edince sanığına özür dilemesi ya da pişmanlığını bildirmesi şeklinde bir davranışı söz konusu değildir. Her iki tarafın yaşları, sosyo-ekonomik yaşam şartları dikkate alındığında ilk hareketle başlayan ve ertesi günde bu nedenle karşılıklı küfürleşmeye varan

bir gerginlik olağan kabul edilebilir ise de ikinci gün 22.30'da olan olayı bağlamından kopararak sanki ... edince bıçaklama gerçekleşmiş şeklindeki yorum TCK'nin 29 uncu maddenin ruhuna ve koşullarına uygun değildir.

Bu nedenle istinaf aşamasında sanık lehine ilk defa haksız tahrik hükümleri uygulayan Bölge Adliye Mahkemesi kararının Onanması yolunda görüş bildiren Sayın çoğunluğa iştirak etmiyorum. 25.03.2024