muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15137, Karar No: 2015/11414, Tarih: 10.12.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/15137 E.  ,  2015/11414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.10.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.08.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar ve bir kısım davalılar vekilleri temyiz etmişlerdir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine ilişkin davalarda taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçaların (muhdesat) kime ait olduğu konusunda uyuşmazlık olup da bunlar üzerinde bazı paydaşların (ortaklar) hak iddia etmeleri ve öncelikle bu uyuşmazlığın giderilmesini istemeleri halinde o paydaşa görevli mahkemede dava açmak üzere HMK'nın 165. maddesi uyarınca uygun bir süre verilmelidir. Mahkemece verilen süre içerisinde dava açıldığı takdirde sonucunun beklenmesi, açılmadığı takdirde o konuda uyuşmazlık yokmuş gibi davaya devam edilmesi gerekir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%...) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Somut olaya gelince; bir kısım davalılar dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçlarda hak sahibi olduklarını iddia etmiş olup yukarıda belirtilen ilkeler uyarınca mahkemece tarafların bu hususta ittifak edip etmedikleri üzerinde durulmamış, ittifak etmiyorlarsa bu konuda davalılara dava açmak üzere süre verilmemiştir.

Somut olaya gelince; bir kısım davalılar dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçlarda hak sahibi olduklarını iddia etmiş olup yukarıda belirtilen ilkeler uyarınca mahkemece tarafların bu hususta ittifak edip etmedikleri üzerinde durulmamış, ittifak etmiyorlarsa bu konuda davalılara dava açmak üzere süre verilmemiştir.

Bu durumda muhdesat iddiasının yukarıda açıklandığı şekilde araştırılarak gerekirse bilirkişiden ek rapor alınarak taşınmazın bulunan toplam değerinin ne kadarının arza ne kadarının binaya isabet ettiğinin yüzdelik oran kurulmak suretiyle belirlenmesi ve bu oran uyarınca satış bedelinin paydaşlara dağıtılması gerekmektedir. Bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 10.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/75, Karar No: 2020/1965, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2020/75 E.  ,  2020/1965 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13824, Karar No: 2015/8603, Tarih: 14.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/13824 E.  ,  2015/8603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 7. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/09/2013

NUMARASI : 2011/461-2013/325

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin 1291 parseldeki taşınmazı 5000 TL bedelle davalıdan haricen aldığını, 4000 TL'nin ödendiğini, kalanı tapu devrinde ödemek üzere anlaştıklarını, davacının kayalık olan taşınmazda pekçok iyileştirme yaptığını, daha sonra davalının davacı hakkında açtığı davada, mahkemece zilyetliğin davalıya ait olduğuna karar verildiğini belirterek, 4000 TL satış bedeli ve 15.000 TL taşınmaza yapılan iyileştirme bedelinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; mahkemece, davacının taşınmazı satın almadığı ve işgalci olduğunun saptandığını, kesin hüküm bulunduğunu belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; satış bedelinin ödendiği ispat edilemediğinden, buna ilişkin talebin reddine, iyileştirme masrafı olarak 3.683 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline hükmedilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmektedirler.

Mahkemece, davacının taşınmaza yaptığı iyileştirme masrafları ile ilgili talebi hakkında gerekçesiz karar verilmesi doğru görülmemiştir.

HUMK.'nun 388/3.maddesi (HMK'nun 297.maddesi) ve Anayasa'nın 141/III.maddesi hükümlerine göre kararın gerekçesiz olması mutlak bozma nedenidir. Kararda bulunması gereken gerekçe sayesinde taraflar hükmün hangi maddi ve hukuki sebebe dayandırıldığını anlayabilecekleri gibi, karar aleyhine kanun yoluna başvurulduğunda da HUMK'nun 428.maddesi (HMK'nun 362.maddesi) uyarınca Yargıtay incelemesi sırasında ancak bu gerekçe sayesinde kararın usul ve yasaya uygun olup olmadığı saptanabilir. Başka bir deyişle, Yargıtay denetimi ancak bir kararın gerekçe taşıması halinde mümkün olabilir.

./..

Temyiz konusu yapılan mahkeme hükmünde iyileştirme bedeli yönünden Yargıtay denetimini ortadan kaldıran gerekçesiz hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15661, Karar No: 2011/16309, Tarih: 19.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/15661 E.  ,  2011/16309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Vakfıkebir Asliye Hukuk (Aile)Mahkemesi

TARİHİ :11.02.2010
Yargıtay — Esas No: 2023/3559, Karar No: 2023/4788, Tarih: 15.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3559 E.  ,  2023/4788 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.09.2022 Tarihli ve 2022/796 Esas, 2022/1284 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi adayı 30.09.2022 tarihli dilekçesi ile kısıtlıya kendisinin vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

Mahkemece 19.10.2022 tarihli ek karar ile yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlının eşi ... ile beraber ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Sındırgı Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.12.2022 Tarihli ve 2022/895 Esas, 2022/852 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının adres araştırması yapılmaksızın kısıtlamaya yönelik karar verildikten sonra, adres değişikliği talebi bulunmadan ve buna ilişkin bir karar verilmeksizin ek karar ile dosyanın gönderilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vasisinin görevine son verilerek yeni vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibi ile ilgili karar vermekte Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibi ile ilgili karar vermekte Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

15.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3949, Karar No: 2012/2531, Tarih: 27.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/3949 E.  ,  2012/2531 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Davacı, Tarım Bağ-Kur prim borçları yönünden 6111 sayılı Kanun'un SGK prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki hükümlerinden faydalandırılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, 6111 sayılı Yasanın yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Yasadan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebi, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ederek, dava hakkını kötüye kullandığı anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 27/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11725, Karar No: 2006/16274, Tarih: 12.12.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/11725 E.  ,  2006/16274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, tarımsal sulama abonesi olduğunu, 20.12.2004 tarihli faturanın elektrik tarifeler Yönetmeliğinin 38. maddesine aykırı olarak düzenlendiğini, itirazlarının dinlenmediğini, sayacın son endeksi ile ilk endeks arasındaki farktan ayrı olarak faturada hayali bir miktar ile reaktif enerji adı altında hesaplama yapılıp 8.785.400 Tl. istendiğini bildirip, 5.000.00 YTL borçlu olduğunun ve fazladan istenen kısmından borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı, davaya bakmanın idari yargının görev alanında olup faturanın da doğru olduğunu bildirip davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davacının 5.251.974.420 Tl. borçlu olduğunun, fazla miktardan borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının mekanik sayacının söküldüğü 16.6.2004 tarihinden digital sayacın takılıp mühürlendiği 6.9.2004 tarihine kadar elektrik kullandığı idare yazısından ve dosya kapsamıyla anlaşılmıştır. Davaya konu edilen 20.12.2004 tarihli faturada son endeks ile ilk endeks arasındaki fark tüketimden ayrı olarak (+/-) tüketim adı altında bir miktarın daha ilave edilerek ve reaktif tüketimde nazara alınarak hesaplama yapıldığı görülmektedir. Davacı, faturada (+/-) olarak gösterilen miktar ile reaktif enerji olarak gösterilen miktarların tahakkukta hesaplamaya dahil edilmemesi gerektiği iddiasıyla bu davayı açmıştır. Davalı ise Genel Müdürlüğünün talimatıyla 2004 yılı sulama mevsimi başlamadan önce yöredeki ... elektrik kullanımını önlemek için tüm mekanik sayaçların yerlerine digital sayaç takılmak üzere söküldüğünü, bir kısım abonelerin digital sayaç taktırmadan elektrik kullanmaya devam ettiklerini, bu nedenle Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 18. maddesi ile ... ve usulsüz elektrik kullanımına ilişkin ortak hükümler doğrultusunda saatsiz kullanılan dönemdeki harcamalarda nazara alınarak faturanın düzenlendiğini bildirmiştir.

Dosya içerisinde bulunan davalı idarenin yazı ve tutanakları ve aynı mahkemeden gelen benzer dosyalardan idarece mekanik saatlerin digital saatlerle değiştirilmek üzere söküldüğü anlaşılmaktadır. Davacının mekanik saatinin 16.6.2004 tarihinde söküldüğü, takılan digital saatin mühürlendiği 6.9.2004 tarihine kadar sayaçsız olarak elektrik kullandığı sabittir. Öyle olunca İl yada İlçe Tarım Müdürlüğünden sulama dönemi süresi sorularak sayaç endeksinin gösterdiği harcamadan ayrı olarak, davacının sayaçsız olarak enerji kullandığının kabulü ile kullandığı elektrik tutarı fatura dönemide gözönünde tutularak, Enerji Piyasası müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13,14,15. maddeleri ile Yine Enerji Piyasası düzenleme Kurulunun 2004 yılında “... ve Usulsüz Elektrik Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin” kararı doğrultusunda hesaplama yapılması gerekir. Mahkemece bu hususlar dikkate alınmadan eksik inceleme ile ve sadece digital sayaçtaki göstergeler esas alınarak hazırlanan yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedelerle davalının sair temyiz itirazının reddine, (2) nolu bent uyarınca hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 12.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4086, Karar No: 2022/4909, Tarih: 13.06.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/4086 E.  ,  2022/4909 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/403 E., 2021/81 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2016 tarihli ve 2015/229 Esas, 2016/113 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2016 tarihli ve 2015/229 Esas, 2016/113 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 25.06.2020 tarihli ve 2020/238 Esas, 2020/7706 Karar sayılı ilâmıyla;

"Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Edremit Devlet Hastanesince tanzim olunan 29/07/2014 tarihli raporda, “Nazal kemikte kırık mevcut, ... kati raporun KBB uzmanınca verilmesi uygundur.” ifadelerine yer verildiği, aynı kurumda görevli KBB uzmanınca tanzim edilen 31/07/2014 tarihli kesin raporda, “Os nazal grafide fraktür saptandı, hayat fonksiyonlarını orta derecede etkileyen tip 2 nazal fraktür olup, iz bırakmaz.” açıklamasına yer verildiği anlaşılmakla, sanığın eylemi neticesinde müştekinin vücudunda kemik kırığı meydana geldiği anlaşılmakla, sanığa, 5237 sayılı TCK’nin 86/1 ve 87/3. maddelerinin uygulanma ihtimaline binaen, 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi gereği ek savunma hakkı tanınarak, TCK’nin 86/1 ve 87/3. maddeleri gereği hüküm kurulması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK’nin 86/2. maddesinin tatbiki suretiyle eksik ceza tayini,"

Nedeniyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

Nedeniyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

3. Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2021 tarihli ve 2020/403 Esas, 2021/81 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri;

1. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Tarafların daha önceden birbirleri ile tanışmadıkları, şikâyetçi ile temyiz dışı mağdurun caddede gezdikleri sırada sanığın, temyiz dışı sanıklarla birlikte, omuzlarının çarpışması nedeniyle şikâyetçi ile temyiz dışı mağduru darp ederek şikâyetçinin burnunda orta (2) derecede kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği anlaşılmıştır.

3. Temyiz dışı sanıklar ile temyiz dışı mağdurun beyanları, şikâyetçinin anlatımları ile uyumludur.

4. Sanığın eylemi neticesinde şikâyetçide meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak; Edremit Devlet Hastanesinde görevli KBB Uzmanı tarafından tanzim olunan, 31.07.2014 tarihli; “Os nazal grafide fraktür saptandı, hayat fonksiyonlarını orta derecede etkileyen tip 2 nazal fraktür olup, iz bırakmaz.” görüşünü içerir adlî muayene raporu dava dosyasında mevcuttur.

5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin kısmen yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Beraat Kararı Yönünden

1. Sanığın üzerine atılı suçlamaya yönelik ikrarı, temyiz dışı sanıklar ile temyiz dışı mağdurun, şikâyetçinin anlatımları ile uyumlu beyanları ve şikâyetçi hakkında tanzim olunan adlî muayene raporu karşısında, sanığın eyleminin sübuta erdiği belirlenmekle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Vesair Yönünden

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.