muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5041, Karar No: 2018/922, Tarih: 08.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/5041 E.  ,  2018/922 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/12/2015 tarih ve 2012/181-2015/397 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, “. . .” isimli kitabın ilk olarak 1998 yılında hazırlandığını, müvekkilinin kitabın hem yazarı hem de editörü olduğunu, kitabın telif haklarının davalı şirket yetkilisi Sami Selçuk Biricik ile birlikte yarı oranında kendilerine ait olduğunu, 2002 yılında davalı şirketin kurulduğunu, müvekkilinin 2004 yılında şirkete ortak olduğunu, 2002-2005 yıllarında kitabın 8, 9 ve 10. basılarının davalı tarafından yapıldığını ancak, müvekkiline telif bedelinin ödenmediğini, davalı şirketten 2005 yılı Nisan ayında hisse bedelini alarak şirketten ayrıldığını, kitapla ilgili telif haklarını davalı şirkete sermaye olarak koymadıklarını ve devretmediklerini, şirketin sadece basımlarını yaptığını, telif ücretini vermeyi de taahhüt ettiğini ancak vermediğini ileri sürerek, telif ücretinin tespiti ile FSEK'in 68. m. uyarınca şimdilik 20.000,00 TL’nin faiziyle davalıdan tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 37.593,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 05/04/2007 tarihine kadar olan basılardan davacının payını hisse devir sözleşmesi ile peşinen alması ve sözleşmede ayrıca başkaca bir alacağının bulunmadığını taahhüt etmesi karşısında sadece 05/04/2007 tarihinden sonra gerçekleşecek basılardan telif ücreti talebinde bulunabileceği oysa, tarafların da kabulünde olduğu üzere dava konusu eserin 05/04/2007 tarihinden sonra yapılmış işbu davaya konu bir basısının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması ile temyiz edenin sıfatına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

.../...

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2019/1620, Karar No: 2019/3996, Tarih: 28.05.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/1620 E.  ,  2019/3996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 107 parsel sayılı 15.270.626,93 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kamu orta malı niteliğinde mera olarak tespit edilmiştir. Davacı ..., tapu kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın bir bölümü hakkında, adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 101 ada 107 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile fen bilirkişisi ...'ın 04.09.2015 tarihli rapor ve krokisinde (A) harfi ile işaretli 18380,00 metrekarelik kısmın ifraz edilerek aynı ada son parsel numarası verilmek suretiyle çayır vasfıyla, hükümde gösterilen paylarla ... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline; bakiye 15.252.246,93 metrelik kısmın mera vasfıyla sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 101 ada 107 parsel sayılı taşınmazın büyük bir mera parseli olup, davacının davasının taşınmazın tamamına yönelik olmadığı ve taşınmazın kuzey kısmında kalan ve fen bilirkişisinin, krokisinde (A) harfi ile gösterip sarı renk ile boyadığı 18.380,00 metrekarelik alana yönelik olduğu, dava konusu taşınmaz başında yapılan keşifte mahalli bilirkişilerin yer göstermeleri ile davacının dayanağı tapu kaydının dava konusu taşınmaza uygulanmaya çalışıldığı, davacının dayanağı olan ve babası ... adına kayıtlı 28 Kasım 1962 tarih 56 cilt, 13 sayfa, 19 sıra nolu tapu kaydının tüm sınırları itibarı ile dava konusu taşınmazın bir kısmına uyduğu, bu tapu kaydının başka taşınmazlara revizyon görmediği, keşif mahallinde dinlenen mahalli bilirkişilerin ve davalı Köy Tüzel Kişiliği muhtarının tapu kaydı kapsamında kalan bu kısmın mera olmadığını, davacı tarafa ait olduğunu belirttikleri gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Davacı taraf, Hazine ve Köy Tüzel Kişiliği’nin taraf olduğu tescil ilamı ile babası ... adına oluşan 28.11.1962 tarih ve 19 sıra numaralı 18383 metrekare yüzölçümlü tapu kaydına ve zilyetliğe dayanarak dava açmış olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık bu tapu kaydının çekişmeli taşınmaz bölümüne uyup uymadığı, uymuyor ise bu yerin zilyetlikle kazanılıp kazanılamayacağı noktasında toplanmaktadır. Davacının dayandığı tapu kaydının hudutları, “... Çayına inen sırt ve farız komundan gelen suyun birleşmesi, yüksek sırtlar, ... Komu sırtları ve ... Çayı ve burundaki kayalıklar” şeklinde olup, her ne kadar 04.09.2015 tarihli bilirkişi raporunda, bu tapu kaydının çekişmeli taşınmaza uyduğu belirtilmiş ise de, dayanılan tapu kaydının hudutlarında okunan bu yerlerin fen bilirkişisinin krokisindeki gösterilişlerine göre, çekişmeli taşınmaz bölümünün oldukça uzağında kaldıkları anlaşılmaktadır. Ayrıca komşu 108 parsele miktarınca revizyon gören 24.06.1977 tarih ve 38 sıra numaralı tapu kaydı da çekişmeli taşınmaz bölümünü ve yönünü “... sırtları ve ...” okumaktadır. Bu haliyle, dayanılan tapu kaydının çekişmeli taşınmaz bölümüne ait olduğunun kabulüne imkan bulunmadığı gibi, çekişmeli taşınmaz bölümünün de içinde yer aldığı 101 ada 107 parsel sayılı taşınmazın kadim mera niteliğiyle sınırlandırılmış olması, taşınmaz başında yapılan keşifteki mahkeme gözleminde, dava konusu taşınmaz üzerinde büyük kaya kitlelerinin yer aldığının, dava dışı bölümler ile zeminde herhangi bir ayırt edici unsur bulunmadığının, üzerinde herhangi bir tarımsal faaliyet bulunmadığı gibi, tarımsal faaliyet yapılmasının mümkün olmadığının ve eğiminin %50-60 olduğunun belirtilmiş olması ve taşınmazın ziraatçı bilirkişi raporuna ekli fotoğraflardaki görüntüsünün mahkeme hakiminin gözlemi ile aynı doğrultuda olması karşısında çekişmeli taşınmaz bölümünün mera vasfında olduğu ve meralar üzerinde sürdürülen zilyetliğin hukukça bir değer taşımayacağı dikkate alınmak suretiyle, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2565, Karar No: 2007/4138, Tarih: 08.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/2565 E.  ,  2007/4138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Dayanak ilam A. Ve O.'ın açmış oldukları dava sonucu A. A.  aleyhine açılmış haksız müdahalenin menine ve tecavüzün kal'ine ilişkindir. Daha önce taşınmazı O.  ve A.'den satın alan A. A. Bu ilamı Bursa 2. İcra Müdürlüğü'nün 2000/3293 E. Sayılı dosyada takibe koymuştur. Borçlu A. A.'ın şikayeti üzerine Bursa 1. İcra Mahkemesi'nin 2001/925 E. 2001/1058 K. Sayılı ilamıyla ve dayanak ilamda A.  A.'in taraf olmadığından bahisle takip iptal edilmiştir. Bu karar temyiz edilmeksizin 19.02.2002 tarihinde kesinleşmiştir. Daha sonra gayrimenkul 07.11.2002'de S.  S.  A.  tarafından A. A.'ten satın alınmış ve Bursa 10. İcra Müdürlüğü'nün 2005/9450 E. Sayılı dosyada aynı ilamı bu defa S. S. A. takibe koymuştur.

Borçlu Ata Altın'ın Salih Sabri Astarkoğlu'nun takip yapamayacağı yönündeki şikayeti Bursa 6. İcra Mahkemesi'nin 2006/30-17 E.K. Sayılı ilamıyla tapu kaydında S.  S.  A. 'nun malik olduğundan bahisle reddedilmiştir. Bu ilamda 14.03.2000 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Bu durumda kesin hüküm nedeniyle aynı konudaki iş bu şikayetin reddi yerine kabulü isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de gayrimenkulün aynına yönelik bu ilamın, taşınmazı satın alan kişinin halefiyed yolu ile vaki tecavüzün meninin infazını icra müdürlüğünden istemesinde yasal bir engel de bulunmadığından mahkeminin aksine görüşü de yerinde görülmemiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6095, Karar No: 2015/1104, Tarih: 28.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/6095 E.  ,  2015/1104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2013/52-2014/12

Davacı L.. T.. vekili Avukat Ahmet tarafından, davalı A.. B.. aleyhine 28/01/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının TBMM Genel Kurulu'nda 09/11/2012 günü yapılan toplantıda, bir yasa görüşmesi esnasında kürsüden yaptığı konuşmayı keserek “Haysiyetsiz de sensin, şerefsiz de sensin” demek suretiyle kişilik haklarını ihlal ettiğini belirterek manevi tazminat talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, kişilik haklarına saldırı olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Gerek Dairemizin gerekse Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin istikrar kazanmış uygulamalarında siyasetle uğraşan kişilerin kendilerine yönelik sert, ağır ve hatta incitici eleştirilere dahi katlanması gerektiği vurgulanmış ve bu durum demokratik toplum hayatının vazgeçilmez unsurlarından biri olarak kabul edilmiştir. (Örn: A.İ.H.M: 2.Daire Tuşalp-Türkiye davası) A.İ.H.M'nin anılan davada belirttiği gibi A.İ.H.S'nin 10. maddesinin sadece zararsız ve ilgilenmeye değmez olarak görülen "bilgi" ve "fikirler"e değil; aynı zamanda, rahatsız eden, şaşırtan ve gücendirenlere de uygulanabileceği belirtilmiş ve bu ifadeler var olmadan "demokratik bir toplum"un sözkonusu olmayacağı ve bunların çoğulculuk, hoşgörü ve geniş fikirliliğin talepleri olduğu vurgulanmıştır.

Davaya konu somut olayda; davalı milletvekilinin mecliste yasa görüşmesi esnasında söz alarak kürsüden yaptığı konuşma esnasında, “... ama ben sizin yerinizde olsam burada oturur, bu yasanın karşısına dikilirim. Aslan gibi dikilirim. Biraz namus, biraz haysiyet, biraz onur, biraz şeref varsa...” dediği, bunun üzerine AKP sıralarından bu sözlere karşı sözlerle müdahalelerde bulunulduğu, davalı AKP grup başkan vekili A.. B..'nın da sinirlenerek anılan sözleri sarfettiği anlaşılmıştır. Davacı ve davalının her ikisinin de siyasi kişiliklerinin olduğu, sarf edilen sözlerin sert eleştiri mahiyetinde olduğu, davacının hakkında yapılan bu sert eleştirilere katlanması gerektiği, konuşmanın tümünün eleştiri sınırları içinde kaldığı ve davacının kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği anlaşılmaktadır. Bunun yanısıra davacının konuşmasıyla AKP milletvekillerine yönelik olarak, biraz haysiyet ve şerefleri varsa yasanın karşısında olmaları gerektiğini belirterek haksız tahrikte bulunduğu, davalının da aynı sözlerle davacıya karşılık verdiği, bu haliyle de sözlerin davacının kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1227, Karar No: 2011/7326, Tarih: 16.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/1227 E.  ,  2011/7326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

Aynı kamulaştırmaya ilişkin Dairemizce geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvellerine göre (ör; ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/119 E.-456 K., Dairenin 2010/1627 E.-8435 K.) biber ürününün 2008 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi 2.150 kg olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda daha yüksek verim (2.350 kg) üzerinden hesap yapılması doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan bozmaya uygun ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13537, Karar No: 2019/4451, Tarih: 25.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13537 E.  ,  2019/4451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, ... ilçesi ... köyünde bulunan, sınırlarını bildirdiği yaklaşık 6000,00 m2 yüzölçümündeki taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ileri sürerek Hazine adına tescil istemiyle dava açmış, Orman Yönetimi taşınmazın orman vasfıyla tescili istemiyle müdahil olmuştur. Yargılama sırasında dava konusu taşınmazın ... İl Tarım Müdürlüğünce 15.04.2005 tarihinde 2252 parsel numarasıyla mera olarak tahsis edildiği, yenileme işlemiyle 119 ada 69 parsel numarası aldığı anlaşılmıştır.

Mahkemece davacı Hazinenin davasının reddine, müdahil Orman Yönetiminin davasının kabulü ile ... ili, ... ilçesi, Kurtkulağı köyünde bulunan 119 ada 69 parsel numaralı taşınmazın fen bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen 9900,00 m2'lik bölümün tapu kaydının iptali ile bu bölümün orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce yapılan orman kadastrosu bulunmamaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 23/12/1955 tarihinde kesinleşmiş, çekişmeli taşınmaz kayalık vasfıyla tescil harici bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen bölümünün orman sayılan yerlerden geriye kalan bölümün mera vasfında olduğu belirlenerek hüküm kurulmasında bir isabetsizlik yoktur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına

25/06/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11508, Karar No: 2019/6865, Tarih: 01.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/11508 E.  ,  2019/6865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın sabıkasında görünen Pendik 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/38 Esas, 2009/851 Karar sayılı ilamının uyuşturucu madde kullanmak suçundan verilmiş tedavi ve denetimli serbestlik uygulaması kapsamında rehber görevlendirilmesine ilişkin bir ilam olduğu ve yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel nitelikte olmadığı, yine sanığın sabıkasında görünen Pendik 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/251 Esas, 2011/740 Karar sayılı ilamının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olduğu ve her iki ilamın da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel mahiyette olmadığı anlaşıldığı halde,

''sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile sonuçlanan sabıka kayıtları nazara alındığı '' şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2) 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/37903, Karar No: 2017/17215, Tarih: 11.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/37903 E.  ,  2017/17215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı bünyesindeki rehabilitasyon merkezinde usta öğretici olarak çalışıtığını, iş sözleşmesini haklı sebeplerle feshettiğini, alacak ve tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı kurum vekili, uyuşmazlığı çözme görevinin idari yargıya ait olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece görevsizlik kararı verilmiş, Dairemizin 2014/33277 esas, 2014/34707 karar sayılı ilamı ile karar, Mahkemece işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerektiği yönünde bozulmuştur. Ardından Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık bozmadan sonra ıslah yapılıp yapılmayacağı konusundadır.

Gerek mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 84. maddesinde gerekse 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 177. maddesinde ıslahın ancak tahkikat tamamlanıncaya kadar yapılabileceği hükme bağlanmıştır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 13/05/2016 tarihli ve 2015/1 esas ve 2016/1 karar sayılı ilamında da bozma sonrası ıslahın mümkün olmadığı kesin bir şekilde belirtilmiştir. Bu sebeple, fazla çalışma ücreti alacağının bozmadan sonra yapılan ıslah doğrultusunda hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 11/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/432, Karar No: 2025/3942, Tarih: 12.03.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/432 E.  ,  2025/3942 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 4. Ağır Ceza Mahkemesiyle Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerlerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.10.2024 tarihli ve 2024/543 Esas, 2024/176 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2025 tarihinde karar verildi.