muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6148, Karar No: 2013/16998, Tarih: 03.06.2013

Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “Dosya içinde yer alan XX. dönem ve XXI. dönem toplu iş sözleşmelerinde ücret ödenmesi için açık bir tarih öngörülmediği, 36. maddede sadece önceki sözleşmelerle öngörüldüğü ve mutad olan usullere göre ödeme yapılacağının belirtildiği, dosya içinde önceki toplu iş sözleşmelerinin bulunmadığı, Mahkemece işyerinde uygulanmış olan tüm toplu iş sözleşmeleri getirtilmesi, davaya konu isteklerle ilgili açık bir ödeme tarihi kararlaştırılıp kararlaştırılmadığı belirlenmesi, açık ödeme tarihinin toplu iş sözleşmelerinde kararlaştırıldığı belirlendiği taktirde, hesaplamaya konu toplu iş sözleşmelerinde önceki sözleşmelere atıflar yapılmış olmakla daha önce saptanan ödeme tarihlerinin istek konusu dönemde de geçerli olduğu kabul edilmesi, ancak bu taktirde hükmün infazında tereddüt olmaması için gerekirse bilirkişiden ek hesap raporu alınmalı ve her bir alacak kaleminin ödenmesi gereken tarih belirlenmek suretiyle mahkeme ilamında açıkça ödenmesi gereken tarihler gösterilerek karar verilmesi, işyerinde uygulanmış olan XX. dönem öncesi toplu iş sözleşmelerinde de açık bir ödeme tarihi belirtilmemişse davaya konu istekler bakımından temyize konu ek dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerektiği, konuyla ilgili olarak eksik incelemeyle karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup özellikle kararın infazında tereddüt yaşanmaması açısından direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 03.06.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11236, Karar No: 2019/4819, Tarih: 18.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/11236 E.  ,  2019/4819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de, gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Bozma öncesinde verilen kararı sadece davacı idarenin temyiz ettiği gözetilmeden, bozma sonrasında idarenin usuli kazanılmış hakkı ihlal edilmek suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmaz ...... vasfındadır. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının ......lara ilişkin (g) bendi uyarınca ......ların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bozma sonrasında hükme esas alınan 05/04/2017 tarihli bilirkişi kurulu raporunda, emsal kabul edilen ...... şehir mahallesi 1488 parsel numaralı taşınmazın satış akti, tapu kaydı getirtilmeden ve dava tarihi itibariyle kadastro parseli mi imar parseli mi olduğu ve asgari vergi değeri ilgili ...... Başkanlığından sorulup rapor denetlenmeden, eksik incelme ile hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ...... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-İlk karar tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi gerekirken, son karar tarihine kadar faiz işletilmesine karar verilmesi,

4-Davada kendisini vekille temsil ettiren davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-İlk karar tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi gerekirken, son karar tarihine kadar faiz işletilmesine karar verilmesi,

4-Davada kendisini vekille temsil ettiren davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

5-Yargılama giderine ilişkin hüküm kurulmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının ...... irad kaydedilmesine, 18/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10, Karar No: 2015/1121, Tarih: 23.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/10 E.  ,  2015/1121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı kooperatifin, müvekkilinin kooperatif üyeliğini dava dışı ...'a devrettiği gerekçesi ile sona erdirdiğini, ancak müvekkili tarafından imzalanmış bir devir belgesi olmadığını, davalı kooperatif tarafından müvekkiline gönderilen devir belgesindeki imzanın da müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek, kooperatif üyeliğinin tespiti ile devir işleminin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından 22.08.2012 tarihinde gönderilen ve tüm hak ve vecibelerini ...'a devrettiğine ve devir bedeli olarak ödemiş olduğu peşinat ve aidatların tamamını aldığını belirten dilekçeye istinaden kooperatif yönetim kurulunca devir işlemi yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; hisse devri ile ilgili dilekçe altında bulunan imzanın davacı tarafından atılmadığı, bu nedenle davacının hissesinin devrine ilişkin 24.08.2012 tarih ve 118 sayılı yönetim kurulu kararının geçersiz olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar vermiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11092, Karar No: 2022/676, Tarih: 26.01.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/11092 E.  ,  2022/676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suçlar : Tehdit, hakaret, özel hayatın gizliliğini ihlal, kişilerin huzur ve sükununu bozma

Hükümler : Sanığın katılan ...’ye karşı tehdit suçundan TCK’nın 106/1-2, 52/2-4. maddeleri gereğince 3.600,00 TL adli para cezası; özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan TCK’nın 134/1, 53/1. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezası, katılanlar...ve ...’a karşı hakaret suçundan TCK’nın 125/2. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 125/1, 52/2-4. maddeleri gereğince ayrı ayrı 6.000,00 TL adli para cezaları; katılanlar..., ... ve ...’e karşı kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan TCK’nın 123/1, 53/1. Maddeleri gereğince ayrı ayrı 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2017 tarihli, 2016/153 - 2017/629 sayılı hükümlerine yönelik istinaf başvurusu üzerine ilk derece mahkemesi hükümlerinin CMK’nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, sanığın tehdit, hakaret ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından CMK’nın 223/2-e maddesi, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince ayrı ayrı beraatine dair hükümler

Tehdit, hakaret, özel hayatın gizliliğini ihlal ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümlere yönelik İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda verilen 26.09.2018 tarihli, 2018/445 - 2018/2754 sayılı “istinaf talebinin kabulüyle ilk derece mahkemesi hükümlerinin kaldırılmasından sonra yeniden kurulan beraat hükümlerine” ilişkin karar, katılanlar..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar ... ile ...’in kızı olan katılan ...’nin, ...isimli kız arkadaşına laf atan erkeği dövmesinden dolayı okuldan uzaklaştırılması ve ergenlik problemleri nedeniyle annesi ile beraber aynı zamanda Yeni Yüzyıl Üniversitesinde psikoloji bölüm başkanı olarak görev yapan sanık ...’ün muayenehanesine gittikleri, sanığın, katılan ...’nin sanki erkekmiş gibi giyindiğini görüp, onları cinsel eğitim tedavi araştırma derneğine yönlendirdiği ve bir taraftan da seanslara başladıkları, zaman zaman ailenin evinde de görüşmelerin devam ettiği, bir süre sonra, katılan ...’nin, ...’in babası olan ...tarafından cinsel istismara uğradığı iddiasının adliyeye yansıdığı ve bu aşamada da sanığın katılan ... ve ailesiyle beraber olmasına rağmen söz konusu adli soruşturma sürecinde gerek hastasının gerek hastanın ailesinin kendisiyle olan iletişimini sonlardıkları, sanığın, katılan ... ile tedavi amacıyla görüştüğünde ona eş cinselliği (lezbiyenliği) empoze etmeye çalıştığının ve katılan ...’ye cinsel istismarda bulunan kişi ile görüştüğünün iddia edildiği, sanığın ise vakayı aydınlatmak için hastasına cinsel istismarda bulunduğu iddia edilen şahısla ve konunun uzmanları ile görüştüğünü ifade ettiği, katılan ...’ye yönelik cinsel istismar iddiasını “sahte tecavüz” olarak nitelendirdiği,

Bu nedenlerle taraflar arasında oluşan husumetin ardından, sanığın, katılan ...'nin koruması olan katılan ...’ı telefonla arayıp, ona, katılanlar ... ve ...’in kendisi ile görüşmeme ve kendisinin hastası olan katılan ... ile görüştürmeme nedenini sorup sinkaflı sözlerle hakaret ettiği, katılanlar..., ... ve ...’in kendisi ile görüşmek istememelerine rağmen sürekli telefonla arayarak ve görüşmeye çalışarak onları rahatsız ettiği, bir dönem aynı evi paylaştığı ve daha sonra aralarında adliyeye yansıyan uyuşmazlıkların da yaşandığı eski arkadaşı tanık ... ile mesajlaşırken, “Yarın öğleden sonra kadıköyde peri ölecek”, “Peri duygusal olarak ölecek yarın” gibi mesajlar gönderdiği ve bu suretle katılan ...’nin öleceğini internet sosyal paylaşım sitesinde paylaşarak onu tehdit ettiği, katılan ...’nin ...isimli şahıs tarafından nitelikli cinsel istismara uğraması olayı ile ilgili olarak, onu rencide edici sözler söyleyerek ve telefonda katılan ...’ye “Allah belanı versin pislik” diyerek hakaret ettiği, katılan ... ile tedavi amaçlı görüşmesi nedeni ile öğrenmiş olduğu katılan ...’nin özel hayatına ilişkin bilgilerini meslek etiğine aykırı olarak internet sosyal paylaşım sitesi üzerinden ve kamu tanıkları ile paylaşarak, onun özel hayatınını gizliliğini ihlal ettiği, verileri hukuka aykırı olarak yaydığı iddialarının dava konusu edildiği olayda;

Temyiz dilekçesinin kapsamına göre, katılanlar..., ... ve ... vekili tarafından, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda verilen beraat kararlarının temyiz edildiği, sanığın, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan beraatine ilişkin ilk derece mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararla katılan ...’a karşı hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik “istinaf talebinin kabulüyle ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasından sonra yeniden kurulan beraat hükmüne” ilişkin kararın temyiz edilmediği anlaşıldığından, katılanlar..., ... ve ... vekilinin temyiz istemi ile sınırlı olarak yapılan incelemede:

Yapılan yargılama sonunda, sanığa yüklenen tehdit, hakaret ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarının sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanığa yüklenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçu açısından sanığın kastının bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek bölge adliye mahkemesince kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar..., ... ve ... vekilinin, sanığa iddianamede isnat edilen ve sübut bulan tüm suçlardan dolayı sanığın cezalandırılması yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelere dayalı olarak bölge adliye mahkemesince verilen beraat hükümlerinin bozulması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 26.09.2018 tarihli, 2018/445 - 2018/2754 sayılı “istinaf talebinin kabulüyle ilk derece mahkemesi hükümlerinin kaldırılmasından sonra yeniden kurulan beraat hükümlerine” dair kararına karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için İstanbul Anadolu 34. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 26.01.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8706, Karar No: 2014/17809, Tarih: 18.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/8706 E.  ,  2014/17809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2013/145-2013/672

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, asıl davanın kabulüne birleşen davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan M.. Ş.. vekillerince temyiz edilmesi ve M.. Ş.. tarafından duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı M.. Deri San. Tic. Ltd.Şti’nin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı A..run İnş...A.Ş. 'ne karşı 28.10.2003 tarihli dava dilekçesiyle açtığı davada iş kazası sonucu maluliyeti nedeniyle 500,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş; daha sonra diğer davalı M.. Deri San.Tic.Ltd. Şti aleyhine Bakırköy 3. İş mahkemesinde 05.11.2008 tarihli dava dilekçesiyle aynı iş kazası nedeniyle açtığı davada fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL maddi tazminat talebinde bulunmuş, mahkemece bu iki dava birleştirilerek görülmüştür.

Mahkemece, A.. İnşaat San. Tic.Aş hakkında açılan davanın kabulüyle taleple bağlı kalınarak 500,00 TL maddi tazminatın ve Dairemizin 2005/3951-2005/5535 sayılı ve 30/05/2005 tarihli bozma ilamıyla bozma konusu yapılmayarak kesinleşen 10.000,00 TL manevi tazminatın davalı A.. İnşaat San. Tic.AŞ'den kaza tarihi 03/09/2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmasına, davalı M.. Deri San. Ve Tic.LTd.Şti hakkında açılan davanın ise kanıtlanamadığından reddine dair verilen karar, Dairemizin 2012-20111 Esas ve 2012-19121 Karar sayılı ve 08.11.2012 tarihli ilamıyla “davacının Hukuk Muhakemeleri Kanununun genel ilkeleri ve yerleşmiş Yargıtay uygulamaları gereğince, ıslah dilekçesi ile müddeabihi, ikinci defa arttıramayacağı da dikkate alınarak, davalı M.. Deri San.Tic.Ltd.Şti anahtar teslimi suretiyle işi devrettiğini ileri sürdüğüne göre, diğer davalı ile akdettiği 16.07.2003 tarihli sözleşme metninin tamamını ibraz etmesi için bu davalıya süre verilmeli, ibraz etmesi halinde işin anahtar teslimi suretiyle devredilip devredilmediğinin tespiti açısından anılan sözleşme bütünüyle incelenerek sonucuna göre karar verilmeli, ibraz edemezse iddiasını ispatlayamadığından maddi tazminattan sorumlu tutulmalıdır” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ibraz edilen 16.07.2003 tarihli sözleşme metninin tamamı incelenmek suretiyle, davalı M.. Deri San. Ve Tic.LTd.Şti’nin de, asıl işveren-alt işveren ilişkisi içinde sorumlu olduğu kabul edilerek ve “talep ile bağlı kalınarak asıl dava ( 2009/540 esas ) yönünden davanın kabulü ile, 500,00.- TL maddi tazminat ve 10.000,00 TL manevi tazminatın 03/09/2003 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı A.. inşaattan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin hakların saklı kalmasına; birleşen Bakırköy 12. İş mahkemesinin 2008/657 esas sayılı dosya yönünden davanın kısmen kabulüne, 39.987,47 TL maddi tazminatın ( asıl davada karar verilen 500,00 TL maddi tazminat kısmının tekerrüre esas olmaması kaydıyla ) 03/09/2003 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile Marmara Deri San. Ve Tic. Ltd. Şti den alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat talebi ile diğer fazlaya ilişkin taleplerin usulden reddine” karar verilmiştir.

Yukarıda da belirtildiği gibi, davacı, sadece davalı A.. İnş...A.Ş. 'ne karşı 28.10.2003 tarihli dava dilekçesiyle açtığı davada iş kazası sonucu maluliyeti nedeniyle 500,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş; daha sonra diğer davalı M.. Deri San.Tic.Ltd. Şti aleyhine Bakırköy 3. İş mahkemesinde 05.11.2008 tarihli dava dilekçesiyle aynı iş kazası nedeniyle açtığı davada fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL maddi tazminat talebinde bulunmuş, mahkemece bu iki dava, Dairemizin 30.03.2009 tarihli bozma ilamından sonra birleştirilerek görülmüş; davacı, davalı M.. Deri San. Ve Tic.LTd.Şti hakkındaki davasını ilk kez, birleştirme kararından sonra, 25.11.2010 tarihli dilekçesiyle ıslah ederek, maddi tazminat talebini arttırmış ve (23.12.2010 tarihinde başvuru harcını da yatırmak suretiyle) 40.000,00.-TL manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Bu durumda davacının M.. Deri San. Ve Tic.LTd.Şti hakkında da usulüne uygun manevi tazminat talebinin bulunduğu kabul edilerek ve manevi tazminatın bölünemeyeceği kuralı da gözetilerek, davalı M.. Deri San. Ve Tic.LTd.Şti’nin de hükmedilen 10.000,00.-TL manevi tazminattan sorumlu olduğunun kabulü gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden M.. Ş..'ne yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/34920, Karar No: 2011/10140, Tarih: 22.12.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/34920 E.  ,  2011/10140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A) Hükümlü ... bakımından yapılan incelemede;

Hükümlü ... hakkında kurulan ... Sulh Ceza Mahkemesinin 06.04.2005 günlü, 2003/292 - 2005/122 sayılı önceki hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 günlü, 2007/125-186 sayılı ve benzer kararlarında açıklandığı üzere, adı geçen hükümlü hakkında temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hükmün ancak, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden talep halinde yada resen uyarlama yargılamasına konu edilmesinin mümkün olduğu, hükümlü hakkında kurulan ilk hükmün kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık ... hakkında kurulan ilk hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.10.2005 tarihli yazısı ile lehe yasa değerlendirmesi için mahalline iade edildiği, bozma sonrasında dosyanın yeniden ele alınıp hükümlü ... hakkında yeniden kurulan hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu anlaşıldığından, hükümlü ... hakkında yeniden kurulan hükmünhukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu anlaşıldığından, hükümlü ...'ın yeniden kurulan hükme yönelik temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, hükümlü hakkında kurulan ilk hükümle ilgili uyarlamanın sanık ... bakımından yapılan yargılamadan ayrı olarak mahallinde yapılması için dosyanın gereği yapılmak üzere İADESİNE,

B) Sanık ... bakımından yapılan incelemede;

Sanığa atılı hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev'i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2 maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının suç tarihi olan 27.09.2003 ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nun 223/8.maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 22.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7941, Karar No: 2012/9483, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/7941 E.  ,  2012/9483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan kiracılığın tespiti isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı ... Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; ... Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren ... 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli ... Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.