muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8573, Karar No: 2014/1851, Tarih: 12.03.2014

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8028, Karar No: 2017/5867, Tarih: 27.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/8028 E.  ,  2017/5867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdur ... soruşturma evresinde alınan ifadesinde; sanık ...'ın telefonla arayarak birlikte olma teklifinde bulunduğu, teklifi kabul etmesi üzerine sanık ...'ın kendisini araçla alarak ... Köyüne doğru gittiklerini, yolda durup sanık ... ve ...'yu aldığını, yolda sanıkların kendisine bıçak tevcih edip,... numaralı hattının takılı bulunduğu... marka cep telefonunu aldıklarını, bir müddet gittikten sonra durduklarını, sanık ...'in 4 adet altın yüzük, 2 adet altın künye ve altın zincirini zorla aldığı iddiasında bulunduğu,

Sanık ... 08.09.2011 tarihli kolluk ifadesinde; olay günü sanık ...'i arayarak bir bayanla birlikte olmak istediğini söylediğini, sanık ...'in daha önceden tanıdığı mağdur ...'yi aradıklarını, mağdurun teklifi kabul ettiğini, sanıklar ..., ... ve Mağdur ... ile birlikte ... Köyüne gittiklerini, burada mağdurla ilişkiye girdiğini, ardından sanık ...'le mağdurun aracın yanına gidip 15 dakika sonda döndüklerini, sanık ...'in "benim bu karıdan alacağım var" dediğini, sanık ...'e alacağın sebebini sormaları üzerine "geçen sene bunun dostuyla kavga ettim, arabama zarar verdiler, ben paramı bundan alırım" dediği, bu sırada sanık ... ile mağdurun kavga etmeye başladıklarını, mağdur ...'nin sanık ...'e defalarca "benden aldığın yüzüklerimi, kolyemi ve künyelerimi ver" dediğini duyduğunu, sanık ...'e sorduğunda almadığını söylediğini, kavga sırasında mağdur ...'nin dayak yemesini engellemeye çalışırken sanık ...'in yumruklarına maruz kaldığını, sanık ...'nun yiyeceklerini kesmek için getirdikleri bıçağı mağdurun boynuna dayayıp "sus, sesini kes" diye bağırdığını, daha sonra sanık ... ve Mağdur ...'nin barıştıklarını, dönüş yolunda sanık ... ile mağdurun yeniden kavga etmeye başlayabilecekleri korkusuyla su alma bahanesiyle aracı durdurduğunu, bu sırada mağdur ...'nin midesinin bulandığını söyleyip araçtan indiğini, kendisinin ise sanık ...'in çağırması üzerine araca tekrar bindiğini ve bulundukları yerden ayrıldıklarını, ...'nin ise indiği yerde kaldığını belirttiği,

Sanıklar ... ve ...'nun suçlamaları reddettikleri;

Mahkemece mağdur ...'nin kullanımında bulanan ... numaralı telefonun imei numarası tespit edilerek 04.08.2011-05.09.2011 tarihlerini kapsayacak şekilde, kullanan numaralara ait bilgilerin TİB'den istenildiği, istenilen kayıtların gönderildiği, buna ilişkin döküman mevcut olmadığından dosyanın temyiz incelemesinde, bu CD kayıtları döküman haline getirilerek yapılan incelemesinde; mağdur ...'nin kullanımında bulunan ... numaralı hattın kullanıldığı ... İmei numaralı cep telefonun, olay tarihi 05.08.2011 de saat 21:56 ve 23:05'de sanık ...'in soruşturma aşamasında kolluk birimlerine beyan ettiği ... numaralı hattıyla görüşme yapıldığının tespit edildiği,

Hal böyle olunca;

Mağdur ...'ın aşamalarda değişmeyen beyanı, sanık ...'ın tevil yollu ikrarı ve TİB'den temin edilen CD kayıtlarına ait döküman içeriği bir bütün halinde dikkate alınmadan, sanıkların savunmalarına hangi nedenle üstünlük tanındığı denetime olanak verecek şekilde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3163, Karar No: 2020/1509, Tarih: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/3163 E.  ,  2020/1509 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12514, Karar No: 2018/4360, Tarih: 06.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/12514 E.  ,  2018/4360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/05/2016 tarih ve 2015/148-2016/68 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ayakkabı, terlik üreticisi ve ihracatçısı olduğunu, 2011/33636 nolu "..." ibareli markasının ve 2007/13984 nolu "..." ibareli markasının 25. sınıfta ayak giysileri için tescilli olduğunu, davalının ise 2014/82533 nolu "..." ibareli markayı 25. sınıf dahil olmak üzere kayıt ettirdiğini, davacı markasını taklit ettiğini, müvekkilinin markasına bu ekleme ile yanaştığını, müvekkilinin marka itibarını sarstığını, ayakkabı, terlik gibi bir üretimi olmadığı halde müvekkili markasının itibarını istismar ettiğini ileri sürerek davalı markasının 25. sınıf ayak giysileri açısından terkini ile bu ürünlere ilişkin tescilinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iltibas veya yararlanmanın söz konusu olmadığını, müvekkilinin eğitimli bir tasarımcı olduğunu, kendi markasını yaratmaya çabaladığını, "..." markasını oluştururken kendi isminin yabancı dildeki söylenişi ile ilgili olarak bu düzenlemeyi yaptığını, davacının daha ziyade Arap yarımadasına hitap ettiğini, buraya özgü terlikler ürettiğini, sektörel olarak yakınlıklarının bulunmadığını, davacı markalarında şekil unsurunun baskın olduğunu ve ayırt edici kısmın şekil unsuru olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacının önceki tarihli markalarında yer alan esas unsurun "..." olduğu, davalı markasında davacının markasının esas unsurunun aynen yer aldığını, markalar arasında bir bağlantı algısı doğduğu, ayak giysileri bakımından ortalama tüketicinin ilk bildiği markadan sonra davalı markasını gördüğünde iltibasa düşebileceği gerekçesiyle davanın kabulüyle davalı adına kayıtlı 2014/82533 nolu 14, 18, 25 ve 33 sınıfta kayıtlı markanın, 25. sınıfta ayak giysileri bakımından hükümsüzlüğüne, terkin edilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28181, Karar No: 2019/3295, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2015/28181 E.  ,  2019/3295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16696, Karar No: 2017/10253, Tarih: 08.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/16696 E.  ,  2017/10253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 21/2, 62/1 ve 52. maddeleri gereğince 1.320,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Orhaneli Asliye Ceza Mahkemesinin 14/05/2014 tarihli ve 2014/32 esas, 2014/44 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 08/03/2017 gün ve 94660652-105-16-1056-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/03/2017 gün ve 2017/16229 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5237 sayılı Kanun’un 21. maddesinin 2. fıkrasının; “Kişinin, suçun kanunî tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi hâli” şeklinde olduğu, fıkra gerekçesinde ise; “Olası kast durumunda suçun kanuni tanımında yer alan unsurlardan birinin somut olayda gerçekleşebileceği öngörülmesine rağmen, kişi fiili işlemektedir. Diğer bir deyişle, fail unsurların meydana gelmesini kabullenmektedir.” şeklinde olası kastın uygulanma şartlarının belirlendiği,

5237 sayılı TCK’nın 22/2. maddesinde “dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesi” şeklinde tanımlandığı nazara alındığında,

Olası kast ve bilinçli taksir öngörme unsuru itibariye örtüşmesine rağmen, isteme unsuru bakımından ayrıldığı, olası kastı bilinçli taksirden ayıran özelliğin, mümkün yada muhtemel olarak öngörülen neticenin kabullenilmesi, failin öngördüğü tipik neticenin meydana gelmeyeceğine yönelik bir güveni olmadan hareket etmesi şeklinde olduğunun değerlendirildiği,

Somut olayda; olay günü sanığın köpeğini serbest bıraktığını akşam saatlerinde köpeği bağlamak için aradığını, bulamadığını bunun üzerine evine gittiğini belirttiği, olası kastla hareket ettiğinden söz etmenin mümkün bulunmadığı, ancak sanığın dikkat ve özen yükümlülüğüne uymayarak tehlike yaratabilecek olan köpeğini serbest bırakması sonucu müştekinin koyunlarına zarar verdiği olayla ilgili olarak en azından taksirle hareket ettiği kabul edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 177/1. maddesi gereğince hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakma suçundan cezalandırılması gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma talebinin TCK'nın 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçuna ilişkin olması ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 14. maddesi uyarınca, 27.01.2017 gün ve 29961 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2017 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun işbölümüne ilişkin 20.01.2017 tarih ve 2017/1 sayılı kararı ile Yargıtay Ceza Daireleri iş bölümü ortak hükümlerinin 4. maddesi gereğince, kanun yararına bozma istemini inceleme görevinin Yargıtay'ın 8. Ceza Dairesi'ne ait olduğu anlaşıldığından, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye TEVDİİNE, 08.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3126, Karar No: 2018/421, Tarih: 23.01.2018

**16. Ceza Dairesi         2017/3126 E.  ,  2018/421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etmek, Tehlikeli

maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya

el değiştirilmesi, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : 1-5237 sayılı TCK'nın 174/1, 62 ve 53. maddeleri

uyarınca mahkumiyet,

2-6136 sayılı Kanunun 13/2 maddesi, TCK'nın 62, 52,

53, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

3-5237 sayılı TCK'nın 314/3 maddesi delaleti ile

220/7. maddesi yollamasıyla TCK'nın 314/2, 3713

sayılı Kanunun 5/1. maddesi, TCK'nın 53, 58/9.

maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kollukta şüpheli sıfatıyla PKK silahlı terör örgütüne üye olduğunu kabul ederek beyanda bulunan ...'nın müdafii huzurunda verdiği ifadesinde; sanığın kendisine yardım ettiğini ve çantasını sanığa emanet ettiğini söylediği, Cumhuriyet Savcılığında da ifadesini tekrar etttiği ve bu beyanlar üzerine sanığa ait iş yerinde yapılan aramada 975-407166 seri numaralı kaleşnikof marka tüfek, tüfeğe ait 30 adet mermi, bir adet şarjör, iki adet el bombası, bir adet deri palaska, bir adet laşker elbise pantolonu, bir adet laşker ceket, yağmurluk, iki parça bel kuşağı, tırnak çakısı, kırmızı tarak, sekiz adet çakmak taşı, lescon marka bir çift ayakkabı, pembe valiz, haki kapşonun ele geçirildiği anlaşılmakla sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet etmek ve tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirilmesi suçları yönünden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

I-Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirilmesi suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Sanık hakkında patlayıcı madde bulundurması nedeniyle hüküm kurulurken hapis cezasının yanında adli para cezasına da karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması ve örgüt faaliyeti çerçevesinde suçun işlendiği anlaşıldığından 3713 sayılı Kanunun 5/2 maddesi uyarınca artırım yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6763 sayılı Kanunun 15. maddesi ile yapılan değişikliklerin sanığın açıkça aleyhine olduğu saptanarak yapılan incelemede,

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

II-6136 sayılı Kanuna muhalefet etmek suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde aşağıdaki hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın örgüt faaliyeti çerçevesinde gerçekleştirdiği anlaşılan 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan hüküm tesis edilirken 3713 sayılı Kanunun 5 maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Hükmün 2. maddesinin 3. fıkrasında gün para cezasının miktarının hesaplanmasında TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca yazılması gerekirken; keza hükmün 2. maddesinin 4. fıkrasında taksit sayısının belirlenmesinde TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca yazılması gerekirken yalnızca TCK'nın 52. maddesi yazılması,

2-Adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3 maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceğinden, kurulan hükmün 2. maddesinin 4. fıkrasında"ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği" şeklinde ihtar yapılması,

3-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53/1. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

3-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53/1. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, bu itibarla belirtilen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün 2. maddesinin 3. fıkrasından TCK'nın 52. maddesi ibaresi çıkarılarak yerine TCK'nın 52/2. maddesi yazılması, hükmün 2. maddesinin 4. fıkrasından TCK'nın 52. maddesi ibaresi çıkarılarak yerine TCK'nın 52/4. maddesi yazılması, hükmün 2. maddesinin 4 fıkrasından "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin çıkarılması ve TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlar bütünüyle çıkarılarak yerlerine "Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı doğrultusunda yürürlükte bulunan TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Silahlı terör örgütüne yardım etmek suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelmede;

Sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında şüpheli sıfatıyla kollukta müdafii huzurunda beyanda bulunan ...'nın ifadesinde; daha önce ... ismiyle tanıdığı sanığın kendisine kıyafet aldığını ve erzak temin etmesi için 200,00 TL para verdiğini ve daha sonra içerisinde silah, bomba ve örgütsel malzeme bulunan çantasını da sanığa emanet ettiğini bildirmiş olması karşısında; sanığa emanet edilen eşyaların niteliği dikkate alındığında bu eşyaların örgüt içerisinde olmayan yahut örgüt tarafından güvenilmeyen bir şahsa teslim edilemeyeceği cihetle sanığın eyleminin, hiyerarşik yapısına dahil olmak suretiyle örgüte üye olma suçunu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde ve suç vasfında düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a-Sanık hakkında öncelikle temel ceza tayin edilip sonrasında TCK'nın 220/7. maddesindeki indirim uygulandıktan sonra devamında 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince artırım yapılması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması ve TCK'nın 220/7 maddesi uygulanmasında indirim oranının gösterilmemesi,

b-Sanık hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 107. maddesinin dördüncü fıkrası ile 108. maddesi hükümleri yerine olayda koşulları oluşmayan TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanması,

b-Sanık hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 107. maddesinin dördüncü fıkrası ile 108. maddesi hükümleri yerine olayda koşulları oluşmayan TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanması,

c-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53/1. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup hükmün bu sebeplerden BOZULMASINA, sanık hakkında CMUK'nın 326/son madde ve fıkrası uyarınca ceza süresi bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 23.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7383, Karar No: 2018/2877, Tarih: 12.04.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/7383 E.  ,  2018/2877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinin 1. fıkrasında;

"A-Hakim somut olayda;

1-Suçun işleniş biçimi,

2-Suçun işlenmesinde kullanılan araçlar,

3-Suçun işlendiği zaman ve yer,

4-Suçun konusunun önem ve değeri,

5-Meydana gelen zarar ile tehlikenin ağırlığı,

6-Failin kasıt veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı,

7-Failin güttüğü amaç ve saik,

Göz önünde bulundurularak temel cezanın belirleneceği'' hükmüne yer verilmiştir.

Yasa koyucu bu şekilde cezanın kişiselleştirmesinin sağlanması bakımından hakime olayın özelliği, failin kişiliği ve işlenen fiilin ağırlığı ile orantılı bir şekilde gerekçe gösterilerek bir ceza verme yetki ve görev yüklemiştir. Temel cezanın tayininde ölçütler arasında yer alan; failin geçmişi ve fiilden sonraki davranışlara ilişkin ölçütler 5237 sayılı Yasanın 62/2. maddesinde takdiri indirim nedeni olarak düzenlendiği anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK'nın ''adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi'' başlıklı 3. maddesinin 1. fıkrasındaki ''suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur'' biçimindeki düzenleme ile de; işlenen fiil ile hükmolunan ceza ve güvenlik tedbiri arasında ''orantı'' bulunması gerektiği vurgulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında;

Suç tarihi olan 01/02/2014 tarihinde 13 yaşında olup okula gitmeyen ve suça meyilli bir ortamda ailesi ile birlikte yaşamak zorunda kalan sanık ..., hemfiil faili olan ... ve hakkında Kovuşturmaya Yer Olmadığı Kararı verilmiş olan ... ile birlikte mağdur ...'dan 50 kuruş almak için zor kullanmaları şeklinde gerçekleşen olayda;

5237 sayılı Yasanın 3. ve 61. maddeleri ile uyumlu ceza tayini yerine olayla nispetli olmayan bir şekilde temel ceza tayini,