muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/28072, Karar No: 2017/20349, Tarih: 20.09.2017

**4. Ceza Dairesi         2014/28072 E.  ,  2017/20349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığın tekerrüre esas alınan hükümlülüğün 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesi kapsamındaki dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, Mahkemesince uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre TCK'nın 58. maddesinin koşullarının bulunup bulunmadığının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5608, Karar No: 2014/7711, Tarih: 11.06.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/5608 E.  ,  2014/7711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tavşanlı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2014

NUMARASI : 2013/179-2014/42

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili ve kiralananın tahliyesi amacıyla yapılan takibe vaki itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemidir. Mahkemece itirazın kaldırılmasına ve kiralanın tahliyesine karar verilmiş karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı davalı H.. S.. Partisi (H.. Parti) İlçe Teşkilat Başkanı F.. K.. hakkında açtığı davada, 15.05.2011 Tarihli kira sözleşmesi ile taşınmazını H.. S..Partisi'ne kiralandığını kira parasının ödenmemesi nedeniyle icra takibinde bulunduğunu davalının haksız olarak itiraz ettiğini, takibe konu kira parasının ödenmediği gibi kiralananın da tahliye edilmediğini belirterek itirazın kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı F.. K.. vekili kiralananın tahliye ediliğini, davacının en fazla üç aylık kira parasını parti teşkilatından talep edebileceğini bu nedenle üç aylık kira parasını H.. S.. Partisi Genel Merkezi adına kabul ettiklerini beyan etmiştir. Mahkemece itirazın kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar vermiştir.

Davacı alacaklı 09.03.2013 tarihinde başlattığı takip talebinde ve ödeme emrinde H.. S.. Partisi (H.. P.) Genel Başkanlığını borçlu olarak göstermiş olup, nitekim Genel Başkanlık adına çıkartılan tebligatın tebliğ edilememesi üzerine, ödeme emri H. S.. Partisi (H.. Parti) İlçe Teşkilat Başkanı F.. K.. adına tebliğe çıkartılarak davalı F.. K..'un itiraz etmesi üzerine de itirazın kaldırılması ve tahliye davası H.. S..Partisi (H.. Parti) İlçe Teşkilat Başkanı F.. K.. hakkında açılmıştır.

Davalı olarak gösterilen İlçe Teşkilat Başkanı F.. K.. hakkında yapılan bir icra takibi bulunmamaktadır. Davalının borca itiraz etmesi Genel Başkanlık hakkında yapılan takipte davalının borçlu olarak kabul edilmesi gerektiği sonucunu doğurmaz. Bu nedenle H.. S.. Partisi (H.. Parti) Genel Başkanılığı adına yapılan icra takibine ilişkin olarak açılan davada husumet davalıya yöneltilemeyeceğinden, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/271, Karar No: 2015/6422, Tarih: 06.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/271 E.  ,  2015/6422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/09/2014

NUMARASI : 2014/1427-2014/572

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/09/2014 tarih ve 2014/1427-2014/572 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl davada, 27.05.2009 tarihinde müvekkilinin eşi ile birlikte S.'deki işyerine gitmek için davalı kurum tarafından işletilen banliyö trenine binmek için gittiği A. G. Tren İstasyonunda hamile eşine yardım ettiği sırada trenin ani hareket etmesiyle raylar üzerine düştüğünü, iki bacağının diz altından feci şekilde koptuğunu, müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını, bu olay sonrasında 10 adet ameliyat geçirerek tedavi olduğunu, % 86 oranında malul kaldığını, Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/500 Esas, 2011/242 Karar sayılı dosyasında yapılan yargılamada davalı kurumun kusurlu olduğunun tespit edildiğini ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 13.500,00 TL kalıcı iş göremezlik tazminatının, protez gideri için 500,00 TL, 9 aylık bakıcı ücreti için 500,00 TL ile 500 TL taksi ücreti ve diğer maddi zararlarının kaza tarihi olan 27.05.2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş olup, davasını 92.189,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 2.500 TL bakıcı gideri tazminatı, 1.666,00 TL protez masrafı ve 500 TL taksi gideri olarak ıslah etmiş; birleşen davada ise; bakiye 27.687,00 TL bakıcı giderinin 27.05.2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının Gülveren Tren İstasyonununda trene geç kaldığı halde binmek istemesi üzerine kazanın meydana geldiğini, olayda davacının % 100 kusurlu olduğunu, 4. Asliye Ticaret Mahkemesinde manevi tazminat davasının yargılamasında, davacının % 80 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiğini, % 20 kusuru da kabul etmediklerini, davacının bakıcıya ihtiyacı olduğu, ulaşımını taksi ile sağladığı iddialarını da kabul etmediklerini, protezleri de Sosyal Güvenlik Kurumundan alması gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının AÜTF Adli Tıp ABD Başkanlığının 27.10.2010 tarihli raporuna göre olay nedeniyle Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü esas alınarak vücut genel çalışma gücünü %86 oranında kaybettiğinin tespit edildiği, 21.11.2013 tarihli raporunda da Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğünün 15. maddesi gereğince sürekli bakıcıya muhtaç olduğunun tespit edilmiş olduğu, yine Ankara 4 Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/500 esas 2011/242 karar sayılı dosyasında İTÜ Ulaştırma Anabilim Dalı Bölümünden seçilen bilirkişi kurulundan alınan raporda; olayda davalı kurumun % 20 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, kusur raporunun oluşa uygun olması nedeniyle mahkemece itibar edildiği, buna göre sürekli, kısmi iş göremezlik gerçek zararının 92.189,62 TL olduğu, bakıcı giderine yönelik zararının 60.374,56 TL olduğu, davacının bakıcı giderinin asıl davada 2.500 TL, birleşen davada 27.680,00 TL olmasına göre bu miktarın bilirkişice tespit edilen miktarın içinde kaldığı, davacı gibi travmatik vakalarda silikon liner pin sistemli protezin kullanılması gerektiği, diğer tip protezlerin bacakta incelme ve uyumsuzluk yapabileceği, serbest piyasaya göre bu protezin tanesinin 5.000 TL olduğunun tespit edildiği, davacının sağ ve sol olarak kullanması gerekmekle ibraz ettiği 8.126,00 TL'lik protez fatura bedelinin bilirkişice tespit edilen bedelle uyumlu olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından 2.295,46 TL ödenmekle bakiye zararın 5.830,54 TL olduğu, davalı kusuruna isabet eden meblağın ise 1.166,00 TL olduğu, davacı tarafın hastaneye gidip gelirken taksi ile gittiğinden bahisle 500 TL talep ettiği, kusur oranına göre 100 TL'nin kabulü gerektiği gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulü ile 92.189,00 TL iş göremezlik tazminatının, 2.500 TL bakıcı giderinin, 1.166 TL protez giderinin ve 100 TL taksi giderinin 27.05.2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine, birleşen davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.442,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26482, Karar No: 2014/28981, Tarih: 23.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/26482 E.  ,  2014/28981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sarayköy Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2014

NUMARASI : 2012/320-2014/165

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, A.. D.. Elektrik Üretim ve Ticaret A.Ş.'nin jeotermal enerjiye dayalı üretim santralinde alt işveren nezdinde çalıştığını 31.08.2008 tarihinde işletim hakkının sona ermesi ve A.. D.. Elektrik Üretim ve Ticaret A.Ş.'nin özelleştirilmesi kapsamında 01.09.2008 tarihinde dava dışı Z.. D.. elektrik A.Ş.'ye 30 yıllığına devredildiğini, iş sözleşmesinin bu tarihte haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, özelleştirme kapsamında santralin 01.09.2008 tarihi itibariyle dava dışı Z.. D.. Elektirik A.Ş.'ye işletme hakkı devir sözleşmesi ile 30 yıllığına devredildiğini, davacının bu tarihten itibaren Z.. D.. Elektirik A.Ş.'de çalıştığını, işine son verilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, jeotermal santralin dava dışı Z.. Enerji'ye devredildiği ancak bu devrin sadece işyerini kapsadığı, taşeron firmalar bünyesinde çalışan işçilerin ve buna paralel olarak davalının devrini sağlamadığı, tam manasıyla işyeri ve işçilerin devri olmadığından davalının Z.. Enerji önceki çalışmalarını isteyebileceği, bu kapsamda davalının alt işverenlerle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki iş sözleşmeleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Somut olayda davacının, davalı A.. D.. Elektrik Üretim ve Ticaret A.Ş.'nin hizmet alımı yaptığı alt işverenler nezdinde 31.08.2008 tarihine kadar aynı işyerinde çalıştığı anlaşılmaktadır. 01.09.2008 tarihinde ise işletme hakkı devir sözleşmesi ile jeotermal santralin 30 yıllığına devredildiği dava dışı Z.. Doğal Elektrik A.Ş.'de çalışmaya ara vermeden devam ettiği hizmet cetveline göre sabittir. Dosya içeriğine göre iş sözleşmesinin feshedildiğine ilişkin herhangi bir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Davalı şirketten çıkışı bildirilen ve ertesi gün dava dışı Z.. D.. Elektrik A.Ş.'nin alt işvereni tarafından aynı işyeri için işe girişi bildirilen davacının iş sözleşmesinin davalı işverence feshedilmediği, olayda işyeri devrinin bulunduğu anlaşıldığından feshe bağlı hakları istemesi mümün değildir. Hal böyle iken kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarının reddi yerine kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35314, Karar No: 2017/5427, Tarih: 11.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/35314 E.  ,  2017/5427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamında yer alan ve olay günü hırsızlık olayının gerçekleştiği apartmanın giriş çıkış kapısını gösteren kamera kayıtlarının olduğu CD görüntülerinde; yaşı büyük sanığın küçük siyah çantayla saat 15:00 sıralarında yalnız olarak apartmanın giriş kapısının önüne gelerek zile basıp beklemeye başladığı, kapı önünde beklemekteyken kapının açılmasıyla apartman içerisine girdiği saat 15:45 sıralarında yine elinde bu çantayla apartmandan çıktığı görülmüş, bu sırada saat 15:09 suça sürüklenen çocuğun apartmanın önünden apartmanın bitişiğinde bulunan market tarafına doğru gittiği, saat 15:10’da tekrar geri döndüğü dolayısıyla gözcülük yaptığının anlaşıldığı, büyük sanığın da görüntüdeki erkek şahsın kendisi olduğunu, bahse konu adrese hırsızlık amacıyla girdiğini, suça sürüklenen çocuk ile o gün beraber olduğunu beyan etmesi ve çalınan malzemelerden altın kolyenin de suça sürüklenen çocuğun ikametinde ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun yaşı büyük sanığın eylemine iştirak ettiği gözetilerek, hükümlülüğüne karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6353, Karar No: 2016/5211, Tarih: 29.11.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/6353 E.  ,  2016/5211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Vek. Av. ...

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında müvekkiline ait ürünlerin davalı şirkete ait soğuk hava deposunda saklanması konusunda anlaşmaya varıldığını, bu anlaşma uyarınca müvekkili şirkete ait 13650 kasa (273 Ton) limon meyvesinin saklanmak üzere davalı şirkete ait soğuk hava deposuna konulduğunu, müvekkili şirketin, bir süre sonra davalı şirkete teslim ettikleri limonların soğuk hava deposunda bozulmuş olduğunu tespit ettiğini, .... Mahkemesi'nin 2011/46 D.iş sayılı dosyası ile davalı şirkete ait soğuk hava tesisinde bulunan limonlardaki bozulmanın neden kaynaklandığı, kusur ve zarar miktarının tespitine ilişkin bir tespit yaptırıldığını, davalının da ayrıca tespit yaptırdığını, müvekkili şirket tarafından yapılan tespit ile davalı şirket tarafından yaptırılan tespitlerde davalı şirketin en az %60 oranında kusurlu olduğunun her iki bilirkişi raporları ile sabit olduğunu,....2011/3394 sayılı dosyası ile açtıkları takip dosyasına davalının itirazının haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının davalı şirkete limon getireceği yönünde bilgi vermediğini, bu nedenle müvekkili şirketin soğuk hava deposunu limonların getirildiği gün açtığını, davacı tarafından 4 gün boyunca soğuk hava deposuna dış ortam sıcaklığı 20-25 C olan limon ürünü getirmeye devam ettiğini, 2010 yılının aralık ayının ortalarında davacı şirketin ürünlerinin bulunduğu soğuk hava deposundan yoğun küf kokularının çıktığının tespit edildiğini, bunun üzerine müvekkili şirket yetkililerinin davacı şirketi arayarak bu durumu haber verdiklerini, davacı şirketin ziraat mühendisi .... bu kokunun normal olduğunu çünkü depoya gönderilen limonların 100-120 ton kadarının 2. kalite olduğunu, ... bölümü öğretim üyeleri tarafından yapılan inceleme ve analiz sonucunda limon meyvelerinde görülen zararlanmanın fizyolojik olmadığı, patolojik nedenlerden kaynaklandığı ve belirtiyi meydana getiren etmenin alternarıa cıtrı fungusu olduğunun tespit edildiğini, zararlanmaya depo koşullarının neden olmadığının sabit olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

../...

S.2.

../...

S.2.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen 12.11.2013 tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı şirket tarafından, davalı şirkete ait soğuk hava deposuna 291.000 kg limon depolandığı, depolama sırasında ürünün %10 oranında fire verdiği, kalan ürün miktarının 261.900 kg olduğu, depoda enfeksiyonlar nedeniyle oluşan ürün kaybının %40 oranında olduğu, böylece kalan ürün miktarının 104.160 kg olup, ürünlerde meydana gelen toplam zararın ise 128.645,28 TL olduğu, meydana gelen zarardan davalının %30 oranında kusurlu olduğu, meydana gelen zararın 38.593,58 TL'sinden davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle, itirazının kısmen iptali ile takibin 38.593,58 TL üzerinden devamına, fazla istemin reddine, asıl alacağa takip tarihinden itibaren %16 oranını aşmamak üzere artan ve eksilen oranlarda avans faizi uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/231, Karar No: 2008/2661, Tarih: 18.02.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/231 E.  ,  2008/2661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 09/11/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, 18.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4146, Karar No: 2015/3628, Tarih: 25.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/4146 E.  ,  2015/3628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Bakanlığı ve ... Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/10/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili Avukat ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 4915 sayılı Kanuna muhalefet nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki yapılan yargılamanın son oturumunda hüküm olarak; davanın kabulü ile, 4. bendinde vekalet ücreti ile ilgili olarak ''Davacı kurum vekili kendisini bir vekil ile temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre hesap edilen 1320,00 TL'nin davalıdan alınarak davacı kurum vekiline verilmesine,'' karar verilmişken, daha sonra yazılan gerekçeli kararda, davanın kabulü ile, 4. bendinde vekalet ücreti ile ilgili olarak ''Davacı kurum vekili kendisini bir vekil ile temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre hesap edilen 440,00 TL'nin davalıdan alınarak davacı kurum vekiline verilmesine,'' karar verilmiş, böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. O halde, mahkemece yapılacak iş; önceki kısa kararla bağlı olmaksızın; kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden düzenlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir.

Mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 25/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.