muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/372, Karar No: 2021/22, Tarih: 04.02.2021

Verilen bu örneklerde kişinin olası kastla hareket ettiğinin kabulü gerekir.” şeklinde açıklamalara yer verilmiş ve olası kasta ilişkin örnek olaylar gösterilmiştir.

Buna göre, doğrudan kast; öngörülen ve suç teşkil eden fiili gerçekleştirmeye yönelik irade olup kanunda suç olarak tanımlanmış eylemin bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi ile oluşur. Fail hareketinin kanuni tipi gerçekleştireceğini bilmesi ve istemesi hâlinde doğrudan kastla hareket etmiş olacak, buna karşın işlemiş olduğu fiilin muhtemel bazı neticeleri meydana getirebileceğini öngörmesine ve bu neticelerin gerçekleşmesini mümkün ve muhtemel olarak tasavvur etmesine rağmen muhtemel neticeyi kabullenerek fiili işlemesi hâlinde olası kast söz konusu olacaktır.

Olası kast ile doğrudan kast arasındaki farkı ortaya koyan en belirgin unsur, doğrudan kasttaki bilme unsurudur. Fail hareketinin kanuni tipi gerçekleştireceğini biliyorsa doğrudan kasıtla hareket ettiğinin kabulü gerekmektedir. Yine failin hareketiyle hedeflediği doğrudan neticelerle birlikte, hareketin zorunlu veya kaçınılmaz olarak ortaya çıkan sonuçları da, açıkça istenmese dahi doğrudan kastın kapsamı içinde değerlendirilmelidir. Belli bir sonucun gerçekleşmesine yönelik hareketin, günlük hayat tecrübelerine göre diğer bir kısım neticeleri de doğurması muhakkak ise, failin bu sonuçlar açısından da doğrudan kastla hareket ettiği kabul edilmelidir.

Olası kastı doğrudan kasttan ayıran diğer ölçüt; suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşmesinin muhakkak olmayıp muhtemel olmasıdır. Fail, böyle bir durumda muhakkak değil ama, büyük bir ihtimalle gerçekleşecek olan neticenin meydana gelmesini kabullenmekte ve "olursa olsun" düşüncesi ile göze almakta; neticenin gerçekleşmemesi için herhangi bir çaba göstermemektedir. Olası kastta fiilin kanunda tanımlanan bir sonucun gerçekleşmesine neden olacağı muhtemel görülmesine karşın, bu neticenin meydana gelmesi fail tarafından kabul edilmektedir.

5237 sayılı TCK'nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde "kanunda tanımlanmış haksızlık" olarak ifade edilen suç; kural olarak ancak kastla, kanunda açıkça gösterilen hâllerde ise taksirle de işlenebilir. İstisnai bir kusurluluk şekli olan taksirde, failin cezalandırılabilmesi için mutlaka kanunda açık bir düzenleme bulunması gerekmektedir. 5237 sayılı TCK'nın 22/2. maddesinde taksir; "dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesidir" şeklinde tanımlanmıştır.

Taksirli suçlarda, gerek icrai, gerekse ihmâli hareketin iradi olması ve meydana gelen neticenin öngörülebilir olması gerekmektedir. İradi bir davranış bulunmadığı takdirde taksirden bahsedilemeyeceği gibi, öngörülemeyecek bir sonucun gerçekleşmesi hâlinde de failin taksirli suçtan sorumluluğuna gidilemeyecektir.

Taksirli suçlarda, gerek icrai, gerekse ihmâli hareketin iradi olması ve meydana gelen neticenin öngörülebilir olması gerekmektedir. İradi bir davranış bulunmadığı takdirde taksirden bahsedilemeyeceği gibi, öngörülemeyecek bir sonucun gerçekleşmesi hâlinde de failin taksirli suçtan sorumluluğuna gidilemeyecektir.

Sonucun gerçekleşmesinde mağdurun taksirli davranışının da etkisinin olması hâlinde, diğer taksirli davranış nedensellik bağını kesmediği sürece bu durum, failin sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı gibi, taksirin niteliğini de değiştirmeyecektir. Türk Ceza Kanunu'nda kusurun derecelendirilmesi suretiyle herhangi bir ceza indirimi söz konusu olmadığından, bu hâl ancak temel cezanın tayininde dikkate alınabilecektir.

TCK'da taksir; "basit" ve "bilinçli" taksir olarak ikili bir ayrıma tabi tutulmuş, 22. maddesinin üçüncü fıkrasında bilinçli taksir; "kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi" şeklinde tanımlanmış, bu hâlde taksirli suça ilişkin cezanın üçte birden yarıya kadar arttırılacağı öngörülmüştür.

Basit taksir ile bilinçli taksir arasındaki ayırdedici ölçüt; taksirde failin öngörülebilir nitelikteki neticeyi öngörmemesi, bilinçli taksir hâlinde ise bu neticeyi öngörmüş olmasıdır.

Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü hâlde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü hâlde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlikelilik hâli, bunu öngörememiş olan kimsenin tehlikelilik hâli ile bir tutulamayacaktır. Neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun bu sonucu meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür.

TCK'nın 21. maddesinin ikinci fıkrasında; "kişinin, suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi" şeklinde tanımlanıp başkaca ayırıcı unsura yer verilmeyen olası kast ile aynı Kanun'un 22. maddesinin üçüncü fıkrasında; "kişinin, öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi halinde bilinçli taksir vardır" biçiminde tanımlanan bilinçli taksirin karıştırılacağı hususu öğretide dile getirilmiş, kanun koyucu da madde metninde yer vermediği "kabullenme" ölçüsünü aynı maddenin gerekçesinde; "olası kast halinde suçun kanuni tanımında yer alan unsurlardan birinin somut olayda gerçekleşeceği öngörülmesine rağmen, kişi fiili işlemektedir, diğer bir deyişle, fail unsurların meydana gelmesini kabullenmektedir" şeklinde açıklamak suretiyle, olası kastı bilinçli taksirden ayıracak kıstası ortaya koymuştur.

Olası kastla bilinçli taksiri ayırdetme konusunda doktrinde “Her ikisi arasındaki ayrımı belirlemek bakımından Frank formülü uygulanmalıdır. Buna göre eğer ‘öyle veya böyle fail her hâlde hareketi gerçekleştirirdi’ diyebiliyorsak olası kast; ‘neticenin gerçekleşeceğini bilseydi hareketi gerçekleştirmeyecekti’ diyebiliyorsak bilinçli taksirden söz edilir...Her ikisi arasında bir ayrım yapılabilmesi için her somut olay bakımından failin ayrıca neticeyi göze almış, kabullenmiş sayılıp sayılamayacağı yönünde bir değerlendirme yapılması zorunlu görünmektedir” şeklinde görüşler mevcuttur (Bahri Öztürk-Mustafa Ruhan Erdem, Uygulamalı Ceza Hukuku ve Güvenlik Tedbirleri Hukuku, Seçkin Akademik ve Mesleki Yayınlar, 17. Baskı, Ankara 2017, s. 303-304).

Öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesine kayıtsız kalınması durumunda olası kast, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesinin istenmemesine rağmen neticenin meydana gelmesinin engellenemediği ahvalde bilinçli taksir söz konusu olacaktır. Diğer bir deyişle, failin neticeyi istememekle beraber neticenin meydana gelmesinin muhtemel olduğunu bilmesine rağmen duruma kayıtsız kalarak hareketini sürdürmek suretiyle muhtemel neticeyi kabullenmesi durumunda olası kast, failin neticeyi öngörmesine rağmen becerisine, şansına, tecrübesine ya da başka bir etkene güvenip neticenin meydana gelmeyeceğine inanarak gerektiğinde muhtemel neticenin gerçekleşmemesi için gerekli önlemleri de almak suretiyle hareketini sürdürmesi hâlinde ise bilinçli taksir söz konusu olacaktır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ...'ın 26.11.2015 tarihinde saat 16.00 sıralarında uyuşturucu madde temin etmek amacı ile babasına ait...plakalı ve arkası kapalı kamyon ile Konya ili Tatlıcak Mahallesinde bulunan "Tatlı Su Çeşmesi" civarına gittiği, burada yanına yaklaşan ölen ...'e uyuşturucu madde olup olmadığını sorduğu, ölenin uyuşturucu bulunduğunu söyleyerek sanığa 60 TL karşılığında eroin sattığı, ölenin de uyuşturucu kullanacağını söyleyerek sanığın aracına bindiği, akabinde sanık ve ölenin, sanığın kullandığı kamyon ile Tatlıcak Mahallesinin arka tarafındaki su arıtma tesisinin bulunduğu yere gittikleri ve araç içerisinde uyuşturucu madde kullandıkları, bir süre sonra sanığın karşı yoldan geldiğini gördüğü bir aracın polis aracı olduğunu zannederek ölene bu hususu ilettiği, bunun üzerine ölenin araçtan indiği, sanığın kaçmak için aracı çalıştırıp hareket ettiği sırada ölenin aracın sağ ön yolcu kısmında bulunan kapısını açıp araca tekrar binmeye çalışan öleni görmesine rağmen kamyoneti yavaşlatmayıp aynı hızla yoluna devam ettiğinden dengesini sağlamayan maktulün yere düştüğü, arka tekerlek altında kalıp yaralandığını görmesine rağmen yoluna devam ettiği ve ölenin olay yerinde genel beden travmasına bağlı akciğer, kalp ve karaciğer yaralanmasından gelişen iç kanama ile birlikte kafa kaide ve kubbe kırığı ile müşterek kafa içi kanama ve beyin doku harabiyeti sonucu hayatını kaybettiği, olay yerinden kaçarak evine giden sanığın, araç içerisinde kaldığını fark ettiği ölene ait telefonu kendi ikamet ettiği evin yakınlarında bulunan bir büfeye bıraktığı anlaşılan olayda;

Ölenin yolcu koltuğu tarafındaki kapıyı açarak araca tekrar binmek isterken yere düşüp araç altında kalarak ölebileceğini öngörmesine rağmen fren yapmadığı ve hızını azaltmadığı, öngördüğü muhtemel neticeyi engelleme çabasının ya da neticeyi göze almadığına dair bir davranışının da bulunmadığı, başka bir ifadeyle gerçekleşen muhtemel neticeye kayıtsız kalarak bunu kabullendiği, açıklanan sebeplerle eylemini olası kastla gerçekleştirdiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan yedi Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanığın eyleminin bilinçli taksirle ölüme neden olma suçunu oluşturduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 15.12.2020 tarihinde yapılan birinci müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından 04.02.2021 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2490, Karar No: 2014/5509, Tarih: 26.09.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/2490 E.  ,  2014/5509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İth. İhr. A.Ş. ile davalılar ... .... Şti. vs. arasındaki davadan dolayı ... ..... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen ........2013 gün ve 2012/41-2013/308 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık iplik satış sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Çek teslim ve tesellüm protokolü başlıklı ....08.2011 tarihli belgede “satın alınan ipliklere karşılık çek verildiği” açıklanmış, davalı tarafından düzenlenen faturalarda da iplik bedeli yazılmıştır. Her ne kadar dava dilekçesinde üretimden söz edilmiş ise de davacının isteği üzerine davalı tarafından özel üretildiğine ilişkin dayanak belge yoktur. Yine davacı vekili tarafından Dairemize verilen tarihsiz dilekçede, taraflar arasındaki benzer uyuşmazlığa ilişkin dosyanın ... .... Hukuk Dairesinde beklemekte olduğu, eldeki dava konusu uyuşmazlığında .... Hukuk Dairesi'nin görevine girmesi nedeniyle görevli Daireye gönderilmesi isteminde bulunulmuştur. Davalının tedarikçi sıfatı bulunduğunu bildirmesine göre de uyuşmazlığın eser sözleşmesinden değil, iplik satış sözleşmesinden kaynaklandığı anlaşılmaktadır.

Tarafların sıfatına göre dosyanın temyiz incelemesini yapmak görevi Yüksek .... Hukuk Dairesi'ne aittir. Ne var ki anılan Dairece de görevsizlik kararı verilmiş olduğundan ve davacı ... Ltd. Şti. vekili de dosyanın ... .... Hukuk Dairesi'ne gönderilmesini istediğinden görev uyuşmazlığının karara bağlanması için dosyanın Yüksek Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu'na gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli ... Hukuk Daireleri Başkanlar kuruluna GÖNDERİLMESİNE, ....09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8237, Karar No: 2023/2226, Tarih: 30.03.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/8237 E.  ,  2023/2226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki borca itiraz ve takibin iptaline ilişkin şikayetten dolayı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı alacaklı vekili ve şikayetçi borçlu vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle şikayetin kabulü ile takibin iptaline karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı alacaklı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi borçlu vekili dilekçesinde; aleyhinde başlatılan ilamsız (ör 7) takip dayanağı senedin sözleşme kapsamında verilmiş teminat senedi olduğunu, bu nedenle borca itiraz ettiğini, ayrıca sözleşmeye konu borç hakkında ipotek tesis edildiğini, İİK'nın 45. maddesi uyarınca taşınmaz rehni ile teminat altına alınmış borç için genel haciz yolu ile takip yapılamayacağını ileri sürerek takibin ve ödeme emrinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklı vekili cevap dilekçesinde; yargılamaya konu icra dosyasının örnek no 7 genel haciz yoluyla ilamsız takibe dayalı başlatıldığını, bu sebeple itiraz merciinin icra hukuk mahkemesi olmayıp takibin başlatıldığını icra dairesi olduğunu, bu sebeple davanın usulden reddinin gerektiğini, senedin teminat senedi olmadığını, yine dava dilekçesinde belirtilen ipotek senedinde davacının taraf olmadığını, kambiyo senetlerinin temelindeki borç ilişkisinden soyut olup mücerretlik ilkesinin haiz olduğunu belirterek reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile takip dayanağı senede konu alacağın rehinle teminat altına alındığı, İİK'nın 45. maddesi uyarınca rehinin paraya çevrilmesi yolu ile takip yapılmadan ilamsız takip yapılamayacağı gerekçesi ile şikayetin kabulü ile takibin şikayetçi borçlu yönünden takibin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı vekili ve şikayetçi borçlu vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı vekili ve şikayetçi borçlu vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle, takibin 7 örnek başlatılan ilamsız takip olması nedeniyle İİK'nın 62. maddesi uyarınca itiraz mercinin icra hukuk mahkemesinin değil icra dairesi olduğunu, taraflarınca yapılan usule dair itirazın yerel mahkemece incelenmediğini, müvekkili şirket ile şikayetçi arasında herhangi bir ipotek ilişkisinin mevcut olmadığını, resmi senedin ... ve müvekkili şirket arasında olduğunu, 07.10.2016 tarihli ipotek resmi senedinin müvekkili şirketin şikayetçi dışındaki işletmelerle yapmış olduğu sözleşmelere ilişkin olduğunu, işbu resmi senet içeriğinde hiçbir suretle davacı ...'in ismi veya yetkilisi olduğu şirketin isminin geçmediğini, kabul anlamına gelmemekle birlikte bir an olsun ki ipotek ilişkisinin mevcut olduğu düşünülse dahi taşınmaz üzerindeki ipotekte müvekkili şirketin ilk sırada olmadığını, müvekkili şirketten önce ipotek sırasında borçlular olduğunu, rehin alacağının müvekkilinin alacağını tahsil etmeye yetmediğini, bu yüzden de ilamsız icra yoluna başvurulmasının mümkün olduğunu, İİK'nın 45. maddesinin son cümlesinde açık bir şekilde rehin tutarının borcu ödemeye yetmemesi halinde kalan alacak için iflas veya haciz yoluyla takip yapılabileceği belirtildiğini, yerel mahkemenin de ilgili maddeyi kararına dayanak yapmasına rağmen müvekkili şirketin rehin alacağının ilk sırada olmamasından dolayı rehin miktarının müvekkili şirketin alacağını karşılamaya yetmediğini değerlendirmemesinin kanun maddesine aykırı olduğunu, ayrıca kambiyo senetlerinin, asıl borç ilişkisinden soyut yani mücerretlik ilkesine haiz olduğunu belirterek, kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Şikayetçi vekili katılma yoluyla verdiği istinaf başvuru dilekçesinde özetle, şikayetin kabulüne karar verildiği halde müvekkili lehine vekalet ücretine hükmedilmediğini, davanın açılmasına davalının sebebiyet verdiğini, lehe vekalet ücreti verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Şikayetçi vekili katılma yoluyla verdiği istinaf başvuru dilekçesinde özetle, şikayetin kabulüne karar verildiği halde müvekkili lehine vekalet ücretine hükmedilmediğini, davanın açılmasına davalının sebebiyet verdiğini, lehe vekalet ücreti verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı alacaklının istinaf talebenin reddine, takibin şekline göre borca itirazın icra dairesine yapılması gerektiği, dosyada mevcut 07.10.2016 tarihli, 11135 yevmiye nolu ipotek senedinin davalı takip alacaklısı ile dava dışı ... isimli kişi arasında düzenlenmiş ise de, davacı ile takip alacaklısı arasında düzenlenen 04.10.2016 tarihli "Açık Nokta Sözleşmesinin" söz konusu ipotek senedi ile teminat altına alındığı, dolayısıyla ipotek senedinde davacının ismi geçmese bile şikayetçi borçlunun asıl borçlu olarak sözleşmeden doğan borcunun, bu ipoteğin teminatı kapsamında olduğu anlaşılmakla, asıl borçlu olarak davacı hakkındaki ilamsız icra takibinin İİK'nın 45. maddesi uyarınca iptali kararında isabetsizlik bulunmadığı, ancak borçlu kendisini vekil ile temsil ettiğinden lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği belirtilerek şikayetçi borçlunun istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, şikayetin kabulüne, takibin iptaline ve davalı aleyhine vekalet ücretine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

İstinaf dilekçesinde geçen hususların tekrar edildiği görülmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, borca itiraz ve İİK'nın 45. maddesi uyarınca şikayete ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 45 inci maddesi, 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 586 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. İİK'nın 45. maddesi asıl borçlular ile ilgili olarak düzenlenmiş olup, alacağı rehinle temin edilen bir kimsenin “rehni veren” hakkında doğrudan doğruya genel haciz yolu ile takibe geçmesini önlemekte ve rehinle temin edilmiş bir alacağın borçlusu iflasa tâbi şahıslardan olsa bile, alacaklının yalnız rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapabileceğine ilişkin bulunmaktadır. Bir diğer anlatımla, İİK'nın 45. maddesi asıl borçlu için getirilmiş bir kural olup kefiller hakkında uygulanmaz. 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun müteselsil kefalet başlıklı 586. maddesinde (eski Borçlar Kanunu'nun 487. maddesi) ise, “Kefil, müteselsil kefil sıfatıyla veya bu anlama gelen herhangi bir ifadeyle yükümlülük altına girmeyi kabul etmişse alacaklı, borçluyu takip etmeden veya taşınmaz rehnini paraya çevirmeden kefili takip edebilir. Ancak, bunun için borçlunun, ifada gecikmesi ve ihtarın sonuçsuz kalması veya açıkça ödeme güçsüzlüğü içinde olması gerekir” hükmü yer almaktadır.

2. Şayet müteselsil kefil, kendi kefaletinin teminatı olarak ipotek vermiş ise asıl borçlu konumuna geleceğinden İİK'nın 45. maddesi uyarınca önce rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlatılmadığını şikayet konusu yapabilir. Müteselsil kefili olduğu borç için ayrıca ipotek alınmış ise, 6018 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 586. maddesi uyarınca alacaklının asıl borçluyu takip etmeden veya taşınmaz rehnini paraya çevirmeden kefili takip edebilmesi için borçlunun ifada gecikmesi ve ihtarın sonuçsuz kalması veya açıkça ödeme güçlüğü içinde olması gerekir. Bu hükme uyulmadan müteselsil kefil hakkında takip yapılması halinde takip borçlusu olan müteselsil kefil süreye bağlı olmaksızın icra mahkemesine başvurarak takibin iptalini isteyebilir.

3. Somut olayda, şikayetçi borçlu ... hakkında bonoya dayalı olarak ... İcra Dairesi'nin 2019/993 E. sayılı takip dosyasında genel haciz yolu ile ilamsız takip (ör 7) başlatıldığı, takibin dayanağı bononun ipoteği veren tarafından keşide edilmediği gibi alacaklının da bononun ipoteğe ilişkin asıl borç kapsamında verildiği yönünde kabulünün bulunmadığı, diğer bir deyişle şikayetçi borçlunun ipotek veren konumunda olmadığı gibi kefalet borcunun da rehinle teminat altına alınmadığı, şikayetçi borçlu hakkında genel haciz yoluyla ilamsız icra takibi yapılmasında İİK'nın 45. maddesine aykırılık bulunmadığından, Bölge Adliye Mahkemesince, şikayetçi borçlunun sair borca itirazları hakkında da inceleme yapılarak oluşacak sonucu göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11545, Karar No: 2015/10596, Tarih: 14.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/11545 E.  ,  2015/10596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı S.. Ş.., A.. Ş.. ve N.. G.. ile davalılar M.. B.. ve S.. D.. arasındaki dava hakkında Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 25/04/2013 gün ve 2006/296 Esas 2013/95 Karar sayılı hükmün, Dairemizin 23/02/2015 gün ve 2013/16464-2015/3187 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı S.. D.. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nın geçici 3. maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 251,00 TL para cezasının davalı S.. D..'den alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 57,60 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 14/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.