muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/43054, Karar No: 2013/30051, Tarih: 20.11.2013

Çalışma şeklinin 24 saat mesai 48 saat dinlenme şeklinde olduğu durumlarda ise, işçi birinci hafta 3 gün ikinci ve üçüncü haftalar 2 gün dördüncü hafta yine 3 gün çalışacağından, ilk hafta (3x3=) 9 saat, ikinci ve üçüncü haftalarda (2x3=) 6 saat, dördüncü hafta ise yine (3x3=) 9 saat fazla çalışmış sayılacaktır.

1475 sayılı önceki ... Yasasında günlük 11 saati aşan çalışmaların fazla çalışma sayılacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığından, söz konusu Yasanın yürürlükte olduğu dönemde gerçekleşen, 24 saat çalışıp 48 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda, haftalık 45 saatlik normal çalışma süresinden fazla çalışma yapılması mümkün olmadığından, işçinin fazla çalışma yaptığının kabulü mümkün değildir. Ancak değinilen Yasa döneminde gerçekleşen 24 saat mesai 24 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda, 4 gün çalışılan haftalarda (4x14=) 56 saat çalışma yapılacağından, sadece bu haftalarda işçinin haftalık (56‑45=) 11 saat fazla çalışma yaptığının kabulü gerekir.

Sağlık Bakanlığı nezdinde ...'deki hastanelerde statü hukuku dışında hemşire, ebe, doktor, eczacı, anestezi uzmanı vs. olarak çalışanlar, haftalık normal mesailerinde fazla çalışma yapmadıklarından, sadece tuttukları nöbetlerle sınırlı olarak fazla çalışma yapmış olmaktadırlar. Nöbet çizelgeleri ile belirlenen bu tür çalışmalar hafta içi ve hafta sonu olarak gerçekleşmektedir. Hafta içi nöbetler 17:00-08:00 saatleri arasında 15 saat olarak yapılmaktadır. İşçinin yaptığı işin niteliğine göre zorunlu ihtiyaçlar nedeniyle 3 saat ara dinlenmesi indirilerek hafta içi nöbette 12 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmektedir. Hafta sonu nöbetler 24 saat sürmekte, işin niteliğine göre zorunlu ihtiyaçlar nedeniyle 4 saat ara dinlenme indirildiğinde 20 saat fazla çalışma yapılmış olmaktadır. Ancak, bu durumlarda fazla çalışmalar, tutulan hafta içi ve sonu nöbet sayısına göre denetlemeye elverişli bilirkişi raporu ile belirlenmelidir. Nöbet tutan çalışanın çoğunlukla ertesi gün nöbet izni kullanarak çalışma yapmaması nedeniyle, normal mesai devam çizelgeleri de mutlaka getirtilmelidir. İşçi, nöbetin ertesi günü nöbet izni kullandığında, ertesi gün (8 saat normal mesai süresi kadar) çalışmadığından hafta içi nöbette (12-8=) 4 saat fazla çalışma yapmış sayılmalıdır. Hafta sonu nöbette ise, Cumartesi ve Pazar günü normal tatil olduğundan Cuma ve Cumartesi gecesi tutulan nöbetlerden, ertesi gün çalışılmadığı gerekçesi ile indirim yapılma olanağı yoktur. Öte yandan genel tatile denk gelen nöbet günlerinde de ayrıca genel tatil ücreti verildiğinden yukarıda anlatılan şekilde indirim yapılmalıdır. Dairemizin kökleşmiş uygulaması da bu doğrultudadır (Yargıtay 9. H.D. 2007/40834 E, 2009/7566 K sayılı ilamı).

4857 sayılı ... Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

4857 sayılı ... Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 16.2.2006 gün 2006/20318 E, 2006/3820 K.). Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu

... sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (... Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Parça başına veya yapılan ... tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya ... tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya ... tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan ... tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya ... tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya ... tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya ... tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K).

Somut olayda; davacının 24 saat görev 24 saat istirahat şeklinde çalıştığı tartışmasızdır.Bu çalışma biçimine göre, davacı ayın birinci ve üçüncü haftalarında dörder gün ikinci ve dördüncü haftalarında üçer gün olmak üzere ayda on dört gün çalışmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 5.4.2006 tarih 2006/9-107 E, 2006/144 K ve 14.6.2006 tarih, 2006/9-374 E, 2006/382 K. Sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; 24 saatlik çalışmada fiili çalışma süresi 14 saat olup, Dairemiz uygulaması da bu yöndedir. Buna göre; 14 saatlik çalışmanın 11 saatini aşan kısmı fazla çalışma olup aylık 14 günlük çalışmada (3X14)42 saatlik fazla çalışma söz konusudur. Fazla çalışma hesabının buna göre yapılması gerekirken hatalı rapora dayanılarak hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı tarafından taleplerinin geri alındığı bildirilen kıdem ve ihbar tazminatları hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" hükmedilmesi gerekirken, taleplerin geri alınması şeklinde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/372, Karar No: 2021/22, Tarih: 04.02.2021

**Ceza Genel Kurulu         2019/372 E.  ,  2021/22 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 12. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 113-174

Sanık ... hakkında olası kasıtla öldürme suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, eylemin bilinçli taksirle ölüme neden olma suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanığın TCK’nın 85/1, 22/3, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 17.03.2016 tarihli ve 467-126 sayılı hükmün Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekili ve sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 31.01.2017 tarih ve 597-606 sayı ile;

"Sanık ...'ın olay günü saat 16.00 sıralarında uyuşturucu madde temin etmek amacı ile babasına ait...plakalı kamyonla Tatlıcak Mahallesi Tatlı Su Çeşmesi civarına gittiği, orada yanına yaklaşan ölen ...'e uyuşturucu olup olmadığını sorduğu, ölenin de uyuşturucu olduğunu söyleyip, birlikte uyuşturucu içmek istediğini belirterek sanığın aracına bindiği, Tatlıcak Mahallesi arka tarafında bulunan KOSKİ su arıtma tesisinin olduğu cadde üzerine gidip, burada araç içinde uyuşturucu madde kullandıkları, karşı yoldan gelen bir aracı sanığın polis aracı olarak değerlendirerek kaçmak istediği, bu esnada ölenin de aşağıya indiği ve aracın arka tarafına geçtiği, sanığın aracı tekrar hareket ettirirken ölenin araca binmek istediği sırada yere düştüğü, sanığın ölenin düştüğünü görmesine ve araç altında kalarak ölebileceğini öngörmesine rağmen, fren yapmadan aracı ile ilerlemeye devam ederek ölenin üzerinde geçip, ölmesine neden olduğu, daha sonra araçta kalan ölene ait telefonu Sancak Mahallesinde park kenarında bulunan büfeye bıraktığı olayda; eylemin olası kastla adam öldürme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgı ile sanık hakkında bilinçli taksirle ölüme neden olma suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule ve uygulamaya göre de;

1- 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

2- Duruşmada kendilerini vekille temsil etttiren katılanlar lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Yerel Mahkemece 08.06.2017 tarih ve 113-174 sayı ile sanığın, olası kasıtla öldürme suçundan TCK'nın 81/1, 21/2, 53/1-2-3 ve 58. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2- Duruşmada kendilerini vekille temsil etttiren katılanlar lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Yerel Mahkemece 08.06.2017 tarih ve 113-174 sayı ile sanığın, olası kasıtla öldürme suçundan TCK'nın 81/1, 21/2, 53/1-2-3 ve 58. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Ceza miktarı bakımından resen temyize tabi hükmün sanık müdafisi tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 14.02.2019 tarih, 8047-2056 sayı ve oy çokluğuyla; "Sanığın eylemi olası kast ile işlediği kabul edilmesine karşın, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm kısmında bilinçli taksirle işlendiğinin belirtilmesi ancak uygulamanın olası kasta ilişkin TCK'nın 21/2. maddesi uyarınca yapılması yazım hatası kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır." eleştirisiyle onanmasına karar verilmiş,

Daire Üyesi M. Yapıcı;

"...Sanık ...'ın olay günü saat 16.00 sıralarında uyuşturucu madde temin etmek amacı ile babasına ait...plaka sayılı Mitsubishi Canter marka arkası kapalı araçla Tatlıcak Mahallesi Tatlı Su Çeşmesi civarına uyuşturucu almaya gittiği, orada yanına yaklaşan ölen ...'e uyuşturucu olup olmadığını sorduğu, ölenin de uyuşturucu olduğunu söyleyip sanık ...’e eroin sattığı, ölenin birlikte uyuşturucu içmek istediğini belirterek sanığın aracına bindiği, Tatlıcak Mahallesi arka tarafında bulunan KOSKİ su arıtma tesisinin olduğu cadde üzerine gidip, burada araç içinde uyuşturucu madde kullandıkları, burada yaklaşık 30-35 dakika kaldıkları, uyuşturucu aldıkları sırada karşı yoldan beyaz renkli Ford Connect marka bir aracın geldiğini görünce gelen aracı sanığın polis aracı olarak değerlendirerek yakalanmamak için kaçmak istediği, bu esnada ölenin de araçtan aşağıya inerek aracın arka tarafına geçtiği, sanık ... ölen ...’ın ayrıldığını düşünerek aracı çalıştırıp hızlı bir şekilde olay yerinden kaçtığı sırada ölen ...’ın aracın sağ kapısını açarak binmek istediği sırada yere düştüğü, sanık ...’in olay yerinden hızla uzaklaştığı ve bilâhare...’ın öldüğünü öğrendiği olayda;

Sanık ...’in ölen ...’ın düştüğünü görmesine rağmen aracı durdurmayarak arka tekerleğin ölenin üzerinden geçmesine ve ölümüne neden olan olayda, sanığın kullandığı aracın otomobil gibi hızlı hareket edebilen bir araç olması ve 15-20 metrelik mesafede ciddi anlamda hızlanabilecek bir araç olduğu düşünüldüğünde, aracın arka tekerlerinin üzerinden geçmesini engelleyecek bir fren mesafesinin ve düşünme süresinin bulunmasının imkansız olduğu, dolayısıyla sanığın olursa olsun şeklinde hareket etmesi söz konusu değildir. Sanığın tekerin ölenin üzerinden geçtiğini bildiği hâlde eylemine devam etmesi söz konusu değildir. Sanığın eylemi taksirli bir eylemdir. Sanığın bu hâlde TCK’nın 85/1, 22/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiğini düşünmekteyim." görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 15.04.2019 tarih ve 56982 sayı ile;

“...Somut olayda, karşı oy kullanan Yargıtay 12. Ceza Dairesi üyesinin muhalefet şerhinde belirttiği üzere sanık ...’in ölen ...’ın düştüğünü görmesine rağmen aracı durdurmayarak arka tekerleğin ölenin üzerinden geçmesine ve ölümüne neden olan olayda, sanığın kullandığı aracın otomobil gibi hızlı hareket edebilen bir araç olması ve 15-20 metrelik mesafede ciddi anlamda hızlanabilecek bir araç olduğu düşünüldüğünde aracın arka tekerlerinin üzerinden geçmesini engelleyecek bir fren mesafesinin ve düşünme süresinin bulunmasının imkansız olduğu, dolayısıyla sanığın olursa olsun şeklinde hareket etmesi söz konusu değildir. Sanığın tekerin ölenin üzerinden geçtiğini bildiği hâlde eylemine devam etmesi söz konusu değildir. Sanığın eylemi taksirli bir eylemdir. Sanığın bu hâlde TCK’nın 85/1, 22/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekmektedir.

Sanığın istemediği bir netice meydana gelmiştir. Sanığın kasti bir suç işlemek amacıyla hareket etmediği sabittir. Meydana gelen netice suç bakımından taksir söz konusudur. Bu taksirde bilinçli taksir düzeyindedir. Bu gerekçelere bağlı olarak sanığın, gerçekleşen ölüm neticesini istememesinin ancak sonucun gerçekleşmesinin bilinçli taksir suçunu oluşturduğu anlaşılmaktadır.” düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 12. Ceza Dairesince 23.05.2019 tarih ve 3759-6606 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eylemini bilinçli taksirle mi yoksa olası kasıtla mı gerçekleştirdiğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eylemini bilinçli taksirle mi yoksa olası kasıtla mı gerçekleştirdiğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

26.11.2015 tarihli olay yeri inceleme, ölü muayene ve otopsi tutanağına göre; 26.11.2015 tarihinde saat 17.30 sıralarında Tatlıcak Mahallesi Saadet Caddesi Belediye Atık Su Tesisleri yanındaki çift yönlü yolun şehir merkezi istikametinin sağ tarafında yatar vaziyette erkek bir şahsa ait cesedin bulunduğunun bildirilmesi üzerine saat 18.40 sıralarında olay yerine gelindiği, bahsedilen yolun sağ tarafında yerde sırt üstü yatar vaziyette bir erkek şahsa ait cesedin görüldüğü, cesedin üzerinde elbiselerinin bulunduğu, ancak sağlık ekipleri tarafından müdahale edilen cesedin üzerindeki elbiselerin kesilmiş olduğu, cesedin görünen yerlerinde bariz bir yaralanmanın tespit edilemediği, yolda kaza olduğuna dair herhangi bir fren izi ya da herhangi bir araca ait parça görülmediği, ölü muayene ve otopsi işlemlerinin yapılması için cesedin Meram Eğitim ve Araştırma Hastanesi morguna kaldırıldığı,

Cesedin üst kısmında siyah kaban, hardal renkli bir kazak ve siyah gömlek, alt kısmında ise kot pantolon, içlik ve külot, ayaklarında ise spor ayakkabısı ve siyah çorap olduğu, kıyafetlerde kesici delici alet ve ateşli silah mermi çekirdeği ya da saçma tanesi geçişine bağlı herhangi bir defekt olmadığı, siyah kabanın sol kısmında ve sol kol bölümünde araç tekerlek izi ile uyumlu bir iz görüldüğü, kıyafetlerin ceplerinden 2 adet gri renkli kağıda sarılı muhtemelen uyutucu, uyuşturucu madde olduğu düşünülen paketler ile, 155 TL değerinde kağıt para ve 5 TL madeni demir para bulunduğu, cesette ölü katılığının henüz gelişmediği, ölü lekelerinin sırt üstü yatış pozisyonuna uygun olarak sırtta bası görmeyen yerlerde teşekkül etmeye başladığı, sol trontal bölge, sol orbita dış kısım ve sol maksilla üzerinde 15x8 cm’lik alanda sıyrıklı ekimoz gözlemlendiği, cesedin burnundan ve ağzından yoğun kan çıkışı izlendiği, oksipital bölgesel kısımda 7x7 cm’lik alanda saçlı deri içinde hematom olduğu, sağ üst göz kapağında 2x1 cm’lik ekimoz, mandibula sol kısımda 2x2 cm’lik sıyrıklı ekimoz, sağ gluteus dış kısımda 7x5 cm’lik alanda sıyrıklı ekimoz, sağ ön kol ön yüzde 10x5 cm’lik alanda çiçek yaprağı desenli tatuaj, sol dirsek iç bükümde 4x3 cm’lik alanda ekimoz, sol ön kol ve yan yüzde ve yan kısımda iskambil kart şekilli tatuaj, batın bölgesi sol alt kısımda 2 cm uzunluğunda sütür izleri bulunan yara, sağ diz iç kısımda 3x2 cm’lik sıyrıklı ekimoz ve yine sağ uyruk iç kesimde 8x5 cm’lik alanda sıyrıklar bulunduğu, tarif edilen bulgular dışında ateşli silah yarası, kesici delici alet yarası, ası telemi, elle ve bağla boğulmaya ait herhangi bir bulguya rastlanılmadığı,

26.11.2015 tarihinde Tatlıcak Mahallesinde yol kenarında ölü hâlde bulunan ...’in ölümünün, genel beden travmasına bağlı akciğer, kalp ve karaciğer yaralanması ile gelişen iç kanamayla ile birlikte kafa kaide ve kubbe kırığı ile müşterek kafa içi kanaması ve beyin doku harabiyeti sonucu meydana geldiği,

28.11.2015 tarihli yakalama tutanağına göre; 26.11.2015 tarihinde saat 17.00 sıralarında Tatlıcak Mahallesi Saadet Caddesi üzerinde meydana gelen olayla ilgili olarak yapılan araştırmalarda olayın şüphelisi olduğu tespit edilen sanık ...’ın yakalama çalışmalarının devam ettiği sırada sanığın 28.11.2015 tarihinde saat 16.00 sıralarında Asayiş Şube Müdürlüğüne intikal edeceği bilgisinin alındığı, aynı gün saat 16.15 sıralarında sanığın 26.11.2015 tarihinde saat 17.00 sıralarında Konya ili Tatlıcak Mahallesi Saadet Caddesi üzerinde ölen ...’in öldürülmesi olayına kendisinin karıştığını beyan ederek, 26.11.2015 tarihinde saat 16.00 sıralarında babasına ait olan... plaka sayılı araç ile yalnız olarak Tatlıcak Mahallesine eroin almaya gittiğini, burada ölen ...’dan 60 TL karşılığında eroin satın aldığını ve ölen ile birlikte olay yerine geldiklerini, birlikte eroin kullandıklarını, yaklaşık otuz dakika burada kaldıktan sonra kavşakta Ford Connect marka bir araç görünce bu aracı polis aracı zannettiklerinden ölenin kamyonetten indiğini, kendisinin de aracı çalıştırarak ilerlemeye başladığını, biraz hızlanınca ölenin tekrar kamyonete binmek için aracın sağ kapısını açarak binmeye çalıştığını, hızlanmış olması nedeniyle bir anda ölenin kapıya çarparak düştüğünü ve aracın altında kaldığını, daha sonra araçta ölene ait telefonun olduğunu fark ettiğini, bu telefonu Sancak Mahallesinde bulunan bir büfeye bıraktığını söylediği,

Necmettin Erbakan Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi Hastanesi tarafından düzenlenen 25.12.2015 tarihli rapora göre; Meram Tıp Fakültesi Hastanesi tarafından düzenlenen 29.12.2015 tarihli biyokimya idrarda uyutucu uyuşturucu madde laboratuvar testi sonucunda, sanığın vücudunda metabolutu morfin olan opiat kimyasal maddesinin pozitif çıktığı,

Adli Tıp Kurumu Ankara Grup Başkanlığı Kimya İhtisas Dairesince düzenlenen 09.02.2016 tarihli rapora göre; ölenin kanında Bpriden, Parasetemol, Fenasetin, Benziolekgonin, Ekgonin Metil Ester, Kodein, Morfin, Hidromorfon ve Pregabalin; idrarında ise Kokain, Pregabalin, Biperiden, Parasetamol, Fenasetin, Naltrekson, Ekgonin Metil Ester, Kodein, Morfin, Hidromorfon, Gabapentin ve Mekonin maddelerinin bulunduğu,