muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2004/28345, Karar No: 2004/24792, Tarih: 03.11.2004

9. Hukuk Dairesi 2004/28345 E., 2004/24792 K.

**9. Hukuk Dairesi 2004/28345 E., 2004/24792 K.**

**- SENDİKA TÜZÜĞÜNÜN DÜZELTİLMESİ

- SENDİKANIN KAPATILMASI**- 4688 S. KAMU GÖREVLİLERİ SENDİKALARI VE TOPLU SÖZLEŞME ... [ Madde 6 ]

- 4688 S. KAMU GÖREVLİLERİ SENDİKALARI VE TOPLU SÖZLEŞME ... [ Madde 7 ]

- 4688 S. KAMU GÖREVLİLERİ SENDİKALARI VE TOPLU SÖZLEŞME ... [ Madde 20 ]

- 4688 S. KAMU GÖREVLİLERİ SENDİKALARI VE TOPLU SÖZLEŞME ... [ Madde 3 ]

- 4688 S. KAMU GÖREVLİLERİ SENDİKALARI VE TOPLU SÖZLEŞME ... [ Madde 37 ]

**"İçtihat Metni"**

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sendikanın kapatılmasına karar verilmesini istemiştir.

Yere! mahkeme, isteği reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı 10.6.2004 tarihli beyannamesinde özetle, davalı sendika tüzüğünün "sendikanın amaçları" başlığını taşıyan 2. madde (b) bendinde "...bireylerin ana dillerinde öğrenim görmesini ve kültürlerini geliştirmesini savunur". Sözcüklerinin Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 3. maddesinde yer alan "Türkiye Devleti, ülkesi ve milletiyle bölünmez bir bütündür. Dili Türkçe'dir" ve yine 42. maddesinin 6. paragrafında yer alan "Türkçe'den başka hiçbir dil, eğitim ve öğretim kurumlarında Türk vatandaşlarına ana dilleri olarak okutulamaz ve öğretilemez." Kurallarına ve Yabancı Dil eğitimi ve öğretimi, Türk Vatandaşlarının Farklı Dil ve Lehçelerinin Öğretilmesi Hakkındaki Kanunun 2. maddesinin (a) fıkrasında eğitim ve öğretim kurumlarında Türk vatandaşlarına Türkçe'den başka hiçbir dil ana dilleri olarak okutulamaz ve öğretilemez şeklindeki düzenlemelere açıkça aykırı olduğunu, Ankara Valiliğinin ihtarına rağmen belirtilen sözcüklerin tüzükten çıkarılmadığını, davalı sendikanın bu şekilde 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları Kanununun 20. maddesinde yer alan sendika ve konfederasyonların yönetim ve işleyişleri Anayasada belirtilen Cumhuriyetin niteliklerine ve demokratik esaslara aykırı olamaz şeklindeki düzenlemeye aykırı olduğundan anılan yasanın 37. maddesi gereğince kapatılmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkeme; tüzükteki hükmün Türkiye Cumhuriyeti Devletinin toprak bütünlüğü, ulusun birliği ve devletin tekliği esaslarına karşı bir tehlike oluşturmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 10. ve 11. maddelerine de aykırı olmadığı gerekçesi ile davayı reddetmiştir.

4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları Kanununun 37. maddesinde, "Anayasada belirtilen Cumhuriyetin Niteliklerine ve Demokratik Esaslara aykırı faaliyetlerde bulunan sendika ve konfederasyon, merkezlerinin bulunduğu yer Cumhuriyet Başsavcısının istemi üzerine iş davalarına bakmakla görevli mahalli mahkeme kararı ile kapatılır..." denilmektedir.

Mahkemece 4688 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca tüzüğünde değişiklik yapması için 13.7.2004 tarihli duruşmada davalı sendikaya 60 günlük süre vermiştir^

Mahkemece 4688 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca tüzüğünde değişiklik yapması için 13.7.2004 tarihli duruşmada davalı sendikaya 60 günlük süre vermiştir^

^ Esasen mahkeme davalı sendikanın tüzüğünde kanuna aykırılık bulunup bulunmadığını açılan dava üzerine hemen değerlendirip, buna göre süre verilip verilmeyeceğini kararlaştırmak zorundadır. Tüzüğü değerlendiren mahkeme yasalara aykırı olduğunu tespit ederek ilgili sendikaya düzeltme yapması yönünde süre vermiş olup, tüzüğün kanunlara uygun hale getirilmemesinin yaptırımı sendikanın kapatılması olduğu halde sendika vekilinin tüzükte değişiklik yapılmayacağı yolundaki beyanına rağmen davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin gerekçeli kararında; "...verilen sürede tüzük düzeltilmez ise işin esasına girilmesi; düzeltilme halinde ise verilen mehile ve ihtara uyulduğu için karar verilmesine yer olmadığı..." şeklinde hüküm kurulması gerektiği ifade edilmiştir. Mahkeme verdiği ihtarla tüzükteki düzenlemenin yasaya aykırılığını baştan İtibaren kabul etmiş ve kendisini bağlamıştır. Gerçek-ten 4688 sayılı Yasanın 6. maddesi hakime taktir hakkı da vermemektedir. Mahkeme yapacağı incelemede kanuna aykırılık olup olmadığını belirleyip, tarafları da dinleyip düzenleme yapılması yönünde karar verdiğine göre, düzeltme yapılmaması üzerine yeniden esasa girip inceleme yapamaz. Anılan yasa hükmü emredici niteliktedir. Mahkeme bu durumda sadece sendikanın kapatılmasına karar verebilir.

Ancak, mahkeme verilen süreye rağmen düzeltilmeyen sendika tüzüğünün 2. maddesinin (b) bendi hükmünün Avrupa insan Hakları Sözleşmesinin 10 ve 11. maddelerine aykırı olmadığı gerekçesi ile davayı reddetmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 10. maddesi ifade özgürlüğü ile ilgili olup herkesin görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahip olduğu belirtilmekle beraber, bu özgürlüğün ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü veya kamu düzeninin sağlanması amacıyla yasayla sınırlandırılabileceği belirtilmektedir. Aynı sözleşmenin 11. maddesi ise demek kurma ve toplantı özgürlüğüyle ilgili olup, herkesin sendika kurabileceği ve sendikalara katılabileceği belirtilmekle beraber bu hakkın da bazı hallerde sınırlandırılabileceği kabul edilmiştir. Bu nedenle sendika kurma hakkının da ulusal güvenlik, kamu emniyetinin korunması, kamu düzeninin sağlanması için sınırlandırılabileceği benimsenmiştir.

Sendikalar tüzüklerinin ilgili makama verilmesi ile tüzel kişilik kazanır. Sendika tüzüğü sendikanın amacı ve bu amacı gerçekleştirmek üzere sürdüreceği çalışma konuları ile çalışma usullerini kapsar. Bu doğrultuda 4688 sayılı Yasanın 3/f maddesinde sendikanın tanımı "Sendika: Kamu görevlilerinin ortak ekonomik, sosyal ve mesleki hak ve menfaatlerini korumak ve geliştirmek için oluşturdukları tüzel kişiliğe sahip kuruluşları" şeklinde yapılmıştır. Anılan yasanın 7/b maddesinde sendika tüzüklerinde sendikaların amacının yer alacağı düzenlenmiştir. Davalı sendika tüzüğünde amaçlar belirtilirken 4688 sayılı yasanın 3/f maddesinde açıklanan amaçları aşar şekilde "bireylerin anadillerinde öğretim görmesini ve kültürlerini geliştirmesini savunur" düzenlemesine yer vermiş, yukarda açıklandığı gibi, Valiliğin ve Mahkemenin verdiği süreler içerisinde de tüzüğünden bu ifadeleri çıkarmamıştır.

4688 sayılı Yasanın 20. maddesinde sendika ve konfederasyonların yönetim ve işleyişini Anayasada belirtilen Cumhuriyetin niteliklerine aykırı olamayacağı, 2925 sayılı Yasanın 4771 sayılı Yasa İle değişik 2. maddesinde de eğitim ve öğretim kurumlarının Türk vatandaşlarına Türkçe'den başka hiçbir dil anadilleri olarak okutulamaz ve öğretilemez, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının değiştirilmesi dahi teklif edilemeyecek 3. maddesinde Türkiye Devletinin anadili Türkçe olduğu belirtildiği gibi, eğitim ve öğretim hakkı ve ödevi başlıklı 42. maddesinin 6. fıkrasında "Türkçe'den başka hiçbir dil, eğitim ve öğretim kurumlarında Türk Vatandaşlarına anadilleri olarak okutulamaz ve öğretilemez", 66. maddesinde "Türk Devletine vatandaşlık bağı ile bağlı olan herkes Türk'tür" düzenlemelerine yer verilmiştir.

Yasaların ve Anayasanın açıklanan bu hükümleri ulusal güvenliğin, kamu emniyetinin korunması, kamu düzeninin sağlanması amacıyla demokratik bir toplumda zorunlu bir tedbir olarak ülke bütünlüğüne karşı eylemleri önlemek için düzenlenmiştir. Bu düzenlemeler Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 10 ve 11. maddeleri ile uyumlu bulunmaktadır. Anayasanın ve yasaların yukarıdaki hükümlerine aykırı olan sendika tüzüğündeki düzenlemenin Valilikçe ve Mahkemece yapılan ihtarlara ve verilen süreye rağmen davalı sendika tarafından düzeltilmemesi, sendikanın bir faaliyetidir. Ayrıca, üyelerinin ortak ekonomik ve sosyal menfaatlerini korumaktan başka bir amacı olmayacak sendikanın tüzüğündeki bu düzenlemenin kelime değişimi yapılmak suretiyle de olsa ısrarla devam ettirilmesi dikkat çekici olup, gerçek amaç dışına çıkıldığını göstermektedir.

Bu nedenle davalı sendikanın tüzüğünün "Sendikanın Amaçları" başlıklı 2. maddesinin (b) bendinde "Toplumun bütün bireylerinin, temel insan hakları ve özgürlükler doğrultusunda demokratik, laik, bilimsel ve parasız eğitim görmesini, bireylerin ana dillerinde öğrenim görmesini ve kültürlerini geliştirmesini savunur" şeklindeki düzenlemeden "...bireylerin ana dillerinde öğrenim görmesini ve kültürlerini geliştirmesini savunur" sözcüklerinin Anayasanın 3, 42/6, Kamu Görevlileri Sendikaları Kanununun 20. maddesi hükümlerine aykırı olduğundan 4688 sayılı Yasanın 37. maddesi uyarınca mahkemece davalı sendikanın kapatılmasına karar vermek gerekirken yazılı şekilde davanın reddi hatalıdır.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten (BOZULMASINA), 3.11.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9532, Karar No: 2023/10309, Tarih: 26.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9532 E.  ,  2023/10309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1167 E., 2023/350 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Hatay İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/213 E., 2020/668 K.

Taraflar arasındaki 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 1995 yılından itibaren çiftçilikle uğraştığını, 18.09.1995 tarihinde dava dışı Antakya Ticaret Borsası' na ürün sattığını ve 1995 yılından itibaren ecrimisil tutanaklarının bulunduğunu ancak davalı Kuruma emeklilik için başvurusunun kabul edilmediğini, emeklilik adına yasal tüm şartları taşıdığını beyan ederek müvekkili davacının 01.10.1995 - 01.10.2008 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davacının, müvekkili Kurum nezdinde sigortalı olduğunu ancak Ziraat Odası kaydının bulunmadığının tespiti üzerine tescil tarihi itibariyle sigortalılığının iptal edildiğini, 30.07.2018 tarihli dilekçesi ile yapılandırma talebinde bulunduğunu ancak bağ kur tescili olmadığından bu talebinin yasal olarak kabul edilemeyeceğini beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, “Davanın kabulü ile;

Davacının 01.10.1995 - 01.10.2008 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur Tarım sigortalısı olduğunun tespitine,” karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, “Davanın kabulü ile;

Davacının 01.10.1995 - 01.10.2008 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur Tarım sigortalısı olduğunun tespitine,” karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, davacının milli emlaktan ne amaçlı arazi kiraladığını, hangi ürünlerin yetiştirdiğini, bu ürünleri yetiştirirken yapılan tohum, sulama, işçilik vs masraflara ilişkin dökümanların, müstahsil makbuzların dava konusu edilen tüm dönemlere ilişkin dosya kapsamında alınmadan karar verildiğini, dosya kapsamına gelen bilgi ve belgelerden davacının Antakya Ziraat Odasında kaydının olmadığını, Türkiye Tarım Kredi Koop. Üyesi olmadığını, tarımsal faaliyet kapsamında herhangi bir alışverişi olmadığını, ziraat bankasında kredi hesabı olmadığının anlaşıldığını, davacının dava konusu hususta Kuruma başvuru yapmadan iş bu davayı açtığını, dava açılmasına Kurum tarafından sebebiyet verilmediğini ve Kurumun bir kamu Kurumu olduğu da düşünüldüğünde Kurum aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin de isabetsiz olduğunu, mahkemece hüküm altına alınan sürelerle ilgili çalışmayı kanıtlayıcı delil dosya kapsamında bulunmadığını, davacı tarafından ispatlanamayan davasının, davacının tüm talepleri yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini iddia etmiş, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının 01.10.1995-01.10.2008 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının 01.10.1995-01.10.2008 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme

Eldeki dava dosyası incelendiğinde, mahkemece eksik araştırma sonucu karar verildiği anlaşılmaktadır. Öncelikle, davalı kuruma 14.12.2004 tarihinde muhtar tarafından davacının çiftçilikle uğraşmadığına dair bildirimde bulunduğu dikkate alındığında, belirtilen tarihte muhtar ve azaların kim/kimler olduğu tespit edilerek beyanları alınmalı, söz konusu dilekçenin neden verildiği, davacının tarım ile uğraşıp uğraşmadığı belirlenmelidir. Ayrıca, davacıya kendi adına zirai aleti bulunup bulunmadığı, hangi ürünleri yetiştirdiği, yetiştirdiği ürünleri kimlere sattığı sorularak, bildirilen komisyoncuların ilgili resmi kurumlardan kayıtları getirtilmeli ve ziraat oda kaydı bulunmayan davacının tarımla uğraşıp uğraşmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9515, Karar No: 2014/3120, Tarih: 26.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2010/9515 E.  ,  2014/3120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında, her bir eylemin bağımsız suç oluşturduğu gözetilmeden 17/07/2006 ve 13/08/2006 ile 16/11/2006 ve 24/11/2006 tarihlerinde işlenen suçların zincirleme suç olarak kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;

Mahkemenin birleşen 2006/468 ve 772 esas sayılı dosyaları yönünden kurulan hükümde, dava konusu eşya hakkında yapılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen raporda 2006/772 esas sayılı dosyada 3 adet kitabın ve birleşen 2006/478 esas sayılı dosyada 7 adet kitabın orijinal bandrollü olduğunun bildirilmesi karşısında; orijinal bandrollü ürünlerin sanığa iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322'nci maddesi uyarınca,

Mahkemenin birleşen 2007/200 ve 2006/772 esas sayılı dosyaları yönünden kurulan hükmün, İzmir Adli Emanetinin 2006/7455 sırasında kayıtlı eşya ile ilgili müsadereyi düzenleyen 10. fıkrasına “orijinal bandrollü 3 adet kitabın sanığa iadesine” ibaresinin eklenmesi,

Mahkemenin birleşen 2006/478 esas sayılı dosyası yönünden kurulan hükmün, müsadereyi düzenleyen 7.fıkrasına "orijinal bandrollü 7 adet kitabın sanığa iadesine" ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.02.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/675, Karar No: 2015/390, Tarih: 10.11.2015

**Ceza Genel Kurulu         2014/675 E.  ,  2015/390 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Asliye Ceza

Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan sanık ...'in 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-a, 62 ve 53. maddeleri uyarınca dört yıl iki ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin, ... Asliye Ceza Mahkemesince verilen ... gün ve ... sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay ... Ceza Dairesince ... gün ve ... sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise ... gün ve ... sayı ile;

"...İlk haksız hareketin kimden geldiğinin şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edilememesi nedeniyle sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması ve TCK’nun 87/1-a maddesi kapsamında mağdurun duyularından veya organlarından birinin işlevini sürekli zayıflayıp zayıflamadığına ilişkin adli raporun olaydan en az 18 ay sonra alınması ve EMG sonuçları içermesi gerektiği" düşünceleriyle itiraz kanun yoluna başvurarak Özel Daire onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 3. Ceza Dairesince ... gün ve ... sayı ile, itiraz nedeninin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Suçun sübutu yönünden uyuşmazlık bulunmayan somut olayda, Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1-Sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığı,

2-TCK’nun 87/1-a maddesi kapsamında mağdurun duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflayıp zayıflamadığına ilişkin adli raporun hükme esas alınmaya yeter nitelikte olup olmadığı,

Noktalarında toplanmaktadır.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık ve mağdurun aynı mahallede oturmaları nedeniyle birbirlerini tanıdıkları, olay tarihinden bir gün önce aralarında sözlü tartışma yaşandığı, 26.07.2008 tarihinde karşılaştıkları internet cafede yeniden tartışmaya başladıkları ve bu tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanığın üzerinde taşıdığı ele geçirilemeyen bıçak ile mağduru sağ kalça ve sağ bacağından yaraladığı, kavga sırasında sanığın da Adli Tıp Kurumu Nevşehir Adli Tıp Şube Müdürlüğünün ... tarihli raporuna göre, sağ dirseğinde 1x2 ve 1x1 cm.lik kısmen kabuklanmış sıyrık oluştuğunun ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığının tespit edildiği mağdur hakkında sanığa yönelik eylemi nedeniyle Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/3131 esas sayılı soruşturma dosyasında şikayet yokluğu nedeniyle 11.08.2008 tarihli kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verildiği,

Mağdur hakkında soruşturma evresinde ... ... Nevşehir Devlet Hastanesince düzenlenen 26.07.2008 tarihli raporda; sağ kalçada ve sağ bacakta iki adet yaralanma olduğunun ve hayati tehlikesinin bulunmadığının belirtildiği, aynı hastanenin 28.07.2008 tarihli ortapedi uzmanınca düzenlenen raporunda ise; mağdurun sağ kalça ve sağ bacağında 3‘er cm.lik yara olduğu, sağ bacaktaki yaranın peroneal sinir trasesine uyduğu, sağ ayak parmaklarında ve ayak bileğinde aktif dorsofleksiyon ve his kaybı olduğu, sinir yaralanmasının niteliğinin tespiti için iyileşmeyi beklemenin ve EMG tetkikinin yapılması için asgari üç hafta geçmesinin uygun olacağı kanaatine varıldığının bildirildiği,

Adli Tıp Kurumu Nevşehir Adli Tıp Şube Müdürlüğünün ... tarihli raporunda; mağdurun sağ bacak literalinde diz hizasının 15 cm. altında ve sağ kalça bölgesinde 2.5 cm.lik süture kesici delici alet yaraları ile karın sol alt kadranda 1.5 cm.lik yüzeysel kesi olduğunun, peroneal sinir dermatomunda parestezi ve hipostezi ile ayakta dorsofleksiyonda kuvvet kaybı saptandığının, yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmadığının, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığının, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ve yitirilmesi niteliğinde olup olmadığının tespiti için şahsın tedavisinin ve tetkiklerinin tamamlanmasının beklenilmesinin gerektiği kanaatine varıldığının belirtildiği,

... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinin 04.11.2008 tarihli raporunda; kesici delici alet yaralanması sonucu peroneal sinir kesisi ve buna bağlı gelişen düşük ayak tanısı ile mağdurun 06.08.2008 tarihinde ameliyat edildiği, ameliyatta sağ peroneal sinirin delici alet yaralanmasına bağlı ileri derecede hasarlı ve tamir edilemez olduğunun görüldüğü, düşük ayak deformitesini düzeltmek için tibialis posteriorun ayak dorsaline transferi işlemi yapıldığı, ameliyat sonrası yapılan son kontrolde yeterli ayak bileği dorsoflexsiyonun mevcut olduğu bilgilerine yer verildiği,

Suç tarihinden 6 ay sonra düzenlenen Adli Tıp Kurumu Nevşehir Adli Tıp Şube Müdürlüğünün ... tarihli raporunda da; mağdur hakkında daha önce düzenlenen adli raporların tetkik edildiğinin belirtilerek sağ bacak dış yüzde 15 cm.lik, sağ ayak bileği iç yüzde 15 cm.lik, sağ ayak bileği ön yüzde 10 cm.lik, sağ ayak sırtında 7 cm.lik ameliyat izleri olduğuna, mağdurun ayağını 90 derecede dorsoflexsionda tutulabilmekle birlikte daha fazla dorsofleksiyon yapamadığına, yürürken sağ ayağını öne atarak yürüdüğünün ve önceki raporda yaşamını tehlikeye sokmayan ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte bulunmayan yaralanmasının organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu kanaatinin açıklandığı,

Dosya içinde bulunan tıbbi evrakın incelenmesinde mağdurun EMG çekimlerinin yapılmadığı,

Anlaşılmaktadır.