muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/13320, Karar No: 2020/2704, Tarih: 11.03.2020

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre;

Sanık ... hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen iddianameler ile; Bugün Gazetesinin 26.07.2014 tarihli nüshasının 13. sayfasında “... sonrası formüller”, “..., Cemaat ve yolsuzluklar” başlıklarıyla yayımlanan ve sanık tarafından kaleme alınan yazılarda, şikayet dilekçelerinde sanığa yüklenen iftira ve hakaret suçlarının yasal unsurlarının oluşmadığı; ancak, “..., Cemaat ve yolsuzluklar” başlıklı yazının 3 ve 5. paragraflarında, basın ve yayın organlarında “17-25 Aralık Operasyonu” olarak isimlendirilen ve İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/125043 ile 2012/656 sıralarına kayden yürütülen soruşturma dosyalarının şüphelileri, şüpheliler arasında hangi tarihte teknik takip kararı alındığı, soruşturmaların süreci, hatta İstanbul Emniyet Müdürlüğü Mali Şubeye yazılan yazı hakkında bilgiler verilip, soruşturma evresinde yapılan işlemlerin içeriğinin açıklandığı belirtilerek, gizliliğin ihlali suçundan kamu davaları açılmıştır.

Yargılamada şikayetçiler ..., ile ...’nın davaya katılmalarına karar verilerek, daha sonra müsnet suçtan sanığın beraatine dair ayrı ayrı hükümler kurulmuştur.

Dairemizin; sanığa atılı adliyeye karşı işlenen gizliliğin ihlali suçunun koruduğu hukuki yarar ve niteliği itibariyle şikayetçilerin, sanığa yüklenen suçun mağduru olmadıkları ve suçtan doğrudan zarar görmedikleri, bu sebeple katılma hakları bulunmadığından temyiz itirazlarının reddedildiği görüşüne katılmak mümkün değildir.

Kamu davasına katılma CMK'nın 237. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre “Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar,…kamu davasına katılabilirler.” Mevzuatımızda adliyeye karşı işlenen suçlarda kamu davasına katılmayı engelleyen veya diğer bir suç bakımından bir sınırlama getirmemiş, ilke olarak şartların varlığı halinde tüm suçlar yönünden kamu davasına katılma kabul edilmiştir. Ancak kanunda “suçtan zarar gören” ve “mağdur” kavramlarının tanımı yapılmamıştır. Zararın maddi veya manevi olduğu hususunda da bir ayırıma tabi tutulmamış ve sınırlandırılmamıştır. Uygulamada ise “suçtan zarar görme” kavramı “suçtan doğrudan zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılıp uygulanmaktadır.

Soruşturmanın gizliliğini ihlal suçunda korunan hukuki yarar, sadece adliyenin ve adli makamların korunmak istenmesi düşüncesi ile ceza muhakemesinin en temel kurallarından olan soruşturmanın gizli yapılması değildir. Soruşturma evresinin gizliliğinin ceza adaletinin doğruluk, dürüstlük ve gerçeğe ulaşma ilkelerine uyulması için bir zorunluluk olduğu, her şeyden önce suçsuzluk karinesinin sağlam tutulabilmesi yönünden de vazgeçilmez nitelikte olduğu, buna uyulmadığı takdirde, ülkemizde ve yabancı ülkelerde örneklerine rastlandığı üzere yargısız infazlar sonucu insanların ızdıraplara sürüklendiği ve suçsuzluk karinesinin lafta kalacağı aşikardır.

Burada kanun koyucu suçun koruma alanının sınırlarını çizerken özellikle iki alana vurgu yapmıştır. TCK’nın 285. maddesinin Gerekçesi’nde, “Medya, suçlar hakkında bilgilenerek halkın bilgi edinme ihtiyacını karşılamak görevindedir.” Ancak “…medya mensupları, bu konularda doğru haber elde edemediklerinde öteden beri devşirilen ve çok kere yanlış olan bilgileri halka yansıtmakta ve insanların en temel hakkı olan suçsuzluk karinesini ihlal etmekte ve soruşturma da zarar görmekte ve delillerin yok edilmesi hususunda, elbette ki istemeden şüphelilere yardım sağlanmış olmaktadır” denilerek medya mensuplarının haber verme hakkının sınırları çizilmeye çalışılmıştır.

Müştekiler/katılanlar ..., ile ..., dosyamızdaki olayda, gazetede yayımlanan yazıyla soruşturma, devamında kovuşturma yapılmadan ve iddialar yargı kararına bağlanmadan, yolsuzluk yaptıklarından bahsedilmesi ve gizli kalması gereken bilgilerin soruşturma dosyalarından alınarak ifşa edilmesi nedeniyle soruşturmanın gizliliğini ihlal suçunun mağdurları ve zarar görenleri olmuşlardır. Dolayısıyla ilk derece mahkemesinin davaya katılma kararı vermesi yerindedir.

Açıklanan nedenlerle dairemizin temyiz isteminin reddine ilişkin kararla ilgili çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/7430, Karar No: 2012/8799, Tarih: 03.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/7430 E.  ,  2012/8799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan kiracılığın tespiti isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı ... Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; ... Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren ... 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli ... Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 3.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3496, Karar No: 2022/8339, Tarih: 01.07.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/3496 E.  ,  2022/8339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin yetkisizlik kararı üzerine dosyayı ele alan Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen yetkisizlik kararı ile dosyanın Ordu Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesi yerine Dairemize gönderildiği, Ordu Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesince usulüne uygun verilmiş bir karşı yetkisizlik kararı bulunmadığı, bu itibarla henüz yetki uyuşmazlığı oluşmadığı anlaşılmakla, incelenmeyen dosyanın gereği için mahalline iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 01/07/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/843, Karar No: 2024/2701, Tarih: 03.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/843 E.  ,  2024/2701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/277 Esas, 2022/329 Karar

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 02.04.2024 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Avukat ..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının dava dışı limited şirket hisselerinin davalıya satılması konusunda tarafların anlaştıklarını, hisse devir bedelinin 98.000,00 USD olarak kararlaştırıldığını ve davalının devir bedeli karşılığında iki adet çek keşide ettiğini, 31.10.2000 tarihinde noterde hisse devir sözleşmesinin imzalandığını, davalının talebi üzerine noter senedinde devir bedelinin 125.000.000,00 TL olarak gösterildiğini, davacı çekleri daha önceden aldığından bunda bir sakınca görmediğini; ancak çek bedellerinin ödenmediğini ve alacağın tahsili amacıyla başlatılan ilamsız icra takibine davalının itiraz ederek takibi durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına ve % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu çeklerin muhataba ibraz edilmediğini, iddianın hayatın olağanına uygun olmadığını, noter senedinde devir bedelinin haricen nakden ve peşinen alındığının yazılı olduğunu, hisse devrinin gerçekleştiği tarihte şirketin borca batık durumda olduğunu ve davacı hisseleri ekonomik değerinin iddia ile örtüşmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemenin 10.09.2019 tarihli 2018/411 E., 2019/287 K. sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak davacının davalıya devrettiği 5 hisse pay karşılığının 152.813,63 TL olduğunun tespit edildiği, sözleşmede yazılı devir bedelinin gerçek bedel olmadığı iddiasının yerinde olduğu, çeklerin arsa ve fabrika karşılığında verildiği ile şirketin devir tarihinde borca batık olduğu yönündeki davalı savunmalarının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile takibe vaki itirazın iptali ile takibin devamına, asıl alacağın %20 tutarında olan 27.067,20 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

B. Bozma Kararı

B. Bozma Kararı

Dairemizin 17.06.2020 tarihli 2019/4763 E., 2020/2987 K. sayılı kararıyla davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile davacı vekilinin 135.336,00 TL asıl alacak ve 185.200,00 TL takibe kadar işlemiş faiz olmak üzere toplam 320.536,00 TL üzerinden ilamsız takip başlattığı, davada istemini takip toplamı üzerinden harçlandırdığı, kabul şekline göre davacı lehine toplam takip miktarı üzerinden ve karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi dikkate alınarak vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiği ve 26.04.2004 tarihinde icra takibi başlatılması nedeniyle davacı lehine asıl alacağın %40’ı oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerektiğine işaret edilerek karar bozulmuş, davalı vekilinin karar düzeltme talebi de Dairemizce reddedilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile takip dosyasındaki asıl alacak ve ferileri yönünden yapılan itirazın iptali ile takibin aynen devamına, asıl alacağın %40'ı tutarında olan 54.134,40 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Dairenin 2016/8538 E., 2018/2119 K. sayılı bozma ilamında önceki bozma ilamlarına atıf yapılarak devir tarihinde şirket bilançosunda gösterilen varlıkların gerçek değerlerinin tespit ettirilmesi gerektiğine işaret edilerek kararın bozulduğunu, bozma sonrası alınan bilirkişi raporunda devir tarihinde şirket bilançosuna kayıtlı varlıkların gerçek değerinin tespiti yerine şirket bilançosu baz almaksızın 2004 yılında tespit dosyasında düzenlenen bilirkişi raporunun esas alındığını, bu rapora dayalı olarak karar verildiğini, bozma ilamına aykırı olarak alınan bilirkişi raporuna dayalı bu hükmün, davacı lehine bozulduğunu, devir tarihinde şirket bilançosunda yer almadığı halde şirketin envanterinde kayıtlıymış gibi gösterilen makinelerin hesaplamaya dahil edilmesinin hatalı olduğunu, temyiz dilekçesinde belirtilen makinelerin müvekkilinin parası ile alınan makineler olduğunu, bilirkişi tarafından yapılması gerekenin hangi makinenin devir tarihinde şirket uhdesinde olduğu, hangi malların devir tarihinden sonra alındığı, şirket bilançosunda nelerin yer aldığı, ödemelerinin ne şekilde ve kim tarafından yapıldığının araştırılması gerektiğini ancak bunun yapılmadığını, Mahkemeyi ve bilirkişileri yanıltanın Muğla Sulh Hukuk Mahkemesinin 2004/19-13 D.İş sayılı tespit tespit dosyasında alınan bilirkişi raporu olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, limited şirket hisse devir sözleşmesinden doğan alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, limited şirket hisse devir sözleşmesinden doğan alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 67 nci ve devamı maddeleri, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 520 nci maddesi

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

03.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5724, Karar No: 2019/1394, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/5724 E.  ,  2019/1394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5087, Karar No: 2010/455, Tarih: 25.01.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/5087 E.  ,  2010/455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalı yanca yurt dışında ithal edilen malların 27.07.2006 ve 28.07.2006 tarihlerinde müvekkiline ait antrepoya getirildiğini, malların 16.03.2007 tarihi itibariyle depodan alınmadığı gibi depolama ücretinin de ödenmediğini, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine itiraz edildiğini iddia ederek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında davacının deposuna konulan malların uygun şartlarda korumadığı ve muhafaza etmediği için bozulduğunu, bu nedenle depolama ücreti talep edemeyeceğini, ayrıca malların mülkiyetinin kendilerine geçmediğini ve husumet tevcih edilemeyeceğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalıya ait malların davacının depolama hatası nedeniyle bozulduğunun kanıtlanamadığı gibi süresi içinde de bir ayıp ihbarında bulunulmadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 750.00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31667, Karar No: 2015/30276, Tarih: 19.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/31667 E.  ,  2015/30276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle taraflar arasında görülüp kesinleşen. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/76 Esas, 2013/189 Karar sayılı dosyasında tarafların yer değiştirmiş olmaları nedeni ile iş bu dava dosyası için kesin hüküm olmasa da, kuvvetli delil niteliğinde bulunduğunun anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27398, Karar No: 2013/3591, Tarih: 04.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27398 E.  ,  2013/3591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Mahkeme hükmü davalı vekili tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken 1/4 nispi harç eksik ödenmiştir. H.U.M.K.'nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten,

2-... Genel Müdürlüğü İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ... Genel Müdürlüğünden ve imar planını yapan belediyelerden sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9566, Karar No: 2013/8421, Tarih: 29.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/9566 E.  ,  2013/8421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen .../04/2012 tarih ve 2011/...-2012/183 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tarım sektöründe Progen Tarım Teknoloji ve Tic. Ltd. Şti. ünvanı ile 2004 yılından beri faaliyet gösteren müvekkili şirketin, ticari unvanını daha sonra Progen Tohum A.Ş. olarak tadil ettiğini ve ProGen markasını da tescil ettirdiğini, davalı şirketin aynı markayı kullandığının öğrenilmesi üzerine davalıya ihtarname çekildiğini ancak davalının haksız kullanımına devam ederek tecavüze devam ettiğini ileri sürerek davalı şirketin müvekkiline ait ProGen markasının kullanmak suretiyle yaptığı tecavüzün önlenmesine, bu markanın kullanıldığı davalıya ait tabelaların sökülmesine, reklam vasıtası, basılı evrak ve ürünlerin toplatılmasına, web sayfasının kaldırılmasına, hüküm özetinin gazetede ilanına ve ayrıca davalı şirketten ....000 TL manevi tazminatın ticari faizi ile birlikte tahsil edilerek müvekkiline verilmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı ve davalı markaların kullanım alanlarının farklı olduğu, davalının kullandığı markanın, davacının markasına 556 s. KHK'nın .../...-b maddesine göre tecavüz oluşturmadığı, ayrıca davacının markasının tanınmış marka olduğu ispat edilemediğinden davalının kullanımının 556 s. KHK'nun .../...-c maddesine göre de davacının markasına tecavüz teşkil etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili temyiz etmiştir.

...- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

...- Davalı vekilinin temyiz itirazına gelince, davacı vekilinin temyiz dilekçesi davalı vekiline .../05/2012 günü tebliğ edilmiş ve hüküm katılma yoluyla temyiz için belirlenen süre geçirildikten sonra, davalı vekili tarafından 28/05/2012 tarihinde temyiz edilmiştir. HUMK'nın 432/... ncü maddesine göre süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ...-... sayılı İBK uyarınca Yargıtay tarafından da bu konuda bir karar verebileceğinden davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye ...,... TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, alınmadığı anlaşılan 103,00 TL temyiz başvuru harcı ile ...,30 TL temyiz ilam harcının davalıdan alınmasına, 29/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.