muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/11654, Karar No: 2012/3197, Tarih: 05.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/11654 E.  ,  2012/3197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/06/2010 tarih ve 2009/60-2010/401 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, 4 ortaklı Bursa Uzman Yapı Denetimi Tic. Ltd. Şti'nin %22,5 oranında hissesine sahip olduğunu ve şirkette makine mühendisliği görevini de yaptığını, müdür olarak davalı ortağın seçildiğini, ortaklar arasında net gelirin %40'ının hizmet bedeli olarak ortaklara eşit şekilde geriye kalan kısmının ise hisse miktarına göre dağıtılacağı hususunda mutabakatları olduğunu, hizmet karşılığı ücretin ve karın ödenmediğini, vergi borcu da ödenmediğinden şirketin zor durumda bırakıldığını ileri sürerek, hak ve alacaklarının davalıdan tahsilini, davalının ortaklığının sonlandırılmasını, yetkilerine son verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şirketi temsile yetkili 2 müdürden birisi olduğunu, kar payı talebi ile ilgili şirket aleyhine dava açılması gerektiğini, kaldı ki hak ve alacağın dağıtıldığını ve davacının ilgili belgeleri imzaladığını, ortaklıktan çıkarılması için sebebin ve davacının talep hakkının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, şirketin yıllar itibariyle elde ettiği karın esas mukavelenin 14.maddesine uygun şekilde dağıtıldığı, kaldı ki davacının bu talebini dava dışı şirkete yöneltmesi gerektiği, davalı ortağın şirket mukavelesi yapıldıktan sonra alınan ortaklar kurulu kararı ile müdür tayin edildiği, TTK'nun 162. maddesi gereğince bu şekilde seçilen müdür ortağın ortakların ekseriyeti ile azledilebileceği, davacının azil davasının açılabilmesi için ortaklar arasında gerekli çoğunluğun sağlanamadığının tespit edilmiş olmasının gerektiği, bu yolda bir karar alınmasına başvurulmadan davacının doğrudan mahkemeye gidemeyeceği, TTK'nun 551/3. maddesi gereğince esas sermayenin yarısından fazlasına sahip bulunan ortakların mutlak çoğunluğunun muvafakati ile şirketin muhik sebeplerden dolayı bir ortağın şirketten ihracını mahkemeden talep edebileceği, dava açma koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10652, Karar No: 2012/12183, Tarih: 14.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/10652 E.  ,  2012/12183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 14.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3934, Karar No: 2015/30675, Tarih: 09.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/3934 E.  ,  2015/30675 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/333678

MAHKEMESİ : İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2011

NUMARASI : 2010/12 (E) ve 2011/63 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırcılık, resmi belgede sahtecilik

Yokluğunda verilen mahkumiyet hükmü 08.09.2011 tarihinde tebliğ edilen sanık M.. B..'in tebliğ tarihinde B... ilinde çalıştığının müdafiinin sunmuş olduğu bordrolardan anlaşılması karşısında, öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-10.08.2006 tanzim, 15.09.2006 vade tarihli bono nedeniyle sanık M.. B.. hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, sanık H.. S.. hakkında nitelikli dolandırıcılık suçuna teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanıklar H.. S.. ile E.. E.. hakkında sahte mahkeme ilamı almaya teşebbüs (kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belgede sahtecilik) suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile 10.08.2006 tanzim, 15.09.2006 vade tarihli bono nedeniyle sanık H.. S.. hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık H.. S.. müdafii ile sanık E.. E..'in temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Sanık H.. S.. yönünden yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık H.. S.. müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a)Sanık H.. S.. yönünden yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık H.. S.. müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın katılanın bankadan kredi çekmesine yardım etme bahanesi ile vekaletname, borçlularına götürüp vermek bahanesiyle bir adet imzalı senet ve mal beyanında bulunacağını söyleyerek iki adet boş belgeyi katılana imzalatıp aldıktan sonra senedi doldurup, alacaklı ve ciranta ekleyip M.. B..'e vermesi onun da icraya koyması, boş belgelerin üstünü doldurup vekaletnameye dayanarak katılanın evini satmak üzere anlaştığı ancak azilname sonrası satışın gerçekleşmemesi üzerine alacak davası açan ve kendisini davalı gösteren E.. E..'in alacak davasında kullanması biçimindeki eylemlerinin; belgede sahtecilik suçlarının niteliği gereği neticesi harekete bitişik suçlardan olduğundan bu suçlara teşebbüsün mümkün olmadığı da dikkate alındığında kül halinde TCK'nun 204/1, 43/1. maddelerine uyan zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçunu oluştaracağı, sahte belge sayısı ve kastın yoğunluğu dikkate alınarak TCK'nun 61. maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden 5237 sayılı Yasanın 204/1-3. maddesindeki suçu oluşturduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)Sanık E.. E.. yönünden yapılan yargılamada; sanık H.. S.. tarafından boş kağıtlara katılanın imzası alındıktan sonra katılanın iradesine aykırı olarak düzenlenip sanık E.. E.. ile fikir ve irade birliği içerisinde alacak davasında kullanıldığı kabul olunan eylemde; sanık E.. E..'in ibraname ve belgedir başlıklı belgeleri alacak davasında kullanmadığı ve sanık H.. S.. ile yapılan satış sözleşmesini delil olarak sunduğu cihetle; sanık E.'nin atılı suçu işlediğine ve sanık H.. S.. ile irade birliği içerisinde hareket ettiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu belirtilmeden ve suça konu belgelerin TCK'nun 209/2. maddesi yollamasıyla belgelerin niteliği gereği 207. maddedeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde cezalandırılması,

Yasaya aykırı, sanık H.. S.. müdafii ile sanık E.. E..'in itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15883, Karar No: 2013/6049, Tarih: 22.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/15883 E.  ,  2013/6049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, izin ile fazla mesai ücreti

alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı şirkette üst işverenlerin işyerlerinde çalışmakta iken iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, fazla mesai yaptırıldığını, ücretinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş, taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda ıslah ederek artırmıştır.

Davalıya usulüne uygun tebligat yapıldığı halde cevap dilekçesi vermediği ve duruşmalara katılmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiği, davacınm kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, yıllık izin ücreti alacağı olduğu, fazla çalışma yapıldığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

a)1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

b)İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık sözkonusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Maddi ve maddi olmayan unsurların devri sözkonusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı zamanda işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkanı vermez.

Maddi ve maddi olmayan unsurların devri sözkonusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı zamanda işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkanı vermez.

Genel olarak yapılan bu açıklamaların ardından iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Kanun'un 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından sözkonusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumludur.

Somut olayda, işyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesinin mümkün olmayacağı dikkate alınarak, davacının ihaleyi alan alt işverene bağlı olarak çalışmaya devam edip etmediği, altişverenler arasında işyeri devri olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağı hakkında karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, 22.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10929, Karar No: 2010/956, Tarih: 26.01.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/10929 E.  ,  2010/956 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, ürün bedellerinden yapılan tevkifat nedeniyle 2926 sayılı Kanun kapsamında tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 2926 sayılı Kanunun 36. maddesine göre Bakanlar Kurulu kararı ile ürün bedellerinden tevkif suretiyle tahsil edilen primlere ve sürdürülen tarımsal faaliyete dayalı olarak 01.12.1994 – 04.10.2000 tarihleri arasında zorunlu tarım .....sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiş, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanaklarından 2926 Sayılı Kanunun 2. maddesine göre .......sigortalısı sayılması koşulu 3. maddede belirtilen tarımsal faaliyetin kesintisiz sürdürülmesine bağlıdır. Bu bakımdan davacının dava edilen süreler itibariyle tarımsal faaliyetinin süregeldiği kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmelidir. Davacıdan pancar ve fındık teslimi dolayısıyla 1994 - 1998 yılları arasında prim tevkifatı yapılmıştır. Mahkemece; prim tevkifatının yapıldığı yıllar yönünden kabul kararı ile çakışan kısa süreli 506 sayılı Kanun kapsamındaki çalışmalarının dışlanması yerindedir. Ancak tevkifatın bulunmadığı 1999 ve 2000 yılları yönünden tarımsal faaliyetin devam edip etmediği konusunda yeterli delil elde edilebilmiş değildir. Bu nedenle; 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca adres bilgilerini saklamakla görevli ilgili Nüfus Müdürlüğü ve adres alt yapısından sorumlu il özel idaresi ve belediyeler ile adres değişikliğini bildirmekle yükümlü muhtarlıklardan da sorulmak suretiyle davacının 2000 - 2008 yılları arasında nerede

./..

-2-

./..

-2-

oturduğu, ortaklık veya kiralamak suretiyle başkalarının mülkünde tarımsal faaliyette bulunup bulunmadığı, varsa bu ortaklık veya kiralamaya ve arazi miktarına ait delillerinin neler olduğu, icar sözleşmesi bulunup bulunmadığı, tarımsal faaliyete ara verip vermediği, hangi tür ürünler ektiği, ne kadar ürün elde ederek nerelere sattığı, ilçe tarım müdürlüğü, tarım kredi ile pancar, yağlı tohumlar veya davacının ürettiği ürün çeşitlerine göre üyesi olma ihtimali bulunan diğer kooperatif kayıtlarının başlangıç ve bitiş tarihleri, ortalama gelirinin ne kadar olduğu ve geçimini sağlamaya yetip yetmeyeceği, doğrudan gelir desteği alıp almadığı, kooperatif ve bankalardan tarımsal amaçlı kredi kullanıp kullanmadığı, tohum veya gübre alımlarına ilişkin belgeleri bulunup bulunmadığı, müstahsil makbuzları ile özel şirketlere ürün teslim etti ise buna ilişkin belgeler celp edilmeli, ilgili kişi ve kurumlardan sorulmalı, özellikle tapulu ya da zilyetliğinde taşınmazı bulunup bulunmadığı ile oda, kooperatif ve tarım-kredi kaydı araştırılmalı ve hâsıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin, eksik araştırma, inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2020/820, Karar No: 2021/1377, Tarih: 10.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/820 E.  ,  2021/1377 K.**

**"İçtihat Metni"**

1262 sayılı İspençiyari ve Tıbbi Müstehzarlar Kanunu’na aykırı davranmak eylemi nedeni ile kabahatli ... hakkında anılan Kanun'un 20. maddesi gereğince 7.150,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Odunpazarı Kaymakamlığı İlçe Sağlık Müdürlüğünün 04/03/2019 tarihli ve 27 sayılı kararına karşı yapılan başvurunun reddine dair Eskişehir 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/07/2019 tarihli ve 2019/1255 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Eskişehir 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/07/2019 tarihli ve 2019/2873 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 20/12/2019 gün ve 15225 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/01/2020 gün ve KYB-2019-136233 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Yıldıztepe Eczanesi yetkilisi olan kabahatli hakkında 11 kez "Rotarix Oral Süspansiyon İçeren Aplikatör 1,5 ml" isimli ilacın satış bildirimi yapmaksızın satış işleminin gerçekleştirilmiş olmasından kaynaklanan farklılık bulunması ve söz konusu ilacın eczanenin stokunda bulunmamasından bahisle toplam 7.150,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmış ise de, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 15/2. maddesinde yer alan, “Aynı kabahatin birden fazla işlenmesi halinde her bir kabahatle ilgili olarak ayrı ayrı idari para cezası verilir. Kesintisiz fiille işlenebilen kabahatlerde, bu nedenle idari yaptırım kararı verilinceye kadar fiil tek sayılır.” şeklindeki düzenleme karşısında, belirtilen eylem nedeniyle tek tutanak düzenlenip bir kez idari yaptırım kararı verilmiş olması karşısında, tüm satışların tek fiil kabul edilmesi gerekirken, her bir ilaç için ayrı ayrı idari yaptırım kararı verilemeyeceği hususu gözetilmeksizin, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Muteriz hakkında, eczanede yapılan denetim sonucunda, İlaç Takip Sistemi kayıtları ile halihazırda stok durumu arasında farklılık bulunduğu, söz konusu ilacın eczane stoğunda bulunmadığı, farklılığın, bahse konu ilacın eczane tarafından İlaç Takip Sisteminden satış bildirimi yapılmaksızın satış işleminin gerçekleştirilmiş olmasından kaynaklandığının tespit edilmesi gerekçesi ile 1262 sayılı Kanunun 20. maddesi uyarınca idari para cezası karar tutanağı düzenlendiği anlaşılmış ise de;

Muteriz hakkında, eczanede yapılan denetim sonucunda, İlaç Takip Sistemi kayıtları ile halihazırda stok durumu arasında farklılık bulunduğu, söz konusu ilacın eczane stoğunda bulunmadığı, farklılığın, bahse konu ilacın eczane tarafından İlaç Takip Sisteminden satış bildirimi yapılmaksızın satış işleminin gerçekleştirilmiş olmasından kaynaklandığının tespit edilmesi gerekçesi ile 1262 sayılı Kanunun 20. maddesi uyarınca idari para cezası karar tutanağı düzenlendiği anlaşılmış ise de;

6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun ' un 24. maddesinin 1. fıkrasının ''Eczanelerden zehirli ve müessir maddeler ile ilaçların toptan satışı yapılamaz ve eczaneler ihalelere giremez. Eczaneler arası ilaç takası, toptan satış sayılmaz; ilaçların satışı, alındığı ecza deposuna veya mücbir sebep hâlinde diğer depolara iadesi, eczaneler arasındaki takası, miadı geçmiş ya da bozulmuş olanlarının imhası işlemlerinde ilaç takip sistemine bildirim yapılması zorunludur. İlaçların internet veya başkaca herhangi bir elektronik ortamda satışı yapılamaz. Eczane eczacıları ve eczaneler adına internet sitesi açılamaz.'' ve anılan Kanunun 44. maddesinin '' (Değişik : 23/1/2008-5728/172 md.) Bu Kanunda yazılı olan yasaklara ve mecburiyetlere muhalif hareket edenlere, fiilleri suç oluşturmadığı takdirde ve bu Kanunda özel hüküm bulunmayan hallerde ikiyüz Türk Lirası idarî para cezası verilir.'' hükümlerini amir olduğu anlaşılmakla;

İdari para cezası karar tutanağında, muterizin kabahat oluşturduğu belirtilen eylemi nedeni ile uygulanması gereken Kanun hükmü bakımından hataya düşülüp düşülmediği,

Hususunda da kanun yararına bozma isteminde bulunup bulunulmayacağının değerlendirilmesi için Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2762, Karar No: 2007/5012, Tarih: 19.07.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/2762 E.  ,  2007/5012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Tic.Ltd.Şti. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı Şereflikoçhisar 1.Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 29.09.2004 gün ve 1999/234-2004/160 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dairemizin 22.06.2006 tarih, 2005/3721 E., 2006/3814 K. sayılı geri çevirme kararı ile gönderilmesi istenilen;

1) 01.04.1997 tarihli sözleşme konusu işle ilgili olarak düzenlenen tüm hakedişlerin ve eklerinin,

2) Emanet Komisyonunca alınan 01.12.1998 tarih ve 07 no’lu karar ile belediye hizmet binasının sıhhi tesisat ve kalorifer kazanı yapım işine ait sözleşme ve tüm eklerinin gönderilmediği anlaşılmakla geri çevirme kararı gereğini yerine getirmeyenlerin dikkati de çekilmek suretiyle anılan belgelerin birlikte gönderilmesi için dosyanın yeniden mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.