muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1971, Karar No: 2013/18595, Tarih: 21.11.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/1971 E.  ,  2013/18595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ...'in gelmiş olmasıyla diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin kefaleti ile davalı ... Ortaklığı’nın sahip ve donatanı olduğu ... adlı tekneye dava dışı ... Ofisi A.Ş. tarafından 15.01.2007 tarihli fatura ile 11.416,41 TL tutarında yakıt ikmali yapıldığını, bu tutarın dava dışı anılı firmaya davacı tarafından ödendiğini, ödenen tutarın davalıdan tahsili için girişilen takibe itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline, takibine devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Duruşma davetiyesi adına düzenlenen ... vekili cevabında, davada husumetin yöneltildiği “... ort."nın tüzel kişilik olmayıp iki gerçek kişiden oluşan adi ortaklık olduğunu, husumetin usul ve yasaya uygun olmadığı gibi müvekkilinin borcu da bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, husumetin davalının belirttiği üzere ortaklığa yöneltildiği dava dışı ... Ofisi A.Ş.’nin davalı adına düzenlediği faturayı davacının ... Ofisi A.Ş. ile yapmış olduğu anabayilik sözleşmesi gereğince davalı adına ödediği, davalının fatura borcunu ödediğine dair belge ibraz edemediği gerekçesiyle davanın kabulüne davalının icra takibine itirazının 16.296,41 TL için iptaline, takibin devamına, faize faiz uygulanmamasına, asıl alacak tutarı olan 11.416,41 TL’nin %40’ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınıp, davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu icra takibinde borçlu olarak “... Ort. (... Vergi Dairesi 5070539787)” gösterilmiş, keza ödeme emri tebligatı “... Ort.”ye hitaben düzenlenip, tebligat yapılmıştır. Bu ödeme emrine ... itiraz etmiştir. Yine iş bu itirazın iptali davasında davalı olarak “... Ort.” Gösterilmiş, ortaklık aleyhine dava açılmıştır. Davalı olarak davaya ... vekili vermiş olduğu cevap dilekçesinde; “…5- İş bu davada husumet “... Ort.” olarak tevcih edilmiş ancak bu bir tüzel kişilik olmayıp, iki gerçek kişiden oluşan adi ortaklık olmakla husumet konusunda da usul ve yasaya uygunluk yoktur.” diyerek davanın reddini istemiştir.

İİK’nun 67. maddesi hükmü gereğince açılan itirazın iptali davası takibe sıkı sıkıya bağlıdır. Hukuk davalarında olduğu gibi icra takibinin taraflarının da taraf ehliyetine sahip olmaları gerekir. Yukarıda yapılan açıklamalar dikkate alındığında takibin ortaklık aleyhine yapıldığı ve davanın da ortaklık aleyhine açıldığı anlaşılmaktadır. Bilindiği üzere adi ortaklığın tüzel kişiliği (taraf ehliyeti) bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece öncelikle üzerinde durulup, çözümlenmesi gereken husus takip borçlusu ve dava davalısı olarak gösterilen bu ortaklığın, adi ortaklık mı yoksa şahıs firması mı (şahıs firmasının ticari ünvanı mı) olduğunu belirlemek, bu belirlemeden sonra ise takibin ortaklığa yöneltilmiş olduğu gözetilip, bir karar verilmek gerekir iken, bu yönlerin göz ardı edilerek sadece “… husumette davalının belirttiği üzere ortaklığa yöneltilmiş olup…” denilerek işin esası hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9783, Karar No: 2017/16489, Tarih: 27.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/9783 E.  ,  2017/16489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, 17.08.2009 günü, maktul ...'in, evinin bahçesinde ekmek yaptığı sırada, güneşten rahatsız olması sebebiyle gölgelik yapmak amacıyla balkona çıktığını ve bu esnada elindeki örtünün balkonun hemen önünden geçen elektrik tellerine temas etmesi sonucu elektrik akımına kapılarak yaşamını yitirdiğini, davalı kurumun gerekli güvenlik önlemlerini almaması sebebiyle meydana gelen olaydan sorumlu olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 15.000 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, olay günü maktulün balkon üzerine bulunan korumalık demirinin üzerine çıkarak gölgelik yapmak amacıyla elinde bulunan ıslak kilimi elektrik tellerinin üzerine attığı sırada olayın meydana geldiğini, olayda tüm kusur ve sorumluluğun maktüle ait olduğunu, kurumun herhangi bir kusuru bulunmadığını, dava konusu olayla ilgili Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturmada maktul dışında herhangi bir kimse hakkında kusur tespit edilemediğinden takipsizlik kararı verildiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, meydana gelen olayda müteveffa tarafından ıslak kilimin elektrik telleri üzerine bilerek örtülmesi sonucu müteveffanın kusuru nedeniyle illiyet bağının kesildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz etmiştir.

1-) Dava; elektrik enerjisi dağıtım hattından kaynaklanan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Davalı şirket, bölgede elektrik enerjisinin dağıtımını yerine getirmektedir. Bu faaliyet, varlığı ve niteliği itibariyle bir tehlike ve dolayısı ile zarar ihtimali taşıdığından, davalı şirketin sorumluluğu, bir sebep sorumluluğu olan kusursuz (objektif) sorumluluktur.

Kusur aranmaksızın sorumluluğun düzenlendiği haller, kusursuz sorumluluk halleri olarak ifade edilmektedir. Doktrinde kusursuz sorumluluk hallerinin olağan sebep sorumluluğu-tehlike sorumluluğu şeklinde ikili ayırıma tabi tutarken, TBK tarafından açıklanan hakkaniyet sorumluluğu-özen (sebep) sorumluluğu-tehlike sorumluluğu şeklinde ayırıma tabi tutulduğu görülmektedir. Denetleme ve gözetimde özen (cura in custodio) gereği, kusur unsur olarak aranmaz.

Kusur aranmaksızın sorumluluğun düzenlendiği haller, kusursuz sorumluluk halleri olarak ifade edilmektedir. Doktrinde kusursuz sorumluluk hallerinin olağan sebep sorumluluğu-tehlike sorumluluğu şeklinde ikili ayırıma tabi tutarken, TBK tarafından açıklanan hakkaniyet sorumluluğu-özen (sebep) sorumluluğu-tehlike sorumluluğu şeklinde ayırıma tabi tutulduğu görülmektedir. Denetleme ve gözetimde özen (cura in custodio) gereği, kusur unsur olarak aranmaz.

Özen sorumluluğuna dayalı kusursuz sorumluluğun düzenlendiği Borçlar Yasası'nın 58. maddesi gereğince "…imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazadaki kusurundan dolayı mesul olur." ( TBK .69. maddesi ). TBK'nun 71/1.maddesine göre de; "Önemli ölçüde tehlike arzeden bir işletmenin faaliyetinden zarar doğduğu takdirde, bu zarardan işletme sahibi ve varsa işleten müteselsilen sorumludur.". Belirtilen yasal düzenlemeler gereğince, davalı, zararlandırıcı sonucun doğmasına yol açan enerji hattının yapım ve bakım eksikliklerinden kaynaklanan zararlardan sorumludur. Sorumluluktan kurtulmanın olumsuz koşulu ise, zarar ile yapım bozukluğu ve bakım eksikliği arasındaki nedensellik bağının kesilmiş olmasıdır.

Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira, bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığı çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, yine de çoğu zaman zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple, sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından; bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır(Prof. Dr. ..., Borçlar Hukuku Genel Hükümler 1991 Baskı Cilt 2 sf: 14-15)

Kusursuz sorumlulukta, zarar gören kişinin kusurun varlığını ispat etmek zorunluluğu yoktur. Aksine kusursuz sorumlu olan davalının, olayla zarar arasında illiyet bağının bulunmadığını kanıtlaması gerekir.

Sorumluluk hukukunun önemli öğelerinden biri de zarar ile eylem arasında illiyet bağının bulunmasıdır. İlliyet bağının kesildiği durumlarda kusursuz sorumlu olan kişi sorumlu tutulmayacaktır.

Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 5. maddesinde; "Kuvvetli akım tesisleri her türlü işletme durumunda, cana ve mala herhangi bir zarar vermeyecek ve tehlike oluşturmayacak bir biçimde yapılmalıdır.

Herhangi bir kimsenin dikkatsizlikle de olsa yaklaşabileceği uzaklıktaki kuvvetli akım tesislerinin gerilim altındaki bölümlerine (aktif bölümler) dokunulması olanaksız olmalıdır ve ilerideki bölümlerde belirtilen emniyet mesafeleri ile koruma önlemleri sağlanmalıdır."

Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 5. maddesinde; "Kuvvetli akım tesisleri her türlü işletme durumunda, cana ve mala herhangi bir zarar vermeyecek ve tehlike oluşturmayacak bir biçimde yapılmalıdır.

Herhangi bir kimsenin dikkatsizlikle de olsa yaklaşabileceği uzaklıktaki kuvvetli akım tesislerinin gerilim altındaki bölümlerine (aktif bölümler) dokunulması olanaksız olmalıdır ve ilerideki bölümlerde belirtilen emniyet mesafeleri ile koruma önlemleri sağlanmalıdır."

Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 27.maddesinde; "Tesislerinve aygıtların teknik belgelerinde belirtilen aralıklarda bakım ve onarımları yapılmalıdır. Yapılan bakım ve onarımlar kalıcı bir şekilde kaydedilmelidir." düzenlemeleri yer almaktadır.

Bu kapsamda enerji nakil hattının sahibi bulunan davalı kurum, bu yapı eserinin fena yapılmasından, bakımı ve işletilmesindeki eksikliklerden sorumlu olup, bu tür hatları kişilerin can ve mal güvenliği açısından tehlike arz etmeyecek şekilde inşa etmek, bulundurmak, bu hatlara güvenli yaklaşma sınırının aşılmasını önleyici tedbirleri almakla yükümlüdür.

Dosyada mevcut bilirkişi raporlarının incelenmesinden, 05.05.2015 tarihinde düzenlenen ilk bilirkişi raporunda, elektrik tesisatının yapımında ve işletilmesinde davalı kurumun herhangi bir kusuru olmadığı belirtilmiş, itiraz üzerine alınan 26.08.2015 tarihli kurul bilirkişi raporunda ise, kazanın meydana geldiği evin elektrik aboneliğinin ve abonelik bağlantısının 24.11.1981 tarihinde yapıldığı, kaza anında yürürlükte bulunan yönetmeliğe göre dış kolon hatlarının yağmura maruz kalan veya rutubetli yerlerde çelik boru içinde izoleli iletkenlerle veya antigron tipinde kablolarla etanş olarak tesis edilmesi gerektiği, mevcut tesisatın buna uygun olmadığı, ayrıca dosyada mevcut elektrik tespit tutanağına göre olay tarihinde yaklaşık 28 sene önce tesis edilen abone irtibat kablosunun faz iletkeninin bazı yerlerinde izolesinin özelliğini yitirdiği ve sıyrık olduğu, buna göre meydana gelen olayda davalı kurumun %30 oranında kusurlu olduğu açıklanmıştır.

Somut olayda; maktulün olay günü güneşten rahatsız olması sebebiyle, evinin balkonunun hemen önünden geçen bağlantı hattına elindeki bulunan kilimi atmak (sermek) istediği sırada elektrik akımıma kapılarak vefat ettiği anlaşılmaktadır. Kusursuz sorumlulukta uygun illiyet bağı ancak, üç halde kesilir. Bunlar mücbir sebep, zarar görenin ağır kusuru ve üçüncü kişinin ağır kusurudur. Meydana gelen olayda maktulün kusurunun bulunduğu açık olmakla birlikte, bu kusurun illiyet bağını kesecek nitelikte olmadığı, davalı kurumun da bakım ve özen borcunu gereği gibi yerine getirmediği, olabilecek tehlikeleri düşünerek gerekli denetimleri yapmadığı ve bu bağlamda davalı kurumun da meydana gelen olayda kusurunun bulunduğu anlaşılmaktadır. Nitekim 26.08.2015 tarihli bilirkişi raporunda da davalı kurumun kusurlu olduğun belirtilmiş olup, buna göre eldeki davada illiyet bağının kesildiğinin kabulüne hukuken olanak yoktur.

2-) Bunun yanında, mahkemece, dava konusu olayda tarafların kusur ve sorumluluklarına ilişkin olarak alınan iki farklı bilirkişi raporunda, yukarıda açıklandığı üzere kusur durumuna ilişkin görüş ve tespitler birbirinden farklı olmasına karşın mahkemece bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden karar verildiği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece; davalı kurumun, yapı malikinin sorumluluğuna ve tehlike sorumluluğuna ilişkin olarak, somut olayı aydınlatan, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli, tarafların kusur oranlarının da gerekçeleriyle belirtildiği, önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik konusunda uzman bilirkişi kurulundan (elektrik mühendisi) çelişkileri de giderecek şekilde rapor alınarak, davacılar murisinin kusuruda göz önünde bulundurulmak suretiyle davalı kurumun meydana gelen zarardan sorumlu tutulması gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5959, Karar No: 2008/6168, Tarih: 14.10.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/5959 E.  ,  2008/6168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında, şerefiye bedeli konusundaki genel kurul kararının iptali ile gecikme faizine yönelik olarak borçlu olunmadığının tespiti istemlerine ilişkin dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... Yapı Koop. vekili Avukat ... ile aleyhine temyiz istenilen ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, davalı kooperatifin üyesi olduğunu, kooperatifçe yapılan dairelerin dağıtımı amacıyla yapılan kur'a çekilişinin hakkaniyete uygun olmadığını ve 2004 yılında kooperatiften çıkmak isteyip 2005 yılında anaparayı ödeyerek üyeliğe döndüğü için kendisinden haksız olarak 7.500,00-YTL gecikme faizi talep edildiğini ileri sürerek, kur'aya ilişkin genel kurul kararının ya da üye olmayanlara yapılan daire satışlarının ve kur'anın iptalini, yeniden kur'a çekilmesini veya şerefiye bedellerinin yeniden belirlenmesini ve bununla birlikte anılan meblağda gecikme faizi borcu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, iddiaların dayanaksız olduğunu, yapılan işlerin genel kurul kararları ve kanuna uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davaya konu kooperatife ait dairelere ilişkin şerefiye bedellerinin tekniğe uygun ve adil olarak belirlenmediği, ayrıca davacının istifa talebi uzun süre askıda bırakıldıktan sonra birikmiş borçlar için faiz istenemeyeceği gerekçeleriyle, davanın kabulüne, 27.229,56-YTL şerefiye bedelinin davalıdan tahsiline ve davacının 7.500,00-YTL faiz borcu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, başlangıçta kur'aya ilişkin genel kurul kararının iptali ya da üye olmayanlara yapılan daire satışlarının ve kuranın iptali ile yeniden kur'a çekilmesini veya şerefiye bedellerinin yeniden belirlenmesini ve bununla birlikte anılan meblağda gecikme faizi borcu olmadığının tespiti olarak açılmış ise de; mahkemece ilk istem şerefiye bedelinin yeniden belirlenmesi olarak kabul edilmiş ve buna göre karar verilmiş, davacı tarafça da bu hususta bir itirazda bulunulmamıştır. Ancak, mahkemece bu hususta kurulan hüküm doğru olmamıştır. Şöyle ki, davalı kooperatifin anasözleşmesinin 61. maddesinde şerefiye bedellerinin nasıl belirleneceği düzenlenmiş olup, davacı tarafça şerefiye bedellerinin saptanması prosedürü sürecinde komisyon tarafından yapılan belirlemeye bir itirazda

./..

2008/5959-6168 S/2

./..

2008/5959-6168 S/2

bulunulmamıştır. Ayrıca, bu hususta bir genel kurul kararı alınıp alınmadığı da değerlendirilmeksizin, mahkemece şerefiye bedelinin hakkaniyete aykırı olduğu gerekçesiyle re'sen yeniden şerefiye bedeli belirlenmiştir. Oysa mahkemece, şerefiye bedeline ilişkin genel kurulda bir karar alınıp alınmadığı araştırılarak, bir karar alınmış ise; bu karara ilişkin açılan bu davada 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 53. maddesindeki şartlarının bulunup bulunmadığı, bulunması halinde yalnızca şerefiye bedelinin belirlenmesi prosedürünün kooperatif anasözleşmesinin 61. maddesine uygun olup olmadığı denetlenmek suretiyle, uygun olduğu takdirde davanın reddine, aksi halde bu kararın iptaline karar vermekle yetinilmesi gerekirken, mahkemenin talebe göre bilirkişi raporuna istinaden şerefiye bedelini belirlemesi doğru olmamıştır. Davacının ikinci istemi bakımından ise, istifasının 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 13. maddesine uygun bir istifa olup olmadığı, istifanın niteliği, kabule şayan bulunup bulunmadığı hususlarında hiçbir araştırma yapılmadan ve hiçbir gerekçe gösterilmeden soyut olarak istifanın sürüncemede bırakıldığı gerekçesiyle davacının gecikme faizinden sorumlu tutulmamasına karar verilmesi de yasaya aykırıdır. Kaldı ki, davalı kooperatif savunması doğrultusunda davacının istifa dilekçesi sunup sunmadığı hususu da incelenmemiştir. Hal böyle olunca, eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kabulü ile hükmün BOZULMASINA, diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, Yargıtay duruşması için belirlenen 550.00 YTL vekalet ücretinin davacı taraftan alınarak, kendisini duruşmada vekil ile temsil ettiren davalı tarafa verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden tarafa iadesine, 14.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17255, Karar No: 2023/1084, Tarih: 09.03.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/17255 E.  ,  2023/1084 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/177 E., 2020/309 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : Mahkumiyet, istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıklar müdafinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2018 tarihli ve 2017/308 Esas, 2018/429 sayılı Kararı ile sanıkların silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan ayrı ayrı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 10 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 08.06.2020 tarihli ve 2019/177 Esas, 2020/309 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, onama görüşünü içeren Tebliğname eklenerek dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafinin temyiz istemi özetle, soruşturmaların usulsüz yapıldığına, tanık beyanlarının çelişkili olduğuna ve yüzyüzelik ilkesine aykırı olarak huzurda dinlenmediklerine, hata hükümleri kapsamında değerlendirme yapılmadığına, sanık ...'nın ByLock kullanıcısı olmadığına ve ByLock'un hukuka aykırı delil niteliğinde olduğuna, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... yönünden

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... yönünden

Ağır cezalık suç üstü hali kapsamında FETÖ/PDY isimli silahlı terör örgütü üyeliği iddiasıyla görev yapan yargı mensuplarına yönelik başlatılan soruşturma kapsamında; en son Kırıkhan Adliyesinde savcı olarak görev yapan sanık ...'ın FETÖ/PDY isimli silahlı terör örgütü ile irtibatlı olduğu gerekçesiyle HSYK 2. Dairesinin 10.08.2016 tarih ve 2016/357 sayılı kararı ile meslekten uzaklaştırıldığı, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Genel Kurulunun 31.08.2016 tarih ve 2016/428 sayılı kararı ile meslekten çıkarıldığı ve bu kararın 29.11.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Mahkemece tanık olarak dinlenen M.A.'ın; sanığın üniversitede örgüte ait evlerde kaldığını, hakim savcılık sınavına Ankara' da örgüt evlerinde hazırlandığını, ile aynı evde kaldığını, sınavı kazandıktan sonra adaylık sürecinde de örgüte ait evde kaldığını, kendisine cemaat olmasa sınavı kazanamazdım dediğini beyan ettiği, H.Ö.'nın ; duruşmada tekrarladığı savcılık beyanında sanık ...'ın kendi ağzından yapı evliliği yaptığını kendisine söylediğini, evliliğe T.D.'nin aracılık ettiğini ve Leyla Konuksever isimli o dönem Isparta da hakimlik yapan şahısla evlediğini, kaldığı staj evinin abisi olduğunu beyan ettiği, MA.B.'in; sanığın Üniversitede FETÖ evlerinde kaldığını arkadaş çevresinden duyduğunu beyan ettiği, F.K.'ın; sanığın üniversitede belirli bir dönem cemaat evinde kaldığını bildiğini ancak aktif görev almadığını, üniversiteden sonra görüşmediklerini beyan ettiği, NA.'ın; sanıkları direk tanımadığını ...' in babası K.K.'ı tanıdığını, 17/25 aralık olaylarından sonra K.K. yanıma geldiğinde cemaati öven nitelikte konuşmalarda bulunduğunu, oğlunun cemaat sayesinde savcı olduğunu kendisine söylediğini beyan ettiği, H.I'ın; arkadaşlarından sanığın FETÖ' ye ait evlerde kaldığını duyduğunu, net olmamakla birlikte daha sonra ayrıldığını da duyduğunu beyan ettiği görülmüştür.

Sanıktan el konulan dijital materyaller üzerinde yapılan bilirkişi incelemesinde FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile ilgili herhangi bir veri tespit edilememiştir.