muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8197, Karar No: 2021/15838, Tarih: 13.12.2021

3- 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi, “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir. Kurumun, sigortalıya bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır. Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uyarınca indirilmiş hâli üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fiili ödeme miktarının yarısı da eklenmesi suretiyle belirlenmelidir.

Eldeki davada sigortalının 01.04.2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya başladığı anlaşıldığından, öncelikle sigortalıya bağlanan gelire 506 sayılı Kanunun 92. maddesinin uygulanıp uygulanmadığı, 92. madde uygulanmış ise gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarları ve indirme tarihine kadar yapılan fiili ödeme miktarları Kurumdan sorulmalı, gelen bilgilere göre yukarıda belirtildiği şekilde değerlendirme yapılmalı, oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesince verilen karar bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 13.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22393, Karar No: 2015/36888, Tarih: 02.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/22393 E.  ,  2015/36888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/241077

MAHKEMESİ : Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2012/751 (E) ve 2013/123 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, hakaret, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan sanık Y.. K.. hakkında tehdit ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından ayrı ayrı davalar açıldığı kabul edilerek dosya görüşüldü:

1-Temyiz edilebilirlik koşulları yönünden yapılan incelemede;

a)Suçtan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, K.. K..’a bu niteliği ve dolayısıyla Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı,

b)Katılan sanık Y.. K.. hakkında mağdurlar K.. Y.. ve D.. Ş..’a yönelik hakaret eyleminden açılan davalarda katılan sanıklar S.. G.., B.. K.., S.. Ç.. ve H.. Ö..’in suçtan zarar görmediği, müdafilerinin de bu hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca K.. K.. vekili ile katılan sanıklar S.. G.., B.. K.., S.. Ç.. ve H.. Ö.. müdafiinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

2-Diğer Hükümlere gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Bozma kararının 3 numaralı kısmının (C) bendinde açıklanan gerekçelerle infaz koruma memurları Sami Sercan Ercan, Özcan Akyol, Niyazi Kaçar hakkında mahallinde Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulması mümkün görülmüştür.

a)Sanıklar H.. Ö.. ve S.. Ç..’nin yaralama suçlarından beraati ile katılan sanık Y.. K..’ın görevi yaptırmamak için direnme suçundan beraati yönünden;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan sanık Y.. K.. müdafi ile katılan sanıklar S.. G.., B.. K.., S.. Ç.. ve H.. Ö.. müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

b)Sanık Y.. K..’ın, mağdurlar K.. Y.. ve D.. Ş..’u tehdit etme eylemleri yönünden;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı,

bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Sanık hakkında İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesince verilen, 04.04.2007 tarihinde kesinleşen, 5237 sayılı Kanun’a göre tekerrür hükümleri uygulanan 24.01.2007 tarih ve 563/18 sayılı ilam nedeniyle ikinci kez mükerrir olduğu, TCK’nın 58, 5275 sayılı Kanunun 108. maddesi gereğince ikinci kez mükerrirlik kararı verilmesi gerekirken tekerrür hükümleri uygulanmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından sanık Y.. K.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

c)Sanık Y.. K.. hakkındaki mahkumiyet hükümlerine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık Y.. K..’ın, 12.08.2009 tarihinde mağdurlar K.. Y.. ve D.. Ş..’u jiletle tehdit edip, mağdur K.. Y.. tarafından dövülmesi üzerine 14.08.2009 tarihinde infaz koruma memuru B.. K.. tarafından adli rapor düzenlenmesi amacıyla götürüldüğü revirde, muayene için üzerindeki elbiseleri çıkardığında B.. K..’in kendisine gülmesi nedeniyle “ne gülüyorsun lan” diyerek sinkaflı sözler söyleyip hakaret ettiği, B.. K.. ve sağlık görevlisi S.. G..’ün kendisine vurduğu, muayeneyi yapan hekim tanık Z.. A..’ın dışarı çıkarak acil müdahale ekibine haber verdiği, bir grup infaz koruma memurunun sanık Y.. K..’ı revirden alarak, gözetim odasına götürdüğü, sanığın, maruz kaldığı haksızlığın etkisi altında infaz koruma memurlarına sinkaflı küfürler edip öldürmekle tehdit ettiği, kamera kayıtlarına göre; saat 10.47.20 ila 10.50.09 arasında gözetim odasında tutulduğu, bu zaman dilimi içinde gözetim odasına, haklarında mahkumiyet hükmü kurulup açıklanması geri bırakıldığı için temyiz incelemesi dışında olan sanıklar infaz koruma memuru Ö.. E.., infaz koruma memuru B.. K.. ve sağlık görevlisi S.. G..’ün yanı sıra haklarında dava açılmayan tanıklar S.. S.. E.., Ö.. A.., N.. K..’ın girdiği, burada birlikte Yunus’a vurdukları, dışarıya çıkıp kapıyı kapatmalarının ardından aynaya bakan sanık Yunus’un, yüzündeki morlukları, ağzından ve burnundan kan geldiğini görerek, içlerinde sağlık görevlisinin de bulunduğu bir grup infaz koruma memuru tarafından dövülmesine içerleyerek maddi değeri 22 TL olan camı kırdığı, kendisini dövenleri öldürmekle tehdit ettiği, kabulün de bu yönde olduğu anlaşılmakla;

a)Sanığın önceden koğuşta meydana gelen yaralama suçundan dolayı revirde muayenesinin yapıldığı sırada infaz koruma memuru B.. K..’in gülmesi, devamında sağlık görevlisi S.. G.. ile birden fazla infaz koruma memuru ile gözetim odasına kapatılarak 3 dakika kadar dövülmesi ve sanığı yaralamaları şeklinde haksız eylemlerle başlayan, gözetim odasında yaralama eylemine devam edilmesi şeklinde seyreden olayda; sanığın cezaevine ait aynaya baktığında yüzündeki korlukları ve kanı görüp öfke ile 22 TL değerindeki aynayı kırması karşısında sanık yönünden ağır haksız tahrik hali oluştuğu gözetilmeden hakaret eyleminde TCK’nın 129, tehdit ve mala zarar vermek eylemlerinde ise 29. maddelerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

b)Sanık hakkında İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesince verilen, 04.04.2007 tarihinde kesinleşen, 5237 sayılı Kanun’a göre tekerrür hükümlerinin uygulanan 24.01.2007 tarih ve 563/18 sayılı ilam nedeni ile ikinci kez mükerrir olduğu, TCK’nın 58, 5275 sayılı Kanun’un 108 maddesi gereğince ikinci kez mükerrirlik kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık Y.. K.. müdafii ile katılanlar S.. G.., B.. K.., S.. Ç.. ve H.. Ö.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15416, Karar No: 2012/20641, Tarih: 04.10.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/15416 E.  ,  2012/20641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, otobüs terminalinde peronda beklemekte olan mağdur ...'ın çantasını, bıraktığı yerden çaldığının anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı Yasanın 142/1-c maddesi yerine aynı yasanın 141/1. maddesiyle hüküm kurulması ve sanığın çantayı alıp uzaklaştıktan sonra çantanın içindekileri incelerken yakalandığının anlaşılmasına göre, suçun tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile yazılı biçimde hüküm kurulması, ayrıca tekerrüre esas hükümlülükleri bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden; bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'un temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2073, Karar No: 2018/3718, Tarih: 02.07.2018

**19. Hukuk Dairesi         2018/2073 E.  ,  2018/3718 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... arasındaki menfi tespit ve istirdat davası hakkında ..... Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)’nden verilen 05/10/2015 gün ve 2013/655 E. 2015/260 K. sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Her ne kadar dosya daha önce de Dairemizin 2016/16596 E. - 2018/1473 K. Sayılı kararı ile geri çevrilmiş ise de, geri çevirme gereğince istenen ve davanın dayanağını teşkil eden takip dosyası yerine, tarafları farklı ve dava dışı bir icra dosyasının gönderildiği anlaşılmıştır. Davanın temelini oluşturan ....... 2013/7047 sayılı icra dosyası aslının ya da tüm sayfalarını içerir okunaklı onaylı örneğinin gönderilmesi, yargılamanın uzamasına neden olunmaması için Dairemizin geri çevirme kararları gereklerinin özen ve dikkatle yerine getirilmesi ile, anılan icra dosyasının eklenerek, yeniden Dairemize gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20541, Karar No: 2011/5139, Tarih: 23.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20541 E.  ,  2011/5139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak alınması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi.

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. maddesi geriğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18456, Karar No: 2015/2360, Tarih: 23.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18456 E.  ,  2015/2360 K.**

**"İçtihat Metni"**

ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/07/2014 tarih ve 2008/304-2014/298 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket hisselerini 5.10.2004 tarihinde devrettiğini, devir sözleşmesinde 1.10.2004 tarihine kadar borç ve alacakların devreden müvekkiline ait olacağının kararlaştırıldığını, bu tarih öncesinden kaynaklanan alacaklar için dava ve takip yoluna gidildiğini, davalının bu alacakları tahsil edip müvekkiline ödemediği gibi bu alacakların müvekkiline temlikine de yanaşmadığını, bu alacaklardan .. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/140 esas sayılı dava dosyasına konu alacak nedeniyle açılan davada, davalıların 11.6.2007 tarihinde davadan feragat edip alacağın tahsil imkanını ortadan kaldırarak müvekkilini zarara uğrattığını ileri sürerek 51.125,00 TL alacağın devir edilmesi gerektiği tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkil şirketin % 99 hissesi davacıya ait iken yapılan devir sözlemesi uyarınca % 33 hissesinin Cemal Taşkın, % 34 hissesinin ..., % 33 hissesinin ...'a devredildiğini, devir sözleşmesinde 1.10.2004 tarihinden önceki borç ve alacakların devredene ait olacağına ilişkin özel hüküm bulunduğunu, davalının görevinden azledildiği 18.3.2006 tarihine kadar şirket müdürü olduğunu, bu tarih sonrasında davacı tarafından şirket adına verilmiş görünen vekaletnameler ile dava ve takipler yaptırıldığını, tahsil edilen paraların şirket ödenmeyip davacıya ödendiğini, davacının devir öncesi borçlarına ilişkin sorumluluğunu gereği gibi yerine getirmediğini, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nde yetkisiz vekaletname ile açılan davadan müvekkillerinin halen iş yaptıkları davalı Balıkesir Belediyesi ile olan iş ilişkileri nedeniyle feragat edildiğini, davacının müvekkili uhdesinde bir alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının 18.3.2006 tarihine kadar davalı şirkette müdür olarak görev yaptığı, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/140 esas sayılı dava dosyasında yapılan feragat tarihinde davacının müdürlük görevinin devam ettiği, davacının feragatin kendisini zarara uğratmak kastıyla yapıldığını ispat

edemediği, davalı şirket tarafından açılan dava ve icra takipleri sonucunda yapılan tahsilat bulunmadığı, davacının bu dava ve takipler nedeniyle davalı uhdesinde bulunan parayı ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir

edemediği, davalı şirket tarafından açılan dava ve icra takipleri sonucunda yapılan tahsilat bulunmadığı, davacının bu dava ve takipler nedeniyle davalı uhdesinde bulunan parayı ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir

Kararı, davacı vekili vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin kendisine ait şirket hisselerini devrettiğini, devir sözleşmesi uyarınca 01.10.2014 tarihine kadar borç ve alacakların müvekkiline ait olduğunun taraflarca hüküm altına alındığını, davalı şirketin bu alacakları tahsile veya müvekkiline temlik etmeye yanaşmadığını ileri sürerek alacak davası açmıştır. Davacı vekilinin davaya dayanak gösterdiği hisse devir sözleşmelerinin diğer tarafını dava dışı ..., ..., ... teşkil etmektedir. Somut olayda husumet bu kişiler haricinde ve ayrı bir tüzel kişiliği bulnan davalı şirkete yöneltilmiştir. Hisse devri sonrasında gerçekleşen yeni devirler uyarınca davalı şirketin ortaklık yapısı da tamamen değişmiş, davacıdan hisse devralan şahısların şirketteki ortaklığı da son bulmuştur. Sözleşmenin nispiliği ilkesi gereği her sözleşme tarafları yönünden bağlayıcı niteliktedir. Davacı ile dava dışı üçüncü şahıs konumundaki kişiler arasında yapılan hisse devir sözleşmelerinin sözleşmenin tarafı olmayan ve ayrı tüzel kişiliği bulunan davalı şirket yönünden bağlayıcılığı bulunmamaktadır. Bu itibarla, hisse devir sözleşmesinin anılan hükmü uyarınca davalı şirket tarafından 01.10.2004 tarihi öncesinden kaynaklı borçları yönünden şirket alacaklılarınca doğrudan davacıya dava ikame edilemeyeceği gibi, bu hüküm uyarınca davalı şirkete de husumet yöneltilemez.Bu nedenle, açılan davanın husumetten reddi gerektiğinden sonucu itibariyle doğru olan yerel mahkeme kararının, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7906, Karar No: 2012/11794, Tarih: 10.04.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/7906 E.  ,  2012/11794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin 12.06.2008 tarihli duruşmada açıklanan kısa kararın ardından müsadere hususu eklenerek yeni bir kısa karar yazıldığı ve gerekçeli kararın da bu kısa karara göre hazırlandığı anlaşılmakla ikinci kısa kararın hukuki değerden yoksun olması karşısında, tefhimle geçerlilik kazanan kısa kararda müsadere hususunda bir karar verilmediği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında suçta kullanılan ve sanık adına kayıtlı bulunan .... plaka sayılı aracın 5237 sayılı TCK.nun 54/1. maddesi gereğince müsaderesine karar verilerek hükümde çelişki yaratılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 10.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26659, Karar No: 2014/34495, Tarih: 27.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/26659 E.  ,  2014/34495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2014/26659

Karar No : 2014/34495

Tebliğname No : KD - 2010/209383

Tehdit suçundan sanık M.. B.. hakkında yapılan yargılama sonunda, sanığın mahkumiyetine dair Karaman 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nce verilen 26.01.2010 tarih ve 2009/281 Esas 2010/36 Karar sayılı hükmün sanık ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 08.04.2014 tarih ve 2012/33606 Esas 2014/11240 Karar sayılı kararıyla;

"Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Aynı adreste oturan iki ayrı kişiye hitaben yazılan iki ayrı mektubun tek zarf içerisinde aynı adrese gönderilmesi suretiyle tehdit suçunun tek eylemle birden fazla kişiye karşı işlenmesi karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık M.. B.. ve O Yer Cumhuriyet Savcısının ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA" karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/05/2014 tarih ve 2010/209383 sayılı yazısı ile;

"5237 sayılı TCK’nın “zincirleme suç” başlıklı 43. maddesinin 1. fıkrasında; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır” şeklinde zincirleme tanımlanmış, ikinci fıkrasında ise; “Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır” denilmek suretiyle zincirleme suçtan farklı bir müessese olan, aynı nev’iden fikri içtima kuralı düzenlenmiştir.