muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/26790, Karar No: 2013/3770, Tarih: 06.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/26790 E.  ,  2013/3770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... İçme Suyu Havazaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının 8 bendinde "derelerin iki tarafından kadastral sınırından itibaren 100 m²'lik yapı yaklaşma mesafesi bırakılır." hükmü yer almakta iken 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik bakım ve onarımların yapılabilmesi maksadıyla imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ile dere işletme bantları idarece kamulaştırılır." hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değişmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ilgili ... ve imar planlarını yapan belediyelerden sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17966, Karar No: 2012/1943, Tarih: 03.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/17966 E.  ,  2012/1943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi işleminin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı eczane sahibi olup yapılan denetimde bulunan 67 adet rapor suretinin eczanede bulunmasında davacının kastının olmadığını, bu belgelerin delil olarak ve hastalara kolaylık olması açısından saklandığını, davacı hakkında kesilen para cezası ve 3 ay süre ile sözleşmenim feshi işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eczacının, davalı ile yaptığı 2009 yılı protokolünün 6.3.2 maddesi hükmüne göre 250 TL cezai şart uygulanarak yine aynı madde gereğince 3 ay süre ile sözleşmenin feshine karar verilmiştir. Sözkonusu fesih maddesinde; “eczanede yapılan denetimde eczacı, eczane çalışanları ve bakmakla yükümlü oldukları kişiler hariç bu protokol kapsamındaki kişilere ve TEB ile ilaç hizmeti sunumuna yönelik olarak protokol imzalamış diğer kurum mensuplarına ait sağlık karneleri ve/veya sağlık raporu aslı veya fotokopisi bulundurulduğunun tespiti halinde 250 TL cezai şart uygulanarak eczane yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde 250 TL cezai şart uygulanarak sözlşeme feshedilir ve 2 ay süreyle sözleşme yapılmaz. Ancak eczanede bulunan karne veya sağlık raporu sayısının (aslı veya fotokopisi), 10’ un üzerinde olması halinde uyarı yapılmaksızın sözleşme feshedilir ve 3 ay süreyle sözleşme yapılmaz” şeklinde düzenleme getirilmiştir. İnceleme sırasında davacıya ait eczanede 67 adet rapor sureti bulunduğu açık ve belirgindir. Taraflar arasında uygulanması mutabık olunan protokolde ayrıca davalı idarenin bir zarara uğrama şartı bulunmamaktadır. Elde edilen sağlık raporu fotokopisi mutad ve izah edilebilir sayıların oldukça üstündedir. Davacının protokole aykırı

davrandığı açıkça sabit olduğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yasal olmayan gerekçe ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 03.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9715, Karar No: 2014/3367, Tarih: 24.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/9715 E.  ,  2014/3367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/71183

MAHKEMESİ : Silopi 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/03/2009

NUMARASI : 2008/480 (E) ve 2009/456 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Mesleği şoförlük olan sanık Sultan'ın, sevk ve idaresindeki ... plakalı araçla, İ.. Gümrük Müdürlüğü’nce tescilli transit beyannamesi muhteviyatına göre serbest dolaşımda olmayan 14.400 kg JP 8 yükünü Irak'a götürmek üzere teslim aldığı ve Kızıltepe'de sanık Abdurrahman'a teslim ettiği, sanık Abdurrahman'ın da aracı Habur Gümrük Müdürlüğü’ne götürdüğü, burada yapılan tartım ve kontrollerde 176 kg yük eksikliğinin tespit edildiği belirtilerek sanıkların eksik çıkan bu yükü mağdur nakliyeci firma ile aralarındaki hizmet ilişkisine aykırı olarak kendi yararlarına sarf ettiklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların savunmalarında mazota hiçbir şekilde müdahale etmediklerini belirterek suçlamaları kabul etmemeleri karşısında; maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, öncelikle mühürlerde oynama olup olmadığının araştırılması, tankerin yola çıkmasından Habur Gümrük Kapısında kantara çıkarılıncaya kadar geçen sürenin tespiti ile hava sıcaklığı ve havalandırma delikleri nedeniyle ne kadar miktar malın zayi olabileceğinin tespiti, aracın İncirlik Gümrük Müdürlüğü'nden yola çıkarken yakıt tanklarında bulunan akaryakıtın Gümrük Müdürlüğü'ndeki ölçümde dikkate alınıp alınmadığının sorulması, İncirlik Gümrük Kapısı ile Habur Gümrük Kapısı arasındaki yolda tüketilen mazot miktarının da tespiti, aracın ağırlığındaki eksilmenin normal olup olmadığının araştırılması, katılan firma yetkilisinin olaya ilişkin ayrıntılı beyanına başvurulup, yüklemeden sonra teslim noktasına kadar sanığın müdahalede bulunup bulunamayacağının sorulması, ilgili belgeler de temin edilerek Irak'a gönderilen kurşunsuz benzinin suç sonrası alıcıya teslim edilip edilmediği, edildi ise hangi miktarda teslim edildiği, teslim edilen kısmın kaçak olayı tespit tutanağında belirtilen miktar ile örtüşüp örtüşmediğinin sorulması, varsa buna ilişkin belgelerin dosya içerisine konulması, katılan şirketten aynı gün yüklenen diğer araçların da tespit edilerek bu araçların Habur Gümrük Kapısından çıkış yaptıklarının belirlenmesi halinde Habur Gümrük Kapısında alınan kantar tartım sonuçları da soruşturulup araçların tümünde yük eksikliği olup olmadığının sorulmasından sonra, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısı ile sanık S..E..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15503, Karar No: 2023/13273, Tarih: 28.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/15503 E.  ,  2023/13273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/840 E., 2023/2322 K.

DAVA TARİHİ : 18.02.2021

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 59. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/396 E., 2021/154 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/27829, Karar No: 2011/1187, Tarih: 15.02.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/27829 E.  ,  2011/1187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın 02.11.2009 günü kollukta, 03.11.2009 günlü Cumhuriyet Başsavcılığındaki anlatımlarında kendisine 3 yıl kadar önce şizofreni teşhisi konduğunu ve bu nedenle tedavi amaçlı ilaç kullandığını açıklaması ile Bakırköy Prof. Dr. ... Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi Başhekimliğinin 09.02.2010 tarihli yazısında, 13.10.2009-15.10.2009 tarihleri arasında tedavi gördüğünün belirtilmesi karşısında; suç tarihinde 5237 sayılı TCY.nın 32. maddesi gereğince işlediği suçun hukuksal sonuçlarını algılayamama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak derecede akıl hastalığının bulunup bulunmadığı araştırılarak, sonucuna göre hukuksal durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/645, Karar No: 2024/3971, Tarih: 29.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/645 E.  ,  2024/3971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/610 E., 2018/1160 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.05.2015 tarihli ve 2015/40 Esas, 2015/300 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur Süleyman'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanması

suretiyle mahkumiyet kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesi'nin 21.06.2018 tarihli ve 2017/16760 Esas, 2018/11299 Karar sayılı ilamı ile özetle "sanığın savunmaları doğrultusunda sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin değerlendirilmesi ve hak yoksunlukları yönünden Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının değerlendirilmesi gerektiği" gerekçeleriyle bozulmasına,

2. Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2018 tarihli ve 2018/610 Esas, 2018/1160 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur Süleyman'a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/3, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 8 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın amcasına ait evin plastik doğrama pencerelerini mağdurun kardeşinin yaptığı, alacağını alamadığı, mağdurun bu parayı istemek için sanığın amcası Ahmet'in kahvesine geldiği, mağdurun sanığın amcası ile tartıştığı sırada arbede yaşandığı, kahvenin camlarının kırıldığı, sanığın müdahale ederek mağduru darp ettiği, olay nedeniyle mağdurun burnunda hafif (1.) derece kemik kırığı meydana geldiği anlaşılmıştır.

Sanığın temyiz sebebi; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın amcasına ait evin plastik doğrama pencerelerini mağdurun kardeşinin yaptığı, alacağını alamadığı, mağdurun bu parayı istemek için sanığın amcası Ahmet'in kahvesine geldiği, mağdurun sanığın amcası ile tartıştığı sırada arbede yaşandığı, kahvenin camlarının kırıldığı, sanığın müdahale ederek mağduru darp ettiği, olay nedeniyle mağdurun burnunda hafif (1.) derece kemik kırığı meydana geldiği anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde ve sair yönlere ilişkin yapılan incelemede hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2018 tarihli ve 2018/610 Esas, 2018/1160 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay — Esas No: 2022/14301, Karar No: 2023/8626, Tarih: 28.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/14301 E.  ,  2023/8626 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2016 tarihli ve 2015/716 Esas, 2016/244 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlre özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2016 tarihli ve 2015/716 Esas, 2016/244 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 29.06.2020 tarihli ve 2020/7725 Esas, 2020/7987 Karar sayılı kararı ile dosyada mevcut görüntü kayıtlarının teknik bilirkişi marifetiyle ayrıntılı şekilde çözümü yaptırılarak, sonucuna göre olayın başlayış ve gelişiminin değerlendirilmesi suretiyle meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekliliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2021 tarihli ve 2020/414 Esas, 2021/408 Karar sayılı kararı ile sanığın kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 25 ... maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; somut olayda meşru savunmanın şartlarının gerçekleşmediğine, sanığın eyleminin haksız tahrik altınca kasten yaralama suçunu oluşturduğuna, katılan vekilinin temyiz sebepleri; olayda meşru savunmanın şartlarının oluşmadığını, haksız tahrik indirimi dahi yapılmadan sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; somut olayda meşru savunmanın şartlarının gerçekleşmediğine, sanığın eyleminin haksız tahrik altınca kasten yaralama suçunu oluşturduğuna, katılan vekilinin temyiz sebepleri; olayda meşru savunmanın şartlarının oluşmadığını, haksız tahrik indirimi dahi yapılmadan sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde sanığın iş yerinde bulunduğu esnada katılan ve beraberindeki kişilerin sanığın iş yerine geldiği, sanık ve sanığın eşi ile tartışmaya başladıkları, CD çözüm tutanağından anlaşıldığı üzere olayın yaşandığı yerin sanığın kendi iş yeri olması, katılan ve beraberindeki kişilerin sayıca daha fazla olması, sanığın biber gazı sıkmak suretiyle katılan ve beraberindeki kişileri uzaklaştırmaya çalışması olayın oluş şekline göre kendisini, eşini ve iş yerini korumaya yönelik olduğu kanaatiyle sanık hakkında meşru savunma hükümleri uygulanmış, yazılı şekilde beraat hükmü kurulmuştur.

2. Sanığın savunmaları ve katılan beyanları tespit edilerek dosya arasına eklenmiştir. Olaya ilişkin görüntüleri içeren CD ve bu CD'nin incelenmesi neticesinde düzenlenen bilirkişi raporu dosya kapsamında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanığın market işlettiği, katılanın ailesinin de sanığın dükkanına borcunun bulunduğu, olay günü katılan ve ailesi bir düğüne gitmek için araçlarıyla seyir halindeyken sanığın eşinin katılanın ailesine yönelik borçlarını ödemeyip arabayla gezmeleri konusunda laf attığı, akabinde katılan ve ailesinin sanığın işlettiği dükkana gelerek kısa süreli tartışma yaşayıp dükkandan uzaklaştıkları, dosyada mevcut CD

görüntülerinden 3 numaralı videonun 19.22.18 saniyesinde sanığın katılan ve ailesinin peşinden giderek kavganın başlangıcında dükkandan aldığı biber gazını pantolonun arka cebinden çıkarttığı, bu şekilde tartışmanın dosyada mevcut CD'de yer alan görüntüleri çeken kameraların görüş alanın dışına çıktığı, bu alanda yaşanan kavgada katılanın, sanığın önce göğsüne vurduğunu ve akabinde de biber gazı sıktığını belirttiği, sanığın biber gazını dükkanından ayrılan katılan ve ailesinin peşinden giderek sıktığı anlaşılmakla, somut olayda meşru savunmanın şartlarının gerçekleşmediği, katılanın sanığın eşine hakaret etmesi üzerine sanığın haksız tahrik altında kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan olayda meşru savunmanın şartlarının oluşmaması nedeniyle Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2021 tarihli ve 2020/414 Esas, 2021/408 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının ve katılan veklinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2708, Karar No: 2009/5445, Tarih: 24.03.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/2708 E.  ,  2009/5445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 26.12.2007