muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16482, Karar No: 2014/24946, Tarih: 06.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/16482 E.  ,  2014/24946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1Şikayetçi ...'un temyizine yönelik incelemede;

Köy yolu ve dere yatağına tecavüz suçundan açılan davalara, köy halkından olan şikayetçinin katılma hakkı bulunmadığından ve katılma kararı karar verilmiş olması da hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, şikayetçi ...’un temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

2Hazine vekilinin dere yatağına tecavüz suçuyla sınırlı olarak yaptığı temyizine gelince;

Suçtan zarar gören şikayetçi hazine vekilinin hükmü temyiz ederek katıma iradesini açıkça ortaya koyması nedeni ile, 5271 sayılı Kanunun 237/2. maddesi uyarınca şikayetçi Hazinenin davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Katılan vekilinin yola tecavüzle ilgili temyizinin bulunmadığı, dere yatağına vaki tecavüzün ise, dosyadaki keşif, bilirkişi raporu ve tanıkların beyanına göre sanık tarafından yapılmadığının anlaşılması karşısında tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan vekilinin, suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4849, Karar No: 2021/10873, Tarih: 20.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/4849 E.  ,  2021/10873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : 3713 sayılı TMK'nın 7/2., 53. maddeleri uyarınca, 1 yıl hapis cezasına mahkumiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği, ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İfade özgürlüğü T.C. Anayasasının 26 ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair sözleşmenin 10. maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1-Müdahalenin kanunlarda öngörülmüş olması,

2-Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3-Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2. maddesindeki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte kanun koyucu maddede zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün “cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde” yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı Kanunun 7. maddesinin 2. fıkranın b bendinde ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1-Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4-Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi, şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır.

Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağı kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapmıştır.

1-Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4-Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi, şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır.

Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağı kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapmıştır.

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir. (Zana v. Türkiye) Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır. (Yılmaz ve Kılıç/ Türkiye davası)

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler için de uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında; 12.04.2015 tarihli HDP İl binasının açılış toplantısına katılarak PKK terör örgütü lehine slogan atan grup arasında yer almakla birlikte, slogan attığını kabul etmeyen ve atılan sloganlara iştirak ettiğine daire herhangi bir tespit de bulunmayan sanığın, PKK terör örgütünün propagandasını yapma suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve yeterli delil elde edilememesi nedeniyle beraatine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın... 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11138, Karar No: 2014/10017, Tarih: 26.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/11138 E.  ,  2014/10017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın Kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı araçta meydana gelen 16.609,00 TL. hasar bedelinin ( 590,00 TL. Çekici ücreti dahil) sigortalıya ödendiğini, araca davalılar tarafından(araç takip sistemi) monte edildiğini, aracın şoför mahalli göğüslük kısmında çıkan yangın sonucu hasarlandığını, yapılan inceleme sonucu hazırlanan rapora göre, mevcut araç elektrik tesisatına sonradan müdahale edilerek yetkili servisi dışında araç takip sisteminin monte edildiğinin, mevcut elektrik tesisatındaki kontak cereyan köprüsüne firmasınca önerilemeyen şekilde bir kablo ile sigorta kullanılmadan besleme hattının çekilmesinden dolayı bu ilave kablonun yanarak inceldiğinin ve yangının buradan başladığının sigortasız enerji çekimi nedeniyle kablonun yandığının tespit edildiğini davalıların kusurları nedeniyle aracın yandığını belirterek 16.609,00 TL.'nin ödeme tarihinden işleyecek reeskont faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı (yargılama sırasında 30.06.2013 tarihinde tarafından devralındı, 14.10.2013 tarihyayınlandı) vekili, mahkemenin yetkisiz olduğunu, müvekkilinin adresinin da bulunduğunu, konunun uzmanlarınca tespit yapılmadığını,

firmasını sorumluluktan kurtarmak için yangının araç takip sistemi nedeniyle meydana geldiğine dair rapor düzenlendiğini, müvekkilinin servis anlaşması ile diğer davalıya verdiği ve sigortalı araca takılan araç takip sisteminden dolayı yangın çıkmasının sözkonusu olmadığını, müvekkilinin yetkili servisi olan diğer davalı ... tarafından sigortalı araca 01.08.2012 tarihindemodel takip cihazı takıldığını, tüm teknik gerekliliklerin yerine getirildiğini, cihazın araca takılmasından sonra müvekkilince gerekli tüm testlerin yapıldığını, kusursuz çalıştığının belirlendiğini, müvekkilince kullanılan takip cihazlarının üretim ve kullanım aşamasında ciddi teknik testler sonrası piyasaya sunulduğunu, bu cihazların aracın güvenliğini etkileyip etkilemediğinin incelendiğini, araçta kullanım hatası nedeniyle yangının çıktığını, BMC firmasının yangından 2 ay sonra 10.10.2012 tarihinde rapor tanzim ettirdiğini, bu raporun geçerliliğinin olmadığının belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, müvekkilinin, sigortalı araca montajını 08.12.2011 tarihinde yaptığını, montajdan yaklaşık 1 yıl sonra yangının meydana geldiğini, yangının montajdan kaynaklanmadığını, cihazın 3 amperlik olduğunu, emniyet sigortası bulunduğunu, araçta 01.08.2012 tarihindekart değişikliği yapıldığını, bunun kablonun yanarak incelmesine sebebiyet vermeyeceğini, montaj yapıldığı sırada diğer davalı şirket sorumlusu tarafından kontrol yapıldığını, onay verildikten sonra aracın sigortalıya teslim edildiğini, montajdan kaynaklanan kusur olmadığını, aksi halde diğer davalının uygunluk vermeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 16.284,00 TL. Hasar bedelinin ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı

556,16 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18507, Karar No: 2023/1807, Tarih: 06.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/18507 E.  ,  2023/1807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 05.03.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi ile 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakebesi Hakkında Kanun'un (2313 Sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin son fıkrası uyarıca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2012 tarihli ve 2012/278 Esas, 2012/287 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan görevsizlik kararı verilerek Antalya Sulh Ceza Mahkemelerine gönderilmesine, 2313 sayılı Kanun'a muhalefet suçunun ise ayrı bir esasa kaydına karar verilmiştir. Antalya 5. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 19.03.2014 tarih, 2012/801 Esas, 2014/285 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmiştir. Kararın 03.05.2014 tarihinde kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

C. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/579 Esas, 2016/414 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesi ve 52 nci maddesi uyarınca 6000 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; hakkında fazla ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; hakkında fazla ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde Topallı Köyü ormanlık alan içerisinde Jandarma kuvvetlerinin önleyici kolluk devriyesi görevi ifa ettikleri esnada sanık ve temyiz dışı sanıklar.....,..., ..., ...'ın.... plakalı aracı yol kenarına park edip orman alanına hareket ettikleri ve yol kenarına yakın ormanlık alanda yerleri karıştırarak birtakım şeyler ekmeye çalıştıklarının farkedildiği, olaya müdahale eden güvenlik güçlerinin şahısların içmek amacıyla esrar maddesi ile ekmek için de hint keneviri tohumu bulundurdukları ve ekmeye çalıştıkları sırada yakalandıkları anlaşılarak sanık hakkında öncelikle tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedildiği, sanığın yükümülüklerine uymaması ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre; kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilmeyen, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığı teknik yöntemlerle de saptanmayan sanığın, temyiz dışı sanık ... ve ...'ın soyut beyanı dışında atılı suçu işlediğine ilişkin kuşkuyu aşan yeterli delil olmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/579 Esas, 2016/414 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12183, Karar No: 2013/15408, Tarih: 10.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/12183 E.  ,  2013/15408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, kamu kurum ve

kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocukların hırsızlık yapma hususunda önceden anlaşıp bu amaçla müştekinin müdürlüğünü yaptığı ... ... Lisesine geldikleri, burada bulunan okula ait kamera sistemini kayıt yapmaması için kırdıkları, akabinde suça sürüklenen çocuklardan ...'un dışarıda gözcülük yaptığı esnada diğer suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın nöbetçi kulübesinden aldıkları tornavida ile kalorifer dairesinin penceresini zorlayarak içeri girdikleri, burada müdür ve müdür yardımcısı odalarına girerek karıştırdıkları, odalardan birinin kilit aksamını tornavida ile zorlayarak, birine de tekme atarak zarar verdikleri, daha

sonra müdür yardımcısı odasında bulunan ve öğrencilerden alınan 3 adet cep telefonunu çaldıkları, akabinde okuldan çalmış oldukları telefonlardan ikisini satıp parasını aralarında paylaştıkları olayda, mahkemenin kamu malına zarar verme ve kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık suçlarının oluştuğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ve suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13.maddesinin 1.fıkrası uyarınca, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13.maddesinin 1.fıkrası uyarınca, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 1.100 TL vekalet ücretinin suça sürüklenen çocuklardan alınarak katılana verilmesi" fıkrasının eklenmesi suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4320, Karar No: 2011/1977, Tarih: 29.03.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/4320 E.  ,  2011/1977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, eczane paket sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücüen tazminat istemine ilişkindir.

Hal böyle olunca davanın niteliği, tarafların sıfatı, temyize konu hükmün kapsam ve gerekçesi dikkate alındığında 2797 sayılı Yargıtay Kanunu ve Başkanlar Kurulu kararlarına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay (11).Hukuk Dairesine ait olduğundan, dosyanın görev yönünden (11).Hukuk Dairesi Başkanlığı’na SUNULMASINA, 29.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16738, Karar No: 2023/7592, Tarih: 07.06.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/16738 E.  ,  2023/7592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/702 E., 2019/892 K.

... ..., ... ...

DAVALILAR : 1. ... 2. ... 3. ...

... ...

DAVA TARİHİ : 21.04.2015

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul Kısmen Reddine /Yeni Hüküm Kurulmasına

Diğer Tüm Davalılar vekili

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/158 E., 2017/27 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı ... Asansör San Turz. İşl Tic. Ltd. Şti vekili ve diğer tüm davalılar vekili tarafından temyiz edildiği, ... Asansör San Turz. İşl Tic. Ltd. Şti vekili tarafından nispi harcın ödendiği, diğer tüm davalılar vekili tarafından verilen dilekçede davalı ... ... yönünden adli yardım talep edildiği, diğer davalılar yönünden de herhangi bir nispi harç ödenmediği belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalı ... ... yönünden adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun'ıun 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardım şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgelerin de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde ; (adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından) adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun'un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa "6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği" şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi halinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 5. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi halinde, 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 344 üncü maddesi uyarınca;