muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6310, Karar No: 2018/1910, Tarih: 12.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/6310 E.  ,  2018/1910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya içerisinde mevcut .... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin 02.06.2011 tarihli raporuyla sanığın 'Adlandırlamayan Affektif Bozukluk' hastası olduğunun belirlenmesi karşısında sanığın Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine veya Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesine sevki sureti ile sanığın 5237 sayılı TCK'nin maddesi kapsamında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayıp algılayamadığı, söz konusu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığına dair rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesine göre denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanması geri bırakılan kararın aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10880, Karar No: 2023/5864, Tarih: 03.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10880 E.  ,  2023/5864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/34 E., 2021/2605 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve aynı maddenin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince ilk defa mahkumiyet kararı verildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2019 tarihli ve 2018/785 Esas ve 2019/766 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2021/34 Esas, 2021/2605 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının, ''sanığın suçunun sabit olması sebebiyle'' kaldırılmasına ve sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 4.860 T.L. Adlî Para cezası ile cezalandırılmasına ve adli para cezasının birer ay ara ile 10 eşit taksitle tahsiline karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri, olayda kendisini savunduğuna, suç işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Aynı iş yerinde çalışan taraflar arasında çıkan tartışmada sanığın yumruk vurarak müştekiyi basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayati fonksiyonlarına etkisi hafif (1.) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri, olayda kendisini savunduğuna, suç işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Aynı iş yerinde çalışan taraflar arasında çıkan tartışmada sanığın yumruk vurarak müştekiyi basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayati fonksiyonlarına etkisi hafif (1.) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Müşteki soruşturma aşamasında dinlenmiş, sanık olayda kendisini savunduğunu beyan etmiş, olay tutanağı ve Çorlu Devlet Hastanesi'nce tanzim olunan 11.02.2018 tarihli adlî muayene raporu dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, müştekinin olayın sıcaklığı ile alınan ilk ifadesini doğrulayan adlî muayene raporunun içeriğine göre, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımının doğru biçimde belirlendiği, her ne kadar sanık, müştekinin boğazını sıkması sebebiyle kendisini savunduğunu beyan etmiş ise de, sanığa ait adlî muayene raporunun dosya kapsamında mevcut olmadığı, müştekinin hakaret etmesine sinirlenen sanığın burnuna yumrukla vurarak eylemini gerçekleştirdiği, sanığın saldırıya kıyasla daha ağır bir sonuca yol açacak şekilde karşılık verdiği, bu şekilde gerçekleştirdiği eylem nedeniyle ceza sorumluluğunu tamamen ortadan kaldırmanın mümkün görülmediği anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2021/34 Esas, 2021/2605 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çorlu 3. Asliye Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21715, Karar No: 2012/21066, Tarih: 26.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/21715 E.  ,  2012/21066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 26.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1133, Karar No: 2007/944, Tarih: 27.03.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/1133 E.  ,  2007/944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 8. İcra Mahkemesi

İİK'nun 333/a maddesine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ... haklarında açılan davada, davanın şikayet dilekçesi ile açılması sebebiyle iddia ile ilgili gereğinin takdir ve ifası için dosyanın C.Savcılığına gönderilmesine esasın bu şekilde kapatılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde C.Savcısı tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının tetkiksiz iade istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nun 223/8.maddesine göre "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü karşısında mahkemece verilen karar niteliği gereği durma kararı olup, anılan madde uyarınca itiraza tabi bulunduğundan, İİK'nun 352/2. maddesi yollamasıyla CMK'nun 271.maddesi uyarınca itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE, 27.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8790, Karar No: 2022/3646, Tarih: 15.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/8790 E.  ,  2022/3646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, (kapatılan) 21.Hukuk Dairesi'nin bozma kararına uyularak ilamda belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamından, davalıya ait granit taşı üretim iş yerinde çalışmakta iken davacıda pnömokonyoz(silikosis) meslek hastalığı tespit edildiği, hastalığın meslek hastalığı olduğuna ilişkin mahkeme kararının Dairemiz’in 2019/1226 Esas sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği, davacının anılan meslek hastalığından kayanklı sürekli iş göremezlik oranının %17,20 olduğu, mahkemece bozmadan önce alınan kusur raporlarında davacının önceli iş yerlerinde geçen çalışmalarının meslek hastalığına neden olmuş olabileceği, davalının kusursuz olduğu yönünde görüş bildirildiği, bozmadan sonra alınan ve hükme esas teşkil eden 29/04/2019 tarihli bilirkişi kusur raporunda ise davacının %20, davalı şirketin %40 oranında kusurlu oldukları, davacının önceki iş yerlerinde geçen çalışmaları nedeniyle %40 oranında kaçınılmazlık söz konusu olduğu kanaatine varıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, farklı dönemlerde ayrı iş yerlerinde çalışan davacıda ortaya çıkan meslek hastalığı nedeni ile kusur oranlarının tespiti ile kusurlu olduklarının tespiti halinde davalı işveren şirket ile dava harici önceki işverenlikler arasındaki sorumluluğunun müteselsil sorumluluğa dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık, farklı dönemlerde ayrı iş yerlerinde çalışan davacıda ortaya çıkan meslek hastalığı nedeni ile kusur oranlarının tespiti ile kusurlu olduklarının tespiti halinde davalı işveren şirket ile dava harici önceki işverenlikler arasındaki sorumluluğunun müteselsil sorumluluğa dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Haksız fiil halinde müteselsil sorumluluk hali 818 sayılı Kanun’un 50. maddesinde: “Birden ziyade kimseler birlikte bir zarar ika ettikleri takdirde müşevvik ile asıl fail ve fer'an methali olanlar, tefrik edilmeksizin müteselsilen mesul olurlar. Hakim, bunların birbiri aleyhinde rücu hakları olup olmadığını takdir ve icabında bu rücuun şumulünün derecesini tayin eyler. Yataklık eden kimse, vaki olan kardan hisse almadıkça yahut iştirakiyle bir zarara sebebiyet vermedikçe mesul olmaz.“ şeklinde, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 61. maddesinde ise; “Birden çok kişi birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri veya aynı zarardan çeşitli sebeplerden dolayı sorumlu oldukları takdirde, haklarında müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümler uygulanır" şeklinde düzenlenmiştir. Davacının meslek hastalığına yakalandığı tarihe kadar farklı işyerlerinde çalıştığı anlaşılmaktadır. İşçinin meslek hastalığına neden olabilecek çalışma şartları içerisinde farklı işyerlerinde çalışması halinde, her iş yerinde geçen çalışma süresi ve koşullarının meslek hastalığı nedeniyle oluşan iş göremezlik oranına etkisi farklı olacağından işverenlerin kusurlarının ayrı ayrı belirlenmesi zorunludur. Bu nedenle, meslek hastalığından kaynaklı tazminat davalarında farklı işverenler arasında müteselsil sorumluluk söz konusu değildir. Ayrı ayrı her işverenin kendi kusurundan dolayı sorumlu tutulması gerektiği kabul edilmelidir.

Somut olayda mahkemece, davacının davalı işverene ait iş yerinde çalışmaya başlamadan önce çalıştığı diğer iş yerlerinde geçen çalışmalarının mevcut meslek hastalığının ortaya çıkışındaki etkilerinin ayrı ayrı değerlendirilerek kusur oranlarının belirlenmesi gerekirken, önceki iş yerlerinde geçen çalışmalarının %40 oranında kaçınılmazlık olarak nitelendirilmesi doğru olmamıştır.

Somut olayda mahkemece, davacının davalı işverene ait iş yerinde çalışmaya başlamadan önce çalıştığı diğer iş yerlerinde geçen çalışmalarının mevcut meslek hastalığının ortaya çıkışındaki etkilerinin ayrı ayrı değerlendirilerek kusur oranlarının belirlenmesi gerekirken, önceki iş yerlerinde geçen çalışmalarının %40 oranında kaçınılmazlık olarak nitelendirilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş, davacının meslek hastalığının tespitinden önce çalışmasının bulunduğu dava harici işyerleri, işverenlikler, çalışma şartları, alınmış olan tedbirler, çalışma süreleri ve hastalığın yükümlülük süresi dikkate alınarak bu dava harici işverenliklerin meslek hastalığının ortaya çıkışındaki etki ve katkılarını araştırıp belirlemek, önceki iş yerlerinin meslek hastalığının ortaya çıkmasında etki ve katkılarının bulunduğu sonucuna varıldığı takdirde o işyeri işverenliklerinin de kusurlarını irdeleyecek ve mevcut raporlar arasındaki çelişkileri de giderecek şekilde göğüs hastalıkları ve meslek hastalıkları alanlarında uzman hekimlerin de bulunduğu iş güvenliği uzmanlarından oluşan bilirkişi heyetinden kusur raporu alarak davacıda tespit edilen meslek hastalığının oluşmasında kusuru bulunanları ve bu kusurların oranlarını tereddüte yer bırakmayacak şekilde belirlemek, kusur oranları tespit edilirken meslek hastalığının işin niteliği itibariyle tekrarlanan bir sebeple ve işin yürütüm şartları içerisinde zaman içerisinde ortaya çıktığını, tüm tedbirlere rağmen açıklanan sebeplerden dolayı gerçekleşmesinin kaçınılmaz olduğunu, işveren yönünden bir miktar kaçınılmazlığın var olması gerektiğini dikkate almak, yine davalının da kusuru bulunduğunun anlaşılması durumunda farklı dönemlerde çalışmaların geçtiği işverenler arasında teselsül sorumluluğunun bulunmadığını gözetmek, davacının temyiz yoluna başvurmadığını dikkate alarak tazminat tutarları ve kusur oranları yönünden usuli kazanılmış hakları dikkate almak, yeniden bilirkişi hesap raporu alınmasının gerekli olması halinde bilinen (iskontosuz) ve bilinmeyen (iskontolu) dönem başlangıç ve bitiş tarihlerini ileri çekmeden, pasif dönem başlangıç tarihini değiştirmeden hükme esas bilirkişi hesap raporundaki tarihlere göre belirleyen hesap raporu alarak davacının maddi zararını belirlemek ve oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 15/03/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9029, Karar No: 2013/8999, Tarih: 19.09.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/9029 E.  ,  2013/8999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Değişen suç vasfı ile güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 16/1. maddesindeki "Tutanak yazıcıları, mübaşirler bir muamelenin yapılması için ödenmesi gerekli harç ve masrafları iş sahiplerinden alamazlar" hükmü ve aynı yönetmeliğin 17. maddesinde ise "Harç ve yargılama masraflarının tahsili işi kendisine verilmiş olan kalem şefi (yazı işleri müdürü) veya muavini vazife sebebiyle yerlerinden ayrıldıkları zaman iş sahiplerinin beklememesi için tedbir alırlar, bu tedbirleri reis veya hakimin tasvibine arz ederler." hükmü karşısında zabıt katiplerinin mahkeme hakimince görevlendirilmedikleri sürece harç ve masraf alma yetkisinin bulunmadığı ve bu işler için görevlendirilmediği halde görevi sırasında, dava dosyalarına yatırılmak üzere verilen paraları alarak uhdesinde tutması eyleminin, güveni kötüye kullanma olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamede yer alan görevi kötüye kullanma suçunun tartışılmaması nedeniyle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan mahkumiyet hükümlerinin ONANMASINA, 19/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10172, Karar No: 2014/12745, Tarih: 11.11.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/10172 E.  ,  2014/12745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VAN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/01/2014

NUMARASI : 2009/241-2014/18

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden T.. K.. vekili Avukat İ. H...Ş.. ile aleyhine temyiz istenilen Hazine vekili Avukat D.. G.. geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı T.. K.., .. Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında imar-ihya, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı T.. K.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, tescile konu taşınmazın 1946 ve 2001 tarihli hava fotoğraflarında dere yatağında kaldığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmazın niteliği konusunda jeodezi veya fotogrametri uzmanı harita mühendisi bilirkişisinden rapor alınmadığı gibi harita mühendisi ibraz ettiği raporda da 2001 tarihli hava fotoğrafında taşınmazın yerleşim alanında kaldığını belirtmiştir. Jeoloji mühendisi bilirkişisi çekişmeli taşınmazın aktif dere yatağı niteliğinde olmadığını, dere ile arasında 2-3 metre arasında kot farkının bulunduğunu yağışlı mevsimde dere yatağının aktifleştiğini belirttiği halde taşınmazın aktif dere yatağının etkisi altında kalıp kalmadığı konusunda bir değerlendirme yapmamıştır. Diğer yandan ziraat mühendisi bilirkişisi çekişmeli taşınmazın imar-ihyaya tabi olup olmadığı tabi ise hangi tarihte tamamlandığı konusuna değinmemiştir. Ayrıca çekişmeli taşınmazın imar planı kapsamında kalıp kalmadığı konusunda da bu dosya ile temyiz incelemesi için Dairemize gelen 2014/10437 ve 10171 Esas sayılı dosyalar arasında çelişki bulunmaktadır. Eksik inceleme ile hüküm verilemez. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin imar planı kapsamında bulunup bulunmadığı imar planı kapsamında ise imar planının hangi tarihte onaylandığı sorulup saptanmalı, imar planı var ve onaylanmış ise imar planının onaylandığı tarihten imar planı yapılmamış ise dava tarihinden geriye doğru en az 15-20-25 yıl öncesine ait en az üç ayrı evreye ilişkin yüksek çözünürlüklü hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığından, aynı tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftaların ise, İl Kadastro Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulmalı, daha sonra taşınmaz başında fen bilirkişi, ziraat fakültesi toprak bölümü öğretim üyelerinden seçilecek 3 kişilik ziraat mühendisinden

oluşturulacak bilirkişi kurulu ve 3 kişilik jeolog bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalı, keşif sırasında dinlenilecek davada yararı bulunmayan yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmaz üzerinde zilyetliğin bulunup bulunmadığı, varsa hangi tarihte ve ne zaman başladığı, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, kimden kime ve nasıl intikal ettiği dere veya yatağı niteliğinde olup olmadığı, taşınmaz üzerinde ne olduğu, imar-ihya edilip edilmediği edilmiş ise hangi tarihte tamamlandığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, komşu taşınmazların dayanak kayıtlarında nizalı taşınmaz yönü ''çay ve kerho kuyusu'' okuduğu gözetilerek bu sınırlardan kastın çekişmeli taşınmaz mı olduğu net bir şekilde sorulmalı, jeodezi ve fotogrametri uzmanı harita mühendisi bilirkişiye büro incelemesine dayalı hava fotoğrafları ve uydu fotoğrafları üzerinde stereoskopik inceleme yaptırılmalı, çekişmeli taşınmazın konumu ve hangi hava fotoğrafında hangi nitelikte olduğu konusunda, 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın belirtilen dönem içindeki niteliği, imar-ihya edilip edilmediği edilmiş ise hangi tarihte tamamlandığı ve kullanım durumunu kesin olarak belirtir şekilde, 3 kişilik jeolog mühendisi bilirkişi kurulundan ise çekişmeli taşınmazın aktif dere yatağı niteliğinde olup olmadığı aktif dere yatağı değil ise derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığı hususunda bilirkişilerden ayrıntılı ve gerekçeli raporlar alınmalı, daha sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı T.. K.. vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 1.100,00 TL vekalet ücretinin aleyhine temyiz olunan tarafdan alınarak, duruşmada kendisini vekille temsil ettiren davacı tarafa verilmesine,

peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.