muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12541, Karar No: 2015/25506, Tarih: 24.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/12541 E.  ,  2015/25506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2015

NUMARASI : 2012/797-2015/60

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ve önceden kamulaştırılan enerji nakil hattının oluşturduğu değer düşüklüğü taşınmaz bedelinden indirilip, bedelin de buna göre belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde fen ve elektrik bilirkişilerinin katılımı ile keşif yapılarak önceden kamulaştırılıp, bedeli ödenen enerji nakil hattı ile, kamulaştırılmayan enerji nakil hattına ait irtifak alanlarının ve pilon yerlerinin ayrı ayrı yüzölçümleri hesaplanıp, kroki üzerinde gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, fen bilirkişisinin herhangi bir hesaba dayanmadan yaptığı irtifak ve pilon yeri yüzölçümleri belirlendikten sonra irtifak hakkı nedeniyle taşınmazda oluşan değer düşüklüğü bedeli hesaplanıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, irtifaka konu bölümün tam mülkiyet bedeline karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

3-13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harca hükmedilmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27485, Karar No: 2012/10165, Tarih: 29.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/27485 E.  ,  2012/10165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) İcra mahkemesinin ihalenin feshi isteminin reddine yönelik kararı yönünden,

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),

2)İİK.nun 134/2.maddesine göre, ihalenin feshini, Borçlar Kanununun 226 ncı maddesinde yazılı sebepler de dahil olmak üzere yalnız satış isteyen alacaklı, borçlu, tapu sicilindeki ilgililer ve pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler yurt içinde bir adres göstermek koşuluyla icra mahkemesinden şikayet yolu ile ihale tarihinden itibaren yedi gün içinde isteyebilirler. İlgililerin ihale yapıldığı ana kadar cereyan eden muamelelerdeki yolsuzlukları en geç ihale günü öğrendiği kabul edilir. İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir. Talebin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Ancak işin esasına girilmemesi nedeniyle talebin reddi hâlinde para cezasına hükmolunamaz.

Aynı maddenin üçüncü fıkrasında ise, 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun 38/A maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan konut finansmanından kaynaklanan alacaklar ile Toplu Konut İdaresi Başkanlığının rehinle temin edilmiş alacaklarının takibinde, ikinci fıkrada yer alan oran yüzde yirmi olarak uygulanır, hükmüne yer verilmiştir.

Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup, kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır. Hukuk Genel Kurulu'nun 06/10/2004 tarih ve 2004/1-433 esas sayılı kararında da benimsendiği üzere kamu düzenine aykırılıkta aleyhe bozma ilkesi nazara alınamayacağından, mahkemece, konut kredisi sözleşmesine dayalı olarak   başlatılan takipte yapılan ihalenin feshi istemi reddedilen borçlu aleyhine ihale tarihi itibariyle yürürlükte olan İİK.nun 134/3.maddesine göre bedelinin yüzde yirmisi oranında para cezasına hükmedilmesi gerekirken, bu hususun göz ardı edilerek yüzde onu oranında para cezasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  :Mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle para cezasına hasren İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8743, Karar No: 2021/15343, Tarih: 03.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/8743 E.  ,  2021/15343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 20.11.2015 tarih ve 717 sayılı raporda, sanığın, evrakı ve anne babasıyla birlikte yeniden sevkinin yapılmasının uygun görüldüğü ve dolayısıyla bu raporla yetinilerek hüküm kurulamayacağı gözetilerek ,sanığın varsa tıbbi tedavi evrakları ile birlikte sevki sağlanarak suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nın akıl hastalığını düzenleyen 32. maddesinde öngörülen kriterlere göre "işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı, önemli derecede azalmamış ise TCK'nın 32/2. fıkrası kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği" hususunda Adli Tıp Kurumu 4. ihtisas kurulu veya bir üniversite araştırma hastanesinin psikiyatri ana bilim dalı başkanlığı ya da bir ruh ve sinir hastalıkları hastahanesinden heyet raporu aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 03.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4526, Karar No: 2020/4944, Tarih: 13.10.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/4526 E.  ,  2020/4944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütünün propagandasını yapmak

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK’nın 62/1, 53, 58/9. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dairemizce 2015/1843 esas, 2015/3918 karar sayılı 10.11.2015 tarihli kararımızda;

"İfade özgürlüğü T.C. Anayasasının 26. ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşmenin 10. maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1-Müdahalenin kanunlarda öngörülmüş olması,

2- Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3- Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2. maddesindeki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte yasa koyucu maddede zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün “cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde” yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı Kanunun 7. maddesinin 2. fıkranın b bendinde ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1- Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4- Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi,

Şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağı kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapmıştır.

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre "usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır."

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre "usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır."

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir. (Zana v. Türkiye) Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır. (Yılmaz ve Kılıç/ Türkiye davası)

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Terör örgütünün sözde tecridin kaldırılması ve barış görüşmelerin başlatılması yönündeki çağrıları üzerine, dünya barış günü olan 01.09.2012 günü yapılan miting alanında toplanan grup tarafından terör örgütü elebaşısı Abdullah Öcalan'ın posterlerinin açıldığı, "Biji Serok Apo (Yaşasın Başkan Apo)" şeklinde sloganlar atıldığı, miting alanında kurulu bulunan platformun sağına, soluna ve arka kısmına 5 adet "Bir Eylül Onurlu Bir Barış için Demokratik Çözüm ve Müzakere 1x3 ebatlarında "Askeri ve Siyasi Operasyonlar Durdurulsun" ibareli pankartlar asıldığı, bir süre sonra tertip Komitesi üyesi tarafından platform üzerinden ses yükseltici cihazla kitleye yönelik saat 15.30'da Türkçe ve Kürtçe olarak "Arkadaşlar bizi zora sokacak slogan atmayın ve pankart açmayın bu bizim size ricamızdır" şeklinde anonsların yapıldığı anonsun akabinde grup tarafından terör örgütü elebaşısı Abdullah Öcalan'ı övücü mahiyette "Canımızla Kanımızla Seninleyiz Ey Başkan" şeklinde slogan atıldığı, sanığın ise miting alanında saat 15.30'da PKK terör örgütünün sözde bayrağı olan ERNK bayrağını açtığı ancak kolluk birimlerince yapılan müdahale ile yakalandığı, yapılan üst aramasında sözde bayrak ile puşi olarak adlandırılan bezin ele geçirildiği anlaşılmış ise de; sanığın eyleminin cebir ve şiddete başvurmaksızın sona ermesi ve taşıdığı sözde bayrağın örgütün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi" şeklinde gerekçeyle sanık hakkında Silahlı Terör Örgütünün Propagandasını Yapmak suçundan kurulan hüküm bozulmuş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında yapılan itiraz üzerine itirazı inceleyen Yargıtay Ceza Genel Kurulunca 18.02.2020 tarihinde oy çokluğuyla verilen kararda ise özetle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında yapılan itiraz üzerine itirazı inceleyen Yargıtay Ceza Genel Kurulunca 18.02.2020 tarihinde oy çokluğuyla verilen kararda ise özetle;

"PKK silahlı terör örgütü lehine yayın yapan sitelerden yapılan çağrılar üzerine 01.09.2012 tarihinde meydana gelen açık hava toplantısında miting alanında kurulu bulunan platformun arka kısmında 4x8 ebadında 1 adet, platformun sağında ve solunda 1x3 ebadında 5 adet "Bir Eylül Onurlu Bir Barış için Demokratik Çözüm ve Müzakere" 1x3 ebatlarında "Askeri ve Siyasi Operasyonlar Durdurulsun" ibareli pankartların asılı olduğu, meydanda toplanan grup tarafından Abdullah Öcalan'ın posterlerinin açıldığı, "Biji Serok Apo (Yaşasın Başkan Apo)" şeklinde slogan atıldığı ve terör örgütünü övücü mahiyette marş söylendiği, bunun üzerine grubun kolluk kuvvetlerince ikaz edildiği ancak anonsun akabinde kitle tarafından Abdullah Öcalan'ı övücü mahiyette "Canımızla Kanımızla Seninleyiz Ey Başkan" şeklinde sloganların atıldığı, platformun arkasında PKK silahlı terör örgütünü simgeleyen ERNK'ye (Ulusal Kurtuluş Cephesi) ait sözde bayrağı açtığı görülen sanık ...’ün yakalandığı ve üst aramasında suça konu bayrağın ele geçirildiği olayda;

Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçunu düzenleyen 3713 sayılı Kanunun 7. maddesinin 2. fıkrasındaki suçun oluşabilmesi için eylemin terör örgütünün; cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde gerçekleştirilmesi gerektiği ifade edilmiş olup fıkranın son cümlesinde "Aşağıdaki fiil ve davranışlar da bu fıkra hükümlerine göre cezalandırılır" şeklindeki düzenlemeyle toplantı ve gösteri yürüyüşü sırasında gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde; örgüte ait amblem, resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması, slogan atılması, ses cihazları ile yayın yapılması, terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi de bu fıkranın (b) bendinde maddeler hâlinde belirtilmiş olup yasa koyucu bu bentteki eylemleri gerçekleştiren sanığın cezalandırılabilmesi açısından Kanunun 7. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen unsurları aramamış yalnızca ceza atfı amacıyla bir düzenleme yapmıştır. Sanığın eylemi, örgütün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmamakla birlikte Kanunda yer almayan bir gerekçeyle unsur olarak aranamayacağı ve sanığın eyleminin hukuka uygun kabul edilmesinin toplum açısından meydana getireceği yakın tehlike de gözetildiğinde, sanığın PKK silahlı terör örgütüne ait bayrağı taşınmaktan ibaret eyleminin silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne, Özel Dairenin bozma kararını kaldırılmasına, uygulamanın denetlenmesi amacıyla dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmiştir.

SONUÇ;

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne, Özel Dairenin bozma kararını kaldırılmasına, uygulamanın denetlenmesi amacıyla dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmiştir.

SONUÇ;

Açıklanan Nedenlerle,

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 10.11.2015 tarihli ve 1843-3918 sayılı sanık ... hakkında 01.09.2012 tarihli eylemi nedeniyle silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün bozulmasına ilişkin kararının KALDIRILMASINA,

3-Dosyanın, uygulamanın denetlenmesi bakımından Yargıtay 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİ EDİLMESİNE" karar verilmiş olmakla, Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 26/02/2013 tarih 2012/65 esas, 2013/39 sayılı kararı incelenerek,

Gereği Görüşülüp Düşünüldü;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/952, Karar No: 2017/433, Tarih: 23.02.2017

**6. Ceza Dairesi         2017/952 E.  ,  2017/433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mağdur ...'a yönelik yağma suçundan sanıklar ... ve ... hakkında üzerlerine atılı nitelikli yağma suçu açısından cezalandırılmalarına ilişkin Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesince verilen 10.11.2015 gün, 2015/7 Esas ve 2015/20 Karar sayılı hükmün sanıklar savunmanları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6.Ceza Dairesi 13.04.2016 gün 2016/1963 esas ve 2016/3056 karar sayılı ile;

“Oluş ve dosya içeriğine göre, 30.04.2001 doğumlu mağdur ...'ın babası ... ile sanık ...'in 10 yıl kadar birlikte yaşayıp, bu birlikteliklerinden 4 yaşında bir çocukları olduktan sonra, ilişkilerine son verdikleri,

02/06/2015 günü saat 19:00 sıralarında mağdur ...'ın babaannesi ...'ın verdiği 50.-TL para ile kahvaltılık bir şeyler alıp halasına gitmek üzere evden ayrıldığı, mağdurun arkadaşı olan tanık ... ile birlikte yolda yürüdüğü sırada sanıklar ile karşılaştığı; sanık ...'nın mağdura, "Ne oldu? Baban bizi şikayet etmiş" diyerek elini mağdurun cebine attığı, ardından sanık ...'in kolundan tutup mağduru yere yatırdıkları, sanık ...'in mağdurun kolundan tuttuğu ve...'nın da mağdurun cebinde bulunan, 10.-TL'si kendisine ait, 50.-TL'si babaannesinin verdiği toplam 60.-TL parayı zorla alıp ayrıldıkları iddia edilen olayda;

Tanık ...'ın kollukta alınan 02/06/2015 günlü beyanında, olay günü saat 19:00 sıralarında torunu olan mağdur ...'a 2 adet 20.-TL ve 1 adet 10.-TL vererek kahvaltılık bir şeyler alarak halasına gitmesini söylediğini, ... evden ayrıldıktan yarım saat sonra kızı ...'ın kendisini arayarak "Sanıkların, ...'ın cebinden 60.-TL'yi darp ederek aldıklarını anlattığını" belirterek olayla ilgili şikayetçi olduğunu bildirdiği,

Tanık ...'nin 10/11/2015 günlü yeminli beyanında; "Olay tarihinde arkadaşım olan ...'ı almak için onların evine gittim. Evden çıkıp ...'ın halasına doğru giderken yolda, ... ve ... ile karşılaştık. Önce..., ...'a laf atarak bir şeyler söyledi. Ancak, ne dediğini şu an tam hatırlamıyorum. ...'da ona karşılık verdi.... ...'ı yere yatırarak kendisini boynundan tutup dövmeye başladı.... kendisini döverken ... bana 'Git, babaanneme haber ver' dedi. Ben de bunun üzerine babaannesine ve halasına haber vermek için oradan ayrıldım" şeklinde beyanda bulunmuş; görülen lüzum üzerine tanıktan sorulduğunda, "Kendisi ile birlikte çarşıya gitmek için evden çıktığımızda ...'ın üzerinde para olup olmadığını bilmiyorum. Ancak,... kendisini yere yatırıp dövmeye başladığında, ... hemen bana 'gidip haber vermemi' söylediği için arkamı dönerek oradan ayrıldım. Ben ayrıldığım sırada ... yerdeydi ve... halen onu dövmeye devam ediyordu. Ben orada olduğum süre zarfında sanıkların mağdurdan para aldığını görmedim, ancak ben ayrıldıktan sonra aldılarsa onu bilemiyorum" şeklinde beyanda bulunarak, sanıklar tarafından mağdurdan zorla para alındığına dair net bir anlatımda bulunmadığı,