muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2761, Karar No: 2012/9521, Tarih: 31.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/2761 E.  ,  2012/9521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi (Beyoğlu 3. Sulh Hukuk Mahkemesi)

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/12/2010 tarih ve 2010/278-2010/929 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde sigortalı emtianın davalının sorumluluğunda kamyonla Tuzla’dan İzmit Derince Limanı’na taşındığını, bu taşıma sırasında iki kolide ıslaklık tespit edildiğini ve tutanak altına aldığını, davaya konu emtiaların Derince Limanı’nda vagona yüklenerek önce gemi ile Ukrayna’ya buradan da trenle Kazakistan’a taşındığını, varma yerinde vagon açıldığında emtiaların eksik ve hasarlı olduğunun tespit edildiğini, meydana gelen hasardan davalı taşıyıcının sorumlu olduğunu, hasar bedeli olarak sigortalıya ödenen 3.349,00 USD’nın tahsili için başlatılan takibe itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Tuzla-Derince arası taşımanın sigortalı Kayalar Kimya A.Ş’ne ait olduğunu, Derince Limanı’na taşınan emtianın 20 kolisinde ıslaklık tespit edilince tutanak tutulduğunu, Tuzla’dan İzmit’e yapılan taşıma sırasında meydana gelen hasardan müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının navlun faturası kestiği ve taşıyıcı olduğu, teslim edilen emtiayı alıcıya teslimine kadar oluşacak hasardan sorumlu bulunduğu, davalının Kayalar Kimya A.Ş’nin ıslak şekilde yükleme talimatı verdiği iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 218,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3004, Karar No: 2022/7509, Tarih: 06.12.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/3004 E.  ,  2022/7509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 15/07/2013 tarihinde verilen dilekçeyle inançlı işleme dayalı tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair verilen 06/07/2021 tarihli hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi bir kısım davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 06/12/2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden bir kısım davalı vekili Av. ... ... .... Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16665, Karar No: 2014/19821, Tarih: 14.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/16665 E.  ,  2014/19821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2012

NUMARASI : 2010/592-2012/922

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 23/05/2006-11/08/2009 tarihleri arasındaki eksik bildirilen sürelerin tespitine ve sigorta primlerinin gerçek ücret üzerinden yatırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava; davacının davalı işyerinde 23/05/2006 – 11/08/2009 tarihleri arasında geçen çalışmalarının ve prime esas kazançlarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacının 01/07/2006-31/12/2006 tarihleri arasında 180 gün süre ile günlük 71,33 TL brüt, 01/01/2007-30/06/2007 tarihleri arasında 180 gün süre ile günlük 75,56 TL brüt, 01/07/2007-31/12/2007 tarihleri arasında 180 gün süre ile günlük 78,59 TL brüt, 01/01/2008-30/06/2008 tarihleri arasında 180 gün süre ile günlük 81,73 TL brüt, 01/07/2008-31/12/2008 tarihleri arasında 180 gün süre ile günlük 85,80 TL brüt, 01/01/2009-30/06/2009 tarihleri arasında 180 gün süre ile günlük 89,47 TL brüt, 01/07/2009-10/08/2009 tarihleri arasında 40 gün süre ile günlük 93,09 TL brüt ücret karşılığı sigortalı çalışmasının bulunduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı adına davalı işyerinde düzenlenen işe giriş bildirgesi bulunmadığı, davacının 13.02.2006 – 05.07.2006 tarihleri arasında aralıksız olarak dava dışı başka bir işyerinde, 06.09.2006 – 10.08.2009 tarihleri arasında ise aralıksız olarak davalı işyerinde çalışmasının bulunduğu, emsal ücret araştırması nedeniyle Nakliye İşçileri Sendikası'na yazı yazıldığı ve hizmet aktinin fesih tarihi olan 11.08.2009 tarihinde davacı gibi bir işçinin net 1.555,00 TL ile 1.060,00 TL arasında ücret alabileceğinin ve yılda 4 tam aylık maaş ikramiye alacağının bildirildiği, davacı tarafça delil olarak sunulan; A. T. Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi başlıklı ve davacının 2008/9. ay ile 2009/7. ay arası maaşlarını gösteren sadece davacının imzası olan belgede, davacının 2008 yılında 2000,00 TL, 2009 yılında 1.500,00 TL aldığına dair bilgiler bulunduğu, bilirkişi tarafından dosyada mevcut davacının maaşına ilişkin bu belge ve tanıkların davacının 2000,00 TL ücret ile çalıştığını beyan etmeleri nedeni ile davacının asgari ücretin 4,03 katı yani net 2000,00 TL, brüt 2.791,35 TL ücret ile çalıştığının ve 01.07.2006 – 10.08.2009 tarihleri arasında çalıştığının kabulü gerektiğini bildirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesidir. Bu kapsamda hizmet tespitine yönelik davalarda, davacının çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı Sosyal Güvenlik Kurumu’na, davalı işveren tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 200. maddesi) belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin hukuksal geçerliliği haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür. Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar içinse tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa da tanık dinletilmesi mümkündür.

Somut olayda; davacının dava dışı işyerindeki çalışması 05.07.2006 tarihinde bitmesine rağmen davacının çalışmalarının 01.07.2006 tarihinden itibaren başlatılması, ayrıca; prime esas kazançların, 2008/9 – 2009/7. aylar arasına ilişkin maaş ödemelerini gösteren ve davacı vekilince sunulan, doğruluğu başka belgeler ile ispatlanmayan belgeye ve tanık beyanlarına dayanılarak belirlenmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; davalı taraftan davacının talep ettiği döneme ilişkin ücret bordrolarını getirtmek, daha sonra davacı tarafça sunulan “ A. T. Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi ” başlıklı ve davacının 2008/9. ay ile 2009/7. ay arası maaşlarını gösteren, ancak sadece davacının imzası olan belgenin gerçekten davalı işyerinden sadır olup olmadığını araştırmak ve yukarıda anılan Yasa maddeleri de dikkate alınarak toplanan deliller ışığında varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4972, Karar No: 2020/2598, Tarih: 24.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/4972 E.  ,  2020/2598 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4981, Karar No: 2017/6649, Tarih: 28.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4981 E.  ,  2017/6649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/09/2014 tarih ve 2014/47-2014/206 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin adına daha önce de tescilli olan aynı zamanda kullanımla ayırt edicilik kazanan ve tanınmış markası olan 2012/27683 no’lu, “...” ibaresinin tescili için yaptığı başvurunun kısmen reddedilerek 556 sayılı KHK’nın 7/1-a ve 7/1-c maddeleri uyarınca başvuru kapsamından “Pastacılık ve fırıncılık mamülleri, ekmekler, tatlılar, şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, pastalar, krakerler, gofretler, kekler, tartlar” ürünlerinin çıkartıldığını oysa, müvekkilinin “...”, “... ...” ve “... ...” markalarını uzun yıllardır, nizasız ve fasılasız kullandığını, tanınmış marka haline g...rdiğini, müktesep hakkı bulunduğunu, ayırt edicilik vasfının yüksek seviyeye ulaştırıldığını, markayı kendisine bağladığını ve kendisini onunla tanıttığını ileri sürerek, TPE YDİK’in 19/12/2013 tarih ve 2013-M-8014 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, YDİK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının adına tescilli ve tanınmış marka olarak kabul edilen markanın ayırt edicilik vasfının yüksek seviyeye ulaştırıldığı, ticaret hayatında kendini bu marka ile kabul ettirdiği, markayı kendisine bağladığı ve kendisini onunla tanıttığı, tescilini istediği mal ve hizmetler bakımından 556 sayılı KHK’nın 7/son m. uyarınca kullanımla ayırt edici nitelik kazandığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile, TPE YİDK'in 19/12/2013 tarih, 2013-M-8014 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık konusu “...” ibaresi Marka Tescil Başvurularına ait Mal ve Hizmetlerin Sınıflandırılmasına İlişkin Tebliğin 30. sınıfındaki “kek” emtiası için cins belirttiğinden bahisle davacının marka tescil başvurusu 556 Sayılı KHK’nin 7/1- (a) ve (c) bendi uyarınca TPE YİDK kararıyla nihai olarak reddedilmiştir. Nitekim, dava konusu marka başvurusunun tek ve esaslı unsurunu oluşturan “...” ibaresinin İngilizce’deki karşılığının bir kek cinsi olduğu mahkemenin de kabulündedir.

Uyuşmazlık konusu “...” ibaresi Marka Tescil Başvurularına ait Mal ve Hizmetlerin Sınıflandırılmasına İlişkin Tebliğin 30. sınıfındaki “kek” emtiası için cins belirttiğinden bahisle davacının marka tescil başvurusu 556 Sayılı KHK’nin 7/1- (a) ve (c) bendi uyarınca TPE YİDK kararıyla nihai olarak reddedilmiştir. Nitekim, dava konusu marka başvurusunun tek ve esaslı unsurunu oluşturan “...” ibaresinin İngilizce’deki karşılığının bir kek cinsi olduğu mahkemenin de kabulündedir.

Mahkemece, “...” ibaresinin ilk kez davacı tarafından markasal olarak kullanıldığı, ... tanıtımı için büyük miktarlarda yatırım ve emek sarf ederek davacı ile anılan bir kelime haline g...rildiği, davacının daha önce tescil ettirdiği “...” unsurlu markalarının varlığı nedeniyle dava konusu ibarenin de kullanımla ayırt edicilik kazandırıldığından kek emtiası için tescil başvurusunun reddedilemeyeceği sonucuna varılmıştır.

Öncelikle, “...” ibaresinin marka tescil başvurusunun yapıldığı 23/03/2012 tarihi itibariyle Türkçe’deki baskın anlamının bir kek cinsi olarak bilindiği ve ortalama tük...cilerin başkaca bir zihinsel çabaya gerek olmaksızın bu ibareyi bir kek cinsi olarak algılayacakları TPE’nce yapılan değerlendirmeden ve dosyaya sunulan belgelerden anlaşılmaktadır. Kaldı ki, davacı da anılan kelimenin farklı anlamlarından ziyade bir kek cinsi olarak ...’de ilk kez 1986 yılından itibaren kullanmaya başlayarak tanıttığını ve kendi işletmesiyle özdeşleşen bir marka haline g...rdiğini iddia etmiştir.

Uyuşmazlık konusu “...” ibaresi tescile bağlandığı taktirde davacının “...” unsurlu diğer markalarından bağımsız bir marka hakkı doğacağından; 556 Sayılı KHK’nin 7/1-(c). bendinde sayılan mutlak ret nedenleri bakımından başvuru aşamasındaki koşullar göz önüne alınarak değerlendirme yapılmalıdır. Çünkü, söz konusu bentte sayılan mutlak ret sebebi oluşturan işaretlerin özelliği gereği kamu düzeni ile ilgili olduğundan herkesin kullanımına açık olup, marka tescili sur...yle bir kişinin tekeline bırakılamaz. Mutlak tescil engelinin istisnası ise, aynı KHK’nin 7/son maddesi uyarınca başlangıçta ayırt edicilik vasfı bulunmayan, tasviri nitelikli bir işar...n yoğun emek ve sermaye sarfedilerek, yaygın tanıtım sur...yle tanımladığı mal veya hizmetlerde kullanılması sonucunda ... nezdinde ayırt edici hale g...rilmesidir. Oysa, somut uyuşmazlıkta davacının kullanımı “...” unsurlu diğer tescilli markalarına yönelik olup, dosyada mevcut deliller itibariyle dava konusu 2012/27683 nolu marka başvurusuna konu ettiği “...” ibaresi yönünden ise KHK’nin 7/son anlamında ayırt edicilik kazandıracak düzeyde bir kullanımı olduğu kanıtlanamamıştır.

Dava konusu başvurunun aynı zamanda davacının ... asıl unsurlu diğer tescilli markalarının devamı (seri marka) niteliğinde olması halinde dahi şayet, başvuru konusu işaret başvuru tarihinde mutlak ret nedeni oluşturuyor ve 556 Sayılı KHK’nin 7/son fıkrasındaki istisnadan yararlanma olanağı da bulunmuyorsa, seri marka olduğu ve önceki tarihlerde tescilli markaların başvuruyu yapan davacı şirket lehine kazanılmış hak oluşturacağının gerekçesiyle mutlak tescil engelinin aşılması da olanaklı değildir.

O halde, yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca dava konusu başvurunun “kek” emtiası bakımından 556 Sayılı KHK’nin 7/1- (c) bendine göre cins belirttiği bu nedenle aynı maddenin (a) bendi uyarınca da marka olarak tecil edilemeyeceği göz önüne alınmak sur...yle değerlendirme yapılması gerekirken, kararda yazılı gerekçelerle anılan emtia yönünden de TPE YİDK kararının iptaline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı TPE yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 28/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7328, Karar No: 2011/9889, Tarih: 04.07.2011

**10. Hukuk Dairesi         2011/7328 E.  ,  2011/9889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 2926 sayılı Kanun kapsamında sigortalılık süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı olan 2926 sayılı Kanunun; 2. maddesine göre, Kanunla veya kanunların verdiği yetkiye dayanılarak kurulan sosyal güvenlik kuruluşları kapsamı dışında kalan ve herhangi bir işverene hizmet akdiyle bağlı olmaksızın 3. maddenin (b) bendinde tanımlanan tarımsal faaliyetlerde bulunanlar, bu Kanuna göre sigortalı sayılırlar. 3. maddenin (b) bendinde, Kendi mülkünde, ortaklık veya kiralamak suretiyle başkalarının mülkünde, kamuya mahsus mahallerde ekim dikim, bakım, üretim, yetiştirme ve ıslah yollarıyla veya doğrudan doğruya tabiattan istifade etmek suretiyle bitki, orman, hayvan ve su ürünlerinin üretimini, avlanmasını, avcılar ve yetiştiriciler tarafından muhafazasını, taşınmasını sağlayanları veya bu ürünlerden sair bir şekilde faydalanmak suretiyle kendi adına ve hesabına faaliyette bulunanların, tarımsal faaliyette bulundukları düzenlemesine yer verilmiştir. 5. maddesinde, Kanunda öngörülen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı; 9. maddesinde, bu Kanun kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren üç ay içinde Kuruma kayıt ve tescillerini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurumca resen yapılacağı düzenlenmiştir. Bu çerçevede, anılan Kanunun 36. maddesi gereği olarak da, Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararıyla ürün bedellerinden tevkif suretiyle tahsili olanaklı kılınmıştır. İşte bu bağlamda, sigorta primlerinin ürün bedellerinden Bağ-Kur adına tevkif suretiyle tahsili halinde, kişinin, yukarıda izah edilen 5. maddede yer alan anlamda tescil işleminin bu tevkifat tarihinde gerçekleştiğinin ve 3. maddede belirtilen tarımsal faaliyetin sürdürüldüğü sürede sigortalı olarak kabul edilmesi, anılan yasal düzenlemelerin lafzına ve ruhuna uygun olacaktır. 3. madde hükmünde belirtilen tarımsal faaliyetin sürdürüldüğü süre hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde araştırılıp belirlenmelidir. Bu bağlamda, 2926 sayılı Kanun kapsamında kendi adına ve hesabına tarımsal faaliyeti

sürdüğünün karinesi, valilik, kaymakamlık, özel idare, belediye, muhtarlık ve nüfus idareleri kayıtlarıyla, diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, 1581 sayılı Kanuna göre kurulan.... Kooperatifleri ve Birliklerinin, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununa göre kurulan .....ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan millî bankaların kayıtlarıdır.

Öte yandan, sigortalılığın sona ermesini düzenleyen 6. maddede, bu kanuna göre sigortalı sayılanlardan, diğer sosyal güvenlik kuruluşları kapsamına tabi bir işte çalışanların, çalışmaya başladıkları tarihten bir gün önce sigortalılıklarının sona ereceği düzenlenmiştir. Ancak, 5. maddede yerini bulduğu üzere sigortalılığın zorunlu oluşu ve kapsama dahil bulunmak koşuluyla sigortalı olmak hak ve yükümünden vazgeçilemeyeceği gibi kaçınılamayacağı olgusu ile 9. maddede yer alan Kurumun resen tescil yükümü birlikte gözetildiğinde; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 14.02.2007 gün ve 2007/21-73-71 sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere; diğer sosyal güvenlik kuruluşları kapsamına tabi zorunlu sigortalılığın “makul bir süreden” daha az olması halinde; anılan sigortalılığın bitiminde 2926 sayılı Kanun çerçevesinde tarımsal faaliyete yeniden başlanarak devam edilmesi durumunda, davalı Kurumun sonradan gerçekleşen bu tarımsal faaliyete değer vermesi zorunlu olup; diğer sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi zorunlu sigortalılığın “makul süreyi” aşmış olması halinde ise, yeniden 2926 sayılı Kanun kapsamında .... sigortalılığının kabulü için; bu sigortalılık kapsamında tescil talebi, prim ödenmesi ya da ürün teslimatında prim tevkifatı yapılması halinde; talep, prim ödeme veya (resmi kurum yapmışsa) tevkifat tarihini takip eden ay başından (özel kuruluş yapmışsa primin Kuruma intikal etmesi şartıyla yine tevkifatı takip eden aybaşından) geçerli olmak üzere yeniden ....sigortalılığının başlatılması mümkün olabilecektir.