muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2501, Karar No: 2023/6203, Tarih: 14.12.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Mahkemece, tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesi ile boşanma kararı verilmiş ise de; başka kadın ile ilişkisi olduğuna dair ispatlanamamış iddiaları eşine söylemesi vakıasına dava dilekçesinde dayanılmadığından, kadına kusur olarak yüklenemeyeceği, tanıkların kadının dedikodu yaptığına ilişkin anlatımlarının soyut ve yoruma dayalı olduğu, zira dava dilekçesinde bu dedikodular dolayısıyla erkeğin akrabalarıyla arasının bozulduğunun iddia edildiği, ama tanıkların bu yönde somut anlatımlarının olmadığı, bu yönde ispatın olmadığı, " gidecek yerim olsa giderim," şeklinde kadının söyleminin de yer-zaman ve olay belirtilmeden tanıkça ifade edildiği, somut ve inandırıcı olmadığı, kadına kusur olarak yüklenemeyeceği belirlenmiş olup, tüm dosya kapsamı, tanık anlatımları, SİR'deki taraf beyanları ve çocuk beyanı göz önüne alındığında, kadının evlendiğinden beri, kayınvalide ve kayınpederinin hizmetini gördüğü, bu hususu erkeğin babasının da tanık olarak dile getirdiği, kadın tanıklarının kayınvalidenin gelininden memnun olduğuna yönelik söylemleri, kayınvalideden kadının laf ve dedikodu yapması ile ilgili olarak herhangi bir serzeniş duymadıklarını beyan etmeleri, kadın tanığının son olayda erkeğin kadına vurmaya çalıştığı sırada, kadının erkeğin elini tutmasını, erkeğin kendisine karşı gelmek olarak algıladığını, erkeğin kendisine söylediğini belirttiği, erkeğin bu olaydan sonra evi terk ettiği, eşi ve çocuğun ihtiyaçları ile ilgilenmediği, hem kadın tanık anlatımlarından hem de sosyal inceleme raporundaki çocuk beyanından anlaşıldığı, erkek sosyal inceleme raporundaki beyanında evlilik boyunca eşi ve çocuğu ile ailecek gezmeye gitmedikleri, tatile çıkmadıklarını dile getirdiği, anlatılan olaylarda kadına atfedilecek bir kusurun ispatlanmadığı, aksine erkeğin eş ve çocukla sosyal aktivitelere,gezi ve tatillere gitmeyerek eşini ilgisiz bıraktığı, en son çıkan tartışmada eşine vurmaya çalıştığı ve bu son tartışmadan sonra evi terk ederek birlikte yaşamaktan kaçındığı, eşi ve çocuğun ihtiyaçları ile ilgilenmediği, evlilik birliğinin yükümlülüklerine aykırı hareket ettiği, kimsenin kendi kusura dayanarak hak talep edemeyeceği, kadına atfedilecek az da olsa kusurun ispatlanamadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine, Mahkemece, kadın için aylık 400,00 TL, anne yanında bulunan ortak çocuk için aylık 300,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmiş ise de, aradan geçen zaman dikkate alındığında karar tarihi itibariyle kadın için 750,00 TL, anne yanında bulunan ortak çocuk için aylık 600,00 TL tedbir nafakasına, kadının tazminat ve yoksulluk nafakası istemleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde; kimsenin görgüye dayalı bilgisi olmamasına rağmen, akrabalar arasında "davacının başka kadınlarla görüşüyor" şeklinde dedikodu yayılmasının bile tek başına huzursuzluk ve geçimsizlik kaynağı oluşturacak nitelikte olduğunu, kadının boşanmaya direnmesinin davacı müvekkile yönelik iddialarının gerçek ve samimi olmadığını ortaya koyduğunu, kadının erkeğe ilişkin şikayetleri de makul olmadığı gibi aksine çelişkili olduğunu, her iki taraf için de evlilik birliği çekilmez bir hal aldığını ileri sürerek kusur belirlemesi ve reddedilen davası yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davanın ispatlanıp ispatlanmadığı, kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...

...
Yargıtay — Esas No: 2013/12034, Karar No: 2013/41192, Tarih: 20.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/12034 E.  ,  2013/41192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Oluşa ve dosya içeriğine göre, mağdurun, suça sürüklenen çocuğun arkasından vurduğunu söylediği halde rapor incelendiğinde rapor içeriğinin beyanı teyit etmediği anlaşılmakla bu husus mağdurdan sorulup yaralanmanın nasıl olduğu tam olarak tespit edilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) Mağdurdaki yaralanmanın çehrede sabit iz oluşturup oluşturmadığı yönünden Adli Tıp Kurumundan rapor alınmadan beyin ve sinir cerrahisi uzmanından alınan rapora dayanarak hüküm kurulması,

3) Birleşen dosyadaki duruşma zabıtlarının bu dosyaya ilişkin olmadığının gözetilmemesi,

4) Suça sürüklenen çocuğun müdafiinden esas hakkındaki diyecekleri sorulmadan hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8616, Karar No: 2006/11326, Tarih: 18.09.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/8616 E.  ,  2006/11326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... 9. Aile ve 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair 4787 Sayılı Yasa’nın 20.04.2004 günü yürürlüğe giren 14.04.2004 gün ve 5133 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi ile “22.01.2001 tarihli ve 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı ile 03.12.2001 tarihli ve 4722 Sayılı Türk Medeni Yasasının Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Yasaya göre aile hukukundan ... dava ve işler”in aile mahkemelerinde görüleceği, yine 5133 Sayılı Yasanın Geçici 2. Maddesi ile de “Bu Yasanın yürürlüğe girdiği tarihte aile mahkemelerinde görülmekte olan ve 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan konularla ilgili dava ve işler yetkili ve görevli mahkemesine devredilir.” hükümleri getirilmiştir.

Medeni Yasanın sözü edilen İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında vesayet, kayyımlık ve yasal danışmanlıkla ilgili hükümler bulunmaktadır.

4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yeralan 397. maddesinin 2. fıkrası gereğince “vesayet makamı, sulh hukuk mahkemesi; denetim makamı, asliye hukuk mahkemesidir.”

O halde, konusu Medeni Yasanın 2. Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan davaya sulh hukuk mahkemesi bakmakla görevlidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/865, Karar No: 2016/955, Tarih: 26.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/865 E.  ,  2016/955 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Bursa 1. Sulh Hukuk ve Ardahan Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasiliğin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.04.2005 tarih .../... E. - .../... K. sayılı ilâmı ile ... ... kısıtlanarak kendisine ... ... vasi olarak atanmıştır.

Ardahan Valiliği Engelsiz Yaşam Bakım Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü 04.08.2015 tarihli yazıları ile vasinin değiştirilmesini talep etmişlerdir.

Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının ... ilinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ardahan Sulh Hukuk Mahkemesince ise, bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucu doğurmayacağı ve vesayet makamının Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 412. maddesinde de, “Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.”

Kısıtlının, Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.04.2005 tarih .../... E. - .../... K. sayılı ilâmı ile vesayet altına alındığı, o tarihten itibaren vesayetin aynı mahkemece takip edildiği, bakım kurumuna konulmanın da yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı anlaşılmakla, uyuşmazlığın Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6679, Karar No: 2023/6488, Tarih: 21.12.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/6679 E.  ,  2023/6488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1330 E., 2022/1239 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/539 E., 2022/100 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi, kâl ve ecrimisil ve davalı tarafça cevap dilekçesiyle ileri sürülen temliken tescil istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait Kocaeli ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... Mevki, G24D01A3C pafta, 132 ada, 14 parsel, 262,31 m² yüzölçümündeki taşınmaza, komşu 132 ada 1 parselden davalılar ve murisinin taşkın inşaat yapmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek el atmanın önlenmesine ve taşkın yapının yıkımına, bu taşkın inşaatın iyi niyetli olarak yapıldığının kabul edilmesi halinde, müvekkiline ait taşınmazın tamamının bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline ve müvekkillerine ait taşınmazın davalılar lehine tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini, müvekkilinin kendisine ait gayrimenkulü kullanamadığından, taşkın inşaatın yapıldığı tarihten dava tarihine kadar geçen süre için, fazlaya ilişkin tüm dava ve talep haklarının saklı kalması kaydıyla, ecrimisil bedeli olmak üzere 10.000,00 TL'nin 27.01.2018 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davalıların murisi ... 'nın 132 ada, 1 No.lu parseli 04.04.1995 tarihinde satın aldığını, inşaat aşamasında 11.06.1996 tarihli aplikasyon krokisi çizildiğini, resmi görevlilerin tanıklar huzurunda kazıkları çakarak yer gösterme yaptıklarını, inşaatın kademeli olarak tamamlandığı ve taşınmazda 1997 yılından itibaren oturuma başlandığını, davacının inşaatın tüm yapım aşamalarından haberdar olduğu halde 2005 yılına kadar hiçbir itirazda bulunmadığını, inşaatın yapım tarihlerinde arazinin bataklık olması nedeniyle sınırların belirsiz olduğunu savunarak davanın reddine karar verilerek taşkın kısmın bulunduğu davacıya ait arsanın müvekkilleri adına temliken tescilini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıya ait Kocaeli, ..., ... Mah., 132/14 ada parsel sayılı taşınmaza davalılar murisine ait aynı mahal 132/1 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki yapının 10.12.2020 tarihli fen bilirkişi tarafından tanzim olunan rapor ve ekinde yer alan krokide A harfiyle gösterilen 42,04 m2'lik kısmına taşkın olduğu, davacının mülkiyet hakkına dayanak olarak ecrimisil tazminatı talebinde bulunabileceği, ecrimisil zamanaşımı süresinin 5 yıl olmasına karşın davalı tarafça usulüne uygun zamanaşımı def'inde bulunulmaması nedeniyle 5 yıllık süreyle sınırlı olmaksızın işgale başlandığı tarihten itibaren ecrimisil tazminat talebinde bulunulmasının mümkün olduğu, muhtarlık ilmuhaberesinde 1997 yılından itibaren davalı tarafın mukim olduğuna dair yazı nedeniyle kira dönemleri kapsamında bilirkişi tarafından 5 yıl için 790,64 TL'nin 20 yıl için uyarlanması sonrasında 4 katı olan 3.162,56 TL ecrimisil tazminatının 6098 sayılı TBK md. 50 gereği davalı taraftan tahsili gerektiği, davalı tarafın temliken tescil talebi yönünden ise yapılan yapının belediyeden 3194 sayılı İmar Kanunu kapsamında alınmış ve tutulmuş bir yapı ruhsatiyesi olmaması, dosyada mevcut bulunan kadastro müdürlüğü ve belediye müzekkere cevaplarından taşınmazın tesis kadastrosu sonrasında sınır değişikliği veya sınır kayması olmadığı, taşınmazların çaplı krokiye bağlandığı görüldüğünden kural olarak davalıların çaplı taşınmazda iyiniyetli kabul edilemeyeceği, çaplı taşınmaza taşkın yapı yapan davalıların iyiniyetli kabul edilebilmesi için kendinden beklenen özeni göstermesi, Kadastro Müdürlüğüne veya Belediye İmar Müdürlüğüne resmi başvuruda bulunarak görevlendirilecek kadastro teknisyeni veya harita mühendisinin çap sınırlarını işaretleyip göstermesi, taşkın yapı sahibinin bu sınırlar içerisine yapısını yapması gerektiği, inşaatı yapan muris ... tarafından kadastro görevlilerine yaptırılmış bir ölçüm konusunda tanıklarının olmaması, inşaat izni veya haritalandırılmasına dair davalı tarafça sunulmuş mübrez delil, harita-kroki olmaması, davacı tanıklarının davacının inşaat durumunu öğrendikten sonraki müzakere ve itiraz sürecine tanıklığı, davacının taşmayı öğrendikten itibaren 15 gün içinde bu hususa itiraz etmemesi hali olsa bile tek başına davalı tarafın iyiniyetli olduğunun kabulü için yeterli olmaması nedeniyle malzeme sahibinin iyiniyetli olması şartının davalı tarafça ispat edilemediği, davacı taşınmazının ifrazının mümkün bulunmaması nedenleriyle temliken tescil şartlarının bulunmadığı kanaatiyle davanın kısmen kabul kabulüne; davacıya ait Kocaeli,

..., ... Mah., 132/14 ada parsel sayılı taşınmaza davalılar murisine ait aynı mahal 132/1 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki yapıyla 10.12.2020 tarihli fen bilirkişisi tarafından tanzim olunan rapor ve ekinde yer alan krokide A harfiyle gösterilen 42,04 m2'lik kısmına taşkın olduğunun tespiti ile bu suretle yapılan müdahalenin men'ine, masrafları davalı taraf ait olmak üzere taşkın yapının kâl'ine, 3.162,56 TL ecrimisil tazminat bedelinin 27.01.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan alınıp davacıya verilmesine, davalı tarafın şartları oluşmayan temliken tescil talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 725 inci maddesinde öngörülen temliken tescil şartlarının oluştuğunu, tanıkların müvekkillerinin murisinin iyiniyetli olduğunu doğruladıklarını, davacı tarafın inşaata karşı koymadığını, müvekkillerinin murisinin gerekli izinleri aldığını, yapı değerinin fahiş bir şekilde araziden daha değerli olduğunu, davacının talebi arasında arsasının davalı tarafa devredilmesinin de bulunduğunu, davanın bu şekilde kabulünün gerektiğini belirterek ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın inşaatın yapıldığı 1996 tarihinden önce çapa bağlandığı, çaplı taşınmazda iyiniyet iddiasının dinlenemeyeceği, bu sebeple davalıların temliken tescil istemelerinin kabulüne imkan bulunmadığı, iyiniyetin inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmesi gerektiği, öte yandan iyiniyet şartının gerçekleşmediği durumlarda diğer şartların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek olmadığı, bu sebeple mahkemece yapılan keşif sonucu alınan rapora göre tespit edilen 42,04 metrekare tecavüz nedeniyle el atmanın önlenmesi ve kâl kararı verilmesinin yerinde olduğu anlaşıldığından davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde mevcut sebeplerle hükmün bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; el atmanın önlenmesi, kâl ve ecrimisil ve davalı tarafça cevap dilekçesiyle ileri sürülen temliken tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde mevcut sebeplerle hükmün bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; el atmanın önlenmesi, kâl ve ecrimisil ve davalı tarafça cevap dilekçesiyle ileri sürülen temliken tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı yasa) 683 üncü maddesinde; "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir"

2. Bilindiği üzere, gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan malikin, malik olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup 08.03.1950 tarih 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan ve kullanmadan kaynaklanan olumlu zarar ile malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir (YHGK'nın 25.02.2004 gün ve 2004/1-120-96 sayılı Kararı).

3. 25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtayın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar. 4721 sayılı yasanın 684 ve 718 inci maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, Yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi 4721 sayılı yasanın 722, 723, ve 724 üncü maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

4. 4721 sayılı Yasanın "Arazinin mülkiyetinin malzeme sahibine verilmesi" kenar başlıklı 724 üncü maddesine göre; "Yapının değeri açıkça arazinin değerinden fazlaysa, iyiniyetli taraf uygun bir bedel karşılığında yapının ve arazinin tamamının veya yeterli bir kısmının mülkiyetinin malzeme sahibine verilmesini isteyebilir."