muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/17875, Karar No: 2025/5161, Tarih: 17.02.2025

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18707, Karar No: 2019/3827, Tarih: 24.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/18707 E.  ,  2019/3827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

KARAR

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 01.06.2011 tarihli iş kazasında %47 oranında sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelir, ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ve yapılan tedavi masraflarından oluşan kurum zararının rücuan tahsilini talep etmiş olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'dur.

5510 sayılı Kanun'un iş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21'inci madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün, olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumu'na karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 12. maddesi hükmüne göre alt işveren, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentisinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3. kişidir.

Asıl işveren alt işveren ilişkisinin varlığı için, öncelikle, işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile asıl işverinin işverenlik sıfatına sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Alt işveren sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise, asıl işverenden istenilen işin, asıl iş, ya da, işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Dosya kapsamında Mahkemece, davalılar Çalık Enerji San. ve Tic. A.Ş. Genel Müdürlüğü, Aktürk Kardeşler İnş. Pet. Nak. Gıd. Tic. San. Ltd. Şti. ile Geo Sistem Sondaj İnş. Müh. San. Tic. Ltd. Şti. arasındaki ilişkinin niteliği, asıl işverenlik-alt işverenlik ilişkisi bulunup, bulunmadığı araştırılıp, irdelenmemiştir.

Mahkemece, açıklanan hususlar çerçevesinde öncelikle davalılar Çalık Enerji San. ve Tic. A.Ş. Genel Müdürlüğü, Aktürk Kardeşler İnş. Pet. Nak. Gıd. Tic. San. Ltd. Şti. ile Geo Sistem Sondaj İnş. Müh. San. Tic. Ltd. Şti. arasındaki hukuki ilişki ve asıl işverenlik-alt işverenlik sıfatları irdelenip, belirlenmeli, bu doğrultuda yeniden bir kusur raporu alınmalı, yine tazminat dosyasında hükme esas alınan kusur raporu ile eldeki davada hükme esas alınan kusur raporu arasında çelişki ortaya çıkmakla, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak, ortaya çıkan çelişki de giderilmeli ve hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, öngörülen ilkeler gereğince uzman bilirkişi heyetinden yeniden yöntemince rapor aldırılarak davalıların kusur oranına göre sorumluluğu belirlendikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1766, Karar No: 2017/5263, Tarih: 11.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1766 E.  ,  2017/5263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ... 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/11/2015 tarih ve 2013/108-2015/220 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirketin adına 1992 yılından beri tescilli ERGO ERGONOMİK YATAKLARI markasıyla faaliyet gösterdiğini, davalı tarafından DR.ERGOBED kelimesinin 2009 yılında marka olarak tescili için başvurulduğunu, davalının kötüniyetli olarak 10. sınıfta tıbbi amaçlı yataklar için başvuru yaptığını, bu başvurusunun TPE tarafından tescil edildiğini, davalı tarafından üretilen ve satılan yatakların tıbbi amaçlı yatak olmadığını, ortopedik ve rahatlığından bahsedildiğini, ayrıca yapılan araştırmada tıbbi yatak olarak adlandırılacak bir standartın belirlenmediğinin anlaşıldığını, davalı tarafın ERGO kelimesini alabilmek adına bu yola başvurduğunu, markanın ayırt edicilikten uzak olduğunu ileri sürerek davalı şirkete ait 2010/53181 nolu DR.ERGOBED ibareli markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; ERGO kelimesinin tek başına iltibas için yeterli olmadığını, taraf markalarının benzerliğinin bulunmadığını, ERGO kelimesinin tanımlayıcı kelime olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili; ERGO kelimesinin tek başına iltibas için yeterli olmadığını, taraf markalarının benzerliğinin bulunmadığını, ERGO kelimesinin tanımlayıcı kelime olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı ve davalı taraf markalarının tüketici nezdinde karıştırma ihtimali doğurduğu, davalı markasının anlam ve işitsel kullanım şeklinin davacının markasını kullanım şekline tecavüz teşkil edebilecek benzerliğinin görüldüğü ve iltibas ihtimaline sebebiyet verebilecekleri, davacının 134120 tescil nolu markasının 06, 20, 34. sınıflarda "yaylı yatak, mobilya yatak" mal sınıfı için, davalının 2010/53181 nolu markasının ise 10. ve 35. sınıflar için tescil edildiği, her ne kadar davacının 20. sınıfta, davalının ise 10. sınıfta tescilli iki markası bulunsa da davalının 10. sınıfta tescilli olduğu bir kısım emtiaların davacının tescilli emtiaları ile ayırt edilemeyecek derecede benzer sınıflarda olduğu, söz konusu emtiaların birbirini tamamladıkları, aynı iş yerleri tarafından kullanıldıkları, amaçları dağıtım ve sunum kanalları dikkate alındığında aynı tür sayılmaları gerektiği, 35. sınıfta tescilli bir kısım hizmet açısından davacının tescilli emtiaları ile iltibas tehlikesi yaratacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı adına tescilli 2010/53181 nolu markanın 10. sınıftaki "tıbbi amaçlı yastıklar, elektrikle ısınan yastıklar ve örtüler, su yatakları, tıbbi amaçlı yataklar ve havalı yastıklar" emtiaları bakımından ve 35. sınıfta tescilli "müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri, tıbbi amaçlı olan olmayan her türlü yatak, yastık, uyku tulumu, satış hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, satış toptan mağazaları, elektronik ortamda katalog ve benzer diğer yöntemler ile sağlanabilir) açısından kısmen hükümsüzlüğüne, TPE sicilinden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6764, Karar No: 2012/10001, Tarih: 26.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/6764 E.  ,  2012/10001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacılar ... ve arkadaşları tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacılar ... ve arkadaşlarının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 26.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7410, Karar No: 2013/7691, Tarih: 03.07.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/7410 E.  ,  2013/7691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Hacı Ahmetli Köyü çalışma alanında bulunan 4500.68 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz dere akarı ve taşkına maruz kalabilecek yer vasfıyla tespit dışı bırakılmıştır. Davacı ..., imar-ihyaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece taşınmazın eski dere yatağı ve taşkına maruz kalan alan vasfında olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. Ziraatçi bilirkişi dosyaya sunduğu raporunda çekişmeli taşınmaz üzerinde bir kısmı 20 yaşında olmak üzere çok sayıda meyve ağacı olduğu ayrıca üzerinde 25 yaşlı 2 katlı bina olduğu belirtilmiştir. Harita kadastro mühendisi bilirkişi taşınmazın Fransızlar tarafından yapılan kadastro çalışmaları sırasında temyize konu bir bölüm yerin çay yatağı olarak bir bölümünün ise taşkına maruz kalabilecek bir arazi niteliğinde olduğunu belirtmiş mahkeme bu rapora ve jeolog bilirkişinin ''dava konusu yer dere yatağı olmayıp Hacıahmetli Deresine komşu olduğu anılan derenin ıslah çalışmasının tamamlanmadığı için taşınmazın taşkına maruz kalabilecek nitelikte bir arazi olduğu'' şeklindeki raporuna değer verilerek hüküm kurulmuştur. Taşınmazın dere yatağı olmadığı belirtildiğine göre dava tarihine kadar imar-ihyanın tamamlanarak 20 yıllık süreye ulaşan malik sıfatıyla zilyetliğinin bulunup bulunmadığının araştırılması gerekir. Bu konuda mahkemece yeterli araştırma yapılmamıştır. Bir arazinin kullanım süresi ile niteliğini ve üzerindeki imar-ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihi en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarıdır. Hava fotoğraflarının en az iki ayrı zamana ilişkin olması gerekir. Bu konuda sağlıklı bir yargıya ulaşmak için 1990 yılı ve öncesine ait stereoskopik hava fotoğraflarının dosya arasına konulması ve bu fotoğrafların stereoskopla incelenmesi gerekir. Stereoskopik çift hava fotoğrafı, bir stereoskop altında incelendiğinde arazinin üç boyutlu görülmesi, taşınmazın çekim tarihindeki sınırlarının ve niteliğinin belirlenebilmesi, bu yolla ekilemeyen alanların net bir biçimde tespitinin yapılabilmesi mümkündür. Hal böyle olunca, dava konusu taşınmazın hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığı'ndan tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosya arasına konulmalıdır. Bundan sonra, 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulu, jeodezi veya fotogrametri

uzmanı harita mühendisinden oluşacak bilirkişi heyeti aracılığıyla yapılacak keşifte, belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda inceleme yaptırılarak; çekişme konusu taşınmaz hava fotoğraflarında gösterilmeli, bu yerin önceki ve şimdiki niteliğinin, imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığı ve tamamlandığı, imar-ihyanın tamamlanmasından sonra dava tarihine kadar 20 yıla ulaşan malik sıfatıyla zilyetliğinin bulunup bulunmadığı belirlenmeli, bu hususta mahalli bilirkişi ve tanıklardan maddi olaylara dayalı beyan alınmalı, taşınmazın toprak yapısı incelenerek dere yatağı olup olmadığı irdelenmeli, taşkın alanı olarak belirtilen yerin daimi olarak derenin etkisinde mi yoksa derenin suyunun çoğaldığı zaman arızi olarak derenin taştığı bir yer mi olduğu saptanmalı, taşınmazın özel mülkiyete konu olabilecek yerlerden olduğu ancak davacı yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı belirlendiği taktirde Hazinenin tescil talebi hakkında da olumlu olumsuz bir hüküm kurulmalıdır. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı vekili ile davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 03.07.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24332, Karar No: 2013/6138, Tarih: 12.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/24332 E.  ,  2013/6138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılardan Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinde resmi ve özel eğitim kurumlarına devam eden öğrencilere grup eğitimi verilerek bu eğitimlerin ücretlendirildiğini ve bundan dolayı davalı merkezin devletten 58.842,00TL aldığını; rehber öğretmenlerin öğretim faaliyetlerinde bulunmak üzere derse girdiklerini ve bundan dolayı da devletten 21.754,00TL alındığını; ücretsiz öğrenci okutma yükümlülüğünü yerine getirmeyerek yine 5.320,00TL alındığını; bu şekilde devletin toplam 85.916,82TL zarara uğratıldığını iddia ederek, bu miktarın fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, örgün eğitime devam eden özürlü çocukların özel eğitim kurumunda da bireysel ve grup eğitimi verilmesi nedeniyle alınan 58.842,82TL'nin haksız ve yersiz yere ödendiği iddiası ile tahsili talebi yerinde görülmemiş; davacının rehber öğretmenin derse girmesi nedeniyle ödenen 21.754,00TL'nin ve ücretsiz öğrenci okutma yükümlülüğünü yerine getirmeyerek alınan 5.320,00TL paranın iade talebi yerinde görülmekle; davanın kısmen kabulü ile, 27.074,00TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin 2012/24332-2013/6138

takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin 2012/24332-2013/6138

takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, yasal olanak bulunmamasına rağmen davalı merkezde rehber öğretmenlerin öğretim faaliyetlerinde bulunmak üzere derse girdiklerini ve bundan dolayı da devletten 21.754,00TL alındığını, bu şekilde devletin zarara uğratıldığını iddia etmiştir. Davalı ise, Özel Eğitim Kurumları Genel Müdürlüğü'nün 16.05.2008 tarihli genelgesinde Psikolog ve Rehber Öğretmenlerin derse girmeleri ve karşılığında ödemelerin yapılmasının Bakan adına Genel Müdür tarafından ilgili yerlere bildirildiğini, buna göre işlem yaptıklarını belirterek, davanın reddini dilemiştir. Dosya kapsamı incelendiğinde, dosyaya kazandırılan 18.04.2011 tarihli bilirkişi raporunda, ...'nın İzmir Valiliği'ne göndermiş olduğu 01.06.2009 tarihli yazısından ve ilgili yazıda daha önce gönderilen yazılarda rehber öğretmen ve psikologların, özel eğitim kurumlarında uygulanan programın türüne göre, kendi alanlarındaki ders/seansa girme haklarının bulunduğunun belirtildiği ancak 25.11.2008 tarihinden sonra rehber öğretmenlere ders/seans görevi verilmemesi ve buna ilişkin herhangi bir ödemede bulunulmaması gerektiğinden bahsedildiği belirtilmektedir. Somut olayda rehber öğretmenin de 25.11.2008 tarihten önce ders/seans yaptığı anlşıldığına göre, mahkemece yapılacak iş öncelikle, ...'nın İzmir Valiliği'ne gönderdiği belirtilen ilgili yazıyı dosyaya kazandırmak ve bu yazıya göre değerlendirme yapmak olmalıyken ve idarenin yazısı bilirkişi raporunda belirtildiği şekilde ise bu talep yönünden davanın reddi gerekirken, yanlış ve eksik değerlendirme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 402,05 harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.