muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4424, Karar No: 2018/14547, Tarih: 29.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/4424 E.  ,  2018/14547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun 07/01/2010 günü saat 15.00-17.00 civarında müştekiye ait minibüs durağında sıra beklemekte olan camları açık minibüsün penceresinden elini uzatıp 90-95 TL para çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-c ve 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın üst sınırına göre aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının suçun işlendiği tarih olan 07/01/2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 29/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14457, Karar No: 2023/2657, Tarih: 04.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/14457 E.  ,  2023/2657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2014/319 Esas, 2016/459 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2014/319 Esas, 2016/459 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 27.01.2021 tarihli ve 2020/17888 Esas, 2021/2233 Karar sayılı kararı ile özetle katılanın adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayati fonksiyonlara etkisinin hafif (1) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, orantılılık ilkesine aykırı olarak sanığın cezasında (1/4) oranında artırım yapılarak fazla ceza tayin edildiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2021 tarihli ve 2021/148 Esas, 2021/709 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın suçu işlemediğine, mahkumiyet hükmü kurulması için yeterli delil olmadığına, cezanın ertelenmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın suçu işlemediğine, mahkumiyet hükmü kurulması için yeterli delil olmadığına, cezanın ertelenmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın Ev Shop isimli firmanın bölge koordinatörü, sanığın ise Ev Yaşam isimli iş yerinin çalışanı olduğu, katılanın çalıştığı firma tarafından ... ilinde ikinci şubelerinin açılması hususunda görevlendirildiği, olay günü şube için dükkan bakan katılanın yanında ...'da olduğu halde görüşme yapıp ayrıldıkları, sanığın, yürümekte olan katılan ve Sertan'ın arkasından gelerek "Buralarda yer bakıyormuşsunuz yer mi bulamadınız?” dediği, katılanın da "Hayır yer bakmıyoruz, dolaşıyoruz” şeklinde cevap verdiği, sanığın “Sizin yer tuttuğunuzu biliyorum eğer burada yer açarsanız sizi ve iş yerinizi kesinlikle yaşatmam buradan s...r olun gidin” dediği ve Ev Yaşam isimli iş yerine gittiği, katılan ve Sertan'ın bir süre dolaştıktan sonra araçlarının bulunduğu kiralamayı düşündükleri dükkanın önüne geldikleri, katılanın telefonla konuştuğu sırada sanığın gelip "Kapat lan telefonu, daha buradan gitmediniz mi? diyerek yumruk ve tekme ile katılanı sol gözde kızarıklık, sol elmacık kemiğinde ödem ve ekimoz, burun üstünde laserasyon ve ödem, üst ön 2. dişte sallanma meydana gelecek şekilde yaraladığı, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nce düzenlenen 25.02.2014 tarihli rapora göre katılanın burnunda lineer kırığa neden olan yaralanmasının hayat fonksiyonlarını hafif (1) derece de etkilediği anlaşılmıştır.

2. Sanığın inkara yönelen savunmaları, katılan ve tanık anlatımları, adli raporlar, tutanaklar, olay anına için görüntüler içeren CD üzerinde yaptırılan incelemeye ilişkin bilirkişi raporu, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin sanığın suçu işlemediğine, mahkumiyet hükmü kurulması için yeterli delil olmadığına, cezanın ertelenmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin sanığın suçu işlemediğine, mahkumiyet hükmü kurulması için yeterli delil olmadığına, cezanın ertelenmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin katılan beyanı, bu beyanı doğrular nitelikteki adli rapor içerikleri, olaya ilişkin güvenlik kamerası görüntüleri, bu görüntülere ilişkin aldırılan bilirkişi raporu ve tanık beyanları ile saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanık hakkında cezanın ertelenmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin Mahkemece yapılan "Sanığın geçmişteki hali, dosyaya yansıyan kişilik özellikleri nazara alındığında ilerde suç işlemeyeceğine dair olumlu ve yeterli kanaate varılamadığından..." şeklindeki değerlendirmenin yerinde, yeterli ve kanuni olduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2021 tarihli ve 2021/148 Esas, 2021/709 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24767, Karar No: 2013/21701, Tarih: 24.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/24767 E.  ,  2013/21701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.09.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve yoksulluk nafakası yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, nafaka miktarları ve aile konutu şerhi talebi ile ilgili hüküm kurulmaması yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 24.09.2013 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davalı-karşı davacı kadın rehabilitasyon merkezini devredip 115.000 TL gelir elde ettiği, ayrıca üzerinde kayıtlı iki taşınmaz malının olduğu, bu durumda boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmadığı halde davalı-karşı davacı kadın yararına yazılı şekilde yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

3-Davalı-karşı davacı kadın karşı dava dilekçesinde, boşanma ile birlikte koca adına kayıtlı taşınmazın tapu kaydına aile konutu şerhi konulması talebinde de bulunmuştur. Davalı-karşı davacının bu talebi boşanma davasının eki niteliğinde olmayıp, bağımsız bir talep olarak ayrıca harca tabidir. Başvuru harcı yatırılmıştır. Mahkemece, davalı-karşı davacıya peşin alınması gereken maktu harcı ikmal etmesi için süre verilmeli (Harçlar Kanunu md. 30-32) ikmal edildiğinde ise deliller değerlendirilip sonucu uyarınca aile konutu şerhi konulması talebi ile ilgili bir karar verilmesi gerekirken bu hususta herhangi biri hüküm tesis edilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.09.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2009/10419, Karar No: 2010/547, Tarih: 28.01.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/10419 E.  ,  2010/547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... San. ve Tic. A.Ş. ile davalılar Güvengaz Petrol Ürünleri Enerji Sistemleri Doğalgaz İnş. Taah. Teks. Taş. San. ve Tic. A.Ş., ..., Bölünmez Petrolcülük A.Ş. ve ... aralarındaki dava hakkında Bartın 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27.03.2008 gün ve 2006/245 - 2008/126 sayılı hüküm Dairenin 29.06.2009 gün ve 2009/4710 - 4711 sayılı kararı ile bozulmasına ... verilmişti. Süresi içinde davalılardan Güvengaz Petrol Ürünleri Enerji Sistemleri Doğalgaz İnş. Taah. Teks. Taş. San. ve Tic. A.Ş. vekili ile ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HYUY’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan ... düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 172.00.-YTL para cezasının davalılar Güvengaz Pet. Ür. Enerji Sis. Doğalgaz İnş. Taa. Teks. Taş. San. ve Tic. AŞ. ve ...'den alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 29.10.-YTL kalan red harcının ... düzeltme isteyen davalılardan Güvengaz Pet.Ür.Enerji Sis.Doğalgaz İnş.Taa.Teks.Taş.San. ve Tic. AŞ. Ve ...'e geri verilmesine 28.1.2010 tarihinde oybirliğiyle ... verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15484, Karar No: 2015/11221, Tarih: 28.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15484 E.  ,  2015/11221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/07/2014

NUMARASI : 2012/146-2014/149

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/07/2014 tarih ve 2012/146-2014/149 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27/10/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. T. U. T. ile davalı İ.. Ç.. ve vekili Av. İ.. Ü.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ilk olarak Romanya Bükreş Üniversitesi tarafından 2003 yılında basılan müvekkiline ait "I.L.B. (1878-1918)" adlı eserin, Trakya Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Mütercim-Tercümanlık Bölümü Bulgarca Anabilim Dalı Başkanı olan davalının "B.(B. B.D. S.S.)" adı altında kendi adına bastırdığını, davalı tarafından bastırılan kitap ile müvekkiline ait kitabın birebir aynı olduğunu, sadece 3,5 sayfalık bir Türkçe önsöz eklendiğini, müvekkile ait kitabın bazı yazar ve şairlerin resimleriyle zenginleştirilerek görsellik de sağlandığını, müvekkilinin eserini aynen kopyalayan davalının yayımladığı kitapta yazara ilişkin hiçbir bilgi ve referans verilmediğini, basılan kitap nüshalarının Türkiye'nin en büyük kütüphanelerinde alenileştirildiğini ve piyasaya sürüldüğünü ileri sürerek, davalının tecavüzünün ref’i ve men’ini ve 20.000 TL manevi tazminatın tahsilini ve ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davalı tarafından davacıya ait eserin basılıp yayımlanmasının, davacının FSEK.nun 14, 15 ve 16' maddelerinden kaynaklanan manevi haklarının ihlali sonucunu doğurdu, ihlal edilen hak sayısı, ihlal boyutu, yayıldığı coğrafya vs. gözetilerek ilk basım tarihinden itibaren faiz koşullarının oluştuğu ve hükmün ilanında davacının yararının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taktir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.025,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21060, Karar No: 2023/5187, Tarih: 06.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/21060 E.  ,  2023/5187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/817 E., 2015/1425 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 05.06.2012 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin, 24.01.2013 tarihli ve 2012/577 Esas, 2013/58 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın 01.03.2013 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

3. Sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, ... (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin, 20.09.2013 tarihli ve 2013/710 Esas, 2013/749 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca hükmedilen 10 ay hapis cezasının, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci ve sekizinci fıkrası uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın beş yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, 15.11.2013 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.

4. Sanığın denetim süresi içinde 20.01.2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan ... 8. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 02.04.2015 tarihli ve 2014/1001 Esas, 2015/265 Karar sayılı mahkûmiyet kararının 05.05.2015 tarihinde kesinleştiğinin ihbar olunması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli ve 2015/817 Esas, 2015/1425 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; gereğinin yapılmasını arz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde sanığın babasının ihbarı üzerine sanığa ait olan ikamette yapılan arama sonucunda emanete kayıtlı 255 gr hint keneviri tohumunun ele geçirildiği, sanığın alınan beyanında, ikametinde ele geçirilen hint kenevirini tanımadığı bir kişiden 1 yıl önce aldığını, bu maddeleri satmak veya yetiştirmek için almadığını, 5-6 yıldır narkotik madde kullandığını, pişman olduğunu beyan ettiği, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek denetime tabi tutulduğu, sanığın deneme süresi içerisinde kasıtlı bir suçtan mahkûm olduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın ev aramasında, kenevir tohumu dışında herhangi bir uyuşturucu veya uyarıcı madde bulunmadığı, kenevir tohumlarının uyuşturucu veya uyarıcı madde içermemesi nedeniyle bizatihi bulundurulmasının suç teşkil etmediği, olayı müteakip uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanmayan sanığın, daha önce kullandığını söylediği uyuşturucu maddelerin ele geçmemesi nedeniyle niteliklerinin belirlenmesi mümkün olmadığından, soyut beyan dışında atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli ve 2015/817 Esas, 2015/1425 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27493, Karar No: 2015/434, Tarih: 15.01.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/27493 E.  ,  2015/434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Evlenmenin İptali- - Boşanma - Tedbir Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı (kadın) tarafından; davacı-davalının kabul edilen boşanma davası, ferileri ve kendi reddedilen tedbir nafakası davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı (kadın)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı (kadın)'ın tazminat talepleri (TMK m. 174/1-2) hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı-davalı (koca) dava dilekçesinde manevi tazminat istememiştir. Taraflar, cevaba cevap ve 2. cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakatı ile iddia ve savunmalarını genişletebilir veya değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilip değiştirilemez (HMK.md. 141/1). Davacı ön inceleme duruşmasından sonra 14.02.2014 tarihli dilekçesi ile manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Davalı-davacı (kadın)'ın bu talebe açık bir muvafakatı olmadığı gibi, usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. O halde davacı-davalı (koca)'nın manevi tazminat talebi hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilecek yerde yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.15.01.2015(Prş.)