muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16134, Karar No: 2013/8562, Tarih: 18.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/16134 E.  ,  2013/8562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Davanın görüldüğü yer mahkemesi yargı çevresi içerisinde başka suçtan Adana E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlülüğü devam ederken, hüküm tarihinden önce Ceyhan Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna nakledilen sanığın duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmaksızın yokluğunda yargılanmasına devamla hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK.nun 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanığın aşamalardaki savunmalarında; uyuşturucu bağımlısı olduğunu,bu nedenle Adana Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğünü, olaydan birkaç saat önce de sakinleştirici hap aldığını beyan etmiş olmakla, CMK.nun 74. maddesindeki usule uygun olarak gözlem altına alınarak suç işlediği tarihte mevcut bir hastalığının bulunup bulunmadığı, işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinde bir azalma olup olmadığı, 5237 sayılı Yasanın 32/1-2. maddeleri kapsamında akıl hastalığı bulup bulunmadığı saptanarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.4.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2956, Karar No: 2013/6814, Tarih: 11.04.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/2956 E.  ,  2013/6814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/06/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır.( TC Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.... 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler, emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da; bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda... Müze Müdürü olan davacının,....Müdürlüğü yetkilileri ile birlikte, ... Belediye Başkanı olan davalıya yaptığı resmi ziyaret sırasında ve davalı Belediye Başkanının kendi makamında, davacının şahsını küçük düşüren eylemlerde bulunduğu, görevi sırasında ve görevinden dolayı, davacıyı zarara uğrattığı ileri sürülmektedir. Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1. Maddesi gereğince; kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak, idare aleyhine açılabileceğine göre; davalıya husumet tevcih edilmesi doğru değildir.

Mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek, davalı hakkında davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile işin esasına girilerek davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/04/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/04/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1. maddesi gereğince memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen biçim ve koşullara uygun olarak idare aleyhine açılabilir. İdare aleyhine böyle bir davanın açılabilmesi, hizmet kusurundan kaynaklanmış, idari işlem ve eylem niteliğini yitirmemiş davranışlar ile sınırlıdır. Kamu görevlisinin, özellikle haksız eylemlerde, Anayasa ve özel yasalardaki bu güvenceden yararlanma olanağı bulunmamaktadır.

Dava dilekçesinde belirtilen maddi olgulardan davalının salt kişisel kusuruna dayanıldığının anlaşılması karşısında öncelikle bu iddia doğrultusunda delillerin toplanıp değerlendirilerek sonuca varılması gerekir. Açıklanan nedenlerle dairemizin bozma kararına katılmıyorum. 11/04/2013
Yargıtay — Esas No: 2022/524, Karar No: 2024/3749, Tarih: 28.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/524 E.  ,  2024/3749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/275 E., 2021/967 K.

KARAR : Davalı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi vekilinin istinaf başvurularının, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine,

İLK DERECE MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/394 E., 2020/632 K.

Taraflar arasındaki kadastrodan önceki hukuki sebebe dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sırasında; Siirt ili Merkez ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 1 parsel sayılı 4.943.888,05 m2 yüzölçümündeki taşınmaz orman vasfıyla Hazine adına 13.08.2008 tarihinde tescil edilmiştir.

2. Davacılar vekili dava dilekçesinde; Siirt ili Merkez ilçesi ... Köyünde bulunan ve ekli krokide (B) harfiyle gösterilen 28.849,40 m2 lik kısmın 50 yılı aşkın süredir nizasız fasılasız 1/2 hisse ile müvekkillerinin zilyetliğinde bulunduğunu, ancak yapılan kadastro çalışmaları sırasında 101 ada 1 parselde kayıtlı taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tescil edildiğini, yine müvekkillerinden ...'nın kendi zilyetliğinde bulunan 101 ada 1 parselin ekli krokide (A) ile gösterilen 12.961,80 m2 taşınmaza malik olduğunu, buna rağmen yapılan kadastro tespiti sırasında sadece 1.252,03 m2 sinin (120 ada 32 parsel ve bağ vasfı ile) müvekkili adına tescil edilmiş olduğunu, kalan kısmın orman vasfı ile Maliye Hazinesi adına tescil edildiğini, taşınmaza ilişkin her türlü vergileri müvekkillerin ve onların ataları tarafından eksiksiz olarak ödendiğini, müvekkillerin dava konusu taşınmazı halen ekip biçmekte ve değerlendirmekte olduklarını belirterek, ekli krokide (B) harfiyle belirtilen kısmın tapusunun iptali ile müvekkilleri adına 1/2 hissesi oranında tapuya kayıt ve tesciline, ekli krokide (A) harfiyle belirtilen kısmın tapusunun iptali ile müvekkili ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde kadastro tespit çalışmaları üzerinden uzun süre geçtiğini, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 12/3 maddesi uyarınca davanın on yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılıp açılmadığının öncelikle belirlenmesi ile eğer hak düşürücü süre içerisinde açılmamışsa, davanın öncelikle bu sebeple reddine karar verilmesini, dava konusu yerin özel mülkiyete konu olamayacak yerlerden olduğunu ve bu gibi yerlerin imar ve ihya yoluyla kazanımı ve zilyetlikle iktisabının mümkün olmayacağını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

2. Davalı ... İdaresi vekili cevap dilekçesinde; dava konusu yerin memleket haritasında ve amenajman planında orman alanı olarak gözüktüğünü, orman sayılan yerlerin zaman aşımıyla kazanılmasının mümkün olmadığını, kamu yararının dışında irtifak hakkına konu olmayacağını, dava konusu taşınmazın komşu parseller ile orman anlamında bütünlük arz ettiğini ve bu yönüyle de dava konusu taşınmazın orman vasfında olduğunun açık olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 25.06.2008 tarihinde tamamlanan kadastro çalışmalarında dava konusu (A) ve (B) harfleriyle gösterilen taşınmazların 101 ada 1 parsel içerisinde orman vasfı ile Maliye Hazinesi adına tescil edildiği, keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişi beyanlarında dava dilekçesindeki harflendirmeye göre beyanda bulundukları, ancak fen bilirkişi raporunda dava dilekçesinde (B) ile belirtilen yere (A) harfi, (A) ile belirtilen yere (B1) ve (B2) harfi ile verildiği, bu nedenle dosya içerisindeki bilirkişi raporlarında (A) ve (B1), (B2) ile gösterilen kısımlarla mahalli bilirkişi beyanlarındaki (A) ve (B) harfi belirtilen yerlerin tam tersi olduğu, hüküm kurulurken bu durumun dikkate alındığı, hava fotoğrafları ve uydu görüntüleri incelenerek oluşturulan 20.03.2020 havale tarihli jeodezi raporu ile 26.10.2020 havale tarihli jeodezi ek bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen alan (A1) ve (A2) olmak üzere 2'ye bölünerek 1973 yılına ait hava fotoğrafları incelendiğinde (A2) harfiyle gösterilen kısmın, ekili-sürülü olduğu ve toprak renginin kullanılmayan yerlerden ayırt edilebilir olduğu kanaati ile bu kısımda imar-ihya çalışmasının bu tarihten evvel başladığı ve bu fotoğraf tarihi itibariyle tamamlandığı ve günümüze kadar ekonomik zilyetliğin de sürdürüldüğü, (A1), (B1) ve (B2) harfleri ile gösterilen kısımların ise imar ihya edilmediğinin tespit edildiğinin belirtildiği, dosya içerisindeki hava fotoğrafları ve uydu görüntülerinin değerlendirilmesinde taşınmazda (A2) harfiyle gösterilen kısmın 1973 yılı öncesinde kullanılmaya başlandığı ve bu tarih itibariyle imar ihyasının tamamlandığının tespit edildiği, bu tarihten sonra da davacılar tarafından aralıksız olarak günümüze kadar 20 yıldan fazla bir süredir ekonomik zilyetliğin devam ettirildiğinin hava fotoğrafları, ziraat bilirkişi raporu, tanık ve mahalli bilirkişi beyanları ile sabit olduğu, bu haliyle yasanın aradığı taşınmaz edinme koşullarının A2 harfi ile gösterilen kısım yönünden oluştuğu, (A1), (B1) ve (B2) harfleriyle gösterilen kısımlar yönünden ise hava fotoğraflarına göre oluşturulan jeodezi raporları esas alınarak bu kısımların imar ihya edilmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, Siirt ili Merkez ilçesi ... köyü 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile; fen bilirkişi ... ’in 01.12.2020 havale tarihli rapor ve krokisinde (A2) harfi ile gösterilen 22370,32 m2 lik kısmın taşınmazdan ifrazı ile son parsel numarası verilmek üzere 1/2’şer hisse oranında davacı ... ve ... adına tapuya kayıt ve tesciline, krokide (A1), (B1) ve (B2) harfleriyle gösterilen kısımlar yönünden davanın reddine, 101 ada 1 parsel sayılı orman parselinin (A2) harfi ile gösterilen kısmın taşınmazdan ifrazı neticesinde geriye kalan kısmının aynı ada aynı parsel numarası ile aynı vasıfla davalı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı Hazine vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü sürede açılmadığını, olağanüstü kazandırıcı zamanaşımı koşullarının gerçekleşmediğini, taşınmazın evveliyatı orman olduğundan özel mülkiyete konu olamayacağını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... İdaresi vekili istinaf başvuru dilekçesinde; dava konusu yerin evveliyatının orman olduğunu, özel mülkiyete konu olamayacağını, eksik araştırma ile karar verildiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; teknik bilirkişi raporlarına göre çekişmeli taşınmazın "A2" harfiyle gösterilen kısmının, incelemesi yapılan 1973 yılına ait hava fotoğrafında ekili-sürülü olduğu ve toprak renginin kullanılmayan yerlerden ayırt edilebilir olduğu, imar ihya çalışmasının bu tarih öncesi tamamlandığı ve günümüze kadar ekonomik zilyetliğin sürdürüldüğü, taşınmaz üzerinde eylemli olarak 7x7 dikim aralıklı 4-5 yaşlarında fıstık fidanı, 4-5 adet 30-35 yaşlarında fıstık ağacı ve 1-2 adet 15-20 yaşında incir ağaçlarının olduğu, bu haliyle bitişiğindeki bağ vasfıyla tespit ve tescilli 118 ada 1, 3, 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazlarla bütünlük arz ettiği, taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davacılar lehine kazandırıcı zamanaşımı yoluyla taşınmaz iktisabına ilişkin yasal şartların gerçekleştiği, bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olduğu, Mahkemenin vakıa ve hukukî değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davalıların yerinde olmayan istinaf başvurularının HMK'nin 353/(1)-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; tüm dosya kapsamından ve alınan bilirkişi raporları ile taşınmazın eski tarihli hava fotoğraflarından da anlaşılacağı üzere, davacı tarafın iddiasının oluşmadığının sabit olduğunu, dava konusu taşınmazın özel mülkiyete konu olamayacak yerlerden olduğunu, devletin hüküm ve tasarrufunda olan yerlerden olduğunu ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; tüm dosya kapsamından ve alınan bilirkişi raporları ile taşınmazın eski tarihli hava fotoğraflarından da anlaşılacağı üzere, davacı tarafın iddiasının oluşmadığının sabit olduğunu, dava konusu taşınmazın özel mülkiyete konu olamayacak yerlerden olduğunu, devletin hüküm ve tasarrufunda olan yerlerden olduğunu ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

2. Davalı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu yerin eski tarihli memleket haritasında ve amenajman planında orman alanı olarak göründüğünü, orman sayılan yerlerin zaman aşımıyla kazanılmasının mümkün olmadığını, kamu yararının dışında irtifak hakkına konu olmayacağını, dava konusu taşınmazın komşu parseller ile orman anlamında bütünlük arz ettiğini ve bu yönüyle de dava konusu taşınmazın orman vasfında olduğunun açık olduğunu, orman içi açıklık kapsamında bir inceleme ve değerlendirme yapılmamasının da eksiklik olduğunu, Orman mühendisi bilirkişisi ile fotogrametri ve jeodezi bilirkişilerinden alınan raporda imar ve ihyanın tamamlanmadığının açık olduğunu, dava konusu edilen taşınmaz üzerinde bulunan ve 35-40 yaşlarında olduğu belirtilen fıstık ağaçlarının evveliyatında menengiç ağacı olup olmadığının ve aşılanmak suretiyle fıstık ağacına dönüştürülüp dönüştürülmediğinin araştırılmadan hüküm kurulmasının göz ardı edildiğini ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastrodan önceki hukuki sebebe dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kanun'un 14, 17 nci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 713 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

7139 sayılı Kanun'un 33. Maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

Harçtan muaf olduğundan Hazine'den harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11590, Karar No: 2013/5351, Tarih: 02.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/11590 E.  ,  2013/5351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.07.2009 gün ve 2008/240 Esas, 2009/303 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dr. Sami Ulus Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 26.05.2008 tarihli raporunda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun tespit edildiği, Adli Tıp Kurumunun istikrar kazanmış uygulamasına göre TCK.nın 103/6. maddesi kapsamında beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin kesin rapor verilebilmesi için olay tarihinden itibaren en az altı aylık bir sürenin geçmesi koşulunun arandığı, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.05.2010 gün ve 2010/4-110 sayılı Kararına ve Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine göre, suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurenin muayenesi ve hakkındaki raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatristi bulundurulması gerektiği halde olay tarihinden itibaren en az altı aylık bir süre geçmeden ve inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatristi bulundurulmadan düzenlenen Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunun 24 Eylül 2008 günlü raporuna itibar edilerek eksik soruşturmayla TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3130, Karar No: 2020/1508, Tarih: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/3130 E.  ,  2020/1508 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9824, Karar No: 2016/8376, Tarih: 24.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/9824 E.  ,  2016/8376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/04/2015 tarih ve 2011/142-2015/156 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ön muhasebecisi olarak çalışan davalı ...’in diğer davalı bankaya yazılmış görünen sahte talimatlarla davalı bankadaki müvekkili hesabından 208.000,00 TL çekerek zimmetine geçirdiğini, davalı banka personelinin müvekkilinin herhangi bir geçerli talimatı olmadığı halde özensiz davranarak müvekkilinin parasının diğer davalı tarafından çekilmesine sebep olduğu için kusurlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 208.000,00 TL’nin en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalılardan müştereken müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili; müvekkilinin gerekli dikkat ve özeni gösterdiğini, oluşan zarardan sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı ...'in sahte talimatlar düzenlemesi sebebiyle zarara uğradığı, diğer davalı bankanın ödeme talimatlarını ve vakfın nasıl temsil edileceğine dair sirkülerin şartlarını ve talimatlardaki imzaları kontrol etmeden ödeme yaptığı, sirkülerde kaşe altında çift imza şartı olmasına rağmen hiçbir ödeme talimatında kaşe olmadığı ve imza tekemmülü için gerekli kontrolün yapılmadığı, bu durumda davalı bankanın da basiretli bir tacir gibi davranmadığı, zararın meydana gelmesinde bankanın da kusuru olduğu gerekçesiyle 208.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı banka vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, banka çalışanının yolsuz işlemleri nedeniyle mevduat sahibi davacının alacak istemine ilişkindir.