muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18602, Karar No: 2015/795, Tarih: 21.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18602 E.  ,  2015/795 K.**

**"İçtihat Metni"**

.MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada..... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/02/2013 tarih ve 2011/418-2013/140 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkil şirkette pay devirlerinden sonra yalnızca %5 payı kalan ve yetkili müdür unvanını koruyan davalı ...'ın eşinin de davalı ....'nin de ortağı olduğunu, müvekkil şirket bünyesinde alınmış bir ortaklar kurulu kararı olmaksızın şirketin tek malvarlığı olan tescilli "." markasının dava....ye 04.02.2000 tarihinde sadece 150 milyon TL'sine devredildiğini, söz konusu devir bedelinin de şirket kayıtlarına geçmediğini, sonrasında davalı ...'ın şirketteki %5 payını da devrederek şirketle ilişkisini kestiğini ve davalı ....'ye yetkili müdürü olduğunu, yetkili müdür olmasına rağmen şirketin tek malvarlığı olan markanın devrine dair müdüre özel bir yetki verilmediğini, yetkisini aşarak ve kötü niyetle yapılan marka devrinden 2008 tarihinde haberdar olunduğunu, haberdar olunana kadarda markayı fiilen kullanmaya devam ettiklerini ileri sürerek "...." konulu sözleşmenin yoklukla malul olduğunun tespiti ile bu markanın halihazırda davalılardan ..... adına olan tescilinin terkinine, mümkün olmadığı takdirde söz konusu sözleşmenin muvazaalı marka devri nedeniyle iptali ile tescilli markanın terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının terkin ve hükümsüzlük taleplerinin tamamının zamanaşımına uğradığı için reddi gerektiğini, müvekkili şirketin.... markasını devir aldıktan sonra markanın yenilemelerini kendilerinin sağladığını, davacının 2000 yılında markasını yenilememesi neticesinde marka hakkının sona erdiği veya en kötü ihtimalle yenileme tarihinde markasının devredildiğini öğrenmiş olmasının hayatın olağan akışına uygun olduğunu, dava açılmasının TMK 2. maddesine aykırılık teşkil ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davaya konu marka devir sözleşmesi karşılıklı irade beyanlarıyla ve şekil şartına uyularak gerçekleştirilmiş olup sözleşmenin yokluk ile malul olduğu iddialarının yerinde olmadığı, davacı şirket ana sözleşmesine göre her yetkilinin devir tarihinde münferiden yetkili kılındığı için devir sözleşmesinin geçersizliğinin bu yönden de ileri sürülemeyeceği, ayrıca marka devrinden çok uzun süre sonra devir sözleşmesinin geçersizliğinin ileri sürülmesinin dürüstlük kuralına aykırılık teşkil ettiği, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8250, Karar No: 2012/1028, Tarih: 02.02.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/8250 E.  ,  2012/1028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2011

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işverence geçerli bir sebep olmadan  feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine karar verilmesini, buna bağlı işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı, çevrede saygın bir işyeri olarak tanınan işletmelerinde çalışan davacının diğer çalışan arkadaşı ile işyerinde kavga ettiğinden  sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının üzerine atılı eylemin 27.01.2011, fesih işleminin ise  31.03.2011 tarihinde gerçekleştiği bu durumda altı günlük hak düşürücü sürenin dolduğundan bahisle feshin işlemi geçersiz kabul edilerek davanın kabulüne, davacının işe iadesine  karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir

İşçi veya işveren bakımından haklı fesih sebeplerinin ortaya çıkması halinde, iş sözleşmesinin diğer tarafının sözleşmeyi haklı sebeple fesih yetkisinin kullanılma süresi sınırsız değildir. Bu bakımdan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 26. maddesinde işverenin öğrendiği tarih ve olayın gerçekleştiği tarih başlangıç esas alınmak üzere iki ayrı süre öngörülmüştür. Bu süreler içinde fesih yoluna gitmeyen işçi ya da işverenin feshi, haklı bir feshin sonuçlarını doğurmaz. Bu süre, feshe sebep olan olayın diğer tarafça öğretilmesinden itibaren altı işgünü ve herhalde fiilin gerçekleştiği tarihten itibaren bir yıl olarak Kanunda belirlenmiştir.

Benzer bir düzenleme 1475 sayılı Kanun'un 18. maddesinde de yer almışken, 4857 sayılı Kanun'da, işçinin olayda maddi çıkar sağlamış olması halinde bir yıllık sürenin işlemeyeceği öngörülmüştür. O halde, haklı feshe sebep olan olayda işçinin maddi bir menfaati olmuşsa, olayın üzerinden ne kadar süre geçerse geçsin altı işgününe riayet etmek şartıyla işverenin haklı fesih imkanı vardır.

Altı  iş günlük süre işçi ya da işverenin haklı feshe sebep olan olayı öğrendiği günden

itibaren işlemeye başlar. Olayı öğrenme günü sayılmaz ve takip eden iş günleri sayılarak altıncı günün bitiminde haklı fesih yetkisi sona erer.  İşverenin tüzel kişi olması durumunda altı işgünlük süre feshe yetkili merciin öğrendiği günden başlar. Bu konuda müfettiş soruşturması yapılması, olayın disiplin kurulunca görüşülmesi süreyi başlatmaz. Olayın feshe yetkili kişi ya da kurula intikal ettirildiği gün, altı iş günlük sürenin başlangıcını oluşturur.

itibaren işlemeye başlar. Olayı öğrenme günü sayılmaz ve takip eden iş günleri sayılarak altıncı günün bitiminde haklı fesih yetkisi sona erer.  İşverenin tüzel kişi olması durumunda altı işgünlük süre feshe yetkili merciin öğrendiği günden başlar. Bu konuda müfettiş soruşturması yapılması, olayın disiplin kurulunca görüşülmesi süreyi başlatmaz. Olayın feshe yetkili kişi ya da kurula intikal ettirildiği gün, altı iş günlük sürenin başlangıcını oluşturur.

4857 sayılı Kanun'un 26. maddesinde öngörülen altı işgünlük ve bir yıllık süreler ayrı ayrı hak düşürücü niteliktedir.  Bir başka anlatımla fesih hakkının öğrenmeden itibaren altı iş günü ve olayın gerçekleşmesinden itibaren bir yıl içinde kullanılması şarttır. Sürelerden birinin dahi geçmiş olması haklı fesih imkanını ortadan kaldırır. Hak düşürücü sürenin niteliğinden dolayı taraflar ileri sürmese dahi, hakim resen dikkate almak zorundadır.   Son olarak belirtmek gerekir ki, 4857 sayılı Kanun'un 26. maddesindeki hak düşürücü süre, işçinin 24. maddenin 2. fıkrasına ve işverenin 25. maddenin 2. fıkrasına dayanan fesihler yönünden aranmalıdır. Yoksa işverenin geçerli sebep dayanan fesihlerinde 26. maddede öngörülen hak düşürücü sürelerin işlemesi düşünülemez.

Somut olayda, davacı ile diğer çalışan Mümin Çavuşoğlu'nun son kavga  olayından bir süre öncesinden beri birbirlerinin olumsuz davranışlarından dolayı yönetime şikayette bulundukları, feshe konu olan 27.01.2011 günü meydana gelen olayda ise  tepsideki pastanın  yenilmesi sebebiyle çıkan tartışmada kavga ettikleri  ve diğer çalışanın hastaneye kaldırıldığı ve Cumhuriyet Savcılığınca yapılan soruşturma dosyasında davacı hakkında alınan adli raporda yumuşak doku  yaralanması  görüldüğü,  zararın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğunun belirtildiği diğer çalışan ..... hakkında adli rapor alma işlemlerinin devam ettiği ancak müzekkerelerde bu şahsın zigoma kırığını gösteren evraklarının temin edilmeye çalışıldığının anlaşıldığı bu olay nedeniyle işyeri Karadeniz Teknik Üniversitesi Turizm Eğitim ve Uygulama Merkezi İşletmesi Yönetim Kurulu 24.3.2011 tarihinde   toplantısında  her iki çalışanın  iş sözleşmelerinin feshedilmesine karar verildiği görülmüştür. Olayda feshe yetkili makamın Yönetim Kurulu olduğu anlaşılmaktadır. Altı günlük hak düşürücü sürenin, feshe  yetkili bu makamın olayı  öğrendiği tarihten başlayacağı açıktır. Bu durumda Mahkemece Yönetim Kuruluna olayın hangi tarihte intikal ettirildiği araştırılmadan, bu yöndeki belge ve bilgiler toplanmadan eksik incelme ve araştırma  ile karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Öte yandan altı aylık süre geçmesi durumunda; davacı ve diğer çalışan arasında meydana gelen kavga olayında çalışanın  bedensel zarar gördüğü,  eylemlerin ağırlığı  ve oluşu geçerli sebep oluşturacağı dikkate alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedenidir.

Öte yandan altı aylık süre geçmesi durumunda; davacı ve diğer çalışan arasında meydana gelen kavga olayında çalışanın  bedensel zarar gördüğü,  eylemlerin ağırlığı  ve oluşu geçerli sebep oluşturacağı dikkate alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/4488, Karar No: 2003/6276, Tarih: 23.09.2003

14. Hukuk Dairesi 2003/4488 E., 2003/6276 K.

**14. Hukuk Dairesi 2003/4488 E., 2003/6276 K.**

**- BELEDİYENİN HUSUMET EHLİYETİ

- MERA NİTELİĞİNİN TESPİTİ**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 16 ]

- 4342 S. MERA KANUNU [ Madde 29 ]

- 4342 S. MERA KANUNU [ Madde 3 ]

- 4342 S. MERA KANUNU [ Madde 4 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.3.2000 gününde verilen dilekçe ve müdahil hazine vekili ile birleştirilen dosyada davacı .... tarafından verilen 3.4.2000 tarihli dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; müdahil hazine ve davacı .... tarafından açılan davanın kabulüne, davacı Belediye Başkanlığının tapu iptali isteminin kabulüne, tescil isteğinin reddine dair verilen 24.2.2003 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili ve duruşmasız olarak Hazine ve davacı Belediye Başkanlığı tarafından istenilmekle, dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Sonuç: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalıların tüm, davacıların sair itirazlarının reddine, 2 ve 3. bentte belirtilen nedenlerle temyiz olunan kararın davacılar yararına (BOZULMASINA), peşin harcın istek halinde iadesine, 26.10.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13993, Karar No: 2022/9572, Tarih: 23.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/13993 E.  ,  2022/9572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, 01.04.2013 tarihinde ... Belediyesi İnsan Kaynaklan ve Eğitim Müdürü ...'ı telefon ile arayarak kendisini Sayıştay Uzman Denetçisi ... olarak tanıttığı, kitabının olduğunu ve bunu belediyeye satmak istediğini söyleyerek 1.500,00 TL para istediği yine sanığın 03.05.2013 tarihinde ... Belediyesini arayarak belediyenin Mali Hizmetler Müdür Vekili ...'a kendisinin Sayıştay Uzman Denetçisi ... olduğunu söyleyerek sosyal güvenlik mevzuatı ile ilgili 1.296,00 TL bedelli kitabı sattığı, ancak kaplanların araştırmaları sonucu sanığın Sayıştay Denetçisi olmadığını öğrenmeleri nedeniyle kitap bedellerini ödemedikleri iddia olunan somut olaylarda; sanığın eylemlerinin TCK'nin 158/1 -L maddesine temas ettiği ancak suç tarihi itibariyle bu maddenin yürürlükte olmadığı, sanığın hileli hareketlerinin kamu kurumu olan belediyelere yönelik olduğu, söz konusu paranın katılanların kişisel parası olmayıp kamu kurumu olan belediyelere ait olduğu, iki farklı kamu kurumuna karşı farklı zamanlarda eylemlerini gerçekleştirmesi nedeniyle sanığın her bir kurum yönünden ayrı ayrı TCK'nin 158/1-e. maddesinde düzenlenen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılığa teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden zincirleme basit dolandırıcılığa teşebbüs suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafısinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 23.05.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10298, Karar No: 2015/5486, Tarih: 09.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/10298 E.  ,  2015/5486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi karşı davacı ve davalı , katılan ... Yönetimi ve davalı ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

1977 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında ..... ilçesi, .... köyü 2174 parsel sayılı 5.980 m² yüzölçümündeki taşınmaz, Şubat 1952 tarih 330 ve 331 sıra nolu tapu kayıtları uygulanarak ... oğlu ... adına tesbit ve tescil edilmiş, 2006 yılında yapılan satış yoluyla İsmail çocukları ... ve ...'ye geçmiştir.

Davacılar ... ve ... 19.07.2006 tarihli dilekçe ile; tapuda adlarına kayıtlı olan 2174 parsel sayılı taşınmazlarına davalı ... ve dava dışı ....'nin elatmalarının önlenmesi istemiyle yaptıkları başvuru üzerine ..... Kaymakamlığınca tapulu taşınmazlarının dere yatağı kabul edilerek .....ye teslimine karar verildiğini belirtip davalıların elatmalarının önlenmesi istemiyle dava açmışlardır. 13.02.2007 havale tarihli dilekçeyle; 2174 parsel sayılı taşınmazın kesinleşen orman tahdit haritası içinde kaldığını, dere yatağı niteliğinde olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptal edilip adına tescili veya tescil dışı bırakılması, davacıların elatmalarının önlenmesi istemleriyle karşı dava açmıştır. .... Yönetimi 19.09.2008 havale tarihli dilekçe ile; taşınmazın kesinleşen orman tahdit haritası içinde kalan kesimlerinin tapu kaydının iptal edilip orman niteliği ile adına tescili, elatmanın önlenmesi ve beyanlar hanesindeki şerhlerin silinmesi istemiyle davaya katılmıştır.

Mahkemece; çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi tarafından düzenlenen 09.05.2014 tarihli rapor ve krokide kırmızı renk ile işaretlenen 98,48 m² yüzölçümlü bölümündeki derenin kadastro paftasında bulunmadığı, öncesinde dere yatağı olmadığı, sonradan insan-araç hareketi ve kış sularının aşındırması sonucu küçük dere konumuna dönüştüğü ve 2/B alanında kaldığı, dere yatağının davalı ... tarafından açıldığının ispatlanamadığı, taşınmazın bir bölümünün 2/B alanında kaldığı belirlenmiş isede 6292 sayılı Kanunun 7/A maddesi uyarınca tarafından 2/B alanında kaldığı iddiasıyla açılan davalardan vazgeçmiş sayılacağı gerekçesiyle davacıların ve katılan ... Yönetiminin davalarının reddine, karşı davacı .....nin 6292 sayılı Kanunun 7. maddesi uyarınca davasından vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, hüküm karşı davacı ve davalı , katılan ... Yönetimi ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl dava; çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, karşı dava; kesinleşen tahdide ve dere yatağı iddiasına dayalı tapu iptali tescil, katılanın davası; kesinleşen tahdide dayalı tapu iptali tescil, elatmanın önlenmesi, beyanlar hanesindeki şerhlerin silinmesi ve 2/B uygulamasına itiraz niteliğindedir.

Asıl dava; çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, karşı dava; kesinleşen tahdide ve dere yatağı iddiasına dayalı tapu iptali tescil, katılanın davası; kesinleşen tahdide dayalı tapu iptali tescil, elatmanın önlenmesi, beyanlar hanesindeki şerhlerin silinmesi ve 2/B uygulamasına itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu Bozyer Köyü orman kadastro çalışma alanında 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 16.11.1948 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 13.04.2009 tarihinde ilân edilen sınırlaması yapılmamış yerlerde orman kadastrosu , aplikasyon ve tüm ormanlarda 2/B madde uygulaması vardır.

1) Mahkeme hükmü davalı ...'ye 22.09.2014 tarihinde, ve .... Yönetiminin temyiz dilekçeleri 25.10.2014 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise, 1086 sayılı HUMK’nın 432. maddesinde öngörülen 15 günlük temyiz süresi ve aynı Kanunun 433/2. maddesinde öngörülen 10 günlük karşı temyiz süresi geçirildikten sonra ... tarafından 10.11.2014 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2) ve .... Yönetiminin temyiz itirazları yönünden;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; davalılardan ...'nin temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, yatırdığı temyiz harcının istek halinde iadesine,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle, ve .... Yönetiminin temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının .... Yönetimine yükletilmesine, .....den harç alınmasına yer olmadığına 09.06.2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13392, Karar No: 2014/17714, Tarih: 02.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/13392 E.  ,  2014/17714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORLU 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/12/2011

NUMARASI : 2010/560-2011/858

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan Tekirdağ Sağlık Müdürlüğü avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Kuruma ait sağlık ocağında alt işveren işçisi ve temizlik görevlisi olarak çalışırken haksız şekilde işten çıkarıldığını iddia ederek, kıdem-ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretinin ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Tekirdağ Sağlık Müdürlüğü vekili, husumet yokluğundan davanın reddini istemiştir.

Davalı A.Şirketi vekili, davacının istifa ederek ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, feshin haklılığı yönünde bir delil sunulmadığından davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı T.C. Sağlık Bakanlığı’nın aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Husumet ehliyeti ve tüzel kişiliği bulunmayan Tekirdağ Sağlık Müdürlüğü aleyhine açılan davanın T.C. Sağlık Bakanlığı’na husumet tevcih edilmeden sonuçlandırılması isabetsizdir.

3- Somut olayda davalı Şirket vekili, davacının istifa ederek işten ayrıldığını iddia edip 30.06.2010 tarihli istifa dilekçesi sunmuştur. Söz konusu istifa dilekçesi davacıya gösterilip diyecekleri sorularak imza inkârı veya irade fesadı iddiası yoksa kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı isteklerinin reddine karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, istifa dilekçesi değerlendirilmeden ve gerekçe gösterilmeden feshin işverence yapıldığının kabulü usul ve yasaya aykırıdır.

4- Davacı, dava dilekçesindeki taleplerini ıslah ile artırmış, ancak ıslahta faiz istememiştir.

Mahkemece, talep aşılarak ıslah ile artırılan alacak miktarlarına da faiz uygulanması 6100 sayılı HMK.nun 26. maddesine aykırıdır.

5- Mahkemece, hükmedilen alacakların net yada brüt olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 02.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5483, Karar No: 2010/8474, Tarih: 16.06.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/5483 E.  ,  2010/8474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 207 ada 1 parsel sayılı 7211 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla niteliğiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı, taşınmazın kısmen orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin 01/07/2008 havale tarihli krokide C (4460 m2) işaretli bölümün orman niteliğiyle Hazine adına, D (2781 m2) bölümün davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma inceleme sonucu, çekişmeli taşınmazın (C) işaretli bölümünün orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmişse de yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Şöyle ki; yörede orman kadastrosu, 3402 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılmış olduğuna göre eldeki dava aynı zamanda orman kadastrosuna itiraz niteliğinde olup, dava nedeniyle orman kadastrosu kesinleşmemiştir. Bu durumda taşınmazın öncesinin ne olduğu, hukuken orman olup olmadığı, kesinleşmeyen orman kadastro haritasına göre değil eski tarihli resmi belge niteliğindeki memleket haritası ve ... fotoğraflarının uygulanması sonucu belirlenir.

Hükme esas alınan uzman bilirkişi raporunda eski tarihli resmi belgeler incelenmemiş, sonradan 10.08.2009 tarihli ek rapora 1963 ve 1989 tarihli memleket haritaları eklenmişse de burada görülen yeşil rengin hangi tarım ya da orman bitki örtüsünü temsil ettiği açıklanmamış, bu konuda ziraat uzmanı bilirkişiden de rapor alınmamıştır.

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı