muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5180, Karar No: 2021/3392, Tarih: 28.05.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/5180 E.  ,  2021/3392 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK’nın 62, 53, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tebliğnamede sanık adının “...” olarak zuhulen yazıldığı anlaşılmakla;

I-İfade özgürlüğü T.C. Anayasasının 26. ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşmenin 10. maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1- Müdahalenin yasalarda öngörülmüş olması,

2-Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3- Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2. maddesindeki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte kanun koyucu madde de zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün “cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde” yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS'ne uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı Kanunun 7. maddesinin 2. fıkranın b bendinde ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1- Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4-Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi,

Şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağını kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapılmıştır.

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir. (Zana v. Türkiye) Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır. (Yılmaz ve Kılıç/ Türkiye davası)

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında sanıkla aynı eylemi gerçekleştiren temyiz dışı sanıklar “...” ve “...” hakkında Anayasa Mahkemesinin 09.01.2020 tarihli ve 2015/11012 sayılı kararı da nazara alınarak somut olay değerlendirildiğinde, sanığın terör örgütü lideri Abdullah Öcalan’ın resmi basılı ve metin kısmında "Abdullah Öcalan'a ve Türkiye'deki siyasi tutsaklara özgürlük talebini destekliyorum. Öcalan'ın özgürlüğü Türkiye'nin demokratikleşmesi ve Kürdistan'daki barış süreci için en önemli adım olacaktır." şeklinde ifadelerin yer aldığı formlarla imza topladığı olayda, sanığın eyleminin terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı, ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilerek sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

II- Kabul ve uygulamaya göre de;

1-Sanık hakkında sonuç olarak adli para cezasına hükmedildiği halde, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2-Hükmedilen kısa süreli hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi sırasında esas alınan tam gün sayısı ve uygulanan kanun maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29765, Karar No: 2014/4071, Tarih: 19.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/29765 E.  ,  2014/4071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağrı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2008

NUMARASI : 2007/176-2008/12

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bir önceki geri çevrime kararımızda, dava konusu Süçatağı köyü 150 pafta 92 parsel nolu taşınmazın tapu kaydının tüm tedavülleri ile birlikte ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtildikten sonra,gönderilmesi talep edilmesine rağmen geri çevirme kararının gereği yerine getirilmemiştir.

Bu nedenle geri çevirme kararımızın dikkatle tetkiki ile yeni yazışmalara meydan verilmeksizin, istenilen hususların ikmal edilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine ikinci kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6284, Karar No: 2006/8066, Tarih: 18.12.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/6284 E.  ,  2006/8066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 227 ada 9 parsel sayılı 1238.83 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar ... ... ve ... adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içerisinde taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve zilyetlikle edinilmeyeceği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulü ile çekişme konusu 227 ada 9 parselin teknik bilirkişi rapor ve krokisinde "A" harfi ile gösterilen 158.94 metrekarelik kısmının kadastro dışı bırakılmasına, kalan 1079.89 metrekarelik kısmın tespit gibi davalılar ... ... ve ... adına 1/2 hisseler oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve çekişmeli taşınmazın davalılar adına tescile karar verilen bölümünün tarım arazisi niteliğinde bulunduğu, kamu yararına tahsis edilen Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan veya yasalar gereğince Devlete intikal eden yerlerle ilgisinin bulunmadığı, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme şartlarının adına tescil kararı verilen yararına gerçekleştiği, taşınmazın tesbit dışı bırakılan bölümünün ise Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşlık, kayalık yerlerden olup tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlanması mümkün bulunmayan yerlerden olduğu mahallinde yapılan keşif, uygulama, yerel bilirkişi, tanık anlatımı, teknik ve uzman bilirkişilerce düzenlenen kroki ve raporla belirlendiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 18.12.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2411, Karar No: 2025/858, Tarih: 21.01.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/2411 E.  ,  2025/858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2021/274 Esas, 2022/96 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a, 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

B. İstinaf

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2021/274 Esas, 2022/96 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdurun beyanlarının çelişkili olduğuna, kamera kayıtlarıyla örtüşmediğine, mağdurun olayın sıcaklığıyla şikâyette bulunmadığına, 112 Acil Çağrı merkezine yapılmış bir ihbarın bulunmadığına, mağdurun beyanlarını kabul etmemekle birlikte yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına, mağdurun zararının olmadığına, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, değer azlığı sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesi uyarınca sanığın cezasından indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288. ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

21.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5264, Karar No: 2019/15050, Tarih: 04.07.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/5264 E.  ,  2019/15050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı işyerinde 06/11/2009 tarihiden itibaren iş akdinin feshedildiği 10/06/2014 tarihine kadar güvenlik görevlisi olarak çalıştığını herhangi bir ihbar ve ihtar yapılmadan iş akdine son verildiğini, kendi rızasıyla işten ayrılmış gibi zorla dilekçe imzalatıldığını, yasal haklarının verileceği söylenerek iş akdine son verildiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili özetle; HMK 119/1-f bendine aykırı düzenlenen dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, kıdem ihbar tazminatlarının davacıya ödendiğini banka kayıtlarında mevcut olduğunu ödeme def'inde bulunduklarını, davacının ibranamesinin mevcut olduğunu, bu nedenle davacının imzaladığı ibraname ile müvekkil şirket nezdinde hiç bir hakkı ve alacağı kalmadığını, taleplerdeki faiz başlangıç tarihlerinin de yanlış belirtildiğini, bu nedenle ihbar tazminatı yönünden faize itiraz ettiklerini, ücretin dava dilekçesinde yanlış belirtildiğini, bordrolarda yazılan maaşı aldıklarını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemenin davanın husumet nedeniyle reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce özetle ve sonuç olarak; "davacının husumet tevcihinde yaptığı hatanın HMK’nun 124. maddesi kapsamında "kabul edilebilir yanılgı" olduğu mahkemece HMK. 124 maddesi doğrultusunda husumetin doğru hasıma tevcihi için usulü işlemlerin tamamlanması gerekirken davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi hatalı olduğu,“ gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yargılamaya devam edilmiş ve yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bu karar da davalıların temyizi üzerine Dairemizce özetle ve sonuç olarak;

“1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece bozmaya uyularak yargılamaya devam edilmiş ve yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bu karar da davalıların temyizi üzerine Dairemizce özetle ve sonuç olarak;

“1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta; davacı 02/07/2014 tarihli dava dilekçesi ile hangi alacak kalemi bakımından kaç TL istediğine ilişkin bir belirleme yapmadan, 10.000,00 TL için dava açmış ve talepleri arasında yıllık izin ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarına yer vermemiştir. Öncelikle ilk aşamada yıllık izin ücreti ve asgari geçim indirimi yönünden, usulüne uygun olarak açılmış ve harcı yatırılmış bir dava bulunmamaktadır.

Dairemiz uygulamasına göre, ıslah ile dava dilekçesinde istenilmeyen alacaklar da talep edilebileceğinden, yıllık izin ücreti ile asgari geçim indirimi alacakları bakımından ıslah dilekçesi ile talepte bulunulup harcı da yatırıldığından, bu iki talep açısından dava tarihi, artık ıslah tarihidir. Yıllık izin ücreti ile asgari geçim indirimi alacakları hüküm altına alınırken, ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, bu iki alacak kalemi bakımından davacı vekilinin açılmamış dava için verdiği ayrıştırma dilekçesine itibar edilerek dava-ıslah tarihi ayrımı yapılarak faize hükmedilmesi hatalıdır.

3-Davacı dava dilekçesiyle kıdem tazminatı, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücreti talep etmiş olup, hangi alacak kalemi için ne kadar istediğini belirtmeden 10.000,00 TL için dava açmıştır.

Davacı vekilinin yıllık izin ücreti ve asgari geçim indirimi alacakları bakımından usulüne uygun olarak açılmış dava olmadığı halde, daha sonradan bu iki alacak kalemini de dahil ederek verdiği açıklama dilekçesi, dava konusu olmayan talepleri de içerdiği için mevcut sorunu çözmemiştir.

Bu aşamada mahkemece yapılacak iş; dava dilekçesi ile birlikte talep edilen 10.000,00 TL’yi dava dilekçesinde zikredilen dört (4) alacak kalemine eşit olarak dağıtarak kıdem tazminatı, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücretleri bakımından dava dilekçesi ile ayrı ayrı 2.500,00 TL talep edildiğini kabul ederek sonuca gitmektir. Açıklanan nedenle de hükmün bozulması gerekmiştir.

4-Asgari geçim indirimi alacağına yasal faiz işletilmesi gerekirken bu alacağa en yüksek banka mevduat faizi işletilmesi de isabetsizdir.

4-Asgari geçim indirimi alacağına yasal faiz işletilmesi gerekirken bu alacağa en yüksek banka mevduat faizi işletilmesi de isabetsizdir.

5-Davacı 26/02/2015 harç tarihli ıslah dilekçesinde yıllık izin ücreti talep etmiştir. Davacının bakiye 5 günlük yıllık izin ücreti hükme esas alınan bilirkişi raporunda 158,32 TL hesaplanmış ve hüküm altına alınmıştır. Ancak dosyada mübrez 2014 yılının Haziran ayı bordrosunda, sair ödeme başlığı altında davacı lehine 265,80 TL tahakkuk ettirildiği görülmüştür. Davacı asil bu tahakkuk ettirilen miktar ile ilgili olarak 26/04/2016 tarihli duruşmada ki beyanında, 5 günlük izin ücretinin ve 10 günlük maaşının ödendiğini kabul etmiştir. Davacı asilin beyanı ile ödendiği anlaşılan yıllık izin ücreti talebinin reddi gerekirken, bu talebin kabul edilmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.” gerekçeleriyle tekrar bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda da davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesi ve özellikle kararın bozmaya uygun olmasına göre, davalıların aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Somut uyuşmazlıkta; gerçek kişiler ... ve ... hakkındaki dava HMK’ nın 124. maddesi işletilerek ... Plastik Metal Sanayi Ticaret Anonim Şirketi'ne yöneltildiğine göre, hükümde HMK‘nın 124. maddesi uyarınca taraf olmaktan çıkartılan gerçek kişiler bakımından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ve hükmün artık davada tek davalı olan ... Plastik Metal Sanayi Ticaret A.ş. hakkında kurulması gerekirken, HMK’nın 124. maddesi gereği taraf olmaktan çıkan gerçek kişilerinde halen davada taraf olduklarını çağrıştıracak şekilde karar başlığı oluşturulması ve davada tek davalı olduğu halde yargılama giderleri ve harçlarda davalılardan tahsil hükmü kurulması hatalı olup, bozma sebebi ise de; bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının sondan iki paragrafı dışında tamamen silinerek, yerine;

“A ) Haklarında dava açılan ancak husumet tevcihinde kabul edilebilir yanılgı nedeni ile HMK. nın 124. maddesi uyarınca hasım olmaktan çıkartılan, ... ve ... hakkında karar verilmesine yer olmadığına,

Husumet tevcihinde hata kabul edilebilir yanılgıya dayandığından, hasım olmaktan çıkartılan, ... ve ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına,

B ) Davacının davalı ... Plastik Metal San. ve Tic. A.Ş. aleyhine açtığı davasının KISMEN KABULÜ ile,