muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/442, Karar No: 2022/433, Tarih: 14.06.2022

Bazı hâllerde müdafisi huzurunda veya yargılandığı mahkemede etkin pişmanlık kapsamında beyanda bulunan şüpheli veya sanıklar, tanık sıfatıyla başka mahkemelerde dinlendiğinde, örgütten korkması veya değişik sebeplerle önceki anlatımından vazgeçtiği görülmektedir. Bu durumda hâkim önünde verilmiş bulunan ifadenin delil değeri yargılamayı yapan mahkemece tartışılıp değerlendirilmelidir.

Diğer delillerin ibrazında olduğu gibi beyan delili niteliğindeki tanıklar; kanuna aykırı olarak elde edilmiş ise, delille ispat edilmek istenen olayın karara etkisi yoksa veya istem sadece davayı uzatmak maksadıyla yapılmışsa mahkemece reddedilebilecektir. (CMK'nın 206/2. maddesi)

Delilin ortaya konulması istemi, bunun veya ispat edilmek istenen olayın geç bildirilmiş olması nedeniyle reddedilemez. (CMK'nın 207/1. maddesi)

Somut olayda, bir kısım tanıkların dinlenilmesinin reddedilmesi, ispatı gereken olayın karara etkisi bulunmadığından hukuka aykırı görülmemiştir.

VII) HÜKMÜN İSABETLİ OLUP OLMADIĞI HUSUSUNDA MADDİ HUKUKA İLİŞKİN YAPILAN TEMYİZ İNCELEMESİ:

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi ve temyiz nedenleri bu şekilde değerlendirildikten sonra sanık hakkındaki beraat hükmünün; sanığın fiilinin suç oluşturup oluşturmadığı, fiilin hangi suçu oluşturduğu, eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulup kurulmadığı, hükmün doğru tesis edilip edilmediği, gerekçenin dosya kapsamına uygun olup olmadığı, dosyaya yansıyan ve hükme etki edebilecek delillerin karar yerinde tartılışıp tartışılmadığı, bu bağlamda maddi sorunun isabetli bir şekilde tespit edilip edilmediği gibi dosyaya yansıyan tüm maddi hukuka aykırılık iddiaları ile usul hükümlerine uygunluk bakımından ve 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde yazılı bulunan hukuka kesin aykırılık hâllerinin mevcut olup olmadığı yönlerinden temyiz denetimine geçilmiş; silahlı terör örgütü suçunun özellikleri, FETÖ/PDY Silahlı Terör Örgütünün mahiyeti ve yargı yapılanması, hükme esas alınan bazı delillerin hukuki niteliği hususlarında Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 495-116 sayılı kararında belirtilen açıklamalara atıfla yetinilmiştir.

Özel Dairece yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaate ve incelenen dosya kapsamına göre FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğu veya örgüte bilerek ve isteyerek yardımda bulunma amacıyla faaliyet yürüttüğü ispatlanamayan sanığın üzerine atılı silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan verilen beraat kararı isabetli bulunduğundan Yargıtay Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiştir.

Bu itibarla temyiz davasının esastan reddiyle beraat kararının onanmasına karar verilmelidir.

Bu itibarla temyiz davasının esastan reddiyle beraat kararının onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Olay tarihinde, Yargıtay 8. Ceza Dairesi Başkanı olan sanık ...’nın, kamuoyunda "... ..." davası olarak bilinen davada verilen mahkeme ilâmını kural olarak temyiz incelemelerinin tamamının pazartesi ile perşembe günleri arasında daire müzakere salonunda yapılmasına rağmen bu dosyanın diğer üyelerinin olmadığı bir ortamda görüşerek FETÖ/PYD örgütünün talebi doğrultusunda karara bağlamıştır.

Bu dosyayı inceleyen tetkik hakiminin alınan beyanında, "... ..." davası olarak bilinen bu dosyanın günlerce takrir çizelgesinde olmasına rağmen her seferinde sanık tarafından dosyanın son sırada olduğundan ve üyelerin sağlam kafa ile incelemek istediklerinden bahisle görüşmenin ertelendiğini belirtilmiştir.

Sanık tarafından bu dosyanın örgüt üyesi olamayan daire üyelerinden kaçırıldığı, örgüt lehine faaliyetlerden olmak üzere sanığın kendisi, görev yaptığı ceza dairesi ve katıldığı seçimler ile ilgili olarak ByLock yazışmalarında ifadelerin bulunduğu, bu itibarla daire başkanı olabilmek için örgütün desteğini alan yükselme motivasyonu ile hareket eden sanığın, bir dönem dizayn ettiği daire yapısı ve görülmekte olan davalar ve verilen kararların niteliği gözetildiğinde, başkanı olduğu Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nde örgütün yargı eli ile yaptığı operasyonlar sonrası açılan davaların temyiz incelemesi sırasında, dairede görevli örgüt üyeleri ile beraber hareket ederek örgüte yardım etmiştir.

Yukarıda izah edilen nedenlerle, sanığa isnat olunan terör örgüte yardım suçunun oluşmuştur. Sanığın oluşun terör örgüte yardım suçundan cezalandırılması gerekir. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi olarak sanık hakkında verdiği usul ve kanuna aykırı olan beraat karının BOZULMASINA karar verilmesi kanaatinde olduğumdan,

Yargıtay 9. Ceza dairesinin ilk derece mahkemesi olarak sanık hakkında verdiği beraat karının ONANMASINA karar veren Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğunun görüşüne katılmıyorum." şeklindeki,

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi ise; benzer biçimdeki düşüncelerle karşı oy kullanmışlardır.

Açıklanan nedenlerle;

1)Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 09.07.2020 tarihli ve 13-27 sayılı; sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan kurulan beraat hükmünün ONANMASINA,

2)Dosyanın, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22.06.2021 tarihli ve 196 sayılı kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla baktığı terör suçlarından kaynaklanan davalara ilişkin dosyaların devredildiği Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 14.06.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.

...

C.G.K. Başkanvekili

...

...

...

...

Sübut var

...

...

...

...

Sübut var

...

...

...

Sübut var

...

...

...

...

Sübut var

...

...

...

Yazı İşleri Müdürü

M.A
Yargıtay — Esas No: 2016/490, Karar No: 2016/977, Tarih: 25.03.2016

**10. Ceza Dairesi         2016/490 E.  ,  2016/977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihi : 14/10/2014

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, hükmolunan hapis cezasının süresine göre, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin 1. fıkrası, 1412 sayılı CMUK'nın 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek, temyiz incelemesi duruşmasız olarak yapılmıştır.

Suç konusu esrarın paketlendiği kağıt parçası ile sanığın evinde ele geçirilen okul kitabı sayfası üzerinde uzman bir bilirkişi aracılığı ile inceleme yaptırılarak, her ikisinin aynı kitaptan koparılmış olup olmadığı konusunda rapor alınması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 25.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1225, Karar No: 2019/6015, Tarih: 01.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1225 E.  ,  2019/6015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 28/12/2015 gün ve 2015/113 - 2015/513 sayılı kararı bozan Daire'nin 01/11/2017 gün ve 2016/3958 - 2017/5978 sayılı kararı aleyhinde davalı-karşı davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, 22/11/2008 tarihindeki şiddetli fırtınada müvekkiline ait geminin Pendik'te demirdeyken davalıya ait dubanın demirini koparıp müvekkilinin gemisinin üzerine gelerek hasara neden olduğunu, mahkeme kanalı ile hasarın tespit edildiğini ileri sürerek, 66.000.- TL zararın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı-kaşı davacıdan tahsilini talep ve dava etmiş, karşı davanın reddini istemiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, asıl davanın reddini istemiş, karşı davada ise, dubaya çarpan davacı gemisinin bağlama halatlarının kopması ve müvekkiline ait dubanın kayalıklara sürüklenmesi sebebiyle zarar gördüğünü ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 7.000.- TL'nin davalı-karşı davacıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, gemi ve dubanın bağlanmış olduğu yerin herhangi bir rıhtım yada iskele olmadığı, halatların sahildeki kayalara bağlanmış olduğu, hal böyle iken kötü hava şartlarında gemi ve dubanın bulunduğu yerden sürüklenip birbirine çarpmasının beklenen bir durum olduğu, zira gemi ve dubanın bağlandığı yerin emniyetli bir rıhtım, iskele veya liman konumunda olmadığı, olayın vuku bulmasında her iki yanında eşit oranda kusurlu olduğu, genel hukuk prensibine göre davacının kendisinin de kusurlu olduğu olayda davalıdan zararlarını talep edemeyeceği gerekçesiyle, asıl davanın reddine, karşı dava yönünden verilen karar kesinleşmiş olduğundan, bu konuda karar verilmesine yer olmadığına dair verilen kararın davacı-karşı davalı vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davalı-karşı davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı-karşı davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı-karşı davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı-karşı davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı-karşı davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı-karşı davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 01/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16328, Karar No: 2018/49, Tarih: 08.01.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/16328 E.  ,  2018/49 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : Beraat (her iki suçtan ayrı ayrı)

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılana ait ... Çankaya Şubesi'nde müdür olarak çalışan sanığın, markete indirimli ürünler geldiğinde müşteriye satılmadan önce ürünleri koliletip tanıdıklarına satarak paralarını peşin almasına rağmen, değişik kasalardan kendisine ait kredi kartını kullanarak parayı ödediği, böylece haksız menfaat sağladığı, döviz ile alış veriş yapan müşterilerden paralarını alıp, ürün bedellerini kendi kredi kartı ile ödediği, promosyon ürünleri paketlettirip evine götürdüğü, mağazanın şarküteri bölümüne giderek börek ve beyaz leblebi yeyip parasını ödemediği, Samsun'a görevlendirildiğinde, mağazanın beyaz eşya bölümünde bulunan fakat ne olduğu tespit edilmeyen bir eşya ile üç adet fotoğraf makinesini alıp evine götürdüğü, pil ihtiyacı olduğunda mağazadan Duracel marka pilleri kasadan geçirmeden aldığı, kravatsız geldiği günlerde reyondan alıp taktığı kravatları iade etmediği, işyerine ait elektrik sobasını evine götürdüğü, yönetim kurulu başkanı ..., genel müdür yardımcısı ... ve bölge koordinatörü ...'ya ait elektronik postaları okuyup, daha sonra okunmamış hale getirerek özel hayatın gizliliğini ihlal ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamından, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut, inandırıcı ve kesin delilerin bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç yönünden gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 08/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9479, Karar No: 2010/14143, Tarih: 28.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/9479 E.  ,  2010/14143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDİRNE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/01/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları olan M.. oğlu M.. L..’ya ait 1422 ada 32 parsel sayılı taşınmazın davacı Hazine tarafından açılan dava sonucunda Hazine adına tesciline karar verilmiş olduğunu, oysa tapuda ismi geçen miras bırakanları M.. oğlu M.’in soyadı yasası gereğince soyadının sonradan L.. olarak yazıldığını, kendilerinin M.. L..’nın mirasçıları olduğunu ileri sürerek, dava konusu taşınmazların bu kaydının iptaliyle adlarına tescili isteğinde bulunmuşlardır

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıların, tapu kaydında ismi geçen M.. oğlu M..’in mirasçıları olduklarının belirlendiği gerekçesiyle asıl davanın kabulüne birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü. Asıl ve birleşen dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece asıl davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazların öncesini teşkil eden 1422 ada 32 parsel sayılı taşınmazın 22.03.1969 tarihli kadastro tespiti sırasında M..oğlu M.. adına tespit edilerek çap kaydının oluşturulduğu ve Hazine tarafından 05.07.2002 tarihinde Edirne 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2003/407-826 sayılı dosyasında 4721 sayılı TMK’nın 501. maddesi (743 Sayılı Kanunu Medeninin 548. maddesi) hükmü uyarınca kayıt maliki M.’in mirasçı bırakmaksızın ölümü gerekçesiyle taşınmazın Devlet’e kaldığı iddiasıyla hasımsız olarak açılan davanın kabulle sonuçlanarak sicil kaydının Hazine adına oluşturulduğu ve daha sonra taşınmazın 07.06.2007 tarihli imar uygulaması sonucunda 2492 ada 7 ve 2509 ada 1 parsellere gittiği, 2492 ada 7 parsel sayılı taşınmazın müstakil olarak Hazine adına, 2509 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ise 1131/66000 oranındaki payının Hazine adına yazıldığı anlaşılmaktadır.

Davacılar, hasımsız olarak açtıkları dava sonucunda Ankara 10. Sulh Hukuk Mahkemesinden elde ettikleri veraset ilamını ibraz ederek, kayıt maliki M.. oğlu M.’in, gerçekte M. oğlu M.. L.. olduğunu ve bu kişinin mirasçısı olduklarını ileri sürerek, eldeki davayı açmışlardır.

Davacılar, hasımsız olarak açtıkları dava sonucunda Ankara 10. Sulh Hukuk Mahkemesinden elde ettikleri veraset ilamını ibraz ederek, kayıt maliki M.. oğlu M.’in, gerçekte M. oğlu M.. L.. olduğunu ve bu kişinin mirasçısı olduklarını ileri sürerek, eldeki davayı açmışlardır.

Hemen belirtilmelidir ki; Edirne 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2003/407-826 sayılı mahkeme hükmü ile kayıt malikinin mirasçı bırakmadan öldüğü saptandığına ve davacıların da elde etmiş oldukları veraset ilamı gereğince kayıt malikinin mirasçısı olduklarını ileri sürdükleri anlaşıldığına göre mirasçılık olgusu yönünden farklılık yaratan iki mahkeme kararı bulunduğu görülmektedir. Bu durumda mirasçılık ilişkisi yönünden değinilen iki mahkeme kararı arasında farklılık bulunduğu gözetilerek davacı tarafın hazineye husumet tevcih etmesi suretiyle açacağı dava sonucunda elde edeceği hasımlı veraset ilamı ile eldeki davanın çözüme kavuşturulması zorunluluğu bulunmaktadır.

Hal böyle olunca; mahkemece, hasımsız elde edilen mirasçılık belgesi hükme esas alınarak yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Öyleyse, davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8360, Karar No: 2014/10608, Tarih: 26.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/8360 E.  ,  2014/10608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2013

NUMARASI : 2012/230-2013/1

Davacı D.. P.. vekili Avukat M.A.. tarafından, davalı M.. M.. aleyhine 31/12/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/01/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan araştırma sonunda istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ...Televizyonunun 15/01/2009 günlü 32. Gün adlı programına konuk olan davalının "...D.. P.. üzerinden Ergenekon PKK'ya nüfuz etmiştir ve Hizbullah'a da Ergenekon bağlantılı olduğu bilinen unsurlar..." şeklindeki gerçek dışı ifadelerle kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu bildirerek uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacının İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinde yargılanmakta olduğunu, programda geçen ifadelerin davacı hakkında açılan kamu davasının iddianamesinde de bulunduğunu belirterek istemin reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin 30/01/2012 gün ve 2010/13297 Esas 2012/1091 Karar sayılı bozma ilamına uyularak davacı hakkında açılan kamu davasının iddianamesinin bir örneği getirtilerek incelenmiş, davalının davacıyı suçlayıcı bir makamda bulunmaması, davacı hakkında açılmış bir dava bulunmasının isnat edilen suçları işlediği sonucunu doğurmaması nedenleri ile istemin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Anayasanın 25. maddesi uyarınca “Herkes, düşünce ve kanaat hürriyetine sahiptir. Her ne sebep ve amaçla olursa olsun kimse, düşünce ve kanaatlerini açıklamaya zorlanamaz; düşünce kanaatleri sebebiyle kınanamaz ve suçlanamaz.” Anayasanın 90. maddesine göre usulüne uygun şekilde yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bu kapsamda Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi de kanun hükmünde sayılmaktadır. AİHS nin 10. maddesinde “Herkes görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahiptir. Bu hak, kanaat özgürlüğü ile kamu otoritelerinin müdahalesi ve ülke sınırları söz konusu olmaksızın haber veya fikir alma ve verme özgürlüğünü de içerir....” hükmü bulunmaktadır.

AİHM'nin 22 Nisan 2013 tarihli 48876/08 başvuru nolu kararında “ İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan « bilgi » ya da « düşünceler » için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, « demokratik toplumun » onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğini,...” ifade etmektedir. Mahkeme aynı ifadeleri 69698/01 başvuru nolu ve 16354/06 başvuru nolu kararlarında da tekrar etmiştir.

Davacı, halen İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin Ergenekon ismi ile bilinen kamu davasında yargılanmaktadır. Davalı ise bir siyasetçidir. Katıldığı televizyon programında kendisine yöneltilen soruları kişisel değer yargılarını, düşüncelerini açıklayarak cevaplamıştır. Davacının yargılandığı kamu davasının iddianamesi ile kendisine isnat edilen suçlamalar ile ilgili görüşlerini, inancını dile getirmiştir. Dava konusu program içeriğinin güncel olaylara ilişkin bulunması, davacıya isnat edilen suçların nevi ve bu sebeple yargılanıyor olması nedenleri ile görünür gerçeklik bulunması karşısında davacının kişilik haklarına saldırı bulunmadığı sonucuna varılarak istemin tümden reddi yerine kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16484, Karar No: 2024/719, Tarih: 24.01.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/16484 E.  ,  2024/719 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/21 E. 2016/84 K.

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.01.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.03.2016 tarihli kararıyla sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığı, sanığın cezalandırılması için kesin, inandırıcı ve somut delillerin bulunmadığı ve mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ...'in temyiz dışı sanıklarla birlikte aynı araçta hareket ederek, saat 17.00 sıralarında Tekirdağ İl Merkezi Altınova Mahallesinde bulunan, mağdur ...ün kasiyer olarak çalıştığı markete geldikleri, sanığın markete girerek 15,00 TL tutarında alışveriş yaptığı, yaptığı alışveriş karşılığında 1 adet sahte A064 952133 seri numaralı 200,00 TL'lik banknot ile ödeme yaptığı, 185,00 TL para üzeri alarak marketten ayrıldığı; daha sonra mağdur ... Baykan'ın kasiyer olarak çalıştığı başka bir markete gittikleri, sanığın markete girerek bazı ürünler aldığı, almış olduğu ürünlerin bedelini yine aynı sahte A064 952133 seri numaralı 200,00 TL'lik banknot ile ödemek istediği, ancak mağdur ... Baykan'ın paranın sahte olduğunu anlaması ve market bölge sorumlusu mağdurlardan ...'a durumu bildirmesi üzerine sanığın alışveriş yapmaktan vazgeçerek ayrıldığı, daha sonra kollukça araçta yapılan aramayla ortaya çıkan toplam 17 adet sahte A064 952133 seri numaralı paranın ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Türkiye Cumhuriyeti ... Edirne Şubesinin 20.01.2015 tarihli inceleme ve değerlendirme raporunda banknotların sahte olduğunu ve aldatma kabiliyetinin olduğu tespit edilmiştir.

2. Dosya kapsamında yer alan mağdurların beyanları, 10.01.2015 tarihli yakalama, rızaen teslim, arama ve elkoyma tutanakları ve 11.01.2015 tarihli CD izleme tutanağı ile Türkiye Cumhuriyeti ... Edirne Şubesinin 20.01.2015 tarihli inceleme ve değerlendirme raporu birlikte değerlendirildiğinde sanığın mağdurlara yönelik işyerlerinden alışveriş yapmak suretiyle sahte paraları tedavüle koyduğu ve atılı suçu işlediği anlaşılmıştır.