muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/26544, Karar No: 2013/3592, Tarih: 04.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/26544 E.  ,  2013/3592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... Genel Müdürlüğü İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ... Genel Müdürlüğünden ve imar planını yapan belediyelerden sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1262, Karar No: 2023/3777, Tarih: 05.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1262 E.  ,  2023/3777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/204 E., 2022/115 K.

Taraflar arasındaki davalı ...'in meslek hastalığının olmadığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı ...'in 2003-2013 yılları arasında müvekkili şirkette çalıştığını, 01.03.2013 tarihinde de işyerinden ayrıldığını, davalı sigortalı ...'in işten ayrıldıktan sonra 23.06.2014 tarihinde diğer davalı kuruma başvuruda bulunarak müvekkiline ait işyerinde çalışırken rahatsızlandığını ve bu rahasızlığın meslek hastalığı olduğunun tespitini talep ettiğini, davalı kurumun sigortalısında beliren ''Lateral Epikondilit'' rahatsızlığını çalışma şartlarına bağlayarak meslek hastalığı olarak kabulünün hatalı olduğunu, müvekkil şirketin işyerindeki çalışma şartları ve sigortalının çalışma süresi boyunca yaptığı hareket ve işlemler kaldırdığı ağırlıklar dirseğinde böyle bir hastalığın oluşmasına sebebiyet verecek nitelikte olmadığını, müvekkiline ait işyerinde fiziksel güç gereksinimini minimuma indirildiğini, çalışanların işlerini yaparken yasal mevzuata uygun araç ve gereçleri kullanmalarıda sağlandığını, bahsi geçen hastalığını ağır ev işleri yahut spor kaynaklı hareketlerden de kaynaklanabileceğini beyanla sigortalıdaki rahatsızlığın müvekkili işyerindeki çelışmalarından kaynaklı meslek bir hastalık olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde, dava konusu işlemlerde mevzuata ve hukuka aykırı bir durum söz konusu olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde, dava konusu işlemlerde mevzuata ve hukuka aykırı bir durum söz konusu olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin sol kolundaki ağrıların artması nedeniyle meslek hastalıkları hastanesine muayene olmaya gittiğini, yapılan tetkik ve kontroller sonucu müvekkilinin sol kolunda lateral epikondilit hastalığı olduğu ve bu hastalığında mesleki hastalık olduğunun tespit edildiğini, yine aynı raporda müvekkilinin meslekte kazanma gücü azalma oranının %14,10 olarak belirlendiğini, müvekkilinin işe girdiği ilk günden iş akdinin feshedildiği güne kadar toplam 10 yıl boyunca ve son olarak radyal bölümüne A70 operatörü olarak görev yaptığını, söz konusu hastalığını işverenin müvekkilini rotasyona tabi tutmadan 10 yıl süre ile sürekli olarak aynı yerde çalıştırmasından işyerinde meslek hastalığını önleyecek nitelikte iş güvenliği tedbirlerini almaması ve işin yoğunluğunu azaltacak son teknoloji makine ve aletler kullanmasından ötürü olduğunu beyanla, davacının haksız davasının reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davalıl ...'in müvekkili şirkette devam ettiği çalışması nedeni ile ortaya çıktığı iddia olunan ve meslek hastalığı olarak değerlendirilen "Lateral Epikondilit" teşhisine ilişkin olarak yerel mahkemenin nedensellik bağını göz ardı etmek sureti ile ortaya çıkan hastalığın müvekkil şirkette devam ettiği çalışmasına bağlı olarak geliştiği sonucuna ulaştığını, haklı davanın reddine karar veren mahkemenin "sözde" gerekçeli kararında sorumluluk hukukuna ilişkin hiçbir değerlendirme yapılmadığını, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporuna dayanarak günlük hayatta bir çok kişide ortaya çıkabilecek bir hastalığı meslek hastalığı olarak nitelediğini, ana iddialarının davalıda ortaya çıkan rahatsızlığın müvekkili şirkette çalışması ile bağlantısı olmaksızın geliştiği ve nedensellik bağının bulunmaması nedeni ile meslek hastalığı olarak değerlendirilemeyeceğini belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını ve kararın düzeltilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ...'in 28.04.2013-01.03.2013 tarihleri arasında davalı şirkete ait iş yerinde makine operatörü olarak çalıştığı, davacının iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedilmesi üzerine 23.06.2014 tarihinde sosyal güvenlik kurumuna başvurarak rahatsızlığının meslek hastalığı olup olmadığı ve maluliyet derecesinin tespitini talep ettiği, Kurum Sağlık Kurulunun 21.11.2014 tarih ve 947 sayılı kararı ile, davalı ...'in mevcut belge ve bulgulara göre sol lateral epikondilit meslek hastalığı olduğu ve sürekli iş göremezlik oranının %14,10 tespit edildiği, kontrol muayenesi gerekmediği belirtildiği, mahkemece, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas kurulundan aldırılan 12.11.2018 tarih ve 20731 karar sayılı kararı ile, ...'in sol lateral epikondilit meslek hastalığı nedeniyle %14,1 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, meslek hastalığının başlangıç tarihinin ... Meslek Hastalıkları hastanesinin raporuna istinaden 15.07.2014 olduğu, Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunun 13.02.2019 tarih 368 sayılı kararında, sosyal güvenlik kurumu ile adli tıp kurumu 3. Adli Tıp ihtisas kurulu mütalaasının aynı yönde olduğu, aralarında çelişki olmadığı, mahkemece, bilirkişiler makine mühendisi- iş güvenliği uzmanı ve ortopedi ve travmatoloji uzmanından alınan raporda, davaya konu laterel epikondilit tenisçi dirseği olarak adlandırıldığını, sol laterel epikondilit mesleki hastalık olarak değerlendirildiğini, davalı ...'in davacı şirkete bağlı olarak operatör olarak yürüttüğü işten ötürü tekrarlanan hareket sebebiyle meslek hastalığına tutulduğu belirtildiği, dairemiz kaldırma kararı doğrultusunda Yüksek Sağlık Kurulundan aldırılan 29.12.2021 tarihli raporda davalı ...'te mevcut sol lateral epikondilit hastalığının mesleki olduğuna, maluliyet oranının %14,1 olduğuna, kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiğinin anlaşıldığı, bu kapsamda davaya konu sol lateral epikondilit hastalığı ile ilgili olarak Yüksek Sağlık Kurulu ve Adli Tıp 3. İhtisas Dairesi raporlarında herhangi bir çelişkinin bulunmadığı, davanın reddine karar veren yerel mahkeme kararının yerinde olduğu, gerekçesiyle, davacı vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf yoluna başvuru nedenleri ile aynı gerekçelerle kararın kaldırılması gerektiğini belirtilerek; davanın kabulünü istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meslek hastalığı ve meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 14 üncü ve 95 inci maddeleri.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meslek hastalığı ve meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 14 üncü ve 95 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5382, Karar No: 2007/9568, Tarih: 03.07.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/5382 E.  ,  2007/9568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılardan 2.850.00 YTL yemek odası takımı satın aldığını, ancak mobilyalarda imalat hatası nedeniyle deformasyonlar oluştuğunu, davacıya iade edilen mobilyalarda tamir rağmen aynı nitelikli ayıplar görüldüğünü belirterek ayıplı malın misli ile değiştirilmesi veya satış bedeli 2.850.00 YTL'nın yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemişler.

Davalılar satışa konu yemek odası takımında ayıp olmadığını, müşteri memnuniyeti için sandalyelerin kumaş renginin değiştirildiğini, davanın süresinde açılmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, mobilyada imalat hatası bulunmadığı yemek masasında boya ton farklılığı olup bunun boya ile giderilebileceği ayıpların mobilyanın kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin beklediği faydayı ortadan kaldıracak nitelikte olmadığı, sandalyelerin davacıya teslim için satıcı firmadan beklediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık ayıplı mal satışından kaynaklanmaktadır. 4077 sayılı yasanın 4/1 maddesi "ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kulavuzunda ya da reklam ve ilanlarında yer olan veya satıcı tarafından bildirilen veya standardında veya teknik düzenlemesinde tespit edilen nitelikli veye niteliği etkileyen niteliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mallar ayıplı mal olarak kabul edilir." düzenlemesini getirmekte olup, 4/2 maddesi gereğince

2007/5382-9568

malın ayıplı olması halinde tüketici bedel iadesini içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi yada ücretsiz onarım isteme hakkına sahiptir.

2007/5382-9568

malın ayıplı olması halinde tüketici bedel iadesini içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi yada ücretsiz onarım isteme hakkına sahiptir.

Somut uyuşmazlıkta davacının satın aldığı yemek odası takınının ayıplı olduğunu anlaşılması üzerine davalının mobilyaları tamir ettiği ancak ayıpların giderilmediği, yemek masasında orta kısımda kalan kısımda ton farklılığı olduğu boya atılmak suretiyle giderilebileceği, mobilyaların kapaklarına ikinci kez boya atıldığından kapak kenarlarına boya atılmadığı tekrar boyanmak suretiyle giderilebileceği 5.1.2007 tarihli bilirkişi raporu ile belirlenmiştir. Satışa konu mobilyalardaki bu eksiklerin yasada tanımı yapılan ayıplı mal kapsamında kaldığı kuşkusuzdur. Bu durumda davacı yasadaki dört seçimlik hakkından birisini kullanalabilir. Davacı tarafa ayıplı malın yenisi ile değiştirilmesi veya bedel iadesi haklarından hangisini tercih ettiği sorulup sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmü temyiz eden davacı lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 3.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14019, Karar No: 2025/9057, Tarih: 14.05.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/14019 E.  ,  2025/9057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/459 E., 2021/645 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın gerekçesiz olduğuna ve resen tespit edilecek sebeplerle kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede; 1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin ..., haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen ..., bireyin ..., ... ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, ..., ... ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli ... şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında somut olayda; sanığın yapmış olduğu paylaşımın, katılanın ..., ... ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Kabule göre de, 5237 sayılı Kanun'un 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının dikkate alınmaması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bitlis 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/685, Karar No: 2017/7178, Tarih: 03.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2017/685 E.  ,  2017/7178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacılar ile davalılardan .... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davacılar ve temyiz eden davalı.... aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalılar .... Şti. ve ... açısından kusurları bulunmadığından bahisle davanın reddine, diğer davalılar ....e .... açısından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden, aynı olaya dair yapılan ceza yargılaması sonucu verilen kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, ceza dava dosyasında olayın meydana gelişinin "sürücü.... çalışan işçileri taşıyan servis şoförü olarak çalıştığı, sanığın olay günü saat 22.15 sularında vardiyadan çıkan işçileri alıp ... istikametine döndüğü, trafiğin yoğunluğu nedeniyle sanığın anayol güzergahını kullanmayarak çoğu zaman tercih etmiş olduğu ana yola paralel yan yoldan ..... istikametine doğru seyrettiği, sanığın tercih ettiği bu yolun dar bir yol olduğu, aydınlatmanın bulunmadığı, görüşün araç farıyla sağlandığı, yol genişliğinin yaklaşık 7,5 metre olduğu, yolun daraldığı yerde bu mesafenin 5,9 metre civarına düştüğü, sanığın bu yolda yaklaşık 70 km hızla seyrettiği, Narkent Sitesinin bulunduğu yerden anayola çıkacağı sırada yolun sol tarafına doğru yanaştığı, bu sırada yolun solundaki Karayolları ekiplerince yapılan bariyerleri geç farkederek aracın ön tarafını çarpmaktan kurtarmasına rağmen arka tekerlerin bu bariyerlere çarpmasına engel olamadığı..." şeklinde kabul edildiği, olayda bahsedilen işçiler arasında murisin de bulunduğu, murisin işvereni olan davalı .... Şti.'nin 08/03/2010 tarihli sözleşme ile personelin servisle taşınması işini dava dışı ...'a ait şahıs firmasına verdiği, servis aracı malikinin davalı ... olduğu, yine davalı Karayoları Genel Müdürlüğü'nün cevap dilekçesinde açıklandığı gibi Karayoları Genel Müdürlüğü'nün yargılamaya konu trafik iş kazasının meydana geldiği kesimdeki bir kısım yol işlerini ihale ile davalı Açık İnş. San. Tic. Ltd. Şti.'ne verdiği anlaşılmaktadır.

Yargılamaya konu ihtilafın sağlıklı biçimde çözülmesi için asıl işveren-alt işveren kavramlarının açıklanmasında fayda bulunmaktadır.