muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1903, Karar No: 2014/13365, Tarih: 08.09.2014

Davalı şirket vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının davranışının iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılar... ve ..., davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, dava konusu fotoğrafların ilim edebiyat eseri niteliğinde olduğu, asıl dava yönünden davacının eser sahibi olduğu, mali hakların usulüne uygun bir şekilde devrinin yapılmadığı ve mali hakları eser sahibi davacıda olan fotoğrafların davalılar tarafından usulsüz kullanıldığı, davacının mali ve manevi haklarının ihlal edildiği, bu durumda FSEK'nin 68/1. maddesi gereğince 3 kat telif tazminatı isteme ve adın belirtilmemesi umuma arz gibi manevi haklarının ihlali nedeniyle de manevi tazminat şartlarının davacı lehine oluştuğu, kitap tedavülde olduğu sürece ihlalin devam ettiği ve zaman aşımının söz konusu olmadığı, birleşen dosya yönünden de yine dava konusu kitapta birleşen dosya davacısına ait 4 adet fotoğrafın izinsiz kullanıldığı, ancak isminin kitapta yer aldığı, bu durumda FSEK'nin 11. maddesi kapsamında birleşen dosya davacısının eser sahibi olduğunun kabulü gerektiği, birleşen dosya davacısı ile ilgili FSEK'nin 52. maddesi kapsamında usulüne uygun bir sözleşme ile mali hakların devralındığının ispat edilemediği, mali hakların birleşen dosya davacısında olduğu, bu durumda kullanımın haksız olduğu, FSEK'nin 68/1. maddesi gereğince telif tazminatı şartlarının ve izinsiz umuma arz nedeniyle manevi hak ihlali nedeniyle 70/1 maddesi gereğince manevi hak tazminatı talep şartlarının davacı yararına oluştuğu ayrıca davalılarının asıl dava ve birleşen dosya yönünden yeni baskılarda tecavüzün tekrarlanması ihtimali bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, asıl dava yönünden dava konusu fotoğrafın davacıya ait olduğunun tespitine, 253,50 TL maddi, 750,00 TL manevi tazminatın davalılardan 01/01/2001 tarihinden itibaren değişir oranlarda reeskont faizi ile birlikte tahsiline, toplatma talebinin reddine, davalıların muhtemel tecavüzün men’ine, hükmün ilanına; birleşen dava yönünden dava konusu fotoğrafların davacıya ait olduğunun tespitine, 507,00 TL maddi, 1500,00 TL manevi tazminatın davalılardan 01/01/2001 tarihinden itibaren değişir oranlarda reeskont faizi ile birlikte tahsiline, toplatma talebinin reddine, davalıların muhtemel tecavüzün men’ine, hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı şirket vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı davalı şirketten peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24166, Karar No: 2010/5912, Tarih: 15.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/24166 E.  ,  2010/5912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/08/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK.nun 688/7.maddesi gereğince bonoda tanzim edenin imzasının, metni örter şekilde yani metnin altına atılması zorunludur. Senede aynı şahıs tarafından birden fazla  imza atılmış ise, bu durum senedin geçerliliğine etki etmez. Bonoda sorumluluğun tek imza ile doğduğu dikkate alındığında, birden fazla atılan imzaların sahiplerinin durumuna göre, asıl borçlu veya aval veren olarak nitelemek mümkündür. Sadece imzadan ibaret aval de mümkündür. Muhatap veya keşideci imzaları dışında bononun ön yüzüne konan her imza aval beyanı sayılır. Bu açıklamalar karşısında sorumluluğun doğması için keşidecinin atacağı tek imza yeterli olup, bononun ön yüzündeki ikinci imzanın atılması zorunlu olmadığından aval olarak değerlendirilir.

Takip konusu bonoda keşideci; .... olup, ş. yetkilisinin şirketi temsilen atacağı tek imza ile şirket, senetteki borçtan sorumlu olur. Ancak zorunlu olmadığı halde şirket temsilcisinin bono üzerine attığı ikinci imza, kendisini avalist konumuna sokacağından ve de sadece imza etmek yeterli olacağından (borçlu isminin yazılması zorunlu unsur olmadığından) bonodaki borçtan aynen keşideci gibi sorumludur.  Takip konusu bononun ön yüzünde yer alan (2) adet imza ile bono, keşideci şirket ve avalist . açısından geçerli olup, bu durumda iş bu senetteki imzalardan birinin şirket, diğerinin ise şirket yetkilisi .....adına atıldığının kabulü gerekir. Kaldı ki bu imzalara da adı geçen karşı çıkmamıştır.

O halde borçlunun isteminin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3403, Karar No: 2022/7323, Tarih: 24.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3403 E.  ,  2022/7323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 01.10.2020 tarih ve 2014/413 E- 2020/161 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin ayrı ayrı esastan reddine dair Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce verilen 24.02.2021 tarih ve 2021/265 E- 2021/356 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davacının 2010 02599 (1.1 Masa Ayağı, 3.1 Masa ayağı), 2010 02796 (1.1 Sandalye) tescil nolu Endüstriyel Tarasım tescili ürünlerinin davalı tarafından aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzerlerinin taklit edilerek üretildiğini, piyasaya sunulduğunu, davalının daha önce davacı şirketin Kahramanmaraş bayisi olan Dokubay Mobilya'nın sahibi ...'nun ..., ...,...ile birlikte kurduğu şirket olduğunu, davacının eski çalışanlarının davalı şirkette çalışmaya başladığını, davacının 2010 02599 (1.1 Masa Ayağı) tasarımının davalıya ait katalogda Conte adlı masada kullanıldığını, müvekkilinin 2010 02599 nolu (3.1 Masa Ayağı) tasarımının ise davalı şirkete ait Rita (Ritim) adlı masada kullanıldığını ileri sürerek tasarım hakkına yönelik tecavüzün tespitini, önlenmesini, tecavüz teşkil eden ürünlere ve üretimde kullanılan her türlü araç ve gereçlere el konulmasına, hükmün ilamını, şimdilik 20.000,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının eski çalışanlarının davalı şirkette çalışmasının davanın esasıyla ilgisi olmadığını, davacı adına tescilli sadece 2010 02599 (1.1 Masa Ayağı) tescil nolu ürüne benzer nitelikte ürünün üretiminin yapıldığını, benzerlik fark edildiğinde üretimine son verildiğini, 2010 02599 (3.1 Masa Ayağı) ve 2010 02796 (1.1 Sandalye) tescil nolu ürünlerin üretimi ve satışının söz konusu olmadığını, masa ayağının teknik zorunluluktan dolayı birbirine benzemekle birlikte üretilen ürünün, davacının tescilli ürününün aynısı ya da ayırt edilemeyecek kadar benzeri olmadığını belirtilerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davalıya ait katalogda yer alan ürünlerle davacı adına tescilli 2010 2796/1 sıra numaralı sandalye tasarımı arasında benzerlik olmadığı, davalı ait katalogda yer alan ürünlerin davacı adına tescilli 2010 02599/1 ve 3 sıra numaralı masa ayağı tasarımları arasında benzerlik olduğundan davacıya ait haklara tecavüz teşkil ettiği, 554 sayılı KHK’nın 52/2-c kapsamında maddi tazminat hesaplanamadığından, 6098 sayılı BK 50-51. madde gereğince dosya kapsamı, davalının vergi beyannameleri ve bilirkişi raporu göz önüne alınarak takdiren 5.000,00 TL maddi tazminatın uygun olduğu, tescilli tasarıma tecavüz nedeniyle tasarım sahibinin duyduğu acı, elem, ticari hayattaki güven zedelenmesi, tecavüz edilen tasarım sayısı ve manevi tazminatın bir taraf için zenginleşme diğer taraf içinde ekonomik çöküntü sağlamayacağı dikkate alınarak takdiren 5.000,00 TL manevi tazminatın uygun olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalıya ait üretimlerin davacı adına tescilli 2010 02599/1 ve 3 sıra numaralı Masa ayağı tasarımlardan doğan haklara tecavüz ve haksız rekabet ettiğinin tespitine, diğer tespit istemlerinin reddine, 5.000,00 TL maddi tazminat ile 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin tazminat taleplerin reddine karar verilmiş, karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; mahkemece delillerin değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, kararın hukuka uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, tescilli tasarıma tecavüzün tespiti, men’i ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece, davalının kullanımlarının davacı tasarımına tecavüz ettiğinin tespiti ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, taraf vekillerinin istinaf istemlerinin Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine karar verilmiştir.

Olaya uygulanacak 554 sayılı KHK uyarınca tasarım koruması tescil esasına dayalı olup, korunma kapsamının, tasarımın tescil belgesindeki görünümüne göre değerlendirilmesi gerekir. Ayrıca tescilli tasarım korumasında, ürünün tek tek parçaları değil ürünün bütün görünümünün dikkate alınması gerekir.

Olaya uygulanacak 554 sayılı KHK uyarınca tasarım koruması tescil esasına dayalı olup, korunma kapsamının, tasarımın tescil belgesindeki görünümüne göre değerlendirilmesi gerekir. Ayrıca tescilli tasarım korumasında, ürünün tek tek parçaları değil ürünün bütün görünümünün dikkate alınması gerekir.

Somut olayda, davacıya ait tescilli tasarımın, metalden oluşan birleşik bir ürünün parçası olan profil tasarımına ilişkin olduğu ve bu parçanın hangi nesnede kullanılacağı tasarım tescil belgesinden anlaşılamadığı gibi tescilli tasarımın tamamının nihai kullanımda görülüp görülemeyeceği anlaşılmamaktadır. Davacının fiili kullanımı ise, masa ve sehpa ayağına ilişkin olup, her ne kadar, fiili kullanımda davacı adına tescilli metal profilin bir kısmı görünüyor ise de, görünen bu kısımlar öteden beri bilinen genel masa ayaklarından farklı olmayıp, davalının bu kullanımlarına karşı davacının tescilli tasarım korumasından yararlanması mümkün değildir. Söz konusu tasarıma tecavüzden bahsedilebilmesi için davalının kullanımının ya davacının mevcut tasarımını yalın şekilde kullanması ya da tasarımın ayırt edici özellik ve unsurunun ürünün nihai kullanımı sırasında gözüküyor olması gerekir. Ancak somut olayda her iki kullanım şekli de bulunmamaktadır. Bu durumda, mahkemece anılan sebeplerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirmeye dayalı olarak karar verilmesi isabetli olmamış olup, davalı vekilinin istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3- Tasarım koruması tescil esasına dayalı olup, (mülga 6762 sayılı TTK’nın 57. Maddesindeki düzenlemeden farklı olarak) tescilsiz tasarımların 6102 sayılı TTK’nın 55. maddesi gereğince haksız rekabet hükümlerine göre korunduğu söylenemez. Bu durumda, tescilli tasarım korumasından yararlanmayan davacının fiili kullanımlarının tescilsiz tasarım olarak da korunması mümkün olmadığından, mahkemece, haksız rekabetin tespiti istemi yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirmeye dayalı olarak yazılı şekilde bu istemin de kabulüne karar verilmesi isabetli olmamış olup, bu nedenle kararın davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

4- Kabule göre de; HMK’nın 297. maddesince açıklandığı üzere tarafların taleplerinin her biri hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, davacının tescilli tasarıma tecavüzün önlenmesi talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesinin kanunun emredici hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmış olup, kararın bu nedenle de re’sen bozulması gerekmiştir.

4- Kabule göre de; HMK’nın 297. maddesince açıklandığı üzere tarafların taleplerinin her biri hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, davacının tescilli tasarıma tecavüzün önlenmesi talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesinin kanunun emredici hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmış olup, kararın bu nedenle de re’sen bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin bütün temyiz istemlerinin reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz istemlerinin kabulüyle, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle re’sen İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 24/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4491, Karar No: 2016/4788, Tarih: 09.05.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/4491 E.  ,  2016/4788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması, 1163 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İddianame içeriğine, sevke, temyizin kapsamına, cezası en ağır suçun açığa imzanın kötüye kullanılması suçu olmasına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre temyiz incelemesi yapma görevi Yüksek 11. Ceza Dairesine ait bulunduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, esası incelenmeyen dosyanın ilgi daireye gönderilmesine, 09/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8590, Karar No: 2011/11344, Tarih: 11.10.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/8590 E.  ,  2011/11344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda davanın kabulü yolunda kurulan 15.02.2011 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ...Ş. vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 11/10/2011 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacı ... Tur. A.Ş. vekili Avukat ... geldi, Hazine vekili Avukat ... geldi başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı.

K A R A R

.Davacı Hazine, 08.11.2000 tarihli dava dilekçesinde, 59 numaralı Orman Kadastro Komisyonu Başkanı ....ile iki komisyon üyesi tarafından “MAHKEME KARARI UYGULAMA TUTANAĞI” ismi verilerek 31.07.1989 tarihinde yasa ve yönetmeliğe aykırı olarak düzenlenmesi nedeniyle yok hükmünde olan tutanak ile ... Tapu Sicil Müdürlüğünün 05.11.1990 gün 2405 sayılı Yazası Kadastro Müdürünün 07.11.1990 tarihli yazısı ve ve Tescil Beyannamesi dayanak gösterilerek 12.11.1990 tarihinde tescil nedeni “orman kadastrosu” olduğu belirtilerek yolsuz olarak tapuya tescil edilen ... Köyü,

232 parsel sayılı 130 hektar 6000 m2 yüzölçümlü Burçaktarla ...Orman'ına

233 parsel sayılı 7 hektar 7318 m2 yüzölçümlü ... ... ...Ormanı'na,

232 parsel sayılı 130 hektar 6000 m2 yüzölçümlü Burçaktarla ...Orman'ına

233 parsel sayılı 7 hektar 7318 m2 yüzölçümlü ... ... ...Ormanı'na,

234 92 hektar 8082 m2 yüzölçümündeki ... Bayırı ...Ormanına ait tapu kayıtlarının sınırlarının belirsiz, gayri sabit ve genişletilmeye elverişli olduğu gibi, bu parsellere de ait olmadığı, kayıt miktar fazlası bulunduğu, parsellerin ...mülkiyete konu olmayacak kamu malı niteliğindeki yerlerden olduğu ve toplam yüzölçümü 968.739 m2 olan ... 1932 tarih 13 ila 32 numaralı bu tapulardaki ... ... payının karşılığının 453.996 m2 olduğu, diğer payların kime ait olduğu da belli olmadığı halde ... adına kayıtlı bu pay tapu kayıtları dayanak gösterilerek toplam yüzölçümü 8.440.355 m2 olan 10 adet ...orman parselinin iktisap nedeni “ORMAN KADASTOSU” olduğu belirtilerek A. ... adına yolsuz olarak (TMY. md.1025) oluşturulduğu, ... mirasçılarının ... 1932 tarih ve 13 ila 32 numaralı tapu kayıtlarına dayanılarak ... köyü 1 ila 223 sayılı parseller 1 ila 223 sayılı parsellerin toplam yüzölçümünün 1.628.205 m2 olduğu, tapu kayıtları kapsamlarının 1942 yılından beri orman sınırları dışında olduğu kabul edilerek kadastro tesbit tutanakları düzenlenen 1 ila 223 sayılı parsellere ait dava dosyalarında belirlenmesi gerektiği halde, bu olgular gözönünde bulundurulmadan 10 adet toplam 8.440.355 m2 yüzölçümündeki parsellerin tamamının ...orman olduğundan söz edilerek kişilere verildiği, yine sözü edilen eski tapu kayıtlarının köy, mevki, cins ve sınırlarının zemine dahi uymadığı, 1945 yılından 1986 yılına kadar görev yapan arazi ve orman kadastro komisyonları ile, bu amaçla kurulan diğer heyetler tarafından bir çok kere kabul edildiği halde, bu tapu kayıtları dayanak gösterilerek ...orman parselinin oluşturulmasının ve tescil edilmesinin yasaya aykırı yok hükmünde ve yolsuz tescil niteliğinde (TMY. 1025, E..... 933 mehaz İsviçre .... 975 maddesi) olması nedeniyle eski tapu kayıtlarının tamamen dışında kalıp, kayıt miktar fazlası olan ... köyü 232, 233 ve 234 sayılı parsellerin sicil kayıtlarının iptaliyle Hazine adına tapuya tescili iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, ... köyü 232, 233 ve 234 sayılı parselin tapu kayıtlarının iptaline ve Devlet Ormanı niteliğiyle Hazine adına tapuya tescile karar verilmiş, hüküm davalı şirket tarafından etemyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına kararın dayandığı gerekçeye ve davanın, 59 Numaralı Orman Kadastro Komisyonu üyelerinden bir kısmının Orman Genel Müdürlüğü tarafından kendilerine verilen yetki ve görevin dışına çıkarak, Orman ve Kadastro Yasaları ile 4785 sayılı Yasa karşısında hiçbir geçerliliği bulunmayan eski tapu kayıtlarının ve 1944 tarihli mahkeme kararının uygulanmasından söz edilerek o tarihte yürüklükte bulunan ve 02.09.1986 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan, Orman Kadastro Yönetmeliğinin 60. maddesi dayanak gösterilerek yasa ve yönetmeliğe uygun olarak kurulmadığı için orman kadastro komisyonu niteliğinde olmayan yetkisiz üç kişilik bir heyet tarafından düzenlenen 31.07.1989 tarihli “Mahkeme Kararı Uygulama Tutanağı” esas alınarak ...mülkiyete konu olmayacak Devletin Hüküm ve Tasarrufu altındaki yerlerde yolsuz olarak oluşturulan ve yok hükmünde olan ...orman parsellerine ait tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına tescil istemine ilişkin olduğu, tüm dosya kapsamı ile çekişmeli taşınmazların bulunduğu ... köyünde ilk olarak 1942 yılında 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu ile 6831 sayılı Yasanın 1744 sayılı Yasa ile değişik hükümlerine göre 1976 yılında yapılarak itirazsız yerlerde 18.06.1981, itirazlı yerlerde 19.11.1981 tarihlerinde ilan edilerek kesinleşen yine aynı Yasanın 2896 sayılı Yasa ile değişik hükümlerine göre yapılan ve 15.08.1985 tarihinde ilan edilip kesinleşen işlemler ile, 3302 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan ve 14.11.1990 tarihinde ilan edilen 2/B madde uygulamaları bulunmaktadır. Bu işlemlerin tümünde 31.07.1989 tarihli tutanak dayanak gösterilerek oluşturulan 10 adet ...orman parsellerinin tamamının ... Devlet Ormanı sınırları içinde gösterilerek Devlet Ormanı olarak işlem gördüğü, ... köyünde 7 Numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından 1942 yılında yapılan orman kadastrosunda, (623 ila 645 OSN ila çevrili) ... Köyü evleri ve mezru tarlalarını muhtevi (kapsayan) tapulu araziler ile (1 ila 219 ve 222, 223 sayılı parseller) Üç Ağaç mevkiinde yine tapulu ve mezru tarlaların (220 ila 221 sayılı kadastro parsellerinin bulunduğu yer) orman dışında bırakıldığı, kadastrosu yapılan ... Devlet Ormanının iç sınırının 623 ila 645 orman sınır noktaları, bu ev ve tarlaların dış sınırının 181, 182, 183, 184 ila 616 Orman Sınır Noktalarının da ... Devlet Ormanlarının dış sınırı olduğu, ... Devlet Ormanın dış sınırlarının Doğusu; (588 ila 210 OSN) Riva Deresi, halen ... Baraj Gölü sonra Şile İlçesi Kervansaray Devlet Ormanı ve Göçbeyli Ormanları Batısı; 181 ila 555 ... Köyü sınırı ve (181 ila 190 OSN) Kurtdoğmuş Köyü Devlet Ormanları kısmen ... Baraj Gölü, Kuzeyi; (190 ila 210 OSN) Riva deresi halen ... Baraj Gölü sonra Şile İlçesi ... Köyü Devlet Ormanları, Güneyi; 555 ila 569 OSN Kurna Köyü Devlet Ormanları ve 569 ile 588 (588 OSN Riva deresi kenarındadır) orman sınır noktaları ile 1948 yılında Gebze İlçesi sınırları içinde kalması nedeniyle tahdidi yapılan halen ... ilçesi, ..