muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11305, Karar No: 2023/1978, Tarih: 26.04.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesinin davanın kabulü kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki yazılar, kararın dayandığı deliller ile kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile re'sen bakılacak kamu düzenini ilgilendiren hususlar dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; yaklaşık 10 yıl boyunca evli gibi yaşadıklarını, daha sonra bu birlikteliği nikah yaparak yasal evliliğe dönüştürdüklerini, aniden yapılan bir evlilik olmadığını, davacıların tamamı murisin birlikte yaşadıklarını bildiklerini, tanık beyanları ile de ispatladığını,ölüm üzerine davacılar, demans hastalığı nedeniyle evliliğin butlan nedeniyle iptalini talep etmelerinin haksız ve kötü niyetli olduğunu, evlendikleri sırada alınan bilirkişi raporunda SGK kayıtları esas alınarak ...'nın orta evre demans tanısı konduğunu, yargılama sırasında Adli Tıp Kurumundan alınan raporda sonuç kısmında evlilik tarihinde fiil ehliyetinin bulunmadığı yönünde rapor verildiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, evlilik tarihinde müteveffanın evlenmeye engel bir rahatsızlığının olup olmadığı ile davacılar tarafından açılan evliliğin mutlak butlanla iptali şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 145 inci, 146 ncı ve 147 nci maddeleri. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 145 inci, 146 ncı ve 147 nci maddeleri. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12543, Karar No: 2023/7972, Tarih: 29.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/12543 E.  ,  2023/7972 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/550 E., 2020/26 K.

ŞİKÂYETÇİ : ... ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2023 tarihli ve KYB-2023/18853 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre; İzmir 2. Çocuk Mahkemesinin 02/06/2016 tarihli duruşmasında müdafii olarak Avukat ... ...'in katıldığı, verilen yakalama kararı üzerine İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2016 tarihli, 2016/150 değişik iş sayılı dosyasında zorunlu müdafii olarak Avukat ... ... ... atanarak suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı, kayden 02/10/2000 doğumlu olan suça sürüklenen çocuğun esas mahkemesindeki oturumların hiçbirine katılmadığı ve devam eden yargılamadan suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen kararın zorunlu müdafii Avukat ... ...'in yüzüne karşı 30/12/2016 tarihinde tefhim edilerek kesinleştirildiği anlaşılmakla;

Anılan kararın müdafiinin yüzüne karşı, suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilmesine karşın suça sürüklenen çocuğa tebliğ edilmemesi, müdafiinin karara karşı itiraz kanun yoluna başvurmaması ve bu şekilde atanan zorunlu müdafii ile yüz yüze gelmeyen, müdafiiden ve karardan haberdar olmayan suça sürüklenen çocuğun da anılan karara itiraz edememesi karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18/03/2008 tarihli ve 2008/9-7 esas ve 2008/56 karar sayılı kararında belirtilen "Kendisine zorunlu müdafii atandığından haberdar olunmadığı durumlarda zorunlu müdafiiye yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmaz" şeklindeki hüküm gereğince, gerekçeli kararın zorunlu müdafine tefhimiyle yetinilerek suça sürüklenen çocuğa anılan kararın tebliği yapılmaması nedeniyle söz konusu kararın kesinleşmediği, bu nedenle yapılan kesinleştirme işleminin usul ve yasalara uygun olmadığı, kararın kesinleşmemesi sebebiyle de denetim süresinin işlemeye başlamayacağı nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediği gerekçesiyle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanamayacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

2. Dosya kapsamına göre; İzmir 2. Çocuk Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli duruşmasında müdafi olarak avukat ... ...'in katıldığı, verilen yakalama kararı üzerine İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2016 tarihli ve 2016/150 Değişik İş sayılı dosyasında zorunlu müdafi olarak avukat ... ... ... atanarak suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı, kayden 02.10.2000 doğumlu olan suça sürüklenen çocuğun esas mahkemesindeki oturumların hiçbirine katılmadığı ve devam eden yargılamada suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen 30.12.2016 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının zorunlu müdafii avukat ... ...'in yüzüne karşı tefhim edilerek kesinleştirildiği anlaşılmakla;

Anılan kararın müdafiinin yüzüne karşı, suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilmesine karşın suça sürüklenen çocuğa tebliğ edilmemesi, müdafinin karara karşı itiraz kanun yoluna başvurmaması ve bu şekilde atanan zorunlu müdafi ile yüz yüze gelmeyen, müdafiden ve karardan haberdar olmayan suça sürüklenen çocuğun da anılan karara itiraz edememesi karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 18.03.2008 tarihli ve 2008/9-7 Esas ve 2008/56 Karar sayılı kararında belirtilen "Kendisine zorunlu müdafii atandığından haberdar olunmadığı durumlarda zorunlu müdafiiye yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmaz" şeklindeki hüküm gereğince, gerekçeli kararın anılan zorunlu müdafie tefhimiyle yetinilerek suça sürüklenen çocuğa tebliğinin yapılmaması nedeniyle söz konusu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmediği belirlenmiştir.

3. Henüz kesinleşmediği belirlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle denetim süresinin başlamadığı, denetim süresinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle inceleme konusu karar verilmiş ise de; bu kararın da yok hükmünde olduğu anlaşıldığından, kanun yararına bozmaya konu yapılamayacak olması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15852, Karar No: 2014/2363, Tarih: 11.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/15852 E.  ,  2014/2363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/06/2012 tarih ve 2004/594-2012/421 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 11.02.2014 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 27.03.2002 tarihinde 3 ortaklı olarak kurulduğunu, davalının da anasözleşme ile müdür tayin edildiğini, ancak davalının şirket hesapları üzerinde usulsüzlükler yapması nedeniyle ortaklar arasında huzursuzluklar çıkmasına neden olduğunu, bu nedenle bir çok davalar açıldığını ileri sürerek, davalının şirket ortaklığından çıkarılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının müdür olarak görev yaptığı dönemde şirkete ait 27.381,94 TL’yi zimmetine geçirdiği, buna ilişkin alacak davasının kesinleştiği, aynı şekilde davalı hakkında dolandırıcılık ve emniyeti suistimal iddiası ile açılan ceza davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verildiği, bu nedenle davalının davranışlarının şirket faaliyetlerini sekteye uğratacak ve karşılıklı güven ortamını ortadan kaldıracak nitelikte olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalının davacı şirket ortaklığından çıkarılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve karar kesinleştiğinde hisse bedelinin tahsili için her zaman dava açılabilecek olunmasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,05 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11744, Karar No: 2019/3925, Tarih: 19.03.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/11744 E.  ,  2019/3925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yediemin deposu işletmecisi olduğu ve gerekli ihtaratlar yapılarak hacizli araç kendisine teslim edildikten sonra, 09.11.2010 tarihli tutanak ile araç üzerinde şanzıman, diferansiyel, akü ve motor silindir kapağı gibi parçaların mevcut olmadığı ve aracın çalışmadığının tespit edilmesi, sanığın depoda zaman zaman hırsızlık olayları olduğunu savunması karşısında, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle hacizli mal üzerinde eksilmeye neden olan sanığın eyleminin TCK.nun 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4608, Karar No: 2015/2633, Tarih: 26.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/4608 E.  ,  2015/2633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/07/2013 tarih ve 2009/53-2013/118 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 24.02.2015 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 04/05/2004 tarihinde müvekkilinin yazarı bulunduğu “....” isimli kitabın basım, çoğaltım, dağıtım ve satışına ilişkin bir yayın sözleşmesinin imzalandığını, buna göre davalı şirketin basılan kitap sayısı üzerinden satış fiyatının katma değer vergisi hariç tutulan bedelinin %15'ini müvekkiline ödemeyi kabul ettiğini, daha sonra müvekkilinin öğrendiğine göre davalı şirketin aslında dava konusu kitapların ikinci baskısının ikinci defa baskısını yapmış olduğunu, sözleşmenin sona ermesine rağmen kitapların basım, dağıtım ve satışına halen devam ettiğini, böylece müvekkilinin mali haklarına tecavüz edildiğini ileri sürerek, FSEK'nin 68 ve 69. maddeleri uyarınca sözleşme ile istenecek bedelin 3 katı olan 61.479 TL maddi tazminattan şimdilik 5.000 TL'nin ve 2.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 26/06/2012 havale tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 28.741,50 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı vekilinin sehven mükerrer bandrol alındığı savunmasının hayatın olağan akışına uygun bulunmadığı, alınan bandrol miktarı üzerinden davacı yararına hesaplama yapıldığı, davacının manevi haklarının ihlal edilmediği, kişilik haklarına da herhangi bir tecavüzün bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 28.741,50 TL. maddi tazminatın davalıdan tahsiline, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.472,30 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33443, Karar No: 2013/20815, Tarih: 19.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/33443 E.  ,  2013/20815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 35/2, 62/1, 58/7, 51/1-3 maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

2- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 35/2, 62/1, 53/1, 5271 sayılı CMK'nın 231/5 maddeleri uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında tesis edilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar ve sanık ...'ün mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 231/12 maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında tesis edilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına katılan vekili tarafından yapılan itirazın Uşak Ağır Ceza Mahkemesince kesin olarak karara bağlandığı anlaşılmakla, dosyanın adı geçen sanıklara yönelik temyiz istemi bakımından incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Sanık ... hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ... hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...'ün ve aynı suçtan haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanıkların soruşturma aşamasında kollukta verdikleri samimi ve benzer ifadelerde, yakalandıkları evde gömü olduğu yönündeki duyumları üzerine bir araya gelerek eve nasıl gireceklerini planladıklarını, ev içerisinde detektör ile araştırma yaparak adı geçen aletin sinyal verdiği yerleri kazmayı kararlaştırdıklarını, sözü edilen plan dahilinde eve girdikten sonra aşağı kısımda yer alan mahzen bölümüne ulaştıklarını, burada daha önceden kazılmış bir çukur gördüklerini, ancak bahse konu çukurun kendileri tarafından kazılmadığını, bu bölgede sadece detektör kullanmak suretiyle araştırma yaptıklarını, o esnada kolluk kuvvetlerinin geldiğini duymaları üzerine bulundukları yerden uzaklaştıklarını ve kazı yapamadan yakalandıklarını beyan ettikleri, olaya müdahale eden kolluk kuvvetlerince, suça konu kazı çukurunun yeni kazılmış olup olmadığı, bu kapsamda çukurdan çıkan toprağın nemli ve taze nitelik taşıyıp taşımadığı, sanıkların üzerlerindeki giysilerin kazı yaptıklarına delalet edecek şekilde tozlu ya da çamurlu vaziyette olup olmadığı, kazı yapılırken kullanıldığı iddia olunan aletlerde toprak ya da çamur kalıntısı bulunup bulunmadığı tespit edilmediği gibi, sanıklardan ele geçirilen iki adet kürek ile bir adet kazmanın da bina giriş kapısında bulunduğunun tutanağa bağlandığı, mevcut delil durumu itibariyle suça konu kazı çukurunun sanık ... ve arkadaşları tarafından oluşturulduğunun kesin biçimde belirlenemediği, ancak, dosya içerisinde bulunan arkeolog bilirkişi raporunda detektör ile araştırma yapılan binaların sivil mimarlık örneği olarak tescili ve korunması gerektiğinin belirtildiği anlaşılmakla, sanık ...'ın eyleminin 2863 sayılı Kanunun 74/2 maddesinde düzenlenen “izinsiz define araştırmak” suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile adı geçen sanık hakkında aynı Kanunun 74/1 maddesi uygulanarak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/396, Karar No: 2018/1170, Tarih: 06.06.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2018/396 E.  ,  2018/1170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı İzmir 8. İş Mahkemesince davalı ... Gıda Ltd. Şti. yönünden dosyanın işlemden kaldırılması sebebiyle üç aylık süre dolmadığından davanın tefrikine, diğer davalı yönünden ise davanın kabulüne dair verilen 27.12.2011 gün ve 2011/331 E.-2011/871 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 08.11.2012 gün ve 2012/4352 E.-2012/24550 K. sayılı kararı ile bozulmuş, mahkemece önceki kararda direnilmesi üzerine Hukuk Genel Kurulunun 13.12.2017 gün ve 2017/22-2936 E.-2017/1582 K. sayılı kararı ile direnme kararının usulden bozulmasına karar verilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu kararının maddi hata istemi nedeniyle incelenmesi davacı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla Hukuk Genel Kurulunca dilekçe, düzeltilmesi istenen karar ve dosyadaki ilgili bütün belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Bilindiği üzere bir davada mahkemenin veya tarafların yapmış oldukları bir usul işlemi nedeniyle taraflardan biri lehine, dolayısıyla diğeri aleyhine doğan ve gözetilmesi zorunlu olan hakka usuli kazanılmış hak denilir.

Yargıtay içtihatları ile kabul edilen “usuli kazanılmış hak” olgusunun çeşitli istisnaları bulunmaktadır. Mahkemenin bozmaya uymasından sonra yeni bir İçtihadı Birleştirme Kararı (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK) ya da geçmişe etkili bir yeni kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma kararına uyulmuş olmakla oluşan usuli kazanılmış hak hukukça değer taşımayacaktır. Benzer şekilde uygulanması gereken bir kanun hükmü, hüküm kesinleşmeden önce Anayasa Mahkemesince iptaline karar verilirse, usuli kazanılmış hakka göre değil, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni duruma göre karar verilebilecektir (HGK’nın 21.01.2004 gün ve 2004/10-44 E.- 19 K.; 03.02.2010 gün ve 2010/4-40 E.- 2010/54 K.).

Bu sayılanların dışında ayrıca görev, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı, harç ve maddi hataya dayanan bozma kararlarına uyulmasında olduğu gibi kamu düzeni ile ilgili konularda usuli kazanılmış haktan söz edilemez (Kuru, B.: Hukuk Muhakemeleri Usulü – C. V, 6. b İstanbul 2001, s 4738 vd).

Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için bir davada ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir.

Maddi hata ise maddi (ve hukuki) bir olayın olup olmadığında (meydana gelip gelmediğinde) veya koşul yahut niteliklerinde yanılmayı ifade eder (Yılmaz, E.: Hukuk Sözlüğü, Yetkin Yayınları, Genişletilmiş Beşinci Baskı, 1996, s.:505).