muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/164, Karar No: 2024/2384, Tarih: 29.02.2024

Sanıklar ... ve ... hakkında zincirleme şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükümleri kurulduğu sırada, 5237 sayılı Kanun'un 158, 43 ve 168. maddeleri uyarınca belirlenen cezadan aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldıktan sonra 1 yıl 8 ay 25 gün hapis cezası yerine, hesap hatası neticesinde 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik cezalar tayini,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ... müdafileri ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak adı geçen suçtan sanıklar hakkında mahkumiyet kararları verilen hükmün "A-IV" bendinin 4. fıkrası ve "C-II" bendinin 4. fıkrasında yer alan "1 yıl 8 ay hapis ve 867 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibarelerinin "1 yıl 8 ay 25 gün hapis ve 867 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına," şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan verilen beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;

İddiaya konu ihalenin yaklaşık maliyetin altında ve en uygun teklifi veren istekli üzerine bırakılmış olması karşısında sanıkların üzerlerine atılı ihaleye fesat karıştırma suçuna konu eylemlerin sübutu halinde suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı Kanun'un 6459 sayılı Yasa'nın 12. maddesiyle değişik 235/3-b maddesi kapsamında düzenlenen suçu oluşturacağı, bu suçun anılan maddede öngörülen cezasının üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan 30.05.2013 tarihli son sorgular ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükümlerin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 ile 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddeleri de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 321/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1 ve 5271 sayılı Yasa'nın 223/8. maddeleri gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkında ikna suretiyle irtikap suçundan açılan kamu davasında eyleminin basit zimmet suçunu oluşturduğunun kabulüyle bu suçtan, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında zincirleme şekilde basit zimmet ile ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde ise;

Sahtecilik suçuna konu belge ve eklerinin Zile Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan adli soruşturma işlemleri sırasında sanıklardan ...'nın müdür olarak görev yaptığı Zile İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğüne hitaben yazılan müzekkereye verilen ve adı geçen sanığın imzasını taşıyan cevabi yazı ile ekleri olduğu, 4483 sayılı Kanun'un 2/son ile 5271 sayılı Kanun'un 161/5. maddeleri göz önüne alındığında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan soruşturma izni alınmasına gerek bulunmadığı anlaşıldığından, 07.04.2017 tarihli asıl ve 04.01.2022 tarihli ek tebliğnamelerde bu hususta soruşturma izni alınması gerektiği şeklindeki bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ... hakkında ikna suretiyle irtikap suçundan açılan kamu davasına konu isnadın; ücreti Zile Köylere Hizmet Götürme Birliği tarafından karşılanıp çiftçilere hibe olarak dağıtılması için Zile İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğüne teslim edilen 25 ton ve adı geçen müdürlük tarafından parası ödenen fakat sanığa aitmiş gibi satışı yapılan 133,35 ton tohumluk buğday olduğu, kurum müdürü olarak görev yapan ...'un iddia konusu olaya ilişkin dosya kapsamında alınan ifadeler ve elde edilen belgelere göre tohumluk buğdayı diğer ilçelere de aynı şekilde hibe olarak dağıtılması amacıyla alınacak olanlarla birlikte ilgili kooperatiften birim fiyatı 0,85 TL üzerinden temin etmek hususunda anlaşma sağladığı halde faturalandırma işleminin hibe tohumlar yönünden birim fiyatın 1,2 TL olarak yapılmasını sağladığı, böylece kooperatife ödenecek toplam miktar üzerinde herhangi bir değişiklik olmadan köylere hizmet götürme birlikleri tarafından bedelleri karşılanan hibe tohumların anlaşmaya göre yüksek birim fiyat, Zile İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğüne alınacağını bildirdiği 133,35 ton tohumun ise anlaşmaya göre düşük birim fiyat üzerinden faturalandırıldığı, bu şekilde toplam 90.000 TL'lik bedelin de 06.12.2010 ve 20.12.2010 tarihli havalelerle kurum hesabından karşılandığı ancak mahkemece yalnızca hibe olarak dağıtılması için alınan 25 tonluk tohumluk buğday yönünden değerlendirmede bulunulduğu, bedeli kurumca ödenerek ... tarafından satılıp mal edinildiği iddia edilen 133,35 ton tohum yönünden herhangi bir değerlendirme yapılmadığı,

Diğer yandan aynı kurumun çiftçilerin Çiftçi Kayıt Sistemine (ÇKS) kayıtlı olduğunu gösteren ve bankalardan çiftçi kredisi alınması veya çiftçilere yönelik devlet desteklerinden faydalanabilmeleri gibi değişik hususlarda ilgili kuruma ibraz edilen ÇKS belgelerinin verilmesi ile farklı konularda üretim yapılması halinde ayrı dosya açtırılması sırasında müracaat eden vatandaşlardan yönetmelikte belirtilen miktarlarda toplanan paralar için makbuz düzenlenmeyerek mal edinilmesi isnadına ilişkin zimmet suçundan açılan kamu davasında makbuz dip koçanları yönünden yeterli araştırmanın da gerçekleştirilmediği nazara alındığında;

Öncelikle Zile İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğüne müzekkere yazılarak, irtikap suçuna konu bedeli kurum tarafından ödenen 133,35 tonluk tohum yönünden suç tarihlerinde bu miktarda tohumun kurum adına alınıp alınmadığının, depo kayıtlarında yer verilip verilmediğinin, şayet alınmış ise nereden temin edildiğinin, bu kapsamda Konya Tarım Kredi Kooperatifine yapılan 06.12.2010 ve 20.12.2010 tarihli toplam 90.000 TL'lik ödemenin bunlarla uyumlu olup olmadığının, satıştan elde edilen bedellerin kurum hesabına aktarılıp aktarılmadığının sorulmasından, yine zimmet iddiası yönünden çiftçilerden ÇKS belgeleri ve yeni dosya açılması için toplanan bedellere ilişkin düzenlenen makbuzların suç tarihlerini kapsayan dip koçanlarının ilgili kurumlardan temin edilmesinden, Zile C.Başsavcılığı, teftiş ve tarafsız bilirkişiler tarafından yapılan tespitler ile elde edilen deliller ve savunmalar da göz önünde tutulup özellikle suç tarihlerinde döner sermayeye yatırılan bu bedeller ile dip koçanlarına göre toplandığı tespit edilen bedellerin uyumlu olup olmadığının, şayet makbuz koçanlarına göre daha yüksek bir bedel toplanıp bundan azı hesaplara yatırılmış ise bu farkın iddia edilen zimmet miktarını karşılayıp karşılamadığının tespiti amacıyla farklı bir bilirkişi heyetinden rapor temin edilmesinden, akabinde dip koçanlarına göre belirlenen miktar ile döner sermaye hesabına yatırılan miktarın benzer olduğunun tespiti halinde zimmet suçuna ilişkin dosya kapsamı ile uyumlu hale gelecek olan ve hükme esas alınan 13.11.2013 tarihli teftiş raporuna göre tespit edilen zimmet miktarının kurum dışı incelemeler sonucu belirlenebildiği göz önünde tutulup suç vasfının bu doğrultuda tayini gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle zimmet suçundan yazılı şekilde hükümler kurulması,

5237 sayılı Kanun'un 40/2. maddesine göre özgü suç niteliğinde olup ancak kamu görevlisi tarafından işlenebilen kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçuna iştirak eden diğer kişilerin azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulabilecekleri kararın gerekçe kısmında doğru biçimde kabul edilmesine ve dosya kapsamına göre sanıklar ... ve ...'un eylemlerinin sanık ...'nın anılan suça konu eylemine yardım etme niteliğinde olmasına rağmen, sanıkların aynı zamanda 5237 sayılı Kanun'un 204/1. maddesinde düzenlenen suçun asli faili oldukları ve asli normun öncelikle uygulanması gerektiği şeklindeki yanılgılı değerlendirmeyle haklarında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet kararları verilmesi,

Kabule göre de;

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ın, ÇKS belgesi ve dosya açtırma bedellerini mal edinmelerine ilişkin zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla gerçekleştirdikleri eylemlerinin zincirleme şekilde nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu gözetilmeden zincirleme şekilde basit zimmet suçunu oluşturduğu kabulüyle suç vasfında yanılgıya düşülmesi,

Zimmet suçu ile korunan hukuki yarar ve bu bağlamda suçun topluma karşı işlenen suçlar bölümünde düzenlenmiş olması karşısında, bu suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamı, diğer bir ifadeyle kamu olduğu nazara alınarak sanık ... hakkında bu suçtan tek hüküm kurulup zincirleme suç nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uygulanarak artırım yapılması ve böylece ceza belirlenmesi yerine, yazılı şekilde 1 kez basit zimmet 1 kez de zincirleme şekilde basit zimmet suçlarından cezalandırılması suretiyle fazla ceza tayini,

Zimmet suçunu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-a madde-fıkra ve bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen kamu görevlisi sanıklar haklarında 53/5. madde ve fıkra hükmü gereği hak yoksunluğuna hükmolunmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... müdafileri, katılan Hazine temsilcisi ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, zimmet suçu bakımından ise aralarında fiili ve hukuki irtibat bulunan hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 29.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9616, Karar No: 2009/2949, Tarih: 09.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/9616 E.  ,  2009/2949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak-tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketten sera örtüleri satın aldığını, sera örtülerinin bir kısmının 24 ay süreli bir kısmının 36 ay süreli garantisi bulunduğunu, 13.000 m2 araziye 36 ay garantili plastik sera örtüsü yaptırıldığını, birinci yılın sonunda örtüde delinme ve yırtılmalar görülmesi üzerine durumun davalıya bildirildiğini, davalının 16.11.2006 tarihli fax’ta üretimde hata bulunmadığını, bulunsa bile 14 aylık örtü ile 36 aylık örtü arasındaki fiyat farkının 250 dolar olduğunu, 5,5 ton mal için 1375 doların yeni üründe iskonto yapılacağını bildirdiğini, seranın hasar görmesi nedeniyle 13000 m2 arazideki biber ve domateslerin soğuktan kuruduğunu, müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek toplam 57.800.-TL.nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştIr.

Davalı vekili cevabında, dava hakkının zamanaşımına uğradığını, davacının süresinde ayıp ihbarında bulunmadığını, sera örtüleri üzerinde yer alan 36 aylık ibaresinin 36 ay garanti verildiği anlamına gelmediğini, sera örtülerinde üretim hatası bulunmadığını, davacının kendi kusurundan dolayı hasar görme ihtimalinin yüksek olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre sera örtüsünün davacıya 3.9.2005 tarihinde teslim edildiği, sera örtüsünün 36 ay veya belli bir süre ile garantili olduğuna ilişkin davalının imzasını taşıyan bir belge bulunmadığı, sera örtüsü üzerinde yazılı 36 ay şeklindeki yazının garanti süresi olarak kabul edilemeyeceği, davanın TTK.nun 25.maddesinde öngörülen sürede açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu naylon sera örtüsü davacıya 23.8.2005 ve 3.9.2005 tarihlerde teslim edilmiştir. Davacı dava konusu malzemelerin ayıplı olduğunu ileri sürerek 20.11.2006 tarihinde tespit yaptırmıştır. Tespit raporunda naylon sera örtüsünde kullanım hatası bulunmadığı, bazı yerlerinde delikler ve çatlaklar bulunduğu belirtilmiştir.

Dava konusu naylon sera örtüsü davacıya 23.8.2005 ve 3.9.2005 tarihlerde teslim edilmiştir. Davacı dava konusu malzemelerin ayıplı olduğunu ileri sürerek 20.11.2006 tarihinde tespit yaptırmıştır. Tespit raporunda naylon sera örtüsünde kullanım hatası bulunmadığı, bazı yerlerinde delikler ve çatlaklar bulunduğu belirtilmiştir.

Ayıplı mal satımlarında B.K.nun 207.maddesi uyarınca bir yıl içinde TTK:nun 25.maddesi uyarınca altı ay içinde dava açılması gerekir. Ancak satıcının alıcıyı iğfal etmesi halinde satıcı B.K.nun 207 ve TTK.nun 25.maddesindeki sürelerden yararlanamaz. Davalı vekili tespite itiraz dilekçesinde müvekkili şirketin ISO-9002 kalite güvence belgesi ile faaliyetini sürdürdüğünü bildirmiştir. Dava konusu naylon sera örtülerinin üzerinde “36 aylıktır” ibaresinin olduğu konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kalite güvence belgesine sahip davalının dava konusu naylon sera örtüsünün üzerinde yer verdiği “36 aylıktır” ibaresi alıcıyı iğfal etmiş olması nedeniyle davalı zamanaşımı süresinden yararlanamaz. Mahkemece davanın esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 625.00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 9.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1850, Karar No: 2011/11371, Tarih: 26.09.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/1850 E.  ,  2011/11371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalılar arasında kitap ve dergi alım satımı konusunda ticari ilişki bulunduğunu, davalıların 7.559 TL havale tutarını tahsil etmelerine rağmen kitap ve dergileri teslim etmediklerini iddia ederek alacağın tahisilini talep ve dava etmişlerdir.

Davalılar savunmalarında davacıya talep ettiği kitap ve dergilerin gönderildiğini, davacıdan halen 4.556 TL alacaklı olduklarını davacının iadesi bulunmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalıların davacıya 20.528.75 TL kitap dergi teslimatı yaptığı yapılan ödemelerin mahsubu ile halen 2.138.73 TL davalının borçlu olduğu, davalının mal iadesi yaptığını kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19962, Karar No: 2014/22919, Tarih: 06.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/19962 E.  ,  2014/22919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2014

NUMARASI : 2014/126-2014/685

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; davacının meslek hastalığına bağlı olarak %0 oranındaki sürekli iş göremezliğinin, zamanla artarak %12,00 oranına yükselmesi nedeniyle, %12,00 fark için maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece, meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmiş ise de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmiş ise de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa, manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidirlerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan ve özellikle kusur bilirkişi raporu alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 06/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28363, Karar No: 2020/12660, Tarih: 21.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/28363 E.  ,  2020/12660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- TCK.’nın 158/1-f, 52, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- TCK.’nın 204/1, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyet ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi öncesinde tanık ... tarafından kaybedilen nüfus cüzdanının kimliği belirsiz kişilerce sahte olarak kullanılarak Deniz Bank A.Ş gaziosmanpaşa şubesinde TU-NA hediyelik eşya çanta deri ürünleri tekstil ve imalat ithalat ihracat limited şirketi adına çek hesabı açtırılıp suça konu çekin de içinde bulunduğu çek koçanının teslim alındığı, daha sonra bu çeklerden birinin temyiz dışı sanık ... tarafından ele geçirilerek arkadaşı olan sanık ... ile birlikte 21/09/2005 keşide tarihli ve 9.300,00 TL bedelli olarak doldurulup, sera malzemesi satın almış oldukları Büyük Gebiz Tarım Ltd. Şti'ne cirolamak suretiyle verildiği bankadan yapılan sorgulama da çeklerin ödenmediğinin öğrenildiği, böylece sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerinin olayda;

1- Resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle, TCK'nın 204/1, 66/1-e ve 67/4 maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 11/08/2005 ile inceleme tarihleri arasında 11/08/2017 tarihinde dolduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2- Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmün temyiz incelmesinde; sanık savunması, katılan, müşteki beyanı ve alınan bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamından; sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.