muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4993, Karar No: 2023/3450, Tarih: 28.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/4993 E.  ,  2023/3450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/930-2015/964

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Aydın 5.Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2014/930 Esas, 2015/964 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 23.09.2020 tarihli hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin Temyiz Sebebi,

eksik inceleme ile sanık hakkında beraat kararı verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1."... her ne kadar sanık hakkında taksirle bir kişinin ölümüne sebebiyet vermek suçundan 5237 sayılı TCK' nın 85/1. maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle mahkememize kamu davası açılmış ise de; gerek sanığın aşamalarda istikrar addeden olayda herhangi bir kusurunun bulunmadığı yönündeki ifade ve savunmaları, gerek tanık beyanları, gerekse olaydan hemen sonra görevli trafik polisleri tarafından düzenlenen 14/08/2014 tarihli trafik kazası tespit tutanağı ile bu tutanağı doğrulayan ATK İstanbul Trafik İhtisas Dairesinden alınan ve mahkememizce de oluşa uygun olarak kabul edilen bilirkişi raporu nazara alındığında, 1933 doğumlu olan müteveffanın olay tarihinde gece saat 03.30 sıralarında herhangi bir aydınlatmanın bulunmadığı, karanlık oldukça yoğun olan Aydın-Denizli bölünmüş karayolunda gerekli dikkat ve özeni göstermeden yolun karşısına geçmek amacıyla kaplamaya girmesi üzerine sanığın sevk ve idaresindeki aracıyla müteveffaya çarptığı ve müteveffanın öldüğü, olayın tamamen müteveffanın dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareket etmesi nedeniyle meydana geldiği ve sanığın herhangi bir kusurunun bulunmadığı anlaşıldığından sanığın CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir..." şeklindedir.

2.Kaza Tespit Tutanağında, ölen yayanın tamamen kusurlu olduğu yönünde tutanak tutulmuş; soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda ise yayanın asli kusurlu, otomobil sürücüsün ise 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 52 nci maddesi gereği, mahal hız limitinin üzerinde hız yapması nedeni ile tali kusurlu olduğu yönünde görüş verilmiştir.

3.Yargılama aşamasında keşfe binaen trafik bilirkişisinden alınan 26/05/2015 tarihli raporda; sanığın 2918 Sayılı KTK'nun 81/a ve b bentleri ve 52/b maddelerinde düzenlenen hızlarını kullandıkları aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak kuralını ihlal ettiğinden tali kusurlu, müteveffanın ise 2918 Sayılı KTK'nun 68/b maddesinde düzenlenen taşıt yolunun karşı tarafına geçmek isteyen yayaların taşıt yolunu, yaya ve okul geçidi ile kavşak giriş ve çıkışları dışında herhangi bir yerden geçmeleri yasaktır ve 68/3 maddesinde düzenlenen ışıklı işaret veya yetkili kişilerin bulunmadığı geçitlerde veya kavşaklarda güvenlikleri açısından yaklaşan araçların uzaklık ve hızını göz önüne almak maddelerini ihlal ettiğinden asli kusurlu olduğu bildirilmiştir.

4. ATK İstanbul Trafik İhtisas Dairesinden alınan 23/11/2015 tarihli raporda; sanığın otomobil ile gece vakti görüşün far ışıkları altında sağlandığı bölünmüş yolda seyri sırasında, seyir istikametine göre sağ tarafından kaplamaya girerek sol tarafa geçmek isteyen müteveffaya çarptığı kazada, atfı kabil kusurunun bulunmadığı, müteveffanın ise gece vakti bölünmüş yola girerek geçişe başlamadan önce geçiş istikametine göre sol tarafını yeterince kontrol altında tutması, sol tarafından gelip yaklaşmakta olan otomobilin hız ve mesafesini yeterince gözetmesi, ilk geçiş hakkını otomobile vermesi gerekirsen bu hususlara riayet etmeyerek kendi can güvenliğini tehlikeye düşürecek şekilde kaplamaya girdiği ve meydana gelen kazada dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışlarıyla asli ve tam kusurlu olduğu bildirilmiştir.

5.Sanık savunmasında özetle " ...olay tarihinde yanılmıyorsam saat gece 03:00 sıralarında sevk ve idaremdeki aracım ile Yenipazar ilçesinden Didim ilçesine gitmek üzere yola çıktım. Umurluyu geçtikten sonra İmamköy mevkiinde bulunan kavşağa geldiğimde bir aracı sollamak amacıyla sol şeride doğru geçtim. yanılmıyorsam hızım 80-90 km.civarında idi. Daha sonra bu aracı sollayıp tekrar sağ şeride geçmek istediğim sırada aniden önümde bir karartı oldu ve bir çarpma sesi geldi. Aracımı ileride sağa çekip dörtlü sinyalimi yakıp olay yerinde bulunan bir şantiye kulübesine gittim. Kendilerine durumu anlattım ve burada beklemeye başladım. Ben çarptığım şeyin ne olduğunu bakamadım. Ayrıca bir anda önüme gelen karartıya çarpıp üstünden geçtiğim sırada fren tutmaya çalıştım ancak ... freninin biraz zayıflaması sebebiyle hemen duramadım.." şeklindedir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Sanığın idaresindeki otomobil ile olay günü saat 04:10 sıralarında, hız limitinin 110 km/s olduğu meskun mahal dışında, aydınlatması olmayan tek yönlü ve iki şeritli yolun sağ şeridinde seyir halinde iken, 81 yaşındaki ölen yayanın sanığın seyir istikametine göre sağ tarafından kaplamaya girerek sol tarafa geçmek istediği sırada, aracının sol ön far ve tampon kısımları ile çarpması neticesinde meydana gelen olayda; Adli Tıp İstanbul Trafik İhtisas Dairesinden alınan bilirkişi raporunun oluş ve dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aydın 5.Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2014/930 Esas, 2015/964 Karar sayılı kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1543, Karar No: 2011/7974, Tarih: 23.05.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/1543 E.  ,  2011/7974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmeniniptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, sahibi olduğu ... Eczanesi ile davalı kurum SSK ... ... İşleri il müdürlüğü arasında ilaç temini hususunda yapılan 27/09/2006 tarihli tip sözleşmenin 3 yıl süre ile feshine ilişkin ... SSK ... işleri il müdürlüğünün kararının iptali ile bu konuda muarazanın giderilmesine ve sözleşmenin aynı koşullarda devamına karar verilmesini talep etmiştir. Yargılama sırasında davacının vefat etmesi üzerine tip sözleşmeyi yapan davacı ...’ın mirasçıları davaya dahil olmuşlardır.

Davalı,davaya konu sözleşmenin şahsa bağlı ... olması nedeniyle mirasçılar tarafından takibinin mümkün olmadığı ve davanın konusuz kalması nedeniyle davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece eczacı sıfatı ile davacı ölen asilin davalı kurum ile yaptığı sözleşmede eczacılık diploması ve ruhsat gerektiği, dahili davalıların bu şartları taşımadığı murislerinin ölümü nedeniyle davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm dahili davacı mirasçılar tarafından temyiz edilmiştir.

6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler hakkında kanunun 8. maddesinde; “ Vefat eden veya hacredilen veya meslek ve sanatının icrasından mütevellit devamlı malüliyete duçar olan bir eczane sahibinin karısı veya kocası veya çocukları varsa eczanenin bunlar hesabına bir mesul müdürün idaresi altında işletilmesine ... ve Sosyal Yardım Vekaletince ruhsat verilir...”,aynı kanunun 9.maddesinin B bendinde”Ölen bir eczacının karısı veya kocası veya çocukları namına mesul müdür tarafından idaresi (5) seneyi geçemez.” şeklinde düzenleme yapılmış olup,bu kanuni düzenleme ile eczane işletmesi bulunan eczacının vefatı halinde eczanenin 5 yıllık yasal sürede mirasçılar tarafından tasfiyesinin sağlanması amaçlanmıştır. Bu bağlamda dahili davacı mirasçılar tarafından ... il ... Müdürlüğüne gerekli başvuru yapılarak 08.01.2007 tarihli mesul müdürlük belgesi ile mesul müdür atanması sağlanarak eczanenin işletilmesine devam edilmiştir. Hal böyle olunca eczaneyi mesul müdür atamak suretiyle işletmeye devam eden mirasçıların ,bu sözleşmenin feshi işleminin iptaline ilişkin dava yönünden hukuki yararlarının bulunduğunun kabul gerekir. Mahkemece işin esasına girilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı taraf yararına BOZULMASINA, peşin alınan 17.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 23.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1734, Karar No: 2020/10495, Tarih: 13.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/1734 E.  ,  2020/10495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında konut dokunulmazlığı bozma suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin, 5237 sayılı TCK’nın 116/1 maddesi yerine 116/4 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan ... Bolatın evine gündüz girilerek 120,00 TL parasının ve ziynet eşyalarının çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın aşamalarda Antalya’da tanıştıkları, soy ismini bilmediği Burak isimli kişi ile birlikte, kendisinin kiraladığı ancak Burak’ın şoförlüğünü yaptığı 01 DLF 33 plakalı Hyundai marka otomobil ile Antalya’dan Bucak ilçesine 30.05.2015 tarihinde geldiklerini, ancak hırsızlık yapmadığını savunduğu, dosya içerisindeki 31.05.2015 tarihli Araştırma, Güvenlik Kamera Görüntüsü, Mobese, Pts İnceleme ve Tespit Tutanağına göre “...’ın ikamet komşusunun güvenlik görüntüsünün incelenmesi sonucu, kamera saatine göre saat 12:11.13’te ( kamera saati normal saate göre 3 saat 10 dakika geri ) ikametin bulunduğu sokağa, ikametin kuzeyinden güneyine doğru beyaz renkli Hyundai i30 marka otomobilin geldiği, bu araç geçtikten hemen sonra saat 12:14.00’da katılan sanık ...'ın ikametinin bahçesine yaklaşık 20-25 yaşlarında 1.70 m, üzerinde kırmızı renk tişört mavi renk kot pantolon bulunan siyah saçlı esmer bir şahsın etrafına bakarak girdiği, bu şahıs eve girdikten hemen sonra saat 12:14.08 de şahsın geldiği istikametten aynı aracın ilk geldiği yöne doğru geri döndüğü, saat 12:16.06 ‘da aracın en son seyir ettiği yönden ...’ın ikametine doğru yoldan yaklaşık 20-25 yaşlarında 1.75-1.80m boylarında, esmer, siyah saçlı, üzerinde gri renkli gömleğe benzer giysi, altında açık mavi kot pantolon bulunan bir şahsın ...’ın ikametinin bulunduğu yöne doğru yaya olarak ilerlediği ve saat 12:16.35 sıralarında bu şahsında ...’ın ikametine girdiği, saat 12:45.02 sıralarında şahısların ...’ın ikametinden birlikte ve aracın son olarak seyir edip gittiği yöne doğru yaya olarak yürüyüp gittiklerinin görüldüğü, bu aracın aynı semtte bulunan Rehabilitasyon Merkezindeki güvenlik kamera görüntülerinde, devamlı olarak ikamet çevresindeki sokaklarda gezindiği (Rehabilitasyon Merkezindeki güvenlik kamera görüntüleri güncel saatten 4 dakika geri olduğu), ayrıca mobese kamera görevlileri ile yürütülen ortak çalışmada aynı aracın saat 16:02 sıralarında ikametin bağlı bulunduğu sokağa yakın olan Adnan Menderes Bulvarı’ndan Bucak İlçesi sanayi kavşağına seyir edip geldiği ve kavşakta mobese kamerasını fark ederek kavşağa gelmeden geri manevra yaparak, Barbaros Camii’nin altında bulunan sokağa girip gittiğinin görüldüğü, Bucak İlçesi’ne giriş çıkışlarına bakıldığında aynı aracın 14:10 sıralarında Antalya istikametinden Bucak’a giriş yaptığı ve olaydan hemen sonra saat 16:20 sıralarında Antalya istikametine tekrar çıkış yaptığı, PTS kayıtlarında araç içerisinde ön tarafta iki şahsın olduğu, arka tarafta tam belli olmamakla birlikte bir üçüncü şahsın daha olduğu, mobese kayıtlarında aracın ön tarafında bulunan şahısların ..

...’ın ikametine girip çıkan şahıslara benzediği, mobese kayıtlarında aracın 01 DLF 33 plaka sayılı 2014 model beyaz renkli Hyundai i30 marka araç olduğunun” tespit edildiği anlaşılmakla, dosyada bulunan CD’lerin Emniyet Genel Müdürlüğü veya Jandarma Komutanlığı Kriminal Dairesine gönderilip, olaya ilişkin görüntülerin bulunduğu CD üzerinde, olanaklı ise görüntü iyileştirmesi de yapılmak suretiyle görüntülerin, dosya içerisinde bulunan sanığa ait görüntü, fotoğraflarla karşılaştırılıp ( dosya içerisindeki fotoğrafların yeterli olmaması halinde olayın gerçekleştiği tarihteki veya olayın gerçekleştiği tarihe yakın zamandaki sanığa ait fotoğraflar temin edilerek, güncel fotoğraflarının da temin edilmesinin akabinde), görüntülerdeki katılan ...’ın ikametine giren şahsın sanık olup olmadığına ilişkin inceleme sonucu rapor alınmasının ardından sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 13/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1633, Karar No: 2010/8440, Tarih: 03.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/1633 E.  ,  2010/8440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece 03.05.2010 tarihinde incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin:2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibariyle münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6963, Karar No: 2010/12514, Tarih: 29.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6963 E.  ,  2010/12514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 5'ini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 29.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/152, Karar No: 2012/4098, Tarih: 15.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/152 E.  ,  2012/4098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali-Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali-alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira parasının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali ve icra inkar tazminatına ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının 1.7.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli sözleşme ile kiracı olduğunu,davalı kiracının 15 Şubat 2010 tarihi itibariyle sözleşmeyi feshettiğini bildirdiğini, davacının cevabi ihtarname ile tek taraflı feshi kabul etmediğini belirttiğini, 2010 yılı şubat ayı kirasının ödenmemesi nedeniyle muacceliyet şartı gereği dönem sonuna kadar olan kira bedellerinin tahsili amacıyla başlatılan takibe davalı borçlunun itiraz ettiğini, icra dosyasına bırakılan kiralananın anahtarını 25.2.2010 tarihinde teslim aldığını belirterek itirazın iptaline ve takibin devamı ile davalının %40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesini istemiştir. Davalı vekili, taraflar arasındaki önceki döneme ait 22/06/2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin 10. maddesine göre kiracının bir ay önceden yazılı olarak bildirmek suretiyle tahliye yetkisinin bulunduğunu, bu hükmün takibe konu olan yeni kira sözleşmesi dönemi için de geçerli olduğunu, taşınmazın 15.2.2010 tarihinde, 15 günlük şubat ayı kirası ödenmek suretiyle tahliye edildiğini belirterek tahliye tarihinden sonraki kira bedellerinin istenemeyeceğini ve davanın reddini savunmuştur.

İcra takibinde ve davada dayanılan ve hükme esas alınan 1.7.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede bir kira ödenmediği taktirde muacceliyet şartı kararlaştırılmıştır. Bu şart geçerli olup tarafları bağlar.Davalı, kiralananın 15.2.2010 tarihinde tahliye edildiğini, kira borcu bulunmadığını ileri sürerek itirazda bulunmuştur. Her ne kadar davalı tarafından davacıya gönderilen ihtarname ile kiralananın 15.2.2010 tarihinde tahliye edileceği bildirilmiş ise de kira sözleşmesinde kiracıya dönem sonundan önce tek taraflı fesih yetkisi veren bir düzenleme bulunmamaktadır.Kiracının kira süresi sona ermeden kira sözleşmesini tek taraflı olarak feshederek kiralananı tahliye etmesi durumunda kural olarak kira süresinin sonuna kadar kira parasından sorumludur. Bununla birlikte davacı kiralayanın bu yerin yeniden kiralanması konusunda gayret göstermesi, böylece zararın artmasını önlemesi için kendisine düşen ödevi yapması gerekir. Aksi halde hakim tarafından tenkise tabi tutulur. Bu durumda davacının zararı kiralananın aynı koşularla yeniden kiraya verilebileceği

tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından ibarettir. Davalı tarafından ibraz edilen 7.4.2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesine göre taşınmazın davacı tarafından 7.4.2010 tarihinde yeniden kiraya verildiği savunulduğuna göre mahkemece bu husus üzerinde durularak taşınmazın yeniden kiraya verilebileceği makul sürenin tespiti ile bu sürenin yeniden kiraya verildiği tarihten daha az olduğunun tespiti halinde makul süreye kadar, daha çok olduğunun tespiti halinde ise yeniden kiraya verildiği tarihe kadar olan kira bedellerinden sorumlu tutulması gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.