muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10737, Karar No: 2014/5849, Tarih: 07.04.2014

Tarafı olduğumuz Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 10. maddesinde ifade özgürlüğü;

"1. Herkes ifade özgürlüğü hakkına sahiptir. Bu hak kamu makamlarının müdahalesi olmaksızın ve ulusal sınırlarla kısıtlanmaksızın, bir görüşe sahip olma, haber ve düşünceleri elde etme ve bunları ulaştırma özgürlüğünü de içerir. Bu madde Devletin radyo yayıncılığını, televizyon ve sinema işletmeciliğini izne bağlamasına engel değildir.

2.Bu özgürlükleri kullanırken ödev ve sorumluluk içinde hareket edilmesi gerektiğinden, ulusal güvenlik, ülke bütünlüğü veya kamu güvenliği, suçun veya düzensizliğin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması, başkalarının şeref ve haklarının korunması, gizli bilgilerin açığa vurulmasının önlenmesi, yargı organının otorite ve tarafsızlığının korunması amacıyla, demokratik bir toplumda gerekli bulunan ve hukukun öngördüğü formalitelere, şartlara, yasaklara ve yaptırımlara tabi tutulabilir." şeklinde tanımlanmıştır.

Liegens v. AVUSTURYA, Feldek v. SLOVAKYA, Oberschlick v. AVUSTURYA davalarında siyasi kişiliklere yönelik kullanılan ifadeleri değerlendiren Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi;

"Liegens v. AVUSTURYA"( Başvuru No: 9815/82 ) davasında;

Eski başbakan ... ile seçimlerden birinci çıkan siyasi parti başkanı arasında bir takım olayların yaşandığı, basına yansıyan bir kısım açıklamaların bulunduğu ayrıca 2. Dünya Savaşı sırasında Rusya'daki Alman hattının ötesine geçerek sivilleri katlettiği iddia olunan ilk SS Tugayında görev yapmakla suçlanan liberal parti başkanı ... ile koalisyon kurulması tartışmalarının yaşandığı bir sırada, gazeteci olan Liegens, Profil adlı Viyana Dergisinde yayımlanan iki ayrı yazısında; o tarihte federal hükümetin Başbakanına yönelik olarak 'En Adi Fırsatçılık(adi oportunism)', 'ahlakdışılık' ve 'şerefsizlik' biçiminde ifadeler kullanmıştır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi;“...Sözleşme’nin 10(1). fıkrasında güvence altına alınan ifade özgürlüğünün, demokratik toplumun ana temellerinden birini ve yine bu toplumun gelişmesi ve her bireyin kendini geliştirmesi için esaslı şartlarından birini oluşturduğunu hatırlatarak ifade özgürlüğünün, Sözleşme’nin 10(2). fıkrasının sınırları içinde, sadece lehte olan veya muhalif sayılmayan veya ilgilenmeye değmez görülen "haber" veya "fikirler" için değil, ama aynı zamanda muhalif olan, çarpıcı gelen veya rahatsız eden haberler veya fikirler için de uygulandığını. Bunun, çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleri olduğu, bunlar olmaksızın "demokratik toplum" olamayacağını (bk. Handyside kararı, parag. 49).

Bir siyasetçiye yönelik eleştirilerin kabul edilebilir sınırları, özel bir şahsa yönelik eleştiri sınırına göre daha geniştir. Bir siyasetçi, özel şahıstan farklı olarak, her sözünü ve eylemini bilerek ve kaçınılmaz bir biçimde, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açar; bu nedenle daha geniş bir hoşgörü göstermek zorundadır. Hiç kuşku yok ki, Sözleşme’nin 10(2). fıkrası, başkalarının, yani bütün bireylerin itibarının korunmasına imkan verir; bu koruma, siyasetçileri şahsi sıfatları dışında hareket ettikleri zaman da içine alır. Ancak bu gibi durumlarda söz konusu korumanın gerekleri, siyasi meseleleri açık biçimde tartışmanın yararıyla bağlantılı olarak tartılmalıdır.” gerekçesiyle kullanılan sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında kaldığına karar vermiştir.

"Feldek v. Slovakya" (Başvuru No: 29032/95) davasında;

..’in bakan olmasından hemen sonra hakkında Nazi ordusunda SS birliklerinin üyesi olduğu konusunda makaleler yayınlanmış,‘Faşist Geçmişli Bir Bakan Olmadan Daha Güzel Bir Slovakya Fotoğrafı’ başlıklı makale kaleme alınmıştır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, başvuranın açıklamalarının tartışılmasında kamu yararı bulunan siyasi bir konuyla ve Slovakya’nın tarihiyle ilgili olduğunu ve Slovakya’nın gelecekteki demokratik gelişimini etkileyebileceği, açıklamanın kaynak içermemekle birlikte daha önce basında yer alan bir takım gerçeklere dayandığı, özgür siyasi tartışmanın teşvik edilmesinin demokratik bir toplumun niteliği olduğunu belirleyip kendisini gerek basının gerek kamuoyunun yakın denetimine açmış olan politikacıların kendilerine karşı yapılan eleştirilerde diğer bireylere nazaran daha fazla hoşgörü göstermesi gerektiğini vurgulayarak sözkonusu makalenin ifade özgürlüğü kapsamında kaldığına karar vermiştir. "Oberschlick v. Avusturya"( Başvuru No:20834/92) davasında;

Viyana'da yayınlanan Forum Dergisi'nin editörü ve aynı zamanda gazeteci olan Oberschlick, Avusturya Liberal Demokrat Parti Genel Sekreterinin seçim konuşmaları sırasında “göçmen ailelerine yapılan aile yardımının yarıya indirilmesi gerektiğini” savunması üzerine konuşmayı ayrımcılığı ve suça teşviki savunma şeklinde nitelendirmiş, ayrıca bu siyasal lideri, Nazi düşünceleri savunmakla suçlamış, başka kişilerle birlikte söz konusu siyasal lider hakkında koalisyon ortağı partinin genel sekreterine suç isnadında bulunarak bunu dergide yayınlamıştır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi; politikacının itibarının korunması ihtiyacının, siyasi konuların özgürce tartışılmasının sağlayacağı yararla dengelemek zorunda olduğuna işaret ederek, hoş görülebilir eleştiri sınırının bir politikacı söz konusu olduğunda, sade vatandaşa oranla daha geniş olduğunu, siyasetçilerin özellikle kamuya yaptıkları beyanları, şüpheli ve tartışmaya sebebiyet veren eleştiriler içerdiğinde daha geniş bir hoşgörü ortaya koymaları gerektiğini açıklayarak dergi yayınının ifade özgürlüğü kapsamında kaldığına karar vermiştir.

Davaya konu olaya gelince; "4+4+4" olarak ifade edilen eğitim sistemindeki değişiklik tartışmalarının yaşandığı bir dönemde, davalı AKP Genel Başkan Yardımcısının TV8'de katıldığı ''Erkan Tan'la Başkentten'' adlı programda, Ana Muhalefet Partisi Genel Başkanı K.. K.. hakkında; "...Dün söylediğinden bugün vazgeçmekten başka bir şey bilmediği, onun için de isminin Çarkçı Kemal olarak bilindiği...", "...yalan ve dolanlarla dolu konuştuğu..." şeklinde ifadelerde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davaya konu edilen ifadelerin eğitim sistemindeki değişikliklerin konuşulduğu bir zaman diliminde bu konuda daha önceden açıklamalarda bulunan davacı K.. K..'na cevap niteliğinde söylendiği anlaşılmaktadır. Konuşmanın bütünü, konuşmanın yapıldığı zaman dilimi, konuşmayı yapan ve hakkında konuşulan kişinin ülkenin siyaseti konusunda etkili siyasi kişilikler olması ile yukarıda açıklanan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 10. maddesi ve bunun uygulamasına yönelik Avrupa İnsan hakları Mahkemesinin kararları gözetildiğinde açıklamaların ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerekmektedir.

Şu halde, açıklanan nedenlerle davacı K.. K..' na ilişkin davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde kısmen kabul kararı verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle karar bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın (2) nolu bentte açıklana nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, Davacı C.. P..'nin temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, bozma nedenine göre davacı K.. K..'nun temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2543, Karar No: 2011/3288, Tarih: 11.04.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/2543 E.  ,  2011/3288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı Karşı Davalı:Yurda kesin dönüş yaptığı 31.10.2005 tarihini takip eden aybaşından itibaren aylığın yeniden bağlanmasını,aybaşından itibaren aylığının yeniden.. bağlanmasını,1.5.1990-19.6.1996 ve 31.10.2005- 20.7.2006 tarihleri arasındaki süreler dışındaki dönemlerde kurumun alacak ve faiz istemlerinin yeniden hesaplanmasına;

Davalı Karşı Davacı Kurum ise;1.5.1990-19.6.2006 tarihleri arasında yersiz olarak ödenen aylıkların yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm davalı Kurum’un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı yurda kesin dönüş yaptığı 31.10.2005 tarihini takip eden aybaşından itibaren aylığının yeniden bağlanmasını, 1.5.1990-19.6.1996 ve 31.10.2005-20.7.2006 tarihleri arasındaki süreler dışındaki dönemlerde Kurumun alacak ve faiz istemlerinin hesaplanmasını istemiştir. Kurumda birleşen davada 1.5.1990-19.6.2006 tarihleri arasında yersiz ödenen aylıkların birikmiş faiziyle birlikte olmak üzere toplam 48.590,67 TL’nın 27.310,30 TL asıl alacak kısmına dava tarihinden itibaren faiz yürütülerek davalıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının yurda kesin dönüşünün gerçekleştiği 31/10/2005 tarihini takip eden 01/06/2005 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tesbiti ile 01/05/1990-31/10/2005 tarihleri arası süre için 3201 sayılı Yasa borçlanması dahil ödenen aylıklardan 506 sayılı Yasa ve 2147 sayılı Yasa çerçevesinde bağlanması gereken aylıkların tenzili sonucu davalının Kuruma olan borcunun toplam 6.769,60. TL olduğunun tespitiyle bu miktar dahilinde davacının iptal isteği ile fazla taleplerinin reddine, Kurumun açtığı birleşen dava yönden ise davanın kısmen kabulü ile 2.788,03 Tl asıl, 3.981,57 TL birikmiş faizi ile birlikte toplam 6.769,60 TL’nın davalı ...dan tahsiline , fazla istemin reddine karar verilmiştir

Somut olayda, mahkemece davacının yaşlılık aylığının yeniden bağlanmasına karar verilirken davacının yurt dışında çalışıp en son sosyal yardım aldığı 31.10.2005 tarihini takip eden aybaşı olan 1.11.2005 tarihinden itibaren yaşlılık aylığının bağlanmasına karar verilmesi gerekirken bu tarihin hüküm fıkrasında 1.6.2005 olarak yazılması ve birleşen davada davacı Kurum adına hüküm altına alınan 2.788,03 Tl asıl alacak miktarına talep gibi dava tarihinden faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken bu yönde hüküm kurulmaması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının a) bendinde yer alan “1.6.2005” tarihinin silinerek yerine “1.11.2005” tarihinin yazılmasına, hükmün b) bendinde yer alan “2.788,03 TL fark aylık tutarı 3.981,57 TL işlemiş faiz olmak üzere 6.769,60 TL ‘nin” rakam ve sözcüklerinin silinerek yerine “2.788,03 Tl asıl alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ve birikmiş 3.981,57 TL işlemiş faiz alacağının” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA,aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ilgiliye yükletilmesine,11.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5027, Karar No: 2014/6743, Tarih: 22.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/5027 E.  ,  2014/6743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KEMALİYE KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2008/257-2013/92

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Ç.. Köyü çalışma alanında bulunan, 109 ada 109 parsel sayılı 8.947,79 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar F.. K.. ve A.. K.. adlarına tespit edilmiştir. Davacı A.. T.., tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında Hazine taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu atındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak davaya katılmış, davacı A.. T.. ise davasından feragat etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın A.. T.. yönünden reddine, Hazine yönünden kabulüne ve çekişme konusu 109 ada 109 parsel sayılı taşınmazın hali arazi vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davalı A.. K.. tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki ve hali arazi vasfındaki yerlerden olduğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; Mahallinde yapılan keşif sırasında bilgisine başvurulan yerel bilirkişi ve davalı tanıkları çekişme konusu taşınmazın davalılar tarafından kullanıldığını bildirirken, davacı tanıkları taşınmazın kimse tarafından kullanılmadığını, davacı A.. T..'ın dedesinin yerleri olduğunu beyan etmişlerdir. Ancak alınan bu beyanlar soyut içerikli olduğu gibi beyanlar arasındaki çelişki giderilmeksizin ve de taşınmazın önceki niteliğinin belirlenmesi ve yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin denetlenebilmesi için yöreye ait hava fotoğrafları getirtilerek inceleme yapılmadığı gibi tespite aykırı sonuca ulaşıldığı halde tespit bilirkişileri dinlenmeksizin karar verilmesi sebebiyle yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurumak için yeterli değildir. O halde doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle; tespit tarihi olan 2007 yılından geriye doğru 15, 20 ve 25 yıl öncesine ve iktisap evresine ilişkin üç ayrı tarihte çekilmiş steoroskopik hava fotoğrafları ve temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları ile çekişme konusu taşınmazın tüm komşu parsel tutanakları dayanak belgeleri ile birlikte getirilip dosya keşfe hazır hale getirilmelidir. Bundan sonra mahallinde harita, jeodezi ya da fotogrametri uzmanı fen bilirkişi, önceki bilirkişiler dışında üç kişilik ziraatçi bilirkişi kurulu, üç kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıklarının katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır

. Bundan sonra mahallinde harita, jeodezi ya da fotogrametri uzmanı fen bilirkişi, önceki bilirkişiler dışında üç kişilik ziraatçi bilirkişi kurulu, üç kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıklarının katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından çekişmeli taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmazın tamamının ya da bir kısmının ilk kez hangi tarihte kullanılmaya başlandığı, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, kim ya da kimler tarafından ne şekilde kullanıla geldiği, önceden var olan zilyetliğin terkedilip terkedilmediği, zilyetlik terkedilmişse hangi tarihte ve ne sebeple terkedildiği hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanlar arasında çelişki doğduğunda yüzleştirme yapılarak çelişkinin giderilmesine çalışılmalı, komşu taşınmazların varsa dayanak belgeleri ile denetlenmeli, tespite aykırı sonuca ulaşılması halinde tespit bilirkişileri dinlenmeli, komşu taşınmazlarla mukayeseli mahkeme gözlemi tutanağa geçirilmeli; ziraatçi bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın öncesinin ve hali hazır durumunun ne olduğu, fiilen tarım arazisi niteliğinde olup olmadığı, tarım arazisi ise ne zamandan beri bu nitelikte kullanıldığı, taşınmazın doğal ya da yapay sınırlar ihtiva edip etmediği, taşınmazın tamamının mı yoksa bir kısmının mı taşlık, kayalık olduğu, bir kısmı taşlık kayalıksa hangi bölümlerinin bu nitelikte olduğu, taşınmaz içerisinde insan eliyle toplanmış taş öbeklerinin olup olmadığı, var ise hangi tarihte toplandığı, taşınmazın toprak yapısı, eğimi ve bitki örtüsü komşu taşınmazlarla mukayese edilmek suretiyle değerlendirilerek bilimsel verilerle desteklenmiş, denetime elverişli rapor istenmeli, çekişmeli taşınmazın farklı yön ve açılardan fotoğrafları çektirilerek, çekişmeli taşınmazın sınırları işaretlenmeli; uzman fen bilirkişisinden keşfi izlemeye elverişli harita ve rapor düzenlemesi ve getirtilen hava fotoğraflarını steoroskop aleti ile inceleyerek fotoğraflardaki niteliğinin ne olduğu, hususunda ayrıntılı rapor vermesi istenmeli, temin edilebilen uydu fotoğraflarındaki durumu değerlendirilmeli ve bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Açıklanan şekilde inceleme ve araştırma yapılmadan, eksik incelemeyle hüküm tesisi isabetsiz olup davalı Ali Kaya'nın temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 22.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1715, Karar No: 2019/2636, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1715 E.  ,  2019/2636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3506, Karar No: 2023/2285, Tarih: 13.04.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/3506 E.  ,  2023/2285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün karar tarihinde yürürlükte olan 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesiyle 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici ikinci maddesi uyarınca, hükmolunan adli para cezası miktarına göre kesin nitelikte olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yatağan Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.02.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında mala zarar verme ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 151 inci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri gereğince cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında genel güvenliğin tehlikeye sokulması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına; mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın suçları işlediğine dair mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, delillerin eksik yorumlandığına ve sair temyiz nedenlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın katılanın evinin bulunduğu sokaktan ateş etmesi üzerine katılanın evinin camlarının kırılmak suretiyle zarar gördüğü iddiasına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın suçları işlediğine dair mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, delillerin eksik yorumlandığına ve sair temyiz nedenlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın katılanın evinin bulunduğu sokaktan ateş etmesi üzerine katılanın evinin camlarının kırılmak suretiyle zarar gördüğü iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyası içerisinde bulunan 28.12.2014 tarihli olay yeri inceleme raporunda, katılanın evinin pencere camının kırıldığı, duvar üzerinde saçmalardan kaynaklanan siyah noktaların bulunduğu, duvar dibinde (2) adet av tüfeği fişek sıkısı içinde bulunan plastik tabanın bulunduğu, çevrede yapılan araştırmada av tüfeğine ait boş fişeğe rastlanmadığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

3. 28.12.2014 tarihli arama tutanaklarında, sanığın ikamet ettiği evde ve olay günü sanığın kullandığı ... plaka sayılı araçta yapılan aramada herhangi bir suç unsuruna rastlanmadığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

4. İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından düzenlenen 02.02.2015 tarihli raporda, sanığa ait svaplarda atış artıklarına rastlanmadığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Mala zarar verme suçu yönünden;

Mala zarar verme suçu yönünden hükmolunan adli para cezasının miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici ikinci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu ve temyizi kabil olmadığı anlaşılmıştır.

B. Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçu yönünden;

Tüm dava dosyası kapsamı ve katılanın aşamalardaki beyanlarına göre, katılanın oğlu ile sanığın kız kardeşinin boşandığı ve bu nedenle aileler arasında husumet oluştuğu, suç tarihinden önce sanık ile katılan arasında adliyeye intikal etmiş dava dosyaları bulunduğu anlaşılmıştır.

Katılan aşamalarda alınan beyanlarında, olay günü evinin bulunduğu sokaktan silah sesi gelmesi üzerine pencereden baktığında, sanığın babasına ait olan ancak çoğu zaman sanığın kullanımında olan ... plakalı aracın farları sönük şekilde sokaktan geçmekte olduğunu gördüğünü, ateş edilmesi sonucunda evlerinin camlarının kırıldığını beyanla şikayetçi olmuştur.

Katılanın komşusu olan tanık M.K., olay günü ses gelmesi üzerine dışarı baktığında beyaz renkli, ... plakalı, plakasının son grubunu göremediği bir aracın farları sönük şekilde sokaktan geçtiğini gördüğünü beyan etmiştir.

Katılanın komşusu olan tanık M.Ç. ise, iki el silah sesi gelmesi üzerine dışarı baktığında beyaz renkli şahin türü bir aracın ışıkları sönük şekilde hızlıca hareket ederek uzaklaştığını gördüğünü beyan etmiştir.

Sanık aşamalardaki savunmalarında, babasına ait olan .... plakalı aracın olay günü kendisinin kullanımında olduğunu kabul etmiş ise de, katılanın evinin bulunduğu sokaktan geçmediğini, olay saatinde aracın farklı bir yerde park halinde olduğunu ileri sürmüştür.