muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/29342, Karar No: 2013/18427, Tarih: 26.11.2013

bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek ... gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle,klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için,dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların,ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Somut olayda; sanığın yanında ... ve ... ile birlikte şikayetçinin yanına gelerek kendisine köyde içerisinde tarihi eserler bulunan bir gömü olduğunu duyduklarını, yerini tespit ettikleri bu gömüyü birlikte çıkarmayı teklif ettiklerini, ancak devletin bilgisi dahilinde bu işi yapmaları gerektiğini, özel izin alınıp bu kazıyı yapmaları halinde ise masrafın 60.000 TL olacağını, bunun da yarısını kendisinin karşılaması durumunda alacakları paradan 100.000 TL'yi ona vereceklerini söylemeleri üzerine şikayetçinin ... ve ... adına parayı gönderdiği, yaptıkları kazıda bir küp içerisinden 3 adet 15-20 cm boylarında altın renginde heykelcikler çıktığı, bilahare bu eserleri sanık ...'nın şikayetçiye teslim ederek İstanbul'a döndüğü, bir süre sonra sanığın şikayetçiyi telefonla aradığı ve satış izinlerini tamamlamak üzere Ankara'da olduğunu, masraf olarak ... ... Bankası Şubesi'ne 5.000 TL göndermesi gerektiğini söylediği, aradan bir süre geçince sanığın kendisini aramaması ve çıkardıkları heykelcikleri incelediğinde sahte olduklarını anladığının iddia edilen olayda, şikayetçi ve tanığa sanığın fotoğrafı gösterilerek yaptırılan teşhiste sanık ...’i hiç görmediklerini, köye gelen kişiler arasında sanık ...’in olmadığını beyan ettikleri, sanığın suçlamayı kabul etmemiş olması da dikkate alınarak sanığın müsnet suçu işlediğine dair delil elde edilemediğinden beraatine yönelik mahkemenin kabulünde bir bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19911, Karar No: 2015/9006, Tarih: 26.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/19911 E.  ,  2015/9006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1a-4, 52/2-4, 53/6 maddeleri gereğince mahkûmiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve kabule göre; uzun yol şoförü olan ve kendi beyanına göre 400-500 km.lik yolu hiç dinlenmeksizin katettikten sonra gece saat 03:00 sıralarında olay yerine geldiğinde, yorgunluğun etkisi ile ışık kontrollü kavşakta kırmızı ışıkta beklemekte olan araçlara arkadan çarpmak suretiyle kazaya sebebiyet veren sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu, tayin olunan cezasında bu nedenle 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurularak, sanık hakkında eksik ceza tayini ile temel ceza olarak tayin edilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken, 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay hapis cezası tayini suretiyle sonuçta 15.200-TL yerine 15.100-TL olarak eksik adli para cezası tayini,aleyhe temyiz olmadığından bozma sesebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/567, Karar No: 2012/8732, Tarih: 19.03.2012

**9. Hukuk Dairesi         2011/567 E.  ,  2012/8732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen ücret, asgari geçim indirimi, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil ücret alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, kıdem ve ihbar tazminatının reddine, diğer işçilik alacaklarından ücret ve asgari geçim indirimi alacaklarının kabulüne, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve resmi tatil ücret alacaklarının ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü

:Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkete Aras Otel’de işçi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin iş yeri devri olmaksızın kira sözleşmesi ile başka bir şirkete kiraya verilerek davacının 24/09/2008 tarihinde nedensiz olarak feshedildiğini, davacının yıllık izin, fazla mesai, resmi bayram ve tatil ücretlerinin, Eylül ayına ait 24 günlük ücret alacağı ve Eylül ayı asgari geçim indiriminin davacıya ödenmediğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen ücret, asgari geçim indirimi, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil ücret alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının çalıştığı otel işletmesinin 09/09/2008 tarihinde ... Turizm Ltd.Şti.’ne kiralandığını, 17/09/2008 tarihinde davacıya işyerinin devredildiğinin bildirildiğini, davacının imzalamaktan imtina ettiğini, 18/09/2008 tarihinde işyerinin devredildiğini bildiren protokolün sunulduğunu, 19/09/2008 tarihinde tekrar işe giriş bildirgesi sunulduğunu, davacının yine imzalamadığını, 25/09/2008 tarihinde noter kanalıyla izin ücretlerinin ödenmek istendiğini, davacının ödemeyi almadığını, 09/10/2008 tarihinde yeni işverenin işe giriş bildirgesi sunduğunu, davacının tekrar imzalamak istemediğini noter huzurunda beyan ettiğini, davalının davacıyı işten çıkarmadığını, işyerinin devredildiğini, davacının yeni işveren yanında fiilen 10/09/2008 tarihinden itibaren çalışmasının devam ettiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna itibar edilerek, işyeri ve yapılan iş değişmeksizin, davalının işyerini 3.kişiye kiralamasının işyerinin devri anlamına geldiği, işverenin değişmesinin işyeri ve işin değişmemesi karşısında işçiye iş sözleşmesinin feshi hakkını vermediği, somut uyuşmazlık yönünden konunun incelenmesinden, davalının işyerini 5 yıl süreyle 3.kişiye kiraya vermesinin, davacının iş sözleşmesini feshetmesi için haklı bir neden oluşturmadığı gibi, işyerinin kiraya verilmesinin davacının herhangi bir hakkını da ortadan kaldıran bir hukuki işlem olmadığı, noter

tespitinden, davacının sigorta kaydının yapılabilmesi için işe giriş bildirgesinin imzalanması için devralan işverence çaba harcandığı ancak davacının gerekli evrakları imzalamaktan imtina ettiğinin anlaşıldığı, işyerini devralan işverenden davacıyı kayıt dışı çalıştırmasının beklenemeyeceği, davalının işyerini devrettiği, devrin davacı için haklı fesih sebebi oluşturmamasına rağmen davacının işe giriş kaydının yapılabilmesi çağrısına karşılık vermediği, dolayısıyla hizmet arzından kaçındığı, dolayısıyla davalı tarafça iş sözleşmesinin yapmakla yükümlü olduğu işi hatırlatıldığı halde ısrarla yapmamaktan dolayı iş sözleşmesini feshetmesinin haklı neden oluşturduğu, davalı tarafın haklı feshi karşısında davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağı gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatının reddine, diğer hesaplanan işçilik alacaklarının ise davalı işverenden tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından kıdem ve ihbar tazminatının reddi yönünden temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez. İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir. Ancak işverenin bu devir hakkını kötüye kullanıp kullanmadığı, işyerinde gerçekten işçinin de devir kapsamında devredilip edilmediği de araştırılmalıdır.

Dosya içeriğine göre davacının çalıştığı otel işletmesi davalı işveren tarafından 01.09.2008 tarihinden itibaren 5 yıllık kira sözleşmesi ile dava dışı ... TUR. OTEL İŞLETMECİLİĞİ A.Şirketine devri öngörülmüştür. Davalının sunduğu devir sözleşmesinin Madde VI.r fıkrasında “ekli listeye göre 15 kişiden ibaret personel ile birlikte devraldığı” belirtilmiş, davacının sunduğu devir sözleşmesinin aynı fıkrasında ise “ekli listeye göre 5 kişiden ibaret personel ile birlikte devraldığı”, “her işçi ile ayrı ayrı rızaya dayalı devir sözleşmesi imzalanacağı” belirtilmiştir.

Mahkemece iki sözleşme arasındaki çelişki giderilmediği gibi sözleşmenin eki olan personel listesi getirtilip, davacının devir edilecek personel içinde olup olmadığı araştırılmamıştır.

Somut bu maddi olgulara göre öncelikle devir sözleşmesinin 01.09.2008 tarihini kapsaması, iş sözleşmelerinin 24.09.2008 tarihinde feshedilmesi üzerinde durularak devrin gerçekleşip gerçekleşmediği, devir sözleşmesinde davalının bu hakkını kötüye kullanıp kullanmadığı üzerinde durulmalı, dosyada devir sözleşmeleri arasında personel devri ile ilgili çelişki giderilmeli, devre ilişkin personel listesi getirilmeli, davacının devir kapsamında olup olmadığı araştırılmalı ve sonucuna göre kıdem ve ihbar tazminatı hakkında karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde kıdem ve ihbar tazminatının reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6494, Karar No: 2015/11923, Tarih: 28.05.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/6494 E.  ,  2015/11923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2012/138961

MAHKEMESİ : Kırklareli 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2012

NUMARASI : 2007/394 Esas, 2012/126 Karar

SUÇ : Tefecilik, açığa imzanın kötüye kullanılması

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tefecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin sonucu olarak hak yoksunluğuna hükmedilmemesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 28/04/2009 gün 2008/5-202 Esas, 2009/102 sayılı Kararında da belirtildiği üzere mahkumiyetin yasal sonucu olması nedeniyle kazanılmış hakka konu olamayacağı ve infaz sırasında nazara alınması mümkün görüldüğünden, bozma nedeni sayılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen O Yer C.Savcısı, sanık A.. Ö.. ve sanıklar müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen husus dışında usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,

Açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde ise;

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 24/03/1989 gün ve 1/2 sayılı kararı gereğince; sanıklara yüklenen açığa imzanın kötüye kullanılması suçunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun cevaz verdiği ayrık durumlar dışında tanıkla ispat olunamayacağı, yazılı delille ispatının gerekeceği ve katılan tarafından yazılı delil sunulamadığı anlaşılmakla sanıkların beraati yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan hükmedilen hapis cezasından çevrilme adli para cezasının kesin nitelikte olmadığı nazara alınmadan hüküm fıkrasına kesin olarak verildiğinin yazılması,

Kanuna aykırı, O Yer C.Savcısı, sanık Akın ve sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14130, Karar No: 2014/14595, Tarih: 30.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/14130 E.  ,  2014/14595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 44. Asliye

Taraflar arasındaki davada İstanbul 21. Asliye Hukuk Mahkemesi ve İstanbul 44. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın mutlak ticari dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 44. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12012, Karar No: 2024/18104, Tarih: 29.04.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/12012 E.  ,  2024/18104 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/638 E., 2016/710 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.05.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci ve altıncı fıkraları ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; denetimli serbestlik kararını tebliğ almadığına, kararın bozulmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında daha önce işlediği aynı suçtan dolayı verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlal nedeniyle kaldırılarak kamu davası açıldığından bahisle, 15.09.2015 tarihli bu suç nedeniyle doğrudan kamu davası açıldığı anlaşılmakla,

Doğrudan kamu davası açılmasına dayanak alınan, Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2015 tarihli ve 2015/439 Esas, 2015/1090 Karar sayılı kararının, Dairemizin 09.10.2023 tarihli ve 2021/415 Esas, 2023/8514 Karar sayılı kararları ile bozulduğu ve henüz kesinleşmediği anlaşılmakla, aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 09.10.2023 tarihli kararında belirttiği bozma gerekçeleri de dikkate alınarak söz konusu dosyaların birleştirilmesi, tüm deliller birlikte değerlendirilip, incelemeye konu bu suç yönünden 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında doğrudan kamu davası açılması koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirmesinde zorunluluk bulunması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın

temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/184, Karar No: 2017/438, Tarih: 15.02.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/184 E.  ,  2017/438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bir suçun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla öldürmeye yardım, yağmaya yardım

HÜKÜM : a) Bir suçun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla öldürmeye yardım suçundan CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat

b) Yağmaya yardım suçundan CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat

TÜRK MİLLETİ ADINA

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; katılan ... vekilinin 10/06/2015 tarihli dilekçesiyle hükümleri temyiz ettiği anlaşılmakla, tebliğnamede hakkında görüş bulunmayan bu temyiz talebi ile ilgili olarak ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/02/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6526, Karar No: 2017/8036, Tarih: 11.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/6526 E.  ,  2017/8036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında, Şarköy serisi 35 nolu bölmede 4650 m2lik eski açma alanında, işgal ve faydalanma suçunu işlediğinden bahisle düzenlenen 24/11/2010 gün ve 03721 nolu orman suç tutanağına istinaden; 14/12/2010 günlü iddianame ile 6831 sayılı Kanun'un 93/1 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açıldığı ve Şarköy Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/42 esasına kaydedildiği; anılan dosyada yapılan keşif sonrası düzenlenen 30/03/2011 günlü bilirkişi raporu ile sanığın "ayrıca 2979,59 m2'lik alanda, diri örtü, ağaççık ve sürgün şeklinde akçakesme ve kermes meşesi türlerini kesmek suretiyle yeni açmada bulunduğunun" bildirilmesi üzerine; Şarköy Sulh Ceza Mahkemesinin 16/04/2012 gün ve 2011/42 esas, 2012/93 karar sayılı müzekkeresi ile Cumhuriyet Savcılığına suç duyurunda bulunulduğu; suç duyurusu üzerine 11/05/2012 günlü iddianame ile sanık hakkında 2.979,59 m2 lik alanda yeniden tarla açma suçundan 6831 sayılı Kanun'un 93/2 maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile açılan dava nedeniyle, Şarköy Sulh Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama sonucunda 21/06/2012 gün ve 2012/118-271 sayılı karar ile cezalandırılmasına karar verildiği ve aynı suç duyurusu üzerine sanık hakkında 27/06/2012 günlü iddianame ile 6831 sayılı Kanun'un 91/1-2 maddesi uyarınca ağaç kesme suçundan cezalandırılması istemiyle, temyiz incelemesine konu olan davanın açıldığı gözetilerek yapılan incelemede;

Dava konusu yerde yapılan keşif sonucu alınan Şarköy Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/42 Esas sayılı dosyasında bulunan 30/03/2011 tarihli bilirkişi raporunda, yeni açma yapılan alandaki diri örtünün akçakesme ve pırnal meşesi türleri olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat nevinde olup eylem tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince sanığa İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 11/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.