muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/140, Karar No: 2007/1463, Tarih: 13.02.2007

20. Hukuk Dairesi 2007/140 E., 2007/1463 K.

**20. Hukuk Dairesi 2007/140 E., 2007/1463 K.**

**- GÖREVLİ MAHKEME

- GÖREVSİZLİK**- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 1235 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 4 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki deniz hukukuna ilişkin davada İstanbul Denizcilik İhtisas ile Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

Dava, gemi kazasından doğan hasar için T.T.Y'nın 1235 v.d. maddeleri uyarınca kanuni rehin hakkı tanınması istemine ilişkindir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Yasasında görev hususunu düzenleyen 4. maddesinde 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Yasa ile eklenen son fıkrada "iş durumunun gerekli kaldığı yerlerde H.S.Y.K.'nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu yasanın dördüncü kitabında yeralan deniz hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulur. Bu mahkemelerin yargı çevresi H.S.Y.K tarafından belirlenir" hükmü yeralmaktadır.

T.T.Y.'nın eklenen metninden de anlaşıldığı gibi T.T.Y.'nın 4. kitabında yeralan 816 ila 1263 maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların deniz hukukuna ilişkin olup, kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülmesi hususu

tartışmasızdır.

Somut olayın T.T.Y.'nın 4. kitabında yeralan deniz hukukundan kaynaklandığı, olayın çözümünde temel ilişkiye bakılması gerektiği, temel ilişkinin de deniz hukukuna yönelik olduğu, Denizcilik İhsisas Mahkemesinin yasa ile kurulduğu anlaşılmakla, görevli mahkeme Denizcilik İhtisas Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.'nın 25. ve 26. maddeleri gereğince İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13/02/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/646, Karar No: 2019/9076, Tarih: 26.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/646 E.  ,  2019/9076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...’ın tekerrüre esas alınan Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin ilamına konu suçu işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olması nedeniyle TCK'nın 58. maddesinin (1.) ve (5.) fıkraları uyarınca bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına dair bölümün çıkartılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27185, Karar No: 2016/4973, Tarih: 07.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/27185 E.  ,  2016/4973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ İŞ MAHKEMESİ

DAVALILAR :1- ... ADINA AVUKAT ...

2

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının asıl işveren ... Özel İdaresi bünyesinde, alt işveren ...... şirketi işçisi olarak çalıştığını, ancak haksız yere ve işçilik alacakları ödenmeden işten çıkartıldığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... - ........... Daire Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı idarenin kapatılan .......... Özel idaresinin hak ve borçlarını devralmadığını ve davacı ile arasında herhangi bir iş akdi bulunmadığını davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesini ve ayrıca esas yönünden de davacının il özel idaresinin personeli olmadığını bu nedenle işçilik alacaklarından idarenin sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı......... şirketi vekili özetle; Davacının belirli süreli olarak çalıştığını ve il özel idaresinin 6360 Sayılı yasanın öngördüğü şekilde başka kamu kurum kuruluşlarına devredilmesi üzerine aralarındaki sözleşmenin sona erdiğini ve davacı taraf ile de yapılan belirli süreli iş akdinin kendiliğinden sona erdiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne ve davalıların hükmedilen alacak miktarlarından müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dava, alt işveren şirketin yanı sıra ... - ......... Daire Başkanlığı aleyhine açılmış ve bu davalılar huzuru ile yargılama yapılarak karar verilmiş ise de;

...nin ve valiliğe bağlı ........... Daire Başkanlığının tüzelkişiliği yoktur.

Somut uyuşmazlıkta, işveren T.C....... Bakanlığı olup, husumet tevcihinde kabul edilebilir yanılgı olduğu anlaşıldığından, davanın HMK.nun 124.maddesi uyarınca T.C. ........ Bakanlığı'na yöneltilerek sonuca gidilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir

F)Sonuç:

...nin ve valiliğe bağlı ........... Daire Başkanlığının tüzelkişiliği yoktur.

Somut uyuşmazlıkta, işveren T.C....... Bakanlığı olup, husumet tevcihinde kabul edilebilir yanılgı olduğu anlaşıldığından, davanın HMK.nun 124.maddesi uyarınca T.C. ........ Bakanlığı'na yöneltilerek sonuca gidilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 07/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1209, Karar No: 2007/2666, Tarih: 13.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1209 E.  ,  2007/2666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 20.01.2006 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür.

Mahkemece, kısa kararda Türk Medeni Kanununun 693.maddesi ile ilgili düzenleme yer almadığı halde, gerekçeli kararda taşınmazdan tarafların yararlanma ve kullanma şekline ilişkin hüküm kurulmuştur.

10.04.1992 tarih 1991/7 - 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı ile kısa kararla, gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra yerel mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdanı kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Bu itibarla, kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda yazılı nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 13.03.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6789, Karar No: 2017/7504, Tarih: 21.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/6789 E.  ,  2017/7504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada...2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/03/2016 tarih ve 2015/139-2016/236 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 19.12.2017 günü hazır bulunan davacı vekili Av.... ... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların ortak oldukları dava dışı ... Tekstil Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin 1998 yılında kurulduğunu, müvekkilinin abisi olan davalı ...'in şirketin mali işleri ile uğraştığını, davalının 2006 yılından sonra müvekkiline şirketle ilgili hiçbir bilgi vermediğini, müvekkilinin şirket üzerine kayıtlı olduğunu zannettiği muhtelif malların davalının ve ailesinin üzerine sebepsiz zenginleşme yaratacak şekilde kaydedildiğini öğrendiğini, davalının hisse devri önerisi üzerine müvekkilinin şirket hisselerini davalıya devrettiğini ancak devir bedeli almadığını, ödeme yapıldığı hususunun davalı tarafça ispat edilmesi gerektiğini ileri sürerek, davalıların müvekkili aleyhine zenginleştikleri malvarlığının elde edilen doğal ve hukuki semereleri de dahil edilerek aynen veya nakden iadeten ödenmesine, sebepsiz zenginleşmenin gerçekleştiği 2006 yılından itibaren kademeli olarak ticari temerrüt faizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca talepte bulunulduğundan taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacıya birçok taşınmazın devrediliğini, noter devir sözleşmesinden de anlaşılacağı üzere davacının hisse devrinin bedelini nakden ve tamamen teslim aldığını, davacının hiçbir alacağının olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, noterde düzenlenen belgenin resmi belge olduğu, içeriğindeki tüm açıklamaların doğru edildiği, bu belgenin içeriğinin doğru olmadığı hususunda tanık dinletilemeyeceği, ancak ceza mahkemesi kararıyla sahteliği sabit olursa bu belgenin geçerli bir belge sayılamayacağı, davacının hisse devir bedelini almadığı iddiasının yerinde olmadığı, davacı, hisselerin düşük bedelle satılması nedeniyle davalıların kendi aleyhine sebepsiz zenginleştiklerini iddia etmiş ise de TBK m. 77 hükmü gözönüne alındığında davacının rızayla belirlediği hisse devir bedelini aldıktan sonra bedelin düşük kaldığını belirterek sebepsiz zenginleşildiği iddiasının yerinde olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket hisse devir bedelinin tahsili ve davalıların sebepsiz zenginleştikleri iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket hisse devir bedelinin tahsili ve davalıların sebepsiz zenginleştikleri iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

Davacı dava dilekçesinde, limited şirkette bulunan hissesini davalılardan ...'e devrettiğini ancak devir bedelinin kendisine ödenmediğini, ayrıca davalıların usulsüz işlemleri ile şirket malvarlığından kendileri lehine aktarım yaptıklarını, birçok malvarlığı edindiklerini, bu şekilde kendisi aleyhine sebepsiz zenginleştiklerini ileri sürerek, noter senedinde yer alan hisse devir bedelinin ve sebepsiz zenginleşilen miktarın tespiti ile kendisine verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının hissesinin düşük bedelle satılması nedeniyle davalıların kendi aleyhine sebepsiz zenginleştiği iddiasında bulunduğu belirtilmiş ise de, davacı tarafça bu yönde herhangi bir beyanda bulunulmamıştır. Zira davacı hissenin düşük bedelle satıldığını değil, hisse devir bedelinin kendisine ödenmediğini iddia etmektedir. Dolayısıyla mahkemenin hisse devir bedelinin ödenmesi talebi yönünden nitelendirmesi doğru olmamakla birlikte, davacının hisse devir bedelinin ödenmediği iddiasının yasal delillerle ispatlanamamış olmasına göre bu talep yönünden davanın reddi sonucu itibariyle doğrudur.

Öte yandan davacı, davalıların birtakım usulsüz eylemleri ile müvekkili aleyhine sebepsiz zenginleştiğini de iddia etmiş olup, sorumluluk davasının iflas hali dışında ancak şirkette ortak olan kişi tarafından açılabileceği, davacının dava tarihi itibariyle şirkette ortak olmadığı, dava dilekçesi içeriği itibariyle dava konusu edilen zararın davacı yönünden dolaylı zarar niteliğinde olduğu, böyle bir davada hükmedilecek tazminatın ancak davacı şirket lehine hüküm altına alınması istemli olarak dava açılabileceği, davacının kendi adına tazminatın hüküm altına alınmasını istemeyeceği nazara alınıp, anılan talep yönünden davanın bu gerekçeyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi yerinde değil ise de, her iki istem yönünden açıklanan gerekçelerle sonucu itibariyle doğru olan hükmün HUMK 436. maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün açıklanan değişik gerekçeyle ONANMASINA, takdir olunan 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 21/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4402, Karar No: 2017/9033, Tarih: 07.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4402 E.  ,  2017/9033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili 10/12/2013 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkillerine ait bağımsız bölümlerin de bulunduğu ... Apartmanının 12/11/2013 tarihinde yapılan toplantısının gün ve saatinin tüm kat maliklerine 15 gün önceden elinde olacak şekilde tebliğ edilmediğini, toplantı gününde toplantı yeter sayısının sağlanmadığnı bazı kat maliklerinin haberi dahi olmadan yapılan toplantı ve yeniden yönetici seçimi ile ibra konusundaki kararında batıl bulunduğunu, Kat Mülkiyeti Kanunu 33. maddesi uyarınca apartmanda fiilen yönetimin yeniden oluşturulmaması sebebi ile öncelikle tedbiren diğer kat maliklerinin de mutabık kaldığı ...'ün apartmanın olağan yönetim işlerinin ifası için yönetici olarak atanmasına, 12/11/2013 tarihli genel kurul kararının mutlak butlan ile batıl olduğunun tespitine, mevcut yönetimin ibrası açısından halihazırdaki harcamalar taraflarınca incelenemediğinden re’sen seçilecek bilirkişi tarafından, dosyaya celbedilecek işletme defteri ve hesap makbuzlarının ve diğer yönetim evraklarının incelenmesi ile yapılmış harcamaların tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davacılardan ... ve ... tarafından açılan davanın, aktif dava ehliyeti bulunmadığından reddine, diğer davacılar tarafından açılan davanın kabulü ile;

12/11/2013 tarihli kat malikleri kurulu kararının mutlak butlan ile batıl olduğunun tespitine,

12/11/2012-12/11/2013 döneminde yönetim tarafından 121.743,30TL harcama yapıldığının tespitine,

634 sayılı KMK'nun 34/3. maddesi uyarınca dava konusu Yeşilköy mahallesi, Serbesti caddesi No:60 adresinde bulunan ... Apartmanına yönetici olarak ...'in atanmasına karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir

Dava konusu uyuşmazlık, kat malikleri kurul kararının iptali, yönetici atanması ve yönetim tarafından yapılan harcamaların tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece ilgili yönetimden karar defteri, çağrı belgeleri, hazirun cetveli ve toplantıya ilişkin diğer evrakların celbi ile KMK'nın 33. maddesi hükmü gereğince dava ehliyeti yönünden iptali talep edilen 12/11/2013 tarihli toplantıya katılanların ve katılıp da olumlu ya da olumsuz oy kullananların tespitinin yapılması ve sonrasında toplantının iptalini gerektirir bir husus bulunup bulunmadığının belirlenmesi açısından uzman bir bilirkişiden rapor alınması gerekirken bu hususun düşünülmemesi bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de; davanın KMK'nın 33. maddesinde belirlenen süreler içerisinde açılması nedeniyle iptal sebeplerinin oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerekirken toplantıda alınan kararların mutlak butlanı gerektirir nitelikte olmadığı gözetilmeksizin yanlış gerekçe ile toplantının iptaline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 07/11/2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7424, Karar No: 2016/5478, Tarih: 08.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/7424 E.  ,  2016/5478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

I-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik yapılan incelemede;

UYAP aracılığıyla elektronik ortamda MERNİS sisteminden alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanık ... hükümden sonra 16/10/2013 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, sanığın hukuki durumunun mahkemesince yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet kararlarına yönelik olarak yapılan incelemede;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Yangın sahasında yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, olayın örtü yangını olduğu belirtilmiş olup, 6831 sayılı Kanun'un 110/3. maddesinde düzenlenen gerçek zararın hesabında yanan sahada hasar gören ağaç ve ağaçcıklarla, bitki örtüsüne göre oluşan zarar, ağaç ve ağaçcıkların hayatiyetini kaybedip etmediği, geride kalan emvalin değerlendirilme miktarı, yok olan canlı varlıktan ve toprağın verim gücündeki azalma gibi hususların nazara alınması gerekip ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme masraflarının dikkate alınmaması gerektiğine göre; sanıkların tespit edilen gerçek zararı 1/3 oranında ödemiş olduklarına dair makbuzların dosyada mevcut olmasına rağmen yangın söndürme masrafları ve ağaçlandırma giderinden oluşan 32.051.000 TL toplam zararın sanıklar tarafından giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi,

2-Suç tarihi itibariyle eylemin 08/02/2008 tarihli 5728 sayılı kanun ile değişik 6831 sayılı kanunun 110/3. maddesiyle uyumlu olduğu gözetilmeden eski yasa lehe olduğundan bahisle uygulama yapılması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarında sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1206, Karar No: 2014/1568, Tarih: 03.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/1206 E.  ,  2014/1568 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2008/185599

MAHKEMESİ : Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2008

NUMARASI : 2006/135 (E) ve 2008/65 (K)

SUÇ : Yağma, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan sanık H.. S.. vekilinin 22.4.2008 havale tarihli süre tutum dilekçesi ile gerekçeli kararın tebliği üzerine vermiş olduğu 26.5.2008 havale tarihli ayrıntılı temyiz dilekçeleri bir arada değerlendirildiğinde; katılan sanık H..H.. vekilinin temyizinin sanık S.. Y.. hakkında verilen hükme yönelik olduğunun kabulüyle yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık S.. Y.. hakkında, 5237 sayılı TCY'nın 58.maddesinin uygulanmaması,

2-Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık H.. S.. vekili ile sanık S.. Y.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 3.2.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5131, Karar No: 2013/11129, Tarih: 02.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/5131 E.  ,  2013/11129 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Ecza Deposu Tic. ve San. Ltd. Şti. ile ... aralarındaki dava hakkında ... 18. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 07.07.2011 tarih ve 517-224 sayılı hükmün Dairenin 20.09.2012 tarih ve 17833-20272 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde taraflar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan her iki tarafın karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 220.00 (ikiyüzyirmi) Lira para cezası karar düzeltme isteyen taraflara yükletilmesine, 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.