muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5634, Karar No: 2025/3398, Tarih: 13.03.2025

6. Dava konusu 125 ada 1 parsel, 125 ada 5 parsel, 125 ada 6 parsel, 125 ada 14 parsel ve 136 ada 7 parsel sayılı taşınmazların kısmen mutlak koruma alanında kaldıkları anlaşılmakla, mutlak koruma alanında kalan kısımlarındaki davacılar payının tapu kaydının iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde tamamındaki davacı paylarının iptaline hükmedilmesi yerinde değildir.

7. Dava konusu 122 ada 4 parsel,122 ada 7 parselden ifrazen oluşan 122 ada 67 parsel, 122 ada 36 parsel, 123 ada 69 parsel,123 ada 70 parsel,123 ada 71 parsel, 123 ada 72 parsel,123 ada 73 parsel,123 ada 75 parsel,123 ada 76 parsel, 123 ada 80 parsel, 125 ada 15 parsel,127 ada 2 parsel, 130 ada 7 parsel, 131 ada 1 parsel, 132 ada 1 parsel, 133 ada 1 parsel, 133 ada 9 parselden ifrazen oluşan 133 ada 17 parsel, 133 ada 5 parselden ifrazen oluşan 133 ada 33 parsel, 133 ada 4 parselden ifrazen oluşan 133 ada 25 parsel ve 133 ada 35 parsel, 133 ada 3 parselden ifrazen oluşan 133 ada 133 ada 27 parsel ve 133 ada 37 parsel, 133 ada 15 parsel, 133 ada 16 parsel, 136 ada 6 parselden ifrazen oluşan 136 ada 8 parsel, 137 ada 3 parselden ifrazen oluşan 137 ada 49, 51, 53, 54, 55 parseller ile 137 ada 4 parselden ifrazen oluşan 137 ada 41 parsel ile 137 ada 42 parsel, 137 ada 5 parselden ifrazen oluşan 137 ada 46 parsel sayılı taşınmazlarda davacılar ... ve ...’ın malik olmadığı anlaşılmakla, bu parseller yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirir.

8. Dava konusu taşınmazlar tapuda ... Mahallesinde kain olduğu hâlde, infazda tereddüt uyandıracak şekilde kararın hüküm kısmında dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalle adının hatalı gösterilmesi bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile sair hususlar incelenmeksizin Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine,

13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8814, Karar No: 2006/7571, Tarih: 04.10.2006

5. Ceza Dairesi 2006/8814 E., 2006/7571 K.

**5. Ceza Dairesi 2006/8814 E., 2006/7571 K.**

**- GÖREVİ KÖTÜYE KULLANMA

- RÜŞVET**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 252 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 257 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 230 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 34 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 211 ]

**"İçtihat Metni"**

Rüşvet almaya teşebbüs suçundan hükümlü Enver'in hakkında 5237 sayılı TCK'nın uygulanıp uygulanamayacağı ile ilgili olarak (İstanbul Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi)'nden verilen 10.08.2005 gün ve 2001/217 Esas, 2001/390 sayılı ek kararın süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü.

5252 sayılı Yasa'nın 9/3 ve CMK'nın 34 ve 230. maddelerine uygun olarak lehe olan hükmün; önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi, gerektiğinde duruşma açılıp, tüm bunların gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 252/3. maddesinde "rüşvet bir kamu görevlisinin görevinin gereklerine aykırı olarak bir işi yapması veya yapmaması için kişiyle vardığı anlaşma çerçevesinde bir yarar sağlamasıdır" denmiş olmakla; yapılması gereken işin yapılması için yarar sağlanması yeni yasada rüşvet suçu olmaktan çıkıp, aynı Yasa'nın 257/3. maddesindeki görevi kötüye kullanma suçunu oluşturabileceğinin tartışılmaması, keza anlaşma yapılmaması nedeniyle TCK'nın 61. maddesi uygulandığı halde, uyarlama sırasında tamamlanmış kabulü,

5252 sayılı Yasa'nın 6/1. maddesi uyarınca ağır hapis cezası hapis cezasına dönüştürülmüş olmakla, 647 sayılı Yasa'nın 6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

Kanuna aykırı, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca (BOZULMA-SINA), bozmanın aynı olayın TCK 64/1 anlamında şeriği olan Nilgün'e de CMUK'nın 325. maddesi uyarınca TEŞMİLİNE, 04.10.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8044, Karar No: 2013/9635, Tarih: 05.11.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/8044 E.  ,  2013/9635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 1 parsel sayılı 2105 H. 4406 m2 ve 101 ada 5 sayılı parsel 318190 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar orman niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacılar, zilyetliğe dayalı olarak taşınmazların belli kısımlarının kendilerine ait olduğu iddiasıyla dava açmışlardır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 101 ada 1 sayılı parsel içindeki (A), (B) ve (C) bölümlerinin davacı ... adına tesciline; (D) bölümü ile ilgili davanın feragat nedeniyle reddine; (E), (F) ve (H) bölümleriyle ilgili davanın esastan reddine; davalı taşınmazlara komşu olduğu için tesbitleri kesinleştirilmeyen 101 ada 77, 78, 79, 80, 81 ve 82 sayılı parsellerin tesbit gibi tesciline; (G) harfi ile işaretli taşınmazın (101 ada 5 sayılı parselde) davacı M. Abdülkadir Erçelik adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından (A), (B), (C) ve (G) bölümlerine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı içinde bırakılmıştır.

Mahkemece, 101 ada 1 parsel içinde bulunan A (7144 m2), B (56921 m2) ve C (889 m2); 101 ada 5 parsel içinde G (8130 m2) ile gösterilen bölümlerin 1952 tarihli hava fotoğrafına göre orman sayılmayan yerlerden olduğu gibi, adlarına tescil kararı verilen davacılar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle, bu bölümlere ilişkin davanın kabulüne karar verilmişse de, bu bölümler memleket haritasında yeşil renkte göründüğü halde, uzman bilirkişi tarafından yeşil rengin hangi tarım ya da orman bitkisini ifade ettiği, memleket haritasında renklendirme hatası olup olmadığı açıklanmadan hava fotoğrafına göre değerlendirme yapıldığı bildirilmiş, ancak, hava fotoğrafı rapora eklenmemiş, Dairenin bu konuya işaret eden 29.06.2011 tarihli geri çevirme gereği de yerine getirilmemiş, önceden olduğu gibi memleket haritası üzerinden ek rapor hazırlattırılıp gönderilmiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanunun 17. maddesi gereğince orman sayılmayan, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen ve il, ilçe ve kasabaların imar planları kapsamında kalmayan araziden masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilip tarıma elverişli hale getirilen (ev ve benzeri tesisler yapmak, dışarıdan toprak getirilerek

3402 sayılı Kadastro Kanunun 17. maddesi gereğince orman sayılmayan, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen ve il, ilçe ve kasabaların imar planları kapsamında kalmayan araziden masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilip tarıma elverişli hale getirilen (ev ve benzeri tesisler yapmak, dışarıdan toprak getirilerek

tarıma elverişli hale getirmek imar ihya olarak kabul edilemez) ve imar, ihyanın tamamlandığı tarihten kadastro tespitinin yapıldığı güne kadar 20 yıl süreyle zilyet edildiği ileri sürülerek tapuya tescili istenen taşınmazların, Kadastro Kanununun 14. maddesinde yazılı diğer koşulların yanında niteliğinin, imar ihya edildiğinin ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin, başlangıç ve süresinin, kullanılıp kullanılmadığının ve tasarruf sınırlarının ne olduğunun takdiri delil olan yerel bilirkişi ve tanık sözleri yanında, gerçeğin bir resmi olan en eski tarihli hava fotoğrafı ile gerçeğin modeli olan memleket haritaları ile kadastro tesbit tarihinden 15 - 20 yıl önce çekilen çiftli hava fotoğrafları ve bu fotoğrafların yorumlanması ile üretilen orijinal renkli memleket haritaları ve standart topografik fotogrametri yöntemi ile düzenlenen kadastro haritalarının, stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelenip taşınmazın niteliğinin, konumunun ve kullanım durumunun anlatılan bilimsel yöntemle kesin olarak belirlenmesi gerekir.

O halde; dava konusu taşınmaz ve etrafını gösterir ve ilk defa o yerde grafik ya da fotogrametri yöntemiyle düzenlenen 1/5000 ölçekli arazi kadastro paftasının orijinal fotokopi örneği, yine en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile kadastro tutanağının düzenlendiği tarihten 15 - 20 yıl önce iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden getirtilerek bir orman mühendisi, bir fen elemanı ve bir ziraat uzmanı aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte temyize konu taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadığı saptanmalı, toprak yapısı, bitki örtüsü çevre parseller ile karşılaştırılarak orman olup olmadığı, üzerindeki bitki örtüsünün niteliği, varsa ağaçların cinsi, sayısı ve yaşı, taşınmazın hangi bölümlerini hangi yoğunlukta kapladıkları ve kapalılık oranı, hakim ağaç türü, aşılı ağaçların kök yaşı ve aşı yaşı detaylı ve teknik ölçülerde tesbit edilmeli, hava fotoğrafı ile memleket haritası gösterimlerinde farklılıklar tesbit edildiği taktirde, memleket haritalarında renklendirme hatası olup olmadığı açıklattırılmalı, taşınmazların orman olmadığı saptandığı taktirde bu kez, ziraat uzmanı bilirkişiye inceleme yaptırılarak, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki diğer yerlerden olup olmadığı, imar ihyaya konu edilip edilmediği, kaç yıl ne şekilde zilyet edildiği, bu zilyetliğin taşınmazın ekonomik amacına uygun olup olmadığı konularında bilimsel rapor alınmalı, 3402 sayılı Kanunun 14. maddesindeki kısıtlamaların aşılıp aşılmadığı, tapu müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüklerinden araştırılmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile usûl ve kanuna uygun olmayan hükmün BOZULMASINA 05.11.2013 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15702, Karar No: 2013/13115, Tarih: 24.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/15702 E.  ,  2013/13115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/05/2012 tarih ve 2011/17-2012/120 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait fotoğrafın davalı tarafından İSTANBULDA İKİ SEVGİLİ adlı kitapta kitap kapağı biçiminde izinsiz olarak kullanıldığını, böylece müvekkilinin eser sahipliğinden kaynaklanan mali ve manevi haklarının ihlal edildiğini iddia ederek tecavüzün ref' ini, rayiç sözleşme bedelinin 3 kat hesabı ile şimdilik 1.000 TL maddi, 15.000 TL manevi tazminatın kitap basım tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, dava konusu fotoğrafın internet sitesinden ücretsiz olarak indirilebildiğini, bu fotoğrafın davacıya ait olduğunu gösterir bir açıklamanın bulunmadığını, fotoğrafın eser niteliğinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davaya konu İstanbul Boğazında çekilen Boğaz Vapuru ve Martılar fotoğrafının FSEK anlamında eser niteliğinde olduğu, noter tespitine ve tüm dosya içeriğine göre davacının eser sahibi olduğu, fotoğrafın davalı tarafından dava konusu kitap kapağında kullanılması nedeniyle davacının çoğaltma ve yayma mali haklarının ihlal edildiği, dava konusu fotoğraf için istenebilecek rayiç bedelin 567 ABD doları karşılığı 1.054,62 TL olduğu, davacı bu rayiç bedelin 3 katı üzerinden hesaplama yapılmasını talep etmekle maddi tazminatın 3.163,86 TL bulunduğu, dava konusu kitap yayınında eser sahibinin adı belirtilmediğinden davacının 5846 sayılı yasanın 15.md de yazılı manevi hakkın ihlal edildiği, BK 49. md gereğince de ihlal edilen manevi hakkın niteliği, ihlalin gerçekleşme biçimi, tarafların ekonomik ve sosyal konumları gözetilerek 3.000 TL manevi tazminat hükmolunması gererktiği gererkçesiyel davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 329,45 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.06.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi. KARŞI OY

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 329,45 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.06.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi. KARŞI OY

Mahkemece eser sahibi davacının eser üzerindeki 5846 sayılı kanundan doğan haklarının ihlal edildiği gerekçesiyle talep gibi aynı kanunun 68.maddesi uyarınca üç kat telif tazminatına hükmedilmiş ise de; kanunun 68.maddesinin 1. Fıkrasında eseri, icrayı, fonogramı veya yapımları hak sahiplerinden bu Kanuna uygun yazılı izni almadan, işleyen, çoğaltan, çoğaltılmış nüshaları yayan, temsil eden veya her türlü işaret, ses veya görüntü nakline yarayan araçlarla umuma iletenlerden, “bu Kanun hükümleri uyarınca tespit edilecek rayiç bedelin en çok üç kat fazlası” nın hak sahiplerince istenebileceği belirtilmiş olup, aynı kanunun 66/3 fıkrası gereğince mahkeme, mali haklara tecavüz halinde, “tecavüzün şümulünü, kusurun olup olmadığını, varsa ağırlığını” takdir etmek durumunda bulunduğundan, dava konusu olayda talep edilebilecek “en çok üç kat fazla” tazminatın miktarını, tecavüzün şümulüne ve kusurun ağırlığına göre belirleme yetkisinin mahkeme hâkimine ait olduğu, BK’nun 43/1 maddesinin de bu yetkiyi desteklediği ve her somut olayda tartışılması ve değerlendirmesi gerektiği, mahkemenin bu hususları tartışmadan doğrudan belirlenen rayiç bedelin üç katına hükmetmesinin isabetsiz olduğu ve hükmün bozulması gerektiği kanaatinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun görüşüne bu nedenlerle katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2018/4294, Karar No: 2019/5671, Tarih: 23.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4294 E.  ,  2019/5671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Datça Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 15.03.2018 tarih ve 2018/49-2018/79 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; 20/11/2011 tarihinde Datça Sahil Güvenlik Komutanlığı tarafından el konulan teknenin kılavuzluk, römorkaj hizmetleri ile teknenin hasarlı bir takım yerlerinin tamir işlemleri için müvekkilinden yardım istendiğini, müvekkilinin Daffodil adlı tekneyi kılavuzluk, römorkaj, balıkadam, onarım işlemleri ile yediemin hizmetlerini vermek üzere teslim aldığını, ancak bugüne kadar vermiş olduğu hizmetlere karşılık davalılar tarafından hiçbir ücret ödenmediğini, Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü Tarifesine göre hesaplanacak hizmet ücretleri ile Adalet Bakanlığına ait depo ve garajlarda muhafaza edilen mahcuz malları için alınacak ücret tarifesine göre hesaplanacak yedieminlik ücretine ilişkin fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydı ile 6.000 USD kılavuzluk ücreti, 9.600 USD römorkor ücreti, 1.200 USD dalgıç ve balıkadam ücreti ile 76.000,00 TL birikmiş yediemin ücretinin faiziyle ile birlikte davalıdan tahsiline, su tasfiye bedeli olan 1.180,00 TL ile teknenin yağmur ve deniz suyundan korunması için alınan naylon örtülük bedeli olan 300,03 TL'nin de dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili; husumet itirazında bulunmuş ve dava konusu edilen ücretlere ilişkin olarak bu zamana kadar idareden herhangi bir talepte bulunulmamış olduğu, 21/11/2011 tarihinden itibaren faiz yürütülmesinin istenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili; husumet itirazında bulunmuş ve dava konusu edilen ücretlere ilişkin olarak bu zamana kadar idareden herhangi bir talepte bulunulmamış olduğu, 21/11/2011 tarihinden itibaren faiz yürütülmesinin istenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalıya kılavuzluk, römorkör, balıkadam ve yedieminlik hizmetini verdiğini, hizmetler karşılığında ücret isteme hakkının ve hizmetler sırasında yaptığı diğer masrafları isteme hakkının olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 38.750,00.-TL Yedieminlik ücretinin dava tarihi olan 07/01/2014'ten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine, 1.180,00 TL su tasfiye bedelinin dava tarihi olan 07/01/2014'ten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, 300,03 TL örtü bedelinin dava tarihi olan 07/01/2014'ten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, 9.600,00 USD Römorkör bedelinin 28/11/2011'den itibaren 3095 sayılı Yasanın 4/a maddesi uyarınca hesaplanacak faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, 6.000,00 USD Kılavuzluk ücretinin 28/11/2011'den itibaren 3095 sayılı Yasanın 4/a maddesi uyarınca hesaplanacak faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, 1.200,00 USD Balıkadam ve Dalgıçlık Hizmeti bedelinin 28/11/2011'den itibaren 3095 sayılı Yasanın 4/a maddesi uyarınca hesaplanacak faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davalıdan harç alınmasına mahal olmadığına, 23/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3065, Karar No: 2019/11476, Tarih: 05.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/3065 E.  ,  2019/11476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın kusuru olmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, tayin edilen cezaya, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna; katılanlar vekillerinin eksik incelemeye, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, paraya çevirme hükümlerinin uygulanmasına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Olay günü saat 16:00 sıralarında, maktul ...'ın sevk ve idaresinde bulunan ve içerisinde katılanlar ... , ..., ..., ... ve ... ın da bulunduğu aracı ile meskun mahalde, orta refüjle bölünmüş tek yönlü yolda seyir halindeyken, taşıt yolu üzeri trafik işaret ve levhası bulunan kavşakta, kavşağa giriş yaparken sağ tarafında kavşak başında kendisine hitap eden DUR levhasına dikkat etmeyerek kavşağa giriş yaptığı ve solundan gelen araca ilk geçiş hakkını vermeden, kavşaklarda geçiş önceliğine uymama kuralını ihlal ederek sanık ...'ın sevk ve idaresinde bulunan servis otobüsü ile çarpışması şeklinde meydana gelen olayda; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tali kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümü ve dördü nitelikli olmak üzere toplam beş kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgilerinin incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında hem E sınıfı hem de D sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki otobüs ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle öldürme suçu sebebiyle, D sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, sanığa ait sürücü belgesinin ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.