muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18675, Karar No: 2017/15928, Tarih: 17.10.2017

İşçinin, verilen görevin bir kısmını yapmış olması halinde, bu davranışının nedenleri üzerinde durulmalı ve işverenin haklı fesih imkânının olup olmadığı, gerekirse uzman bilirkişilerce değerlendirilmelidir.

... koşullarında işçi aleyhine değişiklik niteliğinde olan görevlendirmelerin, 4857 sayılı Yasanın 22 nci maddesi uyarınca işçiyi bağlamayacağı açıktır. Bu kapsamda bir görevin yerine getirilmemiş olması işverene haklı fesih imkânı vermez.

Somut uyuşmazlıkta dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının bilet satış personeli olarak çalıştığı ve 07.12.2013 tarihli tutanağa göre kasa hesabının 200,00 TL açık olduğu sabit olup,davacının tekrar kasadan para kullanması halinde iş akdinin feshedileceğinin 11.12.2013 tarihinde ihtar edildiği,davacının savunmasında özetle acil hastaneye gitmesinin gerektiği, mecburiyetten kullandığı ve bir daha kullanmamaya söz verdiği ancak 23.01.2014 tarihinde ikinci kez kasadan 190,00 TL para kullandığı ve bunun 27.01.2014 tarihinde tutanak altına alındığı ve davacıya 30.01.2014 tarihinde ihtar edildiği ve davacı savunmasında yine maddi durumu sıkıntılı olduğu için kasadan para kullandığını beyan ettiği, en son 06.11.2014 tarihinde tutulan tutanakla 496,00 TL kasanın hesabının açık olduğu ve davacının savunmasında hesap hatasından kaynaklanan açık olduğunu ifade ettiği anlaşılmaktadır.

Davalı işverenin 11.11.2014 tarihli fesih bildiriminde ise 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 25/II-e göre iş akdinin feshedildiği görülmektedir.

Somut uyuşmazlıkda davacının bilet satış görevlisi olduğu dolayısıyla iş yerindeki kasanın tam ve eksiksiz olarak tutulmasının asli görevi olduğu,kendisine kasadan para almaması ihtar edilerek uyarıldığı halde ısrarla maddi durumunun kötü olmasını gerekçe göstererek izinsiz para almaya devam etmesinin 4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (e) alt bendinde belirtilen şekilde güveni kötüye kullanmak ve doğruluk bağlılığa aykırı olup, iş akdinin işveren tarafından haklı nedenle feshedildiği anlaşıldığından davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.10.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3983, Karar No: 2022/8994, Tarih: 05.07.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/3983 E.  ,  2022/8994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesiyle Ankara Batı 14. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Ankara Batı 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/07/2021 gün ve 2021/383 E. 2021/350 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 05/07/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19731, Karar No: 2023/5855, Tarih: 06.07.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/19731 E.  ,  2023/5855 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/253 (E) ve 2016/260 (K)

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Reyhanlı Cumhuriyet Başsavcılığının 11.07.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit ve cinsel taciz suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl hapis cezası ile mahkûmiyetine; cinsel taciz suçundan 2 ... 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına; tehdit suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, mağdur ...'nin eski nişanlısı olduğunu ve görüşmeye devam ettiklerini, ...'nin kendi hür iradesi ile araca bindiği ve ...'ın kaçırma girişimi olmadığını, olayda birden fazla kişiyle birlikte işlendiği hususuna göre ceza verildiği ancak dosyada ... sanığın olduğu, ...'ın mağdura yönelik cinsel içerikli bir eylemi olmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olayda, mağdur ... ... ve ...'nun eskiden nişanlı oldukları, olay tarihinde sanık ...'nun kiralamış olduğu araç ve 4 arkadaşı ile mağduru zorla araca bindirdikleri, zorla burnuna pamuk koklatmak istedikleri ancak mağdurun direnmesi üzerine eylemlerinden vazgeçtikleri, mağduru ilk olarak ... köyünde bir eve götürdükleri ve zorla eve sokmaya çalıştıkları, bu eylemlerinden de mağdurun direnmesi üzerine vazgeçmeleri, sanığın mağdur ile eve ait bahçede yalnız kalmak amacıyla diğer 4 arkadaşını gönderdiği ancak mağdurun kaçma girişiminden dolayı yeniden çağırdığı, mağdura yönelik ''seni seviyorum, seni öldürürüm benden başkasıyla evlenemezsin'' dediği, mağduru tekrar araca bindirip başka bir yere götürdükleri esnada mağdurun yakınları tarafından bulundukları ve kaçtıkları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

İddianame ile tehdit suçundan dava açıldığı halde hüküm kurulmadığı, tehdit suçunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

IV. GEREKÇE

İddianame ile tehdit suçundan dava açıldığı halde hüküm kurulmadığı, tehdit suçunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanların aşamalardaki beyanları, sanığın tevilli ikrarı, mağdurun telefonuna ait HTS incelemeleri ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ... sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, ....07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9039, Karar No: 2019/17085, Tarih: 26.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/9039 E.  ,  2019/17085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Adli tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının tespit edilebilmesi için muayenenin olaydan en az 6 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği, müştekinin yaralanmasının yüzünde sabit iz niteliğinde olduğuna dair 21/01/2016 tarihli adli raporun ise, olay tarihinin üzerinden 6 ay geçmeden yapılan muayene sonucu düzenlendiği anlaşıldığından, müştekinin yeniden Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı ve 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporunun alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140-K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3422, Karar No: 2014/10137, Tarih: 09.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/3422 E.  ,  2014/10137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

5737 sayılı Vakıflar Kanununun 6. maddesine göre, tevliyetin tespiti mahkemeye, tevcihi ise Vakıflar Genel Müdürlüğüne ait idari bir görev olmasına rağmen mahkemece uygulamada çelişki oluşturacak şekilde tevliyetin davacıya geldiğine karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, gerekçeli kararın birinci fıkrasının ikinci ve üçüncü satırlarındaki "Tevliyet Nöbetli’nin geldiğinin" sözcüklerinin çıkartılarak yerine "tevliyetine ehil vakıf evladı olduğunun" ibaresi yazılmak suretiyle 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3984, Karar No: 2018/2038, Tarih: 21.03.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/3984 E.  ,  2018/2038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi’den alınan 12/08/2010 tarihli raporunda IQ seviyesinin 47; aynı hastanenin 12/09/2013 tarihli raporunda da wais sonucuna göre IQ seviyesinin 54 olarak belirtilmesi karşısında; sanığın olay tarihinde 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi anlamında işlediği suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede etki edebilecek nitelikte akıl hastalığı olup olmadığı tespiti bakımından Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi; adli tıp kurumundan rapor alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14378, Karar No: 2012/15951, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/14378 E.  ,  2012/15951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 18.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9724, Karar No: 2018/11907, Tarih: 04.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/9724 E.  ,  2018/11907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat hükmünün temyiz incelmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun ve de takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/06/2014 tarih, 2013/13-203 Esas ve 2014/308 Karar sayılı kararında; “Suç tarihinde ekonomik değeri yüksek olan bir aracı kimlik bilgilerini ve açık adresini bilmediği arkadaşı "..." lakaplı ... isimli kişiden emanet aldığını söylemesi, aşamalarda aracı emanet aldığı bu kişinin ismini kısmen değiştirerek ifade etmesi, soruşturma ve kovuşturma makamlarının ısrarına rağmen aracı emanet aldığını iddia ettiği kişiye ait kimlik ve adres bilgileri vermekten kaçınması ve sabıkalı geçmişi de dikkate alındığında hırsızlık suçlamasıyla muhatap olan sanığın sadece hayali bir isim zikretmekle suçlamadan kurtulmayacağını bilecek yaşam ve adli tecrübeye sahip olması ve gerçekte var olan bir kişiden aracı emanet alması durumunda suçlamadan kurtulmaya yönelik olarak aracı emanet aldığını söylediği kişinin bulunması için daha etkin bir çaba göstermesi gerektiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu değil, hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.” şeklindeki açıklamalar ışığında, sanık ...'un, suça konu motosikleti satın aldığını söylediği sanık ...'un trafik tescil kaydı ile alınıp satılması gereken motorlu taşıt aracını aldığı kişiyi tanımadığı şeklindeki savunması, bu kişinin tespiti ve bulunması yönünden hiçbir çabasının olmaması karşısında, hırsızlık suçlaması ile muhatap olan kişinin trafik tescil kaydı ile alınıp satılması gerektiğini bilen makul değerli bir motosikleti satın aldığı kişinin kim olduğunu bilmediği şeklindeki savunması, suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik soyut ve Ceza Genel Kurulu kararında ifade edilen olayda olduğu gibi itibar edilmesinin mümkün olmadığı hususu karşısında, sanık ...'un eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu, sanık ...'un eyleminin ise 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde belirtilen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi eylemini oluşturacağı, bu amaçla sanık ... hakkında birleştirme talepli iddianame düzenlenmesini sağlayarak mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği halde, sanıklar ... ve ... hakkında hatalı ve yetersiz gerekçe ile beraat hükümleri kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13865, Karar No: 2012/17816, Tarih: 09.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/13865 E.  ,  2012/17816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/07/2010 tarih ve 2006/580-2010/152 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 9/11/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av......dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından çevirisi yapılan “Merkeze Seyahat/Asgrad Üçlemesi-1” ve “Merkezden Gelen İstilacılar/Asgrad Üçlemesi-2” isimli kitapların ilk baskısının davalı tarafından yapıldığını, müvekkilinin her bir kitap için 2.000 baskı üzerinden telif ücretini davalıdan aldığını, ancak söz konusu kitapların, müvekkilinden izin alınmaksızın ikinci ve üçüncü baskılarının yayımlandığını, davalının bu eyleminin müvekkilinin FSEK'ten kaynaklanan mali ve manevi haklarını ihlal ettiğini ileri sürerek, 11.592 TL maddi, 4.000 TL manevi olmak üzere toplam 15.592 TL tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından çevirisi yapılan kitapların ikinci ve üçüncü baskılarının yapılmadığını savunarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu kitapların ikinci ve üçüncü baskılarının yapıldığının ispat edilemediği, internet sayfasındaki “üçüncü baskı” ibaresinin yayıncıya ait olmayıp internet sayfa tasarımcısı tarafından sayfaya konulduğu, üzerinde “ikinci baskı” ya da “üçüncü baskı” yazan fiziki olarak basılmış her hangi bir kitabın elde edilemediği, bandrol kullanımındaki yanlışlıkların her zaman için izinsiz baskıyı göstermediği, davalı şirketin ticari kayıtlarında ve faturalarında birden fazla baskı yapıldığına ilişkin her hangi bir emarenin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava Dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 9/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6554, Karar No: 2010/8962, Tarih: 20.09.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/6554 E.  ,  2010/8962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 9.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31.12.2009 tarih ve 2008/351 - 2009/728 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında imzalanan eczane devri protokolü gereğince 01.05.2008 tarihinde kararlaştırılan devrin davalının protokolde belirtilen edimlerini yerine getirmemesi nedeniyle bu tarihte ve sonrasında yerine getirilmediğini ileri sürerek, kaparo olarak verilen 7.000 TL’nın iade edilmeyen kısmı 5.000 TL’nın ve 18.12.2009 tarihli ıslah dilekçesiyle 5.000 TL cezai tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacının devrin zamanında yapılamaması üzerine eczanenin tekrar açılıp kapatılması suretiyle devrin yapılmasına karar verdiklerini, müvekkilinin de 05.05.2008 tarihinde eczane kapanış dilekçesi vererek 07.05.2008 tarihli ihtarnameyle davacıdan eczaneyi devralmasını ve bakiye 20.000 TL’nın ödemesini istediği halde davacının ihtarname göndererek kaparo ve cezai şart tazminatını istediğini, müvekkilinin kusuru olmadığından kaparodan protokolde kararlaştırılan cezai şart tazminatı olan 5.000 TL’nı takas ederek 2.000 TL’nı iade ettiğini, davacının alacağının kalmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, devir işleminin davalının kusuru nedeniyle öngörülen tarihte gerçekleşmediği, tarafların daha sonra eczanenin kapatılıp davacı tarafından açılması suretiyle devir yapılması kararlaştırıldığı halde, davalının protokol gereğince telefon ve adsl hattı devir işlemlerini yapmadan bakiye devir bedelini istediği ve 05.05.2008 tarihli eczane kapatma beyannamesinden 06.05.2008 tarihinde vazgeçtiği, protokolün uygulanmasından davalının vazgeçtiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacıdan 5.000 TL cezai şart ve 5.000 TL bakiye kaparo bedelinin tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 459,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10216, Karar No: 2012/1082, Tarih: 30.01.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/10216 E.  ,  2012/1082 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, meslek hastalığı nedeniyle sigortalıya yapılan yardımlar sonucu oluşan Kurum zararının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesinde; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve işgüvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya haksahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22 nci maddede belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı (…)(2) Kurumca işverene ödettirilir. .(Ek cümle:29/7/2003-4958/28 md.) İşçi ve işveren sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.” hükmüne yer verilmiştir.