muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3393, Karar No: 2024/3637, Tarih: 20.05.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 08.02.2023 tarihli ve 2022/251 Esas, 2023/155 Karar sayılı kararı ile; dava konusu taşınmazın teknik bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen 2.510,43 m2 yüz ölçümlü taşınmaz olduğu, imar-ihya faaliyetlerinin 1989-1990 yıllarında başladığı, 2004 tarihinden önce imar-ihyanın tamamlandığı ve zilyetliğin devam ettiği, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritalarında dava konusu taşınmazın dere yatağı niteliğinde olduğunun belirtildiği, dava konusu taşınmazın eski dere yatağı olduğu ve zilyetlikle iktisap edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddinin isabetliği olduğu, dava dilekçesinde dava değerinin 10.000 TL olarak gösterildiği, keşfe katılan bilirkişilerin hazırladığı raporlarda dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle değerinin tespit edilmediği, tescil davalarında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun ek 6 ncı maddesi uyarınca dava değerine bakılmaksızın temyiz incelemesi yapılması gerektiğine dair Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 04.10.2021 tarihli ve 2021/11075 - 981 Esas-Karar sayılı emsal kararına istinaden temyiz yolu açık olarak, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; eski dere yatağının imar ihya yoluyla kazanılmasında yasal engel olmadığını, bilirkişi raporlarına göre dava konusu taşınmazın imar-ihyasının 1992 yılında tamamlandığını, 1987 ve 1992 yılları arasında hava fotoğrafı olup olmadığının araştırılması gerektiğini, hiç değilse imar ihyasının 1987 yılında tamamlandığı belirtilen taşınmazın batı kısmına ilişkin davanın kabul edilmesi gerektiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro tespiti sırasında tespit harici bırakılan tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) ek 6 ncı maddesi,

2. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun (492 sayılı Kanun) 16 ncı, 30 uncu ve 32 nci maddeleri ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 150 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Somut olayda; dava, tapusuz taşınmazın tescili talebine ilişkin olup, Bölge Adliye Mahkemesince 3402 sayılı Kanun'un ek 6 ncı maddesi uyarınca dava değerine bakılmaksızın temyiz yolu açık şekilde karar verildiği anlaşılmaktadır.

1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) ek 6 ncı maddesi,

2. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun (492 sayılı Kanun) 16 ncı, 30 uncu ve 32 nci maddeleri ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 150 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Somut olayda; dava, tapusuz taşınmazın tescili talebine ilişkin olup, Bölge Adliye Mahkemesince 3402 sayılı Kanun'un ek 6 ncı maddesi uyarınca dava değerine bakılmaksızın temyiz yolu açık şekilde karar verildiği anlaşılmaktadır.

2. 3402 sayılı Kanun'un ek 6 ncı maddesi ise “Kadastro mahkemesinin veya otuz günlük askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir.” şeklindedir. Söz konusu düzenleme 22.07.2020 tarihli 7251 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi ile getirilmiştir. 28.07.2020 tarihinde yürürlüğe girmiş olan madde hükmünün kadastro çalışmaları neticesinde tespit harici bırakılan, kadastro tutanağı düzenlenmemiş olan taşınmazların tesciline ilişkin davalarda uygulanmayacağı açıktır.

2. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davanın 10.000,00 TL değer gösterilmek suretiyle açıldığı, yargılama sırasında dava konusu taşınmazın değeri keşfen saptanmadan ve harç ikmâli yapılmaksızın sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

3. 492 sayılı Kanun uygulaması kamu düzenini ilgilendirmesi nedeniyle hâkim tarafından re’sen gözetilmesi gereken bir husustur. Öte yandan dava konusu taşınmazla ilgili verilecek nihai kararların istinaf ve temyiz yollarına tabi olup olmayacakları dava değerine göre belirlenecektir.

4. Hâl böyle olunca, dava konusu taşınmazın başında keşif yapılarak 492 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi uyarınca dava değerinin belirlenmesi ve belirlenen değer üzerinden eksik harcın tamamlanması için davacıya süre verilmesi, harcın tamamlanması hâlinde davaya devam edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Fethiye 2. Asliye Hukuk Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesine gönderilmesine, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına,

20.05.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4174, Karar No: 2013/17893, Tarih: 12.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/4174 E.  ,  2013/17893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Hükümden sonra 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik 5237 sayılı TCK.nun 154/1. madde ve fıkrası kapsa- mında kamuya ait arazilere tecavüzün suç olmaktan çıkartılması karşısında; kadastro harici çalılık ve kayalık olarak tescil dışı bırakılan yerlerden olduğu tespit edilen taşınmazın öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılan mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği, mahallinde yeniden keşif yapılarak tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2- Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

3- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Suç tarihinin temadinin kesildiği 26.04.2007 iddianame tarihi olacağı gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında 20.06.2007 olarak yazılması

b- Sanık hakkında temel hürriyeti bağlayıcı ceza suçun işleniş şekli, işlendiği yer ve zaman ile fiilin diğer özellikleri gerekçe gösterilerek alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının farklı bir gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itirazları yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 12.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12590, Karar No: 2024/6913, Tarih: 29.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/12590 E.  ,  2024/6913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2044 E., 2021/1465 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun)

288 inci maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz sebebinin "adil yargılanma hakkının ihlaline, gerekçenin yetersizliğine, kanıtların hatalı değerlendirilmesine, kanıtların mahkûmiyet kararı verilmesine elverişli olmadığına, birahane sahibi tanık U. S.’nin beyanlarının değerlendirilmediğine, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesinin uygulanması gerektiğine,suçun sanık tarafından işlenmediğine," yönelik yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarında istikrarla vurgulandığı üzere; "Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği ... olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin ... şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikle ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkumiyeti; herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve hiçbir şüphe veya başka türlü oluşa imkân vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir."

Ceza yargılaması sonucunda mahkûmiyet kararının verilebilmesi için suç oluşturan fiilin sanık tarafından işlendiğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak, herkesi inandıracak şekilde kanıtlanması ve şüphenin masumiyet karinesinin gereği olarak sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği (Türkiye Cumhuriyeti Anayasası 38/4. maddesi, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi 6/2. maddesi, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi 11. maddesi) de nazara alınarak,

Somut olayda;

Ceza yargılaması sonucunda mahkûmiyet kararının verilebilmesi için suç oluşturan fiilin sanık tarafından işlendiğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak, herkesi inandıracak şekilde kanıtlanması ve şüphenin masumiyet karinesinin gereği olarak sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği (Türkiye Cumhuriyeti Anayasası 38/4. maddesi, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi 6/2. maddesi, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi 11. maddesi) de nazara alınarak,

Somut olayda;

Müşteki ile sanık arasında önceye dayalı alacak verecek ilişkisinin bulunduğu,müştekinin sanığa borçlu olduğu, Reyna Bar isimli iş yerine müştekinin gittiği sırada sanık ... ile karşılaştığı, sanığın müştekinin koluna girerek onu dışarıya çıkarttığı, dışarda sanığın müştekiye saldırıp burnuna yumruk atarak onu basit tıbbi müdahale (BTM) ile giderilebilecek şekilde yaraladığı (darp cebir izi yoktur) ve müştekiye hitaben "Paramı ödemezsen seni öldürürüm" şeklinde tehdit içerikli sözler sarf ettiği akabinde müştekinin montunun cebinde bulunan ve ablası ... ... adına kayıtlı 0536 ... .. .. numaralı GSM hattının takılı olduğu cep telefonunu alarak kendi cebine koyduğu ve müştekiye "paramı getir cep telefonunu al" diye söylediğinin iddia edildiği olayda, her ne kadar sanık savunmalarında inkar etmiş olsa da, müştekinin aşamalarda olayın en başından beri tutarlı ve istikrarlı olarak sanığa borcu olduğunu beyan etmesi, sanıkla aralarında hukuk düzenince kabul edilebilir bir alacak verecek ilişkisi bulunduğu ve bu ilişkiye dayanarak alacağını almak için sanığın müştekiyi tehdit edip yaraladığı,dosyadaki adli rapor ve müştekinin beyanıyla uyumlu telefonun olay saatinden sonra müştekinin elinden çıktığını doğrular nitelikte Bilgi Teknolojileri Kurumu (BTK) verileri de dikkate alındığında sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 150/1. maddesi ‘’hukuki alacağın tahsili amacıyla yağma" suçunu oluşturduğu ve aynı Yasa'nın 86/2. maddesi ve 106/1. maddeleri gereği tehdit ve kasten yaralama suçlarından cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde yağma suçundan karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarına yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine, karardan bir örneğinin ise Salihli Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

29.05.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5113, Karar No: 2019/2860, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5113 E.  ,  2019/2860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/793, Karar No: 2009/1463, Tarih: 10.02.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/793 E.  ,  2009/1463 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... İçmece ve Kaplıcaları İşl. Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon ve Merkezi A.Ş vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18.10.2007 tarih ve 279-382 sayılı hükmün Dairenin 13.10.2008 tarih ve 7932-11633 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, avukat olduğunu ve davalı ile aralarında 27.6.2001 tarihli avukatlık ücret sözleşmesi yapıldığını, 22.8.2005 tarihli ihtarla kötüniyetli olarak aziledildiğini, görevini yapmadığı iddia edilmekte ise de bunun doğru olmadığını, 12.119.04 YTL ücret alacağı doğduğunu ihtara rağmen ödenmediğini, yaptığı takibe de itiraz edildiğini bildirip, itirazın iptaline %40 inkar tazminatının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının vekalet görevini özenle yapmadığını, bir kısım davalarda aleyhlerine olacak işlemler yaptığını, bu nedenle haklı olarak azil edildiğini bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair karar, davalı temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, bu kez davacı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme isteminin reddine,

2-Davacının hakkında açılan kamu davası sonucu ... Ağır Ceza Mahkemesince görevi ihmal suçu sabit görülerek mahkumiyetine karar verildiği halde, Dairemiz bozma ilamında görevini özen borcu ile yerine getirmediğinin belirtilmesi amacı ile "görevini kötüye kullandığı", sözcüklerinin, yine ... İdare Mahkemesinin 2002/87 Esas sayılı dosyasının Danıştay aşamasında olduğunu, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/58 Esas sayılı dosyasının bir çok duruşmasında diğer taraf avukatı ile birlikte belirterek mahkemeyi yanıltmalarının, gerekli dikkat, özen ve araştırmayı yapmayarak her iki taraf avukatınında mahkemeyi yanılttıklarının belirtilmesi amaçlandığı halde, "karşı taraf avukatı ile işbirliği yaptığı" sözcüklerinin kullanıldığı, Dairemiz ilamında kullanılan her iki sözcüklerinin kasıt edilen amacı aşar nitelikte olduğu ve zuhulen maddi hata sonucu yazıldıkları bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davacının bu yöne ilişkin talebinin kabulü ile zuhulen yazıldıkları anlaşılan sözcüklerin Dairemiz bozma ilamından çıkarılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: 1. bent gereği davacının diğer karar düzeltme isteminin reddine, 2. bent gereği davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 7932-11633 sayılı 13.10.2008 tarihli bozma ilamının 1. sayfasının "Karar" başlığından sonraki 4. paragrafının 11. satırındaki "görevini kötüye kullandığı" sözcüklerinin bozma kararından çıkarılarak yerine "görevini özen borcu ile yerine getirmediği" sözcüklerinin yazılmasına, yine Dairemiz ilamının 2. sayfasının 7. satırındaki "karşı taraf avukatı ile işbirliği yaptığı ve diğer" sözcüklerinin tamamen karardan çıkarılarak yerine "böylece her iki taraf avukatının gerekli araştırmayı yapmadan dikkat ve özeni göstermeyerek" sözcüklerinin yazılmasına ve maddi hatanın bu şekilde düzeltilmesine, aşağıda dökümü yazılı 3.40 TL. kalan harcın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 10.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23761, Karar No: 2015/27161, Tarih: 18.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/23761 E.  ,  2015/27161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, arasında husumet bulunan kişilerin adliyeden serbest bırakıldıklarını görmesi üzerine bir anlık sinirle hükümet konağının kapısının camını taş atarak kırdığı somut olayda; sanığın ikrarı ve olay yeri inceleme tutanağına göre, kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4777, Karar No: 2013/4766, Tarih: 02.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/4777 E.  ,  2013/4766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi (Pendik 1.İcra Hukuk Mahkemesi)

KARAR

Dosya içeriğine göre dava, İİK'nin 96 ve devamı maddeleri uyarınca açılan istihkak davasına ilişkin olup, Yargıtay'a geliş tarihine göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih ve 1 sayılı kararıyla hazırlanan ve 26.01.2013 gün 28540 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 01.02.2013 tarihi itibariyle yürürlüğe giren Yargıtay iş bölümü kararı gereğince temyiz inceleme görevi Yüksek Yargıtay 8. Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenlerle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 02.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18638, Karar No: 2021/13059, Tarih: 19.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/18638 E.  ,  2021/13059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5. maddesi uyarınca, mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. Orman bilirkişisi tarafından hazırlanan 17/06/2016 tarihli raporda suça konu yerde işgal ve faydalanma eylemi diri örtü tahribatı yapılmadan gerçekleştiğinden 6831 sayılı Kanunun 113 ve 114. maddeleri uyarınca tazminat hesabı yapılmadığının tespiti karşısında; 5271 sayılı Kanunun 231. maddesindeki diğer koşullar kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda hukuki durumun takdir ve tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.