muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14731, Karar No: 2010/22383, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14731 E.  ,  2010/22383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazların dava tarihindeki bedellerinin, ikisi teknik ve birisi de mahalli bilirkişiden oluşan üç kişilik bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor ile tesbit edilmesi ve davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi, el atılan taşınmazın, yol durumuna dönüştürülen kısmının, 4721 sayılı T.M.K’nun 999. maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Dava konusu 168 ada 1 parselin 56.327,94 m2 kısmı ile 169 ada 1 parselin tamamı dere yatağı haline geldiğinden bu bölümlerin dere olarak tapudan terkini gerektiği halde davalı idare adına tesciline hükmedilmesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 2. bendindeki (davalı adına tapuya tesciline) kelimelerinin çıkarılarak yerine (dere olarak tapudan TERKİNİNE) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4455, Karar No: 2018/5673, Tarih: 17.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4455 E.  ,  2018/5673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tereke teslimine ilişkin olarak açılan davada ...... 11. Sulh Hukuk ve ...... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, terekenin teslimi talebine ilişkindir.

...... 11. Sulh Hukuk Mahkemesince,......ve Rehabilitasyon Merkezinin talep dilekçesi ekinde bulunan kayıt kapama formunda müteveffa ...'ün kuruluşa girmeden önceki son adresinin "...... Mah. ...... Sk. No: 4/9 ....../......" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

...... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince ise murisin ölmeden önceki tüm bakım ve gözetiminin adı geçen bakım evince sağlandığı ve bakım evinin bulunduğu yerin artık murisin yerleşim yeri olup muris hakkındaki işlemlerin bakımevinin bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Türk Medenî Kanununun 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır." denilmektedir. TMK'nın 19/1. maddesinde de "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." hükmüne yer verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı hüküm altına alınmış ise de, müteveffanın sürekli kalmak amacıyla huzurevine yerleştiği ve ölüm tarihine kadar huzurevinde yaşadığı anlaşılmaktadır. Müteveffanın nüfus kaydında gösterilen yerleşim yeri adresinin "......... sokak No:7/3 ....../......" adresi olduğu, bu adresin de huzurevi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın, ...... 11. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ...... 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/09/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13815, Karar No: 2015/18443, Tarih: 19.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/13815 E.  ,  2015/18443 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/38053

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2012

NUMARASI : 2012/54 (E) ve 2012/279 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2011 tarih ve 2011/159, 2011/265 sayılı 12.07.2011 tarihinde kesinleşen 10 ay hapis cezası(erteli) nedeniyle hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın gözaltında geçirdiği süre, 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsup edilmemiş ise de, bu eksikliğin infaz sırasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4273, Karar No: 2011/3770, Tarih: 07.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4273 E.  ,  2011/3770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 20/09/2007 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan desteğin ölümü nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalılardan ... ve Sun Trans Uluslararası Nak ve Tic. AŞ vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Yanlar arasındaki yargılamanın son oturumunda “hüküm altına alınan miktarın davalı ... için dava tarihinden diğer davalılar için ise olay tarihi olan 23.01.2007 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına” karar verilmişken daha sonra yazılan gerekçeli kararda hüküm altına alınan tazminatlara faiz yürütülmesine karar verilmemiş ve böylece kısa karar ile gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra ilk derece mahkemesinin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın, çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nca 10.04.1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. O halde ilk derece mahkemesince yapılacak iş önceki kısa kararla bağlı olmaksızın; kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden düzenlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir.

Yerel mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre tarafların öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 07/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2296, Karar No: 2018/11652, Tarih: 25.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/2296 E.  ,  2018/11652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yargılama aşamasındaki savunması, dosya içeriğinde mevcut Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/117 esas sayılı dosyasına istinaden Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 30.04.2015 tarihli sağlık kurulu raporunda, sanığa Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesince psikoz tanısının konulduğu, TCK.nun 32. maddesi uyarınca akıl hastalığının bulunup bulunmadığı yönünde karar verilebilmesi için gözlem altına alınması gerektiğinin belirtilmesi karşısında, sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğini ortadan kaldıran veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmasına yol açan bir akıl hastalığı ve yüklenen suç yönünden cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden ya da Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınarak sonucuna göre, 5271 sayılı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca zorunlu müdafii de atanmak suretiyle hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre;

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan yararına karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/29189, Karar No: 2010/10439, Tarih: 27.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/29189 E.  ,  2010/10439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 06.10.2009 tarih, 9509/1810  sayılı daire ilamının tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamı, kararın düzeltilmesini isteyene 23.10.2009 tarihinde tebliğ edildiği halde karar düzeltme dilekçesi belirli süre geçirildikten sonra, 09.11.2009 tarihinde verilip kaydettirilmiştir.

Karar düzeltme dilekçesinin süre aşımı bakımından (REDDİNE), 27.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9198, Karar No: 2023/3562, Tarih: 07.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/9198 E.  ,  2023/3562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, hasılat kirası ilişkisinden kaynaklandığı anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 07.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay (3). Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY (3). HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3286, Karar No: 2015/6536, Tarih: 04.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/3286 E.  ,  2015/6536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/28651

MAHKEMESİ : Körfez 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/07/2010

NUMARASI : 2009/194 (E) ve 2010/358 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanıklar S.. K.., E.. D.. ve H.. Y.. hakkında kurulan hükümlerle ilgili temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine sanıklar S.. K.., E.. D.. ve H.. Y..'in temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık Y.. K.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suçta kullanıldığı iddia edilen ............ plakalı aracın trafikte ruhsat sahibi S.. E.. adına kayıtlı olduğu anlaşılmakla, S.. E.. vekilinin 14/07/2009 tarihli duruşmaya katılarak aracın geçici olarak sanık Y.. K..'ya verildiğini iddia etmesine rağmen, sanık Y.. K..'ya açıkça bu aracın kimden, ne zaman ve hangi amaçla emaneten aldığının sorulmadığının anlaşılması karşısında, sanığa bu hususlar sorularak ve ruhsat sahibi S.. E.. dinlenildikten sonra sonucuna göre aracın müsaderesi yönünden karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile aracın 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilerek 5271 sayılı CMK'nun 234 ve 257/2. maddelerine aykırı davranılması,

2-Sanığın TCK'nun 58. maddesinin uygulanmasına dayanak yapılan hükümlülüğünün, birden fazla suçtan verilen cezalardan oluşması karşısında; en ağır cezayı içeren hükümlülüğü gösterilmek suretiyle hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanık Y.. K.. müdafinin ve talep eden S.. E.. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8992, Karar No: 2019/4570, Tarih: 04.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/8992 E.  ,  2019/4570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 52, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

16.06.2004 tarih ve 225494 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Ağır ve Tehlikeli İşler Yönetmeliğinin 4. maddesinini ikinci fıkrasında “EK-1 deki çizelgede, karşısında (K) harfi bulunmayan işlerde kadınlar ve (Gİ) harfleri bulunmayan işlerde de 16 yaşını doldurmuş fakat 18 yaşını bitirmemiş genç işçiler çalıştırılamaz.” amir hükmü gereği, Ek-1 deki çizelgenin 153 nolu “çeşitli işler” bölümünde 18 yaşından küçük işçilerin "Deri, suni deri, plastik, ağaç ve diğer malzemelerden mamul her türlü ayakkabı, terlik ve benzerleri imalat işlerinde" çalıştırılmasının yasak olduğu, meydana gelen olayda, 13 yaşında olan çocuk işçinin deri çanta imalathanesinde çalışmasına göz yuman ve yeterli denetim ve kontrol mekanizması oluşturmayan sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu ve tayin olunan cezasının TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusuru olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile eleştirilen husus dışında hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 04.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3884, Karar No: 2009/3519, Tarih: 22.05.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/3884 E.  ,  2009/3519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk ve Turgutlu. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi, kısıtlı adayının ikametgahının tespit edilememesi ve nüfusa kayıtlı olduğu yerin Manisa – Turgutlu olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Turgutlu Sulh Hukuk Mahkemesi ise, hastane yazısında bildirilen ve yine zabıta araştırması sonucu tespiti yapılan adrese göre kısıtlı adayının ikametgahının Küçükyalı, Maltepe – İstanbul’da olduğunun anlaşılması gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dosya kapsamındaki, Erenköy Ruh Ve Sinir Hastalıkları Hastanesi Baştabipliğinin 28.05.2008 günlü yazısı ile Emniyet Müdürlüğünün 27.01.2009 ve 29.01.2009 günlü yazılarından kısıtlı adayının yerleşim yerinin ... adresi olduğunun anlaşılması ve nüfusta kayıtlı bulunan yerin yerleşim yerine karine sayılacağına ilişkin hükmün yürürlükten kaldırılması nedenlerine göre , uyuşmazlığın ... 1. Sulh Mahkemesince, görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2886, Karar No: 2018/4601, Tarih: 12.11.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/2886 E.  ,  2018/4601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan ... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunan ...'nın, işitme kaybı olduğundan tarafına işitme cihazı verilmesi talebinin reddine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulunun 06/03/2017 tarihli ve 2017/1087 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Muğla İnfaz Hakimliğinin 20/03/2017 tarihli ve 2017/299 Esas, 2017/313 sayılı Kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile söz konusu kararın kaldırılmasına dair Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/04/2017 tarihli ve 2017/469 değişik iş sayılı Kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğünün 30/12/2016 tarihli ve 77204178-207.99/17515/149934 sayılı görüş yazısında, gürültülü ortamlarda kaliteli konuşma anlayışı ve algılaması, veri kaydı tutma gibi özelliklere sahip işitme cihazının ziyaretçiler tarafından hükümlü ve tutuklulara getirileceği yönünde duyumlar alınması nedeniyle, bu gibi özelliklere sahip cihazlara el konulmasının uygun olacağının belirtildiği, somut olay incelendiğinde, tutuklu ... hakkında ... Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 24/02/2017 tarihli ve 52777206/595 sayılı raporunda, hastanın sağ kulağında işitme kaybının mevcut olduğu, hasta ile normal ve fısıltı şeklinde yapılan konuşmalarda, iletişimde hasta tarafından bir sıkıntı yaşanmadığı, bu nedenle işitme cihazı kullanmasının zorunlu olmadığının belirtildiği nazara alındığında, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan Kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 20/10/2017 gün ve 94660652-105-48-6646-2017-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

Tutuklu ...'nın yapılan muayenesi sonucunda düzenlenen 24/02/2017 tarihli ve 52777206/595 sayılı rapora göre; sağ kulağında %58 dB, sol

kulağında %8 dB işitme kaybının olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla; işitme kaybı nedeniyle işitme cihazı kullanmasının zorunlu olduğu kabul edilen tutuklunun Muğla İnfaz Hakimliğinin 20.03.2017 tarihli, 2017/299 Esas, 2017/313 sayılı Kararına yönelik yapmış bulunduğu itirazın kabulü ile belirlenen standartlara uygun işitme cihazının kendisine verilmesi gerektiğine ilişkin Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/04/2017 tarihli ve 2017/469 değişik iş sayılı Kararında usul ve yasaya aykırılık görülmediğinden, bu karara karşı yapılan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/989, Karar No: 2020/2694, Tarih: 01.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/989 E.  ,  2020/2694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tanıma ve Tenfiz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 21.12.2017 tarihli ve 2017/6572 Esas, 2017/17382 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde, vekil edeni ...'in ... uyruklu ... adlı çocuğu evlat edinmesine dair yabancı mahkeme kararının tanıma ve tenfizini istemiştir.

Mahkemece ibraz edilen belgelerde apostil şerhi bulunmadığı, tanınması ve tenfizi istenen mahkeme kararının kesinleşip kesinleşmediğinin anlaşılamadığı gerekçesiyle dava reddedilmiş, davacı vekilinin temyizi sonucu hükmün Dairemizce onanması üzerine, davacı vekili süresinde kararın düzeltilmesini istediğinden, dosya yeniden incelenmiştir.

Dava, yabancı mahkemeden verilmiş evlat edinme kararının tanıma ve tenfizi istemine ilişkindir.

5718 sayılı Yasa'nın 50. maddesine göre, yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak verilmiş ve o devlet kanunlarına göre kesinleşmiş bulunan ilâmların Türkiye'de icra olunabilmesi yetkili Türk mahkemesi tarafından tenfiz kararı verilmesine bağlıdır.

Somut olayda, davacı ...'ın İngiltere uyruklu ... ile evli olduğu ve alt soylarının bulunmadığı, tanınması ve tenfizi istenen ... Federal Demokratik Cumhuriyeti Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 21.06.2012 tarihli, C/F No: 12083 sayılı kararda, davacı ... eşi ile ... Ailesi Sosyal Yardım Vakfı arasında düzenlenen, davacı ... eşinin terk edilmiş ve bulunmuş ... adlı kız çocuğunu evlat edinmelerine dair 17.05.2012 tarihli sözleşmenin onaylanmasına karar verildiği, aynı mahkemeye ait 14.07.2015 tarihli yazıda 21.06.2012 tarihli ve 12083 sayılı dosyanın tamamlandığı, kapatıldığı ve arşive gönderildiği, 21.08.2015 tarihli yazıda ise 14.07.2015 tarihli yazının mahkemeye ait olduğunun bildirildiği, eldeki davada bu kararın tanınması ve tenfizinin istendiği, mahkemece yabancı mahkeme kararında apostil şerhi bulunmadığı ve kararın kesinleşip kesinleşmediğinin anlaşılamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Apostil şerhi eksikliği davanın reddi için yeterli olmamakla birlikte, kararın kesinleşip kesinleşmediğinin tespit edilememiş olması eksik araştırma sonucudur.

Şöyle ki, Dairemizin 14.05.2018 tarihli geri çevirme ilamı sonrasında dosya arasına alınan Dışişleri Bakanlığı Konsolosluk İşleri Genel Müdürlüğünce düzenlenen 24518991-400-2019/23936174 sayılı, 15.10.2019 havale tarihli yazıda da bildirildiği üzere, tanınması ve tenfizi istenen mahkeme kararının kesinleşip kesinleşmediğine dair bilgi adli yardımlaşma yoluyla mahkemesinden talep edilebileceğinden, mahkemece adli yardımlaşma yolu ile tanınması ve tenfizi istenen kararı veren ... Federal Demokratik Cumhuriyeti Asliye Hukuk Mahkemesinden 21.06.2012 tarihli, C/FNo: 12083 sayılı kararın kesinleşip kesinleşmediğinin sorulması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile davanın reddedildiği, bu defa yapılan incelemede anlaşıldığından, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemize ait 21.12.2017 tarihli ve 2017/6572 Esas, 2017/17382 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 01.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.-