muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3957, Karar No: 2024/12924, Tarih: 12.12.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu haberin doğru olmadığını, müvekkili inşaat şirketi tarafından ÇED raporu alındığını, ÇED raporunun iptali için idare mahkemesinde açılan davanın reddine karar verildiğini, müvekkili şirketin ticari itibarının zedelendiğini, bu haber nedeniyle birçok kişinin daire alımından vazgeçtiğini, fesihler olduğunu, buna dair bilirkişi raporu alınması taleplerinin reddedildiğini, müvekkilinin maddi ve manevi zararın ispatlandığını, basın ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını, ayrıca davalılar yararına vekalet ücretinin hatalı belirlendiğini, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; ATV isimli televizyon kanalının 07.09.2016 tarihli ana haber bülteninde davacı hakkında yapılan yayın nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; ATV isimli televizyon kanalının 07.09.2016 tarihli ana haber bülteninde davacı hakkında yapılan yayın nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; 20.05.2016 tarihinde İstanbul Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü tarafından ÇED raporu alınmadan inşaata başlandığı gerekçesi ile davacı hakkında 7.900.000,00 TL idari para cezası uygulandığının, bu anlamda dava konusu yayının görünür gerçeğe uygun ve güncel olduğunun, haberin toplumun bilgi edinme ve basının haber verme hakkı kapsamında kaldığının, habere yönelik toplumsal ilginin bulunduğunun, özle biçim arasındaki dengenin korunduğunun; basının, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumlu olduğunun, o anda var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından basının sorumlu tutulamayacağının, davalılar ... ile ... tarafından sarf edilen söz ve beyanların ifade özgürlüğü kapsamında kaldığının, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 22 Nisan 2013 tarihli ve 48876/08 başvuru numaralı kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan “bilgi” ya da “düşünceler” için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, “demokratik toplumun” onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğinin...” ifade edildiğinin, haberde ve yapılan röportajlarda geçen söz ve ifadelerin, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmayacağının, davalı ...'nun röportajda yer aldığı hususunun davacı tarafça ispatlanamadığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6411, Karar No: 2011/17167, Tarih: 16.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/6411 E.  ,  2011/17167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Osmaniye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/02/2010 tarih ve 2009/514-2010/26 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “Serttreyler s +şekil” markasını noter devir sözleşmesi ile davalı Sert Nakliye Karisör Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.nden devraldığını, markanın tescili için yapılan başvuruya TPE tarafından müvekkiline devreden şirket yetkilisi tarafından diğer davalıya devir işlemi gerçekleştirildiği ve tescil edildiği şeklinde cevap verildiğini, ikinci devir işleminde devreden ve devralan kişilerin aynı şirketin ortakları olup aynı zamanda öz kardeş olduklarını, devralan şirketin müvekkilinin yaptığı devir sözleşmesini bilmemesinin mümkün olmadığını, devredenin müvekkiline markayı devrettiği andan itibaren devir ve tasarruf ehliyetinin ortadan kalktığını, marka devrinin sicile tescilinin bildirici olduğunu ileri sürerek davalılar arasındaki marka devrinin geçersizliğinin tespitine, devrin marka sicilinden terkinine, söz konusu markanın müvekkili adına marka siciline tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, tüm kanıtlara göre, davalı Sert Nakliye Karisör Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.nin dava konusu markayı davacıya noter sözleşmesi ile 1.000.00 TL karşılığı devrettiği halde ikinci kez noter sözleşmesi ile aynı zamanda kardeşi olan diğer davalı şirket temsilcisi ile sözleşme yaparak kötü niyetli olarak markayı 100.00 TL karşılığı devrettiğini, devralanın talebi üzerine ikinci devrin TPE’de tescil edildiğini, iki devrin satış bedelleri arasında orantısızlık olduğunu, bir kimsenin sahip olmadığı bir şeyi devredemeyeceği ilkesi gereğince ikinci devir işleminin geçersiz olduğunu, devrin iyi niyet ve dürüstlük kuralları ile bağdaşmadığı gerekçesiyle ikinci marka devrinin geçersizliğinin tespitine, TPE marka sicilinden silinmesine, markanın davacı şirket adına tescil işleminin idari işlem olması nedeniyle davacının bu talebi yönünden bir karara ittihazına yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 16.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/779, Karar No: 2025/3258, Tarih: 16.04.2025

**12. Hukuk Dairesi         2025/779 E.  ,  2025/3258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklının icra mahkemesine başvurusunda; 910.... numaralı “....” gemisinin 11 Mart 2022 tarihinde İskenderun’da demirde iken rüzgarda sürüklenip karaya oturduğunu, akabinde geminin .... Kulüp sigorta poliçesini askıda bulunduran alacaklının olaya ilişkin araştırmalar yürüttüğünü ve geminin Tekne ve Makine Sigortası’nın bulunmadığının tespit edildiğini, .... Sigorta poliçesinin iptal edildiğinin karşı taraf donatanlarına bildirdiğini, müvekkili şirket tarafından 2001 tarihli Gemi Yakıtlarından Kaynaklanan Petrol Kirliliği Zararının Hukuki Sorumluluğu Hakkında Uluslararası Sözleşmesi uyarınca Mavi Kart düzenlendiğinden sigorta poliçesi iptal dahi edilse müvekkilinin 3. kişilere karşı yakıt kirliliğine dair olan sorumluluğunun sürdüğünü, tankların yakıttan arındırılması, yakıtın karadaki tanklara güvenli bir şekilde nakli gibi işlemler nedeni ile alacaklı tarafından iptal olan poliçe kapsamında 3. kişilere ödenen toplam 215.603 ABD Dolarının borçludan talep etme zaruretinin doğduğunu, söz konusu alacağın TTK’nun 1320/1. maddesinin e bendi uyarınca gemi alacaklısı hakkı verdiğini, ayrıca TTK’nun 1321. maddesi uyarınca alacaklıya kanuni rehin hakkı verdiğini, bu kapsamda taşınır rehninin paraya çevrilmesi yolu ile takip (ör 8) başlatıldığını, ancak icra müdürlüğünce yukarıda anlatılan olaylar sonucu ortaya çıkan hukuki durum nedeni ile alacaklıya kanuni rehin hakkı tanınmadığı gerekçesi ile borçluya ödeme emrinin gönderilmesi talebinin 02.02.2023 tarihli karar ile reddine karar verildiği, bu kararın iptalinin talep edildiği, İlk Derece Mahkemesince, alacaklının rehin hakkının bulunmadığına yönelik itirazların borçlular tarafından icra dosyasına sunulan borca itiraz dilekçelerinde dayanıldığı, alacaklı tarafından itirazın kaldırılması veya itirazın iptali kararı getirilmedikçe takibe devam olunamayacağı, alacaklı tarafından İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesinde itirazı iptali davası ikame edildiği, icra müdürlüğünce alacaklının rehin hakkının bulunup bulunmadığına yönelik inceleme yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğu, rehin hakkının bulunup bulunmadığı incelemesinin dar yetkili icra hukuk mahkemesince de yapılamayacağı gerekçesi ile şikayetin kabulü ile icra müdürlüğü kararının iptaline, borçlular tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmüştür.

TTK’nun 1320/1. maddesinin e bendinde “Gemide taşınan eşya, konteynerler ve yolcuların eşyalarına gelecek olan zıya veya hasar dışında, geminin işletilmesinin sebep olduğu maddi zıya veya hasardan ... ve haksız fiile dayanan alacaklar.” hükmü yer almaktadır. Bu düzenleme dikkate alındığında zararın bir haksız fiil sonucu ortaya çıkması gerekmektedir.(Prof. Dr....., Ticareti Hukuku, İstanbul 2025, s. 410; Prof. Dr. ...., Deniz Ticaret Hukuku Ders Kitabı, Ankara 2021, s. 215)

Somut olayda, alacaklının dilekçesinde anlattığı olaylar ve ekli belgeler dikkate alındığında, alacaklı tarafından yapılan işlemlerin daha zarar ortaya çıkmadan yapıldığı, ayrıca sigorta poliçesi kapsamında sorumluluğun önlenmesi kapsamında bahsi geçen çalışmaların gerçekletirildiği, ayrıca ortada herhangi bir haksız fiilen de olmadığı görülmektedir. Bu hususlar dikkate alındığında alacaklının gemi alacaklısı hakkının bulunmadığı, yani herhangi bir kanuni rehin hakkının doğmadığı, alacaklı tarafından yapılan masrafların Mavi Kart kapsamında talep edilebileceği anlaşılmıştır.

Öte yandan her ne kadar icra müdürünün alacağın varlığına ilişkin araştırma yapma yetkisi bulunmasa da rehnin ve rehin hakkının varlığını inceleme yetkisi bulunmaktadır.

O halde, İlk Derece Mahkemesince, yukarıda yazılı gerekçe ile şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ :

Borçluların temyiz isteminin kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin 26.12.2024 tarih ve 2024/1223 E. - 2024/3051 K. sayılı kararının (KALDIRILMASINA), Aliağa İcra Hukuk Mahkemesi'nin 15.03.2024 tarih ve 2023/53 E. - 2024/46 K. sayılı kararının (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 16.04.2025 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6041, Karar No: 2011/6555, Tarih: 29.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/6041 E.  ,  2011/6555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın dört adet bira içerek ... kullandığına dair ikrarı, 09/10/2008 tarihli olay tutanakları, tutanak tanıkları ve sanığın yanında araçta bulunan tanık İbrahim Kara'nın beyanları ile sanığın dosyaya yansıyan olaydan sonraki alkol muayenesi yaptırmamaya yönelik olumsuz tutum ve davranışlarına göre; sanığın olay gecesi alkollü ... kullanarak, alkolün etkisi ile karayolunda zikzak çizerek seyretmesi sonucu polis ekiplerinin dikkatini çekmesi, devamında polis ekiplerinin üzerine ... sürmesi ile trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun sübut bulması karşısında atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2727, Karar No: 2021/2089, Tarih: 19.10.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/2727 E.  ,  2021/2089 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... vd.

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30/06/2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/02/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, dava konusu 1070, 1074 ve 1079 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın aynen taksim, mümkün olmaması halinde satış suretiyle giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., paydaşlar arasındaki harici taksime itibar edilmesi gerektiğini; bir kısım davalı ise dava konusu taşınmazların satılmasını istemediklerini beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre, bir kısım davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, bu nedenle reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Bir kısım davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalar olup, sonuçta kazanan ve kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinin taraflara payları oranında yükletilmesi gerekir.

Somut olaya gelince, davalı ..., ..., ... ve ... yargılamada vekille temsil edilmesine rağmen lehlerine vekalet ücreti hükmedilmemesi doğru görülmemiştir. Bu husus kararın bozulmasını gerektirmiş ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bir kısım davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bir kısım davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucuna ayrı bir bent olarak "Davalı ..., ..., ..., ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. uyarınca 1.500,00TL vekalet ücretinin paydaşlardan satış bedelinin dağıtılmasındaki oranlarda alınarak adı geçen davalılara verilmesine" ibaresinin eklenmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve DEĞİŞTİRİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan harcın yatırana iadesine, 19.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2256, Karar No: 2020/3556, Tarih: 11.11.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/2256 E.  ,  2020/3556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan Kayseri Mimari Sinan Vergi Dairesi ve....Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazların müvekkili dosyasından satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde müvekkil dosyasına pay ayrılmadığını, borçlu şirketle ilgili olarak iflas erteleme kararı ile birlikte tedbir kararı verildiğini, tedbirler kaldırıldıktan sonra süresi içinde satış avansı yatırıp satış işlemlerinin yapıldığını, müvekkilinin 27.12.2006 tarihli haczinin ayakta olduğunu, ilk kesin haczin müvekkili haczi olduğunu, sıra cetvelinin müvekkili dosyasından yapılması ve müvekkili dosyasına pay ayrılması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan Vergi Dairesi vekili, 6183 sayılı Yasa gereğince müvekkilinin garameye girmesi gerektiğinden sıra cetvelinin doğru olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ...Ltd.Şti vekili, şikayetçinin haczinin müvekkilin haczinden sonra olduğunu sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemenin 22.01.2015 tarihli ve 2014/497 E.- 2015/34 K. sayılı ilamı şikayetin reddine dair kararının şikayetçi vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 01.06.2016 tarihli ve 2015/5482 E.- 2016/3389 K. Sayılı ilamı ile borçlu hakkında İİK 179/b maddesi kapsamında ihtiyati tedbir kararı verildiğinden gayrimenkuller için 2 yıllık satış isteme süresine mahkemece verilen tedbir kararlarının ayakta kaldığı sürenin eklenerek şikayetçinin 27.12.2006 tarihli haczinin ayakta olduğundan hareketle uyuşmazlığın çözülmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu şikayetçi haczinin ayakta olduğu, sıra cetvelinin usulüne uygun düzenlenmediği anlaşılmakla şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vergi dairesi vekili ve şikayet olunan ...Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre şikayet olunan Kayseri Mimar Sinan Vergi Dairesi ve ...Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, şikayet olunan vergi dairesi vekili ve şikayet olunan ...Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre şikayet olunan Kayseri Mimar Sinan Vergi Dairesi ve ...Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan Kayseri Mimar Sinan Vergi Dairesi ve ...Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden müdahil ...Ltd. Şti.'den alınmasına, 492 sayılı Harçlar Yasası'nın 13/j maddesi uyarınca müdahil Kayseri Mimar Sinan Vergi Dairesi Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 11.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17116, Karar No: 2017/4770, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/17116 E.  ,  2017/4770 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.