muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2467, Karar No: 2020/1931, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/2467 E.  ,  2020/1931 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1208, Karar No: 2015/2147, Tarih: 02.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1208 E.  ,  2015/2147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün son kısmında yer alan yasa yolu açıklamasında, temyiz süresinin tefhimde hazır bulunan katılan açısından tebliğden itibaren başlayacağı şeklinde bir ifadeye yer verilmek suretiyle katılanın temyiz süresinin başlangıç tarihi konusunda yanıltılması nedeniyle katılanın temyizinin yasal süresi içinde kabul edilmesi gerekirken temyiz talebinin reddine karar verilmesi yasaya aykırı olduğundan, temyizin reddi kararının katılan tarafından temyizi yerinde bulunduğundan temyizin reddi kararının kaldırılması suretiyle dosyanın incelenmesinde;

Olay tarihinde sanık ...'ın ... Turizme ait yolcu otobüsünde şoför, diğer sanık ...'ın ise muavin olarak görev yaptığı, katılanın Marmaris otogarında yolcu olarak otobüse bindiği, otobüse binerken gitarını bagaja bıraktığı, İzmir otogarında indiğinde gitarının bagajda olmadığını gördüğü, bu suretle sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda; atılı suçun kasten işlenebilen suçlardan olduğu, somut olayda sanıkların kasıtlarının bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözönüne alındığında verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8693, Karar No: 2022/2286, Tarih: 15.03.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/8693 E.  ,  2022/2286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında birleştirilerek görülen alacak ve menfi tespit davalarının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davada karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Asıl davada davacı, davalı kurum ile arasında sağlık hizmeti satın alım sözleşmesi olduğunu, bu sözleşmeye göre sağlık hizmeti verdiği bir kısım hastalarla ilgili davalı kurumun ödemesi gereken tedavi bedelinden 141,70-TL kesinti yapması gerekirken 14.344,04-TL kesinti yaptığını, 14.202,34-TL'nin fazla ve haksız yere kesildiğini ileri sürerek, kesinti bedeli olan 14.202,34-TL'nin ödenmesi gereken tarihlerden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Birleşen davada davacı, davalı kurum ile arasında sağlık hizmeti satın alım sözleşmesi olduğunu, davalı kurum tarafından 2013 yılı Ekim ayı faturalandırma dönemine ait alacağından toplam 69.428,82-TL kesinti uygulanacağının bildirildiğini, ancak bu işlemin haksız olduğunu ileri sürerek, işlemin haksız olduğunun tespitini ve iptalini istemiştir.

Davalı, kesintilerin yerinde olduğunu savunarak, asıl ve birleşen davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece 05/07/2018 tarihinde, asıl davanın kabulüne, 14.202,34-TL kesinti bedelinin 03/05/2013 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine; birleşen davanın kabulüne, davalı Adana Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünce tesis edilen 2013 Ekim faturalandırma dönemine ait toplam 69.428,82-TL'lik kesinti işleminin iptaline dair verilen karar, davalının temyizi üzerine Dairemizce verilen

Mahkemece 05/07/2018 tarihinde, asıl davanın kabulüne, 14.202,34-TL kesinti bedelinin 03/05/2013 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine; birleşen davanın kabulüne, davalı Adana Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünce tesis edilen 2013 Ekim faturalandırma dönemine ait toplam 69.428,82-TL'lik kesinti işleminin iptaline dair verilen karar, davalının temyizi üzerine Dairemizce verilen

04/06/2020 tarihli ve 2020/1100 E. 2020/2713 K. sayılı kararla "1-Asıl dava yönünden; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına, 2-Birleşen dava yönünden; A-... Somut uyuşmazlıkta ise mahkemece alınan bilirkişi raporunda sadece asıl dava yönünden inceleme yapılmış, birleşen davaya ilişkin bir rapor alınmamıştır. Oysa birleşen davada; davacının sunduğu hizmetlerin bedelinden davalının haksız kesinti yaptığı iddiası ancak bilimsel ve teknik inceleme ile çözüme ulaştırılabilecek bir konudur... O halde mahkemece yapılması gereken; taraflara kayıtlarını sunmak için imkan verilmesine müteakip, birleşen dava yönünden de konusunda uzman doktor, hukukçu ve Sayıştay denetçisi bilirkişilerden teşekkül eden 3 kişilik bilirkişi heyetinden, her bir hasta bakımından ayrı ayrı değerlendirme yapılmak suretiyle, davalı kurumun davacı hakkında tesis etmiş olduğu işlemin hukuka uygun olup olmadığı yönünden yasal dayanakları ile birlikte taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda, asıl dava yönünden; Mahkememizce verilen 05/07/2018 tarih ve 2018/361 esas 2018/350 sayılı kararın Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin 04/06/2020 tarih 2020/1100 esas 2020/2713 karar sayılı ilamıyla onanarak kesinleşmesi nedeniyle bu dava yönünden davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, birleşen dava yönünden; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davalı Adana SGK İl Müdürlüğünce tesis edilen 2013/Ekim ayına ilişkin faturalandırma dönemine ait 930,85-TL'lik kesinti işleminin iptaline, fazlaya ilişkin 68.497,97-TL'lik kesinti yönünden ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm; taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı, eldeki dava ile davalı kurum tarafından hakkında tesis edilen kesinti işleminin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek iptaline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sigortalı hastalar ... için EMG tetkiki yapılmadan periferik sinirinin tutulumunun anlaşılması mümkün olmadığından hastalara konulan tanılarda EMG tetkikinin yapılması gerektiği, kurumun davacının faturalarından yaptığı kesinti işleminin yerinde olduğu belirtilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre; davacı şirketin işlettiği hastanede davalı kurum sigortalıları ...’ye fizik tedavi ve rehabilitasyon uygulaması yapıldığı, davalı kurum tarafından adı geçen hastalar için gerekli EMG tetkiki yapılmadığının tespit edildiği belirtilerek davacıya ait faturalardan kesinti uygulandığı; hükme esas alınan rapordaki doktor bilirkişinin adli tıp uzmanı olduğu anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, fizik tedavi ve rehabilitasyon uzmanı doktor bilirkişiden tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda ve itirazlarını karşılar nitelikte, ...’nin hastalıklarının teşhisine yönelik gerekli tetkiklerin yapılıp yapılmadığı, adı geçen hastalara hangi grup tedavi uygulanması gerektiği belirlenerek, SUT hükümleri de değerlendirilmek suretiyle taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, uzman olmayan bilirkişi tarafından verilen rapora göre eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bent gereğince tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden asıl ve birleşen davada davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde davacı ve davalı için karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20831, Karar No: 2016/122, Tarih: 25.01.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/20831 E.  ,  2016/122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 7. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/12/2014

NUMARASI : 2014/387-2014/611

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sonucu Çankaya Köyü çalışma alanında bulunan 28216 ada 1 parsel sayılı 1.779,13 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve S.. Ö..'ın fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak arsa vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın taşlık, çalılık, fundalık, niteliğinde olduğunu herhangi bir kullanımın bulunmadığını iddia ederek kullanım şerhinin iptali istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazda davalının kullanımının bulunmadığı, boş, çalılık, kayalık dağlık arazi olduğu sübuta erdiğinden davalı adına olan kullanım şerhinin iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın davalıların kullanımında olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de; varılan sonuç yasal düzenlemelere uygun düşmemektedir. Çekişmeli taşınmaz üzerinde, Kadastro Müdürlüğünce 3402 sayılı Yasa'nın Ek-4. maddesi gereği kullanım kadastrosu yapılmıştır. Dava tarihinden önce 26.04.2012 tarihli 28275 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6292 sayılı Kanun'un 9. maddesinin 2. bendi ile; "bu kanuna göre yapılacak işlemler sonuçlanıncaya kadar 2/B alanları hakkında Hazine tarafından kişiler aleyhine açılması gereken davalar açılmaz, açılmış ve devam eden davalar durdurulur" hükmü getirilmiştir. Somut olayda; davacı Hazine, 6292 sayılı Kanun'un yürürlüğünden sonra 10.07.2014 tarihinde taşınmazın davalı yanın kullanımında olmadığını, bu nedenle davalı lehine kullanım şerhi verilmesinin hukuka aykırı olduğunu öne sürerek kullanım şerhinin iptali istemiyle dava açmış olduğuna göre Mahkemece 6292 sayılı Kanun'un 9/2. maddesi uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiğinin göz ardı edilmesi isabetsiz olup, davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalıya iadesine, 25.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5364, Karar No: 2019/2945, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5364 E.  ,  2019/2945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14861, Karar No: 2012/13513, Tarih: 12.07.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14861 E.  ,  2012/13513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kabul edilen tarihler arasında 6111 sayılı prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki yasaya göre hesap edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, 6111 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Kanun'dan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebini, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ettiği anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 12/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14759, Karar No: 2024/4303, Tarih: 10.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/14759 E.  ,  2024/4303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2001 E., 2022/1989 K.

SUÇLAR : Kasten yaralamaya teşebbüs, neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red-temyiz istemlerinin esastan reddi hükmün onanması

Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralamaya teşebbüs (3 kez) ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nce neticesi sebebiyle ağırlamış kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık müdafii ve katılan ... vekilinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2021 tarihli ve 2019/284 Esas, 2021/27 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1-3. maddeleri uyarınca 7 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.09.2022 tarihli ve 2021/2001 Esas, 2022/1989 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile, sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1,3-e, 87/1-a-c-d, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, sanığın haksız saldırıya karşı meşru savunmada bulunduğuna, hükmolunan cezanın fazla olduğuna, haksız tahrikten daha fazla oranda indirim yapılması gerektiğine,

2. Katılan ... vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğuna,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, sanığın haksız saldırıya karşı meşru savunmada bulunduğuna, hükmolunan cezanın fazla olduğuna, haksız tahrikten daha fazla oranda indirim yapılması gerektiğine,

2. Katılan ... vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğuna,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Katılan ...'in oğlu olan temyiz dışı katılan ...'in olaydan önce sanığa ait ikametin yakınlarında oynaması sebebi ile sanığın onu taş atarak uzaklaştırdığı, ...'in yaşanan olayı babası olan katılana anlattığı, katılanın olay günü sanığa ait ikamete giderek taş atmasının sebebini sanığa sorduğu, ikametin önünde taraflar arasında sözlü tartışma yaşandığı, sözlü tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında katılanın taşla sanığa vurduğu, sanığın ise ekmek bıçağı ile katılana vücudunun değişik yerlerine vurarak, sol el 4-5 parmaklarda işlev zayıflamasına, burnunda hafif (1.) derecede kemik kırığına ve yüzde sabit ize, karın sol üst kadrandaki bir adet kesinin batına nafiz olup ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı, katılan yere düştükten sonra sanığın bıçağı bıraktığı ve evine doğru gittiği anlaşılan olayda,

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katılan ile sanık arasında olaydan önce öldürmeyi gerektirecek husumetin söz konusu olmadığı, katılandaki yaralanmalardan sadece batın sol üst kadrandaki kesinin hayati tehlikeye neden olduğu, sanığın ciddi bir

engel olmaksızın eylemine devam etmeyerek olay yerini terk ettiği anlaşılmakla, suç vasfının kasten yaralama olarak tayininde, ilk haksız hareketin hangi taraftan kaynaklandığının saptanamaması sebebiyle sanık lehine haksız tahrik indiriminin asgari düzeyde uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediği, meşru savunmanın yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı, yargılama sonucu oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek üst sınıra yakın olarak tayin edildiği anlaşılmakla, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Katılan ...'a Yönelik Kasten Yaralamaya Teşebbüs (3 kez) ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Katılan ...'a Yönelik Kasten Yaralamaya Teşebbüs (3 kez) ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ve bu suçlara yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-g maddesinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı da dikkate alındığında, katılan Kurum vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Katılan ...'a Yönelik Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.09.2022 tarihli ve 2021/2001 Esas, 2022/1989 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.06.2024 tarihinde karar verildi.