muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4805, Karar No: 2024/3486, Tarih: 13.03.2024

B. Sanık ... Hakkında Yağma Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Olarak İse, Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Yağma Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmünün, Sanık Hakkında Yağma Suçundan Kurulan Hükme Yönelik İnceleme De Dikkate Alınarak, 5271 Sayılı Kanun'un 306 Maddesi Kapsamında Değerlendirilmesi Mahallinde Olanaklı Kabul Edilmiştir.

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanık ...'ın katılan ...'ın babası katılan ...'ten satın aldığı ev nedeniyle husumet olduğu, ancak bu olay nedeniyle sözkonusu husumetin sanık ... ile katılan ... arasındaki ilişkiye yansımadığı ve ...'ın babası ile yaşadığı sorunlar nedeniyle sanık ...'ın evinin arkasındaki ahşap barakada kaldığı ve sanığın kendisine yardım ettiği, sıkça ...'ın evine gidip geldiği, katılan ...'ın arkadaşı olan suça sürüklenen çocuk ...'ın katılan vasıtasıyla ... ile tanışarak onun yanında çalışmaya başladığı, olay tarihinde ... ile ...'ın aldıkları bir iş nedeniyle çalıştıkları sırada ...'ın eşi ...'ın İlhanı arayıp ...'ın müşterek çocukları altı yaşındaki M.N.A'ya cinsel istismarda bulunduğunu söyleyerek eve çağırdığı, ... ve ...'ın eve gelmesinden birkaç saat sonra eve gelen katılan ...'ın sözkonusu istismar iddiası nedeniyle sanık ... suça sürüklenen çocuk tarafından darp edilerek bağlandığı birkaç gün evde tutulduktan sonra Antalya'da yaşayan babası katılan ...'in yanına götürülmeye karar verildiği, minibüsle gittikleri Antalya merkezinde katılanın ellerinden kurtulup kaçtığı kolluk güçlerine bildirmeden Serik'e dönmek üzere otogara gittiği bu esnada sanık ... tarafından görülerek kovalanması üzerine karakola sığındığı sanık ...'ın da katılanın peşinden karakola girdiği, suça sürüklenen çocuk ...'ın ise parkta yakalandığı ve katılana ait cep telefonunun üzerinde ele geçirilmesi şeklinde gerçekleştiği anlaşılan somut olayda yağma suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığı hususunun ayrıntılı olarak değerlendirilmesi gereklidir.

Bilindiği gibi ceza hukumuzun temelini “kast” oluşturur. Bu durum Türk Ceza Kanunu'nun 21. maddesinde; "...Suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır. Kast, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir...” şeklinde tanımlanmıştır. Maddenin gerekçesinde ise; "...Kast, kişi ile işlediği suçun maddî unsurları arasındaki psikolojik bağı ifade etmektedir. Suçun kanuni tanımındaki maddî unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi, kastın varlığı için zorunludur...” aynı hususu açklamakta ve teyit etmektedir. Kasıt, suçun kanuni tanımındaki unsurları bilerek ve isteyerek gerçekleştirmektedir. Kural olarak her suçun zorunlu ögesidir. Yağma suçunda kasıt hem cebir veya tehdit hem de malın alınmasını kapsamalıdır.Failin malın başkasına ait olduğunu bilmesi ve bunu faydalanmak amacıyla zor kullanarak almayı istemesi manevi unsurdur. Yağma suçu için bu durumu genel kast kabul edecek olursak yani failin cebirle veya tehditle başkasına ait taşınır bir malı isteyerek alması veya teslimini sağlaması gerekir. Ancak bu tek başına yetmez ayrıca faydalanma amacının da bulunması gerekir. Yağma suçunda rızası olmama yerine rızanın zorla alınması sözkonusudur. Rıza sağlanarak daha doğrusu teslimi veya geri alınmasını engellemek için cebir veya tehdit kullanmak istemesi ve malın teslimini sağlamak için cebir veya tehdide (zor) başvurmalıdır. Almadaki amaç faydalanma olmalıdır. Eğer fail faydalanma kastı ile değil de başka bir kasıtla mesela zarar verme amacıyla hareket etmiş ise eylem yağma değil mala zarar verme suçunu oluşturacaktır. Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07.10.2019 tarihli, 2158-4577 esas ve sayılı; 26.01.2016 tarihli, 2015/6-709 esas ve 2016/33 sayılı; 18.11.2014 tarihli, 810-501 esas ve sayılı; 20.05.2014 tarihli, 617-271 esas ve sayılı; 25.02.2014 tarihli, 678-98 esas ve sayılı; yine 05.07.2013 tarihli, 1548-346 esas ve sayılı kararlarında da belirtildiği üzere ve özetle;

“... Yağmanın temel şeklinin düzenlendiği 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 148/1. maddesi uyarınca; kişinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştirileceği ya da malvarlığı bakımından büyük bir zarara uğratılacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak, bir malı teslime veya alınmasına karşı koymamaya mecbur bırakılması yağma suçunu oluşturur. Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir. Yağma; başkasının zilyetliğindeki taşınabilir malın, zilyedin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir veya tehdit kullanmak suretiyle alınması olduğundan “zor yoluyla hırsızlık”, bir kişiye karşı kullanılan icbar araçlarıyla haksız bir menfaat elde etmek.." şeklinde tanımlanmıştır.

Hırsızlık (ve yağma) suçlarında failin faydalanma amacıyla hareket etmesi yeterlidir, ayrıca çaldığı (veya yağmaladığı) maldan faydalanmış olması aranmaz, bu nedenle bu hususun araştırılmasına gerek yoktur... Fayda kavramı izafidir; kişiden kişiye, olaydan olaya değişebilir. Faydalanma amacı maddi nitelikte olabileceği gibi, manevi nitelikte de olabilir. Faydalanma kastından maksat, çalınan (veya yağmalanan) malda malikinin sahip bulunduğu bütün olanakları kullanma istek ve iradesidir. Bu nedenle avantaj sağlama, kendini tatmin etme, kullanma, kaprisini yerine getirme vs. maksatları faydalanma kastını oluşturacaktır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay ve fiil, yağma suçunun manevi unsuru yönünden değerlendirildiğinde; olaydan kısa bir süre önce katılan ... tarafından yaşı küçük oğluna cinsel istismarda bulunulduğunu öğrenen sanığın sözü edilen işbu haksız fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında katılanı darp ederek zorla birkaç gün evinde tuttuğu ve sonraki süreçte katılanı Antalya'da yaşayan babası Mehmet'e götürmek istediği sırada katılanın kaçarak durumu kolluğa bildirdiği dikkate alındığında, katılanın haber vermesini engellemek, irtibatını kesmek ve cezalandırmak amacıyla cep telefonunu aldığı anlaşılan sanığın, mal edinmek veya faydalanmak kastıyla hareket etmediği ve bu yöndeki savunmaların aksini gösterir delil de bulunmadığı, ayrıca katılanın parasının alındığına dair katılanın soyut beyanları dışında başkaca delil de olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın yağma kastının bulunmadığı ve yağma suçunun unsurlarının olaşmadığı gözetilmeden üzerine atılı yağma suçundan beraatine, karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Nedenleriyle hükümde hukuka aykırılıklar bulunmuştur

V. KARAR

1.Sanık ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Ve Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Yağma, Suçlarından Kurulan Hükümde;

Ön inceleme bölümünde (A) başlıklı paragrafın birinci cümlesinde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekili, sanık ... suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin temyiz isteklerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümde;

2.Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümde;

Gerekçe bölümünde (A) başlıklı paragrafta açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 17.11.2020 tarihli ve 2020/1660 E, 2020/2345 Karar sayılı kararında katılan vekili, suça sürüklenen çocuk ... sanık müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda kararda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, kısmen Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

3. Sanık ... Hakkında Yağma Suçundan Kurulan Hükümde;

Gerekçe bölümünde (B) başlıklı paragrafta açıklanan nedenlerle katılan vekili, suça sürüklenen çocuk ... sanık müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 17.11.2020 tarihli ve 2020/1660 E, 2020/2345 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği kısmen Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Katılana yönelik yağma suçuna ilişkin bozma sonucunun 5271 sayılı Yasa'nın 306. maddesi gereğince hakkındaki hüküm kesinleşen suça sürüklenen çocuğa sirayet ettirilmesine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

13.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/807, Karar No: 2014/655, Tarih: 03.02.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/807 E.  ,  2014/655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Konya 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :20.11.2012

Numarası :2012/289-88

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık eser sözleşmesine dayalı itirazın iptâli istemine ilişkin olup, davacı şirket yüklenici (alacaklı), davalı kooperatif ise iş sahibi (borçlu) 'dur.

Mahkemece dava, davalı kooperatifin icra takip tarihinden önce tasfiye edilerek ticaret sicilinden terkin edilmiş ve icra takip tarihi itibariyle tüzel kişiliğinin sona ermiş olmasından dolayı 6100 Sayılı HMK'nın 114/1(d) ve 115/2. maddeleri uyarınca dava şartı noksanlığı nedeniyle usulden reddedilmiştir

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kooperatifin Ticaret Sicilinden silinmesi işlemi kurucu değil, açıklayıcı nitelik taşır. 1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 98. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken mülga 6762 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 224 ve 445. maddeleri uyarınca tasfiye memurları alacaklıların haklarını korumak zorunda olduklarından kooperatifin ticaret sicilinden silinmesi mücerret tüzel kişiliği sona erdirmez. Tüzel kişiliğin sona erebilmesi için tasfiye işlemlerinin eksiksiz tamamlanması, tasfiyesi gereken hususlarda bir eksikliğin kalmaması gerekir. Gerçek durumu yansıttığı ölçüde ticaret sicili hüküm doğurur. Tasfiyenin gerçek anlamda eksiksiz tamamlanmadığı durumlarda tüzel kişiliğin sona erdiği kabul edilemez. Kooperatifin ticaret sicilinden terkin edilmesinden sonra alacak borç ortaya çıkarsa alacaklılar veya ortaklar tasfiye kurulu ile ticaret siciline husumet tevcih ederek ticaret sicilindeki terkin işleminin iptâlini ve kooperatife yeniden tüzel kişilik kazandırılmasını isteyebilirler. Bu durumda açılacak ihya davasının sonucunun beklenmesi ve davaya kooperatif tüzel kişiliğinin huzuru ile devam edilmesi gerekir.

O halde mahkemece yapılacak iş; davacı alacaklıya, tasfiye kurulu ile ticaret sicili hakkında, kooperatifin sicilinden silinmesi işleminin iptali ile ihyasının sağlanması konusunda dava açmak üzere mehil vermek, dava açıldığı takdirde sonucunu beklemek, dava açılmaz ya da açılan dava reddedilirse eldeki itirazın iptâli davasını şimdiki gibi dava şartı noksanlığı nedeniyle usulden reddetmek, dava açılır ve kabul edilerek kooperatifin ihyasına karar verilirse kooperatif tüzel kişiliğinin huzuru ile davaya devam olunarak işin esasını incelemek ve toplanacak deliller çerçevesinde sonucuna uygun karar vermek olmalıdır. Mahkemece eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın usulden reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 03.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7489, Karar No: 2013/14024, Tarih: 18.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/7489 E.  ,  2013/14024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz dilekçesinde, 30.01.2009 tarihli haciz tutanağı ile kendisine muhafaza için bırakılan eşyaların başka bir borç nedeniyle Bakırköy 4. İcra Müdürlüğünün 2009/1189 Esas sayılı dosyasında satıldığını bildirmesi karşısında, bu hususun doğruluğu araştırılması için anılan dosya celp edilip incelenerek, mahcuzların tamamının bu dosyada satıldığı belirlendiği takdirde sanığın beraatine karar verilmesi, aksi takdirde ise haciz işlemi yapıldığı sırada borçlunun yanında işçi olarak çalıştığını, ancak daha sonra işten ayrıldığını savunan sanığın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucunda mahcuzların kaybolmasına neden olduğunun kabulüyle hakkında TCK'nın 289/3. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14483, Karar No: 2012/920, Tarih: 25.01.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/14483 E.  ,  2012/920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden ...... niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 1'ini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2) Davacının adı ... olduğu halde gerekçeli karar başlığında ......... yazılması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin yatırılan harçtan aşağıda yazılı harçtan artan paranın istenildiğinde ödeyene iadesine, 25.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4960, Karar No: 2007/7563, Tarih: 07.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/4960 E.  ,  2007/7563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 14.12.2000 gün ve 2000/8356-9719 sayılı bozma kararında özetle: “Hükme dayanak yapılan raporu düzenleyen Uzman bilirkişinin çekişmeli taşınmazın orman sınır hattına irtibatlı krokisini çizmediği, taşınmazın 4785 sayılı yasa hükümlerine göre devletleşen yerlerden olup olmadığı üzerinde durmadığı, öte yandan, yörede 1955 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında çekişmeli taşınmazın paftasında aktif çay yatağı olarak gösterilerek tapulama dışı bırakıldığı, Devlet Su İşleri Şube Müdürlüğünün, Milli Emlak Dairesi Başkanlığı, ... Emlak Müdürlüğüne 09.01.1998 tarih B 15 1 DSİ 1 13 03 00/124.1/16/295 sayılı yazısında, “... Mahallesi sınırı içerisinde bulunan ... Çayı seddeleri 1967 ila 1970 yılları arasında inşaa edilmiş olup, aradan geçen zaman içerisinde ihtiyaca göre dere yatağı ıslahı kapsamı içerisinde bakım ve onarım çalışmaları yapıldığı...” nın bildirildiği, aktif olmayan çay yataklarının ancak imar-ihya yoluyla kazanılabileceğinin istikrarlı Yargıtay uygulamaları ile kabul edildiği, Davacının, çekişmeli taşınmazın imar ihya işlemini, taşınmazın imar planı içine alındığı 1983 tarihinden 30-35 yıl önce tamamladıklarını iddia ettiği, 18.11.2003 tarihli keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıkların davacının bu iddiasını doğruladıkları, ziraat elemanı bilirkişinin de imar ihya işleminin keşif tarihinden 30 ila 35 yıl önce tamamlandığını raporunda açıkladığı, jeolog bilirkişi ...’ın 15.12.2003 tarihli raporunda dava konusu yerde ihya çalışmalarının yapıldığını ancak bu yerin eski bir dere yatağı olduğunu, taşkından korumak için DSİ tarafından geçici taşkından koruma seddelerinin yapılmaya devam edildiğini bildirdiği, DSİ Genel Müdürlüğünün Milli Emlak‘e yazdığı resmi cevap ve jeolog bilirkişinin bilimsel bulguları ve görüşü karşısında; çekişmeli taşınmazın halen taşkın tehditi altında olan dere yatağı olduğu, taşkından korumak için yapılan seddenin geçici tarzda olduğu ve dere islah projesinin başlamadığı ve asıl seddelerin henüz yapılmadığının anlaşıldığı, bu nedenle, halen dere yatağı özelliğini sürdüren taşınmazda imar ihya işleminin tamamlandığının kabul edilemeyeceği, bir an için, geçici sedde ile taşkın tehditinin kalktığı ve çekişmeli taşınmazın aktif dere yatağı olmadığı kabul edilse dahi, resmi yazı ile seddenin yapıldığı tarih olarak bildirilen 1967 ila 1970 yıllarında imar ihya tamamlansa bile, çekişmeli taşınmazın nazım imar planı içine alındığı 1983 yılına kadar, 20 yıllık zamanaşımı süresinin de dolmadığı, davacı yararına, ihya ve zamanaşımı yoluyla kazanma koşullarının oluşmadığı, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın REDDİNE, fen bilirkişi ... tarafından düzenlenen 15.11.1998 tarihli ile krokide kırmızıya boyanarak gösterilen 3678 m2 yüzölçümündeki bölümün Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 639. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu ... Köyünde 1941 yılında askı ilanı yapılarak 1942 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 18.07.1977 tarihinde yapılarak 16.11.1977 tarihinde askıya çıkartılan ve dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 1956 yılında yapılmış ve sonuçları 03.05.1956 - 04.06.1956 tarihleri arasında ilan edilmiş ve kesinleşmiştir. Çekişmeli parsel bu işlemde çay yatağı olarak tapulama dışı bırakılmıştır. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir. Taşınmazın şehir nazım imar planı dışında kaldığı belirlenmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı yönünde yapılan araştırma yetersizse de, Orman Yönetimi tarafından çekişmeli taşınmazın Orman niteliğiyle Hazine adına tescili istemiyle dava açılmadığı gibi, bu istemle açılan davaya katılma talebi yada bu yönde bir istemi bulunmadığına, karar Hazine tarafından temyiz edilmediğine göre, davacı gerçek kişi ile davalı ... Yönetiminin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 07/06/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12120, Karar No: 2010/10382, Tarih: 26.05.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/12120 E.  ,  2010/10382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 264/1,62/1,52/2.maddeleri uyarınca 1.500.00 Türk lirası adli cezası ile cezalandırılmasına dair Samsun 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 30.09.2009 tarihli ve 2009/544-1210 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 08.04.2010 gün ve 21773 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2010 gün ve 90436 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “ Tüm dosya kapsamına göre, sanığın Valilik binası girişindeki duyarlı kapıdan geçerken cihazın ikaz vermesi üzerine masaya bıraktığı cüzdanın içerisindeki metal polis kokartının görevli polis memurlarınca görülerek el konulmasından ibaret eyleminde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 264/1.maddesinde düzenlenen suçun kanuni unsurlarının oluşmadığı cihetle, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

5237 sayılı T.C.Y.'nın 264/1 maddesinde "Bir rütbe veya kamu görevinin veya mesleğin, resmî elbisesini yetkisi olmaksızın alenen ve başkalarını yanıltacak şekilde giyen veya hakkı olmayan nişan veya madalyaları takan kimseye üç aydan bir yıla kadar hapis cezası verilir." Emniyet Hizmetleri Sınıfı Mensupları Kıyafet Yönetmeliğinin 5/1. maddesinde, "Kılık ve kıyafete ilişkin başlıca hususlar şunlardır; a) Resmi elbise, hizmet branşı ve rütbe işaretleri ile teçhizat, şapka, ayakkabı ve bot bu Yönetmelikte belirtilen renk, vasıf ve şekillere uygun olarak giyilir, takılır ve taşınır, j) Resmi kıyafetler eskimiş dahi olsa emniyet hizmetleri sınıfı personeli dışındaki kişiler tarafından giyilemez ve bu kişilere verilemez." 14/1 maddesinde, "Üniformada bulunması gerekli göğüs arması, görev yeri kol arması, kokart, rütbe, sınıf ve branş işaretleriyle, düğme ve diğer aksesuarlar personel tarafından kendi imkanlarıyla temin edilir." 21/1 maddesinde, "Üniforma ile görev yapan emniyet hizmetleri sınıfı personelinin göğüs arması, branş işareti, şapka, kep, bere ve örgü başlık kokartı, görev yeri kol arması, polis memuru kıdem işareti ile rütbe işaretlerinin resmi kıyafet üzerindeki yerleri aşağıdaki şekilde tespit edilmiştir." 22/1 maddesinde ise "Üniforma ile görev yapan personelin kıyafetinde bulunması gereken işaretler aşağıdaki şekilde belirlenmiştir. Bunların dışında Genel Müdürlükçe gerekli görülecek bröve, nişan ve benzeri diğer arma ve işaretlerin de bulunması zorunludur, a) Metal Göğüs Arması: Polis Memuru, Komiser Sınıfı ve Emniyet Amiri rütbesinde, sekiz santimetre boyunda altı santimetre eninde gümüş renginde bir gövde ve gövde üzerinde dört santimetre çapında polis yıldızından oluşur. Emniyet Müdürü rütbesinde ise, aynı şekil ve ölçüde altın sarısı metalden olur. Özellikleri, bu Yönetmeliğin Ek-15'inde gösterilmiştir."hükümleri yer almaktadır.