muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3218, Karar No: 2019/14809, Tarih: 03.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/3218 E.  ,  2019/14809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik olarak yapılan incelemede;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık müdafiinin dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Olay günü Müşteki ...'nın ... C3 marka cep telefonu, şarj cihazı, deri mont ve çakısının çalındığını kolluğa bildirmesi üzerine ertesi gün sanığın kollukça şüphe üzerine yakalandığı, yapılan üst aramasında müştekiye ait ... C3 marka cep telefonu, şarj cihazı, ve çakının ele geçirildiği, kolluk tarafından sanığa katılana ait suça konu deri mont sorulduğunda, deri montu sakladığı yeri gösterip müştekiye iadesini sağladığı ancak sanığın çaldığı deri montun cebinde bulunan 30 TL’yi iade etmeyerek soruşturma aşamasında kısmi iadede bulunması karşısında, müştekiye kısmi iadeye rızasının olup olmadığı sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığın müştekiye ait iş yerinden toplam 250,00 TL değerinde şahsi eşyaları çalması şeklinde gerçekleşen eyleminde çalınan malın değeri az olmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi uygulanarak indirim yapılması,

3-Sanık hakkında takdiri indirim nedeniyle uygulama yapılırken uygulanan maddenin 5237 sayılı TCK'nın 62 yerine 61. maddesi olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafi ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 03/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2018, Karar No: 2025/5551, Tarih: 21.04.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/2018 E.  ,  2025/5551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesiyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocukların üzerlerine atılı suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.11.2024 tarihli ve 2024/1703 Esas, 2024/1634 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3837, Karar No: 2021/7060, Tarih: 23.06.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/3837 E.  ,  2021/7060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında birleştirilerek görülen alacak davalarının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün; davalı vekili tarafından temyiz, davacı vekili tarafından katılma yoluyla temyiz edilmesi üzerine dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, asıl davada; 31.01.2001 tarihli sözleşme ile davalıdan enerji satın aldığını, daha sonra imzalanan 06.08.2003 tarihli sözleşme ile ...'de kurulan santralde üretilecek elektrik enerjisinin Enerji Satış Anlaşması(ESA) hükümlerine uygun olarak direk baradan enerji almak için anlaşma yapıldığını, buna göre ... Tek Terimli Sanayi Perakende Birim Fiyatına göre %16 indirimli enerji alınmasının kararlaştırıldığını, direk baradan elektrik almak için beton trafo köşkü, hücre, akü, kablo, proje ve onay gibi yatırım bedeli harcadıklarını, daha sonra davalının 06.08.2003 tarihli sözleşmeyi feshettiklerini belirten 17.10.2006 tarihli ihtarı ile taraflar arasındaki ilişkinin 31.01.2007 tarihinde sona erdiğini ileri sürerek; sözleşmeye aykırı olarak fazla tahakkuk edilen fatura bedeli 5.000 TL (ıslah ile 175.354 TL), enerji temini için yapılan yatırım bedeli 5.000 TL (ıslah ile 105.068 TL) alacağın tahsilini talep etmiş, birleşen davada ise; 06.08.2003 tarihli ve 5 yıl süreli sözleşme gereğince %16 indirimli elektrik enerjisinden yararlanmış olması halinde yoksun kaldıkları kâr bedeli 10.000 TL (ıslah ile 148.226,56 TL) alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; davacı ile önce 31.01.2001 tarihli sözleşmenin imzalandığını, daha sonra ucuz ve doğrudan elektrik almak için 06.08.2003 tarihli sözleşmenin imzalandığını, direk baradan elektrik alma işleminin Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığınca iptal edildiğini, davacıya 31.01.2001 tarihli eski sözleşme gereğince elektrik verilmeye devam edildiğini, bu sözleşmenin de 17.10.2006 tarihinde feshedildiğini, davacının yaptığı yatırımlardan sorumlu olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı; davacı ile önce 31.01.2001 tarihli sözleşmenin imzalandığını, daha sonra ucuz ve doğrudan elektrik almak için 06.08.2003 tarihli sözleşmenin imzalandığını, direk baradan elektrik alma işleminin Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığınca iptal edildiğini, davacıya 31.01.2001 tarihli eski sözleşme gereğince elektrik verilmeye devam edildiğini, bu sözleşmenin de 17.10.2006 tarihinde feshedildiğini, davacının yaptığı yatırımlardan sorumlu olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; asıl ve birleşen davanın kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine; Dairece verilen 2013/19821 E. 2014/2816 K. Sayılı ve 25.02.2014 tarihli kararla;"... davada, 06.08.2003 tarihli sözleşmeden doğan edimini diğer tarafa güvenerek ifa eden davacı taraf, sözleşmenin geçerli olmaması ve yerine getirilmemesinden dolayı uğradığı zararını talep edebilir ise de; sözleşmenin diğer tarafı olan davacının gerekli inceleme ve araştırma yapmadan yatırım yapmasından, başka bir ifadeyle zararın artmasında müterafik kusurunun bulunup bulunmadığı, buna ilişkin zarardan indirim gerekip gerekmediği tartışılmadan, ayrıca yaptığı yatırımların davacı tarafta kaldığı anlaşıldığına göre bunlardan başka bir şekilde yararlanıp yararlanmadığı, davacının başka enerji satış şirketinden indirimli elektrik temin edip edemeyeceği, %16 indirimli elektrikten daha ucuza elektrik satın alma şansının olup olmadığının araştırılması gerekirken, mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru değildir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma ilamına uyan mahkemece; alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile davacının 06/03/2003 tarihli sözleşmenin 5.2 maddesi uyarınca %16 oranındaki sözleşmesel elektrik ücreti indirim bedeli olarak 175.354,13 TL ve ucuz enerji temin etmek amacı ile yapılmış bulunan yatırım bedeli 39.105,22 TL olmak üzere toplam 214.459,35TL menfi zararın davanın konusuna ve tarafların sıfatına göre dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, müspet zararın tazminine ilişkin istemin koşulları oluşmadığından birleşen davanın reddine dair verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine; Dairece verilen 2016/12535 E. 2017/11161 K. Sayılı ve 06.07.2017 tarihli kararla; “....bozma kararına uymakla birlikte bozma gereğini yerine getirilmediği, zira; davacının zararın artmasında müterafik kusurunun bulunup bulunmadığının araştırılması için dosya içerisindeki bilgi, belgeler, EPDK, Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı, TREDAŞ yazıları ile taraflar arasındaki sözleşme hükümleri incelenerek sonucu dairesinde karar verilmesi gerkirken mahkemece sadece bilirkişi raporundaki kusur değerlendirmesine göre karar verildiği, davacının yaptığı yatırımların kullanılıp kullanılmadığının mahallinde keşif marifetiyle araştırılması gerektiği halde keşif yapılmadan dosya üzerinden alınan bilirkişi raporu sonucuna göre karar verildiği, son olarak, davacının başka enerji satış şirketinden indirimli elektrik temin edip edemeyeceği, %16 indirimli elektrikten daha ucuza elektrik satın alma şansının olup olmadığının araştırılması gerektiği belirtildiği halde, mahkemece gerekli araştırma yapılmadan bilirkişi raporu doğrultusunda karar verildiği” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; asıl davada; davacının üç talebinin olduğu, bilirkişi raporu doğrultusunda indirim yapılmaksızın tahsil edilen bedele ilişkin 175.354,13 TL, yatırım bedeli yönünden % 20 müterafik kusur indirim uygulanması suretiyle 53.153,85 TL, üçüncü talep olan, davacının yeni indirimli sözleşme imzalanıncaya kadar alacağı indirim bedelinin de 4.964,53 TL belirlendiği gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulü ile toplam 233.472,51-TL'nin dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, birleşen davanın daha önce bozma nedeni yapılmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz, davacı vekili tarafından katılma yoluyla temyiz etmiştir.

1) Davacı vekilinin katılma yoluyla temyizinin incelenmesinde;

Davacı vekili, hükmü tebliğden sonraki 15 gün içinde temyiz etmeyip, karşı tarafın temyiz dilekçesine verdiği cevapla birlikte (katılma yoluyla) temyiz etmiştir.

1) Davacı vekilinin katılma yoluyla temyizinin incelenmesinde;

Davacı vekili, hükmü tebliğden sonraki 15 gün içinde temyiz etmeyip, karşı tarafın temyiz dilekçesine verdiği cevapla birlikte (katılma yoluyla) temyiz etmiştir.

HUMK'nın 433/2. maddesi gereğince, katılma yoluyla temyiz süresi 10 gün ise de, davalı tarafından hüküm 10 gün içinde temyiz edilmemiştir. Davalının temyiz dilekçesi, davacı vekiline 19/04/2021 tarihinde tebliğ edilmiş, katılma yoluyla temyiz dilekçesi ise 10 günlük süre geçirildikten sonra 03/05/2021 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 tarihli ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı uyarınca Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının katılma yoluyla temyiz isteminin süre yönünden reddi gerekir.

2) Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

3) 6100 sayılı HMK'nın 26. maddesi hükmüne göre; hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başkasına karar veremez. Öğreti ve uygulamada, taleple bağlılık olarak adlandırılan bu kural; sadece sonuç istem yönünden değil, sonuç istemi oluşturan her bir alacak kaleminin dayanağını oluşturan vakıalar yönünden de uygulanır.

Somut olayda; asıl dava dilekçesi ile davacının iki alacak kalemi yönünden talebinin bulunduğu, birinci talebin sözleşmeye aykırı olarak fazla tahakkuk edilen fatura bedellerinin tahsili, ikinci talebinin ise yatırım bedeline ilişkin olduğu, ıslah dilekçesinin de iki taleple sınırlı olarak miktarlarının artırılması yönünde verildiği, mahkemece verilen kararda ise talep aşılarak asıl davada yer almadığı halde, üçüncü talebinin bulunduğu belirterek davacının yeni indirimli sözleşme imzalanıncaya kadar alacağı indirim bedeli 4.964,53 TL’nin de kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece; taleple bağlılık kuralı gereğince, asıl davada fazla tahakkuk edilen fatura bedelleri 175.354,13 TL ve yatırım bedeli 53.153,85 TL ile bağlı kalınarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, taleple bağlılık kuralına aykırı olarak hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının katılma yoluyla temyiz dilekçesinin REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10370, Karar No: 2014/19845, Tarih: 16.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10370 E.  ,  2014/19845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ..... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/12/2013 tarih ve 2012/286-2013/369 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davalarda davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Dr. ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl dava ve birleşen davada, müvekkili ile davalının birleşen dosya davalısı şirketin ortakları olduğunu, 05/06/2012 tarihli ortaklar kurulu kararı ile müvekkili ve davalının 10 yıllığına şirket müdürü unvanı ile şirketi temsil ve ilzama müşterek olarak yetkili kılındıklarını, aradan yaklaşık üç ay süre geçmesine rağmen, davalının ihtarname göndererek müvekkilini genel kurul toplantısına çağırdığını, gündemin de müdür seçimi olarak belirtildiğini, toplantı yeri olarak şirket merkezi dışında bir adresin bildirildiğini, müvekkili tarafından gönderilen cevabi ihtarname ile toplantıya katılınmayacağı ve nedenlerinin bildirildiğini, davalı tarafından toplantının tek başına gerçekleştirilerek ilan edildiğini, davalının kendisini tek başına şirketi temsil ve ilzama yetkili müdür olarak atadığını, toplantının ve alınan kararların usulsüz olduğunu belirterek 21/09/2012 tarihli genel kurul toplantısının ve bu toplantıda alınan kararın iptaline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalılar vekili, asıl dava ve birleşen davada, davacının şirket ve davalı müdür ile bağını kopararak kendi menfaatleri doğrultusunda şirketi borçlandırıcı görüşmelerde bulunduğunu, şirketin ticari faaliyetlerini yürütemez hale geldiğini, davacının TTK'nın 446. maddesi kapsamında bu davayı açamayacağını, genel kurulda alınan kararların TTK'nın 620 ve 621. maddelerine uygun olduğunu, asıl davada müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, TTK'nın 445. maddesine göre birleşen davada hak düşürücü sürenin geçtiğini belirtilerek asıl dava ve birleşen davaların reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ve davalının diğer davalı şirketin ortakları olduğu, her iki ortağın birlikte şirketi 10 yıl süreyle temsil etmek üzere müdür seçildiği, davalının 29/08/2012 tarihinde davacıyı şirket merkezi dışındaki bir adreste şirket müdürünün seçimi gündem maddesi ile olağan üstü genel kurul toplantısına davet ettiği, davalının ihtarname göndererek toplantıya katılmayacağını bildirdiği, davalının kendisine ait adreste tek başına hazır olduğu toplantıda şirketi tek başına şirket müdürü sıfatı ile münferiden temsil ve ilzama yetkili olarak kendisini atadığı, genel kurulda alınan kararların TTK'nın 629 maddesi atfı ile TTK'nın 445 ve 446 maddelerince iptalinin gerektiği, asıl dava, davalı ortak aleyhine açılmış ise de, bunun HMK.'nın 54. maddesine göre hasımda yanılma olduğu, davacının genel kurul kararının iptali konusunda süresinde asıl davayı açtığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kabulüne, davalı şirketin 21/09/2012 tarihli genel kurul kararlarının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davalarda davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, mümeyyiz davalılar vekilinin asıl davaya ilişkin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mümeyyiz davalılar vekilinin birleşen davaya ilişkin temyiz itirazlarına gelince; asıl davada husumetin davacının ortağı olduğu limited şirketin diğer ortağına yöneltilmiş olması davanın şirkete karşı yöneltilmiş olduğu sonucunu doğurduğundan birleşen davada aynı davanın tekrar şirket tüzel kişiliğine karşı yöneltilmesi derdest dava niteliğindedir. Bu nedenle, birleşen davanın HMK'nın 114 vd. maddeleri gereğince dava şartı yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre, mümeyyiz davalılar vekilinin birleşen davaya ilişkin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalılar vekilinin asıl davaya ilişkin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan asıl davaya ilişkin hükmün ONANMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalılar vekilinin birleşen davaya ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile birleşen davaya ilişkin hükmün BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle, bozma sebep ve şekline göre mümeyyiz davalılar vekilinin birleşen davaya ilişkin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden asıl ve birleşen davalarda davalılara iadesine, 16.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3918, Karar No: 2023/3699, Tarih: 07.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/3918 E.  ,  2023/3699 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/766 E., 2022/691 K.

DAVA TARİHİ : 10.08.2017

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Muğla 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/414 E., 2019/16 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince duruşmalı, davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 07.11.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... Korkurt'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı yüklenici vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında 13/06/2016 tarihinde imzalanan sözleşme ile müvekkilinin otobüs bekleme durağı, bronz solid levha, cam ve oturak yapım işini üstlendiğini, sözleşmenin 9.1 maddesine göre teslim süresinin 90 gün olduğunu, ihaleye ait teknik şartnamenin 5.6.2 maddesinde durak rengi idarenin uygun gördüğü ral koduna boyanacaktır ifadesinin mevcut olduğunu, müvekkilinin idarenin resmi bildirimini uzunca bir süre beklediğini, ancak davalıdan herhangi bir tasarruf gelmeyince davalı tarafa sözlü olarak sorulduğunu, birkaç görüşme sonrasında davalı tarafça 6012 ral kodlu rengin sözlü olarak bildirildiğini ve otobüs duraklarının bu renge boyandığını, teslimatın gecikme nedeninin davalının yapılması gereken bildirimini bir türlü yapmaması olduğunu, ancak davalının haksız olarak alacağından 521.108,27 TL gecikme cezası adı altında kesinti yaptığını, bu rakamın tahsili için Muğla 1. İcra Dairesinin 2017/2072 Esas sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, ancak itiraz sonucu takibin durduğunu belirterek itirazının iptali ile takibin devamına, alacağın %20 sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı iş sahibi vekili cevap dilekçesinde özetle; 23/06/2016-25/06/2016 tarihleri arasında numune durakların incelenmesi için yapılan görevlendirme ile numune durakların incelendiğini, RAL kodu da dahil olmak üzere tüm konulara açıklık getirilerek firmaya seri üretime başlanılması talimatı verildiğini, ayrıca davacı tarafça müvekkili idareye verilen 16/08/2016 tarihli dilekçe uyarınca ülkede yaşanan darbe girişimi, olağanüstü hal uygulaması, gümrük sorunları, hammadde sıkıntısı, personel izinleri vb. sebepler ile mal teslim süresine ilave olarak doksan (90) gün süre uzatımı verilmesinin talep edildiğini, süre uzatım talebinin sözleşmedeki ve teknik şartnamedeki mücbir sebeplere dayanmaması sebebiyle reddedildiğini, davacı tarafın bu talep dilekçesiyle davaya konu ihale kapsamındaki malları teslim edemeyeceğini ikrar ettiğini, kesilen gecikme cezasının sözleşme ve teknik şartnameye uvgun olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; sözleşmede RAL (renk eşleştirme) kodunun bildirimine ilişkin düzenleme bulunmayıp numune onayı alınmadan seri üretime geçilemeyeceği, sözleşmenin 28/1 maddesi dikkate alındığında numune kontrolleri için yapılan 22-23- 25/06/2016 tarihli yazışmalar gözetildiğinde bu tarihten önce RAL kodunun belirlendiği sonucuna varıldığı, davacının davalı idareden bu nedene dayalı süre uzatım talebinde bulunmadığı, benzer sonuca varan bilirkişi raporları da dikkate alınarak davanın reddine, davacı takipte haksız olmakla birlikte kötü niyetli olduğuna yönelik kanaat oluşmadığından bu yöndeki davalı idare talebinin de reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

1.Davacı vekili istinaf başvurusunda özetle; sözleşmenin 28.1. maddesine göre durakların hangi renge boyanacağı bilgisinin davacıya yazılı verilmek mecburiyetinde olduğunu, bu mecburiyetin numune durak gösterimi sırasında belirtilmediğini, numuneler üzerinde boya bulunmadığını, belediyeden durak renklerinin seçiminin yapılması talep edilmesine rağmen daha sonra bildireceğinin sözlü olarak belirtildiğini, mahkemenin seri üretime başlandıysa renk kodu bildiriminin de yapıldığı şeklindeki kabulle davanın reddine karar vermesinin hakkaniyet kurallarına aykırı olduğunu, renk boyama işinin en son yapıldığını, zaman kaybetmemek adına seçilen numune durakların konstrüksüyon imalatına seri olarak başlandığını belirterek kararı istinaf etmiştir.

2.Davalı vekili kötüniyet tazminatına hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç