muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1255, Karar No: 2019/7966, Tarih: 09.12.2019

Davalı kurum vekili; markalar arasında karıştırılmaya neden olacak düzeyde benzerliğin bulunmadığını, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... cevap dilekçesi sunmamıştır.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı gerçek kişinin "EPİNORM+Şekil" ibareli marka başvurusu ile davacının "EPİ NATUREL" ve "EPİ" ibareli markaları arasında dava konusu edilen 3. sınıftaki tüm mallar ile 35. sınıftaki "müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için ağartma ve temizlik amaçlı maddeler: deterjanlar, çamaşır suları, çamaşır yumuşatıcıları, leke çıkarıcılar, bulaşık yıkama maddeleri. Parfümeri; kozmetik ürünleri, kişisel kullanım amaçlı koku vericiler (insan ve hayvanlar için deodorantlar dahil). Sabunlar. Diş bakımı ürünleri: diş majunları, diş parlatma ve beyazlatma maddeleri, tıbbi amaçlı olmayan ağız gargaraları. Aşındırıcı ürünler: zımpara bezleri, zımpara kağıtları, ponza taşları, aşındırıcı pastalar. Deri, vinil, metal ve ahşap için parlatma ve bakım ürünleri: cilalar, bakım kremleri, cilalama amaçlı vaks. Mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" hizmetleri yönünden biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerliğin bulunduğu, her iki markanın aynı işletmenin markası ve idari-ekonomik anlamda bağlantılı bir işletme markaları olarak algılanabileceği, bu açıdan markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında karıştırılma tehlikesinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK'nın 2016-M-5538 sayılı kararının 3. sınıftaki tüm mallar ile bu malların 35. sınıftaki mağazacılık hizmetleri yönünden iptaline, dava konusu marka tescil edilmediğinden hükümsüzlük talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karara karşı davalı kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davalı kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun, her ne kadar mahkemece verilen kısa kararda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olmasına karşın gerekçeli kararda davanın kabulü şeklinde hüküm kurulmuş ise de esasen kısa kararda da davacının taleplerinin tamamının kabul edildiği, davacının reddedilen bir talebinin bulunmadığı, kısa kararda da 3. sınıfın tamamı ile 35. sınıftaki sayılan hizmetler yönünden YİDK kararı iptal edildiğinden davanın kısmen kabulüne ilişkin kısa kararın ancak yargılama giderleri bakımından farklılık yaratacağı, mahkemece ise yargılama giderlerinin doğru olarak hesaplandığı gibi bu hususta davalı vekilinin bir istinaf itirazının da bulunmadığı, dolayısıyla yapılan yanlışlığın esasa etkili olmadığı, ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve esas yönünden kanuna uygun olduğu gerekçesiyle esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı TPMK vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 09/12/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16109, Karar No: 2006/18210, Tarih: 26.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/16109 E.  ,  2006/18210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada ... Denizcilik İhtisas ile ... 7. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, denizde teknelerin seyri esnasında çarpışmaları nedeniyle maddi manevi tazminat istemine ilişkindir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Yasasında görev hususunu düzenleyen 4. maddesinde 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Yasa ile eklenen son fıkrada “iş durumunun gerekli kaldığı yerlerde H.S.Y.K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu yasanın dördüncü kitabında yeralan ... hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulur. Bu mahkemelerin yargı çevresi H.S.Y.K tarafından belirlenir” hükmü yeralmaktadır.

T.T.Y.’nın eklenen metninden de anlaşıldığı gibi T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan 816 ila 1263 maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların ... hukukuna ilişkin olup, kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülmesi hususu tartışmasızdır.

Somut olayın T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan ... hukukundan kaynaklandığı, olayın çözümünde ... ilişkiye bakılması gerektiği, ... ilişkinin de ... hukukuna yönelik olduğu, Denizcilik İhtisas Mahkemesinin Yasa ile kurulduğu anlaşılmakla görevli mahkeme Denizcilik İhtisas Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Denizcilik İhtisas Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/12/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8538, Karar No: 2018/2119, Tarih: 20.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/8538 E.  ,  2018/2119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 03/03/2016 tarih ve 2014/7-2016/108 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 20/03/2018 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sahibi olduğu dava dışı limited şirket hisselerinin davalıya satılması konusunda anlaştıklarını, hisse devir bedelinin 98.000 USD olarak kararlaştırıldığını, davalının devir bedeli karşılığında iki adet çek keşide ettiğini, bilahare 31.....2000 tarihinde noterde hisse devir sözleşmesinin imzalandığını, davalının talebi üzerine noter senedinde devir bedelinin 125.000.000 TL olarak gösterildiği, noterdeki sözleşmenin yapılması sırasında bedel konusunda müvekkilini aldatan davalının çek bedellerini ödemediğini, alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı iddialarının yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafın çeklerin hangi amaçla devredildiğini, ayrıca noter sözleşmesi ile belirlenen değerin çok düşük olduğunu ve anlaşmanın daha yüksek değer üzerinden yapıldığını ispat edemediği, bu husus çözümlenmeden şirket öz varlığının rayiç değerinin hesaplanmasına imkan bulunmadığı, davacı tarafın yemine başvurmayacağını ifade ettiği, noter sözleşmesi ile belirlenen bedel dışında davacının davalıdan talep edebileceği başka bir hisse bedeli bulunmadığı, bozma hakkında verilen uyma kararının somut olayda taraflar lehine usuli kazanılmış hak teşkil etmeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket hisse devir sözleşmesinden doğan alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyularak yazılı şekilde karar verilmiştir. Ancak mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin bozma ilamında “ ...Davacı da hisse devir sözleşmesinde yazılı 125,00 TL devir bedelinin gerçek bedel olmadığını iddia etmekle, mahkemece devir tarihindeki şirket bilançosunda gösterilen şirkete ait varlıkların gerçek değerlerinin tespit ettirilerek gerçek değerlere göre davalıya devredilen hisselerin bedelinin bulunması ve sonucuna göre belirlenmesi ....” gerekçesiyle mahkemece verilen karar bozulmuştur.

Mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine ve bozmadan sonra “şirkete ait varlıkların gerçek değerlerinin ve bu gerçek değerlere göre davalıya devredilen hisselerin bedelinin belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılmasına rağmen bu kez “davacı tarafın çeklerin hangi amaçla devredildiği ve anlaşmanın noterde düzenlenen sözleşme ile belirlenen değerden daha yüksek değer üzerinden yapıldığını ispat edemediği, bu husus çözümlenmeden şirket öz varlığının rayiç değerinin hesaplanmasına imkan bulunmadığı, noterde düzenlenen sözleşme ile belirlenen bedel dışında davacının davalıdan talep edebileceği başka bir hisse bedeli bulunmadığı, bozma hakkında verilen uyma kararının somut olayda taraflar lehine usuli kazanılmış hak teşkil etmeyeceği” gerekçesiyle dava reddedilmiştir. Ancak Dairemiz bozma ilamında, davacının hisse devrinden doğan alacağının devir tarihindeki şirket bilançosunda gösterilen şirkete ait varlıkların gerçek değerlerinin tespit ettirilerek belirlenmesi gerektiği belirtilmiş olup, mahkemece bozma ilamına uyulmakla davacı lehine usuli kazanılmış hak doğmuştur. Bu durumda, davacı lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 20/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27941, Karar No: 2016/13964, Tarih: 10.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/27941 E.  ,  2016/13964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare ile davacılardan ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare ile davacılardan ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal kıyaslaması yapılarak zeminine değer biçilmesi ve taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karışılığının tespiti yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu 386 ada 4 parsel sayılı taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğünün taşınmazın tüm değerinin binde 5'i oranında olacağı gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesipiti,

2-Taşınmaza el atma tarihinin 04/11/1983 tarihinden sonra olduğu anlaşılmakla el atma tarihi itibariyle nisbi harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Mahkemece dava konusu 368 ada 3 parsel sayılı taşınmaz'a ilgili davanın taşınmaza el atılmadığından bahisle reddine karar verildiğinden, davalı idare lehine reddedilen miktar üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare ile davacılardan ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8188, Karar No: 2021/1259, Tarih: 28.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/8188 E.  ,  2021/1259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :ANKARA 13. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm :Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Dosya kapsamına göre; kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilmeyen, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığı teknik yöntemlerle de saptanmayan sanığın, soyut beyanı dışında atılı suçu işlediğine ilişkin kuşkuyu aşan yeterli delil olmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de ;

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01/08/2014 Tarih, 2014/91455 Soruşturma, 2014/192 Karar sayılı kamu davası açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine dair denetime elverişle herhangi bir tebliğ mazbatasının dosya içerisinde bulunmadığı, sanığa usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 2014/192 karar sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği anlaşıldığından, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun biçimde tebliğ edilmesi gerektiğinden, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 28/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3584, Karar No: 2015/8294, Tarih: 11.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/3584 E.  ,  2015/8294 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı A.. S.. ile davalı S.. S.. aralarındaki nafaka davasına dair Beykoz Aile Mahkemesinden verilen 01/11/2013 günlü ve 2011/303 E. -2013/909 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 09/12/2014 günlü ve 2014/8005 E. - 2014/16196 sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, tarafların 1989 yılında evlendiklerini, 03.07.1993 doğumlu S.. S.. adında müşterek bir çocuklarının bulunduğunu, davalının müşterek konutu terkettiğini, müvekkili ve müşterek çocuğun ihtiyaçlarını karşılamadığını ileri sürerek, müvekkili lehine aylık 7.500,00 TL ve müşterek çocuk lehine aylık 7.500,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ve müşterek çocuğun nafakaya ihtiyacı olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile birlikte müşterek çocuk S.. S.. lehine dava tarihi olan 17.03.2011 tarihinden çocuğun 18 yaşını doldurduğu 03.07.2011 tarihine kadar aylık 2.000,00 TL tedbir nafakasına, davacı lehine ise dava tarihinden geçerli olmak üzere aylık 3.000,00 TL tedbir nafakasına, kabul edilen miktar yönünden davacı lehine, reddedilen miktar yönünden ise davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Verilen bu karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 09.12.2014 gün ve 2014/8005 E-16196 K. sayılı kararı ile onanmış olup, Yargıtay Onama İlamına karşı davacı vekili tarafından, karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 9.maddesi uyarınca, nafaka davalarında, reddedilen kısım yönünden avukatlık ücretine hükmedilemez, fakat bu hüküm davanın tamamen reddi halinde uygulanmamaktadır.

Mahkemece, talep edilen nafakanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş olup, reddedilen miktar üzerinden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, davalı lehine 11.650,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, yukarıda belirtilen gerekçe ile mahkeme kararının bozulması gerekirken zuhulen onandığı anlaşılmaktadır.

./..

Bu itibarla yukarıda belirtilen gerekçeye binaen davacı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile, Dairemizin 09.12.2014 gün ve 2014/8005 E-16196 K. sayılı Onama Kararının KALDIRILARAK, mahkeme kararının BOZULMASINA ve peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 11/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11074, Karar No: 2022/766, Tarih: 19.01.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/11074 E.  ,  2022/766 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet ve prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı, davalılardan Kurum ve ... Turz. Deri İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacı ve davalı ...Turizm Deri İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'den alınmasına, 19.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13841, Karar No: 2013/17072, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/13841 E.  ,  2013/17072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali ve tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ödenmeyen kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali, tahliye ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına toplanan delillere delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalılar vekilinin tahliyeye yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Takipte dayanılan ve hükme esas alınan davacı ... ile davalılar arasında düzenlenen 1.3.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacılar vekili, davalılar hakkında kira bedelinin tahsili için 7.2.2011 tarihinde icra takibi yapmış, borçlulara ör:13 ödeme emri 4.6.2011 tarihinde tebliğ edilmiştir. Takipte tahliye isteminin bulunmadığı anlaşılmaktadır. İcra takibinde tahliye istemi bulunmadığı halde memurun kendiliğinden talep dışına çıkarak düzenlediği tahliye ihtarlı ödeme emrinin davalılara tebliğ edilmiş olması davacılara tahliye davası açma hakkını vermez. Bu nedenle tahliye talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

3-Davalılar vekilinin alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince; Davacı ... yazılı sözleşme sunamamış, davalılar bu davacı ile aralarında kira ilişkisi bulunmadığını savunmuşlardır. Davacı tarafından iddia edilen yıllık kira tutarına göre kira ilişkisinin tanıkla ispatı mümkün olmayıp diğer tarafın açık muvafakati dışında tanık dinlenemez. Mahkemece tanık beyanları ve davalının örtülü kabulü olarak değerlendirilen bir takım eylemlerinden hareketle inceleme yapılarak kira ilişkisinin varlığının kabulü yasaya aykırı olmuştur. Ne var ki davacılar vekili dava dilekçesinde her türlü yasal deliller demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan davacı ... ve davalılar arasında kira ilişkisinin varlığı konusunda davalıya yemin teklif edebileceği davacılar vekiline hatırlatılarak sonucuna göre davacı ...’in alacağı yönünden karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda (2) ve (3) No'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1161, Karar No: 2024/7276, Tarih: 08.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/1161 E.  ,  2024/7276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine dair 28.04.2016 tarihli ve 2015/531 Esas, 2016/262 Karar sayılı kararın, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairemizin 15.02.2023 tarihli ve 2021/7786 Esas, 2023/610 Karar sayılı kararı ile, "Dosya içerisinde bulunan ... Asker Hastanesinin 09.11.2015 tarihli psikiyatri raporunda 'Uyum bozuklukları ve anksiyete bozukluğu tanımlanmış' ibaresinin, Kasımpaşa Asker Hastanesi Baştabipliğinin 29.05.2015 tarihli sağlık raporunda ise '... kişilikte uyum bozukluğu' tanısının bulunduğunun belirtilmiş olması karşısında; sanık ...'ün atılı suçu işlediği sırada fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını anlama ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak derecedeki akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı, 5237 sayılı TCK’nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda, Adli Tıp Kurumunun ilgili İhtisas Dairesinden ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle hukuka aykırılık görülerek bozulmasına karar verildiği ve mahkemece bozmaya uyulmasına karar verildiği hâlde, Adli Tıp Kurumunun ilgili İhtisas Dairesinden ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor alınması yerine, Kırşehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi Baştabipliğinin 03.07.2023 tarihli, 964 sayılı, tek psikiyatri uzmanı tarafından imzalı ve fotokopi olan "Sanığın suç tarihinde cezai sorumluluğunu etkileyecek nitelikte akıl hastalığı ya da zayıflığının olmadığı, TCK'nın 32. maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceği, dolayısı ile cezai sorumluluğunun tam olduğu" şeklindeki raporu esas alınmak suretiyle eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, diğer yönleri incelenmeksizin istem gibi BOZULMASINA, 08.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.