muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/3722, Karar No: 2007/3524, Tarih: 03.10.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3722 E.  ,  2007/3524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. İCRA MAHKEMESİ

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ...’in 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337/1. maddesi gereğince 10 gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına dair, Tekirdağ İcra Mahkemesinin 21.12.2006 tarihli ve 2006/5344-5647 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanığa ödeme emrinin 01.12.2005 tarihinde tebliğ edildiği, 7 gün içerisinde mal beyanında bulunmaması nedeniyle suçun 08.12.2005 tarihinde oluştuğu, müşteki vekili tarafından borçluya 5464 sayılı Kanun gereğince ödeme planının tebliğ edildiği 03.05.2006 tarihinde suçun işlenmiş olduğunun öğrenilmesi karşısında, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun "şikayet süresi" başlıklı 347. maddesindeki "Bu bapta yer alan fiillerden dolayı şikayet hakkı, fiilin öğrenildiği tarihten itibaren 3 ay ve herhalde fiilin işlendiği tarihten itibaren 1 yıl geçmekle düşer" hükmü karşısında, müşteki vekilinin suçun oluştuğunu öğrendiği tarihten itibaren 3 aylık şikayet süresinin 03.08.2006 tarihinde dolduğu gözetilmeden davanın düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 12.07.2007 gün ve 37530 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 09.8.2007 gün ve K.Y.B.2007/162891 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, borçlu sanık hakkında Tekirdağ 1.İcra Müdürlüğünün 2005/9529 esas sayılı dosyası ile yapılan ilamsız takipte ödeme emrinin 01.12.2005 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilip suçun 8.12.2005 tarihinde oluştuğu, müştekinin icra dosyası üzerinden 03.5.2006 tarihinde borçluya 5464 sayılı Yasa gereği ödeme planı gönderilmesi talebinde bulunmak suretiyle suçu öğrenmesine karşın 19.09.2006 gününde şikayette bulunduğu anlaşılmıştır. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 5358 sayılı Kanun'la değişik 347. maddesinde şikayet hakkının fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl geçmekle düşeceğinin öngörülmüş olması karşısında, suçun işlendiğinin öğrenildiği tarih ile şikayet tarihi arasında üç aylık sürenin geçmiş olduğu gözetilmeden İİK'nun 347. maddesi uyarınca şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Bu nedenle Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname yerinde görülmekle Tekirdağ İcra Mahkemesinin 21.12.2006 gün ve 2006/5344-5647 sayılı kararının, 5271 sayılı CMY'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı CMY'nın 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Bu nedenle Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname yerinde görülmekle Tekirdağ İcra Mahkemesinin 21.12.2006 gün ve 2006/5344-5647 sayılı kararının, 5271 sayılı CMY'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı CMY'nın 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Sanık ... hakkında açılan davada 5358 sayılı Kanun'la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 347. maddesi uyarınca müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine, hükümlü hakkındaki cezanın çektirilmemesine dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 3.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1081, Karar No: 2013/851, Tarih: 19.06.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2013/14-1081 E.  ,  2013/851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1.Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2012

Taraflar arasındaki  “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bursa 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 15.12.2010 gün ve 2006/39 E.-2010/655 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 19.Hukuk Dairesi’nin 29.09.2011 gün ve 2011/5534 E-2011/11635 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı vekili, taraflar arasında 22.02.2005 tarihli protokol ve 14.03.2005 tarihli sözleşme uyarınca davacı ile davalı arasında 07.05.2005 tarihinden itibaren en az (1) yıl süreyle elektrik enerjisi tedariki konusunda anlaşmaya varıldığını, davacının bu sözleşmeye güvenerek dava dışı 3. şahıs B. Enerji AŞ. ile davalının en az bir yıllık elektrik enerjisinin tedariki konusunda 21.03.2005 tarihli elektrik enerjisi satış sözleşmesi akdettiğini, ancak davalının 08.04.2005 günlü ihtarnamesi ile sözleşmeyi haksız olarak tek yanlı feshettiğini, haksız fesih nedeniyle maddi ve manevi zarara uğrandığı gibi davalı ile yapılan sözleşmeye bağlı olarak 3.şahıs ile akdedilip, gerçekleştirilemeyen sözleşme nedeniyle 3. şahsın davacı aleyhine maddi tazminat ve cezai şart istemli davanın açıldığını belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla, 3.şahsın aleyhe açtığı dava dolayısıyla ödenmesi muhtemel tazminattan 10.000,00 TL, cezai şarttan 10.000,00 USD’nin, haksız fesih nedeniyle uğranılan zarar ve kar kaybından dolayı 1.000.000,00 TL ile 250.000.00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 05.11.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile 3.kişiye ödenecek tazminat tutarını 15.696.155.77 TL, haksız fesih nedeniyle talep olunan maddi tazminat tutarını 2.933.685.02 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, 14.03.2005 tarihinde taraflarca imzalanan sözleşme ile elektrik satışına 07.05.2005 tarihinde başlanacağının kararlaştırıldığını, bu tarihe kadar sözleşmenin askıda olduğunu, tazminat ve zarar istem koşullarının oluşmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, 14.03.2005 tarihinde taraflarca imzalanan sözleşme ile elektrik satışına 07.05.2005 tarihinde başlanacağının kararlaştırıldığını, bu tarihe kadar sözleşmenin askıda olduğunu, tazminat ve zarar istem koşullarının oluşmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, taraflar arasında 14.03.2005 tarihinde imzalanan elektrik enerjisi satış sözleşmesinde davacının davalıya 07.05.2005 tarihinden başlamak üzere (1) yıl süre ile elektrik satacağı, davalının önceki tedarikçisine borcu olmadığını belgeleyeceği ve mücbir sebepler dışında edimini yerine getirmeyen tarafın diğer tarafın zararlarını karşılayacağının düzenlendiği, bu sözleşmenin imzalanması üzerine davacının elektrik tedariki için dava dışı Bis Enerji AŞ ile 21.03.2005 tarihinde elektrik enerjisi satış sözleşmesi düzenleyerek davacı ile davalının akdettiği 14.03.2005 tarihli sözleşme gereği davalı elektriğinin karşılanacağı ve bu sözleşmenin de eki ve ayrılmaz parçası olduğunun belirlendiği, davalının 08.04.2005 tarihinde keşide ettiği ihtarnamede, sözleşmenin 07.05.2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden vazgeçtiklerini, davacının edimini yerine getirecek işlemlerde bulunmamasını bildirdiği, dava dışı Bis Enerji AŞ’nin davacı aleyhine açtığı davada mahkemece 7.041.046.00 TL kar mahrumiyetinin kabulüne, cezai şart talebinin reddine karar verilip, kararın 06.05.2010 tarihinde kesinleştiği, alınan bilirkişi raporunda sözleşmenin feshi nedeniyle davacının 2.933.685.02 TL kar mahrumiyeti olduğunun belirlendiği, taraflar arasındaki sözleşmenin imzalanması ile yürürlüğe girdiği, 07.05.2005 tarihinin kurulmuş sözleşme gereği davacının edimini yerine getirmeye başlayacağı tarih olup, askıda olduğunun kabul edilemeyeceği, bu suretle davalının sözleşmeyi feshinde haksız olup, davacının uğramış olduğu kar kaybı ile dava dışı Bis Enerji AŞ lehine karar altına alınan bedelin de davalı yanca karşılanması gerektiği halde davacının henüz bir bedel ödememesi nedeniyle değerlendirmeye esas alınamayacağı, manevi tazminat istemenin yasal koşulları oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının 2.933.685.02 TL. kar mahrumiyetinin 1.000.000.00 TL’si için 03.02.2006 dava tarihinden, 1.933.685.02 TL’si için 05.11.2010 ıslah tarihinden yürütülecek avans faizi ile davalıdan alınıp, davacıya ödenmesine, davacının cezai şarttan kaynaklanan zarar istemi ile manevi tazminat isteminin reddine, davacının dava dışı B. Enerji AŞ’ye ödemek zorunda kalacağı tazminat isteminin yasal şartları oluşmadan dava açılmış olması nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının oyçokluğu ile reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının oyçokluğu ile reddi gerekmiştir.

2-Davacının dava dışı B.Enerji AŞ’ne karşı açmış olduğu davada hükmedilen miktarı henüz ödemeyen davalının bu miktara yönelik talebinin dinlenemeyeceği gerekçesiyle talep reddedilmiş, davalı mahkemenin bu gerekçesini temyiz nedeni yapmıştır.

Davacı ile dava dışı B. Enerji AŞ arasında imzalanan Mart 2005 tarihli “Elektrik Enerji Satış Sözleşmesi”nin 7.maddesinin (9) bendinde, davalı E.AŞ’nin davacı ile davalı arasındaki sözleşmenin en az 1 yıl süreyle uygulanabilir halde kalmasını taahhüt ettiği, bu taahhüdü B.K.’nun 110.maddesindeki üçüncü şahsın fiilinin taahhüt niteliğinde olduğu belirtilmiştir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 11.06.1969 tarih, 4/6 sayılı kararında üçüncü şahsın fiilini taahhüt eden kişinin taahhüt ettiği miktarı ödemesi halinde ödediği miktarı üçüncü şahıstan isteyemeyeceği belirtilmiştir. Davacı E. AŞ dava dışı B.Enerji AŞ.’ne üçüncü şahsın (davalının) fiilini taahhüt etmesi nedeniyle ödediği bedeli halefiyet esaslarına göre davalıdan talep edemez. Ayrıca davacı ve davalı arasındaki sözleşmede de dava dışı şirkete ödenmek zorunda kalınan tazminat bedelinin davalıdan tahsil edileceği yönünde de bir hüküm bulunmamaktadır.

Mahkemece davacının dava konusu yaptığı B. Enerji AŞ’ne ödenen miktarla ilgili talebi bu gerekçeyle reddedilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabul edilmemesi isabetsizdir.

3-Davanın kısmen kabul, kısmen reddi halinde reddedilen bölüm üzerinden vekili temsil edilen davalı lehine karar tarihindeki tarifeye uygun olarak vekalet ücreti takdiri gerekir. Mahkemece vekalet ücretine hükmedilmişse de hükmedilen meblağ tarifeye uygun olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, taraflar arasındaki sözleşmenin haksız fesih olunduğu iddiasıyla maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen  karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde gösterilen nedenlerle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü temyize davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili getirmiştir.

Dava, taraflar arasındaki sözleşmenin haksız fesih olunduğu iddiasıyla maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen  karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde gösterilen nedenlerle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü temyize davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında, esasa girilmeden önce, direnme kararını davacı tarafın katılma yoluyla temyiz etmekte hukuki yararının bulunup bulunmadığı hususu ön sorun olarak incelenmiştir. Yapılan görüşmede; davacının 15.12.2010 tarihinde verilen karara ilişkin tüm temyiz itirazlarının Yüksek Özel Daire tarafından incelenerek reddedilmiş olması nedeniyle davacının yerel mahkemece reddedilen tazminat talebi yönünden ilk kararın kesinleşmiş olduğuna, dolayısı ile direnme kararını temyiz etmekte hukuki yaranının bulunmadığına oyçokluğu ile karar verilerek, davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden uyuşmazlığın esasının görüşülmesine geçilmiştir.

Davacı, diğer tazminat istemlerinin yanı sıra, dava dışı B.Enerji Elektrik Üretim A.Ş tarafından kendisi aleyhine açılan İstanbul 7.Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2005/431 esas sayılı dosyasında kendisinden talep edilen tazminatın, işbu davada davalı şirketten tahsiline yönelik karar verilmesi isteminde de bulunmuş olup, davacının bu talebi yerel mahkemece ret edilmiştir. Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; bu ret gerekçesinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Genel Kuruldaki görüşmeler esnasında bir kısım üyelerce, Özel Daire çoğunluk kararında belirtildiği gibi; davacı ile dava dışı B. Enerji Elektrik Üretim AŞ arasında imzalanan 21.03.2005 tarihli “Elektrik Enerji Satış Sözleşmesi”nin 7.maddesinin (g) bendinde belirtildiği üzere; “...Toptancı (davacı şirket),…(davalı)  D.'ın satın alacağını ve böylece işbu sözleşmenin en az 1 yıl süre ile uygulanabilir halde kalmasını garanti ve taahhüt etmektedir. Böylece toptancı, bu taahhüdü ile, Borçlar Kanunu'nun 110. maddesi anlamında, üçüncü şahıs D.'ın fiilini de (elektrik enerjisi satın almasını) taahhüt etmiş bulunmaktadır” şeklinde düzenleme bulunmasına işaret edilerek; sözleşmedeki bu taahhüdün, B.K.’nun 110.maddesinde açıklanan üçüncü şahsın fiilini taahhüt niteliğinde olduğu belirtilmiş ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 11.06.1969 tarih, 4/6 sayılı Kararında da belirtildiği üzere üçüncü şahsın fiilini taahhüt eden kişinin, taahhüt ettiği miktarı ödemesi halinde ödediği miktarı üçüncü şahıstan isteyemeyeceğini ileri sürerek, davacının,  dava konusu yaptığı İstanbul 7.Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2005/431 Esas sayılı  dosyası ile kendisinden istenilen tazminatı davalıdan talep edemeyeceği yönünde görüş belirtilmiş ise de, çoğunluk tarafından aşağıda açıklanacak gerekçelerle  bu görüş kabul edilmemiştir.

Davacı E.Elektrik Enerjisi Toptan Ticaret AŞ ile davalı D.. Organize Sanayi Bölgesi Yönetim Kurulu (D...) arasında imzalanan “Elektrik Enerjisi Satış Sözleşmesi” başlıklı sözleşme, 14.03.2005 tarihinde imzalanmış olup, bu sözleşmenin 6.maddesinde belirtildiği üzere davacı, davalı (müşteri) tarafından çekilecek olan aktif elektrik enerjisini sözleşmede belirlenen koşullar ve fiyat ile karşılamayı beyan, kabul ve taahhüt etmiştir.

Davacı taraf, yukarıda açıklanan taahhüdünü yerine getirmek (başka bir değişle, davalı tarafa satacağı elektrik enerjisini temin etmek) için dava dışı  B..Enerji Elektrik Üretim AŞ ile 21.03.2005 tarihinde “Elektrik Enerjisi Satış Sözleşmesi” başlıklı sözleşme imzalamıştır. Bu sözleşmenin 6.maddesinde belirtildiği üzere; “…Üretici (B..Enerji Elektrik Üretim AŞ)…D...tarafından çekilecek aktif elektrik enerjisini sözleşmede belirlenen koşullar ve fiyat ile toptancıya (davacı)  sağlamayı beyan, kabul ve taahhüt eder” şeklinde düzenleme içermektedir.

Bu itibarla, işbu davanın tarafları arasında imzalanan 14.03.2005 tarihli sözleşme ile davacı şirket ve dava dışı B... Enerji Elektrik Üretim AŞ arasında imzalanan 21.03.2005 tarihli sözleşmenin, tarafları farklı iki ayrı sözleşme olduğu  genel kurul çoğunluğu tarafından kabul edilmiştir. Bu kabulün sonucu olarak da; 14.03.2005 tarihli ilk sözleşmenin davalı tarafından feshedilmesi nedeniyle dava dışı şirket ile yaptığı 21.03.2005 tarihli sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerini davacı şirketin yerine getiremediği, bu sebeple İstanbul 7.Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2005/431 Esas sayılı  dosyası ile kendisinden talep edilen tazminatın,  ilk sözleşmenin davalı tarafından haksız feshedilmesinin bir sonucu olması nedeniyle 14.03.2005 tarihli sözleşmeye dayalı olarak sözleşmenin tarafı olan davalı kurumdan talep etme hakkının bulunduğuna, davanın üçüncü kişinin fiilini taahhüt ile ilgili bulunmadığına karar verilmiştir. Ancak, işbu dava tarihi olan 03.02.2006 tarihi itibariyle yukarıda açıklanan davacı zararı henüz oluşmuş değildir. Zira, dava dışı şirket tarafından aralarındaki sözleşmenin ifa edilmemesi nedeniyle E... Elektrik Enerjisi Toptan Ticaret AŞ aleyhine açılan tazminat davası, İstanbul 7.Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2005/431 Esas sayılı  dosyası ile 26.10.2005 tarihinde  dava edilmiştir. Başka bir anlatımla, eldeki dava tarihi itibariyle davacının, 21.03.2005 tarihli sözleşme nedeniyle davalıdan tazminini isteyeceği bir zararı henüz oluşmamıştır.

Bu durumda, dava tarihi itibariyle meydana gelmemiş olan bir zararın tazmini istenemeyeceğinden, aynı hususa işaret eden direnme kararı usul ve yasaya uygun olup onanması gereklidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekmiştir.

Bu durumda, dava tarihi itibariyle meydana gelmemiş olan bir zararın tazmini istenemeyeceğinden, aynı hususa işaret eden direnme kararı usul ve yasaya uygun olup onanması gereklidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekmiştir.

S O N U Ç :  Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan gerekçelerle ONANMASINA, davacı vekilinin katılma yolu ile temyiz dilekçesinin hukuki yarar yokluğundan reddine,  aşağıdaki dökümü yazılı (156.835,10) TL bakiye temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanun'un 440. maddesi uyarınca 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.06.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3727, Karar No: 2023/3888, Tarih: 30.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/3727 E.  ,  2023/3888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ünye Cumhuriyet Başsavcılığının 02.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında iftira suçundan cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır.

2. Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın iftira suçunu işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli delilin bulunmadığına, sanığın atılı suçtan beraati yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararın sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği; eksik incelemeyle karar verildiğine, iftira suçunun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, kendisinin de görevli olduğu, İkizce Kaymakamlığı Sosyal Yardımlaşma Vakfında görev yapan ve ilçe milli eğitim müdürü olan katılan hakkında, vakfın yardım yaptığı bir öğrenci ile gönül ilişkisi bulunduğu yönündeki aldığı duyumlar üzerine katılanın vakıftaki nüfuzunu kötüye kullandığı iddiasıyla ihbarda bulunarak katılan hakkında işlem yapılmasına sebep olmak suretiyle iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir. Bu itibarla, katılan ... hakkındaki, İkizce Kaymakamlığınca yürütülen ön incelemede; "ön inceleme neticesinde soruşturma izni verilmemesine dair" dosyanın onaylı sureti dosya içerisine alınarak, tüm delillerin bir bütün olarak karar yerinde tartışılıp değerlendirilmesi, sanığın katılan hakkında verdiği dilekçesinde katılan hakkında ceza soruşturması veya disiplin işlemini gerektirecek bir isnatta bulunup bulunmadığının tespiti, gerekirse anılan toplantıda bulunan mütevelli heyetindeki diğer tanıkların dinlenmesi, sanığın belirtilen yardıma ihtirazi kaydının, beyanının olup olmadığının da değerlendirilmesi sonucu sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2016 tarihli ve 2015/1034 Esas, 2016/347 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11496, Karar No: 2009/6936, Tarih: 09.07.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/11496 E.  ,  2009/6936 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davacı ... ’ın keşideci olduğu, 13.02.2002 tanzim, 13.03.2002 vadeli bono ile borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davacının varisi ... vekili ... ’ın 2000 yılında başlayan ruhsal bozukluğu bulunduğunu Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi görmeye başladığını ve kendisine vasi tayin edildiğini, bu hastalığı nedeni ile tasarrufa ehil olmadığını, imzaladığı senetten sorumlu olamayacağını iddia etmiştir.

Davalı vekili, bononun 13.02.2002 tanzim tarihli olup vasi tayini işlemlerinin 12.02.2004 tarihinde başladığını, ... ’ın vergi dairesinde memur olarak çalıştığını, bono karşılığında çamaşır makinesi ve buzdolabı alındığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda icra takibine kadar tam ehliyetli biri gibi hareket eden davacının borcun ifası istendiğinde ehliyetsizliğini ileri sürerek ifadan kaçınması hakkın kötüye kullanılması olduğundan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ehliyetsizlik iddiası ile açıldığından bononun tanzim tarihi itibari ile keşidecinin fiili ve kavli tasarrufa ehil olup olmadığı konusunda rapor alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6782, Karar No: 2020/1952, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/6782 E.  ,  2020/1952 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.