muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2380, Karar No: 2018/2907, Tarih: 09.04.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/2380 E.  ,  2018/2907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...'nın, 12.09.2013 tarihli celsede zararı karşılayabileceğini söylediği, mahkemece "Sanığa zararı karşılamak üzere süre verilmesine, zararları karşıladığı takdirde buna ilişkin mağdurların beyan ve imzalarının yer aldığı belgeyi mahkememize sunması için de süre verilmesine veya mağdurlar tarafından bu hususta mahkememize bilgi vermelerinin sağlanmasına" şeklinde ara kararın alındığı,

Sanık savunmanının 28.11.2013 tarihli celsede mağdurlarla görüşemediklerini, zararı karşılama konusunda parayı depo etme talebinde bulunduğu, aynı celsede bu kez sanık ... savunmanının da zararı karşılamak için mahkeme veznesine depo etmek üzere süre talebinde bulunduğu, mahkemece bu konuda bir karar verilmediği,

Hükmün verildiği 16.01.2014 tarihli celsede sanık ... savunmanının "Müştekiler ile telefon ile görüştük, telefonların değeri konusunda net bir rakam ortaya çıkmadı, görüşmeyi bu gün sabah yaptık, net rakam ortaya çıkmayınca depo edeceğimiz miktarı bilemediğimiz için paraları depo edemedik. Sanığın ailesi de Antalya'da oturmakta, kendileri ile bu şekilde telefon ile görüşme yapmaktayız" dediği, mahkemece "Her ne kadar sanık ... müdafii zararın depo edilmesi için bu duruşmada da süre talebinde bulunmuş ise de, sanık ...'nın 12.09.2013 tarihli duruşmada mağdurları kasıtla arkadaşların zararını karşılayabilirim şeklinde beyanda bulunduğu, zararın giderilmesi için süre verildiği, ancak bu konuda herhangi bir işlem yapılmadığı, 28.11.2013 tarihli duruşmada da paranın depo edilmesi yönünde beyanda bulunulduğu fakat bu tarihden bu güne kadar da bu konuda bir işlem yapılmadığı anlaşılmakla yeniden süre istenmesi yargılamayı uzatacağından bu konudaki talebin reddine" şeklinde karar verildiği,

Dosya içeriğine göre yargılama aşamalarında yakınanların suça konu telefonların değerine ilişkin beyanlarının bulunmadığı,

Sanıkların, yakınanlara ulaşıp zarar giderimlerini belgeye bağlamaları ile yükümlü tutulmalarının hukuken mümkün olmadığının anlaşılması karşısında; öncelikle yakınanların muhtemel zararları, bu zararın ödenmesi hususunda makul bir süre ve ödeme noktası belirlenip sonucuna göre TCK'nın 168. maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, kanunun sanığa tanıdığı hakları kullanma yönünden iradesinin kısıtlanması,

Sanıkların, yakınanlara ulaşıp zarar giderimlerini belgeye bağlamaları ile yükümlü tutulmalarının hukuken mümkün olmadığının anlaşılması karşısında; öncelikle yakınanların muhtemel zararları, bu zararın ödenmesi hususunda makul bir süre ve ödeme noktası belirlenip sonucuna göre TCK'nın 168. maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, kanunun sanığa tanıdığı hakları kullanma yönünden iradesinin kısıtlanması,

2-Olay günü yakınanları boş bir alana götürüp telefonlarını alan sanıkların yakınan Muharrem Bartu'nun burnuna taş vurdukları ve olay yerinden kaçtıkları, sanıkların savunmalarında yağma suçlamasını kabul etmeyip yakınanlarla aralarında gelişen kavga olayında tokat attıklarını söyledikleri, yakınan ...'in ise darp edildiği yönünde bir beyanının bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında yakınan ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda 5237 sayılı TCK'nın 110. maddesinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Adli sicil kaydına göre ertelemeye engel hükümlülüğü bulunmayan sanıklar hakkında, sanıklar savunmanlarının 16.01.2014 tarihli karar oturumunda lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin istemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden erteleme hükümlerini de kapsadığı düşünülmeden bu konuda olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi,

4-5271 sayılı Yasa'nın 150. maddesi uyarınca, sanıkların savunmalarını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, savunmanlara ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı biçimde, sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3638, Karar No: 2019/15285, Tarih: 07.10.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/3638 E.  ,  2019/15285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet (İlk derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak)

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın, olay sırasında elinde kesici bir alet olmadığını, tırnağının müştekinin yüzünü çizmiş olabileceğini savunması, mağdur ...’ın soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan beyanlarında, sanık ...’ın kendisine karşı “seni öldürürüm” dediğini, elinde kesici bir alet olup ne olduğunu tam olarak göremediğini, bozma sonrası alınan ifadesinde ise, sanığın elinde bıçak görmediğini ve sanığın yüzünü tırnakla çizdiğine dair ifadeleri, adli muayene raporunda mağdurun yüzünün sol tarafında üç adet sıyrık olduğunun tespit edilmesi, olayı gören tanık bulunmayıp, kamera kayıtlarından ayrıntılı bir görüntü elde edilememesi karşısında, sanığın mağdur ...’ın silahla tehdit suçunu işlediğinin hangi delillerle sabit kabul edildiği açıklanmadan, sanığın eyleminin TCK’nın 106/1-1. cümlesindeki tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ... ile katılan Aile ve Sosyal Politikalar İl Mürülüğü vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere CMK’nın 304/2. maddesi gereğince hükmü veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmesine, 07/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9950, Karar No: 2022/9614, Tarih: 27.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/9950 E.  ,  2022/9614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : OSMANİYE 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık hakkında 14/01/2015 tarihli eylem nedeniyle, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, 19/03/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa 25/03/2015 tarihinde tebliğ edildiği, ancak erteleme kararının kesinleşmesi beklenmeden infazı için 20/03/2015 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye 25/03/2015 tarihinde tebliğ edildiği görülmekle, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, denetimli serbestlik tedbirinin gereklerini yerine getirmediğinden bahisle yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden, inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olduğu,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

3- Adana Kriminal Polis Laboratuvarınca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Adana Kriminal Polis Laboratuvarınca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7185, Karar No: 2013/10913, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/7185 E.  ,  2013/10913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, .... Köyü, 186 ada 3 parsel sayılı 8747,32 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kayalık niteliği ile Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve ekonomik yarar sağlaması mümkün olan yerlerden olduğu nedeniyle Hazine adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına

28/11/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8634, Karar No: 2019/1516, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/8634 E.  ,  2019/1516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6246, Karar No: 2015/10467, Tarih: 11.02.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/6246 E.  ,  2015/10467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, eşyanın müsaderesine, aracın müsaderesine yer olmadığına, araç için yatırılan teminatın iadesine, araç üzerindeki tedbir şerhinin kaldırılmasına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay günü gece saat 23.45 sıralarında jandarma timinin önleyici devriye olarak görev yaptığı esnada sanık ...'in sevk ve idaresindeki... plakalı Fiat Doblo marka aracı durdurmak istedikleri ancak sanığın dur ikazına rağmen durmayarak kaçmaya başladığı, jandarma timinin araçta kaçak sigara olduğunu görmeleri üzerine aracı takip etmeye başladıkları ancak gözden kaybettikleri, jandarma ekibinin Beldesi mahallesine geldiklerinde sanığın, durdurduğu aracını yeniden çalıştırdığı dur ikazına uymadığı, askeri araca çarptığı ve köyü yönüne kaçtığı, jandarma timinin suça konu aracı takibe başladığı, köyü girişinde anılan aracın jandarmanın karşı istikametinden gelip hızla uzaklaştığı ve bu sırada timin aracın içini boş olarak gördüğü, ancak yakalanamadığı, Köyü içinde yapılan aramada cami yakınında çuvallar içinde (4 adet), atılmış vaziyette 345 karton Capital, 93 karton United marka kaçak sigara ele geçirildiği, sanığa ön ödeme ihtarında bulunulduğu ancak ödemediğinden bahisle cezalandırılması için 17.07.2006 tarih ve 2006/53 nolu iddianame ile dava açılmış, jandarma timinde bulunan ve tanık olarak dinlenen jandarma erleri beyanlarında araçta sigaraları gördüklerini daha sonra azalmış hatta boş olduğunu gördüklerini belirtmişlerse de; sanık aşamalardaki savunmasında, dur ikazına alkollü olması ve ehliyetinin bulunmaması nedeniyle uymayarak kaçtığını ancak aracında kaçak sigara olmadığını, sigaraları köyüne de atmadığını beyan etmiş,gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamasında dinlenen köyü muhtarı olan tanık ... . ifadesinde; evde otururken jandarma sireni duyduğunu, pencereden baktığında birşey göremediğini bunun üzerine köyde dolaşmaya çıktığını, caminin alt sokağında dört çuval gördüğünü ve durumu jandarmaya bildirdiğini, çuvalların içinden sigara çıktığını,sigaraların atıldığı iddia edilen ... plakalı aracı ve araçtaki şahsı görmediğini beyan etmiştir.

Suça konu nakil aracı üzerinde keşif yapılmış bilirkişi .. 22.12.2006 tarihli beyanında, aracın arka camlarının renkli cam olduğunu, far yandığında dahi dışarıdan içerisinin görülmesinin mümkün bulunmadığını beyan etmiş bu husus bilirkişinin düzenlediği 23.01.2007 tarihli raporda da belirtilmiş olduğu cihetle;tüm dosya kapsamına göre dava konusu köyünde ele geçen 4 çuval kaçak ve bandrolsüz sigaranın sanık tarafından ve sanığın kullandığı ... plakalı araçtan atıldığına dair mahkumiyetine esas yeterli, inandırıcı ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ile katılan gümrük idaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3544, Karar No: 2018/7285, Tarih: 18.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/3544 E.  ,  2018/7285 K.**

**"İçtihat Metni"**

Otoyol ve/veya köprülerden ücret ödemeden geçiş yapmak kabahatinden dolayı ... Uluslararası Taş. Petr. İnş. Tic. ve San. Ltd. Şti. hakkında Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı Karayolları Genel Müdürlüğü .... Bölge Müdürlüğünün 30/10/2014 tarihli ve UA 4808 tutanak sıra nolu yazısı ile uygulanan 1.732,50 Türk lirası idari para cezasına karşı yapılan başvurunun kabulü ile idari para cezasının kaldırılmasına dair ...Sulh Ceza Hakimliğinin 05/05/2015 tarihli ve 2015/80 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 10/05/2017 gün ve 2151 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/05/2017 gün ve KYB. 2017-33155 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

1-Dosya kapsamına göre, kabahatli hakkında idari para cezasının yanı sıra geçiş ücreti de tahakkuk ettirildiği, ...Sulh Ceza Hakimliğince kabahatlinin ödemesi gereken otoyol geçiş ücretilerinin mahsup edilmesinden sonra kalan miktara ilişkin olarak idari para cezasının iptal edilmesi gerekirken, mahkemesince yetkisi olmadığı halde, hem idari para cezasının hem de geçiş ücretinin tamamın iptal edilerek yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Anayasa Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2013/6217 başvuru sayılı kararında da yer alan "Kanuni düzenlemeler ve içtihat karşısında başvurucu lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi, ilgili yasal mevzuatın lafız ve amacına açıkça aykırı olup, başvurucunun Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alınan hakkaniyete uygun yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir." şeklindeki açıklama, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 31/2. maddesindeki "Kanun yoluna başvuru dolayısıyla oluşan bütün masraflar ve vekalet ücreti, başvurusu veya savunması reddedilen tarafça ödenir." biçimindeki düzenleme gereğince, başvurusu kabul edilen kabahatli lehine savunması reddedilen idare aleyhine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Hükümleri gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin (2) nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

./..

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Bu açıklamalara ve yerleşik yargısal kararlara göre (Yargıtay 1. CD’nin 05/11/2008 tarih ve 2008/9091-7078 E.K; 3. CD’nin 14/11/2007 tarih ve 2007/12330-8319 E.K; 11. CD’nin 27/02/2013 tarih ve 2012/28035 E., 2013/3196 K. ve 12. CD’nin 27/12/2012 tarih ve 2012/21561-28771 E.K sayılı kararları) vekalet ücretinin şahsi hakka ilişkin olması nedeniyle bu hususta kanun yararına bozma talebinde bulunulamayacağından, yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin (1) nolu bendi yönünden yapılan incelemede ise;

...Sulh Ceza Hakimliğinin 05/05/2015 tarihli ve 2015/80 değişik iş sayılı kararı ile itiraz üzerine kaldırılan 47 AR 327 plaka sayılı aracın 07/09/2013, 09/09/2013, 21/09/2013, 24/09/2013, 26/09/2013, 30/09/2013 ve 04/10/2013 tarihlerine ait ihlalli geçişlerine ilişkin düzenlenen idari para cezası tutanağının aynı zamanda otoyol geçiş ücretini de içerdiği, kabahatlinin ödemesi gereken otoyol geçiş ücretinin mahsup edilmesinin ardından kalan miktara ilişkin idari para cezasının iptalinin gerektiği anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, ...Sulh Ceza Hakimliğinin 05/05/2015 tarihli ve 2015/80 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 18/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2618, Karar No: 2013/6520, Tarih: 24.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/2618 E.  ,  2013/6520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, birinci ve ikinci cümle, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir ... olması gerektiği;

Somut olayda, malları başka bir adrese taşıdığını beyan eden sanığın, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranarak kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.