muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6416, Karar No: 2015/4063, Tarih: 24.03.2015

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, anonim şirket hisse devrinin geçersizliğinin ve davacının ortaklığının eski payı oranında devam ettiğinin tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece hisse devir sözleşmesindeki imzaların davacının eli ürünü olmadığı, davalı ...'nın devir sözleşmesinin kurye ile gönderildiğini savunduğu, davacının hisse devrinden sonra şirket

faaliyetlerine katılmadığı, davalılara herhangi bir bildirimde bulunmadığı, dinlenen tanıkların hisse devrinin davacının bilgisi dahilinde olduğunu belirttiği, hisse devrinin davacının icra takibi borcunun davalı ... tarafından ödenmesi nedeniyle yapıldığı, şirkete ve davalı ...'ya husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle, davalı ... yönünden davanın esastan, davalı şirket ve İrem yönünden husumetten davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, davacı ile davalı ... arasında düzenlenen 28.08.2008 tarihli hisse devir sözleşmesi altındaki imzanın davacının eli ürünü olmadığı belirlendiği gibi, davacının sırf şirket faaliyetlerine iştirak etmemesi veya genel kurullara katılmaması hisselerini devrettiğini göstermez, kaldı ki 30.03.2011'de davacının icra takibi borcuna yönelik olarak yapıldığı belirtilen ödeme, hisse devir tarihi olduğu belirtilen 28.08.2008 tarihinden bir hayli sonra olması nedeniyle bu yöndeki davalı savunmasına itibar edilemez, yine, HMK'nın 201, 203. maddelerindeki düzenlemeler karşısında, davaya konu olayda tanık beyanına itibar edilerek hüküm kurulması mümkün değildir.

Ayrıca, mahkeme gerekçesinde davacının hisse devir tarihi ile aynı tarihte yönetim kurulu üyeliğinden istifa ettiği, dilekçedeki imzaya davacının itiraz etmediği belirtilmiş ise de, davacı taraf dosyada mevcut 28.08.2008 tarihli ortaklıktan ayrılması nedeniyle yönetim kurulu üyeliğinden istifa ettiğine dair dilekçeyi kabul etmediği gibi, 23.07.2013 havale tarihli grafoloji uzmanın düzenlediği bilirkişi raporunda da istifa dilekçesindeki imzanın davacının eli ürünü olmadığının belirlenmesi nedeniyle, bu husus ta davanın reddine gerekçe olamaz.

Öte yandan, dava tarihinde yürürlükte olan 6762 sayılı TTK'nın 411, 416 ve devamı maddeleri uyarınca hisse tespitine yönelik işbu davada şirkete husumet yöneltilmesi gereklidir. Bu nedenle, davalı şirket yönünden davanın husumetten reddine yönelik karar da doğru olmamıştır.

Bu itibarla, mahkemece davacının hisse devrinin geçersizliğinin ve ortaklığının eski payı oranında devam ettiğinin tespitine yönelik isteminin yukarıda yapılan açıklamalar nazara alınarak değerlendirilip, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yanılgılı değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalılar vekillerinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalılar vekillerinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarını kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 24/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13279, Karar No: 2019/1795, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/13279 E.  ,  2019/1795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/37893, Karar No: 2014/11942, Tarih: 15.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/37893 E.  ,  2014/11942 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/288738

MAHKEMESİ : Maçka Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/07/2010

NUMARASI : 2010/81 (E) ve 2010/60 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Akıl hastalığı nedeniyle kusur yeteneği bulunmadığı saptanan sanığın, savunması tespit edilip, yükletilen suça ilişkin tüm kanıtlar gösterilip tartışıldıktan sonra, suçun kanıtlanması halinde TCK'nın 32/1 ve 57. maddeleri uyarınca akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunması, kanıt bulunmaması halinde ise beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,

2-Sanığın, TCK'nın 32. maddesi gereğince, "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı" hususunun sağlık kurulu raporu ile saptanması ve sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, tek uzman hekimin verdiği rapora dayanılarak hüküm kurulması,

3-Akıl hastalığı nedeniyle kusur yeteneği bulunmayan sanığa, CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca müdafi atanmadan, yargılamaya devamla hükümlülük kararı verilmesi,

4-Hakkında akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanan sanığın, CMK’nın 325/1. maddesi uyarınca yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 15/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3139, Karar No: 2022/3891, Tarih: 24.05.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/3139 E.  ,  2022/3891 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/734 E., 2020/293 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2015/402 Esas, 2016/5 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2015/402 Esas, 2016/5 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 12.09.2019 tarihli ve 2019/8256 Esas, 2019/15785 Karar sayılı kararıyla;

"a) Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Erzincan Devlet Hastanesince tanzim olunan ve hükme esas alındığı anlaşılan 16.02.2015 tarihli raporda, mağdurun vücudunda meydana gelen kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etki derecesinin “hafif (2)” olarak belirtildiği, adli tıp kriterlerine göre kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını etkileme derecelerinin hafif (1. derece), orta (2. ve 3. derece) ve ağır (4., 5. ve 6. derece) olarak sınıflandırılması karşısında, mağdurun, tüm tedavi evrakları, film ve grafileri ile geçici ve kesin raporlarının temini suretiyle en yakın adli tıp kurumu ilgili şube müdürlüğünden, söz konusu kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etki derecesine ilişkin rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken, adli tıp ölçütlerine uymayan, çelişkili ve yetersiz rapora istinaden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesine göre belirlenen temel cezada aynı Kanun'un 87/3. maddesi gereği (¼) oranında arttırım yapılmak suretiyle hüküm tesisi,

b)Oluş, iddia, dosya kapsamı, taraf beyanları ve kabule göre, taraflar arasında karşılıklı kavga şeklinde gerçekleştiği ve sanığın da yaralandığı anlaşılan olayda, olayın çıkış sebebi üzerinde durularak ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespiti yoluna gidilmesi, bu hususun duraksamaya yer vermeyecek

şekilde belirlenememesi halinde ise Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, 2002-367 sayılı Kararı ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari (1/4) oranında uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.06.2020 tarihli ve 2019/734 Esas, 2020/293 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 8 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 29.03.2022 tarihli ve 2021/56732 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; hükmü temyiz etme isteğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Tarafların birbirlerini uzun zamandır tanıdıkları, ancak samimiyetlerinin olmadığı, olay günü araba pazarında karşılaştıkları, mağdurun, aralarında irtibat olmaması nedeniyle sanığa selam vermeden geçtiği, bir müddet sonra sanığın ayağının mağdura çarpması üzerine tartışmaya başladıkları, tartışmanın karşılıklı kavgaya dönüştüğü ve elleriyle birbirlerine vurmaya başladıkları, sanığın, mağdurun burnuna, sağ eline, sol dizine ve kafasına vurmak suretiyle nazal kemikte, hayat fonksiyonlarını hafif (1) derecede etkileyen parçalı kırık meydana gelmesine neden olduğu, mağdurun da sanığa eli ile vurarak onu basit şekilde yaraladığı, sanığın şikâyetçi olmaması nedeniyle mağdur hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verildiği belirlenmiştir.

2. Sanığın üzerine atılı suça ilişkin ikrara yönelik savunma yaptığı belirlenmiştir.

3. Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Erzincan Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından tanzim olunan, 08.01.2020 tarihli adli muayene raporunda; nazal dorsumda non-deplase fraktür hattı bulunduğu ve hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) derecede olduğu belirtilmiştir.

2. Sanığın üzerine atılı suça ilişkin ikrara yönelik savunma yaptığı belirlenmiştir.

3. Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Erzincan Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından tanzim olunan, 08.01.2020 tarihli adli muayene raporunda; nazal dorsumda non-deplase fraktür hattı bulunduğu ve hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) derecede olduğu belirtilmiştir.

4. Karşılıklı kavga sırasında sanığın da sağ el 4. parmakta hassasiyet sebebiyle basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilir ölçüde yaralandığı, sanık savunması ve mağdur beyanı ile Erzincan Devlet Hastanesince tanzim olunan 15.02.2015 tarihli adlî muayene raporu ile sabittir.

5. Sanığın güncel adlî sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

6. Hüküm celsesinde Erzincan Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, COVID-19 tedbirleri kapsamında 15.04.2020 - 31.05.2020 tarihleri arasında izinli olduğuna dair resmî izin yazısı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz isteği reddedilmiştir.

2. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 15.11.2018 tarihli ve 2018/17-339 Esas, 2018/536 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hüküm tarihinde Erzincan Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan ve duruşmalardan bağışık tutulma talebi de bulunmayan sanık hakkında, hüküm duruşması tutanağında; "Sanığın bulunduğu yer ceza infaz kurumuna segbis ile hazır edilmesi için müzekkere yazıldığı ancak sanığın Covid 19 tedbirleri kapsamında izine gönderildiğinden bahisle hazır edilemediği anlaşıldı." şeklindeki açıklamaya yer verilerek sanığın yokluğunda hakkındaki mahkûmiyet hükmü açıklanmış ise de dava dosyasında mevcut resmî izin belgesi incelendiğinde sanığın COVID-19 tedbirleri kapsamında, 15.04.2020 ve 31.05.2020 tarihleri arasında izinli olduğu belirlenmiştir. Açıklanan nedenle, sanık hüküm duruşmasına getirtilmeden ya da SEGBİS sistemi aracılığıyla duruşmada hazır edilmeden hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmak suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Ludi/İsviçre, B. No: 12433/86, 15.06.1992, §§ 49-50; Artico/İtalya, B. No: 6694/74, 13.05.1980, § 33; Sejdovic/İtalya, B. No: 56581/00, 01.03.2006, § 81) kararlarında belirtildiği üzere savunma hakkı kısıtlanarak Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36 ncı maddesinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6 ncı maddesinin ve 5271 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesinin ihlâli, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle,Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.06.2020 tarihli ve 2019/734 Esas, 2020/293 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2022 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14886, Karar No: 2012/13519, Tarih: 12.07.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14886 E.  ,  2012/13519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kabul edilen tarihler arasında 6111 sayılı prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki yasaya göre hesap edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, 6111 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Kanun'dan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebini, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ettiği anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 12/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23315, Karar No: 2016/5985, Tarih: 23.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23315 E.  ,  2016/5985 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 23/06/2015

NUMARASI : 2014/1296-2015/414

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davalı idare, taşınmazda, kadastro tespitinden önce kamulaştırma yapıldığını iddia ettiğinden, dosya içinde bulunan belgeler haricinde varsa kamulaştırma evrakı ve projesi davalı idareden getirtilip mahallinde yeniden keşif yapılarak, alınacak fen bilirkişisi raporu ile dava konusu enerji nakil hattının kamulaştırma kapsamında kaldığının belirlenmesi durumunda, taşınmazın kamulaştırma tarihindeki zilyetlerine yapılan tebligatlara ilişkin belgeler davalı idareden; dava konusu taşınmazın kadastro tespit tutanağı ve dayanak belgeler de Tapu Müdürlüğünden istendikten sonra kesinleşmiş bir kamulaştırma bulunup bulunmadığı, varsa davacı ile zilyet arasında halef-selef ilişkisinin olup olmadığı hususlarında inceleme yapılması; iki farklı enerji nakil hattı olduğunun tespiti halinde ise tapuda mevcut olan eski irtifak hakkı nedeniyle oluşacak değer düşüklüğü de hesaplamada dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan açıklanan nedenlerle hükmün, H.U.M.K 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5960, Karar No: 2013/9809, Tarih: 24.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5960 E.  ,  2013/9809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62/1, 52/2, 51/1. maddeleri

uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Konya 10. İcra Müdürlüğünün 2010/1886 sayılı dosyasında 72 ... ... marka TV dışındaki diğer hacizli eşyaların haczedilerek ... yediemin deposuna götürüldüğünün tespit edilmesi ve sanığın adresinden başka yere taşındıklarını iddia etmesi karşısında, 72 ... ... marka TV üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Sanığın haczedilip yediemin olarak kendisine teslim edilen ev eşyalarının sahibi bulunması nedeniyle TCK’nın 289. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca, cezadan indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18078, Karar No: 2006/21482, Tarih: 16.11.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/18078 E.  ,  2006/21482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2006

Yukarıda tarih ve  numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

İcra Mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir.  Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtayca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 16.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.