muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/8383, Karar No: 2019/2783, Tarih: 12.02.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/8383 E.  ,  2019/2783 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçlarından sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 168/1, 116/2 ve 62. maddeleri gereğince 8 ay 10 gün ve 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, anılan hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca açıklanmalarının geri bırakılmasına dair İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/09/2017 tarihli ve 2017/749 esas, 2017/789 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/12/2017 tarihli ve 2017/989 esas, 2017/776 sayılı kararına konu nitelikli hırsızlık suçunu işlemesi nedeniyle yapılan yargılama neticesinde, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 168/1, 116/2 ve 62. maddeleri gereğince 8 ay 10 gün ve 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/07/2018 tarihli ve 2018/405 esas, 2018/704 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17/12/2018 gün ve 101380 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, sanığın olay günü müştekinin işletmekte olduğu tekel bayiisine, müştekinin yan tarafta bulunan kuaför dükkanına gitmesinden faydalanarak, işyerinin açık olduğu 15:54 civarında girip, kasa kısmında bulunan cep telefonunu alarak kaçmasından ibaret somut olayda, işyerinin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerlerden olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı bulunan işyeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçunun kanunî unsurlarının oluşmadığı gözetilmeksizin sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/06/2014 tarih ve 2014/15-157 esas, 2014/314 sayılı kararında açıklandığı üzere, Türk Ceza Kanununun "Konut dokunulmazlığının ihlali" başlıklı 116. maddesinin birinci fıkrası; "Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girdikten sonra buradan çıkmayan kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır", ikinci fıkrası ise; "Birinci fıkra kapsamına giren fiillerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri hakkında işlenmesi halinde, mağdurun şikâyeti üzerine altı aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur" şeklinde düzenlenmiştir.

Maddenin işyeri dokunulmazlığının ihlalini düzenleyen ikinci fıkrasının gerekçesinde ise; "Birinci fıkrada tanımlanan fiillerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyeri ve eklentileri hakkında işlenmesi ayrı bir suç olarak tanımlanmıştır. Bu fıkranın uygulanmasında, birinci fıkrada sözkonusu olan koşullar aranacaktır. Niteliği itibarıyla açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi alışılmış, mutat olan yerler dışında kalan yerlere rıza olmaksızın girilmesi bu suçu oluşturacaktır. Avukatlık bürosu ve özel muayenehane bu gibi izinle girilmesi gereken yerlere örnek olarak gösterilebilir. Keza herkesin herhangi bir koşulu yerine getirmeksizin girebileceği yerlere, söz gelimi süpermarketlere, dükkânlara, mağazalara, halka açık olmadıkları zamanlarda, mesela mesai saatleri dışında rıza hilafına girilmesi halinde de bu suç oluşacaktır. Zira hak sahipleri bu gibi yerlere isteyenin girmesi hususunda daha başlangıçta rızalarını örtülü olarak açıklamış sayılırlar" biçimindeki açıklamalara yer verilmiştir.

İnceleme konusu somut olayda; sanığın, müştekiye ait tekel bayii olarak işletilen iş yerine gündüz vakti girerek, kasanın yanında bulunan cep telefonunu çalarak işyerinden ayrıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece sanık hakkında hem hırsızlık hem de işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir. Ancak sanığın gündüz saatlerinde hırsızlık yaptığı işyerinin olay anında müşterilerin hizmetine açık oluşu karşısında, girilmesi açık bir rızaya dayanmayan mutat yerler kapsamında kaldığı gözetilerek, unsurları itibariyle oluşmayan işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken, hükümlülük kararı verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, yapılan açıklamalara göre yerinde görüldüğünden,

1- İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan sanık ... hakkında, İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/07/2018 tarihli ve 2018/405 esas, 2018/704 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Hükümdeki hukuka aykırılık sanığa verilen cezanın kaldırılmasını gerektirmekle, anılan yasa maddesinin 4-d fıkrası gereğince, sanığın işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan BERAATİNE,

3- Hükmolunan cezanın çektirilmemesine, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, 12/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35462, Karar No: 2018/7896, Tarih: 28.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/35462 E.  ,  2018/7896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluşturduğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelenmede;

Yangın sahasında yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ile, yangından dolayı herhangi bir ağacın hayatiyetini kaybetmediği, yangının örtü yangını şeklinde seyrettiği tespit edilmiş olup, 6831 sayılı Kanun'un 110/3. maddesinde düzenlenen gerçek zararın hesabında yanan sahada hasar gören ağaç ve ağaçcıklarla, bitki örtüsüne göre oluşan zarar, ağaç ve ağaçcıkların hayatiyetini kaybedip etmediği, geride kalan emvalin değerlendirilme miktarı, yok olan canlı varlıktan ve toprağın verim gücündeki azalma gibi hususların nazara alınması gerekip ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme masraflarının dikkate alınmaması gerektiğine göre; ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme masraflarından oluşan zararın sanık tarafından giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi,

Kabule göre de;

TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19756, Karar No: 2015/8185, Tarih: 15.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/19756 E.  ,  2015/8185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/168874

MAHKEMESİ : Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2011/379 (E) ve 2013/163 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs

SUÇ TARİHİ : 11/04/2008

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklardan İ.. F..'nın eczane sahibi, diğer sanık Y.. T..'ın ise aynı eczanede kalfa olduğu, sanık Y.. T..'ın babası olan sigortalı İsa T... adına düzenlenen 11.04.2008 tarih ve 13970 protokol numaralı reçetede 7 adet; 08.08.2008 tarih 47221 protokol numaralı reçetede ise 6 adet ... isimli ilacın sahte küpürlü olduğu, bu reçetelerin kuruma fatura edildiği,ancak sahteliğin anlaşılması üzerine ödeme yapılmadığı, nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işledikleri iddia olunan olayda ;suça konu ilaçları fatura karşılığı ecza deposundan aldığı savunan sanık İdris'in, satın aldığı her ilacın küpürlerini kontrol etmesinin mümkün olmayacağı, ilaçları alan tanığın da doktor tarafından kendilerine reçete edilen ilaçları sanığın sahibi olduğu eczaneden alarak kullandığını beyan etmesi, suça konu ilaçların çok az miktarda olması, kalfa olarak çalışan sanığın da sahte küpürlerin olduğunu bilmediğine ilişkin savunması,bilirkişi raporunda da suç tarihi itibariyle bir ilacın sahte olup olmadığına ilişkin SGK MEDULLA sisteminin olmaması nedeniyle sahteliğin tespitinin mümkün olamayacağının tespiti, buna göre temin edilecek paranın azlığı dikkate alındığında, sanıkların suç işleme kastıyla hareket ettiğine dair mahkumiyetlerine yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle mahkemenin beraat kararı vermesine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15/12/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2483, Karar No: 2020/3295, Tarih: 23.09.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/2483 E.  ,  2020/3295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ... ve arkadaşları, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve 1995 yılında yapılan kadastro sırasında tespit harici bırakıldıktan sonra 19.4.2006 tarihinde idari yoldan 226 ada 53 parsel numarasıyla 88.403,78 metrekare yüzölçümlü olarak çakıllık vasfıyla, daha sonra ifraz edilerek 226 ada 59 parsel numarası ve 24.053,71 metrekare yüzölçümü ile davalı Hazine adına tescil edilen taşınmazın bir bölümü hakkında, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptali ve adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 226 ada 59 parsel sayılı 24.053,71 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın tapu kaydının iptali ile fen bilirkişiler tarafından hazırlanan 10.11.2015 havale tarihli rapor ve eki haritada (A) harfi ile gösterilen 904 metrekare yüzölçümündeki bölümün ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 1991/82 Esas, 1991/69 Karar veraset ilamı ile ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/226 Esas, 2008/242 Karar sayılı veraset ilamındaki miras payları oranında davacılar adlarına tapuya tesciline, (C) harfi ile gösterilen 7.68 metrekare yüzölçümündeki bölümün arsa vasfı ile davalı Hazine adına tapuya tesciline, 226 ada 59 parsel sayılı taşınmazın 23.142,03 metrekare yüzölçümündeki bölümün Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davalı Hazine temcilsici tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece temyize konu (A) bölümünün aktif dere yatağı niteliğinin bulunmadığı, satın aldıkları 1970 yılından itibaren davacıların kullanımında bulunduğu gerekçesiyle karar verilmiştir. Ne var ki, dava konusu taşınmaz 1995 yılında yapılan kadastro sırasında aktif dere yatağı olduğundan tespit harici bırakılmış ve 19.4.2006 tarihinde idari yoldan Hazine adına tescil edilmiştir. Bu halde davacılar lehine zilyetlikle edinme koşullarının oluşup oluşmadığının, taşınmazın idari yoldan tescil edildiği 2006 yılına göre belirlenmesi gerekir. Dosya içerisinde bulunan jeoloji mühendisi, inşaat mühendisi ve ziraat mühendisinden oluşan bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın Fırtına Deresi Vadisi tabanında, dere alüvyonları ile kaplı olduğu, zaman zaman dere taşkınına maruz kaldığı, DSİ’nin yaptığı taş tahkimatı ile aktif dere taşkını dışında kaldığı, taşınmazın sınırlarında çalılık bulunduğu, taşınmazda kısmen sebze ekimi yapıldığı, taşınmazın bulunduğu konum itibariyle akarsu yatağına yakın yükseltileri eşit olduğundan bilinen en eski zamandan beri akarsu taşmalarına maruz kalmış olup selden dolayı sürekli kum ve çakıl birikintilerine neden olduğu, arazi sahipleri tarafından başka yerden toprak taşıyarak tarım arazisi haline getirildiği belirtilmiştir. Yine jeoloji mühendisinin ek bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu mevkiide 1999 yılında taşkın koruma ve dere ıslahı amaçlı 3 metre yüksekliğinde istifli taş tahkimatı duvarı yapıldığı belirtilmiştir. Bu duruma göre, çekişmeli taşınmazın DSİ tarafından taş tahkimatı duvarının yapıldığı 1999 yılı ile idari yoldan tescil edildiği 2006 yılına kadar, taşınmazın zilyetlikle edinilebilmesi için gerekli olan 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece dava konusu taşınmaz bölümü üzerinde davacılar lehine zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluşmadığı göz önünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle kabul kararı verilmiş olması isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 23.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13177, Karar No: 2012/13725, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/13177 E.  ,  2012/13725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Üçtepe Köyü, 101 ada 296 parsel sayılı 2226,96 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, zeytinlik ve harnupluk niteliği ile 1937 tarih 115 yazım numaralı vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tesbit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., davalı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin tapu kaydının iptali ile taşlık ve çalılık niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve taşınmazın 1961 ve 1990 tarihli memleket haritasında çalılık simgeli yeşil alanda kaldığı, 2004 tarihli uydu fotoğrafında da kayalık, makilik niteliğinde olduğu ve davalı yararına zilyetlikle kazanma koşulları oluşmadığı anlaşılarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalı ...'den onama harcı alınmasına yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 03/12/2011 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25589, Karar No: 2014/15058, Tarih: 29.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/25589 E.  ,  2014/15058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/49397

MAHKEMESİ : Kırşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2011

NUMARASI : 2011/152 (E) ve 2011/361 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç tarihi itibariyle henüz 15 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuk hakkında; düzenlen raporda; işlediği suçun hukuki sonuçlarını algılamasına karşın davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmediğinin belirtilmiş olması, sosyal inceleme raporunda ise suça sürüklenen çocuğun bilişsel ve sosyal gelişimi açısından sağlık durumunun bozuk olduğunun belirtilmiş olması ve temyiz dilekçesi ekinde %50 özürlü olduğuna dair rapor ibraz etmiş olması karşısında; öncelikle suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki sonuçlarını algılama yada davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği konusunda adli tıp kurumu ya da ruh sağlığı ve sinir hastalıkları hastanesinden heyet raporu alınarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun ve hakkında 5237 sayılı TCK.nun 32.maddesinin1. veya 2.fıkrasının uygulanması gerekip gerekmediğinin tayin ve takdiri gerekirken, düzenlenen raporlara göre suça sürüklenen çocuğun ceza ehliyetinin bulunmama ihtimali dikkate alınmadan, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5477, Karar No: 2019/2990, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5477 E.  ,  2019/2990 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7132, Karar No: 2016/8018, Tarih: 21.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7132 E.  ,  2016/8018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 43/1, 62/1, 52/2, 52/4, 53. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ve 20.820 TL adli para cezası.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: ...

Katılanın yetkilisi ve sahibi olduğu şirkette müdür olarak çalışan sanığın, kendisine teslim edilen şirkete ait malzemelerin nakit satışlarında fiş kesmeden malzemeleri müşterilere teslim edip aldığı paraları şirket kayıtlarına geçmediği, yakınlarının ev tadilatlarını, arkadaşının evine taktırdığı klimayı şirket adına yapılmış işlemler gibi gösterip şirket hesabından ödeme yaptığı, böylelikle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan olayda;

Soruşturma aşamasında tanık olarak beyanları alınan ..., ..., ..., ... ve ...'un yargılama aşamasında beyanlarının alınmamış olması, sanığın şirkette müdür olarak görev yaptığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, bu kişilerin tanık olarak beyanlarının alınması, sanığın katılana ait şirketteki görev ve yetkilerinin neler olduğunun, görevlendirmeye ilişki herhangi bir belge olup olmadığının, şirkete ait malzemelerin katılana teslim ve tevdi edilip edilmediğinin araştırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın üzerine atılı suçun vasfının ve hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7347, Karar No: 2019/4025, Tarih: 07.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7347 E.  ,  2019/4025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Yangın sahasında yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ile, yangından dolayı herhangi bir ağacın zarar görmediği, yangının örtü yangını şeklinde seyrettiği tespit edilmiş olup, 6831 sayılı Kanun'un 110/3. maddesinde düzenlenen gerçek zararın hesabında yanan sahada hasar gören ağaç ve ağaçcıklarla, bitki örtüsüne göre oluşan zarar, ağaç ve ağaçcıkların hayatiyetini kaybedip etmediği, geride kalan emvalin değerlendirilme miktarı, yok olan canlı varlıktan ve toprağın verim gücündeki azalma gibi hususların nazara alınması gerekip ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme masraflarının dikkate alınmaması gerektiğine göre;

Sanığın bilirkişi raporuyla tespit edilen ve toprağın verim gücündeki azalma dikkate alınarak hesaplanan gerçek zararı giderdiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında objektif şartları oluşan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanması gerekip gerekmediği hususu gerekçeleriyle tartışılmaksızın hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Taksirli suçlarda TCK'nun 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.