muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/166, Karar No: 2023/421, Tarih: 12.09.2023

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Sanık ...'in, (katılan) mağdurdan iş yerinin üst katındaki pamukları bodrum kata indirmesini istediği, aşağı kata inen mağduru arkasından takip edip yanına gittiği, mağdurun belinden tutup kendisine doğru çekerek yanağından ve kulağından öptüğü, hemen sonrasında sanık ...'ın da aşağı kata inmesi üzerine sanık ...'in üst kata çıktığı, bu kez sanık ...'ın, mağdurun yanına yaklaştığı, "İşten çıkma, senin günlüğünü de yükseltirim." diyerek ayağını duvara yasladıktan sonra mağduru kendisine doğru çekerek kalçası ile vücudunu okşayıp yanaklarını, boynunu ve degajesini öptüğü, yere çömeldiği ve mağdurun da yere çömelmesini istediği, mağdurun yere çömelmediğini gören sanık ...'ın ayağa kalkarak yine mağdura sarıldığı, sanık ...'ı itelekleyip iş yerinden ayrılan mağdurun eve gidip annesi olan katılan ...'a yaşadıklarını anlattığı, bunun üzerine katılan ve mağdurun polis merkezine giderek şikâyetçi oldukları anlaşılan olayda;

Sanıkların eylemlerinin kendi içerisinde süreklilik göstermeyen kesintili, kısa süreli ve devamı bulunmayan nitelikte olması, belli bir yoğunluğa ulaşmayan sarılma, okşama veya öpme eylemlerini gerçekleştirmeleri ve iş yerinin alt katında gerçekleştirilen eylemleri, sanık ...'in diğer sanığın gelmesiyle, sanık ...'ın ise mağdurun karşı çıkması üzerine sonlandırarak uzun süre devam ettirmemeleri hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanıkların eylemlerinin TCK'nın 103. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi kapsamında kalan sarkıntılık suretiyle çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükümlerinin, sanıkların eylemlerinin TCK'nın 103. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi kapsamında kalan sarkıntılık suretiyle çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.07.2020 tarihli ve 1-152 sayılı direnme kararına konu hükümlerin, sanıkların mağdura yönelik eylemlerinin TCK'nın 103. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi kapsamında kalan sarkıntılık suretiyle çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4895, Karar No: 2010/6861, Tarih: 15.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4895 E.  ,  2010/6861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAHİLİ DAVALI : ... vs Vek.Av. ...

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.

Dosyada bulunan delil ve belgelere göre davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyizine gelince;

Dairemiz uygulamalarına ve aynı bölgeden Dairemize intikal eden dava dosyalarına göre, sulu tarım arazisinde kapitalizasyon faiz oranının %5 alınması gerekirken, %7 üzerinden hesaplama yapılmak suretiyle az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/8732, Karar No: 2013/15436, Tarih: 09.07.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/8732 E.  ,  2013/15436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Haczin kaldırılması istemli davanın yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davacı avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 09.07.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davacı adına Av. ...... Özcan ile karşı taraf adına Av. ...... Uğurlu Keçeci geldiler. Duruşmaya başlandı. Hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddine;

2-Davacı ... mirasçıları vekillerinin itirazlarının incelenmesine gelince;

A)Davacı ...’nun celbolunan ...... kaydı içeriğinden davanın açılmasından sonra ancak karardan önce bir başka ifade ile yargılama aşamasında öldüğü anlaşılmaktadır.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 50, 51 ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 28.maddeleri kapsamından “kişiliğin ölüm ile sona eriyor” olması ve adı geçen davalının mirasçılarına yöntemince husumet tevcih edilmesi karşısında karar başlığında mirasçıların adlarının yazılmayarak ölü ... hakkında yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsiz bulunmuştur.

B)Dava dışı ............... Ltd. Şti.’nin 2003/7-12 ayları arasında ödenmeyen ......... borçları nedeniyle, 6183 sayılı Yasa uyarınca 2003/10785 sayılı takip dosyasından, davacı adına düzenlenen ödeme emri tebliğ edilmemiş, davacı adına tapuda kayıtlı evine haciz konulmuş, olup, iş bu dava ile davacı; haline münasip meskeni üzerine konulan haczin kaldırılması istemiştir.

6183 sayılı Kanunun 54. maddesi hükmü uyarınca süresinde ödenmeyen amme alacağı tahsil dairesince cebren tahsil olunur. Amme borçlusunun borcuna yetecek miktarda ......ının haczedilerek paraya çevrilmesi de maddede belirtilen cebren tahsil şekillerinden birisidir. Bu bağlamda borçtan dolayı cebren tahsile geçmeden önce anılan Kanunun 55. maddesi hükmünde öngörülen bilgilerin tümünü içeren bir ödemeye çağrı yazısının “ödeme emri” nin tebliğ edilmesi yasal zorunluluktur. Bir başka ifade ile kamu alacağı için “ödeme emri” çıkarılmadan haciz uygulanması ve diğer cebren tahsil yollarına başvurulması kanuna aykırıdır.

Somut olayda da; 2003/10785 sayılı takip nedeniyle davacıya ödeme emri tebliğ edilmediği, şirketin borçları nedeniyle davacı hakkında kesinleşen bir icra takibinin bulunmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz bulunmuştur.

Somut olayda da; 2003/10785 sayılı takip nedeniyle davacıya ödeme emri tebliğ edilmediği, şirketin borçları nedeniyle davacı hakkında kesinleşen bir icra takibinin bulunmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz bulunmuştur.

c)Kabule göre; 6183 sayılı Yasının “Haczedilemeyecek ......” başlıklı 70. Maddesinin 11. Bendinde borçlunun haline münasip evinin, ancak evin değeri fazla ise bedelinden haline münasip bir yer alınabilecek miktarı borçluya bırakılmak üzere haczedilerek satılabileceği öngörülmüştür.

Dava dosyasındaki bilgi ve belgeler ile davaya konu taşınmazı, vergi borcu nedeniyle yapılan takip sonrasında konulan haczin, taşınmazın davacının haline ............olduğundan bahisle iptaline ilişkin ...... 2. Vergi mahkemesi 2009/1234 E., 2010/2730 K. sayılı kararı gözetildiğinde, dava dışı şirketin ......... borçları nedeniyle yapılan takip dosyasından konulan haczin 6183 sayılı Yasanın 70/11. Maddesine aykırı olduğu anlaşılmakla, davacının meskeniyet iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı ... mirasçıları vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacı avukatı yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1472, Karar No: 2016/8740, Tarih: 20.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/1472 E.  ,  2016/8740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Davalı .... vekilinin cevap dilekçesinde ve temyiz dilekçesinde dosyaya sunulduğunu bildirdiği, .... ile .... arasında inşaat ihalesine katılmak üzere yapılmış 14.11.2006 tarihli protokol ile .... ile ... arasında yapılmış 28.01.2006 tarihli sözleşmenin dosyada bulunmadığı anlaşılmakla, bu belgeler temin edilerek eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24964, Karar No: 2016/4330, Tarih: 10.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/24964 E.  ,  2016/4330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun temyiz dilekçesinde %45 oranında şizofreni hastalığı bulunduğuna ilişkin sağlık kurulu raporu ve tedavi gördüğüne ilişkin ... Ruh ve Sinir Hastalıkları hastanesine ait evrakları ibraz etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 32.maddesi kapsamında suç tarihinde cezai sorumluluğunu kısmen veya tamamen ortadan kaldıracak bir akıl hastalığının olup olmadığı ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususlarında sağlık kurulundan rapor aldırılarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/03/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18298, Karar No: 2011/2559, Tarih: 16.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18298 E.  ,  2011/2559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 16.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13437, Karar No: 2018/4022, Tarih: 16.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/13437 E.  ,  2018/4022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı kurum aleyhine su kullanım borcu sebebiyle ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2013/6003 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattıklarını, davalının borcu bulunmadığı gerekçesiyle takibe itiraz ettiğini, davalının itirazının haksız olduğunu ileri sürerek; itirazın iptaline, takibin devamına, % 40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın hukuki mesnetten yoksun, usul ve yasaya aykırı olduğunu, ödeme emrinde belirtilen meblağlarda kurumlarının borcu olduğuna dair herhangi bir belge ya da fatura bulunmadığını; ... Göğüs Hastanesi'nin 2005 yılında kapatıldığını, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı'na bağlı İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğü'ne Zihinsel Engelliler Rehabilitasyon Merkezi olarak tahsis edildiğini, davacının dava dilekçesinde belirttiği 30/12/2011 tarih ve 12 no'lu faturada belirtilen borcun İl Sağlık Müdürlüğü'nün 28/12/2011 tarih ve 29160 sayılı yazılarında Kandilli Sağlık Ocağı'na ait bir borç olduğunun belirtildiğini, kurumlarının davacıya borcu bulunmadığını savunarak; davanın reddi ile lehlerine %20'den aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, davalının ... 2.İcra Müdürlüğü'nün 2013/6003 Esas sayılı icra takip dosyasına yaptığı itirazın kısmen iptali ile, takibin (13.140,76 TL asıl alacak, 25.061,67 TL gecikme zammı olmak üzere) toplam 38.202,43 TL üzerinden devamına;

13.140,76 TL asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine;

13.140,76 TL asıl alacağın % 20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine;fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş,hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dava; su aboneliğinden kaynaklı alacağa yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Somut olayda; davanın tarafları Kandilli Belediyesi ile ...'dır.

13.140,76 TL asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine;

13.140,76 TL asıl alacağın % 20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine;fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş,hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dava; su aboneliğinden kaynaklı alacağa yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Somut olayda; davanın tarafları Kandilli Belediyesi ile ...'dır.

3533 Sayılı Kanun'un 1. maddesi hükmünce “umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle, sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya umumi idarelere ait olan dava ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanları, bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilir.” Davada, taraflar, 3533 Sayılı Kanun’un 1.maddesinde gösterilen kuruluşlardandır. Bu Kanunun 2570 sayılı Kanun ile değişik 4.maddesi gereğince ''Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir.'' düzenlemesi mevcuttur.

O halde mahkemece, tarafların sıfatı gözetilerek sözü edilen yasa hükmü uyarınca uyuşmazlığın hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerektiği gerekçesi ile dava dilekçesinin görev yönünden (hakem sıfatıyla bakılması gerektiğinden) reddine karar verilmesi gerekirken; işin esasına girilmek suretiyle talebin genel hükümlere göre incelenip sonuca bağlanması usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince taraf vekilleri yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3795, Karar No: 2020/6561, Tarih: 29.12.2020

**16. Hukuk Dairesi         2017/3795 E.  ,  2020/6561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... İlçesi Merkez Mahallesi çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz hakkında, dere yatağı metruku olan taşınmazın doldurulmak suretiyle kazanıldığı iddiasıyla, 2644 sayılı Tapu Kanunu’nun doldurularak elde edilen yerlerin komşu parsel malikleri lehine tesciline ilişkin hükümleri uyarınca, adına kayıtlı 525 ada 15 parsel sayılı taşınmaza tevhidi suretiyle adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık öncesi dere metruku olan ve doldurma yolu ile kazanılan bir yerin özel mülke konu olabilecek şekilde edinilip edinilemeyeceği ve eğer edinilebilir ise bunun hangi durumlarda geçerli olacağına ilişkindir. Gerek yürürlükten kaldırılan Medeni Kanun gerekse Türk Medeni Kanunu tarafından taşınmaz mal edinme yolları arasında doldurma kurumuna yer verilmemiştir. Türk hukuk sisteminde, kanun koyucu doldurma yoluyla taşınmaz iktisabına dair esasları özel kanunlarla düzenleme yolunu seçmiştir. Cumhuriyet döneminde ilk defa doldurma ve kurutma kavramları 1934 yılında yürürlüğe giren 2644 sayılı Tapu Kanunu ile getirilmiştir. Anılan kanunun 8-12. maddelerinde doldurma yolu ile taşınmaz edinme koşulları düzenlemiş, kamu kurumlarının iznine tabi olarak yahut izinsiz olarak doldurulan yerlerin mülkiyetinin bazı usul ve esaslar dairesinde doldurana devredilmesine ve özel mülke konu olacak şekilde sicil oluşturulabilmesine imkan tanınmıştır. Ne var ki 6785 sayılı İmar Kanununda bazı değişiklikler yapılmasına ilişkin bulunan ve 20.07.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1605 sayılı Yasa'nın Ek 7. maddesinin son fikrası hükümleri uyarınca 20.07.1972 tarihine kadar kazanılmış haklar saklı tutulmak kaydıyla, dolgu ile mülk edinme yolu tamamen kapatılarak ortadan kaldırılmıştır.

Somut olayda, davacı taraf, dava konusu taşınmazın dere yatağı içerisinde kaldığı; ancak derenin yatak değiştirmesi ve ıslah çalışmaları neticesinde adına tapuda kayıtlı bulunan 525 ada 16 parselin bitişiğinde yer alan kuru dere yatağının doldurulması suretiyle bahçe olarak kullanıldığı iddiasıyla, 2644 sayılı Tapu Kanunu’nun 8-12. madde hükümleri uyarınca taşınmazın keşfen belirlenecek kıymetinin kanunda belirlenen nispeti mukabilinde, adına tescilini talep etmiş ise de; yukarıda izah edildiği üzere, 2644 sayılı Tapu Kanunu’nun doldurma suretiyle taşınmaz iktisabına izin veren hükümleri 1972 yılı itibariyle yürürlükten kaldırılmış olup, kamu kurumları dışında özel, gerçek ve tüzel kişilerin denizden doldurma yolu ile taşınmaz edinmesi hukuken mümkün bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, davanın bu nedenlerle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi isabetsiz ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesi bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.