muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/26277, Karar No: 2025/11362, Tarih: 15.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/26277 E.  ,  2025/11362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/276 E., 2022/1099 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/227 E., 2022/35K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddesi delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7-2. cümle, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3345, Karar No: 2016/1570, Tarih: 11.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/3345 E.  ,  2016/1570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanun ile eklenen geçici 8. madde gereği yapılan kadastro sırasında; ... köyünde bulunan 113 ada 45 parsel sayılı taşınmaz 6364,91 m2 yüzölçümü ve tek katlı kargir ev-ahır ve tarla niteliği ile, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak davalıların murisi ... adına tespit edilmiştir

Davacı ... vekili askı ilân süresi içinde mahkemeye sunduğu dava dilekçesi ile; dava konusu taşınmazın, öncesinin taşlık, kayalık, çalılık ve makiliklerle kaplı olup, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ve zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığını ileri sürerek, davalıların murisi adına yapılan tesbitin iptali ile dava konusu taşınmazın ... adına tapuya tescil edilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 113 ada 45 parsel sayılı taşınmazın tespit tutanağının iptali ile; 25.08.2014 tarihli fen bilirkişi raporunda ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 6116,56 m2'lik kısmın ölü ... mirasçıları adına tapuya tesciline, ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 248,35 m2 kısmın ... adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından taşınmazın (B) harfi ile gösterilen kısmına yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanun ile eklenen geçici 8. madde gereği yapılan kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 1956 yılında tapulama çalışmaları yapılmış ve dava konusu taşınmaz tesbit harici bırakılmıştır. 19.11.1974 tarihinde ilân edilen; 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde çalışmaları ve 21.03.2002 tarihinde ilân edilen 6831 sayılı Kanunun değişik 2/B madde uygulama çalışmaları bulunmaktadır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 1956 yılında tapulama çalışmaları yapılmış ve dava konusu taşınmaz tesbit harici bırakılmıştır. 19.11.1974 tarihinde ilân edilen; 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde çalışmaları ve 21.03.2002 tarihinde ilân edilen 6831 sayılı Kanunun değişik 2/B madde uygulama çalışmaları bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın temyize konu (B) harfi ile gösterilen bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, mahkemece, dava konusu taşınmazın kadastro tesbitinin iptaline karar verilmesi gerekirken “tutanağın iptaline” karar verilmiş olması doğru değil ise de; bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle;

hüküm fıkrasının 1. bendinde yazan “tespit tutanağının” ibaresi hükümden çıkartılarak, bunun yerine “kadastro tespitinin” ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA 11/02/2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/923, Karar No: 2020/4654, Tarih: 03.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/923 E.  ,  2020/4654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 04/07/2018 tarih ve 2017/260 E.- 2018/283 K. sayılı kararın davacı vekili ve davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 12/12/2019 tarih ve 2018/1784 E.- 2019/1307 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “VESPERA ibaresi için 43. sınıfta yer alan hizmetlerde marka başvurusu yaptığını, bu başvurunun ilanına davalı tarafından itiraz yapıldığını, itiraz sonucunda markanın YİDK tarafından ret edildiğini, taraf markaları arasında anlamsal, görsel ve kelime farklılıkları bulunduğunu, markalar arasında iltibas riski ve tüketici nezdinde karıştırma ihtimalinin bulunmadığını, müvekkiline ait markanın VESPERA, mesnet markanın ise VESPERNA DINEN FUN ve VESPERNA MOMENT olarak telaffuz edileceğini, müvekkilinin markasının “RA” hecesi ile mesnet olan markanın ise “-NA” hecesi ile bittiğini, kavramsal olarak da VESPERA ibaresinin Latince de Akşam, Portekizce’de ise arife anlamının olduğunu, mesnet olan markanın ise herhangi bir anlamı olmadığını, markada yer alan MOMENT kelimesinin ise İngilizce kökenli olup “An” anlamı taşıdığını, bu nedenle markalar kavramsal olarak da farklı olduğunu, görsel olarak bakıldığında ise her iki markanın da şekil unsuru içerdiğini müvekkilinin markasında mavi renklerin yoğun olduğunu, V harfinin büyük yazıldığını, turkuaz renkli bir ay figürünün yer aldığını, redde mesnet olan markanın ise kırmızı rengin hakim olduğunu el yazısı ile VESPERNA kelimesinin sonunda yıldız şeklinin bulunduğunu, bunun yanı sıra markanın “DINEN FUN” ve “MOMENT” kelimelerini de içerdiğini, bu nedenle markaların görsel açıdan farklı olduğunu, tüketici tarafından farklı algılanacağını, taraf markaların farklı hizmetlerde kullanılacağını, benzer görülen markanın “restaurant hizmeti” vereceğini, müvekkilinin ise geçici konaklama hizmeti verdiğini, bu nedenle aynı tüketici kitlesine hitap etmediğini ileri sürerek TPMK YİDK’nın 2017-M-3857 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, taraf markaların işitsel, görsel ve kavramsal açıdan benzer olduğunu, müvekkilinin markasında yer alan DINEN FUN ve MOMENT markalarının tali unsur niteliğinde bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, taraf markaların işitsel, görsel ve kavramsal açıdan benzer olduğunu, müvekkilinin markasında yer alan DINEN FUN ve MOMENT markalarının tali unsur niteliğinde bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Kurum vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacının "şekil+VESPERA" ibareli başvuru markası ile davalının "Vesperna" asıl unsurlu tescilli markaları arasında görsel ve sescil olarak benzerlik bulunsa da, başvuru kapsamında yer alıp da davalının markası kapsamında yer almayan 43. sınıftaki "gündüz bakımı (kreş) hizmetleri. Hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetleri." yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1 maddesindeki iltibas koşulunun oluşmadığı, bunun dışında kalan başvuru markasının kapsamındaki 43. sınıftaki "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri." yönünden ise taraf marka işaretleri emtia sınıfı yönünden de görsel ve sescil olarak benzer olduğu, başvuru markasının kapsamındaki 43. sınıftaki "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri." yönünden her iki taraf markasının aynı işletmeye ait markalar ya da idari ve ekonomik anlamda bağlantılı bir işletme markaları olarak algılanabileceği, bu açılardan başvuru markasının kapsamındaki 43. sınıftaki "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri." yönünden taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1. maddesindeki iltibas koşulunun oluştuğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, dava konusu 2016/45488 başvuru sayılı marka ile ilgili verilen TPMK'nın 2017-M-3857 sayılı YİDK kararının başvuru markasının kapsamındaki "gündüz bakımı (kreş) hizmetleri. Hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetleri." yönünden iptaline, diğer kısımlar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından ayrı ayrı istinaf edilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından ayrı ayrı istinaf edilmiştir.

İstinaf Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının "şekil+VESPERA" ibareli başvurusu ile davalının "Vesperna" asıl unsurlu tescilli markaları arasında görsel ve sescil olarak benzerlik bulunduğu, davacının marka başvurusunun kapsamında yer alan ancak davalının tescilli markası kapsamında yer almayan 43. sınıftaki "gündüz bakımı (kreş) hizmetleri. Hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetleri." yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1. maddesindeki iltibas koşulunun oluşmadığı, bunun dışında kalan, davacının başvurusunun kapsamındaki 43. sınıftaki "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri." yönünden taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1 maddesindeki iltibas koşulunun oluştuğu, davacı markasının kapsamında bulunan 43. sınıf "Gündüz bakımı (kreş) hizmetleri. Hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetleri."nin, redde mesnet markalar kapsamında bulunan "Geçici konaklama hizmetleri. Eğitim ve öğretim hizmetleri. Spor, kültür ve eğlence hizmetleri." ile ilişkili olmadığı yönündeki belirlemenin de yerinde bulunduğu gerekçesiyle davacı ... davalı Kurum vekillerinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ve davalı TPMK vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı davacı ... davalı TPMK'dan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 03/11/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6513, Karar No: 2020/396, Tarih: 20.01.2020

**8. Hukuk Dairesi         2019/6513 E.  ,  2020/396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne dair kararın bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17.09.2019 tarihli ve 2019/4553 Esas, 2019/7609 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı; dava konusu 126 ada 15 parsel sayılı taşınmazın babası ... adına tapuya kayıtlı olduğunu babasının vefatı üzerine taşınmazın mirasçılara miras yolu ile intikal ettiğini dava konusu taşınmaz için ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/21 Esas sayılı dava dosyası ile ortaklığın giderilmesi davası açıldığını, dava konusu taşınmaz üzerinde son 2 katın kendisi tarafından yaptırıldığını bu hususu davalıların da bildiğini, 126 ada 15 parsel sayılı taşınmazda son 2 katın mülkiyetinin adına tespit edilerek tapunun beyanlar hanesine şerh edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ve bir kısım davalılar vekili; ayrı ayrı sundukları cevap dilekçeleri ile davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 19.09.2019 tarihli 2019-4553 Esas ve 2019-7609 Karar sayılı ilamı ile karar onanmıştır. Yargıtay ilamına karşı bir kısım davalılar vekili tarafından süresi içerisinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dava muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.

Bir kısım davalılar vekili; karar düzeltme talebini içeren dilekçesinde, vekil edenlerinden ...'ın öldüğünü bu sebeple aralarındaki vekalet ilişkisinin son bulduğunu, taraf teşkili sağlanmadan davaya devam edildiğini bildirmiştir.

6100 sayılı HMK'nin 27. maddesi uyarınca davanın tarafları kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını da içermektedir. Taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınmalıdır.

Dosya kapsamından UYAP sistemi üzerinden yapılan sorgulamada davalı ...'ın 26/07/2018 tarihinde öldüğü, eldeki davanın ise 19/03/2019 tarihinde karara bağlandığı anlaşılmaktadır.

Öncelikle, ölü davalı ...'ın veraset belgesi temin edilerek, mirasçılarına usulüne uygun tebligat yapılarak davaya dahil edilmesi suretiyle taraf teşkilinin sağlanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, davalı ... mirasçılarının hukuki dinlenilme hakkı bertaraf edilecek şekilde, taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olduğundan hükmün bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla, bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme talebinin bu yönü ile kabulüne, sair karar düzeltme itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemize ait 17.09.2019 tarihli, 2019/4553 Esas ve 2019/7609 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, sair karar düzeltme itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, Yerel Mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle 6100 Sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme ve temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2809, Karar No: 2021/367, Tarih: 30.03.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2809 E.  ,  2021/367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “ipoteğin kaldırılması” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 7. Aile Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar, davalılardan banka vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı banka tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili 03.07.2013 tarihli dava dilekçesinde; müvekkili ile davalılardan Ali Dede’nin 05.11.1994 tarihinde evlendiklerini, dava konusu taşınmazın 09.12.2005 tarihinde satın alınarak davalı eş adına kaydedildiğini, o tarihten itibaren aile konutu olarak kullanıldığını, davalı eşin müvekkilin bilgisi dışında diğer davalı olan banka lehine taşınmazda ipotek tesis ettiğini, müvekkilinin dava konusu dairenin satış aşamasına geldikten sonra ipotek işleminden haberdar olduğunu, ipotek işlemine açık rızasının alınmadığını, Akbank T.A.Ş. tarafından Ankara 22. İcra Dairesinin 2010/587 E. sayılı dosyası ile ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibine başlanıldığını, müvekkilinin aile konutu olarak kullandıkları bağımsız bölüm üzerinde davalı eşi tarafından yapılmış olan ipotek tesisi işlemine rızası bulunmadığını ileri sürerek dava konusu taşınmaza aile konutu şerhi işlenmesini ve ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar Cevabı:

5. Davalı banka vekili 19.07.2013 tarihli cevap dilekçesinde; davacı tarafın iddia ve taleplerinin kötü niyetli ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, diğer davalı ...'ın müvekkili bankadan taşınmazın alımı yönünde konut kredisi kullandığını, kredinin teminatı olarak da ilgili taşınmaz kaydına 23.12.2005 tarihli ve 23728 yevmiye numaralı işlem ile 60.000TL bedelli ipotek tesis edildiğini, kredi taksitlerinin ödenmemesi üzerine Ankara 22. İcra Dairesinin 2010/587 E. sayılı dosyası ile 12.02.2010 tarihinde ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takibe geçildiğini, ipotekli taşınmazın satışının mahkemenin verdiği ihtiyati tedbir kararı ile durdurulduğunu, davacı eşin haberi olmadan konut üzerine ipotek tesisinin hayatın olağan akışına aykırı ve konut kredisinin ilkelerine ters olduğunu ileri sürerek öncelikle satışın durdurulmasına yönelik ihtiyati tedbir kararının kaldırılmasına ve haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.