muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11741, Karar No: 2018/5813, Tarih: 04.06.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/11741 E.  ,  2018/5813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının maliki ve sürücüsü araç ile dava dışı ...'ın sürücüsü araca sol tarafından çarpması sonucu ...'ın aracında bulunan davacının yaralandığı ve yüzünde sabit iz kaldığını, davalı ...'in kırmızı ışıkta durmayarak kazaya sebebiyet verdiğini, davacının kaza nedeniyle yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralanmasından dolayı çektiği acıların ve uğradığı manevi zararın tazmini için 30.000,00 TL manevi zararın kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kendisinin tamamen kusurlu olarak belirtilmesini kabul etmediğini, davacı tarafın yüzünde sabit iz olduğunu kabul etmediğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, olayda tüm kusurun davalıda olduğu ... raporunda, mevcut lezyonun yüzde sabit iz niteliğinde olduğunun belirtildiği, davacının çektiği acıların kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları, olayın meydana geliş şekli, davalının sorumluğunun niteliği, olayda davalının kusur

oranı, olay tarihindeki paranın alım gücü dikkate alınarak davanın kısmen kabulü ile, 12.500,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 20/11/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2)Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli ve tarafların kusur durumu da gözönünde tutularak, (818 sayılı BK'nun 47. maddesi)6098 sayılı B.K.’nun 56. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Belirtilen hususlar dikkate alındığında davacı için takdir olunan manevi tazminatın bir miktar fazla olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Belirtilen hususlar dikkate alındığında davacı için takdir olunan manevi tazminatın bir miktar fazla olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile verilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 04.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14325, Karar No: 2012/20441, Tarih: 11.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14325 E.  ,  2012/20441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/02/2011 tarih ve 2007/234-2011/28 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kurulduğu 1999 tarihinden bu yana aynı zamanda ticaret unvanı olan "ORION" markasını kullandığını, "ORION Yachts" markasının "deniz taşıtları ve parçaları" emtiasında tescilini talep ettiğini, ancak söz konusu marka başvurusunun davalı markası gerekçe gösterilerek reddedildiğini, "ORION" markasının gerçek hak sahibinin müvekkili olduğunu, dava konusu markanın deniz taşıtlarında davalı adına tescil edilmiş olmasına rağmen 5 yıldır kullanılmadığını ileri sürerek, davalı adına 184110 sayı ile tescilli "ORION" markasının 12. sınıfın 30. alt grubunda deniz taşıtları ve parçaları başlığı altında yer alan "sandal, motor, gemi, yat, kotra, bot, feribotlar, kanolar, sandallar vb." emtia yönünden kısmen hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin 1989 yılında kurulduğunu, "ORION" markasının 21/05/1997 tarihinde adına tescil edildiğini ve 21/05/2007 tarihinde yenilendiğini ve bu nedenle davacının müvekkilinin tescilli markasını kullanmasının haksız rekabet teşkil ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, davalının markayı dericilik sektöründe ve bu sektörle ilgili alanlarda kullandığı, deniz taşıtları ve parçaları konularında kullandığına ilişkin bir delile rastlanmadığı, faaliyetinin daha çok gemi, kotra, yat v.s. deniz taşıtlarının deri döşeme satımı ile ilgili olduğu, bu şekilde satımının ise deniz aracının o bölümünü konforlu kullanmaya yarar hale getirdiği, derinin kullanılan deniz taşıtının ilgili parçasıyla adlandırılamayacağı, dolayısıyla yanmaz nitelikte ve su nem gibi durumlardan etkilenmez nitelikte olsa dahi neticede deri olduğu, başka sektörlerdeki birçok derinin de kendine has özellikleri bulunduğu gerekçesiyle, davalı adına tescilli 184110 saylı "ORİON + Şekil" ibareli markanın 12. sınıfının 30. alt grubunda bulunan "sandal, motor, gemi, yat, kotra, bot, feribotlar, kanolar ve sandallar" yönünden kısmen hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4341, Karar No: 2011/8782, Tarih: 12.09.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/4341 E.  ,  2011/8782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karşıyaka 2.İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :02.12.2010

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl olan duruşma tutanağına yazılıp taraflara tefhim olunan karardır. Tefhim ile birlikte yargılamadan elini çekmiş olan hakim tefhim ettiği karara uygun gerekçeli kararı taraflara tebliğ etmek durumundadır. Sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması zorunludur. 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında, tefhim edilen kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiği öngörülmüştür. İçtihadı Birleştirme Kararında; çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Olayımızda; hükmün tefhim edildiği 02.12.2010 tarihli kısa kararda, “davanın kabulü ile davalının tahliyesine” karar verilmiş ise de, gerekçeli kararın gerekçe bölümünde “ ... dava kabul edildiği halde kısa kararımızda itirazın kaldırılması konusunda hüküm kurulmayarak hata yapılmıştır.” denilerek ve hüküm fıkrasında “davanın kabulü ile davalının tahliyesine” karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmuştur. Asıl olan kısa karar olup buna aykırı biçimde oluşturulan gerekçeli karar hukuki bir değer taşımamaktadır. Bu nedenle mahkemece bozmadan önceki kararla bağlı olmaksızın, çelişkiyi kaldırmak suretiyle, vicdani kanaatine göre yeni bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.09.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/213, Karar No: 2020/1620, Tarih: 10.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/213 E.  ,  2020/1620 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/29857, Karar No: 2021/26666, Tarih: 09.11.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/29857 E.  ,  2021/26666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; mahkemece uyulmasına karar verilen Yargıtay 18 Ceza Dairesi’nin 07/12/2015 tarihli ilamında; sanığın yolun kapatılması nedeniyle çıkan tartışmada aracına giderek siyah saplı bir bıçağı alıp, müştekilerin yanına gelip, tehdit içeren söz söylemeden bıçağı müştekilere tevcih etmesi şeklindeki eyleminin yaralamaya teşebbüs olarak kabulünün hukuka uygun olduğunun kabul edilmesi ve uyulmasına karar verilen Yargıtay 18. Ceza Dairesi’nin 02/07/2018 tarihli ilamında; TCK'nın 43/3. maddesi uyarınca kasten yaralama suçlarında zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı ve her eylemin ayrı ayrı kasten yaralama suçunu oluşturacağı gözetilmeden, sanığın mağdurlara yönelik her bir eyleminden ayrı ayrı uygulama yapılması gerekirken zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edildiği belirtilmesine rağmen mahkemece müşteki ... dışındaki müştekilere yönelik eylemler nedeni ile hüküm kurulmamış ise de zamanaşımı içerisinde hüküm kurulabileceği anlaşılmakla, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre; sanık hakkında müşteki ...’e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümde alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi nedeni ile denetim süresinin 2 yıl olarak belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bu yönde bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

A) Sanık hakkında müşteki ... 'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Sanığa yükletilen kasten yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafisinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B) Sanık hakkında müşteki ...’e yönelik hakaret suçundan kurulan hükmün temyizinde; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Adli sicil kaydına göre mükerrir olmayan sanık hakkında, seçimlik ceza öngören hakaret suçunda, mükerrir olduğundan bahisle hapis cezasının tercih edilmesi,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafisinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B) Sanık hakkında müşteki ...’e yönelik hakaret suçundan kurulan hükmün temyizinde; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Adli sicil kaydına göre mükerrir olmayan sanık hakkında, seçimlik ceza öngören hakaret suçunda, mükerrir olduğundan bahisle hapis cezasının tercih edilmesi,

2- Sanık hakkında hakaret suçunda alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulduğu belirtilmesine rağmen alt sınırdan hüküm kurularak çelişki oluşturulması,

3- Temel cezanın alt sınırdan belirlenmesine karşın, erteleme nedeniyle, TCK’nın 51/3. maddesi gereğince denetim süresinin gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1773, Karar No: 2022/3748, Tarih: 25.05.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/1773 E.  ,  2022/3748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Hükmün iptalini isteyen davacılar vekili tarafından, iptali istenen hükmün davalıları ve davacıları aleyhine 18/06/2018 tarihinde verilen dilekçeyle yargılamanın yenilemesi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın aktif husumet yokluğundan reddine dair verilen 04/12/2020 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı (hükmün iptalini isteyen vekili) tarafından talep edilmiştir. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Talep, tapu iptal ve tescil istemli davada davanın kabulüne dair verilen hükmün yargılamanın iadesi yoluyla yenilenmesi istemine ilişkindir.

Yargılamanın yenilenmesini talep eden Konya Valiliği Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü vekili, tarla vasfındaki taşınmazda davalı ...'a ait tam hissenin 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununda yer alan "bölünemez büyüklük" kavramına aykırı olarak iptali ile 1/50'şer hisse şeklinde davacılar adına tesciline dair Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesine ait 09.02.2016 tarihli 2015/889 Esas ve 2016/66 Karar sayılı hükmün iptali ile davacılar adına yapılan devirlerin de iptalini ve ... adına yeniden tescilini talep etmiştir.

İptali istenen hükmün davacıları ve dahili davalılar, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddini savunmuşlardır.

İlk derece mahkemesi, "6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 376. maddesinde yer alan düzenleme uyarınca, yargılamanın iadesini (hükmün iptalini) ancak davanın tarafları ile taraflardan birisinin alacaklıları, aleyhine hüküm verilen tarafın yerine geçenler, borçluları veya yerine geçmiş oldukları kimselerin isteyebileceği, davacının iş bu dosyanın tarafı ya da taraflardan birinin alacaklısı veya aleyhine hüküm verilen tarafın yerine geçen olmadığı, yine hükmün iptalini talep etme sebeplerinin de aynı kanunun 375.maddesinde tahditi olarak sayılan sebeplerden olmadığı, bu durumda hükmün iptalini isteyenin davada aktif dava ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine" karar vermiştir.

Konya Valiliği Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü vekili, istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi, istinaf talebinin esastan reddine karar vermiştir.

Hükmü, yargılamanın yenilenmesini talep eden Konya Valiliği Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

Konya Valiliği Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü vekili, istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi, istinaf talebinin esastan reddine karar vermiştir.

Hükmü, yargılamanın yenilenmesini talep eden Konya Valiliği Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

03.07.2005 tarihli ve 19.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5403 sayılı Yasasının amacı; toprağın korunması, geliştirilmesi, tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi ve bölünmelerinin önlenmesi, tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazilerin çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesine uygun olarak planlı kullanımını sağlayacak usul ve esasları belirlemek olup anılan yasada 30.04.2014 tarihli 6537 sayılı Kanunun 4. maddesi ile yapılan ve 15.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikle yeniden bazı düzenlemeler yapılmıştır. (30.4.2014-6537/1. m)

Kanunun “Tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi” başlıklı 8. maddesi gereğince tarım arazileri; doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre, nitelikleri mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınıflandırılmıştır. (31.01.2007-5578/2. m)

Yapılan düzenlemelerle, asgari tarımsal arazi büyüklüğüne erişmiş tarımsal arazilerin bölünemez eşya niteliği kazanmış olacağı, asgari tarımsal arazi büyüklüğünün mutlak tarım arazileri, marjinal tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektardan küçük belirlenemeyeceği, ifraz edilemeyeceği, hisselendirilemeyeceği, Hazine taşınmazlarının satış işlemleri hariç olmak üzere pay ve paydaş adedinin artırılamayacağı hüküm altına alınmıştır. (30/4/2014-6537/4.m)

Kanunun 3. maddesinde; mutlak tarım arazisi, özel ürün arazisi, dikili tarım arazisi, marjinal tarım arazisi, asgari tarımsal arazi büyüklüğü ve yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüğü ayrı ayrı tanımlanmıştır. (30.4.2014-6537/3.m)

Asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin üzerinde olan tarım arazileri yukarıda belirtilen miktarların altında ifraz edilmemek şartıyla oranına bakılmaksızın hisseli olarak satılabilir.

Tarımsal açıdan gelişmiş ülkelerde yıllara göre tarımsal işletmelerin sayısı azalıp büyüklükleri artarken, ülkemizdeki süreç bunun tam tersi bir şekilde işlemekte, tarımsal işletme sayısı artarken büyüklükleri azalmaktadır. Modern ülkelerde olduğu üzere tarımsal işletmelerin büyümesinin sağlanması yolunda düzenleme yapılmasının kamu yararına aykırı bir yönü olmadığı gibi Anayasanın 44. maddesiyle Devlete yüklenen ödevle de uyumlu bulunmaktadır.

Tarımsal açıdan gelişmiş ülkelerde yıllara göre tarımsal işletmelerin sayısı azalıp büyüklükleri artarken, ülkemizdeki süreç bunun tam tersi bir şekilde işlemekte, tarımsal işletme sayısı artarken büyüklükleri azalmaktadır. Modern ülkelerde olduğu üzere tarımsal işletmelerin büyümesinin sağlanması yolunda düzenleme yapılmasının kamu yararına aykırı bir yönü olmadığı gibi Anayasanın 44. maddesiyle Devlete yüklenen ödevle de uyumlu bulunmaktadır.

Öte yandan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 376.maddesi uyarınca "Davanın taraflarından birisinin alacaklıları veya aleyhine hüküm verilen tarafın yerine geçenler, borçluları veya yerine geçmiş oldukları kimselerin aralarında anlaşarak, kendilerine karşı hile yapmaları nedeniyle hükmün iptalini isteyebilirler". Bu hükümle kanun koyucu, hükmün taraflarının muvazaa yaparak üçüncü kişiler aleyhine kesin hüküm elde etmelerini önlemeyi amaçlamıştır.

Somut olaya gelince; iptali istenen hükme esas dava dosyasında 50 kişiden oluşan davacılar, ... 27852 ada 69 parsel sayılı taşınmazı, davalı ...'tan satın aldıklarını, bedelini ödediklerini ancak resmi devrin yapılmadığını belirterek davalı adına olan tapu kaydının iptali ile adlarına 1/50 hisse oranında tescilini talep etmişlerdir.

Dava konusu taşınmaz, 25.018,10m2 büyüklüğünde tarla vasfında olup ... adına tam hisse ile kayıtlıdır. Davalı ... davayı kabul ettiğini bildirmiş, mahkemece davalının da kabulü göz önüne alınarak davanın kabulüne; davalı ... adına kayıtlı dava konusu taşınmazın 1/50'şer hisse oranında davacılar adına ayrı ayrı tesciline karar verilmiştir.

Hüküm, davacılar vekili ve davalının temyiz hakkından feragat etmesi üzerine kesinleşmiştir.

Hükmün kesinleşmesi üzerine davalı adına olan hisse, davacılar adına tapuda intikal etmiş; Konya Valiliği Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü vekili, bölünemez büyüklük kuralına aykırı olarak dava konusu tarım arazisinin davacılar adına tesciline dair hükmün iptali ile davalı ilk kayıt maliki ... adına tescilini talep etmiştir.

Yargılamanın yenilenmesi talebini inceleyen ilk derece mahkemesince keşif yapılmış; taşınmazın 1/25000 ölçekli nazım imar planında tarım alanına isabet ettiği, en yakın imar parselinin 750 metre mesafede olduğu, parselin etrafının tarla vasfında taşınmazlar ile çevrili olduğu, 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun ilgili maddeleri ve eki 1 sayılı listeye göre dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi olarak 65 dekar ve kuru tarım arazisi olarak 10 dekardan daha küçük olacak şekilde ifraz edilemeyeceği, hisselendirilemeyeceği, pay ve paydaş adedinin arttırılamayacağı belirtilmiştir.