muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2750, Karar No: 2017/8448, Tarih: 26.10.2017

Mahkemece doğrudan kat maliklerinin iradesinin yerine geçecek hüküm fıkrasında "Yönetim planında 5 numaralı bağımsız bölüm ile ilgili olarak eczane, kozmetik satış yeri, ofis şeklinde düzenleme yapılarak yeni yönetim planına ve tapuya şerhine" şeklinde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. Bu husus ancak kat maliklerinin oybirliği ile alınacağı bir kararla mümkün olacağından KMK 24 ve 28/3. maddelerine aykırılık tescil etmektedir.

Ancak taraflar arasında anataşınmazın 5 nolu bağımsız bölümünün tapu kaydında "fırın" olarak kayıtlı olup Yönetim Planına aykırı kullanıldığı yönünde davaların mevcut olduğu bağımsız bölümün "fırın" olarak kullanılmasına ve "işyeri ve kozmetik parfumeri ve güzellik salonları olarak kullanımının sona erdirilmesine dair kararların "onandığı" görülmüştür. KMK 28 Yönetim Planında konulan hükümlerin kat maliklerini bağlayan bir sözleşme olduğunu, anataşınmazın yönetim tarzını, kullanma maksat ve şeklini ve diğer hususları düzüleyeceğini öngörmüş olup anataşınmazın bağımsız bölümlerinde onların bu niteliklerine uygun kullanılmalarını kısıtlıyacak hükümlere yönetim planında yer verilemez amaç bağımsız bölümün kullanımını hiç bir şekile etkilemeyecek yasakların konulmasının önlenmesi olup bağımsız bölüm maliklerinin anayasa da mutlak teminat altına alınan mülkiyet hakkını kullanmasını kanuna aykırı olarak yönetim planı kısıtlayamaz.

Maddi olayda 5 nolu bağımsız bölümün "fırın" olarak işletilmesinin durdurulması fırına dönüştirilmesine yönelik ... 9. İcra Müdürlüğünün 2014/1951 E. Sayılı dosyasının da infazına çalışılan ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/468 E. - 2012/687 K. sayılı kararı da dosya içine alınarak özellikle resmi kurumlarda (Belediye, Tarım İlçe, Sağlık İl Müdürlüğü vs.) fırın ruhsatı ile ilgili anataşınmazın 5 nolu bağımsız bölümün fırın olarak işletilip işletilemeyeceği konusunda, bu konuda ruhsat alınıp alınamayacağı hususlarının tespit edildikten sonra anataşınmazda mimari proje ile birlikte keşif yapılarak işin uzmanlarından oluşan bilirkişi kurulunda taşınmazın 50 yıllık olduğu belirtilmekle fırın olarak işletilmesi halinde anataşınmazın statiğine zarar verip vermeyeceği kat maliklerinin diğer bölümlerini kullanmalarına engel teşkil edip etmeyeceği fırın haline getirilmesinin (eski hale getirmenin) anataşınmaza olumsuz etkisinin olup olmayacağı taşıyıcı unsurlar, donatılar, güvenlik, ruhsat vs. konulardaki varsa risklerin ne olduğu konusunda rapor alındıktan sonra,

Mülkiyet hakkının kullanılması açısından ( Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 2013/2113 E. - 2013/4788 K. sayılı ilamında benzin istasyonu olan bağımsaz bölümün ruhsatının iptali ve çalıştırılamayacağı tespit olunmakla "İŞYERİ" olarak kiraya verilmesine dair yerel mahkeme kararının onandığı da dikkate alınarak) yönetim planındaki "fırın" kavramının KMK'nın 24. maddesinde belirlenen "İŞYERİ" kavramı içinde olduğu işyeri kapsamının daha geniş olup bağımsız bölümlerin mesken ve işyeri olarak nitelenecekleri gözönünde bulundurularak şayet 5 nolu bağımsız bölümün kesin olarak fırın olarak kullanılmasının imkansız olduğu tespit edilirse bu durumda 5 nolu bağımsız bölümün yönetim planındaki "fırın" niteliğinin bölümün "İŞYERİ" olarak kullanılmasına engel teşkil etmediğinin tespitine yönelik hüküm kurulması, aksi halde davanın reddine karar verilmesi gerekirken eksik ve yetersiz inceleme ile hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 26/10/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9019, Karar No: 2023/16254, Tarih: 20.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/9019 E.  ,  2023/16254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyizi, kararın usul ve Yasaya aykırı olup bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, tanıklar ..., ... ve ...'nın yanında katılan hakkında, cinsel istismarda bulunduğuna ilişkin duyumlarının olduğunu söylemek suretiyle katılanın gıyabında hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece sanığın hakaret kastı ile hareket ettiğini gösterir soyut iddia dışında somut, tarafsız ve kesin delil elde edilemediği gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, tanıkların aşamalardaki beyanları, olayın meydana geliş şekli ve tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde Yerel Mahkemenin inanç ve taktirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ...'in yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına karşı öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4908, Karar No: 2009/6737, Tarih: 01.06.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/4908 E.  ,  2009/6737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.05.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim ve soyisim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 25.12.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Sicil Müdürlüğüne yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Cumhuriyet Savcılığı aracılığıyla, taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; Davacı, dava konusu . Köyü 34 parselin murisi . oğlu ....’e ait olduğu halde olduğu halde tapu kaydında soy ismi yazılmadığından bahisle tapu kaydında düzeltme yapılmasını talip etmiştir. Mahkemece tapu kaydında paydaş olarak gözüken. oğlu ...’nin babası olduğunu kanıtlayamadığından bahisle dava reddolunmuş, hükmü davacı temyiz etmiştir.Kaydında düzeltme talep edilen taşınmazın kadastro tutanak içeriğinde “.” isimli kişinin oğulları “. ve .”e bu yeri hibe etmesi nedeni ile taşınmasın . oğlu ... ve. adına tespit tescillerinin yapıldığının bildirilmesi ve dosya içerisinde bulunan nüfus kayıt örneklerine göre . oğlu . ve . isimli kişilerin bulunmadığının görülmesi ve davacının .” isimli kişinin dedesi olduğunu, nüfus kayıt örnekleri celp edilen .” soy isimli kişilerin .’un resmi evliliğinden olan çocukları olduğu ve murisi babası ...’nin annesi . ve babası .f arasında resmi evlilik bulunmadığından anne hanesine yazılması sebebi ile soyadlarının nüfus kayıtlarında “.” olarak yazıldığının iddia edilmesine rağmen, davacıların nüfus kayıtları ile tapulama tutanağı içerisindeki açıklamalar arasında irtibatı sağlayacak incelme ve araştırma yapılmadan davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Mahkemece yapılması gereken taşınmaz başında keşif yapıp, taşınmazı ve müşterek maliklerini bilen tanıklar ve davacının murisi babası . oğlu ...’nin kardeşi olduğunu iddia ettiği “ .” soyisimli şahıslar dinlenmeli tüm deliller toplandıktan sonra sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 01.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8948, Karar No: 2013/13171, Tarih: 31.10.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/8948 E.  ,  2013/13171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İşçi olarak çalıştığı iş yerinde yapılan haciz işlemi sonrasında yediemin sıfatıyla teslim edilen malların muhafazası amacıyla farklı bir adrese gidildiği, haciz işleminden sonra işyerinden ayrılan sanığın bu durumu icra dairesine de bildirmediği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, 05.05.2009 tarihinde haczedilip kendisine teslim edilen malların usulüne uygun olarak muhafaza edilip edilmediğinin araştırılması ve muhafaza edildiğinin belirlenmesi halinde sanığın beraatine karar verilmesi, aksi halde ise dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kendisine teslim edilen malların kaybolmasına sebebiyet veren sanığın eyleminin TCK'nın 289/3. maddesindeki suçu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2778, Karar No: 2024/824, Tarih: 28.02.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2778 E.  ,  2024/824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/902 E., 2022/2041 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/20 E., 2021/48 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin 11.01.2014 tarihinde iş yerine gitmek üzere bindiği minibüsten indiği yerde bulunan elektrik direğine dokunması sonucu elektrik akımına kapıldığını, arkadaşının yardımıyla hastaneye götürüldüğünü, müvekkilinin ağır bir şekilde yaralandığını ve tedavisinin halen devam ettiğini, kaza nedeniyle bir kolun ve ayak parmaklarından birkaçının kesildiğini, diğer kolun ve ayaklarını da tam olarak kullanamadığını, bundan sonra hiçbir işte çalışamayacağından %100 malul olduğunu, kazanın davalı şirketin ağır ihmali sonucu gerçekleştiğini, ailesinin geçimini sağlayan tek kişi olduğundan mağdur durumda olduklarını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, müvekkilinin uğramış olduğu bedensel zarar nedeniyle şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 14.06.2019 tarihli dilekçe ile dava değerini 386.018,55 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili; cevap dilekçesi sunmamış, yargılama sırasında sunduğu beyan dilekçelerinde; savcılık soruşturması dosyasında tazminat davası açacağına ilişkin hakkını saklı tutmaksızın davacı ve şikayetçi olmadığını belirterek, uzlaşma talebinde bulunduğunu ve uzlaşmaya varıldığını, olayın meydana geldiği yerde kamera kaydı bulunmadığını, ayrıca soruşturmada tanıktan da bahsedilmediği halde sonradan ortaya çıkan tanığın manidar olduğunu, davacının alkollü olduğunu, direkte topraklama bulunduğunu, öncesinde bu konuda şikayet bulunmadığı gibi direk bakımlarının da düzenli olarak yapıldığını, müvekkili şirketin kusuru bulunmadığını, davacının elektrik kablolarını hırsızlamak amacıyla kestiği sırada çarpıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının davalı şirkete ait trafo binası içerisinde kablo keserken elektrik akımına kapılıp yaralandığının ispat edilemediği, yaralanmaya kuvvetli akım tesisi işleten davalı şirktetin can ve mal güvenliğini sağlayacak şekilde kendisine ait direğin rutin bakım kontrolleri yapmaması ve kayıt altına almayarak elektrik çarpılmasına neden olduğu için asli kusurlu, davacı ...'in ise elektrik direğindeki ölüm tehlikesi uyarısına rağmen dikkatsiz davrandığı için tali kusurlu olduğu, davacının maluliyet oranının %65 olduğu, 6 ay süreyle geçici iş göremezliği ve 2 ay tam gün bakıcı ihtiyacının olduğu tespitleri çerçevesinde hazırlanan bilirkişi raporu doğrultusunda; davanın kabulüne, 10.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden, 376.018,55 TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacının savcılık dosyasında hukuk mahkemelerinde doğan haklarını saklı tutmaksızın davacı ve şikayetçi olmadığını bildirmesi nedeniyle hukuk mahkemelerinden doğan haklarından feragat etmiş olduğunu ve bu davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığını, davadaki iddiaların gerçeği yansıtmadığını ve kurgusal olduğunu, bir kimsenin çalıştığı işyerine gündüz vakti alkol alıp gitmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, ispat yükü davacıda olduğu halde davasını ispat edemediğini, usulüne uygun olarak tanık dinletilmediğini, sunulan tanık listesi yerine muvafakat edilmediği halde ikinci bir tanık listesi verildiğini, hazırlık dosyasında ismi ve varlığı dahi geçmeyen görgüye dayalı bilgileri olmayan tanıkların hukuka ve usule aykırı olarak dinletildiğini, kaldı ki bu tanıkların davacının davasının ispatına yönelik beyanlarda dahi bulunamadıklarını, tanıkların hiçbiri olayı görmediğini beyan etmiş olup her iki tanığın beyanı ile davacı beyanı arasında da çelişkiler mevcut olduğunu, olayın gerçekleştiği orta gerilim direğinde bir çarpılma olması halinde o bölgede direkten kaynaklı elektriğin otomatik olarak kesilmesi gerektiğini, yazılan müzekkereye verilen cevapta böyle bir kesintinin tespit edilemediğinin belirtildiğini, tüm dosya kapsamına göre davacının hırsızlık amaçlı girdiği trafoda kabloları keserken elektrik çarpması neticesi kusuru ile yaralandığı tutanak ve tanık beyanları ile sabit olduğu halde tamamen davacı beyanları doğrultusunda hazırlanan 14.05.2015 tarihli kusur raporuna dayanılarak müvekkiline %80 oranında kusur yüklenmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu, davacının tam kusurlu olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; olay tarihinde 34 yaşında olan davacının cadde üzerindeki elektrik direğine temas etmesi sonucunda %61 oranında maluliyet oluşacak şekilde yaralandığı, olayın meydana gelmesinde davacının %20, davalının %80 oranında kusurlu olduğu, olayın mahiyeti itibariyle TBK'nın 50-52. maddeleri gereğince hakkaniyet indirimi yapılmasının uygulanma yeri olmadığı saptanarak yazılı olduğu şekilde karar verilmesinin doğru olduğu gerekçeleriyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebeplerinin tekrar etmiş, ayrıca dilekçesindeki itirazlarını tekrarlayarak, kusur raporunun tek kişilik bir bilirkişi tarafından hazırlandığını, Yargıtay'ın aradığı şekilde bir bilirkişi heyeti raporu bulunmadığını, bu bakımdan denetime de açık olmadığını, kusurun tamamen davacıya ait olduğunu, mahkemenin tespiti tamamen kendisine ait olan kusur hususunu bilirkişiye yaptırması ve bu orana dayalı olarak hesaplama yaptırmasının usule aykırı olduğunu, TBK'nın 52. maddesi uyarınca davalının zararın doğmasındaki etkisi (davalının beyanına göre alkollü bir şekilde elektrik direğinden tutma) gözönünde bulundurularak mahkemece tazminatın tamamen kaldırılması veya indirilmesi mümkün olduğu halde bu hususun dahi incelenmediğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elektrik çarpması sonucu meydana gelen yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Tehlike sorumluluğuna dayalı kusursuz sorumluluğun düzenlendiği 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 71 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. 6098 sayılı Kanun'un "Tehlike sorumluluğu ve denkleştirme" kenar başlıklı 71 inci maddesinin ilgili bölümü şöyledir: "Önemli ölçüde tehlike arzeden bir işletmenin faaliyetinden zarar doğduğu takdirde, bu zarardan işletme sahibi ve varsa işleten müteselsilen sorumludur."

2. Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin ikinci bölümünün "Genel Hükümler" başlığı altındaki "Kuvvetli akım tesislerinin güvenliği" alt başlığında yer alan 5 inci maddesi şöyledir: "Kuvvetli akım tesisleri her türlü işletme durumunda, cana ve mala herhangi bir zarar vermeyecek ve tehlike oluşturmayacak bir biçimde yapılmalıdır.

Herhangi bir kimsenin dikkatsizlikle de olsa yaklaşabileceği uzaklıktaki kuvvetli akım tesislerinin gerilim altındaki bölümlerine (aktif bölümler) dokunulması olanaksız olmalıdır ve ilerideki bölümlerde belirtilen emniyet mesafeleri ile koruma önlemleri sağlanmalıdır.".

Herhangi bir kimsenin dikkatsizlikle de olsa yaklaşabileceği uzaklıktaki kuvvetli akım tesislerinin gerilim altındaki bölümlerine (aktif bölümler) dokunulması olanaksız olmalıdır ve ilerideki bölümlerde belirtilen emniyet mesafeleri ile koruma önlemleri sağlanmalıdır.".

3. Aynı Yönetmeliğin "Bakım ve onarım" başlıklı 27 nci maddesi ise şöyledir: "Tesislerin ve aygıtların teknik belgelerinde belirtilen aralıklarda bakım ve onarımları yapılmalıdır. Yapılan bakım ve onarımlar kalıcı bir şekilde kaydedilmelidir."

4. Elektrik çarpmasına bağlı gerçekleşen yaralanma nedeniyle açılan eldeki davada, olayın meydana gelmesinde bölgede elektrik dağıtımını gerçekleştirmekte olan davalı şirketin kusursuz sorumlu olduğu, ayrıca direğe ilişkin olarak kişilerin can ve mal güvenliği açısından tehlike arz etmeyecek şekilde inşa etmek, bulundurmak, bu hatlara güvenli yaklaşma sınırının aşılmasını önleyici tedbirleri almakla yükümlü olmasına rağmen bilirkişilerce tespit edildiği ve olay yeri tespit tutanağıyla belirlendiği üzere, ilgili mevzuatta belirtilen rutin kontrolleri yapmayarak ve kayıt altında olmaması hususlarının munzam (ek) kusur teşkil ettiği, istinaf aşamasında ileri sürülmeyen itirazların temyiz aşamasında ileri sürülmesi halinde incelenmesinin mümkün olmadığının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.