muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5330, Karar No: 2025/3527, Tarih: 21.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/5330 E.  ,  2025/3527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/565 Esas, 2024/699 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/552 E., 2022/1158 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirkette %50 hisse sahibi ve müdürler kurulu başkanı olduğunu, 18.05.2021 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde yer alan ilana göre müvekkilinin müdürler kurulu başkanlık görevinin sona erdirildiğini, 25.05.2021 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde yer alan ilana göre ise 18.05.2021 tarihli 3 sayılı genel kurul kararı ile şirket sermayesinin 7.000.000,00 TL'den 20.000.000,00 TL'ye çıkartılmasına karar alınarak sermaye artırımı yapıldığını, müvekkilinin kanun hükümlerine aykırı olarak genel kurullara çağrılmadığı için alınan kararların yok hükmünde olduğunu ileri sürerek genel kurul kararlarının yoklukla malul olduğunun tespitine ve iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu edilen genel kurul kararlarının iptali için 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 445. maddesinde öngörülen 3 aylık hak düşürücü sürenin geçtiğini, genel kurul kararının iptali davasında şirket ortağı davalı ...'ya husumet yöneltilemeyeceğini, dava konusu genel kurulların davacının bilgisi ve katılımı dahilinde gerek mevzuat ve gerekse de şirket sözleşmesine uygun şekilde yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu genel kurul kararlarındaki davacı ... adına atılmış olan imzaların davacı ...'nin eli ürünü olmadıklarının bilirkişi raporu ile tespit edildiği, bu durumda davacının anılan genel kurul toplantılarına katılmadığı, toplantıda alınan kararların yoklukla malul olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı şirketin 28.04.2021 tarihli müdür atanması konulu ve 18.05.2021 tarihli sermaye maddesinin tadili konulu genel kurul kararlarının yoklukla malul olduğunun tespitine ve geçersizliğine karar verilmiş, hüküm, davalı ... vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile genel kurul kararının iptali ve yoklukla malul olduğunun tespitine ilişkin davalarda husumetin sadece şirkete yöneltilmesinin gerekli ve yeterli olduğu, diğer ortakların taraf sıfatı bulunmadığı, husumetin mahkemece re'sen gözetilmesi gerektiği, istinaf eden davalı yönetici ortağın taraf sıfatının bulunmaması sebebiyle genel kurul kararına ilişkin istinaf sebeplerinin değerlendirilmediği gerekçesiyle davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulüne, davalı şirketin 28.04.2021 tarihli müdür atanması konulu ve 18.05.2021 tarihli sermaye maddesinin tadili konulu genel kurul kararlarının yoklukla malul olduğunun tespitine ve geçersizliğine, davalı ... hakkındaki davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, karar, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, limited şirket genel kurulu kararının yoklukla malul olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 21.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28132, Karar No: 2014/34810, Tarih: 30.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/28132 E.  ,  2014/34810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen infaz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 12.07.2005 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 15.03.2013 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nun 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5506, Karar No: 2006/7886, Tarih: 09.10.2006

11. Ceza Dairesi 2006/5506 E., 2006/7886 K.

**11. Ceza Dairesi 2006/5506 E., 2006/7886 K.**

**- BİRDEN ÇOK TAŞIYICI

- HALEFİYET

- SİGORTACI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 61 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 157 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 264 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 787 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 796 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 797 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 1301 ]

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçlarından hükümlü Y....'nın yapılan yargılaması sonunda: Mahkûmiyetine dair Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.3.1999 gün, 1996/31 Esas, 1999/393 Karar sayılı kesinleşmiş hükmün, 5237 sayılı Yasanın 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe girmesini müteakip yeniden değerlendirilmesi sonucu aynı mahkemece duruşma yapılmaksızın dosya üzerinde verilen 24.6.2005 gün ve 2005/751 Esas, 2005/ 964 Karar sayılı ek karara hükümlü tarafından vaki itiraz üzerine Çorum Ağır Ceza Mahkemesinin 26.7.2005 gün, 2005/357-368 D.İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verilmesinden sonra dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere C.Başsavcılığının bozma isteyen 22.8.2006 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle; 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca duruşma açılarak veya dosya üzerinde verilen kararlar temyize tabi olup itiraz üzerine Çorum Ağır Ceza Mahkemesince verilen karar hukuki değerden yoksun bulunduğundan ve CMK.nun 264. maddesi gereğince itiraz dilekçesi temyiz davası açma niteliğinde görüldüğünden dosyanın incelenmesine karar verilip incelenerek gereği görüşüldü;

Hükmün niteliğinde bir değişiklik olmadığı gibi takdir hakkı da kullanılmadığından evrak üzerinde karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, 5237 sayılı Yasaya göre yeniden hüküm kurulan suçlarda sağlanan haksız menfaat miktarı gözetilerek TCK. nun 61. maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Hükümlünün eylemlerine uyan 765 Sayılı TCK. nun 503, 522, 81. maddeleri ile 5237 sayılı Yasanın 157. maddesini karşılaştırıp, 5237 sayılı Yasa hükümlerinin lehe olduğunu değerlendirerek buna göre hüküm kuran mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Hükümlünün eylemlerine uyan 765 Sayılı TCK. nun 503, 522, 81. maddeleri ile 5237 sayılı Yasanın 157. maddesini karşılaştırıp, 5237 sayılı Yasa hükümlerinin lehe olduğunu değerlendirerek buna göre hüküm kuran mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

5237 Sayılı Türk Ceza Yasasında cezaların içtimaına ilişkin bir hüküm bulunmayıp 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 99. maddesine göre suçların ayrı ayrı bağımsızlıklarını koruduğu ve İnfaz aşamasında cezaların toplanması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında hükmolunan cezaların içtima edilmesi yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasında yer alan 5275 sayılı Yasanın 99. maddesi uyarınca cezaların toplanmasına ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun buluna ek karın DÜZELTİLEREK ONANMASINA 09.10.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1439, Karar No: 2011/3635, Tarih: 31.10.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/1439 E.  ,  2011/3635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin davranışlarından kaynaklanan nedenle feshedildiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece işveren tarafından yapılan feshin haksız olduğu belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İş Kanunu’nun 18. Maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanunun 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20.maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20.maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda davacı işçinin 19.09.2006-29.08.2008 tarihleri arasında tıbbı tanıtım sorumlusu olarak çalıştığı, davacının 20.08.2008 sabah saat 08.05 te programında olan Adıyaman/Kahta İlçe sağlık Ocağı, Devlet Hastanesi eczane ziyaretlerini yapmak üzere otelden çıktığını bildirmesine rağmen saat 10.10 otelde uyumaya devam ettiğinin G.Anadolu Bölge Müdürü ... tarafından tespiti üzerine, daha önceden de yalan söylemek asılsız beyanda bulunmak gibi kusurlarından dolayı ihtarı bulunduğu gerekçesiyle davacının iş sözleşmesinin İş Kanunun 25/ll –h fıkrası gereği 29.08.2008 tarihi itibariyle sona erdirildiği bildirilmiştir. Dosyadaki mevcut belgelerden ve alınan bilirkişi raporundan davacının 2008 yılı Şubat, Nisan, Mayıs ve Temmuz aylarında hedeflerini aştığı Ocak, Mart, Haziran ve Ağustos aylarında aşamadığı ancak hedefe çok yaklaştığı 2008 yılı Ocak, Şubat ve Mart aylarında Türkiye geneli hedef oranlarını geçtiği davacı ile aynı bölgede çalışan işçilerinde bazı aylarda hedef oranın geçemediği hatta davacıdan daha düşük performans gösterdikleri davacının ihtar edildiği Mart 2008 ayından önceki Şubat ayında şirket bölgelerinde çalışanların tümünden daha yüksek performans gösterdiği dolayısıyla tıbbı tanıtım görevini yerine getirmede başarılı olduğu anlaşılmaktadır.

Ancak davacının; davalı şirketin 13.03.2008 tarihli iş yazışmasından Ş.Urfa/Siverek brick ziyaretlerinde ünitelerde çalışan doktorların ve birkaç eczane haricinde eczane ziyaretlerini yapmamasına rağmen yapılmış gibi rapor düzenlediği şirket aracını ve şirketin araç yakıtını amacına uygun kullanmadığının tesbit edildiği, son olarak ta feshe gerekçe olan 20.08.2008 tarihli Adıyaman/Kahta İlçe Sağlık Ocağı, Devlet Hastanesi eczane ziyaretlerini yapmak üzere sabah saat 08.05 te yapılan görüşmede otelden çıktığını bildirmesine rağmen saat 10.10 otelde uyumaya devam ettiğinin G.Anadolu Bölge Müdürü ... tarafından tespit edilerek davacıdan bu konuda savunma alındığı ,davacının başarılı bir personel olmasına rağmen bu eylemlerinin karşılıklı güveni sarsacak eylemler niteliğinde olduğu davacının yan yükümlülüklere itaat borcu olan dürüstlük kuralına aykırılık teşkil ettiği bu eylemlerin 4857 sayılı İş Kanununun 25 II- ( h) bendinde, belirtilen şekli ile haklı fesih oluşturacak boyutta olmasa bile geçerli feshin nedenlerini oluşturacak nitelikte olduğunun kabulü gerekirken yapılan feshin haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca mahkeme kararı bozularak Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca mahkeme kararı bozularak Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE

3.Alınması gereken 15.60 TL harçtan, peşin olarak alınan 14.00 -TL harç çıkarılarak, geriye kalan 1,55.-TL harcın davacıdan alınarak hazineye gelir yazılmasına,

4.Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin kendi üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 30.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.100.00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6.Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Kesin olarak 31.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9612, Karar No: 2012/11480, Tarih: 26.12.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/9612 E.  ,  2012/11480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kullanım kadastrosu sırasında Çengeldere Mahallesi çalışma alanında bulunan 1466 ada 30 parsel sayılı 2382.27 metrekare yüzölçümünde, bahçe vasıflı taşınmaz beyanlar hanesine "6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır. İş bu taşınmaz ve üzerindeki 1 ve 2 katlı kargir ev 25 yıldan beri kimlik bilgilerine ulaşılamayan ...'in fiili kullanımındadır. İş bu taşınmazın 1779.30 m2'1ik kısmı dere mutlak alanında kalmaktadır." şerhi verilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın beyanlar hanesindeki, dere mutlak alanında kalmaktadır ibaresinin iptali istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli 1466 ada 30 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi 2/B vasfı ile Hazine adına tesciline, beyanlar hanesinin aynen bırakılmasına karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 26.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3084, Karar No: 2007/5976, Tarih: 29.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/3084 E.  ,  2007/5976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtay’ca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 29.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/3627, Karar No: 2020/4566, Tarih: 03.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/3627 E.  ,  2020/4566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın borçlunun yanında çalışan tanık ...’nın kardeşi olduğu ve haciz tarihinde yediemin sıfatıyla mahcuzları teslim aldığı, ancak sonrasında hacizli malların akıbetini araştırmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle hacizli malların kaybolmasına neden olan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nun 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5826, Karar No: 2025/615, Tarih: 06.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/5826 E.  ,  2025/615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI :2020/103 Esas, 2024/222 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

Mahkemece bozma ilamına uyularak verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili bankanın Sirkeci Şubesi ile davalı ... arasında imzalanan 10.11.1998 tarihli tüketici kredisi sözleşmesi ile davalıya 3.955,62 TL ve 09.11.1998 tarihli kredili mevduat sözleşmesi ile 2.500,00 TL meblağlı krediler kullandırıldığını, diğer davalılar ... ve ...'ın tüketici kredisi ve kredili mevduat kredisi sözleşmelerine, davalı ...'ın ise tüketici kredisi sözleşmesine müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatı ile imza atmaları sebebiyle borçtan sorumlu olduklarını, borcun ödenmemesi üzerine davalılara hesap kat ihtarnamesi gönderildiğini, ancak borcun ödenmediğini, dava tarihi itibarıyla kredili mevduat sözleşmesinden toplam 45.265,32 TL, tüketici kredisi sözleşmesinden ise 42.135,02 TL alacakları olduğunu ileri sürerek kredi alacaklarının kredili mevduat sözleşmesinden doğan alacak için anaparasına uygulanacak % 153 faizi, tüketici kredisinden doğan alacak için ise anaparasına uygulanacak % 106,86 faizi ve BSMV ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

III.MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak dava konusu alacağa dayanak edilen 10.11.1998 tarihli 2.500.000.000 TL (iki milyar beşyüz milyon) bedelli kredi sözleşmesindeki imzanın davalı ... tarafından atılmadığı, davalı -dahili davalıların- bu yönde yaptığı itirazların haklı olduğu, davacının davasını davalı ... yönünden ispatlayamadığı, ayrıca davacı banka 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un (4077 sayılı Kanun) 10. maddesinin üçüncü fıkrası gereğince ancak asıl borçlu hakkında yapılan icra takibinin sonuçsuz kalması halinde alınacak aciz vesikasıyla birlikte davalı kefiller hakkında icra takibi yapabilecekken, aynı anda hem asıl borçlu hem de davacı kefil hakkında takip başlattığı anlaşıldığından bu davalılara hakkında açılan davanın 4077 sayılı Kanun'un 10. maddesinin üçüncü fıkrasına ve 6502 sayılı Kanun'un 4. maddesinin altıncı fıkrasına aykırı olduğu, diğer yandan davacı bankanın Sirkeci şube müdürü olan dava dışı Nuh Kurt ile müdür yardımcısı olan ... ve şube müşterisi ...’in bankayı aracı kılarak muhtelif firmalar lehine kredi temin etmek için şirket çalışanlarını borçlu gibi göstererek usulsüz kredi sözleşmeleri düzenledikleri, bu sözleşmelerin şirket çalışanlarının değişik beyanlarla yanıltılarak şirket merkezinde imzalatıldığı, kredilerin kefil olarak gösterilen şirketlere aktarıldığı, böylece müdür ve müdür yardımcısı ile şirket çalışanlarının dolandırıcılık suçunu işledikleri, bankanın zarardan bu kişileri sorumlu tutması gerektiğinin İstanbul 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/320 E., 2009/201 K. sayılı kesinleşmiş kararı ile sabit olduğu, bu karara istinaden dava dışı şube müdürü Nuh Kurt ile müdür yardımcısı ... ile ... hakkında İstanbul 1. İcra Müdürlüğü’nün 2010/27936 E. sayılı dosyasından icra takibi yapıldığı, ayrıca banka aracı kılınarak kredi kullandırılan muhtelif firmalar hakkında da iflas etmeleri sebebiyle kayıt kabul davalarının açıldığı, yasal işlemlerin devam ettiği, bu kişi ve şirketlerden alacağın tahsil edilebilme imkanının bulunduğu, ayrıca davacının davaya konu kredilerin davalı şahıslara verilmediğini bildiği, bu nedenlerle davacı Kurumun verilen kredilerden doğan zararları ile ilgili olarak kredi sözleşmelerinde imzaları bulunan davalılar hakkında dava açmalarının mümkün olmadığı, davalı ... yönünden ise; bu davalının tüketici kredisinde kefil olarak imzasının yer almadığı gibi davacı bankanın bu davalının kefil olarak sorumlu olduğuna dair ispata yarar delil sunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalılardan ... tarafından davacı bankadan kullanılan kredilerden doğan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe