muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10136, Karar No: 2023/3795, Tarih: 12.04.2023

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

2. Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar etmiştir.

3. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını ileri sürmüştür.

4. Davalı ... temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 12 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaşı, sayısı ve kapladıkları alan dikkate alınarak dava konusu taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde tespit edilmesi ve 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre tarafların aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. Dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan yapı yönünden, kıymet takdir raporunda eksik imalatlar nedeniyle %10 değer azalışı verildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise yapının yapıldığı bölge ve yapım şartlarının zorluğu gibi hukuki olmayan gerekçelerle eksik imalatların neler olduğunun belirtilmediği ve taşınmazda oluşturacak değer kaybının hesaplanmadığı, böylelikle kıymet takdir raporu ile hükme esas alınan raporda çelişki bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle söz konusu yapıların iç ve dış özellikleri ayrıntılı olarak incelenip; elektrik, içme suyu, kanalizasyon tesisatlarının olup olmadığı, su ve elektrik aboneliklerinin bulunup bulunmadığı, ıslak ve kuru zemin kaplamaları, mutfak dolabı, banyo, tuvalet, çatı kaplaması vs. gibi bir meskende olması gereken tüm unsurların hangilerinin bulunmadığının tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak, bulunan eksik imalatların dava konusu taşınmaz üzerinde oluşturacağı değer kaybını gerekçeli olarak açıklayan şekilde ek rapor alınması, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare ve davalılar vekilleri ile davalı ...'nin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz eden davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6532, Karar No: 2009/14217, Tarih: 29.06.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/6532 E.  ,  2009/14217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece, yüze karşı verilen kısa kararda, "...2.872.YTL icra tazminatının davalıdan alınıp davacıya verilmesine" karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda “...2.872.YTL icra tazminatının davacıdan alınıp davalıya verilmesine" hükmedilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

T.C. Anayasası, yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı, yargılama açık yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar açıkça belirtilecektir. HUMK.nun 382. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da bu kısa karara uygun olması gerekir. Aksi halde yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 10.04.1992 tarih 7/4. sayılı kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni sayılacağının belirtilmiş bulunmasına göre, mahkemece yapılacak iş, önceki kısa karar ile bağlı olmaksızın çelişikliği kaldırmak kaydıyla vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29/06/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9559, Karar No: 2021/3329, Tarih: 15.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/9559 E.  ,  2021/3329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili, davalı ... davalı asiller ..., ..., ..., ... yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davacı idare vekili, davalı ... davalı asiller ..., ..., ..., ... yönünden temyiz edilmiştir.

Dava konusu ... ilçesi, ... mahallesi, 336 ada 53 parsel sayılı taşınmazların tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden zeminine değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalıların temyiz itirazlarına gelince;

1-Dava konusu taşınmazların, kısmen taşlık ve kayalık niteliğinde olduğu bilirkişi raporundan anlaşılmış olup, kapitalizasyon faiz oranının %6 uygulanması gerekirken bu oranın % 7 uygulanmak suretiyle düşük bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması,

Gerektiğinden,

Gerektiğinden,

Davalı ... davalı asiller ..., ..., ..., ...'in temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalı asiller ..., ..., ..., ...'ten peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3062, Karar No: 2009/2993, Tarih: 08.05.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/3062 E.  ,  2009/2993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk ve İstanbul 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının İstanbul ili nüfusuna kayıtlı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlı adayının Kastamonu İli, Araç İlçesi nüfusuna kayıtlı olması ve son yerleşim yerinin ..., İstanbul adresi olduğu gerekçesiyle, yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Dosya kapsamındaki, nüfus kaydına göre kısıtlı adayının Kastamonu İli, Araç İlçesi nüfusuna kayıtlı bulunması, nüfusa kayıtlı olunan yerin yerleşim yerine karine olduğuna ilişkin hükmün yürürlükten kaldırılması ve İstanbul Erenköy Ruh Ve Sinir Hastalıkları Eğitim Ve Araştırma Hastanesi’nin 17.12.2008 tarihli yazısıyla kısıtlı adayının son yerleşim yerinin , ... Sokak, ... Apartmanı, No:43/3 ..., İstanbul adresi olduğunun bildirilmesine göre, uyuşmazlığın, ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 08.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/112, Karar No: 2013/1126, Tarih: 21.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/112 E.  ,  2013/1126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.09.2011 tarih ve 2009/7-2011/212 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından işletilen Rehabilitasyon Merkezi ile davalı arasında 01.08.2008 tarihli ve 1 yıl süreli hizmet sözleşmesi imzalandığını, davalının taşıma işi yapacağını ancak 20.08.2008 tarihinden sonra işe gelmediğini, 27.08.2008 tarihli ihtarnameye rağmen işbaşı yapmadığını, sözleşmeye uymayan tarafın 10.000 TL tazminat ödeyeceği kararlaştırıldığını, tazminatın tahsili için başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazının iptalini, % 40'tan az olmamak üzere inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile ayrıca 01.04.2008 tarihli sözleşme yapıldığını, davacının müvekkiline beş ay boyunca ücretini ödemediğini, davacının talebinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiş, aksi halde müvekkilinin davacıdan 13.900 TL ücret alacağının takasını talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasında 01.04.2008 ve 01.08.2008 tarihli iki adet sözleşme imzalandığı, 01.04.2008 tarihli sözleşmenin en azından diğer sözleşme tarihi olan 01.08.2008 tarihine kadar yürürlükte kaldığı, aylık ücretin ilk sözleşmede 3.000 TL, ikinci sözleşmede 2.250 TL olduğu, davacının davalıya 01.04.2008 - 20.08.2008 tarihleri arasındaki 13.500 TL ücret borcu bulunduğu, ikinci sözleşmede sözleşme koşullarına uyulmadığı taktirde 10.000 TL tazminat ödeneceğinin kararlaştırıldığı, davalı 27.08.2008 tarihli ihtarnameye rağmen işe devam etmediğinden davacının 10.000 TL tazminata hak kazandığı, davacı tarafın daha önce davalının takas define karşı dosyaya her hangi bir belge ibraz etmediği ve davalı tarafa yemin teklif etmeyeceklerini bildirdikleri halde 18.03.2011 tarihli celsede 1.500 TL bedelli iki adet belge sundukları, buna göre davacının 3.000 TL ödeme yaptığı kabul edilse bile davalının 10.500,00 TL alacağı kalacağı gerekçesiyle davalının takas- mahsup talebi dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat talebine ilişkindir. Taraflar arasında düzenlenen 01.04.2008 tarihli ilk sözleşmede davalıya yapacağı taşıma karşılığında her ay 3.000 TL ödeneceği kararlaştırılmış, davalı ilk sözleşmeden kaynaklanan alacaklarının tamamının ödenmediğini ileri sürerek davada takas-mahsup savunmasında bulunmuştur. Davacı ise ilk sözleşmeden kaynaklanan tüm bedellerin ödendiğini ileri sürerek bu hususta iki adet makbuz ibraz etmiştir. Bu durumda, mahkemece davalının takas- mahsup savunması bakımından mülga 818 sayılı BK’nun 88. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı, 07.07.2008 tarihli son aylık bedel ödemesinin daha önceki aylık bedellerinin ödendiğine karine teşkil edip etmediği tartışılıp değerlendirilmesi suretiyle karar verilmesi gerekirken, takas-mahsup talebinin yazılı gerekçeyle kabul edilerek davanın reddi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3301, Karar No: 2015/4258, Tarih: 12.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/3301 E.  ,  2015/4258 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı S.. B.. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı S.. B.. vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı S.. B.. harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına yer olmadığına, 12/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17893, Karar No: 2011/1798, Tarih: 01.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17893 E.  ,  2011/1798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilsesine, 01.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7237, Karar No: 2014/21913, Tarih: 06.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/7237 E.  ,  2014/21913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bandırma Aile Mahkemesi

TARİHİ :31.10.2013

NUMARASI :Esas no:2012/113 Karar no:2013/630

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı koca tarafından davalı kadının akıl hastası olduğundan bahisle Türk Medeni Kanununun 165. maddesi yasal dayanağı ile boşanma davası açılmıştır. Yargılama sırasında davalı kadının şizofren hastası olduğu, hastalığın davranış iradesini ortadan kaldırdığı ve bu hastalığın 10 yıllık bir süreden beridir devam ettiği hususunda rapor alınmıştır. Mahkemece, davalı kadının duçar olduğu akıl hastalığının evlenme akdinin yapıldığı sırada da var olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 145/3. maddesi uyarınca , akıl hastalığı, evlenme akdinin mutlak butlanla batıl olduğu hallerden olmasına karşın, Türk Medeni Kanununun 156. maddesinde, mutlak butlan hâlinde bile evlenmenin, hâkimin kararına kadar geçerli bir evliliğin bütün sonuçlarını doğuracağı düzenlenmiştir. Öyleyse davalı kadının evlilik akdinin icrası sırasında da akıl hastası olmasının, Türk Medeni Kanununun 165. maddede yer alan akıl hastalığına dayalı boşanma davası açılmasına engel oluşturmayacağı ortadadır. Hal böyle olunca davacı tarafından Türk Medeni Kanununun 165. madde uyarınca açılan boşanma davasının kabulüne karar vermek gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.11.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/28625, Karar No: 2013/34925, Tarih: 05.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/28625 E.  ,  2013/34925 K.**

* İHALENİN FESHİ

* TARIM ARAZİLERİNİN KORUNMASI

* BİRLİKTE MÜLKİYET

* ALACAKLININ DAVA AÇMA YETKİSİ ALMASI

* TOPRAK KORUMA VE ARAZİ KULLANIMI KANUNU (5403) Madde 1

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 121

* TOPRAK KORUMA VE ARAZİ KULLANIMI KANUNU (5403) Madde 2

* TOPRAK KORUMA VE ARAZİ KULLANIMI KANUNU (5403) Madde 8

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
Yargıtay — Esas No: 2019/2586, Karar No: 2020/4317, Tarih: 08.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/2586 E.  ,  2020/4317 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10700, Karar No: 2022/11434, Tarih: 15.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/10700 E.  ,  2022/11434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan yapılan yargılama sonucunda atılı suçtan mahkumiyeti (mağdureler Zeynep ve Nour'a karşı) ile beraatine (mağdureler ...'a karşı) dair Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.11.2018 gün ve 2017/439 Esas, 2018/523 Karar sayılı mağdureler...'ye karşı kurulan hükümler yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine, mağdureler ... 'a karşı kurulan hükümler yönünden istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince verilen 14.06.2019 gün ve 2019/218 Esas, 2019/988 sayılı Kararın sanık müdafisi, katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili, katılan mağdureler vekili ile katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 23.09.2021 gün ve 2021/22176 Esas, 2021/7939 Karar sayılı bir kısım temyiz istemlerinin reddi ile mahkumiyet hükümlerinin bozulması ilamına Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince bozma kararı yönünden direnilerek kurulan 13.04.2022 gün ve 2021/956 Esas, 2022/614 Karar sayılı hükümlerin, sanık müdafisi, katılan ... vekili ile katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi sonrası dosyanın 02.12.2016 günlü, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.11.2016 günlü, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin iki ve üçüncü bentlerine istinaden direnme kararıyla ilgili değerlendirme yapılmak üzere Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Dairemizin 23.09.2021 gün ve 2021/22176 Esas, 2021/7939 Karar sayılı bozma ilamı usul ve kanuna uygun olup Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince anılan bozma ilama yönelik kurulan 13.04.2022 gün ve 2021/956 Esas, 2022/614 sayılı direnme kararında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden Reddiyle, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin üçüncü bendine istinaden anılan direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.12.2022 tarihinde Üye ...’ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Öğretmen olan sanığın mağdureler ... ve...'a yönelik kucağına oturtma, kucağına oturttuğunda pantolonlarının paçasından bacaklarına dokunma, yanaklarından ve boyunlarından öpme şeklinde, mağdure ......'e yönelik kucağına oturtma, elinikıyafetinin içinden göğsünün arasına sokarak göbeğini okşama, kucağına oturttuğunda pantolonunun paçasından bacaklarına dokunma, yanaklarından ve boyunundan öpme şeklinde gerçekleşen eylemlerinin cinsel amaç içerdiğinde şüphe bulunmamaktadır. Özellikle,