muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10679, Karar No: 2016/8087, Tarih: 10.03.2016

2-... 5. Sulh Ceza Mahkemesince, tekzip talebinin kabulüne karar verilmiş ise de, söz konusu haberin anılan gazetenin belirtilen nüshalarının birinci ve değişik sayfalarında kaleme alınmış uzun bir yazı olduğu, tekzibe konu yazının incelenerek nesnel bir olguya dayanıp dayanmadığı hususunun saptanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği, nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13/02/2007 tarihli ve 2007/7-28 esas, 2007/34 sayılı kararında yer alan, “Demokratik toplumlar, temel hak ve özgürlüklere dayanan toplumlardır. Bu tür toplumlarda Devletin görevi, temel hak ve özgürlükleri korumak ve geliştirmektir. Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaati açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli yollarından birisi de basındır. Geneli ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında halkı objektif ve gerekçeleri yansıtacak biçimde aydınlatmak, çeşitli sorunlar üzerinde kamuoyunu düşünmeye çağıracak tarzda tartışmalar açmak, onu toplumsal ve siyasal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu yöntemlerle denetlemek, ayrıca içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek durumunda olan basına, bu ödevlerini yerine getirirken ihtiyaç duyacağı bir kısım haklar da tanınmıştır. Bunlar; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarıdır. Temelini Anayasanın 28. vd. maddelerinden alan ve 5187 sayılı Basın Yasasının 3. maddesinde düzenlenen bu haklar, basın yoluyla işlenen suçlarda, hukuka uygunluk nedenlerini oluşturur. Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştiri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “küçültücü" sözlerin kullanılmaması gerekir. ... Yargılama konusu haber ve yorum metnindeki eleştiri ve değer yargılarının bir kısmı sert ve çarpıcı bir üslupla dile getirilmiştir. Yerleşmiş yargısal kararlarda da vurgulandığı üzere esasen, eleştirinin sert bir üslûpla gerçekleştirilmesi, kaba olması ve nezaket sınırlarını aşması, eleştirenin amacına, psikolojisine, eğitim ve kültür düzeyine bağlı bir olgudur. Ancak kabul edilmelidir ki, basın özgürlüğü, belli ölçülerde abartmayı, hatta kışkırtmaya başvurmayı da içerir. Gazetecilerin yazılarında kullandıkları deyimler “polemik” niteliğinde olsa da, nesnel bir açıklamayla desteklendiğinde, bu ifadeler asılsız kişisel saldırı olarak görülemez.” şeklindeki açıklamalar dikkate alındığında, tekzibe konu yazıların haber değeri ile ilgili olarak, denetime olanak verecek şekilde mahkeme kararında somut bir gerekçe bulunmadığı nazara alındığında, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesi nedeniyle ... 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 01/10/2014 tarihli ve 2014/1496 değişik iş sayılı kararında,

3-Tekzip metninin anılan Kanun'un 14/1. maddesi gereğince ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda yayımlanması gerekirken ek karar ile gazetenin sadece 1.sayfasında yayımlanmasına karar verilmesinin hatalı olduğunun dikkate alınmaması sebebiyle, itiraz üzerine verilen ... 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 21/11/2014 tarihli ve 2014/2330 değişik iş sayılı kararında, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Kanun yararına bozmaya konu ihbarnamenin (1) nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14/1 maddesinin “Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır.” hükmü gereğince, süreli yayınlarda şeref ve haysiyetinin ihlal edildiğini veya hakkında gerçeğe aykırı yayım yapıldığını iddia eden kişinin 5187 sayılı Kanun kapsamında düzeltme ve cevap yazısının yayımlanması talebinin muhatabı ilgili gazetenin sorumlu müdürü olduğu cihetle; .... Gazetesinin 03/07/2014, 04/07/2014 ve 05/07/2014 tarihli nüshalarında yayımlanan haberler nedeniyle talep eden ..... tarafından .... Noterliğinin 21/07/2014 tarih ve 25059 yevmiye nolu ihtarnamesiyle gazete sorumlu müdürü .... Kahraman adına gönderilen düzeltme ve cevap yazısının “ Tebliğ evrakı işyerinde daimi işçisi .... imzasına 04/08/2014 tarihinde tebliğ edilmiştir.” şeklindeki tebliğ işleminin usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

II- Kanun yararına bozmaya konu ihbarnamenin (2) nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

Kanun yararına bozma istemini içeren ihbarnamenin (2) nolu bendinde, tekzip talebinin kabulüne karar veren mahkeme isminin “ Sulh Ceza Hakimliği” yerine “Sulh Ceza Mahkemesi” olarak olarak belirtilmesi yazım hatası kabul edilmiştir.

II- Kanun yararına bozmaya konu ihbarnamenin (2) nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

Kanun yararına bozma istemini içeren ihbarnamenin (2) nolu bendinde, tekzip talebinin kabulüne karar veren mahkeme isminin “ Sulh Ceza Hakimliği” yerine “Sulh Ceza Mahkemesi” olarak olarak belirtilmesi yazım hatası kabul edilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi; Handyside/Birleşik Krallık ( B.No:5493/72, 07/12/1976) kararında " Düşünceyi açıklama özgürlüğü, sadece hoşa giden veya zararsız ya da tepki yaratmaz sayılan haberler veya fikirler için değil, fakat devlete veya halkın bir kısmına ters düşen, şoke eden ya da üzüntüye sevk edenler için de geçerlidir. Çoğulculuk, hoşgörü ve yeniliğe kucak açma bunu gerektirir ve bunlar olmadan demokratik toplum olmaz." biçimindeki ve yine Lingens/ Avusturya (B.No: 9815/82, 08/07/1986) kararında da “Bu bağlamda Mahkeme, Sözleşme’nin 10 (1). fıkrasında güvence altına alınan ifade özgürlüğünün, demokratik toplumun ana temellerinden birini ve yine bu toplumun gelişmesi ve her bireyin kendini gerçekleştirmesi için esaslı şartlarından birini oluşturduğunu hatırlatır. İfade özgürlüğü, Sözleşme’nin 10(2). Fıkrasının sınırları içinde, sadece lehte olan veya muhalif sayılmayan veya ilgilenmeye değmez görülen "haber" veya "fikirler" için değil, ama aynı zamanda muhalif olan, çarpıcı gelen veya rahatsız eden haberler veya fikirler için de uygulanır. Bunlar, çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleri olup, bunlar olmaksızın "demokratik toplum" olmaz (bk. yukarıda geçen Handyside kararı, parag. 49).

Basın söz konusu olduğunda, bu ilkeler ayrı bir öneme sahiptir. Basının, "başkalarının itibarlarını korumak" gibi çizilmiş sınırları aşmaması gerekmekle birlikte, kamunun menfaatinin bulunduğu diğer alanlarda olduğu gibi, siyasi meselelerde de haber ve fikirleri iletmek, yine basına düşen bir görevdir.” biçimindeki tespitleriyle “ifade özgürlüğü” yönünden ayrıntılı değerlendirmeler yapmış ve bu konuda kriterler belirlemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13/02/2007 tarih ve 2007/1-28 E, 2007/34 K. sayılı kararında da; 5187 sayılı Basın Kanunu kapsamındaki cevap ve düzeltme istemleri hususunda yapılan değerlendirmede; “Demokratik toplumlar, temel hak ve özgürlüklere dayanan toplumlardır. Bu tür toplumlarda Devletin görevi, temel hak ve özgürlükleri korumak ve geliştirmektir. Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaati açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli yollarından birisi de basındır.

Geneli ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında, halkı objektif ve gerçekleri yansıtacak biçimde aydınlatmak, çeşitli sorunlar üzerinde kamuoyunu düşünmeye çağıracak tarzda tartışmalar açmak, onu toplumsal ve siyasal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu yöntemlerle denetlemek, ayrıca içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek durumunda olan basına, bu ödevlerini yerine getirirken ihtiyaç duyacağı bir kısım haklar da tanınmıştır. Bunlar; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarıdır. Temelini Anayasa’nın 28. vd. maddelerinden alan ve 5187 sayılı Basın Yasasının 3. maddesinde düzenlenen bu haklar, basın yoluyla işlenen suçlarda, hukuka uygunluk nedenlerini oluşturur. Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştiri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “küçültücü” sözlerin kullanılmaması gerekir.” denilmektedir.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Kanun yararına bozma istemine konu somut olayda mahkemece, yukarıda anılan kararlardaki kriterlere uygun değerlendirme yapan ve 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14/1 maddesi uyarınca “Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapıldığı” kabul edilerek olaya ve dosya kapsamına uygun gerekçelerle cevap ve düzeltme yazısının yayınlanmasına karar veren ... 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 25/08/2014 tarih ve 2014/477 Değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Bu nedenlerle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi yerinde görülmediğinden REDDİNE,

III- Kanun yararına bozmaya konu ihbarnamenin (3) nolu bendi yönünden yapılan incelemede ise;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, ... 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 21/11/2014 tarihli ve 2014/2330 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2872, Karar No: 2012/7923, Tarih: 16.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/2872 E.  ,  2012/7923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/09/2009 tarih ve 2006/692-2009/157 sayılı kararı onayan Daire’nin 01/12/2011 gün ve 2009/14378 -2011/16203 sayılı kararı aleyhine davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, davacılardan Prof. ... ‘in 2003 yılında ... tarafından basılan "KADİFE KARANLIK" adlı işleme-derleme eserin yaratıcısı ve isminin sahibi olduğunu, bu eserin davacılardan ... editörlüğünde seçilen konularda yazılan yazıların düzenlenmesi suretiyle yayına hazırlandığını, bu eserin gördüğü ilgi ve beğeni üzerine Prof. ...’ in "KADİFE KARANLIK 2" adlı kitap için hazırlıklara başladığını, bu çerçevede kitapta bir kısım bilim adamları hakkında yazı hazırlaması konusunda çeşitli akademisyenlerin belirlendiğini, çalışmalar sürerken davacılardan Prof. Rigel' in 31 Ağustos 2005-1 Eylül 2006 tarihleri arasında ders vermek üzere ABD' ye gittiğini, bu dönemde Prof. Rigel' in davalılardan ... sahibi...’ dan yurda dönünceye kadar çalışmaları durdurmasını istediğini, bu çalışmada yazıları bulunan akademisyenlerin büyük çoğunluğunun da yazılarını çektiğini...’a bildirdiklerini, buna karşılık davalı...’ın bu bildirimleri dikkate almayarak davacılardan izin almaksızın "KADİFE KARANLIK 2" adlı kitabı basıp ticaret mevkiine koyduğunu, editör olarak ise yazısını geri çekmeyen tek kişi ...’ ın gösterildiğini, kitabın akademik sorumluluk ve ciddiyetten uzak bir şekilde piyasaya sürüldüğünü, böylece davalıların, davacıların mali ve manevi haklarını ihlal ettiğini, haksız rekabetin de söz konusu olduğunu, Prof. ...’in FSEK 8/2. maddesi anlamında eser sahibi olduğunu, bu eserin işleme-derleme niteliğinde bir eser olduğunu, eser sahipliğinden kaynaklanan mali hakların ve manevi hakların Prof. ...’e ait olduğunu, davalılardan... tarafından yayınlanan kitabın FSEK 48 ve 52. maddeleri gereğince gerekli ve zorunlu izin alınmaksızın ve muallak bedeli ödenmeksizin haksız olarak çoğaltılıp ticaret mevkiine konulduğunu, böylece FSEK 22. maddede yazılı çoğaltma hakkının, FSEK 23. maddesinde yazılı yayma hakkının ihlal edildiğini ayrıca Prof. Rigel’in akademik prestijinin sarsıldığını ve kişilik haklarına tecavüz edildiğini, bunlardan başka FSEK 14 ve 16. maddeleri anlamında mali hakların da ihlal edildiğini, aynı zamanda davacılar Ünsal Çığ, Füsun Alver ve Bilal Arık’ın manevi haklarının da tecavüze uğradığını, davalıların eyleminin FSEK 83/1 ve 83/5 maddesi anlamında haksız rekabet olduğunu ileri sürerek ...-Recep Tatar’ın haksız eyleminin durdurulup önlenmesini, FSEK 70/2 ve 83 maddeleri gereğince çoğaltma ve yayma hakkına tecavüz ile haksız rekabet dolayısıyla şimdilik 5.000 TL maddi tazminatın ve 5.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren kısa vadeli kredilere uygulanan en yüksek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesini, davalıların eyleminin FSEK 83. madde anlamında haksız rekabet oluşturduğunun hükmen tespitini, önlenmesini ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasını, verilecek mahkeme kararının gazetede ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne, Kadife Karanlık 2 adlı kitabın izinsiz yayını nedeniyle davalıların haksız eyleminin durdurulup önlenmesine, takdiren 625 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren kısa vadeli kredilere uygulanan en yüksek kredi faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılardan ...'e verilmesine, fazlaya dair maddi tazminat talebinin reddine, her bir davacı için 1.250 TL olmak üzere toplam 5.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara eşit şekilde paylaştırılmak üzere ödenmesine, davalıların eyleminin haksız rekabet oluşturduğunun hükmen tespitine, önlenmesine ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, karar kesinleştiğinde ilanına dair verilen karar davalılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 01/12/2011 gün ve 2009/14378 -2011/16203 sayılı kararı ile onanmıştır.

Davalılar vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 16/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7681, Karar No: 2010/3308, Tarih: 25.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/7681 E.  ,  2010/3308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/03/2006 tarih ve 2006/879-2008/133 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 23.03.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından 06.05.2002 tarihinde 44.500,00 YTL 12.05.2002 tarihinde ise 12.150,00 YTL'nın davalı bankanın Bayrampaşa şubesine yatırıldığını, davalı bankanın eski çalışanı ve müdürü Elbeyi alemdağ tarafından paranın görevi kötüye kullanarak emniyeti suistimal suretiyle zimmetine geçirildiğini, davalı bankanın BK'nun 55,100 ve 44.maddesi gereğince çalışanının eyleminden sorumlu olduğunu ileri sürerek (44.500) YTL için 06.05.2002 tarihinden itibaren, 12.150,00 YTL için ise 12.05.2003 tarihinden itibaren işleyecek davalı bankanın aynı tür mevduatlara uyguladığı faizi ile yada avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankanın Bayrampaşa şubesi kayıtlarında davacıya ait böyle bir hesabın mevcut olmadığını, davacının diğer hesaplarda yapılan işlemlerinde bizzat kendi imzasıyla gerçekleştirilmiş olması nedeniyle müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını, banka personelinin harici ilişkilerini, onlardan haricen para alıp almadığını, haricen hazırladığı sahte dekontların varlığını bilebilecek durumda olmadığını belirterek davanın reddini istenmiştiştir.

Mahkemece iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, dava dışı banka çalışanı Elbeyi Alemdağ'ın davacıya ait paraları alıp dekont düzenlediği halde banka kayıtlarına geçirmeyip hesap açmadığı, davalı bankanın BK'nun 55.maddesi uyarınca çalışanın yaptığı işlemlerden sorumlu olduğu, davalı bankanın adam çalıştıran sıfatı ile gerekli tüm dikkat ve özeni gerçekleştirdiği veya bu dikkat ve özeni gerçekleştirmiş olsa bile zararın meydana gelmesine engel olamayacağı hususunu ispat edemediği, banka müdürünün davacının akrabası olmasınında banka çalışanı ile davacının birlikte hareket etme kastının bulunduğunu kanıtlamaya yeterli olmadığı gerekçeleriyle davanın kabulü ile toplam (56.630,00) YTL'nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacının davaya konu para dışında davalı banka nezdinde oluşmuş başkaca hesaplarına ilişkin olarak talimatlar vermiş olup, buna göre bankaca yapılan işlemlerin dava konusu para ile ilişkisinin bulunmamasına ve olayın oluş tarzı itibarıyle davacıya müterafik kusur atfedilmesine imkan bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, takdir edilen 750,00 TL duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2.600,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2574, Karar No: 2011/6631, Tarih: 05.12.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/2574 E.  ,  2011/6631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ...1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.11.2010 gün ve 149 / 598 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, satın alma ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenlerine dayanarak dava konusu 185 ada 112 parsel ve 185 ada 129 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydının iptaliyle vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu 185 ada 112 parsel sayılı taşınmazın tamamı ile 185 ada 129 parsel kapsamında kalan ve teknik bilirkişi raporunda A harfiyle gösterilen 1750 m² yerin tapu kaydının iptaliyle davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede 1995 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında dava konusu 185 ada 129 parsel Hazine adına ham toprak niteliğiyle, 185 ada 111 parsel tarla niteliğiyle tespit ve tescil edilmiş olup; kadastro tutanakları 20.9.1996 tarihinde kesinleşmiştir. 129 parselin kadastro tutanağında taşınmazın içinde kısmen kayalıkların bulunduğu, zaman zaman hayvan otlatmak için kullanıldığı belirtilmektedir. 111 parselin ise 1992 yılında davacı tarafından sürülerek tarla haline getirildiği, davacı bakımından kazanmayı sağlayan zilyetlik şartlarının oluşmadığı açıklanmıştır.

17.05.2008 tarihinde Sulh Hukuk mahkemesince yapılan keşifte, yerel bilirkişi ... ve tespit bilirkişisi ... tarafından davacının tescilini istediği ve bir bütün halinde kullandığı yerin kadim mera olduğunu, davacı tarafından satın alma durumunun bulunmadığı açıklanmış; keşifte tespitlerini yapan uzman ziraatçi bilirkişi raporuna göre de 111 parselin tamamen, 129 parselin üç tarafının mera ile çevrili olduğu bildirilmiştir.

Uyuşmazlık konusu taşınmazın çevresi kadim mera ile çevrili olup, böyle bir yerin meradan açıldığının kabulü gerekir. 185 ada 129 sayılı parsel 18 hektar 3625 m2 yüzölçümlü büyük bir yer olup, tamamının kadim mera olduğu anlaşılmaktadır. Meralar üzerindeki zilyetlik süresi neye ulaşırsa ulaşsın, kazanmayı sağlayan zilyetlik yoluyla ya da imar ve ihyayla edinilemezler. Etrafı merayla çevrili bulunan taşınmazın özel mülkiyete konu yapılması halinde mera bütünlüğünün bozulacağı açıktır. Saptanan bu somut ve hukuki olgular karşısında dava konusu ve tescili istenen yerin kadim mera niteliğinde bulunduğu anlaşıldığına göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırıdır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici madde 3’ün yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.