muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/11171, Karar No: 2019/1212, Tarih: 04.02.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/11171 E.  ,  2019/1212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlunun ihalenin feshi talebiyle icra mahkemesine başvurduğu, ... 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 07/06/2017 tarih ve 2017/410 E.-2017/577 K. sayılı kararı ile; davanın reddine karar verildiği, borçlu vekili tarafından ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi 25.12.2017 tarihli, 2017/2477 E.-2017/2920 K. sayılı kararı ile, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine; hüküm fıkrasının 2. Bendinde "İİİK'nun 134/2. maddesi gereğince feshi talep olunan ihale bedelinin %10'u oranında para cezasının davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına ibaresinin hüküm fıkrasına eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLMESİNE," karar verdiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verileceği hükmü yer almaktadır.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesi uyarınca; yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, istinaf isteminin kısmen kabulü ile düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekirken, yeniden esas hakkında karar verilmeden istinaf talebinin esastan reddine, ihale bedelinin %10 oranında para cezasının davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına ibaresinin hüküm fıkrasına eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilmesi şeklinde ... 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 07/06/2017 tarih ve 2017/410 E.-2017/577 K. sayılı kararının hüküm fıkrasından hükmün bir kısmının düzeltilip bir kısmının muhafazası şeklinde verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6794, Karar No: 2020/955, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/6794 E.  ,  2020/955 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14752, Karar No: 2016/4793, Tarih: 23.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/14752 E.  ,  2016/4793 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 85/2 ve 22/3. maddeleri gereğince 5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/03/2012 tarihli ve 2010/183 esas, 2012/43 sayılı kararının Dairemizin 19/11/2014 tarihli ve 2014/17743 esas. 2014/23321 karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, sanık müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 19/01/2015 tarihli ve 2015/56 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın keza reddine dair Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/02/2015 tarihli ve 2015/223 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/01/2015 tarihli ve 2015/56 değişik iş sayılı kararında, yargılamanın yenilenmesine ilişkin olarak yasal hiçbir neden ve yeni delil gösterilmediği gerekçesi ile talep reddedilmiş ise de, 02/10/2010 tarihinde meydana gelen olayda sanık ...'ın yönetiminde bulunan araç ile seyir halinde iken aynı şeritte sanığın önünde seyir halinde bulunan diğer sanık ...'ın yönetimindeki araç ve karşı yönden gelen müteveffa ...'ın kullandıkları araçların karıştığı ölümlü ve yaralanmalı trafik kazası meydana geldiği, kaza ile ilgili Jandarma Trafik Timi tarafından düzenlenen 02/10/2010 tarihli trafik kazası tespit tutanağında diğer sanık ... ve müteveffa ...'ın kusursuz, sanık ...'ın asli kusurlu olduğu mütalaasına yer verildiği, olayla ilgili yürütülen soruşturma sonucunda Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 09/11/2010 tarihli ve 2010/7986 soruşturma, 2010/2900 esas, 2010/203 sayılı iddianamesi ile sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 85/2. maddesi gereği dava açıldığı, kovuşturma aşamasında Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden kazadaki kusur durumuna ilişkin rapor alındığı. 22/08/2011 tarihli ve 260/030811-55288/6167 sayılı Adli Tıp Raporu'nda da kaza tespit raporundaki kusur dağılımı aynen kabul edilerek diğer sanık ... ve müteveffa ...'ın kusursuz, sanık ...'ın asli kusurlu olduğu mütalaasına yer verildiği, sanık müdafii tarafından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 67/4. maddesi uyarınca mahkemeye ibraz edilen bilirkişi raporunun ücreti mukabilinde düzenlendiği ve bilimsel olmadığı gerekçesi ile mahkemece itibar edilmediği ve yapılan yargılama sonucunda diğer sanık ...'ın beraatine, sanık ...'ın ise taksirle ölüme ve yaralanmaya neden olmak suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 85/2. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verildiği, kararın temyizen incelenmesi sonucu Dairemizin 19/11/2014 tarihli ve 2014/17743 esas, 2014/23321 karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip sanık müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin de reddedildiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin 15/01/2015 tarihli dilekçesinde ileri sürdüğü yargılamanın yenilenmesi taleplerinin ve özellikle sanık müdafiinin talebi üzerine düzenlenip mahkemeye ibraz edilen bilirkişi raporundaki yeni kusur dağılımının sanık lehine

sonuçlar doğurabileceği, yargılamanın yenilenmesi dilekçesinde altı madde halinde ileri sürülen taleplerin mahkemesince değerlendirilmesi durumunda sanığın daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkûm edilmesini gerektirecek nitelikte olabileceği, sanık müdafii tarafından ibraz edilen bilirkişi raporunda sanığın kusurlu davranışının bilinçli taksir düzeyinde olmadığı ve müteveffa araç sürücüsü ...'ın yol koşullarına uygun olmayan yüksek hızla seyir halinde olmasından dolayı tali kusurlu olduğu görüşüne yer verildiği, tanık ...'ın beyanlarında ...'ın kullandığı aracın çok hızlı bir şekilde seyir halinde olduğunu beyan ettiği, müteveffa ...'ın yönetiminde bulunan 59 ... ... plakalı aracın 15,5 metre sağ, 16,5 metre sol teker fren izi bulunduğu cihetle, sanığın kusurunun daha düşük olduğu ve bilinçli taksir düzeyinde olmadığı yönünde ileri sürülen iddialar bakımından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 311. maddesi kapsamında yapılacak yeni değerlendirme sonucunda ortaya çıkacak delillerin sanık lehine kabule değer olabileceği gözetilerek itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 27.07.2015 gün ve 94660652-105-59-4374-2015-E. 15445/50212 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.09.2015 gün ve 2015/278454 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün, 2008/5-19, 2008/31 sayılı kararında vurgulandığı üzere; kanun yararına bozma yöntemi, karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini ve ülke genelinde uygulama birliğine ulaşılmasını sağlama amacını taşıyan olağanüstü bir denetim muhakemesi yolu olup, gerek kesin hükmün otoritesinin korunması zorunluluğu, gerek olağanüstü bir denetim yolu olması nedeniyle dar kapsamlıdır. Kanun yararına bozma yoluna temyiz incelmesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi nedeniyle kesin hükmün otoritesinin bütünüyle zedelenmemesi amacıyla bu yola başvurabilmek için hukuka aykırılık halinin ciddi boyutlara ulaşması gerekmektedir. Nitekim, 14.11.1977 gün, 1977/3-2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da, hüküm ve kararlardaki her türlü hukuka aykırılığın, kanun yararına bozma konusu yapılamayacağı kabul edilmiş olup, sanık müdafiinin yargılamanın yenilenmesi talebinde ileri sürdüğü nedenlerin temyiz incelemesi sırasında değerlendirilip temyiz itirazlarının reddine karar verildiğinden yeni delil kapsamında değerlendirilemeyeceği ve salt bu nedenle yargılamanın yenilenmesine karar verilemeyeceği anlaşılmakla,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.02.2015 tarihli ve 2015/223 değişik iş kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4665, Karar No: 2019/13032, Tarih: 11.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/4665 E.  ,  2019/13032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalıya ait işyerinde 2006 yılı Aralık ayından 04.04.2014 tarihine kadar mağaza müdür yardımcısı ve satış elemanı olarak çalıştığını, 1.460,00 TL net ücret ayrıca satışlardan da %1'lik prim aldığını, yıllık izin haklarının tam olarak kullandırmadığını, ücretlerin SGK'ya eksik bildirildiğini, iş akdinin haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, genel tatil ve fazla mesai ücretleri ile prim alacağının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının satış personeli olarak çalıştığını, iş sözleşmesi gereğince görev değişikliği yapılan işyerine gitmeyerek eylemli olarak işten kendisinin ayrıldığını, kıdem tazminatının ve tüm alacaklarının ödendiğini, talep ettiği alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı işçi, davalıya ait işyerinde mağaza müdür yardımcısı ve satış elemanı olarak çalıştığını en son ücretinin net 1.460 TL olduğunu ileri sürmüş; davalı işveren ise davacının satış elemanı olarak çalıştığını ve bordrolardaki ücreti aldığını savunmuştur.

Somut uyuşmazlıkta; davacı işçi, davalıya ait işyerinde mağaza müdür yardımcısı ve satış elemanı olarak çalıştığını en son ücretinin net 1.460 TL olduğunu ileri sürmüş; davalı işveren ise davacının satış elemanı olarak çalıştığını ve bordrolardaki ücreti aldığını savunmuştur.

Mahkemece; taraflar arasında çekişmeli olan bu hususta herhangi bir gerekçe oluşturulmaksızın, savunmaya itibar edilerek hazırlanan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının bordrolardaki ücret miktarı ile çalıştığı kabul edilmiş ve işçilik alacakları da buna göre hüküm altına alınmıştır.

Davacı işçi her ne kadar satış elemanı görevinin yanı sıra mağaza müdür yardımcısı olarakta çalıştığını iddia etse de, bu iddiasını ispatlayamamıştır. Dosyadaki bilgi ve belgeler ile tanık beyanlarından davacının, davalıya ait işyerinde satış elemanı olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Davacının yaptığı iş, meslek kıdemi, işyerinde çalıştığı süre ve işyerinin özellikleri de belirtilmek sureti ile ilgili kurum ve kuruluşlardan emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve dosyadaki diğer delilller ile bir değerlendirmeye tabi tutulduktan sonra ücret miktarı buna göre gerekçeleri de ortaya konulmak sureti ile belirlenmelidir.

Eksik inceleme ve araştırma ile herhangi bir gerekçe de oluşturulmaksızın yazılı şekilde sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın açıklanan sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine,11.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2773, Karar No: 2025/2077, Tarih: 14.04.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/2773 E.  ,  2025/2077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1561 E., 2024/610 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/687 E., 2022/576 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili firma ile davalı firma yetkililerinin Tekirdağ İli, Süleymanpaşa İlçesi, Gazioğlu Köyü, ... Mevkii, 127 ada 1 parselde bulunan gayrimenkulün üzerine okul binası yapılması ve bu binanın kiralanması hususunda anlaşarak 16.06.2017 tarihli kira sözleşmesi ve eki sözleşmeyi yaptıklarını, kiracı olan müvekkili tarafından tüm edimlerin yerine getirildiğini, ancak davalının okul inşaatını tamamlamakta güçlük çektiğini, bu aşamalarda davalı şirket yetkililerinin inşaatı bitirebilmek için müvekkilinden borç para istediğini, müvekkilin de okulun bir an önce bitirilebilmesi için davalı şirket hesabına 13.12.2018 tarihinde 600.000,00 TL, 30.01.2019 tarihinde 400.000,00 TL, 06.02.2019 tarihinde 240.000,00 TL, 13.02.2019 tarihinde 50.000,00 TL, 13.02.2019 tarihinde 200.000,00 TL, 14.02.2019 tarihinde 100.000,00 TL, 02.04.2019 tarihinde 50.000,00 TL, 26.04.2019 tarihinde 250.000,00 TL'yi gönderdiğini, ayrıca davalı adına ... İnşaat firmasına 18.03.2019 tarihinde 172.500,00 TL, 02.04.2019 tarihinde 92.000,00 TL, 05.04.2019 tarihinde 79.000,00 TL, 11.04.2019 tarihinde 94.432,48 TL, davalı adına ... ... firmasına 02.04.2019 tarihinde 85.181,25 TL, 09.04.2019 tarihinde 65.000,00 TL ödendiğini, davalı şirketin borç olarak ödenilen parayı geri vermekten imtina etmesi nedeniyle Tekirdağ 2. İcra Dairesinin 2020/4 E. sayılı dosyasında asıl alacak ve işlemiş faiz olmak üzere toplam 2.903.639,08 TL tutarında davaya konu icra takibinin başlatıldığını, takibe davalı tarafından haksız olarak itirazda bulunulduğunu ileri sürerek; borçlunun itirazının iptali ile takibin devamını, davalı hakkında %20 den az olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; taraflar arasındaki ... ilişkinin 16.05.2017 tarihili kira sözleşmesinden kaynaklandığını, Sulh Hukuk Mahkemelerinin görevli olduğunu, taraflar arasında işbu dava dışında ayrıca Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/105 E. ve Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/88 E. sayılı dosyalarında itirazın iptali talepli davaların açıldığını, bu davaların aynı kira sözleşmesinden kaynaklı olması nedeniyle davaların birleştirilmesi gerektiğini, taraflar arasında ödünç para ilişkisinin bulunmadığını, davacı şirketin sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirememesi nedeniyle inşaata sözleşmede belirtilen tarihten 2 yıl geç başlandığını, aradan geçen sürede artan inşaat maliyetleri nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını, davacı şirketin ortaya çıkan zararı karşılayacaklarını taahhüt ettiğini ve bu taahhütleri doğrultusunda davaya konu ödemeleri yaptıklarını savunarak, davanın reddini ve davacının kötü niyet tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında Tekirdağ İli, Süleymanpaşa İlçesi, Gazioğlu Mahallesi 127 ada 1 parselde bulunan taşınmaza okul binası yapılması ve binanın kiralanması üzerine sözleşme yapıldığı, dosyaya sunulan ödeme makbuzlarına göre davacı tarafından banka aracığı ile davalı hesabına 8 adet

borç olarak aktarılan açıklamalı toplam 1.890.000,00 TL

ödeme yapıldığı, davalının gönderilen paraların kira sözleşmesinden kaynaklanan zarar karşılığı gönderildiği iddiasını ispatlayamadığı, davacının üçüncü şahıslara yapmış olduğu 588.111,25 TL ödeme yönünden davalıya ödünç para verdiğini ispat edemediği, söz konusu ödemelerin bir takım malzeme veya hizmet bedellerinin ödemeleri için üçüncü kişilere yapılan ödemeler olduğu, davacının sözleşmeye konu alacağı yönünden davalıyı icra takibi tarihinden önce temerrüde düşürmediği, davacının işlemiş faiz yönünden talebinin reddinin gerektiği, davacının alacağının sözleşme kapsamında belirlenebilir olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, davalının Tekirdağ 2. İcra Dairesinin 2020/4 E. sayılı icra dosyasında yapmış olduğu itirazının kısmen iptali ile icra takibinin 1.890.000,00 TL asıl alacak üzerinden devamına, davacının asıl alacak yönünden fazlaya ilişkin talebi ile işlemiş faize dair talebinin reddine, davalının icra dosyasında uygulanan faiz oranına yapmış olduğu itirazın reddine, asıl alacak miktarının %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı, taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemece verilen kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemece verilen kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; Mahkemece reddedilen miktar yönünden dinlenilen tanık beyanlarının dikkate alınmadığını, ödünç ilişkisinin ispatında yazılı delil aranmadığını, müvekkili tarafından ... ve ... isimli firmalardan malzeme alınarak davalı firmaya verildiğinin tanık beyanları, faturalar ve sevk irsaliyeleri ile ispat edildiğini, davalının da bu malları almadığına dair bir iddiasının bulunmadığını ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili; taraflar arasındaki ... ilişkinin kira sözleşmesinden kaynaklı olması nedeniyle davanın Sulh Hukuk Mahkemelerinde görülmesi gerektiğini, davacının sözleşme içerisindeki ödemelerini müvekkiline verilmiş borç gibi göstermeye çalıştığını, her iki tarafın ticari şirketi olduğu nazara alındığında taraflar arasında ödünç ilişkisinin yasal olarak kurulamayacağını, davada taraflar arasındaki ilişkinin net olarak ortaya konulması ve hukuki değerlendirmelerin yapılabilmesi için taraflar arasında görülen ve birleştirilmesini talep ettikleri dosyaların bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini, Mahkemece birleştirme taleplerinin dikkate alınmadığını, müvekkili adına kayıtlı olan Tekirdağ İli Süleymanpaşa İlçesi Gazioğlu Mahallesi ... mevkii 126 ada 1 parselde kayıtlı 2 no'lu malikanenin davacı şirkete Özel Okul teşvik kredisi başvuruları sonuçlanana kadar finansman oluşturmak ve kredi kullanmak maksatlı geri alınmak şartıyla satışının yapıldığını, satışı yapılan malikanenin değerinin 2.750.000,00 TL olmasına rağmen satışın 750.000,00 TL olarak gösterildiğini ve davacının da bu miktarı ödediğini, davacının taşınmazı müvekkiline iade etmediği gibi bakiye bedeli de ödemediğini, Mahkemece bu hususların dikkate alınmaksızın karar verildiğini, davaya konu iddia edilen alacağın likit olmadığını, icra inkar tazminatına hükmedilmeyeceğini, davacı şirket aleyhine Tekirdağ Ticaret Mahkemesinin 2022/333 E. sayılı dava dosyası ile kayyum atanmasına ilişkin dava açıldığını, iş bu davanın sonucunun beklenmesine karar verilmemiş olmasının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, borç olarak verilen paranın ödenmemesi nedeniyle başlatılan icra takibine itiraz üzerine açılan itirazın iptali istemine ilişkindir.