muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4715, Karar No: 2022/8506, Tarih: 26.12.2022

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece öncelikle; davacı tarafın delil olarak dayandığı ve aynı zamanda kadastro tespiti esasında esas alınan Cide Sulh Hukuk Mahkemesinin 1991/110 Esas sayılı dava dosyası getirtilmeli, daha sonra mahallinde tarafsız, yöreyi ve taşınmazları iyi bilen şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile ziraat bilirkişisi ve fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı, keşif sırasında mahalli bilirkişiler ve tanıklardan, çekişmeli taşınmazlar arasındaki sınırın neresi olduğu, kimin, hangi kısmı ve ne şekilde kullandığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, taşınmazlar arasındaki sınır doğru olarak belirlenmeli, beyanları arasında oluşacak çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak giderilmeye çalışılmalı;

Fen bilirkişisinden, keşfi izlemeye olanak veren, taraflar arasında daha önce görülen Cide Sulh Hukuk Mahkemesinin 1991/110 Esas sayılı dava dosyasının krokisi ve varsa haritası ile yerel bilirkişi ve tanık beyanlarında geçen nokta, yer ve sınırların işaretlendiği bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye imkan verir rapor ve harita düzenlemesi istenmeli,

Ziraat mühendisi bilirkişiden, çekişmeli bölümlerin taraflardan hangisinin taşınmazı ile bütünlük oluşturduğu, zeminde ortak sınır olarak kabul edilebilecek ayırıcı bir unsur olup olmadığı hususunda değerlendirmeyi içeren ve çekişmeli taşınmaz bölümünün değişik yönlerden çekilmiş renkli fotoğraflarını da içerir rapor alınmalı ve bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

V. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı Yasa'nın geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 26/12/2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4628, Karar No: 2012/10659, Tarih: 15.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/4628 E.  ,  2012/10659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/03/2010 tarih ve 2007/2531-2010/505 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından eczane paket sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan İlk Adım Eczanesi'nin 06/08/2007 günü davalı idareye ait ana su borusunun patlaması sonucunda akan suların istilasına uğraması nedeniyle hasara uğradığını, meydana gelen 2.545,53 TL hasarın 20/09/2007 tarihinde sigortalıya ödendiğini ileri sürerek sigortalıya ödenen hasar bedelinin 20/09/2007 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, hasarın meydana geldiği eczanenin davacı ... şirketine eczane paket sigortası ile sigortalı bulunduğu, 06/08/2007 tarihinde davalı idareye ait ana su borusunun patlaması sonucu patlayan borudan akan suların sigortalı eczanenin kapısının altından içeriye giren suların eczane içerisinde bulunan cihaz ve emtiaların zarar gördüğü ve meydana gelen zararın davacı tarafça sigortalıya ödendiği gerekçesi ile 2.545,53 TL alacağın ödeme tarihi olan 20/09/2007 tarihinden itibaren hesap edilecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 15/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16576, Karar No: 2014/41815, Tarih: 16.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/16576 E.  ,  2014/41815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/274268

MAHKEMESİ : İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2012

NUMARASI : 2012/95 (E) ve 2012/906 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığın savunması ve bu savunmayı doğrulayan tanık M.. D..'nin, “...mağdurun gün içerisindeki ilk karşılaşmada küfür ettiği, ikinci karşılaşma sırasında da yine ilk önce sanığa vurmak için elini kaldırdığı...” şeklindeki savunma ve tanık beyanına itibar edilmeme nedenleri açıklanmadan sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinde belirtilen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

2) Katılanda, birden fazla nitelikli halde “hem kemik kırığı, hem de yüzde sabit iz olacak şeklide” yaralanma meydana gelmiş olmakla; sanık hakkında daha ağır cezayı gerektiren suç olan, yüzde sabit iz meydana getirir şekilde yaralama nedeniyle TCK'nin 86/1, 87/1-c-son maddeleri gereğince ceza tayin edilmesi yerine katılanın vücudunda oluşan kırık nedeniyle ayrıca 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi gereğince arttırım yapılması,

3) Sanık hakkında yüzde sabit iz nedeniyle ceza artırım maddesinin “TCK'nin 87/1-c maddesi” yerine “TCK'nin 86/1-c maddesi” yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8888, Karar No: 2023/14091, Tarih: 26.12.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/8888 E.  ,  2023/14091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/186 E., 2023/159 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; mahkeme kararının davalı ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalı ... vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde belge sunulmadığı için kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 5. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren, mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

26.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2319, Karar No: 2014/951, Tarih: 27.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/2319 E.  ,  2014/951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret ve izin alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... İnşaat Tem. İlaçlama Bilg. İş. İnsan Kay. Sos. Hiz. San. Tic. Ltd. Şti. davaya cevap vermemiştir.

Davacının 03.08.2010 tarihli tevcih dilekçesi ile davaya dahil edilen ve karar başlığında da dahili davalı olarak gösterilen ... Temizlik A.Ş, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın ... şirketi yönünden kısmen kabulüne, ... Tem. A.Ş. yönünden ise son alt işveren olmadığı için dava konusu alacaklardan sorumlu olmadığı gerekçesi ile esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre; davanın önce ... İnşaat Tem. İlaçlama Bilg. İş. İnsan Kay. Sos. Hiz. San. Tic. Ltd. Şti, aleyhine açıldığı, davacının 03.08.2010 tarihli dilekçesi ile davasını ... Temizlik A.Ş.'ye tevcih ettiğini açıklaması sonucunda adı geçen şirketin de dahili davalı olarak davaya dahil edildiği ve mahkemece bu şirket hakkında esastan hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayıp, hukuk yargılamasında dahili davalı şeklinde bir düzenleme de olmadığından adı geçen şirket yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken esastan ret kararı verilmesi doğru olmamıştır. Ancak tamamen davacının tasarrufu ile davaya dahil edilen ve bu sebeple avukat tutmak zorunda kalan ... Temizlik A.Ş. lehine vekalet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasında yer alan “Davalı ... Taahhüt A.Ş. açısından davanın REDDİNE,” sözcüklerinin silinerek yerine “Davalı ... Taahhüt A.Ş. yönünden karar verilmesine yar olmadığına” sözcüklerinin yazılarak hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 27.01.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Somut uyuşmazlıkta, dahili dava dilekçesinin davalı vekiline tebliğ edilmesi üzerine, dahili davalı tarafça 17.10.2010 havale tarihli cevap dilekçesi sunulmuş ve vekaletname ibraz edilmiş ancak duruşmalara gelmediği ve davaya katılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece buna rağmen davalı yararına 1.200,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre davalı yararına hükmedilecek vekalet ücretinin dilekçe ücreti olması gerekirken, maktu vekalet ücretine hükmolunması hatalı olmuştur. Karar bu nedenle düzeltilerek onanmalıdır.27.01.2014
Yargıtay — Esas No: 2011/1452, Karar No: 2011/1680, Tarih: 25.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/1452 E.  ,  2011/1680 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) vekili, Çavdar İcra Müdürlüğü’nün 2007/482 Esas sayılı dosyasının takip borçlusunun, 29.03.2007 günlü sözleşme uyarınca karşılıksız verilen tohum karşılığı 1 ton için 6 ton patatesin üçüncü kişiye verilmesi gerektiğini, ancak borçlunun sözleşmeye ilişkin yükümlülüklerini yerine getirmediği gibi takip alacaklısı ile danışıklı hareket ederek kendisi hakkında icra takibi başlatarak sözleşme gereği davacıya düşen patatesleri haczettirdiğini, mahcuzların kendi paylarına düşen kısmının 69.750 kg. olduğunu belirterek istihkak iddiasının kabulü ile belirtilen miktar üzerindeki haczin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, üçüncü kişinin borçlu hakkında icra takibi başlatarak Çavdar İcra Müdürlüğü’nün 2007/148 Talimat sayılı dosyası üzerinden dava konusu mahcuzları haczettirdiğini, takip borçlusu ile davacı arasındaki sözleşmenin dışında kaldıklarını, mallar borçlu elinde iken haczin yapılması nedeni ile mülkiyet karinesinin borçlu dolayısıyla alacaklı yararına bulunduğunu ve alacağını icra takibi ile elde etme olanağı bulunan üçüncü kişinin istihkak iddiasını kötü niyetli olarak ileri sürdüğünü, belirterek davanın reddine ve tazminata karar verilmesini savunmuştur.

Davalı (borçlu), üçüncü kişi ile sözleşme imzaladığını, ancak bu sahadan alabileceği ürün miktarını uzmanlardan öğrendiğini, davacının kendisini hile ile kandırdığını anlayınca sözleşmeden vazgeçtiğini, karşı tarafın da bunu

kabul edip başka alanlara ekim yapıp hasılat elde ettiğini, ürün paylaşımı yapmadıklarını, belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı (borçlu), üçüncü kişi ile sözleşme imzaladığını, ancak bu sahadan alabileceği ürün miktarını uzmanlardan öğrendiğini, davacının kendisini hile ile kandırdığını anlayınca sözleşmeden vazgeçtiğini, karşı tarafın da bunu

kabul edip başka alanlara ekim yapıp hasılat elde ettiğini, ürün paylaşımı yapmadıklarını, belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre; “davaya konu mahcuzların zilyetliğinin ve mülkiyetinin borçluda bulunduğu, mülkiyet karinesinin borçlu dolayısıyla alacaklı yararına olması nedeni ile ispat yükü altında olan üçüncü kişinin karinenin aksini, yani davaya konu patateslerin mülkiyetinin kendisine geçtiğini güçlü delillerle kanıtlaması gerektiği, somut olayda üçüncü kişinin, aralarında imzalanan sözleşme gereklerinin kendisi tarafından yerine getirilmesine rağmen borçlunun üzerine düşen edimleri yerine getirmemesi nedeni ile elde edilen hasılat üzerinde hak iddiasında bulunmasının ve bunun gerçekliğinin istihkak davası açısından bir ispat aracı olamayacağı, üçüncü kişinin bu nedenlerle borçlu hakkında ilamsız icra takibine girişerek mahcuzları haczettirdiği, böylece bunların borçluya ait olduğunu da kabul ettiği” gerekçesi ile davanın reddine ve alacaklı yararına tazminata hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK7nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4,40 TL. Kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 25.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14407, Karar No: 2013/8635, Tarih: 29.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/14407 E.  ,  2013/8635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı Kurum, 2009 yılında tutulduğu meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma güç kaybına uğrayan sigortalı ... için Kurumca yapılan ... sigorta yardımlarının 506 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca davalıdan rücuan ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.03.1990-15.10.1992 tarihleri arasında aynı mahiyetteki dava dışı ... isimli işyerinde ve sonrasında da 01.09.1994-03.07.2005 tarihleri arasında davalı işverene ait baskı işleri ve ... boya ve ... ... kullanılan matbaada, sigortalının çalışmaları sonucu meslek hastalığına yakalanmış ve davacı Kurum tarafından gelir bağlanmış ve hastane gideri ödenmiştir. Davacı Kurum bağlanan gelirler ile, yapılan giderlerin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

1-Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Yasanın 26. maddesinde; “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve işgüvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya haksahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22'nci maddede belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı (…)(2) Kurumca işverene ödettirilir (Ek cümle: 29/7/2003-4958/28 md.). İşçi ve işveren sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.” hükmüne yer verilmiştir.

Meslek hastalığı,işin niteliğine göre tekrarlanan bir sebeple veya işyerinde işin yürütüm şartları yüzünden ortaya çıkan ve sigortalıyı geçici veya sürekli şekilde hasta, sakat veya ruhen arızalı bırakan bir olgu olup, işveren bu konuda her türlü tedbiri almış olsa bile, işin ve işyerinin niteliği sebebiyle bu hastalığın ortaya çıkması muhtemel olduğundan, belli orandaki bir kaçınılmazlıktan söz edilmesi gerekeceği tartışmasızdır. Bu sebeple meslek hastalığındaki kaçınılmazlık kavramı ile, iş kazasında söz konusu olabilen kaçınılmazlık birbirinden farklı olup, buna ilişkin bilirkişi incelemesi de farklıdır.

Eldeki davada, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta ise de, bu kararın eksik inceleme ve yetersiz araştırmaya dayalı olduğu anlaşılmaktadır. Zira, sigortalının iş göremezlik derecesi kesinleştirilmemiş, kontrol kaydı gözetilmemiş, her işverenin kendi dönemindeki çalışmaları yönünden sorumlu olacağından davadışı işyerinde çalışılan dönem içerisinde o işverenin kusur araştırması yapılmamış ve tazminat dosyasının kesinleşmesi halinde güçlü delil oluşturacağı hususları dikkate alınmaksızın karar verilmiştir.

Mahkemece, öncelikle, davalı işverene ait işyerinden daha önce sigortalının nerede hangi işlerde çalıştığı da tespit edilerek; bu işyerlerinde, hangi ortamda çalıştığı, bu tür işyerlerindeki çalışmaların, sigortalıdaki meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranına etkisi olup, olmadığı belirlenmeli, gerekirse, çalışma yerlerinde keşif de yapılarak bu eksiklikler giderilmeli; meslek hastalığının engellenmesinde, iş güvenliği mevzuatına göre işverence hangi önlemlerin alınması gerekeceği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalının uyup uymadığı irdelenerek; işverenin, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri, sigortalıların tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştıkları takdirde, önlem alınması gerekmeyeceği gibi bir düşünceyle önlem almaktan çekinemeyeceği, çalışma hayatında süre gelen kötü alışkanlık ve geleneklerin varlığının da işverenin önlem alma ödevini etkilemeyeceği, işverenin, çalıştırdığı sigortalıların beden ve ruh bütünlüğünü korumak için yararlı her önlemi, amaca uygun biçimde almak, uygulamak ve uygulatmakla yükümlü olduğu gerçeğinden hareketle, meslek hastalığının oluşumunda davalının kusurunun belirlenmesi için, konunun uzmanı bilirkişilerden, bu doğrultuda kusur raporu alınmalı; kusur irdelemesinde, meslek hastalığında, işverenin bu konuda her türlü tedbiri almış olsa bile, işin ve işyerinin niteliği sebebiyle, bu hastalığın ortaya çıkması ihtimali nazara alınarak, belli orandaki bir kaçınılmazlıktan söz edilmesi gerekeceği göz önünde bulundurulmalıdır. Kusur irdelemesinde, dava dışı işverenler yanındaki çalışmaların sigortalıdaki sürekli iş göremezlik oranına etkisi de belirlendikten ve davalı işyerindeki çalışmaları ile, hastalığın oluşması ve ilerlemesi bakımından, illiyet bağı olup olmadığı ve çalışılan işverenlerin kusurlu olduğu sonucuna varılacak olursa, birlikte kusurları olmayıp, ayrı zamanlarda ve ayrı ortamlarda meslek hastalığının oluşmasına birbirleriyle irtibatlı olmaksızın katkılarının bulunması nedeniyle, her işverenin sadece kendi kusuru oranındaki maddi zarar miktarından sorumlu tutulması gerektiği göz önünde bulundurulmak suretiyle, yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmelidir.Ayrıca, meslek hastalığı hallerinde işveren, sigortalının işten ayrıldığı tarihteki meslekte kazanma güç kaybı oranı esas alınarak işverenlerin kusurunun belirlenmesi gerektiği husus da gözetilerek mahkemece, konunun uzmanı bilirkişilerden bu doğrultuda kusur raporu alınarak, hüküm verilmesi gerekirken,

yetersiz ve bağlayıcılığı olamayan kusur raporuna dayanılarak karar vermesi isabetsizdir.