muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1909, Karar No: 2012/6103, Tarih: 14.05.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/1909 E.  ,  2012/6103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi yaptırmamak için direnme, mala zarar verme

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında;

a- TCK'nın 265/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b- Mala zarar verme suçundan; Beraat

2- Sanık ... hakkında; TCK'nın 265/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nun öğrenme üzerine yaptığı temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Sanıkların tüm, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine , ancak;

1- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan açılmış bulunan davaya ilişkin olarak hüküm kurulmaması,

2- Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla kişiyle işlenmesi karşısında sanıklar hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 265/3. maddesi ile arttırılması, ayrıca birden fazla görevliye karşı işlenmesi nedeniyle de TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanık ...'nun görevi yaptırmamak için direnme suçunu silahla işlemesinden dolayı tayin olunan cezanın TCK'nın 265/4. maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin dikkate alınmaması,

4- Sanık ...'nun tekerrüre esas sabıkası nedeniyle hakkındaki hapis cezasının TCK'nın 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

5- 25.12.2006 tarihli tutanaklar, tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre sanık ...'nun, Orman İşletme Müdürlüğüne ait araca av tüfeği ile ateş ederek aracın farları ve kaportasında hasar oluşturmak suretiyle mala zarar verme suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

6- Hüküm tarihinde yürürlükte olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme karşısında; görevi yaptırmamak için direnme suçununun niteliği, hükmolunan cezanın miktarı gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanık ...'nun hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiğinin nazara alınmaması,

7 - TCK'nın 53/l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/l-a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 14.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1742, Karar No: 2020/4019, Tarih: 12.11.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/1742 E.  ,  2020/4019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/06/2020 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...’a karşı tehdit ve hürriyeti tahdit suçlarından düzenlenen İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 30.04.2014 gün 2014/6028 sayılı iddianame anlatımına göre, sanıklardan ...’ın katılan ...’tan olan alacaklarını tahsil etme amacıyla olay günü kendilerine ait araca katılanı bindirip bıçak tevcih ederek senet imzalattıklarının anlaşılması karşısında; sanıklar ..., ... ve ...’ın eylemlerinin sübutu halinde yağma veya yağmanın daha az cezayı gerektiren hali olan 5237 sayılı TCK’nin 150/1. maddesi yollamasıyla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12684, Karar No: 2013/20004, Tarih: 07.11.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/12684 E.  ,  2013/20004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 6111 sayılı Yasa uyarınca prim borçlarının yeniden yapılandırılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, 6111 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Kanun'dan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebi, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ettiği anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6895, Karar No: 2023/926, Tarih: 09.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/6895 E.  ,  2023/926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet ve istinaf başvurusunun esastan reddi.

Sanık hakkında katılanlar ...ve ...'a yönelik kasten yaralama suçları yönünden yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında yaralama suçlarından hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suçlara yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü

temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.05.2019 tarihli ve 2017/389 Esas, 2019/389 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birici fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.10.2020 tarihli ve 2019/2013 Esas, 2020/2064 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin 1 inci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkrası 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Sanığın öldürme kastıyla hareket etmediği dikkate alınmadığından suç vasfının hatalı belirlendiğine, meşru savunmanın varlığına,

2. Haksız tahrikin varlığına

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılanlar ..., ... ve ...'un, tanık ...ile birlikte 02.3.2017 günü parkta alkol aldıkları sırada aynı parkta bulunan sanıkların tanık ...'e laf attıkları iddiası üzerine katılanların konuşmak için sanıkların yanına gittikleri, katılanlar ile sanıklar arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanık ...'in elinde bulunan bira şişesini katılan ...'ın kafasına vurduğu, sanık ...'ın elinde bulunan ve ele geçirilemeyen bıçak ile ...'ın başına ve bacağına vurduğu, sanık ...'in elinde bulunan bira şişesi ile katılan ...'ın başının sol kulak kısmına vurduğu, sanık ...'ın katılan ...'ın vücudunun muhtelif yerlerine ve iki bacağına bıçak ile vurduğu, sanık ...'ın katılan ...'u da ayağından bıçakladığı, katılanların bu şekilde yaralandıkları anlaşılmıştır.

Sanığın eyleminin hukukî değerlendirmesi yönünden olayın ani ve plansız gelişmesi, katılanlar ile sanıklar arasındaki ihtilafın önceye dayanmıyor olması, katılanların vücutlarındaki yaralanmaların yeri ve dosya kapsamı değerlendirildiğinde sanıkların kastlarının yaralamaya yönelik olduğu, sanıkların bu şekilde atılı suçları işledikleri kabul edilerek hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Haksız tahrik yönünden somut olayın başlangıcı, gelişim biçimi ve özellikleri ile karşılıklı yaşanan olayda aksi kanıtlanamayan sanık savunmalarına göre ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilememesi karşısında sanıkların haksız tahrik hükmünden alt hadden yararlandırılmaları gerektiği kabul edilerek hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir.

3. Tanıkların oluşa uygun anlatımları dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları ve tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

5. Mağdur ...'ın yaralanmasını belirten; ... Şehir Hastanesi tarafından tanzim olunan 28.03.2019 tarihli raporunda;

"... Devlet Hastanesi Adlî Tıp Polikliniğince düzenlenmiş A535230 protokol numaralı rapora göre batında (karın bölgesinde) 3 adet kesici ve delici alet yaralanması olduğu, bir adet göbekten 5-6 cm uzakta sol yanda 2-3 santimetrekarelik kesi olduğu, yine 5-6 cm solunda sol lomber bölgede 10 santimetrekarelik jejunum ansının dışarı çıktığı, sarkıp sıkıştığı, sol inguinal bölgede 1-2 cm'lik kesi kafada, kulakta, sol uyluk ve bacakta kesici alet yarası oluştuğu ve hayatî tehlike geçirecek şekilde yaralandığının belirtildiği,"

Görüşlerini içeren adlî muayene raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Görüşlerini içeren adlî muayene raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Katılanlar ..., ..., mağdur ... ve ...'in olay tarihinde parkta bulundukları sırada aynı parkta alkol alan sanıklar ...ve ...'ın, ...'e laf atmaları üzerine taraflar arasında yaşanan tartışmanın büyüyerek tek taraflı saldırıya dönüştüğü, sanık ...'in elindeki bira şişesini katılan ...'ın kafasına vurduğu, sanık ...'ın da eş zamanlı olarak ele geçirilemeyen bıçak ile katılan ...'ın sol böğrüne 1 kez, sol kalçasına 6 kez vurmak suretiyle basit bir tıbbî müdahaleyle giderilemeyecek ölçüde yaraladığı, sanık ...'in kırık bira şişesiyle katılan ...'ın başının sol kulak kısmına vurduğu, sanık ...'ın da eş zamanlı olarak katılan ...'ın karın bölgesine birisi müstakilen öldürücü nitelikte 3 darbe, sol uyluk ve bacağına çok sayıda darbe vurmak suretiyle hayatî tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı, sanık ...'ın aynı zamanda bıçakla mağdur ...'u sol uyluğuna beş kez vurmak suretiyle basit bir tıbbî müdahaleyle giderilemeyecek ölçüde yaraladığı, sanık ...'ın katılan ...'a yönelik eyleminin suçun kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, darbe sayısı, şiddeti, meydana gelen zarar ve tehlikenin diğerlerine göre öldürme teşebbüs suçunu oluşturduğu kanaatine varılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu kasten yaralama suçlarının, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadıkları dikkate alındığında, sanık müdafiinin katılanlar ...ve ...'a yönelik kasten yaralama suçlarına yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

2. Suç Vasfı ve Meşru Savunma Yönünden

2. Suç Vasfı ve Meşru Savunma Yönünden

Katılan ...'ın vücudunun değişik yerlerindeki çok sayıda yaralanmanın yanında, batın bölgesine aldığı 3 darbeden birisinin müstakilen öldürücü nitelikte olduğu, 10 cm kesi oluşturduğu ve ince bağırsağın bir kısmının batın dışına çıktığı dikkate alındığında, suçta kullanılan aletlerin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, darbe sayısı ve şiddeti, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre sanık ...'ın katılan ...'a yönelik eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu kanaatine varıldığından, sanık ...'ın meşru savunmaya ve katılanın başkaları tarafından darp edilmiş olabileceğine ilişkin suç ve cezadan kurtulmaya yönelik olan savunmalarına itibar edilmeyerek suç vasfının tayininde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Haksız Tahrik Yönünden

Sanıklara ait adlî raporlara göre sanıkların başlangıçtan itibaren haksız zeminde bulundukları ve tek taraflı olarak saldırıyı başlattıkları anlaşıldığından, sanık hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanmamasına yönelik Mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan (A) paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.10.2020 tarihli ve 2019/2013 Esas, 2020/2064 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20365, Karar No: 2014/21095, Tarih: 23.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/20365 E.  ,  2014/21095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2014/273-2014/517

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; 14.09.2006 tarihinde meslek hastalığına bağlı olarak sürekli iş göremezlik oranının % 49,60’den % 62,20 ye yükselmesi nedeniyle % 12,60 oranındaki artan bölüm için maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Öte yandan; kısa kararda hükmedilen tazminata 14.09.2006 tarihinden itibaren faiz işletilmesine rağmen gerekçeli kararda çelişki yaratır şekilde 21.04.2011 tarihinden faiz işletilmesi ve bu husus tavzihle düzeltilebilecek hususlardan olmadığı halde düzeltilmesi de hatalı olmuştur.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre, tarafların sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine

23/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24147, Karar No: 2012/8522, Tarih: 20.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/24147 E.  ,  2012/8522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/07/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Takip konusu çeklerin aslı veya arkalı önlü onaylı fotokopileri,

2) Borçlulara yapılan ödeme emirlerinin aslı ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5341, Karar No: 2006/8073, Tarih: 07.07.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/5341 E.  ,  2006/8073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davacı, davalıdan kiraladığı ve kendi adına aldığı işletme ruhsatı ile işlettiği yerde kiracılığının tesbitine karar verilmesini istemiştir. Uyuşmazlığın hasılat kirası ile ilgisi bulunmamaktadır.

Davanın bu niteliğine göre hükme yöneltilen temyiz itirazlarını inceleme görevi Dairemize değil Yüksek 3.Hukuk Dairesine aittir. Ne var ki; anılan Dairece de görevsizlik kararı verildiğinden ortaya çıkan görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Yüksek Birinci Başkanlığa sunulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, görev sorunu giderilmek üzere dosyanın Yüksek Yargıtay Birinci Başkanlığı’na gönderilmesine 7.6.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.