muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6807, Karar No: 2014/28561, Tarih: 09.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/6807 E.  ,  2014/28561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında ...'i kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık hakkında ...'i kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemesinde ise;

Mağdur hakkında ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce 26.02.2013 tarihli raporda “...kişinin 26.02.2013 tarihinde şübemizde yapılan muanesinde, sol göz lateralinde 1,5 cm cilten daha koyu renkli ve cilt seviyesinde kısmen çökük nedbe tepit edildi yüz sınırları içinde tespit edilen yara izinin belirli bir mesafeden, belirgin bir dikkat sarf etmeden il bakışta dikkat çektiğine göre, yüzde sabit iz niteliğinde olduğu...” şeklinde görüş bildirildiğinden adli rapor hüküm kurmaya elverişli olduğundan tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yüzde sabit ize neden olan yaralanmanın basit bir tıbbi müdahaleyle giderilemeyeceği gözetilmeksizin, temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi yerine 86/2. maddesine göre belirlenmiş olması, TCK'nin 86/2 ve 86/3-e maddelerine göre belirlenen temel cezanın TCK'nin 87/1-c(son) maddesi uyarınca 5 yıla çıkartılması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine. Ancak;

5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesine göre TCK’nin 53/1-c maddesinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun sadece kendi altsoyu üzerinde şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının bu konu ile ilgili kısmının “5237 sayılı TCK’nin 53/1-a, b,c,d,e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK’nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK’nin 53/3 maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde düzeltilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6055, Karar No: 2024/10578, Tarih: 21.10.2024

**5. Ceza Dairesi         2023/6055 E.  ,  2024/10578 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/911 Esas, 2022/1055 Karar

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1) Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.10.2019 tarihli ve 2019/108 Esas, 2019/397 sayılı Kararı ile icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan sanığın cezalandırılmasına hükmolunmuştur.

2) İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2020/911 Esas, 2022/1055 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; katılanın avukatlığını aldığı tarihten, kendisini şikayette bulunduğu tarihe kadar, mesleki açıdan üstlendiği sorumlulukları yerine getirdiğine, kurulan hükmün bozulması talebine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

2) İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2020/911 Esas, 2022/1055 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; katılanın avukatlığını aldığı tarihten, kendisini şikayette bulunduğu tarihe kadar, mesleki açıdan üstlendiği sorumlulukları yerine getirdiğine, kurulan hükmün bozulması talebine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın olay tarihinde Tekirdağ Barosuna kayıtlı olarak avukatlık yaptığı, Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/6388 sayılı soruşturmasında şüpheli olan katılanın sanık ile görüşerek kendisinin avukatlığını yapması hususunda sanık ile anlaştığı ve katılanın kendisini savunması için sanığa Tekirdağ 5. Noterliği aracılığıyla 02.09.2016 tarihli ve 8599 yevmiye sayılı vekaletnameyi verdiği gibi 20.000 TL masraf ve vekalet ücretini de peşin ödediği, sanığın vekaletname aldıktan sonra katılanla ilgili ilk derece mahkemesi sıfatıyla Danıştaya dava açtığı, tutuklama kararına itiraz dilekçeleri sunduğu, Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda bulunduğu, müvekkili olan katılanı bulunduğu cezaevinde gerek bizzat gerekse yanında sigortalı çalışan avukatlar aracılığıyla ziyaret ettiği, sanığın yurt dışına kaçtığına dair soyut duyumlar neticesi, sanığın yanında sigortalı olarak çalışan diğer avukatların da yönlendirmesiyle 11.04.2017 tarihinde sanık ile irtibat kuramayan katılanın eşi tarafından, dosyasının teslim alındığı ve katılanın Tekirdağ 5. Noterliğinin 10.05.2017 tarihli ve 4393 yevmiye sayılı azilname ile sanığı azletttiği, bu suretle sanık avukatın görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul edilen somut olayda; sanık tarafından yapılan son işlem olan 22.03.2017 tarihli tutukluluğa itiraz dilekçesinin havale tarihi ile azil tarihi arasındaki kısa süre zarfında sanığın görevi gereği hukuken yapmakla yükümlü olduğu bir işlemin bulunup bulunmadığının tespit edilmesinden sonra sonucuna göre TCK'nın 257/1. maddesinde düzenlenen suçun oluşabilmesi için görevin gereklerine aykırı davranma yanında objektif cezalandırma şartı olan "kişilerin mağduriyetine" veya "kamunun zararına neden olma" ya da "kişilere haksız bir menfaat sağlama" koşullarından birisinin de mevcut olması gerektiği nazara alınarak, sanığın ne suretle suç kastıyla hareket ettiğinin ve objektif cezalandırma koşullarının hangi şekilde gerçekleştiğinin denetime imkan verecek biçimde karar yerinde tartışılıp değerlendirilmesi sonrasında hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile müvekillerinin sanığa ulaşamadığı, telefonunun kapalı olduğu gibi yetersiz ve soyut gerekçelerle atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın sübutu kabul edilen eyleminin TCK'nın 257/2. maddesinde düzenlenen ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Sanığın sübutu kabul edilen eyleminin TCK'nın 257/2. maddesinde düzenlenen ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel cezalar belirlenirken, söz konusu maddenin 1. fıkrasında 7 bent halinde sayılan hususlar göz önünde bulundurularak ve somut gerekçeler tek tek belirtilmek suretiyle ilgili kanun maddelerindeki cezaların alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması gerektiği gözetilmeden "suçun işleniş özellikleri, meydana gelen zararın ağırlığı, suç konusunun önem ve değeri" şeklindeki maddede yazılı ibarelerin soyut tekrarıyla yetinilip teşdit gerekçesi olarak kullanılmak suretiyle TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e madde-fıkra ve bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında bu bentteki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanması yerine, aynı madde ve fıkranın "a" bendindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına hükmolunması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2020/911 Esas, 2022/1055 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2489, Karar No: 2019/2449, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2489 E.  ,  2019/2449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1287, Karar No: 2011/6082, Tarih: 05.05.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/1287 E.  ,  2011/6082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ..., ... vd. Vek.Av. ...

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

Aynı kamulaştırmaya ilişkin Dairemizce geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvellerine göre (ör; Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/119 E.-456 K, Dairenin 2010/1627 E.-8435 K.) biber ürününün 2008 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi 2.150 kg olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda daha yüksek verim (2.350 kg) üzerinden hesap yapılması doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan bozmaya uygun ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8605, Karar No: 2022/2639, Tarih: 07.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/8605 E.  ,  2022/2639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 31. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz ... bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 12/02/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz ... bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 07/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6858, Karar No: 2016/8034, Tarih: 22.09.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/6858 E.  ,  2016/8034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin sevk ve idaresinde bulunan ... plakalı, 2012 model Fiat Linea marka ticari taksiye, davalının alkollü biçimde sevk ve idaresinde bulunan ... plakalı aracın hızlı bir biçimde U dönüşü yaparak çarpması sonucu müvekkilinin aracının sol ön kısmının tamamen hasar gördüğünü, farların kırıldığını, aracın ortalama on gün serviste kaldığını, bu süre boyunca kullanılmadığını, müvekkilinin hasara uğrayan aracını 23/01/2013 tarihinde sıfır km'de satın aldığını, kaza tarihine kadar aracın kaza ya da hasar kaydının olmadığını belirterek müvekkiline ait araçta meydana gelen değer kaybı karşılığı olarak şimdilik 5.000,00 TL' nin yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, haksız ve yersiz açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., duruşmalara katılmadığı gibi herhangi bir beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile, 5.000,00 TL nin davalı ... yönünden olay tarihi olan 16/05/2013 tarihinden, davalı ... Şirketi yönünden dava tarihi olan 20/11/2013 tarihinden hesaplanacak yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... Şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... şirketi vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, dava dilekçesinin talep sonucunda değer kaybı karşılığı olarak 5.000 TL tazminat talep etmiş, ayrıca hasar tazminatı talep etmemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise; davacıya ait ... plakalı araçta 3.836,38 TL tutarında hasar ile 3.250,00 TL değer kaybı olmak üzere toplam 7.086,00 TL tutarında zararın meydana geldiği tespit edilmiş; mahkemece değer kaybı ve hasar tazminatı olarak 5.000 TL hüküm altına alınmıştır.

HMK'nın 26. maddesi gereğince, "hakim, tarafların talep sonuçları ile bağlıdır, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." Bu durumda mahkemece, davacının dava dilekçesindeki talebi ile bağlı kalınarak, sadece değer kaybı tazminatına hükmedilmesi gerekirken davalının talep etmediği hasar bedelinin de hüküm altına alınması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

HMK'nın 26. maddesi gereğince, "hakim, tarafların talep sonuçları ile bağlıdır, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." Bu durumda mahkemece, davacının dava dilekçesindeki talebi ile bağlı kalınarak, sadece değer kaybı tazminatına hükmedilmesi gerekirken davalının talep etmediği hasar bedelinin de hüküm altına alınması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3- Değer kaybı, aracın trafik kazası sonucu hasarlanıp, onarılmasından sonraki değeri ile kazadan önceki değeri arasındaki farka ilişkin olup, araçtaki değer kaybı belirlenirken, aracın markası, yaşı, modeli ve hasar gördüğü kısımları dikkate alınarak aracın kaza tarihinden önceki 2. el satış değerinin tespiti ile aracın tamir edildikten sonra ikinci el satış değerinin tespiti ve arasındaki fark göz önüne alınmaktadır.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda araçtaki değer kaybı denetime olanak verecek şekilde belirlenmemiştir. Bilirkişi raporu hüküm vermeye yeterli değildir.

Bu durumda mahkemece aracın modeli, markası, özellikleri, hasarı, yapılan onarım işlemleri, kilometresi, olay tarihindeki yaşı, davacı tarafın iddiaları, davalının savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek aracın kaza öncesi hasarsız ikinci el piyasa rayiç değeri ile kaza meydana geldikten ve tamir edildikten sonraki ikinci el piyasa rayiç değeri arasındaki farka göre değer kaybının

yeniden hesaplanması konusunda ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde eksik inceleme ile hükme elverişli olmayan bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ye geri verilmesine 22/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40737, Karar No: 2017/10079, Tarih: 03.10.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/40737 E.  ,  2017/10079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ceza Genel Kurulu’nun 14.10.2008 gün ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; sanığın, yönetim kurulu başkanı olduğu Tariş İncir Satış Kooperatifleri Birliği'nin olağan genel kurulunda konuşma yaptığı sırada, yönetiminin ibra edilmemesi için delegelere baskı yapıldığına dair duyumlar alması üzerine sarfettiği kabul edilen, “...bu kadar adice, çok özür diliyorum, bu kadar namussuzca bu kadar şerefsizce, bu kadar gayri ahlaki bir düşünce tarzını delegenin aklına sokan insanları kınıyorum...” biçimindeki sözlerin, konuşma metninin bütünü ve sanık savunması incelendiğinde, nezaket dışı kaba hitap tarzı olup, katılanları hedef alan sövme, somut bir fiil ya da olgu isnadı olarak kabul edilemeyeceği, onların onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması ve belirli şahısları hedef almaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının somut olayda oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine, hükümlülük kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ile katılanlar ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9315, Karar No: 2020/1138, Tarih: 05.02.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/9315 E.  ,  2020/1138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın yüzüne karşı verilen kararın kanun yolu bildiriminde, temyiz süresinin "...yüze karşı açıklanmasından veya yazılı bildiriminden..." başlayacağının belirtildiği ve bu suretle yanıltıcı olduğu anlaşıldığından sanığın temyiz isteminin süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık ... ve ...’in temyizinin, haklarında mahkumiyet hükmü kurulan özel belgede sahtecilik, hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme suçlarının tamamına yönelik olduğu anlaşılmakla; tebliğnamede mala zarar verme suçuyla ilgili herhangi bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmakla, bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.