muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12132, Karar No: 2017/5030, Tarih: 26.09.2017

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davalının, davacıya yönelik ifadelerinin kişilik haklarına saldırı oluşturduğu, ceza yargılaması neticesinde de eylemin sabit kabul edilerek cezalandırılmasına karar verildiği gerekçesi ile, istemin kabulüne karar verilmiştir.Dosya kapsamına göre; ceza mahkemesinde verilen mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Anılan karar TBK'nın 74. maddesi anlamında hukuk hakimini bağlayıcı nitelikte bir karar değildir. Somut olayın oluş şeklinin, hukuk hakimi tarafından deliller serbestçe değerlendirilerek takdir edilmesi gerekir. AİHM'si 22 Nisan 2013 tarihli 48876/08 başvuru nolu kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan «bilgi» ya da «düşünceler» için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, «demokratik toplumun» onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğini,...” ifade etmektedir.Somut olaya gelince; davalının, davacı hakkında sarf ettiği ve mahkemece kişilik haklarına saldırı oluşturduğu kabul edilen ifadelerin, yukarıda değinildiği gibi hoşa gitmeyen, sarsıcı hatta rahatsız edici olanları dahi Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi 10. maddesi, Anayasa 26. maddesi uyarınca ifade ve düşünce özgürlüğü kapsamında korunması gerektiği; icapsız, kaba ve kişisel değer yargısı niteliğinde uyuşmazlık konusu beyanların eleştiri sınırlarında kaldığının kabulü ile istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halide geri verilmesine 26/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1620, Karar No: 2025/4535, Tarih: 24.03.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/1620 E.  ,  2025/4535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Antalya 37. Asliye Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Antalya 37. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2024 tarihli ve 2024/766 Esas, 2024/825 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5503, Karar No: 2025/1186, Tarih: 05.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/5503 E.  ,  2025/1186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2834 E., 2018/1065 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; 5271 sayılı Kanunun 280/1. maddesi uyarınca kararın kaldırılması sonucu verilen mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 24.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak sanığın taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 63, 53/6. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; delillerin eksik incelendiğine, bölge adliye mahkemesince sanığın daha aleyhine olacak şekilde hüküm kurulduğuna, sanığın kusuru olmadığına, dosyada sanığın kaza yapmasına sebep olan aracın kusurunun irdelenmediğine, 3 yıl 4 ay hapis cezasının hakkaniyete aykırı olduğuna, sanığın beraati gerektiğine, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesine, üst sınıra yakın ceza verilmesine, eksik incelemeyle ve takdir haklarının her birinin sanık aleyhine kullanıldığı usule yasaya ve içtihatlara aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 19.08.2016 tarihinde saat 15.00 sıralarında meskun mahalde, gündüz vakti, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile bölünmüş üç şeritli caddede seyir halindeyken olay mahalli olay mahalli kavşağa geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybedip sağa doğru yönelerek kaldırıma çıkıp 3054 sokak girişine geldiğinde, bu sokak girişinde karşıdan karşıya geçmekte olan yaya ...'a çarparak altına alıp yaklaşık 16 metre sürükleyerek petrol istasyonu duvarına çarparak durması sonucu yayanın ölümüne neden olduğu olayda, kaza tespit tutanağı, hazırlık ve mahkemece keşif sonucu alınan bilirkişi raporları ile İstanbul Trafik İhtisas Dairesi raporunda; kavşağa yaklaşırken istikametine göre sol tarafında kavşakta burnunu çıkartmış konumda gördüğü araç nedeniyle hızını her an tedbir alabileceği asgari seviyeye düşürerek kontrollü bir şekilde kavşaktan geçişini gerçekleştirmesi gerekirken bu hususa riayet etmemesi, mevcut hızıyla seyrine devam etmesi neticesi sol şerit üzerinden orta şeride geçtiğinde yolun da virajlı olması sebebiyle direksiyon hakimiyetini kaybederek sağa doğru yönelip yayaya çarpması, aracını durdurmak için etkin fren tedbiri almaması nedenleriyle asli ve tam kusurlu bulunmuş olup mahkemece de kabul edilerek sanığın TCK'nın 85/1, 62, 50/4,1-a. maddeleri uyarınca 24.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiş olup duruşmalı yapılan yargılama neticesinde sanığın TCK'nın 85/1, 62. Maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Denizli 11.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2250, Karar No: 2013/6633, Tarih: 08.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2250 E.  ,  2013/6633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden zeytin bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/son maddesi uyarınca irtifak hakkı karşılıkları, bu hak nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer kaybıdır.

Bu itibarla; dava konusu taşınmazın irtifak hakkı kurulmadan önce tespit edilen zemin değeri ile üzerinde bulunan binaların Bayındırlık Birim Fiyatlarına göre yıpranma payı da düşülerek belirlenen bedelin toplanması suretiyle, taşınmazın değeri hesaplandıktan sonra, dava konusu enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer düşüklüğü oranı belirlenip, bu oranla tüm değerin çarpılması sonucu irtifak hakkı karşılığını hesaplanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazdan önceden geçen enerji nakil hattı nedeniyle değer düşüklüğü hesaplanmış ise de; bilirkişi raporu denetlemeye elverişli olmadığından hesaplama yöntemini net ve anlaşılır şekilde gösterir rapor alınmadan hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8447, Karar No: 2012/15589, Tarih: 09.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/8447 E.  ,  2012/15589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/01/2011 tarih ve 2009/382-2011/18 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; taraflar arasında 05/04/2008 tarihli tellallık sözleşmesi bulunduğunu, sözleşmeye göre, davalıya ait Pendik Kurtköy Yenişehir Reyhan Cad. 240 EF 2 D pafta 4011 ada, 7 parselde kayıtlı C bloktaki 6-10-25 numaralı dairelerin satışında aracılık hizmetini müvekkili şirketin üstlendiğini, davalı mal sahibi şirketin mevcut tellallık sözleşmesine aykırı hareket ederek daireleri davacıyı aracı kılmaksızın üçüncü şahıslara sattığını, davacı şirketin bu üç dairenin satışı ile ilgili olarak tellallık ücreti alacağı için ilamsız takip yaptığını davalı şirketin itirazı üzerine takibin durduğunu iddia ederek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taşınmazların satış tarihlerinde toplam 610.000,00 TL değerinde oldukları, bu değer üzerinden yapılan hesaplamaya göre hizmet bedelinin 36.600,00 TL olduğu gerekçesiyle, bu bedel üzerinden takibin devamına, faturaya dayalı alacak likit olduğundan hükmedilen miktar üzerinden İİK'.nun 67/2. maddesi uyarınca davacı lehine icra inkar tazminatına karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.612,60 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/28033, Karar No: 2020/17923, Tarih: 04.11.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/28033 E.  ,  2020/17923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1-3-a, 125/4, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 7.080,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Beykoz 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/01/2018 tarihli ve 2017/507 esas, 2018/77 sayılı kararının istinaf edilmeden kesinleşmesini müteakip, sanık müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin Beykoz 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/01/2019 tarihli ve 2017/507 esas, 2018/77 sayılı ek kararınına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/01/2019 tarihli ve 2019/48 değişik iş;

Kamu malına zarar verme suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Beykoz 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/01/2018 tarihli ve 2017/507 esas, 2018/77 sayılı kararlarını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

1-Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

Mahkemesince, sanığın yıkım amacıyla mahalde bulunan ... plakalı kepçeye taş ve tuğla atarak kepçenin arka ve ön tamponları ile ön sağ far, sol stop lambası ve sol çamurluk bölgesine zarar verdiği gerekçesiyle kamu malına zarar verme suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ise de; kararda belirtilen ... plakalı aracın ... isimli sanığa ait olduğu ve kararda bahsedilen zarar tespitinin de dosya arasında mevcut 20/07/2017 tarihli tutanak ile yine aynı araç hakkında yapıldığı, bu itibarla esasen suça konu kepçeye zarar verildiğine ve bu kepçenin kamu malı olduğuna dair her hangi bir tespit ve tutanağın dosya arasında bulunmadığı cihetle, başka bir araca dair yapılan zarar tespitine dayanılarak atılı suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

2-Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

2-Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23/3. maddesinde yer alan, “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” ve 318/1. maddesinde yer alan, “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği cihetle, somut olayda mahkûmiyet hükmünü veren 109471 sicil numaralı hâkim....'un, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin kararı da verdiği gözetilerek, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

İsabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 19.07.2019 gün ve 8034 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.08.2019 gün ve KYB/2019-80864 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kanun yararına bozma isteminin, hakaret ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin olması karşısında, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6545 sayılı Kanunla değişik 14. ve eklenen geçici 13. maddeleri ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 23.01.2020 gün 2020/1 sayılı Kararının Ceza Daireleri İşbölümüne ilişkin ortak hükümlerin 6. fıkrası uyarınca, kanun yararına bozma istemini inceleme görevi Yargıtay Yüksek 2. Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 04.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6045, Karar No: 2021/9578, Tarih: 28.09.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/6045 E.  ,  2021/9578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kullanım Kadastrosu

Taraflar arasında Nurdağı Asliye Hukuk Mahkemesi' nde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun HMK' nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sonucunda, Nurdağı İlçesi Başpınar Mahallesi çalışma alanında bulunan 986 parsel sayılı 5.107,27 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve taşınmazın 2014 yılında ... oğlu ... tarafından kullanıldığı şerhi yazılarak kayalık, çalılık vasfıyla davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın 2010 yılından bu yana kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak, taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesindeki kullanıma ilişkin şerhin düzeltilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine “2010 yılından beri ... oğlu ... tarafından kullanıldığı” şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hükmün, davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 28.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9576, Karar No: 2010/16102, Tarih: 13.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9576 E.  ,  2010/16102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyada bulunan İlçe Tarım Müdürlüğü veri listesinde münavebeye alınan biber ürününe ilişkin veriler yer almadığı gibi Dairece daha önceden incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/59 Esas-2009/324 Karar, Dairenin:2010/1587 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin 1650 kg-2650 kg aralığında, 03.05.2010 tarihinde incelenen bazı dava dosyalarına (Ör: Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin 2009/1543 Esas) sayılı dosyasına gelen veri listesindeki biber veriminin 1700 kg-3000 kg aralığında bulunduğu, dolayısıyla aynı değerleri içermedikleri anlaşılmıştır.

Mahkemece, sözü edilen dosyalardaki veri listelerinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaş ve cinslerine göre 2008 yılı itibarıyla rayiç bedellerinin İlçe Tarım Müdürlüğünden sorularak alınacak cevap yazısının dosya içerisine getirtilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12552, Karar No: 2018/2670, Tarih: 19.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/12552 E.  ,  2018/2670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın davalılar ... ve ...yönünden kısmen kabulüne; davalı ...Ş. yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yerel mahkemece yapılan yargılama neticesinde davanın davalılar ... ve ... yönünden kısmen kabulüne,davalı ...Ş. yönünden reddine karar verilmiş; söz konusu karar davalı ... vekili tarafından temyiz harç ve masrafları yönünden adli yardım kararı verilmesi istemli olarak temyiz edilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 448. maddesi hükmü uyarınca, davalı ... vekilinin temyiz harç ve giderleri ile ilgili adli yardım talebi bakımından söz konusu yasa hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Bu durumda aynı yasanın 336/3. maddesi uyarınca davalı ... vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebi ile ilgili karar vermeye yetkili mercii temyiz incelemesi yapmakla görevli Dairemiz olduğundan, davalı ... vekilinin adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede; 6100 sayılı HMK’nun konuya ilişkin ve emredici nitelikteki 336/2. maddesi hükmünün hilafına, davalı ... vekilinin adli yardım talebine ilişkin dilekçesi ekinde talebini haklı gösterecek yeterli bilgi ve belgeye yer verilmediği nazara alındığında, adli yardım talebinin makul ve inandırıcı olmadığı kanısına varılmakla, davalı ... vekilinin kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Bu itibarla; davalı ... lehine kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, davalı ... vekiline bu red kararının tebliği ile 1086 sayılı HUMK’nın 434/3. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin ikmali için gerekli işlemler yapılmak üzere dava dosyasının yerel mahkemeye geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin adli yardım isteminin tebliğden itibaren bir haftalık süre içinde itirazı kabil olarak REDDİNE, eksik harç ve masrafların tedariki için dava dosyasının yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.