muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/21, Karar No: 2023/206, Tarih: 05.04.2023

... Devlet Hastanesi Taahhütname yazılı belgenin, içeriğinde "..., ... ve ... oğlu ... doğumlu ..., adresi, yukarıda yazılı kimlik bilgileri ve şahsıma ait olup hastane tedavi masraflarını ödemeyi taahhüt ederim" ibaresinin yazılı olduğunun ve protokol 20218, 09.04.2005 tarih ile imzanın bulunduğunun görüldüğü, bunun üzerine hastanenin 17.07.2008 tarihinde acil defter fotokopisini ve döner sermayeye ait senedi gönderdiği, döner sermayeye ait senedin incelenmesinde ... yazdığının, 14,70 TL muayene ücreti ve 3,11 TL aşı serum ücreti olarak toplam 17,81 TL senet düzenlendiğinin ve tarih aralığının 01.01.2004-31.12.2004 olduğunun görüldüğü, sanık müdafii tarafından kendilerinde fotokopisi bulunan taahhütnamenin aslının tekrar istendiği, bunun üzerine 27.05.2010 tarihli yazı ile ...'ün 09.05.2004 tarih ve ... protokol numarası ile acil servise gelerek ilk tedavisinin yapıldığı ve başkaca bir işlem yapılmadığının bildirildiği, 16.07.2010 tarihli yazıda da hastane arşivlerinin incelenmesinde taahhütname defteri ve taahhütname seri dosyasında ...'nun bulunduğunun belirtildiği, Taahhütnamede yapılan incelemede, ... adına 05.02.2004 tarihinde düzenlendiğinin görüldüğü, ayrıca hastane tarafından gönderilen ...'na ait taahhütname örneği ile sanık müdafii tarafından dosyaya sunulan ve sanığa ait olduğu iddia edilen taahhütname örneğinin şekil ve içerik açısından birbirine benzemedikleri, taahhütname aslının tekrar istenmesi üzerine 08.11.2010 tarihli yazı ile hastane arşivinin incelemesi sonucunda ... numaralı taahhütname belgesinin ...'na ait olduğunun 16.07.2010 tarihli yazıları ile bildirilmiş olduğunun ve hastane kayıtlarının incelenmesinde sanığın herhangi bir muayene kaydının ve taahhütnamesinin bulunmadığının belirtildiği, ... Devlet Hastanesinde hasta girişlerini yapan tanık ...'ın 12.02.2013 tarihinde Mahkemede; sanığa ait hiçbir şey hatırlamadığını, kayıt sırasında hastanın kimliğine göre giriş yapıldığını, hastanın gerçekten kimlikteki kişi olup olmadığının kontrollerinin mümkün olmadığını ve kendisine gösterilen taahhütnameyi tam olarak hatırlamadığını beyan ettiği somut olayda;

Olay öncesinde de sanığı tanıyan tanıklar ... ve ...'nın olaydan hemen sonra kollukta ve savcı huzurunda yaptıkları fotoğraf teşhislerinden kesin ve net olarak emin olduklarına ilişkin olay örgüsüne uygun ayrıntılı anlatımları, bu anlatımları destekleyen ve önce tanık sonra sanık sıfatıyla dinlenen ...'nin beyanları, inceleme dışı sanık ...'ın suçta kullanılan aracı olaydan bir gün önce 08.05.2004 tarihinde ehliyeti olmadığı için kiralayarak sanığa teslim ettiğine ilişkin savunmalarının aracın kiralandığı şirket sahibi tanık ... tarafından aşamalarda doğrulandığı ve tanığın inceleme dışı sanık ...'i hem fotoğrafından hem de duruşmada bizzat teşhis ettiği, inceleme dışı sanık ...'nın savunmaları, otopsi raporu, ekspertiz raporu, olaydan yaklaşık bir buçuk yıl sonra başka dosya kapsamında yakalanan sanık ...'ün aşamalardaki kendini suçtan kurtarmaya yönelik çelişkili savunmaları, yapılan incelemeler sonucunda ... Devlet Hastanesinin acil servisinde muayene olduğu yönündeki kaydın sonradan temin edilen belge niteliği arz ettiği kanaatine varıldığı, sanığın 08.05.2004 tarihinde hakkında beraat kararı verilen inceleme dışı sanık ...'a ... Oto Kiralamadan olayda kullandığı ... plaka sayılı ... marka aracı kiralattığı, bu araçla 09.04.2005 tarihinde saat 19.00 sıralarında sanık ...'ün yanında inceleme dışı sanık ... ve kimliği tespit edilemeyen iki kişi daha olduğu hâlde ... Belediyesi'ne gittiği, aracı sanığın kullandığı, burada kayınbiraderi ...'yı döven çocukları koruyan arkadaşları tanıklar ..., ... ve ... ile ... Restoran'a doğru yolun kenarında yürüyen maktul ...'yi yanına çağırdığı, maktulün aracın sürücü kısmındaki sanığın yanına gittiği ve kolunu aracın üzerine koyup sanığa Arapça olarak " Ne var?" dediği, sanığın da üzerinde taşıdığı emanette bulunan ruhsatsız 7,65 mm çapındaki ... marka silahı çıkartarak maktulün sağ göğüs tarafına bir el ateş ettiği, maktulün ... Restoran'a doğru koştuğu esnada arkasından 2-3 el daha silahla ateş ettiği, sanığın araçla birlikte hızla olay yerinden uzaklaştığı, maktulün restoranın önünde yığılıp yere düştüğü, tanıklar ... ve ...'in araçla Özel ... ... Hastanesine götürdükleri maktulün yolda ateşli silahlı mermi çekirdeğinin akciğerde ve kalpte yol açtığı harabiyet sonucu solunum ve dolaşım yetmezliği nedeniyle öldüğü hususlarının bir bütün hâlinde değerlendirilmesi neticesinde dosyada araştırılması gerekli başkaca bir hususun bulunmadığı ve sanığın üzerine atılı kasten öldürme suçunu işlediğinin sabit olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, haklı nedene dayanmayan Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

2- Sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığı,

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Görüşler

Haksız tahrik, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Birinci Kitap, İkinci Kısımda, "Ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenler" başlıklı İkinci Bölümde yer alan 29. maddesinde;

Bu itibarla, haklı nedene dayanmayan Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

2- Sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığı,

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Görüşler

Haksız tahrik, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Birinci Kitap, İkinci Kısımda, "Ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenler" başlıklı İkinci Bölümde yer alan 29. maddesinde;

“Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir” şeklinde, ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak hüküm altına alınmıştır.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik; kişinin haksız bir fiilin kendisinde meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işlemesi durumunda kusur yeteneğindeki azalmayı ifade etmektedir. Bu hâlde fail suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısında meydana getirdiği karışıklığın bir sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir. Bu yönüyle haksız tahrik, kusurun irade unsuru üzerinde etkili olan bir nedendir. Başka bir anlatımla haksız tahrik hâlinde failin iradesi üzerinde bir zayıflama meydana gelmekte, böylece haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altındaki kişinin suç işlemekten kendisini alıkoyma yeteneği önemli ölçüde azalmış bulunmaktadır. (İzzet Özgenç, Türk Ceza Kanunu Gazi Şerhi, Genel Hükümler, s. 412)

Yerleşmiş yargısal kararlar ve doktrinde yer alan baskın görüşlere göre, 5237 sayılı TCK’nın 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için şu şartların birlikte gerçekleşmesi gereklidir:

a) Tahriki oluşturan bir fiil bulunmalı,

b) Bu fiil haksız olmalı,

c) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

d) Failin işlediği suç, bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

e) Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan sadır olmalıdır.

5237 sayılı TCK'da tahrikle ilgili olarak, 765 sayılı TCK’da yer alan ağır tahrik-hafif tahrik ayrımına son verilmiş ve tahriki oluşturan fiilin, somut olayın özelliklerine göre hâkim tarafından değerlendirilmesi ve sanığın iradesi üzerindeki etkisi göz önüne alınarak maddede gösterilen iki sınır arasında belirlenen oranda indirim yapılması şeklinde bir düzenlemeye gidilmiştir.

e) Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan sadır olmalıdır.

5237 sayılı TCK'da tahrikle ilgili olarak, 765 sayılı TCK’da yer alan ağır tahrik-hafif tahrik ayrımına son verilmiş ve tahriki oluşturan fiilin, somut olayın özelliklerine göre hâkim tarafından değerlendirilmesi ve sanığın iradesi üzerindeki etkisi göz önüne alınarak maddede gösterilen iki sınır arasında belirlenen oranda indirim yapılması şeklinde bir düzenlemeye gidilmiştir.

Ceza Genel Kurulunun çeşitli kararlarında tartışmasız olarak benimsendiği üzere, tahrik nedeniyle yapılacak indirimin oranı belirlenirken, haksız tahriki oluşturan hareketin işleniş şekli, yeri, niteliği, zamanı, yöresel şartlar ve tahrik eden ile edilenin durumları göz önüne alınıp değerlendirilmeli, eğer haksız hareket bu özellikleri itibarıyla yoğun ve önemli boyutlara ulaşmışsa ancak bu takdirde haksız tahrikin ağır ve şiddetli olduğu kabul edilmelidir.

B. Somut olayda Hukuki Nitelendirme

Sanık ...'ün savunmalarında maktulle bir sorununun olmadığını, 2-3 yıldır kayınbiraderi ... ile konuşmadığını ve görüşmediğini ifade ettiği, sanığın dilekçesinde belirttiği Hatay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.10.2004 tarih ve 3388-2121 sayılı iddianamesinde mağdurların ... ve ... olduğu, olay tarihinin 12.04.2004 olduğu, sanık ... hakkında mağdurları bıçakla yaralama, sanıklar ..., ... ile dosyamızda önce tanık sonraki aşamalarda sanık sıfatıyla dinlenen ve maktulün çocukluk arkadaşı olan ... hakkında kavgada yaralıya el uzatmak suçlarından kamu davası açıldığı, maktulün sanığın kayınbiraderi ...'yı yaralayanlar içerisinde olmadığı, tanık ...'ün savcılıkta; maktulün kendisine anlattığına göre maktulle aynı mahalleden olan kişilerin sanığın kayınbiraderi ...'yı olaydan 30-40 önce dövdüklerini ve maktulün ölümünden sonra haricen duyduğuna göre de maktulün sanığa, "Benim cesedimi çiğnemeden bu çocuklara dokunamazsın." dediğini beyan ettiği hususları hep birlikte değerlendirildiğinde maktulden kaynaklı sanığa yönelik haksız tahrik oluşturacak herhangi bir eylemin olmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının her iki uyuşmazlık bakımından itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.04.2023 tarihinde yapılan müzakerede her iki uyuşmazlık yönünden oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4515, Karar No: 2018/8599, Tarih: 10.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/4515 E.  ,  2018/8599 K.**

**"İçtihat Metni"**

İTİRAZ EDİLEN KARAR : Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 10/05/2018 gün ve 2017/5068 Esas, 2018/5939 Karar sayılı kararı.

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

KONUNUN TAKDİMİ : İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2013 gün ve 2013/145

esas, 2013/253 karar sayılı sanıklar ... ve ... aleyhine 5187 sayılı Basın Kanununun 21/c maddesi uyarınca kurulu 10.000.-TL adli para cezasına dair mahkumiyet hükmü, sanıklar müdafiinin süresinde talebi üzerine yüksek Yargıtay 19. Ceza Dairesinin itiraza konu kararı ile temyizen incelenmiş ve mahkumiyet hükmünün oy çokluğu ile bozulmasına karar verilmiştir.

Aşağıda arz ettiğimiz nedenlerle bozma kararının usul ve yasalara aykırı olduğu düşüncesiyle CMK'nın 308. maddesi uyarınca yerel mahkemenin mahkumiyet hükmünün onanması gerektiği düşüncesiyle itiraz ediyoruz.

İTİRAZ NEDENLERİ : Uyuşmazlık, taksirli suç mağduru olan küçüğe ilişkin haberde küçük mağdurun ad ve soyadı ile fotoğrafına yer verilmek suretiyle kimliğinin açıklanması fiilinin Basın Kanunu’nun 21/c maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkindir.

Bilindiği üzere, kimliğin açıklanma yasağına 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 21. maddesinde yer verilmiştir.

Bu hükme göre;

“Süreli yayınlarda … Onsekiz yaşından küçük olan suç faili veya mağdurlarının, kimliklerini açıklayacak ya da tanınmalarına yol açacak şekilde yayın yapanlar birmilyar liradan yirmimilyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılır. Bu ceza bölgesel süreli yayınlarda ikimilyar liradan, yaygın süreli yayınlarda onmilyar liradan az olamaz.”

Basın Kanunu’nun 21. maddesi ile getirilen “kimlik açıklama yasağı” ilkesi, bir yönüyle Anayasa’nın 38/4. maddesinde ve AİHS m. 6/2’de güvence altına alınan suçsuzluk karinesini hayata geçirmeye yönelik bir düzenleme içermektedir. Anılan norm diğer yanıyla ise onsekiz yaşından küçük tüm suç faili ve mağdurların, bazı suçların ise sadece mağdurlarının kimliklerini açıklayacak şekilde yayın yapılması yasaklanmaktadır. Doktrinde bu korumanın önemine dikkat çekilerek, tüm sanıklar için sağlanması gerektiği ifade edilmektedir (Baştürk, İhsan: Basın Kanunu’nda Kimlik Açıklama Yasağına Aykırılık Suçu, Türkiye Barolar Birliği Dergisi, Sayı 86, Ankara 2009, s. 133-134).

Basın Kanunu’nun 21. maddesinin (c) bendinde on sekiz yaşından küçük olan kişilerin fail veya mağdur olarak yer aldığı suçlarda, bu kişilerle ilgili olarak yapılacak haberlerde, kimliklerinin açıklanması veya kimliklerinin tanınmasına yol açacak şekilde yayın yapılması fiili suç olarak tanımlanmıştır. Bu norm ile kanun koyucunun çocukların kişilik haklarını korumak istemesi son derece isabetlidir. Kanun koyucu, küçüklerin her hangi bir suçun faili veya mağduru olmaları halinde, şahsiyet haklarının bütününün korunması ve reşit olmadan toplumdan suçlu veya suç mağduru damgası ile uzaklaştırılmasının engellenmesi için bu yasağı getirmiştir Söz edilen suçun hukuki konusu, on sekiz yaşından küçük kişilerin yani çocukların fail veya mağdur olduğu suçlarla ilgili haberlerde, bu kişilerin kimliklerinin açıklanmaması ya da tanınmalarına yol açacak şekilde haber yapılmaması suretiyle bu kişilerin kişilik haklarının korunması, gelecekleri açısından doğabilecek olası olumsuz sonuçların ortaya çıkmasının daha ilk baştan engellenmesidir. Suçun maddi unsuru haberin kimliğin belirlenmesi sonucuna yol açacak şekilde yayımıdır. Küçükler yönünden yapılan bu düzenlemede 21. maddenin (a) ve (b) bentlerinde düzenlenen fiillerden farklı olarak, haberin konusunu oluşturan suç yönünden herhangi bir sınırlama veya belirlemeye yer verilmemiştir. Öte yandan suçun kasıtla mı işlendiği yoksa taksirle mi işlendiği hususunda da bir ayrım yapılmamıştır. Bu nedenle 21. maddenin (c) bendinde tanımlanan suçun, on sekiz yaşını tamamlamamış olan kişilerin fail veya mağdur olduğu herhangi bir suça ilişkin haberin veriliş şekli itibarıyla işlenmesi mümkündür. (Baştürk, agm, s. 152-154). Kanun’un gerekçesinde de, bu düzenleme ile on sekiz yaşından küçüklerin işlediği veya bunlara karşı işlenen suçlarla ilgili haberler değil, bu kişilerin tanıtılması ile kimliklerinin açıklanmasının yasaklandığı ve küçüklerin korunduğu belirtilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Sanık ...'ın sorumlu müdür, sanık ...'nin sorumlu müdürün bağlı bulunduğu yetkili olarak görev yaptığı Sabah Gazetesinin 07.05.2013 tarihli nüshasının 3. sayfasında yer alan "Kaldırım çöktü, iki metrelik çukurda mahsur kaldı" başlığı ile yayımlanan ve içeriğindeki "13 yaşındaki öğrenci Melis'in yolda yürürken birden yerin çökmesi sonucu kendiliğinden açılan çukura düşmesine" ilişkin haberde, suçun mağduru olan küçüğün kimliğinin tanınmasına yol açacak derecede fotoğrafının yayımlanması ve isminin açıklanması olayında, haberin güncel ve gerçek olması, kamuoyunun ilgisini konu üzerine dikkat çekerek ilgililer hakkında denetim görevini üstlenmesi, haberde küçüğün fotoğrafının yayınlanmasındaki maksadın dikkat çekmek ve haberdeki çarpıcılığı artırmak yönündeki işlevi, haberin özetlenme ve açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması ve mağdur hakkında haber içeriğinde küçüğü küçültücü veya kişilik haklarını ihlal eden ifadelere yer verilmemesi, okuyucuda mağdurun hukuki yararının ihlal edildiği ve mağduriyetine yol açtığı izlenimi uyandırmadığı, sonuç olarak haberin verilme amacının kamu yararına hizmet etmesi,

Kanun koyucunun anılan düzenleme ile getirdiği yasak mutlak bir yasak olup, suç mağduru veya faili küçüklerin haklarının korunması amacına yöneliktir. Bu itibarla, anılan suçlarda basın özgürlüğünün korunması, kamunun haber hakkı veya kişilik haklarının ve kamu yararının korunması arasında bir denge sağlanması gerekliliğinden hareketle haberin verilişinde hukuka uygunluk sebebi bulunabileceği de düşünülemeyecektir. Öte yandan kişilik haklarının somut olarak ihlal edilip edilmediği yani neticenin meydana gelip gelmediğinin ispatı da gerekmeyecektir. Kısacası kanun koyucu anılan norm ile küçüğün yararlarını kamu yararından ve basın özgürlüğünden daha üstün tutmuştur. Sonuç olarak, söz edilen kimlik açıklama yasağı “mutlak nitelikte” olup bu yasağa aykırılığın objektif olarak gerçekleştiği fiillerin atılı suçu unsurları yönünden oluşturacağı kuşkusuzdur.

Açıklanan nedenlerle yerel mahkemenin mahkumiyet hükmünün onanmasına karar verilmesi gerekirken, bozulması yönündeki karar usul ve yasalara aykırıdır.

SONUÇ VE İSTEM : Yüksek Dairenizin itiraza konu 10.05.2018 tarih ve 2017/5068 esas 2018/5939 karar sayılı ilamının CMK'nın 308/2-3. maddesi kapsamında itirazımıza binaen incelenmesi ve yerel mahkeme hükmünün yönünden ONANMASINA karar verilmesi,

İtirazımızın yerinde görülmeyip reddi halinde yukarıda arz ettiğimiz itiraz nedenlerimizin bir kez de CMK'nın 308/1-3. maddesi uyarınca Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunca tartışılması ve ilamın talebimiz doğrultusunda BOZULMASI için dosyanın YÜKSEK YARGITAY CEZA GENEL KURULUNA tevdii itirazen arz ve talep olunur, şeklinde istemde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR:

İtirazımızın yerinde görülmeyip reddi halinde yukarıda arz ettiğimiz itiraz nedenlerimizin bir kez de CMK'nın 308/1-3. maddesi uyarınca Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunca tartışılması ve ilamın talebimiz doğrultusunda BOZULMASI için dosyanın YÜKSEK YARGITAY CEZA GENEL KURULUNA tevdii itirazen arz ve talep olunur, şeklinde istemde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR:

1-Yapılan yeniden inceleme sonucunda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden, 6352 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 308/3. Maddesi gözetilerek, Dairemizin 10/05/2018 gün ve 2017/5068 Esas, 2018/5939 Karar sayılı kararının düzeltilmesine yer olmadığına,

2-İtiraz konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10/09/2018 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Sayın Çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık; taksirli suç mağduru olan küçüğe ilişkin haberde küçük mağdurun ad ve soyadı ile fotoğrafına yer verilmek suretiyle kimliğinin açıklanması fiilinin Basın Kanunu’nun 21/c maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkindir.

Bilindiği üzere, kimliğin açıklanma yasağına aykırılık fiiline 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 21. maddesinde yer verilmiştir.

Bu hükme göre;

“Süreli yayınlarda … Onsekiz yaşından küçük olan suç faili veya mağdurlarının, kimliklerini açıklayacak ya da tanınmalarına yol açacak şekilde yayın yapanlar birmilyar liradan yirmimilyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılır. Bu ceza bölgesel süreli yayınlarda ikimilyar liradan, yaygın süreli yayınlarda onmilyar liradan az olamaz.”

Basın Kanunu’nun 21. maddesi ile getirilen “kimlik açıklama yasağı” ilkesi, bir yönüyle Anayasa’nın 38/4. maddesinde ve AİHS m. 6/2’de güvence altına alınan suçsuzluk karinesini hayata geçirmeye yönelik bir düzenleme içermektedir. Anılan norm diğer yanıyla ise onsekiz yaşından küçük tüm suç faili ve mağdurların, bazı suçların ise sadece mağdurlarının kimliklerini açıklayacak şekilde yayın yapılması yasaklanmaktadır. Doktrinde bu korumanın önemine dikkat çekilerek, tüm sanıklar için sağlanması gerektiği ifade edilmektedir (Baştürk, İhsan: Basın Kanunu’nda Kimlik Açıklama Yasağına Aykırılık Suçu, Türkiye Barolar Birliği Dergisi, Sayı 86, Ankara 2009, s. 133-134).

Basın Kanunu’nun 21. maddesinin (c) bendinde on sekiz yaşından küçük olan kişilerin fail veya mağdur olarak yer aldığı suçlarda, bu kişilerle ilgili olarak yapılacak haberlerde, kimliklerinin açıklanması veya kimliklerinin tanınmasına yol açacak şekilde yayın yapılması fiili suç olarak tanımlanmıştır. Bu norm ile kanun koyucunun çocukların kişilik haklarını korumak istemesi son derece isabetlidir. Kanun koyucu, küçüklerin her hangi bir suçun faili veya mağduru olmaları halinde, şahsiyet haklarının bütününün korunması ve reşit olmadan toplumdan suçlu veya suç mağduru damgası ile uzaklaştırılmasının engellenmesi için bu yasağı getirmiştir Söz edilen suçun hukuki konusu, on sekiz yaşından küçük kişilerin yani çocukların fail veya mağdur olduğu suçlarla ilgili haberlerde, bu kişilerin kimliklerinin açıklanmaması ya da tanınmalarına yol açacak şekilde haber yapılmaması suretiyle bu kişilerin kişilik haklarının korunması, gelecekleri açısından doğabilecek olası olumsuz sonuçların ortaya çıkmasının daha ilk baştan engellenmesidir. Suçun maddi unsuru, haberin kimliğin belirlenmesi sonucuna yol açacak şekilde yayımıdır. Küçükler yönünden yapılan bu düzenlemede 21. maddenin (a) ve (b) bentlerinde düzenlenen fiillerden farklı olarak, haberin konusunu oluşturan suç yönünden herhangi bir sınırlama veya belirlemeye yer verilmemiştir. Öte yandan suçun kasıtla mı işlendiği yoksa taksirle mi işlendiği hususunda da bir ayrım yapılmamıştır. Bu nedenle 21. maddenin (c) bendinde tanımlanan suçun, on sekiz yaşını tamamlamamış olan kişilerin fail veya mağdur olduğu herhangi bir suça ilişkin haberin veriliş şekli itibarıyla işlenmesi mümkündür. (Baştürk, agm, s. 152-154). Kanun’un gerekçesinde de, bu düzenleme ile on sekiz yaşından küçüklerin işlediği veya bunlara karşı işlenen suçlarla ilgili haberler değil, bu kişilerin tanıtılması ile kimliklerinin açıklanmasının yasaklandığı ve küçüklerin korunduğu belirtilmiştir. Sanık ...'ın sorumlu müdür, sanık ...'nin sorumlu müdürün bağlı bulunduğu yetkili olarak görev yaptığı Sabah gazetesinin 07.05.2013 tarihli nüshasının 3