muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15125, Karar No: 2014/38329, Tarih: 15.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/15125 E.  ,  2014/38329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 22. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2013/189-2013/245

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile yol ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı asıl işveren İETT(İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü)' nin alt işvereni K.. isimli iş yerinde temizlik görevlisi olarak çalışırken haklı ve geçerli bir neden olmaksızın işten çıkarıldığını, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretlerinin ödenmediğini, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, günlerinde çalışıp fazla mesai yapmasına rağmen karşılığının ödenmediğini ve yol ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, yol ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı İETT vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkil kurum işçisi olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı K.. şirketi vekili cevap dilekçesinde özetle; davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisinin bulunup müteselsil sorumluluk olduğunu, davacının herhangi bir alacağının bulunmadığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosyada mevcut deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacının, temizlik işini yeni ihale ile alan dava dışı şirkette çalışmaya ara vermeden devam ettiği sabittir. Bu nedenle davacının iş akdi ihaleyi alan yeni alt işveren nezdinde devam ettiğinden feshe bağlı işçilik alacakları olan kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacağına hükmedilmesi hatalıdır. Diğer işçilik alacaklarında ise, devreden işverenin devir tarihinden itibaren 2 yıl süreyle sorumlu olduğu hususu değerlendirilmeksizin hüküm tesisi de isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/931, Karar No: 2016/3702, Tarih: 20.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/931 E.  ,  2016/3702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 43/1, 62, 52/2, 51/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın işlettiği eczanede kalfa olarak çalışan sanığın, katılanın talebi olmadığı halde ..., ... Ecza ve ... Ecza deposundan ilaç alıp satarak elde ettiği parayı katılana teslim etmeden işyerini terk ettiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/3. maddesi uyarınca sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendindeki hak yoksunluğunun uygulanamayacağı, (e) bendinin ise uygulanmamasına karar verilebileceği diğer hak yoksunluklarının ise uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53/1 maddesinin uygulanmasına ilişkin kısma "TCK'nın 53/3 maddesi uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından (c) bendindeki hak yoksunluğunun uygulanmamasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1616, Karar No: 2019/3247, Tarih: 29.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1616 E.  ,  2019/3247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 04/04/2017 tarih ve 2014/314 E. - 2017/164 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabul kısmen reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 15/12/2017 tarih ve 2017/1123-2017/1164 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin uzun yıllar Tıbbi Jeoloji konusunda çalıştığını ve davalı ... ile birlikte “Jeoloji ve Sağlık Kapadokya” adlı teknik gezi kitabını yazdıklarını, fakat davalı ...’in “1.Tıbbi Jeoloji Çalıştayı Bildiriler Kitabı" adlı yayın içeriğinde bulunan "Teknik Gezi Rehberi" adlı bildirisindeki bazı bölümlerin, müvekkili ile yaptıkları ortak çalışmalardan alındığını, fakat müvekkilinin adının belirtilmediğini, yine bu çalışmada, müvekkili tarafından hazırlanan “Tıbbi Jeoloji” kitabının 91. sayfasında bulunan şekiller ile “Türkiye'de Asbest Eriyoniti Kuvars ve Diğer Mineral Tozları ve Etkileri” adlı kitabın 109. sayfasında bulunan fotoğrafın aynen alındığı vefakat bu kitaba atıf yapılmadığı, aynı şekilde müvekkili tarafından hazırlanan “Kapadokya'nın Tarihi Jeolojik Özellikleri ve İnsan Sağlığı Üzerine Etkileri” adlı yayındaki bazı bölümlerin atıf yapılmadan aynen alındığını ileri sürerek şimdilik 1.000,00 TL haksız fiil tazminatı ile 40.000,00 TL manevi tazminatın, haksız fiil tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini, dava konusu kitabın toplatılması ve yayınının durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve T.M.M.O.B. Jeoloji Mühendisleri Odası vekilleri, davanın bir yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını, davaya konu edinilen yayınların, davalılardan T.M.M.O.B. Jeoloji Mühendisleri Odası’nın yasal görev ve yetkileri çerçevesinde hukuka uygun olarak hazırlandığını, intihal iddialarının gerçeği yansıtmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ... vekili, Ürgüp İlçesinin Jeomedikal Risk Analizine ihtiyaç duyulduğunu, uzmanlık ve teknik bilgi gerektirmesi nedeniyle bu işin, doğrudan temin usulü ile dava dışı Erbey Mühendislik Ltd. Şti.'ne verildiğini ve ücretin ödendiğini, müvekkiline husumetin yöneltilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, Ürgüp İlçesinin Jeomedikal Risk Analizine ihtiyaç duyulduğunu, uzmanlık ve teknik bilgi gerektirmesi nedeniyle bu işin, doğrudan temin usulü ile dava dışı Erbey Mühendislik Ltd. Şti.'ne verildiğini ve ücretin ödendiğini, müvekkiline husumetin yöneltilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davaya konu edilen fiil ile davalı ...’in davacı ile vücuda getirmiş oldukları ortak eserdeki özgünlük içeren bölümleri “1.Tıbbi Jeoloji Çalıştayı Bildiriler Kitabı” adlı yayın içeriğinde yer alan "Teknik Gezi Rehberi" adlı bildirisinde kaynak göstermeksizin blok halinde alıntılar yaparak kullanmak suretiyle tek başına vücuda getirmiş gibi bir tavır içine girdiği ve yapılan usulsüz nitelikteki tüm iktibaslar çıkartıldığında dava konusu bildirinin bütünlüğünün bozulduğu, dolayısıyla davacının FSEK 14,15 ve 16. maddelerinden kaynaklanan manevi haklarından “umuma arz yetkisi”, “adın belirtilmesi yetkisi” ve “eserde değişiklik yapılmasını men yetkisi” ile FSEK 22. ve 23. maddelerinden kaynaklanan mali haklardan “çoğaltma hakkı” ve “yayma hakkı”nın ihlal edilmiş olduğu, dava dosyası içeriğinde davacı tarafın somut olarak mali zarara uğradığını gösterir her hangi bir belgenin bulunmadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, maddi tazminat talebinin atiye bırakılması nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına, davalıların "Teknik Gezi Kitabı Jeoloji ve Sağlık Kapadokya" adlı esere yaptıkları tecavüzün ref'ine, dava konusu "1.Tıbbi Jeoloji Çalıştayı Bildiriler Kitabı" adlı kitabın toplatılması ve yayınının durdurulmasına, 40.000,00 TL manevi tazminatın 01.10.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20.Hukuk Dairesince tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; somut olayın özelliklerine göre mahkemece hükmedilen manevi tazminat miktarı, makul ve adalete uygun görülmediğinden davalılar vekillerinin istinaf başvurularının kısmen kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak ve yeniden hüküm kurularak; davanın kısmen kabulü ile, maddi tazminat talebinin atiye bırakılması nedeni ile bu konuda bir karar verilmesine yer olmadığına, davalıların "Teknik Gezi Kitabı Jeoloji ve Sağlık Kapadokya" adlı esere yaptıkları tecavüzün ref'ine, dava konusu "1.Tıbbi Jeoloji Çalıştayı Bildiriler Kitabı"adlı kitabın toplatılması ve yayınının durdurulmasına, 8.000,00 TL manevi tazminatın 01.10.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, tarafların sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının, maddi ve manevi tazminat talebi ile açtığı davasında; ilk derece mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ve davacı yanın 08.04.2016 tarihli beyanı ile maddi tazminat talebini atiye bırakmış olması nedeniyle bu konuda karar verilmesine yer olmadığına dair karar, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, manevi tazminat miktarının makul ve adalete uygun görülmediği gerekçesiyle kaldırılmış ve yeniden hüküm kurulmakla, kısmen kabul ve reddolunan kısım yönünden davalı ... Belediyesi lehine ...Ü.T.'e göre maktu vekalet ücreti taktir edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Belediyesi vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın HMK 370/2.maddesi uyarınca düzeltilerek ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 272,48 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ... ve TMMOB Jeoloji Mühendisleri Odasından müteselsilen alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 92,50 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı ... Belediyesine iadesine, 29/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5301, Karar No: 2019/6441, Tarih: 07.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/5301 E.  ,  2019/6441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... köyünde yapılıp 09.12.2006 ilâ 29.01.2007 tarihleri arasında ilân edilen genel arazi kadastro çalışmaları sonucunda 212 ada 2 parsel sayılı 1111,05 m² yüzölçümlü, 212 ada 3 parsel sayılı 1654,02 m² yüzölçümlü, 212 ada 4 parsel sayılı 2366,26 m² yüzölçümlü ve 212 ada 5 parsel sayılı 1028 m² yüzölçümlü taşınmazlar sırasıyla belgesizden ..., ..., ... ve ... adına yapılan tesbit tutanakları itirazsız kesinleştiğinden tapu siciline tescil edilmişlerdir.

Davacı Hazine vekili 02.04.2007 havale tarihli dava dilekçeleri ile, dava konusu taşınmazların imar ve ihya edilmedikleri, genelde taşlık, kayalık, çalılık ve boş arazi niteliğinde bulunduklarından Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden oldukları ve zilyetlikle kazanım şartlarının davalılar yararına oluşmadığı iddiasıyla davalılar adına oluşan tapu kayıtlarının iptali ve Hazine adına tescilleri istemiyle ayrı ayrı dava açmış, mahkemece, aralarında bağlantı bulunduğu gerekçesiyle davalar birleştirilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu 212 ada 2, 3, 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazların 16.06.2010 havale tarihli bilirkişiler .....tarafından düzenlenen rapora ekli ifraz krokisinde gösterilen alanların tapu kaydının iptali ile köyün son ada ve parsel numarası ile orman vasfında Hazine adına tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 25/06/2015 tarih ve 2015/6164 E. - 2015/ 6428 K. sayılı ilamıyla “Mahkemece, davanın kabulüne ve çekişmeli 212 ada 2, 3, 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazların orman niteliğiyle tesciline karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Şöyle ki; davacı Hazine tarafından dava konusu taşınmazların imar ve ihya edilmedikleri, genelde taşlık, kayalık, çalılık ve boş arazi niteliğinde bulundukları iddiasıyla açıldığı halde, mahkemece talep ile bağlı olunduğu ve talepten başkasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, talep aşılmak suretiyle taşınmazların orman niteliğiyle tesciline karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır. Ayrıca, dava konusu taşınmazlar, yörede 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre 1944 yılında yapılıp 1949 yılında kesinleşen orman tahdidine ilişkin harita ve tutanaklara göre, .... mahallesinin “Köy toplu arazi ve bahçelerini ihtiva ettiğinden köy namına terk edildiği” belirtilmek suretiyle tahdit dışında bırakılmış ve sonra yapılan aplikasyonlarda da durumu değişmemiş, teknik bilgisine başvurulan ziraat bilirkişileri ayrı ayrı düzenledikleri raporlarında da taşınmazların tarla niteliğinde özel mülkiyete tabi bulunan yerlerden oldukları yönünde görüş bildirdikleri nazara alındığında, 1944 yılındayapılan orman tahdidi tutanaklarındaki belirtmelerdeki köy toplu arazi içindeki bahçe veya tarım arazisi niteliğini halen korudukları, niteliklerinde değişme bulunmadığı ve davacı Hazinenin iddialarının eldeki davada ispat edilemediği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin hatalı değerlendirilmesi nedeniyle davanın kabulüne karar verilmesi usûl ve kanuna aykırı olup hükmün bozulması gerekmiştir.” gereğine değinilerek bozulmuş, davacı Hazine vekilinin karar düzeltme talebi Dairenin 04/04/2016 tarih ve 2016/4045 E. - 2016/3857 K. sayılı ilamıyla reddedilmiştir.

Mahkemece; davacının 21/09/2016 tarihli duruşmaya katılmadığı ve herhangi bir mazeret bildirmediği için dosyanın işlemden kaldırıldığı ve 3 aylık yasal süre içerisinde de dosyayı yenilemediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davacının 21/09/2016 tarihli duruşmaya katılmadığı ve herhangi bir mazeret bildirmediği için dosyanın işlemden kaldırıldığı ve 3 aylık yasal süre içerisinde de dosyayı yenilemediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yörede 1944 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp 1949 yılında ilân edilerek kesinleşen orman tahdidi ile 1999 yılında yapılıp 22.03.2002 tarihinde ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması vardır. Daha sonra 2005 yılında yapılıp 28.02.2006 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 6831 sayılı Kanunun 4999 sayılı Kanunla değişik 9. maddesi gereğince vasıf ve mülkiyet değişikliği dışındaki fennî ve teknik hataların düzeltilmesi çalışması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 07/11/2019

gününde oy birliği ile karar verildi.