muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/571, Karar No: 2020/4964, Tarih: 15.12.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/571 E.  ,  2020/4964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ... hakkında yaralama ve tehdit suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı itiraz yolu açık olup, sanıkların müdafiinin bu konudaki istemi üzerine, Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.05.2016 tarih, 2016/300 Değişik İş sayılı kararı ile “İtirazın reddine” karar verildiği ve itiraz üzerine verilen kararların 5271 sayılı CMK’nin 271/4.maddesi gereğince kesin olduğu anlaşıldığından; sanıklar ... ve ... müdafiinin bu konudaki vaki taleplerinin inceleme dışı bırakılarak,

O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz isteminin sanıklar ..., ..., ... hakkında yağma suçundan kurulan beraat kararını; sanık ... ve sanıklar ..., ... müdafilerinin, sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteminde bulundukları anlaşılmakla yapılan incelemede;

I- Sanık ... hakkında yağma ve yaralama; Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan mahkumiyet kararlarının incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin her bir hükümde ayrı ayrı uygulanması gerekli ise de, anılan maddenin hüküm fıkrasında ayrı birer başlık altında bütün suçlardan kurulan mahkumiyet hükümlerini kapsayacak şekilde gösterilmesi sonuca etkili olmadığından; 5237 sayılı Yasanın 58. maddesiyle uygulama yapılırken, anılan maddenin yedinci fıkrası gözetilmeden cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi ve 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulaması yönünden, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararın ve 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 10. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı bulunduğundan; Oluş, dosya kapsamı ve mağdurun aşamalardaki tutarlı beyanlarına göre, sanık ...'un yağma eylemini işyerinde, geceleyin, silahla ve birden fazla kimse ile birlikte gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nin 149/1.maddesinin (d) ve (h) bentlerinin yanı sıra (a) ve (c) bentlerinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye kısmen aykırı olarak ONANMASINA,

II- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında yağma suçundan kurulan beraat ve sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet kararlarının incelemesinde;

II- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında yağma suçundan kurulan beraat ve sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet kararlarının incelemesinde;

1- Olay günü gece saat 03.00 sıralarında sanık ... ile birlikte sanıklar ..., ... ve ...’ın mağdurun Star Kokoreç adlı işyerine gelerek masaya oturdukları, sanıkların kokoreç istemeleri üzerine mağdurun kendilerine siparişlerini hazırlayarak verdiği, hesabın 52 TL tuttuğu, sanık ...'un oturduğu masadan kalkarak mağdurun yanına geldiği, hesabı ödeyecek parasının olmadığını söylediği, mağdurun kredi kartı ile ödemesini söylediği, sanık ...'in "O zaman sen bana 200 Lira daha ver sonra hepsini alırsın" dediği, bu sırada tüm sanıkların yerlerinden kalkarak mağdura doğru yaklaştıkları, mağdurun haraç vermeyeceğini söylemesi üzerine önce sanık ...’nun mağdura vurduğu, daha sonra tüm sanıkların mağdura vurmaya başladıkları, yere düşen mağduru yerde tekme ile dövüp burnunda kırık oluşacak şekilde yaraladıktan sonra, sanıklardan birisinin mağdurun boğazına dükkandan aldığı bir satırı dayadığı, sanık ...’nun eline dükkandan bir ekmek bıçağını alarak buzdolabına sapladığı ve "Eğer polise şikayetçi olursan kendini ölmüş bil" dediği, diğer sanıklarında "Sıkıysa yarın şikayet et" şeklinde konuştuğu, sanıklar kasada bulunan 500 Lira civarındaki parayı alıp yemek ücretini ödemeden olay yerinden ayrıldıklarının, mağdurun aşamalardaki tutarlı beyanları, tanıklar ... ve ...’nin beyanları, olay yeri inceleme tutanağı ve sanıkların yemek ücretini ödememeleri nedeniyle mağdurla tartışıp kavga ettikleri yönündeki tevilli ikrarları ile anlaşılan olayda; sanıkların yemek ücreti ödemedikleri gibi sanık ...’un mağdurdan 200 TL para istemesine destek vererek mağduru darp ettikleri ve tüm sanıkların kasadan 500 TL para alındığı sırada olay yerinde bulundukları hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanık ... ile birlikte el ve iş birliği içerisinde hareket eden sanıklar ..., ... ve ... hakkında yağma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, yağma suçunun sanıklar ..., ... ve ... hakkında suçun yasal unsurları oluşmadığından beraat; sanık ... hakkında tehdit suçundan mahkumiyet, sanıklar ... ve ... hakkında tehdit suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması şeklinde karar vermek suretiyle, birbiri ile çelişen iki ayrı kesin sonuç doğuran, dosya ile örtüşmeyen, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle hukuk kurallarına aykırı davranılması,

2- Kabule göre de; sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin her bir hükümde ayrı ayrı uygulanması gerekli ise de, anılan maddenin hüküm fıkrasında ayrı birer başlık altında bütün suçlardan kurulan mahkumiyet hükümlerini kapsayacak şekilde gösterilmesi ve 5237 sayılı Yasanın 58. maddesiyle uygulama yapılırken, anılan maddenin yedinci fıkrası gözetilmeden cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi,

2- Kabule göre de; sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin her bir hükümde ayrı ayrı uygulanması gerekli ise de, anılan maddenin hüküm fıkrasında ayrı birer başlık altında bütün suçlardan kurulan mahkumiyet hükümlerini kapsayacak şekilde gösterilmesi ve 5237 sayılı Yasanın 58. maddesiyle uygulama yapılırken, anılan maddenin yedinci fıkrası gözetilmeden cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6576, Karar No: 2010/10614, Tarih: 06.12.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/6576 E.  ,  2010/10614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Şanlıurfa Asliye 1. Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın, müvekkilinin oğlunun kullandığı motosiklete arkadan çarparak ölümüne neden olduğunu, müvekkilinin destekten yoksun kaldığını ileri sürerek, ıslahla birlikte toplam 16.211,00 TL’nin faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve dosya kapsamına göre, sigortalının kazada tam kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, anılan meblağın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasına dayalı destek tazminatı istemine ilişkindir.

BK'nın 53. maddesinde, ceza mahkemesinin delil yetersizliğine dayanan beraat kararının hukuk hakimini bağlamayacağı ancak beraat kararı bir maddi olguyu tespit ediyorsa, bu kararın hukuk hakimini bağlayacağı, beraat kararı suçun sanıklar tarafından işlenmediğinin kesin olarak tespiti olgusuna dayanıyorsa, bu kararın bağlayıcı olacağı, bundan başka kusurun takdiri ve zararın miktarını tayin hususundaki kararın hukuk hakimini bağlamayacağı hüküm altına alınmıştır. (Turgut Uygur-Borçlar Kanunu l cilt Sh.844). Kural olarak hukuk hakimi ceza yasasındaki hükümlerle ve ceza hakiminin kararıyla bağlı tutulmamıştır. Böylece BK'nın 53.

2010/6576

2010/10614

maddesi ile bağımsızlık ilkesi benimsenmiş bulunmaktadır (Mustafa Reşit Karahasan, Tazminat Hukuku 1996 basımı Sh.437 vd). Kanun koyucu cezayı müstelzim hükümlerle tazminatı öngören hükümleri sevk ederken, farklı görüşlerle hareket etmiş bulunmaktadır.

Bu itibarla medeni hukuk ve ceza hukukundaki hal suretleri ve özellikle sorumluluk şekilleri birbirinden farklı olacaktır. Zarar ve ziyana karar verecek olan hukuk hakimi ceza hukukunun sorumluluğa ilişkin hükümleri ile bağlı değildir. Keza, Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun hükümleri bir çok noktalarda ve özellikle delillerin takdirinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’ndan ayrı prensipleri ihtiva etmektedir ( Andreas Von Tuhr. Borçlar Hukuku, Cilt 1, Cevat Edege Tercümesi, Sayfa 412, OSER - Schönenberger, Dr. Recai Seçkin Tercümesi Sayfa 490 ). Borçlar Kanununun 41, 43, 44, 47, 49, 50 ve özellikle 53. maddesi hükümleri, hukuk hakiminin ceza mahkemesince tespit olunan kusur derecesi ile ve oradaki delillerle bağlı olmadığı ilkesi ile sevk edilmiş bulunmaktadır (YHGK,28.11.2001,2001/1084 K., 10.12.1975 T. E.11,-406 K, 25.11.1983 T. E.4-261/K.1220).

Somut olayda, kazaya ilişkin ceza mahkemesi kararında, davalıya sigortalı aracın davacının desteğinin motosikletine arkadan çarptığı belirtilmiş olup, mütalaa doğrultusunda sigortalı araç sürücüsü sanığın delil yetersizliğinden beraatına karar verilmiştir. Kusura ilişkin olarak, tutanakta sigortalı aracın ön farının kırık olduğu, motosikletin devrildiği, üç kişinin yerde yattığı tespit edilmiş, ceza mahkemesinde alınan raporda seçmeli olarak motosiklet sürücüsünün dengesini kaybedip düşmesi halinde sigortalının kusursuz, motosiklete arkadan çarpılmış ise desteğin ölümünde sigortalı sürücünün 8/8 kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Mahkemenin Mak.Müh.Alper Şirinoğlu’ndan aldığı rapora göre, tanık beyanları, otomobilin ön kaput, ön tampon ve siyah panjur hasarı nedeniyle otomobilin motosiklete arkadan çarptığı kanaatine varılmıştır. Buna göre ölümda sigortalı sürücü tam kusurlu bulunmuştur.

Mahkemece alınan rapor ile ceza davasında alınan raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için alınan, Prof. ..., Mak.Müh.... ve Emekli Trafik Müdürü ...’den oluşan heyet raporunda, raporlar tartışılıp değerlendirilmiş, sigortalı sürücünün tam kusurlu olduğu belirtilmiştir.

2010/6576

2010/10614

Bu itibarla, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 721,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 6.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4089, Karar No: 2016/9684, Tarih: 06.04.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/4089 E.  ,  2016/9684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, 13.10.2008 tarihinde davalı şirketin işlettiği, diğer davalı ... inde eğitmen olarak çalıştığı, rehabilitasyon merkezinde terapi gören 7 yaşındaki Tuğba "nın havuza düşmesi sonucunda boğularak vefat ettiğini, ölüm olayında davalıların kusurları olduğunu ileri sürerek manevi tazminat konusundaki hakları ve maddi tazminat konusundaki fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 10.000 TL maddi tazminatın olay tarihinden faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemişler, yargılama sırasında 15.05.2014 tarihli ıslah dilekçeleri ile maddi tazminat taleplerini atiye bıraktıklarını, manevi tazminat taleplerini ıslah ettiklerini ve toplam 125.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davacıların davalılar aleyhine açmış olduğu maddi tazminat talebini atiye bıraktığından bu talep yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile toplam 20.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş hüküm davacılar ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, dava dilekçelerinde manevi tazminat talep etmedikleri halde ıslah dilekçeleri ile manevi tazminat talep etmişler ve mahkemece manevi tazminata hükmedilmiştir.Islah açılmış olan bir davada kullanılabilen usuli bir hak olup, görülmekte olan davadaki usul işlemlerini tamamen veya kısmen değiştirebilmek için kullanılır.Islah ile yeni bir dava açmak mümkün değildir.Hal böyle olunca başlangıçta talep edilmeyen bin hakkın yargılama aşamasında ıslah ile talep edilemeyeceği anlaşıldığından davacıların manevi tazminat talepleri yönünden usulüne uygun açılmış bir dava olmadığından davacıların manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalılar lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde taraflara iadesine, 6.4.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1902, Karar No: 2011/3189, Tarih: 24.02.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/1902 E.  ,  2011/3189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :19.11.2009
Yargıtay — Esas No: 2013/28286, Karar No: 2014/4141, Tarih: 18.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/28286 E.  ,  2014/4141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2013

NUMARASI : 2009/360-2013/231

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 22/05/2009 tarihinde ertesi gün kız kardeşinin düğünü olduğu için, davalı kuaföre saçının renginin açılması amacıyla gittiğini, kullanılan ilaçlar neticesinde saçının son derece kötü olduğunu, işlem tamamlanıp yıkandıktan sonra saçlarının tüy gibi incelmiş hale geldiğini, saça benzemeyen bir şeklin ortaya çıktığını ve her taramada da kopmaya başladığını, saçının boyanan kısımlarının dörtte üçünün dibinden koptuğunu, kalanların ise vahim bir durumda olduğunu, saçının durumunu görünce sinir krizi geçirerek bunalıma girdiğini, saçının tekrar eski hale gelmesinin yıllar alacağını ve bu süreç içerisinde saçına sürekli bakım yapması gerekeceğini ileri sürerek; 2.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte hüküm altına alınmasına, yargılama giderlerinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesi dava ve talep edilmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır. Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta davacı ile davalı arasında saç bakım sözleşmesi bulunduğu ve uyuşmazlığın 4077 sayılı Yasanın 4/A maddesinde düzenlenen hizmet satımına ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

4077 sayılı Yasanın 23.maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağı öngörülmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak da söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece görevsizlik kararı verilerek dosyanın tüketici mahkemesine gönderilmesi gerekirken işin esası hakkında karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, 2.bentte belirtilen nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12300, Karar No: 2014/6377, Tarih: 20.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/12300 E.  ,  2014/6377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Uzunköprü 1. Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi :18.07.2012

No :2009/479-2012/474

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı M. Mad. Tic. San. A.Ş avukatı tarafından temyizi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı N.. A..'ın yargılama aşamasında öldüğü anlaşılmaktadır. 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 38 (HMK.50,51) ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 28. maddeleri kapsamından “kişiliğin ölüm ile sona eriyor” olması ve HMK nun tarafta iradi değişikliği düzenleyen 124. maddesinde belirtilen, bir davada taraf değişikliğinin, ancak karşı tarafın açık rızası ile mümkün olduğu; ancak, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebinin, karşı tarafın rızası aranmaksızın hakim tarafından kabul edileceği; yine, dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, taraf değişikliği talebinin, karşı tarafın rızası aranmaksızın hakim tarafından kabul edilebileceğine ilişkin düzenlenme karşısında; adı geçen davalının mirasçılarına yöntemince husumet tevcih edilerek yargılamanın sürdürülmesi gerekirken, ölü kişi hakkında yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsiz bulunmuştur.

Mahkemece, yukarıda açıklanan bilgiler ışığında, davalı mirasçılarının HMK’nun 124. maddesi kapsamında davaya katılımı sağlanarak, savunma ve delilleri incelendikten sonra hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı M. Mad. Tic. San. A.Ş vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair hususlar incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalı M. Mad. Tic. San. A.Ş.'ye iadesine, 20.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/28519, Karar No: 2010/34088, Tarih: 20.12.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/28519 E.  ,  2010/34088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2008/22452

MAHKEMESİ : Üsküdar 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2007

NUMARASI : 2007/516

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yakınanın, önceden aralarında husumet bulunan sanığın kendisini konuşmak için tezgahının olduğu yere çağırdığını, otosuyla gittiğinde açık olan camdan elini uzatarak sanığın yumruk vurduğunu ve daha sonra tezgahını devirdiği şeklindeki iddiasını doğrulayan tanık A.. Y..’un anlatımı, sanığın, aramızda küçük bir itişme oldu, bu sırada müştekinin kitap tezgahı sokağa devrildi şeklindeki kabullenmesi ve olay yeri tutanağı içeriğinde, metal raflı kitap dolabının yere düşmüş, üzerindeki kitapların dağılmış olduğunun tespit edilmiş olmasına göre, sanığın yakınanı kasten yaralama eylemi sabit olduğu halde tanığın anlatımına neden itibar edilmediği açıklanmaksızın, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C. Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4303, Karar No: 2013/6226, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/4303 E.  ,  2013/6226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Mahallesinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunu iddia ederek Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1966 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında dava konusu taşınmaz tapulama harici bırakılmıştır. Bölgede 1976 yılında kesinleşen orman kadastrosu ve 2. madde uygulamaları ile 1989 yılında kesinleşen 2/B madde çalışmaları bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve hükme esas alınan raporlara göre çekişmeli taşınmazın doğal eğiminin % 15 - 17 olduğu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada yeşile boyalı çalılık olarak görüldüğü, dosyada bulunan fotoğraflardan hala taşlık, kayalık ve çalılık görünümünde, toprak muhafaza karakteri taşıyan yer olduğunun anlaşıldığı, 6831 sayılı Kanunun 1/j maddesinin karşı kavramından toprak muhafaza karakteri taşıyan ... ve makilerle örtülü yerlerin orman sayılacağı ve 15.07.2004 günlü Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23. maddesi gereğince ve bilimsel olarak eğimi % 12’den fazla yerler orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyacağından aynı Yönetmeliğin 26/j maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılması gerektiği anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 30.05.2013 gününde oy birliği ile karar verildi.