muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16520, Karar No: 2016/15287, Tarih: 14.04.2016

6112 sayılı Kanun'un 18. maddesinin 1. fıkrasında " Gerçek ve tüzel kişiler, kendileri hakkında şeref ve haysiyetlerini ihlâl edici veya gerçeğe aykırı yayın yapılması hâlinde, yayın tarihinden itibaren altmış gün içinde, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmamak ve suç unsuru içermemek kaydıyla, düzeltme ve cevap yazısını ilgili medya hizmet sağlayıcıya gönderir. Medya hizmet sağlayıcılar, hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç yedi gün içinde, cevap ve düzeltmeye konu yayının yapıldığı saatte ve programda, izleyiciler tarafından kolaylıkla takip edilebilecek ve açıkça anlaşılabilecek biçimde düzeltme ve cevabı yayınlar. Düzeltme ve cevap hakkı doğuran programın yayından kaldırıldığı veya yayınına ara verildiği durumlarda, düzeltme ve cevap hakkı, yedi günlük süre içinde anılan programın yayın saatinde kullandırılır. Düzeltme ve cevapta, buna neden olan yayın belirtilir." şeklindeki düzenleme ile TV’den yapılan yayınlar ile kişilik haklarının ihlal edilmesi halinde kişilerin medya hizmet sağlayıcına düzeltme ve cevap yazısı gönderebilecekleri, anılan maddenin 2 vd fıkralarında düzeltme ve cevap yazısının yayınlanmaması veya birinci fıkra hükmüne aykırı olarak yayınlanması halinde mahkemeden cevap ve düzeltmenin birinci fıkra hükümlerine uygun olarak yayınlanmasına karar verilmesinin istenebileceği, bu başvurularda yetkili ve görevli mahkeme; başvuru sahibinin ikamet ettiği yerdeki sulh ceza mahkemesi, başvuru sahibinin yurt dışında ikamet etmesi hâlinde Sulh Ceza Mahkemesi olacağının düzenlendiği ve yine aynı maddenin son fıkrasında ise doğrudan sulh ceza hakimine başvurarak cevap ve düzeltme hakkının istenebileceği düzenlenmiş olup, maddede yer alan “şeref ve haysiyetlerini ihlâl edici veya gerçeğe aykırı yayın yapılması” hususunda açık bir tanım bulunmadığından ihlalin olup olmadığının yukarıda belirtilen açıklamalar doğrultusunda belirlenmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Kanun yararına bozma istemine konu somut olayda mahkeme, yukarıda anılan kararlardaki kriterlere uygun değerlendirme yapmamış, 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında kanunun ile 5187 Basın Kanunu'nun 14/1. maddesi uyarınca “şeref ve haysiyetlerini ihlâl edici veya gerçeğe aykırı yayın yapıldığı” kabul edilerek olaya ve dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle cevap ve düzeltme yazısının yayınlanmasının uygun olduğuna karar vermiştir.

Bu nedenlerle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden ...Sulh Ceza Hakimliğinin 03/10/2014 tarihli ve ...değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, cevap ve düzeltme yazısının yayımlanmamasına, 14/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1774, Karar No: 2025/4997, Tarih: 07.04.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/1774 E.  ,  2025/4997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Küçükçekmece 5. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre yerinde görülmeyen Küçükçekmece 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.10.2024 tarihli ve 2024/816 Esas, 2024/442 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5506, Karar No: 2016/5012, Tarih: 08.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/5506 E.  ,  2016/5012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Temyizin kapsamına göre; sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükme hasren yapılan incelemede:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 gün ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 gün 2011/8-335 Esas 2012/1804 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık yeteneğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, "muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatma yeteneğinin varlığını göstermeyeceği ve belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle; suça konu tahrif edilmiş belgelere istinaden kurum tarafından ödeme yapılmasının aldatma kabiliyetini haiz olduğunu göstermeyeceği, dosya içerisinde bulunan suça konu belgelerin üzerinde heyetimizce yapılan incelemede, ... Valiliği Rehberlik ve Araştırma Merkezi Müdürlüğü Özel Eğitim Değerlendirme Kurulu tarafından sanığın yetkilisi ve müdürü olduğu Özel Rehabilitasyon Merkezinde eğitim gören engelli kişilere ilişkin olarak düzenlenen raporlar düzenlendikten sonra el yazısı ile ''ve grupla'' ibaresi yazılıp paraflanarak tahrifat yapıldığı, suça konu raporların yedi ayrı kişinin imzasını taşıyan "kurul raporu" mahiyetinde olduğu, raporlar düzenlendikten sonra tek kişi tarafından yapılan değişiklik ve parafın hukuki bir değer ifade etmeyeceği, nitekim Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliğinin Özel Eğitim Değerlendirme Kurulunun Çalışma ve Usul Esaslarını belirleyen 22. maddesinde de bu durumun belirlendiğinin anlaşılması karşısında, sahteciliğin ilk bakışta farkedildiği ve aldatma kabiliyetini haiz olmadığı anlaşıldığından, unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24803, Karar No: 2014/26557, Tarih: 15.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/24803 E.  ,  2014/26557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DÖRTYOL 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/01/2012

NUMARASI : 2010/407-2012/8

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ücret, kötüniyet tazminatı, asgari geçim indirimi ile çocuk izni alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil, ücret, kötüniyet tazminatı, asgari geçim indirimi ve çocuk izni alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının yeni alt işveren nezdinde çalışmaya devam ettiği gerekçesiyle yıllık izin, ücret ve asgari geçim indirimi taleplerinin kabulüne, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil, taleplerinin kısmen kabulüne, kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatları ile çocuk izni taleplerinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davacının tüm davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacının, ihaleyi alan dava dışı şirkette çalışmaya ara vermeden devam ettiği sabittir. Davalı işveren tarafından yapılan bir fesih bildirimi bulunmayıp, tarafların fesih hususunda iradelerinin birleştiğinden de bahsedilemez. Dolayısıyla, davacının iş akdi ihaleyi alan yeni alt işveren nezdinde devam ettiğinden feshe bağlı işçilik alacağı olan yıllık izin ücreti alacağına hükmedilmesi hatalıdır.

3- Asgari geçim indirimi alacağı hakkında, davacının evli olup olmadığı, çocuğu olup olmadığı ve varsa kaç çocuğu olduğu araştırılmaksızın salt davacı beyanına itibar ile hesap yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2010/3751, Karar No: 2011/3072, Tarih: 23.03.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/3751 E.  ,  2011/3072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/01/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 08/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız şikayet ve hakaret nedeni ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Oturdukları aynı apartmanda üst kat komşusu olan davalının, bağımsız bölümünde projeye aykırı değişiklikler yapması nedeni ile kendi bağımsız bölümüne su sızması üzerine açtığı eski hale getirme davasını kazandığını belirten davacı, hakkında Cumhuriyet Başsavcılığına şikayet dilekçesi veren davalının “…akıl hastası olduğu, ruh ve sinir hastalıkları hastanesine sevk edilerek müşahede altına alınması gerektiği…” biçimindeki sözlerle kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu ileri sürerek, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı ise, anayasal hakkı olan şikayet hakkını kullandığını, iddiaların haksız ve yersiz olduğunu ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, taraflar arasında uzun süreden bu yana devam eden çekişmeler bulunduğu, davacının davalıya ait PVC borusunu yakmak sureti ile mala zarar vermek suçundan mahkum olduğu, davalının şikayet dilekçesinde yer alan sözlerin hak arama özgürlüğü kapsamında kaldığı, hakaret kastı taşımadığı gerekçesi ile istemin reddine karar verilmiştir.

Şikayet hakkı, diğer bir deyimle hak arama özgürlüğü; Anayasa’nın 36. maddesinde; “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir”şeklinde yer almıştır. Hak arama özgürlüğü bu şekilde güvence altına alınmış olup; kişiler, gerek yargı mercileri önünde gerekse yetkili kurum ve kuruluşlara başvurmak suretiyle kendilerine zarar verenlere karşı haklarının korunmasını, yasal işlem yapılmasını ve cezalandırılmalarını isteme hak ve yetkilerine sahiptir.

Anayasanın güvence altına aldığı hak arama özgürlüğünün yanında, yine Anayasanın “Temel Haklar ve Hürriyetlerin niteliği” başlığını taşıyan 12. maddesinde herkesin kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu belirtildikten başka, 17. maddesinde de, herkesin yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip bulunduğu da düzenleme altına alınmış bulunmaktadır. Türk Medeni Kanunu’nun 24. maddesinde, kişilik haklarına yapılan saldırının unsurları belirtilmiş ve hukuka aykırılığı açıklanmıştır. 25.maddesinde ise, kişilik haklarına karşı yapılan saldırının dava yolu ile korunacağı açıklanmış, BK.nun 49. maddesinde ise saldırının yaptırımı düzenlemiştir.

Hak arama özgürlüğü ile kişilik haklarının karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin bu iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Daha az üstün olan yararın, daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Hak arama özgürlüğü, diğer özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız olmayıp kişi salt başkasını zararlandırmak için bu hakkı kullanamaz. Bu hakkın hukuken korunabilmesi ve yerinde kullanıldığının kabul edilebilmesi için şikayet edilenin cezalandırılmasını veya sorumlu tutulmasını gerektirecek yeterli kanıtların mevcut olması da zorunlu değildir. Şikayeti haklı gösterecek bazı emare ve olguların zayıf ve dolaylı da olsa varlığı yeterlidir. Bunlara dayanarak başkalarının da aynı olay karşısında davalı gibi davranabileceği hallerde şikayet hakkının kullanılmasının uygun olduğu kabul edilmelidir. Aksi halde şikayetin hak arama özgürlüğü sınırları aşılarak kullanıldığı, kişilik değerlerine saldırı oluşturduğu sonucuna varılmalıdır.

Dosya içeriğinden; davacı ile davalının aynı apartmanda oturdukları, davacının üst katında oturan davalının kendi bağımsız bölümünde ruhsatsız olarak projeye aykırı değişikliler yapması nedeni ile davacıya ait dairede zarar meydana geldiği, durumun taraflar arasında görülen davada kesinleşmiş mahkeme kararı ile belirlendiği, kararın icraya konularak yerine getirildiği; davacının da yatak odasının üzerine davalı tarafından projeye aykırı olarak yapılan banyoya ait PVC borusunu yakıp delerek zarar verdiği, bu suçu kışkırtma (haksız tahrik) nedeniyle işlediği kabul edilerek cezalandırıldığı; bu aşamadan sonra davalının davacı hakkında 10.10.2008 günü Cumhuriyet Başsavcılığına verdiği şikayet dilekçesi ile mala zarar verme, huzur ve sükunu bozma, iftira suçlarından şikayetçi olduğu anlaşılmaktadır.

Davalı, davacı hakkında verdiği şikayet dilekçesinde; “…elektrikli matkap kullanarak tavanındaki çimento kalıplarına zarar verdiğini... amacının dairesine su sızdığı intibaını uyandırmak olduğunu, daha sonra mahkeme heyeti ile tespit yaptırıp zarar gördüğü iddiası ile kendisine tazminat ödetmeyi amaçladığını, maznunun hukuka aykırı eylemlerinin temadi ettiğini ve can ve mal güvenliğinin tehdit altında bulunduğunu, sokakta da kendisini takip edip huzurunu bozduğunu, maznunun akli melekelerinin normal olmadığı kanaatinde olduğunu, Savcılıkça Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine sevk edilerek müşahede altına alınmasını talep ettiğini… can güvenliğinin tehdit altında olduğunu…” ileri sürmüş, emniyette verdiği bilgide de aynı sözleri tekrarlamıştır. Davacı emekli öğretim görevlisi, davalı ise avukat olup taraflar arasında hukuk ve ceza mahkemelerine yansımış davalar bulunması, davacının akıl hastası olduğunun kanıtı değildir. Kaldı ki davacı, davalı hakkında açtığı hukuk davasını kazanmış, ceza yargılamasında da davalının kışkırtması nedeniyle suç işlediği kabul olunarak verilen kesin karar ile cezalandırılmıştır.

Yerel mahkemece; davalının hiçbir kanıt göstermeden, akıl hastası olduğunu belirterek, davacının ruh ve sinir hastalıkları hastanesinde gözlem altına alınması istemini içeren şikayet dilekçesi vermesinin, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gözetilerek, Borçlar Yasası'nın 49. maddesi uyarınca davacı yararına uygun bir manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/618, Karar No: 2006/827, Tarih: 16.02.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/618 E.  ,  2006/827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında genel kadastro ile oluşan tapunun, tapu kaydına dayanarak açılan iptali davası sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 102 ada 3 ve 103 ada2 parsel sayılı 37.250 ve 100.000 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ölü ... ve müşterekleri; 102 ada 2 parsel sayılı 217.000 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki hali arazi vasıflı yerlerden olması nedeniyle Hazine adına tespit ve 10.6.1999 tarihinde tescil edilmiştir. Davacılar ... oğlu ... ile ..., 14.8.2002 tarihli dava dilekçeleri ile102 ada 3 ve 103 ada 2 parsel sayılı taşınmazlardaki pay miktarlarının tapu kayıtlarındaki paylara uygun belirlenmediği; 102 ada 2 parsel sayılı taşınmazın da tapu kayıtları kapsamında kaldığını bildirerek davalı Hazineye karşı tapu iptali ve tescil davası açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; 102 ada 3 ve 103 ada 2 parsellere yönelik davanın sıfat yokluğu nedeniyle ve 102 ada 2 parsele yönelik davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemece 102 ada 3 ve 103 ada 2 sayılı parsellerde Hazineye husumet tevcih edilemiyeceği, 102 ada 2 nolu parselin zilyetlikle iktisap edilebilen yerlerden olmadığı ve davacılar yararına mülk edinme şartlarının gerçekleşmediği belirlenmek suretiyle hüküm kurulmasında yasaya aykırı bir yön bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 16.2.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/644, Karar No: 2011/7179, Tarih: 09.12.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/644 E.  ,  2011/7179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Dairemiz Üyesi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin 01/12/2000-01/04/2009 tarihleri arasında davalı işyerinde müdür sıfatı ile çalıştığını, iş sözleşmesinin 01/04/2009 tarihinde feshedildiğini, durumun ilk önce sözlü olarak bildirildiğini, daha sonra ...Noterliği aracılığı ile 02/04/2009 tarihinde yazılı olarak tebliğ edildiğini, gerekçe olarak stok sayımında büyük miktarda mal açığının tespit edildiğinin belirtildiğini, fesih gerekçesinin geçerli olmadığını beyan ederek feshin geçersiz olduğunun tespiti ile davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının iş sözleşmesinin çalıştığı mağazalarda meydana gelen büyük mal açığı nedeni ile davalı şirketi zarara uğrattığı gerekçesi ile haklı nedenle feshedildiğini, idari tahkikat sürecinde davacı ile diğer personelden yazılı savunma istenildiğini, davacının ısrarla yüksek miktarda açık çıkmadığını ve açıklarla ilgili bilgisinin bulunmadığını beyan ettiğini, sahte iade mal fişleri ile işlem yapıldığını, bu hususun aynı dönemde müdür olarak çalışan ... tarafından açıklandığını, davacının tecrübeli bir eleman olduğunu, usulsuzlükleri işverene bildirmemesinin kötü niyet olduğunu, bildiği ve gördüğü usulsüzlükleri davalı işverene haber vermeyerek işverenin zarar görmesine sebebiyet verdiğini, feshin haklı nedene dayandığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının müdür yardımcısı olduğu mağazada meydana gelen açığın sorumlusunun tam olarak tespit edilemediği, kullanılan bilgisayar programından usulsuz işlemi yapan kişiyi belirleyebilecek herhangi bir şifre veya rumuz bulunmadığı, bu nedenlede sorumlu kişinin tam olarak tespit edilemediği ve feshe konu olan işlemlerde davacının kusurlu olduğunun somut ve kesin delillerle kanıtlanamadığı kanaatine varılarak feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.