muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/19232, Karar No: 2024/7063, Tarih: 04.06.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/19232 E.  ,  2024/7063 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

Basit tehdit suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-son, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.09.2021 tarihli ve 2020/382 Esas, 2021/432 sayılı Kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 16.08.2023 günlü ve 94660652-105-59-15985-2022-KYB sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.09.2023 günlü ve 2023/94964 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre, sanığın inceleme dışı diğer sanıklarla birlikte aralarında ticari ilişki bulunan müştekinin iş yerine gelerek tehdit içerikli söylemlerde bulunmaları üzerine haklarında açılan kamu davası sonunda, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106/1-son maddesi uyarınca sonuç olarak 1.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, diğer sanıklar yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılıı Kanun) 232/2- e maddesi uyarınca beraatine karar verilmesini müteakip, anılan kararın, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 08.03.2022 tarihli ve 2021/3502 Esas, 2022/665 sayılı Kararı ile, olayda birden fazla failin bulunması nedeniyle tehdit suçunun birden fazla kişi tarafından işlendiği hususunda değerlendirme yapılması gerektiğinden bahisle diğer sanıklar hakkında verilen beraat kararı yönünden kesin olarak bozulmasına karar verildiği anlaşılan somut olayda; sanığın olay günü diğer sanıklarla birlikte müştekinin iş yerine gelerek sarf ettikleri sözlerin tehdit kapsamında olduğu ve eylemin müşterek failliği oluşturacak şekilde diğer sanıklarla birlikte gerçekleştirilmiş olması nedeniyle nitelikli tehdit suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, sair tehdit suçundan mahkûmiyet kararı verilerek sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden KABULÜ ile, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.09.2021 tarihli ve 2020/382 Esas, 2021/432 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

04.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5539, Karar No: 2013/10158, Tarih: 14.11.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/5539 E.  ,  2013/10158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...Köyü, 162 ada 2 parsel sayılı 51.255 m² yüzölçümündeki taşınmaz, orman niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacıların, zilyed oldukları iddiasıyla açtıkları davanın kısmen kabulü yolunda verilen karar, dairenin 06.07.2006 tarihli ve 8124 - 10215 sayılı kararıyla "bilirkişi raporundaki işaretlemenin yetersiz olduğu"ndan sözedilerek bozulmuş, bozma kararına uyulduktan sonra mahkemece davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin (A) işaretli 10.124 m² ve (B) işaretli 7977 m² bölümlerinin davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiş; davalılar Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından hüküm temyiz edilmekle, bu kez Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin 23/03/2011 tarihli ve 2010/16807 E. – 2011/3099 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; [Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yeniden yapılan keşif sonucunda, uzman bilirkişi tarafından 1959 tarihli memleket haritası ve bunun yapımında esas alınan 1950 tarihli hava fotoğraflarına göre, çekişmeli taşınmazın (A) ve (B) işaretli toplam 18102 m² bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlenerek bu bölümün davacılar adına tesciline karar verilmiş ise de, önceki kararda toplam 15437 m² yerin orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle bu bölümün davacılar adına tescili yolunda karar verilmiş ve bu karar yalnızca davalı Hazine tarafından temyiz edilmiş, davacı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmemiştir. Bu durumda, bozma kararına uyulmakla, davalılar yararına usûlî kazanılmış hak oluşur. Mahkemece artık önceki hükümde orman olmadığı belirlenen 15437 m²'den daha fazlasının davacılar adına tesciline karar verilemez.

Kaldı ki; rapora eklenen 1959 tarihli memleket haritasının incelenmesinde (A) ve (B) bölümlerinin kısmen iğne yapraklı ağaç rumuzlu yeşil alanda; 1950 tarihli hava fotoğraflarının incelenmesinde ise (A) işaretli bölümün kısmen, (B) işaretli bölümün ise tamamen koyu renkle işaretli bölümde yeraldığı ve kabule göre de çekişmeli taşınmazın (A) ve (B) işaretli bölümleri dışında kalan bölümleri hakkında hüküm kurulmadığı anlaşılmaktadır.

Kaldı ki; rapora eklenen 1959 tarihli memleket haritasının incelenmesinde (A) ve (B) bölümlerinin kısmen iğne yapraklı ağaç rumuzlu yeşil alanda; 1950 tarihli hava fotoğraflarının incelenmesinde ise (A) işaretli bölümün kısmen, (B) işaretli bölümün ise tamamen koyu renkle işaretli bölümde yeraldığı ve kabule göre de çekişmeli taşınmazın (A) ve (B) işaretli bölümleri dışında kalan bölümleri hakkında hüküm kurulmadığı anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece önceki keşiflerde görev almayan uzman bilirkişilerle yeniden yapılacak keşifte, 1959 tarihli memleket haritası ile kadastro paftasının ölçekleri eşitlenerek, geniş çevreyi gösterir şekilde biribiri üzerine aplike edilmeli, çekişmeli taşınmazın orman sayılan ve orman sayılmayan bölümleri ayrı ayrı belirlenmeli, koyu rengin hangi tarım ya da orman bitkisini temsil ettiği, rumuzlarıyla birlikte raporda gösterilmeli, sınırdaki 18 ve 72 sayılı parsellerin davalı olduğu anlaşıldığından, bunlara ilişkin dava dosyaları, kesinleşip tapuya tescil edilmişlerse tapu kayıtları getirtilmeli, böylece taşınmazın orman sayılan yerlerden ya da 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesine göre orman içi açıklık olup olmadığı belirlenmeli, taşınmazın öncesi itibariyle orman veya orman içi açıklık niteliğinde olmadığının belirlenmesi halinde ise, davalılar yararına oluşan usûlî kazanılmış hak dikkate alınarak, 15437 m² yüzölçümlü yerden daha fazlasının davacılar adına tapuya tesciline karar verilemeyeceği gözönünde bulundurulmalı, kadastro hâkiminin düzenli sicil oluşturma görevi bulunduğundan, davacılar adına tescile karar verilen yer dışında kalan yerin de kim adına hangi nitelikle tescil edileceği hüküm altına alınması] gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, davacı ... yönünden açılan davanın kısmen kabul kısmen reddine, ... Köyünde kain 162 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbitinin iptali ile ekli krokide (B) harfi ile işaretli 8871,50 m²'lik kısmın taşınmazdan ifraz edilerek aynı ada son parsel numarası verilmek üzere tarla vasfı ile davacı Hasan oğlu 1931 doğumlu ... adına tapuya tesciline, fazlaya yönelik istemin reddine,

Birleşen dosya davacısı ... yönünden açılan davanın kabulü ile davaya konu 162 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile bu defa birleşen 2005/30 Esas sayılı dava dosyası yönüden hazırlanan ormancı bilirkişi heyet raporuna ekli müşterek krokide (B) harfi ile işaretlenen 6566,97 m²'lik kısmının taşınmazdan ifraz edilerek aynı ada son parsel numarası verilmek sureti ile tarla vasfı ile davacı ... oğlu 1938 dlu ... adına tapuya tesciline,

Davacılar adına tescil edilen davaya konu kısımlar haricinde bakiye kalan 35.817,11 m²'lik taşınmaz kesiminin yine 162 ada 2 sayılı parsel adı ile orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Davacılar adına tescil edilen davaya konu kısımlar haricinde bakiye kalan 35.817,11 m²'lik taşınmaz kesiminin yine 162 ada 2 sayılı parsel adı ile orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı içinde bırakılmıştır.

Mahkemece bozma kararına uyularak bozma kararı doğrultusunda yapılan araştırma ve alınan uzman bilirkişi kurulunun 05/12/2012 havale tarihli ek raporunda çekişmeli taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 6546,89 m², (B1) harfi ile gösterilen 2590,22 m² ve (B) harfi ile gösterilen 4015,23 m² yüzölçümündeki bölümlerinin orman sayılmayan yerlerden olduğu, davacı gerçek kişilerin zilyetliklerinde bulunan yerlerden olduğu, taşınmazların bitişiğinde bulunan karayolunun eski tarihli memleket haritasında da aynı şekilde görünmesi sebebiyle 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesi gereğince taşınmazın orman bütünlüğünü bozmayacağı anlaşılmakla, çekişmeli taşınmazın (A), (B) ve (B1) harfi ile gösterilen bölümlerine yönelik davacı gerçek kişilerin davalarının kabulüne, kalan kısımlar yönünden davanın reddine ve tesbit gibi tescile karar verilmesi gerekirken, bozma kararına yanlış anlam yüklenerek yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine ve Orman Yönetimi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 14/11/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9476, Karar No: 2010/18349, Tarih: 30.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/9476 E.  ,  2010/18349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının muhasebecisi olduğunu, işlerin takibi açısından davalıya 13.7.2001 tarihinde vekaletname verdiklerini,davalının para çekme yetkisi olmadığı halde bu vekaletnameye istinaden kendilerine ait 7.342.780.000TL parayı bankadan çekerek uhdesinde tuttuğunu ileri sürerek,uhdesinde tuttuğu paranın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-HUMK.nun 381.maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.nun 388/son maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389. maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi 2010/9476-18349

hallerde de HUMK.nun 388. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda, mahkemece hüküm kurulurken kısa kararda faize hükmedilmediği halde gerekçeli kararda hükmedilen miktara faiz işletilmiştir.Gerekçeli karar ve kısa karardaki hükmün az yukarda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Mahkemece, az yukarda açıklandığı üzere ve 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek ve infazda tereddüt yaratmayacak şekilde, yeniden bir karar verilmesi için çelişkili ve infazda tereddüt yaratacak mahiyette kurulan hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2. bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 17,15'er TL. temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 30.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4507, Karar No: 2020/5509, Tarih: 16.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/4507 E.  ,  2020/5509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’ın haczin yapıldığı tarihte iş yerinde işçi olarak çalıştığı ve haciz işlemi sırasında gerekli ihtaratlar yapılarak mahcuz eşyalar kendisine teslim edildikten sonra, mahcuzların muhafazası için iş yerine gidildiğinde hacizli malların belirtilen adreste bulunmadığının tespit edilmesi karşısında; ödemelere ilişkin sunulan dekontlara göre alacağın tamamının ödenip ödenmediği de tespit edildikten sonra, işten ayrıldığını iddia eden, ancak İcra Müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzların kaybolmasına neden olan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nun 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Teknopor İç ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/100, Karar No: 2018/541, Tarih: 15.11.2018

**Ceza Genel Kurulu         2015/100 E.  ,  2018/541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 4. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Sulh Ceza

Sayısı : 281-36

Tehdit suçundan sanık ...’ün TCK’nın 106/1. maddesinin ilk cümlesi, 43, 62 ve 58. maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin Karaman (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 26.01.2010 tarihli ve 281-36 sayılı hükmün Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yüksek 4. Ceza Dairesince 08.04.2014 tarih ve 33606-11240 sayı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 16.05.2014 tarih ve 209383 sayı ile;

''5237 sayılı TCK’nın 'zincirleme suç' başlıklı 43. maddesinin 1. fıkrasında; 'Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır' şeklinde zincirleme suç tanımlanmış, ikinci fıkrasında ise; 'Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır' denilmek suretiyle zincirleme suçtan farklı bir müessese olan, aynı nev’iden fikri içtima kuralı düzenlenmiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu sistematiğinde, kural olarak yasadaki suç tanımına uygun her bir netice ayrı bir suç oluşturmasına karşın, bu kuralın istisnaları olarak, TCK’nın 'Suçların içtimaı' bölümünde, 42, 43 ve 44. maddelerine yer verilmiştir. Aynı nev’iden fikri içtima hâlinde, fiil hukuksal anlamda tektir ve bu fiille aynı suç birden fazla kişiye karşı işlenmektedir. Bu durumda fiil tek olduğu için, fail hakkında tek bir ceza verilecek, ancak bu ceza mağdur sayısı fazla olduğu için, TCK’nın 43/2. maddesine göre artırılacaktır. (Ceza Genel Kurulunun 05/06/2012 tarihli ve 15/491-219 sayılı ilamı da bu doğrultudadır.)

Zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için,

a- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

b- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

c- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

Maddenin açıklığı karşısında, öğretide zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için suçların farklı zamanlarda işlenmesi gerektiği konusunda görüş birliği bulunmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için,

a- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

b- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

c- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

Maddenin açıklığı karşısında, öğretide zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için suçların farklı zamanlarda işlenmesi gerektiği konusunda görüş birliği bulunmaktadır.

Ceza muhakemesi hukukumuzda serbest ve vicdani delil sistemi benimsenmiş olup, bu sistemle ifade edilmek istenen, delillerin bağımsız, tarafsız ve tam bir vicdani sorumluluk içerisinde değerlendirilmesi serbestliğidir. Ceza yargılamasında somut gerçek arandığından, hâkimi bu gerçeğe götürebilecek kanuni sınırlar içindeki her şey delil olabilecektir. Ancak, hükme dayanak alınan delillerin gerçekçi, akılcı, dosya içeriğiyle uyumlu, olayı ayrıntılarıyla yansıtmaya ve ispatlamaya elverişli olmaları, öte yandan hukuka uygun yol ve yöntemlerle elde edilmiş bulunmaları gerekmektedir. Bu belirleme ceza muhakemesinde şekli bir duruma değil, maddi gerçeğe itibar edileceğini ortaya koymaktadır. Aksinin kabulü, hak ve adalet duygularını da zedeleyecektir.

Maddi olayda, sanık Mural ....ile mağdur ... Bülbül'ün evli oldukları, olay tarihinden yaklaşık bir buçuk yıl kadar önce sanık ...'ın bir suçtan dolayı tutuklanması nedeniyle Karaman Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğu, mağdur ... Bülbül'ün sanık ...'tan boşanmak için dava açması üzerine sanığın, mağdur eşi Esma Bülbül'e göndermiş olduğu mektupta 'Ben düşmanlarımı hiç bir zaman basit görmedim, ama sen beni basit gör, ama yanıldığını çok yakında anlayacaksın, birinci ayın on beşinin sonuçlarını bekleyeceğim, ondan sonraki sonuca göre sana kendimi tekrar tanıtma atağına geçeceğim... Hep tepende olacağım... Senin elinden tutmaya cesaret edecek ellerin sonu ben bile hayal edemiyorum...' şeklinde sözlere mağdur ...'yı tehdit ettiği, sanık ...'ın aynı zarf ile kaynı olan diğer mağdur ...'e göndermiş olduğu mektupta '...Ablanın onun bunun lafına bakıp boşanma davası açtığına mı yanayım? Bir geçmişim var oraya geri döndüğümde işte o zaman kabus başlayacak, o da ablanın elinde, mahkemeden önce görüşe gelip davayı geri alır ve hiçbir şey olmamış gibi hayatına devam eder ya da kaderinize razı olursunuz... Ablana da kendine de iyi bak, ayağın kaymasın' şeklinde sözlerle mağdur ...'i tehdit ettiği ve sanığın her iki mağdura yönelik sarf ettiği sözlerin ayrı ayrı olduğu, ayrı suç oluşturduğu sanığın, aynı adreste oturan iki ayrı mağdura hitaben yazılan iki ayrı mektubun tek zarf içerisinde aynı adrese gönderilmesi suretiyle tehdit suçunun tek eylemle birden fazla kişiye karşı işlenmesi olarak kabul edilemeyeceği, sanığın iki ayrı mağdura ayrı ayrı sözlerle tehditte bulunduğu ve eylemin zincirleme suç hükümlerini oluşturmadığı ve sanık hakkında gerçek içtima hükümlerinin uygulanması gerektiği" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 4. Ceza Dairesince 27.11.2014 tarih ve 26659-34495 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın aynı evde ikamet eden mağdurlara tek bir zarf içerisinde iki ayrı mektup göndermek suretiyle işlediği tehdit suçunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağına ilişkin olup, iki ayrı suç oluştuğu sonucuna ulaşılması hâlinde suç ve karar tarihinden sonra 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253 ve 254. maddelerinde 6763 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikler uyarınca uzlaştırma hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususunun da değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Dosya içerisinde bulunan suça konu iki adet mektubun fotokopileri üzerinde yapılan incelemeye göre; her biri ikişer sayfadan olmak üzere toplam dört sayfadan ibaret oldukları, üzerlerinde tarih bulunmadığı, bir tanesinin "Bu mektup eşime" başlığıyla mağdur ...’ya hitaben, diğerinin ise "Selamun aleyküm sevgili kaynım" ibaresine yer verilerek mağdur ...’a hitaben yazılmış olduğu,

Mektupların gönderildiği zarfın aslı veya örneği dosya içerisinde bulunmamakla birlikte, 19.01.2009 tarihli ve 35-227 sayılı emanet eşya makbuzunda, sanığın mağdur ...’e bir adet kapalı zarf içerisinde gönderdiği iki adet mektup olduğunun belirtildiği,

Mağdur ...’ya hitaben yazılan mektubun içeriğinde; "… Ben düşmanlarımı hiçbir zaman basit görmedim, ama sen beni basit gör, ama yanıldığını çok yakında anlayacaksın, birinci ayın on beşinin sonuçlarını bekleyeceğim, ondan sonraki sonuca göre sana kendimi tekrar tanıtma atağına geçeceğim... Sen benden kanunen uzaklaş ama arada kızım olduğu için hep tepende olacağım... Senin elinden tutmaya cesaret edecek ellerin sonu ben bile hayal edemiyorum… Şu anki güzelliğinin başına gelecekleri hiç hayal bile edemiyorum, ben senin uğruna 20 seneyi cebime koydum, zaten kaybedeceğim bir şey ne de dünyadan bir beklentim var, ama beklentisi olanların şu an başına gelecekleri düşünemiyorum, ben önce kaynanam ve kayınbabamdan başlayacağım, onların en değerli bir sevdiği birileri olmalı, benim en sevdiğimle terbiye etmenin bir bedeli var, bu bedel ödenecek bundan hiç kuşkun olmasın, çok az bir zaman kaldı… Ben sana kıyamazdım ama bana yaptığın hareketler beni kin ve nefrete boğuyor, kin ve nefretin olduğu yerden maraz doğar, bu maraz kanla sonuçlanır, ama benden ama senden, birimizden mutlaka akar, ben boşanmıyorum, herkes elinden geleni arkanızda koymayın”,