muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12138, Karar No: 2023/10114, Tarih: 18.12.2023

3.HSBC Bank A.Ş. 08.01.2014 tarihli yazı cevabında, müştekinin belirttiği işlem ile igili görüntüler CD ortamında gönderilmiştir.

4.06.02.2014 tarihli CD izleme tutanağında olay günü 11.30 sıralarında mağdurun ATM önüne geldiği, işlem yaptıktan sonra 11.33 te ayrıldığı, 11.35te erkek bir şahsın geldiği ve işlem yaptığı, 11.40 da ATM'den ayrıldığı belirtilmiştir

5.Sanık, nakit çekmek için ATM'ye kartını yerleştirecekken bir kart olduğunu farkettiğini, iptal düğmesine basıp kartı çıkardığını, fatura ödeme merkezine giderek sabit bir hat ile ADSL hattına ait fatura ve eşinin adına kayıtlı Avea faturasını ödemek için cebinden nakit parayı çıkardığında ATM'de bulduğu kartın da çıktığını, laf arasında kendi kendine ATM'de kart bulduğunu, kart sahibi adını da söyleyince ödeme merkezindeki şahsın benzer soyadında tanıdığı olduğunu söylemesi üzerine şahsa verdiğini, kendine ait faturaları bu kart ile ödemediğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tebliğname yönünden

Mağdura ait kart ile yapılan harcamalar mağdur tarafından itiraz edilmesi üzerine ilgili banka tarafından itiraza ilişkin değerlendirme sonucu beklenmeden 08.10.2013 tarihinde geçici olarak kredi kartı hesabına girildiğinin belirtilmesi, atılı suçu kabul etmeyen sanığın yargılama neticeleninceye kadar zararı bizzat giderdiğine dair herhangi bir beyanda bulunmadığı gibi bu hususta bilgi ve belge sunmamış olması karşısında etkin pişmanlık indirim hükümleri yönünden araştırma yapılmasına dair bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın mağdura ait kredi kartı ile birden fazla fatura ödemesi gerçekleştirmesi karşısında zincirleme suç hükümlerinin tartışılması bakımından işlem zaman bilgilerinin araştırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay ve olgularda belirtilen hususlar dikkate alındığında olay günü mağdurun ATM'de işlem yaptıktan sonra kredi kartını unuttuğu, mağdurdan sonra ATM'ye gelen sanığın kartı alarak gittiği fatura ödeme merkezinde kendisine ait birden fazla fatura ödemesini gerçekleştirdiği, sanığın böylece başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği anlaşılmakla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında verilen netice ceza itibariyle lehe hükümlerin uygulanma şartlarının oluşmaması karşısında sanık müdafinin lehe hükümlerin uygulanmama gerekçesinin belirtilmediğine dair yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hatay 4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2016 tarihli ve 2014/862 Esas, 2016/409 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/13033, Karar No: 2004/578, Tarih: 28.01.2004

5. Hukuk Dairesi 2003/13033 E., 2004/578 K.

**5. Hukuk Dairesi 2003/13033 E., 2004/578 K.**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 683 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 995 ]

- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 638 ]

- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 908 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 11 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 15 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve kal ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu taşınmaza davalı idarenin kamulaştırmasız el attığı mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporu ve tekmil dosya münderecatından anlaşıldığından el atmanın önlemesine ve kal davasının kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Taşınmaz arsa vasfındadır. Ecrimisile hükmedilmesi için taşınmazın bulunduğu mevkideki diğer arsaların dava tarihinden geriye doğru ecrimisil istenen süre içerisinde kiraya verilip verilmedikleri, veriliyor iseler nasıl ve ne şekilde kiralandıklarının taraflardan delilleri sorulmak suretiyle tesbit edilmesi varsa emsal kira sözleşmeleri ibraz ettirilerek yalnız bu yönden mahallinde keşif yapılıp bilirkişi raporu sonucuna göre hüküm kurmak gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Davacı taşınmaza 3.6.1996 tarihinde kesinleşen kararla malik olmuştur. Bu tarihle dava tarihi arasındaki süre için ecrimisil bedeline hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık ecrimisil bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA) ve peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine 28.1.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3142, Karar No: 2007/3522, Tarih: 03.10.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3142 E.  ,  2007/3522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ...’ın 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337/1. maddesi gereğince 10 gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına dair, Tekirdağ İcra Mahkemesinin 16.11.2006 tarihli ve 2006/5515-4992 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İcra takip dosyası kapsamına göre, alacaklı vekilince 13.04.2006 tarihinde haciz talebinde bulunması karşısında, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun "şikayet süresi" başlıklı 347. maddesinde yer alan "Bu bapta yer alan fiillerden dolayı şikayet hakkı, fiilin öğrenildiği tarihten itibaren 3 ay ve herhalde fiilin işlendiği tarihten itibaren 1 yıl geçmekle düşer" şeklindeki düzenlemeye nazaran, suçun işlendiğinin öğrenildiği 13.04.2006 tarihi ile şikayet dilekçesinin verildiği 09.10.2006 tarihi arasında 3 aydan fazla sürenin geçtiği cihetle, sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 30.05.2007 gün ve 28426 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 05.7.2007 gün ve K.Y.B.2007/119482 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, borçlu sanık hakkında Tekirdağ 2.İcra Müdürlüğünün 2006/659 esas sayılı dosyası ile yapılan takipte ilamsız ödeme emrinin 23.02.2006 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilip suçun 06.03.2006 tarihinde oluştuğu, müştekinin icra dosyasına 13.04.2006 tarihinde haciz talebinde bulunmak suretiyle suçu öğrenmesine karşın 09.10.2006 gününde şikayette bulunduğu anlaşılmıştır. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 5358 sayılı Kanun'la değişik 347. maddesinde şikayet hakkının fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl geçmekle düşeceğinin öngörülmüş olması karşısında, suçun işlendiğinin öğrenildiği tarih ile şikayet tarihi arasında üç aylık sürenin geçmiş olduğu gözetilmeden İİK'nun 347. maddesi uyarınca şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Bu nedenle Yargıtay C. Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname yerinde görülmekle Tekirdağ İcra Mahkemesinin 16.11.2006 gün ve 2006/5515-4992 sayılı kararının, 5271 sayılı CMY'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı CMY'nın 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Sanık ... hakkında açılan davada 5358 sayılı Kanun'la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 347. maddesi uyarınca müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine, hükümlü hakkındaki cezanın çektirilmemesine dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 3.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4327, Karar No: 2020/354, Tarih: 04.06.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/4327 E.  ,  2020/354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi Kötüye Kullanmak

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince sanıklar hakkında beraat.

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında mağdura enjeksiyonun yapıldığı 16.07.2008 tarihi yerine 2008 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Sanıklar tarafından yapılan hatalı enjeksiyon sonucu mağdurda siyatik sinir hasarının meydana geldiği iddiasıyla yapılan şikayet üzerine Patnos Cumhuriyet Başsavcılığının 05.02.2010 tarihli soruşturma izni istemi sonucunda Patnos İlçe Kaymakamlığı tarafından verilen 15.07.2010 tarih ve 498.01.02/05 sayılı soruşturma izni verilmemesi kararının itiraz edilmeyerek kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, mağdur vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/247, Karar No: 2016/7, Tarih: 19.01.2016

**Ceza Genel Kurulu         2015/247 E.  ,  2016/7 K.**

* İŞYERİ DOKUNULMAZLIĞINI İHLAL SUÇU

* DİRENME KARARI

* BOZMAYA EYLEMLİ UYMA

* TEMYİZ İNCELEMESİ

**"İçtihat Metni"**

İşyeri dokunulmazlığının ihlali, nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde sanığın beraatına ilişkin, Çocuk Mahkemesince verilen 21.04.2010 gün ve 458-141 sayılı hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Ceza Dairesince 04.02.2013 gün ve 27070-1867 sayı ile;

"Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, hırsızlığın gerçekleştiği eczanede yapılan incelemede çöpteki poşet üzerinde sanığın parmak izinin tespit edildiği, sanığın kendisi ve anneannesine ait ilaçları almak amacıyla söz konusu eczaneye gittiğini beyan etmesi karşısında, sanığın ve anneannesinin ilaç kullanmayı gerektirir şekilde hasta olup olmadıkları, sanığın anneannesi adına bu eczaneden ilaç satın alıp almadığı araştırılarak, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Çocuk Mahkemesi 20.02.2014 gün ve 228-99 sayı ile, sanıktan kendisinin ve anneannesinin ilaç almayı gerektirir bir hastalığı bulunup bulunmadığını sorduktan sonra;

"Sanığın parmak izinin sadece çöp poşetinde bulunmasının atılı suçu işlediğine dair delil olmayacağı gibi, bozma ilamında sözü edilen sanık veya annesinin hasta olup olmaması ya da eczane kayıtlarında ilaç alıp almamasının da atılı suçların sanık tarafından işlendiğine ilişkin kanıt oluşturmayacağı, sanığın eczane kayıtlarına girmeyen ve reçeteye bağlı olmayan herhangi bir ilaç almak için eczaneye girmiş olabileceği, ilaç dışında başka bir gerekçe ile de eczanedeki çöp poşeti üzerinde parmak izi bulunabilecek şekilde çöp poşetini kullanabileceği, eczane içerisinde hırsızlık yaptığı belirtilen sanığın, başka mekânlarda ya da eşyalar üzerinde de parmak izlerinin bulunması gerektiği, bu şekildeki bir bulgunun elde edilemediği, kaldı ki şikâyetçinin eczanesinin kapatıldığı, adresinde de bulunamadığı, bozma ilamına uyulması ve yeni bir delil toplanması olanağının bulunmadığı, çöp poşeti dışında herhangi bir yerde sanık aleyhine suç bulgusuna rastlanılmadığına göre, atılı suçları işlemediğine ilişkin savunmasına itibar edilmesi, küçük bir ihtimal dahi olsa savunmasının doğru olacağının kabulü gerektiği, bu durumda atılı suçları işlediği kuşkulu olup, bu şüpheden yararlandırılması gerektiği, yeteri kadar delil toplandığı, bu aşamada toplanabilme olanağı bulunan yeni bir delil bulunmadığı" şeklindeki gerekçeyle direnerek önceki hükümde olduğu gibi sanığın beraatına karar vermiştir.

Direnme hükmünün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.03.2015 tarih, 183878 sayı ve "bozma" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın işyeri dokunulmazlığının ihlali, nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme eyleminin sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de, öncelikle yerel mahkeme direnme kararının eylemli uyma sonucu verilen yeni hüküm niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen ısrar kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c) Bozma sonrası yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d) Önceki kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucunda verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay'ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

c) Bozma sonrası yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d) Önceki kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucunda verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay'ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Dairece ilk hüküm; "hırsızlığın gerçekleştiği eczanede yapılan inceleme sonucu çöpteki poşet üzerinde sanığın parmak izinin tespit edildiği, sanığın kendisi ve anneannesine ait ilaçları almak için söz konusu eczaneye gittiğini beyan etmesi karşısında sanığın ve anneannesinin ilaç kullanmayı gerektirir şekilde hasta olup olmadıkları, sanığın anneannesi adına bu eczaneden ilaç satın alıp almadığı araştırılarak sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi" isabetsizliğinden bozulmuş, yerel mahkemece ise; "sanığın parmak izinin sadece çöp poşetinde bulunmasının atılı suçu işlediğine ilişkin delil olamayacağı gibi, bozma ilamında sözü edilen sanık veya anneannesinin hasta olup olmaması ya da eczane kayıtlarında ilaç alıp almamasının da atılı suçların sanık tarafından işlendiğine ilişkin kanıt oluşturmayacağı, sanığın eczane kayıtlarına girmeyen ve reçeteye bağlı olmayan herhangi bir ilaç almak için eczaneye girmiş olabileceği, ilaç dışında başka bir gerekçe ile de eczanedeki çöp poşeti üzerinde parmak izi bulunabilecek şekilde çöp poşetini kullanabileceği, eczane içerisinde hırsızlık yaptığı belirtilen sanığın, başka mekânlarda ya da eşyalar üzerinde de parmak izlerinin bulunması gerektiği, bu şekildeki bir bulgunun elde edilemediği, kaldı ki şikâyetçinin eczanesinin kapatıldığı, adresinde de bulunamadığı, bozma ilamına uyulması ve yeni bir delil toplanması olanağının bulunmadığı, çöp poşeti dışında herhangi bir yerde sanık aleyhine suç bulgusuna rastlanılmadığına göre, atılı suçları işlemediğine ilişkin savunmasına itibar edilmesi, küçük bir ihtimal dahi olsa savunmasının doğru olacağının kabulü gerektiği, bu durumda atılı suçları işlediği kuşkulu olup, bu şüpheden yararlandırılması gerektiği, yeteri kadar delil toplandığı, bu aşamada toplanabilme olanağı bulunan yeni bir delil bulunmadığı" biçiminde, bozma ilamında araştırılması ve tartışılması istenen, ilk hükümde yer almayan ve Özel Daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçeyle beraat kararı verilmiştir.

Bu itibarla, mahalli mahkemenin son kararı, direnme niteliğinde bulunmayıp, bozma ilamında araştırılması ve tartışılması gerektiği belirtilen hususlar tartışıldıktan sonra "eylemli uyma neticesi verilen yeni hüküm" olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 2. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Bu itibarla, mahalli mahkemenin son kararı, direnme niteliğinde bulunmayıp, bozma ilamında araştırılması ve tartışılması gerektiği belirtilen hususlar tartışıldıktan sonra "eylemli uyma neticesi verilen yeni hüküm" olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 2. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Çocuk Mahkemesinin 20.02.2014 tarih ve 228-99 sayılı kararı, eylemli uyma sonucu verilen yeni hüküm niteliğinde bulunduğundan, dosyanın temyiz incelemesi yapılabilmesi amacıyla Yargıtay 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.01.2016 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5541, Karar No: 2019/3014, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5541 E.  ,  2019/3014 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2921, Karar No: 2015/5410, Tarih: 07.09.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/2921 E.  ,  2015/5410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması, suçta kullanılan nakil aracının 5237 sayılı TCK'nın 54. maddesi gereğince zoralımı hususunda yerinde karar alınması olanaklı kabul edilmiştir.

I-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklardan tahsiline karar verilen ve paylarına ayrı ayrı düşen 4,9 TL yargılama giderinin, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar ... ve ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin bölümler çıkarılarak yerine ''Sanıklar ... ve ... hakkında yargılama gideri olarak hesaplanan ayrı ayrı 4,9 TL'nin, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda hazineye yükletilmesine" tümcelerinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelmesine gelince;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre, hükümden önce 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un Geçici madde 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı kanunun 562. maddesi ve 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanun'un 7. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Ancak;

Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre, hükümden önce 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un Geçici madde 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı kanunun 562. maddesi ve 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanun'un 7. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar... ve ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.