muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6019, Karar No: 2018/8220, Tarih: 12.12.2018

Mahkemece, davacı-karşı davalının davasının kısmen kabulü ile; .... mevkiinde kain 6 pafta; 226 parsel sayılı, 209.660 m2 alanlı tarla vasıflı, kat irtifaklı 205/209660 arsa paylı X50 Blok 1. ve 2. katta yer alan (B) nolu davalı-karşı davacıya ait bağımsız bölümünün dış cephe boyasının orta koyu, askeri yeşil tonlarında boyanarak eski hale getirilmesine, davalı-karşı davacının balkonunun şeffaf cam raylı sistemle kapattığından kapatılan balkonun mimari projesine uygun olarak eski hale getirilmesine, davalı-karşı davacıya ait klimanın besleme hattının balkon dış cephe parapet

duvarından sökülüp tespit aparatlarından sökülerek bulunduğu noktadan kaldırılmak suretiyle eski hale getirilmesine, davalı-karşı davacıya ait bağımsız bölümün birinci katta bulunan balkon duvarının yeniden örülerek topal pencere tabir edilen balkon kapı ve penceresinin yapılması, kapatılan dış cephe plastik doğramalarının da birinci ikinci katlardan sökülerek kaldırılmak suretiyle mimari projesine uygun olarak eski hale getirilmesine, davalıya yukarıdaki bentlerde belirtilen hususları eski hale getirmesi için kararın kesinleşmesini müteakip 1 ay süre verilmesine, bu süre içerisinde yerine getirmediği takdirde kararın icraen infazına, davacı-karşı davalı, davalı-karşı davacının balkon demirlerine zarar verdiği hususundaki davasını ispat edemediğinden bu husustaki davasının reddine karar verilmiş, davalı-karşı davacının davasıyla ilgili olarak ise, davacı-karşı davalının bahçede beslediği iki köpeği ve kulübesinin bahçeden uzaklaştırılmasına, davacı-karşı davalının ana gayrimenkulün parsel sınırına ektiği bitkilerin giriş çıkışa engel olduğu anlaşıldığından bitkilerin sökülmesi suretiyle eski hale getirilmesine, davacı-karşı davalının merdiven altı deposunda bulunan eşyaların kaldırılarak eski hale getirilmesine, davacı-karşı davalıya ait X50 blok, bodrum ve zemin katta yer alan (A) nolu dubleks meskenin bilirkişi raporuna göre belirlenen mimari projeye aykırı olarak yapılan tüm değişikliklerin mimari projeye uygun olarak eski hale getirilmesine, davacı-karşı davalıya yukarıda belirtilen hususları eski hale getirmesi için kararın kesinleşmesini müteakip 60 günlük süre verilmesine, bu sürede yerine getirmediği takdirde kararın icraen infazına karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden davacı-karşı davalının dava dilekçesi ile dış cephe boyasının eski hale getirilmesini, klima motorunun kaldırılmasını, balkon demirlerinin yenilenmesini talep ettiği, daha sonra 28.02.2013 tarihli kısmı ıslah talepli, harç yatırılmaksızın sunmuş olduğu dilekçesi ile de balkonların şeffaf cam raylı sistemle kapatıldığını, giriş yerinin pimapenle kapatıldığını, kapatılan pencerelerle birlikte balkonların odaya dahil edildiğini, kalorifer odasının kapısının kilitli tutulduğunu belirterek eski hale getirilmesini talep ettiği, böylece dava dilekçesindeki taleplerini arttırdığı anlaşılmaktadır. Mahkemece dava dilekçesindeki taleplerin iddia ve savunması genişletilmesi ve değiştirilmesi yoluyla arttırılamayacağı, dava dilekçesinde talep edilenlerin arttırılmasının ıslah talebi olup harca tabi olduğu düşünülmeksizin usulüne uygun olarak verilmiş ıslah dilekçesi bulunmadan 28.02.2013 tarihli dilekçede belirtilen talepler yönünden de hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 12/12/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18252, Karar No: 2011/2582, Tarih: 16.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18252 E.  ,  2011/2582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 60 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 35 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 16.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8891, Karar No: 2012/1971, Tarih: 27.02.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/8891 E.  ,  2012/1971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Davacı tarafça genel kadastro ile oluşan tapu kaydının iptali ve tescil istemi ile tapu kaydına dayanılarak açılan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Davacı ... kadastro sırasında tapu kaydına dayalı olarak kendi adına tespit edilen 115 ada 7, 13 ve 14 parsel sayılı taşınmazların bir bölümünün yol ve dere yatağı olarak tescil harici bırakıldığı iddiasına dayanarak, düzenlenen haritasında yol ve dere yatağı olarak tescil harici bırakılan bölümün adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 27.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20464, Karar No: 2013/4955, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/20464 E.  ,  2013/4955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme, Hakaret, Tehdit, Yaralama

HÜKÜM : Beraat, Ceza Verilmesine Yer Olmadığına, Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında yaralama, sanıklar ... ve ... hakkında yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıklar hakkında yaralama ve mala zarar verme suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’un 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre, temyizi mümkün olmadığından sanıkların bu suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Tehdit, bir kimsenin başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğini veya malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağını veya sair bir kötülük edeceğini bildirmesidir. Bu suçta fail, ağır ve haksız bir zarara uğratılacağını mağdura bildirmektedir. Gerçekleşmesi failin iradesine bağlı olan ve gelecekte vuku bulacak bir kötülüğün, gerçekleşecek gibi gösterilmesidir. Tehdit mağdurun karar verme ve serbest hareket etme özgürlüğünü kısıtlamalı iç huzurunu bozmalı ve onu endişeye düşürmelidir. Mağdura yapılan tehdidin,onun iç huzurunu bozmaya, onda korku ve endişe yaratmaya elverişli olması gerekir. Failin tehdit fiilini bilerek ve isteyerek işlemesi, verileceği söylenen zararın haksız olması yeterlidir. Fiilde korkutuculuk, ürkütücülük, ciddiyet yoksa tehdit kastının varlığından bahsedilemez. Mağdur haksız bir zarara uğrayacağı endişesine kapılmamışsa, korkutuculuk oluşmamıştır. Tehdit suçunun, bahsedilen yasal unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği olaysal olarak değerlendirilmeli, fail ile mağdurun içinde bulundukları ortam, söylenen sözler, söylenme nedeni ve söylendiği koşullar nazara alınmalıdır.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur.

İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar,örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Somut olayda; sanıklar Hasret ve Remziye’nin katılan ...’dan sipariş ettikleri örtüyü aldıktan bir süre sonra tekrar katılanın işyerine gelerek kendilerine başka örtü bulduklarını söyleyip vermiş oldukları 10 YTL parayı geri istedikleri, olumsuz yanıt almaları üzerine tartışmaya başladıkları çıkan kavgada katılana karşı ayrı ayrı "sen bizim yoldan geçemezsin, geçtiğinde de göreceksin şerefsiz" diyerek sair tehditte ve hakarette bulundukları, katılanın ise sanıklara yönelik "allah belanızı versin, pis çingeneler" diyerek hakaret ettiği, iddia edilen olayda; ilk haksız hareketin hangi sanık tarafından yapıldığının tam olarak tespit edilemediğinden hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına, suçu işlediklerinin sabit olmadığından tehdit suçundan beraatlerine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9537, Karar No: 2014/10870, Tarih: 02.10.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/9537 E.  ,  2014/10870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :İtirazın iptali ve tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davalının itirazının kısmen iptaline ve kiralananın tahliyesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve tahliye kararına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı tarafından 03/10/2013 tarihinde başlatılan icra takibinde aylık 1000 TL den 2013 yılı Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül ayları kira alacakları toplamı 5000 TL ile 112 TL faiz alacağı olmak üzere toplam 5112,00 TL alacağın tahsili ve kiralananın tahliyesi istenmiştir. Ödeme emrinin 11/10/2013 tarihinde tebliği üzerine davalı kiracı tarafından süresinde sunulan itiraz dilekçesi ile, takibe konu borcun 3000 TL lik kısmının ödendiği belirtilerek borcun 3000 TL lik kısmına ve tahliye talebine itiraz edilmiştir. Davalı tarafından borca itiraz dilekçesi ekinde sunulan ödeme belgeleri incelendiğinde hangi ayın kirasının ödendiği belirtilmeksizin kira açıklamasıyla, 16/06/2013 tarihinde 1000 TL ödeme yapıldığı, masraf kesintisinden sonra davacının banka hesabına 990 TL yatırıldığı, ayrıca 04/10/2013 tarihinde 2000 TL ödeme yapıldığı ve masraf kesintisinden sonra davacının banka hesabına 1.990 TL yatırıldığı, görülmüştür. Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının borcun 3000 TL lik kısmına itiraz etmekle 2000 TL lik kısmını kabul ettiğini, toplam 3020 TL kira borcu bulunduğunu belirterek borçlunun takibin 3020 TL lik kısmına itirazın iptali ile kiralananın tahliyesine ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında davalının 16/06/2013 tarihinde ödediği 990 TL nin Nisan ayı kirası olduğunu, 04/10/2013 tarihinde ödediği 1990 TL nin 2013 yılı Mayıs ve Haziran ayı kiralarına sayıldığını belirtmiştir. Davalı ise cevap dilekçesinde borcun 2000 TL lik kısmının ikrar edildiğini, 3000 TL lik kısmının da 16/06/2013 tarihinde Mayıs ayı kirası, 04/10/2013 tarihinde ise Haziran ve Temmuz ayları kirasına ilişkin olarak banka dekontu ile ödenmiş olduğunu, banka tarafından kesilen masrafların kendisi ile ilgili olmadığını belirterek davanın

reddini savunmuştır. Dosya arasında bulunan banka hesap ekstresine göre 2013 yılı Nisan ayı kirasının 16/06/2013 tarihinden önce ödenmemiş olduğu görülmüştür. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; 16/06/2013 tarihinde yapılan 990 TL ödeme ve 04/10/2013 tarihinde yapılan 1990 TL olmak üzere toplam 2980 TL lik ödemenin Nisan, Mayıs ve Haziran ayları kiralarına karşılık geldiği, Temmuz, Ağustos ve Eylül aylarından toplam 3010 TL borcun bulunduğu belirtilerek itirazın 3010 TL asıl alacak miktarı üzerinden iptaline, asıl alacağın %20 si oranında icra inkar tazminatına ve kiralananın tahliyesine karar verilmiştir.

Davalının itiraz dilekçesi içeriğine, dava dilekçesindeki açıklamalara ve davalının savunmasına göre; davalı tarafından takibin 2013 yılı Ağustos ve Eylül ayları kiralarına karşılık gelen 2000 TL lik kısmına itiraz edilmemiş olup ödeme emrinin davalıya tebliğinden önce 04/10/2013 tarihinde takibe konu 2013 yılı Mayıs ve Haziran ayları kiraları da 10 TL eksik ve 1990 TL olarak ödenmiştir. İtiraza ve eldeki davaya konu kira alacağının, 2013 yılı Temmuz ayı kirası olan 1000 TL ile 2013 yılı Mayıs ve Haziran ayı kirasından eksik ödenen 10 TL olmak üzere toplam 1010 TL lik kısmının ödendiği kanıtlanamadığına göre, Mahkemece itirazın 1010 TL lik kısım üzerinden iptaline karar verilmesi gerekirken icra takibinde itiraz edilmeyen 2000 TL tutarındaki kira borcu göz önünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde itirazın 3010 TL asıl alacak miktarı üzerinden iptaline karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün tahliyeye ilişkin kısmının ONANMASINA, yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün alacağa ilişkin kısmının BOZULMASINA ve onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8508, Karar No: 2016/1997, Tarih: 28.03.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/8508 E.  ,  2016/1997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 289/1, 62, 52/2, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-İşçi olarak çalıştığı işyerinde yapılan haciz işlemi sonrasında malların yediemin sıfatıyla kendisine teslim edildiğini, haciz işleminden bir gün sonra işten çıkarıldığını, şirketin kapatıldığını, mahcuzların nerede olduğunu ve akıbetini bilmediğini iddia eden sanığın savunmasının doğruluğu araştırılıp, mahcuzların suç tarihinde mevcut olup olmadığı, teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı yasanın 106/3 maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alındığında hüküm fıkrasında TCK 52/4 maddesi gereğince ihtarat yapılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16717, Karar No: 2014/9085, Tarih: 05.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/16717 E.  ,  2014/9085 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/57760

MAHKEMESİ : Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/10/2011

NUMARASI : 2011/118 (E) ve 2011/603 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Adli tıp uygulamalarına göre yüzdeki sabit izlerin tespiti bakımından sağlıklı bir değerlendirme yapılabilmesi için olay tarihinden itibaren 6 aylık bir sürenin geçmesi gerektiği, ancak mağdurun yüzünde sabit ize neden olan yaralanmaya ilişkin muayenenin bu kurala uyulmadan, 09/11/2010 tarihinde, yani olaydan yaklaşık 2 ay sonra yapılması ve bu muayene sonucu düzenlenen raporun hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11276, Karar No: 2016/5336, Tarih: 19.04.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/11276 E.  ,  2016/5336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 20/09/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/11/2014 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacılar vekili tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 19/04/2016 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava doktorun tedavi hatası nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın davalılar ... ile ... yönünden reddine, davalı ... yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davacılar ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (T.C. Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler, emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan sorumluluk hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da; bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda; ...... Numune Hastanesinde ve ..... Üniversitesi Konya Uygulama ve Araştırma Hastanesinde doktor olarak çalışan ve kamu görevlisi olan davalıların, teşhis, tedavi ve müdahalede kusurlu davranmak suretiyle görevleri sırasında ve görevlerinden dolayı davacıları zarara uğrattığı ileri sürülmektedir. Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 13/1. maddesi gereğince; kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak, idare aleyhine açılabileceğine göre; davalılar ..., ... ve ...'ye husumet tevcih edilmesi doğru değildir.

Mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek, davalılar ..., ... ve ... hakkında davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile işin esasına girilerek karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek, davalılar ..., ... ve ... hakkında davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile işin esasına girilerek karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle davacılar ve davalı ... yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacılar ve davalı ...'nın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve davacılar ile temyiz eden davalıdan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 19/04/2016 gününde oyçokluğu karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1. maddesi gereğince memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen biçim ve koşullara uygun olarak idare aleyhine açılabilir. İdare aleyhine böyle bir davanın açılabilmesi, hizmet kusurundan kaynaklanmış, idari işlem ve eylem niteliğini yitirmemiş davranışlar ile sınırlıdır. Kamu görevlisinin, özellikle haksız eylemlerde, Anayasa ve özel yasalardaki bu güvenceden yararlanma olanağı bulunmamaktadır.

Dava dilekçesinde belirtilen maddi olgulardan davalının salt kişisel kusuruna dayanıldığının anlaşılması karşısında öncelikle bu iddia doğrultusunda delillerin toplanıp değerlendirilerek sonuca varılması gerekir. Açıklanan nedenlerle çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 19/04/2016