muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2981, Karar No: 2019/11657, Tarih: 10.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/2981 E.  ,  2019/11657 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :TCK’nın 85/1, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin seçenek yaptırımların uygulanmamasına, sanığın kusurlu olmadığına, eksik inceleme yapıldığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

1-Dosya içeriğine göre, sürücü belgesi bulunmayan sanığın idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, yağmurlu havada, gece vakti, aydınlatmanın olmadığı tek yönlü iki şeritli genişliği 6 metre olan eğimli il yolunda seyir halindeyken koyu renk kıyafetli 76 yaşındaki yayaya çarparak olay yerinden ayrıldığı ve yayanın ölmesi ile sonuçlanan olayda, kaza inceleme raporunda, yayanın otomobilin karşı istikametinden otomobilin geldiği istikamate doğru kaplama içerisinde yürüdüğünün ve çarpışmanın ise otomobilin bulunduğu şeritte yolun 1-1,5 metre içerisinde meydana geldiğinin tespit edildiği ve İstanbul Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı tarafından bu doğrultuda düzenlenen raporda her ne kadar sanığın asli kusurlu olduğu belirlenmiş ve mahkemece kabul edilmiş ise de, sanığın gece vakti, yağmurlu havada yola gereken dikkati verip far ışıkları altındaki görüş alanını kontrol altında bulundurması ve karşı istikametten gelip aracının geldiği yöne doğru yürümekte olan müteveffa yaya nedeniyle zamanında etkili fren tedbiri alması gerekirken bu hususlara riayet etmeyerek almış olduğu manevra tedbirinde yetersiz kaldığı ve bu nedenlerle tali kusurlu olduğu anlaşılmakla; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanun'un 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekmekte olup, dava konusu olayda sanık tali kusurlu olmakla maddede öngörülen cezanın alt sınırı nazara alınmak suretiyle, cezada orantılılık ilkesi ile adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini;

2-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; dosya içeriğinden ve UYAP üzerinden yapılan sorgulamada, suç tarihi itibariyle sürücü belgesi bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.12.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28966, Karar No: 2016/27075, Tarih: 13.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/28966 E.  ,  2016/27075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... adına vekili Avukat ... ile davalı Ör Koop Nazilli ve Çevresi Tarımsal Kalkınma Koop. adına vekili Avukat ... aralarındaki dava hakkında Nazilli .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.05.2015 tarihli ve 2014/384 esas, 2015/371 karar sayılı hüküm, taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi ve davacı avukatı tarafından duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 13.12.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ve asil katıldı. Karşı taraf adına kimse katılmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukat ve asilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı işverene yazı yazılarak;

...-Kooperatif müdürünün işçi alma ve çıkarma yetkisinin bulunup bulunmadığının sorulması,

2-... kooperatif müdürlüğü görevine başlama tarihinin ve ...‘in kooperatif müdürlüğü görevinin sona erme tarihininin sorulması ile buna ilişkin evrakların istenilmesi,

3-Kooperatif ana sözleşmesinin istenilmesi ile alınacak cevabi yazı ve belgelerin dosyaya eklenerek eksikliklerin giderildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6393, Karar No: 2016/4868, Tarih: 30.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/6393 E.  ,  2016/4868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketten elektrik enerjisi aldığını, faturalarda yasal dayanağı bulunmayan haksız bir şekilde kayıp kaçak bedeli alındığını belirterek; fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu bedellerin mevzuat çerçevesinde faturalara yansıtıldığını, yasal düzenlemelere uyma zorunluluğunun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; kayıp-kaçak bedellerinin kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve kanunun temel amaçlarına uygun şekilde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından belirlendiği, bu bedellerin belirlenmesi için alınan kurul kararının Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayacağı, dağıtım şirketlerinin kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacakları gerekçe gösterilerek, davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık; elektrik faturalarına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin, aboneden alıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21/05/2014 gün, 2013/7-2454 Esas- 2014/679 Karar sayılı kararında; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile kaçak kullanılan elektrik bedellerinin abonelerden tahsili yoluna gitmenin, hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmayacağı; öte yandan, nihai tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli

gibi dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaf bir hukuk devletinin vazgeçilmez unsurları olduğu, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yönetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını taşıdığının kabulünün mümkün olmadığı, gerekçeleriyle; elektrik enerjisini kaçak kullanmayan abonelerden kayıp-kaçak bedeli alınamayacağı, diğer bir ifadeyle kayıp-kaçak bedelinin faturalara yansıtılamayacağına karar verilmiştir.

Dairemizce de, anılan Genel Kurul kararındaki ilkeler benimsenerek, kayıp-kaçak bedeli yanında, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin de dağıtım şirketleri tarafından elektrik abonelerinden alınamayacağına karar vermiştir.( 3.Hukuk Dairesi Dairesi'nin 20/10/2014 tarih, 2014/7090 Esas- 2014/13588 Karar ile 03/11/2014 tarih ve 2014/7083 Esas- 2014/14256 Karar sayılı kararları )

Elektrik dağıtım şirketlerinin EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde, elektrik kullanan abonelerin faturalarına yansıtarak aldıkları, kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin elektrik enerjisi kullananlara (sanayi, ticarî ve mesken abonelerine) aktif tüketim bedeli dışında ek bir mâli yük ve külfet getirmektedir. Anayasamızın 73. maddesi gereğince; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı düzenlenmiştir. Nitekim, elektrik faturalarına yansıtılan %2 TRT payınında kanunla getirildiği ve kanunun verdiği açık ve şeffaf yetkiye dayanarak tahsil edilmektedir. Elektrik Piyasası Kanunun temel ilkeleri çerçevesinde amaçlanan hususun; 1 kw elektrik enerjisinin kullanıcılara ulaşıncaya kadar ki maliyet ve kâr payı olup; aksine, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme yetkisi ve görevi verilmemiştir. EPDK kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanunun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir.

O halde; mahkemece, öncelikle davacı tarafa,kayıp kaçak bedellerine ilişin talebinin hangi faturalara (hangi döneme) ilişkin olduğu açıklattırıldıktan sonra kayıp-kaçak, bedelinin davacı taraftan tahsil edilemeyeceği kabul edilip, bu hususta itiraz edildiği de göz önüne alınarak davacının alacağının hesaplanması amacıyla borç dökümü ve faturalar incelenerek Yargıtay denetimine açık ve bilimsel verilere uygun şekilde, bilirkişiden alınacak rapor doğrultusunda karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.”

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6441, Karar No: 2018/671, Tarih: 29.01.2018

**6. Ceza Dairesi         2014/6441 E.  ,  2018/671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...'un, otobüs durağında bekleyen yakınan ...'ı bıçak tevcih ederek, gece vakti zorla 115,00 TL parasını yağmaladığı olayda; yakınan ...'ın 14.02.2013 tarihli duruşmada "Dün akşam sanığın ailesi 115 TL'yi bana getirerek verdiler. Olay nedeniyle başkaca zararım yoktur." dediği halde 11.04.2013 tarihli duruşmada "olay olduktan 15 gün sonra ödeme yapılmıştır. Bu ödeme benim kardeşim olan Hüseyin'e yapılmıştır." şeklinde açıklama yapması karşısında, yakınanın zararının hangi tarihte giderildiği duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmeden etkin pişmanlığın soruşturma evresinde oluştuğunun kabul edilmesi,

Kabule göre de;

Kanun koyucu; TCK'nın 168/1.maddesinde anlamını bulan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasında suçun niteliğine göre ayrıma yer verip failin işlediği suç hırsızlık; mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık v.s suçlarında uygulanacak indirim oranı 2/3 veya 1/2 iken, yağma suçlarında indirim oranının 1/2 veya 1/3 öngördüğü dikkate alınmadan yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 29.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12027, Karar No: 2013/10572, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/12027 E.  ,  2013/10572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ..... Köyü çalışma alanında bulunan 103 ada 23 parsel sayılı 1130.10 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın taşlık, kayalık ve devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişme konusu 103 ada 23 sayılı parselin tapu kaydının iptaline, davacının tescil talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak 3402 sayılı Yasa'nın 16/C maddesi uyarınca, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kayalar, tepeler ve dağlar tescil ve sınırlandırmaya tabi değildir. Mahkemece, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu anlaşılan çekişmeli taşınmazın davalı adına oluşan tapu kaydının iptaline karar verilmesinde bir isabetsizlik yok ise de, taşınmazın tescil harici bırakılması gerektiğinin hüküm altına alınması doğru olmamıştır. Ancak bu eksikliğin düzeltilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden kararın hüküm fıkrasının (a) bendinin sonunda geçen "tescil talebinin reddine" sözcüklerinden sonra gelmek üzere “taşınmazın tescil harici bırakılmasına” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9319, Karar No: 2021/15258, Tarih: 28.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/9319 E.  ,  2021/15258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı, sanığın yokluğunda verilen kararın, sanık tarafından 02/08/2016, sanık müdafii tarafından 07/09/2016 tarihinde temyiz edildiği, ancak karara karşı temyiz süresinin sanık müdafiine tefhiminden itibaren başladığı anlaşılmakla; 30/05/2016 tarihinde sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra sırasıyla 02/08/2016 ve 07/09/2016 tarihlerinde temyiz eden sanık ve müdafiinin süresinde olmayan temyiz istemlerinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 28/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33758, Karar No: 2017/2715, Tarih: 11.04.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/33758 E.  ,  2017/2715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Beraat, Müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin incelenmesinde,

28/12/2012 tarihinde karar verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'un 310/3'te belirtilen 1 aylık yasal süresinden sonra 08/03/2013 tarihinde temyiz etmiş bulunan O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Müşteki ... vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde,

5271 sayılı CMK'nun 260/l. maddesi gereğince suç tarihi ve ele geçen eşyanın cinsine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ... ... Düzenleme Kurumunun hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1- Açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyize hakkı bulunan ...’na duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilip, katılma imkanı tanınmadan, yokluğunda yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 21/11/2010 tarihli yakalama tutanağı içeriğinde, olay günü sanığın muavin olarak çalıştığı yolcu otobüsünde yapılan aramada aracın bagaj kısmında 2 adet valiz içerisinde toplam 190 karton kaçak ve bandrolsüz sigara ele geçirildiği ve suça konu sigaraların sanığa ait olduğunun tespit edildiğinin belirtildiği, sanığın kollukta müdafısiz verdiği ifadede, ele geçen sigaraların kendisine ait olduğunu, ... ilindeki arkadaşlarına götürmek için satın aldığını belirttiği, talimat mahkemesindeki 31/10/2011 tarihli savunmasında ise olay tarihinde yolcu otobüsünde muavin olarak çalıştığını, Derik ilçesi girişinde yapılan aramada aracın bagajında yolculara ait çantalarda sigaraların yakalandığını ancak otobüste bulunan hiçbir yolcu çantaların ve çanta içerisinde bulunan sigaraların kendisine ait olduğunu söylemediğini, jandarma görevlilerinin eğer çantaların sahibi çıkmaz ise otobüsü bağlayacaklarını söylediğini bunun üzerine çantaların ve sigaraların kendisine ait olduğunu söylediğini ancak ne çantanın ne de sigaraların kendisine ait olmadığını, çantaların içerisinde çanta sahibinin resmi çıktığını ancak o resimlere ait kişinin araçta bulunmadığını, kendisinin aracın bağlanmaması için suçu üzerine aldığını, suça konu sigaraların bulunduğu

çantaya fiş takmadığını, aracın bagajına kendisinden habersiz olarak yerleştirdiklerini beyan etmesi karşısında, 21/11/2010 tarihli yakalama tutanağı mümzileri dinlenerek ele geçen kaçak sigaraların sanığa ait olduğunu ne şekilde tespit ettiklerinin sorulması, sanığın savunmasında suça konu sigaraların bulunduğu çantanın içinden çıktığını belirttiği resim sahibinin kim olduğunun araştırılması ve çantanın içinden böyle bir resmin çıkıp çıkmadığının yakalama tutanağı mümzilerine de sorularak tüm kanıtların birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

3- Dava konusu sigaraların 5607 sayılı Yasanın 13. maddesi delaletiyle müsaderesi yerine yazılı şekilde TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, müşteki ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/04/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1387, Karar No: 2008/1448, Tarih: 11.03.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/1387 E.  ,  2008/1448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. İcra Mahkemesi

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ... haklarında açılan davanın iddianame ile dava açılıp açılmamasının takdiri için dosyanın C.Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde C.Savcısı tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının incelenmeksizin mahalline iadesi istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

5271 sayılı CMK’nun 223/8.maddesine göre “Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir.” hükmü karşısında mahkemece verilen karar niteliği gereği durma kararı olup, anılan madde uyarınca itiraza tabi bulunduğundan, İİK’nun 353/2.maddesi yollamasıyla CMK’nun 271.maddesi uyarınca itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE, 11.3.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11688, Karar No: 2014/14872, Tarih: 25.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/11688 E.  ,  2014/14872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali, zorla kaçırıp alıkoyma

HÜKÜM : Yeniden karar verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kararın CMK.nın 223. maddesinde sayılan temyizi mümkün hüküm niteliğindeki kararlardan olmaması karşısında, sanık müdafiin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 25.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12220, Karar No: 2012/45009, Tarih: 20.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/12220 E.  ,  2012/45009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Orman ve fen bilirkişilerinin raporlarına göre, dava konusu açma yapılan yer, kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde bulunduğundan, sanık hakkında 6831 sayılı Yasanın 93/2. maddesinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) İhbar üzerine sanık hakkında soruşturma başlatılmış olduğundan, ihbarcının kimliği araştırılarak temini durumunda görgüye dayalı beyanının alınması,

3) Sanığın savunmasında, dava konusu yerin yakınında babasından kalma yerinin olduğu ve burayı da 10-15 senedir kullanmadığını, açma yapmadığını, 02/02/2011 tarihli dilekçesinde isimleri yazılı tanıklarının dinlenmesini talep ettiği halde taleple ilgili bir karar verilmemesi,

4) Dinlenmeyen tutanak tanığı... ile, komşu parsel sahipleri, köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri ve köy bekçisinin dinlenerek dava konusu yerde örtü temizliği yapan kişinin sanık veya başka birisi olup olmadığı araştırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik inceleme sonucu karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 20.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.