muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10897, Karar No: 2024/3040, Tarih: 30.04.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ceza verilmesi gerektiğinden bahisle sübuta ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ve katılanın karı koca oldukları, olay akşamı sanık ve katılanın akşam yemeğinde bir miktar alkol aldıkları, sanığın 22.45 sıralarında evden ayrılıp, gece yarısı 01.30 sularında eve geri döndüğü, katılanın bu süreçte alkol almaya devam ettiği, sanık dışarıda iken katılanın kendisine eve dönmesi hususunda mesaj atması meselesinden dolayı tarafların tartışmaya başladıkları, sanığın eliyle katılanın yüzüne vurması sebebiyle katılanın ağzından ve burnundan kan geldiği, sanığın katılanın yüzünü lavaboda yıkadıktan sonra katılanın talebi üzerine bir sigara yakıp verdiği, yanında küllük olduğu halde katılanı yatak odasına götürerek yatağına yatırdığı, sanığın da oturma odasına geçtiği, bu esnada katılanın yatak odası penceresinden aşağı sarkarak bağırmaya başladığı, sanığın da yatak odasına gelip katılanın düşmemesi için tutmaya çalıştığı, sanık ve katılanın bağrışmalarını duyan komşuları tanıklar E. ..., M. ..., ve A. ...'nın pencereden bakarak sanık ve katılanın penceredeki mücadelelerini gördükleri, görgü tanıklarının tümünün katılanın pencereden kendisini aşağı atmak için uğraştığını, sanığın ise katılanın yere düşmemesi için onu tuttuğunu ve evin içine çekmeye çalıştığını belirttikleri, katılanın 5. kattaki dairesinden aşağıya doğru zemindeki kanepenin üzerine düştüğü, katılanın bu sebeple, hayati tehlikeye neden olmayacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, saptanan kırıkların hayat fonksiyonunu (6). derece etkileyecek ve yaralanmaya bağlı gelişen sağ üst ekstremitedeki fonksiyonel kısıtlılığın organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılan olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan kurum vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.09.2021 tarihli ve 2021/1284 Esas, 2021/2094 Karar sayılı kararında katılan kurum vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.09.2021 tarihli ve 2021/1284 Esas, 2021/2094 Karar sayılı kararında katılan kurum vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak

yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5629, Karar No: 2022/6682, Tarih: 24.10.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/5629 E.  ,  2022/6682 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.03.2019 tarih ve 2018/349 - 2019/92 sayılı kararı

Suç : Örgüte bilerek isteyerek yardım etme

Hüküm : 5237 sayılı Kanunun 314/3 ve 220/7 maddesi delaletiyle 314/2, 220/7-2. cümle, 53, 62, 63/1, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükmedilen cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Ayrıntıları Dairemizin 2015/3 esas sayılı kararında ve dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüte yardım suçunda kast unsuru yönünden, Yargıtay uygulamaları ve öğretideki görüşler incelendiğinde;

Bir suçun kanuni tanımında "bilerek", "bildiği halde", "bilmesine rağmen" gibi ifadelere açıkça yer veren suçlar olası kastla işlenemez (Prof.Dr. İzzet ÖZGENÇ, TCK Genel Hükümler, 7. Baskı, s. 241).

Kişi, örgütün işlediği somut fiili bilmese de terör örgütü olduğunu, sağladığı yardımın örgütün yararına kullanılacağını bilmeli ve bu irade ile hareket etmelidir. İnsani mülahazalarla yapılan yardımlar örgüte yardım suçunu oluşturmaz. Yapılacak her türlü yardımın suç olarak değerlendirilmemesi gerekir (Prof.Dr. A. Caner Yenidünya - Arşt.Görv. Zafer İçer, Suç İşlemek Amacıyla Örgüt Kurma, 1. Baskı, s. 56).

Örgüte yardım suçunda manevi unsurun oluşması için genel kasıt yeterli değildir. Özel kasıt ile işlenen bir suçtur. Fail örgütün amacını gerçekleştirmesine katkı sağlamak kastı ile hareket etmelidir (Yrd.Doç.Dr. ... Örgütlü Suçlar ve Terör Suçları, s. 164).

Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte bilerek ve isteyerek yardım edilmiş olması gerekir. Başka bir ifadeyle, yardım fiilinin örgütün suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgüt olduğu bilinerek gerçekleştirilmiş olması gerekir. Fıkra metninde geçen "bilerek" ibaresi doğrudan kastı ifade eder. Doğrudan örgüte değil de örgüt mensuplarına yardım edilmesi halinde, yardım edilen kişilerin suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgüt mensubu olduklarının da bilinmesi gerekmektedir. Örgüt mensuplarına yapılan yardım, aynı zamanda örgüte yapılan yardım olarak değerlendirmek gerekir. Ancak, bu yardımın örgütün amacını gerçekleştirmeye hizmet eden bir yardım olması gerekmektedir (Prof.Dr.İzzet ÖZGENÇ, Suç Örgütleri, 7. Baskı, s. 38-39).

Yukarıda yer verilen öğretideki görüşler ve Yargıtay yüksek 9. ve 16. Ceza Dairesinin geçmişteki uygulamaları göz önüne alındığında; suç örgütleri veya silahlı terör örgütlerine yardım suçunun ancak doğrudan kastla işlenebileceği, yardımın örgütün amacını gerçekleştirmeye hizmet etmesi gerektiği, örgüt üyelerine yapılan yardımın da örgüte yapılmış gibi kabul edilmekle birlikte örgüt üyesinin mensup olduğu örgütün bilinmesi ve bu yardımın da insani mülahazalarla değil örgütün amaçlarını gerçekleştirme gayesiyle yapılması hususunda ortak bir kanaat mevcuttur.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın, dernek üyeliklerine dair eylemleri ile konum ve kişisel özellikleri nazara alındığında sempati ve iltisak boyutunu aşan ve örgüte yardım etme kastıyla hareket ettiğini ispat eden faaliyetler kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüte yardım kastıyla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya

Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9650, Karar No: 2008/8087, Tarih: 05.06.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/9650 E.  ,  2008/8087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tosya Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :1.3.2007
Yargıtay — Esas No: 2016/4177, Karar No: 2016/4402, Tarih: 12.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4177 E.  ,  2016/4402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 408. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, İlçe Emniyet Müdürlüğünce ve kısıtlı adayının kaldığı ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkez Müdürlüğünün yazılan yazıya verilen cevabî yazılarında; kısıtlı adayının kuruma gelmeden önceki adresinin “.../...” olarak belirtildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise kısıtlı adayının, ... ilçesinde mevcut, kendisi ile akrabalık bağı bulunan kimsenin olmadığı, ... ilçesinde kısıtlı adayı ile ilgili herhangi bir tapu kaydı ve banka hesap kaydının aktif olarak mevcut bulunmadığı ve vasi adayının .../... adresi ile ilgili hiç bir bağının olmadığı ve kısıtlı adayının şu anki yerleşim yerinin “.../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Her ne kadar TMK'nın 22. maddesinde bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı düzenlenmişse de, ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 20.01.2016 tarihli yazısı ekindeki tutanaktan kısıtlı adayının bekar olup, annesinin vefat ettiği, bakacak kimsesinin bulunmaması sebebiyle 2009 yılında bakımevine yerleştirildiği, bu tarihten itibaren bakımevinde kaldığı ve sürekli bakım ve gözetiminin bakımevinde gerçekleştirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/04/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10816, Karar No: 2025/1215, Tarih: 22.01.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/10816 E.  ,  2025/1215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Terör örgütü propagandası yapmak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Ankara 27. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Ankara 27. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2024 tarihli ve 2024/204 Esas, 2024/181 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4622, Karar No: 2019/3299, Tarih: 10.04.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/4622 E.  ,  2019/3299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi ve kal davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 21.05.2018 gün ve 2015/15293 Esas, 2018/3921 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, irtifak hakkına elatmanın önlenmesi ve yıkım istemine ilişkindir.

Davacı vekili, ... Genel Müdürlüğüne bağlı 1. İletim Tesis ve İşletme Grup Müdürlüğü bakım sınırları içerisinde bulunan 154 KV Ambarlı- ... II (3-4) Enerji Nakil Hattının 26- 27 numaralı direkleri arasında, davalının maliki bulunduğu 5093 parsel sayılı taşınmaz üzerinde, davalı tarafından tehlikeli ve irtifak hakkını ihlal eder şekilde inşaat yapıldığını, söz konusu inşaatın Elektrik Kuvvetli Akım Yönetmeliğinin 44. maddesine aykırı olduğunu, inşaat alanında can ve mal emniyetinin kalmadığını, yangın tehlikesinin bulunduğunu belirterek davalının, davaya konu taşınmaz üzerindeki elektrik hattının emniyet mesafelerine müdahalesinin önlenmesine, tecavüze konu kısmının yıkılmasına ve yıkıntıların kaldırılmasına, tüm yıkım masraflarının davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne verilmiştir.

Hükmün, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.05.2018 tarih, 2015/15293 Esas, 2018/3921 Karar sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir.

Davalı, onama kararına karşı karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne verilmiştir.

Hükmün, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.05.2018 tarih, 2015/15293 Esas, 2018/3921 Karar sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir.

Davalı, onama kararına karşı karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyanın incelenmesinde; davalı 22.01.2018 tarihli dilekçeyle kendisine ait dava konusu 5093 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçen enerji nakil hattının davacı tarafından kaldırıldığını beyan etmiş, davalının dosyaya sunduğu 21.06.2018 tarihli Türkiye Elektrik İletim A.Ş. Genel Müdürlüğü 1. Bölge Müdürlüğünün yazısında “154 KV. ... II Enerji İletim Hattı (154 KV ... 1- 2 Enerji İletim Hattı)’nın ise 18- 56 numaralı pilonları (direkleri) arası Türkiye Elektrik İletim Anonim Şirketi (...İ.A.Ş) Yönetim Kurulunun 28.02.2018 tarih ve 84061 sayılı kararına istinaden demonte (iptal) edilmiştir. ... İlçesi, ... Mahallesi, 10263 ada 5093 parsel sayılı taşınmazın üzerinde bulunan bahsi geçen Enerji İletim Hattı zeminde tesisli olarak bulunmamaktadır. Bu sebeple söz konusu taşınmaz ile ilgili 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 22. maddesi uyarınca işlemler yürütülecektir.” denilmiştir. Bu durumda mahkemece, davalı beyanı ve davacı tarafından düzenlen 21.06.2018 tarihli yazı dikkate alınarak davalıya ait taşınmaz üzerinden geçen enerji nakil hattının kaldırılıp kaldırılmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçe gösterilerek hükmün bozulması gerekirken sehven onandığı bu defa yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından davalının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 21.05.2018 tarih, 2015/15293 Esas, 2018/3921 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına hükmün belirtilen gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 21.05.2018 tarih, 2015/15293 Esas, 2018/3921 Karar sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 10.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8758, Karar No: 2011/17785, Tarih: 01.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8758 E.  ,  2011/17785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla Duruşma için belirlenen 01.11.2011 günü temyiz eden davalı idare vekili ile aleyhine temyiz olunan davacı vekilinin yüzlerine karşı, duruşmaya başlanarak Temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü

- K A R A R –

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu taşınmazın Denizli Göleti mutlak koruma alanında kaldığı anlaşılmıştır.

Söz konusu mutlak koruma alanında kalan havzanın koruma işlemlerinin hangi idarenin sorumluluğunda olduğu hususu, davalı idare İSKİ Genel Müdürlüğü ile Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü ve bağlı bulunduğu Bakanlık'tan sorularak, buna ilişkin belgeler de getirtildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7772, Karar No: 2019/8693, Tarih: 23.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/7772 E.  ,  2019/8693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, "Yeşil Kart Başvuru ve Bilgi Formu" doldurulmadan, Valilik İl İdare Kurulu tarafından alınmış "yeşil kart almasının uygun olduğuna dair bir karar" olmadan aktif hale getirilen fakat, aslı ele geçmeyen yeşil kartı aldığı, bu kartı tedavide ve sonrasında doktor tarafından yazılan ilaçların alınmasında kullandığı, kendisi adına eczane gideri olarak toplam 49,47 TL, eşi .... adına eczane gideri olarak 55,32 TL harcama yaptığı, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunmasında, sağlık güvencesinin olmadığını, eşinin hamile olduğunu, hastanede bulunduğu sırada bir şahsın kendisine yeşil kart temini hususunda yardımcı olabileceğini söylediği, bu şahsa 100 TL para ile kendisine ve eşine ait nüfus cüzdanı fotokopisi ve fotoğraflarını verdiğini, 4-5 gün sonra şahsın yeşilkartı gönderdiğini, bu kartla bir kez hastaneye giderek muayene olduğunu, ilaç aldığını, yeşil kartın 1 yıl geçerli olduğunu ve vizesi bitince vize yaptırmadığını belirtmesi, suça konu yeşil kart karnelerinin ele geçirilememiş ve sahte olup olmadığı konusunda bir inceleme yapılamamış olması, dosya kapsamına göre sanığın görevlilerin denetim imkanını kaldırcak nitelikte hileli eylemine rastlanmamış olması karşısında; sanığın suç işleme kastı bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığın dolandırıcılık suçunu işleme kastının bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, yargılaması devam eden bir başka dosya ile birleştirme kararı verilmesi gerektiği, eksik inceleme ile beraat hükmünün verildiğine ve eylemin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3332, Karar No: 2020/167, Tarih: 15.01.2020

**8. Hukuk Dairesi         2019/3332 E.  ,  2020/167 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA TÜRÜ : Soybağının Reddi

MAHKEMESİ : ... 4. Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ... 4. Aile Mahkemesinin 26.05.2017 tarihli ve 2016/632 Esas, 2017/452 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun yargılama giderleri yönünden kabulüne, davanın esasına yönelik istinaf isteminin ise esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, evlilik birliği içinde 15.02.2016 tarihinde doğan ...'in davacı ...'ın çocuğu olmadığı ileri sürülerek soybağının reddine karar verilmesi istenmiş; Mahkemece, davanın kabulü ile çocuk ...'in davacı yönünden soybağının reddine karar verilmiştir.

Davanın kabulüne dair verilen karar davalı ... vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince soybağının reddi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, yargılama giderlerine yönelik istinaf başvurusunun ise kabulü ile ilk derece mahkemesinin sadece yargılama giderlerine yönelik (4) nolu hüküm fıkrası kaldırılarak yargılama giderlerine yönelik kurulan hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 286 ve devamı maddelerinde düzenlenen baba tarafından çocuk ve anne aleyhine açılan soybağının reddi davasıdır.

Dava, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 286 ve devamı maddelerinde düzenlenen baba tarafından çocuk ve anne aleyhine açılan soybağının reddi davasıdır.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf istemiyle önüne gelen dosya ve karar bir bütün olarak değerlendirilerek, HMK’nin 353/(1)-b maddesinde yer alan “b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak; 1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine, 2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, 3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir” düzenlemesi uyarınca, davanın hangi kısmı ile ilgili olursa olsun, istinaf isteminin kısmen bile kabulüne karar verilecek olsa dahi, şayet yeniden hüküm kurulacak ise, İlk Derece Mahkemesi kararının tamamen kaldırılması ve tüm hükümlerin yeniden kurulması gerekir. Bölge Adliye Mahkemeleri, bir yandan hukuki denetim yapan mahkemeler iken diğer yandan vakıa incelemesi de yapan mahkemelerdir. İlk Derece Mahkemelerince yapılan vakıa incelemesi Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yerinde bulunmadığı takdirde İlk Derece Mahkemesi kararı bütünüyle ortadan kaldırılmalı ve infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde yeniden bir hüküm kurulmalıdır. Aksi halde, aynı dosyada infazı kabil birden fazla kararın ortaya çıkması tehlikesine ve HMK’nin 297. ile 359. maddelerine aykırı olarak infazda tereddüte sebebiyet verilebilecektir. Keza, İlk Derece Mahkemesi kararı hakkında kısmen esastan ret, kısmen kabul kararı verilip, sadece kabul olunan kısım yönünden kararın kaldırıldığı hallerde, böyle bir kararın bozulması durumunda bozma sonrası davaya bakacak mahkeme konusunda da belirsizlik ortaya çıkabilecektir.

Bu nedenle somut olayda, yukarıda açıklandığı şekilde istinaf başvurusunun kısmen dahi olsa kabul edildiği durumda öncelikle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi halinde de yeniden tüm talepler bakımından hüküm kurulması gerekirken, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından usule ve yasal düzenlemelere aykırı şekilde, bir yandan davalı vekilinin istinaf taleplerinin HMK’nin 353/(1)-b.1 maddesi gereği esastan reddine karar verilirken, diğer yandan davalı vekilinin HMK’nin 353/(1)-b.2 maddesine göre yargılama giderlerine yönelik istinaf talebinin kabul edilmesine rağmen, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmaması, ayrıca kanunda yer almadığı şekilde yalnızca İlk Derece Mahkemesi hükmünün yargılama gideri ile ilgili bölümü yönünden hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.