muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11348, Karar No: 2014/20196, Tarih: 22.12.2014

hukuka aykırı ve kusurlu hareketleri sonucunda meydana geldiğinin davacı tarafından ispatlanması gerektiği, davalılardan bir kısmı şirkete el konulduğu tarihte şirketin yönetim kurulu üyeleri, bir kısmı denetim kurulu üyeleri, birisi ise finans müdürü olarak görev yapmakta olup, şirkette meydana gelen, şirketin zararından defterlerin düzgün tutulmamasından veya denetleme görevini gereği gibi yapmamalarından dolayı sorumlu olacakları, ancak sorumluluk için öncelikle zararın meydana gelmiş olması gerektiği, davacı tarafın şirkete el koyduktan sonra tek taraflı olarak düzenlediği tutanak ve raporlara istinaden açtığı davada, kasa açığının mevcut olup olmadığına ilişkin başkaca bir delil bulunmaması karşısında kasa açığının mevcut olup olmadığı, doğru bir şekilde hesaplanıp hesaplanmadığı ve kasa açığının meydana geldiği tarih açısından tam bir kanaate ulaşılamadığı, hatta davacı tarafça, kasa açığını daha fazla belirlemiş iken sonradan bazı mutabakatlardan dolayı kasa açığının düşerek değiştiğine ilişkin tutanakta tutulmuş olup, bu tutanaklar, tutanakların tutulmasında gereken hassasiyetin gösterilmediği konusunda şüpheler uyandırmış olup, davacı taraf kasa açığını başkaca bir belge ile ve ticari defter ile kayıtlar ile ispatlayamadığı, dava dışı Ö..M..'ya elden teslim edildiği belirtilen paranın dahi banka kayıtlarına girmeden kasada mevcut iken ödendiğinin belirtildiği, ancak bunun daha sonradan kasa açığına eklenmek istendiği, oysa bu para Ö.. M..'ya elden teslim edilmiş ise kasa açığının tutulduğu tarihte bununda tutanakta belli edilmesi gerektiği, Ö.. M..'nun beyanına istinaden böyle bir meblağında kasadan nakit olarak verildiğinin kabul edilemeyeceği, tek taraflı olarak tutulan tutanağa istinaden zararın meydana geldiğinin kabul edilerek ispat yükünün davalı tarafa yüklenemeyeceği, davacının öncelikle tutanağın gerçeğe uygun olduğuna dair bilgi ve belgeler ile tutanağın doğru olduğunu ispat etmesi gerektiğini, tutanağın doğru olarak tutulduğunun ispatlanamadığı, bu durumda da zararın meydana geldiğinin kabul edilemeyeceği, meydana gelmeyen zarardan da davalıların sorumlu olamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, Temlik alan TMSF vekili ve davalı E.. K.. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, temlik alan TMSF vekilinin aşağıdaki (2) numaralı bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, davacı şirketin eski yönetim ve denetim kurulu üyeleri hakkında açılan sorumluluk davasıdır.

Kararı, Temlik alan TMSF vekili ve davalı E.. K.. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, temlik alan TMSF vekilinin aşağıdaki (2) numaralı bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, davacı şirketin eski yönetim ve denetim kurulu üyeleri hakkında açılan sorumluluk davasıdır.

Kural olarak, yönetim kurulu üyeleri şirket adına yaptıkları işlemlerden dolayı kişisel olarak sorumlu tutulmazlar ise de, öğretideki baskın görüşe göre, TTK’nun 336. maddesinde belirtilen hallerde ortaklığa ve ortaklık alacaklılarına karşı kusursuz olduklarını ispat etmedikçe tüm yöneticiler oluşan zarardan müteselsilen sorumlu olurlar. Yani yönetim kurulu üyelerinin görevlerini ifaları sırasında bir zarar oluşmuşsa, bu zararın üyelerin kusurlu eylemi sonucu meydana geldiğinin kabulü gerekmektedir. Başka bir deyişle, Türk Ticaret Kanunu yönetim kurulu üyeleri için kusur esasına dayanan bir sorumluluk öngörmüş ve yönetim kurulu üyeleri aleyhine kusur karinesi kabul etmiştir (G.. E.-Ticari İşletme ve Şirketler-s.1941,1942,1999). Dava konusu olayda, TMSF tarafından davacı şirkete 13.2.2004 tarihinde elkonulduktan sonra şirket defter ve kayıtlarının incelenmesi sonucu aynı tarihli tutanağa göre kasada yapılan sayımda olması gereken 960.026,39 TL’nin kasada mevcut olmadığı, kasanın boş olduğu ve bu tutanağın muhasebe sorumlusu ve iç denetim müdürü tarafından da imzalandığı, yine mahkemce alınan bilirkişi raporunda da davacı şirketin defter ve kayıtlarının incelenmesi sonucunda 31/12/2003 tarihi itibariyle davacı şirketin 993.345,15

TL bakiye gösteren hesabının, çeşitli firmalarla yapılan mutabakat sonuçlarının mahsubu neticesinde 960.026,39 TL'ye gerilediği ve bu mevcudun 13.02.2004 tarihinde kasada bulunmadığı tespit edilmiş olmakla, kasa açığına ilişkin zararın mevcut olduğunun kabulü gerekir. Bu itibarla mahkemece, kasa açığına ilişkin zararın oluştuğu ve davalıların TTK’nın 338. maddesi gereğince oluşan kasa açığı zararından kusur ve sorumluluklarının bulunmadığını ispat etmedikleri takdirde sorumlu oldukları gözetilerek, bu zarardan davalıların her birinin sıfatı, görev tarihleri ve aralarında iş bölümü bulunup bulunmadığı araştırılarak her bir davalının hukuki durumu ve sorumluluğu olup olmadığının tespiti gerekirken, kasa açığının davacı tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle, yazılı şekilde hüküm tesisi de doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre davalı E.. K.. vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre davalı E.. K.. vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ :Yukarıda (1) numaralı açıklanan nedenlerle temlik alan TMSF vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temlik alan TMSF vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı E.. K.. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı E.. K..'ye iadesine, 22/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/131, Karar No: 2018/14612, Tarih: 08.10.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/131 E.  ,  2018/14612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında yüzde sabit iz oluşacak şekilde kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir.” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Sanık ... hakkında suç üstlenme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç üstlenme suçundan doğrudan zarar görmeyen katılanların davaya katılma ve kararı temyiz etmeye hak ve yetkisi bulunmadığından, bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

3) Sanıklar hakkında katılan ...'yı basit kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümleri ile sanık ... hakkında kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

a) Sanık ...'in, kafede yanında katılanlar ve başkaca kişilerde olduğu halde oturan eski kız arkadaşı olan ... ile konuşmak istediği, ...'nin kabul etmemesi üzerine masada bulunan katılan ...'in, ...'i dışarı davet ettiği, dışarıda konuştuktan sonra masaya dönerek sorunu hallettiğini söylediği, katılanlar ve yanındakilerin hep birlikten kafeden ayrılarak ...'in evine gittikleri, evde bulundukları sırada, ...'in üst katında oturan sanık ...'in, ...'nin ev arkadaşı ...'in cep telefonuna mesaj atarak evde bulunan erkeklerin yarım saat içerisinde evden dışarı çıkmasını, aksi halde olay çıkaracağını belirttiği, ...'nin de bu mesajı katılanın da bulunduğu ortamda sesli olarak okuduğu, yarım saat sonra dışarıdan korna sesleri gelmesi üzerine, önce tanık ... ve katılan ...'in dışarı çıkarak sanıklarla konuştuğu, ancak sanıkların iterek ve tartaklayarak katılan ...'i yaraladıkları olayda, katılan ...'nın aşamalardaki istikrarlı beyanları, yaralanmasına ilişkin doktor raporu ve katılan ... ile tanıklar ... ve ...'ın aşamalardaki beyanları karşısında, sanıkların basit kasten yaralama eylemlerinden dolayı haklarında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

b) Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama eyleminden kamu davası açıldığı, katılanın burnunda ve elinde kırıkların meydana geldiğinin doktor raporuyla sabit olduğu,yargılama aşamasında ayrıca aynı olay nedeniyle katılanın burnunun üzerinde sabit izin meydana geldiğinin tespit edilmiş olması karşısında, eylemin bir bütün olarak değerlendirilerek sanık hakkında tek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yüzde sabit iz oluşacak şekilde kasten yaralamadan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin yanında, ayrıca kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralamadan beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme kısmen uygun BOZULMASINA, 08.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14494, Karar No: 2012/1087, Tarih: 30.01.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/14494 E.  ,  2012/1087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, meslek hastalığı nedeniyle sigortalıya yapılan yardımlar sonucu oluşan Kurum zararının tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve .....tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın, yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesinde; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve işgüvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya haksahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22 nci maddede belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı (…)(2) Kurumca işverene ödettirilir. .(Ek cümle:29/7/2003-4958/28 md.) İşçi ve işveren sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.” hükmüne yer verilmiştir.

Meslek hastalığı; işin niteliğine göre tekrarlanan bir sebeple veya işyerinde işin yürütüm şartları yüzünden ortaya çıkan ve sigortalıyı geçici veya sürekli şekilde hasta, sakat veya ruhen arızalı bırakan bir olgu olup, 506 sayılı yasanın 11. maddesinin B bendinde, “sigortalının çalıştırıldığı işin niteliğine göre tekrarlanan bir sebeple veya işin yürütüm şartları yüzünden uğradığı geçici veya sürekli hastalık, sakatlık veya ruhi arıza halleridir.” şeklinde tanımlanmıştır. Bu yasal düzenlemeler çerçevesinde, Mahkemece, öncelikle davalı işverene ait olan işyerinden daha önceleri sigortalının nerede hangi işlerde çalıştığı da tespit edilerek, işyerlerinde hangi ortamda çalıştığı, bu işyerlerindeki çalışmaların sigortalıdaki meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranına etkisi olup olmadığı belirlenmeli, gerekirse çalışma yerlerinde keşif de yapılarak bu eksiklikler giderilmeli; meslek

hastalığının, işin niteliğine göre tekrarlanan sebepler veya işin yürütüm şartlarına göre ortaya çıkan hastalık, sakatlık veya ruhi arıza halleri olduğu dikkate alınarak, meslek hastalığının engellenmesinde, iş güvenliği mevzuatına göre işverence hangi önlemlerin alınması gerekeceği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalının uyup uymadığı irdelenerek; işverenin, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri, sigortalıların tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştıkları takdirde önlem alınması gerekmeyeceği gibi bir düşünceyle önlem almaktan çekinemeyeceği, çalışma hayatında süre gelen kötü alışkanlık ve geleneklerin varlığının da işverenin önlem alma ödevini etkilemeyeceği, işverenin, çalıştırdığı sigortalıların beden ve ruh bütünlüğünü korumak için yararlı her önlemi, amaca uygun biçimde almak, uygulamak ve uygulatmakla yükümlü olduğu gerçeğinden hareketle, meslek hastalığının oluşumunda davalının kusurunun belirlenmesi için konunun uzmanı bilirkişilerden, bu doğrultuda kusur raporu alınmalı, kusur irdelemesinde, meslek hastalığında, işverenin bu konuda her türlü tedbiri almış olsa bile, işin ve işyerinin niteliği sebebiyle bu hastalığın ortaya çıkması ihtimali nazara alınarak, belli orandaki bir kaçınılmazlıktan söz edilmesi gerekeceği göz önünde bulundurulmalıdır. Kusur irdelemesinde, dava dışı işverenler yanındaki çalışmaların sigortalıdaki sürekli iş göremezlik oranına etkisi de belirlendikten ve davalı işyerindeki çalışmaları ile hastalığın oluşması ve ilerlemesi bakımından illiyet bağı olup olmadığı ile, çalışılan işverenlerin kusurlu olduğu sonucuna varılacak olursa, birlikte kusurları olmayıp ayrı zamanlarda ve ayrı ortamlarda meslek hastalığının oluşmasına birbirleriyle irtibatlı olmaksızın katkılarının bulunması nedeniyle her işverenin sadece kendi kusuru oranındaki maddi zarar miktarından sorumlu tutulması gerektiği göz önünde bulundurulmak suretiyle yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19177, Karar No: 2015/7802, Tarih: 26.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/19177 E.  ,  2015/7802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda mahkmece davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmünün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkil şirkete ait tek katlı kuluçkahanenin tüm işyeri sigorta poliçesi ile davalı ... şirketine sigortalı olduğunu, 24.07.2010 tarihinde kimliği belirsiz kişilerce yaşanan hırsızlık olayı nedeniyle tesisin asma tavanı kırılarak ve elektrik kablolarının kesilerek çalındığını, davalı ... şirketine olayı ihbar edip hasarı karşılamalarını istediklerini ancak cevap dahi vermediklerini belirterek 65.000,00 TL zararın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... AŞ vekili, poliçede güvenliğin kamera ve alarm sistemi ile sağlandığı belirtilmesine rağmen faal olmayan işletmede olay günü elektrikler kesik olduğundan ve alarm sisteminin aküsü boş olduğundan kamera ile alarm sisteminin çalışmadığını, bu nedenle hasarın teminat dışı olduğu için ödeme yapılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 25.952,00 TL nin temerrüt tarihi olan 05.10.2011 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilşkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

6102 sayılı TTK'nın 1409. maddesinin 2. fıkrasında “Sözleşmede öngörülen rizikolardan herhangi birinin ya da bazılarının sigorta teminatı dışında kaldığını ispat yükü sigortacıya aittir” şeklinde düzenlenmiştir. Bu durumda somut olayda, hırsızlık olayı öncesinde sigortalı kuluçkahanede eletrik tesisatının çalışıp çalışmadığını, elektriğin bağlı

olup olmadığını, güvenlik kameraları ve alarm sisteminin çalışıp çalışmdığını ispat yükü davalı ... şirketine aittir.

Mahkmece hırsızlık olayı öncesinde sigortalı işyerinde elektrik tesisatının çalışıp çalışmdığını, elektriğin bağlı olup olmadığını, güvenlik kameraları ve alarm sisteminin çalışıp çalışmadığı hususları yeterince araştırılıp açığa kavuşturulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Eksik inceleme ile karar verilemez. Hal böyle olunca mahkmece, taraflara delil ve belgelerini sunmaları için yeterli süre ve imkanın tanınması, deliller toplandıktan sonra alanında uzman bir elektrik mühendisi, bir inşaat mühendisi ve bir makine mühendisi bilkirkişiden oluşacak heyetten var ise kamera görüntüleri de incelenmek üzere elektrik tesisatı, kamera ve alarm sisteminin olay öncesinde çalışıp çalışmadığı hususunda denetime elverişli, açık, anlaşılır ve gerekçeli rapor alınması, sonucuna göre hüküm kurulması gerkirken eksik incelme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 26.5.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15649, Karar No: 2023/23293, Tarih: 30.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/15649 E.  ,  2023/23293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/436 E., 2016/100 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama, bozma

Sanık ... hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, aynı Kanun'un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat kararı,

2. Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 51 inci maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine,

3. Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının a bendi, dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanık ...'nın cezalandırılması gerektiğine, sanık ... hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaire ilişkindir.

Sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz istekleri; katılanın gazetenin resmi ilan alma hakkını ortadan kaldırdığına, yapılan haksızlığın eleştirildiğine, yazıda hakaret içeren söz olmadığına, suç işleme kastı olmadığına, haber verme ve eleştiri yapmanın basının hakkı olduğuna, kararın bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz istekleri; katılanın gazetenin resmi ilan alma hakkını ortadan kaldırdığına, yapılan haksızlığın eleştirildiğine, yazıda hakaret içeren söz olmadığına, suç işleme kastı olmadığına, haber verme ve eleştiri yapmanın basının hakkı olduğuna, kararın bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın suç tarihinde Basın İlan Kurumu ... Şube Müdürü olarak görev yaptığı, sanıklardan ...'nın ... ... Gazetesi'nin sahibi olduğu, sanık ...'nun ... ... Gazetesin de yazı işleri müdürü olduğu, sanık ...'nin de bu gazetede fahri danışman ve yazar olarak görev yaptığı, Basın İlan Kurumu Şube Müdürlüklerinin resmi ilan ve reklamların basılmış eserlerde yayınlanmasına aracılık ettikleri, ... ... Gazetesinin bu ilan ve reklamlardan alamadığı ve bunun sebebi olarak şube müdürü olan katılanı sorumlu tuttukları, 13.02.2015 tarihli yazıda "... Gazetesi ... Bölge Müdürlüğünden Basın İlan Kurumu İl Müdürlüğü görevine getirilen ...'in son uygulaması ise skandal düzeyinde bir haksızlıktır. Yasa gereği her gün bütün gazeteler kuruma gider, gitmediğinde de müdürlük telefon ederek sorar ve ister. ... ... çıktığı halde, kuruma giden gazeteleri gizli bir (!) imha etmiş ve müdürlük bu gazetelerin çıkmadığı gerekçesiyle işlem başlatmıştır. Bu tam anlamıyla paralel ilişkileri hatırlatan bir infaz mekanizmasına benzemektedir.'' şeklinde, 16.02.2015 tarihli '... Basınındaki Paralel Görünüm' başlıklı yazıda '....... ... ...'ın ilan hakkını engellemek için harekete geçmiştir.....Bize ilan için başvurun derken arkamızdan hançerlemişlerdir. ... gazetesinden devşirilen ve 'Benim arkamda cemaat var' havasıyla gezen ... kendisine gelen ... ... nüshalarını yutmuş mudur? İlgili her yere bütün gazetelerle dağıtılan ... ... gazetesini çıkmamış gibi göstermek için, çok acemi ama gözü kara hırsız olmak gerekir.', yine aynı tarihli 'Basındaki Paralel Kazıklar' başlıklı yazıda '... ... kaybettiği ilan hakkını yeniden almak için başvurmuştur ve yasal hakkıdır. İl müdürü ... bu yolu kesmek için çıkan gazetemizi çıkmıyormuş gibi göstermiştir.....Her akşam diğer gazeteleri tekkeye çeviren müdürümüzün bir telefona sarılıp gazetemizi araması mümkün iken böyle bir tezgaha başvurması yakışıksız. Yakışıksız ve tam anlamıyla paralel, dikey, karşıt, üçgen, daire ne derseniz deyin, o kirli ilişkileri andırmaktadır. Mikro düzeyde hak ve utanma duygusu olsa, bir insan yüz yüze baktığı insanlara böyle bir kalleşlik düşünemez, paralel yapı hariç.'' şeklindeki yazılardan dolayı sanıklar hakkında dava açılmış, Yerel Mahkemece sanıklar ... ve ... hakkında yazılarda ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin ötesine geçilmiş ve açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadı yapıldığı gerekçesiyle mahkumiyet hükümleri kurulmuş, sanık ... hakkında ise yazıları yazmadığı sadece gazete sahibi olmasından dolayı sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE