muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5875, Karar No: 2016/9844, Tarih: 05.04.2016

Temyiz:

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık taraflar arasındaki ilişkinin belirli süreli iş sözleşmesinin unsurlarını taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

Belirli süreli iş sözleşmesinden söz edilebilmesi için sözleşmenin açık veya örtülü olarak süreye bağlanması ve yapılması için objektif sebeplerin varlığı gerekir. Yapılan işin niteliği belirli süreli iş sözleşmesi yapılabilmesi için önemlidir. Kanunda belirli süreli işlerle, belirli bir işin tamamlanması veya belli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak belirli süreli iş sözleşmesi yapılabilecektir.

Davacının davalı işyerinde ilk olarak 01.04.2013 te işe başladığı, sonrasında da yine davalı ile ....'nin 13.08.2013 tarih ve 4121 yevmiye nolu İstihdamı Zorunlu Personel Sözleşmesinin yapıldığı, sözleşme içeriğinde istihdamı zorunlu personelin görev yetki ve sorumlulukları ile çalışma şartlarının belirlenmiş olduğu, 13.08.2013 tarihinden itibaren bir yıl olarak geçerli olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece bu sözleşme esas alınarak, davacının iş sözleşmesinin belirli süreli olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. Somut olayda, iş sözleşmesinde, davalı şirketin işinin sürekli iş olduğu, iş sözleşmesi açık olarak süreye bağlanmış ise de, bunun için objektif sebeplerin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Davacının çalıştığı iş sürekli olduğundan ve iş sözleşmesinin belirli süreli olarak yapılması için başkaca bir olgu da bulunmadığından, iş sözleşmesinin belirli süreli olarak nitelendirilmesi mümkün değildir. Bu durumda, 4857 sayılı Kanun’un 11. maddesinde belirtilen iş sözleşmesinin belirli süreli olarak yapılmasını gerektiren şartlar mevcut olmadığı sebebiyle, sözleşmenin belirli süreli olarak kabulü doğru olmamıştır.

4857 sayılı Kanun'n 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 18. madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Bu işyeri işletmeye bağlı bir işyeri de olabilir. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa 4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir. Ancak işletmeye bağlı bir işyerinde, bu işyerinin tümünü sevk ve idare eden, ayrıca işe alma ve işten çıkarma yetkisi olan işçi, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz.

Davacının davalı işyerinde işletme müdürü olarak çalıştığı açıktır. Davalı tarafından davacının işveren vekili olduğunun iddia edilmesi karşısında uyuşmazlığın çözümü için öncelikle davacının işveren vekili olup olmadığının açıklığa kavuşturulması gerekir. Dosyada işletmeye ait organizasyon şeması bulunmamaktadır. Bu konuda organizasyon şeması ve görev tanımına ilişkin belgeler dosya arasına alınarak davalı şirketin çalışma biçimi, organizasyon şeması, imza yetkileri, davacıya verilen sorumlulukları ve kime karşı sorumlu olduğu, organizasyon şemasındaki eşdeğer görevlerde çalışanların durumları ile diğer işyeri kayıtları birlikte incelenerek davacının işveren vekili olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalı, davacının iş güvencesi şartlarının oluşup oluşmadığı dosya kapsamı ile birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmelidir. Mahkemece bu yön gözetilmeden eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Kabule görede; davacı aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 05.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13244, Karar No: 2015/43171, Tarih: 30.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2014/13244 E.  ,  2015/43171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2014/108362

MAHKEMESİ : Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesi (CMK. 250. maddesi İle Görevli)

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2013/279 (E) ve 2014/9 (K)

SUÇLAR : Yağma, Suç işlemek amacıyla örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme, Suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/04/2014 ve 25/09/2014 tarihli tebliğnameleri ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar H.. B.. ve S.. D..'ın TCK’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmalarına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, sanıklar S.. Ö.., Z.. T.., Y.. P.., H.. B.., S.. A.. ve S.. D.. savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 30.09. 2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1741, Karar No: 2016/2571, Tarih: 03.03.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/1741 E.  ,  2016/2571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-TAŞINMAZIN TESLİMİ-ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, taşınmazın teslimi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, taşınmazın boş olarak teslimi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Davacı vekili, davacı bankanın maliki olduğu kat mülkiyeti kurulu 2814 ada 21 parseldeki 11 nolu meskenin, 06.10.2008 tarihinde yapılan satış protokolü doğrultusunda davalıya satışının vaat edilerek aynı tarihte zilyetliğinin de devredildiğini, ancak davalının zamanında ödemelerini gerçekleştirmemesi sebebi ile protokolün 3. maddesi hükmü gereğince noter kanalı ile keşide edilen 07.05.2010 tarihli ihtarname ile tek taraflı olarak sözleşmenin feshedildiğini buna rağmen davalının taşınmazı teslim etmeyerek haksız yere işgal etmeye devam ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesine, taşınmazın boş olarak teslimine, 06.10.2008 tarihinden 10.05.2010 tarihine kadar 56.666,87.-TL'nin temerrüt tarihinden itibaren, ihtarname tarihinden taşınmazın teslim edileceği tarihe kadar ise aylık 2.926.-TL ecrimisilin, %53 faiz oranları ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalının ticaret sicil gazetesinde yeralan adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılmış, davalı savunma getirmemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmenin davacı tarafça tek taraflı olarak haklı yere feshedildiği ve kayden davacıya ait taşınmazda davalının fuzuli şagil olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile 56.438,50.-TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren %53 temerrüt faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) 6335 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesinde ticari davalar tanımlanmıştır. Buna göre; her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile maddenin devamı fıkralarında belirtilen davalar ticari dava olarak nitelendirilmiştir. Yine aynı yasanın 5/3.maddesinde “Asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır” hükmüne yer verilmiştir.

Anılan yasal düzenlemeler uyarınca Asliye Ticaret Mahkemelerinin özel mahkeme niteliğinde olduğu, bu niteliği gereği görev alanının 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre belirleneceği ve genel mahkemeler ile arasındaki ilişkinin önceki kanunun aksine görev ilişkisi olduğu açıktır. Asliye Ticaret Mahkemelerinin çekişmeli yargıdaki görev alanının, TTK’da ve diğer özel kanunlarda ticari dava olduğu belirtilen davalarla sınırlı olduğu kuşkusuzdur.

Öte yandan, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunun 6335 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesinde ticari davaların; mutlak ticari davalar ve nispi ticari davalar olarak iki gruba ayrıldığı anlaşılmaktadır. Mutlak ticari davalar, tarafların sıfatına veya bir ticari işletme ile ilgili olup olmamasına bakılmaksızın kanun gereği ticari sayılan davalar olup TTK’nun 4/1. maddesinin b, c, d, e, f fıkralarında ve özel kanunlarda düzenlenmiştir. Nispi ticari davalar ise; tarafların tacir sıfatına haiz olduğu ve her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili uyuşmazlıklardan doğan davalardır. Bir başka ifade ile, bu davalar ya bir ticari işletmeyi ilgilendirmeli ya da iki taraf için de ticari sayılan hususlardan doğmaları halinde ticari dava olarak nitelendirilebilirler.

Gerek mutlak ve gerekse nispi ticari davaların, Asliye Ticaret Mahkemelerinde görüleceği kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince; eldeki davanın 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunun (TMK) Eşya Hukuku başlıklı 4. kitabında düzenlenmiş gayrimenkul mülkiyetine ilişkin 683. maddesine dayalı mülkiyet hakkının korunmasına yönelik dava olduğu, uyuşmazlığın tarafların ticari işletmesiyle ilgisinin olmadığı, davanın bu özelliği itibariyle mutlak ve nispi ticari dava olarak nitelendirilemeyeceği, Asliye Ticaret Mahkemelerinin uzmanlık gerektiren ticari davalara bakmakla görevli özel nitelikli mahkemeler olduğu, eldeki davada ise uyuşmazlığın TMK’nun 683. ve devamı maddeler uygulanmak suretiyle çözüme kavuşturulacağı, taraflar arasında Türk Ticaret Kanunu hükümleri veya özel kanun hükümlerinin uygulanmasını gerektirir ticari bir uyuşmazlık bulunmadığı hususları bir bütün halinde değerlendirildiğinde davada genel mahkemelerin görevli olduğu sonucuna ulaşılmaktadır. Aksi düşünce, Asliye Ticaret Mahkemelerinin kuruluş amacına ve niteliğine aykırı olacaktır.

Hâl böyle olunca; görevin kamu düzenine ilişkin olduğu ve yargılamanın her aşamasında resen gözetilmesi gerektiği değerlendirilerek, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esası hakkında karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün belirtilen nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yerolmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2493, Karar No: 2020/1691, Tarih: 10.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/2493 E.  ,  2020/1691 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13782, Karar No: 2011/838, Tarih: 08.02.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/13782 E.  ,  2011/838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yaşlılık aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptaline, 01.06.2003 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine, yaşlılık aylığı ve sağlık harcamalarından dolayı Kuruma borcu olmadığına, sağlık yardımları kapsamında olduğuna karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, ... yaşlılık aylığının iptaline dair Kurum kararının iptali ile davacının 01.06.2003 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığının, davalı Kuruma borcu bulunmadığının ve sağlık yardımlarından yararlanma hakkı bulunduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, davacı tarafından Halk Bankası Van Erciş Şubesi'ne 20.04.2010 tarihinde 8.000,00 TL olarak yatırılan prim borcunun ödenmiş olduğunun tespitine, bu nedenle 01.06.2003 başlangıç tarihli yaşlılık aylığının iptaline ilişkin Sosyal Güvenlik Kurumu işleminin iptaline, davacının bu tarih itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığının ve yaşlılık aylığının bu tarihten itibaren ödenmesi gerektiğinin, bu tarihten itibaren sağlık sigortası kapsamında olduğunun ve davacının Kurum tarafından istenen aylık ve faize ilişkin 20.433,00 TL 'den borçlu olmadığının tespitine karar vermiştir.

1479 sayılı Yasanın 35.maddesine göre sigortalının yaşlılık aylığına hak kazanabilmek için yaş ve sigortalılık süresine ilişkin koşullara sahip olması yanında yazılı talepte bulunması, talepte bulunduğu tarihte prim ve her türlü borçlarını ödemiş olması gerekir.

Uyuşmazlık, davacının yaşlılık aylığı talep tarihinde 1479 sayılı Yasa'nın 35.maddesine göre Kuruma prim borcu bulunup bulunmadığı ve böylece yaşlılık aylığına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı ... 05.10.1936 doğumlu olup, 30.05.2003 tarihli talebi üzerine 01.03.1988 – 30/082003 tarihleri arasındaki sigortalılık süresi gözönüne alınarak 01.06.2003 tarihi itibariyle 10.basamak üzerinden yaşlılık aylığı bağlanmıştır. Davacı prim borcuna ait 7.812,00 TL ödemeyi Kurum veznesine yatırdığını, parayı verdiği personelin kim olduğunu bilmediğini, kendisine makbuz yerine borcu bulunmadığına dair bir ekstre verildiğini, Kuruma olan borcunu kapatmak amacıyla yasadışı bir irtibatı bulunmadığını iddia atmektedir.

Kurum müfettişince düzenlenen 12.12.2006 gün ve 3 sayılı raporda; ... Van İl Müdürlüğünde görev yapan bilgisayar işletmeni... 'ın değişik kişilerin hesabına hayali prim yüklemesi yaptığı yönünde ihbar ve şikayetler yapılması üzerine inceleme başlatıldığı, Kurumda görev yapan bilgisayar işletmeni ... 'ın Van Cumhuriyet Başsavcılığına verdiği 29.11.2005 tarihli şikayet dilekçesinde bilgisayar işletmeni ... 'ın hayali prim yüklemesi yaptığına dair duyumlar aldığını ifade ettiği, haklarında Van 1.Ağır Ceza Mahkemesine Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık suçundan kamu davası açılan ... 'in Kurumda prim yüklemesi için kullanılan ODEN ve ODEV isimli programlarda işlem yapma yetkisinin bulunduğu, yapılan inceleme sonucunda... tarafından 638,... n tarafından 17, ... tarafından yapılan 8 adet girecek-çıkacak işleminin herhangi bir tahsilata dayanmadığının, yapılan usulsüz işlem ile sigortalıların borçlarının silindiğinin, sigortalıların dosyalarında bulunması gereken sigortalı talep dilekçesi, girecek-çıkacak döküm föyü ve prim tahsilat makbuzlarının bulunmadığının tespit edildiği, usulsüz bu işlemler ile bazı sigortalıların haksız bir biçimde emekli edildiği, bilgilerine başvurmak üzere davet edilen hiçbir sigortalının veya hak sahiplerinin hesaplarına usulsüz bir şekilde yüklenen ödemelere ait ödeme belgelerini ibraz edemedikleri, usulsüz işlemlerin Kurum görevlileri ve sigortalılar arasında karşılıklı bir menfaat ilişkisi çerçevesinde cereyan ettiği, hesabına girecek işlemi yapılan çok sayıda sigortalının sözkonusu ödemeleri yeniden yapmak için Kuruma yazılı talepte bulunmalarının usulsüzlük savını desteklediği belirlenmiş olup davacı ile ilgili yapılan incelemede ise 23.01.1995 tarihi itibariyle Kuruma kayıt ve tescili yapılan davacının prim hesabına 28.05.2003 tarihinde 29.05.1998 - 30.04.2003 dönemine ait 50 adet girecek işlemi yapıldığı, sözkonusu işlemlerin herhangi bir tahsilata dayanmadığı, belirtilen hayali yüklemeler yapıldıktan sonra 16.07.2004 tarihinde sigortalıya sağlık karnesi verildiği, 01.06.2003 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlandığı, sigortalının 7.812,00 TL ödemeyi Kurum içerisinde adını bilmediği bir personele elden verdiğini ve makbuz yerine hesap ekstresi verildiğini beyan ettiği anlaşılmakla davacı da dahil olmak üzere hayali prim yüklemesi ile emekli olması sağlanan kişilerin emeklilik işlemlerinin iptal edilmesi gerektiği yönünde görüş bildirilmesi üzerine Kurumun 31.10.2006 günlü kararı ile davacının almakta olduğu yaşlılık aylığının iptaline ve yersiz ödenen yaşlılık aylığının faizi ile birlikte 20.433,00 TL olarak iadesinin talep edildiği anlaşılmaktadır.

Yargılama esnasında alınan bilirkişi raporu ile davacının tahsis talep tarihi itibariyle Kuruma 7.812,00 TL borcunun bulunduğunun anlaşılması üzerine davacının 20.04.2010 günü 8.000,00 TL primi Kurumun hesabına yatırdığı ve Mahkemenin de ödenen bu miktarı eksik prime sayarak davacının 01.06.2003 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verdiği anlaşılmaktadır.

Davacı 2003 yılının Mayıs ayında 7.812,00 TL prim ödemesi yaptığını iddia etmekte ise de bu iddiasını kanıtlayan tahsilat makbuzu bulunmadığı gibi bu ödeme Kurum kayıtlarında da gözükmemektedir. Davacının prim hesabına 28.05.2003 tarihinde 29.05.1998 - 30.04.2003 dönemine ait 50 adet girecek işlemi yapılmış ise de dayanağı olmayan bu işlemler hayali prim yüklemesi niteliğindedir. Davacının tahsis talebinden önce 7.812,00 TL gibi yüksek miktarda prim ödemesi yaptığı halde makbuz almaması hayatın olağan akışına aykırıdır. Davacının tahsis talep tarihinde Kuruma 7.812,00 TL prim borcu bulunması nedeniyle 1479 sayılı Yasa'nın 35.maddesine göre yaşlılık aylığına hak kazanması mümkün olmadığından Kurum müfettişince düzenlenen 12.12.2006 gün ve 3 sayılı rapor doğrultusunda davacının almakta olduğu yaşlılık aylığının iptaline ve yersiz ödenen yaşlılık aylığının faizi ile birlikte istenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/764, Karar No: 2022/1054, Tarih: 14.02.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/764 E.  ,  2022/1054 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Silahlı terör örgütü üyesi olmak ve terör örgütü propagandası yapmak suçlarından ... Ağır Ceza Mahkemesinin 22/09/2016 tarihli ve 2016/369 değişik iş sayılı kararı ile 6 yıl 13 ay hapis cezasına hükümlü ...'ın, bu cezasının infazı sırasında, açık ceza infaz kurumuna ayrılma ve denetimli serbestlikten yararlanma talebinin, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılmasına az bir süre kala örgütten ayrıldığı hususunda bilinçli bir şekilde hareket ettiğine yönelik kanaate varıldığından bahisle reddine dair... İnfaz Hakimliğinin 13/07/2021 tarihli ve 2021/1119 Esas, 2021/1143 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/08/2021 tarihli ve 2021/365 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6/2-ç maddesinde yer alan, “Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması şartı aranır.” şeklindeki düzenleme karşısında, hükümlünün koşullu salıverilme tarihinin 06/01/2022 tarihi olduğu, ... T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 12/07/2021 tarihli ve 2021/1028 sayılı ve 13/07/2021 tarihli ve 2021/1037 sayılı kararlarında hükümlünün örgütle bir bağının bulunmadığı, açık ceza infaz kurumuna ayrılma ve denetimli serbestlik hükümlerinden yararlanma talepleri bakımından uygun ve iyi halli olduğuna karar verilmesi karşısında, koşullu salıverilme tarihine 1 yıldan az süre kalan ve mensup olduğu örgütten ayrıldığı idare ve gözlem kurulu kararı ile tespit edilen hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılma ve denetimli serbestlik hükümlerinden yararlanma talebinin kabul edilmesi gerektiği cihetle, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 26/11/2021 gün ve 94660652-105-24-19019-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına

göre yerinde görüldüğünden, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/08/2021 tarihli ve 2021/365 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/02/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.