muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/277, Karar No: 2023/578, Tarih: 08.11.2023

Bu husus, YCGK'nın 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun yürürlükte olduğu dönemde verilmiş olup kabul edilen ilkeler açısından TCK'nın teşebbüse ilişkin 35. maddesi yönüyle de varlığını devam ettiren 04.06.1990 tarihli ve 101-156 sayılı kararında da; “Teşebbüste aranan kast, icrasına başlanmış cürmü teşebbüs aşamasında bırakma kastı olmayıp, söz konusu suçu tamamlamaya yönelmiş kasttır.” şeklinde açıklanmıştır.

Kasten yaralama suçu ile teşebbüs aşamasında kalan kasten öldürme suçu arasındaki ayırıcı kriter manevi unsurun farklılığına dayandığından, sanığın kastının öldürmeye mi yoksa yaralamaya mı yönelik olduğunun çözülmesi gerekmektedir.

TCK’nın 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.

İlkeleri, YCGK'nın istikrar bulunan ve süregelen kararlarında açıklandığı üzere, bir eylemin teşebbüs aşamasında kalan kasten öldürme mi yoksa kasten yaralama mı sayılacağının belirlenmesinde; fail ile mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı, varsa husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânı olup olmadığı, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmalıdır.

Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların somut olayın özelliklerini göre ele alınması gerekmektedir.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

13.01.2016 tarihinde katılanın Denizli ili, Honaz ilçesi, Akbaş Mahallesi, Çukurtarla Mevkii'nde bulunan ve kardeşi olan tanık Veli’den kiraladığı tarlayı ekmek için eşi ve çocukları olan tanıklar ile çalışanları olan tanıklar... ve ... ile birlikte olay yerine gittiği, bu esnada olay yerinde hayvanlarını otlatan ve katılanın dayısı olan sanığın, yanına geldiği katılana hitaben; "Ben size bu tarlayı ekmeyeceksiniz demedim mi?" dediği, katılanın; "Dayı, biz bu tarlayı öz kardeşim Veli’den kiraladık." şeklinde cevap vermesi üzerine sanığın, elinde bulunan 150 cm uzunluğundaki çoban sopasıyla kafasına vurmak suretiyle katılanı basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaraladığı, katılanın, elindeki sopayı almaya çalıştığı sırada sanığın belinden tabanca çıkarttığı, sanık ve katılanın boğuşması esnasında ateş alan tabancanın yere düştüğü, olay yerinde bulunan tanıkların kendilerine müdahale etmeleri üzerine, sanığın kaçtığı anlaşılan olayda;

Sanık ve katılan arasında olay yerindeki tarlanın kullanımından kaynaklı bir anlaşmazlık bulunduğu anlaşılmakla birlikte, kolluktaki ifadelerinde sanığın elindeki tabancayı katılana doğrultarak ateş ettiğini ileri süren katılan ile tanıklar... ve ...'in yargılama evresinde tabancanın iradi olarak ateşlenip ateşlenmediği ve ateş edilme anı ile ilgili olarak farklı beyanlarda bulunmaları, tanık...'in sanık tarafından tabancayla hangi aşamada ve ne şekilde ateş edildiği hususundaki anlatımlarının çekişkiler içermesi, diğer tanıkların tabancayla ateş edilmesi konusunda görgüye dayalı bilgiye sahip olmamaları ve sanığın tüm evrelerde tabancayla eteş etmediğini istikrarlı bir biçimde savunması hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın kafasına sopa ile vurduktan sonra katılana ayrıca tabancayla ateş ettiği hususunun şüphe boyutunda kaldığı ve şüpheden sanık yararlanır evrensel ilkesi gereğince bu şüpheden yararlanması gereken sanığın sübut bulan eylemlerine bağlı olarak ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kasten yaralama suçundan kurulan hükümdeki direnme gerekçesinin isabetli olduğuna, usul ve kanuna uygun direnme kararına konu hükmün onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurul üyesi; "Sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kalan kasten öldürme suçunu oluşturduğu" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

2- Sanığın eyleminin ayrıca silahla tehdit suçu oluşturup oluşturmadığı;

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Görüşler;

Tehdit suçu TCK’nın 106. maddesinde;

"(1) Bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit eden kişi, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından veya sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehditte ise, mağdurun şikâyeti üzerine, altı aya kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur.

(2) Tehdidin;

a) Silahla,

b) Kişinin kendisini tanınmayacak bir hale koyması suretiyle, imzasız mektupla veya özel işaretlerle,

c) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

d) Var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak,

İşlenmesi halinde, fail hakkında iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Tehdit amacıyla kasten öldürme, kasten yaralama veya malvarlığına zarar verme suçunun işlenmesi halinde, ayrıca bu suçlardan dolayı ceza verilir." şeklinde düzenlenmiştir.

c) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

d) Var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak,

İşlenmesi halinde, fail hakkında iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Tehdit amacıyla kasten öldürme, kasten yaralama veya malvarlığına zarar verme suçunun işlenmesi halinde, ayrıca bu suçlardan dolayı ceza verilir." şeklinde düzenlenmiştir.

Türk Dil Kurumunun Büyük Türkçe Sözlüğü'ne göre, "Gözdağı verme" anlamına gelen tehdit, bir kimsenin bir zarara veya kötülüğe uğratılacağının bildirilmesidir. Bu bildirimin sözlü olması mümkün olduğu gibi başka yollarla ve bu bağlamda davranışlar yoluyla da yapılması mümkündür. Bu nedenle tehdit suçu; söz, yazı, resim, şekil veya işaret ile de işlenebilecek bir suç olup önemli olan gerçekleştirileceği belirtilen haksızlığın mağdurun bilgisine ulaştırılmasıdır (M. Emin Artuk, A. Gökcen, A. ... Yenidünya, Ceza Hukuku Özel Hükümler, Turhan Kitabevi, Ankara, 6. Bası, s. 100).

Tehdidin, mağdurun iç huzurunu bozmaya, onda korku ve endişe yaratmaya objektif olarak elverişli olması yeterli olup, saldırının kişinin veya başkasının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına, belirli bir ağırlıkta olmak kaydıyla malvarlığına veya bunlar dışındaki sair bir kötülüğe yönelik olması gereklidir. Suçun oluşabilmesi için mağdurun iç huzurunun bozulup bozulmadığının veya korkup korkmadığının ayrıca araştırılmasına gerek yoktur. Önemli olan failin tehdidi oluşturan fiili korkutmak amacıyla yapmış olmasıdır (Majno, Ceza Kanunu Şerhi, Sevinç Matbaası, Ankara 1978, C. II, s. 127; A. Pulat Gözübüyük, Mukayeseli Türk Ceza Kanunu, 5. Bası, C. II, s. 517 ve 873).

Tehdit suçuyla korunan hukuki yarar, TCK’nın 106. maddesinin gerekçesinde; "Tehdidin koruduğu hukukî değer, kişilerin huzur ve sükûnudur; böylece kişilerde bir güvensizlik duygusunun meydana gelmesi engellenmektedir. Bu nedenle, söz konusu madde ile insanın kendisine özgü sulh ve sükûnuna karşı işlenen saldırılar cezalandırılmış olmaktadır. Fakat, tehdidin bu maddeyle korumak istediği esas değer, kişinin karar verme ve hareket etme hürriyetidir." şeklinde açıklanmıştır.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Ayrıntıları birinci uyuşmazlık konusunda anlatılan ve kabul edilen olayda;

Sanığın tabancayı katılana doğrultarak ateş ettiği noktasında şüphe bulunması kasten yaralama suçunu işlemek üzere tabancasını çeken sanığın bu fiiliyle katılanı korkutmak amacıyla hareket ettiğinin dosyaya yansımaması ve gerek katılan ve tanık beyanları gerekse olayın başlangıcı ve gelişimi itibarıyla sanığın, annesine ait olduğunu iddia ettiği tarlanın katılan tarafından kullanılmasına sinirlerenek onu yaralamak haricinde ayrıca katılanın iç huzurunu bozmaya onda korku ve endişe yaratmaya objektif olarak elverişli bir davranış gerçekleştirmemesi hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanığa yüklenen silahla tehdit suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı kabul edilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan yedi Ceza Genel Kurulu üyesi; "Sanığın kasten yaralama eyleminin yanında ayrıca silahla tehdit suçunun da oluştuğu yönünde karşı oy kullanmışlardır.

3- Sanığa Yüklenen 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçunun sabit olup olmadığı:

A. İlgili Mevzuat ve Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Açıklamalar

Amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada; suçsuzluk ya da masumiyet karinesi olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede in dubio pro reo olarak ifade edilen şüpheden sanık yararlanır ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi hâlinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate ya da herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkân vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Sanık tarafından tabancayla hangi aşamada ateş edildiği ve söz konusu eylemin iradi olarak gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği hususunda beyanları farklılık gösteren katılan ile tanıklar..., ... ve...'in tüm evrelerde sanığın suça konu tabancayı belinden çıkardığını ifade etmeleri, 13.01.2016 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağında, katılan ve adı geçen tanıkların tabancanın yere düştüğü yönündeki anlatımlarıyla uyumlu olarak tabancanın kabzasında toprak bulunduğuna yer verilmesi ve katılanlar oğulları olan tanıklar tarafından darbedildikten sonra katılanın elinde tabanca gördüğünü ileri süren sanık savunmalarının sanıkta darp-cebir izi bulunmadığına dair 14.01.2016 tarihli adli rapor bulgularıyla çelişmesi ile aşamalarda da farklılıklar göstermesi karşısında; sanığın Aydın Jandarma Kriminal Laboratuvarı Amirliğince düzenlenen 26.01.2016 tarihli uzmanlık raporunda yasak olduğu belirtilen silah ve mermileri taşımak suretiyle 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesine muhalefet suçunu işlediğinin sabit olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hükümdeki direnme gerekçesinin isabetli olmadığına ve direnme kararına konu hükmün, sanığa yüklenen 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçunun sübut bulduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurul üyesi; "Sanığa yüklenen 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçunun sabit olmadığı" düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin direnme gerekçesinin kasten yaralama suçu açısından İSABETLİ OLDUĞUNA, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçu açısından ise İSABETLİ OLMADIĞINA,

2- Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.05.2022 tarihli ve 62-690 sayılı direnme kararına;

A- Kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün usul ve kanuna uygun olması nedeniyle ONANMASINA,

B- 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen beraat hükmünün ise yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin 6136 sayılı Kanun'a muhalefet sabit olduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

3- Dosyanın, Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.11.2023 tarihinde tüm uyuşmazlıklar bakımından oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5336, Karar No: 2013/8812, Tarih: 29.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/5336 E.  ,  2013/8812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden paydaş bulundukları 363 parsel sayılı taşınmaza davalı tarafından taşkın bina yapılmak suretiyle müdahale edildiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, davanın reddini savunup, savunma yolu ile temliken tescil istemiştir.

Dahili davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının davasının kabulüne, davalının temliken tescil isteğinin usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığı gerekçesiyle reddine ilişkin verilen karar, Dairece,364 parsel sayılı taşınmazın tüm maliklerine husumet tevcih edilmesi,taraf teşkilinin sağlanması,davalının savunma yolu ile getirdiği temliken tescil isteği yönünden tarafların delillerinin toplanılması, hükme elverişli olacak nitelikte araştırma ve soruşturmanın yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi, dava dilekçesinde gösterilen dava değeri üzerinden, davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gereğine değinilerek bozulmuş, mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda,müdahalenin keşfen saptandığı gerekçesiyle, davacıların elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerinin kabulüne, davalının iyiniyetinin sabit olmadığı gerekçesiyle, temliken tescil isteğinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkin olup, davalı savunma yoluyla temliken tescil isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece,davacıların elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerinin kabulüne, davalının temliken tescil isteğinin reddine karar verilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabetsizlik yoktur. Davalının öteki temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak , dava dilekçesinde gösterilen dava değeri üzerinden, davacılar yararına avukatlık ücreti takdir edilmesi gerekirken, yargılama sırasında harcın tamamlanmadığı gözardı edilerek, keşfen saptanan değer üzerinden fazla vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru değildir.Davalının, temyiz itirazı değinilen yönden yerindedir.

Ancak , dava dilekçesinde gösterilen dava değeri üzerinden, davacılar yararına avukatlık ücreti takdir edilmesi gerekirken, yargılama sırasında harcın tamamlanmadığı gözardı edilerek, keşfen saptanan değer üzerinden fazla vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru değildir.Davalının, temyiz itirazı değinilen yönden yerindedir.

Ne varki, anılan husus yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasının 3. paragrafında; “Davacı kendisini bir vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm gününde yürürlükte bulunan AAÜT. Gereğince 6.156.36.-YTL nispi vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine” ibaresinin hükümden çıkarılarak, yerine; “Davacılar kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre belirlenen 1.200,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacılara verilmesine” şeklinde düzeltilmesine davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı H.M.K.'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 436/2. (6100 sayılı HMK'nun 370/2. md.) maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.5.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8893, Karar No: 2024/9809, Tarih: 16.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/8893 E.  ,  2024/9809 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/471 Esas, 2024/1232 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 23. Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.02.2024 Tarihli ve 2024/236 Esas, 2024/259 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adresinin ... Mah. ... 4. Sok. No:18 İç Kapı No:2 Merkez/ Çorum olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Çorum 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.07.2024 Tarihli ve 2024/471 Esas, 2024/1232 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması neticesinde kısıtlı adayının ikamet adresinin ...i Mah. ....Cad. No:55 İç Kapı No:2 Pendik/ İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Çorum Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya ve dosya kaspsamına göre kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Pendik/ İstanbul olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 23. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 23. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20820, Karar No: 2016/1964, Tarih: 10.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20820 E.  ,  2016/1964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2015

NUMARASI : 2014/994-2015/344

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alındığında taşınmazdaki değer kaybı oranının binde 25 olması gerektiği düşünülmeden, daha yüksek oranda değer kaybı verilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının fazla tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16108, Karar No: 2006/18211, Tarih: 26.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/16108 E.  ,  2006/18211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada ... Denizcilik İhtisas ile ... 10. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ... taşıma işlerinde hasar gören malların sigortalısına ödenen bedelin davalıdan alınması istemine ilişkindir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Yasasında görev hususunu düzenleyen 4. maddesinde 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Yasa ile eklenen son fıkrada “iş durumunun gerekli kaldığı yerlerde H.S.Y.K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu yasanın dördüncü kitabında yeralan ... hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulur. Bu mahkemelerin yargı çevresi H.S.Y.K tarafından belirlenir” hükmü yeralmaktadır.

T.T.Y.’nın eklenen metninden de anlaşıldığı gibi T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan 816 ila 1263 maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların ... hukukuna ilişkin olup, kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülmesi hususu tartışmasızdır.

Somut olayın T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan ... hukukundan kaynaklandığı, davacı ... şirketinin T.T.Y.’nın 907. maddesine göre HALEFİYET yolu ile dava açtığı, olayın çözümünde ... ilişkiye bakılması gerektiği, ... ilişkinin de ... hukukuna yönelik olduğu, Denizcilik İhtisas Mahkemesinin Yasa ile kurulduğu anlaşılmakla görevli mahkeme Denizcilik İhtisas Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Denizcilik İhtisas Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/12/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8284, Karar No: 2012/8149, Tarih: 28.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/8284 E.  ,  2012/8149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ, TESCİL VE TAZMİNAT

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 16. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 11/03/2010 gün ve 2005/306 esas 2010/79 karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 6.12.2011 gün ve 8492-12322 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde bir kısım davacılar vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK.'nun 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, bir kısım davacılar ile bir kısım davalılardan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 203.00.'er para cezası ile 41.00.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 28.6.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.