muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2074, Karar No: 2022/7522, Tarih: 27.06.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/2074 E.  ,  2022/7522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Osmaniye 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Osmaniye 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/02/2022 gün ve 2022/97 E. 2022/37 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 27/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16066, Karar No: 2018/964, Tarih: 16.02.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/16066 E.  ,  2018/964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., Köyü çalışma alanında bulunan 565, 566, 567 ve 575 parsel sayılı taşınmazların, 6831 sayılı Yasa’nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğu iddiasına dayanarak çekişmeli taşınmazlar üzerindeki hak sahipliğinin belirlenerek tapu siciline tescil edilmesi istemiyle Kadastro Mahkemesinde dava açmış, ... Kadastro Mahkemesi’nce yapılan yargılama sonunda Asliye Hukuk Mahkemesine yönelik olarak görevsizlik kararı verilmiş, kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesi’nin 13.12.2011 tarih, 2011/15130-14659 Esas, Karar sayılı ilamı ile görevsizlik hükmünün onanmasına karar verilmiştir. Kesinleşen görevsizlik kararı ile dosya kendisine gönderilen Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın görev yönünden reddine, karar kesinleştiğinde süresi içerisinde başvurulması halinde dosyanın ... Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacıların isteminin zilyetliğin korunmasına yönelik olduğu kabul edilerek yazılı şekilde görevsizlik hükmü kurulmuş ise de; yapılan değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemiştir. Davacı tarafından ... Kadastro Mahkemesi’nde açılan davada Asliye Hukuk Mahkemesine yönelik olarak verilen 09.03.2011 tarih, 2010/12 Esas ve 2011/330 Karar sayılı görevsizlik kararı, Yargıtay 20. Hukuk Dairesi’nin 13.12.2011 tarih, 2011/15130-14659 Esas, Karar sayılı ilamı ile onanıp aynı tarihte kesinleşmiştir. 6100 sayılı HMK’nın 23/2. maddesi uyarınca, kanun yolu incelmesinden geçerek kesinleşen görevsizlik kararı, davaya ondan sonra bakacak olan mahkemeyi bağlayıcı niteliktedir. Mahkemece, önceki görevsizlik kararının Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiği göz ardı edilerek yeniden ... Sulh Hukuk Mahkemesi’ne yönelik olarak görevsizlik kararı verilmesi belirtilen yasa hükmüne aykırıdır. Toplanmış ya da toplanacak deliller gözetilerek davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 16.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20565, Karar No: 2014/21098, Tarih: 23.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/20565 E.  ,  2014/21098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2014/299-2014/518

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün. taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; 07.02.2008 tarihinde meslek hastalığına bağlı olarak sürekli iş göremezlik oranının % 23,00’den % 40,20'ye yükselmesi nedeniyle % 17,20 oranındaki artan bölüm için, maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce

alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre, tarafların sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 23/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9869, Karar No: 2006/12950, Tarih: 06.10.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/9869 E.  ,  2006/12950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... Aile ile Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasiye satışa izin verilmesi istemine ilişkindir.

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair 4787 Sayılı Yasa’nın 20.04.2004 günü yürürlüğe giren 14.04.2004 gün ve 5133 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi ile “22.01.2001 tarihli ve 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı ile 03.12.2001 tarihli ve 4722 Sayılı Türk Medeni Yasasının Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Yasaya göre aile hukukundan doğan dava ve işler”in aile mahkemelerinde görüleceği, yine 5133 Sayılı Yasanın Geçici 2. Maddesi ile de “Bu Yasanın yürürlüğe girdiği tarihte aile mahkemelerinde görülmekte olan ve 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan konularla ilgili dava ve işler yetkili ve görevli mahkemesine devredilir.” hükümleri getirilmiştir.

Medeni Yasanın sözü edilen İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında vesayet, kayyımlık ve yasal danışmanlıkla ilgili hükümler bulunmaktadır.

4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yeralan 397. maddesinin 2. fıkrası gereğince “vesayet makamı, sulh hukuk mahkemesi; denetim makamı, asliye hukuk mahkemesidir.”

O halde, konusu Medeni Yasanın 2. Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan davaya sulh hukuk mahkemesi bakmakla görevlidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/10/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8949, Karar No: 2015/22973, Tarih: 24.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/8949 E.  ,  2015/22973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti;

Davacı vekili, davacının davalı şirkette 16/06/2005 tarihinde Bölge Acenteler Satış Müdürü olarak çalışmaya başladığını, 09/06/2009 tarihine kadar çalışmasının devam ettiğini, hizmet sözleşmesinde çalışma saatinin 40 saat olarak belirlendiğini, davacının İstanbul dışındaki tüm acentelerin sorumluluğunu üstlenerek çalışmaya başladığını, fazla mesai ve hafta sonu ücretlerinin ödenmediğini, genel tatillerde çalıştığını ancak ücretlerinin ödenmediğini beyanla; fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunmuş, davacının 09/06/2009 tarihinde iş yerinden istifa ederek ayrıldığını, taraflar arasında akdedilen protokol başlıklı belge ile davacının, tüm çalışma süresi boyunca hak kazandığı fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını aldığını ve davalı şirketi kayıtsız şartsız ibra ettiğini beyanla, davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davacının üst düzey yönetici olduğu kanaati ile fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti taleplerinin reddine, genel tatil ücreti talebinin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davacının üst düzey yönetici olduğu kanaati ile fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti taleplerinin reddine, genel tatil ücreti talebinin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-İşyerinde üst düzey yönetici konumda çalışan işçi, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz. Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir başka yönetici ya da şirket ortağı bulunması halinde, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden söz edilemeyeceğinden, yasal sınırlamaları aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti talep hakkı doğar. O halde üst düzey yönetici bakımından şirketin yöneticisi veya yönetim kurulu üyesi tarafından fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediğinin de araştırılması gerekir. İşyerinde yüksek ücret alarak görev yapan üst düzey yöneticiye işveren tarafından fazla çalışma yapması yönünde açık bir talimat verilmemişse, görevinin gereği gibi yerine getirilmesi noktasında kendisinin belirlediği çalışma saatleri sebebiyle fazla çalışma ücreti talep edemeyeceği kabul edilmelidir.

Somut olayda; davacının bölge acentaları satış departmanında, genel müdür ve genel müdür yardımcısı ile aynı binada satış pazarlama genel müdür yardımcısına bağlı olarak çalıştığının ve bağlı bulunduğu genel müdür yardımcısından bağımsız ve talimat almadan hareket etmesinin düşünülemeyeceğinin anlaşılmasına, mahkemenin de karar gerekçesinde, bu hususu açıkça kabul etmesine rağmen, davacı işçi üst düzey yönetici kabul edilerek, fazla mesai alacağı talebinin reddi hatalıdır. Dosyada mevcut raporlar bir denetime tabi tutularak , makul oranda takdiri bir indirim yapılarak, fazla mesai ücreti talebi kabul edilmelidir.Bu talebin çelişik gerekçe ile reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19105, Karar No: 2016/12633, Tarih: 30.11.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/19105 E.  ,  2016/12633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

... 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/641 Esas, 2011/719 Karar ve 30.06.2011 tarihli kararında sanık hakkında mühür bozma suçundan beraat kararı verildiği, 17.11.2011 tarihli katılan vekilinin temyiz talebi üzerine dosyanın Yargıtay'a gönderildiği ve 6352 sayılı Yasa uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi açısından mahkemesine iadesine karar verildiği, yeniden yapılan yargılamada sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan beraat kararı verildiği, mühür bozma suçundan ise hüküm kurulmadığının anlaşılması karşısında; ... 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30.06.2011 tarih, 2010/641 Esas ve 2011/719 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile yeniden yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında, karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekilinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun ve de takdire dayalı bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 30.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/9127, Karar No: 2005/3019, Tarih: 18.04.2005

3. Ceza Dairesi 2004/9127 E., 2005/3019 K.

**3. Ceza Dairesi 2004/9127 E., 2005/3019 K.**

**- İŞGAL VE FAYDALANMA

- NİSBİ HARÇ**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 114 ]

- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 93 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak; Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Orman İdaresi tarafından usulüne uygun olarak düzenlenip ibraz olunan 28.6.2001 tarihli müdahale talebi hakkında karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Mahallinde yapılan keşif sonucu verilen orman bilirkişi raporunda suça konu yerde diri örtü temizliği yapılmak suretiyle 38 ocak fındık fidanının dikildiğinin tesbit edilişine göre sanığın eyleminin 6831 sayılı Yasanın 93/2 maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

3-Tazminat ve ağaçlandırma giderine hükmolunduğu halde nisbi harç tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

4-10.2.2003 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK.nın 30. maddesinde değişiklik yapan 4806 sayılı Yasanın 1. maddesi ile para cezalarında bin liranın küsurunun atılması öngörülüp bu değişikliğinde sanık lehine hüküm doğurması nedeni ile sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının para cezasına çevrilmesinde uygulanan bir gün hapis cezası karşılığı ağır para cezasındaki bin liranın küsurunun atılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, O yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 18.4.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1467, Karar No: 2023/4936, Tarih: 13.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1467 E.  ,  2023/4936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/474 Esas ,2021/1949 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/293 E., 2019/354 K.

Taraflar arasındaki faydalı model belgesinin hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı adına tescilli 01.12.2014 başvuru tarihli ve ... sayılı 'TOHUM GÜBRELİ KURŞUN KALEM' başlıklı faydalı modelin yenilik ve tekniğin bilinen durumunu aşma özelliğine haiz olmadığını, buluşa çok benzer ürünlerin uzun yıllardır yerli ve yabancı firmalar tarafından kullanıldığını, kapsüle asit içeriği yüksek olan gübre konulduğunda derhal eriyeceğini, pamuğun da kapsül toprağa gömüldüğünde hiçbir işlevi kalmayacağını, dolayısıyla gübre ve pamuk eklenmesinin tekniğin bilinen durumunu aşar nitelikte olmadığını, müvekkili tarafından 23.06.2013 tarihinde benzer bir ürünün kamuoyuna sunulduğunu, 14.01.2014 tarihli YOUTUBE videosunda, 30.05.2014 ve 25.08.2012 tarihli haberlerde de dava konusu ürünün görüntülerinin bulunduğunu, WIPO kayıtlarında WO2014/028817 sayılı patent ile kalemin toprağa saplanarak bitki yetiştiren bir ürünün mevcut olduğunu belirterek faydalı modelin olası devrinin önlenmesi için sicil kayıtlarına ihtiyati tedbir konulmasını ve faydalı modelin hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 144/4 uyarınca faydalı model isteme hakkına sahip bulunmadığı hakkındaki iddianın ancak buluşu yapan ya da haleflerine ait olması nedeniyle davacının taraf sıfatına haiz olmadığını, davacının taklit ettiği dava konusu ürünleri üretmeye devam edebilmek için faydalı modeli hükümsüz kılmaya çalıştığını ve davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığını, davacının dava konusu ürünü taklit ederek piyasaya sürdükleri için davacı aleyhine İstanbul 2. Fikri ve Sınaî Haklar Mahkemesinde tespit davası açtıklarını, kapsüllerin bitkisel kapsüller olduklarını ve suda eridiklerini, davacının iddia ettiği gibi gübrenin kapsülü eritmediğini, davacı tarafından benzer olduğu iddia edilen ürünlerin kapsülünde sadece tohumun olduğunu, kendi ürünlerinde ise gübre ve pamuk olduğunu ve bu eklentilerinin modele yenilik getirdiğini, kalemin toprağa saplanması yeni bir usul olmasa da kalemin toprağa saplandıktan sonra bitki üretiminin hangi verimde ve ne şekilde gerçekleştiğinin önemli olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan delillerden ve alınan bilirkişi raporundan davacı tarafından yenilik kriterinden yoksun olduğunu ispat için bildirilen buluşlar karşısında dava konusu buluşun yeni olduğu ve hükümsüzlük şartının somut olayda oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; pamuk ve gübrenin faydalı modele yenilik katmadığını, kalemin arka kısmında bulunan kapsülün içerisine gübre konulduğunda kapsülün eriyeceğini bu nedenle faydalı modelin sanayiye uygulanabilir bir buluş olmadığını, bu iddianın bilirkişiler tarafından incelenmediğini belirterek yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmasını ve davanın kabulünü talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dosyası içerisindeki bilgi belgeler, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması, mahkemece aldırılan denetime elverişli, usul ve yasaya uygun bilirkişi raporuna göre dava konusu hükümsüzlüğü istenilen buluşun, yenilik kriteri taşıması gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri