muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17360, Karar No: 2017/529, Tarih: 03.02.2017

dağınık konumda makilikler bulunduğunun, kısmen kayalık olduğunun belirtilmiş olması üzerinde durulmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca, öncelikle Kadastro Müdürlüğüne müzekkere yazılarak dava konusu taşınmazın, yörede 1956 tarihinde yapılan tesis kadastro çalışmaları sırasında hangi nedenle tespit harici bırakıldığı tereddütsüz olarak belirlendikten ve dava konusu taşınmazı kapsayacak şekilde tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından getirtilerek dosya arasına konulduktan sonra mahallinde, fen bilirkişi, 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulu, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiler ile üç kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıklarının katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından çekişmeli taşınmaz bölümlerinin öncesinin ne olduğu, ilk kez hangi tarihte kullanılmaya başlandığı, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, kim ya da kimler tarafından ne şekilde kullanılageldiği, hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı; fen bilirkişiden taşınmaz içerisinde bulunduğu belirtilen iki adet evin bulunduğu alan ile bu alan dışında kalan alanları ayrı ayrı tespit ederek keşfi izlemeye elverişli harita ve rapor düzenlenmesi istenmeli; ziraatçi bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmaz bölümlerinin öncesinin ve hali hazır durumunun ne olduğu, iki adet evin bulunduğu alan ile bu alan dışında kalan alanların toprak yapısı, bitki örtüsü ve niteliği hususlarında bilimsel verilerle desteklenmiş, denetime elverişli rapor alınmalı; çekişmeli taşınmazın farklı yön ve açılardan fotoğrafları çektirilerek rapora eklenmeli; jeodezi ve fotogrametri mühendisince, getirtilen hava fotoğrafları üzerinde stereoskop aleti ile inceleme yapılmak suretiyle bu fotoğraflara göre niteliğinin ne olduğu ve yine tespit tarihi olan 2013 ve bu tarihten geriye doğru en eski tarihli uydu fotoğrafları da incelenerek bu fotoğraflara göre taşınmaz bölümlerinin niteliğinin ne olduğu hususunda ayrıntılı rapor alınmalı keşifteki tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri, bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli; tespite aykırı sonuca varılması halinde tutanak bilirkişileri de tanık sıfatıyla dinlenmeli ve bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan şekilde inceleme ve araştırma yapılmadan, eksik incelemeyle hüküm tesisi isabetsiz olup, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 03.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10833, Karar No: 2025/1219, Tarih: 22.01.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/10833 E.  ,  2025/1219 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesiyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 27.09.2024 tarihli ve 2024/2088 Esas, 2024/1266 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20209, Karar No: 2018/4077, Tarih: 26.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/20209 E.  ,  2018/4077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MAHKEMESİ 26. HUKUK DAİRESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesinde, temyiz isteminde bulunan davalı vekilinin vekaletnamesinin 30.12.2016 tarihine kadar geçerli ve süreli vekaletname olduğu anlaşılmış, süre bitiminde yeniden vekaletname verildiğine ilişkin dosyada başka bir vekaletnameye rastlanmadığından davalı vekilinin süreli vekaletinin bitimi sonrasında davalı şirket tarafından yeniden vekil olarak tayin edildiğini gösterir vekaletnamenin eklenmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4182, Karar No: 2014/11388, Tarih: 26.05.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/4182 E.  ,  2014/11388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 28/11/2013

Numarası : 2012/224-2013/462

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı işyerinde hamurkar ustası olarak çalıştığını ve iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ve ücret alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili ise davacının rahatsızlığı nedeniyle işyerinden ayrılmasından kısa bir süre sonra tekrar çalışmaya başladığını, tekrar rahatsızlandığı 11.03.2012 tarihine kadar devam ettiğini, bu tarihte alkol alışkanlığı nedeniyle düzenli çalışamamasından ve işini gereği gibi yapamamasından dolayı iş aktine son verilmek zorunda kalındığını savunmuştur.

Mahkemece, davalı tarafından davacının, işyerinde alkol kullandığı ya da işyerine sarhoş geldiğinin kanıtlanamadığını, davacının hastalığının teşhisine yönelik belgelerin, iş aktinin sonlanmasından sonraki feshe ilişkin olduğunu, davalının iş aktini haklı nedenle feshettiğini kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin işveren tarafından sağlık sebepleriyle haklı nedenle ve derhal feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (I) numaralı bendinin (a) alt bendinde, “işçinin kendi kastından veya derli toplu olmayan yaşayışından yahut içkiye düşkünlüğünden doğacak bir hastalığa veya sakatlığa uğraması halinde, bu sebeple doğacak devamsızlığın ardı ardına üç iş günü veya bir ayda beş iş gününden fazla sürmesi” hali, (b) alt bendinde ise, “işçinin tutulduğu hastalığın tedavi edilemeyecek nitelikte olduğu ve işyerinde çalışmasında sakınca bulunduğunun Sağlık Kurulunca saptanması” durumunda, işverenin derhal fesih hakkının olduğu açıklanmıştır.

İşçi hastalık veya sakatlığa yol açan olayı bilerek ve isteyerek gerçekleştirmelidir. İşçinin derli toplu olmayan yaşantısı ile içkiye düşkünlüğü de başlı başına fesih nedeni olmayıp, bu durumların, işçiyi hastalığa veya sakatlığa yöneltmesi gerekir.

İşçinin sözü edilen nedenlere dayanan hastalık ya da sakatlığının, ardı ardına üç gün ya da bir ay içinde beş iş günü aşması halinde işverenin derhal fesih hakkı doğar. Maddede geçen “bir ay” takvim ayı olmayıp, işçinin kusura dayanan hastalık veya sakatlık ya da derli toplu olmayan yaşantısı sebebiyle işe gidemediği ilk günü takip eden bir aylık süredir.

İşçinin sözü edilen nedenlere dayanan hastalık ya da sakatlığının, ardı ardına üç gün ya da bir ay içinde beş iş günü aşması halinde işverenin derhal fesih hakkı doğar. Maddede geçen “bir ay” takvim ayı olmayıp, işçinin kusura dayanan hastalık veya sakatlık ya da derli toplu olmayan yaşantısı sebebiyle işe gidemediği ilk günü takip eden bir aylık süredir.

İşverenin Yasanın 25/I-a maddesi uyarınca derhal feshi, aynı maddenin (g) alt bendinde geçen devamsızlık nedeniyle fesih hakkından bağımsızdır. Maddenin anılan (g) alt bendinde, işçinin izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmemesi hali söz konusudur.

1475 sayılı Yasanın 17/I-b maddesinde “işçinin bulaşıcı veya işi ile bağdaşmayacak derecede tiksinti verici bir hastalığa tutulması” hali derhal fesih nedeni olarak sayılmışken, 4857 sayılı Kanunda bu hükme yer verilmemiştir. Bunun yerine işçinin tedavisi imkânsız bir hastalığa tutulması hali düzenlenmiştir. İşçinin tutulduğu hastalığın tedavisinin bulunmaması yanında, işyerinde çalışmasının sakıncalı olması da sağlık kurulunca belirlenmelidir. Yasanın 25/I-b maddesindeki bu düzenlemeye göre her iki şartın da bir arada bulunması gerekir.

İşverenin İş Kanununun 25. maddesinin (a) ve (b) bentleri yönünden feshi haklı fesih olmayıp, kıdem tazminatı ödemekle yükümlüdür. Ancak, Yasa işverene derhal fesih hakkı tanıdığından, işverenin bildirim sürelerine uyma ve ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmamaktadır.

Somut olayda davacıya ait sağlık belgeleri dosyaya sunulmuş olup davacının 05.06.2012-12.06.2012 tarihleri arasında yattığı ve tedavi gördüğü, rahatsızlığının KOAH olduğu belirtilmiştir.

Bu nedenle davacının yaptığı iş ve bu işin toplum sağlığı yönünden taşıdığı önem gözetilerek davacının KOAH hastası olması karşısında rahatsızlığının hamurkar ustası olarak işine devam etmesine engel olup olmadığı hususunda konusunda uzman tıbbi/doktor raporu alınması gerekmektedir.

Söz konusu rapor ile yukarıda ilke kararında belirtilen hususlar gözetilerek sonucuna göre iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından 4857 sayılı Yasanın 25/1-a-b bentleri kapsamında sağlık nedenlerine dayanarak haklı feshi olduğunun kabulü halinde ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davalı işverenin haksız feshi kabul edilerek kıdem tazminatı yanında ihbar tazminatının da kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre ise; davacının davasını kısmı dava olarak açtığı, kısmı davanın 10.10.2013 tarihinde ıslah edildiği, davalının gerek duruşmada ve gerekse yazılı olarak ıslah dilekçesine karşı beyanda bulunup zamanaşımı defiini ileri sürdüğü ancak mahkemece bu yönde olumlu/olumsuz bir değerlendirme yapılmadığı görülmüştür.

3-Kabule göre ise; davacının davasını kısmı dava olarak açtığı, kısmı davanın 10.10.2013 tarihinde ıslah edildiği, davalının gerek duruşmada ve gerekse yazılı olarak ıslah dilekçesine karşı beyanda bulunup zamanaşımı defiini ileri sürdüğü ancak mahkemece bu yönde olumlu/olumsuz bir değerlendirme yapılmadığı görülmüştür.

Dolayısıyla ıslaha karşı süresinde ileri sürülen zamanaşımı defii gözetilerek fazla çalışma ve genel tatil ile hafta tatili alacağı yönünden mahkemece resen hesaplama yapılarak ya da bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle yeniden değerlendirme yapılması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması da hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13228, Karar No: 2010/16208, Tarih: 27.10.2010

**3. Ceza Dairesi         2010/13228 E.  ,  2010/16208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 4 ve 5. maddeleri gereğince mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Gebze Sulh Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair, Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/11/2008 tarihli ve 2008/401 esas, 2008/629 sayılı kararını müteakip, Gebze 2. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 08/04/2010 tarihli ve 2009/690 esas, 2010/458 sayılı görevsizlik kararı üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Gebze Ağır Ceza Mahkemesince verilen Gebze 2. Sulh Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 10/05/2010 tarihli ve 2010/246 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 26.07.2010 tarih ve 49072 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.08.2010 tarih ve 2010/186837 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur İhbarnamede;

Dosya kapsamında bulunan Gebze Devlet Hastanesi KBB uzmanı Op. Dr. ... ... tarafından verilen raporda, mağdur ... ...'nun burnunda kemik kırılması tespit edilerek "Os nasal fıssür" şeklinde açıklama yazılmış olması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-a ve 87/3. maddeleri kapsamında kalma ihtimalinin bulunduğu, bu hâlde davaya 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 11. maddesine göre üst dereceli olan asliye ceza mahkemesince bakılması gerektiği gözetilmeden, Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde Gebze 2. Sulh Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

TCK’nın 86/1 maddesinde “Kasten başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır” denilmek suretiyle kasten yaralama suçunun kanuni tanımı yapılmakla birlikte suçun karşılığı olan cezanın alt ve üst sınırları belirlenmiştir. Diğer bir ifade kasten yaralama suçu yönünden TCK’nın 86/1 temel ceza maddesidir.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

TCK’nın 86/1 maddesinde “Kasten başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır” denilmek suretiyle kasten yaralama suçunun kanuni tanımı yapılmakla birlikte suçun karşılığı olan cezanın alt ve üst sınırları belirlenmiştir. Diğer bir ifade kasten yaralama suçu yönünden TCK’nın 86/1 temel ceza maddesidir.

Ceza Genel Kurulunun 13.2.2007 tarih ve 2006/5-350 E., 2007/30 K. sayılı kararında “5237 sayılı Yasanın 61/1. maddesi uyarınca, fıkrada belirtilen ilke ve esaslara uygun olarak öncelikle temel ceza belirlenerek, artırım ve indirim nedenlerinin varlığı halinde, önce artırım, sonra indirim nedenleri uygulanmak suretiyle sonuç ceza belirlenmelidir.” denilmek suretiyle ceza hakiminin hüküm kurarken cezayı nasıl belirleyeceği konusunda yol gösterilmiştir. Buna göre hakim suçun sübutu halinde öncelikle TCK’nın 61/1 maddesine göre suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında temel cezayı belirleyecektir.

Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları TCK’nın 87. maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin 1 ve 2. fıkraları değişik oranlarda artırımlar öngörmektedir. Bu artırımların TCK’nın 61/1 maddesi uyarınca aynı kanunun 86/1 maddesinde öngörülen alt ve üst sınırlar içinde belirlenen temel ceza üzerinde yapılacağı konusunda bir tereddüt yoktur. Esasen ağır neticelerin ortaya çıkmasına neden bir yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde hafif bir yaralanma olarak kabul edilmesi kasten yaralama suçunun kanunda düzenleniş şekline ve kanun koyucunun amacına aykırıdır.

Vücutta kemik kırılmasına veya çıkığına neden olan yaralanmalar neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama olarak görülmüş ve TCK’nın 87/3 maddesinde düzenlenmiştir. 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe 5237 sayılı TCK’nın 87/3 maddesi alt ve üst sınırları belirtilen (1 yıldan 6 yıla kadar) ceza hükmü içeren müstakil bir ceza maddesi idi. Ancak TCK’nın 87/3 maddesi 19.12.2006 tarihinde 5560 sayılı kanunla “Kasten yaralamanın vücutta kemik kırılmasına veya çıkığına neden olması halinde, yukarıdaki maddeye göre belirlenen ceza, kırık veya çıkığın hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre, yarısına kadar artırılır” şeklinde değiştirilerek müstakil bir ceza maddesi olmaktan çıkarılmış ve bir artırım maddesi haline getirilmiştir. Yapılan değişiklik sonrası yaralanmanın kemik kırığına ve çıkığına neden olması durumunda TCK’nın 86/1 maddesi uyarınca temel ceza belirlenip, uygulama imkanının varlığı halinde aynı maddenin 3. fıkrasındaki artırım yapıldıktan sonra, kemik kırığı veya çıkığın hayat fonksiyonlarına etkisine göre 87/3 maddesine göre cezanın yarısına kadar artırım yapılabilecektir.

Soruşturma ve yargılama makamlarınca yaralama suçlarının neticelerin araştırılması yasal bir zorunluluktur. Ancak bu sonuçların Adli Tıp Kurumu tarafından belirlenen esaslara uygun olması gerekmektedir. Adli tıp kriterlerine göre hangi yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğu belirlenmiştir. Anılan kriterlere göre; burun kemiğinde oluşan kırıklar basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek yaralanmalar arasında sayılmamıştır.

Eylemi nedeni ile kemik kırığına ve çıkığına neden olduğu iddia edilen sanık hakkında TCK’nın 86/1, 87/3 maddelerinin uygulanma ihtimali bulunduğundan inceleme konusu dava dosyasına bakma görevi Asliye Ceza Mahkemesinindir. Maddi olayda;

Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kaldırılması yerine, yazılı şekilde Gebze 2. Sulh Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması kanuna aykırı görülmüştür.

Buna göre;

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden Gebze Ağır Ceza Mahkemesinin 10/05/2010 tarihli ve 2010/246 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, Dosyanın mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1145, Karar No: 2017/256, Tarih: 23.01.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/1145 E.  ,  2017/256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacılar vekilince duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacılar vekili Avukat ... ile davalı vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacılar avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup davacı yüklenici iş bedelinin tahsili için şimdilik 1.000,00 TL üzerinden açılan belirsiz alacak davası ile davalı iş sahibi tarafından başlatılan icra takibine konu teminat senetlerinin takibe konulması nedeni ile borçlu olunmadığının tespiti ve %20'den aşağı olmamak üzere belirlenecek tazminatın ödenmesi talep etmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenici ile davalı iş sahibi arasında 09/02/2012 tarihli ilk sözleşmeden sonra ticari ilişki devam etmiş ve 17/01/2013 tarihli bir sözleşme düzenlenerek borç miktarı iş sahibi yönünden 103.000,00 TL olarak saptanmış, bunun karşılığında 415.000 metre ham gazlı bez teslim edeceğini ve aylık 20.000,00 TL olmak üzere 5 ayrı senet düzenleneceği, ayrıca belirtilen tarihlerde teslim edilecek mal karşılığı ilgili senedin yükleniciye iade edileceği kararlaştırılmıştır. Buna göre davacının menfi tespit davası yönünden uyuşmazlık, başlatılan takibe dayanak yapılan senetlerin teminat senedi olup olmadığı ve üretilmesi kararlaştırılan kumaşların yüklenici tarafından iş sahibine teslim edilip edilmediği ve sonuçta bu bonoların karşılıksız kalıp kalmadığına ilişkindir. İş sahibi tarafından yapılan takipte dosya ekindeki icra dosyası suretinde ödemeye ilişkin bir kayda rastlanmamıştır. Davalının defterleri üzerinde yaptırılan bilirkişi incelmesinde takibe koyduğu senetlere ilişkin bir kayda rastlanmadığı gibi taraflar arasında yapılan 17/01/2013 tarihli sözleşmeyi ve içeriğine yönelik bir itirazda da bulunmadığından davalı iş sahibinin elindeki senetlerin taraflar arasında yapılan sözleşmede belirtilen senetler olduğu anlaşılmaktadır. Davacının ilk üç senet karşılığı ham gazlı bezi üretip davalı iş sahibine

teslim ettiğine ilişkin beyanına davalı iş sahibinin bir itirazı bulunmadığından bu bezlerin teslim edildiği uyuşmazlık konusu değildir. Ancak davacının kestiği ve teslim ettiğini iddia ettiği bezlere ilişkin faturalar davalının defterinde kayıtlı olmadığı gibi davalı açıkça davacının defterinde kayıtlı son dört faturaları da kabul etmediğini beyan etmektedir. Bu faturaların 17/01/2013 tarihli anlaşmadan sonra davacı tarafından düzenlendiği anlaşılmaktadır. Tüm bu açıklamalar ışığında son iki senet karşılığı teslim edilmesi gereken ham gazlı bezin iş sahibine teslim edildiğini davacı yüklenici kanıtlayamamıştır. Bu durumda davanın tümden reddi gerekirken kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacıların tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 1.480,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacılardan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 23.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1339, Karar No: 2023/5475, Tarih: 12.10.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/1339 E.  ,  2023/5475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/206 E., 2021/1047 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul / Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnebolu Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/88 E., 2018/448 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kamu düzeni gereği kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; ... ili, ...ilçesi, Küçüktepe Köyü, 104 ada 1 parsel, 107 ada 3 parsel, 108 ada 1 parsel, 108 ada 3 parsel, 110 ada 1 parsel, 113 ada 8 parsel, 123 ada 1 parsel, 123 ada 12 parsel, 243 ada 1 parsel, 105 ada 3 parsel, 106 ada 2 parsel, 107 ada 2 parsel, 108 ada 4 parsel, 111 ada 1 parsel, 113 ada 6 parsel, 108 ada 2 parsel ve 152 ada 8 parsel sayılı taşınmazların müvekkillerin mirasbırakan dedesi ...'ye ait olmasına rağmen kadastro çalışmaları sırasında davalı oğulları adına tescil edildiğini ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile müvekkillerinin miras payları oranında adlarına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin mirasbırakan babası ...'nin sağlığında dava konusu taşınmazları fiilen taksim ettiğini, taksim sonrası bir kısım taşınmazların bedeli ödenmek suretiyle satın alındığını, bir kısım taşınmazların da müvekkilinin annesine ölünceye kadar bakıldığı gerekçesiyle hibe edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

2.Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI