muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12451, Karar No: 2025/2104, Tarih: 17.02.2025

.1.2023 tarihli hayat raporu), ...Yapılacak tedavinin bilinen mevcut tedavi yöntemi olan kemoterapiye eklenmesinin şifa ya da uzun süreli sağ kalım elde edildiğine dair bir bilgi bulunmadığı için daha etkin, daha güvenli ve daha yararlı olduğunu söylemek mümkün olmadığı.(Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı Başkanlığı 19.10.2023 tarihli heyet raporu.)... Davacının tıbbi durumundaki hastalarda ortalama 2-3 aylık daha uzun yaşam süresi elde edildiği bilimsel olarak ispatlanmış olup tamamen iyileşmenin mümkün olmadığı, bu kanserde dava konusu ilaç ile elde edilebilecek ortalama 2-3 aylık daha uzun yaşam süresinin hayati öneme haiz olup olmadığı konusunun mahkemenin takdirine sunulduğu(Prof.Dr...., Prof.Dr.... ve Prof.Dr.... tarafından düzenlenen bila tarihli heyet raporu), ...Opdivo isimli ilaç 2. Basamak tedavide kullanıldığında standart kemoterapiye göre sağ kalımı ortalama 2 ay uzadığını, bu tür tedaviler şifa sağlayıcı değil, hastanın şikayetlerini azaltmaya, yaşam kalitesini artırmaya ve yaşamı uzatmaya yönelik palyatif tedaviler olduğu, bu nedenle nivolumab hayati öneme haiz ve kullanılması zorunlu olmadığı.(Tıbbi Onkoloji Uzmanları Prof.Dr.... ve Prof.Dr.... ... tarafından düzenlenen 29.01.2023 tarihli rapor), ....Checkmate 141 çalışmasında opdivo kolunda sağ kalım 7,5 ay iken standart tedavi kolunda 5,1 ay olarak bulunduğunu (Pamukkale Üniversitesi Tıbbi Onkolaji Anabilim Dalı Başkanlığı heyet raporu),...Checmate 057 çalışmasında kemoterapi ilacına göre ortanca sağ kalımda 2,7 ay sağ kalımı uzattığı, hastalığın iyileşmesi hususu gözönünde tutulduğunda bilinen tedavi yöntemi olan kemoterapiden daha etkin ve yararlı olduğunu söylemenin mümkün olmadığı.(Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı Başkanlığının 18.8.2023 tarihli heyet raporu.)" belirtilmiş olup Bu bağlamda, Kurum tarafından bedeli ödenen ilaçların, hastanın hayatını idame etmesine yönelik asgari düzeyde tedavinin karşılanıp karşılanmadığı, ilaca ilişkin bütün faz çalışmalarının tamamlanıp tamamlanmadığı, hastalığın tedavisinde hayati öneme haiz ve kullanılmasının zorunlu olup olmadığının, dolayısıyla kullanılmasının tıbben ve fennen hastanın iyileşmesine (tam iyileşme aranmaksızın mevcut durumdan sürekli olarak daha iyi hale gelmesi) katkıda bulunup bulunmayacağının en önemlisi dava konusu ilacın sürekli olarak daha etkin ve daha yararlı olduğunun tıbbi yöntemlerle belirlenerek karar verilmelidir. Bu bağlamda hastalığın uzmanlık alanı olan üniversitelerin tıbbi onkoloji anabilim dalı başkanlığından en az 3 kişilik bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

H)Karar verilirken, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, mevcut tedavi yöntemlerine göre ilacın yan etkilerinin az olması, kısa süreli fayda sağlaması, mevcudun kontrol altında tutulması, yaşam kalitesinin artırılması gibi vs. şeklinde faydasının bulunması durumunda idarenin, kendisine tanınan yasal sınırlar dahilinde her zaman ilaçları SUT kapsamına alabileceği gözetilerek, talebe konu ilaç/ilaçların yargı yolu ile ödenebilmesi için ilacın tıbben ve fennen zorunlu, hayati öneme haiz ve özellikle kısa süreli etkinliğin ötesinde sürekli olarak etkin ve yararlı olması ile birlikte bütün faz çalışmalarını tamamlanmış, tıbbi otoritelerce kabul görmüş bir ilaç olması ve davalı Kurumun kabul edilebilir itiraz ve çekincelerinin bulunmaması halinde mümkün bulunduğu gözönünde bulundurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular gözönünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14623, Karar No: 2019/3502, Tarih: 01.04.2019

**8. Hukuk Dairesi         2017/14623 E.  ,  2019/3502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLGİLİ VAKIF :

DAVA TÜRÜ :

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı, davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş, bu kez davacılar vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, kesinleşen mahkeme kararıyla...Vakfı’nın galleye müstehak vakıf evladı oldukları tespit edilen anneleri Arzu ve Nükhet’e dayanarak belinrterek müvekkillerinin de söz konusu vakfın galleye müstehak vakıf evladı olduklarının tespitini talep etmiştir.

Davalı vekili, soybağının kanıtlanması gerektiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddine dair verilen karar, davacılar vekilince istinaf kanun yoluna götürülmüş, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun reddine dair kararı davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, galleye müstehak vakıf evladı olduğunun tespitine ilişkindir.

Dosyada bulunan ... tarafından gönderilen...Vakfı’na ait 1093 tarihli vakfiyede, elde edilen gelirlerden vakfiyede gösterilen hayır şartları yerine getirildikten sonra kalanının “evladım ve evladı evladım ma tenaselü alesseviye mutasarrıf” olacağı belirtildiğinden yani galle fazlasının kız erkek ayrımı yapılmadan ve batın şartı da öngörülmeden eşit olarak evlatlara bırakıldığı, “ma tenaselü” ibaresinin tertibe delalet etmediği yani batın şartını öngörmediği, “nesiller boyu” anlamına geldiği (Ömer Nasuhi Bilmen'in Hukukı İslamiyye ve Istılahatı ...adlı eserinin vakıflara ilişkin 4. cildinin 238. ve devamı sayfalarında vakıf uygulamasında tertibe delale eden kelimeler; "batnen bade batnin", "el akrebü fel' akreb", "sümme .... sümme .... Sümme" olarak gösterildiği, "ma tenaselü" kelimesinin tertibe delalet etmediğinin belirtildiği) halde, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, hüküm vermeye yeterli olmayan, dayanaktan yoksun, hatalı yoruma dayalı bilirkişi raporu (vakfiyede geçen “ma tenaselü” ibaresinin batın tertibini gösterdiğini belirten) esas alınarak davanın ve aynı gerekçelerle istinaf talebinin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davacılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nin 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 01/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20442, Karar No: 2025/4253, Tarih: 18.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/20442 E.  ,  2025/4253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/934 E., 2022/648 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul 28. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/67 E., 2021/156 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinafbaşvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesi'nin 2015/3 esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 28. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22486, Karar No: 2015/37490, Tarih: 11.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/22486 E.  ,  2015/37490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/128201

MAHKEMESİ : Fethiye(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/01/2013

NUMARASI : 2012/287 (E) ve 2013/22 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık A.. S.. hakkında, tehdit ve yaralama suçlarından verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık olup, itirazın reddi kararı ile bu kanun yolunun tüketildiği, kesin nitelikteki itirazın reddi kararının temyiz yoluna tabi olmadığı,

Anlaşıldığından, katılan R.. K.. vekili ve sanık A.. S..'ın temyiz davası istekleri hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Sanık A.. S.. hakkında, hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik, sanık A.. S..'ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 11/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5795, Karar No: 2022/7450, Tarih: 26.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/5795 E.  ,  2022/7450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08.03.2021 tarih ve 2017/572 E. - 2021/200 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından duruşmalı, davacı vekilince duruşmasız olarak istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 44.020.- TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalı/borçlu şirketin müvekkili şirket ile imzaladığı 10/03/2011 tarihli "İstasyonlu Bayilik Sözleşmesi" uyarınca müvekkili şirketin bayi olarak faaliyete başladığını ve ürün satın aldığını, müvekkili şirketin 02/04/2011 düzenleme tarihli, ... numaralı ve 18/04/2011 vade tarihli 54.601,05 TL tutarındaki fatura düzenlendiğini, davalı/borçlu şirketin, faturada belirtilen tutarın 16.088,24 TL'lik tutarını ödemediğini, sözleşmenin 5. maddesine göre, takibe konu asıl alacağa yıllık %36 oranından akdi faiz işletildiğini, davalı/borçlu şirketin İstanbul 11. İcra Müdürlüğü'nün 2011/14532 Esas sayılı takip dosyasına yaptığı haksız itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, davalı/borçlu şirketin itirazının iptali ile takibin devamına, %20 icra inkar tazminatı ödemeye mahkum edilmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı/borçlu şirkete yüklenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; taraflar arasındaki sözleşmenin niteliği gereği davacının bedelsiz ya da promosyonlu olan yakıt bedellerini müvekkilinin borcundan mahsup etmesi gerektiğini, temerrüt faizinin tek taraflı belirlenmesinin genel işlem koşullarına aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak ve tüm dosya kapsamına göre yapılan yargılama sonucunda; davacı tarafın icra takip tarihi olan 12.09.2011 tarihi itibarıyla 16.088.24.- TL asıl alacaklı olduğu, taraflar arasında 10.04.2011 tarihli 38 ana maddeli İstasyon Bayilik Sözleşmesi tanzim edildiği, davacı şirketin muavin defterleri üzerinde yapılan incelemede davalı şirket tarafından düzenlenen Gaza Gaz kampanyası ciro primleri faturalarının davacı

Mahkemece, bozma ilamına uyularak ve tüm dosya kapsamına göre yapılan yargılama sonucunda; davacı tarafın icra takip tarihi olan 12.09.2011 tarihi itibarıyla 16.088.24.- TL asıl alacaklı olduğu, taraflar arasında 10.04.2011 tarihli 38 ana maddeli İstasyon Bayilik Sözleşmesi tanzim edildiği, davacı şirketin muavin defterleri üzerinde yapılan incelemede davalı şirket tarafından düzenlenen Gaza Gaz kampanyası ciro primleri faturalarının davacı

şirketin muavin defter dökümlerinde "Standart" adı altında defterlere kayıt altına alınmış olduğu, dolayısıyla davalının promosyon hakkının bulunduğu, bu durumda davalı şirketin hak ettiği Gaza Gaz kampanyasında KDV dahil 9.098,51 TL olan alacağının davacının düzenlediği 02.04.2011 tarihli ve 985535 sıra numaralı toplam tutarı 54.601,05 TL tutarlı faturadan kalan bakiyesi olan 16.088,24 TL'den mahsup edilmesi gerektiği, böylece 6.989,73 TL olarak davacının davalıdan alacaklı olduğu, taraflar arasında düzenlenen Bayilik Sözleşmesinin Feshin Sonuçları başlıklı 32. maddesi kapsamına faiz oranının serbestçe belirlendiği, davacı tarafın davalı taraftan takip tarihi itibarıyla 6.989,36 TL asıl alacak ve takip tarihine kadar 1.013,36 TL faiz olmak üzere toplamda 8.002,72 TL talep edebileceğinden, davacının icra takibine yapmış olduğu itirazının iptali ile davacının davasının kısmen kabulüne, icra takibinin 6.989,36 TL asıl alacak, 1.013,36 TL işlemiş temerrüt faizi olmak üzere toplam 8.002,72 TL üzerinden devamına, 6.989,36 TL asıl alacağın takip tarihinde fiili ödeme tarihine kadar %36 yasal faiz işletilmesine, alacak likit olduğundan 6.989,36 TL'nin %40'ı icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya dair taleplerin reddine dair karar verilmiştir.

Karara karşı taraf vekillerince temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 410,01 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 26/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4328, Karar No: 2020/1531, Tarih: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/4328 E.  ,  2020/1531 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7153, Karar No: 2013/13087, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/7153 E.  ,  2013/13087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan yapılan yargılama sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Silifke Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.04.2009 gün ve 2007/218 Esas, 2009/114 Karar sayılı hükmün sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 14.03.2013 gün ve 2011/14872 Esas, 2013/2748 Karar sayılı ilamı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin bozma yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.06.2013 gün ve 8 - 2009/235083 sayılı itiraznamesi ile 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesinin 2 ve 3. fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 14.03.2013 gün ve 2011/14872 Esas, 2013/2748 Karar sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ileri sürülen itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden, CMK.nın 308/2 ve 3. maddeleri uyarınca itirazın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mağdur- katılanın aşamalardaki beyanları, tanıkların anlatımları ve tüm dosya içeriğine göre; Hastane başhekimi olan mağdurun, olay tarihinde gıda zehirlenmesi nedeniyle hastaneye kaldırılan öğrencilerin tedavisiyle ilgilendiği sırada, hastaneye gelen kaymakam ile aralarında gerçekleşen tartışma sonucunda, kaymakamın polis memurlarına mağduru kastederek “Alın bunu götürün” demesi üzerine, ilçe emniyet müdürü olan sanığın da aynı doğrultudaki emri üzerine, polismemurlarının mağduru hastaneden alıp polis merkezine götürdükleri ve burada mağdurun kendisine işlem yapılmasını ve alkol raporu aldırılmasını, Cumhuriyet Savcısının olaydan haberdar edilmesini istemesine rağmen onu 35-40 dakika kadar polis karakolunda tutup, sonrasında hiçbir işlem yapmaksızın yine kaymakamın talimatı ile serbest bıraktıkları anlaşılmaktadır.

Oluş bu şekilde ortaya konulduktan sonra; bu aşamada öncelikle sanığın, mağduru karakola aldırmasına ilişkin görevlerinin hukuksal niteliği belirlenmelidir.