muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/18844, Karar No: 2023/2242, Tarih: 15.03.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; atılı suçlamayı kabul etmediği, üzerinde bulunan polar ceketi akrabası olan Ömer'e verdiğini, ceketini Ömer'den aldığı esnada polislerin arama yaptığını cebinde esrar tohumu bulunduğunu Ömer'de de bulunduğunu ancak ona işlem yapılmadığını, kabul etmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde, emniyet görevlilerince ring görevi ifa edildiği esnada, oturan iki şahsın görevlileri fark etmesi üzerine ellerinde bulunan cisimleri parçalayarak yere attığı uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, üzerine atılı kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu işlediği sabit görülmekle, hakkında atılı suçtan 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerini ihlal etmesi nedeni ile evrakların iade edildiği, sanığın denetime uymamak hususundaki mazereti bulunmadığı, bu kapsamda denetime uymadığı dikkate alınarak sanığın

durumu yeniden değerlendirilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, İstanbul 21. Sulh Ceza Mahkemesinin tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı öncesinde yapılan kovuşturma ve soruşturma evrakının aslı veya onaylı örnekleri bulunmadığı hususundaki tebliğnamedeki bozma düşüncesine bahsi geçen evrakların UYAP sisteminde taranmış olduğundan iştirak edilmemiştir.

1. 16.10.2013 tarihli olay tutanağı içeriğinde, ring görevi ifa eden ekipleri gören sanık ...'ın elinde bulunan bir maddeyi parçalayarak yere attığının görüldüğünün belirtilmesi karşısında, tutanak tanıkları dinlenerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik araştırma ile hüküm kurulması.

2. Suç ve hüküm tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; “tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, duruşmaya gelip bu konuda beyanda bulunması veya diyeceklerini duruşma gününe kadar yazılı olarak bildirmesi gerektiği, mazeretsiz olarak duruşmaya gelmediği ve diyeceklerini yazılı olarak bildirmediği takdirde tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunabileceği” uyarısı ile birlikte duruşma tarihi ve saati yazılarak sanığa usulüne uygun tebliğ edilmesi gerektiği, sanığa tebliğ edilen duruşma davetiyesinin meşruhat içermemesi nedeniyle usulsüz olduğu gözetilmeden, belirtilen nitelikte uyarıyı içeren davetiye tebliğ edilmeden ya da sanık dinlenmeden mahkûmiyet hükmü kurulması, yapılan duruşma davetiyesi tebliğinin usulsüz olduğu gözetilmeksizin sanığa yöntemine uygun şekilde yeniden duruşma davetiyesi tebliğ edilmeden, yokluğunda karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre;

Kabule göre;

3. Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ve aynı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 nci maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası ve aynı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 nci maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında

kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun’un 85 inci maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7 nci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun'la değişik 5271 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4. Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı hareket edilmesi,

5. Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci

maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "01.01.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, 5271 sayılı Kanun'da yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun, "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleri ile hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Nedenleri ile hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul (Kapatılan) 75. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/569 Esas, 2016/97 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13742, Karar No: 2022/356, Tarih: 19.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13742 E.  ,  2022/356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, kat mülkiyeti kurulmak suretiyle ortaklığın giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici sebeplere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; her bir hissedara bir bağımsız bölüm düşmediği ve birden fazla hissedara bir bağımsız bölüm verilmesini ise bir kısım davalının kabul etmediği anlaşılmakla, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacılar ile bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21870, Karar No: 2015/368, Tarih: 15.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/21870 E.  ,  2015/368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vasi atanması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

...Valiliği Muhekemat Müdürlüğü'nün 08.02.2011 tarihli dilekçesi ile ...'a vasi tayin edilmesi istenilmiş, mahkemece talebin reddine karar verilmiştir.

Dairemizce aynı gün incelenen...2 Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/705 Esas 2012/2021 Karar sayılı dosyasında, aynı şahıs hakkında vasi tayini talep edilmiş olup belirtilen dosya bu dosya ile birleştirildikten sonra, dosyada bulunan ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 22.04.2009 tarihli raporu ile...Üniversitesi ... Tıp Fakültesi'nin 06.06.2012 tarih 3793 rapor sayılı sağlık kurulu raporu da dikkate alınarak, kısıtlı adayına ait tüm tedavi evrakları ve hastane dosyası getirtilip, dosyadaki mevcut tedavi evrakları da eklenerek, vasi atanması istenilenin Adli Tıp İhtisas Kuruluna sevki ile muayenesi yapılarak Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesinde yer alan kısıtlama sebebinin bulunup bulunmadığının resmi sağlık kurulu raporu ile tespiti ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi yerine, eksik inceleme ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12283, Karar No: 2024/232, Tarih: 11.01.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/12283 E.  ,  2024/232 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/135 E., 2015/199 K.

KATILAN MAĞDURE : ...

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2015/135 Esas, 2015/199 Karar sayılı kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

1. Katılan vekilin temyizi üzerine; dava dosyası ile UYAP kayıtlarının tetkikinde Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesi 2013/90 Esas sayılı dosyasında mağdurenin annesi olan katılanın, mağdureye karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık olarak yargılandığı görülmüştür.

2. Katılan mağdure hakkında İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 29.09.2014 günlü raporda hafif orta derecede zeka geriliği bulunduğunun belirtilmesi karşısında, Dairemizin 29.09.2022 tarihli ve 2021/9884 Esas, 2022/8446 Karar sayılı ilamı ile mağdurenin vasisinin olup olmadığı araştırılıp, bulunduğu takdirde vesayet kararının dosya içerisine alınarak vasiye gerekçeli kararın tebliği, aksi halde mağdureye 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 405 inci maddesine göre annesi dışında vasi tayin edildikten sonra temyiz hakkı bulunduğundan gerekçeli kararın atanacak vasiye tebliği için esası incelenmeyen dosyanın Mahkemesine iadesine karar verildiği anlaşılmıştır.

3. Doğubayazıt Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.09.2023 tarihli ve 2023/18 Esas, 2023/431 Karar sayılı kararı ile vasilik talebinin reddine karar verildiği ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden (UYAP) yapılan incelemede bu kararın 18.10.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

4. Şikayet tarihinde on beş yaşını ikmal etmiş bulunan ve şikayet hakkı kendisinde olduğu anlaşılan katılan mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle atanan vekile gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde 11.11.2015 tarihinde tebliğ edildiği görülmüştür.

5. Dosya kapsamından katılan mağdurenin yargılama sırasında Tönge Bakım Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkezinde kaldığı anlaşılmış, katılan mağdureye gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde 11.11.2015 tarihinde söz konusu adrese tebliğ edildiği görülmüştür.

6. Katılan mağdure ve vekiline usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen hükmü temyiz etmedikleri görülmüştür.

7. Yukarıda açıklanan nedenlerle, katılana atanan zorunlu vekilin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla da 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/21082, Karar No: 2014/19593, Tarih: 25.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/21082 E.  ,  2014/19593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 26. Asliye Ticaret Mahkemesi ve ... 10. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesi, uyuşmazlığın bireysel kart sözleşmesinden kaynaklandığı ve mutlak ticari dava niteliğinde olmadığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise; uyuşmazlığın 6102 Sayılı Yasa'nın 4/f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 26. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/810, Karar No: 2017/4602, Tarih: 19.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/810 E.  ,  2017/4602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde; davalı erkeğin hükümlü olduğu, öncesinde davacı eşinin vasi olarak atanmış olduğu, boşanma davası nedeniyle mahkemenin yeniden vasi atanması talebi üzerine ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2015/85 esas ve 2015/152 karar sayılı kararı ile bu kez davalı erkeğe davacı kadının babası yani davalının kayın pederinin TMK'nun 326. maddesi gereğince kayyım olarak atandığı anlaşılmaktadır. Bu durum davalının adil yargılanma ve savunma hakkını kısıtlayıcı niteliktedir. Açıklanan sebeple mahkemce yeniden Sulh Hukuk Mahkemesine bildirimde bulunularak davalı ile arasında menfaat çatışması olmayan tarafsız bir kişinin davalıya vasi olarak atanması suretiyle yeniden yargılama yapılarak, usulünce tüm deliller toplandıktan sonra sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken davalı ile arasında menfaat çatışması bulunan kayyım ile yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.04.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/15330, Karar No: 2017/7325, Tarih: 26.10.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/15330 E.  ,  2017/7325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı aracın misli ile değiştirilmesi ve tazminat istemine ilişkin davanın yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı... A.Ş. vekilince duruşmalı, değer davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalılardan... A.Ş. vek. Av.... gelmiş, diğer davalı taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin 02.08.2010 tarihinde imalatçı... A.Ş.’nin satış yetkisi verdiği diğer davalıdan taşımacılıkta kullanmak için araç satın aldığını, aracın 11.08.2010 tarihinde davanın açıldığı tarihe kadar sürekli olarak arızalandığını, aynı veya farklı arızalardan dolayı en az 20 defa servis işlemi gördüğü araçtan yararlanamama durumunun süreklilik arzettiğini, maddi ve manevi çok büyük kayıplara uğradığını, aracın ayıpsız araçla değiştirilmesi ve zararlarının giderilmesi için davalılara gönderdiği ihtarnamenin sonuçsuz kaldığını iddia ederek, aracın ayıpsız olanı ile değiştirilmesini 5.000,00 TL kazanç kaybı ile 5.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı... Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde, iddiaların gerçek dışı olduğunu, kullanıcı hatası sonucu oluşan hasar nedeniyle müvekkili şirketin sorumluluğunun bulunmadığını, araç değişimi şartlarının oluşmadığından davacı taleplerinin haksız, yersiz ve yasal dayanaktan yoksun olduğu, tazminat miktarların fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı .... ve Tic. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde, dava konusu araçta ürün veya üretim kaynaklı bir ayıp bulunmadığını, ticari dolmuş olarak çok yoğun ve ağır şartlarda aracın kullanımı nedeniyle arızaların ortaya çıktığını, araçta dava sebebi teşkil edebilecek giderilmemiş bir müşteri şikayeti olmadığını, aracın yolcu taşımacılığında sorunsuz bir şekilde kullanılmaya devam edildiğini, davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin yerinde olmadığını, davacı tarafın talebinin kabulü halinde davacının sebepsiz zenginleşeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, dava konusu aracın gizli ayıplı ve imalat hatalı olduğu, aracı almakla beklenen amaca ulaşılamadığı, bu nedenle ayıplı aracın misli ile değiştirilmesi yönündeki talebin yerinde olduğu, ayrıca ticari araç olarak kullanılan araçta servise sık getirilip götürüldüğünden kazanç kaybınında ayrıca davalılardan istenebileceği yine ayıplı aracı satın alan davacının bu araca sahip olmaktan ötürü aşamalardaki yaşadıklarından dolayı psikolojisinin bozulduğu, olumsuz kişilik sergilediği ve bunun sosyal hayatına yansıdığının tanık beyanları ile anlaşılmakla manevi tazminat davasınında yerinde olduğu ve davalıların dava konusu haklarından birlikte sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 2.623,95 TL kazanç kaybı ve 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, davaya konu aracın misli ile değiştirilmesine karar verilmiş, hüküm davalıların vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine

2- Somut olayın özelliği dikkate alındığında davacının manevi olarak zarara uğradığı tanık beyanına dayalı olarak kabul edilmiş ise de edinilen tanık beyanları somut veriye dayanmadığı, duyumlardan ve dedikodulardan oluştuğu anlaşılmakla manevi tazminat isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazlarının reddi ile (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı... A.Ş. yararına takdiren 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... A.Ş.'ye verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 26/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.