muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/11997, Karar No: 2018/1056, Tarih: 05.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/11997 E.  ,  2018/1056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın haciz tarihinde haciz işlemine konu koyunların çobanlığını yaptığı, daha sonra işten ayrıldığı ve hacze konu koyunları Kazım Sönmez'e teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; hacizli mallar üzerinde gerekli muhafaza görevini yerine getiremeyeceğini İcra Müdürlüğü'ne bildirmeyerek dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzun kaybolmasına neden olan ihmalinin, TCK.nun 289/3. maddesindeki suçu oluşturacağı ve ön ödemeye tabi olan bu suçtan usulünce sanığa ön ödeme önerisinde bulunularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2449, Karar No: 2019/4026, Tarih: 28.05.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/2449 E.  ,  2019/4026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... İli ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 101 ada 49 parsel sayılı 1.288,02 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka dayanarak, tapu iptali ve ortak mirasbırakanın tüm mirasçıları adına tescili istemiyle davalı ...’e karşı dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ..., dava konusu taşınmazın ortak murisleri olan ve 1982 yılında ölen kayınpederi ...’den kaldığı iddiasıyla, tapu kaydının iptali ve tüm mirasçılar adına tescili istemiyle dava açmıştır. Davalı ... ise, babası ...’den kalan çekişmeli taşınmazın, babasının sağlığında kendisine verildiğini savunmuştur. Mahkemece, alınan beyanlar doğrultusunda taşınmazın, ...’e ait olduğu ve sağlığında davalıya bırakıldığının çevreden duyulduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm vermeye yeterli değildir. Taşınmazın öncesinin ortak muris ...’e ait olduğu hususu tarafların kabulünde olup, bu husus taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, çekişmeli taşınmazın murisin sağlığında davalıya verilip verilmediği, verilmiş ise murisin vefatına kadar taşınmazda hangi sıfatla zilyet olduğu ve taşınmazın zilyetliğinin davalıya devredilip devredilmediği hususlarında toplanmaktadır. Mahallinde yapılan keşifte dinlenen davalı tanığı ..., kök murisin ölmeden önce davalının bekar olması nedeniyle çekişmeli taşınmazı kendisine bıraktığını söylediğini bizzat duyduğunu belirtmiş olup, alınan diğer beyanlarda da duyumlara dayalı olarak, taşınmazın kök muris tarafından sağlığında ...’e verildiği ifade edilmiş ve Mahkemece de keşif yerinde alınan duyumlara dayalı bu beyanlara itibar edilerek hüküm kurulmuştur. Ancak hükme esas alınan bu beyanlara göre, murisin ölene kadar çekişmeli taşınmazda zilyet olduğu anlaşıldığı halde, bu zilyetliğin hangi sıfatla sürdürüldüğü ve murisin ölümünden sonra davacının eşi ...’ün hangi sıfatla taşınmaz üzerinde tasarrufta bulunduğu hususları açıkça sorulup saptanmamış; bağışlamayı kanıtlama yükümlüğünün buna dayanan tarafta olduğu göz önünde bulundurulmamış ve kadastro tespiti sırasında teknisyenliğe ibraz edildiği belirtilen senedin aslının ya da onaylı örneğinin davalı tarafça dosyaya sunulması istenmemiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahkemece öncelikle, davalı tarafından teknisyenliğe verildiği iddia edilen senedin aslının ya da onaylı örneğinin dosyaya sunulması istenilmeli ve bu senedin ibraz edilmesi halinde, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen ve davada yararı bulunmayan şahıslar arasından belirlenecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, varsa senet ve taraf tanıkları ile fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı ve yapılacak bu keşifte yerel bilirkişi ve tanıklardan, murisin sağlığında çekişmeli taşınmazı davalıya bağışlayıp bağışlamadığı, bağışlamanın hangi tarihte ve ne şekilde gerçekleştiği, taşınmazın zilyetliğinin davalıya devredilip devredilmediği, bağışlama tarihinden itibaren taşınmazı kimin, ne şekilde ve hangi sıfatla kullandığı, taşınmaz üzerinde miras bırakanın bağışlama tarihinden sonra devam eden kullanımı varsa bu kullanımın niteliğinin ne olduğu, taşınmazı asli zilyet olarak mı yoksa feri zilyet olarak mı kullandığı hususlarında maddi olaylara dayalı somut bilgiler alınmalı, beyanlar arasında çelişkiler olması halinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişkiler giderilmeli; fen bilirkişisine, keşfi takibe imkan verir ayrıntılı rapor ve kroki düzenlettirilmeli, taşınmazın zilyetliğinin muris tarafından sağlığında davalıya devredilmediğinin anlaşılması halinde, murisin terekesine dahil olan taşınmazda tüm mirasçıların iştirak hükümlerine göre hak sahibi olacağı, murisin ölümünden sonra mirasçılardan birinin taşınmaz üzerindeki zilyetliğinin de tüm mirasçılar adına olduğunun kabulü gerekeceği dikkate alınarak, toplanmış ve toplanacak tüm delillerin birlikte değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3474, Karar No: 2017/3046, Tarih: 22.06.2017

**10. Ceza Dairesi         2016/3474 E.  ,  2017/3046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 15.11.2016 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan şüpheli ... hakkında açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına dair İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/03/2016 tarihli ve 2015/491 esas, 2016/198 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 06/12/2016 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 19/01/2015 tarihli ve 2014/185471 soruşturma, 2015/175 sayılı karar ile, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, tedavi ve denetimin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar uyuşturucu madde kullanması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine karar verildiği, kararın 13.02.2015 tarihinde tebliğ edildiği,

2- Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanması için Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’nce gönderilen çağrı kağıdının şüpheliye tebliğ edildiği, ancak şüphelinin kendisine bildirilen süre içinde müracaat etmemesi üzerine denetimli serbestlik dosyasının kapatıldığı, daha sonra şüphelinin mazeret dilekçesi vermesi üzerine denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edildiği ve şüpheliye yeniden ihtarlı çağrı kağıdı gönderildiği ancak şüphelinin kendisine bildirilen süre içinde müracaat etmemesi üzerine denetimli serbestlik dosyasının kapatıldığı ve kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca “tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme” şartının gerçekleştiğinden bahisle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kamu davası açıldığı,

5- Mahkemece iddianamenin kabul edilerek yargılamaya başlandığı ancak sanığın savunmasında ileri sürdüğü mazeretleri haklı bulunarak “tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme” şartının gerçekleşmediğinden bahisle İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/03/2016 tarihli ve 2015/491 esas, 2016/198 sayılı kararı ile şüpheli hakkında açılan kamu davası hakkında “hüküm kurulmasına yer olmadığına” karar verildiği ve denetimli serbestlik tedbirinin kaldığı yerden devam edilmesi için dosyanın Cumhuryet Başsavcılığı'na gönderildiği, kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” şeklinde ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." biçiminde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince tebligatın geçersiz sayılması durumunda gerekli işlemlerin yapılabilmesi için yukarıda belirtilen hüküm türlerinden biri olarak durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, anılan Kanun'da düzenlenmeyen hüküm kurulmasına yer olmadığına şeklinde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/03/2016 tarihli ve 2015/491 esas, 2016/198 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada, mahkemece "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediğinin kabulü durumunda CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazının devamının sağlanması bakımından infaz evrakının Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, “karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerindedir.

D) Karar :

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/03/2016 tarihli ve 2015/491 esas, 2016/198 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 22.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11118, Karar No: 2006/13023, Tarih: 25.12.2006

**1. Hukuk Dairesi         2006/11118 E.  ,  2006/13023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/12/2005

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davalarda;

Davacı Vakıflar İdaresi, çekişme konusu  parsel sayılı taşınmazın, özel şahıslar adına kayıtlı iken idarece kamulaştırıldığını, davalıların idarenin izni ve onayı olmaksızın taşınmazı kullandıklarını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalılardan S..; çekişmeli taşınmazda paydaş olduğunu tescil davasının derdest olup, fuzuli şagil olmadığını, diğer davalıların kiracısı olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, ecrimisil talebinin davalı S... yönünden kabulüne diğer davalılar yönünden reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı S... B..  tarafından süresinde, davalıca duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, dava değeri yönünden duruşma istemi reddedildi gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Birleşen davalar, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu ..parsel sayılı taşınmazın, davacı idare tarafından kamulaştırıldığı 25.2.2004 tarihinde hükmen Vakıflar Genel Müdürlüğü adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Davalıların çekişmeli yere haklı ve geçerli bir nedene dayanmaksızın elattıkları sabittir.

Mahkemece, bu olgu benimsenmek suretiyle, davaların kabul edilmesi ecrimisilden de davalı S..in sorumlu tutulmuş olması kural olarak doğrudur.

Bu nedenle davacının tüm, davalı S...'in öteki temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, davalı S..aleyhine açılan ve birleştirilen 2002/741 esas ve 2002/742 esas sayılı dava dosyalarında .. parsel sayılı taşınmazın 7,50 m2 lik kısmına davalının elatmasının önlenmesi ile 1.10.2000-31.5.2002 tarihleri için mükerrer ecrimisil isteğinde bulunulduğu, her iki davanın da kabul edildiği görülmektedir. Davalı S..yönünden aynı dönemler için mükerrer olarak (801.000.000 lira) ecrimisile hükmedilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca birleştirilen 2002/742 esas sayılı davadaki isteğin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere kabul edilmiş olması isabetsizdir.

Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   25.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19675, Karar No: 2015/16437, Tarih: 22.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/19675 E.  ,  2015/16437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÖLKÖY ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/06/2014

NUMARASI : 2014/22-2014/65

Taraflar arasındaki Hakem Kurulu Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalı elektrik abonesi tarafından, dönem faturalarına kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri tahakkuk ettirildiği gerekçesiyle Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurulduğunu, hakem heyetince tüketicinin talebinin kabulüne karar verildiğini ileri sürerek; hukuka aykırı olan Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığının kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, parekende satış hizmeti ve iletim bedellerinin, elektrik satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer aldığı, söz konusu bu bedellerin kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve kanunun temel amaçlarına uygun şekilde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından belirlendiği, bu bedellerin belirlenmesi için alınan kurul kararının Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayacağı, dağıtım şirketlerinin kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacakları gerekçe gösterilerek davanın kabulü ile hakem heyeti kararının iptaline karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; davacı dağıtım şirketinin, abonelerinden kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, parekende satış hizmet ve iletim bedeli isteyip isteyemeyeceği; buradan varılacak sonuca göre Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptaline karar verilip verilmeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının, "Vergi Ödevi Başlıklı 73. maddesi; Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir."hükmünü içermektedir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının, "Vergi Ödevi Başlıklı 73. maddesi; Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir."hükmünü içermektedir.

20/01/2001 tarih 4628 sayılı ve 14/03/2013 tarih 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunlarının; Amaç, Kapsam ve Tanımlar başlıklı 1. maddelerinin 1. fıkralarında; "Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre fâaliyet gösteren, mâli açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetim yapılmasının sağlanmasıdır" düzenlemesi yer almaktadır.

22/09/2002 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan, Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin; 31. maddesinde, müşterilerin yeterli, verimli, güvenli, sürekli ve ekonomik hizmet almalarını ve hizmet seçeneklerini öğrenmelerini teminen her türlü bilgilendirme fâaliyeti, ilgili tüzel kişiler tarafından ilgili mevzuata uygun olarak yerine getirileceği belirtilmiştir.

Aynı yönetmeliğin 33. maddesinde ise; "Bu yönetmelik hükümleri uyarınca elektrik enerjisi hizmeti alan müşterilerin hakları ve zararlarının tazmini konusunda, Kanunun 11. maddesi ve 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri ile buna ilişkin diğer mevzuat hükümleri uygulanır" vurgusu yapılmıştır.

Arzedilen mevzuat hükümleri çerçevesinde, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu, kanunla verilen yetkiye dayanarak; 11/08/2002 gün ve 24843 sayılı Resmî Gazetede; “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”, “Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ” ve “Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği” ni yayımlamış, sonrasında ise yönetmeliklerin uygulanması için çıkardığı kurul kararları, tebliği ve ikincil mevzuat uyarınca lisans sahibi şirketler elektriği kullananlardan davaya konu edilen bedelleri tahsil etmişlerdir. Ancak; ilgili mevzuatta amaçlanan husus 1 kw elektrik enerjisinin kullanıcılara ulaşıncaya kadar ki maliyet ve kâr payı olup, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme yetkisi ve görevi verilmediği açıktır.

Elektrik dağıtım şirketlerinin EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde, elektrik kullanan abonelerin faturalarına yansıtarak aldıkları, kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin elektrik enerjisi kullananlara (sanayi, ticarî ve mesken abonelerine) aktif tüketim bedeli dışında ek bir mâli yük ve külfet getirdiği izahtan varestedir. Oysa; Türkiye Cumuriyeti Anayasasının 73. maddesi gereğince; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı da ortadadır. Nitekim elektrik faturalarına yansıtılan %2 TRT payıda kanunla getirilmiş ve kanunun verdiği açık ve şeffaf yetkiye dayanarak tahsil edilmektedir.

Elektrik Piyasası Kanunun temel amaçları çerçevesinde getirildiği ve EPDK kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanunun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir.

Nitekim; kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen ve Dairecede benimsenen HGK'nun 21/05/2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaştığı da söylenemez.

Ayrıca; elektrik kaybını önleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme görevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan dağıtım şirketlerine aittir.

Öte yandan, nihai tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi, davacı dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaf bir hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır. Ne var ki, davaya konu bedeller ile ilgili olarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yönetmelik, kurul kararları ve tebliğlerininde, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını taşıdığının kabulüde mümkün değildir.

Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek; kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmet bedeli ve iletim bedelinin elektrik abonelerinden tahsil edilemeyeceği kabul edilip, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aksi gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek; kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmet bedeli ve iletim bedelinin elektrik abonelerinden tahsil edilemeyeceği kabul edilip, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aksi gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.