muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/15669, Karar No: 2018/22170, Tarih: 15.10.2018

Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu incelemesi mümkün değildir.

Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkâr olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı sebeplerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktar için kesilir.

Somut olayda, dava kısmi alacak davası olarak kabul edilmiş ve sonuçlandırılmıştır. Davalı ... ve davalılardan....... Oto. Gıda Ürün. .... Hiz. İlet. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. ile...... Pet. İnş. .... Hiz. Tek. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti vekili, davacının 11.05.2015 tarihli ıslah dilekçesine karşı kanuni süre içerisinde zamanaşımı itirazında bulunmuşlardır. Bu durumda, ıslaha karşı zamanaşımı itirazında bulunan ve kararı ...yiz eden davalılar yönünden davacının hak kazandığı fazla mesai ücret miktarının yön...ine uygun biçimde ileri sürülen ıslaha karşı zamanaşımı itirazı değerlendirilerek belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

3-İşyeri devrinin ... ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından alt işverenlerden davalı... ... ... İnş Nak Gıda Güv Taah San Tic Ltd Şti nin sorumluluğu bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı ... Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan ... sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, ... 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yön...i bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, ... yerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi ... yeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devrinin ...el ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. ... ... Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredil...iği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, ... yeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredil...iği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

Bu açıklamalar ışığında, ... hukukunda ... yeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. ... yeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. ... 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörül...iğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacı 02.03.2009 -31.07.2014 tarihleri arasında davalı asıl işveren belediye bünyesinde farklı alt işveren şirketlerin elemanı olarak çalışmıştır. Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre davacının 01.02.2011 – 19.01.2012 ile 01.03.2012 -31.03.2013 tarihleri arasında... .... İnş. Nak. Gıd. Gül. Taah. San. Ve Tic. Ltd. Şti.nin işçisi olarak çalıştığı görüldüğünden ve adı geçen alt işveren şirket en son devreden şirket olmadığından fazla mesai ücreti yönünden bu davalının sorumluluğu işçiyi çalıştırdığı dönemle sınırlı olarak belirlenmeli iken hükme esas alınan bilirkişi raporunda 31.03.2013 tarihine kadar olan tüm dönem için hesaplama yapılması ve mahkemece fazla mesai ücreti % 30 hakkaniyet indirimi yapılarak hüküm altına alındığı halde davalı... .... İnş. Nak. Gıd. Gül. Taah. San. Ve Tic. Ltd. Şti.- nin fazla mesai ücretinden sorumlu olduğu miktar hüküm yerinde gösterilirken indirimsiz halinin yazılmış olması hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan ...yiz harçlarının istek halinde ilgililere iadesine, 15/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11969, Karar No: 2010/17637, Tarih: 18.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11969 E.  ,  2010/17637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde birini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27525, Karar No: 2018/8281, Tarih: 04.07.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/27525 E.  ,  2018/8281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın sevk ve idaresinde bulunan 620025 plakalı 1994 model Mersedes marka araç ile 06.12.2012 tarihinde saat 11.47 de Cilvegözü Gümrük Sahasından Suriye'den Türkiye'ye giriş yaptığı esnada evraklarından şüphe edilmesi üzerine yapılan incelemede, aracın şasi numarasının .... olarak belirlendiği bilahere Kara Kapıları Taşıt Takip Programı Sorgulamasında aynı şase numarası ile ancak ... plaka ile .... isimli şahıs tarafından Kapıkule Sınır Kapısından Türkiye'ye 08.10.2012 tarihinde girişinin yapıldığı ve aynı aracın 10.10.2012 tarihinde Türkiye'den Suriye'ye aynı gümrük kapısından çıkış yaptığı ve 06.12.2012 tarihinde Türkiye' ye giriş yaparken yakalandığı ve sanığın verdiği arapça yazılı ruhsatının tercümesinde aracın şaşe numarası ve model'inin aynı ve sanık adına düzenlenen mülkiyet tarihinin ise 19.07.2011 olduğu belirlenmiştir.

Sanık, aracı yakalanma tarihinden iki ay önce Suriye'de bulunan bir galeriden satın aldığını, belgelerin satın aldıktan 3-4 gün sonra kendisine verildiğini, ...isimli şahsı tanımadığını savunmuştur.

Gümrük Müdürlüğü görevlileri tarafından düzenlenen tutanak da, aracın ...isimli şahıs tarafından Kapıkule Sınır Kapısından Türkiye'ye 08.10.2012 Türkiye'ye girişinin yapıldığı ve 10.10.2012 tarihinde Türkiye'den Suriye'ye aynı gümrük kapısından çıkış yaptığının belirtildiği ancak Kapıkule Sınır Kapısından yurda girişine ve bilahere çıkışına ilişkin belgelerin dosya içine alınmadığı,

Bulgaristan İnterpolün'den alınan cevabı yazıda bu şaşi numarası ve 1994 model Mercedes marka aracın ... plaka numarasıyla... isimli şahıs adına tescil kaydının bulunduğu, ancak 27.11.2012 tarihinde aracın kayıtlardan düştüğü, araç ve plaka için arama kaydının bulunmadığı"nın bildirilmesi ile 08.10.2012 tarihinde Kapıkule Sınır Kapısından Türkiye'ye girişi, 10.10.2012 tarihinde Türkiye'den Suriye'ye çıkış ve 06.12.2012 tarihinde tekrar Türkiye'ye girişi ve mülkiyet tarihinin sanık adına

19.07.2011 tarihi olması karşısında tarihler arasında bulunan tutarsızlık dikkate alınarak ve keza Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laborutuvarları Daire Başkanlığı tarafından düzenlenen 18.01.2013 tarihli Ekspertiz raporunda "620025" plaka numaralı araca ait motorlu araç trafik ruhsatnamesinin sahte olarak düzenlendiği ve aldatma kabiyetine haiz olduğu bilgisi ile olay değerlendirildiğinde,

19.07.2011 tarihi olması karşısında tarihler arasında bulunan tutarsızlık dikkate alınarak ve keza Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laborutuvarları Daire Başkanlığı tarafından düzenlenen 18.01.2013 tarihli Ekspertiz raporunda "620025" plaka numaralı araca ait motorlu araç trafik ruhsatnamesinin sahte olarak düzenlendiği ve aldatma kabiyetine haiz olduğu bilgisi ile olay değerlendirildiğinde,

Suça konu araç üzerinde keşif yapılarak, aracın motor, şaşi, şanzuman numaralarının, bu aksamların orijinal olup olmadıklarının ve aracın kaportası ile uyumlu olup olmadıkları model yılı, tipi, markası, rengi ve belirgin diğer özelliklerinin tespitinden sonra Almaya Mercedes firmasından ve Türkiye ana bayisinden ve Bulguristan makamlarından bu özelliklerde aracın bulunup bulunmadığı, mülkiyet durumu, üretim tarihi, fabrikadan çıkış tarihi, Almanya'dan ihraç edilip edilmediği, edilmiş ise nereye ve kim tarafından ihracat işleminin yapıldığı, kime satıldığı, ilk satın alan ve bilahere yeniden satılıp satılmadığı, satın alan kişi/kişilerin isim ve adreslerinin belirlenmesi ile ...isimli şahıs tarafından satın alınıp alınmadığının, suça konu aracın Bulguristan'dan getirilen araç olup olmadığı öncelikle belirlenmesi ve keza Kapıkule Sınır Kapısından Türkiye'ye 08.10.2012 yurda girişine ilişkin tüm belgelerin getirtilmesi ile hangi rejim kapsamında yurda girdiğinin araştırılması, Kapıkule Sınır Kapısından Türkiye'ye 08.10.2012 Türkiye'ye kaçak olarak yurda girişinın yapıldığının tesbiti halinde getiren kişi hakkında kaçakçılık ve evrakta sahtecilik suçundan suç duyurusunda bulunulması, kamu davası açılması durumunda, sanık hakkındaki dava ile birleştirilmesi, kamu davasının açılmaması durumunda ise soruşturma evrakının celbi ile delillerin birlikte değerlendirilmesi yerine eksik incelemeye ile yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2011, Karar No: 2022/7290, Tarih: 29.11.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/2011 E.  ,  2022/7290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.08.2015 gününde verilen dilekçe ile muhdesatın tespiti talebi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 30.11.2021 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 29.11.2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı Hazine vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece uyulan Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda hüküm kurulmuş olmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 8,400 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı Hazineye verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/11/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8266, Karar No: 2023/8061, Tarih: 18.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/8266 E.  ,  2023/8061 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Gemlik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2020/251 Esas, 2022/550 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 02.03.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20.09.2023 tarihli ve 2023/8578 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.10.2023 tarihli ve KYB-2023/103410 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.10.2023 tarihli ve KYB-2023/103410 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre,

1) Sanık hakkında Gemlik 3. Asliye Ceza Mahkemesince kurulan hükümde, 08.04.2020 tarihli Adli Tıp Raporuna göre müştekinin yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğunun belirtilmesi nedeniyle, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1 maddesi kapsamında olmasına rağmen, anılan Kanun'un 86/2. maddesinin uygulanmasında,

2) Olayda silah kullanıldığına ilişkin dosyada herhangi bir iddia, delil, bilgi ve bulgu bulunmadığı halde dosya münderecatına aykırı olarak sanığın cezasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılmasında,

3) Adli Tıp Raporunda müştekinin vücudunda hayat fonksiyonlarını hafif (1.) derecede etkileyecek şekilde kemik kırığı meydana geldiğinin belirtilmesine rağmen, kararın delil değerlendirmesi ve gerekçe kısmında, müştekinin vücudunda önce 1. derecede, daha sonra 2. derecede kemik kırığı meydana geldiğinin kabul edilmesi suretiyle kararda çelişki oluşturarak, cezasında 1/12 artırım yerine 2/12 oranında artırım yapılarak fazla ceza tayininde,

3) Adli Tıp Raporunda müştekinin vücudunda hayat fonksiyonlarını hafif (1.) derecede etkileyecek şekilde kemik kırığı meydana geldiğinin belirtilmesine rağmen, kararın delil değerlendirmesi ve gerekçe kısmında, müştekinin vücudunda önce 1. derecede, daha sonra 2. derecede kemik kırığı meydana geldiğinin kabul edilmesi suretiyle kararda çelişki oluşturarak, cezasında 1/12 artırım yerine 2/12 oranında artırım yapılarak fazla ceza tayininde,

4) Mahkemesince yapılan yargılama sonunda kurulan hükümde, sanık hakkında temel cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesi gereğince 4 ay hapis cezası olarak belirlenmesini müteakip, anılan Kanunun 86/3-e maddesi hükmü uyarınca 1/2 oranında arttırım yapılması sonucunda 6 ay hapis cezasını ve takiben anılan Kanun'un 87/3, 29 ve 62/1. maddesi uyarınca yapılan artırım ve indirimler neticesinde 4 ay 10 gün hapis cezasına hükmolunması gerekirken, 8 ay 3 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İnceleme konusu hükümde, katılanı burnunda hafif (1 nci) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaralayan hükümlü hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan temel hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrasına göre belirlenmesi gerekirken aynı Kanun'un aynı maddesinin ikinci fıkrasına göre belirlenmesi, hükümlünün eylemini silahtan sayılan bir cisimle gerçekleştirmediği hâlde belirlenen cezasından 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereği artırım yapılması, hükmün gerekçe kısmında kemik kırığının derecesi konusunda çelişen ifadelere yer verilmesi ve hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasıne göre belirlenen 4 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi gereği (1/2) oranında artırım yapılırken 6 ay hapis cezası yerine hesaplama hatası yapılarak 1 yıl 1 ay hapis cezasına, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereği (1/6) oranında artırım yapılırken 7 ay hapis cezası yerine 1 yıl 9 ay hapis cezasına, 29 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre (1/4) oranında indirim yapılırken 5 ay 7 gün hapis cezası yerine 9 ay 22 gün hapis cezasına, 62 nci maddesinin birinci fıkrasına göre (1/6) oranında indirim yapılırken 4 ay 10 gün hapis cezası yerine 8 ay 3 gün hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmıştır.

Hükümlü hakkında hatalı uygulama yazılı şekilde ceza belirlenmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

Hükümlü hakkında hatalı uygulama yazılı şekilde ceza belirlenmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hükümlü hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan verilen Gemlik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2020/251 Esas, 2022/550 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin yeniden hüküm kurulmasını gerektirdiği belirlendiğinden;

“Sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eylemi neticesinde katılanda kemik kırığı meydana gelmiş olması nedeniyle sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereği (1/12) oranında artırım uygulanarak 1 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eylemi tahrik altında gerçekleştirmesi nedeniyle haksız tahrik indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği (1/4) oranında indirim uygulanarak 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın lehine takdirî indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak 8 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2023 tarihinde karar verildi.