muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5180, Karar No: 2021/427, Tarih: 20.01.2021

Karar Tarihi : 06/02/2020

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22.01.2020 tarihli ve 2020/787 soruşturma, 2020/785 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Tekirdağ 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 06.02.2020 tarihli ve 2020/296 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, müştekilerin düğünlerine ait düğün CD'si ve albüm işlerini şüphelinin işletmeciliğini yaptığı Stüdyo ... isimli fotoğrafçılık dükkanına yaptırdıkları, müştekilerin şüphelinin çekimini yapmış olduğu düğün fotoğraflarının internet ortamında (google, dugun.com, endavet.com isimli sitelerde) yayınlandıklarını görmelerini takiben yapılan şikayet üzerine yürütülen soruşturma neticesinde, Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığınca, “gerek şüphelinin işletmiş olduğu işletmede gerekse bu tür işletmelerde müşterilerin fotoğraflarının paylaşıldığı, genel olarak müşterilerin rıza gösterdiği, şüphelinin alınan savunmasında müştekilerin kendisine daha önceden rıza gösterdikleri, fotoğrafların kaldırılmasına yönelik işletmesine herhangi bir talepte bulunmadıkları, işletmeye bir miktar borçlarının bulunduğu, şüphelinin gerekli yerlerle görüşüp fotoğrafların kaldırılmasını talep edeceği ve şüphelinin suç işleme kastı ile hareket etmediğinin değerlendirildiği...” şeklindeki gerekçelerle şüpheli hakkında kamu adına kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği anlaşılmış ise de; müştekilerin fotoğraflarının belirtilen internet sitelerinde yayınlanmasına ilişkin şüpheliye izin vermediklerini belirtmeleri, şüphelinin savunmasında da genel olarak müşterilerinden fotoğraflarının paylaşımı için sözlü olarak izin istediğini, müşterilerin de yüzde % 90'ının paylaşıma izin verdiğini belirtmesi; ancak, somut olayda müştekilerden söz konusu fotoğrafların internet ortamında paylaşılmasına ilişkin sözlü veya yazılı izin aldığına ilişkin bir beyanının bulunmaması, dosyaya ibraz edilen fotoğraf paylaşımı örneklerinde ilgili fotoğrafların “Stüdyo ...” başlığı altında yayınlanmasına ve şüphelinin savunmasında belirtilen internet siteleri ile daha önce çalıştığını belirtmesine rağmen söz konusu fotoğrafların kendisi tarafından paylaşılmadığını beyan etmesi karşısında, şüphelinin üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin mahkemesince incelenmesi gerektiği gözetilmeksizin, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 24.07.2020 tarihli ve 94660652-105-59-10376-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.09.2020 tarihli ve 2020/73113 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve soruşturma evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Tekirdağ 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 06.02.2020 tarihli ve 2020/296 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6226, Karar No: 2016/1476, Tarih: 18.02.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/6226 E.  ,  2016/1476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sahtecilik suçlarında yapılan sahteciliğin belli bazı kişilere karşı değil, objektif olarak herkese karşı aldatma yeteneğine sahip olması gerektiği cihetle; suça konu çekin Türk Ticaret Kanunun'da belirtilen unsurları barındırdığı, çek numarası ile hesap numarasındaki farklılıkların ise ancak bu konuda uzman ve yetkili kişilerce bilinmesi mümkün ayrıntılar olması nedeniyle sahteliğin ilk bakışta dikkat çekmediği ve belgenin iğfal kabiliyetinin bulunduğunun tespit edilmesi karşısında; sanığın çekin arkasına ilk ciranta olarak “...” ismini yazıp imzaladığına dair ikrarı havi savunması da birlikte değerlendirildiğinde yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilerek mahkumiyeti yerine yazılı gerekçelerle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1628, Karar No: 2025/3225, Tarih: 24.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/1628 E.  ,  2025/3225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1573 E., 2023/563 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-(a) maddeleri gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar ... ve ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.06.2021 tarihli ve 2019/58 Esas, 2021/263 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 86/1, 86/3-(e), 87/3, 62/1, 53/1 ve 58/6-7 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ...'ın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 08.03.2023 tarihli ve 2021/1573 Esas, 2023/563 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı(lehe) ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; ilk haksız hareketin katılandan kaynaklanması nedeniyle sanığın cezasında haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine, beraatine ve lehe hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.

2. Sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sanıkların isnat olunan suçları işlemediğine, yeterli delil bulunmadığından beraatlerine karar verilmesi gerektiğine, sanıkların cezalarında haksız tahrik indirimi yapılması, sanıkların asli fail olarak değil yardım eden olarak sorumlu tutulmaları, üst sınırdan ceza verilmesinin dosya kapsamına ve kanuna uygun olmadığı, sanıkların cezasında 5237 sayılı Kanun’un 86/3-(e) ve 87/3 maddeleri uyarınca ayrı ayrı artırım yapılmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

III. GEREKÇE

Sanık ... ile katılan arasında kesin olarak tespit edilemeyen bir husustan anlaşmazlık bulunduğu, olay günü sanık ...'ın katılanı arayarak olay yerine çağırdığı, sanıklar ... ve ...'ın birlikte ...'a ait olan ancak ... tarafından kullanılan araçla olay yerine geldikleri, katılan ve tanık ...'in ise olay günü birlikte alkol aldıkları, olay yerine geldiklerinde sanıklar ... ve ...'ın bulunduğu araçtan ıslık çalınması üzerine katılanın aracını durdurarak indiği, katılanın sanık ...'ın bulunduğu araca doğru yöneldiği, sanık ...'ın da araçtan inerek katılana yöneldiği, ardından belinde çıkardığı tabanca ile yakın mesafeden önce katılanın ayağının yanına bir el, ardından katılanın bacaklarına doğru üç kez ateş ettiği, katılan ile ... arasında yaşanan itekleşmenin ardından birlikte yere düştükleri, bu sırada araçtan inen sanık ...'ın kavgaya dahil olduğu, tanık ...'in elinde bulunan telefonu alan, yumrukla ağız ve burnuna vuran sanık ...'in yerde yatmakta olan katılana, sanıklar ... ve ...'la birlikte tekme atarak katılanı darp ettikleri, katılanın bağırması ve çevreden silah sesini duyup gelen vatandaşlar üzerine sanıkların olay yerinden kaçtıkları, olay yerinde yapılan incelemede aynı silahtan atılmış dokuz adet kovanın ele geçirildiği, katılanın sağ bacağında sekiz adet, sol bacağında dört adet ve sol göğüs yan arka tarafında bir adet mermi çıkış yeri oluşacak şekilde yaralandığı, adli rapor içeriğine göre katılanın kuyruk sokumu ile sol böbrek üzerindeki bölgenin de isabet aldığı ve yaralanmanın hayat fonksiyonlarını ağır(6.) derece etkileyecek tibia, fibula, vertebra açık kemik kırığına neden olduğu olayda,

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eylemin sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinden fiil üzerinde hakimiyet kurarak gerçekleştirildiğinin sanık ...'ın tevilli savunması, katılan beyanı ve tanık ...'in kolluk aşamasında tespit edilen 30.07.2018 tarihli beyanı, 30.07.2018 tarihli 23.30'da düzenlenen CD çözüm tutanağı ve dosya kapsamındaki diğer delillerle saptandığı, somut olaydan katılandan sanıklara yönelen haksız söz ve davranış bulunmadığından haksız tahrik hükümleri uyarınca ceza indirimi yapılmamasında isabetsizlik bulunmadığı, sanıkların cezasında 5237 sayılı Kanun’un 86/3-(e) ve 87/3 maddeleri uyarınca ayrı ayrı artırım yapılmasının kanuna ve uygulamaya aykırı olmadığı, sanıklar hakkında hükmolunan netice ceza miktarına göre 5237 sayılı Kanun'un 50, 51. ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddelerinin kanunen uygulanma imkan bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Katılana, sanık ...'ın kullandığı tabanca ile ateş ettiği ve sanıklar ... ve ...'in ...'ın ateş etmesi sonucu yere düşen katılana tekme atarak eylemlerine devam ettikleri ve sanık ...'ın yerdeyken de sanığa ateş ettiği olayda, suçta kullanılan tabancanın öldürmeye elverişliliği, atış mesafesi ve sayısı, hedef alınan vücut bölgeleri ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı nazara alındığında sanıkların eyleme bağlı olarak açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2 maddeleri uyarınca cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri suç vasfı yönünden yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 08.03.2023 tarihli ve 2021/1573 Esas, 2023/563 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Sanıkların kazanılmış haklarının 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesine göre korunmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(a) maddesi uyarınca Ankara Batı 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4986, Karar No: 2019/2819, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4986 E.  ,  2019/2819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/124, Karar No: 2011/8267, Tarih: 29.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/124 E.  ,  2011/8267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 129 ada 255 parsel sayılı 1990,28 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle arsa niteliğiyle davalı gerçek kişi adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın kayıp ve yitik kişilerden Hazineye kalan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla ... kadastro mahkemesine dava açmış ancak askı ilan süresi içinde dava açılmadığı gerekçesiyle ... kadastro mahkemesince verilen görevsizlik kararı üzerine davacı yanın başvurusu ile dosya sulh hukuk mahkemesine gönderilmiş, katılan davacı ... Yönetimi ise 15/04/2010 tarihli dilekçe ile taşınmazın orman vasfında olduğu iddiasıyla davaya katılmıştır. Mahkemece, davacı Hazinenin davasının reddine, katılan davacı ... Yönetiminin davasının kabulüne ve dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... köyü, 129 ada 255 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yer ve orman iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılarak 27/08/2008 ila 25/09/2008 tarihleri arasında sonuçları ilan edilerek kesinleşmiş ve çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın ibreli ağaç rumuzlu bölmede, orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve hazinenin dayandığı tapu kaydının kaya, kaya, Cebel ve Kayalık sınırlı olup her yere uyabilecek nitelikte kayıt olduğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 08/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12023, Karar No: 2017/10327, Tarih: 07.12.2017

**7. Ceza Dairesi         2016/12023 E.  ,  2017/10327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Müşteki ... ... ... vekilinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Suç tarihine göre sanıklara atılı eylemin 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. madde ve fıkrası kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen ... ... Düzenleme Kurumunun davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından şikayetçi ... ... ... vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamı incelediğinde oluş ve yakalanan sigara miktarı da gözönüne alındığında , otobüs şoförü ve muavini olan sanıkların koliler içinde bulunan sigaralardan haberdar olmadan taşımalarının söz konusu olamayacağı, şehirlerarası yolcu taşıma işinde kullanılan otobüste yük taşımasının sadece kargo sıfatıyla yapılabileceği gözetilerek sanıkların mahkumiyeti yerine, suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilerek, yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11583, Karar No: 2013/27574, Tarih: 07.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/11583 E.  ,  2013/27574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ve eşinin ....Ağır Ceza Mahkemesi'ndeki davası ile icra dosyalarını avukat olarak takip ettiğini, davalının 1.000 Tl. dışında ödeme yapmadığını ve haksız talepleri nedeni ile istifa ettiğini ileri sürerek sözleşme vekalet ücreti ile karşı yan vekalet ücretinden şimdilik 1.300 TL.nin yasal faizi ile ödetilmesini istemiş, ıslah ile talebini 6.500 TL.na çıkarmıştır.

Davalı, davacı avukatın icra dosyalarında ihaleye fesat karıştırdığı duyumları üzerine kendisine hakaret ettiğini, dava dosyasını gereği gibi takip etmediğini ve davacıyı haklı olarak azlettiklerini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 6.500 TL.nin dava tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı avukatın, davalının 5.8.2009 tarihinde aldığı vekaleti ile davalı adına.... Ağır Ceza Mahkemesi dosyasını takip ettiği ve icra takiplerinde bulunduğu, ....6.2011 tarihli ihtarla azledildiği tüm dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır. Davalı, davacı avukatın icra dosyalarında ihaleye fesat karıştırdığını, kendisine hakaret ettiğini, bu nedenle haklı olarak azledildiğini ileri sürmüştür.

Gerçekten de davacı avukatın, vekil olarak borçları BK’nun 389 ve devam maddelerinde gösterilmiş olup, öncelikle vekilin BK.nun 390 maddesine göre müvekkiline karşı vekaleti sadakat ve özen ile ifa etmekte yükümlüdür. Vekil sadakat borcu gereği olarak müvekkilinin yararına olacak

davranışlarda bulunmak, ona zarar verecek davranışlardan kaçınmak zorunluluğundadır. Şayet vekillik görevini yerine getirirken gerekli özen ve dikkati göstermemiş sadakatle vekaleti ifa etmemiş ise, vekil edenin vekilini azli haklıdır. Avukatlık kanununun 174. maddesi hükmüne göre azil haklı ise avukatlık ücretinin ödenmesi gerekmez, haksız azil halinde ise ücretin tamamına avukat hak kazanır.

davranışlarda bulunmak, ona zarar verecek davranışlardan kaçınmak zorunluluğundadır. Şayet vekillik görevini yerine getirirken gerekli özen ve dikkati göstermemiş sadakatle vekaleti ifa etmemiş ise, vekil edenin vekilini azli haklıdır. Avukatlık kanununun 174. maddesi hükmüne göre azil haklı ise avukatlık ücretinin ödenmesi gerekmez, haksız azil halinde ise ücretin tamamına avukat hak kazanır.

Mahkemece, davacı avukatın gerekçesiz şekilde azledildiği açıklanarak hüküm kurulmuştur. Ancak, davalının azlin haklı olduğuna dair savunması üzerinde yeterince durulup araştırılmamıştır. Her şeyden önce numarası bildirilen icra dosyası celbedilip incelenmemiş, davacının görevini yerine getirip getirmediği, bir ihmal ve kusurunun olup olmadığı hususu somut olarak hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirtilmemiş, mahkemece de bu yönde bir inceleme ve araştırma yapılmamıştır. Ayrıca mahkemece, vekalet ücretinin ne şekilde hesaplandığı da dosya kapsamı ile anlaşılamamaktadır. Öyle olunca, mahkemece, az yukarıda açıklanan şekilde gerekli inceleme ve araştırma yapılarak, azlin haksız olduğu kabul edilirse vekalet ücreti hesabına ilişkin gerekçede açıklama yapılarak sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu hususlar nazara alınmadan aksi düşüncelerle ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 96.55 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 7.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16836, Karar No: 2011/3142, Tarih: 23.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/16836 E.  ,  2011/3142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 27.10.2004 gün 5359-11170 sayılı bozma kararında özetle: "... Mahallesi 3306 ada 8 sayılı parsel hakkında Hazinenin davasının reddine karar verilmişse de, 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/a ve b bentlerine göre orman sınırları dışına çıkarılacak yerin tapu sahibine intikalinden söz edebilmek için, taşınmazın dayanılan tapu kapsamında kaldığının kesin olarak belirlenmesi gerektiği halde, mahkemece böyle bir araştırmanın yapılmadığı" açıklanmıştır. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1965 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1977 yılında 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. Madde uygulaması, 1986 yılında 2896, 1992 yılında 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B uygulaması vardır. Genel arazi kadastrosu 1983 yılında yapılmıştır.

Mahkemece bozma kararına uyulmuşsa da yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.Şöyle ki; çekişmeli taşınmazın 1965 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda orman sınırları içinde kaldığı, daha sonra 1977 yılında 1744 sayılı yasayla değişik 2. madde uygulama çalışmasında 2. madde parseli olarak orman sınırları dışına çıkarıldığı ,taşınmazın tesbitine esas alınan Mayıs 1944 tarih 200 numaralı tapu kaydının taşınmaza uyduğu, bu nedenle tapu sahibi adına orman sınırı dışına çıkarılacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak yapılan keşif ve uygulamada , çekişmeli 3306 ada 8 (yenilemeden sonra 4171 ada 11) parselle birlikte dava dışı 9 parsele de revizyon gören 913 m2 yüzölçümlü dutluk niteliğindeki tapu kaydının doğusunda yazan ... ve batısında yazan metruke (halen orman) sınırının taşınmaza uyduğu bildirilmiş, kuzeydeki ... ve güneydeki ...'in kim olduğu bilinememiştir. Ayrıca, taşınmazın üzerinde halen münferit meşe ve çam gençliği olduğu, eğiminin % 50 olduğu bildirilmiştir.