muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/428, Karar No: 2022/441, Tarih: 05.04.2022

24. Madde hükmünde açıkça belirtildiği üzere adli yardım talebinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itiraz incelemesi sonucunda verilen karar kesindir. Adli yardım talebi reddedilen taraf ödeme gücünde sonradan gerçekleşen ciddi bir azalmaya dayanarak yeniden talepte bulunabilir.

25. Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 12. Hukuk Dairesine sunduğu 25.07.2018 tarihli ve adli yardım talepli dava dilekçesiyle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi ve ... İcra (Hukuk) Mahkemesince verilen kararlarda kanunun emredici hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek tazminat isteminde bulunduğu, Özel Dairece; davacının malî durumunu gösterir somut bilgi ve belge sunmadığı gerekçesiyle adli yardım talebinin reddine karar verildiği, adli yardım talebinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itiraz incelemesi sonucunda Yargıtay 13. Hukuk Dairesince, davacının adli yardımdan yararlanması için aranan yasal koşulların oluşmadığı gerekçesiyle itirazın reddedildiği, bunun üzerine ilk derece başvurma ve peşin nispi harçlar ile gider avansını yatırması için davacıya kesin süreli muhtıra gönderildiği, muhtıranın usulüne uygun olarak tebliğine rağmen davacının süresi içinde harç ve gider avansını yatırmaması üzerine Özel Dairece davanın usulden reddine karar verildiği, davacının verilen bu karara karşı adli yardım talepli olarak temyiz isteminde bulunduğu ancak temyiz dilekçesinde, yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren malî durumuna ilişkin yeni belgeler sunmadığı anlaşılmaktadır.

26. Davacı, ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 12. Hukuk Dairesine başvururken ve Özel Dairece adli yardım talebinin reddine ilişkin karara karşı Yargıtay 13. Hukuk Dairesi nezdinde itiraz ederken yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren malî durumuna ilişkin belgeleri sunmamış ve HMK’nın 337/2. maddesi gereğince adli yardıma ilişkin karar kesinleşmiştir. Kararın kesinleşmesinden sonra davacı tarafından bir kısım bilgi ve belgeler sunulmuş ise de kanun yoluna başvuru sırasında malî durumunu gösterir hiçbir belge sunulmamıştır. Davacının adli yardım kararının kesinleşmesinden sonra sunduğu bilgi ve belgelerin incelenmesinde, üzerine kayıtlı birden çok gayrimenkulü bulunduğu, her ne kadar üzerlerinde hacizler bulunsa da davacının mülkiyetinde ve gelir getirecek durumda olduğu, dava usulden reddedildiğinden kanun yoluna başvururken temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz karar harçları ile temyiz gider avansı yatırılması gerektiği, bunun ise yüklü bir miktar olmadığı, davacının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispatlayamadığı sonucuna varılmıştır.

27. Hâl böyle olunca, davacının adli yardım talebi, HMK’nın 334/1. maddesinde belirtilen koşulları sağlamadığından talebin reddine karar vermek gerekmiştir.

27. Hâl böyle olunca, davacının adli yardım talebi, HMK’nın 334/1. maddesinde belirtilen koşulları sağlamadığından talebin reddine karar vermek gerekmiştir.

28. Davacının sunduğu temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydedildiği ancak davacı tarafından temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz karar harçlarının yatırılmadığı anlaşıldığından, davacıya temyiz başvurma harcı ve maktu temyiz karar harcını ikmal etmesi için muhtıra çıkarılarak bir haftalık kesin süre verilmeli, kesin süre içinde harç yatırıldığı takdirde dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere Hukuk Genel Kuruluna gönderilmeli, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde HMK’nın 366. maddesi yollamasıyla HMK’nın 344. maddesi gereğince davacının temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmelidir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- (10-13) paragraflardaki gerekçelerle Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin, davacı tarafın temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına ilişkin 21.03.2019 tarihli ve 2018/10 E., 2019/1 K. sayılı ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- (14-27) paragraflardaki gerekçelerle davacının adli yardım talebinin REDDİNE,

3- HMK’nın 366. maddesi yollamasıyla HMK’nın 344. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın YARGITAY 12. HUKUK DAİRESİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20669, Karar No: 2011/5628, Tarih: 30.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20669 E.  ,  2011/5628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın konusu kalmadığından reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın konusu kalmadığından reddine karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. 09.05.2010 tarihli Fen Bilirkişisinin krokili raporunda taşınmazlar üzerindeki enerji nakil hattına ait direklerin dava açıldıktan sonra söküldüğü anlaşılmış olup konusuz kalan davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28523, Karar No: 2016/22724, Tarih: 22.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/28523 E.  ,  2016/22724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ücret, ikramiye, lojman kirası, cep tel alacağı, makam aracı alacağı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 22/12/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/130, Karar No: 2014/9318, Tarih: 06.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/130 E.  ,  2014/9318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/206377

MAHKEMESİ : Eskişehir 6. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2012

NUMARASI : 2012/645 (E) ve 2012/800 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Dava konusu yerde keşfin zabıt mümziilerinden birinin yer gösterimi suretiyle yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Dava konusu yerde kesinleşmiş orman tahdidi bulunmamasına, sanık hakkında iddianame ile işgal ve faydalanma suçundan 6831 sayılı Kanunun 93/1 maddesine muhalefet nedeniyle dava açılmış bulunmasına göre ayni Kanunun 93/2 maddesinin tatbiki için sanık hakkında suç duyurusunda bulunularak dava açılmasının temini ile açılacak davanın bu dosya ile birleştirilmesi suretiyle hüküm tesisi gerektiğinin nazara alınmaması,

3) Suça konu sahada orman tahdidi yapılmamış bulunmasına göre eski tarihli memleket haritası ile celbedilecek hava fotoğrafları ve amenejman haritalarının mahale birlikte tatbiki suretiyle yerin vasfının tespiti gerektiğinin gözetilmeden sadece amenejman haritasının uygulanması ile yetinilen bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm tesisi

4) Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, sahadan ağaç veya ağaçcık kesilmeyip sadece orman toprağının makineli çalışma ile sökülerek işlenip yeni açma yapıldığının bildirilmesine karşılık zabıt mümziilerinin dava konusu yerde 1990’lı yıllarda orman idaresince ağaçlandırma yapıldığını, ancak fidanların tutmayıp yerin boş kaldığını, idarece sürülmüş olması ve toprak yapısı itibariyle orman bitki örtüsü oluşmayıp boşluk olarak kaldığını, sürülmeyen kısımlarda dahi orman bitki örtüsü bulunmadığını beyan etmelerine göre dava konusu yerde diri örtü tahribi bulunup bulunmadığı, eylemin açma olup olmadığı hususunda yeterli açıklamayı içermeyen bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1945, Karar No: 2015/6390, Tarih: 09.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/1945 E.  ,  2015/6390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 10. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2014/282-2014/341

Davacılar vekili tarafından, 17.04.2014 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesi verilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; mirasçılık begesinin verilmesine dair 19.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, mirasçılık belgesi verilmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, davacıların murisi M.. Ö..'in ölüm tarihinin 23.01.2014 olduğunu, mirasçılardan M.. Ö.. ile S.. Ö..'in mirası reddettiklerini ileri sürerek mirasçılık belgesi verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile muris M.. Ö..'in mirası "8" pay kabul edilerek; "2" payın sağ eş G.. S..'ya, "3" payın oğlu M.. Ö..'e, "3" payın ise oğlu S.. Ö..'e aidiyetine, M.. Ö.. ile S.. Ö..'in mirası reddetmeleri hususunun terekenin paylaşımı sırasında gözönünde bulundurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü davacılar vekili, mirasçılık belgesinde mirası reddedenlerin miras paylarının davacı mirasçıya intikal şeklinin kararda gösterilmesi gerektiğini belirterek temyiz etmiştir.

Mirasçılık belgesi verilmesi hususu TMK'nın 598. maddesinde düzenlenmiştir. Mirasçılık belgesi, aksi ispat edilinceye kadar adına düzenlenmiş bulunan kişi ve kişilerin mirasçılığı lehine bir karine oluşturur. Bu belge; murisin mirasçıları arasındaki ırs (soy) ilişkisini göstermesi yanında mirasın (terekenin) mirasçılara intikalini de sağlayıcı bir işleve sahiptir. Bu nedenlerle mirası reddeden (TMK m. 605/1) mirasçı veya mirasçılar varsa düzenlenecek mirasçılık belgesinde, mirasçılık sıfatına sahip olan kişi veya kişiler ile miras paylarının gösterilmesi ve mirası ret durumuna işaret edilmekle yetinilmemesi mirası ret nedeniyle, mirasçılık sıfatını kaybedenlerin ve bunların payının akıbetinin (kime kalacağının) gösterilmesi gerekir. Bu bakımdan; verilen mirasçılık belgesinde yasal mirasçılar ile bunların miras paylarının gösterilmesi yerinde ise de "mirası reddin hukuki sonuçlarının terekenin paylaştırılmasında dikkate alınmasına" şeklindeki kabul hatalı olmuştur.

TMK'nın 611. maddesindeki "Yasal mirasçılardan biri mirası reddederse onun payı, miras açıldığı zaman kendisi sağ değilmiş gibi hak sahiplerine geçer" hükmü gereğince mirası reddedenlerin miras paylarının diğer mirasçılara intikal şeklinin kararda gösterilmesi gerekir. Bu hüküm karşısında, mirası reddeden mirasçılar M.. Ö.. ile S.. C..Ö..'in miras payı tamamen mirası reddetmeyen G.. S..'ya geçmiş olacaktır.

TMK'nın 611. maddesindeki "Yasal mirasçılardan biri mirası reddederse onun payı, miras açıldığı zaman kendisi sağ değilmiş gibi hak sahiplerine geçer" hükmü gereğince mirası reddedenlerin miras paylarının diğer mirasçılara intikal şeklinin kararda gösterilmesi gerekir. Bu hüküm karşısında, mirası reddeden mirasçılar M.. Ö.. ile S.. C..Ö..'in miras payı tamamen mirası reddetmeyen G.. S..'ya geçmiş olacaktır.

Sonuç olarak mahkemece, temyize konu kararda olduğu şekilde ret durumu yokmuş gibi yasal mirasçılar ve miras payları gösterildikten ve mirası reddeden mirasçılar işaret edildikten sonra; mirası reddeden mirasçılar gözönüne alındığında "yasal mirasçılar M.. Ö.. ile S... C.. Ö..'in mirası ret durumu nedeniyle muris M.. Ö..'in yasal mirasçısı sıfatını kaybetmiş olduklarının ve bunların payının G.. S..'ya intikal etmiş olduğunun böylece muris M.. Ö..'in mirasının tamamı bir pay kabul edilerek sağ eş G.. S..'ya intikal edeceğinin belirtilmesine" şeklinde karar oluşturulmalıdır.

Mahkemece belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 09.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14214, Karar No: 2012/333, Tarih: 19.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14214 E.  ,  2012/333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVALILAR : 1-AKBANK A.Ş.

2- OKUR GIDA TEKSTİL İNŞ.VE TİC. A.Ş.

3- T.C. ZİRAAT BANKASI A.Ş.

4- DERİN TARIM ÜRN. İTH.İHR.SAN.TİC.LTD.ŞTİ.

5- ABB ...SAN.İÇ.VE DIŞ TİC.LTD.ŞTİ.

6- TAMEK GI.VE KONST. SAN.TİC. A.Ş.

7- ALBARAKA TÜRK KATILIM BANKASI A.Ş.

8- FİBA FACTORİNG HİZM.A.Ş.

9- TÜRKEYE FİNANS KATILIM BANKASI A.Ş.

10- AKSA İHTİYAÇ MAD.TİC.DAĞ.VE PAZ.LTD.ŞTİ.

11- FORTİS FACTORİNG A.Ş.

12- BAŞER FACTORİNG A.Ş.

13- FİNANSBANK A.Ş.

14- CP STANDART ...SAN.VE TİC. A.Ş.

15- TEB A.Ş.

16- ÇAĞDAŞ FİNANS FACTORİNG HİZM.A.Ş.

17- OYAKBANK A.Ş.

18- KÜÇÜKBÜY YAĞ. VE DET.SAN. A.Ş.

19- YAPI VE KREDİ BANKASI A.Ş.

20- ÖZBEY HİJYENİK ÜRN. SAN. TİC. A.Ş.

21- SAFİT TUZ GIDA A.Ş.

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/03/2009 gün ve 2008/211-2009/164 sayılı kararı bozan Daire’nin 02/05/2011 gün ve 2009/12131-2011/16485 sayılı kararı aleyhinde davalılar Derin Tarım Ürn. İth.İhr.San.Tic.Ltd.Şti ile Albaraka Türk Katılım Bankası A.Ş vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Okur Gıda Teks. İnş. Tic. A.Ş.'ne kredi kullandırdığını, buna mukabil teminat olarak bu davalının taşınmazına 1.derecede 1.500.000 YTL ve ikinci derecede 1.000.000 USD ipotek konulduğunu, taşınmaz üzerindeki fabrikanın dava dışı Finans Sigorta A.Ş.'ye yangın sigorta poliçesiyle sigortalı olduğunu, yangın sonucu hasar meydana geldiğini, hasar bedelinin 1.901.885,60 YTL olarak belirlendiğini, kredi borçlusunun ödemede bulunmaması nedeniyle 1.015.917,38 YTL alacaklarının bulunduğunu, .../...

2011/14214

2012/333

S.2

2011/14214

2012/333

S.2

sigorta şirketi tarafından kredi borçlusu şirketin çok sayıda alacaklısı bulunması nedeniyle hasar bedelinin ödeneceği tevdi mahallinin belirlenmesi için talepte bulunulduğunu ve davalı ...Ş.'ye hasar tazminatının tevdi edildiğini, ipoteğin kapsamı dahilinde olan paranın davacıya ödenmesi gerektiğini,sigorta tazminatının da ipoteğin kapsamı içinde bulunduğunu, poliçede mürtehin olarak isminin geçmesinin gerekmediğini, temlikname veya hacze dayalı alacakların ipotekli alacağa karşılık önceliği bulunmadığı, aksine TMK'nun 879. maddesi gereğince rehinli alacaklının öncelik hakkı bulunduğunu, tevdi mahalli tayinine konu paranın 1.015.917,38 YTL kısmının davacıya ödenmesini,tevdi edilen Akbank A.Ş.'de bu kadar para bulunmaması halinde hüküm altına alınacak tutarın Akbank A.Ş.'den tahsilini talep ettiklerini, diğer davalı alacaklıların paranın tevdi mahalline bırakılmasına temlikname ve hacizleriyle neden olduklarını, bu nedenle davaya dahil edildiklerini ileri sürerek, 1.015.917,38 YTL'nın davacıya aidiyetini, davalıların davacıya nazaran öncelik haklarının olmadığının tespitini, anılan miktarın kendilerine ödenmesini, tevdi mahallinde ödenecek para bulunmaması halinde, hüküm olunacak tutarın davalı ...Ş.'den tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davacının talebinin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalılar Derin Tarım Ürünleri Ltd. Şti. vekili ile Albaraka Türk Katılım Bankası A.Ş vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar Derin Tarım Ürn. İth.İhr.San.Tic.Ltd.Şti vekili ile Albaraka Türk Katılım Bankası A.Ş vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar Derin Tarım Ürn. İth.İhr.San.Tic.Ltd.Şti vekili ile Albaraka Türk Katılım Bankası A.Ş vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen Derin Tarım Ürünleri Ltd. Şti ve Albaraka Türk Katılım Bankası A.Ş' nden ayrı ayrı alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 19/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Derin Tarım.. ve Albaraka Türk..

43,90 KDH

38,20 KDPH

05,70 KDBH

203,00 Ceza

20/01/2012 KLY
Yargıtay — Esas No: 2017/7704, Karar No: 2018/945, Tarih: 25.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/7704 E.  ,  2018/945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 15/11/2017 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin devamına ilişkin Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21/06/2017 tarihli ve 2017/445 esas, 2017/525 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 22/11/2017 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 09/10/2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının beş yıl süre ile ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine karar verildiği,

2- Denetimli serbestlik ve tedavi tedbirinin infazı aşamasında, şüphelinin yapılan uyarıya rağmen ikinci kez yükümlülüklerini ihlal ederek tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymamakta ısrar ettiği gerekçesi ile kamu davasının ertelenmesi kararının kaldırıldığı ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kamu davası açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda, Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21/06/2017 tarihli ve 2017/445 esas, 2017/525 sayılı kararı ile “sanık savunması ve denetimli serbestlik dosyasındaki rapor içerikleri nazara alınarak sanığın tebligatı alamadığından tedaviye gidemediği ve sanığın tedavi ve denetimli serbestliğe uyacağına ilişkin beyanı karşısında yükümlülüğünü ihlal etmediğine kanaat getirildiği” şeklindeki gerekçeye dayanılarak kovuşturma şartı bulunmadığından bahisle “tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin devamına” ve “karar kesinleştiğinde tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinini infazı için C.Başsavcılığına gönderilmesine” “sanık savunması ve denetimli serbestlik dosyasındaki rapor içerikleri nazara alınarak sanığın tebligatı alamadığından tedaviye gidemediği ve sanığın tedavi ve denetimli serbestliğe uyacağına ilişkin beyanı karşısında yükümlülüğünü ihlal etmediğine kanaat getirildiği” şeklindeki gerekçeye dayanılarak kovuşturma şartı bulunmadığından bahisle “tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin devamına” ve “karar kesinleştiğinde tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için C.Başsavcılığına gönderilmesine” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” şeklinde ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." biçiminde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince sanığa usulünce tebligatın yapılmadığının kabulü durumunda gerekli işlemlerin yapılabilmesi için yukarıda belirtilen hüküm türlerinden biri olarak durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, anılan Kanun'da düzenlenmeyen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin devamına şeklinde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21/06/2017 tarihli ve 2017/445 esas, 2017/525 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.