muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8688, Karar No: 2022/22041, Tarih: 08.11.2022

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar Sosyal medya hesabının kullanıcısının kimliğinin tespiti için Siber Suçlarla Mücüdele Şube Müdürlüğünce yazışma yapıldığı, evrak arasında bulunan araştırma raporunda ... hesabının kullanıcısı ile ilgili il ve kişi tespiti yapılamadığının açıklandığı, Şikayetçinin iddialarına konu suçta aracı kılınan web sitesinin ve yer sağlayıcısının merkezinin yurtdışında bulunduğu,

Her ne kadar Sosyal medya hesabının kullanıcısının kimliğinin tespiti için Siber Suçlarla Mücüdele Şube Müdürlüğünce yazışma yapıldığı, evrak arasında bulunan araştırma raporunda ... hesabının kullanıcısı ile ilgili il ve kişi tespiti yapılamadığının açıklandığı, Şikayetçinin iddialarına konu suçta aracı kılınan web sitesinin ve yer sağlayıcısının merkezinin yurtdışında bulunduğu,

İnternet yoluyla işlenen suçlarda şüphelinin fiziki kimliğine ulaşmanın ancak yapılan elektronik işlemlerin ana servis sağlayıcılar üzerlerinde tutulan ve "... ..." olarak adlandırılan işlem dosyasına ulaşılarak buradan işlem yapan bilgisayarların kimlik dosyaları niteliğindeki IP numaralarından hareketle mümkün olduğu, ..., ..., ... gibi yurt dışı kaynaklı hizmet sağlayıcıları üzerinden gönderilen e-maillerin header bilgilerini içeren çıktılarında bazen gönderilen IP numaralarının yazılı olduğu görülse de; hukuken bu bilgilerin hizmet sağlayıcı kuruluşça (..., ..., ... vb ) doğrulanmadıkça kesin delil sayılamayacağı ve yurt dışı merkezli bu işlemlerin yapıldığı ülkelerdeki yasal yapı ve "kişisel verilerin gizliliğine ilişkin hükümler" gereği söz konusu bilgilere ulaşılmasının mümkün bulunmadığı,

Şikayete konu internet sitelerinin sunucularına erişim sağladıkları IP adres kayıtları yurt dışı kaynaklı sunucularda tutulduğundan gerçek şüphelilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespitinin yukarıda anlatılan gerekçeler doğrultusunda mümkün olmadığı, bu aşamada soruşturmanın devamı halinde yeni delillere ulaşmanın teknik ve hukuki açıdan imkanı bulunmadığı, gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 21/04/2021 tarihli ve 2021/1031 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 08/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7850, Karar No: 2015/10427, Tarih: 28.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/7850 E.  ,  2015/10427 K.**

**"İçtihat Metni"**

SGK Başkanlığı adına Av. ... ile 1-... San ve Tic. A.Ş. adına Av. .... 2-... İnş. Taah. A.Ş., 3-..., 4 –... adlarına Av. ..., İhbar Olunan; ...Sigorta A.Ş. adına Av. ... aralarındaki dava hakkında ... 17 İş Mahkemesinden verilen 26.12.2013 günlü ve 2013/260-2013/573 sayılı hükmün, temyizen incelenmesi, davacı Kurum ile davalılardan ... İnş. Taah. A.Ş., ... ve ... vekilleri tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1–a) Davalı ...ve Tic. A.Ş ile davalı ...Ş. arasındaki 28.02.2007 tarihli Refrakter Malzeme Örüm- Söküm hizmetleri sözleşmesinin celbedilerek,

b-Davalı ...ve Tic. A.Ş ile davalı ...Ş.'nin Ticaret Sicil Memurluğundan anılan davalı şirketlerin iştigal konularının sorulup, ilgili bilgi ve belgelerin celbedilerek, dosya içerisine alındıktan sonra;

2-Sigortalının ölümü nedeniyle başlatılan kamu davasına ilişkin ... 8. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/386 Esas, 2013/543 Karar sayılı dosyasının celbedilerek, dosya içerisine alındıktan sonra;

3 - Kararı temyiz eden davalılar ... İnş. Taah. A.Ş., ... ve ... arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığından, her bir davalı adına ayrı ayrı başvurma ve nispi temyiz harcının yatırılması gerekirken, kararı temyiz eden tüm davalılar adına tek bir başvurma ve nisbi harç yatırılması nedeniyle temyiz harcının eksik yatırıldığı anlaşılmaktadır.

"Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 368. maddesi) ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmiş veya hiç ödenmemiş olduğunun sonradan anlaşılmış bulunması halinde, karar veren Hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir."

Davada ise, yukarıda sözü edilen yasa ve İçtihadı Birleştirme Kararı hükmüne aykırı olarak hükmü temyiz eden davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinin verildiği sırada ve yasal temyiz süresi içerisinde gerekli harç ve giderler ödenmemiş bulunmaktadır.

Davada ise, yukarıda sözü edilen yasa ve İçtihadı Birleştirme Kararı hükmüne aykırı olarak hükmü temyiz eden davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinin verildiği sırada ve yasal temyiz süresi içerisinde gerekli harç ve giderler ödenmemiş bulunmaktadır.

Yeni bir geri çevirmeye ve temyiz incelemesinin geciktirilmesine mahal bırakılmaksızın; açıklanan yasal düzenlemelerde öngörülen prosedür işletildikten, şayet her bir davalı adına ayrı ayrı nispi temyiz harcı ile temyiz başvuru harcı yatırılmaması nedeniyle temyiz dilekçesinin reddi yönüne gidilirse davalılar vekiline tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten, temyizin süresinde yapıldığı sonucuna varıldığı takdirde doğrudan iade edilmek üzere; dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/45298, Karar No: 2016/8371, Tarih: 14.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/45298 E.  ,  2016/8371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 2005 yılından 17/09/2014 tarihine kadar kayden davalı şirket işçisi, fiilen ... işçisi olarak çalıştığını, 17/09/2014 tarihli fesih bildiriminde "Şirketimiz Şoförlük Hizmetleri Biriminde Şoför-b görev ünvanı ile çalışmakta iken, iş disiplinine aykırı davranışlarınız nedeniyle, tarafınıza yapılan uyarıları ve bu hususta tarafınıza uygulanan disiplin cezalarını dikkate almayıp bu tür davranışlarınızı devam ettirdiğiniz tespit edilmiştir. Bu gerekçe ile iş akdiniz, 4857 sayılı İş Kanununun 17. Maddesi 1475 Sayılı İş Kanununun 14. Maddesi gereği 17/09/2014 tarihi itibarıyla fesh edilmiştir." denildiğini, davalı şirketler arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisi muvazaalı olup yapılan işlemlerin kanuna karşı hile mahiyetinde olduğunu bildirerek davalı işverenin fesih işleminin geçersizliğinin tespiti ile müvekkilinin işe iadesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, feshin geçerli nedene dayandığı kanaati ile davanın reddine karar verilmiştir.

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun Belediyenin yetki ve imtiyazları başlıklı 15/f ve 67. maddesinde ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu‘nun 7/p maddesinde toplu taşıma sistemlerini kurmak, kurdurmak, işletmek ve işlettirme işlerinin Büyükşehir Belediyesinin görev ve yetkileri arasında sayıldığı, davalı ... Belediyesinin toplu taşım hizmetlerini kendine bağlı .... Genel Müdürlüğü aracılığı ile yürüttüğü, ... Genel Müdürlüğü’nün 27.07.1943 tarihli 4483 sayılı .... İmtiyazıyla Tesisatının Satın Alınmasına Dair Mukavelenin Tasdiki ve Müessesenin İşletilmesi Hakkındaki Kanun ile kurulmuş .... Büyükşehir Belediyesine bağlı ancak ayrı kamu tüzel kişiliğine haiz müstakil bütçeli kamu kuruluşu olduğu, .... Genel Müdürlüğünün yerine getirdiği hizmetlerin sözleşme ile değil Kanunla kendisine verilmiş toplu taşıma hizmetleri olması, ayrı tüzel kişiliği bulunması, yapılan ihale ve işlerin idaresinin .... Genel Müdürlüğü tarafından yürütülmesi karşısında davacının husumette yanılarak davayı .... Genel Müdürlüğü yerine .... Büyükşehir Belediyesi’ne yönelttiği görülmektedir. Hasımda yanılmanın kabul edilebilir nitelikte olduğu anlaşılmakla, dava dilekçesi .... Genel Müdürlüğü’ne tevcih edilerek yargılamaya onun hakkında devam edilmelidir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 14.04.2016 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10955, Karar No: 2019/1686, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/10955 E.  ,  2019/1686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1982, Karar No: 2017/3305, Tarih: 06.07.2017

**10. Ceza Dairesi         2016/1982 E.  ,  2017/3305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 06.04.2016 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan şüpheli ... hakkında açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama sonucunda, kamu davasının düşürülmesine dair Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06/02/2015 tarihli ve 2015/213 esas, 2015/167 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 18.04.2016 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 21.05.2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği; ayrıca tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alınması, kabul edilmesi veya bulundurulması, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edildiği,

2- Şüphelinin Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından yapılan tebligata rağmen 10 gün içinde başvurmadığı gerekçesi ile kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca cezalandırılması isteğiyle sanık hakkında kamu davası açıldığı,

3- Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16/01/2015 tarihli ve 2015/60 sayılı kararı ile “şüphelinin yalnızca bir davetiyeye uymamasının ısrar olarak kabul edilemeyeceği” gerekçesiyle iddianamenin iadesine karar verildiği,

4- Cumhuriyet savcısının bu karara itiraz etmesi üzerine Nazilli 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 30/01/2015 tarihli ve 2015/55 değişik iş sayılı kararı ile itirazın kabulüne ve iddianamenin iadesine yönelik kararın kaldırılmasına karar verildiği,

5- Bunun üzerine mahkemesince yargılamaya başlandığı ancak Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/02/2015 tarihli ve 2015/213 esas, 2015/167 sayılı kararı ile "Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce çıkartılan davet yazısına 10 günlük süre içerisinde icabet etmemesinin tek başına ısrar olarak değerlendirilemeyeceği" gerekçesiyle, “kamu davasının düşürülmesine” karar verildiği ve kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

5- Bunun üzerine mahkemesince yargılamaya başlandığı ancak Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/02/2015 tarihli ve 2015/213 esas, 2015/167 sayılı kararı ile "Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce çıkartılan davet yazısına 10 günlük süre içerisinde icabet etmemesinin tek başına ısrar olarak değerlendirilemeyeceği" gerekçesiyle, “kamu davasının düşürülmesine” karar verildiği ve kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Mahkemesince, "kamu davası açılabilmesi için yükümlülüklere uymamakta ısrar etmesinin muhakeme şartı olarak öngörülüp denetimli serbestlik yazısı ve yapılan tebligat incelendiğinde bu şartın gerçekleşmediği, erteleme ve denetimli serbestlik kararı mahkemece verilmeyip savcılık tarafından verildiği ve denetimli serbestlik kaydı kapatılarak dosyanın mahkemeye sevk edilmesine karar verildiği için şartın gerçekleşmesinin beklenmesinin mümkün olmadığı" gerekçeleriyle muhakeme şartının bu aşamada gerçekleşmeyeceği anlaşıldığından kamu davasının düşürülmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,...hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklinde düzenlemeler yer aldığı, yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8 maddesinde "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenleme yer aldığı,

Somut olayda ise sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde kullanma fiilinin kanunda suç olarak tanımlanmış olduğu, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olan sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi muhakeme şartının gerçekleşmesinin mümkün olmadığı gerekçesi ile düşme kararı verilemeyeceği, aksi halde uyuşturucu madde kullanmak suçundan bir daha kovuşturma yapılmasının mümkün olmayacağı, bu halde kamu davasının açılması bir şarta (yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme şartına) bağlanmış olduğundan, mahkemece ısrar şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 14/09/2015 tarihli ve 2015/8259 esas, 2015/3572 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümle maddesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06/02/2015 tarihli ve 2015/213 esas, 2015/167 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar vermesi gerekirken, “davanın düşürülmesine” karar verilmesi yasaya aykırı olduğundan, sanık lehine olarak verilmiş olan bu karardan dolayı yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, hukuka aykırılığa işaret edilerek, kanun yararına bozma talebi bu yönü ile kabul edilmiştir.

D) Karar :

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06/02/2015 tarihli ve 2015/213 esas, 2015/167 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası ile 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca, aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere kanun yararına BOZULMASINA, gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 06.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18265, Karar No: 2015/3426, Tarih: 03.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/18265 E.  ,  2015/3426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalı M.. A.. ile davalı-k.davacı .. Türk İn.Tur.A.Ş. aralarındaki alacak davasına dair Ankara 1.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 25.04.2013 günlü ve 2010/681 E.-2013/258 K.sayılı hükmün bozulması hakkında dairece verilen 23.06.2014 günlü ve 2014/10780 E.-2014/10005 K.sayılı ilama karşı davacı-karşı davalı ve davalı-k.davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında açıklanan mahkeme kararındaki gerekçelere, akdin feshi halinde müsbet zararın istenemeyecek olmasına ve özellikle sözleşmenin 8/2. maddesinde belirtilen şartların yerine getirilmemiş olması nedeniyle, bu maddeye göre de müsbet zararın istenemeyeceği anlaşılmasına göre, düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440.nci maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE ve 248.00 TL para cezasının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 03.03.2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

M U H A L E F E T Ş E R H İ

Sayın çoğunluğun, davacının sözleşmeyi feshettiğine dair görüşüne muhalif olduğumdan buna ilişkin muhalefet şerhimdir.

Bilindiği üzere, kat karşılığı inşaat sözleşmeleri tapuda taşınmaz devrini de içerdiği için, bu tür sözleşmelerin feshi, ya tarafların iradelerinin bu yönde uyuşması ile veya mahkeme kararı ile mümkündür.

Dairemizin karar tashihine konu olan kararında da kabul edildiği gibi, taraflar arasındaki sözleşmede taşınmaz devri kararlaştırılmadığından, tek taraflı irade beyanı ile sözleşmenin feshi imkanı bulunmaktadır.

Fesih, sürekli borç ilişkilerinde, ilişkiyi ileriye etkili bir şekilde sona erdiren bozucu yenilik doğurucu bir haktır. Fesih, tek taraflı irade beyanı ile kullanılır ve karşı tarafa ulaşması ile hüküm ve sonuç doğurur.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2010/19-38-69 sayı ve 10.02.2010 günlü kararında da benimsendiği gibi; fesih iradesi açık bir şekilde -feshediyorum gibi- belirtilebileceği gibi, fesih kelimesi geçmeden de fesih iradesinin ortaya konulması şeklinde yorumlanabilecek irade açıklamalarıyla da olabilir. Örneğin, verilen şeyin geri istenmesi dahi fesih iradesi yerine geçebilir.

Yine, iş sahibinin ödemiş olduğu iş bedelini geri istemesi, açıkca sözleşmenin feshedildiği belirtilmemiş olsa dahi fesih iradesinin açıklanması olarak yorumlanmaktadır.