muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5232, Karar No: 2018/19276, Tarih: 11.12.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/5232 E.  ,  2018/19276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ..., ..., ...,

...

HÜKÜM : Mahkumiyetlere dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanlar vekilinin koşulları bulunmadığından duruşmalı inceleme isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesine göre reddine karar verilerek yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında müşteki ...’yı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının tür ve miktarı itibariyle verilen hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. madde gereğince kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz talebinin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Sanık hakkında katılan ... ile müşteki ...’yı kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

a) Sanık hakkında müşteki ...’ı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünde; müşteki Furkan’ın yaralanmasına ilişkin .... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 20.03.2014 tarihli adli raporunda, ..... Devlet Hastanesinin 15.03.2014 tarih ve 4422 protokol sayılı raporunda; sol el 3.4.5. parmak voler yüzde 1 cm, sağ deltoid kas üzerinde 1 cm, sağ humerus anteriorda 1 cm, sağ ön kol posteriorda 1 cm, sağ kalça lateralde 2 cm, sırtta 1 cm, sağ batında 1 cm kesi mevcut olduğu, sağ deltoid duyu

-1-

muayenesinde aksiller sinir hasarı, sol el 3.4.5. parmak fleksör tendon ve digital sinir kesileri mevcut olduğu ve yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığının” bildirildiği, ancak yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olup olup olmadığı konusunda bir değerlendirme yapılmadığı görüldüğünden, müştekinin adli raporları, tedavi evrakları ve varsa grafilerinin Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine gönderilerek, yaralanmasının duyu ve organlarından birinin işlevinin zayıflaması yada yitirilmesine neden olup olmadığı ve TCK’nin 86 - 87. maddesinde belirlenen ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporunun alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

b) ... le ... arasında başlayan kavgaya müştekiler ...,... le katılan ...’ün O... lehine karıştıkları, daha sonra Can Ali’nin arkadaşı olan sanık ...’ün olay yerine gelerek onun da kavgaya karıştığı, bu şekilde yaşanan eylemler sırasında sanık ...’nin müşteki ... ile katılan ...’ü bıçakla yaraladığı olayda; başlangıçta olay yerinde bulunmayan sanığın sonradan gelip olaya karışarak kendisine yönelen bir eylem de bulunmadığı halde müşteki Furkan ile katılan ...’ü yaraladığının anlaşılması karşısında, sanığın cezalarında olayda uygulanma yeri bulunmayan TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi yapılması suretiyle sanığa eksik cezalar tayini,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılanlar vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 11.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.

-2-
Yargıtay — Esas No: 2012/7204, Karar No: 2012/26956, Tarih: 30.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/7204 E.  ,  2012/26956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi.

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... Belediye Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin emeklilik sebebi ile sona erdiğini, 2000-2002 yılları arasında çalıştığı onyedi aylık döneme ilişkin kıdem tazminatının ödendiğini bunun dışında her hangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, kıdem ve yıllık izin alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, Bornova ilçesi kentsel temizlik ve katı atık işlerinin tamamını 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve ilgili mevzuata göre ihale ettiğini, ihale konusu iş ile ilgili tüm yükümlülüklerin, yüklenici firmalar tarafından yerine getirildiğini, bu işlerde çalışan işçilerin de ihaleyi üstlenen firmaların işçileri olduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini emeklilik sebebi ile feshettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı kanunun üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki iş sözleşmeleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez. İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma şartlarınca değişiklik anlamına da gelmez.

İş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda şoför muavini olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin emeklilik nedeni ile sona erdiği davacının kesintisiz olarak alt işverenler nezdinde Bornova belediyesinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemece alt işverenlere davanın ihbar edildiği davacının en son ... Grup Ltd Şti'nde çalıştığı, ... Hayvan Ür. Gd. Md. Day. Tk. Zr. Ve Or. Ür. Md. Tmz. ... Tş. Ac. İth. İhr. Tic. Tur. San. Ltd. Şti.'nde bir yıldan fazla çalıştığı, bilirkişi raporunda ... Hayvan Ür. Gd. Md. Day. Tk. Zr. Ve Or. Ür. Md. Tmz. ... Tş. Ac. İth. İhr. Tic. Tur. San. Ltd. Şti. ile ... Grup Ltd. Şti'nin kıdem tazminatından sorumlu olduğu miktarların tespit edildiği anlaşılmıştır. Davacı 01.01.2004-30.06.2004 tarihleri arasında 11225516 işyeri numaralı Özlem-Özerbil, 01.07.2004-31.12.2004 tarihleri arasında 1235788 işyeri numaralı Özerbil-Şafak 2000 12.08.2005- 31.12.2005 tarihleri arasında 1260616 işyeri numaralı Hakyürek firmlalarında çalıştığı halde ... Hayvan Ür. Gd. Md. Day. Tk. Zr. Ve Or. Ür. Md. Tmz. ... Tş. Ac. İth. İhr. Tic. Tur. San. Ltd. Şti.'nde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmış olup ... Hayvan Ür. Gd. Md. Day. Tk. Zr. Ve Or. Ür. Md. Tmz. ... Tş. Ac. İth. İhr. Tic. Tur. San. Ltd. Şti'nin sorumlu olduğu kıdem süresi ve tazminat miktarı hatalı hesaplanmıştır.

2-Yıllık izin süresi yönünden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı tarafından imzalanmış İzbaş İzmir İlçe Belediye ..... ve Tic. A. Ş. şirketinde çalıştığı dönemleri ibra ettiğini belirten 24.09.2001 tarihli ibranamede davacı tarafından yirmidört günlük izin süresinin kullanıldığı belirtilmiş ise de davacı asil isticvap edilerek yirmidört gün izni kullanıp kullanmadığı ve ibranameye ilişkin diyecekleri sorulduktan sonra deliller bütün halinde değerlendirelerek oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu yönler gözetilmeden eksik inceleme ile verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2317, Karar No: 2020/1851, Tarih: 16.03.2020

**20. Ceza Dairesi         2017/2317 E.  ,  2020/1851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Hükümden önce 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş olup TCK'nın 191. maddesinde bu karara itiraz edilip edilmeyeceğine ilişkin açık bir hükme yer verilmemiştir, ancak aynı maddenin 9. fıkrasında maddede aksine düzenleme bulunmayan hallerde, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin 171. maddesi hükümlerinin uygulanacağı öngörülmüştür. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 171. maddesi incelendiğinde, ilgili maddenin 2. fıkrasının son cümlesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına, suçtan zarar görenin CMK'nın 173. maddesi hükümlerine göre itiraz edebileceğine ilişkin düzenlemeye yer verilmesi karşısında ve denetimli serbestlik ve tedavi tedbirleri ile şüpheliye yükümlülük getirilmiş olması ayrıca Ceza Muhakemesi hukukunda kıyas mümkün olduğundan, özellikle temel hak ve özgürlükler yönünden kişi lehine kıyasa başvurulabileceği; Anayasa'nın 36/1. maddesinde yer alan "Adil Yargılanma Hakkı'' , 38. maddesinin 4. fıkrasında yer alan "suçsuzluk karinesi" ile AİHS'nin 6. maddesinin 1. fıkrası hükümleri ile CMK'nın 171. ve 173. maddelerinde suçtan zarar gören için tanınan ''kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına itiraz'' hakkıyla ilgili hükümlerin TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası kapsamında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı şüpheli için de kıyas yoluyla uygulanması sonucu, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilerek itiraz hakkı tanınması Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 2015/2215 esas 2016/889 kararı ve dairemizin yerleşik içtihatları ile somutlaştığından Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 04/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa 18/09/2014 tarihinde tebliğ edildiği ancak bu kararın kesinleşmesi beklenmeksizin Tekirdağ Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce infaza başlanamayacağının gözetilmemesi,

2- Tekirdağ Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 16/09/2014 tarihli çağrı yazısının 22/09/2014 tarihinde sanığa tebliğ edilmesinden sonra sanığın 10 günlük yasal süre içerisinde ilgili müdürlüğe müracaat etmemesinin kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmakta ısrar etmesi olarak kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2- Tekirdağ Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 16/09/2014 tarihli çağrı yazısının 22/09/2014 tarihinde sanığa tebliğ edilmesinden sonra sanığın 10 günlük yasal süre içerisinde ilgili müdürlüğe müracaat etmemesinin kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmakta ısrar etmesi olarak kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3- Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte olan 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri gereği ceza tayini gerekirken, suç tarihinden önce yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümlerine göre uygulama yapılarak temel cezanın 1 yıldan başlatılarak tayin edilmesi

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 16/03/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9197, Karar No: 2022/7514, Tarih: 08.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/9197 E.  ,  2022/7514 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : DİYARBAKIR 7. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm: Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2021/10350 esasında kayıtlı Diyarbakır 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/04/2016 gün, 2015/306 esas ve 2016/309 karar sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir.

İddianame içeriğinde, sanık hakkında daha önce işlediği aynı suçtan dolayı verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlal nedeniyle kaldırılarak iddianame ile kamu davası açıldığından bahisle, 02/06/2015 tarihli bu suç nedeniyle doğrudan kamu davası açıldığının belirtildiği anlaşılmakla;

Dairemizin 2021/10350 esasında kayıtlı Diyarbakır 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/04/2016 gün, 2015/306 esas ve 2016/309 karar sayılı dosyasının 08/06/2022 tarihli kararı ile bozulduğu ve henüz kesinleşmediği anlaşılmakla, aralarındaki bağlantı nedeniyle bozma gerekçeleri de dikkate alınarak söz konusu dosyalarının birleştirilmesi, tüm deliller birlikte değerlendirilip, eylemlerinin tek suç veya ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 08/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5555, Karar No: 2023/6421, Tarih: 08.11.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/5555 E.  ,  2023/6421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2660 E., 2022/1403 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Fethiye İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/327 E., 2021/500 K.

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin ″adli yardım talebinin reddine″ ilişkin 05.04.2023 tarih ve 2022/8979 Esas, 2023/2372 Karar sayılı kararına karşı itiraz edilmesi üzerine, 6100 sayılı HMK′nın 337/2 nci maddesi uyarınca dosya Dairemize gönderilmekle, evrak üzerinden yapılan inceleme sonucunda:

Davacı... İnşaat Turizm Nakliyat Gıda Temizlik Malzemeleri San.ve Tic. Ltt. Şti.’nin İcra Hukuk Mahkemesine yaptığı yetki itirazının kabulü ile Fethiye İcra Müdürlüğünün 2021/5643 Esas sayılı takip dosyasında davacı yönünden Fethiye İcra Müdürlüğünün yetkisizliğine ilişkin 2021/327 E., 2021/500 K. sayılı kararına karşı davalı ... istinaf başvurusunda bulunmuş, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 27.05.2022 tarihli ve 2021/2660 E., 2022/1403 Karar sayılı ilamı ile davalınan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, davalı anılan karara karşı 21.06.2022 tarihli dilekçesi ile adli yardım talepli olarak temyiz başvurusunda bulunmuş, Yargıtay 12. Hukuk Dairesi’nin 05.04.2023 tarih ve 2022/8979 Esas, 2023/2372 K. sayılı ilamıyla davalı ...’nin adli yardım talebi reddedilmiş, davalının bu karara karşı itirazda bulunması üzerine, itirazın incelenmesi için dosya Dairemize gönderilmiştir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında, somut olayda; davalı tarafından HMK’nın 336/2 nci maddesi uyarınca adli yardım talebine ilişkin yeterli belge sunulmadığından, yasal şartları oluşmayan adli yardım talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Hâl böyle olunca, adli yardım talebinin reddine ilişkin Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 05.04.2023 tarih ve 2022/8979 Esas, 2023/2372 Karar sayılı kararına karşı davalı tarafından yapılan itirazın yerinde olmadığından REDDİNE,

Dosyanın ilgisi bakımından anılan Daire Başkanlığına gönderilmesine,

08.11.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5945, Karar No: 2009/5064, Tarih: 05.10.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/5945 E.  ,  2009/5064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı iş sahibi tarafından sözleşme konusu olan çatı kaplama hasar bedelinin tahsili için açılan davanın reddine karar verilmiş, karar davacı işsahibi tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 10.12.2003 tarihli sözleşme ile davalı yüklenici, davacı Rektörlüğe ait Beden Eğitimi ve Spor Yüksek Okulu, Atatürk Kapalı Spor Salonu çatı kaplama işini 43.250.000.000 TL bedelle üstlenmiş, işin geçici kabulü 01.03.2004 itibar tarihi kabul edilmek suretiyle 26.03.2004 tarihinde şartlı olarak yapılmıştır. Sözleşmenin 21. maddesine göre, işin teminat süresi geçici kabul ile kesin kabul arasında geçecek 12 ay olup bu süre geçici kabul itibar tarihinden başlayacaktır. Dosya içerisinde mevcut 26.03.2004 tarihli geçici kabul tutanağı içeriğine göre, çatı üzerine son kat olarak kaplanmış olan 4 mm SBS sentetik kauçuk katkılı elastomerik bitümlü örtü birkaç yerden kabarmış, bu kabarmaların çatı havalandırma fenerinin yapılmamış olmasından dolayı spor salonu kapılarının her açılış ve kapanışından doğan havanın, bu keçe alt yüzeyine yaptığı basınçtan kaynaklandığı tespit edilerek, bu kabarmaların giderilebilmesi için yükleniciye 10 gün süre verilmiştir. Geçici kabul tutanağında belirlenen eksikliklerin verilen süre içerisinde yüklenici tarafından ikmal edilmediği ve bu nedenle işin kesin kabulünün yapılmadığı, dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır. Yanlar arasındaki sözleşmenin işin ve işyerinin korunması ve sigortalanması başlıklı 18. maddesinde, 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeler Kanunu’nun 9. maddesi ve yapım işleri genel şartnamesindeki hükümler dahilinde, yüklenicinin işyerindeki her türlü araç, malzeme, ihzarat, iş ve hizmet makineleri, taşıtlar, tesisler ile yapılan işin biten kısımları için özellik ve niteliklerine göre işe başlama tarihinden kesin kabul tarihine kadar geçen süre içinde oluşabilecek deprem, su baskını, toprak kayması, ..., yangın gibi doğal afetler ile hırsızlık, sabotaj gibi risklere karşı ihale dökümanında belirtilen şekilde “All risk” sigorta yaptırmak zorunda olduğu kararlaştırılmış, ancak davalı yüklenici sigorta yükümlülüğünü yerine getirmemiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmenin eki olan Çatı Yalıtım İşi Teknik Şartnamesinde, sözleşme konusu iş nedeniyle imalât, malzeme ve işçilik hatalarına karşı 5 yıl süreyle garanti öngörüldüğünden ve olay garanti süresi içinde meydana geldiğinden davacı yüklenicinin, hasar bedeli ile sorumlu olduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmenin eki olan Çatı Yalıtım İşi Teknik Şartnamesinde, sözleşme konusu iş nedeniyle imalât, malzeme ve işçilik hatalarına karşı 5 yıl süreyle garanti öngörüldüğünden ve olay garanti süresi içinde meydana geldiğinden davacı yüklenicinin, hasar bedeli ile sorumlu olduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece yapılacak iş, en son rapor düzenleyen bilirkişiden ek rapor alınarak çatının uçan kısımlarının detaylı metraj bilgileri de celbedilmek suretiyle, uçan kısımların onarılması veya yeniden yapım maliyetinin dava tarihi itibari ile hesaplattırılması ve hüküm altına alınmasından ibarettir.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 05.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.