muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10027, Karar No: 2017/1447, Tarih: 20.03.2017

KARŞI OY

Sanığın cebir ve tehdit kullanmak suretiyle işlediği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu sırasında da TCK’nun 6/f maddesi gereğince kesici, delici, yaralayıcı ve bereleyici vasfı nedeniyle silahtan sayılan kırık cam parçası kullanması nedeniyle eylemine uyan TCK.nun 109/2.maddesi uyarınca tayin edilen temel cezasının aynı maddenin 3-a bendi gereğince artırılmasında bir isabetsizlik bulunup bulunmadığı konusunda sayın çoğunluk ile aramızda görüş ayrılığı doğmuştur. Şöyle ki;

Dosya kapsamına göre otuz dört yaşında olan mağdurenin çalıştığı iş yerinden çıkarak yürümeye başladığı, saat 18:30' da Basmane garından kalkacak trene yetişebilmek amacıyla geç kaldığı düşüncesiyle toprak kestirme yoldan gara doğru ilerlediği sırada gar istikametinden kendisine doğru gelen sanığı gördüğü, havanın karanlık olması nedeniyle bu şahsı trenden inen biri zanederek yoluna devam ettiği, ancak ona yaklaşan sanığın aniden müştekinin önüne geçerek "ben yeni cezaevinden çıktım, kadına ve paraya ihtiyacım var" diye seslendiği, müştekinin "çekil şuradan" diyerek sanığı eliyle ittirmek istediği, sanığın ise mağdurenin sol elmacık kemiğine yumruk ve yüzüne tokat attığı, kolundan tutup, tren rayından aşağıya indirdiği, çığlık atınca sanığın yeniden yüzüne yumruk atıp, boğazından tutarak sıktığı, çığlık atmasını engellemek amacıyla ağzını ve burnunu eliyle kapatarak kucaklayıp metruk deponun içine götürdüğü, buradaki odalardan birine soktuğu, duvara yaslayarak yüzünü öptüğü, kurtulamayacağını anlayan mağdurenin sanığa yalvardığı, ancak sanığın "seninle işim bitince seni öldürmem lazım pantolonunu çıkart" diyerek onu tehdit ettiği, tüm karşı koymasına rağmen sanığın güçlü olmasının verdiği avantajla mağdurenin çizmelerini ve pantolonunu zorla çekip çıkarttığı, kilotlu çorabını çıkartamayınca "öldürürüm seni" diyerek tehdit ettiği, korkan mağdurenin tek bacağında kalmış çorabını çıkarttığı, müştekiyi yere eğen sanığın bu sırada yerde bulunan kırık cam parçasını alıp boynuna dayayıp ölümle tehdit ederek direncini kırıp nitelikli cinsel saldırıda bulunduğu, daha sonra müştekiyi saçından sürükleyip depo içindeki diğer odaya götürdüğü, burada da eylemini tekrarladığı, sonra çantasını arayıp 100,00 TL parasını bularak aldığı, mağdureye "bu parayı yol parası yapacağım, Diyarbakır'a gideceğim, sen beni şikayet etmezsen seni alacağım, sen kocanla boşanırsın" dediği, birlikte metruk depodan çıktıkları, sanığın tren raylarının önünde mağdurden ayrılıp onu serbest bıraktığı, çevrede kimse olmadığını gören mağdurenin sanığın kendisini geri götürebileceği korkusuyla bağırmadan hızlıca tren raylarını takip edip ilerlediği, ışıklara geldiğinde polis ekibini görür görmez olayı bildirdiği,

Sanığın mağdure ile karşılaştığı yerine araç trafiğine kapalı ve sadece yayaların yoğun olmamakla birlikte kullandığı stabilize bir yol olduğu, olay yerinde ıssız metruk bina ve depoların bulunduğu, gece gerçekleştiği, sanıkla karşılaştığı nokta ile sürüklendiği depo içerisinin 85 metre uzaklıkta olduğu, olay sebebiyle mağdurenin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, eylemlerin yaklaşık bir saat kadar sürdüğü, olaydan sonra yapılan incelemede olay yerinde suçta kullanılan cam parçalarının tespit edildiği ve oluşun mahkemecede bu şekilde kabul edildiği,

Anlaşılmaktadır. Oluş ve kabul konusunda görüş ayrılığı bulunmamaktadır.

TCK.nun 109.maddesine göre kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu, bir kimsenin hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakılmasıyla oluşmaktadır. Bu suçla korunan hukuki yarar kişinin hareket özgürlüğüdür. Hareket özgürlüğü aynı zamanda hareket etmeme özgürlüğünü de kapsamaktadır.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu mütemadi (kesintisiz) bir suçtur. Bu sebeple suçun tamamlanma ve bitme zamanları farklı olabilmektedir. Mağdurun hürriyetinin kısıtlanması ile suç tamamlanır, ancak sona ermez, mağdurun tekrar hürriyetine kavuştuğu an suçun bitme zamanıdır. Fail, hürriyetini kısıtladığı kişiye karşı işleyeceği cinsel saldırı, cinsel taciz, öldürme, yağma veya benzer suçlardan dolayı da ayrıca cezalandırılmaktadır. Hürriyeti tahdit sırasında başka suçların işlenmesi bu suçu sona erdirmediği gibi kesintiye de uğratmaz ve temadi devam eder.

Suçun silahla işlenmesi mağdurun iç huzurunu daha fazla bozması, direncinin kırılmasına yol açması ve suçun işlenmesini kolaylaştırması nedeniyle TCK.nun109/1-a maddesinde nitelikli hal olarak kabul edilmiştir. Bu suç, kesintisiz olma vasfı nedeniyle tamamlandıktan sonra kısa sürede bitirilebileceği gibi, günlerce de sürdürülebilir. Suçun silahla işlendiğinin kabulü için suç sürecinin herhangi bir döneminde mağdura yöneltilmesi, gösterilmesi veya korkutucu etkisinden yararlanılması yeterlidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay ele alındığında;

Bu açıklamalar ışığında somut olay ele alındığında;

Sanık gece vakti yolda yürüyen mağdureyi cebir ve şiddet kullanarak 85 metre uzaklıkta ve ıssız bir alanda bulunan metruk depoya götürerek nitelikli cinsel saldırıda bulunmuş ve parasını aldıktan sonra, birlikte dışarı çıkarıp serbest bırakmıştır. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu, mağdurenin ıssız yolda gara gidişinin engellenmesi ile başlayıp, depodan çıkartılıp serbest bırakılması ile sona ermektedir. Eylemlerin toplam süresi bir saattir ve bu sürenin büyük bölümü kırık cam parçası ile tehdit edildiği veya sanığın bunu elinde bıraktıktan sonra da hemen tekrar ulaşıp kullanabileceği depoda geçmiştir. Eylem başlangıcında silah kullanılmamış ise de; mağdure depoda tutulduğu uzun süre içerisinde TCK’nun 6/f maddesi gereğince kesici, delici, yaralayıcı ve bereleyici vasfı nedeniyle silahtan sayılan kırık cam parçasının korkutucu, direnç kırıcı etkisi altında kalmış ve sanığın suçları işlemesini kolaylaştırmıştır. Önce silahsız başlayan hürriyeti tahdit eylemi, cinsel saldırı ve yağma eylemleri sırasında ve sonrasında silahtan sayılan araç kullanılarak devam ettirilmiştir.

Açıklanan nedenlerle; mütemadi vasıftaki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun uzun bir döneminde silah kullanıldığı ve bununda TCK.nun 109/3-a maddesi uyarınca cezanın artırılması için yeterli olduğundan yerel mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığı kanaatine varıldığı için sayın çoğunluğun hükmün bozulması yönündeki görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/6569, Karar No: 2017/5894, Tarih: 12.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/6569 E.  ,  2017/5894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Hükümlü ... hakkında yağma suçundan kurulan hükme yönelik hükümlü savunmanının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükümlü hakkındaki kesinleşmiş 23.06.1987 günlü hükmün, duruşma açılarak yapılan uyarlama yargısında, kendisine zorunlu savunman atandığından haberi olmadığı anlaşılan hükümlü ...' a yokluğunda kurulan 19.10.2012 tarihli hükme ilişkin gerekçeli kararın ve zorunlu savunmanın temyiz dilekçesi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.10.2013 günlü yazısı hükümlüye mahkemece “Tarafınıza atanan müdafii Avukat ... tarafından karar temyiz edildiğinden, bu temyize onayınız olup olmadığı hususunu mahkememize bildirmemiz tebliğ olunur” şeklinde ihtaratlı olarak Tebligat Kanunun 21. maddesi uyarınca 04.12.2013 tarihinde mahalle muhtarına usulüne uygun olarak tebliğ yapılmasına karşın, hükümlünün, savunmanının temyize onay verdiğine ilişkin bir başvuru ve beyanı olmadığı gibi, kararı da temyiz etmediğinin anlaşılması karşısında; savunmanın hükümlü adına hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II- Hükümlü ... hakkında yağma suçundan kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay günü ... ilinde güneşin saat 17.05'de battığı, oluş ve dosya kapsamına göre suçun gece vakti sayılan 19.30 sıralarında, temyizin konusu olmayan sanık ...' nın mağdura ait dükkanın önünde gözcülük yaptığı sırada sanık ile suç arkadaşı temyizin konusu olmayan ... ile aynı anda ve eylem bütünlüğü içerisinde el ve işbirliğiyle hareket ederek birlikte mağdura ait dükkanın içerisine girip elindeki tabancayı tevcih etmek suretiyle para kasasında bulunan bir miktar para ve 3 paket... sigarasını alarak olay yerinden ayrılmaları şeklinde gelişen eylemde; sanık hakkında TCK 37. maddesi delaletiyle 149/1. maddesinin (a), (c), (d), (h) maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerekirken aynı kanun 39. maddesi delaletiyle 149/1. maddesinin (a), (c) bentleriyle uygulama yapılmak suretiyle noksan ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23.06.1987 tarihli ilk hükümdeki ceza süresini aşmamak koşuluyla infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 12.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17376, Karar No: 2016/18273, Tarih: 20.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/17376 E.  ,  2016/18273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ... Yönetim Kurulu kararının iptali ile 05.12.2015 tarihinde yapılan şube olağanüstü kurulunun iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 01.11.2014 tarihinde yapılan olağan genel kurulda ... Sivas 1. nolu şube başkanı olarak seçildiğini, davalı sendika genel yönetim kurulunun 17.11.2015 tarihli yazısı ile Sivas 1 nolu şubede şube olağanüstü genel kurulu yapılması ve şube zorunlu organlarının seçimine yönelik kararın tarafına tebliğ edildiğini, şube delegelerinin 50 tanesinin şube organlarında görev alacakların seçimi gündemiyle şube olağanüstü genel kurulunun yapılmasını talep etmeleri üzerine sendika genel yönetim kurulu tarafından olağanüstü genel kurul yapılmasına karar verildiği, olağanüstü şube genel kurulu isteyen 50 delegenin dilekçesinde eksikliklerin bulunduğunu, dilekçelerin şahsen verilmediğini, dilekçelerdeki imzaların noter onaylı olmadığını, isimleri yazılı olan kişilerin karşısındaki imzaların bu kişilere ait olup olmadığının belli olmadığını, imzaların şubeye veya genel merkeze şahsen verilmediğini, kanunda belirtilen 1/5 imzanın toplanılmasının olağanüstü genel kurul yapılması için tek başına yeterli bir sebep olmadığını, her şubenin somut, ispatlanabilir ve haklı bir gerekçesi olmadan olağanüstü kongreye götürülmesinin sendika kanunu açısından mümkün olmadığını, seçimi isteyen 50 kişilik delegenin incelenmesinde 24 tanesinin 01.11.2014 tarihinde yapılan olağan genel kurulda şube yönetim kurullarındaki çeşitli birimlere aday olan delegeler olduğunun görüldüğünü, 01.11.2014 tarihli genel kurul sonucunu hazmedemeyen muhalif grubun ortada hiçbir somut ve haklı gerekçe bulunmaksızın seçim istediğini ileri sürerek Sivas 1 nolu şubede olağanüstü genel kurul yapılmasına dair davalı sendika yönetim kurulunun 17.11.2015 tarih ve 1209 sayılı kararının iptali ile 05.12.2015 tarihinde yapılan şube olağanüstü genel kurulunun iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulü ile 05.12.2015 tarihli ... s 1. nolu şubesinin genel kurul seçimlerinin iptaline karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dava, sendika şubesi olağanüstü genel kurulunun ve olağanüstü genel kurul yapılmasına dair yönetim kurulu kararının iptali istemine ilişkindir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulü ile 05.12.2015 tarihli ... s 1. nolu şubesinin genel kurul seçimlerinin iptaline karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dava, sendika şubesi olağanüstü genel kurulunun ve olağanüstü genel kurul yapılmasına dair yönetim kurulu kararının iptali istemine ilişkindir.

4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanunu'nun 3/1-f maddesinde sendikalar “Kamu görevlilerinin ortak ekonomik, sosyal ve meslekî hak ve menfaatlerini korumak ve geliştirmek için oluşturdukları tüzel kişiliğe sahip kuruluşlar” olarak tanımlanmıştır. Anayasanın 51. maddesi de aynı doğrultudadır. Aynı maddenin son fıkrasında sendikaların yönetim ve işleyişlerinin demokrasi esaslarına aykırı olamayacağı vurgulanmıştır.

4688 sayılı Kanun'un 8. maddesinde, genel kurulun, sendika ve şubelerin zorunlu organlarından olduğu belirtilmiştir. Genel kurulun görev ve yetkileri, aynı Kanun'un 12. maddesinde düzenlenmiş olup, maddeye göre, sendika organlarının seçimi yetkisi de genel kuruldadır. Bu itibarla, sendikanın yönetim, denetim ve disiplin kurulu üyelerinin belirlendiği genel kurulların, demokratik esaslar doğrultusunda icra edilmesi, sendika içi demokrasinin gerçekleşmesi yönünden son derece önemlidir. Bu cümleden olarak, bir sendikanın demokratik yapıya sahip olup olmadığına ilişkin en somut ölçüler genel kurulun yapısı ve işleyişinde aranmalıdır (ŞAHLANAN, Fevzi: Sendikaların İşleyişinin Demokratik İlkelere Uygunluğu, İstanbul, 1980, s.119).

Sendikalar hukukunda, tüzel kişiliğin sadece sendika genel merkezlerine ait olması ve sendika şubelerinin tüzel kişiliğinin bulunmaması sebebiyle, sendika şubelerine dava yöneltilemeyeceği söylenilebilirse de, şube genel kurulunun iptali davaları söz konusu olduğunda konuya ihtiyatla yaklaşmakta zaruret bulunmaktadır. Nitekim sendika şubelerinin, anılan davada taraf olarak yer almaması, şubelerin haklarını yeterince savunamama sonucuna yol açabilmekte ve bu durum da, 6100 sayılı Kanun'un 27. maddesinde ifade edilen hukuki dinlenilme hakkının ihlali neticesini doğurmaktadır. Şu halde, şube genel kurulunun iptali davalarında, sendika genel merkezi ile sendika şubesi arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğu ve davanın, sendika genel merkezi yanında, ilgili sendika şubesine de yöneltilmesi gerektiği kabul edilmelidir. Nitekim yerleşik Yargıtay uygulaması da bu yöndedir. (Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 09.06.2014 tarih, 2014/15387 esas, 2014/16184 karar sayılı ve Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 21.06.2011 tarih, 2011/27022 esas, 2011/18864 karar sayılı ilâmı)

Somut olayda, davalı sendika genel yönetim kurulunun 17.11.2015 tarihli kararı ile şube zorunlu organlarının seçimi gündemi ile sınırlı olarak Sivas 1 nolu şubede 05.12.2015 tarihinde olağanüstü genel kurul yapılmasına karar verildiği ve söz konusu olağanüstü genel kurulun belirtilen tarihte icra edildiği anlaşılmıştır. Dava, sendika genel merkezine karşı açılmış ve mahkemece de, genel kurulunun iptali talep edilen sendika şubesine davanın yöneltilmesi sağlanmamıştır. Yukarıda ayrıntılı olarak izah edildiği üzere, şube genel kurulunun iptali davalarının sendika genel merkezi ile sendika ilgili şubesine yöneltilmesi gerekmektedir. Bu itibarla, davacıya, davasını ... Sivas 1 nolu şubesine de yöneltmesi için süre verilmesi, daha sonra sendika şubesine dava dilekçesinin tebliği ile ilgili şubenin göstereceği deliller toplandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

Diğer taraftan, mahkemece, sendika genel yönetim kurulunun 17.11.2015 tarihli kararının iptali istemi hakkında olumlu yahut olumsuz bir karar verilmemesi de isabetsizdir. Anılan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.06.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5647, Karar No: 2023/2463, Tarih: 26.04.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/5647 E.  ,  2023/2463 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAYISI : 2017/418 Esas, 2021/44 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 25.04.2023 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılmış olup hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı asil dava dilekçesinde; davalı ile arasında mısır tohumu alım satımı konusunda anlaşma olduğunu, her mal aldığında davalıya borcunu ödediğini, 50.000,00 TL’ye yakın ödemenin banka aracılığı ile yapıldığını, diğer ödemelerin ise elden yapıldığını, davalıya borcunun bulunmadığını, takibe konu senedin bedelsiz olduğunu ve sonradan doldurulduğunu ileri sürerek iddia ederek takibe konu bonodan dolayı borçlu olmadığının tespitine, %40 oranında kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ödeme iddiası ile senedin sonradan anlaşmaya aykırı doldurulduğu iddiasını yazılı belge ile ispat etmesi gerektiğini savunarak, davanın reddi ile % 20 oranında tazminat istemiştir.

III.MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 07.07.2015 tarih, 2014/896 E. ve 2015/494 K. sayılı kararı ile davacının senedin bedelsiz olduğu yönündeki iddiası ile açık senedin aradaki anlaşmaya aykırı doldurulduğu yönündeki iddiasını usulüne uygun delillerle ispat edemediği, davacı yanca teklif edilen yeminin eda edildiği, öte yandan davacının aynı zamanda bononun davalı işyerine işe girerken teminat amaçlı alındığını, işçi-işveren ilişkisi bulunduğunu iddia ettiği, ancak bonoda teminat olarak verildiğine ilişkin bir verinin bulunmadığı gibi bu yönde taraflar arasında düzenlenmiş bir sözleşmenin de olmadığı, taraflar arasında işçi-işveren ilişkisinin de bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 09.02.2017 tarih, 2016/12978 E. ve 2017/996 K. sayılı kararıyla davacının ödeme iddiası üzerinde durulup, bu hususta sunulan belgeler incelenip değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verildiğine işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Bozma Kararı

Dairemizin 09.02.2017 tarih, 2016/12978 E. ve 2017/996 K. sayılı kararıyla davacının ödeme iddiası üzerinde durulup, bu hususta sunulan belgeler incelenip değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verildiğine işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen karar ile davalının davacıdan takip tarihi olan 17.06.2013 itibarı ile 30.632,42 TL alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile takipte talep edilen 95.517,13 TL'den sorumlu olunan tutar olan 30.632,42 TL'nin tenzili neticesinde davacının davalıya 64.884,71 TL borçlu bulunmadığının tespitine, gerek tedbire karar verilmediğinden davalı lehine, şartları oluşmadığından tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; iş mahkemelerinin görevli olduğunu, davalı ile müvekkili arasında işçi işveren ilişkisi bulunduğunu, müvekkilinin davalı şirket için mal alım satımında aracılık yaptığını, işe başlarken boş teminat senedi verdiğini, davalıya borcunun bulunmadığını, senette kriminal inceleme yapılmasını ve tanık beyanlarının dikkate alınmasını, ayrıca kötü niyet tazminatına hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının keşide ettiği bono nedeniyle borçlu olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Dava, menfi tespit istemine ilişkin olup, mahkemece davalının davacıdan takip tarihi itibarı ile 30.632,42 TL alacağının bulunduğunun belirlenmesi nedeniyle takipte talep edilen 95.517,13 TL'den tenzili neticesinde davacının davalıya 64.884,71 TL borçlu bulunmadığı, şartları oluşmadığından her iki tarafın da tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Oysa icra takibi öncesi davacı tarafından davalıya 64.884,71 TL ödeme yapıldığı, 2004 sayılı Kanun'un 72 nci maddesinin beşinci fıkrasına gereğince davacının kısmi ödemesine rağmen davalı tarafından ödeme miktarı düşülmeksizin 95.517,13 TL üzerinden takip başlatıldığı, ödeme miktarı tenzil edilmeksizin başlatılan takip nedeniyle davalının takipte haksız ve kötü niyetli olduğunun kabulü ile 64.884,71 TL üzerinden %20'den aşağı olmamak üzere davacı lehine kötü niyet tazminatına hükmedilmesi gerekirken talebin tamamen reddine karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki tek başına bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesi ve 5236 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 5236 sayılı Kanun’un 16 ncı maddesi ile değiştirilmeden önceki 438 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Davacı vekilinin kötü niyet tazminatına ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan “Şartları oluşmadığından tazminat talebinin reddine” ibaresinin çıkartılarak yerine “Şartları oluşmadığından davalının tazminat talebinin reddine, 64.884,71 TL yönünden takibin kötü niyetli yapıldığının kabulü ile bu tutarın %20'sine tekabül eden 12.976,94 TL tutarında kötü niyet tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmlesine” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.