muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5627, Karar No: 2024/6367, Tarih: 25.09.2024

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin kusurunun bulunmadığını, tüm kusurlu davranışların kadın tarafından gerçekleştirildiğini, kadının tazminat ve nafaka taleplerinin reddinin gerektiğini ileri sürerek kararın kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminatların miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; ortak çocuklar ve kadın yararına hükmedilen nafakalara artış yapılmasına ilişkin talep hakkında karar verilmemesinin hatalı olduğunu, bu hususa ilişkin talebin vekil tarafından vekâletname sunulduktan hemen sonra Mahkemeye sunulduğunu ileri sürerek kararın ortak çocuklar ve kadın yararına hükmedilen nafakalara artış uygulanmaması yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında karşılıklı olarak görülen boşanma davasında ağır kusurlu bulunan erkek aleyhine hükmedilen maddî ve manevî tazminatlar ile yoksulluk nafakası miktarının hakkaniyete uygun olup olmadığı ile kadın tarafından süresinde ileri sürülmeyen nafaka artış talebine ilişkin istem hakkında verilen kararın hukuka uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 330 uncu maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun ) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 50 nci ve 51 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının tarafından bozmaya uygun inceleme ve araştırma yapılmış olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraflar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6197, Karar No: 2015/13900, Tarih: 16.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6197 E.  ,  2015/13900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nizip 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2013/602-2013/1485

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı idare vekilinin temyizine gelince;

Birecik Barajı tesis etmek amacı ile yapılan kamulaştırmadan dolayı dava konusu taşınmazın kenarında bulunduğu barajın içme suyu temini için kullanılması ve bu nedenle taşınmazın mutlak koruma alanında kalması hususu ile davalı Bakanlığın herhangi bir ilgisi bulunmamaktadır.

Davalı idarenin 2942 sayılı Yasanın 12. maddesi bakımından sorumluluğuna gelince;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, davacı tarafından daha önce 2942 Sayılı Yasanın 12. maddesi uyarınca baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin olarak açılan Nizip Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.02.2007 tarih, 2006/207 Esas 2007/110 Karar sayılı dava dosyasında mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesinde belirtilen şartların oluşmadığından bahisle davanın reddine dair verilen kararın Dairemizin 27/09/2007 tarihli 2007/8055E.-10545K. sayılı ilamı ile "Yapılan incelemede; dava konusu taşınmazın taşlık, kayalık olduğu ve tarım dışı arazi niteliğinde bulunduğu bilirkişi raporları ve mahkeme gözlemiyle sabit olduğundan, taşınmazda değer kaybı meydana gelmesi de mümkün olmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle red kararı verilmesinin sonucu itibariyle doğru olduğu” belirtilip ONANARAK 07.02.2008 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından, tarafları, konusu ve hukuki sebebi aynı olan iş bu davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçelerle kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17933, Karar No: 2013/7382, Tarih: 05.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/17933 E.  ,  2013/7382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar, kötüniyet tazminatı ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak fesih edildiğini ileri sürerek, ihbar, kıdem ve kötüniyet tazminatı istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II. maddesi gereğince haklı nedenle fesh edildiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı nedenle feshedildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-İşçinin iş sözleşmesinin işveren tarafından, haklı sebeple feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı Kanun’nun 25. maddesinin II. bendinin (d) fıkrasına göre, işçinin işverene veya ailesine karşı şeref ve namusuna dokunacak sözler söylemesi veya davranışlarda bulunması ya da işveren hakkında şeref ve haysiyet kırıcı asılsız ihbar ve isnatlarda bulunması veya işçinin işverene veya aile üyelerinden birine sataşması haklı fesih nedeni olarak sayılmıştır. Böyle durumlarda işçi, Anayasa'nın 25. ve 26. maddesi ile güvence altına alınmış düşünceyi açıklama özgürlüğüne dayanamaz. Buna karşılık işçinin bu ağırlıkta olmayan işveren aleyhine sarfettiği sözler çalışma düzenini bozacak nitelikte ise geçerli fesih nedeni sayılmalıdır. Sadece işverene karşı değil, işveren temsilcisine karşı yöneltilen ve haklı feshi gerektirecek ağırlıkta olmayan aleyhe sözler geçerli fesih nedeni sayılmalıdır. Bunun gibi, işçinin, işveren veya aile üyelerinden olmamakla birlikte, işverenin yakını olan veya işverenin yakın ilişkide bulunduğu veya başka bir işte ortağı olan kişilere hakaret ve sövgüde bulunması, bu kişilere asılsız bildirim ve isnatlar yapması özellikle işverenin şahsının önemli olduğu küçük işletmeler bakımından bu durum iş sözleşmesinin feshi için geçerli neden oluşturacaktır. İşçinin, işverenin başka bir işçisine sataşması 4857 sayılı Kanun'un 25/II (d) maddesi hükmü uyarınca haklı fesih nedeni sayılmıştır. Sataşma niteliğinde olmadığı sürece, diğer işçilerle devamlı ve gereksiz tartışmaya girişmek, iş arkadaşları ile ciddi geçimsizlik göstermek geçerli fesih nedenidir.

4857 sayılı Kanun'un 25. maddesi kapsamında değerlendirilecek ağır sözleri, işçi, işverenin veya vekilinin tahrikleri sonucu söylemesi, geçerli fesih nedeni sayılmalıdır. Yapıcı ve objektif ölçüler içerisinde belirli bir uzmanlık alanı ile ilgili eleştiri ya da işletmedeki bozukluk ya da uygunsuzluklara ilişkin eleştiri söz konusu olduğunda geçerli fesihten bahsedilemez.

Somut olayda, davalıya ait işyerinde proje teknisyeni olarak çalışan davacının iş sözleşmesi, başka bir işyeri çalışanın açtığı davada, davacının tanık olarak verdiği ifadelerin işyeri yetkililerini haksız zan altında bıraktığı gerekçesiyle, davalı işveren tarafından 18.10.2010 tarihinde feshedilmiştir.

4691 sayılı Teknoloji Geliştirme Bölgeleri Kanunu'na 5035 sayılı Kanun'un 44. maddesi ile eklenen geçici 2. maddesinde, teknoloji geliştirme bölgelerinde kurulu gelir veya kurumlar vergisi yükümlülerinin, bölgede yaptıkları Ar-Ge projelerinden elde ettikleri gelirlerin, 01.01.2004 tarihinden 31.12.2013 tarihine kadar her türlü vergi resim ve harçtan istisna olduğu; anılan maddenin 2. fıkrasında ise, bölgede çalışan Ar-Ge ve destek personelinin de bu görevleri ile ilgili ücretlerinin 01.01.2004 tarihinden başlamak üzere 31.12.2013 tarihine kadar her türlü vergi resim ve harçtan istisna olduğu hükme bağlanmıştır. Davacının, söz konusu istisna kapsamında olmasına rağmen, ücret bordrolarından 2008 yılından itibaren 4691 sayılı Kanun'a aykırı olarak gelir vergisi kesintisi yapıldığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bilirkişinin ek raporunda da, dosyada bulunan bordrolardaki tahakkuku yapılan vergilerin aynı miktarda Yüreğir Vergi Dairesi'ne beyan edildiği ve böylece bordrolarda kesinti gösterilerek yatırılmayan vergi bulunmadığı belirtilmiştir.

Adana 3. İş Mahkemesi'nin 2010/47 esas ve 2011/18 karar sayılı dava dosyasında, işverenin başka bir çalışanı (Sadık Bahçıvan) tarafından, davalı işveren aleyhine açılan davada, ücretlerden yapılan vergi kesintilerinin vergi dairelerine yatırılmaması nedeniyle yapılan kesintilerin tahsili istenmiştir. Davacı, anılan davada tanık olarak verdiği ifadesinde, davalı işyerinde 2001 Şubat ayından itibaren elektronik teknisyeni olarak çalıştığını, davacının da şoför olduğunu ve evrak getir götür işleri yaptığını, işyerinin 2007 yılında ... İş Bab projesi kapsamında Teknokent bünyesine girdiğini, Teknokent'e girdikten sonra vergi muafiyeti uygulanmaya başlandığını, bu muafiyetten yararlanmak için Ar-Ge projesine dahil olmak gerektiğini, ancak kendisi Ar-Ge projesine dahil olmasına rağmen, kendisinden vergi kesintisi yapıldığını, kesilen vergilerin, vergi dairesine mi yatırıldığını yoksa oradaki muhasebecinin cebine mi attığını bilemediğini, daha önceki muhasebecinin aslında yapılmaması gereken vergi kesintilerinin yapıldığını, ancak vergi dairesine yatırılmadığını söylediğini, ancak bu durumun sadece duyumuna dayalı bir bilgi olduğunu beyan etmiştir. İşçinin bu beyanı, iş akışını bozucu niteliktedir ve delil durumuna göre işyerinde olumsuzluk yaratmıştır. Ancak, davacı, kendisinden vergi kesintisi yapılmaması gerekirken yapılması nedeniyle, bu konuda işyerinin eski muhsebecisinden duyduklarını tanık olarak ifadesinde belirtmiş olup, asılsız isnatta bulunmak kastı olmadığından, fesih haklı neden boyutuna ulaşmamıştır. Bu durumda, davacının iş sözleşmesi davalı işverence haklı sebeple feshedilmediğinden, mahkemece, davacının ihbar ve kıdem tazminatı talebinin kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22416, Karar No: 2017/25557, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22416 E.  ,  2017/25557 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4833, Karar No: 2020/1473, Tarih: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/4833 E.  ,  2020/1473 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26906, Karar No: 2016/7147, Tarih: 06.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/26906 E.  ,  2016/7147 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVACI : Vek.Av.

DAVALI : 1-V.. S.. Vek.Av

2-E.. S.. vd.

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan V.. S.. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan V.. S.. vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8888, Karar No: 2014/14700, Tarih: 26.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/8888 E.  ,  2014/14700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/02/2013 tarih ve 2010/113-2013/49 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 26/09/2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı- birleşen dosyada davalı asil ... ve davacı-birleşen dosyada davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 22 yıllık çalışmasının ürünü ".... 1453-1650" isimli 6 ciltlik eseri hazırladıktan sonra, davalı Kurum’a başvurduğunu, Kurum Yönetim Kurulu'nun 26.06.2009 tarih ve 590/8 sayılı kararı ile 2.000 adet basılmasına, telif ücretinin telif eserleri bölümünün (90), Osmanlıca yayınlanan tıpkıbasımı bölümü (12), bibliyografik eser ve indeks bölümü (50), gösterge rakamının 2,5 kat artırılarak hesaplanmasına" şeklinde karar vermesinden sonra, müvekkili ile davalı arasında 15.07.2009 tarihli telif sözleşmesi imzalandığını, eserin 3.000 adet basıldığını, buna rağmen davalı Yönetim Kurulu’nun tek taraflı olarak 24.09.2009 Tarih ve 597/14 sayılı kararıyla müvekkilinin izni alınmadan 590/8 sayılı önceki yönetim kurulu kararının iptaline karar verdiğini, müvekkilinin eserinin "derleme" eser olarak değerlendirilmesine ve buna göre ücret hesaplanmasına karar verildiğini, bu çerçevede hesaplanan brüt 40.314,29 TL'nin müvekkilince ihtirazi kayıtla alındığını, ilk yönetim kurulu kararının iptalinden önce müvekkiline haber verilse idi müvekkilinin sözleşmeden vazgeçeceğini, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca ödenmesi gereken telif ücretinin eksik ödendiğini ileri sürerek, şimdilik 10,000.00 TL'nin, ıslahla 58.969,71 TL’nin faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen davanın reddini istemiştir.

Davalı birleşen davada davacı vekili, asıl davaya ilişkin savunmasında dava konusu çalışmanın bedelinin Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu İle Bağlı Kuruluşları Telif Hakkı, Yayın ve Satış Yönetmeliği çerçevesinde hesaplandığını, davacının telif alacağı bulunmadığını belirtmiş, birleşen davada, müvekkili Kurum ile davalı ... arasındaki 15.07.2009 tarihli telif sözleşmesine konu eserin davalının Kurum’da çalışırken ... Projesi kapsamımda yürütülen çalışmalar sırasında ortaya çıktığını, kitabın araştırma masraflarının Kurumca karşılandığını, bu konuda pek çok Yürütme Kurulu kararı bulunduğunu, ...’daki Türk Aşiretlerin tahrir defterlerinden tespiti, bilgisayara geçilmesi, defterlerdeki kayıtların dökümünün yapılıp fişlenmesi gibi çalışmaların bir çok

kişiden oluşan ekipçe yürütülüp ücretlerinin müvekkili Kurumca ödendiğini, FSEK’nun 18. maddesi kapsamında telif haklarının müvekkili Kuruma ait olduğunu, 3.000 adet basılıp satımı devam ederken davalının söz konusu esere ait bilgileri kendisi tarafından hazırlanan www.... com isimli internet sitesinde izinsiz olarak yayınlayarak kamunun ulaşımına sunduğunu, haksız rekabet yarattığını, haksız ticari kazanç elde ettiğini ileri sürerek, davalının web sitesi yoluyla yaptığı tecavüzün tespiti ve önlenmesine, FSEK’nun 70/2 maddesi uyarınca 10.000,00 TL tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.