muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11768, Karar No: 2016/14963, Tarih: 09.11.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/11768 E.  ,  2016/14963 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonucunda, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-son maddesi gereğince yargılamanın durmasına dair... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/12/2015 tarihli ve 2015/660 esas, 2015/971 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 07/06/2016 gün ve 5193/2016 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/06/2016 gün ve 2016/251247 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre; iddianamede sanığın açık kimlik bilgisinin yazılmadığı, yargılama yapılabilmesi için sanığın açık kimlik bilgilerinin iddianamede yazılı olması gerektiği, iddianamede sanığın açık kimlik bilgilerinin yazılmasının yargılama şartı olduğundan bahisle, Cumhuriyet başsavcılığınca sanığın açık kimlik bilgilerinin tespit edilerek yargılama şartı yerine getirilmek üzere yargılamanın durmasına karar verilmiş ise de,

5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesinde yer alan, "Soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda anılan madde kapsamında yargılama şartı bulunmadığı gibi, iddianamede sanığın açık kimlik bilgilerine yer verilmemesinin iddianamenin iadesi sebepleri arasında olup, bu hususun mahkeme tarafından yargılama aşamasında araştırılarak elde edilebileceği, yargılama aşamasında ortada gerçekleşmesi gereken herhangi bir şart bulunmazken durma kararı verilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesinde, kovuşturmanın şarta bağlı tutulmuş olması ve şartın henüz gerçekleşmediğinin anlaşılması halinde durma kararı verilebileceği öngörülmüş olup, dosya içeriğine göre soruşturma aşamasında gerek kollukta müdafii huzurunda, gerekse Sulh Ceza Mahkemesindeki sorgusu sırasında kendi beyanı ile kimlik bilgileri tespit edilen sanık yönünden dava zamanaşımı süresince kovuşturmaya devam edilmesi gerekirken, “kimlik bilgileri bilinemeyen kişi hakkında yargılama koşulu oluşmadığı” gerekçesiyle, koşulları oluşmadığı halde durma kararı verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (...) 12. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 10.12.2015 gün ve 2015/660 E., 2015/971 sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca BOZULMASINA, sonraki işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, 09.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10062, Karar No: 2014/15213, Tarih: 12.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/10062 E.  ,  2014/15213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 8. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/09/2011

NUMARASI : 2005/615-2011/333

DAVA :Davacı, maddi tazminat ile cezai şart alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalının, iş sözleşmesinin rekabet etmeme hükümlerini ihlal ettiğini ileri sürerek cezai şart ve maddi tazminat alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının, işyerinden ayrıldıktan sonra çalışmaya başladığı işyerinin iştigal konusunun aynı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dava rekabet yasağının ihlali sebebiyle kararlaştırılan cezai şart ve maddi tazminat ödetilmesi isteğine ilişkindir.

Borçlar Kanununun 348 inci maddesinde, “İş sahibinin müşterilerini tanımak veya işlerinin esrarına nüfuz etmek hususlarında işçiye müsait olan bir hizmet akdinde her iki taraf, akdin hitamından sonra, işçinin kendi namına iş sahibi ile rekabet edecek bir iş yapamamasını ve rakip bir müessesede çalışamamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olamamasını, şart edebilirler. Rekabet memnuiyetine dair olan şart, ancak işçinin müşterileri tanımasından ve esrara nüfuzundan istifade ederek iş sahibine hissolunacak derecede bir zarar husulüne sebebiyet verebilecek ise, caizdir” şeklinde kurallara yer verilerek rekabet yasağının esasları düzenlenmiştir. Buna göre işçinin, işverenle ilişkide olan müşterileri tanıması ve görülmekte olan işin bütün ayrıntılarına ulaşabilmesi imkânının olduğu hallerde, iş sözleşmesinin sona ermesinin ardından işverenle rekabet oluşturacak şekilde kendi namına iş yapmaması, rakip bir firmada ortak olamaması ya da iş sözleşmesiyle çalışmaması şeklinde şart içeren sözleşmeler yapabileceklerdir. Borçlar Kanunu'nun değinilen maddesinde, rekabet yasağının kapsamı sınırlandırılmış ve işverene önemli bir zarar verilmesi ihtimalinin olmadığı durumlarda bu tür düzenlemelerin geçerli olmayacağı hükme bağlanmıştır.

BK’nın 348. maddesi'ndeki düzenleme hizmet sözleşmesi içinde yer almakla birlikte hizmet akdi süresince yapılmaması gereken bir hususu değil, hizmet akdinden sonra yapılmaması gereken bir hususta düzenleme getirmektedir. Hizmet akdinin devamında yapılan bir sadakatsizlik bu ister sözleşme ile düzenlensin ister kanunla düzenlensin elbette ki iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturacaktır. Oysa davada davacı taraf davalının akdin sona ermesinden sonra gerçekleşen eylemi nedeniyle cezai şart istemektedir. Uyuşmazlığın bu niteliği itibarıyla davanın iş mahkemesinde görülmesini gerektirir bir durum mevcut değildir. Ayrıca ticari sırrın ne olduğunun değerlendirilmesinin uzman mahkemelerce yapılması gerektiği de yadsınamaz bir gerçeklik olunduğu gibi “Rekabet Yasağı” kavramı da piyasa şartlarıyla sıkı sıkıya bağlı bulunan ticari bir konudur. Kaldı ki, T.T.K.’nın 4. maddesi'yle yasakoyucu çok açık bir şekilde B.K.'nun 348. maddesi'nden kaynaklanan davaların mutlak ticari davalardan olduğunu öngörmüştür. Mutlak ticari davalar herhangi bir unsurun, bağlama noktasının veya sebebin davanın ticari niteliğini değiştirmediği, mahkemenin kanaatinin rol oynamadığı davalar olup somut olayda olduğu gibi düzenlenen bir hizmet sözleşmesi içinde yer alması davanın mutlak ticari dava olduğu niteliğini değiştirmez.

Somut olayda, mahkemece mutlak ticari nitelikte dava hakkında görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yanlış nitelendirme ve değerlendirme ile davanın esası hakkında karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11844, Karar No: 2014/2419, Tarih: 26.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11844 E.  ,  2014/2419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine, atılı diğer suçlardan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükmü ile konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde,

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş beraatin ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, katılan vekili ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmü ile konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdure ile ilgili olarak soruşturma evresinde ... Üniversitesi Tıp Fakültesi bünyesinde oluşturulup 1 adli tıp uzmanı, 1 ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı, 1 üroloji uzmanı, 1 kadın hastalıkları ve doğum uzmanı ile 1 radyoloji uzmanından meydana gelen heyetçe düzenlenen 22.10.2012 günlü raporda mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu, kendisini bedenen ve ruhen savunamayacağı, beyanlarına itibar edilebileceği yönünde görüş bildirilmesinin ardından kovuşturma evresinde mahkemece aynı üniversiteden aldırılan 02.04.2013 günlü ikinci heyet raporunda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu, beyanlarına itibar edilebileceği ve hafif derecede mental retardasyon rahatsızlığı nedeniyle kendisini bedenen veya ruhen savunamayacağının bildirildiği, mahkemece anılan raporlara dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulmasından sonra 01.03.2013 tarihli celsede verilen ara kararı uyarınca mağdureyle ilgili olarak aynı ünivesiteden alınıp hükümden sonra dosyaya gelen 07.05.2013 günlü üçüncü raporda ilk iki rapordan farklı olarak mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığının belirtilip diğer bulgulara iştirak edildiğinin bildirilmesi karşısında, ortaya çıkan çelişkinin giderilmesi amacıyla mağdurenin dava dosyasıyla birlikte...Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilerek kendisinde mental retardasyon rahatsızlığı olup olmadığı, varsa bundan dolayı eyleme karşı bedenen veya ruhen kendisini savunup savunamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği ve olay sebebiyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususlarında ayrıntılı rapor alınarak buna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1155, Karar No: 2009/2101, Tarih: 19.02.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/1155 E.  ,  2009/2101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 13/11/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı bulunduğu 296 parsel sayılı taşınmazı davalının haksız kullandığını ileri sürüp, elatmanın önlenmesine ve 10.000.00.-YTL ecrimisilin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, dava konusu taşınmazı yarıcılık sözleşmesi doğrultusunda yıllardır  kullandıklarını belirtip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazı davalıların uzun yıllar öncesine dayalı yarıcılık anlaşmasına göre kullandıkları, çıkan mahsülden davacıya ödemede bulundukları, davalıların çekişme konusu taşınmazla ilgili üstün hakları olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . S. raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu 296 parsel sayılı taşınmazda davacının kayden paydaş olduğu, davalıların kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir haklarının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davacı, kayıttan kaynaklanan mülkiyet hakkına dayanarak eldeki davayı açmış olup, kural olarak davanın kabulüne karar  verilmiş olması doğrudur. Ancak, davalılar, dava konusu taşınmazı yarıcılık sözleşmesine istinaden kullandıklarını savunmuşlar, mahkemece, bu savunmaya itibar edilerek neticeye gidilmiştir.

Gerçekten de; davacı vekili 7.10.2008 tarihli beyanında çekişme konusu taşınmazda dava dışı kişilerle birlikte paydaş olan davacı ve ortaklarının babalarının taşınmazı davalı tarafa ortakçılığa (yarıcılığa) verdiğini bildirmiş, böylece davacı taraf davalıların savunmalarını teyit etmiş bulunmaktadır. Esasen, bu husus mahkemenin de kabulünde olup, ecrimisil isteğinin reddi de bu gerekçeye dayandırılmıştır.

Öyleyse; taraflar arasındaki hukuki ilişkinin Borçlar Kanununun 270 ve devam eden maddelerinde öngörülen düzenlemelerden kaynaklandığı ve bu düzenlemelerin gözetilmek suretiyle çözüme kavuşturulacağı açıktır.

Öyleyse; taraflar arasındaki hukuki ilişkinin Borçlar Kanununun 270 ve devam eden maddelerinde öngörülen düzenlemelerden kaynaklandığı ve bu düzenlemelerin gözetilmek suretiyle çözüme kavuşturulacağı açıktır.

Hemen belirtilmelidir ki; Borçlar Kanununun 270/1. Fıkrası hükmü hasılat kirasını tarif ederken, maddenin 2.fıkrası ise kira bedelinin para olabileceği gibi devşirilecek semere veya hasılatın bir hissesi de olabileceğini öngörmüştür. Bilindiği üzere, bedelin semere veya  hasılat olması halinde taraflar arasındaki hukuki ilişki iştirakli kiradır. (HGK.'nun 13.1.1982 tarih 1979/2-66 E, 1982/1.S.K,  4.H.D. 19.12.1958 T. 3237 E, 8250 sayılı Kararları) Memleketimizde bunun muhtelif çeşitlerinin bulunduğu sabittir. Trakya ve Marmara'da Yarıcılık, Orta Anadolu'da Ortakçılık, Yervacılık, Doğu Anadolu'da ise marabacılık ( Turgut Uygur Borçlar Kanunu Sh. 6256, Tandoğan Age. S.14 vd. Atıf) olarak nitelendirilmektedir. Türkiye'de ençok geçeni ise yarıcılıktır. Yarıcılıkta kural olarak tarla sahibi tarlasını ve tohumunu yarıcı denilen kiracıya verir, yarıcı da çiftini ve emeğini kullanarak tarlayı sürer, tohumu eker, tarlanın bakımı da ona ait olur. Elde edilen mahsul ise anlaşmaya veya mahalli adetlere uygun olarak aralarında pay edilir. Nitekim, bu hususa yukarıda değinilen 4.Hukuk Dairesinin kararında yer verilmiş olup, aynı kararda kiralayanın kâra ve zarara karışmayacağına ve ancak kararlaştırılan orantıda kardan pay alacağına ilişkin kira aktinin hasılat kirası niteliğinde olduğu ve bununda iştirakli kira olduğuna değinilmiştir. Böylesine bir kira sözleşmesinin yazılı veya sözlü yapılması olanaklıdır. Yukarıda değinildiği üzere kira bağıtının varlığı sabittir.

O halde, davacının miras bırakanının, davalılar ya da miras bırakanları ile sözlü yapmış olduğu iştirakli kira sözleşmesinin davacı ve ortaklarını halefiyet yoluyla bağlayacağı tartışmasızdır. Öte yandan, Borçlar Kanununun 285 ve 287. maddelerinde öngörüldüğü şekilde kira akdinin feshedildiği de iddia ve ispat edilmiş değildir. Buna göre, davalıların taşınmazda fuzuli şagil olduğunu (haksız işgalci) söyleyebilmek olanaksızdır. Öyleyse, eldeki davada "Yarıcılıktan-İştirakli Kiradan" kaynaklanan bir alacak isteği yer almadığına göre, haksız işgalcinin taşınmazı kullanmasından dolayı arsa malikine ödemesi gerekli olan ecrimisilden (haksız işgal tazminatından) sorumlu tutulamayacağı açıktır. Buna göre, mahkemece ecrimisil isteğinin reddine karar verilmiş olması doğrudur.

Ancak, yukarıda değinilen ilkeler, özellikle Borçlar Kanununun 285 ve 287. maddelerinde öngörülen feshi ihbar süreleri gözetilerek, aktin feshine dair  bir hukuki durum yaratılmadığına ve varolmadığına göre aktin son bulduğunun ve davalıların da fuzili şagil olduklarının kabulüne olanak yoktur.

Hal böyle olunca, elatmanın önlenmesi isteğinin de reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve yasal olmayan gerekçelerle kabul edilmesi doğru değildir.

Ancak, yukarıda değinilen ilkeler, özellikle Borçlar Kanununun 285 ve 287. maddelerinde öngörülen feshi ihbar süreleri gözetilerek, aktin feshine dair  bir hukuki durum yaratılmadığına ve varolmadığına göre aktin son bulduğunun ve davalıların da fuzili şagil olduklarının kabulüne olanak yoktur.

Hal böyle olunca, elatmanın önlenmesi isteğinin de reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve yasal olmayan gerekçelerle kabul edilmesi doğru değildir.

Davalıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  19.2.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11708, Karar No: 2013/3183, Tarih: 04.03.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/11708 E.  ,  2013/3183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sultanbeyli İcra Müdürlüğünün 2007/662 Talimat sayılı dosyasında bulunan 23.03.2007 tarihli haciz tutanağında, sanığın haciz mahallinde hazır bulunduğu ve haczedilen malların yediemin olarak kendisine bırakıldığının açıkça belirtildiği, tutanak altına yediemin sıfatı ile adı ve kimlik bilgilerinin yazılarak imzalandığı anlaşılmakla, sanığın tutanağı kendisinin imzalamadığını savunması karşısında; tutanak tanıkları dinlenerek çelişki giderildikten ve tutanak altındaki imzanın sanığın eli ürünü olduğu belirlendikten sonra mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı olarak kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılarak hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10253, Karar No: 2019/22, Tarih: 07.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2018/10253 E.  ,  2019/22 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ .... HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... ANADOLU 13. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kısmen kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette “02/04/2012 - 23/11/2015” tarihleri arasında çalıştığı, son olarak “müdür” unvanıyla görev yaptığını, mesnetsiz ve müphem bir gerekçeyle iş sözleşmesine son verildiğini, fesih öncesi savunmasının alınmadığını, başka bir departman veya pozisyonun teklif edilmediğini, fesihte son çare prensibine uyulmadığını iddia ederek; feshin geçersizliğinin tespitini, davacının işe iadesine, işe başlatmama tazminatının 8 aylık ücreti tutarında belirlenmesine, boşta geçen süreye ilişkin 4 aylık ücret alacağının ve diğer haklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin işyerinde yapılan organizasyon değişikliği sonrası geçerli nedenle sona erdirildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, davacının iş akdinin, iş yerinde yaşanan küçülmeye bağlı olarak organizasyon değişikliği ve iş yerinde yaşanan küçülme nedeniyle fesih edildiği ancak davalı işverenlik tarafından küçülme iddiası ileri sürülmesine rağmen dava dışı bir şirket ile hizmet alım sözleşmesi imzalayarak işçi temin yoluna gittiği yine fesih sürecinde davacının görev yaptığı pozisyon ile benzer yapıdaki birimlere, 1 grup müdürü, 1 müdür, 1 yönetmen alımı yapıldığı ayrıca davacının iş yerinde başka bölümlerde, işçi alımı yapılan bölümlere ve hizmet alımı yoluna gidilen pozisyonlarda çalışma olanağının davalı iş veren tarafından değerlendirilmediği, bu nedenlerle işletmesel kararın tutarlı uygulanmadığı ve feshin son çare olma ilkesine riayet edilmediği yapılan feshin geçerli olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E)İstinaf Sebepleri:

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; feshin işletmesel karara dayalı olarak son çare olma ilkesine uygun geçerli nedenle yapıldığını, emsal bir çok dosyada mahkemelerin red kararı verdiğini belirtmiştir.

F)Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :