muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5829, Karar No: 2019/15117, Tarih: 08.07.2019

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, dosya içeriğine göre davacının çalıştığı işyeri 26.08.2011 tarihinde davalı ... Avm Turizm Şirketi tarafından davalı ... Yiyecek ve İçecek Şirketine devredilmiştir. Davalı ... Avm Turizm Şirketinin devreden işveren olduğu dikkate alındığında anılan işveren kıdem tazminatı ve feshe bağlı olmayan diğer alacaklardan yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde kendi dönemi itibariyle sorumludur. Buna göre, devreden davalı ... Avm Turizm Şirketinin sorumlu olduğu tutarlar belirlenmeden tüm alacaklardan müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna hükmedilmesi hatalıdır.

3-Dava tarihinden önce davalıların temerrüde düşürülmediği dikkate alındığında genel tatil ücreti alacağına dava ve ıslah tarihi ayrımına göre faiz yürütülmesi gerekirken, tüm alacak miktarına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18066, Karar No: 2015/10703, Tarih: 22.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/18066 E.  ,  2015/10703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EZİNE KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/07/2014

NUMARASI : 2013/75-2014/32

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden S.. E.. ile aleyhine temyiz istenilen E.. K.. vekili Avukat Yıldırım , Hazine vekili Avukat Dilara . Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında A.Köyü 141 ada 5 ve 6 parsel sayılı 305,53 ve 338,07 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, Asliye Hukuk ve Sulh Hukuk Mahkemelerinde dava konusu olduklarından söz edilerek malik haneleri davalı bırakılarak tespit edilmişler; S.. E.. tarafından Hazine ve Köy Tüzel Kişiliği aleyhine açılan tescil davası ile E.. K.. tarafından davalı S.. E.. aleyhine açılan men'i müdahale davası, davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmış; Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsellerin tutanakları ile dava dosyaları birleştirilerek ve önceki kesin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda 28.05.2010 tarihli kararla 05.05.2010 tarihli uzman bilirkişi ek raporunda (E) ve (G) harfleri ile kırmızı renkle taralı alan da dahil olmak üzere 300,71 m2'lik bölümün 141 ada 5 parsel sayılı taşınmaz olarak S.. E.. adına, (F) ve (H) harfleri ile gösterilen alan dahil olmak üzere 342,89 m2'lik bölümün 141 ada 6 parsel sayılı taşınmaz olarak E.. K.. adına tcsciline karar verilmiş; S.. E.. vekili ile Hazine vekili tarafından temyiz edilen karar Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 26.04.2011 tarihli ve 2010/8486-2011/2199 sayılı kararı ile onanmak suretiyle 23.11.2011 tarihinde kesinleşmiştir. S.. E.. vekili 28.06.2012 tarihli dilekçesi ile, yargılamanın yenilenmesi isteminde bulunmuş, mahkemece yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine karar verilmiş; kararın S.. E.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 16.Hukuk Dairesi'nin 05.02.2013 tarih 2012/8208, 2013/593 Esas Karar sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş, karar düzeltme isteminin de reddedilmesi üzerine 30.09.2013 tarihinde kesinleştiği şerhedilmiştir. Talep eden davacı S.. E.. bu kez de 28.10.2013 tarihli dilekçesi ile, yargılamanın yenilenmesi isteminde bulunmuş, mahkemece yapılan yargılama sonunda; yargılamanın yenilenmesi isteminin esasa girmeden reddine karar verilmiş; hüküm, talep eden davacı S.. E.. tarafından temyiz edilmiştir.

İstek, yargılamanın yenilenmesine ilişkin bulunmaktadır. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 377. maddesinde yargılamanın yenilenmesi nedenleri sınırlı olarak belirtilmiştir. İleri sürülen hususlar bu nedenlerden hiçbirine uymamaktadır. Hükümde açıklanan diğer gerekçelere göre de temyiz itirazları yerinde olmadığından reddi ile usul ve Yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 1.100.00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren aleyhine temyiz olan tarafa verilmesine, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

22.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5314, Karar No: 2019/2923, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5314 E.  ,  2019/2923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/479, Karar No: 2014/3285, Tarih: 11.03.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/479 E.  ,  2014/3285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2013/813-2013/731

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 08.03.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.10.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, .. ada .. parsel sayılı taşınmazda bulunan 5 no'lu bağımsız bölümün paydaşlar arasında satılarak ortaklığının giderilmesini istemiştir.

Davalı vekili de, taşınmazın paydaşlar arasında satışı suretiyle ortaklığının giderilmesini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın açık artırma suretiyle satılarak ortaklığının giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanunun 699/son maddesi gereğince bölme istemi durum ve koşullara uygun görülmezse ve özellikle paylı malın önemli bir değer kaybına uğramadan bölünmesine olanak yoksa, açık artırmayla satışa hükmolunur. Satışın paydaşlar arasında artırmayla yapılmasına karar verilmesi, bütün paydaşların rızasına bağlıdır. Davacılar vekili dava dilekçesinde taşınmazın paydaşlar arasında açık artırmayla satılmasını istemiş ve davalı da buna rıza göstermiştir. Mahkemece tarafların talebi gözetilerek taşınmazın satışının paydaşlar arasında artırma suretiyle yapılmasına karar verilmesi gerekirken genel açık artırma suretiyle satışına karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 11.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14161, Karar No: 2007/13902, Tarih: 06.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/14161 E.  ,  2007/13902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali - tescil ve şerhin iptali davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli ... Mahallesi 70 parsel sayılı taşınmaz, yörede 1969 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında 62.750 m2 miktar ve bostan niteliği ile dava dışı 68 parsel sayılı taşınmazı da kapsadığı belirtilen Nisan 1941 tarih 20 ve Eylül 1944 tarih 25 sayılı pay tapu kayıtları uygulanmak sureti ile ... ve arkadaşları adına tespit ve tapuya tescil edilmiştir. Daha sonra 31.05.1974 tarih 5300 yevmiye numarası ile 307 ila 333 parsellere ayrılmış, davaya konu 322 parsel 920 m2 arsa vasfı ile tamamı ... ... Beton Ltd.Şti. adına tescil edilmiş, daha sonra satış nedeniyle ve eşit paylarla ... ... ve arkadaşları adına kaydedilmiştir. Beyanlar hanesine ise, 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince kısmen orman sınırları dışına çıkarıldığı yolunda şerh verilmiştir.

Hazine, orman sınırları içinde kalan yerlere ait tapu kayıtlarının hukuken değer taşımayacağını belirterek davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili istemi ile Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açmıştır.

Tapu kayıt malikleri ise tapu kaydı üzerine konulan 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde şerhinin iptalini isteyerek karşı dava açmışlar ve açılan davalar birleştirilmiştir.

Hazine, orman sınırları içinde kalan yerlere ait tapu kayıtlarının hukuken değer taşımayacağını belirterek davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili istemi ile Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açmıştır.

Tapu kayıt malikleri ise tapu kaydı üzerine konulan 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde şerhinin iptalini isteyerek karşı dava açmışlar ve açılan davalar birleştirilmiştir.

Yapılan yargılama sonucunda Hazinenin davasının reddine, ... ... ve arkadaşlarının davasının kabulü ile 322 sayılı parselin tapu kaydındaki "2/B madde şerhinin" kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir. Bu karar Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 28.09.2004 tarih 2004/3635-9360 sayılı kararı ile bozulmuştur. Bozma kararında özetle "Mahkemece yapılan araştırmanın yeterli olmadığı açıklandıktan sonra ilk orman kadastrosu ve daha sonra yapılan çalışmalara ait harita ve tutanakların usulünce uygulanması ve sonucuna göre bir hüküm kurulması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulmuş, bu sırada çekişmeli yer 12.10.2005 tarihinde ... ...'a ... ve tapuya kaydedilmiş, bu kişi tarafından açılan şerhin iptali davası da temyize konu dosyası ile birleştirilmiştir. Hazine tarafından davalı gerçek kişiler aleyhine açılan tapu iptali ve tescil davasının reddine, bu dosya ile birleştirilen mahkemenin 2003/872 Esas sayısı ile yine bu dosyada birleştirilen Şişli 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/294 Esas sayılı dava dosyasında açılan davanın kabulü ile Şişli İlçesi, ... Mahallesinde kain 3/1 pafta ve 322 parsel sayılı ... ... adına tapuda kayıtlı taşınmazın tapu kaydının beyan hanesindeki "6831 Sayılı Yasanın 31/6. maddesi uyarınca kısmen Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır." ibareli 13.07.1995 tarih ve 2854 yevmiye nolu şerhin terkinine karar verilmiş, bu karar davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman rejimi dışına çıkartılan taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili, karşı dava ise, bu nedenle tapu kaydı üzerine konulan 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde şerhinin iptaline ilişkindir. Uyuşmazlık, özünde dava konusu parselin kesinleşmiş orman sınırları içinde kalıp kalmadığının tespiti ile çözümlenebilecektir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Köyünde 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre ilk kez 1938 yılında yapılarak 1939 yılında kesinleşen orman kadastrosu ile 1744 Sayılı Yasa döneminde yapılan ve 10.05.1977 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu, aplikasyon ve aynı yasanın 2. madde uygulaması, 07.08.1985 tarihinde ilan edilen 2896 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması ve yine 1988 yılında 3302 Sayılı yasa ile değişik 2/B madde uygulaması vardır.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Dava dosyası içindeki orman kadastrosuna ilişkin belgelerin incelenmesinde;

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Dava dosyası içindeki orman kadastrosuna ilişkin belgelerin incelenmesinde;

1938 yılında yapılan ve taşınmazı ilgilendiren 05.12.1938 tarih ve 196 sayfa numaralı tutanakta 8, 9, 10, 11 numaralı orman sınır noktaları tanımlanırken “buradan ... Deresinin yatağı ile ormanla örtülü sırtın teşkil ettiği hattı fasıldan gidilerek ... de (10) numaraya varılır. Burada ... Deresi ile ... Dereleri birleşir. Bu sınırın dışında ... ve ... Mahallesi halkının mezru bahçeleri ve evleri vardır” denilmektedir.

1744 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1976 yılında yapılan orman sınır noktalarının aplike işlemi sırasında ise, ilgili 9, 10, 11 numaralı orman sınır noktalarının tarif edildiği tutanakta ise, “9 no’dan kuzey-batıya dönülerek ... deresi ile ... deresinin birleştiği yerde 10 numaralı orman sınır noktaları tesis edildi. Buraya ... denilmektedir.

Eski tahdit krokisinde bu nokta 320 m. kuzeyde görünmektedir. Açı ve mesafenin zemine ablikesinde krokiye (yani 1939 tahdit hattına) uygun düşmekte, ancak mevkiye uygun düşmemektedir. Bu yüzden iki derenin birleştiği noktanın değişmeyeceği görüşü ile açı ve mesafelerde düzeltme yapılarak 10 ve 11 nolu noktalar tesis edildi. 9 nolu noktadan itibaren gidilen hat eski tahdit zabıtlarına göre eski dekovil hattını takip etmektedir” şeklinde 10 numaralı noktanın tespitinin yapıldığı,

1938 tahdit zaptında tarif edilen 10 nolu orman sınır noktası yani ... ve ... Derelerinin birleştiği nokta 1744 Sayılı Yasa uygulaması sırasında da aynı yere (iki derenin birleştiği yere) konduğu ve kadastro paftasıyla orman tahdit haritasının çakıştırılması sonucu dava konusu parsel, bu hat içinde ve orman alanında bırakılmıştır.

Mahkemece 30.11.2006 tarihinde yapılan keşifte uzmanlığına başvurulan Orman Yüksek Mühendisleri ... Karagöz ve ... ... ile Harita Mühendisi ... Yelkenci’nin verdiği 02.02.2007 günlü raporda özetle: 3116 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca yapılan orman tahdidinde açı, yön ve mesafelere göre orman tahdit haritasının düzenlendiği orijinal orman tahdit haritasına göre, çekişmeli taşınmazın tamamen orman sınırları dışında kaldığı, 1744 Sayılı Yasa uygulaması sırasında 19 numaralı tahdit komisyonunca aplike işlemi yapılırken açı, yön ve mesafe değerleri yanlış gerekçe ile farklı biçimde uygulanarak nizalı parselin 8253 m2'sinin orman sınırları içinde gösterilerek 15.10.1961 tarihinden önce orman niteliğini yitiren alanda kalması nedeniyle orman sınırları dışına çıkarma işleminin yapıldığı, oysa tutanaklardaki anlatımlar, açı, yön, mesafe farkları, sabit dekovil (eski tren yolu) hattı, eski tarihli 1/25000 ölçekli memleket haritası incelemesi sonucu aplikasyon ve 2. madde uygulamasının hatalı olduğu ve 70 sayılı parselin dışında ve kuzey tarafında bulunan arazinin İstanbul Asliye 15. Hukuk Mahkemesinde görülen ve kesinleşen 1970/108 E.-1981/52 K. sayılı ilam ile de dava konusu yerin orman dışında olduğunun belirlendiğini bildirmişlerdir.

Aplikasyon ... bir orman kadastro işlemi olmayıp, daha önce kesinleşen orman kadastrosunun yapılmasında uygulanan yöntem ve kullanılan araçlarla önceki O.S.N.ların haritalar ve haritaların düzenlenmesine esas alınan tutanakların içeriğinden faydalanılarak zeminde yenilenmesinden ibarettir.

Mahkemece, davalı parselin 1938 tahdidinin dışında kaldığı kabul edilmişse de, dava konusu parselin kesinleşen orman tahdidine göre konumuna ilişkin olarak yapılan açıklamalar, ilk orman kadastro tutanakları ve 1744 Sayılı Yasa uygulaması sırasında düzenlenen harita ve tutanaklar ile çelişkili olduğu görülmektedir. Şöyle ki;

1) 1938 ve sonraki yıllarda yapılan orman kadastro çalışmaları sırasında, orman kadastrosu zabıt defterinin sağ sayfalarında orman sınır noktası ile ilgili açıklama yapılmakta, açı ve mesafelerin ölçü değerleri bu sayfaya yazılmakta ve bu sağ sayfada tarif edilen noktaların krokileri ise sol sayfada çizilerek gösterilmektedir. Dosyaya gönderilen 1938 tarihli tahdit tutanaklarında da aynı yöntem uygulanmış ve dava konusu ... KÖYÜ ormanlarının kadastro işlemine zabıt defterinin 194. sağ sayfanın ... yerinden başlanmış ve bu sayfada 1, 2, 3, 4, 5 numaralı noktalar tarif edilmiş, Hadımkoru Devlet Ormanının, ..., ... Yolları üzerindeki (23) numaralı noktası (beton kazık) (bak.tahdit zaptı s:193, 194) ... Ormanının (1) numaralı noktası kabul edilerek; bu yollar üzerindeki 1 numaralı noktadan başlanarak yolu kuzey yönde takiple 123 m. mesafede (2) numaralı nokta tesbit edilmiş, güneybatı yöne dönülerek Bakla Dereyi takiple (3) ve (4) numaralı ve ... Köyü evlerinin yanında ... Çeşme yolundaki (5) numaralı noktalar tahdit zabıt defterinde tarif edilmiş ve 194. sayfada tanımları yapılan 1 ila 5 numaralı noktalar 193. sayfada çizilen krokide gösterilerek köy evleri de aynı krokide işaretlenmiştir. Zabıt defterinin 193. sayfasındaki bu kroki, dosya içindeki tasdiksiz olan tahdit haritasına da aynen yansıtılmıştır.

Yine zabıt defterinin sağ (196) sayfasında 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12 ila 29 numaralı noktalar tarif edilerek, bu noktalar arasındaki açı ve mesafeler yazılmış ve sol (195) sayfada çizilen basit krokide (6 ila 10 numaralı noktalar hariç) 11 ila 31 numaralı orman sınır noktalarının bulunduğu yerler işaretlenmiş, tarif edilen ... ...-... Deresi, Göller İstasyonu, Kurt Çatağı, ... Değirmeni, Topyolu, Memba Altı gibi mevki isimleri de tahdit zaptına çizilen kroki üzerine gösterilerek 11 ila 31 nolu noktalar tahdit zaptındaki tarife ve tahdit zaptında çizilen krokiye uygun olarak aynen tahdit haritasında da gösterilmiştir.

Zabıt defterinin sağ (198) sayfasında 29 ila 46 orman sınır noktaları tarif edilip, açı ve mesafeler yazıldıktan sonra sol (197) sayfada 29 ile 45 orman sınır noktalarının krokileri çizilmiş, 198 sayfada tanımlanan noktalar ... Deresi, Topyolu, Hamidiye Membaları, Ortaçeşme Yolu, ..., Burunsuz mevki ve noktaları tahdit zabıt defterine çizilen krokide gösterilerek, güneyden kuzeye uzanan bu hattın sağ tarafının ... ... Devlet Ormanı, sol tarafının da ...-... Azizpaşa Devlet Ormanı olduğu işaret edilmiş, Azizpaşa Ormanının 1 numaralı noktasının ... Ormanının Burunsuz mevkiindeki son numarası olan 45 numarada başladığı gösterilmiş, yine tahdit zaptındaki kroki, aynen tahdit haritasına yansıtılmıştır.

Anlatılan şu duruma göre, dosya içindeki tahdit zabıtlarında ... Ormanının 1 ila 45 numaralı noktalarının tarifleri açı ve mesafeleri tahdit tutanağının 194, 196, 198 sayfalarında tarif edilmişse de, diğer tüm noktalar tahdit tutanağında tarif edildikten sonra aynı tutanaklarda krokileri çizilip yerleri gösterildiği halde, davaya konu yerlerle ilgili 6, 7, 8, 9, 10 numaralı orman noktaları tahdit tutanağında tarif edilmiş olmalarına karşın, krokileri zabıt defterine çizilip gösterilmemiştir.

Yani, temyize konu bu davayı ilgilendiren 6 ila 10 numaralı noktaların orijinal krokileri dava dosyasına gelen zabıt defterinin sayfalarında bulunmamaktadır. Bu noktaların tahdit tutanaklarında çizilmesi gereken krokileri, bu davanın çözümünde çok önemlidir. Çünkü; 1938 yılı tahdit zabıtlarında tarif edilen noktalar ile aynı tahdit zabıtlarına çizilen krokiler, tahdit haritası ile uyumlu olduğu halde, bu dava ile ilgili (10) numaralı noktanın 1938 tarihli tahdit zabıtlarında tarif edilen (burada ... Deresi ile ... Deresi birleştiği) yer ile 1938 tarihli tahdit haritasında işaretlenen (10) numaralı noktanın yeri farklı ve fakat 1976 yılındaki 1744 Sayılı Yasaya göre düzenlenen tahdit tutanağı ve haritası ile 1938 yılı tahdit tutanağı birbiri ile uyumlu olduğu görülmektedir.

1938 tahdit tutaklarında tarif edilen 5 ila 10 numaralı noktaların krokilerinin tahdit tutanak defterine neden çizilmediği izahsız kalmıştır. Çizilmiş olsa dahi bununla ilgili belgeler araştırılıp dava dosyasına getirilmemiştir.

Dosya içindeki 1976 yılı 1744 tahdit haritasında aynı köy 61 nolu parselin ... batısından itibaren ... Devlet Ormanı isimli başka bir ormanın bulunduğu ve bu ormanda yapılan 2. madde uygulaması sonucu XLV ve XLVI numaralı 2. madde poligon sahalarının Şişli Asliye 1. Hukuk Mahkemesinin 1992/201 E. ve 1992/230 Karar sayılı ilamına konu olduğu, tahdit haritası üzerinde yazılı olduğu görülmektedir. Bu davanın çözümünde önemli olan (10) nolu orman sınır noktası, sözü edilen diğer ... Devlet Ormanın tahdit defterlerine çizilen krokide de gösterilmiş olması mümkündür. Raporlarda bu yolda bir açıklık yoktur. Bu nedenle anılan dosyanın ve sözü edilen o ormana ait tahdit krokilerinin getirtilip incelenmesi gereklidir.