muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16779, Karar No: 2018/10894, Tarih: 20.11.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/16779 E.  ,  2018/10894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... Mimarlık Oto. İnş. Tic. A.Ş. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalılardan ... Mimarlık Otomotiv İnşaat Tekstil Gıda Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketinden 16.09.2014 tarihinde dava konusu otomobili satın almış olduğunu, aracın sağ arka kapısının boyanmış olduğunun ortaya çıktığını, aracın sıfır olarak satın alınmış olması karşısında gizli ayıplı olduğunu ileri sürerek, araç için ödenen bedelin iadesine karar verilmesini dilemiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır. Mahkemece; ... Otomotiv'e yönelik davanın kabulüne, 16/09/2014 tarihli ... Otomotiv A.Ş. tarafından kesilen 20689 sıra numuralı faturaya konu edilen 24 AY 368 plaka sayılı 2014 alev kırmızısı renginde ...şasi numaralı ... aracın ... Otomotiv'e iadesine, 51.043,28 TL alacağın ... Otomotiv A.Ş.'den alınarak davacıya verilmesine, faiz talebinin reddine, ... Genel Müdürlüğüne yönelik davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince yine temyiz edilmiştir.

Davacı, sıfır km satın aldığı araçtaki üretimden kaynaklanan boya hatası nedeniyle sözleşmeden dönme ve bedeli iadesi istemi ile eldeki dava açmıştır. Satışa konu araç üzerinde yaptırılan hükme esas alınan bilirkişi raporu ile sağ arka kapısındaki boya kalınlığı nedeni ile aracın 2.000,00.-TL değer kaybına uğrayacağı mütalaa edilmiştir.

Mahkemece, bu bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ise de; yalnızca lokal bir bölgede yer alan boya kalınlığının araç değişimini gerektirip gerekmediği husunda yanılgıya düşülmüştür. 6502 sayılı yasanın 11. maddesinde, malın ayıplı olması durumda tüketicinin seçimlik hakları düzenlenmiştir. Bu seçimlik haklarda tüketici; bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Açıklandığı şekilde tüketici seçimlik haklarından herhangi birisini kullanabilecektir. Ne var ki, tüketici bu hakkını kullanırken objektif iyiniyet kuralları içerisinde hareket etmek zorundadır.

Hükme esas alınan bilirkişi incelemesinde, araçtaki ayıbın 2.000,00.-TL değer kaybına yol açacağı bildirilmiştir. Hal böyle olunca, mahkemece, davacının seçimlik haklarından bedel iadesini içeren sözleşmeden dönme hakkını kullanmasının TMK'nın 2. ve TBK'nın 227/3. maddeleri uyarınca hakkaniyete ve taraflar arasındaki hak ve menfaatler dengesine aykırı olacağından, araçtaki ayıp nedeniyle seçimlik hakkından bedel indirim uygulanmasının uygun olacağı değerlendirilerek sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken, yazılı şekilde bedel iadesine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 872,00 TL harcın istek halinde davalı ... Mimarlık Oto. İnş. Tic. A.Ş.'ye iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9938, Karar No: 2011/15151, Tarih: 19.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/9938 E.  ,  2011/15151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 12.07.2010 gün ve 2010/6610-9897 sayılı bozma kararında özetle “...çekişmeli taşınmazın öncesinin keletelik arazi olduğu, keşifteki bulgu ve incelemelere taşınmazın genel görünümü itibarıyla taşlık ve ... olduğu, toprağın kayalıklar arasında cepler halinde bulunduğu, taşınmazın üzerinde belirgin bir imar-ihya çalışmasının yapılmadığı ve doğal hali ile bulunduğu, içindeki taşlık ve ... alanların temizlenmediği, dar kelete alanlarından açığa çıkan ... parçalarının bir kısmının kenarlara atılması ve üzerinde bulunan delice ve harnup ağaçlarının aşılandığı açıklanmıştır. Bu tür yerlerde 3402 sayılı Yasanın 17. maddesi anlamında imar-ihyanın tamamlandığı, zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinden söz edilemez. Davacı adına tescile karar verilen ve temyize konu taşınmazın, dava tarihine kadar 20 yıl süreyle ekonomik amacına uygun olarak nizasız fasılasız malik sıfatıyla kullanılmadığı ve taşlık, ... ve makilik bölümlerinin taşınmazın büyük bölümü içinde dağınık halde bulunduğu M.Y.'nın 715/2. ve 3402 sayılı Yasanın 16/C maddeleri gereğince Devletin hüküm ve tasarrufu altında ... olup, tescil ve sınırlandırmaya ve hiç bir şekilde özel mülkiyete konu olamayacak taşınmaz hakkında imar-ihyasının dahi tamamlanmadığı düşünülerek davanın reddine karar verilmesi gerekir.

Öte yandan, dava konusu taşınmazın üzerinde 40-50 yaşlı meşe ağaçları bulunduğu tespit edilmiştir. Dairemizde temyiz incelemesi yapılan dosyalarda raporları hükme esas alınan bilirkişi raporlarında, “Meşe ağacı tohumunun, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesi mümkün görülmediği, dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşe ağaçlarının daha önceki yıllarda tahrip edildiği, daha sonraki yıllarda toprak altında kalan kök ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bugün üzerinde görülen meşe ağaçlarının meydana geldiği" şeklindeki bilimsel açıklamalar da nazara alındığında, taşınmazların öncesinin orman olduğu anlaşıldığından, mahkemece davacı gerçek kişilerin davasının reddine karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın REDDİNE ve ... bilirkişisi harita mühendisi ... Bolaç'ın 05/11/2008 tarihli raporuna ekli krokide (M) işaretli 5790,75 m2'lik bölüm ile (N) işaretli 10798,38 m2'lik kısmının orman sınırları içerine alınmasına karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Yörede genel arazi kadastrosu işlemi 1981 yılında 766 sayılı Yasaya göre yapılıp 05.08.1981 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1744 sayılı Yasaya göre 03.04.1979 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması bulunmaktadır. Daha sonra 14.12.1987 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 19/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8699, Karar No: 2013/10518, Tarih: 10.05.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/8699 E.  ,  2013/10518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ödenmeyen fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacakları ile %5 fazlalıkların davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Mahkemece, davacının fazla çalışma süresi hesaplanırken davalı ile husumetli olan ve verilecek karadan menfaat sağlayacak olan davacı tanık anlatımları esas alınmıştır. Davacının davalı işyerinde kameraman olarak çalıştığı da dikkate alındığında, çalıştığı işyeri, yaptığı iş ve işin niteliği ile dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesi ile davacının günde 1 saat fazla çalışma yaptığının kabulü gerekir. Buna rağmen davacının haftada 16 saat fazla çalışma yaptığından hareketle hesaplama yapılması ve fazla çalışma alacağının bu hesaplamaya göre hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3. Basın İş Kanununda bazı işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarının hesaplanması konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

3. Basın İş Kanununda bazı işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarının hesaplanması konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 14. maddesinde bahsedilen ücret ile Ek 1. maddesinde sözü edilen hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Anılan düzenlemelerde sözü edilen alacaklar için ödeme tarihi de belirlenmiş olmakla, yüzde beş fazla ödemeye hak kazanmak için işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi de gerekmez.

5953 sayılı Yasada bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi Geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek oran bir oran içermesi sebebiyle vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek 6098 Borçlar Kanununun 52. maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Mahkemece, % 5 fazla alacaklar yönünden %95 oranından az olmamak üzere indirime gidilmesi gerekirken %85 oranında indirim yapılması ve hüküm altına alınan % 5 fazla alacakların asıl alacağın 4 katından daha fazla olarak belirlenmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15458, Karar No: 2015/35098, Tarih: 08.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/15458 E.  ,  2015/35098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2015/177717

Kamu görevlisine hakaret suçundan sanık A.. S.. hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 06.05.2010 tarih ve 2008/458 esas, 2010/524 karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 29.04.2014 gün ve 2013/3984 esas, 2014/14176 sayılı kararıyla;

" Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık A.. S..'nun tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE," karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/05/2015 gün ve 2015/177717 sayılı yazısı ile;

"Sanığın soruşturma safhasındaki kolluk ifadesinde yazılı adresinin G... Ç... H... S... Sokak No: ... ..../ İstanbul olduğu, kovuşturma aşamasında ise adresini, "G...Ç... H... M..., S... Ç...Sokak No:... ..../ İstanbul olarak belirttiği, sanığın gıyabında verilen hüküm için çıkarılan tebligat mazbatasında, "G... Ç... H... M..., S...Ç..Sokak No: .. .../ İstanbul yerine, soruşturma sırasında alınan beyanındaki adrese tebligatın yapıldığı,anılan adreste sanığın bulunamaması üzerine de 18.06.2010 tarihinde tebligatın mahalle muhtarlığına bırakıldığı, Yüksek Yargıtay 4.Ceza Dairesinin tebliğnamenin tebliği için çıkarılan tebligatın, mernis adresi olan ve kovuşturma aşamasında verilen adres olan "G.. Ç... H... M..., S... Ç... Sokak No: ... .../ İstanbul adresinde eşi F...S..'ya kararın tebliğ edildiği belirlenmiştir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanık A.. S..'nun soruşturma aşamasında emniyet görevlilerince alınan ifadesinde ikamet adresinin, G... Ç... H..., S...Sokak No: .... .../ İstanbul olarak beyan edildiği, kovuşturma sırasında alınan savunması sırasında belirttiği adresin ise, farklı olarak "G... Ç... H... M..., S... Ç... Sokak No: ... .../İstanbul olarak belirtildiği, mernis adresininin bu adres olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın gıyabında verilen hükmün, kovuşturma aşamasında belirtilen ve mernis adresine uygun olan bu adres yerine, soruşturma aşamasında beyan edilen ve farklı olan adrese tebligat çıkarılması nedeniyle, kararın sanığa tebliğ edilemediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle, kolluk ifadesinde yanlış yazıldığı anlaşılan adrese çıkartılan tebligatın usulsüz olması nedeniyle karardan haberdar olmayan sanığın, temyiz talebinin Özel Dairece kabul edilmesi yerine, temyiz isteminin reddine karar verilmesi sebebiyle usul ve yasaya aykırı olduğunu düşünmekteyiz.

Bu nedenle, kolluk ifadesinde yanlış yazıldığı anlaşılan adrese çıkartılan tebligatın usulsüz olması nedeniyle karardan haberdar olmayan sanığın, temyiz talebinin Özel Dairece kabul edilmesi yerine, temyiz isteminin reddine karar verilmesi sebebiyle usul ve yasaya aykırı olduğunu düşünmekteyiz.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Yargıtay Yüksek 4.Ceza Dairesi'nin 29.04.2014 gün ve 2013/3984 esas, 2014/14176 sayılı kararı ile verilen temyiz isteminin reddi kararının kaldırılarak sanığın temyizinin süresinde kabul edilerek temyiz incelemesinin yapılması, görüşümüz doğrultusunda karar verilmemesi durumunda ise, dosyanın Yüksek Yargıtay Birinci Başkanlığı'na gönderilmesi arz ve talep olunur” isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, kamu görevlisine hakaret suçundan sanık A.. S.. hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteminin süre yönünden reddine dair, Dairemizin 29.04.2014 tarihli kararına ilişkindir.

III- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri, 7201 sayılı Kanun'un 10. maddesi uyarınca sanığın sorguda bildirdiği en son adresine tebligat yapılmamış olması nedeniyle, temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 29.04.2014 gün ve 2013/3984 esas, 2014/14176 karar sayılı ret kararının KALDIRILMASINA,

Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 06.05.2010 tarih ve 2008/458 esas, 2010/524 karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Koşulları oluşmasına karşın, TCK'nın 43. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Eleştiri dışında cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık A.. S..'nun ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, itiraz yazısına uygun olarak, temyiz davasının esastan reddiyle HÜKMÜN ONANMASINA, 08/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12681, Karar No: 2015/16080, Tarih: 06.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/12681 E.  ,  2015/16080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 24.03.2010 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının kesinleşmesinden sonra, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle TCK'nin 51/7. maddesi uyarınca dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 09.05.2013 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13309, Karar No: 2023/3556, Tarih: 24.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/13309 E.  ,  2023/3556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bilecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2014/265 Esas, 2015/1390 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bilecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2014/265 Esas, 2015/1390 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 21.04.2021 tarihli ve 2021/7084 Esas, 2021/7346 Karar sayılı kararı ile hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye neden olunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bilecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2022 tarihli ve 2021/278 Esas, 2022/131 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, kararın eksik inceleme ile verildiğine, kati rapor alınmadan hüküm kurulduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, kararın eksik inceleme ile verildiğine, kati rapor alınmadan hüküm kurulduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İnceleme dışı mağdur ...'ın evinin balkonunda misafiri olan mağdur ... ile oturduğu, bu sırada sanığın kız arkadaşını uğurladığı ve mağdurların sanığa bakarak güldükleri, sanığın bu duruma sinirlendiği, mağdurları aşağı çağırdığı, mağdurların gelmek istemedikleri ve sanığı çağırmaları üzerine sanığın yukarı çıkarak kapıyı açan mağdur ...'e kafa atmak suretiyle mağdur ...'ü basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek, yüzünde sabit iz niteliğinde ve burnunda hayat fonksiyonlarına etkisi hafif (1.) derecede olan kemik kırığı oluşturacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir. Mağdur aşamalarda sanığın yüzüne kafa atmak suretiyle kendisini yaraladığını beyan etmiştir.

3. Mağdur ... hakkında ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 26.12.2014 tarihli raporu ile Bilecik Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 02.04.2015 tarihli raporlarında, yaralanmanın sabit iz niteliğinde olduğu, nazal kemikteki kırığın hayat fonksiyonlarını hafif (1.) derecede etkileyecek nitelikte olduğu bildirilmiştir.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri ve Vesair Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, olay ve olgular başlığı altında 3. Paragrafta ayrıntılarına yer verilen Adlî Tıp raporlarının yeterli ve hüküm kurmaya elverişliği olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bilecik 1. ... Ceza Mahkemesinin, 18.03.2022 tarihli ve 2021/278 Esas, 2022/131 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.05.2023 tarihinde karar verildi.