muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4946, Karar No: 2023/2257, Tarih: 20.06.2023

3. Takdiri İndirim Nedenlerinin Uygulanmasına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.11.2019 tarihli ve 2018/14-521 Esas, 2019/635 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere; takdirî indirim nedeni uygulanıp uygulanmayacağına karar verilirken göz önünde bulundurulması gereken kıstaslar, 5237 sayılı Kanun'un "Takdiri indirim nedenleri" başlıklı 62 nci maddesinin ikinci fıkrasında, "...failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar..." şeklinde, uygulamada hâkimi sınırlayıcı değil yol gösterici nitelikte ve örnekseme yoluyla gösterilmiş; ancak, hüküm tarihinden önce, anılan fıkrada değişiklik yapılarak, takdirî indirim nedenleri tahdidi hale getirilmiş ve takdirî indirim nedenlerinin uygulama alanı daraltılmıştır. 5237 sayılı Kanun'un "Takdiri indirim nedenleri" başlıklı 62 nci maddesinin, 27.05.2022 tarihli ve 31848 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7406 sayılı Türk Ceza Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 1. maddesi ile değişik ikinci fıkrasında, takdirî indirim nedeni uygulanıp uygulanmayacağına karar verilirken göz önünde bulundurulması gereken kriterler, "... failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki pişmanlığını gösteren davranışları veya cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri..." şeklinde sınırlı olarak sayılmış, ayrıca, duruşmadaki mahkemeyi etkilemeye yönelik şeklî tutum ve davranışların, takdirî indirim nedeni olarak dikkate alınamayacağı ve takdirî indirim nedenlerinin kararda gerekçeleriyle gösterilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosyada; " Sanığın sosyal ilişkileri, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri ve dosya kapsamına göre" şeklindeki hak, adalet ve nasafet kuralları ile dava dosyası içeriğine uygun, yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye dayalı olarak takdiri indirim nedeni uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, katılanlar vekilinin takdirî indirim nedenlerinin uygulanmasına ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiş, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Bilinçli Taksir Artırımının 1/2 Oranında Yapılması Gerektiği Yönünden

1,22 promil alkollü vaziyette trafik kazasına neden olan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen cezanın üçte birden yarısına kadar artırılabileceği amir hükmü doğrultusunda makul oranda artırım yapıldığı anlaşıldığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış olup, katılanlar vekilinin bilinçli taksirden artırım oranının 1/2 olmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

5. Katılanlar Vekilinin Vekâlet Ücretine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

5. Katılanlar Vekilinin Vekâlet Ücretine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.03.2021 tarihli ve 2021/19-11 Esas, 2021/128 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi, vekâlet ücretinin tayininde esas ve ilke olarak sanıkların veya tarafların adedini ya da bir sanığın birden çok suç işlemiş olmasını değil, usûlünce açılan ve avukat tarafından takip olunan dava dosyası adedini ele almakta ve taraflara yükletilecek avukatlık ücretinin her dava dosyası için ayrı ayrı tayinini öngörmüş bulunmaktadır. Buna göre ayrı ayrı dava açılmadıkça vekalet ücretinin de ayrı ayrı tayin ve takdiri mümkün değildir."

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen anılan kararı dikkate alınarak yapılan incelemede; kendilerini aynı vekille ve tek vekaletname ile temsil ettiren katılanlar yararına tek vekalet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 28.04.2021 tarihli ve 2020/415 Esas, 2021/1297 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10571, Karar No: 2016/11222, Tarih: 15.11.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/10571 E.  ,  2016/11222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/02/2009 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03/05/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 15/11/2016 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı vekilleri Avukat ...... ile karşı taraftan davacı vekili Avukat .... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Taraflar arasında yapılan yargılamanın son oturumunda hüküm olarak; ''Gerekçeli kararda açıklanacağı gibi 76.612,61 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, Fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmişken, daha sonra yazılan gerekçeli kararda; ''Davanın kabulü" ile "76.912,61 TL rücu tazminatın ödeme tarihi olan 02/12/2008 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine'' karar verilmiş, böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayı ile karar verilmiştir. O halde yerel mahkemece yapılacak iş önceki kısa kararla bağlı olmaksızın kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden düzenlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir.

Yerel mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve davalı yararına takdir olunan 1.350,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5637, Karar No: 2021/6322, Tarih: 17.11.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/5637 E.  ,  2021/6322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Gazipaşa Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 31.05.2019 gün ve 2019-45/233 sayılı kararı onayan Daire'nin 04.03.2020 gün ve 2019-4038/2334 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalı ...'in ...Engelliler Rehabilitasyon Merkezi adlı özel eğitim kurumunu işletmek üzere devraldığını, davacı tarafından davalı ...’e %10 hisse karşılığı olarak 18.000,00 TL ödendiğini, davalı ...'in diğer davalı şirketi kurduğunu ve şirket sermayesi olarak resmi kayıtlarda 50.000,00 TL gösterdiğini, özel eğitim kurumunun bu şirket tarafından işletilmeye başlandığını, davacının özel eğitim merkezinde aynı zamanda öğretmen olarak görev yaptığını, davalı ...’in daha sonradan davacının davalı şirkete %10 oranında ortak olduğunu ve her ay %10 kâr payı ödeneceğine dair yazılı belge verdiğini, geçen süre zarfında kâr payı ödenmediği gibi ücretlerini de tam alamadığını, 08/02/2012 tarihinde davacının işine son verilerek okuldan zorla uzaklaştırıldığını ileri sürerek davacının iş yerine ortak olması sebebiyle ödediği %10 ortaklık payı için 5.000,00 TL’nin, davalıların elde ettiği gelirlerden sözleşme gereği ödenmesi gereken %10 ortaklık payı karşılığı şimdilik 5.000,00 TL’nin ve iş yerinin devri konusunda rayiç bedel olarak belirlenecek miktar üzerinden şimdilik 5.000,00 TL’nin faizleriyle birlikte davalılardan tahsilini istemiş, 10.05.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini toplam 31.461,28 TL’ye yükseltmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına ve uyulan bozma ilamına göre davalı ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile 6.427,19 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...’den tahsiline, davalı şirket aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davacı vekili bu kez, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 10,30 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 17/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3196, Karar No: 2012/1085, Tarih: 23.02.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/3196 E.  ,  2012/1085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile ..., ... ve dahili davalı ... aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Elazığ 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 02.02.2011 gün ve 222/26 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi dahili davalı ... vekili ile davalı ... vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki nedeniyle mevkii ve sınırları dava dilekçesinde yazılı kadastro çalışmalarında tespit dışı bırakılan taşınmazın vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, niza konusu taşınmazın "dere yatağı" olduğunu, davacının bu yerdeki zilyetliğinin DSİ’nin 1988 yılında yaptığı sulama kanalının faaliyete geçmesiyle başladığını, dava konusu taşınmazın batısında yer alan taşınmaza ilişkin dava dışı Habib Demirel’in açtığı davanın dere yatağı olduğundan bahisle reddedildiğini, zilyetlik koşullarının oluşmadığını açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca zilyetlikle kazanım koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, teknik bilirkişinin 5.10.2010 tarihli rapor ve krokisinde A harfiyle gösterilen 29.224,25 m2 taşınmaz bölümünün davacı adına tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalı ... ve DSİ Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dahili davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca zilyetlikle kazanım koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, teknik bilirkişinin 5.10.2010 tarihli rapor ve krokisinde A harfiyle gösterilen 29.224,25 m2 taşınmaz bölümünün davacı adına tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalı ... ve DSİ Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Davanın kabulüne ilişkin önceki hüküm davalı ... vekilinin temyizi üzerine Dairenin 10.4.2008 tarih, 1271 Esas ve 2055 Karar sayılı ilamıyla özet olarak “...Dava konusu taşınmazın dere yatağı olarak tespit dışı bırakıldığı teknik bilirkişiler tarafından bildirildiği halde, tespit dışı bırakılma tarihinin Kadastro Müdürlüğünden sorulup belirlenmediği, uyuşmazlık konusu taşınmazın kuzeyinde DSİ’nin sulama kanalı olması nedeniyle davanın TMK.nun 713/3. maddesine göre DSİ Genel Müdürlüğüne yöneltilmediği, kural olarak eski dere yataklarının Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunmakla birlikte koşulları oluştuğu takdirde olağanüstü zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla kazanılabileceği, taşınmazın bulunduğu yerde yeniden keşif icrasıyla dava konusu taşınmazın niteliği ve imar-ihya çalışmaları hususunda tanık ve yerel bilirkişi beyanlarının tespiti, sulama kanalına ilişkin kamulaştırma evraklarının getirtilerek uygulanması, komşu parselin kadastro tutanakları ve dayanaklarının getirtilmesi, nizalı taşınmazın batısında yer alan ve daha önce tescil davasına konu edilerek reddedilen Elazığ 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/288 Esas sayılı dosyasında davalı taşınmazın ve çevre taşınmazların niteliğine ilişkin belirlemelerin nazara alınması....” gereğine işaret edilmek suretiyle bozulmuştu. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Bozmaya uyulmakla tarafı yararına usuli kazanılmış hak doğar ve bozma ilamı çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılması gerekir.

Mahallinde bozma sonrası 11.6.2010 tarihinde yapılan keşfi takiben düzenlenen jeoloji bilirkişinin 17.6.2010 ve 4.10.2010 tarihli raporlarında; nizalı taşınmazın yakın çevresinde bölgedeki mevsimsel yağışlara bağlı gelişmiş olan güncel aktif dere yatakları ve küçük devamsız birçok kuru dere yatağı olduğu, ana dere yatağının ise batıdaki komşu parselin batısında yer aldığı ve DSİ’ce ıslah edildiği, günümüze kadar sel felaketi olmamasının da ıslah edilen derenin görevini yerine getirdiğine karine olduğu açıklanmıştır. Belirtilen hususlar ve uzman bilirkişinin açıklamalarına göre, dava konusu taşınmaz imar ve ihyaya muhtaç yerlerden olduğundan, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17.maddesinde imar-ihya için aranan tüm olumlu ve olumsuz koşulların araştırılması gerekir.

Bir arazinin kullanım süresi ve niteliği ile üzerinde imar, ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihin en iyi belirlenme yöntemi hava fotoğraflarıdır. Bu hava fotoğraflarının kadastrodan sonraki geçmiş yıllara ait en az iki ayrı zamana ilişkin olması gerekir. Bu konuda sağlıklı bir yargıya ulaşmak için tespit dışı bırakılma tarihi olan 1956 tarihinden sonra dava tarihine göre 20-30 yıl öncesine ait (1976-1986 yılları arası) stereoskopik hava fotoğraflarının dosyada yer almış olması ve bu fotoğrafların stereoskopla incelenmesi gerekir. Ayrıca, stereoskopik çift hava fotoğrafı, bir stereoskop altında incelenirse arazinin üç boyutlu görüleceği, taşınmazın sınırlarının belirlenebileceği ve bu amaçla ekilemeyen bakir alanların net bir biçimde tespitinin yapılabileceği bilinmelidir. Mahkemece uyuşmazlığın net bir biçimde çözüme kavuşturulabilmesi için gerekli bulunan hava fotoğraflarından yararlanılmamıştır.

Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş; mahallinde keşif icrasıyla HMK.nun 243 ve 244.maddeleri gereğince mümkün olduğunca keşfi yapılan taşınmaz başında çağrılacak yerel bilirkişi ve tanıkların HMK.nun 259/2 ve 290/2 maddeleri gereğince mahallinde dinlenilmeleri, imar-ihyanın hangi tarihte başladığı, ne şekilde sürdürüldüğü ve tamamlandığı hususlarının ayrıntılı şekilde sorularak açıklığa kavuşturulması; ziraat mühendisi, kadastro fen elemanı, jeodezi veya fotoğrametri mühendisinden oluşacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu marifetiyle dava tarihine göre 20-30 yıl öncesine ait ve iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının getirtilip stereoskop aletiyle yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda inceleme yaptırılarak taşınmazın niteliğinin ve kullanım süresinin ne zaman başladığının belirlenmesine çalışılması, dava konusu taşınmazla sınır teşkil etmediği, ancak batısında yer aldığı ve dere yatağında yapıldığı bildirilen ıslah çalışmalarının ne zaman yapıldığının sorulup belirlenmesi, varsa ilgili kayıt ve belgelerin DSİ ilgili Bölge Müdürlüğünden getirtilerek keşifte uygulanması, dosya kapsamı, komşu taşınmaz ve çevresine ilişkin daha önce Elazığ 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/288 Esas sayılı dosyasında yapılan belirlemeler de dikkate alınarak taşınmazın niteliği konusunda hiçbir duraksamaya yol açmayacak şekilde gerekli inceleme yapılması, uyuşmazlık konusu taşınmazın ıslah çalışmaları sonrası sel felaketlerine uğramadığı yukarıda açıklanan jeolog bilirkişi raporunda belirtildiğine göre ıslah çalışmalarının tamamlandığı tarihten dava tarihine kadar imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği hususu üzerinde durulması ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesidir. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması doğru değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekili ve dahili davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2057, Karar No: 2020/1270, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/2057 E.  ,  2020/1270 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9780, Karar No: 2015/19352, Tarih: 27.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/9780 E.  ,  2015/19352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 21/05/2013 - 17/01/2014 tarihleri arasında davalı işyerinde genel müdür asistanı olarak çalıştığını, müvekkilinin iş akdini ihbarsız , önelsiz ve tazminatsız olarak feshettiğini, feshin geçersizliği ile müvekkilinin işe iadesini, işe iade edilmemesi halinde boşta geçen süre ücreti ile işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminatın tespitini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesi ve duruşmadaki beyanlarında özetle; davacının iş sözleşmesinin 17.01.2014 tarihinde kanuni şartlara ve usulüne uygun olarak müvekkil şirket tarafından iş kanununun 17-18. maddeleri gereğince geçerli nedenle feshedildiğini, davacının yazılı savunmasının alındığını, feshin geçerli ve haklı nedene dayandığını, davanın reddine karar verilmesini ileri sürmüştür.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının genel müdürden izin alarak işyerinden ayrıldığına yönelik iddiasını kanıtlayamadığı, büyük şirketlerde çalışma düzeni içerisinde çalışanların amirleriyle olan iletişim şekli kapsamında özellikle en yakın pozisyonda çalışanların eksiklik ya da eklemelerin e mail ortamında gerçekleştirilmesinin çalışma huzurunu bozabileceği, davacının önceki aksaklıkları da dikkate alındığında feshin işveren tarafından geçerli nedenle gerçekleştirildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması olasılığından kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İspat yükü kendisinde olan işveren, geçerli ve haklı nedende davacının davranışının veya yetersizliğinin işyerinde olumsuzluklara yol açtığını ve iş ilişkisinin çekilmez hal aldığını da ispat etmelidir.

Somut olayda genel müdür asistanı olan davacının iş sözleşmesi genel müdür tarafından verilen rapor hazırlama görevini zamanında bitirmeden işyerini ter ettiği ve raporun genel müdür tarafından hazırlanmak zorunda kaldığı, raporun zamanında hazırlanmaması nedeniyle iş süreci aksadığı, diğer çalışanların desteği ile raporun gecikmeli olarak hazırlandığı, davacıya daha önce şifahi olarak uyarılar yapılmış olmasına rağmen raporu hazır etmeksizin işyerinden ayrılarak görev ve sorumluluklarını gereği gibi yerine getirmediği gerekçesiyle 4857 sayılı İş Kanunu’nun 17. ve 18. maddeleri uyarınca feshedilmiştir.

Davacının fesih öncesi istenilen raporu hazırlamamasıyla ilgili savunması alınmıştır. Davacı savunmasında tarafından istenilen konsolide edilmesi gereken rapor için gereken bilgilerin kendisine mesai bitime kadar gönderilmediğini, bu nedenle şirket bilgisayarını yanına alarak mesaisi bitince çıktığını, genel müdürün çıkışına onay verdiğini, kendisine altı farklı kişiden gelmesi gereken raporların dördünün mesai bitiminden sonra geldiğini 18:59’da geldiğini raporu hazırlayıp genel müdüre 19:47’de sunduğunu görevi en kısa zamanda bitirdiğini beyan etmiştir.