muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1288, Karar No: 2023/4926, Tarih: 19.10.2023

I. DAVA

... erkek vekili dava ve birleşen davaya cevap dilekçesinde özetle; davalı kadının kendisin ve kök ailesini küçümseyici, rencide edici tavırlarının olduğunu, sürekli olarak bir kavga tartışma ortamı yarattığını iddia ederek evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını bu nedenle boşanmalarına ve ortak çocuk Alperen'in velâyetinin müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ve birleşen dava dilekçesinde özetle; davacı erkeğin, sosyal medyada fazla vakit geçirdiğini, garip tavırlar ve kuşku verici hareketlerinden dolayı davalı şüphelenmeye başladığını, evlilik birlikteliğinin yükümlülüklerinden olan sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini, aldatılmayı içine sindiremeyen, bu durumu hak etmediğini düşünen müvekkilinin, eşi aleyhine Bursa 6. Aile Mahkemesinin 2016/996 Esas sayılı dava dosyası ile boşanma davası açtığını, boşanma davası devam ederken erkeğin yaptığından pişman olduğunu, hatasını kabul ettiğini ve bir daha böyle bir olayın yaşanmayacağını, çocuklarını özlediğini beyan ederek müvekkilinden af dilediğini, müvekkilinin de davadan feragat ettiğini, boşanma davasından sonra eşinin evine dönmesini, çocuklarına bakmasını beklerken eve dönmediğini, verdiği sözlerin hiçbirini tutmadığını, uzun süre eşinin yuvasına dönmesini, çocuklarının başında olmasını beklerken eşinin kısa süre sonra evden ayrıldığını, tek başına çocuklara bakmak zorunda kaldığını, bu esnada davacı- davalı erkekten ve ailesinden hiçbir yardım görmediğini, eve dönmesini beklerken davacı-davalının Bursa 7. Aile Mahkemesinde 2017/589 Esas sayılı dava dosyası ile aleyhine dava açtığını öğrendiğini, boşanma davası sonrasında da ... erkeğin kendisini aldattığını belirterek; taraflar arasında devam eden evliliğin, davalıdan kaynaklı şiddetli geçimsizlik ve aldatma nedeni ile sona ermesi gerektiğini, davalının Bursa 7. Aile Mahkemesinin 2017/589 Esas sayılı dosyası ile müvekkili aleyhine çekişmeli boşanma davası açtığını, fiili ve hukuki irtibatı sebebiyle dilekçede belirtilen sebepler ileri sürülerek açmış olduğu bu davanın Bursa 7. Aile Mahkemesinin 2017/589 Esas sayılı dava dosyası ile birleştirmesini isteğini beyan ederek davacının davasının reddine, birleşen davalarının kabulü ile evlilik birlikteliğinin temelinden sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin davalı-davacı anneye verilmesine, ortak çocuklardan her biri için ayrı ayrı 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili yararına 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminatın davacı- davalı erkekten tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 20.06.2019tarih ve sayılı 2017/589 Esas, 2019/553 Karar sayılı kararı ile, evlilik birliğinin devamı sırasında davacının Seher isimli bayan ile yakınlık kurduğu ve görüştüğü, davacının bu bayan ile iş için bir araya geldiği iddiasının ve bu bayan ile buluştuğu iddia edilen yer dikkate alındığında bunun pek samimi bir beyan olmadığı, davalının bunu öğrenmesinden sonra boşanma davası açtığı, ancak davacının bir süre sonra davalıya arayarak boşanma davasından feragat etmesi halinde eve döneceğini söylemesine rağmen eve dönmediği, birlikteliğin sağlanamadığı, bu haliyle davalının önceki açtığı boşanma davasından feragat etmekle eşini af etmiş sayılamayacağı, davacının bu şekildeki davranışı ile iyi niyetli bulunmadığı, ayrıca ayrı kalınan sürede evine maddî anlamda yardımda bulunmadığı, eşini arayıp sormadığı, yine davacının, davalıya davayı geri çek diye bir şey söylemediğini, anlaşmalı olarak boşanmak istediğini, arabayı ve evi davalıya vereceğini söylediğini, ancak kendisi her bir çocuk için aylık 1.000,00'er TL nafaka isteyince bu davayı açtığına ilişkin beyanının ise devam eden bir boşanma davasında her zaman anlaşmalı olarak boşanma talebinde bulunulabileceği gibi davalının devam eden bir davası varken feragat etmesinin de hayatın olağan akışına ters olduğu, yani davalının davacının evine dönme karşılığında davadan feragat etmesinin mahkemece daha kabul gördüğü, keza davalı kadının ise davacı eşini çevresine ve akrabalarına karşı eşini beğenmediğini, yaşlı durduğunu, bir şeyi beceremediğini söyleyerek eşini rencide eden davranışlarda bulunduğu, ayrıca yatak odasındaki davacının yetersiz kaldığına ilişkin özel hallerinden bahsederek, eşinin gururunu incittiği, yine bir ortamdan tarafların çocuklarına ilişkin bir mevzuda başkaları da bulunduğu sırada davacının babasına karşı sen karışamazsın, o benim oğlum diyerek incitici laflar ettiği, evlilik birliğinin bozulmasında ... erkeğin davalı-davacı kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğu, tarafların halen ayrı yaşadıkları, yeniden bir araya gelme ihtimallerinin bulunmadığı, aile birliğinin temelinden sarsıldığı gerekçesiyle, her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuklar ... ve ...'nın velâyetinin anneye verilmesine, çocuklarla baba arasında kişisel ilişki tesisine, çocukların her biri için ayrı ayrı aylık 400,00 TL tedbir ve iştirak nafakasının erkekten alınıp kadına verilmesine, kadın lehine 400,00 TL tedbir 500,00 yoksulluk nafakasına 10.000,00 TL maddî 15.000,00 manevî tazminata karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, birleşen davanın kabulüne, tazminatlar ve nafakaların kabulü, yargılama giderleri ve vekâlet ücreti yönlerinden istinaf başvurusunda bulunulmuş, davalı- davacı kadın ise kusur tespiti, erkeğin davasının kabulü, nafaka ve tazminatların miktarı yönünden istinaf başvurusunun olmadığı beyan edilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 22.11.2021 tarih ve sayılı 2019/2399 Esas, 2021/1783 Karar sayılı kararı ile; davalı-davacı kadın lehine tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminata hükmedildiği halde, Anayasa'nın 141 inci maddesinin 3 üncü fıkrası ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 297 inci maddesine uygun şekilde yargısal denetime elverişli ve gerekçeli şekilde karar verilmesi gerekirken, nafaka ve tazminatların niçin verildiğine yönelik gerekçe bulunmamasının usul ve yasaya aykırı olduğu, gerekçesiyle; tarafların istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı- davalı erkeğin ... isimli bayan ile iş için buluştuğu iddiasının, buluşulan yer dikkate alındığında erkeğin samimi olmadığı, davalı- davacı kadının bayan olayını öğrendikten sonra boşanma davası açtığı, davacı -davalı erkeğin kadına arayarak boşanma davasından feragat etmesi halinde eve döneceğini söylemesine rağmen eve dönmediği, birlikteliğin sağlanamadığı, bu haliyle davalı- davacı kadının önceki açtığı boşanma davasından feragat etmekle eşini af etmiş sayılamayacağı, davacı- davalı erkeğin bu davranışı ile iyi niyetli olmadığı, ayrı kaldıkları süre içerisinde evi, çocukları ve eşi ile maddî ve manevî mânâda ilgilenmediği, davalı- davacı kadının, ... erkeğin evine dönmesi karşılığında davadan feragat ettiğinin kabul gördüğü, davalı- davacı kadının ise; ... erkeğin çevresine ve akrabalarına karşı eşini beğenmediğini, yaşlı durduğunu, bir şeyi beceremediğini söyleyerek rencide eden davranışlarda bulunduğu, ayrıca yatak odasındaki erkeğin yetersiz kaldığına ilişkin özel hallerinden bahsederek, eşinin gururunu incittiği, yine bir ortamdan tarafların çocuklarına ilişkin bir mevzuda başkaları da bulunduğu sırada ... erkeğin babasına " sen karışamazsın, o benim oğlum diyerek "incitici laflar ettiği, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında erkeğin kadına oranla daha ağır kusurlu olduğu, tarafların halen ayrı yaşadıkları, yeniden bir araya gelme ihtimallerinin bulunmadığı, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı gerekçesiyle;, her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuklar ... ve ...'nın velâyetinin anneye verilmesine, çocuklarla baba arasında kişisel ilişki tesisine, çocukların her biri için ayrı ayrı aylık 400,00 TL tedbir 500,00 TL iştirak nafakasının erkekten alınıp kadına verilmesine, kadın lehine 500,00 TL tedbir, 500,00 TL yoksulluk nafakasına, 20.000,00 TL maddî, 25.000,00 manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.... erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur tespitinin doğru olmadığını, müvekkilinin ağır kusurlu, karşı tarafın daha az kusurlu bulunmasının hatalı olduğunu, mahkemenin kadının davasının kabulüne, ve kadın lehine tazminatlar ve nafakaların kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığını, ortak çocuklar için takdir edilen nafaka miktarlarının yüksek olduğunu bildirerek, iştirak nafakalarının 400,00 TL olarak olarak kabul ettiklerini beyan ederek, asıl dava ve birleşen dava açısından yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davalı- davacıya yükletilmesine karar verilmesi talebiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, mahkemenin, erkeğin davasının kabulü kararının doğru olmadığını, nafaka ve tazminat miktarlarının düşük olduğunu bildirerek, kararın kaldırılarak, talepleri gibi karar verilmesi için istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile, taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.... erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; İstinaf dilekçesini tekrar ederek kadının daha ağır kusurlu olduğunu beyan ederek kusur belirlemesi, kadının davasının kabulü, nafaka ve tazminatların kabulü, çocuklar lehine hükmedilen nafakaların miktar yönünden yüksek olduğunu beyan edere nafaka miktarının 400,00 TL olarak belirlenmesini, asıl dava ve birleşen dava açısından yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davalı-davacıya yükletilmesine karar verilmesi talebiyle temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, erkeğin davasının kabulü kararının doğru olmadığını, nafaka ve tazminat miktarlarının düşük olduğunu beyan ederek kararın bozulması için temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkan vermeyecek bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, her iki tarafın boşanma davalarının kabulü, kadının tazminat ve nafaka taleplerinin kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı ve miktarları ile çocuklar lehine hükmedilen nafakaların miktarının dosya kapsamı ve hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü, 175 inci, 182 nci ve 330 uncu maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre tarafların aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre tarafların aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların, yoksulluk nafakası talebinin kabul edilebilmesi için nafaka alacaklısının boşanma yüzünden yoksulluğa düştüğünün belirlenmesi gerekir. Dosya kapsamından ve yapılan sosyal ekonomik durum araştırmasına göre; davalı-davacı kadının ilaç satış danışmanı olarak çalıştığı, asgari ücret düzeyinde gelirinin olduğu, iki çocuğu ile birlikte yaşadığı, 1.100,00 TL kira ödediği; ... erkeğin ise işçi olarak çalıştığı aylık 9.000,00 TL gelirinin olduğu, 1.250,00 TL kira ödediği, üzerine kayıtlı taşınmazın bulunmadığı, bir aracının olduğu bildirilmiştir. Tarafların sosyal ekonomik durumlarının ve elde ettiği gelir miktarının karar tarihi itibariyle tekrar araştırılıp, taraf gelirlerinin birbirine denk olup olmadığı hususlarının da değerlendirilerek sonucuna göre yoksulluk nafakası hakkında bir karar verilmesi gerekirken bu hususlar dikkate alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

3.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuk yararına takdir edilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece 4721 sayılı Kanunun " hakkaniyet ilkesi" ile ilgili dördüncü maddesinin de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi usûl ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesinin boşanma kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ve iştirak nafakası yönlerinden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Yukarıda (2) ve (3) numaralı parağraflarda belirtildiği üzere temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının iştirak nafakasının miktarı ve kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası yönlerinden BOZULMASINA,

3.Tarafların diğer temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden Özhan'a yükletilmesine,

Peşin harcın istek halinde yatıran Selda'ya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26599, Karar No: 2013/27254, Tarih: 02.07.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/26599 E.  ,  2013/27254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya içerisine getirtilen sanık hakkında başka bir suç nedeniyle yapılan yargılamaya ilişkin Devrekani Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/42 esas sayılı dosyası içerisinde bulunan Kastamonu Devlet Hastanesi ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı tarafından düzenlenen 02.06.2008 tarihli raporda sanığın yapılan psikiyatrik muayenesi sonucu "hafif mental retarde" olduğunun ve yargılama konusu "yakacak niteliğinde enval veren ağaç kesme" suçunun anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olduğunun bildirilmesi karşısında, sanığın 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastası olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan ya da tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15434, Karar No: 2013/20542, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/15434 E.  ,  2013/20542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan ... ... San Ve Tic Ltd Şti ve Enerjisa Enerji Üretim A.Ş vekillerince temyiz edilmesi davalılardan Enerjisa Enerji Üretim A.Ş vekili tarafından duruşmalı olarak talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı ve davalılardan ... ... San Ve Tic Ltd Şti ve Enerjisa Enerji Üretim A.Ş vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... temyiz harcının temyiz edenlerden davalılara yükletilmesine, 12/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6415, Karar No: 2022/12045, Tarih: 12.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/6415 E.  ,  2022/12045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu vekili Av.... tarafından, davalı ... aleyhine 05/06/2014 gününde verilen dilekçe ile kurum zararı nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11.01.2022 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Hükmüne uyulan 4. Hukuk Dairesinin 22/09/2021 tarih 2021/16463 esas ve 2021/5270 karar sayılı ilamında; “... Bozma öncesi alınan denetime ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporuna göre davalının 2011 yılı temmuz ve ağustos aylarında davacı kuruma bağlı İstanbul Fizik ve Tedavi Rehabilitasyon Eğitim ve Araştırma Hastanesinde tam gün süreli doktor olarak çalışmasına rağmen, özelde de muayene hizmeti verdiği buna karşın davalıya yersiz olarak performansa dayalı ek ödeme yapıldığı anlaşılmıştır. Şu durumda, bozma öncesi alınan 13/10/2015 tarihli bilirkişi raporunda belirlenen tespit ve zarar miktarına göre hüküm kurulması gerekirken, özelde çalışma yasağının getirildiği 650 sayılı KHK nın olay tarihinde yürürlükte olmadığı şeklinde yazılı gerekçe ile karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.” hususlarına değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; 13/10/2015 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak, davanın kısmen kabulü ile 4.318,50 TL alacağın 21/11/2013 tarihinden yasal faizi ile beraber davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosya içerisinde, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, tarafların yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün taraflar yönünden ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasası'nın 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına ve aşağıda dökümü yazılı 214,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 12/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2373, Karar No: 2012/9242, Tarih: 30.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/2373 E.  ,  2012/9242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/10/2010 tarih ve 2010/56-2010/208 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,davalı adına tescilli TR 2008/07040 nolu "yüzeyi polietilenden çok amaçlı örtü" konulu faydalı modelin başvuru tarihi itibariyle yenilik kriterini taşımadığını ileri sürerek, hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,başvuru tarihi itibariyle faydalı modelin yenilik kriterine sahip olduğunu,müvekkilinin söz konusu belge kapsamında yaptığı üretimin önceki diğer ürünlere göre farklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu faydalı modelin 1 ve 2 nolu bağımsız istemlerinin yenilik kriterini taşımadığı,3.nolu istemin ise bağımlı olduğu, kaldı ki 3. nolu istemin bağımsız olduğu kabul edilse bile tek başına ayakta kalmasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalı adına TPE nezdinde tescilli TR 2008/07040 nolu faydalı model belgesinin hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2020/2757, Karar No: 2020/3490, Tarih: 19.10.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/2757 E.  ,  2020/3490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Bankası AŞ aleyhine 08/03/2012 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılması nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne dair verilen 03/03/2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 54,40 TL'sinin davcıya, 684,00 TL'sinin de davalıya yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna 19/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.