muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/19582, Karar No: 2011/5489, Tarih: 28.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19582 E.  ,  2011/5489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazların nitelikleri, geometrik durumları, yüzölçümleri ve enerji nakil hattının güzergahları dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin, 111 ve 99 parsel sayılı taşınmazlarda % 1’ini ve 112 parsel sayılı taşınmazda binde 5’ini, geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedellerinin fazla tespiti,

2-Bedeline hükmedilen ve elektrik bilirkişisince hesaplanan irtifak hakkına konu alanların izdüşümünün fen bilirkişisi krokisi üzerinde işaretlenmeyerek, infazı mümkün olmayacak şekilde karar verilmesi,

3-Daha önceden geçirilmiş olan ve dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında mevcut diğer enerji nakil hattından dolayı taşınmazın değerinde oluşan değer kayıpları tespit edilip, taşınmazlar bedelinden indirildikten sonra, irtifak haklarından kaynaklanan değer düşüklüğünün tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2930, Karar No: 2023/12114, Tarih: 06.07.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/2930 E.  ,  2023/12114 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1519 E. 2016/565 K.

SUÇLAR : Hakaret ve Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama- Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.11.2015 tarihli ve 2015/59482 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 29 uncu ve 53 üncü maddeleri uyarınca, hakaret suçundan aynı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2016 tarihli ve 2015/1519 Esas, 2016/565 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 10 eşit taksitler halinde ödenmek üzere 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan aynı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Temyiz Sebepleri

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Tahrik unsurunun araştırılmadığına,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Temyiz Sebepleri

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Tahrik unsurunun araştırılmadığına,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ...'ın sanık ...'nın kardeşi ...'nın boşanmış olduğu eşi olduğu müşterek bir çocuklarının bulunduğu katılan ...'ın oğlu ile görüşmek için telefon ile aradığında annesi ...nın onaylamadığı sözler söylemesi üzerine ...nın katılan ...'ın oğlu ile görüşmesini engellediği buna sinirlenen katılanın bu kez sanık ... ...yı aramaya başladığı ancak bu duruma sinirlenmiş olmasından dolayı sanık ... ...ya hakaretlerde bulunduğu sanık ... ...nın da karşılığında katılana “orospu senin anan kendisini 5 seneliğine 40,000 TL ye sattı şerefsiz, a.sına koyduğum o mesajları sana yedireceğim o mesajlarda yazdığının aynısını sana yapacağım bu işleri eğlence zannediyorsunuz a.sına koyduklarım bugün telefon açarım ananı bu gün sinkaf ettiririm orada bak benim canımı sıkma şerefsiz ne demek istiyorsunuz lan a.sına koyduklarım senin bu laflarının hepsini yedireceğim oğlum senin artık yaşaman haram oldu tamam mı...” şeklinde mesajlar göndermek suretiyle hakaret ve tehditte bulunduğu anlaşılmış mahkemece sanığın hakareti katılanın kendisine yapmış olduğu hakaretler nedeniyle sarf etmiş olduğu anlaşıldığından hakaret suçundan açılan kamu davası yönünden ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği, sübut bulan tehdit suçundan ise mahkûmiyetine karar verilmiş ancak katılanın sarf etmiş olduğu sözler sanık lehine haksız tahrik olarak değerlendirildiği anlaşılmıştır.

2. Ses Cd inceleme ve çözümleme tutanağı dosya arasında mevcuttur.

3. Tanık M.Y.'nin beyanları dosya arasından mevcut olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında Hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteği reddedilmiştir.

B. Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden

Hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren ve 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

b) Uzlaşmanın sağlanamaması halinde;

b) Uzlaşmanın sağlanamaması halinde;

Hükümlerden sonra 19.08.2020 gün ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 gün ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararı ile, 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan “… kovuşturma evresine geçilmiş …” ibaresinin aynı bentte yer alan “… basit yargılama usulü …” yönünden Anayasaya aykırı görülerek iptaline karar verilmiş olması ve 5271 sayılı Kanun'un “Tanımlar” kenar başlıklı 2 nci maddesinin (f) bendinde kovuşturmanın “İddianamenin kabulüyle başlayıp, hükmün kesinleşmesine kadar geçen evreyi” ifade eder şeklinde tanımlanması karşısında, 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle başlığı ile birlikte yeniden düzenlemeye konu edilen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) paragrafında açıklanan nedenlerle ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2016 tarihli ve 2015/1519 Esas, 2016/565 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenlerle, ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2016 tarihli ve 2015/1519 Esas, 2016/565 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebligname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

06.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9249, Karar No: 2019/2540, Tarih: 20.03.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/9249 E.  ,  2019/2540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.03.2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin 6 parsel sayılı taşınmazının yola cephesi olmasına rağmen buranın kayalık ve dik olması nedeniyle araç geçişi sağlanamadığını, bu taşınmaz lehine davalıya ait 7 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı kurulmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 6 parsel sayılı taşınmaz lehine, 7 parsel sayılı taşınmazdan, fen bilirkişisi raporunda A harfi ile gösterilen alandan geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine "mutlak geçit ihtiyacı" veya "geçit yoksunluğu", ikincisine de "nispi geçit ihtiyacı" ya da "geçit yetersizliği" denilmektedir.

Somut olayda; davacıya ait 6 parsel sayılı taşınmazın kadastral yola cephesinin olduğu, dolayısıyla geçit ihtiyacının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda yapılacak işlemle davacının kendi taşınmazından ulaşımı sağlanmalıdır.

Mahkemece fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi gereği davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yola cephesi bulunan ve geçit ihtiyacı bulunmayan taşınmaz yararına geçit hakkı kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle bir kısım davalı ...'ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan harcın iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/174, Karar No: 2014/14175, Tarih: 09.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/174 E.  ,  2014/14175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : - Sanık ... hakkında hükümlülük ve müsadere,

- Sanık ... hakkında beraat,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incele- mesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre C.Savcısının ve sanık ... müdafiinin, suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; silah ticareti yaptığı duyumları üzeri- ne aldırılan teknik takip kararları sonrasında babası ... ile birlikte ikamet etmekte olduğu evde yapılan aramada 150 adet 9 mm çaplı fişek ele geçirilen sanığın alınan savunmasında suça konu mermilerin kime ait olduğunu bilmediğini belirtmesi, tanık sıfatıyla dinlenilen ...'ın ise suça konu mermileri...'dan ema- neten aldığı araçta bulup evine bıraktığını, sonrasında ise vermeyi unuttuğunu beyan et- mesi karşısında, tanık ... ve... hakkında suça konu mermiler nede-

niyle kamu davası açılıp açılmadığı araştırılarak açılmış ise mümkün olduğu takdirde davaların birleştirilmesi, aksi halde bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya konulmasından sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, suça konu mermilerin sahibi olduğu iddia olunan... da tanık sıfatıyla dinlenilmeksizin eksik incelemeyle yazılı bi- çimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16004, Karar No: 2013/16566, Tarih: 18.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/16004 E.  ,  2013/16566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) 3402 sayılı Yasaya göre yapılan kadastro çalışmalarında dava konusu yerin devlet ormanı olarak tespit edildiği, ancak sanık tarafından kullanılan yayla evinin bulunduğu yerin Koman Köyü tüzelkişiliğine ait yayla olduğundan bahisle tespitin iptaline dair açılan dava nedeniyle orman kadastrosunun kesinleşmediğinin anlaşılmasına göre, Alucra Kadastro mahkemesinde açılan tespitin iptaline yönelik 2008/62 esas sayılı davanın neticesi beklenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Suça konu yayla evinin bulunduğu yerin gerçekleştirilmiş ve kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmayan devlet ormanı sayılan alanda olduğu yönündeki orman mühendisi bilirkişisi tarafından düzenlenen rapor dayanak yapılarak, sanığın orman sayılan alana bina yapmak suretiyle orman alanında işgal ve faydalanma suçunu işlediğinden bahisle, sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, mahallinde yapılan keşif sonucu, ziraat mühendisi bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, dava konusu yerin yayla ve otlak vasfında olduğunun belirtilmesi, keşifte dinlenen mahalli bilirkişilerin de yerin kadim yayla olduğu yönündeki beyanları da nazara alındığında, bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Dava konusu yerde örtü tahribi olmayıp, bilirkişi tarafından tespit edilmiş kurum zararı bulunmadığına göre adli sicil kaydı da bulunmayan sanık hakkında objektif ve subjektif koşullar birlikte değerlendirilmeden, zararın giderilmediği gerekçesiyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, istem gibi BOZULMASINA, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2979, Karar No: 2015/20651, Tarih: 01.07.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/2979 E.  ,  2015/20651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak su- retiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan Mal Müdür- lüğü temsilcisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONAN- MASINA), 01.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7840, Karar No: 2023/16182, Tarih: 16.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/7840 E.  ,  2023/16182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 ncı maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla aynı maddenin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının a bendi,dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla aynı maddenin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 8.840,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin, suçu işlemediğine, kimliği yanında olmadığından karakola götürülmek istendiğine, hakaret sözünü gayri ihtiyari olarak, ağız alışkanlığından ve parmağının kırılacak şekilde bükülmesinden dolayı canı yandığından elinde olmayarak söylediğine, polis memurunun kendisine kafa attığına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü polis memurlarının sanığa kimlik sormaları üzerine sanığın polislere "siz kim oluyorsunuz, beni tanımıyor musunuz, ben cezaevinde bulunan ...'nin oğluyum, siz kimsiniz lan o... çocukları, benim kız arkadaşımın yanında benden kimlik istiyorsunuz, a.... a.... kadar yolunuz var, sizin topunuzu s...., siz kiminle dans ediyorsunuz, i..., hepinizi sürdüreceğim, benimde emniyet müdürü eniştem var" diyerek hakarette bulunduğu ve polis memurlarına direndiği, yumruk salladığı, alın kısmına kafa attığı iddia edilen olayda, sanığın atılı görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarını işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A- Sanığın temyiz nedenleri yönünden;

IV. GEREKÇE

A- Sanığın temyiz nedenleri yönünden;

Müştekilerin beyanı, katılan beyanı, olay tutanağı, tanıkların beyanı, doktor raporu ile anlaşılacağı üzere sanık hakkında müştekilere yönelik hakaret suçundan ve katılan ...'a yönelik görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkûmiyet kararı verilmesinde, vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Sanığın aşamalarda “polis benim sol parmaklarımı dışa doğru şiddetli bir şekilde kıvırdı. Benim o zaman canım yandı. O can havliyle polis ...'a istem dışı a... koyayım dedim. O da benim burnuma kafa attı ve kolumu ters çevirerek yanındaki polislerle birlikte beni polis aracına bindirerek polis merkezine götürdüler.” şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden 5237 sayılı Kanun'un 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanun'un 129 ncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

B- Sair Yönlerden yapılan incelemede;

Sanığın bozma sebebi yerinde görülmemiştir.

Ancak,

2. 5237 sayılı Kanun'un 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, somut olayda mahkeme kabulüne göre, sanığın " siz kiminle dans ediyorsunuz, hepinizi sürdüreceğim, ... de Emniyet Müdürü eniştem var" demek suretiyle tehdit yoluyla tüm müştekiler ve katılana direndiği gerekçesiyle 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla aynı maddenin birinci fıkrası uygulanmış ise de, somut olayda, sanığın polis memurlarının görev yerini değiştirme konusunda herhangi bir yetki ve gücü bulunmayıp, müştekilerin beyanı ve olay tutanağı içeriği de incelendiğinde, anılan sözlerin tartışmanın bütünü ve söylendiği bağlam içinde değerlendirildiğinde, görevi yaptırmamak için direnme suçunun tehdit unsurunu oluşturmadığı, somut olayda, koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 43/2 nci maddesi uygulanmak suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

3. Sanık hakkında seçimlik ceza öngören hakaret suçundan kurulan hükümde adli para cezası tercih edilmesine rağmen görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde yeterli olmayan gerekçe ile hapis cezası seçenek yaptırımlara çevrilmeyerek çelişki oluşturulması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

3. Sanık hakkında seçimlik ceza öngören hakaret suçundan kurulan hükümde adli para cezası tercih edilmesine rağmen görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde yeterli olmayan gerekçe ile hapis cezası seçenek yaptırımlara çevrilmeyerek çelişki oluşturulması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (A) ve (B) bendlerinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.03.2023 tarihinde karar verildi.