muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11288, Karar No: 2012/12003, Tarih: 05.07.2012

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankanın dava dışı firmaya çek karnesi verirken 3167 Sayılı Yasa’nın 4814 Sayılı Yasa ile değişik 2. ve 3/2 maddelerinde belirtilen yükümlülüklerini tam olarak yerine getirmediği, çek hesabı açmak maksadıyla bu kanunla kendisine verilen görev ve yükümlülükleri yerine getirirken gerekli dikkat, basiret ve özeni göstermediği, veriliş tarihi 08.12.1993 olan nüfus cüzdanında yer almaması gereken T.C. Kimlik numarasına dahi dikkat edilmediği, çekle ödemelerde bir bankanın yalnızca ödemeye aracılık eden kuruluş olmadığı, aynı zamanda çekin muhatabı olduğu, bu nedenle yalnızca ilgili Yasa ve bankacılık teamülleri uyarınca istenmesi gereken bir kısım belgelerin istenmiş ve şeklen alınmış olmasının bankayı sorumluluktan kurtarmayacağı, davalı bankanın % 50 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 15.250,00.TL'nin, 3.250.TL'sının 25.7.2006 tarihinden itibaren, 3.750.TL'sının 30.08.2006 tarihinden itibaren, 3.750.TL'sının 25.10.2006 tarihinden itibaren 4.500,00.TL'sının 28.10.2006 tarihinden itibaren yürütülecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 90.00 TL temyiz başvuru ile peşin yatırılan temyiz ilam harcının mahsup edilerek kalan 678,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3342, Karar No: 2020/3564, Tarih: 29.09.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/3342 E.  ,  2020/3564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk için çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanık ... için ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuk ... ile sanıklar ... ve ....'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, sanık ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetlerine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Mağdurenin, yargılama sırasında Sinop Engelsiz Yaşam Bakım Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkezinde kalması nedeniyle Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının, mağdure adına ilgili kamu davasına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkı bulunup Bakanlık vekilince sunulan katılma ve temyiz istemli dilekçede de katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi gereğince Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının katılan ve Avukat ....'nın ise katılan Bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü;

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; isnat edilen suçun, sanık tarafından işlendiğinin belirlendiği, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşılmakla, sanık ... müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk ve sanıklar haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ve sanıklar haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 24.02.2012 tarihli raporda, mağdurenin "mağduresi bulunduğu olaydan kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan travma sonrası stres bozukluğu denilen psikiyatrik bozukluğun tespit edildiğinin, dolayısıyla Temmuz 2009 tarihinde mağduresi bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun" belirtilmesi karşısında, söz konusu raporun içeriği itibarıyla yetersiz olduğu gözetilerek mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın hangi sanık veya suça sürüklenen çocuğun eyleminden kaynaklandığı, sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun eylemlerinden dolayı ruh sağlığının ayrı ayrı bozulup bozulmadığı hususlarında açıklayıcı bir rapor aldırıldıktan sonra 5237 TCK'nın 103/6. maddesinin tatbiki konusunda karar verilmesi gerekirken, mevcut raporla yetinilerek eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9931, Karar No: 2010/266, Tarih: 19.01.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/9931 E.  ,  2010/266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HATAY 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/07/2008

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, miras bırakanı eşi S. Ş.tarafından verilen vekaletnamenin kendisi ve murisin zararına olarak kötüye kullanılmak suretiyle çekişme konusu taşınmazların davalı S.e temlik edildiği, onun da davalı A. T.e devrettiğini murisin bütün taşınmazlarını satmasını gerektirir haklı ve zaruri bir nedeninin bulunmadığını ileri sürerek, tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı S., davanın reddini savunmuş, diğer davalılar davaya yanıt vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 19.1.2010 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden S. Ş. vs. vekili Avukat .... ile temyiz edilen vekili Avukat .... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi..... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü: Dava, tapu iptal ve tescil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının eşi olan miras bırakan S. Ş.in 02.02.2005 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak davacı eşi ile dava dışı kardeşleri ile yeğenlerinin kaldığı, Hatay 1. Noterliğince düzenlenen 28.12.2004 tarih 25973 yevmiye numaralı vekaletname ile miras bırakanın, çekişme konusu taşınmazlarını davalı S.Ş.'e dilediği bedel ve koşullarda satmaya v.s yetkili olmak üzere davalı S. S.'yi vekil tayin ettiği, vekil S. 'in, miras bırakana vekaleten iş bu çekişme konusu taşınmazları 30.12.2004 tarihinde davalı S. 'e satış suretiyle temlik ettiği, S.'inde diğer davalı A.T. e satış yoluyla devrettiği, davacı A. ile davalılar S.ve S.in kardeş oldukları, diğer davalı A. T.'in ise davalı S,in damadı olduğu anlaşılmaktadır.

Davacı, miras bırakan tarafından ölümünden kısa süre önce verilen vekaletin, vekil S, tarafından kötüye kullanılarak, çekişme konusu taşınmazların davalı S,'e temlik edildiğini, vekil davalı S. ile davalı S.'in, murisi ve kendisini zarara uğratmak amacıyla el ve iş birliği içerisinde hareket ettiklerini, ilk el durumundaki davalı S.'in, diğer davalı A.T.'e yapmış olduğu temlikin ise muvazalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Dava dilekçesinin içeriği ve iddianın ileri sürülüş biçimine göre, davanın vekalet görevinin kötüye kulanılması hukuksal nedenine dayalı olarak açıldığı görülmektedir.

Öyleyse, bu iddia gözetildiğinde, davada, muris muvazaası huksal nedenine dayanılmadığı, davanın vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı olarak açılmış olduğu tartışmasızdır.

Dava dilekçesinin içeriği ve iddianın ileri sürülüş biçimine göre, davanın vekalet görevinin kötüye kulanılması hukuksal nedenine dayalı olarak açıldığı görülmektedir.

Öyleyse, bu iddia gözetildiğinde, davada, muris muvazaası huksal nedenine dayanılmadığı, davanın vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı olarak açılmış olduğu tartışmasızdır.

Bilindiği üzere,Borçlar Kanununun temsil ve vekalet bağıtını düzenleyen hükümlerine göre, vekalet sözleşmesi büyük ölçüde tarafların karşılıklı güvenine dayanır. Vekilin borçlarının çoğu bu güven unsurundan, onun vekil edenin yararına ve iradesine uygun davranış yükümlülüğünden doğar.

Borçlar Kanununda sadakat ve özen borcu, vekilin vekil edene karşı en önde gelen borcu kabul edilmiş ve 390/2 maddesinde "vekil, müvekkiline karşı vekaleti hüsnüniyetle ifa ile mükelleftir..." hükmüne yer verilmiştir. Bu itibarla vekil, vekil edenin yararına ve iradesine uygun hareket etme, onu zararlandırıcı davranışlardan kaçınma yükümlülüğü altındadır. Sözleşmede vekaletin nasıl yerine getirileceği hakkında açık bir hüküm bulunmasa veya yapılan işlem dış temsil yetkisinin sınırları içerisinde kalsa dahi vekilin bu yükümlülüğü daima mevcuttur. Hatta malik tarafından vekilin bir taşınmazın satışında, dilediği bedelle dilediği kimseye satış yapabileceği şeklinde yetkili kılınması, satacağı kimseyi dahi belirtmesi,ona dürüstlük kuralını, sadakat ve özen borcunu gözardı etmek suretiyle, makul sayılacak ölçüler dışına çıkarak satış yapma hakkını vermez. Vekil edenin yararı ile bağdaşmayacak bir eylem veya işlem yapan vekil değinilen maddenin birinci fıkrası uyarınca sorumlu olur.

Öte yandan, vekil ile sözleşme yapan kişi Medeni Kanunun 3. maddesi anlamında iyi niyetli ise yani vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını bilmiyor veya kendisinden beklenen özeni göstermesine rağmen bilmesine olanak yoksa, vekil ile yaptığı sözleşme geçerlidir ve vekil edeni bağlar. Vekil vekalet görevini kötüye kullansa dahi bu husus vekil ile vekalet eden arasında bir iç sorun olarak kalır, vekil ile sözleşme yapan kişinin kazandığı haklara etkili olamaz.

Ne varki, üçüncü kişi vekil ile çıkar ve işbirliği içerisinde ise veya kötü niyetli olup vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını biliyor veya bilmesi gerekiyorsa vekil edenin sözleşme ile bağlı sayılmaması, Medeni Kanunun 2. maddesinde yazılı dürüstlük kuralının doğal bir sonucu olarak kabul edilmelidir. Söz konusu yasa maddesi buyurucu nitelik taşıdığından hakim tarafından kendiliğinden (resen) göz önünde tutulması zorunludur. Aksine düşünce kötü niyeti teşvik etmek en azından ona göz yummak olur. Oysa bütün çağdaş hukuk sistemlerinde kötü niyet korunmamış daima mahkum edilmiştir. Nitekim uygulama ve bilimsel görüşler bu yönde gelişmiş ve kararlılık kazanmıştır.

Ancak, Mahkemece, nitelendirmede yanılgıya düşülerek, yapılan temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu benimsenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi, kabul tarzı itibariyle de ölümle hukuki şahsiyet son bulmasına karşın T.M.K.nun 28.maddesi hükmü gözardı edilerek ölü kişi adına tescile karar verilmiş olmasıda isabetsizdir.

Öte yandan, istek terekeye iadeye dairdir. Miras bırakan Sadet Şen'in terekesi TK.nun 701 ila 703. maddesi hükmü gereğince elbirliği mülkiyetine tabidir. Bu durumda, tüm mirasçıların birlikte dava açmaları veya dava dışı mirasçı varsa onlara tebligat yapılarak muvafakatlarının sağlanması veya TMK.nun 640.maddesi hükmü gereğince miras bırakanın terekesinin davada tereke mümessili tarafından temsil edilmesi zorunludur.

Mahkemece, dava dışı mirasçılara tebligat yapıldığı halde, kendilerine tebligat yapılan mirasçıların davaya icabet etmedikleri gözetildiğinde, davaya muvafakatlarının olmadığı kabul edilmelidir.

Bu durum karşısında; davanın tereke temsilcisi huzuruyla görülmesi gerekeceği kuşkusuzudur.

O halde,Mahkemece terekeye temsilci atanması sağlanmadan başka bir deyişle davanın görülebilirlik koşulu yerine getirilmeden neticeye gidilmiş olması da doğru değildir.

Hal böyle olunca; öncelikle terekeye temsilci atanmasının sağlanması, ondan sonra yukarıda değinilen ilkelerde gözetilmek suretiyle, vekalet görevinin kötüye kullanılıp kullanılmadığı yönünde taraf delilerinin eksiksiz toplanması, toplanan ve toplanacak delillerin birlikte değerlendirilmesi, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan, nitelendirmede yanılgıya düşülerek eksik soruşturmayla yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davalıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.12.2009 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 750.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 19.1.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15953, Karar No: 2016/4663, Tarih: 07.04.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/15953 E.  ,  2016/4663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/12/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 26/03/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalı tarafından düzenlenen raporlarda belirtilen özür oranları nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararların ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, özürlü olan her iki çocuğunun 2022 sayılı Kanun'dan faydalanması için .. talebi üzerine rapor almak üzere .. başvurduğunu, daha önceki raporlarından farklı olarak her iki çocuk için maluliyet oranının %35 olduğunun tespit edildiğini, davalı tarafından verilen raporun usulüne uygun olmadığını ve ciddi çelişkiler içerdiğini, davalının üzerine düşen sorumlulukları yerine getirmeyerek zarara uğramasına neden olduğunu belirterek, uğradıkları maddi ve manevi zararların giderilmesini istemiştir.

Davalı, davanın husumet yönünden yanlış açılmış olduğunu, raporu düzenleyenin ... olduğunu, rapor için puanlamayı yapanın da kendisi olmadığını, kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının davacının çocukları ile ilgili düzenlemiş olduğu özürlü sağlık kurulu raporunda belirtilen özür oranının belirlenmesinde herhangi bir kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (T.C. Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan .. temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda, .. bağlı .. doktor olan davalının, davacının özürlü çocuklarının özür oranları ile ilgili düzenlediği raporun hatalı olduğu ileri sürülmüştür. Kamu görevlilerinin görevleri kapsamında yetkisini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zarardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak, idare aleyhine açılabileceğine göre, somut olayda karşı yana husumet tevcih edilmesi doğru değildir.

Davaya konu edilen olayda, .. bağlı .. doktor olan davalının, davacının özürlü çocuklarının özür oranları ile ilgili düzenlediği raporun hatalı olduğu ileri sürülmüştür. Kamu görevlilerinin görevleri kapsamında yetkisini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zarardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak, idare aleyhine açılabileceğine göre, somut olayda karşı yana husumet tevcih edilmesi doğru değildir.

Şu halde, davanın husumet (taraf sıfatı) yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/04/2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre mahkeme kararının onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 07/04/2016
Yargıtay — Esas No: 2012/9318, Karar No: 2012/9318, Tarih: 02.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/9318 E.  ,  2012/9318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ... ve ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.06.2010 gün ve 2007/27 Esas, 2010/330 Karar sayılı hükümler ile sanık ...'ın vâki temyiz talebinin reddine dair Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 26.05.2011 gün ve aynı sayılı Ek Kararın Yargıtayca incelenmesi sanıklar ...ile sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan Ek Kararın incelemesinde;

Sanığın gıyabında verilen ve kendisine 30.05.2011 günü tebliğ edilen Ek Kararı CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 09.01.2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteminin CMUK.nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

Sanıklar ... hakkında kurulan hükümlerin incelemesine gelince;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... ve sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6588, Karar No: 2016/700, Tarih: 25.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/6588 E.  ,  2016/700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/12/2014 tarih ve 2006/450-2014/301 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi birleşen Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2008/12 Esas sayılı dosyasının davalısı asıl ve diğer birleşen dosyaların davacı-karşı davalısı .... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, edebiyat adamı ....'nın vefatından sonra mirasçısı eşi ....'nın 08.02.1975 tarihli yazısı ile ".... adlı eserin baskısına ait telif hakkını merhumun müvekkiline olan mensubiyeti ve merbutiyeti sebebiyle almamaya karar verdiklerini bildirdiğini, müvekkilinin bu bağış ile eser üzerinde hak sahibi iken aynı mirasçı ile müvekkili arasında bağıtlanan 25.05.1984 tarihli sözleşmede "...." eseri ve müvekkilince makalelerden derlenecek eserleri basacak, dağıtacak ve satacak müessesenin müvekkili olduğunun, varislerinin baskı hakkını devretmeyeceğinin ve kendileri de kullanmayacağının hüküm altına alındığını, mirasçı ....'nın eşinin ölümünden sonra evlat edindiği davalı ...'nın mirasçı konumuna geldiğini, 10.09.2002 tarihli belge ile adı geçen davalının tüm telif haklarını tahsil ettiğini ve müvekkilini ibra ettiğini bildirildiğini, müvekkilince 20 adet baskısı yapılan "...." isimli kitabın 21. baskı olarak davalı şirket tarafından yayınlandığını, davalı ...'ın 13.07.2005 tarihinde keşide ettiği ihtarnamede eserin telif hakkının davalı şirkete devredileceğinin belirtilip 20.000 TL telif ücreti istendiğini, ancak davalı ...'ın eser üzerindeki mali hakların müvekkilinde olduğunu bildiğini ileri sürerek "..." isimli kitabın tüm telif haklarının müvekkiline ait olduğunun tespitini, davalı şirket tarafından 21. baskı olarak basılmak ve piyasaya sürülmek suretiyle yapılan müvekkkilinin mali haklarına tecavüzün önlenmesi için tecavüzün men'i ile ref'ini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, birleştirme kararlarının verilmesinden sonra 17.11.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile dava dilekçesinde saklı tutulan ... isimli kitap için 4.500 TL maddi tazminatın tahsilini talep etmiş ve her bir dava için FSEK'in 68. maddesi uyarınca istenebilecek bedelin 3 kat fazlasının avans faiz ile tahsilini istemiştir.