muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9959, Karar No: 2015/22675, Tarih: 30.03.2015

Aynı kanunun 124. maddesinde;

“1)Ticaret şirketleri; kollektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerden ibarettir.

2)Bu Kanunda, kollektif ile komandit şirket şahıs; anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirket sermaye şirketi sayılır” denilmektedir.

Kooperatif yöneticilerinin kooperatifin faaliyeti kapsamında, dolandırıcılık suçunu işlemeleri de nitelikli hâl kabul edilmiştir. Üye sayısı dolmasına rağmen, üyeliğe kabulün devamından bahsederek üye kayıt edilmiş gibi kişinin parasının alınması bu suç tipine örnek gösterilebilir. Kooperatif yöneticilerinin kimler olduğu 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 55. ve devamı maddelerinde tanımlanmıştır. Kanunun 55. maddesi uyarınca, yönetim Kurulu, kanun ve ana sözleşme hükümleri içinde kooperatifin faaliyetini yöneten ve onu temsil eden icra organıdır. Yönetim Kurulu en az üç üyeden kurulur. Bunların ve yedeklerinin kooperatif ortağı olmaları şarttır. Yönetim Kurulu üyeliğine seçilen tüzel kişiler, temsilcilerinin isimlerini kooperatife bildirir. Bu suçun oluşabilmesi için, tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin dolandırıcılık suçunu ticari faaliyetleri sırasında işlemiş olmaları gerekir. Keza, kooperatif yöneticilerinin bu nitelikli halden cezalandırılabilmeleri için suçun kooperatifin faaliyeti kapsamında, işlenmesi gereklidir. Bu suçun faili tacir veya şirket yöneticisi ya da şirket adına hareket eden kişi ya da kooperatif yöneticisi olabilir.

Sanıkların, katılan ...’a sattıklarını belirttikleri ... adı ile kodlandırılan fidelerin üretim sonunda beklenen üretim ve kaliteyi görmemesi üzerine yapılan DNA testinde,... fidesi olmayıp, ikinci kalite ürün olduklarının anlaşıldığı olayda; sanıkların aşamalardaki tüm savunmalarında, üretici firmalardan ... tohumu alıp, fide olarak yetiştirdikten sonra satmış olmaları nedeniyle, herhangi bir kusurlarının bulunmadığını, asıl sorumluluğunun üretici firmadan kaynakladığını belirtmeleri ve beyanları doğrultusunda fatura ibraz etmeleri, yine birden çok çeşitte fide üretmiş olmaları nedeniyle, fidelerin karışma ihtimallerinin de bulunduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların kasten farklı fideleri vererek dolandırıcılık suçunu işlediklerine ilişkin cezalandırılmalarına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden bahisle verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 30.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8398, Karar No: 2013/1396, Tarih: 14.02.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/8398 E.  ,  2013/1396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 16.03.2012 gün ve 190/225 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, 1992 yılında 1725 parsel numarası ile Hazine adına içme suyu havzası vasfı ile tescil edilen taşınmazın yaklaşık 5000 m2'sinin 30 yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliği altında bulunduğunu açıklayarak, Hazine üzerindeki tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, taşınmaz Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğundan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, 1958 yılında yapılan kadastro çalışmalarında dere yatağı vasfı ile tespit harici bırakılan taşınmazın, tescil tarihine kadar dere yatağı vasfında sayılacağından davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dava konusu 1725 parsel sayılı taşınmazın 1958 yılında yapılan kadastro çalışmalarında Dim Çayı yatağı içinde kalması nedeniyle tescil harici bırakılmış yerlerden iken 03.06.1992 tarihinde içme suyu havzası vasfı ile Hazine adına idari yoldan tescil edildiği saptanmıştır. Kural olarak, dere yatakları Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdendir. Aktif dere yatakları ile derenin etki alanında kalan yerlerin kazanılması mümkün bulunmamaktadır. Ancak, aktif dere yatağında ve etki alanında kalmayan bir yer koşulları mevcut olduğu takdirde, niteliğine göre zilyetlik ve imar-ihya yoluyla kazanılabilir. Mahallinde yapılan 12.03.2003 tarihli keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve davacı tanıklarının bildirmiş olduğu sürelere göre taşınmaz keşif tarihine göre dava konusu taşınmazın 1973 ile 1978 yılları arasında taşlardan temizlenerek tarım arazisi haline getirildiği saptanmıştır. Bu halde, taşınmaz dava tarihinde tarım arazisi vasfını kazanmış ise de, Hazine adına tapunun oluştuğu tarihe kadar TMK'nun 713. maddesinde öngörülen 20 yıllık zilyetlik süresi dolmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değilse de red kararı sonucu itibariyle doğru olduğundan, davacı vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün açıklanan gerekçelerle ONANMASINA, HUMK.nun 388/4. , HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,15 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 14.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10708, Karar No: 2019/4012, Tarih: 26.03.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/10708 E.  ,  2019/4012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, Eczane sahibi olduğunu, SGK ile imzalanan sözleşme gereğince SGK sigortalılarına ve yakınlarına ilaç hizmeti verdiğini, 2012 yılı protokolünün 5.3.15-4.3.6 maddesi gereğince davalı idare tarafından hakkında 4.226,16 TL kadar reçete bedeli ve 22.820,00 TL cezai işlem yapıldığını, daha önce başka bir eczane tarafından sisteme girilip silinen bir reçetenin ikinci eczane tarafından anlaşılmasının mümkün olmaması nedeniyle muayene katılım payının atlatıldığının davacının anlamasının mümkün olmadığını, bu işlem nedeniyle davalının herhangi bir zarara da uğramamış olduğunu ileri sürerek 25.6.2015 günlü işlem sebebiyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne; 5.020 TL'lik miktar yönünden davacının borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı SGK Başkanlığı'nın 492 sayılı Harçlar Kanunu ve 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36. maddesi hükmüne göre harçtan muaf olmasına göre yasal düzenlemeye aykırı olarak, karar ve ilam harcının davalıdan tahsil edilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı SGK Başkanlığı'nın 492 sayılı Harçlar Kanunu ve 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36. maddesi hükmüne göre harçtan muaf olmasına göre yasal düzenlemeye aykırı olarak, karar ve ilam harcının davalıdan tahsil edilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2. bendinin hükümden çıkartılarak yerine “Davalı harçtan muaf olduğundan davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan peşin harcın kararın kesinleşmesinden sonra istem halinde davacıya iadesine” cümlesinin yazılmasına, hüküm fıkrasının 3. bendinde yazılı ‘’342,91 TL bakiye karar ve ilam harcı’’ söz ve yazılarının hükümden çıkartılmasına, yine aynı bentte yazılı ‘’ 742,75 TL’’ söz ve rakamlarının çıkartılarak yerine ‘’399,84 TL‘’ söz ve rakamlarının yazılmasına, yine hükümde mükerrer olarak ‘’ Davacı tarafından karşılanan 2.005 TL yargılama giderinin, kabul ve red oranına göre hesaplanan 1.632,86 TL sinin davacı üzerinde bırakılmasına, 372,14 TL'nin davalıdan tahsili ile karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya İADESİNE, ‘’ şeklinde mükerrer olarak yazılan 7. bendin tamamının hükümden çıkartılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 85,72 TL. harcın temyiz eden davacıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu davacı yönünden açık, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu davalı yönünden kapalı olmak üzere, 26/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9077, Karar No: 2015/1547, Tarih: 29.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/9077 E.  ,  2015/1547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 2-b, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olaydan yaklaşık 1 saat 24 dakika sonra 90 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın idaresindeki motosiklet ile meskun mahalde, 5 metre genişliğindeki iki yönlü, hafif eğimli sokakta seyrederken olay mahalline geldiğinde, karşı yönden gelen aracı görünce sağa doğru kontrolsüzce yöneldiği sırada seyir istikametine göre sağ tarafta yolun kenarında beklemekte olan yayaya çarparak yaralanmasına neden olduğu olayda, bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu gözetilmeden sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusur durumuna ilişkin temyiz itirazının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 29/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14508, Karar No: 2014/4014, Tarih: 05.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/14508 E.  ,  2014/4014 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/246953

MAHKEMESİ : İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2011

NUMARASI : 2010/728 (E) ve 2011/294 (K)

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın istinabe suretiyle yapılan sorgusunda, "bipolar affektif bozukluk" psikolojik rahatsızlığı bulunduğunu, olay günü de rahatsızlığının etkisi altında bulunduğunu, olaydan kısa bir süre önce E.. Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim Araştırma Hastanesinde tedavi gördüğünü, rahatsızlığına ilişkin olarak da anılan hastane ile Çanakkale Asker Hastanesine ait rapor fotokopilerini ibraz etmesi ve yine temyiz dilekçesinde Pendik 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/1494 - 2011/ 731 E.-K. sayılı ilamı ile kendisine vasi tayin edildiğini beyan etmesi karşısında; suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilir durumda olup olmadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış bulunup bulunmadığı konusunda Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastahanesi sağlık kurulundan ya da Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1097, Karar No: 2025/1038, Tarih: 24.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1097 E.  ,  2025/1038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1207 E., 2023/2747 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/60 E., 2021/156 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Dosya içeriğine göre, birleşen davada hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 152.650,98 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı vekilinin birleşen davaya yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı vekilinin asıl dava bakımından gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı vekili asıl davada; müvekkili ile dava dışı ... Termal Kaplıca Merkezi arasında 2012-2016 yılları arasında birden fazla hizmet alım sözleşmesi yapıldığını, söz konusu işletmeden fizik tedavi, hidroterapi, kaplıca ve rehabilitasyon tedavisi hizmetleri alındığını, davalı Kurum tarafından müvekkiline borç bildirim belgesi göndererek ... Kaplıcalarına yersiz ödeme yapıldığı gerekçesiyle ana borç miktarı 3.464.378,43 TL olmak üzere faiziyle birlikte 4.425.816,57 TL'nin ödenmesinin talep edildiğini ileri sürerek; bu miktarın davalı Kurum nezdindeki alacaklarından mahsup edilmesi ve gelirlerinden kesinti yapılması yönündeki işlemin durdurulması için teminatsız olarak ihtiyati tedbir kararı verilmesini ve işlemin iptalini talep etmiştir.

2. Davacı vekili birleşen davada; daha önceki borca ek olarak 107.134,52 TL asıl borç ve faizi ile birlikte toplam 152.650,98 TL bedelin daha borç olarak kaydedildiğinin davalı Kurum tarafından 04.03.2019 tarihinde bildirildiğini, böyle bir borcun varlığından söz edilemeyeceğini ileri sürerek; işbu davanın ilk davanın açıldığı dosya ile birleştirilmesini ve 152.650,98 TL nispetindeki tutar hakkında davalı Kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı Kurumun, dava dışı ... Kaplıcaları ile fizik tedavi hizmet alımı yaparak müvekkili Kuruma fatura ettiğini, fizik tedavi hizmeti satın alınan firmanın ruhsatının bulunmadığını, müvekkili Kurumun yaptığı işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı Kurumun, dava dışı ... Kaplıcaları ile fizik tedavi hizmet alımı yaparak müvekkili Kuruma fatura ettiğini, fizik tedavi hizmeti satın alınan firmanın ruhsatının bulunmadığını, müvekkili Kurumun yaptığı işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının hastalara kaplıca, hidroterapi, fizik tedavi gibi sağlık hizmetlerini dava dışı ... Termal Kaplıcası aracılığıyla sunulduğu, davalı Kurum tarafından ödemenin yapıldığı, dava dışı ... Termal Kaplıcasının Sağlık Bakanlığının 01.11.2013 tarihli ve 36089 sayılı oluruyla Gaziantep Üniversitesi Şahinbey Uygulama ve Araştırma Hastanesinin sağlık hizmetleri sunum yerlerinden biri olarak kabul edildiği, 01.07.2016 tarihine kadar geçici olarak sağlık tesisi işletme ruhsatının bulunduğu, kaplıca işletme ruhsatlarının zaten valilikler tarafından verilmesi gerektiği, adı geçen kaplıca işletmesinin de Gaziantep Valiliği tarafından 2012 yılında ruhsatlandırıldığı, Sağlık Bakanlığı tarafından işletme izni verilen Kaplıca tesisleri listesinde yer aldığı, dolayısıyla ruhsatının bulunduğu gerekçesiyle; asıl ve birleşen davanın kabulü ile davacının davalı Kuruma 4.425.816.57 TL ve 152.650,98 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; karara karşı, süresinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ... Termal Kaplıca Tesislerinin işletme ruhsatının bulunduğu, tedavi birimleri arasında fizik tedavi ve rehabilitasyon birimlerinin de sayıldığı, tesisin Üniversitenin Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesi tedavi hizmetleri bakımından Sağlık Bakanlığı oluruyla tescil edildiği ve 25.04.2016 ve 27/0201 sayılı belgeyle geçici ruhsatlandırıldığı, Sağlık Bakanlığınca işletme izni verilen kaplıca tesisleri listesinde sürekli yer aldığı, dolayısıyla inceleme konusu tarihler arasında önceden beri işletme izninin bulunduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını, Sağlık Bakanlığı olurunun irdelenmesi gerektiğini, kaplıcaların Sağlık Bakanlığından almış oldukları ruhsatın kapsamının sadece kaplıca hizmetleri ile ilgili olduğunu, kaplıcalar fizik tedavi hizmeti üretebilecek yerler olsaydı müvekkili Kurumun bu tesislerle direkt Sağlık Hizmeti Satın Alım Sözleşmesi imzalayacağını savunarak, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki sağlık hizmeti sunumu nedeniyle yapılan işlemlere ilişkin ödemelerin iadesi talebinin haksızlığının tespiti ve işlemin iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki sağlık hizmeti sunumu nedeniyle yapılan işlemlere ilişkin ödemelerin iadesi talebinin haksızlığının tespiti ve işlemin iptali istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, özellikle dava dışı kaplıcanın geçici ruhsatının bulunduğunun, hastaların söz konusu hizmetten yararlandığının ve inceleme konusu tarihlerde işletme izninin olduğunun anlaşılmasına göre, davalı vekilinin asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin birleşen davaya yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2. Davalı vekili tarafından temyiz olunan asıl davaya ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9111, Karar No: 2010/11829, Tarih: 05.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/9111 E.  ,  2010/11829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki TAPU İPTALİ VE TESCİL davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 23/03/2010 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 21/09/2010 günü için yapılan tebligat üzerine, duruşmalı temyiz eden davalı ... vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı ... vekili Avukat... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, ... Beldesi, ... Mahallesi, 145 ada 50 ve 34 sayılı parsellerin orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla davalı adına kayıtlı tapunun iptalini ve orman niteliğiyle Hazine adına tescili istemiyle açtığı davaya Orman yönetimi katılmıştır.

Mahkemece, 30/06/2006 gün ve 2005/455-331 sayılı karar ile, mahkemece davanın kısmen kabulüne, 145 ada 50 parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, 145 ada 34 parsele ilişkin davanın reddine karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi, Hazine ve davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 19/09/2007 gün ve 2007/10138-10650 sayılı bozma kararı ile, (Mahkemece hükme esas alınan Orman Bilirkişi ... ... tarafından hazırlanan raporda çekişmeli taşınmazların eğiminin % 25-30 civarında olduğu, üzerinde 30-35 yaşlarında fındık plantasyonları bulunduğu, çevredeki tarım arazileri ile bütünlük arzettiği, 1955 yılında bütünlemesi yapılan 1959 baskı tarihli memleket haritasında kısmen yeşil alanda kalmakta ise de, her yeşil rengin ormanı ifade etmediği, haritanın lejantı incelendiğinde fidanlık rumuzlu alanda kaldığı, 1954 tarihli hava fotoğraflarında ise ziraat arazisi olduğu açıklanmak ve hava fotoğraflarına değer verilmek suretiyle orman sayılmayan yer olduğunun bildirilmesi üzerine dairede aynı gün temyiz incelemesi yapılan ve tamamı 145 adada yer alan taşınmazlar hakkındaki bir kısım davaların reddine bir kısım davaların ise kısmen kabulüne karar verilmişse de, tüm dosyalara ortak yazılan uzman bilirkişi raporu, taşınmazların orman olup olmadığını belirlemekte yeterli ve kanaat verici olmaktan uzaktır. Şöyle ki; gerek mahkemece hükme esas alınan raporlara, gerekse dairenin geri çevirme kararları üzerine hazırlanan ek raporlara ekli memleket haritalarında semboller görünmemekte yeşil rengin bir kısım taşınmazlarda fındık fidanlarını simgelediği açıklanmaktaysa da çekişmeli taşınmazlardaki fındık ağaçlarının en fazla 30-35 yaşlarında

olması, incelendiği bildirilen memleket haritasının ise 1955 tarihli olması karşısında bilirkişi yorumunun doğruluğu hakkında tereddüt oluşmaktadır. Bunun yanı sıra birbirine komşu olan ve memleket haritasında hava fotoğraflarında aynı konumda görünen iki parselden biri hakkında fidanlık rumuzu taşıdığı belirtilmek suretiyle orman sayılmayan yer; diğeri hakkında yapraklı ağaç rumuzu taşıdığı gerekçesiyle orman sayılan yer şeklinde görüş belirtilmiştir. Örneğin Dairenin 2006-15495 mahkemenin 2005/457 sayılı dosyasında davaya konu 145 ada 43 ve 46 parsellere orman sayılmayan yer denilmiş olmasına rağmen dairede aynı gün temyiz incelemesi yapılan 2007/10143 (mahkemenin 2005/453 sayılı) dosyada davaya konu edilen aynı ada 45 ve 49 parseller için, yine dairenin 2007/10138 mahkemenin 2005/455 sayılı dosyasında davaya konu edilen aynı ada 50 parsel için orman sayılan yer şeklinde değerlendirme yapılmıştır. Dosyaya getirtilen 145 adanın tamamını bir arada gösteren 1/5000 ölçekli memleket haritasında sözü edilen taşınmazların hiçbirinin rumuzu belli olmadığı gibi renk, konum, eğim çizgileri bakımından aralarında bir fark bulunmamaktadır.