muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3905, Karar No: 2023/6326, Tarih: 19.10.2023

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Katılanın aşamalarda değişmeyen beyanları ile uyumlu olay yeri inceleme raporu ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında mahkemesince sanığın eyleminin sabit görülerek nitelikli yağma olarak kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

B. Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden

Sanık ve müdafiinin gerekçeye, subuta, suç vasfına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

“İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suçta kullanılan araç, hedef alınan bölge ve katılanda meydana gelen yaralanmanın ağırlığı, sanığın eylem sonrasında sergilediği tutum ve davranışlar ile aşamalarda değişmeyen katılan beyanından sanığın eylemini gerçekleştirdikten sonra katılana ait bir miktar parayı da alarak olay yerinden kaçması karşısında sanığın eylemlerinin nitelikli öldürmeye teşebbüs ve nitelikli yağma olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.12.2022 tarihli ve 2022/1739 Esas, 2022/1741 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/630, Karar No: 2013/7187, Tarih: 22.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/630 E.  ,  2013/7187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dava, elektrik aboneliği sözleşmesinden kaynaklanan tazminat alacağının tahsili için başlatılan icra takibine karşı öne sürülen itirazın iptali istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliği ile dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre davalı tarafın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının icra inkar tazminatına yönelik temyiz itirazlarına gelince, mahkemece asıl alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatına hükmedilmiş ise de, oluşturulan hüküm davanın niteliğine ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

İcra ve İflas Kanunu'nun 67.maddesinin, hükmolunan meblağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere, uygun bir tazminatla mahkum edileceği hükmü dikkate alındığında, mahkemece hükmolunan meblağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilmesi gerekirken, hüküm yerinde yüzde kırk tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır. Davalının temyiz itirazı bu nedenlerle yerinde ise de; yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hükmün düzelterek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle hüküm yerinin 2.bendinde yer alan “%40'ına tekabül eden 2.417,20 TL” sözlerinin çıkarılmasına, yerine “%20'sine tekabül eden 1.208,60 TL” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin ödenen temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9367, Karar No: 2022/1862, Tarih: 02.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/9367 E.  ,  2022/1862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... İli ... İlçesi ... Mahallesinde; 1944 yılında 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1950 yılında 5653 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan makiye ayırma işlemi, 1961 yılında kesinleşen genel arazi kadastrosu, 23.11.1982 yılında ilân edilerek kesinleşen 1744 sayılı Kanun'a göre ilk tahdidin aplikasyonu, 17.01.1994 tarihinde 6 ay süre ile ilân edilip kesinleşen 6831 sayılı Kanun'un 3302 sayılı Kanun'la değişik 2/B madde uygulaması ile 2018 yılında 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan EK-1 uygulaması vardır.

Yörede yapılan arazi kadastrosu çalışmaları sırasında 115 parsel sayılı taşınmaz, 12.255,00 m2 yüzölçümü ile tarla niteliğiyle senetsizden ölü ... oğlu ... mirasçıları adına tespit ve tescil edilmiş olup, tapuda ... lehine kamulaştırma şerhi vardır.

Davacı ... Yönetimi, 27.02.2013 tarihli dava dilekçesiyle, çekişmeli 115 parsel sayılı taşınmazın kesinleşen tahdit içinde kaldığı ve eylemli orman olduğu iddiasıyla, tapu kaydının iptal edilerek, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescili, taşınmaz üzerindeki şerhlerin silinmesi ve davalıların bu yere yönelik elatmasının önlenmesine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu ... mahallesi, 115 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, elatmanın önlenmesi talebinin reddine dair verilen karar, davalılar kayyumu tarafından esasa ve vekalet ücretine yönelik, davacı ... Yönetimi vekili tarafından ise taşınmazdaki kamulaştırma şerhinin silinmemesi yönünden temyiz edilmiş; hüküm, ... (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 03.12.2015 tarihli ve 2015/9612-12239 sayılı ilamı ile bozulmuştur. Bozma ilamında özetle; dava konusu taşınmazın tapu kaydında ... lehine kamulaştırma şerhi bulunduğu halde davaya dahil edilmeden hüküm kurulduğu ve dosyada kroki niteliğinde örneği bulunan orman kadastro haritasındaki çekişmeli taşınmazı ilgilendiren ... hattı ile uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapora ekli haritada gösterilen hat arasında açı, eğim, mesafe bakımından benzerlik bulunmadığı, bu yönüyle raporun denetime elverişli olmadığı, taşınmazın tamamı orman yapıldığı halde ormanlar üzerinde şerh bulunamayacağından tapu kaydında bulunan kamulaştırma şerhinin silinmediği, davacı ... Yönetiminin elatmanın önlenmesine ilişkin talebi reddolunduğu halde bu kısım yönünden vekille temsil olunan davalı ... oğlu ... mirasçıları kayyımı lehine vekalet ücreti takdir edilmediği hususlarına değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, dava konusu taşınmazın tapusunun oluşturulduğu 1959 yılı itibariyle taşınmazın orman vasfını taşımadığı, 1976'lı yıllarda bitişikteki ormandan gelen tohumların ağaçlanmasıyla bozma sonrası aldırılan raporda kısmen (A) ve (B) harfiyle gösterilen yerlerde orman ağaçlarının oluştuğu, taşınmazın eski tapu kaydına üstünlük tanındığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili bozma sonrası aldırılan 16.06.2017 havale tarihli raporda (A) ve (B) harfleriyle gösterilen kısımlar yönünden temyize gelmiştir.

Dava kesinleşmiş tahdide ve eylemli orman iddialarına dayalı, taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescili, taşınmaz üzerindeki şerhlerin silinmesi ve davalıların bu yere yönelik elatmasının önlenmesine karar verilmesi istemlerine ilişkindir.

1.Mahkemece aldırılan 16.06.2017 havale tarihli bilirkişi heyet raporunda, ekli krokide (A) harfiyle gösterilen 3.655,39 m2'lik kısım ile (B) harfiyle gösterilen 39,03 m2'lik kısmın kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığı bildirildiğine göre, bu kısımlar yönünden taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili ve taşınmaz üzerindeki şerhlerin silinmesi taleplerinin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi doğru olmamıştır.

2.3561 sayılı Kanun'un 2. maddesine göre, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca bir kimsenin uzun süreden beri bulunamaması veya oturduğu yerin bilinememesi veya ortada bulunmayan ve miras açıldığında sağ olup olmadığı ispatlanamayan mirasçının payının resmen yönetilmesi amacıyla kayyım atanmasının gerektiği hallerde, vesayet makamı; bu kimselerin malları üzerinde Hazinenin hak ve menfaati bulunup bulunmadığını, mahallin en büyük mal memurluğundan araştırır. Hazinenin hak ve menfaatinin söz konusu olduğunun anlaşılması hâlinde, mahallin en büyük mal memurunu yönetim kayyımı tayin eder. Mallar üzerindeki yönetim görevi sona erinceye kadar, yönetim kayyımı tayin edilen en büyük mal memuru yerine vekâlet eden veya atanan kimse de bir karara gerek kalmadan o makama tayin edilmiş sayılır.

Somut olayda, eldeki davada ... oğlu ... mirasçılarını temsil için atanan kayyım ... Mal Müdürü ...'ın görevine devam edip etmediği Mahkemece araştırılmaksızın yargılama sonuçlandırılmıştır. Buna göre Mahkemece ...'ın halen görevine devam edip etmediğinin araştırılması, etmediğinin tespiti halinde yeni kayyımın davaya dahil edilmesi gerekmektedir.

3. Resen UYAP ortamında alınan güncel tapu kaydının incelenmesinden, dava konusu 115 parsel sayılı taşınmazın 14.11.2018 tarihli ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Ek-1. maddesi gereğince yapılan yüz ölçüm ve cins değişikliği işlemleri uygulaması kapsamında 110 ada 65 parsel olarak tescil edildiği anlaşıldığına göre Mahkemece dava konusu taşınmazın yeni parsel bilgileri esas alınarak davanın görülmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

3. Resen UYAP ortamında alınan güncel tapu kaydının incelenmesinden, dava konusu 115 parsel sayılı taşınmazın 14.11.2018 tarihli ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Ek-1. maddesi gereğince yapılan yüz ölçüm ve cins değişikliği işlemleri uygulaması kapsamında 110 ada 65 parsel olarak tescil edildiği anlaşıldığına göre Mahkemece dava konusu taşınmazın yeni parsel bilgileri esas alınarak davanın görülmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Bu itibarla, yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince ... ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 02.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28268, Karar No: 2016/1420, Tarih: 01.03.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/28268 E.  ,  2016/1420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma suçundaki değişiklikle tehdit, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 1412 sayılı CMUK’nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanık ... savunmanının temyiz isteğinin isteme uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelmesine gelince;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına ve TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildiği takdirde, kendi altsoyu üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluğunun sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

2-Mahkemece sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, yargılama gideri olarak sanığa yükletilmesine karar verilmesi suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırı davranılması,

2-Mahkemece sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, yargılama gideri olarak sanığa yükletilmesine karar verilmesi suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 53.maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, "Sanığın kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1.maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1.maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamasına" cümlesinin yazılması ve yargılama gideri olarak yer alan müdafii ücretine ilişkin toplam 498 TL’lik kısım çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hükmün özünü oluşturan kısa kararda 6136 sayılı Yasanın 13/1 ve TCK’nın 62/1.maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezasına hükmedilmesine karşın gerekçeli kararda sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 3/1.maddesi gereğince takdiren ve teşdiden 82 gün karşılığı 1.640.-TL adli para cezasına hükmedildiğini belirtilmesi suretiyle infazda duraksamaya neden olacak şekilde tefhimle infaza esas kısa karar ile gerekçeli kararda çelişkiye düşülmesi, CMK'nun 230 ve 232.maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 01/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8003, Karar No: 2014/9134, Tarih: 26.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/8003 E.  ,  2014/9134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/02/2012

NUMARASI : 2011/220-2012/21

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında Çankaya Mahallesi çalışma alanında bulunan .. ada .. parsel sayılı 467,94 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve A.. K..'in fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak arsa vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın kayalık-çalılık vasfında olduğu iddiasına dayanarak, davalı yararına bulunan zilyetlik şerhinin iptali istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, tapu kütüğünün beyanlar hanesinde bulunan zilyetlik şerhinin şahsi hak niteliğinde olduğu ve ancak askı ilan süresi içerisinde davaya konu edilebileceği gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiştir. Taşınmaz hakkındaki kullanım kadastrosuna ilişkin tespit 25.08.2010 tarihinde kesinleşmiş ve tapu kaydı oluşmuştur. Davacı Hazine 17.05.2011 tarihli dilekçesi ile davalının taşınmaz üzerinde kullanımı olmadığı iddiası ile dava açmış olup, davanın 3402 sayılı Yasa'nın 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık sürede açılmış olmasına ve kullanım kadastrosuna ilişkin davalarda anılan Yasa maddesinin uygulanamayacağına ilişkin yasal bir düzenleme bulunmamasına göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki, karar tarihinden sonra 26.04.2012 tarihli ve 28275 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6292 sayılı Kanun'un 9. maddesinin 2. bendi, "Hazine tarafından kişiler aleyhine açılan davaların durdurulacağı" hükmünü içermektedir. Hal böyle olunca Hazine'nin davasının durdurulmasına, taşınmazın mülkiyetine ilişkin bir dava bulunmadığından, çekişmeli taşınmazın tapu kaydına, taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesinde yer alan kullanıcı şerhine yönelik olarak Hazine tarafından açılmış bir dava bulunduğu ve bu davanın 6292 sayılı Yasa'nın 9. maddesi uyarınca durdurulduğu şerhinin yazılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21455, Karar No: 2022/938, Tarih: 21.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/21455 E.  ,  2022/938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay 17 Hukuk Dairesinin 12/09/2018 gün, 2016/4588 E- 2018/7704 K sayılı ilamında “... uzman bilirkişi incelemesi yaptırarak, davalı borçlunun tasarruf tarihine kadar olan vergi borçlarının ferileriyle birlikte belirlenerek bu miktar üzerinden tasarrufun iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere tasarruf tarihinden sonra doğan vergi borçları da eklenerek tamamı üzerinden tasarrufun iptaline karar verilmesinin doğru olmadığı” gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde mahkemece; davalı 3.kişi Mukaddes'in , davalı borçlu ...'in eşi olmasına 6183 Sayılı Kanunun 28 maddesinde bu derece akrabalar arasında yapılan tasarrufların bağışlama hükmünde sayıldığının ve iptale tabi olduğunun öngörülmesine, dava konusu taşınmazın davalı Mukkaddes'e devrine ilişkin tasarrufun davalı borçlunun tasarruf tarihindeki vergi borcu da dikkate alınarak 62.373,59 TL üzerinden davanın kabulüne fazlaya ilişkin talebin ise tasarrufun yapıldığı tarihteki borç miktarı göz önünde tutularak reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir. 1-Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava 6183 sayılı yasanın 24 ve devamı maddelerine göre açılan tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Bozma öncesinde verilen karar aleyhine davalı ... vekili tarafından yapılan temyiz, sonucu davanın esası hakkında verilen karar, zorunlu dava arkadaşlığı bulunan davalı ...’yi de bağlayacaktır. Her ne kadar ilk kararda 173.256,03 TL e hükmedilmişse de, bozma sonrasında dosyadan aldırılan bilirkişi raporu ile tasarruf tarihine kadar olan vergi borcunun 62.373,59 TL olmasına göre, davalıların 62.373,59 TL den sorumlu tutulmasına, davalı ... yönünden yeniden belirlenen maktu vekalet ücretine mahkum edilmesinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Ancak; ilk kararı vekalet ücreti yönünden temyiz etmeyen davalı ... yönünde ise vekalet ücreti yönünden ilk kararın kesinleştiği gözetilmeksizin, anılan davalı yönünden yeniden vekalet ücretine ilişkin karar verilmesi doğru değil bozma nedeni ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7.maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına gerekmiştir.

Ancak; ilk kararı vekalet ücreti yönünden temyiz etmeyen davalı ... yönünde ise vekalet ücreti yönünden ilk kararın kesinleştiği gözetilmeksizin, anılan davalı yönünden yeniden vekalet ücretine ilişkin karar verilmesi doğru değil bozma nedeni ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7.maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 3. paragrafındaki “4080,00TL “ ifadesinin hükümden çıkartılarak yerine “15.795,50 TL ‘nin (Sadece 4.080,00 TL nin davalı ...’den tahsiline) davalılardan müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine;” “ibaresinin yazılmasına hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.