muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11013, Karar No: 2014/2399, Tarih: 25.02.2014

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Yörede, davanın devamı sırasında 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi gereğince yapılıp 20.09.2011 - 20.10.2011 tarihleri arasında ilâna çıkarılan orman sınırlandırılması vardır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğundan gerçek kişilerin açtığı davanın reddi ile 3402 sayılı Kanunun 30. maddesi uyarınca çekişmeli taşınmazların vasfının orman niteliğiyle, malik hanesinin de Hazine adına doldurulmasına karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Şöyle ki; davacı gerçek kişiler tarafından, yörede kadastro çalışmalarından önce Medenî Kanunun 713. maddesine göre tescil davası açılmış ve bu dosya arasında önce bir orman bilirkişi, sonra da üç orman bilirkişiden rapor alınmış olup, alınan tüm raporlarda, çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden oldukları eski tarihli haritalardaki yeşil rengin üzerindeki meyve ağaçlarından kaynaklandığı, orman içi açıklık niteliğinde bulunmadıkları, yerel bilirkişi ve tanıkların beyanları ile de aralıksız ve nizasız 20 yıl süreyle zilyetlik şartlarının davacı gerçek kişiler yararına ulaştığı, bilirkişi ve tanık sözlerinin eski tarihli memleket haritaları ve hava fotoğrafları ile de doğrulandığı, keşif yapıldığı zamanlarda yol kamulaştırması nedeniyle taşınmazların zemininin ve toprak yapısının tesbitine imkan bulunmadığı anlaşıldığı; kadastro mahkemesi tarafından yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporlarının, taşınmazların etrafındaki orman alanları dikkate alınarak düzenlendiğinden, davalı taşınmazlara ilişkin kanaat verici olmadığı, yerel bilirkişi sözleri ve tescil davasının yapılan yargılaması sırasında alınan bilirkişi raporları ile de uyumlu olduğundan, çekişmeli taşınmazın özel mülkiyete konu olacak vasıfta bulunduğu anlaşılmış, ancak davacı gerçek kişiler yararına zilyetlikle kazanma koşulları oluştuğundan, davacılar adına tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere davanın reddi ile orman niteliğiyle tesciline karar verilmesi usûl ve kanuna aykırı olduğundan hükmün BOZULMASINA, Yargıtay temyiz incelemesi duruşmalı yapıldığından 1.100.- TL vekâlet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine, temyiz harcının istek halinde iadesine 25/02/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9842, Karar No: 2023/7753, Tarih: 11.07.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/9842 E.  ,  2023/7753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/198 E., 2022/263 K.

KARAR : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen meslek hastalığından kaynaklanan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 06.01.2004 tarihinde...Amörtisör Otomoliv Yedek Parça Metal Sanayi Tic. Ltd. Şti'nde işe başladığını, davacının çalıştığı testerenin aşırı gürültüsünden dolayı kulaklarının ağır işittiğini, sağ kulağının orta derecede işitme kaybına uğradığını, işverenin davacıya kulaklık vermediğini, kulaklarından rahatsızlanması üzerine 2009/Şubat ayında davalı şirket kurucularına ait ...Plastik Hırdavat San Tic. Ltd, Şti'nde hiç ara vermeden çalıştırılmaya başlandığını, şirketin ünvanı plastik/hırdavat olsa da kimyasal yollarla krom kaplama işinde çalıştırıldığını, burada da kimyasallardan dolayı akciğerlerinden mesleksel astım hastası olduğunu, burnunda delik ve kemik erimesi olduğunu, ayrıca ellerinde yaralar çıktığını, bu konu ile ilgili ayrıca ...Plastik Hırdavat San Tic.Ltd. Şti'ne dava açtıklarını, ...Plastik Hırdavat San Tic.Ltd. Şti'nde rahatsızlanması üzerine 2010/9 uncu ayından itibaren yine davalı şirkette çalışmaya başladığını ve 30.10.2010 tarihinde de davalının davacının işine son verdiğini beyanla manevi tazminat ve iş görmezlik tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; geçici de olsa zarar verebilecek bölümlerde gereken iş güvenliği tedbirlerinin alındığını, davacının işten ayrılmasının 4 yıl olduğunu, davacının dava dilekçesinde 2 şirketten bahsettiğini, her 2 işyerinde de aynı iş yapılıyormuş gibi beyanlarda bulunduğunu, davacının yaptığı işten dolayı meslek hastalığına tutulmadığını, aynı işyerinde yıllarca aynı işi yapan tüm çalışanlarda böyle bir rahatsızlığın oluşmadığını, sadece davacıda oluşmuş ise bu durumun davacının gerekli işgüvenliği malzemelerini kullanmamasından kaynaklandığını, kusurun tamamının da davacıda olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 01.10.2019 tarihli ve 2012/500 Esas, 2019/511 Karar sayılı kararıyla; mevzuata göre Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulunun raporuna göre işitme kaybının mesleki olmadığı kanaat edinildiğinden davacının sübut bulmayan davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 01.06.2020 tarihli ve 2019/3827 E- 2020/708 K

sayılı kararıyla; dava dilekçesi içeriğinden davacının talebinin davalıya ait işyerinde gerçekleşen 2004-2009 yılları arasındaki çalışmaları nedeniyle uğradığı işitme kaybı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna girdiği iddiasıyla tazminata ilişkin olduğu, her ne kadar Kurum Yüksek Sağlık Kurulu tarafından davacının işetme kaybının mesleki olduğu ve sürekli iş göremezlik derecesinin %19 olduğuna karar verilmiş ise de gerek Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu kararı, gerekse Adli Tıp 2. Üst Kurulunun kararı ile davacının işitme kaybının mesleki olmadığına karar verildiği gerekçesiyle; davacının istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 01.06.2021 tarih ve 2020/7125 E- 2021/7347 K sayılı ilamıyla; ... Sosyal Güvenlik Müdürlüğü‘nün 23.12.2014 tarihli kararında davacının işitme kaybının mesleki olduğu ve % 18 oranında sürekli iş göremezliğinin bulunduğunun tespit edildiği, keza SSYSK‘nın 25.11.2015 tarihli kararında da davacının işitme kaybının mesleki olduğu ve düzeltme kaydıyla % 19 oranında sürekli iş göremezliğinin bulunduğunun tespit edildiği, her iki raporda da hastalığının 05.07.2013 tarihinde başladığının kabul edildiği, Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 18.10.2017 tarihli kararı ile Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulu 03.01.2019 tarihli kararında ise tespit edilen işitme kaybının 2005 ve 2011 yılları arasında tüm odyolarda benzer bir pattern izlendiği ve aynı işinde çalışırken işitme seviyelerinin bozulmadığı cihetle mesleki olmadığı ve maluliyetinin de değerlendirilemediğinin mütalaa edildiği, ancak anılan bu raporlarda işitme kaybı hastalığının sonradan ortaya çıkma ihtimalinin bulunup bulunmadığı, davacının çalıştığı ortam gözetilerek bu ortamın işitme kaybına sonradan neden olup olmayacağının irdelenmediği, Kurum raporu ve SSYSK kararlarında belirlenen sürekli işgöremezlik oranlarının nasıl ve ne sebeple oluştuğu araştırılmadan eksik inceleme sonucu karar verildiği, mahkemece yapılacak işin, gerekirse davacının muayene edilmesi ve yukarıda belirtilen eksikliklerin irdelenmesi suretiyle, Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulundan davacıda meydana gelen işitme kaybının mesleki olup olmadığının tespit edildiği rapor alarak oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibaret olduğu belirtilerek

ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Yargıtay bozma ilamı uyarınca, işitme kaybı hastalığının sonradan ortaya çıkma ihtimali bulunup bulunmadığı, davacının çalıştığı ortam gözetilerek bu ortamın işitme kaybına sonradan neden olup olmayacağı irdelenerek Kurum raporu ve Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu kararlarında belirtilen sürekli iş göremezlik oranlarının nasıl ve ne sebeple oluştuğu da yeniden değerlendirilmek üzere dosyanın yeniden ATK Başkanlığı 2. Üst Kuruluna tevdi edildiği, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. Üst Kurulu'nun 16.12.2021 tarih ve 1992 sayılı kararında sonuç olarak özetle;" ... hakkında düzenlenmiş adli ve tıbbi belgelerde bildirilen veriler 2. Üst Kurulca tekrar değerlendirildiğinde, Mustafa oğlu 1979 doğumlu ...'ın mesleki astım hastalığının bulunduğu, ancak 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan çalışma gücü kaybı oranı tespit işlemleri yönetmeliği hükümleri muvacehesinde maluliyetini gerektirmediği; kişinin incelenen tıbbi belgelerinde tespit edilen işitme kaybının 2005 ve 2011 yılları arasında tüm odyogram tetkiklerinde benzer bir patern izlediği ve aynı işinde çalışırken işitme seviyelerinin bozulmadığı, ilgili yönetmelikte mesleki işitme kaybının değerlendirilmesindeki yükümlülük süresinin 6 ay olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından 05.07.2013 tarihinde başladığı kabul edilen işitme kaybının çalıştığı iş yerindeki maruziyetine bağlı olmadığı cihetle, 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan çalışma gücü kaybı oranı tespit işlemleri yönetmeliği hükümleri çerçevesinde mesleki olmadığı bu doğrultuda maluliyetinin değerlendirilemediği oy birliği ile mütalaa olunur" dendiği, buna göre bozma ilamı sonrasında Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulundan aldırılan rapordan davacı lehine, evvelce verilen karardan farklı bir sonuca ulaşılamadığı gerekçesiyle davacı tarafından davalı aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz sebepleri olarak özetle; Adli tıp raporuyla astım hastalığının mesleki olduğunun tespit edildiğini, sürekli iş göremezliğe yol açmadığının belirtildiğini, astımın işyeri koşullarından kaynaklandığını, adli tıp raporunun işitme kaybının mesleki olmadığına dair gerekçesini kabul etmediklerini, astım ve işitme kaybı nedeniyle maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğini, manevi tazminatın şartlarının oluşabilmesi için illa sürekli iş gücü kaybı olması gerekmediğini, Adli Tıp Kurulunun davacının astım nedeniyle meslek hastalığını kabul edip sürekli iş gücü kaybı yoktur şeklinde rapor verdiğine göre davacının geçici iş gücü kaybının araştırılması ve geçici iş gücü kaybına göre de belirli bir maddi tazminat verilmesi gerektiğini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meslek hastalığı nedeniyle maddi ve manevi tazminat isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 nci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 95 inci madde hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR:

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
Yargıtay — Esas No: 2016/14592, Karar No: 2019/1963, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14592 E.  ,  2019/1963 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3922, Karar No: 2015/2362, Tarih: 08.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/3922 E.  ,  2015/2362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında 30.06.2007 tarihinde imzalanan "Sistem Kullanım Anlaşması"nın 30.06.2010 tarihinde revize edildiğini, bunun yanında 23.06.2008 tarihli "Bağlantı Anlaşması"da bulunduğunu, davalı şirketin müvekkiline 29.04.2013 tarihli faturaya konu 2011 Kasım dönemi sistem kullanım cezası açıklaması ile 22.670,39 TL bedelli ceza faturası gönderdiğini, davalıya ihtarname ile fatura bedelinin kabul edilmediği bildirilerek fatura aslının iade edildiğini, davalının da cevabi ihtarname ile fatura aslını müvekkiline iade ettiğini, 2011 yılına ait bir cezanın 2013 tarihli faturaya konu edilmesi nedeniyle zamanaşımına uğradığını, fatura ve muhteviyat çizelgesinde belirtilen ihlalin aylık periyotlar dikkate alındığında gerçekleşmediğini, ihlâlin ne şekilde tespit edildiğinin belirsiz olduğunu ve bu konuda kendilerine bir belge tebliğ edilmediğini, taraflar arasındaki sözleşmeler uyarınca herhangi bir ihlâl sebebiyle cezai şart uygulanabilmesi için kullanıcıya yazılı bir uyarıda bulunulması ve bu uyarıda ihlâlin ortadan kaldırılması için kullanıcıya makul bir süre tanınmasının zorunlu olduğunu, bu hususun yerine getirilmemesi nedeniyle ceza faturasının esas ve usule aykırı olduğunu, bunun yanında ceza miktarının da fahiş olduğunu ileri sürerek, davaya konu faturadan dolayı müvekkilinin borçlu olmadığının tespitini, borçlu olduğu kanaatine varılır ise fahiş ceza faturasının tenkisini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında imzalanan Sistem Kullanım Anlaşması'nın 10. maddesinde düzenlenen bazı ihlâllerin süreklilik arzeden ve dolayısıyla düzeltilebilecek ihlâller olmadığını, gerçekleştiği anda sona eren ihlâller olduğundan somut olay yönünden önceden uyarı yapılmasının sonuca etkili olmadığını, sözleşme nedeniyle 10 yıllık zamanaşımı süresinin gerçekleşmediğini, sayaç okumaları için herhangi bir “sayaç okuma tutanağı” düzenlenmesine mevzuat ve uygulamalar dikkate alındığından gerek olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı şirket tarafından sözleşmede düzenlenen ihlâlin gerçekleştiği saptanmış ise de; gerek enerji mevzuatında yapılan değişiklikler gözetilerek davacıya işletmesinde gerekli teknik değişiklikleri yapması için uygulama öncesi bir süre verilmesinin teknik bir gereklilik olması, gerekse de akdedilen Bağlantı Anlaşması'nın 16. maddesi ve Sistem Kullanım Anlaşması'nın 10. maddesi uyarınca ihlâl halinde ceza uygulanabilmesi için davalı tarafça uyarı yapılması ve ihlâlin ortadan kaldırılması için süre verilmesinin ön şart olduğu, ancak davalının davacıya herhangi bir uyarıda bulunmadığı ve süre vermediği, dolayısıyla ceza faturası düzenlenmesi için gerekli ön şartın yerine getirilmediği, bu nedenle davalının dava konusu .../...

fatura nedeni ile herhangi bir borcunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davaya konu faturadan dolayı davacının davalıya borcunun bulunmadığının tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki sistem kullanım anlaşmasının cezai şartlar kısmını düzenleyen 10. maddesi, "Kullanıcının ilgili mevzuat, taraflar arasında imzalanan Bağlantı Anlaşması ve bu Anlaşma hükümlerinin herhangi birini ihlâl etmesi, söz konusu ihlâli uyarısına rağmen uyarıda belirtilen süre içinde sona erdirmemesi durumunda ...im Sisteminin her bir ölçüm noktasında çekecekleri endüktif reaktif enerjinin/verecekleri kapasitif reaktif enerjinin, aktif enerjiye oranının ilgili mevzuata uygun olmaması" olarak tanımlanmış olup, tabloda bu ihlâlin karşısında, " kullanıcının o ayki sistem kullanım fiyatına göre hesaplanan bedelin %50'si oranında ceza uygulanır. Ceza 00.00-24.00 saatleri arasında bir defadan fazla uygulanmayacaktır. " şeklinde ceza yaptırımına yer verilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmede kararlaştırıldığı üzere, kullanıcı davacı tarafından iletim sisteminin her bir ölçüm noktasında çekeceği endüktif reaktif enerjinin/vereceği kapasitif reaktif enerjinin, aktif enerjiye oranının ilgili mevzuata uygun olmaması durumunda, davalı...tarafından uyarıda bulunulması, uyarıya verilen süreye rağmen ihlâlin sona erdirilmemesi durumunda ikinci bir uyarı yapılmasına ve süre verilmesine gerek kalmaksızın cezai şartın uygulanması gerekmektedir.

Somut olayda, davalı TEİAŞ tarafından ilk ihlâlin gerçekleşmesi durumunda, sözleşmeye uygun bir uyarının yapıldığı yönünde herhangi bir savunma ileri sürülmemiştir.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Somut olayda, davalı TEİAŞ tarafından ilk ihlâlin gerçekleşmesi durumunda, sözleşmeye uygun bir uyarının yapıldığı yönünde herhangi bir savunma ileri sürülmemiştir.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1653, Karar No: 2015/2358, Tarih: 24.06.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/1653 E.  ,  2015/2358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Tanık ...'ün sol el baş parmak yokluğundan dolayı E ve D sınıfı ehliyet alamayacak olmasına rağmen, sanık olan doktorun tanığın E ve D sınıfı ehliyet alabileceğine yönelik rapor düzenlemesinden dolayı sanık hakkında yapılan yargılamada; tanık Yüksel'in beyanında, sanığın parmağına bakmadan muayene ederek rapor verdiğini belirttiği, dolayısıyla kamu görevlisi olmayan sanığın gerekli dikkat ve özeni göstermeden rapor düzenlediği, bu nedenle üzerine atılı sahte belge düzenleme suçunu işleme kastının olmadığı anlaşılmakla 5271 sayılı CMK'nun 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşamayan mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 24.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20810, Karar No: 2012/5293, Tarih: 20.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/20810 E.  ,  2012/5293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak,

Davanın konusu ve tarafları aynı olup, ilk davada hükmedilen vekalet ücreti dikkate alındığında, hakkaniyet gereği davacı lehine yeniden vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin bölümün çıkartılmasına, yerine (Davanın konusu ve tarafları aynı olup ilk davada hükmedilen vekalet ücreti de dikkate alınarak hakkaniyet gereği davacı lehine yeniden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.