muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1445, Karar No: 2010/5601, Tarih: 06.05.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/1445 E.  ,  2010/5601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, kira parasının tahsiline yönelik yapılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş, karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre temyiz eden davalı vekilinin alacağa yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilinin tahliyeye yönelik temyiz itirazlarına gelince,

Davacı vekili, davalının 1.1.2008 başlangıç tarihli sözleşme gereğince kiracı olduğunu, kira borcunu ödememesi nedeniyle, davalı hakkında tahliye istemli icra takibi başlatıldığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiği gibi yasal sürede borcunu da ödemediğini belirterek, itirazın kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı, takibe konu kira borcunun elden ödendiğini, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Takipte dayanılan ve karara esas alınan 1.1.2008 başlangıç tarihli, bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı vekili, davalı hakkında kira bedelinin tahsili için tahliye istemli icra takibi yapmış, borçluya ör:13 ödeme emri 15.10.2009 tarihinde tebliğ edilmiştir. İhtarlı ödeme emrinde otuz günlük yasal ödeme süresi verilmiştir. İ.İ.K. 269/1 maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken B.K.’nun 260. maddesindeki otuz günlük süre beklenilmeden 30.10.2009 tarihinde icra mahkemesinde açılan dava ile tahliye isteminde bulunulmuştur. Bu durumda mahkemece, tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahliye yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) No’lu bentte yazılı nedenlerle kararın alacağa ilişkin kısmının ONANMASINA, yukarıda (2) No’lu bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın tahliyeye ilişkin kısmının BOZULMASINA ve onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 6.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6688, Karar No: 2009/9272, Tarih: 13.10.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6688 E.  ,  2009/9272 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, elektrik enerjisi satışından kaynaklanan alacağın tahsili için girişilen icra takibine davalı tarafça haksız olarak itiraz edildiğini ve davalının sebepsiz zenginleştiğini ileri sürmüş ve itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada ise başka bir faturaya dayalı ayrı bir takip nedeniyle itirazın iptaline, icra inkar tazminatı talep edilmiştir.

Davalı vekili,müvekkilinin ikametgahı Balıkesir Mahkemelerinin yetkili olduğunu, ilgili mevzuat gereğince davacının piyasa yapısına uygun olarak EPDK’dan otoprodüktör lisansı alarak TEİAŞ bünyesindeki PMUM (Piyasa Mali Uzlaştırma Merkezi)’ne kayıt olmaları gerektiğini, davacının üretim lisansına sahip olmadığını, hal böyle olunca Elektrik Piyasası Dengeleme ve Uzlaştırma Yönetmeliğinin 11.maddesine göre davacının iletim sistemine verdiği elektrik enerjisinin uzlaştırma hesaplarında dikkate alınamayacağını, herhangi bir ödeme yapılamayacağını bunun kaçak enerji tüketimi olarak kabul edileceğini belirterek davaların reddini ve %40 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi kurulu raporuna göre dava konusu enerjinin kaçak olarak değerlendirilmesi nedeniyle davalının davacıya yasal olarak ödeme yapmasının mümkün olmadığı, Elektrik Piyasası Kanunu,Yönetmelik veTebliğlerin yürürlüğe girmesinden dolayı verilen enerjinin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre de istenmesinin mümkün olmadığı gerekçeleriyle asıl ve birleşen davanın reddine, davalı yanın tazminat isteminin yerinde olmadığına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, 13.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2106, Karar No: 2013/7524, Tarih: 06.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/2106 E.  ,  2013/7524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle yangına neden olma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Raporu hükme esas alınan ve Adalet Komisyonu Bilirkişi listesinde adı bulunup bulunmadığı anlaşılamayan bilirkişinin açık hüviyeti tespit edilip, usulüne uygun yemin yaptırılmamak suretiyle CMK.nun 54 ve 62. maddelerine aykırı davranılması,

2- Kabule göre de; Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareketi ile neden olduğu yangın olayında kendisine ait evdeki eşyaların yandığı, başkalarının hayatı, sağlığı veya mal varlığı bakımından somut bir zarar meydana gelmediği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nun 22/6. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının tartışılmaması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4564, Karar No: 2010/1268, Tarih: 10.02.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/4564 E.  ,  2010/1268 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih :16/12/2008

Nosu : 586/715

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin piyasadan deri temin etmesi amacıyla davalıya 05.10.2005 vade tarihli 10.000 USD bedelli 20.10.2005 vade tarihli 7.000 USD bedelli, 05.11.2005 vade tarihli 10.000 USD bedelli 10.12.2005 vade tarihli 15.000 USD bedelli borçlusu müvekkili, alacaklısı davalı olan toplam 42.000 USD bedelli malen kaydı bulunan 4 adet senet verdiğini, ancak davalının malları teslim etmemesi nedeniyle senetlerin bedelsiz kaldığını ileri sürerek müvekkilinin senetlerden dolayı davalıya borçlu olmadığına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında piyasadan deri temin etme konusunda anlaşma olmadığını, davacının şirketinden ayrılan davalı müvekkilinin şirketteki hizmetlerinin bedeli için senetleri verdiğini beyan ederek davanın reddini savunmuş, %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacı ve davalı tanıklarının beyanlarının birlikte değerlendirilmesi sonucunda davalının deri işinin sanatkarı olduğu, işini sanatsal olarak çok iyi yaptığını, işin ticareti ile ilgilenmediğinin anlaşıldığı, halbuki davacının davaya konu senetleri piyasadan deri temin etmesi için davalıya verdiğini iddia ettiği, bilirkişinin düzenlediği raporda davacı kayıtlarına göre taraflar arasında herhangi bir alış veriş kaydına rastlanılamadığının bildirildiği, davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde davaya konu senetlerin taraflar arasındaki işçi işveren ilişkisine dayalı olarak verildiğini ileri sürmektedir. Bu durumda mahkemece bu iddia üzerinde durulup senedin işçi işveren ilişkisi nedeniyle verildiğinin saptanması halinde uyuşmazlığın iş mahkemesinin görevine gireceği gözetilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken bu yön üzerinde durulmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre taraf vekillerinin öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1134, Karar No: 2023/2399, Tarih: 19.06.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1134 E.  ,  2023/2399 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/81 E., 2021/57 K.

DAVA TARİHİ : 16.09.2010

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının kooperatifte müdür yardımcısı olarak görev yaptığı dönemde kooperatifi zarara uğrattığı, Tarım Kredi Kooperatifi Merkez Birliği müfettişi tarafından düzenlenen 06.05.2010 tarihli soruşturma raporu ile de yaptığı usulsüzlüklerin tespit edildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 36.172,86 TL’nin reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 11.06.2015 tarih ve 2010/534 E., 2015/364 K. Sayılı kararı ile davalının davacı kooperatif eski yöneticisi olduğu dönemde gerçekleştirdiği haksız eylem teşkil eden işlem ve davranışları nedeniyle bir kısım davalı kooperatif ortaklarının toplamda 29.485,28 TL maddi zararlarının oluştuğu, belgeler ve kooperatif kayıtlarına göre borcun ve zararın adı geçen ortaklar üzerinde göründüğü, davalı kooperatifin dava tarihi itibariyle henüz oluşmuş bir zararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 23. (Kapatılan) Hukuk Dairesinin 17.01.2019 tarih ve 2016/3604 Esas, 2019/136 Karar sayılı kararı ile davalının müdür yardımcısı sıfatı ile usulsüz işlemler nedeniyle ortaya çıkan zararlardan ortaklarla birlikte müteselsilen sorumlu olduğu, zarar gören birlikte sorumlulardan yalnız birine dava açabileceği gibi birlikte de dava açabileceği, ortakların dava konusu olayda ortaklık nedeniyle sorumlu olduğu gibi davalının da haksız fiili nedeniyle sorumlu olduğu, bu nedenle doğrudan müdür yardımcısı olan davalı hakkında dava açılabileceği, mahkemece davanın esasına girilerek oluşan sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, 07/10/2019 hakim havale tarihli ek bilirkişi raporunda davacı kooperatifin davalıdan tahsil edebileceği alacak tutarı 29.485,28 TL hesaplandığı, fazladan talep edilen 6.688,08 TL nin ... ile ilgili olan 12.675,00 TL içinde yer aldığı aksinin mükerrer olacağı, 02/01/2012 tarihli kök rapor ile 07/10/2019 hakim havale tarihli ek bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki beyanlarını tekrarla kooperatif zararının 36.172,86 TL olduğunu, 6.688,08 TL'lik taleple ilgili 12.675,00TL içinde yer aldığından bahisle davanın kısmen reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, reeskont faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesinin hatalı olduğunu, kararın bu kısımlar yönünden usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacı kooperatifin haksız eylemden kaynaklanan zararının kooperatif müdür yardımcılığı görevi yapmış olan davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3 ncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427 nci ve devamı maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 553 ncü maddesi, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun 62 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere

19.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3496, Karar No: 2020/1469, Tarih: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/3496 E.  ,  2020/1469 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/27045, Karar No: 2025/16023, Tarih: 28.05.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/27045 E.  ,  2025/16023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2081 E., 2020/2108 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kars 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/566 E., 2019/566 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM: TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddesi yollamasıyla 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1; TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1. Tebliğnamedeki onama talepli görüşe (2) ve (3) nolu bentlerde gösterilen nedenlerle isabet bulunmamıştır.

2. Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alınmalıdır.

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

3. Kabul ve uygulamaya göre;

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçunda suç tarihinin yardım niteliğinde kabul edilen son eylem tarihi olan “19.09.2014” yerine “19.04.2017” olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Kars 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10728, Karar No: 2023/4082, Tarih: 02.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/10728 E.  ,  2023/4082 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/225 E., 2021/677 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Sanığın beraatine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, katılan vekiline gerekçeli karar tebliğ edilmediğinden öğrenme üzerine temyiz isteğinin 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Of Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2020 tarihli ve 2019/338 Esas, 2020/267 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 91 ... maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, aynı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ağaç kesme suçundan erteli 5 ... hapis ve 160,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, işgal ve faydalanma suçundan erteli 5 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, suça konu yapı ve ürün var ise

müsaderesine karar verilmiştir.

2.Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 14.04.2021 tarihli ve 2021/225 Esas, 2021/677 Karar sayılı kararı ile sanığın 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmek suretiyle sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın suça konu eylemi gerçekleştirdiğinin ispatlandığına, bilirkişi raporu ile tapu kaydının suça konu araziye uymadığının tespit edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.11.12.2018 tarihinde orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde, orman içinde toprak işlemesi yapılan yer görüldüğü, arazinin sanığa ait olduğunun öğrenildiği, 3600 m2 lik alanda açma yapıldığı tespit edilmiştir.

2.08.04.2019 tarihli tutanakta suça konu yerde orman emvaline rastlanmadığı, toprak işlemesi yapıldığı ve açma yapılan alanın etrafının orman olduğu tespit edilmiştir.