muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/27396, Karar No: 2017/28649, Tarih: 14.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/27396 E.  ,  2017/28649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 07/03/2017 gün ve 2016/7016 Esas - 2017/7676 Karar sayılı ilama karşı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davanın .... Büyükşehir Belediye Baknalığı, Başakşehir Belediye Başkanlığı ve Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın husumetten reddine, davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne dair karar davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmış; bu karara karşı, davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, 30/04/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24/02/2014 tarih ve 2014/6028 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığının yetkilendirildiği alanın sınırlarının yeniden belirlendiği, bu karar ekindeki krokide yeni yetki alanının kordinatlarının tespit edildiği, yeniden yapılacak keşif sonucu dava konu taşınmazların bu alanda kalıp kalmadığı tespit edilip, kalmıyorsa taşınmazların dere yatağında oldukları gözetilerek sorumlu idare belirlenip sonucuna göre karar verilemesi gerektiği yeniden yapılan bu incelemede anlaşıldığından,

Davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 07/03/2017 gün 2016/7016 Esas ve 2017/7676 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 07/03/2017 gün 2016/7016 Esas ve 2017/7676 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

30/04/2014 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 24/02/2014 tarih ve 2014/6028 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığının yetkilendirildiği alanın sınırlarının yeniden belirlendiği, bu karar ekindeki krokide yeni yetki alanının kordinatlarının tespit edildiği,buna ilişkin iligili bakanlığın 20/09/2013 tarih ve 14534 sayılı, 25/07/2014 tarih ve 12180 sayılı, 26/02/2015 tarih ve 3220 sayılı ve 26/10/2015 tarih ve 17685 sayılı olur'ları ile dava konusu taşınmazların rezerv yapı alanı dışında kaldıkları iddia edildiğinden, dava konusu taşınmazların güncel imar durumları ilgili belediyelerden sorulup,güncel rezerv yapı alanına ilişkin belgeler ilgili kurumlardan getirtilip taşınmazların bulunduğu mahalde yeniden yapılacak keşif sonucu dava konu taşınmazların yeniden belirlenen rezerv yapı alanında kalıp kalmadıkları tespit edilip, kalmıyorsa taşınmazların dere yatağında oldukları gözetilerek sorumlu idare belirlenip sonucuna göre karar verilemesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/5429, Karar No: 2019/9511, Tarih: 07.05.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/5429 E.  ,  2019/9511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraat, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemleri kasten yaralama kabul edilerek bu suçtan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kayden 06.07.1997 doğumlu olup suç tarihinde on altı yaşı içerisinde bulunan mağdurenin kovuşturma evresinde alınan mahkeme ifadesinde mevcut şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin ... sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek ... sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar müdafilerinin kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Resmi nikahı olmaksızın hükümden sonra ölen sanık ...'le birlikte yaşayan mağdurenin, gördüğü ailevi baskıdan dolayı olay günü evden kaçarak saklanmasının ardından durumu fark eden İbrahim'in, ailesiyle birlikte mağdureyi aradıkları sırada konuyu anlattığı halasının oğlu sanık ...'ün de evinde bulunan diğer sanık ...'le beraber mağdureyi aramaya başladıkları, bir süre sonra mağdurenin, sanık ...'in annesi tarafından bulunup haber verilmesi üzerine olay yerine gelen sanıkların mağdureyi zorla ...'in aracına bindirdikleri ve seyir halindeki araç içerisinde sanıklardan birinin elinde bulunan bıçağı mağdurenin karnına dayayıp bu vaziyette bir süre farları sönük araçla dolaştırdıktan sonra Mevlüt'ün evine götürdükleri, mağdurenin araçtan inerken Mevlüt'ün elindeki ucu kırık bıçağı gördüğü ve daha sonra haber verilen ailesi tarafından teslim alınan mağdureyle ilgili alınan doktor raporunda vücudunda morluk ve ekimozlara rastlanıp, umbilikal bölgede üç adet bıçak ucu değdirilerek yapıldığı söylenen yara izlerinin bulunduğunun tespit edildiği tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından mevcut haliyle sanıklar Mevlüt ile ...'in eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek ... sayılı TCK'nın 109/2, 109/3-b, 3-f maddeleri uyarınca mahkumiyetleri yerine, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçundan hükümler kurulması,

Sanık ...'in hükümlerden sonra 19.01.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra ... sayılı TCK'nın 64/1 ve ... sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Sanık ...'in hükümlerden sonra 19.01.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra ... sayılı TCK'nın 64/1 ve ... sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafileri ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin ... sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek ... sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1258, Karar No: 2019/2615, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1258 E.  ,  2019/2615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3633, Karar No: 2010/12106, Tarih: 29.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/3633 E.  ,  2010/12106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Gölcük 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.12.2009 tarih ve 2006/149 - 2009/515 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Gölcük Ziraat Bankası Şubesi’nde yatırım hesabı olup 27.04.2005 vadeli hazine bonosu nedeni ile 49.270,00 TL parası bulunduğunu, davalılardan ...'nin bu dönemde davalı bankanın Gölcük Şubesi müdürü olduğunu, vade sonunda parasını çekmek için 27.04.2005 tarihinde bankaya müracaat ettiğinde paranın çekildiğini öğrendiğini, davalı ...'nin müdürlük sıfatını kullanarak Değirmendere Ziraat Bankası Şubesi’nden müvekkiline ait kimlik bilgilerini kullanarak ve sahte imzalar atarak müvekkilinin parasını çektiğini, bu paranın ölünceye kadar bakması karşılığı teyzesi ...'ün sağlığında müvekkiline verilen para olduğunu, davalıların müvekkilinin zararından sorumlu olduklarını ileri sürerek, 49.270,00 TL’nin 27.04.2005 tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, ...'un vadesiz hesabındaki 30.004,26 TL’nin yatırım hesabına aktarılarak 07.07.2004 vadeli 40.800,00 nominal tutarlı devlet tahvili alındığını, bu işlemlerle ilgili bütün fişleri birinci derece yetkili sıfatıyla müdür ...'nin imzaladığını, müdür ...'nin davacı ...'un tasarruf hesabında kayıtlı 42.228.00 TL’yi Değirmendere/Kocaeli Şubesi’nden 08.09.2004 tarihli tediye fişine ... adına sahte imza atarak ve ...'un hasta olduğu için dışarıda arabada beklediğini söyleyerek çektiğini, davalı ...’nin müfettiş tarafından alınan ifadesinde bunları kabul ettiğini, dava konusu paradan ...'nin sorumlu olduğunu, bankanın sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının Gölcük Ziraat Bankası’ndaki hesabında bulunan 27.04.2005 vadeli hazine bonosunun, bu şubede müdür olarak görev yapan davalı ... tarafından usulsüz işlemler yapılmak sureti ile zimmetine geçirildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 49.270,00 TL’nin 27.04.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı banka vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı banka vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı banka vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 2.926,64 TL temyiz harcının temyiz edenden alınmasına, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5626, Karar No: 2007/7547, Tarih: 26.11.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/5626 E.  ,  2007/7547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Toplu Konut Yapı Kooperatifi yeni ünvanı ... Konut Yapı Kooperatifi arasındaki davadan dolayı İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 26.10.2005 gün ve 2004/371-2005/610 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dairemizin 04.06.2007 tarihli geri çevirme kararının üçüncü bendine göre taraflardan sorularak tespit edilen dosyalardan Küçükçekmece 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2004/539 Esas sayılı dava dosyası temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemiz’de beklemekte ise de; 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2001/935 Esas sayılı dava dosyasının mahkemesinde halen derdest olduğu ve talep edilmesine rağmen gönderilmediği anlaşıldığından Küçükçekmece 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2001/935 Esas sayılı dava dosyasının eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın ikinci kez mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9266, Karar No: 2014/25976, Tarih: 09.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/9266 E.  ,  2014/25976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı ... Enerji Üretim Ticaret ve Sanayi A.Ş. Avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 09.09.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı ... Enerji Üretim Ticaret ve Sanayi A.Ş. adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı işçinin iş sözleşmesi 05.05.2011 tarihinde feshedilmiş olmakla hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplamaların bu tarihe kadar yapılmış olmasına, kıdem tazminatı faizinin daha sonraki bir tarih olan 16.12.2011 tarihinden başlatılmasının temyiz eden davalı işveren yararına bulunmasına göre davalı ... Enerji Üretim Ticaret ve Sanayi A.Ş.'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan ilk derece mahkemesi kararının bu ilave gerekçeyle ONANMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.100.00 TL duruşma avukatlık parası ile aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı ... Enerji Üretim Ticaret ve Sanayi A.Ş.'ne yükletilmesine, 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10585, Karar No: 2016/4536, Tarih: 09.03.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/10585 E.  ,  2016/4536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sendikal hakların kullanılmasının ihlali, hakaret

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Bireyin bir sendikaya girme veya girmeme, sendikal faaliyete katılıp katılmama iradesi Anayasa'nın 51., Siyasal ve Medeni Haklar Uluslararası Sözleşmesi'nin 22., Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 11. maddeleri ile güvence altına alınmıştır.

Yasa koyucu da, çağdaş bir yaklaşımla Anayasa ve uluslararası sözleşmelerle koruma altına alınan bu hakkın, cebir veya tehdit kullanılarak engellenmesi eylemini, 5237 sayılı TCK'nın 118. maddesinde yeni bir suç tipi olarak düzenlemiştir. Anılan Kanun maddesinin 1. fıkrasıyla bireysel sendika özgürlüğü, 2. fıkrasıyla da kolektif sendika özgürlüğü güvence altına alınmıştır. Ancak unsurları farklı olmakla beraber her iki suçun da sendikal özgürlüğe ilişkin aynı hukuksal değeri koruduğu kabul edilmelidir.

Anayasa'nın 51. maddesinde, “Çalışanlar ve İşverenler üyelerinin çalışma ilişkilerinde, ekonomik ve sosyal hak ve menfaatlerini korumak ve geliştirmek için önceden izin almaksızın sendikalar ve üst kuruluşlar kurma, bunlara serbestçe üye olma ve üyelikten serbestçe çekilme haklarına sahiptir. Hiç kimse bir sendikaya üye olmaya ya da üyelikten ayrılmaya zorlanamaz...”.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 11. maddesinde, “Herkes barışçıl olarak toplanma ve dernek kurma hakkına sahiptir. Bu hak, çıkarlarını korumak amacıyla başkalarıyla birlikte sendikalar kurma ve sendikalara üye olma hakkını da içerir.

Siyasal ve Medeni Haklar Uluslararası Sözleşmesi'nin 22. maddesinde ise “Herkesin, kendi çıkarlarını korumak için sendikalar kurmak ya da bunlara girmek hakkı da dahil olmak üzere, başkalarıyla bir araya gelip dernek kurma hakkı vardır.” hükümleri yer almaktadır.

Anılan özgürlüğe yönelik kanuni ve meşru amaçla yapılan müdahaleler bile AİHM kararlarında demokratik bir toplumda gereklilik yönünden irdelenmiştir.

AİHM'nin 27/03/2007 tarih ve B. No: 6615/03 sayılı Karaçay/Türkiye kararında;

Siyasal ve Medeni Haklar Uluslararası Sözleşmesi'nin 22. maddesinde ise “Herkesin, kendi çıkarlarını korumak için sendikalar kurmak ya da bunlara girmek hakkı da dahil olmak üzere, başkalarıyla bir araya gelip dernek kurma hakkı vardır.” hükümleri yer almaktadır.

Anılan özgürlüğe yönelik kanuni ve meşru amaçla yapılan müdahaleler bile AİHM kararlarında demokratik bir toplumda gereklilik yönünden irdelenmiştir.

AİHM'nin 27/03/2007 tarih ve B. No: 6615/03 sayılı Karaçay/Türkiye kararında;

“.......Başvuran, KESK’e bağlı bir sendikaya üye olmaması halinde kendisine benzeri bir disiplin cezasının verilmeyeceğini savunmaktadır. Başvuran, Valiliğin gönderdiği 5 Eylül 2002 tarihli yazıya atıfta bulunarak, yasal olarak tanınan bir sendikanın yürüttüğü faaliyetleri engellemeye ve eylem gününden önce ve sonra tedbirler alarak sendikanın etkililiğini azaltmaya yönelik idari bir uygulamanın bulunduğunu ileri sürmektedir. Başvuran, Valiliğin önce eylemi engellemeye çalışarak ve daha sonra bu eylem gününe katılan devlet memurları aleyhinde ceza kararlarının alınması yönünde talimat vererek, idarenin keyfi olarak hareket etmesini eleştirmektedir. İdare, başvurana uyarma cezasını verirken, böyle bir disiplin cezasının hukuki denetiminin yapılmadığını bilmekteydi.

Hükümet, başvuranın hala söz konusu sendikanın üyesi olduğunu hatırlatmaktadır. Hükümet’e göre 11. madde, disiplin tedbirine konu teşkil eden sendika üyesi devlet memurlarına dokunulmazlık tanımamaktadır. Başvuran, 5 Haziran 2002 tarihinde işine gitmemesi nedeniyle disiplin cezası almıştır. Başvuran izin almadan sendika eylemine katılmış ve görevlerini yerine getirmediği gerekçesiyle disiplin cezası almıştır.

AİHM öncelikle, başvuranın bu eyleme katıldığını ulusal makamlar önünde inkar ettiğini not etmektedir. Başvuran, sunduğu savunma layihasında, söz konusu disiplin tedbirinin, Türkiye’nin ulusal ve uluslararası taahhütnameleri tarafından öngörüldüğü sekliyle sendikal haklarını ihlal ettiğini belirttiği açıkça ortadadır. Bundan dolayı başvuran, AİHS’nin 11. maddesine dayanarak yaptığı şikayetini ulusal mahkemeler önünde ileri sürdüğünden dolayı, AİHM, olaylara itiraz etmesine rağmen şikayetin esasını da inceleyecektir.

Daha sonra AİHM, dava konusu eylem gününün ulusal düzeyde önceden bildirildiğini ve eylem yapılmasına itiraz edilmediğini tespit etmektedir. Başvuran bu eyleme katılarak toplantı yapma özgürlüğünü kullanmıştır (Ezelin-Fransa, 26 Nisan 1991 tarihli karar).

Daha sonra AİHM, dava konusu eylem gününün ulusal düzeyde önceden bildirildiğini ve eylem yapılmasına itiraz edilmediğini tespit etmektedir. Başvuran bu eyleme katılarak toplantı yapma özgürlüğünü kullanmıştır (Ezelin-Fransa, 26 Nisan 1991 tarihli karar).

AİHM, toplantı yapma özgürlüğünün önemini göz önünde bulundurarak, özellikle amaçlanan meşru amaçla orantılı olup olmadığını tespit etmek amacıyla dava konusu disiplin cezasını dosyanın tamamı ışığında incelemiştir. AİHM, devlet memurlarının maaşlarına yapılan düşük zammı protesto etmek amacıyla üyesi olduğu KESK’in düzenlediği eyleme katılması nedeniyle disiplin cezası adı altında başvurana uyarma cezasının verildiğini not etmektedir. Oysa verilen ceza, her ne kadar düşük olsa da, kendisi gibi sendikaya üye kişilerin çıkarlarını savunmak amacıyla sendika üyelerinin grev ve eylemlere yasal olarak katılmamasına yönelik caydırıcı bir niteliğe sahiptir (sözü edilen Ezelin kararı).

AİHM, başvurana verilen uyarma cezasının “demokratik toplumda gerekli olmadığı” sonucuna varmaktadır.

Bu nedenle AİHS’nin 11. maddesi ihlal edilmiştir.” AİHM'nin 15/09/2009 tarih, B. No:30946/04 sayılı .... ve Seyhan/Türkiye kararında;

“.........Hükümet, başvuranların yetkili mercilere haber vermeden ve geçerli bir gerekçe göstermeden görevlerini yerine getirmemeleri ve görev yerine gelmemeleri dolayısıyla, verilen uyarı cezasının acil bir sosyal ihtiyaca cevap niteliğinde olduğunu ve meşru bir önlem olarak değerlendirilmesi gerektiğini savunmaktadır. Hükümet, daha sonra bu tür bir önlemin hedeflenen amaçla orantılı olduğunu iddia etmektedir.

Başvuranlar, Hükümetin argümanlarına itiraz etmekte ve sadece üyesi oldukları ... ve .... sendikasının 11 Aralık 2003 tarihinde ulusal düzeyde düzenlediği bir günlük eyleme katıldıklarını belirtmektedir.

AİHM, söz konusu bir günlük eylemin önceden ulusal düzeyde bildirildiğini ve ilgili makamlarca yasaklanmadığını kaydetmekte ve başvuranların barışçıl toplantı özgürlüğü haklarını kullandıklarını eklemektedir (.....davası ilgili bölüm, prg. 32 ve Fransa aleyhine ... davası, 26 Nisan 1991, prg. 41, seri A no 202).

AİHM, ihtilaflı disiplin cezasının, barışçıl toplantı özgürlüğünün teşkil ettiği önemli yer bağlamında, hedeflediği iddia edilen meşru amaçla orantılı olup olmadığını dosyadaki tüm unsurlar ışığında incelemiştir. AİHM, başvuranların, üyesi oldukları Kesk’in parlamentoda tartışılmakta olan kamu yönetimi kanun tasarısını protesto etmek üzere düzenlediği bir günlük eyleme katılmaları nedeniyle, disiplin cezası başlığı altında bir uyarı aldıklarını not etmektedir. Oysa, her ne kadar şikâyet edilen bu ceza çok küçük olsa da, sendika üyelerini çıkarlarını korumak için meşru grev ya da eylem günlerine katılmaktan vazgeçirecek bir nitelik taşımaktadır (Karaçay ilg.böl., prg. 37).

AİHM, başvuranlara verilen disiplin cezasının « acil bir sosyal ihtiyaca » tekâbül etmediğini tespit etmekte ve bu nedenle « demokratik bir toplumda gerekli » olmadığı sonucuna varmaktadır.