muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5262, Karar No: 2013/20620, Tarih: 05.07.2013

İşverenin fesih iradesi açık ve kesin olarak ortaya konmalıdır. Kullanılan ifade o kadar açık ve seçik olmalı ki, işçi açısından, iş sözleşmesinin sona erdirildiği açıkça anlaşılır olmalıdır. Fesih bildiriminde, sözleşmeyi sona erdirme iradesi yanında ayrıca, sona erme zamanı da yeteri kadar açık ve yanlış anlaşılmaya sebebiyet vermeyecek şekilde ifade edilmiş olmalıdır.

Sadece fesih bildiriminin değil fesih sebeplerinin de yazılı olması ve işverence fesih bildirimi ile gerekçelerini kapsayacak şekilde altının imzalanması gerekir. İşveren, fesih bildiriminde gösterdiği fesih sebebi ile bağlıdır. İşe iade davasındaki savunmasında ilaveten başka bir sebep ileri süremeyeceği gibi bu sebepten farklı bir sebebe dayanamaz.

Dosya içeriğine göre davalı işverenin davacı işçinin iş sözleşmesini 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi uyarınca Yönetim Kurulu kararı ile feshedilmiştir. Fesih bildirimine yönetim kurulu kararı eklenmediği gibi yönetim kurulunun kararının ne olduğu açıkça yazılmamış, fesih bildirimi yazılı yapılmasına rağmen fesih sebebi açık kesin olarak belirtmemiştir. Fesih sebebinin açık ve kesin olarak belirtilememesi, yapılan fesih işlemini geçersiz kılar. Davanın kabulü yerine yazılı şekilde reddi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 6 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yapmış olduğu 869.50 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320-TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 05.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/112, Karar No: 2017/10627, Tarih: 02.10.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/112 E.  ,  2017/10627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıkların, suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.10.2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanıklar ... ve ... hakkında açılan kamu davasının yerel mahkemece yapılan yargılaması sonunda TCK.nun 245/3., 62. maddeleri gereğince mahkumiyetlerine ilişkin kararın onanması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne aşağıdaki sebeplerle katılma olanağı olmamıştır.

Sanıklar hakkındaki iddia ve kabul, şikayetçiye ait ... Bankasınca verilmiş kredi kartının 10.08.2006 tarihinde şikayetçi tarafından Mersin iline yapılan işlem esnasında Şeyhmuz isimli açık kimliği tespit edilemeyen şahıs tarafından kopyalandıktan sonra ... ... adına kayıtlı ancak fiilen sanıklarca işletilen İmparator Kebap Lahmacun isimli lokanta da ... isimli kişi ile fikir ve irade birliği içinde 17.08.2006 günü saat 21.43 ve 21.47 de 1100 ve 1000 TL çekim yapmak suretiyle sahte oluşturulan kart ile yarar sağlanmasından ibarettir.

Mahkemenin 02.05.2011 tarih ve 2008/482 E, 2011/361 K sayılı kararı Dairemizin 21.10.2013 tarihli kararı ile sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiş olması kararın onanması niteliğinde olmadığından bozma aşamasından sonra yeniden delillerin toplanması ve değerlendirilmesi her zaman olanaklıdır.

Sanıklar hakkındaki iddia yukarıda belirtildiği üzere, şikayetçiye ait kredi kartının kopyalanıp kullanılmak suretiyle yarar sağlanmasıdır.

Ancak, dosyada mevcut bilgi ve belgeler incelendiğinde, sanıkların şikayetçiye ait kredi kartını kopyaladıklarına ilişkin teknik ve somut hiçbir delil bulunmamaktadır.

Yalnızca şikayetçi ... Bankın suç duyurusuna ilişkin 16.10.2006 günlü şikayet dilekçesinde şikayetçi ... ...’ya ait kartın “... ...” adlı işyerinde kopyalandığı belirtilmiş ise de gerek şikayet dilekçesi ekinde gerekçe yapılan soruşturma sonucu şikayetçiye ait kartın anılan işyerinde kopyalandığına dair teknik bir bulgu, uzmanlık raporu vs. bulunmamaktadır.

Mahkemece olay hakkında görgüye dayalı bilgisi olmayan, işyerini sanıklardan devralan ...’nın duyumuna dayalı beyanı ile şikayetçi bankanın, suç tarihi itibariyle sanıklara ait işyerinde şikayetçi Juliana Zekeriya’ya ait kart ile POS cihazından çekim yapıldığına dair yazı cevabi yolları esas alınarak hüküm kurulmuştur.

Mahkemece olay hakkında görgüye dayalı bilgisi olmayan, işyerini sanıklardan devralan ...’nın duyumuna dayalı beyanı ile şikayetçi bankanın, suç tarihi itibariyle sanıklara ait işyerinde şikayetçi Juliana Zekeriya’ya ait kart ile POS cihazından çekim yapıldığına dair yazı cevabi yolları esas alınarak hüküm kurulmuştur.

Kredi kartı kopyalanması işlemi ile kopya kartın kullanılıp kullanılmadığı hususları tanık beyanları ile tespit edilebilecek bir konu olmayıp bunun teknik olarak tespiti gerektirmektedir.

Bu bağlamda, şikayetçi Juliana Zekeriya’ya ait kopyalandığı iddia olunan kartın suç tarihi öncesi şikayetçide bulunup bulunmadığı, bankaya teslim edilip edilmediği hususunda hiçbir araştırma yapılmamıştır.

Böyle bir araştırma yapılmaması durumunda, kötü niyetli kart hamillerinin alışveriş sonrası kartlarının kopyalandığı iddiasında bulunması mümkündür.

Diğer yandan, iddianame ve gerekçeli kararda, kopya kartın ...yhmuz isimli bir kişi tarafından sanıklara ait işyerine getirilip kullanıldığı belirtilmiş, ancak bu konuda da hiçbir araştırma yapılmamıştır.

Bunun için gerektiğinde suç tarihi itibariyle sanıkların kullanımındaki GSM hatlarının HTS raporlarının temini ile böyle bir kişinin var olup olmadığının araştırılmaması da bir eksiklik olarak görülmektedir.

Kopya olduğu iddia olunan ancak bu konuda dosyada hiçbir somut belge ve bilgi olmayan kart ile sanıklara ait işyerinde harcama yapılmış olması kartın sanıklarca kopyalandığına delil teşkil etmez.

“Ceza Genel Kurulu'nun 14.07.2009 tarih ve 2009/8-72 esas, 2009/198 karar, 04.11.2014 tarih ve 2013/1-283 esas, 2014/489 sayılı kararı ile bir çok kararında “Ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan 'in dubio pro reo' yani 'kuşkudan sanık yararlanır' kuralı uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesine bağlıdır. Gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılmamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkumiyeti, yargılama sürecinde toplanan kanıtların bir kısmına dayanılarak ve diğer bir kısmı gözardı edilerek ulaşılan ihtimali kanıya değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa bir olasılığa dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza yargılamasının en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan, varsayıma dayalı olarak hüküm vermek anlamına gelir. O halde ceza yargılamasında mahkumiyet, büyük veya küçük bir olasılığa değil, her türlü kuşkudan uzak bir kesinliğe dayanılmalıdır. Adli hataların önüne geçilmesinin tek yolu da budur.” denilmek suretiyle tam aydınlatılamamış ve gerçekleşme şekli şüpheli olayların sanık aleyhine yorumlanması mümkün olmadığı ifade edilmiştir.

Somut olayda da, sanıkların sahte oluşturduğu iddia olunan kart ile sahte olduğunu bilerek ve isteyerek kullanmak suretiyle kullandıklarına ilişkin her türlü süpheden uzak, yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatlerine karar verilmelidir.

Bu itibarla, yerel mahkeme mahkumiyet hükmünün onanmasına dair sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir. 02.10.2017
Yargıtay — Esas No: 2009/51792, Karar No: 2010/13191, Tarih: 21.04.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/51792 E.  ,  2010/13191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/64971

MAHKEMESİ : Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2007

NUMARASI : 2007/308 Karar - 2005/494 Esas

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5367, Karar No: 2016/9300, Tarih: 09.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/5367 E.  ,  2016/9300 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2013/449-2014/484

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 01/12/2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlenip verilen geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Dosyada bulunan kanıt ve belgeler ile dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda yazılı özelliklerine göre:

1-Çıplak metrekare birim fiyatına % 200 oranında objektif değer arttırıcı unsur ilave edilmesi gerekirken, daha az oranda uygulanmak suretiyle eksik bedel tespit edilmesi,

2-Davalı tarafından 27.06.2010 tarihinde yapılan Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, Maden İşleri Genel Müdürlüğüne başvuru yapıldığı; 11.11.2011 tarihli yazıdan bu konuda işletme ruhsat harçlarının yatırıldığı; Genel Müdürlüğün 13.09.2012 tarihli yazısından, bu alana dolgu/döküm yapılmasının uygun bulunduğu, bu amaçla

1085, 1086, 1087 ve 1088 parsel sayılı taşınmazlar için yapılan projenin de 05.11.2012 tarihinde uygun olduğuna karar verildiği; İski Genel Müdürlüğü 06.09.2012 tarihli yazısından, gerekli tedbirlerin alınması koşuluyla hafriyat döküm ve toprak dolgu faaliyetlerinin uygun olduğuna karar verildiği; İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı Çevre ve Kontrol Daire Başkanlığı Çevre Koruma Müdürlüğünün 14.12.2012 tarihli yazısından, 1087 parselle ilgili olarak rehabilitasyon amaçlı dolgu yapılması uygun bulunduğu anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, davalı tarafın dava konusu 1086 parsel sayılı taşınmazda toprak hafriyat faaliyeti yapabilmek için proje yaptığı ve bu amaçla masraf yapıldığı anlaşıldığından, bu konuda yapılan masraflara ilişkin her türlü belge istenip ruhsat harcı ve sair masraflar belirlenerek, hükmedilmesi gerekirken, bu konuda gerekli araştırma ve inceleme yapılmadan karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Hal böyle olunca, davalı tarafın dava konusu 1086 parsel sayılı taşınmazda toprak hafriyat faaliyeti yapabilmek için proje yaptığı ve bu amaçla masraf yapıldığı anlaşıldığından, bu konuda yapılan masraflara ilişkin her türlü belge istenip ruhsat harcı ve sair masraflar belirlenerek, hükmedilmesi gerekirken, bu konuda gerekli araştırma ve inceleme yapılmadan karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 09/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/998, Karar No: 2024/4087, Tarih: 04.06.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/998 E.  ,  2024/4087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1135 E., 2020/1420 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul / Kabul - Karar Kaldırılarak Dava Ret - Temyiz Talebi Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sarıkamış Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/885 E., 2019/413 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararla temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı ... tarafından ek kararın adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararla davacının temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verildiği, davacı ...’in imzasına yapıldığı kabul edilen gerekçeli karar tebligatı üzerindeki imzanın kendisine ait olmadığı iddiasında bulunduğu ancak bu konuda bir araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

A-Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebi değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davacı tarafından HMK’nın 336/2 inci maddesi uyarınca adli yardım talebine ilişkin bir delil ve belge sunulmadığı anlaşılmış olup adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1.Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun'un 337 inci maddesi uyarınca;

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebi değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davacı tarafından HMK’nın 336/2 inci maddesi uyarınca adli yardım talebine ilişkin bir delil ve belge sunulmadığı anlaşılmış olup adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1.Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun'un 337 inci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa "6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği" şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 2. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırılması,

B- Davacı adına çıkartılan gerekçeli karar üzerindeki imzanın davacıya ait olup olmadığı hususunun imza incelemesi yapılmak suretiyle belirlenmesi,

bunlardan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Erzurum Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

04.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3197, Karar No: 2011/1686, Tarih: 15.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/3197 E.  ,  2011/1686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.09.2008 tarih ve 2004/1602-2008/521 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 08.02.2011 gününde davacı avukatı.....ile davalı avukatı ... (kendisi asil) davalı S.S.Altıntepe Konut Yapı Koop. başkanı ... duruşmaya geldi, davetiye tebliğine rağmen davalılardan ... duruşmaya gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada, davacılar vekili, müvekkillerinin davalılardan kooperatifin üyesi diğer davalıdan 16 nolu bağımsız bölümü 25.10.2000 tarihinde noterde devir aldıklarını, 25.10.2000 tarih ve 377 yönetim kurulu kararı ile davacıların ortaklığa kabulüne karar verildiğini, ortaklık defterine de kaydın yapıldığını, ancak aynı bölüm özerinde hak iddia edenler bulunduğunu haricen yönetimden öğrendiklerini ileri sürerek, davalılardan Havva’nın üyeliğinin iptali ile davacıların üyeliğinin tespit ve tesciline, bağımsız bölümün davacılar adına tespit ve tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., asıl davaya yanıt vermemiştir.

Davalı kooperatif temsilcisi, asıl davanın reddini istemiştir.

Davacılar vekili birleşen davada, aynı bağımsız bölümün üyeliğini 31.05.2005 tarihli devir sözleşmesi ve aynı tarihli yönetim kurulu kararı ile davalı ...’ın devir aldığının ve okrat olduğunun bilirkişi ek raporu ile anlaşıldığını, oysa önceki tarihli devir sözleşmesi ile davacıların üyeliğinin daha önce oluştuğunu ileri sürerek, ... adına olan üyeliğin iptali ile davacıların üyeliğinin tespit ve tesciline, tapunun iptali ile davacılar adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., ...’ten devir aldığını ve yönetimin üyeliğe kabul kararı verildiğini savunarak, birleşen davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., ...’ten devir aldığını ve yönetimin üyeliğe kabul kararı verildiğini savunarak, birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi ek raporuna göre, davalı ...’nın önce 22.09.2000 tarihinde noterde üyeliği dava dışı ...’e devrettiği, daha sonra 25.10.2000 tarihinde noterde bu kez davacılara devrettiği, 2001, 2002, 2003 yılı genel kurul toplantılarına davalı ...’nın çağrıldığı ve katıldığı, 2004 yılı genel kurul toplantılarına davalı ...’in çağrıldığı ve katıldığı, davacıların genel kurul toplantılarına çağrılmadıkları ve katılmadıkları, davacıların aidat ödemedikleri, ...’in 2002,2003,2004 yıllarında 12.250,00 TL aidat ödediği, ...’in ...’e onun ...’a devirlerinin geçerli olduğu, en son üye ...’nin 2006 yılı aidatını yatırdığı, halen daireyi onun kullandığı, ilk devrin ...’e yapılması nedeniyle, davacılara yapılan sonraki devrin geçersiz olduğu, kooperatifin de Hasan’a yapılan devir geçerli sayılıp, onu genel kurullara çağırdığı ve onun aidat ödediği, 25.10.2000 tarihli yönetim kurulu kararının aslının sunulmadığı, Havva’nın devir ettiği üyeliği, davacıların ondan devir almasının mümkün olmadığı, davalı ...’nın ve eşi Ceylanı’ni davalılara olan sorumluluklarını üstlendiklerine dair bir tutanağın savcılık takipsizlik kararı eklerinde yer aldığı davacıların bu kişilere dava açma haklarının bulunduğu gerekçesiyle, her iki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Asıl davada davalılar ile birleşen davada davalı yargılamada vekille temsil edilmediği halde davacı aleyhine vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, H.U....nun 438/7 maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazının kabulü ile kararın 4 numaralı bendinin karardan çıkarılmasına, kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine,15.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.