muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/51011, Karar No: 2014/507, Tarih: 20.01.2014

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı şirkette 07.02.2007 tarihinde çalışmaya başladığı, çalışmasının 31.12.2009 tarihinde sona erdiği, her ne kadar 01.01.2010 tarihinde .. Taşıt Kiralama ve San.Ltd.Şti'ne girişi yapılmış ise de fiilen bu şirkette çalışmadığı, davacının, davalı şirket tarafından Marmaris Belediyesinden ihaleyle alınan temizlik ve çöp toplama işlerinde çalıştığı, Marmaris Belediyesinin çöp toplama ve temizlik işlerinde çalıştırılmış olması nedeniyle objektif nedenin varlığından ve belirli süreli iş sözleşmesinden söz etmenin mümkün olmadığı, davalı şirketin Marmaris Belediyesinden aldığı son ihalenin bitiş tarihinin 31.12.2009 olduğu, davalı tarafça bu tarihten sonra davacının belediyeden çöp toplama ve temizlik işini alan .. Taş.Kir.San.Ltd.Şti'nde çalışmaya devam ettiğinin iddia edildiği, SGK kayıtlarında davacının 11 gün davanın ihbar olunduğu .. Taş.Kir.San.Ltd.Şti'nin işçisi olarak göründüğü, ancak davalı şirketin, davacının kendi rızasıyla ..Ltd.Şti.'nin işçisi olarak çalışmak istediğini tereddüte yer vermeyecek şekilde kanıtlayamadığı ve davacının iş

sözleşmesinin 31.12.2009 tarihinde, davalı şirketin belediyeden ihale suretiyle aldığı işin bitimi nedeniyle sona erdiği, sözleşmenin sona ermesinin haklı bir nedene dayanmadığı bu nedenle davacının kıdem tazminatı hak ve alacağının bulunduğu, davacının ayda iki saat fazla çalışma yaptığı, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti istemlerinin ise yerinde olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile ilgili taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Somut olayda, davacının iş sözleşmesinin ihale bitimi ile sona erdiğine ilişkin somut veri olmadığı gibi, davacı tanığı olan ve davacı ile aynı koşullarda olduğu anlaşılan B.. Y.. feshe ilişkin beyanında Marmaris Belediyesinin temizlik işlerinin ihale süresinin bitmesi üzerine haberleri olmadan ve rızaları dışında yeni .. firmasına kayıtlarının yapıldığını, bu nedenle işten ayrılmak zorunda kaldıklarını dile getirmiştir. Yine dosyadaki belgelerden davacının fesih tarihi olarak gösterdiği 31/12/2009 tarihini takip eden 01/01/2010 tarihinde ihaleyi aldığı anlaşılan yeni firmada çalışma kaydı bulunduğu ve 08/02/2010 da bu firmadan çıkışının yapıldığı anlaşılmıştır.

Devir olgusunun işçiye haklı feshi hakkı tanımayacağı ve açıklanan delillere göre davacının yeni firmada devamsızlık yaptığı ve işverenin davetine rağmen işe gelmediği anlaşılmış olup, bu olgulara göre davacının kıdem ve ihbar tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7290, Karar No: 2010/9815, Tarih: 05.10.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/7290 E.  ,  2010/9815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.07.2006 ve 11.12.2006 gününde verilen dilekçeler ile irtifak hakkına elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.02.2010 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 05.10.2010 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... ve vekili Av. ... ile karşı taraftan ihbar olunan ... vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, ... İletişim A.Ş. Genel Müdürlüğüne bağlı 154 KW'lık ... Enerji Nakil Hattının geçtiği güzergahta 27-28 no'lu direkleri arasında davalılar tarafından yapılan binanın Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğine göre tehlike arz ettiğini belirterek Türk Medeni Kanununun 727.maddesi uyarınca irtifak hakkına elatmanın önlenmesini ve davaya konu binanın can ve mal emniyeti için tehlike oluşturduğunu belirterek ihlale konu kısımlarının yıkılması isteğinde bulunmuştur.

Davalı, dava konusu yapının belediyeden verilen ruhsata uygun olarak inşa edildiğini, davacı lehine tesis edilmiş bir irtifak hakkı bulunmadığı gibi kamulaştırma işlemi de yapılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, binanın ruhsat ve imara uygun yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar dairemizin 11.06.2009 tarih, 2009/6262-7348 sayılı kararı ile özetle; “...dava konusu 141 ada 11 parsel sayılı taşınmazdaki binanın 2, 3, 4 ve 5. katlarının Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği hükümlerine göre emniyet sahasını ihlal ettiği, irtifak hakkına elatma oluşturucak şekilde inşa edildiğinin saptandığı, binanın ruhsata bağlı olarak yapılmasının can ve mal güvenliği açısından tehlike oluşturma olgusunu bertaraf etmeyeceği, irtifak hakkı sahibinin bu hakkın kullanımı sırasında kendi sorumluluğunu ortaya çıkarabilecek her türlü elatmanın giderilmesini isteyebileceği, binanın bir kısmının irtifak sahasında kalmasının elatmanın önlenmesi ve kal istemi için yeterli olacağı, Enerji Nakil Hattının başka bir güzergaha taşınamayacağı hususu da bilirkişilerce saptanmış olduğundan kamu güvenliği de nazara alınarak davanın kabulüne karar vermek gerektiği...” belirtilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

Dava, irtifak hakkına dayalı elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

Dava, irtifak hakkına dayalı elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Mahkemece içeriği yukarıda özetlenen Dairemizin bozma kararına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş ise de; dosyaya sunulan ...’nün 25.05.2010 tarihli ve 2058 sayılı yazısında, enerji iletim hattında yapılan yenileme çalışmaları sonucu binanın tecavüzünün ortadan kalktığı bildirilmiş olduğundan, mahkemece mahallinde yeniden inceleme yapılarak davanın konusuz kalıp kalmadığı saptandıktan sonra hüküm kurulması gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 750.00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 05.10.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19981, Karar No: 2012/19707, Tarih: 12.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/19981 E.  ,  2012/19707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ve davalılardan Carel Ayakkabı Çanta Deri ve Tekstil Tic.Ltd.Şti. vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ve davalılardan Carel Ayakkabı Çanta Deri ve Tekstil Tic.Ltd.Şti. vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 12/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6150, Karar No: 2010/11959, Tarih: 22.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6150 E.  ,  2010/11959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 ve 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 22.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12698, Karar No: 2013/14224, Tarih: 23.10.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/12698 E.  ,  2013/14224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili amacıyla yapılan takibe vaki itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece asıl alacak yönünden itirazın kaldırılması talebinin reddine, alacağın fer'ileri yönünde itirazın kaldırılmasına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, karar davalı tarafından ve katılma yolu ile davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Takibe ve davaya dayanak yapılan 01.04.2010 başlangıç tarihli ve 21 ay süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde kira parasının 01.01.2011 tarihine kadar aylık 5.000,00 TL 01.01.2011-31.12.2011 tarihleri arasında aylık 5.500,00 TL olduğu, kira sözleşmesinin yenilenmesi halinde ise en son kiranın yıllık TEFE-TÜFE oranında arttırılarak belirleneceği, kira parasının her ayın 1-3 günü arasında ödeneceği, gecikme olduğu takdirde her ay için %10 faiz ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı 10.04.2012 tarihinde başlattığı icra takibinde bu düzenlemeye dayanarak aylık 6050,00 TL den ödenmesi gereken 2012 Ocak ve Şubat kirasından bakiye 550,00 şer TL ile aylık 6050,00 TL den ödenmeyen 2012 Mart ve Nisan ayları kiraları olmak üzere toplam 13.200,00 TL asıl alacak ile aylık %10 oranı üzerinden 1.276,00 TL işlemiş faiz ve takip tarihinden itibaren asıl alacağın %10 oranı üzerinden işleyecek faizinin tahsili talebinde bulunmuştur. Davalı borçlu 03.05.2012 tarihli itirazında 2012 Mart ayı kirası 6050 TL yi 20.04.2012 tarihinde ödediğini, ayrıca faizinde senelik %9 olması gerektiğini toplam alacağın 9203,00 TL sini kabul ettiğini belirterek takibe kısmi itirazda bulunmuştur. Davacı, sözleşme gereğince faizin aylık %10 olarak talep edilmesinin sözleşmeye göre yerinde olduğunu, ayrıca ödediği 2012 Mart ayı kirasının da icra takibinden sonra ödendiğini belirterek itirazın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davacının icra takibinde talep ettiği faizin sözleşmeye uygun olduğunu bu nedenle faize yönelik itirazın haksız olduğunu, ancak 2012 Mart ayı kirası takipten sonra itiraz tarihinden önce ödendiğinden asıl alacağa yönelik itirazın yerinde olduğundan, asıl alacağa yönelik itirazın kaldırılması talebinin reddine, alacağın fer'ileri yönünden takibin devamına karar verilmiştir.

1) Davalının temyiz itirazları yönünden; Davalının takibe konu 2012 Mart ayı kirası 6050,00 TL yi icra takibinden sonra ve borca itirazdan önce ödediğine ilişkin uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı yapılan bu ödemeyi gerekçe göstererek, işlemiş faiz dahil toplam alacağının sadece 5273,00 TL sine itiraz etmiş, ayrıca itirazında faiz oranına da açıkça itiraz etmiştir. Mahkemece davacı alacaklının talep ettiği aylık %10 gecikme faizinin kira sözleşmesine uygun olduğundan bahisle itirazın haksız olduğu belirtilmişse de;

1.7.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı TBK.nun 120. maddesinde temerrüt faizi düzenlenmiştir. Anılan madde hükmüne göre; "Uygulanacak yıllık temerrüt faiz oranı, sözleşmede kararlaştırılmamışsa, faiz borcunun doğduğu tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümlerine göre belirlenir. Sözleşme ile kararlaştırılacak yıllık temerrüt faizi oranı, birinci fıkra uyarınca belirlenen yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşamaz. Akdi faiz oranı kararlaştırılmakla birlikte sözleşmede temerrüt faizi kararlaştırılmamışsa ve yıllık akdi faiz oranı da birinci fıkrada belirtilen faiz oranından fazla ise, temerrüt faiz oranı hakkında akdi faiz oranı geçerlidir." 6101 sayılı TBK.nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 7. maddesinde; "TBK.nun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76. faize ilişkin 88. temerrüt faizine ilişkin 120. ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138. maddesi görülmekte olan davalara da uygulanır." hükmü öngörülmüştür.

Bu durumda mahkemece, takip tarihinden sonra yürürlüğe giren ve görülmekte olan davalara da uygulanması gereken az yukarıda açıklanan Kanun hükümleri uyarınca inceleme ve araştırma yapılarak davalının işlemiş faize ve faiz oranına yönelik itirazları değerlendirilerek, gerektiğinde yapılan ödemelerin takip konusu alacağın tamamını karşılayıp karşılamadığı hususunda rapor alınarak sonucu dairesinde karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, Bozma nedenine göre şimdilik davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3926, Karar No: 2012/2758, Tarih: 01.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/3926 E.  ,  2012/2758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Tarım ... prim borçları yönünden 6111 sayılı Kanun'un SGK prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki hükümlerinden faydalanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, 6111 sayılı Yasanın yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Yasadan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebi, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ederek, dava hakkını kötüye kullandığı anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 01/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1558, Karar No: 2019/896, Tarih: 18.02.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/1558 E.  ,  2019/896 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Pamuklu San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalılar 1-... Çırçır ve Prese Fabrikası-... ve Ortakları, 2-... arasındaki itirazın iptali davası hakkında Kahramanmaraş 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 03.06.2015 tarihli ve E.2015/459 - K.2016/476 sayılı hükmün davalı ... vekili tarafından temyizi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

1-Hükmü temyiz eden davalı ... vekili 02.09.2016 tarihli temyiz dilekçesinde, adıgeçen davalının temyiz harçlarını yatırabilecek durumda olmadığını belirterek temyiz harçlarını yatırmamış ve adli yardım talebinde bulunmuştur. 24.10.2016 havale tarihli yazı ile de adli yardım talebinin değerlendirilmesine yönelik davalının malvarlığına ilişkin bilgi ve belgeleri muhtevi evrak sunulmuştur.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334 ilâ 340. maddeleri arasında düzenlenmiş olup, adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Adli yardım talepli olarak hükmü temyiz eden davalı ... vekilinin dilekçesindeki belgelerden temyiz harcını yatırabilecek durumda olduğu anlaşıldığından davalının adli yardım talebinin işbu kararın kendisine tebliğden itibaren bir hafta içinde Yargıtay 20. Hukuk Dairesi nezdinde itiraz yolu açık olmak üzere reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı vekili tarafından, adli yardım talebinin reddine dair Dairemiz kararına itiraz edilir ve Yargıtay 20. Hukuk Dairesince adli yardım talebi kabul edilirse, başkaca bir işlem yapılmaksızın ve herhangi bir harç alınmadan dosyanın yerel mahkeme tarafından Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

3-Davalı vekili tarafından Dairemizin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararına itiraz edilmez veya edilen itiraz reddedilirse, bu kerre, hükmün temyizi sırasında 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca yatırılması gerekli temyiz yoluna başvurma harcı ile nisbi temyiz harcı yatırılmadığından, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un, 26/09/2004 tarihli 5236 sayılı Kanun’un 16. maddesi ile değiştirilmeden önceki 434/3. maddesi uyarınca hükmü temyiz eden davalıya usûlüne uygun muhtıra tebliğ edilerek sonucuna göre işlem yapılması için dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin adli yardım talebinin reddine; Dairemizin işbu kararına karşı tebliğden itibaren bir hafta içinde Yargıtay 20. Hukuk Dairesi nezdinde itiraz edilebileceğine, (2) ve (3) no’lu bentlerde açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRiLMESİNE, 18/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.