muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5502, Karar No: 2012/8720, Tarih: 17.05.2012

Dava konusu hormon ilacının Türkiye’de üretim izninin bulunduğu, 10 yıldır özellikle domates ve patlıcan ürününde bitki düzenleyici olarak yoğun olarak kullanıldığı, önceki yıllarda bir şikayet olmadığı ancak 2007 yılı için Akdeniz Bölgesindeki üreticilerin bu hormon ilacına dayalı olarak şikayetlerinin bulunduğu, üreticilerin ortak iddialarının şarj 3 seri numaralı hormon ilaçlarının hatalı üretildiğine ilişkin olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Bahçe Bitkileri Bölümünde yapılan 1.4.2008 tarihli analiz raporunda sarj 3 serisinden alınan şişeler üzerinde yapılan incelemede etken madde yanında iki pike daha rastlandığı tesbit edilmiştir.

Dava konusu ilacın ambalajında aynı mahkemelerin derdest dava dosyalarında Tubitak’tan alınan 15.12.2009 tarihli analiz raporunda şikayet gelmeyen şarj 1 serisi ile dava konusu ilaca ait şarj 3 serisinde üretilmiş örnekler üzerinde inceleme yapılmış, içeriklerinde birbirlerinden farklı maddelerin bulunduğu,oranlarının da farklı olduğu tesbit edilmiş,farklı maddelerin üretim sürecine etkisi uzmanlık alanları dışında olduğundan yorum yapılmayacağı bildirilmiştir.

Dava konusu ilacın ambalajında, nasıl kullanılacağı tarif edildikten sonra, sıcaklığın 10 derecenin altında olursa uygulama yapılmasını, hava sıcaklığının 5 derecenin altında olursa uygulama dozunun ¼ oranında artırılması gerektiği, 1 litre suya 2 cc padomin kullanılacağı şeklinde yazılıdır.Ancak davacı, ilacı satan dava dışı satıcının aynı zamanda ziraat mühendisi olduğunu, zaman zaman serası için teknik danışmanlık yaptığı ve onun görüşlerine uygun olarak kullandığını,önceki yıllarda olduğu gibi 5 derecenin altında ¼ oranda azaltarak, 35 derecenin üstünde artırarak kullandığını bildirmiştir. Dava konusu ilaçtan dolayı zarara uğradığı iddiası ile davacı olan veya tesbit yaptıran ve tanıklık yapan diğer üreticiler de ambalaj bilgisi dışında 10 yıldır ilacı bu şekilde kullandıklarını bildirmişlerdir. Dosyadaki tesbit bilirkişi de ilacın ambalaj bilgilerinin hatalı olduğunu 5 derecenin altında uygulama dozunun ¼ azaltılarak uygulanmasının daha doğru olduğunu bildirmiştir. Davacı masrafları yatırmadığı için bu dosyada bilirkişi rapor alınmamıştır fakat mahkemece aynı nitelikte açılan davalarda alınan bilirkişi raporları hükme esas alınmış,bu bilirkişi heyeti raporlarında ilacın uygulanmasında aşırı uygulama veya yüksek doz uygulanmasının deformasyona yol açtığı, davacının doz hatalarınında sonuca etkili olduğu, analizlerde tesbit edilen farklı iki pike rastlanmasının aktif olmayan maddeler olduğu,bakanlığa bağlı merkezin raporunun esas alınması gerektiği, ilacın evsafa uygun olduğu bildirilmiştir.

Yukarıda özetlenen dosya içeriğine göre, 10 yıldır yaygın olarak kullanılan padomin hormon ilacı davacı tarafından da önceki yıllarda uygulanmış ancak 2007 yılına kadar herhangi bir şikayet gelmemiştir. Dava konusu sarj 3 serisine ait ilaçları 2007 yılında serasında uygulayan pek çok üreticinin benzer şikayetlerle dava açtığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Yapılan delil tesbitinde davacının uygun koşullarda üretim yaptığı belirlenmiştir. Davacının serasından alınan bitki örneğinde (davacının kullandığı ilaçtan örnek alınmamıştır.) viral bir etmene rastlanmadığı, şarj 3 serisine ait ilacın analizinde farklı iki pike rastlandığı, benzer dava dosyalarında tubitaktan alınan raporda hatalı üretildiği iddia olunan sarj 3 serisinin, şarj 1 serisinden farklı maddeleri içerdiği de tesbit edilmiştir. Yine ilacın ambalajında bildirilen doz uygulamasının hatalı olduğu,davacı üreticinin ve zarar gören diğer üreticilerin yıllardır 5 derecenin altında dozu ¼ oranda azaltarak uyguladığı,2007 yılının kışının geçmiş yıllardan daha soğuk,yazının ise daha sıcak geçtiği dosya kapsamı ile sabittir.Davacı vekilince öncelikle davacı çiftçinin kullandığı ve ilaçları aldığı zirai bayiden pandomin ilacının temin edilmesi, piyasadaki diğer serileriyle karşılaştırılmak üzere hatalı

üretilip üretilmediği konusunda ön rapor alınması talep edilmiş,daha sonra davacının elindeki ilacın 2 yıllık kullanım süresinin bittiği belirtilerek aynı nitelikte olan Serik Asliye Hukuk Mahkemesine açılan davalarda Tübitaktan ayrıntılı ön rapor alındığı,bu rapor üzerine değerlendirme yapılmak üzere dosyanın bilirkişiye gönderildiği,bu dosyalardaki raporların beklenmesi talep edilmiştir. Talebe rağmen mahkemece Serik Asliye Hukuk Mahkemesinden alınan Tübitak raporu celb edilmediği gibi ,Serik Asliye Hukuk Mahkemelerinin dosyaları da getirtilerek incelenmemiştir.

Bu tesbitler ışığında mahkemece karara esas alınan bilirkişi heyeti raporunda davacının kullandığı ilaca ait şarj 3 serisinin hatalı üretilip üretilmediği, ambalajında ki bilgilerin doğru olup olmadığı, 2007 üretim yılına ait hava durumunun üretim sürecine etkisi olup olmadığı hususları yeterli ve ayrıntılı teknik bilgiyi içermemektedir. Mahkemece öncelikle dava konusu ilacın üretim izni sürecinde deneme üretimine tabi tutulup tutulmadığı, tutulmuş ise buna ilişkin belgelerin Tarım ve Köyişleri Bakanlığından getirtilmesi,Serik Asliye Hukuk Mahkemesinde aynı sebeple açılan dava dosyaları ve bu dosyalarda bulunan Tubitak’tan aldırılan bilirkişi raporu, Akdeniz Üniversitesinden aldırılan bilirkişi raporları da celbedilerek,davacının talebi doğrultusunda uzun bir süredir üreticiler tarafından yaygın olarak kullanılan hormon ilacı olduğu ve dava konusu olayda viral bir etmene rastlanmadığı, 2007 yılında Akdeniz Bölgesindeki üreticilerden şarj 3 serisine ait hormon ilacı için pek çok şikayet geldiği de gözetilerek; şarj 3 serisinde hatalı üretim olup olmadığı,tesbit edilen farklı maddelerin üretim sürecine etkisi olup olmadığı, ilacın ambalajındaki doz ile ilgili bilgilerin doğru olup olmadığı, 2007 yılı iklim durumunun üretim sürecine etki edip etmediği hususlarında konusunda uzman bilirkişi heyeti oluşturularak taraf ve yargı denetimine elverişli rapor aldırılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1940, Karar No: 2025/3643, Tarih: 21.04.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/1940 E.  ,  2025/3643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1875 E., 2024/3149 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 23. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/522 E., 2024/265 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı sadece davacı vekili istinaf yoluna başvurmuş olup Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davalının temyiz hakkı bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... bünyesinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında alt işveren işçisi olarak çalışmakta iken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında davalı İdarede sürekli işçi kadrosuna atandığını, kadroya geçiş sırasında davacı ile davalı arasında yapılan bireysel iş sözleşmesinde aylık ücretin, asgari ücretin belli bir yüzde fazlası olarak düzenlediğini; ancak davalı tarafça söz konusu yüzdelik kısmın uygulanmayıp ücretlerin eksik ödendiğini ileri sürerek fark ücret, ilave tediye ve ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, 696 sayılı KHK kapsamında 02.04.2018 tarihinden itibaren sürekli işçi kadrosunda çalışmaya başlayan davacının 31.12.2018 tarihli ücreti korunarak üzerine %4 oranında zam yapıldığını, davacının kadroya geçiş aşamasında imzaladığı sözleşmenin ücret kısmının boş bırakıldığını, davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacağa hak kazanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (375 sayılı KHK) 23. maddesi kapsamında 02.04.2018 tarihinde davalı Bakanlığın sürekli işçi kadrosuna geçtiği, geçişten sonra taraflar arasında tanzim edilen 02.04.2018 tarihli belirsiz süreli bireysel iş sözleşmesinin "Ücret Esası ve Ödeme Şekli" başlıklı 7. maddesinde "İşçiye her ay brüt asgari ücretin % ... fazlası üzerinden günlük ödeme yapılır." düzenlemesinin yer aldığı, yüzde kısmının boş bırakıldığı, davacı ile davalı taraf arasında tanzim edilen iş sözleşmesinde davacının temel ücretinin tespitinde asgari ücretin belli bir oran fazlasının uygulanacağının açıkça düzenlenmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ile davalı Kurum arasında sürekli işçi kadrosuna geçenlere özgü yapılan belirsiz süreli iş sözleşmesinde geçişin yapıldığı 02.04.2018 tarihinden itibaren asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde ücret ödeneceği açıkça öngörülmediğinden davacının fark ücret alacağının bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Davacıya kadroya geçerken işveren tarafından iki tane belirsiz süreli iş sözleşmesi imzalatıldığını, bu sözleşmelerden birinde ücret maddesini belirleyen yüzde fazlası oranı boşken, diğerinde ücret asgari ücretin yüzde fazlasının oran kısmının dolu olarak belirlendiğini, dosyaya yüzde kısmı boş olan sözleşme sureti sunulduğunu, iki sözleşme aslının da dosyaya kazandırılarak inceleme yapılması gerektiğini; kaldı ki sözleşmedeki oran kısmı boş olsa dahi davacı ile aynı konumda olup kadroya geçen işçilere artış oranı uygulanarak ücret tespiti yapılırken davacıya yapılacak farklı muamelenin eşitlik ilkesine de aykırı olduğunu, zira davacı tarafından kadroya geçiş sürecinde imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde ve 375 sayılı KHK'nın geçici 23. maddesinde belirtildiği üzere aynı özlük hakları ile geçtiğinin açıkça ortada olduğunu,

b. Dosya içeriğinde bulunan ücret bordrolarında davacının aldığı ücretin asgari ücretin yüzde fazlası olduğunun açıkça belirtildiğini, belirsiz süreli iş sözleşmesinde açıkça ücretin yüzde fazlası ile ödeneceği belirtilmek suretiyle yüzde (%) simgesi konulduğunu, belirli bir miktarın rakamsal olarak ve mutlaka oransal olarak gösterilmesi gerektiği yönündeki bir yorumun hukukun ruhuna ve atıfta bulunma ve yorumlama statüsüne aykırı olacağını,

b. Dosya içeriğinde bulunan ücret bordrolarında davacının aldığı ücretin asgari ücretin yüzde fazlası olduğunun açıkça belirtildiğini, belirsiz süreli iş sözleşmesinde açıkça ücretin yüzde fazlası ile ödeneceği belirtilmek suretiyle yüzde (%) simgesi konulduğunu, belirli bir miktarın rakamsal olarak ve mutlaka oransal olarak gösterilmesi gerektiği yönündeki bir yorumun hukukun ruhuna ve atıfta bulunma ve yorumlama statüsüne aykırı olacağını,

c. Davacının kadroya geçmeden önceki son ihale şartnamesi ve sözleşmesine göre asgari ücretin oransal fazlasını aldığından ve 696 sayılı KHK gereği ihale sözleşmeleri ile aldıkları tüm hakları ile birlikte geçiş yaptıklarından ve sonrasında da imzalanan bireysel sözleşmede de bu hakların ve tüm fer'îlerinin de korunarak aynı sistem üzerinden ücret ödeneceği yazıldığına göre davacının temel ücretinin her asgari ücret arttığında belirlenen asgari ücretin yüzde fazlası olacağını,

d. Davacının ücretinin düşürülmesine ilişkin bir rızasının bulunmadığını ileri sürmüştür.

2. Davalı tarafın temyiz dilekçesinin reddine karar verildiğinden, temyiz sebeplerine yer verilmemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçiyle kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre davacının ücretinin tespiti ile buna bağlı olarak talep konusu fark ücret, fark ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

A. Davalı Temyizi Yönünden

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

B. Davacı Temyizi Yönünden

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6636, Karar No: 2020/1218, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/6636 E.  ,  2020/1218 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8822, Karar No: 2014/9091, Tarih: 09.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/8822 E.  ,  2014/9091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2014

NUMARASI : 2009/353-2014/41

Hazine ile H. A. S. aralarındaki elatmanın önlenmesi ve yıkım davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 27.01.2014 gün ve 353/41 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili ve davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 09.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5390, Karar No: 2018/8989, Tarih: 13.12.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/5390 E.  ,  2018/8989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 25.06.2018 tarihli, 2017/1203 Esas, 2018/7261 Karar sayılı "adli yardım talebinin reddine" dair ilamına davalı vekilince itiraz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... 3.Tüketici Mahkemesinin 03.05.2016 gün, 2011/293 Esas, 2016/803 sayılı Kararı, davalı ... vekili tarafından 01.07.2016 tarihli dilekçeyle adli yardım talebinde bulunularak temyiz edilmiştir.

Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, temyiz incelemesi sonucunda 25.06.2018 günlü, 2017/1203 Esas, 2018/7261 Karar sayılı ilamla adli yardım talebini içeren dilekçeyle dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine; noksan temyiz harcının tamamlanması için HUMK’nun 434 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın geri çevrilmesine karar verilmiştir. Bu karar 02.08.2018 günü davalı vekiline tebliğ edilmiş, davalı vekil 03.08.2018 günü UYAP üzerinden itiraz dilekçesi vermiş, davalı vekilinin itirazı incelenmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, ... 3.Tüketici Mahkemesinin 03.05.2016 gün, 2011/293 Esas, 2016/803 sayılı Kararıyla asıl davada 10.430,00TL, birleştirilen dosyada 14.042,00TL vekalet ücreti alacağının davalı taraftan alınarak, davacı tarafa ödenmesine karar verilmiştir.

Her ne kadar hükmü temyiz eden davalı, adli yardım talebinde bulunmuş ise de Dairemizce incelenen dosya kapsamına göre Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin davalının adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan davalı vekilinin yerinde olmayan itirazının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararına itirazının HMK’nin 337. maddesi gereğince REDDİNE, kesin olmak üzere 13.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13812, Karar No: 2018/4715, Tarih: 04.06.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/13812 E.  ,  2018/4715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/09/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen 22/01/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin ... Kız Teknik ve Meslek Lisesinde öğrenciyken rehabilitasyon merkezinde staj yaptığını, ancak staj ücretinin ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının stajını özel işletmede yaptığı, staj ücretinin staj yapılan firmadan talep edilmesi gerektiği, hatanın kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmadığı gerekçesiyle, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Tarafta iradî değişiklik başlıklı 124. maddesi; ''(1) Bir davada taraf değişikliği, ancak karşı tarafın açık rızası ile mümkündür.(2) Bu konuda kanunlarda yer alan özel hükümler saklıdır. (3) Ancak, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebi, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edilir. (4) Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir. Bu durumda hâkim, davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine yargılama giderlerine hükmeder.'' şeklindedir.

Dosyanın incelenmesinde; davacı vekilinin 22/01/2016 tarihli ilk celsede davacının staj yaptığı işletmeyi davaya dahil etmek için süre talep ettiği anlaşılmaktadır. HMK'nın 124/4 maddesi uyarınca davalı tarafın yanlış gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıdır. Mahkemece, davacının bu yöndeki isteği kabul edilerek, taraf değişikliğine karar verilmesi ve yargılamaya devamla esas hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA, davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 04/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.