muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20182, Karar No: 2017/7236, Tarih: 25.04.2017

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak; davalı işveren tarafından yapılan feshin haklı ve geçerli olup olmadığı hususunda mali müşavir bilirkişinin de arasında olduğu iki ayrı heyetten rapor aldırıldığı, 25/11/2014 tarihli, davalı şirket iş yerinde kayıtlar da incelenmek suretiyle düzenlenen heyet raporuna göre, davalı şirketin fesih nedeni olarak gösterdiği bağımsız denetim kuruluşu tarafından yapıldığı bildirilen denetim sonucu düzenlenen rapor da irdelenmek suretiyle yapılan inceleme sonucunda başka firmalar tarafından kesilen faturalar da incelendiğinde, faturalardaki malzeme toplam bedeli ile fatura toplam tutarları arasındaki farkların bu faturalara kesen dava dışı üçüncü kişi konumunda olan şirket tarafından detaylandırılması gerektiği, davalı şirketin 2010 ve 2011 yıllarına ait ticari defterlerinin açılış ve kapanış tasdiklerinin süresi içinde yapıldığı, denetmen raporuna da atıfta bulunulan firmalar tarafından düzenlenen faturalar da incelenmek suretiyle, Demirform firmasından yapılan çelik alımlarının davalı firmanın ilgili projelerde böyle bir yükümlülüğü olmamasına rağmen, çelik alımı yapıldığı,...çelikten alınan çelik alımlarının ise davalı firmanın yoğun olarak çalıştığı bir tedarikçi firma olması nedeniyle gerçeği yansıttığı,...şirketi açısından yapılmayan ihracatın komisyonunun ödendiği, avukatlık ücreti açısından ise normalin üzerinde ödenen vekalet ücretinin tek başına davacının ihmal ya da kastından kaynaklandığına dair delilin bulunmadığı,...ödemelerinde davacı ile birlikte başka kişilerin de onaylarının mevcut olduğu, Adesel firmasına yapılan ödemelerin, sözleşmede belirtilen normal kira ödemeleri olduğu, alt taşeronlarla ilgili olarak yapılan tespitlerin net tespitler olmayıp eksik işlem yapıldığı, davalı şirketin personel ile olan ilişkisi, vergi dairesi ile olan ilişkisi, tedarikçileri ile olan ilişkisi ve alt taşeronları ile olan ilişkisi açısından harekete geçmesine rağmen herhangi bir işlem yapmadığı, alt taşeronlarla ilgili gerekli denetimleri yapmadığı, denetmen raporunda atıfta bulunulan bir kısım işlemlerde örneğin...şirketi ile ilgili yapılan işlemlerde ödemelerin çift imza taşıdığı, davacının şirketin parasal işlerinden sorumlu genel müdür yardımcısı olmayıp montajdan sorumlu genel müdür yardımcısı olduğu, bazı faturalar çift imza taşımasına rağmen sorumluluğun davacıya yüklenerek iş akdinin feshinin haklı olmadığı, bu nedenle oluşa uygun denetime elverişli 25/11/2014 tarihli heyet raporuna göre, davacının 14.523,89 TL. kıdem tazminatı, 32.716,14 TL. ihbar tazminatı talep etme hakkının bulunduğunun gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davalı işyerinde montajdan sorumlu genel müdür yardımcısı olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin, davalı işyerinde ihbar üzerine bağımsız bir denetim Şirketi’ne yaptırılan denetim neticesinde tespit edilen; birçok projede çelik sorumluluğu ve maliyeti müşteride olmasına rağmen veya hatta bazı projelerde çelik malzeme kullanılmamasına rağmen, ...Türkiye'ye kesilen birçok yüksek meblağlı çelik faturasını davacının onaylaması ve buna ilişkin ödemeleri yapması, görev tanımının gerektirdiği yükümlülüklerin yerine getirmemesi, Şirket üst düzey yöneticisi sıfatını haiz ve Şirket içinde çıkar çatışması yaratan birtakım usulsüz işlemlere vakıf olmasına rağmen veya söz konusu durumlara görevi gereği vakıf olması gerekirken, bu hususta Şirketi bilgilendirmeyerek görevini ihmal etmesi eylemlerine dayanarak işverence haklı nedenle feshedildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece yargılama safhasında iki ayrı heyetten bilirkişi raporları alınmıştır. Hükme esas alınan 25.11.2014 tarihli bilirkişi raporunda, fesih işleminin dayanağı olan bağımsız denetim kuruluşunca hazırlanan iç denetim raporu kapsamında tespit edilen çelik alımlarındaki suiistimalin varlığına ilişkin saptamalar ile diğer bir kısım usulsüzlüklerin varlığı teyid edilmiştir. Nitekim bu olgular Mahkemece de kabul edilmiş, ancak davalı işverenin alt taşeronlarla ilgili gerekli denetimleri yapmadığı, denetmen raporunda atıfta bulunulan bir kısım işlemlerde örneğin...şirketi ile ilgili yapılan işlemlerde ödemelerin çift imza taşıdığı, davacının şirketin parasal işlerinden sorumlu genel müdür yardımcısı olmayıp montajdan sorumlu genel müdür yardımcısı olduğu, bazı faturalar çift imza taşımasına rağmen sorumluluğun sadece davacıya yüklenerek iş akdinin feshedilmesi nedeniyle feshin haksız olduğuna karar verilmiştir.

Rapor içeriği itibariyle sabit olan usulsüzlükler (özellikle çelik alımı, kullanımı, faturalandırılması v.b.) davacının yetki ve sorumluluk alanında cereyan etmiştir. Davacı ile birlikte Şirket Genel Müdürünün de iş sözleşmesinin aynı nedenle feshedildiği anlaşılmıştır. Davalı işyerinde montaj işlerinden sorumlu genel müdür yardımcısı olarak çalışan davacının kendisine tanınan yetkileri kullanma biçimi doğruluk ve bağlılığa uygun değildir. Davalı işverenin iç denetim raporu üzerine gerekli bir kısım iş ve işlemleri tam olarak yapmaması veya daha evvelki denetim faaliyetlerindeki eksiklikleri sonuca etkili değildir.

Belirtilen nedenlerle davacının doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışları üzerine işverence gerçekleştirilen fesih haklı olup, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü hatalıdır.

3-Davacı işçinin prim alacağının hesabı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda geçmiş yılların prim oranlarının ortalamasına göre hesaplama yapıldığı açıklanmıştır. Ancak yapılan bu hesaplama denetime açık değildir.

Dosya içeriğine göre 2011 yılı için 2010 yılına göre daha farklı oranda prim ödemesini gerektiren bir durumun varlığı taraflarca ispatlanmamıştır. Buna göre 2011 yılı için hak edilen prim alacağının bir önceki yıldaki oran ve kriterler esas alınarak belirlenmesi dosya içeriğine uygun olacaktır. Bu şekilde hesaplamanın yapıldığı denetime uygun ek rapor alınarak sonuca gidilmelidir.

4-Hükmedilen alacakların brüt mü yoksa net mi olduğunun kararda gösterilmemesi 6100 sayılı HMK.nun 297/2. maddesine aykırı olup, infazda tereddüde mahal verebileceğinin düşünülmemesi de isabetsizdir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.480.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25/04/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6695, Karar No: 2010/2388, Tarih: 06.05.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/6695 E.  ,  2010/2388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ve Ekrem Boyverdi ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Mardin Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15.09.2009 gün ve 198/641 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, Hazine adına kadastro çalışmaları sırasında tespit ve tescil edilen 833 ada 4 nolu parselin ½'şer oranında vekil edenleri ... ve Ekrem Boyverdi’ye ait olduğunu açıklayarak Hazine adına bulunan tapu kaydının iptali ile ½’şer oranında vekil edenleri adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, uyuşmazlık konusu taşınmazın tarıma elverişli olmadığını, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne krokide D ve F harfleriyle işaretlenen taşınmazların her birinin ½’şer oranında davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik ve eklemeli zilyetlik hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 996, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. ve 17.maddeleri gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne krokide D ve F harfleriyle işaretlenen taşınmazların her birinin ½’şer oranında davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik ve eklemeli zilyetlik hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 996, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. ve 17.maddeleri gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiş ise de, mahkemenin kabul yönündeki gerekçesi eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır. Uyuşmazlık konusu 833 ada 4 sayılı parsel 13.07.1992 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında ham toprak niteliğiyle ve 128.675 m2 yüzölçümlü olarak Hazine adına tespit edilmiş, kadastro tutanağının 01.05.1997 tarihinde kesinleşmesiyle sicil oluşmuştur. Davacılar vekili, dava dilekçesinde, taşınmazın vekil edenleriyle babalarının tasarrufunda olduğunu, babaları tarafından ıslah edilerek tarım arazisi haline getirildiğini belirterek iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur. Davacılar vekilinin bu nitelendirmesine göre uyuşmazlık konusu taşınmazın 3402 sayılı Kanunun 17.maddesi gereğince imar ve ihyaya muhtaç yerlerden olduğu anlaşılmaktadır. Bu bakımdan 3402 sayılı Kanunun 17. maddesinde açıklanan imar ve ihya koşullarının araştırılıp belirlenmesi zorunludur. Mahkemece, bu hususüzerinde durulmadığı anlaşılmıştır. Taşınmazın gerçek niteliğinin saptanması için öncelikle tespitin yapıldığı 13.07.1992 tarihinden geriye doğru en az 20 yıl öncesine ait ve 1972 ve öncesinde iki ayrı zamanda çekilmiş hava fotoğrafları ile taşınmaza komşu 1 sayılı parsele revizyon gören 937 tarih 90 tahrir nolu vergi kaydının bulundukları yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması, uzman bilirkişi harita mühendisiyle teknik, yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığıyla hava fotoğraflarıyla vergi kaydının zemine uygulanması, vergi kaydının taşınmaz yönünü ne gösterdiği üzerinde durulması, hava fotoğraflarının da uzman bilirkişi aracılığıyla uygulamasının yapılması, çekildikleri tarihlere göre taşınmazın kültür arazisi niteliğinde olup olmadığının belirlenmesine çalışılması, hava fotoğraflarının stereoskopik aletle ve üç boyutlu olarak incelemeye tabi tutulması, taşınmazın kesin niteliğinin belirlenmesi, bundan ayrı taşınmazın içerisinde yoğun vaziyette kayalık ve taşlık yerler bulunduğu, krokide A, B ve C harfleriyle gösterildiği, mahkeme hakiminin de keşif tutanağına geçen gözleminde bu durumun anlaşıldığı ve parselin toplam miktarının büyüklüğü de gözetilerek jeoloji mühendisinin bilirkişi olarak dinlenmesi, taşınmazın hakim vasfının kayalık, taşlık mı yoksa tarım arazisi mi olduğunun saptanmasına çalışılması, jeoloji mühendisinden gerekçeli denetime açık rapor alınması gerekir.

Bundan ayrı, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın imar ve ihyasına hangi tarihte başlandığı, kimler tarafından ve ne şekilde sürdürüldüğü, imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığı hususlarının sorularak açıklığa kavuşturulması, imar-ihyanın tamamlandığı tarihten tespit tarihine kadar 20 yıllık kazanma süresinin hesaplanmasının düşünülmesi, yerel bilirkişi ve tanıkların HUMK.nun 258 ve 259.maddeleri gereğince keşifte dinlenmesi; 5403 sayılı Kanunla değişik 3402 sayılı Kanunun 14/2.fıkrası gereğince sulu kuru araştırmasının yapılması gerekmektedir.

Öte yandan, taşınmazın davacıların babalarından kaldığı dava dilekçesinde açıklandığı gibi yerel bilirkişi tarafından da atalarından kaldığı bildirilmiştir. Dosya kapsamına göre başka mirasçıların olup olmadığı, mirasçılar arasında paylaşımın yapılıp yapılmadığı ve taşınmazın ne biçimde davacılara intikal ettiği hususları üzerinde de durulmamıştır. Bu bakımdan taşınmazın paylaşım yoluyla davacılara kalıp kalmadığı, tüm mirasçıların katılımıyla yapılmış bir paylaşımın olup olmadığı, intikalin kendilerine ne şekilde yapıldığı hususları üzerinde mahkemece durulması, açıklanan konuların yerel bilirkişi ve tanıklardan sorularak netleştirilmesi, davacıların babalarına ait veraset belgelerinin alınması için davacı tarafa süre ve imkan tanınması, ondan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulmuş bulunması usul ve kanuna aykırıdır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3232, Karar No: 2019/13954, Tarih: 07.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3232 E.  ,  2019/13954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan zarar gören Türk Telekom A.Ş. vekilinin 17.04.2015 tarihli dilekçesinin onama talebini içeren temyize cevap dilekçesi niteliğinde olduğu, suçtan zarar gören kurum vekilinin temyiz talebinin olmadığı tespit edilerek yapılan incelemede,

06.11.2013 tarihli yakalama tutanağı içeriğine göre kolluk görevlilerinin farları kapalı vaziyette söz konusu... plakalı aracı gördükleri, bu esnada kolluğu gören şahıslardan birinin yaya olarak kaçtığı, aracın ise hareket ettiği ve izini kaybettirdiği, çevrede yapılan araştırmada aracın terk edilmiş halde bulunduğu, aracın sanık ... tarafından kullanıldığının tespit edildiği, sanık ...’un aşamalardaki savunmasında olay günü 02.00'de arkadaşı ...’ın kendisini arayarak yolda kaldığını söylemesi üzerine aracı ile giderek ...’ın aracını çektiğini ancak tamponu zarar görünce çekmekten vazgeçtiğini, soruşturma aşamasında ...ı da ‘Başının çaresine bak diyerek orada bırakıp ayrıldığını ancak kovuşturma aşamasında farklı olarak ...ı’da kendi aracına alıp ikametine bıraktığını beyan ettiği, sanık ...’ın ise çelişkili olarak olay günü 21.00 sıralarında aracının yolda kalması üzerine sanık ...’u çağırdığını, ...’un aracının tamponunun kendi aracını çekerken zarar görmesi üzerine aracı burada bırakarak ...’un aracı ile birlikte döndüklerini beyan ettiği, yakalama tutanağı içeriği ile sanıkların bu savunmalarının uyumsuz olması yine sanıkların olay saati ve sair yönlerdenden çelişen savunmaları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında sanıkların atılı suçtan mahkumiyelerinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Duruşmada tanık olarak beyanı alınan ...’nun suç konusu kabloların herhangi bir hatta kullanılmayacak olan hurda nitelikli makaraya sarılı kablolar olduğunu belirtmesi karşısında; halihazırda kamu hizmetine de tahsis edilmemiş olan kabloların çalındığı yerin gerekirse keşif yapılmak sureti ile detaylı olarak tespit edilmesi, bu yerin kamu kurumuna ait depo, arsa ve sair bir alan olması halinde TCK’nun 142/1-a maddesinde düzenlenen suçun oluşacağı, kamu kurumuna ait olmayan bir bina eklentisi olması halinde 5237 sayılı TCK’nun suç tarihinde yürürlükte bulunan 142/1-b maddesinde düzenlenen suçun oluşacağı, açık alan olduğunun tespiti halinde ise TCK’nun 141/1 maddesinde düzenlenen suçun oluşacağı gözetilmeksizin eksik kovuşturma yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları kapsamında hak yoksunluklarına ilişkin hükümlerin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-5271 sayılı CMK'nun 324. maddesinin 2. ve 3. fıkralarında yargılama giderlerinin neleri kapsayacağının, kimin tarafından belirleneceğinin, kime ve nasıl yükletileceğinin düzenlendiği, buna göre iştirak halinde her bir sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise paylarına düşen oranın belirlenerek karar verilmesi gerekirken yargılama giderlerinin sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmek suretiyle infazda tereddüde yol açacak şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8638, Karar No: 2019/6714, Tarih: 13.05.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/8638 E.  ,  2019/6714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu kaçmaya neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve taktirine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine, ancak;

Adli sicil kaydı bulunmayan, olumsuz kişiliği saptanamayan ve talimatla savunması alınan sanık hakkında; yargılama sürecindeki hangi hal ve davranışları nedeniyle tekrar suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığı açıklanmadan dosya kapsamıyla örtüşmeyen ve yeterli olmayan gerekçelerle 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10565, Karar No: 2009/12915, Tarih: 09.11.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/10565 E.  ,  2009/12915 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-..., 2-... vekili avukat ... ile 1-... ... Hastanesi Özel ... Hizmetleri A.Ş, 2-... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 4.11.2008 tarih ve 23-368 sayılı hükmün Dairenin 4.6.2009 tarih ve 1751-7701 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacılar, davacılardan ...’e, davalı ... Merkezinde diğer davalı doktor ... tarafından yapılan endoskopik biyopsi sonucunda mide kanseri teşhisi konulduğunu, bunun üzerine ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde yapılan ameliyatla midesinin ¾’ünün alındığını, ancak ameliyat sonrasında ikinci kez yapılan biyopside ise kanser durumunun söz konusu olmadığının belirlendiğini, hatalı teşhis nedeniyle ...'ün midesinin büyük bir bölümünü kaybettiği gibi, maddi ve manevi zarara uğradıklarını ileri sürerek, davacı ... için 1.399,68 YTL, maddi, 25.000,00 YTL manevi, davacı ... için ise 5.000,00 YTL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davacı ...’den alınan biyopsi materyalinin hastanenin patoloji uzmanı tarafından laboratuar ortamında incelendiğini, konulan teşhisle ameliyattaki teşhisin birbiri ile uyumlu olduğunu, olay nedeniyle herhangi bir kusurlarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, Adli Tıp Raporu gereğince davalılara atfı kabil bir kusur bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacılar, davacı ...’ün, davalı ... Merkezinde diğer davalı doktor ... tarafından yapılan endoskopik biyopsi sonucunda konulan hatalı teşhis nedeniyle ameliyat olmak zorunda kaldığını ve midesinin ¾’ünü kaybettiğini ileri sürerek, maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuşlardır. Uyuşmazlık, davacı ...’e uygulanan tıbbi müdahale ve sonrasında konulan tanıda davalıların herhangi bir kusurunun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davadaki ileri sürülüşe ve kabule göre davanın temelini vekalet sözleşmesi oluşturmaktadır. Eş deyişle dava, davalının vekalet sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır. (BK:386, 390 md)

Vekil, ... görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna

2009/10565-12915

Davadaki ileri sürülüşe ve kabule göre davanın temelini vekalet sözleşmesi oluşturmaktadır. Eş deyişle dava, davalının vekalet sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır. (BK:386, 390 md)

Vekil, ... görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna

2009/10565-12915

ilişkin kurallara bağlıdır. (BK:390/11) vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur. (BK.321/1) O nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları (hafif de olsa) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktor, hastanın zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek, tıbbi çalışmalarda bulunurken bazı mesleki şartları yerine getirmek, hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak, tedaviyi her türlü ihtiyat tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor, ufak bir tereddüt gösteren durumlarda bu tereddüdü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken hastanın özelliklerini gözönünde tutmalı onu gereksiz risk altına sokmamalı, en emin yolu tercih etmelidir. Müvekkil durumundaki hasta, doktor olan vekilden, titiz, dikkatli ve özenli davranılmasını beklemekte haklıdır. Özen göstermeyen bir vekil, BK. 394/1 uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.