muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/21, Karar No: 2023/409, Tarih: 12.09.2023

Tanık ... ... kollukta; mağdurenin, eltisi katılan ...'nın kızı olduğunu, aile apartmanında oturduklarını, eşinin üç kardeşinin de aynı apartmanda ikamet ettiklerini, 10.12.2019 tarihinde katılan ...'nın "Bir şey söyleyeceğim ama aramızda kalsın. ... ağabeyin...'yı taciz ediyormuş." demesi üzerine aynı gün mağdureyle evinde baş başa görüştüğünü, mağdurenin 3 yıl önce babasının kendisini dudağından öpmeye başladığını, yaşı büyüdükçe daha da ileriye gittiğini, ilerleyen zamanlarda özel bölgelerine dokunduğunu, kıyafetlerini çıkardığını, ilişki hariç babasının her şeyi yaptığını ve "Kimseye söyleme. Söylersen anneni ve seni öldürürüm." dediğini anlattığını, mağdureye cinsel ilişki gerçekleşip gerçekleşmediğini sorduğunu, mağdurenin "Hayır olmadı." dediğini, mağdurenin kendisine bunları anlattığı sırada ağladığını, mağdurenin ağlaması nedeniyle görüşmeyi fazla uzatmadığını, ardından katılan ...'nın yanına gittiğini ancak ona detayları anlatmadığını fakat işin ileri boyutta olduğunu söylediğini, katılan ...'yla ne yapabileceklerini düşünmeye başladıklarını, ertesi gün katılan ...'yla birlikte ağabeyinin avukatıyla görüştüğünü, avukatın "Şikayet edebilirsiniz ama kanıt olmadığı için bir şekilde kurtulur. 3-5 gün yatar çıkar. Bunun için ses veya görüntü kaydı olsa daha iyi olur." dediğini, kendilerinin ilk başta ses kaydı almayı düşündüklerini ancak mağdureyi riske atamadıklarını, sanığın anlaması durumunda mağdureye zarar vereceğini düşündüklerini, kendisinin aklına ebeveyn takip programının geldiğini, Track Wiev isimli programı bulduğunu, kendi telefonuna ve katılan ...'nın telefonuna indirdiklerini, katılan ...'yla plan yaptıklarını, kayıt yapacaklarından mağdurenin haberinin olduğunu ancak zamanını bilmediğini, 19.12.2019 tarihinde saat 20.00 sıralarında katılan ...'nın sanığı telefonla arayıp nerede olduğunu sorduğunu, sanığın yolda olduğunu öğrenmesi üzerine kendisinin cep telefonunu oturma odasında duvarda asılı bulunan Kuran-ı Kerim'in çantasına yerleştirdiğini, telefonun olduğu yerde çantada delik açtığını, mağdurenin telefonu gizlediklerinden ve kayıt yapacaklarından haberinin olmadığını, telefonu yerleştirdikten sonra katılan ...'nın diğer eltisinin yanına kendisinin ise katılan ...'nın telefonunu alarak mağdurenin de bulunduğu alt kattaki evine geçtiğini, mağdurenin de kendi evine çıktığını, evde beklerken sanığın geldiğini gördüğünü, kameradan izlediğinde mağdurenin oturma odasında bulunduğunu, sanığın ise elindeki poşetleri mutfağa bıraktığını gördüğünü,ardından kayda alınan görüntüleri izlediğini,

Mahkemede; mağdureyle konuştuklarında mağdurenin sanığın cinsel davranış olarak öptüğünü, vücuduna dokunduğunu anlattığını, ardından şikâyet aşamasında anal yoldan ilişkiye girdiğini de söylediğini ancak başlangıçta bunu ifade etmediğini, mağdureyle konuşurken bu olayların nasıl meydana geldiğini sorduğunu, mağdurenin, sanığın kendisine bu eylemleri gerçekleştirdikten sonra kimseye anlatmamasını "Senin de benim de başım yanar." diyerek tehditte bulunduğunu söylediğini, sanığın başka birisine yönelik cinsel saldırıda bulunduğunu görmediğini ancak mahallede buna ilişkin bazı söylentiler bulunduğunu,

Katılan ... kollukta; mağdurenin annesi olduğunu, hastane doğumlu olan mağdurenin kimlikteki doğum yaşının doğru bir şekilde yazıldığını, eşi olan sanıkla 2000 yılında severek evlendiğini, 2012 yılından itibaren Arnavutköy'de bulunan bir elektrik fabrikasında çalıştığını, 2012-2017 yıllarında 08.00-18.00 saatleri arasında, 2017 yılı-2018 yılı Aralık ayının son haftasına kadar bir hafta 08.00-16.00 saatleri arasında, diğer hafta ise 16.00-24.00 saatleri arasında çalıştığını, mağdurenin normalde neşeli bir çocuk olduğunu ancak son zamanlarda çok durgunlaştığını, mağdureye sürekli "Neyin var?" dediğini, mağdurenin ise "Anne başım ağrıyor. Anne bu evden gidelim." şeklinde cevaplar verdiğini, mağdurenin verdiği cevaplardan tatmin olmayıp bir sıkıntısı olduğunu düşündüğünü, arada bir ona "Kızım bir sorunun olursa benimle paylaş." dediğini, 2019 yılının Nisan- Mayıs aylarında evdeyken mağdurenin "Anne, babamın bakışlarından rahatsız oluyorum. Babam bana baba gibi bakmıyor. Babam sen olmadığın zamanlarda bana öpücük atıyor. Göz kırpıyor." dediğini, mağdureye yanlış anladığını, sonuçta o kişinin babası olduğunu söyleyip konuyu kapattığını, mağdure bunları anlattıktan sonra sanığı gözlemlemeye başladığını, sanığın işten saat 21.00 sıralarında geldiğini, o saatlerde mağdurenin uyuduğunu, sanık evdeyken mağdurenin odadan çıkmadığını ve oturma odasına pek gelmediğini, sanığın mağdureye sürekli "Beyza, kızım." diyerek hitap ettiğini ve onun isteklerini daima yerine getirdiğini veya elinden geleni yaptığını, sanık ... mağdurenin hiçbir zaman kavga ettiklerini görmediğini, mağdurenin yaşadıklarını anlatmasından sanığa bahsetmediğini ve sanıktan şüphelenmediğini, 10 Aralık 2019 tarihinde akşam işten geldiğini, mağdurenin evde olduğunu ve kendisiyle bir şey konuşmak istediğini söylediğini, mağdurenin "Anne bu evden gidelim ya da beni anneanneme gönder." dediğini, mağdureye sebebini sorduğunu, mağdurenin ilk başta söylemek istemediğini ancak ısrar etmesi üzerine mağdurenin "Babam beni öpüyor. Taciz ediyor." dediğini, o an şok olduğunu ve ne yapacağını bilemediğini, alt katta oturan eltisi tanık ...'yi çağırdığını, durumu anlattığını, ...'nin de şaşırdığını, ...'nin "Böyle bir şeyin olup olmadığından emin olmamız lazım." dediğini, ...'nin tanıdığı bir avukata olayı anlattığını, avukatın ses veya görüntü kaydı içeren bir kanıtın gerektiğini söylediğini, aksi takdirde iki günde dışarı çıkacağını belirttiğini, bunun üzerine istismar anını kayıt altına almak istediklerini ancak hangi gün yapacaklarını mağdureye söylemediklerini, 19.12.2019 tarihinde kendisine ait telefonu ...'nin oturma odasına gizlediğini, o sırada kendisinin diğer eltisi ...'nin yanında olduğunu, ...'nin de alt kattaki evine geçtiğini, sanık eve geldiğinde mağdurenin haberi olmadan ...'nin taciz anını kayıt altına aldığını, 15-20 dakika sonra ..

.12.2019 tarihinde kendisine ait telefonu ...'nin oturma odasına gizlediğini, o sırada kendisinin diğer eltisi ...'nin yanında olduğunu, ...'nin de alt kattaki evine geçtiğini, sanık eve geldiğinde mağdurenin haberi olmadan ...'nin taciz anını kayıt altına aldığını, 15-20 dakika sonra ...'nin kendisini çağırıp kayıt altına aldığını söylediğini ancak üzülmemesi için kaydı kendisine göstermediğini, akşam eşine bir şey belli etmediğini, ertesi gün şikâyete geldiklerini, polislerin mağdureyle yaptığı ön görüşmede mağdurenin polislere sanığın ilk kez 14 yaşındayken kendisiyle ters ilişkiye girdiğini, en son 6 ay önce ters ilişkiye girdiğini, bu durumun toplam 6-7 kez yaşandığını, ön tarafına da parmağını soktuğunu söylediğini polislerden öğrendiğini, sanıkla evliliklerinden sonra aralarının çok iyi olduğunu ancak 2007 yılından sonra aralarının bozulmaya başladığını, 2007 ve 2011 yılında sanığın telefonunda kızlardan gelen mesajlar ve fotoğraflar yakalamaya başladığını, bunları görünce sanıktan tiksindiğini, cinsel yönden sanıktan soğuduğunu, sanığın kendisinden farklı cinsel isteklerinin olduğunu ancak kendisinin kabul etmediğini, sanığın sapkınlıklarının olduğunu, sürekli telefonundan porno izlediğini ancak mağdureye bu kadar ağır bir şey yapacağının aklına gelmediğini, mahkemede kolluktaki ifadelerine ek olarak; dosyaya intikal eden görüntüleri görünce mağdurenin doğru söylediğine inandığını,

Beyan etmişlerdir.

Savcılıkta ve sorguda susma hakkını kullanan sanık Mahkemede; olay öncesi mağdurenin internet ortamında bazı erkeklere çıplak resimler göndermesi, bu resimler hakkında iki farklı zamanda kendisine haber gelmesi nedenleriyle mağdureyle aralarının biraz bozuk olduğunu, mağdureyi ikaz ettiğini, mağdurenin bir daha yapmayacağını söylediğini, eşi katılan ...'ya da mağdureyi ikaz etmesi konusunda telkinde bulunduğunu ancak ...'nın ikaz edip etmediğini bilmediğini, bunun dışında mağdurenin dudağının altına ve burnuna kendisinin rahatsız olduğunu bilmesine rağmen halka taktığını, ayrıca açık saçık giyinmek istediğini belirttiğini, kendisinin buna izin vermediğini, dolayısıyla mağdureyle aralarında bu yüzden bir husumet oluştuğunu, sonradan öğrendiğine göre mağdure ve katılan ...'nın kendisini tuzağa düşürmek için birkaç gün önceden bir kamera tertibatı kurarak birkaç kez deneyip muvaffak olamadıklarını, olay günü eve gittiğinde katılan ...'nın aşağıya kahve içmeye ineceğini söylediğini, ardından kendisinin mağdureye "Barışalım." diyerek sarıldığını, onu yanaktan öpeceği sırada mağdurenin atik davranarak dudaktan öptüğünü, kendisinin de o anda nefsine yenilerek olumsuz bazı davranışlar sergilediğini, mağdureyle olay öncesi anal ilişkide bulunmadığını, mağdurenin bir anlamda özgür kalmak maksadıyla kendisi hakkında böyle bir suçlama yönelttiğini düşündüğünü, iki odalı bir evde yaklaşık 6 kişi kaldıklarını, dolayısıyla böyle bir eylemin bu tarz kalabalık bir ortamda gerçekleştirilmesinin mümkün olmadığını, ayrıca katılan ...'nın vardiyalı işinden 2019 yılında ayrıldığını, mağdurenin de anılan dönemde bir başka işte çalıştığı için anneannesinde kaldığını, bu nedenle kendisine isnat edilen suçun doğru olmadığının anlaşıldığını savunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Dosyada bulunan ve hükme esas alınan sanık ... mağdureye ait görüntü kaydının hukuka aykırı delil mahiyetinde olup olmadığı;

1.İlgili Mevzuat ve Öğretide Ön Soruna İlişkin Görüşler

İstikrar kazanmış yargı kararlarında vurgulandığı ve öğretide de ifade edildiği üzere, ceza muhakemesinin amacı usul kurallarının öngördüğü ilkeler doğrultusunda maddi gerçeğin her türlü şüpheden uzak biçimde kesin olarak belirlenmesidir. Maddi gerçeğe ulaşılmasında kullanılan araç delillerdir. Anayasanın 38/6. maddesine göre kanuna aykırı elde edilmiş delil hükme esas alınamaz. CMK'nın "Delilleri takdir yetkisi" başlıklı 217. maddesinin ikinci fıkrasındaki; "Yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir" şeklindeki hükümle, ceza muhakemesinde kullanılacak delillerin hukuka uygun bir şekilde elde edilmesi gerektiği açıkça belirtilmiş ve delillerin serbestliği ilkesine de vurgu yapılmıştır. Buna göre bütün deliller hukuka uygun olarak elde edilmeli ve değerlendirilmelidir.

Vicdani kanaat, Anayasa ve Yasalara uygun olarak elde edilen delillerin değerlendirilmesi sonucunda tecelli eder.

Vicdani kanaat, Anayasa ve Yasalara uygun olarak elde edilen delillerin değerlendirilmesi sonucunda tecelli eder.

Ceza muhakemesinde bir hususun hangi delille ispat olunacağı konusunda sınırlama bulunmayıp yargılamayı yapan hâkim, hukuka uygun şekilde elde edilen delilleri kullanmak suretiyle, sanığın aleyhine olduğu kadar lehine delilleri de araştırıp değerlendirerek, her türlü şüpheden arınmış bir neticeye ulaşmalıdır. Dolayısıyla yargılamaya konu olayın açıklığa kavuşturulması ve maddi gerçeğin bulunabilmesi için ispat amacıyla kullanılan her araç delil olarak kabul edilmiştir. Ancak maddi gerçek, her ne pahasına olursa olsun değil, hukuk kuralları içerisinde, şüpheli ve sanığın hakları korunarak araştırılmalıdır.

Öğretide; "Hukuka aykırı delillere dayanma yasağı, hem kişi hak ve hürriyetlerini hem de toplumsal değerlerin korunması amacına hizmet eden bir ilkedir. Ceza yargılamasını)nın kural tanımaz bir şekilde suçun ve suçlunun ispatını hedeflemesi, suçlulukla mücadele adına, suçla mücadele araçlarına sınırsız bir biçimde başvurulması, toplumu (bireyleri) işlenen suçtan çok daha sıkıntıya sokabilecektir (Öztürk, Tezcan, Erdem, Sırma, Kırıt, Saygılar, Özaydın, Akçan, Erdem, Nazari ve Uygulamalı Ceza Muhakemesi Hukuku, Güncellenmiş 8. baskı, s. 398.). Nitekim, adil yargılanma hakkının bir uzantısı olan dürüst işlem ilkesi de delillerin hukuka uygun ele geçirilmesini ve ispatın hukuka (hukuk devleti esaslarına) uygun, hukukun cevap verdiği araçlarla yapılmasını zorunlu kılmaktadır" (Ünver/Hakeri, Ceza Muhakemesi Hukuku, 2013 baskı, Cilt II, s. 165.). "Ceza muhakemesinde delilleri elde etmek amacıyla kullanılan soruşturma işlemlerinin ve yöntemlerinin çoğunluğuyla, koruma tedbirlerinin tamamı, kişilerin temel hak ve özgürlüğüne müdahaleyi gerektirir. Ceza muhakemesi toplumun suçun aydınlatılmasındaki menfaati ile bireylerin temel hak ve özgürlüklerine dokunulmasındaki çıkarının dengelenmesi esasına dayanır. Özellikle soruşturma aşamasında maddi gerçeğe ulaşmak amacıyla delil elde edilmeye çalışılırken, insan onuru ve insan hakları ile hukukun ve ceza muhakemesinin temel ilkelerinden ödün verilemez" denilmektedir (... Volkan Dülger, Ceza Muhakemesi Hukukunda Dışlama Kuralı ve Hukuka Aykırı Delillerin Uzak Etkisi, Seçkin Yayınları, Ankara 2014, s. 38.).

CMK'nın 206. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde; ortaya konulmak istenen delilin kanuna aykırı olarak elde edilmesi hâlinde reddolunacağı belirtilmiş, 217. maddesinin ikinci fıkrasında ise "Yüklenen suçun, hukuka uygun olarak elde edilmiş her türlü delille ispat edilebileceği" hüküm altına alınmıştır. Madde metninden anlaşılacağı üzere, hukuka uygun olarak elde edilmeyen deliller, ceza yargılama sistemimizde ispat aracı olarak kullanılamayacaktır. CMK'nın 230/1. maddesi uyarınca, hükmün gerekçesinde delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan veya reddedilen delillerin belirtilmesi, bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi zorunludur.

Ceza muhakemesinin amacı olan maddi gerçeğe ulaşabilmek için, delil elde edilmesi aşamasında şahsi ve toplumsal değerlerin korunması da gereklidir. Kanun koyucu bu amaçla, delil serbestliği ilkesine, öğreti ve uygulamada delil yasakları olarak adlandırılan birtakım sınırlamalar getirmiştir. Delil yasakları; delil elde etme ve değerlendirme yasakları, olarak ikiye ayrılmaktadır. Delillerin elde edilme şekline ilişkin yasaklara delil elde etme yasakları, hukuka uygun olarak elde edilmiş bulunsa bile bir delilin yargı mercilerince ortaya konulup değerlendirilebilmesine ilişkin yasaklara ise delil değerlendirme yasakları denilmektedir.

İfade alma ve sorgunun yasak usullerle gerçekleştirilmesi, tanıklıktan çekinme hakkı olanlara bu hakkın hatırlatılmaması, aramanın herhangi bir karara dayanmadan yapılması, ses veya görüntülerin montajlanması delil elde etme yasağına; tanıklıktan çekinen şahidin önceki ifadelerinin okunamaması, iletişimin denetlenmesi sırasında tesadüfen elde edilen delillerin CMK'nın 135/6. maddesinde sayılanlar dışındaki bir suçun soruşturma ve kovuşturulmasında kullanılamaması ise delil değerlendirilmesi yasaklarına örnek olarak gösterilebilir.

"Delil yasakları ve hukuka aykırı bir şekilde elde edilen delillerin kullanılmasının yasaklanmasının temelinde 'hukukun uygulanması' ya da 'hukukun meşru gördüğü araçlarla maddi gerçeğin ortaya çıkarılması' gayesi bulunduğuna göre, delildeki hukuka aykırılığın kim tarafından ve ne şekilde meydana getirildiğinin bir önemi bulunmamalıdır.

Kişilerin temel hak ve hürriyetlerini ihlal ederek delil elde eden kimse kamu görevlisi olabileceği gibi özel bir kişi de olabilecektir. Hukuka aykırılığın kimden geldiği ya da gerçekleştirme gayesi önemli olmayıp, bizatihi gerçekleştirilmiş olması yeterlidir" (Fatih Birtek, Ceza Muhakemesinde delil ve ispat 2. baskı s. 319.).

Nitekim Anayasa Mahkemesinin 22.06.2001 tarih, 1999/2 Esas, 2001/2 sayılı "hukuka aykırı biçimde sağlanan delillerin hükümde göz önüne alınmaması amaçlandığından söz konusu delillerin üçüncü kişiler tarafından sağlanması hukuka aykırılığı ortadan kaldırmaz" şeklindeki kararıyla da bu düşünce teyit edilmiştir.

Nitekim Anayasa Mahkemesinin 22.06.2001 tarih, 1999/2 Esas, 2001/2 sayılı "hukuka aykırı biçimde sağlanan delillerin hükümde göz önüne alınmaması amaçlandığından söz konusu delillerin üçüncü kişiler tarafından sağlanması hukuka aykırılığı ortadan kaldırmaz" şeklindeki kararıyla da bu düşünce teyit edilmiştir.

"CMK'da delillerin mutlaka adli makamlar tarafından toplanabileceği yönünde bir sınırlama olmadığı gibi, hukuka aykırı delillerin sadece adli makamlar tarafından elde edilenlerle sınırlı olduğuna dair bir kuraldan söz edilemez" (Devrim Aydın, Ceza Muhakemesinde Deliller, İstanbul 2014, s. 212.).

"Soruşturma ve Kovuşturma organları için yasaklanan delil elde etme ve değerlendirme yöntemleri, özel kişiler için evveliyette yasaklanmıştır" (Veli Özer Özbek, Ceza Muhakemesi Hukukunda Delil Yasakları, İstanbul 2010, s. 925.).

"Özel kişiler tarafından sunulan delil ancak hukuka uygun ise yani herhangi bir temel hak ve hürriyeti ihlal etmeksizin elde edilmiş ise hükme esas alınabilecektir" (Ünver ve Hakeri, s. 216.).

Özel kişiler tarafından elde edilen bulguların delil olarak kabul edilip edilmemesi konusundaki tartışmalar çoğunlukla görüntü ve ses kayıtları konusunda yoğunlaşmaktadır. Özel kişiler tarafından yapılan görüntü ve ses kayıtlarına ilişkin öğretide bu kayıtlar yoluyla özel hayata yapılan müdahalenin haklı görülebildiği hâllerde delil olarak kullanılabileceği görüşü savunulmaktadır (Özbek, Delil Yasakları s. 925; Özbek, Kambur, Doğan, Bacaksız, Tepe, s. 736-737.). Bu tür kayıtların meşru müdafaa, zorunluluk hâli, suç kastının yokluğu nedeniyle hukuka aykırı saymama ve iddiayı ispat için delil bulma mahiyetinde olduğu öne sürülmüştür (Birtek, s. 323.).

Yargıtay Ceza Genel Kurulu 21.06.2011 tarihli ve 187-131 sayılı kararında; ani gelişen durumlarda, haberleşmenin tarafı olan kimsenin yaptığı kaydın, sonradan ele geçirilmesi mümkün olmayan delillerin muhafazası ve şikâyet hakkının kullanılması amacını taşıdığından hukuka aykırı bulmamıştır. Ancak ani gelişen durum olmaksızın, plan yaparak ya da bir kurgu oluşturarak muhataplarının görüntülerinin veya seslerinin kayda alınması hâlinde bu kayıtların delil niteliği bulunmadığı gibi, alınan kayıtlar özel hayatın gizliliği kapsamında suç teşkil edebilecektir (13. Ceza Dairesinin 16.03.2012 tarih, 2012/7180 Esas, 2012/8523 Karar; 12. Ceza Dairesi 12.01.2015 tarih, 2014/11623 Esas, 2015/20 Karar.).

"Özel hayatın gizliliği Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 8. Maddesinde kenar başlığı 'özel yaşama ve aile yaşamına saygı hakkı' olmakla birlikte bu madde altında dört ayrı ancak birbiriyle bağlantılı hak güvence altına alınmıştır. Bu haklar sırasıyla 'özel yaşama saygı hakkı', 'aile yaşamına saygı hakkı', 'haberleşmeye saygı' ve 'konuta saygı hakkı'dır" (Gülay Arslan Öncü, Özel Yaşama Ve Aile Yaşamına Saygı Hakkı, Anayasa Mahkemesine Bireysel Başvuru, El Kitapları 8. Seri, s. 23.).

"Özel hayatın gizliliği Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 8. Maddesinde kenar başlığı 'özel yaşama ve aile yaşamına saygı hakkı' olmakla birlikte bu madde altında dört ayrı ancak birbiriyle bağlantılı hak güvence altına alınmıştır. Bu haklar sırasıyla 'özel yaşama saygı hakkı', 'aile yaşamına saygı hakkı', 'haberleşmeye saygı' ve 'konuta saygı hakkı'dır" (Gülay Arslan Öncü, Özel Yaşama Ve Aile Yaşamına Saygı Hakkı, Anayasa Mahkemesine Bireysel Başvuru, El Kitapları 8. Seri, s. 23.).

AİHS m. 8'de düzenlenen özel yaşama ve aile yaşamına saygı hakkı kapsamındaki haklar Anayasada farklı maddelerde güvence altına alınmıştır. Anayasanın "kişinin dokunulmazlığı, maddi ve manevi varlığı" kenar başlıklı 17. maddesi, "özel hayatın gizliliği" kenar başlıklı 20. maddesi, "konut dokunulmazlığı" kenar başlıklı 21. maddesi ve "haberleşme hürriyeti" kenar başlıklı 22. maddesi, AİHS m. 8'deki haklara karşılık gelmektedir (Öncü, s. 23.).

Konut dokunulmazlığını ihlal etmek ceza kanununda suç olarak tanımlanmıştır. TCK. 116/2 maddesi gereğince açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan iş yerleri ve eklentileri konut olarak kabul edilmektedir. AİHS 8. maddesinde geçen konut terimi otonom/özerk bir kavramdır. Özerk olması şu anlama gelmektedir; AİHS, taraf devletlerin iç hukuklarında konut kavramını nasıl tanımladığı ve neleri konut olarak sınıflandırıldığına karışmamaktadır. Bir yerin konut olarak kabul edilip edilmeyeceği noktasında o yer ile yeterli ve devam eden bağlar şeklindeki olgusal ölçüt kullanılmaktadır (Öncü, s. 125.).

Kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf yetkisine haiz olduğu bir hakka ilişkin rızası hukuka uygunluk nedenidir. Olağan hayat deneyimlerine göre, açık bir şekilde veya zımnen yasaklanan bu alana yapılan müdahalede rızanın varlığından bahsedilemeyeceği gibi, özel hayatın gizliliğine ilişkin bir hakka tecavüz teşkil edebilecektir.

Kanuna aykırılıktan daha geniş bir içeriğe sahip olan hukuka aykırılık kavramının kapsam ve çerçevesi belirlenirken, gerek pozitif hukuk metinlerine, gerekse kişilerin temel hak ve hürriyetlerine ilişkin evrensel hukuk ilkelerine aykırılık bulunup bulunmadığı gözetilmeli ve aykırılığın varlığı durumunda, hukuka aykırılığın mevcudiyeti kabul edilmelidir.

2. Hukuki Nitelendirme

Kanuna aykırılıktan daha geniş bir içeriğe sahip olan hukuka aykırılık kavramının kapsam ve çerçevesi belirlenirken, gerek pozitif hukuk metinlerine, gerekse kişilerin temel hak ve hürriyetlerine ilişkin evrensel hukuk ilkelerine aykırılık bulunup bulunmadığı gözetilmeli ve aykırılığın varlığı durumunda, hukuka aykırılığın mevcudiyeti kabul edilmelidir.

2. Hukuki Nitelendirme

Tanık ...'nin kollukta ...'yla plan yaptıklarını, kayıt yapacaklarından mağdurenin haberinin olduğunu ancak zamanını bilmediğini, 19.12.2019 tarihinde saat 20.00 sıralarında ...'nın sanığı telefonla arayıp nerede olduğunu sorduğunu, sanığın yolda olduğunu öğrenmesi üzerine kendisinin cep telefonunu oturma odasında duvarda asılı bulunan Kuran-ı Kerim çantasına yerleştirdiğini, telefonun kamerasının olduğu yerde çantada delik açtığını, mağdurenin telefonu gizlediklerinden ve kayıt yapacaklarından haberinin olmadığını, telefonu yerleştirdikten sonra ...'nın diğer eltisinin yanına, kendisinin ise ...'nın telefonunu alarak mağdurenin de bulunduğu alt kattaki evine geçtiğini, mağdurenin de kendi evine çıktığını, evde beklerken sanığın geldiğini gördüğünü, kameradan izlediğinde görüntü izleme tutanağında yer alan hususların gerçekleştiğini gördüğünü, katılan ...'nın kollukta istismar anını kayıt altına almak istediklerini ancak hangi gün yapacaklarını mağdureye söylemediklerini, 19.12.2019 tarihinde kendisine ait telefonu ...'nin oturma odasına gizlediğini, o sırada kendisinin diğer eltisi ...'nin yanında olduğunu, ...'nin de alt kattaki evine geçtiğini, sanık eve geldiğinde mağdurenin haberi olmadan ...'nin taciz anını kayıt altına aldığını, 15-20 dakika sonra ...'nin kendisini çağırıp kayıt altına aldığını söylediğini belirttiği anlaşılan olayda;

Sanığın ikametgâhı olan konutun oturma odasına baldızı tanık ... tarafından mağdurenin uğradığını iddia ettiği istismar eylemlerini kayıt etme amacıyla önceden yapılan plan dahilinde ve mağdurenin haberi olmadan yerleştirilen kameradan elde edilen taciz görüntüleri Yargıtay Ceza Genel Kurulu 21.06.2011 tarihli ve 187-131 sayılı kararında belirtildiği üzere kişinin kendisine karşı işlenmekte olan bir suçla ilgili olarak, bir daha kanıt elde etme olanağının bulunmadığı ve yetkili makamlara başvurma imkânının olmadığı ani gelişen durumlarda konuşmaları kayda alması hâlinin hukuka uygun olduğu şeklindeki kabul kapsamında bulunmaması, söz konusu kameranın daha önce işlendiği iddia olunan ve tekrar işleneceği düşünülen istismar eylemlerinin ispatı açısından bir plan ve kurgu dahilinde tanık ... tarafından sanığın evine yerleştirilmesi, söz konusu eylemin özel hayatın gizliliği kapsamında suç teşkil edebilecek mahiyette bulunması, bu suretle elde edilen delillerin ise hukuka aykırı olarak elde edildiği ve yasak delil niteliğindeki görüntülerin Anayasanın 38/6. maddesi ve CMK’nın 206 ve 217. maddeleri uyarınca hükme esas alınamayacağı kabul edilmelidir.