muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15987, Karar No: 2016/1622, Tarih: 11.02.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/15987 E.  ,  2016/1622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ...'na izafeten ... İl ... Müdürlüğü ... ve diğeri aleyhine 17/08/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 29/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacıların, davalı ...’na yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacıların, davalı ...'e yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, hatalı tedavi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır.( TC Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler, emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da; bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda; davalı ...'ün .....'nde doktor olarak görev yaptığı, davalının görevi sırasında ve görevinden dolayı davacıları zarara uğrattığı ileri sürülmektedir. Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1. maddesi gereğince; kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak, idare aleyhine açılabileceğine göre; adı geçen davalıya husumet tevcih edilmesi doğru değildir. Diğer yandan, özel hukuk tüzel kişileri ile gerçek kişiler aleyhine idari yargı yerinde dava açılamaz. Mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek, davalı ... hakkındaki davanın, husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, gerçek kişi olan davalı doktor hakkında da görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalı ... yönünden BOZULMASINA, davacıların davalı ...’na yönelik temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine, bozma nedenine göre davacıların davalı ...'e yönelik diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8048, Karar No: 2010/11410, Tarih: 03.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/8048 E.  ,  2010/11410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞANLIURFA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/04/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davaya konu tescil harici taşınmazın 3402 Sayılı Yasanın 18.maddesi uyarınca Hazine adına tescilini istemiştir.

Davalı Belediye, davanın reddini savunmuş, diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, 3402 Sayılı Yasanın 18.maddesindeki koşulların gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davalı Belediye  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3402 Sayılı Yasa'nın 18.maddesine dayalı tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, yerleşim alanına yakınlığı nedeniyle taşınmazdan ekonomik fayda sağlanabileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davaya konu taşınmaz hakkında daha önce gerçek kişiler tarafından açılan 2007/285 es. s. zilyetliğe dayalı tescil davasının, iktisap koşullarının geçekleşmediği gerekçesiyle reddedildiği ve derecattan geçerek kesinleştiği görülmektedir.

Hazine, aynı taşınmaz hakkında bu kez Belediye ile 2007/285 es. s. davanın davacıları aleyhine eldeki davayı açmış ve 3402 Sayılı Yasa'nın 18. maddesine dayanmıştır.

Bilindiği üzere, 3402 Sayılı Yasa'nın 18/1. maddesinde “... tescile tabi bulunan taşınmaz mallar ile tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerler Hazine adına tespit olunur.” hükmü yer almaktadır. Diğer taraftan, aynı Yasa'nın 16/C maddesi de “Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kayalar, tepeler, dağlar (bunlardan çıkan kaynaklar) gibi, tarıma elverişli olmayan sahipsiz yerler ile deniz, göl, nehir gibi genel sular tescil ve sınırlandırmaya tabi değildir, istisnalar saklıdır.” hükmünü içermektedir.

Somut olayda, çekişmeli taşınmazın kadastro sırasında tespit harici bırakıldığı, keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporundan da, Devletin hüküm ve tasarufu altındaki yerlerden olup halen taşlık-kayalık özelliğini sürdürdüğü ve özel mülkiyete konu olamayacağı, ayrıca bölgede uygulamaya konulmuş bir imar işleminin de bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, taşınmazın 3402 Sayılı Yasa'nın 16/C maddesi kapsamında kaldığı ve aynı Yasa'nın 18/1. maddesindeki tescil koşullarının oluşmadığı gözetilerek davanın reddedilmesi gerekirken tescile hükmedilmesi isabetsizdir.

Davalı Belediyenin, temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  03.11.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1611, Karar No: 2015/1501, Tarih: 05.06.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1611 E.  ,  2015/1501 K.**

* MENFİ TESPİT İSTEMİ

* BİLİRKİŞİ RAPORU

* HİSSE DEVİR TARİHİNDE ANLAŞILAMAMASI

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “menfi tespit” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 9.Asliye Ticaret Mahkemesi'nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 31.07.2009 gün ve 2006/485 E-2009/445 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin 25.01.2012 gün ve 2012/1259 E-2012/1087 K. Sayılı ilamıyla;

(...Davacı, SS Ç.. Konut Yapı Kooperatifindeki ortaklık hissesini 06.06.2000 tarihinde davalıya devir ettiğini, davalının hisseyi kooperatife kendi adına kayıt yaptırmadan, dava dışı 3.kişiye devrettiğini, davalının hissesini devrettiği 3.kişinin borçları nedeniyle kooperatifle aralarında ihtilaf doğduğunu ve açılan dava sonucunda davalının 3.kişiye ödeme yaptığı iddiası ile hakkında icra takibi yaptığını, devir tarihi itibarıyla kendisinin kooperatife borcu olmadığını belirterek, takibe konu olan 25.142,00 TL davalıya borcu olmadığının tespiti ile davalı aleyhine kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının devir tarihinden önceki borçları nedeniyle dava dışı Ö.... 25.142,00 TL ödemek zorunda kaldığını ve devir tarihinden önceki tüm sorumluluğun davacıda olduğu iddiası ile davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda;davanın kısmen kabulü ile, davacı-borçlu aleyhine Ankara 14.İcra Müdürlüğü'nün 2006/1128 esas sayılı dosyası üzerinden yapılan takibe konu 25.142,00 TL'nin 23.328,16 TL'sinden dolayı davacı-borçlunun davalı-alacaklıya borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilirken, dava dışı Ö.. Y..'ın kooperatife ödediği bedelin ne kadarlık kısmının davacının hissesini davalıya devretttiği 06.06.2000 tarihinden önceki, ne kadarlık kısmının ise bu tarihten sonraki borç olduğu araştırılmamıştır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde, devirden önceki ve devirden sonraki borç ayrı ayrı tespit edilmeden hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının ödediğini iddia ettiği 4 adet 4000 TL'lik senetin kooperatif kayıtlarına geçmediği belirtilmiş olup, mahkemece bu ödemenin kooperatif kayıtlarına geçmemesinde davacının kusuru olup olmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

gerekçes ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

3-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının ödediğini iddia ettiği 4 adet 4000 TL'lik senetin kooperatif kayıtlarına geçmediği belirtilmiş olup, mahkemece bu ödemenin kooperatif kayıtlarına geçmemesinde davacının kusuru olup olmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

gerekçes ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; menfi tespit istemine ilişkindir.

Mahkemenin, davanın kısmen kabulüne dair verdiği karar davalı vekilinin temyizi üzerine, Özel Daire’ce, yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuş; yerel mahkemece, önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararını, davalı vekili temyiz etmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; hisse devrinden önceki ve sonraki borç miktarının ayrı ayrı tespit edilmesi ile davacının ödediği dört adet senet bedelinin (4.000 TL) kooperatif kayıtlarına geçmemesinde davacının bir kusurunun olup olmadığının araştırılması gerekip gerekmediği noktalarında toplanmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, mahkemece hükme esas bilirkişi raporunda davacı-borçlunun dava dışı kooperatife olan borcunu dört (4) adet senetle (her biri 1.000 TL) ödediğini ileri sürmesi karşısında, bu ödemelerin kooperatif kayıtlarına geçip geçmemesinde davacının bir sorumluluğu bulunmadığından, bu yönde bir araştırma yapılmasına gerek bulunmamaktadır. Zira, borçlu usulüne uygun yapılan ödemeyle borcundan kurtulur. Yerel mahkemenin bu yöne ilişkin bozma ilamının üçüncü bendine karşı aynı gerekçeyle direnmesi yerindedir.

Ne varki, dava dışı Ö.... kooperatife ödediği bedelin ne kadarlık kısmının davacının hissesini davalıya devrettiği 06.06.2000 tarihinden önceki, ne kadarlık kısmının ise bu tarihten sonraki borç olduğuna yönelik mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu denetime elverişli bulunmamaktadır. Zira, davacı kooperatife ait borcunu dört (4) adet senetle (her biri 1.000 TL) ödediğini ileri sürmekle birlikte, bu senetlerin vade tarihleri dikkate alındığında üç adet senedin vade tarihinin hisse devir tarihinden sonraki döneme denk geldiği gibi, senetlerin hangi tarihte tahsil edildiği ve buna göre, davacının hisse devir tarihi itibariyle ne kadar borçlu olduğu hükme esas alınan bilirkişi raporu içeriğinden anlaşılamamaktadır. Bu nedenle, bilirkişi raporu bu yönüyle hem tarafların denetimine, hem de Yargıtay’ın sağlıklı bir temyiz incelemesi yapmasına olanak vermemektedir.

Hal böyle olunca; yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak eksik inceleme ile yazılı şekilde, devirden önceki ve devirden sonraki borç ayrı ayrı tespit edilmeden hüküm tesisi doğru değildir.

Bu nedenle direnme kararı belirtilen değişik gerekçeyle bozulmalıdır.

Hal böyle olunca; yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak eksik inceleme ile yazılı şekilde, devirden önceki ve devirden sonraki borç ayrı ayrı tespit edilmeden hüküm tesisi doğru değildir.

Bu nedenle direnme kararı belirtilen değişik gerekçeyle bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda belirtilen değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 05.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3033, Karar No: 2011/18833, Tarih: 13.10.2011

12. Hukuk Dairesi 2011/3033 E., 2011/18833 K.

**12. Hukuk Dairesi 2011/3033 E., 2011/18833 K.**

**- HACZEDİLMEZLİK ŞİKAYETİNDE YETKİLİ MAHKEME**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 79 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 360 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 366 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 4 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK' nun 4. maddesi gereğince takip hangi icra dairesinde başlamış ise, bu takiple ilgili itiraz ve şikayetler takibin yapıldığı yer icra müdürlüğünün bağlı bulunduğu icra mahkemesinde çözümlenir. Bu husus kamu düzenine ilişkin kesin yetki niteliğindedir. Yasada, koşulların oluşması halinde İİK' nun 79 ve 360. maddeleri bu husustaki yetkiyle ilgili istisnalardır. Somut olayda Gölcük İcra Dairesince taşınmaz üzerine konulmuş bir haciz bulunmayıp, Kocaeli 2.İcra Müdürlüğü'nce 2009/3928 esas sayılı icra takip dosyasından Gölcük Tapu Sicil Müdürlüğü'ne doğrudan yazılan 20.04.2009 tarihli yazı ile şikayet konusu taşınmazın tapu kaydına haciz uygulanmıştır.

Bu durumda anılan hacze karşı şikayeti incelemeye Kocaeli İcra Mahkemesi yetkili olup, mahkemece şikayetin yetki yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10732, Karar No: 2014/7783, Tarih: 21.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/10732 E.  ,  2014/7783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı payı alacağı

K A R A R

Kayseri 3. Aile Mahkemesi'ne ait 2006/161-527 Esas ve Karar sayılı dava dosyası ile Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne ait 1999/107-111 Esas ve Karar sayılı ve Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne ait 2000/188 Esas sayılı dava dosyalarının Mahkemeleri'nden getirtilerek dosya arasına konulması,

Davalı tarafından 1990 yılında yapıldığı ileri sürülen Kat karşılığı inşaat sözleşmesinin temin edilerek dosyaya eklenmesi,

... Gıda Özel Eğitim Özel Sağlık Kağıt Orman Ürünleri Ticaret Sanayi ve Limited Şirketi’nin hangi tarihte kurulduğu, davalı ...’ın anılan şirkette hangi tarihte 240 hisse sahibi olduğunun bağlı bulunduğu Ticaret Sicil Müdürlüğü'nden ve anılan Şirketin Genel Müdürlüğü'nden sorulması, bu husustaki belgelerin onaylı ve okunaklı birer suretlerinin getirtilmesi dosyaya konulması ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, 21.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8820, Karar No: 2012/11193, Tarih: 27.09.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/8820 E.  ,  2012/11193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 27.09.2011 gününde verilen dilekçe ile muarazanın önlenmesi ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 17.04.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı; Kırıkkale İli, Yahşihan İlçesi, ... Köyü 102 ada 3 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalının da aynı adada taşınmazı bulunduğunu, 102 ada ve 103 ada arasından geçen su/sel yatağının davalı tarafından yatağının değiştirildiğini, kendi taşınmazına doğru yeni yatak açıldığını, açılan yeni yataktan ötürü yağan ... ve sel sularının kendi taşınmazını taş ve kumla doldurduğunu, taşınmazın etrafındaki tel örgü ve diktiği ağaçların zarar gördüğünü belirterek sel yatağının eski mecrasına veya kendi taşınmazına zarar vermeyecek güzergaha çekilmesi yönünde davalı ile aralarındaki muarazanın giderilmesini ve taşınmazına sel yatağının değiştirilmesinden ötürü verilen zarara karşılık, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000,00 TL tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya ait parsele herhangi bir müdahalesi olmadığı gibi dere yatağının yönünü değiştirmediğini, kendi taşınmazını gelen selden sonra korumak amacı ile dere yatağında düzeltme yaptığını bildirerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının ... ve kar sularından taşınmazını korumak amacıyla kendi taşınmazı önüne kum ,taş çakıl malzeme ile set oluşturduğu ayrıca kepçe/dozer yardımı ile dava dışı ... Belediyesi ile Maliye Hazinesine ait parseller üzerine kanal açarak dere yatağının mevcut akış düzenini davacı taşınmazına doğru yönlendirdiği, bunun sonucu olarak yağan ... ve sel sularının davacı taşınmazına ve taşınmazın etrafındaki tel örgüye zarar verdiği gerekçesi ile davacının tazminat talebinin kabulüne; davalının davacı taşınmazına her hangi bir müdahalesinin bulunmadığı, davalı tarafından kepçe / dozerle el atılarak dere yatağı yapılan taşınmazların ... Belediyesi ve Maliye Hazinesine ait olduğu ve taşınmaz malikleri tarafından bu yönde herhangi bir dava açılmadığından davacı ile davalı arasında bu yönde herhangi bir muaraza bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davacının muarazanın men'ine yönelik isteminin ise reddine karar verilmiştir.

Hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir:

2- Mahkemece davacının tazminat talebinin kabulüne, muarazanın men'i talebinin ise reddine karar verildiği görülmüştür.

Hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir:

2- Mahkemece davacının tazminat talebinin kabulüne, muarazanın men'i talebinin ise reddine karar verildiği görülmüştür.

Davacının muarazanın men'i talebine konu olan dere yatağının değiştirilmesi olgusu devam ettiği müddetçe, davacının zararının da devam edeceği anlaşılmaktadır. Şu durumda mahkemece davacının muarazanın men'i talebine ilişkin gerekli araştırma ve incelemeler yapılarak zararın devamının önlenmesi için alınması gereken tedbirlerin neler olduğu konusunda bilirkişilerden ek rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bendde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bendde yazılı nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, 27.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8775, Karar No: 2025/11372, Tarih: 15.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/8775 E.  ,  2025/11372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/132 E., 2022/790 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/133 E., 2021/370 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 220/7. maddesi delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.