muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1317, Karar No: 2010/2238, Tarih: 01.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/1317 E.  ,  2010/2238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Mersin 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/04/2008 tarih ve 2007/89-2008/249 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı tarafın basmayı planladığı çocuk kitabının (sekiz adetten oluşan takım) resimlenmesini istediğini, bu iş için 2.000,00-YTL avans verilmesinin taahhüt edildiğini, resimlerin beğenilerek basımına karar verilmesi halinde sözleşme yapılacağını ve kitapların satış bedelinin % 10 unun tarafına ödeneceğinin belirtildiğini, bu arada 61 adet resmi hazırlayarak kendilerine teslim ettiğini, avans olarak ödenmesi taahhüt edilen miktarın 835,00-YTL'nın parçalar halinde ödendiğini, geri kalan kısmının ise ödenmediğini, haricen yaptığı araştırmada basılan kitapların yarısının satıldığını öğrendiğini, resimlerin müstearı çizdiği kısımların baskıya alınmadığını, böylelikle manevi haklarının da ihlal edildiğini ileri sürerek, davalının mali ve manevi haklarına tecavüzünün ref'ini, tecavüzün yeni baskılarda tekrarının önlenmesini, şimdilik 1.165,00- YTL avans alacağı, 7.500,00- YTL maddi tazminat ile 1.000,00-YTL manevi tazminatın temerrrüt faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile bir takımı sekiz adetten oluşan üç takım çocuk kitabına resim çizilmesi karşılığında 2.000-YTL bedelle sözlü olarak anlaşıldığını, müvekkili tarafından birinci takımın resim bedeli olarak davacının da kabul ettiği 835,00- YTL'nin ödendiğini, ancak 500 adet basılan birinci takımın satılmaması ve şirketin elinde kalması nedeni ile geri kalan kitapların basılmasından vazgeçildiğini,dolayısıyla davacıdan herhangi bir resim taleplerinin olmadığını, daha sonra hiç bir resmin teslim alınmadığını, davacı ile kitap satış bedelinin % 10 u oranın ödeneceği yolunda bir anlaşma yapılmadığını, müvekkilinin davacıya başkaca bir borcunun bulunmadığını, devam eden tecavüz, mali ve manevi hak ihlalinin sözkonusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında mali haklar konusunda düzenlenmiş bir sözleşmenin bulunmadığı, davacının iddia ettiği mali haklarını yazılı belge ile ispat etmesi gerektiği, böyle bir belgenin ibraz edilmediği, buna göre davacının maddi tazminat istemini ispat edemediği, manevi tazminat istenebilmesi için koşulların oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında mali haklar konusunda düzenlenmiş bir sözleşmenin bulunmadığı, davacının iddia ettiği mali haklarını yazılı belge ile ispat etmesi gerektiği, böyle bir belgenin ibraz edilmediği, buna göre davacının maddi tazminat istemini ispat edemediği, manevi tazminat istenebilmesi için koşulların oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Ancak, yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davacıya ait resimlerin eser mahiyetinde olduğu ve davalı tarafça basılan kitapta kullanıldığı ve yanlar arasında FSEK 'nun 52 nci maddesine uygun bir yazılı sözleşmenin bulunmadığı yanlar arasında çekişmesiz olduğuna göre mahkemece aralarında bir meslek bilirkişisinin yer aldığı bir bilirkişi kurulundan davacı tarafından çizilen resimlerin basılan çocuk kitaplarına etkisi ve buna nazaran davacının ne miktar mali hak tazminatı isteyebileceği saptanıp, sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken, baskının yapıldığı ve davacıya ait resimlerin bu baskıda yer aldığı açıkça kanıtlandığı halde bu noktada yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle,temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11542, Karar No: 2025/2112, Tarih: 19.02.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/11542 E.  ,  2025/2112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 4. Ağır Ceza Mahkemesiyle Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerlerine atılı suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.06.2024 tarihli ve 2024/467 Esas, 2024/322 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/28271, Karar No: 2010/6000, Tarih: 08.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/28271 E.  ,  2010/6000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, ücret, ücret zammı , ikramiye, fazla mesai ile toplu iş

sözleşmesinden doğan haklar farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, dava dışı Görükle Belediyesinde çalışmakta iken, 22.2.2005 tarihinde davalı ... ile Görükle Belediyesi arasında yapılan protokol ile tüm özlük hakları birlikte ... işçi kadrosuna geçirildiğini, devir öncesi ücretinin eksik bildirilmesi nedeniyle ücret, ücret zammı, ikramiye, fazla mesai alacaklarının tam ödenmediğini ileri sürerek sözü edilen alacaklarının hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, Görükle Belediyesi tarafından bildirilen yevmiyesi esas alınarak davacıya ücret ve diğer haklarının tam olarak ödendiğini, davacının 3 yıldan fazla süre ile itiraz etmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre daha önce Görükle Belediyesinde çalışan davacının Görükle Belediyesi ile ... arasında yapılan 17.2.2005 tarihli protokol ile tüm hakları ile birlikte davalı ... Müdürlüğüne geçirildiği, Görükle Belediyesi tarafından davalı ... Müdürlüğüne devir öncesi toplu iş sözleşmesi ve iş müfettişi tarafından belirlenen ücretinin düşük bildirilmesi üzerine 1.3.2005 tarihinden itibaren geçerli toplu iş sözleşmesi zamlarının bildirilen düşük ücrete yansıtılması sonucu ücretinin eksik ödendiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda devir öncesi yürürlükte bulunan 14.1.2005-14.1.2006 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesi zammı uygulanmış, bulunan miktara devir alanın taraf olduğu ve devirden hemen sonra yürürlüğe giren 1.3.2005-28.2.2007 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesi zammını eklemiştir. Böylece davacı neredeyse aynı dönem için iki ayrı zamdan yararlandırılmıştır. Mükerrer yararlandırmaya yol açmamak için 14.1.2005 tarihinde yürürlüğe giren toplu iş sözleşmesi zammının 13.1.2005 tarihindeki ücrete yansıtılarak davacının 28.2.2005 tarihine kadar önceki toplu iş sözleşmesi zammından

yararlandırılması, 1.3.2005 tarihinden itibaren yürürlüğe giren ikinci toplu iş sözleşmesi zammının ise yine 13.1.2005 tarihindeki yevmiyesine uygulanarak hesaplanma yapılması gerekir. Kısaca belirtmek gerekirse aynı dönem için her iki toplu iş sözleşmesi zamları uygulanmamalıdır. Dikkat edilmesi gereken diğer bir nokta ise; BUSKİ genel Müdürlüğünün taraf olduğu toplu iş sözleşmesi zammının uygulanması suretiyle ortaya çıkacak rakam devir öncesi yürürlükteki toplu iş sözleşmesi zammı ile belirlenen ücretin altında ise önceki toplu iş sözleşmesi zammına göre belirlenen ücret üzerinden fark alacaklar hesaplanmalıdır. Başka bir anlatımla, devir öncesi dönemde yürürlüğe giren toplu iş sözleşmesi zammının uygulanması ile ortaya çıkacak rakamdan aşağı düşmemek kaydıyla devir sonrası yürürlüğe giren toplu iş sözleşmesi zammı 13.1.2005 tarihindeki ücrete uygulanarak hesaplama yapılması ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4887, Karar No: 2020/1919, Tarih: 27.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/4887 E.  ,  2020/1919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 sayılı Yasaya muhalefet, açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan; mahkumiyet

Sanıklar ..., ... hakkında 5411 sayılı yasaya muhalefet suçundan; beraat

A) Sanık ... hakkında 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’na muhalefet suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanık müdafinin beraat hükmünün gerekçesine yönelik bir temyiz isteminin olmadığı ve temyizde hukuki yararı bulunmadığı cihetle, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’na muhalefet suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan ... vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Banka zimmeti suçlarında doğrudan zarar görenin banka olduğu, sanıklara atılı banka zimmeti suçundan doğrudan zarar görmeyen ...’in bu suç yönünden davaya katılmaya ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

C) Sanıklar ... ve ... hakkında “Açığa imzanın kötüye kullanılması” suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik katılan ... vekilinin sanıklar lehine olan temyiz talebinin incelenmesi:

Katılan ... vekilinin, hükmü sanıklar lehine temyiz etme yetkisi bulunmadığından, temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

D) Sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, katılan ... vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin incelenmesi:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre Cumhuriyet savcısının ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre Cumhuriyet savcısının ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıkların, ... adına miktarı yazılmamış iki adet Genel Kredi Sözleşmesini kefil sıfatıyla katılana imzalattıklarının iddia ve kabul olunması ve sanıkların savunmalarında atılı suçu kabul etmemeleri karşısında; eylemlerin kül halinde açığa imzanın kötüye kullanılması suçunu oluşturacağı yönündeki mahkeme kabulünde isabetsizlik bulunmadığı; TCK’nin 209. maddesindeki açığa imzanın kötüye kullanılması suçunun oluşması için Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 24/03/1989 gün ve 1988/1-1989/2 sayılı ilamında açıklandığı üzere; senedin anlaşmaya aykırı doldurulduğunun yazılı delille ispatı zorunlu olup, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun cevaz verdiği haller dışında iddianın yazılı delille ispatı gerekeceği; katılanın soyut iddiası dışında, suça konu sözleşmelerin aralarındaki anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğuna dair yazılı delil bulunmadığı gözetilmeden sanıklar hakkında beraat yerine mahkumiyet hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1598, Karar No: 2014/9431, Tarih: 28.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/1598 E.  ,  2014/9431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 28/11/2013

Numarası : 2013/89-2013/808

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde kasalama işçisi olarak çalışırken 26.5.2012 tarihinde işyerinde çalışan A.. A.. isimli işçi ile kavga etti diye sadece kendisinin iş akdinin sonlandırılarak eşit işlem borcuna aykırı davranıldığından dolayı haklı neden olmadan iş akdinin feshedilmesi nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının geçimsiz bir işçi olduğunu, dana öncede başka bir işçiye sataşması nedeniyle ihtar aldığını, 26.5.2012 günü, amiri konumundaki A.. A.. isimli 1orman yardımcısına saldırısının öğrenilmesi üzerine bir başka işçiye sataşması nedeniyle haklı nedenle iş akdinin 1.6.2012 tarihinde sona erdirildiğini ve bu tarih itibariyle çıkışının yapıldığının ancak davacının raporlu olması nedeniyle tebliğin rapor bitim tarihi olan 7.6.2012 tarihinde yapıldığını hak düşürücü sürenin kaçırılmadığını ve eşit işlem borcuna aykırı davranılmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, her iki işçinin de yaşanan kavga olayında kusurlu oldukları halde sadece davacı işçinin iş akdinin sonlandırılması davalı işverenin, işçileri arasında eşit davranma ilkesine aykırı davrandığı, ayrıcı yaşanan kavga olayının 26/05/2012 tarihinde olduğu, davacı işçinin iş akdinin 07/06/2012 tarihinde sonlandırıldığı bu durumda 6 günlük hak düşürücü süreyi de geçirdikten sonra davacı işçinin iş akdinin sonlandırıldığının anlaşıldığı gerekçesiyle davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulüne kararı verilmiştir. Uyuşmazlık işverenin eşit davranma borcuna aykırı davranıp davranmadığı ve bunun sonuçları noktasında toplanmaktadır.

Eşit davranma ilkesi tüm hukuk alanında geçerli olup, iş hukuku bakımından işverene işyerinde çalışan işçiler arasında haklı ve objektif bir neden olmadıkça farklı davranmama borcu yüklemektedir. Bu bakımdan işverenin yönetim hakkı sınırlandırılmış durumdadır. Başka bir ifadeyle işverenin ayrım yapma yasağı işyerinde çalışan işçiler arasında keyfi biçimde ayrım yapılmasını yasaklamaktadır. Bununla birlikte eşit davranma borcu tüm işçilerin hiçbir farklılık gözetilmeksizin aynı duruma getirilmesini gerektirmeyip, eşit durumdaki işçilerin farklı işleme tabi tutulmasını önlemeyi amaç edinmiştir.

“Eşitlik İlkesi” en temel anlamda T.C. Anayasasının 10 uncu ve 55 inci maddelerinde ifade edilmiş, 10 uncu maddede “Herkes, dil, renk, cinsiyet, siyasi düşünce, felsefi inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım gözetilmeksizin kanun önünde eşittir” kuralına yer verilmiştir. 55 inci maddenin kenar başlığı ise “Ücrette Adalet Sağlanması” şeklindedir.

Bundan başka eşit davranma ilkesi, İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi, Avrupa Sosyal Şartı, Avrupa Ekonomik Topluluğu Andlaşması, Uluslararası Çalışma Örgütünün Sözleşme ve Tavsiye Kararlarında da çeşitli biçimlerde ele alınmıştır.

4857 sayılı İş Kanunu sistematiğinde, eşit davranma borcu, işverenin genel anlamda borçları arasında yerini almıştır. Buna karşın eşitlik ilkesini düzenleyen 5 inci maddede, her durumda mutlak bir eşit davranma borcu düzenlenmiş değildir. Belli bazı durumlarda işverenin eşit davranma borcunun varlığından söz edilmiştir. Dairemiz kararlarında “ esaslı nedenler olmadıkça” ve “biyolojik veya işin niteliğine ilişkin sebepler zorunlu kılmadıkça” bu yükümlülüğün bulunmadığı vurgulanmıştır

İşverence, işçiler arasında farklı uygulamaya gidilmesi yönünden nesnel nedenlerin varlığı halinde eşit işlem borcuna aykırılıktan söz edilemez.

Somut olayda, davacı, 26.5.2012 tarihinde mesai bitiminde serviste eve dönerken bir başka işçinin dava dışı A.. A.. isimli formen yardımcısının köyü ile ilgili espri yapması üzerine lafa girerek işyerinde amiri konumunda olan A..’e sataşmış, ceza dosyasında davacının kendi beyanında açıkça belirttiği üzere A..’in kendisine sorduğu soruya da “ben seninle konuşmuyorum sen işine bak “demek suretiyle A..’i terslemiştir. Servis aracından indikten sonra da taraflar arasında fiili saldırıya dayanan olay meydana gelmiş ve her iki taraf da ceza almıştır. Ceza mahkemesinin kesinleşen kararına göre, kavgayı başlatanın davacı T.. olduğu da kesinleşmiştir. Bu durumda, dinlenilen tanık beyanlarına göre, öğle molalarını uzun tutması nedeniyle kendisinin uyaran amiri A..’e sataşarak olay çıkartan davacının kusuru sabittir. Her ne kadar taraflar birbiri ile kavga ederek bir birini yaralamışsa da olayın başlamasında bir kusuru bulunmayan ve sadece işini yaptığı için davacı tarafından yaralanan A..’in olayın başlamasında kusurunun olmadığı ve kendisini korurken davacıyı yaraladığı da açıktır. Hal böyle olunca davacının iş akdinin haklı nedenle sona erdirildiğinin kabulü gerekirken, işverenin eşit işlem borcuna aykırı davrandığı gerekçesiyle davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulüne dair verilen karar isabetsizdir.

Ayrıca, mahkemece, yaşanan kavga olayın 26/05/2012 tarihinde olduğu, davacı işçinin iş akdinin 07/06/2012 tarihinde sonlandırıldığı, bu durumda 6 günlük hak düşürücü süreyi de geçirdikten sonra davacı işçinin iş akdinin feshedilmiş olduğu gerekçesiyle de haklı feshin olmadığı kabul edilmiştir. Ancak, dosya içeriğinden, iş akdinin feshinin 1.6.2012 tarihinde 6 günlük yasal süresi içinde karar altına alındığı, davacının yaralama olayı nedeniyle raporlu olması sebebiyle raporunun bitim tarihi olan 7.6.2012 günü davacıya tebliğ edildiği de sabittir. Mahkemece, delillerin takdirinde hataya düşülerek verilen karar bu yönüyle de hatalı olup bozulmalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davalıya iadesine, 28/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14993, Karar No: 2012/40738, Tarih: 05.07.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/14993 E.  ,  2012/40738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

16/02/2007 tarihli duruşmada ilgili mahkumiyet hükmünün, sanık ... için Baro tarafından görevlendirilen Av. ...'in yüzüne karşı CMK'nun 232/6. maddesine uygun şekilde tefhim olunduğu, mesleği avukatlık olan bir kişinin temyiz süresinin hükmün yüzüne tefhiminden itibaren başlayacağını bilmemesinin kabul edilebilir nitelikte olmadığı nazara alınarak; tebliğnemedeki "temyizin yasal süresi içinde yapılmış gibi" kabul edilmesi gerektiği yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Temyiz isteminin reddine dair 08/05/2007 gün ve aynı sayılı "ek kararda" bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanık ... müdafiinin 08/05/2007 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz itirazlarının reddiyle, anılan "ek kararın" ONANMASINA, 05/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18713, Karar No: 2012/18211, Tarih: 03.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/18713 E.  ,  2012/18211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 3.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.