muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/179, Karar No: 2022/708, Tarih: 09.11.2022

Tanık ...’ın Cumhuriyet Başsavcılığında verdiği ifadesinde, olay gecesi evde abisi ...’ın yanı sıra suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve...ın da bulunduğunu, bu kişilerin birlikte hareket ederek babasını öldürdüklerini, olayın ardından abisiyle birlikte yürüyerek büyükannesinin evine gittiğini beyan etmesine karşın, suça sürüklenen çocuklardan...ın olay saatinde ...’tan 540 km uzakta ...’un ... ilçesinde bulunduğunun, kamera görüntüleri, HTS kayıtları, yolcu taşımacılığı yapan otobüs şirketinin kayıtları ve tanık beyanları ile sabit olduğu, olay gecesine ilişkin güvenlik kamerası kayıtlarında ise 11.10.2016 tarihinde gece saat 02.49’da ...’ın kullandığı ve arkasında tanık ...'ın bulunduğu motosiklete ilişkin görüntünün tespit edilmiş olması karşısında, 9 yaşındaki tanık ...’ın Kollukta ve Mahkemede verdiği ifadeleri ile de tamamen çelişen ve Mahkemede de akrabalarının telkin ve tehdidi üzerine o şekilde ifade vermek zorunda kaldığını belirterek kabul etmediği, maddi bulgularla da açıkça çelişen 13.10.2016 ve 14.10.2016 tarihli beyanları ile;

Suça sürüklenen çocuk ...’ın Cumhuriyet Başsavcılığı ve Sulh Ceza Hâkimliğindeki beyanlarına ise; olay sırasında ...’ın eline geçirdiği bisiklet jantıyla maktulün yüz bölgesine defalarca vurduğunu belirtmesine karşın otopsi tutanağında ve otopsiye ilişkin görüntülerde maktulün yüz bölgesinde bu nitelikte bir yaranın bulunmayışı, gece saat 02.30’da buluştuğu ...’ın evine gittiklerinde kapıda ... ve ... ile tesadüfen karşılaştıkları, ... ve ...’ın kol ve bacaklarından tuttukları maktulü ...’in öldürmesinin ardından aralarında hiçbir konuşma geçmeden ... ve...dan ayrıldıkları, bu sırada sabah ezanının okunduğu yönündeki beyanlarına; olayın gece saat 02.00 sıralarında meydana gelmiş oluşu, ...’ın olay saatinde ...’da bulunduğunun sabit olması, gece yarısından sonra 14-15 yaşlarındaki çocukların, aralarında herhangi bir konuşma da olmaksızın herhangi bir husumetleri bulunmayan maktulü öldürmek için bir araya gelmelerinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı gibi, yaşına uygun zeka seviyesine sahip olmadığı, bu nedenle duygu ve düşüncelerini ifade etmekte zorlandığı ve yönlendirmeye açık olduğu belirtilen suça sürüklenen çocuk ...’ın soruşturma aşamasındaki bu beyanlarını Mahkemede ısrarla reddederek Kolluk görevlilerinin kendisini korkutup baskı kurmaları sonucu bu şekilde ifade verdiğini ileri sürmesi karşısında,

Hayatın olağan akışına, dosya kapsamına ve maddi bulgularla çelişen bu anlatımlara itibar edilerek mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı; bu nedenle, suça sürüklenen çocuk ...’ın, hakkında verilen mahkûmiyet hükmü kesinleşen inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ...’ın nitelikli kasten öldürme suçuna iştirak ettiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu kabul edilmelidir.

Hayatın olağan akışına, dosya kapsamına ve maddi bulgularla çelişen bu anlatımlara itibar edilerek mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı; bu nedenle, suça sürüklenen çocuk ...’ın, hakkında verilen mahkûmiyet hükmü kesinleşen inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ...’ın nitelikli kasten öldürme suçuna iştirak ettiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla haklı nedene dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 01.10.2019 tarihli ve 2471-4032 sayılı bozma kararının kaldırılmasına, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14.02.2019 tarihli ve 307-360 sayılı usul ve yasaya uygun kararına yönelik temyiz talebinin esastan reddine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 01.10.2019 tarihli ve 2471-4032 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA;

3- ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14.02.2019 tarihli ve 307-360 sayılı usul ve yasaya uygun kararına yönelik temyiz talebinin ESASTAN REDDİNE,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 09.11.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/38, Karar No: 2024/3546, Tarih: 16.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/38 E.  ,  2024/3546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1754 E., 2023/2889 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/716 E., 2021/799 K.

Taraflar arasındaki mutlak butlan nedeniyle evliliğin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar ... ve ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29.01.2019 tarihli davaname ile; davalı ... ile ... evli iken Antalya 7. Aile Mahkemesinin 11.06.2015 tarih, 2013/880 E., 2015/561 K. sayılı kararı ile boşanmalarına karar verildiği, 16.09.2015 tarihinde kararın boşanma yönünden kısmi olarak kesinleştirildiği, ancak Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 23.01.2017 tarih ve 2015/21992 E., 2017/745 K. sayılı hükmü ile kararın tümünün bozulmasına karar verildiği, bu nedenle ...'nın 18.03.2016 tarihinde ... ile gerçekleştirdiği evliliğinin mutlak butlan nedeni ile iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 19.06.2019 tarih ve 2019/97 Esas, 2019/558 Karar sayılı kararı ile; ... adlı şahsın Antalya Mahkemesince verilen ve 23.01.2017 tarihinde kesinleşen 2015/21992 Esas, 2017/745 karar sayılı kararı ile boşanmasının iptal edildiği, bu nedenle halen ... adlı kişi ile evli olan bu kişinin butlan olan ikinci evliliğinin iptalinin istendiği; ihbar yazısı ve ekindeki belgeler incelendiğinde ...'nın ... ile evli iken Antalya 7. Aile Mahkemesinin 11.06.2015 tarih, 2013/880 E. ve 2015/561 K. sayılı kararı ile boşanmalarına karar verildiği, 16.09.2015 tarihinde kararın boşanma yönünden kısmi olarak kesinleştirildiği, ancak Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 23.01.2017 tarih ve 2015/21992 Esas, 2017/745 Karar sayılı hükmü ile kararın "Tümünün" bozulmasına karar verildiği, bu nedenle kısmi kesinleşme işleminin iptalinin gerektiği, belirtilen nedenle Antalya 7. Aile Mahkemesi tarafından 24.12.2018 günü Konyaaltı İlçe Nüfus Müdürlüğüne yazı yazılarak kısmi kesinleşme işleminin iptaline ve bu nedenle nüfus kayıtları ile ilgili işlemlerin kesinleşme öncesi eski hale getirilmesinin istendiği, bütün bu hususlar gözetildiğinde ...'nın mahkeme kararı ile boşandıktan sonra yeniden evlenmesi ve önceki boşanma kararının Yargıtayca bozulması nedeniyle kayıtların eski hale getirilmesi üzerine aynı anda iki evliliğin bulunur duruma geldiği ve ikinci evliliğin Medeni Kanunun 145 inci maddesi hükmü gereği mutlak butlan ile batıl (geçersiz) olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile ... adlı kişinin 18.03.2016 tarihinde ... ile gerçekleştirdiği ikinci evliliğinin mutlak butlan nedeniyle iptaline karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili tarafından hükmün tamamı yönünden istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin 19.10.2020 tarih ve 2019/1581 Esas, 2020/1327 Karar sayılı kararı ile; "Cumhuriyet savcısı, Kanunda açıkça öngörülen hallerde hukuk davası açar veya açılmış olan hukuk davasında taraf olarak yer alır (HMK m. 70/1). Mutlak butlan davası açma Cumhuriyet savcısı için bir görev olduğundan (TMK m. 146/1), duruşmalarda hazır bulunması gereği de görevin doğal sonucu olarak bir zorunluluktur. Bu nedenle, Cumhuriyet savcısının duruşmalara katılması sağlanmadan yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır (HGK, 11.11.2015 gün ve 2938 esas, 2539 karar). Kabule göre de; tahkikat duruşma günü davalılara tebliği edilmeden, ön inceleme duruşmasında davanın esası hakkında hüküm tesis edilmesi de hatalı olmuştur." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ilk kararla aynı gerekçe ile asıl davanın kabulü ile ... ile ... 'nın evliliklerinin mutlak butlan nedeniyle iptaline, aynı sebeplerle açılan ve Mahkemede birleştirilen Erdemli Aile Mahkemesi'nin 2020/661 Esas, 2021/338 Karar sayılı dosyası bakımından dava konusu ve tarafları aynı olduğundan birleşen davanın derdestlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; butlanın unsurlarının olmadığını, boşanma kararının kesinleştiğini, boşanmanın fer'ileri kısmının temyiz edildiğini, ...'nın temyiz kudretinin yerinde olduğunu, vasi tayininin gerekmediğini, yasal koşulların oluştuğunu belirterek davanın kabülü yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kabulü yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 145 inci maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar ... ve ... vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,16.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2082, Karar No: 2011/11645, Tarih: 03.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/2082 E.  ,  2011/11645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/10/2009 tarih ve 2009/336-2009/718 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Tekirdağ Garanti Bankası şubesinde minibank hesabının bulunduğunu, vefat eden babası ....’nın bankaya olan borçları nedeniyle bu hesapta bulunan tutarın banka tarafından kredi borçlarına aktarıldığını, müvekkilinin bu transfere izninin bulunmadığını ileri sürerek, hesapta bulunan tutarın tespiti ile, aktarılma tarihinden itibaren avans faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, banka adresinin İstanbul olduğunu ve sözleşmede İstanbul Mahkemelerinin yetkili kılındığını savunarak, davanın yetki yönünden reddini talep etmiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki Bankacılık Hizmet Sözleşmesinin 14.9, Birikimli Mevduat hesabı Sözleşmesinin 7. maddeleri gereği ihtilaf halinde yetkili mahkemenin İstanbul mahkemeleri olacağı belirtildiği gerekçesiyle yetki itirazının kabulü ile yetkisizliğe, talep halinde dosyanın yetkili İstanbul Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı bankanın Tekirdağ şubesinde açılan banka hesabıyla ilgilidir. HMUK'nun 22. maddesi hükmü gereği taraflar kamu düzenine ilişkin olmadığı hallerde yetkisiz olan bir mahkemeyi yetki sözleşmesi ile yetkili kılabilirler. Bankacılık Hizmet Sözleşmesi ve Birikimli Mevduat sözleşmesinde yetkili mahkemenin İstanbul Mahkemeleri olduğu kararlaştırılmış ise de yetki sözleşmesi ile yasal olarak yetkili olan genel ve özel yetkili mahkemelerin yetkisi kaldırılamaz. HUMK’nun 17. maddesine göre şubenin muamelesinden dolayı o şubenin bulunduğu mahalde dava açılabilecektir. Dava da bankacılık işlemlerinin yapıldığı şubenin bulunduğu yer mahkemesinde açılmıştır. Bu durumda mahkemece işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14139, Karar No: 2014/17198, Tarih: 11.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/14139 E.  ,  2014/17198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Mersin 3. İş Mahkemesi

Tarihi :21.03.2013

No :2012/502-2013/116

Dava, itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ile davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 01.05.2006 - 22.05.2006, 06.06.2006 - 25.06.2006 ve 2007/12.ay-10.07.2008 tarihleri arası 1029094.33 no’lu işyeri dosyasında işlem gören T. İnş.Taah.San.Tic.Ltd.Şti’ne ait özel bina inşaatı işyerinden, 2007/1. Ay-2007/12. Aylar arası ise 1057631.33 no’lu K. Ç.’e ait Özel Bina işyerinden yapılan bildirimli çalışmaların, 20.01.2011 gün- 48 sayılı rapor ve 21.01.2011 gün 51 sayılı kontrol memuru raporlarıyla gerçek ve fiili olmadığından bahisle iptali nedeniyle, reçete tarihlerine göre 14.01.2008-09.02.2009 tarihleri arası yersiz yapılan 1.766,39 TL yersiz sağlık giderinin yasal faiziyle birlikte tahsili amacıyla 20.02.2012 tarihinde yapılan takipte, itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, çalışmanın gerçek ve fiili olmadığına ilişkin kurum tespiti yerinde bulunarak davanın kabulüne karar verilmiş ise de, hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Mahkemece, bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu gözetilerek, bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi,temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurularak, yöntemince inceleme ve araştırma yapılmalıdır.

Bu kapsamda, gerçek ve fiili olmadığından bahisle çalışmaları iptal edilen 1057631.33 no’lu işyerine ilişkin tespitleri içerir 21.01.2011 gün ve 51 sayılı kontrol memuru raporu ve ekleri ile, anılan işyerine ilişkin kurum nezdindeki işyeri sicil dosyası celbedilmeli; anılan rapor ile, 20.01.2011 gün-48 sayılı kontrol memuru raporuna dayalı olarak hakkında suç duyurusunda bulunulması talimatlandırılan muhasebeci O. Ö., işveren K. Ç. ile işveren T. İnş.Taah.San.ve Tic.Ltd.Şti’nin Ortakları ve sigortalılar hakkında ceza tahkikatı dosyasının varlığı araştırılarak getirtilmeli;özellikle bu yönde Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 29.06.2010 gün 2010/9974 Esas 2010/656 no’lu iddianamesiyle açılan ceza davası dosyasının akibeti araştırılmalı; ceza dosyası içerisinde davaya konu çalışmaların gerçek ve fiili olup olmadığına dair ilgili beyan ve belgelerin birer suretleri iş bu dava dosyasına konularak incelenmeli; 1057631.33 no’lu özel bina inşaatı diye bir işyerinin varlığı, davalı kurum kayıtlarından, Belediye ve mal müdürlüğü kayıtlarından usulünce araştırılarak belirlenmeli; yukarıda belirtilen dönemlerde bu işyerlerinden yapılan bildirimlere ilişkin olarak davacının hangi işi, nerede ve ne süreyle yaptığı konusunda beyanı alınmalı, çalışmanın geçtiği işyerinden bildirimleri sahte olmayan başkaca aynı işyeri çalışanı varsa bilgilerine başvurulmalı, tespit edilebilirse komşu işyeri sahipleri veya çalışanları dinlenmeli; davalı kurumun iptaline karar verdiği sigortalılığın geçerliliği konusunda sigortalı tarafından açılmış bir tespit davasının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, bulunması halinde sonucu bekletici mesele yapılmalı; böylece toplanacak veya ibraz edilecek diğer tüm deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Öte yandan, bozma sonrası sürdürülecek yargılamada, 506 sayılı Yasanın Hastalık Sigortasını düzenleyen 32.ve devamı maddeleri ile 40.maddeleri de dikkate alınarak, istirdatı mümkün sağlık gideri tutarı usulünce belirlenmelidir.

Öte yandan, bozma sonrası sürdürülecek yargılamada, 506 sayılı Yasanın Hastalık Sigortasını düzenleyen 32.ve devamı maddeleri ile 40.maddeleri de dikkate alınarak, istirdatı mümkün sağlık gideri tutarı usulünce belirlenmelidir.

Kabule göre de; 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 67. maddesinin ikinci fıkrasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse alacaklı yararına ve istem üzerine tarafların durumuna, davanın ve hüküm altına alınan şeyin tahammülüne göre, hüküm altına alınan tutarın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata karar verileceği yönünde düzenleme öngörülmüştür. 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih, 6352 sayılı Kanunun 11. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir. 6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmü öngörülmüş olup, Geçici 10. maddesindeki “takip işlemleri” ibaresinin takip talebi olarak anlaşılması gerektiği gözetilerek, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde kırk, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra yapılan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde yirmi olarak uygulanması gerekmektedir.

Dava konusu somut olayda, davacının başlattığı icra takibinin tarihi 20.02.2012 olup, 6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. maddesi uyarınca davacı lehine yüzde kırk icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken yüzde yirmi oranında icra inkar tazminatına hükmedilmiş olması ayrıca yerinde görülmemiştir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 11.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3101, Karar No: 2012/3457, Tarih: 27.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/3101 E.  ,  2012/3457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, ticari miktardaki dava konusu kitapların 5846 sayılı yasanın 71. maddesi gereği MÜSADERESİNE, katılan tarafından sunulan ve orijinal olan kitapların katılana iadesine, 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16103, Karar No: 2007/19562, Tarih: 25.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/16103 E.  ,  2007/19562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 11/05/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10 YTL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 25.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.