muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12247, Karar No: 2014/2236, Tarih: 10.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/12247 E.  ,  2014/2236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/03/2013 tarih ve 2012/504-2013/325 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ....'nin ortağı olduğunu, şirketin iki ortaklı bulunduğunu, şirket ana sözleşmesinin 8 maddesi uyarınca ilk 5 yıl için şirket ortaklarının müşterek müdür olarak seçildiklerini, bu sürenin dolmasından sonra sözleşmede şirketin ne şekilde temsil edileceğine ilişkin herhangi bir hüküm öngörülmediğini, davalı tarafın şirket yönetimine katılmadığını, şirket yönetimi ile ilgili gerekli olan gözetimi sağlamadığını ileri sürerek şirketi her konuda münferiden sınırsız bir şekilde temsil etme yetkisinin müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca şirket ana sözleşmesine göre %80 payının davacı tarafa, %20 payının ise davalı tarafa ait olduğu, iki ortaklı limited şirketlerde pay çoğunluğuna sahip ortağın usulüne uygun davet gerçekleştirerek yapılacak genel kurulda ana sözleşmenin 8 maddesine dayanarak pay çoğunluğuna istinaden tek başına ortaklık müdürünü ataması veya değiştirmesi veyahut kendisini müdür olarak ataması imkanı bulunduğu, davacı tarafın davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4480, Karar No: 2020/1582, Tarih: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/4480 E.  ,  2020/1582 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4274, Karar No: 2015/11656, Tarih: 23.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/4274 E.  ,  2015/11656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ELAZIĞ 1. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/12/2014

NUMARASI : 2014/461-2014/845

Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların Elazığ 1.Aile Mahkemesi'nin 04.06.2014 tarih 2010/359 E. 2012/195 K. sayılı ilamı ile boşandıklarını,bu kararın 03.05.2012 tarihinde kesinleştiğini, boşanma neticesinde davalı lehine aylık 200 TL yoksulluk nafakası ve müşterek çocuk Ç... Nur lehine de aylık 150 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, davacının ekonomik kriz nedeniyle işten çıkarılması sonucu yoksulluk nafakasını ödeyemeyecek duruma düştüğünü, davalının ise sigortalı olarak bir bebek mağazasında çalıştığını belirterek, davalı lehine hükmedilen yoksulluk nafakasının kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının hükmedilen yoksulluk nafakasını düzenli olarak ödemediğini, davalının kendisi ve müşterek çocuk için hükmedilen nafakalar ödenmediği için geçim sıkıntısı çektiğini, davalının ara ara çalıştığını, bu durumun SGK hizmet dökümü ile anlaşılacağını, davalının sabit bir işi bulunmadığını, aylık 500 TL kira ödemesi olduğunu, davacının ise Iğdır'da çalışmakta olup nafaka ödememek için sigortalı olmadığını, aylık 3.000 TL geliri olduğuna ilişkin duyumları olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalının dava tarihinde ve halen sigortalı çalışmasının bulunduğu, asgari ücret seviyesinde gelir elde ettiği, buna karşılık davacının ekonomik durumunda olumlu bir gelişme olmadığı, bir otobüs firmasında çalıştığı sürece gelir elde edip ,çalışmadığı zamanlarda gelir elde etmediği gözönüne alındığında yoksulluk nafakasının kaldırılma koşullarının oluştuğu gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık konusu, davalının çalışması nedeniyle lehine hükmedilen yoksulluk nafakasının kaldırılması gerekip gerekmediği hususundadır.

TMK’nun 176/3.maddesi uyarınca; irat biçiminde ödenmesine karar verilen maddi tazminat veya nafaka, alacaklı tarafın yeniden evlenmesi ya da taraflardan birinin ölümü halinde kendiliğinden kalkar; alacaklı tarafın evlenme olmaksızın fiilen evliymiş gibi yaşaması, yoksulluğunun ortadan kalkması ya da haysiyetsiz hayat sürmesi halinde mahkeme kararıyla kaldırılır.

Davacı vekili; yukarıdaki yasa hükmü gereğince; davalının yoksulluğunun ortadan kalktığı iddiasıyla nafakanın kaldırılmasını istemektedir. Bu durumda, öncelikle yoksulluk kavramı üzerinde durmak gerekir.

Davacı vekili; yukarıdaki yasa hükmü gereğince; davalının yoksulluğunun ortadan kalktığı iddiasıyla nafakanın kaldırılmasını istemektedir. Bu durumda, öncelikle yoksulluk kavramı üzerinde durmak gerekir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.10.1998 tarih ve 1998/2–656–688 sayılı kararında da kabul edildiği gibi yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanları yoksul kabul etmek gerekir.

Hemen belirtmek gerekir ki; Hukuk Genel Kurulu'nun yerleşik kararlarında "asgari ücret seviyesinde gelire sahip olunması" yoksulluk nafakası bağlanmasını olanaksız kılan bir olgu kabul edilmediği gibi asgari ücretin üzerinde gelire sahip olunması da yoksulluk nafakası bağlanmasını olanaksız kılan bir olgu olarak kabul edilmemiştir. (HGK.07.10.1998 gün, 1998/2–656 E, 1998/688 K. 26.12.2001 gün 2001/2–1158–1185 sayılı ve 01.05.2002 gün 2002/2–397–339 sayılı kararları). Bu durumda ancak nafakanın miktarını tayinde etken olarak dikkate alınmalıdır.

Yoksulluk durumu; günün ekonomik koşulları ile tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve yaşam tarzları birlikte değerlendirilerek takdir edilmelidir. Yoksulluk nafakası, ahlaki ve sosyal düşüncelere dayanır. Onun içindir ki bilimsel öğretide: "Evlilik birliğinde eşler arasında geçerli olan dayanışma ve yardımlaşma yükümlülüğünün, evlilik birliğinin sona ermesinden sonra da kısmen devamı niteliğindedir" şeklinde açıklamalara yer verilmiş bulunmaktadır (Akıntürk, Turgut: Aile Hukuku, 2.cilt, İst. 2002, sh.294).

Somut olayda; tarafların sosyal ve ekonomik durum araştırmalarından ve tanık beyanlarından davacının şoför olup iş bulduğu zaman çalışıp gelir elde ettiği, davalının ise aylık 700 TL ücretle bir bebek mağazasında sigortalı olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Ancak, mahkemece davalının sosyal ve ekonomik durumunun tespitine ilişkin olarak yeterli inceleme ve araştırma yapılmamış, elde ettiği gelirin aldığı yoksulluk nafakasının miktarı da gözetildiğinde davalıyı yoksulluktan kurtaracak düzeyde olup olmadığı net bir şekilde tespit edilmemiş ve davalı lehine boşanma neticesinde hükmedilen yoksulluk nafakasının kaldırılması yoluna gidilmiştir.

Hal böyle olunca; mahkemece, davalının ekonomik ve sosyal durumu etraflıca araştırılıp davalının yoksulluğunun ortadan kalkıp kalkmadığının belirlenmesi, yoksulluğu ortadan kaldıracak düzeyde geliri olmadığının tespit edilmesi halinde, nafakada (çoğun içinde az da vardır ilkesi gereğince) uygun bir miktar indirime karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu nafakanın kaldırılmasına karar verilmiş olması hususu hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

Hal böyle olunca; mahkemece, davalının ekonomik ve sosyal durumu etraflıca araştırılıp davalının yoksulluğunun ortadan kalkıp kalkmadığının belirlenmesi, yoksulluğu ortadan kaldıracak düzeyde geliri olmadığının tespit edilmesi halinde, nafakada (çoğun içinde az da vardır ilkesi gereğince) uygun bir miktar indirime karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu nafakanın kaldırılmasına karar verilmiş olması hususu hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12636, Karar No: 2017/810, Tarih: 14.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/12636 E.  ,  2017/810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/07/2015 tarih ve 2014/504-2015/581 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili, fer'i müdahil TMSF vekili ve fer'i müdahil ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ... A.Ş. ... Şubesi'ne 26.10.1999 tarihinde 3.000,00 TL mevduatını vadeli olarak yatırdığını, 500TL'lik kısmını 30.11.1999 tarihinde çektiğini, 22.12.1999 tarihinde BDDK tarafından banka yönetimine el konulduğunu, daha sonra parasının ... Ltd. adlı paravan banka hesabına aktarılmış olduğunun öğrenildiğini, ... A.Ş. yetkililerinin açılan kamu davasında bankayı aracı olarak kullanmak suçundan yargılanarak mahkum olduklarını, davalı bankanın oluşan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek 2.500,00 TL mevduat alacağının 30/11/1999 tarihinden işleyecek ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Feri müdahil TMSF vekili; davacının bilgisi dışında işlem yapılması ve iradesinin yanıltılmasının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Feri müdahil ... vekili; davanın asıl muhatabı olan TMSF'ye tevcih edilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının mevduat alacağının ... A.Ş. yöneticilerinin kendilerine ait şirketlere usulsüz kredi verilmek suretiyle tüketildiği, ... A.Ş.'nin bir kısım yöneticilerinin ... A.Ş. aracılığıyla Off Shore hesabı açtıran kişileri bankayı vasıta kılmak suretiyle dolandırdıkları gerekçesiyle davanın kabulü ile 2.500,00 TL’ye 30/11/1999 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili, feri müdahil TMSF vekili ve feri müdahil ... vekili temyiz etmiştir.

1- Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararı temyiz eden fer'i müdahil ... vekilinin dilekçesi temyiz defterine kaydedilmediği gibi, temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içinde rastlanmamıştır. Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK 434'üncü maddesinde açıklanmış olup, buna göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Bu itibarla, fer'i müdahil ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

1- Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararı temyiz eden fer'i müdahil ... vekilinin dilekçesi temyiz defterine kaydedilmediği gibi, temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içinde rastlanmamıştır. Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK 434'üncü maddesinde açıklanmış olup, buna göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Bu itibarla, fer'i müdahil ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin ve fer'i müdahil TMSF vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin ve fer'i müdahil TMSF vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle fer'i müdahil ... vekilinin temyiz isteminin REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin ve feri müdahil TMSF vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fer'i müdahil TMSF'den harç alınmasına yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 14/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/946, Karar No: 2024/2652, Tarih: 01.04.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/946 E.  ,  2024/2652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2012/680 E., 2021/711 K.

Taraflar arasındaki davadan dolayı Kandıra Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27.10.2021 tarihli ve 2012/680 Esas, 2021/711 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan Dairenin 06.07.2023 tarihli ve 2022/4143 Esas, 2023/4066 Karar sayılı kararının düzeltilmesi, süresinde davacılar ..., ..., ..., ... vekili, Tereke Temsilcisi ... (... tereke temsilcisi) vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; bir kısım davacılar vekili Avukat ...'e Yargıtay ilamı ile tereke temsilcisi vekilinin karar düzeltme dilekçesinin, bir kısım davalılar vekili Avukat ...'ya Yargıtay ilamı, tereke temsilcisi vekili Avukat ...'a Yargıtay ilamı ile bir kısım davacılar vekilinin karar düzeltme dilekçesinin ve bir kısım davacılar vekili Avukat Eren Özdil'e Yargıtay ilamının tebliğ edilip edilmediğine ilişkin tebligat parçaları ile ayrıca bir kısım davalılar vekili Avukat Eren Özdil'in vekaletnamesinin dosyada bulunmadığı anlaşılmakla, vekaletnamenin dosyaya eklenmesi ve ilgili tebligatların yapılıp yapılmadığı araştırılarak tebliğ edilmiş ise tebliğe ilişkin bilgi ve belgelerin eklenmesi, aksi halde tebliğ edilmek suretiyle usuli işlemler tamamlandıktan sonra dosyanın incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Kandıra Asliye Hukuk Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

01.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7568, Karar No: 2024/818, Tarih: 06.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/7568 E.  ,  2024/818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1277 E., 2021/172 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ermenek Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2014/496 E., 2018/248 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekilleri ile davalı ... Linyit Köm. İşl. Ltd. Şti vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar ..., ... ve ...‘nın ortak vekili tarafından temyiz, davalı ...Şekerler Mad. En. Nakl. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından katılma yoluyla temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmişti. Dosyanın tekrar Dairemiz’e gönderilmesinden ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili özetle; 28.10.2014 tarihinde meydana gelen iş kazasında davacılar murisinin vefat ettiğini, kazanın meydana gelişinde davalıların kusurlu olduklarını ileri sürerek dava dilekçesinde eş, çocuklar, anne ve baba için 1.000,00’er TL maddi, eş ... için 200.000,00 TL, çocuklar .... ve ... için 120.000,00’er TL, anne ve baba için 60.000,00’er TL, kardeşler ... ve ... için 50.000,00’er TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiş, devam eden aşamalarda davacılar eş ve çocuklar vekili eşin maddi tazminat istemini 210.421,65 TL’ye, çocuk ...’nın maddi tazminat istemini 43.792,74 TL’ye, çocuk ...’nın maddi tazminat istemini 78.579,21 TL’ye, davacılar anne, baba ve kardeşlerin vekili de anne ve babanın maddi tazminat istemlerini 111.214,48’er TL’ye arttırmış, yine aşamalarda Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı hakkında tefrik kararı verildiği gibi davacılar anne ve babanın maddi ve manevi tazminat istemlerinin de tefrikine karar verilmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri özetle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile eş lehine 194.754,59 TL maddi, 120.000,00 TL manevi, çocuk ... lehine 39.435,46 TL maddi, 100.000,00 TL manevi, çocuk ... lehine 73.767,16 TL maddi, 100.000,00 TL manevi, kardeşler ... ve ... lehine 25.000,00’er TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekilleri ile davalı Ermenek ... Linyit Köm. İşl. Ltd. Şti vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekilleri ile davalı Ermenek ... Linyit Köm. İşl. Ltd. Şti vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar ..., ... ve ... vekili özetle; Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı’nın diğer davalılar ile birlikte meydana gelen zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu, davanın tefrikine karar verilmesinin yerinde olmadığını, bilirkişi kusur raporunda Maden İşleri Genel Müdürlüğü’ne atfedilen % 5 kusur oranının yerinde olmadığını, zararın tamamından Bakanlığın sorumlu olduğunu, davacılar ihtiyari dava arkadaşı olduklarından kabul edilen maddi ve manevi tazminatlar yönünden her bir davacı için ayrı ayrı vekalet ücretine ücretine hükmedilmesi gerekirken tüm davacılar yönünden kabul edilen toplam maddi tazminat ve yine toplam manevi tazminat miktarları üzerinden tek avukatlık ücretine hükmedilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacı konumunda olan müteveffanın annesi ve babası yönünden maddi ve manevi tazminat talep edilmiş, dosya adı geçenler yönünden tefrik edilmiş olmasına rağmen bu kişiler açısından da talepleri reddedilmiş sayılarak davalılar lehine ret vekalet ücretine hükmedilmesinin yasaya ve hukuka aykırı olduğunu, reddedilen maddi tazminat yönünden belirlenecek vekalet ücretinin 3 davacı açısından belirlenmesi gerektiğini zira, ... ve ... ... açısından maddi tazminat talebi bulunmadığını, 06.04.2018 tarihli aktüer raporunun taraflarına tebliğ edilmediğini, hükme esas alınan raporun hatalı olduğunu, ıslah dilekçelerinin esas alındığı raporun hükme esas alınması gerektiğini, 18.01.2018 tarihli bilirkişi raporunun hukuka uygun ve Yargıtay denetimine elverişli olduğunu, bu sebeple gerek usulden gerekse hesap tutarı yönünden verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu beyanla kararın kaldırılmasını ve davalarının kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davacılar ... ve ... ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince hükmedilen manevi tazminat miktarının son derece düşük olduğunu, Ermenek'te meydana gelen maden faciası, sıradan bir iş kazası olmadığını, bu elim faciada 18 maden işçisi vahim bir şekilde hayatlarını kaybetmiş olduklarını, kazada hayatını kaybeden işçilerin ölüm şeklinin vehametine tüm ülkenin tanık olduğunu, müvekkillerin murislerinin feci şekilde hayatlarını kaybettiğini, kazanın meydana gelmesinde, davalıların eylemleri kasta yakın şekilde olduğunu, hükmedilen manevi tazminat miktarının eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, aynı konuda hükmedilen tazminat miktarları arasındaki farkın oldukça fazla olduğunu, manevi tazminat davalarında, davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan, her bir davacının kabul edilen manevi tazminat alacakları için ayrı avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken tüm davacılar yönünden kabul edilen toplam manevi tazminat miktarı üzerinden tek bir avukatlık ücretine hükmedilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu beyanla kararın bu kısmının kaldırılmasını ve müteveffanın kardeşleri davacılar ... ve ... ... için ayrı ayrı 50.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak adı geçen davacılara verilmesine ve her bir davacı lehine kabul edilen her bir tazminat alacağı kalemi için ayrı ayrı vekalet ücreti hesaplanarak, kararın bu şekilde düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.