muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1502, Karar No: 2013/4993, Tarih: 01.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/1502 E.  ,  2013/4993 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-1 ve 2. cümlesi, 62/1, 52/2, 53/1, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz edenler : 1- Sanık, 2- Cumhuriyet savcıları

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunun faili yediemin olarak teslim edilen hacizli malları aynen saklayıp koruma ve yetkili merci tarafından istendiğinde kendisine teslim edilen yerde iade etmekle yükümlü olup, mahcuzu satış yerine götürmekle yükümlü olmaması nedeniyle sanığın kendisine yediemin olarak teslim olunan menkul malların suç tarihinde mevcut olup olmadığı ve amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12365, Karar No: 2020/1617, Tarih: 06.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/12365 E.  ,  2020/1617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, sübut bulduğu gerekçesi ile kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Taraf teşkili bakımından; davalının T.C. ... Bakanlığı olduğu anlaşıldığından dava dilekçesinin T.C. ... Bakanlığı’na tebliğ edilerek taraf teşkili sağlanarak sonuca gidilmesi gerektiği düşünülmeksizin, tüzel kişiliği bulunmayan Okul Aile Birliğinin davalı kabul edilerek yargılama yapılıp karar verilmesi hatalıdır.

T.C. ... Bakanlığı’na dava dilekçesi tebliğ edilmeli, tarafların delilleri usulüne uygun şekilde toplanarak sonuca gidilmelidir.

2- Kısa karar ve gerekçeli karardaki hüküm arasında çelişkiler mevcuttur.

Şöyle ki;

Kıdem tazminatının ve fazla mesai ücreti alacağının miktarları kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında farklıdır.

Kısa kararda ihbar tazminatına hükmedilmiş, ancak gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ihbar tazminatına yer verilmemiştir.

Kısa kararda ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarına hükmedilmemesine rağmen gerekçeli kararın hüküm fıkrasında bu iki alacak kalemine hükmedilmiştir.

Bu çelişkiler 6100 sayılı HMK’nun 297/2 ve 298/2. maddelerine aykırıdır. Dava dilekçesindeki ve ıslah dilekçesindeki talepler ile bağlı kalınarak, kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmadan sonuca gidilmelidir.

3-Harç bakımından;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasında “reddedilen kısım takdiri indirimden kaynaklanmamış olsa idi diğer yargılama giderleri ile birlikte harcın oranlanacağı, ama oranlanmadığı” yönünde açıklama mevcuttur.

Yargılama harçlarının kabul edilen ve reddedilen miktarlara göre oranlanamayacağı göz önüne alınmalıdır.

4-Davalı lehine vekalet ücreti bakımından;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasında “reddedilen kısım takdiri indirimden kaynaklanmamış olsa idi davalı kendini vekille temsil ettirdiğinden davalı lehine vekalet ücretine hükmedileceği, ama hükmedilmediği“ yönünde açıklama mevcuttur. Davalının vekili bulunmadığının düşünülmemesi hatalıdır.

Yargılama harçlarının kabul edilen ve reddedilen miktarlara göre oranlanamayacağı göz önüne alınmalıdır.

4-Davalı lehine vekalet ücreti bakımından;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasında “reddedilen kısım takdiri indirimden kaynaklanmamış olsa idi davalı kendini vekille temsil ettirdiğinden davalı lehine vekalet ücretine hükmedileceği, ama hükmedilmediği“ yönünde açıklama mevcuttur. Davalının vekili bulunmadığının düşünülmemesi hatalıdır.

5-Kısa kararın, davacı vekilinin ve davalı Okul Aile Birliği temsilcisi olarak zapta yazılı kişinin yüzüne tefhim edilmesine rağmen gerekçeli kararın hüküm kısmında “ davacı vekilinin yokluğunda, davalı vekilinin yüzüne” şeklinde yazılmasıda hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 06/02/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/744, Karar No: 2023/4689, Tarih: 15.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/744 E.  ,  2023/4689 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/502 E., 2022/963 K.

SUÇTAN ZARAR GÖREN : Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Düşme, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu davaya katılabilecek surette suçtan zarar gördüğünden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteği, kararın eksik inceleme sonucu verildiğine ve bozulmasına ilişkindir.

II. GEREKÇE

1.Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2020/502 Esas, 2022/963 Karar sayılı kararında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan mahkûmiyet hükmünün verildiği 22.05.2014 tarihi itibarıyla, hüküm tarihinde, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin tamamlanmış olduğu gözetilerek, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine, dosya kapsamına göre gümrük kaçağı olduğu anlaşılan suça konu akaryakıtın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine, tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin Hazineye irat kaydına karar verilmesi usul ve kanuna uygun bulunduğundan, hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2020/502 Esas, 2022/963 Karar sayılı kararında Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/451, Karar No: 2023/11412, Tarih: 08.06.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/451 E.  ,  2023/11412 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1469 E., 2019/943 K.

MAĞDURLAR : ..., ...

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kasten yaralama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı, beraat kararı kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine dair karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi Onama Kısmi Red

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında nitelikli yağma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 29.09.2017 tarihli ve 2017/27256 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma ve kasten yaralama suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a),(c),(h) bentleri, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... 31. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.02.2018 tarihli ve 2017/426 Esas, 2018/53 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadereye karar verildiği, sanık hakkında mağdur ...'a yönelik nitelikli yağma suçundan 5271 sayılı Kanunun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. ... 31. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.02.2018 tarihli ve 2017/426 Esas, 2018/53 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kabulüne karar verilip, duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 30.04.2019 tarihli ve 2018/1469 Esas, 2019/943 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı sayılı Kanun'un 280 inci maddesi birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçundan kurulan beraat hükmünün ise kaldırılarak nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) , (c), (h) bentleri, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve suçta kullanılan bıçağın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Sanık hakkında yağma suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığına,

2. Kasten yaralama suçunun meşru savunma sınırları içerisinde kaldığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Sanık hakkında yağma suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığına,

2. Kasten yaralama suçunun meşru savunma sınırları içerisinde kaldığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü gece vakti sayılan saat 23.00 sıralarında mağdurların birlikte yürüdükleri sırada arkalarından gelen sanık ... ve açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli şahsın mağdurlara laf attıkları, bu nedenle taraflar arasında önce tartışma ardından da arbede yaşandığı, bu sırada sanık ...'un adli emanette kayıtlı bıçağı çıkartarak mağdur ...'e hamle yaptığı, mağdur ...'un kendilerini korumak amacıyla yerden şişe aldığı sırada diğer şüpheli şahsın mağdur ...'ı iterek kolunda asılı bulunan çantasını aldığı ve kaçmaya başladığı, bu sırada sanık ...'un hala bıçak göstermeye devam ettiği, sonrasında sanık ...'un da kaçtığı, mağdurların kaçan şahısların bir süre kovaladıkları ve bir süre sonra sanık ve şüpheli şahsı bir bankta yanlarında suça konu çanta bulunduğu halde otururken gördükleri, mağdur ...'un şahıslardan çantayı istediği ancak şahısların çantayı vermedikleri, tekrardan taraflar arasında tartışma yaşandığı, karşılıklı olarak mağdur ... ve sanık ...'un birbirlerini yaraladıkları, sonrasında sanık ve şüpheli şahsın kaçmaya başladıkları, sanık ...'un kaçarken devriye görevi yapan kolluk görevlileri tarafından yakalandığı olayda sanık ...'un olayın en başından itibaren mağdur ...’ın çantasının yağmalanmasına yönelik icrai bir hareketinin olmaması, mağdur ...'ın çantasını yağmalayan ve hakkında tefrik kararı verilmiş olan diğer meçhul şüpheli ile birlikte olayın en başından itibaren fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek atılı suçu işlediği sabit olmadığından ve sanık ...'a atfedilen nitelikli yağma suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı mahkumiyetine yeterli delil elde edilemediğinden, yüklenen yağma suçunun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, ilk derece mahkemesi tarafından kabul edilmiştir.

2. Mağdurların aşamalarda tutarlı ve istikrarlı beyanlarda bulundukları görülmüştür.

3. Sanık savunmasında, olayda sadece kendisini korumaya çalıştığını, suça konu çantayı kimin aldığını görmediğini beyan etmiştir.

4. Tutanak tanıklar M.Ö. ve B.M.'nin beyanları dava dosyasında mevcuttur.

5. Kolluk görevlileri tarafından düzenlenen 15.09.2017 tarihli tutanak dava dosyasında mevcuttur.

6. Mağdur ...'un olay anlatımına uygun yaralanma tespiti içeren rapor dava dosyasında mevcuttur.

7. Suçta kullanılan ve Adli emanetin 2017/11784 sırasında kayıtlı bıçağın 15.09.2017 tarihli tutanakla muhafaza altına alındığı görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

4. Tutanak tanıklar M.Ö. ve B.M.'nin beyanları dava dosyasında mevcuttur.

5. Kolluk görevlileri tarafından düzenlenen 15.09.2017 tarihli tutanak dava dosyasında mevcuttur.

6. Mağdur ...'un olay anlatımına uygun yaralanma tespiti içeren rapor dava dosyasında mevcuttur.

7. Suçta kullanılan ve Adli emanetin 2017/11784 sırasında kayıtlı bıçağın 15.09.2017 tarihli tutanakla muhafaza altına alındığı görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı olarak yapılan inceleme sonucunda, İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçundan kurulan beraat hükmü kaldırılarak, iddia, sanık ve mağdur beyanları ile tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle, sanığın eylemine uyan nitelikli yağma suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık Hakkında Mahkumiyete Yeterli Kesin ve İnandırıcı Delil Bulunmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Sanık ile mağdurlar arasında mağdurların sanığa iftira atmasını gerektirecek nitelikte bir husumet bulunmaması, mağdurların aşamalarda değişmeyen tutarlı ve istikrarlı anlatımları, suçta kullanılan bıçağın adli emanete alındığına ilişkin tutanak ve 11.01.2018 tarhli adli rapor karşısında, sanığın cezalandırılmasına ilişkin soyut iddiadan başka delil olmadığına ve beraate ilişkin temyiz istemi yerinde görülmeyerek sanığın suçu sabit görülmüş ve kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kasten Yarama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Ön inceleme bölümünün ilk paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 30.04.2019 tarihli ve 2018/1469 Esas, 2019/943 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 31. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

08.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/790, Karar No: 2020/716, Tarih: 20.02.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/790 E.  ,  2020/716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sonucunda, ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ... ada 43 parsel sayılı 1.451,62 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve taşınmazın ...’ın fiili kullanımında olduğu şerhi yazılarak, arsa vasfı ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, dava konusu taşınmazda kimsenin kullanımının bulunmadığı iddiasına dayanarak, taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde bulunan zilyetlik şerhinin terkini istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, dava konusu ... ada 43 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde bulunan zilyetlik şerhinin iptaline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın boş, çalılık, kayalık yerlerden olduğu ve taşınmazda davalının kullanımının bulunmadığı kabul edilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de, varılan sonuç yasal düzenlemelere uygun düşmemektedir. Dava konusu taşınmazda, Kadastro Müdürlüğünce 3402 sayılı Yasa'nın Ek-4. maddesi uyarınca kullanım kadastrosu yapılmıştır. Dava tarihinden önce 26.04.2012 tarihli 28275 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6292 sayılı Kanun'un 9. Maddesinin 2. bendi ile; "Bu Kanuna göre yapılacak işlemler sonuçlanıncaya kadar 2/B alanları hakkında Hazine tarafından kişiler aleyhine açılması gereken davalar açılmaz, açılmış ve devam eden davalar durdurulur." hükmü getirilmiştir. Somut olayda davacı Hazine, 6292 sayılı Kanun'un yürürlüğünden sonra 03.07.2014 tarihinde, taşınmazın taşlık, çalılık, fundalık niteliğinde olduğu iddiasına dayanarak, taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesindeki kullanım şerhinin terkini istemiyle dava açmıştır.

Hal böyle olunca mahkemece, 6292 sayılı Kanun'un 9/2. maddesi göz önüne alınarak, dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabul kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16251, Karar No: 2015/940, Tarih: 26.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/16251 E.  ,  2015/940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2014

NUMARASI : 2014/102-2014/386

Davacı H.. Ü.. vekili Avukat Lokman tarafından, davalı M.. T.. aleyhine 04/03/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen 11/07/2014 günlü kararın Yargıtay’ca davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, pasif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nde öğretim üyesi olarak görev yaptığını, aynı hastanede öğretim üyesi olarak çalışan davalının, üçüncü bir şahsa kendisi hakkında hakaret içerikli sözler sarf ettiğini belirterek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, davalının görev kapsamında yapmış olduğu eyleminden dolayı ancak İdare aleyhine dava açılabileceği, kendisine husumet yöneltilemeyeceğinden bahisle istemin reddine karar verilmiştir.

Anayasa m. 129/5’te, memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken işledikleri kusurlardan doğan tazminat davalarının, ancak idare aleyhine açılabileceği benimsenmiştir. Ne var ki; bu kural mutlak olmayıp, idari yetkilerin kullanılma alanıyla, eş anlatımla, idari işlem ve eylem niteliğini yitirmemiş davranışlarla sınırlıdır. Özellikle, haksız eylemlerde (fiili yol); kamu görevlisinin, Anayasa’nın bu güvencesinden yararlanma olanağı bulunmamaktadır.

Somut olayda, davalının davacıya açıkça hakaret ettiği ileri sürülmüştür. Kamu görevlilerinin hakaret etmeleri kişisel kusur oluşturur ve hiç bir biçimde görevle ilişkilendirilemez. Bu sava dayanan davaların, Anayasa m.129/5 kapsamında değerlendirilmesi de mümkün değildir.

Şu halde, kamu görevlisinin kişisel kusuruna dayalı eldeki davada davalıya husumet tevcih edilebileceği benimsenmelidir. Mahkemece, işin esasının incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.