muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14818, Karar No: 2017/4750, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/14818 E.  ,  2017/4750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23476, Karar No: 2019/526, Tarih: 10.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/23476 E.  ,  2019/526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi süresi içinde duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait tekstil işyerinde Mayıs 2008 - Mart 2015 tarihleri arasında çalıştığını, davalının ortağı ile birlikte işlettiği işyerinden ayrılarak iki sokak ötede yeni bir işyeri açtığını, çalışmasının bu şekilde sona erdiğini, haftada 750,00 TL. ayda 2.000,00 TL. ücret aldığını ancak ücretin asgari ücretten gösterildiğini ve işçilik haklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; müvekkili ile davacı arasında hizmet akdi bulunmadığını ve taleplerin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, "... Dahili dava ifadesinden kastının ise müvekkilinin...San. Tic. Ltd. Şti'de sigortalı olarak çalıştığı tespit edildiği için ve dava dilekçelerinde bu şirketin hasım olarak gösterilmemesinin kabul edilebilir bir yanılgıya dayandığı gerekçesiyle dahil edilmesi olduğu anlaşılmış ve gerek dilekçesindeki anlatımından ve gerekse son duruşmasındaki beyanından davaya ... ve dava dışı ...San. Tic. Ltd. Şti aleyhine devam etmek istedikleri olduğu belirlenmiştir.

HMK'da aralarında zorunlu dava arkadaşlığı olmaması halinde dava dilekçesinde davalı olarak gösterilmeyenlerin aleyhine dahili dava müessesi kullanılmak suretiyle dosyaya hasım ithal edilmesini mümkün kılan bir düzenleme bulunmamaktadır.

Dava dilekçesinde gösterilen hasmın kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması durumunda temsilde ya da sıfatta yanılma olarak kabul edilmesi halinde doğru hasma karşı davaya devam olunması mümkün ise de, bu durumda da hataen dava açılan ilk davalı aleyhine davaya devam edilemez. Davacı taraf, dava dilekçesinde davalı olarak gösterdiği ... aleyhine davaya devam edeceğini bildirdiğinden temsilde ya da sıfatta yanılma olarak kabul edilmesi de mümkün değildir.

Açıklanan sebeplerle, dava dışı...San. Tic. Ltd. Şti.nin davaya dahil edilmesi mümkün olmadığından ve davalı ... aleyhine açılan davada toplanan delillere göre davalının işveren olmadığı, işveren şirketin ortağı olduğu ve bu durumda kişisel sorumluluğu bulunmadığından kendisine husumet yöneltilemeyeceği kanaatine varıldığından davanın husumet yokluğu sebebiyle reddine karar vermek gerekmiştir." gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı dava dilekçesinde ...'ı davalı olarak göstermiş, yargılama sırasında celbedilen kurum kayıtlarında davacının çalıştığı şirketin...San. Tic. Ltd. Şti. olduğunun anlaşılması karşısında şirketi davaya dahil etmek istediklerini ancak ... aleyhine de davaya devam etmek istediklerini bildirmiştir.

Esasen davacının husumette yanıldığı mahkemenin de kabulünde olup, mahkemece davacının ... aleyhine davaya devam etmek isteği...San. Tic. Ltd. Şti. yönünden dahili dava müessesi kullanılmak suretiyle dosyaya hasım ithal etmek olarak yorumlanmıştır. Oysa davacı vekili asıl işverenin şirket olduğunun tespiti üzerine verdiği dilekçe ile işverenin sıfatında yanıldıklarını açıkça ifade etmiş, gerçek işverenin davaya dahil edilmesini istemiş, ... aleyhine de davadan vazgeçmeyeceklerini bildirmiştir.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, davacının işvereni...San. Tic. Ltd. Şti.ne husumetin tevcihi için davacıya süre verilip, dava dilekçesinin tebliği ile işin esasına girerek ... ve şirket yönünden bir karar vermekten ibarettir. Yanılgılı değerlendirme ile davanın reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 10/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4271, Karar No: 2014/11691, Tarih: 29.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/4271 E.  ,  2014/11691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

7201 Sayılı Yasa'nın 35.maddesine göre kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimsenin adresini değiştirmesine rağmen yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmemesi nedeniyle eski adrese çıkarılan tebliğlerin muhataba yapılmış sayabilmesi için, tebligat çıkarılan adreste daha önce kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olması veya daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adreslerinde tebliğ yapılması gerekir.

Hükmün davalılardan.... yokluğunda verildiği, bu şirket adına çıkarılan tebligatın "Necatibey Caddesi NO:53/4 Merkez Ankara " adresinde 21.01.2014 tarihinde 7201 Sayılı Yasa'nın 35.maddesine göre tebliğ edildiği,iş bu davalı vekili olarak görev yapan Av.Sait Bingöl'e ait vekaletnamede şirket adresinin Mithatpaşa caddesi 31/26 Kızılay /Ankara olduğu, davalı vekilinin 12.1.2010 havale tarihli dilekçesi ile davalı vekilliğinden çekildiği, ancak çekilme dilekçesinin davalıya tebliğ edildiğine ilişkin tebligat evrakının dosya kapsamında yer almadığı anlaşılmaktadır.

Davalılardan ..... ticaret sicilindeki adresinin araştırılması ve tespit edilecek adrese davalı vekilinin çekilme dilekçesinin ve hükmün yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu' nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/5/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13343, Karar No: 2015/8921, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13343 E.  ,  2015/8921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14788, Karar No: 2015/16605, Tarih: 10.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/14788 E.  ,  2015/16605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2015

NUMARASI : 2015/483-2015/236

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine ödememe protestosu çekmeden senede dayalı icra takibi balattığını belirterek, senet nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyuşmazlığın temel ilişkiye dayalı başlatılan icra takibinden kaynaklandığı, davalının tacir olmadığı, uyuşmazlığın TTK'nun 4. Maddesinde sayılı mutlak ticari dava niteliği taşımadığı, görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6102 sayılı Yasa'nın 6335 sayılı Yasa ile değişik 5. md. göre Asliye Hukuk Mahkemeleri ile Asliye Ticaret Mahkemeleri arasındaki ilişki iş bölümü ilişkisi olmaktan çıkarılıp görev ilişkisine dönüştürülmüştür. 6100 sayılı HMK'nun 114. md. ise dava şartları tek tek sayılmıştır. Görev anılan yasa hükmünde sayılan dava şartlarından olup kamu düzenine ilişkindir.

Somut olayda dava ve icra takip konusu senetler kambiyo senedi niteliğinde olup, 6102 sayılı TTK'nun 4. maddesi kapsamında dava mutlak ticari dava niteliğindedir. Senetlere dayalı olarak başlatılan icra takibinin ilamsız icra takibi olması bu sonucu değiştirmeyecektir. Bu durumda mahkemece açılan davada görevli olduğu gözetilerek işin esasına girilmesi gerekirken davanın görev yönünden (usulden) reddine karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/815, Karar No: 2018/3959, Tarih: 04.07.2018

**23. Hukuk Dairesi         2018/815 E.  ,  2018/3959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı aleyhine ödenmeyen 4 adet site aidat bedeli sebebiyle icra takibi başlatıldığını, ancak davalının takibe haksız itiraz ettiğini ileri sürerek, takibin devamına ve %20’den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etti.

Davalı vekili, davalı ile davacı arasındaki sözleşmeye göre davacının alacağının inşaat tesliminden sonra muaccel olacağını, henüz bitmiş bir site olmadığından muaccel bir alacak olmadığını, davalının üyeliğinin normal üyeliklerden farklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının Kat Mülkiyeti Kanunu, Kooperatifler Kanunu, Ana Sözleşme Hükümlerine göre aylık 250,00 TL genel gider avansı ödemesi gerektiği, davalının genel gider avansından doğan ödeme yükümlülüğünü 01.08.2010 tarihinden başlayarak bağımsız bölümleri devrettiği tarihe kadar, uhdesinde kalan bağımsız bölümler için 20.11.2012 icra takip tarihine kadar olduğu, davalının gelir gider payına ödeme tarihinden itibaren aylık %10 gecikme bedelinin uygulanması gerektiği, davacı vekilince yapılan itiraz üzerine açılan davanın 3 ve 32 nolu bağımsız bölümlere ilişkin olduğu anlaşılmakla bu bağımsız bölümlerine ilişkin icra takip tarihi itibariyle genel gider aidat borcunun 14.000,00 TL asıl alacak ve 19.786,48 TL işlemiş gecikme bedeli üzerinden devam etmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verildi.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edildi.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bent kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Dava, kooperatif üyeliğinden kaynaklanan üyelik aidat alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Hukukî ilişkilerde temerrüt durumunda, uygulanması öngörülen temerrüt faiz oranı, Türk Borçlar Kanunu madde 120 uyarınca, yıllık yasal faiz oranının (yasal faiz oranı %9’dur) yüzde yüzünü aşamaz. Bu hükme uygun davranmak suretiyle taraflar temerrüt faiz oranını serbestçe belirleyebilir. Bu sınırlama Türk Ticaret Kanunu madde 8/1 uyarınca ticari işlerde uygulanmaz. Somut olayda, kooperatif ile üyesi arasında bir ticari iş söz konusu değildir. Bu sebeple, kooperatif genel

kurulunca, kooperatif aidatlarının ödenmesinde temerrüde düşen üyelerden, talep edilecek temerrüt faizinin oranı belirlenirken TBK madde 120’de ifade edilen sınıra uygun karar alınmalıdır. Bir başka ifadeyle, kooperatif genel kurulunca belirlenecek temerrüt faiz oranı, faiz borcunun doğduğu tarihte yürürlükte bulunan mevzuata göre belirlenen yasal faiz oranının yüzde yüzünden fazla olamayacaktır. Huzurdaki olayda kooperatif genel kurulunca belirlenebilecek temerrüt faiz oranı yıllık yasal faiz oranı olan %9’un yüzde yüz fazlası olan %18 oranından fazla belirlenemeyecektir.

Bu durumda, mahkemece, anılan yasal düzenleme çerçevesinde somut olay bakımından değerlendirilerek, işlemiş temerrüt faizi oranı ve miktarı ile işleyecek temerrüt faiz oranı bakımından yeni bir bilirkişiden denetime elverişli bir rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, 1 numaralı bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.07.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4995, Karar No: 2009/5749, Tarih: 01.06.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/4995 E.  ,  2009/5749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu yada kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır.

Bilirkişi kurullarınca düzenlenen raporlarda taşınmazın sulu tarım arazisi olduğu belirtilmekle yetinilmiş, taşınmazın fiilen sulanıp sulanmadığı, sulanıyor ise kaynağı, suyun kendi doğal akışı ile mi taşınmaza ulaştığı, dereden sulanıyorsa bu suyun taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için yeterli olup olmadığı, ayrıca dereden sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı, yapılan sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar araştırılmadan, taşınmazı 1. sınıf sulu tarla kabul ederek değerlendirme yapan raporlara göre hüküm kurulması,

2-Kabule göre taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirin hesaplanmasında taşınmazın bulunduğu İl Tarım Müdürlüğünün sulu şartlarda dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin verilerinin ortalama değerlerinin esas alınması ve üretim giderlerine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, genel idari giderler gibi giderler dahil edilmemelidir. Bu bağlamda, bilirkişi kurulu raporlarında resmi verilere göre yüksek verim miktarları ve tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, genel idari giderler gibi giderlerin de dahil edildiği üretim giderleri üzerinden değerlendirme yapılması,

3-Dava konusu taşınmazın kamulaştırılan kısmı 734,95 m2 olduğu halde 794,95 m2 nin idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

3-Dava konusu taşınmazın kamulaştırılan kısmı 734,95 m2 olduğu halde 794,95 m2 nin idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklandığı üzere taşınmazın sulu yada kuru tarım arazisi niteliği açıkça ve denetime olanak verecek biçimde saptanmalı, sulu tarım arazisi olduğunun (fiilen sulandığının) belirlenmesi durumunda sulu tarım arazilerinde münavebeye alınacak ürünlere ilişkin, kuru tarım arazisi olduğunun anlaşılması durumunda ise kuru arazilerde münavebeye alınacak ürünlere ilişkin İl Tarım Müdürlüğünün bildireceği 2007 yılına ilişkin dekar başına verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatları esas alınarak sulu tarım arazisi ise %5 kuru tarım arazisi ise %6 kapitalizasyon faizi uygulamak suretiyle değerlendirme yapılarak kamulaştırma bedelinin belirlenmesi için bilirkişi kurullarından ek rapor alınmalı, raporların bozma gereklerine uygunluğu denetlenerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7691, Karar No: 2023/1424, Tarih: 23.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/7691 E.  ,  2023/1424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Diyarbakır 13.Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2020 tarihli ve 2019/12 Esas, 2020/154 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 12.02.2021 tarihli ve 2020/1872 Esas, 2021/137 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Adli arama kararı olmadan sanıkta ele geçirilen suç konusu delillerin hükme esas alınamayacağına,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü