muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/568, Karar No: 2012/8733, Tarih: 19.03.2012

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna itibar edilerek, işyeri ve yapılan iş değişmeksizin, davalının işyerini 3.kişiye kiralamasının işyerinin devri anlamına geldiği, işverenin değişmesinin işyeri ve işin değişmemesi karşısında işçiye iş sözleşmesinin feshi hakkını vermediği, somut uyuşmazlık yönünden konunun incelenmesinden, davalının işyerini 5 yıl süreyle 3.kişiye kiraya vermesinin, davacının iş sözleşmesini feshetmesi için haklı bir neden oluşturmadığı gibi, işyerinin kiraya verilmesinin davacının herhangi bir hakkını da ortadan kaldıran bir hukuki işlem olmadığı, noter

tespitinden, davacının sigorta kaydının yapılabilmesi için işe giriş bildirgesinin imzalanması için devralan işverence çaba harcandığı ancak davacının gerekli evrakları imzalamaktan imtina ettiğinin anlaşıldığı, işyerini devralan işverenden davacıyı kayıt dışı çalıştırmasının beklenemeyeceği, davalının işyerini devrettiği, devrin davacı için haklı fesih sebebi oluşturmamasına rağmen davacının işe giriş kaydının yapılabilmesi çağrısına karşılık vermediği, dolayısıyla hizmet arzından kaçındığı, dolayısıyla davalı tarafça iş sözleşmesinin yapmakla yükümlü olduğu işi hatırlatıldığı halde ısrarla yapmamaktan dolayı iş sözleşmesini feshetmesinin haklı neden oluşturduğu, davalı tarafın haklı feshi karşısında davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağı gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatının reddine, diğer hesaplanan işçilik alacaklarının ise davalı işverenden tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından kıdem ve ihbar tazminatının reddi yönünden temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez. İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir. Ancak işverenin bu devir hakkını kötüye kullanıp kullanmadığı, işyerinde gerçekten işçinin de devir kapsamında devredilip edilmediği de araştırılmalıdır.

Dosya içeriğine göre davacının çalıştığı otel işletmesi davalı işveren tarafından 01.09.2008 tarihinden itibaren 5 yıllık kira sözleşmesi ile dava dışı ... TUR. OTEL İŞLETMECİLİĞİ A.Şirketine devri öngörülmüştür. Davalının sunduğu devir sözleşmesinin Madde VI.r fıkrasında “ekli listeye göre 15 kişiden ibaret personel ile birlikte devraldığı” belirtilmiş, davacının sunduğu devir sözleşmesinin aynı fıkrasında ise “ekli listeye göre 5 kişiden ibaret personel ile birlikte devraldığı”, “her işçi ile ayrı ayrı rızaya dayalı devir sözleşmesi imzalanacağı” belirtilmiştir.

Mahkemece iki sözleşme arasındaki çelişki giderilmediği gibi sözleşmenin eki olan personel listesi getirtilip, davacının devir edilecek personel içinde olup olmadığı araştırılmamıştır.

Somut bu maddi olgulara göre öncelikle devir sözleşmesinin 01.09.2008 tarihini kapsaması, iş sözleşmelerinin 24.09.2008 tarihinde feshedilmesi üzerinde durularak devrin gerçekleşip gerçekleşmediği, devir sözleşmesinde davalının bu hakkını kötüye kullanıp kullanmadığı üzerinde durulmalı, dosyada devir sözleşmeleri arasında personel devri ile ilgili çelişki giderilmeli, devre ilişkin personel listesi getirilmeli, davacının devir kapsamında olup olmadığı araştırılmalı ve sonucuna göre kıdem ve ihbar tazminatı hakkında karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde kıdem ve ihbar tazminatının reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/15558, Karar No: 2013/15428, Tarih: 25.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/15558 E.  ,  2013/15428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin işverence geçerli nedene dayanılmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkil şirketin yıllardan beri almakta olduğu POAŞ Petrol Ofisi A. Ş. Gözetim ihalesini 2012 yılında alamadığını, bu ihalenin davalı şirketin yıllık satış tutarının %41 'ini kapsadığını ve ihalenin anılamaması üzerine iş yerinde istihdam fazlası oluştuğunu, bu nedenle feshin geçerli nedene dayandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; her ne kadar işletmenin gelir tablolarında ve karında dönemsel bir düşüş tespit edilmişse de, satışlardaki azalmanın işletmenin üretim kapasitesi ile karşılaştırıldığında sürekli olmadığının anlaşıldığı ve ayrıca yüksek oranları ifade eden ciddi düzeylerde olmayıp sınırlı nitelikte gerçekleştiği, ekonomik nitelikte bir geçerli sebebin mevcut olmadığı, fesih uygulamasına gidilmeden önce öncelikle fazla çalışmalar kaldırılması, işçilerin rızası ile çalışma süreleri kısaltılması, işin zamana yayılması gibi önlemlere başvurulmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun'un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran iş yerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, iş yerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, iş yerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini olanaksız hale getiren iş yeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, iş yerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, iş yerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi iş yeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, iş yerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, her ne kadar mahkemece davalı iş yerindeki ekonomik sıkıntının sürekli nitelikte olmadığı ve işveren tarafından ekonomik krizin aşılması yönünde alınması gereken tedbirlere başvurulmadan fesih yoluna gidildiği kabul edilmiş ise de, davacı ile aynı tarihte aynı gerekçe ile iş akdi feshedilen emsal nitelikteki işçilerin Gebze 2. İş Mahkemesinde açmış oldukları işe iade davalarında yapılan inceleme sonucunda, bilirkişi kurulu tarafından, 2012 yılında POAŞ ihalesinin alınamamasının davalı şirkette ciro kaybına neden olduğu, bu ihalenin davalı şirketin net satışlarının %78 'ini oluşturduğu ve şirkette istihdam azaltmasını gerektirir önemli bir ekonomik daralmanın meydana geldiği, ve davalı şirketin ihaleyi kaybetmesinden sonra işçi çıkarttığı halde yeni işçi alımı yapmayarak fesih gerekçesinde tutarlı davrandığı belirlenmiştir. Aynı raporda, iş gücü ihtiyacında büyük düşüş yaşandığı için işçilerin başka bölümlerde çalışma imkanının kalmadığına ve fesih sonrasında davalının almış olduğu işler ve ekonomik durumuna göre yeni iş gücü ihtiyacı doğuran bir seyrin oluşmadığına da işaret edilmiştir. Davacı ile aynı tarihte aynı sebeple iş akdi feshedilen işçilerin açmış olduğu emsal nitelikteki dosyalara ilişkin yapılan temyiz incelmeleri sonucunda, yukarıda özetlenen bilirkişi raporu içeriği ile davalı iş yerindeki ekonomik daralmanın istihdam fazlalığı meydana getiren önemli bir kriz niteliğinde olduğu ve süreklilik arz ettiği , işverenin feshe son çare olarak başvurarak, fesih sebepleri hususunda tutarlı davrandığı belirlenmiş olduğundan, yerel mahkemenin feshin geçerli nedene dayanmadığı yönündeki gerekçesi isabetsiz bulunmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacınm yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 100,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacınm yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 100,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alman temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 25.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22, Karar No: 2011/4574, Tarih: 26.09.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/22 E.  ,  2011/4574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile ... ve ..., dahili davalılar Hazine ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair...Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 28.07.2010 gün ve 608/516 saylı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi dahili davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 2.10.2009 havale tarihli dava dilekçesinde özetle: 198 ada 45 parsel sayılı taşınmazın kendi adına kayıtlı olduğunu, 198 ada 44 ve 46 nolu parseller ile 37 ve 38 nolu parsellerin davalılara ait bulunduğunu, kadastro çalışmalarında kendisine ait bir kısım yerlerin dere yatağında ve davalılara ait parsellerde kaldığını açıklayarak keşifte belirlenecek yerler için tapu iptali ve tescil ile tescil isteğinde bulunmuştur. Ayrıca, duruşma oturumlarında açıklamalı beyanlarını yinelemiştir.

Davalılar, oturumlarda, kadastro tespitlerinin doğru olduğunu ve davanın reddini savunmuşlar, ayrıca 1.12.2009 tarihli keşifte davacı ile kendi arazileri arasında eskiden beri sabit sınır bulunduğunu açıklamışlardır.

Mahkemece, “davacının davasının kabulüne, davalı ... adına kayıtlı 198 ada 44 nolu parselden krokide 44/B harfi ile gösterilen 55.75 m2'lik kısmın iptali ile davacı adına kayıtlı aynı ada 45 parsele eklenerek tapuya tesciline, öteki davalı ... adına kayıtlı 198 ada 46 parselden aynı krokide 46/B işaretli 45.91 m2'lik kısmın iptali ile davacının parseline ilave edilerek tapuya tesciline, ayni krokide A harfi ile işaretli 85.87 m2 kısmın dere yatağından iptali ile davacı parseline ilave edilerek tapuya tesciline” karar verilmiştir.

Hüküm süresi içerisinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller dosya kapsamından; eldeki davada davacı gerek dere yatağında ve gerekse davalılar adına tespit ve tescil edilen taşınmazlarda kalan bölümler için tespit öncesi zilyetlik hukuksal nedenlerine tutunarak iş bu davayı açmıştır. Davacının kendi adını kayıtlı nizasız 198 ada 45 parsel ile davalılar adına tapuda kayıtlı aynı ada 44 ve 46 nolu parsellerin kadastro tespitleri 26.07.2007 tarihinde yapılmıştır. Dava 02.10.2010 tarihinde açılmıştır. Kadastroda tespit dışı bırakılan yer için Dairenin ve HGK.nun kararlık kazanmış içtihatlarına göre iki yıllık makul süre geçirildikten sonra dava açılmıştır. Tespit sonrası 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresi ise dolmamıştır.

Hal böyle olunca, kadastro çalışmalarında dere yatağında bırakılan yer için davanın makul süre içerisinde açılmadığından reddine karar vermek gerekirken yazılı olduğu üzere kabule karar verilmesi doğru olmamıştır. Davalı Hazine vekilinin buna ilişkin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile hükmün bu bölümünün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12747, Karar No: 2019/1781, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/12747 E.  ,  2019/1781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11061, Karar No: 2013/2506, Tarih: 14.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/11061 E.  ,  2013/2506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 07/05/2012 gün ve 2012/5498-2012/8025 Esas Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, davacının temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır. Davacı kararın düzeltilmesini istemiştir.

Davacı, davalı özel eğitim kurumu ile aralarındaki sözleşme gereği okutulan öğrencilerin %3 ünden ücret alınmaması gerektiği halde tüm öğrencilerin okutulması ücretinin kendilerinden tahsil edilmiş olmasının doğru olmaması nedeni ile ödenen ücretin %3 ücretsiz okutulması gereken öğrenciye isabet eden tutarının davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, tüm öğrencilerin eğitim ücretinin devlet tarafından karşılanacağına yönelik yasa hükmü nedeni ile açılan davanın yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 3797 sayılı yasanın ek 3. maddesi uyarınca özel eğitim kurumlarında eğitim gören tüm öğrencilerin ücretlerinin devlet tarafından karşılanacağı hükmü karşısında %3 ücretsiz öğrenci okutma koşulunun anlamını yitirdiği, ücretsiz okutulmak üzere davalı kuruma yapılan bir başvuru bulunmadığı gerekçesi ile istem reddedilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden taraflar arasında özel eğitime muhtaç çocuklara eğitim verilmesi ile ilgili bir protokol bulunduğu anlaşılmakla birlikte mahkemece bu sözleşme hükümleri incelenmeksizin 3797 sayılı yasanın ek 3. maddesi uyarınca karar verildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, taraflar arasında imzalanan protokol getirtilip tüm hükümleri incelenerek, protokolün imza tarihi itibari ile yürürlükte olan ve atıf yapılan yasal mevzuat hükümleri ile birlikte değerlendirilmesi ve uyuşmazlığın çözümünde hangi yasa ve yönetmeliğin uygulanacağı kanunların kabul tarihine göre davalı merkezin hangi yasaya göre kurulduğu, benzer eğitim ve rehabilitasyon merkezleri ile davacı arasındaki uygulamanın nasıl yapıldığı araştırılarak gerekirse bilirkişi görüşüne başvurularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile istemin tümden reddi doğru olmamıştır. Buna göre, kararın bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla kararın düzeltilmesi talebi kabul edilmelidir.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 440-442. maddeleri gereğince davacının karar düzeltme isteminin kabulüne; Dairemizin 07.05.2012 gün ve 2012/5498-2012/8025 Esas Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına; kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA14/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1460, Karar No: 2008/1089, Tarih: 26.02.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/1460 E.  ,  2008/1089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. İcra Mahkemesi

İİK’nun 333/a maddesine muhalefet etmek suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmiş,hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesi ile dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Mahkemece 25.06.2004 tarihli celsede verilen kararın hazır olan müşteki vekilinin yüzüne karşı tefhim edilmesine rağmen müşteki vekilince kararın 30.07.2004 tarihinde temyiz edilmiş olduğu anlaşılmakla,

Hüküm müşteki vekilinin yüzüne karşı verilmiştir. İİK.’nun 353. maddesi gereğince temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren 7 gündür. Temyiz dilekçesinin yasal süre geçtikten sonra verildiği belirlenmiştir. İİK.’nun 365/3. maddesi gereğince temyiz dilekçesinin isteme aykırı olarak süre yönünden REDDİNE 26.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6813, Karar No: 2021/9959, Tarih: 12.10.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/6813 E.  ,  2021/9959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 25/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 12/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2177, Karar No: 2014/6838, Tarih: 02.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/2177 E.  ,  2014/6838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ...4.Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 7.Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, uyuşmazlığın bireysel kredi kartı sözleşmesinden kaynaklandığı ve genel mahkemelerin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, uyuşmazlığın mutlak ticari dava olduğu belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 02.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6151, Karar No: 2010/11961, Tarih: 22.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6151 E.  ,  2010/11961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek ağaca ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 ve 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde geri verilmesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.