muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/435, Karar No: 2022/285, Tarih: 21.04.2022

Mahkemede; “Daha önce Asliye Ceza Mahkemesinde ifade verdim. O ifadem doğrudur. Ben kesinlikle müşteki-sanık ...'a yönelik eylemde bulunmadım, tehdit etmedim, suçsuzum.”, Kolluktaki ifadesi okunarak sorulduğunda; “Oradaki ifadem de doğrudur. İfademde de söylediğim gibi diğer sanık ... demir boru ile benim koluma vurmuştur. Ben kendisinden şikâyetçi değilim. Ben ona vurmadığım gibi tehdit de etmedim.”,

İnceleme dışı sanık ... Kollukta; “Benim 23 aylık kız çocuğum var. Ben evde çocuğum ile ve evimin işleri ile ilgilenirim. Annemlerin bize yakın olan Şivelen Sokak, 10/6, Keçiören adresindeki evlerinde tamirat işi olduğu ve mutfaklarının kullanılamayacak durumda olmasından dolayı yemeklerini ben evde yaparım ve eşim evde olur ise eşim yemekleri götürür. Eşim evde olmaz ise ben yemeklerini götürürüm. 02.06.2013 gününün Pazar günü olmasından dolayı eşim evde bulunmaktaydı ve annemlere gitti daha sonra eve geldi ve yemeğin hazırlanmasını beklediği esnada bir anda gitti. Ben de evde yemeği hazırladım. Daha sonrasında eşim ve annemlerin binasında oturan şahıslar ile tartışmasının olduğunu duydum. Ancak ben evden dışarı çıkmadığım için olayları görmedim. Aynı gün saat 20.00 sıralarında yemek götürmek için annemlerin evine gittim. Merdivenlerden çıktım ve annemlerin dairesinin önüne geldiğimde benim hakkımda şikâyetçi olan ..., bu bayanın annesi ve kız kardeşi bana ‘Sen dışarı çıkarsın, dışarıda 100 kişi seni bekliyor, seni tanıdık artık. Seni sinkaf ettireceğiz. Bizim işimiz seninle artık. Senin a...a koyduracağız. Sen bittin’ gibi birtakım hakaret ve tehditlerde bulunmaya başladılar. Bu esnada ev sahibi olan kişinin bacanağı olduğunu bildiğim ancak ismini bilemediğim erkek şahıs bu bayanlara ‘Ayıp değil mi? Nasıl konuşuyorsunuz? Böyle konuşulmaz’ diyerek kendilerini evlerine gönderdi. Bana da ‘Senin eşin falan benim karıma küfrediyormuş. Böyle şeyler yakışmaz’ dedi. Ben de annemlerin evine girdim. Bunun dışında aramızda herhangi bir konuşma geçmedi. Bu olaylar esnasında benim yanımda herhangi bir kimse yoktu. Ben kendilerinin önünü kesmedim. Kendilerine tehditte veya hakarette bulunmadım. Suçlamaları kabul etmiyorum. Benim hakkımda iftirada bulunan, hakaret ve tehditte bulunan ... isimli şahıs, annesi ve ... isimli şahsın eşi olan ismini bilemediğim bayanlardan davacı ve şikâyetçiyim.”,

Asliye Ceza Mahkemesinde; “Ben atılı suçlamayı kabul etmem. Ben kavga sırasında olay yerinde yoktum. Sonradan olay yerine anneme yemek götürmek için gittiğimde kavga bitmişti. Annem kolundan yaralanmıştı. Olay yerinde ağabeyim ... yoktu keza eşim ... de evdeydi. Kavgaya katılmış değillerdir. Ben de ... isimli kişiye herhangi bir şekilde vurup yaralamış değilim. Kavgaya katılmış değilim. Tehdit etmiş değilim. Bu nedenle suçsuzum beraatimi isterim. Şayet mahkemece aksi kanaate varılacak olursa hakkımda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını ve lehime olan yasal hükümlerin uygulanmasını talep ediyorum.”,

Mahkemede; “Üzerime atılı suçlamaları kabul etmiyorum, olayla hiç bir ilgim yoktur. Olayın olduğu sırada ben zaten orada değildim, evdeydim, bebeğimle ilgileniyordum, hiçbir şeyi de görmüş değilim, kim kime vurmuş bilmiyorum, Satılmış'a vurmadım, tehdit de etmedim, suçsuzum.”,

İnceleme dışı sanık ... Kollukta; “Otoparkçılık yaparım. 02.06.2013 gününün Pazar olması ve işe gitmediğimden dolayı saat 14.00'e kadar evde istirahat ettim. Saat 15.00 sıralarında kayınvalidemlerin evi olan .... sayılı evlerinde tamirat tadilat işi olduğu için herhangi bir ihtiyaçlarının olup olmadığına bakmak için buraya geldim. Evde yanlız başına çalışan ustayla görüştüm ve yemek getirmek için tekrar kendi evime geçtim. Evde yemek hazırlandığı esnada ben de pencerenin önünde sigara içerek dışarıya bakıyordum. Kayınvalidem ile olay nedeniyle isminin ... olduğunu öğrendiğim şahıs ve ... isimli şahısların tartıştıklarını görmem üzerine hemen yanlarına gittim ve ne olduğunu sorduğumda ... isimli şahsın elinde demir türü bir şey vardı ve bana ‘Biz Yozgatlıyız, bir telefonla 500 kişi çağırırız’ gibi birtakım şeyler söylemesi üzerine ben de kendisine ‘Ne yapacaksan bana yap, ben burada yalnızım siz 2 kişisiniz’ dedim. Bunun üzerine bu şahıslar bana saldırmaya başladılar. Ben kendimi savunmak istedim. Bu esnada benim tanımadığım ancak yoldan geçen birkaç genç araya girdi ve bizi aralamaya çalıştığı esnada bu şahıslara da hakaretler etmeleri üzerine bizi aralayan şahıslar da bu şahıslara vurmaya başladı. Daha sonrasında da kayınbiraderim olan ... evin tamiri için malzeme getirmek için arabayla gelmiş. Bizim kavga ettiğimizi görmesi üzerine kendisi de geldi ve şahıslara vurmaya çalıştı. Ancak ben ...'ı tutarak kavgaya girmesini engelledim. Daha sonra da bizi aralayan ve olaya karışan tekrardan görsem tanıyamayacağım gençleri sakinleştirerek gönderdim. Kayınbiraderim ve kayınvalidemi alarak eve gittim. Ben denildiği gibi kimseye saldırmadım. ... isimli şahıs ile ... isimli şahısların kayınvalidem ile tartıştıklarından dolayı araya girdim ve kendileri bana saldırınca ben kendimi savundum. Kimsenin kafasına demir sopayla vurmadım. Aksine demir sopa kendisindeydi. Kendisine kimin demir sopayla vurduğunu görmedim. Olayın üzerinden 4 gün geçtiği ayrıca herhangi bir yaralanmam olmadığı için herhangi bir doktor raporu aldırmak istemiyorum. Benim hakkımda iftirada bulunan ..., ... ve ... isimli şahıslardan davacı ve şikâyetçiyim. Uzlaşmayı kabul ediyorum.”,

Asliye Ceza Mahkemesinde; “Ben atılı suçlamayı kabul etmem. Ben suç konusu kavgaya katılmış değilim. Aracı olmaya çalıştım. Ben vardığımda kayınvalidem ... ile ...'nin tartıştıklarını gördüm. ...'nin elinde demir sopa vardı. Ben varmadan önce kayınvalideme vurmuş. Ancak ben vurduğunu görmedim. Eşim de daha sonra aracı olmak için olay yerine gelmişti. O da ...'ye vurmuş değildir. ... da kavga bittikten sonra olay yerine gelmişti. O geldikten sonra kavga olmadı. Mahalleli çocuklar da kayınvalidemi tanıdıkları için kavgaya karışmışlardı. Ben onları tanımıyorum. ...'yi onlar yaralamış olabilirler. Bu nedenle suçsuzum. Beraatimi isterim. Şayet mahkemece aksi kanaate varılacak olursa hakkımda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını ve lehime olan yasal hükümlerin uygulanmasını talep ediyorum.”,

Mahkemede; “Üzerime atılı suçlamaları kabul etmiyorum, ben evdeydim, dışarıdan sesler gelince camdan baktım, kavga olduğunu gördüm, kayınvalidem birisi ile tartışıyordu, dışarı çıktım, ortalık çok kalabalıktı, karşılıklı birbirlerine laflar söyleniyordu, sokaktan geçenler ne oluyor diye müdahale edince sonra kavga çıktı ve ...'ye vurmaya başladılar, şahıslar Satılmış'a vurarak aşağı doğru götürüyorlardı, Satılmış'ın elinde sopa mı demir mi bilemiyorum bir alet vardı, ben sadece ayırmaya çalıştım, kesinlikle Satılmış'a vurmuş değilim, yoldan geçen gençler Satılmış'a vura vura aşağı doğru götürürken ... olay yerindeydi, ne oluyor diye sordu, ben de bizlik bir şey yok dedim, ardından birlikte binaya çıktık.”, Kolluktaki ifadesi okunarak kısmi aykırılık nedeniyle sorulduğunda; “Aslında benim oradaki ifadem de doğrudur, Satılmış'ın elinde sopa ya da demir gibi bir şey vardı, Satılmış ile aramızda laf dalaşı oldu fakat Satılmış bana saldırmak istemiş değildir, ayrıca ... olay yerine geldiğinde Satılmış'a saldırmak istemedi, ben ... olaya müdahil olmak isterken ‘Bizlik bir şey yok’ diyerek onu sakinleştirdim.”,

Şeklinde beyanda bulunmuşlardır.

Şeklinde beyanda bulunmuşlardır.

Sanık ... Kollukta müdafi olmadan; “02.06.2013 günü saat 14.00 sıralarında ben kullanmakta olduğum aracımla evimizde tamirat tadilat işleri olduğu için boya malzemesi aldım ve eve geldim. Aracımı park ettikten sonra eniştem olan ... ile bizim binamızda oturmakta olan ... isimli şahıs ve tanımadığım birkaç kişinin tartıştığını görmem üzerine Mikail'i korumak için koşarak araya girdim ve ... isiınli şahsa Mikail'e saldırdığı için saldırmaya çalıştığım esnada Mikail beni tuttu ve Satılmış’a saldırmamı engelledi. Daha sonrasında da beni alarak eve çıkarttı. Bir müddet sonra annem kolunun ağrıdığını söylemesi üzerine kendisini alarak hastaneye götürdüm tedavisini yaptırdıktan sonra eve geldik. Kendilerinin komşumuz olmasından dolayı herhangi bir şikâyetimiz de olmadığı için herhangi bir şey yapmadık. Bugün yani 06.06.2013 günü polis merkezinden çağrılmam üzerine polis merkezine geldik. Suçlamaları öğrendim. Ancak benim kendilerinin dediği gibi herhangi bir olayım olmadı. Kendilerini tehdit etmedim. Hakarette bulunmadım. Kimseye telefon açıp adam çağırmadım. Suçlamaları kabul etmiyorum. Suçlamalar tamamen asılsızdır. Benim hakkımda iftirada bulunan ..., ... ... ve ... isimli şahıslardan davacı ve şikâyetçiyim. Uzlaşmayı kabul ediyorum.”,

Asliye Ceza Mahkemesinde; “Ben de atılı suçlamayı kabul etmem. Ben kavga bittikten sonra olay yerine gelmiştim. ...'yi mahalleli gençler dövüp yaralamıştır. Bu nedenle suçsuzum. Beraatimi isterim. Şayet mahkemece aksi kanaate varılacak olursa hakkımda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını ve lehime olan yasal hükümlerin uygulanmasını talep ediyorum.”,

Mahkemede; “Üzerime atılı suçlamaları kabul etmiyorum. Ben olay yerine geldiğimde bir karışıklık vardı fakat aşağı taraftaydı, ne olduğunu sorduğumda eniştem Mikail ‘Bizlik bir şey yok abi’ diyerek söyledi, birlikte binaya çıktık, kesinlikle ...'ye vurmadım, başka birisine de vurmuş değilim.”, Kolluktaki beyanı okunarak kısmi aykırılık nedeniyle sorulduğunda; “O ifade doğrudur fakat Satılmış'a saldırmak istediğim hususu yanlış geçmiş. Satılmış'a saldırmak istemiş değilim, ne olduğunu sorunca Mikail ‘Bizlik bir şey yok’ dedi ve beni alıp binaya çıkardı, ben kesinlikle kimseye vurmadım.”,

Şeklinde savunmada bulunmuştur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Uyuşmazlık konularının ayrı ayrı değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

1- Görevsiz Asliye Ceza Mahkemesinde dinlenen tanıklar ... ve ...’ın görevli Ağır Ceza Mahkemesince yeniden ifadelerinin alınması ve mağdur hakkında yeniden rapor aldırılması gerekip gerekmediği, bu bağlamda eksik araştırmayla hüküm kurulup kurulmadığı, ayrıca gerekçeli kararın Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 232. maddelerinde öngörülen şekilde yasal ve yeterli gerekçe içerip içermediği;

Uyuşmazlık konularının ayrı ayrı değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

1- Görevsiz Asliye Ceza Mahkemesinde dinlenen tanıklar ... ve ...’ın görevli Ağır Ceza Mahkemesince yeniden ifadelerinin alınması ve mağdur hakkında yeniden rapor aldırılması gerekip gerekmediği, bu bağlamda eksik araştırmayla hüküm kurulup kurulmadığı, ayrıca gerekçeli kararın Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 232. maddelerinde öngörülen şekilde yasal ve yeterli gerekçe içerip içermediği;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun “Görev” başlıklı 3. maddesinde “Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir” hükmü getirilmiştir. Madde yönünden yetki olarak da tanımlanan görev ilişkisi, mahkemelerin hangi ağırlıktaki suçları yargılama yetkisine sahip oldukları anlamına gelmektedir.

5271 sayılı CMK’nın; Görevli olmayan hâkim veya mahkemenin işlemleri, başlığını taşıyan 7. maddesindeki, “Yenilenmesi mümkün olmayanlar dışında, görevli olmayan hâkim veya mahkemece yapılan işlemler hükümsüzdür.” kuralının üzerinde durulmasında fayda bulunmaktadır.

Anılan hüküm, tasarıda olmamasına rağmen, ... Komisyonunca yasaya eklenmiş olup eklenme gerekçesi şu şekildedir;

"Tasarıya 6 ncı maddeden sonra gelmek üzere ‘Görevli olmayan hâkim veya mahkemenin işlemleri’ başlığı altında; görevli olmayan hâkim veya mahkemenin işlemlerinin akıbetinin doktrin ve uygulamada tartışmaya yol açmasının önüne geçmek amacıyla tasarıya yeni bir 7 nci madde eklenmiştir".

Konu öğretide tartışılmış olup, konuyla ilgili şu görüşler ileri sürülmüştür;

“Madde bakımından yetkisiz hâkimin yaptığı işlemler geçersizdir. Böyle bir durumda, yetkisiz mahkemece tüm işlemler yenilenecek, o ... yargılama makamının önüne yeni gelen bir ... gibi görülerek, yeni bir yargılama yapılacak, sadece tekrarlanması mümkün olmayan işlemler varlığını sürdürecektir.” (Öztürk-Erdem; Uygulamalı Ceza Muhakemesi, 11. Baskı, sh.256.); “Öğretide, madde bakımından yetkisiz mahkemenin yaptığı işlemler bakımından kural olarak bu işlemlerin geçersiz olduğu kabul edilmekte, tekrarlanması mümkün olanların yok hükmünde sayılacağı ileri sürülmekteydi, yeni düzenleme yasada var olan boşluğu öğretideki baskın görüşe uygun şekilde doldurmuştur.” (Özbek; Ceza Muhakemesi Hukuku, 1. Baskı, sh. 540.); “Duruşmanın sözlülüğü ve doğrudan doğruyalığı ilkeleri madde yönünden yetkisiz hâkimin yaptığı işlemlerin yenilenmesini zorunlu kılar. Ancak, yetkisiz (madde yönünden) mahkemenin tanık ve bilirkişi dinleme tutanaklarını erken dinleme tutanağı olarak kabul etmek, tanıkları ve bilirkişiyi bir daha dinleme olanağı yoksa, yetkisiz mahkemenin işlemleriyle yetinmek gerekir. Bu bağlamda, bir tanık hastalığı veya oturduğu yerin uzaklığı nedeniyle istinabe yoluyla dinlenmiş ise bu tutanaklar geçerli sayılmalıdır. Çünkü, yetkili mahkeme kendisi de doğrudan doğruya tanığı dinleyemeyecek istinabe olunan hâkime başvurmak zorunda kalacaktır. Aynı şekilde, sanık vareste tutulmayı talep etmiş veya sanık hazır bulunmadan yapılabilecek bir istisnai duruşma söz konusu ise yetkili mahkeme, yetkisiz mahkemenin işlemlerine dayanabilmeli ve onları geçerli saymalıdır.” (Centel-Zafer; Ceza Muhakemesi Hukuku, 5. Baskı, sh. 514.); “Biz, işlemin ‘yenilenmesi mümkün olan ve mümkün olmayan’ ayrımından ziyade, işlemin madde yönünden yetki kavramına, yani asıl ceza davasının kovuşturma evresi bakımından yargılama yetkisinin bölüşülmesine sıkı sıkıya bağlı olup olmamasına göre bir ayrım yapılmasını öneriyoruz. Birinciler, ancak madde yönünden yetkili mahkemece yapılabilecek işlemlerdir. Bunlar, madde yönünden yetkili sayılan ikinci mahkemece mümkünse yeniden yapılabilmeli, bunun için onların ortadan kaldırılmasına (iptaline) ihtiyaç duyulmamalı, yani kaide müeyyidenin hukuk bakımından yok sayılması olmalıdır. Bu kaideye (mesela birinci mahkemece dinlenmiş olan tanığın ölmesinde olduğu gibi) yeniden yapmanın mümkün olmaması veya (birinci mahkemece dinlenmiş olan tanığın istinabe ile dinlenmiş tanık gibi sayılabilmesinde olduğu gibi) yeniden yapmağa ihtiyaç duyulmaması hâllerinde gerektikçe diğer hâllerde istisnalar elbet kabul edilebilecektir. Keza işlemin bir başka makam tarafından ortadan kaldırılması için kanun yolu tanınmış olan hâllerde, yokluk müeyyidesinin söz konusu olamayacağı da açıktır. Bu da kaidenin bir istinasını oluşturacaktır. Buna karşılık (mesela tali bir davanın çözülmesinde olduğu gibi) madde yönünden yetki kavramının da dışında kalan ikinci grupta işlemlerin, sırf mahkeme madde yönünden yetkisiz diye, yeniden yapılması elbet gerekmez

. Keza işlemin bir başka makam tarafından ortadan kaldırılması için kanun yolu tanınmış olan hâllerde, yokluk müeyyidesinin söz konusu olamayacağı da açıktır. Bu da kaidenin bir istinasını oluşturacaktır. Buna karşılık (mesela tali bir davanın çözülmesinde olduğu gibi) madde yönünden yetki kavramının da dışında kalan ikinci grupta işlemlerin, sırf mahkeme madde yönünden yetkisiz diye, yeniden yapılması elbet gerekmez. Bu nedenle mesela birinci mahkemenin verdiği tutuklama veya ihtiyati tedbir kararı, soruşturma evresinde verilen tutuklama kararının kovuşturma evresinde de hükmünü sürdürmesinde olduğu gibi, geçerliğini korumalıdır” (Kunter-Yenisey-Nuhoğlu; Ceza Muhakemesi Hukuku, sh.384,385.).

Görüldüğü gibi, kanunla görevsiz mahkemece yapılan işlemlerin, tekrarlanması olanağı bulunmayanlar dışındakilerin, görevli mahkemece yeniden usulüne uygun olarak yapılması zorunluğu getirilmiştir. Bu zorunluluk duruşmanın sözlülüğü, kanıtların doğrudan doğruyalığı ve adil yargılanma ilkesinin doğal sonucudur. Ancak CMK’nın 7. maddesindeki “Yenilenmesi mümkün olmayanlar dışında, görevli olmayan hâkim veya mahkemece yapılan işlemler hükümsüzdür.” ifadesini, işlemin yokluğu anlamında değil, adil bir yargılama için tekrarlanma olanağı var ise yenilenmelidir şeklinde anlamak ve yapılan işlemlerin bizzat o mahkeme huzurunda yapılmasının zorunlu olup olmadığı ölçüsüyle değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu bağlamda görevsiz mahkemenin verdiği tutuklama kararının geçerliliğini sürdürdüğü, görevsizlik kararı vermiş olan mahkemece dinlenmiş olan tanığın beyanlarının şartlar gerektiriyorsa istinabe yoluyla dinlenmiş tanık gibi beyanının değerlendirilmesi suretiyle hükme esas alınabileceği kabul edilmelidir.

Ayrıca, ceza muhakemesinin amacı, her somut olayda kanuna ve usule uygun olarak toplanan delillerle maddi gerçeğe ulaşıp adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasının önüne geçebilmek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmektir. Gerek 1412 sayılı CMUK, gerekse 5271 sayılı CMK, adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle ulaşılma imkânı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

Öte yandan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması" başlıklı 141. maddesinin üçüncü fıkrası; "Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." şeklinde düzenlenmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Kararların gerekçeli olması" başlıklı 34. maddesinin birinci fıkrasında; "Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230. madde göz önünde bulundurulur. Kararların örneklerinde karşı oylar da gösterilir.”,

"Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar" başlıklı 230. maddesinde de;

"(1) Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde aşağıdaki hususlar gösterilir:

a) İddia ve savunmada ileri sürülen görüşler.

b) Delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi.

"Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar" başlıklı 230. maddesinde de;

"(1) Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde aşağıdaki hususlar gösterilir:

a) İddia ve savunmada ileri sürülen görüşler.

b) Delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi.

c) Ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi; bu hususta ileri sürülen istemleri de dikkate alarak, Türk Ceza Kanunu'nun 61 ve 62. maddelerinde belirlenen sıra ve esaslara göre cezanın belirlenmesi; yine aynı Kanun'un 53 ve devamı maddelerine göre, cezaya mahkûmiyet yerine veya cezanın yanı sıra uygulanacak güvenlik tedbirinin belirlenmesi.

d) Cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanaklar.

(2) Beraat hükmünün gerekçesinde, 223. maddenin ikinci fıkrasında belirtilen hâllerden hangisine dayanıldığının gösterilmesi gerekir.

(3) Ceza verilmesine yer olmadığına dair kararın gerekçesinde, 223. maddenin üçüncü ve dördüncü fıkralarında belirtilen hâllerden hangisine dayanıldığının gösterilmesi gerekir.

(4) Yukarıdaki fıkralarda belirtilen hükümlerin dışında başka bir karar veya hükmün verilmesi hâlinde bunun nedenleri gerekçede gösterilir.",

"Hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar" başlıklı 232. maddesinde ise;

"(1) Hükmün başına, 'Türk Milleti adına' verildiği yazılır.

(2) Hükmün başında;

a) Hükmü veren mahkemenin adı,

b) Hükmü veren mahkeme başkanının ve üyelerinin veya hâkimin, Cumhuriyet savcısının ve zabıt kâtibinin, katılanın, mağdurun, vekilinin, kanunî temsilcisinin ve müdafiin adı ve soyadı ile sanığın açık kimliği,

c) Beraat kararı dışında, suçun işlendiği yer, tarih ve zaman dilimi,

d) Sanığın gözaltında veya tutuklu kaldığı tarih ve süre ile halen tutuklu olup olmadığı,

Yazılır.

(3) Hükmün gerekçesi, tümüyle tutanağa geçirilmemişse açıklanmasından itibaren en geç onbeş gün içinde dava dosyasına konulur.

(4) Karar ve hükümler bunlara katılan hâkimler tarafından imzalanır.

(5) Hâkimlerden biri hükmü imza edemeyecek hâle gelirse, bunun nedeni mahkeme başkanı veya hükümde bulunan hâkimlerin en kıdemlisi tarafından hükmün altına yazılır.

(6) Hüküm fıkrasında, 223. maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir.

(7) Hükümlerin nüshaları ve özetleri mahkeme başkanı veya hâkim ile zabıt kâtibi tarafından imzalanır ve mühürlenir.”,

Hükümlerine yer verilmiştir.

(6) Hüküm fıkrasında, 223. maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir.

(7) Hükümlerin nüshaları ve özetleri mahkeme başkanı veya hâkim ile zabıt kâtibi tarafından imzalanır ve mühürlenir.”,

Hükümlerine yer verilmiştir.

Buna göre, Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34, 230 ve 232. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının karşı oy da dâhil olmak üzere gerekçeli olarak yazılması zorunlu olup hüküm; başlık, sorun, gerekçe ve sonuç (hüküm) bölümlerinden oluşmalıdır. “Başlık” bölümünde; hükmü veren mahkemenin adı, mahkeme başkanının ve üyelerinin veya hâkimin, Cumhuriyet savcısının, zabıt kâtibinin, katılanın, mağdurun, varsa vekilinin ve kanuni temsilcisinin adı ve soyadı, sanığın açık kimliği ile varsa müdafisinin adı ve soyadı, beraat kararı dışında suçun işlendiği yer, tarih ve zaman dilimi, sanığın gözaltında veya tutuklu kaldığı tarih ve süre ile hâlen tutuklu olup olmadığı belirtilmeli, "sorun" bölümünde; iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ortaya konulmalı, "gerekçe" kısmında; mevcut deliller tartışılıp değerlendirildikten sonra, hükme esas alınan ve reddedilen deliller belirlenmeli, delillerle sonuç arasındaki bağ üzerinde durularak, niçin bu sonuca ulaşıldığı anlatılmak suretiyle hukuki nitelendirmeye yer verilmeli ve sonuç bölümünde açıklanan uygulamaların dayanaklarına değinilmeli, "sonuç (hüküm)" kısmında ise CMK’nın 230 ve 232. maddeleri uyarınca aynı Kanun'un 223. maddesine göre verilen kararın ne olduğu, TCK’nın 61. ve 62. maddelerinde belirlenen sıra ve esaslara göre uygulanan kanun maddeleri ve hükmolunan ceza miktarı, yine aynı Kanun'un 53. ve devamı maddelerine göre, mahkûmiyet yerine veya cezanın yanı sıra uygulanacak güvenlik tedbiri, cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adli para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin taleplerin kabul veya reddine ait dayanaklar, kanun yollarına başvurma ve tazminat talep etme imkânının bulunup bulunmadığı, kanun yoluna başvurma mümkün ise kanun yolunun ne olduğu, şekli, süresi ve mercisi tereddüde yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmelidir.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözüme kavuşturulabilmesi açısından mahkeme kararlarının "gerekçe" bölümü üzerinde ayrıca durulması gerekmektedir.