muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5178, Karar No: 2024/8814, Tarih: 21.10.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/5178 E.  ,  2024/8814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesince verilen 27.12.2023 tarih ve 2020/428 Esas - 2023/1893 Karar sayılı kararın davacılar vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesince 25.03.2024 tarih ve 2024/1861 E. 2024/2374 K. sayılı kararıyla davacıların adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin davacılar vekili tarafından istenmesi üzerine dosyanın HMK’nın 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

1- Davacı .....A.Ş, .....A.Ş,, Aymet Holding..A.Ş.’nin itirazlarının incelenmesinde;

Adli yardım 6100 sayılı HMK'nın 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334/1. maddesi hükmünce gerçek kişilerin adli yardımdan istifade etmesi mümkün olup, 334/2. maddesinde öngörülen kamuya yararlı dernek ve vakıflar dışındaki tüzel kişilerin kural olarak adli yardımdan yararlandırılması mümkün değildir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2020/14-349 Esas, 2020/754 Karar no ve 13/10/2020 tarihli kararı)

Somut olay incelendiğinde; adli yardım isteminde bulunan davacı şirketler ticaret şirketi olup 6100 sayılı HMK'nın 334/2. maddesinde adli yardımdan yararlanabilecek tüzel kişilerden olmadığından Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olup itirazının reddine kesin olarak karar vermek gerekmiştir.

2) ...’ın itirazlarının incelenmesinde ise;

Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir (Pekcanıtez H./ Özekes M./ Akkan M./ Taş Korkmaz H.: Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, İstanbul 2017, s. 2410-2411).Anılan maddelere göre adli yardımın şartları “ödeme gücünden yoksun olma” ve “talebin açıkça dayanaktan yoksun olmaması”dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1). Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (m. 336/2).

Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Somut olayda, davacıların adli yardım talebine ilişkin temyiz dilekçesi ekinde herhangi bir belge sunulmadığı görülmektedir.

Açıklanan nedenle Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olduğundan, davacı ...’ın yerinde bulunmayan itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacılarının yerinde görülmeyen itirazlarının ayrı ayrı HMK’nun 337/2. maddesi gereğince REDDİNE, 21/10/2024 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3400, Karar No: 2007/3889, Tarih: 07.06.2007

15. Hukuk Dairesi 2007/3400 E., 2007/3889 K.

**15. Hukuk Dairesi 2007/3400 E., 2007/3889 K.**

**- ESER SÖZLEŞMESİ

- HUSUMET

- İFLASIN KAPANMASI

- ŞİRKETİN TAFSİYESİ**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 355 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, BK'nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Davacıya ait hizmet ve lojman binalarının depremde hasar görmesi yüzünden uğranılan zararın inşaatın yapımcısı olan davalı şirketten tahsili talep edilmiş, mahkemece davalı şirketin iflasına karar verildiği, iflasın mahkeme kararıyla kapatıldığı ve ticaret sicilinden terkin edildiği gerekçesi ile davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davanın konusunu davalı şirketin inşaat yapımında gerekli dikkat ve özeni göstermemesi yüzünden uğranılan zarar oluşturmaktadır. Yüklenici şirketin, inşaatın gizli ayıplı yapımından dolayı sorumluluğu vardır. Bu sorumluluk devam ettiği sürece tasfiye işleminin eksik yapıldığı kabul edilmelidir. Öte yandan, davacı Bakanlığın söz konusu zararı iflas eden davalı şirketin ileride herhangi bir şekilde mal edinmesi -mal varlığının ortaya çıkması halinde bunu talep edebilmesi bakımından- alacağının tespit edilmesi ve bunun ilama bağlanmasında hukuki yararı bulunmaktadır. Bu nedenle, mahkemece davalı şirketin ihya edilip tüzel kişilik kazandırılması için iflas idaresine ve Ticaret Sicil Memurluğu'na husumet tevcihi suretiyle dava açmasının sağlanması bakımından iş sahibi davacıya mehil verilmeli ve müflis davalı şirketin ihya olunması (tüzel kişilik kazanması) sağlandıktan sonra, tüzel kişiliğin temsilcisinin huzuru ile dava sonuçlandırılmalıdır (Yargıtay 11. H.D. 15.03.1993 gün, 1992/555 Esas, 1993/1765 Karar, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 27.01.1999 gün, 1999/10-1 Esas, 1999/1 Karar sayılı kararları).

Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan ve taraf teşkili için gerekli işlemler yapılmadan davanın reddedilmesi nedeniyle kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı lehine (BOZULMASINA), 07.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5050, Karar No: 2014/11361, Tarih: 19.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/5050 E.  ,  2014/11361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen ifaz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 11.04.2008 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 26.07.2012 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2853, Karar No: 2009/4367, Tarih: 09.04.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/2853 E.  ,  2009/4367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇERKEZKÖY 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 09/07/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar,kayden miras bırakanın maliki bulunduğu 217 ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki 1 nolu dairenin ½ payını intikalini yaptırması ve iştirak halindeki mülkiyeti müşterek mülkiyete çevirmesi için davalı annelerine vekaletname verdiklerini,vekilin bir müddet sonra taşınmaz payının intikalini yaptırıp tanıdığı M.Y.’a çok düşük bedelle satış yolu ile temlik ettiğini ve aynı gün payı geri aldığını ileri sürüp vekalet görevinin kötüye kullanılması nedeniyle tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline,olmadığı taktirde payları oranında zararlarının tahsiline karar verilmesini istemişler,yargılama sırasında mirasçı S.K.’da aynı avukata vekalet vermiştir.

Davalı,dava konusu taşınmaz payının muristen kalan borcu ödemek için üçüncü kişiye satış yoluyla devrettiğini,vekaletin de bu amaçla kendisine verildiğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,çekişme konusu taşınmaz payının davalıya intikalinin vekalet görevi kötüye kullanılmak suretiyle gerçekleştiği,temliklerin aynı gün aynı saatte gerçekleşmesi nedeniyle ara malikin de vekalet görevinin kötüye kullanıldığını bilmesi gereken kişi olduğunun kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar,davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla,tetkik hakimi  raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava,vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil,olmadığı taktirde tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden,toplanan delillerden;çekişme konusu 1 nolu bağımsız bölümün ½

payı miras bırakan E.adına kayıtlı iken ölümü üzerine davacıların anneleri davalı Ş.’ye 25.11.2005 tarihinde miras paylarının sicil kaydından intikalini temin etmesi elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesi, bankadaki mevduat hesabından paraların çekilerek hissedarlara ödenmesi ve mirasçılık belgesi alması için vekaletname verdikleri,davalı vekilin anılan vekaletnameyi kullanmak suretiyle murisin  malik olduğu 1/2 pay yönünden mirasçıların miras payları oranında intikal ve paylı mülkiyete geçişi sağladıktan sonra davacılar ile dava dışı paydaş S.'nın haiz olduğu 3/32 şerden toplam 12/32 payı 26.05.2006 tarihli akitle kendi payı ile birlikte dava dışı M.Y.'a onun da aynı gün bir sonraki yevmiye ile davalıya satış yoluyla devrettiği anlaşılmaktadır.

Davacılar, anılan temlikin vekalet görevinin kötüye kullanılması suretiyle gerçekleştiğini ileri sürerek eldeki davayı açmış olup, mahkemece vekalet görevinin kötüye kullanıldığı hüküm kurmaya elverişli delillerle saptanmak ve bu olgu benimsenmek suretiyle davanın kabul edilmiş olması kural olarak doğrudur.Bu hususa yönelik davalının temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine,

Davacılar, anılan temlikin vekalet görevinin kötüye kullanılması suretiyle gerçekleştiğini ileri sürerek eldeki davayı açmış olup, mahkemece vekalet görevinin kötüye kullanıldığı hüküm kurmaya elverişli delillerle saptanmak ve bu olgu benimsenmek suretiyle davanın kabul edilmiş olması kural olarak doğrudur.Bu hususa yönelik davalının temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine,

Ancak, eldeki dava S., İ. ve S.'nın vekilleri tarafından adı geçenlerin sicildeki payları yönünden açılmış, bu defa  vekilin diğer paydaş S.'nın da vekaletnamesini alarak bunun yönündende vekilliğine karar verilmesi talebi üzerine mahkemece 20.2.2008 tarihli oturumda S.'nın müdahil davacı Av.A.'ın da S. vekili olarak duruşmalara kabulüne karar verilmiş nihai kararda da S. payı yönünden kabul kararı verilerek dava hükme bağlanmıştır.

Oysa, yukarıda değinilen işleyiş tarzı gözetildiğinde S.'nın davaya usulü dairesinde asli müdahil olduğu söylenemez.Başka bir ifadeyle diğer davacıların vekiline vekalet verilmesiyle S. davada taraf sıfatı kazanmasına hukuken  olanak yoktur.

Mahkemece yanlış değerlendirmeyle bu yönde karar vermiş olmasıda neticeyi değiştirmez.Esasen muris üzerindeki payın mirasçıların payı oranında intikalinin sağlanması ve her bir mirasçının payı bakımından ayrı ayrı sicil kaydının oluşması karşısında elbirliği mülkiyeti paylı mülkiyete dönüşmüştür.Öyleyse bağımsız hakkı bakımından S.'nın usulü dairesinde açtığı bir dava bulunmadığı gibi yasaca gözetilmesi gerekli asli müdahalenin varlığıda bulunmadığına göre S. payı yönünden de davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru ve isabetli değildir.

O halde davalının temyiz itirazı yerindedir..Kabulü ile hükmün  HUMK.'nun 428.maddesi gereğince bu nedene hasren BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   9.4.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5097, Karar No: 2016/16283, Tarih: 21.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/5097 E.  ,  2016/16283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: TCDD Genel Müdürlüğü hakkında açılan davanın kabulüne, Ergünler Yol Yapı İnş.Taah.Mad.Nak.San.Tic.Aş. ve TEDAŞ Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davaların ise pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı TCDD Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece TCDD Genel Müdürlüğü hakkında açılan davanın kabulüne, Ergünler Yol Yapı İnş.Taah.Mad.Nak.San.Tic.Aş. ve TEDAŞ Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davaların ise pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davalılardan TCDD Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıya ait taşınmazdan geçirilen enerji nakil hattının işletme ve bakım sorumluluğu davalılardan TEDAŞ'a ait olup, TEDAŞ ile davalı TCDD Genel Müdürlüğü arasında yapılan sözleşme kendi aralarındaki iç ilişkiyi düzenlemektedir.

Bu durumda, davacıya ait taşınmaza enerji nakil hattı geçirilmek suretiyle kamulaştırmasız el atıldığı ve söz konusu hattın işletme ve bakım sorumluluğunun da davalı TEDAŞ'a ait olduğu gözetilerek TEDAŞ hakkında açılan davanın kabulüne, diğer davalılar aleyhinde açılan davaların ise pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı TCDD Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12133, Karar No: 2010/7046, Tarih: 17.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/12133 E.  ,  2010/7046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.05.2008 tarih ve 2005/515-2008/104 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 15.06.2010 gününde taraf avukatları tebligata rağmen gelmediğinden tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların yazarı ve yayımcısı oldukları "Ayağında Kundura" isimli kitapta, müvekkilinden izin alınmadan müvekkilinin fotoğrafının kullanılıp özel hayatının anlatıldığını, kitapta yer alan ifadelerin bir kısmının abartılı ve gerçek dışı olduğunu, ayrıca kitabın kapağında sarı, kırmızı ve yeşil renklerin ortasında müvekkilinin resmi kullanılarak bir anlamda provakasyon yapıldığını ileri sürerek, şimdilik (1.000) YTL. maddi ve (15.000) YTL.manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini, dava konusu kitabın bakım ve yayımının durdurulması ile toplatılmasını, hüküm özetinin ilanını talep ve dava etmiş, 12.03.2008 tarihli ıslah ile maddi tazminat talebini (1.681) YTL.'na yükseltmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinden Kadir' in ... Yayınevi' nin genel yayın yönetmeni olup uyuşmazlıkta taraf sıfatının bulunmadığını, eserde davacının övüldüğünü ve kişilik haklarının ihlal edilmediğini savunarak, davanın reddini istemiş; davalı ... vekili karşı davada, davacının 31.05.2005 tarihli Vatan Gazetesi' nde müvekkilinin dava konusu kitabı yazmakla kendisine komplo kurduğunu ve yasa dışı oluşumlarla birlikte hareket ettiğini söyleyip maddi ve manevi zarara uğrattığını ileri sürerek, şimdilik (1.000). YTL maddi ve (15.000) YTL.manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte davacı-karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, topluma mal olmuş kişilerin fotoğraflarının ancak kamu yararı bulunması ve güncel olaylarla bağlantılı olması şartıyla kamunun haber alma hakkı çerçevesinde kullanılabileceği, profesyonellik dışında kalan ve tamamen özel hayatla ilgili konularda tıpkı diğer bireyler gibi hukuki korumadan yararlanabilecekleri, aksinin kabulünün bu konumdaki bireylerin kişilik hakları olmayan ve tüm yaşamları profesyonellikten ibaret sujeler durumuna indirgeyeceği, somut olayda davacının fotoğrafının tamamen ticari amaçla piyasaya sürülen ve hayat hikayesini davalı yazarın bakış açısından, tüm detaylarıyla yansıtan bir kitabın kapağına konulduğu, davacının özel yaşamının kamunun güncel yararı bulunmadan, istemediği bir tarzda ve üslupta bir kitapta izinsiz kullanımının hem FSEK hem BK.' nun 49 ve MK.' nun 24.maddelerine aykırı olduğu, yine kitap kapağında yasa dışı bir örgütün kamuoyunda çok bilinen renkleri içinde sunumunun da orta kültürdeki bir okuyucuda, davacıyı örgütle ilişkilendirme düşüncesini uyandırma riskini taşıdığı, davacının şöhretine ve kişiliğine bu yönden de bir tecavüzün söz konusu olduğu gerekçesiyle (1.681) YTL. maddi ve (3.000) YTL.manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan eşit miktarda tahsiline, kitabın sonraki yayınlarının önlenmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl davada davalı ... Yayınları ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Yine mahkemece verilen hüküm, asıl davanın davalıları ... Yayınları ... ve ... ile karşı davanın davacısı ... vekili tarafından sunulan 04.09.2008 tarihli dilekçeyle temyiz edilmişse de, ... tarafından daha sonra sunulan 10.09.2008 tarihli dilekçede, “davalısı olduğu davada” verilen kararı temyiz etmeyeceği ve vekili tarafından sunulan süre uzatma talebinden “vazgeçtiği” bildirilmiştir. Anılan dilekçede yer alan bu ifadelerden ve dilekçenin “davalı” sıfatıyla imzalanmasından, ...’ın davalısı olduğu asıl davada verilen hüküm yönünden temyiz isteminden vazgeçtiği kabul edilmiş ve davalı ...’ın asıl davada kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin vazgeçme nedeniyle reddine karar verilmiştir.

3- Davacı- karşı davalı ... ve davalı- karşı davacı ...’ın karşı dava hakkındaki temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; asıl dava, FSEK.’na dayalı maddi ve manevi tazminatın tahsili, tecavüzün önlenmesi ve hüküm özetinin ilanı, karşı dava ise haksız fiilden kaynaklanan maddi ve manevi zararın tazmini istemlerine ilişkindir.

3- Davacı- karşı davalı ... ve davalı- karşı davacı ...’ın karşı dava hakkındaki temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; asıl dava, FSEK.’na dayalı maddi ve manevi tazminatın tahsili, tecavüzün önlenmesi ve hüküm özetinin ilanı, karşı dava ise haksız fiilden kaynaklanan maddi ve manevi zararın tazmini istemlerine ilişkindir.

Mahkemece asıl dava yönünden yazılı şekilde karar verilmişse de karşı dava yönünden bir hüküm kurulmamıştır. Bu durum karşısında mahkemece, karşı dava yönünden olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmamış, hükmün karşı dava yönünden karşı davanın tarafları yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davalı ... Yayınları ... vekilinin, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle de asıl davada davalı ...’ın temyiz itirazlarının reddine, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle karşı davada taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile karşı davada verilen kararın taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 17.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/52949, Karar No: 2014/4369, Tarih: 13.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/52949 E.  ,  2014/4369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 16. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/10/2011

NUMARASI : 2011/760-2011/785

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş akdini sağlık nedeniyle haklı olarak feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatını talep etmiştir.

Davalı işveren, davacının bel fıtığı hastalığının tedavi edilebilir bir rahatsızlık olduğunu ve iş akdinin feshinin haklı olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Yerel Mahkeme, davacının sunulan sağlık raporunda işçinin işi yapmasının hayatını ve sağlığını tehlikeye atacak nitelikte bulunduğuna dair bir bilginin yer almadığı, bel fıtığı hastalığın yaygın bir hastalık olup, bu şekilde çalışan binlerce insan bulunduğu, tedavinin mümkün olduğu, davacının bu rahatsızlığı nedeniyle işverenden başka iş talep etmediği hususları dikkate alınarak, davacının iş akdinin feshinin haklı olmadığı, gerekçesi ile davanın reddine karar vermiştir.

Hükmü süresi içerisinde davacı temyiz etmiştir.

İş sözleşmesinin davacı tarafından haklı nedenle feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Dosya içerisine ibraz edilen 25.04.2011 tarihli Ankara Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Hastanesi ve 09.05.2011 tarihli L.. K.. Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin Sağlık Kurulu Raporları içeriğinden, davacının intervertebral disk bozuklukları tanısı ile istirahatli sayılarak çalışamadığı anlaşılmaktadır. Davacının bu rapor ile tespit edilen hastalığının, 4857 SK'nun 24/ I-a Maddesi kapsamında, fesihten önce fiilen yapmakta olduğu işe devam etmesi halinde sağlığını ve yaşayışını tehlikeye düşürecek nitelikte olup olmadığı hususunda gerekli araştırma yapılarak ve üniversite veya tam teşekküllü devlet hastanesinden bu konuda rapor aldırılarak, kıdem tazminatı talebinin değerlendirilmesi gerekir. Mahkemece eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.02.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi