muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/29329, Karar No: 2013/27039, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/29329 E.  ,  2013/27039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 11.02.2004-13.04.2010 tarihleri arasında çalıştığını, fazla çalışmaları karşılığı ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle ... sözleşmesini feshetmek zorunda kaldığını, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, 2.500,00 TL bakiye kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti, 100,00 TL fazla çalışma ücreti, 100,00 TL hafta tatili ve genel tatil ücretinin faizleriyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 11.02.2004 tarihinde çalışmaya başladığını, 13.04.2010 tarihli istifa dilekçesi ile 15.04.2010 tarihinden itibaren sağlık sorunları nedeniyle işten ayrıldığını bildirdiğini, davacının restoran müdürlüğü yaptığını, fazla mesai yaptığında karşılığının ödendiğini, taleplerin zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının ... sözleşmesini kendi isteği ile sona erdirdiği fazla mesai yaptığı ve genel tatillerde çalıştığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai alacağı hesaplanırken hafta tatili ve genel tatil günlerinin mahsup edilmediği anlaşılmaktadır. Bu durum mükerrer ödemeye sebebiyet vereceğinden verilen kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir. Yapılması gereken mükerrer ödemeye neden olmayacak şekilde bu alacakların ayrı ayrı hesaplanmasıdır.

3-Davalı işyerinde davacının müdür ve davalı tanığı ...'nun müdür yardımcısı olarak davacı ile dönüşümlü çalıştığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Taraf tanıklarının beyanları mesai saatinin başlangıcı ve bitimi hususunda çelişmektedir. Mahkemece şahit beyanları arasındaki çelişki giderilmeden, müdür yardımcısı ile dönüşümlü çalışması gözden kaçırılarak davacının tek başına iddia ettiği saatlerde çalıştığının kabulü

hatalıdır. Ayrıca davalı işyeri bir kurum olup restaurantta düzenlenen düğün vb. programlar kayıt altına alınmaktadır. Bu kayıtların da celbedilerek fazla mesai alacağının tekrar hesaplanması gerekir. Eksik inceleme ile verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2059, Karar No: 2012/18289, Tarih: 14.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/2059 E.  ,  2012/18289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ... sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin alınan yönetim kurulu kararı ile sonlandırıldığını, İstanbul merkezine yapılan başvurularda azalma olması sebebi ile başvuru hekimi ile sekreteri olan davacının işten çıkartıldığını, davacının bir proje kapsamında temizlik ve dışarı işleri gibi bir pozisyon olmamasından dolayı projede tedavi sekreteri olarak gösterildiğini, davacıya yaptığı işten dolayı ücretinin projedeki temsilcilik sekreteri kaleminden ödenmek zorunda olduğunu, davacının sadece getir götür işleri değil telefonlara da baktığını, bir sekreterin yaptığı işleride yaptığını, feshin geçerli sebebe dayandığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, feshin haklı yada geçerli bir sebebe dayanmadığı, feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene ait olup, mevcut olayda davalı işverenin geçerli bir sebebin varlığını ispat edemediği sebebiyle feshin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik

kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, hammadde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, hammadde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma imkanlarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğine göre, davacının 01/08/2001-27/09/2010 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde temizlik ve dışarı işleri işçisi, tedavi sekreteri olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin 27.09.2010 tarihli fesih bildirimi ile, davacının çalıştığı Tedavi ve Rehabilitasyon Projesinin 30.11.2010 tarihinde sonlanması ve İstanbul temsilciliğinin başvuru sayıları göz önünde bulundurularak Yönetim Kurulunun 04.09.2010 tarihli ve 8/49 sayılı toplantısında oybirliği ile aldığı kararla 30.11.2010 tarihinden geçerli olmak üzere 4857 sayılı Kanun'un 17 ve 18. maddelerince feshedildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, mahkemece davalı vakfın projelerinden olan ve davacının çalıştığı Tedavi ve Rehabilitasyon Projesinin belirtilen tarihte sona erip ermediği, projenin yeni dönem için yenilenip yenilenmediği, vakfın bu projeden ayrı başka bir proje başlatıp başlatmadığı, davacının yaptığı işler dikkate alındığında iş konumunun kaldırılıp kaldırılmadığı, davacının konumunda davalıya ait işyerlerine yeni işçi alımı yapılıp yapılmadığı, İstanbul şubesinde başvuru sayısının azalıp azalmadığı, azalmış ise davacıya ihtiyaç kalıp kalmadığı, davacının başka bir pozisyonda çalıştırılma imkanı olup olmadığı, davalıya ait diğer şubelerde çalışma imkanı bulunup bulunmadığı konularında gerektiğinde uzman bilirkişiler ile keşif yapılarak bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Öte yandan, kısa kararda, davacı işçinin, işe iade için 10 günlük kanuni süre içinde işverene başvuruda bulunması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşeceği tarihe kadar gerçekleşen en çok 4 aylık ücretinin ve diğer haklarının da davalıdan tahsiline karar verilmesine rağmen gerekçeli kararda, en çok 5 aylık ücretinin ve diğer haklarının davalıdan tahsiline, karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Öte yandan, kısa kararda, davacı işçinin, işe iade için 10 günlük kanuni süre içinde işverene başvuruda bulunması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşeceği tarihe kadar gerçekleşen en çok 4 aylık ücretinin ve diğer haklarının da davalıdan tahsiline karar verilmesine rağmen gerekçeli kararda, en çok 5 aylık ücretinin ve diğer haklarının davalıdan tahsiline, karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 14.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9455, Karar No: 2010/14421, Tarih: 02.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9455 E.  ,  2010/14421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece 03.05.2010 tarihinde incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin:2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8573, Karar No: 2014/766, Tarih: 14.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/8573 E.  ,  2014/766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 31. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/12/2011

NUMARASI : 2011/316-2011/157

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 31. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27/12/2011 tarih ve 2011/316-2011/157 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 14.01.2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. O.. F.. ile davalılar vekili Av. N. A. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile birlikte davalı E.. Y.. ile diğer hissedarlar E. ve O. Y.’in davalı şirket ortakları olduklarını, müvekkili ile birlikte adı geçen hissedarların kendi gruplarına isabet eden % 30.647 hisselerini temlik alan sıfatıyla İlhami Yüksel’e devir ve temliki hususunda anlaştıklarını, müvekkilinin davalı E.. Y..'i hisselerini satış konusunda tam yetkili kıldığını, E.. Y..’ın vekaletname ile devir ve temlik edilen payların karşılığını tamamen ve noksansız almasına karşın, müvekkili payı karşılığı olan bedeli ödemediğini, davalıya keşide edilen ihtarnameye verilen cevapta 07.02.2001 tarihli protokol ve hesap mutabakatı ile müvekkilinin hiçbir alacağının kalmadığının belirtildiğini, anılan protokolün müvekkili imzasına havi kağıt üzerine doldurulmuş olup, gerçeği yansıtmadığını, alacaklarının tahsili amacıyla girişilen takibe de davalılar tarafından itiraz edildiğini ileri sürerek, takibe yapılan itirazın 301.000 USD karşılığı olan 508.690,00 TL ve buna isabet eden 48.645 USD zarar karşılığı 82.210,00 TL’nin olmak üzere toplam 590.900,00 TL için iptali ile takibin devamına % 40 icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının imzasını taşıyan 07.02.2001 tarihli protokol başlıklı belge ile paranın davacıya ödendiğinin sabit olduğunu belirterek, davanın reddi ile birlikte % 40 kötü niyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davacının imzasını taşıyan 07.02.2001 tarihli protokol başlıklı belge ile paranın davacıya ödendiğinin sabit olduğunu belirterek, davanın reddi ile birlikte % 40 kötü niyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda hisse devirleri bakımından protokol bulunduğu, davacının hisselerinin, davalı tarafından devrinin yapıldığı, devir bedelini ödediğini savunduğu, 07.02.2001 tarihli protokole dayandığı, davacının bu protokolü kabul etmediği, aslının davalı tarafından sunulmadığı gibi sunulamama gerekçesinin açıklanmadığı, davacıda olduğunun da kanıtlanmadığı, davalının 17.02.2002 tarihi itibariyle temerrüde düştüğü, alacağın ödenmediği, likit bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalıların icra takibine yaptığı itirazın 514.614.33 TL üzerinden iptaline, 507.248.81 TL asıl alacağa takip tarihinden itibaren temerrüt faizi uygulanmasına, 205.845.73 TL inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bentlerin kapsamları dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, hisse devir bedelinin tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı taraf, kendisinin, davalı gerçek kişi ve dava dışı kişilerin dava dışı şirkette bulunan hisselerinin yine dava dışı kişiye devri konusunda 12.12.1997 tarihli protokol düzenlendiğini, anılan protokol kapsamında devrin sağlandığını, vekil olarak hareket eden davalı gerçek kişinin, kendi hissesine isabet eden devir bedelini ödemediğini ileri sürmüştür. Mahkemece, hüküm altına alınan devir bedelinden davalı şirketin de sorumluluğuna karar verilmiştir. Ancak, davalı şirket davacının dayandığı protokolde taraf değildir. Karar gerekçesinde de davacıya ödenmesi gereken hisse devir bedelinden sorumlu tutulma nedenleri bakımından bir değerlendirme yapılmamıştır.

Bu durum karşısında, hiçbir gerekçe gösterilmeden davalı şirket hakkında açılan davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın davalı şirket yararına bozulması gerekmiştir.

3-Ayrıca, davalılar vekili devir bedelinin ödendiğine dair 07.02.2001 tarihli belgeye dayanmış ise de anılan belgenin aslını ibraz edememiş, ibraz edememe nedenlerini de kanıtlayamamıştır. Hisse devrinin tamamlandığı sabit olduğuna göre, davalı taraf devir bedelini davacıya ödediğini kanıtlamak durumundadır. Davalılar vekili cevabında 'sair deliller' demek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır.

3-Ayrıca, davalılar vekili devir bedelinin ödendiğine dair 07.02.2001 tarihli belgeye dayanmış ise de anılan belgenin aslını ibraz edememiş, ibraz edememe nedenlerini de kanıtlayamamıştır. Hisse devrinin tamamlandığı sabit olduğuna göre, davalı taraf devir bedelini davacıya ödediğini kanıtlamak durumundadır. Davalılar vekili cevabında 'sair deliller' demek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır.

Bu durum karşısında, devir bedelinin davacıya ödendiğini savunmasını kanıtlamakla yükümlü olan davalı tarafın yemin deliline de dayandığı dikkate alınıp, karşı tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması da yanlış olmuş, kararın davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin diğer itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11408, Karar No: 2010/19679, Tarih: 09.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11408 E.  ,  2010/19679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi doğrudur. Ancak;

1-Taşınmaz üzerindeki el atma tarihinden önce yapılmış olan yapının dava tarihinden 15 sene önce yıkıldığı ve yerine yenisinin yapıldığı anlaşılmaktadır. El atma tarihinden sonra inşa edildiği anlaşılan yapının değerlendirmede dikkate alınamayacağı düşünülmeden kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilmesi nedeniyle değer düşüklüğü bedelinin de hesaplanarak idareden tahsiline karar verilmesi,

2-Yine taşınmaz üzerinde bulunduğu ifade edilen ahır niteliğindeki diğer yapının ise dava tarihinden önce yıkıldığı anlaşılmaktadır. Değerlendirme tarihinde mevcut olmayan yapının değerlendirmede dikkate alınamayacağı düşünülmeden kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilmesi nedeniyle değer düşüklüğü bedelinin de hesaplanarak idareden tahsiline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 11.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4024, Karar No: 2017/12779, Tarih: 15.11.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/4024 E.  ,  2017/12779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : -08.04.2015 tarihli hükümde sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraat,

-10.04.2015 tarihli ek kararda şikayetçi ... vekilinin temyiz isteminin reddi,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen, Ceza Genel Kurulu'nun 21.02.2017 gün, 2015/976 esas, 2017/87 karar sayılı kararı gözetilerek; suçtan zarar gören Maliye Hazinesi'nin davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunduğundan, tebliğnamedeki temyiz talebinin reddine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

1- Şikayetçi ... vekilinin, sanık hakkında verilen hükmün temyizine yönelik talebinin, şikayetçinin katılma hakkı bulunmadığı gerekçesiyle reddine dair verilen ek karar yerinde olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA,

2- Suçtan zarar gören ve 03.09.2014 havale tarihli dilekçe ile katılma talebinde bulunan ve katılma talebi mahkemece 22.10.2014 tarihinde reddedilen Hazine vekilinin hükmü temyiz etmiş olmakla katılma iradesini açıklamış sayılacağından, CMK.nun 237. maddesi uyarınca Maliye Hazinesi'nin davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Kadastro tespiti sırasında yol olarak tespit gören tecavüze konu yol için Yığılca Sulh Hukuk Mahkemesinde Tapu iptal ve Tescil davası açan sanığın, açmış olduğu davanın reddine karar verilmesine rağmen, öteden beri sahiplenip kullandığı suça konu yola aracını koymaya devam ederek müşteki ve köylülerin yolu kullanmasını engellemek suretiyle atılı suçu işlediği anlaşıldığından hakkında mahkumiyet kararı verilmesi yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.11.2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanık ... hakkında köy yoluna elatma suçundan açılan kamu davasının yerel mahkemece yapılan yargılaması sonunda Beraatine dair kararın bozulmasına yönelik sayın çoğunluğun görüşüne aşağıdaki nedenlerle katılma olanağı olmamıştır.

Yığılca Cumhuriyet Başsavcılığının 27.05.2014 tarihli iddianamesiyle sanığın, paftasında köy yolu olarak tespit olunan yere kendisine ait ... ve ... plaka sayılı araçları bırakarak köy yolunu kısmen zaptettiği iddiasıyla TCK.nun 154/2 maddesi gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.