muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17823, Karar No: 2022/5071, Tarih: 16.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/17823 E.  ,  2022/5071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Anayasanın 141, CMK’nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde olması gerekir. Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi fiillerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu fiillerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması, cezada artırım ve indirim gerektiren nedenlerin kanuni bağlamda tartışılması gerekirken, açıklanan bu hususlara uyulmayarak, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına atıf yapılarak gerekçesiz hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-Dosya kapsamı ve mahallinde yapılan keşif sonucunda orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, sanığın ormanlık alanda örtü temizliği yaparak işgal ve faydalanmada bulunduğu, eylemin eski açma olduğu ve orman ağaçlarına zarar verilmediği belirtilerek 6831 sayılı Kanunun 114. maddesine göre ağaçlandırma masrafının hesaplanması ve tazmini gereken doğrudan zarara dair bir tespit yapılmaması karşısında, engel adli sicil kaydı bulunmayan sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması talebinde bulunduğu anlaşılmakla;

Sanık hakkında hüküm kurulurken 114. maddeye göre ağaçlandırma gideri masrafları dikkate alınarak katılan kurumun maddi zararını denetim süresi boyunca 4 eşit taksit halinde ödemesi şartına bağlı olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın şartı yerine getirmediğinin ihbarı üzerine ise hükmün açıklandığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında ağaçlandırma giderinden oluşan dolaylı zararı ödemesi şartıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3-Sanık hakkında 6831 sayılı Kanunun 93/2. maddesi gereğince cezalandırılması istemi ile dava açıldığı halde, 5271 sayılı CMK'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan sanığın 6831 sayılı Kanunun 93/1. maddesinin uygulanması,

4-Mahallinde yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporlarında işgale konu alanın orman kadastro haritasına göre ... ada ... nolu orman parseli içinde bulunduğunun ve eylemin eski açma olduğunun tespiti karşısında, orman kadastrosunun kesinleşme tarihinin tespiti ile 6831 sayılı Kanunun 93/2. maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Mahallinde yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporlarında işgale konu alanın orman kadastro haritasına göre ... ada ... nolu orman parseli içinde bulunduğunun ve eylemin eski açma olduğunun tespiti karşısında, orman kadastrosunun kesinleşme tarihinin tespiti ile 6831 sayılı Kanunun 93/2. maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7362, Karar No: 2025/2395, Tarih: 25.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/7362 E.  ,  2025/2395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/361 E., 2024/170 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER:Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2024 tarihli ve 2023/361 Esas, 2024/170 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 06.06.2023 tarihli ve 2023/524 Esas, 2023/3920 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun’un 36. maddesiyle değişik 307/4. maddesi ile 6763 sayılı Kanun’un 38. maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede;

Mahkemece verilen direnme kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine verilen Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2018/305 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 06.06.2023 tarihli ve 2023/524 Esas, 2023/3920 Karar sayılı ilâmı ile; av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen bir durum olması nedeniyle somut olayda av tüfeğiyle yakın mesafeden toplu saçma girişi meydana getirecek şekilde atış yapılması halinde muhakkak olan ölüm neticesinin gerçekleşeceğinin sanık tarafından bilinmesi gerektiği nitekim yapılan atışlar sonucu katılan ...'nin sağ bacağında hayat fonksiyonlarını hem ağır (6.) derecede etkileyecek kemik kırıkları, hem de organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak, katılan ...'ın sağ bacağında hayat fonksiyonlarını hem ağır (6.) derecede etkileyecek kemik kırıkları hem de duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak niteliklikte yaralandıkları, kullanılan silahın öldürmeye elverişli olması, atış sayısı, katılanlardaki yara yerlerinden hareketle hedef alınan vücut bölgeleri, meydana gelen zararların ağırlığı, kastın bölünmezliği dikkate alındığında sanığın katılanları öldürme kastı ile hareket ettiği anlaşıldığından, kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından cezalandırılması yerine suç vasfında hataya düşülerek kasten yaralama suçlarından cezalandırılması, tekerürre esas alınan hükümde uzlaştırma işlemi uygulanıp uygulanmadığı mahkemesinden araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının gözetilmemesi, nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2024 tarihli ve 2023/361 Esas, 2024/170 Karar sayılı kararı ile önceki hükümlerde kısmen direnilmesi ile;

a) Sanık hakkında katılan ...'i kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/2-b-son, 29, 62, 53 ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanık hakkında katılan ...'i kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-a-son, 29, 62, 53 ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz sebebi özetle; sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; alt hadden uzaklaşılmak suretiyle hükümler kurulmasının

hatalı olduğuna, taksirle yaralama hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz sebebi özetle; sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; alt hadden uzaklaşılmak suretiyle hükümler kurulmasının

hatalı olduğuna, taksirle yaralama hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen bir durum olması nedeniyle somut olayda av tüfeğiyle yakın mesafeden toplu saçma girişi meydana getirecek şekilde atış yapılması halinde muhakkak olan ölüm neticesinin gerçekleşeceğinin sanık tarafından bilinmesi gerektiği nitekim yapılan atışlar sonucu katılan ...'nin sağ bacağında hayat fonksiyonlarını hem ağır (6.) derecede etkileyecek kemik kırıkları, hem de organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak, katılan ...'ın sağ bacağında hayat fonksiyonlarını hem ağır (6.) derecede etkileyecek kemik kırıkları hem de duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak niteliklikte yaralandıkları, kullanılan silahın öldürmeye elverişli olması, atış sayısı, katılanlardaki yara yerlerinden hareketle hedef alınan vücut bölgeleri, meydana gelen zararların ağırlığı, kastın bölünmezliği ilkesi dikkate alındığında sanığın katılanları öldürme kastı ile hareket ettiği anlaşıldığından, kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından cezalandırılması yerine suç vasfında hataya düşülerek kasten yaralama suçlarından cezalandırılması nedeniyle Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenle Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2024 tarihli ve 2023/361 Esas, 2024/170 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden,Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 06.06.2023 tarihli ve 2023/524 Esas, 2023/3920 Karar sayılı bozma kararının, oy çokluğuyla DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 307/4. maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

25.03.2025 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Sanık ...’ın katılanlar ... ve ...’e karşı eyleminin neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunu oluşturduğu kanaatinde olduğumdan, sayın çoğunluğun sanığın kasten öldürme suçuna teşebbüsten cezalandırılması gerektiğine ilişkin görüşüne katılmıyorum.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Yargıtay Birinci Ceza Dairesinin uyumlu içtihadına göre, gerçekleştirilen eylem kasten öldürme & kasten yaralama olarak vasıflandırılırken, failin söz ve davranışları, suçta kullanılan alet ve kullanılış şekli, mağdurun/mağdurların vücudundaki isabet yerleri, sayısı ve harabiyetleri, eyleme son veriliş şekli birlikte değerlendirilerek bir sonuca varılmalıdır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Yargıtay Birinci Ceza Dairesinin uyumlu içtihadına göre, gerçekleştirilen eylem kasten öldürme & kasten yaralama olarak vasıflandırılırken, failin söz ve davranışları, suçta kullanılan alet ve kullanılış şekli, mağdurun/mağdurların vücudundaki isabet yerleri, sayısı ve harabiyetleri, eyleme son veriliş şekli birlikte değerlendirilerek bir sonuca varılmalıdır.

Dosya içeriğine ve Mahkemenin kabulüne göre, ani gelişen ve hangi tarafın başlattığı tespit edilemeyen kavga sırasında sanık ...’ın hem av tüfeği hem de bıçak kullanarak katılanlar ... ve ...’ı yaraladığı, öldürme imkânı olmasına rağmen katılanları öldürmediği, av tüfeği ile her iki katılana karşı dizaltı bölgesini hedef alarak birer el ateş ettiği, atışlar sonucunda katılan ...’nin dizaltı bölgesinden tibia ve fibula açık kırığı oluşacak, sağ alt ekstremitedeki fonksiyonel kaybın ve anatomik noksanlığın organlarından birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde olacak, katılan ...’ın ise dizaltı bölgesinden tibia ve fibula açık kırığı oluşacak, sağ bacakta saptanan kısalığın ve doku kaybının organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olacak şekilde yaralandığı, her iki katılanın da hayati tehlike geçirmediği anlaşılmaktadır.

Yukarıda sayılan kriterlerin yanı sıra av tüfeği ile gerçekleştirilen eylemlerde Yüksek Daire içtihadına göre mağdurun/mağdurların bacak bölgesinde toplu saçma girişi olması halinde “geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana gelebileceği” bilinen bir gerçek olduğundan özellikle bacağın diz üstünden başlayıp kasık bölgesine yaklaştıkça yoğunlaşan ana damarların hasar görmesi “muhakkak” ise kastın yaralama değil, öldürme olduğu kabul edilmekte, başka bir ifadeyle av tüfeği ile gerçekleştirilen ve doku kaybına yol açan toplu saçma girişlerinde ana damar ve toplu sinir paketinin isabet alması mutlak, ölümün ise kaçınılmaz olduğu bilinen bir gerçek olduğundan bu durumdan fail sorumlu tutulmaktadır. Somut olayda, sanık ...’nin açıkça katılanların dizaltı bölgesini hedef alması, dizaltı bölgesinden isabet halinde toplu saçma girişi de olsa ölüm sonucunun çok istisnai gerçekleşmesi, her iki katılanın da hayati tehlike geçirmemesi dikkate alınarak kanaatimce ölüm sonucunun alınması “muhakkak” olarak değerlendirilmemelidir.

Yukarıda açıklamalar doğrultusunda sanık ... ile katılanlar arasında önceye dayalı öldürmeyi gerektirir ciddi bir husumet bulunmaması, sanığın olay sırasındaki söz ve davranışları, suçta kullanılan aletlerin daha etkili kullanılabilecekken kullanılmaması, av tüfeği ile yapılan atışlarda katılanların vücutlarının özellikle dizaltı bölgesinin hedef alınması, isabet sayısı, isabet yerleri ve harabiyetleri, yaralarının tamamı dikkate alındığında katılanların hayati tehlike geçirmemeleri ve eyleme son veriliş şekli birlikte değerlendirildiğinde sanık ...’nin eyleminin her iki katılana karşı “neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama” suçu olarak değerlendirilmesi gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun eylemin “kasten öldürme” olarak nitelendirilmesi gerektiğine ilişkin görüşüne katılmadığım için Mahkemenin direnme kararının yerinde olduğu kanaatindeyim.
Yargıtay — Esas No: 2020/12250, Karar No: 2020/6421, Tarih: 02.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/12250 E.  ,  2020/6421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAVAŞTEPE Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Aralarındaki bağlantı nedeniyle, Dairemizin 2019/9233 esasında kayıtlı Savaştepe Asliye Ceza Mahkemesinin 29/05/2018 tarihli ve 2018/25 esas, 2018/207 karar sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir.

1- Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının itiraz hakkı gösterilerek sanığa tebliğ edildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce yapılan uyarılı ilk başvuru davetiyelerini müteakip tedbirin infazına başladığı, ancak tedbirin infazı sırasında yükümlülüklerini birinci kez ihlal etmesinden sonra uyarıya rağmen ikinci kez ihlal etmesi üzerine, dava açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı, dosya kapsamına göre ısrar şartının gerçekleşmiş olduğu, bu nedenle sanık hakkında yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de; TCK’nın 191/4. maddesi uyarınca kovuşturma şartının gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” karar verilmesi gerekirken, “beraat” kararı verilmesi,

3- Hakkında derhal beraat kararı verilme koşulları oluşmayan sanığın Ceza Muhakemesi Kanununun 147 ve 191. maddeleri uyarınca usulüne uygun sorgusu yapılmadan CMK'nın 193. maddesinin 2. fıkrasına yanlış anlam verilerek, eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 02.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10289, Karar No: 2022/3079, Tarih: 13.04.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10289 E.  ,  2022/3079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Aydın 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18.01.2018 tarihli ve 2016/843 Esas - 2018/17 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 15.02.2021 tarihli ve 2053 Esas - 1161 Karar sayılı kararın düzeltilmesi süresinde fer’i müdahil vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; karar, temyiz incelemesi sonucunda Dairece onanmış; fer’i müdahil ... vekili Av....’un karar düzeltme isteği ise Mahkemenin 13.08.2021 tarihli ek kararı ile fer’i müdahilin tek başına karar düzeltme isteğinde bulunmayacağı gerekçesiyle reddedilmiştir.

Bu kez fer’i müdahil vekili Av.... tarafından ek kararın kaldırılması ve karar düzeltme isteğinin incelenmesi talebiyle 13.08.2021 tarihli ek karar temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere; fer'i müdahalede; üçüncü kişi hukuki yararı olduğu gerekçesiyle görülmekte olan davaya ancak, taraflardan birinin yanında ve onun yardımcısı olarak katılır. Bu nedenle, fer'i müdahale, bir davanın davalılar aleyhine sonuçlanması halinde, kendi hukuksal durumu dolaylı şekilde etkilenecek olan üçüncü kişinin başvuracağı bir yoldur ve genellikle amaç, açılmış davanın davalı yararına sonuçlanmasını (reddedilmesini) sağlamaktır.

Öte yandan, mahkeme, fer'i müdahale dilekçesi üzerine müdahale talebinin kabulüne veya reddine karar verir. Müdahale talebinin kabulü halinde fer'i müdahil, lehine katıldığı tarafla birlikte hareket ederek davayı ancak bulunduğu noktadan itibaren takip eder. Hüküm, lehine müdahale edilen taraf hakkında verilir. Müdahil ise hükmü ancak, lehine katıldığı tarafla birlikte temyiz edebilir.

Diğer taraftan, karar düzeltme yolunda da, tıpkı temyiz yoluna başvurmada olduğu gibi, lehine müdahale edilen taraf karar düzeltme yoluna başvurmazsa, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 68. maddesi (1086 sayılı HUMK'nın 57. maddesi) uyarınca lehine katıldığı tarafla birlikte hareket etmek zorunda olan fer'i müdahil, yalnız başına karar düzeltme isteyemez. Müdahile husumet tevcih edilmediği gibi müdahil aleyhine bir karar da verilmemiş bulunan hallerde müdahilin tek başına karar düzeltme isteğinde bulunmaya hakkı yoktur.

Yapılan açıklamaların ışığında; katıldığı tarafla birlikte hareket edeceği düzenlemesi karşısında; davalı Maliye Hazinesi karar düzeltme isteminde bulunmaması nedeniyle fer'i müdahilin tek başına karar düzeltme talebine hakkı bulunmamaktadır.

Bununla birlikte, karar düzeltme dilekçesi hakkında Yerel Mahkemenin değerlendirme yetkisi bulunmadığı, bu yetkinin kararının düzeltilmesi istenen Yargıtay′ın ilgili Dairesine ait olduğu da kuşkusuzdur.

Hâl böyle olunca:

1-) Yerel Mahkemenin 13.08.2021 tarihli ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

Bununla birlikte, karar düzeltme dilekçesi hakkında Yerel Mahkemenin değerlendirme yetkisi bulunmadığı, bu yetkinin kararının düzeltilmesi istenen Yargıtay′ın ilgili Dairesine ait olduğu da kuşkusuzdur.

Hâl böyle olunca:

1-) Yerel Mahkemenin 13.08.2021 tarihli ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-) Fer’i müdahil ... vekilinin 11.06.2021 tarihli karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21880, Karar No: 2012/4445, Tarih: 10.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/21880 E.  ,  2012/4445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine,ancak;

Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 10/08/2009 tarihli raporuna göre yüzde kalıcı iz tayini yapılabilmesi için müştekinin mevcuden müracaatı istenmekle, mahkemece Almanya’dan gelen tedavi evrakları gözönüne alınarak müştekinin düzelmeyerek ameliyat olması gerektiğinden bahisle yüzde sabit iz oluştuğunun kabulü ile müştekinin usul ve yasaya uygun şekilde Adli Tıp Kurumundan raporu aldırılmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/30768, Karar No: 2021/28583, Tarih: 07.12.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/30768 E.  ,  2021/28583 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Kasten yaralama ve şantaj suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 31/3 (2 kez), 62/1 (2 kez), 107/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 6 ay 10 gün hapis, 1.320,00 Türk lirası ve 100 gün adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 28/03/2012 tarihli ve 2011/257 esas, 2012/130 sayılı kararının itiraz edilmeden 10/04/2012 tarihinde kesinleşmesini müteakip, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde 14/02/2015 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine hükmün açıklanmasına ve suça sürüklenen çocuğun anılan Kanun’un 86/2, 31/3 (2 kez), 62/1 (2 kez), 107/1 ve 50/1-a, 52/2. ( 2 kez) maddeleri gereğince 4.000,00 Türk lirası, 1.320,00 Türk lirası ve 2.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 19/09/2018 tarihli ve 2018/197 esas, 2018/214 sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 21/06/2021 gün ve 2021/62106 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında;

“Suça sürüklenen çocuğun deneme süresinde işlemiş olduğu nitelikli cinsel istismar suçundan Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/02/2018 tarihli ve 2016/316 esas, 2018/40 sayılı kararı ile 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmedildiği, bu karara karşı suça sürüklenen çocuk tarafından istinaf kanun yoluna başvurulduğu ve dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği 30/04/2018 tarihli istinaf formundan anlaşıldığından, kesinleşmediği değerlendirilerek yapılan incemelede;