muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5404, Karar No: 2022/5775, Tarih: 04.10.2022

Bu tespit, esasen tanıkların çelişkili beyanlarından açıkça anlaşıldığı, murisin, konuşacak mecalinin olmadığı, ayrıntılı tapu bilgilerini bilme ve bildirme imkanının olmadığı, belgenin hastane dışında hazırlanıp getirildiğinin kuvvetle muhtemel olduğu belirgindir.

Tanıklar esasen, bu mizanseni yukarıda ki beyanları ile ortaya çıkarmış olmakla, neticeten bu belgenin içerik itibariylede sağlıksız, geçersiz olduğu açıktır.

9- Belgenin, murisin huzurunda düzenlendiği, kendisine okunduğu, anlatıldığı, tanıklarında buna onay verdikleri şeklinde TMK. 535. maddesindeki şekle uyulduğu şeklinde karşı bir argüman getirilebilir ise de, esasen yukarıda bahsetmediğimiz ve ikinci ana itiraz konusu olan “ ehliyetsizlik” ve “baskı” hususları dikkate alındığından esasen, ilgili maddenin aradığı şartlarında gerçekleşmediği ortaya çıkacaktır.

10- TMK. 335. maddesinin aradığı şartlardan birisi de “...ve bunun üzerine miras bırakan vasiyetnamenin son arzularını içerdiği beyan eder.” davranışıdır. Adı geçen tanıklar bu şartın gerçekleştiğini vasiyetnamede ifade etmişler ise de, bu husus, bizzat duruşmadaki beyanları ile çelişmektedir.

Çünkü, murisin yeterince konuşamadığı, elindeki belgeyi “OKUDUĞU” veya noterin okuduğu gibi beyanların yanında, “rahatsızdı, halsizdi ve enerjisi yoktu” şeklindeki tutanak tanık beyanlarına göre murisin sağlığının iyi olmadığı, bilinçli-şuurlu olarak bir belgenin hazırlanmasına katılmadığı ve böylece murisin tutanaktaki bu beyanlarının da şüpheli, tartışmalı hale geldiği ve böylece TMK. 535. maddesindeki ilkelerin de gerçekleşmediği açıktır.

11- Son açıklamalarımız gereğince murisin sağlığı yönünden alınan tıbbi raporlar itibariyle yapılan değerlendirmeler sonucunda ise, son alınan 07/07/2020 tarihli raporun yeterli incelemeye dayanmadığı anlaşılmaktadır.

12- Vasiyetnameye dayanak alınan 07/09/2012 tarihli tek kişilik raporun, dayanak konsültasyon ve poliklinik kaydı olmadığı halde, sanki usulünce bir inceleme sonucu düzenlenmiş gibi, hükme esas alınması başlı başına büyük usulsüzlüktür.

13- Mahkemenin başvurusu sonucu alınan Dördüncü Adli Tıp ihtisas kurulunun tespitleri yönünden bakıldığında, bir kısım gerçeklerin ifade edildiği, özellikle murisin 06/09/2012-23/09/2012 tarihleri arasında hastanede yatışı sırasında Genel Cerrahi kliniği tarafından düzenlenen kayıtlarda, “...oral beslenme şikayetiyle ..., DEMANS, şikayetleri on gündür devam ediyor”, şeklinde ki tespitler açıklanmış ve haklı olarak murisin, 07/09/2012 tarihinde fiil ehliyetine haiz olup olmadığının bilinmeyeceği şeklinde rapor tanzim edilmiştir.

14- Üst kurul, vasiyete esas alınan yeterince okunamayan DR. ... ...’a ait evrak yönünden, mahallinde araştırma talep etmiş ve alınan cevapla “ Hastaneye ait Nöroloji Konsültasyon ve Poliklinik Kaydına RASTLANILMADIĞININ” bildirildiği görülmesine rağmen, yine de bu açıklamaların nihai kanaate esas alınması ilginçtir.

14- Üst kurul, vasiyete esas alınan yeterince okunamayan DR. ... ...’a ait evrak yönünden, mahallinde araştırma talep etmiş ve alınan cevapla “ Hastaneye ait Nöroloji Konsültasyon ve Poliklinik Kaydına RASTLANILMADIĞININ” bildirildiği görülmesine rağmen, yine de bu açıklamaların nihai kanaate esas alınması ilginçtir.

Çünkü Psikiyatri Doktorunun herhangi bir belge ve kayıt tutmadan rapor tanzim etmesi başlı başına bir usulsüzlüktür. Bandırma Devlet Hastanesinin yıllar sonra verdiği cevap ve açıklamaların sağlıklı olmadığı, Hastayı bizzat gözlemleyen ve tedavi uygulayan Genel Cerrahi Kliniğinde ki kayıtlar itibariyle “ DEMANS” tanısı konulan bir kişi için sağlıklı şeklinde heyet raporu gerçeklerle uyuşmamaktadır.

15- Üst kurulun esasen dosyadaki delilleri tam olarak incelemediği, tanık beyanlarını tahlil etmediği, esasen üst kurulun yapısı ve üye niteliklerine göre olayı değerlendirme yetkinliğine sahip olmadığı da açıktır.

İlk heyet raporunda Ruh Sağlığı uzmanları çoğunlukta olduğu halde, son raporda azınlığa düştükleri, konuyla ilgili olmayan “ÇOCUK” uzmanlarının heyette yer aldığı, özellikle Genel Cerrahi yönünden büyük eksiklik bulunduğu dikkate alındığında heyetin, mahkemece sorulan sorulara cevap verme yeterliliğinin bulunmadığı da belirgindir.

Bandırma Devlet Hastanesinin 02/10/2012 tarihli raporunda işlem günü, murise 6 ayrı tıbbi işlem yapıldığı, özellikle bu işlemler sırasında farklı enjeksiyonlar için 9 adet ayrı ampul ile uygulama yapıldığı ve böylece murisin çok sayıda müdahaleye maruz kaldığı belirtilmesine rağmen, üst kurul raporunda bunlarla ilgili açıklamada bulunmamaktadır.

16- Dosya kapsamı itibariyle murisin sağlık durumu ile ilgili olarak çok sayıda belge ve buna bağlı olarak çelişki bulunduğu halde, üst kurul raporunun detaylı bir incelemeye dayanmadığı, böylece murisin vasiyetnamenin düzenlendiği sırada ayırt etme gücüne sahip olup olmadığı kesin olarak belirlenmemiş olduğu halde raporun hükme esas alınması uygun olmamıştır.

17- Davalı ...’ın hastaneye yatış öncesinden beri davacının yanında bulunduğu, murisin sağlık sebebiyle, karar alma yetisinin yeterli olmadığı gibi, etkilenme ve baskıya açık bulunması, murisin tam mal varlığı belirlenmemekle birlikte, mal varlığının büyük bir bölümünün vasiyete konu etmesi, murisin hastaneye yatışı ile ölüm arasında geçen 16 günlük süreçte, ağır bir tedavi altında bulunması karşısında; neticeten davacının akıl sağlığının yerinde olmadığı ve hatta ... ön tanısı itibariyle akıl sağlığının tartışmalı bulunması, yine tutanak tanıklarının bu hususları teyit eden açıklamaları itibariyle, vasiyetnamenin tanzimi sırasında fiil ehliyetlinin bulunmamasının kuvvetle muhtemel olması ve manevi etkiye açık bulunması karşısında, vasiyetnamenin gerek usul ve gerekse muhteva yönünden iptali gerektiği, yerel mahkeme kararının bozulması kanaatiyle sayın çoğunluk kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2009/16705, Karar No: 2009/24982, Tarih: 14.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/16705 E.  ,  2009/24982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15.60. TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 14/12/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10242, Karar No: 2023/1336, Tarih: 19.04.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/10242 E.  ,  2023/1336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2015 tarihli ve 2015/413 Esas, 2015/1171 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 26.10.2010 tarihli ve 2016/103247 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyiz isteği;

1.Sanıkların suçu işlediğinin sabit olduğuna,

2.Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna,

3.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

4.Diğer temyiz sebeplerine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Yerel Mahkemenin Kabulü

1.İddia, savunma, müşteki kurum beyanı, olay yeri tespit tutanağı, Müze Müdürlüğü'nün raporu, olay yeri fotoğrafları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz olarak kazı ve sondaj yaptıklarından bahisle cezalandırılmaları talebi ile kamu davası açılmış ise de; sanıkların atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeter, her türlü şüpheden uzak, somut, kesin, yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle, sanıkların beraatine karar verildiği belirtilmiştir.

2.Sanık ... savunmasında; "Ben bu hususta daha önce jandarmada ayrıntılı ifade vermiştim. Bizim bu konuyla bir alakamız yoktur. Bir kısmı bizim tarlamızda kalan kazıyı kimin yaptığını bilmiyorum. Ama köyün her tarafından bu şekilde kazılar yapılıyormuş. Sonradan duydum. Ben 2 sene önceye kadar oraya sebze ekmiştim. Evin oradaki depodan oraya giden hortumu da 2 sene önce çekmiştim. 2 senedir durmaktadır. Tarlaya kadar gelen hortum birbirine ekli vaziyettedir. Tek parça değildir. Hortmun ucunun kazı yapılan alandaki çukurun içerisinde olduğunu ben de gördüm. Hortumu kimin çukura koyduğunu ve başkalarının kullanıp kullanmadığını bilmiyorum, ben bu hortumu 2 sene önce sebze ekmek için kullanıyordum, suçlamaları kesinlikle kabul etmiyorum. Kazıyla ne benim ne annemin hiçbir ilgisi yoktur." demiştir.

3.Sanık ... savunmasında; "Kazı yapılan yer bizim evden gözükmüyor, biz oranın kazıldığını fark ediyorduk, ama kimin kazdığını göremiyorduk, ben bir keresinde kazı yapıldığını fark edince adamları taşladım. Adamlar oradan ayrıldılar, ama korktuğum için yanlarına gidemedim. Orayı kesinlikle biz kazmadık, suçlamaları kabul etmiyorum, beraatimi talep ediyorum." demiştir.

4.Müze Müdürlüğü raporunda, kazı yapılan alanın 2863 sayılı Kanun kapsamında kalmadığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Olay günü sanık ...'in kullanmakta olduğu evin 100 metre doğusunda, dere yatağı istikametinde kazı yapıldığı duyumunun alınması üzerine kolluk ekiplerince olay yerine intikal edildiği, kazı yapılan yerin 15-20 metre üst tarafında bulunan fındıklık arazide, arazi sahibi sanık ...'in bulunduğu, kolluk ekiplerince kazı alanına geçildiği, çok sayıda çukurluk alan olduğu, ancak bu çukurlukların en son 10-15 gün kadar önce açılmış olduğu ve daha eski tarihlere ait de kazılar yapılmış olduğu, kazı yapılan alanda bahçe yapıldığı, bahçe içerisinde kara lahana bitkisinin ekildiği ve hasatının yapıldığı, kazı yapılan çukurların bir tanesinin içinde İlker'in annesinin ikamet ettiği evine kadar yaklaşık 95 metrelik ara bağlantılı olarak uzanan su hortumu bulunduğu, hortumun evin ön bahçesinde bulunan musluk ve yanındaki su tankına kadar geldiği, diğer çukurlarda balyoz, manivela gibi kazıya yarar aletlerin bulunduğu hususlarının tespit edildiği, sanıkların üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri, İlker'in savunmasında, dava konusu yerdeki hortumu sebze ekmek amacıyla evdeki depodan 2 sene önce çektiğini, annesinin ve kendisinin kazı ile ilgisinin olmadığını belirttiği, kolluktaki beyanında da, dava konusu yere 2-3 aydır uğramadığını, hortum dışındaki malzemelerin kendisine ait olmadığını beyan ettiği, sanık ...'nin savunmasında, daha önce dava konusu yerin kazıldığını fark ettiklerini ancak kimin kazdığını görmediklerini, bir keresinde kazı yapıldığını fark edince kendilerini taşladığını, ancak korktuğu için yanlarına gitmediğini, şahısların oradan ayrıldıklarını beyan ettiği dosya kapsamında, sanıkların kazı yaparken suç üstü yakalanmadıkları, üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair, savunmalarının aksine, şüpheden uzak, mahkumiyete yeter derecede kesin delil mevcut olmadığı anlaşıldığından, mahkemece sanıkların beraatine dair hüküm tesisinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2015 tarihli ve 2015/413 Esas, 2015/1171 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4709, Karar No: 2020/675, Tarih: 30.01.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/4709 E.  ,  2020/675 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6727, Karar No: 2017/5262, Tarih: 12.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/6727 E.  ,  2017/5262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Aile Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki davada ... 1. Çocuk ve ... Asliye Hukuk (Aile mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerinin ayrı ayrı yetkisizlik kararı vermesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü

K A R A R

Dava, çocuk hakkında verilen koruma kararı (bakım tedbiri) kararının kaldırılması ve danışmanlık tedbiri uygulanması istemine ilişkindir.

... 1. Çocuk Mahkemesi, çocuğun MERNİS adresinin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile mahkemesi sıfatıyla) ise dosya arasında bulunan ve ...' in annesi ... ve babası ... tarafından ... Bakım ve Sosyal Rehabilitasyon Merkezi' ne hitaben yazılan 07/09/2011 tarihli dilekçede anne ve babanın adresi "... olarak gözükmektedir, Yine ... 1. Çocuk Mahkemesi' nin 2011/196 değişik iş numaralı 16/09/2011 tarihli kararın da ...' in adresi ...olarak gözükmektedir. Dolayısıyla değişik iş kararının verildiği tarih itibariyle ... 1. Çocuk Mahkemesi yetkilidir. Karardan yaklaşık 3 yıl sonra ...' in adresinin değiştiği ve adresinin ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilemez. ... 1. Çocuk Mahkemesi'nce mahkememize talimat yazılarak ... ile ilgili danışmanlık tedbirleri uygulama raporu düzenlenmesi istenebilir, açıklanan nedenlerle mahkememizin yetkisiz olduğu ... 1. Çocuk Mahkemesi'nin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

5395 sayılı Kanunun Geçici Madde 1/(4) çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde, bu mahkeme kurulup göreve başlayıncaya kadar korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir kararları görevli aile veya asliye hukuk mahkemelerince alınır" şeklindedir.

Çocuk Koruma Kanuna göre verilen Koruyucu ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 8. madde hükmü "(1) Çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbir kararı; çocuğun anası, babası, vasisi, bakım ve gözetiminden sorumlu kimse, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu ve Cumhuriyet savcısının istemi üzerine veya re'sen çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hakimince alınır.

(2) Çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde bu mahkeme kurulup göreve başlayıncaya kadar hakkında kovuşturma başlatılmış olanlar hariç korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir kararları aile mahkemeleri kurulan yerler bakımından bu mahkemeler, kurulu bulunmayan yerler bakımından asliye hukuk mahkemelerince alınır.

(3) Hakkında kovuşturma başlatılmış olan çocuklar için koruyucu ve destekleyici tedbir kararı kovuşturmanın yapıldığı mahkemece alınır.

(2) Çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde bu mahkeme kurulup göreve başlayıncaya kadar hakkında kovuşturma başlatılmış olanlar hariç korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir kararları aile mahkemeleri kurulan yerler bakımından bu mahkemeler, kurulu bulunmayan yerler bakımından asliye hukuk mahkemelerince alınır.

(3) Hakkında kovuşturma başlatılmış olan çocuklar için koruyucu ve destekleyici tedbir kararı kovuşturmanın yapıldığı mahkemece alınır.

(5) Fiili işlediği sırada oniki yaşından küçük çocuklar ile onbeş yaşını doldurmamış sağır ve dilsizler hakkında mahkemece, 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 31. maddesinin birinci fıkrası ile 33. maddesi uyarınca çocuklara özgü güvenlik tedbirleri uygulanabilir." şeklindedir.

5395 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin dördüncü fıkrasındaki düzenleme ve Çocuk Koruma Kanununa Göre Verilen Koruyucu ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin 8. maddesi hükmü de gözetildiğinde Çocuk Koruma Kanununun 5. maddesi uyarınca hükmolunacak tedbir kararlarının çocuk mahkemesi veya hakimince çocuk mahkemesi olmayan yerlerde ise aile mahkemesi veya yoksa asliye hukuk mahkemesince karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 8/1 maddesine göre; “Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır."

Dosya kapsamından, küçük ...in babası tarafından zorla evlendirilmek istendiğini söyleyerek ... Sosyal Hizmet İl Müdürlüğü tarafından kuruluşa yerleştirildiği, daha sonra küçüğün 07/09/20112 tarihinde yazdığı dilekçe ile annesine ve babasına iftira attığını ve ailesinin yanında kalmak istediğini belirttiğini, düzenlenen durum tespit raporuna göre küçüğün ailesinin yanında kalmasının gelişimi açısından daha iyi olacağının belirtildiği ayrıca çocuk ve aile için danışmanlık tedbiri uygulanmasının yerinde olacağının belirtildiği ve ... 1. Çocuk Mahkemesinin 16/09/2011 Tarih 2011/196 Değişik iş sayılı kararı ile, ... İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğünün küçük ...' in velisine teslim kararı verilmesine ilişkin talebinin kabulüne ve küçük ... hakkında 5395 sayılı Kanunun 11. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 5/1-a maddesi uyarınca danışmanlık tedbiri uygulanmasına karar verdiği anlaşılmaktadır. Çocuğun aileye teslim edildiği ve onlarında "..." adresinde ikamet ettiği anlaşılmakla, uyuşmazlığın yetkili ve görevli ... Asliye Hukuk Mahkemesinde (Aile mahkemesi sıfatıyla) görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/06/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1499, Karar No: 2025/4488, Tarih: 30.04.2025

**2. Hukuk Dairesi         2025/1499 E.  ,  2025/4488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1921 E., 2024/2120 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Söke Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/467 E., 2023/328 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtay'a aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Vekâletnamesinde kanun yolundan feragat yetkisi bulunan davalı erkek vekili Av. ... 14.04.2025 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat ettiğini açıkça, kayıtsız ve şartsız olarak bildirmiştir.

Bu durumda, davalı erkek vekilinin temyiz başvurusunun feragat sebebiyle reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı erkek vekilinin temyiz başvurusunun REDDİNE,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.