muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27825, Karar No: 2016/3284, Tarih: 11.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/27825 E.  ,  2016/3284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçundan CMK'nın 223/8 maddesi gereğince düşme,

Nitelikli dolandırıcılık suçundan 223/2-e maddesi gereğince beraat

Açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçundan sanık hakkında açılan davanın düşmesine ilişkin karar, nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın avukat olup, suç tarihinde cezaevinde tutuklu bulunan mağduru cezaevi ziyaretine giderek "kendisine 20.000 TL vermesi halinde hakimlere rüşvet vererek,tutuklu bulunan mağduru tahliye ettireceği vaadi ile mağdur ile anlaşarak, bu anlaşma doğrultusunda mağdurun kızı olan tanık ...'dan 6.000 TL nakit para aldığı, geriye kalan miktar için katılandan altında imzası bulunan açık senet alarak, daha sonra bu senedi mağdur ile hiç bir alacak verecek ilişkisi bulunmayan tanık ... lehine doldurarak,bu kişinin vekili sıfatı ile icra takibi başlattığı olayda, mağdurun dilekçesinde psikolojisinin bozuk olduğu için şikayet ettiğini, vekalet ücretinin teminatı olarak senedi verdiğini beyan ettiği, mağdurun soruşturma aşamasındaki soyut iddiası dışında sanığın dolandırıcılık suçu yönünden mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden arındırılmış kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden mahkemenin beraat yönünde kabulünde, sanığın eyleminin senedi kullanmak suretiyle açığa imzanın kötüye kullanılması suçunu oluşturacağı ancak mağdurun şikayetten vazgeçmesi nedeniyle mahkemenin düşme yönünde kabulünde isabetsizlik görülmemiş dava konusu bononun sahte olmaması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; o yer Cumhuriyet savcısının atılı suçların oluştuğuna dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 11/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13565, Karar No: 2015/18780, Tarih: 27.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/13565 E.  ,  2015/18780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Vakfıkebir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2014

NUMARASI : 2013/150-2014/37

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12536, Karar No: 2023/1993, Tarih: 13.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/12536 E.  ,  2023/1993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2011 tarihli ve 2009/446 Esas, 2011/311 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 27.06.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

2. Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2016 tarihli, 2016/68 Esas, 2016/200 Karar sayılı kararı ile; sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2016 tarihli, 2016/68 Esas, 2016/200 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 15.09.2021 tarihli, 2021/9973 Esas ve 2021/12301 Karar sayılı kararı ile; eksik ve yetersiz gerekçe ile karar verilmesi, hükmü aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken verilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrasına muhalefet edilmesi, mağdurdaki yaralanmanın niteliği gereği sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmaması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.02.2022 tarihli, 2021/655 Esas ve 2022/80 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; sübuta, sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Olay tarihinde ... ile arkadaşı sanık ...'ın mağdur ...'in emlakçı dükkanına gittikleri, bu sırada ...'in ortağı ...'a ait olan araç ile işyerinden ayrılmak üzere olduğundan sanıkların da sözkonusu araca bindikleri ve tarafların beraberce Yeşilırmak Terminal Köprüsü üzerine geldikleri, bu esnada ...'in ... ile aralarında geçtiği iddia olunan konuşma sebebiyle taraflar arasında tartışma başladığı ve çevrede ... olarak tanınan ...'ın mağdur ...'in boğazına sarıldığı ve boğazını sıktığı, ...'un ise ...'in suratına yumruk atarak burnunda kırığa yol açtığı, sanıklar ... ve ...'un birlikte ve iştirak iradesi içerisinde mağdur ...'i hayatî fonksiyonlarına etkisi hafif (1.) derecede kemik kırıklı yaraladıklarının sabit olduğu, bu itibarla sanık ...'ın da mağdur ...'e yönelik kemik kırığına neden olacak şekilde kasten yaralama suçunu işlediği anlaşılmıştır.

2. Sanığın suçlamaları inkar ettiği, mağdurun olay oluşuna uygun beyanları, tutanaklar ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Mağdur ...'in yaralanmasına ilişkin Turhal Devlet Hastanesinin 16.06.2009 tarihli raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Sanığın, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca tabi tutulduğu 5 yıllık denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğine dair 08.01.2016 tarihinde kesinleşen Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2015/102 Esas, 2015/500 Karar sayılı kararı dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.02.2022 tarihli, 2021/655 Esas ve 2022/80 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5302, Karar No: 2007/6428, Tarih: 17.05.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/5302 E.  ,  2007/6428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Yerköy Sulh Hukuk ve Asliye (Aile) Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, T.M.Y. 337. maddesi uyarınca açılan velayetin tevdi istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davacının eşi ...'den boşandığı, ... çocukları ...'in velayetinin anneye verildiği, anne ...'nin 20.12.2005 tarihinde öldüğü, davacı babanın bu sebeple velayetin kendisine tevdi edilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır.

Aile mahkemelerinin görevleri 4787 Sayılı Yasanın 4. maddesinde açıklanmış olup, birinci bentte T.M.Y.'nın üçüncü kitabı hariç olmak üzere ikinci kitabından kaynaklanan uyuşmazlıkların aile mahkemesinin görevinde olduğu açık yasa hükmü karşısında T.M.Y.nın 2. kitabında yeralan velayetin iadesine ilişkin uyuşmazlığın, aile mahkemesi sıfatı ile asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Yerköy Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10469, Karar No: 2016/14974, Tarih: 24.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/10469 E.  ,  2016/14974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

.

DAVA : Davacı, fazla çalışma, ilave tediye, izin yardımı, 1 Mayıs ikramiyesi, giyim ve koruyucu eşya yardımı, bayram harçlığı, yakacak, aile, yemek yardımı, ücret, gece çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, fazla mesai ücreti, gece çalışma ücreti, hafta tatili çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücret, ilave tediye, izin yardımı, temizlik yardımı, 1 Mayıs ikramiyesi, giyim ve koruyucu eşya yardımı, bayram harçlığı, yakacak yardımı, aile yardımı, yemek yardımı, gece çalışma ücreti, hafta tatili çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunmuş, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının ilave tediye alacağı bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının daha önce talep etmediği 01.01.2009-30.03.2011 tarihleri arasında ödenmesi gereken ilave tediye ücretlerinin tamamı hesaplanmış ve mahkemece bu miktarlar hüküm altına alınmıştır. Ancak dairemiz incelemesinden geçen 2015/10695 esas sayılı (Kırıkkale 1. İş Mahkemesi 2012/179 esas) dosyası ekinde yer alan bordrolarda davacıya ait ücret bordrolarının da yer aldığı ve ilave tediye ücretine ilişkin tahakkukların bulunduğu görülmekle,söz konusu tahakkukların değerlendirilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece, imzalı bordrolarda yer alan tahakkukların ödendiği kabul edilmeli, imzasız bordrolar yönünden ise banka kayıtları incelenerek tahakkuklarda görünen miktarların ödenip ödenmediği denetlenmelidir.

Öte yandan; davalının cevap dilekçesindeki davacının alacağının bulunduğuna ilişkin kabul beyanının sözleşmesi ikramiye alacağını da içerdiği göz önünde bulundurulmalı. Gerekirse kabul edilen miktarın ne kadarının ilave tediye alacağına ilişkin olduğu davalı taraftan açıklattırılmalı, tüm dosya kapsamına göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile hüküm tesisi hatalı olup bozma sebebidir.

3-Yemek yardımı alacağı bulunup bulunmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Öte yandan; davalının cevap dilekçesindeki davacının alacağının bulunduğuna ilişkin kabul beyanının sözleşmesi ikramiye alacağını da içerdiği göz önünde bulundurulmalı. Gerekirse kabul edilen miktarın ne kadarının ilave tediye alacağına ilişkin olduğu davalı taraftan açıklattırılmalı, tüm dosya kapsamına göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile hüküm tesisi hatalı olup bozma sebebidir.

3-Yemek yardımı alacağı bulunup bulunmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ücret bordrolarında yemek yardımı tahakkuku bulunmadığından bahisle yemek yardımı alacağının hesaplandığı anlaşılmaktadır. Ancak son dönem bordrolarında günlük ücret üzerinden hesaplanan aylık ücret ile davacıya ödenen aylık ücret arasında 33 TL farkın olduğu, aynı dönem Toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre yemek yardımının aylık 25 TL olduğu, yine bordrolarda 8 TL miktarlı sorumluluk başlıklı tahakkuk bulunduğu görülmekle, emsal dosyalar da ( Dairemiz incelemesinden geçen 2015/12714-12715-12716 esas ) nazara alındığında davalının yemek ücretinin aylık ücrete eklenerek ödendiği savunması üzerinde durulmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelme ile hüküm tesisi hatalı olup bozma sebebidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/16509, Karar No: 2016/14231, Tarih: 31.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/16509 E.  ,  2016/14231 K.**

**"İçtihat Metni"**

19/09/2014 tarihinde... uzantılı internet linki üzerinde, “... Bakanlığa alınmadı” başlığı ile yayınlanan yazı nedeni ile ... vekili tarafından yapılan anılan yazıdaki içeriğin ve yorumların yayından çıkarılması, özür ve düzeltme içeren cevap metninin internet ortamında yayınlanması talebinin reddine dair ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 30/09/2014 tarihli ve 2014/1542 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin... Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/11/2014 tarihli ve 2014/2613 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 10/08/2015 gün ve 52681 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/09/2015 gün ve KYB.2015-297352 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5187 sayılı Basın Kanununun 14. maddesi uyarınca kullanılan düzeltme ve cevap hakkı, kişilik haklarına saldırı ve gerçeğe aykırı yayın yapılmasına karşı düzenlenmiş bir hak olduğu, ancak, haber verme hakkı kullanılırken kişilerin bilgileri, görüntüleri, sesleri kamuoyuna sunulacağından habere konu olan kişilerin haklarının ihlal edilmesinin de kaçınılmaz olduğu; bu nedenle haber verme hakkını kullananların bu fiillerinde kamusal yararın bulunması gerektiği, basın yoluyla yapılan kişilik hakkı ihlâllerinden biri olan bir kişinin suçlu ilan edilmesinde kişilik hakkı, üstün nitelikte olan kamusal yararın önüne geçtiği, bu bağlamda gerçeğe aykırılık iddiasının objektif ölçülere dayanılarak değerlendirilmesi ve araştırılması gerektiği gibi anılan haberin doğruluğunun da araştırılmadığı ve kişiyi toplum nezdinde küçük düşürücü nitelik taşıdığı hâlde yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi; Handyside/Birleşik Krallık ( B.No:5493/72, 07/12/1976) kararında " Düşünceyi açıklama özgürlüğü, sadece hoşa giden veya zararsız ya da tepki yaratmaz sayılan haberler veya fikirler için değil, fakat devlete veya halkın bir kısmına ters düşen, şoke eden ya da üzüntüye sevk edenler için de geçerlidir. Çoğulculuk, hoşgörü ve yeniliğe kucak açma bunu gerektirir ve bunlar olmadan demokratik toplum olmaz." biçimindeki ; Lingens/ Avusturya (B.No: 9815/82, 08/0701986) kararında “Bu bağlamda Mahkeme, Sözleşme’nin 10(1). fıkrasında güvence altına alınan ifade özgürlüğünün, demokratik toplumun ana temellerinden birini ve yine bu toplumun gelişmesi ve her bireyin kendini gerçekleştirmesi için esaslı şartlarından birini oluşturduğunu hatırlatır. İfade özgürlüğü, Sözleşme’nin 10(2). Fıkrasının sınırları içinde, sadece lehte olan veya muhalif sayılmayan veya ilgilenmeye değmez görülen "haber" veya "fikirler" için değil, ama aynı zamanda muhalif olan, çarpıcı gelen veya rahatsız eden haberler veya fikirler için de uygulanır. Bunlar, çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleri olup, bunlar olmaksızın "demokratik toplum" olmaz (bk. yukarıda geçen Handyside kararı, parag. 49).

Basın söz konusu olduğunda, bu ilkeler ayrı bir öneme sahiptir. Basının, "başkalarının itibarlarını korumak" gibi çizilmiş sınırları aşmaması gerekmekle birlikte, kamunun menfaatinin bulunduğu diğer alanlarda olduğu gibi, siyasi meselelerde de haber ve fikirleri iletmek, yine basına düsen bir görevdir.

O halde bir siyasetçiye yönelik eleştirilerin kabul edilebilir sınırları, özel bir şahsa yönelik eleştiri sınırlarına göre daha geniştir. Bir siyasetçi, özel şahıstan farklı olarak, her sözünü ve eylemini bilerek ve kaçınılmaz bir biçimde, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açar; bu nedenle daha geniş bir hoşgörü göstermek zorundadır. Hiç kuşku yok ki, Sözleşme’nin 10/2. fıkrası, başkalarının, yani bütün bireylerin itibarının korunmasına imkan verir; bu koruma, siyasetçileri şahsi sıfatları dışında hareket ettikleri zaman da içine alır. Ancak bu gibi durumlarda söz konusu korumanın gerekleri, siyasi meseleleri açık biçimde tartışmanın yararıyla bağlantılı olarak tartılmalıdır” (bk. yukarıda geçen Lingens/ Avusturya kararı, parag. 41-42). biçimindeki ve ... (39394/98, 13/11/2003) kararında ise “ Bir yandan...’ın bir politikacı olduğu, diğer yandan gazetecilerin ve basının kamuyu ilgilendiren konularda muhalif, çarpıcı, veya rahatsız edici de olsa bilgi ve görüşlerini iletme rolü dikkate alındığında, “...” teriminin kullanılması, mevcut davanın şartları içinde kabul edilebilecek sınırları aşmamıştır(bk. yukarıda geçen ... Verlagsgesellschaft kararı, parag. 45). Biçimindeki tespitleriyle “ifade özgürlüğü” yönünden ayrıntılı değerlendirmeler yapmış ve bu konuda kriterler belirlemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13/02/2007 tarih ve 2007/1-28 E, 2007/34 K. sayılı kararında da; 5187 sayılı Basın Kanunu kapsamındaki cevap ve düzeltme istemleri hususunda yapılan değerlendirmede; “Demokratik toplumlar, temel hak ve özgürlüklere dayanan toplumlardır. Bu tür toplumlarda Devletin görevi, temel hak ve özgürlükleri korumak ve geliştirmektir. Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaati açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli yollarından birisi de basındır.

Geneli ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında, halkı objektif ve gerçekleri yansıtacak biçimde aydınlatmak, çeşitli sorunlar üzerinde kamuoyunu düşünmeye çağıracak tarzda tartışmalar açmak, onu toplumsal ve siyasal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu yöntemlerle denetlemek, ayrıca içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek durumunda olan basına, bu ödevlerini yerine getirirken ihtiyaç duyacağı bir kısım haklar da tanınmıştır. Bunlar; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarıdır. Temelini Anayasa’nın 28. vd. maddelerinden alan ve 5187 sayılı Basın Yasasının 3. maddesinde düzenlenen bu haklar, basın yoluyla işlenen suçlarda, hukuka uygunluk nedenlerini oluşturur. Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştiri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “küçültücü” sözlerin kullanılmaması gerekir.” denilmektedir.

5651 sayılı Kanun'un 9. maddesinin 1. fıkrasında " (1) İnternet ortamında yapılan yayın içeriği nedeniyle kişilik haklarının ihlal edildiğini iddia eden gerçek ve tüzel kişiler ile kurum ve kuruluşlar, içerik sağlayıcısına, buna ulaşamaması hâlinde yer sağlayıcısına başvurarak uyarı yöntemi ile içeriğin yayından çıkarılmasını isteyebileceği gibi doğrudan sulh ceza hâkimine başvurarak içeriğe erişimin engellenmesini de isteyebilir." şeklindeki düzenleme ile internet ortamında yapılan yayınlar ile kişilik haklarının ihlal edilmesi halinde kişilerin içerik sağlayıcısına veya buna ulaşamamaları halinde iş yeri sağlayıcısına başvurarak içeriğin yayından çıkarılmasını istenebilecekleri gibi doğrudan sulh ceza hakimine başvurarak içeriğe erişimin engellenmesini talep edebilecekleri düzenlenmiş olup, maddede yer alan “kişilik haklarının ihlali” hususunda açık bir tanım bulunmadığından ihlalin olup olmadığının yukarıda belirtilen açıklamalar doğrultusunda belirlenmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Kanun yararına bozma istemine konu somut olayda mahkeme, siyasetçi olup topluma mal olmuş bir kişi olan talep edenin kişilik haklarının ihlal edilip edilmediği hususunda yukarıda anılan kararlardaki kriterlere uygun değerlendirme yapmış, 5651 sayılı Kanun'un 9. maddesi uyarınca “internet ortamında yapılan yayın içeriği nedeniyle kişilik haklarının ihlal edilmediği” kabul edilerek olaya ve dosya kapsamına uygun gerekçelerle içeriğe erişimin engellenmesi talebinin reddine ilişkin karara yapılan itirazın reddine karar vermiştir.

Açıklanan nedenlerle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi yerinde görülmediğinden REDDİNE, 31/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.