muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1244, Karar No: 2024/8678, Tarih: 18.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1244 E.  ,  2024/8678 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/44 E., 2023/2168 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulüyle yeniden esas hakkında hüküm

kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/407 E., 2022/783 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulüyle kararın kaldırılarak yeniden kısmen esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı kadın dava dilekçesinde özetle; erkeğin evlendikleri günden beri şiddet uyguladığını, küfürler edip kendisini sürekli tehdit ettiğini, dayanacak gücü kalmadığını yaklaşık 2 aydır ayrı yaşadıklarını, bir araya gelmelerinin mümkün olmadığını belirterek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk için aylık 500,00 TL iştirak, kadın yararına ise aylık 500,00 TL yoksulluk nafakası ile lehine maddî ve manevî tazminat ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı kadın vekili ıslah dilekçesinde özetle; erkeğin bağımsız konut temin etmediğini, erkeğin ailesinin kadına köle muamelesi yaptığını, yeni eşya alacağına dair verdiği sözü erkeğin yerine getirmediğini, eşinin babasının kadını evden kovduğunu, ayrı eve çıktıktan sonra da erkeğin ailesinin kadını kullandığını, erkeğin ailesinin hakaret ve tehdit ettiğini, erkeğin bu duruma kayıtsız kaldığını, erkeğin kadını evden kovduğunu, aşırı kıskanç olduğunu, evden dışarı çıkarmadığını, ailesini görmesini engellediğini, ekonomik şiddet uyguladığını, ayağı kırıldığında hastaneye götürmediğini, cinsel şiddet uyguladığını, homoseksüel eğilimleri olduğunu, güven sarsıcı davrandığını, kadını öldürmesi için 3.kişiyi azmettirdiğini ileri sürerek tarafların haysiyetsiz hayat sürme ve hayata kast, pek kötü veya onur kırıcı davranış nedenleri ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davalarının kabulüne, velâyetin anneye verilmesine, ortak çocuk yararına 1.000,00 TL tedbir ve iştirak, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile kadın yararına 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; 2019 yılının Mayıs ayında kadının, eşini ve ailesini haberdar etmeden çocuğu da alarak evi terk ettiğini, o günden bugüne kadar eve dönmediğini, kadının ruhsal yönden rahatsız olduğunu, kadının H.Ö. isimli bir kişi ile ilişkisi olduğunu, kadının boşanma talebini kabul ettiklerini beyanla ortak çocuğun velâyetinin babaya bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davalı erkek vekili ıslah dilekçesiyle erkek yararına 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı erkeğin, eşini yalnız bir yere göndermediği, kendi kardeşlerinden davacı kadını kıskandığı, hakaret ettiği, ağır küfür ettiği, erkeğin başka kadınlara asıldığı, sarkıntılık ettiği, laf attığı, kadını ailesi ile görüştürmediği, darp ettiği, kadının kardeşini de kadına karşı "yerinde olsam parçalarım" diye kışkırttığı, kadının ise telefon kayıtlarına göre güven sarsıcı davranışlarının olduğu, erkeğe hakaret ettiği, böylece evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda erkeğin ağır, kadının ise az kusurlu olduğu, kadının 4721 sayılı Kanun'un 162 nci ve 163 üncü maddelerinde düzenlenen boşanma sebeplerini ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulüyle 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, aynı kanunun 162 nci ve 163 üncü maddeleri uyarınca açılan davaların ayrı ayrı reddine, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile aralarında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, yasal şartları oluştuğu gerekçesiyle kadın yararına 10.000,00 TL maddî, 9.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine, kadının yoksulluk nafakası ile erkeğin manevî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesiyle; kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminatların miktarı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesiyle; kusur belirlemesi, tedbir ve iştirak nafakasının miktarı ile kadın yararına hükmedilen tazminatlar yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesiyle; kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminatların miktarı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesiyle; kusur belirlemesi, tedbir ve iştirak nafakasının miktarı ile kadın yararına hükmedilen tazminatlar yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile tarafların kusur derecelerine göre kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarlarının az olduğu gerekçesiyle İlk derece Mahkemesi kararının bu yönlere ilişkin hüküm fıkralarının kaldırılmasına, yeniden kısmen esas hakkında hüküm kurulması suretiyle kadın yararına 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine, erkeğin istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarlarının az olduğunu, erkeğin da karşı boşanma davasının mevcut olduğunu ve bunun reddedilmiş olarak kabul edilmesi gerektiğinden istinaf mahkemesince yargılama giderleri ve vekâlet ücreti yönününden kadın yararına hüküm kurulması gerektiğini ileri sürerek kararın maddî ve manevî tazminatların miktarı ile yargılama giderleri ve vekâlet ücreti yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, maddî ve manevî tazminatların miktarının hakkaniyete uygun olup olmadığı ile Bölge Adliye Mahkemesince yargılama giderleri ve vekâlet ücreti yönünden isabetli karar verilip verilmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8669, Karar No: 2016/655, Tarih: 10.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/8669 E.  ,  2016/655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin ... üyesi bulunan dahili davalı ...’dan 20.04.2013 tarihinde üyeliğini devir aldığı ve yine kooperatif ortağı olan ...’ın hissesini de 05.11.2012 tarihinde devir aldığı her iki devir işleminin de adi sözleşme ile yapıldığı, davalı Kooperatife müracaat ederek kooperatif üyeliğine kabulünü talep ettiği, aynı zamanda ... 13. Noterliği'nden ihtarname keşide ettiği, davalı kooperatifçe müvekkiline cevap verilmediğini, bu nedenle davalı kooperatifin üyesi olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekiline, dava dilekçesi usulüne uygun tebliğ edilmiş olmasına rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia savunma ve dosya kapsamına göre, davacının davalı kooperatif üyesi olan dahili davalı ...’dan kooperatif hissesi devraldığı yapılan hisse devir sözleşmesinin adi sözleşme şeklinde yapıldığı, dahili davalı ...’un 24.09.2014 tarihli duruşmada hisse devir sözleşmesindeki imzanın kendisine ait olduğu ve dava konusu edilen kooperatifteki hissesini davacıya sattığını kabul ettiği, durumun davacı tarafından noterden çekilen ihtarla davalı kooperatife bildirildiği, davacının davasının kabulü ile ... üyesi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16530, Karar No: 2012/30880, Tarih: 20.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/16530 E.  ,  2012/30880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü,

Suça sürüklenen çocuğun eylemi sonucunda mağdurun yüzünde sabit iz oluştuğu, Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre yüzde sabit ize neden olan yaraların etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olarak kabulünün mümkün olmadığı, bu nedenle temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1 maddesi gereğince tayin edilmesi gerekirken, TCK’nin 87/1-son maddesi uyarınca uygulama yapıldığından sonuca etkili görülmeyerek bozma nedeni yapılamamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20/09/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/8176, Karar No: 2012/7938, Tarih: 10.07.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/8176 E.  ,  2012/7938 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; mağdurun karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine dair Üsküdar 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.12.2011 gün ve 2010/375 Esas, 2011/475 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş hüküm re'sen de temyize tâbi olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 27.05.2010 tarihli raporunda, mağdurenin mental retardasyon nedeniyle telkine yatkın olduğu, bu durumun karşı koyma gücünü azalttığı, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 09.03.2011 günlü raporunda ise; mağdurede hafif zekâ geriliği bulunduğu işlevselliğinin genel değerlendirilmesinde ise 70-80 olduğunun bildirilmesi karşısında, mağdurenin dosya ile birlikte Adli Tıp Kurumuna sevki ile dava konusu suç nedeniyle olay tarihi itibarıyla beden veya ruh bakımdan kendisini savunacak durumda bulunup bulunmadığı, ifadesine itibar edilip edilmeyeceği ve durumunun hekim olmayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı konularında açık ve aydınlatıcı rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14624, Karar No: 2016/153, Tarih: 12.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/14624 E.  ,  2016/153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .

TARİHİ : 27/03/2015

NUMARASI : 2015/33-2015/28 D.İŞ

. 2. AMahkemesi’nce verilen 27.03.2015 tarih ve 2015/33-2015/28 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Talep eden vekili, keşidecisi karşı taraf- borçlu olan 27/11/2014 tanzim tarihli, 19/03/2015 vade tarihli 56.000,00 TL bedelli bononun vadesi gelmiş olmasına rağmen ödenmediğini, borçlunun mali zorluk içerisinde bulunduğuna dair duyumlar aldıklarını, borçlunun icra takibinden haberdar olması halinde mal kaçırma ihtimali olduğunu ileri sürerek, borçlunun menkul ve gayrimenkul mallarıyla üçüncü şahıslardaki hak ve alacaklarının ihtiyaten haczine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, alacağın rehinle temin edilip edilmediği hususunda talep dilekçesinde açıklama olmaması, borçlunun mallarını kaçırması iddialarına yönelik mahkemeye kanaat oluşturacak delil sunulmadığı gerekçeleriyle, yasal koşulları oluşmadığından talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz talep eden vekili temyiz etmiştir.

Talep, ihtiyati haciz istemine ilişkindir.

İİK'nın 257. maddesinde ihtiyati haczin koşulları sayılmıştır. Buna göre İhtiyati haciz isteyebilmek için, alacak muaccel olmalı ve rehinle temin edilmemiş olmalıdır. Aynı Yasa'nın 258. maddesi uyarınca alacaklının, alacağın varlığı ile haciz sebepleri hakkında mahkemede olumlu şekilde kanaat uyandırması gerekli ve yeterli olup, buradaki ispat asıl davadaki gibi tam bir ispat olmayıp yaklaşık ispattır.

Somut olayda; İhtiyati haciz isteyen alacaklının, borçlu M.. G.. tarafından düzenlenen ve vadesi geçmiş olan bononun lehtarı ve meşru hamili durumunda olduğu, bononun ihtiyati haciz isteyen alacaklının elinde olması nedeniyle muaccel bir alacağın bulunduğunun kabulünün gerekeceği, alacağın rehinle temin edilip edilmediği hususunda dosyada bir açıklama ve delil bulunmuyor ise de, bu durumun alacağın rehinle temin edildiğini göstermeyeceği gibi, bonoya dayalı ihtiyati haciz taleplerinde, İİK'nın 45 ve 167. maddelerine göre alacağın rehinle temin edilmesinin ihtiyati haciz verilmesine engel teşkil etmeyeceği, muaccel alacaklarda borçlunun mallarını kaçırma ihtimalinin aranmasına da gerek bulunmadığı nazara alınarak, mahkemece ihtiyati haciz talebinin kabulü gerekirken anılan gerekçelerle reddi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10955, Karar No: 2013/3240, Tarih: 04.03.2013

**9. Ceza Dairesi         2010/10955 E.  ,  2013/3240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek

Hüküm : 1- Sanıklar ..., ..., ... hakkında: Beraat

2- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında: TCK'nın 314/3 ve 220/6. maddeleri yollaması ile 314/2, 62, 53/1-2-3, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5, 54/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Temyiz edenler : 1- Sanıklar müdafileri, 2- Cumhuriyet savcısı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Sanıkların örgütün hiyeraşik yapısına dahil üyesi oldukları dosya kapsamına uygun olarak kabul edilmesine karşın, uygulama maddesinin TCK'nın 314/2. maddesi yerine 314/3, 220/6. maddeleri yollaması ile 314/2 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Silahlı terör örgütü Maoist Komünist Parti (MKP) ile irtibatlı olarak, bu örgütün amaçlarını gerçekleştirmek üzere oluşturulan yapılanmalardan olduğu ve örgütsel nitelikteki olayları ve gösterileri düzenleme, terör örgütüne maddi gelir sağlama, terör örgütü propagandası yoluyla örgüte taban ve eleman kazandırma gibi faaliyetlerde bulunduğu tüm dosya kapsamından anlaşılan Demokratik Gençlik Hareketi (DGH) yapılanması ile organik bağ içerisinde hareket eden sanıkların bu yapılanmanın hiyeraşik düzeni içerisinde gerçekleştirdikleri kabul edilen eylem ve faaliyetlerinin bir bütün halinde silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... Koç hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde

Cumhuriyet savcısının sanık hakkındaki beraat hükmünü temyiz etmediği ve sanık müdafiinin temyizinin kapsamına göre vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, "karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.250 TL vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, "karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.250 TL vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA

3- Sanıklar Aysun Düşkün ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Sanıklar müdafiinin tüm temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkların ikametinde ele geçirilen doküman ve belgeler ile digital materyaller, arama ve el koyma tutanakları, Cd ve görüntü çözüm tutanakları, resimler, dijital materyalleri inceleme raporları, iletişim tespit tutanakları, sanık ... 'un beyanı, başka dosya sanıkları ... (K)... ve ... (K) ...'in beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların silahlı terör örgütü niteliğindeki MKP'nin alt örgütlenmesi olan Demokratik Gençlik Hareketi (DGH) içerisinde yer alıp, hiyeraşik düzeni içerisinde faaliyette bulundukları ve bu nedenle anılan örgütün üyesi oldukları anlaşıldığından, yüklenen suçtan mahkumiyetleri yerine delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek beraatlerine karar verilmesi;

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.