muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6065, Karar No: 2022/8899, Tarih: 15.11.2022

Sanık ...'nın, konut dokunulmazlığını ihlal eylemini gece sayılan zamanda gerçekleştirmiş olduğunun kabulüne rağmen, hükümde TCK'nin 116.maddenin 1.fıkrasının gösterilip, 4.fıkrasının gösterilmemesi mahallinde hükme eklenmesi mümkün eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun suç nitelikleri tayin, suça sürüklenen çocuk yönünden takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki; sanığın mağdur ...'a karşı öldürme kastıyla hareket etmediğine, satırın keskin kısmı ile vurmadığına, mağdur ile sanık arasında öldürmeyi gerektirecek husumetin bulunmadığına, eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğuna, TCK'nin 29 ve 62. maddelerinin uygulanması gerektiğine, teşebbüste üst hadden ceza verilmesinin hatalı olduğuna, mağdur ...'ye karşı kemerle vurduğuna dair delil bulunmadığına, atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine, konut dokunulmazlığının ihlali suçunun manevi unsurunun oluşmadığına, Cumhuriyet savcısının; sanık ...'in mağdur ...'a karşı eyleminin neticesi sebebiyle ağırlaşmış silahla kasten yaralama suçunu oluşturduğuna, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin; suça sürüklenen çocuğun öldürme kastının bulunmadığına, önceden husumeti bulunmadığına, suç vasfında hataya düşüldüğüne, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafiinin; suç tarihinde olay yerinde olmadığına, mağdurların teşhislerinin tutarsız olduğuna, mağdur ...'nin beyanları arasındaki çelişkinin giderilmediğine ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 15.11.2022 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... ...’nın mağdur ...’a karşı kasten adam öldürmeye teşebbüs suçundan yerel mahkeme tarafından verilen mahkumiyet hükmü hem sanık ve suça sürüklenen çocuk hem de yerel Cumhuriyet savcısı tarafından lehe temyiz edilmiş olup Dairemiz çoğunluğunca sanıkların eylemleri sabit görülerek yerel mahkeme kararı onaylanmıştır.

Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...’ın mağdur ...’a karşı eyleminin nitelikli kasten yaralama suçunu oluşturduğunu düşündüğümden Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.Şöyle ki;

Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...’ın mağdur ...’a karşı eyleminin nitelikli kasten yaralama suçunu oluşturduğunu düşündüğümden Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.Şöyle ki;

Suça sürüklenen çocuk ...’ın babası ...’nın imam nikahlı 2. eşi olan mağdur ..., imam nikahlı eşi ...’nın tutuklanarak cezaevine girmesi üzerine mağdur ... ile arkadaşlığa başlamış, olay gecesi saat 01:00 sularında mağdur ...’ı arayarak evine çağırmış, suça sürüklenen çocuk ... üvey annesinin gece eve yabancı erkek aldığını görmesi üzerine akrabası ve arkadaşları olan diğer sanıklara haber vererek (toplam 6 kişi) ...’nin evine gelmişler ve evin kapısını kırarak içeri girip mağdurları cinsel ilişki sırasında yakalamışlar, sanıklar da ellerinde tabanca, satır, bıçaklar ve kemer olduğu halde hep birlikte yatak odasında çıplak vaziyette yakaladıkları Savaş’ı darp etmeye başlamışlardır. Kendisinin sanıklar tarafından öldürüleceğinden korkan ... bir örtüye sarılarak banyoya saklanmış ve burada çığlık atınca komşulardan birileri 155’i arayarak durumu haber vermiş, polis ekip halinde ilgili eve gelerek önce ...’yi kurtarmış, ...’nin bir kişiyi dövüyorlar demesi üzerine odalara bakan polisler yatak odasında çıplak vaziyette olan mağdur ...’ı ve elindeki satırın yan kısmı ile mağdur ...’ın kafasına vuran ...’i görünce dur ihtarı yapmışlar, polisleri gören sanık ... de hareketlerine son vererek satırı yere bırakmıştır.

Dosya kapsamındaki mağdur beyanlarından 6 sanıktan ...'de tabanca, ...'da bıçak ve kemer, ... ...'da ise satır olduğu bu üç sanığın her iki mağduru darp ettikleri kabul edilerek mağdur ...’a karşı bu 3 sanık hakkında ayrı ayrı adam öldürmeye teşebbüs suçundan (TCK 81, 35. maddeleri) mahkumiyet kararı verilmiştir.

Sanık ... yönünden yerel mahkemece verilen mahkumiyet kararından sonra sanık ... ve vekili tarafından karar temyiz olunmuşsa da sonradan verdikleri feragat dilekçesi ile bu sanık yönünden verilen mahkumiyet kararı kesinleşmiştir.

Olayın sübutu ile ilgili Dairemiz çoğunluğu ile aramda görüş farklılığı bulunmamaktadır. Karşı oyumun mahiyeti eylemin vasıflandırılması ile ilgilidir.

Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik işledikleri sabit olan eylem kasten adam öldürmeye teşebbüs olmayıp, nitelikli kasten yaralama suçunu oluşturmaktadır.

Sanıklar, suça sürüklenen çocuk ...’ın üvey annesi (babası ... ile gayriresmi evli ve ortak 2 çocukları olan) ...’nin kocası ... cezaevinde iken gece 01:00 sularında eve yabancı erkek aldığını görünce evi basmışlar ve mağdurları çıplak vaziyette cinsel ilişki aşamasında yakalayarak darp etmeye başlamışlardır.

Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik işledikleri sabit olan eylem kasten adam öldürmeye teşebbüs olmayıp, nitelikli kasten yaralama suçunu oluşturmaktadır.

Sanıklar, suça sürüklenen çocuk ...’ın üvey annesi (babası ... ile gayriresmi evli ve ortak 2 çocukları olan) ...’nin kocası ... cezaevinde iken gece 01:00 sularında eve yabancı erkek aldığını görünce evi basmışlar ve mağdurları çıplak vaziyette cinsel ilişki aşamasında yakalayarak darp etmeye başlamışlardır.

Sanıkların olay sırasında ellerinde tabanca, satır, bıçak, kemer olduğu mağdur beyanları ile anlaşılmış olup yatak odasında kıstırdıkları mağdur ...’a karşı öldürme kastları olmaksızın yaralama kastıyla hareket ederek Savaş’ın çenesinde, burnunda kırık oluşturmuşlar, eğer sanıklar Savaş’ı öldürmek isteselerdi tabanca, satır veya bıçakla öldürme imkanları olduğu halde bu aletleri öldürme amaçlı kullanmamışlardır, bu nedenle sanıklarımızın öldürme kastı ile hareket ettikleri kabul edilemez.

Mağdur ...’ın dosyadaki adli raporlarında Savaş’ın kafasında kırık olmadığı, kafa içinde subdral kanama, çenede, burunda kırık, gözler çevresinde ekimozlar, diş kırığı, üst esktremitede darp izleri olduğu anlaşılmıştır.

Yaralama ile öldürmeye teşebbüs suçlarının unsurları aynı olup ayrımı sanığın kastına bakılarak anlaşılır, kast da sanıktan dış dünyaya yansıyan eylemlerle değerlendirilir.

Sanıklar öldürme amaçlı hareket etse idi her halükarda öldürebilecekleri Savaş’ı satırın yan kısmıyla kafaya vurarak kafada kırık oluşturmayacak ancak çene, burun kemiklerini ve dişini kıracak şekilde darp etmişlerdir.

Polisin olay yerine geldiğinde sanık ...'in satırın yan kısmıyla mağdur ...'a vururken gördüğüne dair beyanlarda sanıkların kastını ortaya koymaktadır.

Tüm dosya kapsamından sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...’a karşı işledikleri sabit olan eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğunu düşündüğümden yerel mahkeme kararının sanıklar lehine bozulması, lehe olan bozma hükmünün hakkında TCK 81, 35. maddelerinden verilen ve yasa yolundan geçmeksizin kararı kesinleşen sanık ...’e de sirayet ettirilmesi kanaatinde olduğumdan Dairemizin yerel mahkeme kararını onaylayan çoğunluk görüşüne muhalifim.

15/11/2022 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ... ... ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 24/11/2022 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2018/1303, Karar No: 2018/5405, Tarih: 25.12.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/1303 E.  ,  2018/5405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-) Kovuşturma aşamasında tanık sıfatıyla mahkeme huzurunda dinlenmeyen ... ...’ın 27.07.2016 tarihinde kollukta bilgi alma tutanağı şeklinde olan beyanının delil olarak değerlendirilmeyeceği ve hükme esas alınamayacağı cihetle, tanığın sanığın eylemlerine ilişkin beyanlarının niteliği nazara alınarak mahkemede tanık olarak dinlenmesi,

2-) Sanığın Bankasya’daki hesabına ait kayıtlar getirtilip hesap hareketleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda para yatırıldığının yahut katılım hesabı açıldığının tespiti halinde sonucuna göre, tüm dosya kapsamının bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yasal olmayan gerekçe ve yetersiz belgelere dayanarak eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3-) Kabul ve uygulamaya göre;

Dosya içerisinde mevcut kitap tasnif tutanağında belirtilen kitaplardan hangilerinin yasaklı yayın olduğunun tespiti ile sonrasında sadece bu yayınların müsaderesiyle yetinilmesi gerekirken, tüm kitapların müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün BOZULMASINA, 25.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12773, Karar No: 2010/25450, Tarih: 01.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/12773 E.  ,  2010/25450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki her iki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece, yüze karşı verilen kısa kararda, "şikayetin reddine" karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda “şikayetin kabulüne" hükmedilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

T.C. Anayasası, yargılamada aleniyet ilkesini benimsemiştir. Bu nedenle, yargılama açık olarak yapılacak ve yargılama sonunda verilen karar HUMK.nun 388/son maddesi hükmü gereği açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça belirtilecektir. HUMK.nun 382. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da verilen kısa karara uygun olması gerekir(HUMK.nun 381/2-1 maddesi hükümleri gereği) Bu nedenle mahkeme hükmü tek olduğundan ve kısa kararla aynı sonuçları taşıyacağından kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 10.04.1992 tarih ve 7/4. sayılı kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni sayılacağı belirtilmiş olup, mahkemece yapılacak iş, önceki kararlar ile bağlı olmaksızın çelişkinin giderilmesi için  vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir

SONUÇ  : Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 01.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6774, Karar No: 2012/8457, Tarih: 14.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/6774 E.  ,  2012/8457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar tacir olup, uyuşmazlık davacı kuruma ait enerji nakil hattından davalılarca enerji alınması nedeniyle doğan hat katılım payı ile işletme ve bakım giderlerinin tahsili istemine ilişkin olup davanın bu niteliğine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 11.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 11. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 14/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3738, Karar No: 2020/4602, Tarih: 03.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/3738 E.  ,  2020/4602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Haczedilen malın niteliği de dikkate alınarak, İcra Müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzun kaybolmasına ve eksilmesine neden olan ve haczin yapıldığı fabrikada işçi olduğunu beyan eden sanığın eyleminin, TCK'nın 289/3. maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilmeden, aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8527, Karar No: 2020/2098, Tarih: 13.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/8527 E.  ,  2020/2098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı ilk derece mahkemesi sıfatıyla İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 2015/374 esas 2016/450 karar sayılı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükme karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nin 2017/539-2017/529 karar sayılı kararının süresi içinde davacı ve davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıdan 27/03/2015 tarihinde ... plaka sayılı aracı 19.000,00 TL'na satın aldığını, 28/03/2015 tarihinde araçta su arıza lambası yanması nedeniyle servise götürdüğünü, serviste yapılan kontrollerde aracın sıcaklığının 90 santigrad derecede sabit kaldığını, su girişlerinin kaynakla körlendiğini, araç hararet yapsa bile bunun farkedilemeyeceğinin tespit edildiğini, ayrıca motor bloğu ve silindir kapak yüzeyinde eğrilik olduğundan dolayı motor suyuna yağ verdiğini, bundan dolayı pistonlar, sekmanlar ve silindirde hasar oluştuğu ve aracın revizyona girmesi gerektiğinin beyan edildiğini, ortaya çıkan ayıplar nedeniyle arızaların giderilmesi için 5.005,00 TL masraf yapmak zorunda kaldığını, aracı davalıdan 19.000,00 TL bedelle satın almasına rağmen davalıya yanlışlıkla banka havalesiyle 23.000,00 TL gönderdiğini, 4.000,00 TL bir sebepsiz zenginleşmenin söz konusu olduğunu, yaşanan olaylardan dolayı manevi yönden de zarar gördüğünü ileri sürerek ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile toplam 9.005,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince, davanın kısmen kabulü ile 4.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işlemiş faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminata ve hasar bedeline ilişkin talebinin reddine karar verilmiş; karara karşı, taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince, davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf taleplerinin kısmen kabulü ile, İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 22/12/2016 gün, 2015/374 E., 2016/450 K., sayılı kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, 5.005,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminata ve fazla ödeme iddiasina ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesinin kararı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesinin kararı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

6763 sayılı Yasa ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen geçici 1. madde uyarınca, aynı kanunun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2017 tarihinden itibaren 41.530,00 TL’ye çıkarılmıştır. Davacı ve davalı tarafından temyiz edilen bölümler ayrı ayrı 41.530,00 TL’yi geçmediğinden HMK'nun 362/1-a maddesi gereğince davacı ve davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı ve davalının temyiz dilekçelerinin REDDİNE, peşin alınan 31,40 TL harcın davacıya, 85,50 TL harcın davalıya iadesine, 13/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/4970, Karar No: 2019/2810, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4970 E.  ,  2019/2810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14440, Karar No: 2022/16162, Tarih: 05.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/14440 E.  ,  2022/16162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Mahkemece hükmüne uyulan Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 17.06.2019 tarih, 2016/17071 Esas ve 2019/7619 Karar sayılı ilamında özetle; kardiyoloji uzmanı ve nefroloji uzmanı doktor bilirkişilerin de bulunduğu başka bir bilirkişi heyetinden, sigorta ilişkisinin kurulmasından önce sigortalı muriste bulunan ve sigortacıya bildirilmeyen kronik kalp yetmezliği- yüksek tansiyon rahatsızlıkları ile ölüm arasında illiyet olup olmadığı, önceki rahatsızlıkların akut böbrek yetmezliğinin ortaya çıkmasına etkisi olup olmadığı hususlarının tıbbi verilerle açıklanması hususlarında denetime elverişli bir rapor alındıktan sonra, sigortalı muris tarafından imzalanan bilgilendirme formundaki beyan ve kabul ile TTK'nın 1290. ve HSGŞ'nın C.2.2. maddesi kapsamında davalı sigortacının hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davacı murisi sigortalının poliçe tanziminden önce mevcut olan ve davalıya bildirmediği hastalık ile ölüm arasında illiyet bağının bulunduğu alınan bilirkişi heyet raporu ile saptanmış olduğundan, davalı yanın sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 80,70 TL temyiz peşin harcının onama harcına mahsubuna 05.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1950, Karar No: 2025/2840, Tarih: 07.04.2025

**12. Hukuk Dairesi         2025/1950 E.  ,  2025/2840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince verilen 28.09.2023 tarih ve 2020/1254 Esas - 2023/1521 Karar sayılı kararın davacılar tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesince 24.12.2024 tarih ve 2023/5979 E. 2024/9326 K. sayılı kararıyla davacıların adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin davacılar tarafından istenmesi üzerine dosyanın HMK’nın 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/2. fıkrası gereğince inceleme konusu adli yardım talebinin reddine dair itirazın tetkikatının duruşmalı olarak yapılması mümkün olmadığından, davacıların duruşma talebinin REDDİNE,

1- Davacı ... Kozmetik ve Dış. Tic. Ltd. Şti.’nin itirazlarının incelenmesinde;

Adli yardım 6100 sayılı HMK'nın 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334/1. maddesi hükmünce gerçek kişilerin adli yardımdan istifade etmesi mümkün olup, 334/2. maddesinde öngörülen kamuya yararlı dernek ve vakıflar dışındaki tüzel kişilerin kural olarak adli yardımdan yararlandırılması mümkün değildir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2020/14-349 Esas, 2020/754 Karar no ve 13/10/2020 tarihli kararı)

Somut olay incelendiğinde; adli yardım isteminde bulunan davalı şirket ticaret şirketi olup 6100 sayılı HMK'nın 334/2. maddesinde adli yardımdan yararlanabilecek tüzel kişilerden olmadığından Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olup itirazının reddine kesin olarak karar vermek gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle davacı ... Kozmetik ve Dış. Tic. Ltd. Şti.’nin yerinde görülmeyen itirazının 6100 sayılı HMK’nun 337/2. maddesi gereğince REDDİNE,

2) ...’in itirazlarının incelenmesinde ise;

Davacı ... Kesin’in, adli yardım talebinin ilk derece mahkemesince reddedildiği, istinaf aşamasında ise davacının adli yardım talebinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince 2022/2258 Esas ve 02/03/2023 tarihli karar ile kabul edilerek istinaf incelemesinin yapıldığı, inceleme sonunda verilen karara yönelik olarak davacının bu kez de temyiz isteğinde bulunduğu; ne var ki, Yargıtay 11. Hukuk Dairesince adli yardım talebinin reddine, harç ve yargılama masraflarının yatırılması için işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verildiği, iş bu kararın adı geçen davacı tarafından itiraza konu edildiği görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, Yargıtay 11. Hukuk Dairesince adli yardım talebinin reddine karar verilmiş ise de, davacı ...’in adli yardım talebinin istinaf aşamasında İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabul edilmiş olması nedeniyle adli yardımın 6100 sayılı HMK’nın 335/3. maddesi uyarınca hükmün kesinleşmesine kadar devam edeceği açıktır.

Hâl böyle olunca, adli yardım talebinin reddine ilişkin Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 24.12.2024 tarih ve 2023/5979-2024/9326 sayılı kararına karşı davacı tarafından yapılan İTİRAZIN KABULÜNE kesin olarak karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK’nun 337/2. maddesi gereğince davacı ...’in İTİRAZININ KABULÜNE, dosyanın ilgisi bakımından Yargıtay 11. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 07.04.2025 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.