muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3276, Karar No: 2018/5558, Tarih: 25.06.2018

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözardı edilerek kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.06.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1260, Karar No: 2014/22730, Tarih: 26.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/1260 E.  ,  2014/22730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/218200

MAHKEMESİ : Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2011

NUMARASI : 2010/361 (E) ve 2011/811 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar vermek

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların savunmalarında; yüklenen suçu işlemediklerini beyan etmeleri ile hakkında suç eşyasının satın alınması suçundan beraat kararı verilen sanık S.. A.. tarafından satın alınan hurda eşyaların yargılamanın dayanığını teşkil eden iddianameye konu müştekiye ait hurda eşyalar olup olmadığının gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamasında araştırılmadığının anlaşılması karşısında; öncelikle hakkında beraat kararı verilen sanık S.. A.. ile sanıklar M.. Ö.., M.. Ç.. ve M.. S.. yüzleştirilerek suça konu eşyaların suç tarihinde sanıklar tarafından S.. A..'ya satılıp satılmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilerek, delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Müştekinin beyanına göre, suça konu eşyaların tel örgü ile çevrili açık araziden çalındığının anlaşılması karşısında; açık araziden hurda eşyaları çalan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesi ile uygulama yapılması gerekirken, TCK'nın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar M.. Ö.., M.. Ç.. ve M.. S..'in temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26.06.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14215, Karar No: 2016/26774, Tarih: 12.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/14215 E.  ,  2016/26774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, ücret ve prim alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; müvekkili şirketin dava dışı ... Ltd. Şirketi'ni devralmadığını, demirbaşlarını satın aldığını, dava dışı ...şirketinin işyerini kapatıp çalışanlarının iş sözleşmelerini feshettiğini, daha sonra davacının müvekkili şirket ile sözleşme imzalayıp çalışmaya başladığını, ...şirketinde çalıştığı dönemden müvekkilinin sorumlu olmadığını, ayrıca davalı şirketteki çalışma süresine göre kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağının doğmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, her iki tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İş yeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İş yeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, iş yerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanunun üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, iş yeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi iş yeri veya iş yerlerindeki hizmet sözleşmeleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, iş yerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşmada yeterli görülmelidir.

4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşmada yeterli görülmelidir.

İş yeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde iş yeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda iş yeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İş yeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı iş yeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Dosya içeriğinde yer alan ... Kurumu kayıtlarına göre, davacının 21.02.2011-04.07.2013 tarihleri arasında dava dışı ... Müh. Ve Danışmanlık Hizm. Ltd. şirketinde, 13.07.2013- 25.09.2013 tarihleri arasında ise davalı şirket bünyesinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Davalı ile dava dışı ... Şti. temsilcileri arasında imzalanan 02.07.2013 tarihli kira sözleşmesi devir protokolüne göre, dava dışı ...Ltd. ve Üstünçelik Malzeme İmalat Montaj İnş. Taah. Turz. Tic. Ve Anonim San. şirketleri arasındaki 09.12.2009 tarihli kira sözleşmesindeki kiracılık sıfatının 01.07.2013 tarihi itibariyle ... şirketinden davalı şirkete devredildiği görülmektedir. Mahkemece dinlenen tanık anlatımlarına göre, davacının davalı ve dava dışı şirketler bünyesinde satış personeli olarak, yaptığı işin vasıf ve mahiyeti değişmeksizin ara vermeksizin çalıştığı sabittir. Bu nedenle bahsi geçen şirketler arasındaki ilişki kendi aralarında kira sözleşmesinin devri olarak nitelendirilmiş olsa da, iş yeri devri niteliğini taşır. Davalı şirket ile dava dışı şirket arasında işyeri devri bulunduğu ve iş yeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamının tüm çalışma dönemi olarak kabulü suretiyle yukarıdaki açıklamalar göz önüne alınarak kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti hususlarında bir karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6070, Karar No: 2024/7879, Tarih: 22.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/6070 E.  ,  2024/7879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/982 E., 2022/902 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Burhaniye Cumhuriyet Başsavcılığının 25.09.2019 tarihli iddianamesiyle sanık ... ve sanık hakkında başka suçla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, beşinci fıkrası, 58 nci maddesi uyarınca, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan 5237 sayılı Kanun' un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, 58 inci madesi uyarınca cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır.

2. Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.2020 tarihli ve 2019/426 Esas, 2020/398 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında müştekiye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, beşinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 30.05.2022 tarih ve 2021/982 Esas, 2022/902 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri kaldırılarak sanığın atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilerek hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz sebepleri; sanığın, müştekiye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarını işlemiş olduğuna, tehdit ve zor unsurunun da mevcut olduğuna, beraat hükümlerinin usul ve esas yönünden kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz sebepleri; sanığın, müştekiye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarını işlemiş olduğuna, tehdit ve zor unsurunun da mevcut olduğuna, beraat hükümlerinin usul ve esas yönünden kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, müştekiye ait konuta gece vaktinde müştekinin rızası olmadan girdiği ve kapıyı kilitleyerek müştekinin dışarıya çıkmasını, dışarıdan yardım almasını engellemeye çalışarak cinsel saikle müştekiyi hürriyetinden yoksun bıraktığı iddiasına ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince;"... müştekilerin tutarlı samimi beyanları, tanık beyanları dikkate alındığında sanığın hayatın olağan akışına uymayan savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik gerçekçi beyanlar olmadığının, itibar edilemeyeceğini anlaşıldığı, mağdurun beyanlarını tanık beyanları ile ve mağdur için alınan raporla uyuştuğu, 22:00-23:00 aralığında marketten dönen mağduru sanığın takip ettiği, sanık ...'nın sohbet etmesi üzerine mağdur ...'ın Dominos Pizza isimli iş yerinde çalışana "bu şahsı oyalayın arkamdan gelmesin" dediği, Tanık ...'in sanığı biraz lafa tuttuğunu müştekinin önden gittiğini, müşteki uzaklaşıp apartmanına girdikten sonra sanığın tekrar mağdurun arakasından giderek mağdur ile asansöre bindiğini, mağdurun boğazını sıkıp, soyunmasını istediği, sanığın eliyle mağdurun ağzına vurduğunu, Zorla dudağından öptüğünü. (Adli Tıp Kurumu Adli Tıp Şube Müdürlüğünce müştekinin muayenesi sonucu elde edilen bilgi ve bulgulara göre tanzim edilen raporda; müştekinin fiilin anlam ve sonuçlarını algılayabildiği ve beyanlarına itibar edilebileceğini, 29/08/2019 tarihli adli muayene raporunda ise dişinin kırılmış olduğu ve dudak kenarlarında abrazyonların bulunduğunun rapor ile de sabit olduğu), evinde kimsenin olup olmadığını sorduğunu. evde sevişeceğini söylediği, mağdurun kaçması üzerine tekrar yakalayıp boğazını sıktığı, Mağduru tekrar eve çıkardığı, eve götürdüğü, "bana yanlış yapmayacaksın" dediği, İçeri girince sanığın meyve suyunu açıp üstünü çıkarıp çırılçıplak kaldığını, mağdurun sokakta bulunanlara balkondan polise haber vermelerini söylediği, bu sırada sanığın arkadan gelip tutarak içeri çektiğini, mağdurun bir anını bulup evden çıkarak meydana doğru gittiğini, Bir pastahaneden ve lokantadan yardım istediğini lokantada bulunanların polisi çağırdığı, olayın bu şekilde gerçekleştiğinin sabit olduğu,..." şeklindeki gerekçeyle sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan incelemede; "...müştekinin, sanığı eve girmeden önce belirttiği gibi karşı komşusunun kapısını çağırarak veya bağırarak yardım istemeden yalnız yaşadığı eve aldığı, yine beyanında sanığın evin dış kapısını kilitlediğini belirtmesine rağmen sanığın anlık dalgınlığından faydalanarak kaçtığını belirttiği ve ardından eve geldiklerinde "masa üzerine bıraktığım evin giriş kapı anahlarının yerinde olmadığını" şeklinde kendi beyanı ile çelişir şekilde beyanda bulunduğu;

... TCK 116. maddesinde" Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya ... ile girdikten sonra buradan çıkmayan kişi," şeklinde suçun tanımlandığı değerlendirildiğinde;

Sanığın müştekinin evine müştekiyle birlikte girdiği, rızası ile girdiği sonradan cinsel saldırı eylemi ile hukuka aykırı amaçla girdiği anlaşılmış ise de müştekinin bu safhada ondan gitmesini istemediği kendisinin evden ayrıldığı anlaşılmakla; konut dokunulmazlığını ihlal suçunun unsurunun oluşmayacağı;

Sanığın hürriyetten yoksun kılma suçuna ilişkin ise yukarıda belirtildiği üzere eve girdikten sonra sanığın kapıyı kilitleyip kilitlemediği ,anahtarın nerede olduğu hususlarında müştekinin çelişkili beyanları bulunduğu ve sanığın cinsel saldırı eylemleri süresince müştekinin hareket etme özgürlüğünü kısıtlamasının bu suçun unsuru olduğu anlaşılmakla,

Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanığın beraati yerine mahkumiyetine dair hatalı karar verilmiş ise de;

Yapılan hatalar CMK 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca Dairemizce giderilebilir nitelikte olduğundan..." şeklindeki gerekçeyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından verilen mahkûmiyet kararları kaldırılarak sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dava dosyası içeriği, sanığın aşamalardaki savunmaları, mağdur beyanları, adli raporlar, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, tanık beyanları ve dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliyesi Mahkemesi kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 30.05.2022 tarih ve 2021/982 Esas, 2022/902 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 30.05.2022 tarih ve 2021/982 Esas, 2022/902 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı

Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3054, Karar No: 2014/6905, Tarih: 02.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/3054 E.  ,  2014/6905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 6.Asliye Hukuk Mahkemesi ve... 2.Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın mutlak ticari dava olduğu belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, uyuşmazlığın bireysel kredi kartı sözleşmesinden kaynaklandığı ve genel mahkemelerin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ...2.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 02.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2276, Karar No: 2014/15454, Tarih: 18.11.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/2276 E.  ,  2014/15454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2010/199-2013/538

Davacılar Ş.. A.. vd vekili Avukat Ö.. E.. tarafından, davalı D... İnternet Yayıncılığı ve Yatırım A.Ş. (E-K...Net) aleyhine 04/06/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar ve duruşmasız olarak incelenmesi de davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalı şirkete ait internet sitesinde "Eşcinsel sevgililer karılarına yakalandı" Başlıklı haber içeriği ile kişilik haklarına saldırı yapıldığını iddia ederek uğradıkları manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, davaya konu haberin Ankara 3. Aile Mahkemesi dosyası içeriğinde yer alan bilgi ve belgelere dayalı olduğunu ve basın özgürlüğü kapsamında kaldığını beyanla davanın reddini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, yayının içerik olarak davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi 10. maddesi bakımından Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi yerleşik içtihatlarıyla oluşturulan ilkelerden biri de ifade özgürlüğüne ilişkindir. Buna göre; ifade özgürlüğü, demokratik bir toplumun esaslı temellerinden birini ve toplumun ilerlemesi ve herbir bireyin gelişimi için temel koşullardan birini oluşturur. İfade özgürlüğü sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız görülen veya ilgilenmeye değmez bulunan “haber“ ve “düşünceler“ için değil, aynı zamanda aleyhte olan, çarpıcı gelen ve rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Sözleşmenin 10. maddesinde belirtildiği üzere bu özgürlüğün istisnaları vardır; ancak bu istisnalar dar yorumlanmalı ve bir kısıtlama ihtiyacının bulunduğu inandırıcı bir şekilde ortaya konmalıdır. (Prof.Dr.Osman Doğru-Dr.Atilla Nalbant; İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi Açıklama ve Önemli Kararlar, Cilt:2, s.365, Nilsen ve Johnsen [BD] 43).

İfade özgürlüğü ayrıca herkesin, demokratik bir toplumun özünde yer alan görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahip olması anlamına gelmektedir.

İfade özgürlüğü ayrıca herkesin, demokratik bir toplumun özünde yer alan görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahip olması anlamına gelmektedir.

Dosya içeriğinden; dava dışı G.. G.. Alan tarafından davacılardan E.. A.. aleyhine Ankara 3. Aile Mahkemesi'nin 2008/568 Esas, 2009/1556 Karar nolu dosyasında, “ kocasının Ş.. A.. ile ilişkisi olduğu iddiasıyla “ boşanma davası açıldığı, dava dilekçesi ekinde, bu kişiler arasında olduğu iddia edilen bir kısım yazışma ve görüntü çıktılarının delil olarak sunulduğu, yapılan yargılama sonunda E.. A..'ın güven sarsıcı tutum ve davranışları nedeniyle boşanmaya neden olduğu gerekçesiyle tarafların boşanmalarına karar verildiği, boşanma dosyasında mahkemece alınmış gizlilik kararı olmadığı anlaşılmıştır.

Gerek Dairemizin, gerekse Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin istikrar kazanmış uygulamaları ve haber içeriği birlikte değerlendirildiğinde; davaya konu haberin görünür gerçeğe uygun olduğu, kişilik haklarını ihlal edici tarzda verilmediği , ifade ve basın hürriyetine aykırı bir durum olmadığı anlaşılmaktadır. Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek istemin tümden reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.