muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21205, Karar No: 2015/29955, Tarih: 03.11.2015

Somut olayda, mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, işverence açılan karşı dava bakımından, önceki hükmün bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiği gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.02.2012 tarihli 2012/13-747 esas ve 2012/84 karar sayılı kararı ile Dairemizin emsal kararlarında belirtildiği üzere, Yargıtay'ca bozulan karar, sonraki kararın eki niteliğinde değildir. Mahkemece, bozulan karara atıf yapılarak yeni hüküm oluşturulamaz. Bozmadan önceki ve bozmadan sonraki kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesi hükmüne uygun olmalıdır. Mahkemece, bu yön dikkate alınmaksızın, karşı dava bakımından karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi hatalı olmuştur. Anılan sebeple, bozmadan önceki hükümde olduğu gibi, karşı davanın reddine karar verilmelidir. Ayrıca, karşı davaya ilişkin verilen hükmün asıl davaya ilişkin verilen hükümden bağımsız olduğu ve tüm yönleriyle bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiği nazara alındığında, karşı davada vekalet ücretinin miktarı yönünden yeni bir değerlendirme yapılmaması, bozmadan önceki hükümde olduğu gibi 400,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gereklidir. Bu halde, mahkemece, karşı dava bakımından vekalet ücreti miktarının bozmadan sonra tesis edilen karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre yeniden değerlendirilerek 1.500,00 TL tutarında belirlenmesi hatalıdır.

3-Bozma öncesi verilen kararda, aylık ücret alacağı talebi reddedilmiş, yıllık izin ücreti alacağı ise 1.170,05 TL tutarında hüküm altına alınmıştır. Bozma ilamında, bu yönlere ilişkin bir bozma sebebi yoktur. Bu halde, bozmadan sonra tesis edilen hükümde, usulü kazanılmış hak ilkesine aykırı olacak şekilde, aylık ücret alacağı talebinin kabul edilmesi ve yıllık izin ücreti alacağının 1.483,16 TL tutarında hüküm altına alınması hatalıdır. Anılan sebeple, aylık ücret alacağı talebi reddedilmeli, yıllık izin ücreti alacağı ise 1.483,16 TL tutarında hüküm altına alınmalıdır.

4-Bozmadan sonra tesis edilen hükmün gerekçesinde, fazla çalışma ücreti alacağı bakımından, takdiri indirimin yüzde otuz oranında uygulanması gerektiği belirtilmiş ve hüküm fıkrasında da benzer açıklamaya yer verilmiş ise de, hüküm altına alınan miktarların söz konusu açıklamayla uyumlu olmadığı görülmektedir. Öncelikle bu yön, hüküm gerekçesi ve sonucu arasında çelişkiye sebebiyet verilmesi bakımından hatalıdır. Diğer taraftan, bozma öncesi hükümde söz konusu alacaktan, yüzde elli oranında takdiri indirim uygulanmış olup, bozma ilamında bu orana ilişkin bir bozma sebebinin mevcut olmaması nazara alındığında indirimin yüzde elli oranında uygulanması gereklidir.

5-Bozmadan sonra tesis edilen hükmün gerekçesinde, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarında, takdiri indirimin yüzde otuz oranında uygulandığı belirtilmiş ve hüküm fıkrasında da benzer açıklamaya yer verilmiş ise de, hüküm altına alınan miktarın söz konusu açıklamayla uyumlu olmadığı, fiilen yapılan indirimin yüzde elli oranını dahi aştığı görülmektedir. Hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları bakımından, bozma öncesi hükümde yüzde elli oranında takdiri indirim yapılmış iken, bozma ilamında indirim oranına ilişkin bir bozma sebebi mevcut olmamasına rağmen, bozma sonrası tesis edilen hükümde indirimin yüzde otuz oranında uygulanması gerektiğinin açıklanması ve gerekçe ile hüküm sonucu arasında çelişkiye sebebiyet verilmesi hatalı olmakla birlikte, fiilen yapılan indirimin yüzde elli oranını dahi aşmış olması nazara alındığında, bu yön temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi yapılmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6495, Karar No: 2016/6155, Tarih: 31.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/6495 E.  ,  2016/6155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk ve Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP sisteminden yapılan araştırmaya göre hükümlünün yerleşim yeri adresinin "... Mah., ... Sok., .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesince ise hükümlünün bizzat kendisi tarafından cezaevine girmeden önce "... Mahallesi, ... Caddesi, .../..." adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün ... 2 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce 12.04.2016 tarihinde alınan imzalı beyanından cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin "... Mahallesi, ... Caddesi, .../..." olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul Anadolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34586, Karar No: 2016/12407, Tarih: 27.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/34586 E.  ,  2016/12407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı banka tarafından borçlu aleyhine başlatılan genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde, borçlunun icra mahkemesine yaptığı başvuruda, satışı istenilen taşınmazın haline münasip evi olduğunu ileri sürerek İİK’nun 82. maddesinin birinci fıkrasının 12. bendi gereğince haczin kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece şikayetçinin muhtıraya rağmen keşif avansını yatırmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Temyiz eden borçlu temyiz dilekçesinde; %83 kanser hastası olduğunu, emekli maaşından kredi borcu ödediğini, temyiz harç ve masraflarını karşılayacak maddi güce sahip olmaması nedeniyle temyiz harç ve yargılama giderlerini karşılayamayacağını ileri sürerek adli yardım talebinde bulunmuştur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334/3. maddesinde kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtay’a yapılacağı hükmü mevcut olduğundan davalının temyiz aşamasındaki adli yardım talebinin Yargıtayca değerlendirilmesi gerekmektedir.

Borçlunun adli yardım talebinin incelenmesinde; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334. maddesinde; “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, haklı oldukları yolunda kanaat uyandırmak kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş, takip eden maddelerde, adli yardımlara dair esaslar ele alınmıştır. Somut olayda; temyize konu miktar ile bu miktar üzerinden hesaplanacak temyiz harcı miktarı dikkate alındığında, adli yardım talebinin kabulü halinde, devletin mahkeme harcı almaktaki menfaati ile başvuranın mahkemeler vasıtasıyla hakkını korumaktaki çıkarları arasında adil dengenin sarsılacağı, yine temyiz eden borçluyu temyiz harcı ödemekle yükümlü tutmanın kendisine aşırı bir yük getirmeyeceği kaldı ki borçlunun özürlü ve kanser hastası olması, ...'dan almış olduğu emekli ikramiyesinin ekonomik gücüne ölçü olamayacağı bu nedenle adli yardım talebinin koşulları itibariyle oluşmadığı anlaşılmakla, adli yardım talebinin itiraz yolu açık olmak üzere reddine karar vermek gerekmiştir.

HMK.nun 337. maddesi 11.4.2013 gün ve 6459 sayılı Yasanın değiştirilmiş 30.4.2013 tarihli resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. HMK.nun değişik 337. maddesi uyarınca, Adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edebilir." düzenlemesi uyarınca, davacının (1) haftalık itiraz süresinde Adli Yardım talebinin reddine dair karara itiraz hakkı bulunmaktadır. Bu nedenle mahkemece Dairemizin red kararının davacı tarafa tebliği gerekmektedir. Temyiz eden davacı iş bu karara itiraz ederse dosyanın itirazı incelemeye yetkili daireye gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi gerekir. Temyiz eden davacı Adli yardım talebinin reddine dair kararla itiraz etmez ise, HMK’nun 344-346 maddeleri hükmüne göre temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması yönünde gerekli usulü işlemlerin ikmalinden sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9370, Karar No: 2022/8288, Tarih: 22.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/9370 E.  ,  2022/8288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmüne aykırı olarak sanığın 05/11/2014 tarihli eylem nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının bilinen son adres yerine MERNİS adresine yapılan, tebligatın usulsüz olması yanında tebliğ edilen kararda, sanığa bu erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için, karar içeriğindeki yasa yolu bildirimi de usulsüzdür. Bu durumda karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile kesinleştiğinden söz edilemez. Dolayısıyla bu usulsüzlüğü ortadan kaldırmak için, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, yükümlülüklere uymama eylemini, 01/12/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirmesi nedeniyle kovuşturma şartlarının oluşmadığı,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 22/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2733, Karar No: 2011/4863, Tarih: 21.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2733 E.  ,  2011/4863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın, mutlak koruma bandı içerisinde yer aldığı ... Barajı, ASKİ Yönetim Kurulunun 16.04.2010 tarihli kararı ile içme ve kullanma suyu sağlanan Baraj statüsünden çıkarılmış, 26.02.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6111 sayılı Kanunun 125. maddesi uyarınca da Çevre ve Orman Bakanlığının teklifi üzerine 03.03.2011 tarihli Başkanlık oluru ile de ... Barajı hizmet hisseleri % 100 taşkın koruma yeri olarak yeniden belirlenmiştir. Bu durumda;

1-Dava konusu taşınmazın, ... Barajı % 100 taşkın koruma alanında kalıp kalmadığı ve 3621 sayılı Kanun uyarınca kıyı kenar çizgisi içerisinde yer alıp almadığının, ... Barajı maksimum su kotu alanında bulunup bulunmadığının ilgili kurumlar olan DSİ, Çevre ve Orman Bakanlığı, ASKİ ve Bayındırlık Bakanlığından ayrı ayrı sorulmasından,

2-Dava konusu taşınmazın mutlak koruma bandında yer aldığı ... Barajının içme ve kullanma suyu sağlayan baraj statüsünden çıkartılıp, % 100 taşkın koruma yeri olarak yeniden belirlenmesinden sonra, Mamak Belediyesi tarafından bu bölgede yapılan imar planı çalışmalarının, dava konusu taşınmazı da kapsayıp kapsamadığı, yapılacak olan imar planı çalışmalarının ... Barajı % 100 taşkın koruma alanında sıfır noktası dahiline kadar ulaşıp ulaşmayacağı ve ... Barajı % 100 taşkın koruma yeri olarak belirlenen alanlarda, belediyenin dava konusu taşınmaza inşaat ruhsatı verip vermeyeceği hususlarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğünden sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11955, Karar No: 2025/2081, Tarih: 17.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/11955 E.  ,  2025/2081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3051 E., 2023/1846 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/137 E., 2023/260 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile ilaç bedelinin Kurumca karşılanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurumca karşılanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talep konusu ilacın SUT kapsamında bulunmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf yoluna başvuran davalı vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurum tarafından karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1-5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 63. maddesinde, genel sağlık sigortalısının ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sağlıklı kalmalarını; hastalanmaları halinde sağlıklarını kazanmalarını; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanmasını, iş göremezlik hallerinin ortadan kaldırılmasını veya azaltılmasını temin etmek amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri sayılmış; anılan maddenin (f) bendinde Kurumun, “…sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedavileri için gerekli olabilecek kan ve kan ürünleri, kemik iliği, aşı, ilaç, ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerinin sağlanması, takılması, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri…” sağlayacağı, değişik 2. fıkrasında, Kurum, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usul ve esaslarını Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir. Ancak, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının görüşünün alınması (f) bendinde belirtilen ortez, protez ve diğer iyileştirici nitelikteki araç ve gereçlerin miktarını, standartlarını, sağlanmasını, uygulanmasını, kullanma sürelerini ve garanti süresi sonrası bakım, onarım ve yenilenmesi hususlarını kapsar. Kurum, bu amaçla komisyonlar kurabilir, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabilir. Komisyonların çalışma usul ve esasları Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Kurumca belirleneceği belirtilmiştir. Anılan Kanunun 64. maddesinin uyuşmazlık konusu dönemdeki düzenlemesine göre Kurumca finansmanı sağlanmayacak sağlık hizmetlerinin, vücut bütünlüğünü sağlamak amacıyla yapılan ve iş kazası ile meslek hastalığına, kazaya, hastalıklara veya konjenital nedenlere bağlı olarak ortaya çıkan durumlarda yapılacak sağlık hizmetleri dışında estetik amaçlı yapılan her türlü sağlık hizmeti ile estetik amaçlı ortodontik diş tedavileri; geleneksel, tamamlayıcı, alternatif tıp uygulamaları ve Sağlık Bakanlığınca izin veya ruhsat verilmeyen sağlık hizmetleri ile Sağlık Bakanlığınca tıbben sağlık hizmeti olduğu kabul edilmeyen sağlık hizmetleri, yabancı ülke vatandaşlarının, genel sağlık sigortalısı veya genel sağlık sigortalısının bakmakla yükümlü olduğu kişi sayıldığı tarihten önce mevcut olan kronik hastalıkları olduğu belirtilmiştir. Aynı şekilde 72. maddesinde 65 inci madde gereği ödenecek gündelik, yol, yatak ve yemek giderlerinin Kurumca ödenecek bedellerini belirlemeye Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu yetkilidir

. Aynı şekilde 72. maddesinde 65 inci madde gereği ödenecek gündelik, yol, yatak ve yemek giderlerinin Kurumca ödenecek bedellerini belirlemeye Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu yetkilidir. Komisyon, tıp eğitimini, hizmet basamağını, alt yapı ve kaynak kullanımı ile maliyet unsurlarını dikkate alarak sağlık hizmeti sunucularını fiyatlandırmaya esas olmak üzere ayrı ayrı sınıflandırabilir. Komisyon, 63. madde hükümlerine göre finansmanı sağlanan sağlık hizmetlerinin Kurumca ödenecek bedellerini; sağlık hizmetinin sunulduğu il ve basamak, Devletin doğrudan veya dolaylı olarak sağlamış olduğu sübvansiyonlar, sağlık hizmetinin niteliği itibarıyla hayati öneme sahip olup olmaması, kanıta dayalı tıp uygulamaları, maliyet-etkililik ölçütleri ve genel sağlık sigortası bütçesi dikkate alınmak suretiyle, her sınıf için tek tek veya gruplandırarak belirlemeye yetkili olduğu belirtilmiştir.

2-Aynı şekilde katılım payı alınması kenar başlıklı 68. maddesinde, 63. maddede sayılan sağlık hizmetlerinden katılım payı alınacak olanlar şunlardır: Ayakta tedavide hekim ve diş hekimi muayenesi, vücut dışı protez ve ortezler, ayakta tedavide sağlanan ilaçlar, Kurumca belirlenecek hastalık gruplarına göre yatarak tedavide finansmanı sağlanan sağlık hizmetleri olduğu, katılım paylarının hesaplanmasında 72. maddeye göre tespit edilen sağlık hizmeti tutarları esas alınacağı, katılım paylarının ödenme usûlleri ile bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usûl ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği, 69. maddesinde ise 68. maddede sayılan sağlık hizmetlerinden katılım payı alınmayacak haller, sağlık hizmetleri ve kişilerinin sağlık raporu ile belgelendirilmek şartıyla; Kurumca belirlenen kronik hastalıklar ve hayati önemi haiz 68. maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki sağlık hizmetleri ile organ, doku ve kök hücre; nakli şeklinde belirtilmiştir.

3. Değerlendirme

1-Davacı hastaya kanser hastalığı tanısı konulduğu, kanser hastalığı nedeniyle hastanın nivolumab etken maddeli Opdivo adlı ilacın kullanması uygundur şeklinde rapor tanzim edildiği, Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu tedavide nivolumab etken maddeli Opdivo adlı ilacın kullanımının uygun görüldüğü, ilaç bedelinin karşılanması amacıyla Kuruma yapılan başvurunun Kurum tarafından Sağlık Uygulama Tebliğinin EK-4/A-C bedeli ödenecek ilaç listesinde yer almadığının belirtilerek bedelinin karşılanmayacağı yönünde yazısı üzerine eldeki davanın açıldığı Mahkemece, davanın kabulüne karar verildiği görülmüştür.