muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/909, Karar No: 2016/343, Tarih: 14.01.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/909 E.  ,  2016/343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/423856

Mahkemesi : Karşıyaka(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 13/11/2013

Numarası : 2012/504-2013/925

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde Ö... K.... Hastanesi'nde sanıklardan E.. O..'un anestezi uzmanı, sanık U.. C.. ve sanık M.. Y..'ın kalp ve damar cerrahisi uzmanı, sanık G.. Y..'ın ameliyat hemşiresi olarak görev yaptığı, katılanın sanıklar tarafından 06.11.2007 tarihinde koroner bay pass ameliyatı yapıldığı, ameliyattan sonra, önce sağ gözde, üç gün sonra sol gözde görme kaybı gelişmesi üzerine, göz hastalıkları ve nöroloji ile konsülte edilerek, tetkikler sonrası kişide iskemik optik nöropati tanısı ile steroid ve antiapreran tedavisi başlandığı,görme kaybı azalan hastanın tedavisi düzenlenerek göz bölümüne kontrole gelmek üzere taburcu edildiği, katılanın 30.07.2010 tarihinde muayene olduğu İstanbul'daki göz hekimi tarafından “hastalığının ameliyat sırasındaki kan pompalama cihazının bir anlık hatasından kaynaklandığı” beyanı üzerine, katılanın 28.09.2010 havale tarihli dilekçe ile şikayetçi olduğu olayda;

İstanbul Adli Tıp kurumu 3. İhsisas Dairesi başkanlığınca düzenlenen 24/02/2012 tarihli raporda ; ''müşteki H.. İ..'e 06/11/2007 tarihinde yapılan kalp ameliyatı sonrasında iskemik optik nöropati geliştiğinin anlaşıldığı, iskemik optik nöropati göz dışı cerrahi uygulanan hastalarda ortaya çıkan görme kaybının ender sebeplerinden biri olduğu, kalp cerrahisi sonrası % 0,6-1.3 arasında görülebileceği, bunu bir komplikasyon olarak kabul etmek gerektiği, kişide ameliyat sonrası gelişen iskemik optik nöropati komplikasyonunun giderilmesi için yapılan tedavilerin tıp kurallarına uygun olduğu, ayrıca Yüksek Sağlık Şurası'ndan alınan 22-23-24 Şubat 2013 tarihli 13266 karar sayılı raporda ''kişide kalp ameliyatı sonrasında gelişen iskemik optik nöropatinin önlenemez ve öngörülemez bir komplikasyon olduğu, yapılan tedavilerin tıp kurallarına uygun olduğu, sanıkların herhangi bir kusurlarının bulunmadığı'' oybirliği ile mütala edilmiş olmakla;

Sanıklar hakkında yüklenen suç açısından taksirlerinin bulunmadığı, gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanıkların kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6754, Karar No: 2014/9119, Tarih: 19.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/6754 E.  ,  2014/9119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 13. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/07/2013

NUMARASI : 2013/175-2013/330

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, yol ücreti, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, 06.04.2008 tarihinde hiçbir gerekçe gösterilmeden müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yol ücreti, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ile bayram-genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili, davacı ile müvekkili arasında kurulmuş herhangi bir hizmet ilişkisi veya hizmet akdinin bulunmadığını, davacının, davalı idarenin işçisi olarak çalışmadığını, işverenin diğer davalı K. Temizlik şirketi olduğunu, bu davalı şirketin İETT Genel Müdürlüğünce yapılan temizlik hizmetleri alım ihalesini kazandığını, bu şekilde garajın temizlik hizmetlerini üstlendiğini, söz konusu işle ilgili olarak her türlü istihdam, kontrol ve çalışanların özlük hakları gibi konuların davalı şirketin sorumluluğunda olduğunu, dolayısıyla davalı kurumun ihale kurumu olduğunu, yeni ihaleyi kazanamayan davalı şirket ile aralarındaki hizmet ilişkisinin kendiliğinden sona erdiğini, davanın müvekkili yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kattenbeck Temizlik şirketi vekili, davalı İETT tarafından açılan ihale sonunda Sarıgazi Garajı'nda temizlik işini aldığını, ihalenin kapsama sürecinin 06/04/2008 tarihinde son bulduğunu, bu tarihin bitiminden sonra davalı İETT'nin temizlik işi için yeniden ihale yaptığını, ihaleyi yeni bir şirketin aldığını, davacı ve diğer çalışanların iş ilişkilerinin davalı işverenlikle kesildiğini ve işçilerin tüm hak ve alacaklarıyla birlikte ihaleyi yeni alan şirkete devredildiğini, davacının ihaleyi alan şirkette aynı işi kesintisiz olarak devam ettirdiğini, işyeri devrinden dolayı devreden şirket ile devralan şirketin sorumluluğunun bulunduğunu, devreden şirket olarak devir tarihinden itibaren 2 yıllık süreyle sorumluğunun olduğunu, en son sözleşmenin yenilenmesinden önce davacı ve diğer işçilerin tüm hak ve alacaklarının kendilerine ödendiğinin noter vasıtasıyla tespit edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, "ibraname" başlıklı belgedeki "işyerinden 31.05.2007 tarihinde yukarıda gösterilen şekilde ayrıldım" ve “1.686,43 TL kıdem tazminatının ödendiğine” ilişkin ibarelerin yer aldığı gözönünde bulundurularak davalı işyerinin akti feshetme iradesinin bulunduğu, sözleşmenin işveren şirket tarafından feshedilmiş olduğu, ihale süresinin sona ermesi nedeniyle feshin tazminat ödenmesini gerektirir nitelikte olduğunun ibraname içeriğine göre davalının da kabulünde olduğu sonucuna varıldığı, bu durum karşısında davacının İETT garajında çalışmaya devam etmesinin kesintisiz olduğunun söylenemeyeceği, davalı şirket tarafından iş akdi feshedilen davacının hizmet süresinin kesintiye uğraması sonrasında yeni ihale alan şirketteki çalışmasına devam ettiği, bu durumda işyeri devri olgusuna göre değerlendirme yapılamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacının, temizlik işini ihale ile alan dava dışı şirkette çalışmaya ara vermeden devam ettiği sabittir. Davalı işveren tarafından yapılan bir fesih bildirimi bulunmayıp, tarafların fesih hususunda iradelerinin birleştiğinden de bahsedilemez. Davalı alt işverenin 31.05.2007 tarihinde, yani fesihten çok önce yaptığı kısmi kıdem tazminatı ödemesi de fesih iradesini ortaya koymaz. Dolayısıyla, davacının iş akdi ihaleyi alan yeni alt işveren nezdinde devam ettiğinden feshe bağlı işçilik alacakları olan kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacağına hükmedilmesi hatalıdır. Diğer işçilik alacaklarında ise, devreden işverenin devir tarihinden itibaren 2 yıl süreyle sorumlu olduğu hususu değerlendirilmeksizin hüküm tesisi de isabetsizdir.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20594, Karar No: 2011/5001, Tarih: 22.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20594 E.  ,  2011/5001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi doğrudur. Ancak;

El atma tarihinde mevcut olmayan yapının değerlendirmede dikkate alınamayacağı düşünülmeden kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilmesi nedeniyle değer düşüklüğü bedelinin hesaplanarak, fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10060, Karar No: 2012/3652, Tarih: 08.03.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/10060 E.  ,  2012/3652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 1998 yılı Ağustos ayında çalışmaya başladığını, başarılı olması sebebiyle finans müdürlüğüne getirildiğini ve iş sözleşmesinin 26.09.2008 tarihinde finans direktörü tarafından, yazılı fesih bildirimine uyulmaksızın ve sözlü olarak 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesi uyarınca feshedildiğinin bildirildiğini, fesih gerekçesinin açıklanmadığını ve feshin yönetim kurulundaki bir iç hesaplaşma sonucunda keyfi olarak gerçekleştirildiğini belirterek feshin geçersizliği ile müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette Finansman Müdürü olarak çalışmakta iken holding denetim koordinatörlüğünün yaptığı çalışmalar sonucunda sorumlu olduğu finansman departmanında müvekkili şirketin alacaklı olduğu karşılıksız çeklerin kanuni zorunlu unsurlarının eksik olduğu, bana rağmen uygun yeni çekleri istemediği, karşılıksız çeklerin ön ve arka yüzlerine iptal kaşesi basıldığı, yasal ve zorunlu işlemlerin yapılmadığı hususlarının tespit edildiğini, bu yasal zorunlulukların yerine getirilmemiş olması sebebiyle şirketin alacaklarının tahsil kabiliyetinin imkansız hale geldiğini ve zarara uğratıldığını, davacının bu şekilde görevini yerine getirirken işin gerektirdiği dikkat ve özeni göstermemesi, doğruluk ve bağlılık kurallarına aykırı hareket etmesi sebebiyle iş sözleşmesinin feshine karar verildiğini, bu şekilde gerçekleştirilen fesihlerde fesih sebebinin açık ve kesin bir şekilde yazılı bildirim yoluyla yapılma zorunluluğu bulunmadığı gibi yazılı fesih bildiriminin de davacı tarafından alınmadığını, davacının kusurlu davranışı ile güven ilişkisinin büyük ölçüde zedelendiğini ve iş ilişkisinin tamamen çekilmez hal alması sonucu, derhal fesih hakkının kullanıldığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının feshe dayanak yapılan karşılıksız çekler üzerine iptal kaşesi basılmasında tek başına sorumluluğunun bulunmadığı, iptal dekontu düzenlenen çeklerin iki müdür imzası ile yapıldığı, davacının olmadığı zamanlarda mevcut olan iki müdür tarafından

Mahkemece, davacının feshe dayanak yapılan karşılıksız çekler üzerine iptal kaşesi basılmasında tek başına sorumluluğunun bulunmadığı, iptal dekontu düzenlenen çeklerin iki müdür imzası ile yapıldığı, davacının olmadığı zamanlarda mevcut olan iki müdür tarafından

imzalandığı ve bu nedenle davacının bilgisi olmadan bu yönde işlemler yapılabildiği, şirkette bulunan bilgisayar sisteminde bulunan blokaj sisteminin tamamıyla şirket yönetim kurulu veya üst yöneticilerinin sorumluluğunda bulunduğu, satış işlemlerinde son kararı üst yönetimin verdiği ve dolayısıyla davalı şirkette meydana gelen ve zarara sebep olan işlemlerden davacının tek başına sorumlu tutulmasının doğru olmadığı, hizmet akdinin feshini gerektirir bir hizmet kusuru bulunduğunun hiçbir tereddüte yer bırakmayacak şekilde kanıtlanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Davacı Finansman Müdürü olarak görev yapmaktadır. Dosya içeriğinde bulunan ve 31.07.2006 tarihinde davacının imzasına tebliğ edilen Finans Müdürü Görev Tanımı başlıklı belgede "Kasa hareketlerinin kontrolü, çek ve senetlerin şekil şartlarına uygunluğu ve zamanında işlem görülmesini, SAP ortamında muhasebeleştirilmesini sağlamak" hususları Finansman Müdürünün görevleri arasında sayılmıştır. Mahkemece değişik tarihlerde alınan üç adet bilirkişi raporunda "davacının tek başına sorumluluğunun bulunmadığı" belirtilmişse de, dosyadaki bilgi ve belgelerden Finansman Müdürü olan davacının sorumluluğu altında bulunan departmanda şirketin alacaklarının tahsil edilmesi için gereken dikkat ve özeni göstermediği, bununla bağlantılı olarak karşılığı henüz tahsil edilmemiş olan çeklere iptal kaşesi basılması şeklindeki talimatı üzerine bu çeklerin de tahsil kabiliyetini kaybetmesine yol açtığı sabittir. Davacı da alınan yazılı savunmasında bu yönde talimat verdiğini kabul etmiş ancak tahsilatı yapılmayan çeklere iptal kaşesi vurulduğunu sonradan öğrendiğini beyan etmiştir. Bu şekilde davacının işinin gerektirdiği dikkat ve özeni göstermemesi üzerine dosyaya yansıyan belgelere göre davalı şirketin çok yüksek miktarda alacağını tahsil imkanını ortadan kaldırdığı ve işverenin menfaatlerini korumadığı anlaşılmaktadır. Davacının İş Kanunu'nun 25/II-e bendinde belirtilen doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışları nedeniyle sözleşmenin feshi haklı nedene dayanmaktadır. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin davanın reddi yerine kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı Kanun'un 20/3 maddesi uyarınca, mahkeme kararı bozularak Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

4857 sayılı Kanun'un 20/3 maddesi uyarınca, mahkeme kararı bozularak Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

3.Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacı tarafça yapılan masrafların kendi üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 259,50 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5.Davalı taraf kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 1.200,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine ,

6.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 08.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19264, Karar No: 2008/22604, Tarih: 22.12.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/19264 E.  ,  2008/22604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 3. İcra Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Borca İtiraz

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının temyizine ilişkin dilekçenin reddini mutazammın 27.05.2008 tarih, 8494-10654 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı banka vekilince, borçlu aleyhinde, 4.338,01 YTL asıl alacak, 8.428,85 YTL işlemiş faiz, 32,25 YTL ihtar masrafı, 421,04 YTL BSMV olmak üzere toplam 13.212,15 YTL alacağın, asıl alacağına işleyecek %78, 37 yıllık faiziyle tahsili amacıyla ilamsız icra yolu (ör.7 ödeme emriyle) ile takibe konulması üzerine, borçlunun süresinde icra müdürlüğüne verdiği dilekçesiyle 13.212,15 YTL borcunun olmadığından takibe ve borca itiraz ederek takibin durdurulması talep edilmiştir.

Alacaklı vekilince, icra mahkemesinde borçlunun itirazının kaldırılmasının talebi üzerine, mahkemece karar gerekçesinde; alacaklının takip tarihi (02.07.2007) itibariyle 4.338,01 YTL asıl alacak, 7.308,02 YTL icra temerrüt faizi ve 365,40 YTL faiz gider vergisi alacağı olduğundan bahisle; "Davanın kısmen kabulü ile ödeme emrinde işlemiş temerrüt faizinin 7.308,02 YTL ve faizin gider vergisinin 365,40 YTL olarak düzeltilmesine, ödeme emrinin buna göre düzenlenerek yeniden davalı borçluya tebliğine, takibin devamına..." şeklinde hüküm tesis edilmiştir.

Alacaklı vekilinci, mahkemenin asıl alacak ve fer'ileri üzerinden takibe devam kararı vermesi yerine sadece faiz yönünden hüküm tesisi ve ödeme emrinin yeniden düzenlenerek borçluya tebliğine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu...vs'den bahisle kararı temyiz ettiği görülmektedir.

Dairemizin gerek uyuşmazlık konusu miktarın, gerekse de temyiz dilekçesi içeriği itibariyle, İİK'nun 363/1-son cümlesi gereğince kesinlik sınırı (3.600 YTL) altında bulunmadığı sehven nazara alınmayarak temyiz dilekçesinin reddine karar verildiği anlaşılmakla, Dairemizin 27.05.2008 tarih 2008/8494 Esas, 2008/10654 Karar sayılı temyiz dilekçesinin reddine ilişkin kararın kaldırılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Alacaklı vekilinin temyiz isteminin incelenmesine geçildi:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Mahkemece de kabul edilen usul ve yasaya uygun bilirkişi raporuna göre; takip tarihi itibariyle alacaklının borçludan 4.338,01 YTL asıl alacak, 7.308,02 YTL işlemiş temerrüt faiz ve 365,40 YTL faizin gider vergisi alacağı olduğunun kabul edilerek, davanın kısmen

Alacaklı vekilinin temyiz isteminin incelenmesine geçildi:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Mahkemece de kabul edilen usul ve yasaya uygun bilirkişi raporuna göre; takip tarihi itibariyle alacaklının borçludan 4.338,01 YTL asıl alacak, 7.308,02 YTL işlemiş temerrüt faiz ve 365,40 YTL faizin gider vergisi alacağı olduğunun kabul edilerek, davanın kısmen

kabulü ile hüküm tesis edilirken 4.338,01 YTL asıl alacaktan bahsedilmeyerek hükmün infazında tereddüt yaratıldığı gibi İİK'nun 68.maddesi gereğince icra mahkemesince borçlunun itirazın kısmen veya tamamen kaldırılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yeniden ödeme emrinin düzenlenerek borçluya tebliğine karar verildiği görülmektedir. Yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... 3.İcra Mahkemesi'nin 04.03.2008 tarih ve 2007/746 Esas, 2008/200 Karar sayılı kararının hüküm bölümünün 2 no'lu ve 3 no'lu bendinin silinerek yerine "Borçlunun 4.338,01 YTL asıl alacak, 7.308,02 YTL işlemiş faiz ve 365,40 YTL faizinin gider vergisi, 32,25 YTL ihtar masrafı olmak üzere 12.043,68 YTL'ye yaptığı itirazın kaldırılmasına ve takibin bu miktar üzerinden devamına" şeklinde düzeltilerek İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına mahal olmadığına, 22.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.