muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13005, Karar No: 2017/2008, Tarih: 08.03.2017

olduğu, zirai faaliyet yapılmadığı, zeminin karayosun ile kaplı olduğunun tespit edildiği, alınan ziraat ve ... mühendisi bilirkişi raporlarına göre, taşınmazın eylemli durumuna göre 6831 sayılı Kanunun 1. maddesinde tanımlanan ... sayılan alan olduğu, ancak en eski memleket haritasında (K1) ile işaretlenen bölümün sarı alanda (K2) işaretli bölümün sarı alanda kaldığı dava konusu yerde 05/01/1977 tarihinde kesinleşen ... kadastrosu ve 2/B uygulamasının yapıldığı, ...köyü sınırları içinde bulunan ve herhangi bir şekilde sınırlama dışında kalmış ormanların kadastrosu ve 2/B çalışması da 08/05/1987 tarihinde ilan edilerek 6 ay sonra kesinlemiş olup, dava konusu alanın kadimden beri tarım alanı olarak kullanıldığından 2/B uygulaması yapıldığı anlaşılmış olup her ne kadar (K1) olarak belirlenen alanın 1977 yılında yapılan ... kadastrosu paftasında, en eski memleket haritası ve hava fotoğraflarında açık renkli tarım alanı olarak görülüyor ise de mahallinde dinlenen mahalli bilirkişi beyanlarından ve keşfen incelenen zemin örtüsünün niteliğinden anlaşılacağı üzere dava konusu parsel içindeki davacının hak iddia ettiği bölümün tespit tarihi itibariyle eylemli kullanım durumunu ve ya da herhangi bir kullancısının bulunmadığı üzerinde geçen yıllardan kesilmiş ... bitki örtüsü ve alt bitki örtüsünün bulunduğu davacının 1970 yılına kadar bu yerde zirai faaliyet yaptığı, ancak bu tarihten sonra kullanımı terk ederek ...'ya yerleştiği bu şekilde taşınmazın eylemli ormana dönüştüğü anlaşıldığından davacının davasına reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 08/03/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25745, Karar No: 2017/25946, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25745 E.  ,  2017/25946 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15611, Karar No: 2013/22209, Tarih: 01.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/15611 E.  ,  2013/22209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme, Görevi kötüye kullanma

Hüküm : 1-Sanıklar ... ve ... haklarında beraat.

2-Suça sürüklenen çocuk ... (...) hakkında 5237 sayılı TCK’nın 85/2, 31/2, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme.

3-Sanıklar ... ve ... haklarında 5237 sayılı TCK’nın 257/2, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme.

sanık ... müdafii, Katılanlar vekili,

Taksirle öldürme suçundan suça sürüklenen çocuk ... (...) ile Görevi kötüye kullanma suçundan sanıklar ... ve ...’ın mahkumiyetlerine, sanıklar ... ve ...’ın beraatlarına ilişkin hükümler, suça sürüklenen çocuk ... (...), sanık ... müdafii ve sanık ... ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın ... Sosyal Hizmetler İl Müdürü, sanık ...’nun il müdür yardımcısı ve sanık ...’un ... Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğüne bağlı Murat Soğancıoğlu Kız yetiştirme yurdunun müdür vekili, sanık ...’ın da yurdun Nöbetçi Amiri oldukları bu yurtta aynı odada kalmakta olan Cansu Urhan ile suça sürüklenen çocuk ...(...)'in, eğlence amacıyla ağızda kibrit söndürmece oyunu oynadıkları bir sırada, suça sürüklenen çocuk ... (...)’in kibriti söndürmek isterken elinin yanması üzerine refleksle kibriti yere attığı, yerdeki naylon elyaftan imal pikenin üzerine düşen kibritin pikeyi tutuşturduğu, Ceylan ve Cansu'nun yastıkla bastırarak pikeyi söndürmeye çalıştıkları, pikeyi tam söndüremeyen ancak söndürdüklerini sanıp durumun fark edilmemesi için, pikeyi ölen ...’ün odasının duvarına bitişik olan dolabın arkasına atıp, uyumaya başladıkları, naylon pikenin içten içe yanmasıyla, önce dolaba, sonra da ahşap tavan ve izolasyon malzemesine sirayeti ile başlayan ve devam eden yangın sırasında, Ceylan ve Cansu'nun arkadaşlarınca kurtarıldıkları, ancak yurt binasının 4. katının merdivenlerin karşısında, Ceylan ve Cansu'nun odasına bitişik odada tek başına kalmakta olan ve yangını fark ederek tanıklardan yardım isteyen ve tanık arkadaşlarınca yardım edilmeye çalışılmasına rağmen yangının etkisi ile sıkışan kapıyı açamamaları ve kilitli pencere camının da kırılamaması nedeniyle ... ile onun odasından itibaren 5. odada tek başına kalmakta olup, psikolojik tedavi nedeniyle kullandığı ilaçlar nedeniyle yangını hiç fark edemeyen ...'nun ölümüyle sonuçlanan olayın meydana geldiği toplu yaşam alanı olan yurt binasında yangının önlenmesi ve algılanmasına ilişkin gerekli önlemlerin alınmadığı, ölenlerin kalmakta olduğu alanın da toplu yaşama uygun olmadığı, yurtta kalan kızların pencereyi kullanarak sıkça kaçmaları nedeniyle her akşam pencere kollarının toplandığı, oda pencerelerinin ve yangın merdiveni kapısının kilitli olduğu, şehir elektriğinin kesik ve ek enerji kaynağının da bulunmaması nedeni ile hidrofora bağlı yangın hortumunun çalışmadığı tespit edildiği gibi, sanık ...’ın duruşmadaki ifadesinde, projesi yapılmış olan Sevgi Evleri çalışmalarının devam etmesi ve binadan çıkacakları için eski bina olan yurda masraf ve geniş bir tadilat yapılmadığının belirtildiği, meydana gelen olayla ilgili yapılan yargılamada; suça sürüklenen çocuk ... (...) hakkında asgari hadden daha fazla uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suça sürüklenen çocuk aleyhine temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanıklar ... ve ...’nun, Sosyal Hizmetler İl Müdürü ve Müdür yardımcısı olmaları ve uzun süredir ..

... (...) hakkında asgari hadden daha fazla uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suça sürüklenen çocuk aleyhine temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanıklar ... ve ...’nun, Sosyal Hizmetler İl Müdürü ve Müdür yardımcısı olmaları ve uzun süredir ... ilinde görev yapmaları nedeniyle, sıfat ve memuriyetleri itibari ile yurt binasının teras katının toplu yaşama uygun olmadığını ve diğer eksiklikleri bilmelerine, bu hususlarda gerekli önlemlerin alınması ve gereken düzenlemelerin yapılması konusunda yetki ve görevlerinin bulunmasına, inisiyatif alabilecek durumda olmalarına rağmen gerekli önlemleri tesis etmeyerek üzerlerine atılı Görevi kötüye kullanma suçunu işlediklerine dair kabulde bir isabetsizlik bulunmaması sebebiyle bu sanıklar yönünden tebliğnamedeki bozma düşüncesine ve katılanlar vekilinin hükmü süresinde temyiz ettiğini gösterir süre tutum dilekçesi dosya içinde mevcut olmakla tebliğnamedeki bu hususa ilişkin görüşe iştirak edilememiştir.

I-Suça sürüklenen çocuk ... (...) ile sanıklar ... ve ... haklarındaki hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafii, Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...(...)'in kusura, CMK’nın 231. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle mahkumiyet hükümlerinin isteme uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine ilişkin hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Olayın meydana geldiği yurdun müdür vekili olan sanık ... ile nöbetci amir olan sanık ...'ın, ölenlerin kalmakta olduğu alanın toplu yaşama uygun olmadığı; yurtta kalan çocukların kaçmalarını engellemek için geceleri pencere kollarının toplanıp, yangın merdiveninin kapısının kilitli tutulduğu ve birçok eksiklerin bulunmasına rağmen, yurdu yaşanılır hale getirmek için bir çalışmanın bulunmadığı, dolayısıyla meydana gelen olayda ihmallerin bulunduğu konusunda tereddüt bulunmaması ve sanıkların görevi ihmal suçundan mahkumiyetleri yerine hatalı gerekçeyle beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1058, Karar No: 2025/1781, Tarih: 20.02.2025

**2. Hukuk Dairesi         2025/1058 E.  ,  2025/1781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/75 E., 2024/385 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma Ve Ziynet Alacağı

İLK DERECE MAHKEMESİ : Turhal 2. Asliye Mahkemesi

SAYISI: 2023/161 E., 2024/163 K.

Taraflar arasındaki boşanma ve ziynet alacağı davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine, ziynet alacağı davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 02.12.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davalı erkek vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 02.12.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci madesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, davalı erkek vekiline 13.11.2024 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 28.11.2024 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 02.12.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,20.02.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi

KARŞI OY

Elektronik yolla tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır (Tebligat Kanunu md.7/a-f.4, Elektronik Tebligat Yönetmeliği md. 9/6).

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 02.12.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,20.02.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi

KARŞI OY

Elektronik yolla tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır (Tebligat Kanunu md.7/a-f.4, Elektronik Tebligat Yönetmeliği md. 9/6).

Bilindiği üzere bir takvim günü, gece saat 24.00'den (12.00 veya 00.00 olarak da adlandırılır) ertesi gece 24.00'e kadar olan saat dilimidir. Diğer bir anlatımla bir takvim günü, gece saat 00.00’dan (12 saatlik zaman dilimine göre ise gece 12.00’den) başlayıp ertesi gece 24.00’e kadardır. Ertesi gece saat 24.00'de (yani saat 00.00'da) diğer gün başlar. Birbirini izleyen günler arasında ara bir zamanın bulunmadığı, bir günün sona ermesiyle diğer günün başlayacağı da kuşkusuzdur.

Bu durumda, elektronik yolla yapılan bir tebligatın muhatabın adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılmasından, beşinci günün sona ermesi ve altıncı günden itibaren yasal sürenin başlayacağını anlamak gerekir. Aksi düşünce kabul edilirse, yasada “beşinci günün sonunda yapılmış sayılır” ibaresinde yer alan “sonunda” sözcüğünün hiçbir anlamı bulunmamaktadır. Hem bir günün sonundan söz edip hem de o gün tebligatın yapılmış sayılacağı başlı başına bir çelişki oluşturur. Ayrıca, “muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci gün” hesaplanırken, tebligatın beşinci günde yapılmış kabul edilmesi hâlinde; tebligatın, beşinci günün “başında”, “ortasında”, “sonunda” yapılmış olmasının bir farkı da kalmaz. Oysa yasa koyucu burada, “izleyen beşinci günün sonunda” ibaresiyle; tebligatın okunmuş sayılması (tebligatın yapılmış sayılması) için tebligatın muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihten sonra beş tam günün geçmesini amaçlamıştır. Diğer bir anlatımla, muhataba tebligatı okuması (tebellüğ etmiş sayılması) için, tebligatın elektronik adresine ulaştığı gün hariç beş tam gün verilmiştir. Yasa koyucu, tebligatın elektronik adrese ulaştığı günü izleyen beşinci günde tebligatın yapılmış sayılacağını amaçlasaydı, “izleyen beşinci günün sonunda” ibaresinin yerine “izleyen beşinci günde” tebligat yapılmış sayılır şeklinde düzenleme yapabilirdi. Dolayısıyla “beşinci günün sonunda” şeklindeki düzenlemeyi, elektronik yolla yapılan tebligatın, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci gün bittikten sonra; yani, izleyen altıncı günde yapılmış sayılır şeklinde anlamak gerekir.

Eldeki temyiz başvurusunun yukarıdaki açıklamalar ışığında değerlendirilmesi gerekmektedir. Dava dosyasına göre Mahkeme kararının davalı vekilinin elektronik adresine 08.11.2024 tarihinde ulaştığı anlaşılmaktadır. Tebligat, davalı vekilinin elektronik adresine ulaştığı tarihi (08.11.2024 gününü) izleyen beşinci günün sonunda (beş tam gün sonra); yani, 13.11.2024 gününün bittiği (sona erdiği) ve 14.11.2024 gününün başladığı gece saat 00.00’da yapılmış sayılacaktır. 14.11.2024 tarihi perşembe gününe rastlamaktadır. Bu durumda, davalının iki haftalık istinaf süresi 28.11.2024 perşembe günü tatil saatine kadar devam etmektedir (6100 sayılı Kanun md. 92/2, 361/1). Ayrıca, elektronik ortamda yapılan işlemlerde ise süre gün sonunda bitmektedir (6100 sayılı Kanun md. 445/4).Davalı vekili, 28.11.2024 perşembe günü (son gün) kararı temyiz ettiğine göre, davalının temyizi süresinde olup temyiz isteminin esas yönüyle incelenmesi gerekmektedir. Bu sebeple değerli çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/15699, Karar No: 2024/21536, Tarih: 26.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/15699 E.  ,  2024/21536 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/501 E., 2023/80 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7666, Karar No: 2010/12968, Tarih: 05.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7666 E.  ,  2010/12968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 05.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.