muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/37868, Karar No: 2015/10155, Tarih: 11.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/37868 E.  ,  2015/10155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müvekkilinin 01/11/2011 tarihinde çağrı merkezi görevlisi olarak işe başladığını, çağrı merkezi görevlisi olarak 01.07.2012 tarihine kadar çalıştığını, bu tarihten sonra sözlü olarak Çağrı Merkezi Sorumlusu olarak terfi ettiğinin kendisine söylendiğini, fakat resmi olarak ancak 8-9 ay sonra 01.04.2013 tarihinde atamasının yapıldığını, tüm gayretine ve iyi performansına rağmen iş akdinin haksız ve mesnetsiz, usul ve yasalara aykırı olarak feshedildiğini, psikoloji taciz ve yıldırma uygulandığını, müvekkiline iş akdini kendisinin feshetmesi yönünde telkinlerde bulunulduğunu, 23.5.2013 tarihli savunma ile davacının sorumlusu olduğu birimden istifa eden personellerle ilgili savunmasının alındığını, bu istifaların sorumluluğunun müvekkiline yıkılmak istendiğini, davacının çalışmış olduğu birime atanan müdürün davacıya psikolojik baskı uyguladığını, diğer personellerin yanında itibarsızlaştırmaya çalıştığını, en nihayetinde yeniden yapılandırma çerçevesinde Çağrı Merkezi Sorumlusu çalıştırılması ihtiyacının kaldırıldığı belirtilerek iş akdinin sona erdirildiğini belirtildiğini beyan ederek iş akdinin feshinin geçersizliğine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, Hastanedeki Çağrı Merkezi'nin arayanlara doğrudan, hastane bölümleri, doktorları, çalışma saatleri hakkında bilgi veren, randevu taleplerini alan ve Hastanedeki her süreci açıklayan, sorulara yanıt veren bir birim olduğu için çok önem taşıdığım, davacının kendisine mobbing uygulandığını ileri sürmesinin bir senaryo olduğunu, davacını sorumluluğunu üstlenmiş olduğu Çağrı Merkezinde son bir ay içinde istifa eden personel sayısının arttığı (10 çalışandan 5 çalışan istifa etmiş) için davacıdan savunma istendiğini, davacıya tenzili rütbe yapılmadığı halde Ekip Liderliği görevini kabul etmemekte haklı olduğunu ileri sürmesinin dayanaktan yoksun olduğunu belirterek haksız davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davalı işverence yapılan feshin geçerli nedene dayandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davalı işverence yapılan feshin geçerli nedene dayandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut olayda davacı çağrı merkezi sorumlusu olarak çalışırken iş sözleşmesi çağrı merkezi sorumlusu çalıştırılması ihtiyacının ortadan kalktığı bu yetki ve sorumlulukların Çağrı Merkezi Müdürüne verildiği bu nedenle davacının çağrı merkezi ekip lideri olarak çalışmasına devam etmesi gerektiğinin 09.09.2013 tarihinde tebliğ edildiği ancak davacının bunu kabul etmediği gerekçesiyle 4857 sayılı İş Kanunun 17. maddesi uyarınca feshedilmiştir.

4857 Sayılı Kanunun 22. maddesine göre “İşveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21 inci madde hükümlerine göre dava açabilir.”

Davacı çağrı merkezi sorumlusu olarak çalışırken 04.06.2014 tarihli yönetim kurulu kararıyla çağrı merkezi birimi müdürlük haline getirilip bir müdür atanmasına karar verilmiş müdür atandıktan sonra, davacının çağrı merkezi görevlisi olarak görevlendirilmek istendiği, kabul etmemesi üzerine, davacının değişik gerekçelerle savunmalarının alındığı, davacının çağrı merkezi sorumlusu olarak cumartesi günleri çalışmazken ekip lideri olarak çalışmasının istendiği, davacı tarafından bunun da kabul edilmediği, ardından da iş sözleşmesinin feshedildiği görülmektedir.

Dosya içeriğine göre her ne kadar davacının pozisyonun ortadan kalktığı ve ona ihtiyaç kalmadığı belirtilmekteyse de, aslında davacının biriminde en üst düzeyde çalışırken müdür pozisyonu oluşturularak üstlendiği görev ve sorumlulukların müdür pozisyonuna devredilip başka bir kişinin işe alındığı ve davacının çalışma koşullarının ağırlaştırıldığı, müdür pozisyonu ile çağrı merkezi sorumlusu pozisyonu arasındaki farklılığın somut olarak ortaya konmadığı, çalışma koşullarında esaslı değişikliğin geçerli bir nedene dayandığının somut ve inandırıcı delillerle kanıtlanmadığı feshin geçerli nedene dayanmadığı anlaşıldığından davanın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 179.35 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak oybirliği ile 11/03/2015 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8236, Karar No: 2010/89, Tarih: 18.01.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/8236 E.  ,  2010/89 K.**

**"İçtihat Metni"**

Prof. Dr. ... mirasçıları 1- ... 2-... vekili avukat ... ile ... 2- ... 3-Dr. ... 4-... 5- ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.4.2009 gün ve 425-98 sayılı hükmün davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen;

-Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/481 E.

-Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/49 E.

-... Barosu Hakem Kurulu Başkanlığının 2002/185 E.-120 K. Sayılı dosyasının

-Fatih 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/89 E.

-... 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 1997/476 E.

-... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1994/102 E. Sayılı dosyalarının getirilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13167, Karar No: 2023/9914, Tarih: 10.04.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/13167 E.  ,  2023/9914 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2019 tarihli ve 2018/560 Esas, 2019/74 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi, 43, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2019 tarihli ve 2018/560 Esas, 2019/74 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 12.10.2020 tarihli ve 2020/2313 Esas, 2020/11260 Karar sayılı kararı ile sanığın, katılana iletme kastıyla söylediği iddia edilen "Eğer erkek olsaydı onun ağzını burnunu kıracaktım, ona kurşun sıkacaktım" biçimindeki şarta bağlı sözlerinin, ileride gerçekleşmesi muhtemel bir kötülük içermemesi nedeniyle, tehdit suçunun unsurları itibarı ile oluşmadığı gözetilmeden zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini ve basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekliliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2021 tarihli ve 2020/833 Esas, 2021/417 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi, 62 ve 52 nci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2021 tarihli ve 2020/833 Esas, 2021/417 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi, 62 ve 52 nci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Sanık müdafiince bu karar itiraz edilmesi üzerine genel hükümlere göre yapılan yargılama neticesinde, Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2021 tarihli ve 2021/700 Esas, 2021/1251 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; basit yargılama usulü uygulanmasına rağmen sonuç cezadan 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre indirim yapılmamasının hatalı olması nedeniyle kararın bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Savunma tanıkları E. B., S. A. ve E. Y. P.'nin dinlenilmeyerek savunma haklarının kısıtlandığı ve şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı hüküm verildiğine,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, müştekiye hitaben "Defol git elimde kalacaksın, seni tokatlarım" demek suretiyle tehdit suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık savunması, müşteki beyanı ve özellikle tanık Y.D.'nin beyanı ile tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen indirimin, basit yargılama usulü uygulanan davalarda uygulanabileceği, aynı Kanun'un 252 nci maddesinin üçüncü fıkrasında ise ancak itirazın sanık dışındaki kişiler tarafından yapıldığı hâllerde 251 inci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca yapılan indirimin korunabileceği, somut olayda sanık müdafiinin itirazı üzerine genel hükümlere göre yargılama yapıldığı anlaşıldığından, sanık hakkında 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen indirimin uygulanmamasının kanuna uygun olduğu belirlenmekle, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Savunma Hakkı ve Delillerin Değerlendirilmesi Yönünden

Tanıklardan E.Y.P.'ye yargılama aşamasında ulaşılamadığı, tanık Y.D.'nin beyanlarının ise müştekinin iddialarını doğrular nitelikte olduğu, bu nedenle mevcut deliller ve dosya kapsamından mahkemece sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

2. Sair Hususlar Yönünden

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Savunma Hakkı ve Delillerin Değerlendirilmesi Yönünden

Tanıklardan E.Y.P.'ye yargılama aşamasında ulaşılamadığı, tanık Y.D.'nin beyanlarının ise müştekinin iddialarını doğrular nitelikte olduğu, bu nedenle mevcut deliller ve dosya kapsamından mahkemece sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

2. Sair Hususlar Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2021 tarihli ve 2021/700 Esas, 2021/1251 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

10.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13828, Karar No: 2023/24721, Tarih: 27.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/13828 E.  ,  2023/24721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2022/4907 Değişik iş

SUÇ : Hakaret

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Şüpheli hakkında hakaret suçundan Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.10.2022 tarihli ve 2022/5511 soruşturma ve 2022/7587 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına yönelik şikayetçinin itirazı üzerine Nazilli Sulh Ceza Hâkimliğinin 28.12.2022 tarihli ve 2022/4907 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 11.07.2023 tarihli ve 94660652-105-09-10334-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.09.2023 tarihli ve KYB-2023/82593 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04/09/2023 tarihli ve KYB-2023/82593 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, Manşet ... Gazetesi'nin internet sitesinde 07/05/2022 tarihinde yayımlanan “Havasını attı temeline yattı” başlıklı köşe yazısında müştekinin kendisine hakaret edildiğinden bahisle yapmış olduğu şikayet üzerine başlatılan soruşturma evresi sonunda, Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığınca yazı içeriğinin basın ve haber yapma özgürlüğü kapsamında eleştiri niteliğinde olduğu, hakaret suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.02.2007 tarihli ve 2007/7-28 esas, 2007/34 karar sayılı ilamında yer alan, “Demokratik toplumlar, temel hak ve özgürlüklere dayanan toplumlardır. Bu tür toplumlarda Devletin görevi, temel hak ve özgürlükleri korumak ve geliştirmektir. Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaati açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli yollarından birisi de basındır. Geneli ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında, halkı objektif ve gerçekleri yansıtacak biçimde ...latmak, çeşitli sorunlar üzerinde kamuoyunu düşünmeye çağıracak tarzda tartışmalar açmak, onu toplumsal ve siyasal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu yöntemlerle denetlemek, ayrıca içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek durumunda olan basına, bu ödevlerini yerine getirirken ihtiyaç duyacağı bir kısım haklar da tanınmıştır. Bunlar; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarıdır. Temelini Anayasa’nın 28. vd. maddelerinden alan ve 5187 sayılı Basın Yasasının 3. maddesinde düzenlenen bu haklar, basın yoluyla işlenen suçlarda, hukuka uygunluk nedenlerini oluşturur. Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştiri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “küçültücü” sözlerin kullanılmaması gerekir." şeklindeki açıklamalar ile,

Yine Ceza Genel Kurulunun 03.11.2009 tarihli ve 2009/9-190 esas, 2009/253 karar sayılı ilamında yer alan, “Temelini Anayasanın 28 ve devamı maddelerinden alan haber verme ve eleştirme hakkının kabulü için, açıklama veya eleştiriye konu olan haberin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamu ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekliyle konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması gerekir. Düşünce özgürlüğü ve dolayısıyla eleştiri, demokratik toplumlarda vazgeçilmez bir haktır. Toplumun ilerlemesi ve yararı için zorunludur. İfade özgürlüğü sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız veya ilgilenilmeye değmez görülen haber ve düşünceler için değil, devletin veya nüfusun bir bölümünün aleyhinde olan, onları rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Bu demokratik toplum düzeninin ve çoğulculuğun gereğidir. Eleştiri de kaynağını bu özgürlükten alır, eleştirinin doğasından kaynaklanan sertlik suç oluşturmaz, eleştiri övgü olmadığına göre, sert, kırıcı ve incitici olması da doğaldır. Ancak, eleştiri hak ve görevi kötüye kullanılmamalı, yazıda küçültücü, incitici, abartılı sözlerden kaçınılmalıdır. Sayılan öğelerden birisinin olmaması halinde, haber verme ve eleştiri hakkından söz edilemeyecek, eylem hukuka aykırı olacaktır.” şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Somut olayda, içeriğinde "...Adı sık sık arazi alım satımı ve define işleriyle anılan ..., şovunu yattıktan sonra sağlık kompleksinin temeline yattı. Yani ne sesi çıkıyor ne soluğu. ... Bazı vatandaşlar ise "O şimdi kelepir arazi peşindedir. Yada nereye çökeceğini araştırıyordur. Hastane umrunda mı?" diyerek ...'e sitemlerini dile getiriyor. ..." şeklindeki ifadeleri barındıran yazının bütünü değerlendirildiğinde küçümseyici, incitici ve zan altında bırakan mahiyette olduğu anlaşılmakla, haberde kullanılan ifadelerin hakaret suçu kapsamında olup olmadığının Mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Ceza Genel Kurulu’nun 14/10/2008 gün ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; şüphelinin imtiyaz sahibi olduğu ... Manşet gazetesinde yayınlanan yazıda şikayetçi ile ilgili asılsız haberler yapılmak suretiyle şikayetçinin itibarsızlaştırılmaya ve küçük düşürülmeye çalışıldığının iddia edildiği anlaşılmaktadır.

Öncelikle belirtilmelidir ki, haber içeriğinde yer verilen ifadelerin rahatsız edici olduğu anlaşılsa bile haberde yer alan ifadelerin ve haber başlığının, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (Sözleşme) ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) içtihatlarında özel bir önem atfedilen, ifade özgürlüğü bağlamında değerlendirilmesi gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.