muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/588, Karar No: 2018/718, Tarih: 02.03.2018

Silahlı terör örgütlerine yardım suçunda yardım fiili, örgütün bizzat kendisi veya mensupları lehine gerçekleştirilebilir. Ceza Genel Kurulunun 31.10.2012 tarih ve 2012/1234 Esas, 2012/1825 sayılı kararında da belirtildiği gibi, yardımın mutlaka örgüte ulaşması, sonuç vermesi gerekmez ve her bir fail, örgütçe verilen veya kendiliğinden üstlenilen görev kapsamında kendi fiilinin gerçekleştirilmesinden sorumlu olacaktır.

Silahlı terör örgütü üyesi olmayıp, örgütün faaliyetlerinde kullanılmak maksadıyla ve örgütün amaçlarını bilerek, bu örgütlere üretmek, satın almak veya ülkeye sokmak suretiyle silâh temin eden, nakleden veya depolayanların eylemleri TCK'nın 315. maddesi, terör örgütlerine veya mensuplarına para veya değeri para ile temsil edilebilen taşınır veya taşınmaz, maddi veya gayri maddi her türlü mal, hak, alacak ile bunları temsil eden her türlü belgeyi sağlayan veya toplayan kişilerin eylemleri 6415 sayılı Kanunun 4. maddesi, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmamakla birlikte, örgüte veya örgüt üyelerine bilerek ve isteyerek yukarıda sayılanlar dışında barındırma, nakletme, istihbari bilgi sağlama, örgüt mensuplarının araştırılmasını, yakalanmasını engellemeye yönelik imkan sağlama gibi her türlü yardım ise TCK'nın 314/3, 220/7. maddeleri yollamasıyla 314/2. maddesi kapsamında kalır.

Örgüte yardım suçunda kast unsuru yönünden öğretideki görüşler incelendiğinde;

Bir suçun kanuni tanımında "bilerek", "bildiği halde", "bilmesine rağmen" gibi ifadelere açıkça yer veren suçlar olası kastla işlenemez (Prof. Dr. İzzet ÖZGENÇ, TCK Genel Hükümler, 7. Baskı, s. 241).

Kişi, örgütün işlediği somut fiili bilmese de terör örgütü olduğunu, sağladığı yardımın örgütün yararına kullanılacağını bilmeli ve bu irade ile hareket etmelidir. İnsani mülahazalarla yapılan yardımlar örgüte yardım suçunu oluşturmaz. Yapılacak her türlü yardımın suç olarak değerlendirilmemesi gerekir (Prof. Dr. A. Caner YENİDÜNYA - Arşt. Görv. Zafer İÇER, Suç İşlemek Amacıyla Örgüt Kurma, 1. Baskı, s. 56).

Örgüte yardım suçunda manevi unsurun oluşması için genel kasıt yeterli değildir. Özel kasıt ile işlenen bir suçtur. Fail örgütün amacını gerçekleştirmesine katkı sağlamak kastı ile hareket etmelidir (Yrd. Doç. Dr. Namık Kemal TOPÇU, Örgütlü Suçlar ve Terör Suçları, s. 164).

Örgüte yardım suçunda manevi unsurun oluşması için genel kasıt yeterli değildir. Özel kasıt ile işlenen bir suçtur. Fail örgütün amacını gerçekleştirmesine katkı sağlamak kastı ile hareket etmelidir (Yrd. Doç. Dr. Namık Kemal TOPÇU, Örgütlü Suçlar ve Terör Suçları, s. 164).

Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte bilerek ve isteyerek yardım edilmiş olması gerekir. Başka bir ifadeyle, yardım fiilinin örgütün suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgüt olduğu bilinerek gerçekleştirilmiş olması gerekir. Fıkra metninde geçen "bilerek" ibaresi doğrudan kastı ifade eder. Doğrudan örgüte değil de örgüt mensuplarına yardım edilmesi halinde, yardım edilen kişilerin suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgüt mensubu olduklarının da bilinmesi gerekmektedir. Örgüt mensuplarına yapılan yardım, aynı zamanda örgüte yapılan yardım olarak değerlendirmek gerekir. Ancak, bu yardımın örgütün amacını gerçekleştirmeye hizmet eden bir yardım olması gerekmektedir (Prof. Dr. İzzet ÖZGENÇ, Suç Örgütleri, 7. Baskı, s. 38-39).

Yukarıda yer verilen öğretideki görüşler ve yerleşik içtihatlarımız göz önüne alındığında; suç örgütleri veya silahlı terör örgütlerine yardım suçunun ancak doğrudan kastla işlenebileceği, yardımın örgütün amacını gerçekleştirmeye hizmet etmesi gerektiği, örgüt üyelerine yapılan yardımın da örgüte yapılmış gibi kabul edilmekle birlikte örgüt üyesinin mensup olduğu örgütün bilinmesi ve bu yardımın da insani mülahazalarla değil örgütün amaçlarını gerçekleştirme gayesiyle yapılması hususunda ortak bir kanaat mevcuttur.

Yerleşik içtihatlarda silahlı terör örgütüne silah ve finansman sağlama haricinde örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmamakla birlikte, örgüte veya örgüt üyelerine bilerek ve isteyerek yapılan her türlü yardımın terör örgütüne yardım kapsamında kaldığı belirtilerek; örnek olarak barınma, nakletme, istihbari bilgi sağlama, örgüt üyelerinin araştırılması, yakalanmasını engellemeye yönelik imkan sağlama halleri sayılmıştır. Buna göre, “örgüt üyesinin kendisine teslim ettiği şifreli örgütsel dokümanları çantasında muhafaza ederek kuryelik yapmak”, “toplantılar düzenleyerek silahlı örgütün propagandasını yapmak”, “hükümlüler ile irtibata geçerek mont ve ayakkabılardan oluşan malzemelerin silahlı terör örgütüne ulaştırılmasını sağlamak”, “örgüte eleman temin etmeye yardım etmek” eylemlerinin silahlı terör örgütüne yardım niteliğinde oldukları kabul edilmektedir (Yargıtay 9. CD.’sinin 06.07.2009 gün ve 2009/779 E. - 2009/7936 K; 16.07.2009 gün ve 2008/21670 E. Karar No: 2009/8561 K; 01.07.2009 gün ve 2008/21593 E. 2009/7935 K; 05.04.2011 gün ve 2009/7986 E. 2011/2088 K; 19.12.2011 gün ve 2009/20949 E. 2011/30216 K. sayılı kararları).

TCK’nın 220/7. maddesinde suç örgütüne bilerek isteyerek yardım eden kişinin cezalandırılması öngörülmüştür. Buradaki “yardım eden” kişi, örgütün hiyerarşik yapısı içinde olmayan kişidir. Başka bir ifadeyle, “yardım eden” kişinin örgüt üyesi olmaması gerekir. Dolayısıyla da TCK’nın 220/7. maddesi anlamında yardımdan söz edilebilmesi için yardımın örgüt üyeliği seviyesinde olmaması gerekir. Terör örgütünün, amacına ulaşmak için suç işlediği şüphesizdir. Terör örgütü amacına ulaşmak için birbirinden farklı bir çok suç işler. Bir kişinin örgüt üyeliği seviyesinde olmaksızın örgütün genel amacı yönünde gerçekleştirilen faaliyetlere yardımda bulunması ise TCK’nın 220/7. maddesi kapsamında değerlendirilir.

Tüm bu açıklamalar ışığı altında somut olay incelendiğinde;

Sanıkların savunmaları, tanık beyanı ve tüm dosya kapsamına göre; bir başka dosyada sanık olan Deniz (K) ... isimli terör örgütü üyesi kendiliğinden teslim olduktan sonra etkin pişmanlıktan yararlanmak amacıyla Cumhuriyet Başsavcılığı ve sorgu hakimliği ve yargılandığı mahkemede doğruluğunu kabul edip aynen tekrar ettiğini beyan ettiği kolluktaki ifadesinde sanıklar hakkında, “Yaylak köyü Simetak mahallesinde ikamet eder. Dorşin bölgesindeki örgüt mensupları bu şahsın evini rahatlıkla kullanır. 2009 yılı Ağustos ayında ben de bir kere bu şahsın evine ... , ... ve ... isimli örgüt mensupları ile birlikte gittim. Yaklaşık olarak yarım saat evin dışında kalarak sohbet ettik. Bu şahıstan örgüt mensupları fazla memnun değiller fakat yanında ikamet eden bayan çocuklarıyla araları daha iyidir” şeklindeki beyanları ve sanıkların savunmalarında terör örgütü üyelerinin evlerine geldiğinde zorla yemek hazırlatarak alıp gittiklerine dair savunmaları birlikte değerlendirildiğinde, daha önce örgüt ile irtibatı saptanamayan sanıkların silahlı terör örgütü üyelerine özgür iradeleri ile gönüllü olarak yardım ettiklerine dair savunmalarının aksini gösterir delil bulunmadığı anlaşılmakla ayrı ayrı beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

3-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıkların savunmaları, tanık beyanı ve tüm dosya kapsamına göre; bir başka dosyada sanık olan ... isimli terör örgütü üyesi kendiliğinden teslim olduktan sonra etkin pişmanlıktan yararlanmak amacıyla Cumhuriyet Başsavcılığı ve sorgu hakimliği ve yargılandığı mahkemede doğruluğunu kabul edip aynen tekrar ettiğini beyan ettiği kolluktaki ifadelerinden mahkemede tanık sıfatıyla dinlendiğinde vazgeçmiş olması yardımın, örgütün korkutucu gücü nedeniyle olmaksızın örgüte katkı sağlamak amacı ile gönüllülük esasına göre yapıldığına ilişkin savunmanın aksini gösterir mahkumiyetleri için yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemeyen sanıkların atılı suçtan ayrı ayrı beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

4-Kabul ve uygulamaya göre de;

4-Kabul ve uygulamaya göre de;

a)Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hüküm tesis edilirken koşulları oluşmayan TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

b)TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... müdafileri ve sanık ... ile Cumhuriyet savcısının tüm sanıklar lehine olan temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 02.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12167, Karar No: 2018/9594, Tarih: 11.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/12167 E.  ,  2018/9594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde gece vakti, yerleşim yerinde sanığın, idaresindeki kamyonet ile 151 promil alkollü olarak iki yönlü yolda seyir halindeyken seyir yönüne göre yolun sağ tarafında sokak başında dolmuş beklemekte olan 3 yayaya aracın kasa kısmı ile çarpması sonucu bir kişinin nitelikli 2 kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda tam kusurlu kazaya sebebiyet verdiği tespit edilen sanık hakkında temel ceza tayin edilirken alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi ve bilinçli taksir hükmünün uygulanmaması aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusuru bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12238, Karar No: 2014/19846, Tarih: 16.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/12238 E.  ,  2014/19846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ....Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/03/2014 tarih ve 2013/64-2014/65 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Dr. ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı .... Yapı Malz. İnş. Taah. Telekom San. Tic. Ltd. Şti.'nin 01.06.2006 tarihli ortaklar kurulu kararı ile müvekkilinin hiçbir şekilde haberi ve onayı olmaksızın sahte belgelerle davalı şirkete dışarıdan müdür olarak atandığını ve kararın ticaret sicil gazetesinde ilan edildiğini, imza beyannamesindeki imzaların müvekkiline ait olmadığını belirterek noterde müvekkili adına düzenlenen imza beyannamesinin sahteliğinin tespitine, davalı şirketin 01.06.2006 tarihli müvekkilinin müdür atanmasına ilişkin ortaklar kurulu kararının iptaline ve bu tarihten itibaren geçerli olmak üzere müdürlüğün iptali, ticaret sicilden terkinine, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, yapılan imza incelemesine göre davacının davalı şirket müdürlüğüne atanmasına yönelik evraklarda ve başvurulardaki imzaların davacıya ait olduğu, ayrıca davacı tarafça dava tarihinden itibaren müdürlük görevinin sona erdiğinin belirlenmesi talep edilmiş ise de, taleple bağlılık ilkesi gereği ancak dava tarihine kadarki olay ve işlemler ile ilgili karar verebileceği, davacı, şirket müdürlüğünden ayrılmak istiyor ise istifa veya TTK hükümleri gereğince ayrılmaya yönelik işlem yapabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak, davacı, müdür olarak atanmasına ilişkin ortaklar kurulu kararının ve müdürlüğün iptalini, ticaret sicilden terkinini, imza beyannamesinin sahteliğinin tespitini talep etmiş olup, mahkemece tüm davalılar yönünden aynı sebebe dayalı olarak davanın reddine karar verildiğine göre, davalılar yararına tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile, kararın hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan '' ayrı ayrı'' ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20740, Karar No: 2013/13822, Tarih: 04.06.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/20740 E.  ,  2013/13822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ve şikayetçinin suç tarihinden önce resmi olarak evli iken boşandıkları ve gayri resmi olarak birlikte yaşadıkları, olay günü gündüz vakti sanığın şikayetçiden para istediği, şikayetçinin parasının olmadığını ve annesinden istemesi gerektiğini belirterek, birlikte annesinin evine gittikleri, evin bahçesinde sanığın şikayetçinin annesi tanık Mukaddes'ten para istediği, tanığın parasının olmadığını belirtmesi üzerine sanığın şikayetçinin boynundaki altın kolyeyi boğazına sarılarak zorla kopartıp aldığı, yakınanı da iterek yere düşürdüğü, kolyenin alınması sırasında boynuna ve yüzüne tırnak attığı ve söz konusu yaralanmanın 17/12/2004 tarihli adli raporla ... olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, üyeler ... ve ...'nın muhalefetlerine karşın 04/06/2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Yaklaşık bir buçuk yıl önce boşanmalarına karşın, mağdure ile müşterek yaşantılarını sürdüren sanık, suç tarihinde mağdurdan, 20.- TL istemiş, mağdur “Parasının olmadığını” söyleyince, “Annesinden istemesini” talep etmiş, birlikte mağdurun annesinin evine gittiklerinde annesi de “Param yok” deyince, ani bir hareketle boynundaki kolyeyi çekip kopararak almış; bu sırada mağdur boyun kısmında tırnak izleri ve kızarıklık, boyun arkasında zincirin çekilip alınmasından oluşan kızarıklık, sağ yanakta 0.5 cm.lik yüzeysel sıyrık mevcut olacak şekilde yaralanmıştır. Bu kızarıklık ve sıyrıklar, kolyenin sert bir şekilde çekilerek alınması sonucu oluşmuştur. Olayda, yağma suçunda olması gereken cebir ve tehdit unsurları gerçekleşmemiştir. CGK’nın 3.5.2011 tarih, 2011/6-68-74 Esas ve Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; mağdurun elinde veya üstünde taşıdığı bir eşyanın, mağdurun direnmesine fırsat kalmadan, ani bir hareketle çekilip alınması durumunda, yağma suçunun cebir unsurundan söz edilemez. Bu hususların temel cezanın belirlenmesinde göz önünde bulundurulması gerekmektedir. Açıklanan nedenlerle sanığın eylemi, 765 sayılı TCK’nın 491/ilk maddesi ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 142/2-b maddesine   uymaktadır. Bu durumda da 765 sayılı TCK sanık lehine olduğundan ve 17.12.2004 olan suç tarihi itibarıyla da aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde yazılı 7 yıl 6 aylık zamanaşımı süresi dolduğundan, kararın bozulmasına ve davanın düşmesine karar verilmesi görüşündeyiz.
Yargıtay — Esas No: 2022/6138, Karar No: 2022/8538, Tarih: 16.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6138 E.  ,  2022/8538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Bakırköy 9. Asliye Ticaret ile Bakırköy 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki, kasko sigorta poliçesi gereği sigortalısına ödeme yapan davacının ödediği bedelin, zarardan sorumlu olduğu iddia edilen davalıdan rücuan tahsili istemine ilişkin davadan dolayı Bakırköy 9. Asliye Ticaret Mahkemesi ile Bakırköy 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi üzerine, Balıkesir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yargı yeri olarak belirlenmesine dair Dairece verilen 31/05/2021 gün ve 2021/3696 Esas 2021/8016 Karar sayılı ilamda maddi hata bulunduğu ve bu maddi hatanın düzeltilmesi için dosyanın yerel mahkemeden gönderilmesi istenmiş olmakla ilamdaki maddi hatanın düzeltilmesi gerekmiştir.

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece re’sen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir (HMK m. 304/1). HMK m. 304/1 hükmü, 1086 sayılı Kanunun 459. maddesinin “İki tarafın isim ve sıfat ve neticei iddialarına mütaallik hatalar ve esas hükümdeki hesap hataları kendilerinin istimaından sonra mahkeme tarafından tashih olunur” şeklindeki birinci cümlesindeki düzenlemeye karşılık gelmekte olup, bu düzenlemeyle, karardaki açık hataların mahkemece re’sen veya taraflardan birinin talebi üzerine tashih edilebileceği esası getirilmiştir.

HMK m. 304’e göre düzeltilebilecek “yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar”, olayın gelişinden ve dosyanın incelenmesinden bir maddî hata olduğu kolayca anlaşılabilen ad veya soyaddaki harf hataları, rakamlardaki eksik yazımlar vs. hatalardır. Başka bir değişle, hükümlerin tashihi yoluna, tarafların kimlik bilgilerindeki hatalarla, yazı, hesap ve diğer açık ifade hatalarının mevcudiyeti hâlinde başvurulabilir.

Tashihin nasıl yapılacağı ise, HMK m. 304/2’de belirtilmiştir. Buna göre, tashih kararı verildiği takdirde, düzeltilen hususlarla ilgili karar, mahkemede bulunan nüshalar ile verilmiş olan suretlerin altına veya bunlara eklenecek ayrı bir kâğıda yazılır, imzalanır ve mühürlenir.

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların (maddî hataların) düzeltilmesi, hükmün icrasına (yerine getirilmesine) kadar istenebilir.

Tashihin nasıl yapılacağı ise, HMK m. 304/2’de belirtilmiştir. Buna göre, tashih kararı verildiği takdirde, düzeltilen hususlarla ilgili karar, mahkemede bulunan nüshalar ile verilmiş olan suretlerin altına veya bunlara eklenecek ayrı bir kâğıda yazılır, imzalanır ve mühürlenir.

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların (maddî hataların) düzeltilmesi, hükmün icrasına (yerine getirilmesine) kadar istenebilir.

HMK m. 304’de söz konusu olan düzeltme (tashih), hüküm verildikten sonraki dönemde, hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların (maddî hataların) düzeltilmesidir. Hükümden önceki dönemde maddî hataların düzeltilmesi, HMK m. 183 hükmü uyarınca yapılır. Buna göre, hükümden önceki dönemde, tarafların veya mahkemenin dava dosyasında bulunan belgelerdeki açık yazı ve hesap hataları, karar verilinceye kadar düzeltilebilir. Taraflardan birinin yazı veya hesap hatasını düzeltmesi sonucu yargılama uzamışsa, yargılama giderlerinin belirlenmesinde bu durum da dikkate alınır.

Kanun yolu incelemesinde, esas yönünden kanuna uygun görülen hüküm, tarafların kimliklerine ait yanlışlıklarla, yazı, hesap veya diğer açık ifade yanlışlıklarından dolayı bozulamaz; hüküm, bu maddî hatalar düzeltilmek suretiyle onanır (m. HMK 370/3; HUMK m. 438/8). Kural olarak, her mahkemenin kendi kararındaki maddî hataları düzeltmesi gerekir ise de, Yargıtay’ın temyiz incelemesi sonucunda karardaki maddî hataları düzelterek onama yetkisi de, “hükümlerin tashihi” kurumunun somut planda bir uygulanma şeklini oluşturmaktadır.

Dairemizin 31/05/2021 gün ve 2021/3696 Esas 2021/8016 Karar sayılı kararı ile “davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğunun özel dairenin kabulünde olduğu” gerekçesiyle Bakırköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yargı yeri olarak belirlenmesine karar verildiği ancak bu defa yapılan incelemede Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 19/06/2019 tarih 2016/19822 Esas 2019/7774 Karar sayılı ilamı ile “davada asliye ticaret mahkemelerinin görevli olduğu” gerekçesiyle bozulmasına karar verildiğinin anlaşıldığı ve davaya bakma görevinin asliye ticaret mahkemesine ait olduğu özel dairenin kabulünde olduğu anlaşılmaktadır. Karardaki maddi hataların düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Dairemizin söz konusu kararındaki maddi hatanın düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; Dairemizin 31/05/2021 gün ve 2021/3696 Esas 2021/8016 Karar sayılı ilamının 6. paragrafında yer alan “Asliye Hukuk Mahkemesine” cümlesinin ve “Bakırköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde” cümlesinin çıkartılarak yerine sırasıyla “Asliye Ticaret Mahkemesine” ve “Bakırköy 9. Asliye Ticaret Mahkemesine” cümlelerinin yazılarak, yine sonuç bölümünde yer alan "Bakırköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin" cümlesinin çıkartılıp yerine "Bakırköy 9. Asliye Ticaret Mahkemesinin" yazılmak suretiyle maddi hatanın düzeltilmesine, 16/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.