muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/51, Karar No: 2011/42, Tarih: 12.04.2011

.K.’nın ruhsatsız silahını çekerek 35-40 cm. mesafeden maktûl A.’ı alnından vurduğu, maktûl A.’ın sanık D.’ın ayaklarının yanında yere düştüğü, bu kez sanık D.’ın yerde yatan maktûle yakın mesafeden bir el daha ateş ettiği, olaya müdahale etmek isteyen ve olay yerinde bulunan diğer sanıklara elinde silah olduğu halde yürüyün, gidiyoruz dediği ve hep birlikte olay yerinden A. S.’un arabası ile ayrıldıkları, mezarlık civarına geldiklerinde A.S. ve M.A.nın ayrılmalarına kimseye bir şey anlatmamaları koşulu ile izin verdiği ve A.’nin içinde bulundukları A.’ye ait araçla gitmesi üzerine taksici Ş.A.’ı çağırdığı, sanık Ş.A. geldiğinde olay yerinde cüzdanını düşürdüğünü fark eden sanık D.’ın taksici Ş.’den el feneri istediği, el fenerinin olmadığını öğrenmesi üzerine tek başına maktûlü öldürdüğü yere gittiği ve döndüğünde cüzdanını bulduğunu söylediği, taksici Ş. A.’ın aracına D., F. ve B.’in bindiği, Adana istikametine doğru gitmeye başladıkları, yolda iken sanık D. K.’nın tanık polis memuru H. G.’yi cep telefonundan arayarak A.’ı öldürdüğünü söylediği, Ceyhan İlçesi civarında iken sanık B. Ç.’in de kimseye bir şey anlatmaması koşulu ile ayrılmasına izin verdiği, F. Ş.’i bırakmadığı, Şanlıurfa İline geldiklerinde de F. Ş.’i serbest bıraktığı, Ş.A.’ın da D. K.yı Şanlıurfa’da bırakarak döndüğü, bilahare sanıklardan M. A.’nın olayın ertesi günü jandarmaya giderek olayı anlattığı ve sanıkların yakalandığı, maktûl A.’ı öldürme eylemini sanık D.K.’nın maktûlün kendisine küfür etmesi ve tokat atması sonucu hafif tahrik altında tek başına gerçekleştirdiği, olay yerinde bulunan A.S., B.ç., M. A. ve F. Ş.’in öldürme eyleminin icrasını kolaylaştıracak, teşvik edecek veyahut azmettirecek herhangi bir eylemlerinin bulunmadığı, sanıklardan S.S., M. Ç., H.T.ve Ş. A.’ın öldürme olayı sırasında olay yerinde bulunmadıkları gibi S. S. ve M. Ç.’in olay ile bağlantılarının bulunmadığı, H. T.’nun maktûlün öldürüldüğü tarihten önce vefat etmiş olması nedeniyle olay yerinde bulunmasının imkansız olduğu, bu nedenlerle S. S. M. Ç.ve H.T.’nun sanık D.ın gerçekleştirdiği öldürme fiilinin azmettiricisi, yardım ve teşvik edeni konumunda olamayacağı, her ne kadar sanık D.’ın sanık M. A.yı ‘bu olaydan kimseye bahsetme yoksa seni öldürürüm’ diyerek silahla tehdit ettiğinden bahisle şartlı tehdit suçundan cezalandırılması talep edilmiş ise de sanık D.’ın aksi kanıtlanamayan ve diğer sanıkların da teyit edici beyanlarına göre sanık D.’ın sadece olaydan kimseye bahsetmemelerini istediği, ayrıca sanık D.'ın taksi sürücüsü sanık Ş. A.’ı silahla ölümle tehdit ettiğinden bahisle cezalandırılması talep edilmiş ise de, atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, sanık Ş.A.’ın suç faillerini ve delillerini saklama suçunu işlediğine dair öldürme olayını duymadığına ilişkin aksi kanıtlanamayan savunması haricinde delil bulunmadığı, her ne kadar sanık D. K

.’ın sadece olaydan kimseye bahsetmemelerini istediği, ayrıca sanık D.'ın taksi sürücüsü sanık Ş. A.’ı silahla ölümle tehdit ettiğinden bahisle cezalandırılması talep edilmiş ise de, atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, sanık Ş.A.’ın suç faillerini ve delillerini saklama suçunu işlediğine dair öldürme olayını duymadığına ilişkin aksi kanıtlanamayan savunması haricinde delil bulunmadığı, her ne kadar sanık D. K.son celselerde önceki savunmalarından vazgeçerek maktûlü öldürme eylemini B. Ç. ile M. A.’nın gerçekleştirdiğini ve para karşılığı suçu üstlendiğini savunmuş ise de, atılı suçu tek başına işlediğine dair hakim huzurundaki ikrarları, diğer sanıkların bunu doğrulayan beyanları, M. A.’nın maktûlü öldürme sebebinin bulunmaması gibi maktûlün yakın arkadaşı olması ve ayrıca B.(B.) Ç.’in kız arkadaşı M. ile maktûl A.’ın dostu M. arasındaki sürtüşmeden dolayı bu olayın meydana gelmesi nedeniyle olayın müsebbibinin B. (B.) Ç. olduğunu düşünmesi nedeniyle kendisinin boğuşma sırasında maktûlü kazaen vurduğuna ilişkin savunmasını desteklemeyen ve ikinci kez yerde yatan maktûle ateş ettiğini söyleyen bu sanıkların olayı gerçekleştirdiğini iddia ettiği düşünülerek sanık D. K.’nın azmettirme, yardım ya da teşvik olmaksızın eylemi tek başına gerçekleştirdiği düşünülmüştür.

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin bozma ilamında S.S., A. S., F.Ş., M. Ç., B. Ç. ve M. A.nın en lehe kabul ve yorumla suça yardım eden sıfatıyla katıldıkları kabul edilerek cezalandırılmalarının gerektiği belirtilmiş ise de; mahkememizce bu görüşe katılmak mümkün görülmemiştir. Çünkü yukarıda da ayrıntılı şekilde açıklandığı üzere sanıklardan M. A.ve F.Ş. maktûlün en yakın arkadaşlarıdır. Olay öncesi ve olay yerine gelinceye kadar maktûl sürekli olarak M. A. ve F. Ş. ile aynı arabada olup, A. ile birlikte yalnız olduğu zamanda da F.ve M.ile telefon aracılığı ile sürekli irtibat halindedir. Tüm sanıkların aşamalarda da değişmeyen tüm ifadelerine göre M.A. maktûlün öldürülmesi sırasında olay yerinde yoktur. Olay yerine B., F. ve D. ile birlikte geldiklerinde M.arabayı park ettiği sırada kendisine gelen telefon üzerine geride kalmış, diğerleri maktûl ile A. S.'un bulunduğu ormanlık alandaki G... Restoranın üst tarafındaki piknik alanının bulunduğu, tepelik kısma çıkmışlardır. Maktûlün kız arkadaş M.'in işten çıkartılmasına B. ve S.'nin sebep olduğu kabul edilerek maktûl ile B. ve S. arasında husumet oluştuğu kabul edilse bile S. ve B.'in maktûl A.'ı öldürtmek için sanık D. K.'yı azmettirdiklerine dair hiçbir delil bulunmamaktadır. Azmettirme ile ilgili olarak sanıklar ya da tanıklar hiçbir aşamada bu şekilde bir beyanda bulunmadıkları gibi sanık D.K. sonradan değiştirdiği (mahkememizce itibar edilmeyen) ifadesinde bile sanık S.'nin kendisini azmettirdiğine dair bir beyanda bulunmamış, sadece olayın B.'in kız arkadaşı M. ile maktûlün kız arkadaşı M.'in sürtüşmesi sonucunda bu noktaya geldiğini düşünerek, bir anlamda bu olayın meydana gelmesine B.'in sebebiyet verdiğini düşünerek maktûlü B.'in öldürdüğü şeklinde bir savunma değişikliği yapmıştır. Sanık A. S. ile ilgili olarak tüm aşamalarda tüm sanıklar D.'ın maktûlü vurması üzerine ‘ne yaptın, biraz dövüp ders verecektik’ tarzında tepkide bulunduğunu beyan etmişlerdir. Hatta sanık D.K.mahkememize hitaben yazdığı ve öldürme olayını B.ile M.'nın gerçekleştirdiğini iddia ettiği dilekçesinde dahi B. ile M.'nın maktûl A.'ı dövdükleri sırada A.S.'un ‘yapmayın’ diyerek dövme olayını engellemeye çalıştığını beyan etmektedir.

Ayrıca sanık M. Ç.'in B.'in kardeşi olması dışında olayda methali bulunmamaktadır. B.haricindeki tüm sanıklar M. Ç.'i tanımadıklarını ve onun olay mahallinde bulunmadığını beyan etmektedirler. Sanık M Ç de olay tarihinde kendisinin Kilis-Gaziantep arasındaki şantiyede çalışmakta olduğunu savunduğu ve bu savunmalarının da aksi kanıtlanamadığına göre M. Ç.'in de beraatına karar vermek gerekmiştir.

Ayrıca sanık M. Ç.'in B.'in kardeşi olması dışında olayda methali bulunmamaktadır. B.haricindeki tüm sanıklar M. Ç.'i tanımadıklarını ve onun olay mahallinde bulunmadığını beyan etmektedirler. Sanık M Ç de olay tarihinde kendisinin Kilis-Gaziantep arasındaki şantiyede çalışmakta olduğunu savunduğu ve bu savunmalarının da aksi kanıtlanamadığına göre M. Ç.'in de beraatına karar vermek gerekmiştir.

Yargıtay 1. Ceza Dairesi olayda maktûlün sanığa yönelik herhangi bir haksız hareketinin bulunmadığı görüşünde ise de; sanıklar D. K., F. Ş., A. S., B.Ç.ve M. A.nın aksi kanıtlanamayan savunmalarına göre, maktûl A.Y.'ın kız arkadaşı M.'in işten çıkartılması sebebiyle S. S.ve B. Ç.'e D.K.'nın yanında iken küfür ettiği, D.'ın bu durumu A.S.ve B. Ç.'e anlattığı, bu olayın açıklığa kavuşması, A. ile D.'ın yüzleştirilmesi amacıyla olay mahalline gelindiğinde A.Y.'ın S. ve B.'e küfür ettiğini kabul etmemesi nedeniyle D. K. ve maktûl arasında ağız münakaşası olduğu ve maktûlün ‘sen bizim aramızı açmak mı istiyorsun’ diyerek D.K.'ya küfür edip tokat atması üzerine, D. K.nın aniden silahını çekip maktûl A.'ı vurduğu sabittir. Olayın aniden gelişmesi ve sanık D. K.'nın belindeki tabancayı çekip A.Y.ı vurması eylemini diğer sanıkların önceden öngörmesi ve sanık D.'ı engellemelerinin bu sanıklardan beklenemeyeceği, kaldı ki sanık D.'ın az önce A. Y.'ı tabanca ile vurmuş olması ve halen elinde tabanca bulunması nedeniyle diğer sanıkların bu duruma müdahale etmelerinin hayatın olağan akışına ters olduğu, bu nedenle de sanık D. K.lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması ve diğer sanıkların da adam öldürmeye iştirak suçlarından beraatlerine karar verilerek önceki hükümde direnilmesine karar vermek gerekmiştir” gerekçesiyle ilk hükümde direnmiştir.

Sanık D.K.hakkında kasten öldürme suçundan verilen ceza yönünden re’sen temyize tabi olan hükmün katılan vekili tarafından da temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C. Başsavcılığının sanıklar S. S. ve M. Ç. hakkında “onama”, diğer sanıklar hakkındaki hükümler açısından ise “bozma” istekli 21.02.2011 gün ve 33773 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Maktûl A. Y.’ı 13.01.2005 tarihinde kasten öldürme suçundan sanık D.K.’nın lehe olduğu kabul edilen 5237 sayılı TCY’nın 81, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, diğer sanıklar F.Ş., M.A., A.S., B. Ç., M. Ç.ve S. S.un ise beraatlerine karar verilen somut olayda, Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1-) Sanık D. K. hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında isabet bulunup bulunmadığının,

2-) Sanıklar F.Ş., S. S., A.S., B.Ç., M. Ç.ve M. A.nın kasten öldürme suçuna yardım eden olarak katılıp katılmadıklarının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

1-) Sanık D. K. hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında isabet bulunup bulunmadığının,

2-) Sanıklar F.Ş., S. S., A.S., B.Ç., M. Ç.ve M. A.nın kasten öldürme suçuna yardım eden olarak katılıp katılmadıklarının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

13.01.2005 tarihinde Mersin İli Gözne Yolunda G.isimli restoranın yakınlarındaki ormanlık alanda ölü olarak bulunan maktûlün başında iki adet ateşli silah yarasının tespit edildiği, mermilerden birinin alnın solundan girip kafa sol arka yan kısmından çıktığı ve 35-40 cm. mesafeden yapılmış atış sonucu gerçekleştirilebileceği, diğer atışın ise ağız içerisinden yapılmış olduğu ve bu atışa ait bir adet mermi çekirdeğinin kafa içerisinden otopsi sırasında çıkarıldığı, maktûlün sol göz etrafında ve burun sırtında solda 1x2 cm. ebatlarında ekimozun, sağ diz üstünde 1 cm., sol bacak ön tarafta aynı hat üzerinde 1x0,5 cm. ile 1,5x3 cm. ebatlarında değişen 5 adet taze sıyrığın yer aldığı, olay yerinden elde edilen 7.65 mm çapındaki iki adet boş kovanın aynı silahtan atıldıkları, maktûlün kanında %156 mgr. alkol bulunduğu,

Mersin Emniyet Müdürlüğünde görevli Polis Memuru H. G.tarafından düzenlenen 13.01.2005 tarihli rapora göre; suç işlemeye meyilli bir kişi olarak bilinen sanık D. K. isimli şahsın gece 01.53 ve 01.59 sıralarında kendisini cep telefonundan arayarak “ben A.’yı öldürdüm, sizinle görüşebilir miyim, kafam çok iyi gelip size teslim olacağım” dediği,

Adana Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 14.12.2005 gün ve 13775 sayılı raporuna göre; sanık D. K.’nın cezai ehliyetinin tam olduğu,

Tüm dosya içeriğindeki delillerden; sanıklardan M.A.'nın cezaevinde iken tanıştığı maktûl ile tahliye edildikten sonra da arkadaş olduğu ve aynı evi paylaştıkları, sanık F. Ş.'in de maktûlün arkadaşı olduğu, olay günü hep birlikte gitmiş oldukları Bitlis İlinden yine birlikte aynı araçla Mersin İline döndükleri, sanıklar F.ve M.'nın maktûl A.Y.ı birlikte yaşadığı ve bir gazinoda şarkıcı olarak çalışmakta olan tanık M.in evine bıraktıkları, bundan bir süre önce M.'in aynı gazinoda çalışmakta olan M.isimli bir bayanla aralarında anlaşmazlık çıktığı, M. isimli bayanın bu durumu arkadaşı sanık B.Ç.'e anlatması üzerine sanıklar B. Ç.ve S.S.'un gazino sahibi tanık V. A.'a baskı yapması sonucu M. I.'ın işten çıkarıldığı, olay gecesi M.'in evine gittiğinde bu durumu öğrenen ve aşırı derecede alkollü olan maktûlün sanık S.'ye telefon ederek sanıklar S.ve B.'e yönelik tehdit ve hakaret içeren sözler sarfettiği, ardından telefonla irtibat kurduğu sanık M.'nın araba ile gelerek maktûlü M.'in evinden aldığı, birlikte o sırada sanık D. K.nın evinde olan sanık F. Ş.'i aldıkları, bu sırada birbirleriyle tanışmakta olan sanık D.K.ile maktûlün bir süre konuştukları, maktûlün sanıklar B. ve S.'ye ilişkin küfür ve tehdit içeren sözleri sanık D. K.'nın yanında da söylemeye devam ettiği, sanık D.'ın bu sözleri sanıklar A. S. ve B. Ç.'e ilettiği, maktulün gazino sahibi tanık V. A.'a telefon ederek M.'in neden işten çıkartıldığını sorduğu ve gazinoya gitmek üzere yola çıktıkları, bu sırada sanık S.'nin kardeşi olup aynı zamanda maktûlü de tanıyan sanık A. S.'un maktûle telefon ederek buluşmak istediği, sanık A. S.'un sanıklar D. K. ve B.Ç. ile birlikte gelerek araçla yol kenarında beklemekte olan maktûl ve sanıklar M.A.ile F. Ş.'in yanına geldiği, sanık A. S.'un maktûlün aracına bindiği, sanıklar M. A. ile F. Ş.'in de sanıklar B. ile D.'ın bulunduğu araca geçtikleri, sanık A. ile maktûlün kullandığı araç ile Gözne Yolu olarak isimlendirilen mevkideki ormanlık alana gittikleri ve konuşmaya başladıkları, bir süre sonra buraya diğer sanıklar M. A., F. Ş., D. K.ve B. Ç.'in de geldiği, burada sanık D. K.'nın maktûlü sanıklar S. ve B.'e yönelik sözleri nedeniyle dövmeye başladığı, maktûlün bunun üzerine sanık D. K.ya bugüne kadar kendisine maddi yardımda bulunduğuna ilişkin sözler söyleyerek sövdüğü, sanıklar A Ve B.'in birlikte işlettikleri kahvehanede çalışan sanık D.'ın ruhsatsız tabancasıyla otopsi raporuna göre 35-40 cm. mesafeden maktûlün başına ateş ettiği, bununla da yetinmeyerek maktûlün ağzının içinden bir el daha ateş ederek maktûlün ölümüne neden olduğu, olay sırasında sanıklar M. A. ve F.Ş.'in sanık D. K.'nın saldırgan davranışları nedeniyle maktûlün öldürülmesine engel olamadıkları, olaydan sonra sanık D.K.'nın sanık M. A.'yı olayı kimseye anlatmaması konusunda tehdit ederek gitmesine izin verdiği, sanıklar A., B. ve D.'ın biraraya gelerek yaptıkları durum değerlendirmesi sonucu verdikleri karar gereği hakkındaki beraat hükmü kesinleşen Ş.A

. A. ve F.Ş.'in sanık D. K.'nın saldırgan davranışları nedeniyle maktûlün öldürülmesine engel olamadıkları, olaydan sonra sanık D.K.'nın sanık M. A.'yı olayı kimseye anlatmaması konusunda tehdit ederek gitmesine izin verdiği, sanıklar A., B. ve D.'ın biraraya gelerek yaptıkları durum değerlendirmesi sonucu verdikleri karar gereği hakkındaki beraat hükmü kesinleşen Ş.A.'ın kullanmakta olduğu ticari taksi ile sanıklar D. K., B. Ç.ve F. Ş.'in Adana istikametine doğru yola çıktıkları, sanık B. Ç.in Ceyhan İlçesinde araçtan indiği, sanık D. K.'nın sanık F. Ş.'in gitmesine izin vermediği, sanık D. K.'nın yolda telefonla Mersin Emniyet Müdürlüğünde çalışmakta olan polis memuru tanık H..G..'yi arayarak maktûlü öldürdüğünü ve gelip teslim olacağını söylediği, sanıkların ticari taksi ile Şanlıurfa'ya gittikleri, burada bir süre saklandıktan sonra bir yolunu bulan sanık F. Ş.'in sanık D.'nın yanından ayrılarak Mersin İline döndüğü ve kolluğa gelerek teslim olduğu, sanık D. K.'nın da olaydan uzun bir süre sonra 21.04.2005 günü Mersin'e gelmekte olduğu sırada otobüste kolluk görevlilerince yakalandığı, sanıklar S. S.ve M. Ç.'in olay yerinde olduklarına ve maktûlün öldürülmesi suçuna katıldıklarına ilişkin bir kanıtın bulunmadığı,

Anlaşılmaktadır.

Haksız tahrik 765 sayılı TCY’nın 51 ve 5237 sayılı TCY’nın 29. maddelerinde ceza sorumluluğunu azaltan neden olarak düzenlenmiştir. Her iki düzenleme arasındaki fark, 765 sayılı TCY’da tahrikin hafif ve ağır olmak üzere iki şeklinin öngörülmesi, 5237 sayılı TCY’da ise bu ayrımın kaldırılmış olmasıdır.

Her iki düzenlemenin ortak yanı ise, suçun, haksız bir eylemin doğurduğu öfke veya elemin etkisi altında kalınarak işlenmesi halinde, failin cezasından tahrik nedeniyle indirim yapılmasıdır.

Haksız tahrik, failin haksız bir fiilin yarattığı hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında hareket ederek bir suç işlemesini ifade eder ki, bu durumda fail suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısında yarattığı karışıklığın sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir.

Yerleşmiş yargısal kararlarda kabul edildiği üzere, gerek fail gerekse, maktûlün karşılıklı haksız davranışlarda bulunması halinde, tahrik uygulamasında kural olarak, haksız bir eylem ile maktûlü tahrik eden fail, karşılaştığı tepkiden dolayı tahrik altında kaldığını ileri süremez. Ancak maruz kaldığı tepki, kendi gerçekleştirdiği eylemle karşılaştırıldığında aşırı bir hal almışsa, başka bir deyişle tepkide açık bir oransızlık varsa, bu tepkinin artık başlı başına haksız bir nitelik alması nedeniyle fail bakımından haksız tahrik oluşturduğu kabul edilmelidir.

Karşılıklı tahrik oluşturan eylemlerin varlığı halinde, fail ve maktûlün tahrik oluşturan haksız davranışları birbirlerine oranla değerlendirilmeli, öncelik-sonralık durumları ile birbirlerine etki-tepki biçiminde gelişip gelişmedikleri göz önünde tutulmalı, ulaştıkları boyutlar, vahamet düzeyleri, etkileri ve dereceleri gibi hususlar dikkate alınmalı, buna göre; etki-tepki arasında denge bulunup bulunmadığı gözetilerek, failin başlangıçtaki haksız davranışına gösterilen tepkide aşırılık ve açık bir oransızlık saptanması halinde, failin haksız tahrik hükümlerinden yararlandırılması yoluna gidilmelidir.

Yardım etme, suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan 765 sayılı TCY’nın 65. maddesinde;

“ I - Suç işlemeğe teşvik veya suçu irtikap kararını takviye ederek yahut fiil işlendikten sonra muzaheret ve muavenette bulunacağını vadeyleyerek,

II - Suçun ne suretle işleneceğine mütaallik talimat vererek yahut fiilin işlenmesine yarıyacak iş veya vasıtaları tedarik ederek,

III - Suç işlenmeden evvel veya işlendiği sırada müzaharet ve muavenetle icrasını kolaylaştırarak suça iştirak eden şahıs, işlenmiş fiile mahsus olan ceza ağırlaştırılmış müebbet ağır hapis cezası ise yirmi yıldan, müebbet ağır hapis cezası ise onaltı yıldan aşağı olmamak üzere ağır hapis cezası ile cezalandırılır. Sair hallerde kanunen muayyen olan cezanın yarısı indirilir.

Bu maddede yazılı fiillerden birini işleyen kimsenin iştiraki inzimam etmeksizin fiilin irtikabı mümkün olamayacağı sabit olan hallerde o kimse yukarıda gösterilen tenzilattan istifade edemez” şeklinde düzenlenmiştir.

Bu maddede yazılı fiillerden birini işleyen kimsenin iştiraki inzimam etmeksizin fiilin irtikabı mümkün olamayacağı sabit olan hallerde o kimse yukarıda gösterilen tenzilattan istifade edemez” şeklinde düzenlenmiştir.

01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Yasasında suça iştirakta, faillik ve şeriklik ayırımı öngörülmüş, azmettirme ve yardım etme şeriklik kavramı içinde değerlendirilmiştir.

“Yardım etme” 5237 sayılı 39. maddesinde; “(1) Suçun işlenmesine yardım eden kişiye, işlenen suçun ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, onbeş yıldan yirmi yıla; müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde cezanın yarısı indirilir. Ancak, bu durumda verilecek ceza sekiz yılı geçemez.

(2) Aşağıdaki hâllerde kişi işlenen suçtan dolayı yardım eden sıfatıyla sorumlu olur:

a) Suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek.

b) Suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak.

c) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak” şeklinde, “Bağlılık kuralı” da Yasanın 40. maddesinde; “(1) Suça iştirak için kasten ve hukuka aykırı işlenmiş bir fiilin varlığı yeterlidir. Suçun işlenişine iştirak eden her kişi, diğerinin cezalandırılmasını önleyen kişisel nedenler göz önünde bulundurulmaksızın kendi kusurlu fiiline göre cezalandırılır.

(2) Özgü suçlarda, ancak özel faillik niteliğini taşıyan kişi fail olabilir. Bu suçların işlenişine iştirak eden diğer kişiler ise azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulur.

(3) Suça iştirakten dolayı sorumlu tutulabilmek için ilgili suçun en azından teşebbüs aşamasına varmış olması gerekir” biçiminde düzenlenmiştir.

Suçun icrasına iştirak etmekle birlikte, işlenişine bulunduğu katkının niteliği gereği yasal tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen diğer suç ortaklarına “şerik” denilmekte olup, 5237 sayılı TCY’nda şeriklik, azmettirme ve yardım etme olarak iki farklı şekilde düzenlenmiştir. Buna göre, yasal tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen veya özel faillik vasfını taşımadığı için fail olamayan bir suç ortağı, gerçekleşen fiilden Yasanın 40. maddesinde düzenlenen bağlılık kuralı uyarınca sorumlu olmaktadır.

TCY’nın 39/2. maddesindeki düzenlemeye göre, yardım etme; maddi yardım ve manevi yardım olarak ikiye ayrılmaktadır.

1-Maddi yardım: bir suçun işlenmesine maddi yardımda bulunma çok çeşitli şekillerde ortaya çıkmakla birlikte maddede;

a)Suçun işlenmesinde kullanılan araçları temin etmek,

b)Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında maddi yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak olarak sayılmıştır.

2-Manevi yardım ise:

a)Suç işlemeye teşvik etmek,

b)Suç işleme kararını kuvvetlendirmek,

c)Suçun işlenmesinden sonra yardımda bulunmayı vaad etmek,

d)Suçun nasıl işleneceği konusunda yol göstermek, şeklinde belirtilmiştir.