muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9310, Karar No: 2016/11647, Tarih: 19.12.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/9310 E.  ,  2016/11647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacılar murisinin ...'tan kullandığı kredi nedeniyle, davalı tarafından Hayat Sigorta Poliçesi ile sigortalandığını, poliçe tanzimi sırasında sağlık durumu hakkında murise soru sorulmadan başvuru formu imzalatıldığını, davacılar murisinin 06.02.2012 tarihinde kalp krizi sonucu öldüğünü, ölüm sebebinin şeker hastalığı olmadığını, davalının yapılan başvuruyu reddettiğini ve kredi taksitlerini davacıların ödediğini belirterek 43.852,00 TL. vefat tazminatının, riziko tarihinden işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacılar murisine sözlü olarak mevcut ya da süregelen hastalığı olup olmadığı sorulup alınan cevaba göre poliçe tanzim edildiğini, başvuru üzerine yaptıkları incelemede, sigortalının poliçeden önce şeker hastalığı bulunduğu ve ilaç kullandığının saptandığını, poliçe tanzimi sırasında sağlık durumu hakkında ve sigara kullanımı konusunda doğru beyan yükümlülüğüne uyulmadığından TTK'nun 1290. maddesi ve HSGŞ C.2.2.2 maddesi gereği poliçeden cayma haklarını kullandıklarını, zararın teminat dışı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 31.084,55 TL'nin 14.04.2012 tarihinden işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, hayat sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar murisinin kullanmış olduğu banka kredisi nedeniyle, 05.01.2011-05.01.2014 tarihleri için hayat sigorta sözleşmesi düzenlenmiş; poliçenin düzenlenmesinden sonra, 06.02.2012 tarihinde davacıların murisi vefat etmiştir.

Poliçenin tanzim edildiği ve rizikonun gerçekleştiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nun, sigorta sözleşmesi kurulurken sigortalıya yüklenen doğru bilgi verme (ihbar) yükümlülüğünü düzenleyen 1290. maddesi, her ne kadar mal sigortalarına ilişkin bulunmakta ise de, Dairemizin yerleşik kararları ile hayat sigortalarında da uygulanmaktadır.

Gerek TTK'nun 1290. maddesi ve gerekse Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-2.2. maddesi düzenlemesine göre; sigorta şirketinin sorusu üzerine veya her hangi bir soru sorulmadan (dolayısı ile buna ilişkin bir form doldurulmadan) sigortalı, sözleşmenin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlüdür.

Gerek TTK'nun 1290. maddesi ve gerekse Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-2.2. maddesi düzenlemesine göre; sigorta şirketinin sorusu üzerine veya her hangi bir soru sorulmadan (dolayısı ile buna ilişkin bir form doldurulmadan) sigortalı, sözleşmenin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlüdür.

Poliçenin düzenlenmesi sırasında sigortalının, doğru beyan yükümlülüğüne aykırı hareket ettiğinin ve sigortacının TTK'nun 1290. maddesine göre, sözleşmeden cayma hakkını kullanmasının haklı olduğunu kabul için ise, sigortalının gizlediği iddia olunan hastalık ile riziko (ölüm) arasında illiyet bağının bulunması gerekmektedir. Anılan bu tespit ve değerlendirmenin yapılması da, tıbbi ve teknik bilgiyi gerektiren bir iş olduğundan, mahkemenin hükme esas aldığı raporu tanzim eden sigorta hakemi bilirkişinin, uzmanlık alanı dışında kalan konuda görüş bildirdiği açıktır.

Bu durumda mahkemece, davacılar murisi sigortalıya ait eksik tedavi belgeleri de dosya içine getirtilerek, aralarında kalp-damar cerrahisi konusunda uzman olan bir hekimin de bulunduğu bilirkişi kurulundan, sözleşme anında sigortalının savunmada geçen şeker hastalığının bulunup bulunmadığı, mevcut olduğunun tespiti halinde gizlenip gizlenmediği, ölüm rizikosu ile bildirilmeyen bu hastalık ve

yine bildirilmeyen sigara kullanımı arasında illiyet olup olmadığı konularında, ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alındıktan sonra, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulüyle, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre; davacılar vekilinin ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekili ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalılara geri verilmesine 19/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11533, Karar No: 2023/2249, Tarih: 26.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11533 E.  ,  2023/2249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2014 tarihli ve 2013/196 Esas, 2014/384 Karar sayılı kararı ile;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2014 tarihli ve 2013/196 Esas, 2014/384 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20.12.2021 tarihli ve 2019/5434 Esas, 2021/23081 Karar sayılı kararı ile; mağdurun yaralanmasına ilişkin rapor aldırılması gerekçesiyle bozulmasına,

3. Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2022/132 Esas, 2022/463 Karar sayılı kararı ile;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 4 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılan ile sanık arasında geçmişe dayanan husumet bulunduğu, suç tarihinde saat 22.30 sıralarında katılanı yolda tanık M.D. ile birlikte yürür şekilde gören sanığın, katılanın yanına gittiği, tarafların burada tartıştıkları ve sanığın elindeki bira şişesiyle katılanın burnuna vurarak onu yaraladığı, daha sonra sanığın katılını zorla kolundan tutarak at arabasına bindirdiği ve katılanın bilmediği bir yere götürdüğü ve daha sonra serbest bıraktığı anlaşılmıştır.

1. Katılan ile sanık arasında geçmişe dayanan husumet bulunduğu, suç tarihinde saat 22.30 sıralarında katılanı yolda tanık M.D. ile birlikte yürür şekilde gören sanığın, katılanın yanına gittiği, tarafların burada tartıştıkları ve sanığın elindeki bira şişesiyle katılanın burnuna vurarak onu yaraladığı, daha sonra sanığın katılını zorla kolundan tutarak at arabasına bindirdiği ve katılanın bilmediği bir yere götürdüğü ve daha sonra serbest bıraktığı anlaşılmıştır.

2. Mağdurun yaralanmasına dair, Adli Tıp Kurumu Manisa Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 15.03.2022 tarihli raporuna göre, "Kişinin yaralanmasının, 1. derece kemik kırığına neden olduğu"

Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve

bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2022/132 Esas, 2022/463 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1781, Karar No: 2025/5765, Tarih: 28.04.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/1781 E.  ,  2025/5765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 5. Asliye Ceza Mahkemesiyle Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 5. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.05.2024 tarihli ve 2024/879 Esas, 2024/660 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2592, Karar No: 2025/2613, Tarih: 06.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/2592 E.  ,  2025/2613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1651 E., 2024/269 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/248 E., 2023/509 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352/1-b bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre birleşen davada temyize konu edilen toplam miktar 24.058,05 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmakla davalı vekilinin birleşen davaya yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Davalı vekilinin asıl davaya yönelik gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Asıl davada davacı vekili; müvekkilinin işlettiği eczane hakkında, davalı Kurumun 08.05.2009 tarihli yazısı ile ile eczane ve eczane çalışanlarının kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak kuruma sahte ilaç küpür, sahte reçete ve sahte rapor fatura ettiği gerekçesiyle 2009 yılı eczane protokolünün (6.13.) ve (6.3.19.) maddeleri gereği, 2 yıl süreyle sözleşmenin feshi ve 113 adet reçete bedeli olan 15.855,49 TL'nin 10 katı tutarındaki cezai şart bedeli 158.554,90 TL'nin eczaneden tahsiline kararı verdiğini, Kurumun kararının soyut olduğunu, ilaç küpürlerinin sahte olup olmadığını eczacının bilmesinin mümkün olmadığını, reçetede doktor imzası, mührü ve belirli şartların olmasının ilaç verilmesi için yeterli olduğunu ileri sürerek, davalı kurumun 08.05.2009 tarihli kararının haksız ve hukuka aykırı olduğunun tespiti ile iptaline, muarazanın men'ine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Birleşen davada davacı vekili; taraflar arasında hukuk ve ceza davaları halen devam ederken ve kesinleşmemiş iken, Kurumun bu defa 26.09.2012 tarihli yazısı ile 03.07.2012 tarihli müfettiş raporuna dayanarak ... Huzurevi doktorlarından ....'nin 01.01.2005/31.12.2006 tarihleri arasında huzurevinde kalmayan şahıslar adına yazılan ve müvekkili eczaneden karşılanan 228 reçetenin usulsüz olduğu iddiasıyla kurum zararı olarak ileri sürdüğü 24.058,05 TL reçete bedelinin müvekkili eczacının yasal faizi ile hak edişlerinden mahsup edileceğini bildirdiğini, doktorun kurum çalışanı ve kurumda yatanlar dışında olanlara ilaç yazmalarını yasaklayıcı mevzuat olmadığını, bu konuda ancak 2006 yılı sonunda itibaren yasak getirildiğini, usulsüz reçete iddiasının Kurumun tek taraflı iddiasından ibaret olduğunu ileri sürerek, davalı Kurumun 03.07.2012 tarihli müfettiş raporuna dayanarak çıkardığı 26.09.2012 tarihli 16.897.625 sayılı işlem ve kararının haksız ve hukuka aykırı olduğunun tespiti ve iptaline karar verilmesini, kurumun bu konuda çıkardığı muarazanın men'ine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Asıl davada davalı vekili; fesih işleminin sahte reçeteden kaynaklandığını, eczane tarafından kasıtlı olarak kuruma sahte reçete fatura edildiğini, bu hususun sigortalıların ve hemşirelerin beyanlarından, söz konusu reçetelerdeki ilaçların teslim alındığına dair sigortalı veya yakınlarının imzalarının sahte olmasından anlaşılacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

2.Birleşen davada davalı vekili; 01.01.2005-31.12.2006 döneminde huzurevinde kalmayan şahıslar adına reçete düzenlendiğini, bu reçetelerin ... ve ... eczanelerinden karşılandığının tespit edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/211 Esas, 2016/218 Karar sayılı kararında, Mahkemece yaptırılan kriminolojik incelemede reçetelerin, davacının elinden çıktığını gösterir delil elde edilemediği, davacının üzerine atılı resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından, hakkında cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verildiği ve kararın Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 2018/5198 E, 2020/1855 K. sayılı kararı ile onandığı, provizyon sisteminin kabul ettiği bir durumda eczacının iş birliği içinde olduğunun ispat edilemeyeceği, ayrıca dava konusu reçetelerin sahte olmadığı, reçetede adı geçen doktorlar tarafından hastalara reçete edildiğinin hasta ifadelerinden anlaşıldığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı hakkında Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/211 Esas sayılı dosyasında davaya konu reçetelere ilişkin evrakta sahtecilik suçundan dava açılmış ise de, açılan davanın zamanaşımına uğraması nedeniyle düşme kararı verildiği, ancak bu dosyada toplanan deliler ve tanık olarak dinlenen sigortalıların beyanları değerlendirildiğinde; davacının reçeteyi düzenleyen doktorlarla işbirliği içerisinde kasıtlı olarak sahte reçete düzenlenmesine iştirak ettiğine ilişkin kanaate ulaşılamadığı, bu itibarla asıl davaya konu fesih ve para cezası işlemlerinin protokol hükmüne aykırı olduğundan iptali gerekeceği, birleşen davada ise 228 adet reçetenin yazıldığı dönemde huzurevi doktorlarının huzurevi dışından hastalara ilaç yazmasına engel yasal bir düzenlemenin bulunmadığı, protokol ve SUT hükümlerinde de dayanağı olmayan bu işlemin hukuka uygun olmadığı ve iptali gerekeceği, İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen dava yönünden açıklanan gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, mahkemece farklı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden davanın kabulü ile 158.554,90 TL cezai şart uygulanmasına ve sözleşmenin feshine ilişkin Kurum işleminin iptaline, birleşen davanın kabulü ile davacı hakkında davalı Kurumun tesis ettiği 26.09.2012 tarihli işlemin iptaline karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacı hakkında uygulanan yaptırımların, davacının 2009 yılı Eczane Protokolüne aykırı hareket ederek Kuruma usulüne uygun olmayan reçete fatura etmesine dayandığını ve bu kapsamda bütün reçete sahipleri dinlenmediğinden eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu, bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya yetersiz olduğunu, kabul anlamına gelmemekle birlikte, ceza mahkemesi kararı hukuk hakimini bağlamayacağından davacı hakkında verilen beraat kararının işbu davaya etkisinin olmaması gerektiğini, müvekkili Kurum lehine vekalet ücretinin eksik hesaplandığını ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, asıl davada, kurum işlemlerinin haksız olduğunun tespiti ile iptaline ve muarazanın men'i istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, asıl davada, kurum işlemlerinin haksız olduğunun tespiti ile iptaline ve muarazanın men'i istemine ilişkindir.

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, 2009 yılı Protokolünün (6.3.19.) maddesi gereği sahte reçete nedeniyle fesih ve cezai şart uygulanabilmesi için gerekli olan davacı eczacı veya eczane çalışanlarının kasten kurumu zarara uğratmak amacında olduğu hususunun davalı Kurum tarafından ispatlanamadığının, davanın tam kabulüne karar verildiğinden davalı lehine vekalet ücreti hükmedilemeyeceğinin ve Bölge Adliye Mahkemesi hüküm fıkrasında 2009 yılı yerine 2019 yılı Protokolü yazılmasının maddi hata niteliğinde olup mahallinde her zaman düzeltilebileceğinin anlaşılmasına göre, davalı vekilinin asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı vekilinin birleşen davaya yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2.Asıl dava yönünden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK'nın 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12196, Karar No: 2014/13845, Tarih: 02.10.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/12196 E.  ,  2014/13845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin ihbar dilekçesinde, kısıtlı adayının vasayet altına alınıp alınmaması konusunda değerlendirme yapılması talep edilmiştir. Mahkemece talebin kabulüne karar verilmiş, hüküm vasi adayı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davada, Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesi uyarınca vasi atanılması istenilmiş, mahkemece verilen davanın kabulüne dair karara vasi tarafından şahsa ilişkin nedenlerle itiraz edilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 422. maddesi gereğince vasinin şahsına-sıfatına karşı yapılan itirazları veya vasinin ileri sürdüğü kaçınma sebeplerini (özürleri) inceleme görevi, öncelikle vesayet makamı olan sulh hukuk mahkemesine, onun kabul etmemesi halinde denetim makamına aittir. Türk Medeni Kanununun 397. maddesinde de denetim makamı görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğu hükme bağlanmıştır. Açıklanan bu hukuki düzenlemelere göre; temyiz dilekçesinin vesayet makamının atadığı vasinin şahsına karşı itiraz olarak kabul edilip yapılan bu itirazların öncelikle sulh hukuk mahkemesince değerlendirilmesi, itiraz nedenleri yerinde görülmediği takdirde buna ilişkin kararla birlikte evrakın denetim makamı olan asliye hukuk mahkemesine gönderilmesi ve denetim makamınca bu konuda kesin bir karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine İADESİNE, 02.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/793, Karar No: 2011/947, Tarih: 31.01.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/793 E.  ,  2011/947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Oluşa, sanığın imzasına havi aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç zabıt varakası muhteviyatı ile sanığın savunması, mülkiyeti gösterir herhangi bir belge ibraz etmemesi, mahallinde orman bilirkişisi marifetiyle yapılan keşif sonucu tanzim edilen krokili raporda dava konusu taşınmaz üzerinde orta çapları 45-60 cm aralığında meşe ağaçlarının bulunması, suça konu yerin batı yönünde ormana komşu olması, memleket haritasında ve amenajman planında ormanlık alan olarak gösterilmesi karşısında daha sağlıklı bir neticeye ulaşılması amacıyla yerinde zabıt mümzilerinden en az bir kişide hazır edilerek sahasında uzman üç kişilik bilirkişiler heyeti marifetiyle yeniden keşif yapılması, yapılacak keşifde 1945 yılına en yakın tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritasının tatbiki suretiyle kendi komşuları dışında bütün çevre ile birlikte örneğin sınırındaki yolların ötesindeki yerlerin niteliğide tesbit edilerek aktüel özelliklerinin belirlenmesi, müdahale edilmemesi halinde kendiliğinden ormanlaşacak alanlardan olup olmadığının ve geçmiş zaman süreci içerisinde ormandan kazanılan yerlerden olup olmadığının belirlenmesi, bilirkişi raporunda yangından sonra kendini yenilediği de belirtilen örtünün ne tür bir örtü olduğunun tesbiti ile neticesine göre hüküm tesisi gerekeceğinin gözetilmeyerek, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idare temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 31.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.