muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10952, Karar No: 2011/8776, Tarih: 29.12.2011

Görüldüğü üzere, bu çözüm tarzı hem işçi hem de işveren yönünde hukuka uygun maddî ve usûlî bakımdan her iki tarafın haklarını korumasını sağlayan bir çözümdür.

Böyle olunca, işe iade davasının yalnızca asıl işveren veya alt işveren aleyhine açılması durumunda, mahkemece, dava hemen reddedilmemeli, davalı olarak gösterilmeyen asıl işveren veya alt işverene davanın teşmili için davacı tarafa süre verilmeli, verilen süre içinde, diğer dava arkadaşına teşmil edilirse davaya devam edilmeli, aksi halde dava sıfat yokluğundan reddedilmelidir.

Taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına yönelik olarak yapılacak inceleme sonucunda, asıl işveren-alt  işveren  ilişkisinin geçersiz veya muvazaaya dayanması nedeni ile feshin geçersizliğine yönelik karar gerçek işveren hakkında kurulmalı, geçersiz veya muvazaaya dayalı ilişkinin diğer tarafı hakkında sıfat yokluğu davanın reddine karar verilmelidir. Ancak, HUMK’nın 327.maddesinin ikinci fıkrası uyarınca taraf sıfatı olmadığı halde, davacıyı, davalı sıfatı kendisine aitmiş gibi yanıltarak kendisine karşı dava açılmasına sebebiyet verdiği için, davanın sıfat yokluğu nedeni ile hakkındaki davanın reddine karar verilen taraf lehine vekâlet ücreti takdir edilmemelidir.

Taraf teşkili sağlandıktan sonra yapılacak iş; öncelikle hizmet alım sözleşmeleri, idari ve teknik şartnameler celbedilip, konunun uzmanlarından oluşan bilirkişi heyeti ile işyerinde keşif yapılarak;  Kamu İhale Kanunu ile  4857 sayılı Yasa’nın 2. maddesi  çerçevesinde alt işveren olduğu ileri sürülen firmaya verilen işin asıl işin bir bölümü olup olmadığı, teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektirip gerektirmediği, işyerindeki ekipmanların, araç ve gereçlerin kime ait olduğu saptanarak değerlendirme yapılması, diğer yandan sendikal nedene dayalı fesih iddiası yönünden ise; dosya içeriğine göre sendikanın yetki tespiti başvurusunda bulunup bulunmadığı ve yetki alıp almadığı,  işyerinde fesih tarihi itibari ile çalışan sayısı, sendikaya üye olan, üyelikten çekilen, üyelikten çekilenlerden çalıştırılan, iş sözleşmesi feshedilen, işten çıkarılanlardan sendikalı olan ve sendikalı olup da işyerinde çalışması devam eden işçiler olup olmadığı araştırılarak  bu konunun kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturularak  toplanacak deliller dosya içeriği ile yeniden bir değerlendirmeye tabi tutulup sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir

Mahkemece yukarıdaki açıklandığı üzere eksik incelme ve araştırma  ile yazılı şekilde  karar verilemesi   bozma nedenidir

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 29.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26105, Karar No: 2014/18138, Tarih: 18.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/26105 E.  ,  2014/18138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/334511

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 14. (Kartal 3.) Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 18/04/2012

Numarası : 2010/879 - 2012/950

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin bir nedene dayanmayan, katılan vekilinin ise yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğinde bulunan hasta evrakından, mağdurun oryantasyon bozukluğu yaşadığı, sol tarafında sinir paralizisi olduğu, basit emirlere uyarak tek kelime konuşabildiği, evde bakım ve fizyoterapi desteği alması gerekliliği ile taburcu edildiği; katılan vekili tarafından da; mağdurun felç geçirdiği, hafıza kaybı ile fiziksel ve zihinsel problem yaşadığı belirtilmiş olması karşısında, mağdur hakkında Kartal Adli Tıp Şube Müdürlüğü mağdurun hayati tehlike geçirdiğine dair raporun mağdurun geçici raporuna istinaden ayrıntı içermeden düzenlendiğinden yetersiz bulunduğu anlaşılmakla, mağdurun yaralanmasının TCK'nın 89/2-3. maddesinde belirtilen nitelikli halleri kapsayıp kapsamadığı hususunda ayrıntılı rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9163, Karar No: 2016/8595, Tarih: 08.09.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/9163 E.  ,  2016/8595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Taşınmaz kira sözleşmesinden kaynaklanan

01/07/2016 tarihinde kabul edilip 23/07/2016 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60. maddesinin 3. fıkrası değiştirilmiştir. Bu düzenlemeye göre, dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi bir ay içinde yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçeleri ile birlikte dosyayı bir ay içinde görevli Daireye gönderecektir.

Bu durumda dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın hasılat kirası sözleşmesine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 6. Hukuk Dairesine aittir.

Yukarıdaki yasal düzenleme de dikkate alındığında dosyanın görevli Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmesine 08/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6545, Karar No: 2007/5138, Tarih: 26.03.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/6545 E.  ,  2007/5138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk(İş)Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2006

Davacı,  davalı işveren nezdinde 15.9.2001-29.8.2002 tarihleri arasında çalıştığının tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde,  mahkemenin yetkisizliğine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, Kırklareli ilindeki işyerinde 15.09.2001-29.08.2002 tarihleri arasında hizmet akdiyle çalıştığının tespitini istemiş, Mahkemece; tespiti istenilen hizmetlerin K. ilinde gerçekleştiği gerekçesiyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiştir.

506 Sayılı Kanun’un uygulanmasından doğan uyuşmazlıklarda; anılan yasada hüküm bulunmaması nedeniyle yetkili Mahkemenin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’na ilişkin genel hükümlere göre belirlenmesi gerekir.Bu çevrede; davanın kural olarak Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 9 ve 17. maddeleri gereğince Sosyal Sigortalar Kurumu Genel Müdürlüğü’nün bulunduğu Ankara veya işlemlerin yapıldığı şubenin bulunduğu yerde açılması gerekir.Ne var ki, Kurum’un davanın açıldığı Tekirdağ’da Şube Müdürlüğü ve avukatları mevcuttur.Öbür yandan davalı  Kurum  avukatı  davayı  başından  itibaren  takip etmiştir.Bu durumda sigortalıya nazaran hem ekonomik, hem de teşkilat yönünden güçlülüğü tartışılamayacak kadar açık bulunan ve en az yetkili mahkemedeki düzeyde savunma hakkını kullanmış olan Kurum’un yetkisizlik itirazı objektif iyiniyet kurallarıyla bağdaşmaz.

Diğer taraftan iş davalarının en kısa sürede sonuçlandırılması gereği de yasa hükmüdür.Konuya sosyal güvenlik açısından da bakıldığında yetkiye ilişkin genel usul kurallarının katı biçimde uygulanması, bu hukuk dalının amacı ile de bağdaştırılamaz.Aksinin kabulü halinde, kural olarak dar gelirli durumda bulunan sigortalılar ile bunların hak sahiplerinin mahkemeler yoluyla hak aramaları zorlaşmış olur.Oysa Kurumun görevi, sigortalı ya da hak sahiplerinin haklarını teslimde zorlaştırıcı değil, yasaların olanak verdiği ölçüde, olabildiğince kolaylaştırıcı olmalıdır.

Belirtilen nedenlerle Tekirdağ İş Mahkemesi davada yetkili bulunduğundan; mahkemece, işin esasına girilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, dava dilekçesinin yetkisizlik nedeniyle reddi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya  iadesine, 26.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30725, Karar No: 2013/16142, Tarih: 13.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/30725 E.  ,  2013/16142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3, 53/6, 63.maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine ve oluşa göre; sanığın olay günü saat 10:00 sıralarında sevk ve idaresindeki kamyonu ile, Dodurga Caddesi üzerinde seyir halinde iken, meskun mahal sınırları içinde bulunan olay yeri olan No:37 önlerine geldiğinde, sağ taraftan yola giren 2009 doğumlu yaya ...'a aracının ön kısmı ile çarpıp sol arka teker ile üzerinden geçmesi sonucu ölümüne neden olduğu, kazanın oluşumunda trafik kazası tespit tutanağına göre, yola birden bire çıkan ve yaklaşan araca ilk geçiş hakkını bırakmayan maktulün tamamen kusurlu olduğu tespit edilmiş ise de, adli tıp raporuna göre, sanığın yönetimindeki kamyon ile seyri sırasında yola gereken dikkatini göstermediği, dikkatsiz seyri nedeniyle sağ taraftan yola giren çocuk yayayı zamanında fark edip önlem almadığı, önlemsizce aracının ön kısmı ile yayaya çarpması ve sol arka tekerleği ile üzerinden geçmesi sonucu meydana gelen olayda, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı nedeniyle tali kusurlu olduğunun tespit edildiği, olayın tek görgü tanığı olan Yakup Uysal'ın beyanına göre, sanığın ölene aracının yan tarafı ile değil ön kısmı ile çarptığı, kaza mahallinin yerleşim yeri sınırları içinde olduğu, sanığın fren tedbirine başvurmadığı için yolda fren izine rastlanılmadığı, olay yeri inceleme raporuna göre, çarpma noktası ile kaza sonrası kamyonun durduğu yer arasındaki mesafenin 18 metre olarak ölçülmesi gözönüne alındığında, sanığın hızını aracının özelliğine ve mahal şartlarına göre ayarlamadığı ve hükme esas alınan adli tıp raporunun oluşa uygun olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasını öneren (1) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, eksik inceleme yapıldığına, kusuru olmadığına, kazaya ölen çocuğun neden olduğuna, bilirkişi raporunun yetersiz olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin; katılan vekilinin de, sanığın cezasının ertelenmemesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın soruşturma aşamasında yatırmış olduğu 3.000.00 TL güvence parasına ilişkin karar verilmemesi,

Sanığın soruşturma aşamasında yatırmış olduğu 3.000.00 TL güvence parasına ilişkin karar verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "Sanığın soruşturma aşamasında yatırdığı 3.000.00 TL güvence parasının 5271 sayılı CMK'nın 113-115 maddeleri hükümlerine göre geri verilmesine” şeklinde bent eklenerek hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14722, Karar No: 2012/957, Tarih: 08.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/14722 E.  ,  2012/957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu çekişme konusu taşınmazlara komşu parsel maliki davalıların haksız olarak kullanmak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, kayden davacıya ait bir kısım taşınmazlara elatma olgusunun keşfen saptandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...’nın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; bir kısım davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 264.37.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 08.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3788, Karar No: 2015/13330, Tarih: 30.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/3788 E.  ,  2015/13330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Bakanlık vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, kısa adı ... olan ....nde dava dışı ... nezdinde olmak üzere 01.02.2007-31.12.2009 Tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığını, ..’ ın yönetiminin davalı Üniversite Rektörlüğü tarafından yürütüldüğünü, işveren şirketin de Rektörlüğün taşeronu durumunda olduğunu, davalı şirket ve ... aleyhine ...İş Mahkemesinin 2010/460 Esas sayılı dosyası ile açmış olduğu alacak davasının işveren şirket ile sınırlı olmak üzere kabulüne karar verildiğini, ancak şirketin gayri faal olması nedeni ile ilam gereğinin yerine getirilemediğini, işin sevk ve idaresini yürüten Rektörlüğün asıl işveren sıfatı ile sorumlu olduğunu ayrıca işveren şirket ile hizmet alım sözleşmesini imzalayan davalı kurumun da sorumlu olduğunu belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...., Bakanlığın ihale makamı olduğunu, hukuki ilişkinin yüklenici şirket ile davalı Rektörlük arasında olduğunu, anahtar teslim usulüyle yapılan bu tip bir ihalede işçilerinin özlük haklarından yalnızca yüklenici firmanın sorumlu olabileceğini, ayrıca davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ..., davacı ile aralarında iş akdi ilişkisinin bulunmadığını, ayrıca davacının işverenin olan şirketle de herhangi bir sözleşme imzalanmadığını, ...’ ın kurulup işletilmesi konusunda İzmir İlindeki diğer bir kısım kamu kurumları ile birlikte ortak protokol düzenlendiğini, protokol hükümlerine göre Rektörlüğün de diğer kamu kurumları ile birlikte etkin paydaş sıfatı ile sorumluluk almış olmasının Rektörlüğün asıl işveren konumunda değerlendirilmesine yol açamayacağı, bu nedenle davacının işçilik hak ve alacaklarından sorumlu tutulamayacağını, ayrıca davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı Bakanlık açısından davanın kısmen kabulüne, davalı Üniversite açısından ise davadışı alt işveren ... ile arasında hizmet alım sözleşmesi bulunmadığı, bu nedenle davalı üniversitenin asıl işveren olarak sorumlu olmadığı gerekçesi ile davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davalı Bakanlık açısından davanın kısmen kabulüne, davalı Üniversite açısından ise davadışı alt işveren ... ile arasında hizmet alım sözleşmesi bulunmadığı, bu nedenle davalı üniversitenin asıl işveren olarak sorumlu olmadığı gerekçesi ile davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Davacı güvenlik görevlisi olarak ..nde dava dışı ... nezdinde çalışmıştır. Davacının çalışmasına konu temizlik ihalesi .. tarafından yapılmıştır. ...'na bağlı bir kurumdur. Aynı şekilde 20.06.2003 tarihli ...’ın işletilmesine ilişkin protokole göre ...’nün ..nde görevli sosyal hizmet uzmanı, çocuk gelişim uzmanı ve psikoloğun gerekli hallerde tedavi merkezinde de görev yapmasının rehabilitasyon sürecinde Merkezle işbirliği içinde olması, ....’nün ise merkezi kurmak, yönetmek ve işletmek, gerekli her türlü ihtiyacını karşılamak konusunda yükümlülük üstlendiği, 20 Şubat 2003 tarih 25026 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan .. Yönetmeliği 1. maddesine göre ..’ın ....’ne bağlı olarak kurulduğu anlaşılmıştır. Dolayısı ile davalı Üniversite davacının işçilik alacaklarından asıl işveren olarak sorumludur. Mahkemece yanlış değerlendirme ile davalı Üniversite açısından davanın husumetten reddi hatalı olup bu yanlışlık davalı Bakanlığın da hak alanını ilgilendirdiğinden karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 30/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16228, Karar No: 2024/4041, Tarih: 02.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/16228 E.  ,  2024/4041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2619 Esas 2021/394 Karar

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul- İstinaf Talebinin Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİH : 18.12.2018

SAYISI : 2017/667 Esas 2018/647 Karar

Taraflar arasındaki kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Türkiye Cumhuriyeti İçişleri Bakanı olan davalının 05.12.2017 tarihinde A Haber Televizyon Kanalının canlı yayınında sarf etmiş olduğu söz ve ifadelerle CHP Genel Başkanı olan müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, bu sözlerin ifade özgürlüğü ve eleştiri kapsamında değerlendirilemeyeceğini, hakaret niteliğinde olduğunu, müvekkilinin kamuoyu nezdinde itibarının sarsıldığını belirterek 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden yasal faizi ile beraber davalıdan tahsili isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının hakaret ve tehdit içerikli açıklamalarına cevap olarak dava konusu sözlerin dile getirildiğini, siyasetçilerin konumu itibarı ile yapılan sert ve ağır eleştirilere katlanması gerektiğini, talep edilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu, dava konusu edilen açıklamaların tümünün gerçek olduğunu, eleştiri sınırlarının aşılmadığını, ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile A Haber Kanalının 05.12.2017 tarihli canlı yayınına katılan davalının davacı hakkında birtakım beyan ve açıklamalarda bulunduğu, davaya konu açıklama tarihinde davacının ana muhalefet partisi başkanı ve milletvekili, davalının ise İçişleri Bakanı olduğu, siyasetçiye yönelik eleştiri sınırlarının, özel bir şahsa yönelik eleştiri sınırına göre daha geniş olduğu, siyasetçilerin her söz ve eylemini basının ve halkın ve bu kapsamda diğer milletvekillerinin yakın denetimine açtıkları ve bu nedenle daha geniş bir hoşgörü göstermek zorunda olduklarının kuşkusuz olduğu ancak davaya konu konuşmanın içeriğinde kullanılan bir kısım ifadeler ile ifade özgürlüğü ve eleştiri sınırlarının aşıldığı, davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın 05.12.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davalının canlı yayındaki söz ve ifadeleri ile müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, hükmedilen manevi tazminat miktarının caydırıcı nitelikte olmadığını, tam kabul kararı verilmesi gerektiğini, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/8157 Esas sayılı dosyasında dava konusu sözler nedeniyle hakaret, iftira ve tehdit nedeniyle yürütülen ceza soruşturması neticesinde müvekkili hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, mahkeme tarafından delilleri değerlendirilmeden verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacının asılsız iddiaları ile ilgili ispat yükümlülüğü çerçevesinde dava konusu sözlerin sarf edildiğini, davacının hakaret ve tehdit içerikli açıklamalarına cevap verildiğini, siyasetçilerin konumu itibarı ile yapılan sert ve ağır eleştirilere katlanması gerektiğini, dava konusu edilen açıklamaların tümünün gerçek olduğunu, eleştiri sınırlarının aşılmadığını, ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç