muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3493, Karar No: 2014/6876, Tarih: 26.03.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/3493 E.  ,  2014/6876 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili davacının davalı şirkete ait .... Plaza işyerinde 04.....2010 tarihinde alakart kısım şefi olarak işe başladığını, ....08.2011 tarihinde yıllık ücretli izne ayrılan müvekkilinin izin kullandığı ... ilinde rahatsızlığı üzerine ... Devlet Hastanesinden ....08.2011 tarihinden itibaren ... günlük istirahat aldığını, raporun sonunda ... Devlet Hastanesinden ... günlük ikinci raporu aldığını, bu raporlar üzerine davalı şirketin, raporda belirtilen "Bening Paroksismal Pozisyonel Vertigo" hastalığının işyerinde çalışmasının başta müvekkilinin sağlığı olmak üzere iş güvenliğini tehlikeye düşüreceği, bu hastalığın ... günlük istirahat süresinde geçmeyeceği ve tedavisinin mümkün olmadığı, raporun hile ile alındığı iddialarını ileri sürmek suretiyle iş sözleşmesini haksız ve geçerli bir sebebe dayanılmaksızın feshedildiğini, ayrıca istirahat döneminde açıklanan feshin istirahat süresinin sonunda sonuçlarını doğuracağım iddia ederek haksız ve geçerli sebebe dayanmayan nedenlerle gerçekleştirilen feshin geçersizliği ile işe iadesine, işe iade kararının hukuki sonuçlarına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının, müvekkili işyerinde 04.....2010 tarihinden itibaren çalışmaya başladığını, ....08.2011 tarihinde izne ayrılan davacının ....08.2011 tarihinde ... Devlet Hastanesince düzenlenmiş ... günlük istirahat raporunu müvekkiline sunduğunu, bu ilk rapora göre davacının "vertigo" rahatsızlığından mustarip olduğunu, istirahat süresinin 07.09.2011 tarihinde sona erdiğini, rapor bitiminde işbaşı yapmayan davacının 07.09.2011 tarihinde ... Devlet Hastanesinden "Lumbo Siyatalji, Lomber Dadikulopat" rahatsızlığına bağlı ve ... gün süreli sağlık kurulu raporu aldığım, aynı gün ...'ya geldiği halde işyerine uğramadığını, ikinci raporu 12.09.2011 tarihli bildirimle ....09.2011 tarihinde müvekkiline tebliğ ettiğini, müvekkili şirketin de 23.08.2011 tarih ve T.C. ... ....Noterliğinin 23557 yevmiye numaralı ihtarnamesiyle; ilk rapor doğru ise sahip olduğu rahatsızlığın iş ve işçi güvenliğine aykırı olduğundan, ayrıca çalışmanın sürekliliği esası bozulmakla, otel işletmesi olan işyerinin ve işin gereklerine aykırılık oluşturduğundan, doğru değilse suç teşkil ettiğinden, her iki halde de haklı nedenle iş akdini feshettiğini bildirdiğini, davacıdan sadır maddi vakıa ve delillere göre davacının işten ayrılmayı kapasına koyduğunu, ancak iş akdini, kendisi sonlandırdığı takdirde kıdem tazminatı başta olmak üzere tazminat alamayacağım öğrendiğini, ayrıca raporlu iken iş akdinin feshedilemeyeceği, feshedilirse tazminat doğacağı düşüncesinden hareketle sağlık raporu aldığını, ancak olayla ilgili suç duyurusunda bulunulduğunu, Yüksek Mahkeme kararlarına göre feshin rapor bitiminde sonuçlarını doğurduğunu iddia ederek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece fesih bildiriminde; ....08.2011 tarihinde yıllık izne ayrılmasının ardından ....08.2011 tarihinde ... Devlet Hastanesinden aldığı ... günlük istirahat raporundaki teşhise göre "bening parokisismal pozisyonel vertigo" rahatsızlığının iş sağlığı iş güvenliğini tehlikeye düşüreceği iddiasına dayalı olarak işyerinin ve iş gereklerinden kaynaklanan geçerli nedenle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun ... ve 25. Maddeleri uyarınca feshedildiğinin, fesih yazısında ayrıca raporun hile ile alındığı düşüncesi ile Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunulduğunun belirtildiği, Savcılık tarafından kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği ve karara itirazın da reddedildiği, davacı adına düzenlenen raporların aksi henüz kanıtlanmadığından ve davacının sağlık durumunun davalı işyerinde çalışmasına engel teşkil ettiğine dair sağlık kurulu raporu sunulmadığından, sırf istirahat raporu aldığı iddiası ile gerçekleştirilen fesih işleminin iptali ile feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin işveren tarafından sağlık sebepleriyle haklı nedenle ve derhal feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İş sözleşmesinin işveren tarafından sağlık sebepleriyle haklı nedenle ve derhal feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (I) numaralı bendinin (a) alt bendinde, “işçinin kendi kastından veya derli toplu olmayan yaşayışından yahut içkiye düşkünlüğünden doğacak bir hastalığa veya sakatlığa uğraması halinde, bu sebeple doğacak devamsızlığın ardı ardına üç iş günü veya bir ayda beş iş gününden fazla sürmesi” hali, (b) alt bendinde ise, “işçinin tutulduğu hastalığın tedavi edilemeyecek nitelikte olduğu ve işyerinde çalışmasında sakınca bulunduğunun Sağlık Kurulunca saptanması” durumunda, işverenin derhal fesih hakkının olduğu açıklanmıştır.

İşçi hastalık veya sakatlığa yol açan olayı bilerek ve isteyerek gerçekleştirmelidir. İşçinin derli toplu olmayan yaşantısı ile içkiye düşkünlüğü de başlı başına fesih nedeni olmayıp, bu durumların, işçiyi hastalığa veya sakatlığa yöneltmesi gerekir.

İşçinin sözü edilen nedenlere dayanan hastalık ya da sakatlığının, ardı ardına üç gün ya da bir ay içinde beş iş günü aşması halinde işverenin derhal fesih hakkı doğar. Maddede geçen “bir ay” takvim ayı olmayıp, işçinin kusura dayanan hastalık veya sakatlık ya da derli toplu olmayan yaşantısı sebebiyle işe gidemediği ilk günü takip eden bir aylık süredir.

İşverenin Yasanın 25/I-a maddesi uyarınca derhal feshi, aynı maddenin (g) alt bendinde geçen devamsızlık nedeniyle fesih hakkından bağımsızdır. Maddenin anılan (g) alt bendinde, işçinin izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmemesi hali söz konusudur.

1475 sayılı Yasanın .../I-b maddesinde “işçinin bulaşıcı veya işi ile bağdaşmayacak derecede tiksinti verici bir hastalığa tutulması” hali derhal fesih nedeni olarak sayılmışken, 4857 sayılı Kanunda bu hükme yer verilmemiştir. Bunun yerine işçinin tedavisi imkânsız bir hastalığa tutulması hali düzenlenmiştir. İşçinin tutulduğu hastalığın tedavisinin bulunmaması yanında, işyerinde çalışmasının sakıncalı olması da sağlık kurulunca belirlenmelidir. Yasanın 25/I-b maddesindeki bu düzenlemeye göre her iki şartın da bir arada bulunması gerekir.

Somut olayda Balık Kısım Şefi olarak sürekli mutfakta çalışan davacının aldığı rapordaki "Bening Paroksismal Pozisyonel Vertigo" teşhisi nedeniyle davacının iş akdinin iş sağlığı iş güvenliğini tehlikeye düşüreceği iddiasına dayanılarak feshedildiği anlaşılmıştır. Ancak davacının rahatsızlığının tedavi edilebilecek nitelikte olup olmadığı araştırılmamıştır. Davacının raporlarıyla birlikte tam teşekküllü Sağlık Kurumuna sevki ile rahatsızlığının tedavi edilip edilemeyeceği yönünde uzman raporu aldırılmalıdır. Tedavisi mümkün ise Mahkemece şimdiki gibi karar verilmelidir. Tedavisi mümkün değil ise davacının sağlık durumunun iş sağlığı ve güvenliğini tehdit edeceğinin açık olduğu ve sağlık koşullarına dayalı işverence yapılan feshin geçerli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmelidir. Mahkemece eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8259, Karar No: 2021/3454, Tarih: 11.03.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/8259 E.  ,  2021/3454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 4. Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında, suça konu 14/06/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 01/10/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, sanığın infaza başladıktan sonra denetimi ihlal etmesi nedeniyle infaz dosyasının kapatılarak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırıldığı ve açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek sanığın mahkumiyetine karar verildiği görülmüş ise de;

1- 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. maddesindeki “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmüne aykırı olarak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, sanığın önce bilinen son adresi olan "Atatürk mahallesi, 202/40 Sokak, No:3/2 Buca/İzmir" adresinden farklı bir adrese tebliğe çıkarıldığı ve tebliğin iade edildiği, bunun üzerine ise doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu, bu nedenle sanığa yeniden öncelikle bilinen son adresine tebliğe çıkarılması, tebliğin iade gelmesi durumunda MERNİS adresine usulüne uygun tebliğ edilmesi gerektiğinden, 01/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre;

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre;

Sanık hakkında, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, sanığın usulüne uygun olarak 06/01/2015 tarihinde infaza başladığı, 20/04/2015 tarihindeki denetim müdürlüğündeki görüşmeye katılmayarak ilk ihlalini gerçekleştirdiği, bunun üzerine 27/04/2015 tarihli uyarılı çağrı yazısının sanığın doğrudan MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı ve Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre muhtara tebliğ edildiği bu haliyle yapılan tebliğ işleminin usulsüz olması yanında, sanığın 20/07/2015 tarihli denetim müdürlüğündeki görüşmeye katılmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13413, Karar No: 2015/8991, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13413 E.  ,  2015/8991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3439, Karar No: 2020/1112, Tarih: 10.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3439 E.  ,  2020/1112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 30/11/2017 tarih ve 2017/80 E- 2017/537 K. sayılı kararın davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 10/05/2019 tarih ve 2018/1147 E- 2019/553 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 2014/03953, 2011/25986 sayılı ve "royal mini kuplar" ve "golf royal" ibareli tanımış markaların sahibi olduğunu, davalı şahısça yapılan 2016/00886 sayılı, "royal hako" ibareli marka başvurusuna iltibas, tanınmışlık ve kötü niyet vakıalarına dayalı olarak yapmış oldukları itirazın nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini ileri sürerek, 2016-M-12367 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şahısça cevap dilekçesi sunulmamıştır.

Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şahısça cevap dilekçesi sunulmamıştır.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, başvuruya konu marka, standart karakterle yazılmış "Royal Hako" ibaresinden oluşurken, itiraza dayanak markaların ise, yine standart karakterle yazılmış "royal mini kuplar", "golf royal" ibarelerinden oluştuğu, kraliyet anlamına gelen “royal” kelimesinin çeşitli şekillerde kalite bildiren bir kelime olarak yaygın şekilde kullanılmakta olması nedeniyle potansiyel müşterilerin de “royal”in bu manası hakkında bilgi ve tecrübe kazandıkları, bu nedenle “royal” ibaresini içeren davacı başvurularının başlangıçtaki ayırt edicilikleri nispeten düşük olduğu, ROYAL’in 30. Sınıftaki dondurma emtiasında yoğun bir şekilde kullanılmak suretiyle anılan emtia açısından sonradan ayırt edicilik kazandığı, Royal markası hakkında bilgi sahibi olan müşterinin Royal’in markanın başında olmasının da etkisiyle “Royal Hako”yu dondurmalarda kullanılan önceki “royal” markalarının yeni bir versiyonu zannedebileceği, “royal” markasının tescilli olduğu diğer sınıflar açısından kullanılarak kazanılan ayırt edicilik söz konusu olmadığından, royal kelimesinin başlangıçtaki ayırt ediciliği düşük olduğundan, sonraki markaya eklenen “hako” kelimesinin iştigal konusuyla ilgisi olmayan özgün bir ibare olduğu, dondurmalar dışındaki diğer emtia açısından karışıklık riski olmadığı, ROYAL markasının tanınmış olduğu yönünde bir intiba oluşmadığından MarKHK m. 8/4’ün koşullarının bulunmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, TPMK YİDK'in 2016-M-12367 sayılı kararının 30. sınıf 12. alt grubunda yer alan "dondurmalar, yenilebilir buzlar" mal ve hizmetleri yönünden kısmen iptaline, 2016/00886 sayılı markanın 30. sınıf 12. alt grubunda yer alan "dondurmalar, yenilebilir buzlar" mal ve hizmetleri yönünden kısmen hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı ... davalı kurum vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davacı ... davalı kurum vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davalı kurumun tüm, davacının ise sair istinaf itirazlarının yerinde olmadığı ancak markalar arasında KHK’nın 8/1-b. maddesi anlamında benzerlik ve karıştırma ihtimali bulunup bulunmadığı değerlendirilirken ibareler yanında markalar kapsamında bulunan mal ve hizmetlerin de dikkate alınması gerektiği, taraf markalarının 30. sınıftaki ürünleri içerdiği, bilirkişi raporunun içeriğinde de belirlendiği üzere, davalının başvurusu kapsamında bulunan, "30/1. Sınıftaki; Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler." emtialarının kahvenin çayın alternatifi olması, marketlerde aynı raflarda pazarlanması nedeniyle davacının önceki markasının kapsamındaki çay ile başvuru kapsamındaki kahvenin benzer olduğu, davalının başvurusu kapsamında bulunan, "30/09; Çaylar, buzlu çaylar." ile davacının markasının kapsamındaki "30/09; Çaylar buzlu çaylar." emtialarının aynı olduğu, davalının başvurusu kapsamında bulunan, "30/11; Sakızlar." ile davacının markasının kapsamındaki "30/11; Sakızlar." emtiasının aynı olduğu, davalının başvurusu kapsamında bulunan, "30/12; Dondurmalar, yenilebilir buzlar." ile davacının markasının kapsamındaki "30/12; Dondurmalar, yenilebilir buzlar, buz kremler, sütlü buzlar." emtialarının aynı olduğu, her ne kadar mahkemece, kraliyet anlamına gelen “royal” kelimesinin çeşitli şekillerde kalite bildiren bir kelime olarak yaygın şekilde kullanılmakta olması nedeniyle “royal” ibaresini içeren davacı başvurularının başlangıçtaki ayırt ediciliklerinin düşük olduğu belirlenerek 30. sınıf 12. alt grubunda yer alan "dondurmalar, yenilebilir buzlar" mal ve hizmetleri yönünden aynı tür sayılmasının gerektiği, diğer sınıflar yönünden ise bir iltibas bulunmayacağı sonucuna varılmış ise de, esasen "ROYAL" kelimesinin somut ve soyut olarak ayırt edicilik vasfı bulunduğu, bu itibarla, davacının mesnet alınan markalarının esas unsurunun "ROYAL" olduğu, başvurunun esas unsurunun da "ROYAL" ibaresi olduğu, ibareler arasında 8/1-b anlamında iltibas oluştuğu, ayrıca bilirkişi raporu içeriğinde belirlenen 30/1, 9, 11 ve 12. sınıflar açısından da tescil engelinin oluştuğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmadığı gerekçesiyle, davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle, davanın kısmen kabulüne, TPMK YİDK'in 2016-M-12367 sayılı kararının, "30/1. Sınıftaki; Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler.", "30/09; Çaylar, buzlu çaylar.", "30/11; Sakızlar.", "30/12; Dondurmalar, yenilebilir buzlar." malları yönünden iptaline, başvuruya konu markanın zikredilen emtialar bakımından hükümsüz kılınmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı ... davalı kurum vekilleri temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı ... davalı Kurum vekilleri temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ... davalı Kurum'dan ayrı ayrı alınmasına, 10/02/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7695, Karar No: 2015/19305, Tarih: 03.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7695 E.  ,  2015/19305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2014

NUMARASI : 2013/363-2014/314

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, tamamının yüzölçümü ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %5'ini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.