muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16981, Karar No: 2023/18036, Tarih: 08.05.2023

C. Bozma üzerine karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında,

1. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 12 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları uygulanmasına,

2. 6136 sayılı Yasa'nın 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 62 inci maddesi, 50 ve 52 inci maddeleri uyarınca 500 TL adli para cezası ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna bozulması gerektiğine, ön ödeme evrağının sanığa tebliğ edilmediğine vesaireye yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü, sanığın oğlu olan ...'nun karıştığı tespit edilen başka bir yaralama olayı nedeniyle yapılan ihbar üzerine, olay yerine gelen kolluk görevlilerinin sanık ...'na olayı sorduklarında, sanığın bir şey olmadığını söyleyerek olay yerinden uzaklaşmaya çalıştığı esnada, sanığın, belindeki kabarıklığı farkederek üst araması yapmak isteyen katılan ...'i ele geçmeyen silahla tehdit edip, katılan ...'i burnuna yumruk atmak suretiyle yaraladığı böylece üzerine atılı suçları işlediği kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan Kurulan Hüküm Bakımından

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, Yasada öngörülen cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, suç tarihi dikkate alınarak, suçun tabi bulunduğu 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin incelemeye konu hüküm tarihinde gerçekleştiği belirlenmiştir.

B. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Bakımından

1. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Bakımından

Sanık hakkında kurulan hükümde; katılanların anlatımları, tanık beyanları, katılanın yaralanmasına ilişkin adli rapor, olay yeri tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

2. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın Kanun'i bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın Kanun'i bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçu Bakımından

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu bakımından

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının 1 numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2215, Karar No: 2022/7055, Tarih: 07.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/2215 E.  ,  2022/7055 K.**

**"İçtihat Metni"**

1262 sayılı İspençiyari ve Tıbbi Müstehzarlar Kanunu’nun 20. maddesine aykırı davranmak eylemi nedeni ile kabahatli ... hakkında 8.450,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair ... Kaymakamlığı İlçe Sağlık Müdürlüğünün 24/01/2019 tarihli ve 14 sayılı kararına karşı yapılan başvurunun reddine dair ... Sulh Ceza Hâkimliği'nin 30/07/2019 tarihli ve 2019/1159 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliği'nin 14/10/2019 tarihli ve 2019/4052 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 23/11/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.01.2022 tarihli ve KYB. 2021-145543 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1-... Eczanesi yetkilisi olan kabahatli hakkında, "..." isimli ilacın 15 kez satılmasına karşın bu satışların ilaç takip sistemine kayıt edilmemesi nedeniyle toplam 8.450,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmış ise de, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 15/2. maddesinde yer alan, “Aynı kabahatin birden fazla işlenmesi halinde her bir kabahatle ilgili olarak ayrı ayrı idari para cezası verilir. Kesintisiz fiille işlenebilen kabahatlerde, bu nedenle idari yaptırım kararı verilinceye kadar fiil tek sayılır.” şeklindeki düzenleme karşısında, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 19. Ceza Dairesi'nin 22/01/2018 tarihli ve 2017/3035 Esas, 2018/522 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere kabahatlinin eyleminin kesintisiz fiille işlendiğinin kabul edilerek her bir ilaç için ayrı ayrı idari yaptırım kararı verilemeyeceği hususu gözetilmesizin, itirazın bu yönüyle kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2-Kabahatli hakkında, eczanede yapılan denetim sonucunda, İlaç Takip Sistemi kayıtları ile halihazırda stok durumu arasında farklılık bulunduğu, söz konusu ilacın eczane stoğunda bulunmadığı, farklılığın, bahse konu ilacın eczane tarafından İlaç Takip Sisteminden satış bildirimi yapılmaksızın satış işleminin gerçekleştirilmiş olmasından kaynaklandığının tespit edilmesi gerekçesi ile 1262 sayılı Kanunun 20. maddesi uyarınca idari para cezası karar tutanağı düzenlendiği anlaşılmış ise de;

2-Kabahatli hakkında, eczanede yapılan denetim sonucunda, İlaç Takip Sistemi kayıtları ile halihazırda stok durumu arasında farklılık bulunduğu, söz konusu ilacın eczane stoğunda bulunmadığı, farklılığın, bahse konu ilacın eczane tarafından İlaç Takip Sisteminden satış bildirimi yapılmaksızın satış işleminin gerçekleştirilmiş olmasından kaynaklandığının tespit edilmesi gerekçesi ile 1262 sayılı Kanunun 20. maddesi uyarınca idari para cezası karar tutanağı düzenlendiği anlaşılmış ise de;

6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanunun 24/1. maddesinde ''… ilaçların satışı, alındığı ecza deposuna veya mücbir sebep hâlinde diğer depolara iadesi, eczaneler arasındaki takası, miadı geçmiş ya da bozulmuş olanlarının imhası işlemlerinde ilaç takip sistemine bildirim yapılması zorunludur.'' ve aynı Kanunun 44. maddesinde ''Bu Kanunda yazılı olan yasaklara ve mecburiyetlere muhalif hareket edenlere, fiilleri suç oluşturmadığı takdirde ve bu Kanunda özel hüküm bulunmayan hallerde ikiyüz Türk Lirası idarî para cezası verilir.'' şeklinde yer alan düzenlemeler uyarınca, kabahatli hakkında 6197 sayılı Kanunun 44. maddesi uyarınca idari yaptırım kararı düzenlenmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden de kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesinin (2) numaralı maddesi içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden, ... Sulh Ceza Hakimliği'nin 14.10.2019 tarih, 2019/4052 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, kabahatli hakkında uygulanan idari yaptırım kararlarının kaldırılmasına, bozma nedenine göre ihbarnamenin (1) numaralı maddesi yönünden karar verilmesine yer olmadığına, 07.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20138, Karar No: 2011/6556, Tarih: 13.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20138 E.  ,  2011/6556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak alınması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1947, Karar No: 2015/2938, Tarih: 25.03.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/1947 E.  ,  2015/2938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çankırı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2014

NUMARASI : 2008/209-2014/260

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı İtirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde davalının Çankırı Karataş Mah. Uluyazı mevkiinde bulunan mülkiyeti Hazineye ait 117, 119, 120, 121, 122, 123, 124, 125 ve 126 parsel nolu 9 parçadan ibaret toplam 1.121.533 m2 yüzölçümlü taşınmaz malları 28/07/2006 tarihinde Çankırı Defterdarlığı Milli Emlak Müdürlüğü ile yapılan kira sözleşmesi ile 10 yıl süre ile kiralandığını, davalının 27/01/2008  vadeli kira bedelini yapılan ihtara rağmen ödemediğini, bu nedenle Çankırı İcra Dairesinin 2008/1393 nolu dosyası ile icra takibine geçildiğini, bunun üzerine davalının borca ve faize itiraz ettiğini, taraflar arasında imzalanan kira sözleşmesinin 3. maddesinde ilk yıl kira bedelinin KDV hariç 64.100,00 YTL olduğu, kira bedelinin üçer aylık dönemler halinde peşin olarak tahsil edileceğini ve ödenmeyen kira bedellerine 6183 Sayılı Kanun uyarınca gecikme zammı uygulanacağının kararlaştırıldığını, ayrıca davalının itiraza konu ettiği Çankırı 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/177(2009/389) esas sayılı dosyası ile uyarlama talebinde bulunulduğunu, belirterek Çankırı İcra Müdürlüğünün 2008/1393 sayılı dosyasına yapılan davalı itirazının kaldırılarak takibin devamına ve % 40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir. Davalı vekili ise, Milli Emlak Müdürlüğünden kiralanan arazinin küresel ısınma nedenli kuraklıktan dolayı kullanımının imkansız hale geldiğini, düzenli olarak ödenen kira bedellerinin bu nedenle ödenemediğini, bu gibi durumlarda sözleşmenin 9 maddesinde belirtildiği gibi hasar tespiti oranlarında kira indirimi ve iptaline gidilebileceğini, ancak kuraklığın tabi afet olarak kabul edilmemesi üzerine kira bedelinin uyarlanması için dava açıldığını, Çankırı 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/177(2009/389) esas sayılı dosyası ile uyarlama davasının kabulüne karar verilerek hasılat kira sözleşmesine istinaden kiracının idareye 2006-2007  dönemi için ödediği hasılat kirasının BK 282. maddesi kapsamında %70 oranında tenzilatı ile 19.230,00 TL olarak belirlenmesine karar verildiğini, davalının 2006-2007 dönemi kira bedelin olan 64.100 TL nin %90 ını hasat sonuna kadar ödediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 28/07/2006 başlangıç tarihli ve on yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede ilk yıl kira bedeli 64.100 TL olup kira bedelinin 3 er aylık dönemler halinde peşin olarak tahsil edilmesi kararlaştırılmıştır. Takip eden yıllar kira bedelleri ise bir önceki yıl kira bedelinin Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından yayımlanan ÜFE (bir önceki yılın aynı ayına göre % değişim oranı) oranında artırılması şartı bulunmaktadır. Davacı kira sözleşmesine göre ödenmeyen 27/01/2008 dönemi kira taksidi 16.500 TL ile 623,84 TL faiz toplam 17.123,84 TL'nin tahsilini istemiştir. Davalı itiraz dilekçesinde Maliye Hazinesi aleyhine Çankırı Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/209 E sayılı dava dosyası ile dava açtığını, bu davanın kira parasının mahsubu, sözleşmenin tazminatsız feshi talebini içerdiğini belirtmiştir. Davalı tarafından açılan Çankırı 1 Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/389 E 2012/307 K Sayılı Dosyasında; Davalının idare ile yapmış olduğu 28 Temmuz 2006 tarihli hasılat kira sözleşmesine istinaden davacının davalı idareye 2006-2007 dönemi için ödediği hasılat kirasının BK 282. maddesi kapsamında %70 oranında tenzilatı ile 19.230,00 TL olarak belirlenmesine karar verilmiş, Davalı tarafından 2006 yılı 1. Taksidi 28/07/2006-28/10/2006 dönemi kirası 16025 TL, 2006 yılı 2. Taksidi 28/10/2006-28/01/2007 dönemi kirası 16.238,67 TL, 2006 yılı 3. Taksidi 28/01/2007-28/04/2007 dönemi kirası 16.025 TL, 2006 yılı 4. Taksidi 28/04/2007-28/07/2007dönemi kirası 10.500 TL olarak ödenmiştir. Davacı hazine tarafından gönderilen fesih ihtarı ile kira sözleşmesinin, kira bedellerinin süresinde ödemediğinden sözleşmenin 12. Maddesi gereğince 28/03/2008 itibariyle sözleşmenin feshedilerek kesin teminatın hazineye gelir kaydedildiği bildirilmesi üzerine dava konusu taşınmazlar davalı tarafından 28/03/2008 tarihinde davacıya tutanakla teslim edilmiş olup davalının taşınmazların teslimine kadar kira bedelinden sorumlu tutulması gerekir. Bu durumda mahkemece Çankırı 1. AHM nin 2008/207 E 2014/261 K sayılı ve 2010/171 E 2014/138 K sayılı dosyalarındaki kira alacağının mahsup edildiği de değerlendirilip davalı tarafından ilk yıl kira bedeli olarak fazladan yapılan ödemelerden kalan alacak mahsup edilerek tahliye tarihine kadar kira bedeline hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6048, Karar No: 2021/9575, Tarih: 28.09.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/6048 E.  ,  2021/9575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kullanım Kadastrosu

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.07.2017 tarihli ve 2016/74 Esas, 2017/200 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sonucunda, ... İlçesi Başpınar Mahallesi çalışma alanında bulunan 990 parsel sayılı 1.563,35 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve taşınmazın 2014 yılında Mehmet oğlu ... tarafından kullanıldığı şerhi yazılarak kayalık, çalılık vasfıyla davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın 2010 yılından bu yana kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak, taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesindeki kullanıma ilişkin şerhin düzeltilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine “2010 yılından beri Mehmet oğlu ... tarafından kullanıldığı” şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hükmün, davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş ve bu karar davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 28.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17420, Karar No: 2024/9485, Tarih: 04.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/17420 E.  ,  2024/9485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/206 E., 2021/819 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşya ve nakil aracının müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma

A. ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanığın eyleminin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçu kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın esas, usul ve kanuna aykırı olduğuna, lehine olan kanun hükümleri de uygulanarak hükmün bozulmasına ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suç tarihinde saat 12.30 sıralarında kolluk görevlilerinin Hatay Bulvarı üzerinde ifa ettikleri devriye görevi esnasında, Nurdağı istikametine doğru seyir halinde olan sanığın sevk ve idaresindeki ..... plakalı aracın önleme araması kararına istinaden durdurulduğu, araç kontrol edildiğinde, aracın arka koltuğunun süngeri ile tabanının açık olduğu kısmından kaçak sigara kartonunun görüldüğü, sanığın araçta kaçak sigara olduğunu beyan ettiği, bunun üzerine Cumhuriyet savcısı tarafından gecikmesinde sakınca bulunması sebebiyle verilen yazılı arama emrine istinaden saat 13.10 sıralarında yapılan aramada, aracın benzin deposu, arka koltuk oturma bölümü, arka koltuk sırt dayama yeri, sağ ve sol ön farları, sağ ön kapı ile sağ ve sol arka kapıları içerisinde toplam 240 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık 20.11.2020 tarihinde yakalama mahkemesinde alınan savunmasında, suça konu sigaraları satmak için aldığını beyan etmiştir.

Etkin pişmanlık ihtaratı yapılan sanığın ödeme imkanının bulunmadığını beyan etmesi karşısında, sanığın yanıltılmış sayılamayacağı cihetle, Tebliğname'nin (II) numaralı bendinin birinci fıkrasında belirtilen görüşe iştirak olunmamıştır.

A. ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanığın eyleminin 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçu kapsamında kaldığı, suçtan zarar gören kurumun Gümrük İdaresi olduğu, suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

A. ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanığın eyleminin 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçu kapsamında kaldığı, suçtan zarar gören kurumun Gümrük İdaresi olduğu, suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Mahkeme kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık hakkında hem hapis hem de adlî para cezasına hükmedilmesi karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58 inci maddesinin uygulanmasında adlî para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde hiçbir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi ile suça konu kaçak sigaraların tümünün 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

A. ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle ... vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hükmün sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin (13) numaralı fıkrasında yer alan "cezasının" ifadesinin çıkartılarak yerine "hapis cezasının" ifadesinin eklenmesi ile hükmün kaçak sigaraların müsaderesine ilişkin (16) numaralı fıkrasının hükümden çıkartılarak yerine "Suça konu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine," ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.11.2024 tarihinde karar verildi.