muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15237, Karar No: 2017/4736, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/15237 E.  ,  2017/4736 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15765, Karar No: 2014/200, Tarih: 14.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/15765 E.  ,  2014/200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 8.AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2012/1727-2013/889

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacının davalının kızı olduğunu, özel bir üniversitede eğitim gördüğünü beyan ederek, aylık 1.800 TL yardım nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, aylık 1.000 TL nafakaya karar verilmiştir.

Dava; yardım nafakası talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 364/1 maddesine göre; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan alt soyuna nafaka vermekle yükümlüdür.

Aynı kanunun 365.maddesinin 2.fıkrasında davanın; davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibaret olduğu düzenlenmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 328/2 maddesine göre; çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.

Hukuk Genel Kurulu'nun 07.06.1998 gün, 1998/656; 688 sayılı ilamında yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakasına karar verilebilmesi için nafaka isteyenin yardım edilmemesi halinde zarurete düşeceğinin anlaşılması gerekmektedir. Zarurete düşme terimi çok sıkıntılı bir durumu ve ekonomik şartları ifade eder. Hükmedilecek yardım nafakasının miktarı yalnızca sözkonusu sıkıntılı durumu önlemeye matuftur. Yardım nafakası yoluyla nafaka isteyenin geçiminin ve her türlü gereksinmelerinin sağlanması gerekmez.

Eğitimine devam eden reşit birey kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde Medeni Kanun'un 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Dosyanın incelenmesinden, davalı babanın ekonomik ve sosyal durumunun araştırılması için müzekkere yazıldığı, gelen cevabi yazıda davalının tayin olarak başka bir ile gittiğinin belirlendiğini, başkaca bir araştırma yapılmadan, dosyada bulunan maaş bordrosuna göre karar verildiği görülmüştür.

Dosyanın incelenmesinden, davalı babanın ekonomik ve sosyal durumunun araştırılması için müzekkere yazıldığı, gelen cevabi yazıda davalının tayin olarak başka bir ile gittiğinin belirlendiğini, başkaca bir araştırma yapılmadan, dosyada bulunan maaş bordrosuna göre karar verildiği görülmüştür.

Öyle ise mahkemece, nafaka yükümlüsü bulunan davalı babanın ekonomik ve sosyal durumunun ayrıntılı bir şekilde araştırılıp tespit edilmesinden sonra, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları yardım nafakasının niteliği, davalının gelir durumu, davacının özel bir üniversitede öğrenim gördüğü nazara alınarak, hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2743, Karar No: 2023/513, Tarih: 22.02.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/2743 E.  ,  2023/513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.07.2016 tarihli ve 2015/580 Esas, 2016/540 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (d) maddeleri, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası ile 52 nci maddesi uyarınca 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.07.2016 tarihli ve 2015/580 Esas, 2016/540 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 15.09.2021 tarihli ve 2019/10883 Esas, 2021/5862 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulü hükümleri çerçevesinde sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Dairemizin bozma kararı üzerine ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2021 tarihli ve 2021/492 Esas, 2021/632 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (d) maddeleri, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası ile 52 nci maddesi uyarınca 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

Usul ve yasaya aykırı diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkemenin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

Usul ve yasaya aykırı diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkemenin Kabulü

Sanık ...'ın işletmekte olduğu. isimli işyerinde staj yapan katılanın, olay tarihinde tankerdeki kimyasal asiti dışarıda bulunan bidonlara yüzüne büyük olan maske ile doldurduğu sırada maskenin açık olan kısımlarından kimyasal asidin buharının nefes almasını engellediği, dolum yapan hortumun bidonun kenarına çarpması sonucu asitin mağdurun yüzüne ve vücuduna sıçraması neticesi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, sanığın mağdurun asitten zarar görmemesi için gerekli tedbirleri almaması sonucu mağdurun yaralanmasına neden olması şeklindeki eyleminin taksirle yaralama suçuna temas ettiği, kovuşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda sanığın asli, katılanın kusursuz olduğunu rapor edildiği, böylece sanığın üzerine atılı suçu işlediği, iddia, sanık savunması, katılan beyanı, tanık beyanı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığı gerekçesiyle sanık hakkında mahkumiyet kararı vermiştir.

2. Tanık ... kollukta verdiği beyanında, teknik meslek lisesi son sınıf öğrencisi olduğunu, . isimli işyerinde yaklaşık 1 aydan beri bahçe üzerine staj yaptıklarını, katılanın da kendisi gibi aynı tarihten itibaren staj gördüğünü, bitkisel gübre dolumu yaptıkları sırada işyerine kimyasal asit tankeri geldiğini, tankerden kimyasal asidi boşaltmalarını sanığın istediğini, sanığın katılana, eldiven giy, maske tak, hortumu tut, tankerin üzerinden yerde bulunan boş bidona hortumdan asiti boşalt dediğini, bunun üzerine katılanın taktığı maskenin büyük olması nedeniyle maskenin altından ve üstünden nefes aldığını sanığa söylediğini, sanığın da katılana birşey olmaz korkma dediğini, dolum yapılırken katılanın nefes almakta zorlandığını sanığa söylediğini, sanığın birşey söylemediğini, katılanın da maskeyi çıkarttığını ve yüzünü asitin geldiği tarafa ters yönüne doğru çevirerek dolum yaptığı sırada asitin elinden kaydığını ve yüzüne sıçradığını beyan etmiştir.

3. Sanığın kollukta verdiği beyanında, katılanın stajer olarak bir aydır yanında çalıştığını, katılana okul tarafından sigorta yapıldığını, olay günü tanker geldiğini, katılanın dolum işini kendisinin yapabileceğini söylediğini kendisinin de maske ve eldiven takmasını söylediğini beyan etmiştir.

4.Katılanın kollukta verdiği beyanında, teknik lise son sınıf öğrencisi olduğunu, sanığın yanında staj yaptığını, olay günü tankerdeki kimyasal asiti 2-2,5 metre yükseklikte bulunan bidonlara doldurmasını sanığın kendisine söylediğini, takdığı maskenin bol olduğunu, asitin buharının nefes almasına engel olduğunu, dolum yaptığı sırada hortumun bidonun kenarına çarptığını ve asitin yüzüne geldiğini beyan etmiştir.

5. ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 10.02.2016 tarihli raporunda, katılanın yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde olduğu belirtilmiştir.

5. ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 10.02.2016 tarihli raporunda, katılanın yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde olduğu belirtilmiştir.

6.06.06.2016 tarihli üç kişilik bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen raporda, işveren çalışana görev verirken çalışanın ... ve güvenlik yönünden işe uygunluğu dikkate almaması nedeniyle sanığın asli kusurlu olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2021 tarihli ve 2021/317 Esas, 2021/740 Karar sayılı kararında, teknik lise son sınıf öğrencisi olan katılanın, sanığın sahibi olduğu ... Küçük Sanayi Sitesinde, . isimli şirkette bahçe üzerine yaklaşık 1 aydır staj gördüğü, olay günü gündüz saatlerinde işyerine kimyasal asit tankeri gelmesi üzere sanığın kimyasal asitin boşaltılmasını stajerlerden talep ettiği, katılanın, maske taktığı ancak maskenin büyük olması nedeniyle maskenin altından ve üstünden nefes alabildiği, dolum yapan hortumun bidonun kenarına çarpması sonucu asitin mağdurun yüzüne ve vücuduna sıçraması sonucu yüzünde sabit iz oluşacak şekilde yaralandığı olayda, mahkemece sanık hakkında tayin edilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2021 tarihli ve 2021/492 Esas, 2021/632 Karar sayılı kararında sanığın öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/46, Karar No: 2007/3020, Tarih: 22.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/46 E.  ,  2007/3020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2006 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.120 YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 22.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/247, Karar No: 2020/4167, Tarih: 09.07.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/247 E.  ,  2020/4167 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi

Suç :Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler :1) Mahkûmiyet; Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 21.03.2018 tarihli 2017/522 esas ve 2018/137 sayılı kararı

2) İstinaf başvurusunun esastan reddi; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’nin 11/10/2018 tarihli 2018/1257 esas ve 2018/2338 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvuru süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, 08/03/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 299/1-1. cümlesine getirilen değişiklik uyarınca; takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık müdafiinin 15/10/2018 tarihli süre tutum dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin herhangi bir temyiz nedeni göstermediği gibi gerekçeli kararın kendisine tebliğ edildiği 05/11/2018 tarihinden itibaren CMK'nın 295/1. maddesinde belirtilen 7 günlük süre geçtikten sonra 13/11/2018 tarihinde gerekçeli temyiz dilekçesini verdiği anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK’nın 298/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmesine, 09.07.2020 tarihinde üye ...'un karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

(K.O)

KARŞI OY GEREKÇESİ:

Sanık hakkında Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.03.2018 tarih ve 2017/522 E. 2018/137 K. sayılı kararı ile uyuşturucu ticareti eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmü üzerine yapılan istinaf incelemesi neticesinde; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 11.10.2018 tarih 2018/1257 E. ve 2018/2338 K. sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE karar verildiği,

Sanık Müdafii15.10.2018 tarihli temyiz dilekçesinde özetle; "Sanık için verilen kararı usul ve yasaya aykırı bulduğumuzdan dolayı temyiz ediyoruz. Kararın bozulmasını arz ederiz. Gerekçeli kararın tarafımıza tebliğini, tebliğinden sonra gerekçeli temyiz dilekçemizi takdim edeceğimizi arz ederiz. Saygılarımla... " yönünde talepte bulunduğu, ancak gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi günlük yasal süre geçtikten sonra gerekçeli temyiz dilekçesini verdiği anlaşılmıştır.

Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda:

Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda:

Sanık hakkında; 5271 Sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan "temyiz eden hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini göstermek zorundadır." şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede sanık müdafiinin 15.10.2018 tarihli temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerini göstermediği ve gerekçeli kararın kendisine tebliği edildiği 05.11.2018 tarihinden itibaren aynı kanunun 295/1. maddesinde belirtilen yedi günlük süre geçtikten sonra 13.11.2018 tarihinde gerekçeli temyiz dilekçesini verdiği anlaşıldığından sanık madafinin temyiz isteminin 5271 Sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE, oy çokluğu ile karar verilmiş olup, Sanık hakkında dairemizce oluşan çoğunluğun kanaatine aşağıda belirtilen gerekçelerle katılmamaktayım.

20.07.2016 tarihi itibariyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun istinafa ilişkin (272-285 maddeleri) hükümlerinin yürürlüğe girmesiyle temyiz merci olan Yargıtayın, ilk derece mahkemeleri ve ikinci derece yargılama merci olan Bölge Adliye Mahkemelerinin vermiş olduğu temyizi kabil kararlarına yönelik temyiz talebi üzerine yapılan incelemede, inceleme sınırının belirlenmesi önem arz etmektedir.

İkinci derece yargılama merci olan Bölge Adliye Mahkemesinin denetim yetkisinin yanında delil değerlendirme ve delil toplama diğer bir ifadeyle yargılama yapma yetkisi mevcuttur. 5271 sayılı CMK'nın 280. maddesinin başlığı "bölge adliye mahkemesinde inceleme ve kovuşturma"dır. Söz konusu maddedeki düzenlemeler ayrıntılı olarak incelendiğinde, Bölge Adliye Mahkemesinin, İlk Derece Mahkemesi kararını hem hukuki hem de maddi yönden inceleme yetkisi söz konusudur. Aynı zamanda gerekli gördüğü taktirde 5271 sayılı CMK'nın 280/1-(e) maddesinde verilen yetkiye dayanarak davanın yeniden görülmesine karar vererek kovuşturma yapabilir.

İstinaf aşamasından geçen temyizi kabil karaların temyiz incelemesinde Yargıtayın inceleme yetkisinin sınırları 5271 Sayılı CMK'nın 288. ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda "Temyiz Nedeni" başlığı altında aşağıdaki şekilde düzenlenmiştir.

"MADDE 288. - [1] Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

[2] Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" içerikli düzenlemeye gidilmiştir.

Madde içeriği değerlendirildiğinde Yargıtayın ilk derece ve istinaf aşamasından geçen karaların denetiminde inceleme yetkisi hukuki denetimle sınırlıdır. Diğer bir ifadeyle temyiz merci, olaya normun doğru uygulanıp uygulanmadığını denetleyebilir. Söz konusu yetki bununla sınırlandırılmıştır.

Maddenin gerekçesi, "Tasarı, 1412 sayılı Kanundan ayrılarak -kanuna aykırılık- yerine daha geniş anlamlı ve amaca uygun olan -hukuka aykırılık- sözcüklerine yer vermiştir. Yargılamanın konusunu oluşturan cezaî uyuşmazlık çözüldükten ve maddî gerçeğe ulaşıldıktan sonra ilgili hukuk kuralının eksik veya yanlış uygulanması veya hiç uygulanmaması, hukuka aykırılığı oluşturur.