muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5438, Karar No: 2013/22569, Tarih: 28.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/5438 E.  ,  2013/22569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının borçlu olmadığının tespiti ile aksi yöndeki Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı SGK Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, işe girerken ağır ve tehlikeli işlerde çalışabileceğine ilişkin sağlık kurulu raporu bulunmayan ve daha sonra işe girmeden önce hastalığının mevcut olduğu anlaşılan sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ile yapılan tedavi giderlerinin davacı işverenden tahsili yönündeki Kurum işleminin iptaline ilişkin olup, Mahkemece, sigortalının işe girmeden önce sağlık raporunun alınmış olması sebebiyle, davanın kabulü ile Kurum işleminin iptaline karar verilmiş ise de, mahkemenin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Davanın yasal dayanağı, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 21 ve 76. maddeleri olup; İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu başlığını taşıyan 21/3. maddesinde, "Çalışma mevzuatında sağlık raporu alınması gerektiği belirtilen işlerde, böyle bir rapora dayanılmaksızın veya eldeki rapora aykırı olarak bünyece elverişli olmadığı işte çalıştırılan sigortalının, bu işe girmeden önce var olduğu tespit edilen veya bünyece elverişli olmadığı işte çalıştırılması sonucu meydana gelen hastalığı nedeniyle, Kurumca sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneği işverene ödettirilir" hükmü; İşverenin, genel sağlık sigortalısının ve üçüncü kişilerin sorumluluğu başlığını taşıyan 76/3. maddesinde ise, "Değişik fıkra: 17/04/2008-5754 S.K./46. mad) İlgili kanunları gereğince sağlık raporu alınması gerektiği halde sağlık raporuna dayanmaksızın veya alınan raporlarda söz konusu işte çalışması tıbbî yönden elverişli olmadığı belirtildiği halde genel sağlık sigortalısını çalıştıran işverenlere, bu nedenle Kurumca yapılan sağlık hizmeti giderleri tazmin ettirilir. Sağlık kurulu raporu ile belli bir işte çalışamayacağı belgelenen 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki kişiler bu işte çalıştırılamaz. Bu kişileri çalıştıran işverenler, genel sağlık sigortalısının aynı hastalık sebebiyle Kurumca yapılan masraflarını ödemekle yükümlüdür. Tedavinin sona erdiğine ve çalışılabilir durumda olduğuna dair Kurumca yetkilendirilen hekim veya sağlık kurullarından belge almaksızın başka işte çalışan genel sağlık sigortalısının aynı hastalığı sebebiyle yapılan tedavi masrafları ise kendisinden alınır" hükmü düzenlenmiştir.

Anılan maddelere göre, işverenin Kuruma karşı parasal sorumluluğunun doğması için;

1-Çalışma mevzuatında sağlık raporu alınması gerektiği belirtilen işlerde,

Anılan maddelere göre, işverenin Kuruma karşı parasal sorumluluğunun doğması için;

1-Çalışma mevzuatında sağlık raporu alınması gerektiği belirtilen işlerde,

A) Böyle bir rapora dayanılmaksızın,

B) Veya eldeki rapora aykırı olarak,

C) Bünyece elverişli olmadığı bir işte çalıştırılmış olması,

2-Sigortalının hastalığının,

a) Bu işe girmeden önce var olduğunun tespit edilmesi,

b) Veya böyle bir işte çalıştırılması sonucu meydana gelmesi,

3-Bu hastalık nedeniyle Kurumca, sigortalıya geçici iş göremezlik ödeneğinin ödenmesi/tedavi giderlerinin yapılması,

Koşullarının tümüyle gerçekleşmesi, Kurumun ödenek ve giderlerde bulunmasına neden olan hastalık olayı ile işverenin yükümünü yerine getirmemesi arasında uygun neden sonuç bağının bulunması, sigortalının yaptığı işin ağır ve tehlikeli işler kategorisine girmesi yanında yaptığı işinde ağır ve tehlikeli işlerden sayılması gerekmektedir.

Bu nedenle, mahkemece, öncelikle "inşaat malzemeleri (çimento, tuğla, demir, kireç, mozaik vb.) imalatı–alımı–satımı–nakli" üzerine kurulu davacı işyerinde sigortalı ...'in ne iş yaptığı tereddüt arzetmeyecek şekilde belirlenmeli, daha sonra sigortalının yaptığı işin ağır ve tehlikeli bir iş mi, yoksa hafif bir iş mi olduğu araştırılıp saptanmalıdır. Şayet, ağır ve tehlikeli işlerden sayıldığı takdirde hastalığın, işe girmezden önce var olup olmadığı konusunda uzman kuruluşlardan sorulmalı, sonucuna göre değerlendirme yapılmalı, hastalığın sigortalının işe girmesinden sonra ortaya çıktığı açıklığa kavuştuğu takdirde, hastalığın, sigortalının bünyece elverişli olmayan bir işte çalıştırılmasından kaynaklanıp kaynaklanmadığı yöntemince saptanmalıdır.

Belirtilen nedenlerle, sigortalının işyeri sigortalısı olduğu dönemde yapılan harcama ve ödemelerden, davacı işverenin sorumlu olup olmayacağı saptanarak hüküm kurulması gerekirken, belirtilen yönde araştırma ve inceleme yapılmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı SGK Başkanlığı avukatının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17949, Karar No: 2013/108, Tarih: 07.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17949 E.  ,  2013/108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, rödovans sözleşmesine dayalı alacak istemine ilişkin olup, bu sözleşme BK'nda düzenlenen hasılat kirası hükümlerine tabidir.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi, Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin görevine girmektedir.

Ancak, dosya 4. Hukuk Dairesi Başkanlığı tarafından 13. Hukuk Dairesine, 13. Hukuk Dairesi tarafından da Dairemize gönderildiğinden görev uyuşmazlığın çözümü için dosyanın Yüksek Yargıtay Başkanlar Kurulu'na sunulmak üzere Yargıtay Birinci Başkanlığı'na gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yüksek Yargıtay Başkanlar Kuruluna’na sunulmak üzere Yargıtay Birinci Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 07/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4034, Karar No: 2024/3081, Tarih: 30.05.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/4034 E.  ,  2024/3081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1632 E., 2023/961 K.

DAVA TARİHİ : 16.10.2021

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ulus Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/185 E., 2022/170 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 101 ada 5 parsel ve 102 ada 1 parsel sayılı taşınmazların mülkiyetinin idarelerine ait olduğunu, yerinde yapılan incelemede dava konusu taşınmazlar üzerinde toprağın sürülerek tohum ekmek suretiyle ekim yapıldığı ve ... tarafından ekim işini kendisinin yaptığını beyan ettiğinin tespit edildiğini, Bölge Müdürlüklerince son 5 yılda gerçekleşmesi gereken yıllar itibarıyla ecrimisil değerlerinin hesaplandığını, buna göre 101 ada 5 parsel sayılı taşınmaz için 10.195,32 TL, 102 ada 1 parsel sayılı taşınmaz için 9.290,36 TL ecrimisil bedelinin hesaplandığını ileri sürerek, davalının dava konusu taşınmazlara müdahalesinin men'ine, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla geriye dönük 5 yıllık toplam 19.485,68 TL ecrimisil alacağının yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde, kendisi korona karantinasındayken görevlilerin evine gelerek bu arazileri sen mi ektin diye sorduklarını, kendisinin evet dediğini, fakat hangi arazi olduğunu söylemedikleri gibi hastalığı nedeniyle de tam anlayamadığını, kendisine ait arazileri olduğunu, bu arazileri ekip biçtiğini, kendi arazilerinin sorulduğunu düşünerek evet dediğini, ancak dava konusu taşınmazlarda kendisinin hiç bir zaman ekim yapmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının kamulaştırması yapılan dava konusu taşınmazları ekip biçmek suretiyle kullanmadığı, taşınmazların kamulaştırma işleminden sonra uzun yıllardır kimsenin kullanımında olmadığı, ziraat bilirkişisi tarafından tanzim edilen raporda da dava konusu taşınmazların 3 yıl veya daha fazla süredir tarımsal amaçlı olarak herhangi bir şekilde sürülmediği ve ekilip işlenmediğinin belirtildiği gerekçesiyle, sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; taşınmazın gayrimenkul değerleme uzmanının da katıldığı en az 3 kişilik bilirkişi heyetince değerlemesinin yapılması gerektiğini, Mahkemece, yerinde tutanaklar ile yapılan tespit olmasına rağmen keşif günü bir bilirkişi ile yapılan değerlendirme ile karar verildiğini, tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığına dair dosyada tespit bulunmamakla birlikte bu hususun talebi etkileyen bir durum da olmadığını, toplanan delillere göre tarımsal faaliyet yapıldığının ortada olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafın dava konusu taşınmazlara haksız müdahalesinin bulunduğu iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 683 ve 995 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19751, Karar No: 2007/14362, Tarih: 25.10.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/19751 E.  ,  2007/14362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kızılcahamam Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :17.10.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mirasçılık ve mirasın geçişi mirasbırakanın ölümü tarihinde yürürlükte olan hükümlere göre belirlenir. ( 4722 s. Yürürlük K. md. 17 )

Mirasbırakan Bi, 6.7.1984 tarihinde dul olarak ölmüş, mirasçılarından oğlu S, kendisinden sonra 1.4.1997 tarihinde vefat etmiştir. Miras açıldıktan sonra vefat eden mirasçının hakkı kendi mirasçılarına intikal eder. ( TKM. Md. 522 )

Mirasbırakandan sonra vefat eden mirasçı S’nin altsoyunun tamamı S’nin mirasını reddetmişler. Elmadağ Sulh Hukuk Mahkemesince verilen 1997/279-287 sayılı veraset belgesinde altsoyun tamamının mirası reddetmiş olmaları nedeniyle S’nin mirasının tamamının sağ eşi Ş’ye aidiyetine karar verilmiştir.

Mirasbırakan B’nin altsoyunun mirası reddi bulunmamaktadır.

Mirasın açılmasından sonra ölen mirasçının altsoyunun kendi murislerinin mirasını reddetmiş olması, veraset belgesi verilmesine engel teşkil etmez. Reddin hukuki sonuçlarının terekenin paylaştırılması sırasında gözetileceğine işaret edilmek suretiyle bu durum yok sayılarak mirasçıları ve miras paylarını gösterir biçimde hüküm tesisi edilmesi gerekir. Bu yön dikkate alınmadan, yazılı olduğu şekilde karar verilesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 25.10.2007 per.
Yargıtay — Esas No: 2020/1730, Karar No: 2020/3814, Tarih: 24.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/1730 E.  ,  2020/3814 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2018/19-2018/140

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verildiği, hükmün davacı Kurum vekili ile davalı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 06.03.2019 tarih ve 2019/678 Esas, 2019/2085 Karar sayılı ilamı ile kararın davalı ... yönünden temyiz dilekçesinin süre aşımından reddi ile diğer davalı temyizi yönünden usul ve yasaya uygun Mahkeme kararının onanmasına karar verildiği,bu defa davalı ...’in maddi hata talebinde bulunması üzerine Dairemizin 25.12.2019 tarih ve E.2019/5984 K.2019/10300 sayılı ilamı ile adı geçen davalının temyiz talebinde süresinde görülmek üzere, Dairemizin 06/03/2019 tarihli kararı kaldırılarak 25/12/2019 tarihli kararla her iki davalının temyiz itirazları yerinde görülmeyerek hükmün onanmasına dair verilen kararda temyiz harcının sadece davalılardan ... Organize Sanayi Bölge Müdürlüğünden alınmasına karar verildiği,06/03/2019 tarihli onama kararında da temyiz harcının yine sadece davalı ... Deri Karma Organize Sanayi Bölge Müdürlüğünden alınmasına karar verildiğinden bahisle adı geçen davalı vekili tarafından maddi hatanın düzeltilmesi talebinde bulunulduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı HMK nun “yargılama giderlerinin kapsamı” başlığını taşıyan 323. maddesinde yargılama giderlerinin hangi kalemleri kapsadığı tek tek sayılmış, “yargılama giderlerinden sorumluluk” başlığını taşıyan 326. maddede “kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği,” “yargılama giderlerine hükmedilmesi” başlığını taşıyan 332. maddesinde ise “yargılama giderlerine, mahkemece resen hükmedileceği, yargılama gideri, tutarı, hangi tarafa ve hangi oranda yükletildiği ve dökümün hüküm altında gösterileceği,” hüküm altına alınmıştır.

Buna göre, eldeki davada, her iki davalının da temyiz itirazları yerinde görülmediğinden bakiye temyiz harcından,her iki davalının da, Mahkemece hüküm altına alınan sorumlu olacakları miktarlar gözetilmek suretiyle sorumlu olmaları gerekmektedir.

Buna göre, maddi hataya dayalı olan bu yanlışlığın 6100 sayılı HMK'nın 304. maddesi uyarınca her zaman düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre, davalı ... Deri Karma Organize Sanayi Bölge Müdürlüğü vekilinin talebinin kabulü gerekecektir.

Buna göre, eldeki davada, her iki davalının da temyiz itirazları yerinde görülmediğinden bakiye temyiz harcından,her iki davalının da, Mahkemece hüküm altına alınan sorumlu olacakları miktarlar gözetilmek suretiyle sorumlu olmaları gerekmektedir.

Buna göre, maddi hataya dayalı olan bu yanlışlığın 6100 sayılı HMK'nın 304. maddesi uyarınca her zaman düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre, davalı ... Deri Karma Organize Sanayi Bölge Müdürlüğü vekilinin talebinin kabulü gerekecektir.

Bu itibarla; Davalı ... Deri Karma Organize Sanayi Bölge Müdürlüğü vekilinin isteminin kabulü ile, Dairemizin maddi hataya dayalı 25.12.2019 tarih ve 2019/5984 Esas ve 2019/10300 Karar sayılı Onama kararında belirtilen “... aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Deri Karma Organize Sanayi Bölge Müdürlüğünden alınmasına” ibaresinin silinerek yerine “aşağıda yazılı temyiz harcının davalılar ... ve ... Deri Karma Organize Sanayi Bölge Müdürlüğünden alınmasına” ibaresinin yazılmasına, aşağıda yazılı temyiz harçlarının ayrı ayrı davalılardan alınmasına, 24/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15359, Karar No: 2022/2000, Tarih: 13.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/15359 E.  ,  2022/2000 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.09.2018 tarih ve 2017/877 - 2018/565 sayılı kararı

Suç :Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm :TCK'nın 220/7 yollamasıyla TCK'nın 314/2, 220/7, TMK 5/1, TCK'nın 62, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge adliye mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanığın duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Dairemizin 2015/3 Esas sayılı kararında ve dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüte yardım suçunda kast unsuru yönünden, Yargıtay uygulamaları ve öğretideki görüşler incelendiğinde; bir suçun kanuni tanımında "bilerek", "bildiği halde", "bilmesine rağmen" gibi ifadelere açıkça yer veren suçlar olası kastla işlenemez (Prof.Dr. İzzet ÖZGENÇ, TCK Genel Hükümler, 7. Baskı, s. 241). Kişi, örgütün işlediği somut fiili bilmese de terör örgütü olduğunu, sağladığı yardımın örgütün yararına kullanılacağını bilmeli ve bu irade ile hareket etmelidir. İnsani mülahazalarla yapılan yardımlar örgüte yardım suçunu oluşturmaz. Yapılacak her türlü yardımın suç olarak değerlendirilmemesi gerekir (Prof.Dr. A. Caner Yenidünya - Arşt.Görv. Zafer İçer, Suç İşlemek Amacıyla Örgüt Kurma, 1. Baskı, s. 56).

Örgüte yardım suçunda manevi unsurun oluşması için genel kasıt yeterli değildir. Özel kasıt ile işlenen bir suçtur. Fail örgütün amacını gerçekleştirmesine katkı sağlamak kastı ile hareket etmelidir (Yrd.Doç.Dr. Namık Kemal TOPÇU, Örgütlü Suçlar ve Terör Suçları, s. 164).

Örgüte yardım suçunda manevi unsurun oluşması için genel kasıt yeterli değildir. Özel kasıt ile işlenen bir suçtur. Fail örgütün amacını gerçekleştirmesine katkı sağlamak kastı ile hareket etmelidir (Yrd.Doç.Dr. Namık Kemal TOPÇU, Örgütlü Suçlar ve Terör Suçları, s. 164).

Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte bilerek ve isteyerek yardım edilmiş olması gerekir. Başka bir ifadeyle, yardım fiilinin örgütün suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgüt olduğu bilinerek gerçekleştirilmiş olması gerekir. Fıkra metninde geçen "bilerek" ibaresi doğrudan kastı ifade eder. Doğrudan örgüte değil de örgüt mensuplarına yardım edilmesi halinde, yardım edilen kişilerin suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgüt mensubu olduklarının da bilinmesi gerekmektedir. Örgüt mensuplarına yapılan yardım, aynı zamanda örgüte yapılan yardım olarak değerlendirmek gerekir. Ancak, bu yardımın örgütün amacını gerçekleştirmeye hizmet eden bir yardım olması gerekmektedir (Prof.Dr.İzzet ÖZGENÇ, Suç Örgütleri, 7. Baskı, s. 38-39).

Yukarıda yer verilen öğretideki görüşler ve Yargıtay yüksek 9. ve 16. Ceza Dairesinin geçmişteki uygulamaları göz önüne alındığında; suç örgütleri veya silahlı terör örgütlerine yardım suçunun ancak doğrudan kastla işlenebileceği, yardımın örgütün amacını gerçekleştirmeye hizmet etmesi gerektiği, örgüt üyelerine yapılan yardımın da örgüte yapılmış gibi kabul edilmekle birlikte örgüt üyesinin mensup olduğu örgütün bilinmesi ve bu yardımın da insani mülahazalarla değil örgütün amaçlarını gerçekleştirme gayesiyle yapılması hususunda ortak bir kanaat mevcuttur.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

2014 tarihi itibariyle ... Eğitim Sendikasına üye olan, dosya arasında bulunan Bank Asya hesap hareketleri incelendiğinde; Bank Asyanın TMSF'ye devir işlemi sonrası da hesabında bulunan mevduatı çekmeyen sanığın, Bank Asya hesap hareketlerinin atılı suç yönünden belirleyici nitelikte gözükmemesi karşısında; örgütlü suçlar soruşturma bilgi bankasından hakkında ifade yahut beyan bulunup bulunmadığı araştırılıp varsa dosyaya getirilerek gerekirse tanık sıfatıyla dinlendikten sonra sanığın örgüte yardım kastı da değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan temel ceza belirlenirken delalet maddeleri olan TCK’nın 314/3. ve 220/7. maddelerinin belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan temel ceza belirlenirken delalet maddeleri olan TCK’nın 314/3. ve 220/7. maddelerinin belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmolunan cezanın süresine göre CMK’nın 307/5. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı tutularak hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.