muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2122, Karar No: 2015/9396, Tarih: 17.09.2015

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 17/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4793, Karar No: 2012/9075, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/4793 E.  ,  2012/9075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararda "menfi tespit talebinin kabulüne, davacının ödenmeyen kısım için ... İcra Müdürlüğünün 2007/627 sayılı dosyasında borçlu olmadığının tesbitine, davacının ödenen kısım olan 2.174 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren yasal faiz yürütülerek davalı tarafından tahsiline, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin, 2008/866 E.-859 K.numaralı veraset ilamında belirtilen paylar oranında ödenmesine" denildiği halde, gerekçeli kararda "davanın kabulüne, davacının ödenmeyen kısım olan 526 TL yönünden ... İcra Müdürlüğünün 2007/627 sayılı dosyasında borçlu olmadığının tesbitine, davacıya ödenen kısım olan 2.174 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren yasal faiz yürütülerek davalı tarafından tahsiline, ödemenin ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/866 Esas-859 Karar numaralı veraset ilamında belirtilen paylar oranında davacılara ödenmesine" denilmiştir.

Böylece, tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmış olup, bu hal 6100 sayılı HMK'nun 298/2. (HUMK'nın 381/2) maddesine aykırılık teşkil ettiğinden 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas. 1992/4 karar sayılı Yargıtay içtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı uyarınca bir hüküm kurulmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26856, Karar No: 2019/11119, Tarih: 11.11.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/26856 E.  ,  2019/11119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, fizik tedavi ve rehabilitasyon uzmanlık alanlarında faaliyet gösteren özel bir ... kuruluşu olduğunu, 24/03/2013 tarihli Sosyal Güvenlik Kurumu ... Uygulama Tebliğine (SUT) uygun olarak tedavi yapıldığını, 01/10/2014 tarihinden önce yapılan tüm SUT tedavilerinin manuel olarak kaydedilip davalı kuruma fatura edilmekte iken 01/10/2014 tarihinde çıkarılan ikinci SUT ile Medula sistemi üzerinden kayıt yaptırılarak davalı kuruma fatura edilmeye başlandığını, hasta ...'a Serebral Palsi tanısı ile 30 seanslık, ...'e İnfantil Serebral Palsi tanısı ile 30 seanslık, ...'e ise 15 seans tedavi uygulandığı halde Medula sisteminde 16 seansın davalı kuruma bildirildiği ileri sürülürek davalı tarafından toplam 91.691,33-TL kesinti yapılmasının kararlaştırıldığını, davalı kurumca yapılan kesintilerin yasaya aykırı olduğunu, hukuka aykırı yapılan bu kesinti bedelinin hakediş tarihinden itibaren uygulanacak faiziyle birlikte iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne, 91.691,33-TL'nin kabulüne, dava tarihinden geçerli olmak üzere yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-5502 Sayılı Yasanın 36. maddesi uyarınca, davalı kurum harçtan muaf tutulması gerekirken harçtan sorumlu tutularak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince mahkeme kararının hüküm bölümünün 4. bendindeki cümlenin hükümden çıkarılarak yerine “Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden kabul edilen miktara göre takdiren 10.085,28 TL vekalet ücretiyle birlikte işbu dava sebebiyle sarf olunan 900,00 TL bilirkişi ücreti, 100,40TL talimat gideri, 148,00 TL 16 davetiye ve 8,50 TL 2 müzekkere gideri olarak 1.156,90 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” cümlesinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10134, Karar No: 2017/2683, Tarih: 27.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/10134 E.  ,  2017/2683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ :5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Şikayetçi ... vekilinin temyiz talebine yönelik olarak yapılan incelemede;

Mahkemece gönderilen tebligata rağmen, kamu davasına usulen müracaatla katılan sıfatı kazanmamış olan ve hükmü temyize hakkı bulunmayan şikayetçi ... vekilinin temyiz talebinin, tebliğnameye kısmen aykırı olarak, 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Katılan ... vekilinin temyiz talebine yönelik olarak yapılan incelemede ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 27.03.2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sayın Çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık; sanığın fiilinin atılı manevi, mali veya bağlantılı haklara tecavüz suçunu oluşturup oluşturmayacağının belirlenmesine ilişkindir.

Bilindiği üzere, eser, icra veya yapımları içeren bir yayının otel, kafe, restoran, eğlence yerleri vb. umuma açık mahallerde izlenmesi veya dinlenmesinin sağlanması suretiyle yeni bir dinleyici veya izleyici kitlesine (yeni bir umuma) sunulması yayın yönünden “doğrudan temsil” olmasına karşın; yayın içeriğinde yer alan eser veya icra yönünden “vasıtalı temsil” niteliğindedir.

Doğrudan temsil ve vasıtalı temsil hakkı 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’nun (FSEK) sırasıyla 24/1. ve 24/2. maddesinde eser sahibinin mali hakları arasında güvenceye alınmıştır. Bu düzenlemeye göre;

FSEK madde 24: “Bir eserden, (...) doğrudan doğruya yahut işaret, ses veya resim nakline yarıyan aletlerle umumi mahallerde okumak, çalmak, oynamak ve göstermek gibi temsil suretiyle faydalanma hakkı munhasıran eser sahibine aittir.

Temsilin umuma arzedilmek üzere vukubulduğu mahalden başka bir yere herhangi bir teknik vasıta ile nakli de eser sahibine aittir.

(Ek: 1/11/1983 - 2936/4 md.) Temsil hakkı; eser sahibinin veya meslek birliğine üye olması halinde, yetki belgesinde belirttiği yetkiler çerçevesinde meslek birliğinin yazılı izni olmadan, diğer gerçek ve tüzelkişilerce kullanılamaz. Ancak, 33 üncü ve 43 üncü maddelerdeki hükümler saklıdır.”

Vasıtalı temsilin konusunu bir yayın oluşturmakta ise, FSEK’in 80/I, 1, C, 3. maddesi gereğince yayını gerçekleştiren yayın kuruluşunun umuma açık mahallerde temsil hakkına sahip olması gündeme gelecektir. Anılan norma göre yayının umuma açık mahallerde vasıtalı ve vasıtasız temsil hakkı yayın kuruluşuna aittir.

Vasıtalı temsilin konusunu bir yayın oluşturmakta ise, FSEK’in 80/I, 1, C, 3. maddesi gereğince yayını gerçekleştiren yayın kuruluşunun umuma açık mahallerde temsil hakkına sahip olması gündeme gelecektir. Anılan norma göre yayının umuma açık mahallerde vasıtalı ve vasıtasız temsil hakkı yayın kuruluşuna aittir.

Umuma açık mahalde temsil edilen yayın içeriğinde eser, icra veya yapımların bulunması durumunda; yayın kuruluşuyla birlikte eser sahibinin (FSEK md. 24); icracı sanatçıların (md. 80/I, 1, A, 2.) ve yapımcıların da (md. 80/I, 1, B., 80/I, 2.) temsil hakkı gündeme gelecektir.

FSEK’in 41/1. maddesinde “Girişi ücretli veya ücretsiz umuma açık mahaller; eser, icra, fonogram, yapım ve yayınların kullanım ve/veya iletimine ilişkin 52 nci maddeye uygun sözleşme yaparak hak sahiplerinden veya üyesi oldukları meslek birliklerinden izin alır ve sözleşmelerde yazılı malî hak ödemelerini bu madde hükümlerine göre yaparlar” kuralına yer verilmiştir. Bu ilke yayın, yapım, icra ve eserlerin kullanımını “önceden izin alma şartına” bağlamıştır. Önceden izin alma şartı ise FSEK’in 52. maddesindeki usullere göre yapılacaktır. FSEK’in 52. maddesine göre ise “mali haklara dair sözleşme ve tasarrufların yazılı olması ve konuları olan hakların ayrı ayrı gösterilmesi şarttır.”

Bilindiği üzere FSEK sistemimizde mali haklar birbirine bağlı değildir. Bunlardan birinin tasarrufu ve kullanılması diğerine tesir etmez (md. 20/1). Bu itibarla eser sahibi, icracı ve fonogram ya da film yapımcısı tarafından eser, icra veya yapımın radyo-TV kuruluşu tarafından yapılacak yayın ile umuma iletimine izin verilmiş olması; umuma açık mahallerde yapılacak vasıtalı temsili de kapsamaz. Gerçekten söz edilen durumda eser sahibi, icracı ve fonogram ya da film yapımcısının verdiği izin; sadece belirtilen fikir ürünlerinin umum sayılan, organize olmayan, aralarında herhangi bir bağlantı bulunmayan, sayısı ve kim oldukları bilinmeyen kişilere bu eser, icra veya yapımın radyo-TV kuruluşu tarafından yapılacak yayınlarla ulaştırılmasını (umuma iletilmesini) kapsar. Söz ettiğimiz sınırlamalar dışında kalan kişilere umuma açık mahallerde anılan fikir ürünlerinin yayın içeriğinde sunulması, adeta “yeni bir umum yaratılması” hak sahibinin yayın kuruluşuna verdiği iznin kapsamının dışına çıkılması anlamına gelecektir. Örneğin bir icranın radyo-TV yayını vasıtasıyla temsiline izin veren icracı sanatçı veya eser sahibi yayıncı kuruluşa verdiği izinde icranın yayın vasıtasıyla sadece nihai tüketici konumunda olan kişilere ulaştırılmasını amaçlamıştır. Bu iznin dışına çıkılarak eserin umuma açık mahallerde gösterime sunulması (vasıtalı temsili); yani yeni bir umum yaratılması ise kuşkusuz hak sahibinin verdiği iznin dışındadır. Burada adeta ikinci bir kullanım durumu ortaya çıkmaktadır ki, bunun hukuka uygun olması için hak sahiplerinin açıkça buna önceden izin vermiş olmaları şarttır.

FSEK sistemine göre, hak sahibinin açıkça kullanımına izin vermediği bir hakka asla izin verdiği kabul edilemez. Bu itibarla, hak sahibinin yayın kuruluşuna eser, icra veya yapımın radyo-TV kuruluşu tarafından yapılacak yayın ile umuma iletimine izin verilmiş olması; umuma açık mahallerde yapılacak vasıtalı temsili hiçbir şekilde kapsamına almaz. Nitekim FSEK’in 41. maddesi açıkça “umuma açık mahalde temsil edilen yayın içeriğinde eser, icra veya yapımların bulunması durumunda; yayın kuruluşuyla birlikte eser sahibinin (FSEK md. 24); icracı sanatçıların (md. 80/I, 1, A, 2.) ve yapımcıların da (md. 80/I, 1, B., 80/I, 2.) 52. maddeye uygun sözleşme yaparak hak sahiplerinden veya üyesi oldukları meslek birliklerinden izin alacağı” kuralına yer vermiştir. Hak sahiplerinin tümünden önceden izin alınmadan yayınların umuma açık mahallerde gösterilmesine FSEK sistemi izin vermemektedir.

Belirtilen genel ilkenin uygulanmasında “adil kullanım” bulunup bulunmadığı da somut olayın şartlarına göre denetlenmelidir. Nitekim Avrupa Topluluğu Adalet Divanı (ATAD) 15 Mart 2012 tarihli ... (...)/ ... kararında bir diş hekimi muayenehanesinde müzik yayını yapılmasına ilişkin olarak “bu hizmetin sağlanmasının müşterilerin seçimi üzerinde bir etkiye sahip olup olmadığı” ve “bu eylem ile ek bir yarar elde edilip edilmediği” ölçütlerini uygulamıştır. ATAD mesleki ekonomik faaliyet yapan özel diş hekiminin işyerinde müzik yayını yapılmasının fonogram yapımcılarına ücret isteme hakkı vermeyeceğine karar vermiştir (Kararın tam metni için bkz: http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CELEX:62010CJ0135:EN:HTML).

Açıklanan temel ilkeler çerçevesinde eser, icra veya yapımları içeren bir yayının otel, kafe, restoran, eğlence yerleri gibi müzik yayınının ticari işletmenin faaliyetinin esaslı ve vazgeçilmez bir unsuru olduğu umuma açık mahallerde izlenmesi veya dinlenmesinin sağlanması suretiyle yeni bir dinleyici veya izleyici kitlesine (yeni bir umuma) sunulması yani vasıtalı temsili FSEK’in 24, 80/I, 1, A, 2, 80/I, 1, B., 80/I, 2, 41 ve 52. maddelerinin getirdiği ilkeler çerçevesinde hak sahiplerinden önceden yazılı izin alınmasına bağlıdır. Nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesi de kararlarında belirtilen şekilde önceden hak sahiplerinden izin alınması gerektiğine içtihat etmiştir (Bkz. 11. HD. 21.06.2004, 2003/12916, 2004/6868 K. Aynı yönde bkz. 04.12.2006 tarih ve 2005/12086 E. , 2006/ 12635). Bu itibarla bir eseri, icrayı veya fonogramı hak sahibi kişilerin yazılı iznini almaksızın –Radyo-TV yayını vasıtasıyla da olsa cafe, bar, restoran gibi müzik yayınının esaslı bir unsuru olan ticari işletmelerde vasıtalı olarak temsile konu ederek ek bir yarar elde etme fiili FSEK’in 71/I,1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı kuşkusuzdur.

Açıklanan gerekçelerle sanığın fiilinin FSEK’in 71/I,1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı düşüncesiyle Sayın Çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/30367, Karar No: 2013/2541, Tarih: 07.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/30367 E.  ,  2013/2541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ...'in beraatine, diğer sanıkların hükümlülüklerine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Şikayetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin sanıklar ... ile ... kurulan hükme yönelik temyizine göre yapılan incelemede;

Mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, davayı sona erdiren bir karar olmadığından temyizi kabil olmayıp, itirazı mümkün bulunduğu cihetle, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı şikayetçi vekilinin temyiz taleplerinin itiraz olarak değerlendirilmesi suretiyle gereğinin itiraz merciince yerine getirilmesi amacıyla dosyanın mahalline iadesi için incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II- Şikayetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizine gelince;

İddianamede anlatılan eylemin niteliğine göre, suçtan doğrudan doğruya zarar gören kurumun gümrük idaresi olduğundan; dava konusu eylem nedeniyle suçtan doğrudan zarar görmeyen şikayetçi Enerji Piyasası Denetleme Kurumunun vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 07.02.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7354, Karar No: 2023/4456, Tarih: 13.07.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/7354 E.  ,  2023/4456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2017/4 Esas, 2020/311 Karar

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Taraf vekilleri

Taraflar arasındaki alacak ve itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Taraf vekilleri tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl davada; müvekkil şirketin Marmaris'te bulunan bölge bayisi Yıldızlar Meşrubat Gıda ve Turizm Pazarlama San. Tic. Ltd. Şti aracılığıyla Coca-Cola, Fanta, Sprite, Schweppes, Burn, Nestea gibi ürünlerin satışını yaptığını, davalılar Durmazlar Tur. İnş.A.Ş.'nın Pineta Otel ünvanlı iş yerini, diğer davalı Milenyum 2000 Turizm İnş. San ve Dış. Tic. A.Ş'nin ise Pineta Park Deluxe Otel ünvanlı iş yerini işlettiklerini, müvekkil şirket ile davalılar arasında 12 Kasım 2005 başlangıç tarihli 3 yıl süreli Bayilik Bölgesi Direkt Satış Noktası Sözleşmesi yapıldığını, davalıların sözleşmeye aykırı hareket ettiklerinin Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/104 D.İş sayılı dosyasında tespit edildiğini, yapılan tespitte alınan bilirkişi raporuna göre, davalıların işlettiği iş yerlerinde mühürlü bulunan Pre-Mix makinelerin pet şişelerle doldurulduğunun, müvekkil şirkete ait ürünlerden olmayan Fruko Marka tonik, Falez ve Meyvit marka meşrubat ürünlerin bulunduğunun tespit edildiğini, bu suretle sözleşmesel yükümlülüklerin davalılar tarafından yerine getirilmediğini, ürünleri müvekkili şirketten değil de rakip firmalardan temin ettiklerini, müvekkili şirketin davalılara 234.101,00 TL tutarında bedelsiz ürün verdiğini ve iskonto uyguladığını, diğer taraftan davalıların satın aldıkları ürünlerin bedellerini ödemediklerini, gönderilen ihtarnamelere rağmen sözleşmeye aykırılıkların giderilmediğini, bu nedenle sözleşmenin feshedildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 300.000,00 USD cezai şartın şimdilik 30.000,00 USD'sinin T.C. Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden Türk lirası karşılığının temürrüt tarihinden itibaren işleyecek dövize uygulanan en yüksek faiz ile birlikte tahsiline, ayrıca bedelsiz ürün, iskonto ve promosyon yatırımları toplamı olan 234.101,00 TL'den şimdilik 30.000,00 TL'lik kısmının temerrüt tarihinden itibaren işletilecek reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı vekili birleşen davada; taraflar arasında akdedilmiş olan sözleşmelere aykırı davranmış olması sebebiyle sözleşmelerden kaynaklanan bedelsiz ürün, promosyon, iskonto ve pazarlama faaliyetlerine katkı payı v.s. alacakları toplamı olan 234.202,08 TL alacağın fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 30.000,00 TL'sinin tahsili için 2017/4 E. sayılı dosyası ile dava açıldığını bu dosyanın derdest olduğunu, 24.09.2019 tarihli ek bilirkişi raporu ile davacının, davalılardan toplam 256.679,34 TL alacağı olduğunun tespit edildiğini, bu cari hesap alacağının tahsili amacıyla icra takibi başlatıldığını, davalıların icra takibinde talep edilen toplam alacağın tamamına ve feri'lerine haksız ve kötü niyetli olarak itiraz ettiğinden, itirazın iptali ile takibin devamına ve ayrıca %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili asıl davada cevap dilekçesinde; müvekkili Durmazlar Tur. İnş. Tic. A.Ş’nin sözleşmenin tarafı olmadığını, tespit sırasında rakip şirketlere ait olduğu belirlenen birkaç kutu meyve suyunun müşterilerin odalarında bulunduğunu, bunun dışarıdan getirildiğini, müvekkilleri ile ilgisi olmadığını, akde aykırılığın giderilmesi için müvekkillerine tanınan 3 günlük süre dolmadan sözleşmenin feshedilmesinin haksız fesih niteliğinde bulunduğunu, cezai şartın fahiş olup iptali gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı vekili birleşen davada cevap dilekçesinde; davalılar vekili derdestlik ve zamanaşımı def'inde bulunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

2. Davalı vekili birleşen davada cevap dilekçesinde; davalılar vekili derdestlik ve zamanaşımı def'inde bulunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl dava yönünden; benimsenen bilirkişi ek raporu doğrultusunda, davacının, davalı şirketlerden bedelsiz ürün, iskonto ve promosyon yatırımlarından kaynaklanan alacağının toplamda 256.670,34 TL olduğu, asıl davada Yargıtay bozma ilamından sonra gelen herhangi bir ıslah talebi olmadığı gerekçesiyle, önceki kararda olduğu gibi bedelsiz ürün, iskonto ve promosyon yatırımlarından kaynaklanan alacak davasının kabulü ile 30.000,00 TL'nin 28.10.2007 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş, birleşen dava yönünden; sözkonusu icra takibi ile asıl davada verilen önceki kararda saklı tutulan alacağın istenilmiş olduğu, davalılar vekili derdestlik itirazında ve zamanaşımı def'inde bulunmuş ise de, davacı bu dosyada saklı tuttuğu alacak hakkını istemekte bu alacak istemi yönünden derdestlik söz konusu olmadığı gibi 2007 yılında muaccel hale gelen bu alacak için zamanaşımının işlemeye başladığı, icra takibinin 13.08.2015 tarihli olduğu dolayısıyla 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı ve davalılar vekilinin bu itirazlarının yerinde olmadığı, davacının davalı şirketlerden bedelsiz ürün, iskonto ve promosyon yatırımlarından kaynaklanan alacağının toplamda 256.670,34 TL olduğu, bu alacaktan 30.000,00 TL'sinin asıl davada hüküm altına alındığı, bakiye 226.670,34 TL alacaktan davacının birleşen itirazın iptali davasında 204.202,08 TL asıl alacak isteminde bulunduğu, bu durumda benimsenen bilirkişi raporu ile tespit edilen alacak altında kalan likit alacak miktarlarına yönelik davalı borçluların vaki itirazının haksız olduğu ve İİK'nın 67. maddesi gereğince iptali gerektiğinden, davanın kabulü ile Marmaris 1.İcra Müdürlüğünün 2015/2732 E. sayılı dosyasından yapılan takipte davalı borçluların 204.202,08 TL asıl alacak ile bu alacağa 28/10/2007 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi yönünden yapmış oldukları itirazın iptali ile takibin bu miktar üzerinden kaldığı yerden devamına, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) m.67/2 uyarınca asıl alacak miktarının %20'si olan 40.840,40 TL icra inkar tazminatının davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 08.06.2022 tarih, 2021/2586 E. ve 2022/4636 K. sayılı kararıyla, mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri