muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/529, Karar No: 2018/7065, Tarih: 16.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/529 E.  ,  2018/7065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Güvenlik kamera görüntüsüne göre suça konu eylemin 04.44 ve sonrası işlendiği, suç tarihinde güneşin 05:35’te doğduğu, 04:35’ten öncesinin gece sayılan zaman dilimi olduğu, suça konu eylemin gündüz sayılan zaman diliminde işlendiği gözetilmeksizin suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerde TCK’nın 143, 116/4. maddeleri uygulanarak fazla ceza tayini,

2-Suça sürüklenen çocuğun hükmedilen adli para cezalarını ödeyecek durumunun olmadığı, ceza hukukunun amaçlarından birisinin suçluların ıslahı ve rehabilitasyonu yolu ile topluma kazandırılmalarını sağlamak ve suç işlenmesini önlemek olduğu, verilen cezanın paraya veya tedbire çevrilmesi ya da ertelenmesi suretiyle suça sürüklenen çocuğun kişiliğine uygun hale getirilmesi gerektiği, mahkemenin bu hususta takdir hakkı olduğu ve dosyadaki bilgi ve belgeler ile birlikte değerlendirilmesi gerektiği, somut olayda ekonomik durumu para cezasını ödemeye uygun olmayan suça sürüklenen çocuk hakkında para cezasının aleyhe sonuçlar doğuracağı koşulları eğitim veya çalışma tedbirine uygun ve kendisine daha önce eğitim seçenek yaptırımı verilmemiş çocuk hakkında neden para cezası tercih edildiği gerekçelendirilmeden hüküm kurulması,

3-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; mağdurun beyanına göre 70,00 TL değerindeki montu suça sürüklenen çocuğun çalması şeklindeki eylemi nedeniyle; sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3861, Karar No: 2020/1524, Tarih: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/3861 E.  ,  2020/1524 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5984, Karar No: 2020/3001, Tarih: 17.06.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/5984 E.  ,  2020/3001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05/04/2018 tarihli, 2017/422 esas ve 2018/218 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 07/11/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında 15/10/2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Yenişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nca yürütülen soruşturma sonucunda, 21/08/2017 tarihli, 2016/2354 soruşturma, 2017/365 esas ve 2017/351 sayılı iddianame ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesi'ne kamu davası açıldığı,

2-Kanun yararına bozma istemine konu Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05/04/2018 tarihli ve 2017/422 esas, 2017/218 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1, 62 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 12/06/2018 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

3-Sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde;

a-) İstanbul Anadolu 66. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/02/2016 tarihli, 2015/692 esas ve 2016/79 sayılı ilamı ile; 02/01/2012 tarihli eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 6545 sayılı Kanun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7. madde yollamasıyla 6545 sayılı Kanun’un 191/2-3 maddeleri gereğince 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 25/03/2016 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

b-) Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/03/2015 tarihli, 2014/1380 esas ve 2015/516 sayılı ilamı ile, 13/09/2013 tarihli eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 27/05/2015 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

b-) Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/03/2015 tarihli, 2014/1380 esas ve 2015/516 sayılı ilamı ile, 13/09/2013 tarihli eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 27/05/2015 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

c-)İznik Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22/04/2015 tarihli, 2014/242 esas ve 2015/370 karar sayılı kararı ile 26/05/2013 ve 18/09/2013 tarihli eylemleri nedeniyle; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/3. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, karraın kesinleşmesinden sonra tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymaması nedeniyle İznik Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/05/2016 tarihli ek kararı ile; hükmün açıklanmasına, 5237

sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1, 62 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 6.000,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 11/07/2016 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği,

d-) Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12/03/2015 tarihli 2014/826 esas ve 2015/449 sayılı ilamı ile; 26/04/2014 tarihli eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 6545 sayılı Kanun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7. madde yollamasıyla 6545 sayılı Kanun’un 191/2-3 maddeleri gereğince 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, deneme süresi içerisinde yeniden kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine de 14/12/2017 tarihli, 2017/442 esas ve 2017/554 sayılı karar ile hükmü açıklanmasına karar verildiği, kararın 26/01/2018 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05/04/2018 tarihli ve 2017/422 esas, 2018/218 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05/04/2018 tarihli ve 2017/422 esas, 2018/218 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanığın 15/10/2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiası ile yapılan soruşturma sonucunda, 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden 21/08/2017 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda ise Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesi/nce, "...sanık hakkında uyuşturucu madde kullanma suçundan dolayı daha öncesinde soruşturma yürütülüp dava açıldığı, ihlaller nedeniyle açıklanması geri bırakılan hükümlerin açıklandığından erteleme kararı uygulanmaksızın mahkememize dava açıldığı,..... tüm dosya kapsamından oluşa uygun bir şekilde üzerine atılı olan suçu işlediği sabit kabul edilmekle.." şeklinde gerekçe ile mahkûmiyetine karar verilmiş ise de,

28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 68. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesi yeniden düzenlenmiş, 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinin 2. fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yapılan soruşturmalarda beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği öngörülmüş, 4. fıkrasında erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılması gereken durumlar sayılmış, maddenin 6. fıkrasında ise “Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez.” hükmüne yer verilmiş ve 5271 Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde, "... soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün öngörüldüğü,

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamlar incelendiğinde, birden fazla uyuşturucu madde bulundurma suçundan sabıkasının bulunduğu, suç tarihlerinin 28/06/2014 tarihinden önce olduğu ve atılı suçlar yönünden kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair karar verilmediği, bu haliyle sanığın sabıkasında yer alan mahkumiyet kararlarının, sonraki suça ilişkin olarak 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine engel olmayacağının anlaşılması karşısında, “kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı” verilmeden açılmış olan kamu davasında yargılama şartı bulunmadığından, bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “durma kararı” verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05/04/2018 tarihli ve 2017/422 esas, 2018/218 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

İncelenen dosya içeriğine ve sanığın adli sicil kaydına göre;

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

İncelenen dosya içeriğine ve sanığın adli sicil kaydına göre;

Sanık ...’ın 15/10/2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiası ile yapılan soruşturma sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden 21/08/2017 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesince, "...sanık hakkında uyuşturucu madde kullanma suçundan dolayı daha öncesinde soruşturma yürütülüp dava açıldığı, ihlaller nedeniyle açıklanması geri bırakılan hükümlerin açıklandığından erteleme kararı uygulanmaksızın dava açıldığı..." şeklindeki gerekçe ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de, 28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 68. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesi yeniden düzenlenerek, 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinin 2. fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yapılan soruşturmalarda beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği öngörülmüş, 4. fıkrasında erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılması gereken durumlar sayılmış, maddenin 6. fıkrasında ise “Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez.” hükmüne yer verilmiş olup 5271 Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde, "... soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün düzenlendiği, Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamlar incelendiğinde, birden fazla kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sabıkasının bulunduğu, suç tarihlerinin 28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un yürürlüğe girmesinden önce olduğu ve bu nedenle atılı suçlar yönünden kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin karar verilmediği, bu haliyle sanığın adli sicil kaydında yer alan mahkumiyet kararlarının, kanun yararına bozma incelemesine esas suça ilişkin olarak 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine engel olmayacağı anlaşıldığından, “kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı” verilmeden açılmış olan kamu davasında yargılama şartı bulunmadığından, bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “durma kararı” verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-)Karar:

D-)Karar:

Açıklanan nedenlerle,

“Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı” verilmeden açılmış olan kamu davasında yargılama şartı bulunmadığından, bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “durma kararı” verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05/04/2018 tarihli ve 2017/422 esas, 2018/218 sayılı kararının 271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

17/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18494, Karar No: 2011/15630, Tarih: 12.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/18494 E.  ,  2011/15630 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silah ruhsat süresi dolan ve bu sürede ruhsatını yeniletmeyen sanık ... ... 'e ait silah ve eklerinin müsaderesi C.Savcılığınca istenilmekle yapılan yargılama sonunda; müsadereye dair (PENDİK) 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 24.10.2007 gün ve 2006/582 esas, 2007/529 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 03.12.2009 günü daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Silahın bilinen değerine göre müsadere kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin 5219 sayılı Yasayla değişik HUMK.nun 427. maddesi uyarınca dava konusu tabancanın değeri itibariyle hüküm kesin olduğundan CMUK.nun 317. maddei uyarınca (REDDİNE), 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11839, Karar No: 2013/18599, Tarih: 17.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/11839 E.  ,  2013/18599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, izin ücreti, hafta tatili ücreti, resmi ve dini bayram ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş davacı avukatınca duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davalı yöneticilikte kapıcı olarak çalışan davacının ücretlerinin eksik ödenmesi nedeniyle iş akdini feshettiğini, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili, fazla mesai ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... Apt. Yöneticiliğinin ve davalı ... vekilinin esasa ilişkin, davalılar ..., ..., Mahi Yıldırımoğlu, ..., ..., ..., ..., ..., ... vekilinin temyiz taleplerinin reddine ilişkin karara yönelik temyiz itirazlarının reddine, bu davalıların yatırdıkları nisbi temyiz harcının istekleri halinde kendilerine iadesine,

2-Davacı vekilinin temyizi açısından;

Apartman görevlilerinin işçilik alacaklarında apartmandaki maliklerin ayrı ayrı hisseleri oranında sorumlulukları bulunmakla birlikte dava ehliyeti açısından husumetin apartman yönetimine tevcih edilebileceği Yargıtay ve dairemizce kabul edilmektedir.

Davacı işçi davayı açarken husumeti doğru olarak apartman yönetimine karşı yönlendirdiğinden bu aşamadan sonra kat maliklerinin davaya dahil edilmesi işlemi zorunlu bir usuli işlem olmayıp, esasen davalılar arasında da zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığından davacının yargılama sırasında bir kısım konut malikleri hakkındaki feragat beyanı da gerçek bir feragat niteliği taşımaz. Bu itibarla mahkemece yapılan yargılama sonunda tespit edilen işçilik alacaklarından kat maliklerinin eşit oranda sorumlu oldukları vurgulanarak onları temsilen apartman yönetimi olan davalıdan tahsili şeklinde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozma nedeni ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/1. Maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Hükmün 1/g,2,4 ve 5.bentlerinde yer alan "davalı ... ile dahili davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ....., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’dan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine," ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerlerine "davalı ... Yöneticiliğinden tahsili ile davacıya verilmesine," ibaresinin eklenmesine,

Hükmün (a) bendinde yer alan "Davacı tarafça davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında açılan davalardan feragat edilmesi nedeniyle bu kişiler hakkında açılan davaların feragat nedeniyle reddine, " ibaresinin hüküm fıkrasından tamamen çıkarılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden ...'ne yükletilmesine 17.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13335, Karar No: 2015/8913, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13335 E.  ,  2015/8913 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.