muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7050, Karar No: 2015/11766, Tarih: 08.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/7050 E.  ,  2015/11766 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/241616

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2014

NUMARASI : 2012/60 (E) ve 2014/500 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

Mühür bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

28/03/2013 tarihinde sanığın iş yerinde yapılan denetimde kayıtsız sayaçtan enerji kullandığı tespit edilerek enerjinin kesilip mühürlendiği ve suç tarihinde sanığın aynı sayaçla enerji kullandığının tespit edildiği, suç tutanağında 28/03/2013 tarihli mührün bozulup bozulmadığına bilgiye yer verilmediğinin anlaşılması karşısında, kaçak elektrik tutanağını düzenleyen görevlilerin çağrılarak mührün bozulup bozulmadığına dair beyanlarına başvurulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18303, Karar No: 2015/26154, Tarih: 03.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/18303 E.  ,  2015/26154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

5237 sayılı TCK’nın “Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler” başlıklı dördüncü kısmının, “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar ”başlıklı birinci bölümünde, 265. maddesi ile düzenlenen; “Görevini Yaptırmamak İçin Direnme” suçuyla korunan hukuki yarar, kamu idaresinin güvenilirliği ve işleyişi olup; bu suçta, kamu faaliyetlerine kişilerin saygı göstermelerinin sağlanması ve kamu görevlerinin yerine getirilmesini dolayısıyla da kamu görevini yerine getirenleri engellemeye yönelik fiillerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır. Öte yandan, kendisine verilen görevi yerine getirmekte olan kamu görevlisine karşı cebir ve/veya tehdit fiili gerçekleştirilmiş bulunduğundan bu suçla aynı zamanda kişi özgürlüğü ve beden bütünlüğü de korunmaktadır. Maddede düzenlenen görevini yaptırmamak için direnme suçu, seçimlik hareketli bir suç olup kamu görevlisinin görevini yapmasını engellemek amacıyla, cebir ve/veya tehdit kullanılması ile suç oluşmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, öncelikle engellenmek istenen işin o kamu görevlisinin görevine giriyor olması zorunludur. Zira madde, kamu görevlisinin yerine getirdiği herhangi bir iş için değil, görevine giren bir iş için koruma sağlamaktadır. Cebir, kamu görevlisine karşı fiziki güç kullanılmasıdır. Cebrin sınırı, kasten yaralama suçunun temel şekli veya daha az cezayı gerektiren hâli kapsamında değiştirilebilecek boyutta olmasıdır. Cebirle, kasten yaralamanın neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerine sebebiyet verilirse, fail ayrıca bu suçtan da beşinci fıkra uyarınca cezalandırılacaktır. Cebir veya tehdidin alenî olması şart değildir. Bu manada cebir ve tehdit, kamu görevlisinin görevini yerine getirmesini engellemeye elverişli, doğrudan kamu görevlisine yönelik ve ortadan kaldırılmadığı sürece göreve devam edilmesine engel olan güç kullanılmasını ifade eder.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.03.2010 gün 9-259-47 sayılı kararında belirlendiği gibi, Olayın gelişimi sırasında sanığın, cebir ve/veya tehdit kullandığı polis memuru olan müştekiler suçun mağduru, kamu idaresi ise suçtan zarar gören konumundadır. “Görevini Yaptırmamak İçin Direnme” suçunun 5237 sayılı TCK’nun “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar” başlıklı bölümünde düzenlenmiş olması da kamu görevlilerinin suçun mağduru olamayacakları anlamına gelmemektedir. Aksinin kabulü halinde, görevleri dışında kendilerine karşı cebir ve/veya tehdit kullanılması halinde işlenen bu suçların mağduru olacaklarında kuşku bulunmayan kişilerin, aynı suçlara görevlerinin ifası sırasında kamu görevlisi sıfatıyla maruz kaldıklarında ise suçun mağduru olmadıklarını ileri sürmek çelişkisine düşülecektir ki, bunun yasal bir dayanağı bulunmamaktadır.

Sanığın suçun yasal tanımında yer alan ve hukuksal anlamda tek bir fiili oluşturan davranışları, görevini ifa eden kamu görevlilerine karşı görevlerini yaptırmamak için gerçekleştirmiş olması nedeniyle aynı nev’iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan,sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması gerekmektedir.

Sanığın suçun yasal tanımında yer alan ve hukuksal anlamda tek bir fiili oluşturan davranışları, görevini ifa eden kamu görevlilerine karşı görevlerini yaptırmamak için gerçekleştirmiş olması nedeniyle aynı nev’iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan,sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması gerekmektedir.

Somut olayda; sanıkların...Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesine götürülmek üzere ... Özel Tip Cezaevi Jandarma Bölük Komutanlığı'nda görevli jandarma personeli nezaretinde cezaevi ring aracı ile seyir halinde oldukları sırada sanık ...'un ring aracında güvenlik amaçlı olarak bulundurulan kamerayı peçete ile kapatması üzerine müşteki Jandarma Personelinin aracı durdurarak sanığı uyardıkları ve kameranın görüntü almasını engellemekten vazgeçmesini istedikleri, aksi halde hastaneye götürmeyecekleri hususunda üç dört kez uyarıda bulundukları, ancak sanık ...'un eyleminde ısrarcı davranarak kameranın görüntü almasını engellediği, bunun üzerine müşteki jandarma personeli sanıkları cezaevine teslim etmek üzere geri döndükleri ve cezaevine götürdükleri, burada ring aracından inmelerini istedikleri, ancak sanıkların araçtan inmek istemedikleri ve görevli jandarmalara direndikleri, bunun üzerine görevli jandarma personeli sanıkları kollarından ve bacaklarından tutarak zorla araçtan indirmeye çalıştıkları sırada sanıkların etrafa rastgele tekme savurdukları, bu sırada sanık ...'ın tekme atarak ring aracına ait sürgülü kapının dış kısmı ile kilidi kırdığı, ayrıca sanıkların müşteki Er. ...'nun burnuna ve dizine tekme ve kelepçeli elleriyle vurdukları, kırılan ring aracının kapısının müşteki ...'nun elini kestiği; sanık ...'un müşteki erlerden ...'in koluna ve dizine tekme attığı, sanık ...'ın ise müşteki ...'i ittirmesi üzerine elinin kırık olan kapısının arasına girerek yaralandığı, sanık ...'ın müşteki erlerden müşteki ...'ı iterek elinin kırılan kapının arasına sıkışmasına ve yaralanmasına neden olduğu, sanık ...'ın ring aracına sırtını yaslayarak tekme atmak suretiyle müşteki erlerden ...'i elinden yaraladığı; olay sonucunda müşteki Jandarme erleri ..., ..., ... ve ...'ın dosyada bulunan adli raporlarına göre basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaralandıkları; sanıkların bu şekilde görevi yaptırmamak için direnme, sanık ... ise ayrıca kamu malına zarar verme suçunu işlediklerine yönelik kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ve müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 03/06/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17565, Karar No: 2024/5176, Tarih: 23.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/17565 E.  ,  2024/5176 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2178 Esas 2021/844 Karar

HÜKÜM/KARAR :Kısmen kabul- Davalı vekilinin istinaf talebinin reddine

davacılar vekilinin istinaf talebinin kabulü ile davanın kısmenkabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/258 Esas 2019/191 Karar

Taraflar arasındaki kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat ve kararın yayınlanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne, davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı eser sahibi tarafından kaleme alınan "Hırsız Vaaar! 17-25 Aralık: Bir Sıfırlama Öyküsü" isimli kitabın kapak foroğrafı ve içeriğinde kullanılan söz ve ifadeler ile müvekkillerinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, davalı hakkında hakaret suçundan ceza yargılaması yürütüldüğünü, kitaba konu olan 17-25 Aralık sürecinde ortaya atılan ses kayıtlarının gerçek olmadığının TÜBİTAK raporu ile sabit olduğunu, kitapta müvekkili ...'ın sözde örgüt lideri, diğer müvekkilinin ise örgütün finans sorumlusu olarak kurgulandığını, kitapta küçük düşürücü ve aşağılayıcı bir dil kullanıldığını, ifade özgürlüğünün sınırsız olmadığını, gerçek dışı ifade ve isnatlarla eleştiri ve basın özgürlüğü sınırlarının aşıldığını belirterek müvekkili ... yönünden 100.000,00 TL, diğer müvekkili için 50.000,00 TL manevi tazminatın yayın tarihinden işletilecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsili ile kararın yayınlanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı eser sahibi hakkında dava konusu kitapta kullanılan ifadeler nedeniyle davacılara yönelik hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararlarının kesinleştiği, kitapta kullanılan söz ve ifadeler bir bütün halinde değerlendirildiğinde davacıların kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu, eleştiri ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacı ... yönünden 10.000,00 TL, diğer davacı ... yönünden 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden işletilecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ile davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; kitapta yer alan hakaretlerin ağırlığının mahkemece değerlendirilmediğini, gerçek dışı ifade ve isnatlarla eleştiri ve basın özgürlüğü sınırlarının aşıldığını, davalı tarafın kusuru, söz ve ifadelerin niteliğine göre hükmedilen manevi tazminat miktarının hakkaniyete aykırı olduğunu, kitapta belirtilen ses kayıtlarının montaj ürünü olduğunu, kitabın kapağında TC Devletinin Cumhurbaşkanı olan müvekkili ve oğlunun hırsız olarak gösterildiğini, buna göre hükmedilen tazminatın caydırıcı olmadığını, tarafların iştigal ettiği makam, saldırının ağırlığı, tarafların ekonomik ve sosyal durumu değerlendirilerek tazminatın miktarının takdir edilmesi gerektiğini, tam kabul kararı verilmesi gerektiğini, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin hakaret kastı ile hareket etmediğini, eleştirel bir dille Türkiye'deki yolsuzluk iddialarının dile getirildiğini, hükmedilen manevi tazminatları müvekkilinin ödeme gücü olmadığını, fahiş miktarda olduğunu, kitapta kullanılan söz ve ifadelerin ifade özgürlüğü ve eleştiri sınırlarında değerlendirilmesi gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu kitapta davacılar hakkında sarf edilen sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği, davacıların kişilik haklarının saldırıya uğradığı ve hükmedilen manevi tazminat miktarlarının az olduğu gerekçesi ile davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile davacı ... yönünden 80.000,00 TL, diğer davacı ... yönünden 20.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden işletilecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsiline; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ile davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ile davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; kitapta yer alan gerçek dışı ifade ve isnatlarla eleştiri ve basın özgürlüğü sınırlarının aşıldığını, kitapta belirtilen ses kayıtlarının montaj ürünü olduğunu, masumiyet karinesinin zedelendiğini, onur ve itibarlarının zedelendiğini, kitabın ülke çapında geniş kitlelere yayıldığını, davalı tarafın kusuru, söz ve ifadelerin niteliğine göre hükmedilen manevi tazminat miktarının hakkaniyete aykırı olduğunu, kitabın kapağında TC Devletinin Cumhurbaşkanı olan müvekkili ve oğlunun hırsız olarak gösterildiğini, buna göre hükmedilen tazminatın caydırıcı olmadığını, tarafların iştigal ettiği makam, saldırının ağırlığı, tarafların ekonomik ve sosyal durumu değerlendirilerek tazminatın miktarının takdir edilmesi gerektiğini, tam kabul kararı verilmesi gerektiğini, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkilinin hakaret kastı ile hareket etmediğini, ceza yargılamasının henüz kesinleşmediğini, TBMM'ye gelmiş olan fezlekelere kitapta yer verildiğini, montaj ya da gerçek dışı delillere dayanılmadığını, kitapla ilgili bilirkişi raporu alınması talebinin mahkemece değerlendirilmediğini, bu nedenle kitabın tümü üzerinde bir inceleme yapılmadan aradan seçilen sözcüklere göre karar verildiğini, eleştirel bir dille Türkiye'deki yolsuzluk iddialarının dile getirildiğini, hükmedilen manevi tazminatları müvekkilinin ödeme gücü olmadığını, fahiş ve sebepsiz zenginleşmeye yol açacak miktarlarda olduğunu, kitapta kullanılan söz ve ifadelerin ifade özgürlüğü ve eleştiri sınırlarında değerlendirilmesi, hükmedilen manevi tazminatların basın özgürlüğüne darbe niteliğinde olduğunu, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı eser sahibi tarafından kaleme alınan "Hırsız Vaaar! 17-25 Aralık: Bir Sıfırlama Öyküsü" adlı kitapta kullanılan söz ve ifadelerin ve kapak fotoğrafının davacıların kişilik haklarını ihlal ettiği iddiası ile manevi tazminat ve kararın yayınlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 13, 25, 26 ncı maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve 58 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25 inci maddeleri, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) 10 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Uyuşmazlığın çözümü açısından öncelikle konuyla ilgili kavram ve yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar vardır.

Anayasa'nın 26 ncı maddesi şöyledir:

3. Değerlendirme

Uyuşmazlığın çözümü açısından öncelikle konuyla ilgili kavram ve yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar vardır.

Anayasa'nın 26 ncı maddesi şöyledir:

"Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir. Bu hürriyet resmî makamların müdahalesi olmaksızın haber veya fikir almak ya da vermek serbestliğini de kapsar. ... Bu hürriyetlerin kullanılması, ... başkalarının şöhret veya haklarının, özel ve aile hayatlarının ... korunması ... amaçlarıyla sınırlanabilir...."

AİHS'nin 10 uncu maddesi şöyledir:

"1. Herkes ifade özgürlüğü hakkına sahiptir. Bu hak, kamu makamlarının müdahalesi olmaksızın ve ülke sınırları gözetilmeksizin, kanaat özgürlüğünü ve haber ve görüş alma ve de verme özgürlüğünü de kapsar. ... 2. Görev ve sorumluluklar da yükleyen bu özgürlüklerin kullanılması, yasayla öngörülen ve demokratik bir toplumda ... başkalarının şöhret ve haklarının korunması ... için gerekli olan bazı ...sınırlamalara ... tabi tutulabilir."

TMK'nın "Kişiliğin korunması" kısım başlıklı 24 üncü maddesi şöyledir:

“Hukuka aykırı olarak kişilik hakkına saldırılan kimse, hakimden, saldırıda bulunanlara karşı korunmasını isteyebilir. Kişilik hakkı zedelenen kimsenin rızası, daha üstün nitelikte özel veya kamusal yarar ya da kanunun verdiği yetkinin kullanılması sebeplerinden biriyle haklı kılınmadıkça, kişilik haklarına yapılan her saldırı hukuka aykırıdır.”

TBK’nın “Kişilik hakkının zedelenmesi” başlıklı 58 inci maddesi şöyledir:

“Kişilik hakkının zedelenmesinden zarar gören, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat adı altında bir miktar para ödenmesini isteyebilir. Hâkim, bu tazminatın ödenmesi yerine, diğer bir giderim biçimi kararlaştırabilir veya bu tazminata ekleyebilir; özellikle saldırıyı kınayan bir karar verebilir ve bu kararın yayımlanmasına hükmedebilir.”

Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler ile Anayasa'nın 90 ıncı maddesinin beşinci fıkrasının son cümlesine göre ulusal hukukun bir parçası hâline gelmiş bulunan AİHS'nin 10 uncu maddesi uyarınca kişilik hakları zarara uğrayanların manevi tazminat isteme hakları vardır.

Manevi zarar, kişilik değerlerinde oluşan objektif eksilmedir. Duyulan acı, çekilen ızdırap manevi zarar değil, onun görüntüsü olarak ortaya çıkabilir. Acı ve elemin karşılığı manevi zarar olarak kabul edilerek keder ve acılarını içlerinde gizleyenleri tazminat isteme haklarından yoksun bırakmamak için kanunlarımız manevi tazminat verilebilecek bazı olguları özel olarak düzenlemiştir. TMK'nın 24 ve TBK'nın 58 inci maddelerinde yer verilen kişilik haklarının korunması da bunlardan biridir.

Manevi zarar, kişilik değerlerinde oluşan objektif eksilmedir. Duyulan acı, çekilen ızdırap manevi zarar değil, onun görüntüsü olarak ortaya çıkabilir. Acı ve elemin karşılığı manevi zarar olarak kabul edilerek keder ve acılarını içlerinde gizleyenleri tazminat isteme haklarından yoksun bırakmamak için kanunlarımız manevi tazminat verilebilecek bazı olguları özel olarak düzenlemiştir. TMK'nın 24 ve TBK'nın 58 inci maddelerinde yer verilen kişilik haklarının korunması da bunlardan biridir.

İfade özgürlüğü; haber ve bilgilere, başkalarının fikirlerine serbestçe ulaşabilme, düşünce, tavır ve kanaatlerinden dolayı kınanmama ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilme, anlatabilme, savunabilme, başkalarına aktarabilme ve yayabilme imkânlarına sahip olma anlamlarına gelir. Muhalif olanlar da dâhil olmak üzere düşüncelerin her türlü araçla açıklanması, açıklanan düşünceye paydaş sağlanması, düşünceyi gerçekleştirme ve bu konuda başkalarını ikna çabaları ve bu çabaların hoşgörüyle karşılanması çoğulcu demokratik düzenin gereklerindendir. Dolayısıyla toplumsal ve siyasal çoğulculuğu sağlamak, her türlü düşüncenin barışçıl bir şekilde ve serbestçe ifadesine bağlıdır. Bu itibarla düşünceyi açıklama ve yayma özgürlüğü demokrasinin işleyişi için hayati önemdedir (Anayasa Mahkemesi (AYM); Bekir Coşkun, B. No: 2014/12151, 04.06.2015; Mehmet Ali Aydın, B. No: 2013/9343, 4/6/2015).

İfade özgürlüğü; aynı zamanda demokratik toplumun temelini oluşturan, toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel unsurlardan olup bu özgürlük, sadece toplum tarafından kabul gören, zararsız veya ilgisiz kabul edilen bilgi ve fikirler için değil; incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerlidir. İfade özgürlüğü; yokluğu hâlinde demokratik bir toplumdan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir (Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM); Von Hannover/Almanya, B. No: 40660/08).