muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3789, Karar No: 2024/1450, Tarih: 26.02.2024

4.Davalı ... cevap dilekçesinde; muhasebe kayıtlarını işlemekte görevli olduğunu, kasa açığından bilgi sahibi olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

5.Davalılar ... ve ... cevap dilekçesinde; Rumeli Holding bünyesinde güvenlik ve ev koruması hizmetlerinde çalıştığını, hissedar olduğundan ve kasa açığından haberdar olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

Mahkemenin 02.06.2010 tarih, 2006/79 E. ve 2010/272 K. sayılı kararı ile; şirkete el konulduğu tarihte 13.011,31 TL kasa açığının bulunduğu, ancak kasada bu miktarın fiilen olmadığı, yapılan usulsüzlüklerden dolayı yönetim kurulu üyeleri ve denetçinin sorumluluğunun bulunduğu, diğer davalıların şirketteki görevleri dikkate alındığında kasa açığının kendilerinden tahsilinin istenemeyeceği, davadan önce temerrütün söz konusu olmadığı gerekçesi ile; davalı ..., ..., ..., ... ve ... yönünden dava dilekçesindeki miktar itibariyle davanın kabulüne, 13.011,31 TL'nin dava tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte tahsiline, ıslah miktarı yerinde görülmediğinden reddine, diğer davalılar hakkındaki dava ... olmadığından reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılar ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 03.02.2015 tarihli, 2014/14348 E. ve 2015/1175 K. sayılı kararıyla; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar ..., ..., ...'ün tüm, davacı vekilinin aşağıdaki (2) ve (3) nolu bentlerin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmek sureti ile; davacının alacak talebinin temelinin davalıların haksız eylemleri olduğundan, davalıların temerrütü için ihtar gerekmeyeceği, dolayısıyla faizin haksız eylem tarihi olan kasa açığının tespit edildiği 13.02.2004 tarihinden itibaren başlatılmasının gerektiği, bu itibarla, mahkemece davacının kasa açığının tespit edildiği günden itibaren faiz talep edeceği kabul edilerek, ıslah dilekçesi de bu kapsamda değerlendirilerek, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmadığı gibi 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun (5411 sayılı Kanun) 133 üncü maddesinin son fıkrası gereğince, bu madde kapsamında açılan veya açılacak davalar ile kanuni halef sıfatıyla takip edilen davalarda, lehine hükmedilen taraf için vekalet ücretinin maktu olarak belirleneceği hükmünü haiz olup, mahkemece hakkında ret kararı verilen bir kısım davalılar yönünden maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nispi vekalet ücretine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile hüküm bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 27.12.2017 tarih, 2015/649 E. ve 2017/1571 K. sayılı kararı ile; davalılardan ..., ..., ..., ... ve ... yönünden açılan davanın ıslah dilekçesi doğrultusunda kabulü ile 13.011,31 TL asıl alacak, 10.300,24 TL haksız fiil tarihinden dava tarihine kadar işlemiş faiz olmak üzere toplam 23.311,55 TL'nin asıl alacak olan 13.011,31 TL'sine dava tarihi olan 13.02.2006'dan itibaren asıl alacağa işleyecek avans faizi ile birlikte adı geçen davalılardan tahsilde mükerrer olmayacak şartı ile müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, diğer davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müdürlerin de yönetim kurulu üyeleri gibi sorumluluklarının bulunduğu, davalıların kusursuz olduklarını ispat edemediklerini, 5411 sayılı Kanun'un geçici 11 nci maddesi gereğince ispat külfetinin davalıların üzerinde olduğunu, esas mahkemenin verdiği kararın sadece temyiz edilen kısımlar yönünden bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, şirketin eski yöneticileri ve denetçisinin şirketi zarara uğrattığı iddiasıyla açılmış tazminat istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

26.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4185, Karar No: 2012/6201, Tarih: 17.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/4185 E.  ,  2012/6201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bergama 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.11.2009 gün ve 2009/446 - 2009/274 sayılı kararı onayan Daire’nin 09.12.2011 gün ve 2010/5906 - 2011/16737 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya tarım sigorta poliçesi ile sigortaladığı serada fırtına sonucu hasar oluştuğunu, hasar bedeli 79.680.00 TL'nın davalıdan talep edilmesine rağmen ödenmediğini ileri sürerek hasar bedelinin hasar tarihi 12.11.2007'den itibaren ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının hak ettiği tazminat tutarının 2.880,00 TL olduğunu savunarak, fazla talep edilen kısım yönünden davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davacı tarafından dava dilekçesi ekinde sunulan hasar tespit raporunun fotokopi nüshasında, ürün hasarının %9, örtü hasarının %8, toplam hasarın %11 olarak yazıldığını, ürün hasarı ve toplam hasar bölümünde silinti-oynama izleri bulunduğunun görüldüğünü, zirai bilirkişiler tarafında hasara ilişkin görüntüler üzerinde yapılan incelemede ürün hasarına ilişkin görüntüye rastlanmadığının belirttiklerini, sunulan belgelerin davacının iddiasını ispata yaramadığını, başka bir delilde sunulmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne 2.880.00 TL’nın 13.12.2007 tarihinden ticari faizi ile tahsiline dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 17.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5933, Karar No: 2013/11268, Tarih: 30.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5933 E.  ,  2013/11268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/06/2011 gün ve 2009/290-2011/292 sayılı kararı onayan Daire’nin 16.01.2013 gün ve 2011/14530-2013/858 sayılı kararı aleyhinde davalı Uskan A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline makine kırılması sigorta poliçesi ile sigortalı fabrikada bulunan makinelerin davalılar tarafından üretilen ve monte edilen uzay kafes niteliğindeki çatının 19.12.2008 günü çökmesi sonucu hasarlandığını, tespit edilen hasar bedelinin 03.04.2009 tarihinde sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 76.663 TL hasar bedelinin temerrüt faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Uskon A.Ş. vekili, Formfleks Yalıtım Ürünleri A.Ş'nin dava konusu fabrikanın bazı inşaat işlerini ve çelik çatısının yapım işini Buryapı Mühendisliğe verdiğini, davalı Buryapı'nın taahhüt ettiği işin çelik çatı konstrüksiyonunun projelendirilmesi imali ve montaj işini müvekkiline verdiğini, olay tarihinde aşırı yağan yağmur nedeniyle çatının 975 m2 lik kısmında hasar oluştuğunu, sorumluluğun diğer davalıya ait olduğunu, çatının hasarı ve bunun sebep olduğu zarar ziyanın müvekkilinin yaptığı işten kaynaklanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, çatı imalatı işinin davalı Uskon A.Ş. tarafından yapıldığını, lokal göçmenin oluştuğu fabrika kısmında ekipman olarak içerisinde yüksek sıcaklıklarda yağ dolaşan ve fabrikanın sıcak yağ ihtiyacını karşılayan bir ünite ve pres makinelerinin bulunduğunu, sıcak yağın içinde dolaştığı boruların metal çatı malzemesinin mukavemetini düşürdüğünü, bacalardan çıkan keçe partiküllerinin o bölgede bulunan su giderlerini tıkadığını, olay tarihinde yağan yağmurun su giderleri tıkalı olduğundan çatıda biriktiğini ve bu yük nedeniyle ancak betonarmeden kaynaklanmayan bir çökmenin meydana geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, çöken çatıda proje hatasının bulunmadığı, çökmenin hatalı malzeme kullanılarak hatalı imalattan kaynaklandığı, çöken çatıda boruların özellikle orta kısımlarının eğilmelerinin montaj hatasına delil teşkil ettiği, davalılar arasında yapılan sözleşme hükümleri gereği meydana gelen hasardan davalıların sorumlu olduğu gerekçesiyle; davanın kabulüne, 76.663 TL tazminatın 03.04.2009 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline dair verilen karar davalılar vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 16.01.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı Uskon A.Ş. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı Uskon A.Ş. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Uskan A.Ş. vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Uskan A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı Uskan A.Ş'den alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 30.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3969, Karar No: 2010/6733, Tarih: 10.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3969 E.  ,  2010/6733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 17/12/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları adına kayıtlı 6 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu alanda yapılan imar uygulaması sonucu yeni imar parsellerinin oluştuğunu, idari işlemin iptali için açtıkları davanın kabulle sonuçlanıp kesinleştiğini ileri sürüp, 6 parsel sayılı parselin idari işlemden önceki parsele dönüştürülmek suretiyle ihyasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıların hukuki yararlarının  bulunmadığını belirtip, davanın reddini savunmuştur. Dahili davalı da, davanın reddi gerektiği belirtmiştir.

Mahkemece, Seyhan Belediyesi hakkında hüküm kurulmasına yer olmadğına, davacının davasının kabulü ile 6 parsel sayılı taşınmazın ihyasına karar verilmiştir

Karar, davacı  ve   dahili  davalı  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu  iptal ve kadastal parselin ihyası isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacının davasının kabulüne, Seyhan Belediye Başkanlığı hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacıların mirasbırakanı K.'e ait 1,5,6 parsel sayılı taşınmazların 3194 sayılı Yasanın 18.maddesi uyarınca yapılan imar şuyulandırma işlemi sonucunda 3 no'lu imar parselinin oluştuğu ve K.adına yazıldığı , ancak davacıların imar parselinin dayanağını teşkil eden idari işlemin idari yargı yerinde açtıkları dava sonucunda iptal ettirdikleri ve böylece imar parselinin hukuki dayanaktan yani iletten mücerret duruma geldiği ve yolsuz tescil durumuna düştüğü ve mahkemece HUMK 74.maddesi hükmü gözetilerek istekle bağlı kalmak suretiyle 6 no'lu kadastral parselin imar parselinden ayrılarak kadastrol parselin geometrik ve mülkiyet durumunun ihyasına dair kurduğu karar doğru olup, bu yöne değinen davalı Belediye'nin temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Davacıların temyiz itirazlarına gelince dava taşınmazın, sınırları içinde iken husumet kendisine tevcih edilen Seyhan Belediyesi aleyhine açılmış yeni kurulan Çukurova Belediye sınırları içinde kalması nedeniyle bu Belediye'nin davaya dahil edildiği görülmektedir.

Esasen, davanın açılmasının sebebi Belediye'nin yaptığı işlemden kaynaklandığı, bu işleminde idari yargı yerinde iptal edildiği gözetildiğinde yargılama gideri ve bu giderden sayılan avukatlık ücretinden belediye'nin sorumlu olacağında kuşku yoktur.Hal böyle olunca davacıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedene hasren HUMK 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan  peşin  harcın temyiz  edene  geri  verilmesine, 10.6.2010  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2964, Karar No: 2019/4366, Tarih: 26.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/2964 E.  ,  2019/4366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infaz işlemleri, infazın yapıldığı tarihteki kurallara göre yapılacağından, 6545 sayılı Kanunla TCK'nın 191. maddesinde yapılan ve ısrar teriminin de içinde yer aldığı değişikliklerin yürürlüğe girdiği, 28/06/2014 tarihinden sonra yapılan infaz işlemlerinde, sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; bir yıl içinde yükümlülüklerini uyarıya rağmen iki kez ihlal etmesi gerektiğinden, somut olayda kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediği, bu nedenle, Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/18242, Karar No: 2025/4754, Tarih: 13.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/18242 E.  ,  2025/4754 K.**

**"İçtihat Metni"**

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İTİRAZ EDİLEN DAİRE KARARI : Yargıtay 3. Ceza Dairesi'nin 07.03.2024 tarih ve 2022/10500 Esas-2024/3470 sayılı Kararı

İTİRAZLA İLGİLİ MAHKEME KARARI : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 08.10.2020 tarih ve 2019/1633 Esas-2020/1156 sayılı Kararı

İTİRAZLA İLGİLİ HÜKÜM 3713 sayılı Kanun'un7/2-1, 7/2-2, TCK'nın 43, 62, 53, 58 ve 63 maddeleri uyarınca mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak

İtiraz Yazısı İle Dava Dosyası İncelenip Gereği Düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 09.10.2024 tarihli ve 3-2024/78768 sayılı yazısında özetle;

Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/05/2019 tarihli, 2018/353 Esas, 2019/263 Karar sayılı kararında sanık hakkında tekerrür hükmünün uygulanmasına dayanak olarak Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2015 tarihli, 2014/1126 Esas, 2015/44 Karar sayılı mahkumiyet kararının esas alındığının, anılan karar incelendiğinde sanık hakkında TCK'nın 86/2, 86/3-e, 29/1, 62 ve 52 maddeleri uyarınca 2.240,00 TL adli para cezasına ceza miktarı itibariyle temyiz yoluna kapalı olmak üzere karar verildiğinin, CMUK'un 305/2 (CMK'nın 272/3-c)' maddesi uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarının kesin olup, tekerrüre esas alınmayacağının, tekerrüre esas alınmaması gereken kesin hükmün tekerrüre esas alındığı ve bu durumun sanık aleyhine sonuç doğurduğunun belirlenmesi karşısında mahkumiyet hükmünde yer alan tekerrüre ilişkin hüküm nedeniyle kararın bozulmasını talep ettiği anlaşılmakla;

Dosyanın incelenmesinde;

I.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

II.Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 07.03.2024 tarih ve 2022/10500 esas 2024/3470 karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,

III.Sanık hakkında Terör Örgütü Propagandası Yapmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2015 tarih ve 2014/1126 E., 2015/44 K. sayılı mahkumiyet hükmü 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un Geçici 2. Maddesi uyarınca kesin nitelikte olup 1412 sayılı CMUK'un 305/3 fıkrası gereğince de tekerrüre esas teşkil edemeyeceği gözetilmeden mükerrirlere özgü infaz rejimi ile infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği hükümdeki "Sanığın hakkında daha önce işlediği kasıtlı bir suç nedeniyle Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1126 Esas - 2015/44 karar sayılı ilamı ile 2240-TL para cezasına dair mahkumiyet kararı bulunduğundan TCK 58/6-7 maddeleri uyarınca MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNİN VE CEZANIN İNFAZINDAN SONRA DENETİMLİ SERBESTLİK TEDBİRİNİN UYGULANMASINA," ibaresinin çıkartılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21388, Karar No: 2008/23488, Tarih: 26.12.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/21388 E.  ,  2008/23488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14.00 YTL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 26.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7511, Karar No: 2015/10135, Tarih: 17.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/7511 E.  ,  2015/10135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silifke 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2013

NUMARASI : 2013/769-2013/1086

Davacı S.. M.. vekili Avukat Meryem tarafından, davalı S.. B.. aleyhine 16/09/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair karar üzerine itirazen yapılan incelemede, davacı S.. M..'nün itirazının kabulüne, davalı S.. B.. vekilinin itirazının reddine dair verilen 05/02/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hakem tarafından, itiraz üzerine verilen ek karara yönelik temyiz isteminde bulunulmuş olup 3533 sayılı Yasa'nın 6/son maddesi uyarınca itiraz üzerine hakem tarfından verilen karar kesin olduğundan temyiz dilekçesinin reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.