muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1167, Karar No: 2017/247, Tarih: 25.04.2017

Neden olmuşsa, yukarıdaki maddeye göre belirlenen ceza, bir kat artırılır. Ancak, verilecek ceza, birinci fıkraya giren hâllerde üç yıldan, üçüncü fıkraya giren hâllerde beş yıldan az olamaz.

(2) Kasten yaralama fiili, mağdurun;

a) İyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa veya bitkisel hayata girmesine,

b) Duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine,

c) Konuşma ya da çocuk yapma yeteneklerinin kaybolmasına,

d) Yüzünün sürekli değişikliğine,

e) Gebe bir kadına karşı işlenip de çocuğunun düşmesine,

Neden olmuşsa, yukarıdaki maddeye göre belirlenen ceza, iki kat artırılır. Ancak, verilecek ceza, birinci fıkraya giren hâllerde beş yıldan, üçüncü fıkraya giren hâllerde sekiz yıldan az olamaz.

(3) Kasten yaralamanın vücutta kemik kırılmasına veya çıkığına neden olması halinde, yukarıdaki maddeye göre belirlenen ceza, kırık veya çıkığın hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre, yarısına kadar artırılır.

(4) Kasten yaralama sonucunda ölüm meydana gelmişse, yukarıdaki maddenin birinci fıkrasına giren hâllerde sekiz yıldan oniki yıla kadar, üçüncü fıkrasına giren hâllerde ise oniki yıldan onaltı yıla kadar hapis cezasına hükmolunur" biçiminde düzenlenmiştir.

TCK’nun 86/1. maddesinde kasten yaralamanın temel şekli düzenlenmiş olup, anılan fıkra uyarınca, kasten başkasını yaralayan kişi bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılacaktır. Kasten yaralamanın, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde olması halinde ise fail maddenin 2. fıkrası ile cezalandırılacaktır. Maddenin 3. fıkrasında ise beş bent halinde kasten yaralama suçunun ağırlatıcı nedenlerine yer verilmiş olup, fıkradaki bu bentlerden biri veya birkaçının gerçekleşmesi halinde yaralanmanın niteliğine göre fail hakkında 1. veya 2. fıkralar uyarınca hükmedilen ceza yarı oranında artırılacaktır.

TCK'nun 87. maddesinde ise neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama fiilleri yaptırıma bağlanmıştır. Maddenin 1. fıkrasında bir kat, 2. fıkrasında iki kat artırımı gerektiren haller gösterilmiş, 3. fıkrasında kemik kırılması halinde yapılacak artırım, 4. fıkrasında ise kasten yaralama sonucu ölüm meydana gelmesi halinde uygulanacak yaptırım hükme bağlanmıştır. Ancak kanun koyucu 1. ve 2. fıkralarda, 86. maddeye göre hükmolunan cezanın bir ve iki kat artırılması esasını kabul etmesine karşın bununla yetinmemiş, her iki fıkranın son cümlelerinde, artırım sonucu hükmolunabilecek cezaların belirli bir miktardan aşağı olamayacağı esasını da kabul etmiştir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Emirdağ Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianamede, sanık hakkında, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nun 86/1, 86/3-a ve 87/3. maddelerinin uygulanmasının talep edildiği, kovuşturma aşamasında sanığa TCK’nun 87/1-c maddesinden ek savunma hakkı verildiği, yapılan yargılama sonucunda sanığın 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-a, 87/1-c ve 87/1-son maddeleri uyarınca cezalandırıldığı anlaşılmakla; TCK’nun 87/1-son maddesinde, TCK’nun 87/1. maddesi uyarınca yapılacak artırım sonucu verilecek cezaların TCK’nın 86/1 veya 86/3. maddelerine giren hallerde belirli bir miktardan aşağı olamayacağının hüküm altına alınması, TCK’nun 87/1-c maddesinin yalnızca fiilin yüzde sabit ize neden olması halinde belirlenen cezanın bir kat artırılmasına ilişkin olması ve 87/1-son maddesi gereğince yapılacak artırımı kapsamaması, bu nedenle sanığa TCK’nun 87/1-c maddesinden ek savunma hakkı verilmesinin yeterli olmaması karşısında; iddianamede talep edilmeyen 5237 sayılı TCK’nun 87/1-son maddesinin sanık aleyhine olacak şekilde uygulanması hali söz konusu olduğundan, sanığa 5271 sayılı CMK’nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmesi gerekmektedir. Aksi uygulama savunma hakkının sınırlanması niteliğindedir.

Bu itibarla, bu uyuşmazlık yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi; ek savunma hakkı verilmesine gerek olmadığı düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Öte yandan, TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendindeki "Velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoy haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden “altsoy ayrımı yapılmaksızın” diğer kişiler açısından da koşullu salıverme tarihine kadar sürmesine karar verilmesi kanuna aykırı olup, hükümden sonra 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 140-85 sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece sanık hakkında belirtilen maddenin uygulanması bakımından yeniden değerlendirme yapılmasında da zorunluluk bulunmaktadır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

a) Kasten yaralama fiilinin, şikâyetçinin yüzünde sabit ize neden olup olmadığının tespiti açısından eksik araştırma söz konusu olmadığından, bu yönden REDDİNE,

b) Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede talep edilmeyen TCK'nun 87/1-son maddesinin uygulanması, CMK'nun 226. maddesine aykırılık oluşturduğundan, bu yönden değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 08.04.2015 gün ve 35200-12501 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

a) Kasten yaralama fiilinin, şikâyetçinin yüzünde sabit ize neden olup olmadığının tespiti açısından eksik araştırma söz konusu olmadığından, bu yönden REDDİNE,

b) Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede talep edilmeyen TCK'nun 87/1-son maddesinin uygulanması, CMK'nun 226. maddesine aykırılık oluşturduğundan, bu yönden değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 08.04.2015 gün ve 35200-12501 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

3- Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin 15.11.2012 gün ve 69-279 sayılı mahkûmiyet hükmünün;

a) Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede talep edilmeyen TCK'nun 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nun 226. maddesine aykırı davranılması,

b) Sanığın cezasında TCK’nun 62. maddesi uyarınca yapılan indirim sonucu 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine, 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini,

c) TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendindeki "Velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoy haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden “altsoy ayrımı yapılmaksızın” diğer kişiler açısından da koşullu salıverme tarihine kadar sürmesine karar verilmesi kanuna aykırı olup, hükümden sonra 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 140-85 sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece sanık hakkında belirtilen maddenin uygulanması bakımından yeniden değerlendirme yapılmasında da zorunluluk bulunması,

Nedenlerinden, aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK’un 326. maddesi uyarınca ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, eksik araştırmayla hüküm kurulup kurulmadığına ilişkin birinci uyuşmazlık yönünden 11.04.2017 tarihinde oyçokluğuyla, ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede talep edilmeyen TCK'nun 87/1-son maddesinin uygulanmasının, CMK'nun 226. maddesine aykırılık oluşturup oluşturmayacağına ilişkin ikinci uyuşmazlık yönünden ise 11.04.2017 tarihinde yapılan birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından, 25.04.2017 günü yapılan ikinci müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/82, Karar No: 2025/98, Tarih: 26.02.2025

**Ceza Genel Kurulu         2022/82 E.  ,  2025/98 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname No : 2014/14941

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 8. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza

SAYISI : 353-756

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık ...'in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna azmettirmeden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 38/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 109/2 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis; sanık ...'nin ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK'nın 109/2 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, her iki sanık hakkında aynı Kanun'un 51/1-a-b, 51/3 ve 53/1. maddeleri uyarınca ertelemeye ve hak yoksunluğuna ilişkin Çeşme Asliye Ceza Mahkemesince verilen 07.11.2013 tarihli ve 353-756 sayılı hükümlerin, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 01.07.2021 tarih, 3113-17308 sayı ve oy çokluğu ile; "Sanıkların atılı suçu birden fazla kişiyle birlikte işlemelerine karşın haklarında TCK'nın 109/3-b maddesi gereğince artırım yapılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır." eleştirisine yer verildikten sonra onanmasına karar verilmiştir.

Daire Başkanı ... ile Daire Üyesi ...; "... katılan ... ve olayın tek görgü tanığı olan ...'ın beyanına uygun olarak mahkemenin kabul ettiği oluşa göre; sanık ...'in Çeşme Altınkum plajında kiraladığı ... isimli işletmenin ön tarafında bulunan alana şezlong atarak kiraya verdiği, katılan ve tanığın bu şezlongların önünde havlu sererek denize girmek istemeleri üzerine, sanık ...'in işçisi olan temyiz dışı sanık ...'in müdahale ederek havlularını buraya sermemesini, başka yerden denize girmesini istediği, tartışma üzerine diğer sanık ...'ın olay yerine gelerek katılana 'Seni de havlunu da denize atarım, doktor olmuşsun ama bir şey bilmiyorsun.' dediği, bu arada tanıkların haber vermesi üzerine kolluk kuvvetinin müdahalesiyle olayın son bulduğu anlaşılmaktadır.

Sanıklardan ... tarafından tartışma sırasında sarfedilen sözlerin basit tehdit niteliğinde olduğunda kuşku yoktur. Ancak katılan ile sanıklar arasında şezlonglar önüne havlu serip-sermeme konusunda tartışma yaşandığı, tartışmanın fiili bir müdahale boyutuna ulaşmadığı açıktır.

Kişiyi özgürlüğünden alıkoyma suçunun oluşumu için fail tarafından, katılanın bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakılması gereklidir. Her ne kadar somut olayda, sanıklar tarafından katılana başka bir yerden denize girmesi gerektiği ve buradan denize giremeyeceği söylenmiş ise de; kolluk kuvvetinin erken müdahalesi ile tartışmanın eyleme dönüşmediği anlaşılmaktadır. Herhangi bir filili müdahale olmaksızın başka bir yerde denize girilmesi veya girilmemesi şeklindeki tartışmaların suç kastı taşımaması nedeniyle unsurları oluşmayan suçtan beraat kararı verilmesi," gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 06.10.2021 tarih ve 14941 sayı ile karşı oyda yer alan görüş doğrultusunda itiraz yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 8. Ceza Dairesince 11.01.2022 tarih, 15179-229 sayı ve oy çokluğu ile; itiraz nedeni yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIĞIN KAPSAMI VE KONUSU

İtirazın kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna azmettirmeden, sanık ... hakkında ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklara isnat edilen suçların unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Çeşme İlçe Jandarma Komutanlığı tarafından düzenlenen 05.09.2012 tarihli fezleke üst yazısında olayın kısa özeti bölümünde; "01.09.2012 tarihinde saat 16.30 sıralarında komutanlığımız sorumluluk bölgesinde bulunan Altınkum Plajinda ... diye tabir edilen plajda ücret vermeden sadece sahilinden denize girmek isteyen ... adındaki şahsa işletmede çalışan ...'in 'İşletmeye ait şezlongların önünde denize girmeyin, yan tarafta bulunan kayalık bölgede girebilirsiniz.' diyerek tartışmaya başlamaları üzerine ...'ın olay yerine gelerek ...'ya 'Burada tatile gelen şahıslar şezlonglara ücret vererek tatil yapmaktalar, onları rahatsız etmeyin, eğer burada denize girerseniz sizi de eşyalarınızı da denize atarım.' diyerek hakaret ve tehdit etmesi olayı ile ilgili ... tanzim edilen tahkikat evraklarının muameleten gönderildiğini arz ederim." açıklamasının bulunduğu, olaya kolluk kuvvetlerince nasıl müdahale edildiğine yönelik bir bilgiye yer verilmediği,

Kolluk tarafından düzenlenen 22.06.2013 tarihli tutanağa göre; ... isimli işletme yöneticisi olan ... isimli şahısla yapılan görüşmede söz konusu işletmenin idaresinin sanık ... tarafından yapıldığını beyan ettiği,

Anlaşılmaktadır.

Kolluk tarafından düzenlenen 22.06.2013 tarihli tutanağa göre; ... isimli işletme yöneticisi olan ... isimli şahısla yapılan görüşmede söz konusu işletmenin idaresinin sanık ... tarafından yapıldığını beyan ettiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan kollukta; 01.09.2012 tarihinde saat 15.30 sıralarında iki çocuğu ile birlikte Altınkum Plajı'nda faaliyet gösteren ... isimli işletmenin önünde bulunan halka açık kumsalda kısa bir süreliğine denize girmek istediğini, plaj çantasını kumsala koyduğunu, denize girmek için hazırlanırken ... isimli işletme çalışanlarından ismini karakolda öğrendiği inceleme dışı sanık ...'in yanına gelerek "Burada denize giremezsiniz, az ileride bulunan kayalık alanda denize girebilirsiniz." dediğini, bu kişiye bulundukları yerin halka açık bir plaj olduğunu söylediğini, inceleme dışı sanık ile konuşurken yanlarına ismini karakolda öğrendiği sanık ...'nin gelerek kendisine "Burada denize giremezsiniz, az ileride bulunan kayalık alanda denize girin." demesi üzerine bu sanığa da "Burada denize girmek benim hakkımdır. Sahiller özel mülkiyet değildir." dediğini, bunun üzerine sanık ...'nin kendisine "Seni de eşyalarını da denize atarım, doktor olmuşsun da bir şey bilmiyorsun!" diyerek üzerine yürüdüğünü, olay sırasında yanında 11 ve 14 yaşında olan çocuklarının bulunduğunu ve bu olay nedeniyle korktuklarını, Mahkemede; olay tarihinde söz konusu işletmenin müşterilerini engellememeye dikkat ederek uzak bir noktada havlusunu serip denize girmeye çalıştığını, ancak kendilerinden şezlong kiralamayan şahısların söz konusu yerde denize girmesini engellemeyi amaçladıklarını düşündüğü sanıkların iddianamede anlatıldığı şekilde davrandıklarını,

Tanık ... (...) kollukta; denize girmek amacıyla olay tarihinde saat 16.30 sıralarında Altınkum Plajı'nda bulunan ... isimli işletme önünde yer alan kumsala gittiğini, eşyasını kumsala bıraktığını, bu sırada yan tarafında ismini karakolda öğrendiği katılan ile bahse konu işletme çalışanlarından inceleme dışı sanığın tartıştıklarını gördüğünü, inceleme dışı sanığın katılana "Burada oturamazsınız. Az ileride bulunan kayalık alanda oturun ve denize girin." dediğini, ardından işletme çalışanlarından ismini karakolda öğrendiği sanık ...'nin gelip katılana "Burada insanlar şezlonglara para vererek oturuyorlar. Siz şezlongların önünde oturamazsınız. Önlerini kapatamazsınız." dediğini, katılanın ise bulundukları yerin halka açık bir alan olduğunu, bunu yasaklayamayacaklarını söylediğini, bunun üzerine sanık ...'nin katılanın üzerine yürüdüğünü, bu sırada kendisinin sanık ...'ye "Tartışmanıza gerek yok, gerekiyorsa jandarmayı çağıralım, yasal olarak burada durmamız yasaksa gideriz." dediğini, tartışmanın devam ettiği sırada sanık ...'nin katılana "Seni de eşyalarını da denize atarım!" dediğini, Mahkemede; olay tarihinde çocukları ile birlikte denize girmek için havlularını ve diğer eşyayı şezlongların ön tarafına koyduklarını, eşyasını koyduğu yer ile şezlonglar arasında iki metre kadar mesafe bulunduğunu, bulundukları yerin denize uzaklığının da yaklaşık iki metre olduğunu,

İnceleme dışı sanık kollukta; 01.09.2012 tarihinde ... adlı işletmede çalışmakta iken işletmede bulunan müşterilerinin, ismini sonradan öğrendiği katılanı şikâyet ettiklerini, müşterilerin yanına gittiğinde katılanın eşyasını başka müşterinin kalmış olduğu şezlongun yanına bıraktığını gördüğünü, katılanı uyarmak üzere yanına gittiğini, ardından katılana "Efendim, müşteriler rahatsız oluyor, lütfen denize yakın bir yerde denize girin, duşakabinden, tesisten yararlanın." dediğini, daha sonra yanlarına aynı işletmede çalışan sanık ...'nin geldiğini, sanık ...'nin de katılanı nazikçe uyararak ileride bir yerde denize girebileceğini söylediğini, sanık ...'nin katılanı tehdit etmediğini, Mahkemede; olay tarihinde katılanın ailesi ile birlikte gelerek müşterilerinin hemen yanına havlusunu serdiğini, müşterilerin rahatsız olup şikâyet etmeleri üzerine sanık ...'nin konuşmak için katılanın yanına gittiğini, sanık ...'nin biraz sert çıkış yaptığını görmesi üzerine yanlarına giderek katılana "Havlunuzu alın ve buradan gidin." dediğini, herkesin kumsaldan ve denizden yararlanma hakkı olduğunu, ancak şezlong kiralayan müşterilerinin güvenliğinden ve memnuniyetlerinden de sorumlu olduklarını, o gün kadın müşterilerinin rahatsız olmaları üzerine katılanı uyardığını, kesinlikle kendisinin kumsaldan yararlanmasına engel olmadığını, "Seni de eşyalarını da denize atarım, sen doktor olmuşsun da bir şey bilmiyorsun!" şeklinde bir söz söylemediğini, yalnızca "Havlunuzu alın ve gidin." dediğini, bu olaydan sanık ...'in haberi olmadığını, bu sanığın kendilerini yönlendirmediğini,

İfade etmişlerdir.

İfade etmişlerdir.

Sanık ... kollukta; ... isimli işletmede plaj sorumlusu olarak çalıştığını, olay tarihinde saat 16.30 sıralarında müşterilerden gelen şikâyetler üzerine ismini karakolda öğrendiği katılanın yanına giderek müşterisine ait olan şezlongun önüne açmış olduğu havluyu bir metre kadar uzağa açmasını kendisinden rica ettiğini, katılanın kendisine "Sen kim oluyorsun, ben istediğim yere istediğim şekilde otururum!" dediğini, daha sonra katılana işletmenin kendisine verdiği talimatlar doğrultusunda oraya eşyasını bırakamayacağını, olası bir hırsızlık ve çevreye zarar verecek bir durum karşısında sorumluluk kabul edemeyeceğini, ancak denize girebileceğini, işletmeye ait olan duşu ücretsiz kullanabileceğini söylediğini, ardından katılanın, müşterilerinin karşısında kendisini rencide edecek şekilde bağırarak "Sen kim oluyorsun, ben istediğim yerde dururum. Rahatsız olan müşterin varsa onlar gitsin!" dediğini, katılana "Burada denize girme, yoksa seni ve eşyalarını denize atarım!" demediğini, kendisini kayalık bölgede denize girmesi konusunda tehdit etmediğini, Mahkemede; 2012 yılında bahse konu işletmede plaj sorumlusu olarak çalışmaya başladığını, olay günü ismini bilmediği ve tanımadığı katılanın yine aynı yerde plaj sorumlusu olarak kendi gözetimi altında çalışan inceleme dışı sanık ile tartıştığını görüp yanlarına gittiğini, konunun ne olduğunu sorduğunda, katılanın "Ben burada denize girerim, eşyalarımı da bu şekilde serebilirim." dediğini, kendisine müşterilerin rahatsız olduğunu, denizi kullanabileceğini, ancak eşyasını orada bu şekilde bırakamayacağını, çünkü daha önce bu şekilde bırakılan bir çantada bulunan bombanın patladığını söylediğini, kendisine yönelik herhangi bir kötü sözü ve tehdidi olmadığını, inceleme dışı sanığın da kendisi gibi katılanı sadece ikaz ettiğini, denizi kullanabileceğini, ancak eşyasını belirtilen şekilde bırakamayacağını, ifade ettiğini, ancak kendisinden önceki konuşmalara dair bilgisinin olmadığını, katılanın kendilerini rencide edecek şekilde "Siz kim oluyorsunuz, ben burada denize girerim, mafya mısınız?" şeklinde beyanlarda bulunduğunu, katılana yönelik tehdit ve fiilî müdahalede bulunmadıklarını, iş yeri sahibi olan sanık ...'in olay sırasında iş yerinde bulunduğunu, daha sonra yanlarına geldiğini, katılan ile aralarında bir tartışma olmadığını, katılanın "Ben jandarma alıp geleceğim!" diyerek iş yerinden ayrıldığını, daha sonra jandarma ile birlikte geldiğini, kendisine verilen talimatlar doğrultusunda işini yapmasının dışında başka bir amacı olmadığını, çünkü iş yeri sahibinin kendisine "Ben burayı devletten kiraladım, buraya ücretini vermeyen oturamaz, eşyasını koyamaz, ancak denize girmesine karışmayın." dediğini, daha önceki bomba olayı nedeniyle de katılana sadece eşyasını söz konusu yere koyamayacağını söylediğini, tehdit edici herhangi bir şey söylemediğini,

Sanık ... kollukta; yaklaşık 16 yıldır aynı işletmeyi çalıştırdığını, bu süre içerisinde kesinlikle iddia edildiği gibi şezlong parası ödemeyen şahısların plajdan yararlanmaması konusunda çalışanlarına talimat vermediğini, işletmelerinin etrafında vatandaşların giriş ve çıkışlarını engelleyecek herhangi bir önlem bulunmadığını, çalıştırdığı işletmenin Çeşme Belediyesinin belirlemiş olduğu şekilde plajdan 12 metre içeride bulunduğunu, bu 12 metrelik alanın tüm vatandaşlara açık olduğunu, sadece işletmelerine ait olan şezlonglarda oturanlardan kiralama bedeli aldıklarını, Mahkemede; deniz kenarında, şezlongların önünde denize girenlerin engellenmesi konusunda çalışanlarına yönelik bir talimatı olmadığını, sadece şezlongları kullanmayan kişilerin şezlongların arasına oturmalarına ya da orayı kullanmalarına izin vermediğini, çünkü hırsızlık olayları olduğunu, ayrıca müşterilerin rahatsız olduklarını, olay sırasında bulunmadığını, diğer sanık ve inceleme dışı sanığın katılanın yanına kendisinin göndermediğini,

Savunmuşlardır.

V. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Açıklamalar

TCK’nın "Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" başlıklı 109. maddesi şöyledir;

"(1) Bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakan kişiye, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası verilir.

(2) Kişi, fiili işlemek için veya işlediği sırada cebir, tehdit veya hile kullanırsa, iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Bu suçun;

a) Silahla,

b) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Üstsoy, altsoy veya eşe karşı,

f) Çocuğa ya da beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

İşlenmesi halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza bir kat arttırılır.

(4) Bu suçun mağdurun ekonomik bakımdan önemli bir kaybına neden olması halinde, ayrıca bin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur.

(5) Suçun cinsel amaçla işlenmesi halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek cezalar yarı oranında artırılır.

(6) Bu suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.".

14.07.2021 tarihli ve 31541 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanmak suretiyle yürürlüğe giren 7331 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu Ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 9. maddesiyle anılan maddenin 3. fıkrasının (e) bendine "eşe" ibaresinden sonra gelmek üzere "ya da boşandığı eşe" ibaresi eklenmiştir.