muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8833, Karar No: 2012/10524, Tarih: 10.12.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/8833 E.  ,  2012/10524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kullanım kadastrosu sırasında Çankaya Mahallesi çalışma alanında bulunan 28205 ada 6 parsel sayılı 1001,67 metrekare yüzölçümünde, arsa vasıflı taşınmaz beyanlar hanesine "6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır. ... oğlu 1966 doğumlu ...'ın kullanımındadır." şerhi verilerek Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine vekili, sahipsiz yerlerin, köy boşluklarının ve kayalık, falez ve çalılık gibi yerlerin üzerinde yasaya aykırı bir suretle bilirkişilerin ve muhtarın aile fertleri ve yakınları adlarına zilyetlik şerhleri verildiğini, davalı adına olan kullanım şerhinin bu nedenle iptaline karar verilmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli 28205 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında yazılı bulunan "... oğlu, 1966 doğumlu ... kullanımındadır" şerhinin terkinine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalının kabul beyanı nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de 26.04.2012 tarihli 28275 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6292 sayılı Kanun'un 9. maddesinin 2. bendi, "Hazine tarafından kişiler aleyhine açılan davaların durdurulacağı" hükmünü içermektedir. Hal böyle olunca anılan yasa maddesi uyarınca işlem yapılması zorunlu olduğundan, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına, 10.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/34999, Karar No: 2021/7743, Tarih: 04.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/34999 E.  ,  2021/7743 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01.03.2021 tarih ve 2021/951 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06.04.2021 tarih ve KYB-2021/38226 sayılı ihbarname ile;

Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan şüpheliler ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair ... Cumhuriyet Başsavcılığının 14.10.2020 tarihli ve 2020/48772 soruşturma, 2020/4383 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10.11.2020 tarihli, 2020/3322 soruşturma, 2020/222 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.12.2020 tarihli ve 2020/379 değişik iş sayılı kararının "benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 04.11.2019 tarihli ve 2019/6236 esas, 2019/10639 karar sayılı ilâmında "....dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, suç yerinin paranın çekildiği yer olacağı nazara alındığında, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müştekinin "Sahibinden" isimli sosyal medya hesabı üzerinden beğendiği araç farını almak için yaptığı görüşme sonucu gönderdiği paranın ... Mah. Emniyet Cad. No:18 .../... adresinde bulunan ... Bankası'na ait ATM'den çekildiğinin tespit edilmesi karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin ... Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Soruşturma dosyasına konu olayda haksız menfaatin temin edildiği yerin ... Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı incelenen dosya kapsamından anlaşılmakla, 14.07.2021 tarih ve 31541 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7331 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun'un 12. maddesine eklenen 6. fıkrasında; bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının ya da banka veya kredi kartlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenen suçlarda mağdurun yerleşim yeri mahkemelerinin de yetkili olacağının düzenleme altına alınması ve aksine bir düzenleme olmadıkça usûl hükümlerinin derhal uygulanmasının gerekmesi karşısında, kanun yararına bozma istemine konu edilen ve mağdurun yerleşim yeri Cumhuriyet Başsavcılığını yetkili tayin eden merci kararında hukuka aykırı bir yön bulunmadığı ve bu nedenle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmediğinden, ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.12.2020 tarih ve 2020/379 D.İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 04.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1372, Karar No: 2018/7172, Tarih: 18.10.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/1372 E.  ,  2018/7172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Düşme

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Mahkemece, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle cezaevinden duruşmaya getirilerek beyanının alındığı, denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından gönderilen çağrıda başvurma süresinin belirtilmemesi sebebiyle sanığın belirlenen süre içerisinde müracaat etmediğinin kabulü mümkün görülmediğinden kovuşturma şartının bulunmadığı gerekçesiyle "düşme" kararı verilerek sanık hakkında karar kesinleştiğinde denetimli serbestlik sürecinin devamı ve takibi için dosyasının Eskişehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’ne gönderilmesine karar verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

CMK’nın 223. maddesinde sayılıp davanın esasını çözen karar türlerinden “düşme” kararı ile yargılama sonlandırıldığı ve "düşme” kararının sonucu olarak sanığın bütün yükümlülüklerinin ortadan kalkması gerektiği halde, "düşme" kararı verildikten sonra ayrıca hakkında daha önce tedavi ve denetimli serbestlik kararı verilen sanıkla ilgili “denetimli serbestlik sürecinin devamı ve takibi için dosyasının Eskişehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’ne karar kesinleştiğinde gönderilmesine” karar verilerek hüküm karıştırıldığından, kararın infaz kabiliyeti bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılıp sanık hakkında “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri” verilen davada "kovuşturma şartı" olan "tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri gereklerine uymama” koşulunun gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda; Mahkeme tarafından, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyanın infazına devam edilebilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, “kamu davasının düşmesine” karar verilerek davanın esasını çözen bir kararla yargılama sonlandırıldıktan sonra, sanki durma kararı verilmişcesine “denetimli serbestlik sürecinin devamı ve takibi için dosyasının Eskişehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’ne karar kesinleştiğinde gönderilmesine” karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunması ve hükmün karıştırılması,

2- 06/10/2011 olan suç tarihinin karar başlığında 15.11.2011 olarak yanlış yazılması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 17/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15552, Karar No: 2011/20004, Tarih: 05.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/15552 E.  ,  2011/20004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığı ile enerji nakil hattı altında kaldığı için kullanılamaz nitelikte olan bina bedelinin tespitinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle, davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacılar vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunan ancak enerji nakil hattı altında olmadıkları için bedellerine hükmedilmeyen yapıların da değerleri tespit edilerek, zemin bedeline eklendikten sonra toplam üzerinden irtifak hakkı bedeline hükmedilmesi gerekirken, yapı bedelleri eklenmeyerek aza karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve davalı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4358, Karar No: 2020/5678, Tarih: 16.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/4358 E.  ,  2020/5678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

11/04/2013 tarihli haciz zaptından ve sanığın savunmasından, işyerinde çalışan olduğunun anlaşılması ve kendisi işten ayrıldıktan sonra mahcuzların akıbetinin ne olduğunu bilmediğini savunması karşısında; sanığın eyleminin, İcra Müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzun kaybolmasına sebebiyet vermesi nedeni ile TCK'nın 289/3. maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilmeden, aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca cezalandırılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4703, Karar No: 2007/4485, Tarih: 16.11.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/4703 E.  ,  2007/4485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 101 ada 630 ve 660 sayılı parsel sayılı 35.507,21 ve 6.886,39 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... mirasçıları adına, 101 ada 661 parsel sayılı 13.161.04 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle ham toprak niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde 101 ada 630 ve 660 sayılı parsellerin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, kayalık ve delicelik yerlerden olduğu iddiasına, ..., irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 101 ada 661 sayılı parselin murisi ... mirasçıları adına, 101 ada 630 sayılı parselin taksim nedeniyle kendisi ve kardeşleri ..., ... ve ... adına tescili için dava açmıştır. Mahkemece davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; davacı Hazine'nin her iki parsele yönelik davasının reddine, 101 ada 660 sayılı parselin tespit gibi tesciline, ... davasının kabulüne, 101 ada 661 sayılı parselin ... mirasçıları adına payları oranında, 101 ada 630 sayılı parselin davacı ... ile kardeşleri ..., ... ve ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı-davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 16.11.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8559, Karar No: 2015/14374, Tarih: 16.09.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/8559 E.  ,  2015/14374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/211708

Serik Cumhuriyet Başsavcılığı, Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığı ile Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, CMK'nın 161/7. maddesi hükmüne ve Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/05/2015 gün ve 2015/314 Değişik İş sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1579, Karar No: 2015/12799, Tarih: 08.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1579 E.  ,  2015/12799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2014

NUMARASI : 2011/369-2014/349

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ile davalılardan M.. S.. yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ile M.. S.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; dava konusu taşınmazın tapu kayıt maliklerinden N.. P.., R.. A.. M.. E.., N.. A.. ve Z. B.'nin paylarını dava dışı M.. S..'ya sattıkları ve 19.10.2012 tarihinde tapuya tescillerinin sağlandığı anlaşılmıştır. 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Yasanın 14/5. maddesi gereğince yeni malik M.. S.. davaya dahil edilerek hüküm kurulması gerekirken, eksik incelemeyle hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekili ile M.. S..'nın temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, davalılardan M.. S..'dan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17096, Karar No: 2020/4863, Tarih: 04.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/17096 E.  ,  2020/4863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 28.07.2009-11.01.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde mağaza müdürü olarak çalıştığını, en son net 1.100,00.-TL ücret aldığını, resmi kayıtlarda ücretinin 1.100,00.-TL brüt gösterildiğini, kıdem tazminatının eksik ödendiğini, mağaza sorumlusu/müdür/müdür yardımcılarının 08.00-18.00 ve 12.00-22.00 saatleri arası haftada 5 gün çalıştıklarını, 6.gün 08.00-22.00 saatleri arası çalışıldığını, mağazada bir sorumlu müdür ve yardımcısı olduğundan, yıllık izin döneminde davacının yılda en az 14 gün 08.00-22.00 saatleri arasında çalıştığını, dini bayramların yarısında çalıştığını, diğer tatil günlerinde de çalışma olduğunu iddia ederek; fark kıdem tazminatı, fark ihbar tazminatı, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını, kıdem tazminatının ödendiğini, işyerinde fazla mesai yapılmadığını, fazla mesai yapılması durumunda da ödendiğini, tatil günleri çalışması karşılığı izin kullandırıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının davalı işyerinde haftada 5 gün 08:00-18:00 ya da 12:00-22:00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenmesi ile; 6.gün ise muadili personelin yıllık izinde olması, hafta tatili kullanması gibi sebeplerle tek çalışmak zorunda kaldığından, 08:00-22:00 saatleri arasında 2 saat ara dinlenmesi ile çalıştığı, buna göre haftada 57 saat çalışmasının, 12 saat de fazla mesaisinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacının fazla mesai alacağı hesabının haftalık 12 saat üzerinden yapılması gerekirken, 9 saat üzerinden hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15479, Karar No: 2017/602, Tarih: 26.01.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/15479 E.  ,  2017/602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVACI - KARŞI

DAVALI - KARŞI

İHBAR OLUNAN : Sigorta A.Ş. vekili Avukat ...

Davacı-karşı davalı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı-karşı davacı ... aleyhine 12/02/2015 gününde verilen dilekçe ile ve yine karşı davada da tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve karşı davaların kısmen kabullerine dair verilen 27/01/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Asıl dava açısından davacı ve davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde; asıl davacı, dava dilekçesinde davalının haksız eylemleri nedeni ile oluşan manevi zararının tazmini isteminde bulunmuş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 5236 sayılı Kanun ile eklenen Ek 4. madde gereğince HUMK’nun 427. maddesi uyarınca davanın ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün 2.190,00 TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda temyize konu olan tutar asıl dava açısından bu düzeye ulaşmadığından tarafların asıl dava ile ilgili temyiz inceleme isteklerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Karşı dava açısından dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre karşı davacının tüm, karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

Davacı-karşı davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Karşı dava, haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, karşı davacı ve karşı davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Karşı davacı; karşı davalının, aracına arka sağ kapıdan sağ arka far da dahil olmak üzere bilinçli olarak hasar verdiğini, kendisini tekmeleyerek darp ettiğini belirterek oluşan maddi ve manevi zararlarının tazminini istemiştir.

Karşı davalı, karşı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; karşı davanın maddi ve manevi tazminat talepleri açısından kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, karşı davalının davacıya yönelik ve manevi tazminatı gerektirir herhangi bir haksız eylemi bulunmadığı anlaşılmakla, davacı lehine manevi tazminata hükmolunması doğru olmamıştır. Davacı-karşı davalı yararına kararın bozulması gerekmiştir.

Karşı davalı, karşı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; karşı davanın maddi ve manevi tazminat talepleri açısından kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, karşı davalının davacıya yönelik ve manevi tazminatı gerektirir herhangi bir haksız eylemi bulunmadığı anlaşılmakla, davacı lehine manevi tazminata hükmolunması doğru olmamıştır. Davacı-karşı davalı yararına kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle asıl davacı ve asıl davalı istem ve dilekçesinin reddine, karşı davacının tüm karşı davalının diğer temyiz itirazlarının (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine, karşı davalının diğer temyiz itirazlarının (3) sayılı bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile kararın karşı davalı yararına BOZULMASINA ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 26/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.