muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/15932, Karar No: 2018/23088, Tarih: 24.10.2018

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı İzenerji A.Ş. vekili ve Davalı...Güvenlik Sis. Temzilik Kurye Dağıtım Taşımacılık İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davalı...Güvenlik Sis. Temzilik Kurye Dağıtım Taşımacılık İnş. San. Tic. Ltd. Şti.'nin dava konusu alacaklardan sorumluluğunun bulunup bulunmadığı ve var ise sorumluluğunun sınırlı olduğu dönem tartışmalıdır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı ... Kanununun 6. ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan ... sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı maddenin üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120.nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14.üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14.üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6.ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6.ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta; dosyada yer alan sosyal güvelik kayıtları uyarınca, davacı, 01.05.2008-31.12.2009 tarihleri arasında...Temizlik İnşaat Turizm Taşımacılık ve Hizmet Organizasyonu Özel Eğitim Hizmetleri San. Tic. Ltd. Şti..nezdinde; 25.04.2010-31.12.2010 taraihleri arasında... Güvenlik Sis. Temzilik Kurye Dağıtım Taşımacılık İnş. San. Tic. Ltd. Şti nezdinde; 01.01.2011-27.08.2013 tarihleri arasında ise İzenerji A.Ş. nezdinde çalışmış olup, ... sözleşmesi emeklilik nedeni ile sona ermiştir. Mahkemece davacının 8.778,51 TL'lik kıdem tazminatı alacağının davalılardan tahsili yönünde karar verilmiş ise de; verilen karar hatalıdır. Dairemiz incelemesinden geçen emsal dosyalarda ( 2017/14200 Esas, 2017/15931 Esas, 2017/15582, 2017/9794 esas gibi), davalı şirketlerin dava dışı ... Büyükşehir Belediyesinin alt işvereni konumunda oldukları ve aralarında işyeri devri ilişkisi bulunduğu kabul edilmiştir. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumlu olduğundan, devreden işveren olan...Güvenlik Sis. Temzilik Kurye Dağıtım Taşımacılık İnş. San. Tic. Ltd. Şti.'nin kıdem tazminatından sorumluluğunun kendi dönemi ve devir tarihinde son ücreti ile sınırlı olarak belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, fehse bağlı haklardan olan yıllık izin ücreti alacağından son alt işveren olan İzenerji A.Ş.'nin sorumlu tutulması yerinde ise de, davacı dava dilekçesinde 01.05.2008-31.12.2010 yılları arasındaki çalışması karşılığında hak ettiği izin ücretlerinin kendisine ödenmediğini ileri sürerek talepte bulunmuş olmasına rağmen, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda talebin aşılması suretiyle 2012 ve 2013 yıllarına ilişkin yıllık izin ücretlerinin hesaplanması hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.10.2018 gününde oybirliği ile karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2014/3308, Karar No: 2014/9805, Tarih: 25.11.2014

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2014/3308 E.  ,  2014/9805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Taşlıca Köyü, Koçar Mevkii, 259 ada 13 parsel sayılı 3507,11 m² yüzölçümündeki taşınmaz, zeytinlik niteliğiyle, aynı ada 12 parselle bir bütün olarak, atalarından intikalen ...ve ... zilyetliğindeyken, taksim ettikleri 13 sayılı parselin...e düştüğü ve halen onun zilyetliğinde olduğu, ancak 1. derece arkeolojik sit alanı içinde kaldığından söz edilerek Hazine adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman kadastro sınırları içinde kaldığını iddia ederek, tesbitinin iptali ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne, çekişmeli parselin tesbitinin iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline ilişkin verilen karar, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02.10.2012 gün ve 2011/10093-11097 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “...çekişmeli parselin kesinleşmiş orman kadastro sınırları dışında bırakıldığı, eğimsiz düz yapıda olduğu, içinde 100 yaşında 11 adet zeytin ağacı, 4 adet antep fıstığı ağacı ve bazı maki elamanları bulunan kayalık yapıda yer olduğu, son 15 - 20 yıldır tarımda kullanılmadığı eski ve yeni tarihli haritalarda orman olarak nitelendirilmediği, orman içi açıklığı olmadığı belirlenmiş, ancak çekişmeli parselin kesinleşmiş orman kadastro sınırları içinde kaldığı istemiyle dava açıldığı, çekişmeli parselin kesinleşmiş orman sınırları dışında kalsa bile, eylemli orman alanı olduğu ve 4999 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 7 ve devamı maddeleri gereğince orman olarak sınırlandırılacak yerlerden olduğu iddia edilmediğinden, dava ile bağlı kalınarak, kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında bırakıldığı anlaşılan parsele ilişkin davanın reddine ve tesbit gibi tapuya tesciline verilmesi ...” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davacı ... Yönetiminin davasının reddine, dava konusu taşınmazın tesbit gibi Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından niteliğe ilişkin temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davacı ... Yönetiminin davasının reddine, dava konusu taşınmazın tesbit gibi Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından niteliğe ilişkin temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilân edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahditi, 1981 yılında yapılıp 13.05.1982 tarihinde ilân edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde ise 30.07.1982 tarihinde ilân edilip, 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu, orman kadastrosu ve 6831 sayılı Kanunun, 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında 3302 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması mevcuttur.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 25/11/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3308, Karar No: 2024/3391, Tarih: 24.04.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/3308 E.  ,  2024/3391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/374 E., 2016/399 K.

SUÇ : Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Saray(Tekirdağ) Cumhuriyet Başsavcılığının 28.04.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçunu işledikleri iddiası ile dava açılmıştır.

2. Saray(Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesi, tensiple 21.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Suçtan zarar gören Hazine vekilinin temyiz isteği; suçtan müvekkil kurumun zarar görmesi nedeniyle davaya katılma taleplerinin olduğuna ve eksik inceleme üzerine karar verildiğine ilişkindir.

2. Suçtan zarar gören ... vekilinin temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. GEREKÇE

Davadan usulüne uygun yargılama sürecinde haberdar edilmeyen suçtan zarar gören Maliye Hazinesi'nin Dairemizce verilen tevdii kararı sonrası gerekçeli kararın tebliği üzerine hükümleri temyiz ettiği, suçtan zarar gören Belediye Başkanlığı hakkında ise duruşma günü verilip tebliğ edilmeden verilen gerekçeli kararın tebliği üzerine haberdar olduğu ve temyiz ettiği anlaşıldığından, anılan Kurumun 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca kanun yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... ile Maliye Hazinesinin davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hükümler kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233 üncü maddesi birinci fıkrası ve 234 üncü maddelerine aykırı davranıldığı anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Saray(Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2016 tarihli ve 2016/374 E., 2016/399 karar sayılı kararına yönelik suçtan zarar gören Hazine vekilinin ve ... vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13749, Karar No: 2014/8385, Tarih: 22.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/13749 E.  ,  2014/8385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 25. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2009/372-2013/62

Davacı C.. T.. vekili Avukat ... tarafından, davalılar F.. K.. vd. aleyhine 09/10/2009 gününde verilen dilekçe ile tedavi hatası nedeniyle maddi ve manevi tazminat, birleşen dosyada davacı F.. K.. vekili Avukat .. tarafından davalılar C.. T.. vdl. aleyhine 15/10/2009 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın reddine, birleşen davanın reddine dair verilen 07/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili, birleşen dosya davacısı F.. K.. vekili ve S.. B.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Asıl dava, hatalı tedavi nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi, birleşen dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl davanın husumet nedeniyle, birleşen davanın esas yönden reddine karar verilmiş; karar, davacı, davalı-birleşen dosyada davacı F.. K.. ve S.. B.. tarafından temyiz olunmuştur.

Taraflar arasındaki yapılan yargılamanın son oturumunda hüküm olarak; “2-Asıl davada şahıslar F.. K.. ile H.. Ç..'e husumet düşmeyeceğinden husumetten reddine, Hazine adına açılan davanın ise idari yargının görev alanına girdiğinden mahkememizin görevsizliğine, 3-Birleşen davanın da reddine” karar verilmişken, daha sonra yazılan gerekçeli kararda “1-Asıl dava yönünden davalılar F.. K.. ve H.. Ç.. hakkında açılan davanın husumet yokluğu sebebiyle reddine, 2-Birleşen dava dosyası yönünden de davanın reddine” karar verilmiş, S.. B.. yönünden kısa kararda verilen görevsizlik kararı gerekçeli kararda yazılmadan, ayrıca S.. B.. karar başlığında da gösterilmeden karar oluşturulmuş, böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. O halde, mahkemece yapılacak iş; önceki kısa kararla bağlı olmaksızın; kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden düzenlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir.

Mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle taraflar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre birleşen dosya davacısı F.. K..'ın temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davacı C.. T.. ile birleşen dosya davacısı F.. K..'dan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6125, Karar No: 2019/16176, Tarih: 23.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6125 E.  ,  2019/16176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

On sekiz yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen ... hakkında 05.05.2015, 08.05.2015, 13.05.2015 tarihli oturumların kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden, açık duruşma yapılarak ve hükmün de açık duruşmada açıklanarak 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 23/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2706, Karar No: 2020/1598, Tarih: 10.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/2706 E.  ,  2020/1598 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29900, Karar No: 2015/8120, Tarih: 04.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/29900 E.  ,  2015/8120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/71023

MAHKEMESİ : Karacabey(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2013

NUMARASI : 2010/1142 (E) ve 2013/46 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın suç tarihinde işlediği suçun anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğine sahip olup olmadığının veya önemli derecede azalma olup olmadığının, Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kurulundan veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden yada Tıp Fakültesinden alınacak heyet raporuna göre, 5237 sayılı TCK'nin 32/1 ve 2. fıkralarının değerlendirilmesi yerine, Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) 5237 sayılı TCK'nin 32/2. maddesi kapsamında akıl hastalığı olduğu tespit edilen sanığın savunmasının 5271 sayılı CMK'nin 150/2. maddesince zorunlu müdafi eşliğinde alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Sanığın akli rahatsızlığı nedeni ile davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olması nedeni ile tayin olunan cezanın süresi aynı olmak koşulu ile bu cezanın 5237 sayılı TCK'nin 32/2. maddesinin son cümlesi ve aynı kanunun 57. maddeleri uyarınca tamamen akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine çevirmek suretiyle infazına çevrilmiş olmakla hakkında TCK'nin 53. maddesinde sayılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1014, Karar No: 2014/843, Tarih: 05.11.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1014 E.  ,  2014/843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 3.Aile Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2013/1 E-2013/161 K.

Taraflar arasındaki “katkı payı ve katılma alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Eskişehir 3.Aile Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 10.05.2011 gün ve 2010/132 E.-2011/508 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 8.Hukuk Dairesinin 02.07.2012 gün ve 2012/6480 E.-2012/6642 K. sayılı ilamı ile;

. Davacı vekili, tarafların 1984 yılında evlendiklerini, müvekkilinin öğretmen, davalının astsubay olarak çalıştığını, evlilik birliği içerisinde alınarak davalı adına tescil edilen Menemen’deki 5157 ada 1 parsel üzerindeki 7 nolu bölüm, Eskişehir’de bulunan 729 ada 14 parsel üzerindeki 12 nolu bölüm ve 26 PV 112 plakalı otomobili ile davalının birlikte yaşadığı Sevdiye adına kayıtlı Foça’da bulunan 10713 ada 10 parsel üzerindeki 6 nolu bağımsız bölümün evlilik birliği içerisindeki gelir ve birikimlerle alındığını, davalının 10713 ada 10 parsel üzerindeki 6 nolu bağımsız bölümü muvazaalı olarak birlikte yaşadığı kadın adına tescil ettirdiğini açıklayarak, 40.000 TL alacağın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın yersiz ve kötü niyetli olarak açıldığını, müvekkilinin davacıdan 3 kat fazla geliri bulunduğunu, tarafların 1999 yılından beri ayrı yaşadıklarını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve gelir durumları dikkate alınarak taşınmazların evlilik birliği içerisinde alındığı, davacı ve davalının düzenli gelire sahip kişiler olduğu, taşınmazların bir bölümünün edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde alındığı, davalının açık beyanına göre Foça’da bulunan evin davalının birlikte yaşadığı Sevdiye tarafından alınmasının mümkün olmadığı, tarafların 1999 yılından itibaren ayrı yaşadıklarının bildirildiği, taşınmazların evlilik birliği içerisinde edinildiği ve değerlerinin davacı vekilinin talebinin çok üstünde olduğu gerekçesiyle, istek dikkate alınarak 40.000 TL alacağın karar tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.