muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3320, Karar No: 2024/208, Tarih: 10.01.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın temyiz sebepleri özetle; dosya kapsamında cezalandırılmasına yeterli delil bulunmamasına rağmen mahkûmiyetine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Cumhuriyet Savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamına girdiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'in ikamet ettiği evde kenevir bitkisi yetiştirdiğine yönelik ihbar alınması üzerine kolluk ekipleri tarafından söz konusu ikamette arama yapıldığı, yapılan arama neticesinde ikametin bahçesinde 8 kök toprağa ekili, 18 kök saksılara ekili olmak üzere toplam 26 kök kenevir bitkisi ve bunun ile birlikte ikametin yatak odasında 7,5 gram ağırlığında kenevir bitkisi tohumu ele geçirildiği, 08.10.2014 tarihli uzmanlık raporuna göre ele geçirilen bitkilerin kenevir bitkisi olduğu ve incelemeye gönderilen 5 kök kenevir bitkisinden 64,6 gram esrar elde edilebileceği bu hali ile toplam 26 kökten 335,92 gr uyuşturucu madde elde edilebileceğinin tespit edildiği, ele geçirilen 7,5 gram ağırlığında bitki tohumunun ise uyuşturucu madde içermediğinin tespit edildiği görülmekle tüm bunlar ile, ele geçirilen kenevir bitkilerinin 8 kökünün toprağa ekili kalan 18 kökünün ise saksılara dikili olarak ele geçirilmesi, sanığın mahkememizce alınan ifadesinde kenevir bitkilerini kendi kullanımı için ektiğine yönelik beyanı ile uyumlu olacak şekilde yapılan idrar tahlilinde THC Marihuana Cannavis etken maddesinin pozitif olduğuna yönelik tespitler birlikte değerlendirildiğinde ele geçirilen kenevir bitkilerinin kök sayısı, boyutları, bitkilerin yetiştirildiği yer, kenevir bitkilerinin ekili halde ele geçirilmesi ve ekili vaziyette olan bitkilerin yanında hasadı yapılmış bitkilerin bulunmaması, elde edilebilecek uyuşturu madde miktarının 335,92 gram olması, sanığın da beyanları ile uyumlu olacak şekilde uyuşturucu madde kullanıcısı olduğu hususları göz önünde bulundurulduğunda sanığın beyanlarının aksine bir delil mahkememizce elde edilemediğinden sanık ...'in suça konu 26 kök hint keneviri bitkisini

münhasıran kendi kullanımı için ektiği görüş ve vicdani kanısına varıldığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/155 Esas, 2022/266 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15878, Karar No: 2014/24009, Tarih: 27.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/15878 E.  ,  2014/24009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2012/209-2013/273

Taraflar arasındaki tapu sicilinin hatalı tutulması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, tapu sicilinin hatalı tutulması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; davacının 25.10.2005 tarihinde tapuda yapılan resmi işlemle 10650 metrekare yüz ölçümlü olarak satın aldığı Ücret Köyü 2400 parsel sayılı taşınmazın,2010 ve 2011 yıllarında Kadastro Kanununun 22. maddesi uyarınca yapılan yenileme çalışmalarında ,7535 metrekarelik kısmının komşu H. Köyü 586 parsel sayılı taşınmaza binmeli olduğu ve Kadastrosu daha sonra yapılan 2400 parsel sayılı taşınmazın bu 7535 metrekarelik kısmının mükerrer kayıt oluşturduğu tespit edilip , yüz ölçümünün eksiltilmesi üzerine davacı tarafından tapu sicilinin hatalı tutulması nedeniyle uğranılan zararın tazmini için iş bu davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Her ne kadar davacının, 10650 metrekare yüz ölçümlü olarak satın aldığı taşınmazın, kadastro çalışmaları sırasında yapılan hatalı işlemler nedeniyle mükerrer kayıt durumuna düştüğü ve davacıya ait taşınmazın yüz ölçümünde 7535 metrekarelik bir eksilme olduğu tüm dosya kapsamı ile sabit ise de, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı müfettişleri, Z. D., M. B. ve N. İ. S.tarafından düzenlenen 12.12.2013 tarihli inceleme raporunda, davacıya ait Ü.Köyü 2400 parsel ile H.Mahallesi 586 parsel arasında herhangi bir mükerrerlik bulunmadığı, H. Mahallesinde 1957 yılında yapılan tapulama Çalışmaları sırasında, tapulama genel Sınırını oluşturan derenin aşılarak komşu Ü. köyü arazisine girilerek ölçüm yapılmasından kaynaklandığı, bu durumun 2010-2011 yılında yapılan yenileme çalışmasında da fiili zemin durumuna dikkat edilmeyerek, pafta üzerinden sayısallaştırma yapmak suretiyle yenileme yapılması nedeniyle fark edilmediği tespit edilmiş olup, bu incelme raporu doğrultusunda, 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 41. maddesi uyarınca davacıya ait Ücret Köyü 2400 parsel sayılı taşınmazın yüz ölçümünde tekrar düzeltme yapılması için çalışmalara başlanıldığı anlaşılmıştır.

4721 sayılı TMK'nun sorumluluk kenar başlığını taşıyan 1007. maddesinde "Tapu sicilinin hatalı tutulması nedeniyle uğranılan zararlardan Devlet Sorumludur. Devlet Zararın doğmasında kusuru bulunan görevlilere rücu eder" hükmü yer almakta olup, dava konusu somut olayda, tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki sıralı işlem olan ve sicil kavramı içersinde yer alan kadastro çalışmalarının hatalı olarak yapıldığı ve dolayısı ile tapu sicilinin hatalı olarak oluşturulduğu sabit ise de, TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazminata hükmedilebilmesi için, davacının taşınmazı geri alma imkanının kalmaması ve zararın doğmuş olması dava şartıdır.

Bu durumda, davacının Ü. Köyü 2400 parsel sayılı taşınmazının yüz ölçümündeki, mükerrer kayıt nedeniyle meydana gelen 7535 metrekarelik azalmanın da hatalı işleme dayandığı yönündeki inceleme raporu doğrultusunda, Kadastro Kanununun 41. maddesi uyarınca düzeltme yapılması için Gölbaşı Kadastro Müdürlüğünce Çalışmalara başlandığı gözetilip, bahsedilen işlemin sonucu beklenerek, ortaya çıkacak duruma göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1965, Karar No: 2023/10729, Tarih: 22.05.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/1965 E.  ,  2023/10729 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/254 E., 2022/38 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.02.2020 tarihli ve 2019/320 Esas, 2020/58 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi, 43, 29, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 2.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 13.01.2022 tarihli ve 2022/254 Esas, 2022/38 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

A. Atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına,

B. Tanıkların zorla tanıklık yaptığına,

C. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

D. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

A. Atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına,

B. Tanıkların zorla tanıklık yaptığına,

C. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

D. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

... Barosuna kayıtlı avukat olarak görev yapmakta olan sanık ...’nun 26.10.2017 tarihinde bir ihtiyati haciz dosyasının işlemlerini yaptırmak için ... 9. İcra Dairesine geldiği, sanığın takip ettiği işin aynı dairede icra müdür yardımcısı olarak görev yapan katılanın UYAP ekranına düştüğü, sanığın katılanın çalıştığı birime gidip ondan borçlunun menkul ve gayrimenkul mallarını sistemden sorgulamasını istediği, katılanın bu talebi kabul etmemesi üzerine sanığın “Geçen sefer R. müdür yapmıştı" dediği, bunun üzerine katılanın ihtiyati haciz dosyasını sanığın önüne doğru atarak "Al o zaman R. müdüre yaptır, dışarı çık" dediği, bunun üzerine katılan ile sanık arasında tartışma çıktığı, tartışma sırasında sanık ...’nun katılana “Çıkmıyorum lan, ne yapacaksın, bana bak lan seni buraya gömerim, ağzını burnunu kırarım, o zaman g.tün yiyorsa gel" dediği ve sanığın icra dairesinden ayrıldığı, ertesi gün yani 27.10.2017 tarihinde sanık ...’nun yeniden ... 9. İcra Müdürlüğüne geldiği ve katılana hitaben “Ben bunu döveceğim” dediği ve böylelikle sanığın haksız tahrik altında zincirleme şekilde tehdit suçunu işlediği kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Somut Delil Bulunmadığı Yönünden

Mahkemece, sanık savunması, katılan ve tanıkların beyanı, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilmesi sonucunda, sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Tanıkların Zorla Tanıklık Yaptığı Yönünden

Tanıklar Y. Y., B. D. ve B. A.'nın 03.02.2020 tarihli duruşmada sanığın atılı sözleri söylediğini beyan ettikleri, bu beyanlarını zorla verdiklerine dair delil bulunmadığı gibi, olay sonrasında tutulan tutanağı da doğruladıkları anlaşıldığından, tanıkların beyanlarının hükme esas alınmasında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Suçun Unsurlarının Oluşmadığı Yönünden

B. Tanıkların Zorla Tanıklık Yaptığı Yönünden

Tanıklar Y. Y., B. D. ve B. A.'nın 03.02.2020 tarihli duruşmada sanığın atılı sözleri söylediğini beyan ettikleri, bu beyanlarını zorla verdiklerine dair delil bulunmadığı gibi, olay sonrasında tutulan tutanağı da doğruladıkları anlaşıldığından, tanıkların beyanlarının hükme esas alınmasında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Suçun Unsurlarının Oluşmadığı Yönünden

Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir. Bu nedenle mağdurun korkup korkmadığının araştırılması gerekmez. Tehdit suçunun manevi öğesi genel kasttan ibaret olup suçun yasal tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek işlenmesini ifade eder. Olayda tasarlamanın varlığı aranmadığı gibi, saikin de önemi yoktur. Somut olayda, sanığın söylediği sözler göz önüne alındığında, suçun maddi ve manevi öğelerinin gerçekleştiği anlaşıldığından, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

D. Sair Hususlar Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 13.01.2022 tarihli ve 2022/254 Esas, 2022/38 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen incelemesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

22.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15962, Karar No: 2014/20446, Tarih: 07.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/15962 E.  ,  2014/20446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karakoçan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2012

NUMARASI : 2010/42-2012/105

H.. H.. ile A.. G.. aralarındaki elatmanın önlenmesi davasının reddine dair Karakoçan Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 25.04.2012 gün ve 42/105 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı H.. H.. temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı H.. H.. vekili, davalının dere yatağı vasfındaki Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yaklaşık 4.636,34 m2 yüzölçümündeki taşınmaza yapı yapmak suretiyle tecavüzde bulunduğunu ileri sürerek davalının dava konusu yere elatmasının önlenmesine ve taşınmaz üzerindeki yapıların yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, ortada bir müdahale olmadığını, davalının kendi taşınmazı sanarak dava konusu yeri kullandığını, nizalı yerin satış yoluyla tescili için de talepte bulunduklarını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu yerin dere yatağında kalmadığı, davalının zilyetliği ve kullanımında olduğu, ihata duvarının da inşaatın yapımından önce yapıldığı, mevcut bir el atma olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, süresi içerisinde davacı H.. H.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yere elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, her ne kadar yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki, dosya içerisinde bulunan 06.01.2012 tarihli ziraat ve inşaat mühendisi bilirkişilerin birlikte sundukları raporda, dava konusu yerin öncesinde dere yatağı olduğunun belirtildiği, ancak yargılama aşamasında bu konuda jeolog bilirkişiden rapor alınmadığı görülmektedir. Bu nedenle, dava konusu taşınmazın dere yatağından elde edilen yerlerden olup olmadığı veya derenin etkisi altında bulunup bulunmadığının, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup olmadığının açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.

Tüm bu yönler gözönünde tutularak, yerinde yeniden keşif yapılması, taşınmazın dere yatağından elde edilen yerlerden olup olmadığı veya derenin etkisi altında bulunup bulunmadığının jeolog bilirkişi aracılığı ile tam olarak belirlenmesi, jeolog bilirkişiden taşınmazın önceki ve şu an ki niteliğini kesin olarak belirleyen gerekçeli, karşılaştırmalı

ve Yargıtay denetimine açık bilimsel içerikli rapor alınması, ondan sonra taraflar arasındaki uyuşmazlıkla ilgili karar verilmesi gerekmektedir. Açıklanan bu hususlar yerine getirilmeden eksik araştırma ile yazılı biçimde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

ve Yargıtay denetimine açık bilimsel içerikli rapor alınması, ondan sonra taraflar arasındaki uyuşmazlıkla ilgili karar verilmesi gerekmektedir. Açıklanan bu hususlar yerine getirilmeden eksik araştırma ile yazılı biçimde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Davacı H.. H.. vekilinin temyiz itirazları açıklanan bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 07.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2200, Karar No: 2019/255, Tarih: 09.01.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/2200 E.  ,  2019/255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 09.01.2019 gününde oy çokluğuyla karar verildi. MUHALEFET ŞERHİ

Mağdur ... olayın akabinde alınan ilk beyanında ... isimli şahıs aramıza girerek bizi aralamaya çalıştı, ben geriye doğru çekilirken sağ ayağım çukura geldi ve burkuldu şeklinde beyanda bulunduğu. Olayın görgü tanığı ... şikayetçinin ayağındaki kırığın sanığın müdahalesi ile meydana gelmediğini, tarafları aralamak için aralarına girdiğinde iki tarafı da ittirdiğini, mağdur ...’ın ayağından yaralanmasının kendi ittirmesi sonucu çukura düşmesinden meydana gelmiş olabileceğini beyan etmesi karşısında olay mahalli olan piknik alanında bulunan kişilerin de dinlenilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşüncesinde olduğumdan çoğunluğun onama görüşüne muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2019/6558, Karar No: 2020/6916, Tarih: 05.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/6558 E.  ,  2020/6916 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ESKİŞEHİR 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 13/01/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 05/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8030, Karar No: 2023/4373, Tarih: 13.09.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/8030 E.  ,  2023/4373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1883 E., 2021/1120 K.

DAVA TARİHİ : 28.02.2017

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/86 E., 2018/730 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 ... maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; (adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 2. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,