muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13805, Karar No: 2018/4707, Tarih: 04.06.2018

Davalı vekili, davacının rehabilitasyon merkezinde staj yaptığını, bu nedenle husumetin davalı kuruma yöneltilemeyeceğini belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava açıldıktan sonra davalı tarafın davacıya staj ücretini ödemesi nedeniyle dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; davacı vekili tarafından dava açıldıktan sonra müvekkiline ödeme yapıldığının bildirildiği, davalı vekili tarafından ise davacıya yapılan ödemenin sehven yapıldığının bildirildiği anlaşılmaktadır. Davalı vekili, yargılama sırasında ve temyiz dilekçesinde davacıya sehven ödeme yapıldığını, davacının özel eğitim kurumunda staj yaptığını ileri sürdüğüne göre; mahkemece bu husus açıklığa kavuşturulduktan sonra, davalının husumet durumu da değerlendirilerek uyuşmazlığın çözümü gerektiği halde bu hususa riayet edilmeden karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 04/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/255, Karar No: 2023/7774, Tarih: 03.07.2023

**5. Ceza Dairesi         2022/255 E.  ,  2023/7774 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/816 E., 2021/729 K.

SUÇLAR : Görevi kötüye kullanma

KARARLAR : Durma

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade

Iğdır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.09.2021 tarihli ve 2021/816 Esas, 2021/729 sayılı Kararının sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Yargılama sırasında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesinde yer verilen; “... soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir” şeklindeki düzenleme gereği durma kararı verildiği, aynı Kanun’un 223 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen hüküm türleri dikkate alındığında durma kararının hüküm niteliğinde olmaması nedeniyle temyiz incelemesine tabi olmadığı, kaldı ki 5271 sayılı Kanun’un mezkûr maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi gereği söz konusu kararın itiraz yoluna tabi olduğu, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz” biçiminde yer alan düzenleme de dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşıldığından dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5180, Karar No: 2015/9624, Tarih: 27.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/5180 E.  ,  2015/9624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 1. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2009/1101-2013/306

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; 21.02.2005 tarihli müfettiş raporu üzerine banka kurullarınca alınan kararlarda 27.01.2005 tarihinde ana kasada 20.000 YTL'lik noksanlık meydana geldiği ve söz konusu noksanlığın herhangi bir muhasebe veya kayıt hatasından kaynaklanmadığının belirlenmesi üzerine yapılan araştırmada; davalı Ç.. S..'nun kızı olan dava dışı B.. S.. hakkında hırsızlık suçundan dolayı kamu davası açıldığını, B.. S..'nun haksız fiili neticesi bankaya verdiği zarardan dolayı davalının TMK'nun 369.maddesine göre gerekli özen ve dikkat yükümlülüğünü yerine getirmeyerek ev başkanı sıfatı ile sorumlu olduğunu iddia ederek, 20.000 YTL'nin 27.01.2005 tarihinden tamamen tahsil ve tasfiye edileceği tarihe kadar 4489 s.k.2/2 maddesine göre hesaplanacak faizi ve BSMV ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; İzmir 3.Çocuk Mahkemesinin 2005/1577 Esas, 2008/331 sayılı kararının zamanaşımı ile sonlandırıldığı, fakat mahkemece de beraat kararı verildiği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan İzmir 3.Çocuk Mahkemesinin 2005/1577 E-2008/331 K sayılı ilamı incelendiğinde; suça sürüklenen çocuk B.. S..'nun ... Çarşısındaki ... Bankası şubesinden 20.000 TL çaldığına dair delil bulunmadığından beraatine, ayrıca ... Şubesine döviz bozdurmaya gelen şahıslarla, suça sürüklenen çocukların birlikte hareket ettiklerine dair delil bulunmadığından her ikisinin ayrı ayrı beraatine karar verildiği, hükmün temyiz incelemesi sırasında bozularak zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı ve kararın 18.09.2012'de kesinleştiği anlaşılmaktadır.

./..

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 74. maddesine göre; ''Hâkim, zarar verenin kusurunun olup olmadığı, ayırt etme gücünün bulunup bulunmadığı hakkında karar verirken, ceza hukukunun sorumlulukla ilgili hükümleriyle bağlı olmadığı gibi, ceza hâkimi tarafından verilen beraat kararıyla da bağlı değildir. Aynı şekilde, ceza hâkiminin kusurun değerlendirilmesine ve zararın belirlenmesine ilişkin kararı da, hukuk hâkimini bağlamaz.''

./..

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 74. maddesine göre; ''Hâkim, zarar verenin kusurunun olup olmadığı, ayırt etme gücünün bulunup bulunmadığı hakkında karar verirken, ceza hukukunun sorumlulukla ilgili hükümleriyle bağlı olmadığı gibi, ceza hâkimi tarafından verilen beraat kararıyla da bağlı değildir. Aynı şekilde, ceza hâkiminin kusurun değerlendirilmesine ve zararın belirlenmesine ilişkin kararı da, hukuk hâkimini bağlamaz.''

O halde yukarıda yapılan açıklamalar ve bahsi geçen kanun hükümleri çerçevesinde, Çocuk Mahkemesi tarafından verilen beraat kararının hukuk hakimini bağlamayacağı gözetilerek yerel mahkemece davalının kızı dava dışı B.. S.. hakkında iddia edilen hırsızlık fiilinin gerçekleşip gerçekleşmediği hususunda tarafların delilleri toplanmalı ve gerekirse uzman bilirkişiden rapor alınarak varılacak sonuca göre bir karar verilmedir.

Tüm bu hususlara dikkat edilmeden yukarıdaki gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15648, Karar No: 2008/657, Tarih: 31.01.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/15648 E.  ,  2008/657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.04.2006 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, hasılat kirası nedeniyle 809,26 YTL alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

Hüküm altına alınan bedel, karar tarihi itibariyle, 1.090,00 YTL olan temyiz sınırının altında kalmaktadır. Açıklanan nedenle temyiz talebinin değer yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle temyiz talebinin reddine, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 31.1.2008 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2022/1590, Karar No: 2022/3238, Tarih: 27.04.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/1590 E.  ,  2022/3238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme suçuna yardım

HÜKÜMLER :1)... 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 08/10/2019 tarih, 2010/152 (E), 2019/432 (K) sayılı kararı;

a)Sanıklar ..., ..., ... hakkında maktül ...’a yönelik kasten öldürme suçuna yardım eyleminden ayrı ayrı TCK'nin 81/1, 39/2-b-c, 62, 53. maddeleri gereği 10 yıl hapis cezası

b)Sanıklar ..., ..., ... hakkında ...'a yönelik kasten yaralama suçuna yardım eyleminden ayrı ayrı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 39, 62, 53. maddeleri gereği 1 yıl 3 ay hapis cezası,

2)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28/12/2020 tarih, 2019/2550 (E) ve 2020/1599 (K) sayılı kararı;

a)Sanıklar ..., ..., ... hakkında maktül ...’a yönelik kasten öldürme suçuna yardım eyleminden; istinaf başvurularının esastan reddine,

b)Sanıklar ..., ... hakkında ...'a yönelik kasten yaralama suçuna yardım eyleminden; istinaf başvurularının esastan reddine,

c)Sanık ... hakkında ...'a yönelik kasten yaralama suçuna yardım eyleminden; zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesi suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine,

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28/12/2020 tarih, 2019/2550 (E) ve 2020/1599 (K) sayılı kararının, sanık ... müdafii, sanıklar ... ...ve ... müdafii

tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... müdafiinin sanık ... hakkında maktul ...a karşı kasten öldürme suçuna yardım eyleminden kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği, sanık ... hakkında ...'e karşı kasten yaralama suçuna yardım eyleminden verilen düşme kararının onanmasını istediği, sanıklar ... ...ve ... müdafiinin kasten öldürme suçuna yardım ve kasten yaralama suçuna yardım eylemlerinden kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz ettikleri belirlenerek bu hükümlerle sınırlı yapılan incelemede;

Sanık ... müdafii ile sanıklar ... ...ve ...

müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmüştür.

1)Sanıklar ... ...ve ... hakkında....'e yönelik kasten yaralama suçuna yardım eyleminden kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanıklar ... ...ve ... müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

Hükmolunan cezaların miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanıklar ... ...ve ... müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2)Sanıklar ..., ..., ... hakkında maktul Yaşar'a yönelik kasten öldürme suçuna yardım eyleminden kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında hükmolunan cezaların 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle CMK'nin 286/2-a maddesi gereği Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28/12/2020 tarih, 2019/2550 (E) ve 2020/1599 (K) sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine" dair kararının tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ... müdafiinin; firari sanık Tarık hakkındaki yakalama emrinin beklenerek birlikte karar verilmesi gerektiğine, tefrik ile verilen kararın hatalı olduğuna, sanığın öldürme ve yaralama suçlarına iştiraki bulunmadığına, sanıklar ... ve ... müdafiinin; sanıkların diğer sanık Tarık’a yardım ettiklerine dair delil bulunmadığına, subüta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1118, Karar No: 2015/2859, Tarih: 28.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/1118 E.  ,  2015/2859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen infaz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 27.06.2011 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının Dairemizin 03.06.2013 tarihli kararıyla onanmak suretiyle kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 10.12.2013 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nun 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22508, Karar No: 2016/2244, Tarih: 15.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/22508 E.  ,  2016/2244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Vezirköprü 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2015

NUMARASI : 2014/579-2015/375

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Bir kısım davalılar vekillerinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11488, Karar No: 2012/14404, Tarih: 01.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/11488 E.  ,  2012/14404 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile SGK Başkanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.3.2011 gün ve 102-119 sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılması için gerekli görülen; Taraflar arasındaki sözleşmenin feshine esas 2009 yılı eczane protokol sözleşmesinin celbi ile, dosyaya eklenmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahalline geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 4.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4977, Karar No: 2024/8742, Tarih: 18.11.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4977 E.  ,  2024/8742 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ereğli (Konya) Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.04.2024 Tarihli ve 2024/11 Tereke, 2024/15 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın merkezî nüfus idaresi sistemine kayıtlı yerleşim yeri adresinin Beşeylül Mahallesi 580. Sokak No:10 İç Kapı No:1 Salihli/Manisa olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Salihli 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.04.2024 Tarihli ve 2024/4 Tereke, 2024/9 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın Konya Ereğli Bakım, Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkezinde 11.01.2018 tarihinden beri koruma ve bakım altında bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 589 uncu maddesi uyarınca terekenin teslimi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun'un “Kurumlarda bulunma” başlıklı 22 nci maddesi şöyledir:

“Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

4. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.

5. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Mirasbırakan, yerleşim yerinden başka bir yerde ölmüş ise, o yerin sulh hâkimi bu ölümü yerleşim yeri sulh hâkimine gecikmeksizin bildirir ve mirasbırakanın ölüm yerinde bulunan mallarının korunması için gerekli önlemleri alarak bununla ilgili dosyayı ve varsa vasiyetnameyi yerleşim yeri sulh hâkimine gönderir.”

C. Değerlendirme

Her ne kadar 4721 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinde bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı düzenlenmişse de; dosya kapsamından müteveffanın bakım ve gözetiminin sürekli olarak bakımevinde gerçekleştirildiği ve dolayısıyla bakımevinde sürekli yerleşmek amacıyla bulunduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Ereğli (Konya) Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

C. Değerlendirme

Her ne kadar 4721 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinde bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı düzenlenmişse de; dosya kapsamından müteveffanın bakım ve gözetiminin sürekli olarak bakımevinde gerçekleştirildiği ve dolayısıyla bakımevinde sürekli yerleşmek amacıyla bulunduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Ereğli (Konya) Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ereğli (Konya) Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3637, Karar No: 2021/469, Tarih: 25.01.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/3637 E.  ,  2021/469 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Gazetesinin 27/05/2014 tarihli sayısında "İşte Paralelin Türkiye İmamı" başlığı ile yayımlanan yazı ile Takvim Gazetesinin 27/05/2014 tarihli sayısında "Türkiye İmamı Demir Yumruk" başlığı ile yayımlanan yazının ilgilileri Naci Tosun ve Mehmet Erdoğan Tüzün vekilinin cevap ve düzeltme talebinin kabulü ile tekzip yazısının yayımlanmasına dair ... Anadolu 27. Sulh Ceza Mahkemesinin 26/06/2014 tarihli ve 2014/351 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... Anadolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/07/2014 tarihli ve 2014/387 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 07.07.2020 gün ve 2019/12028 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ve ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.07.2020 gün ve KYB - 2020/ 63180 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Anılan ihbarnamede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13/02/2007 tarihli ve 2007/7-28 esas, 2007/34 sayılı kararında yer alan, “Demokratik toplumlar, temel hak ve özgürlüklere dayanan toplumlardır. Bu tür toplumlarda Devletin görevi, temel hak ve özgürlükleri korumak ve geliştirmektir. Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaati açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli yollarından birisi de basındır. Geneli ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında, halkı objektif ve gerçekleri yansıtacak biçimde aydınlatmak, çeşitli sorunlar üzerinde kamuoyunu düşünmeye çağıracak tarzda tartışmalar açmak, onu toplumsal ve siyasal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu yöntemlerle denetlemek, ayrıca içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek durumunda olan basına, bu ödevlerini yerine getirirken ihtiyaç duyacağı bir kısım haklar da tanınmıştır. Bunlar; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarıdır. Temelini Anayasa’nın 28. vd. maddelerinden alan ve 5187 sayılı Basın Yasasının 3. maddesinde düzenlenen bu haklar, basın yoluyla işlenen suçlarda, hukuka uygunluk nedenlerini oluşturur. Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştiri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “küçültücü” sözlerin kullanılmaması gerekir. … Yargılama konusu haber ve yorum metnindeki eleştiri ve değer yargılarının bir kısmı sert ve çarpıcı bir üslupla dile getirilmiştir. Yerleşmiş yargısal kararlarda da vurgulandığı üzere esasen, eleştirinin sert bir üslûpla gerçekleştirilmesi, kaba olması ve nezaket sınırlarını aşması, eleştirenin amacına, psikolojisine, eğitim ve kültür düzeyine bağlı bir olgudur. Ancak kabul edilmelidir ki, basın özgürlüğü, belli ölçülerde abartmayı, hatta kışkırtmaya başvurmayı da içerir. Gazetecilerin yazılarında kullandıkları deyimler “polemik” niteliğinde olsa da, nesnel bir açıklamayla desteklendiğinde, bu ifadeler asılsız kişisel saldırı olarak görülemez.” şeklindeki açıklamalar dikkate alındığında, somut olayda 27/05/2014 tarihli ... Gazetesinde ve aynı tarihli Takvim Gazetesinde yayımlanan haberlerin basın hürriyeti kapsamında kaldığı nazara alınmadan, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü: