muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/565, Karar No: 2022/100, Tarih: 17.02.2022

Sanık ...'ın ... ilinin ... ilçesinde bulunan ... isimli ... yerinde giriş kontrol görevlisi olarak çalıştığı, diskoya girmek isteyenlerden giriş ücreti alıp bilet kestiği, olay gecesi maktul ...'ün arkadaşları ... ve ... ile birlikte sanığın çalıştığı ...’ya gittikleri, sanığın maktulden giriş için belirlenen 15 TL bilet ücretini talep ettiği, maktulün giriş ücretini vermek istememesi üzerine sanık ile maktul arasında tartışma çıktığı, maktulün 15 TL tutarında banknotu buruşturup sanığa doğru savurduktan sonra biletini almadan diskoya girdiği, içeride birkaç saat kalıp eğlenen maktulün arada hava almak için diskodan bahçeye çıktığında da, dışarıda bulunan sanığa hakaret ettiği, saat 03.40 sıralarında diskodan çıkan maktulün yanında bulunan arkadaşı inceleme dışı mağdur sanık ... olduğu halde sanıkla kendisinden giriş ücreti istenmesi meselesi nedeniyle yeniden tartışmaya başladıkları, tartışmanın karşılıklı itişmeye ardından da kavgaya dönüştüğü, sanığın maktul ve yanında bulunan ...’a sopa ile saldırdığı, sanığın elinden sopayı alan ...’ın sopayla, maktulün ise yumruk atarak darbetmek suretiyle sanığı basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde ve hafif nitelikte yaraladıkları, olay yerinde bulunanların müdahale ederek tarafları ayırmalarının ardından diskoya giren sanığın üstünü değiştirip yaklaşık 12 cm uzunluğunda, tek ağızlı, sivri uçlu, sırtı meyilli, düz ve küt bıçakla tekrar dışarı çıktığı ve ayakta durmakta olan maktulün sol karın kısmına bir kez bu bıçakla vurduğu, engel herhangi bir sebep olmaksızın eylemine kendiliğinden son verdiği, batın bölgesinden yaralanan maktulün sanık uzaklaştıktan 45 ... kadar sonra yere düştüğü, maktulün ... Devlet Hastanesi’ne kaldırıldığı, saat 04.00 sıralarında tedavisine başlanan maktulün ... durumu ile ilgili olarak nöbetçi doktorca maktulün 0,5 cm uzunluğunda dış cilt kesisi ve 1,5 cm derinliğinde karın bölgesinde kesisi olduğu ve hayati tehlikesinin bulunmadığı, alkollü olduğu düşüncesiyle müşahede altında tutulmaya başlandığının belirtildiği, sabah nöbeti devralan hekim tarafından maktulün durumunun kötüleştiğinin fark edilmesi üzerine saat 09.20 sıralarında iç kanama teşhisiyle acil olarak ... Devlet Hastanesine nakli yapılan maktulün burada hayatını kaybettiği, yapılan klasik otopsi sonucu düzenlenen raporda, maktulün vücudunda bir adet kesici delici alet yarasının bulunduğu, bu yaranın batına nafiz olduğu, renal arter ve ven kesisi ile midede 0,5 ve 0,7 cm uzunluğunda kesiler oluşturduğu, maktulün tek başına öldürücü nitelikte olan bu kesici delici alet yaralanmasına bağlı büyük damar kesilmesi sonucu hayatını kaybettiğinin belirtildiği, sanık ...’ın ise; “... üzerime geldi yüzüme doğru yumruk salladı, bana ‘Ananı s.kerim.’ şeklinde hakaret etti. Ben de elimdeki şu an bana göstermiş olduğunuz siyah saplı uç kısmı sağa doğru eğilmiş meyve bıçağını ...’ü uzaklaştırmak için sağ el baş parmağım ile uç kısmından tutacak şekilde ...'e salladım, şu an itibarı ile bıçağın..

...’ın ise; “... üzerime geldi yüzüme doğru yumruk salladı, bana ‘Ananı s.kerim.’ şeklinde hakaret etti. Ben de elimdeki şu an bana göstermiş olduğunuz siyah saplı uç kısmı sağa doğru eğilmiş meyve bıçağını ...’ü uzaklaştırmak için sağ el baş parmağım ile uç kısmından tutacak şekilde ...'e salladım, şu an itibarı ile bıçağın...’a değdiğini hisseder gibi oldum, bıçağı geri çektim, hemen diskonun iç tarafına girdim.” şekilde savunmada bulunduğu anlaşılan olayda;

Olay gecesi barda giriş ücretinin ödenmesinden kaynaklanan ihtilafın sanığı maktulü öldürmeye sevk edecek boyutta bir husumet oluşturmaması, sanığın, maktulün bel bölgesine öldürmeye elverişli bıçakla vurması sabit olmakla beraber, sanığın hiçbir engel hâl ve müdahale olmaksızın bıçakla vurduğu maktulün hâlen ayakta durduğunu görmesine karşın eylemine kendiliğinden son vererek maktule yönelik saldırısını sürdürmeyip disko içerisine girmesi ve bar çalışanı ...dan 155 polis imdat hattını aramasını isteyerek önce güvenlik görevlilerinin ardından ... görevlilerin olay yerine gelişini sağlamaya dönük davranışlar sergilemiş olması birlikte değerlendirildiğinde; sanığın kastının yaralamaya dönük olduğu, maktulün sanığın kasten yaralama eylemi sonrasında kaldırılmış olduğu hastanede hayatını kaybetmiş olması karşısında sanığın silahla kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan TCK’nın 87. maddesinin 4. fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca ve suçun işleniş biçimi, sanığın kastının yoğunluğu dikkate alınarak suç tarihindeki hâliyle Kanundaki üst sınıra yakın şekilde cezalandırılmasına karar verilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire bozma ilamının (B) bendinin (a) fıkrasındaki suç niteliğine ilişkin bozma nedeni ile (d) fıkrasındaki “Kabule göre de,” ibaresinin ilamdan çıkarılmasına, bozma nedenlerinin buna göre yeniden teselsül ettirilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanığın eyleminin kasten öldürme suçunu oluşturduğu, bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 12.10.2016 tarihli ve 3657-3576 sayılı bozma ilamının (B) bendinin (a) fıkrasındaki suç niteliğine ilişkin bozma nedeni ile (d) fıkrasındaki “Kabule göre de,” ibaresinin ilamdan ÇIKARILMASINA, bozma nedenlerinin buna göre yeniden teselsül ettirilmesine,

3- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 17.02.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5697, Karar No: 2019/11892, Tarih: 28.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/5697 E.  ,  2019/11892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde davacı ve davalılardan ... vekillerince temyiz edilmesi ve ayrıca davalı ... vekili tarafından duruşma talep edilmesi üzerine; dosyanın Yargıtay’a ilk geliş tarihi dikkate alınarak, duruşma gününün taraflara tebliği için tebligat gideri verilmediğinden duruşma isteğinin reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi ve ıslah yoluyla artırılan kısımlar bakımından faiz işletilip işletilmeyeceği noktasındaki uyuşmazlık ile ilgili içtihadı birleştirme görüşmesinin neticelenmesi bekletici mesele yapıldı. İçtihadı birleştirme görüşmesinin neticelenmesi üzerine dosya tekrar ele alınarak incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 16/01/2004 tarihinde davalı ...’e ait özel eğitim ve rehabilitasyon merkezinde, çocuk gelişimi-eğitimi öğretmeni ve sorumlu müdür olarak çalışmaya başladığını, işyerinin 2005 yılında diğer davalı ...’a devredildiğini, ancak davalıların ortak çalışmaya devam ettiğini, iş sözleşmesinin 16/10/2009 tarihinde işverence haksız feshedildiğini, işçilik hak ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili, dava dilekçesinin usulsüz tebliğ edildiğini, müvekkili yönünden açılan davanın ayrılması gerektiğini, müvekkili ile diğer davalı arasında devir ya da ortaklık ilişkisi bulunmadığını, iş sözleşmesinin davacının istifası ile sona erdiğini, davacı feshinin haklı bir sebebe dayanmadığı, işyerinde tatil günlerinde çalışma olmadığını, fazla çalışma yapılmadığını, tüm izinlerin kullandırıldığını, davacının iddia ve taleplerinde haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davacının müvekkili ile iş sözleşmesinin 2005 yılı mayıs ayında sona erdiğini, alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin işyerinin 20/05/2005 tarihinde kapandığını, işyeri kapatılmadan önce davacının kendi isteğiyle, işyerini devralacak olan diğer davalı yanında çalışmak istediğini, davacının müvekkiline ait işyerinden ayrılırken tüm hak ve alacaklarını aldığını, iddia ve taleplerinin haksız olduğunu ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının ve davalı ...’ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının ve davalı ...’ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davacının 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu kapsamında çalıştığı, imzalanan son iş sözleşmesinin 01/08/2009-01/08/2010 tarihleri arasında yürürlük süresi kararlaştırılan belirli süreli iş sözleşmesi olduğu, sözleşmenin yürürlük süresi bitiminden önce 16/10/2009 tarihinde işverence haklı bir sebep olmaksızın feshedildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece kıdem tazminatına hükmedilmesi isabetli ise de, belirli süreli iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa bildirimde bulunarak önel tanıması gerekmez. Dolayısıyla ihbar tazminatına hak kazanılması mümkün değildir. Bu itibarla, ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Mahkemece, dosyaya sunulan izin kullanımına ilişkin belge dikkate alınarak, davacının beş yılı aşkın çalışma süresi boyunca, oniki gün yıllık izin kullandığı kabul edilerek, bakiye ellisekiz gün karşılığı yıllık izin ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır.

Bir kısım davacı tanıkları, özel eğitim ve rehabilitasyon merkezi olan işyerinin okulların tatil olduğu dönemde iki hafta eğitime ara verdiğini; davalı tanığı da işyerinde yıllık onbeşer gün yıllık izin kullandırıldığını ifade etmiştir. Yıllık izinlerin kullandırıldığı savunmasının tanık beyanlarıyla kanıtlanması mümkün değildir. Ne var ki, gerek taraf tanıklarının yazılı şekildeki beyanları, gerekse de çalışma süresinin uzunluğu dikkate alındığında, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 31. maddesinde düzenlenen hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında davacı asilinin dinlenilmesi gerekliliği doğmuştur. Anılan sebeple, davacı asil, usulünce duruşmaya çağrılarak, işyerinde eğitime ara verilen iki haftalık dönemlerde yıllık izin haklarını kullanıp kullanmadığı, çalışma süresi boyunca toplam kullandığı süre yönlerinden beyanı alınmalı ve neticeye göre yıllık izin ücreti alacağı yeniden değerlendirilmelidir.

4-Fazla çalışma ücreti alacağı bakımından, Mahkemece davalı ... vekilinin ıslaha karşı süresinde zamanaşımı savunmasının re’sen değerlendirildiği ve ıslah tarihinden geriye doğru beş yıl için hesaplanan fazla çalışma ücretinin brüt 139,56 TL tutarında hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır. Ne var ki, fazla çalışma ücreti alacağında, ıslaha karşı zamanaşımı savunmasının değerlendirilmesinde, dava dilekçesinde talep edilmiş 50,00 TL’nin ıslaha karşı zamanaşımı savunmasından etkilenmediği dikkate alınmamıştır. Anılan sebeple, fazla çalışma ücreti alacağı 139,56 TL değil, 189,56 TL tutarında hüküm altına alınmalıdır.

5-Davanın kısmi dava türünde açıldığı, ıslah dilekçesi ile dava konusu alacak miktarlarının yükseltilmesi suretiyle dava dilekçesinin kısmen ıslah edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, ıslah dilekçesinde faiz talebi bulunmadığı gerekçesiyle, kıdem tazminatı dışındaki hüküm altına alınan alacaklar bakımından ıslah yoluyla artırılan kısımlara faiz işletilmemiştir.

Kısmi ıslahta dava dilekçesinin sadece miktar yönü düzeltilmiş olup, dava dilekçesinin diğer kısımlarının geçerli olduğunun kabulü gerekir. Başka bir anlatımla, dava dilekçesinin faiz ile ilgili kısmı, ıslahla artırılan miktar için de geçerlidir. Davacının faiz talebini ıslah dilekçesinde tekrar etmesinin anlamı yoktur. Aksi halde dava dilekçesinin miktar dışındaki tüm unsurlarına ıslah dilekçesinde de yer verilmesi gerekir ki, kısmi ıslahta bunun gereksizliği ortadadır. Somut olayda, ıslaha konu usul işlemi dava dilekçesi olup, davacının dava dilekçesindeki diğer unsurların aynen devam ettiği yönünde iradesinin mevcut olduğu, bunun ayrıca ve özel olarak belirtilmesinin gerekmediği kabul edilmelidir. Dava dilekçesinde faiz istenilmiş olması karşısında, dava dilekçesinde talep edilen değerlerin yükseltilmesi suretiyle yapılan kısmi ıslahta ayrıca faiz istenmesi gerekmez. Dolayısıyla, kısmi ıslah yoluyla artırılan miktarlar bakımından, ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmelidir. Mahkemenin aksi yöndeki kabulü hatalıdır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 24/05/2019 tarihli ve 2017/8 esas sayılı kararında da; kısmi davada, dava konusu miktarın kısmi ıslahla faiz belirtilmeksizin artırılması halinde, artırılan miktar bakımından dava dilekçesindeki faiz talebine bağlı olarak faize hükmedilmesi gerektiği kabul edilmiştir. 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 45/5. maddesi gereğince, içtihadı birleştirme kararları benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, dairelerini ve adliye mahkemelerini bağlar.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 28/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2353, Karar No: 2020/1274, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/2353 E.  ,  2020/1274 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8320, Karar No: 2018/1396, Tarih: 26.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/8320 E.  ,  2018/1396 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasında görülen davada .... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.05.2016 tarih ve 2015/700-2016/321 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının yaklaşık 17 sene müvekkiline ait tuğla fabrikasının müdürlüğünü yaptığını, kendisine duyulan güven nedeniyle vekaletname ile nakliye faturalarına münhasır olarak 2.000 TL'ye kadar çek keşide etme yetkisinin verildiğini, bundan başka geniş yetkileri haiz üst düzey yönetici olarak çalıştığını, davalının mal ve hizmet almadığı bir kısım firmalara ödeme yaptırarak hem bu firmalara hem de kendisine menfaat sağladığını, bu eylemler nedeniyle ilgili şirketler ve davalı hakkında ayrıca dava açıldığını, gerçek bir alışverişe dayanmadan düzenlenen faturalar nedeniyle vergi dairesine düzeltme beyannameleri verildiğini, bu düzeltmelere bağlı olarak müvekkil şirkete tahakkuk ettirilen 19.634,69 TL gecikme zammının ödendiğini, davalının hukuken ticari vekil sıfatını taşıdığını, yaptığı işlemlerin temsil yetkisi kapsamında kaldığını, davalının bu temsil yetkisini kötüye kullandığını ileri sürerek 19.634,69 TL'nin zarar tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın iş mahkemelerinin görevine girdiğini, müvekkilinin şirketi borçlandırma, ödeme, alım satım yetkisinin ve ticari vekil sıfatının bulunmadığını, sadece personelin sevk ve idaresinden sorumlu olup nakliye işleri için 2.000 TL'ye kadar çek keşide etmekle yetkilendirildiğini, şirket temsilcileri ve hissedarlarının talimatlarına göre hareket ettiğini, ileri sürülen iddiaların gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının, ortak, yönetim kurulu başkan ya da üyesi, üst düzey yönetici sıfatlarının bulunmadığı, davacı şirkette hizmet sözleşmesine dayalı olarak çalıştığı, tacir sıfatı taşımadığı, davanın, davalının hizmet sözleşmesi ile çalıştığı dönemde, davacı işveren şirketi zararlandırdığı iddiasından kaynaklandığı, bu durumda olaya 4857 sayılı İş Kanunu'nun uygulanması gerektiği, İş Kanunundan kaynaklanan davaların İş Mahkemelerinin görevine girdiği, görev hususunun dava şartları arasında sayıldığı gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden usulden reddine, talep halinde dosyanın görevli Konya İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

-/-

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

-/-

Davacı taraf dilekçesinde davalı ...'nin üst düzey yönetici ve müdür olarak görev yaptığını belirtmiş, buna ilişkin olarak da 05.08.2009 tarihli vekaletnameyi ibraz etmiştir. Vekaletnamede davalı ...'nin şirket müdürlerinden olduğu ve müşterek imza ile nakliye işleri ile ilgili olarak 2.000 TL'ye kadar çek tanzim etmeye yetkisinin bulunduğu yazılıdır. Anonim şirketlerde bir kişinin 6102 sayılı TTK'nın 367. maddesi uyarınca icracı müdür olarak görevlendirilmesi halinde bu kişinin şirket ile aynı zamanda işçi-işveren ilişkisinin bulunması onun şirketin zararlandırıcı eyleminden kaynaklanan sorumluluğunun aynı yasanın 553. maddesi uyarınca değerlendirilmesi gereğini ortadan kaldırmayacağından mahkemece tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda davalının TTK'nın 367. maddesi uyarınca icracı müdür olarak görev yapıp yapmadığı belirlenip sonucuna göre görev hususunun değerlendirilmesi gerekirken, yetersiz araştırma ve gerekçeyle yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2023/4966, Karar No: 2024/2514, Tarih: 29.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/4966 E.  ,  2024/2514 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/565 E., 2023/462 K.

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2016 tarihli ve 2015/184 Esas, 2016/475 Karar sayılı kararı ile 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü maddesi, 62 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 kez 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 31.05.2022 tarihli ve 2021/37722 Esas, 2022/10894 Karar sayılı kararı ile "Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,... " gerekçesiyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma sonrasında Ankara Batı 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2023 tarihli ve 2022/565 Esas, 2023/462 Karar sayılı kararı ile 2010, 2011 ve 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca bir kez 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, 2010 ve 2011 eylemlerinin zamanaşımına uğradığına, lehe düzenlemenin aleyhe uygulandığına, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR