muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8243, Karar No: 2025/4951, Tarih: 19.02.2025

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası A.Ş.'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Kabul ve uygulamaya göre;

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçu işlediği kabul edilen sanık hakkında temel ceza belirlenirken atıf maddeleri belirtilmeden hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK’nın 304/2-a maddesi uyarınca Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7086, Karar No: 2011/196, Tarih: 17.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7086 E.  ,  2011/196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.12.2008 tarih ve 2007/108-2008/216 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 03, 05 ve 16. emtia sınıflarında tescilli “Gülbahçe + şekil” markasının sahibi olduğunu, davalı şirketin “... markalı ürünler üzerinde kullandığı “Gül Bahçesi” ibaresinin müvekkiline ait markanın ayırt edilemeyecek kadar benzeri olduğunu, aynı iş kolunda ve aynı müşteri gruplarına sunulduğundan iltibasa yol açacağını ileri sürerek marka haklarına tecavüz ve haksız rekabetin tespitini, men'ini, ilgili ürünlerin imhasını, şimdilik 5.000 YTL maddi tazminat ile 5.000 YTL manevi tazminatı davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket adına tescilli “... markası ile üretilen kolonya çeşitlerinde içerdiği parfümün kokusunu tarif eden “Gül Bahçesi”, “Mavi Yolculuk” ve “Yağmur Sonrası” ibarelerinin kullanıldığını, müvekkilinin kullandığı ibarenin gerek yazı şekli gerekse rengi itibariyle iltibas oluşturmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının markasında yer alan “Gülbahçe” ibaresi ile davalının kullandığı “Gül Bahçesi” ibaresinin ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu, ancak davalının “Gül Bahçesi” ibaresini marka olarak değil tasviri işaret olarak dürüstçe ve ticari konusuyla ilgili olarak sadece kokunun cinsini, niteliğini belirtmek amacıyla 556 sayılı KHK'nın 12. maddesi kapsamında kullandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.01.2011 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(muhalif

KARŞIOY YAZISI

Dava davacı adına tescilli marka ve ticaret unvanına tecavüz ve haksız rekabetin tespiti, men’i ve maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.01.2011 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(muhalif

KARŞIOY YAZISI

Dava davacı adına tescilli marka ve ticaret unvanına tecavüz ve haksız rekabetin tespiti, men’i ve maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece de kabul edildiği üzere davacı adına tescilli bulunan “Gülbahçe” ibareli marka ile davalının kolonya ürün gamında kullandığı “Gül Bahçesi” ibaresi ayırt edilemeyecek denli benzerdir. Ancak, yerel mahkeme, davalının kullandığı bu ibarenin markasal bir kullanıma işaret etmediğini, ambalaj içerisindeki kolonya ürününün parfümünü tasvir etmek amacıyla ve dürüstçe kullandığını kabul ile davanın reddine karar vermiştir.

Şu halde, uyuşmazlık, davalının ürün ambalajında kullandığı söz konusu ibarenin tasviri (bir ürünün genelgeçer nitelikteki kategorik tanımlanması) nitelikte olup olmadığı belirlenerek çözümlenebilir.

Gerek günlük konuşma dilinde ve gerekse de “kokubilim” dalına ilişkin özelgelerde “gül” kokusunu tanımlamak amacıyla “gül bahçesi” ibaresinin kullanıldığına rastlanıl-mamaktadır. Davalının bir seri teşkil ettiği anlaşılan kolonya ürün ambalajlarında kullandığı gerek dava konusu ibare ve gerekse de diğer ibareler (Mavi Yolculuk, Yağmur Sonrası) insan duyusuyla algılanabilen kokuları kategorik olarak tasvir etmek amacıyla kullanıldığını söylemek mümkün olmadığı gibi tüm bu ibarelerin davalının ürünlerindeki kokuların bizatihi davalı tarafından öznel tanımlanmaları niteliğinde olduğu da açıktır. Bu durumda ise, davalının çerçeve markasının dışında kalan “Gül Bahçesi” ibaresinin 556 KHK’nin 2 ve 5. maddesi anlamında davalının ürettiği kolonya ambalajında markasal olarak kullanıldığının kabulü gerekir. Tüm bu nedenler ve dava konusu ibare ile davacının tescilli markası arasındaki ayniyet gözetildiğinde, davacının 556 sayılı KHK’nin 9/1-2. maddeleri kapsamında hukuksal himaye talebinde bulunmaya hakkı bulunduğu ve bu nedenle de yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi görüşünde bulunduğumdan, Dairemizin muhterem çoğunluğunun onama kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/24967, Karar No: 2014/14204, Tarih: 21.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/24967 E.  ,  2014/14204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/177463

MAHKEMESİ : Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2012

NUMARASI : 2009/497 (E) ve 2009/912 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Mağdur B.. A.. ve tanık E.. A..'in 08/06/2009 tarihli duruşmada, oto teybinin çalındığı minibüsün kapı ve sürgülü camının kilitlenmediği, dışarıdan elle itildiği takdirde açılabileceğini belirtmesi, mağdur B.. A..'in ayrıca “...camları da sanıyorum açık unutmuşum” demesi, sanığın da minibüs camının açık olduğunu savunması karşısında, kilitlenmeyen minibüs içinde suça konu teybin “adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya” olarak kabul edilemeyeceği, sanığın eyleminin 5237 Sayılı TCK.nun 141/1. maddesinde düzenlenen suça uyduğu gözetilmeden TCK.nun 142/1-e maddesinin uygulanması,

2- Gerekçeli karar başlığında, “03/04/2012” olan karar tarihinin “20/04/2012” olarak yazılarak 5271 sayılı CMK.nun 232. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21145, Karar No: 2016/4969, Tarih: 07.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/21145 E.  ,  2016/4969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının asıl işveren .... bünyesinde, alt işveren ..... işçisi olarak çalıştığını, ancak haksız yere ve işçilik alacakları ödenmeden işten çıkartıldığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ....... vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı idarenin kapatılan .... hak ve borçlarını devralmadığını ve davacı ile arasında herhangi bir iş akdi bulunmadığını davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesini ve ayrıca esas yönünden de davacının il özel idaresinin personeli olmadığını bu nedenle işçilik alacaklarından idarenin sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ....vekili özetle; Davacının belirli süreli olarak çalıştığını ve il özel idaresinin 6360 Sayılı yasanın öngördüğü şekilde başka kamu kurum kuruluşlarına devredilmesi üzerine aralarındaki sözleşmenin sona erdiğini ve davacı taraf ile de yapılan belirli süreli iş akdinin kendiliğinden sona erdiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne ve davalıların hükmedilen alacak miktarlarından müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dava, alt işveren şirketin yanı sıra ........ aleyhine açılmış ve bu davalılar huzuru ile yargılama yapılarak karar verilmiş ise de;

...nin ve valiliğe bağlı ......tüzelkişiliği yoktur.

Somut uyuşmazlıkta, işveren .... husumet tevcihinde kabul edilebilir yanılgı olduğu anlaşıldığından, davanın HMK.nun 124.maddesi uyarınca T.... yöneltilerek sonuca gidilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 07/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2019/11082, Karar No: 2021/2095, Tarih: 09.03.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/11082 E.  ,  2021/2095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi (Tüm sanıklar yönünden)

Temyiz edenler : 1)Sanık ... müdafi, 2)Sanık ... ve müdafii, 3)Sanık ... müdafii

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından, sanık ... müdafi ile sanık ... ve müdafinin duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

I)Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından, işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde

eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ... ve müdafi ile sanık ... müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler ayrı ayrı yerinde görülmediğinden, CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II)Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı Kanunun 210. maddesinin (1) numaralı fıkrasına göre de olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez. Yargılama konusu olayla ilgili sadece bir tanığın beyanından başka bir delilin bulunmadığı hallerde bu tanığın duruşmada mutlaka dinlenilmesi gerektiği ifade edilerek doğrudan doğruyalık ilkesine açık bir vurgu yapılmıştır. Dolayısıyla, olayın tek delilinin bir tanığın açıklamalarından ibaret olması halinde, 5271 sayılı Kanunun 211. maddesinin (1) numaralı fıkrası uyarınca, bu tanığın duruşmada dinlenmesi yerine önceki beyanlarının okunması ile yetinilebilmesi mümkün değildir.

Yine aynı Kanunun 181/1 maddesinde; “tanık veya bilirkişilerin dinlenmesi için belirlenen günün, Cumhuriyet savcısına, suçtan zarar görene, vekiline, sanığa ve müdafiine bildirileceği” açıkça düzenlenmiştir.

Tüm bu açıklamalar kapsamında somut olay irdelendiğinde;

Yine aynı Kanunun 181/1 maddesinde; “tanık veya bilirkişilerin dinlenmesi için belirlenen günün, Cumhuriyet savcısına, suçtan zarar görene, vekiline, sanığa ve müdafiine bildirileceği” açıkça düzenlenmiştir.

Tüm bu açıklamalar kapsamında somut olay irdelendiğinde;

Sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi olmak suçundan mahkumiyetine esas alınan ...'nun beyanlarının tek ve belirleyici delil kabul edilmesi, CMK'nın 210. maddesinin 1. fıkrasında olayın delilinin bir tanığın açıklamalarından ibaret olması durumunda bu tanığın duruşmada mutlaka dinlenmesi gerektiğinin, aynı Kanunun 188. maddesinin 1. fıkrasında ise tanık dinlenmesi için belirlenen günün, sanık veya müdafine bildirileceğinin belirtilmesi karşısında; her aşamada suçlamayı reddeden sanığın beyanına karşılık, tek delil statüsünde bulunan tanığın, duruşmada mutlaka dinlenilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Aynı şekilde dosya içerisinde beyan ve teşhisleri bulunan Müsamettin Dalgıç, Sait Erkan, Mehmet Sezer, Abdullah Kapkara, ... ve İsmail Kılınç'ın beyanlarının CMK’nın 217. maddesi uyarınca sanık ve müdafiine okunarak ve gerektiğinde bu şahısların duruşmada usulüne uygun olarak tanık sıfatıyla dinlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yetersiz belgelere dayanarak eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. Maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Giresun 2.

Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 09.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2049, Karar No: 2015/8616, Tarih: 23.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2049 E.  ,  2015/8616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/02/2014

NUMARASI : 2012/184-2014/41

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/02/2014 tarih ve 2012/184-2014/41 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ÇBS tanınmış markasıyla boyacılık sektöründe faaliyette bulunduğunu, 2. sınıf ürünleri içeren S. ibareli çok sayıda tescilli markası bulunduğunu, S. ibareli markanın tanınmışlık vasfı bulunduğunu, müvekkili tarafından tescil ettirilip kullanıldığı tarihe kadar boya sektöründe başka bir firma tarafından S. tanıtım işaretinin kullanılmadığını, müvekkilinin anılan markanın meşhur ve maruf hale getirilmesi için büyük emek, masraf ve çaba gösterdiğini, S. ibaresinin boya ürünleri bakımından vasıf bildirici olmadığını, 09.10.2009 tarihinde S. ibareli 1, 2, 16 ve 19. sınıflarda bulunan ürünleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, ancak başvurusunun ayırt edici olmaması ve vasıf bildirici olması gerekçe gösterilerek 556 sayılı KHK'nın 7/a-c bendi hükümlerine dayanılarak reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, saten ibaresinin bir boya cinsi olmadığını, aksine müvekkilinin maruf ve meşhur hale getirdiği bir tanıtım işareti olduğunu ileri sürerek hukuka aykırı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili; kurumun kararının hukuka uygun olduğunu, çünkü S. ibaresinin boya sektöründe belli niteliklere haiz ürünü tanımlayan bir ad olduğunu, yaygın bir şekilde kullanıldığını, birçok boya firması tarafından markalarının yanında yan unsur olarak yer aldığını, parlaklık derecesi olarak yarı mat parlaklıktaki boya türlerini belirtir anlamının bulunduğunu, bu nedenle 556 sayılı KHK'nın 7.maddesi kapsamında ayırt ediciliğinin bulunmadığını ve vasıf bildirdiğini, kullanımla ayırt edicilik kazanılma şartlarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; S. ibaresinin ilk olarak davacı tarafından marka olarak tescil edilip kullanılmaya başlandığı, anılan sözcüğün bir kumaş türünü tanımladığı ve onun adı olduğu, boya ürünü için vasıf bildirici yahut ad ifade eden bir ibare olmadığı, ancak yapılan tescillerden ve davacı kullanımından sonra boya ürünleri bakımından yarı mat parlaklıktaki boya ürününü tanımlayan bir ada dönüştüğü, sektörde yer alan firmaların tamamı tarafından bu anlamıyla markalarda yardımcı unsur olarak kullanıldığı, S. ibaresinin jenerik hale dönüştüğünün kabul edildiği, bir işaretin bir yandan jenerik hale dönüşmüş olmasından diğer taraftan da kullanımla ayırt edicilik kazanmış olmasından bahsedilemeyeceği, boya emtia dışındaki sınıf yönünden ise vasıf bildirici nitalik taşımadığı için tesciline engel bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddi ile TPE YİDK'nın 2012/M-1897 sayılı kararının, 2009/53058 sayılı başvuru kapsamıdaki 1, 16. ve 19. sınıf ürünler yönünden iptaline, 2.sınıf ürünler yönünden iptal isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı TPE vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, marka tescil isteminin reddine dair YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, dava konusu "S." ibaresinin bir kumaş cinsini belirtmesine karşın ilk kez davacı tarafından gerçekleştirilen kullanım nedeniyle 2. sınıftaki "boya" ürünü bakımından başvuru tarihi itibariyle cins adı (jenerik) hakine geldiği gerekçesiyle 556 sayılı KHK'nın 7/1-c bendi uyarınca 2. sınıf ürünler bakımından marka olarak tescil edilemeyeceği görüşü kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere esasen bir kumaş türü olan uyuşmazlık konusu "S." ibaresinin 2. sınıf "boya" ürünleri üzerinde ilk kez davacı tarafından markasal olarak kullanıldığı mahkemenin de kabulündedir. Bu husus, Dairemizin 24.04.2013 tarih 2012/7592E. 2013/8078K. sayılı ve Yargıtay HGK 13.10.2010 tarih 2010/11-463E. 2010/486K. sayılı ilamlarında da açıklanmıştır. Bahsi geçen kararlarda da belirtildiği üzere, başlangıçta ayırt edicilik vasfına sahip bir işaretin zaman içerisinde kullanım sonucu cins adına (jenerik) dönüşmesi nedeniyle marka tescil başvurusunun reddi ya da tescilli ise hükümsüz kılınabilmesi için bu sonucun marka sahibinin davranışlarından kaynaklanması ve marka sahibinin böyle bir sonucun doğmaması için gereken gayreti göstermemiş olması nedeniyle jenerik hale gelmesi gerekir.