muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12023, Karar No: 2015/11390, Tarih: 14.10.2015

2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın davalılardan M.. V.. ve S.. U.. yönünden kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden ise reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalılardan M.. V.. tarafından temyiz edilmiştir.

a) Davacı, dava konusu 774 parsel sayılı taşınmazın Kadastro çalışmaları sırasında dava dışı Bekir adına tespit ve tescil edildiğini, Bekir tek mirasçısının Emine olduğunu, davalılardan M.. V..'ın emlakçılık yapan ve taşınmaz sahibi ile aynı köyde oturan davalı F.. O..'dan aldığı bilgileri kullanarak mahkemeden verilmiş gibi sahte mirasçılık belgesi düzenlenmesini sağladığını, sahte olarak hazırlanan mirasçılık belgesinin Bursa 9. Noterliği başkatibi davalılardan L.. D.. ve Noter İ.. D.. tarafından onaylandığını, davalılardan S.. U..'un ise M.. V.. ile birlikte hareket ederek Tapu Müdürlüğü'nde yapılan satış işlemleri sırasında sahte kimlik ve veraset belgesi ile kendisini Emine Değiş olarak tanıttığını ve taşınmazın dava dışı Yeşim vekili Necati 26/06/1995 tarihinde satışının yapıldığını, satış işlemine ait resmi senedin davalılardan Tapu Sicil Müdürü S.. A.. ve müdür yardımcısı S.. Ü.. tarafından düzenlendiğini, sahte mirasçılık belgesine dayanılarak yapılan satış işleminde Veraset ve İntikal Vergisinin ilişiğinin kesilmesi için Mudanya Vergi Dairesi'ne üst yazının davalılardan Tapu Sicil Müdür Yardımcısı İsmail tarafından yazıldığını, M.. V.. tarafından davalı İsmail sahte veraset belgesinin düzenlenmesi için rüşvet verildiğini, taşınmazın asıl mirasçıları tarafından alıcı Yeşim aleyhine Mudanya Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1996/550 Esas sayılı dava dosyasında açılan Tapu İptal ve Tescil davasının kabul edildiğini ve Yeşim adına olan tapu kaydının iptal edildiğini, bu defa Yeşim tarafından Hazine aleyhine Tapu Sicilinin hatalı tutulması nedeniyle Mudanya Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1999/407 Esas sayılı dava dosyasında açılan tazminat davasının kısmen kabul edildiğini ve Yeşim ödeme yapıldığını belirterek, ödenen bedelin davalılardan rücuen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan kusura ilişkin bilirkişi raporu doğrultusunda davalılardan M.. V..'ın % 60 oranında, diğer davalı S.. U..'un ise % 40 oranında kusurlu olduğu, diğer davalıların ise olayda kusurunun bulunmadığı benimsenerek, davalılar M.. V.. ve S.. U.. yönünden istemin kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden ise reddine karar verilmiştir.

Davalılar ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan kusura ilişkin bilirkişi raporu doğrultusunda davalılardan M.. V..'ın % 60 oranında, diğer davalı S.. U..'un ise % 40 oranında kusurlu olduğu, diğer davalıların ise olayda kusurunun bulunmadığı benimsenerek, davalılar M.. V.. ve S.. U.. yönünden istemin kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden ise reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 1996/225 esas ve 1996/258 karar sayılı dava dosyasında, davalı M.. V..'ın vefat eden Tapu Sicil Müdürü İsmail tapuda sahte işlem yaptırabilmek için rüşvet verdiği gerekçesiyle rüşvet verme suçundan, sahte olarak düzenlenmiş veraset belgesini bilerek kullanmak suretiyle tapuda satış muamelesi yaptırması nedeniyle sahte evrak tanzim etmek suçundan ve dolandırıcılık suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, İsmail 'ın ise yargılama devam ederken vefat etmesi nedeniyle hakkındaki kamu davasının ortadan kaldırılmasına karar verildiği, diğer davalılar F.. O.. ve S.. A..'ın ise M.. V..'ın eylemine bilerek iştirak ettikleri konusunda yeterli delil olmadığından beraatlerine karar verildiği ve kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 1996/225 esas ve 1996/258 karar sayılı kararı ile davalılardan M.. V..'ın bir kısım davalılar murisi İsmail rüşvet vermek suretiyle Tapuda dava konusu satış işlemini gereçekleştirdiğinin kabulü ile rüşvet verme suçundan mahkum olduğu gözetildiğinde, kesinleşen mahkumiyet kararı eldeki dava dosyasında İsmail dava konusu eyleme katıldığı yönünde güçlü bir delil oluşturmaktadır. Bu durumun aksi davalı İsmail'ın mirasçıları tarafından da kanıtlanamamıştır. Bu nedenle İsmail'ın kusurlu olmadığı yönündeki bilirkişi raporu benimsenerek bu davalının mirasçıları yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

b) Davalılardan Tapu Sicil Müdürü S.. A.. ile Tapu Sicil Müdür Yardımcısı S.. Ü..'nun dava konusu satış işlemine ilişkin resmi akit tablosunda imzaları bulunmakla satış işlemi bu davalılar tarafından gerçekleştirilmiştir. Satış işlemine esas ibraz edilen belgeler üzerinde gerekli denetim ve incelemeleri yapmamış olmaları nedeniyle anılan davalıların da sorumluluğu bulunmaktadır. Diğer davalıların kusuru, üzerine düşen görevi yapmakta ihmal gösteren tapu memuru olan davalıların sorumluluğu için illiyet bağını kesecek nitelikte değildir.

Açıklanan nedenlerle, davalılar İsmail, S.. A.. ve S.. Ü..'nun kusurlu olmadığı yönündeki bilirkişi raporuna itibar edilmesi hatalıdır. Anılan davalıların cüz'i oranda da olsa kusurlu oldukları kabul edilerek gerekirse mahkemece yeniden bilirkişi raporu alınarak ya da kusur durumu mahkemece re'sen değerlendirilerek sorumluluklarına karar verilmesi gerekirken bu davalılar yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle, davalılar İsmail, S.. A.. ve S.. Ü..'nun kusurlu olmadığı yönündeki bilirkişi raporuna itibar edilmesi hatalıdır. Anılan davalıların cüz'i oranda da olsa kusurlu oldukları kabul edilerek gerekirse mahkemece yeniden bilirkişi raporu alınarak ya da kusur durumu mahkemece re'sen değerlendirilerek sorumluluklarına karar verilmesi gerekirken bu davalılar yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a ve b)bentlerinde gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, davalı M.. V..'ın tüm, davacının ise diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine 14/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5524, Karar No: 2019/3008, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5524 E.  ,  2019/3008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3416, Karar No: 2018/4781, Tarih: 04.12.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/3416 E.  ,  2018/4781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62,

53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına

ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyizin sebebine göre dosya incelendi gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

7201 sayılı Tebligat Kanununun 17. maddesi, Tebligat Kanununun uygulanmasına dair yönetmeliğin 29. maddesi ve Yargıtay içtihatları göz önüne alınarak gerekçeli karar tebliğinin usulüne uygun yapılmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz talebi süresinde kabul edilerek tebliğnamede temyiz talebinin reddini isteyen düşünceye iştirak edilmemiş; dosyada bulunan bylock tespit ve değerlendirme tutanaklarının incelenmesinde kullanıcı adı, şifre, ekleyenlerin verdikleri isimler göz önüne alındığında... numaralı gsm hattı üzerinden kullanılan bylock hesabının sanığa ait olduğu hususunda tereddüt bulunmadığı, ancak ... ve... gsm hatları üzerinden kullanılan bylock hesaplarının sanık tarafından kullanılmadığı değerlendirilmiş olup bu gsm hatlarının da hükme dayanak yapılması sonuca etkili görülmeyerek söz konusu bylock hesaplarının aidiyeti hususunda mahallinde değerlendirme yapılması mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

1-Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden, suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "15.02.2017" olarak yazılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Denizli Adli Emanetinin 2017/603 sırasında kayıtlı olan kitapların KHK ile kapatılan yayınevlerine ait olduğu anlaşılmış ise de söz konusu kitaplar haklarında toplatma kararı bulunduğuna dair bilgi ve belge bulunmadığı gözetilmeden kitapların sanığa iadesi yerine suç eşyası yönetmeliği hükümleri uyarınca imhasına karar verilmesi,

2-Denizli Adli Emanetinin 2017/603 sırasında kayıtlı olan kitapların KHK ile kapatılan yayınevlerine ait olduğu anlaşılmış ise de söz konusu kitaplar haklarında toplatma kararı bulunduğuna dair bilgi ve belge bulunmadığı gözetilmeden kitapların sanığa iadesi yerine suç eşyası yönetmeliği hükümleri uyarınca imhasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 10. fıkrasında yer alan “... ... Emanetinin 2017/603 sırasında kayıtlı ... ... ve ... isimli 1 adet, ... Hakkında ... isimli 1 adet, ... Gününe ... isimli 1 adet, ... ... isimli 1 adet olmak üzere toplam 4 adet kitabın" karar kesinleştiğinde suç eşyası yönetmeliği hükümleri uyarınca İMHASINA,” ibaresinin çıkarılarak yerine “ Denizli Adli Emanetinin 2017/603 sırasında kayıtlı kitaplar hakkında toplatma kararı bulunmadığından sanığa iadesine” yazılması ve gerekçeli karar başlığında yer alan suç tarihinin “15.02.2017” olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/136, Karar No: 2018/1737, Tarih: 12.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/136 E.  ,  2018/1737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/10/2009 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; sulh nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 13/04/2017 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, alacak istemine ilişkindir. Mahkemece sulh nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, fiilen balık adam olarak hizmet vermediği halde davalıya haksız olarak dalış tazminatı ödendiğini ileri sürerek, ödenen bedelin iadesine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Yanlar arasında yapılan yargılamanın son oturumunda hüküm olarak “davanın kabulüne” şeklinde karar verilmişken, daha sonra yazılan gerekçeli kararda “tarafların sulh oldukları anlaşıldığından HMK’nun 315. maddesi uyarınca karar verilmesine yer olmadığına” denilmiş ve böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

6100 sayılı HMK’nun 298/2. maddesi uyarınca; gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. O halde, mahkemece yapılacak iş; önceki kısa kararla bağlı olmaksızın, kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden belirlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir.

Mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/585, Karar No: 2022/2536, Tarih: 29.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/585 E.  ,  2022/2536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 19. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.07.2018 tarih ve 2017/411 E- 2018/378 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi'nce verilen 07.10.2020 tarih ve 2018/3147 E- 2020/1407 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

İncelenmesine gerek görülen;

Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ... ve Memişler İnş. ve Malz. Oto Turizm Nakl. ve Petrol Ltd. Şti. ile ilgili 2017/9752 nolu soruşturma dosyasında;

a) Dava açılmış ise ceza dosya örneği,

b) Takipsizlik kararı verilmiş ise takipsizlik dosyası eklerinin Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine göre çevrilmesine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle eksik hususların tamamlanması için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7761, Karar No: 2014/6984, Tarih: 10.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/7761 E.  ,  2014/6984 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 04.02.2014 gün ve 2013/2620/8184 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.02.2014 gün ve KYB.2014/63268 sayılı ihbarnamesi ile;

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'ın, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 337/a maddesi uyarınca üç ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair,... İcra Ceza Mahkemesinin 25/03/2013 tarihli ve 2012/101 esas, 2013/50 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 21/11/2011 tarihli ve 2011/6580 esas, 2011/7668 sayılı kararında da belirtildiği üzere, ticaret şirketlerinin müdürleri veya yetkililerinin, 2004 sayılı Kanunun 44.maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün bulunmadığı, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 136. maddesinde sayılan kollektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinin müdür veya yetkilileri yönünden anılan Kanunun 337/a maddesindeki suçun işlenmesinin mümkün olmadığı cihetle, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğunun anlaşılması karşısında, Köyceğiz İcra Ceza Mahkemesinin 25.03.2013 gün, 2012/101 esas ve 2013/50 sayılı kararında bir isabetsizlik bulunmadığı cihetle, CMK’nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden REDDİNE, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1871, Karar No: 2015/60, Tarih: 13.01.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/1871 E.  ,  2015/60 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ... vs. arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 01.11.2013 gün ve 2012/96-2013/405 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ile davalılar ... ve ... tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Uyuşmazlık eser sözleşmesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davada, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 113. maddesine göre 32.814,00 TL tazminat, 114. maddesine göre de 1.169,00 TL ağaçlandırma gideri olmak üzere toplam 33.983,00 TL maddi tazminatın davalılardan tahsili istenmiştir.

Mahkemece, davalılardan ... ve ...hakkındaki dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı kooperatif vekili ile davalılar ... ve ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Davalılar ... ve ... mahkemeye verdikleri 05.12.2013 tarihli dilekçeleri ile adli yardım talebinde bulunarak temyiz harcından muaf tutulmalarını istemişler, bu nedenle de temyiz dilekçesini verirken gerekli harç ve giderleri yatırmamışlardır.

Adli yardım talebi kanun yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı HMK'nın 336/3. maddesi uyarınca davalıların adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı HMK'nın 334 vd. maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardımın şartları “ödeme gücünden yoksun olma” ve “talebin açıkça dayanaktan yoksun olmaması” dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1). Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi zorunludur (m. 336/2). Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir. Somut olayda adli yardım talebinde bulunan davalılar, temyiz harcını ödeme gücünden yoksun olduklarına dair bir delil ibraz etmemişler, bu yöndeki iddialarını ve adli yardım koşullarının oluştuğunu kanıtlayamamışlardır. Bu nedenle davalıların adli yardım talebinin reddi gerekmiştir.

6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nın 434/III. maddesinde temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödeneceği, bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek 7 günlük kesin süre içinde tamamlanması gerektiği, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirileceği, verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verileceği düzenlenmiştir. Adli yardım talebinin reddine dair Yargıtay kararının kesinleşmesi halinde adı geçen davalıların temyiz itirazlarının incelenebilmesi için HUMK'nın 434/III. maddesine göre işlem yapılarak temyiz harç ve masraflarının tamamlatılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Davalılar ... ve ...'ın adli yardım talebinin reddine,

2-Kararın adı geçen davalılara tebliğine,

3-HMK’nın 6459 sayılı Yasayla değişik 337/2. maddesi uyarınca bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edilebileceğine,

4-İtiraz dilekçesi verilmesi halinde dosyanın HMK’nın 6459 sayılı Yasayla değişik 337/2 maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli Yargıtay .... Dairesi Başkanlığı’na gönderilmek üzere Başkanlığımıza gönderilmesi.

5-Kararın kesinleşmesi halinde temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması için 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK’nın 434/III. maddesi uyarınca işlem yapılmasına,

Yukarıdaki bentler uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12973, Karar No: 2020/4054, Tarih: 01.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/12973 E.  ,  2020/4054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim Sistemleri Banka veya Kredi Kurumlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-Her iki sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, hüküm kurulmasına yer olmadığı kararı,

2- Sanık ... hakkında; TCK.'nın 204/1, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

3- Sanık ... hakkında; beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin kararlar ile resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...’ın beraatine ilişkin hüküm O yer C.Savcısı tarafından, resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...’nün mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ... müdafii tarafından, temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Keşidecisi tanık..., Lehtarının sanık ... olduğu, 6.500 TL ve 3800 TL bedelli 2 adet çek sanıklar tarafından doldurulup, ciro edildikten sonra katılan ...Ş.'ye verildiği, çeklerin karşılığının çıkmaması üzerine başlatılan soruşturmada; çeklerin keşideci tanık ... tarafından imzalanmadığının anlaşıldığı, bu şekilde sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddia edilen olayda;

1- Sanık ...’ın resmi belgede sahtecilik suçundan beraat hükmüne ilişkin O yer C.Savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın savunmalarında; diğer sanık ...'nün yanında işçi olarak çalışdığını, çek sahibi tanık...’ın kendisinden çekin üzerine yazı yazmasını rica ettiğinden, çeklerden bir tanesinin üzerini doldurduğunu, keşideci imzasının eli ürünü olmadığını, suç kastının bulunmadığını belirtmesi, alınan bilirkişi raporunda; 6500 TL. bedelli çek aslının ön yüzünde bulunan yazıların, rakamların, arka yüzünde bulunan 1. ve 3. ciranta imzalarının ve 3800 TL. bedelli çek aslının arka yüzünde bulunan 3.ciranta imzasının sanık ...'ın eli ürünü olduğu; 3800 TL. bedelli çek aslının ön yüzünde bulunan yazıların ve rakamların, 6500 TL.bedelli çek aslının arka yüzünde bulunan 2. ciranta imzasının sanık ...'nün eli ürünü olduğu; 3800 TL.bedelli çek aslının arka yüzünde bulunan 1. ve 2.ciranta imzalarının ...'nün eli ürünü olmadığı, ...'nün hakiki imzası model alınarak serbest taklit yöntemiyle atılmış sahte imzalar olduğu; her iki çekteki keşideci imzaları ile tanık..., sanık ... ve sanık ...'a ait karşılaştırma imzaları arasında grafolojik yönden bir ilişki bulunmadığı yönünde görüş ve kanaatin bildirilmesi, dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyete yeter derecede delilin de elde edilemediği anlaşıldığından, sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği sabit olmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, O yer C.Savcısının sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,