muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4626, Karar No: 2022/8090, Tarih: 21.06.2022

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalılardan ...Enerji Elektrik Ürt. San. ve Tic. A.Ş'nin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 36 ıncı maddesi kapsamında talep edilen alacaklardan sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 36 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki (4) bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 4857 Sayılı Kanun’da, kamu kurumları ve kuruluşları bakımından ücretin korunması kapsamında özel bir sorumluluk hâli öngörülmüştür. Bu çerçevede Kanun'un 36 ncı maddesinde, “Kamu makamlarının ve asıl işverenlerinin hak edişlerinden ücreti kesme yükümlülüğü” başlığı altında “Genel ve katma bütçeli dairelerle mahalli idareler veya kamu iktisadi teşebbüsleri yahut özel kanuna veya Cumhurbaşkanlığı Kararnamesine verilmiş yetkiye dayanılarak kurulan banka ve kuruluşlar; asıl işverenler müteahhide verdikleri her türlü bina, köprü, hat ve yol inşası gibi yapım ve onarım işlerinde çalışan işçilerden müteahhit veya taşeronlarca ücretleri ödenmeyenlerin bulunup bulunmadığının kontrolü, ya da ücreti ödenmeyen işçinin başvurusu üzerine, ücretleri ödenmeyen varsa müteahhitten veya taşeronlardan istenecek bordrolara göre bu ücretleri bunların hakedişlerinden öderler” şeklinde kurala yer verilmiştir.

3. İhale makamı olan kamu kurumunun, her hak ediş dönemine ilişkin üç aylık ücretten sorumluluğu, kanundan doğan bir sorumluluktur. Yukarıda değinildiği gibi ihale makamı için öngörülen bu sorumluluk sadece ilgili hükümde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarıyla sınırlıdır.

3. İhale makamı olan kamu kurumunun, her hak ediş dönemine ilişkin üç aylık ücretten sorumluluğu, kanundan doğan bir sorumluluktur. Yukarıda değinildiği gibi ihale makamı için öngörülen bu sorumluluk sadece ilgili hükümde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarıyla sınırlıdır.

4.Somut uyuşmazlıkta; Bölge Adliye Mahkemesince Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin emsal bozma ilâmına atıfla ve ihale sözleşmesinin 10 uncu maddesi kapsamında davalı ...Enerji Elektrik Ürt. San. ve Tic. A.Ş' nin ihale makamı olarak ödenmemiş ve takibe konu ücret alacağının tamamından sorumlu olduğu belirtilmiştir. Her ne kadar emsal olarak belirtilen bozma kararında davalı ...Enerji Elektrik Ürt. San. ve Tic. A.Ş' nin 4857 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesi ikinci fırkası gereğince sadece her hak ediş dönemine ilişkin üç aylık ücret alacağından sorumlu olduğu belirtilmiş ise de; bozma kararının ilgili hükmün hatalı olarak değerlendirilmesinin sonucunda verildiği anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklandığı üzere 4857 sayılı İş Kanununun 36. maddesindeki düzenleme Kamu makamlarının ve asıl işverenlerinin hak edişlerinden ücreti kesme yükümlülüğüne ilişkin olup davalı ...Enerji Elektrik Ürt. San. ve Tic. A.Ş ise özel hukuk tüzel kişisidir. Bu açıklamalara ve ilgili Kanun hükmüne göre anılan Şirketin ücret alacağı yönünden de herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı açıktır. Hâl böyle olunca davalı ...Enerji Elektrik Ürt. San. ve Tic. A.Ş yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalı ...Enerji Elektrik Ürt. San. ve Tic. A.Ş, yararına takdir edilen 3.815,00 TL duruşma vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3758, Karar No: 2013/9544, Tarih: 20.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/3758 E.  ,  2013/9544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

13.05.2005 tarihli haciz tutanağı ile teslim edilen malların halen mevcut olduğunu iddia eden sanığın savunmasının doğruluğu araştırılarak, teslim edilen mahcuzların suç tarihinde mevcut olup olmadığı, teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucunda kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Haczedilip yediemin olarak teslim edilen malların sahibi olan sanığa tayin olunan cezada TCK’nın 289. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 20.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20154, Karar No: 2012/25505, Tarih: 06.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/20154 E.  ,  2012/25505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki içme suyu barajı mutlak koruma alanında kalan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... Genel Müdürlüğü yönünden reddine, ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, içme suyu barajı mutlak koruma alanında kalan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece DSİ Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın husumetten reddine, ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve belirlenen bedelin davalı ... Başkanlığından tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harçtan artan paranın istenildiğinde iadesine, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18755, Karar No: 2023/3737, Tarih: 25.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/18755 E.  ,  2023/3737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : İftira

HÜKÜMLER : Beraat

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı; yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Isparta Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12.04.2019 ve 10.06.2019 tarihli iddianameleri ile sanıklar hakkında iftira suçundan cezalandırılmaları istemi ile dava açılmıştır.

2.Isparta 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2019 tarihli kararı ile sanık ... hakkında iftira suçundan 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; sanık ... hakkında iftira suçundan 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 11.11.2020 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerinin kaldırılmasına ve sanıkları hakkında ayrı ayrı beraat kararı verilmek suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... ...'ın temyiz isteği, iftira suçunun unsurlarının oluştuğu, sanıkların bilerek asılsız suç isnadında bulunduğu, maddi vakıa ve şüpheye dayanmadıkları, sanık ...'ın ihbarı yaptığı hususunu inkar ettiği ayrıca benzer eylem nedeniyle hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği, sanık ...'ın savunmalarının doğru olmadığı, sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği hususlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Dava konusu olay, sanık ...'ın CİMER aracılığı ile, sanık ...'ın ise 112 Acil Çağrı Merkezini aramak suretiyle, katılanın FETÖ Terör örgütü ile bağlantısı olduğunu ve bu konunun araştırılmasını talep ettikleri, katılan hakkında idari ve adli soruşturma başlatıldığı ve disiplin cezası verilmesine yer olmadığı ve kovuşturmaya yer olmadığı kararları verildiği, sanıkların bu şekilde resmi makamlara ihbarda bulunarak katılanın soruşturma geçirmesine sebep oldukları iddiasına ilişkindir.

2.İlk Derece Mahkemesince sanıkların yüklenen suçu işlediği kanaati ile mahkumiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

2.İlk Derece Mahkemesince sanıkların yüklenen suçu işlediği kanaati ile mahkumiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanıkların 15 Temmuz darbe girişiminden kısa bir süre sonra şikayette bulunmaları ve katılanın örgüt ile irtibat veya iltisakı bulunduğundan şüphelenmeleri nedeniyle bu konunun araştırılması gerektiğini belirtmeleri nedeniyle, katılanın FETÖ Terör örgütü ile irtibatlı ve iltisaklı olmadığını bildikleri halde şikayette bulunduklarına dair tam bir vicdani kanaat oluşmadığından, mahkumiyet kararları kaldırılarak sanıkların ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2022 gün ve 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 5271 sayılı Kanunun 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde "hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine'' duruşma açılmasına gerek olmadan karar verilebileceğinin düzenlenmiş olması ve aynı kanunun 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''Olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunması gerekirse'' şeklinde yer alan düzenleme birlikte değerlendirildiğinde istinaf mahkemesince dosya üzerinden verilen beraat kararında usul ve yasaya aykırılık olmadığından Tebliğnamenin bu yöndeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

2.Katılanın Temyiz İtirazları Yönünden,

İftira suçunun oluşabilmesi için, yetkili makamlara ihbar veya şikâyette bulunarak işlemediğini bildiği hâlde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idarî bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekmektedir.

Sanık ... 112 Acil Çağrı Merkezi aracılığıyla yaptığı ihbarda özetle; katılanın savcılık kaleminde çalıştığını, 10 yıldır cemaat işleri ile uğraştığını, aynı adliyede görev yapan mübaşir Ö.Y. ile birlikte cemaati savunup toplantılara katıldıklarını bildiğini, cemaate laf ettirmediğini, bu hususun araştırılmasını talep ettiği anlaşılmıştır.

Sanık ... CİMER aracılığıyla yaptığı ihbarda özetle; katılanın FETÖ nedeniyle hakkında işlem yapılan bazı şahısların akrabası olduğunu, örgüt ile bağlantısı olduğuna dair ciddi şüpheleri olduğunu, devletin bekası için bu hususun araştırılmasını talep ettiği anlaşılmıştır.

Katılan hakkında Isparta Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından adli ve idari yönden soruşturmalar yapıldığı, disiplin cezası verilmesine yer olmadığı ve kovuşturma yapılmasına yer olmadığı kararları verildiği anlaşılmıştır.

Sanık ... CİMER aracılığıyla yaptığı ihbarda özetle; katılanın FETÖ nedeniyle hakkında işlem yapılan bazı şahısların akrabası olduğunu, örgüt ile bağlantısı olduğuna dair ciddi şüpheleri olduğunu, devletin bekası için bu hususun araştırılmasını talep ettiği anlaşılmıştır.

Katılan hakkında Isparta Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından adli ve idari yönden soruşturmalar yapıldığı, disiplin cezası verilmesine yer olmadığı ve kovuşturma yapılmasına yer olmadığı kararları verildiği anlaşılmıştır.

Sanıkların 15 Temmuz darbe girişiminden kısa bir süre sonra 27.07.2016 ve 26.08.2016 tarihli ihbarlar ile katılan hakkında gerekli araştırmalar yapılmasını istedikleri, sanık ... tarafından yapılan ihbarda, katılanın cemaat toplantılarına gittiğini ve cemaati savunur tarzda konuşmalar yaptığını bildiğini ifade ettiği, sanık ... tarafından yapılan ihbarda ise katılanın yakın akrabalarının FETÖ nedeniyle açığa alındığını belirterek katılanın da devletin bekası için araştırılmasını talep ettiği, katılan hakkında açık bir suç isnadında bulunmadığı belirlenmiştir. Sanıkların katılanın FETÖ terör örgütü üyesi olduğunu bilmedikleri halde, sırf soruşturma geçirmesi amacıyla gerçeğe aykırı isnatta bulunduklarına dair yeterli delil olmadığı ve anayasal şikayet haklarını kullandıkları anlaşıldığından, bölge adliye mahkemesi kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz nedenleri yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 11.11.2020 tarihli kararında katılan ... ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Isparta 6.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5371, Karar No: 2019/2005, Tarih: 14.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/5371 E.  ,  2019/2005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 31/3, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Olay günü saat 23:00 civarında suça sürüklenen çocuk ... sevk ve idaresindeki motosiklet ile meskun mahal dışında, gece vakti, aydınlatmanın olmadığı iki yönlü asfalt kaplama yolda seyir halinde iken, şerit ihlali yaparak seyreden ve arızalı olduğu için farları yanmayan suça sürüklenen çocuk ... sevk ve idaresindeki motosiklet ile karşılıklı çarpışmaları sonucu olay sonrası alınan kat'i doktor raporlarına göre şikayetçi olmayan biri nitelikli olmak üzere üç kişinin yaralanması ile sonuçlanan olayda; mağdurların 5237 sayılı TCK’nın 89/1. maddesi kapsamında yaralanmaları halinde suça sürüklenen çocuğa atılı suçun, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 89/5. maddesi uyarınca bilinçli taksirle işlenmiş olmasına rağmen takibinin şikayete bağlı bulunması ve mağdurlar ... ile ...'ın şikayetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, sadece mağdur ...'ün nitelikli yaralanması sebebiyle suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 89/1, 22/3, 89/2-b maddeleri gereği mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek, TCK'nın 89/4. maddesi gereğince mahkumiyet kararı verilmesi,

2-TCK'nın 89/5. maddesine göre, bilinçli taksirle yaralama suçunun soruşturulmasının ve kovuşturulmasının, aynı Kanunun 89/1. maddesindeki yaralanma hali hariç olmak üzere, şikayete tabi olmadığı, ancak bu suçun şikayete tabi olsun veya olmasın bütün hallerinin CMK'nın 253/1. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olduğu, uzlaşma kapsamında olan suç hakkında soruşturma aşamasında, CMK’nın 253. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ile mağdurlar arasında uzlaştırma işlemleri gerçekleştirilmeden dava açıldığı, kovuşturma aşamasında da, aynı Kanunun 254. maddesi uyarınca bu eksikliğinin giderilmediği, buna göre, mahkemece CMK'nın uzlaşma başlıklı 253 ve 254. madde hükümleri uygulanmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, uzlaşma işlemleri tamamlanmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Temel cezada TCK 'nın 22/3. maddesi uyarınca yapılan artırım ile belirlenen 12 ay hapis cezasından, TCK'nın 31/3 maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken, sonuç cezanın “8 ay” yerine “9 ay” olarak belirlenmesi suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayini,

3-Temel cezada TCK 'nın 22/3. maddesi uyarınca yapılan artırım ile belirlenen 12 ay hapis cezasından, TCK'nın 31/3 maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken, sonuç cezanın “8 ay” yerine “9 ay” olarak belirlenmesi suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayini,

4-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan "failin kastı" ve (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17507, Karar No: 2010/6877, Tarih: 08.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/17507 E.  ,  2010/6877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ortaköy-Aksaray Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :1.10.2009
Yargıtay — Esas No: 2014/10056, Karar No: 2014/19541, Tarih: 11.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10056 E.  ,  2014/19541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/06/2012 gün ve 2011/69-2012/127 sayılı kararı onayan Daire’nin 04/03/2014 gün ve 2012/13649-2014/4129 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin TUS soru kitapları yayımlayan ve bu konuda bilimsel toplantılar düzenleyen öncü bir kuruluş olduğunu, 1998 yılında dava dışı ...'ın editörlüğünü yaptığı ve telif hakkı sahibi olduğu "Fizyoloji-Histoloji-Embriyoloji Soruları" isimli kitabı kamuya sunduğunu, kitapta kullanılan soruların telif haklarının da müvekkiline ait olduğunu, anılan soruların müvekkilinin telif haklarına sahip olduğu başka kitaplarda da yayımlandığını, bu soruların bir kısmının imlâ hatalarıyla birlikte kopyalanarak davalı tarafından ...isimli kitaba konularak satışa arz edildiğini, eylemin müvekkilinin eserden doğan haklarına tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek ve ıslah isteminde bulunarak, FSEK'nın 68.maddesi uyarınca 41.670 TL tazminatın tahsiline ve davalının tecavüzünün ref'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 11/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8879, Karar No: 2020/519, Tarih: 29.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8879 E.  ,  2020/519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, Mahkememize verdiği 24.04.2015 havale tarihli dava dilekçesi ile özetle; davalının alacaklı kooperatife ödemesi gereken aidat ve klas borcunu ödememesi nedeni ile 28.340 TL asıl alacak ve 36.818,93 TL faiz alacağı için davalı hakkında ... İcra Müdürlüğünün 2014/2563 sayılı dosyasında başlatılan takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek; itirazın iptali ile takibin devamına, davalı tarafın icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kooperatife ödeme borcunu yerine getirdiğini, aidat borcu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalının, davacı kooperatife 28.736,63 TL asıl alacak, 33.305,86 TL gecime cezası olmak üzere toplam 67.855,86 TL borçlu olduğunun tespit edildiği, borcun miktarının hesaplanması için bilirkişiye başvurulduğu, 2010 yılından itibaren biriken borcun davalı için likit kabul edilemeyeceği ve davalının kötüniyetli olduğu ispatlanamadığından inkar tazminatının reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava, kooperatif üyeliğinden kaynaklanan üyelik aidat alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Hukukî ilişkilerde temerrüt durumunda, uygulanması öngörülen temerrüt faiz oranı, Türk Borçlar Kanunu madde 120 uyarınca, yıllık yasal faiz oranının (yasal faiz oranı %9’dur) yüzde yüzünü aşamaz. Bu hükme uygun davranmak suretiyle taraflar temerrüt faiz oranını serbestçe belirleyebilir. Bu sınırlama Türk Ticaret Kanunu madde 8/1 uyarınca ticari işlerde uygulanmaz. Somut olayda, kooperatif ile üyesi arasında bir ticari iş söz konusu değildir. Bu sebeple, kooperatif genel kurulunca, kooperatif aidatlarının ödenmesinde temerrüde düşen üyelerden, talep edilecek temerrüt faizinin oranı belirlenirken TBK'nın madde 120’de ifade edilen sınıra uygun karar alınmalıdır. Bir başka ifadeyle, kooperatif genel kurulunca belirlenecek temerrüt faiz oranı, faiz borcunun doğduğu tarihte yürürlükte bulunan mevzuata göre belirlenen yasal faiz oranının yüzde yüzünden fazla olamayacaktır. Huzurdaki olayda kooperatif genel kurulunca belirlenebilecek temerrüt faiz oranı yıllık yasal faiz oranı olan %9’un yüzde yüz fazlası olan %18 oranından fazla belirlenemeyecektir.