muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/11229, Karar No: 2024/13021, Tarih: 03.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11229 E.  ,  2024/13021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 47. İş Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19354, Karar No: 2017/13361, Tarih: 14.09.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/19354 E.  ,  2017/13361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının, 27/03/2014 tarihli belirli süreli iş sözleşmesine istinaden davalı işyerinde genel müdür pozisyonunda çalışmaya başladığını, iş sözleşmenin 13. ayının sonunda haksız olarak feshedildiğini, feshe gerekçe olarak, 30/01/2015 tarihli gelir tablosu ile Şubat ve Mart aylarına ait gelir tablolarının gösterildiğini, savunmasının ise 21/04/2015 tarihinde alındığını iddia ederek; feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının, belirli süreli iş sözleşmesi ile işveren vekili konumunda çalıştığını, bu nedenle işe iade davası açamayacağını, davacı ve yardımcılarının, işyeri performansı bakımından işverene verdiği taahhütleri yerine getiremediğini, davalı şirket tarafından yapılan feshin haklı olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davalı şirketin politika ve stratejilerinin yönetim kurulu tarafından belirlendiği, davacının işçi alım ve işten çıkarma konusunda sınırlı yetkisinin olduğu, feshe esas tenkit ve eksikliklerle ilgili olarak davacının icrai görevinin olmadığı, denetim yükümlülüğünün bulunduğu, görev yaptığı 2014 yılında şirketin üretimsel ve ticari performansının arttığı, mali yapısının bir önceki yılla benzer düzeyde olduğu, davacının yapmış olduğu ticari faaliyetleriyle şirketi ihmalen veya kasten zarara uğrattığına ilişkin belge olmadığı, şirket zararının somutlandırılmadığı, dolayısıyla feshin haklı nedenlere dayanmadığı, davalı işverenin fesihte ölçülülük ve feshin son çare olma ilkelerine de uymadığı, yapılan feshin geçersiz olduğu kanaatine varılmış ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir. Bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 18’nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Bu işyeri işletmeye bağlı bir işyeri de olabilir. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa İş Kanunu’nun 18’nci maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir. Ancak işletmeye bağlı bir işyerinde, bu işyerinin tümünü sevk ve idare eden, ayrıca işe alma ve işten çıkarma yetkisi olan işçi, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz. Dairemizin uygulaması da bu yöndedir. (26.05.2008 gün ve 2007/35929 Esas, 2008/12484 Karar sayılı ilamımız).

Somut uyuşmazlıkta; davalı ... Su ve Su Ürünleri Gıda Tur. San. ve Tic. A.Ş. dosyadaki ticaret kayıtlarına göre ve organizasyon şemasına göre, işletme düzeyindedir. İşletme düzeyinde işveren vekilinin işe alma ve işten çıkarma yetkisinin bulunmasına gerek yoktur. İşletmeyi sevk ve idare eden durumunda ve görevi “genel müdür” olan davacı, işveren vekili konumundadır. İş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağı açıktır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca, Dairemizce davanın reddine karar verilmesi gerekmiştir.

F) Hüküm:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1- Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca, Dairemizce davanın reddine karar verilmesi gerekmiştir.

F) Hüküm:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1- Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davacı işveren vekili olup iş güvencesi hükümlerinden yaralanamayacağından, DAVANIN REDDİNE,

3- Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4- Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 1.050.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5- Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.980,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6- Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, Kesin olarak 14.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/406, Karar No: 2011/7943, Tarih: 15.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/406 E.  ,  2011/7943 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/288929

MAHKEMESİ :BAKIRKÖY Sekizinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :28.04.2009 -204/114

SUÇ :Ölümüne sebebiyet vermek

Kastın aşılması suretiyle kızı K.. (A..) K...'ın ölümüne sebebiyet vermekten sanık S.. İ...'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (BAKIRKÖY) Sekizinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.04.2009 gün ve 204/114 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanık müdafii taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Maktulün annesinin nüfusuna kayıtlı olup soyadı "Aydın" olduğu halde, gerekçeli karar başlığında soyadının "Kuzupınar" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin ve yerel Cumhuriyet Savcısının sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa, dosya içeriğine, Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesi'nin 04/07/2006 tarihli otopsi raporunda açıklandığı üzere vücudun tümünü kapsayacak şekilde muhtelif ebatlarda darp ve cebire dayalı sıyrık ve ekimozlar bulunduğunun tespit edildiği ayrıca, sağ akciğer alt köşesinde 1 cm lik kanama alanı, karaciğer sağ arka üst bölgede 3 cm lik yırtık bulunduğu, sağ böbrek üstü bezi etrafının kanamalı bulunduğunun, histopatoloji raporunda myokard hiperemi, akciğerde hiperemi, bi alanda pertvasküler fokal taze kanama, karaciğerde kanama alanları, yer yer hemorajik nekroz alanları, böbrek hiperemi, deri subkutan yağlı dokuda taze kanama, optik sinirlerin birinde sinir kılıfında fokal taze kanama, surrenal çevre yağlı dokuda taze kanama, beyin subaraknoidal taze kanama, intlaserebral taze kanama, peteşial kanama, beyincik hiperemi, duraya komşu organizasyon bulguları gösteren 10-15 gün civarı ile uyumlu kanama tespit edildiği; maktülün vücudunda saptanan ekimozların morfolojik özellikleri dikkate alındığında en az 15 (onbeş) günlük zaman dilimi içerisinde değişik zamanlarda birden çok kez travmaya maruz kalmış olduğu ve künt kafa travmasına bağlı beyin doku harabiyeti ve beyin kanaması sonucu ölümün meydana gelmiş olduğunun belirtildiği anlaşılmakla;

Sanığın 2002 doğumlu maktülü en az 15 günlük bir süreçte eziyete maruz bırakarak ve en sonunda da künt kafa travmasına bağlı beyin doku harabiyeti ve beyin kanaması nedeniyle ölüme neden olacak şekilde darp etmek suretiyle öldürdüğü olayda; öldürme eyleminin belli bir süreç içinde ve acı çektirilerek gerçekleştirilmesi karşısında sanığın, eziyet çektirerek kendisini savunamayacak durumda olan 5237 sayılı TCK'nun 6-b maddesine göre çocuk sayılan kızı maktüleyi kasten öldürme suçundan TCK 82/1-b,d,e maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine eylemin niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan hüküm kurulması suretiyle eksik ceza verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle sanık hakkında kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK 326 son maddesi yönünden ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 15.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2893, Karar No: 2013/6664, Tarih: 29.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/2893 E.  ,  2013/6664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 50/1-f, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet, kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Hacizli malların taşındığı yeni adresinde bulunduğunu beyan eden sanığın, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı mahcuzların suç tarihi itibariyle mevcut olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanığın haczedilen malların sahibi olduğu anlaşılmakla; TCK'nın 289/1-ikinci cümle gereğince ... cezadan indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4984, Karar No: 2019/2818, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4984 E.  ,  2019/2818 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10914, Karar No: 2010/590, Tarih: 29.01.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/10914 E.  ,  2010/590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 15. Asliye Hukuk ve Ankara 11. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, özürlü ...’ün bakım hizmetlerinin yerine getirilebilmesi için koruma kararı verilmesi istemine ilişkindir.

Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesi, Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair 4787 sayılı Kanunun 6/c maddesi uyarınca Aile Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Ankara 11. Aile Mahkemesi ise, 4787 sayılı Kanunun 4. maddesinde 2828 sayılı Kanundan bahsedilmemesi nedeniyle özürlünün korunma kararının aldırılması davalarına bakmakla görevli mahkemenin Aile Mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuş, kararın temyiz edilmesi üzerine hüküm Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 02.07.2009 gün ve ... Esas, 2009/13107 Karar sayılı ilamı ile “görevli mahkemenin Aile Mahkemesi olduğu “ gerekçesiyle bozulmuş, dosya kendisine gelen Ankara 11. Aile Mahkemesi bozma kararına uymayarak, eski kararda direnmiş, karar temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir.

Somut olayda, polis tarafından sokakta bulunarak geçici olarak rehabilitasyon merkezine yerleştirilen 1958 doğumlu, özürlü ...’ün bakım hizmetlerinin yerine getirilmesi için koruma kararı verilmesi istenmektedir.Aile Mahkemelerinin Kuruluş,Görev Ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 6. maddesinin 1/c ve son bentleri gereğince yetişkinler hakkında resmi veya özel sağlık veya sosyal hizmet kurumlarına, bakımevlerine veya benzeri yerlere yerleştirmeye Aile Mahkemesince karar verilebileceği düzenlenmiştir. Bu durumda uyuşmazlığın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir..

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Ankara 11. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/397, Karar No: 2023/1950, Tarih: 15.06.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/397 E.  ,  2023/1950 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1227 E., 2022/2641 K.

DAVA TARİHİ : 23.12.2013

KARAR : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 24. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/221 E., 2018/230 K.

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; Kurum tarafından 28.03.2013 tarih ve 2013/20 sayılı inceleme raporuna istinaden sahibi olduğu eczane hakkında yapılan inceleme neticesinde diyaliz merkezinde tedavi gören bazı hak sahipleri adına düzenlenen reçetelerde bulunan ilaçların diyaliz merkezi çalışanları tarafından temin edildiğini, bu hak sahipleri veya yakınlarının bizzat eczaneye gitmediğini, eczaneyi tanımadığını, eczanesi tarafından sağlık kurumu çalışanlarınca getirilen bu reçetelerin karşılanarak Kuruma fatura edildiğini, eczanede yapılan denetlemede Kuruma fatura edilmesine karşın hak sahiplerine teslim edilme tarihleri 60 günü aşmış ilaçların bulunduğunun tespit edilmesi gerekçesiyle eczane hakkında fesih işlemi ile cezai şart işlemlerinin uygulandığını, hakkında uygulanan fesih işlemi ve cezai şartların kabulünün mümkün olmadığını, bu nedenle fesih işleminin ve uygulanan cezai şart bedeli 2.911,44 TL'nin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı savunma dilekçesinde; davacı eczane hakkında kurumlarının denetim servisince düzenlenen 28.03.2013 tarih 2013/20 sayılı inceleme raporu gereği yapılan tespitler neticesinde davacı eczane hakkında fesih ve cezai şart işleminin yasal mevzuata uygun olarak yapıldığını beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 09.09.2014 tarih ve2013/575 E. 2014/434 K. sayısı ile belirtilen kararıyla; davacının davasının kabulüne, davalı ... Başkanlığınca (İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Süreyyapaşa Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi) 17/12/2013 tarih ve 40815654/12001 -18347844/4826933 sayılı yazısı ile davacı hakkında uygulanan fesih işlemi ve cezai şarta ilişkin işlemin iptaline karar verilmiştir.

2.Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin (kapatılan) 2014/45649 E. 2016/2980 K. sayılı kararı ile Mahkemece, kesin yetki şartı uyarınca yetkisizlik kararı verilmesi gerekçesiyle karar bozulmuştur.

2.Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin (kapatılan) 2014/45649 E. 2016/2980 K. sayılı kararı ile Mahkemece, kesin yetki şartı uyarınca yetkisizlik kararı verilmesi gerekçesiyle karar bozulmuştur.

3.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozmaya uyularak, husumetin çözümü için aldırılan bilirkişi raporunda yer alan "Davacı eczane ile davalı Kurum 2013/20 sayılı inceleme raporuna konu olan Esenyurt Diyaliz Merkezi nin yakın olması (dosya içinde yer alan resimler) nedeni ile diyalize giren kişilerin ilaçlarının, diyaliz hastalarının düşkün durumları da düşünülerek eleman gönderilerek davacı eczaneden sağlanmasının, simsar, kurye elemanı gibi değerlendirerek, Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokolün "eczaneler, kendilerine hasta gönderilmesine yönelik olarak her ne şekilde olursa olsun, kurumlar, hekimler, diğer sağlık kurum ve kuruluşları ve üçüncü şahıslarla kurye şirketleri ile açık veya gizli iş birliği yapamaz, simsar kurye elemanı ve benzeri yönlendirici personel bulunduramaz, reçete toplama ve yönlendirme yapamaz. Internet, faks, telefon, kurye komisyonu ve benzeri yollarla eczanelere gelen reçeteler kabul edilemez." maddesine dayandırılarak cezai şart ve fesih maddelerinin uygulanmasının bu eylem için uygun olmadığı, ayrıca davacı eczanede yerinde denetimde 60 günü aşan ilaçların bulunmasının ise ilaçların poşetler içinde olmasının bunda davacı eczanenin herhangi bir çıkar sağlamadığı anlaşılmakla bu eylem nedeniyle davacı hakkında uygulanan cezai işlemin sözleşmeye aykırı olmadığı

" şeklindeki tespitler mahkemece uygun görülerek, davanın kabulü ile, davalı SGK Başkanlığının 17/12/2013 tarih ve 40815654/12001-18347844/4826933 sayılı yazısı ile davacı hakkında uygulanan feshi işlemi ve 2.911,44 TL cezai şartın iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı istinaf dilekçesinde; her türlü harçtan muaf olduğunu, mahkeme karar ve gerekçesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, sözleşmede düzenlenen hükümlerin gayet açık ve net olup, davacı eczacının kendi özgür iradesi ile imzaladığı sözleşmeye uygun davranma yükümlülüğünün bulunduğunu, sözleşme hükümlerinin uygulanması için eczacının sözleşmeye aykırı işlemden bir çıkar elde etmesinin şart olmadığını, dava konusu işlemlerde davacı eczanenin sözleşmeye aykırı davrandığının dosya kapsamında sabit olduğunu, Kurum tarafından uygulanan fesih ve cezai şart işlemlerinin sözleşme ve mevzuata uygun olduğunu ileri sürerek; ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç