muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5761, Karar No: 2022/905, Tarih: 09.02.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/5761 E.  ,  2022/905 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm : 1. Sanık ... hakkında; CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

2. Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/2, 62, 50/4, 52/4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

3. Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/2, 62, 50/4, 52/4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet 4. Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/2, 62, 50/4, 52/4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet 5. Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/2, 62, 50/4, 52/4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'in beraatine ilişkin hüküm ile sanıklar ..., ... ve ...'nin mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından, sanık ...'un mahkumiyetine ilişkin hüküm ise katılan vekili ile sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A. Katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan ...'ın dosyada mevcut nüfus kaydına göre 10/11/2014 tarihinde öldüğü, katılan ...'ın ölümü nedeniyle CMK'nın 243. maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı ve vekalet ilişkisinin sona erdiği, ancak aynı madde gereğince mirasçıların katılanın haklarını takip etmek üzere davaya katılabilmeleri mümkün olduğundan, Dairemizin 18/11/2020 tarihli tevdi kararı gereğince ölen ...'ın mirasçılarına gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ edildiği, ancak katılan ...'ın mirasçılarının kararı temyiz etmediği, aynı zamanda katılan ...'ın ölmesi sebebiyle vekilinin de hükmü temyiz etme hakkının bulunmadığı anlaşıldığından, ölen katılan ... adına temyiz isteminde bulunan vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

B.Sanık ... müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Bozma ilamına uyularak, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazının reddine, ancak;

B.Sanık ... müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Bozma ilamına uyularak, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre; İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi, Gaziosmanpaşa Şube Müdürlüğü sorumluluk sahası içerisindeki su, kanal ve yağmur suyu yapım bakım ve rehabilitasyon işini 21/03/2006 tarihinde Atilla İnşaat A.Ş ile imzaladığı sözleşme ile bu firmaya yüklediği, olay günü saat 13.40 sıralarında su kanal rehabilitasyon işinin kazı çalışmaları esnasında sanık ...'un sevk ve idaresindeki iş makinesi ile doğalgaz borusuna zarar vermesi sonucu patlamanın meydana geldiği ve ...'ın öldüğü, ...'ın basit bir tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek şekilde, ..., ..., ... ,... ve ...'ın ise basit bir tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaralandığı olayda; İstanbul Teknik Üniversitesinde görevli bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen 03/08/2018 tarihli raporda; sanık ...'un operatörlük belgesi olmamasına rağmen iş makinesini kullanması ile doğalgaz boru hattının bulunduğu yer ve yol zemininden itibaren aşağıya doğru nelerin olduğu hususunda gerekli ve yeterli bilgi verilmesine rağmen dikkatsizce iş makinesi ile çalışması sebebiyle asli kusurlu olduğu belirtildiği, hükme esas alınan bu raporun oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak bir kişinin ölümü ile altı kişinin yaralanmasına sebebiyet veren sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2. Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken TCK’nın 50/4. maddesi yönlendirmesi ile TCK’nın 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK’nın 50/4 maddesi olarak gösterilmesi ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısı ve uygulama maddesi olan TCK'nın 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. fıkrasının 1. paragrafındaki ''sanığın amaç ve saiki'' ibaresinin çıkarılması ve aynı fıkranın 5. paragrafı çıkarılarak yerine “Sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak, TCK'nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 30 TL hesabıyla 27.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2323, Karar No: 2021/4052, Tarih: 26.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2323 E.  ,  2021/4052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 25.04.2018 tarih ve 2017/26 E. - 2018/145 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 21.02.2020 tarih ve 2018/2055 E. - 2020/240 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait 115158, 115160, 115168 numaralı şekil markalarının TPMK nezdinde 1989 yılından beri tescillenerek korunduğunu, müvekkilinin 2015/08420 sayılı tasarım başvurusuna davalının 2008/26487 sayılı markasına dayalı itirazı üzerine, YİDK’nın 2016/T-590 sayılı kararıyla reddedildiğini, davalı firmanın kötü niyetli olduğunu, zira davalı şirketin yönetim kurulu başkanı ...’in İstanbul’dan önce Gaziantep’te ticaret yaptığını, 1985-1990'lı yıllardan beri müvekkiline ait ürünleri bildiğini, müvekkiline ait markanın 1940’lardan beri kullanıldığını, Lübnan da dahil 18 ülkede tescil edildiğini ve bu ülkelere ihracat yapıldığını, müvekkiline ait markanın tanınmış marka olduğunu ileri sürerek TPMK YİDK'nın 2016/T-590 sayılı YİDK kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili adına 2008 26487 sayı ile tescilli markanın, davalıya ait 115158, 11560 ve 11568 sayılı markalarla benzer olmadığını, reklamı dahi yasak olan bir maddeye ait davacı markasının Türkiye’de üretim ve satışının yapılmadığını, dolayısıyla tüketici nezdinde karıştırılmaya ihtimalinin mevcut olmadığını, müvekkilinin tescil işleminde kötü niyetli olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; 2015/08420 ibareli davacı tasarımı ile 2008 26487 başvuru numaralı davalı markası arasında görsel açıdan ayniyet derecesinde benzerlik bulunduğu, davacıya ait tasarımın yenilik ve ayırt edici nitelik koşullarını sağlamamış olduğu, davacıya ait tasarımın davalıya ait marka logosuyla zemin rengi, motif dizilimi, gölgelendirme ve renk vurgusu açısından birebir aynı olduğu, davacıya ait 2015/08420 başvuru sayılı tasarımın iptaline ilişkin 2016/T-590 sayılı YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, 2015/08420 ibareli davacı tasarımı ile 2008 26487 başvuru numaralı davalı markası arasında görsel açıdan benzerlik bulunduğu, davacıya ait tasarımın yenilik ve ayırt edici nitelik koşullarını sağlamamış olduğu, davalı şirketin 2008 26487 sayılı markasının hükümsüz kılınmasının sonuca bir etkisinin olmayacağı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 26/04/2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9499, Karar No: 2019/1605, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/9499 E.  ,  2019/1605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8165, Karar No: 2013/23649, Tarih: 05.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/8165 E.  ,  2013/23649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2011/541-2013/16

Davacı, 02.05.2009-23.05.2011 tarihleri arasındaki sigortalılığının 5510 sayılı yasanın 4-a maddesi kapsamında sigortalılığı olarak tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Davalı kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2- 19.11.1974-2011/9. dönem arasında 506 sayılı Yasaya tabi zorunlu(kesintili), 01.01.1992-31.01.1995 tarihleri arasında 2925 sayılı Yasaya tabi kesintili, 01.02.1995-26.02.2011 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasaya tabi (kesintili) sigortalılığı bulunan davacının, 02.05.2009-23.05.2011 tarihleri arasındaki 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendine tabi zorunlu sigortalılığının 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine tabi sigortalılığı ile çakışması sonucu iptal edildiği anlaşılmaktadır.

Davada öncelikle çözülmesi gereken sorun, 13.02.2011 tarihli 6111 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce çakışan dönemde davacının hangi yasal düzenleme çerçevesinde sigortalı olduğu hususudur.

Davanın yasal dayanağı, ihtilaf konusu dönemde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi ile aynı Yasanın 53. maddesidir. 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi gereğince “kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan, … Tarımsal faaliyette bulunanlar, …” sigortalı sayılmışlardır.

Sigortalılık hallerinin birleşmesini düzenleyen 53. maddenin birinci fıkrasında ise, sigortalının, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde yer alan sigortalılık hallerinden birden fazlasına aynı anda tabi olmasını gerektirecek şekilde çalışması halinde; öncelikle aynı maddenin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında, (c) bendi kapsamında çalışması yoksa, ilk önce başlayan sigortalılık ilişkisi esas alınarak sigortalı sayılacağı belirtilmiştir.

Bu bağlamda 5510 sayılı Yasanın 53. maddesinde, 13.02.2011 tarihli 6111 sayılı Kanunun 33. maddesi ile yapılan değişiklik üzerinde de durmakta yarar vardır. Anılan değişiklik ile, 53. madde “Sigortalının 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde yer alan sigortalılık statüleri ile (c) bendinde yer alan sigortalılık

Bu bağlamda 5510 sayılı Yasanın 53. maddesinde, 13.02.2011 tarihli 6111 sayılı Kanunun 33. maddesi ile yapılan değişiklik üzerinde de durmakta yarar vardır. Anılan değişiklik ile, 53. madde “Sigortalının 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde yer alan sigortalılık statüleri ile (c) bendinde yer alan sigortalılık

statüsüne aynı anda tabi olacak şekilde Kanun kapsamına girmesi halinde öncelikle aynı maddenin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında, (a) ve (b) bentlerinde yer alan sigortalılık statülerine tabi olacak şekilde Kanun kapsamına girmesi halinde ise aynı maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı sayılır..." şeklinde değiştirilmiş ise de; 6111 sayılı Kanunun yürürlüğe dair 215/b. maddesindeki, "...33...maddesi yayımı (25.02.2011) takip eden ayın birinci günü (01.3.2011)yürürlüğe girer." düzenlemesi ile, "Kanunun 53 üncü maddesinin birinci fıkrasında bu maddenin yürürlük tarihi itibarıyla yapılan değişiklikler, bu değişikliklerin yürürlüğe girdiği tarihten öncesi için uygulanmaz." şeklindeki aynı yasanın geçici 33. maddesi gözetildiğinde, uyuşmazlığın çözümünde, 5510 sayılı Kanunun 53. maddesinin, 6111 sayılı Kanunla değiştirilmeden önceki halinin esas alınacağı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece, öncelikle, ihtilaf konusu dönemde davacının ürün satışlarından prim tevkifatının yapılıp yapılmadığı ve Kurum kayıtlarına intikali araştırılarak, uyuşmazlık konusu dönemde davacının kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyetinin varlığı ve süresi yönünden gerekli inceleme ve araştırma yapılarak; nerede oturduğu, kendi mülkü veya miras yolu ile elde ettiği mülkte mi? yoksa ortaklık ya da kiralamak suretiyle başkalarının mülkünde mi? tarımsal faaliyette bulunduğu; varsa, ortaklık veya kiralamaya ve arazi miktarına ait delillerin neler olduğu, icar sözleşmesi bulunup bulunmadığı; İlçe tarım müdürlüğü, tarım kredi ile yağlı tohumlar veya ürettiği ürün çeşitlerine göre üyesi olma ihtimali bulunan diğer kooperatif kayıtlarının başlangıç ve bitiş tarihleri; hangi tür ürünler ektiği, ne kadar ürün elde ederek nerelere sattığı, ürün teslimlerinden Bağ-Kur prim tevkifatı yapılıp yapılmadığı, tarımsal faaliyete ara verip vermediği, zirai kurum kayıtlarının başlangıç ve bitiş tarihleri, kooperatif ve bankalardan tarımsal amaçlı kredi kullanıp kullanmadığı, ortalama gelirinin ne kadar olduğu ve geçimini sağlamaya yetip yetmediği, tohum veya gübre alımlarına ilişkin belgeleri bulunup bulunmadığı, ruhsatlı veya satın almaya ilişkin sözleşmesi ile malikinin beyanı da alınmak suretiyle zilyetliğinde olan traktörü bulunup bulunmadığı, hayvanı; dolayısıyla hayvan satış sözleşmeleri veya süt satımına ilişkin müstahsil makbuzları bulunup bulunmadığı hususları dava konusu dönem içerisinde görev yapan muhtar veya azalar ile, ilgili kişi ve kurumlardan sorularak ve zabıta marifetiyle araştırılıp somut verilere dayalı tespit yapılarak, açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde değerlendirme yapılıp, davacının ihtilaf konusu olan çakışan dönemde 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının b bendi çerçevesinde tarımsal faaliyetinin varlığı kuşku ve duraksamaya neden olmayacak şekilde belirlenmeli, yapılacak araştırma sonucu, davacının ihtilaf konusu dönemde tarımsal faaliyetinin bulunmadığının tespiti halinde, çakışan dönemde davacının 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı olduğu kabul edilmelidir.

Çakışan dönemde tarımsal faaliyetin varlığının tespiti halinde, anılan Yasanın “Sigortalı Sayılmayanlar” başlığını taşıyan 6. maddesinin (ı) bendinin “Kamu idarelerinde ve Kanunun ek 5 inci maddesi kapsamında sayılanlar hariç olmak üzere, tarım işlerinde veya orman işlerinde hizmet akdiyle süreksiz işlerde çalışanlar ile tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan; tarımsal faaliyette bulunan ve yıllık tarımsal faaliyet gelirlerinden, bu faaliyete ilişkin masraflar düşüldükten sonra kalan tutarın aylık ortalamasının, bu Kanunda tanımlanan prime esas günlük

kazanç alt sınırının otuz katından az olduğunu (Değişik ibare:13.02.2011-6111 S.K./25.mad) belgeleyenler ile 65 yaşını dolduranlardan talepte bulunanlar, … 4 üncü ve 5 inci maddelere göre sigortalı sayılmaz... Birinci sıranın (1) bendinin uygulanmasında Türkiye Ziraat Odalar Birliğinin görüşü alınır hükmü gözetilerek, davacının 5510 sayılı yasanın 6/1-ı bendi kapsamına girip girmediği belirlenerek, sonucuna göre çakışan dönemde anılan yasal düzenlemeler çerçevesinde sigortalı sayılıp sayılmayacağı irdelenmeli, 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının b bendi kapsamında sigortalı sayılamayacağının belirlenmesi halinde de, çakışan dönemde davacının 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı olduğu kabul edilmelidir.

Davacı yönünden, çakışan dönemde, 5510 sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi kapsamında sigortalılık şartlarının varlığı halinde, ihtilaf konusu dönem yönünden önce başlayan sigortalılığın anılan Yasanın 4. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine tabi sigortalılık olduğu ve bu hali ile Kurumun çakışan 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendine tabi sigortalılığın iptali işleminin yerinde olduğu gözetilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2006/6262, Karar No: 2006/8513, Tarih: 06.07.2006

**5. Hukuk Dairesi         2006/6262 E.  ,  2006/8513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 24.04.2006 gün ve 2006/1457 Esas - 2006/4998 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/119 Esas sayılı dosyası ile birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 06.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5420, Karar No: 2019/12667, Tarih: 25.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/5420 E.  ,  2019/12667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, açığa imzanın kötüye kullanılması

UYGULAMA : Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraat

Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçlarından ve 3 adet resmi belgede sahtecilik suçundan beraat

Sanık ... hakkında açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan 3 kere TCK'nın 209/1, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatine dair hükümler ve ayrıca sanık ...'in açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan mahkumiyetine dair hükümler katılan ... vekili tarafından , ayrıca sanık ...'in açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan mahkumiyetine dair hükümler kendisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)Sanık ... ve ... hakkında dava konusu yapılan 1278376 numaralı çek dışındaki çeklerle ilgili resmi belgede sahtecilik ile nitelikli dolandırıcılık suçlarından verilen beraat hükümlerine dair ve sanık ... hakkındaki açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan mahkumiyet hükümlerine dair katılan ... vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen 1278376 numaralı çek dışındaki çeklerin kullanımıyla başkaca katılan ve müştekilere karşı gerçekleştirildiği iddia edilen resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık ve açığa imzanın kötüye kullanılması suçlarından doğrudan doğruya zarar görmeyen katılan ...'ın diğer çekler açısından kamu davasına katılma hakkının bulunmadığı, usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının anılan suçlar bakımından hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceği nazara alındığında ve ayrıca sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından verilen beraat hükümleri ile ilgili sanık müdafiinin nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz dilekçesinde bir neden ileri sürmediği, hükümlerin içeriği itibariyle sanık müdafiinin temyiz etmesinde hukuki bir yarar bulunmaması karşısında; bu suçlar bakımından katılan ... vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. ve 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2)Sanık ... hakkında ... numaralı çek ile ilgili açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan verilen mahkumiyet hükmüne dair sanık ... müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;