muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14385, Karar No: 2024/2474, Tarih: 15.04.2024

B. Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve Sedat'a yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı

verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.04.2022 tarihli ve 2021/2040 Esas, 2022/1140 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı, sanık ... ve müdafiinin istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile;

A. Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

B.1. Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle, 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca, 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına;

B.2. Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin

altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca, 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına;

karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine,

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın beraat etmesi gerektiğine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında mağdur ... yönünden hüküm kurulmadığına, takdiri indirim uygulanması gerektiğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine,

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın beraat etmesi gerektiğine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında mağdur ... yönünden hüküm kurulmadığına, takdiri indirim uygulanması gerektiğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Suç tarihinde sanıklar ... ile ...'nın Çorum ilçesinde bulunan ... Restoranta gittikleri, alkol aldıkları, aynı restorant da mağdurlar ... ve ...'inde arkadaşları ile birlikte alkol aldıkları, taraflar arasında karşılıklı sözler söylenmek suretiyle atışmaların yaşandığı, karşılıklı olarak alkolünde etkisiyle birbirlerine laf atan sanıklar ve mağdurlar arasında husumetin oluşmadığı başladığı, sanıklardan ...'in bir ara restorant dışına çıktığı, mağdurlar ve arkadaşlarının da hesabı ödeyerek dışarı çıktıkları sırada aralarında ki tartışmaların devam ettiği, bu tartışmalara sanık ...'nın da katıldığı ve yine sanık ...'nın bir olay olması ihtimaline binaen restorantın dış kısmında bulunan merdivenlere doğru geldiği, bu sırada taraflar arasındaki tartışmaların kavgaya dönüştüğü, sanık ...'in mağdur ...'e tekme tokat vurmaya başladığı, üzerinde bulunan silahı çıkararak yakın mesafeden ...'e doğru yaralamak amacıyla ateş ettiği ve elinden yaraladığı, olay yerine gelen ...'nın da ...'den almış olduğu silah ile ...'in arkadaşı Sedat'a yakın mesafeden ve yaralamak amacıyla iki el ateş ettiği, daha sonra aralarında itiş kakış yaşandığı, merdivenden aşağı indiklerinde yine uzak mesafeden sanık ...'nın Sedat'ın bacaklarına doğru yeniden ateş ettiği, olayda mağdur ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek, mağdur ...'ın ise basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandıkları anlaşılmıştır.

2. Sanıkların savunmaları, mağdurların ve tanıkların beyanları, Çorum Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 25.02.2021 tarihli raporu, adli muayene raporları, olay yeri inceleme raporu, uzmalık raporu, tutanaklar ile nüfus ve adli sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde sanık ...'nın ...'e yönelik eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğunun ve beraat eden sanık ...'in de müşterek fail olarak cezalandırılması gerektiğinin tespitiyle, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerin kaldırılmasına ve yeniden hükümler kurulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık ...'nın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyet hükmü bulunması sebebiyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşılmış ise de; aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık ...'nın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyet hükmü bulunması sebebiyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşılmış ise de; aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan tüm raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanık ...'in mağdur ...'a yönelik eylemi nedeniyle ilk derece mahkemesince verilen beraat kararına karşı istinaf başvurusu bulunmadığından Bölge Adliye Mahkemesince hüküm tesis edilmemesinde isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.04.2022 tarihli ve 2021/2040 Esas, 2022/1140 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11789, Karar No: 2017/2689, Tarih: 27.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/11789 E.  ,  2017/2689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılanlar vekillerinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 27.03.2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sayın Çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık; sanığın fiilinin atılı manevi, mali veya bağlantılı haklara tecavüz suçunu oluşturup oluşturmayacağının belirlenmesine ilişkindir.

Bilindiği üzere, eser, icra veya yapımları içeren bir yayının otel, kafe, restoran, eğlence yerleri vb. umuma açık mahallerde izlenmesi veya dinlenmesinin sağlanması suretiyle yeni bir dinleyici veya izleyici kitlesine (yeni bir umuma) sunulması yayın yönünden “doğrudan temsil” olmasına karşın; yayın içeriğinde yer alan eser veya icra yönünden “vasıtalı temsil” niteliğindedir.

Doğrudan temsil ve vasıtalı temsil hakkı 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’nun (FSEK) sırasıyla 24/1. ve 24/2. maddesinde eser sahibinin mali hakları arasında güvenceye alınmıştır. Bu düzenlemeye göre;

FSEK madde 24: “Bir eserden, (...) doğrudan doğruya yahut işaret, ses veya resim nakline yarıyan aletlerle umumi mahallerde okumak, çalmak, oynamak ve göstermek gibi temsil suretiyle faydalanma hakkı munhasıran eser sahibine aittir.

Temsilin umuma arzedilmek üzere vukubulduğu mahalden başka bir yere herhangi bir teknik vasıta ile nakli de eser sahibine aittir.

(Ek: 1/11/1983 - 2936/4 md.) Temsil hakkı; eser sahibinin veya meslek birliğine üye olması halinde, yetki belgesinde belirttiği yetkiler çerçevesinde meslek birliğinin yazılı izni olmadan, diğer gerçek ve tüzelkişilerce kullanılamaz. Ancak, 33 üncü ve 43 üncü maddelerdeki hükümler saklıdır.”

Vasıtalı temsilin konusunu bir yayın oluşturmakta ise, FSEK’in 80/I, 1, C, 3. maddesi gereğince yayını gerçekleştiren yayın kuruluşunun umuma açık mahallerde temsil hakkına sahip olması gündeme gelecektir. Anılan norma göre yayının umuma açık mahallerde vasıtalı ve vasıtasız temsil hakkı yayın kuruluşuna aittir.

Umuma açık mahalde temsil edilen yayın içeriğinde eser, icra veya yapımların bulunması durumunda; yayın kuruluşuyla birlikte eser sahibinin (FSEK md. 24); icracı sanatçıların (md. 80/I, 1, A, 2.) ve yapımcıların da (md. 80/I, 1, B., 80/I, 2.) temsil hakkı gündeme gelecektir.

Umuma açık mahalde temsil edilen yayın içeriğinde eser, icra veya yapımların bulunması durumunda; yayın kuruluşuyla birlikte eser sahibinin (FSEK md. 24); icracı sanatçıların (md. 80/I, 1, A, 2.) ve yapımcıların da (md. 80/I, 1, B., 80/I, 2.) temsil hakkı gündeme gelecektir.

FSEK’in 41/1. maddesinde “Girişi ücretli veya ücretsiz umuma açık mahaller; eser, icra, fonogram, yapım ve yayınların kullanım ve/veya iletimine ilişkin 52 nci maddeye uygun sözleşme yaparak hak sahiplerinden veya üyesi oldukları meslek birliklerinden izin alır ve sözleşmelerde yazılı malî hak ödemelerini bu madde hükümlerine göre yaparlar” kuralına yer verilmiştir. Bu ilke yayın, yapım, icra ve eserlerin kullanımını “önceden izin alma şartına” bağlamıştır. Önceden izin alma şartı ise FSEK’in 52. maddesindeki usullere göre yapılacaktır. FSEK’in 52. maddesine göre ise “mali haklara dair sözleşme ve tasarrufların yazılı olması ve konuları olan hakların ayrı ayrı gösterilmesi şarttır.”

Bilindiği üzere FSEK sistemimizde mali haklar birbirine bağlı değildir. Bunlardan birinin tasarrufu ve kullanılması diğerine tesir etmez (md. 20/1). Bu itibarla eser sahibi, icracı ve fonogram ya da film yapımcısı tarafından eser, icra veya yapımın radyo-TV kuruluşu tarafından yapılacak yayın ile umuma iletimine izin verilmiş olması; umuma açık mahallerde yapılacak vasıtalı temsili de kapsamaz. Gerçekten söz edilen durumda eser sahibi, icracı ve fonogram ya da film yapımcısının verdiği izin; sadece belirtilen fikir ürünlerinin umum sayılan, organize olmayan, aralarında herhangi bir bağlantı bulunmayan, sayısı ve kim oldukları bilinmeyen kişilere bu eser, icra veya yapımın radyo-TV kuruluşu tarafından yapılacak yayınlarla ulaştırılmasını (umuma iletilmesini) kapsar. Söz ettiğimiz sınırlamalar dışında kalan kişilere umuma açık mahallerde anılan fikir ürünlerinin yayın içeriğinde sunulması, adeta “yeni bir umum yaratılması” hak sahibinin yayın kuruluşuna verdiği iznin kapsamının dışına çıkılması anlamına gelecektir. Örneğin bir icranın radyo-TV yayını vasıtasıyla temsiline izin veren icracı sanatçı veya eser sahibi yayıncı kuruluşa verdiği izinde icranın yayın vasıtasıyla sadece nihai tüketici konumunda olan kişilere ulaştırılmasını amaçlamıştır. Bu iznin dışına çıkılarak eserin umuma açık mahallerde gösterime sunulması (vasıtalı temsili); yani yeni bir umum yaratılması ise kuşkusuz hak sahibinin verdiği iznin dışındadır. Burada adeta ikinci bir kullanım durumu ortaya çıkmaktadır ki, bunun hukuka uygun olması için hak sahiplerinin açıkça buna önceden izin vermiş olmaları şarttır.

FSEK sistemine göre, hak sahibinin açıkça kullanımına izin vermediği bir hakka asla izin verdiği kabul edilemez. Bu itibarla, hak sahibinin yayın kuruluşuna eser, icra veya yapımın radyo-TV kuruluşu tarafından yapılacak yayın ile umuma iletimine izin verilmiş olması; umuma açık mahallerde yapılacak vasıtalı temsili hiçbir şekilde kapsamına almaz. Nitekim FSEK’in 41. maddesi açıkça “umuma açık mahalde temsil edilen yayın içeriğinde eser, icra veya yapımların bulunması durumunda; yayın kuruluşuyla birlikte eser sahibinin (FSEK md. 24); icracı sanatçıların (md. 80/I, 1, A, 2.) ve yapımcıların da (md. 80/I, 1, B., 80/I, 2.) 52. maddeye uygun sözleşme yaparak hak sahiplerinden veya üyesi oldukları meslek birliklerinden izin alacağı” kuralına yer vermiştir. Hak sahiplerinin tümünden önceden izin alınmadan yayınların umuma açık mahallerde gösterilmesine FSEK sistemi izin vermemektedir.

Belirtilen genel ilkenin uygulanmasında “adil kullanım” bulunup bulunmadığı da somut olayın şartlarına göre denetlenmelidir. Nitekim Avrupa Topluluğu Adalet Divanı (ATAD) 15 Mart 2012 tarihli Società Consortile Fonografici (SCF)/ Marco Del Corso kararında bir diş hekimi muayenehanesinde müzik yayını yapılmasına ilişkin olarak “bu hizmetin sağlanmasının müşterilerin seçimi üzerinde bir etkiye sahip olup olmadığı” ve “bu eylem ile ek bir yarar elde edilip edilmediği” ölçütlerini uygulamıştır. ATAD mesleki ekonomik faaliyet yapan özel diş hekiminin işyerinde müzik yayını yapılmasının fonogram yapımcılarına ücret isteme hakkı vermeyeceğine karar vermiştir (Kararın tam metni için bkz: http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CELEX:62010CJ0135:EN:HTML).

Açıklanan temel ilkeler çerçevesinde eser, icra veya yapımları içeren bir yayının otel, kafe, restoran, eğlence yerleri gibi müzik yayınının ticari işletmenin faaliyetinin esaslı ve vazgeçilmez bir unsuru olduğu umuma açık mahallerde izlenmesi veya dinlenmesinin sağlanması suretiyle yeni bir dinleyici veya izleyici kitlesine (yeni bir umuma) sunulması yani vasıtalı temsili FSEK’in 24, 80/I, 1, A, 2, 80/I, 1, B., 80/I, 2, 41 ve 52. maddelerinin getirdiği ilkeler çerçevesinde hak sahiplerinden önceden yazılı izin alınmasına bağlıdır. Nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesi de kararlarında belirtilen şekilde önceden hak sahiplerinden izin alınması gerektiğine içtihat etmiştir (Bkz. 11. HD. 21.06.2004, 2003/12916, 2004/6868 K. Aynı yönde bkz. 04.12.2006 tarih ve 2005/12086 E. , 2006/ 12635). Bu itibarla bir eseri, icrayı veya fonogramı hak sahibi kişilerin yazılı iznini almaksızın –Radyo-TV yayını vasıtasıyla da olsa cafe, bar, restoran gibi müzik yayınının esaslı bir unsuru olan ticari işletmelerde vasıtalı olarak temsile konu ederek ek bir yarar elde etme fiili FSEK’in 71/I,1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı kuşkusuzdur.

Açıklanan gerekçelerle sanığın fiilinin FSEK’in 71/I,1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı düşüncesiyle Sayın Çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/33687, Karar No: 2021/7648, Tarih: 30.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/33687 E.  ,  2021/7648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanıkların diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanıkların, olay tarihinde kasiyer olarak çalışan mağdura verdikleri 200 TL'yi, bozuk paralarının olduğunu söyleyerek geri aldıktan sonra mağdurun dikkatini dağıtıp el çabukluğu yapmak suretiyle mağdurdan daha önce geri aldığı 200 TL'yi hiç almamış gibi davranıp 200 TL daha aldıkları şeklinde gerçekleştiği iddia ve kabul olunan eylemlerinin, TCK'nin 142/2-b maddesindeki “nitelikli hırsızlık” suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek suç vasfında yanılgıya düşülerek dolandırıcılık suçundan hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 30.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/643, Karar No: 2024/4118, Tarih: 21.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/643 E.  ,  2024/4118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2866 Esas, 2022/1818 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/157 E., 2019/133 K.

Taraflar arasındaki faydalı modele tecavüzün olmadığının tespiti ve faydalı model hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketlerden ... Mekatronik End. ...Ltd. Şti.'nin otomatik döner pişirme ve kesme robotu ile dönere kalıp verilmesini, taşınmasını sağlayan kolaylaştırıcı araç gereçleri ürettiğini, diğer müvekkilinin de bu ürünleri yurt dışı ve yurt içindeki alıcılara satma işi ile iştigal ettiğini, davalı şirket ile müvekkilleri şirket arasındaki önceye dayalı uyuşmazlıklar nedeniyle davalının 2014/15967 sayılı faydalı modeline dayanarak müvekkilinin ürünlerine gümrükte geçici el koyma tedbiri uyguladığını, bu haksız uygulamanın mutad haline geldiğini, davalının kötü niyetli olduğunu, müvekkillerinin fiillerinin davalıya ait faydalı modele tecavüz oluşturmadığını, davalıya ait faydalı modelin yenilik unsuru taşımadığını ileri sürerek, müvekkillerine ait KM 20, KM 50, KM 80, KM 120, KM250 VE KM 650 kodlu döner robotu ve ekipmanlarından oluşan ürünlerin, müvekkilleri tarafından üretilmesi, satış ve ihracı fiillerinin davalıya ait faydalı modele tecavüz teşkil etmediğinin tespitine, davalıya ait faydalı modelin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin faydalı modeli yoğun emek ve sermaye harcayarak tescil ettirdiğini, müvekkiline ait faydalı modelin yeni ve sanaiye uygulanabilir olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin faydalı modeli yoğun emek ve sermaye harcayarak tescil ettirdiğini, müvekkiline ait faydalı modelin yeni ve sanaiye uygulanabilir olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı dosya kapsamında aldırılan bilirkişi kurulunun patent hukuku ilkelerine uygun biçimde istemler ile en yakın tarihli belgeleri incelediği, karşılaştırma yaptığı, sonuç itibariyle belgenin yenilik taşımadığının tespit edildiği, davacının hükümsüzlük iddiasına konu ettiği deliller, patent başvurusu ve görseller, teknik şartnameler ortaya konulmuş ve faydalı model istemleri analiz edildiği, en yakın doküman olan 2007/000154 sayılı dokümanda faydalı modelin güç panosu, kesme motoru, hareket makası, dokunmatik ekran paneli, döndürme motoru, fırın içi ayar vidasının mevcut olduğu, ayrıca faydalı modelde yeni olduğu ileri sürülen "üçlü ısı algılama sensör" grubunun önceki dokümanda manyetik sensör olarak yer aldığı dolayısıyla davalının itirazına rağmen burada bir yenilikten söz edilemeyeceği, ayrıca konveyür bant ve bantın kumanda şalterinin, döner lifti, döner kalıbı ve taşıma arabasının da tekniğin bilinen durumuna dahil olduklarının tespit edildiği, davacının gerek menfi tespit iddiası, gerekse hükümsüzlük iddialarının kanıtlandığı, bundan ayrı, mahkemenin 2018/152 E. dosyasında da bir başka davacı tarafından açılan hükümsüzlük davasında, aynı faydalı modelin hükümsüzlüğüne ilişkin karar kurulduğu, davalı tarafa ait 2014/15967 nolu faydalı modelin yenilik taşımaması nedeniyle hükümsüzlüğüne, davacıya ait, KM 20, KM 50, KM 80, KM 120, KM 150, KM 350, KM 650 kodlu ürünlerin davalıya ait faydalı modeli ihlal etmediğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri