muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16277, Karar No: 2023/3529, Tarih: 25.05.2023

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Temel cezada 5237 sayılı Kanun'un 61 ve 62 nci maddeleri gözetilerek üst sınırdan ceza verilip indirim yapılmaması gerektiğine, kararın bozulması ve yargılama giderleriyle vekalet ücretinin sanık üzerinde bırakılması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde sanık ile katılanın iş yerinde depoya indiklerinde, sanığın katılana sarılmak ve öpmeye çalışmak şeklinde iddia edilen eyleminde sanık hakkında cinsel saldırı suçundan kamu davası açıldığı,

2. Mahkemece iş yeri görüntüleri incelenerek yapılan değerlendirmede; sanığın iş yeri içerisinde kendi işi ile ilgilendiğinin, bir kıyafeti takmak üzere depodan iki dakika içerisinde askı alıp geldiğinin, katılanın ise sanıktan önce depoya indiğinin, depodan sanıktan önce çıktığının, çıktığında herhangi bir kimseye birşey demeksizin dükkan içerisinde gezdiğinin, arada raflara yöneldiğinin, bir ara kısa bir şekilde tanık .... ile konuştuğu ancak bağırma hiddetlenme gibi herhangi bir refleksinin olmadığının görüldüğü,

3. Katılanın iddiasına karşılık sanığın, katılanın kendisine karşı benzer bir eylemde bulunmaya çalıştığını iddia ettiği nazara alınarak dosyada tarafsız tanık olarak dinlenen ....'ın bu olaydan önceki bir zamanda katılanın kendisine sanık hakkında "... bey ne kadar tatlı, cana yakın birisi" dediğini ve kendisinin de katılanı evli barklı adam diyerek uyardığı şeklindeki beyanı gözetilerek sanığın savunmaları doğru ise katılanın ailesine birşey söylenmesinden korkarak bu şekilde bir isnadda da bulunmuş olabileceği değerlendirilmiş, tüm bu hususlarla tek başına katılanın beyanlarına itibar edilemediği gerekçesiyle sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle açılan kamu davasında sanığın beraatine karar verildiği,

anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının kabulüyle;

1. Sanık ile katılanın aralarında iş yerinde çalıştıkları dönem içerisinde her hangi bir husumet olmadığı, katılanın ailesinin sosyo ekonomik durumu sebebiyle çalışarak ailesine katkı sağlamak ve okul hayatını devam ettirme amacıyla iş yerinde tezgahtar olarak çalıştığı değerlendirildiği,

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının kabulüyle;

1. Sanık ile katılanın aralarında iş yerinde çalıştıkları dönem içerisinde her hangi bir husumet olmadığı, katılanın ailesinin sosyo ekonomik durumu sebebiyle çalışarak ailesine katkı sağlamak ve okul hayatını devam ettirme amacıyla iş yerinde tezgahtar olarak çalıştığı değerlendirildiği,

2. Olay günü güvenlik kamera görüntüleri kapsamında; katılanın iş yerine gelen müşteriye satacağı ayakkabı ile ilgili sanığa ayakkabı kutusunu gösterdikten sonra yapılan konuşmanın akabinde top kısmına yöneldiğinin, sanığın katılanın peşinden depoya yöneldiğinin, müşteriye ayakkabı getirmek için depoya inen katılanın depodan iki dakika sonra çıkarak iş yerinin kasa bölümüne geldiğinin, o anda çalışan tanık ...'ın yanında beklediğinin, aralarında her hangi bir konuşma geçmediğinin, sanığın kasaya gelmesi üzerine katılanın mutfak bölümüne geçtiğinin, katılanın sırt çantasını alarak kapıya yöneldiğinin, ellerini açarak sanıkla tartıştığının, sanık ile tanık ....'ın bu aşamada konuşmadıklarının görüldüğünün değerlendirildiği,

3. Bekar ve evlilik çağında olan katılanın iffetini ortaya atarak, çalıştığı işi kaybetme pahasına sanığa iftira atmasını gerektirecek hiç bir sebep bulunmaması sebebiyle katılan beyanlarının hükme esas alındığı,

4. Katılanın anlatımları kapsamında, sanığın katılanın belinden tutarak katılanı kendisine çekmesi ve ensesine dokunması, katılanı öpmeye çalışması şeklindeki hareketlerinin cinsel içerikli ani ve kesik hareketler olduğu bu sebeple sarkıntılık suçunu oluşturduğu sonucuna varıldığı,

5. Tanık ....'ın aynı iş yerinde çalışması, bekar olan katılanın patronuna karşı duygularının samimi olmadığı ve erkek olan tanığa anlatmasının hayatın olağan akışına uygun düşmemesi, katılanın sarkıntılık eylemine maruz kaldıktan sonra depodan çıktığında durumu tanığa anlatmamış olması hususları birlikte değerlendirilerek tanık ....'ın beyanlarının hükme esas alınmadığı,

6. Sanığın suçu işleme kastı, suçun işleniş şekli ve özellikleri, yer ve zaman, katılanın sosyo ekonomik durumu, sanığın işlediği suçtan pişmanlık duyduğunu gösterecek davranış sergilemiş olması sebebi ile sanığın eylemi karşılığı alt sınırdan uzaklaşılarak sanığın sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine karar verildiği,

anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Dosya içerisinde yer alan kamera kaydı, tanık ....'ın aşamalarda sanık savunmasını doğrulayan beyanları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında katılan mağdurenin başka delille doğrulanmayan soyut beyanı dışında sanığın mahkumiyeti için yeterli delil bulunmadığının anlaşılması karşısında; istinaf başvurusunun esastan reddi yerine kabulüyle hükmün kaldırılarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, bozma gerekçesine göre Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 12.01.2022 tarihli ve 2020/1030 Esas, 2022/52 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca takdîren Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6036, Karar No: 2021/9582, Tarih: 28.09.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/6036 E.  ,  2021/9582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Ek-4 Kullanım Şerhinin Düzeltilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Nurdağı Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.07.2017 tarihli ve 2016/75 Esas, 2017/201 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı Hazine vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sonucunda Nurdağı İlçesi Başpınar Mahallesi çalışma alanında bulunan 985 parsel sayılı 3.055,94 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve taşınmazın 2014 yılında ... oğlu ... tarafından kullanıldığı şerhi yazılarak kayalık, çalılık vasfıyla davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın 2010 yılından bu yana kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak, taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesindeki kullanıma ilişkin şerhin düzeltilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine “2010 yılından beri ... oğlu ... tarafından kullanıldığı” şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hükmün, davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 28.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2012/27286, Karar No: 2012/26820, Tarih: 26.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/27286 E.  ,  2012/26820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bakanlığa bağlı ... Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Eğitim ve Araştırma Hastanesi Veri Giriş ve Kontrol işletmeni Hizmet alımı işlerini sözleşme gereği 24.05.2010 tarihine kadar ifa ettiğini, davalı tarafından 5510 Sayılı Yasanın 81(ı) bendi gerekçe gösterilerek % 5 hazine payına isabet eden 4426,67 TL.kesinti yapıldığını, bu yapılan kesintinin yasalara ve hukuka aykırı olduğunu belirterek şirketin hak edişlerinden kesilen 4426,67 TL.nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının davasının kabulü ile 4426,67 TL.kesintinin dava tarihi olan 25/07/2011 dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline,alınması gereken 262,94 TL. harçtan, peşin alınan 65,74 TL. harcın mahsubu ile bakiye 197,20 TL. harcın davalıdan alınarak hazineye irad kaydına, peşin alınan 65,74 TL.harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Harçlar Kanunu' nun 13/j. maddesi gereği,davalının harçtan muaf tutulması gerekirken kabul edilen miktar üzerinden davalının harca mahkum edilmesi ve davacı tarafından yatırılan yargılama harçlarının da davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine,ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının ikinci bendinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “Davalı harçtan muaf olduğundan davalı aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına” cümlesinin, üçüncü bendin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “Peşin alınan 65,74 TL. harcın talep halinde davacıya iadesine”cümlesinin yazılmasına,kararın düzeltilen bu şekliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20527, Karar No: 2014/24113, Tarih: 17.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/20527 E.  ,  2014/24113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2014

NUMARASI : 2014/312-2014/431

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak %10,3 oranındaki sürekli iş göremezliğinin, 19/01/2006 tarihinde artarak % 45 oranına yükselmesi nedeniyle oluşan % 34,7 oranındaki fark nedeniyle açılan maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; 4857 sayılı iş kanunun 77 devamı maddeleri ile bu kanuna dayanılarak çıkarılan yönetmelik hükümlerinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, 4857 sayılı iş kanunun 77 ve devamı maddeleri ile bu kanuna dayanılarak çıkarılan yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2354, Karar No: 2019/2400, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2354 E.  ,  2019/2400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4033, Karar No: 2020/8188, Tarih: 06.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/4033 E.  ,  2020/8188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın konusuz kalmış olması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazdaki enerji nakil hattının yer altına alınması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde temyiz edenin sıfatı nedeniyle bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5178, Karar No: 2013/23749, Tarih: 27.11.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/5178 E.  ,  2013/23749 K.**

* KORSAN KİTAP SATMAK

* DELİL TAKDİRİ

* ADLİ ARAMA

* KANUNA AYKIRI DELİL

* MAKUL ŞÜPHE EMARESİ

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 2

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 12

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 13

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 20

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 116

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 119

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 206

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 217

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 230

* FİKİR VE SANAT ESERLERİ KANUNU (5846) Madde 81

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık Y.. S..'ın sahibi olduğu O.. Caddesi Kitapçılar Parkı No: 1/7 sayılı iş yerinde hakim kararı ile yapılan aramada korsan kitap bulunduğundan bahisle anılan sanık hakkında 5846 sayılı kanunun 81/9. maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Aşamalarda korsan kitap satmadığını savunan sanığın mahkumiyeti için yeterli ve yasal delil olup olmadığı hususunu irdelemek gerekmektedir. Korsan kitap satmadığını iddia eden sanığın mahkumiyetin asıl kanıtı ele geçen kitaplar ve üzerlerinde yapılan inceleme sonucu verilen bilirkişi raporudur. O halde sözü edilen kitapların nasıl ele geçirildiğini ve bu işlemin hukuka uygun olup olmadığını belirlemek gerekmektedir.

Dosyada bir örneği bulunan Ankara 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.03.2010 tarih ve 2010/451 sayılı değişik iş kararı incelendiğinde; "Ankara İli Çankaya İlçesi Atatürk Bulvarı üzerinde bulunan O.. Sokakta 1 numaradan başlayıp 25 numarada biten iş yerlerinde ve müştemilatında arama yapılmasına" karar verilmiştir. Bu karara istinaden sanığın işyerinde arama yapılmış ve dava konusu kitaplar ele geçirilmiştir.

Olayımız bakımından yasal düzenlemeler incelendiğinde;

Anayasamızın;

Dosyada bir örneği bulunan Ankara 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.03.2010 tarih ve 2010/451 sayılı değişik iş kararı incelendiğinde; "Ankara İli Çankaya İlçesi Atatürk Bulvarı üzerinde bulunan O.. Sokakta 1 numaradan başlayıp 25 numarada biten iş yerlerinde ve müştemilatında arama yapılmasına" karar verilmiştir. Bu karara istinaden sanığın işyerinde arama yapılmış ve dava konusu kitaplar ele geçirilmiştir.

Olayımız bakımından yasal düzenlemeler incelendiğinde;

Anayasamızın;

2.maddesine göre; "Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir." 12.maddesi ise "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilemez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır. 13.maddesi "temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" biçimindedir. 20.maddesinde de, özel hayatın gizliliği güvence altına alınmış ve "Milli güvenlik, kamu düzeni ve suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça yine sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça, kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz....." hükümleri mevcuttur. Yine Anayasamızın 38.maddesinin 6.fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmünü amirdir. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 206/2-a, 217/2, 230/1 madde ve fıkraları da, hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağı. 5271 sayılı CMK.nun 116 ve devamı maddeleri ile Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinde ayrıntılı şekilde düzenlenmiştir. Arama işlemi için aranan makul şüphe kavramı 5271 sayılı CMK.nun 116. maddesi ve Yönetmeliğin 6.maddesinde düzenlenmiştir.

5271 sayılı CMK.nun 116. maddesine göre; "Yakalanabileceği veya suç delillerinin elde edilebileceği hususunda makul şüphe varsa; şüphelinin veya sanığın üstü, eşyası, konutu, işyeri veya ona ait diğer yerler aranabilir."

Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 6. maddesinde ise;

"Makul şüphe, hayatın akışına göre somut olaylar karşısında genellikle duyulan şüphedir,

Makul şüphe, aramanın yapılacağı zaman, yer ve ilgili kişinin veya onunla birlikte olanların davranış tutum ve biçimleri, kolluk memurunun taşındığından şüphe ettiği eşyanın niteliği gibi sebepler göz önünde tutularak belirlenir.

Makul şüphede, ihbar veya şikayeti destekleyen emarelerin var olması gerekir. Belirtilen konularda şüphenin somut olgulara dayanması şarttır.