muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/5142, Karar No: 2008/7821, Tarih: 23.06.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/5142 E.  ,  2008/7821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALIKESİR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/06/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 767 ada 11 parsel sayılı taşınmazda paydaş iken davalı Belediye tarafından imar uygulaması yapılarak yeni oluşan 3380 ada 9 nolu imar parselinde paydaş kılındığını, ancak imar uygulamasının İdare Mahkemesinde iptal edildiğini ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan Belediye vekili, çekişme konusu taşınmazın bulunduğu bölgede ilave revizyon imar planlarının 2001 yılında onaylanarak yürürlüğe girdiğini ve bu imar uygulaması aleyhine açılan davanın da derdest olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan imar uygulamasının İdare Mahkemesince iptal edilerek kesinleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Belediye Başkanlığı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 3380 ada 9 parsel sayılı taşınmazda davacı ve davalılardan Balıkesir Belediye Başkanlığı dışındaki diğer davalıların paydaş oldukları görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki; kendisine husumet tevcih edilen belediyenin sadece imar uygulaması yapmış olması kadastral çapa dönülmesi için açılan davada taraf olmasını gerektirmez. Davadaki isteğin hukuken dayanaksız kalan sicil kaydının önceki kadastral parselin geometrik ve hukuki durumunun yeniden ihyasına ilişkin olduğu gözetildiğinde davada husumetin kayıt maliklerine yöneltilmesi gerekeceği açıktır. O halde, pasif dava ehliyeti bulunmayan Balıkesir Belediye Başkanlığı hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddi gerekirken bu davalı yönünden de esas hakkında hüküm kurulması isabetsizdir.

Kabule görede, davacı imarla oluşan parselle ilgili olarak imar uygulamasının iptali nedeniyle eldeki davayı açmış olup, davanın devamı sırasında yeni bir imar uygulaması yapılmış ve kesinleşmiş olduğundan eldeki davanın konusuz kalması nedeniyle ( esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına) şeklinde hüküm kurulması gerekirken, esastan karar verilmesi doğru değil ise de, bu karar davada taraf sıfatı olanlar yönünden temyiz edilmediğinden bozma nedeni sayılmamıştır.

Hal böyle olunca, Balıkesir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın pasif dava ehliyeti bulunmadığından reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalı Belediyenin, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.6.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/475, Karar No: 2017/1589, Tarih: 27.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/475 E.  ,  2017/1589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Asliye Hukuk ve ... Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava,menfi tespit talebine ilişkindir.

... Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlık bankacılık işlemlerinden kaynaklı olup, ticaret mahkemelerinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... Asliye Ticaret Mahkemesince ise davalı ...nın tacir niteliği taşımaması, dava konusunun da kanunda özel olarak düzenlenen hallere girmemesi nedeniyle 6102 sayılı TTK'nın 4/1 maddesi hükmünce davayı ticari dava saymak ve asliye ticari mahkemesini görevli kabul etmek mümkün olmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

HMK'nın 2/I. maddesinde “Dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla, şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkeme, aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesidir” hükmüne yer verilmiştir.

HMK'nın 4/1. maddesinde kira ilişkisinden doğan tüm davaların sulh hukuk mahkemesinde görüleceği düzenlenmiştir.

Kira sözleşmesinde, bir şeyden bedel karşılığı yararlanma ve kullanma hakkını veren ve iki tarafa borç yükleyen sözleşmedir. Kiralayan kiralananın kullanma hakkını kira akdi süresince kiracıya verir ve kiracı da bunun karşılığında kararlaştırılan bedeli öder.

Kira sözleşmesinin unsurları;

1-Tarafların anlaşması,

2-Kullanılması kiracıya bırakılan kiralananın olması,

3-Kira bedeli ödenmesidir.

Somut olayda; davacı vekili dava dilekçesinde, 14.12.2012 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 5 yıl süreli kirasız Bankamatik sözleşmesi düzenlendiğini, Milli Emlak Dairesi Başkanlığı'nın 20.10.2014 tarih ve 41055 ve 19.12.2014 tarihli 46405 sayılı yazıları ile bankamatik cihazının ... ... ilçesi, ... mahallesinde Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı hizmet binası dahilinde bulunan giriş katında 5 m2'lik yere konulduğu belirtilerek 24.12.2012-05.06.2014 tarihine kadar kullanımdan dolayı 19.067,00.-TL kullanım bedeli talep edildiğini, taraflar arasındaki protokol gereğince bedel talep edilemeyeceğini belirterek, 5 yıl süreli Kirasız Bankamatik Sözleşmesi gereğince davalı tarafça talep edilen kullanım bedeli 19.067,00.-TL bedelden dolayı borçlu bulunmadıklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Dosya kapsamından, davacı tarafından sunulan protokolde kira bedeli belirlenmemiş olması ve dayanılan hukukî nedenlere göre uyuşmazlık kira ilişkisinden kaynaklanmadığı, davalı ...nında tacir olmağından uyuşmazlığın, genel hükümler çerçevesinde ... Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Dosya kapsamından, davacı tarafından sunulan protokolde kira bedeli belirlenmemiş olması ve dayanılan hukukî nedenlere göre uyuşmazlık kira ilişkisinden kaynaklanmadığı, davalı ...nında tacir olmağından uyuşmazlığın, genel hükümler çerçevesinde ... Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27/02/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14760, Karar No: 2006/17425, Tarih: 12.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14760 E.  ,  2006/17425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasındaki itarazın iptaline ilişkin davada ... Denizcilik İhtisas ile ... 4. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 29.12.2003 tarihinde açılan ... taşıma işinden kaynaklanan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Yasasında görev hususunu düzenleyen 4. maddesinde 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Yasa ile eklenen son fıkrada “iş durumunun gerekli kaldığı yerlerde H.S.Y.K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu yasanın dördüncü kitabında yeralan ... hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulur. Bu mahkemelerin yargı çevresi H.S.Y.K tarafından belirlenir” hükmü yeralmaktadır.

T.T.Y.’nın eklenen metninden de anlaşıldığı gibi T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan 816 ila 1263 maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların ... hukukuna ilişkin olup, kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülmesi hususu tartışmasızdır.

Somut olayın T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan ... hukukundan kaynaklandığı, olayın çözümünde ... ilişkiye bakılması gerektiği, ... ilişkinin de ... hukukuna yönelik olduğu, Denizcilik İhtisas Mahkemesinin Yasa ile kurulduğu anlaşılmakla görevli mahkeme Denizcilik İhtisas Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Denizcilik İhtisas Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/12/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4796, Karar No: 2017/7370, Tarih: 05.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4796 E.  ,  2017/7370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı site yönetimi dilekçesinde özetle, ... ili, ... ilçesi, ... konakları sitesinde, 3 nolu dairenin balkon kısmına davalının, kat maliklerinin rızası olmaksızın, onaylı projeye aykırı olarak, katlanabilir cam balkon sistemi kullanmak suretiyle kapalı alan haline getirdiğini, binanın dış duvarına da klima aparatları ve soğutma sistemine ait hava fanını monte ettiğini belirterek, müdahalenin meni ve eski hale getirme karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının, A1 blok zemin kat 3 nolu bağımsız bölümünün balkonunun üst kısmını örtü malzemesi ile ön kısmını katlanabilir cam sistemi ile kapatmak sureti ile taşınmaza vaki müdahalesinin menine, salon ve oda dış duvarlarına monte edilen 2 adet klima aparatı nedeniyle açtığı davanın reddine karar verilmiş, hükmün 1.maddesi davacı tarafından, 2. maddesi de davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundan kaynaklı el atmanın önlenmesi ve eski hale getirme isteminden ibarettir.

İncelenen dosya kapsamı toplanan delillere göre projeye aykırı hususlar belirlenip hüküm kurulduğu anlaşılmakla davalı ...'nun temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Davacı Sarımeşe konakları yönetiminin temyiz istemi yönünden ise;

Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesinde “Kat malikleri, ana gayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar. Kat maliklerinden biri, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça ana gayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesisler, değişik renkte dış badana veya boya yaptıramaz.” hükmü düzenlenmiştir. Temyiz konusu yapı klima dış ünitesinin ortak yer niteliğinde ki, ana yapı duvarına takıldığı, bunun ancak Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tüm kat maliklerinin rızası ile olanaklı olduğu anlaşılmaktadır. Somut olayda klima aparatları yönünden kat malikleri kurulu tarafından alınan bir izin kararın olup-olmadığının hususunun araştırılmaması, kat malikleri kurulu kararı yoksa klima aparatlarının da kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, davacı site yönetiminin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğunun kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 05/10/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3604, Karar No: 2018/16347, Tarih: 17.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/3604 E.  ,  2018/16347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Hüküm kurulmasına yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 323/1. maddesi gereğince, mahkemece 02/10/2007 tarih, 2005/1426 Esas ve 2007/648 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan verilen ilk hükmün onaylanması yerine yazılı şekilde yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından, “02/10/2007 tarih, 2005/1426 Esas ve 2007/648 Karar sayılı kararı ile verilen hırsızlık suçundan yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına” cümlesi çıkartılarak, hüküm fıkrasına "02/10/2007 tarih, 2005/1426 Esas ve 2007/648 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan verilen ilk hükmün onaylanmasına" cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6301, Karar No: 2016/6494, Tarih: 25.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6301 E.  ,  2016/6494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davacının polis okulunda okuduğunu,eğitim masrafları olduğunu ileri sürerek davacı için aylık 1.300.00 TL yardım nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesi ile davanın reddini istemiş 28/11/2014 havale tarihli dilekçesi ile de 680.00 TL nafaka ödeyebileceğini belirtmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne; davacı için aylık 450.00. TL yardım nafakası ödenmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.'nun 364/1.maddesinde; "Herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür".

TMK.'nun 365/2 maddesinde; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemesi yer almaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Ne var ki; bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde TMK.'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda nafaka yükümlüsü davalı babanın 28/11/2014 havale tarihli dilekçesinde aylık 680.00.- TL yardım nafakası ödeyebileceğini beyan ettiği halde mahkemece daha az yardım nafakası takdir edilmesi isabetli bulunmamıştır.

Mahkemece davalının anılan dilekçesinin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Somut olayda nafaka yükümlüsü davalı babanın 28/11/2014 havale tarihli dilekçesinde aylık 680.00.- TL yardım nafakası ödeyebileceğini beyan ettiği halde mahkemece daha az yardım nafakası takdir edilmesi isabetli bulunmamıştır.

Mahkemece davalının anılan dilekçesinin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1644, Karar No: 2023/9743, Tarih: 20.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/1644 E.  ,  2023/9743 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/813 E., 2015/1524 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığınca 30.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine, Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2015 tarihli ve 2015/813 Esas, 2015/1524 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Suç tarihinde uyuşturucu madde kullanarak fenalaşması üzerine Tekirdağ Devlet Hastanesine giden sanığın yapılan tahliller sonucunda idrarında uyuşturucu panelinde MDMA ve PCP (+) maddelerinin çıktığının tespit edildiği, sanığın soruşturma aşamasında uyuşturucu madde kullanmış olduğunu kabul ettiği ve yapılan soruşturma sonucunda Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 19.01.2015 tarih ve 2015/574 Soruşturma, 2015/26 Karar sayılı kararı ile "uyuşturucu madde satın almak, bulundurmak, kullanmak" suçundan, "kamu davasının 5 yıl süreyle ertelenmesine, 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine ve tedaviye tabi tutulmasına" karar verildiği, verilen kararın sanığın soruşturma aşamasında bildirmiş olduğu "Eskicami - Ortacami Mah. Soysal Sokak, No: 25 D:1 " sayılı adresine çıkartılan tebligatın sanığın adresinden ayrılması nedeniyle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 35 inci maddesine göre tebliğ edildiği, yine Tekirdağ Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından

Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının vermiş olduğu karar doğrultusunda tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazı açısından çıkartılan tebligatın da aynı adrese 7201 sayılı Kanun'un 35 inci maddesine göre tebliğ edildiği, ancak sanığın infaz için Tekirdağ Denetimli Serbeslik Müdürlüğüne yasal süre içinde müracaat etmediği görülerek dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına iade edilerek açılan kamu davasında mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

A. Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğine dair belgenin dosya içerisinde denetime açık bir şekilde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

A. Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğine dair belgenin dosya içerisinde denetime açık bir şekilde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

B. Sanığın 19.01.2015 tarihli eylemi nedeniyle 30.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin itiraz süresi ve merciinin gösterilmesi suretiyle usulüne uygun kanun yolu bildirimi yapıldığı ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının gerekçeli kararda "verilen kararın sanığın soruşturma aşamasında bildirmiş olduğu Eskicami - Ortacami Mah. Soysal Sokak, No: 25 D:1 sayılı adresine çıkartılan tebligatın sanığın adresinden ayrılması nedeniyle 7201 sayılı Kanun'un 35 inci maddesine göre tebliğ edildiği ve usule uygun kesinleştiğinin" belirtildiği, tedbirin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının 06.07.2015 tarihinde tebliği üzerine sanığın kuruma başvuruda bulunmadığından bahisle ikinci bir uyarı yapılmaksızın dosyasının 22.07.2015 tarihli karar ile kapatıldığı, gerekçeli karar içeriğinden kovuşturma şartı olan ısrar koşulu sağlanmadığı anlaşılmakla,

5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) ve (c) bentlerinde yer verilen koşulların oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi, dolayısıyla 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü kapsamında ihlal nedeni sayılacak eylem bulunup bulunmadığı hususunun tespiti için, sanık hakkında incelemeye konu 19.01.2015 tarihli suç tarihinden sonra, ancak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği tarihten itibaren erteleme süresi olan 5 yıl içinde işlenen

kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen herhangi bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ya da 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan açılan davaların bulunup bulunmadığının araştırılarak,