muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3756, Karar No: 2024/226, Tarih: 11.01.2024

2. Kabule göre de;

a. Kişilerin hayatı, sağlığı veya malvarlığı bakımından bir zarar tehlikesi olmadan ya da korku, kaygı, panik yaratabilecek olaylardan uzak, güvenli bir ortamda yaşamaları amacıyla 5237 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçu kabul edilmiştir. Suçun mağduru, belirli bir kişi olmayıp tehlike altında bulunan ve zarar görme olasılığı olan çok sayıda kişidir. Bu suçun işlenmesiyle kişilerin sakin ve güvenli bir ortamda yaşama hakları ihlal edilmektedir. Bu açıklamalar ışığında ve 26.09.2013 tarihli olay yeri inceleme raporunda, olay yerinin LA Şarap Fabrikası işletme sahasına içinde, fabrika binasına yakın ve meskun mahalden uzak olduğu, kamuya açık bir alan olmadığı, LA Şarap Fabrikasınca etrafı işaretlenen ve giriş kapısında özel güvenlik teşkilatı bulunan bir alanda bulunduğunun belirtilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde düzenlenen suçun, yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilemeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, isabetli bulunmamıştır.

b) Anayasa Mahkemesinin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na (5271 sayılı Kanun) 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan " ... kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış... " ibaresinin "... seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

c. Sanık hakkında verilen adli para cezasının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanun'la değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alındığında, hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince infazı kısıtlar biçimde ihtarat yapılması hukuka uygun görülmemiştir.

d. Sanığın, temyiz dışı diğer sanıkla birlikte eşit olarak sorumlu tutulduğu ve paylaştırıldığı zaman her bir sanık yönünden 20,00 TL'nin altında kalan yargılama giderinin, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106 ncı maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğu anlaşıldığından, 5271 sayılı Kanun'un 324 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, isabetli görülmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2015 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci ve 326 ncı maddelerinin son fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7673, Karar No: 2018/8331, Tarih: 19.09.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/7673 E.  ,  2018/8331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

26.9.2004 tarih ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri'nin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'a paralel olarak, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümlerinde değişiklik yaparak istinaf ve temyiz ile ilgili hükümleri yeniden düzenleyen 18.3.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun ile İcra İflas Kanunu'na eklenen geçici 7. maddeye göre, 5311 sayılı Kanun hükümleri Bölge Adliye Mahkemeleri'nin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanır.

Şikayetçinin taşınmaz ihalesinin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, ... İcra Hukuk Mahkemesi’nin 01.02.2017 tarih ve 2016/66 E.-2017/17 K. sayılı kararı ile istemin reddine karar verildiği, şikayetçinin istinaf yoluna başvurması üzerine ...  Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nin 15.05.2017 tarih, 2017/869 E. - 2017/1243 K. sayılı kararında, ihalenin feshi talebinin reddine ilişkin mahkeme kararının yerinde olduğu gerekçesi ile şikayetçinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilip, İİK'nun 134/2. maddesi gereğince ihalenin feshi istemi reddedilmiş olmakla mahkemece ihalenin feshi istemi reddedilen  şikayetçi aleyhine para cezasına hükmedilmesi gerekirken, bu hususun gözardı edilerek para cezası konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesinin yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile hükme 1 nolu bentten sonra gelecek şekilde "davacının feshini istediği ihale bedeli olan 85.600,00 TL'nin %10'u oranında para cezasına mahkum edilmesine ibaresinin eklenmesine" şeklinde karar verdiği anlaşılmaktadır.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde, davanın esasıyla ilgili olarak; yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verileceği hükmü yer almaktadır.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde, davanın esasıyla ilgili olarak; yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verileceği hükmü yer almaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinde hata edildiği tespit edildiği takdirde, HMK’nın 353/1-b-2. maddesi gereğince, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, istinaf isteminin kabulü ile düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde yeniden esas hakkında karar verilmeden, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilmesi ve ilk derece mahkemesi kararının hüküm bölümüne davacının feshini istediği ihale bedeli olan 85.600,00 TL'nin %10'u oranında para cezasına mahkum edilmesine ibaresinin eklenerek hükmün düzeltilmesine hükmolunması, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nin 15.05.2017 tarih, 2017/869 E. - 2017/1243K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), bozma nedenine göre şikayetçinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3137, Karar No: 2024/5454, Tarih: 03.06.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/3137 E.  ,  2024/5454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1335 E., 2023/1379 K.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Nitelikli cinsel saldırı suçu yönünden yapılan temyiz isteminin değerlendirilmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/2 ve 102/3-a maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Diyarbakır 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2023 tarihli ve 2022/409 Esas, 2023/298 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102/2, 102/3-a, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 16 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, dair verilen kararın sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan ret ve onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdurenin kendisine karşı gerçekleştirilen fiile ahlaki yönden mukavemete muktedir olduğuna, yerel Mahkemenin kabulünün aksine rızaya ehil durumda olduğuna, mağdurenin zekasının eğitilebilir olup olmadığı hususunun araştırılmadığına, servis görevlisi olan sanık ile mağdurenin yalnız kalma ihtimalinin bulunmadığının gözetilmediğine, hükmün bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, sanığın mağdurenin tedavi gördüğü rehabilitasyon merkezinde şoför olması sebebiyle 5237 sayılı Kanun’un 102/3-b maddesinin uygulanmasının gerektiğine, takdiri indirim yapılırken gerekçenin gösterilmediğine, hükmün bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, sanığın mağdurenin tedavi gördüğü rehabilitasyon merkezinde şoför olması sebebiyle 5237 sayılı Kanun’un 102/3-b maddesinin uygulanmasının gerektiğine, takdiri indirim yapılırken gerekçenin gösterilmediğine, hükmün bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ile katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz talebinin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22304, Karar No: 2022/1134, Tarih: 08.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/22304 E.  ,  2022/1134 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

08/03/2012 tarihinde ertelemeli olarak kurulan hükmün suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin yüzüne karşı tefhim edildiği, temyiz edilmeksizin kesinleştiği, suça sürüklenen çocuğun deneme süresi içerisinde işlediği suç nedeniyle 16/03/2017 tarihinde cezanın kısmen infazına dair verilen kararın suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin yüzüne karşı tefhim edildiği, suça sürüklenen çocuğun 21/04/2021 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz isteminde bulunduğu, ancak eski hale getirme talebini haklı kılacak bir gerekçe de göstermediği, anlaşıldığından; yasal koşulları bulunmayan eski hale getirme ve vaki temyiz itirazlarının 5271 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 08.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1041, Karar No: 2012/25274, Tarih: 15.10.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/1041 E.  ,  2012/25274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Aile Konutu Şerhi Konulması ve İpoteğin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının iddialarını yeterli delillerle ispatlayamadığının anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 90.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.15.10.2012 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Türk Medeni Kanununun 194. maddesine dayanan aile konutu nedeniyle ipoteğin kaldırılması davalarında; davacı eş taşınmazın ipotek işlem tarihinde aile konutu olduğunu, davalı taraf( ipotek işleminin tarafı olan diğer eş ve onunla işleme girişen kişi veya tüzel kişilik) ise, işlem sırasında davacı eşin açık rızasının mevcut veya mevcut sayılması gerektiğini her türlü delille bu arada fiili karineyle de kanıtlama olanağına sahiptir. Davacı eş gösterdiği delillerle işlem tarihinde ipotek işlemine konu taşınmazın aile konutu olduğunu kanıtlamıştır. Kaldı ki, davalıların taşınmazın aile konutu olmadığı şeklinde bir itirazları da bulunmamaktadır. Davalı eş ve onunla ipotek işlemini yapan banka ise, davacının açık rızasının mevcut veya mevcut sayılması gerektiğini kanıtlayamamıştır. Davalı banka araştırmaya yönelik özen yükümlülüğünü yerine getirmediğinden; Türk Medeni Kanununun 1023. maddesindeki iyiniyet korumasından yararlanamaz. Davacının aile konutuna ilişkin hakkını kötüye kullandığına (TMK.md.2) ilişkin bir delil ve aleyhine bir fiili karine bulunmamaktadır. Bu durumda, davanın kabulü ile ipoteğin kaldırılmasına karar verilecek yerde, yetersiz gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur. Hükmün açıkladığım nedenlerle bozulması gerektiğini düşünüyor ve değerli çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

KARŞI OY YAZISI

Davalı banka, dava konusu taşınmazın aile konutu olmadığı yönünde bir itirazda bulunmamıştır. Davalı banka davanın öncelikle zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini, ayrıca davalı müvekkilinin iyi niyetli olduğunu bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Dava konusu taşınmazın aile konutu olduğu konusunda bir çekişme olmadığına göre, davalı eşin yaptığı ipotek işleminin, hukuka uygun bir işlem olabilmesi için Türk Medeni Kanunun 194/1. maddesi gereğince diğer eşin (davacı eşin) açık rızasının alınması gerekir. Oysa dosyada davacı eşin açık rızasının değil, örtülü rızasının bile alınmadığı, bulunmadığı sabittir.

Dava konusu taşınmazın aile konutu olduğu konusunda bir çekişme olmadığına göre, davalı eşin yaptığı ipotek işleminin, hukuka uygun bir işlem olabilmesi için Türk Medeni Kanunun 194/1. maddesi gereğince diğer eşin (davacı eşin) açık rızasının alınması gerekir. Oysa dosyada davacı eşin açık rızasının değil, örtülü rızasının bile alınmadığı, bulunmadığı sabittir.

Yukarıda açıkladığım sebeplerden dolayı davanın kabulü gerekirken reddi doğru olmamıştır. Bu sebeplerle yerel mahkeme kararının bozulması gerektiğini düşünüyorum, değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/18291, Karar No: 2011/2566, Tarih: 16.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18291 E.  ,  2011/2566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 32 olarak alınması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27031, Karar No: 2019/6881, Tarih: 19.06.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/27031 E.  ,  2019/6881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler O yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Elindeki sinir sıkışması rahatsızlığı nedeniyle ameliyat olması gereken sanık ...'nin, sosyal güvencesi olmadığından eltisi olan ve sosyal güvencesi bulunan diğer sanık ...'dan nüfus cüzdanını istediği ve...' ın da durumdan haberdar bir şekilde nüfus cüzdanını verdikten sonra, sanık ...'nin ... Devlet Hastanesine giriş yaptırarak ortopedi polikliniğinde muayene olduğu ve ameliyat edildiği, 16.05.2013 tarihinde dikişlerini aldırmak için sanık ... ile birlikte hastaneye gittiklerinde yine sanık ...'ın kimliğini görevli sağlık memuruna verdikleri ve kimlikteki şahıs olmadığının fark edildiği, bu suretle sanıkların üzerilerine atılı kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia edilen olayda; sanıklar savunması, tanık beyanları, SGK yazıları, hastane belgeleri ile dosya kapsamından sanık ...'nin olayda kullanılan sanık ...'a ait kimlik üzerinde hiçbir değişiklik yapmadan, mevcut hali ile hastanedeki görevlilere ibraz ettiği, bu şekilde basit bir kontrol ile anlaşılabilecek nitelikte olduğu ve görevli memurun da kimliği kontrol etme görevi olduğu, tarafların ikinci kez hastaneye gittiklerinde basit bir kontrol ile gerçek durumun anlaşıldığı, sanıkların dolandırıcılık eylemine vücut verecek şekilde bir hile ve desisesinin olmadığı gerekçesiyle sanıkların üzerilerine atılı eylemin suç olarak tanımlanmadığına yönelik mahkemece verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, isnat edilen eylemlerin suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, O yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin beraat hükümlerinin kanuna aykırı olduğuna ve eylemlerin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3972, Karar No: 2018/1401, Tarih: 15.02.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/3972 E.  ,  2018/1401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

26.9.2004 tarih ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanuna paralel olarak, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümlerinde değişiklik yaparak istinaf ve temyiz ile ilgili hükümleri yeniden düzenleyen 18.3.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun ile İcra İflas Kanunu'na eklenen geçici 7. maddeye göre, 5311 sayılı Kanun hükümleri Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanır.

Borçlunun ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu,...3. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 10.01.2017 tarih ve 2016/390 E. - 2017/11 K. sayılı kararı ile şikayetin reddine ve borçlu aleyhine para cezasına hükmedildiği, borçlu tarafından, şikayetin reddine dair ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu,...Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi'nin 24.02.2017 tarih ve 2017/255 E. - 2017/264 K. sayılı kararı ile İİK’nun 134/8. maddesi uyarınca, ihale konusu taşınmaz muhammen bedel üzerinde bir bedelle satıldığından zarar unsuru gerçekleşmediği, ilk derece mahkemesince istem bu nedenle reddedilmemiş ve işin esası incelenerek sonuca gidilmiş ise de sonuçta şikayetin reddedilmiş olduğu ve ilk derece mahkemesinin kararının sonucu itibariyle usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğundan bahisle borçlunun istinaf talebinin HMK'nın 353/1-b-1. bendi gereğince esastan reddine, devamında, ilk derece mahkemesi kararının hüküm kısmının 1.fıkrasının 2. paragrafında yazılı "İİK'nın 134/2.maddesi uyarınca şikayetçinin ihale bedelinin %10'u olan 10.610-TL para cezası ile cezalandırılmasına," dair kısmın hükümden çıkarılmasına, yerine "Yasal şartları oluşmadığından, davacı aleyhine %10 para cezası verilmesine kanunen yer olmadığına" şeklinde yazılarak kararın düzeltilmesine, karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verileceği hükmü yer almaktadır.