muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2326, Karar No: 2022/2392, Tarih: 24.03.2022

Davalı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; müvekkilinin iyi niyetinden davacının yararlandığını, müvekkilinin davalıya defalarca teklif götürdüğü iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacının teklifte bulunduğunu, Fi isimli kitapta çok sayıda davacının hata yapması nedeniyle yayınevine müvekkili hakkında çok sayıda şikayet maili gönderildiğini, yayıncı şirketin müvekkilinden editör değişikliği yapmasını istediğini, bu nedenle Pi isimli kitapta davacının editör olarak isminin yer almayacağını, bu durumun davacının bu durumdan rahatsız olduğunu, taraflar arasında editörlük hizmetine ilişkin herhangi bir yasal anlaşma bulunmadığını, davacının delil olarak göstermiş olduğu maillerin müvekkilinin iyi niyeti sonucunda gönderildiğini, hukuken bağlayıcılığı bulunmadığını, davalının müvekkilinin telif hakkının % 25'lik kısmının editörlük hizmeti için ödenmesi gerektiği yönünde ki iddiasının hukuka uygun olmadığı için kabul edilemez olduğunu iddia ederek, asıl davanın reddini, müvekkilinin yazarlığını yaptığı Fİ ve Çİ isimli kitaplar için editörlük hizmet bedelinin piyasa koşullarına göre bir kereye mahsus ödeme olarak hakkaniyete ve hukuka uygun olarak tespit edilmesini ve müvekkilinin davacı-k.davalıya bugüne kadar yapmış olduğu ödemelerin bu bedelden mahsup edilmesini talep ve karşı dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemsince, asıl dava yönünden davanın kısmen kabulü ile, davalının eser sahibi olduğu Fİ ve Çİ isimli kitapların davacının editörlük ücretinin takdiren 25.000,00'er TL'den toplam 50.000,00 TL olduğunun tespiti ile, davalı yanca davacıya ödenen 6.400,00 TL ücretin düşümüne ve 43.600,00 TL bakiye alacağın 5.400,00 TL.'sine dava tarihinden itibaren, 38.200,00 TL'sine ıslah tarihinden itibaren yasal faiz işletilmek sureti ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine karar verilmiştir. Bu karara karşı taraf vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, taraflar arasında e-mail yazışmasından, telif ücretinin %25'i oranında editörlük hizmet bedelinin ödeneceği anlaşılıyorsa da, e-mail ekinde 2014 yılı telif tablosu gönderilmekle, 2014 yılı telif bedelleri üzerinden hesaplama yapılması gerektiği, davacının devam eden baskılar yönünden de editörlük hizmet bedeli ödeneceğine yönelik iddiasını ispatlayamadığı, yayın evlerinden celp edilen emsal ücretler, davalı tanıklarının sektörel rayiçlere yönelik beyanları, bilirkişi raporu, 29/11/2014 tarihli e-mail yazışması ve tüm dosya kapsamından 2014 yılı telif bedelinin %25'i üzerinden hesaplama yapılmasının sözleşmeye uygun olduğu, ibraz edilen ödeme belgelerinde telif ödeme açıklaması bulunan ödeme belgelerinin toplam 7.472,25 TL olduğu, diğer ödeme belgelerinde açıklama bulunmadığı, telif ödemesi olarak yapıldığı ispatlanamayan harcamaların mahsup edilemeyeceği gerekçesiyle, Davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince reddine, davalı-karşı davacı vekilinin asıl davada istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK 353/1-b-2 maddesi gereğince kısmen kabul, kısmen reddine; davalı-karşı davacı vekilinin karşı davada istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince reddine, kararın asıl davada HMK 353/1-b-2 maddesi, karşı davada HMK 353/1-a-4 maddesi ve HMK 355. madde gereğince re'sen gözetilen sebeplerle kaldırılmasına, asıl dava yönünden davanın kısmen kabulü ile, davalının eser sahibi olduğu Fİ ve Çİ isimli kitapların davacının editörlük ücretinin takdiren 25.000,00'er TL'den toplam 50.000,00 TL olduğunun tespiti ile, davalı yanca davacıya ödenen 7.472,25 TL ücretin düşümüne ve 42.527,75 TL'nın bakiye alacağın 5.400 TL'sının 10/03/2015 dava tarihinden, 37.127,75 TL'sının 03/01/2016 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazla talebin reddine, karşı davada davalı-karşı davacının hukuki yararı bulunmadığından dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına ve Bölge Adliye Mahkemesince 2014 yılı tablosu esas alınarak hesaplama yapıldığı belirtilmiş olmasına rağmen, daha yüksek miktarda editörlük hizmet bedeli belirlenmiş olmasının temyiz edenin sıfatı dikkate alınarak bozma sebebi yapılamayacak olmasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle asıl davada davacı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 3.815,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı-karşı davacıdan alınarak davacı-karşı davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl davada davacıdan alınmasına, 24/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3525, Karar No: 2015/8801, Tarih: 16.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/3525 E.  ,  2015/8801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı maddi tazminat talebinin kabulüne ve manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ve vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ...'nin maliki, davalı 'ın sürücüsü olduğu, davalı 'ye zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ve aynı zamanda kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olan aracın sokak içinde geri manevra yaparken davacı küçük yaya 'a çarpması sonucunda meydana gelen kazada ....'un kafa ve çenesinde çok sayıda kırık oluştuğunu, hayati tehlike geçirdiğini ve sağ gözünde görme kaybı oluştuğunu belirterek fazlaya ilşkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı ... için 1.000,00 TL maddi(tedavi gideri ve maluliyet tazminatı olarak) ve 10.000,00 TL manevi tazminat ile davacı anne ve babası için 500,00 TL destek tazminatı ile 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebini davacı küçük ... için tedavi gideri (1.224,00 TL) ve kalıcı sakatlık tazminatı(109.988,23 TL) den toplam 110.988,23 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... ve ..... vekili, kusuru kabul etmediklerini, manevi tazminatın fahiş olduğunu belietrek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili; aracın müvekkil şirkete ... ve kasko sigorta poliçeleri ile sigortalı olduğunu, maddi zarardan teminat limiti ile sınırlı

..

olarak sorumlu olduklarını, manevi zarardan teminat dışı olduğundan sorumlu olmadıklarını, tedavi giderlerinden ise 6111 sayılı yasa geregince sorumlu olmadıklarını savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 110.988,23 TL maddi tazminatın ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte, davalı sigorta şirketi yönünden teminat limiti ile sınırlı olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilşkin istemin reddine; manevi tazminat talebinin kabulü ile davacı ... için 10.000,00 TL, davacı anne ve baba için ayrı yarı 2.500,00'er TL manevi tazminatın davalı ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve ...vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... ve .... vekilinin manevi tazminat hususundaki ve sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazsından kaynaklanan maluliyet tazminatı, tedavi gideri ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... ve .... vekilinin manevi tazminat hususundaki ve sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazsından kaynaklanan maluliyet tazminatı, tedavi gideri ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, kazaya karışan aracın davalı sigorta şirketine hem zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi hem de kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu belirterek talep etttiği maddi ve manevi tazminat için davalı sigorta şirketi yönünden her iki poliçeye de dayanmış, davalı sigorta şirketi vekili de kazaya karışan aracın müvekkili şirkete hem ... hemde kasko sigorta poliçeleri ile sigortalı olduğunu belirtmiştir. Ancak Mahkemece 200200001865996 poliçe numaralı kasko sigorta poliçesi getirtilmemiş ve bu poliçe değerlendirilmeden hüküm kurulmuştur. Eksik incelmeme ile karar verilemez. Bu halde mahkmece yukarıda belirtilen kasko sigorta poliçesinin tüm özel şartlarını içeren bir örneği davalı sigorta şirketinden getirtilerek değerlendirilmesi, manevi tazminattan davalı sigorta şirketinin sorumlu olup olmadığı irdelenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken kasko poliçesi getirtilmeden ve incelenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozma nedeni yapılmıştır.

SONUÇ; Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... ve vekilinin manevi tazminat hususundaki ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... ve..... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... ve ....'ne geri verilmesine 16.6.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14854, Karar No: 2012/16509, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/14854 E.  ,  2012/16509 K.**

**"İçtihat Metni"**

...Ecza Depoları Tic. Ve Paz. A.Ş. vekili avukat ile ... vekili avukat ... ... aralarındaki dava hakkında ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 23.12.2010 tarih ve 219-759 sayılı hükmün Dairenin 12.04.2012 tarih ve 4124-10201 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2411, Karar No: 2018/4498, Tarih: 15.11.2018

**15. Hukuk Dairesi         2017/2411 E.  ,  2018/4498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş. A.Ş. ile davalı .... arasındaki davadan dolayı ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 05.05.2015 gün ve 2013/330-2015/369 sayılı hükmü onayan Dairemizin 30.01.2017 gün ve 2015/5596-2017/359 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında ve özellikle ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/554 Esas ve 2012/183 Karar sayılı dava dosyasında verilen kararın kuvvetli delil mahiyetinde bulunduğunun anlaşılmasına göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 275,00 TL para cezası ile bakiye 9,40 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, 15.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2469, Karar No: 2023/8063, Tarih: 26.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2018/2469 E.  ,  2023/8063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/61 E., 2015/18 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2015 tarihli ve 2014/61 Esas, 2015/18 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

B. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; sanıkların telefon görüşmelerine ilişkin HTS( tape) kayıtları, Sanık ...'in diğer sanık ...'tan uyuşturucu madde aldığına dair açık ikrarı ile sanık ...'in de uyuşturucu satışına yönelik görüşme içeriklerini teyit etmesi, sanık ...'in ikametindeki aramada da uyuşturucu madde ele geçirilmesi, sanıklar ve tanıkların sanık ...'ten uyuşturucu madde aldıklarını açıkça beyan etmeleri karşısında sanıkların mahkûmiyetleri yerine beraatlerine karar verilmesi nedeniyle hükümlerin bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

Dosya kapsamı ve delillere göre sanıkların mahkûm olması gerektiğine ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların örgütlü olarak uyuşturucu madde ticareti yaptığından bahisle haklarında iletişimlerinin tespitine, dinlenmesine ve kayda alınmasına dair kararın verildiği ve bu kapsamda yapılan operasyonda sanık ...'in ikametinde yapılan aramada hint keneviri tohumu ile hint keneviri bitkisinin, sanıkla birlikte yargılanan temyiz dışı diğer sanıkların ikametinde yapılan aramada da kenevir tohumlarının ele geçirildiği olayda; sanıkların soruşturma sırasında kan ve idrar örneklerinin alınmadığı, telefon dinleme kayıtları ile bağlantılı satış ya da bedelsiz devre ilişkin herhangi bir tespitin bulunmadığı, ele geçen az miktarda uyuşturucu madde ve ekili dişi hint keneviri bitkilerinin telefon dinleme kararlarının tamamen infazından sonra evlerde yapılan aramalarda ele geçtiği, kenevir tohumlarının suç teşkil etmediği gerekçesiyle sanıkların beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Mahkemenin, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair yeterli delil bulunmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik görülmediği; her

ne kadar sanıkların atılı suçu işlediklerine ilişkin telefon görüşmeleri, ikrarları, temyiz dışı bir kısım sanıklar ile tanıkların sanıklar aleyhine beyanı olsa da; sanık ...'te ve sanıklardan uyuşturucu madde aldıklarını beyan eden temyiz dışı bir kısım diğer sanıklar ile tanıklarda herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmediği, dosyada yer alan iletişim tespit tutanaklarında suç unsuru içeren telefon görüşmelerinin sanık ...'in ikametinde ele geçirilen kullanım miktarı sınırlarındaki uyuşturucu madde ile ilişkilendirilemeyeceği, sanık ...'in de ikametinde ele geçirilen uyuşturucu maddeyi başkalarına satacağına veya devredeceğine ilişkin kuşkuyu aşan kesin ve yeterli delil bulunmadığı ve ayrıca sanık ... hakkında ele geçen 0,5 gr esrar ile ilgili olarak kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hüküm kurulduğu anlaşıldığından Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2015 tarihli ve 2014/61 Esas, 2015/18 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15508, Karar No: 2024/2644, Tarih: 18.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/15508 E.  ,  2024/2644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1765 E., 2022/825 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen "beraat" kararı, istinaf mercii tarafından "mahkumiyet" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gökçebey Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2021 tarihli ve 2021/74 Esas, 2021/286 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.04.2022 tarihli ve 2021/1765 Esas, 2022/825 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik üst Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuğun neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 4.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 20 eşit taksitte ödenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi özetle; suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi özetle; suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Her ne kadar suça sürüklenen çocuğun mağdura karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de suça sürüklenen çocuğun suçlamayı inkar etmesi, mağdurun ve tanıkların çelişkili beyanları ve mağdurun yaralanmasının birden fazla kişinin bir arada olduğu kavga ortamında gerçekleşmesi birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve yeterli delil bulunmadığından beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuğun savunması, mağdurun beyanları, tanıkların anlatımları, mağdur hakkında Zonguldak Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 19.04.2021 tarihli rapor, sosyal inceleme raporu, yazı cevapları, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Olay günü bir tarafta suça sürüklenen çocuk ... ve kardeşi tanık ..., diğer tarafta mağdur ... ile tanık ... olmak üzere iki taraf arasında ters bakma meselesi yüzünden çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve kavga esnasında suça sürüklenen çocuğun mağduru burnuna yumruk atmak suretiyle hayati fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyen kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mağdurun olayın akabinde alınan beyanı ile uyumlu adli rapor içeriği uyarınca eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporun yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.04.2022 tarihli ve 2021/1765 Esas, 2022/825 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gökçebey Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.04.2024 tarihinde karar verildi.