muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13886, Karar No: 2024/2743, Tarih: 22.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/13886 E.  ,  2024/2743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1099 E., 2021/2274 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; İlk Derece Mahkemesince hükmolunan ceza, Bölge Adliye Mahkemesince artırıldığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve aynı maddenin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2020/1113 Esas ve 2021/607 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk

Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 3.140 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.10.2021 tarihli ve 2021/1099 Esas, 2021/2274 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine, "...Hüküm fıkrasının 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin uygulanmasına ilişkin (3.) bendinin hükümden çıkarılması, 62 nci maddesinin uygulanmasına ilişkin (4.) bendindeki "5 ay 7 gün" ibaresinin, "10 ay 25 gün" şeklinde ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına ilişkin (6.) bendinin "suçun işleniş şekli, sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK’nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının, 52/3. maddesi gereğince 325 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 6.500. TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," şeklinde değiştirilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanunun 280 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (f) bentleri gereğince, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, katılanın haksız eylemleri sonucunda olayın meydana geldiğine, haksız tahrik hükmünün gerekçe gösterilmeksizin uygulanmamasının hatalı olduğuna, verilen cezanın orantısız olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Katılanın Eskişehir Büyükşehir Belediyesine bağlı taşeron firmada tır şoförü olarak çalıştığı, olay günü iş yerinden çıktıktan sonra aynı firmada birlikte çalıştığı sanık ile tartışmaya başladıkları, katılanın sanığa kocakır piknik alanına gidip orada konuşalım dediği, birlikte kocakır piknik alanına gittikleri, burada tartışmaya devam ettikleri, tartışma sırasında sanığın kafasıyla katılanın burnuna vurduğu, yere düşen katılanın yüzüne tekme ile de vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayati fonksiyonlarını hafif (1.) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Katılan aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı ikrar etmiş, kolluk görevlilerince tanzim olunan tutanaklar, sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı'nın 12.03.2020 tarihli raporu dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde, Bölge Adliye Mahkemesinin "İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verebileceği düzenlenmiş olup bölge adliye mahkemesi tarafından “delil değerlendirmesi yapılması suretiyle” karar verilmesi için, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşma açılarak delil değerlendirilmesi yapıldıktan sonra, yerel mahkemenin aksine uygulama yapılmasına karar verilmesi halinde, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk hükmün kaldırılarak yeniden hüküm kurulması yerine, yazılı biçimde duruşma açılmadan delil değerlendirilmesi yapılmak suretiyle, 5237 sayılı Kanunun 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün kaldırılması ile istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle duruşma açılması gerektiğinin gözetilmemesi yönünden sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.10.2021 tarihli ve 2021/1099 Esas, 2021/2274 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası (b) bendi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15917, Karar No: 2018/5105, Tarih: 25.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/15917 E.  ,  2018/5105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Katılan ...'nin 04/07/2012 tarihli arama talepli şikayet dilekçeleri üzerine sanıklardan ...'e ait Keşan İlçesi Yayla Sahili'nde bulunan kitabevinde yapılan aramada 79 adet başka bir esere ait bandrol yapıştırılmış usulsüz bandrollü kitabın ele geçirildiği, sanıklardan ...'nın işlettiği ... İlçesi ... Caddesi'nde bulunan kitabevinde 43 adet başka bir esere ait bandrol yapıştırılmış usulsüz bandrollü kitabın ele geçirildiği, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilen temyiz dışı sanıklardan ...'ya ait ... İlçesi ... Caddesi'nde bulunan kitabevinde yapılan aramada 801 adet başka bir esere ait bandrol yapıştırılmış usulsüz bandrollü ve 928 adet bandrolsüz kitabın ele geçirildiği, sanık ...'in Edirne merkezinde ve Keşan ilçesinde olmak üzere birden fazla kitabevi sahibi olduğu, 05/07/2012 tarihinde yapılan aramadan önce ... İlçesi ... Caddesi ve ... Caddesi'nde bulunan ... Yayıncılık isimli kitabevlerini sanıklardan ...'ya içerisinde bulunan kitaplarla birlikte devrettiği, ...'nın ise devirden sonra eşi ... üzerine kayıtlı ... Caddesi'nde bulunan kitabevini işletmeye başladığı, ele geçirilen başka bir esere ait bandrol yapıştırılmış usulsüz bandrollü kitaplar incelendiğinde ... Yayıncılık tarafından başka eserler için alınan bandrollerin suça konu eserler üzerine yapıştırılmış olduğunun tespit edilmesi sebebiyle, temyize konu dosyada sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulduktan sonra ... Yayıncılık yetkilisi sanık ... hakkında suç duyurusunda bulunulduğu, Edirne Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21/05/2014 tarih ve 2014/2167 esas sayılı iddianamesiyle sanık ... hakkında Ceren Yayıncılık tarafından Bereket Kaybolmasın, Eski Yunanca Metin Örnekleri ve Açıklamaları, Modern Yunanca Dilbilgisi isimli kitaplar için 16/02/2011 tarihinde, Bir Yunan Karagözü isimli kitap için 18/02/2011 tarihinde satın alınan bandrollerin 68 adet başka eserlere yapıştırıldığı belirtilerek 5846 sayılı Kanun'un 81/10. maddesine aykırılık suçundan kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15/07/2014 tarih, 2014/239 esas, 2014/304 sayılı kararıyla sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmakla;

Sanık ...'in Edirne İli Keşan İlçesi'nde suç tarihinden önce ... Yayıncılık ve Kitabevi isimli iş yerini işlettiği dönemde başka eserler için satın aldığı bandrolleri yapılan aramalar sonucu ele geçirilen başka eserler üzerine yapıştırdıktan sonra usulsüz bandrollü kitaplarla birlikte iki ayrı iş yerini ...'ya devrettiği, ...'nde bulunan iş yerini ise kendisinin işletmeye devam ettiği, arama işleminin yapıldığı 05/07/2012 tarihinden önce sanık ... tarafından usulsüz bandrollü hale getirilen suça konu kitapların devredilen iş yerlerinde temyiz dışı sanık ... ve sanık ...'nın satışa arz etmeye devam ettikleri, sanık ...'in işletmeye devam ettiği iş yerinde de usulsüz bandrollü suça konu kitapların satışa arz edildiği, sanık ...'in usulüne uygun biçimde temin ettiği bandrolleri başka bir eser üzerinde tatbik ettikten sonra suça konu eserlerin bulunduğu iş yerlerini devredip, bir kısmını da satışa arz etmeye devam etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin tek suçu oluşturduğu anlaşıldığından, sanık ... hakkında suç duyurusunda bulunulması üzerine yapılan yargılama sonucunda Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15/07/2014 tarih, 2014/239 esas, 2014/304 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2016/7839 esası ile aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen dava dosyasının birleştirilip, tek mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplumu oluşturan bireyler olduğu, 5237 sayılı TCK'nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisine göre bu durumda yani suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireyler olması halinde tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılamayacağından meslek birliklerinin şikayetçi olması halinde de durumun değişmeyeceği cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle sanık ... hakkında Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29.03.2013 tarih 2012/389 esas, 2013/199 sayılı kararı ile verilip kesinleşen dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosyanın akıbeti araştırılıp incelenerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

Anılan dosyanın akıbeti araştırılıp incelenerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

2-5237 sayılı Kanun’un 43. maddesindeki kişi tabiriyle kastedilenin suçun mağduru olması, haklara tecavüzün önlenmesi başlıklı 5846 sayılı Kanun’un 81. maddesinde düzenlenen bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçunda Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireyler olması, bandrol yükümlülüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71. maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde de bu durumun değişmeyeceği, zira 5237 sayılı TCK’nın hazırlanmasında esas alınan suç genel teorisine göre tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılmayacağı anlaşıldığından, farklı kitaplar için alınan bandrollerin birden fazla kitaplara yapıştırılarak kullanılması sebebiyle sanık hakkında TCK’nın 43. maddesinin 2. fıkrasının uygulanma olanağı bulunmadığı halde anılan fıkra uygulanarak fazla ceza tayini,

3-5846 sayılı Kanun'un 71/1. maddesinde hapis cezası ile adli para cezasının seçimlik olarak öngörülmesine rağmen sanıklar hakkında hapis ve adli para cezalarına birlikte hükmedilmesi,

4-Seçimlik ceza öngören suçlarda hapis cezasının tercih edilmesi halinde bu cezanın ancak adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlara çevrilebileceği gözetilmeyerek, TCK'nın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

5-5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi gereğince cezada artırım yapılıp 1 yıl 8 ay hapis ve 7 gün adli para cezasına hükmedildikten sonra aynı kanunun 62. maddesi gereğince indirim yapılıp 1 yıl 4 ay 20 gün hapis ve 5 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken 1 yıl 4 ay hapis ve 5 gün adli para cezası şeklinde eksik ceza tayini,

6-Sanıklara verilen 1 yıl 4 ay hapis cezasının kısa süreli olmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi,

7-5237 sayılı TCK'nın 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca sanıklar hakkında hükmedilen 1 yıl 4 ay hapis cezasının 485 gün adli para cezasına çevrilip günlüğü 20 TL'den hesap edilerek 9700 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 9600 TL adli para cezası şeklinde eksik ceza tayini,

8-Suç tarihinin 05/07/2012 olmasına rağmen karar başlığında 25/06/2012 şeklinde gösterilmesi,

7-5237 sayılı TCK'nın 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca sanıklar hakkında hükmedilen 1 yıl 4 ay hapis cezasının 485 gün adli para cezasına çevrilip günlüğü 20 TL'den hesap edilerek 9700 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 9600 TL adli para cezası şeklinde eksik ceza tayini,

8-Suç tarihinin 05/07/2012 olmasına rağmen karar başlığında 25/06/2012 şeklinde gösterilmesi,

Kanuna aykırı ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yeniden kurulacak hükümlerde CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15451, Karar No: 2022/18203, Tarih: 05.12.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/15451 E.  ,  2022/18203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Müşteki Sağlık Bakanlığının temyiz istemine yönelik olarak;

Açılan kamu davasının niteliğine göre, 1219 sayılı Yasaya muhalefet suçundan doğrudan zarar görmeyen müşteki Sağlık Bakanlığının davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, anılan bakanlığın vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Sanık müdafinin temyiz istemine yönelik olarak;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın Kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, hükmün ONANMASINA, 05/12/2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Uzman psikolog olan sanığın muayenehanesinde, medrotik marka mora-Nova tip olarak kayıtlı cihaz bulunduğundan sigara bırakmaya yönelik bahsedilen cihazla tedavi yaptığından bahisle 1219 sayılı kanunun maddesince mahkumiyet kararı verilmiş olup;

11.4.1928 tarihli ve 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı San’atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun’un 1’inci maddesinde “Türkiye Cumhuriyet dahlinde tababet icra ve herhangi surette olursa olsun hasta tedavi edebilmek için tıp fakültesinden diploma sahibi olmak şarttır.” hükmü yer almaktadır.

Sağlık meslek mensuplarının görev ve yetkilerine ilişkin bir başka düzenleme ise Sağlık Bakanlığı’ınca çıkarılan ve 22.5.2022 tarihli ve 29007 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Sağlık Meslek Mensupları ile Sağlık Hizmetlerinde Çalışan Diğer Meslek Mensuplarının İş ve Görev Tanımlarına Dair Yönetmeliktir.

Bu Yönetmeliğin EK-1/A kısmında hastalık olarak tanımlanmayan durumlar belirtilmiş ve bu durumlarda klinik psikologların hekimin teşhis ve tedavisinde bağlı olmadan psikoterapi yapabileceği durumlar listelenmiştir.

EK-1/A’da Sağlık servislerine diğer danışma ve tıbbi tavsiye için gelen kişiler kısmının (5) numaralı bendine “Tütün kötüye kullanımı için danışma” hükmü yer almaktadır.

Anılan Yönetmeliğin Ek-2 kısmında ise Psikologların görevleri kısmında,

b) Uluslararası teşhis ve sınıflama sistemlerinde hastalık olarak tanımlanmayan psikologları doğrudan ilgilendiren durumlarda ayaktan, yatan ve kronik hastalığı olan hastalara ve yakınlarına klinik psikoloğun ve/veya psikiyatri uzmanının sorumluluğunda psikolojik destek hizmetleri verir.

Anılan Yönetmeliğin Ek-2 kısmında ise Psikologların görevleri kısmında,

b) Uluslararası teşhis ve sınıflama sistemlerinde hastalık olarak tanımlanmayan psikologları doğrudan ilgilendiren durumlarda ayaktan, yatan ve kronik hastalığı olan hastalara ve yakınlarına klinik psikoloğun ve/veya psikiyatri uzmanının sorumluluğunda psikolojik destek hizmetleri verir.

c) Toplum ruh sağlığını korumaya yönelik faaliyetlerde görev alır.

d) Psikoteknik değerlendirme yapar,

e) Eğitimini almış olduğu alanda hastalara, hasta yakınlarına, ekipteki tüm elemanlara duygu, düşünce, davranış ve bedensel hastalıkların ilişkileri, tutumların ve davranışların değiştirilmesi, stres gibi insan davranışları, hakkında kurumsal ve uygulamalı bilgi verir.”

Hükümleri yer almaktadır.

Bu açıklamalardan da anlaşılabileceği üzere sigara içmek yönündeki “kişisel bir davranış tercihi’nin değiştirilmesinde psikolojik yardım son derece önemli olduğu gibi, toplum sağlığını tehdit eden sigara bıraktırma yönündeki psikolojik yardım kamu sağlığını iyileştirmeye yönelik bir eylemdir.

Sigara bağımlılığı bir hastalık kabul edilmediğinden sadece tıp fakültesinden diploma sahibi olanların müdahalesi düşünülemez, Toplumun her kesiminin bu alışkanlığı önlemeye çalışması teşvik edilmiştir.

Ez cümle, "sigarayı bıraktırma için yapılan tavsiyeler" hasta tedavi etmek olarak değerlendirilemeyeceği, sigarayı bıraktırma yönünde uzman psikologca yapılan telkin ve tavsiyeler sebebiyle bir suçun oluşması mümkün görülmemektedir.

Yine sanığın muayenehanesinde bulunan cihazla kimleri tedavi ettiği tespit edilemediği gibi dosyada mevcut bilirkişi heyetinin raporunda sözkonusu cihazın alternatif tıp uygulamaları arasında bulunmadığının belirtilmesi karşısında doktor olmayanlarca kullanılmasının yasak olduğu sonucuna ulaşılmaz.

Açıklanan nedenlerle suç oluşmayacağından sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken sayın çoğunluğun onama kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2022/11182, Karar No: 2022/15899, Tarih: 30.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/11182 E.  ,  2022/15899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne dair verilen karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 04.02.2019 tarih 2019/İHK-1174 sayılı itirazın reddine dair kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın, 02.11.2014 tarihinde yaya konumundaki müvekkiline çarpması sonucu müvekkilinin yaralandığını ve iş gücü kaybının oluştuğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.100,00 TL sürekli iş göremezlik, 410,00 TL bakıcı gideri ve 500,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalı ... şirketinden tahsilini talep etmiş; bedel artırım dilekçesiyle dava değerini, 58.989,00 TL sürekli iş göremezlik, 2.605,00 TL bakıcı gideri ve 4.265,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı olarak artırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından; davanın kabulü ile 58.989,00 TL sürekli iş göremezlik, 2.605,00 TL bakıcı gideri ve 4.265,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının 03.08.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ... şirketinden tahsiline karar verilmiş; karara karşı davalı vekili tarafından itiraz yoluna başvurulmuştur. İtiraz Hakem Heyetince, davalının itirazının reddine karar verilmiş, bu karara karşı davalı vekili temyiz yoluna başvurmuştur.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu yaralanmadan kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın 266. ve devamı maddeleri gereğince çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir.

Dava konusu kazaya ilişkin olay günü polis memurlarınca tanzim edilen kaza tespit tutanağında; davalı taraf araç sürücüsünün, yol trafik ve hava koşullarına dikkat etmediği ve takograf çıktısına göre 4,5 saatten fazla araç sürdüğünden taşıt kullanma süresi dışında araç kullanma nedeniyle kusurlu olduğu belirtilmiş, davacı yaya yönünden kusur tespiti yapılmamıştır. Kesinleşen ceza dosyasında hükme esas alınan 08.01.2015 tarihli ATK İstanbul Trafik İhtisas Dairesi raporunda; davalının trafik sigortacısı olduğu araç sürücüsünün tali kusurlu olduğu tespit edilmiş, davacı yaya yönünden kusur değerlendirilmesi yapılmamıştır. Aynı kaza nedeniyle başka tahkim