muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15764, Karar No: 2020/5833, Tarih: 17.06.2020

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, ara alt işveren olan davalı Bakırköy Akıl Hastanesi Vakfı İktisadi İşletmesine karşı açılan dava da davacının 01.06.1999-16.09.2001 tarihleri arasında davacının çalıştığı, 2001 yılından bu yana hem genel zamanaşımı olan 10 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği ayrıca devreden işverenin sorumluluğunu düzenleyen İş Kanunu 6. maddesindeki öngörülen sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının alt işverenlerde fesih tarihine kadar çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle kıdem tazminatı açısından hem devir sonrası 2 yıllık sorumluluk ve hem de zamanaşımı dikkate alınmaz. Mahkemece hatalı gerekçe ile davalı Bakırköy Akıl Hastanesi Vakfı İktisadi İşletmesine karşı açılan davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

3-Davacı ara alt işveren olan davalı ... Kur. Bil. İşlem Hizm. San. Tic. Ltd. Şti’nde 01.01.2014-31.03.2014 tarihleri arasında çalışmıştır.

Mahkemece bu davalı hakkında çalışmanın bir yıllık sürenin altında kaldığı, sorumluluğunun bulunmayacağı gerekçesiyle bu davalı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı ... ... Bilgi İşlem Hizm. San. Tic. Ltd. Şti. şirketi hakkında bu işyerinde çalışılan süre ile sorumlu olup, kıdem tazminatından devir tarihindeki ücret ve süreye göre sorumlu tutulması gerekirken hatalı gerekçe ile reddi hatalıdır.

4-Mahkemece davacının emeklilik nedeniyle iş akdinin sona erdiği kabul edilmiştir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının emeklilik tarihinin 28.04.2014 tarihi olduğu anlaşılmaktadır. Fakat emeklilik tarihi olarak 31.03.2014 tarihinin esas alınarak bu tarih itibariyle faiz yürütülmesi ayrı bir bozma nedenidir.

5-Davalı bakanlığın harçtan muaf olmasına rağmen yargılama giderlerine harç dahil edilerek aleyhine harçtan sorumlu tutulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

4-Mahkemece davacının emeklilik nedeniyle iş akdinin sona erdiği kabul edilmiştir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının emeklilik tarihinin 28.04.2014 tarihi olduğu anlaşılmaktadır. Fakat emeklilik tarihi olarak 31.03.2014 tarihinin esas alınarak bu tarih itibariyle faiz yürütülmesi ayrı bir bozma nedenidir.

5-Davalı bakanlığın harçtan muaf olmasına rağmen yargılama giderlerine harç dahil edilerek aleyhine harçtan sorumlu tutulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.06.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32569, Karar No: 2016/12731, Tarih: 26.05.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/32569 E.  ,  2016/12731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Sanık ...'ın mahkumiyetine, sanık ... hakkındaki kamu davasının düşürülmesine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının düşürülmesine dair hükme yönelik mağdur ... 'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

03/10/2013 tarihli oturumda mağdur ... 'ın 'sanık ...'den şikayetçi olmadığını' beyan etmesine göre, 'katılan' sıfatı bulunmayan mağdurun 5271 sayılı CMK'nun 242/1 ve 260/1 maddeleri gereğince hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mağdur ... hakkındaki ... Devlet Hastanesi Cildiye uzmanınca düzenlenen 03/11/2008 günlü raporda yaralanmasının çehrede sabit ize neden olduğu belirtilmesine rağmen ;31/12/2013 günlü ... Devlet Hastanesi Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi uzmanınca düzenlenen raporda yaralanmasından dolayı sabit eser niteliğinde yara izi oluşmadığının belirtilmesine göre ,raporlar arasında gözüken açık çelişki karşısında,mağdurun Adli Tıp Kurumundan yeniden aldırılacak adli rapor sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 26/05/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1314, Karar No: 2011/2795, Tarih: 10.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1314 E.  ,  2011/2795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PAZAR(RİZE) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/03/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına kayıtlı 1572 parsel sayılı taşınmazın, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, sınırlarında dere ve deniz bulunduğunu, sınırların değişebilir nitelikte olduğunu ileri sürerek, 3402 ve 3621 Sayılı Yasalar uyarınca kıyıda kalan kısımların tapu kayıtlarının iptaline, geri kalan kısmın Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı T.davanın reddini savunmuş, diğer davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, dairece; “davalılardan N. G. dava tarihi olan 13.10.2003 den önce öldüğü, dosya içerisinde bulunan Ardeşen Sulh Hukuk Mahkemesinin 2003/219 esas-238 karar sayılı ilamı ile sabittir. Bilindiği üzere 4.5.1978 tarih 4/5 Sayılı İnançları Birleştirme kararı uyarınca ölü kişi hakkında dava açılamaz. Hal böyle olunca, dava tarihinden önce öldüğü anlaşılan davalı Nusret Gencer aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir” gerekçesiyle bozulması üzerine bozmaya uyularak mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Talat tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi . .raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamında belirtildiği şekilde işlem ifa edilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması kural olarak doğru ise de, davacı Hazinenin açmış olduğu davada, çekişme konusu taşınmazda yapılan uygulama sonucu düzenlenen teknik bilirkişinin krokisinde (A) ve (B) harfleri ile gösterilen bölümlerin 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre tanımı 3621 Sayılı Yasanın 4.maddesinde yapılan kıyıda kaldığı, taşınmazın bu niteliği itibariyle Türk Medeni Kanununun 999.maddesi uyarınca sicilden terkini gereken hale geldiği açıktır.

Esasen mahkemece de bu yönde karar verilmiştir. Oysa, çekişme konusu taşınmaz paylı mülkiyet üzere olup, önceki daire bozma kararında paydaşlardan N.G.dava tarihi itibariyle ölü olduğu ve ölü kişi aleyhine dava açamayacağı, bu nedenle onun hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gereğine değinilerek karar bozulmuş ve mahkemece bu bozmaya uyularak taşınmazın kendisine husumet tevcih edilen davalıların payları oranında iptaline ve kütükten terkinine karar verilmiş, N.G.ait pay ayakta tutulmuştur.

Hemen belirtilmelidir ki, sicillerin tutulması kamu düzeni ile ilgili olup, hakim doğru sicil oluşturmakla yükümlüdür. Dava konusu taşınmazın Anayasanın 43.maddesinde düzenlenen kıyıda kaldığı saptandığına göre, bir kısım paylar kütükten terkin edilirken bir kısım payların ayakta bırakılması tapu tekniği ve dolu pafta sistemine aykırıdır.

Hemen belirtilmelidir ki, sicillerin tutulması kamu düzeni ile ilgili olup, hakim doğru sicil oluşturmakla yükümlüdür. Dava konusu taşınmazın Anayasanın 43.maddesinde düzenlenen kıyıda kaldığı saptandığına göre, bir kısım paylar kütükten terkin edilirken bir kısım payların ayakta bırakılması tapu tekniği ve dolu pafta sistemine aykırıdır.

Her nekadar, bozma kararına uyulmuş olmakla taraflar yararına kazanılmış hak olgusu meydana gelirse de, maddi hataya dayalı usule ilişkin bozma kararlarına uyulmuş olması kazanılmış hak doğurmaz.

Öyleyse, dava ekonomisi bakımından davacıya paydaş N.G.in tüm mirasçıları aleyhine dava açma olanağı tanınması, açıldığı takdirde eldeki dava ile birleştirilmesi, ondan sonra bir karar verilmesi için karar bozulmalıdır.

Davalı T.ın temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5367, Karar No: 2022/2736, Tarih: 22.03.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/5367 E.  ,  2022/2736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Katılma Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 22.03.2022 günü duruşmalı temyiz eden davalı ... vekili Av. ... ... geldi. Karşı taraf davacı ... ve vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin tarafsızlığı, adil yargılanma hakkının zımni bir unsuru olup, medeni yargıda hâkimlerin tarafsızlığını sağlayabilmek için muhtelif hükümler sevk edilmiştir. Bunların başında hakimin davaya bakmaktan yasaklı olması (6100 sayılı HMK m. 34-35) ve hâkimin reddi (m.36) kurumları sayılabilir. Diğer yandan mahkemenin kanuna uygun teşekkül etmemiş olması (HMK 375/1-a) ve davaya bakması yasaklı olan veya hakkındaki ret talebi merciince kesin olarak kabul edilen hâkimin davaya bakarak hükmünü vermesi ve bilahare bu hükmün kesinleşmesi, yargılamanın iadesi sebebi olarak kabul edilmiş (m. 375/1-b) ve hâkimlerin kayırma, taraf tutma ya da taraflardan biriyle kin veya düşmanlığı nedeniyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar vermeleri ise sorumluluk sebebi sayılmıştır (m.46/1-a).

Hâkimlerin tarafsızlığını sağlamaya yönelik bu hükümlerden 6100 sayılı Kanunun 34. maddesinde düzenlenen davaya bakması yasak olan hâkimin davaya bakmış olması kamu düzenine ilişkin olduğundan re’sen dikkate alınır ve davadan çekinmesi gereken hâkimin karar vermiş olması mutlak bozma nedenidir. Anılan Kanun’un 36. maddesine göre ise hâkimin tarafsızlığından şüpheyi gerektiren önemli bir sebebin bulunması hâlinde, taraflardan biri hâkimi reddedebileceği gibi, hâkim de bizzat çekilebilir. Bu hâllerde hâkimin reddi sebebinin varlığı kabul edilmiştir. Bunlardan özellikle (c) bendinde, davada tanık veya bilirkişi olarak dinlenmiş veya hâkim ya da hakem sıfatıyla hareket etmiş olmak, hâkimin tarafsızlığından şüpheyi gerektiren önemli sebepler arasında sayılmıştır. Kararı veren istinaf mahkemesinin kanuna uygun şekilde teşekkül etmemiş olması da mutlak temyiz sebeplerinden biridir. Öte yandan, mutlak bozma sebebi dışında kalan usul hukukuna ilişkin aykırılıkların ise hüküm sonucunu etkileyecek nitelikte olması gerekir (HMK m. 371-1-ç).

Dosyanın incelenmesinde, ilk derece mahkemesinde yargılamanın büyük bir kısmını yürüten hâkimin, bu kez bölge adliye mahkemesinde daire başkanı sıfatıyla davalının istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükme katılmış olduğu anlaşılmaktadır. Davalının temyiz sebepleri arasında bu hususa da yer verdiği görülmüştür.

Dosyanın incelenmesinde, ilk derece mahkemesinde yargılamanın büyük bir kısmını yürüten hâkimin, bu kez bölge adliye mahkemesinde daire başkanı sıfatıyla davalının istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükme katılmış olduğu anlaşılmaktadır. Davalının temyiz sebepleri arasında bu hususa da yer verdiği görülmüştür.

Bu durumda; istinaf mahkemesi heyetinin usule uygun şekilde oluşturularak davalının istinaf başvurusunun yeniden incelenmek suretiyle hüküm tesisi gerektiğinden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının esası incelenmeksizin bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 3.815 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oy birliğiyle karar verildi. 22.03.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/13713, Karar No: 2017/24101, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13713 E.  ,  2017/24101 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.