muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11959, Karar No: 2021/5227, Tarih: 17.05.2021

2- Sanık hakkında belirlenen temel cezada TCK'nun 61. maddesi uyarınca teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanunun 3/18. maddesinde değişiklik yapıldığı gözetilerek, sanığın kaçak olarak ülkeye sokulan suça konu eşyayı ticari maksatla bulundurmak eyleminden dolayı 5607 sayılı Kanunun 3/10. maddesindeki "Kaçakçılık suçunun konusunu oluşturan eşyanın akaryakıt ile tütün, tütün mamulleri, etil alkol metanol ve alkollü içkiler olması halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek cezalar yarısından iki katına kadar arttırılır, ancak bu fıkranın uygulanması suretiyle verilecek ceza üç yıldan az olamaz." şeklindeki düzenlemeye göre 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/5-10. maddeleri ile 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanunun 3/18. maddelerinin ilgili tüm hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe kanunun belirlenmesi zorunluluğu,

3- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

4- Suça konu gümrük kaçağı eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle TCK'nin 54/4. maddesi gereğince müsaderesi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12287, Karar No: 2025/3113, Tarih: 05.03.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/12287 E.  ,  2025/3113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesiyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine ve Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 27.09.2024 tarihli ve 2024/2106 Esas, 2024/1268 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5229, Karar No: 2019/8943, Tarih: 26.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/5229 E.  ,  2019/8943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...'ın ... eczanesi, ...'ın ... eczanesi, ...'ın ... eczanesi, ...'un ... eczanesi sahibi oldukları, yine sanıklardan ..., ..., ...'in ... eczanesinin; sanıklar ..., ..., ..., ...'in ... eczanesinin; sanıklar ..., ..., ...'ün ... eczanesi; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in ise ... eczanesinin çalışanları oldukları, sanıkların ellerinde bulundurdukları sosyal güvencesi bulunan hastalara ait sağlık karnelerini toplu olarak doktorlara götürmek suretiyle gerçekte ihtiyaç olmadığı halde ilaçları reçete ettirdikleri, reçete edilen ilaçların küpürlerinin kesilerek sistemden düşümünün yapıldığı ve sosyal güvenlik kurumundan ilacın ücretinin tahsil edildiği, küpürü kesilen ilaçların daha sonra sosyal güvencesi olmayan diğer vatandaşlara nakit karşılığında satışının yapıldığı, bu şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen somut olayda;

Sanıkların savunması, katılan beyanı ile tüm dosya kapsamından sağlık karnesi ve yeşil kartların eczanelerde hak sahiplerinin bilgisi dahilinde bulunduruluyor olmasının hak sahiplerinin tanık sıfatı ile alınan beyanlarıyla teyit edildiği, eczane sahipleri ve çalışanları ile birlikte hareket ettiği iddia edilen Aybastı Devlet Hastanesi ve Sağlık Ocağı'nda görevli doktorlar hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, sağlık karneleri, yeşil kartlar, reçeteler ve el konulan diğer malzemeler üzerinde yapılan kriminal incelemelerde, belgeler ile ilaç kutu ve küpürleri üzerinde eczacılar ile eczane çalışanları sanıkların eli ürünü olan herhangi bir yazı ve imzaya rastlanılmadığı ve doktorlarca reçetelerin kendileri tarafından hastane ortamında yazılmış olduğu anlaşıldığından atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4268, Karar No: 2012/5533, Tarih: 10.04.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/4268 E.  ,  2012/5533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2009/20250-3001 sayılı bozma kararında özetle; “Mahkemece, hava fotoğrafı ve memleket haritasının uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu, Orman Yüksek Mühendisleri ..., ... ve ...’dan oluşan bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporlarda "Taşınmazın memleket haritasında yeşil renkli ancak, orman ağacı sembolleri bulunmayan alanda kaldığı, haritada yeşil gösterilen her alanın ormanı ifade etmeyeceği, taşınmaz ve çevresinde fındık ağaçları bulunması nedeniyle, haritadaki yeşil rengin fındık ağaçlarını göstermiş olabileceği belirtilerek taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunu" bildirmişlerdir.

Ne var ki; askeri amaçlar için üretilen 1/25000 ölçekli memleket haritalarında yeşil ile renklendirilen yerlerin, üzerinde kapalılık teşkil eden ağaçlar bulunan taşınmazları ifade ettiği, ayrıca bu ağaçların cinsi, yaşı ve boyları konusunda memleket haritasında, meyvelik, bağlık, çalılık, fidanlık, fındıklık büyük yapraklı orman ağacı, ibreli orman ağacı, küçük yapraklı orman ağacı sembollerinin gösterildiği bilinen bir gerçektir. Bilirkişiler çekişmeli parselin fındık ağacı ile kaplı olması nedeniyle yeşil renkli olarak gösterilen alanda kaldığını bildirmiş iseler de memleket haritası üzerindeki semboller incelendiğinde taşınmazın bulunduğu yer ve etrafında çam, kestane, fındık ve ıhlamur sembolleri ile işaretlendiği, taşınmazın gösterilen yerdeki büyük yapraklı orman ağacı sembolleri yönünden hiçbir açıklama getirilmediği görülmüştür. Ayrıca, daha eski tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritalarının bulunup bulunmadığı araştırılmadan 1966 tarihli memleket haritası ile 1973 tarihli hava fotoğrafları uygulanmıştır.

Bu durumda; mahkemece, bölgeye ait en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları bulunduğu yerden getirtilmeli, önceki bilirkişiler dışında serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir uzman orman mühendisi, bir harita mühendisi veya bir fen elemanı bilirkişi aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte en eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğrafları, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler uzman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; memleket haritası ve kadastro paftası ölçekleri eşitlenip birbiri üzerine aplike edilerek çekişmeli ve komşu taşınmazların memleket haritasına göre, konumu saptanıp; bu harita ile irtibatını duraksamaya yer vermeyecek biçimde gösteren, memleket haritasındaki renkleri ve işaretleri aynen içeren, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan kroki düzenlettirilerek, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı tereddütte yer vermeyecek biçimde saptanmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir

karar verilme” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra, davanın reddi ile dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3793, Karar No: 2011/8338, Tarih: 18.07.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/3793 E.  ,  2011/8338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davalıların tahliyesine karar verilmiş ve hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, dava dilekçesinde, davalı ...’in müvekkillerine ait taşınmazda kiracı olduğunu, müvekkillerinin taşınmazın 1.katı ile davaya konu zemin katı birleştirerek işyerini genişletmek istediklerini, buna ilişkin tadilat projesinin 21.08.2008 tarihinde ruhsata bağlandığını, tadilatın esaslı ve imar amaçlı olduğunu belirterek davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili kira sözleşmesinin kiracı olarak ...ve ... tarafından imzalanmasına rağmen davanın sadece ...’e karşı açıldığını, husumetin eksik tevcih edildiğini, yasal süresi içinde kiracılara karşı birlikte dava açılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece 25.03.2010 tarihli duruşmada ...’in de davaya dahil edilmesine karar verilmiştir.

Tahliye isteği bölünebilir nitelikte olmadığından, birden fazla kiracı bulunması halinde davanın hepsine karşı açılması gerekir. Bu husus zorunlu dava arkadaşlığının bir sonucudur. Sözleşmedeki kiracılardan sadece biri hakkında dava açılması halinde bu eksikliğin dahili dava yolu ile giderilmesi mümkün değildir. Kiracılar birden fazla olup ta hepsi hakkında dava açıldıktan sonra bir kısmı hakkında davadan feragat edilirse diğer kiracılar bakımından da davanın reddine karar verilmesi gerekir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.12.2008 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme kiracı sıfatıyla ...ve ... tarafından imzalanmıştır. Bu durumda ... ve ...’nın taşınmazda birlikte kiracı olduklarının kabulü gerekir. Yukarıda açıklandığı üzere bu iki kiracı arasındaki mecburi dava arkadaşlığı bulunduğundan her ikisi hakkında birlikte dava açılması zorunludur. Dava kiracı ... hakkında açılmış olup diğer kiracı ....’nın sonradan davaya dahil edilmesi usul ve yasaya uygun bulunmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

3793-8338

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18.7.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14834, Karar No: 2012/39341, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/14834 E.  ,  2012/39341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay tarihinden on gün önce kendisine ait yeşil kart ile kayınvalidesini muayene ettiren sanığın ,olay günü kontrol için yeniden kayınvalidesini hastaneye götürüp kendisine ait yeşil kartı kullanarak kayıt işlemi yaptırmak istediği esnada, bu kez görevli memurlarca aradaki yaş farkından şüphelenilerek yeşil kartın gerçekte sanığa ait olduğunun anlaşıldığı somut olayda, durumun farkedilmesi nedeniyle hile unsurunun bulunmadığı ,ilk muayenenin yapıldığı durumda da görevlilerce gerekli dikkat ve özen gösterilmiş olsaydı gerçeğin rahatlıkla farkedilebileceği kabul edilerek sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturmayacağına dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7363, Karar No: 2015/844, Tarih: 20.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7363 E.  ,  2015/844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyize konu kararın, katılanın yüzüne karşı 09.11.2010 tarihinde verildiği, temyiz süresinin son günü olan 16.11.2010 tarihinin resmi tatil olması nedeniyle, katılan tarafından kararın takip eden ilk iş günü olan 22.11.2010 tarihinde temyiz etmiş olduğu, dolayısıyla katılanın temyiz başvurusunun süresinde olduğu belirlenilerek yapılan incelmede,

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının,kamu meslek kuruluşlarının,siyasî parti,vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum yada kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi,bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kullanılmasının,ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir. Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma,bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Sanıkların eylem ve fikir birliği içinde katılanın imza ettiği ancak diğer kısımları boş olan senedi, katılanın evinden çaldıkları, sonrasında üzerini 29.000 TL ve alacaklısı olarak da sanık ... olacak şekilde doldurdukları, sonrasında sanık ...’nın bu senedi kullanarak katılan hakkında icra takibi başlattığı, daha sonra sanık ..’nin akrabası olan katılanın borçlu olarak gözüktüğü, alacaklının ise kendisi olduğu, suça konu 13.01.2002 düzenlenme tarihli ve 13.01.2005 vade tarihli senedi düzenlediği, sonrasında senedi ciro ederek diğer sanık ...’ya verdiği, ...’nın da suça konu senedi kullanarak katılan aleyhine icra takibi başlattığı, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda,

Katılanın yargılamanın her aşamasında suça konu 29.000 TL'lik senedin evinden keşide kısmı ancak diğer yerleri boş bir şekilde çalındığını, sonrasında sanıklar tarafından senedin üzerinin doldurduğunu ve hakkında icra takibi başlatıldığını beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, söz konusu eylem nedeniyle katılanın adli makamlara herhangi bir şikayetinin olup olmadığı, var ise akıbetinin ne olduğunun araştırılarak evrak örneklerinin dosya içine konulması, ayrıca yine sanıkların savunmalarında, katılan ile aralarında para alışverişinden dolayı bir kısım senetleri aldıklarını ifade etmeleri, buna ilişkin sanık...nun hükümden sonra dosyaya sunduğu dilekçesi ekinde katılan tarafından kendilerine verilen iki adet imzalı boş senet olduğunun anlaşılması karşısında, sözkonusu senetlerin katılan tarafından sanıklara, imzalanarak verilip verilmediğinin araştırılarak, sonucuna göre. sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4444, Karar No: 2025/1955, Tarih: 17.02.2025

**5. Ceza Dairesi         2022/4444 E.  ,  2025/1955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Ancak;

Suç tarihinde Yenice Asliye Hukuk Mahkemesinde zabıt katibi olarak görev yapan sanık hakkında, bilirkişi raporu aldırılmak üzere dosyanın Ankara Nöbetçi İş Mahkemesine gönderilmesine ilişkin mahkeme ara kararı gereğince davacı tarafından vezneye yatırılan bilirkişi ücreti ve dosya gidiş dönüş masrafının yazı işleri müdürünce sanığa teslim edildiği, sanığın dosyayı mahkemesine gönderdiği ancak bilirkişi ücretini havale etmeyerek uhdesinde tuttuğu iddiasıyla zimmet suçundan açılan kamu davasında; suç tarihinde yürürlükte bulunan Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 16/1. maddesindeki "Tutanak yazıcıları, mübaşirler bir muamelenin yapılması için ödenmesi gerekli harç ve masrafları iş sahiplerinden alamazlar", 17. maddesindeki "Harç ve yargılama masraflarının tahsili işi kendisine verilmiş olan kalem şefi (yazı işleri müdürü) veya muavini vazife sebebiyle yerlerinden ayrıldıkları zaman iş sahiplerinin beklememesi için tedbir alırlar, bu tedbirleri reis veya hakimin tasvibine arz ederler" ve 33. maddesindeki "Keşif ve tatbikat mahallinde şahit dinleme gibi mahkeme dışında yapılacak muameleler için iş sahibi tarafından evvelce yatırılmış olan ücret, zabıt katibi tarafından vaktinde vezneden veya Kalem Şefi veya Muavininden avans olarak alınır ve muamelenin yapılması sonunda hakimin izni ile müstehliklerine verilir. Parayı alanları imzaları, taalluk ettiği evrak altına alınır. Avans olarak alınan paranın mahsubu yapıldıktan sonra geriye bir miktar para kalırsa o parayı zabıt katibi vezneye yatırır; vezne bulunmayan yerlerde Kalem Şefi veya Muavinine verir. Bu memurlar artan veya kendilerine verilen parayı sahiplerine reddiyat makbuzu mukabilinde geri verirler. Bu işlerin yapılmamasından veya geciktirilmesinden zabıt katibi ve kalem şefi ve muavini mesuldür" biçimindeki düzenlemelerle, daha sonra yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği ile Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelikte yer alan hükümler dikkate alındığında, Yenice Adliyesinde Asliye Hukuk Mahkemesi zabıt katibi olarak görev yapan sanığın, tebligat, bilirkişi ve sair yargılama masrafları olarak yazı işleri müdürü tarafından PTT kanalıyla ilgili yerlere göndermesi için reddiyat makbuzu ile kendisine verilen paraların posta idaresine teslimi hususunda görevlendirilmesinin yasal olarak mümkün olmaması karşısında, suça konu paraların kendisine görevi nedeniyle tevdi edilmiş sayılamayacağı ve bu nedenle sabit görülen eylemlerinde zimmet suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, hizmet sebebiyle güveni kötüye kullanma suçu niteliğinde olduğu gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu sanık hakkında zimmet suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Sanığın zimmetine geçirdiği kabul edilen 750,00 TL'nin suç tarihindeki ekonomik koşullara ve Dairemiz uygulamalarına göre değer azlığı sınırında kalması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 249. maddesinin uygulanması gerektiğinin nazara alınmaması,

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-a madde, fıkra ve bendinde düzenlenen hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. madde ve fıkrası gereğince, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasından yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca hükmün BOZULMASINA 17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.