muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7603, Karar No: 2023/14033, Tarih: 10.10.2023

3. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi ile 53 üncü maddesinin ikinci fıkrası.

4. 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un (6772 sayılı Kanun) 1 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, 6111 sayılı Kanun gereğince davalı Kuruma devredilen davacı işçinin ücret, özlük ile mali haklarının belirlenmesinde hangi toplu ... sözleşmesinin uygulanması gerektiği ve bu bağlamda devir tarihi itibarıyla devralan Kurumun tarafı olduğu toplu ... sözleşmelerinden yararlanma şartlarını taşıyıp taşımadığı noktalarında toplanmaktadır. Kararın İlgili hukuk kısmında yer verilen 6111 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin altıncı fıkrasındaki düzenleme bir geçiş düzenlemesi mahiyetindedir. Bu hükümden, devir esnasında yararlandığı bir toplu ... sözleşmesi bulunan devredilen işçinin ücret ile diğer malî ve sosyal haklarının; devrolduğu işyerinde yararlanma hakkına sahip olduğu yeni bir toplu ... sözleşmesi imzalanıncaya kadar, devir öncesinde yürürlüğü devam eden toplu ... sözleşmesi hükümlerine tâbi olacağı anlaşılmaktadır.

3. Davacının nakledildiği işyerinde yeni bir toplu ... sözleşmesi düzenleninceye kadar nakilden önce tâbi olduğu toplu ... sözleşmesinden yararlanmayı sürdürmesi Kanun'un açık hükmünün gereğidir. Bu itibarla söz konusu toplu ... sözleşmesinden yararlanmaya devam edebilmek için sendika üyeliğinin devamı şartı aranmaz. Aynı şekilde bir başka sendikaya üye olunması yahut işkolu değişikliği toplu ... sözleşmesinden yararlanmaya devam etme bakımından herhangi bir etki yaratmaz. Esasen Kanun'da "devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları ... toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre, ... belirlenir" denilerek devredilen işçilerin devir olunan işyerinde yeni bir toplu ... sözleşmesi düzenleninceye kadar yaşayabilecekleri maddi kayıpların önüne geçilmek istenmiştir. 6111 sayılı Kanun'da devredilen bir işçiye devir öncesi tâbi olduğu toplu ... sözleşmesinin uygulanmasına devam olunacağı değil; işçinin ücret, malî ve sosyal haklarının devir öncesinde yararlanılan toplu ... sözleşmesine göre belirleneceği vurgulanmaktadır.

4. Belirtilen bu ilkeler ışığında somut uyuşmazlık incelendiğinde; davacı dava dışı Silivri Belediyesinde çalışmakta iken 09.03.2011 tarihinde 6111 sayılı Kanun kapsamında davalı Bakanlığa devredilmiş ve devirden sonra 14.....2011 tarihinde ... Sağlık İşçileri Sendikasına üyelik başvurusunda bulunmuş, Sendikanın Yönetim Kurulu tarafından 04.07.2011 tarihinde sendika üyeliğine kabul edilmiş ve davalı işverene üyelik bildirimi 23.....2011 tarihinde yapılmıştır. Davacının sendikaya üye olduğu tarih itibarıyla davalı tarafından devirden sonra imzalanan ilk toplu ... sözleşmesi 26.07.2011 tarihinde imzalanan ve yürürlük tarihi 01.01.2011-31.12.2012 olan toplu ... sözleşmesidir. Dava dilekçesinde davacı bahsi geçen toplu ... sözleşmesinin imza tarihinden önce sendikaya üye olması sebebi ile 01.01.20211 tarihi itibarıyla toplu ... sözleşmesinden yararlandırılması gerektiğini iddia etmektedir. Ancak 6111 sayılı Kanun'un ilgili açık hükmü gereği davacı devirle geldiği işyerinde yenisi imzalanıncaya kadar devir işleminden önce tâbi olduğu toplu ... sözleşmesinden faydalanabilecektir. Yeni toplu ... sözleşmesinin 26.07.2011 tarihinde imzalanmış olması karşısında davacının bu tarihten önceki bir tarih esas alınarak davalı işyerinde yürürlükte olan 01.01.2011-31.12.2012 tarihli toplu ... sözleşmesinden yararlanma imkânı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının davalı Kuruma nakil tarihi de 09.03.2011 olmasına rağmen toplu ... sözleşmesi hükümlerinden 01.01.2011 tarihi itibarıyla yararlandırılması gerektiğinin tespiti hatalı olmuştur.

5. Diğer taraftan devir tarihli ücret bordrosunda davacının Genel ... Sendikasına ait aidat kesintisi gözükmekte ise de davacının devirden önce çalıştığı dava dışı Silivri Belediyesi döneminde yararlandığı bir toplu ... sözleşmesinin mevcut olup olmadığına ilişkin dosya kapsamında bir bilgi yer almamaktadır. Öncelikle davacının devirden önce çalıştığı Silivri Belediyesi işyerinde devir tarihinde yürürlükte bulunan bir toplu ... sözleşmesi olup olmadığı, var ise davacının bu toplu ... sözleşmesinin hükümlerinden yararlanma hakkına sahip olup olmadığı araştırılmalı oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Bu hâlde davacının ücret ile diğer malî ve sosyal haklarının yenisi düzenleninceye kadar devir işleminden önce tâbi olduğu toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre belirleneceği gözetilmeli, buna göre sonuca gidilmelidir.

6. Belirtilen yönler araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

6. Belirtilen yönler araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

7. Ayrıca ilave tediye alacağı, 6772 sayılı Kanun'da düzenlenen bir alacak olup bu alacağa uygulanması gereken faiz oranı yasal faizdir. Diğer taraftan davacı tarafça dava ve ıslah dilekçelerinde, açıkça ilave tediye alacağına yasal faiz uygulanması talep edilmiştir. Şu hâlde İlk Derece Mahkemesince hüküm altına alınan ilave tediye alacağına, yasal faize hükmedilmesi gerekirken talebi de aşar nitelikte bankalarca uygulanan en yüksek banka işletme kredisi faizine hükmedilmesi de hatalı olmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/213, Karar No: 2020/6819, Tarih: 04.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/213 E.  ,  2020/6819 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

.

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.08.2015 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.05.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili ve davalı ... tarafından istenilmekle 14.11.2016 tarihli ek kararla bir kısım davalılar vekilince gider avansı süresinde yatırılmadığından temyiz isteminin reddine, 25.11.2016 tarihli ek kararla davalı ...'ın temyiz isteminin süreden reddine dair verilen ek kararların bir kısım davalılar vekili ve davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiş; mahkemece 14.11.2016 tarihli ek kararla bir kısım davalılar vekilinin süresinde gider avansını yatırmadığından temyiz isteğinin reddine karar verilmiştir.

Somut olayda; mahkemece, verilen kesin süre içerisinde posta masrafına sarfedilmek üzere belirlenen gider avansının mahkeme veznesine yatırılmasına dair düzenlenen muhtıra, bir kısım davalılar vekiline 01.08.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiştir. Bir kısım davalılar vekili verilen kesin süre içerisinde gider avansını yatırmadığından temyiz talebinin mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenle, 14.11.2016 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

Diğer taraftan hükmü davalı ... da temyiz etmiş olup mahkemece, 25.11.2016 tarihli ek kararla da davalının temyiz başvurusu süresinde olmadığından temyiz talebinin reddine karar verilmiş; ek karar davalı ... tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Mahkeme kararı hükmü temyiz eden davalıya 27.06.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olup, adı geçen davalı tarafından 8 günlük yasal süre geçirildikten sonra 17.11.2016 tarihinde temyiz isteminde bulunulmuştur. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432/4. maddesi ve 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince süresi geçirilen temyiz isteminin reddine ilişkin 25.11.2016 tarihli ek kararın da onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun 14.11.2016 tarihli ve 25.11.2016 tarihli ek kararların ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine , 04.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi

.
Yargıtay — Esas No: 2022/1768, Karar No: 2023/5630, Tarih: 05.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1768 E.  ,  2023/5630 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali, marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "ECTOPİX" ibareli markasının 05 inci sınıfta 2013 yılından bu yana 2012/80283 tescil numarası ile tescilli olduğunu, davalıya ait "BİLİM ETOFİX" marka başvurusunun 2017/87896 numara 05 inci sınıfta yer alan emtia için gerçekleşmiş olduğunu, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 5, 6 ve 18 inci maddeleri uyarınca marka müracaatının reddi için itirazda bulunulduğunu, itirazın YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, davacıya ait "ECTOPİX" markası ile "BİLİM ETOFİX" markaları arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, "BİLİM" ibaresinin davalının ismini teşkil ettiğini, ilgili markaya ayırt edicilik katmadığını, davalının daha önce "BİLİM" ön adlı tescil ettirdiği markalarda bu ibareyi kullanmadığını bu marka için de aynı uygulamayı yapabileceğini, işitsel benzerlik olarak da her iki markanın karıştırılabileceğini, davaya konu marka başvuru kapsamındaki 05 inci sınıftaki emtiayı kapsayan mallar ile davacıya ait markanın koruma kapsamındaki malların aynı ve benzer olduğunu, nihai kullanıcının hastalar olduğunu ve ortalama tüketici kitlesini oluşturduklarını, davacıya ait markanın sektörde bilinirlik düzeyinin yüksek olduğunu ileri sürerek YİDK'in 10.11.2018 tarih ve 2018/M-9691 sayılı kararının iptalini ve 2017/87896 sayılı "BİLİM ETOFİX" ibareli marka başvurusunun tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, başvuruya konu markanın iki kelimeden oluştuğunu, ilk kelimenin "BİLİM" olmasından dolayı davaya konu markadan farklılaşmış olduğunu, her iki marka arasında ortak harflerin bulunmasının benzerlik için tek başına yeterli olmadığını, davalı markasının ilgili tüketici kesimin hekimler, eczacılar gibi konunun uzmanı olan kişiler olduğunu, ortalamanın üstünde dikkat ve gözlem ile hareket edecek olduklarının kabulünün gerektiğini, markalar arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Bilim İlaç San. Tic. A.Ş. cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıya ait “ECTOPİX” markası ile davaya Konu “BİLİM ETOFİX” markalarının aynı sınıfta tescil edildiği ve kapsamlarının aynı olduğu, davalının 2017/87896 başvuru numaralı markasında “BİLİM” ibaresinin davalının şirket adının BİLİM olması nedeniyle asıl unsur olarak kabul edilemeyeceği, “ETOFİX” ibaresinin asıl unsur olarak değerlendirilmesi gerektiği, markaların yabancı dilde veya Türkçe olarak bir anlamı olmadığı, harflerin bir araya getirilerek oluşturulduğu, davacı adına kayıtlı “ECTOPİX” markası ile davalı adına kayıtlı “BİLİM ETOFİX” markasının nihai tüketicilerinin doktorlar ve eczacılar olduğu kabul edilerek davaya konu markaların karıştırılma ihtimalinin olmadığı, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasındaki koşulların olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; markalar arasında karıştırılacak derece benzerlik bulunduğunu, İlk Derece Mahkemesi karıştırılma ihtimalini incelemesinde somut olayın özelliklerine göre karar vermediğini, müvekkilinin ürününün losyon/krem şeklinde olduğunu, “normal reçeteli” yani reçetesiz satılabilen bir ürün olduğunu, markaların karıştırılmasının çağrıştırma (bağlantı kurma) sureti ile de gerçekleşebileceğini, müvekkili şirket markasının tescilli olduğu sınıfta yer alan malların dağıtım kanallarında yer alan kişiler doktor, eczacılar gibi uzman ve dikkat düzeyi yüksek olan kişiler olduğu gibi aynı zamanda hiçbir reçete veya doktor yönlendirmesine ihtiyaç duymaksızın ilacı temin edebilen hastalar da olması sebebi ile ilgili alıcı kitlesi aynı zamanda ortalama tüketici kitlesi olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulünü istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının itirazına mesnet “ECTOPİX” ibareli marka ile davalının başvuru konusu yaptığı “BİLİM ETOFİX” ibaresi arasında, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında iltibas bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekilince, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve re’sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istenmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalının markasına ilişkin olarak 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen nedenden dolayı tescil engeli olup olmadığı, sonucuna göre YİDK kararının hukuka uygun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16230, Karar No: 2025/4973, Tarih: 17.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/16230 E.  ,  2025/4973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/647 E., 2022/451 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/283 E., 2021/55 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.