muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/34729, Karar No: 2016/2803, Tarih: 17.02.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/34729 E.  ,  2016/2803 K.**

**"İçtihat Metni"**

##########

MAHKEMESİ :##########Asliye Ceza Mahkemesi

##########

##########

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Yaralama, tehdit

##########

HÜKÜMLER : Beraat

##########

##########

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Suça sürüklenen çocuğun 14.07.2011 günlü duruşmadaki “Şikayetçi babam olur. Kendisi ile pek anlaşamıyoruz. Aramızda sürekli tartışmalar yaşanır. Olay günü yine eve girdiğimde içeriye girer girmez bana küfür etti ve bana saldırmaya başladı. Ben de kendimi korumak amacıyla kuru sıkı tabancamı babama doğru yönelterek "bana kendini öldürtürsün" dedim. Biraz alkollü olduğum için böyle yaptım. Daha sonra babam arabada yatmak için dışarıya çıktı. Ben de sinirimi yenemediğim için bıçakla kendisini takip ettim ve babam üzerime gelince kendisini uzaklaştırmak için salladım ancak isabet ettiremedim. Üzerime atılı suçlamayı bu şekilde kabul ediyorum.” şeklindeki ikrarı ve mağdurun aşamalardaki uyumlu anlatımlarına göre; suça sürüklenen çocuğuğun üzerine atılı, tehdit ve yaralamaya teşebbüs suçlarının sabit olduğu gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyet yerine, beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

##########

##########

##########

##########

##########

##########
Yargıtay — Esas No: 2015/15983, Karar No: 2018/474, Tarih: 02.02.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/15983 E.  ,  2018/474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 131 ada 6, 7 ve 8 parsel sayılı 1.337.43, 648.06 ve 396,94 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 131 ada 6 parsel davacı ... ve davalı ... adına, 131 ada 7 parsel davalı ... adına ve 131 ada 8 parsel ölü olduğu belirtilerek davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazların müşterek muristen intikal ettiği ve mirasçılar arasında terekesinin taksim edilmediği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kadastro tespitine itiraza ilişkindir. Davacı, çekişmeli taşınmazların müşterek muris ...’den intikal ettiği ve mirasçıları arasında terekesinin taksim edilmediği iddiasına dayanarak taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ve payları oranında tüm mirasçılar adına tescili istemiyle dava açmıştır. Davalı ... ... mirasçıları ile davalı ..., murisin ölümünden sonra taksim yaptıklarını ve kadastro tespitlerinin taksime uygun olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir. Mahkemece, çekişmeli taşınmazların müşterek muristen kaldığı, murisin ölümünden sonra taksim yapıldığına dair duyumlar olduğu ve zilyetliğin 20 yıldır tespit maliklerinde olduğu, davacının taksim yapılmadığına dair iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan değerlendirme hatalı, araştırma ve inceleme ise hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Dosya kapsamına göre; çekişmeli taşınmazın müşterek muris ....i’den kaldığı tartışmasızdır. Uyuşmazlık, müşterek muris Ali’nin ölümünden sonra terekesinin yöntemince taksim edilip edilmediği, taksim yapılmış ise çekişmeli taşınmazların kime isabet ettiği hususlarındandır. Taksime dayanan taraf bu iddiasını ispat etmekle mükelleftir. Geçerli bir taksimin varlığından söz edilebilmesi için taksime tüm mirasçıların ya da temsilcilerinin katılmaları, katılmayan mirasçıların taksime muvafakat vermeleri, her mirasçıya hangi mevkiden taşınmaz mal verildiğinin, taşınmaz mal verilmeyen mirasçının ne şekilde razı edildiğinin somut olarak ortaya konması gerekir. Mahkemece yapılan keşifte; yerel bilirkişi ve davacı tanıkları, taksime dair bilgilerinin olmadığını, davalı tanıkları ile iki tespit bilirkişisi ise; taksime dair duyumları olduğunu, taşınmazların yaklaşık 20 yıldır tespite uygun kullanıldığını ifade etmişlerdir. Beyanına başvurulan yerel bilirkişi, tespit bilirkişisi ve tüm tanıklar bu beyanların yanında uyumlu olarak; davacının yaz aylarında köye geldiğini ve davalılar adına tespit edilen dava konusu 131 ada 7 ve 8 parseller üzerindeki evlerde kaldığını söylemişlerdir. Hükme dayanak yapılan ve az yukarıda özetlenen beyanlar, geçerli bir taksimin varlığı için şart olan; taksimin nerede, ne zaman, kimlerin katılımı ile yapıldığı, davada taraf olmayan diğer mirasçıların ne şekilde ikna edildikleri, davacının yaz aylarında davalılar adına tespit edilen dava konusu taşınmazlardaki evlerde ikamet etmesinin nedenleri üzerinde durulmadığından yetersizdir. Öte yandan; davacının, taksimin olmadığı yönündeki iddiasını ispat edemediği yönündeki hüküm gerekçesi de, ispat yükünün taksime dayanan davalı tarafta olması nedeniyle hatalı bir değerlendirmedir. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile karar verilemez

. Öte yandan; davacının, taksimin olmadığı yönündeki iddiasını ispat edemediği yönündeki hüküm gerekçesi de, ispat yükünün taksime dayanan davalı tarafta olması nedeniyle hatalı bir değerlendirmedir. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile karar verilemez. O halde; taşınmazlar başında yeniden yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, tüm tespit bilirkişilerinin katılımı ile keşif yapılmalı, yerel bilirkişiler ve tanıklardan öncesi tarafların kök murisine ait olan davaya konu taşınmazların mirasçıları arasında taksim edilip edilmediği, taksim yapılmış ise ne zaman, nerede, kimlerin katılımı ile yapıldığı, tüm mirasçılarının katılıp katılmadığı katılmayan mirasçı varsa temsil edilip edilmediği ya da sonradan icazet verip vermediği, hangi taşınmazın kime isabet ettiği, taksimde pay almayan mirasçı varsa nasıl ikna edildiği, muristen kalan taşınmazların hangi tarihten beri hangi sıfatla kim tarafından kullanıldığı, davacının yaz aylarında davalılar adına tespit edilen taşınmazlardaki evlerde ikamet etmesinin hangi nedene dayandığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanların çelişmesi halinde yüzleştirme yapılarak, tespite aykırı sonuçlara ulaşılması durumunda ise tüm tespit bilirkişileri dinlenilerek çelişkiler giderilmeye çalışılmalı, müşterek murisin halen sağ olan ve davada taraf olmayan çocukları .... ve....’tin de bayanlarına başvurularak taksime dair bilgileri alınmalı, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmadan karar verilmesi isabetsiz olup, davacı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 02.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4906, Karar No: 2024/6388, Tarih: 16.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/4906 E.  ,  2024/6388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/139 Esas, 2022/441 Karar

KARAR : Kısmen kabul

Yukarıda tarih ve numarası yazılı İlk derece Mahkemesi kararının dosyası dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şanlıurfa 1. İş Mahkemesince verilen 26.07.2022tarih ve 2020/139 E., 2022/441 K. sayılı kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 04.07.2024 tarih, 2024/2703 E., 2024/7784 K. sayılı kararıyla davacının adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin adı geçen davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine dosyanın HMK’nın 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir(Pekcanıtez H./Özekes M./Akkan M./Taş Korkmaz H.: Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, İstanbul 2017, s. 2410-2411).

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken maktu olan temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmamıştır.

Açıklanan nedenle Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olduğundan, davacılar vekilinin yerinde bulunmayan itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR;

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin yerinde görülmeyen itirazlarının HMK’nın 337/2. maddesi gereğince REDDİNE,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

16.09.2024 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2020/3922, Karar No: 2021/1305, Tarih: 28.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/3922 E.  ,  2021/1305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KINIK Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık hakkında, suça konu 09/09/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 12/11/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce 01/12/2014 tarihinde sanığa usulüne uygun çağrı yazısı tebliğ edildiği, sanığın 10 günlük süre içerisinde başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 09/02/2015 tarihinde kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de;

a- Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 12/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın tebliğ edilmesi gerektiğinden, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

b- 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, ilk çağrı kağıdının tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden, inceleme konusu olayda Denetimli Serbestlit Müdürlüğü tarafından düzenlenen çağrı kağıdının usulüne uygun tebliğ edilmediği ve ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olduğu,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 28/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16551, Karar No: 2017/8042, Tarih: 27.11.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/16551 E.  ,  2017/8042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında Kesim Köyü çalışma alanında bulunan 194 ada 206 parsel sayılı 2.058,02 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunca reddedilen Hazine vekili, dava konusu taşınmazın öncesinin dere yatağı olup zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini iddia ederek, taşınmazın Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu 194 ada 206 parsel sayılı taşınmazın dere yatağı niteliğinde olmadığı ve taşınmazda davalılar lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu kabul edilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Taşınmazın kadastro tespiti, Kadastro Kanunu'nun Geçici Ek-8. maddesi uyarınca yapıldığı halde, bölgede daha önce yapılan kadastro çalışmalarının hangi tarihte yapıldığı ve kadastro sırasında dava konusu taşınmazın hangi vasıfla tespit harici bırakıldığı Kadastro Müdürlüğünden sorulmamış; dava konusu taşınmaza komşu olan taşınmazların kadastro tutanakları, varsa tespite dayanak belgeler ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örnekleri getirtilmemiş; 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulundan taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmazda imar-ihya işlemi yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığı ve taşınmazın kullanım durumunun ne olduğunu kesin olarak belirleyen bilimsel verilere dayalı gerekçeli rapor alınmamış; bu durumunun tespiti amacıyla hava fotoğraflarından da yararlanılmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca; öncelikle, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede, tesis kadastro çalışmalarının hangi tarihte yapıldığı ve taşınmazın hangi vasıfla tespit harici bırakıldığı sorularak tespit edilmeli, dava konusu taşınmaza komşu olan taşınmazların kadastro tutanakları, varsa tespite dayanak belgeler ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örnekleri Tapu Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazın tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, jeolog bilirkişi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi, teknik bilirkişi ve 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır

. Yapılacak keşifte; yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazın öncesinin ne olduğu, kim tarafından, hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldığı, taşınmazda imar-ihya işlemi yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise imar - ihyanın hangi tarihte tamamlandığı hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı; komşu taşınmazların dayanak kayıtlarının dava konusu taşınmaz yönünü ne okuduğu bilirkişi ve tanık beyanları ile denetlenmeli; yerel bilirkişi ve tanık sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle yöntemince giderilmeli; tespite aykırı sonuçlara ulaşılması halinde tüm tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilerek aykırılıkların giderilmesine çalışılmalı; yerel bilirkişi ve tanık sözleri, komşu taşınmazların kadastro tutanakları ve varsa dayanaklarını oluşturan kayıtlarla denetlenmeli; teknik bilirkişiden keşfi takibe elverişli krokili rapor alınmalı; ziraat bilirkişi kurulundan dava konusu taşınmazın toprak yapısı ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresini, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü, taşınmazın imar-ihyaya konu olabilecek yerlerden olması halinde imar-ihyaya konu olmaya başladığı ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir, komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarını da içerir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri uzmanı harita mühendisi bilirkişiden yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş üç adet hava fotoğrafının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde taşınmazın sınırlarını ve niteliğini, taşınmazda imar-ihya tamamlanmış ise tamamlandığı tarih ile üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıcı, şekli ve süresini belirtir şekilde rapor alınmalı; jeolog bilirkişisinden dava konusu taşınmazın kuzeyinde dere bulunduğu göz önünde bulundurularak, önceki ve şimdiki niteliğini, dere yatağı niteliğinde olup olmadığını, evveliyatının çay veya dere yatağı niteliğinde olup olmadığını, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığını, halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığını, aktif dere yatağında kalmıyor ise derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığını açıklar nitelikte ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 27.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8014, Karar No: 2015/25435, Tarih: 27.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/8014 E.  ,  2015/25435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Güvenlik tedbiri uygulanması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, rahatsızlığından dolayı ilaç kullandığını, ...tedavi gördüğünü, ilaç kullanmadığı zaman dengesizleştiğini savunması ve dosya arasında yer alan Bakırköy Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesine ait 09/03/2006 tarihli ve fotokopiden ibaret sağlık kurulu raporuna göre sanığın şizofreni hastalığı olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın, suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca, “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda, sağlık kurulu raporu alınarak, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, soruşturma aşamasında Rize Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nce düzenlenen ve tek uzman hekimin imzasının yer aldığı 21/04/2010 tarihli rapor ile yetinilerek eksik kovuşturmayla hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğu kabul edilen sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden doğrudan koruma ve tedavi amaçlı güvenlik tedbirine hükmedilmesine karar verilmesi,

b)Hakkında akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanan sanığın, CMK’nın 325/1. maddesi uyarınca yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21722, Karar No: 2011/20531, Tarih: 01.12.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/21722 E.  ,  2011/20531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Orman Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

1-Mahallinde keşif yapılarak sanığın ağaç keserek tarla açtığı iddia olunan yerin orman olup olmadığı tam olarak belirlenmeden karar verilmesi,

2-Saha üzerinden örtü kaldırılmasa dahi ağaçların traşlama kesilmesi ile açma suçunun gerçekleştiği gözetilmeden teşebbüs hükümleri uygulanması,

3-5728 sayılı Kanunun değişikliğinin 6831 sayılı Kanunun 93/1. maddesi uygulanması ile temel ceza tayininde somut olayımızdaki gibi ağaç kesilerek işgalde ayrıca 91. madde hükümlerini saklı tutmakla sanığa ağaç kesme suçundan da ceza tayinini gerektirdiğinden suç tarihinde yürürlükte bulunan kanunlara göre daha aleyhe olduğu gözetilmeden tatbiki yanısıra ayrıca 5728 sayılı Kanunun ile birlikte o tarihte yürürlükte bulunmayan 765 sayılı TCK'nun 36, 59, 61. maddeleri ile 647 sayılı Kanunun 4 ve 6. maddeleri uygulanıp değerlendirilerek kanunların bir bütün halinde uygulanması gereğine aykırı olarak karma uygulama yapılması,

4-Suçun yeniden tarla açma şeklinde işlendiği gerekçesi ile cezanın arttırılmasında uygulanan kanun ve maddesi gösterilmemekle CMK'nun 232-(6) maddesine aykırılık oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla bozmaya uyularak verilen hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.