muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3526, Karar No: 2018/3765, Tarih: 02.04.2018

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin (2) nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Bu açıklamalara ve yerleşik yargısal kararlara göre (Yargıtay 1. CD’nin 05/11/2008 tarih ve 2008/9091-7078 E.K; 3. CD’nin 14/11/2007 tarih ve 2007/12330-8319 E.K; 11. CD’nin 27/02/2013 tarih ve 2012/28035 E., 2013/3196 K. ve 12. CD’nin 27/12/2012 tarih ve 2012/21561-28771 E.K sayılı kararları) vekalet ücretinin şahsi hakka ilişkin olması nedeniyle bu hususta kanun yararına bozma talebinde bulunulamayacağından, yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin (1) nolu bendi yönünden yapılan incelemede ise;

Dörtyol Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/05/2015 tarihli ve 2015/79 değişik iş sayılı kararı ile itiraz üzerine kaldırılan 47 AR 329 plaka sayılı aracın 14/05/2013, 02/06/2013, 06/06/2013, 09/06/2013, 13/06/2013, 28/06/2013, 02/07/2013, 11/07/2013, 21/07/2013, 25/07/2013 ve 28/07/2013 tarihlerine ait ihlalli geçişlerine ilişkin düzenlenen idari para cezası tutanaklarının aynı zamanda otoyol geçiş ücretlerini de içerdiği, kabahatlinin ödemesi gereken otoyol geçiş ücretinin mahsup edilmesinin ardından kalan miktara ilişkin idari para cezasının iptalinin gerektiği anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Dörtyol Sulh Ceza Hakimliğinin 05/05/2015 tarihli ve 2015/79 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 02/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8331, Karar No: 2012/10095, Tarih: 12.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/8331 E.  ,  2012/10095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı ... Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; ... Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren ... 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli ... Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 12.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19670, Karar No: 2016/12640, Tarih: 08.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/19670 E.  ,  2016/12640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık; taraflar arasında imzalanan tıp sözleşmesinden (... ile eczane arasında imzalanan) kaynaklanan menfi tespit talebine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 13.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 08.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6149, Karar No: 2013/16999, Tarih: 03.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/6149 E.  ,  2013/16999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı vekili, davacı işçinin Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan ve kısmi dava ile belirlenen bakiye işçilik alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12.02.2013 gün ve 2012/39246 Esas, 2013/5249 Karar sayılı kararı ile “Dosya içinde yer alan XX. dönem ve XXI. dönem toplu iş sözleşmelerinde ücret ödenmesi için açık bir tarih öngörülmediği, 36. maddede sadece önceki sözleşmelerle öngörüldüğü ve mutad olan usullere göre ödeme yapılacağının belirtildiği, dosya içinde önceki toplu iş sözleşmelerinin bulunmadığı, Mahkemece işyerinde uygulanmış olan tüm toplu iş sözleşmeleri getirtilmesi, davaya konu isteklerle ilgili açık bir ödeme tarihi kararlaştırılıp kararlaştırılmadığı belirlenmesi, açık ödeme tarihinin toplu iş sözleşmelerinde kararlaştırıldığı belirlendiği taktirde, hesaplamaya konu toplu iş sözleşmelerinde önceki sözleşmelere atıflar yapılmış olmakla daha önce saptanan ödeme tarihlerinin istek konusu dönemde de geçerli olduğu kabul edilmesi, ancak bu taktirde hükmün infazında tereddüt olmaması için gerekirse bilirkişiden ek hesap raporu alınmalı ve her bir alacak kaleminin ödenmesi gereken tarih belirlenmek suretiyle mahkeme ilamında açıkça ödenmesi gereken tarihler gösterilerek karar verilmesi, işyerinde uygulanmış olan XX. dönem öncesi toplu iş sözleşmelerinde de açık bir ödeme tarihi belirtilmemişse davaya konu istekler bakımından temyize konu ek dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerektiği, konuyla ilgili olarak eksik incelemeyle karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “bu davanın ek dava olarak açıldığı faiz ve başlangıç tarihinin bir başka deyişle ödeme tarihinin ilk kararda tartışıldığı, bu kararımız oybirliği ile onanmakla herhangi bir noktasında tereddüt kalmadığı, açılan ek davanın miktar artırımına yönelik olduğu bu nedenle tüm noktaları ile onanan ilk karardaki tereddütsüz bölümlere, bozulmasına karar verilen kararımızda değinilmediği, ilk kararın onanmakla ancak şekli hususlarda bozma yapılabileceği esasın herhangi bir diğer noktadan bozulmayacağı, herhangi bir eksik incelemenin söz konusu olmadığı, önceki dönem ...'nin ilk haliyle aynen yazılmasına devam edip belli noktaların değiştirildiği, 36. Maddenin aynen korunduğu, ilk kararımızda değinildiği üzere avansların ayın 15-20 günlerinde ve takip eden ayın 5. gününe kadar ödeme yapıldığı, ayrıca davalının ne zaman ödeme yaptığını pekala bildiği ve gerek muhasebe gerekse banka kayıtlarında bu günlerin ayan beyan açık olduğu, bozma ilamına uyulacak olması halinde bakiye alacak niteliğindeki bu davada tarih belirtildiğinde, asıl dosyalarında tarih olmamakla aralarında farklılıklar oluşabileceği mahkememiz kararındaki "doğduğu tarih" ile 36. Maddedeki "mutad zamanlarda" ibarelerinin birbiri ile çelişmediği, hiç kimsenin " kendi hatasından" faydalanamayacağı, geçen uzun süreçte ve sayısı fazlaca olan ...'inde mutad yazmayan devam eden davalının bundan istifade ile bu konuyu-asıl karar esastan onanmakla temyiz nedeni yapamayacağı asıl kararda yer verilmeyen bozma sebebinin miktar artırımı içeren ek davada bozma konusu

yapılmasının usul ve yasaya ve Yargıtay uygulamalarına ters olduğu, ek dava yerine ıslah yapılması durumunda asıl dosya tamamen onanmış olacağının ve bu durumun bir eksiklik ve herhangi bir uygunsuzluk oluşturmayacağı dikkate alındığında, bozmanın yerinde olmadığının bir kez daha ortaya çıktığı, ülkemizde işçilerin maaş günlerin genel olarak ayın 1-5 i arasında olduğu da dikkate alındığında son olarak ek dava tarihinden faiz yürütülebileceğine dair bozma beyanının da yerinde olmadığı” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “Dosya içinde yer alan XX. dönem ve XXI. dönem toplu iş sözleşmelerinde ücret ödenmesi için açık bir tarih öngörülmediği, 36. maddede sadece önceki sözleşmelerle öngörüldüğü ve mutad olan usullere göre ödeme yapılacağının belirtildiği, dosya içinde önceki toplu iş sözleşmelerinin bulunmadığı, Mahkemece işyerinde uygulanmış olan tüm toplu iş sözleşmeleri getirtilmesi, davaya konu isteklerle ilgili açık bir ödeme tarihi kararlaştırılıp kararlaştırılmadığı belirlenmesi, açık ödeme tarihinin toplu iş sözleşmelerinde kararlaştırıldığı belirlendiği taktirde, hesaplamaya konu toplu iş sözleşmelerinde önceki sözleşmelere atıflar yapılmış olmakla daha önce saptanan ödeme tarihlerinin istek konusu dönemde de geçerli olduğu kabul edilmesi, ancak bu taktirde hükmün infazında tereddüt olmaması için gerekirse bilirkişiden ek hesap raporu alınmalı ve her bir alacak kaleminin ödenmesi gereken tarih belirlenmek suretiyle mahkeme ilamında açıkça ödenmesi gereken tarihler gösterilerek karar verilmesi, işyerinde uygulanmış olan XX. dönem öncesi toplu iş sözleşmelerinde de açık bir ödeme tarihi belirtilmemişse davaya konu istekler bakımından temyize konu ek dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerektiği, konuyla ilgili olarak eksik incelemeyle karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup özellikle kararın infazında tereddüt yaşanmaması açısından direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 03.06.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5971, Karar No: 2019/5051, Tarih: 17.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/5971 E.  ,  2019/5051 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Davalı ..., yasal süresi içerisinde vermiş olduğu temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuş, bu nedenle mahkemece temyiz harçları tamamlanmadan dosya dairemize gönderilmiştir.

1-Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nun 334 ila 340. maddelerinde düzenlenmiştir. Aynı kanunun 336/3 maddesine göre; adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Adli yardım talebini içeren dilekçe ile dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Bu red kararının, adli yardım talebinde bulunana tebliğine, süresi içinde itiraz etmesi halinde, itirazın incelenmesi için Yargıtay 14. Hukuk Dairesine gönderilmesine, itirazın reddi halinde bu karar ile birlikte temyiz harcının tamamlanması için mahal mahkemesine geri çevrilmesine,

3-Davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) numaralı bent gereğince davalının adli yardım talebinin HMK 337 maddesine göre itiraz yolu açık olmak üzere reddine, (2) numaralı bent gereğince itiraz halinde Yargıtay 14. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, (3) numaralı bent gereğince davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 17/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2357, Karar No: 2008/3593, Tarih: 25.03.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/2357 E.  ,  2008/3593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 355 parsel sayılı taşınmazın devir bedelinin tespiti ile Hazine adına tescili istenilmiş, yargılama sırasında davacı tarafça dava konusu taşınmazın ... alanı kapsamında kaldığından kaydının terkinine karar verilmesi isteminde bulunulmuştur. Mahkemece davanın kabulü ile devir bedelinin 528,67 YTL olarak tespiti ile taşınmazın tamamının tapudan terkinine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 30. maddesi hükmüne göre açılmış olup ortada bir kamulaştırma değil iki kamu tüzel kişisi arasındaki devir bedelinin tespiti olduğu halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında devir bedeli yerine kamulaştırma bedeli olarak yazılması, ayrıca taşınmazın tamamının tapudan terkinine denilmekle yetinilip ne için terkin edildiğinin belirtilmemiş olması, doğru değil ise de kararın infazında duraksamaya yol açacak yukarıdaki hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden mahkeme kararının hüküm fıkrasının 1 nolu bendindeki "kamulaştırma" sözcüğünün "devir" olarak düzeltilmesine "tamamının" sözcüğünden sonra gelmek üzere "baraj gölü alanı olarak" sözcüklerinin yazılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 25.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/34799, Karar No: 2024/8319, Tarih: 06.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/34799 E.  ,  2024/8319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1372 E., 2018/1363 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında; hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci, 52 nci maddeleri uyarınca 6.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin; hakaret etmediğine ilişkin olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince; Olay günü sanığın Devlet Hastanesi acil servisine gittiği, katılan doktor dan bir kaç günlük rapor istediği, katılanın tahlil yaptırmasından sonra bir gün istirahat verebileceğini söylemesi üzerine sanığın katılana hitaben ''Sen ne anlarsın, çıraksın sen çırak, dua et cezam olmasa ağzını burnunu dağıtırdım, yavşaksın sen görürsün.'' dediği, Yerel Mahkemece kabul edilerek sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen hususlar karşısında, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde ve İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kabul olunan maddi vakıaların Kanun’daki tipiklik unsurunu kapsadığı, taleplerinin değerlendirildiği anlaşıldığından Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede

2. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede, sair temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca Bilecik 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2017, Karar No: 2025/5555, Tarih: 21.04.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/2017 E.  ,  2025/5555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 4. Ağır Ceza Mahkemesiyle Gebze 5. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerlerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Gebze 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2024 tarihli ve 2024/656 Esas, 2024/76 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4371, Karar No: 2015/8124, Tarih: 20.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/4371 E.  ,  2015/8124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/343546

MAHKEMESİ : Akçakale 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2013

NUMARASI : 2012/528 (E) ve 2013/744 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar yüze karşı verilen karar sanık tarafından temyiz edilmemiş ise de, yüze karşı verilen kararda, temyiz süresinin, tebliğ veya tefhim tarihinden itibaren başlayacağı söylenmek suretiyle sanığın yanıltıldığı, yöntemine uygun olarak kanun yolu bildirilmediğinden temyiz süresinin başlamayacağı, kararın sanığa tebliğ edilmesi gerektiği anlaşılmakla, mahkemesi tarafından gerekçeli kararın adı geçen sanığa yöntemine uygun olarak tebliğ edilmesi, tebliğ belgesi ile verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklenerek incelenmek üzere dairemize sunulması amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 20/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4117, Karar No: 2017/9710, Tarih: 18.09.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/4117 E.  ,  2017/9710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, sanığın olay sırasında sinir krizi geçirdiğini ve olaydan sonra Elazığ Askeri Hastanesinde “sınır kişilikte kontrolsüz öfke patlaması” teşhisi ile tedavi gördüğünü beyan ettiği anlaşılmakla, sanığın İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı ya da en yakın ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesine sevki ile ''TCK.nun 32/1. madde ve fıkrasındaki suç tarihi itibari ile işlediği iddia olunan fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişiye ceza verilmez'' hükmü ile aynı maddenin 2. fıkrasındaki ''birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olan kişiye ceza indirimi veya güvenlik tedbiri uygulanacağına'' ilişkin hüküm gözetilerek, cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığının, CMK.nun 74. maddesine göre tespiti yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.