muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4831, Karar No: 2019/68, Tarih: 09.01.2019

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca, yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasının 1. bendinde bulunan “yasal” kelimesinin karardan çıkarılarak, yerine “ticari” kelimesinin yazılmasına ve davalı ... Belediyesi aleyhine vekâlet ücreti takdir edilen 5. bendin hükümden çıkarılmasına, diğer bentlerin teselsül ettirilmek sureti ile hükmün değiştirilmiş bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince davalı ... Bakanlığın'dan harç alınmasına yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 09.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29412, Karar No: 2014/14747, Tarih: 08.05.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/29412 E.  ,  2014/14747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sinop 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2012/1037-2013/523

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan satın aldığı .. plakalı aracın sık sık arızalandığını, birçok kez yetkili servise götürdüğünü, birçok parçasının değiştirildiğini, kendisine ayıplı araç satıldığını ileri sürerek, aracın davalılara iadesi ile satış bedeli olan 31.149-TL’nin faiziyle birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı G. M.Türkiye Ltd. Şti., aracın ayıplı olmadığını savunarak davanın reddini dilemiş, diğer davalı E.Cam İnş. ve Oto. San. Tic. Ltd. Şti., davaya cevap vermemiştir.

KARAR

Davacı, davalıdan satın aldığı .. plakalı aracın sık sık arızalandığını, birçok kez yetkili servise götürdüğünü, birçok parçasının değiştirildiğini, kendisine ayıplı araç satıldığını ileri sürerek, aracın davalılara iadesi ile satış bedeli olan 31.149-TL’nin faiziyle birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı G. M.Türkiye Ltd. Şti., aracın ayıplı olmadığını savunarak davanın reddini dilemiş, diğer davalı E.Cam İnş. ve Oto. San. Tic. Ltd. Şti., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 27.09.2012 tarih, 2012/15459 Esas, 2012/21412 Karar Sayılı ilamı ile “ Davacı, davalı taraftan satın aldığı ... plakalı aracın ayıplı olduğunu ileri sürerek, ayıplı aracın davalılara iadesi ile ödediği araç bedelinin davalılardan tahsili istemiyle eldeki davayı açmış, mahkemece davacının daha önce mahkeme kararı ile davalılara iadesine karar verilen aracı bilerek ve garanti süresi dolduktan sonra satın aldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacının daha önce davalı taraftan satın aldığı .. .. plakalı .. marka aracın ayıplı olduğu gerekçesiyle Sinop Asliye Hukuk(Tüketici) Mahkemesinin 14.9.2007 tarihli 2006/204 esas 2007/392 karar sayılı kararıyla aynı nitelikte yenisiyle Değiştirilmesine karar verildiği,dava konusu aracın 7.7.2009 tarihinde icraen davacıdan teslim alındığı,işbu davaya konu .. plakalı araç ile önceki davaya konu ... plakalı aracın motor ve şasi numaralarının,renginin,model yılının farklı olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır.Kaldı ki,davalı taraf da her iki aracın aynı araç olduğunu iddia etmemiştir. Mahkemece her iki aracın aynı araç olup olmadığı hususunda keşfen bir inceleme yapılmamıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz. Öyle olunca mahkemece taraflardan bu husustaki delilleri sorulup davaya konu araç üzerinde keşfen inceleme yapılarak davaya konu ... plakalı araç ile önceki davaya konu .. .plakalı aracın aynı araç olup olmadığı hususunda taraf,hakim ve Yargıtay denetimine elverişli,açıklamalı bilirkişi raporu da alınmak suretiyle şayet araçlar aynı ise şimdiki gibi,aynı değilse işbu davaya konu aracın ayıplı olup olmadığı hususu saptanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacının dava konusu aracı ikinci el olarak ve ayıplı olduğunu bile bile garanti süresi dolduktan sonra satın aldığı, .. plakalı araç ile .. plaka sayılı araçların aynı olmadığı, aracın turbosunda arıza bulunmadığının bilirkişi raporu ile saptandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm,davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı taraftan satın aldığı ... plakalı aracın ayıplı olduğunu ileri sürerek, aracın davalılara iadesi ile ödediği araç bedelinin davalılardan tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Davacının daha önce davalı taraftan satın aldığı ... plakalı ...marka aracın ayıplı olduğu gerekçesiyle Sinop Asliye Hukuk(Tüketici) Mahkemesi’nin 14.9.2007 tarihli 2006/204 esas 2007/392 karar sayılı kararıyla aynı nitelikte yenisiyle değiştirilmesine karar verildiği, aracın mislinin bulunamaması nedeniyle 07.07.2009 tarihinde araç bedelinin icraen tahsil edildiği hususlarında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Mahkemece, bozmaya uyularak yaptırılan bilirkişi incelemesinde ... plakalı araç ile önceki davaya konu .. plakalı aracın aynı araç olmadığı tespit edilmiştir. Dosya kapsamından davaya konu aracın davacı tarafından 03.02.2010 tarihinde davalıdan satın alındığı anlaşılmaktadır. Bu durumda bozma ilamımız gereğince davaya konu aracın ayıplı olup olmadığı hususunun saptanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekecektir. Makine mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda, aracın 4. ve 5. viteste rampa çıkarken çok hafif ama hissedilmesi çok zor olan uğultu şeklinde bir ses yaptığı ve aracın ayıplı olmadığı bildirilmiştir. Oysaki dosyada bulunan iş emirleri incelenmemiş, araç sadece kullanılarak test edilmiş, mekanik hiçbir değerlendirme yapılmamıştır. Bilirkişi raporu bu haliyle hüküm kurmaya elverişli değildir. Yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz. Öyle olunca mahkemece, aracın ayıplı olup olmadığı konusunda üniversitelerin Otomotiv Anabilim dalında görevli bir öğretim görevlisinden taraf, hakim ve Yargıtay denetimine elverişli,açıklamalı bilirkişi raporu alınmak suretiyle davacının seçimlik haklarını kullanabilmesinin şartlarının oluşup oluşmadığının mevzuat ve 14.06.2003 gün ve 25138 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Garanti Belgesi Uygulama Esaslarına Dair Yönetmeliğin 14. maddesi kapsamına göre değerlendirilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir hüküm tesisi gerekirken eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak, ayrıca bozmaya uyulmasına rağmen davacının dava konusu aracı ayıplı olduğunu bile bile satın aldığı gibi dosya kapsamına uygun olmayan bir gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5581, Karar No: 2011/4403, Tarih: 28.06.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/5581 E.  ,  2011/4403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 323 ada 4 parsel sayılı 1273,50 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın tespit dışı bırakılmasına karar verilmiş; hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu 323 ada 4 parsel sayılı taşınmazın aktif dere yatağı ve dere etkisi altında kalan yerlerden olduğundan söz edilerek hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma, uygulama hüküm vermeye yeterli değildir. Taşınmaz üzerinde iki kere keşif yapılmış, jeolog bilirkişilerden raporlar alınmıştır. Birinci keşif sonrası alınan jeolog bilirkişisi raporu ile ikinci keşif sonrasında alınan jeolog bilirkişisi raporları birbiriyle çelişmektedir. Söz konusu çelişki giderilmeden, varsa nedenleri açıklanmadan dava konusu taşınmazın aktif dere yatağında kalıp kalmadığı açıklık kazanmadan hüküm kurulması isabetsizdir.

O halde sağlıklı sonuca varılabilmesi için yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman, fen, ziraat ve üçlü jeolog bilirkişiler heyeti ile tarafların aynı yöntemle gösterecekleri tanıklar hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, özellikle taşınmazın dere yatağı veya etkisi altında olup olmadığı üzerinde durulmalı, uzman bilirkişilerden keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı gerekçeli rapor alınmalı, dıştan komşu taşınmazların dayanağı kayıtlar getirtilerek sözü edilen kayıt ve belgelerde nizalı parsel yönünün ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterildiği üzerinde durulmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi mahkeme hükmünden sonra 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Kanunu’nun 36/A ve geçici 11. maddelerinde “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekalet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz ve bu hüküm henüz infaz edilmemiş yargı kararlarına da uygulanır.” hükmü öngörülmüştür. Bu yasal değişiklik nedeniyle davalı aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama giderine hükmolunmaması gerekirken, yasal düzenlemelere aykırı şekilde mahkemece hüküm oluşturulması dahi isabetsiz olup, davalı ...’ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 91.05 TL temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2823, Karar No: 2020/4307, Tarih: 08.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/2823 E.  ,  2020/4307 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7406, Karar No: 2014/2332, Tarih: 13.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/7406 E.  ,  2014/2332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2013

NUMARASI : 2009/514-2013/85

K.. Ö.. ile Ç.. Ç.. aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Tekirdağ Aile Mahkemesi'nden verilen 12.02.2013 gün ve 514/85 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde, 717 ada sayılı parselde nolu bağımsız bölümde vekil edeninin eşi ile birlikte 1988 yılından beri aralıksız-çekişmesiz oturduklarını, kayıt maliki vekil edenin eşi A.. Ö..’in söz konusu taşınmazı davacının rızası olmaksızın H.. Ş.. Y..’ya 15.06.2006 tarihinde tapuda yaptığı satış ve devir ile intikal ettirdiğini, daha sonra H.. Ş.. Y..’nun bu taşınmazı 23.01.2008 tarihinde teyzesinin kızı ve davalı Ç.. Ş..’e vekil edeninden mal kaçırmak suretiyle devrettiğini, gerek eşinin yaptığı satışın mal kaçırmaya yönelik olması ve gerekse vekil edeninin eşinden satın alan H..’nin aynı amaçla taşınmazı Ç..’e satmasının hileye dayandığını açıklayarak TMK.nun 194. maddesine aykırı olarak davalıya yapılan hileli satışın iptaline, mümkün olmadığı takdirde vekil edeni adına veya ilk malik koca adına tesciline, öncelikle dava sonuna kadar meskur gayrimenkulün tapu kaydına davalı şerhi konulmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı Ç.. S.. (Ç..) vekili cevap dilekçesinde, dava konusu taşınmazın 23.01.2008 tarihinde Ş.. Y..'dan vekil edeni tarafından satın alındığını, satışın tapuda resmi şekilde yapıldığını, yöntemine uygun olduğunu, davacının da bu satıştan haberdar bulunduğunu hatta maddi sıkıntıya düştüklerini ifade ederek evi Ş.. Y.. ve banka görevlisini de evde gezdirenin davacı K.. Ö.. olduğunu, durumdan haberdar bulunduğunu, vekil edeninin iyi niyetle bu taşınmazı edindiğini, davanın haksız ve kötü niyetli açıldığını belirterek davanı reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davalının tapu sicil kaydına itimat ederek bu taşınmazı edindiğini, dolayısıyla iyi niyetinin korunması gerektiğini, davacı tarafından davalının kötü niyetle hareket ettiğinin ispatlanamadığını, gerekçe gösterilmek suretiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, genel muvazaa hukuksal sebebine dayalı olarak TBK'nun 19. maddesi gereğince muvazaa (mal kaçırmak) amacıyla yapılan satışın iptal ve tescili ile TMK.nun 194. maddesi uyarınca satılan evin aile konutu olması nedeniyle şerhin konulması isteğine ilişkindir.

Dava, genel muvazaa hukuksal sebebine dayalı olarak TBK'nun 19. maddesi gereğince muvazaa (mal kaçırmak) amacıyla yapılan satışın iptal ve tescili ile TMK.nun 194. maddesi uyarınca satılan evin aile konutu olması nedeniyle şerhin konulması isteğine ilişkindir.

Dava dilekçesinede, çok açık bir biçimde istekleri nitelendirmemekte ve nitelendirme yapmakta, duraksama yaratılmaktadır. Ancak, hakim tarafların nitelendirmesiyle bağlı olmayıp HMK'nun 26, 25, 31 ve 33. maddeleri gereğince dava dilekçesinin kapsamı gözönünde bulundurularak bizzat nitelendirmeyi yapmakla yükümlüdür. Az önce de açıklandığı gibi dava dilekçesinin kapsamından, taşınmazın yapılan satışında davacının eşi A.. Ö..’in mal kaçırma maksatıyla hileli olarak satışı yaptığını açıkladığına göre bu

TBK'nun 19. maddesindeki genel muazzayı çağrıştırdığı konusunda duraksamamak gerekir. Genel muazzanın her türlü delille kanıtlanması mümkündür. Bunun dışında, dilekçenin 2 nolu bendinde TMK'nun 194. maddesinde ve 1 nolu bendinde ise şerhden söz ettiğine göre isteğinin tapu kütüğüne aile konutu şerhi verilmesi yönünde olduğunun kabulü gerekir. Nitelendirmenin mümkün olmadığı ve duraksama yaratıldığı durumlarda hakimin HMK'nun 31. maddesinden yararlanması mümkün olup durumu “aydınlatma ödevi” çerçevesinde açıklığa kavuşturmasının göz önünde tutulması gerekir.

Tapu iptali ve tescil davası, genel muazzaya dayalı olarak açıldığına, tapu kaydının iptali ile davacı adına, olmadığı takdirde eski malik (eş) A.. Ö.. adına tapuya kayıt ve tescilini (dönüştürülmesini) istediğine göre bu tür davaların aile mahkemelerinde bakılması olanağı bulunmamaktadır (4787 S.K.m.4 ). Bu nedenle, genel muazzaya dayalı tapu iptali tescil davasının aile konutu şerhi davasından tefriki ile mahkemenin ayrı esasına kaydının yapılması ve daha sonra Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi, dosyanın görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesi düşünülmelidir.

Davacı vekilinin TMK'nun 194. maddesi çerçevesinde istediği aile konutu şerhine yönelik temyiz itirazlarına gelince, dosya arasında bulunan Tekirdağ 1.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 17.06.2011 tarih, 2011/592 Esas, 2011/503 Karar sayılı veraset belgesine göre, davacının eşi A.. Ö..’in 09.06.2011 tarihinde yani eldeki davanın açıldığı 11.08.2009 tarihinden sonra öldüğü mirasçılarının davacı ile müşterek çocukları H.. Y.. olduğu belirlenmiştir. Kural olarak bağımsız bir biçimde açılan aile konutu şerhine ilişkin davalar 4787 sayılı Kanun hükümleri uyarınca Aile Mahkemeler'inde bakılır. Ancak, kayıt maliki öldüğüne ve taşınmaz hali hazırda üçüncü kişi de olduğuna göre saptanan bu hukuki durum karşısında aile konutu şerhinin tapu kütüğüne konulmasının mümkün olup olmadığının mahkemece değerlendirilmesi ve görüşünün ortaya konulması gerekmektedir. Kararın kapsamından bu isteğin hangi gerekçeyle reddedildiği yazılı değildir. Anayasa’nın 141/3. fıkrası uyarınca; "bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır,” hükmüne yer verilmiştir. Mahkemece herhangi bir gerekçe gösterilmeden bu isteğin reddine karar verilmiş bulunması doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK' nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 0,90 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10650, Karar No: 2019/1655, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/10650 E.  ,  2019/1655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8094, Karar No: 2013/10269, Tarih: 19.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/8094 E.  ,  2013/10269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kesinleşmiş cebri satış ihalesi sonucu 428 parsel sayılı taşınmazda alacağına mahsuben satın aldığı 11/20 hisse oranında payın,Tapu Sicil Müdürlüğünce 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 8. maddesi hükmü gerekçe gösterilerek intikal ve tescil işlemlerinin yapılmadığını ileri sürerek idarenin işleminin iptali ile bu paya ilişkin olarak tapu kaydının iptali ile adına tescili isteğinde bulunmuştur.

Davalı, 5403 sayılı Kanunun 5578 sayılı Kanun ile değişik 8. maddesi gereğince işlemin yapıldığını öne sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, idarenin işleminin hukuka uygun olmadığı,cebri icra yolu ile taşınmaz satışını engelleyecek bir hüküm bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Davacı, 428 sayılı parseldeki dava dışı ...'a ait 11/20 payı alacağına mahsuben, Bafra İcra Dairesinin 2009/1974 esas sayılı takip dosyasında yapılan ihaleden satın aldığını ancak, Bafra ilçe Tarım Müdürlüğünün yazısı gereğince adına tescil yapılmadığını ileri sürüp, 11/20 payın Kadir adına olan tapusunun iptali ile adına tescil isteğinde bulunmuş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, taşınmaz mülkiyeti kural olarak tapu siciline tescil ile kazanılır. Ancak, TMK'nın 705 ve İ.İ.Y'nın 134. maddesine göre de cebri ihale ile mülkiyet alıcıya geçer Diğer bir anlatımla alıcı, ihale anında taşınmazın mülkiyetini kazanır. Böyle bir durumda, mülkiyetin alıcıya geçmesi için tapu siciline tescil gerekli olmayıp, ancak İ.İ.Y.'nın 135. maddesi gereğince taşınmaz alıcı adına tescil edilmedikçe alıcı o taşınmaz üzerinde temliki tasarrufta bulunamaz (T.M.K 705/2)

Öte yandan, ihale ile mülkiyetin alıcıya geçmesinin sonucu ise, ihale tarihinden itibaren taşınmazın nef 'i ve hasarının alıcıya ait olmasıdır.

5403 sayılı Yasaya gereğince:

Anılan yasanın amacı 1. maddede; "toprağın doğal veya yapay yollarla kaybını ve niteliklerini yitirmesini engelleyerek korunmasını, geliştirilmesini ve çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesine uygun olarak, planlı arazi kullanımını sağlayacak usul ve esasları belirlemek olarak açıklanmıştır.

Öte yandan, ihale ile mülkiyetin alıcıya geçmesinin sonucu ise, ihale tarihinden itibaren taşınmazın nef 'i ve hasarının alıcıya ait olmasıdır.

5403 sayılı Yasaya gereğince:

Anılan yasanın amacı 1. maddede; "toprağın doğal veya yapay yollarla kaybını ve niteliklerini yitirmesini engelleyerek korunmasını, geliştirilmesini ve çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesine uygun olarak, planlı arazi kullanımını sağlayacak usul ve esasları belirlemek olarak açıklanmıştır.

5578 sayılı Yasa ile değişik 8. maddenin son fıkrasında da "Bakanlığın uygun görüşü ile kamu yatırımları için ihtiyaç duyulan yerler hariç olmak üzere tarım arazileri, belirlenen büyüklükteki parsellerden daha küçük parçalara bölünemez, bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne şekilde gerçekleşmiş olursa olsun birlikle mülkiyetin mevcut olunan durumunda, bu araziler ifraz edilemez, payları üçüncü şahıslara satılamaz, devredilemez veya rehnedilemez. Bu araziler hakkında 4721 sayılı ... Medeni Kanununun özgülemeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır" hükmüne yer verilmiştir.

Belirtilen hükümlerden de anlaşıldığı kadarı ile yasanın asıl amacının, belirli büyüklükteki tarım arazilerinin bölünmesine, parçalanmasına engel olmak olduğu açıktır.

Mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve yasalarla iç hukuk yönünden, gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır (Anayasa md.35/1 AİHS ek protokol l-l) ... Medeni Kanununun 683. maddesinde de bir şeye malik olan kimsenin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisi belirtilmiş, malikin malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karsı istihkak davası açabileceği gibi her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebileceği hüküm altına alınmıştır. Bütün bunların yanında mülkiyet hakkı kamu yararının bulunduğu hallerde sınırlandırılabilir ya da tamamen kaldırılabilir. Ancak bu sınırlandırma ya da kaldırma gerçekleştirilirken TC. Anayasasının 90/5.maddesi ile iç hukukun üstünde sayılan AİHS hükümleri gereğince AİHM tarafından oluşturulan 30.05.2006 tarih ve 1262/02 sayılı kararda ifade edildiği üzere " bir kişiyi mülkünden yoksun bırakan bir önlemin "kamu yararına meşru bir amaç gütmesi gerektiği..." bu önlem alınırken " başvurulan yollar ve gerçekleştirilmesi amaçlanan hedef arasında makul bir denge olması gerektiği .." kişinin " ... kişisel ve haddinden fazla yük taşıma zorunda kalması halinde gerekli dengenin kurulamayacağı açıktır. Bir başka ifadeyle kamu yararı ile mülkiyet hakkından kısmen veya tamamen yoksun bırakılan kişinin menfeatı arasında makul kabul edilebilir, hak ve adalet dengesini sağlayacak bir oranın kurulması asıldır.

Yukarıdaki ilkeler uyarınca somut olaya bakıldığında kişinin cebri satış sonucu edindiği payın adına tescil edilmesi taşınmazın bölünmesi sonucunu doğurmayacağı gibi 5403 sayılı Yasa kapsamında da değerlendirilmeyeceği sonucuna varılmaktadır.