muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/21609, Karar No: 2014/18630, Tarih: 20.10.2014

3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 18.maddesinde; tescile tabi bulunan taşınmaz mallar ile tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlaması mümkün olan yerler Hazine adına tespit olunur. Orta malları, hizmet malları, ormanlar ve Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup da bir kamu hizmetine tahsis edilen yerler ile kanunları uyarınca Devlete kalan taşınmaz mallar, tapuda kayıtlı olsun, olmasın kazandırıcı zamanaşımı ile iktisap edilemez hükmü düzenlenmiştir.

Bilindiği üzere kural olarak, dere yatakları Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdendir. Aktif dere yatakları ile etki alanında kalan yerlerin zilyetlikle kazanılması mümkün bulunmamaktadır. Ancak, aktif dere yatağında ve dere etki alanında bulunmayan bir yer koşulları mevcut olduğu taktirde niteliğine göre zilyetlikle ve imar-ihya yoluyla kazanılabilir. Davaya konu taşınmaz niteliği itibariyle kazanmayı sağlayan zilyetlik ve imar-ihya sebebiyle kazanılması mümkün olmayan yerlerden olduğundan mahkemece 3402 Sayılı Kadastro Yasası'nın 18.maddesi gereğince Hazine yararına kazanım koşulları oluşmadığından ve niteliği gereği tescile tabi tutulmayan yerlerden olduklarından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yasal ve hukuki olmayan gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru olmamıştır.

Davalı M.. Ö.. vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerindedir. Kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca, HUMK'nun 388/4. HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereği Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 20.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17973, Karar No: 2025/4394, Tarih: 17.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/17973 E.  ,  2025/4394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/873 E., 2022/304 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/88 E.,2021/89 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İlk derece Mahkemesi kararı kaldırılarak TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesi'nin 2015/3 esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22947, Karar No: 2008/1000, Tarih: 24.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2007/22947 E.  ,  2008/1000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 14/09/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü.

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2007 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.360.YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 24.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10863, Karar No: 2019/1667, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/10863 E.  ,  2019/1667 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3368, Karar No: 2013/8807, Tarih: 20.05.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/3368 E.  ,  2013/8807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye-Alacak-Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye,alacak ve tazminat davasına dair karar, bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralananın tahliyesi, kira alacağı ile sözleşmeden kaynaklanan cezai şart niteliğindeki tazminatın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı kiracının kiralanandan tahliyesine, kira alacağının ve sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın davalılardan tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm davalı kefiller ... ve ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller takdir edilerek karar verilmiş olmasına göre, temyiz eden davalıların kira alacağına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalıların sözleşmede kararlaştırılan tazminat (cezai şart) istemine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasında düzenlenen 15/09/2008 başlangıç tarihli beş yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı ... Hedef Eğitim Öğretim İnşaat Taahhüt Ticaret Ltd.Şti. tarafından, ... Caddesi ... nolu taşınmaz Rehabilitasyon Merkezi olarak kullanılmak üzere kiralanmıştır. Sözleşmenin 14. maddesinde kontratın feshine neden olan tarafın 40.000 Euro tazminat ödeyeceği kararlaştırılmış, temyiz eden davalılar ise sözleşmeyi kefil sıfatıyla imzalamıştır. Davacı vekili dava dilekçesinde kiralananın tahliyesi ile 34.600 TL birikmiş kira alacağının ve 40.000 Euro tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece davalı kiracının kiralanandan tahliyesine, 34.600 TL kira alacağının ve 40.000 Euro tazminatın dava tarihindeki karşılığı olan 89.516 TL cezai şartın davalılardan tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm davalı kefiller ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Karar tarihinden sonra 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 589. maddesinin son fıkrasında kefilin asıl borç ilişkisinin hükümsüz hâle gelmesinin sebep olduğu zarardan ve ceza koşulundan sorumlu olacağına ilişkin anlaşmaların kesin olarak hükümsüz olduğu düzenlenmiştir. 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçmişe etkili olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı Kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin

76'ncı, faize ilişkin 88'nci, temerrüt faizine ilişkin 120'nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138'nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hükmüne yer verilmiş olup 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 589. maddesinin son fıkrasındaki düzenleme kamu düzenine ilişkin olduğundan, 6101 sayılı Kanunun 2 ve 7. maddeleri uyarınca eldeki davalara uygulanması gerekmektedir. Anılan yasal düzenlemelere göre cezai şarta ilişkin sözleşme hükmü kefiller yönünden geçersiz hale geldiğinden kefiller hakkındaki tazminat (cezai şart) istemin reddine karar verilmesi gerekir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine 20/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5634, Karar No: 2025/3398, Tarih: 13.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/5634 E.  ,  2025/3398 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/16 Esas, 2023/113 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu Erzurum ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 122 ada 4 parsel, 122 ada 5 parsel, 122 ada 6 parsel, 122 ada 7 parsel, 122 ada 36 parsel, 122 ada 5 parsel,123 ada 14 parsel,123 ada 18 parsel,123 ada 23 parsel,123 ada 24 parsel,123 ada 28 parsel,125 ada 1 parsel, 125 ada 2 parsel,125 ada 1 parsel,125 ada 2 parsel,125 ada 5 parsel,125 ada 6 parsel,125 ada 10 parsel,125 ada 11 parsel,125 ada 14 parsel,125 ada 15 parsel,125 ada 19 parsel,127 ada 2 parsel,130 ada 1 parsel,130 ada 2 parsel,130 ada 4 parsel,131 ada 1 parsel,132 ada 1 parsel, 133 ada 1 parsel,133 ada 3 parsel,133 ada 4 parsel,133 ada 5 parsel, 133 ada 9 parsel,133 ada 13 parsel,133 ada 15 parsel,133 ada 16 parsel,135 ada 3 parsel, 136 ada 6 parsel,136 ada 7 parsel,137 ada 1 parsel, 137 ada 2 parsel, 137 ada 3 parsel, 137 ada 4 parsel, 137 ada 5 parsel, 137 ada 6 parsel sayılı taşınmazların Palandöken Barajının mutlak koruma alanı, kısmen de kısa mesafeli koruma alanı içinde kalmakta olup taşınmazlardan yararlanma imkânı kalmadığını, idarece kamulaştırma yapılmadığı gibi müvekkillerine yeni bir yerleşim yeri de gösterilmediğini belirterek kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin davalı idareden tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 19.01.2015 tarihli ve 2015/7 Esas, 2015/6 Karar sayılı kararı ile dava konusu taşınmazlara fiili el atma olmadığı ve baraj mutlak koruma alanı içinde kaldıkları gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; dava konusu taşınmazlar için davacılar tarafından davalı idarece el atıldığından bahisle dava açıldığından, mahallinde keşif yapılmak suretiyle fiili el atmanın olup olmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme sonucu görev nedeniyle reddine ilişkin hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; dava konusu taşınmazlar için davacılar tarafından davalı idarece el atıldığından bahisle dava açıldığından, mahallinde keşif yapılmak suretiyle fiili el atmanın olup olmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme sonucu görev nedeniyle reddine ilişkin hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taleple bağlı kalınarak davanın kabulüne, dava konusu ... Mahallesi 125 ada 1 parsel, 125 ada 5 parsel, 125 ada 6 parsel, 125 ada 14 parsel, 125 ada 19 parsel, 123 ada 74 parsel, 123 ada 77 parsel, 123 ada 78 parsel, 123 ada 81 parsel, 130 ada 8 parsel, 133 ada 13 parsel, 133 ada 18 parsel, 133 ada 34 parsel, 133 ada 36 parsel, 133 ada 38 parsel, 136 ada 7 parsel ve 136 ada 9 parsellerdeki davacılar ... ve ... üzerine kayıtlı hisselerin iptali ile davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu 122 ada 7 parsel, 122 ada 36 parsel ve 133 ada 1 parsel yönünden bir karar verilmediğini, 16.06.2021 tarihli ek bilirkişi raporunda 133 ada 1 parselin göl sınırları içinde, diğer parsellerin ise mutlak koruma alanında kaldığı tespit edildiği hâlde bu hususta bir hüküm kurulmadığını, bilirkişi raporunda belirlenen tazminat bedeli çok düşük olmasına rağmen davanın uzamaması için bilirkişi raporuna itiraz etmediğini, tespit edilen bedellerin enflasyon nedeniyle çok düşük kaldığını, hüküm tarihine en yakın tarihteki değer üzerinden bedele hükmedilmesinin hakkaniyet gereği olduğunu, yasal faize hükmedilmesinin hatalı olduğunu, kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; 28.10.2017 tarihli ve 30224 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Orman ve Su İşleri Bakanlığının İçme ve Kullanma Suyu Havzalarının Korunmasına Dair Yönetmeliğin 9/2 nci maddesi uyarınca dava konusu taşınmazların bir çoğunun 300 metrelik alan içerisinde kalmadığını, 300 metre dışında kalan yerler için ise kamulaştırmaya ilişkin takdir hakkı verildiği gözetilmeden karar verilmesinin hatalı olduğunu, Palandöken Barajı DSİ Genel Müdürlüğü tarafından sulama amaçlı yapılmış olmakla DSİ Genel Müdürlüğünün sorumluluğunda olduğunu, DSİ ile Erzurum Su ve Kanalizasyon İdaresi (ESKİ) arasında yapılan protokolle bu suyun bir kısmı içme suyu temini amacı ile arıtılarak kullanılmakta olup, suyun fiziki kirliliğinin önlenmesi amacıyla mutlak koruma alanı içerisine giren taşınmazların kamulaştırma işlemlerinin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu kapsamında ESKİ tarafından yürütüldüğünü, Erzurum Büyükşehir Belediye Başkanlığının herhangi bir kamulaştırma işlemi yapmaması ve proje sorumluluğunun ESKİ'de olması sebebiyle müvekkili belediye yönünden davanın reddi gerektiğini, ESKİ tarafından dava konusu yerde ilk etapta 0-50 metre arası mutlak koruma alanları kamulaştırılmakta olup dava konusu taşınmazlardan sadece 123 ada 81 parsel bu kapsamda, diğer 125 ada 19 parsel, 123 ada 77, 78, 81 parseller, 130 ada 8 parsel, 133 ada 13, 18, 34, 36, 38 ve 136 ada 9 parsellerin 51-300 metre arasına, 125 ada 1, 5, 14, 16 ve 136 ada 7 parsel sayılı taşınmazların ise 300 metre dışında olup mutlak koruma alanı kapsamına girmediğini, bilirkişilerin ölçümlerinin suyun yayılım alanı sınırından alınarak yanlış hesaplandığını, 1/25.000 Ölçekli ... Planında Tarımsal Niteliği Korunacak Alana isabet eden dava konusu taşınmazlar üzerinde tarımsal faaliyetlerin yürütülmesi açısından bir engel bulunmadığını, dava konusu taşınmaza fiilen veya hukuken el atılmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu malikleri ile davalı idare arasında kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Buna karşın; 28.10.2017 tarihli ve 30224 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan İçme-Kullanma Suyu Havzalarının Korunmasına Dair Yönetmeliğinin 9 uncu maddesinin birinci fıkrasında “Mutlak koruma alanı, içme-kullanma suyu temin edilen veya edilmesi planlanan tabii göl, baraj gölü ve göletlerin, maksimum su seviyesinden itibaren yatayda 300 metre genişliğindeki kara alanıdır.” ikinci fıkrasında ise "...yarıçapı 300 metre genişliğindeki alanın kara kısmındaki bölümü, içme-kullanma suyunu kullanan idare tarafından kamulaştırılır." hükmü uyarınca suyu kullanan sorumlu idare belirlenmeden eksik inceleme dava dilekçesinde davalı olarak gösterilmeyen Erzurum Büyükşehir Belediyesinden tahsiline karar verilmesi ve dava dilekçesinde davalı olarak gösterilen ESKİ Genel Müdürlüğü yönünden müspet ya da menfi bir karar verilmemesi bozmayı gerektirir.

4. Davacıların paydaş olduğu dava konusu 122 ada 5 parsel, 122 ada 6 parsel, 123 ada 23 parsel, 123 ada 24 parsel, 123 ada 28 parsel, 123 ada 14 parselden ifraz ile oluşan 123 ada 66 parsel, 130 ada 2 parsel sayılı taşınmazların hükme esas alınan 23.12.2019 tarihli bilirkişi raporunda mutlak koruma alanında kaldıklarının tespit edildiği anlaşılmakla, bu parsellerdeki davacı paylarının da bedeline hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

5. Davacılardan ...’ın paydaş olduğu dava konusu 122 ada 7 parselden ifrazen oluşan 122 da 66 parsel sayılı taşınmaza ilişkin bilirkişi incelemesi yapılmaması ve müspet ya da menfi bir karar verilmemesi hatalıdır.

6. Dava konusu 125 ada 1 parsel, 125 ada 5 parsel, 125 ada 6 parsel, 125 ada 14 parsel ve 136 ada 7 parsel sayılı taşınmazların kısmen mutlak koruma alanında kaldıkları anlaşılmakla, mutlak koruma alanında kalan kısımlarındaki davacılar payının tapu kaydının iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde tamamındaki davacı paylarının iptaline hükmedilmesi yerinde değildir.