muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15383, Karar No: 2022/2007, Tarih: 13.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/15383 E.  ,  2022/2007 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.07.2018 tarih ve 2017/437 - 2018/441 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : TCK'nın 220/7 maddesi yollamasıyla TCK'nın 314/2, 220/7, TMK'nın 5/1, TCK'nın 62, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Dairemizin 2015/3 esas sayılı kararında ve dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüte yardım suçunda kast unsuru yönünden, Yargıtay uygulamaları ve öğretideki görüşler incelendiğinde; Bir suçun kanuni tanımında "bilerek", "bildiği

halde", "bilmesine rağmen" gibi ifadelere açıkça yer veren suçlar olası kastla işlenemez (Prof. Dr. İzzet Özgenç, TCK Genel Hükümler, 7. Baskı, s. 241) Kişi, örgütün işlediği somut fiili bilmese de terör örgütü olduğunu, sağladığı yardımın örgütün yararına kullanılacağını bilmeli ve bu irade ile hareket etmelidir. İnsani mülahazalarla yapılan yardımlar örgüte yardım suçunu oluşturmaz. Yapılacak her türlü yardımın suç olarak değerlendirilmemesi gerekir (Prof. Dr. A. Caner Yenidünya - Arşt.Görv. Zafer İçer, Suç İşlemek Amacıyla Örgüt Kurma, 1. Baskı, s. 56).

Örgüte yardım suçunda manevi unsurun oluşması için genel kasıt yeterli değildir. Özel kasıt ile işlenen bir suçtur. Fail örgütün amacını gerçekleştirmesine katkı sağlamak kastı ile hareket etmelidir (Yrd. Doç. Dr. Namık Kemal Topçu, Örgütlü Suçlar ve Terör Suçları, s. 164).

Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte bilerek ve isteyerek yardım edilmiş olması gerekir. Başka bir ifadeyle, yardım fiilinin örgütün suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgüt olduğu bilinerek gerçekleştirilmiş olması gerekir. Fıkra metninde geçen "bilerek" ibaresi doğrudan kastı ifade eder. Doğrudan örgüte değil de örgüt mensuplarına yardım edilmesi halinde, yardım edilen kişilerin suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgüt mensubu olduklarının da bilinmesi gerekmektedir. Örgüt mensuplarına yapılan yardım, aynı zamanda örgüte yapılan yardım olarak değerlendirmek gerekir. Ancak, bu yardımın örgütün amacını gerçekleştirmeye hizmet eden bir yardım olması gerekmektedir (Prof. Dr. İzzet Özgenç, Suç Örgütleri, 7. Baskı, s. 38-39).

Yukarıda yer verilen öğretideki görüşler ve Yargıtay yüksek 9. ve 16. Ceza Dairesinin geçmişteki uygulamaları göz önüne alındığında; suç örgütleri veya silahlı terör örgütlerine yardım suçunun ancak doğrudan kastla işlenebileceği, yardımın örgütün amacını gerçekleştirmeye hizmet etmesi gerektiği, örgüt üyelerine yapılan yardımın da örgüte yapılmış gibi kabul edilmekle birlikte örgüt üyesinin mensup olduğu örgütün bilinmesi ve bu yardımın da insani mülahazalarla değil örgütün amaçlarını gerçekleştirme gayesiyle yapılması hususunda ortak bir kanaat mevcuttur.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

1- Dosya arasında bulunan Bank Asya hesap hareketleri ve bu hususta düzenlenmiş bilirkişi raporu da incelendiğinde; talimat tarihleri öncesinde katılım hesabı bulunan ve talimat dönemine nazaran daha yüksek bakiyeli işlem yapan sanığın savunmasının aksine örgütle iltisaklı Bank Asya isimli bankaya talimatla para yatırdığına, silahlı terör örgütüne yardım kastıyla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak mahkumiyetini gerektirir yeterli delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan temel ceza belirlenirken, delalet maddeleri olan TCK’nın 314/3. ve 220/7. maddelerinin belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20399, Karar No: 2017/3534, Tarih: 03.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/20399 E.  ,  2017/3534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davacılar murisinin kullandığı banka kredisine teminat amaçlı olarak davalı nezdinde hayat ... poliçesi düzenlendiğini, murisin poliçe vadesi içinde öldüğünü, poliçedeki vefat tazminatından yararlanmak isteyen davacılar tarafından davalıya başvuru yapıldığını; ancak davalının olumsuz yanıt verdiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ....955,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacılar murisinin ölümüne yol açan akciğer ve karaciğer kanseri rahatsızlıklarına ilişkin teşhisin, poliçe tanziminden önce konulduğunu, murisin poliçe tanzimi sırasında doğru beyan yükümlülüğüne uymadığını ve zararın TTK'nun 1290. maddesi gereği teminat dışı olduğunu, davacıların tazminat talep haklarının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacılar murisine poliçe tanziminden önce akciğer ve karaciğer kanseri teşhisi konulduğunun davalı tarafça ispat edilemediği, beyan yükümlülüğüne aykırılık sözkonusu olmadığından davalının zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile ....955,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hayat ... sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar murisinin kullanmış olduğu banka kredisi nedeniyle, ........2008-........2009 tarihleri için hayat ... sözleşmesi düzenlenmiş; poliçenin düzenlenmesinden sonra, ....08.2009 tarihinde davacıların murisi vefat etmiştir.

Poliçenin tanzim edildiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nun, ... sözleşmesi kurulurken sigortalıya yüklenen doğru bilgi verme (ihbar) yükümlülüğünü düzenleyen 1290. maddesi, her ne kadar mal sigortalarına ilişkin bulunmakta ise de, Dairemizin yerleşik kararları ile hayat sigortalarında da uygulanmaktadır.

Gerek TTK'nun 1290. maddesi ve gerekse Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-........ maddesi düzenlemesine göre; ... şirketinin sorusu üzerine veya her hangi bir soru sorulmadan (dolayısı ile buna ilişkin bir form doldurulmadan) sigortalı, sözleşmenin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlüdür.

Gerek TTK'nun 1290. maddesi ve gerekse Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-........ maddesi düzenlemesine göre; ... şirketinin sorusu üzerine veya her hangi bir soru sorulmadan (dolayısı ile buna ilişkin bir form doldurulmadan) sigortalı, sözleşmenin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlüdür.

Davalı taraf yargılama boyunca, sigortalıları olan davacılar murisinin, kendisinde mevcut akciğer ve karaciğer kanseri rahatsızlıklarını, poliçe tanzimi sırasında bildiği halde gizlediği için, zararın teminat dışı olduğu savunmasında bulunmuştur. Davacı taraf ise, murisin gizlediği iddia olunan hastalık ile ölüm arasında illiyet bağı bulunmadığını, murisin ölüm tarihinden ... ay önce geçirdiği fıtık ameliyatı sırasında kaptığı enfeksiyon ve solunum yetmezliği nedeniyle öldüğünü, ölüm belgesinin hatalı olduğunu iddia etmiş, bu hususta tanık dinletmiştir.

Yargılama sırasında, ....... .... İhtisas Kurulu tarafından davacılar murisinin tüm tıbbi belgeleri incelenerek düzenlenen ....03.2012 tarihli raporda; murise 2000 yılında nonhodgkin lenfoma teşhisi konulduğu, bu hastalık nedeniyle murisin akciğer, karaciğer ve dalağına sıçramalar meydana geldiği ve sürekli takibinin yapıldığı tıbbi belgelerle sabit olduğundan, murisin ölüm nedeninin 2000 yılında teşhisi konulan lenfoma hastalığının iç organlarda yarattığı metastazlar ve gelişen komplikasyonlar olduğu net biçimde saptanmıştır.

Davacılar murisine 2000 yılında lenfoma (lenf bezi kanseri) teşhisinin konulduğu, bu hastalığın zaman içinde murisin diğer iç organlarına da sirayet ettiğinin, murisin tıbbi belgeleri ve alınan uzman bilirkişi heyet raporuyla saptandığı, murisin ölüm belgesinde de ölüm sebebinin karaciğer ve akciğer kanserine bağlı solunum yetmezliği olarak tespit edildiği; poliçe tanzimi sırasında kanser rahatsızlığı olup olmadığı yönünde sorulan soruya murisin olumsuz yanıt verip beyanını imzasıyla tasdik ettiği dosya kapsamıyla sabittir.

İfade olunan bu hususlar karşısında; poliçe tanziminden çok önceki tarihte davacılar murisinde mevcut olan kanser rahatsızlığının bildirilmeyişi, ölüm ile gizlenen hastalık arasında uygun illiyet bağı bulunduğunun ....... .... İhtisas Kurulu raporuyla saptanmış oluşu nedeniyle; murisin doğru beyan yükümlülüğüne uymadığı, HSGŞ C........ maddesi ve TTK'nun 1290. maddesi uyarınca sigortacının zarardan sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken; tıbbi değerlendirme yapma konusunda uzmanlığı bulunmayan ... hukukçusunun şahsi yorumuna dayanan görüş doğrultusunda, yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 03/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1858, Karar No: 2022/3882, Tarih: 31.05.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/1858 E.  ,  2022/3882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02/11/2011 tarihinde verilen dilekçeyle önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 17/09/2020 tarihli hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 31/05/2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davcı vekili Av.... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece uyulan Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda hüküm kurulmuş olmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9389, Karar No: 2017/8673, Tarih: 27.09.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/9389 E.  ,  2017/8673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı davacılar avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... İnş. Tic. Ltd. Şti vekili avukat ... ile davacılar vekili avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalı yükleniciden inşaat halinde iken aldıkları üç adet konutun ayıplar nedeni ile oturulamayacak halde olduğunu ileri sürerek, satıştan vazgeçme ile dairelerin rayiç bedeli olarak 400.000 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, yükleniciden inşaat aşamasında iken alınan üç adet dairenin ayıplı olması nedeni ile sözleşemeden dönerek dairelerin rayiç bedeline hükmedilmesi istemine ilişkindir. Dava, öncelikle Tüketici mahkemesinde açılmış olup Tüketici mahkemesince, daire sayısının üç adet olması kapsamında davacıların tüketici vasfının olmadığı kanaatine varılarak dosya genel mahkemeye görevsizlik kararı ile gelmiş ve yerel mahkemece esastan incelmeye alınarak karara bağlanmıştır.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi, Hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti sağlayıcı; Kamu tüzel kişileri de dahi olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye hizmet sunan gerçek veya tüzel kişileri ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut olayda; uyuşmazlığa konu husus davacıların yarı yarıya hissedar oldukları üç adet bağımsız bölüme ilişkindir. Bağımsız bölümlerin üç adet oluşu davacıların tüketici vasfını ortadan kaldırmaz. Zira davacıların başka bir amaçla konut edindikleri de ispat edilebilmiş değildir. Hal böyle olunca, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin tüketici işlemi olduğunun kabulü gerekir.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Mahkemece, görevli olunmadığı hususu dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Bozma nedenine göre tarafların temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2) nolu bentte yazılı nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 1480,00 TL duruşma avukatlık parasının karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde taraflara iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11497, Karar No: 2019/8297, Tarih: 16.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/11497 E.  ,  2019/8297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik, güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Özel belgede sahtecilik ve güveni kötüye kullanma suçlarından sanığın beraatine ilişkin hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın cezalandırılmasını isteyen şikayetçi ve vekilinin davaya katılması hususunda bir karar verilmemiş ise de; 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre, suçtan zarar gören şikayetçi ve vekilinin katılmasına karar verilerek ve sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ile katılan şirket arasında imzalanmış acente çalışma sözleşmesi gereğince, katılan şirket tarafından sanığa satışı yapılmak üzere kitap setleri teslim edildiği ancak sanığın sattığı kitap setlerinden kazandığı parayı katılan şirkete vermediği ve bu durumu gizlemek amacıyla vadeli satış yaptığına dair sahte oluşturulmuş kapıdan satış sözleşmeleri tanzim ettiği, katılan şirket tarafından durumun farkedilmesi üzerine sanığa ihtarname gönderildiği ancak sanığın elinde kalan 24 kitap setini de katılan şirkete iade etmediği, bu suretle sanığın güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın, suçlamayı kabul etmeyen beyanlarının aksine, dosya içerisinde asılları mevcut olan kapıdan satış sözleşmeşlerinin sahte olarak tanzim edildiği hususunun tanık beyanları ile sabit olması, sanığın elinde bulunan kitap setlerini iade ettiğine dair belge sunamaması ve sanığın uhdesinde katılan şirkete ait para bulunduğuna dair bilirkişi heyeti raporu bulunması karşısında, sanığın katılana yönelik eyleminin özel belgede sahtecilik suçu ile birlikte, aralarında tanzim edilmiş olan acentalık sözleşmesi gereğince 5237 sayılı TCK’nın 155/2. maddesi kapsamında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, eylemin hukuki ihtilaf olduğu gerekçesiyle beraat hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 16/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11091, Karar No: 2023/7924, Tarih: 14.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11091 E.  ,  2023/7924 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Develi Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2016/182 Esas, 2016/518 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Develi Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2016/182 Esas, 2016/518 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 09.09.2020 tarihli ve 2020/6847 Esas, 2020/10275 Karar sayılı kararı ile orantılılık ilkesine aykırı olarak sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca (1/3) oranında arttırım yapılması suretiyle fazla ceza verilmesi ve sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi kapsamında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini nedenleriyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

3. Develi Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2021 tarihli ve 2020/345 Esas, 2021/408 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca neticeten 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesine ve vesaire,