muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1231, Karar No: 2022/5145, Tarih: 22.06.2022

Diğer davalı şirket vekili, müvekkilinin müktesep hak doğuran “yayla” ibareli, uyuşmazlığa konu mal ve hizmetlerde tescilli veya tescil aşamasında olan çok sayıda seri markalarının olduğunu, bunların uzun yıllardır kullanımla bilinir hale geldiği, müvekkilinin markasındaki "doğal beslen doğadan beslen" ibaresinin tali unsur değil, ön planda bir unsur olduğunu ve "buğday başağı simgesinin" görsel fark yarattığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma,bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalının "yayla doğal beslen doğadan beslen" ibareli marka başvurusu ile davacının "Yayla" ibareli markaları arasında, başvuru markasının kapsamında yer alan 29 ve 30. sınıftaki tüm mallar ile 43. sınıfta bulunan tüm hizmetler yönünden biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, dava konusu markada müktesep hak iddia edilen tescilli markanın asli unsuru olan “YAYLA” kelimesinin muhafaza edilmekle beraber, bu marka şekil ve yazı örneğinin yazı rengi, tasarımı (yarım ay şeklindeki buğday başağı) davacı markalarına yakınlaşma çabası ve iltibas tehlikesi içerdiği için, bazı markalarında da kapsamını genişletmesi nedeniyle davalının müktesep hak müessesesinden faydalanamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, dava konusu 2017-M-8178 sayılı Türk Patent YİDK kararının dava konusu edilen 2016/33404 sayılı markanın kapsamında yer alan 29. sınıf ve 30. sınıftaki mallar ile 43. sınıfta bulunan hizmetler yönünden iptaline, bu mallar ve hizmetler yönünden davalı markasının hükümsüzlüğüne, sicilden terkin edilmesine, dava konusu markanın 32. sınıftaki mallar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar Yayla Agro Gıda San. ve Nak. A.Ş. vekili ile TPMK vekili istinaf etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; davalılar Yayla Agro Gıda San. ve Nak. A.Ş. vekili ile ... vekilinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar Yayla Agro Gıda San. ve Nak. A.Ş. vekili ile TPMK vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 33,00 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine,

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 33,00 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine,

22/06/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1170, Karar No: 2010/835, Tarih: 26.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/1170 E.  ,  2010/835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.11.2007 tarih ve 2006/264-2007/451 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 26.01.2010 gününde davacı avukatı ...ile davalı avukatı ...gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ...ve ... ile birlikte 03.03.1999 tarihinde davalı şirketi kurduklarını, resmi olarak gözükmese de sermayesinin tümüyle müvekkili tarafından konulduğunu, ortaklardan ...'in isteği üzerine kardeşi ...'e de şirkette hisse verildiğini, ...'in ilk yıllarda şirketi müvekkilinin de rızasıyla düzgün olarak yönettiğini, ancak daha sonra şirket faaliyeti ve hesapları konusunda müvekkiline bilgi dahi vermemeye başladığını, hesapları göstermediğini, bu yöndeki isteklerine de sürekli karşı çıkarak bilgi vermekten kaçındığını, şirketin yüksek cirosuna rağmen kar etmediğini, şirket harcamaları ile gider makbuzlarını paravan kişiler adına düzenleyip o kişilere ödeme yapılmış gibi gösterdiğini, yaptırılan tespitte ortaklar genel kurulu toplantılarının yapılmadığının ve müdür ...'in 5 yıllık müdürlük süresi dolmadan 10 yıl daha uzatıldığının belirlendiğini, bu kararda yer alan imzanın müvekkiline ait olmadığını, şirket müdürü ...'in şirkete karşı olan ödev ve sorumluluklarını yerine getirmediğini, ortaklar arasında güven ilişkisinin sona erdiğini, şirketinin de zarara uğratıldığını ileri sürerek muhik sebeplere dayalı olarak şirketin feshine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, bu davanın şirkete karşı açılamayacağını, TTK nun 549. maddesinde açıkça belirtilen fesih koşullarının oluşmadığını, şirketin iyi yönetildiğini, davacının kötü niyetle fesih talebinde bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, bu davanın şirkete karşı açılamayacağını, TTK nun 549. maddesinde açıkça belirtilen fesih koşullarının oluşmadığını, şirketin iyi yönetildiğini, davacının kötü niyetle fesih talebinde bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, bu tür davaların şirket tüzel kişiliği hakkında açılabileceği, muhasebe kayıtlarının düzenli ve usule uygun tutulmadığı , TTK nun 538 maddesi gereğince yılda bir defa yapılması gereken ortaklar kurulu toplantılarının yapılmadığı, Halk Bank Denizli şubesi ile ilgili kayıtların muhasebe tekniğine uygun düzenlenmediği, ortaklar arasında büyük bir güvensizlik ortamının doğduğu, müdür tarafından ortaklara hesap verilmediği, müdür hakkındaki şikayet üzerine takipsizlik kararı verilmiş ise de, bu durumun dahi şirket ortakları arasında şirket yararına olması gereken güven ortamının tümüyle kalkarak husumet ortamının doğmasına yol açtığı, TTK nun 549/4. maddesine göre şirketin feshi için bu hususların muhik ve haklı neden teşkil ettiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalı şirketin feshine, tasfiye memuru olarak Bülent Tezcan'ın atanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 750,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 9,95 TL harcın temyiz edene iadesine, 26.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1603, Karar No: 2011/4631, Tarih: 18.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1603 E.  ,  2011/4631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespite itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, kadastro sırasında ... köyü 137 ada 26 parsel sayılı 7603.02 m2 yüzölçümündeki taşınmazın belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle kendi adına tesbit edildiğini; ancak, 1500 m2'lik kısmının orman içinde kaldığını, bu kısmın 137 ada 26 parsele ilave edilerek adına tescili iddiasıyla askı ilan süresi içerisinde dava açmıştır. Mahkemece, dava konusu Bademağacı köyünde kain ... bilirkişi krkokisinde (A) ile gösterilen 1207.96 m2 ve (B) ile gösterilen 2343.92 m2'lik kısımlara yönelik davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tespite itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 22/12/1999 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın ... bilirkişi raporunda gösterilen (A) ve (B) bölümlerinin yüksek eğimli taşlık, kayalık yapıda maki bitkileri ile kaplı yerlerden olduğu ve üzerinde herhangi bir tarımsal faaliyet bulunulmadığı, ayrıca kesinleşen orman tahdidi içinde kalan ve orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davacı gerçek kişi, kadastroda kendi adına tespit gören 137 ada 26 parselin yüzölçümünün eksik yazıldığı gerekçesiyle bitişikteki orman parseline dava açmıştır. O halde, davacının adına tespit gören 137 ada 26 parsel hakkında açılmış bir davası bulunmamaktadır. Bu nedenle; mahkemece, dava konusu olmayan bu parsel tutanak aslı ve eklerinin olağan usullere göre kesinleştirilmesini teminen Kadastro Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, bu hususun gözardı edilmesi doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hükmün 2 numaralı bendinde yer alan cümleden önce yazılmak üzere “Alanya ilçesi Bademağacı köyünde bulunan 137 ada 26 parsel hakkında sicil oluşturulmak üzere, olağan usullere göre işlem yapılması için tutanak ve eklerinin Kadastro Müdürlüğüne gönderilmesine” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/04/2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/47, Karar No: 2015/14473, Tarih: 09.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/47 E.  ,  2015/14473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2014

NUMARASI : 2014/174-2014/623

Davacı-k.davalı S.. S.. tarafından, davalı Ö.. B.. aleyhine 13/03/2014 gününde, davalı-k.davacı Ş.. A.. tarafından, davacı-k.davalı S.. S.. aleyhine 04/04/2014 gününde verilen dilekçeler ile kişilik haklarının ihlal edilmesi nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın ve karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı Ö.. B.. tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

H.. K.. 5236 sayılı Kanun ile eklenen Ek 4. madde gereğince H.. 427. maddesi uyarınca temyize konu bölümünün.. TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda temyize konu olan tutar, bu düzeye ulaşmadığından davalı Ö.. B..'nun temyiz inceleme isteğinin REDDİNE ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/73, Karar No: 2018/3924, Tarih: 02.10.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/73 E.  ,  2018/3924 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : ANKARA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Düzeltilerek istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddi

Temyiz incelemesi sanık müdafiinin süresindeki istemi nedeniyle duruşmalı olarak yapılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği, ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alınarak, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde usulüne uygun bir arama kararı olmadığına, maddenin kişisel kullanım sınırları içerisinde kaldığına, teşdiden ceza tayininin isabetli olmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine dair; sanık ... müdafiinin sanığın kullanıcı olduğuna, uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin delil bulunmadığına dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinde " Üçüncü fıkradaki fiillerin; okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askeri ve sosyal amaçla toplu bulunan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi veya umuma açık yerlerde işlenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında artırılır" şeklinde düzenlemenin bulunduğu, olay tarihinde alınan istihbari bilgi üzerine soruşturmaya başlandığı, yapılan çalışmada sanıklar ....ve ....'in içinde bulunduğu araca tanık ...'in bindiğinin, aracın içerisinde sanıklardan 40 TL karşılığında uyuşturucu madde satın aldığının tespit edildiği anlaşılmakla; uyuşturucu madde satışının sanık ...'a ait aracın içerisinde gerçekleşmiş olması ve aracın TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinde belirtilen umumi veya umuma açık yerlerden olmaması karşısında, TCK’nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinin sanıklar hakkında uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, üye ... ve üye Tekin Tüçük'ün karşı oyu ile oyçokluğuyla 02.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

(K.O) (K.O)

KARŞI OY;

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, üye ... ve üye Tekin Tüçük'ün karşı oyu ile oyçokluğuyla 02.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

(K.O) (K.O)

KARŞI OY;

Suç tarihinde sanık ...'ın şoförü olduğu ve diğer sanık ...'ın sağ ön koltukta oturduğu ... plakalı aracın, mahkemece yapılan keşifte de belirlendiği şekilde TCK 188/4.b maddesinde sayılan okul, hastane gibi eğitim ve tedavi merkezlerinden olan Yürüteç Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezine yürüme mesafesi olarak 145 metre uzaklıktaki 2040. Sokakta park edildiği, daha sonra bu aracın yanına kullanıcı ...'in 06 YZH 14 plakalı aracı ile gelip, kendi aracından indikten sonra sokak üzerinde bulunan ve sanıkların içinde bulunduğu araca binerek arka koltuğa oturduğu ve bu araçta sağ ön koltukta bulunan şahısla aralarında birşeyler alıp verdikten sonra bu araçtan inerek kendi aracına binip gittiği, kolluk görevlilerince durdurulduğu sırada aracın ön koltuğunda görülen senet kağıdına sarılı vaziyetteki 2 adet daralı 0,60 gr. net 0,036 gr. ağırlığındaki eroin içeren maddeyi kolluk görevlilerine verdiği, daha sonra eroin satışı yapılan ... plakalı araçtaki sanıklar ... ve ...'ın da araçla 2040. Sokaktan hareket ettikleri sırada yakalandıkları, Cumhuriyet Savcısından alınan yazılı arama emrine istinaden yapılan aramada, sanık ...'ın üzerinde daralı ağırlığı 1,5 gram gelen eroin ve 90 TL para ile aracın torpido gözünde daralı ağırlığı 0,50 gram gelen eroin, uyuşturucu madde paketlemede kullanıldığı değerlendirilen alüminyum folyo, sigara paketi içerisinde bir adet metal renkli makas ve uyuşturucu madde paketlemede kullanıldığı değerlendirilen bir senet kağıdı ele geçirilmiş ve el konulmuştur.

Yapılan yargılama sonucunda, Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/145 esas 2017/180 karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işledikleri sabit görülerek, satılan maddenin eroin olduğu ve satış yapılan yerin TCK 188/4.b maddesinde sayılan yerlere 200 metreden yakın olduğu, TCK 188/4.a ve b. fıkralarının birlikte ihlal edildiği kanaatiyle uygulama yapılarak ceza verilmiş ve bu karara karşı yapılan istinaf başvurusu Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 2017/447 Esas 2017/1202 karar sayılı kararı ile düzeltilerek esastan reddedilmiştir.

Sayın çoğunluk ile aramızda sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediklerinin sübutu konusunda ihtilaf yoktur. Ancak sayın çoğunluk uyuşturucu madde alışverişinin aracın içinde yapılması sebebiyle umumi yer olmadığından TCK 188/4.b maddesinin uygulanamayacağından bahisle temyiz isteminin kabulü ile kararın bozulmasına karar verilmiştir. Oysa uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun TCK 188/4.b maddesinde sayılan yerlere 200 metreden yakın mesafedeki umumi veya umuma açık yerlerde yapılması halinde bu maddenin uygulanması gerekmektedir. Sanıklar ... ve ... suçta kullandıkları ... plakalı aracı TCK 188/4.b maddesinde sayılan yerlere 200 metreden daha yakın mesafade bulunan ve umumi yer niteliğinde olan 2040. Sokak üzerine park ederek yanlarına gelen kullanıcı ...'e eroin maddesi satmışlardır. Burada satışın araç içerisinde yapılmış olması, satış yapılan yerin umumi yer olmadığı sonucunu doğurmaz.Zira otomobil hareket eden bir araçtır ve sanıklar kendi iradeleriyle bu aracı söz konusu yere park edip burada satış yapmışlardır. Başka bir ifade ile satış yaptıkları tezgahlarını eğitim ve tedavi kurumu olan Yürüteç Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezine 145 metre mesafedeki umumi yer olan yola kurup bu şekilde uyuşturucu madde satışı yapmışlardır. Aksi düşüncenin kabulü, sanığın aracını okulun bahçesine veya tam karşısına park edip araç içerisinde öğrencilere uyuşturucu madde satması halinde TCK 188/4.b maddesinin konuluş amacına aykırı olarak umumi yer sayılmayıp bu madde uygulanmaması sonucu doğurur ki, bu halde TCK 188/4.b maddesinin uygulama alanı çok daraltılmış olur. Uyuşturucu madde satılan yer TCK 188/4.b maddesinde sayılan yerin bitişiğindeki evin içi olsa idi, burada evin yeri değiştirilemeyeceğine göre ve evin içi de umumi yer olmayacağından TCK 188/4.b maddesi uygulanamazdı. Ancak bizim olayımızda olduğu gibi, araç hareket eden ve yeri değiştirilebilen bir vasıta olduğundan ve bir nevi uyuşturucu madde satışı yapılan tezgah olarak kabul edilmesi gerektiğinden, satış yapılan aracın park edildiği yerin TCK 188/4.b maddesinde sayılan yerlere 200 metreden yakın mesafe içindeki umumi yer olması halinde, artık burada TCK 188/4.b maddesinin uygulanmasının gerektiği görüşünde olduğumuzdan, temyiz isteminin esastan reddinin gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun bozma düşüncesine katılmıyoruz.

TEFHİM TUTANAĞI: 02.10.2018 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı....katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Av. ... tarafından yetkilendirilen Avukat Emine Karcıoğlu ile sanık ... müdafii Av. ...'ın yüzlerine karşı 11.10.2018 tarihinde, açık olarak okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2017/9660, Karar No: 2020/1023, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/9660 E.  ,  2020/1023 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24232, Karar No: 2023/11068, Tarih: 30.05.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/24232 E.  ,  2023/11068 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ASIL KARAR TARİHİ : 10.01.2019

ASIL KARAR SAYISI : 2018/3981 E., 2019/39 K.

EK KARAR TARİHİ : 19.02.2019

EK KARAR SAYISI : 2018/3981 E., 2019/39 K.

KATILANLAR : ..., ...

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı, temyiz talebinin reddine

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ..., ..., ..., ... Küçük müdafiileri, katılan ... vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması, kısmi temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması, kısmi bozma

1. Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 19.02.2019 tarihli ve 2018/3981 Esas, 2019/39 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

2. İlk Derece Mahkemesince sanıklar ..., ... hakkında nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, sanık ... hakkında nitelikli yağma, sanık ... Küçük hakkında nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, sanık ... hakkında nitelikli yağma suçlarından hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.... Cumhuriyet Başsavcılığının 13.12.2017 Tarihli ve 2016/5306 Soruşturma Sayılı İddianamesi İle;

1. Sanıklar hakkında nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c), (h) bentleri, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, aynı Kanun' un üçüncü fıkrasının (b), (f) bentleri, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve sanıklar ... ve ... hakkında 58 inci maddesiyle ayrı ayrı cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.