muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13240, Karar No: 2023/4036, Tarih: 05.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/13240 E.  ,  2023/4036 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/159 E., 2021/254 K.

SUÇ : 2313 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Torbalı Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.05.2014 tarihli ve 2014/1068 Esas, 2014/2278 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin son cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2014 tarihli ve 2014/347 Esas, 2014/431 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin son cümlesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2014 tarihli ve 2014/347 Esas, 2014/431 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 03.10.2019 tarihli ve 2019/2307 Esas, 2019/6063 Karar sayılı kararı ile;

"Alınan ekspertiz raporunda suça konu bitkilerin adı belirtilmeden uyuşturucu madde içermediği şeklinde görüş belirtilmiş ise de, 2313 sayılı Yasanın 23/5. maddesinde yer alan “Bu madde kapsamında ekim yapma ibaresinden, tohumun toprağa ekilmesinden ürünün hasadına kadarki süreç anlaşılır.” hükmü de dikkate alınarak; sanığın ikametinde çatı kısmında yağ tenekelerine ekili bitkilerin 2313 sayılı Yasa kapsamında hint keneviri olup olmadığına ilişkin rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

D. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.01.2020 tarihli ve 2019/700 Esas, 2020/34 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin son cümlesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

E. Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.01.2020 tarihli ve 2019/700 Esas, 2020/34 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17.12.2020 tarihli ve 2020/15033 Esas, 2020/9260 Karar sayılı kararı ile;

" Sanığın ikametinin çatı kısmında dikili olarak ele geçirilen farklı boylarda toplam 186 kök kenevirden olgunlaştıklarında elde edilecek esrarın, kişisel kullanım için gerekli miktardan çok fazla olacağı,

Dairemizin genel uygulamalarına göre, ticari amaçla ekildiklerine ilişkin başka delil yoksa 20 köke kadar dikili kenevirin kişisel kullanım kapsamında ekildiğinin kabul edilebileceği dikkate alınarak, sanığın eyleminin esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri tartışma ve değerlendirme görevi ile hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla 2313 sayılı Kanunun 23. maddesinde yapılan değişiklikten sonra suç tarihine göre lehe aleyhe yasa tartışması yapılarak uygulanacak yasanın belirlenmesi hususlarının, üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

F. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2021 tarihli ve 2021/112 Esas, 2021/195 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilerek dosya görevli ... 14. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

G. ... 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.09.2021 tarihli ve 2021/159 Esas, 2021/254 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin son cümlesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

H. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; süre tutum dilekçesi ile hükmü temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

H. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; süre tutum dilekçesi ile hükmü temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemeden alınan arama kararına istinaden sanığın evinde yapılan aramada, saksılar içerisinde 186 kök hint keneviri bitkisi bulunduğu, sanığın bu suretle izinsiz kenevir ekerek yetiştirdiği, aramada ele geçen bitkilere dair alınan ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 08.11.2019 tarih ve İZM-KİM-13-04672 sayılı ekspertiz raporu neticesinde ele geçen maddelerin esrar elde etmeye elverişli hint keneviri bitkisi olduğu anlaşıldığından sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu halde, mahkemece yazılan müzekkereye istinaden ... Kriminal Polis Laboratuvarı

Müdürlüğü'nden gelen yazıya İZM-KİM-13-04672 sayılı ekspertiz raporunun eklendiği, bu raporun 1 inci maddesinde bitki fidelerinin yasal kısıtlılık altında bulunan herhangi bir uyuşturucu ve uyarıcı madde içermediğinin belirtildiği, mahkemece Dairemizin 03.10.2019 tarihli ve 2019/2307 Esas, 2019/6063 Karar sayılı kararı uyarınca yeterince araştırılma yapılmadığının anlaşılması karşısında; dosyada mevcut 30.04.2013 tarihli Torbalı Kaymakamlığı İlçe Emniyet Müdürlüğü Asayiş Büro Amirliği müzekkeresinde kök halinde olan bitkilerin İlçe Tarım Müdürlüğünde tespiti ve incelemesinin yaptırılacağından bahsedilmesine göre ilçe tarım müdürlüğünde suça konu maddeler konusunda, bir rapor ile varsa kollukça tutulmuş numune alma ve imha tutanaklarının bulunup bulunmadığı araştırılıp, sanığın ikametinde çatı kısmında yağ tenekelerine ekili bitkilerin 2313 sayılı Kanun kapsamında hint keneviri olup olmadığı tespit edilmeden eksik araştırma ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.09.2021 tarihli ve 2021/159 Esas, 2021/254 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2536, Karar No: 2020/1276, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/2536 E.  ,  2020/1276 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3677, Karar No: 2018/3530, Tarih: 02.10.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/3677 E.  ,  2018/3530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tük.Mah.Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanan bedelin iadesi ve manevi tazminat talebinden ibaret olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiştir.

Davacı vekili müvekkili ile davalının 16.07.2014 tarihinde cilt bakımı,epilasyon ve bölgesel zayıflama konusun 14 seanstan oluşan hizmet sözleşmesi imzaladıkları, müvekkilinin davalıya bu hizmete karşılık 1.200,00 TL ücreti peşin ödediğini, müvekkilinin 26.07.2014 tarihinde gitmiş olduğu seansta, oldukça acemi, cihazları ilk kez kullanan, bu konuda lisansı ve tecrübesi olmayan ... isimli çalışanın müvekkili ile ilgilendiğini, yanlış uygulama sonucunda müvekkilin sağ ve sol bacağı baştan aşağı morardığını, müvekkilinin yürümekte dahi zorlandığını, müvekkilinin ... ...-... devlet hastanesinde tedavi gördüğünü ve krem ve ilaç kullanmaya başladığını, ağrıdan dolayı yürümekte zorluk çektiğini, bankacı olarak çalışan müvekkilinin iş gereği giymesi gereken kıyafetleri giyemediğini, müvekkilinin, bu haksız fiil sonucunda büyük bir elem, keder ve ızdırap içerisine girdiğini, ... tatilini iptâl ettiği tüm tatil süresince evde dinlenmek zorunda kaldığını, tüm bu sebeplerle BK. 47. madde de belirtildiği gibi cismani zarara düçar olan müvekkili adına haksız fiil tarihi olan 26.07.2014 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte 5.000,00 TL manevi tazminatın, 16.07.2014 tarihinde ödenen 1.200,00 TL ücretin ise ihtarnamenin davalıya tebliğ edildiği 11.08.2014 tarihinden ve ihtarname gideri olan 119,73 TL ücretin ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili öncelikli olarak HMK uyarınca genel yetki kuralı gereğince davanın müvekkili şirketin yerleşim yeri olan ... Mahkemelerinde açılması gerektiğini, dava konusunun aynı zamanda yapılan sözleşme olduğunu, açılacak davanın yetkili mahkeme sözleşmesinin ifa yeri olan İzmir Mahkemeleri olduğunu, davacı ile müvekkil şirketin 16.07.2014 tarihinde yapılan sözleşme ile 15 seans üzerinden bölgesel zayıflama konusunda anlaştıklarını, davacının 19.07.2014 tarihinde ilk seansa geldiğini, ilk seans G5 adı verilen vibromasaj aleti ile işlem yapıldığını ve masaj sonrasında davacıda hafif morluklar oluştuğunu, davacının birşey söylemeden şirketten ayrıldığını, davacının bir önceki seanstan kalan hafif

morlukların bulunduğunu belirttiğini, davacının izin vermesi üzerine 2. Seansa geçildiğini, ve davacının hafif morluklar olduğunu görmesine rağmen işyerinden mutlu olarak ayrıldığını, 1 saat sonra davacının avukatının aradığını ve sözleşme bedeli olan 1.200,00 TL ve 5.000,00 TL ödenmesini ödenmediği takdirde şikayetçi olacağının belirttiğini, daha sonra davacının 06.10.2014 tarihli yazılı ihtarname çekerek taleplerini yinelediğini, davacının tamamen kötüniyetli hareket edip kendine çıkar sağlamak istediklerini, davacı ile yapılan sözleşmede ciltte oluşabilecek renk değişimlerinin sözleşme yapıldığı zaman kişilerin bilgilendirildiğinin açıkca yazıldığını, davacının teninin çok beyaz olması nedeni ile bu durumun oluşmasının muhtemel olduğunu, masaj aleti ile yapılan masajlarda renk değişimlerinin görülmemesinin çok zor olduğunu, bu sebeplerle haksız yere açılan tazminat davasının reddini istemiş mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm davacı ve davalı vekilince temyiz olunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle karar başlığında davalı şirketin ... Kozmetik Medikal Denizcilik İnşaat Turizm Reklam Sanayi Ticaret Limited Şirketi olan ünvanın ‘’...’’ olarak yazılması maddi hataya ilişkin olup,mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacının dava dilekçesinde müdabihe dahil ederek talep ettiği noter ihtarname masrafı HMK 323/1-ç maddesi gereğince yargılama giderlerinden olduğundan yargılama giderlerine dahil edilmesi gerekirken asıl alacağa eklenmesi de doğru olmamıştır. Hükmün bu nedenle bozulması gerekirse de 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Yasa'nın 438/7. maddesine göre bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca mahkeme kararının hüküm fıkrasının 1 nolu bendinin 3. (son) paragrafının karardan çıkartılmasına, aynı şekilde kararın 7 nolu bendinin karardan çıkartılarak yerine "Davalı tarafça yapılan 119,73 TL ihtarname gideri, 29,00 TL ilk dava gideri, 144,00 TL tebligat ve müzekkere gideri,173,00 TL talimat gideri ile 900,00 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 1.365,73 TL yargılama giderinin kabul edilen miktar üzerinden hesaplanan 723,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiyenin davacı üzerinde bırakılmasına’" yazılmasına kararın bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harçlarının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 6502 sayılı Kanun'un 73. maddesi gereğince tüketici mahkemeleri nezdinde tüketiciler, tüketici örgütleri ve Bakanlıkça açılacak davalar her türlü harçtan muaf olduğundan davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 02.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8348, Karar No: 2017/1290, Tarih: 02.03.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/8348 E.  ,  2017/1290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki araç mülkiyetinin tespiti davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 24/03/2016 gün ve 2015/15109 - 2016/3913 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’un 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine ve aynı kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanun'un 2. ve 4/b-1. maddeleri gereğince takdiren 271,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine ve aşağıda yazılı ret karar harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine 02/03/2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, araç mülkiyetinin tespiti ve tescil ist... ilişkindir.

Uyuşmazlık taraflar arasında noter satış senedine konu olan aracın mülkiyetinin aidiyeti ve aracın noter satışının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere Noter tarafından düzenlenen sözleşmeler resmi senet niteliğindedir. Resmi sicil ve senetler, belgeledikleri olguların doğruluğuna kanıt oluşturur. Satış sözleşmesinin Noter aracılığıyla yapılmasından dolayı davacının iddia ettiği vakıalar tanık beyanı ile ispatlanacak nitelikte değildir. Ancak hata, hile ve gabin gibi iradeyi sakatlayan hallerin bulunması halinde, bu durumun varlığı her türlü delille ispat edilebilir. Davacı dava dilekçesinde, dava dışı ... ile ....marka aracını ...'ye ait ....marka araç ile takas yapmak konusunda anlaştıklarını, ...'den üste 4.500,00 TL para aldığını, araçların bu şekilde haricen devir edildiğini fakat resmi devir işlemlerinin geciktiğini, davalının kardeşi ...'nin ...'nin eşi olduğunu ve ...'nin kendisini yanıltarak, ...'nin devir alacağı aracın davalı ...'a devir edilmesini istediğini bu nedenle davalıya devir ettiğini, belirterek akdin davalının yaptığı hile sonucu oluştuğunu, bu devir karşılığında davalıdan bir bedel almadığını, satış işleminin geçersiz olması nedeniyle aracın kendisine ait olduğunun tespitini talep etmiştir.

Davacı bu iddiası karşısında, olayımızda akdin oluşumu sırasında meydana gelen ve irade sakatlığı nedeniyle sözleşmenin geçerliliğini etkileyen hata ve hile hallerinin incelenmesi gereklidir.

Davacı bu iddiası karşısında, olayımızda akdin oluşumu sırasında meydana gelen ve irade sakatlığı nedeniyle sözleşmenin geçerliliğini etkileyen hata ve hile hallerinin incelenmesi gereklidir.

Hileden söz edebilmek için karşı tarafı (davacıyı) hataya düşürmeye yönelik bir davranış olmalıdır. Bu davranış aktif yahut pasif olabilir. Olayımızda dava dışı ... (harici sözleşmenin tarafı ...'nin eşi) ...'ye devir edilmesi gereken aracın kendi kız kardeşi davalı ...'a devir edileceğini ve ...'nin de buna rıza gösterdiğini belirtmiş davacının yanında ... ile de telefonla görüşüyormuş gibi yaparak davacıyı yanıltmıştır. Davalı ...'ta sessiz kalarak bu hileye katılmıştır. Böylelikle dava konusu aracın mülkiyeti davalıya geçmiştir. İradeyi sakatlayan ve böylelikle sözleşmenin geçerliliğini etkileyen hileli davranış sözleşmesinin karşı tarafın davranışı olabileceği gibi, 3. kişinin davranışı da olabilir. Bu durumda, lehine hile yapılan kişinin hileyi bilmesi yahut bilmesinin gerekmesi şarttır. Hile sözleşmenin kuruluşu aşamasında ve onun gerçekliği ile ilgili bir kavramdır.

Somut olayda davalıya yapılan araç devrine ilişkin sözleşmenin hile ile kurulduğu anlaşıldığından Dairemizin bozma kararının kaldırılarak mahkeme kararının onanması gerektiği düşüncesiyle değerli çoğunluğun karar düzeltme isteminin reddine ilişkin kararına katılmıyorum. 02/03/2017
Yargıtay — Esas No: 2022/497, Karar No: 2025/4129, Tarih: 21.04.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/497 E.  ,  2025/4129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2923 E., 2018/3090 K.

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı anlaşılarak, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız yargılama, gözaltı, tutuklama nedeniyle 800.000,00 TL manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin reddi ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz istemi; mernis adresine yapılan tebligatın hatalı olduğunu, temyiz talebinin kabulü gerektiğini, kararın bozulması gerektiğini, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/490 Esas, 2018/124 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olma, Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, T.C. Hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme, TBMM'yi ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme, T.C Hükümetine karşı silahlı isyanda bulunma suçlarından 16.07.2016 tarihinde gözaltına alındığı, 21.07.2016 tarihinde tutuklandığı, Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, T.C. Hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme, TBMM'yi ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme, T.C Hükümetine karşı silahlı isyanda bulunma suçlarından 09.12.2016 tarihinde tahliye edildiği ve hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 7 yıl 6 ay hapis cezası verildiği, kararın istinaf incelmesinde olup henüz kesinleşmediğini, davacı hakkında gözaltında ve tutuklukta kalmış olduğu süreye ilişkin beraatle sonuçlanmış ve kesinleşmiş bir dosyanın bulunmadığı hakkındaki yargılamanın devam ettiği, yasal şartları oluşmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

5271 sayılı CMK’nın 142/9. maddesindeki “Tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nisbî avukatlık ücreti ödenir. Ancak, ödenecek miktar Tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamaz” hükmü gereğince, ilk derece mahkemesince davanın tümüyle reddedilmesi, dava değeri ve karar tarihi dikkate alınarak, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, eksik vekalet ücretine hükmedilmesi, temyiz eden sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Tazminat talebinin dayanağı olan Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin2017/490 Esas, 2018/124Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 25.07.2016 - 10.03.2021 tarihleri arasında 893 gün gözaltı, tutuklu ve hükümlü kaldığı, yapılan yargılama neticesinde 7 yıl 6 ay mahkumiyetine karar verildiği, kararın istinaf incelemesi ile bozulmasına karar verilerek ilk derce mahkemesi olan Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2024/318 Esas sayılı dosyası derdest olduğu anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, incelenen dosya kapsamına göre delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, tazminat talebinin reddi yönünde verilen kararın dosya kapsamına uygun bulunduğu anlaşılmakla, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2025 tarihinde karar verildi.