muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5459, Karar No: 2022/1756, Tarih: 08.03.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/5459 E.  ,  2022/1756 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14/09/2011 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 28/10/2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 08/03/2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 3.815,00TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/5532, Karar No: 2011/5504, Tarih: 27.09.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/5532 E.  ,  2011/5504 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi katılan davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 92 parsel sayılı 2.112.500 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, davalı olduğundan sözedilerek malikhanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ...’ın tapu kaydına dayanarak, davalılar ... ve arkadaşları aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı el atmanın önlenmesi davası görevsizlik kararı ile Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Hazine taşınmazın taşlık kayalık yerlerden olduğunu öne sürerek, ... satın almaya dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece davanın kabulüne, davalı ... ve arkadaşlarının müdahalelerinin men'ine, 92 parsel sayılı taşınmazın hisseleri oranında tapu kayıt malikleri adına tapuya tescil edilerek malikhanesinin doldurulmasına karar verilmiş; hüküm, katılan davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu 92 parsel sayılı taşınmazın 21.11.1945 tarih, 134 sayılı tapu kaydının kapsamında kaldığı gerekçesiyle davalıların el atmalarının önlenmesine, açık bırakılan malikhanesinin tapu kayıt malikleri adına payları oranında doldurulmasına karar verilmiş ise de; varılan sonuç dosya içeriğine uygun düşmemiştir.

Dava konusu 92 parsel sayılı taşınmazın tespite esas alınan Nisan 290 tarih, 299 sayılı sicilden gelen 21.11.1945 tarih, 134 sayılı tapu kaydının yüzölçümü itibarı ile taşınmazın bir bölümünü kapsadığının kabulü gerekir. Zira davacı tarafın tutunduğu tapu kaydının doğusunda harman yeri ve köm taşı sınırı itibariyle sabit hudutlu olmayan tapu kayıtlarındandır. Hal böyle olunca tapu kaydından sonra .oluşan ve yüzölçümü daha fazla olan 1936 tarih 11 sayılı vergi kaydına da değer verilemez.

Mahkemece davacı tarafın tutunduğu tapu kaydının Mercanik, Vinehirik ve Kabahıdır sınırları esas olmak üzere 147.959 m2 yüzölçümündeki bölümünün tapu kayıt malikleri adına tapuya tescili, kalan bölümün ise harman yeri olarak sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına karar verilmesi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, katılan davacı ...'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 27.09.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8117, Karar No: 2021/1526, Tarih: 16.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/8117 E.  ,  2021/1526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İZMİR 7. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ayıplı malın iadesi davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında verilen karar, davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 16/02/2021 tarihinde davalı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıdan 13.12.2011 tarihinde sıfır km Audi A4 marka araç aldığını, ilk olarak 1300 km'de sürücü bilgilendirme ekranının tamamen devre dışı kaldığını ve bunu sürekli yaptığını, ikinci önemli arıza olarak aracın aşırı yağ yaktığını ilk defa 3500 km'de fark ettiğini, yağ yakmanın sürekliliğini koruduğunu, bu iki hataya ek olarak far yıkama sistemi arızası olduğunu, davalı firmanın istemi dışında tamir uyguladığını, sağ cam silecek fıskiyesinin sürekli tıkandığını, sürücü emniyet kemeri takılı olduğu halde arada bir kesintisiz alarm verdiğini, hız sabitleme sisteminin bazen devre dışı kaldığını, ön kapılarda izolasyon şeritlerinin sarktığını ve tekrar yapıştırdığını, bagaj kapağı sağ menteşe kılıfının kırık olduğunu ve plastik kelepçe ile tutturduğunu, araçta üretim hatası olduğunu, periyodik bakımlarda servise bildirdiğini ancak "hata bulunamadı" şeklinde yanıt aldığını, ısrarlarına rağmen yazılı bir raporun tarafına iletilmediğini, sürücü ekranı arızasından dolayı kaza yaptığını, aracın ön ızgarasının hala kırık olduğunu, 21.03.2014 tarihinde aracını test için servise bıraktığını, test raporunun tarafına verilmediğini, 21.03.2014 tarihinde serviste yapılan yağ kontrolü neticesinde aracın tolerans dışı yağ tükettiğinin tespit edildiğini, servis müdürünün motorun tamir edilmesi gerektiğini bildirdiğini, test tarihinde kendisine otomobil tahsis edildiğini belirterek, aracın değişimini, mümkün olmaması durumunda fatura bedelinin faiz ve kur farkı ile birlikte ödenmesini istemiştir.

Davalı, aracın 23.12.2011 tarihinde davacıya tam ve sağlam olarak teslim edildiğini, aracın ayıplı olmadığını, ayıp varsa ayıbın tüketiciden kaynaklandığını, ayıp ihbarının kanuni süresi içerisinde yapılmadığını, misli ile değişim şartlarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalı, aracın 23.12.2011 tarihinde davacıya tam ve sağlam olarak teslim edildiğini, aracın ayıplı olmadığını, ayıp varsa ayıbın tüketiciden kaynaklandığını, ayıp ihbarının kanuni süresi içerisinde yapılmadığını, misli ile değişim şartlarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulü ile öncelikle misli ile değiştirilmesine, mümkün olmadığı takdirde 91.279,81-TL'nin ödeme tarihi olan 23.12.2011 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiz ile birlikte davalı ... Elektromekanik Yed. Par. Otom. İnş. San. Tur. Tic. Ltd. Şti.'den alınıp davacıya verilmesine karar vermiş, davalının istinaf talebi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davalının istinaf talebinin kabulüne, İzmir 7. Tüketici Mahkemesinin 24.11.2016 gün, 2015/131 esas 2016/863 karar sayılı kararının kaldırılmasına, davacının davasının kabulü ile davaya konu 2012 model Audi A-4 1.8.Turbo FSİ 160, ... motor, ... şase numaralı aracın aynı özelliklere sahip misli ile değiştirilmesine, İİK'nun 24.maddesinin kararın infazı aşamasında icra müdürlüğünce resen gözetilmesine, icra müdürlüğünce İİK'nun 24. maddesi uygulanırken ilk derece mahkemesince hüküm kısmında belirtilen 91.279,81-TL'yi geçmemek üzere uygulama yapılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ayıp nedeni ile aracın değiştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde araç bedelinin iadesi istemine ilişkin olup, Bölge Adliye Mahkemesince, aracın misli ile değiştirilmesine, İİK'nun 24. maddesinin kararın infazı aşamasında icra müdürlüğünce resen gözetilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, İİK'nun 24. maddesi uygulanırken ilk derece mahkemesince hüküm kısmında belirtilen 91.279,81-TL'yi geçmemek üzere uygulama yapılmasına da karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzelterek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi’nin 22.10.2019 tarih ve 2019/2482 Esas, 2019/2020 Karar sayılı kararının hüküm bölümünün 2. fıkrasındaki "icra müdürlüğünce İİK'nun 24. maddesi uygulanırken ilk derece mahkemesince hüküm kısmında belirtilen 91.279,81-TL'yi geçmemek üzere uygulama yapılmasına" ifadelerinin hükümden çıkartılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca ONANMASINA, 3.050 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5889, Karar No: 2016/10925, Tarih: 13.06.2016

**13. Ceza Dairesi         2016/5889 E.  ,  2016/10925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Katılana ait etrafı duvar ve tel örgü ile çevirili kapısı ise kilitli işyeri içerisinde hırsızlık eyleminin gerçekleştiğinin anlaşılmasına karşın TCK'nın 142/1-b maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında uzman psikolog tarafından düzenlenen sosyal inceleme raporunda özetle, zeka geriliğinin bulunduğu ve ayrıca suç eyleminin türü ve bulunduğu rolü hakkında farkındalığının da olmadığının belirtildiği yine ... Üniversitesi Hastanesi'nin 236 sayılı raporunda ise benzer şekildeki bulgulardan bahsedilerek davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediğinin belirtildiği buna karşılık ... Adli Tıp Kurumu'nun aynı uzman hekim tarafından düzenlenen 07.06.2012 ve 04.05.2011 tarihli raporlarında özetle suça sürüklenen çocuğun suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algıladığı, TCK 32.maddesi kapsamında akıl hastalığı yada zaafının da bulunmadığının belirtilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahsedilen hastalığın 5237 sayılı TCK’nın 32. maddesi ışığında, suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme (irade) yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli derecede azaltacak nitelikte olup olmadığının, dosya kapsamındaki tüm raporlar irdelenip varsa çelişki giderilmek suretiyle Adli Tıp İhtisas Kurulundan alınacak raporla saptanarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5837, Karar No: 2024/4119, Tarih: 05.12.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5837 E.  ,  2024/4119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/919 E., 2023/3181 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/800 E., 2022/875 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkillerinin müşterek murisi ...'nın 21.01.2015 tarihinde kiracısı bulunduğu konutun bacasını temizlemek isterken, bina üzerinden geçen yüksek gerilim hattındaki akımın elindeki sopaya ark yapması üzerine akıma kapılarak hayatını kaybettiğini belirterek; fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla, müvekkili ... için 10.000,00 TL, küçük ... için 10.000,00 TL maddi (destekten yoksunluk) tazminatın, her iki davacı için ayrı ayrı 25.000,00'er TL'den 50.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, 01.02.2019 tarihli ıslah dilekçesi ile 07.01.2019 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda ... için tazminat talebini 204.418,15 TL'ye, ... için tazminat talebini 137.923,25 TL'ye çıkartarak toplam 342.341,40 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; zamanaşımı süresinin dolduğunu, dava konusu olayın davacıların desteğinin kusuru ve ihmali neticesinde meydana geldiğini, olayın gerçekleştiği binanın kaçak olduğunu, bu nedenle Belediyenin de kusurlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan bilirkişi raporlarında, davalı ...'ın olayın yaşanmasında herhangi bir ihmali ve kusurunun bulunmadığı ancak tehlike sorumluluğunun bulunduğu, kusura dayanmayan bu objektif sorumluluğu kaldıracak herhangi bir neden bulunmadığı, her ne kadar davacı ...'nın 255.522,68 TL, ...'un 137.923,25 TL destekten yoksun kalma zararı oluştuğu bilirkişi tarafından tespit edilmiş ise de desteğinin kazanın meydana gelmesinde kusurlu olduğu, belirlenen bu tazminat bedelleri üzerinden desteğin müterafik kusuru dikkate alınarak takdiren %20 indirim yapıldığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile davacılardan ... için 204.418,14 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi, ... için 110.338,60 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; müvekkili şirkete bilirkişi raporunda hiç kusur yükletilmemesine rağmen tehlike sorumluluğu kapsamında meydana gelen kazadan ve buna bağlı taleplerden sorumlu tutulmasının doğru olmadığını, bina sahibinin yaptığı kaçak yapıyı müvekkilinin tüm ihtarlarına rağmen yıkmadığından asli kusurlu olduğunu, bina sahibinin ve tüm bildirimlere rağmen işlem yapmayan Esenyurt Belediyesinin kusurundan tehlike sorumluluğu adı altında müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını, kararda ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda tehlike sorumluluğundan bahsedildiğini ancak bunun hangi oranda kullanılacağının belirtilmediğini, müvekkilinin enerji nakil hatlarının bulunduğu alanlardaki irtifak kamulaştırmalarını bitirdiğini, geçiş hakkının müvekkiline ait olduğunu, dava konusu yerde yüksek gerilim hatlarının 13.07.1971 tarihinde tamamlanarak tesise enerji verildiğini, enerji nakil hatlarının yüksekliğinin değişmediğini, davacıların kullandıkları binanın, tesisin yapımından çok sonra kaçak olarak yapıldığını, kaçak olarak yapılan yapıya Kuvvetli Akım Yönetmeliği'ni dikkate almadan müsaade eden, denetimini yapmayan ve kaçak yapıyı yıkmayan Belediyenin olayda kusurlu olduğunu, bilirkişinin asgari ücret alan müteveffanın ücretini asgari ücretinin 1,34 katı olarak hesaplayarak hatalı rapor tanzim ettiğini ifade ederek, kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı ...'ın, yüksek gerilim hatlarının bakım, onarım ve işletilmesi önemli ölçüde tehlike arz eden bir faaliyet olduğundan ve yürütülen faaliyet ile dava konusu olay arasında illiyet bağı bulunduğundan tehlike sorumluluğunun bulunduğu, kusura dayanmayan bu objektif sorumluluğu kaldıracak herhangi bir neden bulunmadığı, bu sebeple davalının tehlike sorumluluğu kapsamında olayda sorumluluğunun bulunduğunun kabul edilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya yeterli görüldüğü, manevi tazminat miktarlarının da makul seviyede bulunduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebeplerinin tekrar ederek, kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, elektrik çarpması nedeniyle desteğin ölümünden kaynaklı destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) "Tazminatın belirlenmesi" başlıklı 51, 52, 62 nci "Tehlike sorumluluğu ve denkleştirme" kenar başlıklı 71 inci maddesi.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebeplerinin tekrar ederek, kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, elektrik çarpması nedeniyle desteğin ölümünden kaynaklı destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) "Tazminatın belirlenmesi" başlıklı 51, 52, 62 nci "Tehlike sorumluluğu ve denkleştirme" kenar başlıklı 71 inci maddesi.

2. Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin "İkinci" bölümünün "Genel Hükümler" başlığı altındaki "Kuvvetli akım tesislerinin güvenliği" alt başlığında yer alan 5 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Davalı şirket, bölgede elektrik enerjisinin iletimini yerine getirmektedir. Bu faaliyet, varlığı ve niteliği itibariyle bir tehlike ve dolayısı ile zarar ihtimali taşıdığından, davalı şirketin sorumluluğu, bir sebep sorumluluğu olan kusursuz (objektif) sorumluluktur.

2. Kusur aranmaksızın sorumluluğun düzenlendiği haller, kusursuz sorumluluk halleri olarak ifade edilmektedir. Doktrinde kusursuz sorumluluk hallerinin olağan sebep sorumluluğu-tehlike sorumluluğu şeklinde ikili ayırıma tabi tutarken, 6098 sayılı Kanun tarafından açıklanan hakkaniyet sorumluluğu-özen (sebep) sorumluluğu-tehlike sorumluluğu şeklinde ayırıma tabi tutulduğu görülmektedir. Denetleme ve gözetimde özen (cura in custodio) gereği, kusur unsur olarak aranmaz.

3. 6098 sayılı Kanun'un 71 inci maddesinin birinci fıkrasına göre; "Önemli ölçüde tehlike arzeden bir işletmenin faaliyetinden zarar doğduğu takdirde, bu zarardan işletme sahibi ve varsa işleten müteselsilen sorumludur." Açıklanan yasal düzenleme uyarınca, tehlikeli işletme sahibi ve varsa işleten, zararlandırıcı sonucun doğmasına yol açan enerji hattının yapım ve bakım eksikliklerinden kaynaklanan zararlardan sorumludur. Sorumluluktan kurtulmanın olumsuz koşulu ise, zarar ile yapım bozukluğu ve bakım eksikliği arasındaki illiyet bağının kesilmiş olmasıdır.

4. Tehlike sorumluluğunun dayandığı temel ilke "Tehlike İlkesi" dir. Tehlike esasına dayanan kusursuz sorumluluğun doğması için, tehlikeli bir olgu ve meydana gelen zarar ile söz konusu tehlikeli olgu arasında illiyet bağının bulunması gerekli ve yeterlidir. Tehlikeli bir faaliyeti ile başkasına zarar veren kimse, bu zararın ortaya çıkmasında hiç kusuru olmasa bile sorumludur. Dolayısıyla mahiyeti gereği tehlike oluşturan bir girişimde bulunan kimse, kusurlu olmasa dahi, girişimin neden olduğu zararları tazmin etmek zorundadır.

5. Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira, bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığı çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, yine de çoğu zaman zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple, sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından; bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır (Prof. Dr. Fikret Eren, Borçlar Hukuku Genel Hükümler 1991 Baskı Cilt 2 sf: 14-15).

6. Sorumluluk hukukunun önemli öğelerinden biri de zarar ile eylem arasında illiyet bağının bulunmasıdır. İlliyet bağının kesildiği durumlarda, kusursuz sorumlu olan kişi sorumlu tutulmayacaktır. Uygun illiyet bağı ancak üç halde kesilir. Bunlar mücbir sebep, zarar görenin ağır kusuru ve üçüncü kişinin ağır kusurudur.

7. Kusursuz sorumlulukta, zarar gören kişinin kusurun varlığını ispat etme zorunluluğu yoktur. İşletme sahibi veya işletenin meydana gelen zarardan sorumlu tutulabilmesi için kusuru aranmaz. Aksine kusursuz sorumlu olan davalının, olayla zarar arasında illiyet bağının bulunmadığını kanıtlaması gerekir. Ancak, aynı zamanda sorumlu kişinin zararın doğumunda kusuru varsa, bu kusur munzam (ek) kusur olarak gözönünde tutulur. Munzam kusur halinde, kusursuz sorumlu kişi illiyet bağını kesen sebeplere dayanarak sorumluluktan kurtulamayacağı gibi tazminat miktarının takdirinde bu kusur gözönünde tutulabilecektir.

8. Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin 5 inci maddesinde; "Kuvvetli akım tesisleri her türlü işletme durumunda, cana ve mala herhangi bir zarar vermeyecek ve tehlike oluşturmayacak bir biçimde yapılmalıdır.

Herhangi bir kimsenin dikkatsizlikle de olsa yaklaşabileceği uzaklıktaki kuvvetli akım tesislerinin gerilim altındaki bölümlerine (aktif bölümler) dokunulması olanaksız olmalıdır ve ilerideki bölümlerde belirtilen emniyet mesafeleri ile koruma önlemleri sağlanmalıdır." denilmiştir.