muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7731, Karar No: 2023/784, Tarih: 23.03.2023

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacılar; takdir edilen manevi tazminatın az olduğunu ileri sürerek, Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmişlerdir.

2.Davalı vekili; davacının kaçak elektrik kullandığının sabit olduğunu, kaçak elektrik tespit tutanağının düzenlendiği tarih itibariyle aksi sabit oluncaya kadar geçerli olacağını, davalı tahakkukunun yasal olduğunu ileri sürerek; Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ölenin kusuru az belirlenmiş ise de, taraf vekillerinin kusura ilişkin istinaf sebepleri olmadığından kusur raporunun mevcut hali ile değerlendirilmesi gerektiği, olayın oluş şekli, tarafların kusuru, sosyal ekonomik durumları birlikte değerlendirildiğinde Mahkemece takdir edilen manevi tazminatların yerinde olduğu, davalı vekilinin istinaf sebeplerinin dosya içeriğine uymadığı, yargılama aşamasında ileri sürülmeyen ölenin kaçak elektrik kullandığı iddiasının istinaf aşamasında ileri sürülemeyeceği, davalının istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle, taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davanın zamanaşımı yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini, davacıların desteğinin kendi eylemiyle kazanın meydana gelmesine neden olduğunu, elektrik tesisinin teknik standartlara uygun inşa edildiğini ve periyodik bakımlarının yapıldığını, kazada sorumluluğunun olmadığını, bilirkişi raporunda yapılan hesaplamanın fahiş olduğunu, ayrıca hakkaniyet indirimi yapılması gerektiğini, olayın meydana gelmesinde tarafların kusur oranlarının objektif olarak belirlenmesi gerektiğini, kimsenin kendi kusurundan faydalanamayacağını, Mahkemece verilen manevi tazminat miktarının da fahiş olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elektrik çarpmasına bağlı ölümden kaynaklı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Olay tarihinde yürürlükte olan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) ‘’Tehlike sorumluluğu ve denkleştirme ‘’ kenar başlıklı 71 inci maddesinin ilgili bölümü şöyledir:

"Önemli ölçüde tehlike arzeden bir işletmenin faaliyetinden zarar doğduğu takdirde, bu zarardan işletme sahibi ve varsa işleten müteselsilen sorumludur."

2. Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin ‘’İkinci’’ bölümünün ‘’Genel Hükümler’’ başlığı altındaki ‘’Kuvvetli akım tesislerinin güvenliği’’ alt başlığında yer alan 5 inci maddesi şöyledir:

"Kuvvetli akım tesisleri her türlü işletme durumunda, cana ve mala herhangi bir zarar vermeyecek ve tehlike oluşturmayacak bir biçimde yapılmalıdır.

2. Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin ‘’İkinci’’ bölümünün ‘’Genel Hükümler’’ başlığı altındaki ‘’Kuvvetli akım tesislerinin güvenliği’’ alt başlığında yer alan 5 inci maddesi şöyledir:

"Kuvvetli akım tesisleri her türlü işletme durumunda, cana ve mala herhangi bir zarar vermeyecek ve tehlike oluşturmayacak bir biçimde yapılmalıdır.

Herhangi bir kimsenin dikkatsizlikle de olsa yaklaşabileceği uzaklıktaki kuvvetli akım tesislerinin gerilim altındaki bölümlerine (aktif bölümler) dokunulması olanaksız olmalıdır ve ilerideki bölümlerde belirtilen emniyet mesafeleri ile koruma önlemleri sağlanmalıdır."

Aynı Yönetmelik'in ‘’bakım ve onarım’’ 27 inci maddesi ise şöyledir:

"Tesislerin ve aygıtların teknik belgelerinde belirtilen aralıklarda bakım ve onarımları yapılmalıdır. Yapılan bakım ve onarımlar kalıcı bir şekilde kaydedilmelidir."

3.Değerlendirme

Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, derece mahkemelerince davalı şirketin 6098 sayılı Kanun'un 71 inci maddesi uyarınca kusursuz sorumlu olduğunun belirlenmiş olmasına; ayrıca istinafta ileri sürülmeyen hususların temyiz incelemesinde değerlendirilemeyeceğine göre, davalı tarafın temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33, Karar No: 2016/2168, Tarih: 22.02.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/33 E.  ,  2016/2168 K.**

**"İçtihat Metni"**

Muhtelif suçlardan... Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü ...’nin, inşaat işinde çalıştırılmak üzere götürüldüğü Bölge İstinaf Mahkemesi'nde bulunmadığının tespiti üzerine firar ettiği gerekçesiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 44/3-I. maddesine aykırı hareket etmekten “11 gün süre ile hücre hapsi” disiplin cezası ile cezalandırılmasına dair ... Açık Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığı'nın 25/06/2014 tarihli ve 2014/762 sayılı kararına yönelik hükümlünün 2 saat sonra teslim olduğu ve firar kastının bulunmadığından bahisle itirazının kabulüne, anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Erzurum 1. İnfaz Hâkimliği'nin 17/07/2014 tarihli ve 2014/908 Esas, 2014/938 sayılı Kararına müteakip, adı geçen hükümlünün 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesinde düzenlenen denetimli serbestlik hükümlerinin hakkında uygulanması talebinin kabulü ile cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilmesine dair anılan Hakimliğin 08/10/2014 tarihli ve 2014/1211 Esas, 2014/1201 sayılı Kararının akabinde, hükümlünün 16/06/2014 tarihinde işlediği iddia olunan hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 1 ay hapis cezası aldığından bahisle denetimli serbestlik kararının kaldırılması, hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine dair aynı Hakimliğin 01/06/2015 tarihli ve 2014/1211 Esas, 2014/1201 sayılı ek Kararı sonrasında, hükümlü hakkındaki firar nedeniyle verilen disiplin cezasının firar söz konusu olmadığından kaldırıldığı ve firar nedeniyle kapalı ceza infaz kurumuna iade edilmediğinden hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılmasına ilişkin Erzurum 1. İnfaz Hâkimliği'nin 24/06/2015 tarihli ve 2015/689 Esas, 2015/692 sayılı Kararına yönelik itirazın reddine dair Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03/07/2015 tarihli ve 2015/631 değişik iş sayılı kararı alehyine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 28.10.2015 tarih ve 2015-E. 22190/70136 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsaclığı'nın 08.12.2015 tarih ve 2015/364341 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği'nin 8. maddesinde “(1) Kapalı kurumlarda bulunan hükümlülerden; a)Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkûm olanlar, b)Haklarında ikinci defa tekerrür hükümleri uygulananlar, c)Haklarında iyi hâl kararı verilse bile, 5275 sayılı Kanun'un 44. maddesinde sayılan eylemlerden dolayı toplam üç kez hücreye koyma cezası alanlar, ç)Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, 6. maddenin ikinci fıkrasının (c) ve (ç) bentleri dışında kalanlar, d)Koşullu salıverilme kararının geri alınması nedeniyle kalan cezası infaz edilmekte olanlar, e)Eğitimevleri hariç kapalı veya açık kurumlardan firar edenler, açık kurumlara ayrılamaz.” şeklindeki düzenleme ile aynı yönetmeliğin kapalıya iade başlıklı 12/1. maddesindeki “Açık kurumlarda cezası infaz edilmekte olan hükümlülerden;

a) Haklarında 5271 sayılı Kanun'un 100. maddesine göre tutuklama kararı verilenler, b) Firar edenler, c) Kınamadan başka disiplin cezası alanlar, ç) 5. madde gereğince doğrudan açık kurumlara gönderilenler hariç olmak üzere; yaş, sağlık durumu, bedensel veya zihinsel yetenekleri bakımından çalışma koşullarına uyum sağlayamayacakları tespit edilenler, d) İş temin edildiği halde çalışmayanlar veya iş düzenine uyum sağlayamayanlar, e) Kapalı kuruma dönmek isteyenler, f) Haklarında üst sının yedi yıldan az olmayan başka bir suçtan soruşturma veya kovuşturması devam etmekte olanlar ile üst sınırı yedi yıldan az olmayan bir suçtan henüz kesinleşmemiş mahkûmiyet kararı bulunanlar, kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kurumlara iade edilir ve bu karar derhâl infaz hâkimliğinin onayına sunulur.” şeklindeki düzenlemelere nazaran firar eyleminin, disiplin cezası almak fiilinden bağımsız olarak başlı başına kapalı ceza infaz kurumuna iade sebebi olarak öngörüldüğü, firar eyleminden dolayı hükümlünün ceza aldığı bu nedenle açığa ayrılamayacağı gözetilmeksizin itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde ve hükümlü hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılması ve kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine dair Erzurum 1. İnfaz Hâkimliğinin 01/06/2015 tarihli ve 2014/1211 Esas, 2014/1201 sayılı ek Kararının itiraz edilmeden kesinleşmesini müteakip aynı konu hakkında mahkemesince tekrar karar verilemeyeceği gözetilmeden, bu nedenle de itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar tesisinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03.07.2015 tarihli ve 2015/631 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının TEVDİİNE, 22.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9183, Karar No: 2012/11480, Tarih: 27.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/9183 E.  ,  2012/11480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan kiracılığın tespiti isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı ... Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; ... Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren ... 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli ... Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 27.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7447, Karar No: 2022/2005, Tarih: 09.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/7447 E.  ,  2022/2005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda; başvurunun kabulüne dair verilen karara davalı vekili tarafından yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

K A R A R

Davacı vekili; 13/03/2017 tarihinde davalı ... şirketine kasko poliçesi ile sigortalı aracın tek taraflı kaza sonucunda hasar gördüğünü belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla; 45.000,00 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; sürücünün kaza yerini haklı gerekçe olmadan terk ettiğini, hasarın teminat dışı olduğunu beyanla başvurunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, başvurunun kabulü ile 45.000,00 TL'nin 05/05/2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı ... şirketinden alınarak başvuru sahibine ödenmesine karar verilmiş, davalı vekilinin karara itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

Dava, kasko sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kasko sigortalı araç sürücüsünün kazadan sonra olay yerini terk etmesinin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı ve sürücünün olay yerini terk etmesinin, davalı sigortacının alkol ve ehliyet durumunun tespitini önleyici niteliği ile zararın teminat dışı kalmasına yol açacak vasıfta olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mal sigortaları türünden olan kasko sigortasının teminat kapsamını belirleyen KSGŞ A/1 maddesine göre; gerek hareket gerekse durma halinde iken sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında araca ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketli bir cismin çarpması veya aracın böyle bir cisme çarpması, devrilmesi, düşmesi, yuvarlanması gibi kazalar ile 3. kişilerin kötüniyet ve muziplikle yaptıkları hareketler ile fiil ehliyetine sahip olmayan kişilerin yol açacağı zararlar, aracın yanması, çalınması veya çalınmaya teşebbüs sonucu oluşan maddi zararların bütününün sigortanın teminat kapsamında olduğu anlaşılmaktadır.

Olay tarihinde geçerli olan KSGŞ'nın A.5.10. maddesinde, "zorunlu haller (tedavi veya yardım amaçlı sağlık kuruluşuna gitme, can güvenliği nedeniyle uzaklaşma vb) hariç olmak üzere bu maddenin 5.4 ve 5.5 nolu bentlerdeki ihlaller nedeniyle, sürücünün kimliğinin tespit edilmesini engellemek için kaza yerinden ayrılma" denilmek suretiyle, maddede ifade olunan haller ile benzer haller dışında olay yerini terkin, zararın teminat dışı olmasına yol açacağı kabul edilmiştir.

Olay tarihinde geçerli olan KSGŞ'nın A.5.10. maddesinde, "zorunlu haller (tedavi veya yardım amaçlı sağlık kuruluşuna gitme, can güvenliği nedeniyle uzaklaşma vb) hariç olmak üzere bu maddenin 5.4 ve 5.5 nolu bentlerdeki ihlaller nedeniyle, sürücünün kimliğinin tespit edilmesini engellemek için kaza yerinden ayrılma" denilmek suretiyle, maddede ifade olunan haller ile benzer haller dışında olay yerini terkin, zararın teminat dışı olmasına yol açacağı kabul edilmiştir.

Somut olaya bakıldığında; 13/03/2017 tarihinde saat 02.40'da trafik kazasının meydana geldiği;kaza tespit tutanağında, araçta yolcu olarak bulunan ... hastaneye sevk edildiği, araç sürücüsü ... kaza sonrası olay yerinden kaçtığı, sürücünün alkol ve uyuşturucu ve uyarı madde etkisinde olduğu değerlendirilerek kaza yerini terk ettiği kanaatine varıldığının tutanakta belirtildiği görülmektedir. Davacının oğlu sürücü ...'in soruşturma aşamasındaki ifadesinde; kayınbiraderi ... ile birlikte gezdikleri sırada karşı yönden gelen bir aracın uzun farlarının gözünü aldığı, bundan dolayı yolun ortasında bulunan refüje çıkarak yolun karşısında bulunan duvara çarpmanın neticesinde burnunu aracın direksiyonuna çarptığını ve kazanın etkisiyle şoka girdiğine dair beyanı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sürücünün kazadan sonra olay yerini terk etmesi KSGŞ'nın A.5.10. maddesi anlamında zorunlu hal değildir.

Bu itibarla da, somut olayın özellikleri gereği, davacı tarafından dosyadaki mevcut deliller ile hasarın teminat kapsamında kaldığı ispatlanamamıştır. Bu durumda açılan davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı gerekçe ile karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 09/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9778, Karar No: 2021/8730, Tarih: 11.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/9778 E.  ,  2021/8730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/2. maddesinde "gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." şeklinde düzenleme mevcuttur.

Tebligat Kanunu 35. maddesinde ise " ...kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Anılan kanun maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi gereğince tebligat yapılabilmesi için öncelikle ilgiliye usulüne uygun şekilde bir tebligat yapılması, ilgilinin adresini değiştirmiş ve yeni adresini bildirmemiş olması ve ilgilinin adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin bulunmaması gerekir. Ancak davalılardan ...’ın adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin mevcut olduğu anlaşılmaktadır.

Şu durumda; davalılardan ...’a adres kayıt sisteminde kayıtlı olan adresine usulüne uygun şekilde gerekçeli karar ve bölge adliye mahkemesi karar ilamı tebliğinin sağlanması ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere yeniden Yargıtaya gönderilmesi için dosyasının ilgili bölge adliye mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılıp eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için dosyanın bölge adliye mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14730, Karar No: 2011/2022, Tarih: 03.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/14730 E.  ,  2011/2022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerice verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak;

Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğünün 8 Mart 2006 gün ve 792 sayılı yazılarında "Ankara – İstanbul ve Ankara – Konya Rehabilitasyon Projesi kapsamındaki yeni demiryolu güzergahında demiryolu hat ekseninden itibaren 50 metrelik kesimin demiryolu güvenlik koridoru kabul edilerek bu koridorun dahilinde sabit yapılaşmaya müsaade edilmemesi" yönündeki yazısı dikkate alınarak, demiryolu güvenlik koridorunun 50 metre olarak kabul edilmesi gerekti gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilerek kamulaştırma bedelinin eksik tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11592, Karar No: 2012/14405, Tarih: 01.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/11592 E.  ,  2012/14405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı şirket tarafından satılan ilaçlar nedeniyle ... bakanlığı hesap Uzmanları, Başbakanlık teftiş kurulu ve SGK müfettişleri tarafından müştereken hazırlanan raporla davalı şirkete 269.076, 56 TL.sı asıl alacak olmak üzere toplam 512.749, 30 TL yersiz ödeme yapıldığını, bu paranın tahsili için davalı hakkında icra takibi başlattıklarını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek haksız itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, 01.01.2003 tarihine kadar davalı ile yapılan sözleşmelere dayalı ilaç satışı olduğunu, bu tarihten sonra düzenlenen hiçbir ihaleye katılmadıkların ancak davacının talebi üzerine davacıya sipariş ve pazarlık usulü satışın yapıldığını, davacı tarafından dava konusu alacağın hesaplamasında hangi ilaçların hangi fatura ile bakanlar kurulu kararnamesinden fazla fiyatla satıldığının açıklanmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davacı kurum rehberlik ve teftiş başkanlığınca hazırlanan teftiş raporunda “Türkiye' de imal edilen tıbbi ve ispençiyari müstahzarlarla galenik preparatlar ve kodeks ampullerinin ve ithal edilen ilaçların fiyatlarına dair” 06.02.2002 tarih ve 2002/4331 karar sayılı bakanlar kurulu kararına dayalı olarak davalı şirketin 2003 yılı satışları üzerinde yapılan incelemede, ilgili bakanlar kurulu kararında izin verilen karlılık oranının münferit ilaç bazında olmak üzere Aspartil tablet, Dilopin 10 mg ve Dilopin 5 mg ilaç kalemleri yönünden toplam 269.076, 56 TL aşıldığının tespit edildiği belirtilerek bu bedelin davalı

2012/11592-14405

şirketten kamu zararı olarak tahsili talep edilmiştir. Davalı vekili tarafından yapılan savunma kapsamında dosyaya ibraz edilen 16.05.2011 havale tarihli dilekçe ekinde sunulan belgelerde, dava konusu üç kalem ilaca ilişkin davalı şirketin davacı kuruma ecza depoları tarafından yapılan satışlar yoluyla 2.729.68 TL, sözleşmeli eczaneler tarafından yapılan satışlar yoluyla 884.780, 73 TL ve doğrudan davacı kuruma yapılan satış olarak 96.162, 16 TL olmak üzere toplam satış miktarının 983.672, 57 TL olduğu bildirilmek suretiyle davalı tarafından davacıya 983.672, 57 TL bedelli ilaç satışı yapıldığı kabul edilmiştir.