muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/982, Karar No: 2022/6262, Tarih: 04.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/982 E.  ,  2022/6262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiş ise de temyiz talebi temyiz masraflarının yatırılması için tebliğ edilen muhtırada verilen kesin süre içinde yatırılmadığından reddedilmiş olup; bu ek karar, yine bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

HUMK'un 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3 maddesi uyarınca temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Bunların eksik ödendiğinin anlaşılması halinde masrafların yedi günlük kesin süre içinde yatırılması için muhtıra tebliğ edilir, verilen kesin süre içinde yatırılmaması durumunda kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilir.

Bu itibarla mahkemece 13.08.2020 tarihinde bir kısım davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davalılardan ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4224, Karar No: 2021/5569, Tarih: 14.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/4224 E.  ,  2021/5569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 3194 sayılı Yasanın 18. maddesinin uygulaması sonucu fazla kesilen Düzenleme Ortaklık Payı nedeniyle taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 3194 sayılı Yasanın 18. maddesinin uygulaması sonucu fazla kesilen Düzenleme Ortaklık Payı nedeniyle taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın yargı yolu yokluğu nedeniyle usulden reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında verilen hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; ilk derece mahkemesince uyuşmazlık hakkında idari yargı görevli olduğundan bahisle yargı yolu yokluğundan davanın reddine dair verilen karara karşı davacılar vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince, 3194 sayılı İmar Kanununun 17/son maddesine göre bedel takdirleri ve bu bedele itiraz şekilleri 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu hükümlerine tabi olup, bedele ilişkin değerlendirmenin 2942 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılacağından 2942 sayılı Kanunun 37. maddesi uyarınca adli yargı görevli olduğundan bahisle HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmuştur.

Her ne kadar Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 ve 361/1 maddesi uyarınca temyiz yolu açık olmak üzere yeniden esas hakkında karar verilmiş ise de; Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-a-3. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması veyahut mahkemenin bölge adliye mahkemesinin yargı çevresi dışında kalması halinde Bölge Adliye Mahkemesi, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine ilişkin duruşma yapmadan kesin olarak karar verir.

Bu durumda; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince, dava konusu uyuşmazlık hakkında adli yargı görevli olduğundan bahisle ilk derece mahkemesinin kararını kaldırılarak, işin esasına girilip karar verilmek üzere davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda hükmün açıklanan nedenlerle bozmanın niteliğine göre sair hususlar incelenmeksizin HMK'nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3536, Karar No: 2017/8084, Tarih: 19.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/3536 E.  ,  2017/8084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 212 ada 24 parsel sayılı taşınmaz 4.850,00 m² yüzölçümü ile tarla niteliğinde davalılar ve dahili davalılar adına tapuda kayıtlıdır.

Davacı Orman Yönetimi taşınmazın, kadastro tespitine itiraz etmiş ve dava konusu parselin kesinleşmiş orman tahdit sınırları içerisinde kalan yerlerin tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tescilini istemiştir.

Tapu iptali ve tescil yönünden dava 11.06.2015 tarihindeki celsede tefrik edilmiş ayrı bir esasa kaydı yapılmış ve görevsizlik kararı verilmiştir

Mahkeme davacı Orman Yönetiminin, uygulama kadastrosuna itiraza ilişkin davasını ret etmiş, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 212 ada 24 parsel sayılı taşınmazın uygulama tutanağında olduğu gibi tapu kütüğüne aktarılmasına karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, uygulama kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede ilk kadastro çalışması yapılmış 06.12.1968 tarihinde ilân edilmiş ve 06.01.1969 tarihinde kesinleşmiştir. Daha sonra 2014 yılında 22/2-a maddesine göre yapılan uygulama (yenileme) kadastrosu yapılmıştır. Dosyada mevcut bilirkişi raporu gereğince; 3402 sayılı Kanun ve yönetmeliğe uygun olarak işlem yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 19/10/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8504, Karar No: 2013/10533, Tarih: 08.07.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/8504 E.  ,  2013/10533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- İş yerinin kapatıldığını ve hacizli malların depoya kaldırıldığını iddia eden sanığın savunmasının doğruluğu araştırılarak, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule ve uygulamaya göre de;

TCK'nın 289/1. maddesindeki yaptırımın hapis ve gün para cezası olarak öngörülmesine, mahkemece cezanın alt sınırdan tayin edileceğinin kabul edilmesine göre; hükmedilen temel gün para cezasının TCK'nın 52/1. maddesi uyarınca 5 gün yerine TCK'nın 61. maddesinin 8 ve 9. fıkralarına yanlış anlam verilerek 90 gün olarak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 08.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/47937, Karar No: 2015/28208, Tarih: 30.04.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/47937 E.  ,  2015/28208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/374399

Tehdit ve hakaret suçlarından sanıklar .... ve ... haklarında İstanbul Anadolu 36. Sulh Ceza Mahkemesinde görülmekte olan kovuşturma sırasında, 28/12/2013 tarihinde 0542 797 89 60 numaralı hat ile 0535 683 14 14 numaralı hat arasındaki arama ve mesaj kayıtlarıyla ilgili iletişimin tespiti talebinin reddine dair, İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/05/2014 tarihli ve 2014/653 değişik iş sayılı kararına yapılan itirazın reddine ilişkin, İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/06/2014 tarihli ve 2014/714 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/11/2014 gün ve 374399 sayılı istem yazısıyla, Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6526 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle değişik 135. maddesi uyarınca "Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suç işlendiğine ilişkin somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, ağır ceza mahkemesi veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir.

Aynı Kanun'un 135. maddesinin 7. fıkrasında " Bu madde kapsamında dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümler sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir.

Şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, kovuşturma evresinde telefonla yapılan görüşmelere ilişkin detay bilgilerinin yani telefonla yapılan bağlantıların kimlerle ve ne zaman yapıldığının belirlenmesi anlamına gelen tespitin, 5271 sayılı Kanun'un 135/7. maddesi kapsamı dışında kaldığı, hangi suça ilişkin olursa olsun, telefondan kimlerle, ne zaman görüşüldüğüne dair tespitin, 5271 sayılı Kanun'un 135/1. maddesi uyarınca ağır ceza mahkemesi veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının kararıyla mümkün olacağı, iletişimin tespiti tedbirinin geriye dönük olarak ta istenebileceği, somut olayda da adı geçen sanıklara ait olan cep telefon numaralarının arayan ve aranan telefon dökümlerini içerecek şekilde detay bilgilerinin istendiği dikkate alınmaksızın itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Tehdit ve hakaret suçlarından sanıklar .... ve .... haklarında İstanbul Anadolu 36. Sulh Ceza Mahkemesinde görülmekte olan kovuşturma sırasında, sanıklar ... ve ... birbirlerine yönelik hakaret ve tehdit suçlarını cep telefonu vasıtasıyla işledikleri iddia olunduğundan, mahkemesince bu sanıkların kullandığı iki adet cep telefonu hattının 28/12/2013 tarihinde birbirleriyle yaptığı arama ve mesaj kayıtlarıyla ilgili iletişimin tespiti talebinde bulunulduğu, Telekomünikasyon İletişim Başkanlığının 10.04.2014 tarihli yazısıyla, iletişimin tespitine yönelik talebin 06.03.2014 tarihinden itibaren ağır ceza mahkemelerinin yetkisinde olduğu gerekçesiyle itirazda bulunulduğu, itirazın nöbetçi asliye ceza mahkemesince kabul edilmesi üzerine, İstanbul Anadolu 36. Sulh Ceza Mahkemesince, nöbetçi ağır ceza mahkemesinden iletişimin tespiti talebinde bulunulduğu, İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.05.2014 tarihli kararıyla, iletişimin tespiti tedbirinin ileriye dönük uygulanabileceği ve mesaj kayıtlarının da katalog suçlarda incelenebileceği gerekçesiyle istemin reddine karar verildiği, bu karara yapılan itirazın İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/06/2014 tarihli kararıyla reddedilmesi üzerine, bu karara karşı kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Tehdit ve hakaret suçlarından yapılan kovuşturma sırasında, yargılamanın devam ettiği sulh ceza mahkemesince, 6572 sayılı Kanunla yapılan değişiklik öncesinde 08.05.2014 tarihinde yapılan iletişimin tespitine yönelik talebin, reddine dair ağır ceza mahkemesi kararıyla, bu karara yönelik itirazın reddine dair merci kararının hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Kanun yararın bozma, kesinleşen hükümde verildiği zaman yürürlükte bulunan usul ve maddi hukuka ilişkin hukuka aykırılıkların giderilmesi ile sınırlı olduğundan, inceleme karar tarihindeki mevzuat hükümlerine göre yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın, 6572 sayılı Kanun’la yapılan değişiklik öncesindeki “İletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması” başlıklı 135. maddesinde; “Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suç işlendiğine ilişkin somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, ağır ceza mahkemesi veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir.

Aynı Kanun'un 135. maddesinin 7. fıkrasında " Bu madde kapsamında dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümler ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Aynı Kanun'un 135. maddesinin 7. fıkrasında " Bu madde kapsamında dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümler ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir.” hükümlerine yer verilmiştir.

İletişimin tespiti işlemi, Ceza Muhakemesi Kanununda Öngörülen Telekomünikasyon Yoluyla Yapılan İletişimin Denetlenmesi, Gizli Soruşturmacı ve Teknik Araçlarla İzleme Tedbirlerinin Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin, “tanımlar” başlıklı 4. maddesinin (f) bendinde; “İletişimin tespiti: İletişimin içeriğine müdahale etmeden, iletişim araçlarının diğer iletişim araçlarıyla kurduğu iletişime ilişkin arama, aranma, yer bilgisi ve kimlik bilgilerinin tespit edilmesine yönelik işlemleri,…..ifade eder.” şeklinde tanımlanmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2011 tarih ve 2011/6-140 esas, 2011/222 karar sayılı ilamında; “5271 sayılı CYY'nın 135. maddesinin birinci fıkrası uyarınca iletişimin tespiti, dinlenmesi, kayda alınması ve sinyal bilgilerinin değerlendirilebilmesi koruma tedbirine başvurulabilmesi için gerekli olan ortak koşullar, suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka suretle delil elde etmenin mümkün olmaması ve bu tedbirlerin ancak hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılan şüpheli ve sanık hakkında uygulanabilmesidir. Ayrıca, iletişim tespitinden ayrı olarak dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi tedbirleri ancak, anılan maddenin 6. fıkrasında sayılan katalog suçlarla ilgili olarak uygulanabilir. Altıncı fıkrada iletişimin tespiti kavramına yer verilmediği için bu tedbir yönünden herhangi bir suç sınırlaması yoktur, bir başka anlatımla iletişimin tespitine her suç yönünden başvurma olanağı vardır.” şeklindeki gerekçeyle, iletişimin dinlenmesi ve kayda alınması tedbirlerinden farklı olarak iletişimin tespiti niteliğindeki arama - aranma kayıtlarının, CMK’nın 135. maddesinde sınırlı olarak sayılanlar dışındaki diğer suçlar içinde talep edilebilmesinin mümkün olduğu belirtilmiştir.

Ancak iletişimin tespiti tedbiri Anayasamızın 22. maddesindeki haberleşme özgürlüğü ile Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunması Sözleşmesi’nin 8. maddesindeki özel hayat kavramıyla yakından ilgili olduğundan, suçun işlendiğine dair kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka türlü delil elde edilmesi imkanının bulunmadığı durumlarda, suç tarihi ve somut olayla sınırlı bir şekilde uygulanmalıdır.

Ancak iletişimin tespiti tedbiri Anayasamızın 22. maddesindeki haberleşme özgürlüğü ile Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunması Sözleşmesi’nin 8. maddesindeki özel hayat kavramıyla yakından ilgili olduğundan, suçun işlendiğine dair kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka türlü delil elde edilmesi imkanının bulunmadığı durumlarda, suç tarihi ve somut olayla sınırlı bir şekilde uygulanmalıdır.

İnceleme konusu somut olayda; sanıklar .... ve .. birbirlerine yönelik hakaret ve tehdit suçlarını cep telefonu vasıtasıyla işledikleri iddia olunduğundan, mahkemesince delil niteliğinde değerlendirilmek amacıyla, bu sanıkların kullandığı iki adet cep telefonu hattının 28/12/2013 tarihinde birbiriyle yaptığı arama kayıtlarıyla ilgili iletişimin tespiti talebinde bulunulduğu, istem tarihi itibariyle talebin hukuka uygun olup kişi ve süre yönünden sınırlandırılmış olduğu, iletişimin tespiti tedbirinin görüşmelerin kayda alınması ve dinlenmesi şeklinde olmadığından, CMK’nın 135. maddesinde sayılan katalog suçlar dışındaki suçlar için de istenebileceği ve istemin delil tespiti niteliğinde olması nedeniyle geçmişe dönük olarak talep edilebileceği anlaşıldığından, istemin reddine dair karar ile bu karara yönelik itirazın reddine dair merci kararı hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/06/2014 tarihli ve 2014/714 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin CMK’nın 135. maddesinde değişiklik yapan 6572 sayılı Kanun’la eklenen 6. fıkra hükmü de gözetilmek suretiyle mahallinde tamamlanmasına, 30/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12933, Karar No: 2010/2773, Tarih: 15.03.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/12933 E.  ,  2010/2773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava iki haklı ihtar nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir.Mahkemece davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 20.5.1997 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli sözleşme ile 20.5.2004 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli yenileme sözleşmesi taraflarca imzalanmıştır. Davacı dava dilekçesinde 20.5.1997 başlangıç tarihli sözleşmeye dayanarak dava açmıştır. Davalı ise geçerli sözleşmenin yenilenen 20.5.2004 başlangıç tarihli sözleşme olduğunu savunmuştur. Davacı bu sözleşme altındaki imzaya karşı koymamış ancak sözleşmenin 2 ve 3.maddelerine elle yazılan kısımların sonradan yazıldığını kendilerinin parafı olmadığını belirterek itiraz etmiştir.Davacı sözleşmeye elle yazılan kısımların sonradan ilave edildiğini belirtmiş ise de kendisinde kalan nüshasını ibraz etmediği gibi bu kısımların sonradan yazıldığını kanıtlayamamıştır.Öte yandan davacı dava dilekçesinde her yıl kira sözleşmesinin yenilendiğini de kabul etmiştir.Bu nedenle geçerli sözleşmenin 20.5.2004 tarihli ve bir yıl süreli sözleşme olduğu ve bu sözleşme hükümlerine göre uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekir.20.5.2004 Başlangıç tarihli sözleşmenin özel şartları 3.maddesinde “ kira bedelleri ... Oğlu ...’a veya bu kişinin göstereceği kişilere elden her ayın 20'si ila 30'u arasında imza karşılığı ödenecektir”4.maddesinde ise “aynı dönem içerisinde kira bedelinin iki ay ödenmemesi halinde ödenmeyen aydan dönem sonuna kadar olan kira bedellerinin muacceliyet kasbedeceği gibi bu hal taşınmazın tahliye sebebidir” şartına yer verilmiştir.Bu şartlar geçerli olup tarafları bağlar. Sözleşmede ödeme günü olarak her ayın 20'si ila 30'u gösterilmiştir.Yani kiralar en geç ait olduğu ayın 30’una kadar ödenmesi gerekir.Davacı 2009 yılı Ocak ay kira bedelini bu ay muaccel olmadan 26.1.2009 tarihinde keşide ettiği ihtarname ile istediğinden bu ihtar haklı değildir.İkinci ihtara konu 2009 Şubat ay kira bedeli 3.3.2009 tarihinde istendiğinden bu ihtar haklıdır. Sözleşmenin 4.maddesinde ise bir kira dönemi içerisinde iki ay kira bedeli ödenmediği takdirde dönem sonuna kadar kiraların muaccel olacağı belirtilmiştir. Buna göre

muacceliyet şartının gerçekleşebilmesi iki ay kirasının ödenmemesine bağlıdır.Davacı 26.1.2009 tarihinde keşide ettiği ihtarla 2009 Ocak ay kirasını istemiştir.2009 Ocak ay kirası istendiğinde yukarda 4. maddede yazılı hükme göre 2009 Şubat ay kirası muaccel hale gelmediğinden birinci ihtarla istenmesi mümkün değildir. Yukarda açıklanan nedenlerle bir kira dönemi içerisinde iki haklı ihtar oluşmadığından davanın bu nedenle reddi gerekirken Mahkemece muacceliyet koşulu gereğince ilk ihtarla Şubat ay kirasının da istenmesi gerekirken ikinci ihtara konu edildiğinden sözedilerek sözleşmenin 4.maddesindeki muacceliyet koşulu yanlış değerlendirilmek suretiyle davanın reddine karar verilmesi doğru değilse de karar sonucu itibariyle redde ilişkin bulunduğundan sonucu itibariyle doğru olan kararın gerekçesinin düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan nedenle sonuç itibariyle doğru olan kararının HUMK 438/son maddesi gereğince gerekçesi düzeltilerek ve değiştirilerek ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 15.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.