muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7892, Karar No: 2014/12904, Tarih: 10.06.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/7892 E.  ,  2014/12904 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ...Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle aynı gün temyiz incelemesi yapılan aynı mahkemeye ait bazı davalarda 02.03.2012 tarihine kadar hesap edilen alacak hüküm altına alınmış iken, bu davada 31.12.2011 tarihine kadar yapılan hesaplamaya itibar edilerek dava karara bağlanmış ise de, kararı davacının temyiz etmediğinin ve bu nedenle bu hususta değerlendirme yapılamayacağının anlaşılmasına göre davalı ...Genel Müdürlüğü vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalı Bakanlığa bağlı ... Genel Müdürlüğü işçisi olarak çeşitli kamplarda çalıştığını, Harcırah Kanunu hükümlerine göre arazida çalıştığı günler için harcırah ödenmesi gerekirken ödenmediğini iddia ederek harcırah alacağının davalı Bakanlıktan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili zaman aşımı savunmasında bulunmuş ayrıca davacının çalıştığı ... Genel Müdürlüğü'nün 662 sayılı Yasa ile ...Genel Müdürlüğü'ne devredildiğini, bakanlığa husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığını, ayrıca davacıya talep ettiği alacağının TİS hükümlerine göre ödendiğini savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı Bakanlığın temyizi üzerine Dairemizin 18.03.2013 günlü ilamı ile özetle,”..... İdaresi kapandığından davacının hangi işverene bağlı olarak çalıştığının tespiti gerekmektedir. Devir için 6 aylık süre öngörüldüğünden HMK'nun 124. maddesine göre dava bu süre içerisinde açıldığından 662 Sayılı KHK'nin 56. madde ve geçici 10. madde gereği davanın DSİ'ye tevcih edilerek davaya devam edilmesi gerekirken, mahkemece husumet yönünden davalı itirazları konusunda değerlendirme yapılmadan, devir işlemleri araştırılmadan, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemenin kabul şekli bakımından da; dava kısmen kabul edilmiş ise de denetlemeye esas Toplu İş Sözleşmeleri dosyaya getirilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozma kararına uyan Mahkemece dava davalı ...Genel Müdürlüğü'ne tevcih edilmiş, davalı ...Genel Müdürlüğü zaman aşımı savunmasında bulunmuş, davacıya haklarının ödendiğini savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkeme ek hesap raporu almış ve yeniden davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Bozma kararına uyan Mahkemece dava davalı ...Genel Müdürlüğü'ne tevcih edilmiş, davalı ...Genel Müdürlüğü zaman aşımı savunmasında bulunmuş, davacıya haklarının ödendiğini savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkeme ek hesap raporu almış ve yeniden davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Davacının personeli olduğu kapatılan önceki işyerinin, kendi dışındaki kanuni düzenlemelerle Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı ve sonrasında davalı ...Genel Müdürlüğüne devredilmesinin 662 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile gerçekleşmesi ve davacının davasını devir için öngörülen 6 aylık süre geçmeden açması nedeni ile 6100 sayılı HMK'nun 124 ve 125.maddelerine göre davacının davasını yanlış hasma yöneltmesinde hatası olmadığı, bu nedenle hakkındaki dava husumetten reddedilen davalı Bakanlık yararına davacı aleyhine avukatlık ücreti takdir edilmesine yasal olanak bulunmadığı, sadece hakkındaki dava esastan kısmen reddedilen davalı ...Genel Müdürlüğü yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği halde mahkemece takdir edilen avukatlık ücretinin her iki davalıyı kapsayacak şekilde davacıdan tahsiline karar verilmesi ayrıca davalı ...Genel Müdürlüğü genel bütçeye dahil idarelerden olup 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesine göre harçtan muaf olduğu halde harçla sorumlu tutulması hatalı olmuştur.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; hüküm fıkrasının 4,5 ve 6 numaralı bentlerinin tümü ile çıkarılarak yerine;

“4-Hakkındaki dava kısmen kabul edilen davalı ...Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan harç takdirine yer olmadığına,

5-Davacı tarafından peşin yatırılan 180,90 TL harcın davalı ...Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan istek halinde davacıya iadesine,”

6-Taraflar kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi nazara alınarak takdiren 1.306.00 TL avukatlık ücretinin davalı ...Genel Müdürlüğünden alınıp davacıya verilmesine, redden dolayı 440.00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınıp davalı ...Genel Müdürlüğü'ne verilmesine, davalı Bakanlık yararına avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, hükmü temyiz eden davalı ...Genel Müdürlüğü'nün yatırdığı temyiz harcının iadesine, 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7909, Karar No: 2022/603, Tarih: 25.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7909 E.  ,  2022/603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18.11.2019 tarih ve 2019/24 E. - 2019/185 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin sehven 43. sınıfta başkası adına kayıtlı markayı 556 sayılı MarkKHK 7/1-b maddeye aykırı olarak, davalı şirket adına tescil ettiğini, bu konuda açılan davanın 2012/97-112 sayılı kararla HMK. 150. madde uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilerek, kararın kesinleştiğini belirterek, yasaya aykırı 2004/42800 nolu 43. sınıfta kayıtlı markanın hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyarak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; mutlak red sebebi devam ettiğinden, davalı markasının tescilinden bu yana geçen süreye rağmen hükümsüzlük koşullarının geçerli bulunduğu, MarkKHK kapsamında dava açma süresi, sadece tanınmış markalar bakımından düzenlenmiş olup mutlak red bakımından herhangi bir süre söz konusu olmadığından, TMK'nın 2.md dava hakkının kötüye kullanılıp kullanılmadığı değerlendirildiğinde davacı kurumun, bu konudaki istikrarsızlığı ve ihmaline rağmen, yasaya aykırı tescil kısmını düzeltmek istemesi nedeniyle, dava hakkını kötüye kullandığının söylenemeyeceği, piyasa düzeninin arzu edilen biçimde işlemesi, mal ve hizmetlerin karışmaması, tüketicilerin alışveriş ve hizmet alımı sırasında tercihte zorlanmamaları ve kısa zamanda kararlarını verebilmeleri bakımından aynı işaretin, aynı mal için bir başka kişiye tescili problemi, kamu düzenine ilişkin olduğundan dava hakkının kötüye kullanıldığı söylenemeyeceğinden Yargıtay'ın kötü niyet kapsamındaki bozması yerinde olmamakla birlikte, mutlak red nedenlerinin her durumda incelenebileceği gerekçesiyle davanın kabulüyle davalı adına kayıtlı 2004/42800 nolu markanın tescilli olduğu emtialardan "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri: Restoran hizmetleri, self servis restoran hizmetleri, lokanta hizmetleri, kafeterya hizmetleri, kafe hizmetleri, kantin hizmetleri, kokteyl salonu hizmetleri, snack bar hizmetleri, bar hizmetleri, ikram hizmetleri (catering), yiyecek ve içecek hizmet araçlarının kiralanması hizmetleri" yönünden, MarkKHK’nin 7/1 – b maddesi uyarınca, kısmi hükümsüzlüğüne, terkin edilmesine, sair emtialar bakımından tescilin devamına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Mülga 556 sayılı KHK M. 7/1-b hükmüne dayalı hükümsüzlük istemine ilişkindir. Mahkemece, bozma öncesi 23/12/2004 tarihinde davalı adına sicile tescil edilen markanın hükümsüzlüğü bu tarihten itibaren işleyen 5 yıllık sürenin dolduğu 23/12/2009 tarihine kadar ileri sürülebilecekken davanın anılan süre içinde açılmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. Bu kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 28/11/2018 tarih, 2017/1772 E.- 2018/7440 K. sayılı ilamıyla; hükümsüzlük davası 5 yıllık hak düşürücü süreye tabi olmakla birlikte davalının tescilde kötüniyetli olduğu hususunun araştırılmadan karar verilmesi doğru görülmemiş, karar bozulmuştur. Bozma ilamına uyan yerel mahkemece, bu sefer mutlak red bakımından herhangi bir sürenin söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece mutlak red sebepleri yönünden herhangi bir sürenin söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de, dayanılan red sebebi KHK m. 7/1-b’de düzenlenen “aynı ve/veya ayırt edilemeyecek kadar benzer” olma sebebi olduğuna, davalının kötü niyetli olduğunun davacı tarafça ispat edilememiş bulunmasına ve bozma ilamına uyulduğuna göre sessiz kalınması ve beş yıllık hak düşümü süresinin geçmesi karşısında davacının bu davayı açma olanağının bulunmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 25/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3561, Karar No: 2023/13842, Tarih: 30.10.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/3561 E.  ,  2023/13842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/161 E., 2016/535 K.

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli ve 2016/161 Esas, 2016/535 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı, hakaret suçundan ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

1.Sanık hakkında atılı suçlardan mahkumiyet kararları verilmesi gerektiğine,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında, trafikte tartıştığı katılana "Köpek karı, ağzını, burnunu kırarım" demek suretiyle hakaret ve tehdit ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında, katılan ifadesi, sanık savunması, görüntü kaydı ve tüm dosya kapsamından, hakaretin karşılıklı olduğu gerekçesiyle ceza verilmesine yer olmadığına, tehdit suçu yönünden ise delil bulunmaması nedeniyle beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, kamera kaydında sadece görüntü bulunması ancak ses kaydının olmaması ve sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair katılanın soyut beyanı dışında başka bir delil bulunmaması karşısında, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, kamera kaydında sadece görüntü bulunması ancak ses kaydının olmaması ve sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair katılanın soyut beyanı dışında başka bir delil bulunmaması karşısında, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçu uzlaştırma kapsamına alınmış, yine sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçu yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme ve sanığın tehdit suçundan beraat etmiş olması karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

C. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin de reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) ve (C) bentlerinde açıklanan nedenlerle ... 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli ve 2016/161 Esas, 2016/535 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle ... 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli ve 2016/161 Esas, 2016/535 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

30.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6764, Karar No: 2024/8051, Tarih: 08.07.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/6764 E.  ,  2024/8051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesi ile Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabî olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2024 tarih ve 2024/134 Esas, 2024/153 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6472, Karar No: 2024/1065, Tarih: 19.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/6472 E.  ,  2024/1065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.09.2008 tarihli ve 2008/178 Esas, 2008/221 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur ...'e yönelik silahla kasten yaralamaya teşebbüs ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet kararlarının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 23.02.2010 tarihli ve 2009/2012 Esas, 2010/1065 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmesi suretiyle kesinleştiği, sanığın ... Batı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 08.06.2017 tarihli ve 2015/322 Esas, 2017/172 Karar sayılı kararıyla "01.01.1987" olan doğum tarihinin "01.01.1998" olarak düzeltilmesine karar verilmesi bu kararın da 31.01.2017 tarihinde kesinleşmesi gerekçe gösterilerek, sanık müdafiinin yargılamanın yenilenmesine ilişkin dilekçesi uyarınca ... 10. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından yargılamanın yenilenmesi isteminin 19.02.2019 tarihinde kabule değer bulunmasına karar verildiği ve yapılan yargılama sonucunda;

... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.12.2019 tarihli ve 2018/589 Esas, 2019/479 Karar sayılı kararı ile, ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.09.2008 tarihli ve 2008/178 Esas, 2008/221 Karar sayılı kararının kaldırılmasına ve sanık hakkında;

1. Katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası (29 uncu maddesinin birinci fıkrası), 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 10 hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2. Mağdur ...'e yönelik silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası (29 uncu maddesinin birinci fıkrası), 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 100 T.L. adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2. Mağdur ...'e yönelik silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası (29 uncu maddesinin birinci fıkrası), 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 100 T.L. adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3. 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 4.000 T.L. ve 250 T.L. adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması gerektiğine,

B. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri, haksız tahrikin uygulanma koşullarının gerçekleşmediğine İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın kız arkadaşları tanıklar ile parkta gezdikleri sırada mağdurların laf atması üzerine başlayan tartışma sırasında sanığın üzerindeki tabancayı çıkararak katılan ...'a ateş ederek batına isabet eden mermi nedeniyle ... tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, ardından mağdur ...'e de ateş ettiği ancak isabet ettiremediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katılan ve mağdurdan kaynaklanıp suça sürüklenen çocuğa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden davranışın ulaştığı boyut gözetildiğinde haksız tahrik nedeniyle uygulanan indirim oranının yerinde olduğu anlaşılmakla, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümler bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yaşa ilişkin tespitlerde hukuk mahkemeleri görevli olmasına rağmen ceza yargılamasının bir an önce nihayete ermesi için mağdur veya sanıklarla ilgili yaş düzeltme görevi münhasıran ceza mahkemelerine verilmiştir. Diğer bir anlatımla ceza davası görüldüğü sırada hukuk mahkemelerince yaş düzeltmesi yapılamayacağı gibi verilmiş olan kararlar kesinleşmiş olsa bile ceza mahkemelerini bağlamayacaktır. Ceza mahkemesince serbest ve vicdani delil sistemine göre gerekli araştırmalar yapılıp ve özel yasasında belirtilen usule riayet edilerek yaş tespiti yapılmalı ve buna göre hüküm tesis edilmelidir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.04.2000 5-74/79 sayılı kararında belirtildiği üzere, Ceza mahkemesinin daha önce hukuk mahkemesince verilip kesinleşen yaş düzeltme kararı ile bağlı olmadığı da dikkate alınarak her ne kadar ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.06.2017 tarihli ve 2015/322 Esas, 2017/172 Karar sayılı uyarınca sanık ...'ın yaşı hususunda tanık beyanlarına itibar edilerek bir karar verilmiş ve ceza yargılamasını yapan mahkemece bu husus yeniden yargılama nedeni yapılarak yargılama yenilenmiş ve hukuk mahkemesince düzeltilen yaşa göre yeniden hüküm tesis edilmiş ise de, sanığın gerçek yaşı ile ilgili maddi gerçeğin kesin olarak tespit edilmesi amacıyla ve 5237 sayılı Kanun'un 218 ... maddesinin ikinci fıkrasının verdiği yetkiye istinaden ceza yargılamasına özgü olarak yaş düzeltilmesi yapılıp sonucuna göre hüküm tesis edilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yerinde olmayan gerekçe ile hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklandığı üzerine sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemi yaş tashihine ilişkin eksik araştırma nedeniyle yerinde görüldüğünden, ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin

04.12.2019 tarihli ve 2018/589 Esas, 2019/479 Karar sayılı kararının 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2024 tarihinde karar verildi.