muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1334, Karar No: 2018/3823, Tarih: 26.04.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/1334 E.  ,  2018/3823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 27/03/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, tedavi ve denetimli serbestlik işleminin kaldığı yerden devamına ilişkin ... 29. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24/05/2017 tarihli ve 2016/1043 esas, 2017/742 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 03/04/2018 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla ...:

1- Şüpheli hakkında, 17/11/2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının beş yıl süre ile ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine karar verildiği,

2- Denetimli serbestlik ve tedavi tedbirinin infazı aşamasında, şüphelinin tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesi ile kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda, ... 29. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24/05/2017 tarihli ve 2016/1043 esas, 2017/742 sayılı kararı ile yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etme şartları oluşmadığı ve bu nedenle kovuşturma şartı bulunmadığından bahisle “tedavi ve denetimli serbestlik işleminin kaldığı yerden devamına” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

3- Yapılan yargılama sonucunda, ... 29. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24/05/2017 tarihli ve 2016/1043 esas, 2017/742 sayılı kararı ile yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etme şartları oluşmadığı ve bu nedenle kovuşturma şartı bulunmadığından bahisle “tedavi ve denetimli serbestlik işleminin kaldığı yerden devamına” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, anılan Kanun'da düzenlenmeyen tedavi ve denetimli serbestlik işleminin kaldığı yerden devamına şeklinde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, ... 29. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24/05/2017 tarihli ve 2016/1043 esas, 2017/742 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada, "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda, Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, CMK’nın 223. maddesinde karar ve hüküm türleri arasında sayılmayan “tedavi ve denetimli serbestlik işleminin kaldığı yerden devamına” dair karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu, bununla birlikte mahkemece verilen kararın esasen “durma kararı” niteliğinde olduğu ve bu şekildeki bir yasaya aykırılığın 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin kıyasen uygulanması ile Dairemizce düzeltilmesinin mümkün olduğu değerlendirilerek kanun yararına bozma talebi bu yönü ile ve değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

D) Karar :

Açıklanan nedenlerle, kanun yararına bozma talebi yerinde görüldüğünden; ... 29. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24/05/2017 tarihli ve 2016/1043 esas, 2017/742 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, gerekçe bölümünde ve hüküm fıkrasında yer alan “tedavi ve denetimli serbestlik işleminin kaldığı yerden devamına” şeklindeki ibareden önce gelmek üzere “kamu davasının durmasına” ibaresinin EKLENMESİNE, hükmün gereklerinin bu şekilde yerine getirilmesine, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 26.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21910, Karar No: 2013/37459, Tarih: 02.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/21910 E.  ,  2013/37459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın duruşmalardan bağışık tutulma talebi olmadığı, Mahkemece savunmasının alındığı 07/10/2008 tarihinde başka suçtan ... Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunduğu anlaşılan sanığın yüzüne mütalaa okunduğu sırada kendisinin avukatı olduğunu ve son savunmasını da avukatı eşliğinde yapacağını beyan etmesine rağmen hükmün açıklandığı 24.10.2008 tarihli celsede hazır edilmediği ve sanığa haberi olmadan zorunlu müdafii tayin edilerek tayin edilen müdafiinin yüzüne karşı hükmün verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 02.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13269, Karar No: 2015/12908, Tarih: 21.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13269 E.  ,  2015/12908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 8. Asliye Ticaret ve ... 6. İş Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, haksız rekabet nedeniyle, haksız rekabetin önlenmesi, uğranılan gelir kaybının tazmini ve madde ve manevi tazminat istemine ilişindir.

Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından; davalı şirket hakkındaki davanın, davalı gerçek kişi hakındaki davadan ayrılmasına karar verildikten sonra, işçi ile işveren arasındaki sözleşmeye dayalı olarak haksız rekabet kurallarının ihlal edilip edilmediğinin değerlendirilmesi gerektiği davaya bakmakla iş mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

İş Mahkemesi tarafından ise, hizmet akdinin sona ermesinden sonra, rekabet yasağından kaynaklanan cezai şart alacağı ile ilgili davaların mutlak ticari dava olduğu gerekçesiyle karşı görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Dava tarihinde geçerli olan 6102 sayılı TTK’nın 54 ve devamı maddelerinde haksız rekabete ilişkin hükümler düzenlenmiştir.

Dava, 6098 sayılı TBK'nın 444. maddesinde (818 sayılı BK'nın 348) düzenlenen, işçinin rekabet yasağına uymaması nedeniyle, haksız rekabetten kaynaklanan, haksız rekabetin önlenmesi, uğranılan gelir kaybının tazmini ve maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. 6102 sayılı TTK'nın 4/1-c. maddesi uyarınca, 6098 sayılı TBK'nın 444. maddesinden (818 sayılı BK'nın 348. m.) kaynaklanan davalar tarafların sıfatına bakılmaksızın mutlak ticari davalardır. Davanın mutlak ticari dava olarak kabulünde güdülen amaç, ticari sır kavramının ticaret mahkemesince değerlendirilmesidir. Bu itibarla, davacı tarafça haksız rekabet oluşturduğu iddia olunan eylemin, iş akdinin sona ermesinden sonra meydana geldiği ileri sürülmüş olduğu da nazara alınarak davanın ticaret mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/12/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13206, Karar No: 2014/2470, Tarih: 13.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/13206 E.  ,  2014/2470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/05/2012

NUMARASI : 2010/93-2012/75

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/05/2012 tarih ve 2010/93-2012/75 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen11/02/2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av.Burhan Özkaya ile davalılardan asil D.. K.. ve diğer davalı T. Yay. Eğitim Danış. ve Sağlık Hiz. Tic. Paz. Ltd. Şti. vekili Av. Z. Y. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 10 yılı aşkın süredir TUS soru kitapları yayınladığını, TUS ile ilgili bilimsel toplantılar düzenlediğini, Türkiye’de ilk resmi TUS kursunu açan bir kuruluş olup, müvekkilinin dava dışı T. Eğitim Yönetim Geliştirme Yay. Org. Ltd. Şti'ye ait olan telif haklarını süre, yer ve muhteva bakımından sınırlama olmaksızın devraldığını, davalılardan D.. K..’nun “Biyokimya Konu Kitabı” adlı eserinin telif haklarını T. Ltd. Şti.'ye süresiz olarak devrettiğini, davalı şirketin telif hakları müvekkiline devredilen söz konusu eseri izinsiz olarak basarak yayınladığını, bu şekilde davalıların müvekkilinin telif haklarına aykırı davrandıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak açılan davada yargılama sırasında yapılan ıslah sonucu FSEK'in 68. maddesi uyarınca taraflar arasında sözleşme yapılmış olması durumunda talep edilebilecek olan tutarın 3 katı olmak üzere 72.906,00 TL maddi tazminatın ve 10.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile yapılan tecavüzün ref'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin FSEK'e aykırı bir işlemde ve eylemde bulunmadıklarını, davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin FSEK'e aykırı bir işlemde ve eylemde bulunmadıklarını, davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı eser sahibi D.. K..'nun yazdığı “Biyokimya Konu Kitabı” adlı eserin haklarını 2004 yılında imzaladığı bir sözleşme ile TUMER adlı dava dışı şirkete devrettiği, bu şirketin de haklarını davacı TUS-DATA şirketine devrettiğinin anlaşıldığı, davalı D.. K.. ile dava dışı TUMER arasındaki sözleşmenin FSEK'in 52. maddesine aykırı bir sözleşme olup, BK anlamında bir yayın sözleşmesi olduğu, davalının kitabının dava dışı TUSEM tarafından yayınlandığı ve davalının kitabının 3. şahsa devir yetkisini de verdiği ve bugüne kadar geçersiz olan, ancak basılmakla fiili uygulama nedeni ile “eser sahibi tarafından geçersizliği ve bundan sonra basımının yapılmaması ve sözleşmenin sona erdiğini” belirten bir ihtarname gönderinceye kadar bu sözleşmenin geçerli olduğu, bu vakte kadar sessizliğini bozmayan ve davacı tarafa veya dava dışı TUMER’e sözleşmenin bittiğini bildirmeyen davalının daha sonradan bunu ileri sürmesinin hakkın kötüye kullanımı olduğu, davacının dava dışı TUMER'den hakları devralarak hak sahibi olduğu, kitabın her ne kadar eser sahibi de olsa davalı D.. K.. ile yayıncı tarafından basılıp çoğaltılıp yayılmasının davacının şimdilik uhdesinde bulundurduğu, çoğaltma ve yayma haklarını ihlal ettiği, davacının FSEK'in 68. maddesi kapsamında tazminat talep edebileceği, ancak bu maddeye dayalı talebi nedeniyle akdi ilişki kurma iradesini belirtmiş olduğundan tecavüzün ref’ini isteyemeyeceği, yine FSEK’e dayalı manevi tazminatın eser sahipleri ya da mirasçıları tarafından istenebilecek bir tazminat türü olması nedeniyle davacının FSEK’e dayalı manevi tazminat da talep edemeyeceği sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulü ile toplam 72.906,00 TL telif tazminatının dava tarihi olan 07.05.2010 tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, manevi tazminat ile tecavüzün ref'ine ilişkin taleplerin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve uyuşmazlık konusu kitapların davalılardan D.. K.. tarafından meydana getirilen aynı eser niteliğinde olduğunun belirlenmiş bulunmasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve uyuşmazlık konusu kitapların davalılardan D.. K.. tarafından meydana getirilen aynı eser niteliğinde olduğunun belirlenmiş bulunmasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı D.. K.. ile dava dışı T. Eği. Yön. Gel. Yay. Org. Ltd. Şti. (T.) arasındaki "Aralık 2004 tarihli Sözleşme" ile dava konusu "Biyokimya Konu Kitabı" adlı eserin çoğaltma ve yayma hakkının T.'e devri kararlaştırıldığından, bu sözleşmenin dava tarihinde yürürlükteki 818 sayılı BK'nın 372. vd. maddeleri uyarınca neşir sözleşmesi olduğuna dair mahkemenin kabulü yerindedir. Davacı tarafın dayandığı ve süresiz olarak düzenlenen "Aralık 2004 tarihli Neşir Sözleşmesi"nde baskı adedi belirlenmediğine göre, BK'nın 375. maddesi uyarınca devir alan T.'in çoğaltma ve yayma hakkı (1) baskı ile sınırlıdır. Dosyada mevcut 26/06/2006 tarihli Eser İşletme Belgesi ve bilirkişi raporuna göre, bu hakkı T.'den devir alan davacı şirketin "Biyokimya Konu Kitabı" adlı eserden (3) baskı ve toplam 7500 adet çoğaltma yapmak üzere bandrol aldığı ve bu kitapların halen piyasada 50 TL fiyatla satıldığı anlaşılmaktadır. Az önce de açıklandığı üzere, BK'nın 375. maddesi uyarınca esasen bir baskı ile çoğaltma ve yayma hakkı sınırlı olan davacının; dava konusu eserden (3) baskı ile toplam 7500 adet çoğaltma yapmasına davalı eser sahibi D.. K.. tarafından karşı çıkıldığına dair herhangi bir savunma da ileri sürülmediğinden, davacı şirketin dava dışı T.'den devir almak suretiyle söz konusu 7500 adetlik çoğaltılan baskılar için geçerli hak sahibi olacağının, ancak aynı eserin bundan sonraki baskıları bakımından ise mali haklarının yasa gereği ve herhangi bir ihtara gerek olmaksızın kendiliğinden davalı eser sahibine avdet ettiğinin kabulü gerekir.

Bu bakımdan, dava konusu kitapların davalı şirket tarafından çoğaltılıp yayınlanmasının 5846 sayılı FSEK'in 68. maddesi kapsamında davacının mali haklarının ihlalini oluşturduğuna ilişkin mahkeme gerekçesi isabetli değildir.

Bu bakımdan, dava konusu kitapların davalı şirket tarafından çoğaltılıp yayınlanmasının 5846 sayılı FSEK'in 68. maddesi kapsamında davacının mali haklarının ihlalini oluşturduğuna ilişkin mahkeme gerekçesi isabetli değildir.

Ne var ki, 818 sayılı BK'nın 374. maddesi uyarınca da, yayıncının yaymaya hakkı olduğu baskılar bitmedikçe eser sahibi veya halefi eserin tamamında veya bir kısmında yayıncının zararına tasarrufta bulunamaz. Bu durumda, davalı eser sahibinin izni ile diğer davalı şirket tarafından çoğaltılarak yayınlanan dava konusu "Biyokimya Ders Notu I" ve "Biyokimya Ders Notu II" isimli kitapların, davacı şirket tarafından piyasaya sunulan "Biyokimya Ders Kitabı" adlı kitapların varlığı nedeniyle yayıncı olan davacı aleyhine bir tasarrufi işlem niteliğinde olup olmadığı ve davacının bundan kaynaklanan bir zararının doğup doğmadığının araştırılarak uyuşmazlığın bu çerçevede çözümü gerekirken, mahkemece soyut uyuşmazlıkta uygulama imkanı bulunmayan 5846 sayılı FSEK'in 68. maddesine göre davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı şirkete verilmesine, 13/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/86, Karar No: 2015/200, Tarih: 09.06.2015

**Ceza Genel Kurulu         2014/86 E.  ,  2015/200 K.**

* ÇOCUK SANIK

* HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASI KARARI

* KASTEN YARALAMA SUÇU

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 86

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 31

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 62

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 50

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 87

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 231

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 40

* ÇOCUK KORUMA KANUNU (5395) Madde 23

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 174

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık P.. P..’nın 5237 sayılı TCK’nun 86/2, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 50/3 ve 50/1-d maddeleri uyarınca cezasının 1 ay 20 gün süre ile internet kafelere gitmekten yasaklanma tedbirine çevrilmesine, "hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan tebligata rağmen 30 gün içerisinde seçenek yaptırımının gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi halinde durumunun ihbarını takiben 1 ay 20 günden ibaret hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verilerek bu kararın derhal infaz edileceğinin 5237 sayılı TCK’nun 50/6. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğa ihtarına", sanık K.. K..’ın ise 5237 sayılı TCK’nun 86/1, 87/3, 31/2, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 3.500 Lira adli para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin, Sakarya Çocuk Mahkemesince verilen 15.06.2010 gün ve 506-249 sayılı hükmün sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 14.11.2011 gün ve 17276-16501 sayı ile;

“Adli sicil kaydı bulunmayan sanıklar hakkında CMK 231/5. maddesindeki objektif ve subjektif koşullar ayrı ayrı değerlendirilmeden ‘yasal olanak bulunmadığı’ şeklinde yeterli ve yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 26.04.2012 gün ve 776-198 sayı ile;

"Yüksek mahkeme ile mahkeme arasında oluşan görüş uyuşmazlığı TCK'nun 50/3. maddesi gereğince (..fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış...bulunanların mahkum edildiği 1 yıl veya daha az süreli hapis cezasının, 1. fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi..) gerektiği yolunda düzenleme getiren hüküm nedeniyle CMK'nun 231. maddesinin somut olayda uygulanma koşulları taşıyıp taşımadığına, bir başka deyişle ve olaya uyarlanmak sureti ile ifade edildiğinde, TCK'nun 50/3. Maddesinde düzenlenen hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğu nedeniyle çocuklara verilen 5 ay 25 gün hapis ve 1 ay 20 gün hapis cezalarının, kısa süreli olması sebebi ile CMK'nun 231/7. maddesi göz ardı edilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu edilip edilmeyeceği ilişkindir.