muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3064, Karar No: 2017/6690, Tarih: 21.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3064 E.  ,  2017/6690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin parsel sayılı taşınmaz üzerinde kurulu bulunan apartmanında bağımsız bölüm maliki olduğunu, apartmanda 25.11.2012 tarihinde Kanunda belirlenen çağrı usûllerine ve toplantı yeter sayılarına uyulmadan olağanüstü toplantı yapıldığını ve ortak masraflara arsa payı oranında değil her bağımsız bölümün eşit olarak katılmasına karar verildiğini, Kanuna aykırı olan bu kararın iptalinin her zaman istenebileceğini belirterek 25.11.2012 tarihli kat malikleri kurul kararının yok hükmünde kabul edilerek iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, 25.11.2012 tarihli kurul toplantısında alınan 2, 3 ve 4 numaralı kararlarda, ortak giderlere her kat malikinin eşit oranda katılacağının belirtildiği, yönetim planının 25. maddesinde ise ortak giderlere her kat malikinin arsa payı oranında katılacağının düzenlendiği, 25.11.2012 tarihinde yapılan toplantıda alınan kararların ortak giderlere ilişkin olduğu, bu husus gözönüne alındığında toplantıda alınan kararların yönetim planı değişikliğine ilişkin olduğu, yönetim planı değişikliği yapılabilmesi için KMK'nın 28/3. maddesi gereğince bütün kat maliklerinin beşte dördünün oyunun gerektiği ve bu çoğunluğa uyulmadan alınan kararların mutlak butlanla batıl veya yok hükmünde sayıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile sayılı taşınmaz üzerinde kurulu bulunan apartmanının 25.11.2012 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında alınan 2, 3 ve 4 numaralı maddeler ile alınan kararların iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 5711 sayılı Kanununla değişik 33. maddesi "Kat malikleri kurulunca verilen kararlar aleyhine, kurul toplantısına katılan ancak 32. madde hükmü gereğince aykırı oy kullanan her kat maliki karar tarihinden başlayarak bir ay içinde, toplantıya katılmayan her kat maliki kararı öğrenmesinden başlayarak bir ay içinde ve her halde karar tarihinden başlayarak altı ay içinde anagayrimenkulün bulunduğu yerdeki sulh mahkemesine iptal davası açabilir; kat malikleri kurulu kararlarının yok veya mutlak butlanla hükümsüz sayıldığı durumlarda süre koşulu aranmaz” hükmünü içermektedir.

Dosyada toplanan bilgi ve belgelere göre; davacı tarafın iptalini talep ettiği 25.11.2012 tarihli kat malikleri kurulu toplantısına katılmadığı ve davanın 31.12.2014 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır. Toplantıda alınan kararlar iptal edilinceye kadar geçerli kararlar niteliğinde olup kararların yok hükmünde olmasını veya mutlak butlanla hükümsüz sayılmasını gerektiren bir neden de bulunmadığından, anılan madde uyarınca 6 aylık hak düşürücü sürenin dolmasından sonra açılmış olan davanın bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 21/09/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/629, Karar No: 2022/6158, Tarih: 21.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/629 E.  ,  2022/6158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Gaziosmanpaşa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14.12.2018 tarih ve 2017/266 E. - 2018/355 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 20.09.2022 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ...San. A.Ş.’nin hissedarı olan müvekkilinin aynı zamanda hissedarlardan ...’nın mirasçısı olduğunu, 12.11.2003 tarihinde ölen Rahmi'nin sağlığında ve akli melekeleri yerinde değilken, hisselerinin bir kısmını devir ettiğinin ortaya çıktığını, bunu müvekkilini yönetimden uzaklaştırmak amacıyla gerçekleştirildiğini, devirlerin hukuki temellerinin olmadığını ileri sürerek ve ıslah isteminde bulunarak, ...’nın akli melekelerinin bozulduğu dönemlerde hisse devir işlemlerinin hangi tarihlerde ve kimler arasında yapıldığının tespitine ve bu devirlerin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, ...Anonim Şirketi'nin hisse senetlerinin hamiline yazılı olduğu, davalı ... vekili tarafından dosyaya sunulan hisse devir sözleşmesinden hisse senetlerinin devralan ...'ya teslim edildiğinin belirtildiği, geçerli bir biçimde pay sahipliğinin kazanılması için söz konusu hisse senetlerinin zilyetliğinin devralınmış olması gerektiği, dava konusu hisse devir sözleşmesinin iptalini gerektirir bir husus bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin davalı ... yönünden ıslah edilen davanın husumet yönünden, davalı ... hakkındaki ıslah etmiş olduğu davasının ise esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

-/-

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

-/-

Dairemizin 15.09.2021 tarih ve 2019/5401 Esas - 2021/5514 Karar sayılı ilamı ile davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının davacı yararına bozulmasına karar verilmişse de davalılar vekillerinin karar düzeltme istemli dilekçeleri üzerine Dairemizin 26.05.2022 tarihli tutanağı ile murafaa gününün davalı ... vekiline 13.09.2021 tarihinde tebliğ edildiği, davalı ... vekiline murafaa gününü bildirir davetiyenin sehven hiç çıkarılmadığı, 14.09.2021 tarihinde murafaanın sadece davacı vekilinin katılımı ile yapıldığı, savunma hakkının kısıtlanmasına yol açacak şekilde gerçekleştirilen murafaalı inceleme neticesinde karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek 15.09.2021 tarih ve 2019/5401 Esas- 2021/5514 Karar sayılı Dairemiz ilamının kaldırılmasına, yeniden murafaa günü tayinine, taraflara murafaa gün ve saatini bildirir davetiye çıkarılması için dosyanın kaleme iadesine, bu aşamada davalılar vekillerinin karar düzeltme istemlerinin incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bu itibarla yeniden yapılan murafaalı inceleme sonucunda davacı vekilinin mahkemenin 14.12.2018 tarih ve 2017/266 Esas - 2018/355 Karar sayılı kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dava, davalı ... ile davadışı muris ... arasında imzalanan hisse devir sözleşmesinin iptali istemine ilişkin olup, Dairemizin 20.04.2017 tarihli ilamında, hisse devir sözleşmesinin aslı dosyaya ibraz edilmediği sürece geçerli olmadığı, ayrıca hamiline yazılı hisse senetleri salt zilyetliğin geçirilmesi yoluyla devredildiği için hisse senetlerini sunamayan kişinin pay sahibi olduğunun kabul edilemeyeceği, geçerli bir hisse devir sözleşmesinin aslının sunulamaması karşısında taraf mirasçılarından hangisinin elinde olursa olsun hamiline yazılı hisse senetlerini elinde bulunduran mirascının tereke adına zilyet olduğu, bu durumda salt hisse senetlerini elinde bulundurmanın mirasçıya hisse senedinin mülkiyetini kazandırmayacağı hususları açıklanarak mahkemece bir değerlendirme yapılması gerektiği ifade edilmiştir.

Söz konusu bozma kararından sonra devam olunan yargılamada; davalı ... hisse devir sözleşmesinin aslını dosyaya ibraz etmiş ve 13.09.2011 ve 08.02.2012 havale tarihli dilekçelerinde sözleşmede yazılı olduğu üzere hisse senetlerinin muris ... tarafından kendisine teslim edildiğini beyan etmiş; davacı ise muris ...’dan intikal eden senetlerinin kendi zilyetliğinde olduğunu iddia ederek çok sayıda hisse senedi örneğini dosyaya sunmuştur.

Söz konusu bozma kararından sonra devam olunan yargılamada; davalı ... hisse devir sözleşmesinin aslını dosyaya ibraz etmiş ve 13.09.2011 ve 08.02.2012 havale tarihli dilekçelerinde sözleşmede yazılı olduğu üzere hisse senetlerinin muris ... tarafından kendisine teslim edildiğini beyan etmiş; davacı ise muris ...’dan intikal eden senetlerinin kendi zilyetliğinde olduğunu iddia ederek çok sayıda hisse senedi örneğini dosyaya sunmuştur.

Hisse devir sözleşmesi 22.09.2003 tarihinde düzenlenmiş olup, gerek o tarihlerde yürürlükte olan 6762 sayılı TTK'nın 415. maddesi, gerekse 6102 sayılı TTK'nın 489. maddesi uyarınca, hamiline yazılı pay senetlerinin devri, şirket ve üçüncü kişiler hakkında, ancak zilyetliğin geçirilmesiyle (teslim ile) hüküm ifade eder. Bu durumda, her iki taraf da şirket tarafından hamiline yazılı hisse senedi çıkarıldığını ve bu senetlerin kendi ellerinde olduğunu iddia ettiğine göre, hisse senetlerinin hangi tarafın zilyetliğinde bulunduğu ve hangi sıfatla zilyet olduklarının açıklığa kavuşturularak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, bu hususta hiçbir araştırma ve inceleme yapılmaksızın sadece sözleşme metninde “...hisse senetleri devralan ...’ya teslim edilmiştir.” ibaresinin yazılı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 21/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17359, Karar No: 2013/4300, Tarih: 12.04.2013

**20. Hukuk Dairesi         2011/17359 E.  ,  2013/4300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .... Mevkii 215 ada 1 parsel sayılı 2913,06 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, davalılar murisi ... adına tesbit edilmiştir.

Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki, orman içi açıklık, taşlık ve kayalık niteliğinde olduğu, imar ve ihya edilmediği, tarımsal faaliyet yürütülmediği, imar ve ihya ile zilyetlikle edinme koşullarının davalılar yararına oluşmadığı iddiasıyla, tesbitin iptali ve Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli parselin tesbitinin iptaline ve çekişmeli parselin tesbitteki niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişiler tarafından temiyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında, hiçbir idarî sınır gözetilmeden, orman serisi bazında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilan edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahdidi ile daha sonra 1981 yılında yapılıp, 1982 yılında kesinleşen, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu ve 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında yapılıp kesinleşen, 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B uygulaması mevcuttur.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve kesinleşmiş orman kadastro tutanak ve haritaları ile memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğraflarının uygulamasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarıyla, kesinleşmiş orman sınırları dışında bırakıldığı, öncesi ve eylemli durumu itibariyle orman sayılan yerlerden olmadığı ancak, tarımda kullanılmamış, yoğun taşlı arazi olduğu, imar ve ihyasının tamamlanmadığı, tesbit tarihi itibariyle davalılar yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı belirlenerek, Hazinenin davasının kabulüne ve parselin tesbitteki niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, davalı gerçek kişilerin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A madde gereğince davalılardan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdıkları temyiz harcının istek halinde iadesine 12/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9540, Karar No: 2010/10830, Tarih: 01.07.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/9540 E.  ,  2010/10830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5682 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Beraatlerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İhbar üzerine Tekirdağ - İstanbul Karayolunun 13. Kilometresinde sahil şeridinde kimliksiz ve pasaportsuz yakalanan sanıkların Türkiye'den Avrupa ülkelerine götürülmek üzere araçlara bindirilip Yunanistan'a getirildiklerinden bahisle Tekirdağ'da indirilmeleri olayında Göçmen Kaçakçılığı Suçunun mağdurları ise de; pasaport veya pasaport yerine geçen geçerli bir belgeleri olmadan yasadışı yollardan Türkiye'ye giriş yapmak suçundan açılan davada Göçmen Kaçakçılığı Suçunun mağduru olarak kabul edilemeyecekleri gözetilerek sanıkların savunmaları alınıp deliller toplandıktan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sanıkların savunmaları alınmadan beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 01.07.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25396, Karar No: 2015/34847, Tarih: 09.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/25396 E.  ,  2015/34847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/05/2014

NUMARASI : 2012/521-2014/544

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve ücret farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan S.. M.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle taleple bağlılık kuralı dikkate alındığında her ne kadar karar doğruysa da mahkemece davalılara arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu belirtilerek işçilik alacaklarından davalı S. sorumlu tutulmuştur. Dosya içindeki Dairemizin temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen işe iade dosyasında davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olmayıp asıl-alt işveren ilişkisi olduğu açıkça belirtilmiştir. Davalı S. asıl işveren olarak hüküm altına alınan işçilik alacaklarından sorumludur. Davacı tarafça yapılmış bir temyiz bulunmadığından hüküm altına alınan işçilik alacaklarından alt işveren Karel firmasının da sorumlu tutulacağı yönünde davacı lehine bozma yapılamayacaktır. Dosya içindeki bilgi ve belgeler göre davalı S.'ın temyiz istemi yerinde olmadığından ilk derece mahkemesinin kararının bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalı S.. M..'ne yükletilmesine, 09.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/462, Karar No: 2025/3548, Tarih: 02.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/462 E.  ,  2025/3548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/1308 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

6114 sayılı Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi Hizmetleri Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan Bakırköy 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2023 tarihli ve 2022/477 Esas, 2023/278 Karar sayılı kararı ile 10 ay hapis cezasına hükümlü ...'in, iş bu cezasının Marmara Açık Ceza İnfaz Kurumunda infazı sırasında 28.07.2023 tarihinde Covid-19 hastalık iznine ayrılmasının ardından, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A, 7242 sayılı Kanun ile eklenen geçici 6. madde ve 7456 sayılı Kanun ile eklenen geçici 10/2. maddesi gereğince tahliyesine ve cezasının koşullu salıverme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Bakırköy 5. İnfaz Hakimliğinin 31.07.2023 tarihli ve 2023/7307 Esas, 2023/7272 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün anılan Kanun'un geçici 10/1. maddesi gereğince denetimli serbestliğe başvuru için 15 günlük sürenin bitiminden itibaren iki iş günü geçmiş olmasına rağmen açık ceza infaz kurumuna başvurmadığından bahisle koşullu salıverilme tarihine kadar açık ceza infaz kurumuna iadesine dair Bakırköy 3. İnfaz Hâkimliğinin 20.09.2023 tarihli ve 2023/8652 Esas, 2023/8980 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2024 tarihli ve 2024/1308 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 17.01.2025 tarihli ve 94660652-105-34-18125-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.02.2025 tarihli ve 2025/9975 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.02.2025 tarihli ve 2025/9975 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"İnfaz dosyası kapsamına göre;

Adı geçen hükümlünün atılı suçtan verilen 10 ay hapis cezasının infazına 28.07.2023 tarihinde Marmara Açık Ceza İnfaz Kurumunda başlanıldığı, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 28.07.2023 tarihli ve 2023/2-34615 sayılı müddetnameye göre koşullu salıverilme tarihinin 25.12.2023, bihakkın tahliye tarihinin 23.05.2024 olarak belirlendiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.02.2025 tarihli ve 2025/9975 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"İnfaz dosyası kapsamına göre;

Adı geçen hükümlünün atılı suçtan verilen 10 ay hapis cezasının infazına 28.07.2023 tarihinde Marmara Açık Ceza İnfaz Kurumunda başlanıldığı, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 28.07.2023 tarihli ve 2023/2-34615 sayılı müddetnameye göre koşullu salıverilme tarihinin 25.12.2023, bihakkın tahliye tarihinin 23.05.2024 olarak belirlendiği,

Hükümlü hakkında gıyabında Bakırköy 5. İnfaz Hakimliğinin 31.07.2023 tarihli kararı ile tahliyesine ve cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, 31.07.2023 tarihi itibariyle 5 gün içerisinde veya bu tarihten sonra tahliye olması halinde tahliye tarihinden itibaren 5 gün içerisinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurulması, müracaat etmemesi halinde ise açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verileceğinin tebliğ suretiyle ihtarına karar verildiği,

Marmara Açık Ceza İnfaz Kurumundan Bakırköy Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne nakli yapılan hükümlü hakkında, 15 günlük süre içeresinde Müdürlüğe müracaat etmediği ve 2 günlük bekleme süresi içerisinde başvuruda bulunmadığından bahisle Bakırköy Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından ihbarda bulunulması üzerine, Bakırköy 3. İnfaz Hâkimliğince, şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, yasal süresi içerisinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmediği kabul edilerek, hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de;

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 22/09/2021 tarihli ve 2021/10167 esas, 2021/12656 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, denetimli serbestlik tedbiri kararın hükümlüye tebliğ edilmesi gerektiği, yine benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20/09/2024 tarihli ve 2024/5038 esas, 2024/5781 karar sayılı, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 13/09/2024 tarihli ve 2024/5043 esas, 2024/5531 karar sayılı ve aynı mahiyetteki diğer ilamlarda, denetimli serbestlik kararının hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği, edilmedi ise niçin tebliğ edilmediği, açık ceza infaz kurumundan Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne nakli sırasında düzenlenmesi gereken "Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne Nakil ve Tebliğ Tebellüğ Belgesinin" düzenlenip düzenlenmediği, düzenlendi ise hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği, ayrıca hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği hususlarının araştırılması gerektiğinin belirtildiği, ancak somut incelemeye konu dosyada hükümlünün gıyabında verilen Bakırköy 5. İnfaz Hakimliğinin 31.07.2023 tarihli kararının hükümlüye tebliğ edilmediği, hükümlünün açık ceza infaz kurumunda infazı devam ediyorken denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak

suretiyle statü değişikliğine uğradığı, hükümlünün kendisine sorumluluk yükleyecek kararları hukuki olarak bilme hakkının olduğu, 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi hükümleri uygulanarak verilen kararların hükümlülere 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca tebliğ edilmesini takiben ilgili denetimli serbestlik müdürlüğüne başvuru yapmasının beklenilmesi gerekirken anılan kararın hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında, hükümlünün izin bitimini müteakip infaz işlemlerinin devam ettiği Bakırköy Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hakkında açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceği, dolayısıyla da itirazın bu husus bakımından kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.