muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/410, Karar No: 2017/4100, Tarih: 12.07.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/410 E.  ,  2017/4100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/10/2015 tarih ve 2010/52-2015/237 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10/01/2017 günü hazır bulunan davacı asil ..., davalılar ... mirasçıları; ..., ..., ... ile diğer davalı ... San. ve Tic. Ltd. Şti. dahil tüm davalılar vekilleri Av. ... ile Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılar ile 1992 yılında kitaplarıyla ilgili sözleşme yaptıklarını, sözleşmenin mali hakların devrine ek olarak fikri hakların da devrini içerdiğini, cayma hakkını sonsuza kadar engellediğini, cayma halinde ağır tazminat ödenmesini istemekte olduğunu, sözleşmenin bu şekilde geçersiz bir belge olduğunu, sözleşmenin imza tarihinden itibaren geçersizliğine karar verilmesini, sözleşme tarihinden bugüne kadar Yasa'ya aykırı olarak basılan kitapları için tazminat ödenmesini talep ettiğini, anılan sözleşmeden 08/07/1999 tarihinde davalılara tebliğ edilen "Cayma Kararı" ile caydığını, bu cayma kararına dayalı olarak açtığı tecavüzün ref'i ve tazminat taleplerini içeren davanın ... 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nde devam ettiğini, bilirkişinin sözleşmenin 08/07/1999 tarihi itibariyle sona erdiğinin ve kitaplarla ilgili haklarının kendisine döndüğünün kabul edilmesi gerektiği yönünde görüş bildirdiğini, mahkemenin kitapların basım ve dağıtımını tedbiren durdurduğunu ileri sürerek, fazlaya dair haklarının saklı kalmak kaydıyla, 3.000 TL tazminata hükmedilmesini, sözleşme tarihinden ve/veya sözleşmenin ortadan kalktığı tarihten itibaren yasal faizi ile tarafına ödenmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın 08/07/1999 tarihindeki caymaya dayandığını, davacının bu tarihte cayma hakkının kullanılmasına rağmen davalıların kitap basımına devam ettiklerini ileri sürüp 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nde devam eden davaya ek bir dava açtığını, FSEK'in 70/2 maddesi ve BK'nin 60.maddesi gereğince bu davaların bir yıl içinde açılması gerektiğini, 1999 yılında açılan ilk davanın zamanaşımını kesmesinin söz konusu olmadığını, bu nedenle zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini, davacının davalı olarak ... varislerini gösterdiğini, ancak mirasçıların adını gösterip onlar adına davayı açması gerektiğini, davaya ... San. Tic. Ltd. Şti. yönünden devam edilmesini, ... varisleri olarak açılan davanın husumet nedeniyle reddini talep ettiklerini, aynı konuda ... 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nde açılmış dava bulunduğunu, tarafları ve konuları aynı olması nedeniyle o dava ile bu dava arasına derdestlik söz konusu olduğunu, bu nedenle açılan davanın ayrıca derdestlik itirazları nedeniyle reddini talep ettiklerini, müvekkillerinin davacının cayma hakkını kullanmasından sonra davacıya ait kitapların basım ve yayınını yapmadıklarını, alınan bilirkişi raporu ile doğrulandığını, davacı tarafından kitapların halen basıldığı iddiası ile ... Cumhuriyet Başsavcılığı'na yapılan şikayet neticesinde takipsizlik kararı verildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı nazara alınarak, davacı ... tarafından davalılar aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile FSEK 68. maddesi uyarınca takdiren belirlenen 22.739,00 TL rayiç bedel üzerinden takdiren 3 katı olan 68.217,00 TL'nin 27/11/2000 tarihinden itibaren yürütülecek değişen oranlarda ticari avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve mahkemece 5846 sayılı FSEK 68. madde kapsamında telif tazminatı hükümleri karşısında taraflar arasında farazi sözleşme ilişkisinin doğmuş bulunmasına, 818 sayılı BK'nın 125. maddesi uyarınca 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi bulunmasına, davacı tarafça keşide edilen 08.07.1999 tarihli cayma ihtarına karşın FSEK 58. madde uyarınca caymaya itiraz davası açılmamak suretiyle ihtarnamenin tebliğinden sonraki davalı tarafça gerçekleştirilen çoğaltma ve yayma eyleminin ihlal oluşturmasına, TMK'nın 50. maddesi uyarınca davalılardan ...'nın (mirasçılarının) ihlal eyleminden sorumlu olacağının tabii bulunmasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 3.494,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına, 12/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5689, Karar No: 2013/21637, Tarih: 28.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5689 E.  ,  2013/21637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/12/2012 tarih ve 2011/218-2012/549 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirketin ortağı olduğunu, toplam % 30 hisseye sahip olduklarını, davalı şirketin 6 ortaklı limitet şirket olduğunu, şirket kurulduktan sonra şirket müdürü olarak ...'ın atandığını, işleri takip edememesi nedeniyle eşi ...'a vekaleten yetki devri yaptığını, daha sonrasında ...ile müvekkilleri arasında ciddi sorunlar yaşandığını, ...'ın şirket merkezinin giriş kapısı anahtarlarını değiştirerek müvekkillerinin şirkete girişini engellediğini, kendilerine şirketin anahtarlarının verilmediğini, müvekkillerinin şirketin kayıt ve belgelerini incelemek istediklerini, buna da izin verilmediğini, müvekkillerinin engellemeler nedeniyle ortaklık haklarını kullanamadıklarını, kâr payı alamadıklarını, müvekkillerinin şirketin fesih ve tasfiyesini istemek için haklı sebeplerinin bulunduğunu, şirket harcamaları için kullanılmak üzere müvekkillerinden ... adına çıkartılan kredi kartının şirketin kurulduğu yıldan itibaren ...tarafından kullanıldığını, müvekkili ile ...arasında çıkan problemler nedeniyle kredi kartının geri istendiğini, 2006 yılından beri bu karttan şirket harcamaları, aynı zamanda ...'ın şahsi harcamalarını da yaptığını, kart borcunun ödenmemesi üzerine müvekkili tarafından ödendiğini, ayrıca şirketin mali durumunun kötü olduğu dönemde müvekkilinin 360 gram altınını ...'a güven ilişkisine dayalı olarak verdiğini ve altınların iade edilmediğini, ayrıca faturasız mal alıp sattığını, satılan maldan daha düşük meblağda fatura kestiği duyumunun alındığını, şirketin mali gücünü kendi şahsi harcamaları için de kullandığını ileri sürerek, şirketin haklı nedenle fesih ve tasfiyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların iddialarının gerçek dışı olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporuna göre, davalı şirketin ticari kayıt ve belgelerine göre mali durumunun 31.12.2011

Davalı vekili, davacıların iddialarının gerçek dışı olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporuna göre, davalı şirketin ticari kayıt ve belgelerine göre mali durumunun 31.12.2011

tarihi itibariyle iyi olduğu, şirketin karda olup, faaliyetine halen devam ettiği, davacıların ise şirketten toplamda 235.635,00 TL para çektikleri, bu miktarda şirkete borçlarının gözüktüğü, davalı şirketin 6 ortaklı limitet şirket olduğu ve şirket çalışanları diğer ortakların eşleri olan davalı tanıkları ise şirketin iyi durumda olduğunu, davacıların şirketten bilgi alamadığı iddiasının gerçek olmadığını, şirketin idaresinde ...'ın da bulunduğunu, bu kişinin şirket parasını kendi hesabına aktardığını, şirketin fesih talebinin yerinde olmadığı yönündeki beyanları ile şirketin ticari kayıt ve belgeleri birlikte değerlendirildiğinde, davacı tarafça ileri sürülen sebeplerin şirketin fesih ve tasfiyesi için haklı sebep olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 27.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23306, Karar No: 2016/5979, Tarih: 23.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23306 E.  ,  2016/5979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/06/2015

NUMARASI : 2014/1297-2015/443

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davalı idare, taşınmazda, kadastro tespitinden önce kamulaştırma yapıldığını iddia ettiğinden, dosya içinde bulunan belgeler haricinde varsa kamulaştırma evrakı ve projesi davalı idareden getirtilip mahallinde yeniden keşif yapılarak, alınacak fen bilirkişisi raporu ile dava konusu enerji nakil hattının kamulaştırma kapsamında kaldığının belirlenmesi durumunda, taşınmazın kamulaştırma tarihindeki zilyetlerine yapılan tebligatlara ilişkin belgeler davalı idareden; dava konusu taşınmazın kadastro tespit tutanağı ve dayanak belgeler de Tapu Müdürlüğünden istendikten sonra kesinleşmiş bir kamulaştırma bulunup bulunmadığı, varsa davacı ile zilyet arasında halef-selef ilişkisinin olup olmadığı hususlarında inceleme yapılması; iki farklı enerji nakil hattı olduğunun tespiti halinde ise tapuda mevcut olan eski irtifak hakkı nedeniyle oluşacak değer düşüklüğü de hesaplamada dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan açıklanan nedenlerle hükmün, H.U.M.K 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13153, Karar No: 2022/4344, Tarih: 14.09.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/13153 E.  ,  2022/4344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.05.2018 tarih ve 2018/35 - 2018/336 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme

Bölge adliye mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan kanuna eklenen geçici 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin,

örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

BDDK’nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... ... Bankası A.Ş.'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilip, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği değerlendirilerek, örgüte yardım saikiyle mutad bankacılık işlemlerinden farklı olarak örgüt liderinin talimatıyla ... hesabı açtırdığı ve para yatırdığı kabul edilen sanığın savunmasında arsa alım satımından kaynaklanan paraları ve yatırımlarını Bank ...'ya yatırdığını beyan etmesi karşısında maddi gerçeğin ve suç kastının kuşkuya bırakmayacak biçimde ortaya konulması ve savunmaların denetlenmesini teminen, hesap açma tarihinden itibaren Bank ... hesap dökümlerinin tamamına ilişkin olarak uzman bilirkişi marifeti ile inceleme yaptırılıp örgüt liderinin talimatı doğrultusunda bankacılık işlemi yapılıp yapılmadığı hususunda denetime elverişli ve dosya kapsamına uygun rapor alınması, ayrıca Masak Raporu'nda sanığın bir dönem üyesi olduğu belirtilen Hızır Sağlık Hizmetleri Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği ile Dostluk İçin Dayanışma ve Yardımlaşma Derneği'nin FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne müzahir olup olmadığı

araştırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde; suçun işleniş biçimi bağlamında sanığın örgütteki konumu, kaldığı süre, faaliyetlerinin önem ve yoğunluğu, meydana getirdiği tehlike ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı göz önünde bulundurularak dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun adil bir cezaya hükmedilmesi gerekirken suçun unsurları ayrıca teşdit sebebi kabul edilerek yerinde olmayan gerekçe ile fazla ceza tayin edilmesi ve somut olaya özgülenmiş, olgusal temele dayandırılmış gerekçeleri gösterilmeden soyut kavramlara istinaden TCK'nın 220/7. maddesinde öngörülen indirim oranının da 1/3 olarak tatbik edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... 10. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gazinatep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/53597, Karar No: 2014/3601, Tarih: 06.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/53597 E.  ,  2014/3601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre ve özellikle feshin, devralan davaya ihbar olunan ... Yemek A.Ş. tarafından yapıldığının anlaşılması karşısında bu şirkete karşı usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığından, devreden davalı şirketin izin ücretinden sorumluluğu bulunmadığından davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile, izin alacağı açısından da sonucu itibarıyla doğru olan kararın bu ek gerekçeyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 06.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.