muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11995, Karar No: 2019/11406, Tarih: 04.12.2019

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre;

Sanık hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından iddianame ile; sanığın sahibi olduğu F5 Haber.com adlı haber sitesinde müştekinin yaşı küçük olması nedeniyle İzmir Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinde görülen davası nedeniyle söz konusu internet sitesinde müştekinin fotoğrafının sansürsüz şekilde yayınladığından bahisle sanığın gizliliği ihlal suçundan kamu davası açılmıştır.

Yargılamada müşteki ...'in davaya katılmasına karar verilerek daha sonra müsnet suçtan sanığın beraatine karar verilmiştir.

Dairemizin gizliliği ihlal suçundan; “adliyeye karşı işlenen suçlarda gizliliği ihlal suçunun koruduğu hukuki yarar ve niteliği itibariyle şikayetçinin suç mağduru olmadığı ve suçtan zarar görmediğini ve bu sebeple katılma hakkının bulunmadığı”, temyiz itirazları reddedildiği görüşüne katılmak mümkün değildir.

Kamu davasına katılma CMK'nın 237. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre “Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar,…kamu davasına katılabilirler.” Mevzuatımızda adliyeye karşı işlenen suçlarda kamu davasına katılmayı engelleyen veya diğer bir suç bakımından bir sınırlama getirmemiş, ilke olarak şartların varlığı halinde tüm suçlar yönünden kamu davasına katılma kabul edilmiştir. Ancak kanunda “suçtan zarar gören” ve “mağdur” kavramlarının tanımı yapılmamıştır. Zararın maddi veya manevi olduğu hususunda da bir ayırıma tabi tutulmamış ve sınırlandırılmamıştır. Uygulamada ise “suçtan zarar görme” kavramı “suçtan doğrudan zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılıp uygulanmaktadır.

Soruşturmanın gizliliğini ihlal suçunda korunan hukuki yarar, sadece adliyenin ve adli makamların korunmak istenmesi düşüncesi ile ceza muhakemesinin en temel kurallarından olan soruşturmanın gizli yapılması değildir. Soruşturma evresinin gizliliğinin ceza adaletinin doğruluk, dürüstlük ve gerçeğe ulaşma ilkelerine uyulması için bir zorunluluk olduğu, her şeyden önce suçsuzluk karinesinin sağlam tutulabilmesi yönünden de vazgeçilmez nitelikte olduğu, buna uyulmadığı takdirde, ülkemizde ve yabancı ülkelerde örneklerine rastlandığı üzere yargısız infazlar sonucu insanların Izdıraplara sürüklendiği ve suçsuzluk karinesinin lafta kalacağı aşikardır.

Burada kanun koyucu suçun koruma alanının sınırlarını çizerken özellikle iki alana vurgu yapmıştır. TCK’nın 285. maddesinin Gerekçesi’nde, “Medya, suçlar hakkında bilgilenerek halkın bilgi edinme ihtiyacını karşılamak görevindedir.” Ancak “…medya mensupları, bu konularda doğru haber elde edemediklerinde öteden beri devşirilen ve çok kere yanlış olan bilgileri halka yansıtmakta ve insanların en temel hakkı olan suçsuzluk karinesini ihlal etmekte ve soruşturma da zarar görmekte ve delillerin yok edilmesi hususunda, elbette ki istemeden şüphelilere yardım sağlanmış olmaktadır” denilerek medya mensuplarının haber verme hakkının sınırları çizilmeye çalışılmıştır.

Müşteki/katılan ...'in, dosyamızdaki olayda internet sitesinde yapılan yayınla küçük yaştaki müştekinin fotoğrafının sansürsüzce yayınlanması nedeniyle gizliliğini ihlal suçunun mağduru ve zarar göreni olmuştur. Dolayısıyla ilk derece mahkemesinin davaya katılma kararı vermesi yerindedir.

Açıklanan nedenlerle dairemizin temyiz isteminin reddine ilişkin karara ilgili çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2010/9556, Karar No: 2010/15029, Tarih: 11.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9556 E.  ,  2010/15029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece 03.05.2010 tarihinde incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin:2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6810, Karar No: 2025/1889, Tarih: 18.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/6810 E.  ,  2025/1889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2023/290 Esas, 2023/396 Karar

HÜKÜM : Davanın kabulü

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının, davacı şirketin idare ve temsil yetkisine sahip eski genel müdürü olduğunu, davalının görev yaptığı 2005 yılında yurtdışından üretimde kullanılmak üzere vergi muafiyetiyle ithal edilen ayçiçeği tohumu ve ham ayçiçeği yağlarının davalı tarafından davadışı ...Yağ ve Gıda End. Ltd. Şti.’ye sözleşme ile satıldığını, bu durumun 2008 yılında tespit edilmesi üzerine Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı tarafından söz konusu şirketten 40.807,76 TL gümrük vergisi ile 91.817.46 TL idari para cezası tahsil edildiğini, davalının genel müdürlük görevini yürütürken yönetim kuruluna danışmadan ve yönetim kurulunun kararı olmadan ithal edilen hammaddenin satım işlemleri sebebiyle şirketi zarara uğrattığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şirket tarafından ödenmek zorunda kalınan toplam 132.624,54 TL’nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faizle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; şirket zararının oluşumunda müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, Gümrük Müsteşarlığına verilen taahhütnamelerin hiçbirinde müvekkilinin imzasının ve onayının bulunmadığını, dava konusu hammaddenin satış faturalarında müvekkilinin imzasının olmadığını, faturaların şirket defterlerinde kayıtlı olduğunu, ayrıca genel kurul tarafından müvekkilinin ibra edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak, davacı şirket tarafından üretimde kullanılmak üzere yurt dışından ithal edilen ürünlerin, davalı tarafından dava dışı şirkete satılmak suretiyle davacı şirket aleyhinde gümrük vergi ve cezası kesilmesine sebebiyet verdiği, zararın bu şekilde varlığının sabit bulunduğu ve davalının da kusurlu olduğunun dosya içerisinden anlaşıldığı, davacı şirketin zararını davalının karşılamasının gerektiği, davacı şirketin zararının mahkemece alınan usul ve yasaya uygun hüküm kurmaya elverişli rapora göre belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 132.624,54 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, anonim şirket genel müdürünün sorumluluğuna dayanan tazminat istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, anonim şirket genel müdürünün sorumluluğuna dayanan tazminat istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalının bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. SONUÇ: Davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11916, Karar No: 2013/5225, Tarih: 25.03.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/11916 E.  ,  2013/5225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağı ve gecikme zammının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulü ile 13986 TL alacak ve 10.638,27 TL işlemiş faizin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesi ile davalı şirketin temsilcisiyle davacı arasında 20.12.2000 tarihli kira sözleşmesi uyarınca yıllık 1.200.00 TL.bedelle 01.12.2000 tarihinden itibaren başlamak üzere bir yıllık kira akdi yapıldığını, sözleşmeye göre kira süresi sonunda bir ay öncesinden yazılı bildirimde bulunulmadığı takdirde sözleşmenin birer yıllık süreyle uzayacağının ve her yıl için bir önceki kira bedelinden % 400 oranında artış yapılacağının kararlaştırıldığını, davalı hakkında kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibinin sonuçsuz kaldığını, kira sözleşmesini imzalayan Kadriye Çeliker' in şirketi temsil yetkisi olduğu gibi, davalı şirketin sözleşmeye ve kullanıma itirazının bulunmadığını, temsili zımmen kabul ettiğini, bugüne kadar da kiralananı kullanmaya devam ettiğini belirterek, kullanım nedeniyle davalıdan 13.986.00TL.kira alacağı, 16.284,20 TL.gecikme zammı olmak üzere toplam 30.270.20 TL.alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise, davacı ile davalı arasında imzalanmış geçerli bir kira aktinin mevcut olmadığını, yayıncı kuruluşların anten ve vericilerini ancak emisyon noktalarına koyabileceklerini, bununda belirli yerler olduğunu, vericinin bulunduğu yerde tüm yayıncı kuruluşların verici ve antenlerinin bulunduğunu, Anayasa ve ilgili yasalardan kaynaklanan zorunluluk sebebiyle vericinin bulunduğu yere konulması nedeniyle kira sözleşmesine konu yapılamayacağını, mahalli yönetimlerin bu tür verici ve antenlerin konulabileceği yerleri tüm yayıncı kuruluşlarının kullanımına tahsis etmek zorunluluğunun bulunduğunu, gecikme zammı faiz, faize faiz istemlerinin de mümkün olmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını belirterek, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, kiracının davalı şirket olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kira sözleşmesine dayalı alacak davasının akdi ilişkinin tarafı olan kiracıya tevcih edilmesinde zorunluluk bulunmaktadır. Davacı 20.12.2000 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayanmıştır. Kira sözleşmesini davacı ile dava dışı ... imzalamıştır. Dava, kiracı sıfatıyla ... A.Ş‘ne karşı açılmış ise de, davalı akdi ilişkiyi kabul etmemiş, taraflar arasında imzalanmış bir sözleşme olmadığını savunmuştur. Kural olarak yetkisi olmaksızın veya yetki sınırlarını aşarak başkası adına hukuki işlem yapan kişinin yaptığı akde, yetkisiz temsil olunan tarafından icazet verilmedikçe bu akit temsil olunanı bağlamaz. Olayımızda, davalı temsil ilişkisine karşı çıkmış, bu durumun aksi veya icazet olgusu davacı tarafından usulüne uygun delillerle kanıtlanamamıştır. Olayın bu yönü itibari ile davanın doğru hasma tevcih edilmediği açıktır. Davanın belirtilen bu gerekçe ile reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz eden davalıya iadesine, 25.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/49, Karar No: 2025/720, Tarih: 12.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/49 E.  ,  2025/720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/10 E., 2024/60 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tatvan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/46 E., 2022/266 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacının adli yardım talebinin inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren 25.11.2014 tarihinde UYAP sistemi üzerinden sunduğu dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalılar vekili Av. ... tarafından müvekkillerinin ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Karara ilişkin temyiz harçlarının (başvuru ve maktu harç) bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Karara ilişkin temyiz harçlarının (başvuru ve maktu harç) bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2008/15469, Karar No: 2008/12446, Tarih: 24.09.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/15469 E.  ,  2008/12446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 1.Aile Mahkemesi

TARİHİ :13.4.2005

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı N.G.8.8.2008 tarihli temyiz dilekçesiyle davadan feragat ettiğini bildirdiğinden bu konuda bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 24.09.2008 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/14363, Karar No: 2012/15947, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/14363 E.  ,  2012/15947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 18.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18490, Karar No: 2013/5048, Tarih: 01.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/18490 E.  ,  2013/5048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hazine vekili tarafından suçtan zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığı adına katılma isteminde bulunulduğu ve adı geçen kurumun davaya katılmasına karar verildiği halde, gerekçeli karar başlığında Sakarya İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'nün katılan olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Kolluk kuvvetlerince kaçak kazı yapıldığı ihbarının alınması üzerine Sakarya Merkez ... köyüne saat 00:40 sıralarında gidildiği, yapılan araştırmada 50 metrekarelik alan içerisinde iki ayrı noktada yaklaşık üç metre derinliğinde kazı yapılmış olduğu, yine aynı alan içerisinde çıkışı bulunan yaklaşık iki metre uzunluğunda tünel şeklinde kazının bulunduğu, kazı esnasında iş makinası da kullanıldığının kazı alanındaki izlerden anlaşıldığı, kazı alanında lağım kokusunu andıran keskin bir kokunun yayıldığı, kazı yerine 2 km mesafede Sakarya Kaynarca yolu üzerindeki Taşoluk köyü sapağında halen motor sıcaklığını koruyan sarı renkli arkasında ve önünde birer kepçesi bulunan iş makinasının (CB Turbo marka) terk edilmiş halde bulunduğu, kazı alanında bulunan lağım kokusuna benzer keskin kokunun iş makinesi üzerinde de hissedildiği, iş makinesinden ve kazı alanından toprak numunelerinin alındığı, soruşturma aşamasında Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı Sakarya İl Müdürlüğü'nden toprak numunelerinin “aynı ya da benzer” olup olmadıklarına ilişkin rapor istenildiği, anılan kurum tarafından verilen cevabi yazıda, mevcut laboratuarın bitki toprak ilişkisi açısından verimlilik analizleri yapacak şekilde programlandırılmış olup, toprakta bitki besleme yönünden ph, işba, %CaCO3, EC (tuzluluk), azot, fosfor, potasyum, organik madde, kalsiyum, magnezyum, demir, bakır, mangan, çinko faktörleri tespit edilerek gübreleme programı yapıldığı, “aynı ya da benzerlik” durumunun laboratuarda tespitinin mümkün olmadığının belirtildiği, sanığın aşamalardaki tutarlı ve tanık beyanlarıyla da desteklenen savunmasında olay günü çalıştığı yem fabrikasından aldığı tavuk gübresini iş makinesi ile Sebahattin Akdeniz isimli şahsın tarlasına yaydığı, işi bittikten sonra evine dönmek için yola çıktığı ancak iş makinesinin hararet yapması nedeniyle aracını yolda bıraktığı, iş makinesinin kazı alanında değil, alanın 2 km uzağında bulunduğu, sanığı suça konu alanda kazı yaparken gören kimsenin bulunmadığı, sonuç olarak sanığın kazı yaptığını kanıtlayan herhangi bir delil bulunmadığı kabul edilerek mahkemece beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 01/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13565, Karar No: 2012/11412, Tarih: 19.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/13565 E.  ,  2012/11412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

İHBAR EDEN: Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi

KISITLI ADAYI : ...

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Pendik 1.Sulh Hukuk ve Kartal 1.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 411.maddesine göre, "vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. "Aynı Yasanın 19.maddesinde de; "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir..." hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, nüfus müdürlüğü yazısından, kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre yerleşim yerinin ..." adresi olduğunun anlaşılmasına ve nüfusa kayıtlı olunan yerin yerleşim yerine karine olduğuna ilişkin hükmün yürürlükten kaldırılmasına göre uyuşmazlığın, Kartal 1.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK'nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Kartal 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.