muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13728, Karar No: 2014/14891, Tarih: 30.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/13728 E.  ,  2014/14891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :05.08.2013

NUMARASI :Esas no:2013/329 Karar no:2013/661

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, Cumhuriyet Savcısı ve davalılardan Mehmet tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, Cumhuriyet Savcısı tarafından, akıl hastalığı sebebine dayalı olarak evlenmenin mutlak butlan sebebiyle iptali istemiyle açılmıştır. (TMK md. 146) Taraf teşkili kamu düzenine ilişkindir. Kamu adına mutlak butlan davasını açan ve evliliğin iptalini isteyen Cumhuriyet Savcısına usulüne uygun tebligat yapılıp duruşmaya katılımı sağlanmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.30.06.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/4813, Karar No: 2013/20359, Tarih: 13.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4813 E.  ,  2013/20359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.10.2012 tarih ve 2011/253-2012/225 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,... Serbest Bölge Gümrük Müdürlüğü'nün 15/12/2011 tarihli yazısı ile, daval... Sigara ve Tütüncülük San.Tic A.Ş tarafından verilen 12/12/2011 tarihli ihracaat beyannamesi kapsamındaki "Master Baks Private Point" marka sigaraların, ambalajları,paket rengi, marka alameti olan P harfinin konum ve şekli,sağlık uyarısı ve diğer bilgiler açısından,müvekkilinin TPE nezdinde 2005 12837 ve 2006 11452 sayı ile tescilli "Prestige + Şekil" markalarından doğan fikri ve sınai haklarını ihlal edecek tarzda sahte eşya olduğunun bildirildiğini ileri sürerek,davalıların müvekkilinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturan eylemlerinin durdurulması ve önlenmesine,üretimde kullanılan araç,cihaz,makine gibi vasıtalara el konulmasına,taklit malların imhasına ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Daval... Sigara ve Tütüncülük San.Tic A.Ş vekili, tecavüz oluşturduğu iddia olunan ürünlerdeki "Private Point" markasının TPE nezdinde 2009/37792 no ile tescilli olup, 2009/69970 no'lu “Private Poınt+Şekil”markasının da yayına çıktığını ve tescil sürecinin devam ettiğini, tescilli markaya karşı marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet iddiasının dinlenemeyeceğini, markaların hükümsüzlüğü yolunda kararlar ile sicilden terkinleri sağlandıktan sonra korumalarının kalkacağını, bu tarihten itibaren kullanımlarının haksız rekabet oluşturacağını, taraf markaları arasında hiçbir benzerlik bulunmadığını, karıştırma ihtimalinin de söz konusu olmadığını, "P Şekil" görselinin müvekkili adına davacı şirketten daha önceki bir tarihte tescilli olduğunu, davacının tescil ettirmiş olduğu markaları Türkiye'de kullanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı U.F.T. Uluslararası Furkan Taş. Tüt. Mam. Gıda Tem. Tic. Ltd. Şti. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davalının kullanımın tescilli markasına uygun olduğu, taraf markaları arasında iltibasa yol açıcı benzerlik bulunduğu için Ankara Mahkemesi'nce markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiş ise de; Yargıtay içtihatlarına göre terkinine kadar markanın kullanımı yasal olduğundan davacının markasında “P” harfi ve diğer unsurların üründe kullanıldığı şekliyle tescilli markasında yer aldığından, haksız rekabet ve marka haklarına tecavüz unsurları oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4065, Karar No: 2012/4750, Tarih: 18.06.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/4065 E.  ,  2012/4750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraflarca tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat alacağının tahsili için başlatılan icra takibine karşı öne sürülen itirazın iptali istemine ilişkindir.

1-İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre davacı ve davalı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Tarafların hükmedilen tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarına gelince, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun, 08.12.2010 tarih, 2010/7-530 E, 2010/636 K.sayılı ilamında da vurgulandığı üzere hukukumuzda gerçek zarar ilkesi geçerlidir. Zarar gören ancak haksız fiil nedeniyle uğradığı gerçek zararını hakız fiil sorumlularından isteyebilir.

Ayrıca, tüketilmeyen elektrik santrallerde otomatik olarak üretilmeyip ancak kullanıldığı anda üretilerek enerji nakil hatları üzerinden dağıtılan bir enerji türüdür. Kullanılan enerji miktarı günün değişik saatlerinde farklı olduğundan, kesinti(inkıta)süresi belirlenemez ve bu nedenle de satılamayan enerji bedeline hükmedilemez.

Somut olaya gelince, dosya içeriğinden tahsili istenilen bedelin bir bölümünün davacının kendi çalıştırdığı işçilere ve araç sürücülerine ödediği ücretler ile araçların yakıt giderlerine, bir başka deyişle genel idare giderlerine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece bilgisine başvurulan bilirkişi raporunda yukarıda açıklanan hukuksal olgular gözardı edilerek, zarar kalemleri sıralanırken genel idare giderlerine ve satılamayan enerji bedeline de yer verilerek hesaplamaya dahil edilmiş, davacı tarafın işçilik ve vasıta gideri yönünden talep ettiği miktar ile raporda belirlenen miktar farklılığının nereden kaynaklandığı açıklanmamış, mahkemece de benimsenen bu rapor doğrultusunda hüküm oluşturulmuştur. Yasal düzenlemelere aykırı olarak düzenlenmiş yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek eksik araştırma ve soruşturma ile hüküm verilemez.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan hukuksal olgular gözönüne alınarak, hasarın giderilmesi için özel olarak işçi tutup çalıştırma veya harcama yapma söz konusu ise bunların kanıtlanması için davacı taraftan delilleri sorulup saptanmalı, bu konudaki gösterilecek deliller toplanmalı, daha sonra dosya yeniden uzman bilirkişiye verilmeli, genel idare giderlerine hükmedilemeyeceği, zarar kalemleri içerisinde satılamayan enerji bedelinin hesaplamaya dahil edilemeyeceği bilirkişiye de hatırlatılmalı davacının icra takibi nedeniyle istemekte haklı olduğu gerçek zarara ilişkin asıl alacak ve işlemiş faiz miktarı duraksamasız belirlendikten sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, davacı ve davalının temyiz itirazının bu yönden kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının REDDİNE, kararın (2) numaralı bentte açıklanan nedenle taraflar yararına BOZULMASINA, peşin ödenen harçların istek halinde ilgililerine ayrı ayrı iadesine, 18.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2432, Karar No: 2020/1077, Tarih: 10.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2019/2432 E.  ,  2020/1077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Babalığın tespiti, Nafaka

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Kayseri 3. Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Kayseri 3. Aile Mahkemesinin 09.07.2018 tarihli ve 2017/875 Esas, 2018/646 Karar sayılı kararıyla kısmen kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı vekili ve davacı vekili tarafından katılma yolu ile istinaf yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince davacının istinaf başvurusunun kabulüne, davalının istinaf başvurusunun reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı ...'ın küçük ...'in babası olduğunun tespiti ile 1.500,00 TL iştirak nafakasına hükmedilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulü ile davalının küçük ...'ın babası olduğunun hükmen tespitine, dava tarihinden itibaren küçük lehine aylık 300,00 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; karara karşı davalı vekili tarafından kararın tamamına, davacı vekili tarafından katılma yolu ile hükmedilen iştirak nafakasına yönelik istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince yapılan yargılama sonunda; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ve davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının 2. numaralı bendinin kaldırılmasına ve "Davacının iştirak nafakası talebinin kısmen kabulü ile çocuk ... için dava tarihinden itibaren aylık 500 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine." karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf istemiyle önüne gelen dosya ve karar bir bütün olarak değerlendirilerek, HMK’nin 353/(1)-b maddesinde yer alan “b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak; 1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine, 2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, 3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir” düzenlemesi uyarınca, davanın hangi kısmı ile ilgili olursa olsun, istinaf isteminin kısmen bile kabulüne karar verilecek olsa dahi, şayet yeniden hüküm kurulacak ise, İlk Derece Mahkemesi kararının tamamen kaldırılması ve tüm hükümlerin yeniden kurulması gerekir. Bölge Adliye Mahkemeleri, bir yandan hukuki denetim yapan mahkemeler iken diğer yandan vakıa incelemesi de yapan mahkemelerdir. İlk Derece Mahkemelerince yapılan vakıa incelemesi Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yerinde bulunmadığı takdirde İlk Derece Mahkemesi kararı bütünüyle ortadan kaldırılmalı ve infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde yeniden bir hüküm kurulmalıdır. Aksi halde, aynı dosyada infazı kabil birden fazla kararın ortaya çıkması tehlikesine ve HMK’nin 297. ile 359. maddelerine aykırı olarak infazda tereddüte sebebiyet verilebilecektir.

Bu nedenle somut olayda, yukarıda açıklandığı şekilde İlk Derece Mahkemesi kararının kısmen istinaf edildiği ve talebin Bölge Adliye Mahkemesince kabul edildiği durumda dahi, öncelikle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi halinde de yeniden tüm talepler bakımından hüküm kurulması gerekirken; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından usule ve yasal düzenlemelere aykırı şekilde, İlk Derece Mahkemesi kararının yalnızca iştirak nafakasına yönelik kısmının kaldırılmasına karar verilmesi ve ilgili bölüm yönünden hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün diğer yönleri incelenmeksizin bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle HMK’nin 371. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine, karardan bir suretin de İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 10.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/923, Karar No: 2012/4849, Tarih: 12.04.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/923 E.  ,  2012/4849 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK’nın 152/1-a, 31/3, 62/1, 50/1-a, 52/4.

maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm sanığın yokluğunda, zorunlu müdafiinin yüzüne karşı verilmiş olmakla Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.04.2009 tarih ve 2009/6-16 Esas, 2009/90 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere zorunlu müdafiinin yüzüne karşı yapılmış olan tefhim, kendisine zorunlu müdafii atandığından haberdar edilmeyen sanık açısından hukuki sonuç ifade etmeyeceği gibi temyiz süresini de başlatmayacağından, sanığın gerekçeli kararın usulüne uygun olarak kendisine tebliğ edilmesine rağmen hükmü temyiz etmediği anlaşılmakla müdafiinin temyiz talebinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 12.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4496, Karar No: 2023/5346, Tarih: 22.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/4496 E.  ,  2023/5346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Alanya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.06.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlünün kaçması suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Alanya 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 14.07.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Alanya 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 14.07.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 07.04.2021 tarih ve 2021/1079 Esas, 2021/8288 Karar sayılı kararı ile " "...basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunduğu...'' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak Alanya 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılamada; sanık hakkında takdiren basit yargılama usulü uygulanmayarak 08.02.2022 tarihli kararıyla hükümlünün veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi; kararın usule, yasaya aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın hükümlü olarak bulunduğu Alanya Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda 15.06.2015 tarihinde kurumun arka tarafında yer alan tel örgüden atlamak suretiyle kaçtığı duyumunun infaz koruma memurlarınca alınması üzerine kurumda yapılan sayım ve aramalarda sanığın bulunamadığı ve bu suretle hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanığın temyiz sebepleri yönünden;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın hükümlü olarak bulunduğu Alanya Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda 15.06.2015 tarihinde kurumun arka tarafında yer alan tel örgüden atlamak suretiyle kaçtığı duyumunun infaz koruma memurlarınca alınması üzerine kurumda yapılan sayım ve aramalarda sanığın bulunamadığı ve bu suretle hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlediğinin; 15.06.2016 tarihli tespit tutanağı ve firar fişi ile sanığın ikrara yönelik savunması birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkûmiyetine dair kararda bir isabetsizlik görülmemiş ve sanığın kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazı reddedilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazı reddedilmiş ve hükmün onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''15.06.2016''yerine ''24.06.2016'' olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alanya 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.02.2022 tarihli kararına sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz talebinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 22.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21055, Karar No: 2025/1380, Tarih: 04.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/21055 E.  ,  2025/1380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/498 E., 2015/708 K.

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Müştekinin eczane sahibi olduğu, 2013 yılı Nisan ayında eczanesini başka bir adrese taşıdığı, yeni açtığı eczanede bilgisayar ve programları kurulurken daha önce ilaç alımı yapmadığı başka eczaneler adına ilaç takas kayıtlarının bulunduğu ve zararının oluştuğu bu nedenle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun işlediği iddia edildiği olayda; sanık tarafından takas işlemi yapıldığı iddia edilen ilaçlardan bir kısmının daha önce ecza deposuna iade edildiğinin anlaşıldığı, eczanede kullanılan BTYE programının çok kullanımlı bir program olup, eczanedeki herkes tarafından kullanılabileceğinin tanık ... tarafından ifade edildiği bu nedenle 5271 sayılı CMK’nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan ve dosyadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip, atılı suçun sübutu ve nitelemesi yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3107, Karar No: 2020/347, Tarih: 14.01.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/3107 E.  ,  2020/347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 21/03/2018 tarih ve 2017/840-2018/390 sayılı kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi asıl davada taraf vekilleri tarafından istenilmiş olup, duruşma için belirlenen 14.01.2020 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılmakla hazır bulunan asıl davada davacı ve birleşen davada davacı vekili Av. ..., Asıl davada davalılar ... ve Teknomix vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili asıl ve birleşen davada, müvekkillerinin davalı şirketin büyük hissedarları olduklarını, davalı ...'ın hileli davranışları ile şirketi ele geçirmeye çalıştığını, sahte imzalar ile müvekkillerine ait payların devri konusunda karar alındığını ve hisse devirlerinin pay defterine işlendiğini, 05/05/2011 tarih 2011/3 sayılı ve 22/05/2011 tarih, 2011/4 sayılı yönetim kurulu kararları ile olağan genel kurul için gerekli işlemlerin başlatıldığını, 2011/3, 4 sayılı yönetim kurulu kararları ile pay devrine ilişkin 2011/6 sayılı yönetim kurulu kararı altındaki imzaların müvekkillerine ait olmadığını, hisse devirlerinin dayanağı olan 4 adet tarihsiz hisse devir ve temlik senetlerinin altındaki imzaların da müvekkillerine ait olmadığını, sahte belgeler ve sahte yönetim kurulu kararları ile hisse devir işlemlerinin tamamlandığını, bu devirlerin akabinde sahte belgeler ile yapılan çağrı neticesinde 22/06/2011 tarihinde genel kurul yapılarak yönetim kurulu başkanlığına ...'ın getirildiğini ve 2011/7 sayılı yönetim kurulu kararı ile de davalı şirketi ...'ın münferiden temsile yetkili kılındığını, yapılan bu işlemlerin yoklukla malul olduğunu ileri sürerek, müvekkillerine ait hisselerin ..., ..., ... adına pay defterine kaydına ilişkin 24/05/2012 tarihli yönetim kurulu kararı ile pay devri

işlemlerinin iptaline, davacı ...'in 2400 adet, davacı ...'ın 2397 adet hisseye sahip olduğunun tespiti ve hisse devir işlemine ilişkin pay defterindeki tescil kararlarının iptaline, bu hisselerin davacılar adına tesciline ve 2011/7 sayılı yönetim kurulu kararlarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.