muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15612, Karar No: 2012/8368, Tarih: 02.05.2012

4857 sayılı Kanun’un 18.maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18.maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, davacı işyerinde mağaza müdür yardımcısı olarak çalıştığı sırada işveren tarafından usulüne uygun biçimde 19.05.2010 tarihli yazı ile satış personeli olarak görevlendirilmesi üzerine yapılan görevlendirmeye 4857 sayılı Kanun’un 22. maddesinde öngörülen altı işgünü içinde karşı çıkmadan işyerinde çalışmaya devam etmiştir. Davacı davalı işverene gönderdiği 02.06.2010 tarihli ihtarname ile mağaza müdürlüğü görevinden alınarak satış danışmanı olarak görevlendirildiğini, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücretlerini talep etmiştir. Davalı işverence davacının sözü edilen ihtarının istifa olduğu kabul edilerek çıkışının yapıldığı anlaşılmaktadır. İş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshedildiği ispatlanamamıştır. Bu durumda iş sözleşmesinin davacı tarafından feshedildiğinin kabulü gerekir. İş sözleşmesini fesheden işçinin işe iade isteminde bulunması mümkün değildir. Davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 80,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 80,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 02.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5542, Karar No: 2024/2075, Tarih: 13.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5542 E.  ,  2024/2075 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1163 Esas, 2022/1240 Karar

DAVALILAR : 1- ...

2- ... Basım Yayın Dat İnş Mot Araçlar San. Tic. Ltd. Şti.

vekili Avukat ...

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/436 E., 2019/461 K.

Taraflar arasındaki eser sahipliğinin ve tecavüzün tespiti ile tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı şirket vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... Yayımlarından "..." adlı eserin kapak tasarımı olan portre resmin müvekkiline ait yağlı boya tablosu olduğunu, eserin kapak tasarımında kullanıldığını, müvekkilinin isminin belirtilmediğini ve izinsiz kullanıldığını, dava konusu portre eseri müvekkilinin çizdiğini, söz konusu resmi de www.deviantart.com adlı internet sitesinde şahsına ait "afseven" kullanıcı ismi ile telif hakkı kendisinde olmak üzere 2008 yılında yayımladığını, söz konusu portrenin Alparslan'ın bilinen portrelerinin aksine, karakteristik bir yapıda olduğunu ve müvekkili tarafından özümsenerek ve yorumlanarak kaleme alındığını, davalılardan ...'ın ise basılıp dağıtılan ve satışa sunulan ... tarafından kaleme alınan "..." adlı kitabın kapağında müvekkiline ait ve 2008 yılında sergilenmiş olan eserin izinsiz kullanıldığını, kitap üzerinde tasarım sahibi olarak ... isminin yer verildiğini, davalılardan ... ..Ltd. Şti.'ne noter aracılığı ile ihtarname gönderildiğini, ihtarnameye cevaben portrenin internet ortamında bulunduğunun belirtildiğini, bir eserin internet ortamında bulunmasının her bulan kişinin eserin sahibi olduğu anlamını taşımadığını, davalıların kendi eseri olmadığını bildikleri halde, ticari olarak faaliyetlerine devam ettiklerini, dava konusu kitabın halen internet üzerinde ve kitap evlerinde satıldığını iddia ederek, fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydıyla "..." adlı kitabın kapağında yer alan portre üzerindeki eser hak sahipliğinin müvekkiline ait olduğunun tespitine, eser sahibi sıfatıyla müvekkilinin haklarına tecavüzün tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davanın müvekkili şirketin merkezinin İstanbul Fatih ilçesinde bulunduğunu, yetkili mahkemenin İstanbul Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi olduğunu, müvekkili şirketin yayıncılık faaliyeti yürüten bir şirket olduğunu, yayına hazırlanan kitap için uygun ve özgün bir kapak tasarımı için anlaştığı profesyonel grafik tasarımcısı olan diğer davalı ...'dan hizmet bedeli karşılığında satın aldıklarını, kapakta kullanılan görselin aidiyeti ile ilgili önceden bilgi sahibi olmalarının mümkün olmadığını, davacının hak sahipliği olması halinde muhatabının diğer davalı olduğunu, dava konusu portre ve benzeri yüzlerce "..." portresinin internet ortamında yüzlerce sitede yer aldığını, bu resimlerin telif hakkının aidiyetine dair herhangi bir bilgi yer almadığını, davacının kendisine ait olduğu iddiasında bulunduğu portrenin sadece www.deviantart.com adlı sitede değil başkaca birçok sitede de yer aldığını, telifli olup olmadığının tespitinin imkansız olduğunu, söz konusu portrenin herkesçe bilinen ... portresinden çok da farklı bir portre olmadığını, eserin özgün bir portre olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu ... portresinin 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu(5846 sayılı Kanun)'nun 4 üncü maddesi kapsamında eser niteliğinde olduğu, söz konusu resmin www.deviantart.com adlı internet sitesinde "afseven" kullanıcı ismi ile 2008 yılında davacı tarafından yayımladığı, bu kapsamda davacının eser sahibi olduğu, davacıya ait olduğu tespit edilen resmin davalının yayınladığı kitabın kapağında davacıdan izin alınmaksızın kullanılması davacının mali haklarından 5846 sayılı Kanun'un 22 nci maddesi kapsamında çoğaltma, 23 üncü maddesi kapsamında yayma hakkını ihlali niteliğinde olduğu, ayrıca yayınlanan kitapta kapak resmi çizeri olarak davacının isminin yerine ...'ın isminin zikredilmesi 5846 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinde eser sahibinin manevi haklarından biri olarak düzenlenen "eser sahibi olarak belirtilme" hakkının ihlalini doğurduğu, her ne kadar ayrık raporda kamuoyuna sunulan resim bakımından eser sahibinin iletişim bilgilerinin, fiyat bilgisinin, ödeme kanallarının ve altyapısının, iade şartlarının bulunması gerektiği, bu şartları taşımayan veya eser sahibine kolay bir şekilde ulaşılmasını mümkün kılan bilgileri paylaşmadan kamuoyuna sunulan eserlerin üçüncü kişiler tarafından kullanılması halinde, eser sahipliğinden kaynaklı hakların ileri sürülmesinin dürüstlük ilkesi ile bağdaşmayacağı yönünde kanaat bildirilmiş ise de bu değerlendirmelerin fikri mülkiyetin özü ile bağdaşmadığı, bu durumda hakkın ileri sürülmesinin engellenemeyeceği gibi tacir sıfatını haiz davalının basiretli davranma yükümlülüğü kapsamında gerekli araştırmayı yapması, bir sonuca ulaşamaması durumunda ise izinsiz kullanımın hak ihlalini doğuracağı dikkate alarak kullanmama yönünde tercihte bulunması, kullanması halinde ise sonuçlarını öngördüğünün kabulünün gerektiği gibi başkasına ait isimle yayım yapılması dahi bu noktada sorumluluk doğuracağı hususu da dikkate alındığında eser sahibi olarak davacının talepte bulunmasının hakkın kötüye kullanılması olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; husumet itirazlarının değerlendirilmediğini, müvekkilinin yayıncılık faaliyeti yürüten bir şirket olup, yayına hazırlanan kitap için diğer davalı ...'dan kitabın kapak tasarımı için bedeli karşılığında bu hizmeti aldığını, dolayısıyla kapakta kullanılan görselin aidiyeti konusunda bilgi sahibi olmasının mümkün olmadığını, davacının hak sahipliği varsa bunun muhatabının müvekkili olmayıp diğer davalı olduğunu, ayrıca davacının kitap kapağında kullanılan ... portresiyle ilgili iddialarının haksız ve kötü niyetli olduğunu, bilirkişi raporunun muhalefet şerhinde davacının haksız ve kötü niyetli olduğunun izah edildiği, ancak mahkemenin bu görüşe itibar etmeyip bilgisayar mühendisi ve güzel sanatlar uzmanı ünvanını taşıyan diğer bilirkişilerin görüşlerine itibar ettiğini, dava konusu portre ve benzerlerinin yüzlercesinin internet ortamında farklı sitelerde yer aldığını, bu resimlerin telif hakkını aidiyetine dair herhangi bir bilginin yer almadığını, dolayısıyla telifli olup olmadığını tespit etmenin imkânsız olduğu, yine resmin hangi tarihte internet ortamına aktarıldığı, ilk aktarımın davacı tarafından mı yapıldığı, yoksa davacının bu resmi internette mi kopyaladığı hususunun belli olmadığı, davacı tarafın varsa bir hakkı öncelikle internet ortamındaki izinsiz kullanıma engel olması gerektiğini, eserin aidiyeti konusunda hiçbir işlem yapmayan ve yaygın olarak kullanılmasına göz yuman davacının haksız ve kötü niyetli davranışının korunmaması gerektiğini, davacının kendi tasarımı olduğunu iddia ettiği portrenin ...'ın herkesçe bilinen portesinden çok da farklı olmadığını, eserin özgün bir tasarım olmadığını, müvekkilinin yayınında kullanılan illüstrasyonun davacıya ait olduğu iddiasının hiçbir somut kanıtının bulunmadığı halde davacıya ait olduğunu belirten bilirkişilerin görüşlerine itibar edilmesinin hatalı olduğu, internet ortamında dahi halen anonim olarak yer aldığını, kitabın sadece bir baskı yaptığını, davacının ihtarından sonra yeni bir baskı yapılmadığını bildirerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu resmin eser niteliğinde bulunması dolayısıyla davacı taraf mali ve manevi haklar ile çoğaltma ve yayma haklarına sahip olduğunu, davalı tarafın söz konusu eseri isim belirtmeden kullanmakla davacının haklarını ihlal ettiğini, davacının eserin aidiyeti konusunda hiç bir işlem yapmadığı ve yaygın olarak kullanılmasına göz yumduğu, bu durumun hakkın kötüye kullanılması olduğu ileri sürülmüş ise de, bu durum hakkın kötüye kullanılması şeklinde yorumlanamayacağı gibi davalının da izinsiz olarak bu eserden yararlanması konusunda davalıya hak vermeyeceği, dolayısıyla İlk Derece Mahkemesi kararının isabetli olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin, yayına hazırlanan kitap için uygun ve özgün bir kapak tasarımı için anlaştığı profesyonel grafik tasarımcısı diğer davalı ...'dan bu hizmeti bedel karşılığında satın aldığını, kamuoyuna sunulan resim bakımından en azından eser sahibinin iletişim bilgilerinin, fiyat ve ödeme kanallarının paylaşılmamasının eser sahipliğinden kaynaklanan hakların ileri sürülmesinde dürüstlük ilkesine aykırılık teşkil ettiğini, davacının kendisine ait olduğu iddiasında bulunduğu portrenin sadece www.devinart.com sitesinde değil, telif hakkının aidiyetine dair herhangi bir bilgi yer almaksızın yüzlerce sitede de yer aldığını, eserin özgün olmadığını, davacının ihtarnamesinden sonra yeni bir baskı yapmayan ve davacının iddiasına hiç gereği yokken itibar eden müvekkili şirketin kötüniyetinden bahsedilemeyeceğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı şirket tarafından yayımlanan "..." adlı kitabın kapağında yer alan portre üzerindeki eser hak sahipliğinin davacıya ait olup olmadığı ve davalı kullanımının davacının eser sahipliğinden kaynaklanan haklarına tecavüz oluşturup oluşturmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 5846 sayılı Kanun'un 15, 22 ve 23'üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 5846 sayılı Kanun'un 15, 22 ve 23'üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı şirket vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9378, Karar No: 2011/23764, Tarih: 16.11.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/9378 E.  ,  2011/23764 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mühür bozma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda; açılan kamu davasının reddine dair, Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 04.06.2008 gün ve 2008/18 Esas, 2008/505 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ve Yüksek 4. Ceza Dairesinden gönderme kararı ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen ret kararı usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12403, Karar No: 2010/12700, Tarih: 02.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/12403 E.  ,  2010/12700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Tekirdağ 2.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 07.09.2010 gün ve 343-360 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

1- Davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği Tekirdağ 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/528 Esas sayılı vasi tayini dava dosyanın temini,

2-Çekişme konusu taşınmazlarla ilgili davalı adına tescile esas 02.06.2006 tarihli ölünceye kadar bakma aktine ilişkin akit tablosunun temin edilerek, evraka eklenmesi,

3-Dava konusu 1832 sayılı parselin tapu kaydının (kütük sayfasının) tüm intikallerini gösterir şekilde getirtilmesi,

4-Davalı kendisini vekille temsil ettirmesine rağmen dosyada avukatına verdiği vekaletnamenin bulunmadığı anlaşıldığından vekaletnamenin dosyaya konusulması,

Ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/178, Karar No: 2018/8565, Tarih: 12.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/178 E.  ,  2018/8565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekilinin, 23/09/2014 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 24/12/2014 ve 10/11/2014 tarihlerinde temyiz etmeleri nedeniyle temyiz istemlerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II-Sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yangın sahasında yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ile, yangından dolayı herhangi bir ağacın zarar görmediği, yangının örtü yangını şeklinde seyrettiği tespit edilmiş olup, 6831 sayılı Kanun'un 110/3. maddesinde düzenlenen gerçek zararın hesabında yanan sahada hasar gören ağaç ve ağaçcıklarla, bitki örtüsüne göre oluşan zarar, ağaç ve ağaçcıkların hayatiyetini kaybedip etmediği, geride kalan emvalin değerlendirilme miktarı, yok olan canlı varlıktan ve toprağın verim gücündeki azalma gibi hususların nazara alınması gerekip ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme masraflarının dikkate alınmaması gerektiğine göre; ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme masraflarından oluşan zararın sanıklar tarafından giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak, BOZULMASINA, bozmanın CMUK'nın 325. maddesi gereğince hükmü temyiz etmeyen Suça Sürüklenen Çocuk ... Demiroluna sirayentine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8243, Karar No: 2025/4951, Tarih: 19.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/8243 E.  ,  2025/4951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1124 E. - 2022/1398 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/112 E. - 2021/174 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1. Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220 nci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.