muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/32943, Karar No: 2015/35896, Tarih: 24.12.2015

. Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının herhangi bir kuruma devredilip devredilmediğinin tespitinden sonra, devir var ise sorumluluğun davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluşa ait olacağı, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapması gereken komisyonu oluşturma yükümlülüğünün de mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.” gerekçesiyle bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyulduğu anlaşılmaktadır.

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk yerel seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir, (md 1/5.f ve md. geçici 1/23.f).

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “...Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.” denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Bozma üzerine yapılan araştırma sonucu, dosyaya eklenen komisyon kararı ve eklerine göre tüzel kişiliği sona eren ... İl Özel İdaresi işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda husumetin İçişleri Bakanlığına yöneltilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, İçişleri Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 24.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7950, Karar No: 2014/1688, Tarih: 18.02.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/7950 E.  ,  2014/1688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar Dairemizin 19/03/2013 gün ve 2013/355-2013/4762 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmesi üzerine bu defa davacı ve davalı tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme talepleri yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin cezai şart hesabına (KDV eklenip eklenmeyeceğine) ilişkin karar düzeltme taleplerine gelince;

Davacı vekili, dava dilekçesinde özetle, taraflar arasında düzenlenen 25/11/2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesi uyarınca davalının Via Port Alışveriş Merkezinde kiracı olduğunu,sözleşmenin kira başlıklı 2. nci bölümünde kira bedelinin asgari kira bedeli ve hasılat kirası olmak üzere iki bölümde ödeneceğinin düzenlendiğini, kira bedelinin aylık asgari kira bedeli ile aylık net satış hasılat üzerinden hesaplanan hasılat kirası bedelinden yüksek olanının ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davalının kira sözleşmesinin 2.2.4 ncü madde sinde “kira kaybına neden olacak şekilde belgesiz hiçbir satış yapmamayı kabul, beyan ve taahhüt“ ettiğini, maddenin devamında “tespit edilmesi halinde bu husus müstakilen akdin esaslı unsurlarına muhalefet halini oluşturacağının ve bu durumda, kiracının ayrıca 6 (altı) aylık asgari kira bedeli kadar cezai şart ödemeyi peşinen kabul ve taahhüt edeceğinin ...” kararlaştırıldığını,davalının belgesiz satış yaptığının tespit edildiğini belirterek 6 (altı) aylık kira karşılığı 42.387,96 Euro cezai şart alacağının tahsilini talep etmiş,mahkemece,davanın kısmen kabulüne,takdiren 8.477,59 Euro cezai şart alacağının tahsiline karar verilmiştir. Davacı ve davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizce davalı vekilinin tüm temyiz itirazları reddedilerek hükmün davacı yararına vekalet ücretine hasren bozulmasına karar verildiği görülmüştür. Dairemizin davacı yararına vekalet ücretine hasren bozma kararında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Ancak,hüküm altına alınan alacak cezai şart alacağı olup,3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1.maddesinde gösterilen KDV'ye tabi mal ve hizmet üretimi ile teslimi işlemlerinden kaynaklanmadığı açıktır. Bu durumda cezai şart alacağı hesaplanırken kira parası+KDV toplamı üzerinden hesap yapılması doğru olmayıp,KDV'siz kira alacağının cezai şart hesabında esas alınması gerektiği bu defaki incelemeden anlaşılmakla davalının karar düzeltme isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

./..

./..

SONUÇ: Yukarıda (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı kiracının karar düzeltme isteğinin kısmen kabulü ile, Dairemizin 19.3.2013 gün ve 2013/355 esas, 2013/4762 karar sayılı bozma kararının kısmen kaldırılarak mahalli mahkemenin 12.10.2012 gün ve 2011/738 esas ve 2012/1198 karar sayılı hükmünün davacı yararına vekalet ücreti yönünden(19.3.2013 ünlü bozma kararındaki gibi) ve davalı yararına cezai şart alacağı hesabı yönünden BOZULMASINA, aşağıda yazılı harcın karar düzeltme isteyen davacıdan alınmasına 18/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/954, Karar No: 2019/7231, Tarih: 15.04.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/954 E.  ,  2019/7231 K.**

**"İçtihat Metni"**

5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'na muhalefet eyleminden kabahatli ... hakkında Gaziantep Valiliği Milli Eğitim Müdürlüğünün 25/05/2018 tarihli ve 40247309-400-E.10265443 sayılı idarî yaptırım karar tutanağı ile uygulanan 40.590,00 Türk lirası idarî para cezasına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin Gaziantep 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 17/09/2018 tarihli ve 2018/4681 değişik iş sayılı kararına yapılan itirazın reddine dair Gaziantep 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 16/10/2018 tarihli ve 2018/4471 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 14/01/2019 gün ve 2018/15968 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/01/2019 gün ve KYB. 2019/6222 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

İlgili dernekte yapılan faaliyetin Özel Öğretim Kurumları Kanunu kapsamında düzenli ve sürekli bir eğitim faaliyeti olup olmadığı ve söz konusu faaliyetin bu Kanun anlamında eğitim olarak nitelendirilip nitelendirilemeyeceği hususlarında bilirkişi raporu alınması gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun, 09.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6764 sayılı Kanun'un 61. maddesiyle eklenen 3/11. maddesi;

"...Bu Kanun kapsamındaki eğitim-öğretim faaliyetlerini yapan ancak bu Kanuna uygun olarak kurum açma izni ile iş yeri açma ve çalışma ruhsatı düzenlenmeyen yerleri kuran veya işletenlere brüt asgari ücretin 20 katı idari para cezası uygulanır ve bu yerler valiliklerce kapatılır. Bu fıkranın uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir..."

Hükmünü amirdir.

Adı geçen Kanun'un "Amaç ve kapsam" başlıklı 1. maddesi;

"Bu Kanunun amacı, Türkiye Cumhuriyeti uyruklu gerçek kişiler, özel hukuk tüzel kişileri veya özel hukuk hükümlerine göre yönetilen tüzel kişiler tarafından açılacak özel öğretim kurumlarına kurum açma izni verilmesi, kurumun nakli, devri, personel çalıştırılması, kurumlara yapılacak malî destek ve bu kurumların eğitim-öğretim, yönetim, denetim ve gözetimi ile yabancılar tarafından açılmış bulunan özel öğretim kurumlarının; eğitim-öğretim, yönetim, denetim, gözetim ve personel çalıştırılmasına ilişkin usûl ve esasları düzenlemektir.

Bu Kanun, Türkiye Cumhuriyeti uyruklu gerçek kişiler, özel hukuk tüzel kişileri veya özel hukuk hükümlerine göre yönetilen tüzel kişilerce açılan özel öğretim kurumları ile yabancılar tarafından açılmış bulunan özel öğretim kurumlarını kapsar.

Aynı Kanun'un "Tanımlar" başlıklı 2. maddesi;

"Bu Kanunda geçen;

a) Bakanlık: Millî Eğitim Bakanlığını,

Bu Kanun, Türkiye Cumhuriyeti uyruklu gerçek kişiler, özel hukuk tüzel kişileri veya özel hukuk hükümlerine göre yönetilen tüzel kişilerce açılan özel öğretim kurumları ile yabancılar tarafından açılmış bulunan özel öğretim kurumlarını kapsar.

Aynı Kanun'un "Tanımlar" başlıklı 2. maddesi;

"Bu Kanunda geçen;

a) Bakanlık: Millî Eğitim Bakanlığını,

b) Kurum: Okul öncesi eğitim, ilköğretim, ortaöğretim, özel eğitim okulları ile çeşitli kursları, özel öğretim kurslarını, uzaktan öğretim yapan kuruluşları, motorlu taşıt sürücüleri kursları, hizmet içi eğitim merkezleri, özel eğitim ve rehabilitasyon merkezleri, sosyal etkinlik merkezleri ile benzeri özel öğretim kurumlarını,

g) (Değişik: 1/3/2014-6528/9 md.) Çeşitli kurslar: kişilerin sosyal, sanatsal, sportif, kültürel ve mesleki alanlarda bilgi, beceri, dil, yetenek ve deneyimlerini geliştirmek, isteklerine göre serbest zamanlarını değerlendirmek amacıyla faaliyet gösteren özel öğretim kurumlarını,

h) Özel eğitim okulu: Özel eğitim gerektiren bireylere hizmet veren, özel olarak yetiştirilmiş personelin bulunduğu, geliştirilmiş eğitim programlarının uygulandığı özel öğretim kurumunu,

k) Özel eğitim ve rehabilitasyon merkezi: Özel eğitim gerektiren bireylerin konuşma ve dil gelişim güçlüğü, ses bozuklukları, zihinsel, fiziksel, duyusal, sosyal, duygusal veya davranış problemlerini ortadan kaldırmak ya da etkilerini en az seviyeye indirmek, yeteneklerini yeniden en üst seviyeye çıkarmak, temel öz bakım becerilerini ve bağımsız yaşam becerilerini geliştirmek ve topluma uyumlarını sağlamak amacıyla faaliyet gösteren özel öğretim kurumlarını,

m) Kurucu: Kurumun sahibi olan ve adına kurum açma izin belgesi düzenlenen gerçek veya tüzel kişiyi,

n) Kurucu temsilcisi: Özel hukuk tüzel kişileri veya özel hukuk hükümlerine göre yönetilen tüzel kişiler adına seçilen kişiyi,

.ö) (Ek: 3/10/2016-KHK-676/77 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7070/63 md.) Özel öğretim kursu: Kişilerin, Bakanlıkça belirlenmiş bilim gruplarına uygun eğitim ortamlarında, öğrenim seviyelerine, ilgi ve isteklerine uygun öğretim programları doğrultusunda, bilgi, beceri, yetenek ve deneyimlerini geliştirdiği, serbest zamanlarını değerlendirdiği bir bilim grubunda eğitim veren kurumları,

p) (Ek: 2/1/2017-KHK-687/5 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7076/5 md.) Sosyal etkinlik merkezi: İl millî eğitim müdürlükleri ile belediyeler arasında yapılan ve Bakanlıkça onaylanan ortak işbirliği protokolleri çerçevesinde, Bakanlığın verdiği işyeri açma ve çalışma ruhsatı ile belediyelerce açılan ve işletilen, ilköğretim ve/veya ortaöğretim öğrencilerinin ödev ve projelerine ilişkin araştırmalar yaptığı, öğrencilerin ilgi, istek ve yetenekleri doğrultusunda sosyal, kültürel, sanatsal ve sportif faaliyetlerin yürütüldüğü özel öğretim kurumlarını,

ifade eder."

5253 sayılı Dernekler Kanunu'nun "İzne Tâbi Faaliyetler" başlıklı dördüncü bölümünün "Derneklerin izinle kurabileceği tesisler" başlıklı 26. maddesi;

ifade eder."

5253 sayılı Dernekler Kanunu'nun "İzne Tâbi Faaliyetler" başlıklı dördüncü bölümünün "Derneklerin izinle kurabileceği tesisler" başlıklı 26. maddesi;

"Derneklerin, tüzüklerinde gösterilen amaçları gerçekleştirmek üzere, eğitim ve öğretim faaliyetleri için yurt, pansiyon; üyeleri için lokal açmaları ve lokallerinde alkollü içki kullanılması ile bu tesislerin işletilmesi mülkî idare amirinden izin almalarına bağlıdır. Bu tesislerin açılması, işletilmesi ve kapatılmasına ilişkin esas ve usuller yönetmelikte düzenlenir."

Dernekler Yönetmeliği'nin "Tanımlar" başlıklı 4. maddesi;

"...Dernek merkezi : Derneğin yerleşim yerinin bulunduğu il veya ilçeyi,

Derneğin yerleşim yeri : Derneğin yönetim faaliyetlerinin yürütüldüğü yeri,

Dernek eklentisi : Derneklere ait lokaller, umuma açık kamp, spor saha ve salonları ile iktisadi işletmeler hariç, yurt, kitaplık, çocuk bakım yuvası, huzur evi ve aşevi gibi dernekten ayrı bir varlığı olmayan ve derneğin amacını doğrudan desteklemek için kurulmuş yerleri, ..." ifade eder." hükümlerini amirdir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut uyuşmazlığa gelince;

Gazikent (Gaziantep) Vergi Dairesi mükellefi olarak, 25.05.2016 tarihinde (eğitimi destekleyici faaliyetler ((rehberlik,danışmanlık v.s.)), test değerlendirme, öğrenci değişim programlarının organizasyonu, yaprak test ve soru bankası hazırlama gibi eğitimi destekleyen, öğrenim dışı faaliyetler koduyla) faaliyetlerine Aile Danışmanlığı Eğitim ve Psikoloji Derneği'nin (...) iktisadi işletmesi olarak başlayan ticari işletmenin temsilcisi (müdürü) ... hakkında, 02.01.2018 tarihli tutanakla yapıldığı anlaşılan İl Milli Eğitim Müdürlüğü denetimi sonucunda; 5580 sayılı Kanun'a göre "izinsiz eğitim ve öğretim faaliyeti yapan yeri işletmek" kabahati nedeniyle 5580 sayılı Kanun'un 3/11. maddesi gereği idari para cezası uygulanmıştır.

Başvuran gerçek kişi tarafından, izinsiz eğitim ve öğretim faaliyeti verildiği iddia edilen adreste yapılan faaliyetlerin eğitim ve öğretim hizmeti dışında bir takım dernek faaliyetleri kapsamında olduğu, ayrıca adı geçen işletmenin vergiye tabi bir takım izinli faaliyetler yaptığı, bu nedenle 5580 sayılı Kanun çerçevesinde cezalandırılmasının mümkün olmadığı savunulmaktadır.

Her ne kadar da uyuşmazlığa konu kabahat eylemine dair 02.01.2018 tarihli tutanakta; hazırda bulunan dernek veya ticari işletme yetkilisinin imzası bulunmasa da başvuranın sosyal medya sayfasında; masa başında zeka oyunlarını izleyen bir kalabalığın bulunduğu, ayrıca ellerinde sertifika benzeri bir takım belgelerle kalabalık bir öğrenci grubunun fotoğraf çektirdiği, yine derneğin 0100581809 vergi numaralı, 30.09.2017 tarihli, muhatabı ... Eğitim ve Sosyal Hizmetler A.Ş. olarak düzenlediği faturada, 1800 TL bedelli "Zeka Oyunları Eğitimi" konulu bir hizmetin verildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Mahkemece, öncelikle dava dosyasında mevcut delillerden yola çıkılarak; faturada adı geçen şirketten, kabahatli derneğin ticari işletmesinden ne tür bir hizmet aldığının sorulması, ilgili valilikten dosyada adı geçen şirkete dernek amaçları dışında hangi faaliyetleri yürütmek amacıyla ticari işletme izni verildiğinin sorulması ve gelecek yazı cevaplarına göre özel eğitim kurumlarının verdiği hizmetler veya milli eğitim denetimi hususunda uzman bir (emekli müfettiş v.b.) bilirkişi marifetiyle; davada kabahatli olarak belirtilen başvuranın işyerinde yapılan faaliyetin amacı ve kapsamının 5580 sayılı Kanun'un 3/11. maddesinde belirtilen türden bir "özel eğitim - öğretim faaliyeti" olup olmadığının, şayet bu tür bir faaliyet ise bu faaliyetin "kurum açma izni" veya "işyeri açma çalışma ruhsatlarından" hangisine tabi olduğunun tespiti ve başvurunun reddi, şayet 5580 sayılı Kanun kapsamında bir özel eğitim - öğretim faaliyeti değilse başvurunun kabulü gerekirken, eksik inceleme sonucu başvurunun ve karara yapılan itirazın gerekçesiz şekilde reddine karar verildiği anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden, Gaziantep 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 16/10/2018 tarihli ve 2018/4471 değişik iş sayılı kararının CMK'nin 309/4-a. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin, kararı veren mahkeme tarafından, gerekli inceleme ve araştırma sonucunda yerine getirilmesine, 15/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/520, Karar No: 2025/4419, Tarih: 16.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2025/520 E.  ,  2025/4419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/76E., 2024/71K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize etmeye hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurunun oluşmadığına,

2. Suç kastının bulunmadığına,

3. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

4. Mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına,

5. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine,

6. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine,

7. Eksik inceleme yapıldığına,

8. Beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, dosya kapsamına göre yargılamanın sonucuna etki edecek nitelikte bir eksiklik

olmadığına, sanığın adil yargılanma hakkının ihlaline sebebiyet verecek bir işlemin bulunmadığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi, kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklu kalınan süreye göre sanık hakkındaki tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK' nın 304/1. maddesi uyarınca Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4525, Karar No: 2017/5375, Tarih: 21.06.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/4525 E.  ,  2017/5375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.10.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.11.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı maliki olduğu 32 parsel sayılı taşınmazı yararına 31 parsel sayılı taşınmaz üzerinde geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Mahkemce davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizce "..... davacının maliki olduğu 127 ada 32 parsel sayılı taşınmazın genel yola çıkışının bulunmadığı, mutlak geçit ihtiyacı içinde olduğu sabittir. Davaya konu olayda kuzeydeki 1 no'lu seçenek ile doğudaki 4 no'lu seçenekten geçit kurulmasının uygun olup olmadığı tartışılmadan ve yüzölçümü küçük olan 31 parsel sayılı taşınmaza daha çok külfet yükleyecek şekilde geçit kurulması doğru görülmemiştir" gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya karşı direnilmiş, Hukuk Genel Kurulu'nca yapılan inceleme sonucunda 09.12.2015 tarih ve 2014/14-359 Esas ve 2015/2889 sayılı Karar ile yeni hüküm niteliğinde olduğundan dosyanın Daireye gönderilmesine karar verilmiştir.

Dairemiz tarafından yeniden yapılan incelemede; davacının maliki olduğu 127 ada 32 parsel sayılı taşınmazın genel yola çıkışının bulunmadığı, mutlak geçit ihtiyacı içinde olduğu sabittir. Davaya konu olayda bilirkişi raporları incelendiğinde geçit için en uygun güzergahın yüzölçümü daha büyük olan 1. nolu seçenek olduğu halde ve yüzölçümü küçük olan 31 parsel sayılı taşınmaza daha çok külfet yükleyecek şekilde geçit kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 21.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.