muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4585, Karar No: 2015/9121, Tarih: 05.03.2015

./..

- 2 -

(3)Kesin hüküm, tarafların külli halefleri hakkında da geçerlidir.

(4)Bir dava dolayısıyla ortaya çıkan kesin hüküm, o hükmün kesinleşmesinden sonra dava konusu şeyin mülkiyetini tarafların birisinden devralan yahut dava konusu şey üzerinde sınırlı bir ayni hak veya fer’î zilyetlik kazanan kişiler hakkında da geçerlidir. Ancak, Türk Medenî Kanununun iyiniyetle mal edinmeye ait hükümleri saklıdır.

(5)Müteselsil borçlulardan biri veya birkaçı ile alacaklı arasında yahut müteselsil alacaklılardan biri veya birkaçı ile borçlu arasında oluşan kesin hüküm, diğerleri hakkında geçerli değildir.” şeklindeki düzelmeyele kesin hükümün şartları ve sonuçları açıklanmıştır.

Somut olayda davalı ... şirketi, işçi işveren ilişkisiden doğduğunu iddia ettiği alacağı için davacı hakkında 05.01.2007 tarihinde ilamsız icra takibine geçtiği ve davacının da . İş Mahkemesinin 2007/103 esas sayılı dosyasında bu takibe karşı menfi tespit davası açtığı anlaşılmaktadır. Davalı şirket ile dava dışı şirketi arasında noterde yapılan 31.05.2007 tarihli sulh ve ibra sözleşmesinden tarafların bir kısım anlaşmazlıklar ve açılan dava ve icra takiplerden feregat etmeleri konusunda anlaştıkları bu anlaşma kapsamında davalı şirkete 400.000 Euro ödemenin taaahüt edildiği, bu tutarının 325.000 Euro'sunun da sözleşmeden itibaren on gün için ödeneceğinin hükme bağlandığı görülmektedir. Davacı bu tutarın ödendiğini ileri sürmüş davalı aksine beyanda bulunmamıştır. Bu sözleşmenin 5(vii) maddesine göre davalı şirketin davacı hakkında başalttığı. İcra Müdürlüğünün 2007/50 sayılı dosyasındaki icra takibinden, 5/(ix) maddesine göre davacının da bu icra takibine karşı açtığı menfi tespit davasından feregat etmeleri gerektiği belirtilmiştir. Davacı İstanbul 6. İş Mahkemesi 2007/103 esas sayılı dosyada verdiği dilekçesinde alacaklının icra takibinden vazgeçtiğinden menfi tespit davasından feragat ettiğini belirttiği, alacaklı sıfatı olan davalı şirket ise icra dosyasından fergat edildiğinden feregat beyanını kabul ettiklerini yazılı olarak beyan etmesi üzerine davanın feregat sebebiyle reddine karar verilmiş ve karar kesinleşmiştir. Ancak davalı şirket alacaklı sıfatı ile takip ettiği icra takibinden feregat etmediği gibi bu alacağını diğer davalı ...’e temlik etmiş ve takibe devam edilmiştir. Davacıda takibe devam edilmesi sebebiyle iş bu davayı açmıştır.

Kesin hükümden söz edilebilmesi için her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir. Somut olayda davacı feragat ettiği davada borcu olmadığını ileri sürerek mentı tespit davası açmış iken, iş bu davada sulh ibra sözleşmesi kapsamında kendi yükümlülüğünü yerine getirdiği halde davalının bu sözleşmeden doğan karşı yükümlülüğünü yerine getirmemesini dava konusu etmesi karşısında artık her iki davanın sebebinin aynı olduğundan bahsedilemeyeceğinde kesin hüküm sebebiyle davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6180, Karar No: 2012/11960, Tarih: 04.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/6180 E.  ,  2012/11960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/01/2011 tarih ve 2008/172-2011/10 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Özel Büyük Çağdaş Eğitim Rehabilitasyon, isimli işyerinin sahibi iken, davalı ... ile protokol başlıklı sözleşme ile anlaştığını, 01.04.2007 devir tarihinden itibaren müvekkilince yapılan tüm harcamaların bu kişi tarafından ödenmesi gerektiğini, yine sözleşmenin 8. maddesi uyarınca davalının göstereceği kişi ya da kuruma devri halinde de sözleşmenin geçerli olacağını, ...’nin kendisinin de en yüksek pay sahibi ve ortağı olduğu Yenisey Ltd. Şti’ne iş yerini devrettiğini, bu nedenle bu davalı şirketin de yapılan masraflardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, yapılan ödemelerin tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen davada da aynı sözleşmelere dayanmış ve talep miktarını artırmıştır.

Davalı ... vekili, müvekkilinin taraf sıfatı olmadığını, iş yerinin müvekkiline değil diğer davalıya devredildiğini, ayrıca davacının iş yerinden, devir tarihine kadar istifade ederken borçlarını kabul etmemesinin iyi niyet kurallarıyla bağdaşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında imzalanmış protokol hükümleri gereğince davacıya ait iş yerinin davacı tarafından ...’ye ve onun göstereceği kişiye devredildiği, protokolde 01.04.2007 tarihinden itibaren yapılacak tüm masraf ve ödemelerden devir alanın sorumlu olacağının kararlaştırıldığı, davalı Yenisey Ltd.Şti’nin iş yerini külliyen devir aldığı, külli halefiyet ve sözleşmede alınan hüküm gereği Yenisey Ltd.Şti’nin de protokolün davalı ...’ye yüklediği yükümlülüklerden sorumlu olması gerektiği, bu amaçla 01.04.2007 tarihine kadar davacı tarafından yapılan tüm harcamaların devredildiği ve netice itibariyle davacının 20.348,38 TL harcama yaptığının anlaşıldığı gerekçesiyle, esas davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili ile katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve gerekçeli kararda asıl ve birleşen dava bakımından toplamda 20.348,38 TL'na hükmedilmiş bulunmasına göre taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalı ... vekili ile katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve gerekçeli kararda asıl ve birleşen dava bakımından toplamda 20.348,38 TL'na hükmedilmiş bulunmasına göre taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.499,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 260,70 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 04/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3197, Karar No: 2022/2506, Tarih: 17.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/3197 E.  ,  2022/2506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü;

K A R A R

Mahkemenin verdiği önceki karar ... tarafından bozulmuş olup, uyulan bozma ilamında özetle " Öncelikle, dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgede, tesis kadastro çalışmalarının hangi tarihte yapıldığının ve taşınmazların hangi vasıfla tespit harici bırakıldığının sorularak tespit edilmesi, dava konusu taşınmazlara komşu olan taşınmazların kadastro tutanakları, varsa tespite dayanak belgeler ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örnekleri Tapu Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile jeolog bilirkişi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi, teknik bilirkişi ve 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulunun katılımıyla yeniden keşif yapılması, keşifte; yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazların öncesinin ne olduğu, kim tarafından, hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldığı, taşınmazlarda imar-ihya işlemi yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığı hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınması; komşu taşınmazların dayanak kayıtlarının dava konusu taşınmazların yönünü ne okuduğu bilirkişi ve tanık beyanları ile denetlenmesi; yerel bilirkişi ve tanık sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle yöntemince giderilmesi; tespite aykırı sonuçlara ulaşılması halinde tüm tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilerek aykırılıkların giderilmesine çalışılması; yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin, komşu taşınmazların kadastro tutanakları ve varsa dayanaklarını oluşturan kayıtlarla denetlenmesi; teknik bilirkişiden keşfi takibe elverişli krokili rapor alınması; ziraatçi bilirkişi kurulundan dava konusu taşınmazların toprak yapısını ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü, taşınmazların imar-ihyaya konu olabilecek yerlerden olması halinde imar-ihyaya konu olmaya başladığı ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir, komşu parsellerle karşılaştırması değerlendirmeyi ve taşınmazların değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarını da içerir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması; jeodezi ve fotogrametri uzmanı harita mühendisi bilirkişiden, yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş üç adet hava fotografının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde, taşınmazların sınırlarını ve niteliğini, taşınmazlarda imar-ihya tamamlanmış ise tamamlandığı tarih ile üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıcını, şeklini ve süresini belirtir şekilde rapor alınması; jeolog bilirkişisinden, dava konusu taşınmazların sınırında dere bulunduğu göz önünde bulundurularak, taşınmazların önceki ve şimdiki niteliğini, dere yatağı niteliğinde olup olmadığını, evveliyatının ..

... veya dere yatağı niteliğinde olup olmadığını, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığını, halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığını, aktif dere yatağında kalmıyor ise derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığını açıklar nitelikte ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacı ... Hazinesinin ... köyü 105 ada 126, 127, 128, 129, 132 numaralı parsellere yönelik davasının kabulüne; 105 ada 130, 131 numaralı parsellere yönelik davasının reddine; ... ilçesi ... köyü ... Ortaklı mevkinde bulunan 2359,63 m2 yüz ölçümündeki ve tarla vasfındaki 105 ada 126, aynı köy aynı mevkiide bulunan 1507,42 m2 yüz ölçümünde ve tarla vasfındaki 105 ada 127, aynı köy aynı mevkide bulunan 1866,96 m2 yüz ölçümündeki ve tarla vasfındaki 105 ada 128, aynı köy aynı mevkide bulunan 3950,70 m2 yüz ölçümünde ve tarla vasfındaki 105 ada 129 ve aynı köy aynı mevkide bulunan 3675,34 m2 yüz ölçümünde ve tarla vasfındaki 105 ada 132 numaralı parsellerin kadastro tespitlerinin ve komisyon kararlarının iptaline, 105 ada 126,127,128,129,132 numaralı parsellerin Kadastro Kanunun 16/C gereği "Dere yatağı" vasfıyla tescil harici bırakılmalarına; ... ilçesi ... köyü ... Ortaklı mevkinde bulunan 1332,17 m2 yüz ölçümündeki ve tarla vasfındaki 105 ada 130 numaralı parselin komisyon kararı ve tespit gibi tam hisse olarak ... oğlu 1968 doğumlu ... T.C. Kimlik numaralı ... adına ... Kayıt ve Tesciline; ... ilçesi ... köyü ... Ortaklı mevkinde bulunan 1287,83 m2 yüz ölçümündeki ve tarla vasfındaki 105 ada 131 numaralı parselin komisyon kararı ve tespit gibi 2 hisseye itibar edilerek 1 erden 2 hissesinin Hasan oğlu 1927 doğumlu ... T.C. Kimlik numaralı ... ve Hasan oğlu 1930 doğumlu ... T.C. Kimlik numaralı ... adlarına ... kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince ... ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 17.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26145, Karar No: 2014/28973, Tarih: 23.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/26145 E.  ,  2014/28973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sarayköy Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2014

NUMARASI : 2012/322-2014/164

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, A.. D.. Elektrik Üretim ve Ticaret A.Ş.'nin jeotermal enerjiye dayalı üretim santralinde alt işveren nezdinde çalıştığını, 31.08.2008 tarihinde işletim hakkının sona ermesi ve A.. D.. Elektrik Üretim ve Ticaret A.Ş.'nin özelleştirilmesi kapsamında 01.09.2008 tarihinde dava dışı Z.. D.. elektrik A.Ş.'ye otuz yıllığına devredildiğini, iş sözleşmesinin bu tarihte haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, özelleştirme kapsamında santralin 01.09.2008 tarihi itibariyle dava dışı Z.. D.. Elektirik A.Ş.'ye işletme hakkı devir sözleşmesi ile otuz yıllığına devredildiğini, davacının bu tarihten itibaren Z.. D.. Elektirik A.Ş.'de çalıştığını, işine son verilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, jeotermal santralin dava dışı Z.. D.. Elektirik A.Ş.'ye devredildiği ancak bu devrin sadece işyerini kapsadığı, taşeron firmalar bünyesinde çalışan işçilerin ve buna paralel olarak davalının devrini sağlamadığı, tam manasıyla işyeri ve işçilerin devri olmadığından davalının Z.. D.. Elektirik A.Ş. önceki çalışmalarını isteyebileceği, bu kapsamda davalının alt işverenlerle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki iş sözleşmeleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Somut olayda davacının, davalı A.. D.. Elektrik Üretim ve Ticaret A.Ş.'nin hizmet alımı yaptığı alt işverenler nezdinde 31.08.2008 tarihine kadar aynı işyerinde çalıştığı anlaşılmaktadır. 01.09.2008 tarihinde ise işletme hakkı devir sözleşmesi ile jeotermal santralin 30 yıllığına devredildiği dava dışı Z.. D.. Elektrik A.Ş.'de çalışmaya ara vermeden devam ettiği hizmet cetveline göre sabittir. Dosya içeriğine göre iş sözleşmesinin feshedildiğine ilişkin herhangi bir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Davalı şirketten çıkışı bildirilen ve ertesi gün dava dışı Z.. D.. Elektrik A.Ş.'nin alt işvereni tarafından aynı işyeri için işe girişi bildirilen davacının iş sözleşmesinin davalı işverence feshedilmediği, olayda işyeri devrinin bulunduğu anlaşıldığından feshe bağlı hakları istemesi mümün değildir. Hal böyle iken kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarının reddi yerine kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1971, Karar No: 2015/4257, Tarih: 19.11.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/1971 E.  ,  2015/4257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç

işlemek, Terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : 1-TCK'nın 314/3 ve 220/6. maddeleri delaleti ile 314/2,

3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53, 58/9. maddeleri

uyarınca mahkumiyet

2- 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 62, 53, 63, 58/9.

maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- İfade özgürlüğü T.C. Anayasasının 26. ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşmenin 10. maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1- Müdahalenin yasalarda öngörülmüş olması,

2- Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3- Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2. maddesindeki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte yasa koyucu madde de zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör ./..

örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün “cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde”

yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı kanunun 7. maddesinin 2. Fıkranın b bendinde ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1- Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4- Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi,

Şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağı kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapmıştır.

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir. (Zana v. Türkiye) Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır. (Yılmaz ve Kılıç/ Türkiye davası)

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte

terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslararası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya ./..

dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;