muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16688, Karar No: 2023/7536, Tarih: 06.06.2023

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; teminat miktarı açık olduğundan, davanın kısmi dava olarak açılamayacağını, davacının sigorta primlerinin kredi kartı ile tahsil edildiğini, ancak kredi kartının süresi nedeniyle 21.10.2013 tarihli son prim taksidinin tahsil edilemediğini, çıkarılan 05.11.2013 tarihli iadeli taahhütlü mektupla ödenmeyen taksidin 1 haftalık süre içinde ödenmesi, aksi halde sözleşmenin feshedileceği belirtilmesine rağmen ödeme yapılmadığını, bu nedenle sigorta sözleşmesinin 20.11.2013 tarihinde feshedildiğini, hastalığın çıktığı tarihte taraflar arasında yürürlükte olan bir sigorta sözleşmesi bulunmadığını, ameliyat tarihi itibarıyla faiz istenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyada alınan heyet raporunda sigortalının %100 oranında maluliyetinin gerçekleştiği, TTK 1434 üncü maddesine göre poliçe feshinin gerçekleşmiş sayılamayacağı, maluliyeti doğuran hastalığın poliçenin vadesinde ve teminat kapsamında kaldığı, %100 maluliyet durumuna göre 50.000,00 USD'nin talep edilebileceği, 30.05.2014 tarihindeki efektif satış kurunun celbedilen Merkez Bankası verilerine göre 2,0985 olduğu, bu durumda TL karşılığının 104.925,00 TL olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulü ile 104.925,00 TL alacağın 30.05.2014 tarihinden itibaren işletilecek avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf başvuru dilekçesinde; alacaklarının talep artırım tarihindeki kur üzerinden belirlenmesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını ve talep artırım dilekçesi doğrultusunda davanın kabulünü talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının maluliyetinin % 100 olarak dikkate alınmasının doğru olmadığını, bilirkişinin uzmanlığı bulunmadığını, sigortalının uğradığı hastalığın ani ve harici bir hadisenin tesiriyle sigortalının daimi maluliyetine neden olması gerektiğini, dava konusu olayda zamana yayılmış ve dışarıdan bir etken bulunmadan gerçekleşen bir hastalık sonucu maluliyet durumu bulunduğundan, hastalığın teminat kapsamında olmadığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 22.10.2013 tarihli son taksit tutarının ödenmesi hususunda davalı sigortacı ihtar örneğini sunmuşsa da, davacının prim taksidinin ödenmesi hususunda kendisine herhangi bir tebliğ çıkartılmadığını beyan ettiği, davalı sigortacının da anılan ihtarın noter aracılığı veya iadeli taahhütlü mektupla davacıya tebliğ edildiğine dair delil sunmadığı gözetildiğinde, davalının sözleşmenin TTK'nın 1434/3 fıkrası uyarınca fesh edildiği yönündeki savunmasının yerinde olmadığı; müteveffa davacının poliçe süresi içinde (24.02.2014 tarihinde) ameliyat olduğu, mahkemece alınan raporda, nöroloji uzmanı, sigortalının hastalığının umumi felç haline girdiğini tespit edildiği,maluliyete neden olan hastalığın, poliçe süresi içinde gerçekleştiği, kaza sigortası özel ve genel şartları gereği hastalık sonucu maluliyetin poliçe süresinde gerçekleşmesine gerek olmayıp, hastalık tarihinden itibaren 2 yıl içerisinde sigortalıda kalıcı bir maluliyet oluşmasının yeterli olduğu, dava dilekçesinde sigorta tazminatı talep edilirken, fazla haklar saklı tutularak Türk Lirasının ödenmesi istenmiş olmakla BK'nın 83 üncü maddesi uyarınca seçimlik hakkın dava tarihindeki kur karşılığı olarak kullanıldığı, 50.000 USD sigorta bedelinin dava tarihindeki kur karşılığı olan Türk Lirası üzerinden alacağın hüküm altına alınmasında da hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun olduğundan HMK'nın 353/1.b.1 maddesi gereğince tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından kaza sigortası poliçesi ile teminat altına alınan umumi felç nedeniyle maluliyetten kaynaklanan zarara ilişkin tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1420 inci ve 1487 vd maddeleri, Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları 8/B ve 20 inci maddeleri,

3. Değerlendirme:

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1420 inci ve 1487 vd maddeleri, Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları 8/B ve 20 inci maddeleri,

3. Değerlendirme:

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 99/son maddesinde yapılan düzenlemeye göre ülke parası ya da döviz-yabancı para ile ödeme yapılacağı hususunda seçimlik hakkı düzenlemesi yer almakta olup davacıların dava dilekçesinde tazminat talebinde bu tercih hakkını TL üzerinde kullandığı anlaşıldığından karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacılara yükletilmesine,

06.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10332, Karar No: 2015/14479, Tarih: 28.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/10332 E.  ,  2015/14479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/10/2014

NUMARASI : 2014/584-2014/837

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalının kızı olduğunu, Muğla Üniversitesi Tıp Fakültesi l. Sınıf öğrencisi olduğunu, çalışmadığını, nafakaya ihtiyacı bulunduğunu, davalının ise şirket sahibi olduğunu, gelirinin iyi olduğunu bildirerek, davacı yararına 2.500,00 TL yardım nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacı lehine aylık 600,00 TL yardım nafakasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; yardım nafakası talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 364/1 maddesine göre; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan alt soyuna nafaka vermekle yükümlüdür. Aynı kanunun 365. maddesinin 2.fıkrasında davanın; davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibaret olduğu düzenlenmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 328/2 maddesine göre; çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.

Hukuk Genel Kurulu'nun 07.06.1998 gün, 1998/656; 688 sayılı ilamında yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakasına karar verilebilmesi için nafaka isteyenin yardım edilmemesi halinde zarurete düşeceğinin anlaşılması gerekmektedir. Zarurete düşme terimi çok sıkıntılı bir durumu ve ekonomik şartları ifade eder. Hükmedilecek yardım nafakasının miktarı yalnızca sözkonusu sıkıntılı durumu önlemeye matuftur. Yardım nafakası yoluyla nafaka isteyenin geçiminin ve her türlü gereksinimlerinin sağlanması gerekmez.

Eğitimine devam eden reşit birey kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde Medeni Kanun'un 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Eğitimine devam eden reşit birey kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde Medeni Kanun'un 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda dosyadaki bilgi ve belgelerden; tarafların baba kız oldukları; davacının M. S..... Üniversitesi Tıp Fakültesi 1. sınıf öğrencisi olduğu,davalı babanın ise soğuk hava deposu işlettiği,beyanına göre aylık 5.000 TL gelirinin bulunduğu,2 dairesinin ve bir arabasının olduğu, anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları yardım nafakasının niteliği, davalının gelir durumu, davacının üniversitede öğrenim gördüğü nazara alındığında hükmedilen nafaka miktarı az olup, Türk Medeni Kanunu'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun görülmemiştir. Bu itibarla davacı tarafın temyiz itirazları yerinde görülerek hükmün bozulması gerekmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; davacının giderleriyle, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı şekilde, hakkaniyet ilkesi de gözetilerek uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5877, Karar No: 2011/9968, Tarih: 09.06.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/5877 E.  ,  2011/9968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 5.000,00 lira manevi tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, davalı tarafından haksız olarak şikayet edildiğini, bu yüzden kişilik haklarının zarar gördüğünü beyanla 5.000,00 lira manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, şikayet hakkının kullanılmasını doğrulayacak olaylar ve zayıf da olsa emareler mevcut olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı taarfından temyiz edilmiştir.

Şikayet hakkı, diğer bir deyimle hak arama özgürlüğü; Anayasanın 36. maddesinde; herkesin meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma hakkına sahip olduğu şekli ile yer almıştır. İşte bu nedenle kişi, gerek yargı mercileri önünde ve gerekse yetkili kurum ve kuruluşlara başvurmak suretiyle kendisine zarar veren kişilere karşı, haklarının korunmasını bunun sonucu olarak da zarar veren hakkında yasal işlem yapılmasını ve bu bağlamda cezalandırılmasını isteme hak ve yetkisine sahiptir.

Yine Anayasanın 12.maddesinde de, “...herkesin kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu...”, ayrıca 17. maddesinde de, “...herkesin yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip bulunduğu...” düzenleme altına alınmış bulunmaktadır. Medeni Kanunun 24 ve 24/a maddelerinde de, kişilik haklarına karşı yapılan saldırının dava yolu ile korunacağı belirtilmiş, BK.nun 49. maddesinde ise saldırının yaptırımı düzenlenmiştir.

Görüldüğü üzere, Anayasada ve yasalarda kişinin hak arama özgürlüğü ile kişilik değerleri güvence altına alınmıştır.

Bir taraftan kişinin hak arama özgürlüğü güvence altına alınmışken, diğer taraftan kişilik hakları da Anayasal ve yasal güvence altına alınmıştır. Buna karşın kişi, hakkını ararken, karşı yanın kişilik değerlerine saldırıda bulunabilir. Onu hukuka aykırı bir eylemle suçlayabilir. Hukukun, karşı karşıya gelen bu iki değeri aynı konuda ve zamanda koruma altına aldığı düşünülemez. Her iki değerin çatışması durumunda somut olaydaki özelliğe göre birinin diğerine üstün tutulduğu görülecektir.

Şu durumda hak arama özgürlüğünün sınırsız olmadığı kabul edilmeli, kişinin istediği biçim ve koşulda ve salt başkasını zararlandırmak için bu hakkı kullanamayacağı, aksi halde bu hakkı kötüye kullanmış sayılacağı kabul edilerek, Anayasa ve yasaların öngördüğü güvenceden yararlandırılmamalıdır.

Şu durumda hak arama özgürlüğünün sınırsız olmadığı kabul edilmeli, kişinin istediği biçim ve koşulda ve salt başkasını zararlandırmak için bu hakkı kullanamayacağı, aksi halde bu hakkı kötüye kullanmış sayılacağı kabul edilerek, Anayasa ve yasaların öngördüğü güvenceden yararlandırılmamalıdır.

Somut olayda, davacı ile davalının akraba olduğu, aralarında hukuk davaları bulunduğu, genellikle davacı lehine sonuçlandığı, davalının Milli Eğitim Bakanlığına verdiği şikayet dilekçesinde, davacının aleyhine ağır ithamlarda bulunduğu, tanıkların bir kısmının beyanlarında da görgüye dayalı bilgileri olmayıp duyumları aktardıkları anlaşılmıştır. Davacı ile davalı arasındaki geçmişe dayalı husumet gözetildiğinde bu tanıkların beyanının diğer delillerle desteklenmemesi nedeniyle karara esas alınması usul ve yasaya uygun kabul edilemez.

Kaldı ki, davalı şikayetinde kendi haklarının korunmasına ilişkin bir talep ve beyanda bulunmamıştır. Şikayet dilekçesinde davacının kişiliğine açıkça saldırıda bulunulması, davacı hakkında idari soruşturma izni verilmemesi gözetildiğinde, davalının şikayet hakkının hukuka aykırı olarak kullandığı kabul edilerek uygun bir miktar tazminata hükmetmek gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1553, Karar No: 2016/8233, Tarih: 22.06.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/1553 E.  ,  2016/8233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 28/05/2013 gününde verilen dilekçe ile idari yargı kararının uygulanmaması nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, idari yargı kararının yerine getirilmemesinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, bozma ilamına uyulmasından sonra yapılan yargılamada, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, yargılamanın 17/11/2015 tarihli son oturumunda tefhim edilen hükmün ikinci bendinde " .. " karar verilmişken, aynı tarihte yazılan gerekçeli kararın hüküm fıkrasının ikinci bendinde ise " .. " karar verilmiştir. Kararın gerekçe kısmında ise; gerekçeli karar ile kısa karar çelişkisinin yazım hatasından kaynaklandığı açıklanmış, ancak bu durum kısa kararla gerekçeli karar arasındaki açık bir çelişkiyi ortadan kaldırmamıştır.

6100 sayılı HMK 298/2 maddesine göre gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

Mahkeme kararındaki bu çelişkinin; bozma nedeni oluşturacağı ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceği Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 10/04/1992 gün ve 7/4 sayılı kararı ile sabittir.

O halde, mahkemece yapılacak iş; önceki kısa kararla bağlı olmaksızın; kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden düzenlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir.

Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın açıklanan yönden BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalılar vekilinin öteki temyiz nedenlerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14652, Karar No: 2010/5871, Tarih: 29.04.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/14652 E.  ,  2010/5871 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Dava, finansal kiralama sözleşmesinden kaynaklanmakta olup finansal kiralama kanununun 31.maddesine göre mutlak ticari dava niteliğine göre uyuşmazlığın temyizen inceleme görevi Yargıtay 11.Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 29.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/360, Karar No: 2024/8591, Tarih: 10.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/360 E.  ,  2024/8591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/492 E., 2022/554 K.

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiin temyiz istemi, usul ve kanuna aykırı olan hükmün bozulması ve beraat kararı verilmesi, mahkeme aksi kanaatte ise lehine olan hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yayıncılar meslek birliğinin şikâyeti üzerine alınan arama kararlarına istinaden sanığın işlettiği fotokopi dükkanında 19.08.2014 tarihinde yapılan aramada raflarda dizili vaziyette 35 adet ciltli ve ciltsiz fotokopi ile 7 adet bandrolsüz kitap ile 10.10.2014 tarihinde yapılan aramada 4 adet kitap fotokopisi ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Ele geçirilen kitaplar hakkında düzenlenen bilirkişi raporlarının dosya arasında mevcut olduğu görülmüştür.

Sanık savunmalarında, suçlamaları kabul etmediğini, fotokopi yoluyla çoğaltılmış kitap satışı yapmadığını beyan etmiştir.

Birleşen 2022/59 esas sayılı dava dosyasında, ele geçirilen eserlere ilişkin hak sahipliğini ispatlamaya yarayan hukuken geçerli belgelerin yasal süresi içerisinde dosya arasına sunulduğu anlaşılmıştır.

Olay tutanakları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip Dairemizin bozma ilâmlarının gereği de yerine getirilmek suretiyle 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık ile müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 10.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6173, Karar No: 2020/883, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/6173 E.  ,  2020/883 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.