muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11161, Karar No: 2016/20820, Tarih: 26.09.2016

Yargıtay kararlarında Kanun’un 17. maddesine göre yapılacak tebligatlarda, tebliğ yapılan çalışanın “muhatabın daimi işçisi” olması gerektiğine önemle vurgu yapılmaktadır. Nitekim bir içtihatta “…daimi işçi ibaresi altında tebligat yapılan (H)’nin 160 bağımsız bölümden oluşan işhanında işçi olarak kooperatif tarafından çalıştırıldığı … anlaşılmış olup, böylece muhatabın işçisi olmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda duruşma davetiyesinin tebliği usulsüz olup …” (12. Hukuk Dairesi, 18.01.2002, 2001/22014, 2002/683). Yine bir başka kararda “sigortasız işçi çalıştırılabileceğinden bahisle adıgeçenin memur ve müstahdem kategorisinde kabulü mümkün görülmemiştir…” şeklinde içtihat edilmiştir (12. HD. 21.12.2004, 2004/22296, 26429). Kısacası Yargıtay kararlarında tebliğ yapılacak şahsın muhataba doğrudan bağlı çalışan daimi işçi olması gerektiği; bu bağlamda sigortalı çalışmanın da “daimi çalışma” anlamında şart koşulduğu görülmektedir.

Yargıtay başka bir kararında “…gösterilen adresin davalının çalıştığı işyeri adresi olduğu, tebligatı davalı adına alan şahsın, davalının daimi memur veya müstahdemi olmayıp, davalıyla aynı işyerinde birlikte çalışan diğer bir işçi olduğu anlaşılmaktadır. Muhatabın adresine çıkarılan tebligatın, arananın kolayca bulunması mümkün olmayan yerlerden ise, tebliğin yapılmasını o yeri idare eden veya muhatabın bulunduğu kısmın amiri temin etmesi, bunlar tarafından muhatabın derhal buldurulması veya tebliğin temini mümkün olmazsa tebliğin kendilerine yapılması icap eder (Teb. K. md. 18).” (Yargıtay 2. HD. 9.7.2012, 2012/1416, 19282). Gerçekten somut olay bu örneğe birebir uymaktadır. Davalının çalıştığı işyeri adresinde davalı bulunamamıştır. Bu adres, bir gazetenin yönetim merkezi gibi yüzlerce kişinin çalıştığı, arananın kolayca bulunması mümkün olmayan yerlerdendir. Bu durumda, tebliğin yapılmasını o yeri idare eden veya muhatabın bulunduğu kısmın amirinin gerçekleştirmesi; bunlar tarafından muhatabın derhal buldurulması veya tebliğin temini mümkün olmazsa tebliğin kendilerine yapılması gerekmektedir. Oysa uyuşmazlık konusu olayda bunlardan hiçbiri yerine getirilmeksizin tebliğ doğrudan “....” isimli çalışana yapılmıştır. Dolayısıyla yapılan tebligat, Kanunun 17. ve 18. maddesi hükümlerinden hiçbirine uygun değildir. Bu itibarla söz edilen tebligat, teslim ve bilgilendirme fonksiyonlarını (Muşul, Timuçin: Tebligat Hukuku, 5. Baskı, Ankara 2013, s. 43) yerine getirmemiştir. Cevap ve düzeltme hakkının kullanılmasına dair bir talebin de ancak usule uygun hukuken sonuç doğurmaya elverişli bir tebligat ile yapılması gereklidir.

Bu itibarla, sorumlu müdüre yapılan tebliğin usulsüz olması nedeniyle Basın Kanunu’nun 14. maddesine göre cevap ve düzeltme hakkının kullanılması talebinde bulunma için kanuni şartlar oluşmamıştır.

Açıklanan gerekçelerle, kanun yararına bozma talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle Sayın Çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/18306, Karar No: 2023/9878, Tarih: 09.11.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/18306 E.  ,  2023/9878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/129 E., 2016/403 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Beyşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2013 tarihli ve 2012/525 Esas, 2013/214 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 110 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 10 ...

hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2.Sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine Beyşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2016/129 Esas, 2016/403 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasıyla 6831 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, yangın çıkmasına sebebiyet veren eylemi diğer sanık ...'ün gerçekleştirdiğine, sanığın taksirli eylemi dahi bulunmadığına, suçun unsurlarının değerlendirilmediğine, gerçek zararın hesaplanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.15.07.2012 tarihinde ihbar üzerine yapılan incelemede, ... Şirketine ait iş makinasının elektrik hattı güzergahında temizlik yaptığı sırada taşların sürtünmesi ile çıkan kıvılcımın örtü yangına neden olduğu , orman ağaçlarının zarar görmediği tespit edilmiştir.

2.Sanık soruşturma aşamasında, şantiye şefi olarak çalıştığını, yangın ihbarının gelmesi üzerine olay yerine gittiğini ifade etmiştir. Kovuşturma aşamasındaki savunmasında olayın yol çalışması sırasında meydana gelen hata ile oluştuğunu beyan etmiştir.

3.Yangın sicil fişi ve hasarat raporu dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

2.Sanık soruşturma aşamasında, şantiye şefi olarak çalıştığını, yangın ihbarının gelmesi üzerine olay yerine gittiğini ifade etmiştir. Kovuşturma aşamasındaki savunmasında olayın yol çalışması sırasında meydana gelen hata ile oluştuğunu beyan etmiştir.

3.Yangın sicil fişi ve hasarat raporu dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanığın şantiye şefi olarak çalıştığı şirkete ait iş makinası tarafından yapılan yol çalışması sırasında taşların sürtünmesi ile çıkan kıvılcım ateşi ile 2.000 m2 lik alanda örtü yangını meydana gelmesi şeklinde gerçekleşen olayda, meydana gelen neticenin sanık tarafından öngörülmediği gibi öngörülebilir nitelikte de olmaması nedeniyle unsurları bakımından oluşmayan suçtan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yerinde görülmeyen gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Beyşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2016/129 Esas, 2016/403 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9804, Karar No: 2013/6072, Tarih: 10.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/9804 E.  ,  2013/6072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 214 ada 9 parsel sayılı 2993,93 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydına, paylaşmaya, bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı hazine, taşınmazın taşlık, kayalık vasfında olup devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, edinme koşullarının gerçekleşmediğini öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, dava konusu taşınmazın davalı tarafın tutunduğu ve tespite esas alınan 30.01.1941 tarih 9 sayılı sicilden gelen 6.6.1996 tarih 1 sayılı tapu kaydının kapsamında kaldığının belirlenmiş olmasına göre davacı Hazine’nin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Ne var ki; çekişmeli taşınmazın Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu’nun 24.01.2008 tarih ve 3734 sayılı Kararı ile “1. Derece Arkeolojik Sit Alanı” olarak koruma altına alınmış alan içinde kaldığı dosya içeriğiyle belirlendiğinden bu hususun tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesi gerekirken yasal düzenlemelere aykırı olarak bu konunun gözardı edilmiş olması isabetsiz ise de; yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, kararın hüküm bölümünün 1. bendindeki “tesciline” sözcüğünden sonra gelmek üzere “1. Derece Arkeolojik Sit Alanı içinde kalmaktadır.” sözlerinin yazılıp eklenmesine hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından ve Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 10.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1553, Karar No: 2012/8813, Tarih: 24.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/1553 E.  ,  2012/8813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Mersin 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/05/2010 tarih ve 2008/289-2010/238 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ile yaptığı sözleşme uyarınca davalıya ait Kardeşler Teknik Soğutma Ticaret unvanlı iş yerinin mevcut malları, kullanım hakkına sahip olduğu servislikleri ve... ait 33 VK 614 plaka sayılı aracın 10.000 TL bedelle devredileceğinin taahhüt edildiğini, 5.000 TL’nin nakit ödendiğini, bakiye 5.000 TL’nin ise 5 adet 1.000’er TL’lik çek ile davalının yetkilendirdiği ...’a ödendiğini, ancak, davalının devir borcunu yerine getirmediğini, sözleşme gereği çekmiş oldukları ihtarname ile sözleşmeyi feshettiklerini ileri sürerek, 7.500,00 TL’nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşme uyarınca işyerinin tüm ekipmanları ile davacıya teslim edildiğini, davacının işyerinin vergi kaydını, aracın trafik tescilden devrini ve sözleşme konusu telefonun devir işlemlerini yerine getirmediğini, davacının aracı teslim aldıktan sonra haricen ... isimli bir şahsa sattığını, davacının işyerinde de fiilen çalışmaya başladığını, işyeri, araç ve telefonu resmi olarak devralınmadığı için mali yükümlülükleri müvekkile ait olacağından davacının devir konusunda uyarıldığını, müvekkilinin sözleşme uyarınca devir konusundaki edimlerini yerine getirmediği iddialarının yerinde olmadığını, davacının devir alma konusunda kendi edimini yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının, davalının devir taahhüdünü yerine getirmediği gerekçesiyle işbu davayı açtığı, davacının böyle bir davayı açabilmesi için BK’nun 106. maddesi gereğince davalı tarafın sözleşme gereğince devir edimini yerine getirmesini istemesi ve karşı tarafı temerrüde düşüren bir ihtarname çekmesi gerektiği, davacının çekmiş olduğu ihtarnamenin yasada belirtilen ihtarname olmadığı, davalı taraf temerrüde düşürülmeden böyle bir dava açılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33149, Karar No: 2015/21048, Tarih: 19.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/33149 E.  ,  2015/21048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılan ... Encümeninin 26/05/2011 tarih ve 572 no'lu kararı doğrultusunda; ... köyünde İski İçme Suyu Havzaları Yönetmeliği, İmar Kanunu gibi mevzuata aykırı olarak sanık ... tarafından inşaa edildiği tespit olunan ruhsatsız yapının yıkımı için olay yerine giden Belediye zabıta amiri-mağdur ... ile Belediye ekibinin, getirilen iş makinasıyla "yıkım işlerine" başlamasıyla birlikte çıkan kargaşa sırasında tüm sanıkların fikir eylem birliği içinde hareket edip, yapıyı yıktırmamak için iş makinası önüne geçmeleri böylece yıkım ekibinin görevini icra etmesini engellemeleri ve taşlar atarak iş makinasının camlarını, farlarını kırmaları eylemlerinin "nitelikli mala zarar verme", "görevi yaptırmamak için direnme" suçlarını oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi amacına yönelik olarak; ... İlçe Jandarma Komutanlığı tarafından düzenlenen 06/06/2011 tarihli "olay tutanağı" içeriği ve dosyada yer alan iş makinasının durumunu gösterir fotoğraflar nazara alınarak, yıkım işlemi başlamadan evvel olay mahallinde tertibat alan jandarma, komando bölüğü, trafik timinde bulunan ve olayın başlangıç-gelişimi hakkında bilgisi olan bir kaç görevlinin ve yıkım yerine bir ekip halinde giden Belediye görevlilerinin ve özellikle iş makinası operatörünün kimliklerinin belirlenerek mümkünse sanıklarında bulunduğu duruşmada usulünce tanık olarak dinlenmeleri, sanıkların iş makinasına taş atan kişilerden olup olmadıklarının tespitine çalışılması, katılan vekilinin temyiz dilekçesine eklediği CD'nin izlenip bu konudaki delillerin ortaya konulması, mağdur ...'ün 29/07/2011 tarihli savcılık ifadesi ile kovuşturma aşamasında 11/10/2011 ve 16/11/2011 tarihli duruşmalardaki beyanları arasında oluşan çelişkinin giderilmeye çalışılması, özellikle sanık ... ile ihtiyar heyeti azası olduğu söylenen sanık ...'in iddia olunan suçlara katılımlarının mahiyetinin araştırılması, hangi delillere neden değer verilip verilmediğinin karar yerinde denetime olanak verecek biçimde gösterilmesi, toplanan deliller birlikte ortaya konulup, tartışılıp değerlendirilerek varılacak sonuca göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturmayla ve gerekçesiz olarak yazılı şekilde kararlar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Belediye vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/02/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1240, Karar No: 2008/3081, Tarih: 08.05.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/1240 E.  ,  2008/3081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalı ... ile davalı-k.davacı ...,... Deri Üretim Dış.Tic.Ltd.Şti. arasındaki davadan dolayı Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 23.05.2006 gün ve 2005/167-2006/342 sayılı hükmü bozan Dairemizin 12.11.2007 gün ve 2006/7102-2007/7106 sayılı ilamı aleyhinde davalı-k.davacı ... Deri Üretim Dış.Tic.Ltd.Şti vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 170,00 YTL para cezasının karar düzeltme isteyen davalı-k.davacı Gazanfer Tamer Tanca Deri Üretim Dış. Tic. Ltd. Şti’ne yükletilmesine, 08.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/18088, Karar No: 2013/21434, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/18088 E.  ,  2013/21434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davalı Kurumdan, 0341408199 ... No'lu davacı ...'e 01.05.2007 tarihinden itibaren 23.basamaktan bağlanan yaşlılık aylığının geçmişe yönelik olarak yeniden hesaplanarak aylık miktarında herhangi bir değişiklik yapılıp yapılmadığı ve biriken aylık farklarına dair herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığı sorularak yapılmış ise yeniden hesap ve ödeme tarihleri sorularak alınacak yanıt ve belgeler dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3326, Karar No: 2007/3377, Tarih: 28.09.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3326 E.  ,  2007/3377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İcra Mahkemesi

Yedieminlik görevini suistimal suçundan sanık ... hakkında açılan davanın iddianame ile açılması gerekirken dilekçe ile dava açılması mümkün olmadığından gereğinin takdir ve ifası için dosyanın C.Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiş; hüküm yasal süresi içerisinde sanık vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığı tarafından dosya daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesine göre "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir. "hükmü karşısında mahkemece verilen karar niteliği gereği durma kararı olup, anılan madde uyarınca itiraza tabi bulunduğundan, İİK'nun 353/2. maddesi yollamasıyla CMK'nun 271. maddesi uyarınca itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 28.9.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19489, Karar No: 2015/15871, Tarih: 15.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/19489 E.  ,  2015/15871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EĞİRDİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/06/2014

NUMARASI : 2012/354-2014/254

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı kurumun davacı tarafa verdiği elektrik hizmeti karşılık aldığı elektrik bedeline ilaveten faturaya yansıttığı "kayıp-kaçak bedeli, iletim bedeli, perakende satış hizmet bedeli, PSH sayaç okuma bedeli adı altında yersiz tahsil edilen bedelin istirdadını talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; kayıp-kaçak bedellerinin kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve kanunun temel amaçlarına uygun şekilde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından belirlendiği, bu bedellerin belirlenmesi için alınan kurul kararının Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayacağı, dağıtım şirketlerinin kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacakları gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davalı dağıtım şirketinin, abonelerinden kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli isteyip isteyemeceğine ilişkindir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu, kanunla verilen yetkiye dayanarak; 11/08/2002 gün ve 24843 sayılı Resmî Gazetede; “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”, “Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ” ve “Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği”ni yayımlamış, sonrasında ise yönetmeliklerin uygulanması için çıkardığı kurul kararları, tebliğ ve ikincil mevzuat uyarınca lisans sahibi şirketler elektriği kullananlardan davaya konu edilen bedelleri tahsil etmişlerdir.

Ancak, yukarıda açıklanan mevzuatın dayanağı olan 4628 ve 6446 sayılı Kanunlarda, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir tarife ve fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.