muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/4304, Karar No: 2008/5021, Tarih: 10.07.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/4304 E.  ,  2008/5021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 129 ada 2 ve 5 parsel sayılı 16101,71 ve 13.105,81 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan, 129 ada 2 sayılı parsel kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Asim Tüzen mirasçıları, 5 sayılı parsel ise ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazların taşlık, kayalık ve hali arazi olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; 129 ada 5 parsele yönelik davanın reddine bu parselin tespit gibi tesciline, 129 ada 2 parsele yönelik davanın kısmen kabul kısmen reddine taşınmazın fen bilirkişisinin rapor ve krokisinde (b) harfi ile gösterilen 5849,23 metrekarelik kısmının Hazine adına, (a) harfi ile gösterilen 10252.48 metrekarelik kısmının tespit gibi 1/8'er hisse ..., ... adına, 1/54'er hisse ..., ...,..., ..., ..., Gülseren Karakoyun ve ... adlarına olmak üzere tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı Hazinenin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, kadastro hakimi doğru, açık infazda tereddüt yaratmayacak şekilde taşınmazın kim ya da kimler adına tescil edildiğini belirterek sicil oluşturmakla yükümlü olduğu halde dava konusu 129 ada 2 sayılı parselin (a) harfi ile gösterilen bölümü hakkında pay ve payda eşit olmayacak şekilde hüküm kurulması isabetsiz ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın hüküm kısmının 2.bendinin 7.satırında "..." sözcüğünden sonraki kelimeler ile 8, 9, 10.cu satırları hükümden çıkartılarak yerine 7.satırdaki .... sözcüğünden sonra "ile 1/8 hissesinin .... mirasçıları adlarına veraset ilamındaki payları oranında tesciline" sözcüklerinin eklenmesine hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 10.7.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17717, Karar No: 2015/14883, Tarih: 17.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17717 E.  ,  2015/14883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2014

NUMARASI : 2013/300-2014/275

Davacılar Z.. S.. ve diğeri vekili Avukat T.. Ç..tarafından, davalı K.. A.. aleyhine 14/05/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalının kişilik haklarına saldırıda bulunmasından dolayı uğradıkları manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalı, davacıların B..Ş..'de çalıştıklarını, kendisinin de şirketin ortaklarından biri olduğunu, şirketin borç batağında olması nedeniyle kayyım atandığını, olay günü davacıları şirketin aracında görünce özel işleri için mi şirketin işleri için mi kullandıklarını sorduğunu, davacı Z.. hakaret ederek cevap verdiğini bunun üzerine “...” dediğini, şirket yönetimindeki usulsüzlükler nedeni ile yönetimi kast ederek bunları söylediğini davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile her bir davacı yararına.. TL manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davalının davacılara yönelik “.. ” şeklindeki sözleri nedeni ile yargılanıp cezalandırıldığı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, maddi anlamda kesin hüküm teşkil eder nitelikte bir hüküm olmadığından hukuk yargıcı yönünden ortada bağlayıcı nitelikte bir ceza mahkemesi kararı bulunmamaktadır.

A.. 22 Nisan 2013 tarihli 48876/08 başvuru nolu kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan «bilgi» ya da «düşünceler» için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, «demokratik toplumun» onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğini,...” ifade etmektedir.

Somut olaya gelince, davalının ortağı olduğu şirketin borçlarından dolayı yönetimin kayyıma devredilmiş olması nedeniyle olay günü şirketin aracında gördüğü davacılara yönelik özel işlerinde şirketin aracını kullandıkları düşüncesiyle sarf ettiği sözlerin yukarıda değinildiği gibi hoşa gitmeyen, sarsıcı hatta rahatsız edici olanları dahi A.. S..10. maddesi, Anayasa'nın 26. maddesi uyarınca ifade ve düşünce özgürlüğü kapsamında korunması gerektiği, kişisel değer yargısı niteliğindeki beyanların eleştiri sınırlarında kaldığının kabulü ile istemin tümden reddi yerine kısmen kabulü doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3830, Karar No: 2009/4806, Tarih: 27.04.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/3830 E.  ,  2009/4806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞİŞLİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2006

Taraflar arasındaki davadan dolayı Şişli 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 26.12.2007  gün ve 296-583  sayılı  hükmün onanmasına  ilişkin olan 28.1.2009  gün ve  12588-975  sayılı kararın düzeltilmesi süresinde  davacı Hazine vekili  tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, Vakıflar Bölge Müdürlüğünün açmış olduğu davanın kabulüne mütedair yerel mahkeme kararının davalı Hazine ve Kayyım tarafından temyizi üzerine Dairece onandığı görülmektedir.

Vakıflar Bölge Müdürlüğünün açtığı davada husumet kendisine tevcih edilen Hazine eldeki dava ile birleştirilen davasında kayyım aleyhine dava açarak taşınmazın sicil kaydının Hazine adına tescilini istediğine göre taşınmazın mülkiyeti konusunda muaraza yaratması karşısında yargılama gideri ve vekalet ücretinden dolayı sorumlu tutulması gerekeceğinde kuşku yoktur. Esasen mahkemece de bu husus gözetilerek Hazinenin bu giderlerden sorumlu tutulmuş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

O halde Hazine’nin, karar düzeltme dilekçesinde belirtilen nedenler HUMK 440 maddesinde öngörülen dört halden hiç birisine uygun düşmediğinden karar düzeltme isteminin reddine.

Kayyımın karar düzeltme istemine gelince, 3561 Sayılı Yasa gereğince atanan kayyımın yasal hasım olduğu sabittir. Buna göre avukatlık ücreti ve yargılama giderlerinden kayyımın sorumlu tutulamayacağı tartışmasızdır.

Öyleyse, yargılama giderleri ve avukatlık ücretinden sadece Hazine’nin sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, Hazine ile birlikte kayyımın sorumlu tutulması isabetsizdir.

Anılan bu husus karar düzeltme isteği üzerine bu defa yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından kayyımın karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairenin 28.01.2009 tarih ve 2008/12588 E., 2009/975 K. sayılı onama kararının bu yöne hasren ortadan kaldırılmasına, yerel mahkemenin 26.12.2006 tarih ve 2004/296 E., 2006/583 K. sayılı kararının HUMK 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,27.04.2009 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5397, Karar No: 2019/2962, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5397 E.  ,  2019/2962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20634, Karar No: 2013/24267, Tarih: 30.10.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/20634 E.  ,  2013/24267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çifteler Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :25.06.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; kusur belirlemesi, davacı kadın lehine hükmedilen tazminatlar, nafakalar ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tedbir ve yoksulluk nafakasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda, güven sarsıcı davranışlarda bulunan davacı kadın ile fiilen ayrıldıklarında "evlendiğinde duldu" diye mesaj atan babasının, davacıya küfür etmesine tepki göstermeyen davalı koca eşit kusurludur. Hal böyleyken kusurun ağırlığının davalı kocada olduğunun kabulüyle koşulları oluşmadığı halde davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi gereğince maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.

3-Davacı kadın, dava konusu ziynetlerin evi terk ederken zorla elinden alındığını, götürmesine engel olunduğunu ya da evde kaldığını ispat yükü altındadır. Davacı kadın altınların elinden alındığını ve evde kaldığını ispat edemediği gibi dinlenen davalı tanıkları takılarını takarak evden ayrıldığını beyan etmişler, davacı tanıkları ise davacı kadından duyumlarını aktarmışlardır. Gerçekleşen bu duruma göre ispat edilemeyen dava konusu ziynetler yönünden davanın reddi yerine kabulü bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve ziynet alacağı yönünden BOZULMASINA, tedbir ve yoksulluk nafakasına yönelik temyiz itirazlarının ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.30.10.2013(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/10859, Karar No: 2018/4626, Tarih: 04.04.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/10859 E.  ,  2018/4626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suça sürüklenen çocuklar hakkında alınan sosyal inceleme raporları incelendiğinde ailelerinin ve kendilerinin geçinemediği, eğitim ve kömür yardımları gibi ayni veya nakdi yardımlar aldıkları, hükmedilen adli para cezalarını ödeyecek durumlarının olmadığı, ceza hukukunun amaçlarından birisinin suçluların ıslahı ve rehabilitasyonu yolu ile topluma kazandırılmalarını sağlamak ve suç işlenmesini önlemek olduğu, verilen cezaların paraya veya tedbire çevrilmesi ya da ertelenmesi suretiyle suça sürüklenen çocukların kişiliklerine uygun hale getirilmesi gerektiği, mahkemenin bu hususta takdir hakkı olduğu ve dosyadaki bilgi ve belgeler ile birlikte değerlendirilmesi gerektiği, somut olayda ekonomik durumları para cezasını ödemeye uygun olmayan, işsiz ve gelirsiz suça sürüklenen çocuklar hakkında para cezasının aleyhe sonuçlar doğuracağı, koşulları eğitim veya çalışma tedbirine uygun ve kendilerine daha önce eğitim seçenek yaptırımı verilmemiş çocuklar hakkında neden para cezası tercih edildiği gerekçelendirilmeden hüküm kurulması,

2)Suça sürüklenen çocuklar hakkında tanzim edilen adli tıp raporu için takdir edilen 75,00 TL ücretin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3. maddesine ve Çocuk Haklarına Dair Sözleşmeye göre kendisinden tahsil edilemeyeceği, bu miktar düşüldükten sonra geriye kalan miktardan suça sürüklenen çocukların payına düşen 10,60 TL yargılama giderinin ise 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen 20,00 TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16194, Karar No: 2015/25561, Tarih: 16.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/16194 E.  ,  2015/25561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılardan...Müh. ve İnş. Ltd. Şti. ve ... Enerji Üretim A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı...Müh. Ve İnş. Ltd. Şti.’nin ve ... Enerji Üretim A.Ş.’nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiği ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar, davacının taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunup bulunmadığı konusunda toplanmaktadır.

Somut olayda, mahkemece dosyaya sunulan ingilizce sözleşme tercüme ettirilerek dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirilip ... Enerji Üretim A.Ş.’nin ihale makamı mı yoksa asıl işveren mi olduğunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Ayrıca, ıslah dilekçesinin davalılara tebliğ edildiğine dair tebligat parçasına dosya içinde rastlanmamıştır. Islah dilekçesinin 6100 sayılı HMK’nın 177. maddesine göre davalılara tebliğ edilmeden karar verilmesinin davalıların savunma ve hukukî dinlenilme haklarının ihlali niteliğinde olduğunun gözetilmemesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılar ... Enerji Üretim A.Ş. ile...Müh. Ve İnş. Ltd. Şti.’ne iadesine, 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4442, Karar No: 2022/9816, Tarih: 06.12.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/4442 E.  ,  2022/9816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı ... vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında,; ... İli ...bağlı...Köyü çalışma alanında bulunan 117 ada 21 parsel sayılı 1.625,26 metrekare yüzölçümlü taşınmaz, 3402 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak, bahçe vasfıyla davalı adına tespit edilmiştir.

Davacı ... vekili, dava dilekçesi ile; taşınmazın kadastro tespit işleminin yanlış olduğunu ve davalı lehine zilyetlik şartları oluşmadığını ileri sürerek hatalı kadastro tespitinin iptalini ve taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hükmün davacı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince Hazinenin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, bu kez davacı ... vekilince ... Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmişse de eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulmuştur. Şöyle ki; mahkemece yapılan ilk keşif sonucu düzenlenen 13.07.2017 tarihli orman bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın eğiminin %18-20 arası olup yer yer değiştiği, alan üzerinde ise %2 olduğu, toprak yapısı incelendiğinde kumlu-tınlı-killi ve geçirgen bir yapıda olup, toprağın işlenmesi durumunda erozyona maruz kalacağından dolayı orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdığı, 1955 hava fotoğrafında parselde münferit halde yapraklı türlerin olduğu ve dere vejetasyonunda kaldığının bariz şekilde görüldüğü, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece bu rapora itibar edilerek taşınmazın orman vasfı ile tesciline karar verilmesi ve davalı tarafça kararın istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince alınan 25.12.2018 tarihli ek orman bilirkişi raporunda; taşınmazın 1955-1975-2002 yıllarına ait hava fotoğrafında ekili dikili alana rastladığı ağaçların mevcut olduğu parsel sınırlarının oluştuğu, 1958 tarihli memleket haritasında orman sayılmayan,1986 ve 2005 tarihli memleket haritasına göre ise orman sayılan yerlerden olduğu belirtildikten sonra evveliyatı orman sayılmayan bu yerin 6831 sayılı Kanun uyarınca ağaçlık alanlar barındırması nedeni ile orman sayılan yerlerden olduğu ifade edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ilişkin hava fotoğraflarında inceleme yapılmadığı eksik inceleme ile karar verildiği gerekçesi ile hüküm kaldırılmış ve yeniden mahkemesine gönderilmiştir.

Mahkemece 12.09.2019 tarihinde yeniden keşif yapılmış 04.11.2019 tarihli orman ve jeodezi bilirkişilerince düzenlenen raporda ise; dava konusu taşınmazın eğiminin %15-20 arasında olduğu, kuru dere içerisinde bulunduğu, 1958-1986-2005 tarihli memleket haritalarında açık alanda ve dere içerisinde olduğu, 1955-1975-2002 tarihli hava fotoğraflarında ise taşınmazda ekili dikili alan olduğu kullanım bulunduğu parsel sınırlarının oluştuğu imar ihyanın oluştuğu bildirilmiş ve taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ifade edilmiş ve mahkemece bu rapora itibar edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporları arasında açık çelişkiler bulunduğu halde mahkemece bu çelişkiler giderilmeye çalışılmamış, ne sebeple son bilirkişi raporuna üstünlük tanındığı açıklanmamış, memleket haritalarına göre taşınmazın içinden dere geçtiği sabit olup orman bilirkişi raporunda da taşınmazın dere vejetasyonunda kaldığı bildirilmiş olmasına rağmen taşınmazın dere yatağından kazanılan yerlerden olup olmadığı hususunda jeolog bilirkişiden ayrıntılı rapor alınmamıştır. Her ne kadar ilk keşifte jeolog bilirkişi bulunmuş ve ziraat bilirkişileri ile mahkemeye müşterek rapor sunarak taşınmazın dere yatağında kalmadığını yazmışlarsa da, orman bilirkişi raporlarında yazan bilgiler ile bu ifade çeliştiği halde çelişki üzerinde durulmamış ve jeolog bilirkişiden ayrıntılı rapor alınmamıştır.

Ayrıca hükme esas alınan orman ve jeodezi bilirkişi raporunda taşınmazın en eski tarihli hava fotoğrafındaki koyuluğun taşınmazın üzerinde bulunan ağaç ve ağaçcıklardan kaynaklandığı belirtilmişse de bu ağaçların cinsi, orman ağacı olup olmadıkları üzerinde durulmamıştır.

Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için Mahkemece, öncelikle çekişmeli taşınmazın tapulama çalışmaları sırasında hangi nedenle tescil harici bırakıldığı Kadastro Müdürlüğünden sorulup saptanmalı; sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile üç ziraat mühendisi, orman mühendisi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi, jeolog bilirkişisi ile fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı ve bu keşifte dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazın öncesinin ne olduğu, kim veya kimler tarafından, hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldığı, evvelinde dere yatağı veya imar-ihya gerektiren yerlerden olup olmadığı, imar-ihyaya konu edilip edilmediği ve edilmiş ise imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, mahalli bilirkişi ve tanık beyanları arasında oluşacak çelişkilerin gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmesine çalışılmalı; orman ve jeodezi- fotogrametri mühendisi bilirkişilerinden, dosya kapsamında bulunan hava fotoğrafları üzerinde stereoskop aleti ile inceleme yaptırılmak suretiyle, taşınmazın sınırlarını ve niteliğini, evveliyatı itibari ile dere yatağı veya imar ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadığını, imar ihyaya muhtaç yerlerden olması halinde hangi tarihte imar ihyaya başlandığı ve tamamlandığını, taşınmazın ekonomik amacına uygun olarak hangi tarihten beri hangi tasarruflarla zilyet edildiğini, üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıcını, şeklini ve süresini, ağaçların cinsinin ne olduğu, hangi tarih itibariyle yaşının tespit edildiği açıkça belirtir ve önceki bilirkişi raporlarında yazan bilgilerin tartışıldığı ayrıntılı rapor düzenlettirilmeli, bilirkişiden dava konusu taşınmazın konumunun hava ve uydu fotoğrafları üzerinde gösterilmesi ve yukarıda değinilen çelişkilerin üzerinde önemle durulması istenilmeli; ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan, taşınmazın toprak yapısını ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü, taşınmazın evveliyatı itibari ile imar ihyaya muhtaç yerlerden olması halinde imar-ihyaya konu olmaya başladığı ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir, komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarını içerir, somut verilere ve bilimsel esaslara dayanan ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı ve rapor içeriğinde taşınmazların üzerinde bulunan ağaçların (bağların) cins, yaş ve dağılımlarının belirtilmesi istenilmeli; fen bilirkişisinden ise, keşfi izlemeye ve bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye elverişli ayrıntılı harita ve rapor düzenlemesi istenilmeli;jeolog bilirkişiden ise çekişmeli taşınmazın dere yatağında kalıp kalmadığı, derenin aktif dere yatağı olup olmadığı, yatak değiştirip değiştirmediği, aktif olma özelliğini kaybetmiş ise tam olarak hangi tarihte