muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1577, Karar No: 2013/145, Tarih: 16.04.2013

Yerel mahkemece haksız tahrik teşkil ettiği kabul edilen eylemin, katılanın sanığa sinkaflı sözlerle hakaret etmesinden ibaret olduğu ve dosya içeriği ile de uyumlu olan bu kabulde Özel Daire ile yerel mahkeme arasında herhangi bir uyuşmazlığın bulunmadığı,

Araç içerisinde gerçekleşen olayı gören ve duyan tanık bulunmadığı, mahkemece dinlenilen tanıkların olay anına ilişkin değil, olay öncesi ve sonrası yaşananlara ilişkin anlatımlarda bulundukları,

Katılanın aşamalarda özetle; polis memuru olduğunu, sanık Ömer 'i yaklaşık bir yıldır tanıdığını, arkadaş olduklarını, olay tarihinden yaklaşık bir ay kadar önce sanığın kendisine "abi sen benim her türlü sırrımı biliyorsun, sen bana neden sırrını söylemiyorsun, sen Ebru’yu götürüyorsun niye söylemiyorsun, sen benle kanka olamadın" dediğini, Ebru'nun eşinin kuaförü olduğunu, Ömer'e kızıp eğer böyle düşünüyorsan benden uzak dur dediğini ve bu olaydan sonra sanıkla olan muhabbetini kestiğini, olay günü evinin balkonunda Süleyman ile birlikte oturdukları sırada sanığın telefonla arayıp nerede olduğunu sorduğunu ve konuşmak istediğini söylediğini, bir müddet sonra da aracıyla evin önüne geldiğini, aşağıya indiğinde ismini Teo olarak bildiği kişinin de sanığın yanında olduğunu gördüğünü, sanık ile birlikte arabaya bindiğini, Teo isimli kişinin arabaya bindiğini fark etmediğini,  bir müddet gittikten sonra yolda sanığın sol belinden çıkardığı bıçağı direk  kendisine doğru salladığını, bıçağın beline geldiğini, eliyle bıçağı tutmak istediğinde, elinin kesildiğini, bu sırada arka koltukta oturan birisinin kafasına sert bir cisimle vurduğunu, geriye dönüp baktığında kendisine vuranın Teo isimli çocuk olduğunu, bu sırada sanığında karnının sağ tarafından  kendisini bıçakladığını, can havliyle arabanın kapısını açıp yaralı biçimde kaçmaya başladığını, sanığın bir müddet arkasından gelirken "senin sülalene nam yapacağım, seni madalya yapacağım, seni öldüreceğim" diye bağırdığını, ara bir sokağa girip önce Ali’yi aradığını, ona ulaşamayınca da Süleyman’ı aradığını, "ben bıçaklandım yetişin ben ölüyorum" dediğini, onların da gelip kendisini asri mezarlığın yanından aldıklarını, devlet hastanesine götürdüklerini, olay anında kendisinde bıçak olmadığını anlattığı,

Sanığın; polis memuru katılan ile bir yıldan beri tanışıp samimi arkadaş olduklarını, katılanın kendisinin de tanıdığı Ebru isimli bayan kuaförü ile ilişkisinin olduğunu, katılanın bu ilişkinin öğrenilmesinden korktuğunu, bu nedenle de etrafa Ebru ile kendisinin birlikte olduğu lafını yaydığını, bir müddet buna razı göründüğünü, daha sonra kullanıldığını düşününce katılana "beni bu işlere karıştırma, herkes kendi bacağından  asılsın" dediğini, bu yüzden katılan ile arasının açıldığını ve küstüklerini, olay günü evinde alkol aldığı sırada Seyati'nin yanına gelerek Ebru'nun kardeşiyle kavga ettiğini, daha sonra da kendisini gören katılanın “Ömer'i sinkaf edeceğim az kaldı ona yapacağımı biliyorum" dediğini anlattığını, bunun üzerine katılanı telefonla arayıp "abi nerdesin görüşelim" dediğini, böylelikle Seyati ile birlikte katılanın bulunduğu yere geldiğini, katılanın kolundan tutup “S… git lan buradan, senin burada işin yok, benim derdim Ömer'le"  diyerek Seyati’yi olay yerinden kovduğunu,  sanıkla birlikte araca bindiklerini,  evlerinin  üst tarafında  her zaman içtikleri  yere   gittiklerini, katılanın yolda kendisine sinkaflı sözlerle hakaret ettiğini, karşılıklı küfürleştiklerini, aracı durdurduğunu, katılanın belinden bir ekmek bıçağı çıkartıp kendisine savurmaya başladığını, bıçağı tutmak isterken sol kol bileğinin kesildiğini, katılanla boğuşmaya başladıklarını, bu esnada Adem'in elindeki bıçağın onun sol karın boşluğuna isabet ettiğini, araçtan inerek kaçtığını, katılanın bir müddet kendisini takip ettiğini, yakında bulunan babasının evine giderek kendisini hastaneye götürmesini istediğini, asıl bıçaklananın kendisi olduğunu savunduğu,

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK’nun "Haksız Tahrik" başlıklı 29. maddesinde yer alan; “Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir” şeklindeki düzenleme ile kişiye haksız fiilin etkisi altında işlediği suçtan ötürü verilecek cezadan belli bir oranda indirim yapılması öngörülmüştür.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik, failin haksız bir tahrikin yarattığı hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında hareket ederek bir suç işlemesini ifade eder. Bu halde fail, haksız tahrikin doğurduğu öfke veya elemin etkisi altında, suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısında yarattığı karışıklığın sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik, failin haksız bir tahrikin yarattığı hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında hareket ederek bir suç işlemesini ifade eder. Bu halde fail, haksız tahrikin doğurduğu öfke veya elemin etkisi altında, suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısında yarattığı karışıklığın sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir.

Öğretide yer alan görüşlere göre de; kişinin haksız bir fiilin kendisinde meydana getirdiği hiddetin etkisi altında bir suç işlemesi halinde kusur yeteneğindeki azalmayı ifade eden haksız tahrik, bu yönüyle, kusurun irade unsuru üzerinde etkili olan olumsuz bir nedendir. Başka bir deyişle, bu halde failin iradesi üzerinde bir zayıflama meydana gelmekte ve böylece, haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddetin etkisi altındaki kişinin suç işlemekten kendisini alıkoyma yeteneği, önemli ölçüde zayıflamış bulunmaktadır.

Haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil olmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden fiil, mağdurdan sadır olmalıdır.

Yerleşmiş yargısal kararlarda kabul edildiği üzere, gerek fail, gerekse mağdurun karşılıklı haksız davranışlarda bulunması halinde, tahrik uygulamasında kural olarak, haksız bir eylem ile mağduru tahrik eden fail, karşılaştığı tepkiden dolayı tahrik altında kaldığını ileri süremez. Ancak maruz kaldığı tepki, kendi gerçekleştirdiği eylemle karşılaştırıldığında aşırı bir hal almışsa, başka bir deyişle tepkide açık bir oransızlık varsa, bu tepkinin artık başlı başına haksız bir nitelik alması nedeniyle fail bakımından haksız tahrik oluşturduğu kabul edilmelidir.

Karşılıklı tahrik oluşturan eylemlerin varlığı halinde, fail ve mağdurun yekdiğeri yönünden tahrik oluşturan bu haksız davranışları birbirlerine oranla değerlendirilmeli, öncelik-sonralık durumları ile birbirlerine etki-tepki biçiminde gelişip gelişmediği göz önünde tutulmalı, ulaştıkları boyutlar, vahamet düzeyleri, etkileri ve dereceleri gibi hususlar dikkate alınmalı, buna göre; etki-tepki arasında denge bulunup bulunmadığı gözetilerek, failin başlangıçtaki haksız davranışına gösterilen tepkide aşırılık ve açık bir oransızlık saptanması halinde, failin haksız tahrik hükümlerinden yararlandırılması yoluna gidilmelidir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu ile Ceza Dairelerinin duraksamasız uygulamalarına göre; failin, ilk haksız hareketin mağdurdan veya maktulden kaynaklandığına ilişkin savunmasının aksinin ispatlanamaması durumunda, “şüpheden sanık yararlanır” ilkesi uyarınca sanık yararına haksız tahrik hükümleri uygulanmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu ile Ceza Dairelerinin duraksamasız uygulamalarına göre; failin, ilk haksız hareketin mağdurdan veya maktulden kaynaklandığına ilişkin savunmasının aksinin ispatlanamaması durumunda, “şüpheden sanık yararlanır” ilkesi uyarınca sanık yararına haksız tahrik hükümleri uygulanmaktadır.

5237 sayılı Kanunda, 765 sayılı TCK'nda yer alan ağır tahrik-hafif tahrik ayırımına son verilmiş ve tahriki oluşturan fiilin, somut olayın özelliklerine göre hakim tarafından değerlendirilmesi yapılıp, sanığın iradesine olan etkisi gözönüne alınarak maddede gösterilen iki sınır arasında belirlenen oranda indirim yapılması şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiştir.

Tahrik nedeniyle yapılacak indirim oranı belirlenirken haksız hareketin işleniş şekli, niteliği, yeri, zamanı, yöresel şartlar ve tahrik eden ile edilenin durumları göz önüne alınıp değerlendirilmeli, eğer haksız hareket bu özellikleri itibariyle yoğun ve önemli boyutlara ulaşmışsa ancak bu takdirde haksız tahrikin ağır ve şiddetli olduğu kabul edilmelidir.

Bu açıklama ve bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Olay günü saat 22.00 sıralarında 129 promil alkollü olan sanığın ilgi duyduğu kızla ilişkisi olduğunu düşündüğü arkadaşı katılanı telefonla arayıp buluşmak istemesi, daha sonra katılanı bulunduğu yerden alıp aracı ile kendi evinin yakınlarına götürmesi, yolda konuştukları sırada katılanın kendisine sinkaflı sözlerle hakaret etmesi üzerine yanında taşıdığı bıçakla katılanı biri batına nafiz dört bıçak darbesi ile öldürmeye teşebbüs etmesi şeklinde gerçekleşen olayda; katılanın haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen sinkaflı sözlerle hakaret etmekten ibaret fiilinin ulaştığı boyutlara göre haksız tahrik nedeniyle asgari hadden indirim yapılması gerekirken, oluşa ve  dosya içeriğine uygun olmayan  nedenlerle  1/2 oranında indirim yapılması, adalet ve nasafet kurallarına uygun düşmemektedir.

Bu itibarla, yerel mahkeme direnme hükmünün, 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesinin uygulaması sırasında haksız tahrik teşkil eden eylemin ulaştığı boyutlara göre, asgari hadden indirim yapılması gerekirken, 1/2 oranda indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Genel Kurul Üyesi; “yerel mahkeme direnme hükmünün isabetli bulunduğundan onanmasına karar verilmesi” gerektiği düşüncesiyle karşıoy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Isparta Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2012 gün ve 107-138 sayılı direnme hükmünün, 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesinin uygulaması sırasında haksız tahrik teşkil eden eylemin ulaştığı boyutlara göre, asgari hadden indirim yapılması gerekirken, 1/2 oranda indirim yapılmak suretiyle  eksik ceza tayini isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2013 günü yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2324, Karar No: 2020/4316, Tarih: 08.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/2324 E.  ,  2020/4316 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5271, Karar No: 2006/8291, Tarih: 18.10.2006

11. Ceza Dairesi 2006/5271 E., 2006/8291 K.

**11. Ceza Dairesi 2006/5271 E., 2006/8291 K.**

**- DOLANDIRICILIK SUÇU

- GÖREVLİ MAHKEME

- HUKUKEN YOK HÜKMÜNDE OLAN KARAR

- İDDİANAMENİN İADESİ

- İTİRAZI İNCELEME MERCİİ

- SANIĞIN SOSYAL VE EKONOMİK DURUMUNUN ARAŞTIRILMAMASI

- SUÇUN HUKUKİ NİTELENDİRİLMESİ**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 268 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 309 ]

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheli T. Ö hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Kırşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17.03.2006 tarihli ve 2005/2016 soruşturma, 2006/228-20 sayılı iddianamenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 170. maddesine uygun bulunmadığından bahisle aynı Kanunu'nun 174. maddesi gereğince iadesine dair, KIRŞEHİR Ağır Ceza Mahkemesinin 20.03.2006 tarihli ve 2006/21 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin, Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 20.04.2006 tarihli ve 2006/250 sayılı kararın; dosya kapsamına göre 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 170/3. maddesinde iddianamede hangi hususların gösterileceği, aynı Kanun'un 174/1. maddesinde ise iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verilmesi gerektiğinin belirtildiği,

1-Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174/2. maddesinde suçun hukuki nitelendirmesi sebebiyle iddianamenin iade edilemeyeceği belirtilmesine rağmen, nitelikli dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasında, atılı suçun nitelikli olmayıp normal dolandırıcılık olacağı gerekçesiyle iade edilmesinde,

2-Olayda sevk maddesine göre 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun uygulanması talep edilmiş olup, bu yasanın 504. maddesinde hapis cezası yanında verilecek para cezasının miktarı, sağlanan haksız yararın iki misli olarak belirtildiği, bu para cezasının verilmesinde şüphelinin ekonomik durumunun etkisinden olmayacağı gözetilmeden, sanığın sosyal ve ekonomik durum araştırılması konusunda iade sebebi yapılmasında,

2-Olayda sevk maddesine göre 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun uygulanması talep edilmiş olup, bu yasanın 504. maddesinde hapis cezası yanında verilecek para cezasının miktarı, sağlanan haksız yararın iki misli olarak belirtildiği, bu para cezasının verilmesinde şüphelinin ekonomik durumunun etkisinden olmayacağı gözetilmeden, sanığın sosyal ve ekonomik durum araştırılması konusunda iade sebebi yapılmasında,

3-Mahkemece şüpheli hakkında hangi Türk Ceza Kanunu'nun hangi hükümlerinin uygulanması konusunda kıyas yapılmadan dava açılmış olduğu belirtilmiş ise de; iddianamede sevk maddeleri olarak 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 504/3, 522, 523 ve 31. maddesinin yazıldığı, bu maddelerden sonra 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun, 504/3, 522, 523 ve 31. maddesinin yazıldığı, bu maddelerden sonra 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-d maddesinin belirtilmesinin 5235 sayılı Kanun'un Ağır Ceza Mahkemesinin görevini düzenleyen 12. maddesi gereğince davanın neden Ağır Ceza Mahkemesince açıldığını gösterdiği hususunun gözetilmeden, iddianamenin iadesi kararının yapılan itirazın bu yönlerden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 30.06.2006 gün ve 30185 sayılı yazılı emirlerine atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 13.07.2006 gün ve YE.2006/160047 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

Dolandırıcılık suçundan şüpheli T. Ör hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Kırşehir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 17.03.2006 gün ve 2006/228-20 sayılı iddianamenin 5271 sayılı CMK.nun 170. maddesine uygun bulunmadığından bahisle aynı Kanunun 174. maddesi gereğince iadesine dair Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 20.03.2006 gün ve 2006/21 sayılı kararına yönelik itirazın Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı tarafından incelenerek, 20.04.2006 gün ve 2006/250 sayılı kararla reddedildiği anlaşılmaktadır.

5271 Sayılı CMK: nun 268/3 maddesinde verilecek kararlara karşı hangi merci'e itiraz edilebileceği hiçbir duruksamaya yer vermeyecek şekilde gösterilmiştir.

Bu durumda Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin sözü edilen kararına yönelik itirazın en yakın ağır ceza mahkemesi olan Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesi tarafından incelenmesi gerektiği anılan maddenin açık hükmü gereği olduğu gözetilmeden, incelemenin aynı yer Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı tarafından yapılması 5271 Sayılı CMK. nun 268/3. maddesine aykırılık oluşturup hukuken yok hükmünde bulunduğundan kanun yararına bozma isteğinin aynı yasanın 309. maddesi uyarınca REDDİNE gereğinin mahallinde takdir ve ifasına dosyanın iadesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14190, Karar No: 2019/1914, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14190 E.  ,  2019/1914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5573, Karar No: 2011/4400, Tarih: 28.06.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/5573 E.  ,  2011/4400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 323 ada 10 parsel sayılı 195,61 m² yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın tespit dışı bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu 323 ada 10 parsel sayılı taşınmazın aktif dere yatağı ve dere etkisi altında kalan yerlerden olduğundan söz edilerek hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma, uygulama hüküm vermeye yeterli değildir. Taşınmaz üzerinde iki kere keşif yapılmış, jeolog bilirkişilerden raporlar alınmıştır. Birinci keşif sonrası alınan jeolog bilirkişisi raporu ile ikinci keşif sonrasında alınan jeolog bilirkişisi raporları birbiriyle çelişmektedir. Söz konusu çelişki giderilmeden, varsa nedenleri açıklanmadan dava konusu taşınmazın aktif dere yatağında kalıp kalmadığı açıklık kazanmadan hüküm kurulması isabetsizdir.

O halde sağlıklı sonuca varılabilmesi için yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman, fen, ziraat ve üçlü jeolog bilirkişiler heyeti ile tarafların aynı yöntemle gösterecekleri tanıklar hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, özellikle taşınmazın dere yatağı veya etkisi altında olup olmadığı üzerinde durulmalı, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı gerekçeli rapor alınmalı, dıştan komşu taşınmazların dayanağı kayıtlar getirtilerek sözü edilen kayıt ve belgelerde nizalı parsel yönünün ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterildiği üzerinde durulmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, mahkeme hükmünden sonra 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Kanunu’nun 36/A ve geçici 11. maddelerinde “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekalet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz ve bu hüküm henüz infaz edilmemiş yargı kararlarına da uygulanır.” hükmü öngörülmüştür. Bu yasal değişiklik nedeniyle davalı aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama giderine hükmolunmaması gerekirken, yasal düzenlemelere aykırı şekilde mahkemece hüküm oluşturulması dahi isabetsiz olup, davalı ...’ün temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 91.05 TL. temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1767, Karar No: 2012/5692, Tarih: 16.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/1767 E.  ,  2012/5692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kambiyo işlemlerinde muazza

HÜKÜM : Görevsizlik

Karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 20.05.2007 gün ve 5655 sayılı Yasanın 2. maddesi ile değişik 506 sayılı Sosyal Sigortalar Yasası’nın 140. maddesinin 08.05.2008 günlü Resmi Gazete’de yayınlanan 5754 sayılı Yasanın 64. maddesi ile değişik 5510 sayılı Yasanın 106. maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılması ve 5754 sayılı Yasanın 60. maddesi ile değişik 5510 sayılı Yasanın 102. maddesinde “Kurumca itirazı reddedilenlerin kararın kendilerine tebliği tarihinden itibaren 30 gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabileceklerinin” belirtilmesi karşısında; bu davaya bakma görevinin idare mahkemelerine ait olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinden, itiraz eden vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle isabetli bulunan kararın istem gibi ONANMASINA, 16.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19806, Karar No: 2014/27852, Tarih: 22.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/19806 E.  ,  2014/27852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2013

NUMARASI : 2012/641-2013/631

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 09/03/2003-10/03/2006 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 09.03.2003-10.03.2006 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerlerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden aleyhine hüküm kurulan U. Moda Deri İmalat Konfeksiyon İthalat İhracat Dış Ticaret Sanayi ve Limited Şirketi'nin 12.10.2006 tarihli, 7 sayılı ortaklar kurulu kararı ile tasfiyeye girmesine karar verildiği, 26.12.2008 tarihli 8 sayılı ortaklar kurulu kararı ile de tasfiyenin sona ermesine karar verildiği ve şirketin tasfiye sonu 29.12.2008 tarihinde tescil edildiğinden sicil kaydının terkin edildiği anlaşılmıştır.

Dava ehliyeti, gerçek ve tüzel kişinin kendisinin veya yetkili kılacağı bir temsilci veya vekil aracılığı ile bir davayı takip etme ve usuli işlemlerini yapabilme ehliyetidir. Dava ehliyeti dava şartlarından olup davaya bakan hakim tarafından kendiliğinden gözönünde tutulması gerekir.

Limited şirketin tüzel kişiliği ticaret sicilinden silinmesi (terkini) ile sona erer. Fesih ve tasfiye işlemi, bir tüzel kişiliğin son bulmasını ifade eder. Tüzel kişiliğini kaybeden limited şirketlere davada husumet tevcih edilebilmesi için şirketin yeniden ihyasına gidilerek yargılamanın limited şirket tüzel kişiliğine karşı devamının sağlanması gerekmektedir. Taraf sıfatının bulunmaması halinde dava, sıfat yokluğundan (husumet yönünden) reddedilecektir.

Tüzel kişiliği sona eren şirketin ihyası için tasfiye memuru ile Ticaret Siciline husumet yöneltilerek görevli Asliye Ticaret Mahkemesinde ayrı bir dava açılması için davacı tarafa HMK'nın 52 ve 54. maddeleri hükümleri uyarınca uygun bir önel verilmelidir. Dava açıldığı, takdirde ve alınacak sonuca göre eldeki davaya devam edebilme olanağı bulunduğu belirlendiğinde, tüzel kişiliğe tebligat yapılarak, usulüne uygun şekilde taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilerek davanın sonuçlandırılması gerekir.