muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15602, Karar No: 2023/3456, Tarih: 24.05.2023

seçenek yaptırımlara çevrilmesi hükümlerinin uygulama koşullarının bulunup bulunmadığı hususunun karar yerinde tartışılması sonrasında dosya kapsamıyla örtüşen gerekçeyle ilgili hükümlerin uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, katılan vekili ile sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Ünye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2016/6 Esas, 2016/186 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçenin (B) ve (C) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Ünye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2016/6 Esas, 2016/186 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekili ile sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1771, Karar No: 2015/1427, Tarih: 06.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/1771 E.  ,  2015/1427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik 14/2-a bendinde, daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme de gözetilerek temyizin kapsamının esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesi ve temyiz kapsamına göre, uyuşmazlık; taraflar arasındaki hasılat kirası ilişkisinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkin olup, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 6. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16885, Karar No: 2015/2192, Tarih: 18.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16885 E.  ,  2015/2192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/07/2014 tarih ve 2013/103-2014/148 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilleri ile davalı ...'ın birlikte müzik repertuarının çocuklar için yazılmış eserleri arasında en tanınmışlarından biri olan ...'in "..." adlı müzik eserini, "Ortak Temalı Sanat Eğitim Projesi" ile 1999 yılından beri 5-12 arası çocuklarla sanat eğitim çalışması haline getirip, sahnelediğini, üç sanatçının uzun süreli çalışmaları sonucu eserin önce kitap haline getirildiğini ve sahneye uyarlandığını, sahne uyarlamasının kitaplaşmış çalışmanın bir ürün işlemesi olduğunu ve .... 'dan çok önce ve birçok kez gerçekleştirildiğini, bu nedenle kitap ve oyunlu müziğin ayrılmaz bir bütün olduğunu, çocuklara verilen resim ve drama eğitimlerinin yanı sıra, gösterinin sahneye konmasıyla birlikte içinde hiçbir söz barındırmayan eserin, müvekkilleri tarafından masklarla ve beden devinimleriyle bir koreografiye dönüştürüldüğünü, böylece müzik eserinin farklı kurumlarda altı kez seyirci ile buluşmasının sağlandığını, davalılardan ... tarafından meydana getirilen ortak eserlerden "... Eğitim Kitabı" ile "... Öykü Kitabı"nın basımı için.... ile sözleşme imzalandığını ve oyunun sahneye konulması için görüşmelerin yapıldığını ancak, davalılardan ...'ın diğer davalıyı grup kararından bağımsız olarak yönlendirdiğini, gelişmelerden müvekkillerini haberdar etmeyerek eserin sahneye konulduğunu, müvekkillerinin eser sahibi olmalarına rağmen onlardan izinsiz oyunun uyarlanması, sahnelenmesi ve sahnelenen oyunda eser sahibi olarak isimlerinin belirtilmemesi, görsel ve işitsel yayınlarda adlarının yer almaması nedeniyle uğradıkları maddi ve manevi zararlarının tazmini amacıyla FSEK'in 68 ve 70. maddeleri kapsamında tazminat taleplerinin bulunduğunu ileri sürerek, her bir müvekkili için 5.000 TL maddi ve 40.000 TL manevi tazminatın 09.01.2007 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, FSEK'in 9. maddesi uyarınca birden fazla kimsenin birlikte vücuda getirdikleri eserlerin kısımlara ayrılması mümkünse, bunlardan her birinin vücuda getirdiği kısmın sahibi sayılacağından davacıların sahnelenen eserde isimlerine yer verilmediğini, ancak, tüm gösteri afişlerinde basılmış olan kitaplar ve yazarlarının adlarının zikredildiğini ayrıca, davacılar ile müvekkili ve ... Bankası'nın kuruluşu olan .... arasında imzalanan 24.11.2005 tarihli sözleşmelerle “... Öykü Kitabı” ile “... Eğitim Kitabı” adlı eserlerin, yayma, işletme, temsil, işaret, ses, internet ve/veya görüntü nakline yarayan araçlarla umuma iletim dahil eserin her türlü reklam, tanıtım, temsil promosyon ve bu amaçla kullanım haklarının ....' ne devredildiğini, bu nedenle davacı tarafın tazminat isteme hakkının olmadığını, faiz talebinin de yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, husumet itirazında bulunmuş, müvekkilinin oyunu sahneye koyan, yani icrayı organize eden müteşebbis konumunda bulunduğunu, ortak eser sahibi olmadığından müştereken ve müteselsilen sorumluluğu bulunmadığını ayrıca, "... Eğitim Kitabı” ile” ... Öykü Kitabı” 'nın telif haklarının 24.11.2005 tarihinden itibaren 5 yıl süreyle ...'ne devredildiğini, “...” adlı eserin gösterimi için müvekkilinin ... ile muhatap olduğunu ve telif ücretlerini ...'ya ödendiğinden, davacıların ...'ya müracaat etmeleri gerektiğini, faiz talebinin de yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının tazminat talebinin BK'nın 72/1 madde ve fıkrası çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği bu itibarla, zamanaşımı süresinin hem maddi hem de manevi tazminat talebi yönünden dolmadığı, davacıların, davalı ... ile birlikte müşterek eser sahibi oldukları "..." adlı eserin, davalılar tarafından ...'da müzikli oyun olarak uyarlanıp, gösterime sunulduğu ancak, eserin bütünselliğinden kaynaklanan özelliği dolayısıyla sadece ...'nın eser sahibi sıfatıyla oyunun gösterime sunulmasının mümkün olmadığı dolayısıyla, diğer müşterek eser sahibi olan davacılardan izin alınması veya müştereken sahneye konulması gerektiği, davacı tarafın, aynı dönemde ortak eser sahibi oldukları oyunu sahnelemek isteseler bile işleme esere esas eserin müellifi davalı ... görüldüğü için taklit ve ihlal eden durumunda olacaklarından oyunun başka yerde sahnelenmesi ve dolayısıyla gelir elde edilmesinin mümkün olmaması nedeniyle maddi tazminat talebinde bulunduğu, bu hususa ilişkin tek verinin davalı banka tarafından diğer davalıya oyunun sahnelenmesi nedeniyle ödenen bedel olduğu ancak, yapılan ödemenin üç sanatçının ortak eseri olan "..." adlı oyunun sahneye uyarlanarak gösterilmesi karşılığı olduğundan yani, kişi için değil eser için ödendiğinden her bir eser sahibine isabet eden miktarın 5.489 TL olup, davacıların her birinin talep edebileceği maddi tazminatın bu miktar olduğu, kitaplar, CD'ler ve uyarlama oyunun afişleri incelendiğinde, izinsiz işleme olan oyununun afişinde davacıların eser sahibi olarak gösterilmediğinden FSEK'in 15. maddesinde düzenlenen manevi hakkın ihlali nedeniyle manevi tazminat talep şartlarının oluştuğu, davacıların fikri haklarının ihlal edilmesinden kaynaklı haksız fiile dayalı olarak her iki davalının da sorumluluğunun bulunduğu ve bu nedenle her iki davalıya da husumetin yöneltilebileceği gerekçesiyle, maddi tazminat isteminin kabulü ile, davacıların her biri için 5.000 'er TL olmak üzere 10.000 TL maddi tazminatın, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulü ile, her bir davacı için 5.000'er TL olmak üzere 10.000 TL manevi tazminatın 09.01.2007 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, taraf gerçek kişilerin uyuşmazlık konusu eser üzerinde müşterek eser sahibi olduklarının kesinleşmiş, yargı kararıyla belirlenmiş bulunmasına, öte yandan her birinin meydana getirdikleri bağımsız eserleri üzerinde ayrıca eser sahipliği sıfatlarının bulunması nedeniyle de eserin tümü yönünden bir uyuşmazlık çıktığında 5846 sayılı FSEK 10. maddesine göre hareket edilecek olmasına, bu bakımdan dava konusu eser üzerinde mali hakların kullanılmasına ilişkin uyuşmazlık nedeniyle FSEK 70/2. maddesi atfı nedeniyle TBK'nın haksız fillere yönelik hükümlerinin maddi tazminat hesabında dikkate alınmasında neticeten bir isabetsizlik bulunmamasına ve aynı şekilde 5846 sayılı FSEK 15. maddesine göre adın belirtilmesine yönelik manevi hak tazminatı bakımından da FSEK'in 70/1. maddesi uyarınca hüküm tesisinde bir yanlışlık bulunmamasına, ayrıca karar gerekçesinin 5 ve 6. sayfalarında "... FSEK m. 68/1. Hükümüne göre; "Eseri, icrayı, fonogramı veya yapımları hak sahiplerinden bu izin verilmesi nedeniyle mali hakların ihlalinin söz konusu olmadığı, ancak dava konusu üç ayrı baskıda da davacının adına yer verilmemesinin FSEK'in 15. maddesi ile düzenlenen manevi hakkın ihlali olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, her üç kitap için de ayrı ayrı (1.000) YTL manevi tazminatın, kitapların yayın tarihlerinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir." ibareleri yer almakta ise de, bu durum maddi hatadan kaynaklanmakta olup, mahallinde her zaman düzeltilmesi mümkün ve neticeye müessir bulunmamasına göre, davalı vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.024,65 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 18/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28726, Karar No: 2012/13973, Tarih: 12.06.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/28726 E.  ,  2012/13973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

( Kapanan Şişli 5. Asliye Ceza Mahkemesi )

SUÇ : Elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin soruşturmada alınan ifadesinde müştekinin elindeki çantasını alıp kaçmak isteyen sanığa müştekinin direnç göstermesi üzerine kuvvetli şekilde çantayı çekerek çantayı çalıp kaçtığının ifade edilmesi üzerine sanığın eylemlinin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına dair delillerin değerlendirilmesi ve tartışılması görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönler incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 12/06/2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3647, Karar No: 2014/6168, Tarih: 09.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/3647 E.  ,  2014/6168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beyşehir Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2013

NUMARASI : 2009/67-2013/17

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Ü. Kasabası ... parsel sayılı 5027,51 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, meşelik niteliği ile belgesizden Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı, 6552 tahrir nolu vergi kaydı, satış ve eklemeli zilyetliğe dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 15/09/1980 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın zilyetlikle kazanılacak yerlerden olduğu ve kazandırıcı zaman aşımı yolu ile mülk edinme koşullarının davacı yararına gerçekleştiği kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmişse de yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Çekişmeli taşınmazın kadastro sırasında meşelik niteliği ile Hazine adına tesbitleri yapılmış, davacının satış senedine dayanarak yaptığı itiraz, taşınmazın zemin durumu itibariyle meşelik olması nedeniyle komisyonca ret edilmiştir. Yörede 1980 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Meşelik nitelikli olan 13801 sayılı parselin sınırında orman bulunmaktadır. Dairenin iade kararı üzerine düzenlenen 21.04.2014 tarihli ek bilirkişi raporuna ekli, 1960 tarihli memleket haritasında yeşil alanda kaldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, uzman orman bilirkişi marifetiyle kesinleşen orman kadastro haritası zemine usulünce uygulanmadığı gibi, taşınmazın nitelikleri dikkate alınarak 1980-1990'lı yıllara ait memleket haritalarında görünümünün ve öncesinin komşu taşınmazlarla birlikte herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalan orman olup olmadığının araştırılması gerekir.

Bu nedenle öncelikle; yörede 1980 yılında yapıldığı anlaşılan orman kadastrosuna ait harita ve tutanaklar ile bu orman kadastrosuna esas alınan memleket haritası ve yine en eski ve 1980 ve 1990'lı yıllara ait memleket haritaları ve dosyada bulunmayan 13800 ve 13802 nolu parsellerin tutanak örnekleri getirtildikten sonra mahkemece, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı ( Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu fen memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu yardımıyla yeniden yapılacak keşifte, 2 Eylül 1986 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan 6831 sayılı Orman Kanununa Göre Orman Kadastrosu ve Aynı Kanunun 2/B Maddesinin Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 54. maddesi uyarınca hazırlanan Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde yazılı “orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, hava fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.” hükmü ile 15.07.2004 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin “Teknik İşler” başlıklı Dokuzuncu Bölümünde yazılı esaslar gözönünde bulundurularak uygulama yapılmalı, yerel bilirkişi beyanlarına başvurularak yerinde bulunmayan orman sınır noktaları, bulunanlardan hareketle tutanak ve haritalarda yazılı mevki, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre, orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan hava fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli, anlatılan yöntemle bulunan ilk orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeği çevrilerek, çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu aplikasyon ve 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı, aynı ya da yakın orman sınır hatlarında, dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilerek bilirkişilerden müşterek imzalı rapor ve kroki alınmalı, ilk orman kadastro harita ve tutanakları ile aplikasyon ve 2/B madde harita ve tutanaklarının uyumsuz olması halinde yukarıda yazılı Yönetmelikler ile Teknik İzahnamelerde yazılı tutanakların düzenlenmesine esas alınan hava fotoğrafı ve memleket haritası ile desteklenen ve gerçek duruma uygun düşen tutanaklara değer verileceği düşünülerek rapor alınmalıdır.

Taşınmazın yukarıda belirtilen yöntemle yapılacak uygulamada orman kadastro sınırları dışında kaldığının saptanması halinde, komşu parsellerin de tesbitlerinin meşelik olarak yapılıp bir kısmının kesinleştiği anlaşıldığından herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış orman olup olmadığının ve 1980 - 1990'lı yıllardaki görünümünün ne olduğunun saptanması bakımından 1980- 1990'lı yıllara ait memleket haritaları da aşağıdaki yöntemle ayrıca uygulanması gerekir.

Mahkemece, komşu parsel tutanak ve dayanakları, 1960, 1980-1990'lı yıllara ait eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, orman mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir harita mühendisi veya bir tapu fen memurundan oluşturulan bilirkişi kurulu yardımıyla yapılacak inceleme ve uygulamada, getirtilen tüm belgeler çekişmeli taşınmaza ve çevre araziye de uygulanmak suretiyle, öncelikle memleket haritası, hava fotoğrafları ve amenajman planında; taşınmazların öncesinin ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14

. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; orman kadastrosu kesinleşdiğine göre, fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli; yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan taşınmazın eğim durumunu gösteren krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olduğunun belirlenmesi halinde; davacının dayandığı vergi kaydı uygulanarak, dava konusu parsele uyduğu kabul edilirse, genişletilebilir sınırları da içerdiğinden, komşu parsel dayanak kayıtlarından yararlanmak ve değişmez sınırdan başlamak üzere 3402 sayılı Kanunun 20/c ve 32/3 maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamı belirlenmeli; asıl taşınmazın kapsamı orman veya ormandan açma değil ise, miktar fazlasının, sınırda bulunan ormandan açma yapılmak suretiyle oluştuğu kabul edilmeli, vergi kaydının uymadığının saptaması halinde, yapılacak keşifte, taşınmazın öncesinin ne olduğu, imar ve ihya yapılmışsa hangi tarihte başlanılıp bitirildiği, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, maddi olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak, taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişiler ile taraf tanıklarından sorulmalı, komşu parsel kayıtları getirtilerek uygulamalı, dava konusu taşınmaz yönünü ne olarak okuduğu saptanmalıdır.

3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen ikinci fıkrası hükümleri dikkate alınarak yapılacağı düşünülerek, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları ve satın alınan kişiler yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak gerektiğinde tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilip incelenmeli, dava konusu taşınmazın sulu ya da kuru tarım arazisi olup olmadığı konusunda (5403 sayılı Kanunun 3/j maddesi ile Taşınmaz Malların Sınırlandırma Tesbit ve Kontrol İşleri Hakkındaki Yönetmeliğin değişik 10. maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, sulu tarım arazisi: tarım yapılan bitkilerin büyüme devresinde ihtiyaç duyduğu suyun, su kaynağından alınarak yeterli miktarda ve kontrollü bir şekilde karşılandığı araziler olarak açıklandığından) ziraat mühendisinden Kanunun amacına uygun rapor alınmalı, taşınmazın meşelik cinsi ile tesbit tutanağı düzenlenmiş olması nedeniyle, meşe ağacı tohumu, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak ziraat alanları içerisinde çimlenip yetişmesinin mümkün olamayacağı, daha önce taşınmazın üzerinde bulunan meşe ağaçlarının insan baskısı ile ortadan kaldırılması nedeniyle toprak altında kalan köklerinin baskının ortadan kalkması halinde yeniden filizlenip ormana dönüşeceği orman ve ziraat bilirkişiler tarafından değerlendirilip, 15/07/2004 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26/2 bendi de gözönünde bulundurularak oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve bilirkişinin yetersiz raporuna dayanılarak yazılı şakilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 09/06/2014 günü oy birliği ile karar verildi.