muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17637, Karar No: 2016/11675, Tarih: 30.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/17637 E.  ,  2016/11675 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, tekel reyonunu açmama ve fiyat etiketini değiştirmeme eylemlerinden dolayı savunması alındığını ve uyarı verildiğini, son eylem olan kasasında açık çıkması iddiasının ise 06.04.2014 günü akşam kapanış yapmak için kasayı muhasebe odasına götürdüğünü ve 2-3 metre uzakta bulunan pos makinesinden gün sonu alma işlemlerini yapmaya gittiğini, 1-2 dakika geçmeden muhasebe odasına geri döndüğünde (hem muhasebeye bakan hem de mağaza sorumlusu konumunda olan) ...'ın kasa saymayı bitirmiş olduğunu gördüğünü, ... isimli kişinin kendisine “ kasasında 1000,00 TL açığın olduğunu” söylediğini, davacının “neden kasayı benim sayarak teslim etmemi beklemediniz, beni zan altında bırakıyorsunuz, benim kasamda açık yok ben eminim, ana kasanızda da açık olabilir, benim kasamda açık olduğunu söyleyerek beni suçluyorsunuz” cevabıyla kendisine imzalatılmaya çalışılan 1000,00 TL'lik kasa açığını kesinlikle kabul etmeyerek imzalamadığını, fesih bildirgesinde ise kusurlu gibi gösterilmeye çalışıldığını, yapılan fesih işleminin geçerli olmadığını belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklara karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 05.12.2013 tarihinde kendisine teslim edilen fiyat etiketlerini değiştirmediğini ve aradan 2 gün geçtikten sonra verilen fiyat etiketlerinin diğer çalışanlarca ürün kolilerinin üzerinde bulunması nedeniyle ihtarat yapıldığını, akabinde 01.01.2014 tarihinde ise sigara reyonunda sigara kasasını açmaması ve verilen görevleri yerine getirmemesi nedeniyle savunması alınarak ihtarat yapıldığını, bu eylemlerden sonra feshe ana gerekçe olan 6.4.2014 taihinde mesai bitiminde sorumluluğunda bulunan kasayı gün sonu kapatma işlemi için muhasebe odasına götürmüşse de burada muhasebe yetkilisinin huzurunda kasayı teslim etmesi gerektiği halde bunu yapmamış ve kasasını masa üzerinde bırakarak oradan ayrılmış olduğunu, muhasebe yetkilisinin davacının bıraktığı kasada yapılan hesaplamada toplam satışla kasa miktarı arasında 1000,00 TL açık bulunduğunun tespit edildiğini, savunması alındığını ve iş aktinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı tarafından davacı işçinin iş akdinin haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, davalı tarafından davacı işçinin iş akdinin haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca “feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir”. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir. Bu nedenle, geçerli fesih için söz konusu olabilecek sebepler, işçinin iş görme borcunu kendisinden kaynaklanan veya işyerinden kaynaklanan sebeplerle ciddi bir biçimde olumsuz etkileyen ve iş görme borcunu gerektiği şekilde yerine getirmesine olanak vermeyen sebepler olabilecektir. Sonuçta, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir".

Keza, işverenden katlanması beklenemeyecek bir şüpheden dolayı, işçinin iş ilişkisinin devamı için gerekli olan uygunluğu ortadan kalktığından, güven ilişkisinin sarsılmasına yol açan şüphe, işçinin kişiliğinde bulunan bir sebeptir. Ciddi, önemli ve somut olayların haklı kıldığı şüphe, güven potansiyeline sahip olmaksızın ifa edilemeyecek iş için işçinin uygunluğunu ortadan kaldırdığından, şüphe feshi, işçinin yeterliliğine ilişkin fesih türü olarak gündeme gelecektir.

İşçinin bir suç işlediğinden veya sözleşmeye aykırı davranışta bulunduğundan şüphe ediliyor ve bu yüzden taraflar arasında iş ilişkisinin devamı için gerekli olan güvenin yıkılması veya ağır biçimde zedelenmesi nedeniyle iş sözleşmesi feshedilmişse, şüphe feshinden söz edilmektedir. Şüphe, fesih anında mevcut belirli objektif vakıa ve emarelere dayanmalıdır. İşverenin sırf sübjektif değerlendirmesi yeterli olmayıp, yapılan incelemede işçinin şüphe edilen eylemi işlediğinin büyük bir ihtimal dahilinde olduğu sonucunun ortaya çıkması gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının, özlük dosyasında yer alan belgeler ve tarafların kabulüne göre de fiyat etiketi asmaması ve tekel reyonunu açmaması nedeniyle iki kez ihtar aldığı anlaşılmıştır.

Dosya içeriğine göre davacının, özlük dosyasında yer alan belgeler ve tarafların kabulüne göre de fiyat etiketi asmaması ve tekel reyonunu açmaması nedeniyle iki kez ihtar aldığı anlaşılmıştır.

Davacının iş aktinin feshine yol açan kasa açığı ile ilgili olarak ise; mağaza sorumlusu ve mağaza elemanı imzalı tutanağa göre " davacının kasasında akşam kasa kapanışında 1000,00 TL nakit açığı tespit edildiği, kendisine bu durum iletildiğinde müşterilerden tahsilatları tam olarak yaptığını beyan ettiği, yapılan kamera kontrollerinde kendi adına açılan kasanın gün boyu sadece kendisinin kullandığı ve kasa anahtarını sürekli cebinde taşıdığı görüldüğü, 1000,00 TL üzeri nakit satış yapan 2 müşteri ile görüşüldüğünü ancak müşterilerin nakitlerini tam verdiklerini ve kendilerinden emin olduklarını beyan ettikleri" belirtilmiştir.

Tutanak üzerine davacının alınan savunmasında ise, "kasa kapaşının prosedürlerine uygun gerçekleşmediğini, bu konu ile ilgili hiçbir personelin yeterli bilgiye sahip olmadığını, bu prosedürün tarafına bildirilmediğini, bu güne kadar kasasını böyle kapandığını (sözlü bildirildiğini uygulamada olmadığını) şimdiye kadar bu prosedürü mağaza yönetiminin bildirmediğini, kasasını tam teslim ettiğini, kasanın kendi olmadan sayıldığı için kasa kapanış raporunu imzalamadığını" beyan etmiştir.

Tutanağı tanzim eden görevli işçinin savunmasında ise, "ilgili kasiyere daha önce defaatle kasasını teslim ederken muhasebeden ayrılmaması ve muhasebe beklemesi gerektiği söylendiğini, 06.04.2014 tarihinde yine aynı şekilde kasasını yönetici odasındaki masanın üzerine bırakıp çıktığını kasa farkının 500,00 TL ve üzeri olduğundan kasanın kapatılamadığını ve kasa raporu alınamadığını, ilgili tutardan kayıt altına alınmak için pick up girilmiş olup çıktı alındığını, pick up çıktısına kasiyerin imza atması gerektiğini söylediğini ancak imza atmak istemediğini" beyan etmiştir.

Davalı işveren tarafından 1000,00 TL üzerinde alışveriş yapan bir müşterinin ise beyanında, "fatura tutarının tarafından nakit ve tam olarak ödendiğini" söylediği görülmüştür.

Davalı işveren tarafından yapılan iç denetim sonucu tanzim edilen rapora göre de " buna göre kasayı kapatan ... ve kasiyer ...'ın müşteri kasası çalışma prosedürüne aykırı uygulamada bulundukları anlaşılmış olup her iki elemanın da disiplin kuruluna sevk edilerek değerlendirilmesi" istenmiştir.

Disiplin Kurulu toplanarak davacının iş aktinin 4857 sayılı Yasanın 25/2-e bendi gereğince bildirimsiz olarak sonlandırılmasına karar vermiştir.

Davacıya ait görev tanımında ise "kasa kapanışlarındaki tahsilatı mağaza muhasebeye teslim etmek" görevleri arasında bulunmaktadır.

Disiplin Kurulu toplanarak davacının iş aktinin 4857 sayılı Yasanın 25/2-e bendi gereğince bildirimsiz olarak sonlandırılmasına karar vermiştir.

Davacıya ait görev tanımında ise "kasa kapanışlarındaki tahsilatı mağaza muhasebeye teslim etmek" görevleri arasında bulunmaktadır.

Feshe konu kasa açığına dair dosyada yer alan deliller yukarıda yer almış olup davacı işçinin kasayı muhasebeciye bırakıp ayrıldığını kabul etmesi, görev tanımı ve tüm deliller gözetildiğinde davacının kullandığı kasada çıkan kasa açığı ile ilgili olarak fesih anında davalı işverence makul bir şüphe bulunduğu ve kaldı ki davacının görev tanımına aykırı olarak kasayı muhasebeye bırakıp tam olarak teslim etmeksizin oradan ayrılmasının da kendi kusurundan kaynaklandığı anlaşılmıştır.

Somut olayda davacının kullandığı kasada sayım esnasında 1000,00 TL açık çıktığına dair kesin deliller yok ise de davacının kendisine ait kasayı hiçbir tedbir almaksızın muhasebe birimine bırakıp gitmek suretiyle muhtemel kasa açığının çıkmasına neden olduğu yönünden kuvvetli şüphenin bulunması nedeniyle hizmet ilişkisinin sürdürülmesinin davalı açısından kabul edilemez hal aldığı, feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilmelidir.

Dolayısıyla davalı işverence yapılan feshin haklı nedene dayanmamakla birlikte fesih anında kuvvetli şüphe bulunduğu görülmekle geçerli nedene dayandığı ve dolayısıyla davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

3.Alınması gereken 29,20 TL harçtan peşin yatırılan 27.70 TL harcın mahsubu ile bakiye 1,50 TL harcın davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı yargılama gideri 84,20 TL'nin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6.Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 30/05/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15501, Karar No: 2014/1845, Tarih: 23.01.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/15501 E.  ,  2014/1845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasındaki protokol gereği davalının ödemesi gereken 60,000 TL'nin 40,000 TL'sinin ödenip, almaya konu olan 30.05.2007 tarihli çeke bağlı 20,000 TL'nin ödenmediğini, alacağın tahsili için girişilen ... icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacının, icra takibinin dayanağı zamanaşımına uğramış çekten alacağının olmadığını, icra dosyasındaki delile bağlı olarak itirazın iptalinin istenebileceğini, davacının protokole dayalı alacağını ayrı bir alacak olması ile isteyebileceğini, davacının protokolle üstlendiğini edimi yerine getirmediğinden karşı ediminin ifasını talep edemeyeceğini savunarak davanın reddi ile lehlerine tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece taraflar arasında imzalanan protokolle, davacı şirket tarafından kullanılan taşınmazın tahliye edileceğinin, davalı şirketin ise örtü bedeli olarak 60,000 TL ödeyeceğinin, ilk 20,000 TL'nin ödenmesinden hemen sonra davacı şirketin taşınmazı tahliye ederek davalıya tesliminin ve kalan 40,000 TL'nin 20,000 TL'sinin 30.03.2007, 20,000 TL'sinin de 30.05.2007 tarihinde ödenmek üzere çek verileceğinin kararlaştırıldığını tarafların son çek ödemesine kadar protokol kapsamındaki tüm edimlerini yerine getirdiği, davacının yerine getireceği başkaca bir edimin kalmadığı, ayrıca protokol uyarınca verilen ve çeklere konu edilen borcun ödenmesinin herhangi bir şarta bağlanmadığını, davacı şirketin taşınmazı tahliye ederek davalıya teslim etmesi ile kendi edimini yerine getirdiği, bu durumda davalının da protokolle taahhüt ettiği borcunu ödemesi gerektiği, muaccel hale gelen alacak için davacının başlattığı icra takibinde haklı olduğu, davalının takiple temerrüte düşürüldüğü, alacağın likit bulunduğu, reddedilen miktarla ilgili davacının takibinde kötüniyetli olduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden davalıdan alınmasına, davacının fazla yatırdığı peşin harcın istek halinde iadesine, 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7611, Karar No: 2021/5350, Tarih: 29.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7611 E.  ,  2021/5350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL ANADOLU 15. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 27/02/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 29/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14, Karar No: 2007/2950, Tarih: 22.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/14 E.  ,  2007/2950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13,10. YTL onama harcı alındığına başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 22.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1604, Karar No: 2025/101, Tarih: 14.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/1604 E.  ,  2025/101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/448 Esas, 2023/1173 Karar

HÜKÜM : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/311 E., 2020/210 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, “Real Mardin Seyahat”, “yenimardin seyahat”, “özmardin seyahat”, “cemtrans mardin seyahat”, “mardin seyahat 2001 şekil” ibareli markaların müvekkili adına tescilli olduklarını, davalının müvekkilinin markasını ayırt edici olmayan, önemsiz değişikliklerle kullanarak marka hakkına tecavüz ettiğini ileri sürerek markaya tecavüzün tespitine, önlenmesine, sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, “Yeni” ve “Mardin” ibareleri ile davacının tescilli marka rengi olan mavi-beyazın davalı tarafça kullanılmasının engellenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacının bahsettiği markalardan sadece “Mardin Seyahat 2001 şekil” ibareli markayı fiilen kullandığını, davalı şirketin ise 2002 yılından bu yana “Dilmenler Mardin Seyahat” markası ile faaliyet gösterdiğini, tescilli bu marka ile hizmete devam etmekte iken yeniliğe giden davalının yıllardır oturmuş ve yerleşmiş müşteri çevresini koruyacak şekilde “Yeni Mardin Dilmenler” olarak hizmetine devam etmeye başladığını, davalı şirketin davacıya ait markalara yönelik herhangi bir tecavüzünün söz konusu olmadığını, ortalama bir tüketicinin her iki markanın farklı olduğunu anlayabileceğini, markalar arasında benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı kullanımları ile davacının 2014/96978 sayılı markası arasında ilişkilendirme ihtimali de dahil olmak üzere karıştırma ihtimali bulunduğu, davalının bu kullanımlarının davacı adına tescilli 2014/96978 sayılı markadan doğan haklara tecavüz teşkil ettiği gerekçesiyle davanın kabulü ile davalının davacı adına kayıtlı 2014/96978 sayılı markaya tecavüzün önlenmesine, davalının her türlü hizmet ve mal, ürün, ambalaj, otobüs bileti, tabela, kartvizit, reklam broşür ve afişleri gibi metaryalde “Yeni Mardin” ibaresinin kullanmamasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markaya tecavüzün tespiti ve önlenmesi talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 14.01.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5842, Karar No: 2014/19068, Tarih: 24.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/5842 E.  ,  2014/19068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2012/97-2013/450

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, işyerinde yıllardan beri uygulanmakta olan yüzde/puan usulü ücretlendirme sisteminin kaldırıldığını, tek taraflı yapılan bu değişikliğin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22 ve 62. maddelerine aykırı olduğunu, müvekkilinin yüzde/puan sistemi ile daha iyi gelir elde etmesi ve teklif edilen ücretin düşük olması sebebiyle değişiklik önerisini kabul etmemesi üzerine iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, işyerinde yıllardan beri iki farklı ücret sistemi uygulandığını, çalışanların aylık maktu ücrete tabi çalışanlar ve yüzde/puan usulü ücrete tabi çalışanlar olarak ikiye ayrıldığını, 12.12.2011 tarihinde davalı işverene müracaat eden O. Sendikasına üye olan ve maktu ücrete tabi çalışan 106 işçinin bu durumdan yakındığını, bunun üzerine üniversitelerin ilgili bölümlerinde uzman kişilerden rapor hazırlatıldığını, 2011 Aralık ayında “Ücret Yönetimi Sistemi – Stratejik Yönetim ve Hukuksal Bakış Açısıyla Analiz” isimli raporun düzenlendiğini, bu raporun savunmaların esasını oluşturduğunu, değişiklik teklifinin işyerinde çalışan herkese teklif edildiğini, bunun 494 kişi olduğunu, bu kişilerden 238'nin O. Sendikası üyesi, 256'sının sendika üyesi olmadığını, 494 işçiden 429'unun teklifi kabul ettiğini, kabul oranının yüzde 86,84 olduğunu, feshin geçerli sebebe dayandığını, değişiklikle birlikte davacıya bireysel emeklilik, sağlık sigortası, yılda dört ikramiye, sosyal yardım gibi toplu iş sözleşmesi yardımlarının da ödeneceğini, maaşların aslında düşmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, feshin geçerli sebebe dayandığının davalı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.