muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4619, Karar No: 2019/7290, Tarih: 02.04.2019

.24/04/2015 tarihi itibariyle ise, 24/04/2015 tarihli ve 29336 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan ( Bakanlar Kurulunun 2015/7446 sayılı kararı ile 16/03/2015 tarihinde kararlaştırılan) Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Ders ve Ek Ders Saatlerine İlişkin Esaslar yürürlüğe girmiştir. 657 sayılı Kanun’un 89. maddesine dayanılarak kabul edilen bu esasların 9. maddesinde, kendilerine ek ders görevi verileceklerin, Bakan veya yetkilendireceği ilgili makam onayı ile tespit edileceği; 7. maddesinde ise ek ders görevi verilenlere 657 sayılı Kanun’un 176. maddesi uyarınca ek ders ücreti ödeneceği düzenlenmiştir.İş Kanunu’na göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş aktinden veya İş Kanunu’na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri, mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. maddesine göre iş mahkemeleridir. 25/10/2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 5. maddesi uyarınca ise, iş mahkemeleri; a) 5953 sayılı Kanuna tabi gazeteciler, 854 sayılı Kanuna tabi gemiadamları, 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununa veya 11/1/2011 tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun İkinci Kısmının Altıncı Bölümünde düzenlenen hizmet sözleşmelerine tabi işçiler ile işveren veya işveren vekilleri arasında, iş ilişkisi nedeniyle sözleşmeden veya kanundan doğan her türlü hukuk uyuşmazlıklarına, b) İdari para cezalarına itirazlar ile 5510 sayılı Kanunun geçici 4 üncü maddesi kapsamındaki uyuşmazlıklar hariç olmak üzere Sosyal Güvenlik Kurumu veya Türkiye İş Kurumunun taraf olduğu iş ve sosyal güvenlik mevzuatından kaynaklanan uyuşmazlıklara, c) Diğer kanunlarda iş mahkemelerinin görevli olduğu belirtilen uyuşmazlıklara ilişkin dava ve işlere bakar.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 1. maddesinin ikinci fıkrasında, kanunun 4. maddesinde belirtilen ayrık durumlar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve çalışma şekline bakılmaksızın işçilere bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.4857 sayılı Kanun’un 2. maddesinde “işçi”, bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişi olarak tanımlanmıştır. İşçi sıfatının kazanılması iş sözleşmesinin varlığına dayandığından, her şeyden önce ortada tarafların serbest iradeleriyle kabul edilmiş bir sözleşme ilişkisinin bulunması zorunludur. Çalışma ilişkisinin iş sözleşmesine, idarece yapılan bir görevlendirmeye veya idari sözleşmeye dayalı olup olmadığının tespiti, sonuç itibariyle yargı yolunu da belirleyecektir. Niteliği itibariyle bir özel hukuk sözleşmesi olan iş sözleşmesinde taraflar, yasaların öngördüğü sınırlar içinde sözleşmenin konusunu, amacını, biçimini, bağlantı kuracakları kişileri serbestçe seçebilirler. Buna karşılık istihdamın idari sözleşme, görevlendirme veya atama suretiyle yapılması durumunda, çalışma ilişkisinin çerçevesini oluşturan yasal mevzuat tarafların hareket serbestisini kısıtlamakta ve kişileri statü hukukuna tabi kılmaktadır. Bu nedenledir ki, özel hukuk sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklar adli yargıda, idarece yapılan görevlendirmelerden ve atamalardan doğan uyuşmazlıklar ise idari yargıda çözümlenmektedir ( YHGK 18/01/2017, 2015/736 esas- 2017/25 karar sayılı kararı).Somut olayda, davacının, davalıya bağlı ... Engelsiz Yaşam Bakım Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkezi Müdürlüğü işyerinde, 657 sayılı Kanun’un 89. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hazırlanan “Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğünün Merkez ve Taşra Teşkilatı ile Sosyal Hizmet Kuruluşlarında Okutulacak Ders Saatlerinin Sayısı, Ders Görevi Alacakların Nitelikleri ve Benzeri Diğer Hususların Tespitine Dair Esaslar” kapsamında, Genel Müdürlük makamının onayıyla usta öğretici olarak ek ders ücreti karşılığında yapılan görevlendirmeler ile çalıştığı, ödenecek ücretinin 657 sayılı Kanun’un 176. maddesine göre belirlendiği anlaşılmaktadır.657 sayılı Kanun’un 89. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hazırlanan esaslarda, ders görevi alacakların taşıması gereken nitelikler, göreve alınma, çalışma koşulları ile yapılacak ödemeler önceden düzenlenmiş, idareye göreve alma ve sonlandırma gibi konularda üstün yetkiler verilmiştir.Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında varılan neticede, taraflar arasında iş sözleşmesi bulunmadığı, çalışma ilişkisinin idarece yapılan görevlendirmeye dayalı olduğu, göreve alınma, çalışma koşulları ile ödenecek ücretin statü hukuku içinde düzenlendiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla taraflar arasındaki ilişki statü hukukuna tabi olup, uyuşmazlığın çözümü iş mahkemelerinin görev alanına girmemektedir. Sosyal Güvenlik Hukuku açısından, primlerin Sosyal Güvenlik Kurumu’na ödenmesi, davacının özel hukuk kapsamında sözleşme ile çalıştığını göstermez

. Bu itibarla taraflar arasındaki ilişki statü hukukuna tabi olup, uyuşmazlığın çözümü iş mahkemelerinin görev alanına girmemektedir. Sosyal Güvenlik Hukuku açısından, primlerin Sosyal Güvenlik Kurumu’na ödenmesi, davacının özel hukuk kapsamında sözleşme ile çalıştığını göstermez.Her ne kadar, dava dosyası içeriğine sunulmuş Dairemizin 08/12/2014 tarihli ve 2014/33277 esas, 2014/34707 karar sayılı ilamında, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı’na bağlı rehabilitasyon merkezinde istihdam edilen bir başka usta öğreticinin benzer taleplerle açtığı davaya, iş mahkemelerinin bakmakla görevli olduğunun kabul edildiği görülmekte ise de; bu yöndeki kabulün uygulamada bir çok soruna yol açtığı sabittir. Diğer taraftan sözü edilen ilam içeriğinde bahsi geçen Uyuşmazlık Mahkemesi kararının, dava dışı ... Büyükşehir Belediyesi’nde çalışan usta öğretici ile ilgili olduğu da anlaşılmaktadır. Ücret, çalışma saati, süreleri ve benzeri bir çok esaslı çalışma koşulunun statü hukuku içinde önceden düzenlendiği ve idareye üstün yetkiler tanındığı çalışma ilişkisinde, başta İş Kanunu olmak üzere özel hukuk hükümlerinin uygulanması ilişkinin niteliğiyle bağdaşmamaktadır. Konunun etraflıca yeniden değerlendirilmesinde, bahsi geçen ilamda açıklanan görüşün sürdürülmesi mümkün olmayıp, uyuşmazlığın statü hukukunu ilgilendirdiği kanaatine varılmıştır.

Anılan sebeplerle, uyuşmazlığın çözüm yeri idari yargı olup, Mahkemece, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 114/1-b ve 115. maddeleri uyarınca, yargı yolunun caiz olmaması sebebiyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmelidir. Aksi yönde kabul ile esasa girilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, davalı yararına takdir edilen 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7488, Karar No: 2015/11451, Tarih: 08.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/7488 E.  ,  2015/11451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2015/316136

MAHKEMESİ : İnebolu Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23.10.2014

NUMARASI : 2013/106 Esas, 2014/69 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık S...), çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar S..., İ..., S...)

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık S... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanıklar S... ve S... haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanık İ... hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümlerden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S... ile sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerde yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin çıkartılarak yerlerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olup kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık S... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanık S... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

İddianamedeki anlatıma göre, mağdurenin evine girmek suretiyle nitelikte cinsel istismarda bulunan sanığın cinsel istismar ile birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da cezalandırılmasının talep edildiği, somut olayın bu şekilde kabulü halinde sanığın mağdureyi herhangi bir yere götürmeksizin cinsel eylem süresince alıkoyması eyleminin cinsel istismar suçunun unsuru içinde bulunup ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurlarının oluşmayacağı, mahkemenin ise eylemleri sanığın mağdureye birşey göstereceği bahanesiyle menfezin altına çağırıp burada kişiyi hürriyetinden yoksun kıldığı şeklinde kabul ettiği kabul edildiği anlaşıldığından, mevcut haliyle sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken, iddianamede anlatılmayan bu fiil nedeniyle mahkûmiyetine hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık S... ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/292, Karar No: 2008/62, Tarih: 15.01.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/292 E.  ,  2008/62 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... İcra Mahkemesi

Ticareti terk hükmüne muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ... haklarında açılan davanın iddianame ile açılıp açılmamasının takdiri için dosyanın C.Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiş, hüküm, yasal süresi içinde yerel C.Savcısı tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının tetkiksiz iade istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nun 223/8.maddesine göre "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa, gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü karşısında mahkemece verilen karar niteliği gereği durma kararı olup, anılan madde uyarınca itiraza tabi bulunduğundan, İİK'nun 353/2.maddesi yollamasıyla CMK'nun 271.maddesi uyarınca itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE, 15.01.2008 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6473, Karar No: 2018/4453, Tarih: 08.05.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/6473 E.  ,  2018/4453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, aksine Kurum işleminin iptali ile 1479 sayılı Yasa kapsamındaki ölüm aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması ile Kurum'a karşı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozmaya uyarak, ilâmda belirtildiği şekilde davanın kabulüne, davacının Kuruma karşı borçlu olmadığının tespitine ve kesilen yetim aylığının kesildiği tarihten itibaren ödenmesi talebinin davacıya yeniden yetim aylığı bağlandığının anlaşılması nedeniyle konusuz kalan bu talep için, esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın konusunun kalmadığından bahsedebilmek için, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması; eş söyleyişle tüm tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması gerekir.

Eldeki davada, 01.11.2006 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı babası üzerinden hak sahipliği sıfatı ile ölüm aylığı aldığı anlaşılan davacı hakkında davalı kurumca 01.02.2015 tarihi itibari ile ölüm aylığının kesilerek borç tablosu oluşturulduğu, 01.11.2006-25.01.2015 tarihleri arasında ödenen tutarların borç çıkartıldığı anlaşılmakta olup, yargılama devam ederken Kurumca aylığın 01.10.2016 tarihi itibari ile yeniden bağlanması karşısında davanın konusuz kaldığından bahsedilmesi imkânı bulunmadığı dikkate alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde mahkemece, davacının kesilen aylığının kesildiği tarihten yeniden bağlanması istemi bakımından, işin esasına girilerek, Kurumca sonradan yapılan işlemde, kesilme tarihinin dikkate alınıp alınmadığının belirlenmesi ile ancak dikkate alınması halinde şimdiki gibi karar verilmesinin mümkün olduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13483, Karar No: 2015/13593, Tarih: 02.07.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13483 E.  ,  2015/13593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 08/01/2015

Numarası : 2014/432-2015/5

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli neden olmadan feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Belediye vekili, davacının belediye çalışanı olmadığı gibi belediye tarafından yapılan hizmet alım ihaleleri kapsamında bir çalışması da mevcut olmadığını, husumet itirazında bulunulduğunu; diğer davalı Şirket vekili ise personel sayısının aşırı fazla olması nedeniyle personel sayısında azaltma yapılmasına karar verildiği için iş akdinin bildirimli olarak feshedilip ihbar ve kıdem tazminatının ödendiğini savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davalılar arasındaki ilişki açık bir şekilde değerlendirilmeksizin davalı Belediyenin asıl işveren, davalı şirketin ise alt işveren olduğu, feshin haklı yada geçerli bir nedene dayandığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davacının Mersin Büyükşehir.....A.Ş. 'de işe iadesine, işe iadenin parasal sonuçlarından ise davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19.maddesinin birinci fıkrasına göre işveren fesih bildirimini yazılı yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Fesih bildirimi yazılı yapılmamışsa veya fesih sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmemişse aynı Kanununun 21.maddesi gereğince geçerli sebep gösterilmediği kabul edilir.

İş Kanununun “İşverenin haklı nedenle derhal fesih hakkı” başlığını taşıyan 25.maddesinin son fıkrasına göre işverenin haklı nedene dayanarak iş sözleşmesini feshettiği durumda fesih bildiriminin yazılı yapılması koşulu aranmaz.

Somut olayda, davalı işveren iş akdinin geçerli nedene dayalı olarak feshedildiğini savunmuş olup, davalı şirketçe yapılan 31.07.2014 tarihli fesih bildiriminde, iş akdinin şirketçe görülen lüzum üzerine 17. madde uyarınca bildirimli olarak feshedildiğini belirtilmiştir. Davalı şirket tarafından, fesih sebebinin açık ve kesin bir şekilde belirtilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle fesih bildirimi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19.maddesinin birinci fıkrasına aykırı olup; yerel mahkemece feshin geçerli bir nedene dayanmadığının kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamakta olup davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, mahkemece davalılar arasındaki hukuki ilişki netleştirilmeden karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden de anlaşıldığı üzere davalı M.. B.. ile davalı Mersin Büyükşehir İ.... İnş...AŞ arasında herhangi bir hizmet alım sözleşmesi bulunmamaktadır.

Ancak, mahkemece davalılar arasındaki hukuki ilişki netleştirilmeden karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden de anlaşıldığı üzere davalı M.. B.. ile davalı Mersin Büyükşehir İ.... İnş...AŞ arasında herhangi bir hizmet alım sözleşmesi bulunmamaktadır.

Bununla birlikte davalı şirketin 10.07.2012 tarihli Yönetim Kurulu kararının 17.maddesinde aynen, " mahalli idarelerin kendi kanunlarında yazılı görev ve yetkilerinden kanunen devredilebilir olanlarla ilgili her türlü mal ve hizmet alım iş ve işlemlerini yapmak" şeklinde karar alındığı, yine davalı şirketin hakim ortağının diğer davalı Büyükşehir Belediyesi olup şirketin Yönetim Kurulu üyelerinin baskın çoğunluğunun davalı Büyükşehir Belediyesince görevlendirildiği ve bu hali ile davalılar arasında açık bir organik bağın olduğunun kabulü kaçınılmaz ise de davacının ne iş yaptığı açık bir şekilde belirlenmeli, davacının çalıştığı kafe ve sosyal tesislerin mülkiyet durumu ile davalı şirketin bu tesisleri işletme hakkına dair tüm kayıtlar ( encümen kararı, kira sözleşmesi vs) getirtilmeli ve neticesine göre davalılar arasındaki ilişkinin ne olduğu ( asıl-alt işveren veya birlikte istihdam vs gibi) açık bir şekilde ortaya konulmalı ve bundan sonra dava karara bağlanmalıdır.

Mahkemece, eksik araştırmaya dayalı yetersiz gerekçe ile davalılar arasındaki hukuki ilişki saptanmaksızın hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3316, Karar No: 2012/6432, Tarih: 16.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/3316 E.  ,  2012/6432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ... Orman Ürün.San.Tic.Ltd.Şti.nin 25.12.2008 keşide tarihli 17.500.00 TL bedelli çekini verdiğini, karşılığında teslim edilmesi gereken malların verilmemesi nedeniyle çekin bedelsiz kaldığını, çeki takibe koyan davalının dava dışı şirketin çalışanı olduğunu, müvekkili ile herhangi bir ticari ilişkisinin bulunmadığını belirterek takibe konu çek nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu çekin davacı ile müvekkilinin çalıştığı dava dışı ... Orman Ltd.Şti'nin ticari ilişkisinden dolayı verildiğini, davacının borcuna karşılık verdiği çekten dolayı borçlu olmadığını ileri sürmesinin hukuka uygun bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, husumet yönünden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, icra takibinden sonra açılan 17.500.00 bedelli 25.12.2008 tarihli çekin bedelsizliği iddiasına dayalı borçsuzluğun tespiti istemine ilişkindir.

Çekte hamil olarak yer alan takip alacaklısı davalı ...'e husumet tevcih edilmesi doğru olup, mahkemece işin esasına girişilip hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken davanın husumet yönünden reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5011, Karar No: 2011/8623, Tarih: 23.05.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/5011 E.  ,  2011/8623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar tacir olup, uyuşmazlık davacı kuruma ait enerji nakil hattından enerji alan davalılarca ödenmesi gereken hat katılım payı ile işletme ve bakım giderlerinin tahsili istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 11.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 11.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 23.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4996, Karar No: 2019/2825, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4996 E.  ,  2019/2825 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15384, Karar No: 2010/13111, Tarih: 06.07.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/15384 E.  ,  2010/13111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara Asliye 25.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Mühür bozma

HÜKÜM(LER) : Beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; sanığın dosyada mevcut Ankara 3.noterliğinin 27065 yevmiye sayılı 15.12.2003 tarihli vekaletnamesiyle sorumlu müdür tayin edildiği, 21.03.2005 tarihli mühür bozma tutanağını da aynı sıfatla imzaladığının anlaşılması karşısında, dosyada mevcut son mühürleme tutanağı 15.07.2003 tarihiyle suç tarihi arasında başka mühür bozma ve akabinde tekrarlanan mühürleme işlemlerinin olup olmadığının katılan idareden sorulup bu işlemlerin sanığın göreve başladığı 15.12.2003 tarihinden sonraya denk gelip gelmediği değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik soruşturma sonucu "... son mühürleme tarihi 15.07.2003 tarihinden sonra sanığın sorumlu müdür sıfatıyla göreve başladığı, Bu nedenle mühürlemeden haberdar olmayacağı ..." gerekçesiyle beraat kararı verilmesi;

Yasaya aykırı ve katılan ... Belediyesi vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.