muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2459, Karar No: 2020/801, Tarih: 24.02.2020

III- Mağdura karşı hürriyeti tahdit suçunu, birden fazla kişi ile birlikte ve silahla işleyen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nin 109/3. maddesinin (b) bendinin yanında (a) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi;

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6720, Karar No: 2024/2961, Tarih: 29.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6720 E.  ,  2024/2961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/658 E., 2023/1088 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/782 E., 2021/1699 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve ziynet alacğı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine, ziynet alacağının ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların tüm istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 21.03.2014 tarihinde evlendiklerini iki çocuklarının bulunduğunu, taraflar arasındaki sorunların davalının düğün masrafları ile ilgilenmemesi ve düğün planlanırken müvekkilini yok sayması nedeniyle başladığını, 2014 yılında davalının ... isimli halasının müvekkilinin yanında davalıyı arayarak yine apartta kalma durumundan şikayet etmesi üzerine davalının müvekkilinin babasını arayarak küfür ettiğini, bu durumdan utanç duyan müvekkilinin evden ayrıldığını, davalının düğün nedeniyle yapılan borçları ödemek yerine ablasının kredi borcunu ödemeye başlaması üzerine müvekkilinin karşı çıktığını, taraflar arasında yaşanan tartışma sonucu davalının müvekkiline hakaret ederek "sen kimsin, karışamazsın, o benim ablam, sana mı danışacağım, benim param" dediğini, davalının müvekkiline hakaret ettiğini, davalının bağırmaya devam etmesi üzerine müvekkilinin polis çağıracağını söylemesi üzerine davalının kişisel eşyalarını alarak arkadaşına gittiğini, davalının evlilik birliği içerisinde müvekkil ve ailesine sürekli hakaret ettiğini, kötü yorum ve eleştiri yaparak huzursuzluk yarattığını, davalının öfke kontrolü olamadığı için en küçük şeyde bile müvekkil ve ailesi ile tartıştığını, müvekkilinin fikirlerine önem vermeyerek hareket edip üste çıktığını, müvekkilinin ailesinin evin mutfak ihtiyaçlarını karşıladıklarını, ortak çocuklara bakarak katkı sağladıklarını ancak davalıya yaranamadıklarını, davalının müvekkilini asker arkadaşı gibi ördüğünü, özel günlerini kutlamadığını, hediye almadığını, ortak arkadaşlarının yanında müvekkiline "avrat, bıngıldak, tosunum" gibi aşağılayıcı ifadeler kullanarak rencide ettiğini, küçük düşürdüğünü, davalının müvekkili istemediği halde zorla cinsel ilişkiye girdiğini, davalının aşırı cinsel isteğinin tarafların 2,5 aylık ayrılıklarında anlaşmalı boşanma şartlarını konuşmak için biraraya geldiklerinde bile yaşandığını, davalının müvekkili ile birlikte olmak istediğini, müvekkilinin karşı çıktığını, 2018 yılında ortak çocukları ...'ün doğumuyla müvekkilinin izne ayrıldığını, iki maaşı olan 10.000,00 TL'yi istemesi üzerine davalıya verdiğini ancak davalının bitcoinde paranın büyük bir kısmını batırdığını, davalının 2019 yılında da yeni araba almak için sattığı araba parasını da bitcoine yatırdığını, müvekkilinin fark etmesi üzerine hemen parayı çektiğini, son Ayrılık sürecinde davalı müvekkilin istememesine rağmen müşterek eve girip bir çok eşyayı aldığını, düğün CD si ve tüm fotoğrafları alan davalının delilleri ortadan kaldırmayı hedeflediğini, davalının fiziksel, duygusal, ekonomik ve ve cinsel şiddeti gibi kusurlu davranışları nedeniyle evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını, müvekkili için evliliğin devamına imkan kalmadığını ileri sürerek, tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin müvekkiline tevdiine, ortak çocuklardan ... için aylık 1.500,00 TL, ... için aylık 1.000,00 TL tedbir - iştirak nafakası, müvekkili lehine 100

... için aylık 1.500,00 TL, ... için aylık 1.000,00 TL tedbir - iştirak nafakası, müvekkili lehine 100.000,00 TL maddî 100.000,00 TL manevî tazminat ile şimdilik talep edilen 2.000,00 TL ziynet alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; davacıya gösterilen sevgi ve saygıya rağmen davacının müvekkilinin ailesine hak etmedikleri şekilde davrandığını, müvekkiline sürekli ayrılmakla çocukları göstermemekle tehdit ettiğini, davacının toplumsal kuralları hiçe sayarak bize ne mantığı ile hareket ettiğinde taraflar arasında tartışmalar yaşandığını, davacının gittikleri otel, Avm'lerde çalışanlara laf söyleyip tartışmadan oradan ayrılmadığını, doğum sonrası zayıflama girişimlerinde davacının müvekkiline seni boşayacağımı demeye başladığını, tarafların evliliklerinde yaşanan problemlerde davacının evi terk ettiğini yada müvekkilini evden kovduğunu, taraflar arasında evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını, evliliğin devamı imkan kalmadığını, tarafların ilişkilerinin 25 Nisan 2020 tarihinde küçük bir hediye yüzünden yaşanan tartışma sonrası davacının polis çağırarak müvekkili evden kovması sonucu tamamen koptuğunu, davacının eşler arasında sır olarak kalması gereken hususları dahi arkadaşlarıyla paylaştığını, evlilik birliğinin müvekkili açısından çekilmez hale geldiğini ileri sürerek, esas davanın reddine, karşılık davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin müvekkiline tevdiine, mahkeme aksi kanaatte ise ortak çocuklarla kişisel ilişki tesisine, müvekkili lehine maddî -manevî tazminat takdirine karar verilmesini, talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar için evlilik birliği ortak yaşamı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede eşit kusurlu davranışları nedeniyle temelinden sarsıldığından, karşılıklı açılan asıl ve karşı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin davacı karşı davalı anneye verilmenine, baba ile yatılı kişisel ilişki tesisine, tarafların her ikisinin de devlet memuru olarak çalıştığı, davacı karşı davalı kadının sağlık ocağında ebe-hemşire olduğu, üzerine kayıtlı bir araç olduğu, müşterek konutta çocukları ile birlikte yaşadığı, davalı erkeğinde Eskişehir Teknik Üniversitesinde araştırma görevlisi olarak çalıştığı, mevcut taşınmazın davalı adına kayıtlı olduğu, çocukların kreşe gittikleri, her iki tarafında çalışıyor ve anne baba olarak bakım borçlarının devam etmesi, çocuklardan ... için takdir edilen aylık 1.000,00 TL, ... için takdir edilen aylık 850,00 TL tedbir nafakalarının devamı ile kararın keşinleştiği tarih itibariyle nafakaların iştirak nafakası olarak devamına, davalı karşı davacıdan alınarak davacı karşı davalıya verilmesine, tarafların boşanmaya sebebiyet veren olaylarda eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine, ziynetlere ilişkin talebin kısmen kabulü ile 12 adet 22 ayar 14 gramdan bilezik bedeli 74.760 TL, 1 adet 14 ayar 8 gramdan bilezik bedeli olan 3.240 TL, 27 adet çeyrek altın bedeli 20.925 TL, 1 cumhuriyet altını bedeli 3.200,00 TL nin aynen iadesine, aynen iade mümkün değilse toplam 102,125,00 TL nin 1.750,00 TL'sinin dava açılış tarihi itibariyle, kalan 100.375,00 TL'nin ıslah tarihi olan 13.12.2021 tarihi itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı karşı davacıdan alınarak davacı karşı davalı kadına verilmesine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ve nafakaların miktarı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili katılma yoluyla istinaf dilekçesinde özetle; kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatlar ve velâyet düzenlemesi yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan tarafların istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-karşı davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmemesinin hatalı olduğu, kusur belirlemesi, nafaka miktarları ve reddedilen tazminatlar yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında görülen karşılıklı boşanma davasında, taraflar arasında evlilik birliğinin sarsılmasına sebebiyet verecek nitelikte geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına maddî tazminat, manevî tazminatın şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, ortak çocuklar yararına hükmedilen nafakaların miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 182 nci, 327 nci, 328 inci ve 330 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı- karşı davalı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16887, Karar No: 2011/2941, Tarih: 22.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/16887 E.  ,  2011/2941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin ek davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin ek davada, mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edelin bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davanın konusu ve tarafları aynı olup, hükmolunan bedel dikkate alındığında vekalet ücretine ilk davada hükmedilmiş olduğundan hakkaniyet gereği yeniden vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, vekalet ücreti takdiri,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin bendin çıkartılmasına, yerine (İlk davada vekalet ücretine hükmedilmiş olduğundan yeniden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 22.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/558, Karar No: 2007/445, Tarih: 04.07.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/21-558 E.  ,  2007/445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2006

Taraflar arasındaki “tespit” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tekirdağ 1.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 09.06.2004 gün ve  2002/129 E- 2004/64 K.   sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 27.12.2004 gün ve 2004/7602-11901 sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Yerel Mahkemenin 16.03.2006 günlü direnme kararını temyiz eden davalı SSK.vekili Avukat A. C.'ın vekaletnamesi dosya arasında bulunmamaktadır.

Bu eksikliğin giderilmesinden sonra Yargıtay’a gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı noksanlığın tamamlanması için dosyanın mahkemesine  GERİ ÇEVRİLMESİNE,  04.07.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1328, Karar No: 2020/1032, Tarih: 15.12.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1328 E.  ,  2020/1032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Kartal 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince onanmış; davacı vekili tarafından karar düzeltme yoluna başvurulması üzerine Özel Dairece yapılan incelemede karar düzeltme isteminin kabulü ve onama kararının kaldırılması suretiyle karar bozulmuş; Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili 05.04.2010 tarihli dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ...'ın evinde kiracı olarak oturmakta iken taşındığını, 24.05.2009 tarihinde evin anahtarlarının teslimi sırasında davalıların müvekkiline saldırdıklarını, müvekkilini hızla mutfak camlarına doğru ittiklerini, bu sırada davacının sağ elinde median sinir kesisi oluştuğunu, hâlen sağ elinde kalıcı araz olduğunu ileri sürerek 5.000,00TL maddi ve 20.000,00TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabı:

5. Davalılar vekili 28.10.2010 tarihli cevap dilekçesinde; davacının haksız fiil ile ilgili şikayette bulunmadığını, herhangi bir ceza davası açılmadığını, davacının kiracısı olduğu evi tahliye edip anahtarlarını teslim etmediğini, anahtarların davalı ...'ın oğlu tarafından davacının oğlundan istenerek alındığını, bundan haberdar olan davacının davalı ...’ın evine gelerek olay çıkardığını, sinir krizi geçirdiğini, kendi elini tezgah arkasındaki cama vurup yaraladığını, asıl sorumlu ve suçlunun konut dokunulmazlığı sınırlarını aşan, müvekkilleri ile eşlerine ağır küfürler eden ve konuta zarar veren davacı olduğunu, olay mahallinde yapılacak bir keşifle davacının yaralanma olayının anlattığı şekilde itilerek olamayacağının anlaşılacağını, böyle bir itme olayı olsa bile aynı anda iki kişinin bir insanı itmesinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararı:

6. Kartal 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.06.2012 tarihli ve 2010/214 E., 2012/400 K. sayılı kararı ile; soruşturma evrakı kapsamı ile davalı şahitlerinden Ümit Ali Özçetin'in beyanı nazara alınarak davacının sağ elini yumruk yapıp cama vurduğu ve yaralanmanın da bu nedenle gerçekleştiğinin anlaşıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Yerel Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilinin temyiz isteminde bulunması üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 09.10.2013 tarihli ve 2012/18332 E., 2013/16127 K. sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Yerel Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilinin temyiz isteminde bulunması üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 09.10.2013 tarihli ve 2012/18332 E., 2013/16127 K. sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

8. Söz konusu onama kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuş; yapılan inceleme sonunda Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 02.05.2014 tarihli ve 2014/3686 E., 2014/7039 K. sayılı kararı ile;

“…Olayla ilgili Kartal Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2009/21701 soruşturma nolu dosyasında; davacının yaralanması basit tıbbi müdahele ile giderilebilecek düzeyde olup davacı şikayetçi olmadığı için kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir. Davacı bu dosyada alınan ifadesinde, davalıların kendisini ittirdiğini, mutfak camına tutunmak istediğinde kolunun kesildiğini beyan etmiş, davacının annesi de davacıyı destekleyen beyanlarda bulunmuştur.Yine davacının annesi iş bu dosyada tanık olarak alınan beyanında, evden çıkmaları için 15 günlük süreleri olmasına rağmen taşındıklarını, kanepenin ayağını bulamadıklarını, davacının oğlunu eve gönderdiğini, fakat ev sahibinin anahtarı çocuğun elinden aldığını, bu nedenle davacı ile birlikte gittiklerinde davalıların davacıyı tartakladıklarını, kızını cama çarptıklarını beyan etmiştir. İş bu dosyada dinlenen ve mahkemece beyanı hükme esas alınan tanık Ümit Ali Özçetin ise ifadesinde davacının kendisinin sinir krizi geçirerek sağ elini yumruk yapıp cama vurduğunu beyan etmiştir.

Tanık Ümit Ali Özçetin davalı ...'ın damadı olup soruşturma aşamasında ifadesi yoktur. Mahkemece, diğer tanıklara nazaran neden ifadesine üstünlük tanındığı anlaşılamamıştır. Davacının annesi olan tanık ...'nın gerek soruşturma aşamasında gerekse mahkeme aşamasındaki verdiği ifadeler benzer nitelikli olup istikrarlıdır, bu tanığın beyanı gözardı edilemez. Bu kapsamda, davacının kolundan yaralandığı sabittir ve davalıların bu yaralanmadan sorumlu olduğu kabul edilmelidir. Bu nedenle kararın bozulması gerekirken onanmış olduğu anlaşıldığından davacı vekilinin karar düzeltme istemi kabul edilmeli, Dairemizin onama kararı kaldırılmalı ve karar bozulmalıdır.” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

9. İstanbul Anadolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.12.2014 tarihli ve 2014/320 E., 2014/384 K. sayılı kararı ile; önceki karar gerekçelerinin yanında, davalı şahitlerinden davalı ...'ın damadı ve diğer davalının bacanağı olan güvenlik görevlisi Ümit Ali Özçetin’in mahkemeye verdiği 03.11.2011 tarihli beyanının olayın oluşuna uygun bulunması nedeniyle itibar edildiği gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olayda, davacının yaralanmasından dolayı davalıların maddi ve manevi tazminattan sorumlu tutulup tutulamayacakları noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle konuyla ilgili kavram ve yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar vardır.

13. İlke olarak borçların kaynakları sorumluluk hukuku olarak da adlandırılan borçlar hukukunda düzenlenmiştir.

14. Dava konusu olayın yaşandığı tarihte yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nda (BK) borcun kaynakları, “Borçların teşekkülü” başlığı altında, sözleşmeden doğan borçlar (m. 1- 40), haksız fiilden doğan borçlar (m. 41- 60) olarak düzenlenmiş; yine aynı başlık altında, borçların üçüncü genel kaynağı olarak haksız (sebepsiz) iktisaba (m. 61–66) yer verilmiştir.

15. BK'nın 41. maddesinde ifadesini bulan haksız fiil, kusurlu ve hukuka aykırı bir eylemle başkasına zarar verilmesidir. Haksız fiilden söz edilebilmesi için şu dört unsurun birlikte bulunması zorunludur: Öncelikle ortada hukuka aykırı bir fiil bulunmalıdır. İkinci unsur, fiili işleyenin kusurudur. Üçüncü olarak, kusurlu şekilde işlenen ve hukuka aykırı olan bu fiil nedeniyle bir zarar doğmalıdır. Nihayet, doğan zarar ile hukuka aykırı fiil arasında uygun nedensellik bağı bulunmalıdır. Bu unsurların tümünün bir arada bulunmadığı, bir veya birkaç unsurun eksik olduğu durumlarda, haksız fiilin varlığından söz edilemez.

16. BK’nın 41. maddesine göre, kusurlu ve hukuka aykırı bir eylemle başkasına zarar veren kimse bu zararı tazmine mecburdur. Böylece haksız fiilden sorumluluk, tazminat borcunun kaynağını oluşturmaktadır. Özel bir sorumluluk hükmüyle düzenlenmemiş bütün hâllerde bir  kimse için haksız fiil sorumluluğunun söz konusu olması, BK'nın 41. maddesindeki şartların  gerçekleşmesine bağlıdır. Bir başka deyişle, ayrık bir düzenleme bulunmayan kusur sorumluluğu  hâllerinde, BK’nın 41. maddesi ve devamında yer alan esaslar uygulanır.

17. Bunun yanında, BK’nın 50. maddesinin 1. fıkrasının 1. cümlesinde; “Birden ziyade kimseler birlikte bir zarar ika ettikleri takdirde… mütesilsilen mesul olurlar.” hükmü getirilmiştir.

18. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6. maddesinde ise “İspat yükü” başlığı altında, “Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.” hükmü mevcuttur.

19. Yapılan açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; davacının davalı ...’ın evinde kiracı iken taşındığı ve 24.05.2009 tarihinde evin anahtarlarının teslimi sırasında davacı ve davalılar arasında tartışma yaşandığı ve bu sırada davacının sağ elinde, mutfak camına çarpması nedeniyle kesi oluştuğu hususu çekişmesizdir.

20. Ne var ki, oluşan kesiden davalıları sorumlu tutabilmek için, kesinin davalıların fiili neticesinde meydana geldiğinin ispatı gerekir.