muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/143, Karar No: 2010/220, Tarih: 09.11.2010

Bu bilgi ve belgeler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Adana 2. İcra Müdürlüğünün 2001/7964 sayılı takip dosyasında, alacaklı sanık Ü... A...vekili sanık Avukat A...Z....'ın, borçlu katılan F... P... hakkında 12.07.2001 tarihinde kambiyo senetlerine mahsus icra takibinde bulunduğu, ör: 163 nolu ödeme emrinin tebliğine ilişkin tebligatın ilk önce sanık Ü...'in babasına ait evin bulunduğu ..... Mh.....Sk. No:...’ya çıkartıldığı, tebligatın bilatebliğ iadesi üzerine, bu kez sanık Ü...in katılanın adresi olarak sanık A...ya bildirdiği ....Mh. 200 Sk. No:107/A adresine çıkartıldığı, ödeme emrinin 01.08.2001 tarihinde sanık Hakem Z.... tarafından “birlikte ehil işçisi Hakim Z...” adı ile alındığı, icra takibinin bu şekilde kesinleştirildiği, icra müdürlüğünce borçlu olarak katılan adına çıkartılan ör: 103 nolu davet kağıdının bulunduğu tebligatın da yine aynı adrese çıkarıldığı, bu tebligatın da sanık Hakem Z....tarafından 19.10.2001 tarihinde “birlikte işvereni Hakim Danen” ismi ile alındığı ve borçlu katılana ait ........plaka sayılı aracın 20.09.2001 tarihinde haczinin yapıldığı, icra müdürlüğünce 21.11.2001 tarihinde yapılan ikinci açık artırmada borçlu katılana ait aracın satışı yapılarak ihaleyi alacaklı sanık Ü... adına katılan sanık Avukat Arzu Z....'ın aldığı, ayrıca ...Mh. 106 Ada ...Parselde bulunan borçlu katılana ait taşınmaz üzerine de haciz şerh'i konulduğu anlaşılmaktadır.

Sanıkların eylem birliği içerisinde Tebligat Yasası hükümlerine aykırı şekilde tebligatlar yapılmasını sağlayıp, geçersiz tebligatlara istinaden katılan F...'in gıyabında yapılmakta olan icra takibinin kesinleşmesini ve buna bağlı olarak katılanın aracının haczini sağladıkları, ancak sanıkların, katılanın bildirdiği adresleri terk etmesi ve adresinin belirlenememesi sonucu alacağın tahsilinin uzun zaman alacağı düşüncesi ile alacağın bir an önce tahsili düşüncesiyle bu yola başvurdukları, dolayısıyla sahih bir keyfiyetin esbabı subitiyesini tedarik amacı ile fiili gerçekleştirdikleri, dolayısıyla sanıkların eyleminin 765 sayılı TCY'nın 342/1. maddesine uyan suçu değil, aynı Yasanın 347. maddesine uyan suçu oluşturduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla yerel mahkeme hükmü suç vasfının belirlenmesindeki yanılgı nedeniyle bozulmalıdır. Hal böyle iken Özel Dairece bu hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi isabetsizdir.

Bu itibarla yerel mahkeme hükmü suç vasfının belirlenmesindeki yanılgı nedeniyle bozulmalıdır. Hal böyle iken Özel Dairece bu hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi isabetsizdir.

İtiraz nedeni konusunda varılan bu sonuç ve yerel mahkeme hükmünün, itiraz yasa yolu üzerine Ceza Genel Kurulunca belirtilen nedenle bozulmasına karar verilmiş bulunduğu nazara alındığında, Özel Daire düzeltilerek onama kararı ile kesinleşen ilamın “kesin hüküm” olma özelliği bu nedenle ortadan kalkmış bulunmakla, ortaya çıkan bu yeni durum karşısında dava zamanaşımı yönünden de değerlendirilmesi zorunluluğu doğmuştur. Ceza Genel Kurulunun yerleşmiş kararlarında da vurgulandığı üzere, Ceza Genel Kurulunca inceleme yapılırken, Özel Daire kararının hukuka aykırı görülerek kaldırılması ve yerel mahkeme hükmünün esastan veya usulden bozulması halinde, itirazın kabulü ile dava derdest hale geleceğinden, dava zamanaşımının dolduğunun saptanması durumunda kamu davasının düşmesine de karar verilmesi gerekmektedir. İnceleme konusu yapılan olayda, sanıkların eyle¬mi¬ne ilişkin olarak, zamanaşımı yönünden lehe olan 765 sayılı TCY’nın 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca en son eylemin gerçekleştirildiği 21.11.2001 tarihinden itibaren 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı, dosyanın Ceza Genel Kuruluna intikalinden önce 21.05.2009’da dolmuş bulunmaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının kabulü ile Özel Daire düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün bozulmasına, ancak kesintili zamanaşımı gerçekleşmiş bulunduğundan, sanıklar hakkında açılmış bulunan kamu davasının 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY’nın 322 ve 5271 sayılı CYY’nın 223. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Genel Kurul Üyesi ise; yerel mahkeme hükmünün doğru olduğu, dolayısıyla itirazın reddi gerektiği yönünde karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 11.05.2010 gün ve 11086-5921 sayılı düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2006 gün ve 54-111 sayılı kararının belirtilen yasaya aykırılık nedeniyle BOZULMASINA, suç tarihinden itibaren 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımının dosyanın Ceza Genel Kuruluna intikalinden önce dolmuş olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY’nın 322. maddesi uyarınca sanıklar hakkındaki kamu davasının 765 sayılı TCY’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CYY’nın 223. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere, Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2010 günü yapılan müzakerede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/81, Karar No: 2021/3792, Tarih: 19.04.2021

**16. Hukuk Dairesi         2019/81 E.  ,  2021/3792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "6360 sayılı yasa gereği ... ve ...’nı davaya dahil etmesi için davacı tarafa süre verilmesi, 4721 sayılı Medeni Kanunu'nun 713/4. maddesi gereğince yasal ilanlar yapılarak itiraz süresinin beklenmesi, bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi’’ gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 153 ada 12 sayılı parselde fen bilirkişi raporunda (A) ve (C) harfleri ile gösterilen 27,66 ve 27,92 metrekare yüzölçümündeki bölümlerin tapu kaydının iptaline, (A) ve (C) harfleri ile gösterilen bölümler ile aynı raporda (B) harfi ile gösterilen 26,79 metrekare yüzölçümündeki bölümün davacı ... adına kayıtlı 153 ada 11 parsel sayılı taşınmaza eklenerek tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmaz bölümleri üzerinde, davacı yararına zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı olduğu şekilde karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Taşınmazın zilyetlikle kazanılabilmesi için, öncelikle zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olması, bundan sonra da 3402 sayılı Yasa'nın 14 ve 17. maddeleri uyarınca, emek ve para harcanmak suretiyle imar-ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilmesi ve bu işlemlerin tamamlanmasından sonra kazanmayı sağlayacak zilyetlik süresinin geçmesi zorunludur.

Somut olayda; davalı ... kayıtlı bulunan dava konusu 153 ada 12 parsel sayılı taşınmaz, kayalık vasfıyla tespit edilmiş olup, taşınmazın teknik bilirkişi raporunda (A) ve (C) harfiyle gösterilen çekişmeli bölümlerinin tamamen taşlık vaziyette olduğu ve taşınmaz bölümleri üzerinde herhangi bir kullanımın olmadığı, yine yol vasfıyla tescil harici bırakılan ve teknik bilirkişi raporunda (B) harfiyle gösterilen bölüm üzerinde de herhangi bir kullanımın olmadığı dosyaya sunulan inşaat bilirkişi raporuna ekli fotoğraflardan anlaşılmakta olup, bu nedenle Mahkemece, dava konusu taşınmaz bölümlerinde davacı lehine zilyetlik yoluyla iktisap koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12193, Karar No: 2021/11451, Tarih: 07.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/12193 E.  ,  2021/11451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, müştekinin müdür yardımcılığını yaptığı Cengiz Topel İlköğretim Okulunda bulunan müdür yardımcısı odasından müştekiye ait cep telefonunun çalınması şeklinde gerçekleşen olayda; eylemin gerçekleştiği yerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerlerden olmadığı ve buna göre iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından mahkemenin değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurlarının oluşmadığından bahisle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Sanığın, müştekinin müdür yardımcılığını yaptığı okulda bulunan müştekinin odasından müştekiye ait cep telefonunu çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a ve 142/2-h maddelerinde düzenlenen suçları oluşturduğu, TCK’nın 44. maddesi gereğince sanığın yaptırımı daha fazla olan TCK’nın 142/2-h maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-a maddesi gereğince uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

b) Kolluk görevlilerince, güvenlik kamera kayıtlarının izlenmesi neticesinde tespit edilen sanığın bulunduğu yerin belirlenmesi üzerine kendisine ulaşılan sanıkla yapılan şifai görüşmede atılı suçu ikrar ederek henüz herhangi bir arama kararı alınmadan suça konu cep telefonunu sim kartı ile birlikte kendi rızası ile görevlilere teslim eden ve bu suretle suça konu cep telefonunun müştekiye iadesini sağlayan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiği gözetilmeden rızaya dayalı teslim olmadığından bahisle etkin pişmanlık hükmü uygulanmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/803, Karar No: 2020/595, Tarih: 30.01.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/803 E.  ,  2020/595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/722, Karar No: 2015/2017, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/722 E.  ,  2015/2017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “maddi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bitlis Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 15.11.2011 tarihli ve 2006/43 E- 2011/451 K sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4 . Hukuk Dairesinin 31.10.2012 gün ve 2012/1933 E. 2012/15798 K sayılı ilamı ile;

(..1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu olayda, sağ kolunu yitiren davacılardan ...'ın, protez kullanması zorunluluğu saptanmış olup; Adli Tıp Kurumu raporlarına göre, takılacak protezin iki yılda bir değiştirilmesi gerekeceği ve yirmi yaşından sonra ise değiştirilmesine gerek bulunmadığı anlaşılmaktadır. Şu durumda, protez kullanımından kaynaklanan zararın davacılardan ...'ın yirmi yaşını dolduracağı tarihe kadar geçecek süre itibariyle hesaplanması ve hüküm altına alınması gerekir. Mahkemece, adı geçen davacının bakiye yaşam süresi boyunca protez zararı bulunduğunun kabulü ile bu biçimde yapılan hesaplama sonucu çıkan miktarın hüküm altına alınması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı ... vekili, olay tarihinde 6 yaşında (1999 doğumlu)olan müvekkilinin oyun oynarken evlerinin 150 metre yakınında bulunan ve yere 1,5 metre sarkmış olan yüksek gerilim hattına çarpması sonucunda elektrik akımına maruz kalarak sağ kolu omuz hizasından kesilecek şekilde yaralandığını, davalının bakım onarım görevini yerine getirmediğinden olayın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğunu belirterek davacıya takılacak olan biyonik omuz protezi bedeli olarak şimdilik 74000 YTL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama sürecinde talebini 520.000 YTL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; olayın meydana gelmesinde davalının bir kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yerel Mahkemece; mağdura takılabilecek en uygun protezin myoelektrik kol protezi olduğuna ilişkin tespiti yapan bilirkişi raporu esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekili; olayın meydana gelmesinde davalının bir kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yerel Mahkemece; mağdura takılabilecek en uygun protezin myoelektrik kol protezi olduğuna ilişkin tespiti yapan bilirkişi raporu esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine hüküm, Özel Dairece yukarıda yazılı gerekçelerle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece; mağdura takılabilecek en uygun kolun myoelektrik kol olduğuna dair tespit yapan bilirkişi raporunun hükme esas alındığı, biyonik kol takılmasına ilişkin Adli Tıp raporunun hükme esas alınmadığı, hükme esas alınan rapora göre de protezin iki yılda bir değiştirilmesi gerektiği belirtilerek direnme kararı verilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, mağdura takılabilecek en uygun protezin myoelektrik kol protezi mi biyonik kol protezi mi olduğu, varılacak sonuca göre tazminat miktarının davacının yirmi yaşını dolduracağı tarihe kadar hesaplanmasının gerekli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için yargılama sürecinde mağdura takılabilecek protez kola ilişkin raporların irdelenmesinde yarar bulunmaktadır.

Davacı -mağdurun İstanbul Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulun'dan alınan 8 Nisan 2007 ve 10 Ekim 2007 tarihli raporlarında sağlıklı, kalıcı kola en yakın takma kolun biyonik kol olabileceği, kişinin yaşının küçük olmasından ötürü sık sık değiştirmek gerekeceğinden yaşamında fazla bir değişiklik arzetmeyeceği, biyonik kolun takılmasının mümkün olduğu, biyonik kolun küçüğün biyonik kola adaptasyonu açısından en erken yaşta takılabileceği, ancak boy uzamasından dolayı sık sık değiştirilmek zorunda kalacağı, boy uzamasının ergenliğin son evrelerinde yavaşlamakta olduğu ve erkeklerde 18-20 yaş ve sonrası takılması halinde biyonik kolun sık sık değiştirilmesine mahal bırakmayacağı, bu durumun da kişinin hayatında biyonik kola adaptasyonu ölçüsünde kolaylık sağlayabileceği mütalaa olunmuştur.

Bu raporlara itiraz edilmesi üzerine Hacettepe Üniversitesi Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Bölümündenalınan 06.08.2008 tarihli raporda, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı öğretim üyesi 14.11.2008 tarihli raporunda ve ithalatçı firma görüşünde özetle mağdurun yaşı nedeniyle biyonik kol protezinin takılmasının mümkün olmadığını, en uygun kol protezinin myoelektrik kol protezi olduğunu bildirmişlerdir.

Son olarak Hacettepe Üniversitesi Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Yüksekokulundan üç öğretim görevlisi bilirkişiden alınan 25.02.2010 tarihli raporda da davacı ...'ın yaşamını insanca sürdürebilmesi ve günlük yaşantısında evde, okulda, işte bağımsızlık kazanabilmesi için protezin gerekli olduğu ve en uygun protezin ''myoelektrik'' protez olduğu belirlenmiş, mağdur ...'ın kullanacağı protezin ortalama değişim süresi, gelişim evresi ve gelişme evresinden sonraki dönem için iki yıl olarak belirlenmiş, protez maliyetinin ise rapor tarihi itibariyle 9375 Euro + kdv olduğu belirtilmiştir.

Kaldı ki, daha sonraki tarihlerde alınan ve birbirleriyle uyumlu olan bilirkişi raporlarında, Adli Tıp raporlarında belirtilen biyonik kol protezinin yaşının küçük olması nedeniyle mağdur için uygun bir protez olmadığı, uygun protezin myoelektrik kol protezi olduğu ve bunun da iki yılda bir değiştirilmesinin gerektiği dosya içeriğinden açıkça anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mağdura takılabilecek en uygun protezin myoelektrik kol protezi olduğuna ilişkin tespiti yapan bilirkişi raporuna değer verilerek tazminat miktarının bu protezin iki yılda bir değiştirilmesi gerektiği gözetilerek belirlenmesine ilişkin mahkeme kararı isabetlidir.

Hal böyle olunca; yerel mahkemece, aynı gerekçelerle Özel Daire bozma kararına karşı, önceki kararda direnilmiş olması usul ve yasaya uygundur.

Bu nedenle direnme kararı onanmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan

nedenlerle ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı ( 23.618,17 TL ) harcın temyiz edenden alınmasına,

30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10027, Karar No: 2017/1447, Tarih: 20.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/10027 E.  ,  2017/1447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, nitelikli cinsel saldırı, nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve nitelikli yağma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, mağdureyi atılı suçların işlendiği metruk binaya götürmek amacıyla silah kullandığına dair bir anlatım bulunmadığı gibi sanığın cinsel saldırı eylemini gerçekleştirmek amacıyla bina içerisinde bulduğu cam parçasını mağdureye doğrultması eyleminin ise yalnızca nitelikli cinsel saldırı suçunu gerçekleştirmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 109/3-a. maddesinin tatbik edilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.03.2017 tarihinde Başkan ... ile üye ...'ın karşı oyları ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın cebir ve tehdit kullanmak suretiyle işlediği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu sırasında da TCK’nun 6/f maddesi gereğince kesici, delici, yaralayıcı ve bereleyici vasfı nedeniyle silahtan sayılan kırık cam parçası kullanması nedeniyle eylemine uyan TCK.nun 109/2.maddesi uyarınca tayin edilen temel cezasının aynı maddenin 3-a bendi gereğince artırılmasında bir isabetsizlik bulunup bulunmadığı konusunda sayın çoğunluk ile aramızda görüş ayrılığı doğmuştur. Şöyle ki;