muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3436, Karar No: 2011/15244, Tarih: 16.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/3436 E.  ,  2011/15244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/11/2011 tarih ve 2008/476-2009/477 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında yapılan 14.03.2008 tarihli anlaşmayla, müvekkilinin dava dışı Yonca Gazetecilik Basın Yayın Ltd. Şti'ndeki hisselerinin %50' sinin (157.000) TL bedelle davalıya devredileceğinin kararlaştırıldığını, hisse bedelinin (125.000) TL'nın anlaşma tarihinde alındığını geriye kalan 32.000 TL'nı 60 gün içerisinde ödeneceğinin davalı tarafından taahhüt edildiğini, bu kapsamda 18.03.2008 tarihinde resmi devir sözleşmesi yapıldığını, bilahare 30.05.2008 tarihli protokolde belirtilen şirket borçları ile davacının şahsi borcunun davalı tarafından ödenmesi karşılığında davacıya ait bakiye %50 hissenin de aynı tarihli resmi devir sözleşmesi ile davalıya devredildiğini, ancak davalının ilk devirden kalan (32.000) TL hisse bedelini ödemediği gibi yapılan takibe de itiraz ederek takibi durdurduğunu ileri sürerek, davalının icra takibine yaptığı itirazın iptalini, takibin devamını, asıl alacağın %40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; 18.03.2008 tarihli ilk devir sözleşmesinin 30.05.2008 tarihli ikinci sözleşme ile tadil edildiğini, devri kararlaştırılan davacıya ait hisseler üzerinde haciz bulunduğundan davalı adına tescil ve ilan edilemediğini, bu kapsamda devrin 3. kişiler bakımından hüküm ifade etmediğini, davacının devirler nedeniyle müvekkilinden 145.000 TL aldığını, buna karşılık 2. protokolde kararlaştırılan markayı şirkete devretmediğini, devir sözleşmesinin gereklerini yerine getirmeyen davacının dava konusu edilen parayı isteyemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında yapılan 18.03.2008 ve 30.05.2008 tarihli hisse devir sözleşmelerinin birbirinden bağımsız olduğu, davalının 18.03.2008 tarihli hisse devri sözleşmesinde kararlaştırılan (157.000) TL hisse bedelinden (125.000) TL'sını peşin olarak ödediği, bakiye (32.000) TL'nın ise ödenmediği, davalı tarafından davacıya yapılan 24.04.2008 tarihli (20.000) TL miktarlı ödemenin bakiye hisse bedeli ödemesi için değil giderler için verildiği, buna göre davalının ihtarname tarihi itibariyle davacıya ( 32.000) TL borçlu olduğu, temerrüt tarihinden takip tarihine kadar işleyen faizin takipte talep edilenden daha fazla olduğu gerekçesi ile, davacının davasının kabulüne, takibin iptaline, alacak likit sayıldığından davalının davacıya asıl alacağın %40'ı karşılığı olan 12.972,88 TL icra inkar tazminatı ödemesine karar verilmiştir.

Kararı; davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.489,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1621, Karar No: 2013/2411, Tarih: 12.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1621 E.  ,  2013/2411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazların satışı sonrası ...akır .... ... Müdürlüğü'nün 1999/493 E. sayılı takip dosyasında düzenlenen ....09.2011 tarihli sıra cetvelinde müvekkil alacağının 6183 sayılı AAUHK'nın .../.... maddesi uyarınca rehinli alacaklardan da öncelikli olduğu halde pay ayrılmamasının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, anılan sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; şikayetin alacağın esas ve miktarına ilişkin olmayıp, yalnız kendisinin ya da başkasının sırasına ilişkin olması gerektiği, bu haliyle davacının kendilerinin sıra cetvelinde yer verilmemesine ilişkin iddiasının alacağın esasına ilişkin kayıt kabul davası olarak anlaşılması gerektiği, bunun ise, genel mahkemelerin görevine dahil olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

...-Şikayet, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Borçluya ait mahcuz satış bedelinin bütün alacaklıların alacağını karşılamaması halinde düzenlenecek sıra cetveline itiraz, alacağın esas ve miktarına yönelikse dava yoluyla genel mahkemede ( İİK’nın mad.142/...), itiraz sadece sıraya yönelikse şikayet yoluyla ... mahkemesinde (İİK’nın mad. 142/son) ileri sürülmelidir. İİK'nın 142/.... maddesi hükmüne göre, cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin ... edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel münderecatına itiraz edebilir. Aynı maddenin .... fıkrasında ise sıraya dair şikayetlerin ... mahkemesine yapılacağı öngörülmüştür. Anılan hükümde yer alan "alakadarlar" ifadesi, kural olarak borçluyu değil, şikayet eden alacaklıdan sıra itibariyle önce olan alacaklıları ifade eder. Şikayet, kural olarak şikayet edene göre sıra cetvelinde öncelikli olan ya da aynı derecede hacze iştirak eden alacaklılara yöneltilmelidir. Sıra cetvelinde kendisine pay ayrılan ve şikayet sonucundan etkilenecek olan alacaklılar da yargılamaya dahil edilmeli, onlar hakkında da hüküm kurulmalıdır. Takibi yapan ... Müdürlüğü'nün incelenen şikayet bakımından pasif husumet ehliyeti bulunmamaktadır. Şikayette hasım gösterilmemesi ya da eksik veya yanlış kişiye husumet tevcih edilmesi talebin reddini gerektirmez. Bu durumda mahkemece, öncelikle şikayetçiye husumeti tamamlaması için HMK'nın 119/.... maddesi uyarınca kesin süre verilerek, şikayet nedeniyle verilecek karardan etkilenecek olanlara şikayet dilekçesi tebliğ edilerek, taraf teşkilinin sağlanması gerekir.

Somut olayda, şikayetçi, sıra cetvelini düzenleyen ... Müdürlüğü'ne husumet yöneltmek suretiyle 6183 sayılı Yasa'nın .... maddesi uyarınca alacağının imtiyazlı olduğu ve bu nedenle ilk sırada öncelikli olarak pay ayrılması gerektiği iddiasına dayandığına göre, şikayeti sıra cetvelinde pay ayrılan alacaklıların esas ve miktarına yönelik olmayıp, sıraya ilişkin olmakla öncelikle yukarıda açıklanan şekilde taraf teşkili sağlandıktan sonra şikayetin esası incelenip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, kayıt kabul davasının iflas halinde İİK'nın 232. maddesi uyarınca düzenlenen iflas sıra cetveline aynı Kanun'un 235. maddesi uyarınca itiraz halinde söz konusu olabileceği de gözardı edilerek yazılı şekilde yanılgılı gerekçeyle hüküm tesisi doğru olmamıştır.

...-Kabüle göre de; 6100 sayılı HMK'nın 114/c ve 115/.... maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7346, Karar No: 2025/4466, Tarih: 18.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/7346 E.  ,  2025/4466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/4 E., 2022/1746 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/80 E., 2020/220 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle aynı Kanun’un 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, 5237 sayılı TCK’nın 62/1, 53/1-2-3 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarihli ve 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220/7. maddesinde yardım fiiline yer verilmişir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün 5237 sayılı TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK’nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22.07.2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası A.Ş.’de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya’da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, dosya kapsamına yansıyan eylemleri de göz önünde bulundurulduğunda; aşamalardaki savunmalarının aksine, terör örgütüne yardım etmek kastı ile hareket ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4583, Karar No: 2013/43324, Tarih: 02.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/4583 E.  ,  2013/43324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, 5237 sayılı TCK'nin 6. maddesi kapsamında silahtan sayılan jilet ile mağduru yüzde sabit iz bırakacak şekilde yaraladığının kabulü karşısında, yüzde sabit ize neden olan yaralanmanın adli tıp kriterlerine göre basit bir tıbbi müdahale ile iyileşemeyeceği gözetilmeksizin, temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1 yerine 86/2. maddesine göre belirlenmiş olması, TCK'nin 86/3-e ve 87/1-c maddelerine göre belirlenen hapis cezasının, TCK'nin 87/1-c (son) maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasına çıkartılmış olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11650, Karar No: 2012/4281, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/11650 E.  ,  2012/4281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi. Gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın 14.10.2007 tarihinde Tavukçu Deresi’nin taşması sonucu hasarlandığını, derenin ıslâh çalışmalarını yürüten davalı şirketin zarardan sorumlu olduğunu belirterek sigortalıya ödenen 2.093.00 TL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin, Tavukçu Deresi ıslâhı işini İSKİ’nin ihalesi sonucu üstlendiğini, meydana gelen taşmada kusur ve ihmalinin bulunmadığını, eski dere kesitinin yetersizliği ve aşırı yağışın taşkına neden olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının, dava dışı İSKİ ile yaptığı sözleşme uyarınca üstlendiği Tavukçu Deresi’nin ıslâhı çalışmalarında tüm olasılıkları göz önünde bulundurup ıslâha deniz tarafından başlamadığı, meteorolojik uyarıları dikkate almayarak çalışma sırasında biriken hafriyat ve molozları dere yatağında bıraktığı, dere yatağının akışını ve menfezleri tıkadığı, hasara yol açan su baskınına ağır kusuruyla sebep olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 2.093.00 TL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, aynı olaya ilişkin Yargıtay 3. Hukuk Daire-

si’nin 2010/8610 - 10844 Esas ve Karar sayılı, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 2010/3380 – 6319 Esas ve Karar sayılı kesinleşen ilâmlarıyla davalı yüklenici şirketin zarardan sorumlu olduğunun kabul edilmiş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 121,32 TL onama harcının davalıdan alınmasına 9.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/947, Karar No: 2020/1885, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/947 E.  ,  2020/1885 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28602, Karar No: 2015/34038, Tarih: 08.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/28602 E.  ,  2015/34038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalı işveren işyerinde kurumsal marka ve basın yayın direktörü olarak çalıştığını ve iş sözleşmesinin haklı ve geçerli bir sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacının iş sözleşmesinin şirketin....'su ile aralarındaki boşanma davası sebebi ile geçerli olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, feshin geçerli sebebe dayanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine, işe başlatma tazminatının dört aylık ücret tutarı olarak ve çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesine karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce, davacının işveren vekili veya yardımcısı olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre işe iade talebi hakkında bir karar verilmesi gerektiği gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan mahkemece, bozma gerekleri yerine getirilerek gerekli araştırma yapılmış ve davacının işveren vekili veya yardımcısı olmadığı ve feshin geçerli sebebe dayanmadığı gerekçeleriyle davacının işe iadesine, işe başlatma tazminatının dört aylık ücret tutarı olarak ve çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması, işyerinde fesih tarihinde otuz veya daha fazla çalıştırılması, işçinin en az altı aylık kıdeminin bulunması, işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesine dayalı olarak çalışması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile organizasyon şemasına göre, davacını davalı işveren işletmesinde genel müdür yardımcısı niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Dairemizin yerleşik görüş ve uygulamasına göre genel müdür yardımcıları işveren vekili yardımcısı sayıldığından, bu nitelikte olanların 4857 sayılı Kanunu'nun 18. maddesinin son fıkrasındaki düzenlemeye göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanması mümkün değildir. Davacının işveren vekili yardımcısı olduğu ve bu sebeple iş güvencesinden yararlanamayacağı sabit olduğundan, davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 50,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 08.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.