muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13649, Karar No: 2022/8924, Tarih: 06.12.2022

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin müsnet suç yönünden örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceğinde kuşku bulunmamakta ise de, Bank ...'daki hesap kayıtları üzerinde yapılan incelemeye göre, örgüt liderinin talimat dönemi öncesinde mevcut hesabına 2014 yılı Mart ve Nisan aylarında yatırdığı paraları aynı yıl Eylül ayında çektiğinin anlaşılması karşısında, talimat doğrultusunda ve örgüte yardım etme özel kastıyla hareket ettiğine ilişkin kesin ve yeterli delil bulunmayan sanığın kanıtlanamayan müsnet suçtan beraati yerine delillerin hatalı değerlendirilmesi neticesinde ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesisi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, belirtilen sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/2-a maddesi uyarınca dosyanın Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3132, Karar No: 2015/11384, Tarih: 23.12.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/3132 E.  ,  2015/11384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 5. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2014

NUMARASI : 2014/400-2014/918

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılık sıfatının tespiti davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracılık sıfatının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, taraflar arasında 20/04/2011 tarihli 3 yıl süreli kira sözleşmesi olduğunu, 3 yıllık sözleşme süresinin dolduğunu, bu sözleşmenin yenilenmeyeceğini ve kira süresinin uzatılmayacağından bahisle söz konusu kiralanan yerin 2886 sayılı yasa ve ilgili yönetmelikler gereği tahliye edileceğinin davacıya davalı tarafından ihtaren bildirildiğini, taraflar arasındaki sözleşmenin 2886 sayılı yasa kapsamında olmadığını, bu nedenle bu yasa hükmünün uygulanamayacağını, belirterek taraflar arasındaki kira ilişkisinin devam ettiğine ve bu ilişkinin özel hukuktan kaynaklanan bir ilişki olduğuna karar verilerek muarazanın giderilmesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, dava konusu kiralananın 2886 sayılı Kanuna tabi olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

2886 Sayılı Devlet İhale Kanununun 5737 Sayılı Kanunun 79/c maddesi ile değişik “Ecrimisil ve Tahliye” başlıklı 75.maddesinin 3 ve 4.fıkrasında; “kira sözleşmesinin bitim tarihinden itibaren işgalin devam etmesi halinde, sözleşmede hüküm var ise ona göre hareket edilir. Aksi halde ecrimisil alınır. İşgal edilen taşınmaz mal, idarenin talebi üzerine bulunduğu yer mülki amirince en geç onbeş gün içinde tahliye ettirilerek, idareye teslim edilir.” hükmü bulunmaktadır. Bu madde önceleri sadece Hazine tarafından bu kanun hükümlerine göre kiraya verilen taşınmazlar hakkında uygulanırken, 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 Sayılı Belediye Kanununun 15/p-3 maddesi hükmüyle belediye taşınmazları 5538 Sayılı Kanunun 26/b maddesi uyarınca İl Özel İdareleri ve son olarak 5737 Sayılı Kanunun 79/c maddesi uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğüne ait taşınmazlar hakkında da uygulanması öngörülmüştür. Bu madde ile adı geçen kurumlara tahliye konusunda bir ayrıcalık tanınmıştır. Yasal, süre bitiminden itibaren ecrimisil alınacağı hüküm altına aldığından, 2886 Sayılı Yasanın 1.maddesi uyarınca usulüne uygun yeni bir sözleşme yapılmadıkça kiracıyı fuzuli şagil kabul etmek gerekir.

Hazine, Vakıflar Genel Müdürlüğü, İl Özel İdareleri ve Belediyeler 2886 Sayılı Yasa uyarınca kiraya verdikleri taşınmazlarını, kira süresi sonunda, işgal ne kadar süre devam ederse etsin kiralananın 6570 Sayılı Yasaya ya da Borçlar Kanununa tabi olup olmadığına bakılmaksızın her zaman gerek mahkemeden gerekse mülkiye amirinden tahliyesini

./..

Hazine, Vakıflar Genel Müdürlüğü, İl Özel İdareleri ve Belediyeler 2886 Sayılı Yasa uyarınca kiraya verdikleri taşınmazlarını, kira süresi sonunda, işgal ne kadar süre devam ederse etsin kiralananın 6570 Sayılı Yasaya ya da Borçlar Kanununa tabi olup olmadığına bakılmaksızın her zaman gerek mahkemeden gerekse mülkiye amirinden tahliyesini

./..

isteyebilirler. Ecrimisil olarak alınması gereken paranın “kira parası” adı altında alınmış veya ödenmiş olması, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin yenilendiği anlamına gelmez. Hazine, Vakıflar Genel Müdürlüğü İl Özel İdareleri ve Belediyeler dışındaki diğer kamu kurum ve kuruluşları, taşınmazlarını 2886 Sayılı Yasa uyarınca kiraya vermiş olsalar bile bu kanunun 75. Maddesine dayanarak süre bitimi sebebiyle idareye yada mahkemeye başvurmak suretiyle kiralananın tahliyesini sağlayamazlar. Hazine, Vakıflar Genel Müdürlüğü İl Özel İdareleri ve Belediyeler dışındaki diğer kamu kuruluşlarına ait kiralanan taşınmaz TBK. nun 339/1 maddesinde düzenlenen konut ve çatılı işyeri kirası hükümlerine tabi bir yer ise TBK.nun 339/2 maddesi hükmüne göre, kiraya verme 2886 Sayılı Devlet İhale Kanununa tabi olsa da bu taşınmazlar hakkında TBK. nun konut ve çatılı işyeri kirasına ilişkin hükümleri uygulanır. Sözleşme süre sonunda TBK. nun 347. Maddesi uyarınca kiracı tarafından feshedilmedikçe aynı şartlarla bir yıl uzatılmış sayılacağından TBK. nun konut ve çatılı işyeri kirası hükümlerinde yer alan tahliye nedenlerine dayanılarak tahliyeleri sağlanabilir. Kiralanan konut ve çatılı işyeri kirası hükümlerine tabi olup da sözleşme süresiz yapılmış ise, bu durumda TBK. nun 328.329 maddelerindeki feshi ihbar sürelerine uyularak yine konut ve çatılı iş yeri kirası hükümlerinde yer alan tahliye sebeplerine dayanılmak koşuluyla tahliyeleri sağlanabilir.

Olayımıza gelince; Kiralananın davalı Ç.. R.. tarafından2886 sayılı yasanın 51/g maddesi gereğince pazarlık usulü ile davacıya 20/04/2011 başlangıç tarihli, 3 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiraya verildiği konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık yoktur. Yukarıda adı geçen kurumlar arasında yer almayan davalı Rektörlük hakkında 2886 sayılı Kanunun 75. maddesinin 3. ve 4. fıkrasının uygulanabilmesi mümkün değildir. Kiralananın niteliği sözleşmede akaryakıt istasyonu, hizmet binası olarak gösterilmiştir. Kiralananın galip vasfının çatılı işyeri niteliğinde olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Kiralananın galip vasfı çatılı işyeri ise davacı 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 347 maddesi uyarınca süre bitimi nedeni ile sözleşmenin sona erdirilmesini isteyemez ancak yasada belirtilen tahliye sebeplerinden birine dayanarak taşınmazın tahliyesini isteyebilir. Taşınmazın üstün vasfının açık alan olarak tespiti halinde sözleşme 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 327 maddesi uyarınca süre sonunda kendiliğinden sona erer. Bu durumda mahkemece kiralananın galip vasfı tespit edilerek uygulanacak yasa hükmü belirlendikten sonra yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda bir karar vermek gerekirken kiralananın 2886 sayılı yasaya göre ihale ile kiraya verildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/857, Karar No: 2023/529, Tarih: 22.02.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/857 E.  ,  2023/529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Taksirle yaralama

1. Katılanlar vekilinin Temyiz Talebi Yönünden;

Katılanlar vekilinin, yüzüne karşı 07/10/2020 tarihinde açıklanan karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 17/11/2020 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

2. Sanık Müdafiinin Temyiz Talebi Yönünden;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 07/11/2019 tarihli ve 2018/725 Esas, 2019/813 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 51 nci maddesinin birinci, üçüncü, altıncı, yedinci ve sekizinci fıkraları ile 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 07/10/2020 tarihli ve 2020/88 Esas, 2020/2881 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünü ortadan kaldırarak yeniden yapılan yargılama sonucu, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 11/01/2022 tarihli ve 2020/107670 sayılı, katılan vekilinin temyiz talebi açısından ret, sanık müdafinin temyiz talebi açısından esastan ret görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz nedenleri; yargılama gideri ve vekalet ücretinin düzeltilmesine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz nedenleri;

a. Olayda bilinçli taksir koşullarının bulunmadığına ve sanık hakkında fazla cezaya hükmedildiğine,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz nedenleri; yargılama gideri ve vekalet ücretinin düzeltilmesine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz nedenleri;

a. Olayda bilinçli taksir koşullarının bulunmadığına ve sanık hakkında fazla cezaya hükmedildiğine,

b. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmama gerekçesinin yerinde olmadığına,

c. Diğer temyiz nedenlerine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

1. Olay günü olan 16/08/2018 tarihinde saat 22:45 sıralarında katılan ...'in sevk ve idaresindeki 42 FPE 70 plakalı ... ile Senirkent istikametinden ... istikametine doğru seyir halindeyken sanığın sevk ve idaresindeki traktör ve traktöre bağlı iki adet römorkun yolun sağ şeridinde römorklardan birinin tekerinin havasının inmesi sebebiyle durduğu, sanığın yanında olan abisine arka tarafa geçerek arkadan gelen araçları uyarmasını söylediği ve kendisinin önlem almak için traktörden reflektörü almaya gittiği, bu sırada katılan ...'in herhangi bir aydınlatması veya uyarısı bulunmayan en arkadaki römorkun sol tarafına çarptığı, meydana gelen kaza nedeniyle katılan ...'in basit tıbbi müdahale giderilebilecek şekilde, katılan ...'in aracında yolcu olarak bulunan katılan ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, yaşamını tehlikeye sokacak, duyu ya da organlarından birinin işlevinin yitirilmesine ve yüzde sabit ize neden olacak, hayat fonksiyonlarına ağır (6) derecede etki edecek şekilde yaralandıkları, belirtilmiştir.

2. Sanık aşamalardaki beyanlarında, teker patlayınca traktörü sağ şeride çektiğini, kendisi römorkun tekerine bakarken ağabeyi Erol Özkan'ın telefonun ışığı ile arkadan gelen araçları uyarmak için beklediğini ve reflektörü almak için traktöre yöneldiğinde katılan sürücüye ait çok hızlı seyreden aracın karşıdan gelen araca çarpmamak için hız kesmeden traktörün arkasındaki ikinci römorka çarptığını beyan etmiş.

3. Katılanlar şikayetçi olduklarını ve davaya katılma taleplerinin bulunduğunu beyan etmekle haklarında katılma kararı verilmiş olup katılan sürücü ..., ...'ya dönmek üzere seyir halinde iken bir anda yolun ortasında traktörü fark ettiğini, ışıklandırma ve reflektör olmadığını, görür görmez direksiyonu sola kırdığını ancak kurtaramadığını beyan etmiştir.

3. Katılanlar şikayetçi olduklarını ve davaya katılma taleplerinin bulunduğunu beyan etmekle haklarında katılma kararı verilmiş olup katılan sürücü ..., ...'ya dönmek üzere seyir halinde iken bir anda yolun ortasında traktörü fark ettiğini, ışıklandırma ve reflektör olmadığını, görür görmez direksiyonu sola kırdığını ancak kurtaramadığını beyan etmiştir.

4. Kaza tespit tutanağında; kaza yerindeki azami hız limitinin 90 km/saat olduğu, gece vakti, havanın açık, zeminin kuru, olay mahalli yolun düz, eğimsiz olduğu, kazanın oluşumunda sanık sürücünün, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun'un (2918 sayılı Kanun) 30/1-a maddesinde düzenlenen "Dış ışık donanımından yakını ve uzağı gösteren ışıklar ile park ışıkları noksan veya teknik şartlara aykırı ... kullanmak" kuralını ve aynı kanunun 59 uncu maddesinde düzenlenen "Yerleşim birimleri dışındaki karayolunda zorunlu hallerde gerekli önlemleri almadan duraklamak veya park etmek" kuralını, katılan sürücünün ise 2918 sayılı Kanun'un 52/1-b maddesinde düzenlenen "aracın hızını yük ve teknik özellikleri ile görüş, yol ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uyarlamamak" kuralını ihlal ettiği bildirilmiştir.

5. Dosyada mevcut bulunun ve kovuşturma aşamasında yapılan keşif üzerine düzenlenen 18/03/2019 tarihli tarihli bilirkişi raporunda; sanığın, 2918 sayılı Kanun'un 30/a, 47/c-d ve 59 . maddeleri ile, ilgili yönetmeliğin 116.maddesini ihlal ettiğinden dolayı asli ve tam kusurlu olduğu, katılan sürücünün ise kendi seyir şeridinde normal hız ile seyrettiğinden kusurunun bulunmadığı görüş ve kanaati bildirilmiştir.

6. Kovuşturma aşamasında dosyanın tevdii üzerine düzenlenen Adli Tıp Kurumu ... Trafik İhtisas Dairesinin 12/07/2019 tarihli raporunda, sevk ve idaresindeki traktörün arkasına kurallara aykırı şekilde iki römork takarak seyre çıktığı, gece vakti aydınlatmanın olmadığı yolda trafikte rahatlıkla fark edilebilmesi için yeterli ışıklandırma ve donanıma sahip olmayan römork ile seyri ettiği ve bu esnada römorkun lastiğinin indiğini fark ettiğinde aracının yolun sağındaki bankete doğru iyice yanaştırmaya özen göstermeyip sağ şerit içerisine park ettiği, bir kazaya sebebiyet vermemesi için uyarıcı işaret koymak suretiyle önlem almadığı ve tüm bu nedenlerle trafiğin güvenliğini tehlikeye attığı olayda sanığın asli kusurlu bulunduğu, gece vakti, meskun mahal dışında aydınlatmanın olmadığı yolda sevk ve idaresindeki otomobil ile seyri sırasında olay mahalline geldiğinde ifadesinden anlaşılmakla uzun farları ile seyretmesi gerekirken kısa farları ile seyrettiği ve hızını gece görüşüne göre ayarlamadığı için katılan sürücünün tali kusurlu bulunduğu görüş ve kanaati belirtilmiştir.

7. Katılan sürücü ...'in yaralanmasına ilişkin olarak ... ... Hastanesince düzenlenen 04/09/2018 tarihli raporda, kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığı ve ...'in yaralanmasına ilişkin olarak düzenlenen Adli Tıp Kurumu ... Şube Müdürlüğünün 20/06/2019 tarihli raporunda, kişinin hayati tehlikeye neden olur, basit tıbbi müdahale ile giderilemez, yüzde sabit ize ve duyularından ya da organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olur, kırığın hayati fonksiyonlara etkisi ağır (6) derece olacak nitelikte yaralandığı belirtilmiştir.

8. Sanık ...'a ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

1. Olay günü sanığın gece saatlerinde Senirkent-... karayolu üzerinde sevk ve idaresindeki traktör ve traktöre bağlı ışıksız ve donanımsız iki adet römorku ile hareket halinde iken römorklardan birinin tekerinin havasının inmesi sebebiyle yolun sağ şeridinde durduğu, sanığın yanında olan abisine arka tarafa geçerek arkadan gelen araçları uyarmasını söylediği ve kendisinin önlem almak için traktörden reflektörü almaya gittiği esnada, saat 22:45 sıralarında katılan ...'in sevk ve idaresindeki 42 FPE 70 plakalı ... ile Senirkent istikametinden ... istikametine doğru seyir halindeyken herhangi bir aydınlatması veya uyarısı bulunmayan en arkadaki römorkun sol tarafına çarptığı, çarpma sonucu meydana gelen kaza nedeniyle katılan ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, araçta yolcu olarak bulunan katılan ...'in ise ağır bir şekilde yaralandıkları, dosya kapsamına göre kazanın meydana gelmesinde sanığın tedbirsizliği ve kurallara aykırı hareketiyle asli kusurlu olduğu ve üzerine atılı taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçunu işlediği kanaatine varıldığı, belirtilmiştir.

2. Sanığın, traktörün arkasına kurallara aykırı şekilde iki römork takarak seyre çıkıp, gece vakti aydınlatmanın olmadığı yolda trafikte rahatlıkla fark edilebilmesi için yeterli ışıklandırma ve donanıma sahip olmayan römork ile seyri esnasında, römorkun lastiğinin indiğini fark ettiğinde aracını yolun sağındaki bankete doğru iyice yanaştırmaya özen göstermeyip, sağ şerit içerisine park ettiği ve bir kazaya sebebiyet vermemesi için uyarıcı işaret koymak suretiyle önlem alması gerektiği halde önlem almayıp trafiğin güvenliğini tehlikeye atmakla, arkasından olay yerine gelen ve donanımsız halinden ve önlem almadığından dolayı ışıksız ve donanımsız traktör römorkunu zamanında fark edemeyen katılan ...'in kullandığı otomobil ile traktörüne bağlı ikinci römorka sol arkadan çarpması sonucu meydana gelen olayda tedbirsizliği ve kurallara aykırı hareketleri nedeni ile asli kusurlu olmanın yanı sıra, öngördüğü neticeyi istememesine rağmen dikkatsiz ve tedbirsizce davranarak bu neticenin meydana gelmesine sebebiyet verdiğinden bilinçli taksir ile hareket ettiğinin kabulü ve bilinçli taksir ile birden fazla kişinin yaralanmasına sebebiyet verme suçunu işlediğinin anlaşıldığı, belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesi kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.

1. Katılanlar vekilinin temyiz başvurusu üzerine yapılan ön inceleme sonucu 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmaklabu başvuru yönünden esasa ilişkin inceleme yapılmamıştır.

2. Sanık Müdafiinin Temyiz Nedenleri;

a. Olayda Bilinçli Taksir Koşullarının Bulunmadığına ve Sanık Hakkında Fazla Cezaya Hükmedildiğine İlişkin Temyiz Nedeni Yönünden;

Olay ve olgular bölümünde yer verilen bilirkişi raporları ile asli kusurlu olduğu tespit edilen sanığın, traktörün arkasına kurallara aykırı şekilde iki römork takarak seyre çıkıp gece vakti aydınlatmanın olmadığı yolda trafikte rahatlıkla fark edilebilmesi için yeterli ışıklandırma ve donanıma sahip olmadığı, römork ile seyri esnasında, römorkun lastiğinin indiğini fark ettiğinde aracını yolun sağındaki bankete doğru iyice yanaştırmaya özen göstermediği ve sağ şerit içerisine park ettiğinde bir kazaya sebebiyet vermemesi için uyarıcı işaret koymak suretiyle önlem almadığı için kazanın meydana gelmesinde bilinçli taksir ile hareket ettiğine ve sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kararı hukuka uygun bulunmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

b. 5271 Sayılı Kanun'un Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına İlişkin 231 inci Maddesinin Uygulanmama Gerekçesinin Yerinde Olmadığına İlişkin Temyiz Nedeni Yönünden ;