muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3553, Karar No: 2012/4456, Tarih: 26.03.2012

Mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın yazılı olduğu şekilde ve kesintisizlik ilkesine aykırı güzergahtan kabulü doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 26.03.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacı, 574 parsel sayılı taşınmazı yararına, tapuda davalılar adına kayıtlı parsellerden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 574 sayılı parsel yararına, tapuda Hazine adına kayıtlı 2000 parsel sayılı taşınmazın güneyinden, bilirkişi rapor ve krokisinde gösterilen 3 no’lu güzergah üzerinden geçit tesisine karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine karar Dairemizin çoğunluğu tarafından; mahkemece kurulan geçit güzergahı üzerinde dere bulunması nedeniyle bu şekilde geçit kurulmasının kesintisizlik ilkesine aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Dairemizin çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık; davacının 574 sayılı parsel yararına, aradaki dere üzerinden geçecek şekilde, doğusundaki 2000 sayılı parsel üzerinden genel yola ulaşacak şekilde geçit kurulmasının mümkün olup olmadığı, belirtilen yerden geçit kurulması halinde geçit davalarında uygulanan kesintisizlik ilkesinin ihlal edilip edilmeyeceği hususlarına ilişkindir.

Kesintisizlik ilkesini öncelikle; yarına geçit kurulması istenen taşınmaz ile bağlantı kurulması istenen genel yol arasındaki geçit güzergahında çok sayıda taşınmaz mevcut olması halinde bu taşınmazların bir veya birkaçından geçit kurulmaması, tapu siciline yapılan kayıt itibariyle de genel yola ulaşımın tam olarak sağlanamaması olarak nitelendirmek gerekir.

Diğer taraftan, ülkemizdeki arazilerde dere, çay vs. gibi doğal olarak akan su kaynaklarının yanında arazilerin sulanabilmesi için insan eliyle açılan ark, hendek, sulama kanalı, drenaj kanalları gibi çok sayıda yapay sulama amaçlı su yolları da bulunmaktadır. Dere dışındakiler eldeki davanın konusu olmamakla birlikte çekişme bir ilkeye taalluk ettiğinden, kesintisizlik ilkesini değerlendirirken gerek doğal gerekse yapay tüm bu su yolları üzerinden geçit kurulup kurulamayacağı hususu da birlikte değerlendirilmelidir. Örneğin, geçit kurulması gereken güzergah üzerinde 30 cm genişlikte bir ark, 1 m. genişlikte bir hendek veya 2 m. genişlikte bir su kanalı mevcut olduğu takdirde yine kesintisizlik ilkesinin ihlal edilmiş olacağı gerekçesiyle geçit kurulamayacağına mı hükmedilecektir? Bu tür su yolu geçişlerinin dosya içerisindeki 20.09.2010 tarihli inşaat mühendisi bilirkişi Yusuf Bozdoğan’ın raporunda belirtildiği gibi suyun doğal akışını hiçbir şekilde etkilemeyecek hazır olarak satılan çeşitli ebatlardaki basit betonarme bir “büz” ile dahi sağlanması mümkündür. Çünkü Doğal olarak üzerinde su yolu bulunmayan arazi olmaz, sulama yapılmadığı takdirde arazilerde tarım yapılamaz. Çoğunluk görüşünde bu hususlarda bir değerlendirme yapılmamıştır.

Bu sebeple uygulamada böyle durumlarda Dairemizce geçit güzergahı üzerinde su yolu ile karşılaşıldığında “geçit isteyen davacının bu su yolu üzerinden kendi imkanları ile köprü kurmak suretiyle geçebileceği, geçit talebinde bulunurken zaten bu durumu kabullendiği farzedilerek” bu durumun kesintisizlik ilkesini zedelemediği öngörülmektedir.

Ayrıca temyize konu kararda; dere ile ilgili olarak herhangi bir hüküm kurulmadığı gibi, dere kimse yararına özgülenmiş değildir. Dolayısıyla, mahkemece kurulan geçit ile geçit davalarında uygulanan kesintisizlik ilkesi ihlal edilmiş değildir. Sadece taşınmazı yararına geçit kurulan davacının da başkaları gibi bu dere üzerinden köprü yapmak suretiyle ulaşım sağlayabileceği öngörülmüştür. Aşkın kullanım söz konusu olduğu takdirde zarar gören ilgili kişi veya kurumlarca geçit sahibi aleyhine her zaman hukuki yollara başvurulabileceği de aşikardır.

Dairemizin uzun yıllardır devam eden yerleşik uygulaması da bu doğrultudadır. Emsal kararlarda; “….dere üzerine masraflarını karşılayarak köprü yapmayı kabul ettiğine göre bu seçenek üzerinden değerlendirme yapılarak geçit tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulası doğru görülmemiştir (HGK 09.06.l999 1999/14-490-499)” denilmek suretiyle dere üzerinden geçit kurulabileceği Yargıtay HGK’nun denetiminden de geçmek suretiyle kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı, dere üzerine masraflarını kendisi karşılayarak köprü yapmayı kabul ettiğine göre bu şekilde geçit kurulması halinde kesintisizlik ilkesinin ihlal edilmiş olmayacağı, yerel mahkemenin 574 sayılı parsel yararına, doğudaki 2000 sayılı parsel üzerinden genel yola ulaşımı sağlayacak şekilde geçit kurulmasına ilişkin kararının yerinde olduğu düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/11437, Karar No: 2023/1599, Tarih: 04.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11437 E.  ,  2023/1599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2016 tarihli ve 2015/1334 Esas, 2016/703 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.740,00TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2016 tarihli ve 2015/1334 Esas, 2016/703 Karar sayılı kararının sanık, katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin (Birleşen) 14.12.2020 tarihli ve 2020/14713 Esas, 2020/18782 Karar sayılı kararı ile eksik inceleme ile hüküm kurulması, sanığa fazla ceza tayini, 53 üncü maddesinin gözetilmesi gerektiği nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2021 tarihli ve 2021/47 Esas, 2021/451 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5.840,00TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, sübuta ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü katılanın eski eşinin kardeşi olan sanık ile karşılaştıkları, alkollü olan katılan ile sanığın tartıştıkları ve sanığın eylemi neticesinde katılanın burnunda kemik kırığı olacak nitelikte yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir. Katılanın ve tanıkların beyanı dava dosyasında bulunmaktadır. Silivri Adlî Tıp Şube Müdürlüğü'nün 19.03.2021 tarihli raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1. Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2021 tarihli ve 2021/47 Esas, 2021/451 Karar sayılı sayılı kararında, bozma ilâmının gereklerinin yerine getirilmesi nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir. Katılanın ve tanıkların beyanı dava dosyasında bulunmaktadır. Silivri Adlî Tıp Şube Müdürlüğü'nün 19.03.2021 tarihli raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1. Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2021 tarihli ve 2021/47 Esas, 2021/451 Karar sayılı sayılı kararında, bozma ilâmının gereklerinin yerine getirilmesi nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, katılanın eski eşinin kardeşi olan sanık ile aralarında husumet bulunduğu, olay günü karşılaşıp tartışmaya başladıkları ve sanığın katılanı kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2021 tarihli ve 2021/47 Esas, 2021/451 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1662, Karar No: 2020/5409, Tarih: 21.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/1662 E.  ,  2020/5409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Uygulama : CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Temyiz edenler : Katılan ve vekili

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan ve vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, 20:30 sıralarında, meskun mahalde, aydınlatması mevcut olan, yağmurlu havada, ıslak yolda, sanığın sevk ve idaresindeki otomobille seyir halindeyken olay yeri dört yönlü kavşak mahallinde karşıdan karşıya geçmekte olan ölene çarptığı iddia edilen olay akabinde yapılan tespitlerde; araçta dış görünüş olarak herhangi bir hasarın bulunmadığı, otonun ön plaka levhası üzerinde ön kısmında bulunan metal çerçevede kırmızı renge yakın renkte ve çok az miktarda kan benzeri şüpheli leke bulunduğu, aracın yağmur yağışı nedeniyle ıslak olup araçta elverişli vücut izine rastlanılmadığı, aracın kaporta aksamında ve far kısımlarında hasar bulunmayıp, ön plaka üzerinde ve ön kaput kilit kısmı üzerinde kan lekesi olabileceği düşünülen kırmızı leke olduğu, olay yerinden elde edilen bu lekeler ile ilgili alınan uzmanlık raporlarında; olay yerinden kaldırım üzerinden alınan lekelerin ölen ile genotipik olarak uyumlu olduğunun, aracın ön kısmında bulunan lekenin kan olmadığının, aracın ön kısmındaki plaka levhası üzerinden alınan leke ile ön kısmındaki radyatör ön kısmında bulunan metal çerçeve üzerinden alınan kan örneklerinin miktarı az olduğundan insan kanı belirleme testine alınamadan doğrundan genetik analizlere alındığının, otonun ön kısmından alınan leke, aracın ön kısmındaki plaka levhası üzerinden alınan leke ile aracın radyatör ön kısmında bulunan metal çerçeve üzerinden alınan kan örneklerinin genetik analizlere cevap vermediğinin tespit edildiği, Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesi'nin otopsi raporunda; ölenin alt çenesinin solunda 4x3 cm boyutunda sürtünme tarzında yüzeysel sıyrık, üst dudak ortasında çizgisel tarzda yüzeysel sıyrık, üst dudak içinde ekimoz ve üst frenilumda laserasyon, ağız içinde kanama, sağ el 1-3. parmaklarda yüzeysel sıyrıklar, her iki diz bölgesinde sürtünme tarzında yüzeysel sıyrıklar, sol ayak topuğunda ve sol ayak bileği dış malleolde yüzeysel sıyrıklar, üst çene sol 1-2. kesici dişlerin kök hizasında ve sağ 1

. parmaklarda yüzeysel sıyrıklar, her iki diz bölgesinde sürtünme tarzında yüzeysel sıyrıklar, sol ayak topuğunda ve sol ayak bileği dış malleolde yüzeysel sıyrıklar, üst çene sol 1-2. kesici dişlerin kök hizasında ve sağ 1. kesici dişin uç kısımda kırık beyin ve beyincik kıvamı sert ve yüzeyleri hiperemik, kesitleri ödemli görünümde, her iki akciğer serbest ve şiş görünümde ve yüzeylerinde yaygın subplevral noktavi kanamalar ile akciğer kesitlerinin hiperemik ve hafif ödemli görünümde olduğu, ağız içinde kanama ve hyoid kemik sol tarafta yumuşak dokuda ekimoz bulunup trakea ve ana bronşlarda kanlı köpüklü vasıfta ödem sıvısı olduğu, batın boşluğunda az miktarda seröz sıvı artışı ve mide içinde sarı renkli yarı sindirilmiş gıda içeriği olduğu tespitlerine yer verildiği; sanığın aşamalardaki beyanlarında; aracı ile seyir halinde iken yaklaşık 20-25 metre önünde gidiş istikametine göre yolun sağından soluna geçmekte olan ölenin kaldırıma doğru yüz üstü düştüğünü görmesi üzerine ayağının kaldırıma takıldığı için düştüğünü düşünerek yardım amaçlı aracını durdurup indiğini beyan etmesi; olayın oluş anına ilişkin görgü tanıklarının bulunmaması, ancak tanıkların beyanlarında; sanık idaresindeki aracın ölenin bulunduğu yere 1 metre mesafede ve kapısı açık vaziyette bulunduğunu, sanığın öleni sürükleyerek kaldırıma çıkarmaya çalıştığını, ölenin vücudunun bir kısmının yolda bir kısmının da kaldırım üzerinde bulunduğunu belirtilmeleri karşısında, Dairemizin 17.02.2017 tarihli 2015/4838 esas sayılı bozma ilamı sonrası Adli Tıp 3.Üst Kurulundan alınan 28.03.2019 tarihli raporda; “kişide tarif edilen lezyonlarının düşme ile oluşabileceği gibi araç çarpması ile de oluşabileceği, kişinin otopsisinde ölüm sebebi ve mekanizmasını açıklayacak herhangi bir travmatik değişiklik tanımlanmamış ve iç organların makroskobik ve histopatolojik tetkiklerinde de ölüm sebebini ve mekanizmasını açıklayacak herhangi bir patoloji tanımlanmamış olmakla birlikte otopsisinde; kalp 343 gram tartıldığı, sol ventrikül duvar kalınlığı 1,5 cm, sağ ventrikül duvar kalınlığı 0,5 cm, mitral kapak çevresi 10 cm, triküspid kapak çevresi 10,5 cm, pulmoner kapak çevresi 7,5 cm ve aort kapak çevresi 7 cm ölçüldüğü, koroner arter lümenleri açık olduğu, sol koroner arter ön inen dalında başlangıçtan itibaren 1,5 cm

.lik bridging olduğu görüldüğü, myokard kesitlerinde belirgin bir makroskopik patolojik özellik görülmediği, mikroskopik incelemesinde; kalp kesitlerinde damarlarda dilatasyon ve konjesyon, miyosit nükleuslarında genişleme, hiperkromazi ve düzensiz nükleer membran, kalp ileti sisteminde SA nod ve AV noda uyan alanlarda matür yağ hücre kümeleri saptanmış olması da dikkate alındığında; mevcut verilerle kişinin ölümünün kendisinde mevcut kalp-damar hastalığının aktif hale gelmesi sonucu meydana gelmiş olabileceği, ancak kaza olması durumunda da kazanın meydana getirdiği stres sonucu kişinin kalp- damar hastalığının aktif hale gelmesi sonucu da meydana gelmiş olabileceği, bunlar arasında tıbben ayrım yapılamadığı, adli tahkikatla aydınlatılmasının uygun olduğu oybirliğiyle mütalaa olunur.“ şeklinde belirtilmesi karşısında;mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup daha öncesinde dinlenmeyen mahkemenin 27.09.2019 tarihinde yapmış olduğu keşifte dinlenen tanıklar ... ... ve ...’un, tanık ...’dan sanığın çocuğa çarptığını gördüğünü söylediğine yönelik beyanlarının; soruşturma aşamasında ve yargılamanın 20.06.2014 tarihli celsesinde dinlenen tanık ...’ın beyanları ile doğrulanmaması karşısında bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye katılınmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan ve katılan vekilinin, sanığın aracıyla çocuğa çarptığına, ölmesine neden olduğuna, sanığın olay günü tüm akrabalarını hastaneye çağırmasının da bu suçu işlediğini gösterdiğine, mahkemenin delileri yanlış ve eksik değerlendirdiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 21/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4983, Karar No: 2020/2107, Tarih: 19.06.2020

**16. Hukuk Dairesi         2019/4983 E.  ,  2020/2107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Dairemizin 24.01.2017 gün, 2015/11630 Esas, 2017/107 Karar sayılı ilamı ile; temyiz eden davacının adli yardım talebinin reddine karar verildiği, redde ilişkin Yargıtay ilamı her ne kadar davalıya tebliğ edilmemiş ise de, davalının öğrenme ile 02.06.2017 tarihli dilekçesiyle “adli yardım talebinin reddine” dair karara itirazda bulunduğu anlaşılmıştır.

HMK’nın 11.04.2013 gün ve 6459 sayılı Yasa ile değiştirilmiş ve 30.04.2013 tarihli resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiş 337/2. maddesinde düzenlenen “Adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir. Adli yardım talebi reddedilirse, ödeme gücünde sonradan gerçekleşen ciddi bir azalmaya dayanılarak tekrar talepte bulunulabilir.” hükmü getirilmiştir.

Hal böyle olunca; davacının adli yardım talebine ilişkin itirazının incelenmek üzere dava dosyasının itirazı incelemeye yetkili 17. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 19.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1340, Karar No: 2020/6851, Tarih: 23.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/1340 E.  ,  2020/6851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kurumun reçetelerin sisteme girildikten sonra silinmiş olduğu gerekçesi ile hakkında uyarı, cezai şart, reçete bedelini içeren işlem tesis ettiğini, sahibi ve mesul müdürü olduğu eczanenin katılım payı ücretini tahsil etme görevi olmadığı gibi kusurun da bulunmadığını ileri sürerek, kurum işleminin iptalini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; alınan bilirkişi raporu ile davalı kurum tarafından davacı eczane hakkında 22 reçetenin önce kayıt yapılıp, sonra silinmesi ve diğer eczane tarafından kaydı silinen bir reçetede yazılı ilacı vermesi nedeniyle 2012 yılı protokolün 5.3.15 maddesine aykırılıktan dolayı verilen bir kez uyarı ve 5.500 TL para cezası uygulaması ile ayrıca reçete bedelleri toplamı olan 1.827,16 TL'nin davacıdan tahsilinin usul ve mevzuata uygun olduğu, davacıdan fazla tahsil edilen 770,25 TL cezai şartın ise iadesi gerektiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 770,25 TL cezai şartın iptaline, 1. kez uyarı ve 5.500 TL cezai işlem ve 1.827,16 TL reçete bedeline ilişkin işleme yönelen istemin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava; muayene ücretlerinin ötelenmesi amacıyla medula sistemine reçete girilip silindiği gerekçesiyle, davalı kurum tarafından 2012 yılı Eczane Eczane Protokolünün 5.3.15. maddesi uyarınca cezai şart ile uyarı, 4.3.6. maddesi uyarınca reçete bedelinin tahsiline dair tesis edilen işlemin iptali istemine ilişkindir.

2013/1 Ek Protokol ile 2012 Protokolüne eklenen 5.3.15. maddesi; "Muayene katılım payını tahsil etmemek amacıyla reçete girilip silinmesi, hastanın rızası dışında adına devam reçetesi girilip silinmesi veya ilaç veriliş sürelerini ihlal amacıyla reçete girilip silinmesi fiillerinin tespit edilmesi durumunda yapılan her işlem için fiile iştirak eden tüm eczanelere ayrı ayrı 250 (ikiyüzelli) TL cezai şart uygulanarak eczane yazılı olarak uyarılır. Maddede sayılan fiillerden herhangi birinin tekrarı halinde, cezai şart miktarı iki katı olarak uygulanır.";

4.3.6. maddesi; "Protokolün (5.3) numaralı maddesindeki fiillerin tespit edildiği reçetede fiili ilgilendiren reçete veya ilaç bedelleri ödenmez. Kurumca yapılan yersiz ödemeler varsa, ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte eczacının Kurumda tahakkuk etmiş

4.3.6. maddesi; "Protokolün (5.3) numaralı maddesindeki fiillerin tespit edildiği reçetede fiili ilgilendiren reçete veya ilaç bedelleri ödenmez. Kurumca yapılan yersiz ödemeler varsa, ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte eczacının Kurumda tahakkuk etmiş

alacağından mahsup edilir. Eczacının alacağının yersiz ödeme tutarını karşılamaması veya alacağının olmaması halinde, genel hükümlere göre tahsil edilir." hükmünü içermektedir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacı eczacının, 2013 yılı kasım ayına ait 21 tane reçetede katılım payı atlatma işlemi, bir adet reçetede ise aynı amaçla silme işlemi yaptığı gerekçesiyle, davalı kurum tarafından; 2012 yılı eczane protokolünün 5.3.15. maddesi gereğince 6.270,25 TL cezai şart bedeli ve 1. kez uyarı, 4.3.6. maddesi gereğince 21 tane reçete bedeli olan 1.827,16 TL'nin ödeme tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verildiği, yargılama sürerken 12/08/2014 tarihinde davalı kurumun 1.827.16 TL reçete bedeli ile 6.270.25 TL cezai şartı davacının kurum nezdindeki alacağından kesmek suretiyle tahsil ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı eczacının; 2013 yılı kasım ayına ait 21 tane reçetede katılım payı atlatma işlemi, bir adet reçetede ise aynı amaçla silme işlemi yaptığı hususu dosya kapsamı ile sabittir. Davacı, sözleşme özgürlüğü kapsamında serbest iradesi ile imzaladığı sözleşme hükümlerine uymakla yükümlü olup, muayene katılım payını tahsil etmemek amacıyla reçete girilip silinmesi yukarıda açıklanan maddelerde öngörülen (dava konusu) yaptırımların uygulanması için yeterlidir.