muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16629, Karar No: 2017/7791, Tarih: 13.11.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/16629 E.  ,  2017/7791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 115 ada 5 parsel sayılı 2.139,05 metrekare ve 115 ada 6 parsel sayılı 2.145,14 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği uyarınca eşit hisseler ile ... ve ölü oldukları belirtilerek ..., ... ve ... adına, 115 ada 7 parsel sayılı 636,65 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise aynı sebeple eşit hisseler ile ... ve ölü olduğu belirtilerek ... adına tespit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunca reddedilen Hazine vekili, dava konusu taşınmazların öncesinin dere yatağı olup zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini iddia ederek, taşınmazların Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, 115 ada 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazların komisyon kararı gibi tesciline, 115 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptaline, teknik bilirkişinin 26.05.2015 tarihli ek rapor ve krokisinde (D5) harfi ile gösterilen bölümünün dere yatağı olarak tespit harici bırakılmasına, taşınmazın kalan bölümünün komisyon kararı gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazlardan 115 ada 5 parsel sayılı taşınmazın, hükme esas alınan 26.05.2015 tarihli ek teknik bilirkişi raporunda (D5) harfi ile gösterilen bölümünün dere yatağı vasfında olduğu, taşınmazın kalan bölümü ile dava konusu 115 ada 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde davalılar lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu kabul edilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Kadastro tespiti, Kadastro Kanunu'nun Geçici Ek-8. maddesi uyarınca yapıldığı halde, bölgede daha önce yapılan kadastro çalışmalarının hangi tarihte yapıldığı ve kadastro sırasında dava konusu taşınmazların hangi vasıfla tespit harici bırakıldığı Kadastro Müdürlüğünden sorulmamış; dava konusu taşınmazlara komşu olan taşınmazların kadastro tutanakları, varsa tespite dayanak belgeler ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örnekleri getirtilmemiş; 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulundan taşınmazların öncesinin ne olduğu, taşınmazlarda imar-ihya işlemi yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığı ve taşınmazların kullanım durumunun ne olduğunu kesin olarak belirleyen bilimsel verilere dayalı gerekçeli rapor alınmamış; bu durumunun tespiti amacıyla hava fotoğraflarından da yararlanılmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca; öncelikle, dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgede, tesis kadastro çalışmalarının hangi tarihte yapıldığı ve taşınmazların hangi vasıfla tespit harici bırakıldığı sorularak tespit edilmeli, dava konusu taşınmazlara komşu olan taşınmazların kadastro tutanakları, varsa tespite dayanak belgeler ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örnekleri Tapu Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, jeolog bilirkişi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi, teknik bilirkişi ve 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır

. Yapılacak keşifte; yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazların öncesinin ne olduğu, kim tarafından, hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldığı, taşınmazlarda imar-ihya işlemi yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığı hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı; yerel bilirkişi ve tanık sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle yöntemince giderilmeli; tespite aykırı sonuçlara ulaşılması halinde tüm tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilerek aykırılıkların giderilmesine çalışılmalı; yerel bilirkişi ve tanık sözleri, komşu taşınmazların kadastro tutanakları ve varsa dayanaklarını oluşturan kayıtlarla denetlenmeli; teknik bilirkişiden keşfi takibe elverişli krokili rapor alınmalı; ziraat bilirkişi kurulundan dava konusu taşınmazların toprak yapısı ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresini, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü, taşınmazların imar-ihyaya konu olabilecek yerlerden olması halinde imar-ihyaya konu olmaya başladığı ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir, komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve taşınmazların değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarını da içerir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri uzmanı harita mühendisi bilirkişiden yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik üç adet hava fotoğrafının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde taşınmazların sınırlarını ve niteliğini, taşınmazlarda imar-ihya tamamlanmış ise tamamlandığı tarih ile üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıcı, şekli ve süresini belirtir şekilde rapor alınmalı; jeolog bilirkişisinden dava konusu taşınmazların sınırında dere bulunduğu göz önünde bulundurularak, taşınmazların önceki ve şimdiki niteliğini, dere yatağı niteliğinde olup olmadığını, evveliyatının çay veya dere yatağı niteliğinde olup olmadığını, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığını, halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığını, aktif dere yatağında kalmıyor ise derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığını açıklar nitelikte ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 13.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9043, Karar No: 2024/11834, Tarih: 11.12.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/9043 E.  ,  2024/11834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2024 tarihli ve 2024/90 Esas, 2024/69 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5285, Karar No: 2023/4748, Tarih: 17.07.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/5285 E.  ,  2023/4748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince verilen 19.12.2022 tarih ve 2022/1911 Esas, 2022/1792 Karar nolu kararının davacı şirket tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 20.02.2023 tarih ve 2023/1037 E.-2023/969 K. sayılı kararıyla davacı şirketin adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin davacı şirketin tarafından istenilmesi üzerine dosyanın HMK’nın 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir (Pekcanıtez H./ Özekes M./ Akkan M./ Taş Korkmaz H.: Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, İstanbul 2017, s. 2410-2411).

Adli yardım 6100 sayılı HMK'nın 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardımın şartları “ödeme gücünden yoksun olma” ve “talebin açıkça dayanaktan yoksun olmaması”dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1). Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (m. 336/2).

Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir. Ayrıca HMK'nın 334/1. maddesi hükmünce gerçek kişilerin adli yardımdan istifade etmesi mümkün olup, 334/2. maddesinde öngörülen kamuya yararlı dernek ve vakıflar dışındaki tüzel kişilerin kural olarak adli yardımdan yararlandırılması mümkün değildir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2020/14-349 Esas, 2020/754 Karar no ve 13.10.2020 tarihli kararı)

Somut olay incelendiğinde; adli yardım isteminde bulunan davacı ticaret şirketi olup 6100 sayılı HMK'nın 334/2. maddesinde adli yardımdan yararlanabilecek tüzel kişilerden olmadığından Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olup itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

Açıklanan nedenle Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olduğundan, davacı şirketin yerinde bulunmayan itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

Açıklanan nedenle Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olduğundan, davacı şirketin yerinde bulunmayan itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının yerinde görülmeyen itirazının HMK’nın 337/2. maddesi gereğince REDDİNE, 17.07.2023 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16255, Karar No: 2019/1878, Tarih: 26.03.2019

**20. Ceza Dairesi         2015/16255 E.  ,  2019/1878 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ÖDEMİŞ Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) Hükmedilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi yerine TCK’nın 52. maddesinin yazılması ve hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında 5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi yerine TCK'nın 52. maddesinin yazılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-) İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı'nca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve adli emanetin 2013/565 sırasında kayıtlı 30 adet poşet(kağıt) ve 2 adet sigara izmaritinin dosyada delil olarak saklanılması yerine müsaderesine karar verilmesi; ayrıca, bulundurulması başlı başına suç oluşturmayan, aynı emanette kayıtlı 1 gram kenevir tohumunun sanığa iadesine yerine, müsaderesine karar verilmesi,

3-) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca giderilmesi mümkün bulunduğundan;

1-Hükmün gün adli para cezasının paraya çevrildiği bölümde bulunan "TCK’nın 52. maddesi" ibaresinin çıkarılarak yerine "TCK'nın 52/2. maddesi" ibaresinin yazılması ve hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümde bulunan "TCK’nın 52. maddesi" ibaresinin çıkarılarak yerine "TCK'nın 52/4. maddesi" ibaresinin yazılması,

1-Hükmün gün adli para cezasının paraya çevrildiği bölümde bulunan "TCK’nın 52. maddesi" ibaresinin çıkarılarak yerine "TCK'nın 52/2. maddesi" ibaresinin yazılması ve hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümde bulunan "TCK’nın 52. maddesi" ibaresinin çıkarılarak yerine "TCK'nın 52/4. maddesi" ibaresinin yazılması,

2-Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümünün çıkartılarak yerine “Adli emanetinin 2013/565 sırasında kayıtlı 30 adet poşet(kağıt) ve 2 adet sigara izmaritinin dosyada delil olarak saklanılmasına, aynı emanette kayıtlı 35 gram kenevir bitkisi ile İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı'nca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunenin TCK’nın 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine; 1 gram kenevir tohumu ile İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı'nca kenevir tohumundan alınan şahit numunenin de sanığa iadesine” ibaresinin yazılması,

3-TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28086, Karar No: 2012/27863, Tarih: 06.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/28086 E.  ,  2012/27863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 6.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30526, Karar No: 2014/6968, Tarih: 12.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/30526 E.  ,  2014/6968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karamürsel Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2013

NUMARASI : 2013/105-2013/692

Taraflar arasındaki tüketiciyi koruma kanunundan kaynaklanan davanın yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan aldığı koltuk takımından bir parçasının renginin diğerlerinden farklı olduğunu 10.10.2012 tarihinde gerekli bildirimleri yapmasına rağmen mağduriyetinin giderilmediğini ileri sürerek koltuk takımının bedelinin iadesini istemiştir.

Davalı, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 3.160,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ayıplı mal nedeni ile ödenen bedelin iadesi istemine ilişkindir. Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)'un 4.maddesinde yer almaktadır. Anılan maddenin birinci fıkrasında; "Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kulavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir." denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

2013/30526-2014/6968

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır. Malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun'la değişik 4077 sayılı Tükecitinin Korunması Hakkında Kanun'un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Buna göre; satılan maldaki ayıp açık ayıp nitelğinde ise, 4077 sayılı Kanun'un 4.maddesi uyarınca malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde; gizli ayıp niteliğinde ise, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Buna göre; satılan maldaki ayıp açık ayıp nitelğinde ise, 4077 sayılı Kanun'un 4.maddesi uyarınca malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde; gizli ayıp niteliğinde ise, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacının aldığı mobilya 16.4.2013 tarihinde teslim edilmiş olup davacı renk fırklılığına ilişkin bildirimi onuncu aydan itibaren yaptığını ileri sürmüştür. Mobilyadaki ton farkına ilişkin ayıbın açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı kuşkusuzdur.

Davacının teslim aldığı mobilya nedeniyle, 4077 sayılı Kanun'un 4.maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, ayıp ihbarının yasanın öngördüğü 30 günlük süre içerisinde yapılmadığı için davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 12.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3726, Karar No: 2015/6558, Tarih: 12.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3726 E.  ,  2015/6558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/56792

MAHKEMESİ : Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2011

NUMARASI : 2009/261 (E) ve 2011/899 (K)

SUÇ : 21/08/2008

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık A.. Y..'ın katılan............. Limited Şirketinin Mersin.............AVM Şubesinde 09/05/2008-21/08/2008 tarihleri arasında şube müdürü olarak görev yaptığı, adı geçen sanığın şube müdürü olması nedeniyle Mersin ......... AVM Şubesinin tüm kasa ve banka hesaplarının denetimi ve kontrolünün sanığının yönetim ve denetiminde olduğu, katılan firma tarafından şirketin İstanbul’daki merkezinde tüm şubelerin hesaplarının genel olarak yapılan tetkikinde sanığın müdürlüğünü yaptığı ............. AVM Şubesinin stoklarında 37.301,82 YTL değerinde mal açığının tespit edildiği, yapılan incelemede bu açığın sanığın şubeye ait malları farklı yerlere faturasız olarak satıp bedellerini de uhdesinde tutmasından meydana geldiğinin tespit edildiği, bu şekilde adı geçen sanığın üzerine atılı “hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma” suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda;

Katılan şirket yetkilileri tarafından tanzim edilen ve altında sanığın da imzasının yer aldığı “Mersin Şube sayım eksiklikleri” isimli belgede toplamda 37.301,82 TL değerinde stok eksiğinden bahsedilmiş olması, olayın ortaya çıkmasından sonra sanık tarafından kaleme alınan ve katılan şirkete hitaben yazıldığı anlaşılan 1 sayfadan mürekkep el yazısı şeklindeki belge içeriğinden, sanığın müdürlüğünü yaptığı şubedeki açık ve stok eksikliklerinden haberdar olduğunun, bu eksikliklerden işyeri çalışanı F. A.’u sorumlu

tuttuğunun ve bu hususta...........letişim isimli işyeri çalışanları ile ...........İletişim isimli işyerinin sahibi E. T. isimli kişilerin bilgi sahibi olduğunu ileri sürdüğünün tespit edilmiş olması, sanığın aşamalardaki savunmalarında stok açığı olmadığı yönünde herhangi bir beyanda bulunmadığının, aksine var olan stok açığının işyeri çalışanı olan F. A. isimli kişinin kendisinin izinde olduğu dönemde faturasız olarak piyasaya mal satmasından kaynaklandığını ileri sürdüğünün tespit edilmiş olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle F. A. isimli kişinin duruşmaya çağrılarak sanığın iddia ettiği hususlarla ilgili olarak beyanına başvurulması, sanık tarafından kaleme alınan belgede isimleri geçen .. İletişim ve ...... İletişim isimli işyeri çalışanlarının açık kimlik bilgilerinin tespit edilerek suça konu olayla ilgili olarak tanık sıfatıyla ifadelerinin alınması, katılan firmaya müzekkere yazılarak sanığın çalıştığı tarihler arasında Mersin ......AVM Şubesine gönderilen ürünlere ilişkin fatura veya irsaliyelerin temin edilmesi, yine bu ürünlerin kimler tarafından teslim alındığının, aynı dönemde ne kadar satış yapıldığının ve stokta bulunması gereken mal miktarının sorularak bu şekilde temin edilecek tüm belge ve bilgilere istinaden tekrardan bilirkişi raporu aldırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.