muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/16945, Karar No: 2010/1713, Tarih: 15.02.2010

teslimlerinden Bağ-Kur prim tevkifatı yapılıp yapılmadığı, tarımsal faaliyete ara verip vermediği, zirai kurum kayıtlarının başlangıç ve bitiş tarihleri, kooperatif ve bankalardan tarımsal amaçlı kredi kullanıp kullanmadığı, ortalama gelirinin ne kadar olduğu ve geçimini sağlamaya yetip yetmediği, tohum veya gübre alımlarına ilişkin belgeleri bulunup bulunmadığı, ruhsatlı veya satın almaya ilişkin sözleşmesi ile malikinin beyanı da alınmak suretiyle zilyetliğinde olan traktörü bulunup bulunmadığı, hayvanı; dolayısıyla hayvan satış sözleşmeleri veya süt satımına ilişkin müstahsil makbuzları bulunup bulunmadığı hususları dava konusu dönem içerisinde görev yapan muhtar veya azalar ile, ilgili kişi ve kurumlardan sorularak ve zabıta marifetiyle araştırılıp somut veri ve belgelere dayalı tespit yapılarak, davacının 2926 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olarak kabul edilmesi gereken dönem kuşku ve duraksamaya neden olmayacak şekilde belirlenmelidir.

2-)2926 sayılı Kanunun yaşlılık aylığından yararlanma şartlarını düzenleyen 17. maddesi, 4956 sayılı Kanunun 56. maddesiyle yürürlükten kaldırılmış, 4956 sayılı Kanunun 54. maddesiyle 2926 sayılı Kanuna eklenen Ek 3. maddede; 1479 sayılı Kanunun yaşlılık aylığı bağlama koşullarına ilişkin hükümleride dahil olmak üzere bir kısım hükümlerinin 2926 sayılı Kanuna tabi sigortalılar hakkında da uygulanacağı düzenlenmiştir. Bu yönde, yaşlılık aylığı bağlanmasına ilişkin yazılı isteği gereğince davacıya, davalı Kurum tarafından yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için; 1479 sayılı

Kanunun geçici 10. maddesinde düzenlenen (mahkemece kabul edilen sürelerde dahil olmak üzere prim ve her türlü borç olmamalıdır) sigortalılık primi ödeme süresiyle yaş şartının birlikte gerçekleşmiş olması gerektiği gözardı edilmemelidir.

3-)Kabule göre; mahkamece kabul edilen sigortalılık süreleride dahil olmak üzere yaşlılık aylığı bağlanması için davacının 25 yıl primi ödenmiş sigortalılık süresi olmadığının belirgin olmasına karşın, davacıya yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiş olması, isabetsizdir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı olduğu şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14275, Karar No: 2019/243, Tarih: 21.01.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/14275 E.  ,  2019/243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 06/03/2015 gününde verilen dilekçe ile kurum zararı nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 23/06/2013 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararı nedeniyle alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, ... Devlet Hastanesi görevlileri hakkında yapılan idari soruşturma neticesinde düzenlenen rapora göre hastane görevlilerinin tüketim malzemeleri günlük tabelalarını hazırlamayarak tahmini rakama göre hasta ve refakatçi gerektiğine dair form doldurulmadığı halde her hasta için refakatçi varmış gibi işlem yapılarak, refakatçi yemek bedellerinin ilgili kişi ya da kurumlardan tahsil etmeyerek kamu zararına yol açtıklarını, bundan dolayı oluşan kamu zararının tahsili amacıyla ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/87 esas sayılı dosyası üzerinden dava ikame edildiğini, mahkemenin kararına dayanak raporda davalıların denetim görevini yerine getirmeyerek kamu zararına sebep oldukları gerekçesiyle zararın %50’lik kısmının tahsiline karar verildiğini söz konusu kararın Yargıtay denetiminden geçerek onandığını, kalan %50 kamu zararından bu davada davalı olan il sağlık müdür ve müdür yardımcılarının sorumlu olduğunu belirterek alacağın davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılardan ... ve ..., ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/87 esas sayılı dosyasında taraf olmadıklarını ve dosyada kendilerini savunamadıklarını, kararın hukuka aykırı olduğunu, il sağlık müdürü ve yardımcısı sıfatıyla olay tarihinde ... Devlet Hastanesini mali yönden denetleme yetkileri bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalılardan ... ve ..., sağlık müdürünün hastanelerin mali denetimini yapma görev ve yetkisi bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davalıların oluşan kamu zararından sorumlu olmadıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, dava konusu olay nedeniyle dava dışı kişiler hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/87 esas sayılı dosyası ile açılan davada alınan bilirkişi raporunda kamu zararının % 50’sinden hastane üzerindeki denetim görevini gereği gibi yapmamış olan ... İl Sağlık Müdürü veya ... Devlet Hastanesinden sorumlu müdür

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davalıların oluşan kamu zararından sorumlu olmadıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, dava konusu olay nedeniyle dava dışı kişiler hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/87 esas sayılı dosyası ile açılan davada alınan bilirkişi raporunda kamu zararının % 50’sinden hastane üzerindeki denetim görevini gereği gibi yapmamış olan ... İl Sağlık Müdürü veya ... Devlet Hastanesinden sorumlu müdür

yardımcısının, % 50’sinden de hastane müdürü ile başhekimin sorumlu olması gerektiği yönünde görüş bildirildiği, mahkemece bu rapor doğrultusunda davanın bir kısım davalılar yönünden reddine, bir kısım davalılar yönünden kısmen kabulüne karar verildiği, kararın Dairemizin 16/12/2014 tarih, 2013/15928 esas 2014/17280 karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verildiği ve kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır. Şu durumda mahkemece, Dairemizin 16/12/2014 tarih, 2013/15928 esas 2014/17280 karar sayılı onama ilamının da dikkate alınarak sonuca gidilmesi gerekirken mahkemece eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 21/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/31549, Karar No: 2021/21033, Tarih: 09.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/31549 E.  ,  2021/21033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Haczin yapıldığı tarihte işyerinde işçi olarak çalıştığını beyan eden sanığın, haciz işlemi sırasında gerekli ihtaratlar yapılarak mahcuz eşyalar kendisine teslim edildikten sonra, hacizli malların belirtilen adreste bulunmadığının tespit edilmesi karşısında, suç tarihinden evvel işyerinin taşındığını, ayrıldıkları tarihte mahcuzların iş yerinde bulunduğunu savunması karşısında, ilgili icra dosyasının aslı veya onaylı örneği incelenip dosya içerisine alınarak sanığın savunmasının doğruluğu araştırılıp iş yerinden ayrıldıkları hususunda İcra Müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunup bulunmadığı, hacizli malları icra dairesince belirlenecek yeni yediemine teslimini sağlamayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzların kaybolmasına neden olup olmadığı tespit edilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23690, Karar No: 2023/9070, Tarih: 06.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/23690 E.  ,  2023/9070 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince nitelikli kasten yaralama suçundan verilen “1 yıl 3 ay” hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun'un (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı sayılı Yasanın 298. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği,

İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/18067 soruşturma numaralı ve 14.04.2017 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma ve nitelikli kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a; 149/2 yollamasıyla 86/1, 87/3, 58/6-7 ve 63 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.10.2017 tarihli ve 2017/202 Esas, 2017/410 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; nitelikli kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/3, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 05.03.2018 tarihli ve 2017/3052 Esas, 2018/370 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 05.03.2018 tarihli ve 2017/3052 Esas, 2018/370 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması gerektiğine, her ne kadar mağdurun yaralanmasına ilişkin adli rapor var ise de bunu destekleyen tanık beyanı, kamera kaydı gibi başkaca delil bulunmadığına, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine,

2. Atılı suç kabul edilmemekle birlikte sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmama gerekçesinin gösterilmediğine, sanık hakkında fazla ceza tayin edildiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Suç tarihinde mağdur ile sanığın para karşılığında cinsel ilişkiye girme konusunda anlaştıkları ve ... Mahallesindeki Şekerciler olarak bilinen yere arabayı park edip prefabrik konteynırda cinsel ilişkiye girdikleri, cinsel ilişki sonrasında sanığın, mağdurun burnuna iki kere kafa atarak ele geçirilemeyen çakıyı teşhir edip mağdurun elindeki çantayı çekerek aldığı, içindekileri yere boşalttıktan sonra 150,00 TL parayı alarak olay yerinden kaçtığının, kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Mağdurun aşamalardaki beyanlarında, olayı (1) numaralı paragrafta belirtildiği şekilde anlattığı görülmüştür.

3. Sanık savunmasında özetle, "Mağdur ile 50,00 TL karşılığında cinsel ilişkiye girdikten sonra ayrıldığını, ayrılırken konteynıra doğru iki erkek şahsın geldiğini, mağduru darp edip parasını almadığını" belirterek atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

4. Mağdurun beyanı ile uyumlu, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde burun kemiği kırığı oluşturup hayati fonksiyonları hafif derecede etkileyecek derecede yaralandığını gösterir adli muayene raporu, dava dosyasında mevcuttur.

5. Mağdurun, kendisini yağmalayan ve darp eden kişinin sanık olduğuna dair canlı teşhisini içerir 30.01.2017 tarihli canlı teşhis tutanağı, dava dosyasında mevcuttur

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

5. Mağdurun, kendisini yağmalayan ve darp eden kişinin sanık olduğuna dair canlı teşhisini içerir 30.01.2017 tarihli canlı teşhis tutanağı, dava dosyasında mevcuttur

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mağdurun beyanı, sanığın savunması ile dosya içerisinde mevcut mağdur beyanı ile uyumlu adli rapor ve diğer belgeler ile mahkemece gösterilen gerekçeye göre, sanığın eyleminin şüpheye mahal bırakmayacak deliller ile sabit olduğu, mahkemece sanık hakkında atılı suçlardan ceza tertip edilirken suçun işleniş biçimi, meydana gelen zararın ağırlığı, suç konusunun önem ve değeri dikkate alınarak takdiren alt sınırdan ceza tayininin uygun görüldüğü, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile ilgili olarak, "Sanığın nedamet göstermeyen fiilden sonraki davranışları ve sosyal ilişkileri gözönüne alınarak, hakkında TCK'nun 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" şeklinde gerekçe gösterilerek indirim uygulanmadığı, sanığın geçmişini gösterir adli sicil kaydında yer alan başkaca mahkumiyet ilamlarının dosya arasında yer aldığı ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığı dikkate alındığında verilen cezanın işlenen suç ile orantılı olduğu, belirtilen nedenlerle usul ve kanuna uygun olduğu kabul edilen hükümde, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Nitelikli Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Nitelikli kasten yaralama suçunda, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 05.03.2018 tarihli ve 2017/3052 Esas, 2018/370 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı sayılı Kanunun 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

06.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9783, Karar No: 2012/16415, Tarih: 17.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9783 E.  ,  2012/16415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.04.2011 tarih ve 2009/765-2011/172 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketteki hisselerini 12.12.2001 tarihli hisse devir sözleşmesiyle davalı ...'e devrettiğini, devrin aynı tarihli otaklar kurulu kararıyla onaylandığını, ancak müvekkilinin bu tarihten itibaren şirketle ilgisi kalmadığı halde devrin ticaret siciline tescil ve ilanının yaptırılmadığını, kayden şirket ortağı görünen davacının 3. kişilere karşı sorumluluğunun doğabileceğini ileri sürerek, davacının şirketteki hisselerini davalı ...'e devrettiğinin tespitine, devrin ticaret siciline tescil ve ilanının yaptırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, devir tarihinde şirket müdürü olan davacının devir prosedürünü tamamlamadığını, devir keyfiyeti pay defterine işlenmediğinden şirkete karşı hükümsüz olduğunu, şirket ortağı sıfatını kazanmayan davalının şirketin hiçbir faaliyetine de katılmadığını, aradan geçen uzun süreye rağmen devrin tescil ve ilan ettirilmemesinin devirden vazgeçildiğini gösterdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ve davalı ... arasında hisse devri sözleşmesi yapıldığının ve ortaklar kurulunca da devre onay verildiğinin sabit olduğu, bununla birlikte devrin pay defterine tesciliyle şirkete karşı hüküm doğuracağı, şirketin pay defterine ulaşılamadığı, ancak bu durumun devrin pay defterine geçirildiğini kabule yeterli olmadığı,devir işlemi tamamlanmadığından eksikliğin dava yoluyla giderilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11151, Karar No: 2018/4787, Tarih: 26.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/11151 E.  ,  2018/4787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 1999 Şubat ayında Tutka Ltdd. Şti.'nde çalışmaya başladığını işyerinin dava lı şirkete devredildiğini, 01.12.2009 tarihinde iş akdinin haksız feshedildiğini, işe iade davasını kazandığını belirterek akdinin haksız feshi nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davaya cevabında davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, asgari ücret+prim usulüyle çalıştığını, yıllık iznini kullandığını, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil çalışmasının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla mesai ücreti alacağı bulunup bulunmadığı ve hesabı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı, nispi emredici bir nitelik taşır. Tarafların bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, sözleşmelerle daha yüksek bir oran tespiti mümkündür.