muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5915, Karar No: 2016/22748, Tarih: 22.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/5915 E.  ,  2016/22748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ile %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 14/04/1997 tarihinde görevine haksız son verildiği 12/01/2012 tarihine kadar davalı şirkette genel müdür olarak görev yaptığını, taraflar arasından imzalanan sözleşmenin 7. maddesinde de görüleceği üzere senede 4 hafta ücretli izne hak kazandığını, bu izinlerinin hiçbir zaman tam kullandırılmadığını, davacının toplam bu sürede 336 gün yıllık ücretli izni bulunduğunu ve bunun 1/3'ünün kullandırıldığını, kalan 200 günlük izninin ise kullandırılmadığını ve fesih anında ücretinin ödenmediğini, fesih sebebinden bağımsız olarak ödenmesi gereken başka bir alacağın da 2011'ye ait ikramiye olduğunu, iş sözleşmesinde bunun belirlendiğini, bu seneye ilişkin ikramiyeye hak kazandığı halde davalı yanca bu alacağının da ödenmediğini ileri sürerek, itirazın iptali ile % 20’den az olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, itirazın iptali davasının haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, zamanaşımı ve husumet itirazlarının bulunduklarını, itirazın iptali davasının yasal süresinde açılmadığını, davacının davalı şirkette ilk olarak 14/04/1997 tarihinde işe girdiğini, 28/02/2002 tarihinde de emeklilik nedeniyle hizmet sözleşmesinin son erdiğini, bunu takiben 15/03/2002 tarihinde tekrar işe girdiğini, şirket tarafından iş sözleşmesinin İş Yasasının 25/II maddesi gereğince 12/01/2012 tarihinde sona erdirildiğini, davacının çalışmasının kesintili olduğunu, davacının son unvanının genel müdür ve brüt ücretinin de 25.071,93 TL olduğunu, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, bu nedenle davacının yıllık teşvik ikramiyesi alacağının bulunmadığını ve talebinin haksız olduğunu, yıllık ücretli izinlerini de fazlasıyla kullanmış olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne, taraflar arasındaki uyuşmazlığın yargılamayı gerektirmesi nedeniyle icra inkar tazminatı talebinin ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne, taraflar arasındaki uyuşmazlığın yargılamayı gerektirmesi nedeniyle icra inkar tazminatı talebinin ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davalı şirkette genel müdür olarak çalışan davacının 2010 ve 2011 yılındaki ücreti brüt 25.071,93 TL olup, davacıya 2010 yılındaki performansı karşılığında 2011/Şubat ayı ücret bordrosu ile net 46.119,88 TL prim ödemesi yapılmıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının aylık ücreti değişmediği halde 2011 yılı için ise taraflar arasındaki sözleşmenin 2.3 maddesi uyarınca yıllık toplam ücret esas alınarak maksimum oran olan % 30 üzerinden brüt 90.258,95 TL prim alacağı hesaplanmış, Mahkemece de bu tutar hüküm altına alınmıştır.

Davacının aylık ücretinin değişmediği ve 2011 yılı için 2010 yılına göre daha fazla oranda prim ödenmesini gerektiren bir durumun varlığının davacı tarafından kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır. Buna göre, 2011 yılı için hak edilen prim alacağının bir önceki yıldaki kriterler esas alınarak belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde prim alacağının belirlenerek hüküm altına alınması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3742, Karar No: 2025/3668, Tarih: 11.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/3742 E.  ,  2025/3668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2267 E., 2021/1211 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Hatay 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/204 E., 2019/399 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun hükmün düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Hatay 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19459, Karar No: 2015/33788, Tarih: 15.09.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/19459 E.  ,  2015/33788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/217193

MAHKEMESİ : Tekirdağ(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2011

NUMARASI : 2010/668 (E) ve 2011/107 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın sabıka kaydında yer alan Tekirdağ 1. Sulh Ceza Mahkemesine ait açıklanması geri bırakılan hükümle ilgili olarak CMK'nın 231/11. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere, mahallinde mahkemesine ihbarda bulunabileceği öngörülerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık E.. Y..'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 15/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15485, Karar No: 2017/4777, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/15485 E.  ,  2017/4777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5713, Karar No: 2023/2849, Tarih: 04.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/5713 E.  ,  2023/2849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/423 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Şanlıurfa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli, 2015/55 E., 2015/528 Karar sayılı kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri

Sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmasına rağmen sanık hakkında beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın olay tarihinde yeğeni olan mağduru ayaklarından zincirle bağlamak suretiyle hürriyetinden yoksun kıldığı iddiasına ilişkindir.

2. İhbar üzerine eve gidildiğinde mağdurun ayaklarından zincirle bağlı olduğuna ve kilitlerin evden temin edilen anahtarla açıldığına dair olay tutanağı dosyada mevcuttur.

3. Mağdurun sağ ve sol ayak bileklerinde hafif kızarıklık ve yüzeysel sıyrık, sağ el parmakta ekimoz oluşacak şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığı doktor raporu ile tespit edilmiştir.

4. Tutanak mümzii tanıklar A.K. ve T.G mahkemede alınan ifadelerinde "İhbar üzerine dosyada adresi bulunan eve gittiklerinde evin en üst katında, bir kız çocuğu gördüklerini, ayağında zincirle kilit olduğunu, durumu amcasına sorduklarında kendisinin haberdar olmadığını söylediğini, kilidin anahtarının nerede olduğunu sorduklarında evde bulunan başka bir kız çocuğunun kilidin anahtarını getirip verdiğini" beyan etmişlerdir.

4. Tutanak mümzii tanıklar A.K. ve T.G mahkemede alınan ifadelerinde "İhbar üzerine dosyada adresi bulunan eve gittiklerinde evin en üst katında, bir kız çocuğu gördüklerini, ayağında zincirle kilit olduğunu, durumu amcasına sorduklarında kendisinin haberdar olmadığını söylediğini, kilidin anahtarının nerede olduğunu sorduklarında evde bulunan başka bir kız çocuğunun kilidin anahtarını getirip verdiğini" beyan etmişlerdir.

5. Mağdurun kız kardeşi olan tanık F.A. ise Annesinin arayarak "bizim huzurumuz yok, siz amcanızın evinde kalıyorsunuz, onunda huzuru olmasın'' demesi üzerine amcasının huzurunu kaçırmak için böyle bir plan yaptıklarını, zinciri alarak ablasını bağladığını, sonra da polisi aradıklarını, polisler geldiğinde kilidin anahtarını kendisinin verdiğini" beyan etmiştir.

6. Mağdur kolluk ifadesinde "Amcası tarafından zorla tutulduğunu" söylerken mahkemede kız kardeşi olan tanık F.A. ile aynı doğrultuda beyanda bulunarak "Olayı kendilerinin planladığını" söylemiştir.

7. Sanık savunmasında " Kimseyi zorla alıkoymadığını" ifade ederek suçlamayı kabul etmemiştir.

IV. GEREKÇE

Mağdur ve kız kardeşi ile anneleri hakkında iftira suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

A. Cumhuriyet Savcısısnın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın olay tarihinde yeğeni olan mağduru, ayaklarından zincirle bağlamak suretiyle hürriyetinden yoksun kıldığı iddia edilmiş ise de; sanık savunmaları, mağdur beyanları, tanıkların anlatımları ve dosyadaki diğer olgular itibari ile; mağdur ve kardeşinin anne ve babasının ayrı olmasından dolayı amcaları olan sanığın da huzurunu kaçırmak için yaptıkları plan doğrultusunda, sanığın evinin üst katında bulunan oda da mağduru temin ettikleri zincir ile ayaklarından bağladıktan sonra polise arayarak ihbarda bulundukları, kolluk birimleri olay yerine geldiklerinde de zincire bağlı kilidin anahtarını yine tanık F.A.'nın verdiği, bu bağlamda sanık tarafından hürriyeti tahdit suçunun işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak somut bir delil bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemenin kabulünde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B.Diğer Yönlerden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Şanlıurfa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli, 2015/55 E., 2015/528 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7694, Karar No: 2020/13658, Tarih: 15.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/7694 E.  ,  2020/13658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adli tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının tespit edilebilmesi için muayenenin olaydan en az 6 ay geçtikten sonra yapılması gerekmesine rağmen ve Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 20.07.2015 tarihli raporda mağdurun yaralanmasının yüzünde sabit ize neden olup olmadığı hususunda rapor düzenlenebilmesi için olay tarihinden 6 (altı) ay sonra şahsın Şube Müdürlüklerine gönderilerek muayene olması gerektiğinin belirtilmesine karşın, bu hususta rapor aldırılmadan eksik inceleme ile düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenden  6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 15.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1938, Karar No: 2020/1683, Tarih: 10.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/1938 E.  ,  2020/1683 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.