muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1516, Karar No: 2016/307, Tarih: 16.03.2016

Bu görüş Kurul çoğunluğunca kabul edilmemiş, Kurul çoğunluğu “Hâkimin Davaya Bakmaktan Yasaklılığı ve Reddi” hükümlerinin düzenlendiği HMK 34 ve devamı maddelerinde Yargıtay ..... Hukuk Dairesi başkan ve üyelerinin temyiz incelmesine girmesini engelleyecek bir hükmün bulunmadığını bu nedenle ilgili Hukuk Dairesinin temyiz incelemesine girmesinde bir sakınca bulunmadığını kabul etmiştir.

Önsorun bu şekilde aşılıp işin esasına gelince;

Dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay ..... Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

SONUÇ: Davacının temyiz itirazlarının reddi ile ..... Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilamı harcı peşin alındığından başka harç alınmasına mahal olmadığına, 16.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

##########
Yargıtay — Esas No: 2023/5893, Karar No: 2024/10107, Tarih: 17.09.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/5893 E.  ,  2024/10107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/76 E., 2023/286 K.

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Yargılamanın yenilenmesi talebinin reddi ile Mahkemenin 19.10.2011 tarih ve 2011/255 Esas, 2011/257 Karar sayılı kararının onaylanması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; hükümlü hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nin 66/5. maddesindeki ''Aynı fiilden dolayı tekrar yargılamayı gerektiren hallerde, mahkemece bu husustaki talebin kabul edildiği tarihten itibaren fiile ilişkin zamanaşımı süresi yeni baştan işlemeye başlar'' şeklindeki düzenlenme gereğince yargılamanın yenilenmesi talebinin kabul edildiği 04.04.2023 tarihinde zamanaşımının yeniden başladığı gözetilerek yapılan incelemede;

Yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile duruşma açılarak yapılan yargılama sonunda, hükümlünün psikolojik rahatsızlığı nedeniyle cezai ehliyetinin bulunmadığına ilişkin dosyaya sunulan yeni delilin; Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 10.05.2023 tarihli, sanığın cezai ehliyetinin tam olduğuna yönelik raporu ile sanığın hukuki durumunu değiştirecek nitelikte bulunmadığı ve Mahkemenin 19.10.2011 tarihli ve 2011/255 Esas, 2011/257 Karar sayılı önceki hükmünün 5271 sayılı CMK'nin 323/1. maddesi uyarınca onaylanması gerektiği dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, hükümlünün yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32926, Karar No: 2015/35719, Tarih: 24.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/32926 E.  ,  2015/35719 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığını ileri sürerek, kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, husumet itirazında bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozmaya uyularak, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, kanuni süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dosya içeriğinden, mahkemece verilen ilk kararın Dairemizce, özet olarak, “ 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile Malatya ili dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36 maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanun'un kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir. 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hâzineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara deverdildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzeleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4

. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildireceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5. fıkarsında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Maliye Hâzinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hâzinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanun’un 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir. Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir

. Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının herhangi bir kuruma devredilip devredilmediğinin tespitinden sonra, devir var ise sorumluluğun davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluşa ait olacağı, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapması gereken komisyonu oluşturma yükümlülüğünün de mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.” gerekçesiyle bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyulduğu anlaşılmaktadır.

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk yerel seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir, (md 1/5.f ve md. geçici 1/23.f).

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “...Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.” denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Bozma üzerine yapılan araştırma sonucu, dosyaya eklenen komisyon kararı ve eklerine göre tüzel kişiliği sona eren ... işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda husumetin İçişleri Bakanlığına yöneltilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, İçişleri Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 24.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7149, Karar No: 2008/8159, Tarih: 19.06.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/7149 E.  ,  2008/8159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.11.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.09.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava kadastroda 512 ada 51 parsel numarası ile ... adlarına verasette iştirak biçimi ile tespit ve tescil edilen taşınmazın özel mülkiyete konu teşkil etmeyecek yayla olduğu ileri sürülmek suretiyle tapunun iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istemi ile açılmıştır.

Kayıt maliklerinden ... ... ile ...'nın dava tarihinden önce öldükleri anlaşıldığından, bu dava açılanlardan ..., ..., ile bu kişilerin mirasta iştirak hükümleri gereğince zorunlu dava arkadaşlıkları gözönünde bulundurularak bu kişilerin yasal mirasçıları belirlenerek husumetin onlara tevcihi suretiyle yargılamanın sürdürülmesi gerekirken ölü kişiler aleyhine açılan davaya bakılması yasaya aykırıdır.

Ayrıca; yerel mahkemenin hüküm tarihinden sonra 4342 sayılı Mera Kanunu'nun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanunu'nun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaylak yerlerden olduğu saptanırsa olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğu saptanarak yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıran iadesine, 19.06.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3756, Karar No: 2024/226, Tarih: 11.01.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/3756 E.  ,  2024/226 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/315 E., 2015/991 K.

SUÇ : Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Torbalı Cumhuriyet Başsavcılığının 28.04.2014 tarihli iddianamesi ile, sanığın tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2015 tarihli kararı ile sanığın genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. İlgili kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 04.07.2023 tarihli kararı ile gerekçeli kararın sanık müdafiine tebliğinin sağlanması amacı ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın yol kazı çalışmasındaki taşı gevşetmek amacıyla izinsiz olarak tehlikeli patlayıcı madde bulundurup kullandığı iddiasına ilişkindir.

2. 26.09.2013 tarihli olay yeri inceleme raporu ve aynı tarihli olay yeri görgü tespit, muhafaza altına alma ve imha tutanağında, olay yerinin fabrika işletme sahası içinde, meskun mahalde uzak ancak fabrika binasına yakın olduğu, kamuya açık olmayıp, giriş kapısında özel güvenlik teşkilatı bulunan bölgede olduğu, olay yerinden nonel kapsül tabir edilen iki farklı düzenek, bir adet uzatma kablosu, üzerinde fünye ve patlayıcı madde-gübre kalıntıları olan bir adet plastik boru, gri renkli kutu içerisinden çıkarıtılmış 150-200 gr ağırlığında yeşil renkli toz materyal ile aynı ağırlıkta gübre olduğu değerlendirilen maddenin elde edildiği, yol ve inşaat temel çalışmasında taşları parçalayarak kaldırmak için eğitimli patlatma uzmanı tarafından gaz basınçlı "protek teknik" isimli patlayıcı madde kullanıldığı bilgisinin alındığı, firma yetkililerinden alınan 7 adet patlayıcı maddesinin işçi boşaltılarak patlatılmadan imha edildiği bildirilmiştir.

3. İzmir Kriminal Polis Laboratuvarının 26.02.2014 tarihli raporunda, inceleme konusu iki adet düzenek ve kabloda patlayıcı madde kalıntısına rastlanmadığı, toprakla karışık beyaz renkli granül maddenin üre olduğu, iki farklı kahverengi ve krem renkli maddenin ise amonyum nitrat olduğu, plastik boruda ise amonyum nitrat kalıntısının olduğu yazılıdır.

3. İzmir Kriminal Polis Laboratuvarının 26.02.2014 tarihli raporunda, inceleme konusu iki adet düzenek ve kabloda patlayıcı madde kalıntısına rastlanmadığı, toprakla karışık beyaz renkli granül maddenin üre olduğu, iki farklı kahverengi ve krem renkli maddenin ise amonyum nitrat olduğu, plastik boruda ise amonyum nitrat kalıntısının olduğu yazılıdır.

4. Torbalı Kaymakamlığının 12.10.2015 tarihli yazı cevabında, olay tarihinde patlatma yapmak için sanık ve temyiz dışı sanık ... tarafından yapılan herhangi bir izin talebinin olmadığı belirtilmiştir.

5. Kırlıoğlu Kimya ve Sanayi Ticaret Anonim şirketinin 04.09.2015 tarihli yazısında, suça konu maddenin, ...'e ait firmaya 28.05.2013 tarihli fatura ile 5 kg olarak satışını yaptıklarını, bu maddenin piroteknik maddeler sınıfında olduğu, patlayıcı madde kullanımının mümkün olmadığı şehir içi temel kazı vs. işlerde kullanıldığı, içinde bulunduğu maddenin genleşmesi ile kayanın kırılmasını sağlayıp kazı kolaylığı sağladığı bildirilmiş ve malzeme güvenlik bilgi formu ile Kırlıoğlu ve Ege Nitro faturaları ile Emniyet Genel Müdürlük yazı fotokopilerini yazı ekine eklediği görülmüştür.

6. Sanık savunmasında, protek teknik gazlı sistemle patlama yaptıklarını, ateşleyici yeterlilik belgesi olduğunu, fatura karşılığı aldığı maddeyi kullandığını, aldığı yerden izne gerek olmadığının söylendiğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler, sanık savunması, olay yeri inceleme raporu, kriminal rapor ve tüm dava dosyasına göre, çalışmış olduğu şantiyede yol kazı çalışması sırasında, yol yapım çalışmasına engel olan taşı gevşetmek amacıyla, içeriğinde üre ve amonyum nitrat maddeleri bulunan patlayıcı maddeyi bulundurmak ve kullanmak şeklinde gerçekleşen olayda, dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, suça konu maddenin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 174 üncü maddesi kapsamında patlayıcı, yakıcı, aşındırıcı, yaralayıcı madde niteliğinde veya üçüncü fıkrada belirtilen önemsiz tür ve miktarda patlayıcı madde olup olmadığı hususunda görüş alındıktan sonra üçüncü fıkra kapsamında olduğunun tespiti halinde, sanığın taş gevşetmek amacıyla satın aldığına dair savunması da göz önünde bulundurularak hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabule göre de;