muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/82, Karar No: 2024/8142, Tarih: 20.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/82 E.  ,  2024/8142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1271 Esas, 2023/1579 Karar

HÜKÜM : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/295 E., 2020/142 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...'ın davacıya ait “... in Shi'ite Islam” isimli eserini Türkçe'ye tercüme ederek “Şii Ulemanın Otoritesinin Temelleri; İmamiyye Şiasında Usulilik ve Hiyerarşik Yapılanması” isimli eseri oluşturduğunu, bu kitapta davacının adından ve eserinden hiç söz edilmediğini, diğer davalı yayınevinin de eseri basarak yayınladığını, davalı hakkında İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2014/810 E. sayılı ceza davasının açıldığını, davalının davacıya ait “... in Shi'ite Islam” isimli eseri Türkçe'ye tercüme ederek “Şii Ulemanın Otoritesinin Temelleri; İmamiyye Şiasında Usulilik ve Hiyerarşik Yapılanması” isimli kitabı meydana getirdiğinin, davalı kaktüs Yayınevi tarafından yayınlattığının, umuma arzettiğinin ve eylemin halen devam ettiğinin tespitine, davacının manevi hakları ihlal edildiğinden tedavülde bulunan değişikliklerin düzeltilmesine, üç katı kadar mali hak talep edilebileceğinden rayiç bedelin üç kat fazlasının davalı tarafça ödenmesine, tecavüzün sona ermesi ve refi için gerekli işlemlerin tesisine, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak şartıyla 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu (5846 sayılı Kanun) 70 inci maddesi uyarınca şimdilik 5.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın kitabın yayın tarihinden itibaren hesaplanacak faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, tecavüzün refine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacının Anayasanın 74 üncü maddesi ve 3071 sayılı Dilekçe Hakkının Kullanmasına Dair Kanun'un 3 üncü maddesi gereğince, dilekçe ve şikayet hakkına sahip olmaması sebebiyle husumet ehliyeti ve dava şartı bulunmadığını, davacın dava hakkı olsaydı dahi toplanan bilgi ve belgelerden anlaşılacağı üzere ve özellikle ibraz ettikleri 02.06.2013 tarihli e-mail mesajı, 23.02.2013 tarihli "Kitap Yurdu" isimli internet sitesi fişi ve 11.04.2013 tarihli "irsaliyeli fatura" tarihleri birlikte değerlendirildiğinde, kitabın basıldığı Mayıs 2004 tarihinde yürürlükte bulunan Borçlar Kanunu'nun 60 ıncı maddesine göre 1 yıl ve 125 inci maddesi gereğince genel 10 yıllık zamanaşımı süresi dolduktan sonra davanın açıldığını, davanın usul yönünden reddine, davacının intihal ve "hiçbir şekilde kaynak göstermeme" gerekçeleriyle açtığı maddi ve manevi tazminat talebinin, zamanaşımı süresinin dolmasının yanı sıra, isnat edilen suçun öğesi olan "kaynak gösterme" mevzuunda, davalı müvekkilinin belirtilen eserinin 71. sayfa 291 nolu dipnotunda ve Bibliyografya Bölümünün 333. sayfa 17-18. satırlarında açık seçik bir şekilde dipnot ve bibliyografyada kaynak gösterildiğini, davacının olaydan çok daha önce haberdar olmasına rağmen süresinde dava açmadığını, YÖK'e gönderdiği dilekçesinin 09/06/2013, Cumhuriyet Savcılığı'na yaptığı şikayet tarihinin 03.12.2013 olduğunu, buna rağmen iki buçuk yıl sonra bu davayı açtığını, müvekkilinin yayıncı kitabevi ile yalnızca 1000 adet kitabın basılacağı ve KDV hariç kitabın satış fiyatı üzerinden %7 oranında telif ücreti alınacağına dair 22.12.2003 tarihli sözleşme imzaladığını, kitabın yalnızca 2004 yılı Mayıs ayında basıldığını, bundan daha fazla basım yapılmışsa bundan müvekkilinin sorumlu olmayacağını, dava konusu kitabın akademik bir çalışma olduğunu, kar elde etmek amacıyla yazılmadığını, alıntı olduğu iddia edilen kısmın 352 sayfa, 4 bölümden oluşan kitabın sadece bir bölümünün yarısıyla ilgili olduğunu belirterek tazminat taleplerinin reddine, tecavüzün tespit ve ref'i davasının reddine, davacının ihtiyati tedbir talebinin reddine, yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin davacıya yüklenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı Kız Kulesi Yayıncılık ve Tanıtım Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; 5846 sayılı Kanun'dan kaynaklanan ihlal davalarının ihlalin öğrenildiği tarihten itibaren iki yıl, her halükarda 10 yıl geçmekle zamanaşımına uğrayacağını, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, dava konusu kitabın 2003 yılında 1000 adet basıldığını, müvekkilinin bu eseri ekonomik kar amacıyla değil, tamamen düşünce ve araştırma çevrelerine katkı sağlamak amacıyla yayınladığını, 1000 adet basılan kitabın 100 adetinin tanıtım amacıyla bedelsiz olarak çeşitli kişi ve kurumlara verildiğini, 12 yıldan bu yana yalnızca 300 adet satış yapıldığını, 600 eserin müvekkilinin deposunda bulunduğunu, diğer davalı ile imzalanan "Telif eserleri İçin Yayın Hakkı Sözleşmesi"nin 11 inci Maddesinde açıkça fikri ve hukuki sorumluluğun yazara ait olduğunun yazılı olduğunu, eserin içeriğinde intihal olup olmadığını inceleme şansının bulunmadığını, bu eserin diğer davalının doçentlik tezi olduğu ve YÖK'ün incelemesinden geçerek kabul edildiğini, müvekkilinin bu olayda hiç bir kusurunun bulunmadığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davalılardan ...'ın "Şii Ulemanın Otoritesinin Temelleri İmamiyye Şia'sında Usululik ve Hiyerarşik Yapılanması" adlı doktora tezi ile, Ahmad Kazemi Moussavi'nin "Religious Authority in Shi'ite Islam From the Office of Mufti to the Instutation of Marja" başlıklı İngilizce kitabı arasında 4. bölümün 3. ve 4. alt başlıklarında yer alan kısımlarda benzerlik olduğu, davalının davacının kitabından tercüme ederek alıntı yaptığı, yapılan alıntıların eserin son kısmında yoğunluk gösterdiği, söz konusu alıntıların eserin bütününe oranla takriben yedide bir kadar olduğu, doktora tezinin 2004 yılı Mayıs ayında diğer davalı tarafından kitap olarak yayınlandığı, bu yapılırken de söz konusu eserin sahibi olan davacıya ve onun eserine FSEK.in 34 ve 35. maddesi hükümlerinde öngörüldüğü şekilde yapılan alıntılamaya uygun olarak yeterince atıfta bulunulmayıp kaynak olarak gösterilmediği, bu suretle davacının FSEK'in 22. maddesinde tanımlanan "çoğaltma", FSEK'in 23. maddesinde tanımlanan "yayma" niteliğindeki mali haklarına ve FSEK'in 14. maddesinden kaynaklanan "umuma arz yetkisi" ve 15. maddesinden kaynaklanan "adın belirtilmesi" şeklindeki manevi hakkına tecavüzde bulunulduğu, kitabın basımını yapan Kız Kulesi Yayıncılık ve Tanıtım Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şirketinin de olayda kusurlu ve sorumlu olduğu, yapılan intihalin oranına ve niteliğine, tarafların mali ve sosyal durumlarına göre FSEK'in 70. maddesi uyarınca talep edilen 5.000,00 TL manevi tazminatın hakkaniyete uygun olduğu, davacının ayrıca FSEK'in 68. maddesi uyarınca telif bedelinin üç katını talep edebileceği, alınan bilirkişi raporu ile intihal oranına göre farazi sözleşme bedelinin 5.000,00 TL olduğunun belirlendiği, bu bedelin üç katının 15.000,00 TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı ...'ın "Şii Ulemanın Otoritesinin Temelleri İmamiyye Şia'sında Usululik ve Hiyerarşik Yapılanması" adlı doktora tezi ile davacının anılan eseri arasında bazı kısımlarda benzerlik olduğu, davalı tarafından yapılan alıntıların eserin son kısmında yoğunluk gösterdiği, söz konusu alıntıların eserin bütününe oranla takriben yedide bir kadar olduğu, bu doktora tezinin 2004 yılında diğer davalı tarafından kitap olarak yayımlandığı, bu yapılırken de söz konusu eserin sahibi olan davacıya ve onun eserine FSEK'in 34 ve 35. maddesi hükümlerinde öngörüldüğü şekilde yapılan alıntılamaya uygun olarak yeterince atıfta bulunulmayıp kaynak olarak gösterilmediği, bu suretle davacının FSEK'in 22. maddesinde tanımlanan "çoğaltma", FSEK'in 23. maddesinde tanımlanan "yayma" niteliğindeki mali haklarına ve FSEK'in 14. maddesinden kaynaklanan "umuma arz yetkisi" ve 15. maddesinden kaynaklanan "adın belirtilmesi" şeklindeki manevi hakkına tecavüzde bulunulduğu gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, eser sahipliğinden kaynaklanan haklara tecavüzün tespiti, men'i, ref'i ve maddi - manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 5846 sayılı Kanun'un 22 nci, 23 üncü ile 34 ve 35 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılara ayrı ayrı yükletilmesine, 20.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3939, Karar No: 2016/5839, Tarih: 18.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3939 E.  ,  2016/5839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada İstanbul 7. Tüketici ve İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ayıplı malın bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

İstanbul 7. Tüketici Mahkemesince, her iki tarafın tacir olması nedeniyle Tüketici Mahkemelerinin görevli olmadığı belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi ise davacı tarafın şirket olmasına rağmen, dava konusu yemek takımını kişisel ihtiyaç için kullanmak amaçlı satın almış olduğunu, satın alma işleminde ticari veya mesleki bir amaçla hareket ettiğinin söylenemeyeceğini belirterek karşı görevsizlik kararı vermiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 5/1. maddesi uyarınca, ticari davalara bakmak görevi, asliye ticaret mahkemesine aittir. Ticari davalar, mutlak ve nispi ticari davalar olarak ikiye ayrılmaktadır. Nispi ticari davalar, TTK'nın 4/1. maddesinin ilk cümlesinde tarif edilmiş olup, her iki tarafın da "ticari işletmesiyle ilgili hususlardan kaynaklanan" hukuk davalarıdır. Mutlak ticari davalar ise, tarafların tacir olup olmadıklarına ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunup bulunmadığına bakılmaksızın yasa gereği ticari dava sayılan uyuşmazlıklardır. TTK'nın 4/1-a ve devamı bentlerinde yazılan uyuşmazlıklar ile diğer yasalarda ticari dava olduğu belirtilen uyuşmazlıklar, mutlak ticari davalardır.

Bir davanın, nispi ticari dava kabul edilebilmesi için davanın her iki tarafının da tacir ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile ilgili bulunması zorunludur.

Somut olayda, davanın tarafları tacir ve uyuşmazlık da ticari işletmeleri ile ilgili bulunmakla; TTK'nın 4/1. maddesi uyarınca nispi ticari dava niteliğinde bulunan uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18 /05/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5303, Karar No: 2015/6595, Tarih: 05.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/5303 E.  ,  2015/6595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/127051

MAHKEMESİ : Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2010

NUMARASI : 2009/1070 (E) ve 2010/689 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın tüm aşamalarda atılı suçu inkar etmesi, mağdur ve tanıkların ise olaya ilişkin görgüye dayalı bilgilerinin bulunmaması karşısında; mağdurların, sanık hakkında ikamet ettikleri aynı çevrede benzer yöntemlerle başkalarının evlerinden de hırsızlık yaptığına dair duyumları üzerine şikayette bulundukları şeklindeki beyanları haricinde somut kanıtlarla desteklenmeyen ve savunmanlarının aksini kanıtlayan cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delillerin nelerden ibaret olduğu kararda açıklanıp gösterilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. A.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2107, Karar No: 2014/17326, Tarih: 03.12.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/2107 E.  ,  2014/17326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Derinkuyu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2013

NUMARASI : 2011/144-2013/141

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılardan T.. A.. vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılardan T.. A.. vek. Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin bayisi olan diğer davalıdan aldığı tohumluk patateslerin tarlaya ekildiğinde çürüdüğünü, zararın tahsili için başlatılan icra takibine davalıların itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, Davacı ile müvekkili arasında herhangi bir ticari ilişki bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Davalı A.. İ..; davalı şirketin bayisi olduğunu, davacıya da tohum sattığını, sorumluluğun davalı şirkette olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı şirket tarafından bayisi olan diğer davalı aracılığıyla davacıya satılan tohumluk patateslerin hastalıklı olduğunun bilirkişi raporu ile belirlendiği, davalı şirketin satılan tohumluk patatesleri depolama koşullarına, diğer teknik ve fiziki koşullara uygun olarak sağlıklı bir şekilde davacıya teslim ettiğini ispatlayamadığı, diğer davalının tohumları davacıya sattığı ve bayi olduğunun sabit olduğu, bu haliyle doğan zarardan sorumlu olmadığını ispatlayamadığı, bilirkişi raporu ile zarar miktarının belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, toplam 30.477,21 TL asıl alacağa ilişkin davalıların itirazlarının iptaline, takibin devamına, fazlaya ilişkin takibin reddine karar verilmiş, hüküm davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK' nun 297/2. maddesi "Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." hükmünü içermektedir.

6100 sayılı HMK' nun 297/2. maddesi "Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." hükmünü içermektedir.

Somut olayda, yerel mahkemece verilen hükmün 1. fıkrasının a bendinde “davacı tarafın Derinkuyu İcra Müdürlüğü'nün 2011/348 esas sayılı icra dosyasındaki asıl alacağa Yönelik 29.866,41 TL. zarar ve 610,80 TL. tespit masrafından oluşan toplam 30.477,21 TL. asıl alacağa ilişkin borçluların ayrı ayrı itirazın iptali ile takibin 29.866,41 TL. asıl alacak, 610,80 TL. tespit masrafı ve asıl alacağa takip tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte devamına” denilmek suretiyle iki ayrı asıl alacak miktarı belirtilerek HMK'nın 297/2. maddesine aykırı infazda tereddüt yaratacak biçimde hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı şirket vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı şirket yararına takdir olunan 1.100 TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak anılan davalıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 03.12.1014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5029, Karar No: 2015/5666, Tarih: 06.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/5029 E.  ,  2015/5666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 7. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/12/2014

NUMARASI : 2014/258-2014/608

Uyuşmazlık, taraflar arasında yapılan sözleşme(eczane) ilişkisinden kaynaklanmaktadır.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 13.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16112, Karar No: 2014/7714, Tarih: 27.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/16112 E.  ,  2014/7714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/179127

Mahkemesi : Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 08/05/2012

Numarası : 2011/104-2012/180

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O..-Y..-H.. iş ortaklığının, Mersin Belediye Başkanlığından “MESKİ içme suyu rehabilitasyon projesi ana su temin sistemi-batı Mersin sistemi inşaatı” işini yüklenici firma olarak 15.02.2008 tarihinde imzaladıkları sözleşme ile aldıkları, su şebekesinin yenileme işini yaparken açmış oldukları 4 metre genişliğinde, 6 metre derinliğindeki kuyuyu kapatmadıkları ve düşmeyi önleyici gerekli önlemleri almamaları sonucu, gece vakti iki kişinin kuyuya düşerek ölmesi ile neticelenen olayda; 25.01.2008 tarihli adi şirket sözleşmesinde iş ortaklığı şirketini idare ve temsile L.. A..’ın yetkili kılındığı, şirket müdürünün de L.. A.. olduğu dosya içindeki belgelerden anlaşılmakla; sanığın ortaklık yetkilisi L.. A.. tarafından yetkilendirilip yetkilendirilmediği ve ortaklığın kaza mahallinde işi yürütmekle sorumlu başka yetkilisi olup olmadığının araştırılıp, sanığın hukuki durumunun buna göre tayin ve tespiti gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Sabıkası ve duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir davranışı bulunmayan sanığın, yargılama sürecindeki tutum ve davranışları lehine indirim nedeni kabul edilerek TCK'nın 62. maddesi uygulandığı halde, sanık hakkında, hapis cesasının adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilirken; TCK'nın 50. maddesi uyarınca "sanığın kişiliğine, yargılama sürecinde gerçek anlamda pişman olduğuna dair bir tavrı ve davranışının bulunmayışına ve verilen cezanın caydırıcılığı gözetilerek" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile TCK'nın 50/4. maddesinde belirtilen paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8015, Karar No: 2023/21991, Tarih: 04.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/8015 E.  ,  2023/21991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/690 E., 2015/580 K.

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2014/690 Esas, 2015/580 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında,

1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 8840 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hükmolunan cezanın 24 eşit taksitte tahsiline,

2. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 3000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hükmolunan cezanın 24 eşit taksitte tahsiline,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri, suçların subut bulmadığına, her türlü şüpheden uzak, kesin ve tarafsız bir delilin olmadığına, katılanların ve tanığın kendisine kötü muamelede bulunduklarına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmadığına ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık tarafından çevreye rahatsızlık verildiğinin ihbarı üzerine yürütülen işlemler kapsamında hastaneye götürülen sanığın, acil servis girişinde katılan polis memurlarına hitaben ''Sizin ananızı sinkaf edeceğim, kaçsam bana bir şey yapamazdınız değil mi, a... koyduklarım, doğuda sizin g... sinkaf ediyorlar, burada bize erkekliğiniz tutuyor.'' diyerek hakaret ettiği, muayene için kabin içerisine girildiğinde ise sanığın, katılan ... T'ye tükürüp, kafasıyla katılanın burnuna vurarak görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği, katılan beyanları, tanık E. Ö.'nün anlatımı, 13.10.2014 tarihli tutanak, katılan ... T. ve sanık hakkında düzenlenmiş olan adli muayene rapor içerikleri ve tüm dosya kapsamıyla Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE