muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/576, Karar No: 2021/212, Tarih: 25.05.2021

İfade etmişlerdir.

Sanık ... Kollukta; 19 yaşını doldurduğunu ve ailesi ile birlikte ikamet ettiğini, pazarlama elemanı olarak çalıştığını, maktulü tanımadığını, ilk kez olay nedeniyle maktulü gördüğünü, inceleme dışı sanıklar ..., ... ve bunların dayılarının oğlu olan ... ile çocukluk arkadaşı olduklarını, olay günü saat 13.00 sıralarında ... Mahallesi’nde bulunan bir kıraathanede ... ve ... ile birlikte oturup oyun oynadıklarını, sohbet ettiklerini, saat 18.00 sıralarında inceleme dışı sanıkların yanlarından ayrılarak evine gittiğini, 21.00 sıralarında ...’ın kendisini cep telefonundan arayarak gezmek için sabah oturdukları kıraathaneye çağırdığını, babasına ait ... plaka sayılı, BMW marka araçla ...’deki kıraathaneye gittiğini, burada inceleme dışı sanıklar ..., ... ve ... ile buluştuğunu, kendisinin kullandığı araçla hep birlikte dolaşmaya çıktıklarını, Şehitler Parkı’na gitmeye karar verdiklerini, 21.30 sıralarında parka geldiklerini, aracı park edip birlikte araçtan indiklerini, ..., ... ve ...’un işemek için parka gittiklerini, kendisinin ise aracın yanında durduğunu, bu sırada maktul ...’ın parkta yalnız başına yürüdüğünü, ...’ın el ederek maktulü yanına çağırdığını, yanına gelen maktule “Sen bu mahallede mi oturuyorsun, ...’ı tanıyor musun?” diye soru sorduğunu, maktulün ise “Evet, ...’ı tanıyorum ve onu seviyorum,” diye cevap verdiğini, bunun üzerine ..., ... ve ...’un maktule saldırarak tekme tokat maktulü dövmeye başladıklarını, kendisinin ise inceleme dışı bu sanıklar ile maktulü ayırmaya çalıştığını ancak güç yetiremediğini, bu esnada tanımadığı 20-25 yaşlarındaki bir erkekle bir kadının da gelerek kavgayı ayırmaya çalıştıklarını ancak ...’ın kavgayı ayırmaya çalışan erkek şahsı eliyle iterek “Sen karışma, senin bacına ya da karına laf atsalar sen ne yaparsın?” dediğini, kendisini de iten ...’ın “Musa sen karışma” dediğini bu esnada maktulün yerde yattığını, ..., ... ve ...’un ise yerdeki maktulü tekme ve yumrukla dövmeyi sürdüklerini, bu sırada maktulün belinden ya da cebinden yere sustalı bir çakının düştüğünü, ...’un bıçağı yerden alarak maktule “Sen bizi mi vuracaksın ha” diyerek bu bıçakla maktulün göğüs kısmına bir kez vurduğunu, ardından bıçağı ...’a vererek “Halaoğlu al bu bıçağı sakla” deyip kendisinden de hemen arabanın kapılarını açmasını istediğini, tüm inceleme dışı sanıkların koşarak arabaya bindiklerini, kendisinin de aracı çalıştırarak evlerine gittiğini ve aracı evin önüne park ettiğini, ... ve ...’ın yanlarından ayrıldığını, kendisinin ise ... ile birlikte ...’un evine gittiğini, ardından kendi evine döndüğünü, birkaç saat sonra polislerin kendisini alıp polis merkezine götürdüklerini, maktulü darbetmediğini, maktule bıçakla vurmadığını, inceleme dışı sanıklar ..., ... ve ...’un maktulü darbettiklerini, maktulün üzerinden yere düşen bıçağı alan ...’un maktulü bıçakladığını, kavgayı ayırmaya çalıştığını ancak başarılı olamadığını,

Cumhuriyet Başsavcılığında; olay günü saat 13.00 sıralarında inceleme dışı sanıklar ..., ... ve ... ile ... Mahallesi’ndeki bir kahvehanede karşılaştıklarını, sohbet edip oyun oynadıklarını, saat 18.30 sıralarında yanlarından ayrılıp evine gittiğini, saat 21.00 civarında ...’nun kendisini cep telefonundan arayıp gezmek için sabahki kahvehaneye çağırdığını, babasına ait araçla inceleme dışı sanıkların yanına gittiğini, araçla gezmeye başladıklarını, ...’ın "... Mahallesi’ndeki Şehitler Parkı’na gidelim, orada biraz oturalım, kola falan içelim" demesi üzerine, saat 21.30 sıralarında parkın yanına geldiklerini, birlikte araçtan indiklerini, önceden görmediği ve tanımadığı maktul ...’in park içinde kendi kendine konuşarak yürüdüğünü, ...’ın eliyle "Gel" işareti yaparak maktulü yanına çağırdığını, ...’ın yanına gelen maktule hitaben iki kere "Sen bu mahallede mi oturuyorsun?" diye sorduğunu, maktulün "Evet bu mahallede oturuyorum" demesi üzerine ...’ın maktulün yakasından tutarak "Sen ...'ı tanıyor musun?" diye sorduğunu, maktulün ise "Evet tanıyorum, ...'ı seviyorum" diye cevap verdiğini, bunun üzerine ..., ... ve ...’un bir anda maktulü tekme, tokat dövmeye başladıklarını, kavgayı ayırmaya çalıştığını, olay yerine gelen bir kadın ile erkeğin de kavgayı ayırmaya çalıştıklarını ama kavgayı ayıramadıklarını, ...’ın kendilerine müsaade etmediğini, hatta kendisini eliyle ittirdiğini, bu sırada maktulün yerde yatar vaziyette olduğunu, ... ve ...’un ise tekmeyle maktule vurmaya devam ettiklerini, ... ve ...’ın maktulü ayağa kaldırdıklarını bu sırada maktulün sağ cebinden bir bıçağın yere düştüğünü, bıçağı yerden alan ...’un maktule "Sen bizi mi bıçaklayacaksın, ha" diyerek bıçakla bir kez maktule vurduğunu, bıçak darbesi alan maktulün yere düştüğünü, kavgayı aralamaya çalıştığını, ...’un bıçağı ...'a vererek "Hala oğlu, al bu bıçağı sakla" dediğini, sonra da kendisine "Arabayı aç" dediklerini, olayın şoku ile inceleme dışı sanıklarla birlikte arabaya koştuğunu, aracı çalıştırıp kendi evinin önüne park ettiğini, olayı sakinleştirmeye çalıştığını, olayın tarafı olmadığını,

Tutuklanması talebiyle sevk edildiği Sulh Ceza Mahkemesinde; kesinlikle kimseye elini uzatmadığını, maktulü tanımadığını, kavgayı ayırmaya çalıştığını, kimseye vurmadığını, “Bıçağı verin,” şeklinde bir söz duymadığını, böyle bir söz söylemediğini, tanık ...'in beyanlarını kabul etmediğini,

Tutuklanması talebiyle sevk edildiği Sulh Ceza Mahkemesinde; kesinlikle kimseye elini uzatmadığını, maktulü tanımadığını, kavgayı ayırmaya çalıştığını, kimseye vurmadığını, “Bıçağı verin,” şeklinde bir söz duymadığını, böyle bir söz söylemediğini, tanık ...'in beyanlarını kabul etmediğini,

Mahkemede; inceleme dışı sanıklarla çocukluktan beri arkadaş olduklarını, olay günü ...’ın kendisini telefonla arayarak kahvede olduklarını söyleyip oyun oynamak için çağırdığını, babasına ait araçla inceleme dışı sanıkların bulunduğu kahvehaneye gittiğini, burada bir süre oyun oynadıklarını, gezmek amacıyla Şehitler Parkı’na doğru yola çıktıklarını, parka vardıklarında saatin 22.00’yi bulduğunu, parkta otururlarken maktulün elinde bulunan çakmakla oynayarak yanlarından geçtiği sırada ...’ın maktulü çağırarak "Sen ...'ı seviyor musun?" dediğini, maktulün “Seviyorum” diye cevap vermesi üzerine ..., ... ve ...’un maktule saldırarak vurmaya başladıklarını, maktulün kendisini savunma fırsatı bulamadan yere düştüğünü, kavgayı ayırmak için çaba sarf ettiğini ancak engel olamadığını, inceleme dışı üç sanığın maktulü dövdükleri sırada maktulün sağ cebinden yere bir bıçak düştüğünü, bu bıçağı alan ...’un maktule vurduğunu ve birlikte kaçmaya başladıklarını, kendisinin de olayın heyecanıyla koşarak arabaya bindiğini, birlikte evinin bulunduğu yere gittiğini, ... ve ...’ın maktule ne olduğuna bakmak için parka geri gittiklerini, olay sırasında maktulün kendilerine küfrettiğine ilişkin inceleme dışı sanıkların savunmalarının doğru olmadığını, olayın kendisinin anlattığı şekilde meydana geldiğini, ...’un maktulü bıçakladıktan sonra bıçağı ...'a vererek “Al sende dursun” dediğini, bunun dışında bıçağın alınıp verilmesine ilişkin başka bir söz duymadığını, olay sırasında bir kadın ve bir erkeğin yanlarına geldiğini, erkek şahsın kavgayı ayırmak istediğini, ...’ın bu şahsa “Sen karışma” dediğini, bu iki kişi dışında kavgayı gören ya da orada bulunan başka bir kişi görmediğini, olay öncesinde yağmur yağdığını, olayın meydana geldiği yerin karanlık olduğunu ancak çevrede sokak ya da park aydınlatmasının bulunduğunu,

Savunmuştur.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nda suça iştirakte, faillik ve şeriklik ayrımı öngörülmüş, azmettirme ve yardım etme şeriklik kavramı içinde değerlendirilmiştir.

Kanun’un 37. maddesindeki;

"(1) Suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur.

(2) Suçun işlenmesinde bir başkasını araç olarak kullanan kişi de fail olarak sorumlu tutulur. Kusur yeteneği olmayanları suçun işlenmesinde araç olarak kullanan kişinin cezası, üçte birden yarısına kadar artırılır" şeklindeki hüküm ile maddenin birinci fıkrasında müşterek faillik, ikinci fıkrasında ise dolaylı faillik düzenlenmiştir.

Kanun’da suç olarak tanımlanan fiilin, birden fazla suç ortağı tarafından iştirak hâlinde gerçekleştirilmesi durumunda TCK’nın 37/1. maddesinde düzenlenen müşterek faillik söz konusu olacaktır.

Kanun’da suç olarak tanımlanan fiilin, birden fazla suç ortağı tarafından iştirak hâlinde gerçekleştirilmesi durumunda TCK’nın 37/1. maddesinde düzenlenen müşterek faillik söz konusu olacaktır.

Öğretideki görüşler de dikkate alındığında müşterek faillik için iki şartın birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir:

1- Failler arasında birlikte suç işleme kararı bulunmalıdır.

2- Suçun işlenişi üzerinde birlikte hâkimiyet kurulmalıdır.

Müşterek faillikte, birlikte suç işleme kararının yanı sıra fiil üzerinde ortak hâkimiyet kurulduğu için her bir suç ortağı “fail” konumundadır. Fiil üzerinde ortak hâkimiyetin kurulup kurulmadığının belirlenmesinde suç ortaklarının suçun icrasında üstlendikleri rolleri ve katkılarının taşıdığı önem göz önünde bulundurulmalıdır.

"Yardım etme" ise 5237 sayılı TCK'nun 39. maddesinde;

"(1) Suçun işlenmesine yardım eden kişiye, işlenen suçun ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, onbeş yıldan yirmi yıla; müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde cezanın yarısı indirilir. Ancak, bu durumda verilecek ceza sekiz yılı geçemez.

(2) Aşağıdaki hâllerde kişi işlenen suçtan dolayı yardım eden sıfatıyla sorumlu olur:

a) Suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek.

b) Suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak.

c) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak" şeklinde,

"Bağlılık kuralı" da aynı kanunun 40. maddesinde;

"(1) Suça iştirak için kasten ve hukuka aykırı işlenmiş bir fiilin varlığı yeterlidir. Suçun işlenişine iştirak eden her kişi, diğerinin cezalandırılmasını önleyen kişisel nedenler göz önünde bulundurulmaksızın kendi kusurlu fiiline göre cezalandırılır.

(2) Özgü suçlarda, ancak özel faillik niteliğini taşıyan kişi fail olabilir. Bu suçların işlenişine iştirak eden diğer kişiler ise azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulur.

(3) Suça iştirakten dolayı sorumlu tutulabilmek için ilgili suçun en azından teşebbüs aşamasına varmış olması gerekir" biçiminde düzenlenmiştir.

Suçun icrasına iştirak etmekle birlikte, işlenişine bulunduğu katkının niteliği gereği kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen diğer suç ortaklarına “şerik” denilmekte olup, 5237 sayılı TCK’da şeriklik, azmettirme ve yardım etme olarak iki farklı şekilde düzenlenmiştir. Buna göre, kanuni tanımdaki fiili gerçekleştirmeyen veya özel faillik vasfını taşımadığı için fail olamayan bir suç ortağı, gerçekleşen fiilden 5237 sayılı Kanun’un 40. maddesinde düzenlenen bağlılık kuralı uyarınca sorumlu olmaktadır.

TCK’nın 39/2. maddesindeki düzenlemeye göre, yardım etme; maddi yardım ve manevi yardım olarak ikiye ayrılmaktadır.

1- Bir suçun işlenmesine maddi yardımda bulunma çok çeşitli şekillerde ortaya çıkmakla birlikte anılan maddede maddi yardım;

TCK’nın 39/2. maddesindeki düzenlemeye göre, yardım etme; maddi yardım ve manevi yardım olarak ikiye ayrılmaktadır.

1- Bir suçun işlenmesine maddi yardımda bulunma çok çeşitli şekillerde ortaya çıkmakla birlikte anılan maddede maddi yardım;

a) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları temin etmek,

b) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında maddi yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak,

Olarak sayılmıştır.

2- Manevi yardım ise;

a) Suç işlemeye teşvik etmek,

b) Suç işleme kararını kuvvetlendirmek,

c) Suçun işlenmesinden sonra yardımda bulunmayı vaad etmek,

d) Suçun nasıl işleneceği konusunda yol göstermek,

Şeklinde belirtilmiştir.

Kişinin eyleminin, bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin belirlenmesi için, eylemin bir aşamasındaki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonrasındaki davranışların da dikkate alınıp, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir. Zira "yardım etme"yi müşterek faillikten ayıran en önemli unsur, kişinin suçun işlenişi sırasında fiil üzerinde ortak hâkimiyetinin bulunmamasıdır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde,

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde,

İnceleme dışı sanıklardan ... ve ...’nun kardeş, inceleme dışı sanık ...’nun ise bu sanıkların halalarının oğlu olduğu, sanık ...’ın ise inceleme dışı sanıklarla arkadaş olduğu ve sık sık birlikte zaman geçirdikleri, ... ve ...’ın kız kardeşleri ve olay tarihinde 16 yaşını ikmal etmiş olan tanık ...’nun 25 yaşındaki maktul ... ile tanışarak arkadaş oldukları, birbirlerine duygusal yakınlık duyan maktul ile ...’ın bir yıla yakın sürdürdükleri ilişkilerini ailelerinin onaylamadıkları, buna ilişkin rahatsızlıklarını belirtmeleri üzerine ...’nun maktul ile ilişkisini sonlandırmak istediği, ...'ı sevdiğini birçok ortamda söyleyerek ... ile ilişkisinin bitmesine razı olmayan maktulün, ... ile görüşmeyi sürdürmek istediği, olaydan bir hafta kadar önce maktulün yaşadığı mahalleden taşınan ...’ın TOKİ Konutları’ndaki yeni ikametinin önüne gelen maktulün ... ile görüşmeye çalıştığı, maktulü görerek kapıyı açmayan ...’ın durumu ağabeylerine bildirdiği, eve gelen inceleme dışı sanık ...’nun evin çevresinde maktulü aradığı ancak bulamadığı, olay akşamı ...’ın çağırması üzerine babasına ait araçla inceleme dışı sanıkların yanına giden sanık ...’nın kıraathanede oturup bir süre konuştuktan sonra yanında inceleme dışı sanıklar ..., ... ve ... olduğu hâlde kendi kullandığı araçla maktulün ikamet ettiği mahallede bulunan Şehitler Parkı’na gittiği, halı saha maçı yapmak için evinden çıkan maktul ile inceleme dışı sanıklar ve sanık ...’nın park içinde karşılaştıkları ve tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında inceleme dışı sanıklar ..., ... ve ... ile birlikte sanık ...’nın maktulü darbetmeye başladıkları, parkın yakınlarında bulunan tanıklar ... ve ...’nın maktulü sanık ve inceleme dışı sanıkların elinden kurtarmaya çalıştıkları, ancak gerek itilerek fiziksel olarak gerekse de sözel olarak ikaz edilerek maktule yardım etmelerine engel olunduğu, maktulü darbeden kişilerin bu sırada aralarında “Bıçağı ver” şeklinde söz sarf ettikleri, inceleme dışı sanık ...’un sap kısmı 10 cm, kesici kısmı 10 cm olan açılır kapanır yapıdaki bıçakla ayakta durmakta olan maktulün göğsüne bir kez vurarak 5 cm genişliğinde ve 5 cm derinliğinde kesi oluşturduğu, kalbine aldığı darbenin tesiriyle yere düşen maktulü yerde de tekmeleyerek darbetmeyi sürdüren sanık ... ve inceleme dışı sanıkların parktan kaçarak sanık ...’nın kullandığı araçla olay yerinden uzaklaştıkları, düzenlenen otopsi raporunda baş kısmında basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte çok sayıda ekimoz bulunan maktulün kesici delici alet yaralanmasına bağlı akciğer ve kalp kesileriyle birlikte gelişen iç kanama sonucu hayatını kaybettiğinin bildirildiği anlaşılan olayda;

İnceleme dışı sanıklarla birlikte olaydan önce buluşup durumu konuşmalarının ardından kullandığı araçla hep birlikte maktulü aramaya çıkan ve parkta rastladıkları maktulü inceleme dışı sanıklarla birlikte darbeden, ...’nun bıçakla maktulün kalbine vurmasının ardından yere düşen maktulü yerde de tekmelemeyi sürdüren ve inceleme dışı sanıklarla birlikte kendi kullandığı araçla olay yerinden uzaklaşan sanık ...’ın olay öncesindeki, olay sırasındaki ve olay sonrasındaki davranışları bir bütün hâlinde değerlendirildiğinde inceleme dışı sanıklar ..., ... ve ...’nun maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçuna, inceleme dışı sanıklarla aldığı suç işleme kararı sonrası fiil üzerinde ortak hâkimiyet kurarak asli fail olarak iştirak ettiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanık ...’ın maktule yönelik kasten öldürme suçuna iştirakinin TCK’nın 39. maddesi kapsamında “yardım eden” niteliğinde olduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 25.05.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6248, Karar No: 2015/13686, Tarih: 21.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/6248 E.  ,  2015/13686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/04/2014 tarih ve 2012/199-2014/99 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı; kendisi tarafından yazılan "Adli Bilimler - Olay Yeri İncelemesi -Kriminalistik - Suç Analizi" adlı eserden davalı tarafça hazırlanan "Özel Güvenlik Ders Notları" adlı esere, izinsiz ve usulüne aykırı iktibaslarda bulunulmak suretiyle FSEK'den kaynaklanan mali ve manevi haklarının ihlal edildiğini, bu hususun ... Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi'nce verilen 2010/204 E., 2011/273 K. sayılı kararla sübuta erdiğini, davalıya ait kitabın 2006 ve 2008 yıllarının muhtelif tarihlerinde kesilen fatura bilgilerinden toplam 4960 adet basıldığının ve basılan kitapların öğrencilere ve piyasaya perakende veya toptan satışının yapıldığının anlaşıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.000,00 TL maddi, 2.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin .....'de eğitim müdürü olarak görev yaptığını, tüzel kişiler aleyhine ceza davası açılamaması nedeniyle müvekkili hakkında sanık sıfatıyla dava açıldığını, ortada bir haksız kazanç veya manevi zarar sözkonusu ise bundan müvekkilin değil ....'nin sorumlu olduğunu ve husumetin şirkete yöneltilmesi gerektiğini, şirket tarafından basılan kitap dolayısıyla müvekkili hakkında ... Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi'nce adli para cezasına karar verildiğini, ceza yargılaması sırasında şirketten getirtilen ilgili döneme ait kayıtların bilirkişilerce incelenmesi sonucu davacının 500,00 TL zararının olduğunun tespit edildiğini, bu meblağın dava devam ederken davacıya ödendiğini, itiraz edilmeyen bu miktarın davacıya ödenmesinden sonra aynı konuda tekrar dava açıldığını, davacının ne yönde manevi zarara uğradığının belli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu olayda şirketle birlikte şirket müdürünün de sorumlu olduğu, şirket müdürüne karşı açılan işbu davada davalının pasif husumet ehliyetinin bulunduğu, dava konusu olayın "intihal" veya "usulsüz iktibas" olarak nitelendirilebilen bir fiil niteliğini taşıdığı, dava konusu kitaptan 4960 adet basıldığı ve davacının talep edebileceği tazminat miktarının 2.480,00 TL olduğu, davalının daha evvel bunun 500,00 TL'sini davacıya ceza dosyasında ödediği ve bu miktarın mahsubu ile davacıya 1.980,00 TL ödemesi gerektiği, davacının eserinin kısmen dahi olsa başka eser içinde yayınlanması ve adının belirtilmemesi nedeniyle 5846 sayılı FSEK'nın 14. ve 15. maddeleri gereğince davacının manevi haklarının ihlal edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.980,00 TL maddi tazminatın ve 1.500,00 TL manevi tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, 5846 sayılı FSEK kapsamında davacıya ait kitabın izinsiz kopyalanıp çoğaltılmasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Oysa davalının sanık sıfatıyla yargılandığı Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi'nin 2010/204 Esas ve 2011/273 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında, verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğine göre, bu karar 6098 sayılı TBK'nın 74. maddesi gereğince hukuk hakimi için bağlayıcı değildir. Davalı kendisine husumet yöneltilemeyeceğini savunduğuna göre, davalının, pasif dava ehliyeti bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerekir. Somut uyuşmazlıkta, dava konusu kitap dava dışı .... tarafından çoğaltılıp yayınlanmıştır. Her ne kadar, TMK'nın 50/3 maddesi uyarınca organlar, kusurlarından dolayı ayrıca kişisel olarak sorumlu iseler de, davalı kendisinin şirketin eğitim bölümü müdürü olduğunu, dava dışı şirketin organı sıfatı bulunmadığını savunduğuna göre, öncelikle davalının bu savunması dikkate alınmak suretiyle davalıya husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği belirlendikten sonra davanın esasına girilip karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2693, Karar No: 2010/14227, Tarih: 23.09.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/2693 E.  ,  2010/14227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar 18 yaşını doldurduğu halde, 5271 sayılı CMK’nun 185. maddesine aykırı olarak son oturumun açık yerine kapalı yapılması ve hükmünde açık yerine gizli tefhim edilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 23.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.