muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5588, Karar No: 2023/5877, Tarih: 16.10.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının dava konusu kitabında kullanılan "Vitamin" ibaresinin, davacının tescilli markalarından kaynaklanan haklarına tecavüz teşkil ettiğinin açık olduğu, mahkemece asıl davada hükmedilen manevi tazminat tutarının da Dairelerince uygun görüldüğü, karşı dava yönünden ise 6769 sayılı Kanun'un 5 inci madesi ile menfaati olan herkesin hükümsüzlük davası açma hakkının bulunduğu belirtilmişse de, davalının karşı davasında sadece dava dışı 3. kişilere ait 2001/13114 numaralı markasına dayanıldığı, bu durum karşısında mahkemenin, bu türden bir hükümsüzlük talebinin, ancak tescil edilmiş veya tescili için başvuruda bulunulmuş marka sahiplerince yapılabileceği gerekçesiyle karşı davanın reddine karar verilmesinde de bir isabetsizliğin bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; “VİTAMİN” ibaresinin müvekkili şirketin tescilli ve tanınmış markası olduğundan davalı şirketin bu eylemlerinin, müvekkili şirketin marka hakkına tecavüz niteliğinde olduğunu, davalının eyleminin tecavüz niteliğinde olduğu tespit edilmiş olmasına rağmen hükmedilen manevi tazminat miktarının müvekkilinin uğradığı zararı gideremeyecek kadar düşük olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı-karşı davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; asıl dava yönünden davanın dayanağı 556 sayılı KHK'nın yürürlükten kalktığını, davacının davasını 556 sayılı KHK'nın 62 nci maddesine dayanarak açtığını, buna rağmen karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi gerekirken yargılama taleple bağlı kalmadan 6769 sayılı Kanun'a göre yapılmış olduğunu ,davaya konu VİTAMİN ibaresinin müvekkilinin kitapları için esaslı unsur olmadığını, iltibasın her iki tarafın da hitap ettiği öğrenciye göre değerlendirilmesi gerekirken, eksik değerlendirme yapıldığını, karşı dava yönünden karşı dava dayanaklarının 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi olduğunu bu madde, marka tescilinde mutlak ret nedenlerini öngörmekte olup bu maddeye dayalı dava hakkının herkese tanındığını, taraflarınca 5 inci maddeye dayanıldığını, davalının tescil ettirdiği vitamin markasının çok daha önce tescil edilen IQ VİTAMİN ibareli markanın birebir ayırt edilemeyecek kadar benzeri olmasının yanı sıra genel geçer her sektörde kullanılabilen yaygın bir ibare olduğunu, ancak mahkemece taleplerinin yok sayılarak 6 ncı maddedeki nispi ret nedenine dayalı dava açılmış gibi dava açmaya hakkı bulunmadığı denilerek karşı davalarının reddinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, hükümsüzlük davası açmakta müvekkili şirketin menfaatinin bulunduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava marka hakkına tecavüzün önlenmesi ve manevi tazminat, karşı dava marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Temyiz harcı peşin alındığından davalı karşı davacıdan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4038, Karar No: 2020/2334, Tarih: 04.03.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/4038 E.  ,  2020/2334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ(ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Gazipaşa Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 31/05/2019 tarih ve 2019/45-2019/233 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalı ...'in Özel Kemal Akça Engelliler Rehabilitasyon Merkezi adlı özel eğitim kurumunu işletmek üzere devraldığını, davacı tarafından davalı ...’e %10 hisse karşılığı olarak 18.000,00 TL ödendiğini, davalı ...'in diğer davalı şirketi kurduğunu ve şirket sermayesi olarak resmi kayıtlarda 50.000,00 TL gösterdiğini, özel eğitim kurumunun bu şirket tarafından işletilmeye başlandığını, davacının özel eğitim merkezinde aynı zamanda öğretmen olarak görev yaptığını, davalı ...’in daha sonradan davacının davalı şirkete %10 oranında ortak olduğunu ve her ay %10 kâr payı ödeneceğine dair yazılı belge verdiğini, geçen süre zarfında kâr payı ödenmediği gibi ücretlerini de tam alamadığını, 08/02/2012 tarihinde davacının işine son verilerek okuldan zorla uzaklaştırıldığını ileri sürerek davacının iş yerine ortak olması sebebiyle ödediği %10 ortaklık payı için 5.000,00 TL’nin, davalıların elde ettiği gelirlerden sözleşme gereği ödenmesi gereken %10 ortaklık payı karşılığı şimdilik 5.000,00 TL’nin ve iş yerinin devri konusunda rayiç bedel olarak belirlenecek miktar üzerinden şimdilik 5.000,00 TL’nin faizleriyle birlikte davalılardan tahsilini istemiş, 10.05.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini toplam 31.461,28 TL’ye yükseltmiştir.

Davalılar vekili, davanın şirket aleyhine açılamayacağını, davacının şirkete ortak olmadığını, pay devrinin şirkete karşı geçerli olabilmesi için TTK’nın belirlediği şekilde yapılması gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın şirket aleyhine açılamayacağını, davacının şirkete ortak olmadığını, pay devrinin şirkete karşı geçerli olabilmesi için TTK’nın belirlediği şekilde yapılması gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, adi yazılı belgenin hisse devri iddasının ispatı bakımından yeterli olmadığı, ortağın talep edebileceği ve sözleşmede kararlaştırılan diğer istemlerin de aynı sebeple ispat edilememiş olduğu, 5.000,00 TL'nin faizi ile birlikte iadesine yönelik talebin ise adi yazılı belge içeriği, tanık anlatımları ve davalının bu hususta inkarının bulunmaması nedeniyle ispat edilmiş olduğu, geçersiz sözleşmeye dayalı olarak verilenlerin dava tarihinde ulaştığı değeri ile istenebileceği gerekçesiyle davalı ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile 6.427,19 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...’den tahsiline, davalı şirket aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 04/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14510, Karar No: 2014/12777, Tarih: 22.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/14510 E.  ,  2014/12777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2013

NUMARASI : 2012/30-2013/692

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan bir taşınmaz satın aldığını, alınan bağımsız bölümün eksik ve ayıplı olarak imal edildiğini, taşınmazın karşısında bulunan ve yeşil alan olarak projelendirilen kısma ilave blok yapıldığını ve bu yapılan bloklar nedeniyle dairenin değerinin düştüğünü ileri sürerek dairedeki değer düşüklüğü ile eksik ve ayıplı imalat nedeniyle oluşan zararının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu hususlara ilişkin yasal süre içinde yapılmış bir ayıp ihbarının bulunmadığını, vaziyet planında görülmeyen bloğun kamuya yapılan bedelsiz terkler sonucu ortaya çıkan emsal artışı nedeniyle diğer blokların görüş açısını değiştirmeyecek şekilde yapıldığını, plan değişikliği yapılmasına ilişkin verilen yetki kapsamında sözleşmeye uygun olarak işlem yaptıklarını ve ayıplı imalat bulunmadığını savunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bağımsız bölümde ve ortak alanlardaki eksik ve ayıplı imalat yapıldığı ve ilave bloklar eklenmesi nedeniyle değer düşüklüğü oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalıdan satın aldığı bağımsız bölümün eksik ve ayıplı imal edildiği ve dairenin bulunduğu sitenin vaziyet planında yeşil alan olarak projelendirilen kısmına yeni blok inşa edilmesi nedeniyle değer kaybı oluştuğu iddiasıyla eldeki davayı açmıştır.

4077 sayılı Kanunun 4.maddesinin 2.fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz

onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Yasada öngörülen 30 günlük süre içinde davalı satıcıya ihbar edilmeyen açık ayıplara ilişkin dava açılamaz.

onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Yasada öngörülen 30 günlük süre içinde davalı satıcıya ihbar edilmeyen açık ayıplara ilişkin dava açılamaz.

Davacının, davalı tarafından Örencik toplu konut projesi kapsamında inşa edilen taşınmazı yapılan 19.09.2007 tarihli sözleşme ile satın aldığı, taşınmazın davacıya 10.10.2009 tarihli teslim tutanağı ile teslim edildiği ve tutanakta eksik ve ayıplı olduğu iddia edilen hususlara ilişkin olarak hiçbir ihtirazı kayıt konulmadığı anlaşılmaktadır. Dava konusu taşınmazın bulunduğu alana ilişkin vaziyet planında yeşil alan olarak projelendirilen kısma davalı tarafından bina yapılmasına ilişkin hususun, davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu ve aynı şekilde dava konusu edilen ve ayıplı ve eksik imalat olarak nitelendirilen hususların niteliği gözetildiğinde hepsinin açık ayıp olduğu anlaşılmaktadır. Açık ayıp olduğu anlaşılan hususların bilirkişiler tarafından gizli ayıp ve eksik imalat olarak nitelendirilmesi doğru olmayıp sonuca etkili değildir. Davalı tarafından dava konusu bu ayıpları gizlemek için herhangi bir hileye başvurulmadığı gibi davacının da bu ayıplardan bağımsız bölümü teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olacağı kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle iddia ettiği ayıpların tümü yönünden 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde ayıp ihbarında bulunmadığı görülmektedir. Hal böyle olunca; mahkemece, yeşil alan olarak projelendirilen kısma blok yapılması ile dairedeki ayıp ve eksik imalatların açık ayıp nitelğinde olduğu ve TKHK'na göre süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığı gözetilerek bu kalem istekler yönüden talebin reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3296, Karar No: 2014/5040, Tarih: 12.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/3296 E.  ,  2014/5040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen infaza dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 16.12.2010 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 03.05.2012 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2286, Karar No: 2007/3608, Tarih: 22.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/2286 E.  ,  2007/3608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit istemine ilişkin davada Denizli Asliye Ticaret ve 3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mal satım işine dayalı olarak düzenlenen çeklerden kaynaklanan menfi tespit istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 11.04.2005 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önceki açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5159, Karar No: 2019/8837, Tarih: 16.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/5159 E.  ,  2019/8837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacı ve davalılardan ... Enerji Bilişim Temizlik Turizm İthalat İhracat Sanayi Ticaret Limited Şirketi'ne yükletilmesine, 16/04/2019 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

4857 sayılı İş Kanunu’nun 6.maddesine göre işyeri veya işyerinin bir bölümü başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer. Devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır.Türk Borçlar Kanununun 428. maddesinde de işyerinin devri ve hukuki sonuçları İş Kanunu’nun 6.maddesine paralel bir biçimde düzenlenmiştir.İşyerinin devri ile birlikte, devralan işveren önceki işverenin işçilere karşı olan genel hak ve borç statüsünü üstlenmekte, iş ilişkisinden kaynaklanan tüm yükümlülüklerin borçlusu ve aynı zamanda tüm hakların da alacaklısı durumuna gelmektedir. Bu durumda, iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralan işverene geçtiğine ve devralan işveren devreden işverenin hukuki konumunu üstlendiğine göre, işyerini devralan işveren, sadece kendi döneminde gerçekleşen haklardan değil, aynı zamanda işçinin devreden işveren yanındaki çalışması nedeniyle kazandığı haklardan da sorumlu olacaktır (ÖZKARACA, Ercüment, “İşyeri Devri, Devirden Önce Doğan Borçlardan Sorumluluk”, Karar İncelemesi, Çalışma ve Toplum Dergisi, 131-162, s.142-143).Devreden işverenin devir tarihinde muaccel olan alacaklardan müteselsil sorumluluğu için öngörülen iki yıllık süre bir zamanaşımı süresi olmayıp hak düşürücü süre niteliğindedir(ÖZKARACA, s.150). Dolayısıyla, iki yıllık bu sürenin durması, kesilmesi söz konusu olmayıp, hâkim tarafından resen nazara alınması gerekir. Bu durumda, devir tarihinden başlamak üzere iki yıllık bir süre geçtikten sonra devreden işverenin sorumluluğu sona erecektir.Dava açılması ile hak düşürücü sürelerin korunması, yalnız dava edilen kısım için geçerlidir. Dolayısıyla, kısmi dava açılması durumunda alacağın sadece kısmi dava yapılan kesimi için hak düşürücü süreler korunmuş olur; saklı tutularak dava dışı kalan kesim için ise hak düşürücü süre korunmuş olmaz (KURU, Baki, Hukuk Muhakemeleri Usulü, Cilt: 2, 6. Baskı, İstanbul, 2001, s.1544, 1671).Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun HGK, 22.03.2006, 2006/5-147 E, 2006/97 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, davadaki talep sonucunun ıslah yoluyla arttırılması veya değiştirilmesi için, o hakkın maddi hukuk açısından mevcut bulunması gerekir. Hiç var olmayan veya başlangıçta var olmakla birlikte hak düşürücü süre nedeniyle ortadan kalkan bir hak için, usul hukukunun kurum ve kuralları kullanılarak talepte bulunulması mümkün değildir.

Yargıtay hak düşürücü süre içinde açılan kısmi davanın saklı tutulan haklar bakımından hak düşürücü süreyi uzatmayacağına ilişkin pek çok karar vermiştir (Y5HD, 4.5.1989, 23307-9906, YKD, 1989/10, s.1398; Y5HD, 30.01.1986, 15480-959, YKD, 1986/5, s.662-663; HGK, 22.03.2006, 2006/5-147 E, 2006/97, UYAP).

Yargıtay hak düşürücü süre içinde açılan kısmi davanın saklı tutulan haklar bakımından hak düşürücü süreyi uzatmayacağına ilişkin pek çok karar vermiştir (Y5HD, 4.5.1989, 23307-9906, YKD, 1989/10, s.1398; Y5HD, 30.01.1986, 15480-959, YKD, 1986/5, s.662-663; HGK, 22.03.2006, 2006/5-147 E, 2006/97, UYAP).

Somut olayda davacı işçi, devreden davalı işveren döneminde doğmuş bulunan alacaklarını kısmi dava konusu yapmıştır. Dava devir tarihinden itibaren iki yıllık süre içinde açılmış ise de, iki yıllık süre geçtikten sonra kısmi ıslahla dava konusu miktar arttırılmıştır. Başka bir anlatımla, kısmi ıslahla dava konusu yapılan miktar bakımından iki yıllık hak düşürücü süre geçmiştir. Bu nedenle davalı devreden işveren bakımından ıslahla dava konusu edilen miktarın reddine karar verilmelidir. Çoğunluğun kararına bu gerekçe katılamıyoruz. 16.04.2019
Yargıtay — Esas No: 2017/413, Karar No: 2021/315, Tarih: 29.06.2021

**Ceza Genel Kurulu         2017/413 E.  ,  2021/315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 130-91

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, eylemlerin taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanıkların TCK'nın 37/1, 23 ve 22/4. maddeleri delaletiyle aynı Kanun'un 85/1, 62, 50/1-a, 52/4 ve 63. maddeleri uyarınca 18.200'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, taksitlendirmeye ve mahsuba ilişkin ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 18.11.2011 tarihli ve 285-391 sayılı hükümlerin sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 23.12.2013 tarih ve 5673-8016 sayı ile; hükümlerin verildiği duruşmada hazır bulunan sanıklardan ...'a son sözünün sorulmaması suretiyle CMK'nın 216/3. maddesi aykırı davranılması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince 12.02.2014 tarih ve 33-46 sayı ile; sanıkların TCK'nın 37/1, 23 ve 22/4. maddeleri delaletiyle aynı Kanun'un 85/1, 62, 50/1-a, 52/4 ve 63. maddeleri uyarınca 18.200'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, taksitlendirmeye ve mahsuba karar verilmiş; bu hükümlerin de sanıklar müdafilerince temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 15.02.2016 tarih ve 1666-508 sayı ile;

"...Oluşa ve dosya kapsamına göre; polis memuru olan sanık ... ile zabıta görevlileri olan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nin, olay günü seyyar şekilde kamyonunda karpuz satmakta olan maktul ...'dan tezgâhını toplamasını istedikleri, sanıklar ile maktul arasında çıkan tartışma sırasında maktulün sanıklara hakaret ederek sanıkların üzerine yürümesi sırasında çıkan arbedede, sanıkların maktulü darbederek basit tıbbi müdahale ile giderilecek düzeyde yaraladıkları, sanıkların olay yerinden ayrılması sonrasında maktulün fenalaşarak öldüğü olayda; maktulden sanıklara yönelen haksız söz ve davranışlar nedeniyle sanıklar hakkında asgari düzeyde haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

... 1. Ağır Ceza Mahkemesi ise 04.04.2016 tarih ve 130-91 sayı ile;

"...Taksirli suçlarda tahrik hükümlerinin uygulanmayacağı açıktır. Taksirli suçlar meslekte gerekli dikkat ve özeni göstermeme ve bu yükümlülüklere uymama sonucu ortaya çıkan fiilleri cezalandırmaktadır. Sanıkların maktule yönelik eyleminde kasıt olmadığı ve kasten işlenmediği kabul edildiğine göre, taksirle gerçekleşen olayda bu olayı maktulden kaynaklanan haksız fiillerin sebebiyet verdiğini kabul etmek mümkün değildir. Tahrik hükümlerinin varlığı kabul edildiğinde sanıkların eylemlerini kasten gerçekleştiğini kabul etmek gerekmektedir.