muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5207, Karar No: 2015/11032, Tarih: 08.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/5207 E.  ,  2015/11032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2014

NUMARASI : 2010/551-2014/40

Davacı M.. B.. vekili Avukat Nihan tarafından, davalı B.. Ç.. aleyhine 09/08/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava kurum zararına dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, Batman Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen bir soruşturma sonucu S. E. Özel Eğitim ve Rehabilitasyon merkezine kurum ruhsatnamesinde belirtilen derece dışında öğrenci kabul edildiği, öğrencilere programda olmayan eğitimlerin verildiği, ücretsiz okuması gereken öğrencilerin bildirilmediği, bahsi geçen aylar için yersiz ödemeler yapıldığını davalının bu şekilde haksız kazanç sağladığını ileri sürerek söz konusu zararın tahsilini istemiştir.

Davalı, İl Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından ruhsat verilirken program isminin hatalı yazıldığını, öğrencilere uygun eğitimlerin verildiğini, özürlü öğrencilerin eğitim giderleri devlet tarafından karşılandığı için kendilerinin ücretsiz öğrenci okutma yükümlülüklerinin olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece alınan bilirkişi raporları doğrultusunda istem ksımen kabul edilmiştir.

Dosya kapsamından; dava konusu olayla ilgili yürütülen soruşturma sonucu Batman Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından davalı hakkında dolandırıcılık suçlamasıyla kamu davası açıldığı, anılan davanın Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/207 esas sayılı dosyası ile derdest olduğu anlaşılmaktadır.

6098 sayılı TBK 74. (818 BK 53) maddesi gereğince, kural olarak, ceza mahkemesince verilen beraat kararları hukuk hakimini bağlamaz ise de; verilecek mahkumiyet kararı ve belirlenen maddi olgular hukuk hakimi yönünden bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nazara alındığında, ceza dosyasının kesinleşmesi beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Bu yön gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve davalıdan peşin alanın harcın istek halinde geri verilmesine 08/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2915, Karar No: 2014/9186, Tarih: 20.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/2915 E.  ,  2014/9186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 7. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2013/148-2013/713

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan ve sendikal nedenle feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine, işe iadesine ve sonuçlarına karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, ispat yükü kendisinde olan davalı işverenin işletmesel kararın ve uygulamasının hukuka uygunluğunun, davacı tarafında da feshin sendikal nedene dayalı yapıldığını kanıtlayamadıkları gerekçesi ile feshin geçersizliğine, işe iadesine ve sonuçlarına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar fesihte sendikal neden kabul edilmeyerek işe başlatmama tazminatının alt sınırdan belirlenmesi nedeni ile davacı vekili, feshin işletme ve işyeri gereklerinden kaynaklandığı gerekçesi ile de davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

İşverence yapılan feshin sendikal nedene dayanıp dayanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Sendikal tazminat 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31 inci maddesinde düzenlenmiş, işçilerin işe alınmalarının, belli bir sendikaya girmeleri veya girmemeleri veya belli bir sendikadaki üyeliği korumaları veya üyelikten istifa etmeleri şartına bağlı tutulamayacağı ilk fıkrada hükme bağlanmıştır. Sözü edilen maddenin üçüncü fıkrasında ise, işverenin, sendika üyesi olan işçilerle sendika üyesi olmayan işçiler veya ayrı sendikalara üye olan işçiler arasında, işin sevk ve dağıtımında, işçinin mesleki ilerlemesinde, işçinin ücret, ikramiye ve primlerinde, sosyal yardım ve disiplin hükümlerinde ve diğer hususlara ilişkin hükümlerin uygulanması veya çalıştırmaya son verilmesi bakımından herhangi bir ayırım yapamayacağı kuralı getirilmiştir. Konuya dair bir başka güvence bahsi geçen maddenin beşinci fıkrasında öngörülmüş, işçilerin sendikaya üye olmaları veya olmamaları sebebiyle iş sözleşmelerinin feshedilemeyeceği, yine yasaya uygun sendikal faaliyetler sebebiyle işten çıkarılamayacakları ya da farklı uygulamaya tabi tutulamayacakları hükme bağlanmıştır.

İşverenin 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkralarına aykırı davranması halinde, işçinin bir yıldan az olmamak üzere sendikal tazminata hak kazanacağı hususu da Yasada ifadesini bulmuştur.

İşverenin 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkralarına aykırı davranması halinde, işçinin bir yıldan az olmamak üzere sendikal tazminata hak kazanacağı hususu da Yasada ifadesini bulmuştur.

2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31 inci maddesinde 4773 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sonrasında, işçinin iş sözleşmesinin sendika üyeliği ya da sendikal faaliyetleri sebebiyle feshedilmesi halinde, doğrudan sendikal tazminat talep hakkının olmadığı açıklanmış, 4857 sayılı İş Kanununun iş güvencesine dair hükümlerinin uygulanacağı kuralı getirilmiştir. Fesih dışında kalan sendikal nedene dayanan ayrımcılık hallerinde ise, işçinin doğrudan sendikal tazminat davası açma hakkı bulunmaktadır.

4773 sayılı Yasa ile sözü edilen maddeye eklenen yedinci fıkrada ise, iş güvencesi hükümlerinin uygulaması dışında kalan hallerde ve feshe bağlı tazminat istekleriyle sınırlı olmak üzere ispat yükünün işverene ait olduğu öngörülmüştür. Bu durumda sendikal nedenle fesih iddiasıyla açılan feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iade davasında ispat yükü, önceden olduğu gibi işçi üzerindedir. Ancak, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayan bir işçinin açmış olduğu sendikal tazminat isteklerini içeren bir davada, aksinin ispatı işverene aittir.

Dairemizce, sendikal tazminat davalarında ispat yükünün işçide olduğu hallerde, işyerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, işyerinde çalışmakta olan işçilerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde yetki prosedürünün işletilip işletilmediği, işyerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususlarla, işverence ekonomik veya teknolojik nedenlere dayalı bir fesih yoluna gidilmesi durumunda teknik yönden bu durumun araştırılması gibi ölçütler belirlenmiştir.

Somut olayda, Mahkemece davacının iş akdinin sendikal nedenle fesih iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle sendikal tazminat talebinin reddine karar verilmiş ise de, bu kararın yukarıdaki Dairemiz ilkeleri doğrultusunda yeterli bir araştırma yapılmaksızın, eksik incelemeye dayalı olarak verildiği görülmüştür. Hernekadar işverenin savunması dikkate alınarak yapılan işletmesel karara ilişkin Mahkemenin kabulü dosya kapsamına uygun ise de, ispat yükü altında olan işçinin sendikal tazminat talebinin, davalı işyerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, işyerinde çalışmakta olan işçilerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde yetki prosedürünün işletilip işletilmediği, işyerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususlar araştırılıp irdelenmeksizin karara bağlandığı anlaşılmıştır. Belirtilen sebeplerle Mahkemece eksik araştırma ve incelmeye dayalı olarak sendikal tazminat talebinin reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/556, Karar No: 2020/138, Tarih: 27.02.2020

**Ceza Genel Kurulu         2019/556 E.  ,  2020/138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Çocuk Ağır Ceza

Sayısı : 93-380

Yağma suçundan sanık ...'in, işlediği suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediğinden TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, 5395 sayılı Kanun’un 11 ve 5/1-d maddeleri gereğince de sağlık, eğitim ve danışmanlık tedbirleri uygulanmasına ve aynı Kanun’un 36. maddesi uyarınca 2 yıl süreyle denetim altına alınmasına ilişkin, İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 20.12.2013 tarihli ve 34-294 sayılı hükmün katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 28.02.2018 tarih ve 2180-1520 sayı ile;

"Sanık hakkında soruşturma evresinde alınan İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nün 13.11.2012 tarihli ve 17726 sayılı raporunda, yağma suçu bakımından işlediği iddia edilen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğu ve dolayısıyla farik ve mümeyyiz olduğunun belirtildiği, kovuşturma evresinde ise hakkında aldırılan SİR raporunda 'işlediği iddia edilen suçun hukuki anlam ve sonuçlarını yeterince kavrayabilir düzeyde olmadığının düşünüldüğü, 3 yıldır özel eğitime gittiği, okuma-yazmayı zor söktüğü, akademik başarısının oldukça düşük olup, zihinsel geriliğinin yanı sıra sağlık probleminin de bulunduğunun' belirtilmesi üzerine ise Mahkemece sanık hakkında Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Hastanesinden alınan, 17.04.2013 tarihli ve 84279242-440 sayılı yağma suçuna dair düzenlenen raporda yer alan '...işlediği ilk suç olması da dikkate alınarak, kolayca başkalarından etkilendiği, suç tarihinde fiilin anlam ve sonuçlarını değerlendirme yeteneğinin tam olarak gelişmemiş olduğunun kabulünün tıbben daha uygun olacağı...' kanaatinin yer aldığı, mahkemece bu itibarla sanık hakkında yağma suçundan ceza verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmakla; sanığın Adli Tıp Kurumu'na sevki yapılmak suretiyle raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesinden sonra karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 28.12.2018 tarih ve 93-380 sayı ile;

Yerel Mahkeme ise 28.12.2018 tarih ve 93-380 sayı ile;

"Bilindiği üzere 12-15 yaş grubundaki suça sürüklenen çocukların fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği konusunda takdir yetkisi TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca mahkemeye aittir. Mahkeme bu yetkiyi kullanırken çocuğun adli psikiyatrik raporuyla 5395 sayılı ÇKK'nın 35. maddeside belirtildiği üzere sosyal inceleme raporunu inceleyip bu raporlara göre kanaat oluşturur. Yukarıda deliller bölümünde bahsedildiği üzere tek imzalı İzmir Adli Tıp Kurumundan alınan adli psikiyatrik raporda 'suça sürüklenen çocukta herhangi bir zekâ geriliği ve çocukluk dönemi psikiyatrik sendrom arazı bulunmadığı' kanaatine varılarak yağma fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmiş olduğu belirtilmiştir. Suça sürüklenen çocuk hakkında uzman psikolog Volkan Karpat tarafından düzenlenen sosyal inceleme raporunda anne ve babasının 4 yıl önce ayrıldıkları, ebeveynleri tarafından ihmal edildiği, zihinsel olarak yaşıtlarından geri ve suç tarihi itibariyle 12 yaş 4 aylık olduğu, özel eğitime gittiği, bu nedenlerle küçüğün işlediği iddia edilen suçun kötü olduğunu bilmekle beraber zihinsel durumu, yaşam öyküsü, içinde bulunduğu olumsuz koşullar ve yaşı nedeniyle fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını yeterince kavrayabilecek düzeyde olmadığı tespit edilmiştir. Ayrıca dosyaya sunulan Dr. Behçet Uz Çocuk Hastalıkları ve Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan 26.12.2012 tarihli raporda da suça sürüklenen çocuğun hafif düzeyde mental retardasyon olduğu, %50 özürlü olduğu tespit edilmiş, yine Mahkememizce yapılan gözlemde de suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçun anlam ve sonuçlarını değerlendirme yeteneğinin tam olarak gelişmediği düşünülmüş, alınan sosyal inceleme raporu, Dr. Behçet Uz Çocuk Hastalıkları ve Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen rapor ve mahkeme gözleminin İzmir Adli Tıp Kurumunca düzenlenen tek imzalı doktor raporuyla çeliştikleri görülmekle suça sürüklenen çocuk Ege Üniversitesine sevk edilmiş, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlığının üç öğretim üyesi tarafından düzenlenen raporda da suça sürüklenen çocuğun hafif mental retardasyon olduğu, özel eğitime gittiği, davranım bozukluğu bulguları olduğu tespit edilerek fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını değerlendirme yeteneğinin tam olarak gelişmemiş olduğu belirtilerek sağlık tedbiri önerildiği anlaşılmıştır.

Her ne kadar bozma ilamında İzmir Adli Tıp Kurumunca düzenlenen tek imzalı raporla üniversitece düzenlenen rapor arasında çelişki bulunduğundan ve bu çelişkilerin giderilmesi gerektiğinden bahisle kararımız bozulmuşsa da İzmir Adli Tıp Kurumunca tek imzalı olarak düzenlenen doktor raporunda 'herhangi bir zekâ geriliği ve çocukluk dönemi psikiyatrik sendrom arazı bulunmadığı' gerekçesiyle bu rapor düzenlenmiştir, oysa gerek Dr. Behçet Uz Çocuk Hastalıkları ve Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan gerek Ege Üniversitesinden alınan heyet raporunda ve sosyal inceleme raporunda suça sürüklenen çocukta mental retardasyon bulunduğu, anne ve babasının ayrı olup çocuğun ihmal edildiği, özel öğretimden yararlandığı, davranım bozukluğu bulgularının bulunduğu tespit edilmiş olup İzmir Adli Tıp Kurumunca düzenlenen tek imzalı raporun dayanağının kalmadığı anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk olay tarihinde 12 yaş 4 aylıktır, Mahkemece yapılan gözlemde de suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suç fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin tam olarak gelişmediği düşünülmüş olup alınan sosyal inceleme raporu, Dr. Behçet Uz Çocuk Hastalıkları ve Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi raporu ve Ege Üniversitesi öğretim görevlilerince düzenlenen heyet raporu birbirini doğruladığından ve İzmir Adli Tıp Kurumunca düzenlenen tek imzalı raporun dayanağı da kalmadığından mahkememizce Ege Üniversitesince düzenlenen rapora itibar edilerek hüküm kurulmasında hukuka bir aykırılık görülmediği" şeklindeki gerekçe ile bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2019 tarihli ve 26555 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesi ile dosya, 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 22.10.2019 tarih ve 1813-4952 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın ceza sorumluluğunun bulunup bulunmadığının tespiti bakımından eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın ceza sorumluluğunun bulunup bulunmadığının tespiti bakımından eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanığın, 13.11.2012 tarihinde yanında yaş küçüklüğü nedeniyle hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verilen Ömer İşlek ve... ile birlikte yolda gitmekte olan katılanlar ... ve ...'i durdurarak kollarına girip para istediği, katılanların "Para yok." demesi üzerine tekme ve tokat vurmak suretiyle darp ettikten sonra her iki katılanın da üzerini arayarak katılan ...'ın cebindeki 1 TL’yi aldığı, ...'ın ise katılan ...'in sırtından çantayı çektiği, ancak alamadığı iddiası ile kamu davası açıldığı,

Sanığa ait nüfus kayıt örneği incelendiğinde; 22.12.1999 tarihinde doğan sanığın 13.11.2012 olan suç tarihi itibarıyla 12-15 yaş grubu içinde bulunduğu,

Adli tıp uzmanı tarafından düzenlenen 13.11.2012 tarihli tek kişilik raporda; "...Sanığın yaşı ile uyumlu gelişim gösterdiği, herhangi bir zekâ geriliği ve çocukluk dönemi psikiyatrik sendrom arazı bulunmadığı saptanmış olup ayrıca olayı anlatış ve kendini savunma mantığı dikkate alındığında 13.11.2012 tarihinde işlemiş olduğu iddia olunan başkasını bir malı teslimi veya bir malın alınmasına karşı koymaya mecbur kılmak suretiyle yağma suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmiş olduğunun" belirtildiği,

Psikolog uzman tarafından düzenlenen sosyal inceleme raporunda özetle; sanığın zihinsel geriliği nedeniyle üç yıldır özel eğitime gittiği, okuma yazmayı zor öğrendiği, hâlâ yaşına ve sınıfına uygun olmayacak şekilde heceleyerek okuduğu, basit dört işlemi yapabildiği, iyi ve kötüyü bilmediği için arkadaşlarının söylediğine düşünmeden uyduğu, zihinsel geriliğinin yanı sıra kalbinde de bir sorun olduğu, zihinsel olarak yaşıtlarından geri olduğu, işlediği iddia edilen suçun kötü olduğunu bilebildiği, fakat zihinsel durumu, yaşam öyküsü, içinde bulunduğu olumsuz koşullar ile yaşı nedeniyle hukuki anlam ve sonuçlarını yeterince kavrayabilecek düzeyde olmadığı, uygun ebeveyn denetiminin ve yönlendirmesinin olmaması ile ihmal edilmesinden kaynaklı olarak davranışlarının içinde bulunduğu olumsuz psikolojik durumdan etkilendiği, bu ihmal hâli ile suça sürüklenme olasılığının yüksek olduğunun, bu nedenlerle sanık hakkında sağlık ve eğitim tedbiri ile ayni nakdi yardım uygulanmasının gerektiğinin tespit edildiği,

İzmir Dr. Behçet Uz Çocuk Hastalıkları Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 26.12.2012 tarihli özürlü sağlık kurulu raporunda özetle; sanığın hafif zekâ geriliğinin bulunduğuna ve yüzde elli oranında özürlü olduğuna, SIQ; 47, PIQ: 55, TIQ:48 olduğuna oy birliği ile karar verildiği,

İzmir Dr. Behçet Uz Çocuk Hastalıkları Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 26.12.2012 tarihli özürlü sağlık kurulu raporunda özetle; sanığın hafif zekâ geriliğinin bulunduğuna ve yüzde elli oranında özürlü olduğuna, SIQ; 47, PIQ: 55, TIQ:48 olduğuna oy birliği ile karar verildiği,

Eğe Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı başkan ve üyeleri tarafından düzenlenen 17.04.2013 tarihli raporda özetle; sanığın fiziki görünümünün yaşıyla uyumlu olup ılımlı irtibatlı davranışlarının bulunduğunun, sözel IQ; 62, performans IQ; 42 total IQ; 41 olduğunun, yönergeleri almakta zorlandığının, test sonucu olarak "orta düzeyde mental retardasyon" çıkmış olsa da klinik olarak "hafif düzey mental retardasyon" düşünüldüğünün, hafif düzey mental retarde olduğunun, özel eğitimden yararlandığının, annesi ile yapılan görüşmelerde davranış bozukluğu bulguları olduğunun görüldüğünün, yapılan muayene ve görüşmelerde yağma suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını bildiği izlenimi oluşmuş olmakla birlikte, 13.11.2012 tarihinde işlenen söz konusu suçla ilgili; işlediği ilk suç olması da dikkate alınarak, kolayca başkalarından etkilendiğinin, suç tarihinde fiilin anlam ve sonuçlarını değerlendirme yeteneğinin tam olarak gelişmemiş olduğunun kabulünün tıbben daha uygun olacağı kanaatine varıldığının, hafif düzeyde mental retardasyon ve davranım bozukluğu tanısı alan hastanın sağlık tedbiri kapsamı altına alınması gerektiğinin belirtildiği,

Sanığın savunmasının alındığı 11.06.2013 tarihli 3. celsede; "suça sürüklenen çocuğun fiziken de pek gelişmediği kimlik bilgilerinin tespiti sırasında bir takım bilgileri bilmediğinden anne yardımı ile bilgilerinin tespit edildiğinin" yazıldığı,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak alınan güncel adli sicil kaydında, sanığın suç tarihinden önceki ve sonraki tarihlerde gerçekleştirdiği eylemlerden dolayı hakkında birçok mahkûmiyet hükmü kurulduğu bilgisinin yer aldığı,

Anlaşılmaktadır.

Türk Ceza Kanunu'nun 31. maddesinin ikinci ve 32. maddesinin birinci fıkralarında kusur yeteneği dolaylı bir şekilde tanımlanmıştır. Bu hükümler uyarınca, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunması durumunda kusur yeteneğinin varlığı kabul edilmiştir. Kusur yeteneğinin iki belirgin unsuru vardır. Bunlardan ilki; işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını anlayabilme, diğeri ise; eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını kavrayan kişinin, davranışlarını bu algılama doğrultusunda hukuk düzeninin gereklerine uygun olarak yönlendirme yeteneğinin bulunmasıdır. "algılama" ve "irade yeteneği" denilen bu iki öğenin kişide bir arada bulunmaması veya bu yeteneklerinde azalma meydana gelmesi hâlinde kusur yeteneğinin tam olmadığı kabul edilmelidir.

TCK'da ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenler başlığı altında düzenlenen ve kusurluluğu etkileyen hâllerden biri olarak öngörülen yaş küçüklüğü aynı Kanun’un 31. maddesinde: