muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5505, Karar No: 2018/17385, Tarih: 03.10.2018

C)İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, davacının 01/12/2014 - 31/12/2014 tarihleri arasında geçirdiği burum ameliyatı nedeniyle raporlu olduğu ancak 05/01/2015 - 04/02/2015 tarihleri arasında düzenlenen raporlarda ise teşhis olarak akut bronşit ve bel ağrısı teşhisinin belirtildiği, davacının 2 ay boyunca raporlu olduğu, davacının aldığı raporları amiri konumunda bulunan ...e de bildirmediği, davacının sık rapor almasının iş yerinde olumsuzluklara neden olduğunun açık olduğu, feshin geçerli nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E) İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf başvurusunda; davacıya yazılı fesih bildirimi verildiğini, fesih sebebinin yasadaki tanıma uygun bir açıklık ve kesinlik içermediğini, geçerli nedenle fesihlerde ispat yükünün işverene ait olduğunu, işveren tarafından yapılan fesihte fesih sebebinin açık ve kesin olarak belirtilemesi gerektiğini fesih sebebinin işvereni bağladığını, işverenin feshin son çare ilkesine uymak zorunda olduğunu, işverenin birden ziyade fesih gerekçesine dayandığını, davacının iş akdinin temel fesih nedeninin performans düşüklüğü iddiasının olduğunu, davalının bu iddiasını ispatlayamadığını, davacının iş akdinin feshinin kötü niyetli olup dürüstlük kuralına uymadığını, davacının işten çıkarılmak için oluşturulmuş bir fesih bildiriminin söz konusu olduğunu, mahkemenin red kararının hukuka aykırı olup kararın ortadan kaldırılarak, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

F) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge adliye mahkemesince, davacının burun ameliyatı geçirdiği, bu nedenle iyileşme sürecinde raporlar aldığı, bunun dışında Mardin de çalıştığı dönemde bronşit rahatsızlıkları nedeniyle yine raporlar aldığı, burun ameliyatından önceki ... süresince sık rapor almasının söz kosunu olmadığı, kaldı ki raporlu olduğu sürenin çalıştığı süre dikkate alındığında, ihbar önel süresi olan 6 haftayı bir o kadar daha geçmediği, raporların sıhhati hususunda herhangi bir itirazın bulunmadığı, keyfi nedenlerle alındığının ispat edilmediği, ... raporları nedeniyle davacının performans yetersizliğinin fesih sebebi yapılmasının TMK'nun 2.maddesindeki iyiniyet kuralıyla bağdaşmadığı, mevcut durumun işveren tarafından iş akdini feshetmek için bir fırsat olarak görülmesinin kabul edilemeyeceğinden işverence yapılan feshin geçerli nedene dayanmadığı, Mahkemece oluşturulan gerekçenin yerinde olmayıp davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddine karar verilmesinin hatalı olduğu, davacı vekilinin istinaf başvurusu haklı olduğundan Mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

G) Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

H) Gerekçe:

G) Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

H) Gerekçe:

Davacının iş akdi sık sık aldığı istirahat raporları sonucu işyerinde meydana gelen aksama ve bu durumun oluşturduğu olumsuzluklar nedeniyle savunması da alınarak geçerli nedenle feshedilmiştir. Davacı savunmasında aldığı raporların gerçek rahatsızlıktan kaynaklandığını keyfilik bulunmadığını açıklamıştır.

İş Kanun'un 18. maddesinin gerekçesinde de yer verildiği üzere işçinin sık sık rahatsızlanarak istirahat raporu alması işveren için geçerli fesih sebebidir. Dairemiz uygulaması da bu yöndedir. Açıklanan nedenlerle feshin geçerli nedene dayandığı gözetilerek davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve Dairemizce 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

Hüküm:

Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1- Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz edilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- Davanın REDDİNE,

3- Alınması gereken 35,90 TL. karar- ilam harcından davacının yatırdığı 27,70 TL. peşin harcın mahsubu ile bakiye 8,20 TL. karar- ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 580,00 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.180,00 TL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, dosyanın ilk derece Mahkemesine kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Kesin olarak 03.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1893, Karar No: 2016/5658, Tarih: 25.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/1893 E.  ,  2016/5658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/06/2015 tarih ve 2014/1509-2015/619 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili ile davalı ...'ın baba-oğul olduklarını, daha önce diğer davalı ... şirketinde ortak olarak ticaret yaptıklarını, davacı babanın oğlunun yaşlılığında kendine bakacağı taahhüdüne güvenerek şirketteki hissesini bedelsiz olarak oğluna devrettiğini, ancak taahüdünü yerine getirmediğini, bu hisse devir işleminin muvazaa sebebiyle iptali gerektiğini, kaldı ki devir sonrası şirket ana sözleşmesi tadil işleminin de usulünce yapılmadığını ileri sürerek batıl olan hisse devir sözleşmesi nedeniyle davacının şirkette halen ortak olduğunun tespitine, mahkeme sözleşmenin batıl olduğu kanaatinde değilse hukuka aykırı bulunan 29/12/1993 tarihli hisse devir sözleşmesinin iptaline karar verilmesini talep ve etmiştir.

Davalılar vekili; 1993 yılında yapılan hisse devir sözleşmesinin geçerli olduğunu, davacının bu işleme karşı dava açma hakkının zamanaşımına uğradığını, hisse devrinin bedel mukabilinde yapıldığını ve sözleşmede bedelin nakden ve defaten ödendiğinin yazıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; hisse devir sözleşmesinin 1993 yılında yapıldığı, ortaklar arasındaki alacakların beş yıllık zaman aşımı süresine tabi olduğu, alacağın ortaklık alacağı olmadığı kabul edilse dahi genel zaman aşımı süresi olan on yıllık sürenin de dolduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6571, Karar No: 2015/9577, Tarih: 17.02.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/6571 E.  ,  2015/9577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Güvenlik güçlerince yol kenarında beklemekte olan sanığın yanında bulunduğu poşetlerden şüphelenilmesi üzerine önleyici arama kararı kapsamında yapılan aramada dava konusu 357 paket bandrolsüz sigara ile 4 kg istikan marka çayın ele geçirildiği, sanığın gerek kolluktaki gerekse duruşmadaki beyanlarından bu eşyaların yurtdışından getirildiği savunduğu ve kaçağa konu eşyanın, gümrük kapısından veya sınırdan yurda sokulmak istenirken ya da hemen sonrasında veya bu eylemlerin kesintiye uğramadan devamı sırasında yakalanması halinde sanığa atılı eylemin kül halinde 5607 sayılı yasanın 3/1.maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağından, sanığın gümrük giriş kayıtları incelenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.02.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4337, Karar No: 2013/25497, Tarih: 13.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/4337 E.  ,  2013/25497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/3-b, 62, 51/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

...Bant Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketine ait fabrikanın çapak bölümünde çalışan müştekinin, olaydan bir gün önce iş güvenliğinden sorumlu müdür tarafından, kalender bölümünde görevlendirildiği, müştekinin kalender makinasında çalışırken, kalender makinesinden düşen hamurları tekrar makinenin silindirlerine vermek istediği sırada, elini makinaya kaptırıp yaralandığı olayda; sanığın adı geçen şirketin yönetim kurulu başkanı olduğu, savunmasında, şirket merkezinin İstanbul'da olduğunu, genellikle merkezde bulunduğunu, şirkette yaklaşık 200 kişinin çalıştığını ve şirkette hiyerarşik görev yapılanması olduğunu, her birimin sorumlusu olduğunu beyan ettiği, dosya içeriğine göre, şirkette iş güvenliğinden sorumlu işletme müdürü ve ustabaşının bulunduğu dikkate alındığında; iş güvenliğinden sorumlu müdür Tayfun Berk isimli şahsın mesleğinin ve işinde ehil mühendis olup olmadığının araştırılması, adı geçenin işinde ehil olduğunun tespiti halinde, sanığa yüklenebilecek kusur bulunmayacağı da göz önünde bulundurularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmesizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2331, Karar No: 2021/2786, Tarih: 23.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2331 E.  ,  2021/2786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın reddine dair verilen 26.02.2020 tarih ve 2019/2999 E- 2020/460 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Prof. Dr. ...'ın “Galata Bankerleri" adlı eserinin ilk baskısının Türk Ekonomi Bankası yayını olarak, ikinci baskısının da iki cilt olarak Orion Yayınları tarafından basıldığını, yazarın 2009 yılında vefatı üzerine eşi ve yasal mirasçısı olan Prof. Dr. ...'ın, eserin işleme, çoğaltma ve yayma haklarını davacılara verdiğini, davacıların üç yılı aşan çalışmalarının sonucunda eseri büyük ölçüde düzeltip yenilediğini, yapılan düzenlemelerle kitaba bir dizin ilave edildiğini, ortaya çıkan eserin kitap haline getirildiğini, basım hususunda yasal mirasçının yönlendirmesi ile davalı tarafla şifahi olarak anlaşılmaya varıldığını, eserin teslim edilen kopyası üzerinde davacılarca yapılan düzeltmelerin işlenmeden kitabın basıldığını, davalının baskı miktarını bildirmeden telif ücreti verilmeksizin davacılara yazar nüshası olarak 6 adet kitap verdiğini, davacıların FSEK'in 8. maddesi kapsamında işlenme eser sahipleri olarak telif ücretine hak kazandığını, anılan hakkın davalı tarafça ihlal edildiğini, bu hususta ihtarname gönderildiğini, davalının ihtara verdiği cevapta hak sahibinin Prof. Dr. ...'ın mirasçısı olduğunun, anılan mirasçıyla yayın sözleşmesi imzalandığının belirtildiğini, kitabın FSEK’in 6. maddesi uyarınca işleme eser vasfında olduğunu, mirasçı ile davalı arasındaki sözleşmenin davacıların haklarına halel getiremeyeceğini ileri sürerek, FSEK’in 68. maddesi uyarınca belirlenmek üzere fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL tazminatın ihtarname tarihinden itibaren işleyecek faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile davalı arasında yazılı veya sözlü bir iş ilişkisi olmadığını, yasal mirasçı ve eser sahibi olan ... ile 15.01.2014 tarihinde eserin yayınlanması için bir sözleşme imzalandığını, davacıların hasım olarak muhatabının davalı olmadığını, yasal mirasçının düzenlemeleri yapıp eserin yayınlanmasını istediğini, söz konusu sözleşmeye dayalı olarak eserin yayınlandığını, eser sahibiyle yaptığı sözleşmeye dayalı olarak hazır olan daha önce farklı tarihlerde iki defa basılmış kitabı bastığını, davacıların yaptığı işin düzeltme işi olduğunu, esere hususiyet katmadıklarını belirterek davanın reddini istemiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davaya konu Galata Bankerleri adlı kitabın Prof. ... tarafından meydana getirilip eser sahibinin Prof. ... olduğu, eserdeki başlık sayısının çoğaltılması, indeks hazırlama, dipnot ekleme, kapak tasarımı ve benzeri ekleme veya düzeltmelerin, davalıların hususiyetini taşımadığı, davacıların bu faaliyetlerinin FSEK 6. ve 21. madde anlamında işleme eser sahipliği boyutuna ulaşmadığı, davacıların esere hususiyet katmayan ve başlı başına hususiyet taşımayan bu gibi teknik katkıların editörlük kapsamında olduğu, editörlük faaliyetinin de işleme eser sahipliği sıfatı elde etmeye yeterli olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle İstanbul Anadolu 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 24/11/2016 gün ve 2014/275 Esas, 2016/93 Karar sayılı hükmünün 353/1-b-3 maddesi gereğince kaldırılmasına, davacılar vekilinin istinaf isteminin reddine, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istekleri halinde aşağıda yazılı 49,50 TL harcın temyiz eden davacılara iadesine, 23.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4859, Karar No: 2014/2586, Tarih: 18.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/4859 E.  ,  2014/2586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2012/379-2012/46

Davacı M.. A.. tarafından, davalı T.. C.. aleyhine 30/05/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 22/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kamu görevlisinin görevini yaparken, kusuru sonucu kişilere zarar vermesinden kaynaklanan ve zarar görenin kamu görevlisi aleyhine açtığı tazminat davasıdır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır.( TC Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler, emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda; Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde doktor olarak görev yapan davalının, bu görevi sırasında, davacıyı mevzuata aykırı olarak GATA'ya sevketmesi nedeniyle davacıyı zarara uğrattığının ileri sürüldüğü, davalının kamu görevi nedeniyle meydana gelen zararın kendisinden tazmininin istendiği anlaşılmaktadır. Şu durumda tazminat davası rücu edilmek kaydıyla idare aleyhine açılabileceğine göre husumet tevcih edilmesi doğru değildir.

Mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek, davalı hakkındaki davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, işin esası yönünden inceleme yapılarak yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16570, Karar No: 2013/7575, Tarih: 01.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/16570 E.  ,  2013/7575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Petrol Kaçakçılığı

HÜKÜM : Hükümlülüğe, ertelemeye, denetim süresi belirlenmesine, müsadereye, iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun davaya katılabilecek surette suçtan zarar gördüğünden, CMK.nun 260.maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1-Açılan kamu davasına katılma hakkı bulunan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilip, şikayet ve delillerini sunma ve kamu davasına katılma olanağı tanınmadan, yokluklarında yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanıklar hakkında aynı fiil nedeni ile 20.02.2009 tarih ve 2009/95 esas sayılı iddianame ile açılan davasının mükerrer açılması nedeni ile CMK 223/7. Maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 01.04.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16054, Karar No: 2009/17900, Tarih: 03.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/16054 E.  ,  2009/17900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 297 ada 5 parsel sayılı 15.819.98 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın ham ... ve taşlık niteliği ile devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin ham ... niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Toplanan deliller, uzman bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından çekişmeli taşınmazın eğiminin % 10-15 olduğu, üzerinde halen ... ve ... ağaçları ile çalıların bulunduğu, kayalıkların yer aldığı, kısmen sürülü olduğu ancak tarımsal faaliyetin son 2 yıldır yapıldığı, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu , davalı yararına kazandırıcı zamanaşımı ile zilyetlik koşullarının oluşmadığı, 1965 tarihli memleket haritasında açıklık alanda kaldığı saptanarak mahkemece davanın kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, çekişmeli taşınmazın halen üzerinde orman ağaçlarından olan ... ve ... ağaçlarının, çalıların bulunması ve doğu ve güney yönden orman tahdit sınırları içindeki ormanlık alana komşu halde bulunması taşınmazın eylemli durumda orman vasfını taşıdığını ve güneydeki ormanlık alanın devamı niteliğinde olduğunu göstermektedir. Mahkemece taşınmazın vasfının "orma" olarak kabul edilmesi gerekirken "ham ..." olarak kabul edilmesi doğru değil ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.Bu nedenle hükmün 1.fıkrası 3.satırındaki "ham ..." kelimesinin hükümden çıkartılarak bunun yerine "orman" kelimesinin hükme eklenmek sureti ile düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 03/12/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.