muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4978, Karar No: 2021/2595, Tarih: 18.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/4978 E.  ,  2021/2595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 22. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 14.09.2017 tarih ve 2014/1168 E- 2017/693 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nce verilen 01.07.2019 tarih ve 2017/3266 E- 2019/1116 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 15.03.2021 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi Dr. ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalıya patates tohumu siparişi verdiğini, davalının bu hususta düzenlemiş olduğu fatura bedelinin davacı tarafından ödenmesine rağmen fatura içeriği malların gönderilmediğini, ödenen mal bedelinin tahsili için başlatılan ilamsız icra takibine davalının itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptaline, takibin devamına ve % 20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının satın aldığı patates tohumunun davacının çalışanına depoda teslim edildiğini, fatura tanzim edildiğini, hesap mutabakatı yapıldığını savunarak davanın reddi ile % 20 oranında kötü niyet tazminatı istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi’nce, asıl olanın peşin satış olduğu, davacının bunun aksini ve mallar teslim edilmeden avans ödemesi yaptığı yönündeki iddiasını yazılı delille kanıtlaması gerektiği, ancak bu yönde bir ispatın söz konusu olmadığı, davacının yemin teklifinden vazgeçtiği, davacının teslim aldığı mal bedellerinin iadesini istemekte kötü niyetli olduğu gerekçesiyle davanın reddine, % 20 oranında kötü niyet tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi’nce, eldeki davada ispat yükünün davacıda olduğu, davacının iddialarını yazılı delil ile ispat edemediği, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi’nce, eldeki davada ispat yükünün davacıda olduğu, davacının iddialarını yazılı delil ile ispat edemediği, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353-b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 18.03.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/27819, Karar No: 2012/407, Tarih: 11.01.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/27819 E.  ,  2012/407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar ve şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir. Yargılamaya konu somut olayda; katılan ... hakkında yürütülen soruşturma dosyasından; tanıklar ... ve ...'nün, katılan ...'ın kendilerinden rüşvet almak için imalarda bulunduğunu ve bunu hissettiklerini anlatmaları ve tanıklar ... ile ...'nun bazı kişilerden katılan ...'ın daha önceden rüşvet aldığına ilişkin yakınmalar duyduklarını söylemeleri karşısında; bu tanıklar dinlendikten sonra sanığın çevreden edindiği duyumlar üzerine yetkili makamlara müracaat edip etmediği, suç işleme kastının bulunup bulunmadığının tartışılması ve sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçi ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10176, Karar No: 2018/2422, Tarih: 23.05.2018

**20. Ceza Dairesi         2015/10176 E.  ,  2018/2422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1-Uyuşturucu madde ticareti yapma

2-Uyuşturucu madde kullanmak

Hükümler : 1-Mahkumiyet

2-Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A-"Uyuşturucu madde kullanma"suçundan verilen beraat kararına yönelik yapılan temyiz incelemesinde:

Hükmün gerekçesine yönelik temyiz itirazları bulunmayan sanığın,beraat kararını temyiz etmede hukuki yararı bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddeleri uyarınca REDDİNE,

B-"Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama"suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz incelmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Gerekçeli karar başlığına suç tarihinin “22/06/2011”yerine, hatalı olarak “11/03/2011” olarak yazılması,

2-)TCK'nın 54.maddesi uyarınca zoralımına karar verilen adli emanetin 2012/2879 sırasında kayıtlı uyuşturucu maddenin ve iadesine karar verilen aynı emanet numarasında kayıtlı berenin, bu dosyayla ilgili olmadıkları, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/32481 soruşturma numaralı dosyasının emanet eşyaları oldukları ve dosyada mevcut Jandarma Genel Komutanlığı Kriminal Daire Başkanlığınca düzenlenen 05.10.2011 gün ve 2011/3272 uzmanlık numaralı rapordan anlaşıldığı üzere, sanığın attığı poşetten ele geçen uyuşturucu maddelerin analizinden artan miktarının, şahit numune olarak alıkonulduğu gözetilmeden,yazılı şekilde müsadere ve iade kararı verilmesi,

3-)Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1-)Gerekçeli karar başlığına suç tarihinin “22/06/2011” olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1-)Gerekçeli karar başlığına suç tarihinin “22/06/2011” olarak yazılması,

2-)Hüküm fıkrasındaki müsadereye ve iadeye ilişkin bölümler çıkartılarak, yerine "TCK'nın 54/4.maddesi uyarınca, Jandarma Genel Komutanlığı Kriminal Daire Başkanlığı Laboratuvarında şahit numune olarak alıkonulan suça konu uyuşturucu maddelerin analizinden artan maddelerin müsaderesine ve adli emanetin 2012/2879 sırasında kayıtlı eşyalar ile ilgili karar verilmesi için, emanet makbuzunun ilgili mahkemesine gönderilmek üzere Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine" ibaresinin yazılması,

3-)TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

23/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1064, Karar No: 2019/12725, Tarih: 25.11.2019

**14. Ceza Dairesi         2017/1064 E.  ,  2019/12725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Nitelikli cinsel saldırı eylemi basit cinsel saldırı kabul edilerek bu suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Sanık hakkında basit cinsel saldırı suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve anılan hükme ilişkin temyiz istemi CMK'nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz kabul edilip, bu hususta gerekli kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiğinden, incelemenin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; sanığa isnat edilen suçun sanık tarafından işlendiğinin belirlendiği, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşılmakla, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.11.2019 tarihinde üye ...'un karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Cinsel Dürtüyle İşlenen Hürriyetten Yoksun Kılma Suçunda

Cinsel Amacın Çifte Cezalandırılmasına Muhalefet Şerhi:

Dava dosyasındaki bilgi ve belgeler ile delillere göre; sanığın daha önceden laf atıp cinsel yönden rahatsız ettiği mağdureyi düğün davetiyesi verme bahanesiyle evine çağırdığı, evin kapısına kadar giden ve eve girmek istemeyen mağdureyi kolundan tutup hızlıca çekerek eve soktuğu, ağzını bir eliyle kapattığı ve diğer elindeki bıçağı mağdurenin boynuna dayayıp ölümle tehdit ettiği, sürükleyerek salona daha sonrada yatak odasına götürüp yere yatırdığı, mağdurenin üstüne gelerek "benim olacaksın" dediği, olayın etkisiyle mağdurenin rahatsızlanıp nefes alamaması üzerine sanığın mağduru bıraktığı olayda,

Sanığın katılan mağdura karşı basit cinsel saldırıda bulunmak suçundan TCK'nun 102/1 ve 62. maddeleri uygulanarak 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırıldığı, hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı, hürriyetten yoksun kılma suçundan TCK'nun 109/2, 3-d, 109/5 ve 62. maddeleri de uygulanarak 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anlaşılmaktadır.

Cinsel amacını gerçekleştirmek için kişi hürriyetini kısıtlayan failin, cinsel bir suçu da işlemesi halinde, cinsel amaçla suç işlediği gerekçesiyle kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen cezanın artırılması tipik bir mükerrer -çifte- cezalandırmadır.

Cinsel amacını gerçekleştirmek için kişi hürriyetini kısıtlayan failin, cinsel bir suçu da işlemesi halinde, cinsel amaçla suç işlediği gerekçesiyle kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen cezanın artırılması tipik bir mükerrer -çifte- cezalandırmadır.

Cinsel amaç, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda TCK'nun 109/5. fıkrasında nitelikli hal olarak düzenlenmiştir. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılan faile, TCK'nun 109. maddesinin birinci veya ikinci fıkrasından verilen ve üçüncü fıkradaki nitelikli hallerden artırılan ceza, ilaveten bir de suç "cinsel amaçla" işlendiği için yarı oranında artırılmaktadır.

Cinsel amaçla mağduru hürriyetinden yoksun kılan fail, cinsel amacını gerçekleştirmişse hem işlediği cinsel saldırı, cinsel istismar veya cinsel taciz suçundan hem de kişi hürriyetini kısıtlama suçundan ayrı ayrı cezalandırılmaktadır. Failin cinsel amacı nedeniyle kişi hürriyetini kısıtlama suçundan verilen cezadan artırım da yapılmaktadır.

Sürdürülen bu uygulama AİHS Ek 7 nolu protokolüne aykırıdır. Türkiye bakımından 01.08.2016 günü yürürlüğe giren Ek 7 Nolu Protokolün 3. maddesine göre "bir kimse işlediği suçtan bir kez cezalandırılabilir". Bir fiilden failin mükerrer cezalandırılması temel insani hakları ihlal eder.

Bir fiilden dolayı birden çok cezalandırmayı önlemek maksadıyla TCK'nun 42. maddesinde birleşik suç ve 44. maddesinde fikri içtima düzenlemesine yer verilmiştir. Failin işlediği fiilden bir kez cezalandırılması gerekir. Faile birden çok kez aynı fiilden ceza verilememesi ilkesi, birleşik suç düzenlemesi olarak TCK'nun 42. maddesinde yer almaktadır. Mağduru cinsel bir amacını gerçekleştirmek maksadıyla alıkoyan veya kaçıran fail, işlemeyi kastettiği cinsel suçu işlemişse artık failin işlediği bir cinsel suç ve bir de kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu oluşmaktadır. Cinsel amaç hürriyeti kısıtlama suçunun ağırlaştırıcı nedeni olduğuna ve fail tarafından cinsel bir suç olarak işlendiğine göre tipik bir birleşik suç zuhur etmektedir. Faildeki cinsel amaç hem bir müstakil cinsel suç sayılıp hem de kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun ağırlaştırıcı nedeni sayılarak iki kez cezalandırılamaz. Cinsel amaç müstakil suç kabul edilerek cezalandırıldığında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun ağırlaştırıcı nedeni olamaz. Mağdurun kişi hürriyetinden yoksun kılındığı sırada failde bulunan cinsel amaç evirilip müstakil suç olarak tezahür ettiğinde aynı sebep bir de cezayı ağırlaştıran hal olarak kabul edilemez.

TCK'nun 109/5. fıkrasının kanunda düzenlenmesinin maksadı cinsel suç faillerini mükerrer cezalandırmak değildir. Kişi hürriyetini kısıtlama suçunda faili suça iten cinsel dürtüyü ağır şekilde cezalandırmaktır. Fail mağdura karşı henüz cinsel bir suçu işlememişse cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kıldığı için hakkında TCK'nun 109/5. fıkrası uygulanacaktır. Eğer fail amaçladığı cinsel suçu işlemişse her iki suçtan ayrı ayrı cezalandırılacak ama kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda ayrıca cinsel amacı olduğu gerekçesiyle cezasında bir artırım yapılamayacaktır. Bileşik suç oluştuğu kabul edilecektir.

Cinsel saldırı veya istismar suçunu işlediği sürece mağduru failin kişi hürriyetinden yoksun kılması halinde her iki suçtan ayrı cezalandırılması uygulamasından vazgeçilmiştir. Cinsel suçun işlendiği süre boyunca mağdurun hürriyetinin kısıtlaması artık diğer suçu işlemek için zorunlu bir tutma kabul edilmektedir. Bu uygulamaya benzer şekilde yorum yapılmalı ve cinsel amaçla kişinin hürriyetini kısıtlayıp sonrada amaçladığı cinsel suç işleyerek amacına erişen failin cezasında artırım yapılarak çifte cezalandırılmasına yol açılmamalıdır.

Cinsel suçun kişi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile birlikte işlendiği hallerde faildeki cinsel amacın hem suç sayılarak hem de kişi hürriyetinden yoksun kılmanın nitelikli hali kabul edilerek cezalandırılmasına dair sürdürülen uygulama, hukukun genel ilkelerine ve temel insani hukuka aykırı olduğundan sayın çoğunluğun bu konuyla ilgili görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/1812, Karar No: 2022/5358, Tarih: 01.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/1812 E.  ,  2022/5358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 46.HUKUK DAİRESİ

VEK. AV. ...

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı eczacı; fabry hastası anne ve oğulun kullandığı fabrazayme 35 mg isimli ilaçlar için düzenlenen 200.130 TL bedelli iki adet reçetenin, Urla Devlet Hastanesinde gastroenteoroloji uzmanı bulunduğu halde iç hastalıkları uzmanı tarafından reçetelendirildiği gerekçesiyle bedelinin ödenmediğini, Sağlık Uygulama Tebliğine göre gastroenteoroloji uzmanının bulunmadığı durumlarda iç hastalıkları uzman hekimi tarafından reçetelendirilebileceğinin belirtildiğini, kurumun yaptığı kesinti işleminin haksız olduğunu, ilaçların hastaya teslim edildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, iki adet reçete tutarının kesinti tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; kurum işleminin hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kısmen kabulü ile 200.130,90 TL alacağın kesinti tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı tarafça istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; kesintinin uygun olmadığı gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalının diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı Kurum, 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca harçtan muaf olmasına rağmen, ilk derece mahkemesince davalı aleyhine harca hükmedilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ve ilk derece mahkemesinin kararının düzeltilerek onanması HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.
Yargıtay — Esas No: 2011/19361, Karar No: 2013/3543, Tarih: 27.02.2013

**15. Ceza Dairesi         2011/19361 E.  ,  2013/3543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın sahibi olduğu ...Eczanesi tarafından Sosyal Güvenlik Kurumuna bedeli alınmak üzere verilen reçetelerde; sigortalılardan ...’a ait 08/09/2005 tarihli reçetede yer alan 1 adet Seretide 500 mcg Dıskus kupürünün sahte olduğunun tespit edildiği, kuruma fatura edilen ilaçların suç tarihi itibariyle tutarının 98,18 YTL olduğunun iddia edildiği somut olayda; suça konu küpürlerin sahteliğinin ilk bakışta anlaşılamadığı, ilaçların maddi değerinin fazla olmadığı, sahte küpürlü ilaçların takas yoluyla ecza deposuna girebileceği yine suça konu küpüre ait seretide 500 mcg Dıskus adlı ilacın faturalı olarak ecza deposundan alındığı anlaşılmakla dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 27.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.