muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10112, Karar No: 2024/11880, Tarih: 27.11.2024

I. DAVA

1-Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı iş yerinde ... T.C. kimlik numarası ile 10.10.2015 tarihinden itibaren teknik eleman olarak çalışmaya başladığını, 14.02.2017 tarihinde müvekkil duvar yıkım işinde çalışırken iş kazası geçirdiğini, bu kaza sonucunda müvekkilin ayak bileği ve ayak düzeyindeki eklemlerinde çıkık meydana geldiğini, iş kazası geçirdiğini, kazadan sonra ayağında ağrı hissetmeye başladığını, bu durumu şefi ... ...'a bildirdiğini, şef ... ... da durumu departman müdürü ...'a bildireceğini söylediğini ancak sonrasında davalı şirket yetkilileri tarafından hiçbir işlem yapılmadığını, müvekkilinin kazadan sonra kendisinin Medical Park Hastanesinden randevu aldığını, hastaneye başvurduğunda iş kazası geçirdiğini söylediğini, müvekkilinin yapılan muayenesinde eklem ve ligamentlerinin çıkık olduğu ve damarda kopukluk olduğu yönünde teşhis konulduğunu, müvekkiline geçirmiş olduğu bu iş kazası nedeniyle 66 gün rapor verildiğini, iş kazası nedeniyle müvekkilinin ayağı 29 gün boyunca alçıda kaldığını, müvekkilinin geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle sırasıyla Medical Park, Darıca Hospital Park, Anadolu Hastanesi, ... Devlet Hastanesi ve Sağlık Bilimleri Üniversitesi Derince Eğitim ve Araştırma hastanelerinde tedavi gördüğünü, Sağlık Bilimleri Üniversitesi Derince Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 15.12.2017 tarihli rapor ile müvekkiline geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle % 8 oranında maluliyetinin bulunduğunun tespit edildiğini, müvekkilinin geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle davalı işverenlik tarafından müvekkil ile hiçbir şekilde ilgilenilmediğini, davalı işverence hastaneye veya Kuruma iş kazası bildirimi yapılmadığını, aksine kötü niyetli olarak müvekkilinin iş akdinin sona erdirildiğini, müvekkilin meydana gelen olayda hiçbir kusuru bulunmadığını, kusurun tamamının davalı işverende olduğunu, davalı işveren tarafından iş yerinde alınması gerekli olan iş sağlığı ve işçi güvenliği önlemleri alınmadığını, işveren tarafından gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimleri verilmediğini, işçiler koruyucu donanımları tam olarak sağlanmadan işçi sağlığı ve güvenliği açısından oldukça eksik koşullarda yoğun bir tempo ile çalıştırıldığını iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili olarak daha önceden müvekkil tarafından davalı iş yerine iletilen tavsiyeler iş veren tarafından dikkate alınmadığını ve sonuçta davaya konu 14.02.2017 tarihli iş kazasının meydana gelmesinin kaçınılmaz olduğunu, bu nedenlerle 14.02.2017 tarihinde meydana gelen olayın iş kazası olduğunun tespitine, davacı müvekkilinin iş kazasından kaynaklanan maluliyet derecesinin belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafından açılan kötü niyetli ve maddi çıkar sağlama amacıyla açılan davanın reddi gerektiğini, 14.02.2017 tarihinde müvekkil firmaya ait işyerinde herhangi bir iş kazası meydana gelmediğini, 14.02.2017 tarihinde iş kazası ile ilgili olarak davacı tarafından ne bağlı bulunduğu üstü ...'a ne de İnsan Kaynakları Departmanına herhangi bir bildirim olmadığını ve dört gün boyunca hiçbir bildirimde bulunmadığını ve tedavi veya kontrol için vizite kağıdı istenilmediğini, davacının rahatsızlığının sebebinin müvekkili firmada geçirdiği bir kaza olmadığını, zira müvekkiline ait işyerinde gerçekleşen bir iş kazası bulunmadığını bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın maddi ve hukuki mesnetten yoksun olması nedeni ile reddi gerektiğini, davacı zamanaşımı ve hak düşürücü süre içerisinde işbu davasını ikame etmediğinden, davanın esasa girilmeden reddi gerektiğini, davacı yanın 11.06.2019 tarihli dilekçesiyle müvekkil Kurumdan, geçirdiği iş kazası nedeni ile maluliyet tespit edilmesini talep ettiğini ancak Çayırova Sosyal Güvenlik Merkez Müdürlüğünün 11.01.2019 tarihli cevabi yazısında "meydana gelen olayın iş kazası olmadığına karar verildiği" bildirildiğini, söz konusu davanın açılmasına müvekkil Kurumun sebebiyet vermediğini, müvekkili Kurumun dava konusu ile ilgili işlemlerinde mevzuata ve hukuka aykırı bir durum söz konusu olmadığını, bu sebeple haksız ve hukuki mesnetten yoksun davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.04.2023 tarihli ve 2019/219 Esas, 2023/175 Karar sayılı kararıyla; "... ... 'ın davalı işyerinde teknik servis/bakım personeli olarak çalıştığı, çalışma alanının çok geniş olması ile ev ve işyerlerine yerinde hizmet verdiği dikkate alınarak işlerini yaparken toplu ulaşım aracı kullanmalarının mümkün olmadığı, işveren şirket ile yapılan sözlü anlaşmaya dayanarak işveren şirketin ödediği aylık yıpranma bedeli ve yakıt masrafı karşılığında kendisine ait aracı işlerini yaparken kullandığı, olay günü ... 'ın sabah saatlerinde işyerine geldiği, araç muayenesi sonrası servis-bakım/onarım hizmeti vereceği müşteri bilgilerini Sevda Işık'dan aldığı ve Tüvtürk'te aracını muayene ettirmek için beklediği sırada rahatsızlandığı ve kaldırıldığı hastanede vefat ettiği, ... her ne kadar kendisine ait olan ... plaka sayılı aracının işini yaparken ve müşterilere yerinde hizmet vermek için bu aracı kullanıyor ise de; müteveffanın aracını çoğunlukla kendi özel işleri için de kullandığı ve kendi özel işini yaparken rahatsızlandığı anlaşıldığından; 28.03.2019 tarihinde meydana gelen olayın 5510 sayılı yasanın 13. maddesine göre iş kazası olmadığı kanaatine varılarak," davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 10.10.2023 tarihli ve 2023/-1399 Esas, 2023/1439 Karar sayılı kararı ile davacılar vekillinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 inci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce, dosya içindeki belgelerden, davacı ... 18.02.2017 tarihinde sol ayakta burkulma, abrazyon sonrası kızarıklık yakınması ile Medical Park Hastanesine başvurduğu, Medical Park Hastanesi tarafından 18.02.2017 tarih ve saat 09.10'da düzenlenen epikriz formunda “S93.4 ayak bileğinin burkulma ve gerilmesi” ve “L30.3 Enfektif dermatif” tanıları konulduğu, ilaveten epikriz formunda radyolojik tetkikler kısmında tibia ve fibulanın distal kısımlarının normal olduğu, tibiotalar eklem genişliği ve eklem yüzeyleri, lateral ve medial malleollerin normal olduğu, kalkaneus, talus ve grafide seçilebilen diğer tarsal kemiklerin normal görünümde olduğu, kemik yapılarda belirgin fraktür hattı ve yer kaplayıcı lezyon izlenmediği belirtilmiş, davalı şirket çalışanları ..., ... , ... tarafından davalı Kuruma yazılan yazılarda "davacının ayağında sıkıntı olduğunu gördüklerini, sorduklarında duvar yıkımı sırasında ayağını sakatladığını" beyan ettiğini, tanık olarak ifadeleri alınan bordrolu çalışanlar ..., ... Tarakçı ve ...'ın ifadeleri değerlendirildiğinde davacının ayağının yaralanması şeklinde meydana gelen olayın iş kazası olduğu, Mahkemenin olayın iş kazası olmadığı şeklindeki değerlendirmesinin dosya kapsamı ile çeliştiği anlaşılmıştır... yapılan açıklamalar ışığında, Mahkemece meydana gelen olayın iş kazası olmadığı yönündeki aksi kabul ile davanın reddine dair karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir, gerekçesi ile karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ... 18.02.2017 tarihinde sol ayakta burkulma, abrazyon sonrası kızarıklık yakınması ile Medical Park Hastanesine başvurduğu, Medical Park Hastanesi tarafından 18.02.2017 tarih ve saat 09.10'da düzenlenen epikriz formunda “S93.4 ayak bileğinin burkulma ve gerilmesi” ve “L30.3 Enfektif dermatif” tanıları konulduğu, ilaveten epikriz formunda radyolojik tetkikler kısmında tibia ve fibulanın distal kısımlarının normal olduğu, tibiotalar eklem genişliği ve eklem yüzeyleri, lateral ve medial malleollerin normal olduğu, kalkaneus, talus ve grafide seçilebilen diğer tarsal kemiklerin normal görünümde olduğu, kemik yapılarda belirgin fraktür hattı ve yer kaplayıcı lezyon izlenmediği belirtilmiş, davalı şirket çalışanları ..., ... , ... tarafından davalı Kuruma yazılan yazılarda "davacının ayağında sıkıntı olduğunu gördüklerini, sorduklarında duvar yıkımı sırasında ayağını sakatladığını" beyan ettiğini, tanık olarak ifadeleri alınan bordrolu çalışanlar ..., ... ve ...'ın ifadeleri değerlendirildiğinde davacının ayağının yaralanması şeklinde meydana gelen olayın iş kazası olduğu anlaşılmakla, davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; Mahkemece yeterli inceleme yapılmadığını, davanın zamanaşımına uğraması nedeniyle reddi gerektiğini, Kurumun işlemlerinin mevzuata uygun olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası ve sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, dosya kapsamına göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16237, Karar No: 2022/9024, Tarih: 10.11.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/16237 E.  ,  2022/9024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesine istinaden yapılan kadastro sırasında Mezitli İlçesi Bozon Köyü çalışma alanında bulunan 2916 parsel sayılı 3.313,85 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle....., ... ve ... adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, davalılar lehine zilyetlikle taşınmaz edinme şartlarının gerçekleşmediği iddiasına dayanarak dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 2916 parsel sayılı taşınmazın taşlık, kayalık ve tarla vasfıyla tespitteki yüzölçümü ve geometrik şekliyle Hazine adına tesciline karar verilmiş; hükmün, davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nin 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş; davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

1. Dosya muhtevasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca Kadastro Hakimi, doğru, infazı kabil, infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak şekilde sicil oluşturmaya elverişli bir karar vermek zorundadır. Bu açıklama karşısında somut olay değerlendirildiğinde; Mahkemece dava kabul edilerek tespite aykırı karar verilmiş olduğuna göre, kadastro tutanağı iptal edilmeksizin hüküm kurulması hatalı ve bozmayı gerektirmekte olup, bu eksikliğin giderilmesinin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşıldığından hüküm fıkrasının HMK’nin 370/2. maddesi gereğince aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hüküm fıkrasının ikinci bendinin birinci satırında yer alan "taşınmazın" kelimesinden sonra gelmek üzere "kadastro tutanağının iptaline," kelimelerinin yazılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 10.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/982, Karar No: 2017/6010, Tarih: 21.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/982 E.  ,  2017/6010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

A-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararı yönünden;

Sanığın suç tarihinde diğer sanık ...'e ait olan Ada Sahaf isimli iş yerinde bulunduğu sırada kolluk kuvvetlerince arama yapılması sonucunda bandrolsüz ve sahte bandrollü kitapların ele geçtiği olayla ilgili olarak, kovuşturma aşamasında 11/10/2012 tarihinde alınan savunmasında; iş yerine çay içmeye gittiğini, kitaplarla ilgisi olmadığını beyan etmesi, diğer sanık ...'in soruşturma ve kovuşturma aşamalarında kitapların kendisine ait olduğunu, ...'nun bu kitaplarla ilgisi olmadığını beyan etmesi karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 148/4 maddesinde; "Müdafi hazır bulunmaksızın kollukça alınan ifade, hâkim veya mahkeme huzurunda şüpheli veya sanık tarafından doğrulanmadıkça hükme esas alınamaz." şeklindeki düzenleme uyarınca müdafii hazır bulunmadan kollukça alınan sanığın beyanı dışında başkaca mahkumiyetine yeterli delil bulunmayan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, mahkumiyetine hükmolunması,

B-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararı yönünden; başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 Sayılı TCK'nın 44. maddesinde “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılır” hükmüne yer verilmesi, bir fiilden kastedilenin sanıkların hareket veya hareketlerinin bir sonucu elde etmeye (bir suçu işlemeye) yönelik olması, bu nedenle de fiilde birden fazla hareketin bulunabilmesi karşısında; 134 adet sahte bandrollü, 1233 adet bandrolsüz, 12 adet de başka bir esere ait bandrol yapıştırılmış kitapları sattıkları tespit edilen sanıkların eyleminin TCK'nın 44. maddesi aracılığıyla 5846 sayılı Kanun'un 81/9. maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 71/1, 81/13 ve 81/9. maddelerinden ayrı ayrı cezaya hükmolunması,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3-TCK’nın 53 maddesinin 1.fıkrasının uygulanması sırasında, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından sınırlama getirilmesi yerine, altsoy dışındakileri de kapsayacak biçimde koşullu salıverilme tarihine kadar TCK’nın 53/1-c maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilerek aynı maddenin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturulması,

Kanuna aykırı ve sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, yeniden yapılacak yargılamada CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/06/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18254, Karar No: 2011/2548, Tarih: 16.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18254 E.  ,  2011/2548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 16.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1823, Karar No: 2012/7107, Tarih: 12.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/1823 E.  ,  2012/7107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/11/2011

Yanlar arasında görülen tazminat, tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraf vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 12.6.2012 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı C.F.T. ve vekili Avukat M. T. Ö. geldi davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz eden vekili Avukat gelmedi yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü: Davacının, paydaşı bulunduğu taşınmazların imar şuyulandırılmasına tabi tutulması neticesinde oluşturulan imar parsellerinin ahara özgülendiğini ileri sürerek, maddi ve manevi tazminat isteği ile eldeki davayı açtığı, imar şuyulandırılması işleminin iptal edilmesi üzerine ıslah ile davasını tebdil ederek iptal ve kadastral mülkiyet ve geometrik duruma dönülmesi, olmadığı takdirde tazminat isteğine dönüştürdüğü anlaşılmaktadır.

Gerçektende, davacının paydaşı olduğu kadastral parsellerin, imar uygulaması neticesinde oluşan imar parsellerine ilişkin idari işlemin iptal edildiği Adana 1. İdare Mahkemesi’nin 2002–737 esas 2003 – 921 karar sayılı ilamı ile sabittir. İmar parsellerinin hukuki dayanağını ( illetini) teşkil eden idari işlemin iptal edilmesi sonucu, sicil kayıtlarının TMK 1025 maddesi gereğince yolsuz tescil durumuna düşeceği, başka bir ifade ile iptali gereken sicil oluşturacağı tartışmasızdır.

Mahkemece de ıslah gözetilmek suretiyle bu yönde karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, bilindiği üzere, tapu iptal ve tescil ( somut olayda ihya) istekli davaların kayıt maliklerine yöneltilmesi gerekeceği açıktır. Ne var ki davada idari işlemi gerçekleştiren Y. İlçe Belediye Başkanlığı’na dava yönlendirilmiş, kayıt maliklerine yönelik bir dava açılmamıştır.

O halde, davacıya paydaşı olduğu kadastral parsellerin içinde kalan tüm imar parsel maliklerine husumeti tevcih etmesi suretiyle davada yer almalarını sağlaması için önel verilmesi, ondan sonra işin esası yönünden bir hüküm kurulması gerekirken anılan husus göz ardı edilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

O halde, davacıya paydaşı olduğu kadastral parsellerin içinde kalan tüm imar parsel maliklerine husumeti tevcih etmesi suretiyle davada yer almalarını sağlaması için önel verilmesi, ondan sonra işin esası yönünden bir hüküm kurulması gerekirken anılan husus göz ardı edilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Tarafların, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.12.2011 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden taraflardan davacı vekili için 900.00.-TL. duruşma avukatlık parasının diğer temyiz edenden alınmasına, 12.6.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.