muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4260, Karar No: 2024/1882, Tarih: 28.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/4260 E.  ,  2024/1882 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/311 E., 2021/1575 K.

SUÇLAR : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 06.11.2018 tarihli ve 2018/11780 esas sayılı iddianamesiyle sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, basit yaralama ve tehdit suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.12.2019 tarihli ilamı ile sanıklar hakkında atılı suçlardan beraatlerine dair karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6.Ceza Dairesinin 07.10.2021 tarihli kararı ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetlerine; kasten yaralama ve tehdit suçlarından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanıklar müdafii, soyut iddia dışında delil bulunmadığına, mağdurun beyanlarının tutarsız ve çelişkili olduğuna, tanık beyanlarının taraflı olduğuna, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, BTK kayıtlarına göre sanık ...'ın iddia edilen olay yerinde olmadığına , mağdurun husumet içeren beyanlarına itibar olunduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan vekili temyiz isteminde, yaralama ve tehdit suçundan ayrıca ceza verilmesi gerektiğine, kasten yaralamak amacıyla hürriyeti tahdit suçunun işlendiğine, yaşanan olay sebebiyle katılanın dişinin kırıldığını, konuşma fonksiyonlarının etkilenmesi nedeniyle konuşma kaybı olup olmadığına dair rapor alınmadığına, eksik araştırma yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Katılan vekili temyiz isteminde, yaralama ve tehdit suçundan ayrıca ceza verilmesi gerektiğine, kasten yaralamak amacıyla hürriyeti tahdit suçunun işlendiğine, yaşanan olay sebebiyle katılanın dişinin kırıldığını, konuşma fonksiyonlarının etkilenmesi nedeniyle konuşma kaybı olup olmadığına dair rapor alınmadığına, eksik araştırma yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay; mağdurun işvereni ve iş arkadaşı olan sanıkların , olay sabahı işe götürmek amacıyla mağduru araçla evden aldıkları, sonra araç içerisinde ''sen bizim esrar içtiğimizi konuşuyormuşsun bunu bir açıklığa kavuşturalım'' diyerek Goncalı Mahallesinde bir eve götürüp darp ettikleri, sonra tekrar arabaya bindirip Karakova Mahallesindeki bir araziye götürüp esrar içtikleri ve mağdura hitaben ''Sen neden işi bırakıyorsun bizim esrar içtiğimizi çevrede neden konuşuyorsun'' diyerek darp ettikleri, bira şişesi ile ağzına vurarak diş kırığı oluşturacak şekilde yaraladıkları ve ''bizimle uğraşma seni öldürürüz eğer bizim esrar kullandığımızı söylersen bizi bir teste sokarsalar, polise şikayet edersen, seni öldürürüz'' dedikleri ve bu suretle sanıkların mağduru akşama kadar alıkoydukları ve bu suretle atılı suçların işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Mağdur ... hakkında Denizli Devlet Hastanesinden alınan adli raporda iç dudak içinde kesi, üst dişte kırık bulunduğu, yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu tespit edilmiştir.

3. Dosya içerisinde yer alan HTS kayıtlarına göre, mağdurun beyanında belirttiği şekilde, sanık ...'nın tanık ...'ı 03/09/2018 tarihinde saat 10.12.27 sıralarında arayarak 868 saniye, 03.09.2018 günü 10.28.26'da 340 saniye aradığı ilgili görüşme tutanaklarından anlaşılmıştır.

4. Tanık H.A beyanında, olay günü Aydın'da Buharkent ilçesinde iken, sanık ...'nın kendisini telefonla aradığını ''çabuk yerini söyle seni öldüreceğim, sen kimsin bizim hakkımızda konuşuyorsun ...'u ağaca bağladık, ağzını burnunu kırdık '' dediğini, kendisinin de ''adamı bırakın yaptığınız suçtur'' dediğini ayrıca sanıkların Denizli'de arkadaşı olan inceleme dışı Salih Saltan Ramazan'ın çalıştığı dükkana giderek kendisini sorduklarını arkadaşından öğrendiğini beyan etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair, her türlü kuşkudan uzak, mahkumiyetlerine yeterli, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden, "Kuşkudan sanık yararlanır" evrensel ceza hukuku prensibi gereğince sanıkların beraatlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair, her türlü kuşkudan uzak, mahkumiyetlerine yeterli, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden, "Kuşkudan sanık yararlanır" evrensel ceza hukuku prensibi gereğince sanıkların beraatlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, sanıklar ... ve Hamza Akyol'un 03.09.2018 tarihinde katılan mağdur ...'un özgürlüğü kısıtladıkları, mevcut eylem sırasında doktor raporlarında belirtildiği üzere darp ettikleri, mağdurun anlatımı, doktor raporu, tanık beyanı, tanık ...'ın beyanlarını doğrulayan HTS kayıtları dikkate alınarak sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetlerine ; basit yaralama ve tehdit suçlarından haklarında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Basit yaralama ve tehdit suçu yönünden,

Sanıklar hakkında atılı suçlardan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair verilen kararların, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesi kapsamında belirtilen bir hüküm niteliğinde bulunmadığı ve temyizi mümkün olmadığından katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden;

Olay ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Basit Yaralama ve tehdit suçu yönünden,

Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, sanıklar hakkında tehdit ve yaralama suçlarından karar verilmesine yer olmadığına dair kararlara yönelik katılan ... vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 298 inci maddesi uyarınca REDDİNE,

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönünden,

V. KARAR

A. Basit Yaralama ve tehdit suçu yönünden,

Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, sanıklar hakkında tehdit ve yaralama suçlarından karar verilmesine yer olmadığına dair kararlara yönelik katılan ... vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 298 inci maddesi uyarınca REDDİNE,

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönünden,

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 07.10.2021 tarihli kararında sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6116, Karar No: 2010/12558, Tarih: 06.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6116 E.  ,  2010/12558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.11.2008 tarih ve 2006/450 - 2008/287 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, öğretim üyesi olan müvekkilinin 2004 yılında “Türkiye - Avrupa Birliği İlişkileri (Genel Bilgiler, İktisadi - Mali Konular, Vergilendirme)” isimli kitabı yayınladığını, davalının Nisan 2006 yılında yayınladığı “Avrupa Birliğinde Vergi Uyumlaştırma Süreci ve Türkiye” isimli kitapta müvekkilinin kitabından intihal yapıldığını, FSEK’nun 35. maddesinde belirlenen iktibas sınırlarının aşıldığını, izinsiz kullanma nedeniyle FSEK’nun 21, 22 ve 23. maddelerinde belirlenen işleme, çoğaltma ve yayma haklarının, 14. maddede düzenlenen kamuya arz hakkının, 15. madde gereğince ismin belirtilmesi hakkının, 16. maddede düzenlenen eserin bütünlüğünü koruma hakkının ihlal edildiğini ileri sürerek, FSEK’nun 68. maddesi gereğince 1.605 YTL maddi, 3.000 YTL manevi tazminatın tahsilini, kararın ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, öğretim elemanı olan müvekkilinin anılan kitabı bir çok kaynaktan, ilgili mevzuattan yararlanarak, usulüne uygun atıflar yaparak hazırladığını, davacının başka eserlere yapılan atıfları dahi kendisine aitmiş gibi göstermeye çalıştığını, davacının eserine dayanılan yerlerde atıf kurallarına uyulduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, anılan kitapların birer ilim ve edebiyat eseri olduğu, davalının kitabında toplam 29 sayfasında FSEK’nun 35 vd. maddelerinde belirlenen iktibas kurallarına uyulmadan alıntılar yaptığı, davacının eseri üzerinde 22. maddedeki çoğaltma, 23. maddedeki yayma haklarını ihlal ettiği, bir kısım cümlelerin aynen alıntı yapılmasına rağmen tırnak içinde gösterilmediği, bazı kısımların da çıkarılıp, kısaltmak suretiyle aynen iktibas yapıldığı, 16. maddedeki eserde değişiklik yapılmasının men”i ve 15. maddede adın belirtilmesi hakkını ihlal ettiği, davacının eserinin 2004 yılında kamuya arz edilerek alenileştiğinden bazı kısımlarının davalı eserinde kullanılmasının umuma arz hakkının ihlali olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle iktibas içeren sayfa sayısı uyarınca 1.410 YTL telif tazminatının, FSEK’nun 70. maddesi gereğince 2.500 YTL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Ancak, mahkemece hükmün 6. fıkrasında davacı vekili için ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, ancak 7. fıkrasında davalı vekili lehine takdir edilen ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesi gerekirken davalıdan alınarak davacıya verilmesi şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK. 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm kısmının 7. fıkrasındaki “…2.400 YTL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” kısmının “…2.400 YTL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” şeklinde düzeltilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12803, Karar No: 2024/6424, Tarih: 10.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/12803 E.  ,  2024/6424 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/460 E., 2019/733 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı maddekullanmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.10.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2017 tarihli ve 2016/404 Esas, 2017/159 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı kanunun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 50 inci maddesi, 52 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezasına ve 80 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

C. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 31.01.2018 tarih, 2017/1065 Esas, 2018/92 Karar sayılı kararı ile ilk derece hükmü kaldırılarak 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanunun 191 inci maddesinin sekizinci fıkrası kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine karar verilmiştir.

D. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazında tekrar uyuşturucu madde kullanması ile dosya yeniden ele alınarak Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 10.04.2019 tarih, 2019/4650 Esas, 2019/733 Karar sayılı kararı ile hüküm açıklanmış ve 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın cezalandırılmasına yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, sanığın denetim yükümlülüklerini ihlal etmediğine ve iddia edilen ihlal sonrası savunmasının alınmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın cezalandırılmasına yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, sanığın denetim yükümlülüklerini ihlal etmediğine ve iddia edilen ihlal sonrası savunmasının alınmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın kaldığı otel odasında sarma tütün müstahzarı, metanfetamin bulgusu, alüminyum folyo ve hassas teraziye ilişkindir. Sanık uyuşturucu maddeleri kullanmak için aldığını ikrar etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Antalya Gümrük Muhafaza Kaçakçılık ve İstihbarat Müdürlüğü görevlileri tarafından yapılan istihbari çalışmalar neticesinde Panç Hotelde uyuşturucu madde olan metanfetamin cinsi uyuşturucu satıldığına dair elde edilen istihbari bilgi üzerine arama kararına istinaden sanığın kaldığı oda ve otel müştemilatında narkotik patlayıcı iz dedektörü ve narkotik köpek ile yapılan aramada; narkotik test kiti sonucu pozitif metanfetamin bulgusu, kenevir tohumu, narkotik test kiti ile ölçümü yapılmış iyonlu aliminyum folyo, çöp kutusunda tespit edilen sarma tütün esrar müstahzarı ve 1 adet hassas terazi ele geçirildiği olayda başlatılan soruşturmada sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın uyuşturucu maddeyi başkalarına sattığına veya uyuşturucu maddeyi satın alan şahısların olduğuna dair bir bilgi veya tespitin bulunmadığı, sanığın uyuşturucu madde kullandığını beyan etmesi ve odada ele geçen uyuşturucu madde miktarının şahsi kullanım sınırları içerisinde kalması ile sanığın odasında ele geçen hassas teraziyi satın aldığı uyuşturucu maddeyi tartmak amacıyla satın aldığı yönündeki savunmasının aksinin kanıtlanamaması dikkate alındığında, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı suçlamasının şüphe derecesinde kaldığı, sanığın atılı suçu işlediğinin her türlü şüpheden uzak kesin delille ispatlanamaması sebebiyle eyleminin uyuşturucu madde kullanmak ve kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçunu oluşturduğu belirlenerek sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine karar verilmiş, sanığın tedbirin infazında tekrar uyuşturucu madde kullanması ile hüküm açıklanarak mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 10.04.2019 tarih, 2019/4650 Esas, 2019/733 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4935, Karar No: 2013/6105, Tarih: 28.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/4935 E.  ,  2013/6105 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, 3201 Sayılı Yasa uyarınca bağlanan aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptalive yeniden bağlanması ve karşı dava ise, yersiz ödenen aylıkların istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkeme, tarafından bozmaya uyularak ilamında yazılı olduğu şekilde asıl davanın kabulüne, karşı davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacıların murisine, 1.12.1998 tarihi itibariyle aylığının yeniden bağlanmasına ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik yoksa da, aylıkların şubat 2008 tarihi itibariyle kesildiği gözetilerek, ödenmeyen aylıkların ödenmesi gereken tarihlerden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 1.12.1998 tarihinden sonraki aylıkların yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş olması isabetsizdir.

Ne var ki; bu aykırılıkların düzeltilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. Maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan mülga 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 3 nolu bendinin silinerek, yerine, ''Ödenmeyen her bir aylığın ödenmesi gereken tarihten itibaren yasal faizi ile davalı Kurumdan alınarak davacılara verilmesine '' yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.03.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.

......