muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1452, Karar No: 2024/1486, Tarih: 05.03.2024

I. DAVA

Azdavay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2018/147 Esas, 2018/1 Karar sayılı ve 06.09.2018 tarihli davanamesiyle; ...'nın Kastamonu Devlet Hastanesi'nin sağlık kurulu raporu uyarınca akıl zayıflığı nedeni ile kısıtlanması gerektiği ve evliliğin anlam ve sonuçlarını kavrayamayacağı, ... ve ...'nın 04.01.2018 tarihli evliliğinin mutlak butlanla sakat olduğu belirtilerek, evliliğin mutlak butlan nedeniyle iptaline karar verilmesini talep edilmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesinde özetle; davalı ...'nin akıl zayıflığının olmadığını, tüm ev işlerini kendisinin yaptığını, bağ, bahçe, yemek, çamaşır işlerini yaparak, hayvanların bakımını da sağladığını, evliliğin anlam ve sonuçlarını kavradığını, eşine üç sefer kendi isteği ile kaçtığını, evliliğin anlam ve sonuçların kavrayabilecek durumda olduğunu beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile evlenme tarihi olan 04.01.2018 tarihinde davalı ...'nın ayırt etme gücü bulunmadığı ve evlenmeye engel teşkil edecek derecede akıl hastası olduğunun Adli Tıp raporlarıyla sabit olduğu belirtilerek davalılar ... ile ... arasındaki 04.01.2018 tarihli evliliğin mutlak butlan sebebiyle feshine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek ve davalı kadın, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, davanın kabulü yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olması gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun ( 6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek ve davalı kadın, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, davanın kabulü yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, evliliğin mutlak butlanla iptali kararı verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 145 inci maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, evliliğin mutlak butlanla iptali kararı verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 145 inci maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılarca temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davalı ...'nın temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2.Davalı ...'nın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine karardan bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine,

05.03.2024 tarihinde gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14204, Karar No: 2016/538, Tarih: 09.02.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/14204 E.  ,  2016/538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Bozulmuş gıda ticareti

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Bozulmuş gıda ticareti suçunun 5237 sayılı TCK'nın ikinci kitabının "topluma karşı suçlar" başlıklı üçüncü kısmının "kamunun sağlığına karşı suçlar" başlığını taşıyan üçüncü bölümünde düzenlenmiş olması; suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 396. maddesinin ikinci kitap, yedinci bap üçüncü fasılda" umumun sıhhatine, yenecek ve içilecek şeylere müteallık cürümler başlığı altında düzenlenmiş olması, davaya katılmasına karar verilenlerin CMK'nın 237. maddesi uyarınca mağdur veya suçtan doğrudan zarar gören sıfatıyla bu suçlarla ilgili davalara katılmasının mümkün olmaması nedeniyle, davaya katılma ve hükmü temyiz etme haklarının olmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz inceleme isteğinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri gereğince REDDİNE, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9818, Karar No: 2012/11034, Tarih: 05.09.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/9818 E.  ,  2012/11034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itiraz üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması isteminde bulunmuştur. Mahkemece, istemin reddine karar verilmesi üzerine karar davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı vekili dava dilekçesinde: davalının 1.5.2009 başlangıç tarihli sözleşme ile kiracı olarak bulunmakta iken anahtar teslim edilmeden 2010 eylül başında taşınmazı terk ettiğini,davalının ödemediği 2010 yılı Haziran temmuz ağustos aylar kirası ile elektrik su faturalarının tahsili için icra takibi yaptığını,ödeme emrine haksız olarak itiraz edildiğini belirterek itirazın kaldırılması ve %40 icra inkar tazminatı istemiştir. Davalı ise kira bedelini ödemek için hesap numarası istediğini,vermeyince elden ödeme yaptığını, 5.000 TL fazla ödemesi olduğunu davacının kayınbiraderine ödediğini bu nedenle borcu olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 1.5.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kiranın 7.000 TL ve her ayın 5'ine kadar peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Özel şartları 19 maddesinde “Bir kira ödenmediği takdirde gelecek kiralar muacceliyet kespeder. Gelecek kiraların tahsiline gidilir.”şartı vardır. Bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Kural olarak kiralanan kira süresi dolmadan tahliye edildiği takdirde davalı anahtar teslimine kadar kiralardan anahtar tesliminden sonrada aynı şartlarda kiraya verilecek makul süreden sorumludur. Anahtar teslim edildiğine ilişkin yazılı bir belge sunulmamıştır.Davacı davalı hakkında 13.9.2009 tarihinde başlattığı icra takibi ile ödenmeyen ve muaccel olan 2010 yılı Haziran-Ağustos aylar kirası, damga vergisi,ağustos ayı elektrik ve su bedeli toplamı 22.819.-TL nin tahsilini istemiştir.Ödeme emrinin davalıya 20.9.2010 tarihinde tebliği üzerine, davalı yasal süresi içerisinde "taşınmazı kiralayana haber vererek ağustos ayı başında tahliye ettiğini.,Ağustos ay kirasının istenemeyeceğini,haziran temmuz ay kirasını da elden Hasan Çetin Kaya’ya elden ödediğini belirterek borca ve faize itiraz etmiştir.” Davalı kira ilişkisine ve borcun miktarına karşı çıkmadığından takip ve takibe konu alacak miktarı kesinleşmiştir.davalı itirazında takibe konu alacak miktarını ödediğini savunduğuna göre ödediğini İİK 68.maddesindeki belgelerle kanıtlaması gerekir.Bu nedenle işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde uyuşmazlığın yargılamayı gerektirdiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 05.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6927, Karar No: 2015/20573, Tarih: 12.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6927 E.  ,  2015/20573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hizan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2014

NUMARASI : 2010/35-2014/146

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu 131 ada 8 parselin zarar görmediği anlaşıldığından bu parsel yönünden davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu 125 ada 2 parselin bilirkişi raporlarına göre dere yatağına yakın olan ve krokide A ile gösterilen 84 m2, B ile gösterilen 41 m2, C ile gösterilen 48 m2 lik alanlarının deredeki debi artışı ve zeminin özelliklerinden kaynaklı toprak kayması sonucu dere içinde kaldığı, parselin sınırının değiştiği, davalı idarenin dere yatağındaki değişimin taşınmazlara zarar vermemesi için gerekli tedbirleri almadığı anlaşıldığından, mahkemece zarar gören kısımların bedeli tespit edilerek zararın tazminine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

2-13.03.2015 gün  ve  29294  sayılı  Resmi  Gazete'de  yayınlanan  Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının davacı vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/551, Karar No: 2019/2525, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/551 E.  ,  2019/2525 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/221, Karar No: 2020/312, Tarih: 23.06.2020

**Ceza Genel Kurulu         2019/221 E.  ,  2020/312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 2512-1331

Sanık ...'ın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan TCK'nın 103/1, 43/1, 62, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba ilişkin İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 23.05.2017 tarihli ve 143-252 sayılı hükmün sanık müdafisi ve katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesince 31.10.2017 tarih ve 3108-2421 sayı ile istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bu kararın sanık müdafisi ve katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 15.05.2018 tarih ve 9980-3689 sayı ile;

''İhbar tarihinden bir yıl önce mağdurun yanına gelen sanığın, zorla eline vermeye çalıştığı kağıdı almak istemeyen mağdurun kolundan tutup sıkarak zorla verdiği esnada göğsünü eliyle sıktığı ve olay tarihinde de sanığın yine mağdurun yanına gelerek elini omzuna atıp göğüslerine dokunduğu tüm dosya içeriğinden anlaşılmakla, mevcut hâliyle sanığın eylemlerinin ani ve kesintili şekilde gerçekleşip, süreklilik arz etmemesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 103/1-c.2, 43. maddelerine göre cezalandırılması gerekirken, ilk derece mahkemesince suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 103/1-c.1. maddesi ile uygulama yapılması karşısında anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde esastan reddine karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına oy çokluğuyla karar verilmiş,

Daire Üyeleri M. Sayın ve E. Yüzer ise; "5237 sayılı TCK'nın 102 ve 103. maddeleri, 765 sayılı TCK'da yer verilen ırza geçme, ırza tasaddi ve sarkıntılık suçlarını içeren bir özellik göstermektedir. Suçun temel biçimde cinsel davranışlarla kişinin vücut dokunulmazlığının ihlal edilmesi, nitelikli hâlinde ise vücuda organ veya cisim sokulmasıdır.

Cinsel davranış ise; cinsel gaye veya şehevi tatmin maksadıyla yapılan hareketlerdir.

Daire Üyeleri M. Sayın ve E. Yüzer ise; "5237 sayılı TCK'nın 102 ve 103. maddeleri, 765 sayılı TCK'da yer verilen ırza geçme, ırza tasaddi ve sarkıntılık suçlarını içeren bir özellik göstermektedir. Suçun temel biçimde cinsel davranışlarla kişinin vücut dokunulmazlığının ihlal edilmesi, nitelikli hâlinde ise vücuda organ veya cisim sokulmasıdır.

Cinsel davranış ise; cinsel gaye veya şehevi tatmin maksadıyla yapılan hareketlerdir.

5237 sayılı TCK'nın 103. maddesinde çocuğun cinsel istismarı tanımlanmış olup, birinci fıkraya göre cinsel istismar deyiminden; on beş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış ile diğer çocuklara karşı cebir, tehdit, hile ve iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar anlaşılmaktadır. Maddenin ilk fıkrasında çocuğun cinsel istismarı suçunun temel şekli, ikinci fıkrasında ise cinsel istismarın vücuda organ veya sair cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi, suçun temel şekline nazaran daha ağır cezayı gerektiren nitelikli bir hâli yaptırıma bağlanmıştır.

Bu suçun, maddenin birinci fıkrasında düzenlenen basit hâli, çocuğa karşı gerçekleştirilen cinsel davranışın organ ya da sair bir cisim sokulmadan vücut dokunulmazlığının ihlali şeklinde işlenmesi ve kastın da cinsel arzularla tatmin amacına yönelmesi bakımından ikinci fıkradaki nitelikli hâlinden ayrılır.

Basit cinsel istismar suçunun oluşabilmesi için eylemin cinsel ilişki boyutuna ulaşmaması gerekmektedir.

Basit cinsel istismar suçunun çok geniş bir aralıkta işlenebilme ihtimali ve ceza miktarının fazlalığı eleştirileri karşısında 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Kanun'un 59. maddesiyle 103. maddede değişikliğe gidilmiş, suç basit cinsel istismar ve sarkıntılık suçları olarak iki kısma ayrılmış, eylemin sarkıntılık düzeyinde kalması hâlinde ceza miktarı farklılaştırılmıştır.

Değişiklik gerekçesinde; 'Türk Ceza Kanununun 102 ve 103 üncü maddelerinde tanımlanan suçların temel şekli ile 105 inci maddesinde tanımlanan cinsel taciz suçu arasındaki ayırım ölçütü, fiziksel temastır. 105. maddedeki suçun oluşabilmesi için mağdurun vücuduna fiziksel bir temas söz konusu değildir. Buna karşılık, cinsel arzuların tatmini amacına yönelik olarak mağdurun vücuduna fiziksel temasta bulunulması halinde, mağdurun çocuk olup olmamasına göre 102 ve 103. maddelerde tanımlanan suçlardan biri oluşmaktadır. Somut olaya göre ani hareketlerle yapılan cinsel saldırılar bakımından ceza miktarının suçun temel şeklinden daha az bırakılması ihtiyacı ortaya çıkmıştır. Bu nedenle ani hareketle yapılan dokunuşlar sarkıntılık olarak kabul edilmiştir.' izahatı bulunmaktadır.

O hâlde basit cinsel istismar tanımlanmasını 'cinsel ilişki boyutuna varmayan, failin cinsel tatminine yönelik, mağdurun vücut bütünlüğüne karşı yapılan şehevi ve süreklilik arz eden davranışlar' olarak yapabiliriz. Sarkıntılık ise; mağduru tahkir edecek, süreklilik arz etmeyen ani dokunuşla gerçekleşen mağdurun erojen bölgelerine yönelik hareketlerdir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya gelince; bir yıl süren bir zaman dilimi içerisinde mağdureyi takip eden sanığın, 2016 yılı yaz aylarından önceki bir tarihte 15 yaşından küçük olan mağdureyi okula giderken yanına gelerek, mağdureye önce yaşını sorup bir kağıda yazdığı telefon numarasını eline sıkıştırmaya çalışarak göğsünü sıktığı, bu olaydan sonra 23.03.2017 günü okula gitmek için otobüs durağına yürümekte olan mağdurenin yanına giderek omzuna elini atarak sarılma şeklindeki eylemlerinin, işleniş süresi, eylemin sürekliliği, amacı gözetildiğinde basit cinsel istismar suçunu oluşturduğu ve Yerel Mahkeme kararının onanması gerektiği," düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi ise 10.09.2018 tarih ve 2512-1331 sayı ile;

"İstinaf mahkemelerinin kurulmasından önce temyiz yönünden 1412 sayılı CMUK hükümleri uygulanırken istinaf mahkemelerinin kurulmasından sonra ise 5271 sayılı CMK'nın hükümleri uygulanmaya başlanmıştır. 1412 sayılı Kanun döneminde temyiz nedenleri 'Kanuna aykırılık' iken 5271 sayılı Kanun'da bu 'Hukuka aykırılık' olarak sınırlandırılmıştır. Hukuka aykırılığın ne olduğu ise CMK m. 288/2’de tanımlanmıştır: Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır. Hukuka kesin olarak aykırılık sebepleri ise CMK'nın 289. maddesinde sayılmış olup bu sayım tahdidi olup genişletilemez.

Yani özetle Sayın Yargıtay dairelerinin incelemesi 'Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması' ile sınırlıdır. Aksinin yapılması istinaf yargılmasını anlamsız kılmak sonucunu beraberinde getirecektir...

Yargıtay 14. Ceza Dairesinin davranışların 'Sarkıntılık' suçunu oluşturma kriterleri verdiği kararlarına göre 'suç teşkil eden davranışların ani nitelikte ve devamı olmayan, kesik biçimde gerçekleşmesi'dir.

Yani özetle Sayın Yargıtay dairelerinin incelemesi 'Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması' ile sınırlıdır. Aksinin yapılması istinaf yargılmasını anlamsız kılmak sonucunu beraberinde getirecektir...

Yargıtay 14. Ceza Dairesinin davranışların 'Sarkıntılık' suçunu oluşturma kriterleri verdiği kararlarına göre 'suç teşkil eden davranışların ani nitelikte ve devamı olmayan, kesik biçimde gerçekleşmesi'dir.

Dosyamıza bakıldığında sanık eylemelerini kesmemiş 1 yıllık süre içesinde sürekli devam ettirmiştir. Bu davranışların bazılarının iddianame anlatıma girmemiş olması eylemlerin var olmadığını göstermez. Sanığın bedensel temas içeren birden fazla eylemi şeklen sarkıntılık gibi gözüyor ise de bu eylemlerin arasını dolduran 'sürekli olarak okul ve ev çıkışlarında mağdureyi takip etme', 'mağdurenin evinin çatısını çıkıp onu evinin içinde izleyerek gülümseme', 'ikinci kez evinin çatı aralığını çıkıp evi gözetleme' şeklindeki davranışları irdelendiğinde artık bu davranışlarının 'ani' olduğu 'devamlılık arz etmediği' ve 'kesik biçimde' olduğundan söz edilemez. Dosyadaki sanığın davranışları bir bütün olarak incelendiğinde mağduru üzerindeki etkisinin korkutucu bir seviyeye geldiği ve sanık tarafından mağdurenin takıntı hâline getirildiği görülmektedir. Yukarıda açıklandığı üzere; sarkıntılık; failin mağdura yönelik yüzeysel, geçici ve hafif derecede cinsel davranışlarını ifade eder, dosya kapsamındaki anlatılan davranışların 'sarkıntılık' seviyesinde kaldığı kabul edilerek daha az bir ceza ile karşılanmasının hukuka aykırı olacağı" şeklindeki gerekçe ile bozmaya direnerek önceki hüküm gibi istinaf isteminin esastan reddine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık ile müdafisi ve katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.12.2018 tarihli ve 89067 sayılı "Bozma" istekli tebliğnamesiyle dosya, kararına direnilen Daireye gönderilmiş, inceleme yapan Yargıtay 14. Ceza Dairesince 04.04.2019 tarih, 289-8779 sayı ve oy çokluğu ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire çoğunluğu ile Bölge Adliye Mahkemesi arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin TCK'nın 103. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamında kalan çocuğun basit cinsel istismarı suçunu mu yoksa aynı fıkranın ikinci cümlesinde yer alan sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

18.10.2001 doğumlu katılan mağdure ...'un suç tarihlerinde 15-16 yaş aralığında olduğu,

Suç tarihinde 26 yaşında ve bekâr olan sanık ...'ın garsonluk yaparak geçimini sağladığı,

İncelenen dosya kapsamından;

18.10.2001 doğumlu katılan mağdure ...'un suç tarihlerinde 15-16 yaş aralığında olduğu,

Suç tarihinde 26 yaşında ve bekâr olan sanık ...'ın garsonluk yaparak geçimini sağladığı,

Kolluk görevlilerince düzenlenen 23.03.2017 tarihli olay, yakalama ve savcı görüşme tutanağına göre; aynı tarihte saat 07.05 sıralarında Asayiş Şube Müdürlüğünde görevli polis memuru...'un kendilerini arayarak ikametlerinin çatı katında daha önceden tanımadığı bir erkek şahsın bulunduğunu, bu şahsın, öz kızı olan katılan mağdureye daha önce cinsel saldırıda bulunduğunu, yine bu amaçla kapılarına geldiğini, kendisini fark edince şahsın ikametin çatı katına saklandığını belirtmesi üzerine olay yerine intikal edildiğinde çatı katı girişindeki merdivenlerin başında sanık ...'ın görüldüğü, sanığa polis oldukları söylenince ''Ben polis molis tanımam siz kimsiniz? Siz beni alamazsınız, benim savcı tanıdıklarım var akıllı olun ulan.'' ve ''Siz beni karakola götüremezsiniz.'', şeklinde sözlerle zorluk çıkarıp direndiği, sanığa kademeli olarak zor kullanılarak etkisiz hâle getirildiği, Emniyet Müdürlüğüne götürüldüğünde uyuşturucu madde bulundurmak suçundan arama kaydının bulunduğu,

İstanbul Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 23.03.2017 tarihli rapora göre; sanığın alnının sol tarafında 2x3 cm'lik ödem bulunduğu,

Anlaşılmaktadır.