muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/24752, Karar No: 2022/4239, Tarih: 24.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/24752 E.  ,  2022/4239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Uyarlama talebinin reddine ve hükümlü hakkında mahkemenin 2000/949 esas, 2001/99 karar sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet kararının aynen infazına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümlü ... hakkında 20.10.2000 tarihinde işlediği iddia edilen nitelikli hırsızlık suçundan verilen 05.02.2001 tarihli hükmün hükümlü ... yönünden temyiz edilmeksizin kesinleştiği ve uyarlama talebi üzerine hükümlü hakkında 05.11.2018 tarihinde yazılı şekilde uyarlama talebinin reddine, 2000/949 Esas, 2001/99 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet kararının aynen infazına karar verildiği, bu kararın hükümlü tarafından istinaf edildiği, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 04/01/2019 tarih ve 2018/2913 Esas sayılı kararıyla "istinaf kanun yoluna gidilen hükmün, daha önce Yargıtay denetiminden geçtiği, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 14/10/2002 tarih 2002/8866 esas 2002/11494 karar sayılı ilamı ile dosya hakkında inceleme yapıldığı" gerekçesiyle dosyanın mahalline iadesine karar verildiği ancak, Yargıtay kararının aynı suça iştirak eden diğer hükümlü ... Örün’e ilişkin olması ve hükümlü ... yönünden istinaf mahkemeleri faaliyete geçmeden Yargıtay denetiminden geçmiş bir mahkumiyet kararı bulunmadığı gibi hükümlü yönünden Bölge Adliye Mahkemeleri'nin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra uyarlama talebi üzerine verilen karar tarihi itibariyle de bu hükmün istinaf kanun yoluna tâbi olduğu anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 5271 sayılı CMK'nın 264/1-2. maddesi hükümleri uyarınca kanun yolunda yanılmanın başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın yetkili ve görevli ... Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 24.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10163, Karar No: 2015/12487, Tarih: 10.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10163 E.  ,  2015/12487 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2015

NUMARASI : 2015/1120 - 2015/1310

DAVACI : S.. S..

DAVALI : A.. S..

Kayyım atanması talebine ilişkin davada Cihanbeyli Sulh Hukuk Mahkemesi ve Konya 2. Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kayyım atanması istemine ilişkindir.

Cihanbeyli Sulh Hukuk Mahkemesince, kolluk araştırmasına göre kayyım talep edilenin "B.. Mahallesi A.. Caddesi No: ... Selçuklu/KONYA" adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Konya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, yaşı küçük A.. S..'nun velileri E.. S.. ve M.. S..'nun halen ve sürekli adres olarak "Konya ili, Cihanbeyli ilçesi, Gölyazı kasabası, D.. Mah." adresinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar... Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve kanunî danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamından, 28.05.2015 tarihli kolluk araştırmasına göre kayyım atanması talep edilenin "B.. Mahallesi, A... Caddesi, No:... Selçuklu/KONYA" adresinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın Konya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Konya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/448, Karar No: 2020/1366, Tarih: 16.01.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/448 E.  ,  2020/1366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Temyiz başvurusunun süresinde yapılmaması karşısında, sanık ...’ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak Yerel Mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin ek kararının ONANMASINA,

B- Diğer hükümlerin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık ...’e yükletilen hakaret, sanık ...’e yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında, TCK’nın 58. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından;

a- Sanık ...’in hakaret suçuna ilişkin olarak ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

b- Sanık ... hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlerde ise;

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas başka ilamı bulunmasına karşın, suç tarihinden sonra kesinleşmiş ilamın TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, tekerrür uygulamasına ilişkin hüküm fıkraları çıkarılarak yerine “Sanığın adli sicil kaydında yer alan Denizli Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/292 E, 2007/288 K. sayılı ilamı ile verilen 1 yıl 12 ay hapis cezasından dolayı mükerrir olduğu anlaşıldığından, TCK’nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün temyizinde ise; adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında, TCK’nın 58. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, belirlenerek yapılan incelmede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 265. maddesinde, görevi yaptırmamak için direnme suç tipinde; hareketin "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında; sanığın ekip aracına konulan av tüfeğini almaya çalışmak şeklindeki eyleminde cebir unsurunun ne şekilde gerçekleştiği ve sanığın polis memurlarına karşı ne şekilde direndiği kanıtlara dayalı olarak açıklanmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1061, Karar No: 2019/8105, Tarih: 11.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/1061 E.  ,  2019/8105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 06/12/2017 tarih ve 2014/247 E.- 2017/548 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 21/12/2018 tarih ve 2018/600 E.- 2018/1323 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin "Kiraz Ayağı" isimli tasarımının 2011/01537 tescil numaralı ve 25.11.2011 tarihli tasarım tescil belgesi ile koruma altında bulunduğunu, davalı tarafın müvekkilinin koruma altında bulunan ürünlerinin benzerini üreterek piyasaya arz ettiğinin anlaşıldığını, karşı tarafın www.senolplastik.com isimli internet sitesinde bulunan online katalog ve yeni ürünler başlıklı bölümlerinde müvekkilinin kiraz ayak adıyla ürettiği mobilya ayağının farklı kodlarla ve aynı ad altında kiraz ayak olarak satışa sunulduğunu ileri sürerek ürünlerin, üretim ve satışlarının durdurulmasına, internet sitesinden kaldırılmasına, dağıtılan katalogların toplatılmasına, üretmeye yarayan kalıp ve makinelere el konulmasına, davalı tarafın eylemleri nedeniyle müvekkilinin maddi zarara uğramış olduğundan davalı kayıtları üzerinde inceleme yapılarak müvekkilinin tescil belgesi aldığı 08/03/2011 tarihinden dava tarihine kadarki dönem için 554 sayılı KHK'nin 52/1. maddesine göre fiili zarar ve 52/b maddesine göre yoksun kalınan kazancın 53. maddeye göre makul bir pay da eklenmek suretiyle hesaplanarak müvekkilin uğradığı maddi zararın tespitini ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000.- TL maddi tazminat ile 40.000.- TL manevi tazminatın avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, hükmün ilanına, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı karşı davacı vekili, müvekkilinin ürünü ile davacı ürünü arasında benzerlik bulunmadığını, çünkü benzerlik yönünde ele alınacak her ortak özelliğin seçenek özgürlüğünün kullanılmamasından değil ürünün doğal formundan kaynaklandığını, ürünün piyasada başka firmalar tarafından da satıldığını tazminat taleplerin haksız ve fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiş, karşı davada ise dava konusu tasarımın yeni olmadığını ileri sürerek davalı adına tescilli 2011-01537 numaralı tasarım tescil belgesinin iptaline, müvekkilinin uğradığı zarar nedeniyle 5.000.- TL manevi zararın faizi ile karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/486 Esas 2014/482 Karar sayılı dosyasında davacı tarafça tasarlanan "Kiraz Ayak" isimli ürünün hükümsüzlüğüne yönelik talebin reddine karar verildiği, kararın temyiz incelenmesinden geçerek 27/06/2016 tarihinde kesinleştiği, davalının internet sitesinde yer alan kiraz ayak ürününün davacının 2011/01537 tescil numaralı tasarımında görünen mobilya ayağı tasarımı ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu ve davacının 2011/01537 tescil numaralı tasarımının yeniliğini etkileyecek bilgi ve belgeye rastlanmadığı gerekçesi ile, asıl davanın kısmen kabulü ile davalıya ait kiraz ayak isimli mobilya ayağı ürünlerinin üretim ve satışlarının durdurulmasına, internet sitesinden kaldırılmasına, bu ürünlerin içerisinde yer aldığı katalogların toplatılmasına, ayrıca tecavüze konu ürünler dışındaki diğer ürünlerin üretimini engellemeyecek şekilde münhasıran dava konusu ürünleri üretmeye yarayan kalıp ve makinalara el konulmasına, 626,67 TL maddi, 626,67 TL manevi tazminatın 21/05/2014 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine ve hükmün ilanına karar verilmiştir.

Karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle asıl davada davalı karşı davada davacı vekilinin asıl ve karşı davaya yönelik istinaf talebinin esas yönünden reddine, asıl davada davacı vekilinin istinaf itirazlarının incelenmesinde ise, davacının maddi tazminat talebini 554 sayılı KHK'nın 50, 52 ve 53. madde hükümlerine dayandırarak yoksun kalınan kazanç, tasarımdan doğan hakka tecavüz edenin tasarımı kullanmakla elde ettiği kazanca göre belirlenmesini talep ettiği, tasarımın somut zararın belirlenmesine olan katkısının tam olarak belirlenmesinin mümkün olmadığı, mahkemece belirlenen kâr kaybının (kazancının), salt davacı tasarımları kullanılarak elde edilmiş kazanç olup olmadığının kuşkuya yer bırakmaksızın tespitinin mümkün olmadığı, somut olayın özellikleri de nazara alınarak 6098 sayılı TBK'nın 50. maddesi uyarınca daha makul bir tazminata hükmetmek gerektiği gerekçesiyle asıl davada davacı vekilinin, istinaf itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, karşı davanın reddine, asıl davanın kısmen kabulü ile, asıl davada davacıya ait 2011/01537 tescil numaralı mobilya ayağı tasarımı ile davalıya ait kiraz ayak isimli mobilya ayağı ürününün ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu anlaşıldığından, bu ürünlerin üretim ve satışlarının durdurulmasına, internet sitesinden kaldırılmasına, bu ürünlerin içerisinde yer aldığı katalogların toplatılmasına, ayrıca tecavüze konu ürünler dışındaki diğer ürünlerin üretimini engellemeyecek şekilde, münhasıran dava konusu ürüne yönelik üretmeye yarayan kalıp ve makinalara el konulmasına, 1.000,00 TL maddi tazminatın ve 626,67 TL manevi tazminatın tecavüzün ilk defa tespit edildiğinin bilirkişi raporu ile belirlendiği 21/05/2014 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine ve hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Asıl dava, davacının sahibi olduğu 2011/01537 tescil numaralı "Kiraz Ayak" isimli endüstriyel tasarıma yapılan tecavüzün tespiti ve meni ile maddi ve manevi tazminat istemine, karşı dava ise dava konusu tasarımın hükümsüzlüğü ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise davacıya ait “Kiraz Ayak” isimli tasarımın hükümsüzlüğü istemine dair Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2013/486 Esas, 2014/482 Karar sayılı dosyasında ret kararı verildiği ve bu kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Karşı davada, davacı taraf dava konusu “Kiraz Ayak” isimli tasarımın da içinde yer aldığı davalıya ait 2010 yılı kataloğunu dosyaya sunarak söz konusu ürün kataloğunun 2009 yılında basıldığını ve 2009 yılı sonunda piyasaya dağıtıldığını, 2010 yılına ait bir kataloğun bir önceki yılın sonunda ya da en geç öngörülen yılın başında sektöre arz edildiğini, bu sebeple tasarımın tescil başvuru tarihinden çok önce kamuya sunulduğundan yenilik unsuru taşımadığını iddia etmiştir. Karşı davalı davacının bu iddiasına kataloğun 2010 yılı Eylül ayında basıldığından bahisle karşı çıkmıştır. Bu durumda ispat yükü yukarıda arz edilen olağan halin

dışında bir vakıayı savunarak bu davada lehine sonuç çıkaran karşı davanın davalısına ait olup, karşı davalının bu yöndeki iddiasını ispatlaması için gereken bilgi ve belgelerin elinde olduğu da düşünülecek olursa ispat yükünün davalı üzerinde olduğunun kabulü gerekir. Bu itibarla mahkemece davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle karşı davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre asıl davada mümeyyiz tarafların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, karşı davada davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada mümeyyiz tarafların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 11/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/950, Karar No: 2025/3609, Tarih: 09.04.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/950 E.  ,  2025/3609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/251 E., 2016/419 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 21 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafinin temyiz sebepleri; sanığın farlarının olay günü açık olduğuna mahkeme gerekçesinin dosya kapsamı ile çeliştiğine, sanığın zorunlu sebepten ters yön banketten ilerlediğine, yol çalışması nedeniyle kavşakların kapalı olması nedeniyle tüm bölge halkının olaya konu banketten gitmek zorunda kaldığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, kabul etmemekle birlikte bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; cezanın çok az olduğuna, bilinçli taksir artırım oranının az olduğuna, kararın yasa ve usule aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 21:40 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile Muğla istikametinden Ortaca istikametine doğru meskun mahalde, gece vakti aydınlatmanın olmadığı, bölünmüş ıslak zeminli asfalt kaplama yolda ters yönde banket üzerinde seyri sırasında, aracının sağ ön kısmı ile banket üzerinde yürüyen yaya ...'a aracının sağ ön kısmıyla çarpması sonucu ölümüne neden olduğu, mahkemece hükme esas alınan keşfe dayalı düzenlenen 27.05.2015 tarihli bilirkişi raporu ile Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 09.02.2016 tarihli raporuna göre, sanığın kazanın meydana gelmesinde tamamen kusurlu olduğu kabul edilmiş, Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 21 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

5237 sayılı TCK'nın 85/1.maddesi uyarınca, sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının, TCK'nın 22/3 maddesi uyarınca 1/3 oranında arttırımı sırasında 3 yıl 4 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 16 ay hapis cezasına hükmedilmesi sonrası TCK'nın 62.maddesi gereği 1/6 indirimi sırasında 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmesi ile hesap hatası sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Köyceğiz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4919, Karar No: 2017/10011, Tarih: 22.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/4919 E.  ,  2017/10011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

29/02/2012 tarihli bilirkişi raporuna göre, ele geçirilen materyallerden 100 adet kitabın bandrolsüz ve korsan olduğu, 5 adet kitabın ise bandrollü ve korsan olduğunun, bandrolleri bulunan ve korsan olduğu belirtilen kitaplar üzerindeki bandrollerin usulsüz olarak kullanılıp kullanılmadığının tespiti açısından bandrol seri numaralarının İstanbul Telif Hakları ve Sinema Müdürlüğü'ne sorulması gerektiğinin belirtilmesine rağmen, korsan olmasına rağmen bandrollü olduğu belirtilen 5 adet kitap üzerindeki bandrollerin başka eserlere ait orjinal bandrol veya sahte bandrol olup olmadığı araştırılmadan eksik kovuşturmayla vasıflandırılma yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre;

1-...'nin 14/01/2014 tarih, 2012/513 esas, 2014/25 sayılı kararıyla sanık ... hakkında beraat kararı verilip, suça sürüklenen çocuk hakkında suç duyurusunda bulunulması üzerine açılan kamu davasının yapılan yargılaması sırasında, dosya içeriğinde katılanların hak sahibi olduğunu gösteririr belgeler bulunmadığı anlaşılmakla; ...'nin 2012/513 esas sayılı dosya içerisinde katılanların hak sahibi olduğunu gösterir belgelerin bulunup bulunmadığının ve ele geçirilen kitapların tam listesinin tespit edildikten sonra gerekli araştırma ve inceleme yapılarak, katılanların 6 aylık yasal şikayet süresi içerisinde hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri ibraz edip etmediklerinin kesin olarak belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilirken uygulama maddesi olan TCK'nın 50/1-a maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.