muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/184, Karar No: 2019/5903, Tarih: 27.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/184 E.  ,  2019/5903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müşteki .... le tanıklar ....,..... n hazırlık aşamasında benzer şekildeki beyanlarında, sokakta yürüdükleri esnada iki şahsın karşılarına çıktığını ve şahıslardan birinin müşteki .... ’in kolundaki çantasını çektiğini, diğer şahsın “.... yapma” diye bağırdığını, çantayı alan şahsın ise “Çeto yürü!” dediğini, birlikte koşarak sokakta beklemekte olan araca binerek kaçtıklarını söyledikleri, müşteki ve tanıkların diğer aşamalarda verdikleri beyanlarda ise sanıklar tarafından bıçak çekildiğini müştekinin saçlarından çekildiğini iddia ettikleri, sanıkların da tüm aşamalarda suçu inkar edip sanıklar ..., ...'nin; olay günü müşteki ve tanıklarla olayın gerçekleştiği iddia edilen sokakta bulunan bir evde para karşılığı birlikte olduklarını, para miktarı konusunda tartıştıklarını ve evden kaçtıklarını savunmuş olduklarının anlaşılması karşısında; müştekinin çantasında bulunan iki adet cep telefonunun olaydan sonra kullanılıp kullanılmadığı ve sanık ...'nin hazırlık aşamasında müşteki ve tanıklar ile irtibat kurduğunu bildirdiği telefon numaralarının müşteki ve tanıklara ait olup olmadığı hususları araştırılıp, ayrıca tanık ....,.... ile müştekinin mahkemeye çağrılarak yeniden dinlenmesi, müşteki ve tanıklardan ifadelerinde geçen .... yapma" şeklinde beyanda bulunan kişinin hangi sanık olduğu sorulup, gerekirse sanıklarla yüzleştirilerek sanıkların savunmalarına karşı beyanları alınarak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18748, Karar No: 2013/1640, Tarih: 05.02.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/18748 E.  ,  2013/1640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava borçlu mirasçının alacaklısı tarafından açılan bir adet taşınmazdaki ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Elbirliği mülkiyetinde borçlu ortağın alacaklısı İcra Hakimliğinden İ.İ.K.nun 121.maddesine göre alacağı yetki belgesine dayanarak borçlunun ortağı olduğu taşınmaz için ortaklığın giderilmesi davası açabilir. Bunun için icra hakiminden yetki belgesi alması zorunludur. İcra hakiminden yetki belgesi almadan doğrudan doğruya veya yetkisi olmayan İcra Müdürünün verdiği yetki belgesine dayanılarak dava açılması halinde dava hemen reddedilmeyip, icra hakiminden yetki belgesi almak üzere önel verilmelidir.

Paylı mülkiyette ise, borçlu paydaşın alacaklısı, borçlunun payının satışını isteyebileceğinden İİK.nun 121. maddesi uyarınca İcra Mahkemesinden aldığı yetki belgesine dayanarak taşınmazın paydaşlığının giderilmesini isteyemez.

Ancak, 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nun 5578 sayılı kanunla değiştirilen 8. maddesine göre; parsel büyüklüğü mutlak tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarım yapılan arazilerde 0,3 hektar ve marjinal tarım arazilerinde 2 hektardan küçük olamaz. Bakanlığın uygun görüşü ile kamu yatırımları için ihtiyaç duyulan yerler hariç olmak üzere tarım arazileri, belirlenen büyüklükte parsellerden daha küçük parsellere bölünemez. Bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne şekilde gerçekleşmiş olursa olsun, birlikte mülkiyetin mevcut olması durumunda bu araziler ifraz edilemez, payları üçüncü şahıslara satılamaz, devredilemez veya rehnedilemez.

Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup, yasa koyucunun amacı dikkate alındığında bu hususun kamu düzeninden sayılması gerekir.

5403 sayılı Kanunun 8. maddesi hükmü gereğince, pay satışı mümkün olmayan paylı mülkiyete sahip tarımsal nitelikli parsellerde ise, alacaklı İİK.nun 121. maddesi uyarınca aldığı yetki belgesine dayalı olarak taşınmazın tamamının satılması suretiyle paydaşlığın giderilmesini isteyebilir.

Bu şekilde açılacak davada borçlu ortak (paydaş) dahil tüm ortakların (paydaşların) davaya dahil edilmeleri zorunludur.

5403 sayılı Kanunun 8. maddesi hükmü gereğince, pay satışı mümkün olmayan paylı mülkiyete sahip tarımsal nitelikli parsellerde ise, alacaklı İİK.nun 121. maddesi uyarınca aldığı yetki belgesine dayalı olarak taşınmazın tamamının satılması suretiyle paydaşlığın giderilmesini isteyebilir.

Bu şekilde açılacak davada borçlu ortak (paydaş) dahil tüm ortakların (paydaşların) davaya dahil edilmeleri zorunludur.

Somut olaya gelince, borçlu mirasçının alacaklısı olan davacı tarafından İcra mahkemesinden aldığı yetkiye dayanarak dava konusu taşınmazlar hakkında ortaklığın giderilmesi davası açılmıştır. Mahkemece 5403 sayılı Kanunun 8. Maddesinin cebri icrayı kapsamadığı, İİK.nun 121. maddesinde belirtildiği gibi sadece iştirakli ortağın dava açabileceği ve müstakilen pay haczi ve satışının mümkün olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Yukarıda açıklanan ilkelere göre, borçlu ortağın alacaklısı tarafından İ.İ.K. 121. Maddesine göre İcra Mahkemesinden alınan yetkiye dayanarak açılan ortaklığın giderilmesi davasında, borçlu mirasçının müstakil payının haczi mümkün ise de, her birine isabet edecek miktar 2 hektardan küçük olup, tarla niteliğindeki taşınmazlarda 5403 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca pay satışı mümkün olmadığından davacının taşınmazın tamamının satılarak ortaklığın giderilmesini istemekle haklı olduğu gözetilmeden işin esası incelenmeden yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 05.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9299, Karar No: 2019/1571, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/9299 E.  ,  2019/1571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9864, Karar No: 2013/12891, Tarih: 18.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/9864 E.  ,  2013/12891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin..................... ....i Bölümü ikinci sınıf öğrencisi olduğunu, herhangi bir işi ve geliri bulunmadığını, müvekkilinin 250 TL geri ödemeli olan kredisi bulunduğunu, bununla ancak okul araç ve gereçlerini temin edebildiğini, davalı babanın ....... Genel Müdürlüğünde İnşaat Teknisyeni olarak çalıştığını, aylık ....000 TL maaşı olduğunu, davalının yılda iki kez maaşına denk gelen tam ikramiye ve yılda iki kezde aylık maaşının yarısı kadar ....500 TL yarım ikramiye aldığını beyanla, müvekkili için aylık 750 TL yardım nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava dilekçesinde ileri sürülen hususları kabul etmediğini, davalı ile davacının annesi arasındaki boşanma davasının devam etmekte olduğunu, diğer çocuk ...........'ın annesi tarafından evden atıldığını ve müvekkili babası yanında yaşamaya başladığını, onunda tüm masraflarını müvekkil babanın karşıladığını, ev kiraladığını ve ........... ile birlikte yaşadığını, ...........'ın da üniversiteye hazırlandığını, müvekkilinin davacıya yardım etmek istemesine rağmen davacının bu yardımı kabul etmediğini, davacı ve annesinin müvekkiline ait evde kira vermeden oturduklarını, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacı lehine aylık 150,00 TL yardım nafakasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; yardım nafakası talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 364/... maddesine göre; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan alt soyuna nafaka vermekle yükümlüdür. Aynı kanunun 365. maddesinin ....fıkrasında davanın; davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibaret olduğu düzenlenmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 328/... maddesine göre; çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.

... Genel Kurulu'nun 07.06.1998 gün, 1998/656; 688 sayılı ilamında yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

... Genel Kurulu'nun 07.06.1998 gün, 1998/656; 688 sayılı ilamında yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakasına karar verilebilmesi için nafaka isteyenin yardım edilmemesi halinde zarurete düşeceğinin anlaşılması gerekmektedir. Zarurete düşme terimi çok sıkıntılı bir durumu ve ekonomik şartları ifade eder. Hükmedilecek yardım nafakasının miktarı yalnızca sözkonusu sıkıntılı durumu önlemeye matuftur. Yardım nafakası yoluyla nafaka isteyenin geçiminin ve her türlü gereksinimlerinin sağlanması gerekmez.

Eğitimine devam eden reşit birey kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde Medeni Kanun'un ....maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda dosyadaki bilgi ve belgelerden; tarafların baba kız oldukları; davacının..................... Mühendislik Fakültesi .... sınıf öğrencisi olduğu, davacının her gün Kırıkkale'ye gidip geldiği, çalışmadığı, geri ödemeli aylık 250,00 TL öğrenim kredisi aldığı, annesiyle beraber kalıp kira vermedikleri, davalı babanın ise inşaat teknisyeni olup aylık ....584,96 TL civarında gelirinin olduğu, diğer müşterek çocuk ........... ile aynı evde yaşadığı, 450,00 TL kira ödediği, adına kayıtlı 1999 model Toyota Coralla marka aracı bulunduğu, davacının dava dışı annesinin de ev hanımı olduğu, çalışmadığı, herhangi bir gelirinin bulunmadığu anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları yardım nafakasının niteliği, davalının gelir durumu, davacının üniversitede öğrenim gördüğü nazara alındığında hükmedilen nafaka miktarı az olup, Türk Medeni Kanunu'nun ....maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun görülmemiştir. Bu itibarla davacı tarafın temyiz itirazları yerinde görülerek hükmün bozulması gerekmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; davacının giderleriyle, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı şekilde, hakkaniyet ilkesi de gözetilerek uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13617, Karar No: 2015/12631, Tarih: 18.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13617 E.  ,  2015/12631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirtilen davacı işçi feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, iş akdinin performans yetersizliği ve verilen görevleri yerine getirmeme nedeniyle düzenlenen uyarı tutanakları, otel faaliyeti yürütülen işyerinde kılık-kıyafet düzenine dikkat etmemesi ve arkadaşlarıyla uyum sorunu yaşaması nedenleriyle haklı nedene dayalı olarak sonlandırıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece fesih ihbarname sureti içeriği ile davacıya verilen görevleri yerine getirmeme nedeniyle düzenlenen uyarı tutanakları ve tanık beyanlarından otel faaliyeti yürütülen işyerinde kılık-kıyafet düzenine dikkat etmemek ve arkadaşlarıyla uyum sorunu yaşayıp kendisine verilen işyeri üniformasını yeleğinin düğmeleri açık, gömlek pantolunun dışarı çıkmış vaziyette, işyerinde günlük sakal traşı olmaksızın çalışıyor olması ve amiriyle tartışması şeklinde başgösteren uyumsuzluk sürecinde yeni açılan başka bir işyerinde kendisinin iş bulması ve uyarılara rağmen işyeri kurallarına uymamaya dayalı iş akdi feshinin sonlandırılmasının geçerli nedene dayalı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 20/2.maddesi uyarınca “feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir.” İşçi fesihte sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli olmadığı iddiasında bulunacaktır. İspat yükü ise işverendedir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi durumunda, bu iddiasını ispatla yükümlüdür(m.20/f.2). İşçinin feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi ve bunu ispatlaması, işverenin geçerli fesihle ispat yükünü ortadan kaldırmaz.

Gerek işverenin geçerli sebebin varlığı gerekse işverenin gösterdiği sebep dışında bir sebeple dayandığı ileri sürülmesi durumunda bu vakıalar bir hukuki işlem olmadığından takdiri delillerle ispatı mümkündür.

Davalı işveren, 04.08.2014 tarihli fesih bildiriminde davacının iş akdine performans yetersizliği ve verilen görevleri yerine getirmeme nedeni 31/08/2014 tarihinde son verileceğini, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. maddesi gereğince 28 gün İhbar süresi olduğunu, bu süre içerisinde, yine aynı kanunun 27. nci maddesi gereğince günlük İki saat ücretli iş arama iznini cumartesi günleri tam gün kullanmasını ve İhbar süresi sonunda firma ile ilişiği kesileceğinden varsa kıdem tazminatının ödenmesi için firmaya müraatının gerektiğini bildirmiştir.

Işveren fesih sebebi ile bağlı olup bu sebebi değiştiremez. Feshin geçerli nedene dayandığını savuna işveren ilk önce şekil şartlarını yerine getirdiğini daha sonra ise geçerli nedeni ispatla yükümlüdür.

Dosya içerisinde, davacının kılık kıyafete dikkat etmediğine ve verilen işleri aksattığına yönelik tutulan 9.7.2014 ve 23.07.2014 tarihli 2 adet tutanak bulunmakta olup ikisinde de davacının imzası bulunmadığı gibi imzadan imtina ettiğine dair bir şerh de düşülmemiştir. Her ne kadar 9.7.2014 tarihli tutanakta davacının savunmasını İnsan Kaynaklar Departmanına iletmesinin istendiği belirtilmiş ise de, dosya içerisinde davacından yazılı olarak savunma istendiğine ilişkin bir belge bulunmamaktadır. Fesih bildiriminde performans yetersizliği ve verilen görevlerine yerine getirmeme fesih nedeni olarak gösterilmiş ise de, davacının bu hususlarda savunmasının alınmadığı ayrıca davalının haklı fesih savunması ile fesih bildiriminin de çeliştiği anlaşılmaktadır.

Davacının performans yetersizliği ve görevi yerine getirmedeki ihmali de dosyadaki bilgi ve belgelere göre yöntemince ispatlanabilmiş değildir.

Bu hususlar dikkate alındığında davalı işverenin yasa koyucunun geçerli feshi için öngördüğü şekil şartlarına uymadığı gibi geçerli feshi de ispatlayamadığı dikkate alınmaksızın davacının işe iadesine karar vermek yerine davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5- Karar tarihinde alınması gereki 27.70 YL harçtan peşin alınan 25.20 TL harcın mahsubu ile 2.50 TL harcın davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

6-Davacının yapmış olduğu 150.40 TL yargılama giderinin ( harç, tebligat, tanıklık ücreti, yargıtaya gidiş dönüş masrafı) davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8- Artan gider ve delil avansının ilgilisne iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davacıya iadesine, 18.06.2015 gününde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8981, Karar No: 2020/5603, Tarih: 03.12.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/8981 E.  ,  2020/5603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz ve sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçlarından sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 102/1-2.cümle, 102/3-b, 105/1-1.cümle, 105/2-a,b,c, 43. (değişik tarihlerde birden fazla) maddeleri gereğince 3 yıl 9 ay ve 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Körfez 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.11.2019 gün ve 2019/91 Esas, 2019/696 sayılı Kararının Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 21.02.2020 gün ve 2020/296 Esas, 2020/487 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi suretiyle kesinleşmesini müteakip, sanık müdafisi tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin Körfez 1. Asliye Ceza Mahkemenin 17.07.2020 tarihli, 2019/91 Esas, 2019/696 sayılı ek karara yapılan itirazın reddine dair Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.08.2020 tarihli, 2020/709 Değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Somut olayda, her ne kadar tanık ... kovuşturma evresinde 19.11.2019 tarihli oturumda sanığın olay günü müştekiye yönelik söylemlerini duyduğu ve müştekiye yönelik bir takım eylemleri olduğunu gördüğü şeklinde beyanda bulunmuş ise de, Körfez 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.11.2019 tarihli kararının Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 21.02.2020 günlü istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümle kesinleşmesini takiben, tanık ...'in mahkemeye sunduğu dilekçelerinde kovuşturma evresindeki beyanlarından döndüğü, sanığın gerek müştekiye gerekse kendilerine yönelik yanlış bir hareketini görmediğini ve müşteki istediği için sanık aleyhinde beyanda bulunduğunu bildirdiği, yine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 21.02.2020 tarihli kararı sonrasında, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde beyanına başvurulmayıp, olay kapsamında bilgi sahibi olan...'in dilekçesinde özetle, Körfez İlçe Sağlık Müdürlüğünde hizmetli olarak çalıştığını, müştekinin staj yaptığı süre zarfında lakayt davranışları nedeniyle sanığın bir çok kez uyarması üzerine müştekinin yetkili konumundaki sanık hakkında "bana taktı, stajımı yakıp başıma iş açacak, ama ben onun başına bir çorap öreyim onu yakayım da görsün" şeklinde konuştuğunu, söz konusu konuşma üzerinden bir süre geçtikten sonra müştekinin kendisini arayıp, planını uyguladığını ve staj müdürlüğüne giderek ...'nın kendisine sarkıntılıkta bulunduğuna dair şikayetçi olduğunu beyan ettiği anlaşılmakla, yargılamanın yenilenmesi talebi olarak ileri sürülen delillerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 318 ile 321. maddeleri uyarınca yargılamanın yenilenmesini gerektirecek mahiyette olup olmadıklarının tespiti bakımından kabule değer görülüp, toplanacak diğer delillerle birlikte değerlendirildikten sonra yargılamanın yenilenmesinin kabul veya reddine karar verilmesinin uygun olacağı gözetilerek itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.08.2020 tarihli, 2020/709 Değişik iş sayılı kararının bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 20.10.2020 günlü 94660652-105-41-14561-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrakla birlikte tevdi kılınmakla gereği görüşüldü: tüm dosya içeriği nazara alındığında, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden, vaki talebin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.