muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7099, Karar No: 2015/10801, Tarih: 25.03.2015

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde, mağdur ... soruşturma aşamasında İlçe Jandarma Komutanlığında verdiği 10/01/2014 tarihli ifadesinde, aracın arkasında birlikte oturdukları Urfa’da asker olan şahsın kendisinin burnuna elinin tersi ile vurduğunu beyan ettiği, aracı kullanan diğer şüphelinin kendisine yönelik darp eyleminde bulunduğuna dair herhangi bir iddia ileri sürmediği, Dörtyol Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianamede, şüphelilerin iştirak iradesiyle müştekiyi darp ettikleri iddia edilmesine rağmen, bu iddiayı ortaya koyacak bir delilin iddianamede gösterilmediği ve dolayısıyla olayla ilişkilendirilmediği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174/1-a maddesi delaletiyle 170/4. maddesi gereğince verilen iade kararının yerinde olduğu gözetilerek itirazın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ... Ceza Mahkemesinin 17/12/2014 tarihli ve 2014/1034 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7500, Karar No: 2025/3341, Tarih: 27.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2022/7500 E.  ,  2025/3341 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1347 E., 2022/952 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/843 E., 2020/289 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin yayın tarihinde Jandarma Genel Komutanlığı Lojistik Başkanlığı'nda Daire Başkanı olarak görev yaptığını; 25.06.2010 tarihinde davalının sahibi olduğu www.hicrethaber.com isimli haber sitesinde yapılan haberde sarf edilen söz ve ifadeler ile haberde kullanılan hukuka aykırı yolla elde edilmiş fotoğraf nedeniyle müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, haberde özle biçim arasında denge bulunmadığını; haberle ilgisiz şekilde müvekkilinin özel hayatına ait bilgiler, eşinin görev yeri ve mesleğine dair bilgilere yer verildiğini, haber nedeniyle müvekkilinin emekliye ayrılmak zorunda kaldığını, mesleki hayatına ve aile bütünlüğüne zarar verildiğini, basın ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını belirterek mesleki kariyerinin sona ermesine bağlı oluşan maddi zararının tazmini için şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminat ile 25.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ceza soruşturma dosyasında alınan rapora göre haberin müvekkilinin bilgisayarından yayınlandığına dair tespit yapılamadığını, dava konusu sitedeki haberlerin müvekkili tarafından oluşturulmadığını, başka haber sitelerindeki linklere yer verilerek içerik sağlandığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; aynı olaya bağlı yapılan dava dışı haber nedeniyle davacı yararına 10.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiği, bu kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği, manevi tazminatın bölünemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; aynı olaya bağlı yapılan dava dışı haber nedeniyle davacı yararına 10.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiği, bu kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği, manevi tazminatın bölünemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; haberde kullanılan fotoğrafın hukuka aykırı yolla elde edilmiş özel hayata ilişkin olduğu bilinmesine rağmen dava konusu yayında görsel olarak yer verildiği; haberde davacının isminin soy isminin, rütbesinin, görev yerinin, eşinin görev yaptığı kurumun, davacının geçmiş sicil bilgilerinin belirtilmek suretiyle yararlı ve ilgili olmayan nitelemeler ve yorumlar yapıldığı, haberin içeriğine uygun düşmeyen, tahrik edici, kamuoyunda husumet ve kuşku yaratıcı, güveni zedeleyici bir üslubun kullanıldığı, özle biçim arasındaki dengenin bozulduğu, doğrudan davacının kişilik haklarının ihlal edildiği, davacı yararına uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği ancak davacı kendi isteği ile emekliye ayrıldığından maddi tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline; maddi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; haberin müvekkilinin atama ve terfi döneminde yapıldığını, mesleki kariyerine zarar vermek amacı taşıdığını, emekliye ayrılmak zorunda kaldığı için maddi zarara uğradığını, haber ile doğrudan illiyet bağı olduğunu, maddi tazminat talebinin reddedilmesinin ve hükmedilen manevi tazminatın miktarının hukuka uygun olmadığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; ceza soruşturma dosyasında alınan rapora göre haberin müvekkilinin bilgisayarından yayınlandığına dair tespit yapılamadığını ayrıca dava konusu sitedeki haberlerin müvekkili tarafından oluşturulmadığını, haberde basın özgürlüğü sınırlarının aşılmadığını, kişilik haklarına saldırı olmadığını, kabul anlamına gelmemekle beraber müvekkili yararına hükmedilen vekalet ücretinin hatalı hesaplandığını, Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihindeki AAÜT'ye göre hesaplama yapılması gerektiğini belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; www.hicrethaber.com internet sitesinde 25.06.2010 tarihinde yapılan haber nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı, maddi zarara uğradığı iddiası ile maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; www.hicrethaber.com internet sitesinde 25.06.2010 tarihinde yapılan haber nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı, maddi zarara uğradığı iddiası ile maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacının maddi zararı ispatlanamadığından, davacı vekilinin aşağıda yer alan bendin kapsamı dışındaki maddi tazminata ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Uyuşmazlığın çözümü açısından öncelikle konuyla ilgili kavram ve yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar vardır.

Anayasa'nın 26 ncı maddesi şöyledir:

"Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir. Bu hürriyet resmî makamların müdahalesi olmaksızın haber veya fikir almak ya da vermek serbestliğini de kapsar. ... Bu hürriyetlerin kullanılması, ... başkalarının şöhret veya haklarının, özel ve aile hayatlarının ... korunması ... amaçlarıyla sınırlanabilir...."

AİHS'nin 10 uncu maddesi şöyledir:

"1. Herkes ifade özgürlüğü hakkına sahiptir. Bu hak, kamu makamlarının müdahalesi olmaksızın ve ülke sınırları gözetilmeksizin, kanaat özgürlüğünü ve haber ve görüş alma ve de verme özgürlüğünü de kapsar. ... 2. Görev ve sorumluluklar da yükleyen bu özgürlüklerin kullanılması, yasayla öngörülen ve demokratik bir toplumda ... başkalarının şöhret ve haklarının korunması ... için gerekli olan bazı ...sınırlamalara ... tabi tutulabilir."

TMK'nın "Kişiliğin korunması" kısım başlıklı 24 üncü maddesi şöyledir:

“Hukuka aykırı olarak kişilik hakkına saldırılan kimse, hakimden, saldırıda bulunanlara karşı korunmasını isteyebilir. Kişilik hakkı zedelenen kimsenin rızası, daha üstün nitelikte özel veya kamusal yarar ya da kanunun verdiği yetkinin kullanılması sebeplerinden biriyle haklı kılınmadıkça, kişilik haklarına yapılan her saldırı hukuka aykırıdır.”

TBK’nın “Kişilik hakkının zedelenmesi” başlıklı 58 inci maddesi şöyledir:

“Kişilik hakkının zedelenmesinden zarar gören, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat adı altında bir miktar para ödenmesini isteyebilir. Hâkim, bu tazminatın ödenmesi yerine, diğer bir giderim biçimi kararlaştırabilir veya bu tazminata ekleyebilir; özellikle saldırıyı kınayan bir karar verebilir ve bu kararın yayımlanmasına hükmedebilir.”

Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler ile Anayasa'nın 90 ıncı maddesinin beşinci fıkrasının son cümlesine göre ulusal hukukun bir parçası hâline gelmiş bulunan AİHS'nin 10 uncu maddesi uyarınca kişilik hakları zarara uğrayanların manevi tazminat isteme hakları vardır.

Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler ile Anayasa'nın 90 ıncı maddesinin beşinci fıkrasının son cümlesine göre ulusal hukukun bir parçası hâline gelmiş bulunan AİHS'nin 10 uncu maddesi uyarınca kişilik hakları zarara uğrayanların manevi tazminat isteme hakları vardır.

Manevi zarar, kişilik değerlerinde oluşan objektif eksilmedir. Duyulan acı, çekilen ızdırap manevi zarar değil, onun görüntüsü olarak ortaya çıkabilir. Acı ve elemin karşılığı manevi zarar olarak kabul edilerek keder ve acılarını içlerinde gizleyenleri tazminat isteme haklarından yoksun bırakmamak için kanunlarımız manevi tazminat verilebilecek bazı olguları özel olarak düzenlemiştir. TMK'nın 24 ve TBK'nın 58 inci maddelerinde yer verilen kişilik haklarının korunması da bunlardan biridir.

İfade özgürlüğü; haber ve bilgilere, başkalarının fikirlerine serbestçe ulaşabilme, düşünce, tavır ve kanaatlerinden dolayı kınanmama ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilme, anlatabilme, savunabilme, başkalarına aktarabilme ve yayabilme imkânlarına sahip olma anlamlarına gelir. Muhalif olanlar da dâhil olmak üzere düşüncelerin her türlü araçla açıklanması, açıklanan düşünceye paydaş sağlanması, düşünceyi gerçekleştirme ve bu konuda başkalarını ikna çabaları ve bu çabaların hoşgörüyle karşılanması çoğulcu demokratik düzenin gereklerindendir. Dolayısıyla toplumsal ve siyasal çoğulculuğu sağlamak, her türlü düşüncenin barışçıl bir şekilde ve serbestçe ifadesine bağlıdır. Bu itibarla düşünceyi açıklama ve yayma özgürlüğü demokrasinin işleyişi için hayati önemdedir (Anayasa Mahkemesi (AYM); Bekir Coşkun, B. No: 2014/12151, 04.06.2015; Mehmet Ali Aydın, B. No: 2013/9343, 4/6/2015).

İfade özgürlüğü; aynı zamanda demokratik toplumun temelini oluşturan, toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel unsurlardan olup bu özgürlük, sadece toplum tarafından kabul gören, zararsız veya ilgisiz kabul edilen bilgi ve fikirler için değil; incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerlidir. İfade özgürlüğü; yokluğu hâlinde demokratik bir toplumdan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir (Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM); Von Hannover/Almanya, B. No: 40660/08).

Ancak belirtmek gerekir ki ifade özgürlüğü sınırsız değildir. En geniş hâlde dahi ifade özgürlüğünün, kişilerin itibarına zarar verecek boyuta ulaşmaması gerekir. Bu gereklilik, temel hak ve hürriyetlerin; kişinin topluma, ailesine ve diğer kişilere karşı ödev ve sorumluluklarını da ihtiva ettiğini belirten Anayasa'nın 12 nci maddesinin ikinci fıkrasından doğan bir zorunluluktur (AYM; Fatih Taş, B. No: 2013/1461, 12.11.2014). Bu itibarla, Anayasa'nın 26 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre ifade özgürlüğünün sınırlandırılma nedenlerinden biri de başkalarının şöhret ve itibarının korunmasıdır. Davalının söylediği sözlerin, ifade özgürlüğünün sınırlarını aştığını tespit ederken mahkemece ortaya konulan gerekçenin, bu özgürlüğü sınırlamak için yeterli ve ilgili olmasının yanında, ifade özgürlüğüne getirilecek sınırlamanın, demokratik bir toplumda zorlayıcı bir toplumsal ihtiyacın karşılanması amacına yönelik, ölçülü, orantılı ve istisnai nitelikte olması gerekir. Buna göre, ifade özgürlüğüne yapılan bir müdahale, zorunlu bir toplumsal ihtiyacı karşılamıyorsa ya da zorunlu bir toplumsal ihtiyacı karşılamakla birlikte orantılı değilse, demokratik toplum düzeninin gereklerine uygun bir müdahale olarak değerlendirilemez.

Dosya kapsamından, dava konusu haberde davacı hakkında sarf edilen söz ve ifadeler bir bütün halinde incelendiğinde ifade özgürlüğü ve eleştiri sınırları içerisinde değerlendirilemeyeceği, haberde davacının geçirdiği iddia edilen idari soruşturmaya ait bilgiler, eşinin mesleği ve görev yeri, almış olduğu istirahat raporlarına dair bilgilere yer verilmek suretiyle ölçülülük ilkesine aykırı hareket edildiği, özle biçim arasındaki dengenin bozulduğu, hukuka aykırı yolla elde edildiği bilinen fotoğrafının yayınlandığı; davacının kişilik haklarına saldırı olduğu kabul edilerek manevi tazminata hükmedilmesi yerinde olmakla beraber; olay tarihi, tarafların konumu, saldırının ağırlığı dikkate alındığında davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı azdır. Davacı yararına daha üst düzeyde bir miktar manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

3. Bozma ilamının kapsam ve şekline göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

1. Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3. Yukarıda (3) numaralı bentte açıklanan sebeplerle bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya ve davalıya iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5181, Karar No: 2014/11374, Tarih: 26.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/5181 E.  ,  2014/11374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Haymana Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2013/243-2013/239

Davacı dava dilekçesinde, 10.05.1940 olan doğum tarihinin yılının 1946 olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece 10.05.1940 olan doğum günlü S.. Ç.. ile 10.05.1946 doğumlu S.. Ç..'ın aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm davalı nüfus müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, dava dilekçesinde, 10.05.1940 olan doğum tarihinin 10.05.1946 olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece, 10.05.1940 doğumlu, Ankara İli, H. İlçesi Ş. Köyü, Cilt No:. Hane No:. BSN:0065 te nüfusa kayıtlı S.. Ç.. ile aynı yerde nüfusa kayıtlı 10.05.1946 doğumlu S.. Ç..'ın aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile nüfus kaydının incelenmesinden, H. İlçesi, Ş.Köyü Cilt No:.Hane No:.BSN:65 te 10.05.1940 doğumlu S.. Ç..'ın kayıtlı olduğu, aynı kayıtta 10.05.1946 doğumlu S.. Ç..'ın bulunmadığı anlaşılmıştır. Hakim, karar verirken çelişki yaratmamak ya da hayatın olağan akışına ters düşecek durumlara yol açmamaya özen göstermek durumundadır. Nüfus kaydında aynı hanede aynı BSN numarasında iki ayrı doğum tarihli kişi bulunamayacağı hususu dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tespite hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/172, Karar No: 2013/3396, Tarih: 05.03.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/172 E.  ,  2013/3396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İhtiyati tedbir kararı gereğince haczedilen malların sanıklara muhafaza edilmek üzere resmen teslim edilip edilmediğinin ve bu bağlamda suç unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin tesbiti bakımından ilgili icra dosyasının aslı veya onaylı örneği getirtilip dosya içine alınarak incelendikten ve teslim edildiğinin anlaşılması halinde sanıkların kendilerine yediemin olarak teslim edilen mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadıkları, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmaları nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadıkları araştırılıp belirlendikten sonra tasarruf etmeleri halinde mahkumiyetlerine, muhafaza ettiklerinin tespiti halinde ise beraatlerine karar verilmesi gerekirken eksik soruşturma ve yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/793, Karar No: 2015/7226, Tarih: 14.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/793 E.  ,  2015/7226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Marmaris Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2014

NUMARASI : 2013/13-2014/106

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Muğla İli .. ilçesi; .. Beldesinde bulunan davaya konu .. Adası (5645 m2) 6831 sayılı Kanunun 4999 sayılı Kanunla değişik 7. maddesi gereğince yapılan uygulama sonucunda orman olarak sınırlandırılarak 19.03.2013 tarihinde ilân edilmiştir.

Davacı Hazine vekili taşınmazın orman olmadığı, taşlık, kayalık ve makilik vasfında olduğu iddiasıyla orman tespitinin iptali ve Hazine adına tapuya tescili istemi ile dava açmıştır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yörede orman tahdidi 1966 yılında 6831 sayılı Kanun gereği yapılarak 1969 yılında kesinleşmiş, 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanunla değişik 2. madde uygulaması 1982 yılında kesinleşmiş, 1991 yılında ise 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B uygulaması yapılarak 1992 yılında kesinleşmiş, davaya konu .. Adası ise bu çalışmalarda orman kadastrosuna konu edilmemiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın % 60 eğimde makilik niteliğinde olduğu belirlenerek yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, Hazinenin temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 14/09/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14383, Karar No: 2011/16062, Tarih: 29.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/14383 E.  ,  2011/16062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.04.2009 tarih ve 2006/215 - 2009/92 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili ile davalı Merkez Gazete Dergi Basım ve Yay.San. ve Tic.A.Ş. vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 29.11.2011 gününde davalılardan Merkez Gazete Dergi Basım ve Yay.San. ve Tic.A.Ş. avukatı Nilüfer Kaygılı gelip, davacı ve diğer davalılar avukatı tebligata rağmen duruşmaya katılmadıklarından, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan davalılardan Merkez Gazete Dergi Basım ve Yay.San. ve Tic.A.Ş. avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, uzman bir eğitimci ve dershane yöneticisi olan müvekkilinin 500 sayfalık ‘MATEMATİK ÖĞRETMENİ’ ve 445 sayfalık ‘GEOMETRİ ÖĞRETMENİ’ adlı üniversiteye hazırlık amaçlı eserlerinin izniyle o dönem ağırlıklı ortağı olan davalı ... Eğitim Hizm. A.Ş’nin kitapları arasında basıldığını, daha sonra şirketten ayrıldığını, kitapların izinsiz basılmaması hususunun ihtar edildiğini, buna rağmen davalıların mutabakatları ile ‘MATEMATİK ÖĞRETMENİ’ isimli kitabı iki ayrı cilt, diğer kitabı tek cilt halinde izinsiz şekilde ve müvekkili adı belirtilmeden bastıklarını, Ekim 2003-Ocak ve Şubat 2004 döneminde her bir cilt asgari 100.000 adet olarak toplam 300.000 adet davalı gazete bayileri vasıtasıyla dağıtıldığını, ayrıca davalı ... Eğitim Hizm. A.Ş’nin her bir cilt kitaptan 2000 adet olmak üzere kendi öğrencileri için bastırdığını, mali ve manevi haklarının ihlal edildiğini, maddi tazminatın FSEK'nun 68. maddesine dayandırıldığını ileri sürerek, 150.000.000.000.-TL maddi ve 5.000.000.000.-TL manevi tazminatın eylem tarihinden itibaren avans faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Merkez Gazete Dergi Basım ve Yay.San. ve Tic.A.Ş. vekili, müvekkiline husumet düşmeyeceğini, anılan kitapların hiçbir şekilde müvekkilince basılmadığını, davacının bir hakkının bulunmadığını, başkasına devir hakkı dahil tüm haklarını diğer davalı şirkete devir ettiğini, tazminat istemlerinin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.