muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17244, Karar No: 2015/12313, Tarih: 19.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17244 E.  ,  2015/12313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 7. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2013/198-2014/257

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/06/2014 tarih ve 2013/198-2014/257 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 17/11/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. P.. Y.. ile davalı vekili Av. Z.. K.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı şirkete 04.05.2010 tarihinde E... Enerji Elektrik Üretim Limited Şirketinden sahibi olduğu toplam 228 adet hissesini 1.045.000 ABD Dolar bedel karşılığında devir ve temlik ettiğini, hisse devir sözleşmesine istinaden müvekkili şirketin yasal yükümlülüğü gereğince 04.05.2010 tarihli olarak şirket adına fatura düzenlediğini, toplam satış bedelinin 1.553.079 TL olarak hesaplandığını, söz konusu 228 adet hissenin yarısı olan 114 hissenin müvekkili şirket tarafından iktisap tarihinden itibaren 2 yıl geçtikten sonra satıldığından satış bedelinin yarısı olan 776.539.50 TL'ye 3065 sayılı KDV Kanunu'nun 17/4.maddesindeki KDV istisnasının uygulandığını, ancak geri kalan 114 hisseye ilişkin satış bedeli olan 776.539,50 TL için herhangi bir KDV muafiyetinin söz konusu olmaması nedeniyle bu rakama % 18 KDV oranı uygulanarak 139.777.11 TL KDV tutarının faturaya yansıtılıp, davalı tarafa gönderildiğini, davalının faturaya itiraz edip iade ettiğini, bunun üzerine davalı şirket tarafından haksız şekilde itiraz ve iade edilen fatura tutarından tahsil edilemeyen 139.777.11 TL'lik KDV tutarı için icra takibi başlatıldığını, icra takibine davalı şirket tarafından haksız ve kötüniyetli olarak itiraz edildiğini, tarafların hisse devir sözleşmesinde gerçek hisse devir bedeli olarak mutabık kaldığı miktarın içerisinde KDV'nin yer aldığından bahsedilemeyeceğini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin devir bedelini devir anında bloke çek olarak davacı şirket yetkili temsilcisine teslim etmek suretiyle ödediğini, devir sözleşmesinde toplam olarak belirlenen KDV dahil bedel olmasına rağmen davacı tarafça düzenlenerek gönderilen faturanın sözleşmeye aykırı şekilde KDV dahil olarak tahakkuk ettirildiğini, davacının bedeli alırken bedele KDV nin dahil olmadığı yönünde bir ihtirazı kayıt koymadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin devir bedelini devir anında bloke çek olarak davacı şirket yetkili temsilcisine teslim etmek suretiyle ödediğini, devir sözleşmesinde toplam olarak belirlenen KDV dahil bedel olmasına rağmen davacı tarafça düzenlenerek gönderilen faturanın sözleşmeye aykırı şekilde KDV dahil olarak tahakkuk ettirildiğini, davacının bedeli alırken bedele KDV nin dahil olmadığı yönünde bir ihtirazı kayıt koymadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında gerçekleştirilen limited şirket hisse devir sözleşmesinde bedele KDV nin dahil olup olmadığının belirtilmediği, yine taraflar arasında düzenlenen beyan ve tekeffüller başlıklı belgede de KDV den hiç bahsedilmediği, KDV nin satıcı üzerinde kalacağına dair bir ibarenin yer almadığı, KDV Kanununun 8.maddesine göre, bu verginin mükellefi satıcı ise de, anılan vergi dolaylı bir vergi türü olup verginin kanuni yüklenicisi yada diğer deyimle taşıyıcısı mal veya hizmetin alıcısı olması, aynı yasanın 20. maddesinde de vergi matrahının "bedel" olduğunun açıkça belirtilmiş olması, 25/6 maddede ise KDV nin matraha (bedele) dahil olmadığına dair saptama sonucunda devir bedeli içinde KDV nin olduğundan söz edilemeyeceği, aksinin ispatı davalıya ait olmasına rağmen davalının yemin teklifinde bulunmadığı ve diğer delillerle aksini ispat edemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 7.161,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 19/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12966, Karar No: 2025/6060, Tarih: 22.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/12966 E.  ,  2025/6060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/963 Esas, 2023/944 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 17. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/191 Esas, 2022/78 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin asıl ve birleştirilen davalarda, yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleştirilen davaların EGO Genel Müdürlüğü yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idareler ... ve EGO Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle asıl davanın davalı ... yönünden kabulüne, birleştirilen 2020/298 Esas sayılı dosyada EGO Genel Müdürlüğüne açılan davanın reddine, birleştirilen 2021/166 Esas sayılı dosyada davalı ... yönünden davanın kabulüne, davalı EGO Genel Müdürlüğü yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı ... vekili temyiz edilmesi üzerine, Dairece bir kısım davacılar yönünden miktar itibarıyla temyiz dilekçesinin reddine karar verilerek, nispi harcın hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararı düzeltilerek onanmış ve hüküm 14.11.2023 tarihinde kesinleşmiştir.

Davalı ... vekili 08.03.2024 havale tarihli tavzih dilekçesinde, koordinat hataları nedeniyle hükmün infaz edilemediğini, krokide köşe nokta numaraları okunaklı olmadığından kroki ve koordinatların okunaklı bir şekilde yenilenmesi doğrultusunda tavzih talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince 25.10.2024 tarihli ek karar ile yeniden alınan fen bilirkişisi raporu doğrultusunda tavzih isteminin kabulüne karar verilerek, hükmün tescil ve terkine ilişkin kısımları düzeltilmiştir.

Ek karar davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosya kapsamından dava konusu taşınmazın yeniden alınan fen bilirkişisi raporunda (D) harfli kısmın 144,51 m² olarak hesaplanmış olmasına rağmen, Bölge Adliye Mahkemesince sehven 147,18 m² olarak hüküm fıkrasında yazılmış olması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı ... vekilinin ek karara ilişkin temyiz talebinin kabulüne,

2. Mahkemece verilen 25.10.2024 tarihli ek kararın dördüncü paragrafında yer alan “ 147,18” sayısının çıkartılması, yerine “144,51” sayısının yazılması suretiyle ek kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı ... vekilinin ek karara ilişkin temyiz talebinin kabulüne,

2. Mahkemece verilen 25.10.2024 tarihli ek kararın dördüncü paragrafında yer alan “ 147,18” sayısının çıkartılması, yerine “144,51” sayısının yazılması suretiyle ek kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalı idareden peşin alınan temyiz harcı ile fazla alınan 2.107,80 TL temyize başvurma harcının istek halinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2023/4354, Karar No: 2025/11352, Tarih: 15.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/4354 E.  ,  2025/11352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/154 E., 2021/1628 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/183 E., 2020/168 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddesi delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

1- Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre;

A- ... cezadan TCK'nın 220/7. maddesi gereğince indirim tatbik edilirken tatbik edilen maddenin cümlesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

B- Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden ... ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden, Bölge Adliye Mahkemesinin ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında, suç tarihinin "05.03.2015" yerine “31.10.2019 ve 09.02.2015” olarak gösterilmesi,

C- Sübutu kabul edilen silahlı terör örgütüne yapılan yardımın derecesi ve niteliği göz önünde bulundurularak; sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü açısından; dosyada mevcut delillere göre, mahkeme kabulünde isabetsizlik olmayıp, yardımın niteliğine göre TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasının 2. cümlesinde yer alan düzenleme uyarınca hukuka, vicdana, dosya kapsamına uygun ve gösterilen indirim miktarı ile orantılı üst sınırdan indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yasal gerekçe de gösterilmeksizin yazılı şekilde uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4608, Karar No: 2022/1727, Tarih: 06.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/4608 E.  ,  2022/1727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : CMK’nın 223/2-a maddesi uyarınca verilen beraat kararı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre; olay tarihinde Halkların Demokrasi Partisi ve Demokratik Bölgeler Partisi Tatvan İlçe Teşkilatları organizesinde 09.01.2013 tarihinde Fransa'nın Paris şehrinde öldürülen... isimli PKK/KCK silahlı terör örgütü mensuplarını anmak amacı ile Tatvan ilçe merkezinde düzenlenen terör örgütünün protestosuna dönüşen kanun dışı yürüyüş ve basın açıklamasına katılan sanığın, terör örgütünün cebir şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösteren veya öven ya da teşvik eden “şehit namırın, jin jiyan azadi, ...ölümsüzdür, katil devlet hesap verecek, dişe diş kana kan intikam, biji serok apo, PKK halktır halk burada” şeklinde sloganlar atan grupla bütünleşip, öldürülen terör örgütü mensubu şahısların fotoğraflarının bulunduğu pankartı taşıdığı olayda, sanığın eyleminin terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek nitelikte olduğu ve atılı suçu oluşturacağı ve 3713 sayılı Kanunun 7/2-b-1 maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek mahkumiyeti yerine beraatine hükmolunması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7936, Karar No: 2013/11656, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/7936 E.  ,  2013/11656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Burdur Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.04.2013 gün ve 2012/192 Esas, 2013/125 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Dairesinin 11.02.2013 tarihli raporunda sanığın suça karşı cezai sorumluluğunun azalmış olduğu, Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 17.07.2012 tarihli raporunda ise sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun belirtilmesi karşısında, anılan raporlar arasındaki çelişki giderilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun tayini yerine eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Uygulamaya göre de;

Sanık hakkında TCK.nın 109/2, 109/3-f, 109/5 ve 43/1. maddelerine göre verilen 7 yıl 6 ay hapis cezasında, aynı Kanunun 62/1. maddesi uyarınca indirim yapılırken 6 yıl 3 ay yerine, 5 yıl 15 ay olarak belirlenerek eksik cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/337, Karar No: 2022/113, Tarih: 22.02.2022

**Ceza Genel Kurulu         2021/337 E.  ,  2022/113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 19. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 503-23

Sanık ... hakkında ormandan ağaç kesme suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, sanığın eylemini münferiden ağaç kesme amacıyla gerçekleştirmeyip tarla açmak için gerçekleştirdiği kabul edilerek ormandan ağaç kesme suçundan karar verilmesine yer olmadığına ilişkin Nazilli 5. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 21.05.2015 tarihli ve 322-431 sayılı hükmün, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesince 10.07.2019 tarih ve 1081-10798 sayı ile;

"08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'da yapılan değişiklikle 6831 sayılı Kanun'un 93. maddesinde tarla açmak suretiyle işgal ve faydalanma suçu ile 91. maddesindeki ağaç kesme suçlarının iki ayrı suç teşkil ettiği, tarla açma suçu için ağaç kesme eyleminde, hem ağaç kesme eylemi hem de işgal ve faydalanma eylemi oluşacağı ve iki ayrı suç oluşturduğunun kabulü karşısında, sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91. maddesine göre mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, ağaç kesme eyleminin tarla açma amacı ile yapıldığı ve münferiden ağaç kesme amacıyla yapılmadığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 14.01.2020 tarih ve 503-23 sayı ile;

"Sanığın iddia edilen ağaç kesme şeklindeki eylemi suç tutanağı, keşif notları ve dosyada mevcut bilirkişi raporundan hareketle münferiden ağaç kesme amacıyla olmayıp tarla açmak şeklinde olduğu anlaşılmakla sanığın bu eylemi işgal faydalanma eylemi yönünden hakkında hüküm kurulurken temel cezanın takdirinde ve artırım maddesi olarak 6831 sayılı Kanun madde 93/2 kapsamında değerlendirilmesi gerektiği" şeklindeki gerekçe ile bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanık hakkında ormandan ağaç kesme suçundan karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Bu hükmün de katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.09.2020 tarihli ve 56731 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle dosya, 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesince 22.06.2021 tarih ve 4683-6975 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında işgal ve faydalanma suçundan verilen mahkûmiyet hükmü Özel Dairece düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme sanık hakkında ormandan ağaç kesme suçundan verilen karar verilmesine yer olmadığına dair karar ile sınırlı olarak yapılmıştır.