muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/13110, Karar No: 2021/11212, Tarih: 29.03.2021

AİHM, birçok içtihadında Sözleşme’nin 10. maddesinin sadece ifade edilen düşünce veya bilginin esasını değil, aynı zamanda bunların aktarılma biçimlerini de güvence altına aldığını belirtmiştir. Bu anlamda, AİHM içtihatlarında, basın, toplumun sözcülerinden biri olarak kabul edilmekte ve herkesin kamuoyunu ilgilendiren bilgileri edinme hakkı bulunduğu düşüncesiyle, kamuoyunu ilgilendiren konulara dair bilgi ve fikirleri vermeyi sağlayan basın özgürlüğüne ayrı bir önem atfedilmektedir. AİHM’e göre, öncelikle ifadelerin bir olgu isnadı mı yoksa değer yargısı mı olduğu belirlenmelidir. Zira olgu isnadı kanıtlanabilir bir husus iken, bir değer yargısının kanıtlanmasının istenmesi dahi ifade özgürlüğüne müdahale sayılabilecektir. Yargılamaya konu olan ifadeler eğer bir değer yargısı içermekte ve somut bir olgu isnadından bahsedilemeyecekse, değer yargılarını destekleyecek 'yeterli bir altyapının' mevcut olup olmadığı AİHM tarafından göz önünde bulundurulmaktadır. Zira değer yargılarının dahi belli düzeyde olgusal temel içermesi gerektiği kabul edilmektedir. Öte yandan, hiçbir veriye dayanmayan ve hiçbir altyapısı bulunmayan bir değer yargısı AİHM tarafından da ifade özgürülğü sınırları içerisinde kabul görmemektedir.

Sonuç olarak, gerçek dışı olgulara dayalı iddia olarak nitelenen açıklamalar bakımından AİHM, başvurucuların bu tür ifadelerin ortaya konulmasından ve yayınlanmasından sorumlu olup olmadıklarını ve bu tür bilgilerle diğer kişileri aldatmayı amaçlayıp amaçlamadıklarını dikkate almaktadır.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Dabrowski /Polonya davasında, bir gazeteci yerel bir siyasetçi ile ilgili devam etmekte olan ceza yargılamasına dair yazdığı yazıların gazetede yayınlanmasının ardından hakaret suçundan mahkûm olmuştur. Başvuran, hakaret ettiği iddia edilen belediye başkanının, hırsızlık suçundan cezaalmasının ardından 'soyguncu belediye başkanı' olarak tanımlamıştır. AİHM, bu başvuruda, 10. maddenin ihlal edildiğine karar verirken, gazetecinin bir dereceye kadar abartma hakkına sahip olmasına ve belediye başkanının kamuya mal olmuş bir kişi olarak, bazıları olgusal temelden yoksun olmayan değer yargısı olarak değerlendirilebilecek eleştirilere karşı, daha fazla hoşgörü göstermek zorunda olmasına özel bir ağırlık vermiştir (Dabrowski /Polonya ,18235/02, 19/12/2006)

Lingens/Avusturya davasına konu olan olayda ise, Avusturya’da 1975 yılında yapılan seçimlerden sonra, bir gazeteci olan başvuran Lingens, geçmişinde Nazi faaliyetleri bulunan bir siyasetçi ile koalisyon kuracağını açıklayan Federal Şansölye Bruno Kereiski’yi eleştiren yazılarında, “ahlaksızca”, “yüz kızartıcı”, “en adi türden fırsatçılık” ifadelerine yer vermiştir. Başvuranın para cezasına mahkum olduğu bu davada AİHM, politikacıların kendilerine yöneltilen ağır eleştirilere tahammül etmek durumunda olduğunu vurgulamış ve ifade özgürlüğünün ihlal edildiği sonucuna varmıştır. AİHM, içtihatlarını tekrar ederek, siyasetçilerin eleştirilere özel kişilerden daha fazla hoşgörü göstermesi gerektiği ilkesine dayanmış ve mahkûmiyetin ifade özgürlüğüne orantısız bir müdahale oluşturduğuna hükmetmiştir. Hararetli siyasi tartışmaların yaşandığı bir arka plan ışığında, başvurucunun açıklamaları, saldırgan olmakla birlikte hakaret niteliğinde görülmemiştir (Lingens/Avusturya, 9815/82, 08/07/1986)

Eon/Fransa davasında AİHM, bir siyasî eylemcinin, 2008 yılında Fransa Cumhurbaşkanı‘nın ziyareti sırasında, Cumhurbaşkanı korteji geçmek üzereyken, üzerinde “Defol git, salak herif” yazılı bir pankart açarak Fransa Cumhurbaşkanı’na hakaret etmekten hüküm giymesini incelemiştir. AİHM, bu içtihadında yerginin, pek çok kez, özünde var olan abartma ve saptırma vasıfları yoluyla, doğal olarak kışkırtmayı ve galeyana getirmeyi amaçlayan bir sanatsal ifade ve toplumsal eleştiri biçimi olduğunu belirttikten sonra, ceza verilmesinin, güncel konular hakkında yergi niteliğinde ortaya konulan ifade biçimleri üzerinde bir soğutma etkisi yapmasının mümkün olduğu ifade edilmiştir. Bu tür ifade biçimlerinin kendisi, kamu menfaatini ilgilendiren sorunların serbestçe tartışılmasında oldukça önemli bir rol oynayabilmektedir ki; serbest tartışma olmadan demokratik toplum mümkün olamaz (Eon / Fransa, 26118/10, 14/03/2013)

Somut olaya gelince; sanığın youtube sitesinde yayınlanan sözlerinin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibari ile oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraatı yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11127, Karar No: 2024/3217, Tarih: 25.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/11127 E.  ,  2024/3217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/229 E., 2022/593 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararının kaldırılarak sanığın beraatine ve dava konusu eşyaların mülkiyetinin kamuya geçirilmesine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği, kaçak olduğu belli olan sigarayı satışa arz eden sanığın cezalandırılması ve eşyanın müsadere edilmesi gerektiğine, beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suç tarihinde kolluk kuvvetlerinin devriye görevi sırasında No:8 sayılı yerde nargile ve tütün satış yeri olarak faaliyet gösteren "Erzurumlu Kardeşler Büfe" isimli iş yerinde kıyılmış tütün ve doldurulmuş makaron satışı yapıldığına dair alınan duyumlar üzerine, sanık adına kayıtlı iş yerine intikal edildiği, iş yerinin girişe göre sol tarafında poşetler içerisinde satışa hazır

halde kıyılmış tütünler ile masa üzerinde ve iş yerinin değişik yerlerinde satışa hazır halde jelatin içerisine doldurulmuş makaronlar ve iş yerinin girişe göre sol tarafında beyaz büyük bir çuvalın görüldüğü, çuval içerisinde ne olduğu sorulduğunda, kıyılmış tütün olduğunun beyan edildiği, kıyılmış tütünler ile doldurulmuş makaronların rızaen teslim edildiği, toplam 178 paket doldurulmuş makaron ile 81,4 kg kıyılmış tütün ele geçirildiği, iş yeri sahibi olan sanığın, iş yerinde bulunan kıyılmış tütünler ile doldurulmuş makaronların kendisine ait olduğunu ve rızasıyla teslim ettiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamında bulunan bilirkişi raporunda, makaronların kıyılmış tütün doldurulmak suretiyle içime hazır sigara haline getirildikleri, açık tütünlerin içime hazır vaziyette kıyılmış tütün ürünü oldukları, TAPDK ve GİB logolarını içerir bandrollerin bulunmadığı, menşei tespitlerinin yapılamadığı bildirilmiştir.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi tarafından sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanığın beraatine karar verilmiştir.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi tarafından sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanığın beraatine karar verilmiştir.

Olay tutanağı, dosya kapsamı ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesine göre, yerli tütün ile doldurulmuş yerli makaronun, eylem tarihi itibarıyla suç oluşturmadığı ve idari yaptırım gerektiren kabahatlerden olduğu, ele geçen eşyaların yabancı menşeli olduğu konusunda bilgi ve belgenin dosyada yer almadığı anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Gümrük İdaresi vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1116, Karar No: 2013/14051, Tarih: 08.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/1116 E.  ,  2013/14051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Suç tarihi itibariyle kesinleşmiş mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının CMK.nun 231/5. maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmeyeceği dikkate alındığında sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususu yasal gerekçe ile tartışılıp uygulanmaması yönünde bir kanaate ulaşıldığı takdirde ise, cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin diğer konularda hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve ''yeniden bu denli suç işlemeyeceği hususunda mahkememizce kanaat oluştuğu'' belirtilerek cezası ertelenen sanık hakkında hükümde çelişki oluşturacak şekilde ''yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat gelmediğinden'' şeklindeki gerekçeyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

2- TCK.nın 53/4. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK.nun 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 08.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8383, Karar No: 2023/1301, Tarih: 04.05.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8383 E.  ,  2023/1301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1065 E., 2022/1171 K.

DAVA TARİHİ : 26.11.2018

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/135 E., 2022/77 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar; murisleri ...ve ...'ın biçerdöverle tarlada çalıştıkları sırada yüksek gerilim hattı tellerinin normalden aşağı sarkması neticesinde elektrik akımına kapılarak vefat ettiklerini, yüksek gerilim hattının olması gereken yükseklikte bulunmadığını, davalının gerekli bakım ve onarımı yapmaması nedeniyle olaydan sorumlu olduğunu, murislerinin desteğinden yoksun kaldıklarını, acı ve üzüntü duyduklarını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, her bir davacı için şimdilik 1.000 TL maddi tazminat ile davacılardan Hüsne için 150.000 TL, ... için 100.000 TL, Mehmet için 75.000 TL, Döne için 75.000 TL, Bilge için 50.000 TL, Çelebi için 50.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmişler, 24.03.2020 tarihli dilekçeleriyle; maddi tazminat taleplerini davacılardan Hüsne için 301.600,98 TL, ... için 11.909,17 TL, Mehmet için 144.339,52 TL ve Döndü için de 174.514,39 TL olmak üzere toplam 632.364,06 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı; dava konusu olayın davacıların murislerinin dikkatsizliği ve tedbirsizliklerinden meydana geldiğini, hat ve tesislerle ilgili tüm hatların bakımının gerçekleştirildiğini, kablo yüksekliklerinin yönetmeliğe uygun yapıldığını, kendilerine kusur atfedilemeyeceğini, talep edilen tazminat miktarlarının haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı; dava konusu olayın davacıların murislerinin dikkatsizliği ve tedbirsizliklerinden meydana geldiğini, hat ve tesislerle ilgili tüm hatların bakımının gerçekleştirildiğini, kablo yüksekliklerinin yönetmeliğe uygun yapıldığını, kendilerine kusur atfedilemeyeceğini, talep edilen tazminat miktarlarının haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ek rapor alındığı, bu kapsamda, davalı şirketin sorumluluğunda olan iletim hattının, yerden en az 6 metreden daha yüksek olması gerektiği halde 4,50 m, 4,50 m ve 4,80 metre yükseklikte olduğu, başka bir anlatımla güvenli yükseklikte olmadığı, davalı şirketin elektrik hatlarını herhangi bir güvenlik tedbiri almadan ve güvenlik mesafesini kasıt içermeksizin ihlal ettiği, davalı şirketin izinsiz tarladan elektirik hattı geçirmesinin tarla sahibinin tarlasını güvenli kullanmasını engellediği, bu sebeple % 98 oranında asli kusurlu olduğu, ölen ...'ın tehlikeli bir durum olduğu halde Hikmet'e yardım için biçerdöverin üzerine çıkması, kasıt içermeksizin elektrik tellerine temas etmesi nedeniyle % 2 oranında tali kusurlu olduğu, ölen ...'in ise kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile davacılardan Hüsne için 301.600,98 TL maddi ve 60.000 TL manevi, ... için 11.909,17 TL maddi ve 40.000 TL manevi, Mehmet için 144.339,52 TL maddi ve 40.000 TL manevi, Döndü için 174.514,39 TL maddi ve 40.000 TL manevi, Bilge için 20.000 TL, Çelebi için 20.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalı tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; kusur raporuna itirazlarının dikkate alınmadığını, jandarma ölçümlerinin gerçeği yansıtmadığını, yeniden ölçüm yapılması taleplerine rağmen keşif sırasında ölçüm yapılmadığını, tellerin yüksekliğinin mevzuata uygun olduğunu, olaydan bir gün sonra şirket ekipleri tarafından yapılan ölçümde tellerin yüksekliklerinin 6,60-6,65 ve 6,80 m olarak belirlendiğini, biçerdöverin yüksekliğinin 4,06 m olduğunu, biçerdöverin üzerine çıkılarak çalışma yapılmasının olayı kaçınılmaz kıldığını, raporda bu hususta değerlendirme yapılmadığını, kaza anındaki genleşmeye bağlı olarak akımın boşalması nedeniyle yüksekliklerin düştüğünü, tam kusurlu atfedilemeyeceklerini, şirketin ihale eden konumunda olduğunu, bakım ve onarım yapan firma hakkında kusur değerlendirilmesi yapılmadığını, yeniden rapor alınarak değerlendirme yapılmasını, benzer nitelikteki dosyada; davacıya % 80, müvekkil şirkete % 10, asıl işi yapan firmaya % 10 kusur verildiğini ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; emsal olduğu savunulan dosya kapsamındaki olayın cereyan tarzı ile işbu dosya kapsamındaki olayın cereyan tarzının ve tarafların neticenin meydana gelmesine etki eden davranışlarının birbirinden tamamen farklı olduğu, dosyadaki belgelere, duruşma sürecini yansıtan tutanaklara, celp edilen dosya kapsamına ve alınan bilirkişi raporları ve gerekçe içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesi kararında davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacıların murislerinin elektrik akımına kapılarak vefat etmeleri nedeniyle destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun ‘’Tehlike sorumluluğu ve denkleştirme‘’ kenar başlıklı 71 inci maddesinin ilgili bölümü şöyledir:

"Önemli ölçüde tehlike arzeden bir işletmenin faaliyetinden zarar doğduğu takdirde, bu zarardan işletme sahibi ve varsa işleten müteselsilen sorumludur."

2. Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin ‘’İkinci’’ bölümünün ‘’Genel Hükümler’’ başlığı altındaki ‘’Kuvvetli akım tesislerinin güvenliği’’ alt başlığında yer alan 5 inci maddesi şöyledir:

"Kuvvetli akım tesisleri her türlü işletme durumunda, cana ve mala herhangi bir zarar vermeyecek ve tehlike oluşturmayacak bir biçimde yapılmalıdır.

Herhangi bir kimsenin dikkatsizlikle de olsa yaklaşabileceği uzaklıktaki kuvvetli akım tesislerinin gerilim altındaki bölümlerine (aktif bölümler) dokunulması olanaksız olmalıdır ve ilerideki bölümlerde belirtilen emniyet mesafeleri ile koruma önlemleri sağlanmalıdır.".

Aynı Yönetmeliğin ‘’bakım ve onarım’’ başlıklı 27 inci maddesi ise şöyledir:

"Tesislerin ve aygıtların teknik belgelerinde belirtilen aralıklarda bakım ve onarımları yapılmalıdır. Yapılan bakım ve onarımlar kalıcı bir şekilde kaydedilmelidir."

3. Değerlendirme

Aynı Yönetmeliğin ‘’bakım ve onarım’’ başlıklı 27 inci maddesi ise şöyledir:

"Tesislerin ve aygıtların teknik belgelerinde belirtilen aralıklarda bakım ve onarımları yapılmalıdır. Yapılan bakım ve onarımlar kalıcı bir şekilde kaydedilmelidir."

3. Değerlendirme

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında; hukuki ilişkinin ve bu ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa yukarıda yer verilen hukuk kurallarının doğru şekilde uygulandığı, dava konusu olay nedeniyle ortaya çıkan zarardan elektrik dağıtımı gerçekleştiren davalı ... şirketinin kusursuz sorumlu olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda jandarma ekipleri tarafından yapılan ölçümlerin esas alınmasında isabetsizlik bulunmadığı, işletmekte olduğu enerji nakil hatlarının bakım ve onarımını başka bir şirkete ihale etmiş olmasının davalı şirketin sorumluluğunu ortadan kaldırmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6756, Karar No: 2014/9121, Tarih: 19.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/6756 E.  ,  2014/9121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 13. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/07/2013

NUMARASI : 2013/181-2013/328

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, yol ücreti, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, 06.04.2008 tarihinde hiçbir gerekçe gösterilmeden müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yol ücreti, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ile bayram-genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili, davacı ile müvekkili arasında kurulmuş herhangi bir hizmet ilişkisi veya hizmet akdinin bulunmadığını, davacının, davalı idarenin işçisi olarak çalışmadığını, işverenin diğer davalı K. Temizlik şirketi olduğunu, bu davalı şirketin İETT Genel Müdürlüğünce yapılan temizlik hizmetleri alım ihalesini kazandığını, bu şekilde garajın temizlik hizmetlerini üstlendiğini, söz konusu işle ilgili olarak her türlü istihdam, kontrol ve çalışanların özlük hakları gibi konuların davalı şirketin sorumluluğunda olduğunu, dolayısıyla davalı kurumun ihale kurumu olduğunu, yeni ihaleyi kazanamayan davalı şirket ile aralarındaki hizmet ilişkisinin kendiliğinden sona erdiğini, davanın müvekkili yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kattenbeck Temizlik şirketi vekili, davalı İETT tarafından açılan ihale sonunda Sarıgazi Garajı'nda temizlik işini aldığını, ihalenin kapsama sürecinin 06/04/2008 tarihinde son bulduğunu, bu tarihin bitiminden sonra davalı İETT'nin temizlik işi için yeniden ihale yaptığını, ihaleyi yeni bir şirketin aldığını, davacı ve diğer çalışanların iş ilişkilerinin davalı işverenlikle kesildiğini ve işçilerin tüm hak ve alacaklarıyla birlikte ihaleyi yeni alan şirkete devredildiğini, davacının ihaleyi alan şirkette aynı işi kesintisiz olarak devam ettirdiğini, işyeri devrinden dolayı devreden şirket ile devralan şirketin sorumluluğunun bulunduğunu, devreden şirket olarak devir tarihinden itibaren 2 yıllık süreyle sorumluğunun olduğunu, en son sözleşmenin yenilenmesinden önce davacı ve diğer işçilerin tüm hak ve alacaklarının kendilerine ödendiğinin noter vasıtasıyla tespit edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: