muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/24628, Karar No: 2013/23601, Tarih: 27.12.2013

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacı-karşı davalı şirketin Tedaş Hatay İl Müdürlüğünün özel güvenlik işini 17.12.2008-14.3.2011 tarihleri arasında yürüttüğü, 14.3.2011 tarihinde yapılan yeni ihaleyi dava dışı Yay Özel Güvenlik Şirketinin aldığı, davalı ve arkadaşı olan bir kısım işçilerin ihalenin bitim tarihi olan 14.3.2011 gününde yeni şirket nezdinde özel güvenlik elemanı olarak, çalışmaya hiç ara vermeksizin devam ettikleri, iş akdinin feshine yönelik bir iradenin ortada bulunmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Daha sonra 28.3.2011 tarihinde davacı-karşı davalının çektiği ihtarın bu tarihte davalının davacının işçisi olmaması nedeniyle iş akdinin feshi konusunda sonuca etkili olmadığı anlaşılmakla, davanın işyerinin devri kuralları çerçevesinde incelenmesi gerekmektedir. Davacı- karşı davalı şirketin ihbar tazminatı talebinin farklı gerekçeyle de olsa reddi isabetli olup dava tarihi itibariyle, davalı-karşı davacının halen ihaleyi alan yeni işveren nezdinde çalışmasının devam ediyor olması ve ortada bir fesih olgusunun bulunmaması nedeniyle, feshe bağlı haklar olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarının davacı- karşı davalıdan talep edilmesinin mümkün olmadığı hususunun gözden kaçırılarak bu talepler yönünden davalı- karşı davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmiş olması bozma nedenidir.

O halde davacı-karşı davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davacı-karşı davalıya iadesine 27.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1914, Karar No: 2017/3708, Tarih: 06.04.2017

**13. Ceza Dairesi         2017/1914 E.  ,  2017/3708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın mala zarar verme suçuna yönelik istinaf başvurusuna ilişkin olarak Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 2017/45 sırasına kayıtla duruşmalı inceleme yapılmasına karar verildiği anlaşılmakla, yalnızca hırsızlık suçuna yönelik yapılan incelemede:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;

Mükerrir olan sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından sanık lehine kazanılmış hak oluşturacağı gibi bu sebebe yönelik bir temyiz de bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

30.08.2016 tarihli olay yakalama ve muhafaza altına alma tutunağı ile takdiri kıymet ve teslim tutanağı içerikleri ve tüm dosya kapsamına göre, katılanın aracının çalınmasından sonra aynı gün 16.00 sıralarında ...Sanayi sitesinde düz kontak yapılmış plakası olmayan ... marka bir aracı üç şahsın satmaya çalıştığı duyumunun alınması üzerine yapılan araştırmada ...oto hurda isimli işyeri önünde plakasız ... marka araç içerisinde sanığın görülüp araç sorulduğunda, aracı ... mahallesinden çaldığını belirtip ruhsat ve keskiyi teslim etmesi üzerine aracın incelenmesinde çalıntı araç olduğunun tespit edildiği, sanığa aracın plakaları sorulduğunda, plakaları sökerek otogar yanında bulunan zeytinlik bahçesine attığını beyan ettiği ve sanığın tarifleri ile suça konu aracın plakalarının bulunarak katılana teslim edilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/53 esas ve 2015/129 karar sayılı kararında da açıklandığı üzere sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde kısmi iadeye ilişkin koşulların oluşmaması sebebiyle TCK'nın 168. maddesinin uygulanmamasına yönelik hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 06/04/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13347, Karar No: 2022/5210, Tarih: 01.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/13347 E.  ,  2022/5210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tespite İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yozgat İli Şefaatli İlçesi ... Köyünde 1992 yılından yapılan kadastro çalışmaları sırasında dava konusu 155 ada 1 ila 94 ve 105 ila 116 parsel numaraları alan 106 adet taşınmaz malik hanesi boş bırakılarak tesbiti yapılmıştır.

Davacı Hazine vekilince, 12.02.1960 tarih ve 2 numaralı tapu kaydına istinaden Hazine adına kayıtlı olduğunu ileri sürdüğü dava konusu taşınmazlar hakkında davalılara yönelik el atmanın önlenmesi talepli olarak Asliye Hukuk Mahkemesine açılan dava hakkında yapılan yargılama sırasında taşınmazlar üzerinde kadastro çalışması yapılıp haklarında tutanak tanzim edildiğinden görevsizlik kararı ile dosya Kadastro Mahkemesine gönderilmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabul kısmen reddine, bir kısım taşınmazların tesbit gibi, bir kısmının tarla/mera olarak Hazine adına, bir kısmının ise davalı gerçek kişiler adına tesciline karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davacı Hazine vekili ve bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusunu 106 adet taşınmaz oluşturmaktadır. Mahkemece; tarafların yüzüne karşı tefhim edilen kısa kararda sadece 63 taşınmaz hakkında karar verildiği anlaşılmakta olup, dava konusu geri kalan 43 taşınmaz hakkında kısa kararda hüküm kurulmadığı, gerekçeli kararın hüküm kısmında kısa kararda hüküm kurulmayan bu 43 taşınmaz hakkında da hüküm tesis edildiği anlaşılmaktadır. Bu haliyle, kısa kararla gerekçeli karar arasında aykırılık oluşturulmuştur. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki bu uyumsuzluk mahkemelere olan güveni sarsmaktadır. Gerekçeli karar tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz (HMK. md. 298/2). Kısa kararla gerekçeli kararın aykırı olması bozma nedenidir. Bozmadan sonra önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla hakim vicdani kanaatine göre karar verebilir (10.04.1992 tarihli ve 1991/7 Esas, 1992/4 sayılı İçtihadi Birleştirme Kararı). Bu itibarla, tarafların hak ve yükümlülüklerini tam olarak belirten ve infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde 6100 sayılı HMK'nin 297. maddeye uygun olarak bir karar vermek gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Diğer taraftan 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca Kadastro Hakimi, doğru, infazı kabil, infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak şekilde sicil oluşturmaya elverişli bir karar vermekle yükümlüdür. Somut olayda dava konusu 106 adet taşınmazın kadastro çalışmalarında eldeki dava nedeniyle malik sütunu boş bırakılarak tesbitleri yapılmıştır. Buna rağmen Mahkemece, bir kısım taşınmazlar hakkında yazılı şekilde "tesbit gibi tescile" karar verilmeside usul ve yasaya aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle başkaca hususlar incelenmeksizin hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın temyiz eden davalılara ayrı ayrı iadesine 01.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7812, Karar No: 2018/344, Tarih: 11.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/7812 E.  ,  2018/344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 27/11/2017 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına ilişkin Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 10/05/2016 tarihli ve 2015/806 esas, 2016/587 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 05/12/2017 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 31/12/2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının beş yıl süre ile ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine karar verildiği,

2- Denetimli serbestlik ve tedavi tedbirinin infazı aşamasında, şüphelinin yapılan uyarıya rağmen ikinci kez yükümlülüklerini ihlal ederek tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymamakta ısrar ettiği gerekçesi ile kamu davasının ertelenmesi kararının kaldırıldığı ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kamu davası açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda, Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 10/05/2016 tarihli ve 2015/806 esas, 2016/587 sayılı kararı ile “sanığa yapılacak tebligatların sanığın Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne bildirmiş olduğu adresine yapılması gerektiği halde, uyarı yazısının mernis adresine gönderilmesi usulüne uygun olmadığından, kanunun aramış olduğu ısrar şartının gerçekleşmediği” şeklindeki gerekçeye dayanılarak kovuşturma şartı bulunmadığından bahisle “karar verilmesine yer olmadığına” ve “karar kesinleştiğinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi işleminin devamına” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında geçerli tebligat işlemlerinin yapılmasını müteakip sanığın müracat etmesi halinde denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde ise yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şeklinde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 10/05/2016 tarihli ve 2015/806 esas, 2016/587 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır. " hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada, mahkemece yapılan delil değerlendirmesi sonucunda "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda, Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yasaya aykırı şekilde CMK’nın 223. maddesinde karar ve hüküm türleri arasında sayılmayan “karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu, bununla birlikte mahkemece “karar kesinleştiğinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi işleminin devamına” karar verilmiş olması karşısında, mahkemece verilen kararın esasen “durma kararı” niteliğinde olduğu ve bu şekildeki bir yasaya aykırılığın 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin kıyasen uygulanması ile Dairemizce düzeltilmesinin mümkün olduğu değerlendirilerek kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

D) Karar :

Açıklanan nedenlerle, kanun yararına bozma talebi yerinde görüldüğünden; karar verilmesine yer olmadığına ilişkin Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 10/05/2016 tarihli ve 2015/806 esas, 2016/587 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan “karar verilmesine yer olmadığına” ilişkin ibarenin ÇIKARILMASINA, yerine “kamu davasının durmasına” ibaresinin EKLENMESİNE, hükmün gereklerinin bu şekilde yerine getirilmesine, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 11.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17229, Karar No: 2019/6919, Tarih: 03.07.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/17229 E.  ,  2019/6919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

K A R A R

Dairemizin 12/04/2019 tarihli eksiklik talep yazısı ile; “Dava konusu 548 parselin (Yeni 781 ve 782 nolu parsellerin) tapu kaydı incelendiğinde; 01.05.1992 tarihli ve 20 yevmiye numarası üzerinden hükmen tescil edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda taşınmazın dayanağını teşkil eden kadastro mahkemesi dosyasının (hakim denetimi altında ve titizlikle) tapu kaydında ifade edilen tarih ve yevmiye numarasıda belirtilmek suretiyle ilgili Tapu Sicil Müdürlüklerinden veya bulunduğu yerlerden” temin edilip gönderilmesi Mahkemesine bildirilmiş, ancak makul süre içerisinde işlem yapılmamıştır.

Bu kez bizzat hakim denetiminde gerekli dikkat ve özenin gösterilerek yeni bir iade kararına mahal verilmeden; eksiklik talep yazısında belirtilen hususların ikmali sağlanarak dosya arasına alınması, ondan sonra temyiz incelenmesi için Dairemize gönderilmek üzere dosyanın Mahal Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3752, Karar No: 2015/6759, Tarih: 16.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/3752 E.  ,  2015/6759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beykoz 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2014

NUMARASI : 2013/420-2014/383

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.08.2013 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 16.06.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av. E.. Ü.. ile karşı taraftan davacı vekili Av. B... Ş... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan maddi tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, peyzaj mimarlığının her dalında hizmet veren müvekkil şirketinin yaklaşık 4,5 yıldır kiracı sıfatı ile kullanmakta olduğu 15 parsel sayılı taşınmazda fidanlığının bulunduğunu, kiracı olarak işlettiği bu fidanlığın 23.10.2012 tarihinde aşırı yağış ve su baskını neticesinde büyük oranda zarara uğradığını, davalıların maliki olduğu arsa ile müvekkilinin kiracı sıfatı ile bulunduğu arsanın birbirlerine komşu olduğunu, davalıların arsasına "inşaat atıkları döküm sahası" yaparak taşınmazlar arasında büyük bir kot farkı oluşturulduğunu, dere ağzının kapatıldığını, bu durumun 23.10.2012 tarihindeki aşırı yağışta yağmur sularının fidanlığın yanında bulunan dere yatağına dolmasına, dere yatağının taşarak fidanlığı su basmasına neden olduğunu, müvekkili şirketin 23.10.2012 tarihinden bu güne kadar fidanlığın tadilat, tamirat, eski hale getirme çalışmaları için harcanan toplam 350.318,37 TL'nin hasar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerine ait 220 ve 221 parsel sayılı taşınmazların içinde kadastro paftasına göre dere, doğal ark bulunmadığını, derenin arazi içinden değil yanından geçtiğini, bu parseller üzerinde Toprak Koruma Projesine göre yetkili kişilerin denetimi altında hukuka uygun olarak ıslah yapıldığını, tesviyenin temiz hafriyat toprağı ile yapıldığını, parselin inşaat atığı ve döküm yeri olarak kullanılmadığını, davacının 15 parsel sayılı taşınmazı kullanırken dereyi doldurarak derenin içerisine girdiğini bu nedenle taşkından etkilenmemesinin kaçınılmaz olduğunu, istenilen tazminat miktarının yasal dayanaktan yoksun bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, 350.318,37 TL tazminatın 23.10.2012 hasar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 350.318,37 TL tazminatın 23.10.2012 hasar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma ve incelemeler hüküm kurmaya yeterli değildir. Davalıların Toprak Koruma Kanunu ve ilgili mevzuata uygun olmayan şekilde yapılan hafriyat toprağı döküm işlemi sonucunda kot farkının oluşması ve dere yatağının ağzının kapatılması gerekçesiyle kusursuz sorumluluktan hareket edilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 52. maddesine göre "Zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hâkim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir" hükmü düzenlenmiştir.

Bu durumda mahkemece,

a)Öncelikle, davacı tarafın da dere yatağına dolgu yaparak zararın meydana gelmesine sebep olduğu savunulmuş, harita mühendisi bilirkişinin 24.02.2014 tarihli bilirkişi raporunda da 15 parsel sayılı taşınmaz tarafından kullanılan 1058 m2'lik kısmın dere yatağının doldurulması ile oluştuğu belirlenmiş olduğundan meydana gelen zararda davacı tarafın da kusurunun olup olmadığının belirlenmesi açısından jeoloji, hidroloji, inşaat mühendisliği alanında uzman bilirkişilerden oluşturulacak kuruldan ek rapor alınması gerekirse mahallinde yeniden keşif yapılmak suretiyle taşkına neden olan olayların, tarafların eylemlerinin ve kusurlarının kesin olarak belirlenmesi gerekmektedir.

b)Bilirkişi kurulundan tarafların kusur durumu ile ilgili rapor alındıktan sonra, hesap uzmanı, muhasebeci, peyzaj alanında uzman ziraat mühendisi gibi bilirkişilerden yeni bir kurul oluşturularak davacı şirketin ticari defterleri de incelenerek ayrıca tazminat hesabına esas alınan belge ve faturalardaki zararın ne ölçüde gerçekleştiği de araştırılmak suretiyle belirlenen zarardan kusur durumu ile ilgili yukarıda belirtilen şekilde yapılacak inceleme doğrultusunda ve davacıya sigorta tarafından yapılan ödemeler var ise bu ödemeler de mahsup edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 1.100,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.