muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/660, Karar No: 2025/112, Tarih: 20.01.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/660 E.  ,  2025/112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3365 E., 2023/3537 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/598 E., 2023/232 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının asıl ve birleştirilen davada davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının, temyiz yoluna başvurmayan davalı ...'ya tebliğ edilmediği belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 336/3 hükmü uyarınca, asıl ve birleştirilen davada davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334. ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; herhangi bir belge sunulmadığından ve davacı adına kayıtlı bağımsız bölümler bulunduğu tespit edildiğinden adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337. maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/2 hükmü uyarınca tebliğinden itibaren iki hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 2. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,Diğer yandan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, temyiz yoluna başvurmayan davalı ...'ya tebliği sağlanarak,dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Asıl ve birleştirilen davada davacı vekilinin adli yardım talebinin REDDİNE,

2. Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,20.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23640, Karar No: 2012/22259, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/23640 E.  ,  2012/22259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile (tarafların sıfatına bakılmaksızın) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3618, Karar No: 2022/6217, Tarih: 17.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/3618 E.  ,  2022/6217 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 4. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 17.05.2022 Salı günü tayin edilerek taraflara çağır kağıdı gönderilmiştir.

Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat... geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin serbest meslek erbabı-eczacı olduğunu, davalı ...'i 2001 yılından itibaren sigortalı olarak eczanesinde çalıştırdığını, davalıya güvenmesi nedeniyle eczanede hesapları ve bulunan mamulleri kontrol etmediğini, davalının sunduğu cari hesaplara güvendiğini, davalının müvekkili tarafından verilen ücretten başka gelirinin bulunmadığını, eczane gelirlerinden sürekli ve sistemli şekilde kazançları azaltma ve paraları uhdesine geçirme şeklinde elde ettiği gelirlerle mesken-daire satın aldığını, müvekkilinin zararının büyük miktarda olduğunu, gerçek ve tam zararın stoklardaki mal ve satılan malların muhasebeleştirilmesi ile ortaya çıkacağını, davalının haksız fiil vasfında olan ve suç oluşturan bu eylemi sonucu uğradığı zararın haksız fiil tarihlerinden itibaren yasal faizi ile tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili aleyhine güveni kötüye kullanma suretiyle açılan tazminat davasının haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olup davanın reddini talep ettiğini, davanın usul ve esastan reddinin gerektiğini, davacının uğradığı zarar ile müvekkilinin arasındaki illiyet bağını açıklaması gerektiğini, müvekkiline isnat ettiği suçlamaların soyut nitelikte olup somut bir zarardan bahsedilmediğini, davacı ile müvekkilinin 2001 yılında eczaneyi birlikte kurduklarını, müvekkilinin yaklaşık 13 senedir eczacı kalfası olarak çalıştığını, tüm bilgi ve belgelerin davacı tarafta olduğu hâlde iddia ettiği zararın neden ibaret olduğunu ispatlayamadığını, davacının yıllardır hesapları düzgün tutmaması nedeniyle uğradığını iddia ettiği zararın davalı ile bir ilgisinin olmadığını, davacının basiretli bir tacir ve meslek erbabı gibi işyeriyle ilgilenmediğini, bu şekilde hesapsızca harcamalar yaptığını, müvekkilinin ekonomik ve sosyal durumundaki değişikliklerin işbu davadaki zarar iddiasının dayanağı olarak gösterilmesinin mümkün olmadığını, davalının aldığı taşınmaz ile davacının uğradığını iddia ettiği zarar ve haksız fiil arasındaki hukuki bir bağ bulunmadığını, müvekkili ile davacı arasında çalışma koşulları yönünden anlaşmazlık çıktığını, müvekkilinin işten ayrılmak istediğini, bunun üzerine davacı tarafından asılsız iftiralarla müvekkilini suçlandığını, bu şekilde tazminat ödemekten kurtulmaya çalıştığını, dava konusu olayda somut zararın belli olmadığını, zarara neden olan kusurlu davranışın kimden kaynaklandığının ispata muhtaç olduğunu, delil listesinde belirtilen soruşturma dosyasının sonucunun beklenmesini istediklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı işçinin söz konusu işyerindeki emtia azalışından ve buna bağlı zarardan sorumlu olduğu hususunun, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık sıfatıyla yargılandığı ceza dosyasında verilen mahkumiyet kararı ile kesinleştiği; davacıya ait işyerindeki mevcut envanter kayıtları incelenmek suretiyle, dönem başı mal mevcudu, dönem içi alışlar ve dönem sonu mal mevcudunun, fiili sayım sonucu tespit edilen mal mevcudu ile karşılaştırılması neticesinde stok eksiğinin bulunduğu, tespit edilen stok eksiği miktarının sebebinin fiilen satıldığı hâlde satış belgesi düzenlenmemesi veya ilaç takip sistemine okutulmadığı için satılan bu ilaçların hâlen eczanenin stokunda kayden görünmesine karşılık fiilen mevcut olmamasından kaynaklandığı, envanter defterindeki stok miktarı ile fiili stok sayım listelerindeki stok miktarları dikkate alınarak zarar miktarının 142.845,28 TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; davacının zararını ispatlayamadığını, davalı dışında davacı ve davacının diğer personellerinin üzerine düşen yükümlülükler yönünden bir kusur değerlendirmesi yapılmadığını, eylem ve zarar arasındaki fiili rabıtaya ilişkin bir gerekçe ileri sürülmediğini, ilaç takip sisteminin davacının işletmesinde ne şekilde çalıştırıldığına dair inceleme yapılmadığını, ceza yargılamasında verilen kararın ve dosya içeriğinin doğrudan uyuşmazlığa konu davaya tatbik edildiğini, ceza hâkiminin kusura yönelik değerlendirmesinin hukuk hâkimini bağlamayacağını, gerçek bir zararın söz konusu olmadığını, dava dışı ecza depoların müzekkere yazılarak alım kayıtlarının istenilmesi, eczane çıktıları ile mukayesesinin yapılması gerektiğini, zararın sorumluluğunun gerekli denetim ve gözetim yükümlülüğünü yerine getirmeyen davacı eczacıya ait olduğunu, eczanenin davalının çalıştığı dönemleri kapsayacak şekilde stok tutup tutmadığının araştırılmadığını, alınan bilirkişi raporlarının hem denetime hem hükme esas alınmaya elverişsiz ve eksik inceleme ürünü olduğunu, ticari defterlerdeki kayıtların zararın tespitinde davalı aleyhine yorumlanamayacağını, eczanelerde kullanılan paket programların müdahaleye uygun, içeriği değiştirilebilecek programlar olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ceza dosyasında alınan bilirkişi raporları, ceza mahkemesinin karar gerekçesi, dosyaya sunulan eczane stokuna ilişkin defter kayıtları ve alınan bilirkişi raporları birlikte değerlendirildiğinde; davacının zararının dosyaya sunulan defter ve belgelere göre belirlenmesinde hata bulunmadığı, davalının eczaneyi birlikte yönettikleri yönündeki savunması da dikkate alındığında meydana gelen zarardan sorumlu tutulmasının yerinde olduğu, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanunun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının zararını ispatlayamadığını, davalı dışında davacı ve davacının diğer personellerinin üzerine düşen yükümlülükler yönünden bir kusur değerlendirmesi yapılmadığını, eylem ve zarar arasındaki fiili rabıtaya ilişkin bir gerekçe ileri sürülmediğini, ilaç takip sisteminin davacının işletmesinde ne şekilde çalıştırıldığına dair inceleme yapılmadığını, ceza yargılamasında verilen kararın ve dosya içeriğinin doğrudan uyuşmazlığa konu davaya tatbik edildiğini, ceza hâkiminin kusura yönelik değerlendirmesinin hukuk hâkimini bağlamayacağını, gerçek bir zararın söz konusu olmadığını, dava dışı ecza depoların müzekkere yazılarak alım kayıtlarının istenilmesi, eczane çıktıları ile mukayesesinin yapılması gerektiğini, zararın sorumluluğunun gerekli denetim ve gözetim yükümlülüğünü yerine getirmeyen davacı eczacıya ait olduğunu, eczanenin davalının çalıştığı dönemleri kapsayacak şekilde stok tutup tutmadığının araştırılmadığını, alınan bilirkişi raporlarının hem denetime hem hükme esas alınmaya elverişsiz ve eksik inceleme ürünü olduğunu, ticari defterlerdeki kayıtların zararın tespitinde davalı aleyhine yorumlanamayacağını, eczanelerde kullanılan paket programların müdahaleye uygun, içeriği değiştirilebilecek programlar olduğunu belirterek ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalının iddia edilen zarardan sorumlu olup olmadığı ile hesaplanan zarar miktarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 49, 396 ve 400 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

Somut uyuşmazlıkta ceza dosyasında alınan bilirkişi raporları, ceza mahkemesinin karar gerekçesi, dosyaya sunulan eczane stokuna ilişkin defter kayıtları ve alınan bilirkişi raporları birlikte değerlendirildiğinde; davacının zararının dosyaya sunulan defter ve belgelere göre belirlenmesinde hata bulunmadığı, davalının eczaneyi birlikte yönettikleri yönündeki savunması da dikkate alındığında meydana gelen zarardan sorumlu tutulmasının yerinde olduğu, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen temyiz sebepleri dikkate alındığında temyiz edilen Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile karardaki gerekçenin dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Davacı yararına takdir edilen 3.815,00 TL duruşma vekâlet ücreti ve aşağıda yazılı temyiz giderinin davalı tarafa yükletilmesine,

17.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1813, Karar No: 2011/22548, Tarih: 30.11.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/1813 E.  ,  2011/22548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : ...: Sanığın 213 S.Y.nın 359/b-1. maddesine göre 3 kez 24 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, Beraat,

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ... hakkında Er-duş teks. deri gıd. kim.boy.plas.san.tic.ltd. Şirketi ile ilgili olarak "1999 takvim yılında sahte fatura kullanmak, "2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek, Eren-can teks. deri gıd. kim.boy.plas.san.tic.ltd için "2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek, 1999 takvim yılında sahte fatura kullanmak", sanık ...'un Er-duş teks. deri gıd. kim.boy.plas.san.tic.ltd.şirketi için "2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek, 1999 takvim yılında sahte fatura kullanmak", Eren-can teks. deri gıd. kim.boy.plas.san.tic.ltd için "1999 takvim yılında sahte fatura kullanmak", sanık ... hakkında Er-duş teks. deri gıd. kim.boy.plas.san.tic.ltd şirketinde "1999 takvim yılında sahte fatura kullanmak, 2000 takvim yılında düzenlemek", Eren-can teks. deri gıd. kim.boy.plas.san.tic.ltd şirketinde "1999 takvim yılında sahte fatura kullanmak, 2000 takvim yılında düzenlemek", sanıklar ..., ...'un "1999 -2000 takvim yıllarında Er-duş şirketinde sahte fatura düzenlemek ve kullanmak", sanık ...’in Eren-can şirketi için "sahte fatura kullanmak ve düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... ve müdafii, sanık ..., sanık ... ve müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Katılan vekilinin sanıklar ... ile ..... haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince:

2-Katılan vekilinin sanıklar ... ile ..... haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince:

213 sayılı VUK.un 359/b-1 maddesi uyarınca cezalandırılmaları için sanıklar hakkında açılan davada, sahte olduğu iddia edilen teyidlerle ilgili olarak İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinde de 2002/283 esas nolu dosyada yargılama yapıldığının anlaşılması karşısında; anılan dava dosyası getirtilip incelenerek, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin de denetime olanak sağlaması için dosya içine konulması suretiyle vergi suçundan da dava olup olmadığı ve sanık ... hakkında da dava açılıp açılmadığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde saptanıp davaların mükerrer olmadığının anlaşılması halinde tüm deliller değerlendirilip sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUY.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.:
Yargıtay — Esas No: 2022/1228, Karar No: 2023/4811, Tarih: 11.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1228 E.  ,  2023/4811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/216 Esas, 2021/1270Karar

HÜKÜM : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/55E., 2019/513 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA