muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6182, Karar No: 2011/5319, Tarih: 18.11.2011

Böyle olunca, işe iade davasının yalnızca asıl işveren Veya alt işveren aleyhine açılması durumunda, mahkemece, dava hemen reddedilmemeli, davalı olarak gösterilmeyen asıl işveren veya alt işverene davanın teşmili için davacı tarafa süre verilmeli, verilen süre içinde, diğer dava arkadaşına teşmil edilirse davaya devam edilmeli, aksi halde dava sıfat yokluğundan reddedilmelidir.

Taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına yönelik olarak yapılacak inceleme sonucunda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz veya muvazaaya dayanması nedeni ile feshin geçersizliğine yönelik karar gerçek işveren hakkında kurulmalı, geçersiz veya muvazaaya dayalı ilişkinin diğer tarafı hakkında sıfat yokluğu davanın reddine karar verilmelidir. Ancak, HMK’nın 327.maddesinin ikinci fıkrası uyarınca taraf sıfatı olmadığı halde, davacıyı, davalı sıfatı kendisine aitmiş gibi yanıltarak kendisine karşı dava açılmasına sebebiyet verdiği için, davanın sıfat yokluğu nedeni ile hakkındaki davanın reddine karar verilen taraf lehine vekâlet ücreti takdir edilmemelidir.

Somut olayda davalı işveren ile dava dışı Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü-TİGEM- arasında alt işveren-asıl işveren ilişkisinin mevcut olduğu ileri sürüldüğüne göre davalı olarak gösterilmeyen Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü-TİGEM-'e davanın teşmil edilmesi için davacıya süre verilerek, verilen süre içinde davacı tarafından bu dava arkadaşına davanın teşmil edilmesi halinde işin esasına yönelik inceleme yapılması, davanın bu dava arkadaşına teşmil edilmemesi halinde ise davanın sıfat yokluğundan reddine karar verilmesi gerekir yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümleri kapsamına girmek için en az altı aylık kıdeme sahip olmak gerekir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre altı aylık süre aynı işverenin bir veya değişik işyerlerinde geçen süre birleştirilerek hesaplanır. Sözü edilen maddenin ikinci fıkrasına göre altı aylık kıdemin hesaplanmasında aynı Kanunun 66’ncı maddesindeki süreler dikkate alınır. Altı aylık kıdem şartını öngören hüküm nispi emredici olduğundan, daha az kıdem şartını öngören sözleşme hükümleri geçerli kabul edilmektedir.

Altı aylık kıdem işçinin fiilen çalışmaya başladığı tarih ile fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih arasında geçen süreye göre belirlenir.

Altı aylık kıdem işçinin fiilen çalışmaya başladığı tarih ile fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih arasında geçen süreye göre belirlenir.

Somut olayda, davacının 03.06.2010-30.11.2010 tarihleri arasında davalı işverenin işçisi olarak çalıştığı çalışma süresinin halihazırda altı aydan az olduğu, altı aylık kıdem şartının oluşup oluşmadığı yönünden fesih bildiriminin davacıya hangi tarihte tebliğ edildiğinin ve  davacının Sosyal Güvenlik Kurumu Hizmet cetvelinde  görülen  02.06.2010 tarihinde biten başka işyeri çalışmasının, davalı işverene ait  işyerinde veya üst işveren Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü-TİGEM'e ait işyerinde veya Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü-TİGEM-'e ait işlerle ilgili  ihale alan başka bir işverene ait işyerinde geçip geçmediğinin araştırılmadığı anlaşılmış olup eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına 18.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11934, Karar No: 2013/14967, Tarih: 04.06.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/11934 E.  ,  2013/14967 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili Avukat ... ile ... vekili Avukat .... aralarındaki dava hakkında ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 7.2.2012 tarih ve 256-24 sayılı hükmün Dairenin 26.11.2012 tarih ve 14517-26776 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı taraf ile arasındaki ... hizmeti satın alma sözleşmesi gereğince alacağından haksız olarak %86 lık oranda bir kesinti yapıldığını ileri sürerek davalı kurum tarafından yapılan 120.036,74TL kesintinin haksız ve hukuka aykırı olduğunun tespiti ile Mart 2009 dönemine ait kesinti miktarının tekrar hesaplanması ve fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile eksik olan meblağın 10.000,00TL'sinin dava tarihi itibariyle işleyecek ticari temerrüt faizi ile tahsilini istemiş; 28.11.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini 112.021,40TL olarak artırmıştır.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının davasının kısmen kabulüne, davacının 2009 yılı Mart ayı FTR (Fizik Tedavi Rehabilitasyon) tedavileri giderinden yapılan kesintiler nedeniyle 112.021,40TL alacaklı olduğunun tesbitiyle 112.021,40TL'nin 10.000,00 TL'lik kısmının dava tarihi olan 27.09.2009 tarihinden, 102.021,40TL lik kısmının da ıslah tarihi olan 10.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, karar verilmiş; hüküm, davalının temyizi üzerine Dairemizce onanmış; davalı bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında ve özellikle davalının sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı kurum 5502 sayılı ... Kanunun 35 vd. maddelerine göre harçtan muaf olduğu halde mahkemece hükmün 3. ve 4. paragrafında "3-Alınması gerekli

6.654,07 TL harçtan peşin alınan 1.755,50 TL harcın mahsubu ile bakiye 4.898,57 TL harcın davalıdan alınarak hazineye irat kaydına, 4-Peşin alınan karar ve ilam harcından 1.755,50 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," denilmesi suresiyle harç yükletilmiş olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekirken zuhulen onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından HUMK 440 ve devamı maddeleri uyarınca davalının karar düzeltme talebinin kabulü ile; yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden mahkeme kararının HUMK 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: (1) nolu bentte belirtilen nedenle davalının sair karar düzeltme itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen nedenle davalının karar düzeltme talebinin kabulü ile temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 3. ve 4. nolu bendinde yer alan cümlelerin tamamen hükümden çıkarılarak yerine “Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına ve davacının peşin ödediği harcın istek halinde iadesine” cümlesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA,4.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/484, Karar No: 2020/1232, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/484 E.  ,  2020/1232 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11872, Karar No: 2013/24736, Tarih: 03.10.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/11872 E.  ,  2013/24736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

A-Sanık ... hakkında, hakaret suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyizde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında, tehdit ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İstanbul Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 11/05/2007 tarihli epikrizde, sanığın değişik tarihlerde yatarak ve ayaktan tedavi gördüğünün belirtilmesi karşısında, TCK'nın 32. maddesi gereğince, sanığın eylemi gerçekleştirdiği sırada, yüklenen suçların anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğine sahip olup olmadığının tespiti konusunda rapor alınmadan hükümlülük kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

Sabıkasız olan sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının, erteleme ve seçenek yaptırıma çevirmeden önce değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, "verilen cezanın ertelendiği ve ertelemenin sanık lehine olduğu" biçimindeki kanuni olmayan gerekçe ile, CMK’nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9965, Karar No: 2013/11361, Tarih: 12.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9965 E.  ,  2013/11361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, yeniden kat irtifakı tesisi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davalılardan ...'a mahkeme kararının mernis adresi olduğu iddiası ile "... Sokak No: 3/8 Merkez /Tekirdağ” adresine yapılmış olup dosyada ilgilinin bu adresinin mernis adresi olduğuna ilişkin bilgi ve belgelerin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Adı geçen davalıya mahkeme kararının tebliğ edildiği adresin mernis adresi olduğuna ilişkin varsa belgelerin dosya içerisine konularak işlemsiz olarak, mernis adresinin olmadığının anlaşılması halinde ise, tespit edilen mernis adresine mahkeme kararı tebliğ edilip temyiz süresinin beklenmesinden,

2-Davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a mahkemenin gerekçeli kararı tebliğinin aynı adrese yapıldığı ve bu adreste “aynı konut altında daimi oturan yönetici ...” tarafından tebliğ alındığı anlaşılmıştır. Bu kişilerin tamamının aynı adreste birlikte oturmaları hayatın olağan akışına uygun bulunmadığından tebligatların gerçekçi olmadığı izlenimi uyanmaktadır. Adı geçenlerin aynı çatı altında oturup oturmadıklarının, oturmuyorlarsa tebliğe elverişli adreslerinin araştırılarak gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve temyiz süresinin beklenmesi ile tebligatların yöntemince yapıldığının mahkeme hakimince denetlenmesinden,

3-Dava konusu taşınmazın 19 no'lu bağımsız bölümünün tapu kaydında yer alan tedbir şerhine ilişkin Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/447 E ve Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009 /213 E sayılı dosyalarında karar verilmiş ise kararın onaylı sureti, karar verilmemiş ise dosyanın onaylı suretinin dosyaya konulmasından,

4-Dava konusu taşınmazda kat irtifakının yeniden tesisi yönünde alınmış bir kat malikleri kurul kararının bulunup bulunmadığı yönetimden araştırılarak varsa bu kararın ilgili yönetimden ve ayrıca bu kararın alındığı tarih itibariyle tüm bağımsız bölümleri gösterir şekilde tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından,

5-Dava konusu taşınmazın tadilat projesinin ilgili belediyeden getirtilip dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10175, Karar No: 2024/7503, Tarih: 16.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/10175 E.  ,  2024/7503 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/389 E., 2023/1827 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bergama 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2020/395 E., 2021/762 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerinin kaldırılarak kaldırılan yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; davalı-karşı davacı kadının epilepsi hastası olduğunu, psikolojisinin bozulduğunu, tartışmaları büyütüp evde bulunan eşyaları erkeğe attığını, erkeğe ve ailesine küfür ve hakaret ettiğini, fiziksel şiddet uyguladığını, 3 defa evi terk ettiğini, çocuğu göstermediğini, evli kadına yakışmayacak davranışları olduğunu, büyü yapmaya çalıştığını belirterek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; davacı-karşı davalı erkeğin iddialarının doğru olmadığını, davacı-karşı davalı erkeğin annesinin lafı ile hareket ettiğini, evden kovduğunu, hakaret ettiğini, sık sık eve alkollü geldiğini, fiziksel şiddet uyguladığını, çocuğa habersiz isim koyduğunu belirterek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminatın ve aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakası ile aylık 1.000,00 TL iştirak nafakasının davacı-karşı davalı erkekten alınarak davalı karşı davacı kadına verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların uzunca bir süre ayrı yaşadıkları, ailelerin evliliğe müdahale ettiği, tanık ... ve tanık ...'ın beyanları ile tarafların birbirine karşı hakaret ve saldırgan eylemlerde bulunduğu, tarafların hakaret ve şiddet eyleminde bulundukları sabit olmakla, evliliğin devamında taraflar ve toplum açısından menfaat kalmamakla taraflar eşit kusurlu oldukları gerekçesi ile her iki davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile boşanmalarına, davalı annenin velâyeti alabilecek düzen içinde olduğu, çocuğun annesinin yanında aidiyet hissettiği ve yaşı itibari ile annesine bırakılmasının daha uygun olacağı gerekçesi ile ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, tarafların şartları oluşmayan tazminat taleplerinin reddine, ortak çocuk için aylık 500,00 TL iştirak nafakasının kararın kesinleşmesinden itibaren davacı-karşı davalıdan alınarak davalı-karşı davacıya verilmesine, davalı-karşı davacı kadın boşanma ile yoksulluğa düşeceğinden aylık 500,00 TL yoksulluk nafakasının kararın kesinleşmesinden itaberen davacı karşı davalıdan alınarak davalı-karşı davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-karşı davacı kadın vekili; boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, iştirak ve yoksulluk nafakasının miktarı ve kişisel ilişki yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mahkemece kadın aleyhine belirlenen ve gerçekleşen "ailesinin evliliğe müdahale ettiği, kadının eşine yönelik hakaret içeren sözler söylediği ve saldırgan davranışlarda bulunduğu" maddî vakıaları davacı-karşı davalı erkeğin tanıklarının görgüye dayalı anlatımlarıyla sabit olduğu, davalı-karşı davacı kadın tarafından 08.10.2021 tarihli celsede "Boşanmak istemiyorum.", 24.12.2021 tarihli karar duruşmasında vekili tarafından "...müvekkilim boşanmak istememektedir... ...boşanma kararı verilmesi halinde karşı davamızdaki tazminat taleplerimizin ve velâyet hususunda taleplerimizin kabulüne karar verilmesini talep ederiz." aynı celsede kadın tarafından "Ben boşanmak istemiyorum, benim bu güne kadar sessiz kalmamın sebebi davacıya olan saygımdandır,...", kadının 26.07.2021 tarihli sosyal inceleme raporuna esas görüşmede uzmana "eşini sevdiğini, saygısının devam ettiğini, eşinden boşanmak istemediğini", vekilinin istinaf dilekçesinde de "Müvekkil mahkemede huzurundaki beyanında boşanmak istemediğini belirtmiş olup, mevcut delil ve kusur durumları dikkate alınarak müvekkilin talebi doğrultusunda karar verilmesi gerekirken tarafların boşanmalarına karar verilmesi hatalıdır

...", kadının 26.07.2021 tarihli sosyal inceleme raporuna esas görüşmede uzmana "eşini sevdiğini, saygısının devam ettiğini, eşinden boşanmak istemediğini", vekilinin istinaf dilekçesinde de "Müvekkil mahkemede huzurundaki beyanında boşanmak istemediğini belirtmiş olup, mevcut delil ve kusur durumları dikkate alınarak müvekkilin talebi doğrultusunda karar verilmesi gerekirken tarafların boşanmalarına karar verilmesi hatalıdır." şeklinde beyanlarda bulunulduğu, davalı-karşı davacı kadının ve vekilinin bu beyanları kendi davasından (karşı davadan) feragat niteliğinde olduğu, davadan feragatin daha önce gerçekleşen erkekten kaynaklanan kusurların kadın tarafından affedildiğini, en azından hoşgörü ile karşılandığı, affedilen veya hoşgörü ile karşılanan olayların taraflara kusur olarak yüklenmesinin mümkün olmadığı, ne var ki, davacı-karşı davalı erkeğin istinafı bulunmadığından mahkemece kendisine yüklenen "ailesinin evliliğe müdahale ettiği, eşine hakaret ettiği ve saldırgan eylemlerde bulunduğu" şeklindeki kusurlar kesinleşmiş olduğundan, bu konudaki yanlışlığa değinilmekle yetinildiği, gerçekleşen bu durum karşısında mahkemece, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğuna ilişkin kusur belirlemesinde ve maddî vakıa tespitinde bir usulsüzlük görülmediği, hale göre tarafların sabit olan kusurları nedeniyle, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte geçimsizlik bulunduğu, bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, erkeğin davasının kabulünde bir yanlışlık olmadığı, bu sebeple davalı-karşı davacı kadının kusur tespitine ve erkeğin asıl davasının kabulüne yönelik istinaf itirazının esastan reddine karar verilmesi gerektiği, davalı-karşı davacı kadının karşı boşanma davası kabul edilip boşanma kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, ancak davacı-karşı davalı erkeğin istinafının bulunmaması karşısında kadının aleyhine hüküm kurulmasının da olanaklı olmadığı, o halde, kadının karşı davasındaki boşanma hükmüne ilişkin istinafının kabulüne, boşanma hükmünün kaldırılmasına, karşı davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin yeniden hüküm kurulmasına karar verilmesinin zorunlu olduğu, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına, küçüğün ihtiyaçlarına nazaran mahkemece takdir edilen iştirak nafakasının az olduğu gerekçesi ile davalı-karşı davacı kadının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile hükmün gerekçesinin yukarıda açıklandığı şekilde düzeltilmesine, karşı davadaki boşanma hükmü ile iştirak nafakasına ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasına, bu hususlarda yeniden aşağıdaki şekilde hüküm kurulmasına, davalı-karşı davacı kadının boşanma davasının esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı karşı davacı kadının iştirak nafakası talebinin kabulü ile, boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten geçerli olmak üzere takdiren aylık 1

.000,00 TL iştirak nafakasının davacı-karşı davalı babadan alınarak, velâyeti anneye verilen ortak çocuk yararına harcanmak üzere davalı-karşı davacı anneye verilmesine, davalı-karşı davacı kadının sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı kadın vekili; kusur belirlemesi, nafaka miktarları ve kişisel ilişki yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki evlilik birliğinin sona ermesine sebep olan olaylarda tarafların kusur derecesi, hükmedilen nafaka miktarlarının uygun olup olmadığı ve kişisel ilişki süresinin çocuğun menfaatine uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 175 inci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-karşı davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.