muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4076, Karar No: 2020/454, Tarih: 11.02.2020

**1. Ceza Dairesi         2019/4076 E.  ,  2020/454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, hakaret

HÜKÜM : Katılan sanık ... hakkında;

TCK'nin 81/1, 35, 29/1, 62, 53, 54, 63 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası,

Katılan sanık ... hakkında;

TCK'nin 86/2, 87/3, 62, 53 maddeleri uyarınca 3 ay 18 gün hapis cezası,

TCK'nin 125/1-4, 129/3, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 1160. TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

A) Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik kararlar itiraz yasa yoluna tabi olduğundan inceleme dışı bırakılmıştır.

B) Sanık ... hakkında, mağdur ...'a yönelik hakaret suçundan verilen doğrudan 1160.TL adli para cezasına ilişkin hüküm, miktar itibariyle kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanık müdafiinin bu hükme yönelik temyiz talebinin CMUK'un 305 ve 317. maddesi uyarınca, sanık ... müdafiinin ceza miktarı itibariyle yerinde görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin ise CMUK'un 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

C) Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik öldürmeye teşebbüs ve sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Katılan sanık ...’un; katılan sanık ... ve sanıklar ...’a küfür ederek üzerlerine yürümesi sonrasında, katılan sanık ... ve sanıklar ... tarafından basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve burnunda 1 (hafif) derece kırık olacak biçimde yaralanmasının ardından, katılan sanık ...’un katılan sanık ...’i bıçaklaması eyleminde, haksız tahrikte dengenin katılan sanık ... lehine değişmesi nazara alındığında mahkemenin katılan sanık ... hakkında kurduğu hükümde asgari düzeyde haksız tahrik indirimi uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un, katılan ...'i öldürmeye teşebbüs ve sanık ...'in, katılan ...'u kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanıkların savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan sanık ... vekilinin; müvekkilinin cezalandırılmaması ve sanık ... hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmaması gerektiğine, katılan sanık ... vekilinin; meşru savunmaya, suç vasfına, sanık ... yönünden suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Ancak;

1- Mağdur ...’in, sırtından aldığı iki adet bıçak darbesi sonucu pnömotoraksa ve böbreğinin birinin alınması suretiyle organ kaybına uğradığının anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde, 9 yıldan 15 yıla kadar ceza verilmesini öngören TCK.nin 35. maddesinin uygulanması sırasında üst sınıra yakın bir ceza yerine yazılı biçimde 12 yıl ceza belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2- a) Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğünün mağdur ... hakkında düzenlemiş olduğu 04.04.2014 tarihli ve 2014/4226 sayılı raporuna göre, mağdurdaki yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde olmadığı anlaşıldığı halde, sanık ... hakkında hüküm kurulurken TCK.nin 86/1. maddesi yerine yazılı biçimde 86/2. maddesi uygulanması suretiyle hüküm kurulması,

b) Sanık ... ve tanık ... tartışırlarken, mağdur ...’un, sanık ...’in üzerine küfür ederek yürümesinin meydana getirdiği haksız tahrikin etkisi altında arkadaşları ... ile birlikte mağduru darp eden sanık ... hakkında hüküm kurulurken, 1/4 ile 3/4 arasında indirim oranı öngören TCK.nin 29. maddesinin asgari düzeyde uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanık ...'in sabıka kaydı dikkate alındığında, sanığın tekerrüre esas sabıkasının olduğunun anlaşılması karşısında sanık hakkında hüküm kurulurken TCK.nin 58. maddesinin uygulanmaması,

3- 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin nazara alınması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan sanıklar ... vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 11/02/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18872, Karar No: 2017/14348, Tarih: 12.12.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/18872 E.  ,  2017/14348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İpoteğin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, davanın reddi yönünden, davalı banka tarafından ise, mahkeme hükmünün gerekçesi ve satışın durdurulmasına dair verilen tedbir kararı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 12.12.2017 günü duruşmalı temyiz eden davacı ... ile vekili gelmedi. Karşı taraf temyiz eden davalı ... vekili Av. ...geldi. Diğer davalı ... gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının tüm, davalılardan Türkiye ... A.Ş'nin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalılardan Türkiye ... A.Ş.'nin hükmün gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının hasren yapılan incelmesine gelince;

Mahkeme, davacı kadın eş tarafından açılan ipoteğin kaldırılması davasının yapılan yargılaması neticesinde, davaya konu taşınmazın aile konutu olarak kabul edilebileceği ancak davacının taşınmazın ipotek altına alınmasından haberdar olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

Tüm dosya kapsamı, dosya arasına alınan belgeler ve 07.11.2013 tarihinde detaylı olarak alınan ekspertiz raporu da dikkate alındığında, davacı ... ile davalılardan...'in ipotek tarihinde başka bir konutta yaşadıkları, ayrıca dava konusu taşınmazın fiilen aile konutu olarak kullanımını engelleyecek derecede yapısal eksikliklerinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, mahkemece davanın reddine ilişkin gerekçesinde, taraflarca davaya konu işbu taşınmazın aile konutu olarak kullandığına dair tespitinin ipotek tarihindeki fiili durumu yansıtmadığının kabulü gerekir. Diğer bir deyişle, mevcut delil durumuna göre davacı kadın eş, ipotek tarihi olan 13.11.2013 tarihinden önce ya da bu hukuki işlem sırasında buranın aile konutu olduğunu mevcut delil durumuna göre ispatlayamamıştır. Öyleyse, mahkemenin hüküm gerekçesinde dava konusu taşınmazın aile konutu olduğuna ilişkin tespiti yanlıştır. Ancak mahkemece davanın reddine dair hüküm sonuç itibariyle doğru olduğundan ve bu husus yeniden yargılama yapılmasını da gerektirmediğinden, hükmün gerekçesinin yukarıda açıklanan sebeplerle düzeltilmek suretiyle (HUMK m. 438/son ve HMK m. 370/son) onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün gerekçeli kararının gerekçe bölümünün yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1.480,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı bankaya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 143,50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davalı bankaya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.12.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/8964, Karar No: 2011/5194, Tarih: 19.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/8964 E.  ,  2011/5194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ile davalı vek.Av....nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline davalı şirket tarafından satılan biber fidelerinde Pepper Mild Mattle Tobamouirus (PMMOV)virüsü olduğunun ortaya çıktığını, bu hastalık nedeniyle 25 dekarlık (25.000m2)plastik serasında üretim eksikliği ve ekonomik kayıptan dolayı zararının doğduğunu, bu zarara ilişkin daha önce 02.06.2006 tarihinde açtıkları tazminat davasının HUMK.nun 193.maddesine göre 10 günlük sürede yetkili mahkemeye başvurulmadığından açılmamış sayılmasına karar verildiğini, kararın kesinleşmesini müteakip iş bu davayı açtıklarını ileri sürerek müvekkilinin üretim maliyeti ve elde edilemeyen net gelir toplamı 212.889.60.-TL.nin kabulüne karar verilmesini ve açılmamış sayılmasına karar verilen dava dosyasındaki yargılama ve işlemlerin geçerli kabul edilmesi yada eksik delil niteliğinde sayılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ayıba karşı tekeffül davasında, zamanında dava açmadığını belirterek zamanaşımı def’inde bulunmuş, müvekkilinin tohum üreticisi olmadığını, aldığı tohumları fide haline getirip sattığını, bu nedenle husumet düşmeyeceğini ve zarara davacının küçük hareketlerinin sebep olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ... 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2009/96-388 Esas-Karar sayılı davanın açılmamış sayılmasına ilişkin kararı ve o dosyada alınan bilirkişi raporları karşısında davacının davasında haklı olduğu ve davacı zararına davalının sebep olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 212.889.60.-TL.nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, ... 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2009/96-388 Esas-Karar sayılı davanın açılmamış sayılmasına ilişkin kararı ve o dosyada alınan bilirkişi raporları karşısında davacının davasında haklı olduğu ve davacı zararına davalının sebep olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 212.889.60.-TL.nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, ayıplı mal satımı nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Dava konusu fidelerin, itiraza uğramayan, dosyada mevcut faturalara göre son teslim tarihi 30.11.2005 tarihidir, tarafların tacir olduğu dikkate alınarak TTK.nun 25/4.maddesinin olayda uygulanması gerekir. Bu maddede “Borçlar Kanunu’nun 207.maddesindeki müruruzaman müddeti tüccarlar arasındaki ticari satışlarda altı aydır. Şu kadar ki, bu müddet azaltılabilir”şeklinde düzenlenmiştir. Anılan madde gözetildiğinde, davanın açılmamış sayılması ile sonuçlanan ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’ndeki 02.06.2006 tarihi itibariyle 6 aylık zamanaşımı süresi dolmuştur. Davalı taraf görülmekte olan bu dosyamızda 10 günlük süre içinde zamanaşımı def’inde bulunmuştur. Mahkemece, davalının süresi içinde bulunduğu bu zamanaşımı def’ini B.K.nun 125.maddesi hükmüne göre 10 yıllık zamanaşımı süresine tabii olduğu gerekçesi ile reddedilmiş ise de, tarafların tacir oluşu, TTK.nun 25/4.maddesi hükmü gözetilerek altı aylık zamanaşımı süresine tabii olduğu dikkate alınmadan, yazılı gerekçelerle davanın kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine gore davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 825.00.TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2015/3398, Karar No: 2015/26183, Tarih: 07.05.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/3398 E.  ,  2015/26183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Tevdi sonrası dosyaya getirtilen suça konu nüfus cüzdanının aslı üzerinde heyetimizce yapılan gözlemde kimliğin ön yüzündeki fotoğraf üzerinde ve arka yüzünde soğuk mühür izlerinin bulunması ve taşıması gereken diğer unsurları taşıması nedeniyle belgenin bu hali ile aldatma kabiliyetine haiz olduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin olunmuş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2581, Karar No: 2018/5153, Tarih: 21.06.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/2581 E.  ,  2018/5153 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 19/04/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına ilişkin Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17/05/2016 tarihli ve 2015/590 esas, 2016/386 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 26/04/2018 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 04/01/2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının beş yıl süre ile ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine karar verildiği,

2- Denetimli serbestlik ve tedavi tedbirinin infazı aşamasında, şüphelinin yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiği gerekçesi ile kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda, Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17/05/2016 tarihli ve 2015/590 esas, 2016/386 sayılı kararı ile “sanığa yeniden tebligat yapılması ve bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı taktirde sanık hakkında dava açılması gerektiği” şeklindeki gerekçeye dayanılarak kovuşturma şartı bulunmadığından bahisle “karar verilmesine yer olmadığına” ve “tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin devamına” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” şeklinde ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında geçerli tebligat işlemleri yapılarak müracat etmesi halinde denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, anılan Kanun'da düzenlenmeyen hüküm kurulmasına yer olmadığı şeklinde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17/05/2016 tarihli ve 2015/590 esas, 2016/386 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada, "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda, Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, CMK’nın 223. maddesinde karar ve hüküm türleri arasında sayılmayan “karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu, bununla birlikte mahkemece “tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin devamına” karar verilmiş olması karşısında, mahkemece verilen kararın esasen “durma kararı” niteliğinde olduğu ve bu şekildeki bir yasaya aykırılığın 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin kıyasen uygulanması ile Dairemizce düzeltilmesinin mümkün olduğu değerlendirilerek kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

D) Karar :

Açıklanan nedenlerle, kanun yararına bozma talebi yerinde görüldüğünden; karar verilmesine yer olmadığına ilişkin Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17/05/2016 tarihli ve 2015/590 esas, 2016/386 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, gerekçe bölümünde ve hüküm fıkrasında yer alan "karar verilmesine yer olmadığına” şeklindeki ibarenin ÇIKARILMASINA, çıkarılan bu ibarenin yerine “kamu davasının durmasına” ibaresinin YAZILMASINA, hükmün gereklerinin bu şekilde yerine getirilmesine, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 21.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12081, Karar No: 2025/2821, Tarih: 04.03.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/12081 E.  ,  2025/2821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2024 tarihli ve 2024/307 Esas, 2024/526 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13737, Karar No: 2017/2339, Tarih: 24.04.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/13737 E.  ,  2017/2339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/09/2015 tarih ve 2014/150-2015/129 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili , müvekkillerinden ... Ticaret Ltd. Şti’ne ait 2005/57073 ve 2005/57261 nolu "...", ..." ibareli 1, 6, 7 ve 11 no’lu sınıf ürünleri içeren markaların şirket müdürleri olan ... ve ... tarafından ortaklar kurulu kararı olmaksızın davalı ... San. Tic. Ltd. Şti'ne muvazalı ve yetkisiz biçimde devredildiğini, diğer davalılar ... ve ...'ün ise, devir yapanlara yardımcı olduklarını, devir nedeniyle davacı şirket ve davacı şirketin hakim ortakları ... ile ...'ın zarar gördüklerini ileri sürerek, marka devir sözleşmelerinin iptali ile, gerçek hak sahibi şirket olan ... Ticaret Ltd. Şti’ne adına tescilini, talebin kabul görmemesi halinde ise hükümsüzlüklerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve ... vekili, mahkemenin görevsiz olduğunu, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, işlemlerin usulüne uygun yapıldığını, davacı şirketin üretim ile ilgili taahhüt verdiğinden muvafakatin olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., ... ve davalı şirket vekili, davalılar ... ve ...'ün yapılan sözleşmeye taraf olmadıklarını ve devirle ilgili işlemlere katkılarının bulunmadığını, devirlerin muvazaalı olmadığını, kullanım için ... Yapı'ya muvafakat verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.