muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2174, Karar No: 2014/1508, Tarih: 06.02.2014

4-Dosyada 2010-Mayıs ayın ait iki adet imzaları farklı ücret bordroları var birisinde 14 günlük izin kullanıldığı yazılı olup, diğerinde bu yönde bir açıklama bulunmadığından bordro davacı ve davalı taraflara gösterilip içeriği ve imzaları açıklatırıldıktan sonra 2010 yılında kullandırılan bir izin bulunup bulunmadığının belirlenerek izin ücretinin tespiti gerekir.

5-Somut olayda davalı T.. K.. tarafından davacıya silah doğrultulatarak seni öldürüm şeklinde tehdit suçu işlenidği iddia edilmiş bu konuda kesinleşen ceza davasında Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesi 07.04.2011 tarih 2010/755 esas, 2011/228 karar sayılı dosyasında davalı işveren yetkilisi T.. K..'ın davacı işçiye karşı silahlı tehdit suçunu işlediğinden TCK 106/2.a maddesi uyarınca cezalandırılmasına davacının tahriki olduğu da kabul edilerek yapılan indirimlerle sonuç olarak verilen 1 yıl, 3 ay hapis cezasna ilişkin hükmün CMK 231/5 maddesine göre açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, verilen cezaya karşı yapılan itirazda Ankara 14. Ağır CezaMahkemsi'nin 2011/423 değişik no kararı ile reddedilmiştir. Olayda muhasebe sorumlusu davacının kayıtlarının düzgün tutulmaması ve bir firmanın halen borçlu görünmesi nedeniyle çıkan tartışmada T.. K..'nın (işveren yetkilisi) davacıya darp etmek isterken attığı yumruğun diğer çalışanın burnuna gelmesiyle burun kemiğinin kırıldığı, işveren yetkilisinin bu defa silahını çekerek davacıya doğrulttuğu, davacı ve araya girenlerin müdahalesi ile silahın elinden düşürülüp alındığı anlaşılmaktadır. Kesinleşen ceza davasına ve dosya içeriğine göre olayın süreci ve gerçekleşen safhaları dikkate alındığında davacı işçinin kişilik haklarına diğer bir anlatımla maddi ve manevi varlığına karşı bir saldırı gerçekleştiği açık olduğuna göre mahkemece olaya özelliklerine uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile isteğin reddi isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11476, Karar No: 2015/13120, Tarih: 09.12.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/11476 E.  ,  2015/13120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Her ne kadar tanıklardan ...’in, katılan Süleyman'ın iddiasını teyit etmesine karşın tanık ...'in küfür edildiğine yönelik herhangi bir duyumunun olmadığı belirtmesi nedeniyle oluşan şüphe dolayısıyla sanıkların beraatine karar verilmiş ise de, bu tanığın iddianamede anlatılan iki farklı olaydan sadece ağaçların kesildiği güne ilişkin anlatımlarını bulunduğu, ertesi gün işlendiği iddia olunan hakaret suçuna dair bir beyanının bulunmadığı gözetilmeyip, çelişkiye düşülerek hatalı değerlendirme sonucu hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/28270, Karar No: 2010/5999, Tarih: 08.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/28270 E.  ,  2010/5999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, ücret, ücret zammı , ikramiye, fazla mesai ile toplu iş

sözleşmesinden doğan haklar farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, dava dışı Görükle Belediyesinde çalışmakta iken, 22.2.2005 tarihinde davalı ... ile Görükle Belediyesi arasında yapılan protokol ile tüm özlük hakları birlikte ... işçi kadrosuna geçirildiğini, devir öncesi ücretinin eksik bildirilmesi nedeniyle ücret, ücret zammı, ikramiye, fazla mesai alacaklarının tam ödenmediğini ileri sürerek sözü edilen alacaklarının hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, Görükle Belediyesi tarafından bildirilen yevmiyesi esas alınarak davacıya ücret ve diğer haklarının tam olarak ödendiğini, davacının 3 yıldan fazla süre ile itiraz etmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre daha önce Görükle Belediyesinde çalışan davacının Görükle Belediyesi ile ... arasında yapılan 17.2.2005 tarihli protokol ile tüm hakları ile birlikte davalı ... Müdürlüğüne geçirildiği, Görükle Belediyesi tarafından davalı ... Müdürlüğüne devir öncesi toplu iş sözleşmesi ve iş müfettişi tarafından belirlenen ücretinin düşük bildirilmesi üzerine 1.3.2005 tarihinden itibaren geçerli toplu iş sözleşmesi zamlarının bildirilen düşük ücrete yansıtılması sonucu ücretinin eksik ödendiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda devir öncesi yürürlükte bulunan 14.1.2005-14.1.2006 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesi zammı uygulanmış, bulunan miktara devir alanın taraf olduğu ve devirden hemen sonra yürürlüğe giren 1.3.2005-28.2.2007 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesi zammını eklemiştir. Böylece davacı neredeyse aynı dönem için iki ayrı zamdan yararlandırılmıştır. Mükerrer yararlandırmaya yol açmamak için 14.1.2005 tarihinde yürürlüğe giren toplu iş sözleşmesi zammının 13.1.2005 tarihindeki ücrete yansıtılarak davacının 28.2.2005 tarihine kadar önceki toplu iş sözleşmesi zammından

yararlandırılması, 1.3.2005 tarihinden itibaren yürürlüğe giren ikinci toplu iş sözleşmesi zammının ise yine 13.1.2005 tarihindeki yevmiyesine uygulanarak hesaplanma yapılması gerekir. Kısaca belirtmek gerekirse aynı dönem için her iki toplu iş sözleşmesi zamları uygulanmamalıdır. Dikkat edilmesi gereken diğer bir nokta ise; BUSKİ genel Müdürlüğünün taraf olduğu toplu iş sözleşmesi zammının uygulanması suretiyle ortaya çıkacak rakam devir öncesi yürürlükteki toplu iş sözleşmesi zammı ile belirlenen ücretin altında ise önceki toplu iş sözleşmesi zammına göre belirlenen ücret üzerinden fark alacaklar hesaplanmalıdır. Başka bir anlatımla, devir öncesi dönemde yürürlüğe giren toplu iş sözleşmesi zammının uygulanması ile ortaya çıkacak rakamdan aşağı düşmemek kaydıyla devir sonrası yürürlüğe giren toplu iş sözleşmesi zammı 13.1.2005 tarihindeki ücrete uygulanarak hesaplama yapılması ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10346, Karar No: 2011/12661, Tarih: 25.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/10346 E.  ,  2011/12661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.12.2009 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser bedelinden kalan alacağın tahsili için girişilen icra takibine itirazın iptali ve icra inkar tazminatı tahsili istemleri ile açılmıştır.

Davalı, eserin eksik ve ayıplı olduğunu davacıya 9.497,00 TL ödeme yaptığını, davacının daha fazlasını hak etmediğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiş, bilirkişilerin davacı alacağı olarak bulduğu 3.160,46 TL üzerinden icra takibinin devamına, koşulları oluşmadığından inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Taraflar arasında 22.07.2009 tarihli iki ayrı “sipariş sözleşmesi” başlıklı sözleşme ile bir eser ilişkisinin kurulduğu tartışmalı değildir. Çekişme, eserde eksik veya ayıplı işler olup olmadığı ve bunların bedellerinin ne olacağı noktasındadır. Bir tanımlama yapmak gerekirse eserdeki ayıp, sözleşme ve dürüstlük kurallarına göre olması gereken vasıfların meydana getirilen eserde bulunmamasıdır. Ayıbın bir ayrımı da, açık-gizli ayıp olarak yapılmaktadır. Eserdeki açık ayıpların Borçlar Kanununun 359. maddesi gereğince imar olunan şeyin teslim edildikten sonra iş sahibi tarafından işlerin mutat cereyanına göre imkan bulunur bulunmaz yükleniciye bildirilmesi gerekir. Gizli

ayıplar ise, yapılan şeyin kullanımı sırasında ve zaman içinde ortaya çıkacağından Borçlar kanununun 562. maddesi uyarınca öğrenilir öğrenilmez yükleniciye ihbar edilmesi gerekir. Aksi takdirde yüklenici gerek açık gerekse gizli ayıplı işlerin mesuliyetinden kurtulur. Eksik iş ise, ayıplı işten farklıdır. Eksik iş, işin yapılmayan bölümü sayılacağından, eksik işin varlığı halinde ayıp ihbarı gerekmez. Dolayısıyla eserde eksik iş saptanırsa bundan Borçlar Kanununun m. 360 hükmüne göre yüklenici daima sorumludur.

Ayıp, gizli ayıp, açık ayıp ve eksik işin ne olduğuna ilişkin bu genel açıklamalardan sonra mahkemece yapılması gereken iş;

Ayıp, gizli ayıp, açık ayıp ve eksik işin ne olduğuna ilişkin bu genel açıklamalardan sonra mahkemece yapılması gereken iş;

Mevcut bilirkişi raporları hüküm kurulmaya yeterli bulunmadığından gerekirse yerinde yeniden keşif yapılarak eserdeki açık ve gizli ayıplı işler ile eksik işlerin neler olduğunu bilirkişilere ayrıntılı ve gerekçeli bir şekilde açıklatmak, eser davalı iş sahibine teslim edildiğinden davalı iş sahibinin açık ve gizli ayıplı işler bakımından ayıp ihbarında bulunup bulunmadığını değerlendirmek, yasanın öngördüğü sürede yapılmış bir ayıp ihbarı varsa bunların bedellerini davacı alacağından düşmek, ayıp ihbarı yapılmamışsa iş sahibi eseri mevcut hali ile kabul etmiş sayılacağından bunlar bedelini de davalıdan tahsil etmek ve ancak her durumda eksik iş kalemleri varsa bunların tutarını davacı alacağından düşmek, bütün bunların sonucuna göre istemi hükme bağlamak olmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırma ve bilirkişilerin yetersiz raporlarına dayalı karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın iadesine, 25.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/11729, Karar No: 2016/16503, Tarih: 06.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/11729 E.  ,  2016/16503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı işçinin Türkiye Eczacılar Birliği Eczane Teknisyenliği sertifikası bulunup bulunmadığı araştırılarak sertifanın bulunması halinde dosya içerisine eklenip gönderilmesi için dosyanın GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14183, Karar No: 2006/2590, Tarih: 16.03.2006

6. Ceza Dairesi 2006/14183 E., 2006/2590 K.

**6. Ceza Dairesi 2006/14183 E., 2006/2590 K.**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 73 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 116 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 141 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 142 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 143 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 151 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 253 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 254 ]

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... [ Madde 98 ]

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... [ Madde 101 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 493 ]

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan hükümlü N…

….. hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinin uygulanmasının talep edilmesi üzerine dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda: TCK'nun 142/2-d, 143, 63. maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 07/06/2005 tarihli kararın Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından bozma isteyen 05/10/2005 tarihli tebliğname ile 17/10/2005 tarihinde Daireye gönderilmekle görüşülüp düşünüldü.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101/1. maddeleriyle 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/1. maddesi uyarınca kural; lehe yasanın belirlenmesi ve uyarlanmasına ilişkin kararların dosya üzerinden verilebilmesidir.

Ancak;

a)-Önceki yasaya göre sonraki yasa, suçun öğelerinde değişiklik yapmışsa,

b)-Önceki yasanın, türü veya süresi bakımından erteleme dışında bıraktığı ceza, yeni yasa tarafından erteleme kapsamına alınmışsa,

c)-Önceki yasaya göre temel ceza alt sınırdan belirlenmişken, yeni yasa uyarlanırken alt sınırın üzerinde ceza saptanması konusunda veya alt ve üst sınırlar konulmuş artırıcı ya da eksiltici bir hükmün uygulanmasında bir oranın belirlenmesi için mahkemece takdir hakkının kullanılması, böylece bireyselleştirme yapılması zorunluysa, duruşma açılmak suretiyle tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekir.

İnceleme konusu karara gelince;

Hükümlü N…

…..'nin 16.5.2003 günü gece saat 22.00 sıralarında, yakınan R…

İnceleme konusu karara gelince;

Hükümlü N…

…..'nin 16.5.2003 günü gece saat 22.00 sıralarında, yakınan R…

…..'e ait işyerinin demir kapısının üzerinde bulunan sağlam ve dayanıklı zinciri alet yardımıyla kırıp içeriye girerek iki milyar lira değerinde motosiklet ve 16 rulo kurşun plakayı çaldığı sabit görülerek Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.5.2004 gün ve 325/213 sayılı kararı ile 765 sayılı TCY.nın 493/1,522/1 ve 81/2.maddeleri gereğince 7 yıl hapis cezası ile hükümlülüğüne karar verildiği, kararın temyiz edilmeksizin 30.06.2004 tarihinde kesinleştiği, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın uygulanması istenildiğinde; hükümlünün eylemleri 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b.maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra 116/2-4. maddesinde tanımlanan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozmak ve 151/1. maddedeki mala zarar vermek suçlarını da oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 142/2-d. maddesi gereğince alt sınır aşılarak 5 yıl hapsine,143/1.maddesi uyarınca eylemin geceden sayılan zaman diliminde işlendiğinin kabulü ile cezasından 1/6 oranında artırım yapılarak 5 yıl 10 ay hapis cezasıyla hükümlülüğüne ve 63. maddesinin de uygulanmasına dosya üzerinde karar verilmiş ise de;

5237 sayılı TCY'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eylemlerinin,142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında ,aynı Yasanın 116/2-4. maddesinde tanımlanan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozmak ve 151/1. maddeye uygun mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu,ayrıca 765 sayılı Yasada bu tür suçlar için ağırlaştırıcı neden olmayan "gece" kavramının 5237 sayılı Yasanın 143. maddesine göre cezayı ağırlaştırıcı neden olması karşısında;

5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık suçundan alt sınır aşılarak ceza belirlenebilmesi, gece işyeri dokunulmazlığını bozma ile mala zarar verme suçlarını oluşturan eylem nedeniyle temel cezaların belirlenmesi ve mala zarar verme suçu nedeniyle aynı Yasanın 73/8, 5271 sayılı CMY.nın 253, 254. maddeleri doğrultusunda uzlaşma hükümlerinin uygulanabilmesi, suçun gece sayılan zaman diliminde işlenmesi nedeniyle artırım oranının takdiri için duruşma açılarak hüküm kurulması gerekirken, dosya üzerinden inceleme yapılarak karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü Niyazi'nin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 16/03/2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16302, Karar No: 2017/11519, Tarih: 26.09.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/16302 E.  ,  2017/11519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece bozma ilamına uyularak verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Mahkûmiyet hükümlerinin gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin gösterilmemesi, delillerin tartışılıp değerlendirilmemesi, hükme esas alınan ve reddedilen deliller ile yargılama sonucu ulaşılan kanaatin belirtilmemesi, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin gösterilmemesi ve nitelendirilmesinin yapılmaması suretiyle Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 34/1, 230 ve 232/3. maddelerine davranılması,

2) Mağdura ait adli raporda "duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına" neden olup olmadığı hususunda olay tarihinden en az 12 (on iki) ay sonra fizik tedavi ve rehabilitasyon- ortopedi ve travmatoloji uzmanları tarafından yapılacak eklem hareket açıklıklarını içerir ayrıntılı muayene raporundan sonra değerlendirme yapılabileceğinin bildirilmesi karşısında, mağdura ait tüm geçici ve kesin doktor raporları ile hastane tedavi belgeleri temin edilerek mağdurun yaralanmasına ilişkin olarak Adli Tıp Kurumundan yeniden rapor aldırıldıktan sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayini gerektiğinin düşünülmemesi,

3) Suça konu bıçağın 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak niteliği haiz olup olmadığının tespiti hususunda Adli Tıp Kurumu, Emniyet Kriminal veya Jandarma Kriminal Laboratuvarından alınacak rapor ile kesin olarak saptandıktan sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, polis memurunun bilirkişi olarak beyanları esas alınmak suretiyle cumhuriyet savcısınca düzenlenen bilirkişi inceleme tutanağına dayanılarak eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21498, Karar No: 2013/5660, Tarih: 28.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/21498 E.  ,  2013/5660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

1936 doğumlu mağdura caddede yürümekteyken bir araçla yaklaşan sağ ön koltukta oturan sanığın "Almanya'dan geliyoruz, bir kaza atlattık, sadaka-hayır olsun diye niyetlendik, fakirlere para vereceğiz, mahallende fakir var mı?" sözleriyle onunla diyaloğa girdiği, duruma olumlu yaklaşım gösteren mağdura "bizde bütün 500 Avro var, bunu bozabilir misin? bize yardımcı ol, bizim yerimize dağıtıver..." diyerek kandırdığı mağdurdan üzerinde olan 350 Avro'yu alıp ona 500 Avro banknottur diye adli emanete alınmış orijinal ve fakat ülkesinde tedavülde olmayan 500 Roublesi verip hızla olay yerinden uzaklaşarak haksız yarar sağlamaktan ibaret eyleminin "dolandırıcılık" suçunu oluşturacağı iddia olunan somut olayda; Kovuşturma aşamasında suça konu 350 Avro'sunu tanımadığı bir şahıstan iade aldığı için şikayetten vazgeçen mağdur ...'ın, olaydan hemen sonra tanık Tolga'nın şahitliği ile şikayette bulunduğu ve yaklaşık on iki saat sonra da, Şarkikaraağaç İlçe Emniyet Müdürlüğü'nce yürütülen soruşturmada, Seydişehir İlçe Emniyet Müdürlüğü'nce benzer bir olay nedeniyle metalik mavi, ... marka ... plakalı araçta (tescil sahibi: ...) 29/06/2005 tarihinde yakalanan ve fotografları çekilen şahıslardan olan sanık ...'ı (diğer şahıs ...) kod no'su 2005/2. olan fotograftan teşhis ettiği, verilen beraat kararı temyiz olunmayan ...'in 15/07/2005 tarihli ilk sorgusunda "Taner Aksoy'u tanımadığını" söylemesine karşın, 11/06/2007 tarihli sorgusunda "mahalleden tanıdığı olduğunu" belirtmesi, olayın tek görgü tanığı (vefat ettiğinden kovuşturma aşamasında beyanı alınamayan) tanık Tolga Deniz'in 15/07/2005 tarihli polisteki ifadesinde gördüğü aracın rengini, markasını yukarıda belirtilen aracın niteliklerine uyar şekilde vermesi, plaka grubunu da çok yaklaşık biçimde belirtmesi, sanık ...'ın da 26/07/2007 tarihli sorgusunda "müşteki ile yüzleşmek istediğini" bildirmesi karşısında; sanık ... ile mağdurun yüzleştirilmesinin sağlanması, Seydişehir İlçesinde vuku bulduğu bildirilen olay hakkındaki adli soruşturma kovuşturma dosyasının getirtilip incelenmesi, aracın tescil sahibinin olay hakkında tanık sıfatıyla usulünce dinlenilmesi toplanan delilleri hep birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre; sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm "beraatine" hükümolunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.