muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/27928, Karar No: 2015/35874, Tarih: 08.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/27928 E.  ,  2015/35874 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... 2-... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.03.2014 gün ve ...sayılı hükmün davalılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

1-Yerel Mahkemece verilen 11.03.2014 tarihli karar, davalı tarafça temyiz edilmiş, olup, temyiz dilekçesinde aynı zamanda HMK 336.maddesi gereğince adli yardım isteğinde bulunulmuştur. Öncelikle belirtmek gerekir ki, adli yardım talebinin temyiz aşamasında ileri sürülmesine hukuken bir engel bulunmamaktadır. Ne var ki dava konusu olayda temyize konu miktar ile bu miktar üzerinden hesaplanacak temyiz harcı miktarı dikkate alındığında, Adli yardım talebinin kabulü halinde, devletin mahkeme harcı almaktaki menfaati ile başvuranın mahkemeler vasıtasıyla hakkını korumaktaki çıkarları arasında adil dengenin sarsılacağı, yine temyiz eden davalıyı temyiz harcı ödemekle yükümlü tutmanın kendisine aşırı bir yük getirmeyeceği bu nedenle adli yardım talebinin koşulları itibariyle oluşmadığı anlaşılmakla, Adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Yukarıda açıklanan nedenle davalı tarafın adli yardım talebinin reddine karar verilmiş olmakla, harca tabi olmasına rağmen harç alınmadan temyiz defterine kayıt edilen temyiz dilekçesi hakkında HUMK.nun 434/3 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davalının adli yardım talebinin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle gereğinin yapılması için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6151, Karar No: 2013/17001, Tarih: 03.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/6151 E.  ,  2013/17001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı vekili, davacı işçinin Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan ve kısmi dava ile belirlenen bakiye işçilik alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12.02.2013 gün ve 2012/39246 Esas, 2013/5249 Karar sayılı kararı ile “Dosya içinde yer alan XX. dönem ve XXI. dönem toplu iş sözleşmelerinde ücret ödenmesi için açık bir tarih öngörülmediği, 36. maddede sadece önceki sözleşmelerle öngörüldüğü ve mutad olan usullere göre ödeme yapılacağının belirtildiği, dosya içinde önceki toplu iş sözleşmelerinin bulunmadığı, Mahkemece işyerinde uygulanmış olan tüm toplu iş sözleşmeleri getirtilmesi, davaya konu isteklerle ilgili açık bir ödeme tarihi kararlaştırılıp kararlaştırılmadığı belirlenmesi, açık ödeme tarihinin toplu iş sözleşmelerinde kararlaştırıldığı belirlendiği taktirde, hesaplamaya konu toplu iş sözleşmelerinde önceki sözleşmelere atıflar yapılmış olmakla daha önce saptanan ödeme tarihlerinin istek konusu dönemde de geçerli olduğu kabul edilmesi, ancak bu taktirde hükmün infazında tereddüt olmaması için gerekirse bilirkişiden ek hesap raporu alınmalı ve her bir alacak kaleminin ödenmesi gereken tarih belirlenmek suretiyle mahkeme ilamında açıkça ödenmesi gereken tarihler gösterilerek karar verilmesi, işyerinde uygulanmış olan XX. dönem öncesi toplu iş sözleşmelerinde de açık bir ödeme tarihi belirtilmemişse davaya konu istekler bakımından temyize konu ek dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerektiği, konuyla ilgili olarak eksik incelemeyle karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “bu davanın ek dava olarak açıldığı faiz ve başlangıç tarihinin bir başka deyişle ödeme tarihinin ilk kararda tartışıldığı, bu kararımız oybirliği ile onanmakla herhangi bir noktasında tereddüt kalmadığı, açılan ek davanın miktar artırımına yönelik olduğu bu nedenle tüm noktaları ile onanan ilk karardaki tereddütsüz bölümlere, bozulmasına karar verilen kararımızda değinilmediği, ilk kararın onanmakla ancak şekli hususlarda bozma yapılabileceği esasın herhangi bir diğer noktadan bozulmayacağı, herhangi bir eksik incelemenin söz konusu olmadığı, önceki dönem ...'nin ilk haliyle aynen yazılmasına devam edip belli noktaların değiştirildiği, 36. Maddenin aynen korunduğu, ilk kararımızda değinildiği üzere avansların ayın 15-20 günlerinde ve takip eden ayın 5. gününe kadar ödeme yapıldığı, ayrıca davalının ne zaman ödeme yaptığını pekala bildiği ve gerek muhasebe gerekse banka kayıtlarında bu günlerin ayan beyan açık olduğu, bozma ilamına uyulacak olması halinde bakiye alacak niteliğindeki bu davada tarih belirtildiğinde, asıl dosyalarında tarih olmamakla aralarında farklılıklar oluşabileceği mahkememiz kararındaki "doğduğu tarih" ile 36. Maddedeki "mutad zamanlarda" ibarelerinin birbiri ile çelişmediği, hiç kimsenin " kendi hatasından" faydalanamayacağı, geçen uzun süreçte ve sayısı fazlaca olan ...'inde mutad yazmayan devam eden davalının bundan istifade ile bu konuyu-asıl karar esastan onanmakla temyiz nedeni yapamayacağı asıl kararda yer verilmeyen bozma sebebinin miktar artırımı içeren ek davada bozma konusu

yapılmasının usul ve yasaya ve Yargıtay uygulamalarına ters olduğu, ek dava yerine ıslah yapılması durumunda asıl dosya tamamen onanmış olacağının ve bu durumun bir eksiklik ve herhangi bir uygunsuzluk oluşturmayacağı dikkate alındığında, bozmanın yerinde olmadığının bir kez daha ortaya çıktığı, ülkemizde işçilerin maaş günlerin genel olarak ayın 1-5 i arasında olduğu da dikkate alındığında son olarak ek dava tarihinden faiz yürütülebileceğine dair bozma beyanının da yerinde olmadığı” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “Dosya içinde yer alan XX. dönem ve XXI. dönem toplu iş sözleşmelerinde ücret ödenmesi için açık bir tarih öngörülmediği, 36. maddede sadece önceki sözleşmelerle öngörüldüğü ve mutad olan usullere göre ödeme yapılacağının belirtildiği, dosya içinde önceki toplu iş sözleşmelerinin bulunmadığı, Mahkemece işyerinde uygulanmış olan tüm toplu iş sözleşmeleri getirtilmesi, davaya konu isteklerle ilgili açık bir ödeme tarihi kararlaştırılıp kararlaştırılmadığı belirlenmesi, açık ödeme tarihinin toplu iş sözleşmelerinde kararlaştırıldığı belirlendiği taktirde, hesaplamaya konu toplu iş sözleşmelerinde önceki sözleşmelere atıflar yapılmış olmakla daha önce saptanan ödeme tarihlerinin istek konusu dönemde de geçerli olduğu kabul edilmesi, ancak bu taktirde hükmün infazında tereddüt olmaması için gerekirse bilirkişiden ek hesap raporu alınmalı ve her bir alacak kaleminin ödenmesi gereken tarih belirlenmek suretiyle mahkeme ilamında açıkça ödenmesi gereken tarihler gösterilerek karar verilmesi, işyerinde uygulanmış olan XX. dönem öncesi toplu iş sözleşmelerinde de açık bir ödeme tarihi belirtilmemişse davaya konu istekler bakımından temyize konu ek dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerektiği, konuyla ilgili olarak eksik incelemeyle karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup özellikle kararın infazında tereddüt yaşanmaması açısından direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 03.06.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2343, Karar No: 2008/3594, Tarih: 25.03.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/2343 E.  ,  2008/3594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 355 parsel sayılı taşınmazın devir bedelinin tespiti ile Hazine adına tescili istenilmiş, yargılama sırasında davacı tarafça dava konusu taşınmazın ... alanı kapsamında kaldığından kaydının terkinine karar verilmesi isteminde bulunulmuştur. Mahkemece davanın kabulü ile devir bedelinin 1650 YTL olarak tespiti ile taşınmazın tamamının tapudan terkinine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 30. maddesi hükmüne göre açılmış olup; ortada bir kamulaştırma değil iki kamu tüzel kişisi arasındaki devir bedelinin tespiti istenilmiş olduğu halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında devir bedeli yerine kamulaştırma bedeli olarak yazılması ayrıca taşınmazın tamamının tapudan terkinine denilmekle yetinilip ne için terkin edildiğinin belirtilmemiş olması, doğru değil ise de kararın infazında duraksamaya yol açacak yukarıdaki hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden mahkeme kararının hüküm fıkrasının 1 nolu bendindeki "kamulaştırma" sözcüğünün "devir" olarak düzeltilmesine "tamamının" sözcüğünden sonra gelmek üzere "baraj gölü alanı olarak" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 25.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6167, Karar No: 2018/2180, Tarih: 20.02.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/6167 E.  ,  2018/2180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca, davalı-... Eğitim ve Sosyal Yardım Vakfı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, burnundaki şekil bozukluğu ile ve sol kulağındaki tıpta "Kepçe Kulak Deformisetis" denilen şekil bozukluğunu estetik ameliyat ile giderilmesi için davalılardan doktor ...'a başvurduğunu ve 13.03.2007 tarihinde davalı hastanede doktor ... tarafından ameliyata alındığını, ameliyattan sonra sol kulak arkasında kist oluştuğunu, bunun ağrı ve kaşıntıya neden olduğunu, bunun yanında burun ameliyatı esnasında davalı doktorun ağır kusuru sonucu burun kemiği ile hatalı olarak sol gözaltı elmacık kemiğinin de kırıldığını, tüm bu nedenlerle yaşamış olduğu manevi acı ve üzüntülerden dolayı 20.000,00TL manevi tazminat ile fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile 5.000,00TL maddi tazminatın 13.03.2007 tarihinden itibaren davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 2.000,00 TL davacı tarafça yapılan ameliyat gideri, 1.000,00 TL ileride geçireceği ameliyat için yapılacak masraf olmak üzere toplam 3.000,00 TL maddi tazminat ile 1.500,00 TL manevi tazminatın 13.03.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş,hüküm;davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava konusu uyuşmazlık, estetik amaçlı yapılan ameliyat neticesinde,hekim hatasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dosyada mevcut 21.11.2011 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunun incelenmesinde; "... Septonozaplasti ameliyatı sırasında meydana gelen infraorbital rim kırığının bu operasyonun beklenir bir komplikasyonu olmadığı göz önüne alındığında Dr. ...’ın uygulamalarının tıp kurallarına uygun olmadığı,idareye atfedilebilecek bir kusur olmadığı..." saptandığı anlaşılmaktadır.

Kural olarak hükmedilecek manevi tazminatın miktarının belirlenmesi hakimin takdirindedir. Kanunun takdir hakkı verdiği hususlarda hakim bu hakkını Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesinde açıklanan hakkaniyet ilkesine uygun olarak kullanmalıdır.

Kural olarak hükmedilecek manevi tazminatın miktarının belirlenmesi hakimin takdirindedir. Kanunun takdir hakkı verdiği hususlarda hakim bu hakkını Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesinde açıklanan hakkaniyet ilkesine uygun olarak kullanmalıdır.

Manevi tazminatın miktarı belirlenirken kişilik hakkına saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranı, sıfatı, iştigal ettikleri makam ile diğer sosyal ve ekonomik durumları dikkate alınmalı, her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşullar bulunabileceği gözetilerek, takdir hakkını etkileyebilecek nedenler karar yerinde denetime elverişli biçimde ve objektif olarak gösterilmelidir.

Manevi tazminat davaları sonucunda hükmedilecek para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirebilecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bu para bir ceza olmadığı gibi hükmedilecek manevi tazminatla bu malvarlığı zararlarının karşılanması da amaçlandığından tazminat miktarının onun amacına göre belirlenmesi gerekir. Bu nedenle, takdir edilecek miktar elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır

Tüm bu bilgiler ışığında somut olay irdelendiğinde; davalı tarafından gerçekleştirilen estetik operasyon sonrasında, davacının Adli Tıp Kurumu raporuyla tespit edilen zararının oluştuğu ve bu zararın oluşumunda davalı Dr. ...’ın kusurlu bulunduğu nazara alındığında, takdir edilen manevi tazminat miktarının, meydana gelen zararın ağırlığı karşısında, manevi huzuru gerçekleştirmeye yeterli bulunmadığı, yaşanan olayın özellikleri, davacının tespit olunan maluliyet oranı ve olayın oluş şekli nazara alındığında, takdir edilen manevi tazminat miktarının az olduğu anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca mahkemece, daha yüksek oranda bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus da bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 27,70 TL harcın davacıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9449, Karar No: 2014/9373, Tarih: 10.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/9449 E.  ,  2014/9373 K.**

**"İçtihat Metni"**

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava, eczane sözleşmesinin iptali istemine ilişkindir.

Başkanlar Kurulu Kararı ve Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre temyiz inceleme görevi Yüksek Yargıtay 13.Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenlerle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 10.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33653, Karar No: 2019/3916, Tarih: 18.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/33653 E.  ,  2019/3916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ile dahili davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ... Çallı'ya ait işyerinde 25/08/2009 tarihinden 10/07/2013 tarihine kadar çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Çallı vekili, müvekkilinin hiçbir zaman şahsi olarak ticari faaliyette bulunmadığını, davacı vekilinin husumeti yanlış yönelttiğini ve belirtilen tarihlerde gösterilen adreste Çallı Deri Tekstil Giyim San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin bulunduğunu, müvekkilinin 20/05/2010 tarihinde şirkete ortak olduğunu ve 23/02/2013 tarihinde de işyerinin tamamını aldığını, 25/06/2010 tarihli sözleşme ile Bekdemir Deri Tekstilin sahibi ... ile fason dikim işi yapması konusunda anlaşmaya vardıklarını, bu nedenle davacının dikim işi yaptığı iddiası veya talebi var ise husumeti Bekdemir Deri Tekstil işyerine yöneltmesi gerektiğini, davacının 4 yıl çalıştığını iddia ettiği işyerinin kime veya hangi kuruma ait olduğunu bilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Dahili davalı ... Deri Tekstil Giyim ve San. Tic. Ltd. Şti. vekili, husumet itirazında bulunulması üzerine davacının iradi taraf değişikliği dilekçesi ile taraf değişikliği yapılmadan müvekkili firma ile ...'nın da davaya dahil edildiğini, bir çalışanın kimin yanında çalıştığını bilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, 25/06/2010 tarihli sözleşme ile Bekdemir Deri Tekstil-... ile fason dikim işi yapması konusunda anlaşmaya vardıklarını, bu nedenle davacının dikim işi yaptığı iddiası veya talebi var ise husumeti Bekdemir Deri Tekstil işyerine yöneltmesi gerektiğini, davacının 2013 yılında iş başvurusunda bulunduğunu ancak eleman ihtiyacı olmadığı gerekçesiyle kabul edilmediğini ve müvekkilini dava açmakla tehdit ettiğini, iş bu davanın haksız ve sebepsiz olarak açıldığını, davacının iddia edilen tarihlerde başka yerlerde sigortasının görüldüğünü ve açıklaması için davacı vekiline verilen sürede herhangi bir beyanda bulunmadığını, 12 günlük deneme süresi dışında müvekkili işyerinde hiçbir şekilde çalışmadığını ve iddia edilen taleplerin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Dahili davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Dahili davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı ile dahili davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı işçi davalı ... Çallı aleyhine açtığı davasında kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının tahsilini istemiş, 14.10.2013 havale tarihli dilekçesiyle davasını ... ve Çallı Deri Tekstil Giyim ve San. Tic. Ltd. Şti.'ne de yöneltmiş ve 05.11.2013 tarihinde davalı ... Çallı'nın yanında ... ve Çallı Deri Tekstil Giyim ve San. Tic. Ltd. Şti.'ni de dahili davalı olarak gösterdiği dava dilekçesini mahkemeye sunmuştur. Mahkemece aralarında organik bağ olduğu gerekçesiyle davaya konu alacaklardan davalı ve dahili davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları kabul edilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili davalı ... Çallı aleyhine dava açmış, 14.10.2013 havale tarihli dilekçesiyle konu kısmında "HMK.nın 124. maddesi gereğince iradi taraf değişikliği talep dilekçemizden ibarettir." denilerek "..davamızı Hüseyin Çallı'nın yanında davalı olarak ...'ya ve Çallı Deri Tekstil Giyim ve San. Tic. Ltd. Şti.'ye yöneltiyoruz." şeklinde talepte bulunmuş, yine yargılama aşamasında 05.11.2013 havale tarihli dilekçesiyle ... ve Çallı Deri Tekstil Giyim ve San. Tic. Ltd. Şti.'ni davaya dahil ettiklerini bildirmiş, istem sonucu kısmında ise dahili davalı olarak iki kişiyi gösterdiği halde "davalıdan" diyerek tekil bir şekilde tahsil talebinde bulunmuştur.

Yapılan yargılama sonucunda mahkemece, taraf değişikliğine ilişkin bu usuli işlemler gerekçede anlatılmamış ancak sonuç olarak kabul edilen bu alacakların "..davalı ve dahili davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili.." şeklinde hüküm kurulmuştur.

Mahkemece yanılgıya dayalı taraf değişikliği ve dahili davalı şeklindeki usuli işlemler hususunda gerekçe oluşturulmamış, usuli bu işlemler gerekçelendirilmemiştir.

HMK.ya göre dava, dava dilekçesinde gösterilen davalı aleyhine yürütülüp sonuçlandırılmalıdır. Bunun istisnaları ölüm halinde mirasçılara yönelme ve husumette kabul edilebilir bir yanılgı varsa HMK.nın 124. maddesi uygulanarak davanın doğru hasma yöneltilmesidir.

Alacak davalarında dahili davalı yoluyla davalı ithali zorunlu dava arkadaşlığı dışında mümkün değildir.

Kabul edilebilir yanılgı nedeniyle HMK.nın 124. maddesinin uygulandığı hallerde dava dilekçesinde davalı olarak gösterilen gerçek-tüzel kişi dava dışı bırakılır. Dava dışı bırakılma sebebi gerekçe de açıklanır. Kural olarak bu kişi lehine yargılama gideri ile vekalet ücretine hükmedilmez ve aleyhine hiç bir şekilde hüküm kurulamaz.

Mahkemenin bilgisi dışında dahili davalı yoluyla davalı ithalinde ise, davaya dahil edilenler aleyhine usulüne uygun dava açılmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmelidir.

Mahkemenin bilgisi dışında dahili davalı yoluyla davalı ithalinde ise, davaya dahil edilenler aleyhine usulüne uygun dava açılmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmelidir.

Sonuç olarak, mahkemenin bu usul hükümlerine uymadan yapılan işleminde HMK.nın 124. maddesinin mi uygulandığı, yoksa dahili davalı yoluyla davalı ithali mi yapıldığı açıklanmadan tüm davalılar hakkında müştereken ve müteselsilen sorumluluğa karar verilmesi hatalı olup, kararın esası incelenmeksizin salt bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 18/02/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4849, Karar No: 2020/7788, Tarih: 08.09.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/4849 E.  ,  2020/7788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK’nın 155/1,62,50/1-a,52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmün, duruşmaya katılan sanığın yüzüne karşı 01/10/2019 tarihinde açıklandığı, sanığın yüze karşı verilen mahkumiyet hükmüne yönelik 1412 sayılı CMUK'un 310/1 maddesinde belirtilen 1 haftalık süre geçtikten sonra 09/10/2019 tarihli yapmış olduğu temyiz inceleme başvurusunun 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 08/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.