muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/720, Karar No: 2014/16070, Tarih: 27.06.2014

Neticenin öngörülebilir olmaması halinde, faili meydana gelen ağır sonuçtan sorumlu tutmak, yeniden objektif sorumluluğun kabulü anlamına gelecektir ki, böyle bir kabul kusur sorumluluğunu benimseyen ceza kanununun sistematiğine de aykırıdır.

Dava konusu olayda; sanıkların öleni basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralaması sonrası Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulun'ca, ölümün travmanın eforu ve stresiyle kendinde mevcut kalp damar hastalığının aktif hale geçmesine bağlı solunum dolaşım durmasından ileri geldiği olay ile ölüm arasında illiyet bağı bulunduğu, ancak saptanan travmatik değişimlerin başlı başına ölümü tevlit eder nitelikte olmadıkları ve mevcut yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğunun belirtilmesi karşısında sanıkların taksirle öldürme suçundan cezalandırılması gerekmektedir.Çünkü; TCK’nın 22/2. maddesi taksiri, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesi olarak tanımlanmaktadır.

Bilimsel görüşler değerlendirildiğinde dikkat ve özen yükümlülüğü ile ilgili şu açıklamalara yer verildiğini görmekteyiz:

“Dikkat ve özen yükümlülüğünden, Kanun veya müşterek tecrübenin sonucu olarak kendisine toplum tarafından yüklenen dikkat ve ihtimam vazifesini ihmal eden ve zararlı neticeye sebep olan fert sorumludur. Taksir zorunlu ve gerekli özenin gösterilmemesi sebebiyle öngörülmesi mümkün olan neticenin öngörülmemesidir.

Taksirin cezalandırılmasının sebebi, failin neticeyi öngörmesi mümkün iken, özen vazifesine aykırı olarak, bu neticeyi öngörmemiş olması esasına dayanır. Failin öngörülebilir bir neticeyi öngörmesi gerekirken bunu yapmaması, toplumun kendisini kınamasının sebebidir.”

Olayda, sanıkların basit tıbbi müdahalelik bir yaralaması sonucunda mağdur ölmüştür. Bu olayda yukarıda açıkladığımız gibi, sanığı TCK’nun 87/4.maddesi gereğince sorumlu tutmak mümkün değildir. Ancak oluşan bu netice öngörülebilir bir neticedir. Dolayısıyla sanıklar ..., ... ve ...'nun mahalli mahkemece TCK’nın 85/1.maddesi gereğince taksirle öldürme suçundan cezalandırılmaları yerinde olup diğer sanıklar ..., ..., ... bakımından sanıkların öleni yaralama eylemine katılmadıklarından beraatlerine dair kararların onanması gerekirdi. Hükmün sadece mahkûm olan sanıklar yönünden alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerekçesiyle bozulması gerekirdi.

Sonuç olarak, somut olayda günlük hayat tecrübelerine göre bu netice öngörülebilir bir neticedir. Öngörülebilen bu netice bakımından dikkat ve özen yükümlülüğüne uymayan sanıklar bakımından taksirle öldürme suçunun oluştuğu kanaatinde olduğumuz için, sayın çoğunluğun eylemin TCK’nın 89/4.maddesi gereğince değerlendirilmesi gerektiğine dair bozma karına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/13910, Karar No: 2015/4385, Tarih: 29.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/13910 E.  ,  2015/4385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ..., olay günü rahatsızlanan kardeşini ... Devlet Hastanesi'ne getirdiği, acil servis görevlileri gerekli tedavi ve muayene işlemlerini gerçekleştirirlerken suça sürüklenen çocuğun agresif davranışlar sergilemesi üzerine kendisini uyaran ve polis memuru olan müşteki ile tartışmaya başladığı, müştekiye yönelik hakaret eylemini gerçekleştirdikten sonra elinde bulunan jileti müştekiye salladığı ve acil servis giriş kapısının kilit kısmını kırmak suretiyle kamu malına zarar verme suçunu işlediği kabul olunan olayda;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında ... Adlı Tıp Şube Müdürlüğü'nde görevli uzman tarafından düzenlenen 29.03.2012 tarihli raporda, "hafif derece zeka geriliği saptandığı ve kişinin olayla ilgili cezai sorumluluğunun kısmen azalmış olduğu”nun belirtilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın akıl hastalığını düzenleyen 32. maddesinde öngörülen kriterlere göre "suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı" hususunda Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu veya bir üniversite araştırma hastanesinin psikiyatri ana bilim dalı başkanlığından cezai ehliyeti ile ilgili rapor aldırılıp, 5237 sayılı Kanun'un 32/2 ve 57. maddeleri de nazara alınmak suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ve tek uzman hekimin düzenlediği yetersiz rapora dayanılarak karar verilmesi,

2- Kabule göre de; akıl hastalığı nedeniyle kusur yeteneğinin azaldığı ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 29/03/2012 tarihli raporuyla saptanan suça sürüklenen çocuk hakkında, TCK'nın 32/2 ve 57. maddeleri uyarınca, mahkum olunan cezanın tamamen ya da kısmen akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak da çektirilmesine karar verilebileceğinden, güvenlik tedbiri yerine hangi gerekçelerle mahkumiyet kararı verildiğinin açıklanmaması,

Bozmayı gerektirmiş ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 29.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3667, Karar No: 2024/2111, Tarih: 22.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/3667 E.  ,  2024/2111 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/481 E., 2023/221 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞLERİ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2013 tarihli ve 2013/720 Esas, 2013/820 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, sahte fatura düzenleme suçundan beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 18.02.2019 tarihli ve 2016/8254 Esas, 2019/1569 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkındaki hükmün eksik inceleme ile bozulmasına kararı verilmiştir.

3. Bozma üzerine, İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2019/192 Esas, 2021/272 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri gereğince ayrı ayrı 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 31.05.2022 tarihli ve 2022/1281 Esas, 2022/10833 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkındaki hükmün "Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması," gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine, İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2022/481 Esas, 2023/221 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, sahte fatura düzenleme suçundan (213 sayılı Kanun'un) 359 uncu maddesinin (b) bendi, (5237 sayılı Kanun'un) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri gereğince bir kez 3 yıl 7 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

5. Bozma üzerine, İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2022/481 Esas, 2023/221 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, sahte fatura düzenleme suçundan (213 sayılı Kanun'un) 359 uncu maddesinin (b) bendi, (5237 sayılı Kanun'un) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri gereğince bir kez 3 yıl 7 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın cahilliğinden faydalanılarak adına fatura düzenlendiğine, suç şeklen oluşmuşsa da suç kastı olmadığından sanığın sorumlu olamayacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın 2011 ve 2012 takvim yıllarında gerçek bir alışverişe dayanmayan sahte faturalar düzenleyerek 213 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu işlediği iddiası ile hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Sanığın, temizliğe giderek geçimini sağladığından, adına şirket kurmak isteyen iki kişinin temizliğe gitmeye de devam edersin dedikleri için tekliflerini kabul ettiğini, açılan şirkete temizliğe gittiğini, bir süre sonra o yerin kapandığını, aylığını da ödemediklerini, yoklama fişlerindeki ve faturalardaki imzanın kendisine ait olduğunu, ancak sahte olup olmadığını bilmediğini, okur yazar olmadığını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmediği, sanığın kardeşi tanık...n, kardeşi adına şirket açıldığını öğrendiğinden kapatmaya çalıştığını, muhasebeciden aldığı defterleri yeri açan Hacı isimli kişiye verdiğini, sonrasını takip etmediğini, muhasebeci tanık Mehmet'in ise sanığı sadece kuruluşta gördüğünü,...ve ... olarak bildiği kişinin sürekli geldiklerini, faturaları getirdiklerini,...n fatura getirip getirmediğini tam olarak hatırlamasa da ... ile gelip hesap işleri yaptıklarını beyan ettiği, sahte fatura düzenlendiğine dair delilleri içeren vergi inceleme raporlarının, karşıt inceleme tespitlerinin ve bilirkişi raporlarının dosya arasına alındığı anlaşılmıştır.

3. Mahkeme tarafından sanığın ikrarı, tanık beyanları, vergi inceleme raporları, karşıt inceleme tespitleri, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamında göre sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyiz konu mahkumiyet kararını verdiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

3. Mahkeme tarafından sanığın ikrarı, tanık beyanları, vergi inceleme raporları, karşıt inceleme tespitleri, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamında göre sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyiz konu mahkumiyet kararını verdiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İncelemeye konu dosya ile Dairemizin 2021/9583 Esas sayılı dosyasının irtibatlı olması nedeniyle birlikte incelenmesi sırasında adı geçen dosyanın içerisinde yer alan sanıklar ...Kertenöz ve ... ... hakkındaki vergi inceleme raporunda sanıklardan ...'nın işyerinin açılış ve muhasebe işlerini, sanık...n dükkan kiralanması, kira ödemeleri gibi işleri yaptığı, vergi suçuna konu işlerde sanık ... adına işyeri açarak kendilerini saklamaya çalıştıklarının tespit edilmesi, buna ilişkin bilgi ve belgelerin dosya arasında yer alması, eldeki dosyada tanık olarak dinlenen muhasebeci Mehmet'in muhasebe işlemlerinde...... ve ... adlı kişi ile muhatap olduğunu, bu kişilerin fatura getirdiklerini, sanığı sadece şirket açılışında gördüğünü beyan etmesi, sanığın aşamalarda okuma yazma bilmediğini ısrarla beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/806 Esas sayılı dosyasının getirtilip, o dosyadaki delillerden irtibatlı olanların onaylı örneklerinin dosya arasına alınması, delillerin birlikte değerlendirilmesi, sanığın okur yazar olmadığı hususu da dikkate alınarak suç kastı ile hareket edip etmediği belirlendikten ve..... ile ... ...'in söz konusu işlemlerdeki fiili durumlarının belirlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik incelme ile karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle zmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2022/481 Esas, 2023/221 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23641, Karar No: 2024/2007, Tarih: 20.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/23641 E.  ,  2024/2007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/104 E., 2016/257 K.

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Mahkeme kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci ve beşinci fıkraları, 62 nci ve 53 üncü maddeleri ile 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, 2 yıl 6 ay hapis 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz isteğinin; usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulmasına,

2. Sanığın temyiz isteğinin; atılı suçu işlemediğine, verilen hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna,

Bu nedenlerle ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Yeşiloba Mahallesi .... Sanayi mevkiinde bir erkek şahsın eşine araçta fuhuş yaptırdığı yönünde alınan duyumlar üzerine suçüstü yapmak üzere olay günü kolluk görevlilerince belirtilen adres çevresinde tertibat alarak beklenilmeye başlanıldığı, bir süre sonra erkek bir şahsın beklediğini görmeleri üzerine ekip otosuyla olay yerine gittiklerinde, sanığın sokağın girişinde bulunduğu ve sokak içindeki araç içerisinde mağdurun tanık Y.Y. ile cinsel ilişkiye girdiğinin tespit edilmesi üzerine sanık hakkında fuhuş suçundan açılan davada, 20.01.2015 tarihli olay tutanağına, sanığın savunmalarına, mağdurun aşamalardaki beyanlarına ve tanıklar Y.Y., İ.K. ile K.O.'nun beyanlarına göre sanığın atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği anlaşılmıştır.

3. 20.01.2015 tarihli olay tutanağı ile tanıklar Y.Y., İ.K. ve K.O.'nun beyanları dosya içinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ile Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

2. Sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği anlaşılmıştır.

3. 20.01.2015 tarihli olay tutanağı ile tanıklar Y.Y., İ.K. ve K.O.'nun beyanları dosya içinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ile Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Dosya kapsamına, mağdurun aşamalardaki beyanlarına, 20.01.2015 tarihli olay tutanağı ile tanıklar Y.Y., İ.K. ve K.O.'nun beyanlarına göre sanığın atılı suçu işlediğine ve cezasının süresi gereği 5237 sayılı Kanun'un 50, 51 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddelerinin uygulanmamasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden,

Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdurun birden fazla kez fuhuş yapmasına aracılık yapılması şeklindeki eylemlerde ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanık ile müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE ,

20.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2995, Karar No: 2010/9276, Tarih: 27.09.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/2995 E.  ,  2010/9276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Fethiye 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.11.2008 tarih ve 2006/275-2008/476 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin işyeri bina, makine tesisat ve emtiasını davalı ... şirketine yangın rizikosuna karşı sigorta ettirdiğini, işyerinde meydana gelen yangında oluşmuş zarara ilişkin olarak olay tarihinde Fethiye 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/19 D.İş dosyası ile zarar tespiti yaptırıldığını, davalı şirkete yapılan ihtara rağmen hasarın ödenmediğini ileri sürerek, yapılacak imalatlar, temizlik ve nakliye, kasa, su tesisatı, emtia, demirbaş, elektrik tesisatı bedeli ile ayrıca bilirkişilerce hesaplanmayan masa örtüsü, masa örtü üstü kapak, peçete, minder bedelini, menü, şarap, vergi levhası, yeni ruhsat çıkış harç ve masrafları, muhasebe masraflarından oluşan ve tespit edilen diğer hasarın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yangında hasar gören emtianın, demirbaşların ve binanın genelindeki hasarların neler olduğunun, tekrar kullanılabilirlik durumunun ve yangınla hasar gören kalemlerin ve bedellerinin ayrıca belirlenmesi gerektiğini, davacı tarafın talep ettiği hasar bedelinin fahiş olduğunu, ayrıca davalı şirketin hasardan sorumluluğunun poliçe limitleri ile sınırlı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının sigortalı iş yerinde kiracı olduğu, binada meydana gelen zararı bina malikine ödediğine dair delil ibraz edilmediğinden davacının 8.844,27 YTL olarak hesaplanan bina zararını davalıdan talep edemeyeceği, dava dilekçesinde talep edilen tespitte ve ekspertiz raporunda yer almayan bazı kalemlerin hasarına ilişkin ispat külfetinin davacıya ait olduğu ve bu taleplerin de kabul edilemeyeceği gerekçesiyle, demirbaş, makine tesisat ve tabela hasarı olan toplam 25.484,61 YTL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1)Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1)Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Ancak, davacı kiracısı bulunduğu işyerini ayrıca binanın göreceği hasar nedeniyle sigorta ettirdiğinden ve binanın zilyedi olarak malike karşı sorumlu bulunan kiracı sigortalının böyle bir sigorta yaptırmakta hukuki menfaati bulunduğundan yapılan sigorta akdi geçerli olduğu gibi, bu kalem tazminatın talep edilmesi de mal sahibine ödeme koşuluna bağlı değildir. TTK.’nun 1268. maddesi uyarınca zamanaşımı süresince sigorta tazminatını isteme hakkına haiz bulunan davacının bu kalem tazminatı talep etmesi mal sahibine ödeme yapması şartına bağlanamaz. Mahkemece bu husus nazara alınmadan bina hasarına ilişkin tazminatın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın davacı lehine bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.