muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6186, Karar No: 2021/6857, Tarih: 21.06.2021

Davalı; şirketin, davacının isteğine tamamen uygun olarak 2012 yılı 9 Mayıs, 18 Mayıs ve 20 Haziran tarihlerinde marul fideleri sattığını, davacının bu cinsleri yetiştirmeye iklim olarak pek uygun olmayan Bucak ilçesinde ekim yaptığını, ürünlerin hiçbir şekilde ayıp ve kusuru olmadığını, aynı fideleri satın alan ve yetiştirenlerin verim aldıklarını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, fidelerde satıcıdan kaynaklanan bir ayıp varsa, bunun ortaya çıkış tarihinin bitkilerin sapa kalktığı dönem olan Mayıs 2012 dönemi olduğu, tespitin 07/09/2012 tarihinde yapıldığı, buna rağmen ayıp ihbarında bulunulmadığı, ayıbın gizli bir ayıp niteliğinde olmadığı, BK’nın 223. maddesine göre alıcının, satılanı kabul etmiş sayılacağı ve talepte bulunamayacağı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen hüküm, davacının temyizi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 03/12/2018 tarihli 2016/3130 E 2018/11557 K sayılı ilamı ile; “...5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 11. maddesinde ‘Fiillerinin ayrıca suç sayılma hâli saklı kalmak üzere, zarara neden olan kusurlu tohumluğu üreten, satan, dağıtan, ithal eden veya başka şekilde piyasaya süren gerçek veya tüzel kişiler, meydana gelen zararı müteselsilen tazmin etmekle yükümlüdür. Bunlar zararı, kusurları oranında birbirlerine rücu edebilirler. Dava, zarara uğrayanın zarara uğradığının tespit edilmesinden itibaren altı ay içinde, her hâlde zararın meydana gelmesinden itibaren iki yıl içinde açılabilir.’ hükmünü içermektedir. Bu durumda, mahkemece dava konusu somut olaya özgü özel kanun hükümleri dikkate alınarak bir değerlendirme yapılması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken Türk Borçlar Kanunu'nda yer alan genel nitelikteki düzenlemeler gereği süresinde ayıp ihbarı yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak; 24/02/2015 havale tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda 5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 12. Maddesinin f bendinde yer alan, çeşidin kayıt altına alınmasında belirlenen niteliklere uygun olmayacak şekilde yanıltıcı tanıtım ve reklam yaparak satanlara 10.000 TL idari para cezası verileceğine dair hükme göre kış, sonbahar ve ilkbahar üretimlerine uygun olmasına rağmen yaz üretimi için salata(marul) fidesi satan davalının kusurlu olduğu ve davacıya 2.751,33 TL ödemesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının icra takibine yaptığı itirazın kısmen iptali ile takibin 2.751,33TL asıl alacak üzerinden devamına karar verilmiş; hüküm davacı ve katılma yoluyla davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5553 sayılı Tohumculuk Kanunu’nun 2. maddesi; tarla bitkileri, bağ-bahçe bitkileri, orman bitki türleri ve diğer bitki türleri çoğaltım materyaline ait çeşitlerin ve genetik kaynakların kayıt altına alınması, tohumlukların üretimi, sertifikasyonu, ticareti, piyasa denetimi ve kurumsal yapılanmalar ile ilgili düzenlemeleri kapsar. Tohum ve türevlerinin üretim ve satışı, gerekli izinlerin alınmasının bu kanun kapsamında düzenlendiği de gözetildiğinde, kanunun bu süreçte yer alan gerçek ve tüzel kişiler için uygulanması gerekir. Kanunun 11. maddesi ise “Fiillerinin ayrıca suç sayılma hâli saklı kalmak üzere, zarara neden olan kusurlu tohumluğu üreten, satan, dağıtan, ithal eden veya başka şekilde piyasaya süren gerçek veya tüzel kişiler, meydana gelen zararı müteselsilen tazmin etmekle yükümlüdür. Bunlar zararı, kusurları oranında birbirlerine rücu edebilirler

Dava, zarara uğrayanın zarara uğradığının tespit edilmesinden itibaren altı ay içinde, her hâlde zararın meydana gelmesinden itibaren iki yıl içinde açılabilir.” düzenlemesini içerir.

Somut olayda; 26/06/2012 tarihinde üç tür marul içeren 66432 adet malın KDV dahil 3.985,52 TL bedelle davacı tarafça davalıdan satın alındığı hususunda uyuşmazlık yoktur. Davacı tarafça ürünler satın alındıktan sonra tarlaya ekilmiş ve satın alınan fidelerin kısa sürede çiçeklenmesi üzerine davacı tarafın 31.08.2012 tarihli tespit talebi üzerine Bucak Sulh Hukuk Mahkemesi 2012/20 D.İş dosyası kapsamında bilirkişi refakatinde 07/09/2012 tarihinde mahkemece mahallinde tespit yapılmış, bilirkişi raporunda davacının 24.516,18 TL zararı olduğu belirtilmiştir. Yukarıda anılan Tohumculuk Kanunu’nun 11. maddesinde zararın tazmini talepli dava açılması bakımından zararın tespitinden itibaren altı ay ve her halde zararın meydana gelmesinden itibaren iki yıl olmak üzere hak düşürücü süre öngörülmüştür.

O halde mahkemece; zarar tespitinin 07/09/2012 tarihinde yapıldığı, davanın ise 23/09/2013 tarihinde açıldığı, bu durumda 6 aylık hak düşürücü süre geçtikten sonra dava açıldığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6693, Karar No: 2023/270, Tarih: 17.01.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/6693 E.  ,  2023/270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1. Mahkeme kararının, feri müdahil ... (temyiz eden davacı yanında davaya katılan) vekiline tebliğine dair belgenin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla kararın; feri müdahil ... vekiline usulünce tebliğ edilerek, yasal temyiz süresinin beklenilmesi,

2. 18.09.1950 tarihli hibe senedinde yer alan tüm taşınmazlar ile davaya konu taşınmazların tapu kayıtlarının tüm tedavülleriyle ve dayanak belgeleriyle (tapulama tutanakları, mahkeme kararı, resmi akitler vb.) birlikte (birbirini takip edecek, denetlenecek ve tamamının okunaklı olmasına dikkat edilecek şekilde) ilgili Tapu Müdürlüğünden temin edilerek evrakına eklenmesi, eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

17.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1964, Karar No: 2014/3621, Tarih: 27.03.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/1964 E.  ,  2014/3621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2005

NUMARASI : 2003/775-2005/131

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği.. Köyünde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece; davanın kabulüne ve 07.06.2004 günlü fen bilirkişi krokisinde gösterilen 37163,50 m²'lik taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılardan Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre taşınmazın tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1953 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında dava konusu taşınmaz tapulama harici bırakılmıştır. Bölgede orman kadastrosu çalışmaları yapılmamıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmaz üzerindeki kayaların % 20 civarında olduğu, tarım yapılan toprak bölümü üstün durumda olduğundan taş ve kayaların iktisaba engel olmayacağı ve zilyetlikle taşınmaz edinme koşulları oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda memleket haritası ile kadastro paftası ölçeklerini eşitleyerek yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike etmeden, sadece çekişmeli taşınmazın konumunu elle işaretleyerek memleket haritası üzerinde gösterdiği gibi taşınmazın içinde bulunduğu pafta örneği ve komşu parsellere ait kadastro tutanakları ile dayanakları getirtilerek bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmamış, ziraatçi bilirkişinin dava konusu taşınmaz üzerinde % 20 oranında sabit kayalar olduğu yönündeki raporu dikkate alınmamıştır. Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı hüküm kurulamaz.

Bu nedenle; mahkemece öncelikle eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı, dava tarihinden 15 veya 20 yıl önce çekilmiş hava fotoğrafları ile bu fotoğraflardan üretilmiş memleket haritası, topografik fotogrametri yöntemiyle düzenlenen kadastro haritaları, taşınmazın içinde bulunduğu pafta örneği, komşu parsellere ilişkin kadastro tespit tutanak ve dayanakları ilgili yerlerden getirtildikten sonra önceki bilirkişiler dışında halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı marifetiyle yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği

belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ve dava konusu taşınmaz içerisinde bulunan kayalık ve taşlık alanın belirlendiği yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, fotogrametri yöntemiyle düzenlenen kadastro paftalarında zilyet ve tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı belirlenmeli, keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli, çekişmeli taşınmazın miktarı ve konumuna göre 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesi gereğince orman içi açıklığı niteliğinde olup olmadığı, orman içi açıklıklarının zilyetlikle kazanılamayacağı gözetilmeli; zilyetlikle kazanılacak kültür arazisi niteliğinde bulunup bulunmadığı yönünden ziraatçı bilirkişiden rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları uygulanmalı, bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; dava konusu taşınmaz içerisinde bulunan kayalık ve taşlık alan belirlenmeli, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar davalı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, davacı yanında, (murisler) yönünden de tapu ve ilgili kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı Kanunun 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2

. maddesi uyarınca, davacı yanında, (murisler) yönünden de tapu ve ilgili kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı Kanunun 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 27/03/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8483, Karar No: 2023/4319, Tarih: 19.06.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8483 E.  ,  2023/4319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme, cinsel saldırı

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli kararının sanık müdafiine 25.05.2022 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafinin yasal süresi içerisinde 06.06.2022 tarihinde süre tutum dilekçesi sunduğu, gerekçeli kararda sadece 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 291 ... maddesindeki belirtilen yasal süre yazılmış ise de, sanık müdafiine sonradan yapılan ve 15.06.2022 tarihinde tebliğ edilen tebligata ilişkin mazbatada 5271 sayılı Kanun’un 294 üncü ve 295 ... maddeleri uyarınca gerekçeli temyiz dilekçesi sunulması yönünde ihtaratın yapılmış olduğu, sanık müdafii tarafından yasada ve ihtarda belirtilen süreden sonra 03.09.2022 tarihinde gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 294 üncü maddesine aykırı olduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün niteliği ve türü gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükmün suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin anılan hükümleri "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.11.2021 tarihli ve 2020/256 Esas, 2021/387 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ;

a. Maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.11.2021 tarihli ve 2020/256 Esas, 2021/387 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ;

a. Maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Maktule yönelik cinsel saldırı suçundan, suç tarihi olan 02.10.2002 tarihinden itibaren zamanaşımı süresinin dolmuş olduğu gerekçesiyle, lehe olan 765 sayılı (Mülga) Türk Ceza Kanunu'nun 102 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesine, karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2022/1073 Esas, 2022/1109 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekili, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebepleri ; suç niteliğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Maktul ile sanık arasında gönül ilişkisi bulunduğu, sanığın birçok kez maktulün evine gittiği ve cinsel ilişkiye girdikleri, maktulün aynı zamanda komşusu tanık Serdal ile de ilişkisinin bulunduğu, olay tarihinde sanık ...'ın maktulün evine birlikte olmak için gittiği ancak maktulün ay hali olması

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Maktul ile sanık arasında gönül ilişkisi bulunduğu, sanığın birçok kez maktulün evine gittiği ve cinsel ilişkiye girdikleri, maktulün aynı zamanda komşusu tanık Serdal ile de ilişkisinin bulunduğu, olay tarihinde sanık ...'ın maktulün evine birlikte olmak için gittiği ancak maktulün ay hali olması

nedeniyle kabul etmemesi üzerine sanığın evin pencere demirlerini yana doğru eğerek içeri girdiği, maktulün oğlu tanık Volkan'ın olay akşamında sarı tişörtlü birinin evde olduğunu bu kişinin hırsız olabileceğini maktule söylediği, maktulün sanıkla olan ilişkisinin öğrenilmemesi adına olay günü oğluna korkmamasını söyleyerek yatak odasına uyutmaya götürdüğü, olay günü maktulün cinsel birlikteliğe rızasının bulunmadığı, sanığın maktulle cinsel ilişkiye girmek için saldırıda bulunduğu, maktulün sanıkla olan ilişkisinin öğrenilmemesi için ilk etapta bağırarak yardım talebinde bulunamadığı akabinde sanığın maktulün ses çıkarmaması için önce eliyle daha sonra da yatak üzerinde bulunan yastığı bastırarak ağzını burnunu kapattığı, maktulün bu esnada çırpındığı ve sanığın yüzünü tırnakladığı, sanığın da bu boğuşma sırasında maktulün elbiselerini çıkarmaya çalıştığı ve cinsel saldırıda bulunduğu, maktulün bu eylemler sırasında boğularak öldüğü olayda, maktulün sanığın yüzünü tırnakladığı, sanığın cinsel saldırı eylemini gerçekleştirdikten sonra yakalanmamak amacıyla ve suçun delili olan maktul ...'nin beyanlarının alınamamasını sağlamak ve suçunu gizlemek amacıyla maktulü öldürdüğü anlaşılmakla, sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

Cinsel saldırı suçu yönünden, suç tarihi olan 02.10.2002 tarihinden itibaren zaman aşımı süresinin dolmuş olduğu gerekçesiyle sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine kararı verildiği, anlaşılmıştır.

2. Maktul hakkında düzenlenen Adlî Tıp Kurumu, ... Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesi'nin 24.02.2003 tarihli ; "Kişinin ölümünün elle boğmaya bağlı mekanik asfiksi sonucu meydana gelmiş olduğu"

Görüşünü içeren otopsi raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Olay yeri inceleme ve tespit raporu, tanıklar ... ile ...'ın oluşa uygun anlatımları, biyolojik incelemeye ilişkin uzmanlık raporları ile ile tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Görüşünü içeren otopsi raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Olay yeri inceleme ve tespit raporu, tanıklar ... ile ...'ın oluşa uygun anlatımları, biyolojik incelemeye ilişkin uzmanlık raporları ile ile tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin söz konusu olmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın cinsel saldırı eyleminin teşebbüs aşamasında kalmadığı ve bu eylemi tamamlayamamasından kaynaklanan saikle öldürme suçunu işlemediği, bu haliyle 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (i) bendinde belirtilen suçun oluşmayacağı, otopsi raporu uyarınca maktulün ölümünün elle boğmaya bağlı mekanik asfiksi sonucu meydana geldiğinin anlaşılması karşısında, ölümün cinsel saldırının bir sonucu olarak gerçekleşmediği ve ölümü ile cinsel saldırı arasında doğrudan illiyet bağının bulunmadığı, bu nedenle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen suçun da oluşmadığı, sanığın eylemlerine ilişkin suç

vasıflarının tayini ile yapılan uygulamalarda isabetsizlik de görülmediğinden, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2022/1073 Esas, 2022/1109 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 13.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.06.2023 tarihinde karar verildi.