muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9645, Karar No: 2020/4230, Tarih: 01.07.2020

1-Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde ;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre;

09.07.2012 tarihli bilirkişi raporunda sanık ... ve suça sürüklenen ...’nin devrilen botta görevli olmasalar da hiçbir yeterlilik, can kurtarma ve ilk yardım belgeleri olmadığı halde rafting ekibinde yer aldığı için tali kusurlu oldukları, 24.12.2013 tarihli ek bilirkişi raporunda ise, sanık ...’in suyun durumuna ve aşırı riske rağmen organizasyonu iptal etmediği ve grubu rafting organizasyonuna alarak kendi botunda kaza olmamasına karşın acemi grubu yüksek risk içeren bölgede rafting yaptırdığından tali kusurlu olduğu belirtilmekle beraber aynı raporda alınması gereken önlemleri aldığı, rafting botu ile beraber güvenlik amacıyla olması gereken yerde olduğu, sonrasında gerekli yardım manevralarını olabildiğince gerçekleştirdiği de tespit edilmiş olduğundan, sanık ...’nin ise rafting organizasyonunun seyrini değiştirme yetkisinin bulunmadığı, güvenlik amaçlı aldığı pozisyonun doğru olduğu, ancak kazazedelerin güvenlik manevrası olarak atılan ipe karşılık verecek konumda olmadığı bu nedenle de kusursuz olduğunun tespit edildiği görülmekle, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...’nin güvenlik önlemlerini aldıkları bu nedenle ikinci botun devrilmesi sonucu mağdurun ölmesi ve iki kişinin yaralanması olayında kusuruları bulunmadığı anlaşıldığından mahkemece beraatlerine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre ;

Hapis cezası ertelenen suça sürüklenen çocuk ... hakkında, TCK'nın 51/8. maddesi gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağının ihtar edilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA,

2-Sanık ... ve sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Mahkemece; olay günündeki hava ve su şartlarında çayda rafting yapılmaması gerektiği, bu şartlarda yapılacak olan raftingin bir kaza ile sonuçlanabileceği ve bu kaza neticesinde de suyun debi ve hızı ile bulanıklığı dikkate alındığında çok ciddi yaralanmalar ve hatta ölümlerin olabileceğinin sanıklarca öngörülebilir olduğunda bir şüphe olmayıp sanıkların bilinçli taksirle hareket ettiklerinin, kabul edilmesinde isabetsizlik olmadığı ve takdir edilen temel ceza miktarında isabetsizlik olmadığı anlaşıldığından tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... müdafinin, kararın hukuka aykırı olduğuna, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, ceza miktarına, sanık ...’in savunmasının alınmadığına, eksik inceleme yapıldığına, illiyet bağı olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 01.07.2020 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16720, Karar No: 2023/4471, Tarih: 08.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16720 E.  ,  2023/4471 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Erzurum Çocuk Mahkemesinin 11.09.2017 Tarihli ve 2017/81 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında bakım tedbiri kararı verilmesine ve bakım ve rehabilitasyon merkezine yerleştirilmesine karar verilmiştir.

Konya Valiliği Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü 18.10.2022 tarihli yazısı ile küçük hakkında bakım merkezi tarafından hazırlanan bakım tedbiri uygulama değerlendirme raporu sunulmuştur.

Mahkemece 20.10.2022 tarihli ek karar ile küçüğün ... Özel ... Merkezi .../... adresinde bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Konya 1. Çocuk Mahkemesinin 04.11.2022 Tarihli ve 2022/546 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan çocuğun Akşehir ilçesinde bulunan bakım merkezinde bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Akşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 22.11.2022 Tarihli ve 2022/638 Esas, 2022/654 Karar Sayılı Kararı

Erzurum Çocuk Mahkemesince küçük hakkında bakım tedbiri uygulanması kararı verildiği, koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hâkim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hâkim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) alt bendi uyarınca hakkında bakım tedbiri uygulanan küçüğün, bakım tedbiri uygulamasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) alt bendi şöyledir:

“c) Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) alt bendi şöyledir:

“c) Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Erzurum Çocuk Mahkemesinin 2017/81 Tedbir Talep sayılı dosyasında 11.09.2017 tarihli karar ile küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince bakım tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 20.10.2022 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hâkim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hâkim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Erzurum Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Erzurum Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13020, Karar No: 2017/10209, Tarih: 28.11.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/13020 E.  ,  2017/10209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... İdaresi vekilinin 19/12/2013 havale tarihli dilekçesi ile temyiz isteğinden vazgeçtiği anlaşıldığından sanığın temyizine göre yapılan incelemede,

Sanığın adli sicil kaydında sabıkasının bulunmaması karşısında, 5271 sayılı CMK.nun 231/6-b madde ve fıkra ve bendi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda oluşan kanaate göre hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, "kaçağa konu eşyaların araçta meydana getirilen oluşumla Türkiye'ye ithal şekli, kişisel kullanımı aşan ve tamamı ticari nitelik taşıyan mahiyeti, gümrüklenmiş değeri gözönüne alınarak hakkında CMK.nun 231/5-6. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına" şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de; sanık tarafından kamu zararının giderilmemiş olması, 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına objektif koşullar yönünden engel teşkil ettiğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

1-24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin l. fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Dairemizin 21/03/2013 tarih ve 2012/6303 esas, 2013/6271 karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilen mahkemenin 12/11/2009 tarih ve 2009/406 esas, 2009/506 karar sayılı hükmünün katılan ... İdaresi vekili tarafından aracın müsaderesi gerektiği yönünden de temyiz edildiği bu nedenle mahkemenin aracın iadesine ilişkin kararının kesinleşmediği gözetilerek yeniden nakil aracının iadesine karar verilmesi gerekirken “nakil aracı hakkında verilen karar sanık aleyhine temyiz olunmaksızın kesinleştiği anlaşılmakla yeniden karar verilmesine yer olmadığına” şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık ...'nın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

1-Hükümden TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,

2-Hükmün 7. fıkrasındaki “nakil aracı hakkında verilen karar sanık aleyhine temyiz olunmaksızın kesinleştiği anlaşılmakla yeniden karar verilmesine yer olmadığına” ibaresinin çıkarılması yerine “Müsadere şartları oluşmayan nakil aracının ruhsat sahibine iadesine, araç kaydı üzerine konulan şerhin kaldırılmasına,” ifadesinin eklenilmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/11/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13049, Karar No: 2006/10544, Tarih: 21.12.2006

5. Ceza Dairesi 2006/13049 E., 2006/10544 K.

**5. Ceza Dairesi 2006/13049 E., 2006/10544 K.**

**- ALT-ÜST SINIR

- GÖREV

- SÜRELİ HAPİS**- 5235 S. ADLİ YARGI İLK DERECE MAHKEMELERİ İLE BÖLGE ADL... [ Madde 11 ]

- 5235 S. ADLİ YARGI İLK DERECE MAHKEMELERİ İLE BÖLGE ADL... [ Madde 12 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 49 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 6 ]

- 5560 S. ÇEŞİTLİ KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA İLİŞK... [ Madde 14 ]

**"İçtihat Metni"**

2313 sayılı Kanun'a muhalefet etmek suçundan sanık Cemil'in yargılanması sırasında; Düzce Ağır Ceza Mahkemesi'yle, Akçakoca Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılıgı'ndan tebliğname iie Daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, 5237 sayılı Yasa'nın 49/1. maddesinde kanunda aksi belirtilmeyen durumlarda süreli hapis cezasının bir aydan az, yirmi yıldan fazla olamayacağı belirtilmiş olmakla birlikte, 19.12.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile değişik 5252 sayılı Yasa'nın 6/2. maddesinde özel bir düzenleme yapılarak \*1 Haziran 2005 tarihinden önce yürürlüğe girmiş kanunlarda; hapis cezalarında kanunlarında aksine bir hüküm yoksa alt sınır bir ay, üst sınır beş yıl olarak uygulanacağının" hükme bağlanmasına ve 2313 sayılı Yasa'nın anılan tarihten önce yürürlüğe girmiş bulunmasına göre yerinde görülmeyen Akçakoca Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.05.2006 gün, 2006/83 Esas, 2006/189 Karar sayılı

(GÖREVSİZLİK) kararının (KALDIRILMASINA), dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığı'na (TEVDİİNE), 21.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17548, Karar No: 2017/6345, Tarih: 10.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/17548 E.  ,  2017/6345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 143 ada 3 parsel sayılı 968,31 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı nedeniyle ahşap ev, ahır ve arsası vasfıyla davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın bir bölümünün 2510 sayılı İskan Kanunu uyarınca 1983 yılında yapılan imar uygulaması sırasında yol olarak belirlendiğini ileri sürerek bu kısım yönünden tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 143 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının fen bilirkişileri ... ve ....'nın 10.03.2015 havale tarihli krokili raporlarında (C) harfi ile gösterilen 95,93 metrekarelik kısım ile (D) harfi ile gösterilen 192,79 metrekarelik kısım yönünden kısmen iptali ile bu kısımların, ...'nin tescil talebi reddolunarak yol olarak terkini ile planında gösterilmesine, geriye kalan ve aynı raporda (A) harfi ile 607,86 metrekare ve (B) harfi ile 71,92 metrekare yüzölçümlü olarak gösterilen kısımların ise davalı maliki üzerine bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 10.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8149, Karar No: 2014/7243, Tarih: 13.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/8149 E.  ,  2014/7243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2012

NUMARASI : 2010/830-2012/642

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat Soytekin Yonar ile davalı vekili avukat Rıza Saka'nın gelmiş olmalarıyla geldi, duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Ümraniye, Yukarı Dudullu, ... parselde inşa edilen “İdealistkent” adlı projeden C3 Blok 6 nolu bağımsız bölümü davalılardan satın aldığını, dairede, bloklarda ve sitenin ortak alanlarında eksik ve ayıplar bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere gizli ayıpların tespiti ile davalılarca giderilmesine, ayıpların giderilmesi için gerekli tahmini masrafın davalılardan tahsil edilerek icra veznesine depo edilmesine, bu taleplerin mümkün görülmemesi halinde oluşan değer kaybı nedeniyle şimdilik 2.000,00-TL'nin dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 67.800,00 TL'ye çıkarmıştır.

Davalılar, herhangi bir ayıp ve eksik ifanın söz konusu olmadığını, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, hiç bir ihtirazi kayıt olmaksızın taşınmazın teslim alındığını, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 2.000,00-TL'nin dava, 65.800,00.-TL'nin de ıslah tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte olmak üzere toplam 67.800,00-TL'nin davalılardan müteselsilen alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede, sözleşmede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık; dava konusu olayda “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede, sözleşmede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık; dava konusu olayda “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

Bu saptamada bulunduktan sonra, öncelikle, uyuşmazlığın temelinde yatan ayıp kavramı üzerinde durmakta yarar vardır; Tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır. Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Görüldüğü üzere; Borçlar Kanunu’ndaki ayıp kavramı ile yukarıda açıklanan 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesinde yer alan ayıp kavramları birbiri ile örtüşmektedir.

Borçlar Kanunu’na göre; bir maldaki ayıp; satıcının zikir ve vaat ettiği vasıflarda veya niteliği gereği malda bulunması gereken lüzumlu vasıflarda eksiklik olmak üzere iki türde ortaya çıkabilecektir.

Ayıp kavramı ile eksik iş birbirinden farklıdır.

Ayıp; yasa ya da sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği ya da olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Eksik iş ise; sözleşme konusu işlerin yapılmamasıdır. Öteki deyişle, hiç yapılmayan iştir.

Eksik ifa ise, kanunlarımızda tanımı yapılmamakla birlikte, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesinde sayılan ayıp kavramı içerisinde mütalaa olunmaktadır.

Ayıp; maddi, hukuki ya da ekonomik eksiklik şeklinde ortaya çıkabilir.

Maddi ayıp; bir malda madden hata bulunmasıdır (Ör: Malın yırtık, lekeli olması gibi).

Hukuki ayıp; malın kullanımının hukuken sınırlandırılmasıdır (Ör: Malın üzerinde takyitler bulunması gibi).

Ekonomik ayıp ise; malın iktisadi vasıflarında eksiklik olmasıdır.

Eksik ifa ise, kanunlarımızda tanımı yapılmamakla birlikte, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesinde sayılan ayıp kavramı içerisinde mütalaa olunmaktadır.

Ayıp; maddi, hukuki ya da ekonomik eksiklik şeklinde ortaya çıkabilir.

Maddi ayıp; bir malda madden hata bulunmasıdır (Ör: Malın yırtık, lekeli olması gibi).

Hukuki ayıp; malın kullanımının hukuken sınırlandırılmasıdır (Ör: Malın üzerinde takyitler bulunması gibi).

Ekonomik ayıp ise; malın iktisadi vasıflarında eksiklik olmasıdır.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde Açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi uygulanacaktır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 4.fıkrasında ise, konut satışlarında zamanaşımı süresi beş yıl olarak öngörülmüştür. Eğer, ayıp ağır kusur veya hile ile gizlenmişse, zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağından, açılan davanın süresinde olduğunun kabulü ile sonuca varılacaktır.

Hukukumuzda ayıp ihbarı kural olarak herhangi bir şekle tabi tutulmamıştır.

Nitekim, aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulu’nun 27.04.2011 gün ve 2011/13-4 E.2011/230 K. sayılı ilamında da vurgulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay ele alındığında:

Davacı 13.03.2006 tarihinde, E.Konut GYO A.Ş’ye vekâleten satıcı H. E. Gm.Ltd.Şti’den Ümraniye, Y.Dudullu, ..... parselde inşa edilen “İdealistkent” adlı projeden C3 Blok 6 nolu daireyi satın almış; satın aldığı bağımsız bölüm davacıya tapuda devredilmiş; 13.02.2008 tarihli tutanakla da fiilen teslim edilmiştir.

Davacı satın aldığı bu taşınmazla ilgili ayıp ihbarını, 30.11.2010 tarihli noterden düzenlenen ihtarname ile davalılara bildirmiştir. Davacı bundan sonra 22.12.2010 tarihinde eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, davacının satın aldığı bağımsız bölümün bulunduğu blokta ve site ortak alanlarında gizli ayıplar ve eksikler bulunduğu gerekçesiyle bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.