muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13111, Karar No: 2015/40861, Tarih: 25.12.2015

Bildirimin derhal yapılması, hal ve koşullara göre en uygun bildirme yönteminin tercih edilerek yükümlülüğün gecikmeye meydan vermeksizin durumun ilgili makamların bilgisine iletilmesidir. İlgili makamlardan maksat ise soruşturma yapmakla görevli adliye ve kolluk makamları ile durumu adli makamlara bildirmekle yükümlü diğer resmi kurumlardır.

Suçun mağduru, yaşı, hastalığı veya yaralanması dolayısıyla ya da başka herhangi bir nedenle kendini idare edemeyecek durumda olan bir kimsedir. Mağdur yaşayan gerçek bir kişi olmalıdır. Suç tipinde mağdurun yaşı, yaralanması veya hastalığı tek başına mağduriyet için şart olarak öngörülmemiştir. Suçun oluşumu için ayrıca mağdurların sayılan sebeplere bağlı olarak kendilerini idare edememesi gereklidir. Mağdurun ne sebeple yardıma muhtaç olduğunun ise önemi yoktur.

Kendini idare edemeyecek durumda olma hali ile kastedilen, mağdurun, bir başkasının yardımı olmadığı takdirde, hayatına, sağlığına veya vücut bütünlüğüne yönelik ağır bir tehlikenin mevcudiyeti olması şeklinde anlaşılmalıdır.

Suçun faili olaya sebebiyet veren kişi dışındaki herkes olabilir. Failin, mağdurun yardıma muhtaç hale gelmesine kasta veya taksire dayalı hareketiyle neden olması halinde, failden yardım veya bildirimde bulunması beklenemez; bu nedenle fail sadece işlediği suçtan sorumlu olur. Ancak olaya sebebiyet veren kişi, mağdura yardım konusunda kendiliğinden inisiyatif almış, bu nedenle başkalarının yardım etmesine ve resmi mercilere bildirmesine engel olmuş ve buna rağmen yardımı gerçekleştirmemiş ise, kendiliğinden üstlendiği yardım yükümlülüğünü yerine getirmediği için, fail olarak bu suçtan sorumlu tutulmalıdır.

Fail mağduru koruma ve gözetim yükümlülüğü altında bulunan bir kişi ise, bu durumda terk suçundan söz edilebilir. Failin neticeyi önleme konusunda hukuki bir yükümlülüğü mevcut ise yükümlülüklere aykırı davranışların, diğer şartların da mevcut olması halinde 83. maddede düzenlenen kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesi ya da 88. maddede düzenlenen kasten yaralamanın ihmali davranışla işlenmesi suçu kapsamında değerlendirilmesi gerekir.

Yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçunun konusu, madde metninde belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmemesi halinde mağdurun yaralanması veya zarar görmesidir. Yükümlülüklerin yerine getirilmemesi nedeniyle mağdurun ölmesi halinde ikinci fıkra hükümleri uygulanır.

Maddenin birinci fıkrasında “tehlike suçu” olarak düzenlenen bu suçun manevi unsuru kasttır. Fail, mağdurun kendini idare edemeyecek durumda olduğunu, yardım veya bildirimde bulunduğu takdirde tehlikenin ortadan kaldırılabileceğini bilecek ve buna rağmen bu yükümlülükleri yerine getirmemeyi isteyecektir.

Maddenin birinci fıkrasında “tehlike suçu” olarak düzenlenen bu suçun manevi unsuru kasttır. Fail, mağdurun kendini idare edemeyecek durumda olduğunu, yardım veya bildirimde bulunduğu takdirde tehlikenin ortadan kaldırılabileceğini bilecek ve buna rağmen bu yükümlülükleri yerine getirmemeyi isteyecektir.

Maddesinin ikinci fıkrasında, netice sebebiyle ağırlaşmış suç haline ilişkin düzenlemeye yer verilmiştir. Buna göre yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi dolayısıyla kişinin ölmesi durumunda faile ikinci fıkradaki ağırlaştırılmış ceza uygulanacaktır. Ancak failin bu ağır sonuçtan sorumlu tutulabilmesi için TCK’nın 23. maddesi uyarınca netice bakımından en azından taksirle hareket etmesi gerekir.

Suç tehlike suçu olmasının yanı sıra ihmali suç niteliğindedir. İhmal kesintisiz bir nitelik taşıdığından, diğer yandan sonuca ulaşmamış bir ihmali hareketi değerlendirebilmek ve hangi sonuca yöneldiğini anlayabilmek imkânı bulunmadığından, bu suça teşebbüs mümkün değildir.

Yardım veya bildirim yükümlülüğüne aykırı davranan her kişinin ihmali davranışı ayrı bir suçu oluşturacağı için prensip itibariyle bu suçta şeriklik mümkün değildir. İstisnai olarak ortaklık ancak, yardım veya bildirim yükümlülüğü bulunmayan, dolayısıyla, fail olmayan bir kişinin bu konuda yükümlülüğü bulunan faili azmettirmesi suretiyle mümkün olabilecektir.

Fail maddede öngörülen seçimlik ihmali davranışların ikisini birden gerçekleştirdiğinde, bir başka deyişle hem yardım hem de bildirim yükümlülüklerini ihlal ederse, tek bir suçtan sorumlu olur. Ayrıca yardıma muhtaç birden fazla kişi mevcutsa, aynı neviden fikri içtima kuralı uyarınca tek bir cezaya hükmedilmekle birlikte, bu ceza TCK'nın 43/2. maddesi gereğince artırılır. Öngelen tehlikeli durum nedeniyle mağdurun kendini idare edemeyecek duruma gelmesine fail neden olmuşsa ve bu nedenle ölüm gerçekleşmişse, anılan Kanunun 83. maddesinde tanımlanan ihmal suretiyle kasten öldürme suçundan sorumlu tutulması gerekir.

Yargılamaya konu somut olayda;

Sanığın idaresinde bulunan motorsiklet ile seyir halindeyken karşıdan karşıya geçmeye çalışan mağdura çarparak elinde, kolunda ve dizinde sıyrıklar oluşacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralaması şeklinde gerçekleşen olayda, taksirle yaralama suçu sanığının TCK’nın 98/1. maddesinde yazılı suçun faili olamayacağı, kaldı ki sanığın aksi ispatlanamayan ve aşamalarda tutarlı, mağdurun iyi olduğunu söyledikten sonra olay yerinden ayrıldığı şeklindeki savunması ve mağdurun yaralanmasının yardım gerektirecek düzeyde olmaması, mağdurun kendi tedavisini yaptırmak amacıyla hastaneye gidebilmesi karşısında verilen beraat kararının yerel mahkemece isabetli olarak saptandığı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 25/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5954, Karar No: 2024/7712, Tarih: 26.06.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/5954 E.  ,  2024/7712 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Gaziantep 21. Asliye Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 5. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Gaziantep 21. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.03.2024 tarih ve 2024/160 Esas, 2024/180 Karar sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1915, Karar No: 2015/5917, Tarih: 02.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1915 E.  ,  2015/5917 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/100385

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 31/12/2013, 2011/188 (E) ve 2013/403 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık A.. A.. hakkında katılan mağdur İ.. S..'ı kasten öldürmeye teşebbüs, sanık İ.. A.. (08/04/2011 tarihinde ölü) hakkında ise katılan mağdur İ.. S..'ı kasten yaralama, katılan mağdur İ.. S..'ı öldürmeye teşebbüs suçlarından açılan kamu davaları yönünden mahkemece hükümler kurulması mümkün görülmüş,

2) Sanıklar İ.. S.., Muhyettin Sakat, A.. S.., İ.. S.. ve A.. S.. hakkında mağdur İ.. A..'ı kasten yaralama suçundan tayin edilen cezaların tür ve miktarlarına göre 6217 sayılı Kanun ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen 2’nci geçici madde uyarınca hükümlerin temyiz kabiliyeti bulunmadığından, müdafilerinin bu hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin ise CMUK’nun 317’nci maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

3) Sanık İ.. S.. hakkında katılan A.. A..'ı öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık İ.. S..'ın katılan A.. A..'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin eksik incelemeye, öldürme kastı bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında bu madde ile yapılan uygulama kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

4) Sanık A.. A.. hakkında katılan İ.. S..'ı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Katılan İ.. S.. müdafiinin 06/01/2014 tarihli temyiz dilekçesinin içeriğine göre bu sıfatla temyiz talebinin bulunmadığı gözetilerek yapılan değerlendirmede;

4) Sanık A.. A.. hakkında katılan İ.. S..'ı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Katılan İ.. S.. müdafiinin 06/01/2014 tarihli temyiz dilekçesinin içeriğine göre bu sıfatla temyiz talebinin bulunmadığı gözetilerek yapılan değerlendirmede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık A.. A..'ın katılan İ.. S..'a yönelik eyleminin sübutu kabul, kusurluluğu etkileyen nedenlerden tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin eksik incelemeye, verilen cezanın fazlalığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; Mağdur İsmail'in; batına nafiz 2 cm'lik kesici delici alet yaralanması sonucunda hidropnomotoraksa, diagrafma ve dalakta laserasyon oluşumuna neden olacak, hayati tehlike geçirecek ve dalak alınmasına (splenektomi) bağlı organlardan birinin işlevini yitirecek şekilde yaralandığı olayda, meydana gelen zararın ve tehlikenin ulaştığı boyut, kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi dikkate alındığında, sanığın açığa çıkan kastına bağlı olarak kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerekirken suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

b) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c) Kabule göre ise;

Mağdurun, delici kesici alet yaralaması sonucunda dalağının alınması halinin, organlarından birinin işlevini yitirilmesi niteliğinde olduğu ve TCK'nun 87/2-b maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık A.. A.. müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 02/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38709, Karar No: 2014/39973, Tarih: 03.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/38709 E.  ,  2014/39973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen infaz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 28.05.2009 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 01.03.2013 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6473, Karar No: 2023/7278, Tarih: 28.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/6473 E.  ,  2023/7278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2103 E., 2019/2095 K.

ÇOCUK : Muhammet Künk

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.03.2019 tarihli ve 2018/266 Esas, 2019/191 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.12.2019 tarihli ve 2019/2103 Esas, 2019/2095 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun'un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile, suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 nci maddesinin birinci fıkrası, 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri, teşhisin hukuka aykırı olduğuna, eksik incelemeye, suç vasfına, sübuta, ceza miktarına, haksız tahrik indiriminin uygulanması, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri, teşhisin hukuka aykırı olduğuna, eksik incelemeye, suç vasfına, sübuta, ceza miktarına, haksız tahrik indiriminin uygulanması, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü maktulün ve suça sürüklenen çocuğun karşılıklı dahil oldukları iki grup arasında kavga olduğu suça sürüklenen çocuğun maktulü bıçakladığı, maktulün tek başına öldürücü nitelikte bir adet bir tarafı keskin bir tarafı künt kesici delici alet yaralanması bağlı gelişen iç kanama sonucu öldüğü anlaşılan olayda; suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verildiği belirlenmiştir.

2. Otopsi raporu, olay yeri inceleme tutanağı, basit krokisi, uzmanlık raporları, teşhis tutanakları, bilirkişi raporları, suça sürüklenen çocuğun savunmaları, katılanlar ve tanıkların beyanları dava dosyası kapsamında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Tanıklar ..., ... ve ...'ın lunaparkta ... ile karşılaştıkları, ...'in ...'un kız arkadaşı olan ...'i görünce bu gruba sataşıp laf attığı, ...'ın ...'e tokat attığı, aralarında kavga çıktığı ve akabinde ayrıldıkları, daha sonra ..., ... ve ...'ün birlikte ....., ..., ... ve maktulün yanlarına gidip, sahilde oturdukları sırada, tanık ...'in arkadaşlarına telefon ederek dövüldüğünü haber vermesi üzerine toplanan temyiz dışı sanık ... ve suça sürüklenen çocuğun da bulunduğu kalabalık grubun maktulün arkadaşlarıyla birlikte bulunduğu yere gelip saldırdıkları ve kavga başladığı, saldırgan grup içindeki kişilerin bir süre sonra kaçtıkları ancak suça sürüklenen çocuk ile maktulün kavgaya devam ettiği ve suça sürüklenen çocuğun maktulü göğüs bölgesinden bıçaklayıp öldürdüğü olayda, 28.02.1997 doğumlu olan suça sürüklenen çocuğun suç

tarihinde 17 yıl 5 ay 1 günlük olması karşısında yaşının ay, gün ve yılına göre 5271 sayılı Kanun'un 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası gereğince cezanın 12 yıl ile 15 yıl arasında 14 yıl 5 ay olarak tespiti gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmasının usul ve yasaya uygun düşmediği anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına karar verilerek, suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

tarihinde 17 yıl 5 ay 1 günlük olması karşısında yaşının ay, gün ve yılına göre 5271 sayılı Kanun'un 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası gereğince cezanın 12 yıl ile 15 yıl arasında 14 yıl 5 ay olarak tespiti gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmasının usul ve yasaya uygun düşmediği anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına karar verilerek, suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin tanıkların beyanları ve teşhis tutanakları ile saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suça sürüklenen çocuğun hedef aldığı vücut bölgesi, yaranın yeri, niteliği ve niceliği, kullanılan aletin elverişliliği hususları birlikte değerlendirildiğinde suç vasfının kasten öldürme olarak kabulünde ve belirlenen ceza miktarında isabetsizlik bulunmadığı, maktulden suça sürüklenen çocuğa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, haksız tahrik indiriminin uygulanmamasının isabetli olduğu anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.12.2019 tarihli ve 2019/2103 Esas, 2019/2095 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13395, Karar No: 2023/3558, Tarih: 24.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/13395 E.  ,  2023/3558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2011 tarihli ve 2011/280 Esas, 2011/307 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

2. ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin,19.07.2011 tarihli ve 2011/280 Esas, 2011/307 Karar kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 28.11.2013 tarihli ve 2013/1385 Esas, 2013/42729 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mahkumiyet kararı yerine beraat kararı verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2014 tarihli ve 2013/865 Esas, 2014/896 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 ... maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 10.03.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

4. ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.3022 tarihli ve 2021/178 Esas, 2022/228 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 ... maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ