muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14512, Karar No: 2014/18995, Tarih: 24.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/14512 E.  ,  2014/18995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karaman İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2014

NUMARASI : 2013/24-2014/89

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı A.. B.. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde, kayden diğer davalının işçisi olarak çalıştığını, davalılar arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığını, iş sözleşmesinin geçerli ve haklı sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Bakanlık vekili, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı Bakanlık vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce bozulmuştur. Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, yazılı gerekçeyle davalı Bakanlık yönünden davanın kabulüne, diğer davalı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı Bakanlık vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda, davalı Bakanlığa bağlı Karaman Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünde, hizmet alım sözleşmesine istinaden altişveren işçisi olarak, bakım elemanlığı göreviyle çalışan davacının iş sözleşmesi, davalı alt işveren K.. O.. tarafından, bildirim süresi tanınarak feshedilmiştir.

Mahkemece, bozma öncesi verilen kararda, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu kabul edilerek hüküm tesis edilmiş, davalı Bakanlık mali sonuçlardan diğer davalıyla birlikte sorumlu tutulmuştur. Bu karar, davacı tarafça temyiz edilmemiştir. Mahkemenin bozma sonrası verdiği kararında, bu kez davalılar arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğunun kabul edilmesi usulü kazanılmış hak ilkesine aykırılık teşkil etmekte olup, hatalıdır. Bu halde, davalılar arasında asıl işveren-altişveren ilişkisinin bulunduğu kabul edilerek sonuca gidilmesi gereklidir.

Feshin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı noktasındaki uyuşmazlık bakımından ise, dosya içeriğine göre, davacı işçinin iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi uyarınca feshedildiği, fesih bildiriminin yazılı yapılmasına rağmen fesih sebebinin açık ve kesin olarak belirtilmediği anlaşılmakla, feshin geçersiz olduğuna ilişkin mahkeme kabulü isabetli olup, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, davacı işçinin kıdemine göre, işe başlatmama tazminatının davacının beş aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesi gerekirken, altı aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesi hatalı olmuştur.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle:

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE VE DAVACININ DAVALI K.. O..'A AİT İŞYERİNDEKİ İŞİNE İADESİNE,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih sebebi ve kıdemi dikkate alınarak beş aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 25,20 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 18,40 TL harcın mahsubuyla bakiye 6,80 TL karar ve ilam harcının, davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan davalı K.. O..'dan tahsiliyle hazineye gelir kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.500,00 TL vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan harç hariç olmak üzere 102,20 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine; davacı tarafından yatırılan 39,70 TL harcın davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan davalı K.. O..'dan alınıp davacıya verilmesine; davalıların yaptıkları yargılama giderlerinin üzerlerinde bırakılmasına,

8-Taraflarca yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 24.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1546, Karar No: 2020/9380, Tarih: 01.07.2020

**19. Ceza Dairesi         2020/1546 E.  ,  2020/9380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanığın yüzüne karşı verilen hükümde, temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilmek suretiyle yanıltıldığı, sanığın tefhimden itibaren 15 günlük sürenin bitiminden sonra 14/05/2019 havale tarihli dilekçe ile temyiz talebinde bulunduğu görülmekle; sanığın SEGBİS sistemi ile yüzüne karşı 26/04/2019 tarihinde verilen hükme karşı, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 310. maddesinde belirlenen bir haftalık süreden sonra, 14/05/2019 tarihli dilekçe ile temyiz talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın anılan Kanun'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak temyiz isteminin REDDİNE, 01/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5284, Karar No: 2010/13526, Tarih: 21.10.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/5284 E.  ,  2010/13526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, ticarethane aboneliğinin iptaline ilişkin olup, uyuşmazlığın ticari niteliğine göre, kararın temyizen incelenmesi Yargıtay 19. Hukuk Dairesi’ne aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 19.Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23437, Karar No: 2017/25726, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/23437 E.  ,  2017/25726 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8894, Karar No: 2011/62, Tarih: 11.01.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/8894 E.  ,  2011/62 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, kendisine taşınmaz satın alması için vekil tayin ettiği davalıya toplam 88.500 İngiliz Sterlini verdiğini, davalının bu parayla satın aldığı taşınmazı kendi adına kaydettirip, bir kısmını daha sonra üçüncü şahsa sattığını ileri sürerek 414 parsel numaralı taşınmazdaki davalı adına olan tapunun iptali ile adına tescilini dava dışı şahsa satılan kısımdan dolayı uğradığı zararının tazminini, bu taleplerinin reddedilmesi halinde 88.500 Sterlin’in fiili ödeme günündeki TL karşılığının sözleşme tarihinden itibaren devlet bankalarının dövize uyguladığı en yüksek faiz oranı ile tahsilini istemiştir.

Davalı, kendisine husumetin tevcih edilemeyeceğini, tescil talebini kabul ettiğini, bedel ödenmesini kabul etmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının davacıdan 88.500 Sterlin aldığının sabit olduğu ve bu nedenle davalıya husumet yönlendirilebileceği, davacının alacağının 45.000 sterlinlik kısmının dava dışı şahıs tarafından davacıya ödendiği, sözleşmede yabancı paranın aynen ödeneceği kararlaştırılmadığı için dava tarihindeki TL karşılığının yasal faizle istenebileceği gerekçesiyle kısmi feragat dikkate alınarak 43.550 sterlingin dava tarihindeki karşılığı olan 120.089,00 TL'nın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre

davalının tüm davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının, davalı vekile kendisine taşınmaz satın alması için toplam 88500 sterlin ödediği taraflar arasındaki sözleşmeler ile davalının ceza mahkemesindeki beyanı ile sabit olup, esasen bu husus tarafların ve mahkemenin de kabulünedir. B.K 83/2. maddesi uyarına yabancı para borcunun vadesinde ödenmemesi halinde alacaklı, bu borcu vade veya fiili ödeme günündeki raice göre Türk parası ile ödenmesini isteyebilir. Davaya konu borcun davalıya sterlin olarak ödenmesi nedeniyle davacı dava dilekçisinde belirttiği şekilde fiili ödeme günündeki TL karşılığı dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte isteme hakkına sahiptir. Mahkemece 43550 Pauntun fiili ödeme günündeki TL karşılığının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.

3-Davacı, 25.11.2009 tarihli dilekçesinde, davalıya ödediği paradan 45.000 Pauntun eldeki davanın açılmasından sonra dava dışı şahıs tarafından kendisine ödendiğini belirterek 45.000 Pauntluk kısmından feragat ettiğini bildirmiştir. Davalı, 45.000 Pauntun dava tarihinden sonra davacıya ödendiğine dair iddiaya karşı koymamış olduğundan, 45.000 Pauntun dava tarihinden sonra ödendiğinin kabulü gerekir. Hal böyle olunca davacının eldeki davanın dava dilekçesinde davalıdan 45.000 Paunt dahil olmak üzere 88.500 Paunt istemekle haklı olduğunun, bir başka deyişle 45.000 Paunt yönünden de dava açmaya davalının zorladığının kabulü zorunludur. Bu durumda 45.000 Paunt yönünden de dava açılmasına sebebiyet veren davalının 45.000 Paunt içinde davacıya vekalet ücreti vermesi gerekir. Öte yandan davacı 45.000 Paunt için dava açmakta haklı olduğuna göre bu miktar yönünden davacı aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmesi olanaksızdır. Mahkemece 45.000 Paunt yönünden davacı aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücreti verilmemesi, davacı lehine 45.000 Paunt üzerinde vekalet ücreti verilmesi gerekirken değinilen bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, temyiz olunan kararın 2 ve 3 numaralı bentler uyarınca davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 7.116.13 TL. kalan harcın davalıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27423, Karar No: 2017/16863, Tarih: 30.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/27423 E.  ,  2017/16863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının yaklaşık 2,5 yıl davalı şirkette çalıştığını ve en son ... ... ... ... mağazasında satış yöneticisi olarak görev yaptığını, 09/09/2015 tarihinde haklı ve geçerli bir neden olmadan, işin önemli suretle ihmal edildiği iddia edilerek ve 4857 sayılı Kanunun 25/II/e maddesine dayanılmak suretiyle işten çıkartıldığını, davalı işverenin, davacıyı işten çıkarırken, bizzat işverenin stok karışıklıklarından kaynaklanan durumun sonucundun davacının sorumlu tutulduğunu, davalı işverenin eşitliğe aykırı işlem yaparak, diğer sorumlular hakkında herhangi bir yaptırım uygulamadığını, davacıya karşı ayrımcı bir tutum takınıldığını, davacının işten çıkartılmasının asıl sebebinin mağaza müdürü ... ile bir süredir yaşamakta olduğu uyumsuzluk ve amirinin ve amirinin yönlendirmesi ile üst yöneticilerinin davacının üzerinde baskı kurduğunu, davacının sürekli bir açığını arıyor olmaları nedeniyle gerçekte başarılı bir satış personeli olan davacının kendisini her an işten çıkarılmaya hazır hissettirilerek, sürekli olarak hataya zorlandığını, nihayetinde her tekstil mağazasında olabilecek ve davalı işverenin kendi prosedürlerine göre de tolerans sınırlarında olan bir hatanın, davacının iş sözleşmesinin feshi için bahane olarak kullanıldığını iddia ederek, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine, tazminat ile boşta geçen süre ücreti ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, 19/04/2013-09/09/2015 tarihleri arasında davalı şirkette Satış Yöneticisi olarak görev yaptığını, davacının çalıştığı ... ... mağazasından başka bir mağazaya gönderilen ürünlerin reyona çıkarılmadan etiket ve ürünlerin karşılaştırılırken 9.395,00-TL değerindeki deri montun etiketinin, çalışanlara bedelsiz olarak verilen bir personel yeleğinin üzerinde olduğunun tespit edildiğini, mağaza müdürünün mağazada yaptığı stok sayımlarında da deri montun bulunamadığını, etiket değişimiyle stok eksiğinin kayıtlarda gözükmesinin sağlandığının tespit edildiğini, mağaza müdürünün bu usulsüz işlemlerden haberi olmadığının görüldüğünü ve mağaza müdüründen sonra mağazada yetkili kişi olan Satış Yöneticisi davacının beyanına başvurularak savunmasının alındığını, davacının savunmasında stok açığı çıkmaması için kaybolan montun barkodunu kendi personel yeleğine yerleştirdiğini kabul ettiğini, davacının mağazalarda stok açığı çıkması halinde bu durumu mağaza müdürü ve yetkililere bildirmesi gerektiğini bilmesine rağmen, bilinçli olarak stok açığını işverenden gizlemek amacıyla kaybolan ürünün barkodunu kendi yeleğine taktığını, davacının bu davranışlarıyla işverenin güvenini kötüye kullandığını ve bu eylemi zarara yol açmamış alsa da doğruluk ve bağlılığa aykırı davranışta bulunduğunu, iş ilişkisinin temelini oluşturan davacı ile şirket arasındaki güven ilişkisinin zedelenmesine sebep olduğunu, davacının iş akdinin sadakat borcuna aykırı doğruluk ve bağlılıkla bağdaşmayan davranışları nedeniyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-e maddesi uyarınca 09/09/2015 tarihinde haklı nedenle tazminatsız olarak feshedildiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının çalıştığı mağazada kameraların bulunduğu, söz konusu montun nasıl kaybolduğunun tespit edilemediği, ne şekilde kaybolduğu tespit edilemeyen bir adet deri montun kaybolduğunun davacı tarafından yöneticilerine bildirilmemesinin tek başına sadakat borcuna aykırılık, doğruluk ve bağlılığa uymayan davranış olarak kabul edilemeyeceği, işçinin bu gibi durumlarda ne yapacağının hatırlatılması ve uyarılası ile yetinilmesi gerektiği, işçinin bu davranışının tek başına iş sözleşmesinin feshini gerektiren bir neden olmadığı, bu nedenlerle davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Dosya içeriğine göre, davacı işçinin satış yönetici olduğu ... .... AVM’de bulunan .... ... mağazasında 28.08.2015 tarihinde mağaza sezon iade stok kontrolünde 9.395 TL değerindeki deri montun olmadığı ancak ürüne ait etiketin işverenlik tarafından davacıya verilen personel yeleğinin üzerine yapıştırıldığının tespit edildiği, davacının alınan savunmasında deri montun yanı sıra bir yeleğin de kayıp olduğunu tespit ettiğini, kayıp yelek yerine kendi yeleğini koyduğunu, deri monta ait etiketin kendisi tarafından konulmadığını, telaşla hareket edildiği için nasıl olduğunu anlamadan etiketin yeleğe takıldığını belirttiği, iş yeri kayıtlarından sadece deri montun kaybolduğu, yeleğin kaybolma durumunun olmadığı, davacının satış yöneticisi olarak stok sayımında çıkabilecek eksik ürün durumunu kendi yöneticine bilgi vererek çözüm bulma yoluna gitmek yerine, stok açığını gizlemek için kayıp ürünün etiketini başka bir ürüne yapıştırması doğruluk ve bağlılığa aykırı olup, davalı işveren feshinin haklı nedene dayandığı anlaşılmıştır. Mahkemece davanın reddine yerine yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 130.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.980,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 30.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22179, Karar No: 2018/3422, Tarih: 19.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/22179 E.  ,  2018/3422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fark kıdem tazminatı, fark ihbar tazminatı ile ücret, harcırah, fark yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, müvekkilinin 27/04/2004- 06/01/20125 tarihleri arasında davalı işverenlikte yurtdışı tır şoförü olarak çalıştığını, davalı işverenlikçe iş akdine haksız olarak son verildiğini, fesih sonrasında kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödendiğini ancak bunun eksik olduğunu iddia ederek fark kıdem tazminatı, fark ihbar tazminatı ücret harcırah fark ücreti izin fazla mesai hafta tatili genel tatil alacakları ki toplam 1300,00 TL alacağının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti: