muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7384, Karar No: 2012/10146, Tarih: 28.12.2012

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin sair temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, resen de temyize tabii hükmün tebliğnamadeki düşünceden farklı gerekçe ile (BOZULMASINA), Üye .... ve Üye ..... sanığın eyleminin kasten adam öldürme suçunu oluşturduğu yolundaki karşı oyları ve oyçokluğu ile 28/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

KARŞI OY

1- OLAY;

a)Mahkemece kabul edilen oluşa göre, "sanık ve abisi Ali'nin zaman zaman avtüfeğini insanlara tevcih edip, muhtemel bir olaya sebebiyet verebilecekleri yönünde köydekilerde ciddi bir endişenin olduğu, bu hususta babasının dikkatini çekmesi hususunda muhtar nezdinde girişim faaliyetlerinin bulunduğu, suç tarihinde de maktul ve tanık Sefer'in birlikte hayvan otlattıkları merada yaktıkları ateşin başında iken, elinde tüfeği ile gelen sanık Şükrü'nün, maktulün yakasından tutup diğer eliyle omuzuna asılı avtüfeğini maktulün bacak üst kısımlarına gelecek biçimde doğrultup "seni vururum" diye sözler sarfettiği, bu sırada maktulün sanığı ittirdiği ve sanığın hem maktul tarafından, hemde tanık Sefer tarafından "yapma dur, fışek vardır" gibi sözlerle uyarıldığı, buna rağmen sanık Şükrü'nün yaklaşık iki metre mesafeden saçma taneleri dolu fişeğin yer aldığı tüfekte maktulün bacağına doğru bir el ateş ettiği şeklinde " olayın cereyan ettiği "belirlenmiştir.

B) Uyuşmazlık; Tüm dosya kapsamı ile yerel mahkemenin kabul ettiği oluş çerçevesinde, suçun sübutuna ilişkin herhangi ayrık bir görüş bulunmamasına karşın, çoğunluk görüşü ile azınlık görüşü olan bizlerin ayrıldığı yön, eylemin vasıflandırılmasına ilişkindir.

-Çoğunluk görüşü, sanığın avtüfeğini doğrultarak tetiğe basması neticesi tüfeğin ateş alması ile birlikte karşısında bulunan maktulün yaralanarak ölebileceğini öngörmesi gerektiğinden, eylemin "bilinçli taksirle öldürme" suçunu oluşturduğuna ilişkin isede,

-Azınlık görüşü olarak bizlerin görüşü ise, avtüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan iradi atışlarda, toplu saçma girişi meydana getirecek şekilde atış yapılması halinde muhakkak olan ölüm neticesinin gerçekleşeceğinin sanık tarafından bilinmesi gerektiğinden eylemin kasten öldürme olarak nitelendirilmesi gerektiği yönündedir.

II-MUHALEFET GEREKÇESİ;

a)Yasal teorik gerekçe;Burada irdelenmesi gereken husus, sanığın elindeki avtüfeğini iradi olarak ateşleyip ateşlemediği noktasıdır. Zira; sanığın kastının belirlenmesi neticesinde eylemin vasıflandırılması mümkün olacaktır.

II-MUHALEFET GEREKÇESİ;

a)Yasal teorik gerekçe;Burada irdelenmesi gereken husus, sanığın elindeki avtüfeğini iradi olarak ateşleyip ateşlemediği noktasıdır. Zira; sanığın kastının belirlenmesi neticesinde eylemin vasıflandırılması mümkün olacaktır.

5237 sayılı TCK'nun 21/1 maddesinde tanımlandığı üzere, "kast, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir".Suçun kanuni tanımındaki unsurlardan maksat ise, fiilin haksızlık tipini oluşturan tüm unsurlardır. Sanık hareketiyle hedeflediği doğrudan neticelerle birlikte, hareketin zorunlu veya kaçınılmaz olarak ortaya çıkan sonuçlarıda, açıkça istenmese dahi doğrudan kastın kapsamı içinde değerlendirilmelidir. Belli bir sonucun gerçekleşmesine yönelik hareketin, günlük hayat tecrübelerimize göre diğer bazı sonuçları da doğurması muhakkak ise, failin bu sonuçlar açısından da, doğrudan hareket ettiği kabul edilmelidir.

b)Teorik gerekçemizi sunduktan sonra, somut olaya uyguladığımızda; Dosyada mevcut suç aletine ait ekspertiz raporu incelendiğinde, herhangi bir arızasının bulunmadığı, ayrıca bu yönde bir ihtilaf da olmadığı sabittir.

Sanık ve abisi Ali'nin zaman zaman bu tüfeği 3.kişilere tevcih eder biçimde şaka yolu ile de olsa davrandıkları, bu durumun köyde tedirginlik yarattığı Bafra Ağır Ceza Mahkemesi kararının kabul gerekçesinde de belirtilmektedir.

Olay tarihinde de sanık omuzundaki tüfek ile maktul ve tanık Sefer'in yanlarına gelip, maktulün yakasından tutup, "sana ateş edeyim mi? " diyerek, omuzunda asılı tüfeğini indirerek maktulün bacağına doğrultarak, "dur fişek vardır, beni vurursun", tanık Sefer'inde "içinde mermi olabilir" sözü üzerine, sanığın "tüfekte fişek yoktur" şeklindeki beyanı ihtimali bir durumda kalmakta olup, bu ihtimali duruma rağmen tetiğe basmıştır. Sayın çoğunluk görüşüde bu ihtimale rağmen, sanığın iradi olarak tetiğe bastığını oyçokluğu ile Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin kararının bozulmasına ilişkin kararda kabul etmektedirler. Kaldı ki, sanık Ş.. D.. soruşturma aşamasında, Jandarmada müdafii huzurunda " ..... tüfeği çarpraz tutarken tüfek birden ateş aldı ve Nail ayağından vuruldu, ben bu esnada tüfeğin dolu olduğunu unuttum, tüfeğimi ben daha önce Nail ile buluşmadan önce doldurmuştum". Şeklinde beyanda bulunmuştur. Sanık, maktul ve tanık Sefer'in yanına gitmeden hemen önce beyanına göre doldurduğu tüfeğinin şayet dolu olduğunu unutma durumu olsaydı, olayın hemen öncesinde, gerek maktulün gerekse tanık Sefer'in "içinde mermi olabilir" şeklindeki ikazı üzerine doluluğunu unuttuğu tüfeğin içindeki fişekleri de ayrıca hatırlaması gerekir idi.

III)SONUÇ;

III)SONUÇ;

Tüm bu hususlar sanığın, dolu olan tüfeğin tetiğine iradi olarak bastığı neticesini çıkarmaktadır. Dairemizin yerleşmiş içtihatları çerçevesinde, av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi meydana getirecek şekilde atış yapılması halinde muhakkak olan ölüm neticesinin gerçekleşeceğinin sanık tarafından bilinmesinin gerektiği, nitekim maktulün femoral arter ve ven yaralanmasından ileri gelen dış kanamadan oluşan şok nedeni ile öldüğü, bu durumda kullanılan silahın etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, atış mesafesi ve meydana gelen yaraların nitelikleri birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğunun kabulü ile kasten öldürme suçundan 5237 sayılı yasanın 82/l-e,62 maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiği düşünce ve kanaati ile sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2023/3518, Karar No: 2023/5770, Tarih: 11.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/3518 E.  ,  2023/5770 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

HÜKÜM : Kısmen kabul

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı vekili

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacı şirket ile davalılardan ESC Petrol...Ltd. Şti. arasında bayilik sözleşmesi, protokol ve eki belgelerin imzalandığını, diğer davalıların ise davalı şirketin doğmuş ve doğacak 450.000 usd tutarına kadar olan borcuna kefil olduklarına dair taahhütname keşide ettiklerini, ticari ilişki sırasında davalının uzun süre mal alımı yapmayıp kaçak mal sattığına dair duyumlar alınması üzerine davalı işyerinde tespit yaptırıldığını, tüm uyarılara rağmen davalının mal alımı yapmaması nedeniyle davacı tarafça akdin haklı sebeple fesih olunduğunu, bu fesih sonucu oluşan bayilik hizmet bedeli alacağı, cezai şart alacağı ve taahhüdü ihlal alacağının tahsiline yönelik davacı tarafından girişilen takibe davalıların itirazı sonucu takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaliyle, takibin devamına ve %40 oranında icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı yanın sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerine uymaması sonucu müvekkillerinin ekonomik sıkıntıya girdiğini, feshin haksız olduğunu savunarak davanın reddini ve kötüniyet tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamına uyularak, davalı şirketin satış taahhütnamesine aykırı davrandığı, feshin haklı olduğu, davacının taleplerinden davalının 107.902,59 TL cari hesap alacağının mahsup edildiği, taahhüdü ihlal cezasının ifaya bağlı cezai şart niteliğinde olması nedeniyle fesih halinde talep edilemeyeceği değerlendirilerek taahhüdü ihlal cezasının hesaplamaya dahil edilmediği, bozma dışı tutulan hususlar ve kefillerin kefalet limitleri göz önüne alınarak davanın kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin istemin reddine, haksız itiraz nedeniyle asıl alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatının, davalı kefiller ... ve ...'nun tazminatın 216.280,00 TL'si ile sorumlu olmaları kaydıyla, davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 21.11.2022 tarihli ve 2021/7375 E. 2022/8105 K. sayılı kararıyla, vekalet ücreti yönünden kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili; bozma ilamının gereğinin yerine getirilmediğini, çelişkilerin ortadan kaldırılmadığını, kefillerin sorumluluğunun doğru hesaplanmadığını, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bayilik sözleşmesinin feshi ile hizmet bedeli, cezai şart ve taahhütlerin ihlalinden kaynaklı alacakların tahsili amacıyla başlatılan takibe itirazın iptaline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı 187,55 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/197, Karar No: 2024/33, Tarih: 24.01.2024

**Ceza Genel Kurulu         2019/197 E.  ,  2024/33 K.**

**"İçtihat Metni"**

İTİRAZ

İtirazname No : 2015/288473

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 12. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza

SAYISI : 100-276

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda sanığın eyleminin taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçunu oluşturduğu kabul edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. ve 63. maddeleri uyarınca 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye ve mahsuba ilişkin Niğde Ağır Ceza Mahkemesince verilen 27.05.2015 tarihli ve 100-276 sayılı hükmün, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 02.10.2018 tarih, 12104-9046 sayı ve oy çokluğu ile; "...Olay tarihinde sanık ...'nın, arkadaşı olan dosya tanıklarından ...'nın çağırması üzerine beraberce Niğde Kalesi'ne gittiği, ölen ...'ın da diğer dosya tanıklarından... ve ...'un çağırması üzerine kendileri ile aynı yere gittiği, belirtilen buluşmanın akraba olan dosya tanıkları ... ve...'nun aralarındaki ailevi sorun hakkında konuşmak üzere olaydan bir gün önce tanıklar ... ve... tarafından planlandığı, buluşma noktasına gelindiğinde iki ayrı grup olarak olay yerinde bulunan tarafların yerden 6.70 metre yüksekliğindeki, kenarlarında koruyucu bulunmayan, çimle kaplı ve nemli sur duvarı üzerine çıktıkları ve konuşmaya başladıkları, tanıklar ..., ... ve ...'nın kendi aralarında konuşmak için sur üzerinde bulunan diğer arkadaşlarından bir miktar uzaklaştıktan sonra kavga etmeye başladıkları, bunun üzerine kavgaya tutuşan tanıklardan... ve ...'un arkadaşı... ile ...'nın arkadaşı sanık ...'nın da aralarında itişmeye başladıkları ve takiben beraberce sur zeminine düştükleri, sur zemini üzerinde ve yatar vaziyette devam eden kavganın devamında... ve ...'nın beraberce sur kenarına gelerek yere doğru düşmeye başladıkları, önce surun kenarında park halinde bulunan bir minibüsün üstüne, takiben de yere düştükleri, düşme neticesinde...'ın dosya kapsamında bulunan Adli Tıp Kurumu raporunda belirtildiği üzere genel beden travmasına bağlı beyin kanaması, beyin doku harabiyeti, iç organ kanamasından kaynaklı iç kanama nedenlerine bağlı olarak öldüğü, sanık ...'nın da düşme neticesinde hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, ölen ve sanığın beraberce surdan aşağı düştükleri anda sur üzerinde bulunan dosya tanıklarının bu esnada kendi aralarında kavgaya tutuştukları için düşme anını net olarak görmediklerini beyan ettikleri, ancak tanıklardan...'nun beyanında ölen ... ile sanık ... arasında zemin üzerinde devam eden boğuşma esnasında sanık ...'nın ölen ...'ın üzerinde olduğunu gördüğünü ve sanık ...'nın ölen ...'dan daha iri yapılı olduğunu belirttiği olayda, olay tarihi itibari ile yirmi yaşında ve tanık beyanına göre ölenden daha iri yapılı ve beş yaş büyük olan sanığın, sur zemini üzerindeki boğuşma esnasında kendisi ile birlikte ölenin de 6,70 metre yükseklikten yere düşmesine sebebiyet verdiği, sanığın kavga hâlinde olduğu..

...'nun beyanında ölen ... ile sanık ... arasında zemin üzerinde devam eden boğuşma esnasında sanık ...'nın ölen ...'ın üzerinde olduğunu gördüğünü ve sanık ...'nın ölen ...'dan daha iri yapılı olduğunu belirttiği olayda, olay tarihi itibari ile yirmi yaşında ve tanık beyanına göre ölenden daha iri yapılı ve beş yaş büyük olan sanığın, sur zemini üzerindeki boğuşma esnasında kendisi ile birlikte ölenin de 6,70 metre yükseklikten yere düşmesine sebebiyet verdiği, sanığın kavga hâlinde olduğu...'ın yukarıda belirtilen fiziki özelliklere sahip kale surundan aşağı düşmesinin her an mümkün olabileceğini ve düşmesi hâlinde ölebileceğini öngörmesine veya tahmin etmesine rağmen eylemine devam edip meydana gelecek neticeyi kabullendiği, neticenin meydana gelmemesi için önlem almadığı anlaşılmakla, sanığın eylemini olası kast ile işlediği ve olası kast hükümleri uygulanmak suretiyle cezalandırılması yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Çoğunluk görüşüne iştirak etmeyen Daire Üyeleri S. Yıldırım ve ...; "Dinlenen Tanık beyanları, olayın oluş şekli ve dosya kapsamına göre; sanık ... ve ölen ...'in kavga ettiği surların üzerindeki alanın dar oluşu, surların aşağıya doğru eğimli, zeminin ıslak ve çimle kaplı olması, ölen ile sanık aşağıya doğru meyilli alanda sanık geri geri giderken ölenin sanığı iteklemesi, sanığın spor ayakkabısının kayması sonucu sırtüstü yere düşmesi, ölenin sanığın üzerine atlaması, baş ve boyun bölgesi surlardan aşağıya doğru taşacak vaziyette sırt üstü yatmakta olan sanığın ölene tutunarak onu kendine çekmesi sonucu ölen ve sanığın birlikte surlardan aşağıya düşmeleri ve bu düşme sonucunda ...'in ölmesi sanık ...'in hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanması şeklindeki olayda;

Kendisi de hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanan sanığın meydana gelen neticeyi hem öngördüğü hem de istediğinin dolayısıyla olası kast ile hareket ettiğinin değerlendirilemeyeceği ancak, sanığın sırtüstü düşmüş ve baş ve boyun bölgesi surlardan taşacak şekilde iken elleriyle ölene, ayağa kalkabilmek için tutunması, öleni bu niyetle kendine doğru çekmesi ve bırakmaması şeklindeki davranışı ile, ölen ile birlikte duvardan düşebileceklerini öngörmesine rağmen meydana gelen neticeyi istemediği değerlendirildiğinden, sanığın, ...'in ölmesinde bilinçli taksir haliyle hareket ettiğinin kabulü gerektiğinden,

Sanık ...'in TCK'nın 23/1 ve 22/2. maddeleri yollamasıyla TCK'nın 85/1 ve 22/3. maddesi uyarınca cezalandırılması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz." görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 02.12.2018 tarih ve 288473 sayı ile; "Sanık ... ve ölen ...'in kavga ettiği surların üzerindeki alanın dar oluşu, surların aşağıya doğru eğimli, zeminin ıslak ve çimle kaplı olması, ölen ile sanık aşağıya doğru meyilli alanda sanık geri geri giderken ölenin sanığı iteklemesi, sanığın spor ayakkabısının kayması sonucu sırtüstü yere düşmesi, ölenin sanığın üzerine atlaması, baş ve boyun bölgesi surlardan aşağıya doğru taşacak vaziyette sırt üstü yatmakta olan sanığın ölene tutunarak onu kendine çekmesi sonucu ölen ve sanığın birlikte surlardan aşağıya düşmeleri ve bu düşme sonucunda ...'in ölmesi sanık ...'in hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanması şeklindeki olayda;

Kendisi de hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanan sanığın meydana gelen neticeyi hem öngördüğü hem de istediğinin dolayısıyla olası kast ile hareket ettiğinin değerlendirilemeyeceği ancak, sanığın sırtüstü düşmüş ve baş ve boyun bölgesi surlardan taşacak şekilde iken elleriyle ölene, ayağa kalkabilmek için tutunması, öleni bu niyetle kendine doğru çekmesi ve bırakmaması şeklindeki davranışı ile, ölen ile birlikte duvardan düşebileceklerini öngörmesine rağmen meydana gelen neticeyi istemediği değerlendirildiğinden, sanığın, ...'in ölmesinde bilinçli taksir haliyle hareket ettiğinin kabulü gerektiğinden, sanığın bilinçli taksirle hareket ederek ölüme neden olduğu anlaşılmıştır.

Böylece sanığın istemediği bir netice meydana gelmiştir. Sanığın kasti bir suç işlemek amacıyla hareket etmediği sabittir. Meydana gelen netice suç bakımından taksir söz konusudur. Bu taksirde bilinçli taksir düzeyindedir. Bu gerekçelere bağlı olarak sanığın, gerçekleşen ölüm neticesini istememesinin ancak sonucun gerçekleşmesinin bilinçli taksir suçunu oluşturduğu anlaşılmaktadır." görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 12. Ceza Dairesince 25.02.2019 tarih ve 8041-2483 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KONUSU

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin olası kastla öldürme, bilinçli taksirle ölüme neden olma ve kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçlarından hangisini oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

13.02.2015 tarihli olay yeri inceleme raporuna göre; olayın sokak girişinin sol tarafında bulunan kale duvarı üst kısmındaki kısmen taşlık yeşil alan içerisi ile 6.70 cm yüksekliğindeki kale duvarı zemininde bulunan kaldırım üzerinde meydana gelmiş olduğu, kale duvarı zemininde kaldırım kenarında park hâlinde bir minibüs bulunduğu, kale duvarının çevresinde herhangi bir koruma unsuru olmadığı, minibüs üzerinde muhtemelen yaralıların düşmesi neticesi yeşil renkli ot parçalarının olduğu, minibüs ile kale duvarı arasında kaldırım üzerinde kan lekelerinin bulunduğu, genel ve yakın mesafelerden fotoğrafla görüntü tespitinin yapıldığı,

20.02.2015 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağına göre; suç tarihinde 15 yaşında 1.75 cm boyunda ve 65-70 kg ağırlığında olan ölende herhangi bir kesici, delici alet yarasına, ateşli silah yaralanmasına, ası, boğulma ve bunun gibi bir patolojiye rastlanılmadığı, meydana gelen ölüm nedeninin yüksekten düşmeye bağlı olarak beyin kanaması ve boyun kırığı sonucu oluştuğunun tespit edildiği,

20.02.2015 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağına göre; suç tarihinde 15 yaşında 1.75 cm boyunda ve 65-70 kg ağırlığında olan ölende herhangi bir kesici, delici alet yarasına, ateşli silah yaralanmasına, ası, boğulma ve bunun gibi bir patolojiye rastlanılmadığı, meydana gelen ölüm nedeninin yüksekten düşmeye bağlı olarak beyin kanaması ve boyun kırığı sonucu oluştuğunun tespit edildiği,

Adli Tıp Kurumu Birinci Adli Tıp İhtisas Kurulunca düzenlenen 25.03.2015 tarihli rapora göre; ölen ve sanığın üzerinde bulundukları yerin hafif meyilli ve ıslak olduğu, kavga sırasında sanığın öleni kendisine doğru çektiği, ölenin ise kendisini kurtarmaya çalıştığı sırada her ikisinin kale duvarının üzerine düştüğü, sanığın altta ölenin ise sanığın üzerinde olduğu, akabinde aniden ve birlikte yaklaşık 670 cm yükseklikteki kale duvarından kaldırıma düştükleri, ölen ve sanığın olay yerine gelen ambulans ile Niğde Devlet Hastanesi’ne kaldırıldıkları, ölenin ilk muayenesinde genel durumu kötü, bilincinin kapalı olduğu, entübe edildiği, yapılan tetkiklerinde çok sayıda kafa kemik kırığı, yaygın travmatik SAK, her iki akciğerde kontuzyon, pnömotoraks, sol böbrekte kontuzyon tespit edildiği, yoğun bakıma alındığı ve 20.02.2015 tarihinde hayatını kaybettiği, olayın oluş şekli, ifadeler, otopside elde edilen bulgular birlikte değerlendirildiğinde, ölümün yaralanmadan gelişen iç kanama ve pnömotoraks sonucu meydana gelmiş olduğu, ölenin suç tarihinde meydana gelen yaralanması ile ölümü arasında tıbben illiyet bağı bulunduğu, ölenin götürüldüğü Niğde Devlet Hastanesi'ndeki muayene bulguları, takip ve görüntüleme raporları ile otopside tanımlanan travmatik değişimlerin lokalizasyonu, ağırlığı ve nitelikleri birlikte değerlendirildiğinde, ölenin ölümüne neden olan travmatik değişimlerin sert ve künt bir cismin direkt havalesi ile oluşabileceği gibi özellikleri tanımlanan olay yerinden düşerek vücudunu çarpmasıyla da oluşabileceği bunlar arasında kesin bir ayrım yapılamamakla birlikte daha ziyade yüksekten düşme ve/veya düşürülme sonucu meydana gelmiş olduğu, otopsisinde ölenin vücudunda, meydana gelen lezyonlardan hangisi ya da hangilerinin düşme öncesinde yaşanan arbede ve darp olayı esnasında meydana geldiğinin tıbben ayrımı yapılamadığı,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ...; ölenin babası olduğunu, olayı görmediğini, sanıktan şikâyetçi olduğunu,