muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/164, Karar No: 2011/6136, Tarih: 06.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/164 E.  ,  2011/6136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak;

Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğünün 8 Mart 2006 gün ve 792 sayılı yazılarında "Ankara – ... ve Ankara – ... Rehabilitasyon Projesi kapsamındaki yeni demiryolu güzergahında demiryolu hat ekseninden itibaren 50 metrelik kesimin demiryolu güvenlik koridoru kabul edilerek bu koridorun dahilinde sabit yapılaşmaya müsaade edilmemesi" yönündeki yazısı dikkate alınarak, demiryolu güvenlik koridorunun 50 metre olarak kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilerek kamulaştırma bedelinin eksik tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3215, Karar No: 2021/529, Tarih: 20.01.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/3215 E.  ,  2021/529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, ... Marmaris İşletme Müdürlüğünde çalışırken 06.11.2001 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir, ödenen cenaze yardımından oluşan kurum zararının davalılardan rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir. Davacı ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'ye izafeten ... İlçe İşletme Müdürlüğünü davalı olarak göstermiştir.

Mahkemece, bozma sonrası dava dışı ... ile davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş. arasındaki devir sözleşmesi getirtilmek suretiyle, ... Elektrik Dağıtım A.Ş. yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilerek davanın kısmen kabulüne dair hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamına göre ... ile ... Elektrik Dağıtım A.Ş. arasında 15.08.2008 yılında işletme devir hakkı sözleşmesi imzalanmıştır. Bu kapsamda davanın yasal dayanakları 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ve BK 179 maddesidir. 506 sayılı Yasanın 26. maddesinde davalıların sorumluluğu kusur sorumluluğu ilkesine dayanmaktadır. 506 sayılı Yasa'nın 26/1. maddesinde, kastı, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi ya da suç sayılabilir bir eyleminin varlığı halinde işverenin rücû alacağından sorumluluğu olanağı tanınmıştır. Aynı maddenin ikinci fıkrasında ise “İş kazası veya meslek hastalığı, 3'üncü birkişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan 3'üncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edilir.” hükmü getirilmiştir.

... ile ... Elektrik Dağıtım A.Ş. arasında 15.08.2008 yılında işletme devir hakkı sözleşmesi kapsamında sorumluluklarının belirlenmesi için kaza tarihinde yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 179. maddesinin irdelenmesi gerekir. Buna göre bir mameleki veya bir işletmeyi aktif ve pasifleriyle birlikte devralan kimsenin, bunu alacaklılara ihbar veya gazetelerde ilan ettiği tarihten itibaren onlara karşı mamelekin veya işletmenin borçlarından mesul olacağını, iki yıl süreyle evvelki borçlunun da devralanla birlikte müteselsilen sorumlu olacağını öngörmektedir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 28.11.2001 tarihli, 2001/21-1030 Esas ve 2001/1077 Karar sayılı ilamında ayrıntıları açıklandığı üzere; Borçlar Kanunu'nun 179. maddesinin içinde "müteselsil bir borç" vardır. Devir alan şirket devir eden şirketin borçlarından ötürü sorumlu olduğu gibi, iki yıl müddetle evvelki borçlu (devreden) dahi, yenisi (devralan) ile birlikte müteselsilen sorumlu olur. Borçlar Kanununun müteselsil borçlara ilişkin 141. maddesine göre teselsülün kanun hükmünden doğduğu hallerde kamu düzeni söz konusu olacağından tarafların iradeleriyle teselsülün ortadan kaldırılması hükümsüzdür. (Dr. H. Öser / W. Scöhe-nenberger Borçlar Hukuku Ankara 1950 sh. 905-906) O nedenle, bu müteselsil borç kanun hükmünden (B.K. 179'dan) doğduğundan; teselsülden kaynaklanan sorumluluğun dışlanması geçersizdir ve hukuki sonuç doğurmaz. Sorumluluğun zamanı "Devir anıdır." Devrin fiilen gerçekleştiği tarihte doğmuş ve nedeni vücut bulmuş borçlar bu sorumluluğun kapsamında kalmaktadır. İşletmenin devirden önceki borcunun nakli kural olarak alacaklıya karşı hüküm ifade etmesi Borçlar Kanunu 173 ve 174. maddeleri gereğince alacaklının onamına bağlı ise de, 179. madde bu kurala bir istisna getirmiş alacaklının rızasına gerek görülmeksizin borcun devir alana intikal ettiği kabul edilmiştir.

Müteselsil borcun özelliği alacaklının müteselsil borçlulardan hepsinden veya birinden alacağın tamamını veya bir kısmını istemekte serbest oluşudur. (A. Von Tuhr, Borçlar Hukuku, İstanbul 1953, s 845 vd.) Sözü edilen hukuki esaslara göre eski ve yeni borçlunun müteselsil sorumluluğu iki yıllık bir devre için kabul edilmiş olup, bu iki yıl, (muaccel borçlar için) devrin, alacaklının ihbarı ya da gazetelerde ilan tarihinden itibaren başlar.

Müteselsil borcun özelliği alacaklının müteselsil borçlulardan hepsinden veya birinden alacağın tamamını veya bir kısmını istemekte serbest oluşudur. (A. Von Tuhr, Borçlar Hukuku, İstanbul 1953, s 845 vd.) Sözü edilen hukuki esaslara göre eski ve yeni borçlunun müteselsil sorumluluğu iki yıllık bir devre için kabul edilmiş olup, bu iki yıl, (muaccel borçlar için) devrin, alacaklının ihbarı ya da gazetelerde ilan tarihinden itibaren başlar.

İnceleme konusu davada; Mahkemece '....Bozma sonrasında yapılan yargılamada; davalı ...Ş. İle (Önceki şirket ünvanı ...) dava dışı ... arasında akdedilen devir sözleşmesi celbedilmiş, dava dışı ... ile davalı ... arasındaki devir sözleşmesinin hükümleri kaza tarihinde yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 179. maddesi kapsamında değerlendirildiğinde 3. şahıs hakları bakımından sorumluluğun ... Elektrik Dağıtım A.Ş.ye devir sözleşmesi hükümleri kapsamında geçmediği ve sorumluluğun halen dava dışı ...'ta olduğu sonuç ve kanısına varılmış ve davalı .... yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine; yine bozma ilamı doğrultusunda tüm kusurluların müşterek ve müteselsilen sorumlu oldukları değerlendirilerek diğer davalılar yönünden davanın kabulüne karar verilmek suretiyle hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece ... ve ... arasındaki devir unsuru Borçlar Kanunu 179 madde kapsamında hatalı değerlendirilmiş ve aralarındaki müteselsil sorumluluk göz ardı edilmek suretiyle hüküm tesisi edilmiştir. Davalılardan ... ve dava dışı (işveren) ...'ın sorumluluğunun devir sözleşmesinin içeriğine göre ve anılan madde hükmü kapsamında devreden ve devralan işveren olarak ve devrin ilanından itibaren işlemeye başlayacak 2 yıl süre ile sınırlı biçimde bulunduğu ve müteselsilen sorumlu tutulmaları gerektiği hususu kabul edilmeksizin karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

Mahkemece bu hususlar göz önünde tutularak bir karar verilmesi gerekirken eksik incemele ve değerlendirme sonucu karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekili ile davalı ...'ın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'a iadesine, 21/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11304, Karar No: 2015/8238, Tarih: 01.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/11304 E.  ,  2015/8238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2015

NUMARASI : 2015/25-2015/422

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada İstanbul 4. Sulh Hukuk ve İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “D. Mah. Bilge Sok. No:6 İç Kapı No:4 Pendik/İSTANBUL” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, kısıtlı adayının ikametgah adresinin “M. Mah Şeref Sok. 2921 D:3 Bayrampaşa/İSTANBUL” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Kısıtlının mernis adresi Özel Çağlayan Özürlü Bakım Merkezine ait olup bakım kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağından ve Pendik İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre de kısıtlı adayının bakımevine yerleşmeden önce “M. Mah Şeref Sok. 2921 D:3 Bayrampaşa/İSTANBUL” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/183, Karar No: 2024/2690, Tarih: 16.09.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/183 E.  ,  2024/2690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2532 E., 2023/1971 K.

vekili Avukat ...

BİRLEŞEN 2014/862 ESAS SAYILI DOSYADA

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 17.07.2014

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Asıl ve Birleşen Dosyada Davalı vekili

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2014/529 E., 2019/686 K.

1- İlk derece mahkemesince; asıl ve birleşen kooperatif genel kurul kararının iptali davasında yapılan yargılama sonucunda; 4 no.lu gündem maddesi ile alınan ibra kararının iptali talebinin incelenmesinde, Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından geçersizliğine karar verilen kat karşılığı inşaat sözleşmesinin fesih işleminin 2012 hesap yılına ilişkin olması ve kooperatifin Birlik A.Ş. ile imzalanan sözleşmeden dolayı uğramış olabileceği zararların 2014 yılı faaliyetleri içinde yer almaması ile birlikte dava dışı Toplu Konut.. A.Ş ile imzalanan 19.02.2014 tarihli sözleşmeye dayalı olarak 2014 hesap yılı içinde kooperatifin zarara uğradığına ilişkin bir kayıt bulunmadığı, salt bu nedenle yönetim ve denetim kurulunun ibra kararının iptali gerekmeyeceği; 5 no.lu gündem maddesine ilişkin değerlendirmede kooperatif ana sözleşmesinin 23/10 maddesinde imalat ve inşaat işlerinin yaptırılma yönteminin kararlaştırmanın genel kurulun yetkileri arasında sayıldığı, genel kurulun görev ve yetkilerinin terk edemeyeceğinin kararlaştırıldığı, 5 no.lu gündem maddesi ile konut yapımının emanet usulü ile yahut müteahhit vasıtasıyla yapılması konusunda yönetim kuruluna yetki verilmekle, bu konuda karar verme yetkisi de yönetim kuruluna bırakıldığını, bu hususun genel kurulun devredemeyeceği yetkiler arasında sayıldığından emredici hükümlere aykırı olup mutlak butlanla batıl olduğu, 7 no.lu gündem maddesine ilişkin değerlendirmede, Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/189 Esas sayılı dosyasından sözleşmenin feshi ihtarının sonuç doğurmayacağının tespitine dair verilen karara göre vaziyet planında dava dışı yüklenici Birlik.. A.Ş'nin muvafakati olmadan değişiklik yapılamayacağı değerlendirilmekle 7 no.lu gündem maddesinin iptali talebinin yerinde olduğu, 8. maddesinin değerlendirilmesinde, dava ve şikayet hakkı Anayasal bir hak olup genel kurulca anılan davacı aleyhine suç duyurusunda bulunmasında yasa ve sözleşme hükümlerine aykırı bir yön bulunmadığı, yönetim kuruluna verilmesi karara bağlanan 9 no.lu gündem maddesi ile görüşülen önergede yer alan yetkilerden "Satış vaadi", "kooperatif adına her türlü..taşınmaz mallar almaya ve satmaya ve temellüke", "arsa ile ilgili her türlü sözleşme, taahhütname, muvaffakatname ve feragatnameyi imzalamaya", " özel ve tüzel kişilerden gayrimenkul almaya, gayrimenkul satış vaadiyle kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapmaya", yönelik verilen yetkilerin, ana sözleşmenin 23.maddede sayılan genel kurulun devredemeyeceği yetkiler arasında yer aldığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne, davalı Kooperatifin 28.06.2014 tarihli genel kurul toplantısının 7 no.lu gündem maddesinin iptaline, 5 no.lu gündem maddesi ile alınan kararın mutlak butlanla batıl olduğunun tespitine, 9 no.lu gündem maddesi ile atıf yapılarak ek-2 yetki metni içerisinde yer alan ve kooperatif adına yönetim kuruluna "...satış vaadi...kooperatif adına her türlü taşınmaz mallar almaya, satmaya ve temellüke..

.06.2014 tarihli genel kurul toplantısının 7 no.lu gündem maddesinin iptaline, 5 no.lu gündem maddesi ile alınan kararın mutlak butlanla batıl olduğunun tespitine, 9 no.lu gündem maddesi ile atıf yapılarak ek-2 yetki metni içerisinde yer alan ve kooperatif adına yönetim kuruluna "...satış vaadi...kooperatif adına her türlü taşınmaz mallar almaya, satmaya ve temellüke...arsa ile ilgili her türlü sözleşme, taahhütname, muvafakatname ve feragatnameyi imzalamaya...özel ve tüzel kişilerden gayrimenkul almaya, gayrimenkul satış vadiyle kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi yapmaya..." hususlarında yetki verilmesine ilişkin kararın mutlak butlanla batıl olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı taraflar vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi tarafından davalı kooperatifin toplam ortak sayısı 169 olup toplantı nisabının 43 olduğu, buna göre gündemin dava konusu diğer maddelerinin görüşülmesi sırasında toplantı nisabı sağlanmış ise de, gündemin 9. maddesinin görüşülmesi sırasında, 35 kabul, 4 red ve 3 çekimser olmak üzere 42 oy kullanıldığı belirtildiği, bu durumda, oylama sırasında toplam 42 ortağın bulunduğunun kabulü gerektiğinden, her alınan karar için bulunması gereken toplantı nisabına (43) bu maddenin görüşülmesi sırasında ulaşılamadığı, Yasa'nın 45/2 ve ana sözleşmenin 33/1. maddeleri uyarınca, 9. gündem maddesinin yönetim kuruluna yetki verilmesine ilişkin kısmının tamamının mutlak butlanla batıl olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, bu madde ile verilen yetkilerin bir kısmı yönünden kararın mutlak butlanla batıl olduğunun tespitine karar verilmesi doğru olmadığı, dava konusu genel kurulun 5 no.lu kararının Kooperatifler Kanunu'nun genel kurulun yetkilerini düzenleyen 42. ve ana sözleşmenin 23. maddelerindeki yetkiler, genel kurulun devir ve terk edemeyeceği görev ve yetkilerinden olup, bu düzenlemenin aksine kararlar, aynı Kanunun 53/1. maddesindeki "kanuna, ana sözleşme hükümlerine ve iyiniyet esaslarına" aykırı kararlardan olup, iptali mümkün kararlardan olduğu mutlak butlanla batıl olmasını gerektirir herhangi bir durum bulunmamasına karşın, bu doğrultuda karar verilmesi doğru olmadığı gerekçesiyle, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle asıl davanın kısmen kabulüne, davalı kooperatifin 28.06.2014 tarihli genel kurul toplantısının 5 ve 7 no.lu gündem maddeleri ile alınan kararların iptaline, 9 no.lu gündem maddesi ile atıf yapılarak Ek-2 yetki metni içerisinde yer alan ve kooperatif adına yönetim kuruluna yetki verilmesine ilişkin kararın mutlak butlanla batıl olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne, davalı kooperatifin 28.06.2014 tarihli genel kurul toplantısının 5 ve 7 no.lu gündem maddeleri ile alınan kararların iptaline, 9 no.lu gündem maddesi ile atıf yapılarak Ek-2 yetki metni içerisinde yer alan ve kooperatif adına yönetim kuruluna yetki verilmesine ilişkin kararın mutlak butlanla batıl olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı taraflar vekillerince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı gözetilerek taraflar vekillerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

3- Bu karara karşı taraflar vekillerince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı gözetilerek taraflar vekillerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi kararına ilişkin taraflar vekillerinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden taraflardan alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.09.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27880, Karar No: 2022/16014, Tarih: 26.10.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/27880 E.  ,  2022/16014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 sayılı Bankacılık Kanununa Aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın denetim süresi içerisinde işlediği suç nedeniyle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2011/181 Esas, 2011/445 Karar sayılı kararı ile verilen ve kesinleşen mahkumiyet hükmü yönünden ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/130 esas sayılı dosyasına ihbarda bulunulmadığı dolayısıyla açıklanmayan bu hüküm bakımından TCK 43. maddesi hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek yapılan incelmede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmıştır.

Ancak,

Suç tarihinde ... ... Bankası ... Şubesinde Kıdemli Servis Yetkilisi Yardımcısı olan sanığın, 5237 sayılı TCK'nun 53/1. maddesindeki hak ve yetkilerden birini kötüye kullanarak suç işlemediği gözetilmeden hakkında aynı Yasanın 53/5.madde fıkrasının uygulanması ve 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK’nun 322.maddesi uyarınca;

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların hükümden çıkartılması ile yerine "24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki

iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine," ifadesinin eklenmesi ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/10/2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanığın 22.11.2006 tarihinde, banka müdisi ...'a ait hesaptan sahte imza ile parayı çekip, zimmetine geçirdiği; yine sanığın 20.05.2004 tarihinde ölmüş olan diğer mudi Şakir Şen'e ait hesaptan 26.03.2007 tarihinde parayı çekip zimmetine geçirdiği ve her iki eylemi nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanığın 22.11.2006 tarihinde, banka müdisi ...'a ait hesaptan sahte imza ile parayı çekip, zimmetine geçirdiği; yine sanığın 20.05.2004 tarihinde ölmüş olan diğer mudi Şakir Şen'e ait hesaptan 26.03.2007 tarihinde parayı çekip zimmetine geçirdiği ve her iki eylemi nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

Sanığın 5 yıllık deneme süresi içerisinde suç işlemesi nedeniyle, her iki davanın derdest hale geldiği gözetilerek, davaların zincirleme suç hükümleri gereği birleştirip, hüküm kurulması gerektiğinden sayın çoğunluğun düzeltilerek onama kararına katılmıyoruz.26.10.2022