muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/430, Karar No: 2025/351, Tarih: 20.01.2025

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, vekalet ilişkisinden kaynaklı hekim hatası iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat davasıdır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, özellikle Mahkemece aldırılan ATK raporu ile ceza yargılamasında alınan bilirkişi kurul raporlarının birbiriyle uyumlu olmasına, meydana gelen tıbbi sonucun hekim hatası olarak nitelendirilmesine, buna göre kusurlu olan hastane ve doktorun sorumlu olduklarına, davacıların sosyal ekonomik durumu ile olayın meydana geliş şekli dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminat tutarlarının dosya kapsamına uygun olduğunun anlaşılmasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18261, Karar No: 2011/2581, Tarih: 16.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18261 E.  ,  2011/2581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 16.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8173, Karar No: 2013/285, Tarih: 09.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/8173 E.  ,  2013/285 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 09.03.2012 gün ve 2011/4024/15251 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 26.03.2012 gün ve KYB.2012/82046 sayılı ihbarnamesiyle;

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanıklar ... ve ...'in, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337/a, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1.800,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair, Gaziosmanpaşa İcra Ceza Mahkemesinin 03/02/2009 tarihli ve 2007/6454 esas, 2009/144 sayılı değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Ticaret şirketlerinin müdürleri veya yetkililerinin, 2004 sayılı Kanun'un 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün bulunmadığı, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 136. maddesinde sayılan kollektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinin müdür veya yetkilileri yönünden anılan Kanun'un 337/a maddesindeki suçun işlenmesinin mümkün olmadığı cihetle, sanıkların beraatı yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istemiyle dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğunun anlaşılması karşısında, Gaziosmanpaşa İcra Ceza Mahkemesinin 03.02.2009 gün ve 2007/6454 esas, 2009/144 sayılı kararının, CMK’nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden REDDİNE, dosya kapsamına göre sanıkların aynı suç nedeniyle birden fazla yargılandıklarının anlaşıldığı, ticareti terk suçunun aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir kere işlenebileceğinden bu konuda kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği husununda gereğinin takdir ve ifası için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12841, Karar No: 2020/3621, Tarih: 09.03.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/12841 E.  ,  2020/3621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dairemizce de benimsenen ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/10/2018 tarih, 2017/1-842 Esas ve 2018/457 karar sayılı içtihadında da belirtildiği üzere, "İncelenen dosya kapsamından; yerel mahkemenin direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün sanık müdafisi ile katılan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesinden sonra, sanığın tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumundan Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığına hitaben "...Dosyamda lehe olacak durum var ise lehime uygulanmasını, şartlı tahliye, kefaletli tahliye, adli kontrollü tahliye, kelepçeli tahliye olabilir. Aksi karar çıkacaksa dosyamın bir an önce tasdik edilip gönderilmesini arz ve rica ederim" şeklinde 03.05.2016 tarihli; "...Dosyamın incelenip karara varılmasını rica ediyorum. Yarı açık hakkım doldu geçti, dosyam tasdiklenirse hiç değilse açık cezaevinde çoluğuma çocuğuma daha çok destek olurum. Başkanlığınızdan dosyamın incelenmesini mağduriyetimin giderilmesini, karara bağlanmasını saygılarımla arz ve rica ederim" şeklinde 03.05.2016 tarihli ve "...Tarafınızca uygun görüldüğü takdirde dosyamın onaylanmasını istiyorum. Bu konuda gereğinin yapılmasını saygılarımla arz ederim" şeklinde 15.08.2017 tarihli dilekçeler gönderdiği anlaşılmaktadır." hususu, "Ceza miktarı yönünden resen temyize tabi olmayan Yerel Mahkeme direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün, sanık ve müdafisi tarafından süresinde temyiz edilmesinden sonra sanığın cezaevinden göndermiş olduğu dilekçelerde "...Dosyamda lehime olacak durum var ise lehime uygulanmasını,...Aksi karar çıkacaksa dosyamın bir an önce tasdik edilip gönderilmesini arz ve rica ederim", "...Dosyamın incelenip karara varılmasını rica ediyorum. Yarı açık hakkım doldu geçti...Mağduriyetimin giderilmesini, karara bağlanmasını saygılarımla arz ve rica ederim" "...Tarafınızca uygun görüldüğü takdirde dosyamın onaylanmasını istiyorum." şeklinde taleplerde bulunduğu anlaşılmış ise de, sanığın dilekçelerinin tamamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın asıl iradesinin temyizden vazgeçmek değil de açık ceza infaz kurumuna geçiş yapmak, daha fazla görüş ve izin hakkı elde edebilmek için dosyanın bir an önce sonuçlanmasına yönelik olduğu, dilekçelerinde temyizden vazgeçtiğine dair açık bir ibare yazmadığı gibi müdafisinin de bu yönde bir talebinin olmadığı anlaşıldığından, sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinin, katılan vekili ile sanık ve müdafisinin temyiz istemlerine istinaden yapılması gerektiği kabul edilmelidir.”. Buna göre; sanığın 25.09.2019 tarihli “Yargıtay’da bulunan tüm dosyalarımın onaylanıp tarafıma gönderilmesini istiyorum” talebini içeren dilekçesi eklenerek sanıktan dilekçesine konu istemin feragat niteliğinde olup olmadığı hususu sorulup açıklattırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi için, incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 09.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2691, Karar No: 2024/3183, Tarih: 03.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2691 E.  ,  2024/3183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/103 E., 2022/290 K.

Davacı vekilince açılan sözleşmenin uyarlanması davası sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 2023/1598 Esas, 2024/2497 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davalılar ..., ..., ... ile davalı ... ... Deri Konfeksiyon San.ve Tic. Ltd. Şti. vekillerince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’un 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harçları peşin olarak yatırıldığından karar düzeltme isteyen davalılardan yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 2.320,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalılar ..., ..., ... ile davalı ... ... Deri Konfeksiyon San.ve Tic. Ltd. Şti.'nden ayrı ayrı alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 03.10.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/13724, Karar No: 2016/902, Tarih: 01.02.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/13724 E.  ,  2016/902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasındaki davadan dolayı Torbalı Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 01.04.2014 gün ve 653-229 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

1-Çekişme konusu 124 ada 1 parsel sayılı taşınmazının ilk tesis tarihinden itibaren tüm maliklerini ve el değiştirmelerini gösterir tapu kayıtlarının ve dayanağı tüm belgelerin (tapulama tutanağı, tescil istem belgesi, hükmen tescil kararı, imar kayıtları vb) bütün geldi ve gittileri ile birlikte (birbirini takip edecek, denetlenecek ve tamamının okunaklı olmasına dikkat edilecek şekilde) ilgili tapu müdürlüğünden temini ile evrakına eklenmesi,

2-Çekişme konusu taşınmazın bulunduğu yerde tapu kaydında malik olarak görünen kişi ile aynı isimde başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı, taşınmazı fiilen kim ya da kimlerin kullandığı hususlarında yeterli ... araştırması yapılarak alınacak cevabın evraka eklenmesi, istenilen kayıtların eksiksiz yerine getirtilip getirtilmediği mahkeme hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7103, Karar No: 2023/2414, Tarih: 08.05.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/7103 E.  ,  2023/2414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen mirasta denkleştirme davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince, mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı dahili davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, ...'in 07.06.2008 tarihinde öldüğünü, murise ait banka hesabının 22.04.2008, davalı ... ile ortak hesaplarının ise 13.10.2006 ve 26.10.2006 tarihlerinde kapatıldığını, davalının eşinden dolayı aldığı emekli maaşından başkaca bir gelirinin olmadığını, muristen aldığı vekaletnameye dayanarak murise ait banka hesaplarından yüksek miktarda para çekip murise kazandırıcı işlem yapmadığı gibi paraları onun zararına kullandığını, murisin ölmeden önceki son 10-15 yıldır parkinson, depresyon ve ileri derecede demans hastalıklarıınn bulunduğunu, murisin banka hesaplarının kapatıldığı tarihlerde fiil ehliyetinin bulunmadığını belirterek davalının yok hükmünde olan işlemlerin iptaliyle davalı tarafından çekilen paraların iadesi ve davacılara hisseleri oranında ödenmesini talep etmiş; 14/09/2021 tarihli harçlandırdığı ıslah dilekçesi ile talebini 57.844,99 TL'ye çıkarmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili, banka hesabından çekilen paraların muris lehine kullanıldığını, murisin tedavi, ilaç, yardımcı, hastane masrafları, ev masrafları, murisin annesinin ve kendisinden önce ölen kardeşinin mezarının yaptırılması, murisin mezarının yaptırılması ve tüm masrafların müvekkili tarafından ortak hesaptan çekilen paralarla karşılandığını, ortak hesaptaki paranın da müvekkilinin kamulaştırmadan ve fındık gelirlerinden gelen ve müvekkilinin kızının gönderdiği paralardan oluştuğunu sonuç olarak hesaplardaki paranın kendisine ait olduğunu ve murisin ihtiyaçlarına harcandığını, murisle tek ilgilenenin müvekkili olduğunu, murisin temyiz kudretinin yerinde olduğunu, murisin ortak hesaptaki parayı müvekkiline vermek istediğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

1. Mahkemenin 20.01.2015 tarihli ve 2009/146 Esas, 2015/33 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

2. Mahkeme 20.01.2015 tarihli kararı ile davalının para çekmesinin bankacılık mevzuatına uygun olduğu, usulsüz olmadığı, murisin bakımı ve rahatsızlığı için sarf edildiği, yüksek miktarda çekilen tutarların muris tarafından bizzat çekildiği, davalının yüklü miktarda ve karşılıksız para çektiğine ilişkin delil olmadığı, davanın ispatlanamadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

2. Mahkeme 20.01.2015 tarihli kararı ile davalının para çekmesinin bankacılık mevzuatına uygun olduğu, usulsüz olmadığı, murisin bakımı ve rahatsızlığı için sarf edildiği, yüksek miktarda çekilen tutarların muris tarafından bizzat çekildiği, davalının yüklü miktarda ve karşılıksız para çektiğine ilişkin delil olmadığı, davanın ispatlanamadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 20.01.2015 tarihli kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 07.11.2016 tarihli ve 2015/6427 Esas, 2016/9186 Karar sayılı kararıyla, "...Dava konusu alacağa ilişkin hesap, mirasbırakan ve davalı ... adına müşterek hesap olup, müşterek hesaptaki paylar aksi iddia edilip kanıtlanmadıkça birbirine eşittir. Zira, para müşterek hesaba yatırıldığına ve pay bakımından bir anlaşma bulunmadığına göre mülkiyetin yarı yarıya olmak üzere hak sahiplerine ait olması gerekir. Müşterek hesap birden fazla kişiye aitse mudilerden birinin ölümü halinde, aksine sözleşme yoksa, hesaptaki paralar eşit paylara bölünecek ve hayatta kalan mudiye kendi payı ödenebilecektir. Ortak hesabın taraflarından her biri bankadan para çekerken, payına göre kendi adına, payından fazlası için diğer hesap sahibinin vekili olarak hareket etmekte olup, payından fazla çektiği miktarda diğer hak sahibine karşı borçlu durumuna girer.

Mahkemece, yukarıdaki açıklamalar dikkate alınarak ortak hesabın açıldığı günden kapatıldığı güne kadar olan tüm hesap hareketleri dikkate alınarak muris ve davalı ...'nın ayrı ayrı çektiği miktarlar belirlenmeli, davalı ...'nın ortak hesaptaki payından daha fazla miktarda para çektiğinin tespiti halinde fazla çekilen miktarın denkleştirmeye tabi tutulması gerekir. Bu husus dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş..." olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1. Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

2. Mahkemece, dosyadaki delillere göre, yargılama konusu Ziraat Bankası ..... Şubesindeki hesap muris ...'e ait iken 24/02/2004 tarihinde müşterek banka hesabına dönüştürüldüğünü, banka hesabının 24.02.2004 tarihi itibari ile muris ile davalı ...'a ait müşterek banka hesabı niteliğini kazandığını, belirtilen müşterek hesaptan murisin hiç para çekmediği, davalı ...'nın ise 24/02/2004 ile 22/04/2008 tarihleri arasında 191.487,34 TL para çektiği, davalının 1/2 payından fazlası olan 95.743,67 TL üzerinde tasarrufta bulunduğu ve bu miktarı diğer mirasçılara iade etmesi gerektiği, davacı mirasçıların payına düşen miktarın 57.844,99 TL olduğu, miras taksim edilmediğinden davalıların ıslaha karşı zamanaşımı savunmalarının kabul edilmediği belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde dahili davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Dahili davalılar vekili, mirasbırakan ...'in tüm mirasçıları tarafından açılmadığı için davanın reddinin gerektiğini, HUMK döneminde açılan ve dava dilekçesinde belirsiz alacak davası olduğu da belirtilmeyen davanın kısmi dava niteliğinde olduğunu dolayısıyla ıslaha karşı zamanaşımı savunmalarının kabulü ile davanın zamanaşımından reddi gerektiğini, mirasbırakanın fiil ehliyetine haiz olduğu hususunun tanık beyanları ve 2006 yılında tapuda yaptığı işlem doğrultusunda ispatlandığını, Ziraat Bankası yazı cevabı ile de belirtildiği üzere murisin hastaneye yattıktan sonra ölüm tarihine kadar maaş hesabından maaşını hiç çekmediğini ve toplam 2.556,39 TL'nin Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı’na iade edildiğini, mirasbırakanın elma deposu olan evinin tamirat ve tadilatını yaptırdığını, hizmetinde bazen bir bazen iki yardımcısı olduğunu, özel doktor ve SGK tarafından karşılanmayan ilaç giderlerinin, kendisinden önce vefat eden ebeveynleri olan annesi ve kardeşlerinin mezarlarının yapımının, murisin ölümünden sonra cenaze masrafları ve yine ölümünden sonra kendi vasiyeti gereği Ordu Fizik Tedavi Ve Rehabilitasyon hastanesinde ... adına tefriş edilen hastane odasının masraflarının tamamının ortak hesaptan harcandığını, tüm bu hususların tanık ifadeleri ile dosyada subut bulduğunu, .... Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon hastanesine müzekkere yazılıp bu hususun sorulmasını talep etmelerine karşın sorulmadan eksik inceleme ile karar verildiğini, dava konusu tüm işlemlerin miras bırakanın sağlığında cereyan ettiğini, miras bırakanın sağlığında kullanmadığı bir hakkın veya talebin mirasçılara intikali ve mirasçılar tarafından kullanılmasının hukuken mümkün olmadığını, murisin ölümünden sonra hesapta mevcut bir para bulunmadığını, dolayısıyla da; terekede mevcut olmayan bir hak veya menfaatin mirasçılara intikali ve mirasçılar tarafından talep edilmesinin hukuken kabul edilemeyeceğini, murisin hastalığında ve sağlığında yanında olan tek kişinin davalı ... olduğunu, verilen kararın muris için harcanan paraların müvekkillerinden haksız olarak tahsiline yol açacağını belirterek karara karşı temyiz yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, mirasta denkleştirme istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz, dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 569 uncu ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz, dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 569 uncu ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dahili davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14991, Karar No: 2014/1831, Tarih: 12.02.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/14991 E.  ,  2014/1831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Menderes 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2013

NUMARASI : 2012/455-2013/429

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.07.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmaz ise tazminat, karşı dava sözleşmenin iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tapu iptali ve tescil davasının kabulüne karşı sözleşmenin iptali davasının reddine dair verilen 09.07.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı İ.. Ç.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı vekili, satış vaadi sözleşmesine dayanarak dava konusu ..parsel sayılı tarla niteliğindeki taşınmazdaki davalı adına kayıtlı payın iptali ile davacı adına tescilini mümkün olmaz ise satın aldığı payın rayiç değerinin tahsilini istemiştir..

Davalı, karşı davasında, davacının yaşlılığından faydalanarak kendisini kandırıp aldığı vekaletname ile yapılan satış vaadi sözleşmesinin iptalini istemiştir.

Mahkemece, tapu iptali ve tescil isteminin kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiş hükmü, davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 8. maddesi 5578 sayılı Kanunla değiştirilerek; Tarım arazileri; doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre, nitelikleri mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınıflandırılmıştır.

Yapılan düzenleme ile, tarımsal arazinin bu niteliğinin tapu kütüğüne şerh edileceği, belirlenen parsel büyüklüğünün; mutlak tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektar ve marjinal tarım arazilerinde 2 hektardan küçük olamayacağı, tarım arazilerinin bu büyüklüklerin altında ifraz edilemeyeceği, bölünemeyeceği veya küçük parsellere ayrılamayacağı,