muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/10144, Karar No: 2007/10648, Tarih: 19.09.2007

O halde, sağlıklı sonuca varılabilmesi için; mahkemece hükme esas alınan 1959 tarihli hava fotoğrafından hemen sonra düzenlenen hava fotoğrafı ve memleket haritası ile varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek iki orman yüksek mühendisi bir ziraat uzmanı ve bir fen elemanı aracılığıyla gerekirse 145 adada davaya konu tüm parseller hakkında bir kılavuz dosya seçilmek suretiyle yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, ayrı ayrı tarihlerde düzenlenmiş hava fotoğrafı ve memleket haritaları çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; bu hava fotoğrafı ve memleket haritalarında çekişmeli taşınmazın konumunda farklılık olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalı; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) iki değişik tarihli memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; taşınmazın hali hazır eylemli durumu hakim tarafından keşif gözlemi olarak tutanağa geçilmeli, taşınmazı dört yönden gösteren fotoğraflar alınarak dosyaya eklenmeli ve varsa 1954 yılından daha öncesine ve sonrasına ait hava fotoğrafları da incelettirilerek karşılaştırmalı rapor hazırlattırılmalı, böylece elde edilecek delillere göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi, Hazine ve gerçek kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 19/09/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7930, Karar No: 2015/11916, Tarih: 25.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/7930 E.  ,  2015/11916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, yemek ücreti, yol ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, dava dilekçesinde, davalı ...nda 10/10/2013 tarihinde işe başladığını, haber editörlüğü, muhabirlik gibi pek çok görevlerde bulunduğunu, 10/03/2014 tarihinde daha önce hak etmiş olduğu ücret ve alacaklarının hiç birisi ödenmediğinden işten ayrılmak zorunda kaldığını, bu dönemler arasında hak etmiş olduğu işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacının davasını ... karşı açmışsa da bu unvan altında tüzel kişilik bulunmadığını, kendilerinin ... olarak dava dilekçesine cevap verdiklerini, davacının iddia ve taleplerin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının ....' yi davalı olarak göstermesi gerekirken, davalının ... olduğunu varsaymasının maddi bir hata olarak değerlendirilemeyeceği ve bu durumun kabul edilebilir bir yanılgı olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 124. maddesi ile, “Bir davada taraf değişikliği, ancak karşı tarafın açık rızası ile mümkündür.

Bu konuda kanunlarda yer alan özel hükümler saklıdır.

Ancak, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebi, karşı tarafın rızası aranmaksızın hakim tarafından kabul edilir.

Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hakim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir. Bu durumda hakim, davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine yargılama giderlerine hükmeder.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Buna göre, taraf değişikliği karşı tarafın muvafakati ile gerçekleştirilebilirken maddi hata bulunması, dürüstlük kuralına aykırı olmaması veya yanlışlığın kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde ise karşı tarafın muvafakati aranmaksızın hakim tarafından kabul edilmek suretiyle yapılabilmektedir.

Somut olayda, davacı taraf davasını “...”na yöneltmiş olup, davacı işçinin çalıştığı şirketin unvanı “....” dir.

Buna göre, taraf değişikliği karşı tarafın muvafakati ile gerçekleştirilebilirken maddi hata bulunması, dürüstlük kuralına aykırı olmaması veya yanlışlığın kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde ise karşı tarafın muvafakati aranmaksızın hakim tarafından kabul edilmek suretiyle yapılabilmektedir.

Somut olayda, davacı taraf davasını “...”na yöneltmiş olup, davacı işçinin çalıştığı şirketin unvanı “....” dir.

Mahkemece dava bu davalı açısından reddedilmiş ise de, ülkemizde spor kulüplerinin dernek statüsünde kuruldukları, bu derneklerin şirketleşme yoluna giderken vergisel avantajlarını sürdürebilmek için, düşük oranlarda ortağı olduğu şirketler kurulduğu ve spor faaliyetlerinin bu şirketler üzerinden devam ettiği, bu şekilde kulüplerin hem ticari işletme gibi gelir sağlayabildiği hem de dernekler statüsünden faydalandığı sıklıkla görülmektedir.

Bu durum karşısında, davacının, şirket statüsünde olan “....” yerine dernek statüsünde olan “...” Televizyonunu davalı olarak göstermek suretiyle husumet tevcihinde yaptığı hatanın, “kabul edilebilir yanılgı” olarak kabulü gerektiğinden, mahkemece davanın husumet nedeniyle reddi hatalı olup, HMK 124 maddesi doğrultusunda husumetin doğru hasıma tevcihi için usulü işlemlerin tamamlanması ile esastan karar verilmesi gerekirken husumetten red kararı verilmesi hatalıdır.

F) SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2628, Karar No: 2011/1137, Tarih: 28.02.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/2628 E.  ,  2011/1137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davalı ...’ya aleyhindeki hüküm 7201 Sayılı Tebligat Kanununun 21.maddesi hükmüne aykırı olarak yapıldığından geçersizdir. İlgiliye aleyhindeki mahkeme hükmünün 7201 Sayılı Tebligat Kanunu ve Nizamnamesine uygun olarak yeniden tebliği, temyiz süresinin beklenilmesi, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 28.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11996, Karar No: 2019/11405, Tarih: 04.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/11996 E.  ,  2019/11405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Gizliliğin ihlali

Hüküm : CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

Gizliliğin ihlali suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan “suçtan zarar görme” kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu gerek Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; “suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11.04.2000 tarihli ve 65–69, 22.10.2002 tarihli ve 234–366, 04.07.2006 tarihli ve 127–180, 03.05.2011 tarihli ve 155–80, 21.02.2012 tarihli ve 279–55, 15.04.2014 tarihli ve 599-190, 28.03.2017 tarihli ve 214-206 sayılı kararlarında; “dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25.03.2003 tarihli ve 41–54 sayılı kararında da “tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı” gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edilmesi karşısında, sanık hakkında adliyeye karşı işlenen gizliliğin ihlali suçundan açılan kamu davasında; sanığa atılı suçun koruduğu hukuki yarar ve niteliği itibariyle şikayetçinin sanığa yüklenen suçun mağduru olmadığı ve suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle davaya katılma hakkı bulunmadığı gözetilmeksizin davaya katılmasına karar verilmiş olması hukuki değerden yoksun olup, hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 04.12.2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Gizliliğin ihlali suçundan sanık ...'in beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce;

Sanığın atılı adliyeye karşı işlenen gizliliğin ihlali suçunun koruduğu hukuki yarar ve niteliği itibariyle davaya katılmasına karar verilen şikayetçi ...'ın sanığa yüklenen suçun mağduru olmadığı ve suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle davaya katılma hakkı bulunmadığı gözetilmeksizin şikayetçinin davaya katılmasına karar verilmiş olması hukuki değerden yoksun olup, hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin reddine, oyçokluğuyla ile karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre;

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre;

Sanık hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından iddianame ile; Cumhuriyet gazetesinin 26.08.2014 tarihli nüshasının 1.ve 5. Sayfalarında ayrıca gazeteye ait internet sitesinde ''... Hanım itirafı'' başlığıyla eser sahibi ... tarafından kaleme alınan yazıda, 2012/125043 no'lu soruşturma dosyasının içeriğinde mevcut bulunan ve soruşturmanın niteliği gereği gizli kalması gereken delillerden biri olan ''Çevre ve Şehircilik eski Bakanının ses kayıtlarının'' basın üzerinden toplumun geneline ifşa edilmesinin soruşturma dosyasında gizli kalması gereken delillerin soruşturmanın gizliliğini ihlal edecek sonuçlar doğurması sebebiyle gizliliği ihlal suçundan kamu davası açılmıştır.

Yargılamada müşteki ...'ın davaya katılmasına karar verilerek daha sonra müsnet suçtan sanığın beraatine karar verilmiştir.

Dairemizin gizliliği ihlal suçundan; “adliyeye karşı işlenen suçlarda gizliliği ihlal suçunun koruduğu hukuki yarar ve niteliği itibariyle şikayetçinin suç mağduru olmadığı ve suçtan zarar görmediğini ve bu sebeple katılma hakkının bulunmadığı”, temyiz itirazları reddedildiği görüşüne katılmak mümkün değildir.

Kamu davasına katılma CMK'nın 237. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre “Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar,…kamu davasına katılabilirler.” Mevzuatımızda adliyeye karşı işlenen suçlarda kamu davasına katılmayı engelleyen veya diğer bir suç bakımından bir sınırlama getirmemiş, ilke olarak şartların varlığı halinde tüm suçlar yönünden kamu davasına katılma kabul edilmiştir. Ancak kanunda “suçtan zarar gören” ve “mağdur” kavramlarının tanımı yapılmamıştır. Zararın maddi veya manevi olduğu hususunda da bir ayırıma tabi tutulmamış ve sınırlandırılmamıştır. Uygulamada ise “suçtan zarar görme” kavramı “suçtan doğrudan zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılıp uygulanmaktadır.

Soruşturmanın gizliliğini ihlal suçunda korunan hukuki yarar, sadece adliyenin ve adli makamların korunmak istenmesi düşüncesi ile ceza muhakemesinin en temel kurallarından olan soruşturmanın gizli yapılması değildir. Soruşturma evresinin gizliliğinin ceza adaletinin doğruluk, dürüstlük ve gerçeğe ulaşma ilkelerine uyulması için bir zorunluluk olduğu, her şeyden önce suçsuzluk karinesinin sağlam tutulabilmesi yönünden de vazgeçilmez nitelikte olduğu, buna uyulmadığı takdirde, ülkemizde ve yabancı ülkelerde örneklerine rastlandığı üzere yargısız infazlar sonucu insanların Izdıraplara sürüklendiği ve suçsuzluk karinesinin lafta kalacağı aşikardır.

Burada kanun koyucu suçun koruma alanının sınırlarını çizerken özellikle iki alana vurgu yapmıştır. TCK’nın 285. maddesinin Gerekçesi’nde, “Medya, suçlar hakkında bilgilenerek halkın bilgi edinme ihtiyacını karşılamak görevindedir.” Ancak “…medya mensupları, bu konularda doğru haber elde edemediklerinde öteden beri devşirilen ve çok kere yanlış olan bilgileri halka yansıtmakta ve insanların en temel hakkı olan suçsuzluk karinesini ihlal etmekte ve soruşturma da zarar görmekte ve delillerin yok edilmesi hususunda, elbette ki istemeden şüphelilere yardım sağlanmış olmaktadır” denilerek medya mensuplarının haber verme hakkının sınırları çizilmeye çalışılmıştır.

Müşteki/katılan ...'ın isminin dosyamızdaki olayda açıkça bahsedildiği, gizli kalması gereken bilgilerin soruşturmadan alınarak yayınlanması nedeniyle gizliliği ihlal suçunun mağduru ve zarar göreni olmuştur. Dolayısıyla ilk derece mahkemesinin davaya katılma kararı vermesi yerindedir.

Açıklanan nedenlerle dairemizin temyiz isteminin reddine ilişkin karala ilgili çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2010/9558, Karar No: 2010/15031, Tarih: 11.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9558 E.  ,  2010/15031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece 03.05.2010 tarihinde incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin:2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12836, Karar No: 2012/18081, Tarih: 13.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/12836 E.  ,  2012/18081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/06/2010 tarih ve 2007/671-2010/355 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 13/11/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. A.... ile davalı ... İnş. Turz. Pet. Ürn. Otomotiv San.ve Dış Tic. A.Ş. vekili Av. .... ve davalı .... Bakır Metal Mam. ve Teks. İml. San. Dış Tic. Ltd. Şti. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde yangın sigorta poliçesiyle sigortalı işyerinin davalıların malik ve kiracı olduğu taşınmazda çıkan yangın sonucu hasar meydana geldiğini, sigorta tazminatının ödendiğini, rucu koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, 145.198.42 TL’nın faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... İnş. A.Ş. vekili, taşınmazın mülkiyetinin müvekkiline ait olduğunu, alış-veriş merkezi kapsamındaki bu yerin diğer davalı tarafından kiralandığını, genel binadan kaynaklı bir zararın olmadığını, diğer davalının iç dekorasyon sisteminin yetersizliğinden yangın çıktığını, müvekkili sorumluluğunun bulunmadığını, illiyet bağının kesildiğini, kaldı ki, zararının fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunmalar, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının sigorta ettirenine ait işyerine zarar veren yangının davalı kiracının işyerindeki yetersizlikten kaynaklandığı, havalandırma sisteminin hava giriş emici vantilatörünün kapatılmış ve hava çıkış vantilatörünün devreye alınarak içerideki ısı havalandırma borusu vasıtasıyla dışarıya transfer edilmiş olup ortalama temiz hava girişinin kapatıldığı, ancak yangın devam ederken ortamda yüksek ısı mevcutken dumanın dışarıya atılması maksadıyla çılıştırılan havalandırma sisteminin ısı transferi görevi yaptığı ve bunun da ekzotermik bir kimyasal reaksiyon olan yangının sürekli ısı üretmekte ve zincirleme şekilde bitişikteki maddeleri tutuşma sıcaklığına ulaştırdığı, büyüyerek yayıldığı, her iki davalının eşit oranda kusurlu bulunduğu, zararın belirlendiği, sovtajın düşüldüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 128.860.42 TL’nın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin mümeyyiz davalılardan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 5.740,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 13/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13771, Karar No: 2013/20539, Tarih: 28.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/13771 E.  ,  2013/20539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, işyerinde kasa sayımında kasada 55,00 TL açık çıkmasından dolayı davacının hırsızlıkla suçlandığını ve psikolojik bunalıma girdiğini, işyerindeki düzensiz çalışma saatleri, fazla çalışmanın kural haline gelmesi ve karşılığının ödenmemesi, haksız ithamlar nedeniyle davacı tarafından iş sözleşmesinin İş Kanunu'nun 24. maddesi uyarınca 05/01/2012 tarihinde feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve fazla çalışma alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının 02/01/2012 tarihinde davalı işverene tazminatlı ayrılma talebini içerir dilekçe verdiğini ve daha önce geçirmiş olduğu trafik kazası sonrasında yaşadığı psikolojik problemlerin tekrar etmeye başladığını, psikolojik tedavi gördüğünü, gün içinde yaşadığı her şeye sinirlendiğini, müşterilere tepki verdiğini, yaşadığı sorunlar nedeniyle işte tam verimli olamadığını ve şirkete zarar verdiğini bildirdiğini, bu yazılı bildiriminden sonra ise iş sözleşmesinin feshi konulu bir yazıyla işyerinde fazla ve düzensiz çalışma koşulları olduğunu ve haksız suçlamalarda bulunulduğunu iddia ederek iş sözleşmesini İş Kanunu'nun 24. maddesi uyarınca feshettiğini bildirdiğini, davacının önce psikolojik sorunları olduğunu söylemesi, ardından da işyerindeki çalışma şartlarını gerekçe göstererek iş sözleşmesini feshetmesinin tazminata hak kazanmayı amaçladığını gösterdiğini, davacının fazla çalışma yaparak çalıştığı yönündeki beyanlarının gerçek dışı, haksız ve mesnetsiz olduğunu, davacının asıl amacının tazminatını alarak istifa etmek olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.