muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1222, Karar No: 2016/189, Tarih: 12.04.2016

Anlaşılmaktadır.

Sanık ...’in annesi tanık Şengül Şahan; olaydan yaklaşık 3-4 ay önce maktulün telefonla arayıp arkadaşlık teklifinde bulunduğunu, sonrasında karşısına çıkarak telefon eden kişinin kendisi olduğunu ve arkadaş olmak istediğini söylediğini, bir süre sonra "ya benimle ilişkiye girersin ya da çocuklarına zarar veririm" şeklinde tehditte bulunduğunu, sürekli telefonla arayıp taciz etmeye ve mesaj çekmeye devam ettiğini, maktul tarafından tehdit edildiği için kendisinin de maktulü telefonla aradığını ve göndermesini istediği mesajları maktulün telefonuna gönderdiğini, 20 Haziran 2005 günü saat 16.00 sıralarında kocasının işe gittiğini, kendisi de çalıştığı lokantada işinin bitmesi üzerine eve geldiğini, evin kapısını açarken arkasındaki maktulü fark etmediğini, maktulün kendisini içeri doğru iterek kendisiyle beraber içeri girdiğini, sonrasında maktul ile boğuşmaya başladıklarını, maktulün yumruk vurup burnunu kanattığını, saçından tutarak yatak odasına doğru sürükleyip yatağın üzerine attığını, üzerindeki tüm elbiseleri çıkardığını, yalnızca sütyeninin kaldığını, maktulün de tamamen soyunduğunu ve zorla bir kez ırzına geçerek boşaldığını, ikinci kez ırzına geçtiği sırada kapı tıkırtısını duyarak üzerinden kalktığını, eşi Recep’in koridorda maktul ile karşılaştığını ancak o anki şaşkınlığından maktule müdahale edemediğini, maktulün kapıdan kaçarak gittiğini, pantolonu hariç diğer eşyalarının evde kaldığını, eşine olayı anlattığını, eşinin kendisine ait telefonu aldığını, kafasına birkaç defa vurup "bunları bana daha önce niye anlatmadın" diyerek kızdığını ve başka odaya çekildiğini, sonrasında eşinin evden çıkıp gittiğini ancak nereye gittiğini bilmediğini, ertesi günü 10.00 - 11.00 sıralarında eşinin eve gelerek kanlı bıçağı ve cep telefonu atıp "namusunu temizledim, artık çocuklarınla rahat oturabilirsin" diyerek evden ayrıldığını, oğlu Soner’i olay günü ve öncesi de dâhil olmak üzere on gündür görmediğini, bu olaylar sırasında sanık ...’in Sakarya’da üniversitede okuyan diğer oğlu Uğur’un yanında olduğunu beyan etmiş,

Tanık... Atıcı; tanık Şengül’ün kardeşi olduğunu, eniştesi Recep’in 20 Haziran 2005 günü akşam saatlerinde telefon ile arayıp acele eve gelmesini söylediğini, eve gittiğinde ablası Şengül’e bir şahsın tecavüz ettiğini öğrendiğini, akşam saat 21.45 sıralarında Recep’in kendisine ait telefonla maktulü arayarak işyerinden arkadaş olduklarını, Erna Center isimli alışveriş merkezinin önünde buluşmak istediğini söylediğini, maktulün gelebileceği düşüncesiyle belirttikleri yere gittiklerini ancak gelen gidenin olmadığını, sanık Recep’i o gece evinde misafir ettiğini, sabah saat 07.00 civarında Recep’e "Enişte, ben bu şahsı öldüreceğim, fabrikanın önünde gidip bekleyeceğim" dediğini, Recep’in ise "bu namus benim, sana düşmez, sen işine git" şeklinde karşılık verdiğini, sonrasında kendisinin işe gittiğini, Recep’in saat 11.00 gibi telefonla arayarak "öldürdüm" dediğini, sanık ...’i ise en son olaydan iki gün önce gördüğünü belirtmiş,

Tanık Neslihan Bilgin; olayın meydana geldiği Türk Telekom bayiinde fatura tahsili yaptığını, olay günü telefon faturalarının son ödeme günü olduğu için yoğunluğun fazla olduğunu, sanık Recep’in oturduğu yerden kalkarak kapıdan çıkmak üzere olan maktule arkasından yaklaşıp göğsüne bıçak sapladığını ve "burada gelin" diye bağırdığını, sanığın maktulü bıçaklamadan önce aralarında konuşma geçmediğini, iki kişinin daha geldiğini, bu kişilerin ellerinde bıçak olup olmadığını bilmediğini ancak ellerinin maktulün karnına gidip geldiğini gördüğünü, bayıldığı için sonrasında neler olduğunu bilmediğini anlatmış,

Tanık Volkan Kocaağa; Türk Telekom bayiinde çalıştığını, olay günü saat 09.30 sıralarında maktulün iş yerindeki Aliağa Sokak tarafına açılan kapının karşısındaki sandalyede oturduğunu, eylemi gerçekleştiren üç kişinin ise Telekom bayiinin ortasında ayakta durduklarını, maktulün bu kişileri fark etmesi üzerine yerinden kalkarak kapıya yöneldiğini, ayakta duran şahıslardan birinin "dur, kaçma!" diye bağırdığını, maktulün bir şey söylemeden ve arkasını dönmeden kapı eşiğine ulaşması üzerine bu kişilerin maktulü bıçaklamaya başladıklarını, maktulü sokak içerisine kadar götürdüklerini ve sonrasında kaçtıklarını, şahısların eşkâllerini tam bilemediğini beyan etmiş,

Tanık Zeki Teker; Olay günü dışarıdan bağrışma sesleri duyunca işyerinden dışarı çıktığını, yerde kanlar içerisinde bir gencin yattığını, iki kişinin ise kaçtığını gördüğünü, ancak bu kaçan kişileri arkalarından gördüğü için eşkâllerini bilmediğini belirtmiş,

Tanık Nihat Akın; olay günü dışarıdan sesler gelince dükkândan sokağa indiğini, Telekom bayiinden maktul ile peşinden iki şahsın çıktığını, bu şahıslardan birinin 20-25 yaşlarında, diğerinin ise 50-55 yaşlarında olduğunu, her iki şahsın da maktulü karın, göğüs ve sırt bölgesinden birçok kez bıçakladıklarını, kalabalığın oluştuğunu görmeleri üzerine ellerinde bıçaklar ile olay mahallinden kaçtıklarını söylemiş,

Tanık Nihat Akın; olay günü dışarıdan sesler gelince dükkândan sokağa indiğini, Telekom bayiinden maktul ile peşinden iki şahsın çıktığını, bu şahıslardan birinin 20-25 yaşlarında, diğerinin ise 50-55 yaşlarında olduğunu, her iki şahsın da maktulü karın, göğüs ve sırt bölgesinden birçok kez bıçakladıklarını, kalabalığın oluştuğunu görmeleri üzerine ellerinde bıçaklar ile olay mahallinden kaçtıklarını söylemiş,

Tanık İsa Macit; Ordu iş merkezinde bulunduğu esnada dışarıdan bağırma sesleri duyunca dışarıya çıktığını, kanlar içinde olan maktulün kendilerine doğru sendeleyerek geldiğini, bu esnada iki kişinin olay yerinden kaçtığını görünce peşlerinden gittiğini, 35-40 yaşlarındaki kişinin arkada, 20 yaşlarındaki genç olanın ise önde koştuğunu, şahısları yakalayamadığını beyan etmiş,

Hakkında tasarlayarak kasten öldürme suçundan verilen mahkûmiyet hükmü kesinleşen ... soruşturma aşamasında; 20.06.2005 günü saat 16.00 - 24.00 vardiyasında çalışmak için fabrikaya gittiğinde vardiya saatinin değiştiğini söylediklerini, Çerkezköy'e dönerek eşinin bulaşıkçı olarak çalıştığı lokantaya gittiğini, eşi Şengül’ün 10 - 15 dakika kadar önce işten çıktığını öğrendiğini, eve gittiğini, apartman içindeki dairesinin önüne geldiğinde herhangi bir ses duymadığını, zile bastığını ancak kapının açılmadığını, 1-2 dakika kadar beklemesine rağmen kapı açılmayınca üzerindeki anahtarı kullanarak daire kapısını açıp içeri girdiğini, yatak odasından seslerin geldiğini, kapısı açık olan yatak odasına yaklaştığında ağlama sesi duyduğunu, içeri girdiğinde eşinin eli yüzü kanlar içerisinde yatağın üzerinde yatar vaziyette alt kısmı tamamen çıplak üst kısmında ise atlet olacak şekilde ağlar vaziyette gördüğünü, ne olduğunu sorduğunu, anlatmaya başlayacağı sırada dış kapının açılıp kapandığını duyduğunu, merdivenlere baktığını ancak kimseyi göremediğini, tekrar yatak odasına geçerek ne olduğunu sorduğunu, eşinin, iş dönüşünde daire kapısını açıp içeri girdiğinde arkasından tanımadığı, bilmediği bir erkek şahsın içeri girerek kendisine zorla tecavüz ettiğini söylediğini, eşinin yaralarını sardığını, bir müddet ne yapacağımı bilemediğini, akşam saat 21.00 - 21.30 civarında eşinin cep telefonuna kayıtlı olmayan ancak numarası gözüken bir cep telefonundan "evinizde kalan iş giriş kartımı, ayakkabılarımı ve gömleğimi Erna Center'ın önüne gönder, ben 21.00 - 21.30 civarında orada olacağım" şeklinde bir mesajın geldiğini, kayınbiraderi..

.00 - 21.30 civarında eşinin cep telefonuna kayıtlı olmayan ancak numarası gözüken bir cep telefonundan "evinizde kalan iş giriş kartımı, ayakkabılarımı ve gömleğimi Erna Center'ın önüne gönder, ben 21.00 - 21.30 civarında orada olacağım" şeklinde bir mesajın geldiğini, kayınbiraderi... ile birlikte mesajda belirtilen alışveriş merkezinin önüne gittiklerini ancak kimsenin gelmediğini, gece yarısından sabaha kadar eşyalarının Telekom bayiinin önüne getirilmesini istediğine dair maktulden 2-3 tane daha mesaj geldiğini, sabahleyin evden çıkarken oğlu Soner’e "sakın gelme, daha gençsin, başına bir iş gelir, böyle şeylere bulaşma" diye tembihte bulunduğunu, maktulün eşyaları yerine içi boş olarak yanına aldığı poşeti Telekom bayiinin giriş kapısının dış kısmına bıraktığını ve bayiinin içine girip oturduğunu, biraz sonra maktulün poşeti alarak bayiinin içine girip yanındaki sandalyeye oturduğunu, kendisine "aldın mı poşetini" diye sorunca maktulün "Ben adamın karısına hem böyle yaparım, hem de eşyalarımı getirtirim" deyince öfkelenerek evden çıkarken herhangi bir şey olur diye yanına aldığı ekmek bıçağı ile maktulün sırtına vurduğunu, maktulün sokağa kaçtığını, peşinden giderek bu defa göğsüne vurduğunu, maktul ayağa kalkıp kaçmaya çalışırken düştüğünü, maktulün göğsüne bıçakla vurmaya devam ettiğini, şahsın peşinden Telekom bayiinden dışarı çıktığı sırada oğlu Soner’i elinde bıçakla gördüğünü, kalabalığın artması nedeniyle Soner’in maktule vurup vurmadığını hatırlamadığını, maktul yerde hareketsiz kalınca kaçtığını, oğlu Soner’in de arkasından koştuğunu ifade etmiş; duruşmada ise farklı olarak, maktulün hareketsiz kalması sonrasında olay yerinden kaçacağı sırada Soner’i karşıdan gelirken gördüğünü, Soner’in maktule vurmadığını beyan etmiş,

Sanık ... ise; olay sabahı babası Recep’in maktul ile Telekom bayinin önünde eşyalarını teslim amacıyla buluşacağını söyleyerek "sen evde kal, gelme" diye tembihte bulunduğunu, ilk başta buna karşı çıkmadığını, babası evden ayrıldıktan yarım saat sonra kendisinin çıktığını, Telekom bayinin bulunduğu yere vardığında babasının elinde bıçağın olduğunu, maktulün ise yerde yattığını gördüğünü, çevredeki insanların babasının üzerine yürüdüğünü görünce babasını kalabalıktan kurtarmak için yanına gittiğini, beraber kaçıp eve geldiklerini, olay günü eline bıçak almadığını, babasının Aksaray iline gidip orada teslim olacağını söylediğini, kendisinin de bu olayın artık kan davasına dönüşeceğini düşündüğü için annesini de alıp Sakarya iline gittiğini, askerlik durumunun da söz konusu olduğunu ancak askere gitmesi halinde annesine bakacak kimse olmaması nedeniyle askere gitmeyi düşünmediğini, Sakarya ilinde günübirlik işlerde çalıştığını, daha sonra İstanbul'a gittiğini, marketlerde çalıştığını, iki yıl önce evlendiğini, hakkında yakalama kararı olduğunu bilmediğini savunmuştur.

Kasten öldürme suçu 5237 sayılı TCK’nun 81. maddesinde; “bir insanı kasten öldüren kişi, müebbet hapis cezası ile cezalandırılır" şeklinde düzenlenmiş,

"Nitelikli hâller" başlıklı 82. maddesinde; "(1) Kasten öldürme suçunun;

a) Tasarlayarak,

...İşlenmesi hâlinde, kişi ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılır" düzenlemesiyle de tasarlayarak öldürme, kasten öldürme suçunun nitelikli halleri arasında sayılmıştır.

Gerek madde metninde, gerekse gerekçesinde "tasarlama" kavramının tanımına yer verilmemiş, bu konunun açıklığa kavuşturulması, öğreti ve yargısal kararlara bırakılmıştır. Öğretide tasarlamayı açıklama bakımından "soğukkanlılık" ve "planlama teorisi" olarak iki görüş ileri sürülmüştür. Soğukkanlılık teorisine göre, tasarlayarak öldüren şahısta bir soğukkanlılık gözlenmektedir. Bu kişinin başkasını öldürürken hiç heyecan duymamış olması, ondaki ruhsal kötülüğü göstermektedir. Ayrıca fail, öldürme kararını önceden almış olmasına, araya zaman girmiş olmasına karşın, soğukkanlılığını korumuş ve bu karardan vazgeçmemiştir. Planlama teorisine göre ise, tasarlama ile işlenen öldürme suçlarında, suç, önceden kararlaştırılmış, hazırlanmış ve planlanmıştır. Bu hazırlık, pusu kurmak, mağduru ya da maktulü bulmak, hile ile öldüreceği yere getirmek şeklinde olabilecektir. Burada fail, önceden aldığı suç işleme kararını gerçekleştirmek için suçta kullanacağı araçları seçip, temin etmekte ve bu suçu nasıl işleyeceği konusunda plan yapmaktadır.

765 sayılı TCK’nun yürürlükte olduğu dönemde, Ceza Genel Kurulunun 09.07.2002 gün ve 138-301 ile 03.12.2002 gün ve 247-414 sayılı kararlarıyla; "Failin bir kimseye karşı bir suçu işlemeye sebatla ve koşulsuz olarak karar vermesi, suçu işlemeden önce soğukkanlı bir şekilde düşündükten sonra ulaştığı ruhsal sükûnete rağmen kararından vazgeçmeyip ısrarla ve bu akış içerisinde fiilini icraya başlaması halinde tasarlamadan söz edilebilir. Tasarlama halinde fail, anında karar verip fiili işlememekte, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında bir süre geçmektedir. Fail bu süre içinde suçu işleyip işlememe konusunda düşünmekte, ancak tasarladığı suçu işlemekten vazgeçmemektedir. Failin suçu işlemekten vazgeçmesi fakat bir başka nedenle ve ani bir kararla fiili işlemesinde tasarlamadan söz edilemez. Suç işleme kararının ne zaman alındığı ve eylemin ne zaman işlendiği mevcut kanıtlarla saptanmalı, suç kararıyla eylem arasında geçen zaman dilimi içerisinde ruhi sükûnete ulaşılıp ulaşılamayacağı araştırılmalıdır" sonucuna ulaşılmıştır.

Yerleşik yargısal kararlarda kabul edildiği ve tereddütsüz bir şekilde uygulandığı üzere, tasarlamadan söz edilebilmesi için; "Failin, bir kimsenin vücut bütünlüğü veya yaşam hakkına karşı eylemde bulunmaya sebatla ve koşulsuz olarak karar vermiş olması, düşünüp planladığı suçu işlemeden önce makul bir süre geçmesine ve ulaştığı ruhi sükûnete rağmen bu kararından vazgeçmeyip sebat ve ısrarla fiilini icraya başlaması ve gerçekleştirmeyi planladığı fiili, belirlenmiş kurgu dâhilinde icra etmesi" gerekmektedir. Nitekim Ceza Genel Kurulunun 16.04.2013 gün ve 3-144, 26.06.2012 gün ve 67-258, 12.06.2012 gün ve 560-227, 25.01.2011 gün ve 122-7, 16.02.2010 gün ve 251-25, 02.02.2010 gün ve 239-14, 15.12.2009 gün ve 200-290, 03.10.2006 gün ve 30-210, 13.11.2001 gün ve 239-247 ile 28.04.1998 gün ve 117-155 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Tasarlama halinde fail, anında karar verip fiili işlememekte, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında sükûnetle düşünebilmeye yetecek kadar bir süre geçmektedir. Fail bu süre içinde suçu işleyip işlememe konusunda düşünmekte ve suçu işlemekten vazgeçmemektedir. Failin suçu işlemekten vazgeçmesi ve fakat bir başka nedenle ve bir başka ani kararla fiili işlemesinde tasarlamadan söz edilemez. Suç işleme kararının hangi düzeydeki eylem için ve ne zaman alındığı ile eylemin şarta bağlı olmayan bu kararlılıktan ne kadar zaman geçtikten sonra işlendiği mevcut delillerle belirlenmeli, suç kararıyla eylem arasında geçen zaman dilimi içerisinde ruhi sükûnete ulaşılıp ulaşılamayacağı değerlendirme konusu yapılmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Olaydan bir gün önce saat 17.00 sıralarında ikamet ettiği eve gelen hükümlü Recep'in, eşi Şengül ile maktulü uygunsuz vaziyette bulduğu, bir şekilde evden kaçan ancak kıyafetleri evde kalan maktulün aynı günün akşamından başlayarak olayın meydana gelmesinden 15 dakika öncesine kadar Şengül'ün telefonuna birçok mesaj göndererek kıyafetlerinin belirttiği yere getirilmesini istediği, bir önceki gün yaşanan ve başlı başına tahrik oluşturan maktulün eylemi sonrasında ısrarla Şengül'e mesaj atılması karşısında ruhi bir sükûnete kavuşamayan sanık ...'in, öldürme kararını tekrar gözden geçirmek için yeterli bir süre bulunmadan öldürme kararını verip akabinde babası Recep ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek maktulü yirmi bıçak darbesiyle öldürdüğü anlaşıldığından, tasarlamanın şartlarının oluşmadığının kabulü gerekmektedir.

Öte yandan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarih ve 140-85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde de zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla, yerel mahkeme direnme hükmünün, somut olayda tasarlamanın unsurlarının oluşmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden ve Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı nazara alınarak yerel mahkemenin TCK'nun 53. maddesi ile ilgili uygulamasının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğundan bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.03.2014 gün ve 18-197 sayılı direnme hükmünün, tasarlamanın unsurlarının oluşmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden ve Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı nazara alınarak TCK'nun 53. maddesi ile ilgili uygulamasının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğundan BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2016 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24394, Karar No: 2014/21346, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/24394 E.  ,  2014/21346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Afşin 1. Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi :06.03.2013

No :2010/837-2013/114

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 25.03.2003 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerden oluşan kurum zararının rücuan tahsilini talep etmiş olup, yargılama aşamasında davalılardan D.. G..’ın dava tarihinden önce yaşamını yitirmiş olduğu anlaşılmıştır.

01.10.2011 günü yürürlüğe girerek 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununu yürürlükten kaldıran 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Taraf ehliyeti” başlığını taşıyan 50’inci maddesinde, medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın, davada taraf ehliyetine de sahip olduğu belirtilmiştir. Buna göre taraf ehliyeti, davada taraf olabilme yeteneği olup, medeni (maddi) hukuktaki medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyetinin medeni usul hukukunda büründüğü şekildir. Medeni hukuktaki haklara ve borçlara sahip olma ehliyeti hak ehliyetini oluşturmakta, gerçek ve tüzel kişiler bakımından geçerli olmaktadır. Hak ehliyeti bulunan her gerçek ve tüzel kişi, davada taraf olabilme ehliyetine de sahiptir. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 28’inci maddesinde ise, kişiliğin, çocuğun sağ olarak tamamıyla doğduğu anda başlayıp ölümle sona erdiği ve çocuğun hak ehliyetini, sağ doğmak koşuluyla ana rahmine düştüğü andan başlayarak elde ettiği hüküm altına alınmış olup, gerçek kişilerin kişiliği ve bununla medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyeti ölümle sona erdiğinden, ölmüş kişinin taraf ehliyeti bulunmamaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun tarafta iradi değişikliği düzenleyen 124. maddesinde belirtilen, bir davada taraf değişikliğinin, ancak karşı tarafın açık rızası ile mümkün olduğu; ancak, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebinin, karşı tarafın rızası aranmaksızın hakim tarafından kabul edileceği; yine, dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, taraf değişikliği talebinin, karşı tarafın rızası aranmaksızın hakim tarafından kabul edilebileceğine ilişkin düzenlenme karşısında; adı geçen davalının mirasçılarına yöntemince husumet tevcih edilerek yargılamanın sürdürülmesi gerekirken, ölü kişi hakkında yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsiz bulunmuştur.

Mahkemece, yukarıda açıklanan bilgiler ışığında, davalı D.. G..’ın mirasçılarının HMK’nun 124. maddesi kapsamında davaya katılımı sağlanarak, savunma ve delilleri incelendikten sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair hususlar incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3279, Karar No: 2021/6595, Tarih: 08.11.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/3279 E.  ,  2021/6595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 8. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava, TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddelerine dayalı tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir.

Kadastro sonucu ... İlçesi, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan çekişmeli taşınmaz 1976 yılında yapılan arazi kadastrosunda ... ve ... parsel numarası verilerek Hazine adına tespit edilmiş, bilahare kişilerin zilyetliğe dayanarak açtığı dava sonucu Tapulama Mahkemesinin 1979/92-1983/28 sayılı kararı ile dava konusu taşınmazın Medeni Yasanın 641 ve Tapulama Yasasının 33/son maddeleri gereğince devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşlık, köklü kayalık ve çalılıkların zilyetlikle kazanılması mümkün olmayan yerlerden olması nedeniyle kişilerin davasının reddi ile Tapulama Yasanın 2. maddesi gereğince tapulama dışı bırakılmasına karar verilmiştir.

Davacı ..., çekişmeli taşınmaz bölümü üzerinde zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu iddiasıyla adına tescil istemiyle dava açmıştır.

Davalı Hazine ve ... vekili, çekişmeli taşınmaz üzerinde davacının iktisap koşullarının oluşmadığı ve davacı tarafından aynı konuda açılmış olan davanın ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince 2010/609 Esas ve 2011/556 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, ilgili ret kararının Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2012/3378 Esas ve 2012/9416 Karar sayılı kararı ile onanarak 01.04.2013 tarihinde kesinleştiği, bu sebepten kesin hüküm olduğu gerekçesiyle davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, çekişmeli taşınmaza ilişkin daha önce ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/609 Esas ve 2011/556 Karar sayılı dosyası ile hüküm verildiği ve hükmün kesinleştiği gerekçesiyle davanın HMK 114/1-i ve 115/2 maddesi uyarınca kesin hüküm ve dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiş; davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 341/2. maddesi gereğince hükmün miktar itibariyle kesin olması nedeniyle istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiş karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, İstinaf Mahkemesi tarafından ek kararla temyiz talebinin kararın kesin olarak verilmiş olmasından dolayı reddine karar verilmiş;

Bu kez iş bu ek karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 27,90 TL. bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08/11/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14068, Karar No: 2019/1888, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14068 E.  ,  2019/1888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.