muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1240, Karar No: 2014/7595, Tarih: 12.05.2014

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı Rektörlük aleyhine usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gerekçesiyle bu davalı yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Davalı, Süleyman Demirel Üniversitesi Rektörlüğü bir kamu tüzel kişiliği olup kural olarak, işlem ve eylemleri kamusal nitelik taşır. Dava konusu olayda, davalı Rektörlüğe husumet yöneltilerek, yasa ile verilmiş kamu görevini yerine getirmediği ileri sürülmüştür. Görevin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesi hizmet kusuru niteliğindedir. İdarenin hizmet kusurundan doğan zararlardan dolayı 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince ilgili idareye karşı idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir.

Açıklanan olgular gözetilerek ilk derece mahkemesince, davalı Rektörlük yönünden yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerektiğinden; mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına; davacının temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenle REDDİNE 12/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7624, Karar No: 2024/397, Tarih: 17.01.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/7624 E.  ,  2024/397 K.**

**"İçtihat Metni"**

SUÇLAR : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

1.Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat kararı yönünden;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararı, istinaf mercii tarafından beraat kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden, kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

2. Sanık ... hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

3. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.10.2021 tarihli, 2021/179 Esas ve 2021/243 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... hakkında katılan sanık ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b) Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.04.2022 tarihli, 2021/2070 Esas ve 2022/1141 Karar sayılı kararı ile ... Ağır Ceza Mahkemesinin 12.10.2021 tarihli, 2021/179 Esas ve 2021/243 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına;

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.04.2022 tarihli, 2021/2070 Esas ve 2022/1141 Karar sayılı kararı ile ... Ağır Ceza Mahkemesinin 12.10.2021 tarihli, 2021/179 Esas ve 2021/243 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına;

a) Sanık ... hakkında katılan sanık ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

b) Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 8 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz istemi; sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan hüküm kurulması gerektiğinden bahisle suç vasfına, eksik ceza tayin edildiğine, lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

Katılan sanık ... müdafiinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, meşru savunma koşullarının bulunduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine, eksik inceleme yapıldığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, sanık ... hakkında verilen beraat kararının hatalı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü aralarında önceye dayalı husumet bulunan sanık ... ile maktulun, ortak arkadaşları olan sanık ...'un ikametinde alkol almaya başladıkları, bir süre sonra maktul ve sanık ...'in aralarında tartışmaya başladıkları, maktulün cam çerezlik tabağını sanık ...'in üzerine doğru fırlattığı, cam tabağın sanık ...'in başına isabet ettiği, aralarında bir süre arbede yaşandığı, sanık ...'in üzerinde bulunan bıçağı çıkartarak maktulün bacağına hızlı bir şekilde sapladığı ve bıçağı alarak olay yerinden kaçtığı, maktulün olayın akabinde hastaneye kaldırıldığı ancak tüm tıbbi müdahalelere rağmen kurtarılamayarak öldüğü, maktulün ölüm nedenine ilişkin olarak ... 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu tarafından hazırlanan raporda; kişinin ölümünün delici kesici alet yaralanmasına bağlı büyük damar kesisinden gelişen dış kanama sonucu meydana gelmiş olduğu, kişinin 12.06.2020 tarihinde maruz kaldığı kesici delici alet yaralanmasının büyük damar kesisi oluşturduğu cihetle tek başına ölüm meydana getirebilecek nitelikte olduğu, maruz kaldığı yaralanmayla ölümü arasında illiyet bulunduğu, ölüm olayında kesici delici alet yaralanması dışında başkaca bir ortak neden bulunmadığı şeklinde bildirildiği, anlaşılmıştır.

2-a)... 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 15.03.2021 tarihli raporunun sonuç bölümünde; ''...kişinin 12.06.2020 tarihinde maruz kaldığı kesici delici alet yaralanmasının büyük damar kesisi oluşturduğu cihetle tek başına ölüm meydana getirebilecek nitelikte olduğu, maruz kaldığı yaralanmayla ölümü arasında illiyet bulunduğu, ölüm olayında kesici delici alet yaralanması dışında başkaca bir ortak neden bulunmadığı, oy birliği ile mütalaa olunur.'' şeklinde bildirilmiştir.

2-b)Katılan sanık ... hakkında ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 07.07.2021 tarihli raporunun sonuç bölümünde; alın sol üst bölgenin saçlı deri ile birleşim yerinde 2.5x0.5 cm ciltten açık renkli, ciltten çökük yara izi, sol göz lateralinin 2 cm altında 1.5x0.5 cm büyük oranda cilt rengini almış ciltten hafif çökük yara izi, burun sol orta hattın hemen yanında sol yanakta 1.5x0.3 cm büyük oranda cilt rengini almış, ciltten hafif çökük yara izi olduğu görüldüğü, mevcut yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı ancak alın bölgesindeki yara izinin yüzde sabit iz olarak değerlendirildiği anlaşılmıştır.

3. Sanık savunmaları, katılan ve tanık anlatımları, 09.12.2020 tarihli otopsi raporu, ... 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 15.03.2021 tarihli raporu, olay yeri inceleme tutanağı, olay ve görgü tespit tutanağı, sanıklara ait nüfus ve adli sicil kayıtları dosya içerisinde bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesinin olayın oluşuna ilşkin kabulünde isabetsizlik bulunmadığı ancak; silahtan sayılan bıçak kullanan ve engel bir durum ile karşılaşmadığı anlaşılan sanık ...'in maktule yönelik eylemlerine devam edip öldürücü bölgelerini hedef alma imkanı var iken, bunu yapmayıp maktulü yaraladıktan sonra eylemlerine son verip olay yerinden ayrılması karşısında, sanığın eylemleriyle dış dünyaya yansıyan kastının öldürmeye yönelik değil yaralamaya yönelik olduğunun anlaşıldığı, ancak maktulün ölmesi nedeniyle eyleminin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğu anlaşılmıştır.

Her ne kadar sanık ... hakkında katılan sanık ...'e yönelik kasten yaralama suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açılmış ise de; sanığın yüklenen suçlamayı kabul etmemesi, maktul ile kavga eden katılan ...'i ayırmaya çalıştığını savunması, katılan ...'in de ifadesinde sanık ...'un kendisine vurduğunu görmediğini beyan etmesi karşısında, sanık ...'un yüklenen suçu işlediği her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı kanıtlarla ispatlanamamış, oluşan şüphe sanık lehine değerlendirilerek, ilk derece mahkemesi hükmünün bu sanık yönünden de kaldırılarak sanık ...'un isnat edilen suçtan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, maktule yönelik eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, olayda meşru savunma koşullarının bulunmadığı, sanık ...'un katılan sanık ...'e yönelik kasten yaralama suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığının saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, hedef alınan vücut bölgesi, maktulün ölümüne neden olan yaranın niteliği, maktul ile sanık ... arasında öldürmeyi gerektirir nitelikte husumet bulunmaması birlikte değerlendirildiğinde sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğini gösteren kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından katılanlar vekili ile katılan sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.04.2022 tarihli, 2021/2070 Esas ve 2022/1141 Karar sayılı kararında katılanlar vekilleri ile katılan sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4118, Karar No: 2022/2072, Tarih: 14.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4118 E.  ,  2022/2072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasında verilen tavzih kararı hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, tavzih talebinin kabulüne ilişkin karar, süresi içinde davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ..., Budaklı Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz hakkında, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasına dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır.

II. CEVAP

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10/02/2016 tarihli ve 2013/809 Esas, 2016/41 Karar sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne, 17.06.2015 havale tarihli teknik bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen toplam 32.904.51 metrekarelik ve (C) harfi ile gösterilen toplam 2.212,78 metrekarelik tapulama harici taşınmazın, davacı ... adına tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar Hazine vekili ve Şanlıurfa Büyükşehir Belediyesi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Onama Kararı

Dairece “hükmün usul ve yasaya uygun olduğu” gerekçesiyle yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle dosyanın onanmasına karar verilmiştir.

3. Onama Sonrası Tavzih Talebi

Davacı ..., 25.06.2019 tarihli talep dilekçesi ile; taşınmazın vasfının hüküm kısmında belirtilmediğinden hükmün Tapu Müdürlüğü tarafından infazının yapılamadığını belirterek "tapulama harici taşınmazın bağ, zeytinlik ve fıstıklık vasfında davacı adına tesciline" tavzihen karar verilmesini talep etmiştir.

4. Tavzih Talebi Üzerine İlk Derece Mahkemesi Ek Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 23/10/2019 tarihli ve 2013/809 Esas, 2016/41 Karar sayılı ek kararıyla davanın kısmen kabulüne, 17.06.2015 havale tarihli teknik bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen toplam 32.904.51 metrekarelik ve (C) harfi ile gösterilen toplam 2.212,78 metrekarelik tapulama harici taşınmazın, bağ, zeytinlik ve fıstıklık vasfında davacı ... adına tesciline karar verilmiştir.

5. Temyiz Nedenleri

Davalı Hazine temsilcisi, ek kararın temyizi dilekçesinde, davacı lehine çekişmeli taşınmaz bölümleri üzerinde iktisap koşullarının oluşmadığını belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

6.Gerekçe

6.1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tavzih istemine istemine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1 HMK’nın 305. maddesi;

6.3. Değerlendirme

5. Temyiz Nedenleri

Davalı Hazine temsilcisi, ek kararın temyizi dilekçesinde, davacı lehine çekişmeli taşınmaz bölümleri üzerinde iktisap koşullarının oluşmadığını belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

6.Gerekçe

6.1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tavzih istemine istemine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1 HMK’nın 305. maddesi;

6.3. Değerlendirme

6.3.1. Uyuşmazlığın çözümü açısından öncelikle konuyla ilgili kavram ve yasal düzenlemelerin açıklanmasında yarar vardır. Öncelikle HMK’nın 183. maddesine göre; tarafların veya mahkemenin dava dosyasında bulunan belgelerdeki açık yazı ve hesap hataları, karar verilinceye kadar düzeltilebilir. Taraflardan birinin yazı ve hesap hatasını düzeltmesi sonucunda yargılama uzamışsa yargılama giderlerinin belirlenmesinde bu durum da dikkate alınır. Bu madde, tarafların dilekçeleri veya dava dosyasında bulunan belgelerdeki açık yazı ve hesap hatalarıyla ilgili olup hüküm veya karar başlığındaki açık hatalar bu hükme göre değil, ...nın 304. maddesindeki hükme göre düzeltilecektir.

6.3.2. Hükmün tavzihi HMK’nın 305. maddesinde;

“(1) Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir.

(2) Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez” şeklinde düzenlemiştir.

6.3.3. Hâkim karar verdikten sonra kanun yollarına başvurulup bozulmadığı sürece kendiliğinden kararını değiştiremez. Bu kural, ilk derece mahkemeleri kadar üst derece mahkemeleri için de geçerlidir. Ancak bazı hâllerde hüküm açık olmayabilir, hükmün uygulanması aşamasında tereddütler ortaya çıkabilir ya da birbirine aykırı fıkralar içerebilir. İşte Kanun, açık olmayan, uygulama aşamasında tereddüt yaratan ya da çelişkili olan hükmün açıklanması, tereddüt ve çelişkilerin giderilmesi için "hükümlerin tavzihi" müessesini düzenlemiştir.

17. Kesin hüküm ilkesi, mahkemenin verdiği karara geri dönüp değiştirmesine engeldir. Fakat, bir hükmün anlamının açık olmaması ya da çelişkili hüküm sonuçları içermesi nedeniyle hükmün gerçek anlamının saptanmasında güçlük çekildiği takdirde, tarafların hükmü veren Mahkemeye başvurarak hükmün açıklığa kavuşturulmasını isteyebilecekleri genellikle kabul edilmektedir. Böylece, mahkeme verdiği hükmün gerçek anlamını ortaya koymaktan başka bir şey yapmayacağından, bundan kesin hükmün zarar görmesi söz konusu olmayacaktır. Genel ilkelerden çıkarılması mümkün olan bu tavzih olanağını HMK açık bir biçimde düzenlemiştir. HMK m. 305/1'e göre, hüküm yeterince açık değilse ya da icrasında kuşku uyandırıyor veya birbirine aykırı hüküm sonuçları içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını ya da duraksama veya aykırılığın giderilmesini isteyebilir (Postacıoğlu, İlhan E./Altay, Sümer: Medenî Usûl Hukuku Dersleri, İstanbul 2020, s.784).

6.3.4. Hükmün tavzihi kararı veren mahkemeden talep edilir; bu kapsamda hüküm ilk derece mahkemesince verilmiş ise ilk derece mahkemesinden; bölge adliye mahkemesi ya da Yargıtay tarafından verilmiş ise bu mahkemelerden hükmün tavzihi (açıklanması) talep edilir.

19. Tavzih bir kanun yolu değildir. Zira tavzih hükmün kesinleşmesini önlemediği gibi, tavzih talebi bir üst mahkeme tarafından değil bizzat hükmü veren mahkemece incelenir. Öte yandan belirtmek gerekir ki, tavzih talebinde bulunmak için belli bir süre öngörülmemiştir. HMK’nın 305. maddesinin birinci fıkrasında belirtildiği üzere “hükmün icrası tamamlanıncaya kadar” hükmün tavzihini istemek mümkündür. Tavzih kural olarak sadece hüküm fıkrası hakkında olur; hükmün gerekçesinin açıklanması için, tavzih yoluna başvurulamaz. Ancak hüküm fıkrası ile gerekçe arasında bir çelişme (tenakuz) varsa, bu çelişkinin giderilmesi için tavzih yoluna başvurulabilir (Kuru, Baki: Hukuk Muhakemeleri Usulü, İstanbul 2001, C. III, s. 5275).

6.3.5.Tavzih talebi haklı ise, mahkeme hükmündeki bu kapalılık, açık olmayan hâl, tereddüt ya da çelişkiyi ortadan kaldırır. Ancak, tavzihle hükümde belirtilen haklar ve borçlar sınırlandırılamayacağı gibi genişletilemez ve değiştirilemez (m. 305/2). Bu çerçevede hükmün tavzihine karar veren mahkeme, daha önce unuttuğu bir hususu hükme ekleyemez ya da hükmünü düzeltemez. Zira tavzihin amacı, hükümdeki hatanın düzeltilmesi ya da eksik kalan, unutulan talepler hakkında karar verilmesi değildir (Pekcanıtez Usûl, Medeni Usûl Hukuku, Cilt III, İstanbul 2017, s. 2005).

6.3.6. Hemen belirtmek gerekir ki, tavzih kararı nihâi bir karar olduğundan kanun yollarına başvurulması mümkündür.

6.3.6. Hemen belirtmek gerekir ki, tavzih kararı nihâi bir karar olduğundan kanun yollarına başvurulması mümkündür.

6.4. Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; Mahkeme hükmünde taşınmazın vasfı belirtilmediği için Tapu Müdürlüğü hükmü infaz edememiş, bunun üzerine davacı, hükmün infaz edilebilmesi için taşınmazın vasfını belirtir ibare eklenmesi amacıyla tavzih talebinde bulunmuştur. Yerel Mahkeme de ek kararla bilirkişi raporlarında belirlenen taşınmazın bağ, zeytinlik ve fıstıklık vasfıyla tesciline karar vererek hükmü infazı kabil hale getirmiştir.

V. SONUÇ

Davalı Hazine temsilcisinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan tavzih kararının ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına

, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3714, Karar No: 2011/2180, Tarih: 03.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/3714 E.  ,  2011/2180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.12.2008 tarih ve 2007/194-2008/734 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalılar Exkel A.Ş. ve Handersen Line Ltd. izafeten Exel Nak.A.Ş. vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 01.03.2011 gününde taraflar ve avukatları davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediklerinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Döndü Deniz Bilir tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline Nakliyat Sigorta Poliçesi ile sigortalı emtianın, gemi ve kamyonla aktarmalı olarak ABD’den Tekirdağ/Türkiye’ye davalı ... Uluslararası Nakliyat A.Ş.’nin taahhüdü altında diğer davalı nakliyeciler tarafından gerçekleştirildiğini, ancak, malın hasarlı olarak sigortalı alıcı firmaya teslim edildiğini ileri sürerek, sigortalılarına ödedikleri 17.900.000.000.-TL’sının 05.06.2003 ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Uluslararası Nakliyat A.Ş. vekili, müvekkili ile sigortalının anlaşmaları sonucu 2 adet yıkama makinesinin özel konteynır içinde denizaşırı taşıma ile müvekkili tarafından taşındığını, makinelerin sağlam olarak alıcıya teslim edildiğini, müvekkilinin malları limanda gümrüğe teslim etmesi ile sorumluluğunun sona erdiğini, bundan sonraki kara taşımasının Kar Uluslararası Ltd. Şti. tarafından yapıldığını, limanda teslimden sonraki aşamada doğan zarardan sorumlu olmadıklarını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı Kar Uluslararası Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin konteynır ile gelen emtiayı alıcısına götürdüğünü, konteynır’ın alıcının yetkili gümrükçüsünün gözetiminde yüklendiğini, taşıma güzergahında aracın kaza yapmadığını, müvekkilinin oluşan hasardan sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalıların hasardan sorumlu olmadıkları gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 01.12.2006 tarihli kararı ile mahkeme kararı bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü ile davalı Kar Ltd. Şti. hakkında açılan davanın sabit olmadığından reddine, diğer davalılar hakkında açılan davanın kısmen kabulü ile 16.198,84 YTL’nın faizi ile bu davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar Exkel A.Ş. ve Handersen Line Ltd. izafeten Exel Hak.A.Ş. vekili temyiz etmiştir.