muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/20217, Karar No: 2014/13401, Tarih: 08.12.2014

3-5237 sayılı TCK’nın 5 ve 53. maddeleri ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un geçici 1. maddesi hükmü gereğince, sanık hakkında 2918 sayılı Kanun'un 119. maddesinin uygulanmasına olanak bulunmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA;

C) Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Hakkında uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair duyumlar alınan diğer sanık ...'nın, sürücülüğünü yaptığı araç ile yanında diğer sanık ... olduğu halde, 27.11.2004 günü saat 21:30 sıralarında yol emniyet ve devriye görevini ifa etmekte olan görevlilerce durdurulduğu, araçta yapılan arama sonucu sağ ön koltuk altında suç konusu tabletlerin ele geçirildiği, bu olay ile ilgili yapılan görüşme sırasında, diğer sanık ...'ün sanık ...'dan bahsederek, bu sanığın uyuşturucu sattığını, üzerinde satmak için uyuşturucu taşıdığını bildirmesi üzerine, aynı gün diğer sanık ...'ün sanığı telefonu ile araması sağlanarak, esrar satın almak istediğini söylediği ve buluşma yeri kararlaştırıldığı, sanığın saat 22:30 sıralarında belirlenen yere motosiklet ile geldiği, alış veriş sırasında görevlilerin müdahale etmesi üzerine sanığın kaçmaya çalıştığı, motosikletten düşmesi nedeniyle yakalandığı, yapılan üst aramasında montunun cebinde 2 paketçik suç konusu esrarın ele geçirildiği, 27.11.2004 tarihli olay tespit ve yakalama tutanağı içeriği ve sanığın soruşturma aşamasındaki diğer sanık ...'ün kendisini arayarak uyuşturucu istediğine dair beyanları birlikte değerlendirildiğinde, üzerinde ele geçirilen suç konusu esrarları başkasına verme amacıyla bulundurduğu anlaşıldığından, sabit olan eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddeleri uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

08/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14007, Karar No: 2015/24941, Tarih: 06.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/14007 E.  ,  2015/24941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, tehdit, mala zarar verme, görevli memura hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma suça konu şeyin amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek ya da yakıştırmalarda bulunmak ya da sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatı konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Hakaret huzurda işlenebileceği gibi, gıyapta da işlenebilir. Gıyapta hakaretin cezalandırılabilmesi için, mağdurun yokluğunda en az ikiden fazla kişilerle ihtilat edilerek yani en az üç kişinin hakaret sözünü öğrenmiş olması kaydıyla hakaretin yapılması şarttır. Mağdur bu sayıya dâhil değildir. Mağdurun hazır olması halinde gıyapta hakaret den bahsedilemez. Kendileriyle ihtilat edilen kişilerin bir arada bulunmaları ve hakaret sözünü aynı anda öğrenmelerine gerek yoktur. İhtilat aktarma suretiyle gerçekleşmişse hakaret sözlerinin aynı ya da benzer olması aranmalıdır. Fail, sözlerini ikiden fazla kişiye söylemekte ya da daha çok kişinin duyabileceği bir yerde konuşmakta ve sözleri başkaları tarafından duyulabilmekte, failde bu durumun bilincinde ise ihtilat oluşmuştur.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Tehdit, bir kimsenin başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğini veya malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağını veya sair bir kötülük edeceğini bildirmesidir. Bu suçta fail, ağır ve haksız bir zarara uğratılacağını mağdura bildirmektedir. Gerçekleşmesi failin iradesine bağlı olan ve gelecekte vuku bulacak bir kötülüğün, gerçekleşecek gibi gösterilmesidir. Tehdit mağdurun karar verme ve serbest hareket etme özgürlüğünü kısıtlamalı iç huzurunu bozmalı ve onu endişeye düşürmelidir. Mağdura yapılan tehdidin, onun iç huzurunu bozmaya, onda korku ve endişe yaratmaya elverişli olması gerekir. Failin tehdit fiilini bilerek ve isteyerek işlemesi, verileceği söylenen zararın haksız olması yeterlidir. Fiilde korkutuculuk, ürkütücülük, ciddiyet yoksa tehdit kastının varlığından bahsedilemez. Mağdur haksız bir zarara uğrayacağı endişesine kapılmamışsa, korkutuculuk oluşmamıştır. Tehdit suçunun, bahsedilen yasal unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği olaysal olarak değerlendirilmeli, fail ile mağdurun içinde bulundukları ortam, söylenen sözler, söylenme nedeni ve söylendiği koşullar nazara alınmalıdır.

5237 sayılı TCK'nın "Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler" başlıklı dördüncü kısmının, "Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar" başlıklı birinci bölümünde, 265. maddesi ile düzenlenen; "Görevini Yaptırmamak İçin Direnme" suçuyla korunan hukuki yarar, kamu idaresinin güvenilirliği ve işleyişi olup; bu suçta, kamu faaliyetlerine kişilerin saygı göstermelerinin sağlanması ve kamu görevlerinin yerine getirilmesini dolayısıyla da kamu görevini yerine getirenleri engellemeye yönelik fiilerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır. Öte yandan, kendisine verilen görevi yerine getirmekte olan kamu görevlisine karşı cebir ve/veya tehdit fiili gerçekleştirilmiş bulunduğundan bu suçla aynı zamannda kişi özgürlüğü ve beden bütünlüğü de korunmaktadır. Maddede düzenlenen görevini yaptırmamak için direnme suçu, seçimlik hareketli bir suç olup kamu görevlisinin görevini yapmasını engellemek amacıyla, cebir ve/veya tehdit kulanılması ile suç oluşmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, öncelikle engellenmek istenen işin o kamu görevlisinin görevine giriyor olması zorunludur. Zira madde, kamu görevlisinin yerine getirdiği herhangi bir iş için değil, görevine giren bir iş için koruma sağlamaktadır. Cebir, kamu görevlisine karşı fiziki güç kullanılmasıdır. Cebrin sınırı, kasten yaralama suçunun temel şekli veya daha az cezayı gerektiren hali kapsamında değiştirilebilecek boyutta olmasıdır. Cebirle, kasten yaralamanın neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerine sebebiyet verilirse, fail ayrıca bu suçtan da beşinci fıkra uyarınca cezalandırılacaktır. Cebir veya tehdidin aleni olması şart değildir. Bu manada cebir ve tehdit, kamu görevlisinin görevini yerine getirmesini engellemeye elverişli, doğrudan kamu görevlisine yönelik ve ortadan kaldırılmadığı sürece göreve devam edilmesine engel olan güç kullanılmasını ifade eder.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.03.2010 tarih 9-259-47 sayılı kararında belirlendiği gibi, olayın gelişimi sırasında sanığın, cebir ve/veya tehdit kullandığı polis memuru olan müştekiler suçun mağduru, kamu idaresi ise suçtan zarar gören konumundadır. “Görevini Yaptırmamak İçin Direnme” suçunun 5237 sayılı TCK’nIn “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar” başlıklı bölümünde düzenlenmiş olması da kamu görevlilerinin suçun mağduru olamayacakları anlamına gelmemektedir. Aksinin kabulü halinde, görevleri dışında kendilerine karşı cebir ve/veya tehdit kullanılması halinde işlenen bu suçların mağduru olacaklarında kuşku bulunmayan kişilerin, aynı suçlara görevlerinin ifası sırasında kamu görevlisi sıfatıyla maruz kaldıklarında ise suçun mağduru olmadıklarını ileri sürmek çelişkisine düşülecektir ki, bunun yasal bir dayanağı bulunmamaktadır.

Sanığın suçun yasal tanımında yer alan ve hukuksal anlamda tek bir fiili oluşturan davranışları, görevini ifa eden kamu görevlilerine karşı görevlerini yaptırmamak için gerçekleştirmiş olması nedeniyle aynı nev’iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması gerekmektedir.

Sanık ...'ın ... Devlet Hastanesi Acil Servisi'ne getirildiği, sanık ...ın, acil serviste görevli doktora 10 adet ağrı kesici hap içtiğini söylediği, bunun üzerine doktorun midesinin yıkanmasını söylediği, ancak sanığın bu işlemi yaptırmayarak hastaneden dışarı çıktığı, görevli doktorun sanığa hastaneden kendi rızasıyla ayrıldığına dair belge imzalatmak istediği fakat sanığın imza atmaktan imtina ettiği, bunun üzerine hastanede güvenlik görevlisi olan mağdur ...'ın, sanık ...ın hastaneyi terk etmesini engellemek istediği, sanık ...'ın sinirlenerek acil polikliniğinin çıkış kapısına tekme atmak suretiyle zarar verdiği, hastanede güvenlik görevlisi olarak çalışan mağdur ... ile ...'ın sanık ..'ı uyardıkları, ancak sanık ...'ın "vururum lan siz kimsiniz, boktan bir şirket elemanısınız, s...m sizin ananızı avradınızı", "s..rim lan sizin ananızı, s.tirin gidin." demek suretiyle mağdur ... ve ...'a hakaret ve tehditte bulunduğu, bunun üzerine mağdur sanık ...'ın sanık ...'a kelepçe taktığı, kelepçe takıldıktan sonra sanık ...'ın, mağdur ...'a hitaben "seninle görüşeceğiz, seni vuracağım, ananı avradını s...m" diyerek tehdit ve hakarette bulunduğu, diğer mağdur ...'a hitaben ise "seninle görüşeceğiz, ağzını burnunu kıracağım" diyerek hakaret ve tehditte bulunduğu, ardından polis memurlarının gelerek sanık ...'ı İlçe Emniyet Müdürlüğü'ne ait... plakalı ekip otosunun arka tarafında bulunan nezarethane kısmına bindirdikleri, ancak sanık ...'ın ekip otosuna tekme atmak suretiyle dosya içerisinde bulunan değer tespit tutanağı içeriğine göre 410 TL zarar verdiği, ayrıca sanık ...'ın görevli polis memuru olan mağdur ...'ye hitaben "...sen sivilde gel yanıma, sıkıyorsa yarın üniformasız karşıma çık da göstereyim gününü sana, senin o burnunu kıracağım, sen göreceksin." ,"Senin a..na koyarım, seni çarşıda gezdirmeyeceğim.", "Senin nişanlını s...eyim, senin a...na koyacağım, seni...'da yaşatmayacağım." diyerek tehdit ve hakarette bulunmak suretiyle direndiği, somut olayda;

1- Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik olarak işlediği hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik olarak yapılan temyiz teleplerine ilişkin incelemede;

Dosya kapsamı, olay tutanağı, mağdur ve tanık beyanlarına göre sanığın atılı hakaret suçunu işlediğine yönelik kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Dosya kapsamı, olay tutanağı, mağdur ve tanık beyanlarına göre sanığın atılı hakaret suçunu işlediğine yönelik kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında kamu malına zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere yönelik olarak yapılan temyiz teleplerine ilişkin incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazının reddine, ancak;

TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak; bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkarılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ifadesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- Sanığın, mağdurlar... ve...a yönelik olarak işlediği hakaret ve tehdit suçundan kurulan hükümlere ilişkin olarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a- Sanığın aynı suçu işleme kararının icrası kapsamında her iki mağdura da aynı anda hakaret ve tehdit içerikli sözler söylemesi karşısında; hakaret ve tehdit suçlarından 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uygulanarak ayrı ayrı birer kez uygulama yapılması yerine mağdur sayısınca ikişer kez uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

a- Sanığın aynı suçu işleme kararının icrası kapsamında her iki mağdura da aynı anda hakaret ve tehdit içerikli sözler söylemesi karşısında; hakaret ve tehdit suçlarından 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uygulanarak ayrı ayrı birer kez uygulama yapılması yerine mağdur sayısınca ikişer kez uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

b- Tehdit suçundan kurulan hükümlerde TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5388, Karar No: 2019/2957, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5388 E.  ,  2019/2957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14081, Karar No: 2018/7987, Tarih: 13.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/14081 E.  ,  2018/7987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/03/2015 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem sonucunda manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; 30 Mart 2014 mahalli idareler seçimlerinde belediye başkan adayı olduğunu, ilk seçimlerin YSK tarafından iptal edilmesi üzerine yenilenmesine karar verilen seçimler için kampanyasını sürdürürken davalının aynı seçimde başka bir parti adayı olan ...'ın sosyal medya sayfasından "...'un müfettişliğini kendi yandaşları için nasıl kullandığını ben biliyorum" şeklinde mesaj yazdığını, davalının haksız eylemleri nedeniyle kişilik haklarının zedelendiğini belirterek uğradığı manevi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı, siyasetçilere yönelik eleştirilerin sınırlarının diğer kişilere göre daha geniş olduğunu davacının sert ve ağır eleştirilere dahi katlanması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacının, davalıya yönelik sözleri hakaret içerikli olup ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu olay nedeniyle davalının yargılandığı ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1240 esas ve 2015/134 karar sayılı dosyasının incelenmesinde; davalının, davacıya karşı hakaret suçundan yargılandığı, yapılan yargılama sonucunda cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı anlaşılmaktadır. Açıklanması geri bırakılan mahkumiyet hükümleri maddi anlamda kesin hüküm niteliğinde olmadığından hukuk hakimini bağlamaz.

Öte yandan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine göre, ifade özgürlüğü demokratik bir toplumun en önemli temellerinden birisi olup, toplumsal ilerlemenin ve her kişinin gelişiminin başlıca koşullarından birini teşkil etmektedir. AİHS'nin 10. maddesinin ikinci fıkrası saklı kalmak koşuluyla, ifade özgürlüğü yalnızca iyi karşılanan ya da zararsız veya önemsiz olduğu düşünülen değil, aynı zamanda kırıcı, hoş karşılanmayan ya da kaygı uyandıran “bilgiler” ya da “düşünceler” için de geçerlidir, çoğulculuk, hoşgörü ve açık düşünce bunu gerektirir ve bunlar olmaksızın “demokratik bir toplum” olamaz. 10. maddede

benimsenen ifade özgürlüğü bu şekilde olmakla birlikte, yine de bu dar bir yorum gerektiren istisnalar içermektedir ve bu hakkı kısıtlama ihtiyacının ikna edici bir biçimde ortaya konması gerekmektedir (Pakdemirli/Türkiye Başvuru no: 35839/97, 22 Şubat 2005).

Tüm bu açıklamalar ışığında; davalının sosyal medya sayfasında, davacıya yönelik kullandığı bildirilen "...'un müfettişliğini kendi yandaşları için nasıl kullandığını ben biliyorum" şeklindeki ifadenin esasen değer yargısı mahiyetinde ve ifade özgürlüğü kapsamında olduğu, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmayacağı kabul edilmelidir. Buna göre, manevi tazminat isteminin tümden reddi yerine kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.