muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17237, Karar No: 2013/15800, Tarih: 15.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/17237 E.  ,  2013/15800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki bakım tedbiri verilmesi istemine ilişkin davada Adana 2. Çocuk Mahkemesi ve Adana 7. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R –

Dava, 15.07.2005 günü yayınlanıp yürürlüğe giren 5395 Sayılı Çocuk Koruma Yasasının 5/a maddesi gereğince Muhammet Bulut'un anne ve babasının boşanması ve her ikisi tarafından da ilgilenilmemesi ve nerede yaşadığının bilinilmemesi sonucu karşılaşacağı tehlikeler ve mesleki eğitime yönlendirilmesi hususunda tedbir kararı verilmesi istemine ilişkindir.

Adana 2. Çocuk Mahkemesince; Çocuk mahkemelerince sadece 5395 sayılı yasadaki tedbir hükümlerinin suça sürüklenen ve koruma ihtiyacı olan çocuklar hakkında uygulanabileceği, suça sürüklenen çocuk niteliğinde olmamaması nedeniyle davaya bakma görevinin Aile Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiştir.

Adana 7.Aile Mahkemesi ise, Çocuk Koruma Kanunu 5/ c maddesi uyarınca Çocuk Mahkemesi'nin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 5/1-c. maddesi uyarınca mağdur çocuk hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirlerden birine, aynı kanunun 8/3,11,48/3.maddeleri gereğince karar verilmesi istemine ilişkindir.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun çocukların korunmasına, hakların ve esenliklerin güvence altına alınmasına ilişkin usul ve esasların düzenlenmesini amaç eden 1.maddesi ile koruma ihtiyacı olan çocuklar ile suça sürüklenen çocuklar ayrı ayrı tutulmuş ve aynı kanunun 3/a-1 maddesi ile “korunma ihtiyacı olan çocuk” ve 3/a-2 maddesi ile “suça sürüklenen çocuk” kavramları ayrı ayrı tanımları yapılmıştır.

Aynı Kanun’un 3 maddesinin 1.fıkrasının (c) bendi ile 7/1 maddesi uyarınca koruyucu ve destekleyici tedbirlerin "çocuk hakimi" tarafından alınacağı, görevli mahkemeler yönünden ise suça sürüklenen çocuklardan söz etmeyen geçici 1. maddesinin 4. fıkrasında, çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde, bu mahkeme kurulup göreve başlayıncaya kadar korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir kararlarının, görevli aile ve asliye hukuk mahkemelerince alınacağı, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 26 maddesinin 1,2 ve 3 fıkrası ile bu kanunun uygulamasına ilişkin yönetmeliğin, usul ve esaslar hakkındaki 4. Maddenin (e ) fıkrası ile " mahkeme; çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerini, çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde aile yada asliye hukuk mahkemeleri ile ceza mahkemelerini" demekle ve çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde görevli mahkemelerin çoçuk mahkemeleri sıfatıyla yargılama yapacaklarına dair hüküm bulunmadığından, suça sürüklenen çocuklarda ceza mahkemeleri yetkili kılınmıştır.

Dosya kapsamından, bakım ve rehabilitasyon merkezinde kalan ve babası hasta ve üvey annesi olan küçükleilgilenilmediği, 5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanunun 5/1-c maddesi gereğince bakım tedbiri kararı verilmesi istenmiş olduğu ve yasanın 3.maddesinde tanımı yapılan koruma ihtiyacı olan çocuklardan olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda, 5395 Sayılı Yasanın amaç ve kapsamını düzenleyen 1 ve 2.maddeleri ile yukarıda görevli mahkeme yönünden yapılan açıklamalarda birlikte değerlendirildiğinde, uyuşmazlığın yetkili ve görevli Adana 2.Çocuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Adana 2.Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4721, Karar No: 2022/690, Tarih: 25.01.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/4721 E.  ,  2022/690 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 30/12/2013 tarihinde verilen dilekçeyle elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talep edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda davanın reddine dair verilen 10/07/2020 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi, davalı ...Ş. vekili ile davalı ... İletişim Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti. ve arkadaşları vekili, duruşmalı olarak incelenmesi ise davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 25/01/2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/15521, Karar No: 2011/2357, Tarih: 15.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/15521 E.  ,  2011/2357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4472, Karar No: 2010/16771, Tarih: 28.06.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/4472 E.  ,  2010/16771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İncirliova İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece, verilen kısa kararda, "ihale feshi talebinin reddine" karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda “... reddine, ... ihale bedelinin %10'u (3.000 TL) para cezasının davacıdan alınarak hazineye irat kaydına"" hükmedilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

T.C. Anayasası, yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı, yargılama açık yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar açıkça belirtilecektir. HUMK.nun 382. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da bu kısa karara uygun olması gerekir. Aksi halde yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 10.04.1992 tarih 7/4. sayılı kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni sayılacağının belirtilmiş bulunmasına göre, mahkemece yapılacak iş, önceki kısa karar ile bağlı olmaksızın çelişikliği kaldırmak kaydıyla vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3236, Karar No: 2015/3852, Tarih: 09.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3236 E.  ,  2015/3852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, ... görevlisi mağdura "ben İnsan Hakları Başkanlığı ile irtibatlıyım, benim eşimde ... Bakanlığı Personel İşlerinde müdür, sana emeklilik işlerinde yardımcı olurum" diyerek mağdurdan 500 TL para ve 100 TL hediye aldığının ve bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediğinin anlaşıldığı olayda;

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddeleri gereğince mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış olup,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 2. fıkrasındaki nitelikli dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için sanığın, belli bir kamu görevlisi yanında hatırı sayıldığından veya kamu görevlisiyle ilişkisi olduğundan bahsetmeksizin "kendisinin İnsan Hakları Başkanlığı ile irtibatlı, eşinin ise ... Bakanlığı Personel İşlerinde müdür olduğunu, emeklilik işlerinde yardımcı olacağını" söylemesi karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 157. maddesi kapsamında basit dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, unsurları yönünden oluşmayan aynı Kanun'un 158/2. maddesi uyarınca sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fırkası uyarınca aynı maddenin c bendindeki "velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu dışındakiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği nazara alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesine istinaden uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/3286, Karar No: 2013/6987, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/3286 E.  ,  2013/6987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı... NY Teks. ve Deri Ürünleri Dış Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalı ... Deri Teks.Ürün. ve Mücevherat İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 16.02.2012 gün ve 669-12 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 20.12.2012 gün ve 9108-19220 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 219,00.-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13773, Karar No: 2014/23186, Tarih: 11.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/13773 E.  ,  2014/23186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen infaz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 15.07.2003 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının Dairemizin 07.02.2005 tarihli kararıyla onanmak suretiyle kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 10.09.2013 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10583, Karar No: 2015/6695, Tarih: 20.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10583 E.  ,  2015/6695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2013/281-2014/182

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. M.. B.. ile davalı vekili Av. F.. E..'nin gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, kooperatifin 29.06.2008 ve 17.10.2010 tarihli genel kurul toplantısının usule uygun yapılmadığını, toplantı nisabının sağlanamadığını, bakanlık temsilcisinin genel kurul toplantısına katılmadığını ileri sürerek, alınan kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın süresinde açılmadığını, kararların usulüne uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 23.10.2005 tarihli genel kurulda alınan kararların ortaklıkların sona erdirilmesi ile ilgili değil 1, 2, 3. etap inşaatların sonlandırılması ile ilgili olduğu, inşaatların sonlandırılması ve hatta tapuların dağıtılarak ferdileşmeye geçilmesinin kooperatif ortaklığını sona erdirmeyeceği, davacının kooperatif ortaklığının sona erdirilmesine ilişkin yönetim kurulu kararının bulunmadığı, ortaklığının devam ettiği, davacının kooperatif üyesi olarak üyeliğe bağlı genel giderlere katılması gerektiği, davacının 29.06.2008 tarihli genel kurula çağrılmadığı ancak 17.10.2010 tarihli genel kurula çağrıldığı halde katılmadığı, kararların alınmasında usule aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava, davalı kooperatifin 29.06.2008 ile 17.10.2010 tarihli genel kurul toplantısında alınan kararların iptali istemine ilişkindir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava, davalı kooperatifin 29.06.2008 ile 17.10.2010 tarihli genel kurul toplantısında alınan kararların iptali istemine ilişkindir.

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 45/2. maddesi, "Genel kurul sözleşmede gösterilen şekil ve surette toplantıya çağrılır. Toplantı nisabı sözleşmede gösterilir. Ancak yapı kooperatiflerinin genel kurul toplantısında ortakların en az 1/4'ünün şahsen veya temsilen hazır bulunmaları şarttır." hükmünü; anasözleşmenin 33. maddesinin 1. fıkrası, "Genel kurulun toplanabilmesi ve gündemdeki konuları görüşebilmesi için, kooperatife kayıtlı ortaklardan genel kurula katılma hakkına sahip olanların en az 1/4'ünün şahsen veya temsilen toplantıda hazır bulunması gerekir. Anılan hükümler emredici nitelikte olup, bu hükümlere aykırılık teşkil eden genel kurul kararları, BK'nın 19 ve 20. maddeleri hükümlerine göre mutlak butlanla batıldır. Batıl hükmünde olan kararlar, baştan beri hüküm ifade etmezler ve bunların batıl olduğunun tespiti için açılacak davalarda genel kurulda muhalefette bulunmuş olma şartı aranmayacağı gibi, bir aylık hak düşürücü süre içinde açılmış olmaları da dinlenmeleri yönünden zorunlu değildir. Genel kurul toplantısına çağrılması gereken ortakların çağrılmaması ve katılmaması toplantı ve karar nisabını etkiliyorsa bu durum, kararın mutlak butlan ile malûl sayılmasını gerektirir. Bu nitelikteki kararların mutlak butlanla batıl olduğunun tespiti davası açabilmek için kararlara muhalif olmak gerekmediği gibi, açılacak dava da herhangi bir süreye tabi değildir.

Somut olayda; davalı kooperatif 43 ortaklı olup, tasfiye edilmiş değildir. Bir kısım üyelerin dairelerinin bitirilmesi sonucu tapularının verilmesi ile ortaklıklarının sona ermiş olduğundan bahsedilemez. Bu hususlar bilirkişi raporları ile de açıklanmıştır. 17 ortağın çağrılması ve bu kişilerden 10 ortağın katılımı ile yapılan 29.06.2008 tarihli genel kurul toplantısında alınan kararlar yönünden, yukarıda zikredilen yasa ve anasözleşme hükümleri gereği aranan toplantı nisabı sağlanmamıştır. Mahkemece, bu genel kurul yönünden davanın kabulü ile alınan kararların mutlak butlan ile malul olduğunun tespiti gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5089, Karar No: 2010/11462, Tarih: 08.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5089 E.  ,  2010/11462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Devrek 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.05.2008 tarih ve 2003/368 - 2008/131 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının, dava dışı Hekimoğlu Kargo Hizmetleri Ltd.Şti. namına kargo hizmeti yaptığını, müvekkili şirket nezdinde sigortalı kargo ile birlikte davalının kamyonunun İstanbul ilinde çalındığının iddia olunduğunu, iddia konusu olay sonucunda sigortalı mallarda 35.583,11 TL'lık kayıp meydana geldiğini, tespit edilen hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, sorumluluğun davalı taşıyıcıya ait olduğunu ileri sürerek, 35.583,11 TL'nın ödeme günü olan 22.05.2003 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 20.05.2004 tarihli dilekçesi ile davasını ıslah ederek 15.478,28 TL'nın da 23.02.2004 tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kendisine ait araca, eşyayı yükleyerek yola çıktığını ve 23.03.2003 tarihinde İstanbul'a geldiğini, tatil günü olması nedeniyle malın teslim edileceği ambarın kapalı olduğunu, bu nedenle müvekkilinin Pendik'te bulunan arkadaşının evine gittiğini ve geceyi orada geçirdiğini, aracı da evin önüne park ettiğini, sabah aracın çalındığını fark ettiğini, müvekkilinin bu olayda herhangi bir kusurunun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirket nezdinde sigortalı emtia ile yüklü kamyonun davalının konakladığı arkadaşının evinin önünden çalındığı, TTK'nun 781. maddesi uyarınca taşıyıcının, eşyanın kendisine teslim edildiği tarihten gönderilenin teslim olunduğu tarihe kadar geçen süre içerisinde uğradığı ... ve hasardan sorumlu olduğu, ancak hasar ve ziyanın kendi kusurundan doğmayan bir nedenden ileri geldiğini ispat etmesi halinde sorumluluktan kurtulabileceği, taşıyıcının sorumluluktan kurtulabilmesi için genel olarak gerekli dikkat ve özeni gösterdiğini ispatlamasının yeterli olmadığı, ... ve hasara neden olan olayın doğumunda kendisinin herhangi bir kusurunun olmadığını kanıtlamasının gerektiği, somut olayda davalı aracını

kapısı kilitli olarak bırakmış ise de bu tedbirin genel dikkat ve özen kapsamında bir tedbir olduğu, gece vakti emniyetli olmayan bir yerde aracını emtia yüklü olarak sokakta park eden, güvenilir birine emanet etmeyen ve büyük şehirlerdeki hırsızlık olaylarının yoğunlaştığını dikkate almayan davalı taşıyıcının kusurlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, 34.783,11 TL'nın 22.05.2003, 800,00 TL'nın 04.06.2003 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile, 15.478,28 TL'nın taleple bağlı kalınarak 23.02.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.376,71 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/861, Karar No: 2019/2556, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/861 E.  ,  2019/2556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.