muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13355, Karar No: 2020/1399, Tarih: 04.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/13355 E.  ,  2020/1399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen beraat hükmü katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ...’nın adına kayıtlı dükkan vasfındaki gayrimenkulünü 20.05.2005 tarihinde 5858 yevmiye ile katılan ...'ye sattığı, satışın tapu yevmiye defterine kaydedilip katılan adına tapu örneği çıkarıldığı halde tapu görevlilerinin hatası sonucu taşınmazın tapu sicilinde katılan ... adına kaydının gerçekleştirilmeyip sanık adına kayıtlı kaldığı, bu durumu fark eden sanığın davaya konu gayrimenkulü 15.06.2012 tarihinde ... Ecza Deposu A.Ş.'ye tapuda devrettiği, sanığın bu şekilde katılanı dolandırdığı iddia olunan olayda; sanığın katılana yönelik hileli bir eyleminin bulunmadığı, Hedef ecza deposu lehine gayrimenkulün satışını tapu memurunun hatasından faydalanarak yaptığı, olayın dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarını taşımadığı, taraflar arasındaki ilişkinin hukuki ihtilaf konusu teşkil ettiği anlaşılmakla, sanığın beraati yönünde mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, sanığın beraatine ilişkin hükmün ONANMASINA, 04/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/275, Karar No: 2011/5690, Tarih: 30.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/275 E.  ,  2011/5690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın tapu kaydından taşınmaz üzerinde 1977 tarihli irtifak hakkının tescil edilmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Tapu kaydına dayanak mahkeme kararı ile de söz konusu irtifak hakkının zilyetlikten 330 m2 kısım üzerinde kurulduğu belirlenmiştir.

Fen bilirkişi raporuna göre dava konusu taşınmaz üzerinde tek bir enerji nakil hattı kuruludur.

Bu durumda, mahallinde yeniden keşif yapılıp, zilyedlikten tescil edilen irtifak hakkına ilişkin kroki zemine uygulanarak eski irtifak hakkının ne kadarlık kısmının dava konusu taşınmazda kaldığı belirlendikten sonra, mevcut enerji nakil hattı ile önceki hat farkı esas alınarak hesaplama yapılması gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4669, Karar No: 2009/3110, Tarih: 05.03.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/4669 E.  ,  2009/3110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2008

Davacı,  5458 sayılı Yasa'dan yararlandırılmasına, aksine kurum işleminin iptaline  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin   reddine  karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava davacının, prim borçlarının 5458 sayılı Yasa uyarınca yeniden yapılandırılması gerektiğinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının Sosyal Güvenlik Prim Alacaklarının Yeniden Yapılandırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında 5458 sayılı Yasa’dan yararlanmak için süresi içinde 02.06.2006  tarihinde talepte bulunması ve 5458 sayılı Yasa’nın 3-son maddesindeki; ‘Bu Kanun hükümlerinden yararlanmak üzere başvuran  borçluların, kapsama giren borçları dolayısıyla Sosyal Sigortalar Kurumu ve Bağ-Kur'a yaptıkları itirazlardan ve yargı nezdinde sürdürdükleri davalardan feragat etmeleri ve ihtilaf yaratmamaları şarttır, düzenlemesinin prim borçları ile ilgili olması ve tescil davalarını kapsamaması   nedeniyle  davanın  reddine karar verilmiş ise de bu sonuç usul ve yasaya aykırıdır.

Gerçekten davanın yasal dayanağını oluşturan 5458 sayılı Yasa’nın 2.maddesinde  “17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanununa göre, 31.03.2005 tarihine kadar tahakkuk ettiği halde bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar ödenmemiş olan prim ve sosyal güvenlik destek primi borçları; bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki ay içerisinde Kuruma yazılı olarak başvurmak şartıyla, bu madde ve 3 üncü madde hükümlerine göre yeniden yapılandırılır” hükmü öngörülmüş; Bağ-Kur Genel Müdürlüğü’nün 2006/327 sayı ve 30.5.2006 tarihli kararıyla “5458 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının verdiği yetki çerçevesinde, prim borçlarının yeniden yapılandırma başvuru süresinin 30.06.2006 tarihine kadar bir ay süre ile uzatılmasına,” karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden;davacının 02.06.2006 tarihinde Kuruma ulaşan dilekçesi ile tevkifata göre tescilinin yapılması ve 5458 sayılı Yasa’dan yararlanmak için talepte bulunduğu,Kurumun 14.06.2006 tarihli yazısı ile davacının talebinin 5458 sayılı Yasa’nın 3-son maddesi gerekçe gösterilerek reddedildiği,bunun üzerine davacının 11.07.2006 tarihinde açtığı tescil davasının 13.02.2007 tarihinde kabul ile sonuçlandığı anlaşılmaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden;davacının 02.06.2006 tarihinde Kuruma ulaşan dilekçesi ile tevkifata göre tescilinin yapılması ve 5458 sayılı Yasa’dan yararlanmak için talepte bulunduğu,Kurumun 14.06.2006 tarihli yazısı ile davacının talebinin 5458 sayılı Yasa’nın 3-son maddesi gerekçe gösterilerek reddedildiği,bunun üzerine davacının 11.07.2006 tarihinde açtığı tescil davasının 13.02.2007 tarihinde kabul ile sonuçlandığı anlaşılmaktadır.

2926 sayılı Yasa'da 506 sayılı Yasa'nın 79. Maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tespitine ilişkin bir düzenleme mevcut olmayıp Konya 1. İş Mahkemesinin 2006/1844 Esas, 2007/70 Karar sayılı 13.02.2007 tarihli kararı ile davacının sattığı ürün bedelinden tarım Bağ-Kur primi kesilmesi sonucu o tarih itibariyle gerçekleşen sigortalılık olgusunun tespitine karar verildiğinden ve prim kesintisi yapılmakla o tarihten sonrası için  kendiliğinden prim tahakkuk ettiğinden davacının 5458 sayılı Yasa'dan yararlanmak için başvurduğu tarihte tahakkuk etmiş bir prim borcu bulunduğundan prim borcunun yeniden yapılandırılması için yasanın ön gördüğü 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde yeniden yapılandırma talebinde bulunan davacının bu yöne yönelik talebinin kabulü gerekirken, koşulları oluşmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya  iadesine,    05.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/27796, Karar No: 2021/1059, Tarih: 26.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/27796 E.  ,  2021/1059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanığın, atılı suçlamayı kabul etmeyerek görüntüdeki şahıs ile kendi fotoğraflarının karşılaştırılması yönündeki isteminin kabulü ile sanığa ait resimler ile kamera görüntülerinin yüz ve kimlik tanıma konusunda tecrübeli Kriminal Polis Laboratuvarı veya Adli Tıp ilgili dairesinden rapor alınmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanığın dershanenin 4. katında bulunan ve kadın öğretmenler odasına girerek hırsızlık eylemini gerçekleştirdiği, dershanenin açık ve faaliyette olduğunun anlaşılması karşısında, kadın öğretmenler odasına girmenin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerlerden olup olmadığı araştırılarak açık bir rızaya gerek duyulmadan girilmesi mutad yerlerden olduğunun öğrenilmesi halinde atılı suçun oluşmayacağı gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1655, Karar No: 2010/9391, Tarih: 21.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/1655 E.  ,  2010/9391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece 03.05.2010 tarihinde incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin:2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13129, Karar No: 2014/7683, Tarih: 18.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/13129 E.  ,  2014/7683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Hazine ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Midyat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 25.02.2013 gün ve 74/99 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... vekili ile davalılar vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, uzman bilirkişi ziraat mühendisinin raporuyla tarım arazisi niteliğinde bulunmadığı, jeodezi ve fotogrametri mühendisini rapor ve krokisinde 170 ada 93 nolu parselin işleme yapılmadığı ve kayalık niteliğinde olduğu açıklandığına, taşınmazın belirlenen bu niteliği itibariyle TMK'nun 715 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/C maddesi kapsamında kalan ve TMK'nun 999. maddesi gereğince özel mülkiyete konu olacak biçimde tapuya tescili mümkün olmayan yerlerden olduğuna, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun eklenen ek 36/A maddesi gereğince davalı tarafın yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağına göre yerinde olmayan davacı ... vekili ile bir kısım davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına

, 18.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8344, Karar No: 2018/10093, Tarih: 28.03.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/8344 E.  ,  2018/10093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

KARAR

Dairemize ait 12.02.2018 gün, 2016/11736 Esas, 2018/2003 Karar sayılı geri çevirme kararının gereğinin kısmen yerine getirilmediği, geri çevirme kararında vurgulandığı üzere incelenmesi gerekli bulunduğundan,

... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/227 esas sayılı dosyasının okunaklı ve onaylı bir suretinin bulunduğu yerden temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi istenmiş olmasına rağmen bu konuda herhangi bir işlem ve yazışmanın yapılmadığı, bu haliyle 12.02.2018 tarihli geri çevirme gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşıldığından bu kez bizzat hakim denetiminde gerekli dikkat ve özenin gösterilerek yeni bir iade kararına mahal verilmeden;

... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/227 esas sayılı dosyasının okunaklı ve onaylı bir suretinin bulunduğu yerden temin edilip eklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1251, Karar No: 2019/2611, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1251 E.  ,  2019/2611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9283, Karar No: 2021/3709, Tarih: 19.04.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9283 E.  ,  2021/3709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8 maddeleri gereğince düşme

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre taksirle yaralama suçunun zarar suçu, TCK'nın 179/3. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun ise tehlike suçu olması, her iki suçun birlikte işlendiği hallerde, sanığın hangi suç nedeniyle cezalandırılacağı belirlenirken, suçlar için kanunda öngörülen cezaların ağırlığının değil, zarar suçu-tehlike suçu kriterinin esas alınması gerektiği buna göre; sanığın taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasının mümkün olduğu hallerde, sadece taksirle yaralama suçundan cezalandırılması, kovuşturma şartı olan şikayetin olmaması ya da uzlaşmanın gerçekleşmesi nedeniyle taksirle yaralama suçundan cezalandırmanın mümkün olmadığı hallerde ise, sanığın TCK'nın 179. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan cezalandırılmasının kabul edilmesi karşısında; sanığın 217 promil alkollü halde araç kullanarak, ... istikametinden Nallıhan istikametine, farları kapalı vaziyette (mobese kayıtlarından da görüldüğü üzere) seyir halinde iken, olay mahalli olan kavşağa giriş yaptığı sırada, kavşağa kendi seyir istikametine göre yolun sağından giriş yapan müşteki ...’ın aracı ile çarpışması üzerine, mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda, mağdurun 29.12.2015 havale tarihli dilekçesi ile şikayetten vazgeçtiği, sanığın üzerine atılı bilinçli taksirle yaralama suçunun TCK'nın 89/5. maddesi uyarınca şikayete tabi olduğu ve mağdurun sanıktan şikayetçi olmadığı nazara alınıp, sanık hakkında CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilerek TCK'nın 179/3-2. maddeleri uyarınca trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Bozma ilamına uyulduğu takdirde sanığa isnat edilen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu için TCK'nın 179. maddesinin 2. fıkrasında öngörülen temel ceza miktarı itibariyle, 5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile yeniden düzenlenmiş olan ve 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan ''Basit yargılama usulü'' düzenlemesine tabi olacağı; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararı doğrultusunda CMK'nın 251. maddesi hükümlerinin değerlendirilmesi gerekmesi;

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26287, Karar No: 2014/10306, Tarih: 09.05.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/26287 E.  ,  2014/10306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Mersin 1. İş Mahkemesi

Tarihi :03/10/2013

Numarası :2012/172-2013/400

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, 2008 yılında davalıya ait işyerinde hamal olarak çalışmaya başladığını, iş akdinin işveren tarafından haksız ve ihbarsız olarak sona erdirildiği 29/10/2011 tarihine kadar çalıştığını, iş akdinin işverence daha düşük ücretli bir işte çalıştırmak istenmesi, davacının da bu işi kabul etmemesi, hatta bu sebeple işverenin davacıyı dövmesi üzerine sona erdiğini, bu hususta davacının Mersin Cumhuriyet Başsavcılığına 2011/41224 soruşturma, 2011/1526 Esas numarası ile başvurulduğunu, iş akdinin feshi tarihinde net 1.420,00 TL ücret aldığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının davalı işyerinde çalışan O.. Ç.. adındaki işçisine sataşarak yumruk attığının tutanaklarla saptanması üzerine davacının iş akdinin 04/11/2011 tarihinde sonlandırıldığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı işveren yanında yükleme-boşaltma işçisi olarak asgari ücret karşılığında çalıştığı, davalı işverenin davacıyı daha düşük ücretli bir işte çalıştırmak istemesi, davacının bu işi kabul etmemesi üzerine sona erdiği, davalı işverenin iş akdinin haklı nedenlerle sona erdirildiğini ispat edemediği, bu nedenlerle davacının iş akdinin haksız feshedildiği ve kıdem, ihbar tazminatı almaya hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece davacının mevcut işinden daha düşük ücretle başka bir işte çalıştırılmak istenmesi ve davacının kabul etmemesi nedeniyle davacının iş akdinin işverence feshedildiği kabul edilmiş ise de Mahkemece davacının mevcut işinde asgari ücretle çalıştığının kabul edildiği, davacının da bu konuda temyize gelmediği anlaşılmaktadır. Dosyaya sunulan ceza soruşturmasına ilişkin ifade tutanaklarından ve tanık beyanlarından davacının amiri konumundaki O.. Ç.. tarafından verilen işin davacı tarafından yapılmaması nedeniyle durumun işverene bildirildiği, işverenin de davacıyı başka bir bölümde görevlendirildiği anlaşılmaktadır. Davacının 29.10.2011 tarihinde Kazanlı Polis Merkezinde verdiği ifadesinde 28.10.2011 tarihinde şefi olan O.. Ç.. ile aralarında işten dolayı tatsızlık olduğunu, kendisini çalıştığı yerden başka bir yere verdiklerini, ancak çalıştığı yerde aldığı ücret ile yeni verildiği yerde alacağı ücret arasındaki farktan dolayı akşam eve gittiğinde düşündüğünü ve bu işyerinden ayrılmaya karar verdiğini, 29.10.2011 tarihinde işyerine gittiğini ve muhasebe sorumlusuna çıkışını ve tazminatını almak istediğini söylediğini, muhasebe sorumlusunun kendisi çıktığı için tazminat ödenmeyeceğini söylemesi üzerine oradan ayrıldığını ve dışarı çıktığını, dışarı çıktığında karşıdan O.. Ç..’in geldiğini, O.. Ç..’e “Bak senin yüzünden ekmeğimden oldum” dediğini, O.. Ç..’in kendisine sağ elinin tersi ile burnuna vurduğunu, orada bulunan diğer şahısların gelerek ayırdıklarını, işten ayrılmasına sebep olması nedeniyle O.. Ç..’e yumrukla vurduğunu beyan etmiştir. Davacının bu beyanından iş akdini davacının kendisinin feshettiği anlaşılmaktadır. Davacı tanıklarından ikisi davacının gümrük deposunda çalıştırılmak istendiğini, orada çalışanların ücretlerinin de aynı olduğunu beyan etmişler, davalı tanıkları ise davacının depoda çalışanlarla anlaşamadığı için orada çalışmak istemediğine beyan emişlerdir. Tanıkların bu beyanları karşısında iş akdinin davacı tarafından haklı neden olmadan feshedilmesi nedeniyle davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.