muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/837, Karar No: 2014/3132, Tarih: 17.03.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/837 E.  ,  2014/3132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tunceli Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2009/47-2013/43

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı H.. G.. tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 148 ada 30 parsel sayılı 4146,89 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı H.. oğlu H.. G.. adına tesbit edilmiş, H..C..G..’ün tapu kaydına dayanarak komisyona yaptığı itiraz komisyonca reddedilerek taşınmazın kadastro tutanağında olduğu gibi tespite karar verilmiştir.

Davacı H.. oğlu H.. G.., Şubat 1977 tarih ve 3 nolu tapu kaydına dayalı olarak taşınmazın adına tescilini istemiştir.

Yargılama sırasında Orman Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla davaya katılmıştır.

Mahkemece; davacının davasının reddine, müdahil Orman Yönetiminin davasının kabulüne, çekişmeli taşınmazın kadastro tesbitinin iptaliyle orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve teciline karar verilmiş, hüküm davalı H.. G.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hükme yeterli değildir. Şöyle ki; hükme dayanak alınan orman bilirkişi raporunda 1959 tarihli memleket haritası uygulanmış olmasına rağmen dayanağı hava fotoğrafı uygulanmamış olması ve çekişmeli taşınmazın memleket haritasındaki kısmen yeşil alanda gösterilmiş olmasına karşın yeşil rengin neden kaynaklandığı belirtilmemiş olması nedeniyle yeterli değildir. Ayrıca, mahkemece tapu kaydının taşınmaza uymadığı kabul edilmiş ise de davalının dayandığı tescil ilâmıyla oluşan 1977 tarih 1 sıra numaralı tapu kaydı sınırları Doğusu: m.., B.. H.. G.., K..: H.. G.., G..: H..G..okumaktadır. Zeminde çekişmeli taşınmazın batısında M....oğlu Ş..ve S.. G..adına tesbit edilen 148 ada 29 parsel sayılı taşınmaz, güneyinde H... oğlu C.. G.. adına tesbit gören 148 ada 31 parsel sayılı taşınmaz ve doğusunda orman niteliğiyle tesbit edilen 138 ada 26 parsel sayılı taşınmaz bulunmaktadır. Bu haliyle tapu kaydının batı ve güney sınırı çekişmeli taşınmaza uymakta olup çekişmeli taşınmazın batısında bulunan 148 ada 29 sayılı parselin öncesi itibariyle H.. G...'e ait olup olmadığı araştırılmamış olması nedeniyle tapu uygulaması yetersizdir.

Eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz.

Eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz.

Bu nedenle, mahkemece 1959 tarihli memleket haritasının elde edildiği hava fotoğrafı, ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir fen elemanı yardımıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, 1959

tarihli memleket haritası elde edildiği hava fotoğrafı ile amenajman pılanı çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; çekişmeli taşınmazın batısında bulunan 148 ada 26 parsel sayılı taşınmazın önceki malikinin H... G.. olup olmadığı keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklardan sorularak tesbit edilmeye çalışılmalı, önceki malikinin H.. G.. olduğu belirlenmesi halinde, tapu kaydının üç sınırı çekişmeli taşınmaza uyduğu kabul edilmeli; Orman Yönetiminin katılımı olmaksızın oluşan tapu kaydı yönetimi bağlamayacağından tapu kaydı kapsamı içinde olup öncesi orman sayılan yer olduğu belirlenen taşınmaz bölümü yönünden davanın kabulüne, tapu kaydı kapsamı içinde kalan ve öncesi itibariyle orman sayılmayan taşınmaz bölümüm yönünden ise davanın reddine karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 17/03/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18675, Karar No: 2018/15156, Tarih: 03.12.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/18675 E.  ,  2018/15156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece asıl davanın kabulüne, birleştirilen dava yönünden asıl davanın kabul edilmesi nedeniyle hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Davacı, muris ...'nın, 1965 Ada, 17 parseldeki 7 numaralı bağımsız bölümünü mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak davalıya temlik ettiğini ileri sürerek taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescilini, olmadığı takdirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000 TL tazminatın yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Birleşen davada davacı, muris ...'nın, 1965 Ada, 17 parseldeki 7 numaralı bağımsız bölümü mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak davalıya temlik ettiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile saklı paya tecavüz eden kısmın tapusunun iptali ve adına tescilini veya bedelinin faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı, taşınmazı bedel ödeyerek satın aldığını, satıcı vekili olarak akde katılan kişinin derdest davada davalı vekili olduğunu ve murisin vekile talimat verdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa olgusunun ispatlandığı gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, birleşen dava yönünden asıl davanın kabul edilmesi nedeniyle hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Asıl dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine, birleşen dava aynı taşınmaz bakımından tenkis isteğine ilişkindir.

Murisin, 01/07/2012 tarihinde öldüğü mirasçı olarak yeğenleri olan davanın tarafları ile dava dışı kişilerin kaldıkları, murisin 17 parseldeki 7 nolu bağımsız bölümünü davalıya 29/05/2012 tarihinde satış suretiyle temlik ettiği kayden sabittir.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de, ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı hususlarının araştırılmasında ve satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 190. Maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun(TMK) 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." şeklinde yer alan hükümlerle, açılmış bir davada ispat yükünün kural olarak davacıya yüklendiği tartışmasızdır.

Somut olaya gelince, davacı tanıkları görgüye dayalı beyanda bulunmamışlar, duyumları aktarmışlardır. Yine murisin Mirasçılarından olan Neriman murisin çekişme konusu taşınmazı 60.000 TL'ye sattığını, bunun 30.000 TL'sini yurtdışına gidecek olan yeğeni ...'a verdiğini, kalan 30.000 TL'sini de hayır işleri için kullandığını bildirmiştir. Yapılan zabıta araştırmasına göre murisin ziraat bankasında 25.538 TL'sinin bulunduğu, başka taşınmazlarının da olduğu açıktır. Yine tanıklar murisin diğer mirasçılardan mal kaçırmasını gerektirir bir olgu ortaya koyamamışlardır. Salt bedeller arasındaki oransızlık tek başına muvazaanın delili değildir.

Hal böyle olunca davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2280, Karar No: 2020/4306, Tarih: 08.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/2280 E.  ,  2020/4306 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2743, Karar No: 2018/872, Tarih: 22.02.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/2743 E.  ,  2018/872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen itirazın iptali davalarının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerle asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükümlerin asıl ve birleşen dosya davalıları vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl ve birleşen dosya davalıları vek. Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Birleşen dosya davalısı ...’nin temyizi bakımından yapılan incelemeye göre; dava konusu ... İcra Dairesi’nin 2012/61 esas sayılı takip dosyasında takip borçluları vekilince verilen ödeme emrine itiraz dilekçesi, takip alacaklısı vekiline 27.01.2012 tarihinde tebliğ olunmuştur. Ancak davalı Habibe Dere hakkındaki birleşen itirazın iptali davası 07.01.2015 tarihinde açılmış olup, bir yıllık hak düşürücü süre içinde açılmadığından bu sebeple birleşen davanın usulden reddi gerekirken, esastan kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Asıl dosya davalısı ...’nin temyizine gelince; Dairemizin 12.06.2014 gün, 2013/14316 E.-2014/10937 K. sayılı ilamında açıkça belirtildiği üzere, takip asıl borçlusu mirasçıları ile ipotek borçlusu arasında mecburi takip ve dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Davacı banka, kredi asıl borçlusu mirasçıları ve ipotek borçlusu aleyhine birlikte takibe geçmiş ve tüm borçlular takibe itiraz etmişlerdir. Bu durumda tüm borçlular aleyhine itirazın iptali davası açılması gerekmektedir. Ancak davacı bankaca önce ipotek borçlusu ve ... mirasçısı ... aleyhine itirazın iptali davası açılmış, Dairemizin 12.06.2014 gün, 2013/14316 E.-2014/10937 K. sayılı bozma ilamından sonra ise, kredi asıl borçlusu ... aleyhine aynı takip dosyasına ilişkin olarak itirazın iptali davası açılmıştır. Habibe Dere hakkında açılan itirazın iptali davası, asıl dosya ile birleştirilmiştir. Ancak birleşen dosya davalısı Habibe Dere hakkında açılan itirazın iptali davası, itiraz dilekçesinin takip alacaklısı, davacı banka vekiline tebliğ tarihi olan 27.01.2012 tarihinden itibaren 1 yıl içinde açılmadığından dava şartı yokluğundan usulden reddi gerektiğinden, davalı Reşat Dere hakkında açılan dava bakımından birlikte dava açılması ve görülmesi şartı gerçekleşmemiştir. Bu sebeple asıl davanın da reddi gerekirken, esastan kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davaya yönelik verilen hükümlerin BOZULMASINA, vekilleri Yargıtay duruşmasında hazır bulunan asıl ve birleşen dosya davalıları yararına takdiren 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl ve birleşen dosya davacısından alınarak asıl ve birleşen dosya davalılarına verilmesine, peşin harcın istek halinde asıl ve birleşen dosya davalılarına iadesine, 22/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11520, Karar No: 2022/14036, Tarih: 10.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/11520 E.  ,  2022/14036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı kurum vekili ile davalılardan ... Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 24.08.2011 tarihli iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya ödenen gelir ve ödemelerin davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Kusur raporlarının, 506 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Eldeki dava dosyası incelendiğinde; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu oluşa uygun değildir. Buna göre öncelikle, iş kazasına sebep somut olay net olarak ortaya konulmalı, bu kapsamda, iş kazasının önlenmesi için alınacak tedbirlerin neler olduğu irdelendikten sonra, asıl işveren davalı ... Ltd. Şti.’nin hangi tedbirleri alması gerektiği açıkça belirtilmeli, forklift operatörünün ehliyetinin kazaya konu ekipmanın kullanımını kapsamadığı ifade edilmiş ise de, bu husus açıklanarak, ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konularak, davaya konu olayla ilgili tazminat davasında esas alınan rapor arasındaki çelişkileri giderecek şekilde olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden uygun bir kusur raporu alınarak hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirir.

O hâlde, davacı kurum ve davalılardan ... Ltd. Şti. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17607, Karar No: 2013/23570, Tarih: 24.06.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/17607 E.  ,  2013/23570 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/17607

KARAR NO : 2013/23570

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;  .

Şikayetçi hissedar bulunduğu 5 adet taşınmazın tarla vasfında olduğu, ihalenin usulsüz olduğu, Toplulaştırma Kanunu uyarınca takibin durdurulması gerektiği iddiası ile   ihalenin feshini talep ettiği, mahkemece 3083 Sayılı Yasanın 13. maddesindeki devir yasağının  rızai devirlere ilişkin olup cebri icra satışlarına engel oluşturmadığı, ihalede usulsüslük bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği görülmüştür..

5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nun 1.meddesinde; ''Bu Kanunun amacı; toprağın doğal veya yapay yollarla kaybını ve niteliklerini yitirmesini engelleyerek korunmasını, geliştirilmesini ve çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesine uygun olarak, plânlı arazi kullanımını sağlayacak usûl ve esasları belirlemektir.'' denildiği, 2.maddesinde; ''Bu Kanun; arazi ve toprak kaynaklarının bilimsel esaslara uygun olarak belirlenmesi, sınıflandırılması, arazi kullanım plânlarının hazırlanması, koruma ve geliştirme sürecinde toplumsal, ekonomik ve çevresel boyutlarının katılımcı yöntemlerle değerlendirilmesi, amaç dışı ve yanlış kullanımların önlenmesi, korumayı sağlayacak yöntemlerin oluşturulmasına ilişkin sorumluluk, görev ve yetkilerin tanımlanması ile ilgili usûl ve esasları kapsar.'' denildiği, 8.maddesinin 3 ve 4. fıkralarında ise; ''Belirlenen parsel büyüklüğü; mutlak tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektar ve marjinal tarım arazilerinde 2 hektardan küçük olamaz. Tarım arazileri bu büyüklüklerin altında ifraz edilemez, bölünemez veya küçük parsellere ayrılamaz. Ancak çay, fındık, zeytin gibi özel iklim ve toprak istekleri olan bitkilerin yetiştiği yerler ile seraların bulunduğu alanlarda, yörenin arazi özellikleri daha küçük parsellerin oluşmasını gerekli kıldığı takdirde, Bakanlığın uygun görüşü ile daha küçük parseller oluşturulabilir.

Bakanlığın uygun görüşü ile kamu yatırımları için ihtiyaç duyulan yerler hariç olmak üzere tarım arazileri, belirlenen büyüklükteki parsellerden daha küçük parçalara bölünemez. Bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne şekilde gerçekleşmiş olursa olsun birlikte mülkiyetin mevcut olması durumunda, bu araziler ifraz edilemez, payları üçüncü şahıslara satılamaz, devredilemez veya rehnedilemez. Bu araziler hakkında 4721 Sayılı Türk Medenî Kanunu'nun özgülemeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.'' denildiği görülmüştür.

Yasanın amacı tarım arazilerinin çok küçük parçalara bölünerek ülke tarımının zarar görmesini engellemeye yöneliktir. Emredici hükümler içerdiği ve ülkenin geleceğine yönelik düzenlemeler taşıdığı için bu yasa hükümleri kamu düzenine ilişkin bulunmaktadır. Bu nedenle 5403 sayılı yasa hükümlerine aykırılık bulunması halinde  bu husus ilgililerce ihalenin feshi sebebi olarak ileri sürülebileceği gibi, mahkemece de re'sen nazara alınmalıdır. Aksinin kabulü halinde  miras paylarının  üçüncü şahıslara satışının  ve küçük parçalar halinde  ifrazının yolu açılacağı   için yasanın hükümleri dolaylı yoldan çiğnenmiş olacaktır.

Böyle bir durumda yapılması gereken iş, alacaklı tarafından İİK'nun 121. maddesine göre icra mahkemesine başvurarak ortaklığın giderilmesi davası açmak üzere yetki almak suretiyle, sulh hukuk mahkemesinde ortaklığın giderilmesi davası açıp satış işlemini gerçekleştirmekten ibarettir.

Somut olayda dava konusu 5 parça taşınmazın şikayetçi ile borçlu arasında hisseli olduğu, taşınmazların her birinin yüzölçümünün 20 dönümün altında tarım arazisi vasfında olduğu görülmüştür.

O halde, mahkemece şikayet yukarıda belirtilen yasa hükümleri çerçevesinde  değerlendirilerek  oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Davacının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/831, Karar No: 2019/2220, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/831 E.  ,  2019/2220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.