muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/810, Karar No: 2019/6430, Tarih: 25.06.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/810 E.  ,  2019/6430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 25/09/2017 tarihli ve 2017/12592 Esas, 2017/11452 Karar ... ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, davalılar adına kayıtlı bulunan 252 ada 5 parsel ... taşınmazın değişen fiili dere yatağında kaldığını, zilyetlikle iktisap koşullarının bulunmadığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, zilyetlikle kazanım koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, Dairemizin 25.09.2017 tarihli ve 2017/12592 Esas, 2017/11452 Karar ... kararı ile onanmasına karar verilmiş, davacı Hazine vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenmiştir.

Dava; nehir yatağı altında kalan yerler bakımından tapunun iptali ve terkinine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli, sulu tarla niteliğindeki 252 ada 5 parsel ... taşınmazın 1/2'şer paylarla davalılar adına kayıtlı olduğu, taşınmazın kadastro tespitinin 03.11.2008 tarihinde yapıldığı, tespit tutanağında "Kadastro Mahkemesinin 2009/29 Esas ... yazısından dava konsu edilmediği anlaşıldığından kesinleşmiştir" ibaresinin bulunduğu, 28.01.2009 tarihinde tespitin davalılar lehine kesinleştiği, ziraat bilirkişisinin 16.04.2015 tarihli raporunda taşınmazın nehir sularının etkisinde kalabileceğinden bazı dönemlerde tarımsal faaliyetin yapılamayacağının belirtildiği anlaşılmaktadır.

Kural olarak, dere yatakları Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdendir. Aktif dere yatakları ile derenin etki alanında kalan yerlerin kazanılması da mümkün bulunmamaktadır. Yine TMK'nin 999/2 maddesinde belirtildiği üzere tapuya kayıtlı bir taşınmaz kayda tabi olmayan bir taşınmaza dönüşürse bu durumda tapu sicilinden terkin edilir hükmü de düzenlenmiştir.

Kural olarak, dere yatakları Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdendir. Aktif dere yatakları ile derenin etki alanında kalan yerlerin kazanılması da mümkün bulunmamaktadır. Yine TMK'nin 999/2 maddesinde belirtildiği üzere tapuya kayıtlı bir taşınmaz kayda tabi olmayan bir taşınmaza dönüşürse bu durumda tapu sicilinden terkin edilir hükmü de düzenlenmiştir.

Somut olayda, davalı ...'un çekişme konusu taşınmaz olan 5 parsel ... taşınmazla ilgili 27.01.2009 tarihli dava dilekçesi ile kadastro tespitine itiraz ettiği, davanın Kadastro Mahkemesinin 2009/29 Esas ... davası ile görüldüğü, anılan davaya Hazine'nin müdahale ederek 3, 4 ve 5 parsel ... taşınmazların dere yatağında kaldığını ve davacının zilyetlikle kazanım koşullarının oluşmadığını ileri sürdüğü, yapılan yargılama sonucunda eldeki davaya komşu taşınmazlar olan 3 ve 4 parsel ... taşınmazların dere yatağından kazanılmaya çalışıldığı gerekçesiyle davacı ...'un davasının reddine, müdahil Hazine davasının kabulü ile 3 ve 4 parsel ... taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına tesciline, 5 parsel ... taşınmaz dava konusu edilmediğinden hakkında karar vermeye yer olmadığına karar verilmiş, karar Yargıtay 16.Hukuk Dairesi'nin 06.11.2014 tarihli ve 2014/16968 Esas, 12477 Karar ... kararı ile onanmış ve 06.05.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

Eldeki davada; Mahkemece, yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm kurmaya elverişli olduğunu söyleyebilmek güçtür.

Şöyle ki; yapılan keşfe jeoloji mühendisi bilirkişi alınarak çekişmeli taşınmazın dere yatağında kalıp kalmadığı, tam olarak niteliği ve zilyetlikle kazanıma elverişli olup olmadığı tespit edilmiş değildir.

Hâl böyle olunca; yukarıda değinilen açıklamalar doğrultusunda jeoloji mühendisi bilirkişi aracılığıyla mahallinde keşif yapılması, taşınmazın dere yatağından kalıp kalmadığının, zilyetlikle iktisaba elverişli olup olmadığının tam olarak tespit edilmesi ve sonucunda bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yetinilerek davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Kararın yukarıdaki gerekçeyle bozulmasına karar verilmesi gerekirken onanmasına karar verilmesi doğru olmadığından davacı Hazine vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle davacı Hazine vekilinin karar düzeltme isteği yerinde görüldüğünden kabulüyle, Dairemizin 25.09.2017 tarihli ve 2017/12592 Esas, 2017/11452 Kara ... onama kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, Yerel Mahkeme hükmünün 6100 ... HMK’nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 ... HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/5267, Karar No: 2015/3624, Tarih: 04.11.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/5267 E.  ,  2015/3624 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütü propagandası yapma

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 53, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İfade özgürlüğü T.C. Anayasasının 26. ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşmenin 10. maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1- Müdahalenin yasalarda öngörülmüş olması,

2- Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3- Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2. maddesindeki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte yasa koyucu maddede zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün “cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde” yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı kanunun 7. maddesinin 2. fıkranın b bendinde

ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1- Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4- Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi, şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır.

Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağı kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapmıştır.

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir. (Zana v. Türkiye) Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır. (Yılmaz ve Kılıç/ Türkiye davası)

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler için de uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler için de uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın bölücü terör örgütünün propagandasını yapma suçundan yargılandığı davanın duruşması sırasında hükmün tefhiminden sonra örgüt lehine ifadeler içeren slogan attığı olayda, eylemin gerçekleştirildiği yer, koşullar ve muhatapları, dinleyici kitlesi ve bu kitleyi harekete geçirme potansiyeli bulunmadığı gibi atılan sloganların terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek, övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı, bu sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği halde, yasal olmayan gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda sanığa yüklenen terör örgütünün propagandasını yapma suçunun tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre; 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi gereğince kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Sanığın temel cezasının tayininde alt sınırdan uzaklaşırken olayla bağdaşmayan gerekçeye yer verilmesi,

c) Örgüt mensubu olmayan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 9. fıkrası uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4482, Karar No: 2019/5953, Tarih: 20.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/4482 E.  ,  2019/5953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Eleşkirt Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/171-4 sayılı hükmünün CMK’nın 323/1. maddesi gereğince onaylanmasına

Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık hakkında verilen Eleşkirt Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/171-4 sayılı hükmünün CMK’nın 323/1. maddesi gereğince onaylanmasına ilişkin karar, müdafisi tarafından temyiz edilmekle gereği düşünüldü.

Sanığın, hırsızlık yapmak üzere gece vakti sayılan zaman dilimi içerisinde sağlık ocağına girdikten sonra içerideyken yakalandığının iddia edildiği olayda; hakkında verilen hırsızlığa teşebbüs ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarına ilişkin hükümlerin kesinleşmesinden sonra sanığın, akıl hastalığının bulunduğu yönündeki başvurusu üzerine yeniden yapılan yargılama sırasında, Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları hastanesi tarafından düzenlenen raporda, sanığın üzerine atılı suçların hukuki ve anlam ve sonuçlarını algıladığı ve cezai ehliyetinin tam olduğunun belirtildiği anlaşıldığından, önceki hükmün onaylanmasına ilişkin kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yargılamanın yenilenmesi üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5070, Karar No: 2019/2844, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5070 E.  ,  2019/2844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25539, Karar No: 2017/11072, Tarih: 17.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/25539 E.  ,  2017/11072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Şikayetçi ...'a yönelik eylemi gereği TCK'nın 155/2, 52/2-4, 53/1-3, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Şikayetçi ...'e yönelik eylemi gereği TCK'nın 155/2, 52/2-4, 53/1-3, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın şikayetçi ...'a ait iş yerinde pazarlama elemanı olarak çalışırken, tanık ...'e 3.500 TL değerinde PVC malzemesi sattığı ve parayı almasına rağmen şikayetçiye teslim etmediği, bu nedenle işine son verildiği, sanığın şikayetçi ...'e ait iş yerinde çalışmaya başladığı ve şikayetçinin sanığa laptop bilgisayar teslim ettiği ancak sanık hakkında olumsuz duyumlar alması nedeniyle sanığın işine son vererek bilgisayarı geri istediği, sanığın laptopu geri vermediği, bu suretle sanığın iki şikayetçiye yönelik olarak ayrı ayrı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; tüm dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetlerine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiş olup, sanığın ifadesinde, para tahsilatı yapmadığını beyan etmesine rağmen şikayetçi ...'a ait iş yerinde çalışırken, tanık ...'e 3.500 TL değerinde PVC malzemesi sattığına ve parayı aldığına dair kendi imzasını taşıyan faturanın dosya içerisinde olması ve tanık ...'in sanığı teşhis ederek parayı sanığa verdiğini beyan etmesi ile suçun subüt bulması karşısında, bilirkişi incelemesi için bozma talep eden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 17/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9196, Karar No: 2016/11092, Tarih: 14.12.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/9196 E.  ,  2016/11092 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, dava konusu 1689-1690-2172-168-748-2020-316 parsel sayılı taşınmazların davacı ...'a aitken, zuhulen kardeşi ... adına tespit ve tescil edildiğini, tapu kaydında malik hanesinde gösterilen Süleyman oğlu ... isminin Süleyman oğlu ... olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Somut olayda, tapu kayıt malikinin hayatta olduğu ve Tapu Müdürlüğü ile birlikte husumet tevcih edildiği anlaşılmıştır.

Hâl böyle olunca, kayıt maliki olarak görünen ... aleyhine açılan davada Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilemeyeceği ve uyuşmazlığın çekişmeli yargı usulüne göre açılacak bir tapu iptali ve tescil davası ile çözümlenmesi gerektiği gözetilerek delillerin toplanması, yargılamanın yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken değinilen hususlar gözardı edilerek yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17129, Karar No: 2015/5972, Tarih: 14.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/17129 E.  ,  2015/5972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 424 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

İlçe genelinde 2012 yılı itibariyle kuru ve sulu arazilerde ayrı ayrı ekilmesi mutad ürünlerin ve münavebe planlarının neler olduğu ve bu ürünlerle bilirkişi raporunda münavebeye alınan hıyar (açık tarla), domates ve (açık tarla), marulun (açık tarla) sulu ve kuru şartlarda asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesini (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama gideri varsa bu giderleri- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4514, Karar No: 2009/7374, Tarih: 04.05.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/4514 E.  ,  2009/7374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 150 ada 6 parsel sayılı 17862.03 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ham ... niteliği ile belgesizden Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, çekişmeli parselin tespit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına göre; mahkemece yaptırılan keşifte görev alan orman bilirkişinin hükme dayanak alınan raporunda, davalı taşınmazın eğiminin % 30 olduğu, üzerinde dağınık meşe ve gürgen ağaçlarının olduğu, bu ağaçların taşınmazın ... yıllar boş kalması nedeniyle, meşe tohumlarının çeşitli faktörler etkisiyle parsel üzerine taşınması suretiyle oluştuğu, orman sayılan yerlerden olmadığı bildirilmiştir. Ziraat bilirkişi raporunda ise taşınmazın terk edilmiş boş arazi niteliğinde ve üzerinde dağınık halde meşe ağaçları olduğu, toprağının hiçbir zaman işlenmediği, eğiminin yüksek olması nedeniyle ... muhafaza karakteri taşıdığı bildirilmiştir. 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi, orman ve ... muhafaza karakteri taşımayan yerlerin orman sayılmayacağının öngörmüştür. Bilimsel ve teknik olarak arazi eğiminin % 12’den fazla olması halinde o arazi kesimi erozyonla karşı karşıya kalacağından, ... muhafaza karakteri taşıdığı kabul edilmesi gerekir. Hal böyle olunca; taşınmazın saptanan bulgulara göre 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi kapsamı dışında olup, memleket haritası ve kadastro paftasındaki konumuna göre doğusundaki ormanın devamı niteliğinde ve halen de eylemli olarak orman sayılan yer olduğu düşünülerek, davanın kabulüne karar vermek gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmüştür.

Öte yandan orman bilirkişinin taşınmaz üzerindeki dağınık halde bulunan meşe ağaçlarının tohumlama yolu ile etraftan geldiği şeklindeki açıklamalarına itibar edilemeyeceği zira, hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda da vurgulandığı üzere, davalı taşınmazın eğiminin % 30 olduğu ve üzerinde dağınık şekilde meşe ve gürgen ağaçlarının bulunduğu görülmektedir. Kaldı ki; meşe ağacı tohumunun, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle

-2-

2009/4514-7374