muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6699, Karar No: 2015/516, Tarih: 15.01.2015

İle hem eşi hem de kendisi için yol masrafı ve 20 günlük gündelik ücreti istediği, ilgili makam tarafından yapılan kontrolde sanığın eşinin 18 gün tedaviye gittiği belirlenerek 282,00 TL ödeme yapıldığının iddia edildiği somut olayda; sanığın eşine kızı...a'nın refakat ettiğini savunması, bu beyanının kızı ve eşi tarafından da doğrulanması.. PTT Merkez Müdürlüğü'nün 04.11.2010 tarihli yazısına göre sanığın yolluk bildiriminde kızının isimini vermesi halinde de harcırah ödeneceğinin bildirilmesi, ... Merkezi'nin 31.12.2009 tarihli yazısında sanığın eşi olan ...'in merkezlerine ait servis aracı ile gidip geldiğinin bildirilmesine karşın bu yönde herhangi bir belgenin ibraz edilmemesi, sanığın ve tanıkların beyanına göre bir hafta boyunca servisin kullanıldığının, diğer zamanlarda sanığa ait araç ile kızının annesini tıp merkezine götürüp getirdiğinin anlaşılması, alınan bilirkişi raporu ve sanık savunmasına göre sanığın yolluk bildirimini düzenlerken bilgisizlik sonucu ve eksik evrak nedeni ile suça konu formu hatalı olarak düzenlediği, yine yolluk bildirimini kontrol eden makamların eksik evrakları da gözetip yapacakları basit bir araştırma ile yanlışlığı düzeltmelerinin mümkün olduğu ve sanığın yolluk bildirimine eklediği, yetkililerin denetim imkanını ortadan kaldıracak gerçeğe aykırı bir belgenin bulunmaması karşısında sanığın üzerine atılı suçları işleme kastı ile hareket ettiğine dair yeterli delil bulunmadığı gerekçesi ile verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1781, Karar No: 2019/3654, Tarih: 27.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/1781 E.  ,  2019/3654 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, halihazırdaki apartman yöneticisinin 3 dönemdir yöneticilik görevini ifa ettiğini, apartmanda mevcut olan ısı kaybı probleminin giderilmesi için dış cephe mantolama yaptırılmasının kat maliklerince talep edildiğini, mevcut bütçede bu hususu karşılayacak yeteri kadar miktarda ödenek olmadığından bu işin yerine getirilmesi için yönetim tarafından para toplandığını, yeteri miktar para toplandıktan sonra işin yapımına başlandığını, ancak yapım esnasında yüklenici firmanın işi yarıda bıraktığını ve sonra devamla tamamlandığını, ancak işin görünüm itibari ile kalitesiz malzeme ve işçilik ile yapıldığının anlaşıldığını, halihazırda apartmanın tüm giderleri yönetici dışında kat maliklerinin kendilerinin topladığı para ile karşılanmakta olduğunu, yöneticinin bilfiil yöneticilik görevini ifa etmediğini, bugüne değin yönetici tarafından yapılmış olan hiçbir harcamanın yahut ödemeye ilişkin hesapların incelenmediğini, Kat Mülkiyeti Kanunu 33. maddesi uyarınca apartmanda fiilen yönetimin yeniden oluşturulmaması sebebi ile öncelikle tedbiren diğer kat maliklerinin de mutabık kaldığı D:4 maliki ...'ün apartmanın olağan yönetim işlerinin ifası için yönetici olarak atanmasına, tarihi bilinmeyen hukuka, Yargıtay İçtihatlarına ve Kat Mülkiyeti Kanununa açıkça aykırı düzenlenen Genel Kurul kararının mutlak butlan ile batıl olduğunun tespitine, mevcut yönetimin ibrası açısından dosyaya celbedilecek işletme defteri ve hesap makbuzlarının ve diğer yönetim evraklarının incelenmesi ile yapılmış harcamaların tespitine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece 2013/977 E. - 2015/865 K. sayılı 22/10/2015 tarihli kararı ile "...Davacılardan ... ve ... tarafından açılan davanın, aktif dava ehliyeti bulunmadığından reddine, diğer davacılar tarafından açılan davanın kabulü ile; a) 12/11/2013 tarihli kat malikleri kurulu kararının mutlak butlan ile batıl olduğunun tespitine, b)12/11/2012-12/11/2013 döneminde yönetim tarafından 121.743,30.-TL harcama yapıldığının tespitine, c) 634 sayılı KMK'nun 34/3. maddesi uyarınca dava konusu ....Kimlik numaralı ...'in atanmasına,..." karar verilmiş, kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2017/4402 E. -2017/9033 K. sayılı 07/11/2017 tarihli ilamı ile "...Mahkemece ilgili yönetimden karar defteri, çağrı belgeleri, hazirun cetveli ve toplantıya ilişkin diğer evrakların celbi ile KMK'nın 33. maddesi hükmü gereğince dava ehliyeti yönünden iptali talep edilen 12/11/2013 tarihli toplantıya katılanların ve katılıp da olumlu ya da olumsuz oy kullananların tespitinin yapılması ve sonrasında toplantının

.......

.......

iptalini gerektirir bir husus bulunup bulunmadığının belirlenmesi açısından uzman bir bilirkişiden rapor alınması gerekirken bu hususun düşünülmemesi bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de; davanın KMK'nın 33. maddesinde belirlenen süreler içerisinde açılması nedeniyle iptal sebeplerinin oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerekirken toplantıda alınan kararların mutlak butlanı gerektirir nitelikte olmadığı gözetilmeksizin yanlış gerekçe ile toplantının iptaline karar verilmesi doğru görülmemiştir..." denilmek suretiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davacılardan (zemin kat 4 nolu bağımsız bölüm maliki olarak) ... ve ... tarafından açılan davanın, aktif dava ehliyeti bulunmadığından reddine, 2-Diğer davacılar tarafından açılan davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile; a)12/11/2013 tarihli kat malikleri kurulu kararının mutlak butlan ile batıl olduğunun tespitine ilişkin talebin reddine, b)12/11/2012-12/11/2013 döneminde yönetim tarafından 121.743,30.-TL harcama yapıldığının tespitine, c) 634 sayılı KMK'nın 34/3. maddesi uyarınca dava konusu ...... yönetici atanmasına ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından esasa yönelik davalı vekili tarafından ise yargılama giderleri ve vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, hâkimin müdahalesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve gereği yerine getirilerek, yazılı olduğu şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına 27/05/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8945, Karar No: 2025/4839, Tarih: 19.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/8945 E.  ,  2025/4839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1207 E., 2022/110 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/30 E., 2020/130 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220 nci maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5465, Karar No: 2016/1149, Tarih: 22.02.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/5465 E.  ,  2016/1149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira bedelinin tahsili için icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir: Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre, temyiz eden davalı kiracı ...vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı kefil ... vekilinin temyizine gelince;

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 1.1.2006 başlangıç tarihli ve altı yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı ... sözleşmeyi müteselsil kefil olarak imzalamıştır. Davacı 5.5.2014 tarihinde başlattığı icra takibi ile davalı kiracı ve kefil hakkında, 2013 yılı yıllık kirası ile 2014 yılı ocak ay kirası 3.033 Avro karşılığı 9,181.19 TL'nin tahsili için takip yapmış davalı borçlunun süresinde yaptığı itiraz üzerine iş bu dava açılmıştır. TBK 583. maddesi (BK. 484.) hükmüne göre kefaletin geçerli olabilmesi için kefalet süresinin ve kefilin sorumlu olacağı miktarın sözleşmede gösterilmesi gerekir. Kefalet süresinin ve kefilin sorumlu olacağı azami tutarın gösterilmemesi halinde kefalet ancak kira sözleşmesinde kararlaştırılan kira süresi için geçerlidir. Öte yandan davalının kefaleti, TBK.nun 600. maddesi uyarınca sınırlı süreli bir kefalet olup anılan yasa hükmünde belirtildiği üzere, kefalet süresinin sonunda kefil borcundan kurtulur (BK.nun 493. maddesine göre de kefalet süresinin bitiminden itibaren bir ay sonra kefalet borcundan kurtulur). Davacının dayandığı kira sözleşmesinde de kefilin sorumlu olduğu süre ve kefalet miktarı açıkça kararlaştırılmadığına göre; 1.1.2013 tarihinden sonra yenilenen döneme ait kira parasından kefilin sorumlu tutulması doğru değildir.

Ayrıca davalının kefaleti, TBK.nun 600.maddesi uyarınca sınırlı süreli bir kefalet olup anılan yasa hükmünde belirtildiği üzere, kefalet süresinin sonunda kefil borcundan kurtulur. Olayımızda sözleşme süresi 01.01.2013 tarihinde bitmiş olmasına ve kefil borçtan kurtulmasına rağmen, icra takibi 5.2.2014 tarihinde başlatılmıştır. Sözü edilen süre hak düşürücü süre olmasına nazaran mahkemece davalı kefil hakkındaki kira alacağı yönünden itirazın iptali isteminin bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde itirazın kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ Yukarıda bir nolu bentte açıklanan nedenle kiracı hakkında verilen kararın ONANMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca kefil hakkında verilen kararın BOZULMASINA, onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına, 22/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13996, Karar No: 2015/2052, Tarih: 12.03.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/13996 E.  ,  2015/2052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, .... Köyü çalışma alanında bulunan ve 2007 yılında yapılan kadastro sırasında adına tespit ve tescil edilen 106 ada 1 ve 130 ada 3 sayılı parseller arasında paftada dere olarak gösterilen bölümün zeminde mevcut olmadığını ileri sürerek bu bölümün sehven kadastro paftasında dere olarak gösterildiğini belirterek kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 106 ada l ve 130 ada 3 parsellerle bir bütün olarak kullanılması da dikkate alınarak, bu iki parselle birlikte tek bir parsel numarası altında tapuya tesciline karar verilmesi istemiyle 24.01.2012 tarihinde ...i ve Hazine aleyhine dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nın 713/1. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddeleri uyarınca tapusuz taşınmazların tapuya tescili isteğine ilişkindir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, yol, kanal, dere gibi yerlerin devletin hüküm ve tasasrrufu altında bulunan yerlerden olduğu, bu gibi yerlerin zilyetlik süresi neye ulaşırsa ulaşsın kazandırıcı zamanaşımı ile kazanılamayacağı, kazanılsa bile davacının zilyetlik süresinin yeterli olmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de; dosya içerisinde bulunan ve aynı jeoloğ bilirkişi tarafından düzenlenen 25.02.2013 tarihli rapor ile 22.04.2013 tarihli raporun içerikleri birbirleriyle tamamen çelişkili olduğu gibi Ziraat Bilirkişi raporu da taşınmaz üzerinde fiili kanal bulunmadığına ilişkindir. Kaldı ki mahalli bilirkişi ve tanık sözleri de birbirleriyle çelişkilidir. Mahkemece raporlar ve beyanlar arasındaki çelişki giderilmeden hüküm kurulması doğru değildir. Ayrıca, uyuşmazlığın çözüme kavuşturulabilmesi için gerekli bulunan hava fotoğraflarından da yararlanılmamıştır. Davacı, davaya konu yerin kadastro tespiti esnasında zeminde bulunmadığı halde sehven dere olarak paftasında gösterildiği iddiasına dayandığına ve karardan sonra yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun uyarınca taşınmazın bulunduğu yer . Büyükşehir Belediye sınırları kapsamında kalıp, .... Köyü'nün Tüzel Kişiliği ortadan kalkmış ve adı geçen köy ..... İlçesine bağlı mahalleye dönüşmüş olduğuna göre yasal hasım olan . Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve ..... Belediye Başkanlığı davaya dahil edilmelidir. Bundan sonra çekişmeli taşınmazın sınır komşuları 106 ada 1 ve 130 ada 3 parsel sayılı taşınmazları ve tescil harici bırakılan yeri kapsayacak şekilde tespit tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ilişkin üç ayrı evreyi kapsayacak stereoskopik hava fotoğrafı dosya arasına alınarak yeniden jeodezi ve fotogrametri mühendisi, jeolog bilirkişisi üç kişilik ziraat bilirkişi kurulu, mahalli bilirkişi ve tanıklar eşliğinde keşif yapılmalı, ziraat bilirkişi kurulundan taşınmazın evveliyatı ve hali hazır durumu hakkında, önceki raporlar arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde açık, anlaşılır ve denetime elverişli rapor alınmalı, jeodezi ve fotogrametri mühendisince taşınmaza komşu, yukarıda bahsedilen taşınmazların hava fotoğraflarından yararlanılarak çekişmeli taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin dere yatağı olup olmadığının belirlenmesine çalışılmalı; yerel bilirkişi ve tanık sözleri arasında çelişki bulunması durumunda ise gerekirse HMK'nın 261. maddesi uyarınca yüzleştirilmek suretiyle aykırılık giderilmeli; bundan sonra tüm deliller tartışılarak ve 3402 sayılı Yasa'nın 14. ve 4721 sayılı yasanın 713/1. ve ilgili madde düzenlemeleri birlikte değerlendirilerek sonuca göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASI, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine,
Yargıtay — Esas No: 2013/6834, Karar No: 2013/8629, Tarih: 01.10.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/6834 E.  ,  2013/8629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...Mevki 346 ada 19 parsel sayılı 1842,89 m² yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili 24.01.2011 havale tarihli dilekçe ile, çekişmeli taşınmazın kayalık, taşlık ve % 60'dan fazla eğimli olduğundan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu, emek ve masraf sarfı ile imar ve ihya edilen yerlerden olmadığı, üzerinde tarımsal faaliyet yürütülmediğinden zilyetlik bulunmadığı iddiasıyla 3402 sayılı Kanunun 18/1. maddesi uyarınca tesbitin iptali ile Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Davalı vekili, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğinin davalı yararına oluştuğu savunmasıyla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli parselin tesbitinin iptaline ve Hazine adına tapuya tesciline, taşınmazın 3. derece doğal sit alanında kaldığının beyanlar hanesine şerh olarak yazılmasına karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında seri usûlde yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilân edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahdidi vardır, daha sonra sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu, orman kadastrosu ve 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması 1981 yılında yapılıp 13.5.1982 tarihinde ilân edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde ise 30.07.1982 tarihinde ilân edilip, 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiştir. Ayrıca, yörede yörede 1991 yılında 3302 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması dava tarihinden önce ilân edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu, ancak, 1992 yılı hava fotoğraflarında makilik olduğu, yeterli imar ve ihya edilmediği anlaşıldığına ve davalı gerçek kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanunla eklenen 36/A madde gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı temyiz harcının istek halinde iadesine 01/10/2013 günü oy birliği ile karar verildi.