muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/25015, Karar No: 2018/172, Tarih: 18.01.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/25015 E.  ,  2018/172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı nedeniyle sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan masraf ve ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Aleyhine hüküm kurulan; davalıya ait tekstil işyerinde kumlama yöntemiyle kot taşlama işçisi olarak çalışan sigortalının mesleki pnömokonyoz hastalığına yakalanarak %46 oranında sürekli iş göremez duruma girmesi şeklinde gelişen zararlandırıcı sigorta olayında, mahkeme tarafından hükme esas alınan kusur raporunda; davalı işveren % 90, sigortalı kusursuz bulunmuş ve %10 oranında kaçınılmazlık faktörünün etkili olduğu sonucuna varılmıştır.

Davanın yasal dayanağı; 5510 sayılı Yasanın 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olup, bu tür davalar kusur sorumluluğu esasına dayanmaktadır. Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi hükmü doğrultusunda raporda tartışılması gerekir. Kaçınılmazlıktan ise, işveren tarafından tüm bu önlemler alındığı ve kazalı da bu önlemlere uyduğu halde kaza meydana gelmişse söz edilebilecektir.“Kaçınılmazlık sosyal sigortalar uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram…”(Prof.Dr. A. Can Tuncay, Kurumun

işverene Rücuu-Olayda Kaçınılmazlık Durumu, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 185) olup; bu halin kabulünün koşulu, “…vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmazlık olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez.”(Prof.Dr. Berin Engin, Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu İşverene Rücuya Nasıl Bakıyor?, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 139)

Diğer taraftan Anayasamızın 17. maddesinde, herkesin yaşama hakkına, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu, tıbbi zorunluluklar ve kanunda yazılı haller dışında vücut bütünlüğüne dokunulamayacağı düzenlenmek suretiyle, yaşama hakkı, Anayasal bir hak olarak teminat altına alınmış bulunmaktadır.

Dava konusu somut olayda; sigortalının mesleki pnömokonyoz hastalığına yakalanmasına sebebiyet veren kot taşlama işi, kotların beyazlatılması ve eskitilmiş görünümü verilmesi için, kumun kuru hava kompresörleriyle kotların yüzeyine tutularak aşındırılması işlemi olup, üretimin zorunlu bir parçası olmayıp tamamen estetik kaygılarla uygulanan bir yöntemdir.

Kaldı ki, aynı iş makine kullanılarak laser veya robotlar aracılığıyla da yapılmaktadır. İşyerinde alınması gereken önlemlerin hiçbirinin işveren tarafından alınmadığının bilirkişiler tarafından tespit edilmiş olması, aynı işin makine kullanılarak laser veya robotlar aracılığıyla da yapılması mümkün iken kumlama yöntemiyle üretim yapılmasında ısrar edilmiş olması, Anayasa ile teminat altına alınmış olan yaşama hakkının ihlali niteliğinde olup, bu durumun "kaçınılmaz bir sonuç olarak değerlendirilmesi" isabetli bulunmamaktadır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, meslek hastalığının oluşumunda kaçınılmazlık faktörünün uygulama yeri ve etkisinin bulunmadığı gözetilerek, iş güvenliği konularında uzman tekstil mühendisi, kimya mühendisi ve göğüs hastalıkları uzmanı bilirkişilerden oluşacak heyetten yeniden rapor alınması gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

O hâlde; davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 18.01.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/8064, Karar No: 2012/4409, Tarih: 28.02.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/8064 E.  ,  2012/4409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suçta kullanıldığı için müsaderesi talep edilen emanetin 2006/172 sırasında kayıtlı pense ile ilgili müsadere talep edilmiş ise de, mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan vekilinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğname aykırı olarak ONANMASINA, 28.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/687, Karar No: 2024/8958, Tarih: 12.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/687 E.  ,  2024/8958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1299 Esas, 2023/1781 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/98 E. 2020/141 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, dava konusu "İdare Hukuku" ve "Kanunname" isimli kitapların davalılardan ... tarafından yazıldığını ve ... Yayınevi markasıyla faaliyet yürüten işletme sahibi diğer davalı tarafından da yayınlandığını, söz konusu kitaplarda müvekkilinin "İdare Hukuku Dersleri" isimli kitabından yapılmış usulsüz alıntıların bulunduğunu, sunulan 36 adet örnek niteliğindeki alıntının 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 35 inci maddesinde öngörülen alıntı koşullarına aykırılığı gösterdiğini kaynak gösterilmeksizin iktibas niteliğinde olduğunu, dava konusu haksız fiilin gerçekleşmesinde yayıncının gerekli özen ve denetim görevini göstermediğinden sorumluluğunun bulunduğunu belirterek dava konusu tecavüzün men'i ve ref'i ile belirsiz alacak olarak 2.000,00 TL maddi, 18.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan alınarak davacı tarafa verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... cevap dilekçesinde, davacının iyi niyetli olmadığını, yanıltıcı deliller ileri sürdüğünü, İdare Hukuku kitabını bilimsel bir eser olarak değil sınava hazırlık kitabı olarak hazırladığını, atıf yükümlülüğüne uyduğunu ancak gözden kaçmış yerler olabileceğini, kasten usulsüz, izinsiz alıntı yapmadığını, davacının eserlerinden alınan kısımların anonimleşmiş, genel ifadeler olduğunu, sadece davacının eserlerinde olan özgün bölümler olmadığını, aksine davacının kendi kitaplarında başka yazarlardan alınmış kısımlar olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, davacıya ait eserin mali haklarının yayın sözleşmesi ile devri sebebiyle davacının aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını, hak düşürücü sürenin geçtiğini, iktibas serbestliği sınırlarının aşılmadığını, bu sınır içerisinde alenileşen eserden alıntı yapılmasının olağan olduğunu, müvekkilinin basım ve dağıtım için kendisine başvuran yazarın eserinin içeriğini kontrol etme mükellefiyetinin de bulunmadığını belirterek hukuki dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacı tarafın dilekçelerinde ortaya koyduğu davalı tarafından yapılan diğer alıntılara bakıldığında, davalının metni değiştirerek kitabına aldığının görüldüğü, bu alıntıların bir kısmında davacıya atıf bulunmakla birlikte, bir kısmında da atıf bulunmadığını, bu alıntıların davacı kitabından alındığı anlaşılsa da, özellikle tanımlayıcı ifadeler bakımından hukuka aykırılığın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davaya konu eserler idare hukuku alanına ilişkin ders kitabı olarak üretildiği, dava konusu olan davalıya ait eserlerde davacıya ve idare hukuku alanında eserleri bulunan diğer yazarlara atıf yapılarak alıntılar yer aldığı, diğer yandan, davalı eserlerinde atıf yapılmaksızın davacı eserinden alıntılarda bulunduğu, söz konusu bu alıntıların farklı görüş ve düşüncelerin bulunduğu hukuki bir konuya dair olmadığı, idare hukuku literatüründeki temel kavram ve kurumlara yönelik olduğu, bu hususta birçok idare hukukçusunun farklı tarzda anlatımlarının bulunduğu, davalı yazarın, davacının bu hususlara ilişkin anlatımdan esinlendiğinin anlaşıldığı, ancak davalıya ait eserlerin kapsamı ve yapılan bu alıntıların niteliği itibariyle esinlenmenin davacı eserinin işlenmesi niteliğinde olmadığı, davalı eserlerinin davalı yazara ait hususiyeti de taşıdığı, bu sebeple, idare hukuku temel kavramları ve tanımlamalarına ilişkin olan bu alıntıların davacı inhisarında olmaması, davalının alıntılarının davacı eserinin hususiyetini ortadan kaldırmaması, intihale kaçmayacak ölçüdeki bu esinlenmenin hukuka aykırı olmaması karşısında yerel mahkemece davanın reddine yönelik verilen kararın isabetli olduğu, taraf değişikliği sonrası ...'nın davanın tarafı olmaktan çıkarılması bu kişinin aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermemesi nedeniyle hüküm kısmında belirtilen maddeye atıf yapılarak kendisini vekil ile temsil ettirmesi sebebiyle yargılama gideri niteliğindeki vekalet ücreti takdirinin yapılması gerekirken bu kişinin davalı olarak gerekçeli karar başlığında gösterilmesi ve lehine ayrı vekalet ücreti takdir edilmemesi doğru görülmediği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalının istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, intihal nedenine dayalı tecavüzün ref'i, men'i ile maddi, manevi tazminat istemine yöneliktir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5846 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi.

3. Değerlendirme

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, intihal nedenine dayalı tecavüzün ref'i, men'i ile maddi, manevi tazminat istemine yöneliktir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5846 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14953, Karar No: 2018/11989, Tarih: 11.12.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/14953 E.  ,  2018/11989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 09.05.2013 tarihinde dava konusu ... otomobili satın aldığını, aracın farklı tarihlerde sis lambası, klima, anahtar, şanzıman arızaları verdiğini, aracın ayıplı olduğunu ileri sürerek aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesine karar verilmesini dilemiştir.

Davalı, ilk derece yargılama makamına sunmuş olduğu yanıt dilekçesi ile usuli ve esasa ilişkin gerekçelere dayanarak davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulü ile, davalı ...-Motor Servis Ltd.Şti. tarafından davacıya satılan 29/04/2013 tarih ve 124001 nolu faturada belirtilen ... motor nolu, ... şasi numaralı .... 1.6 TDİ BMT 105 PS ... tipi saf beyaz renkli aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesine, davacıda bulunan bu aracın davalıya iadesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacının davalıdan satın almış olduğu otomobilin ayıplı olması iddiasına dayalı ayıpsız misli ile değişimi talebine ilişkindir. Mahkemece; davacının ayıp iddiasının tespiti teknik bilgi gerektirdiğinden bilirkişi görüşüne başvurulmuş, bilirkişi raporunda dava konusu aracın ayıplı olmadığı mütalaasında bulunulmuş olmasına ve bilirkişi raporunda meydana gelen arızaların maldan yararlanamamayı sürekli kılacak arızalar olmadığını belirtmiş olmakla birlikte Mahkemenin bilirkişinin hukuki mütalaa yaptığı bu görüşüne katılmadığı, araçta inceleme tarihi itibarıyla halen bir arıza saptanamamış ise de, satın alındığı tarihten itibaren ilk bir yıl içinde 8 kez arıza sebebiyle aracın servise götürülmüş olması, belirli bir süre aracın tamiri için kullanılamamış olması, dolayısıyla araçtan sürekli yararlanamama koşulunun gerçekleştiği, ayrıca ... süresi içerisinde ürünün 4 defa arızalanmasının tüketicinin seçimlik haklarını kullanması için yeterli olduğu gerekçesiyle davanın kabulü cihetine gidilmiştir.

HMK'nın 266 ve devamı maddeleri uyarınca çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde hakim, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Bilirkişi raporunu hazırlarken, raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde bilgi ve belgelere dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hükme dayanak yapılabileceğinin gözden uzak tutulmaması gerekir. Bu bağlamda mahkemece hükme esas alınan raporunda bilirkişi; dava konusu aracın ayıplı olmadığını, zira arızaların maldan yararlanamamayı sürekli kılacak önem ve mahiyette arızaları olmadığını bildirmişken ve mahkemece de yukarıda da açıklanan şekilde hüküm gerekçesinde bilirkişinin bu tespitlerine yer verilmiş olmasına rağmen devamında zaten ayıpsız olduğu tespiti yapılan dava konusu aracın, teknik bilgi gerektiren konuda bilirkişi raporunu aşacak şekilde ayıpsız misli ile değişimine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, davacı, sıfır km satın aldığı araçtaki üretimden kaynaklanan ayıplar nedeniyle aracın ayıpsız misli ile değişimi istemi ile eldeki davayı açmıştır. Dosya kapsamında bulunan servis kayıtları ve bilirkişi raporu tespitlerine göre sis farının içerisine su sızması, direksiyon simidinin dikişlerinin sökülmesi, kontak anahtarının çalışmaması, bagajdan içeri ses gelmesi, sağ kapı aydınlatması vb gibi şikayetler ile servise başvurulmuş, servis tarafından söz konusu edilen şikayet konuları bedelsiz olarak giderilmiştir. Mahkemece servise başvuru sayısı baz alınarak davanın kabulü cihetine gidilmiş ise de; ufak çaplı, kolayca giderilebilir, kullanıcı kaynaklı ortaya çıkıp çıkmadığı belirlenmemiş arıza/şikayet konularının araç değişimini gerektirip gerekmediği husunda yanılgıya düşülmüştür. 4822 sayılı yasanın 4. maddesinde, malın ayıplı olması durumda tüketicinin seçimlik hakları düzenlenmiştir. Bu seçimlik haklarda tüketici; bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Açıklandığı şekilde tüketici seçimlik haklarından herhangi birisini kullanabilecektir. Ne var ki tüketici bu hakkını kullanırken objektif iyiniyet kuralları içerisinde hareket etmek zorundadır. O halde, mahkemece gerekirse bilirkişi görüşüne başvurulmak suretiyle araçta tespiti yapılan bu arıza/şikayet konularının aracın değeri üzerinde ortaya çıkaracağı azalmayı belirlemek suretiyle ve bu değer kaybı ile aracın değeri arasında hakkaniyet ilkeleri ışığında bir değerlendirme yapmak suretiyle, davacının seçimlik haklarından aracın misliyle değiştirilmesi hakkını kullanmasının iyiniyet kurallarına aykırı olduğu, tarafların hak ve menfaatleri değerlendirilerek aşırı bir dengesizliğe neden olacağı, var ise araçtaki ayıp nedeniyle seçimlik hakkından bedel indirim uygulanmasının uygun olacağı değerlendirilerek sonucuna göre bir karara varılması gerekirken bu husus yerine getirilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi de doğru olmamış tenkitle yetinilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14067, Karar No: 2016/11204, Tarih: 03.05.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/14067 E.  ,  2016/11204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı asıl dava ile birleşen davada, fazla mesai ücreti, dini ve milli bayram tatilleri çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;müvekkilinin 01.07.2004 tarihi itibariyle davalı şirkette imzaya yetkili muhasebeci olarak çalışmaya başladığını, şirket ortaklarından olan ...'in daha sonra ortak olarak elinde bulundurduğu hisseleri diğer ortaklara devrettiğini ve şirkette müdür olarak görev yaptığını, sonrasında resmi olarak bu görevinden ayrıldığını ancak davalı şirkette yetkisiz ve vasıfsız olarak görev yaptığını ve aktif olarak söz sahibi olduğunu, yılda iki defa çalışanlara dini bayramlarda yarım maaş ikramiye verildiğini, şirketin resmiyette ortağı olmayan fakat yetkili olan ...'in 10.04.2007 tarihinde müvekkiline şirketin işlerini bahane ederek bundan sonra kendisiyle çalışmayacaklarını söylediğini ve işten ayrılmasını istediğini, müvekkilinin iş akdinin haksız feshedildiğini, davalı aleyhine 10. İş Mahkemesi'nin 2008/677 esas ve 2009/291 karar sayılı ilamı ile kıdem ve ihbar tazminatı ve maaş alacağına ilişkin açmış oldukları davanın lehlerine sonuçlandığını, bu dava aşamasında fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuklarından fazla mesai alacağına ve dini ve milli bayram tatilleri çalışma ücretine ilişkin taleplerini ayrı bir dava konusu yapma zarureti doğduğunu , yargılamanın devamı esnasında 7. İş Mahkemesi'nin 2012/305 esas sayılı doyası ile davalı ... Şti. hakkında 10. iş Mahkemesi'nin 2008/677 esas ve 2009/291 karar sayılı ilamını icraya koyduklarını haciz aşamasında ... yetkilisinin işyerini....ten devraldığını belirterek istihkak iddiasında bulunduğu,.... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2010/228 esas ve 2011/1466 karar sayılı ilamı ile ...'nın istihkak talebinin reddine karar verildiğini, taraflar arasında devir olgusu sabit olduğundan müvekkilinin hak ve borçlarının da devralana geçtiğini ileri sürerek; fazla mesai ücreti ve dini ve milli bayram tatil alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ....'ne usulüne göre tebligat yapılmış, davaya karşı herhangi bir cevap verilmemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ....'ne usulüne göre tebligat yapılmış, davaya karşı herhangi bir cevap verilmemiştir.

Birleşen dosya davalısı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle zamanaşımı itirazında bulunduklarını, müvekkilinin...Peynircilik'in borçlarından sorumlu olmadığını, müvekkili firma ile diğer davalı firma arasında hiçbir ilişkinin mevcut olmadığını, müvekkili firmanın diğer davalıya ait işyerini devralmadığını, boş dükkan olarak kiraladığını ve faaliyete geçirdiğini, dükkanda mevcut demirbaşların müvekkili tarafından alındığına dair faturaların mevcut olduğunu, devir olması halinde bu malzemelerin zaten dükkanda bulunuyor olacağını, müvekkilinin devir aldığı düşünülse dahi bu işçilik ücretinden sorumlu olamayacağını, davacının iddia ettiği devir tarihinden çok önce işyerinden ayrıldığını, işçilik ücretlerinden sorumlu olunması için devir tarihinde iş sözleşmesinin mevcut olması gerektiğini, davacının 10.07.2012 tarihinde iş sözleşmesi feshedildiği için işyerinden ayrıldığını, müvekkili firmanın ise 06.08.2008 tarihinde işyerin boş olarak kiraladığını ve faaliyete geçtiğini savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: