muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3650, Karar No: 2014/4720, Tarih: 17.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/3650 E.  ,  2014/4720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., Kadastro Mahkemesinde davacı ... ... ... ve davalı ... arasında görülmekte olan dava sırasında bilirkişi rapor ve krokilerinde dava konusu olarak gösterilen ve krokide (B) harfi ile gösterilip dere yatağı olduğu belirtilen taşınmazın dere yatağı olarak tespit dışı bırakılması istemi ile davaya katılmış, mahkemece bu bölüm hakkında tutanak düzenlenmemiş olması nedeni ile görevsizlik kararı verilmiş, kararın kesinleşmesi üzerine Hazine tarafından yapılan başvuru üzerine dosya Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir. Mahkemece, yapılan yargılama sonunda dava konusu taşınmazın hali hazırda dere yatağı olduğu, bu nedenle davada hukuki yarar bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, ....04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3539, Karar No: 2017/5347, Tarih: 16.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3539 E.  ,  2017/5347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/12/2015 tarih ve 2014/142-2015/321 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin uzun zamandır yurtdışında ve Türkiye'de kullandığı "SmartBalancer" markasının tescili için davalı Kuruma yaptığı başvurunun 9. sınıftaki "titreşim ölçülmesi için aygıtlar, dönme hızı, dönme sıcaklık ve/veya elektrik geriliminin açısı; analizörleri ve/veya frekans analizi için rulman durumunu değerlendirmek için, özellikle rotor dengesizliğinin belirlenmesi için" emtiaları bakımından 556 sayılı KHK'nın 7/a ve 7/c maddeleri uyarınca reddedildiğini, ancak İngilizcenin resmi yazışma dili kabul edildiği, toplam nüfusun %90'ından fazlasının İngilizce bilen Avrupa Birliği'ne üye tüm ülkelerde başvurunun kabul edildiğini, mal ve hizmetlere bakıldığında markanın hedef aldığı kitlenin çok spesifik ve uzman bir kitle olduğunun görüleceğini, başvuru iki kelimden oluştuğundan anlam değişmesine sebep olduğunu, "Balancer"in dengeleyici anlamına geldiğini, oysa başvurudan çıkarılan emtianın dengeleme özelliğinin değil denge bozukluklarının tespiti özelliğinin bulunduğunu, işaretin doğrudan niteleme yaptığı ve tanımlayıcı olduğunun söylenemeyeceğini, ayrıca markanın uzun yıllardır Türkiye'de kullanılmasına bağlı olarak ayırt edicilik kazandığını ileri sürerek TPE YİDK'in 2014-M-1531 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, "akıllı dengeleyici" anlamına gelen dava konusu başvurunun uyuşmazlığa konu ürünler için tanımlayıcı nitelikte olduğunu, ayırt edici niteliğinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, "akıllı dengeleyici" anlamına gelen dava konusu başvurunun uyuşmazlığa konu ürünler için tanımlayıcı nitelikte olduğunu, ayırt edici niteliğinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, başvuruya ve davaya konu işaretin “SmartBalancer” ibaresinden oluştuğu, “Smart” kelimesinin İngilizce de “zeka, akıl” anlamına, “Balancer” ibaresinin ise “denge sağlayan kişi veya nesne” anlamına geldiği, işaretin tescili istenen mallar yönünden ayırt ediciliğinin bulunmadığı, doğrudan tanımlayıcılık taşıdığı, ibarenin bir kişinin tekeline verilemeyeceği, bu ifadenin birçok alandaki test cihazlarında yaygın olarak kullanıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/611, Karar No: 2018/10430, Tarih: 05.07.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/611 E.  ,  2018/10430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın vasisi tarafından ibraz edilen dilekçe sanığın akıl hastası olup yaklaşık 12 yıldır ayaktan ve yatarak tedavi gördüğünü, akıl sağlığının olmadığını ifade etmiş olması, 16/03/2017 tarihli duruşma tutanağında da sanığın Bakırköy Ruh ve Sinir hastalıkları hastanesinden taburcu edildiğinin belirtilmesi karşısında, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi gereğince suçu işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesi'nden rapor alındıktan sonra sonucuna göre hukuksal durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... vasisinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05.07.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13601, Karar No: 2015/7060, Tarih: 25.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/13601 E.  ,  2015/7060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2013/1526-2014/749

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 25.12.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı E.. S.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü davalı E.. S.. temyiz etmişlerdir.

Dava dilekçesi ve bilirkişi raporuna ilişkin tebligat, davalı E.. S..'ın "Halide E..A... Mah.V... Sok.No:1...6 Kat:1 D:. Ş./ İstanbul" adresinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesindeki usul çerçevesinde gerçekleştirilmiştir. Dosyanın incelenmesinden adı geçenin adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin "H..E..A.. Mah.K...S... No :1.. İç kapı No: ..Ş../İstanbul " olduğu anlaşılmıştır.

Tebligat Kanununun 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile değişik 10. maddesinde; "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir. (Ek fıkra: 11.01.2011 - 6099 S.K./3. Mad.) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır."

Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereğince; (Ek fıkra: 11.01.2011- 6099 S.K./5.mad) "Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır."

Adres kayıt sisteminde yer alan adrese Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebligat yapılabileceğinden davalı E.. S.. 'ın adres kayıt sisteminde yer almayan “H... E..A... Mah.V.. Sok.No:1..Kat:1 D.. Ş./ İstanbul" adresinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 maddesindeki usul çerçevesinde tebligat yapılması doğru görülmemiştir.

Adres kayıt sisteminde yer alan adrese Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebligat yapılabileceğinden davalı E.. S.. 'ın adres kayıt sisteminde yer almayan “H... E..A... Mah.V.. Sok.No:1..Kat:1 D.. Ş./ İstanbul" adresinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 maddesindeki usul çerçevesinde tebligat yapılması doğru görülmemiştir.

Ayrıca davalılardan G... S..'a dava dilekçesi ve gerekçeli karara ilişkin tebligat, "Y..Mah.A... C...No:18/. Beykoz /İstanbul " adresinde; davalı S... S..'ın dava dilekçesi ve gerekçeli karara ilişkin tebligat “A... K... Mah.Y... S.. S.. B.. P.... Sitesi 1.. Blok Kat:10 D.2... B../Beylikdüzü-İstanbul” adresinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesindeki usul çerçevesinde gerçekleştirilmiştir. Ancak dosya içeriğinden tebligat yapılan adreslerin adres kayıt sisteminde yer alan adres olup olmadığı anlaşılamadığı gibi davalılara ait T.C. Kimlik numarası dosyada yer almadığından UYAP sisteminden de söz konusu davalıların adres kayıt sisteminde yer alan adresi tespit edilememektedir.

Yukarıda gösterilen ilkeler doğrultusunda adı geçen davalılara usulüne uygun olarak dava dilekçesi tebliğ edilmeden taraf teşkili sağlanmaksızın işin esasının incelenmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 25.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verilidi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10615, Karar No: 2019/1644, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/10615 E.  ,  2019/1644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21481, Karar No: 2025/3153, Tarih: 03.03.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/21481 E.  ,  2025/3153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/546 E., 2014/447 K.

ŞİKÂYETÇİ : Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmî ret, kısmî düzeltilerek onama

Şikâyetçi vekilinin sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz isteği yönünden; suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık ...'ın temyiz isteği yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I- Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Sanık ... Hakkında Verilen Beraat Kararına Yönelik Temyiz İstemi Yönünden;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin

bulunmadığı cihetle, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II. Sanık ...'ın Temyiz İstemine Yönelik

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-(e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 67/2-(d) bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan 16.12.2014 tarihli mahkûmiyet kararından, sanık hakkında temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan nedenle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1- (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, davaya konu kaçak akaryakıtın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13/1. maddesinin yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, 03.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13100, Karar No: 2022/12797, Tarih: 06.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/13100 E.  ,  2022/12797 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 38. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 18/08/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi

2- 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi

uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden, inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açıldığı,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8857, Karar No: 2025/6460, Tarih: 09.04.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/8857 E.  ,  2025/6460 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2375 E., 2020/794 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; delillerin takdirinde hata yapılıp, usûl ve yasaya aykırı karar verildiğine, atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak, somut ve kesin bir delilin bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine ve davaya konu ifadelerin ağır eleştiri niteliğinde olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Cumhurbaşkanına hakaret suçu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 299. maddesinde düzenlenmiş, hakaretin tanımı ise aynı yasanın 125. maddesinde yapılmıştır. Bu düzenlemeye göre hakaret; bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut fiil veya olgu isnat etmek veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldırmak olarak tanımlanmıştır. Yargıtay uygulamalarına göre bir eylemin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişmektedir.

Kişilere yönelik ağır eleştiri ve veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu olarak değerlendirilmemesi gerekmektedir. Söz ve diğer davranışların hakaret suçunu oluşturabilmesi için açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek ağırlıkta somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.