muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5272, Karar No: 2019/2899, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5272 E.  ,  2019/2899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13756, Karar No: 2012/20109, Tarih: 17.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13756 E.  ,  2012/20109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü, henüz parsellenmemiş arsa niteliğinde olması ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 2' sini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13280, Karar No: 2015/8869, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13280 E.  ,  2015/8869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14356, Karar No: 2013/6081, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/14356 E.  ,  2013/6081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, kadastro ile davalı adına tesbit ve tescil edilen .... Köyü 3656,88 m² yüzölçümlü 539 ada 6 parsel sayılı taşınmazın, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan imar ve ihya edilmeyen taşlık ve kayalık yerlerden olduğu, davalı adına zilyetlikle kazanım şartlarının bulunmadığı iddiasıyla, taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir.

Davalı, taşınmazın babasından kendisine intikal ettiğini ve zilyetliklerinin 70 yıldır sürdüğünü belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın imar ve ihyasının 20 yılı aşkın süre önce tamamlandığı ve zilyetliğe dayalı olarak şahıs adına tescilinin mümkün olduğu gerekçeleriyle davanın reddine ilişkin verilen karar, davacı Hazine vekilince temyiz edilmekle, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 08.02.2010 gün 2009/13758-1224 sayılı kararı ile “... Taşınmazın güneyinde ve kısmen de doğusunda Devlet ormanı bulunduğu, orman tahdidinin yapılıp yapılmadığı ve taşınmazın niteliği itibariyle orman sayılan yerlerden olup olmadığı konusunda araştırma yapılmamış olmasının, komşu olan parsellere ilişkin kadastro tutanak ve varsa dayanak kayıtları getirtilmeden ve dayanaklarının bulunması halinde çekişme konusu taşınmazı ne şekilde gösterdiği saptanmadan neticeye gidilmiş olmasının ve 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi hükmündeki sulu ve kuru topraktaki sınırlamalar yönünden davalı adına tesbit veya tescil yapılıp yapılmadığının saptanmamış olmasının doğru olmadığı...” gereğine değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla kazanılabilecek yerlerden olmadığı savına dayalı olarak kadastrodan önceki sebeplerle açılan tapu iptal ve tescil davasıdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 21.05.1992 tarihinde ilân edilip kesinleşen orman kadastrosu vardır. Daha sonra 18.01.2007 tarihinde ilân edilip kesinleşen 4999 sayılı Kanunun 9. maddesi gereğince fennî hataların düzeltilmesi çalışması yapılmıştır.

Yörede 18.06.2006 tarihide yapılıp 29.03.2007 – 30.04.2007 tarihleri arasına ilân edilerek kesinleşen genel arazi kadastro çalışmalarında çekişmeli taşınmaz, senetsizden 20 yıldan fazla aralıksız ve nizasız malik sıfatıyla zilyet bulunduğundan, davalı adına tesbit ile itiraz edilmeksizin kesinleşerek tapu siciline tescil edilmiştir.

Yörede 18.06.2006 tarihide yapılıp 29.03.2007 – 30.04.2007 tarihleri arasına ilân edilerek kesinleşen genel arazi kadastro çalışmalarında çekişmeli taşınmaz, senetsizden 20 yıldan fazla aralıksız ve nizasız malik sıfatıyla zilyet bulunduğundan, davalı adına tesbit ile itiraz edilmeksizin kesinleşerek tapu siciline tescil edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosuna, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davalı yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 27/05/2013
Yargıtay — Esas No: 2016/13839, Karar No: 2019/8301, Tarih: 16.09.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/13839 E.  ,  2019/8301 K.**

**"İçtihat Metni"**

. Vasisi ... ile ... vekili avukat Hüsniye Kıvrak aralarındaki dava hakkında ... 10. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 08/10/2015 tarih ve 2010/356-2015/442 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

1-Yerel mahkemece verilen 08/10/2015 tarihli karar, davalı tarafça temyiz edilmiş olup, temyiz dilekçesinde aynı zamanda HMK 336.maddesi gereğince adli yardım isteğinde bulunulmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nun 334 ila 340. maddelerinde düzenlenmiştir. Aynı kanunun 336/3. maddesine göre; adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Adli yardım talebini içeren dilekçe ile dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Bu red kararının, adli yardım talebinde bulunana tebliğine, süresi içinde itiraz etmesi halinde, itirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay 14. Hukuk Dairesine gönderilmesine, itirazın reddi halinde bu karar ile birlikte temyiz harcının tamamlanması için dosyanın mahal mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) numaralı bent gereğince davalının adli yardım talebinin HMK'nın 337.maddesine göre itiraz yolu açık olmak üzere reddine, (2) numaralı bent gereğince dosyanın itiraz halinde Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, itiraz edilmemesi durumunda alınması gereken nisbi temyiz harcının yatırılması için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2262, Karar No: 2012/4199, Tarih: 09.05.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/2262 E.  ,  2012/4199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla şirket yetkilisi sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyannamesi vermemesi, gerekmekte olup, somut olayda Tekirdağ Ticaret Sicili Memurluğunun 03.08.2010 tarih ve 1733 sayılı yazısı ile sanığın ticaret sicili memurluğunda kayıtlı olduğu ve halen faaliyetine devam ettiğinin anlaşılması ve diğer taraftan Süleyman Paşa Vergi Dairesi Müdürlüğünün 01.03.2011 gün ve 7267 sayılı yazısından da borçlu şirketin adresinde fiili olarak herhangi bir faaliyetinin olmadığına .dair 14.02.2011 tarihli yoklama fişinin bulunması karşısında, suçun oluştuğunun kabulünün gerekmesi nedeniyle sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2659, Karar No: 2020/621, Tarih: 30.01.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/2659 E.  ,  2020/621 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4468, Karar No: 2006/6206, Tarih: 17.07.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/4468 E.  ,  2006/6206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kat malikleri kurulu kararının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesi sırasında davalılardan ...'e gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

Şöyle ki;

Tebligat Yasasının 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi muhataba daha önce aynı adreste yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlıdır.

Somut olayda davalı ...'e dahili dava dilekçesi adreste tanınmadığından bahisle tebliğ edilememiş, bu kez tapu sicil müdürlüğünce bildirilen ve daha önce tebligat yapılamıyan adrese Tebligat Yasası'nın 35. maddesine göre tebligat yapılmış ve gerekçeli kararda aynı adreste 35. maddeye göre davalıya tebliğ edilmiştir. Bu durumda adı geçen davalı Tebligat Yasasına uygun olarak tebligat yapıldığından söz edilemez. Dolayısıyla daha önce yapılmış geçerli bir tebligat bulunmadığından anılan yasanın 35. maddesine göre yapılan tebliğler geçersizdir.

Mahkemece davalı ...'e Tebligat Yasası ve ilgili tüzük hükümlerine uygun olarak yöntemince gerekçeli kararın tebliği sağlanıp temyiz süreleri beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2404, Karar No: 2020/15953, Tarih: 22.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2404 E.  ,  2020/15953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın vekili olduğuna dair vekaletnamesi bulunmayan Av. ...'nun sanık ile birlikte 09.05.2012 tarihli ilk duruşmaya katıldığı, sanığın “avukatım hazırdır” beyanı üzerine adı geçen avukatın hazır bulunduğu sırada sanığın savunmasını yaptığı, CMK'nın 150/1. maddesine göre sanık müdafii sıfatını alan Av. ...'nun daha sonra duruşmaları takip ettiği ve karar verilen 12/06/2012 günlü celsede de hazır bulunarak ve kararın yüzüne karşı tefhim edildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Açıklanan şekilde sanığın haberdar olduğu müdafiinin yüzüne karşı 12/06/2012 tarihinde karar verilmiş olup temyiz süresinin bu tarihten itibaren başladığı ve sanığın öğrenme üzerine 19.10.2015 günlü temyizi 1412 sayılı CMUK'un 310/1 maddesinde öngörülen 7 günlük süreden sonra olması nedeniyle sanığın yasal süresinde olmayan temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 22.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12221, Karar No: 2018/407, Tarih: 18.01.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/12221 E.  ,  2018/407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/12/2015 tarih ve 2014/370-2015/711 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 16/01/2018 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ... ile müvekkili arasında geçmişte iş akdi bulunduğunu, akdin sonlanmasıyla davalının husumet içerisine girdiğini, ... Gazetesi’nde sigorta sektörüne ilişkin yazılar yazdığını, müvekkilinin faaliyet gösterdiği sigorta sektörüne yönelik aylık yayın yapan ve diğer davalının imtiyaz sahibi olduğu “Sigortalı” isimli derginin genel yayın yönetmenliği ve sorumlu yazı işleri müdürlüğü görevini ifa ettiği, aynı zamanda davalı şirketin müdürü olduğunu, müvekkilinin gazetelere verdiği tanıtım ilanlarında “Müşteri Memnuniyeti” kavramını ön palana çıkardığını, davalının 08/06/2011 tarihli ... gazetesinde yayınlanan yazıda "....8-10 kişilik çağrı merkezleri müşteri memnuniyetsizlikleri ile sigorta şirketlerine zarar veriyor..." ifadeleri ile hedef aldığını, Sigortalı Dergisi’nin Kasım 2011 sayısında "Merdivenaltı Asistans Şirketleri Elenecek" başlıklı, Aralık 2011 sayısında "...Hizmetinde Promosyon Dönemi" başlıklı, Şubat 2012 sayısında "...." başlıklı yazı ile yine müvekkilini hedef alan ve haksız rekabet teşkil eden ifadeler kullanıldığını, bu yazılarda müvekkili şirketin ismi doğrudan kullanılmasa da, müvekkilinin anlaşılmasına sebebiyet veren ifadeler kullanıldığını, davalıların eyleminin haksız rekabet ve haksız fiil teşkil ettiğini ileri sürerek, fiilin haksız rekabet ve haksız fiil teşkil ettiğinin tespiti ile 1.000.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, dava konusu yazılarda herhangi bir şekilde davacıyı hedef alan ibare kullanılmadığını, haksız rekabet teşkil eden bir eylemlerinin de bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, dava konusu yazılarda herhangi bir şekilde davacıyı hedef alan ibare kullanılmadığını, haksız rekabet teşkil eden bir eylemlerinin de bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu yazıların hiçbirinde davalıların isminin açıkça belirtilmediği, bizzat davacı hedef alınarak kaleme alınmadığı, aksine yazıların tümü birlikte değerlendirildiğinde, davacının kişilik haklarına saldırı teşkil eder nitelikte, sırf ona yönelik bir yayın olmadığı, sektörel bazı sorunların yansız olarak yazıldığı, basının haber verme, yorum ve eleştiri hakkı şeklindeki hukuka uygunluk nedeni kapsamında yer aldığı, yansıma yoluyla manevi tazminat talep edilemeyeceği, dava konusu köşe yazılarında kullanılan ifadelerin hukuka uygun olduğu, haksız rekabet oluşturmasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, haksız rekabetin tespiti ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, 6762 sayılı ...'nın 56. maddesinde haksız rekabet, aldatıcı hareket veya hüsnüniyet kaidelerine aykırı sair suretlerle iktisadi rekabetin her türlü suistimali olarak tanımlanmış, ...'nın 57/1 maddesinde de, başkalarını veya onların emtiasını, iş mahsullerini, faaliyetlerini yahut ticari işlerini yanlış, yanıltıcı veya lüzumsuz yere incitici beyanlarla kötülemek hüsnüniyet kurallarına aykırı hareket olarak kabul edilmiştir. Somut olayda, davacı şirketin '' Müşteri memnuniyetinin sırrı satış sonrası hizmettir'' başlıklı tanıtım ilanlarının bir çok gazetede yayınlanmasından sonra, dava konusu 2011 Haziran tarihli yazıda, '' Müşteri memnuniyetsizliği'' başlığı altında ''...8-10 kişilik çağrı merkezleri müşteri memnuniyetsizlikleri ile sigorta şirketlerine zarar veriyor...'', 2011 Kasım tarihli, ''Merdivenaltı asistans şirketleri elenecek'' başlıklı yazıda ''...Uzmanlık alanı asistanlık olmayan bazı küçük asistans şirketleri de pazarda kalmak için her yolu deniyor. 10-15 kişilik çağrı merkezleri ile ''merdivenaltı'' asistans şirketleri olarak tanımlanan bazı şirketlerin de sürekli müşteri kaybettiği duyumlarımız arasında...'', 2011 Aralık tarihli, '' Asistans hizmetinde promosyon dönemi'' başlıklı yazıda, ''... 10-12 kişilik çağrı merkezleriyle hizmet vermeye çalışan, bu arada müşteri memnuniyetine gönderme yaparken diğer taraftan hizmet kalitesi ile '' Müşteri Memnuniyetsizliği'' yaratan bu küçük asistans şirketleri '' asistans işini bize verirseniz, yaptığımız diğer işlerdeki hizmetlerimizi size ücretsiz veririz'' demeye başlamışlar...'' ve yine, 2012 yılı Şubat tarihli, ''Ziynet Sali Asistans İşine Giriyor'' başlıklı yazıda, ''... asistans pazarında bir türlü dikiş tutturamayan küçük asistans şirketleri strateji değiştiriyormuş. Şirketlerinden ayrılan yöneticilerinin sırayla görev aldığı bu küçük şirketlerde çıta son atamalarla yükselse de bunların sonuca nasıl yansıyacağının kestirelemediği konuşuluyor. ...Boşa vakit geçirileceğine birçok sigorta şirketinin acenteler toplantısına katılan ... genel müdür ve acenteleri eğlendiren Ziynet Sali gibi sanatçılar bu şirketlere ortak edilsin, yöneticilik görevi verilsin, en azından 4-5 şirket garanti esprileri yapılmaya başlanmış. Bence de iyi fikir..

. Şirketlerinden ayrılan yöneticilerinin sırayla görev aldığı bu küçük şirketlerde çıta son atamalarla yükselse de bunların sonuca nasıl yansıyacağının kestirelemediği konuşuluyor. ...Boşa vakit geçirileceğine birçok sigorta şirketinin acenteler toplantısına katılan ... genel müdür ve acenteleri eğlendiren Ziynet Sali gibi sanatçılar bu şirketlere ortak edilsin, yöneticilik görevi verilsin, en azından 4-5 şirket garanti esprileri yapılmaya başlanmış. Bence de iyi fikir... Hiç olmazsa acenteler de şikayet etmez bu şirketlerden !'' şeklindeki ifadeleri içeren yazılar ile bir asistans şirketi olan davacının ''müşteri memnuniyeti'' başlıklı reklam ilanlarından sonra ve bu ilanlara gönderme yapılarak, piyasada sınırlı sayıda asistans şirketi olması nedeniyle de davacı şirketin kastedildiğinin ve bu anlamda matufiyet unsurunun gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, eleştiri sınırının ötesinde, gereksiz yere incitici mahiyet arz eden işbu yazıların haksız rekabet oluşturduğunun kabulü ile sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yanılgılı değerlendirmeye dayalı, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.630 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 18/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.