muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4496, Karar No: 2012/7756, Tarih: 22.05.2012

. bendinde “… 21.07.1952 tarihinde maki tefrik tutanağı düzenlenmiş ise de 27.01.1953 tarihli raporda belirtilen gerekçelerle maki tefriki onaylanmadığı, daha sonra 2 Numaralı Tahdit Komisyonunun verdiği 02.05.1963 tarihli raporda “yerin eğim, erozyon ve diri örtü durumu itibariyle evvelden beri bu günkü haliyle orman mevhumu içinde mütalaa olunması, makiye tefrik muamelesinin iptaliyle orman rejimine tabi tutulması” nın bildirilmesi üzerine 20.05.1963 tarihinde Başmüdürlük oluruyla “... köyü mülki hudutları içinde bulunan arazinin makiye ayırma işleminin İPTAL ile ORMAN REJİMİNE alınması uygundur” oluru verildiği ve ... köyünde makiye ayırma işlemi hiçbir zaman sonuçlanmadığı” görüşlerine yer verildiği ve yine Y.K.D’nin Ekim 2002 sayısında yayınlanan H.G.K.’nun 27.02.2002 gün 2002/1-19-97 sayılı kararında (makiye ayrılan yerlerde sadece özel Yasalar uyarınca oluşturulan tapu kayıtlarına değer verileceği, davalıların dayandığı tapu kayıtlarının bu yolla oluşturulmadığı için kendilerine bir hak sağlamayacağının kabul edildiği) dava konusu parselin 59 numaralı Orman Tahdit Komisyonunca özel orman niteliğiyle sınırlandırıldığı, kesinleşen orman tahdidinin ancak 6831 sayılı Yasanın 11/1. maddesi gereğince altı aylık askı ilan süresinde açılacak dava ile iptal edilebileceği, askıdan indikten sonra Bakanlık onayı ile işlemin iptal edilmesinin geçersiz yok hükmünde olduğu (mahkeme kararlarında kabul edilenin aksine 31.07.1989 tarihli tutanakla yapılan işlem özel orman kadastrosu işlemi olmadığı gibi 59 numaralı Orman Kadastro Komisyonunca da yapılmamış ve ilana da çıkartılmadığı şeklindeki gerekçeyle Orman Yönetiminin 239, 240, 241 sayılı parseller hakkında Asliye (1) Hukuk Mahkemesinde açtığı davaların 16.07.1997 tarihinde reddine karar verilmiş ve kararların 20. Hukuk Dairesinin 03.02.1998 tarihli gerekçesiz kararları ile onandığı, yine Yönetimin karar düzeltme istemini de 11.06.1998 günlü gerekçesiz kararla ret edildiği, yine Orman Yönetiminin aynı iddia ile 235 sayılı parsel hakkında açtığı davanın Asliye (1) Hukuk Mahkemesince 01.04.1998 tarihinde, 236 sayılı parsel hakkındaki davasının Asliye (2) Hukuk Mahkemesince 01.04.1998 tarihinde 237 sayılı parsel hakkındaki davanın ise Asliye (2) Hukuk Mahkemesince 26.01.1998 tarihinde ret edildiği, 235 ve 236 sayılı parsellerle ilgili kararların 02.11.1998, 237 sayılı parsel ile ilgili kararda 23.11.1998 tarihinde 20. Hukuk Dairesinin gerekçesiz kararı ile onandığı, Orman Yönetiminin karar düzeltme işlemi de 04.05

.04.1998 tarihinde, 236 sayılı parsel hakkındaki davasının Asliye (2) Hukuk Mahkemesince 01.04.1998 tarihinde 237 sayılı parsel hakkındaki davanın ise Asliye (2) Hukuk Mahkemesince 26.01.1998 tarihinde ret edildiği, 235 ve 236 sayılı parsellerle ilgili kararların 02.11.1998, 237 sayılı parsel ile ilgili kararda 23.11.1998 tarihinde 20. Hukuk Dairesinin gerekçesiz kararı ile onandığı, Orman Yönetiminin karar düzeltme işlemi de 04.05.1999 günlü gerekçesiz kararlarla ret edildiği, işte davalılar; Orman Genel Müdürlüğünün taraf olduğu bu kararların Hazine yönünden de kesin hüküm oluşturulduğunu iddia etmekteyse de, davacı Hazine temyize konu bu davalarda; bir yerin orman olması ya da olmamasının ya da özel orman olmasının ayrı, o yerin tapuya tescil edilmesinin ayrı konular olduğunu, kadastro tapusunun oluşturulmasının arazi kadastrosuna ait bir görev olduğunu, özel orman parsellerinin oluşumuna esas alınan tapu kayıtları ile mahkeme kararının bu yerlere uymadığını ve 4785 sayılı Yasa karşısında geçerliliğinin de bulunmadığını 31.07.1989 tarihli mahkeme kararı uygulama tutanağı ile yapılan işlemin “orman kadastro işlemi olmadığını” ve 59 nolu Orman Kadastro Komisyonunca bu ormanlarda 1989 yılında yapılan işlemler 14.11.1990 tarihinde askı ilanına çıkartıldığı halde, bu tarihten iki gün önce 12.11.1990 tarihinde 10 adet özel orman parselinin iktisap sütununa “Orman kadastrosu” olduğu yazılarak A....ve mirasçıları adına tapuya tescil edilmesinin yolsuz ve yok hükmünde olması nedeniyle M.Y.’nın 1025 (E.M.Y.933) maddesi gereğince iptalini istendiğinden Orman Genel Müdürlüğü ile davalılar ve onların halefleri arasında görülen davalar, temyize konu dava yönünden kesin hüküm ya da güçlü delil oluşturmayacağı, çünkü önceki kesinleşen dosyalardaki davalar ile temyize konu davanın, tarafları ve dayanılan hukuki vakıaların farklı olduğu, kesin hüküm ancak konusunu oluşturan husus hakkında geçerli olacağı, kesin hüküm vardır denilebilmesi için iki tarafın, davanın konusunun ve dayanılan sebebin aynı olması gerekeceği, kesin hükmün varlığından söz edebilmek için davanın taraflarının, konusunun ve dava sebeplerinin aynı olması gerekeceği, 3116 sayılı Yasa ile sadece devlet ormanlarının yapılması öngörüldüğü, 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan ayrıcalıklar dışında bütün ormanlar devletleştirildiği, devletleştirilen ormanlardan bazılarının sonradan yürürlüğe giren 5658 sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulduğu, iade koşullarının Yasada gösterildiği, kamu mallarının nelerden ibaret olduğu 3402 sayılı Kadastro Yasasının 16

.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan ayrıcalıklar dışında bütün ormanlar devletleştirildiği, devletleştirilen ormanlardan bazılarının sonradan yürürlüğe giren 5658 sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulduğu, iade koşullarının Yasada gösterildiği, kamu mallarının nelerden ibaret olduğu 3402 sayılı Kadastro Yasasının 16. maddesinde de ayrıntılı olarak düzenlendiği, devlet ormanlarının devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kamu mallarından sadece birisi olduğu, üzerinde eylemli orman ağaçları bulunan ve halen eylemli olarak orman olan taşınmazlar, her nasılsa kesinleşmiş orman sınırları dışında bırakılmış olsa veya 3116, 4785 ve 5658 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan araştırma sonucu hukuken orman sayılmasa da bu tür yerler 3402 sayılı Yasanın 16/C, 18. ve M.Y. 715 maddeleri gereğince devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmaları nedeniyle, özel mülkiyete konu olamayacağı, Medeni Yasa mülkiyet hakkının doğumunu, nedene (illete) bağlı bir hukuksal işlem olarak kabul ettiği, Yasalarımıza göre tapuya yapılan tescilin geçerli olabilmesi ve mülkiyet hakkının doğması için geçerli bir hukuksal nedene dayanmasının zorunlu olduğu, geçerli bir hukuksal nedene dayanmayan tescil işlemi yolsuz tescil niteliğini taşıyacağı ve her zaman iptali isteyebileceği(H.G.K. 30.05.2001 gün ve 2001/1-464-470 ve 03.12.2008 gün ve 2008/7-717-722 s.k.), yolsuz tescil sonucu ayni hak kazanılamayacağı (Prof.Dr.M.... Oğuzman, Prof.Dr.... Selici Eşya Hukuku 5. Bası 1998 s.141), Kamu mallarının özel hukukun alanı dışında olduğu, M.Y.nın 715 ve 999 maddeleri kamu mallarını esya hukuku dışında bıraktığı, aslında özel mülkiyete konu olamayacak taşınmazlar hakkında kişiler adına sicil oluşturulması o taşınmazın özde kamu malı olma niteliğini değiştirmeyeceği (1.H.D. 11.09.1989 gün ve 1989/8162-9365 ve H.G.K. 03.12.2008 gün ve 2008/7-717-722 sayılı ve bu kararda sözü edilen diğer kararlar). Bu nedenlerle davacılar adına oluşturulan tapu kaydının yolsuz tescil niteliğinde olduğu, davacılara hiç bir zaman mülkiyet hakkı kazandırmayacağı gibi, yolsuz oluşturulan ve oluşturulduğu günden itibaren geçersiz olan tapu kaydı Hazine tarafından açılacak dava ile her zaman iptal edilebileceği, bu ilkelerin, H.G.K. 23.11.1988 gün ve 1988/1-125-964, 21.02.1990 gün ve 1989/1-700-101 ve 06.05.1992 gün 1992/1-187-295 ve 05.05.1999 gün ve 1999/1-302-258 ve aynı gün ve 1989/1-304-206 ve 30.06.1999 gün ve 1999/1-554-561 ve 30.05.2001 gün ve 2001/1-464-470 ve 27.02.2002 gün 2002/1-19-97 ve 19.02.2003 gün ve 2003/20-102-90 ve 11.06.2003 gün 2003/13-414-410 ve 09.06.2004 gün ve 2004/1-335-554 ve 03.12.2008 gün ve 2008/7-717-722 sayılı kararlarında da açıklandığı ve kabul edildiği, gerçekten de özel orman parsellerinin sicillerinin oluşturulmasına esas alınana 31.07

.05.1992 gün 1992/1-187-295 ve 05.05.1999 gün ve 1999/1-302-258 ve aynı gün ve 1989/1-304-206 ve 30.06.1999 gün ve 1999/1-554-561 ve 30.05.2001 gün ve 2001/1-464-470 ve 27.02.2002 gün 2002/1-19-97 ve 19.02.2003 gün ve 2003/20-102-90 ve 11.06.2003 gün 2003/13-414-410 ve 09.06.2004 gün ve 2004/1-335-554 ve 03.12.2008 gün ve 2008/7-717-722 sayılı kararlarında da açıklandığı ve kabul edildiği, gerçekten de özel orman parsellerinin sicillerinin oluşturulmasına esas alınana 31.07.1989 tarihli “Mahkeme Kararı Uygulama Tutanağı” Yasa ve yönetmeliğe uygun olarak kurulan orman kadastro komisyonu tarafından düzenlenmediği gibi, bu tutanakda sözü edilen mahkeme kararının dayanağı olduğu söylenen krokinin aslı da bulunmamaktadır. Sözü edilen kroki ölçeksizdir yerine uygulanması mümkün olmayan sonradan değişik kalem ve yazılarla ilaveler yapılan basit bir kroki olduğu, tapu kayıtlarının köy, mevki, cins ve miktar olarak özel orman parseline uygun olmadığı, 6831 sayılı Yasanın 11/4. maddesi ile 1986 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğin 64. maddesinde sadece kadastro işlemi kesinleşmiş Devlet Ormanlarının tapuya tescil edilmesinin öngörüldüğü, işlemin yapıldığı 31.07.1989 tarihinde yürürlükte bulunan 1986 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 25/1. maddesindeki “Gerçek ve tüzel kişilere ait ormanların kadastrosu bu yönetmelikte gösterilen esaslar dahilin de orman kadastro komisyonlarınca yapılır” hükmünden sonra, diğer fıkralarında hangi taşınmazların orman kadastro komisyonlarınca özel orman olarak sınırlanacağının gösterildiği, tapusuz özel orman olamayacağından, yönetmelikte, kadastrosu yapılan özel ormanların tapuya tescil edilmesi hükmünün yer almadığı, yine sözü edilen yönetmeliğin 55, 56, 57, 58 ve 59. maddelerinde orman kadastro komisyonlarınca orman kadastrosunun nasıl bitirileceği, dosyaların nasıl hazırlanacağı, valilik onayına her zaman sunulacağı, ilanın nasıl yapılacağı, bu ilandan sonra kimlerin hangi mahkemede, kime karşı dava açacağının bir sıra halinde ve ayrıntıları ile gösterildiği, 60. maddesinde ise, askı ilan tarihleri arasında açılacak davalar sonucu verilen ve kesinleşen kararların, komisyonlarca tespit edilen sınırların değiştirilmesini gerektiriyorsa, mahkeme kararına göre orman sınırlarında düzeltmenin nasıl yapılacağı, bu işlemlerden sonra 64. maddesinde kadastrosu kesinleşen Devlet Ormanlarının tapuya nasıl tescil edileceğinin açıklandığı, Yasa ve yönetmeliklerde, dava konusu özel orman parsellerinin oluşum ve tescillerine esas alınan 31.07

. maddesinde ise, askı ilan tarihleri arasında açılacak davalar sonucu verilen ve kesinleşen kararların, komisyonlarca tespit edilen sınırların değiştirilmesini gerektiriyorsa, mahkeme kararına göre orman sınırlarında düzeltmenin nasıl yapılacağı, bu işlemlerden sonra 64. maddesinde kadastrosu kesinleşen Devlet Ormanlarının tapuya nasıl tescil edileceğinin açıklandığı, Yasa ve yönetmeliklerde, dava konusu özel orman parsellerinin oluşum ve tescillerine esas alınan 31.07.1989 tarihli “mahkeme kararı uygulama tutanağı” gibi bir tutanağı düzenlenmesini ve bundan sonra tescil edilmesini öngören hiçbir hüküm bulunmadığı, dava konusu parseller hakkında yapılan işlemlerin tümünün hatalı, yürürlükteki Yasa ve Yönetmeliklere aykırı işlemler olduğu, kaynağının Yasa ve yönetmeliklerde bulunmadığı, taşınmazların tapu siciline tescil işleminin Medeni Yasanın 1025 (EMY 933 İsviçre MY 975) maddesinde anılan “yolsuz tescil”in yolsuz tescil sahibine hiçbir zaman mülkiyet hakkı kazandıramayacağı, Mahkemenin vereceği iptal kararı, yenilik doğuran (inşai) mülkiyet hakkını sona erdiren bir hüküm olmayıp, mevcut durum saptanıp hukuksallaştıran, açıklayıcı (izhari) başka bir anlatımla, sicilin oluştuğu tarihten itibaren mülkiyet hakkının doğmadığını ve yolsuz olduğunu belirleyen bir hüküm olacağı, bu tür kayıtlarda T.M.Y’nın 1023 (EMY. 931 İsviçre M.Y. 974) maddesindeki “iyi niyetle edinme” kuralı da uygulanamayacağının bilimsel görüşlerde ve Yargıtay Kararlarında kabul edildiği, dava dilekçesinin genel anlamından davacı Hazinenin yok hükmünde olan bir işlem sonucu köy, cins, sınır ve miktar olarak dava konusu taşınmazlara uymayan ve toplam yüzölçümü 968.739 m2 A....’in payının karşılığı 453.990 m2 olan 18 adet tapu kaydına dayanılarak. 8.440.355 m2 yüzölçümlü 10 adet özel orman parselinin yolsuz olarak kadastrosu ve aplikasyonu kesinleşen, ... Devlet Ormanı içinde “yolsuz ve kayıt miktar fazlası olarak” oluşturulduğunu ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına tescilini istediğinin anlaşıldığı, özel orman parselleri hakkında oluşturulan sicil kaydının, yukarıda açıklanan nedenlerle yok hükmünde olan bir işlemle “yolsuz olarak” oluşturulduğundan davacı Hazinenin davasının kabulüne ve daya konu özel orman parsellerinin tapu kayıtlarının iptaline ve bitişiğindeki kadastrosu kesinleşerek Hazine adına tecsil edilmiş orman parselleri ile birleştirilerek Hazine adına tesciline karar verilmesi” gereğine değinilerek bozulmuştur.

Mahkemenin kararını dayandırdığı aynı gerekçelerle aynı kararında direnilmesine ve davanın reddine ilişkin 01.04.2010 gün ve 2009/465 E-2010/136 K. sayılı kararı davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 20.10.2010 gün ve 2010/20-478 esas ve 2010/527 karar sayılı kararıyla özetle “ çekişme konusu 235,eski 236 ve eski 237 parsellerin 1942 yılında 3116 sayılı Yasa uyarınca yapılan orman tahdidi sırasında ... Devlet Ormanı tahdit sınırları içerisine alındığı, bu orman kadastrosu işlemine karşı davalının bayiinin murisi tapu maliki A....tarafından Orman İdaresine karşı, ... 1932 Tarih 13-32 nolu tapulara dayalı olarak açılan dava sonucunda, Kadıköy Asliye Hukuk Mahkemesinin 6.10.1944 Tarih 251-800 sayılı ilamı ile davacının uhde-i tasarrufunda bulunan sınırları bildirilen taşınmazların Devlet ormanı haricine çıkarılmasına ve idarece vuku bulunan müdahalenin men’ine karar verilip, bu kararın Yargıtay 1.Hukuk Dairesi tarafından 5.2.1945 tarihinde onandığı, bu tarihten sonra 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Yasanın 1. maddesindeki “Bu Yasanın yürürlüğe girdiği tarihte varolan gerçek veya tüzel kişilere, vakıflara ve köy, belediye, özel idare, kamu tüzel kişiliklerine ilişkin bütün ormanlar bu Yasa ile devletleştirilmiştir. Bu ormanlar hiçbir işlem ve bildirime lüzum olmaksızın Devlete geçer” hükmü gereğince çekişmeli taşınmazların devletleştirildiği, bu hususun 16.06.2005 tarihli bilirkişi raporunda da yer aldığı, bilindiği üzere 4785 sayılı Yasanın 1. maddesi hükümlerine göre, devletleştirme kapsamındaki ormanların hiçbir işleme ve bildirime gerek olmadan mülkiyeti Hazineye geçeceğinden; devletleştirilmiş olan bu taşınmazın mülkiyetinin bu hüküm gereğince hazineye geçtiği, ne var ki, daha sonra “Devletleştirilen bir kısım özel ormanların sahiplerine iade edilmesine ilişkin 5658 sayılı Yasa 31/03/1950 tarihinde yürürlüğe girdiği, bunun üzerine de, tapularda pay sahibi olan ve Asliye Hukuk Mahkemesinin 1943/251 sayılı dosyasının davacısı olan, A. ...vekili Av. ... Bodur aracılığıyla Orman Yönetimine verdiği 28.07.1950 tarihli dilekçe ile, “Üçağaç Çiftliğinde tapulu olan arazide 4785 Sayılı Yasa gereğince evvelce devletleştirilmiş kısım var ise 5658 sayılı Yasa hükümlerine göre iadesini” istediği, bu iade istemi üzerine Orman Yönetimince görevlendirilen 9 numaralı Orman Tahdit Komisyonunda Mühendis İ.... tarafından 05.08.1950 tarihinde düzenlenen ve Orman İşletme Müdür Yardımcısı R.Gümüş’ün de 03.11.1950 tarihinde tasdik ettiği raporun sonuç kısmında aynen “5658 sayılı Kanun gereğince iadesi istenilen ... ormanlarının mahallen yapılan incelemesinde kuzeyde Karatepe, doğuda Göçbeyliği, batıda Kurtdoğmuş, güneyde Pekmezci Geçidi ve Karaağıl Köyü basit meşe baltalık Devlet Ormanları ile fasılasız bitişik olduğundan ve tahditlerinin de Devlet namına icra edilmiş bulunmalarından 5658 sayılı Yasanın birinci maddesi gereğince iadesinin mümkün olmayacağı” hususunun bildirilmesi üzerine, Orman Genel Müdürü tarafından da “Söze konu ormanın dört tarafından Devlet Ormanlarıyla çevrili bulunduğu tespit edildiğinden 5658 sayılı Yasa hükmüne göre iadesine imkan yoktur.” görüşü

bildirilerek; aynı gerekçelerle iade isteminin red edildiği, istemin reddedildiğine dair yazının A....vekili Av. ... Bodur’a 09.12.1950 tarihinde bizzat tebliğ edilip evrak üzerine imzasının alınmasına karşın, gerek 4785 sayılı Yasa, gerekse 5658 sayılı Yasa uyarınca yapılan bu işlemlere karşı adli yada idari yargıda dava açılmadığının da dosya kapsamından anlaşıldığı, öte yandan tapu malikinin Avukatı ... Bodur, İstanbul Devlet Orman İşletmesi Müdürlüğüne hitaben yazdığı 20.2.1951 tarihli dilekçesi ile “A....'in Üçağaç Çiftliği namıyla maruf mahalde bulunan ve 21 parça tapuya müstenit olup 4785 S.K.na göre kamulaştırmaya tabi tutulan orman ve arazinin tapu kayıtlarının sunulduğu... 06.11.1932 tarih 31 nolu tapu kaydının da ilgili Tapu Muhafızlığından istenilmesi için müzekkere yazılması bu vesikalara binaen 4785 ve 5658 sayılı Kanunlara göre muamele yapılarak kamulaştırma bedelinin tarafımıza tediyesini...mülk içinde mevcut olup kamulaştırma kapsamına girmeyen gayrimenkul aksamının kamulaştırma ile alakası olamayacağından bunların devletleştirme mevzuu haricinde bırakılarak tarafımıza aynen iadesini...” istedikleri, yaptığı bu başvuru sonucunda 25.10.1951 tarihinde komisyonca düzenlenen raporda sonuç olarak aynen “Ormanın bugünkü durumu almasının sebepleri komisyonumuzca mütalaa dışı addedildiğinden 5658 sayılı Kanun hükümlerince iade edilemeyeceği bildirilen ve 4785 sayılı Kanunla devletleştirilen bu ormanın 5653 sayılı kanunla tarif edilen orman mefhumu dışında;maki sahalarında orman sınırlarının tespitine ait yönetmeliğin Bölüm:1 madde: 2 sine göre maki olarak kabul edilerek kamulaştırmanın lüzumsuzluğu ve buna binaen ziraat arazisi ve orman kısmının tespiti işinin fuzuli olacağı ...” nın bildirildiği, yine bir kısım eksikler üzerine oluşturulan beş kişilik komisyon tarafından 17.04.1952 tarihinde tutanakla yerinde tespit yapılarak; komisyonda görevli B.Sarıalan ve E.Taştan tarafından düzenlenen 18.041952 tarihli raporda “...Tahdit yapıldıktan sonra 1945 ve 1950 senelerinde iki yangın neticesinde birisi 900, diğeri 700 hektarlık sahalar yanmışsa da bu sahaların yanmadan evvelde malik bulunduğu şimdi yine eski durumunu iktisap etmiş olduğu, yangın faillerinin bulunamayıp 1945 senesinden bu yana başkaca bir tahribata rastlanmadığı...sonuç olarak da; mahkeme kararıyla tahdit hudutları haricine çıkarılmış bulunan üç ... çiftliğinin halen 5653 sayılı Kanunun 1. maddesinin saydığı makilik yerlerden olduğu” nun belirtildiği, sonuç olarak, dava konusu taşınmazların 1952 yılında yapılan maki tefrik çalışmaları sırasında makiye tefrik edildiği ve sahiplerine bu nedenle iade edileceği kararlaştırılmışsa da, maki tefrik işlemlerinin daha sonra 08/09/1956 tarihinde yürürlüğe giren 6831 sayılı Orman Kanunu kapsamında yeniden incelemeye tabi tutulduğu, bu inceleme sonucunda Makilik Sahalar Tetkik Komisyonu tarafından düzenlenen 02.05

. maddesinin saydığı makilik yerlerden olduğu” nun belirtildiği, sonuç olarak, dava konusu taşınmazların 1952 yılında yapılan maki tefrik çalışmaları sırasında makiye tefrik edildiği ve sahiplerine bu nedenle iade edileceği kararlaştırılmışsa da, maki tefrik işlemlerinin daha sonra 08/09/1956 tarihinde yürürlüğe giren 6831 sayılı Orman Kanunu kapsamında yeniden incelemeye tabi tutulduğu, bu inceleme sonucunda Makilik Sahalar Tetkik Komisyonu tarafından düzenlenen 02.05.1963 tarihli rapor ile “çekişmeli taşınmazların orman sahasına dahil iken makiliğe tefrik olunan ve esasen evvelden beri bugünkü haliyle devam ede gelen tabi ve daimi diri örtü itibariyle orman mefhumu içinde mütalaa olunması icap eden bu sahalara ait makiliğe tefriki muamelesinin iptaliyle orman hududu içine alınma ve orman rejimine tabi tutulması iktiza eder…” görüşünün bildirildiği ve bu rapor doğrultusunda, bu sahaların “... muhafaza karakteri” taşıdığı görülerek 1/j maddesi gereğince evvelce makilik saha olarak tefriki ve iadesi öngörülmüş ise de ... alanının orman tanımı içinde mütalaa edildiği ve sonuçta 1963 yılında maki tefrik işlemleri henüz tamamlanmadan idari kararla makiye tefrik işlemleri iptal edilerek; sahalar tefrik komisyonu’nun dava konusu yerlerin orman içine alınmasına ilişkin bu teklifinin 20.5.1963 tarihinde Orman Bakanlığınca onaylandığı, 1962 yılında ise çekişme konusu taşınmazların bulunduğu bölgede arazi kadastrosu yapıldığı, bu genel kadastro sırasında düzenlenen 31.07.1989 tarihli tutanakta özel orman parsellerine ait olduğu kabul edilen eski tapu kayıtlarının, mevkii ve sınır olarak anılan köyde hiçbir taşınmaza ait olmadığı gerekçesiyle “uygulanamayan tapu kayıtları listesine” alındığı, çekişmeli taşınmazların ise paftasında “Devlet Ormanı” belirtmesi yapılarak tespit dışı bırakıldığı, kadastro sırasında eldeki davaya konu taşınmazların da dayanağı olarak gösterilen ... 1932 tarih 13-32 nolu tapulara dayalı olarak tapu maliki A. ...mirasçılarının “Kültür arazisi olarak tespit tutanakları düzenlenen toplam yüzölçümleri 1.638.205 m2 olan 1 ila 223 sayılı kadastral parseller hakkında” kadastro mahkemesinde dava açtıkları, bu davanın temyiz inceleme tarihi itibariyle derdest olduğunun dosya kapsamından anlaşıldığı, 1977 yılında da 1 nolu Orman Kadastro Komisyonunca 1744 sayılı Yasa uyarınca dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgede Orman Kanunu 2.maddesi uygulaması yapıldığı, bu çalışmalar sırasında da tapu maliki A....'in, Kadıköy Asliye Hukuk Mahkemesinin 6.10.1944 Tarihli ve 251-800 sayılı mahkeme kararını uygulatmak istemişse de, anılan komisyonca tapuların sınırlarını belirlemenin mümkün olmadığı, bu sahada ağaçlandırma çalışmalarının devam ettiği, çoğunun ormanlık olması nedeniyle sınırları ayırmanın mümkün olmadığı, 1953 tarihli ..