muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15832, Karar No: 2011/20006, Tarih: 05.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/15832 E.  ,  2011/20006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedelleri ile irtifak hakkı karşılıklarının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedelleri ile irtifak hakkı karşılıklarının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmazlara net gelirleri esas alınarak değer biçilmesi yöntem itibari ile doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazların nitelikleri, geometrik durumları, yüzölçümleri ve enerji nakil hatlarının güzergahları dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranlarının taşınmazların tüm değerinin; 563 numaralı parselde % 6’sını, 857 numaralı parselde ise % 2’ sini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranlarda değer düşüklükleri tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedellerinin fazla tespiti,

2-Taşınmazların, enerji nakil hatlarının altında kalan bölümlerinde tarımsal faaliyetin devam ettiği göz önüne alınarak, sadece, pilon yerine ilişkin olarak ecrimisile hükmedilebileceği gözetilmeden irtifak hakkına konu kısımların ecrimisil bedellerine hükmedilmesi,

3-Bedeline hükmedilen 563 parseldeki 9,56 m2 lik pilon yerinin tapusunun iptali ile, davalı idare adına tapuya tescili yerine, bu bölümlerin de irtifak hakkı olarak tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8331, Karar No: 2024/12479, Tarih: 15.10.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/8331 E.  ,  2024/12479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Kararın kaldırılması

İTİRAZA KONU KARAR : Onama

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Dairemizin 15.05.2024 tarih ve 2020/4066 Esas, 2024/6649 Karar sayılı ilamına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay ilamında, hakaret suçu yönünden gerekçe ile karar kısmı arasında çelişki bulunduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Dosyanın incelenmesinde itiraz sebeplerinin yerinde olduğu anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri yönünden ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi hukuka ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin gerçekleşmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi ve hakaret eyleminin bakım ve sosyal rehabilitasyon merkezinde gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, eylemin ne şekilde aleni olduğu açıklanmadan yetersiz gerekçeyle suça sürüklenen çocuğa verilen cezanın anılan Kanun maddesi gereğince artırılması hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemizin, 15.05.2024 tarihli ve 2020/4066 Esas, 2024/6649 Karar sayılı onama ilâmının hakaret suçu yönünden KALDIRILMASINA,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bursa 2. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18626, Karar No: 2015/35121, Tarih: 08.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/18626 E.  ,  2015/35121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/170890

MAHKEMESİ : Alaca(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2013/193 (E) ve 2014/42 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın soruşturma aşamasında katılanın kendisine hakaret ettiğini, o sinir ve öfke ile katılanı göğsünden ittirdiğini belirtmesi, tanıklar H.. Ö.. ve H.. B..'in sanık ile katılanın birbirlerine hakaret içeren sözler söylediklerini beyan etmeleri karşısında, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı araştırılarak, sonucuna göre sanık hakkında haksız tahrik hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11851, Karar No: 2018/6636, Tarih: 11.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/11851 E.  ,  2018/6636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 52/2, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Suç tarihinin “05.07.2010” olmasına rağmen, gerekçeli kararda “2012” tarihinin suç tarihi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Müşteki şirket tarafından sanığın çalıştırdığı iş yerine, ariyet sözleşmesi ile U300 tipi F0172037 demirbaş no’lu derin dondurucunun 05.07.2010 tarihinde teslim edildiği, sanığın bu iş yerini daha sonra başka bir kişiye devrettiği halde müşteki şirkete derin dondurucuyu iade etmediği, sanığın hizmet ilişkisinin gereği olarak kendisine teslim edilmiş olan derin dondurucuyu zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunduğu sanık savunması, müşteki beyanı, ariyet sözleşmesi ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmünde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın masum olduğuna ve cezayı hak etmediğine yönelik temyiz itirazının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4419, Karar No: 2015/10223, Tarih: 03.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/4419 E.  ,  2015/10223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ 3. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/12/2013

NUMARASI : 2013/104-2013/1139

Taraflar arasındaki kişisel eşyanın iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda davanın davalılar R.. S.. ve Y.. S.. yönünden kabulüne, davalılar E.. K.. ve A.. K.. yönünden husumet nedeni ile reddine yönelik verilen hükmün, süresi içinde davalılardan R.. S.., Y.. S.., A.. K.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili ile davalı R.. S..'in boşandıklarını, boşanma kararının kesinleştiğini, tarafların evlendiklerinde aralarında çeyiz senedi düzenlediklerini, senedin davalı Y.. S.. tarafından taraf sıfatı ile diğer davalılar A.. K.. ve E.. K... tarafından da kefil olarak imzalandığını, tarafların boşanmasından sonra, çeyiz senedinde yazılı ziynet ve diğer eşyaların müvekkiline teslim edilmediğini, müvekkilinin daha önce bir kısım ziynet eşyaları ile ilgili Kayseri 3. Aile Mahkemesinin 2012/933 E. sayılı dosyasında açtığı davanın derdest olduğunu, ve o davadaki talepleri dışında kalan eşyaları talep ettiklerini ileri sürerek, çeyiz senedinde mevcut olan eşyalar ile ziynet eşyalarının aynen iadesine mümkün olmadığı takdirde 13.500 TL bedelinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş,ıslah ile talebini 44.533 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar R.. S.., A.. K.. ve Y.. S.. vekili dilekçesinde; davacının aynı senede dayanarak açtığı Kayseri 3. Aile Mahkemesine 2012/933 Esas sayılı dosyasındaki dava dilekçesinde ,çeyiz senedinde yazılı olan kalemler yönünden, müvekkillerinde kalanların adet ve cinsinin açıkça belirtildiğini, davacının eldeki davada tamamen kötüniyetli olduğunu, talebinin zamanaşımına uğradığını, davacının daha önce kendisine ait şahsi eşyaları ile birlikte ziynet eşyalarını da alarak polis eşliğinde müşterek haneden ayrıldığını ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı E... K... dilekçesinde; davacı tarafından isnat edilen çeyiz senedine tanık sıfatıyla imza attığını, bu nedenle kurulan sözleşmeye bağlı olmadığını, bu nedenlerle kendi yönünden davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı E... K... dilekçesinde; davacı tarafından isnat edilen çeyiz senedine tanık sıfatıyla imza attığını, bu nedenle kurulan sözleşmeye bağlı olmadığını, bu nedenlerle kendi yönünden davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; ''...davacıya evlenirken çeyiz senedinde belirtilen ziynet eşyası ve diğer eşyaların hediye edildiği, başlangıçtan beri davacı ile davalılardan R.. S.. ve Y.. S..'in aynı evde yaşadıkları, daha sonra aileler arasında çıkan tartışma sırasında davacının hiç bir eşyasını alamadan evden ayrılmak zorunda kaldığı, karakoldan sonra koca evine geri dönmediği anlaşıldığı,...Her ne kadar çeyiz senedinde imzası bulunan diğer davalılar E... K... ve A.. K.. hakkında da dava açılmış ise de bu kişilerin düğünde bulunmaları sebebiyle içinde bulundukları ortam gereği senede imza atmak zorunda kaldıkları, davacı ile hiç bir şekilde aynı evi paylaşmadıkları ve bu eşyaların bu kişiler tarafından hediye edilmediği anlaşıldığı'' gerekçesiyle;

Davanın, davalı E.. K.. ve A... R... K... yönünden husumet nedeni ile reddine,

Davalılar Y.. S.. ve R.. S.. yönünden davanın kabulüne, davalılar Yusuf ve Ramazan'dan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalıdan R.. S.., Y.. S.., A.. K.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar vekilinin aşağıda belirtilen hususlar dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

Hayatın olağan akışına göre olağan olan, ziynet eşyasının kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Ziynet eşyalarının, davalı tarafın zilyetlik ve korunmasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.

Diğer taraftan, ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi, evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak, normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını, davacı kadının ispatlaması gerekir.

Somut olayda, Kayseri 3. Aile Mahkemesinin 2012/933 E. sayılı dosyasında ziynet eşyalarının iadesine yönelik açılan alacak davasındaki dilekçesinde; müvekkiline ait olan, davalılar tarafından el konulan ve kendilerinde kalan ziynet eşyalarının adedi ve cinsi yazılarak, davalılardan ziynet eşyalarının aynen, mümkün olmadığı takdirde 20.000 TL bedeli istenmiş, mahkemenin 05.09.2013 tarih ve 2013/758 K. sayılı ilamı ile davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, Dairemizin 28.01.2014 gün ve 2013/18185 E. 2014/1107 K. sayılı ilamı ile onanmasına karar verildiği görülmüştür.

Buna göre; özellikle davacının Kayseri 3. Aile Mahkemesinin 2012/933 E. sayılı dosyasındaki beyanı, davalılar tarafından el konulan ve kendilerinde kalan- değerlendirildiğinde, davacının, o davada davalılar nezdinde hangi ziynet eşyalarının kaldığını açıkça belirttiği, o davada talep edilen ziynet eşyalarına ilişkin davanın kabulüne karar verildiği de nazara alınarak, ziynet eşyalarına yönelik temyize konu davasının reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya uygun görülmemiştir.

Bundan ayrı, davalılardan A.. K.. yargılamada kendisini vekille temsil ettirmiş olmasına ve bu davalı yönünden davanın reddine karar verilmesine rağmen, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması da usul ve yasaya uygun görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14336, Karar No: 2012/32199, Tarih: 08.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/14336 E.  ,  2012/32199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu İstanbul Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü hakkında örnek 7 ilamsız icra takibi yapıldığı, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nın şikayeti üzerine İstanbul 8. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 05.12.2011 tarih ve 2011/1009-1591 sayılı kararı ile, İstanbul Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü'nün hakiki ve hükmi şahsiyetinin olmadığı ve hakkında icra takibi yapılamayacağı gerekçesi ile takibinin iptaline karar verildiği, alacaklının bilahare 25.01.2012 tarihinde icra müdürlüğüne başvurusunda, HMK 124. madde gereğince maddi hata sonucu tarafın yanlış gösterildiğinden bahisle takibin Bayındırlık ve İskan Bakanlığı'na yeni adıyla Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'na tevcih edilerek ödeme emri gönderilmesi talebinde bulunduğu, icra müdürlüğünce talebin reddine karar verildiği anlaşılmıştır. İcra müdürlüğünce talebin reddine dair verilen karar, İstanbul 8. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 05.12.2011 tarih ve 2011/1009-1591 sayılı kararı ile takibin iptaline karar verilmiş olması ve mahkeme kararının taraflar açısından bağlayıcı olması dikkate alındığında usul ve yasaya uygundur.

O halde mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile İstanbul 8. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 05.12.2011 tarih ve 2011/1009-1591 sayılı kararını ortadan kaldıracak ve iptal edilen takibin devamına imkan sağlayacak şekilde icra müdürlüğü kararının kaldırılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23857, Karar No: 2014/14655, Tarih: 15.07.2014

**7. Ceza Dairesi         2012/23857 E.  ,  2014/14655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan 14.11.2005 tarihinde, sanığa ait işyerinde Ekin Yaymevi'ne ait "Kamu Mâliyesi", Remzi Kitapevi'ne ait "İnsan Ve Davranış" adlı 2 adet kitap ile Doğan Yayınevine ait 7 adet" Siyah Kan, Taş Meclis, Kızıl Nehirler ve Bir An Gelir" adlarında olmak üzere toplamda 11 adet korsan ve bandrolsüz kitap ele geçirildiği, dosyaya ibraz edilen hak sahipliği ve yetki devir belgelerine göre bu eserlerle iligili olarak ...- Edebiyat ve İlim Eserleri Sahipleri Meslek Birliği'nin şikayet hakkı bulunmadığı anlaşılmış olup,

Mahkemenin kabul ve takdirine göre, diğer kitap fotokopilerinin ise sanığa ait işyerinin dışında ve herkesin gelip geçtiği yerde bulunduğu bunların sanığa ait olduğunun kesin olarak tespit edilemediğine karar verildiği halde,

Hükme esas alınan ve yukarıda bahsedilen 11 adet kitap üzerinde şikayetçi ...-Edebiyat ve İlim Eserleri Sahipleri Meslek Birliği'nin hak sahibi olmadığı ve suçtan doğrudan zarar görmediği halde anılan şikayetçinin davaya katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, " Katılan kendisini vekille temsil ettirdiğinden takdir olunan 1.000 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine " ilişkin bendin hükümden çıkarılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.07.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14490, Karar No: 2019/46, Tarih: 07.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2016/14490 E.  ,  2019/46 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay günü sanıkların katılanın işlettiği markete girip sanıklardan ... 'ün sigara ve çakmak aldığı ve 100 TL'yi katılana verdiği ardından bozuk para vereceğini söyleyip 100 TL'yi geri aldığı ve cebine koyduğu bu sırada diğer sanık ...'nün sigaraların olduğu raflara bakıp katılanın dikkatini dağıttığı, sanık ...'ün de sürekli konuşarak katılanın dikkatinin dağılmasından ve dalgınlığından yararlanıp 100 TL üstü almadığını katılana söylediği bunun üzerine katılanın para üstünü verdiği sanıkların hızlıca marketten çıkıp uzaklaştıkları, katılanın kasada 100 TL'nin olmadığını anlayıp durumu polise bildirdiği olayda, sanıkların eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanık ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 18/11/2011 tarih ve 2011/306 Esas, 2011/478 Karar sayılı ilamının, sanık ... hakkında suç tarihinden sonra 10/06/2014 tarihinde kesinleştiği bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağı; ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki 14/05/2012 tarihinde kesinleşen Kocaeli 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 01/12/2008 gün ve 2007/145 Esas – 2008/1023 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 18/11/2011 tarih ve 2011/306 Esas, 2011/478 Karar sayılı ilamının, sanık ... hakkında suç tarihinden sonra 10/06/2014 tarihinde kesinleştiği bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağı; ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki 14/05/2012 tarihinde kesinleşen Kocaeli 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 01/12/2008 gün ve 2007/145 Esas – 2008/1023 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak “Kocaeli 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 01/12/2008 gün ve 2007/145 Esas – 2008/1023 Karar sayılı yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararının tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereğince sanığa hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.