muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13441, Karar No: 2022/3176, Tarih: 01.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/13441 E.  ,  2022/3176 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.09.2018 tarih ve 2018/169 - 2018/346 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7, TMK'nın 5/1, TCK'nın 62, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Ayrıntıları Dairemizin 2015/3 esas sayılı kararında ve dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüte yardım suçunda kast unsuru yönünden, Yargıtay uygulamaları ve öğretideki görüşler incelendiğinde;

Bir suçun kanuni tanımında "bilerek", "bildiği halde", "bilmesine rağmen" gibi ifadelere açıkça yer veren suçlar olası kastla işlenemez (Prof. Dr. İzzet Özgenç, TCK Genel Hükümler, 7. Baskı, s. 241).

Kişi, örgütün işlediği somut fiili bilmese de terör örgütü olduğunu, sağladığı yardımın örgütün yararına kullanılacağını bilmeli ve bu irade ile hareket etmelidir. İnsani mülahazalarla yapılan yardımlar örgüte yardım suçunu oluşturmaz. Yapılacak her türlü yardımın suç olarak değerlendirilmemesi gerekir (Prof. Dr. A. Caner Yenidünya - Arşt. Görv. Zafer İçer, Suç İşlemek Amacıyla Örgüt Kurma, 1. Baskı, s. 56).

Örgüte yardım suçunda manevi unsurun oluşması için genel kasıt yeterli değildir. Özel kasıt ile işlenen bir suçtur. Fail örgütün amacını gerçekleştirmesine katkı sağlamak kastı ile hareket etmelidir (Yrd. Doç. Dr. Namık Kemal Topçu, Örgütlü Suçlar ve Terör Suçları, s. 164).

Örgüte yardım suçunda manevi unsurun oluşması için genel kasıt yeterli değildir. Özel kasıt ile işlenen bir suçtur. Fail örgütün amacını gerçekleştirmesine katkı sağlamak kastı ile hareket etmelidir (Yrd. Doç. Dr. Namık Kemal Topçu, Örgütlü Suçlar ve Terör Suçları, s. 164).

Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte bilerek ve isteyerek yardım edilmiş olması gerekir. Başka bir ifadeyle, yardım fiilinin örgütün suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgüt olduğu bilinerek gerçekleştirilmiş olması gerekir. Fıkra metninde geçen "bilerek" ibaresi doğrudan kastı ifade eder. Doğrudan örgüte değil de örgüt mensuplarına yardım edilmesi halinde, yardım edilen kişilerin suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgüt mensubu olduklarının da bilinmesi gerekmektedir. Örgüt mensuplarına yapılan yardım, aynı zamanda örgüte yapılan yardım olarak değerlendirmek gerekir. Ancak, bu yardımın örgütün amacını gerçekleştirmeye hizmet eden bir yardım olması gerekmektedir (Prof.Dr.İzzet Özgenç, Suç Örgütleri, 7. Baskı, s. 38-39).

Yukarıda yer verilen öğretideki görüşler ve Yargıtay yüksek 9. ve 16. Ceza Dairesi'nin geçmişteki uygulamaları göz önüne alındığında; suç örgütleri veya silahlı terör örgütlerine yardım suçunun ancak doğrudan kastla işlenebileceği, yardımın örgütün amacını gerçekleştirmeye hizmet etmesi gerektiği, örgüt üyelerine yapılan yardımın da örgüte yapılmış gibi kabul edilmekle birlikte örgüt üyesinin mensup olduğu örgütün bilinmesi ve bu yardımın da insani mülahazalarla değil örgütün amaçlarını gerçekleştirme gayesiyle yapılması hususunda ortak bir kanaat mevcuttur.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Dosya arasında bulunan Bankasya hesap dökümü ve bu hususta düzenlenmiş bilirkişi ve MASAK raporlarıyla sanık savunmaları incelendiğinde; örgüt liderinin talimat dönemlerinde diğer bankalarda bulunan hesaplarında daha yüksek bakiyeler bulunan, mezkur bankada bulunan mevduatını da TMSF'ye devirden önce çeken sanığın, silahlı terör örgütüne yardım kastıyla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak mahkumiyetini gerektirir yeterli delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

II -Kabul ve uygulamaya göre de;

İlk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında; suç tarihinin yardım mahiyetindeki son eylem tarihi olan “04.02.2015” yerine "03.04.2018" olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, belirtilen sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20776, Karar No: 2014/4104, Tarih: 20.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/20776 E.  ,  2014/4104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesi, uyuşmazlığın deniz hukukunu ilgilendirdiğini belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

.... Asliye Ticaret Mahkemesi ise, davanın 6762 sayılı TTK.nin 4. kitabında yer alan deniz hukukuna ilişkin uyuşmazlıklardan olmadığı ve eser sözleşmesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

6762 sayılı TTK.’nun görev hususunu düzenleyen 4. maddesine 20.04.2004 tarih, 5136 sayılı Kanun ile eklenen son fıkrayla “İş durumunun gerekli kıldığı yerlerde HSYK.’nun olumlu görüşü ile ....Bakanlığı’nca bu Kanunun dördüncü kitabında yer alan deniz hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulacağı ve bu mahkemelerin yargı çevresinin HSYK. tarafından belirleneceği” hükmü getirilmiştir.

TTK.’na eklenen metinden de anlaşılacağı gibi, TTK.’nun 4. kitabında yer alan 816 ilâ 1262. maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların deniz hukukuna ilişkin olduğu ve Denizcilik İhtisas Mahkemesinde, yahut bu davalara bakmakla görevli asliye mahkemelerinde görülmesi gerektiği hususu tartışmasızdır.

Somut olayda davacı vekili, davalı tersanede inşa edilmekte olan geminin boya işlerinin yapılması konusunda davacı şirket ile sözleşme yapıldığını, sözleşme konusu

edimlerin yerine getirilmesine rağmen belirlenen bedelin ödenmediği iddiasıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptalini talep etmiştir. Buna göre taraflar arasındaki uyuşmazlık eser sözleşmesi hükümlerine tabi olup, TTK.’nun dördüncü kitabında yer alan deniz ticaretine ilişkin hükümlerin uygulanması olanağının bulunmamasına göre, dava tarihi de nazara alınarak uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesi’nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 47. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15796, Karar No: 2015/12843, Tarih: 17.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/15796 E.  ,  2015/12843 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bakırköy 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2015

NUMARASI : 2015/4 D.iş - 2015/4

DAVACI : H.. A..

DAVALI : S.. A..

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı şirket adına mesul müdür tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı şirket adına mesul müdür tarafından sunulan 28.08.2015 tarihli dilekçe ile özetle "...davacının işçilik alacağı nedeni ile açtığı davanın 11.05.2015 tarihli duruşmasında rapora karşı itirazlarının mahkemece nazara alınmadığı, dosyanın Adli Tıp İhtisas Dairesine gönderilmesi yönündeki taleplerinin mahkeme hâkimince hiç bir gerekçe olmaksızın reddedildiği, hâkimin yargılamanın başından beri önyargılı davrandığı, savunma olarak ileri sürdükleri delillerin toplanmadığı, tüm taleplerinin reddedildiği, hâkimin tarafsızlığından şüphe duyduğu...” gerekçesi ile reddi hâkim talebinde bulunmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından ret isteminin reddine, davalı şirket mesul müdürü M.. I..'ın 1000,00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hâkimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davalıya yükletilmesine 17/12/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1936, Karar No: 2013/20711, Tarih: 18.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1936 E.  ,  2013/20711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Menemen Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/05/2012 tarih ve 2011/535-2012/409 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Menemen Deri Serbest Bölgesi'nin kurucu ve işleticisi olup, borçlu Süper Deri Teks San ve Tic Ltd Şti.'nin müvekkil şirketin ortağı, aynı zamanda Menemen Deri Serbest Bölgesinde taşınmaz sahibi olduğunu, müvekkil şirket yönetim kurulunun ekte bir örneği sunulan 05/11/2007 tarih ve 2007/23 sayılı kararı ile Menemen Deri Serbest Bölgesi'nin resmi kurumlardan sağladığı idari hizmetler, temizliği, güvenliği, ağaçlandırılması, tesis bakımı gibi genel giderlere katılım bedeli olarak Serbest Bölgedeki arsa sahiplerinin sahip oldukları arsa payına göre koordinasyon bedeli ödemesi kararı aldığı ve söz konusu yönetim kurulu kararına istinaden oluşturulan hizmet ve hizmet bedeline ilişkin liste mevzuat gereği Dış Ticaret Müsteşarlığı tarafından onandığı, koordinasyon bedeli alınması Serbest mevzuatına göre bir BKİ (Bölge Kurucu İşleticisi) olan müvekkil şirketin yine mevzuat ve Serbest Bölgeler Genel Müdürlüğü ile yaptığı anlaşmalar dolayısıyla sahip olduğu yetkiye istinaden talep edilen bir bedel olduğunu, anılan yönetim kurulu kararı doğrultusunda davalının 2009 yılı için ödemesi gereken koordinasyon bedelinin bir kısmını ödemediğini ileri sürerek, 3,257,44 TL müvekkilin alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte tahsilini, talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin davacı şirketin ortağı ve İzmir Menemen Deri Serbest Bölgesinde arsa sahibi olmadığını, davacının aldığı yönetim kurulu kararının yasal dayanağı ve müvekkilini bağlayıcı niteliği olmadığını, davacının İzdersan Yapı Koopretafinin malik olduğu arsayı 30 yıllığına kiraladığını, kira sözleşmesinin tapu kütüğüne şerh edildiğini, ferdileştirme neticesinde arsa malikleri tapu kütüğündeki şerh nedeni ile kira sözleşmesinin kiralayan tarafı olduğunu, bu sözleşmenin 2. maddesinde masrafların kiracıya ait olacağı kararlaştırıldığını, arsa sahiplerinin sorumlu tutulmaması gerektiğini, kaldi ki müvekkilinin arsa maliki olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı ... Teks. San. Tic. Ltd. Şti'nin 04.03.1998 tarihli Ruhsat ile Menemen Deri Serbest Bölgesinde faaliyette bulunduğu, gerekçesi ile davanın kabulüne, 3,257,44 TL nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı ... Teks. San. Tic. Ltd. Şti'nin 04.03.1998 tarihli Ruhsat ile Menemen Deri Serbest Bölgesinde faaliyette bulunduğu, gerekçesi ile davanın kabulüne, 3,257,44 TL nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı taraf, davalının davacı şirketin ortağı olduğunu, yönetim kurulu kararı ile ödenmesi gereken koordinasyon bedelinin ödenmediğini ileri sürerek davalıya husumet yöneltmiş, davalı ise davacının ortağı olmadığını ve serbest bölgede arsası olmadığını savunmuştur. Ödenmesi istenen tutar yönetim kurulu kararına bağlı olduğundan şayet davalı şirket ortağı ise alınan kararın ortadan kaldırılmadığı sürece yönetim kurulu kararı kendisini bağlayacaktır. Davalının ortak olmaması ancak hizmetten faydalanması durumunda ise davacı vekaletsiz iş görme hükümleri uyarınca davalıdan istemde bulunabilecektir. Bu itibarla, mahkemece öncelikle davalı şirketin davacı şirketin ortağı olup olmadığının açıklığa kavuşturulması, olmadığı sonucuna varıldığında da dava konusu edilen alacak ile ilgili hizmetlerden faydalanıp faydalanmadığı üzerinde durulup neticesine göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20135, Karar No: 2011/6554, Tarih: 13.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20135 E.  ,  2011/6554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak alınması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13433, Karar No: 2012/300, Tarih: 16.01.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/13433 E.  ,  2012/300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; 31.07.2006 tarihli kira sözleşmesiyle davalılardan ... adresindeki dükkanı kiralayarak Eczane olarak kullanmaya başladığını, ancak mecurun sınırlarının dışına taştığı bu sebeple belediye kararı ile yıkılıp, sınırlarına uygun olarak yeniden inşa edileceğini, 20/04/2008 tarihine kadar tahliye etmesi hususunun bildirildiğini, bunun üzerine taraflar arasında 10/04/2008 tarihli protokolün yapıldığını, davacıya aynı yerin yasal hale getirildikten sonra en geç 30/09/2008 tarihinde teslim edileceği ve kira sözleşmesinin aynı şartlarla 01/04/2010 tarihine kadar uzatıldığının taahhüt edildiğini, tahliyeden önce eczane içindeki ilaç- dekor ve demirbaşın ...Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/32 D.... dosyasıyla tespitinin yaptırıldığını, 30/04/2008 tarihinde de eczaneyi tahliye ettiğini; ancak davalıların inşa ve geri teslim hususunda gayri ciddi bir tutum izlediklerini, noter yolu ile 30/09/2008 tarihine kadar teslim edilmezse dava açacaklarını ihtar etmelerine rağmen halen yeri geri alamadıklarını, bu yerde belli bir süreden beri eczane işletmesi sebebiyle müşteri kitlesinin oluştuğunu, bu sebeple derhal yeniden faaliyete geçmesi gerektiğini, yoksa müşterilerini kaybedebileceğini ve mesleki yönden büyük zarara uğrayacağını belirterek; taraflar arasındaki kira sözleşmesi ve 10/04/2008 tarihli protokol gereği mecurun yeni hali ile aynen teslimini, böylece akde aykırılığın giderilmesini, aksi halde bu konudaki dava haklarının saklı tutulmasına karar verilmesini, teslimde gecikme sebebiyle fazlaya dair haklarını saklı tutarak 50.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın da yasal faizi ile davalılardan tahsilini istemiş daha sonra 18.10.2010 tarihli dilekçe ile davasını ıslah ederek protokol gereğince 100.000 TL nin tahsilini istemiştir.

Davalılar; davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece; Davanın Davalılar ... Ve ... Yönünden Husumetten Reddine, maddi tazminat talebinin davalı ... yönünden kısmen kabulü ile; 8.131,60 TL’ nin 28/11/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle bu davalıdan alınıp, davacıya verilmesine, fazlaya dair maddi tazminat talebi ile manevi tazminat taleplerinin Reddine karar verilmiş hüküm davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 26.11.2010 tarihli kısa kararda “mecurun davacıya aynen teslimine” şeklinde hüküm tesis edildiği anlaşılmış ise de gerekçeli kararın hüküm fıkrasında bu noktada hüküm tesis edilmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece 26.11.2010 tarihli kısa kararda “mecurun davacıya aynen teslimine” şeklinde hüküm tesis edildiği anlaşılmış ise de gerekçeli kararın hüküm fıkrasında bu noktada hüküm tesis edilmediği anlaşılmaktadır.

HUMK.nun 388/son maddesi gereğince hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı Kanunun 389 maddesinde de, hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüte yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Bu hali ile verilen karar HUMK.nun 388.maddesine uygun değildir. Mahkemece gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişki yaratacak şekilde ve 388. maddesine uygun olarak hüküm kurulmamış olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan 120,75 TL. temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 16.1.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6047, Karar No: 2021/9576, Tarih: 28.09.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/6047 E.  ,  2021/9576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kullanım Kadastrosu

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.07.2017 tarihli ve 2016/66 Esas, 2017/196 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sonucunda, ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 987 parsel sayılı 2.043,04 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve taşınmazın 2014 yılında ... oğlu ... tarafından kullanıldığı şerhi yazılarak kayalık, çalılık vasfıyla davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın 2010 yılından bu yana kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak, taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesindeki kullanıma ilişkin şerhin düzeltilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine “2010 yılından beri ... oğlu ... tarafından kullanıldığı” şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hükmün, davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş ve bu karar davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 28.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.