muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1085, Karar No: 2015/42411, Tarih: 08.07.2015

Sanıklar hakkında cezayı aleyhe değiştirmeme ilkesi gereğince uygulama yapılırken, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gösterilmemiş ise de, yerinde düzeltilmesi olanaklı eksiklik kabul edilmiştir.

I- Sanık İ.. E.. hakkında örgüt kurmak, sanıklar S.. G.., Y.. D.., M.. T.., K.. Y.. ve S.. O.. hakkında örgüte üye olmak, sanıklar İ.. E.., S.. G.., Y.. D.. ve M.. T.. hakkında mağdur M.. Ş..'e yönelik yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanıklar İ.. E.., M.. T.. hakkında mağdur A.. Ç..'e yönelik yağma, sanık İ.. E.. hakkında mağdur S.. Ş..'e yönelik yağma, sanık İ.. E.. hakkında mağdur E.. U..'a yönelik tehdit, sanık İ.. E.. hakkında mağdur A.. K..'a yönelik yağma ve yağmaya teşebbüs, sanık Y.. D.. hakkında mağdur A.. K..'a yönelik yağma, sanık M.. T.. hakkında mağdur A.. K..'a yönelik yağmaya teşebbüs, sanık İ.. E.. hakkında mağdur Ö.. A..'ya yönelik iş ve çalışma hürriyetini ihlal, sanıklar İ.. E.., K.. Y.., S.. O.. hakkında mağdur S.. F..'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık İ.. E.. hakkında ruhsatsız silah bulundurma, sanık Y.. D.. hakkında ruhsatsız bıçak bulundurma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıklar İ.. E.., S.. G.., Y.. D.. ve M.. T..'nın mağdur M.. Ş..'e yönelik yağma suçunun bağ evine götürülerek konutta işlendiği anlaşılıp kabul edildiğine göre, 5237 sayılı TCK'nın 149/1. madde ve fıkrasının (a), (c), (f) ve (g) bendinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanıklar İ.. E.., M.. T..'nın mağdur A.. Ç..'e yönelik yağma suçunu işlerken mağduru tabanca ile tehdit ettiklerinin anlaşılıp kabul edildiğine göre, 5237 sayılı TCK'nın 149/1. madde ve fıkrasının (c), (d), (f) ve (g) bentlerinin yanı sıra (a) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanık İ.. E.. hakkında mağdur S.. Ş..'e yönelik yağma suçunun işyerinde işlendiği anlaşılıp kabul edildiğine göre, 5237 sayılı TCK'nın 149/1. madde ve fıkrasının (c), (f) ve (g) bentlerinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanıklar İ.. E.. ve Y.. D.. hakkında mağdur A.. K..'a yönelik yağma suçunu işlemek için kullandığı sopanın, 5237 Sayılı TCK'nun 6/1-f maddesinin 4. bendi uyarınca, saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile yapısı itibariyle fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli olması özelliğiyle silah olarak kabulü gerektiğinden, 5237 sayılı TCK'nın 149/1. madde ve fıkrasının (c), (f) ve (g) bentlerinin yanı sıra (a) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanıklar İ.. E.. ve Y.. D.. hakkında mağdur A.. K..'a yönelik yağma suçunu işlemek için kullandığı sopanın, 5237 Sayılı TCK'nun 6/1-f maddesinin 4. bendi uyarınca, saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile yapısı itibariyle fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli olması özelliğiyle silah olarak kabulü gerektiğinden, 5237 sayılı TCK'nın 149/1. madde ve fıkrasının (c), (f) ve (g) bentlerinin yanı sıra (a) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanık İ.. E.. hakkında mağdur S.. F..'e yönelik eylemde İzmir 8.Ağır Ceza Mahkemesince 26/12/2012 tarih ve 2012/158 Esas-2012/352 Karar sayılı kararında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay ve yaralama suçundan 5 ay hapis cezası verildiği anlaşıldığından, sanık hakkında bu suçtan kazanılmış hakkın 3 yıl 9 ay olduğu gözetilmeyerek 3 yıl 4 ay olarak eksik belirlenmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanık İ.. E.. hakkında mağdurlar M.. Ş.., A.. Ç.. ve S... Ş..'e yönelik yağma ve sanık S.. G.. hakkında mağdur M.. Ş..'e yönelik yağma suçu için kurulan hükümler yönünden duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunmalar doğrultusunda yapılan değerlendirilmede;

Sanıklara yükletilen dava konusu eylemlerin yasada öngörülen suç tiplerine uygun olarak nitelendirildiği,

İddiaya, savunmalara ve toplanıp karar yerinde gösterilen yeterli kanıtlara göre belirtilen suçun sanıklar tarafından işlendiği,

Soruşturma aşamalarında ileri sürülen iddia, itiraz ve savunmaların incelenip tartışıldığı ve kanıtlara uygun olarak değerlendirildiği,

Yasal ve takdiri arttırıcı ve indirici nedenlerin gözetildiği,

Duruşma sonunda oluşan vicdani kanı ve uygulama maddeleri uyarınca cezaların doğru olarak belirlendiği,

Anlaşıldığından, sanık K.. Y.. ile sanıklar İ.. E.., S.. G.., Y.. D.., M.. T.. ve S.. O.. savunmanlarının temyiz dilekçelerinde ve sanık İ... E.. savunmanı Av. S... G.. ve sanık

S.. G.. ve savunmanı Av. E.. U..'un duruşmada ileri sürdükleri tüm itiraz ve savunmaların reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan ve sanık İ.. E.. hakkında mağdurlar M.. Ş.., A.. Ç.. ve S. Ş..'e yönelik yağma ve sanık S.. G.. hakkında mağdur M.. Ş..'e yönelik yağma suçları yönünden duruşmalı temyiz incelemesi yapılan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık F.. K.. hakkında örgüte yardım etme ve sanık F.. K.. hakkında mağdur A.. Ç..'e yönelik yağma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanık F.. K.. hakkında mağdur A.. Ç..'e yönelik yağma suçu için kurulan hüküm yönünden duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunmalar doğrultusunda yapılan değerlendirilmede;

II- Sanık F.. K.. hakkında örgüte yardım etme ve sanık F.. K.. hakkında mağdur A.. Ç..'e yönelik yağma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanık F.. K.. hakkında mağdur A.. Ç..'e yönelik yağma suçu için kurulan hüküm yönünden duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunmalar doğrultusunda yapılan değerlendirilmede;

Sanık F.. K..'ın mağdur A.. Ç..'e yönelik yağma suçunu işlerken diğer sanıklar İ.. E.. ve M.. T.. ile birlikte mağduru tabanca ile tehdit ettikleri anlaşılıp kabul edildiğine göre, 5237 sayılı TCK'nın 149/1. madde ve fıkrasının (c), (d), (f) ve (g) bentlerinin yanı sıra (a) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık F.. K..'ın, suç örgütü kurucusu ve üyesi olmayıp suç örgütüne bilerek ve isteyerek yardım eden konumunda olup, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 220/7.maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 220/2. maddesi kapsamında kaldığı kabul edilip anlaşılmasına karşın, hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58/6-9. maddesi gereğince uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık F.. K.. savunmanının temyiz dilekçesinde ve sanık F.. K.. savunmanı Av. E.. U..'un duruşmada ileri sürdüğü tüm itiraz ve savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık F.. K.. hakkında mağdur A.. Ç..'e yönelik yağma suçu yönünden duruşmalı temyiz incelemesi yapılan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin

verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık F.. K.. hakkında “örgüte yardım etme ve mağdur A.. Ç..'e yönelik yağma” suçundan kurulan hükümlerden “Sanığın örgüt mensubu suçlusu olması nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58/9.maddesi delaletiyle TCY’nın 58/6.maddesinde belirtilen infaz rejiminin uygulanmasına, ayrıca sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,” ilişkin bölümlerin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA ilişkin oybirliğiyle alınan karar 08.07.2015 gününde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı......‘ın katıldığı oturumda, sanıklar ve savunmanlarının yokluklarında açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2019/1616, Karar No: 2019/8214, Tarih: 16.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/1616 E.  ,  2019/8214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 27/11/2018 tarih ve 2018/136-2018/217 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ürettiği ürünlerin karşı taraf adına tescilli 2011/07745 sayılı "ev gereçleri için plastik aparat" isimli 23/12/2011 tarihli tasarımı ihlal etmediğinin tespitini ve bu tescilin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ev gereçleri üretimi ve satışı ile iştigal ettiğini, ihracat yaptığını, tasarımın usulüne uygun tescillendiğini, davacı iddialarını kabul etmediklerini, davacı kataloglarında bu ürüne yer verildiğini, oysa EndTasKHK'nın 17. maddesi uyarınca hak sahibi olduklarını, Torbalı Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2014/15 D.iş nolu dosya ile tespit yaptırdıklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, karşılaştırmaya esas olan numunelerin tescilli tasarımın başvuru tarihinden önce kamuya sunulup sunulmadıkları belirsiz olduğu, bilirkişilerin raporunda da katalog görüntülerinin somut ürünlerle aynı olup olmadığının belirsiz olduğu, kataloğa konu edilen plastik apartın zaman içinde değişmiş olabileceği, bu nedenle tasarım hükümsüzlüğüne ilişkin iddiaların kanıtlanamadığı ve menfi tespit konusundaki iddiada kanıtlanamış olduğu gerekçesiyle tasarıma tecavüzün bulunmadığı tespiti ile tasarımın hükümsüzlüğüne ilişkin davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, davalıya ait tasarımın hükümsüzlüğü ve davacının fiili kullanımının davalı tasarımına tecavüz niteliğinde olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, davalıya ait tasarımın hükümsüzlüğü ve davacının fiili kullanımının davalı tasarımına tecavüz niteliğinde olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Olaya uygulanacak 554 sayılı Tasarım KHK'nın 5 vd. maddelerinde de ifade olunduğu üzere, ancak yeni ve ayırt edici tasarımlar tasarım tescil belgesi verilerek korunacaktır. Bir tasarımın önceki tasarımlara nazaran ayırt edici olduğunu kabul edebilmek için, tasarımın bütünü itibariyle bilgilenmiş kullanıcının genel izlenimi dikkate alınmalı ve sonraki tasarımda, tasarımın bütünü itibariyle belirgin bir farklılık bulunmalıdır. Söz konusu değerlendirme yapılırken, işlevsel unsurlar ile görünmeyen kısımlar dikkate alınmamalı, buna karşın tasarımcının yeni bir tasarım gerçekleştirme konusundaki seçenek özgürlüğü dikkate alınmalıdır. Ayırt edicilik niteliği yönünden her iki tasarım karşılaştırması sırasında kural olarak, tasarımların farklılıklarından çok ortak özelliklerinin değerlendirilmesine ağırlık verilmeli, ortak kısımlar çıkarıldıktan sonra kalan kısım itibariyle belirgin bir farklılık olup olmadığı tespit edilmeli, tasarıma konu ürünlerin büyüklük-küçüklük, yükseklik-alçaklık, genişlik-en gibi tasarıma konu ürününü boyut özellikleri tek başına dikkate alınmamalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı adına tescilli 2011/07745 sayılı ''ev gereçleri için plastik aparat '' tasarımının değişik ürün parçalarının biraraya getirmeye yarayan plastik aparat niteliğinde olduğu, tasarımın görselleri incelendiğinde tasarımın bazı görsellerinin son bilgilenmiş kullanıcı tarafından nihai kullanım sırasında görülen kısımlarına ilişkin olmadığı anlaşılmaktadır. Dairemizin emsal içtihatlarında kabul edildiği üzere (11.HD. 05.06.2013 tarih 2012/13226 E. 2019/11714 K.) görünmeyen tasarımların tasarım korunması kapsamı dışında olduğu gibi, tasarım konusu ürünün işlevsel kısımlarının da koruma kapsamının dışında olduğu, bu neden bileşik ürünlerin birleştirilmesine yarayan ve dıştan görülen kısımlarının da ürünün işlevselliğiyle ilgili ve bu nedenle koruma kapsamının dışında olduğu, sadece kırmızı renk yönünden ise tek başına bir rengin tasarım olarak korunması söz konusu olmadığından davacı tarafça açılan tasarımın hükümsüzlüğü davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken mahkemece hatalı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre davacı tasarımının tecavüz olup olmadığına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı sair vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 16/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/442, Karar No: 2019/4742, Tarih: 24.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/442 E.  ,  2019/4742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 18/11/2015 gün ve 2014/186 - 2015/254 sayılı kararı onayan Daire'nin 23/10/2017 gün ve 2016/3585 - 2017/5631 sayılı kararı aleyhinde davalı Akbaşlar Tekstil Enerji Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2010/57460 başvuru numaralı "GES" ibareli markanın 25. sınıftaki mal ve hizmetler bakımından tescili için yaptığı başvuruya müvekkilinin itirazı üzerine başvurudan bir kısım malların çıkarıldığını, ancak davalı şirketin YİDK'e yaptığı başvurunun kabul edilerek başvurunun devamına karar verildiğini, müvekkillerinin "GUESS" markalarının olduğunu, Türkiye dahil olmak üzere dünya çapında sayısız ülkede uzun yıllardır markaların koruma altında bulunduğunu, davacının "GUESS" ibareli marka altında kadın, erkek ve çocuk koleksiyonları olarak çok geniş seviyede tüketiciye hitap eden kıyafet, çanta, ayakkabı ve aksesuarları tasarlayıp ürettiğini, 1981 yılından bu yana, müvekkillerinin sunduğu kaliteli ve modaya yön veren ürünleri ile yoğun tanıtım ve promosyon çalışmaları sayesinde tüm dünyada her seviyede tüketici nezdinde haklı bir tanınmışlık elde ettiğini ileri sürerek TPMK YİDK'nun kararının iptali ile davalıya ait 2010/57460 sayılı tescilin hükümsüzlüğü ile markanın sicilinden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile 2010/57460 sayılı marka başvurusunun 25. sınıfında yer alan "koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, ayak giysileri, baş giysileri." emtiaları yönünden YİDK kararının iptaline, bu emtialar yönünden davalı markasının hükümsüzlüğüne dair verilen kararın davalılar vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı Akbaşlar Teks. Enerji San ve Tic. A.Ş. vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı Akbaşlar Teks. Enerji San ve Tic. A.Ş. vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Akbaşlar Tekstil Enerji San. ve Tic. A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.2- Dava, TPMK YİDK kararının iptali ile marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. Mahkemece, sadece 2002/09603 sayılı "GES" ibareli davalı markasının davalı şirket yararına müktesep hak sağlayacağı kabul edilmişse de davalı şirket adına tescilli 2001/13422 sayılı "GES EXİM" ibareli marka da birden fazla asli unsur ihtiva etmekte olup "GES" ibaresi bu markada asli unsur olarak kullanılmıştır. Giysiler, ayak giysileri, baş giysileri vb. emtianın içinde yer aldığı 25. sınıf malları da kapsayan 2001/13422 sayılı marka 06.11.2002 tarihinde tescil edilmiş ve davacı şirket yaklaşık 8 yıl boyunca bu markaya karşı niza çıkarmamıştır. Bu durumda 2001/13422 sayılı "GES EXİM" ibareli markanın davalı şirket adına kazanılmış hak sağlayacağı nazara alınmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, davalı Akbaşlar Tekstil Enerji San. ve Tic. A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 23.10.2017 tarihli, 2016/3585 Esas- 2017/5631 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak, yukarıda anılan gerekçeyle mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Akbaşlar Tekstil Enerji San. ve Tic. A.Ş. vekilinin sair karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Akbaşlar Tekstil Enerji San. ve Tic. A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 23.10.2017 tarihli, 2016/3585 Esas- 2017/5631 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak, yerel mahkeme hükmünün davalı Akbaşlar Tekstil Enerji San. ve Tic. A.Ş. yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının karar düzeltme isteyene iadesine, 24/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1327, Karar No: 2018/5448, Tarih: 01.11.2018

**19. Hukuk Dairesi         2018/1327 E.  ,  2018/5448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. maddesi ile 6100 Sayılı HMK’ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi gereği görüşüldü.

- KARAR -

Dairemizin 28.11.2016 tarih 2016/4187 Esas 2016/15234 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda; bozmaya esas olan bilirkişi raporunda çek keşide tarihi öncesini de içerir belge asılları üzerinde inceleme yapıldığı halde bu husus hataen gözden kaçırılarak bilirkişi raporunun yetersizliği bozma sebebi yapılmış ise de yeniden yapılan incelemede direnme kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından Dairemizin yukarıda tarih ve numarası yazılı bozma kararının kaldırılarak direnme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin 28.11.2016 tarih 2016/4187 E. 2016/15234 K. sayılı bozma kararının kaldırılarak yerel mahkemenin 07.11.2017 tarih 2017/86 E. 2017/366 K. sayılı direnme kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 01/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8727, Karar No: 2019/1541, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/8727 E.  ,  2019/1541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/847, Karar No: 2024/7684, Tarih: 17.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/847 E.  ,  2024/7684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/497 E., 2019/890 K.

KARAR : Davanın reddine

KARAR DÜZELTME

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 16.10.2023 tarihli ve 2021/12838 Esas, 2023/5222 Karar sayılı ilamı ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davalı ... vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, dava konusu 102 ada 222 parsel sayılı taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşlık, kayalık ve çalılık yerlerden olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince ilk olarak davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi tarafından eksik araştırma sebebiyle bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak devam eden yargılama neticesinde, dava konusu taşınmazın zemine uygulanan Mayıs 1951 tarihli ve 22 nolu tapu kaydı içerisinde yer aldığı, tapu malikleri ile Mayıs 1951 tarihli ve 22 sayılı tapu kaydı maliki ... ile davalılar arasında mirasçılık bağının bulunduğunun mahalli bilirkişi beyanları ile ispatlandığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 16.10.2023 tarihli ve 2021/12838 Esas, 2023/5222 Karar sayılı ilamıyla "bozma sonrası aldırılan 28.06.2019 tarihli bilirkişi raporunda, belirilen tapunun gayrı sabit sınırlı ve miktarının 57.671,00 m2 olduğu, bu tapu kaydının kadastro çalışmalarında 102 ada 65, 67, 82 ila 113, 173, 175, 179, 187, 195, 217, 220 ve 538 parsellere (toplamda 167.401,09 m2’lik yere) uygulandığı, eldeki davaya konu taşınmazın kadastro ekibine göre tapu sınırı dışında, keşifte dinlenen bilirkişilerin uygulamasına göre ise sınır içinde olduğu, ancak tapu miktarı kadastro çalışmalarında gerçek kişiler adına tespit edildiğinden dava konusu taşınmazın tapu miktarı fazlası olduğu belirtildiğine göre İlk Derece Mahkemesinin yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.