muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12755, Karar No: 2013/15386, Tarih: 06.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12755 E.  ,  2013/15386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

VEK.AV....

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının kullandığı kaçak elektrik bedelinin tahsili nedeniyle davalı aleyhine yapılan icra takibine itiraz edildiğini ve itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı adına çıkartılan tebligat usulüne uygun tebliğ edilmiş ancak davaya cevap verilmemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 28/1 maddesi gereğince gerçek kişilerin kişiliği ve bununla medeni haklardan istifade (hak) ehliyeti ölümle sona erer. Hak ehliyetinin medeni usul hukukunda büründüğü şekil taraf ehliyetidir. Bu nedenle ölmüş olan kişinin taraf ehliyeti yoktur. Mirasçıları da ilgilendiren, mirasçıların mal varlığı haklarını etkileyen davalar; tarafın ölümüyle konusuz kalmaz, bu davalara ölen tarafın mirasçılarına karşı veya mirasçılar tarafından devam edilir. Ölen tarafın mirasçıları davayı mecburi dava arkadaşı olarak hep birlikte takip ederler. Hüküm; ölen taraf adına değil; mirasçılar adına verilir.

Somut olayda; gerekçeli kararın taraflara tebliği aşamasında davalının ölü olduğunun belirtildiği bunun üzerine dosyaya ibraz edilen nüfus kayıt örneğinden davalının 10.07.2009 günü, yargılama devam ederken öldüğü anlaşılmaktadır. Ölü kişi aleyhine hüküm tesis edilemeyeceğinden davalı ....n tüm mirasçılarına husumet tevcih edilerek, onlar tarafından davaya devam edilmesi gerekirken; ölü kişi aleyhine hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

....

6100 sayılı Yasanın 27.maddesine göre "Hukuki Dinlenilme Hakkı" ve Anayasanın 36.maddesi ışığında davalının tüm mirasçılarına davetiye göndererek onların davaya iştiraklerini sağlamak, bu şekilde taraf teşkilini sağlamak suretiyle davaya devam ederek, hasıl olacak sonuca göre karar vermek olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2014/11548, Karar No: 2014/11046, Tarih: 07.07.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/11548 E.  ,  2014/11046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOLU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2014/23-2014/53

Taraflar arasında görülen kayıp kaçak ve diğer bedellerin iadesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkili olan şirketin elektrik abonesi olduğunu, gönderilen faturaların incelenmesinde, perakende satış hizmeti bedeli, iletim sistemi kullanım bedeli, kayıp kaçak bedeli , sayaç okuma bedeli, dağıtım sistemi kullanım bedeli adı altında hukuka ve taraflar arasındaki sözleşmeye aykırı bedel kalemlerinin yansıtıldığını iddia ederek, bu bedellerinin kesintinin yapıldığı Ocak 2011 döneminden dava tarihine karar ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; müvekkili olan şirketin davaya konu iptal ve iadesi istenen fatura kalemlerini Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği gereği olarak faturalara yansıttığını ve bu kalemleri tahsil edip hak sahibi kamu kurumlarına aktardığını, yönetmeliğin tarafları bağlayıcı olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece verilen, davacının davasının kısmen kabulüne kısmen reddine, Kayıp Kaçak Bedeli adı altında davacıdan alınan toplam 24.161,44 TL'nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, Kayıp Kaçak Bedeli haricindeki taleplerin reddine, ihbar olunan SEDAŞ davaya katılmadığından hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar, dairemizce 09.04.2013 tarih 2013/3856 E- 6019 K sayılı kararı ile; kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Karar düzeltme istemi üzerine yapılan incelemede; dairemizin bozma ilamında maddi hataya dayalı olarak sehven kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunduğu gerekçesiyle bozulduğu anlaşılmış, taraf vekillerinin karar düzeltme istemlerinin “....4628 sayılı kanunun 6352 sayılı yasanın 64.m. ile değiştirilen 12.maddesinde kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

O halde tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruyacağı gözönünde bulundurularak davanın reddi cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yukarıdaki gerekçelerle davanın kısmen kabulü doğru görülmemiştir.” gerekçesiyle kabulü ile Dairemizin 09.04.2013 tarih 2013/3856 E.-6019 K. sayılı bozma kararının kaldırılmasına ve değişik gerekçeyle bozulmasına karar verilmiştir.

O halde tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruyacağı gözönünde bulundurularak davanın reddi cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yukarıdaki gerekçelerle davanın kısmen kabulü doğru görülmemiştir.” gerekçesiyle kabulü ile Dairemizin 09.04.2013 tarih 2013/3856 E.-6019 K. sayılı bozma kararının kaldırılmasına ve değişik gerekçeyle bozulmasına karar verilmiştir.

Dosyanın karar düzeltme incelemesi üzerine gönderildiği yerel mahkemece; 18/02/2014 günlü celsede Yargıtay bozma ilamına uyulması yönünde karar alınmış; bu doğrultuda davanın reddi cihetine gidilmiştir .

Dairenin önüne gelen uyuşmazlık; davalı kurumun abonelerinden, kayıp-kaçak, bedeli isteyip isteyemeyeceği; buradan varılacak sonuca göre de davalının davacıdan tahsil ettiği kayıp-kaçak, bedelinin iade edilip edilmeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Davacı ile davalı arasında elektrik enerjisi satışına ilişkin abonelik sözleşmesi düzenlendiği, bu sözleşmeye istinaden davacı tarafından davalıdan kayıp-kaçak, bedeli tahakkuk ettirildiği hususunda tartışma bulunmamaktadır.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Davacı Kurum tarafından elektrik enerjisinin üretiminden, tüketicilere ulaştırılıncaya kadar oluşan elektrik eksikliği kayıp bedeli olarak; enerji nakil hatlarından çeşitli sebeplerle sayaçtan geçirilmeksizin, herhangi bir bedel ödemeden kullanılan elektrik bedeli de kaçak bedeli olarak diğer kullanıcı abonelere yansıtılmaktadır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4. maddesinin 1. fıkrasında, bu kanun ile verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulduğu belirtilmiş, aynı maddenin 2. fıkrasında ise; “Kurum, tüzel kişilerin yetkili oldukları fâaliyetleri ve bu fâaliyetlerden kaynaklanan hak ve yükümlülüklerini tanımlayan Kurul onaylı lisansların verilmesinden, işletme hakkı devri kapsamındaki mevcut sözleşmelerin bu Kanun hükümlerine göre düzenlenmesinden, piyasa performansının izlenmesinden,

Performans standartlarının ve dağıtım ve müşteri hizmetleri yönetmeliklerinin oluşturulmasından, tadilinden ve uygulattırılmasından, denetlenmesinden, bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur…” hükümlerine yer verilmiştir.

Madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verilmiştir.

Bu maddede de anlatılmak istenilen hususun 1 kw elektrik enerjisinin tüketicilere ulaşıncaya kadar ki maliyet ve kâr payı olup, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyatlandırma unsuru belirleme yetkisi ve görevi vermediği açıktır.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu bu maddeye dayanarak 11/08/2002 gün ve 24843 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”i yayımlamış ve lisans sahibi şirketlerde bu tebliğe uygun olarak tüketicilerden kayıp-kaçak, perakende satış hizmet, psh sayaç okuma, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedeli adı altında bedel tahsil etmişlerdir.

Ancak, yukarıda açıklandığı üzere tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından hırsızlanmak suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin (kaçak) kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmamaktadır.

Hem bu hâl, parasını her halükarda tahsil eden davalı Kurum’un çağın teknik gelişmelerine ayak uydurmasına engel olur, yani davalı kendi teknik alt ve üst yapısını yenileme ihtiyacı duymayacağı gibi; elektriği hırsızlamak suretiyle kullanan kişilere karşı önlem alma ve takip etmek için gerekli girişimlerde de bulunmasını engeller. Oysa ki, elektrik kaybını önleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme görevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan davalıya aittir.

Bununla birlikte, nihai tüketici olan vatandaşın faturalara yansıtılan kayıp-kaçak, perakende satış hizmet, psh sayaç okuma, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedelinin hangi miktarda olduğunun apaçık denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, şeffaflık ve hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır.

Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarih, 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı ilamı ile de elektrik şirketlerinin abonelerinden fatura yoluyla tahsil ettikleri kayıp-kaçak bedelinin hukuka, hakkaniyete ve şeffaflığa aykırı olduğu, bedelin faturaya yansıtılmamasına karar verilmiştir. Yüksek Genel Kurulun bu karar ve uygulamasına dairemizce de uyulmasına ve bu şekilde uygulama yapılmasına karar verilmiştir.

Yukarıda arz ve izah kılınan nedenler ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarih, 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı ilamı da nazara alındığında; mahkemece kayıp kaçak bedelinin iadesine ilişkin talep yönünden davanın kabulü gerekirken; kayıp kaçak bedelinin iadesine yönelik talep yönünden davanın reddi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir .

Yukarıda arz ve izah kılınan nedenler ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarih, 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı ilamı da nazara alındığında; mahkemece kayıp kaçak bedelinin iadesine ilişkin talep yönünden davanın kabulü gerekirken; kayıp kaçak bedelinin iadesine yönelik talep yönünden davanın reddi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir .

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1502, Karar No: 2010/4487, Tarih: 04.10.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/1502 E.  ,  2010/4487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

K A R A R

Davacı vekili, Hazine adına tapuda kayıtlı bulunan 101 ada 67 sayılı parselin Hazine tarafından yapılan açık arttırma ile ...oğlu .. Demirkanlı'ya 09.11.2000 tarihinde satıldığını, esasen ihaleye vekil edeni ile ...'nın birlikte girdiklerini, açık arttırma sırasında tapunun ancak bir kişi adına çıkabileceğini, bu nedenle vekil edeni ... ile davalı ... 'un anlaştıklarını, yapılan açık arttırmaya ...'nın tek başına katıldığını, ancak paranın 1/2 oranında vekil edeni ... ile... tarafından ödendiğini, taşınmaz üzerinde 1992 yılında ... tarafından ev yapıldığını, vekil edeninin halen içinde oturduğunu, ne var ki, ihaleden sonra vekil edenine ait 409 m2 yüzölçümlü taşınmaz bakımından davalının tapu vermediğini, herhangi bir devir yapmadığını (keşifte davacı vekili 2720 TL'nin ödendiğini bildirmiştir) açıklayarak tapu iptali ve tescil isteğinde bulunduklarına göre, uyuşmazlığın inanç sözleşmesinden kaynaklandığının kabulü gerekir.

Yapılan açıklamalar karşısında taraflar arasında inanç sözleşmesi söz konusu olduğundan hükme yöneltilen temyiz itirazlarını inceleme görevi Yüksek Yargıtay (14.) Hukuk Dairesine ait bulunması nedeniyle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 04.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/930, Karar No: 2016/8855, Tarih: 08.11.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/930 E.  ,  2016/8855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden .... vs. vekili Avukat ... ile aleyhine temyiz istenilen ... vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında .... Mahallesi çalışma alanında bulunan 705 ada 1 parsel sayılı 284.239,96 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulnan yerlerden olması nedeniyle çalılık ve kayalık vasfıyla ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... muhtarı ...., dava konusu taşınmazın mahalle halkının ortak kullanımında olan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Yargılama sırasında .. (yargılama sırasında vefat etti), ..... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenine dayanarak ayrı ayrı davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda ".... Mahalle Muhtarlığının Tüzel Kişiliğinin bulunmaması ve davacının aktif dava ehliyetinin bulunmaması nedeniyle 6100 sayılı HMK'nın 51. ve 114/d maddeleri gereğince davacının davasının usulden reddine, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesi gereğince 30 günlük askı ilanı süresi içinde usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı için müdahil davacıların davalarının görev yönünden reddi ile Mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde dava konusu 705 ada 1 nolu parselin tutanağının onaylı suretinin dosyasında bırakılarak işlemlerinin tamamlanması için Tapu Müdürlüğüne gönderilmesine" karar verilmiş, kararın temyiz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine yargılamaya Asliye Hukuk Mahkemesinde devam edilmiştir. Asliye Hukuk Mahkemesinde yapılan yargılama sırasında ....kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenine dayanarak ayrı ayrı davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, müdahil ..., müdahil ... ve müşterekleri vekili ile müdahil ... ve müşterekleri vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 1.350,00 TL vekalet ücretinin temyiz eden müdahillerden alınarak, kendisini vekil ile temsil ettiren aleyhine temyiz olunan Hazineye verilmesine,

aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden müdahillerden ayrı ayrı alınmasına, 08.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/354, Karar No: 2023/2106, Tarih: 24.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/354 E.  ,  2023/2106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2015/171 Esas, 2015/1145 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2015/171 Esas, 2015/1145 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 12.03.2019 tarihli ve 2018/9947 Esas, 2019/5098 Karar sayılı ilâmıyla;

"a) Sanığın ve mağdurun olayın çıkış sebebini ve gelişimini farklı şekilde anlattıkları anlaşılmakla, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespitine çalışılması; bunun mümkün olmaması halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4 - 238 Esas - 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede (1/4) oranında uygulanmasını gerektirdiğinin gözetilmemesi,

b) 5271 sayılı CMK'nin 231/8. maddesine, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile eklenen 'Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilemez.' şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce 16.06.2014 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmeyeceği ..., hakkında takdiri indirim maddesi uygulanan sanık hakkında adli sicil kaydı içeriğinden CMK’nin 231. maddesi kapsamında kaydın bulunduğundan bahisle yasal koşulları oluşmadığı şeklindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2019 tarihli ve 2019/546 Esas, 2019/788 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 10.09.2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

4. Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2022 tarihli ve 2021/851 Esas, 2022/143 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; mağdurun kendisini tahrik ettiğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü sanığın, inceleme dışı sanıklar ... ve ... ile birlikte gittiği parkta mağdur ile karşılaştığı, aralarında tam olarak belirlenemeyen sebeple çıkan tartışma neticesinde sanığın mağdurun yüzüne yumruk attığı, yumruğun etkisi ile yere düşen mağduru tekme tokat vurarak yaraladığı, mağdurun burnunda hayat fonksiyonlarına etki derecesi hafif (1 inci) derece kemik kırığı oluştuğu, inceleme dışı sanıklar ... ve ... hakkında mağduru yaralama eyleminden verilen beraat kararlarının bozma ilâmı öncesi kesinleşmiş olduğu anlaşılmıştır.