muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9865, Karar No: 2015/9872, Tarih: 05.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/9865 E.  ,  2015/9872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/02/2015

NUMARASI : 2014/1719-2015/169

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/02/2015 tarih ve 2014/1719-2015/169 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 307329.35 sicil sayılı dosyasında işlem gören davalı kooperatife ait işyeri sigortalılarından 3400013545372 SS nolu Ahmet Akdeniz'in 24/04/2000 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu vefat ettiğini, Ahmet Akdeniz'in hak sahiplerine müvekkili kurumca bağlanan gelir ve yapılan ödemelerin rücuen tahsili amacıyla İzmir 1. İş Mahkemesi'nin 2013/631 esas sayılı dosyası ile dava açıldığını, davanın yapılan yargılaması sırasında davalı kooperatifin sicil kaydının 29/11/2013 tarihinde resen silindiğinin anlaşıldığını, İzmir 1. İş Mahkemesi tarafından kooperatifin ihyası ve husumetin yöntemince tevcihi için müvekkiline süre verildiğini ileri sürerek davalı kooperatifin ihyasını talep ve dava etmiştir.

Davalı İ.. M..; kooperatifin 29/11/2013 tarihinde sicil kaydının resen silindiğini, ancak İzmir 12. Asliye Ticaret Mahkemesinde açılan 2014/1 Esas sayılı ihya davası sonucunda verilen 11/06/2014 tarih 2014/210 sayılı karar doğrultusunda kooperatifin yeniden ihyasının yapıldığını ve 07.07.2014 tarihinde sicile resen tescil edildiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; S.S. L. Konut Yapı Kooperatifinin daha önce mahkeme kararı ile ihya edildiği, kooperatifin ihyasıyla ilgili yeniden bir karar tesisine yer olmadığı gerekçesiyle daha önce yapılan ihyanın İzmir 1.İş Mahkemesinin 2013/631 Esas sayılı dosyasını da kapsayacak şekilde yapılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, iş bu davanın daha önce tüzel kişiliğinin ihyasına karar verilen davalı Kooperatif hakkında açılmış olması ve esasen davanın konusunun bulunmamasına ve temyiz edenin sıfatına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,karar düzeltme isteyen davacı harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına mahal olmadığına, 05/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2899, Karar No: 2018/8578, Tarih: 04.12.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/2899 E.  ,  2018/8578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.05.2015 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 27.04.2018 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 04.12.2018 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalılar vekilleri Av. ... ve Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.630,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4129, Karar No: 2020/3836, Tarih: 05.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/4129 E.  ,  2020/3836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 13/02/2018 tarih ve 2014/109 E- 2018/54 K. sayılı kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce verilen 05/04/2019 tarih ve 2018/709 E- 2019/396 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 20 Eylül 2007 tarihinde davalılardan... adına Adana Ticaret Sicil Müdürlüğüne kayıtlı ... adlı hızlı okuma teknikleri eğitimi veren kurumda eğitim aldığını, ancak müvekkilinin kendi gayretleri, çabası ve azmiyle, eğitimin de desteğiyle dakikada 4125 kelime okuyarak hızlı okumada dünya rekoru kırarak büyük bir başarı kazandığını, müvekkilinin bu başarısından sonra davalılardan MNB Danışmanlık Eğitim kurumunun sahibi ve kurumun sahibinin oğlu ve aslında kurumun işleticisi ve eğitmeni olan ...'nin müvekkilin kırmış olduğu rekoru kendi reklamına ve eğitim kurumunun reklamına dönüştürdüklerini, bu reklamı da kendilerine maddi çıkar amaçlı olarak kullandıklarını, ... kurumunun ticaret sicil kaydında görülen...'nin 23/06/2010 tarihinde ticaret sicilden kaydını sildirdiğini, bu tarihten sonra kurum sahibi olan ...'nin haksız kazanca devam ederek reklamlarını sürdürdüğünü, bu kurum adına yayın organı olan Kırmızı Karınca Yayınlarında müvekkilinin fotoğraf, isim ve haberinin kullanıldığını ve halen de kullanılmaya devam ettiğini, davalıların müvekkili üzerinde hiç bir rıza veya bir ödeme söz konusu olmadan 7 yıl gibi bir süredir reklamlara devam ettiklerini ve halen devam ettiklerini, müvekkili ile davalılar arasında herhangi bir sözleşme veya protokolün bulunmadığını, bu nedenlerle müvekkilinin hukuka aykırı bir şekilde kişilik hakkına saldırı olması sebebiyle, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100.000,00 TL manevi, 1.000,00 TL maddi tazminatın kişilik hakkına saldırının ve haksız fiilin gerçekleştiği tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 07.04.2017 tarihli ıslah dilekçesi ile 1.000,00 TL olarak talep ettikleri maddi tazminat taleplerini 99.000,00 TL artırarak, 100.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiilinin gerçekleştiği tarihten, olmaz ise dava tarihinden itibaren davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacı tarafın isminin iddia edilen yayınlarda kullanılmasına muvafakatinin bulunduğunu beyanla, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davacı tarafın isminin iddia edilen yayınlarda kullanılmasına muvafakatinin bulunduğunu beyanla, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalıların ticari işletmesi tarafından basımı ve yayımı yapılan kitaplardan gelir elde ettiği, ticari işletmelerin de davalılara ait olduğu, bu gelirin elde edilmesinde davacının hızlı okumadaki başarısını da kullandıkları, davacının bu konuda davalılara vekalet vermediği, davalıların elde ettiği tüm kazancın davacının başarısı sayesinde olduğunun zaten kabul edilemeyeceği ancak, davalıların kitap satışında, konferanslarda, tanıtımlarda ve sair programlarda ticari faaliyet alanında davacının katkısı ile reklamını yaptığı, bu sayede çok satış yaptığı ve tanınırlığını artırdığını, böylelikle oluşan sektör içinde önemli bir yere sahip olduğu, bu şekilde davacının vekaleti ve izni olmaksızın haksız kazanç elde ettiği, bu kazancın makul bir kısmının davacı sayesinde elde edilmiş olduğunun kabulü gerektiği, bu noktada maddi tazminatın net bir şekilde hesaplanmasının zaten olayın özelliğine göre mümkün olmadığı, bu noktada hakkaniyete uygun bir tazminat tutarının mahkeme tarafından belirlenmesi gerektiği, ıslah ile istenen tutar, bilirkişi tarafından belirlenen tutar ve dosya kapsamına yansımayan ancak varlığı genel hayat tecrübelerine göre kabul edilen sair kazançlar nedeniyle takdiren (BK'nın 43 ve TBK'nın 50/2 maddeleri dikkate alınarak) 100.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, davalı tarafın, izinsiz bir şekilde davacının ismini ve resmini ticari kazanç elde etmek için kitaplarına konu ettiği, davacının başarısında katkısı olmadığı kurulduğu yıl itibariyle (2011) belli olan kırmızı karınca isimli ticari işletmenin başarısı gibi gösterdiği, bu şekilde davacının kişilik haklarına saldırı gerçekleştiği, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve istenen tazminat miktarı, paranın alım gücü dikkate alınarak 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Adana Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesince takdiren 100.000,00 TL maddi tazminata hükmedilmiş ise de, bilirkişilerce belirlenen miktarın, davalı tarafından Kültür Bakanlığı'ndan alınan bandrol sayısına göre belirlendiği, bandrol sayısı kadar kitap satıldığı hususu ispatlamadığı gibi, satılmış olduğu varsayılsa dahi sözkonusu kitapların davalı ... tarafından yazılan kitaplar olduğu, kitapların yazılıp yayınlanmasında davacının bir katkısı bulunmadığı, kitapların bir veya birkaç sayfasında davacıya ait resim ve haberin kullanılmasının kitapların temel satış sebebi olarak kabul edilmesinin de mümkün olmadığı, ilk derece mahkemesince Vergi Dairesinden getirtilen beyannamelerden davalıların anılan dönemde toplam 43.995,52 TL kâr beyan ettikleri de dikkate alındığında, mahkemece hükmedilen maddi tazminatın yüksek olduğu anlaşıldığından, dairemizce 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 42. maddesi (6098 s. TBK m. 50/2 ) göz önünde bulundurulup 20.000,00 TL maddi tazminatın hakkaniyete uygun olduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm kurulmak suretiyle davacının davasının kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi, 20.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.024,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 05.10.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17254, Karar No: 2016/3205, Tarih: 03.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/17254 E.  ,  2016/3205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada; üniversite öğrencisi davacı, eğitimini sürdürebilmek için davalı babasından aylık 1.000,00 TL yardım nafakası talep etmiş, mahkemece; davanın kısmen kabulüyle aylık 900,00 TL yardım nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm; davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; yardım nafakası istemine ilişkindir.

Temyize konu uyuşmazlık; 31.03.1994 doğumlu öğrenci davacının, davalı babasından yardım nafakası talep etme hakkının bulunup bulunmadığı ve mahkemece takdir olunan aylık 900,00 TL'nin nafaka yükümlüsü davalı babanın ekonomik durumuyla uyumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

TMK'nun 328.maddesi gereğince, anne babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Ancak çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa ana ve baba durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.

Yardım nafakası aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmayacağı gibi, herhangi bir nedenle aile bağlarının zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir.

Eğitimine devam eden reşit birey, kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise anne ve babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir.

.../...

-2-

Somut olayda dosya kapsamından, davacının... öğrencisi olduğu, apart otelde aylık 475,00 TL kira ödemek suretiyle kaldığı, aylık 330,00 TL katkı kredisi aldığı, yarı zamanlı işlerde çalışıp aylık 250,00 TL gelir elde ettiği, 2013 yılında geçirdiği trafik kazası sonucu %28 oranında özürlü kaldığı, sağ elini kullanamadığı, kazaya neden olan aracın sigorta şirketinin davacıya 125.210,30 TL tazminat ödediği anlaşılmaktadır.

Görüldüğü üzere davacı eğitimini sürdürebilmek için anne babasının yardımına muhtaç olup, bu bağlamda mahkemece davacı lehine yardım nafakası takdir edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları reddedilmiştir.

Görüldüğü üzere davacı eğitimini sürdürebilmek için anne babasının yardımına muhtaç olup, bu bağlamda mahkemece davacı lehine yardım nafakası takdir edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları reddedilmiştir.

Ne var ki yardım nafakası takdir olunurken, nafaka vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Hükmedilecek yardım nafakası miktarı yalnızca sıkıntılı durumu önlemeye matuf olup, yardım nafakası yoluyla nafaka isteyenin geçiminin ve her türlü gereksinmelerinin sağlanması gerekmez. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde TMK'nın 4.maddesinde hükme bağlanan hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Temyize konu iş bu davada, davalı babanın emekli olduğu, aylık 1.100,00 TL emekli maaşı aldığı, yeniden evlendiği, ikinci eşinden bir çocuğunun daha olduğu göz önüne alındığında, takdir olunan aylık 900,00 TL nafakanın davalı babanın ekonomik durumuyla uyumlu olmadığı açıktır.

Diğer taraftan, mirasçılıkta davalı baba ile aynı sırada olan dava dışı anne, duruşmada tanık olarak dinlenmiş ve kendisinin emekli olduğunu ve aynı zamanda terzilik yaptığını beyan etmiştir.

Hal böyle olunca; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, davalının gelir durumu, mirasçılıkta aynı sırada yer alan dava dışı annenin nafakaya katılma yükümlülüğü birlikte değerlendirildiğinde; davacı lehine hükmedilen aylık 900,00 TL nafaka miktarı biraz yüksek bulunmuş, davalı vekilinin temyiz itirazları bu yönden yerinde görülerek, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; davacı öğrencinin giderleri ve nafaka yükümlüsü davalı babanın geliriyle orantılı olacak şekilde, dava dışı annenin de masraflara katlanma yükümlülüğü bulunduğu nazara alınıp, daha düşük bir miktar nafakaya hükmetmek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7724, Karar No: 2021/5373, Tarih: 29.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7724 E.  ,  2021/5373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 17. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı ve karar usulüne uygun tebliğ edilmediği için 04/02/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 29/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12861, Karar No: 2012/17714, Tarih: 22.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/12861 E.  ,  2012/17714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Müdürlüğüne izafeten Gölcük Orman İşletme Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 22/09/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece dava kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı idare, davalının Devlet Ormanı sınırları içinde kalan ormanlık alanda işgal ve faydalanma eyleminden dolayı uğranılan idare zararının ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu uyarınca davalının devlet ormanında diri örtü tahribatı yaparak orman toprağından faydalanmak suretiyle işgal eyleminde bulunduğu benimsenerek idarenin uğradığı 2.042,60 TL zararın ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden; 21.03.2010 günü tanzim edilen suç zabıt varakası uyarınca orman alanı içinde 1791 m2 alanda açma yapıldığı iddiası ile davalı hakkında kamu davası açılmış ise de, bilirkişi raporuna göre, açma yapıldığı iddia olunan saha içinde orman ağacı kesilmediği, orman bitki örtüsü olmayıp önceden beri tarla olarak kullanılagelen yerlerden olduğu anlaşıldığından davalı sanığın eyleminin işgal ve faydalanma olarak değerlendirilerek mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmaktadır. Dava konusu edilen 1.199,07 TL tazminat tutarı ise ağaç kesilerek açıldığı iddia olunan sahanın yeniden ağaçlandırılması için gerekli olan ağaçlandırma giderine ilişkindir.

Şu durumda, dava konusu yerde davalı tarafından herhangi bir ağaç kesilmediği ve açma yapma suçu bulunmadığından ve böyle bir iddiada olmadığından ağaçlandırma giderine hükmedilmesi doğru değildir. Ağaçlandırma gideri yönünden davanın reddine karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

-/-

-2-

2012/12861-2012/17714

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının (1) sayılı bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.