muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/3668, Karar No: 2025/8435, Tarih: 20.05.2025

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının reddine, ek kararla davacının istinaf dilekçesinin HMK'nın 346/1. maddesine göre süre bakımından reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına ve ek kararına karşı süresi içinde davacı şirket vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut uyuşmazlıkta, davacının istinaf dilekçesinin süre bakımından reddine karar verilmiş ise de mevcut davayı işçinin değil işverenin açtığı, kanunen ivedi olduğu yönünde düzenleme bulunmayan, teftiş raporunun iptali davası olduğu ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 103. maddesinde sayılan adli tatilde görülecek dava ve işlerden olmadığı, bu nedenle davacı işverenin 03.09.2024 tarihli gerekçeli istinaf dilekçesinin süresinde olduğu anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesinin 06.09.2024 tarihli ek kararının kaldırılmasına, Mahkemenin dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, davacı vekilinin asıl karara karşı ileri sürdüğü bütün istinaf itirazları yerinde görülmediğinden, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı şirketin işçilerine kısa çalışma kapsamı dışında çalıştırdığı günler için ücretlerini, sosyal haklarını ve Sosyal Güvenlik Kurumu primlerini eksiksiz ödediğini, puantaj kayıtları dikkate alınmadan hazırlanan bilirkişi raporuna dayanılarak kurulan hükmün hatalı olduğunu, üretim ve tüketim miktarlarının kısa çalışma yapılmadığını ispatlamadığını, tanık beyanları nazara alınmadan verilen kararın hukuka aykırı olduğunu belirterek, eksik inceleme ve araştırma ile verilen kararın temyizen bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Sonuç

Uyuşmazlık, davacı şirket işyerinde ... iş müfettişi tarafından yapılan inceleme sonucu düzenlenen raporun iptaline ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgilisinden alınmasına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgilisinden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3840, Karar No: 2021/1217, Tarih: 15.02.2021

**16. Hukuk Dairesi         2017/3840 E.  ,  2021/1217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermek için yeterli olmadığı belirtilerek, dava konusu taşınmazla ilgili 1985 yılından sonra 1990 yılından önce çekilmiş ardışık bindirmeli hava fotoğraflarının bulunması halinde jeodezi ve fotogrametri uzmanı harita mühendislerinden oluşacak uzman bilirkişiler kuruluna üzerinde inceleme yaptırılarak, dava konusu taşınmazın niteliğinin, taşınmaz üzerinde imar- ihya işlemlerine başlandığı ve tamamlandığı tarih ile tarımsal amaçlı zilyetliğin başlangıç tarihinin ayrı ayrı belirlenmesi, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları, fen bilirkişisi ve 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulunun katılımıyla yeniden keşif yapılması, keşif sırasında dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazın öncesinin ne olduğu, hangi tarihte ve kim tarafından kullanılmaya başlanıldığı, zilyetliğin ne şekilde ve sıfatla sürdürüldüğü hususlarına ilişkin maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınması, ziraatçi bilirkişi kurulundan, dosya içerisinde bulunan l8.02.2011 ve 04.12.2012 tarihli, taşınmazın topoğrafik yapısı, taşlık ve kayalık zeminler içermemesi nedeniyle taşınmazın imar-ihyaya ihtiyaç göstermediğine ilişkin zirai bilirkişi raporlarındaki bulgular da değerlendirilmek suretiyle, taşınmazın imar-ihyaya ihtiyaç duyup duymadığı, imar-ihyaya konu edilmiş ise imar-ihyaya ne zaman başlanılıp bitirildiği hususlarını içeren ayrıntılı rapor alınması, tanık ve bilirkişi sözlerinin bilimsel esaslara göre hazırlanan bilirkişi raporlarıyla denetlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda temyize konu 07.04.2016 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (C) harfi ile gösterilen 33.454,92 metrekarelik taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.02.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11946, Karar No: 2014/2540, Tarih: 03.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11946 E.  ,  2014/2540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 15.10.2010 tarihinde savunması alındığından tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12418, Karar No: 2013/16148, Tarih: 19.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/12418 E.  ,  2013/16148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 19. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.06.2013 tarih ve 2013/107 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati tedbir isteyen davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati tedbir talep eden vekili, 04.09.2012 tarihli anasözleşmede yazılı olan ağırlaştırılmış nisaplara uyulmaksızın gerçekleştirilen genel kurul toplantısının yoklukla malul olduğunun tespiti, bu kabul görmediği takdirde toplantı tutanağının iptali talebiyle açtığı davada, işin aciliyetine binaen toplantıda alınan kararların yürütmesinin geri bırakılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, ihtiyati tedbir tedbir kararlarının gerekçeli karar şeklinde yazılması gerektiği yönündeki bozma ilamına uyularak, ihtiyati tedbir kararı verebilmek için hakimin somut sebep göstermesi ve ihtiyati tedbir kararının haklılığını ortaya koyacak delil değerlendirmesi yapması, yaklaşık ispat ölçüsüne yaklaşmasının gerektiği, haklılık konusunda yaklaşık ispat ölçüsü kriterine uyulmadığı ve talebin yargılamayı gerektirip ihtiyati tedbir kararı ile dava sonunda ulaşılacak sonucun baştan elde edilmesi durumunun söz konusu olduğu gerekçesiyle, ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati tedbir isteyen davacılar vekili temyiz etmiştir.

İhtiyati tedbir talebi, yoklukla malul olduklarının tespiti istenen genel kurul kararlarının yürütmesinin geri bırakılmasına ilişkindir. Dosya arasında bulunan belgelerden, 04.09.2012 tarihinde davalı şirketin tüm hissedarlarının olağanüstü genel kurulu yapmak üzere toplandıkları, müdürler Metin Ovacık ve davacı ... Doetch'un toplantı başkanı seçimi konusunda anlaşmazlığa düşmeleri üzerine ortakların % 50'şer hisseyi temsil eden iki gruba ayrılarak ayrı ayrı olağanüstü genel kurulu gerçekleştirdikleri ve sonucunda 04.09.2012 tarihli iki genel kurul toplantı tutanağının düzenlendiği anlaşılmaktadır. Bunlardan, ...'ın başkanlığında toplanan olağanüstü genel kurul tarafından alınan kararlar tescil ve ilan edilmiş olup, dava da bu toplantıda alınan kararlara yöneliktir. Anılan tutanak, müdür Selma Doetsch'un ibra edilmemesi, müdürlükten azli, ...'ın müdür olarak seçilmesi, şirket müdürünün değiştirilmesinde ağırlaştırılmış nisap öngören şirket anasözleşmesinin 10. maddesi değiştirilmesine ilişkin kararları içermektedir.

6102 sayılı TTK'nın 449. maddesinde genel kurul kararı aleyhine iptal veya butlan davası açıldığı takdirde, mahkemenin, yönetim kurulu üyelerinin görüşünü aldıktan sonra, dava konusu kararın yürütülmesinin geri bırakılmasına karar verebileceği düzenlenmiştir. İhtiyati tedbir istemine konu olağanüstü genel kurulun icra edilişi, katılanların oy nisabı ve dosyaya sunulan belgeler itibariyle HMK'nın 389 vd. ve TTK'nın 449. maddelerinde düzenlenen ihtiyati tedbir koşulları oluştuğu halde talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/378, Karar No: 2020/1982, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2020/378 E.  ,  2020/1982 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8457, Karar No: 2024/10134, Tarih: 27.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/8457 E.  ,  2024/10134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/6 E., 2024/214 K.

KARAR : Davanın reddi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, vekilin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında; adli yardım talebinde bulunan davacı, temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispata yarar herhangi bir bilgi ve belgeyi temyiz dilekçe ekinde dosyaya sunmamış olup bu şekli ile davacının temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa 6100 sayılı Kanun'un 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

27.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34245, Karar No: 2018/641, Tarih: 24.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/34245 E.  ,  2018/641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplumu oluşturan bireyler olduğu, 5237 sayılı TCK'nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisine göre bu durumda yani suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireyler olması halinde tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılamayacağından meslek birliklerinin şikayetçi olması halinde de durumun değişmeyeceği cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.04.2014 tarih 2013/458 esas, 2014/153 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2015/32632 esası ile aynı gün incelemesi yapılan, Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.09.2014 tarih 2013/462 esas, 2014/258 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2016/8471 esası ile aynı gün incelemesi yapılan, Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.04.2014 tarih 2013/456 esas, 2014/151 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2015/34436 esası ile aynı gün incelemesi yapılan, Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06.11.2014 tarih 2013/473 esas, 2014/331 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2016/12170 esası ile aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmalarına karar verilen dava dosyalarının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosyaların getirtilip incelenerek mümkün olması halinde birleştirilerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

Kabule göre;

Sanık hakkında hükmolunan 6000 TL adli para cezasının 24 eşit taksitte ödenmesine karar verilmesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK.'nun 52/4. maddesinin ve taksit aralığının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.'nun 232/6. maddesine ve 5237 sayılı TCK'nun 52/4. maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre;

Sanık hakkında hükmolunan 6000 TL adli para cezasının 24 eşit taksitte ödenmesine karar verilmesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK.'nun 52/4. maddesinin ve taksit aralığının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.'nun 232/6. maddesine ve 5237 sayılı TCK'nun 52/4. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11368, Karar No: 2014/3498, Tarih: 13.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/11368 E.  ,  2014/3498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/96789

Mahkemesi : Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 24/01/2012

Numarası : 2011/179-2012/19

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın sevk ve idaresindeki minibüs ile gece vakti, tek yönlü, ışık kotrollü kavşakta, kırmızı ışıkta beklemekte olan katılanın aracına süratli bir şekilde arkadan çarpıp, çarptığı aracı kavşak içine sürüklediği, kendi aracının da kavşağı geçip 235 metre sonra durarak, bir kişinin ölümü ve bir kişinin basit tıbbı müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; sanığın tüm aşamalardaki beyanlarında frenlerinin boşaldığını ifade etmesine rağmen, dosya içeriğinde sanığın savunmasını doğrulayacak tespitin olmadığı, olayda bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu ve sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9390, Karar No: 2019/12368, Tarih: 12.11.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/9390 E.  ,  2019/12368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen re'sen de tameyize tabi hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın eylemini öz kızına karşı velayet hakkını kötüye kullanarak gerçekleştirmesine rağmen, hakkında TCK'nın 53/5. maddesi gereğince cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar velayet hakkını kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; sanığa isnat edilen suçun sanık tarafından işlendiğinin belirlendiği, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşılmakla, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle re'sen de temyize tabi hükmün ONANMASINA, 12.11.2019 tarihinde üyeler ... ve ...'un karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili ve hayatın olağan akışına ters düşen anlatımı, sanık ile aralarında husumet olduğu anlaşılan katılan ... ’in beyanları, görgüye dayalı bilgisi olmayan tanık ...’in soruşturma aşamasındaki beyanı dışında sanığın atılı suçu işlediği konusunda yeterli delil buunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiği düşüncesindeyiz,

Şöyleki;

Mağdure soruşturma aşamasında suça konu olayların 5 yaşında başladığını belirtmesine karşın kovuşturma aşamasında 6 yaşında başladığını belirterek sanık olan babasının nitelikli olarak vajinal yoldan istismarda bulunduğunu ileri sürmüştür. Mağdurenin o tarihteki yaşı ve fiziki durumu itibarıyla bu iddialar hayatın olağan akışına tamamen ters hatta imkansızdır. Katılan ... ile sanık arasında boşanma ve nafaka davaları nedeniyle husumet bulunduğu ortadadır. Bu nedenle katılanın basit istismara yönelik anlatımına itibar edilmemesi gerekir. Tanık ..., sanığın oğlu olup soruşturma aşamasında katılan ... ’den duyumlarını anlatmış, kovuşturma aşamasında ise tanıklıktan çekinmiş olduğundan beyanının hükme hiçbir şekilde esas alınması mümkün değildir. Eylemlerin 2004-2008 yılları arasında gerçekleştiği iddia edilmesine karşın ortaya çıkışı yaklaşık 5 yıl sonra olmuştur.

Yukarıda yapılan izahlardan da anlaşılacağı üzere mağdurenin soyut iddiaları dışında sanığın üzerine atılı suçu işlediği konusunda her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiği görüşünde olduğumuzdan, sayın çoğunluğun hükmün onanmasına dair kararına iştirak etmiyoruz.