muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4176, Karar No: 2014/8183, Tarih: 18.06.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/4176 E.  ,  2014/8183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bayındır Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2013

NUMARASI : 2011/66-2013/312

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.02.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.10.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ihale ile satın alınan .. parsel sayılı taşınmazda 10.000 m2 yerin tapu kaydının iptali ile davacı adına tescili isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununda toprağın korunması, geliştirilmesi, tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi ve bölünmelerinin önlenmesi, tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazilerin çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesine uygun olarak planlı kullanımını sağlayacak usul ve esasları belirlemek amacıyla yeniden bazı düzenlemeler yapılmıştır. (30.4.2014-6537/1. m)

Kanunun “Tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi” başlıklı 8. maddesi gereğince tarım arazileri; doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre, nitelikleri mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınıflandırılmıştır. (31.01.2007-5578/2. m)

Yapılan düzenlemelerle, asgari tarımsal arazi büyüklüğüne erişmiş tarımsal arazilerin bölünemez eşya niteliği kazanmış olacağı,

Asgari tarımsal arazi büyüklüğünün mutlak tarım arazileri, marjinal tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektardan küçük belirlenemeyeceği, ifraz edilemeyeceği, hisselendirilemeyeceği, Hazine taşınmazlarının satış işlemleri hariç olmak üzere pay ve paydaş adedinin artırılamayacağı hüküm altına alınmıştır. (30/4/2014-6537/4 md.)

Kanunun 3. maddesinde; mutlak tarım arazisi, özel ürün arazisi, dikili tarım arazisi, marjinal tarım arazisi, asgari tarımsal arazi büyüklüğü ve yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüğü ayrı ayrı tanımlanmıştır.(30.4.2014-6537/3 m)

Birlikte mülkiyetin söz konusu olduğu tarım arazilerinin asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin altında ifrazı mümkün değildir. Ancak, bu nitelikteki arazilerde asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin altındaki yüzölçümlerine karşılık gelen mevcut payların bölünmeden üçüncü kişilere satışına bir engel bulunmamaktadır.

Tarım arazisinin hangi sınıfa girdiği, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Tarım İl veya İlçe Müdürlüklerine sorulmak suretiyle veya ilgilisi tarafından alınacak yazı ile belgelendirilmesi gerekir.

Tarım arazisinin hangi sınıfa girdiği, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Tarım İl veya İlçe Müdürlüklerine sorulmak suretiyle veya ilgilisi tarafından alınacak yazı ile belgelendirilmesi gerekir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olaya gelince; dava konusu taşınmazların belirlenen tarımsal niteliğinin Tarım ve Köyişleri Bakanlığı İl veya İlçe Müdürlüğünden sorulup görüşü alındıktan sonra ifrazının veya pay satışının mümkün olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Dava konusu payın ifrazının ve pay satışının mümkün olmadığının anlaşılması halinde davanın reddi, aksi halde kabulüne karar verilmelidir.

Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 18.6.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1074, Karar No: 2023/3960, Tarih: 13.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1074 E.  ,  2023/3960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2589 E., 2022/3484 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Amasya Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/573 E., 2022/476 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların düğün gecesi ve sonrasında tarafların birbirlerine yaklaştıklarını ancak tam ve gerçek manada bir cinsel ilişkiye giremediklerini, cinsel birleşmenin gerçekleşmediğini, gittikleri doktorların kadının cinsel ilişkide ilerleyememesinin fiziken bir sorundan kaynaklanmadığını belirtmeleri üzerine kadını psikolojik yönden tedavi için aile danışmanına götürdüğünü ancak tedaviden sonuç alınamadığını, bu arada tarafların kadının bu sorununu ailelerine anlatmak onlardan yardım istemek zorunda kaldıklarını, erkeğin babasının ve erkek kardeşinin hastalığı sırasında kadının eş ve yaşadığı sorunlara hiçbir şekilde destek olmadığını, ailesine cephe alarak onlara uzak durduğunu, sürekli olarak ailesinin gıyabında laf söylediğini, saygıda kusur etmeye başladığını, erkeğin ailesinin aynı binaya taşındıklarını, kadının bunu bir türlü kabullenemediğini, ailesi bir yana evli olan arkadaşlarının dahi evlerine gelmeye çekindiklerini, davalının başkalarını rencide edebilecek nitelikte titiz olduğunu, misafir istemediğini söylediğini, cinsel ilişkiye girememeleri durumu nedeni ile hocaya 2-3 defa gittiklerini, 2019 yılı Mayıs ayı başlangıcı olan Ramazan ayında babasının hastalığının ağırlaşmasıyla akrabalarının babasının evine geldiklerini, hoşgeldin demek için erken kalkmadığı gibi herkes kahvaltısını yaptıktan sonra kalkıp geldiğini, üstüne bir de kahvaltı yaptığını, sonrasında ise kendi annesine bir hafta kafa dinlemeye gitmeye karar verdiğini, kadının gece sabaha kadar eşyalarını hazırladığını ve annesigile gittiğini, tarafların bu gidişten sonra iki defa ancak görüştüklerini, dolayısıyla yaklaşık olarak 1,5 yıldır ayrı yaşadıklarını ileri sürerek davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun ( 4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; tarafların balayı için ...'da bir otele gittiğini ve ilk gecede aşırı kaba bir şekilde zorla cinsel ilişkiye girdiğini, kadının ilk cinsel deneyiminden cinsel ve fiziksel şiddete uğradığını ve kimseye söyleyemediğini, psikolojisinin bozulduğunu, cinsel ilişkiden korktuğunu ancak davacının bu korkak halini sen çocuk musun, çocuk mu büyütüyorum diyerek cinsel şiddetine devam ettiğini, yaşadığı bu korkudan dolayı kendisini doktora götürmesini istediğini ancak ailen götürsün diyerek yüz üstü bıraktığını, kendi ailesinin refakati ve desteği ile ..... hastanesinde bir jinekoloğa gittiğini, burada ilk ilişkideki zorlanma nedeniyle rahim ağzında yırtıklar olduğunu söylediğini, davacının terapiste para vermem diyerek psikolojik tedaviyi reddettiğini, cinsel birliktelik konusunda kabalık ve zorbalıkla yaklaşmaya devam ettiğini, kadın olarak görmediğini ifade ederek ... lakabını taktığını, evlendikleri tarihten iki hafta sonra nişanlılık döneminde de bir kısım ithamlarda bulunan bir polisin eve gelerek kapıyı yumrukladığını ve zile bastığını, erkek eşin karısıyla geçen akşam evde buluştuğunu söylediğini, bir gün sonra kapıya gelen adamın karısı olan kadının gelerek eşi Kemal ile hiçbir ilgisi olmadığını, kendisinden önce kapıya gelen kişinin eski eşi olduğunu anlattığını, telefonunda kapıya gelen o bayanla mesajlaştığını gördüğünü, cinsel sorunlara ilişkin durumun büyü olduğuna inanan eş ve annesinin, ailesine kızınızı hocalara götürün diyerek baskı yaptıklarını, evlendiği günden beri evinin market ihtiyacını haftalık olarak kendi ailesinin karşıladığını, sürekli olarak aldattığını ve başka kadınlarla mesajlaştığını, tuvalette banyoda dahi yanından telefonunu ayırmadığını, kendi ailesinin ve yakınlarının yanına göndermek istemediğini, son olarak erkek kardeşinin ve yeğenlerinin annesinin evinde misafir oldukları bir akşam kendisini özledikleri için davet ettiklerini, kadının gitmek istemesi üzerine iplerin koptuğunu, gidip 3-5 gün kalmasını söyleyerek evden kovduğunu, mantıksız ve psikopat halli tehditlerde bulunduğunu, çeyizinden ve şahsi kıyafetlerinden bir kısımını alarak babasının evine sığındığını, yatak odasındaki kıyafetlerini ve kişisel eşyalarının hiçbirisini alamadan evden ayrılmak zorunda kaldığını belirterek asıl davanın reddi ile karşı davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın yararına 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk, 100.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının erkeğin ailesine soğuk davrandığı ve surat astığı, titiz davranışlarıyla eve gelen misafirleri tedirgin ettiği, Türk örf adetlerinde aile büyüklerinin hastalandığı dönemde gelin-damat-evlattan manen ve fiziksel olarak destek beklenildiği, kadının bu hususta özenli davranmadığı, erkeğin ise son olayda taraflar arasında yaşanan tartışma neticesinde eşini evden kovduğu, ayrı yaşadıkları dönemde başka bir kadınla kol kola gezmek suretiyle güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, evinin ihtiyaçlarının yeterince karşılamadığı bu sebeple kadının ailesinin destek sağladığı, taraflar arasında tam anlamıyla cinsel birliktelik sağlanamadığı, kadının bu duruma engel fiziksel bir rahatsızlığı bulunmadığı, tarafların sorunun çözümü için bilimsel yollara başvurmak yerine hacı-hocaya gitmek suretiyle çözüm üretmeye çalıştıkları, bu hususta iki tarafında özverisiz davrandığı belirtilerek boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin kadına nispeten ağır kusurlu olduğu. tarafların ekonomik sosyal durumu, kusur durumu ve kadının boşanmakla yoksulluğa düşüp düşmeyeceği değerlendirilerek nafaka ve maddi ve manevi tazminat ödenmesine hükmedildiği gerekçesi ile her iki davanın da kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın yararına aylık 400,00 TL tedbir ve 750,00 TL yoksulluk nafakasına, 20.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı erkek vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kusur belirlemesi, kadının davasının kabulü ve fer'îleri yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı- karşı davacı kadın vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kusur belirlemesi, erkeğin davasının kabulü, lehine takdir edilen nafakaların ve tazminatların miktarları yönlerinden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olması gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun ( 6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince tarafların istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı erkek vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle, boşanmaya sebebiyet veren olaylar bakımından kadının daha fazla kusurlu olduğunu, kadının annesinin dahi beyanlarında kızının cinsel ilişki esnasında soğukluk yaşadığını kendisine anlattığını ifade ettiğini, taraflar arasındaki asıl sorunun bundan kaynaklandığını, çözümü doktora gitmek yerine hurafelerde aradıklarını, bu nedenle kadının davasının kabulünde doğru olmadığını, şartları oluşmadığı halde tazminata hükmedilmesinin doğru olmadığını, kadının maddi zararı olmadığını şahsi eşyalarını ve çeyiz eşyalarını alarak evden ayrıldığını, cinsellikte şiddet iddiasının ve diğer iddialarının ispatlanamadığını belirterek; kadının davasının ve fer'î taleplerinin kabulü ile kusur belirlemesi yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı- karşı davacı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle, kadına atfedilecek herhangi bir kusur bulunmadığını, kadının kusurunun somut deliller ile ispat edilemediğini, erkeğin asıl davasının reddi ile karşı davalarının kabulüne karar verilmesi gerektiğini, erkeğin ağır kusurlu olduğu sabit olduğu halde, hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının çok düşük takdir edildiğini, tedbir ve yoksulluk nafakası miktarlarının da kadının geçinebilmesi bakımından çok çok yetersiz olduğunu belirterek; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların ve nafakaların miktarı yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca karşılıklı açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davaların kabulü ve kadın yararına hükmedilen tazminatlar ve nafakaların kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü ve 175 inci maddeleri. 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü ve 175 inci maddeleri. 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3608, Karar No: 2010/607, Tarih: 01.02.2010

4. Hukuk Dairesi 2009/3608 E., 2010/607 K.

**4. Hukuk Dairesi 2009/3608 E., 2010/607 K.**

**- MANEVİ TAZMİNAT**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 41 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 42 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı Sağlık Bakanlığı vekili tarafından, davalı Erduran aleyhine 11.04.2008 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulune dair verilen 20.01.2009 günla kararın Yargıtay 'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görülüşdü.

Dava, rücu yolu ile tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı idare, davalı doktorun, soruşturmacı olarak atandığı bir şikayet dosyasında, yetkisi olmadığı halde, dava dışı doktoru memurluk görevine engel bir psikiyatrik rahatsızlığı olup olmadığı konusunda rapor alması için ruh ve sinir hastalıkları hastanesine sevk etmesi nedeni ile dava dışı doktor tarafından açılan dava sonunda manevi tazminat ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, ödediği tazminatın davalıdan alınması isteminde bulunmuştur.

Davalı ise, üroloji uzmanı olarak görev yaptığını, soruşturmacı olarak atandığı şikayetin konusunun ise dava dışı doktorun akli dengesinin yerinde olmadığı konusunda olduğunu, bu nedenle ilgili raporu alarak soruşturma açılmasına yer olmadığına ilişkin kanısını belirttiğini, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Dosya içeriğinden, davalı doktorun üroloji hekimi olduğu, dava dışı diş hekimi hakkında akli dengesinin yerinde olmadığı yolunda verilen bir şikayet dilekçesi uyarınca soruşturmacı olarak görevlendirildiği, iddiayı araştırmak üzere, şikayet olunanın memurluk görevini yerine getirmesine engel bir psikiyatrik hastalığı olup olmadığı konusunda rapor almak üzere hastaneye sevk ettiği, verilen rapor doğrultusunda soruşturma açılmasına yer olmadığına ilişkin görüşünü bildirdiği anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, soruşturmacı olarak yürüttüğü görevi yerine getiren davalının eyleminde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılıp istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın açıklanan nedenle (BOZULMASINA) ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16618, Karar No: 2019/2359, Tarih: 15.04.2019

**20. Ceza Dairesi         2015/16618 E.  ,  2019/2359 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER :

Mahkeme : MERSİN 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1)20.09.2012 tarihli araştırma yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı içeriğinde, sanığın bulunduğu ve maddelerin yakalandığı yerin “ … dışarıdan bakıldığında görünür vaziyette yanan ışık altında …” olduğunun belirtildiği; sanık ...'nın mahkemedeki savunmasında “kağıt, makas, defter gibi eşyaları ben niye üzerimde taşıyayım bunlar ...’un evinde yakalandı hatta ...’un evinin içindeki koltukların rengini bile söyleyebilirim polisler gelmeden içeri gitmiştik kağıtları ve makası kendisi çıkardı annesi de evdeydi..” dediği; sanık ... müdafiinin ise mahkemedeki ifadesinde “… şahıslar bahçede değil evin içinde yakalanmış…”; sanık ... ise mahkemedeki savunmasında “polisler bahçeyi kontrol edeceklerini söylediler, bende müsaade verince hep birlikte bahçeye girdik, sivil polislerin geldiğini gören ... oturduğu yerin yanındaki defteri gizlemeye çalıştı” şeklindeki beyanlar karşısında, sanık ...’nın maddeler ile birlikte yakalandığı yerin tutanakta imzası bulunan tutanak tanıklarının da dinlenilmesi suretiyle maddelerin nereden ele geçirildiği tespit edilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Ev ve müştemilatına girilerek suç delillerinin elde edildiği sabit olduğu takdirde, CMK'nın 116 ve 119. maddelerine göre adli arama kararı ile arama yapılması gerektiğinden,

Somut olayla ilgili adli arama kararı ya da yazılı adli arama emri bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa aslı veya onaylı örneğinin getirtilmesi, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3) Sanıklar ... ve ...’un 20.09.2012 tarihindeki olayla ilgili olarak net 3,28 gr. esrarın ele geçirilmesi karşısında, ele geçirilen madde miktarı da dikkate alınmak suretiyle, iddianame de ... ile haklarında ayrıca soruşturma yürütülen ..., ..., ...’in ... tarafından uyuşturucu madde verildiğine ilişkin anlatımlarındaki olaylara ilişkin ekspertiz raporlarının dosya arasında bulunmadığından ve söz konusu olaylara ilişkin soruşturma ve kovuşturma dosyalarının ve ekspertiz raporlarının aslı veya onaylı örneklerinin temyiz denetimine olanak verecek şekilde dosya içerisine konması, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sanık ...’nın eylemlerinin tek suç, iki ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği düşünülmeden eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

4)Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve ... sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,