muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6945, Karar No: 2016/3776, Tarih: 07.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/6945 E.  ,  2016/3776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak yerlere al atmanın önlenmesi, eski hale getirme ve rahatsızlığın önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde dava konusu anataşınmazda davalılar tarafından onaylı mimari projeye aykırı olarak yapılan değişikliklerin eski hale getirilmesi, ortak alana el atmanın önlenmesi ile davalının pastacılık ve fırıncılık faaliyeti nedeniyle verdiği rahatsızlığın giderilmesini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

634 Sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19. maddesinin ikinci fıkrasına göre, kat maliklerinden biri bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramaz. Dosyadaki bilgi ve belgeler ile özellikle bilirkişi raporunun incelenmesinden; davalının, anataşınmazın ortak alanlarından olan yangın merdiveninin kat hizalarında bulunan ara sahanlıklarını fiili durumda 20 cm kesilerek ara sahanlıklar ile bina arasında bulunan 20 cm boşlukla birlikte toplam 40 cm'lik boşluğa 40x80 cm ebadında havalandırma bacası yaptığı bacanın zemin kat tavanından çatıya kadar çıktığı, binanın giriş cephesi dış duvarında yangın merdiveninin altına gelecek şekilde demir imalattan yatay platform oluşturduğu, bu platform üzerine klima ve havalandırma motorları ile havalandırma kanalları yerleştirdiği, havalandırma kanalını bacaya bağladığı ve bu hususların onaylı mimari projeye aykırı olduğu anlaşıldığından; mahkemece, yukarıda değinilen yasanın açık ve buyurucu hükmü gereğince yapılan değişikliklerin de anataşınmazın onaylı mimari projesine uygun eski hale getirilmesine ve ortak alandaki platform, platform üzerindeki klima, havalandırma motorları ve havalandırma kanallarının kaldırılmasına hükmedilmesi gerekirken, yerinde bulunmayan gerekçeyle havalandırma bacasıyla ilgili talebin reddine, klima dış üniteleri ve havalandırma bacalarının binanın kendi rengi ile aynı renge boyanarak görüntü kirliliğinin giderilmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4801, Karar No: 2020/458, Tarih: 10.02.2020

**4. Hukuk Dairesi         2017/4801 E.  ,  2020/458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/09/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız hacizden kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; tazminat davasının reddine dair verilen 17/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız haciz nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; şüpheli şahıs yahut şahıslar tarafından davacının imzası taklit edilip aynı zamanda sahte kimlik belgesi kullanılarak davalı ...’den, davacı adına üç adet telefon hattı çıkarıldığını, bu hatların kullanılması sonucu oluşan borçlar nedeniyle Üsküdar 2. İcra Müdürlüğü’nün 2011/72 E, Üsküdar 1. İcra Müdürlüğü’nün 2011/77 E ve Pendik 1. İcra Müdürlüğü’nün 2004/2765 E sayılı dosyaları ile icra takibi başlatıldığını, Pendik 1. İcra Müdürlüğü’nün 2004/2765 E sayılı icra takibine ilişkin olarak davacı tarafından sahte kimlik kullanımı nedeniyle menfi tespit davası açıldığını, açılan davanın kabul edildiğini ve takibin iptal edildiğini, davacının kendisine ait olmayan diğer iki hat için de takibe süresi içerisinde itiraz ettiğini, davalı yanın davacıyı sürekli arayıp mesaj atarak ve ödeme yazıları göndererek borcu ödemesi hususunda baskı yaptığını, bu aramalar sebebiyle aile içinde huzursuzlukların yaşandığını, davacının kişilik haklarının zedelendiğini belirterek oluşan manevi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacı tarafından sahte nüfus cüzdanı kullanılması ve imza taklidi ile adına abonelik sözleşmesi yapıldığı iddiası ile takiplere itiraz ettiği, noter aracılığıyla davalı şirkete ihtar çekilerek durumun bildirildiği, ihtar üzerine davalı şirket tarafından araştırmanın yapıldığı, başlatılan icra takiplerinde davacı aleyhine alacağın tahsili için hiçbir işlem yapılmadığı, davacının kişilik haklarının zarara uğramadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece; davacı tarafından sahte nüfus cüzdanı kullanılması ve imza taklidi ile adına abonelik sözleşmesi yapıldığı iddiası ile takiplere itiraz ettiği, noter aracılığıyla davalı şirkete ihtar çekilerek durumun bildirildiği, ihtar üzerine davalı şirket tarafından araştırmanın yapıldığı, başlatılan icra takiplerinde davacı aleyhine alacağın tahsili için hiçbir işlem yapılmadığı, davacının kişilik haklarının zarara uğramadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda; dava dışı kişi yahut kişiler tarafından, davacının rızası olmaksızın kimlik bilgileri kullanılmak ve imzası taklit edilmek suretiyle davacı adına abonelik sözleşmelerinin yapıldığı ve üç adet telefon hattı çıkarıldığı, sahte olarak oluşturulan aboneliğe ait telefon faturalarının ödenmemesi sebebiyle davacı aleyhine icra takipleri başlatıldığı, bu takiplerden Pendik 1. İcra Müdürlüğü’nün 2004/2765 E sayılı icra takibine ilişkin olarak açılan menfi tespit davasında takibe konu abonelik sözleşmesindeki imzanın davacının eli ürünü olmadığının tespit edildiği ve davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır. Davacının, kimlik bilgilerinin rızası dışında kullanılması ve sahte abonelik sözleşmesi ile adına hat çıkarılması nedeniyle sorumlu olmadığı bir borç sebebiyle icra takiplerine maruz kalması ve haciz tehdidi ile karşı karşıya bırakılması, davacının kişilik haklarına saldırı teşkil eder. Davalı ... Telekomünikosyon A.Ş sahte abonelik işlemi yapılmasını engelleyecek dikkat ve özen göstermediği, bu hususta gerekli tedbirleri almadığından davaya konu hukuka aykırı eylemin gerçekleşmesinden sorumludur. Hal böyle olunca uygun bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu sebeple bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1734, Karar No: 2018/3667, Tarih: 20.09.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/1734 E.  ,  2018/3667 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hakkında doğu illerinden İzmir’e uyuşturucu madde getireceği istihbaratı bulunan sanığın bulunduğu otobüsün durdurulduğunun ve kolluk ekiplerinin sorusu üzerine bagajda bulunan içerisinde esrar bulunan çuvalın kendisine ait olduğunu beyan etmesi üzerine yapılan aramada esrarın ele geçtiğinin anlaşılması karşısında; esrarın ele geçtiği çuvalda bagaj fişi bulunup bulunmadığı ve sanık beyan etmese de çuvalın sanığa ait olduğunun tespit edilip edilemeyeceği hususlarında otobüsün şoför ve muavini ile tutanak mümzilerinin tanık sıfatıyla beyanlarının alınıp sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 192/3. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, tutuklama koşullarında bir değişiklik olmaması ve tutuklama tarihine göre sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine 20.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9578, Karar No: 2022/2492, Tarih: 28.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/9578 E.  ,  2022/2492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : MEN'İ MÜDAHALE VE KAL

Taraflar arasında görülen men'i müdahale ve kal davasında bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili, Anayasa’nın 43. maddesi ve Kıyı Kanunu’nun 5. ve 6. maddelerindeki açık düzenlemelere rağmen davalı... İşl. ve İnş. San. Tic. A.Ş. tarafından davaya konu 2447 parsel sayılı taşınmazın önüne isabet eden devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyıda ve deniz yüzeyinde gölgelik, kıyı düzenlemesi şeklinde inşaat işi ve 2 adet iskele yapılarak işgal edildiğinin idarece yapılan denetimde tespit edildiğini; yine davalı ... İşl. Taah. Tur. Tic. Ltd. Şti.’nin de aynı yerde bazı müdahalelerle iskele yapmak suretiyle anılan yerleri işgal ettiğinin tespit edildiğini ileri sürerek, davalıların kıyı vasfındaki alana ve deniz yüzeyine yönelik müdahalelerinin menine ve taşınmaz üzerindeki tüm muhdesatların kaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

2.1. Davalı... İşl. ve İnş. San. Tic. A.Ş. vekili, zilyetliğe ilişkin davada sulh hukuk mahkemelerinin görevli olduğunu, davaya konu yerlerin müvekkili tarafından 10 yılı aşkın süredir kullanıldığını ve 2001 yılından beri ecrimisil ödendiğini, davanın TMK’nın 984. maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinde açılmadığını, dosyada kıyı kenar çizgisinin kesinleştiğine ilişkin belge bulunmadığını, müvekkili şirket kamu hizmeti gördüğünden kamu yararına aykırı yapılaşmanın bulunmadığını, gölgelik ve şezlongların müdahalenin menine konu edilecek taşınmaz niteliğinde yapılaşma sayılamayacağını, bu muhdesatların taşınabilir ve mevsimlik olduğunu, 2 adet iskelenin ise müvekkili tarafından yapılmayıp önceden de var olan ve ... botlarının yanaştığı kamu kullanımına açık iskeleler olduğunu, 3621 sayılı Kıyı Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 12. ve 13. maddelerinde ... Teşvik Kanunu’na göre turizm bölgelerinde yapılabilecek tesislerin belirlendiğini, bu nedenle kıyıda uygulama imar planı bulunup bulunmadığı tespit edilmesi gerektiğini, müvekkilinin anılan kanundan yararlandığını, bu nedenle kıyıdan yararlanmanın müvekkilinin hakkı olduğunu, bu tesislerin özelliği gereği kıyıdan başka yerde yapılmasının mümkün olmadığını, kali istenen iskelelerle ilgili olarak müvekkilinin izinlerinin bulunduğunu ve kurum yazışmalarının tamamlanmasının beklendiğini, Bodrum Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğü İmar Planı suretinde de bu durumun mevcut bulunduğunu, 2001 yılı için şezlong alanı ve iskele için ecrimisil tahakkuk ettirilmiş olmasının da bu bölümün mevzuata uygun kullanıldığını göstereceğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

2.2. Davalı ... İşl. Taah. Tur. Tic. Ltd. Şti vekili, davalı şirketin davaya konu alanda işgalinin bulunmadığını, diğer davalı ile su sporları konusunda yapılan sözleşmenin 2005 sezon sonunda sona erdiğini, 2006 sezonunda su sporları faaliyetinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 10/02/2011 tarihli ve 2006/286 E., 2011/19 K. sayılı kararıyla; davalının kıyı kenar çizgisi içerisindeki alana tecavüz ettiğinin sabit olduğu, davalı tarafın müdahaleyi haklı kılacak bir sebep öne sürmediği, yapılan müdahale sonucu dava konusu alandan kamunun yararlanmasının engellendiği gerekçesiyle 02.12.2008 tarihli bilirkişi raporu ve ekindeki krokiye göre mülkiyet sınırının dışındaki bir kısım yer (21, 22, 23, 24, 25, 27, 29, 30, 31, 32, 26,28 ile gösterilen yerler) ile 16 ile gösterilen bölüme davalı tarafından yapılan tecavüzün menine ve muhdesatın kaline, mülkiyet sınırı içerisinde bulunan 7, 13, 15, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10, 11, 12, 14, 18, 19, 20 ile gösterilen bölümler hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Club Voyag Turizm Otelcilik İşl. ve İnş. San. Tic. A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Daire’nin 28/02/2013 tarihli ve 2012/16839 E:, 2013/2899 K. sayılı ilamıyla, “Gerçekten de, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı-kenar çizgisi içerisinde kalan yere davalının taş duvar, yol, güneşlenme terası, sabit şemsiyeli gölgelik, iskele ve benzeri şeyler yapmak suretiyle müdahale ettiği toplanan delillerle saptanmıştır.

Ancak, ibraz edilen belgelerden ve cevabi yazılardan, mevcut yapılanma için izin başvurusunda bulunulduğu anlaşılmaktadır. Yine dosyaya temyiz aşamasında “ön izin sözleşmesi” başlıklı belge fotokopisi sunulmuştur.

Bilindiği üzere, 3621 sayılı Yasa'nın 6. maddesinin ilk fıkrasında; kıyılarda ne tür yapılanmanın mümkün olmadığı belirtilirken, 2. fıkrasında ise bu yerlerde uygulama imar planı gereğince iskele, liman, barınak, yanaşma yeri, rıhtım…. gibi yapı ve tesislerin yapılabileceği kabul edilmiştir.

Anılan madde hükmünde de vurgulandığı üzere, söz konusu yapılanmanın hukuken korunabilmesi, kıyıda uygulama imar planının karar altına alınması ve uygulamaya geçilmesi ile mümkündür.

Diğer taraftan “doldurma ve kurutma yoluyla, arazi ve bu araziler üzerinde yapılabilecek yapılar” başlıklı 7. maddesinde, denizden doldurma ve kurutma yapmak bir takım usulü işlemlere ve izinlere bağlanmıştır.

Hal böyle olunca; davaya konu yapılanma bakımından Kıyı Yasası'nın yukarıda değinilen hükümleri çerçevesinde tüm koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin açıklığa kavuşturulması, ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken, noksan inceleme ile hüküm kurulması doğru değildir.” gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Yargıtay — Esas No: 2016/264, Karar No: 2018/2267, Tarih: 21.02.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/264 E.  ,  2018/2267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı ile davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıya fatura karşılığı zirai ilaç vs sattığını, toplam 4219,91 TL alacağı bulunduğunu ileri sürerek yaptığı takibe itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davalıdan yalnızca pancar tohumu aldığını ve parasını peşin ödediğini, başkaca mal almadığını ve borcu olmadığını savunarak davanın reddi dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, icra dosyasında itirazın kısmen kabulüne, takibin 1440,00 TL üzerinden devamına, asıl alacağa %20 inkar tazminatı uygulanmasına, karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan davacının bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2-14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK'nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2015 tarihinden itibaren 2080,00 TL'ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Temyiz eden Davalı tarafından aleyhine hükmedilip temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 2080,00 TL'yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenle davacının bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL. kalan harcın temyiz eden davacıdan alınmasına, 27,70 TL harcında davalıya iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32191, Karar No: 2015/17808, Tarih: 14.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/32191 E.  ,  2015/17808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, asgari geçim indirimi, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ... bünyesinde çalışan tüm işçilerin iş akitlerinin ihaleyi yeni alan ... ne devre ilişkin Taahhüt ve Muvaffakatname imzalatılmak istendiği, işçilerin kabul etmemesi üzerine 15.03.2013 tarihinde muvaffakatnameyi imzalamayanların iş akitlerine son verildiği iddiasıyla, kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, asgari geçim indirimi ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davacının yeni işverenle çalışmak istemeyerek iş akdini feshettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak davalılar arasında özel güvenlik hizmeti verilmesine dair sözleşmenin 15.03.2013 tarihinde sona erdiği, işyeri devrinin işçiye haklı fesih imkanı vermediği, davacıya tüm haklarının yeni ihaleyi alan ...i’ne devrine muvafakat ettiğine dair belge imzalatılmak istendiği, imzalamayanların işten çıkarıldığı anlaşılmaktadır. Davacının iş akdinin devrine zorlanamayacağı, işveren tarafından yapılan feshin haklı bir nedene dayanmadığı gerekçesiyle, hafta tatili dışındaki talepler kısmen hüküm altına almıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalılar avukatları temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.