muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/202, Karar No: 2014/6191, Tarih: 30.10.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/202 E.  ,  2014/6191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çankarı 2. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :19.06.2013

Numarası :2010/45-2013/254

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-birleşen dosya davacısı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, eser sözleşmesi uyarınca bakiye iş bedelinin tahsili istemine, birleşen dava ise davalıya ödenen iş bedelinin istirdadı istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen karar, davalı-birleşen dosyada davacı iş sahibi idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl olan yargılamanın sonlandırıldığı duruşmada tutanağa yazdırılıp taraflara tefhim edilen kısa karardır. Sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması zorunludur. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 10.04.1992 gün 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı ilâmında kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde başka bir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın sadece bu nedenle bozulması gerektiği kabul edilmiştir.

Somut olayda 19.06.2013 tarihli kısa kararda asıl davanın kısmen kabulüyle 39.185,95 TL'nin davalıdan tahsiline karar verildiği halde, gerekçeli kararda asıl dava bakımından davanın kısmen kabulüyle 55.294,40 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmek sureti ile kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulmuştur.

Bu durumda anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca yerel mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla vicdani kanaatine göre karar verebilmesini teminen hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17440, Karar No: 2012/21384, Tarih: 22.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/17440 E.  ,  2012/21384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ...’in olay öncesinde katılandan borç para aldığı, olay günü 5.000 TL olan borcunu ödemek üzere katılanla buluştukları, İstanbul ilinin en yoğun ve işlek semti olan Aksaray metro yanı olan buluşma noktasında yemek yenecek birçok yer olmasına rağmen sanığın önermesi ile yemek yemek amacıyla Kemerburgaz tarafına yola çıktıkları, yolda tuvalet ihtiyacı olduğunu ileri süren sanık ...’in kullandığı aracı tenha bir yola sürdüğü, peşlerinden gelen ve içerisinde sanık ...’in bulunduğu aracın kendilerini geçmesini sağladığı, bu araçtan inen ve yüzünde maske bulunmayan sanık ... ile yüzü maskeli olan diğer sanığın silah tehdidi ile katılanın 700 TL parasını, maaş ve banka kartları gibi eşyasını yağmaladıkları, sanık ...'in olay esnasında kendisinin de yağmalandığını ileri sürmesine karşın, katılanın aşamalarda oluşa uygun ve tutarlı beyanlarına göre sanık ... ile diğer sanığın sanık ...’e karşı eylemlerinin olmadığı, hatta sanığa ait ağzı kapalı çantanın içindekileri biliyormuş gibi çantayı aç içindeki zarfı ver dedikleri, olay sonrası sanık ...'in, yağmalanan para ve olay yeri konusunda çelişkili beyanlarda bulunduğu, emekli ikramiyesini bankadan çektiğini ileri sürmesine rağmen dosya içerisinde bulunan banka kayıtlarına göre 13.593.890.000 TL maaş ve ikramiye parasının yalnızca 3.593.890.000 TL'sini çektiği, sanık ...’i tanımadığını belirttiği, ancak oğlu ve kardeşinin sanık ...’ı tanıdıklarının ortaya çıktığı, katılana borcunu ödediğini ileri sürdüğü, ancak katılanın alacağını almadığını belirttiği, katılanın olay sonrası sanık ...’ı yüzünde maske olmayan ve kendisini yağmalayan şahıs, suçta kullanılan ve sanık ...’ın babası üzerine kayıtlı aracı da önlerine geçen araç olarak kesin olarak teşhis ettiği, teşhisini kovuşturma aşamasında da sürdürdüğü anlaşıldığından, sanıklar ... ve ...’in yağma suçundan cezalandırılmaları yerine, yazılı biçimde beraatlarına karar verilmesi,

2-Sanık ... ile polis memuru olan sanık ...’ın uzun süredir tanıştıkları, olay günü sanık ...’ın yoğun bir şekilde sanık ...’le telefon görüşmelerinin bulunduğu, katılan sanık ...’ı ses ve eşkalinden, yüzünde maske olan ve olay esnasında tabanca çeken şahıs olarak teşhis ettiği, sanık ...'ın "Olay günü görevde olduğunu, görev yerinden hiç ayrılmadığını" savunduğu, savunma tanığının da bu doğrultuda beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın olay günü ve saatlerinde telefon görüşmelerini gerçekleştirdiği baz istasyonlarının olay yerinde bulunup bulunmadığı saptanıp, sonucuna göre deliller bir bütün olarak değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde eksik araştırma ile karar verilmesi,

3-Kabule göre de; hükmün başında sanık ...’in anne ismi ve cinsiyetinin, katılan ...’in de cinsiyetinin yanlış yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 22/11/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4458, Karar No: 2018/8027, Tarih: 16.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/4458 E.  ,  2018/8027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi olup, davalının rücu alacağından sorumluluğu, ancak maddede öngörülen koşulların gerçekleşmesi halinde mümkündür. Bu maddeye dayanan rücu davalarında kusurun belirlenmesinde, mahkemece, öncelikle iş kazasının ne şekilde olduğu, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak, varsa çelişki giderilerek belirlenmeli ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, kusur oran ve aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesine gidilmelidir.

Bilindiği üzere, işçilerin beden ve ruh sağlığının korunmasında önemli olan yön, iş güvenliği tedbirlerinin alınmasının hakkaniyet ölçüleri içinde işverenlerden istenip istenemeyeceği değil, aklın, ilmin, fen ve tekniğin, tedbirlerin alınmasını gerekli görüp görmediği hususlarıdır. Bu itibarla işverenler, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri, işçilerin tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştığı taktirde gerekmeyeceği gibi düşünceler ile almaktan çekinemeyeceklerdir. Çalışma hayatında süre gelen kötü alışkanlık ve geleneklerin varlığı da, işverenlerin önlem alma ödevini etkilemez. İşverenler, çalıştırdığı sigortalıların beden ve ruh bütünlüğünü korumak için yararlı her önlemi, amaca uygun biçimde almak, uygulamak ve uygulatmakla yükümlüdürler.

Mahkemece, iş kazasında, davalı işverenin % 70, sigortalının % 30 kusurlu olduğunu bildiren üçlü bilirkişi kurul raporu benimsenmiş ise de, ceza davasında eldeki davaya konu iş kazası nedeni ile kusurlu bulunan ....'un adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek mahkum olduğu ve kusurlu bulunan ....hakkında ise suç duyurusunda bulunulduğu anlaşılmakla, mahkemece, öncelikle ....hakkında yapılan suç duyurusunun sonucu araştırılmalı, .... hakkında görülen ceza davasının kesinleşip kesinleşmediği araştırılmalı, kesinleşen ceza mahkemesi kararı ile mahkum olanlara da herhalde bir miktar kusur verilmesi gereği gözetilerek, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden; kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak, varsa çelişkide giderilerek, hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

2-5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Aynı maddenin dördüncü fıkrası, üçüncü kişinin sorumluluğunu düzenlemekte olup; buna göre, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilebilecektir.

5510 sayılı Kanunun 21. maddesi uyarınca işverenin ve üçüncü kişilerin Kurumun rücu alacağından sorumluluğunun kusur esasına dayalı olduğu gözetilmeksizin, mahkemece davalı işverenin sorumluluğu belirlenirken Borçlar Kanunun 51 - 53. maddeleri uyarınca ayrıca hakkaniyet indirimi de yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması, isabetsiz bulunmuştur.

Mahkemece, bu maddî ve hukukî olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1088, Karar No: 2010/11926, Tarih: 23.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1088 E.  ,  2010/11926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.04.2008 tarih ve 2004/101-2008/194 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili ile davalılardan ... Tur.ve Tic.A.Ş., ... ve ...vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 23.11.2010 gününde davacı Avukatı ... ile davalılardan ... Tur.A.Ş., ..., ... geldi, davetiye tebliğine rağmen ... vekili ve ... vekili duruşmaya gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan ... A.Ş.’nin asıl borçlu ve diğer davalıların müşterek borçlu ve müteselsil kefili oldukları genel kredi sözleşmesi kapsamında müvekkili bankanın tazmin ettiği teminat mektubu nedeniyle doğan alacağı davalıların ödemediklerini, belgelerin asıllarının davacıda bulunmadığını, dava tarihi itibariyle anapara, faiz ve BSMV toplamı olan 38.029.262.773 TL’nın dava tarihinden itibaren yıllık % 112,5 teminat faizi, faize ilişkin yıllık % 5 BSMV ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, imza inkarında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, imza inkarında ve zamanaşımı savunmasında bulunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, zamanaşımı ve esas yönden davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalıların mektup tazmin tarihi olan 21.01.1994 itibariyle temerrüde düştükleri, 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı, ikinci alacaklılar toplantısında % 112,5 oranında temerrüt faizi kararlaştırıldığı, 07.02.1994 de kısmi ödeme yapıldığı, bu tarihi itibariyle 2.906.79 TL asıl alacak, 33.282.81 TL temerrüt faizi, 1,664.14 TL de faizin gider vergisi olmak üzere toplam 37.853.75 YTL alacağın bulunduğu, dava dilekçesinde masraf talebinin yer almaması nedeniyle ek bilirkişi raporundaki masraf hesabına itibar edilmediği, sözleşmenin sadece 1 nci ve son sayfalarının fotokopileri sunulup, asılları ibraz edilmediğinden imza inkarında bulunan davalılardan... ve... bakımından imza incelemesi yapılması olanağının bulunmadığı, davacının atiye terk beyanına bu davalıların muvafakat etmedikleri gerekçesiyle, bu davalılar bakımından kanıtlanamayan davanın reddine, diğer davalılar bakımından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalılardan ... A.Ş., ... ve ...vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalılardan ... A.Ş., ... ve ...vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, davacı bankanın keşide ettiği teminat mektubunu tazmin etmesi nedeniyle dava tarihi itibariyle doğduğunu iddia ettiği ana para, temerrüt faizi ve BSMV toplamı olan 38.029.262.773 TL’nın dava tarihinden itibaren yıllık % 112,5 temerrüt faizi, faize ilişkin yıllık % 5 BSMV ile birlikte davalılardan asıl ve borçlu şirket ile müşterek borçlu ve müteselsil kefili olan diğer davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Dava dilekçesinin başlık kısmında yer alan konu bölümünde anapra, temerrüt faizi, masraf ve BSMV’nin her birinin açılımı yapılmadan toplamı olduğu belirtilen 38.029.175.646 TL’nın tahsili istenilmiş olup, dava dilekçesinin anlatım bölümünde ve talep sonucu kısmında ise ana para, temerrüt faizi, BSMV’nın her birinin ayrı ayrı meblağları gösterilip toplam olan 38.029.262.773 TL’nın tahsili istenilmiş ve masraf kalemi dahil edilmemiştir. Bu durumda, talep sonucu ve bununla örtüşen anlatım bölümü karşısında, davacının masraf kalemine ilişkin bir talebinin bulunmadığı sonucuna varan mahkemenin bu yorumu isabetli olup, davacının aksi yöndeki temyiz itirazları isabetsizdir.

Diğer yandan, teminat mektubunun tazmin tarihi olan 21.01.1994 tarihini 10 yıllık zamanaşımı süresinin başlangıcı olarak alan mahkemenin bu kabulüne göre zamanaşımı, 19.02.2004 tarihinde açılan dava tarihi itibariyle dolduğu halde, mahkeme bu sürenin dolmadığı sonucuna varmıştır. Ne var ki, davanın açılmasından sonraki dönemde davacı 05.06.1995 tarihi itibariyle iflas etmiş olup, müflisin davacı olduğu hukuk davalarının ikinci alacaklılar toplanmasından on gün sonrasına kadar duracağına ve dava durduğu sürece zamanaşımı sürelerinin işlemeyeceğine dair İİK’nun 194 ncü maddesi karşısında, somut olayda 29.04.1997 tarihinde yapılan ikinci alacaklılar toplanmasından 10 gün sonrasına kadar geçen sürede zamanaşımının işlemeyeceği gözetildiğinde, durma öncesi ve sonrasındaki süreler toplandığında dava günü itibariyle 10 yıllık zamanaşımının dolmadığı sonucuna varılması gerekmektedir. 2003 yılında başlatılan icra takibinin zamanaşımını kestiğini ileri süren davacının bu iddiası, itirazın iptali, davasının açılmaması karşısında, takibin zamanaşımını kesmesi olgusunun da hükümsüz kalması nedeniyle gerekçe olarak isabetsizdir.

Davacının kredi sözleşmesine dayalı olarak tazmin ettiği teminat mektubundan doğan alacağının, cari hesap şeklinde işletilmesi mümkün olmadığından, TTK’nun 99 ncu maddesinde düzenlenen 5 yıllık zamanaşımının bu davada uygulanması gerektiğini savunan davalıların bu savunma ve temyiz itirazları da doğru değildi. Bu durumda, mahkemece, zaman aşımı savunmalarının reddi ile davanın esasına girilmesi, bu açıklamalar desteğinde ve ışığında doğru olmuştur.

Davacının kredi sözleşmesine dayalı olarak tazmin ettiği teminat mektubundan doğan alacağının, cari hesap şeklinde işletilmesi mümkün olmadığından, TTK’nun 99 ncu maddesinde düzenlenen 5 yıllık zamanaşımının bu davada uygulanması gerektiğini savunan davalıların bu savunma ve temyiz itirazları da doğru değildi. Bu durumda, mahkemece, zaman aşımı savunmalarının reddi ile davanın esasına girilmesi, bu açıklamalar desteğinde ve ışığında doğru olmuştur.

Bu açıklamalara ve dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalılardan ... A.Ş., ... ve ...vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalılardan ... A.Ş., ... ve ...vekilleri, davacının teminat mektubunu tazmin ettiği 21.01.1994 tarihinden 15 gün sonra ipoteği 3 ncü kişiye temlik etmesinin ve 3 ncü kişinin de ipoteğin fekkini istemesinin, dayandığı alacak ile beraber temliki mümkün olan ipoteğin dayandığı alacağı davacının tahsil ettiğinin karinesini oluşturacağını, davacının bunun aksini kanıtlaması gerektiğini yanıt dilekçesinde savunduğu halde, savunmanın bu yönü üzerinde bilirkişi asıl ve ek raporun da durulmadığı gibi, mahkemece de tartışılmamıştır. Bu savunmaya davacı 10.05.2004 tarihli dilekçesinde cevap vermiş ve ipoteğin temlikinin davalıların tüm borcunun ödenmediği anlamına gelmeyeceğini, zira ipoteğin teminat mektubunun tazminine neden olan risk yanında başta TL ve döviz kredilerinin riski için de tesis edildiğini ileri sürmüştür. Bu itibarla savunmanın bu yönü üzerinde durulması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu yönden eksik incelmeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Öte yandan, davacının ikinci alacaklılar toplanmasında Türk Lirası alacaklar için yıllık % 112,5 oranında temerrüt faizi kararlaştırılmış olup, talep dahi buna göre oluşturulmuştur. Mahkemece, bu orana göre hesap yapan ve bu oranın mevcut piyasa koşullarına göre makul olduğu görüşünü bildiren bilirkişi raporuna somut bir gerekçe gösterilmeden itibar edilmiştir. Oysa, kredi sözleşmesinin 1 ve son sayfaları dışında kalan sayfaları ibraz edilemediğinden, davacının temerrüt tarihinde geçerli emsal kredi sözleşmelerinde uygulandığı temerrüt faizi oranı tespit edilip, buna göre hesaplama yaptırılması gerekirken ikinci alacaklılar toplanmasında tek taraflı olarak belirlenen ve ilke olarak borçluları bağlaması mümkün olmayan temerrüt faizi oranın, tespit edilecek temerrüt faizi oranından fazla olup olmadığı ortaya konulmada, bu oranın hükme esas alınması da eksik incelemeye davalı olup, hükmün bu nedenle de mümeyyiz davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm, mümeyyiz davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılardan ... A.Ş., ... ve ... yararına BOZULMASINA, takdir olunan 750,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılardan ... Tur.A.Ş., ..., ...'a verilmesine, Bankalar Kanunu’nun 4672 sayılı yasayla değişik 14/5-c maddesi gereğince davacı Marmara Bank A.Ş.' den harç alınmasına mahal olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/702, Karar No: 2015/1214, Tarih: 04.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/702 E.  ,  2015/1214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Suça sürüklenen çocuklar .. ve ..'in yaşları nazara alınmadan bazı duruşmaların CMK'nun 185. maddesi uyarınca kapalı yerine açık yapılması, telafisi mümkün olmayan hata olarak kabul edilmiştir.

2- Sanık ..'in adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas sabıkası bulunduğu gözetilerek hakkında TCK'nun 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık ..'in mağdur ..'a yönelik eylemi ile sanıkların mağdur ..'e yönelik suçlarının sübutu kabul oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebeplerinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanıklar .. ve .. ile suça sürüklenen çocuklar .. ve .. hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B-a- Sanık .. hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa, dosya içeriğine ve olay anına ait görüntü kayıtlarına göre, sanık ..'in elinde pompalı tüfek, olduğu halde mağdur ..'ın işyerine geldiği, mağdurla tartıştığı, ..'in dükkanın camlarına sopa ile vurduktan sonra içeri girdiği, bu sırada sanığın tüfeği dükkana tevcih edip doldur boşalt yaptığı, ateş etmeden yere düşen fişeği alarak uzaklaşmaya çalıştığı, bu arada dükkandan çıkmaya çalışan ..'i mağdurun yakaladığı, kısa bir mücadele ile ..'in kurtularak uzaklaştığı esnada, mağdurun döner bıçağı ile dışarıya çıktığı, bu sırada uzaklaşmakta olan sanığın geri dönerek 7-8 metreden hedef gözetmeksizin pompalı tüfekle İki el ateş ettiği, atışların mağdura isabet etmediği, mağdurun işyerine bitişik dükkanın tavanına isabet ettiği olayda, sanığın başlangıçta ateş etmeden uzaklaşması, mağdura daha yakın mesafeden etkili atış yapma imkanı varken yapmaması, sanıkla mağdur arasında öldürmeyi gerektirecek derinlikte bir husumet bulunmaması, engel sebep bulunmamasına rağmen sonuç almaya yönelik ısrarın bulunmaması dikkate alındığında, öldürme kastı ile hareket ettiğine dair her türlü kuşkudan uzak kesin kanıtlar bulunmadığı, sübuta eren eylemin silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgı ile yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması

b- Suça sürüklenen çocuk .. hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

b- Suça sürüklenen çocuk .. hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Dosya içeriğine, izlenen görüntü kaydına, kolluk tutanaklarına ve beyanlara göre, suça sürüklenen çocuğun, mağdur ..'a ait işyerine girmediği, dükkana girenin hakkında aynı suçtan beraat kararı verilen ve temyiz edilmeyen ..olduğu, bu sırada suça sürüklenen çocuğun araçta mağdur ..'le birlikte olduğu anlaşılmasına rağmen beraat kararı verilmesi yerine, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık .. ve suça sürüklenen çocuk .. müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 04/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.