muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/127, Karar No: 2014/4835, Tarih: 17.02.2014

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacının çalışmaya başladığını belirttiği P.. Pamuk Sanayi ve Ticaret Ltd.Şti.ile ondan sonra çalıştığı E.. I.. ve R.. Ö.. isimli işyerleri arasındaki ilişkinin işyeri devri esaslarına göre ve davacının hizmet süresine yönelik iddiası doğrultusunda değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekirken, sadece Ticaret Kanunu anlamında devir ve birleşme olup olmadığı gözetilerek sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 17/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6364, Karar No: 2019/7172, Tarih: 13.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6364 E.  ,  2019/7172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçlarından verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafinin yüzüne karşı verilen 08/10/2018 tarihli hükme karşı yasal temyiz süresinin tefhimden itibaren işleyeceği görüşü ile yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yüzüne karşı 08/10/2018 tarihinde tefhim edilen hükmün, suça sürüklenen çocuk Ömer Çeliköz tarafından 16/01/2019 tarihinde CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin aynı Yasa'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 13/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6155, Karar No: 2017/11604, Tarih: 25.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/6155 E.  ,  2017/11604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler, ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. Islah veya karşı tarafın açık muvafakati saklıdır (HMK m. 141). Davalı kadın süresinden sonra verdiği cevap dilekçesinde maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası talebinde bulunmuş, davacı erkek ise bu taleplerle ilgili olarak açık bir muvafakat beyanında bulunmamıştır. Durum böyleyken davalı kadının talep ettiği maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) ile yoksulluk nafakası (TMK m. 175) talepleri ile ilgili olarak “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.10.2017 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2010/21260, Karar No: 2011/3801, Tarih: 07.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/21260 E.  ,  2011/3801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 23.11.2009 gün ve 2009/9107 Esas - 2009/16388 Karar sayılı ilama karşı davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizce bozulmuş, bu karara karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme isteğinde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu edilen 1534 parsel sayılı taşınmazın geldisi olan 1150 parsel 276.700 m² olarak tapuya kayıtlı iken, söz konusu taşınmazın üzerinden geçen Tepeören-Paşaköy ve Dokurcun-Paşaköy enerji nakil hatları nedeniyle ifraz gördüğü ve hat altında kalan 638 m²'lik pilon yerlerinin ana gayrimenkulden ifrazı sonrasında, 1150 parsel sayılı taşınmazın 276.062 m² yüz ölçümlü 1534 parsel sayılı taşınmaz olarak ifrazen tapuya kaydedildiği, pilon yerlerinin de 1529, 1530, 1532 ve 1533 parsel numaralarını aldığı, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu hususun dikkate alınarak hesaplama yapıldığı ve yapılan hesabın da doğru olduğu bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından;

Dairemizin 23.11.2009 gün ve 2009/9107-16388 sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizilik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan pilon yerlerinin davalı idare adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizilik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan pilon yerlerinin davalı idare adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının üçüncü paragrafının tümü ile çıkartılarak, yerine (Dava konusu taşınmazdan geçen 20596 m²'lik Tepeören-Paşaköy enerji nakil hattı ve 19999 m²'lik Dokurcun-Paşaköy enerji nakil hattı nedeniyle, davacıya ait hisse üzerinde davalı idare lehine irtifak hakkı tesisine, pilon yeri olarak el atılan ve tapuda 1529, 1530,1532 ve 1533 parsel numaraları ile kayıtlı bulunan taşınmazlardaki davacı ... adına kayıtlı bulunan hisselerin tapu kaydının iptali ile davalı idare adına tapuya kayıt ve tesciline) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacıdan peşin alınan karar düzeltme harcı ile davalınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davalıdan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1831, Karar No: 2010/3790, Tarih: 01.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/1831 E.  ,  2010/3790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki şahsi iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı sıra cetvelinin kesinleşmesine kadar davanın durdurulmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, BDDK tarafından temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Bankalar Kanununun 14.maddesinin 3. ve 4.fıkralarına göre ...’ye devir edilen ... AŞ.’nin yönetim kurulu başkanı ile yönetim kurulu üyesi, genel müdür, genel müdür yardımcısı hakkında şahsi iflas istemine ilişkindir.

12.12.2005 tarihli ara kararı ile ... ve ... hakkında açılan davanın tefrikine karar verilmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalılar hakkında şahsi iflas isteme koşullarının oluştuğunun tespit edilmesine rağmen davacının 28.11.2008 tarihli protokol kapsamında davanın durdurulmasını talep ettiğinden açılan şahsi iflas davasının 4389 sayılı Yasanın 15/3 ve 5411 sayılı Yasanın 132/10 ve geçici 11.maddesi gereği imzalanan protokolün 8.7.ve 6.2.maddeleri gereği ATV, Sabah Ticari ve İktisadi bütünlüğü sıra cetvelinin kesinleşmesine kadar durdurulmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2663, Karar No: 2023/6521, Tarih: 08.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2663 E.  ,  2023/6521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2098 Esas, 2022/382 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/186 E., 2019/228 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü, tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, meni, maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin eğitim alanında uzun süredir faaliyet gösterdiğini ve Türk Patent nezdinde 2011/82786 ve 2014/74020 sayılı 35 ve 41 sınıflarda tescilli "... yayıncılık" ve "... kitap & kırtasiye" markaların sahibi olduğunu, 2017/05415 sayılı "... eğitim ve kültür yayınları" ibareli markanın ise 35. sınıfta davalı adına tescilli olduğunu, davaya konu marka ile müvekkili markalarının özellikle de markalarda yer alan logonun ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, her iki markanın başında küçük "b" harfi bulunduğunu ve dörtgen içerisinde yer aldığını, yazı karakterinin ve renginin aynı olduğunu, davalının internet sitesinde ve çeşitli yerlerde müvekkiline ait markanın benzerinin yer aldığı ürünleri satışa çıkardığını, bu durumun Değişik İş dosyası ile de tespit edildiğini, bu fiillerinin markaya tecavüz yanında haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek davalı adına 2017/05415 sayı ile tescilli "... eğitim ve kültür yayınları" markanın hükümsüzlüğünü, tecavüz ve haksız rekabetin tespitini, meni ve refi, üretilen ürünler ile bunların üretiminde münhasıran kullanılan makinelere el konulmasını, fazlaya ilişkin talepleri saklı kalmak üzere şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın faizi ile davlıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin kitap ve dergi sektöründe İzmir’in en eski kuruluşlarından biri olduğunu, müvekkilinin davacı yandan çok daha önce bu alanda faaliyet gösterdiğini, "..." ibaresinin müvekkilinin oğlunun ismi olduğunu, "b" harfiyle başlayan ve logosunda küçük "b" harfi içeren çok sayıda marka bulunduğunu, söz konusu "b" harfinin içinde bulunduğu dikdörtgenlerin bariz farklı olduğunu, davacı markasında lacivert-mavi renkler kullanılmışken, müvekkili logosunda mavi-beyaz-gri renklerinin kullanıldığını, yazı fontunun farklı olduğunu, anonim bir kullanımı olduğunu, müvekkilinin tescilli başka markalarının da bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı markasının "..." esas unsurlu, davalı markasının ise "..." esas unsurlu olduğu, sadece logo şeklindeki "b" harfinin benzer olduğu, bunun dışında görsel, işitsel veya kavramsal bir benzerlik bulunmadığı, ortalama tüketicinin direk olarak bu farklılıkları algılayabileceği, yine tasarım yönünden de bir benzerlik bulunmadığı, taraf markaları arasında karıştırılma ihtimali bulunmadığından haksız rekabetten de söz edilemeyeceği, hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkiline ait markalar ile davalı markası arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca benzerlik ve iltibas olduğunu, davalının müvekkilinin markasına bilinçli olarak benzerlik oluşturduğunu, taraf markalarının logo, renk, yazı karakteri ve tertip tarzı bakımından benzerlik teşkil ettiğini, her iki markanın da küçük "b" içerir logo içerdiğini, b logosunun dörtgen şeklin içerisinde kaldığını, mavi beyaz renk kullanımının bulunduğunu, b harfi logo konum ve boyutunun benzer şekilde kullanıldığını, yazı karakteri ve rengin aynı olduğunu, her iki markada logonun yanında kelime unsurunun yer aldığını ve kelime unsurlarının yazı stilinin aynı olduğunu, davalıya ait marka ile müvekkilinin markası arasında tüketiciler nezdinde ekonomik ve ticari bağın bulunduğu kanaati oluşacağını, her iki markanın dergi, kitap, fasikül yani eğitim ile ilgili faaliyetlerde bulunduğunu, test kitabı alacak tüketicinin ani karar verebileceğini, her iki markanın birbirinden ayrılmasının zor olduğu gibi markalar arasında bağlantının bulunduğunun düşünüleceğini, müvekkilinin www.bilgiyoluyayincilik.com/yayinlarimiz sitesinde "b" logosunun kullanıldığını, davalı yana ait www.....com isimli sitede de "b" logosunun kullanıldığını gösteren görseller bulunduğunu, tarafların markalarının aynı sınıfta tescilli olduğunu belirterek kararın kaldırılarak davanın kabulünü istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markaları arasında görsel, işitsel ve kavramsal olarak benzerlik bulunmadığı, markaların bütün olarak ortalama tüketici nezdinde benzer algılanmayacağı, tüketici nezdinde işletmesel bağlantı dahil iltibasa neden olmayacağı, şekil ve sözcük içeren markalarda sözcük unsurlarının tüketici aklında kalacağı ve karıştırılma ihtimali bulunmadığı, tespit dosyasındaki davalı kullanımlarından, davalının markasını tescilli olduğu haliyle ve tescilli sınıfında kullandığı, tescil dışı ve hukuka aykırı kullanımının bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; taraf markalarının benzer olması nedeniyle ortalama tüketici nezdinde iltibasa neden olacağını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı adına tescilli "... Eğitim ve Kültür Yayınları" markasının hükümsüzlüğü, sicilden terkini, markaya tecavüz ve haksız rekabetin tespiti, men ve ref'i ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22016, Karar No: 2015/11716, Tarih: 14.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/22016 E.  ,  2015/11716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “zirai bilirkişi raporunda temyize konu bölüm üzerinde tarımsal faaliyet yapılmadığı, yer yer kayalıklar olduğu belirtildiği halde taşınmazın zilyetlikle iktisabı mümkün olan yerlerden olup olmadığının tam olarak araştırılmaması, çekişmeli bölümün niteliğinin tayini için üç kişilik uzman ziraat mühendisinden oluşan bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmamış olması, çekişmeli taşınmaz üzerindeki zilyetliğin sürdürülüş biçimi ve süresinin yöntemince araştırılmamış olması, talep aşılarak hüküm tesis edilmesi ve kabule göre de taşınmazın bakiye bölümleri hakkında sicil oluşturacak şekilde hüküm kurulmamasının” isabetsizliğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 106 ada 83 parsel sayılı taşınmazın 17.04.2014 tarihli bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 2.560,00 metrekarelik kısmının tespitinin iptali ile bu kısmın ifraz edilerek davacıya ait 106 ada 84 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle davacı ... adına tesciline, 106 ada 83 parsel sayılı taşınmazın aynı raporda (B) harfi ile belirtilen 3.342,51 metrekare yüzölçümündeki kısmının tespit gibi davalı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 14.10.2015

gününde oybirliği ile karar verildi.