muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15847, Karar No: 2013/651, Tarih: 14.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/15847 E.  ,  2013/651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/09/2011 tarih ve 2011/180-2011/252 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı borçlu ile müvekkilleri arasında işyeri devri sözleşmesi imzalandığını, müvekkillerinden ...'nin imzaladığı noter onaylı sözleşme ile işyerinde çalışan işçilerin alacaklarının davalı tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığını buna karşılık işçiler tarafından açılan alacak davasında müvekkillerinin ödeme yapmak zorunda kaldığını, sözleşme hükümleri uyarınca ödenen tazminatın davalıdan rücuen tazmini için başlatılan icra takibine davalı yanca itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, işçiler tarafından açılan tazminat davasında her bir işveren açısından ayrı ayrı tazminata hükmedildiğini, müvekkilinin kendi aleyhinde hükmedilen kısım bakımından ödeme yaptığını, işyeri devir sözleşmesinde devir tarihi itibari ile işten çıkarılma hallerinin hüküm altına alındığını, müvekkilinin işçileri devir tarihinde işten çıkarmadığını ve bu haliyle başkaca borcunun olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca ... İş Mahkemesi'nde işçiler tarafından açılan davada iş verenlere dönemsel olarak sorumluk yüklendiği, söz konusu iş yerinin önce 1999 yılında davacılardan ... tarafından kurulduğu, daha sonra 2005 yıllarında ...'a devrolduğu, daha sonra da ... tarafından 12.11.2008 tarihli iş yeri devir sözleşmesi ile davalı ...'a devredildiği, devir sözleşmesinde çalışan işçilerin birisinin işine son verildiği takdirde tazminatın devralana ait olacağı hususundaki anlaşmanın devir sırasındaki ve devir tarihi itibariyle hemen akabinde işe son verilmesi halini kapsar nitelikte olduğu,iş yeri devredilir edilmez söz konusu işçiler işten çıkarılmadıklarından esasen davalının sonsuza kadar söz konusu işçileri işten çıkarmama şeklinde bir yükümlülüğü bulunmadığı veya işten çıkarması halinde geçmişteki işverenlerin borcunu üstlenme biçiminde bir anlaşma olarak yorumlanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacılardan ... ile davalı arasında her hangi bir sözleşme olmamasına ve davalı ...'un sadece 01.01.2006 tarihinden 14.11.2008 tarihine kadar olan işçi ücretlerine, akidi olan davacı ... yanında çalışılan dönem için taahhüdde bulunmuş olmasına göre, davacılar vekilinin davacılardan ... bakımından yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacılar vekilinin davacılardan ... bakımından temyiz itirazlarına gelince; dava, taraflar yanında çalışan dava dışı işçilerin açtığı dava sonunda işçi alacakları nedeniyle tarafların tazminat ödemelerine karar verilmesi nedeniyle kendi dönem sorumlulukları bakımından tazminat ödemelerine karar verilen davacıların 12.11.2008 tarihli işyeri devir sözleşmesine dayanarak ödemiş oldukları meblağların davalıdan tahsiline yönelik olarak başlatılan takibe vaki itirazın iptaline ilişkindir. 28.05.2010 tarih 2009-323 E 2010-147 K sayılı ve 11.06.2010 tarih 2009-340 E ve 2010-166 K sayılı ... İş Mahkemesi kararlarına göre, davacılardan ...'ün toplam 369.40 TL, davacılardan ...'ın toplam 4.177,54 TL, davalı ...'un ise 1.736,20 TL ödemesine karar verilmiştir. Davacıların dayanağı olan işyeri devir sözleşmesi ise davacılardan ... ile davalı arasında tanzim edilmiştir ve buna göre davalı işyerinde çalışan işçilerin 01.01.2006-14.11.2008 tarihleri arasında oluşacak tazminatlarını ödemeyi devir alan davalı üstlenmiştir. Davacılardan ...'ın ... İş Mahkemesi kararı ile 01.01.2006-14.11.2008 tarihleri arası için tazminat ödemesine karar verildiğinden devir sözleşmesine göre ödediği bu tutarı davalı ile aralarındaki sözleşmeye istinaden talep edebilir. Bu nedenle, işçilerin iş yeri devredilir devredilmez işçilerin işten çıkarılmaları halinde ancak davalının tazminat ödemeyi yükümlendiği şeklinde bir yorum sözleşmeye uygun bulunmamaktadır. Bu nedenle davanın yazılı gerekçe ile reddi doğru olmamış, hükmün davacılardan ... yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin ... yönünden tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin ... yönünden temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı ... yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacılardan ...'a iadesine, alınmadığı anlaşılan 24,30 TL temyiz ilam harcının davacılardan ...'den alınmasına, 14/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5029, Karar No: 2014/6745, Tarih: 22.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/5029 E.  ,  2014/6745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KEMALİYE KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2008/247-2013/93

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Ç.. Köyü çalışma alanında bulunan, 109 ada 45 parsel sayılı 22.849,72 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar F.K.., B.. K.. ve G.. B.. adlarına tespit edilmiştir. Davacı A.. T.., tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında Hazine taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu atındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak davaya katılmış, davacı A.. T.. ise davasından feragat etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın A.. T.. yönünden reddine, Hazine yönünden kabulüne ve çekişme konusu 109 ada 45 parsel sayılı taşınmazın hali arazi vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davalı F.. K.. tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki ve hali arazi vasfındaki yerlerden olduğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; Mahallinde yapılan keşif sırasında bilgisine başvurulan yerel bilirkişi ve davalı tanıkları çekişme konusu taşınmazın davalılar tarafından kullanıldığını bildirirken, davacı tanıkları taşınmazın kimse tarafından kullanılmadığını, davacı A.. T..'ın dedesinin yerleri olduğunu beyan etmişlerdir. Ancak alınan bu beyanlar soyut içerikli olduğu gibi beyanlar arasındaki çelişki giderilmeksizin ve de taşınmazın önceki niteliğinin belirlenmesi ve yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin denetlenebilmesi için yöreye ait hava fotoğrafları getirtilerek inceleme yapılmadığı gibi tespite aykırı sonuca ulaşıldığı halde tespit bilirkişileri dinlenmeksizin karar verilmesi sebebiyle yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurumak için yeterli değildir. O halde doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle; tespit tarihi olan 2007 yılından geriye doğru 15, 20 ve 25 yıl öncesine ve iktisap evresine ilişkin üç ayrı tarihte çekilmiş steoroskopik hava fotoğrafları ve temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları ile çekişme konusu taşınmazın tüm komşu parsel tutanakları dayanak belgeleri ile birlikte getirilip dosya keşfe hazır hale getirilmelidir. Bundan sonra mahallinde harita, jeodezi ya da fotogrametri uzmanı fen bilirkişi, önceki bilirkişiler dışında üç kişilik ziraatçi bilirkişi kurulu, üç kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıklarının katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır.

yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından çekişmeli taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmazın tamamının ya da bir kısmının ilk kez hangi tarihte kullanılmaya başlandığı, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, kim ya da kimler tarafından ne şekilde kullanıla geldiği, önceden var olan zilyetliğin terkedilip terkedilmediği, zilyetlik terkedilmişse hangi tarihte ve ne sebeple terkedildiği hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanlar arasında çelişki doğduğunda yüzleştirme yapılarak çelişkinin giderilmesine çalışılmalı, komşu taşınmazların varsa dayanak belgeleri ile denetlenmeli, tespite aykırı sonuca ulaşılması halinde tespit bilirkişileri dinlenmeli, komşu taşınmazlarla mukayeseli mahkeme gözlemi tutanağa geçirilmeli; ziraatçi bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın öncesinin ve hali hazır durumunun ne olduğu, fiilen tarım arazisi niteliğinde olup olmadığı, tarım arazisi ise ne zamandan beri bu nitelikte kullanıldığı, taşınmazın doğal ya da yapay sınırlar ihtiva edip etmediği, taşınmazın tamamının mı yoksa bir kısmının mı taşlık, kayalık olduğu, bir kısmı taşlık kayalıksa hangi bölümlerinin bu nitelikte olduğu, taşınmaz içerisinde insan eliyle toplanmış taş öbeklerinin olup olmadığı, var ise hangi tarihte toplandığı, taşınmazın toprak yapısı, eğimi ve bitki örtüsü komşu taşınmazlarla mukayese edilmek suretiyle değerlendirilerek bilimsel verilerle desteklenmiş, denetime elverişli rapor istenmeli, çekişmeli taşınmazın farklı yön ve açılardan fotoğrafları çektirilerek, çekişmeli taşınmazın sınırları işaretlenmeli; uzman fen bilirkişisinden keşfi izlemeye elverişli harita ve rapor düzenlemesi ve getirtilen hava fotoğraflarını steoroskop aleti ile inceleyerek fotoğraflardaki niteliğinin ne olduğu, hususunda ayrıntılı rapor vermesi istenmeli, temin edilebilen uydu fotoğraflarındaki durumu değerlendirilmeli ve bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Açıklanan şekilde inceleme ve araştırma yapılmadan, eksik incelemeyle hüküm tesisi isabetsiz olup davalı Fahri Kaya'nın temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalıya iadesine, 22.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5240, Karar No: 2007/5090, Tarih: 11.12.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/5240 E.  ,  2007/5090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Mahkemesi

İİK’nun 331.maddesine muhalefet etmek suçundan sanıklar ..., ... ve ... haklarında açılan davada muhakemenin durmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde C.Savcısı tarafından temyiz edildiğinden, dosya Yargıtay C.Başsavcılığının tetkiksiz iade istemli tebliğnamesiyle, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

5271 sayılı CMK’nun 223/8.maddesine göre “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir.” hükmü karşısında mahkemece verilen karar niteliği gereği durma kararı olup, anılan madde uyarınca itiraza tabi bulunduğundan, CMK’nun 267-271. maddeleri uyarınca itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE, 11.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5603, Karar No: 2025/1781, Tarih: 19.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/5603 E.  ,  2025/1781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1209 Esas., 2018/2241 Karar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii, katılan ... vekili, katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/1-2-3, 53/6, 63/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiş, sanık müdafi, katılan ... vekili, katılan ... vekili, katılanlar vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince katılanlar vekillerinin istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6, 63/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsubuna karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılan ... vekili ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusur raporuna itiraz edildiğine, karayoluna çıkan traktör sürücüsünün asli ve tam kusurlu olduğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri;sanığa az ceza verildiğine ve lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine, olası kastla cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri, katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri;sanığa az ceza verildiğine ve lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine, olası kastla cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri, katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 23.05.2017 günü saat 22.45 sıralarında gece vakti, aydınlatmanın olmadığı, sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki 55 BV 395 plakalı kamyonetle Havza yönünden gelip iki yönlü il yolu üzerinden Bafra yönünde seyirle olay yerine geldiğinde aracının ön kısmı ile, önünde aynı yönde gitmekte olan sürücü belgesiz sürücü ... sevk ve idaresindeki 55 ... 478 plakalı traktöre takılı ışıksız römorkun arka kısmına çarpması sonucu sürücü ...nın ölümü ve traktör yolcuları olan katılanlar ... ve ....nün basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, kaza tespit tutanağında; olay mahalli azami hız sınırının 50km/saat olduğu, zirai traktörün arkasına takılı şase römorkta aydınlatma ve reflektörün olmadığı, sanığın 1,91 promil alkollü olduğu, fren izinin bulunmadığı ve çarpma noktasının sağ şerit üzerinde olduğunun ve bu kazanın oluşumunda ... yönetimindeki kamyonetle 2918 sayılı KTK 84/d maddesi uyarınca arkadan çarpma ve 54/1-b maddesi uyarınca geçmesinin yasak olduğu yerlerde geçmek kuralını ihlal ederek asli kusurlu olduğunun belirtildiği, soruşturma aşamasında alınan 10.06.2017 tarihli bilirkişi raporunda; sanık sürücünün asli kusurlu, müteveffa sürücünün tali kusurlu olduğu, traktör yolcularının ise kusursuz oldukları belirtildiği, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 10/11/2017 tarihli adli raporda: sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki kamyonetle seyri sırasında yola gereken dikkatini vermesi, hızını mahal şartları ve far görüş mesafesine göre ayarlaması, önünde gitmekte olan müteveffa idaresindeki aracı farkettiğinde zamanında aracını durdurarak kazayı önlemesi gerektiği halde bahsedilen bu hususlara riayet etmemiş, kendi ifadesi ve olayın oluş şeklinden de anlaşıldığı gibi, aşırı hızlı seyredip müteveffa idaresindeki araca önlemsiz vaziyette çarparak sebebiyet vermiş olduğu olayda asli kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, Yerel mahkemece, sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile seyri sırasında yola gereken dikkatini vermemesi, hızını mahal şartları, far görüş ve mesafesine göre ayarlaması gerekirken aşırı hızlı seyredip kazada asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, kazada sanık sürücünün asli kusurlu olduğu kabul edilerek, olayın meydana geliş biçimi, kaza neticesinde bir kişinin ölümü, bir kişinin de nitelikli yaralanmış olması nedeniyle suçun işleniş şekli, kusur durumu ile hak ve nesafet kuralları da gözetilmek sureti ile alt sınırdan bir miktar uzaklaşılmak suretiyle cezalandırılmasına ve sanığın kaza akabinde yapılan ölçümde 1,91 promil alkollü olması nedeniyle eyleminde bilinçli taksir hükümleri uygulanarak mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

A. Katılanlar ..., ..., ... vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Katılanlar vekilinin huzurunda yüzüne karşı 17.09.2018 tarihinde verilen karara karşı, 5271 sayılı CMK'nın 291/1.fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 07.11.2018 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, katılanlar vekilinin temyiz isteminin süresi içinde başvurulmadığından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 298 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

B. Sanık müdafi, Katılan ... vekilininin Temyiz İstemi Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bafra Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7484, Karar No: 2022/337, Tarih: 17.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7484 E.  ,  2022/337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17.09.2020 tarih ve 2020/35 E. - 2020/370 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin iki ortaklı olduğunu, müdür ortak tarafından ortaklar kurulu çağrısının sadece ticaret sicil gazetesinde ilan edildiğini, taahhütlü mektup ile çağrının yapılmadığını, müvekkilinin usulüne uygun davet edilmediği toplantıya müdür olan ortağın katıldığını, müdür ortağın tek başına kararlar aldığını, toplantıda alınan kararlardan 3 numaralı madde ile bilançoların onaylandığını, 4 numaralı madde ile müdürün ibrasına karar verildiğini, 6 numaralı madde ile sermayenin artırılmasına karar verildiğini, müdürün 3 ve 4 numaralı maddelerde oy hakkı bulunmadığını, 6. maddenin de yeterli çoğunlukla alınmadığını, bu nedenle 03/05/2016 tarihli olağan genel kurul toplantısında alınan tüm kararların batıl olduğunun tespitine, bu talebin kabul görmemesi halinde 23/05/2016 tarihli olağan genel kurul toplantısında alınan kararların iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, toplantıda sermaye arttırımına ilişkin bir karar alınmadığını, müvekkilinin ortakları arasındaki derdest davalar nedeniyle toplantının davet aşamasında kaldığını, fiilen gerçekleşemediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu edilen davalı şirketin 23.05.2016 tarihli olağan genel kurul toplantısının 4. gündem maddesi ile alınan kararın yok hükmünde olduğunun tespitine, 5. gündem maddesi ile alınan kararın iptaline, 3. gündem maddesi ile alınan kararda karar nisabı oluştuğundan bu maddeye ilişkin davanın reddine, 6. gündem maddesi ile alınan karar hakkında ise dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL. temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 17/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.