muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1009, Karar No: 2020/1167, Tarih: 25.02.2020

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2019/1009 E.  ,  2020/1167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

Asıl ve Birleşen Mahkemenin 2014/515 Esas sayılı davası bakımından;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Asıl ve birleşen dava bakımından; Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne, 1.364.711,53TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılardan Ermenek Cenne Linyit Kömür İşl. Ltd.Şti.vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25/02/2020 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan Ermenek Cenne Linyit Kömür İşl. Ltd.Şti. vekili Avukat ... ile asıl davanın davacıları vekili Avukat ... geldiler. Birleşen davanın davacıları ile diğer davalı adına kimse gelmedi. Birleşen davanın davacıları vekili Avukat ..., duruşmaya katılamayacağına dair mazeret dilekçesi gönderdi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacılar eş ve anne-babanın manevi tazminat istemlerinin kabulüne, eş lehine 264.214,88 TL maddi, çocuk Kübra lehine 102.270,77 TL maddi, 130.000,00 TL manevi, çocuk ... lehine 68.225,88 TL maddi, 130.000,00 TL manevi, kardeşler lehie 40.000,00'er TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından ruhsat sahibi davalı Ermenek Cenne Linyit Kömür İşletmesi Limited Şirketi tarafından, olayın gerçekleştiği linyit kömürü maden ocağının bulunduğu ruhsat sahasında önce 2009 yılında 3 yıl süreyle, süre sonunda da 2012 yılında 10 yıl süreyle geçerli olmak ve çalışılacak alanın koordinatları belirtilmek suretiyle kömür çıkarma işinin rödövans sözleşmesi olarak adlandırılmış sözleşmeler ile davalı ... ... Madencilik

Enerji Nakliyat İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketi’ne verildiği, anılan ruhsat sahası içinde davalı ... ... Şirketi dışında üç ayrı şirketin daha kömür çıkarma işi yaptığı, bu ruhsat sahasında iş yapan toplam dört şirketle ilgili olmak üzere davalı Ermenek Cenne şirketinin kaza tarihi itibariyle yetkilisi durumunda olan Abdullah Özbey ceza soruşturması sırasında cumhuriyet savcısı huzurunda alınan ifadesinde yetkilisi olduğu şirketin pay sahiplerinden madencilikle uğraşmak istemeyenlerin sadece hisseleri oranında hasılat kirası aldıklarını, ruhsatın bölünmesi mümkün olmadığı ve yeni firmalarca o alanda ruhsat alınması yasal olarak imkansız olduğundan davalı Ermenek Cenne şirketinin işletmeci dört büyük ailesinin Cenne sahasını dört parça halinde bölüşerek kurmuş oldukları şirketler üzerinden rödövansçı olarak madencilik faaliyetlerini yürüttüklerini beyan ettiği, davalı ... ... şirketine bahsedilen sözleşmelerle verilen çalışma sahası içinde daha önceden 1994-1997 yılları arasında dava dışı Numune Zeybekler Madencilik tarafından kullanılmış ancak sonradan kapatılmış başka bir maden ocağı daha bulunduğu, terkedilmiş Numune Ocağın çalışma sahası üzerinde faaliyette bulunulduğunun bilinmesine rağmen, yeni çalışma alanlarını gösterir harita ile eski ocağa ait imalat haritası temin edilip bu iki harita çakıştırılarak, çakıştırılan haritaya göre faaliyet alanlarının belirlendiği imalat haritası hazırlanmadan, kontrol sondajı yapılmayarak çalışma yapılacak bölgenin niteliği, durumu belirlenmeden maden çıkarma faaliyetine devam edildiği, kömürün gevşek geldiği, çalışma alanı olan 3. başyukarı bölgesinde su sızıntısı olduğu işçiler tarafından dile getirildiği halde aynı koşullarda çalışmaya devam edildiği, olay tarihinde davalı ... şirketi tarafından açıklanan şekilde sürdürülen madencilik faaliyeti sırasında terkedilmiş Numune Ocağı içindeki topuğa tehlikeli biçimde 30 metre paralel olacak şekilde ve 9 metre yaklaşılarak çalışma yapılması sonucu topuğun zayıfladığı, havuz görevi gören eski imalatta yıllar içerisinde su biriktiği, hidrostatik basınç eşik değerini aşan suyun zayıflayan topuktan ocak içerisine aniden boşalması şeklinde meydana gelen iş kazasında 18 işçinin vefat ettiği, mahkemece kusur oranları ve aidiyetlerinin tespiti için kusur raporu alındığı, raporda kazanın meydana gelişinde kazalıların bir kusurları olmadığı yönünde görüş bildirildiği, kusur taksimatının davalı şirketler ile bunların kaza tarihindeki yöneticileri ve Maden İşleri Genel Müdürlüğü arasında yapıldığı, kazalılara kusur verilmediğini dikkat alan mahkemenin kusur raporunda belirlenen oranlara itibar etmediği, sorumlular arasındaki kusur dağılımının kendi aralarında ileride açılabilecek rücu davasında yeniden tartışılabileceğini takdir ederek karar verildiği, aynı olaya ilişkin olarak yürütülen ceza yargılamasında davalı şirketlerin yetkililerinin de aralarında bulunduğu bir kısım gerçek kişilerin yargılandıkları, davalı Ermenek Cenne Linyit Kömür İşletmesi Ltd. Şti

. Şti. yetkilisi Abdullah Özbey, davalı ... ... Madencilik Enerji Nakliyat İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketi yetkilisi Saffet Uyar ve diğer bir kısım gerçek kişiler yönünden mahkumiyet kararları verildiği, diğer bir kısım gerçek kişilerin ise beraatlerine karar verildiği, davalı şirketlerinin yetkilileri yönünden verilen mahkumiyet kararlarının Yargıtay 12. Ceza Dairesi’nin 20/06/2018 tarih, 2018/4573 Esas ve 2018/6919 Karar sayılı ilamı ile kesinleştiği, anılan Yargıtay 12. Ceza Dairesi kararında da açıklandığı gibi Cenne Şirketi tarafından „Taşeronların Dikkati’ne“ başlıklı 10/02/2011 tarihli „Maden Dairesi tutanağının 6 aya yaklaşması sebebiyle tutanakta belirtilen eksikliklerin giderilip giderilmediğinin acil olarak bildirilmesi gerekmektedir“ şeklindeki, 10/03/2011 tarihli „Taşeronların Dikkatine“ başlıklı „şirketlerin derhal oksijen veya karbonmonoksit maske teçhizatlarının tamamlanması“ şeklindeki, 22/01/2011 tarihli

„Taşeronların Dikkatine“ başlıklı „Daha önce bu konu hakkında sizlere bilgi verilmişti ancak halen istenilen durum oluşmamıştır. Her vardiyaya en kısa zamanda bir adet mühendis konularak tarafımıza bildirmeniz gerekmektedir. Aksi halde uygulamaya uymayan ocaklara cezai müeyyide uygulanacaktır“ şeklindeki içerikli yazılar ile rödövans olarak adlandırılan sözleşmenin diğer tarafı olan şirketlere uyarılarda bulunulduğu, 14/10/2014 tarihinde ruhsat sahibi Cenne Şirketi Ortaklar Kurulu’nda alınan karar ile şirketlerin çıkarttıkları kömürleri tek elden satışa çıkartmak için Cenne Şirketi Ermenek Şubesinin kurulduğu anlaşılmaktadır.

Rödövans, maden ruhsat alanlarının maden arama ve işletme ruhsat sahibi tarafından sözleşme ile gerçek veya tüzel bir kişiye bir süre bırakılması, maden ocağının işletilmesini üstlenen gerçek veya tüzel kişinin ise, ruhsat sahibine ürettiği her bir ton maden için bir miktar ücret ödemeyi taahhüt ettiği sözleşmedir. Rödövans sözleşmesi, maden ruhsatının devrini değil, bu hakkın bir başkasına belirli bir süreyle kullandırılmasını amaçlar. Bu sözleşmenin yapılması kanunda herhangi bir şekle tabi tutulmamıştır

Rödövans sözleşmesinde rödövansçı, madeni, sözleşmede belirtilen şartlar çerçevesinde kendi adına işletir. Rödövansçı, madeni kendi adına işletemiyorsa, üretim, çalışma ve organizasyon açısından ruhsat sahibine tam olarak bağlı ise bu durumda rödövanstan değil, alt işverenlik ya da ihaleden söz edilir.

Somut olayda davalı ... ... Şirketi‘nin maden üretim faaliyetini bağımsız şekilde yürütmediğinin anlaşılması karşısında şirketler arasındaki sözleşmenin rödövans sözleşmesi niteleği taşımadığı, aradaki ilişkinin asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu sonucuna varılmıştır.

Gerek mülga BK’nun 47. ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene veya ölenin yakınlarına manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin manevi zarar adı ile zarar görene veya ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

Manevi tazminat davalarında, gelişmiş ülkelerde artık eski kalıplardan çıkılarak caydırıcılık unsuruna da ağırlık verilmektedir. Gelişen hukukta bu yaklaşım, kişilerin bedenine ve ruhuna karşı yöneltilen haksız eylemlerde veya taksirli davranışlarda tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranlarda manevi tazminat takdir edilmesi gereğini ortaya koymakta; kişi haklarının her şeyin önünde geldiğini önemle vurgulamaktadır.

Manevi tazminat davalarında, gelişmiş ülkelerde artık eski kalıplardan çıkılarak caydırıcılık unsuruna da ağırlık verilmektedir. Gelişen hukukta bu yaklaşım, kişilerin bedenine ve ruhuna karşı yöneltilen haksız eylemlerde veya taksirli davranışlarda tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranlarda manevi tazminat takdir edilmesi gereğini ortaya koymakta; kişi haklarının her şeyin önünde geldiğini önemle vurgulamaktadır.

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

28/10/2014 tarihinde meydana gelen yargılamaya konu iş kazasının 18 kişinin ölümüne yol açtığı, kazanın sadece vefat edenlerin yakınlarında değil toplumun genelinde derin bir üzüntü meydana getirdiği, bu gibi toplumu derinden etkileyen facialarda hüküm altına alınan manevi tazminat tutarları değerlendirilirken manevi tazminatın caydırıcılık unsurunun öne çıkması gerektiği kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ölenin olayda hiç kusurunun bulunmadığının anlaşılıp kazanın meydana gelmesinde kusuru bulunanlar arasındaki kusur dağılımının kendi aralarında görülmesi muhtemel rücu davasında yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına, temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davalılardan Ermenek Cenne Linyit Kömür İşl. Ltd.Şti. vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, asıl davanın davacıları yararına takdir edilen 2.540,00TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan Ermenek Cenne Linyit Kömür İşl. Ltd.Şti.'ne yükletilmesine, 25/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2858, Karar No: 2017/3729, Tarih: 30.03.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/2858 E.  ,  2017/3729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Kararın 17.09.2014 tarihinde o yer Cumhuriyet savcısının katıldığı duruşmada yüze karşı verildiği, 1412 sayılı CMUK'un 310/3. maddesinde belirtildiği üzere bir aylık temyiz süresinin üst Cumhuriyet savcılığına ait olması, duruşmaya katılan o yer Cumhuriyet savcısının temyiz süresinin bir hafta olması ve o yer Cumhuriyet Başsavcılığının bir bütün olması karşısında yüze karşı 17.09.2014 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 31.10.2014 tarihinde temyiz etmiş olması karşısında o yer Cumhuriyet Savcılığının temyiz isteminin 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310/3. ve 317. maddelerince istem gibi REDDİNE, 30.03.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12129, Karar No: 2023/3991, Tarih: 03.07.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/12129 E.  ,  2023/3991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/211 E., 2019/302 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasında görülen, kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 14 ve 17 nci maddeleri gereğince açılan tescil davasından dolayı yapılan yargılama neticesinde verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar Hazine vekili, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. ... ili Silifke ilçesi Hacıishaklı Mahallesinde 1973 yılında yapılan kadastro çalışmalarında dava konusu taşınmaz 766 sayılı Tapulama Kanunu'nun (766 sayılı Kanun) 2 nci maddesine istinaden tescil harici bırakılmıştır.

2. Davacı ... vekili dava dilekçesinde; hudutlarını bildirdiği yaklaşık on dönüm tescilsiz arazinin vekil edeninin babası ve amcası tarafından imar ihya edildiğini, vekil edeninin taşınmazın bir kısmını amcasından satın aldığını, bir kısmının ise babası ve kardeşleri arasında yapılan taksimde vekil edenine isabet ettiğini, 30 yılı aşkın süredir arpa buğday ekilmek suretiyle kullanıldığını açıklayarak, taşınmazın vekil edeni adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalılardan Hazine vekili cevap dilekçesinde; davacının davasının reddine karar verilmesini savunmuş, taşınmazın Hazine adına tescilini istemiştir.

2. Davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

3. Davalılardan ... vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 31.12.2009 tarihli ve 2006/496 Esas, 2009/642 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine, taşınmazın 7.468,74 m2'lik kısmının davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalılardan Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 04.04.2011 tarihli ve 2011/219 Esas, 2011/3722 Karar sayılı kararıyla, yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye yeterli olmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

A. Birinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalılardan Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 04.04.2011 tarihli ve 2011/219 Esas, 2011/3722 Karar sayılı kararıyla, yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye yeterli olmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 20.03.2014 tarihli ve 2011/283 Esas, 2014/306 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne, taşınmazın 6.753,68 m2'lik kısmının en son gelen parsel numarası ile davacı adına kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalılardan Hazine vekili ile ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 08.02.2018 tarihli ve 2017/9369 Esas, 2018/800 Karar sayılı kararıyla, dava tarihinden sonra yürürlüğe giren 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (6360 sayılı Kanun) uyarınca ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının davaya katılması gerektiği ve davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği konusundaki yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye yeterli olmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu yerin orman kadastro haritasına göre kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında kaldığı ve orman vasfı taşımadığı, dava konusu taşınmazın imar planı kapsamında kalmadığı, A harfi ile gösterilen 4.173,37 m2'lik taşınmaz kısmının uzun yıllar işlemenin etkisiyle birlikte taş miktarının azaldığı, toprak renginin organik maddeye bağlı olarak daha koyu kahverengi olduğu, kaba materyallerin azaldığı, mahalli bilirkişiler ile davacı tanıklarının, dava konusu taşınmazın 30-40 yıldır aralıksız ve nizasız olarak davacının dedesi babası ve sonrasında davacı tarafından arpa, buğday, mercimek ekmek suretiyle kullandığını beyan ettiği, bu beyanların taşınmazın bu kısmının toprak yapısına ve hava fotoğraflarındaki 1975 tarihinden sonra taşlık ve kayalıkların temizlenerek açık alan olduğu tespiti ile uyumlu olduğu, taşınmazın bu kısmı yönünden 1975 tarihinden önce zilyetliğin başladığı ve 20 yıllık zilyetlik süresinin kesintisiz devam ettiği, 1/1000 ölçekli koordine özet çizelgeli haritada A-1 harfi ile gösterilen 2.580,31 m²' lik taşınmaz kısmının ise, incelenen hava fotoğraflarına göre her ne kadar dava tarihi itibariyle imar ihya edilmiş olsa da öncesinde taşlık, kayalık olduğu ve 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığı, mevcut kullanım durumuna göre taşınmazın işbu kısmı yönünden davalı Hazinenin tescil talebinin kabul şartlarının var olduğu, taşınmazın diğer kısımlarında ise herhangi bir tarımsal faaliyet yapılmamış olduğu gibi halen taşlık kayalık olduğu ve taş kaya depolama alanı olarak kullanıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, ... ili Silifke ilçesi Hacıishaklı Mahallesi Baklalık Mevkiinde bulunan ve 07.08.2018 havale tarihli bilirkişi raporuna ekli harita mühendisi bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen Ek-4 nolu 1/1000 ölçekli koordine özet çizelgeli haritada A harfi ile gösterilen 4.173,37 m² 'lik taşınmazın davacı adına kayıt ve tesciline, davalı Hazinenin tescil talebinin ... ili Silifke ilçesi Hacıishaklı Mahallesi Baklalık Mevkiinde bulunan ve 07.08.2018 havale tarihli bilirkişi raporuna ekli harita mühendisi bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen Ek-4 nolu 1/1000 ölçekli koordine özet çizelgeli haritada A-1 harfi ile gösterilen 2.580,31 m²'lik taşınmazın davalı Hazine adına kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalılar Hazinesi vekili, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili ve ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalılardan Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının taşınmazı imar ihya ettiğini ispatlayamadığını, taşınmazın tamamının Hazine adına tescili gerektiğini açıklayarak, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalılar Hazinesi vekili, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili ve ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalılardan Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının taşınmazı imar ihya ettiğini ispatlayamadığını, taşınmazın tamamının Hazine adına tescili gerektiğini açıklayarak, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

2. Davalılardan ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin zamanaşımı yoluyla kazanılamayacağını açıklayarak, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

3. Davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili temyiz dilekçesinde özetle; orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin zamanaşımı yoluyla kazanılamayacağını açıklayarak, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı yararına kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak 4721 sayılı Kanun'un 713/1 inci, 3402 sayılı Kanun'un 14 ve 17 nci maddeleri gereğince tescil koşullarının oluşup oluşmadığı hususlarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3116 sayılı Orman Kanunu (3116 sayılı Kanun), 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun), 3402 sayılı Kanun, 4721 sayılı Kanun.

3. Değerlendirme

Her ne kadar, davacı ... vekili tarafından, dava konusu taşınmazın, imar ihya edildiği ve 30 yılı aşkın süredir arpa buğday ekilmek suretiyle kullanıldığı iddiası ile taşınmazın vekil edeni adına tescili istemi ile dava açılmış ve İlk Derece Mahkemesi tarafından da, taşınmazın temyize konu A harfi ile gösterilen 4.173,37 m²' lik kısmının imar ihya edildiği ve 30-40 yıldır aralıksız ve nizasız olarak arpa, buğday, mercimek ekmek suretiyle kullandığı gerekçesiyle, taşınmazın bu bölümünün davacı adına kayıt ve tesciline karar verilmiş ise de Mahkemenin kabulü dosya kapsamına uygun düşmemektedir.