muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/659, Karar No: 2018/5709, Tarih: 17.09.2018

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle ... alanlarında, nihayet bir ... aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilmesinin zorunlu olduğu hallerde, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kıstaslar esas alınarak belirlenmelidir. Bu bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin belirlenmesinden sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; mahkemece, 982 parsel sayılı taşınmaz lehine, komşu dere üzerinden köprü ile, davalı Hazineye ait 970 ada 12 parsel sayılı taşınmaz aleyhine geçit hakkı kurulmasına karar verilmiş ise de kurulan geçidin kadastral yola değil paftasında dere olarak görülen yere bağlandığı anlaşılmaktadır. Dere yatakları kural olarak Türk Medeni Kanununun 715. maddesi kapsamına giren devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerdendir. Bu özelliği itibariyle de kamu malıdır. Kamu malı niteliğinde olan bir yerin, kişinin özel istifadesine terki olanaklı değildir. Kısaca belirtmek gerekirse, dere yatağı üzerinden geçit kurulamaz. Kaldı ki geçit davalarındaki amaç, yol ihtiyacı içinde bulunan bir taşınmazın, kesintisiz olarak genel yola ulaşımını sağlamaktır. Dere yatağı tapuya tescil edilmiş bir yer olmadığından bu şekilde kurulan geçitle kesintisizlik ilkesi de ihlal edilmiş olur.

Bu durumda mahkemece, mahallinde uzman bilirkişiler marifetiyle yeniden keşif yapılmak suretiyle kamu malı niteliğinde olan yerlerden geçit hakkı tesis edilemeyeceği ve geçit davalarında uygulanan kesintisizlik ilkesi göz önünde bulundurularak taşınmazların bütünlüğü bozulmadan yola ulaşımın sağlanmasının mümkün olup olmadığı araştırılarak davacının maliki olduğu taşınmazdan genel yola kadar kesintisiz bağlantı sağlanacak şekilde alternatifler oluşturularak en uygun alternatiften geçit hakkı kurulmalıdır.

Yukarıda belirtilen ilkelere aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; kurulan geçit hakkının kütük sayfasında ayrılan beyanlar hanesine şerh verilmesine karar verilmesi ve kurulacak geçit hakkının kaç metre eninde olacağının hüküm sonucunda belirtilmesi gerekirken bu hususun da gözetilmemesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.09.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3318, Karar No: 2020/642, Tarih: 30.01.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/3318 E.  ,  2020/642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6300, Karar No: 2012/24566, Tarih: 13.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/6300 E.  ,  2012/24566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Tayin edilen cezanın tür ve miktarına göre sanık müdafiinin duruşma isteğinin CMUK.un 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; sanığın, katılana nacak ile vurmak suretiyle katılanı yüzde sabit iz oluşturacak şekilde yaraladığının kabul edildiği olayda, netice sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki "yüzde sabit iz"in, basit tıbbi müdahale giderilmesinin mümkün bulunmadığının gözetilip, temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesinden tayin olunması gerektiğinin gözetilmemesi, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak, ONANMASINA, 13/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14817, Karar No: 2014/1187, Tarih: 15.01.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/14817 E.  ,  2014/1187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 22. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2013

NUMARASI : 2012/92-2013/112

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek. Av. S. Y.gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı yan, sipariş edilen toplam 57 ton iplikten 4979 kg. ipliğin teslim edilip bedelinin tahsil edildiğini, bakiye 52.021 kg. ipliğin ise davalı yanca teslim alınmadığını, davalının siparişi ile üretilen ipliklerin özel üretim olduğunu, piyasada yaygın olarak kullanılan renkler olmadığından 3. kişiye satışı nedeniyle zarara uğradığını belirterek 99.664,99 USD zararının tahsilini talep etmiş, davalı yan ise, davacının ürettiği ipliklerin özel üretim olmadığını, piyasada yaygın olarak kullanılan renkler olduğunu, davacının bakiye ipliği teslim etmediğini, nefti yeşil iplikte numune çalışılmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir. İddia ve savunma gözetildiğinde taraflar arasındaki ihtilafın 18.12.2002 günlü sipariş fişi ile verilen ipliklerin büyük bölümünün davalı yanca alınmamasından kaynaklandığı anlaşılmaktadır.

Dosyada yer alan 18.12.2002 tarihli sipariş fişi incelendiğinde; 15 ton 278 renk kodlu s. bej, 5 ton siyah, 5 ton 409 renk kodlu s. kahve, 8 ton 412 renk kodlu lacivert, 8 ton 555 renk kodlu çağla, 8 ton 405 renk kodlu kemik, 8 ton nefti yeşil iplik siparişine ilişkin olduğu, s.bej ve siyah iplik siparişinin acil olduğu ve nefti yeşile ilişkin siparişte numune çalışılacağının belirtildiği görülmektedir. Siparişe konu siyah renk ipliğin davalıya teslim edilerek bedelinin tahsil edildiği hususunda bir ihtilaf bulunmamaktadır.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamı doğrultusunda bilirkişi kurulundan 21.02.2013 tarihli ek raporu alınmış, hükme esas alınan anılan raporda, kök ve ek raporlarda sunulan değerlendirmelerin değiştirilmesine yönelik ilave bir bilgi ve belge bulunmadığı, kök raporda yer alan teknik bilirkişi görüşünde nefti yeşil dışındaki diğer renklerin renk kodunun bulunuşu nedeniyle özel olarak üretilmiş ürünler olmadığı, dosyada davacının ürettiği ipliklerin özel üretim olup olmadığı, satış fiyatının tespitini sağlayacak bir veri bulunmadığı, davacının iddiasının kabulü halinde davacının zararının 99.664,99 USD olduğu belirtilmiş, 23.01.2007 tarihli bilirkişi kurulu kök raporunda da, çalışılan renklerden siyah, sütlü kahve, lacivert, kemik ve sütlü bej genelde yaygın olarak tercih edilen renkler olduğu, çağla ve nefti yeşilin ise genelde nadir çalışılan renkler olduğu, çağla renginin renk kodu bulunduğundan daha önce bu renkte çalışıldığı, nefti yeşilin ise ilk kez çalışılan renk olduğu, nefti yeşilin tam kapasite üretiminden önce davalıdan onay alındığına dair dosyada belge bulunmadığı belirtilmiştir.

Dosyada yer alan 24.02.2003 tarihli tespit bilirkişi raporunda ise, siparişe konu ve davacı ambarında hazır bulunan ipliklerin renklerinin piyasada sürekli çalışılan ve talep edilen renkler olmadığı, özel renkler olduğu, diğer renklere göre satışının zor olduğu, talebi az olan malın da değerinden düşük bir fiyata satılabileceği tespit edilmiştir.

Davacının davalıya gönderdiği ve dosyada yer alan 22.01.2003 tarihli ihtarnamede de, 18.12.2002 tarihli siparişteki lacivert, çağla, kemik ve nefti yeşilin özel olarak imal edildiği, piyasada başkalarına satılma şansının bulunmadığını, satılsa dahi çok düşük fiyata satılabileceği bildirilmiştir.

Davacının davalıya gönderdiği ve dosyada yer alan 22.01.2003 tarihli ihtarnamede de, 18.12.2002 tarihli siparişteki lacivert, çağla, kemik ve nefti yeşilin özel olarak imal edildiği, piyasada başkalarına satılma şansının bulunmadığını, satılsa dahi çok düşük fiyata satılabileceği bildirilmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar karşısında, hükme esas alınan bilirkişi kök-ek raporu ile tespit bilirkişi raporu arasında, siparişe konu ipliklerin özel renk olup olmadıkları hususunda çelişki oluşmuştur. Mahkemece bilirkişi ek raporu hükme esas alındığı halde tüm renkler özel üretim gibi oluşan tüm zarardan davalı sorumlu tutulmuştur. Bu kabul şekli davacının gönderdiği 22.01.2003 tarihli ihtarname içeriğine de aykırıdır. Mahkemece, konusunda uzman 3 kişilik yeni bir bilirkişi kurulundan taraf vekillerinin itirazlarını da karşılar şekilde, yeni bir rapor alınmak suretiyle, ihtilafa konu hangi renk ipliklerin özel üretim olduğu, sipariş fişinde belirtildiği şekilde nefti yeşilde davacının üretimden önce numune çalışması yapıp yapmadığı, ihtiafa konu renklerin özel üretim olup olmadıklarına göre piyasa satış değerlerinin ne kadar olduğu üzerinde durularak tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekiken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, davacı yan bakiye 52.021 kg. ipliğin 3. kişilere satışına ilişkin fatura ve sevk irsaliyesi örneklerini dosyaya sunmuş, anılan fatura ve sevk irsaliyeleri ile ihtilaf konusu 18.12.2002 tarihli sipariş fişindeki iplik renkleri ayrı ayrı karşılaştırıldığında, toplamda satılan miktar örtüşmekte ise de, 3. kişiye satılan iplik miktarının siparişteki iplik renk miktarından fazla olduğu görülmüştür. Örneğin; sipariş fişinde 5 ton s. kahve bulunduğu halde 3. kişiye 5.110 kg. s. kahve iplik satılmıştır. Benzer şekilde çağla, lacivert, kemik renk ipliklerde de miktar fazlası bulunmaktadır. Bu itibarla 3. kişiye satışta, sipariş fişinden fazla olan kısımların mahsup edilerek davacı zararının hesaplanması gerekirken 3. kişiye satışa ilişkin faturalar esas alınarak zarar hesabı yapılması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 1.100,00 TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6321, Karar No: 2016/13143, Tarih: 03.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/6321 E.  ,  2016/13143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, icra takibine yapılan itirazın iptali ile icra, inkar tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için ...... Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat Suha Yılmaz ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesini, yaş dışında kalan emeklilik şartlarını sağlaması gerekçesiyle feshettiğini, hak kazandığı kıdem tazminatının ödenmemesi üzerine işveren aleyhine icra takibi yapıldığını, işverenin haksız itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaliyle takibin devamına karar verilmesi ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, iş sözleşmesinin müvekkili işverence haklı sebeple feshedildiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, iş sözleşmesinin işverence haklı sebeple feshedildiği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacının temyizi üzerine Dairemizin 29.06.2015 tarihli kararıyla, iş sözleşmesini emeklilik sebebiyle fesheden davacının kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında, davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işçi, davalı şirkete sunduğu 24.04.2012 tarihli fesih bildiriminde, onbeş yıldan beri sigortalı olma ve üçbinaltıyüz gün prim ödemiş olma koşullarını yerine getirmiş bulunduğundan, iş sözleşmesini, ihbar süresi sonu olan 18.06.2012 tarihinde, 4857 sayılı İş Kanunu'nun geçici 6. maddesi ile yürürlükte olan mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi birinci fıkrasına göre feshettiğini bildirmiş olup, hak etmiş olduğu kıdem tazminatı ve diğer kanuni haklarının hesaplanarak tarafına ödenmesi talep edilmiştir.

Davalı şirket tarafından, davacıya karşı keşide edilen Ankara 4. Noterliği'nin 14.06.2012 tarihli fesih bildirimde ise, "Emekli olmak niyetiyle 18 haziran 2012 tarihinden geçerli olmak üzere iş akdinizi feshettiğiniz ve ihbar süresi sonunda kıdem tazminatınızın tarafınıza ödenmesini talep ettiğiniz 24.04.2012 tarihli başvurunuzun işvereni aldatmak maksadıyla yapıldığı ve hizmet akdiniz devam ederken işverene sadakat borcunuzu ihlal eden, doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunduğunuz tespit edildiğinden 14.06.2012 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25(e) maddesi gereğince iş akdinizin işveren tarafından haklı nedenle ve derhal feshedildiğini bildiririz." şeklinde açıklamada bulunulmuştur. Söz konusu fesih bildirimi, 16.06.2012 tarihinde davacı işçiye tebliğ edilmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacı ile aynı tarihte bir başka çalışanın da aynı gerekçeyle iş sözleşmesini feshetmesi ve piyasadan alınan duyumlar nedeniyle oluşan kuşku sonucu, davacının ve diğer çalışanın kullandıkları şirket bilgisayarının incelenmek üzere bağımsız bir denetim şirketine gönderildiğini, denetim şirketince sunulan raporun değerlendirilmesi sonucu, davacının iş sözleşmesinin 14.06.2012 tarihli ihtarname ile 4857 sayılı Kanun'un 25/II-(e) maddesi uyarınca haklı sebeple feshedildiğini, bilgisayar üzerinde yapılan inceleme sonucu elde edilen verilerden, şirket çalışanlarından oluşan ve davacının liderliğini yaptığı bir grup işçinin, davalı şirketin rakibi konumunda bulunan şirketin yetkilileriyle 10.02.2012 tarihinde irtibata geçtiklerinin, bu şirketle çalışmaya hazır olduklarını açıkladıklarının, davacının rakip şirketteki yeni yapılanmada pozisyonunun genel müdür olarak belirlendiğinin,davacının rakip şirket yetkilileriyle bir çok kez toplantı yaptığının, davalı şirketle davacı arasındaki iş sözleşmesi devam ederken davacının anılan rakip şirket ile sözleşme imzaladığının, davacıya işten ayrılması karşılığında bu şirket tarafından 44.000,00 USD “hoşgeldin ödemesi” yapılması konusunda anlaşmaya varıldığının, davacının davalı şirketteki yükümlülüğü devam ederken rakip firma hesabına çalışmaya başladığının, rakip firma yetkililerinin, müvekkili şirketin ticari bilgileri elde etmesini davacıdan istediğinin, davacının da bu talebe olumlu yanıt verdiğinin anlaşıldığını, davacının rekabet etmeme yükümlülüğüne aykırı davrandığını, iş sözleşmesinin doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlar sebebiyle müvekkili işverence haklı sebeple feshedildiğini savunmuştur.

İhbar süresi içerisinde, tarafların hak ve borçları devam etmektedir. Davacı tarafça 18.06.2012 tarihine kadar ihbar öneli tanındığı nazara alındığında, iş sözleşmesinin 24.04.2012 tarihi itibariyle sona ermediği kabul edilmelidir. İhbar süresi içerisinde, işveren, 14.06.2012 tarihli fesih bildirimiyle davacının iş sözleşmesini haklı sebeple ve derhal feshettiğini bildirmiştir. Bu halde, iş sözleşmesinin işverence sona erdirildiği kabul edilerek değerlendirme yapılması gereklidir. Her ne kadar, Dairemizin bozma ilamında, iş sözleşmesinin işçi tarafından emeklilik sebebiyle feshedildiğinin esas alınarak, kıdem tazminatı alacağının hüküm altına alınması gerektiği belirtilmiş ise de, bozma ilamının dosya delil durumu karşısında, maddi hataya dayalı olduğu anlaşılmaktadır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun ......... tarihli ........... esas ve ........./... karar sayılı kararı ile ........... tarihli ........./..... esas ve ......../... karar sayılı kararında açıklandığı üzere, Yargıtayca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtay’ın hatalı bozma kararından dönülmesi mümkündür.

Diğer taraftan, şu husus da belirtilmelidir ki; davacının görevi gereği işverenin işlerini yürütmesi için kendisine verilen bilgisayar üzerinde davalı şirketin inceleme yaptırdığı anlaşılmaktadır. İşverenin kendisine ait bilgisayar ve elektronik posta adresleri ile bu adreslere gelen elektronik postaları her zaman denetleme yetkisi bulunmaktadır (Yargıtay 22. Hukuk Dairesi'nin .......... tarih ve ......../......... esas, ......./........ karar sayılı emsal içtihadı). Kaldı ki, davacı işçinin özel işleri için işverenin izni olmadan bilgisayarı kullanması kabul edilemez. Bu sebeplerle, davalı işverenin bilgisayar verilerine delil olarak dayanmasında hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında varılan neticede, mahkemece, ceza dava dosyası da celp edilerek, aralarında haksız rekabet (ticaret hukuku) ve bilgi işlem alanında uzman bilirkişilerin de bulunduğu bilirkişi kurulundan rapor alınmalı, dosyadaki tüm bilgi ve belgeler değerlendirmeye tabi tutularak sonuca göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23461, Karar No: 2017/24940, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/23461 E.  ,  2017/24940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.