muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/11412, Karar No: 2008/2317, Tarih: 21.02.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/11412 E.  ,  2008/2317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, davalı ile düzenledikleri 2003 yılı eczane protokolünün 5. sözleşmenin feshini gerektiren hususlar başlıklı 1.maddesinin n bendi gereğince sözleşmesinin 7 yıl süreyle feshedildiğinin bildirildiğini, reçetede yapılan tahrifat gerekçesine dayanıldığını, reçetelerdeki tahrifatın kendisi veya eczane çalışanlarınca yapılmadığını, reçetenin o şekilde geldiğini, yazılı ilaçları teslim ettiğini, bu nedenle sözleşmenin feshinin haksız olduğunu bildirip, fesih işleminin iptalini istemiştir.

Davalı, sözleşmenin fesih işleminin sözleşme hükümlerine ve hukuka uygun olduğunu bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, reçete üzerinde tahrifat yapıldığının müfettiş raporu ile sabit olduğu ve sözleşme hükümlerine göre fesih işleminin doğru olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı idare arasında 27.2.2003 tarihli sözleşme düzenlendiği, sözleşme gereğince davacı eczacının davalı Bağkura bağlı hastalara ait reçetelerdeki ilaçları temin ederek bedelini davalıdan tahsil ettiği anlaşılmaktadır.

Taraflar arasındaki matbu sözleşmenin “sözleşmenin feshini gerektiren hususlar” başlıklı IV. Bölümünün 1. maddesinin n bendi “reçetelerde tahrifat yapıldığının teftiş raporu ile belirlenmesi” halinde “7 yıl” süre ile sözleşmenin feshini gerektirdiği belirtilmektedir. Sözleşmede bu tahrifatın kimler tarafından yapılması halinde bu müeyyidenin uygulanacağına dair her hangi bir açıklama bulunmamaktadır. Ancak objektif yorum kurallarına göre, bu tahrifatın eczacı veya çalışanları tarafından yapılması halinde bu müeyyidenin uygulanması gerektiği şeklinde anlaşılması gerekir. Çünkü hiç kimse bir başkasının fiilinden ve bunun sonuçlarından sorumlu tutulamaz. Somut olayımızda reçete üzerindeki tahrifatların davacı tarafından yapılmadığı gibi, bu tahrifatların reçete sahibi tarafından yapıldığı ve ilaçların eczane tarafından verildiği, tahrifatların eczacı tarafından fark edilemiyeceği anlaşıldığından mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 21.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11536, Karar No: 2023/8292, Tarih: 05.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/11536 E.  ,  2023/8292 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/182 E., 2016/448 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Her ne kadar mahkemece tanığın olayın sıcaklığıyla alınan beyanında sanığı teşhis ettiği ve sanığın hazırlık aşamasında kolluk tarafından alınan ifadesinde atılı suçları işlediğini tevil yoluyla ikrar ettiği gerekçeleri ile mahkûmiyet kararları verilmiş ise de; tanık ...'ın soruşturma aşamasında alınan beyanında bir şahsın iş yeri önünde bir saat kadar etrafı gözetlediğini ve sonrasında hırsızlık eyleminin meydana geldiğini duyduğunu belirttiği ancak beyanında sanığı teşhise yönelik bir hususun yer almadığı, duruşmada ise suç tarihinde gördüğü şahsı hatırlamadığını belirterek herhangi bir teşhiste bulunamadığı, sanık soruşturma aşamasında kolluk tarafından müdafi hazır bulunmaksızın alınan ifadesinde tevilli ikrarda bulunmuş ise de bu ifadesine dair duruşma aşamasında bir diyeceğinin olmadığını beyan ettiği dikkate alınarak; sanığın suç tarihinde kullandığı cep telefonu numarasının tespiti ile HTS kayıtlarının celp edilmesi, ayrıca mahkemece yeniden savunması alınarak duruşmadaki, hazırlık ifadesine karşı bir diyeceğinin bulunmadığına dair beyanının açıklattırılması ve aşamalardaki ifadelerinin tekrar sorulması suretiyle aradaki çelişkilerin giderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2.Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu hususta karar verecek merci 5275 sayılı Kanun'un 108. maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5. fıkrası ile tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıverilmeye ilişkin hükümlerin uygulanacağı belirtilmiştir. Bu nedenle, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilerek, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/7. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde sanık hakkında bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8316, Karar No: 2017/10323, Tarih: 11.12.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/8316 E.  ,  2017/10323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 22/10/2012-22/11/2012 tarihleri arasında çalışmadığının tespitiyle, kesilen maluliyet aylığının kesildiği tarihten itibaren tekrar bağlanmasına, Kuruma borçlu olmadığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının 22.10.2012-22.11.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde çalışmadığının tespiti, 2014 yılı Eylül ayı dahil olmak üzere ödenmesi durdurulan aylığının ödenmesi ve yersiz ödemenin tahsilinin durdurulması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 22.10.2012-22.11.2012 tarihleri arasında davalı 1222036 sicil numaralı işyerinden hizmetinin bildirildiği, davacıya hangi tarihten itibaren maluliyet aylığı tahsis edildiği dosyadaki evraklardan anlaşılmamakla birlikte davalı Kurumun 11.09.2014 tarihli yazısından davacının 22.10.2012 tarihinde çalışmaya başlaması sebebi ile aylığının kesildiği ve ödenen aylıkların yersiz ödendiğinden bahisle iadesinin istendiği, davacının davalı işyerinde fiilen çalışmadığını iddia ettiği, bordro tanıklarının davacıyı tanımadığını ancak davalı işyerinde çalışmadıklarını da beyan ettikleri anlaşılmaktadır.

506 sayılı Yasa'nın “aylığın kesilmesi ve yeniden başlaması” başlıklı 5698 sayılı Yasa ile değişik 58. maddesi şöyledir: ''... aylığı almakta iken sigortalı olarak çalışmaya başlayanlar hakkında 63 üncü maddenin (A) fıkrası hükümleri uygulanır. Şu kadar ki, ... aylıkları kesilenlerden işten ayrılarak ... aylığı verilmesi için yazılı istekte bulunan sigortalıya aylık bağlanması, kontrol muayenesi sonunda malullüğün devam ettiğinin anlaşılması şartına bağlıdır.''

506 sayılı Yasa’nın “Yaşlılık aylığı alanların yeniden çalışmaları” başlıklı 63.maddesinin (A) fıkrası ise şöyledir; “A) (Değişik: 16/10/2007-5698/2 md.) Bu Kanuna göre yaşlılık aylığı almakta iken, sigortalı olarak çalışmaya başlayanların yaşlılık aylıkları çalışmaya başladıkları tarihte kesilir.

Yaşlılık aylıkları kesilenlerden yeniden çalıştıkları süre zarfında 78 inci maddeye göre prime esas kazançları üzerinden 73 üncü madde gereğince prim alınır. Yaşlılık aylıkları kesilenlerden işten ayrılarak yaşlılık aylığı verilmesi için yazılı talepte bulunan sigortalıya yeniden bağlanacak yaşlılık aylığı talep tarihini takip eden ödeme döneminden başlanarak ödenir.

Yaşlılık aylıkları kesilenlerden yeniden çalıştıkları süre zarfında 78 inci maddeye göre prime esas kazançları üzerinden 73 üncü madde gereğince prim alınır. Yaşlılık aylıkları kesilenlerden işten ayrılarak yaşlılık aylığı verilmesi için yazılı talepte bulunan sigortalıya yeniden bağlanacak yaşlılık aylığı talep tarihini takip eden ödeme döneminden başlanarak ödenir.

Yeni aylık, eski aylığın kesildiği tarihten sonra aylıklara yapılan artışlar uygulanarak ikinci fıkrada belirtilen aylık başlangıç tarihi itibariyle bulunan tutarı ile emeklilik sonrası çalışmaya ait kısmî aylığın toplamından oluşur. Emeklilik sonrası çalışmaya ait kısmî aylık, talep tarihindeki emeklilik öncesi ve sonrası prim ödeme gün sayısı toplamı üzerinden, 61 inci maddeye göre hesaplanan aylığın emeklilik sonrası prim ödeme gün sayısına orantılı bölümü kadardır.”.

5510 sayılı yasanın “... aylığının hesaplanması başlangıcı, kesilmesi ve yeniden bağlanması” başlıklı 27.maddesinde; ''... aylığı almakta iken bu kanuna göre veya yabancı bir ülke mevzuatı kapsamında çalışmaya başlayanların ... aylıkları, çalışmaya başladıkları tarihi takip eden ödeme dönemi başında kesilir ve bu kanuna tabi olarak çalıştıkları süre zarfında 80. maddeye göre belirlenen prime esas kazançları üzerinden 81.madde gereğince kısa ve uzun vadeli sigorta kolları ile genel sağlık sigortasına ait prim alınır. Bunlardan işten ayrılarak yeniden ... aylığı bağlanması için yazılı istekte bulunan ya da emekliye ayrılan veya sevkedilenlere; kontrol muayenesine tabi tutulmak ve ilk aylığına esas malullüğünün devam ettiği anlaşılmak kaydıyla ,4. maddenin birinci fıkrasının c bendi kapsamında çalışıyorsa görevinden ayrıldığı tarihi, diğerlerine ise istek tarihlerini takip eden ödeme döneminden itibaren yeniden ... aylığı hesaplanarak bağlanır'' denilmektedir.

Bunun yanı sıra 05.12.2017 tarihli 30261 sayılı ... Gazete’de yayımlanan ... ... İşlemleri Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin “Aylık almakta iken çalışmanın sonradan tespit edilmesi” başlıklı Ek 10.maddesinden de söz etmek gerekir. Buna göre; “(1) ..., yaşlılık, ölüm aylığı veya ölüm geliri almakta iken, gelir veya aylıkları Kanuna göre veya yabancı bir ülke mevzuatı kapsamında çalışmaya başlaması nedeniyle kesilmesi gerektiği daha sonra tespit edilenler hakkında yersiz ödenen aylıkların tespitinde sadece çalışılan süreler esas alınarak Kanunun 96 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine göre işlem yapılır. Bunlardan işten ayrılmış olanların ... veya yaşlılık aylıkları, sigortalılığın sona erdiği tarih yazılı istek tarihi kabul edilerek, bu tarihi takip eden ödeme dönemi itibarıyla Kanunun 27 veya 30 uncu maddesine göre yeniden hesaplanarak bağlanır. Hak sahiplerinin aylıkları ise işten ayrıldıkları tarihi takip eden aybaşından itibaren ödenmeye devam edilir. ”

Somut olayda, mahkemece davacının davalı işyerinden bildirilen hizmetinin fiili bir çalışmaya dayanıp dayanmadığı yeterince araştırılmamıştır.Zira bordro tanıkları, her ne kadar davacıyı tanımadıklarını ifade etmişse de davalı işyerinde çalışmadıklarını da beyan etmişlerdir. Eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmiş olması hatalıdır.

Yapılacak iş, davalı Kurumdan davacının maluliyet aylığı şahsi sicil dosyasını, davalı Kurum işlemlerini getirtmek, davacının hangi tarihten itibaren maluliyet aylığı aldığını, davalı Kurumun aylığı hangi tarihten itibaren kestiğini ve yeniden tahsis edip etmediğini belirlemek, davalı işyerinin dönem bordrolarını istemek, dönem bordrolarında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak nihayetinde davacının davalı işyerinde fiilen çalışmadığının tespit edilmesi durumunda şimdiki gibi karar vermek; davacının davalı işyerinden bildirilen hizmetinin gerçek bir çalışmaya dayandığı anlaşıldığı takdirde, öncelikle davacının yukarıda sözü edilen yönetmelik uyarınca davalı Kuruma müracaat etmesi için süre vermek, Kurum işleminin sonucu beklenerek çalışmanın sona erdiği tarihi takip eden aybaşından itibaren aylığın yeniden bağlanıp bağlanmadığını sormak, buna göre davanın konusuz kalıp kalmayacağını değerlendirmek, davalı Kurumun yönetmelik uyarınca işlem yapmaması durumunda; fiili çalışmanın bulunması halinde aynı zamanda maluliyet aylığı alınamayacağı göz önünde bulundurularak yukarıda sözü edilen yasal mevzuat uyarınca karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11612, Karar No: 2018/14435, Tarih: 26.06.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/11612 E.  ,  2018/14435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Vesayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 28/02/2013 tarihli 1914 nolu yazıları ile kısıtlı adayı ...'in vesayet altına alınmasının gerekip gerekmediğinin araştırılması için ihbarda bulunulan mahkemece; ... Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 24/07/2013 tarihli 2007 nolu sağlık kurulu raporu uyarınca kısıtlı adayının T.M.K 405. inci gereğince kısıtlanmasına , kendisinin yine aynı hanede nüfusa kayıtlı bulunan annesi ... velayeti altında bırakılmasına dair verilen karar kısıtlının babası ... tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; temyiz eden kısıtlının babası ... davada taraf olmadığı ve hükmü temyiz etmekte hukuki yararı olmadığından temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle, hükmü temyiz eden ... temyiz dilekçesinin REDDİNE, HUMK'nın 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 26.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5041, Karar No: 2006/7480, Tarih: 29.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/5041 E.  ,  2006/7480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Şarkışla Asliye Hukuk (Aile) ile Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, boşanma davasında mahkemenin ihbarı sonucu açılan vasi tayini istemidir.

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair 4787 Sayılı Yasa’nın 20.04.2004 günü yürürlüğe giren 14.04.2004 gün ve 5133 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi ile “22.01.2001 tarihli ve 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı ile 03.12.2001 tarihli ve 4722 Sayılı Türk Medeni Yasasının Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Yasaya göre aile hukukundan ... dava ve işler”in aile mahkemelerinde görüleceği, yine 5133 Sayılı Yasanın Geçici 2. Maddesi ile de “Bu Yasanın yürürlüğe girdiği tarihte aile mahkemelerinde görülmekte olan ve 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan konularla ilgili dava ve işler yetkili ve görevli mahkemesine devredilir.” hükümleri getirilmiştir.

Medeni Yasanın sözü edilen İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında vesayet, kayyımlık ve yasal danışmanlıkla ilgili hükümler bulunmaktadır.

4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yeralan 397. maddesinin 2. fıkrası gereğince “vesayet makamı, sulh hukuk mahkemesi; denetim makamı, asliye hukuk mahkemesidir.”

O halde, konusu Medeni Yasanın 2. Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan davaya sulh hukuk mahkemesi bakmakla görevlidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Şarkışla Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29/05/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11468, Karar No: 2018/6613, Tarih: 11.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/11468 E.  ,  2018/6613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan tarafından internet üzerinden verilmiş olan Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi için psikolog alımı yapılacağı yönündeki iş ilanını görmesi üzerine telefonla katılanı arayarak kendisini psikolog olarak tanıtıp, kendisine ait banka hesabına katılanın yol parası adı altında 400 TL para yatırmasını sağladıktan sonra Ziraat Bankası Erzurum Şubesinden bu parayı çekmek suretiyle menfaat sağladığı ve söz konusu haksız menfaati katılana iade etmediği, bu suretle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda,

TCK'nun 158/1-f bendinde düzenlenen “banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması” suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunun uygulanabilmesi için, bankanın maddi varlıklarının kullanılması gerekmekte olup, sanığın havale yapılan bankayı sadece ödeme aracı olarak kullandığı dikkate alınarak, hileli söz ve davranışlarla katılanı ikna edip haksız menfaat temin etmek şeklinde sübut bulan eyleminin hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamında kalan TCK'nın 157/1 maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanın suçun oluştuğuna ilişkin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 11.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21740, Karar No: 2024/1485, Tarih: 12.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/21740 E.  ,  2024/1485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1082 E., 2016/590 K.

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteğinin; sanığın sözlerinin üzerine atılı suçları oluşturduğuna ve hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın çağrı üzerine olay yerine gelen acil tıp teknisyenlerine; "Siz niye bu kadar geç geldiniz, biz süre tuttuk, sen kendini ne zannediyorsun, formanı çıkar nöbetinden çık gel de ben senin anladığın dilden konuşup ağzını burnunu bi benzeteyim, bizim elimiz kolumuz uzun, gösteririm size, ben sana elimin tersi ile bir vururum, ben sana nasıl konuşman gerektiğini öğretirim, siz ne biçim sağlık personelisiniz, şunun tipine bak, sizin yapacağınız işi de sizi de” şeklinde sözlerle hakaret ve tehdit ettiği iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Hakaret Suçundan Verilen Hükmün Temyizinde

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Tehdit Suçundan Verilen Hükmün Temyizinde

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanların aşamalardaki birbirleriyle çelişmeyen beyanları, Mahkemenin kabulü ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın sözlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Ancak;

Katılanların aşamalardaki birbirleriyle çelişmeyen beyanları, Mahkemenin kabulü ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın sözlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Hakaret Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Tehdit Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2024 tarihinde karar verildi.