muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8610, Karar No: 2014/10044, Tarih: 17.06.2014

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; Burdur ili Çeltikçi ilçesinde 17 derslikli 75. Yıl Çeltikçi ilköğretim Okulu'nun yapımı için Burdur İl Daimi Encümen'in 14/06/1993 gün ve 228 sayılı kararı ile 2886 sayılı Yasa'nın 81. maddesi gereğince Emanet Komisyonu kurulduğu, okulun yapımının ... İnşaat Turizm Ticaret Sanayi Ltd. Şti.'ye ihale edildiği ve bu firma ile 23/09/1993 tarihli sözleşme imzalandığı, bilahare işin Burdur .... Noterliği'nin 15/05/1997 tarih ve 3918 yevmiye numaralı sözleşmesiyle ...Turizm Nakliyat Sanayi ve Tic. Ltd. Şti.'ye devredildiği, Burdur İl Daimi Encümen'in 19/08/1997 gün ve 250 sayılı kararı ile inşaatın tasfiye edilmesine karar verildiği, 03/12/1997 gün ve 2845 sayılı olur ile Tasfiye Komisyonu kurulduğu, 11/12/1997 tarihinde 13/12/1997 tarihinden geçerli olmak üzere tasfiye kabul tutanağının düzenlendiği, okulun eğitim-öğretime açıldığı ve binanın duvar ile kolonlarında çatlakların meydana gelmesi ve çatlakların ciddi olduğunun anlaşılması üzerine okulun 29/11/2004 tarihinde can ve mal güvenliği açısından boşaltılmasına karar verildiği, Bucak Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2004/109 D.İş sayılı dosyası üzerinden bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, alınan raporda, projede var olan genleşme derzinin ve betonarme perdelerin yerinde yapılmadığı, zemin kat kirişlerinin bir çoğunda eğilme ve kesme çatlakların ortaya çıktığı, özellikle zemin kattaki beton kalitesinin çok bozuk ve dayanımının çok düşük olduğu, bazı kolonlarda boyuna donatıların korozyona uğradığı, temel betonunda zemin kat betonu gibi kalitesiz ve dayanımının düşük olduğu, binanın bu hali dikkate alınarak kullanıma kapatılması gerektiği, binanın güçlendirilerek dayanıklı hale getirilebileceğinin belirtildiği, binanın 1975 Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmelik esaslarına uygun olarak projelendirildiği, yüklenicinin 1975 Deprem Yönetmeliği’ne göre projelendirilmesine rağmen inşaatın bir kısmını proje ve yönetmeliğe uygun olarak yapmadığı, gizli ayıbın ve güçlendirme yapılması gerektiğinin 2004 yılında ortaya çıktığı anlaşılmaktadır.

Davacı ile dava dışı yüklenici arasında imzalanan okul binasına ilişkin sözleşmeye konu proje 1975 deprem yönetmeliğine uygun olarak hazırlanmış olduğundan, inşaatın da deprem yönetmeliğinde belirtilen teknik şartlar ve malzemelere uygun biçimde yapılması icap etmektedir. İş sahibi davacının sözleşmenin yapıldığı tarihdeki deprem yönetmeliğine ve projesine göre yapılması gerektiği halde yapılmayan gizli ayıplarla ilgili onarım ve güçlendirme bedellerini istemekte haklıdır. Ancak daha sonra meydana gelen deprem üzerine bu yönetmeliğin yetersiz olduğu anlaşılmakla yeni deprem yönetmelikleri uygulamaya konulmuş, gerek beton kalitesi, gerekse inşaatta kullanılacak malzemeler yönünden farklı kriterler getirilmiş, dolayısıyla inşaat maliyetlerinde sözleşmesine göre artışlar meydana gelmiştir. Bu nedenle inşaatın güçlendirme maliyeti hesap edilirken 2004 yılındaki fiyatların esas alınması, fakat yeniden yapım bedelinin 1975 deprem yönetmeliğindeki kriterler, teknik şartlar, proje ve malzemelerin gözetilmesi gerekmektedir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporlarında, bu esaslar dikkate alınmadan hesap yapıldığı için varılan sonuç isabetli olmamıştır. Bu nedenle mahkemece bilirkişilerden bu yönde ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

b)Zarar, malvarlığının zararlandırıcı eylemin işlenmesinden sonraki durumu ile bu eylem gerçekleşmediği takdirde mevcut durumun karşılaştırılması sonucu belirlenir. Zarar tutarından varsa gerekli indirimler yapıldıktan sonra ise tazminat tutarı belirlenir. Bu konu, Borçlar Yasası'nın 43 ve 44. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu maddelere göre yargıç, her somut olayda takdir yetkisine dayanarak hak ve adaletin gerektirdiği ölçüde indirim yapabilecektir.

Davaya konu okulun; projesine, sözleşmesine, fen ve sanat kurallarına uygun yapılmamış olması nedeniyle ortaya çıkan gizli ayıbın güçlendirme ile giderilebileceğinin anlaşılması üzerine, davacı iş sahibinin gizli ayıbın giderilmesine ilişkin yükleniciye ihbarda bulunmamasının davacının bölüşük kusuru olduğu gözetilerek BK'nun 43 maddesi gereğince zarardan hakkaniyet uyarınca uygun bir indirim yapılmalıdır. Mahkemece bu yön gözetilmeden davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve bu nedenle de kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a ve b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılar M.. G., M.. S.. ve İ.. S.. yararına BOZULMASINA; davacının tüm, davalılar M. G.., M.. S.. ve İ.. S..'in öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve davalılardan M. G..ve İ.. S.. ile davalı M.. S.. yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11192, Karar No: 2024/4610, Tarih: 25.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/11192 E.  ,  2024/4610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/85 E., 2015/275 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 3 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; tayin edilen cezaya, paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına, kusur tespitine, kararın hakkaniyete, usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 23:20 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile gece vakti, meskun mahal dışında, ıslak zeminli asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde, hakimiyetini kaybettiği aracı ile önce yolun solundaki bariyerlere ardından da önünde, kendisi ile aynı istikamette seyretmekte olan ölen sürücü ...'nun sevk ve idaresindeki otomobile çarpması, çarpmanın etkisiyle de her iki aracın yolun sağına savrulması sonucu sürücü ... ile aynı araçta yolcu olarak bulunan ...'nun öldüğü, katılanlardan ...'nun vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde, ...'nun ise basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandıkları, mahkemece hükme esas alınan Ankara Adli Tıp Grup Başkanlığı Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 22.01.2015 tarihli raporuna göre, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile gece vakti, otoyolu takiben seyredip, aydınlatmanın olmadığı olay mahalline geldiğinde, yola gereken dikkatini vermemiş, hızını ve sürüşünü yağmurlu hava ve ıslak zeminli yol şartları ile gece far ışığı altındaki görüşüne göre ayarlamamış, direksiyon hakimiyetine gerekli özen ve önemi göstermemiş olduğundan, kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğunun kabul edildiği, Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 3 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.10.2020 tarihli ve 2017/12-833 Esas, 2020/415 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde, 61 inci maddesinin (f) bendindeki "failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, gösterilen diğer gerekçelere göre hükme etki edecek nitelikte olmadığı tespit edilen hukuka aykırılığa işaret edilmekle yetinilmiş, eleştiri konusu yapılan bu hususun mahallinde düzeltilmesinin olanaklı olduğu kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/39759, Karar No: 2014/41082, Tarih: 10.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/39759 E.  ,  2014/41082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen infaz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 11.05.2012 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 11.04.2013 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3950, Karar No: 2017/9231, Tarih: 13.04.2017

**15. Ceza Dairesi         2015/3950 E.  ,  2017/9231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nun 157/1, 52/2-4, 53/1, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

21/06/2011 tarihli iddianamede, sanığın kendisini gümrük muavini ..... olarak tanıtıp ... gümrüğünden ucuz mal çıkaracağını beyan etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilmesi karşısında; eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu;

Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 13/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12599, Karar No: 2018/4361, Tarih: 06.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/12599 E.  ,  2018/4361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/05/2016 tarih ve 2015/78-2016/155 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin TPE nezdinde yaptığı 2013/67389 sayılı "..." ibareli marka başvurusuna davalı şahsın "..." ibareli markasına dayanarak itiraz ettiğini, TPE YİDK’nın markaları benzer bularak müvekkili başvurusunu kısmen reddettiğini, markaların benzer olmadığını, 2005/54325 sayılı "..." markasının müvekkilinin yetkilisi ve ortağı olduğu şirket adına tescilli olduğunu, "..." ibaresi üzerinde müvekkilinin gerçek hak sahibi olduğunu, müvekkilinin marka üzerinde müktesep hakkı olduğunu, markada dikkat çeken unsurun PARK kelimesi olduğunu, davalı hizmetlerinin müvekkili markası kapsamından reddedilen 35. sınıf ile farklı olduğunu, markalar arasında iltibas tehlikesi bulunmadığını, müvekkilinin alıcı kitlesinin bilgi ve dikkat seviyesi bakımından ortalama alıcının üstünde olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptaline ve 2013/67389 sayılı "..." markasının tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şahıs vekili, müvekkilinin 2006/16087 sayılı "..." ibareli markasının 35 ve 41. sınıflarda tescilli olduğunu, markalar arasında iltibas tehlikesi bulunduğunu, PARK ibaresinin markaya ayırt edicilik katmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, müktesep hakka dayanak gösterilen markaların başvuru sahibi adına değil ... ... Yatırım Ortaklığı A.Ş. adına kayıtlı olduğu, üçüncü şahıs adına tescilli markalarının, davacıya hak bahşetmesinin mümkün olmadığı, ayrıca bu markaların 35. sınıfı kapsamadığı, davacı yönünden kazanılmış hak oluşturmadığı, 2013/67389 sayılı "..." ibareli davacı marka başvurusu ile 2006/16087 sayılı "..." ibareli davalı markası arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik ve çekişme konusu 35. sınıfın tüm alt grupları yönünden iltibas tehlikesi bulunduğu, YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/6468, Karar No: 2017/163, Tarih: 26.01.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/6468 E.  ,  2017/163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... çalışma alanında bulunan ... ada ... parsel sayılı 150.403,04 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kamu orta malı mera vasfıyla sınırlandırılarak özel siciline kaydedilmiştir. Davacı ..., vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne çekişmeli ... ada ... parsel sayılı taşınmazın mera kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın davacı tarafın dayandığı vergi kayıt kapsamında kaldığı, mera vasfında olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemiştir. Dayanılan vergi kaydının kuzey, doğu ve batı hudutları yapılan keşifte tespit edilememiştir. Vergi kaydının kuzey, doğu ve batı hududu “sırt-kayalık-dere içi” okumakta olup bu sınırlar değişebilir nitelikte ve her yerde bulunması mümkün olan doğal yapılardır. Kaydın güneyinde okunan ... tarlası mahalli bilirkişi ve tespit bilirkişisince zeminde gösterilememiştir. Çekişmeli taşınmazın güney sınırında mera bulunmaktadır. Belirlenen şartlarda, davacının dayandığı vergi kaydının dava konusu taşınmaza uyduğundan söz edilemez. Kaldı ki, vergi kayıtları mülkiyet belgesi olmayıp ancak zilyetliğe karine oluşturur. Ziraat bilirkişi raporuna göre çekişmeli taşınmazın işlemeli tarım yapmaya uygun olmayıp mera vasfında olduğu, bilirkişi raporlarına ekli fotoğraflardan da çekişmeli taşınmaz ile komşu mera parselleri arasında sabit sınır ve ayırıcı unsur bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 26.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3450, Karar No: 2015/4442, Tarih: 24.11.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/3450 E.  ,  2015/4442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 62/1, 53/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Gerekçeli kararın 5070 sayılı Elektronik İmza Kanununun 5 ve 22. maddeleri gereğince elektronik imza ile imzalandığı belirtildiği halde, UYAP'ta yapılan kontrolde 98... sicil nolu üye tarafından elektronik olarak imzalanmaması,

2) İfade özgürlüğü T.C. Anayasasının 26. ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşmenin 10. maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1- Müdahalenin kanunlarda öngörülmüş olması,

2- Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3- Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2. maddesindeki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte kanun koyucu madde de zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün “cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde” yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS'ne uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı Kanunun 7. maddesinin 2. fıkranın b bendinde ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1- Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4- Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi,

Şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağını kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapılmıştır.

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir. (Zana v. Türkiye) Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır. (... ve ...Türkiye davası)

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.