muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2672, Karar No: 2018/1717, Tarih: 15.11.2018

Dosya içeriğine göre, taraflardan erkeğin 1950 doğumlu olup askerlik ödevini yerine getirdiği, davacı kadının ise 1954 doğumlu olduğu, tarafların 1979 yılında evlendikleri, 2003 yılında akıl zayıflığı, hafif düzeyde Mental Rateradasyon nedeni ile rapor aldıkları ve her ikisine de 2011 yılı başlarında akıl zayıflığı tanısı da konularak TMK.’un 405 maddesi uyarınca vasi tayin edildiği anlaşılmaktadır.

Normatif düzenlemelere incelendiğinde ise;

TMK.’un 145/1.3 maddesi uyarınca “Eşlerden birinde evlenmeye engel olacak derecede akıl hastalığı bulunması” evlenmenin mutlak butlanla batıl olmasını gerektirir. Aynı kanunun 146. maddesi uyarınca da “Mutlak butlan davası, Cumhuriyet savcısı tarafından re'sen açılır. Bu dava, ilgisi olan herkes tarafından da açılabilir. Keza 256. maddesine göre ise “Batıl bir evlilik ancak hakimin kararıyla sona erer. Mutlak butlan halinde bileevlenme, hakimin kararına kadar geçerli bir evliliğin bütün sonuçlarını doğurur”.

O halde bu düzenleme gereği, tarafların evlenme anında evlenmeye engel olacak derecede akıl hastalıklarının olması gerekir.

Diğer taraftan TMK.’dan sonra taraflar evli iken Birleşmiş milletler tarafından 13.12.2006 tarihinde imzalanan, ancak Türkiye tarafından 03.12.2008 tarihinde 5825 sayılı kanun ile onaylanan ve 18.12.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve bu nedenle Anayasa’nın 90. Maddesi uyarınca iç hukuk normu haline gelen Birleşmiş Milletler Engellilerin Haklarına İlişkin Sözleşme hükümlerinin de gözardı edilmemesi gerekir.

Anılan Sözleşmenin 1. Maddesine göre “Bu Sözleşme'nin amacı, engellilerin tüm insan hak ve temel özgürlüklerinden tam ve eşit şekilde yararlanmasını teşvik ve temin etmek ve insanlık onurlarına saygıyı güçlendirmektir. Engelli kavramı diğer bireylerle eşit koşullar altında topluma tam ve etkin bir şekilde katılımlarının önünde engel teşkil eden uzun süreli fiziksel, zihinsel, düşünsel ya da algısal bozukluğu bulunan kişileri içermektedir”. Sözleşmenin 5/1 maddesinde ise açıkça “Taraf Devletlerin herkesin hukuk önünde ve karşısında eşit olduğunu ve ayrımcılığa uğramaksızın hukuk tarafından eşit korunma ve hukuktan eşit yararlanma hakkına sahip olduğunu kabul ettiği”, bu hükme paralel olarak Hane ve Aile Hayatına Saygı başlığı ile düzenlenen 23/1 maddesi ile “Taraf Devletlerin evlilik, aile, ebeveynlik ve özel ilişkilere dair meselelerde engellilere karşı ayrımcılığı ortadan kaldırmak için uygun tedbirleri etkin bir şekilde ve engellilerin diğer bireylerle eşit olduğunu gözeterek alacağı” belirtilmiştir. Aynı maddenin 1.a bendinde “Evlilik çağına gelmiş engellilerin evlenme ve aile kurma hakkının tanınması ve buhakkın evlenmek isteyen eşlerin serbest iradeleri ve rızaları doğrultusunda kullanılması” gerekeceği de belirtilmiştir.

Anayasa’nın 90/son maddesi uyarınca “Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göreyürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Birleşmiş Milletler Engellilerin Haklarına İlişkin Sözleşme Türk Medeni Kanunu’ndan sonra yürürlüğe girmiştir. Özellikle zihinsel engellilerin de aile ve hane hayatına saygı kapsamında evlenmelerinin sağlanması için özellikle Medeni Kanunu hükümlerinin sözleşmeye uyumlu hale getirilmesi gerekir. Ancak kanun sözleşme hükümleri ile çatılmakta ise Anayasa’nın 90/son maddesi uyarınca sözleşme hükmü esas alınacaktır.

Somut uyuşmazlıkta yaklaşık 30 yıl önce evlenen tarafların, sağlık raporu almadan evlenmeleri olanaklı değildir. Davalı erkek askerlik ödevini yaptığına göre o tarihte akıl hastalığından söz etmek olanaklı değildir. Kaldı ki taraflarda evlilik devam ederken akıl hastalığı değil, akıl zayıflığı meydana gelmiştir. Tarafların rızaları ile kurulmuş evliliğin sonradan yürürlüğe giren Uluslararası Sözleşme hükümlerinden “aile ve hane hayatına saygı” ilkesi uyarınca geçerli kabul edilmesi gerekir. Yerel mahkemenin direnme kararının onanması gerektiği düşüncesinde olduğumdan Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılınmamıştır.

KARŞI OY

Butlan davası için hak düşürücü süre öngörülmediği doğrudur. Hakların kullanılmasında dürüstlük kuralı asıldır. Süre kayıtlaması yok ise de hakkın kötüye kullanılması yasağına bağlı (MK 2) süre kaydı vardır. Toplum düzeninin belirli bir hukuki disiplin için de cereyanı hedeflenmiştir. Hâkim her somut olayın özelliklerini inceleyerek MK 2'ye bağlı süreyi kendiliğinden araştırır. 30 yıl sonra açılan butlan davasında davacının güncel hukuki yararını öncelikle açıklaması ve ispat etmesi beklenir. Bu yapılmadığı takdirde hakkın kötüye kullanılması sınırlaması iş görmez hale gelir.

Butlan yaptırımının ileri sürülmesi bakımından bir zaman sınırlamasının bulunmaması hukuk güvenliğine uygun düşmemektedir. Hukuk güvenliği ve dürüstlük kuralı gereği somut olayın özelliğine göre sürenin geçmesi ile düzelme sonucu ortaya çıkabilir. Batıl olmasına rağmen icra edilen bir kararın icrasının geri döndürülmesi pratik zorluklardan dolayı mümkün olmayabilir. Üçüncü kişilerin korunması gereği butlanın tespitine engel olabilir.

Butlanın tespiti kararı şirketler hukukundaki iptal kararı gibi makable şamil kurucu yenilik doğurucu bir karar olmayıp açıklayıcı ve beyan edici bir karardır. MK 156 düzenlemesi de aynı yöne işaret etmektedir.

Yargılama aşamaları içinde dürüstlük kuralı tartışması var ise de buna açıkca vurgu yapılmamıştır.

Butlanın tespiti kararı şirketler hukukundaki iptal kararı gibi makable şamil kurucu yenilik doğurucu bir karar olmayıp açıklayıcı ve beyan edici bir karardır. MK 156 düzenlemesi de aynı yöne işaret etmektedir.

Yargılama aşamaları içinde dürüstlük kuralı tartışması var ise de buna açıkca vurgu yapılmamıştır.

30 yıl sonra açılan butlan davasında davacının güncel hukuki yararını ortaya koyması ve ispat etmesi hukuk güvenliği ve istikrarı adına şarttır. Somut uyuşmazlıkta bu keyfiyetin yerine getirildiğini söylemeye imkan yoktur.

Nitekim tüzel kişiliği olan kooperatiflerde mal devri için genel kurul kararı aranır. Bir olayda mal devri ile ilgili 2007'de yapılan genel kurulun çağrı merasimine uymadan karar aldığı 5 yıl sonra butlan hali ileri sürülmüş mahkeme ret kararı vermiş MK 2'ye bağlı gerekçe değişikliği ile karar özel dairece onanmış (23. HD 01.07.2015 tarih 4429-5084 sayılı ilamı), yine bir başka olayda 1991 yılında mal tahsisi suretiyle vakıf kurma işleminde genel kurul kararının iptal edildiği bu sebeple tapu iptal ve tescil istenmiş, mahkemesince ret kararı verilmiş, genel kurul iptali kararının vakfa karşı kesin hüküm gücü bulunmadığı belirtilerek gerekçe değişikliği ile ret kararı özel dairesince onanmıştır (23. HD 12.06.2017 tarih 60-1775 sayılı ilamı).

Hâl böyle olunca, yukarıda yaptığım açıklama ilavesiyle, yerel mahkeme kararının onanması görüşünde olduğumdan, aksi yöndeki çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/5861, Karar No: 2012/7053, Tarih: 02.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/5861 E.  ,  2012/7053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 43. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20.02.2012 tarih ve 2011/254-2012/28 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin tüm dünyada çamaşır, ev bakımı, kozmetik/kişisel bakım ve yapıştırıcı teknolojiler alanında faaliyet gösteren alanında lider bir firma olduğunu, 1956 yılından bu yana da Türkiye'de faaliyet gösterdiğini, müvekkilinin özel sıvı çamaşır deterjanları üretim ve satışını 1980 yılından beri tescilli “PERWOLL” markası ve 2009 yılından beri tescilli “PERWOLL like new” markası ve ambalaj tasarımı altında gerçekleştirdiğini, davalı Aykim Temizlik Maddeleri San. Tic. Ltd. Şti. tarafından üretilen "TEX ilk günkü gibi" isimli ürünlerde, ambalaj ve şişe üzerinde "PERWOL yeni gibi" isimli müvekkiline ait ürünün görselliğine ait ana kompozisyonun kullanıldığını, ürünle bir bütün haline gelmiş ve müşteri nazarında ayırt edici olan ürün ambalajı ve şişesinin rengine varana kadar aynen taklit edildiğini, müvekkilinin marka koruması altında bulunan hakları ihlal edildiğini ileri sürerek, müvekkilinin tüketici nezdinde tanınmış ve bilinen PERWOL markalı çamaşır deterjanı ürünü ile iltibas yaratacak şekilde benzer ambalaj ve sunumla TEX markalı çamaşır deterjanı ürününü üretip satmasının haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitini, işbu tecavüzün ve haksız rekabetin önlenmesini, ref'ini, men'ini, bu çerçevede TEX markalı sıvı çamaşır deterjanı ürünlerinin ambalajlarının piyasadan toplatılmasını, ürünlere ve üretmeye yarar ekipmana el konulmasını, imhasını, oluşan maddi durumun ortadan kaldırılmasına, fazlaya ilişkin tüm hak ve alacakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 8.000 TL maddi tazminatın işlemiş ve işleyecek en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle görev itirazında bulunarak davanın görevli İstanbul Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesini, öte yandan esas yönünden de haksız olan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın, davacıya ait PERWOLL markalı sıvı çamaşır deterjanı ürünü ile davalıya ait ürünün ambalaj ve sair sunum unsurları yönünden ayniyet derecesinde benzer olduğunun ve bu benzerliğin haksız rekabet teşkil ettiğinin tespiti, haksız rekabetin ve

Davalı vekili, öncelikle görev itirazında bulunarak davanın görevli İstanbul Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesini, öte yandan esas yönünden de haksız olan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın, davacıya ait PERWOLL markalı sıvı çamaşır deterjanı ürünü ile davalıya ait ürünün ambalaj ve sair sunum unsurları yönünden ayniyet derecesinde benzer olduğunun ve bu benzerliğin haksız rekabet teşkil ettiğinin tespiti, haksız rekabetin ve

tecavüzün ref'i, önlenmesi ile uğranılan zararın davalıdan tazmini istemine yönelik olduğu, bu durumda uyuşmazlığın 556 Sayılı KHK kapsamındaki marka hakkına tecavüzden kaynaklandığı gerekçesiyle görevli mahkemenin Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi olmasından ötürü dava dilekçesinin görev yönünden reddine, dosyanın görevli ve yetkili İstanbul FSHH Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1052, Karar No: 2018/5971, Tarih: 08.10.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/1052 E.  ,  2018/5971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Asıl ve birleşen davada davacı ... vekili Avukat ... tarafından, asıl ve birleşen davada davalı ... aleyhine 09/04/2012 ve 20/09/2012 günlerinde verilen dilekçeler ile kurum zararı nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne dair verilen 27/02/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Asıl ve birleşen dava, kurum zararı nedeniyle alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, asıl davada davalının ... İlçe ... Kütüphanesinde görevli olduğunu, kendisine teslim edilen ve sorumluluğunda bulunan kitapların muhafazasında görevinin gereklerini yerine getirmediğini, 9744 adet demirbaşa kayıtlı kitabın kaybolmasına yol açtığının tespit edildiğini, kitapların demirbaşa kayıtlı olduğu fiyat üzerinden değerlerinin belirlendiğini, ancak Devlete ve Kişilere Memurlarca Verilen Zararların Nev'i ve Miktarlarının Tespiti, Takibi Amirlerinin Sorumlukluklarının Yapılacak Diğer İşlemler Hakkında Yönetmeliğin 7. maddesine göre memurun kasıt ihmal veya tedbirsizliği sonucu idarenin malca uğradığı zararın, ilgili tarafından rayiç bedel üzerinden ödenmesinin esas olduğunun belirtildiğini, buna göre kaybolan kitapların değerinin demirbaşa kayıtlı oldukları tarihe göre değil, rayiç bedel tespiti usul ve esaslarına göre belirlenmesi gerektiğini belirterek alacak isteminde bulunmuştur.

Birleşen davada ise, davalının devir teslim işlemleri sırasında müdür vekili olarak çalıştığı süre içerisinde çeşitli tarihlerde kütüphaneye gönderilen kitapların sisteme kayıt işlemlerini yapmadığını ve kullanıcıların istifadesine sunmadığını, 215 adet kitabın eksik olduğunun tespit edildiğini, bunun üzerine oluşturulan sayım ve değer tespit komisyonunca kitapların rayiç bedelinin tespit edildiğini belirterek alacak isteminde bulunmuştur.

Davalı, asıl ve birleşen davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacı tarafından rayiç bedel üzerinden zararın tespit edilmesinin talep edildiği, ancak bilirkişi raporu sonrasında rayiç bedel üzerinden tespite gerek olmadığını bildirildiği, davacının bilirkişi raporundan sonra talebini değiştirdiği gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleşen davanın alınan bilirkişi raporu doğrultusunda kabulüne karar verilmiştir.

Davalı, asıl ve birleşen davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacı tarafından rayiç bedel üzerinden zararın tespit edilmesinin talep edildiği, ancak bilirkişi raporu sonrasında rayiç bedel üzerinden tespite gerek olmadığını bildirildiği, davacının bilirkişi raporundan sonra talebini değiştirdiği gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleşen davanın alınan bilirkişi raporu doğrultusunda kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, dava konusu kitapların demirbaşa kayıtlı olduğu değer üzerinden dava açıldığı, ancak rayiç bedelinin talep edildiği, davacının 20/02/2015 tarihli dilekçesinde ise idarece rayiç bedel takdirine gerek olmadığının bildirildiği, davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu şekilde talebini devam ettirdiği, herhangi bir şekilde davadan vazgeçme veya feragat şeklinde bir beyan olmadığı anlaşılmaktadır. Şu durumda mahkemece davanın esasının incelenerek buna göre hüküm tesis edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesi gereğince, Tarifenin İkinci Kısmının İkinci Bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin Üçüncü kısmına göre belirlenir. Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.

Dava tam kabul edildiğine göre yargılamada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince vekalet ücreti takdiri gerekirken, bu yönde hüküm kurulmaması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (1) ve (2) sayılı bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 08/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5302, Karar No: 2022/6642, Tarih: 04.07.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/5302 E.  ,  2022/6642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, reddedilen davası yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise reddedilen davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflarca evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine (TMK m. 166/1) dayalı olarak karşılıklı boşanma davaları ikame edilmiş, ilk derece mahkemesince boşanmaya sebebiyet veren olaylarda, tarafların eşit kusurlu oldukları kabul edilerek; her iki davanın kabulü ile boşanmaya ve fer'ilerine ilişkin hüküm kurulmuştur. İlk derece mahkemesinin bu kararına karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuş, bölge adliye mahkemesince bozma öncesi verilen 16.04.2021 tarihli kararında “Kadının tanık beyanlarında yer alan ifadelerin duyuma dayalı olduğu erkek aleyhine bir kusur yüklenemeyeceği, mahkemece kadına yüklenen kusurlarda ise bir isabetsizlik olmadığı, kadının davasının reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile kadının davasının kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu...erkeğin karşı davasında verilen boşanma hükmünün taraflarca temyiz edilmeyerek kesinleştiğinden asıl davanın konusuz kaldığından asıl dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” gerekçesi ile kadının tüm istinaf taleplerinin reddi ile erkeğin istinaf taleplerini ise kısmen kabul etmiş, kadının davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kadının tazminat ve yoksulluk nafakası talebinin reddine, erkek lehine maddi ve manevi tazminata karar vermiştir. Bölge adliye mahkemesince verilen bu karar, davacı-karşı davalı kadın tarafından hükmün tamamı yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından tazminat miktarı ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiş, Dairemizin 21.10.2021 tarihli ilamı ile “Bölge adliye mahkemesince; davacı- karşı davalı kadın tarafından, erkeğin kabul edilen boşanma davasına yönelik de istinaf kanun yoluna başvurulduğu gözetilmeksizin, kadının istinaf başvurusunu sadece kusur belirlemesi, yoksulluk nafakasının miktarı, tazminat taleplerinin reddi yönünden inceleyerek karar verilmesi doğru olmadığı” gerekçesiyle karar bozulmuştur. Bölge adliye mahkemesince bozma sonrası verilen kararında bu sefer “kadının tanıklarının beyanlarının görgüye dayalı olmadığı, görgüye dayalı olmayan bilgilerin hükme esas alınamayacağı, erkeğin tanıklarının beyanlarının ise soyut nitelikte olup, beyanlarda geçen olayların evlilik birliğini onarılamayacak şekilde temelinden sarsacak nitelikte olmadıkları” gerekçesiyle asıl ve karşı boşanma davalarının reddine karar verilmiş, karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı-karşı davalı kadının reddedilen davası yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Davacı-karşı davalı kadının reddedilen davası yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-karşı davalı kadının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı-karşı davacı erkeğin reddedilen davası yönünden temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davacı-karşı davalı kadının değişik zaman ve yerlerde eşinden bahisle “Ondan nafaka alıp çatır çatır yiyeceğim” şeklinde sözler sarf ettiği ve yine kadının eşi ile tartışıp eve gelen kardeşi ile birlikte müşterek haneyi terk ettiği gün de aynı nitelik de sözleri tekrar ederek “nafaka alacağım senin burnundan fitil fitil getireceğim” dediği ve kendi kardeşini de çağırmak suretiyle eşyalarının tümünü toplayıp birlik görevinden kaçınma amacını ortaya koyar sözler söyleyip, davranışlar sergileyerek müşterek haneyi terk ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-karşı davalı kadının tam kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-karşı davacı erkek dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, erkeğin boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilecek yerde, yazılı gerekçe ile erkeğin davasının reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmünün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden ...'a yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna 397.80 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Soner'e geri verilmesine,

dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi.04.07.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/13374, Karar No: 2015/16869, Tarih: 15.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/13374 E.  ,  2015/16869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İskenderun 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 22.10.2013

No : 2013/74-2013/49

Dava, 506 sayılı Kanun'un 26. maddesine dayalı rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın ksımen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalılardan S.. S.., E.. B.. ve H.. Ş.. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan S.. S.., E.. B.. ve H.. Ş..'den alınmasına, 15.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.