muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16516, Karar No: 2015/1525, Tarih: 09.02.2015

Davacı vekili, asıl davada, davacı ... ve dava dışı ...., ... ve (Şirket çalışanlarına devredilmek üzere) ... (alıcılar) arasında akdolunan 12.02.2004 tarihli sözleşme ile davalılardan ...’nin ...’nin %17,52 hissesini asaleten, davalılardan ...’nin %82,44 hissesini vekâleten adı geçen alıcılara devrettiğini, müvekkili davacının daha sonra diğer hissedarlardan devirler suretiyle toplam şirket sermayesinin %94,65’ine isabet eden hissesinin sahibi olduğunu, sözleşme ekleri arasında yer alan 30.06.2003 tarihli teklif bilançosu ile 31.01.2004 tarihli devir bilançosuna itibar edilerek şirket hisselerinin devralındığını, oysa 2035 adet hayat sigortası poliçesinin şirket kayıtlarına sokulmamış olduğunun, bu poliçelere ilişkin karşılıkların Hazine'ye yatırılmadığının ve şirketin muhafazası gereken “matematiksel karşılıklar hesabı” karşılığı tutarların kayıtlara hiçbir şekilde aktarılmadığının şirketin devrinden çok sonra fark edildiğini, bu nedenle 2004 yılı bilanço matematik karşılığının 5.846.846,02 YTL eksik hesaplandığını, şirketin bu uygulamasının ilgili tutar kadar dönem kârının yüksek yada zararın düşük gösterildiğinin saptandığını, şirketin hem teklif bilançosunda hem de devir bilançosunda gözükmeyen 5.846.846,02 YTL fazladan yükümlülüğünün bulunduğunu, bu nedenle müvekkilinin saklanan yükümlülükler kadar sermaye artırımına gittiğini ve şirkete ilave sermaye koymak zorunda kaldığını, oluşan zarardan davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, 5.846.486,02 YTL yükümlülüğün temerrüt faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen dava da ise, devir bilançosuna yansıtılmayan başka yükümlülüklerinin de bulunduğunun tesbit edildiğini, muallak hasar karşılıkları gideri ve reassürör payının eksik gösterildiğini ve dönem zararının olduğundan az yansıtıldığını, bu şekilde bir kısım yükümlülüğün mali tablolara yansıtılmadığını ve dönem zararının bu tutar kadar eksik gösterildiğini; sağlık branşı cari riskler karşılığı hesabının olması gerekenden eksik gösterilerek dönem zararının olması gerekenden az gösterildiğini, buna göre 675.147 YTL yükümlülüğün mali tablolara yansıtılmayarak, dönem zararının anılan tutar kadar eksik gösterildiğini; yine saplık branşında ...’den alınan krediler karşılığı gerçek üretime dayanmayan fiktif poliçeler üretildiğinin anlaşıldığını, fiktif kayıtlar nedeni ile hem üretim/gelir kayıtlarının ve hem de sigortalılar hesabının gerçeği yansıtmadığını, bu şekilde dönem zararının 1.683.706 YTL eksik gösterildiğini, sağlık branşı sigortalılarından prim alacakları tahsilinde problem olanlar için ayrılması gereken karşılıkların eksik hesaplandığını ve 54.917 YTL yükümlülüğün gizlendiğini, şirket ile ... arasındaki sözleşme gereği ... tarafından düzenlenen 336.148 YTL tutarındaki hizmet faturalarının gider yazılmaması suretiyle dönem zararının bu tutar kadar eksik gösterildiğini, ...’den kullanılan kredilere ilişkin 316

.683.706 YTL eksik gösterildiğini, sağlık branşı sigortalılarından prim alacakları tahsilinde problem olanlar için ayrılması gereken karşılıkların eksik hesaplandığını ve 54.917 YTL yükümlülüğün gizlendiğini, şirket ile ... arasındaki sözleşme gereği ... tarafından düzenlenen 336.148 YTL tutarındaki hizmet faturalarının gider yazılmaması suretiyle dönem zararının bu tutar kadar eksik gösterildiğini, ...’den kullanılan kredilere ilişkin 316.707 YTL finansman giderinin gelir tablosunda gösterilmediğini, bu nedenle 2003 yılı zararının bu kadar eksik gösterildiğini, ifade edilen tüm bu zarar kalemlerinin devir tarihi olan 12.02.2004 tarihinden önceki döneme ilişkin olduğunu, bunların gizlendiğini, devralınan şirket kayıtlarında yer alamayan yükümlülüklerin ifası için davacının sermaye artışına gitmek zorunda kaldığını, davacıya karşı davalıların, saklanılan şirket yükümlülükleri nedeni ile sorumlu olduklarını; bu nedenle şirketin devir tarihinden önceki döneme ait 5.776.331,00 YTL zararının 31.12.2003 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, 1 yıl içinde dava açılmadığı gerekçesiyle zamanaşımı def'i ile birlikte davacının devir sözleşmesinin alıcılarından sadece biri olduğunu, devir aldığı pay oranında talepte bulunma hakkına sahip olduğunu, bu nedenle aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, ...’nin kanunla verilen görevleri ifa etmekle yükümlü bir kamu kurumu olması nedeniyle davanın idari yargının görev alanına girdiğini, 12.02.2004 tarihli devir sözleşmesine göre davacının devraldığı şirketin kayıtlarını ve işyerlerini incelediğini, devir tarihinden önceki döneme ilişkin olarak ...’ye hiç bir başvuru hakkının bulunmadığını peşinen kabul ettiğini, ayrıca sözleşmeye göre devir tarihi öncesinden kaynaklanan ileriye yönelik tüm borç ve taahhütlerin 1 yıl içinde ...’ye karşı ileri sürülebileceğinin kararlaştırıldığını, bu nedenle davacının ...’ye karşı bir talepte bulunamayacağını, ayrıca ...'nin sorumluluğunun devrettiği hisse oranı olan %17.52 ile sınırlanmış olduğunu, davacının sorumluluk sınırını tespit ederek dava açması gerektiği halde, bunun yapmadığını ve hasarın tamamını ...’den talep ettiğini savunarak, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, hisse devrine ilişkin 12.02.2004 tarihli sözleşmeye davalı şirketin aktif olarak katılmadığını, satış bedelinden herhangi bir pay almadığını, 01.01.2003 tarihinden itibaren ...'nin yönetim ve denetiminin ...'nin tayin ettiği yöneticiler vasıtasıyla yürütüldüğünü, bu nedenle müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve dosya kapsamına göre; taraflar arasında akdedilen sözleşmenin 4.2.1 maddesinde devredilen şirketin geçmişten kaynaklanan ve ileriye dönük olarak ortaya çıkacak tüm borç ve taahhütlerinden davalının sorumluluğunun düzenlenildiği, devredilen hisselerin %10'u ve bunun üzerindeki kısmının devaralanlar dışında üçüncü kişilere geçmesi halinde davalının sorumluluğunun sona ereceğinin belirtildiği, somut olayda hisse devralan ... ile ...'nin sahibi oldukları hisseleri 3. kişi konumundaki dava dışı ...'ye devrettikleri, devredilen hisse oranının sözleşmede belirlenen %10'luk sınırın üzerinde olduğu, davacı tarafından sonradan bu hisselerin devralınmasının durumu değiştirmediği, 3. kişiye yapılan hisse devirleri nedeniyle davalının sözleşmeden kaynaklı sorumluluğunun ortadan kaltığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 30,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/38285, Karar No: 2025/5005, Tarih: 18.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/38285 E.  ,  2025/5005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1488 E., 2021/648 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/985 E., 2019/339 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

1- Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre;

A- Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden, Bölge Adliye Mahkemesinin ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında, suç tarihinin "26.08.2014" yerine “24.01.2018” olarak gösterilmesi,

B- Sanık hakkında TCK'nın 220/7. maddesi gereğince cezasından indirim yapılırken tatbik edilen madde fıkrasının cümlesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3280, Karar No: 2019/432, Tarih: 17.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/3280 E.  ,  2019/432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın inkara yönelik savunması, 14.12.2009 ve 16.12.2009 tarihli raporlardaki bulguların sanık tarafından gerçekleştirildiği hususunda yeterli delil bulunmaması, HTS kayıtlarının atılı suçun delili olarak değerlendirilemeyeceğinin anlaşılması ve tüm dosya içeriği karşısında, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 07.04.2010 tarihli raporda, beyanlarına ancak ana hatlarıyla ve kuvvetli delillerle desteklendiği takdirde itibar edilebileceği belirtilen mağdurenin yan delillerle desteklenmeyen, soyut beyanları dışında sanığın atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14829, Karar No: 2012/21256, Tarih: 19.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14829 E.  ,  2012/21256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/06/2011 tarih ve 2008/240 - 2011/166 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 1994 ve 1995 yıllarında Meysu A.Ş. ile akdettiği izin sözleşmeleriyle inhisari lisans hakkı sahibi bulunduğu TPE nezdinde tanınmış marka statüsünde bulunan “meySu” markasının tanınmışlığından ve itibarından yararlanmak isteyen davalı şirketin müvekkilinin mey ibaresini içeren seri markaları ile aynı veya benzer olan “mey tekirdağ sakızlı” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, söz konusu başvuruya TPE nezdinde yönelttikleri itirazların reddedildiğini ileri sürerek, TPE YİDK’nun red kararının iptalini, davalının “mey tekirdağ sakızlı” ibareli markasının hükümsüzlüğüne ve TPE sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kurum işlem ve kararlarının yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, “mey” ibaresinin, başta “mey m şekil” markası olmak üzere, müvekkili şirkete ait tescilli birçok markanın esaslı unsuru olduğunu, “mey” ibaresinin davalı şirketin ticaret ünvanı olduğunu ve TTK hükümlerine uygun olarak kullanıldığını, “mey” ibaresinin davalı şirketin reklam politikaları ve promosyonları ile ayırt edicilik vasfı kazandığını, davacı markaları ile müvekkilinin unvan ve markasının iltibas yaratacak biçimde benzer olmadığını, taraf markalarında yer alan emtiaların farklı raflarda satılacağını, tüketici kesimlerinin farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, dava konusu “mey tekirdağ sakızlı” ibareli marka ile davacı markalarının emtia listesindeki malların aynı veya aynı tür olmadığı, marka işaretlerinin aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadığı ve bu nedenle 556 sayılı KHK’nin 7/1-b maddesi anlamında iltibas bulunmadığı, dava konusu “mey tekirdağ sakızlı” ibareli markanın emtia listesindeki 33. sınıf tüm malların, itiraza mesnet MEYYEPAMEYSU ve davaya mesnet MEYSÜT markalarının kapsadığı “biralar...” ile benzer olduğu, ancak; marka işaretleri benzer olmadığından 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında iltibas bulunmadığı, “şekil+meysu” markasının tanınmış marka olduğu, ancak; markalar benzer olmadığından dava konusu markanın KHK’nin 8/4 hükmünden kaynaklanan red ve hükümsüzlük sebebi bulunmadığı yönündeki bilirkişi raporunun hüküm kurmaya yeterli nitelikte görüldüğü gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 19/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20486, Karar No: 2015/1586, Tarih: 20.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/20486 E.  ,  2015/1586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/111362

MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2011

NUMARASI : 2011/362 (E) ve 2011/741 (K)

SUÇLAR : Görevi kötüye kullanma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanıklar M.. D.. ve U.. Ç.. hakkında verilen beraat hükümleri yönünden;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan S.. A.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanıklar M.. Y.. ve B.. S.. hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik temyize gelince;

Spor Toto muhasebe müdürü ile memurundan sanıklar B.. ve M..' in, alacaklının haciz koydurması ve İcra Müdürlüğünün ödeme emrini içeren 40.134,20 TL bedelin 37.043,92 TL sini ödeyip geri kalanını borçlu olan Karamanspor Kulübüne göndermeleri biçimindeki eylemlerinde, alacaklı S.. A..' nin alacağını tam olarak tahsil etmesine engel olup mağduriyetlerine yol açmalarının görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yasal olmayan gerekçeyle beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan S.. A.. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1326, Karar No: 2025/26, Tarih: 06.01.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/1326 E.  ,  2025/26 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/43 E., 2023/1083 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İvrindi Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/50 E., 2020/209 K.

Taraflar arasındaki men'i müdahale, eski ... iade ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı vekili asıl davada dava dilekçesinde; 176 ada 396 parsel, 176 ada 413 parsel ve 176 ada 428 parsel sayılı taşınmazlarda müvekkilinin malik olduğunu, müvekkiline ait arsa üzerinde davalı şirketlerce faaliyette bulunulduğuna ilişkin duyumlar üzerine müvekkilince İvrindi Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/63 Değişik İş dosyası ile tespit yaptırıldığını, 176 ada 396 parselde dekapaj (kömür damarı üzerindeki örtü tabakasının kaldırılması) çalışmasının yapılmış olduğunu, sahanın tabanında üstü açık kömür damar olduğu ve saha tabanında bir adet paletli iş makinesinin bulunduğunu, 176 ada 413 ve 428 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde pasa ( kömür damarı üzerinden çıkan örtü tabakası) dökülmüş olduğunun tespit edildiğini, müvekkilinin arsasına davalılar tarafından haksız müdahalede bulunulduğu, yine davacı taşınmazında bulunan ağaçlara davalılarca zarar verildiğini belirterek davalıların davacı müvekkiline ait arsalar üzerinde meydana getirmiş olduğu haksız müdahalenin menine, bu parsellerin eski haline getirilmesine, eski ... getirme bedeli olarak 5.000,00 TL ile davacının haksız müdahale nedeniyle uğradığı manevi zararın tazmini için 50.000,00 TL’nin davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davacı vekili birleştirilen davada dava dilekçesinde; davalı ... Anonim Şirketi aleyhine asıl dava ile aynı taleplerle dava açmıştır.

II. CEVAP