muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4141, Karar No: 2019/705, Tarih: 13.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/4141 E.  ,  2019/705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 155/2, 62, 52, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın sezonluk olarak katılan şirketin dondurmalarının satışını yaptığı, bu nedenle katılan şirketten aralarındaki ariyet sözleşmesi gereğince derin dondurucu teslim aldığı, ancak bu derin dondurucuyu saklama ve koruma yükümlülüğüne aykırı olarak bulunduğu yerdeki ticari faaliyetine son verdiği halde ilgili şirkete teslim etmediği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 13/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6868, Karar No: 2019/1638, Tarih: 18.02.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/6868 E.  ,  2019/1638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm davalı ... İnan vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 26.06.2013 tarihinde davacının idaresindeki şarjlı bisiklet ile davalıların sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın çarpışması neticesinde davacının yaralandığını, ayak kemiklerinde oluşan kırık nedeniyle ameliyatla ayağına plak ve vida takıldığını, davacının yaklaşık olarak 1 yıl ayakta iş göremeyeceğini ve çalışamayacağını beyanla 1.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan ve 12.000,00 TL manevi tazminatın davalı sürücüden kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davacıya ödeme yapıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının talep ettiği maddi tazminat isteminin reddine, davacı için 7.000,00 TL manevi tazminat takdirine, takdir olunan manevi tazminatın davalı ...’dan 26/06/2013 tarihi olan olay tarihinden itibaren başlayacak yasal faiziyle alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56 (eski BK 47) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 358,57 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 18/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2892, Karar No: 2021/3406, Tarih: 12.04.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/2892 E.  ,  2021/3406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Asıl Dava: Elatmanın Önlenmesi, Yıkım Ve Ecrimisil

Birleşen Dava: Temliken Tescil Ve Taşınmaz İrtifakı Kurulması Talebi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Saray (Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.07.2018 tarihli ve 2015/632 Esas, 2018/873 Karar sayılı kararıyla asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 1.734,95 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 5.027,28 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 12.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26898, Karar No: 2014/11688, Tarih: 06.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/26898 E.  ,  2014/11688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2012/346-2013/234

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı işçinin 05.09.2009-02.06.2010 tarihleri arasında müvekkili işverene ait işyerinde çalıştığını, davalının iş sözleşmesinin sonlanmasının ardından, iş sözleşmesinde belirlenen rekabet yasağı hükmüne aykırılık teşkil edecek şekilde, dava dışı rakip bir firmada çalıştığını, müvekkilinin sırlarını rakip firmayla paylaştığını, bu sebeple müvekkili işverenin sözleşmede düzenlenen cezai şart alacağına hak kazandığını beyanla, rekabet yasağından kaynaklanan cezai şart alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında imzalanan sözleşmede yer alan rekabet yasağına ilişkin şartın geçerli olmadığını, müvekkilinin haksız bir davranışının da bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, rekabet yasağının ihlalinden doğduğu ileri sürülen cezai şart tahsili istemine ilişkin olup, öncelikle dikkate alınması gereken husus, uyuşmazlığın 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir.

Davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 348. maddesi “İş sahibinin müşterilerini tanımak veya işlerinin esrarına nüfuz etmek hususlarında işçiye müsait olan bir hizmet sözleşmesinde her iki taraf, sözleşmesinin hitamından sonra, işçinin kendi namına iş sahibi ile rekabet edecek bir iş yapamamasını ve

Davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 348. maddesi “İş sahibinin müşterilerini tanımak veya işlerinin esrarına nüfuz etmek hususlarında işçiye müsait olan bir hizmet sözleşmesinde her iki taraf, sözleşmesinin hitamından sonra, işçinin kendi namına iş sahibi ile rekabet edecek bir iş yapamamasını ve

rakip bir müessesede çalışamamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olamamasını şart edebilirler. Rekabet memnuiyetine dair olan şart, ancak işçinin müşterileri tanımasından ve esrara nüfuzundan istifade ederek iş sahibine hissolunacak derecede bir zarar husulüne sebebiyet verebilecek ise caizdir. İşçi, sözleşmesinin yapıldığı zamanda reşit değil ise rekabet memnuiyetine dair olan şart batıldır.” hükmünü haiz olup, madde metninden de anlaşılacağı üzere bu madde sözü edilen sırlara vakıf işçinin sözleşme yapmak şartıyla işten ayrılması halinde aynı işi kendi adına yapmamasını, rakip bir müessesede çalışmamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olmamasını düzenlemektedir. Düzenleme, iş sözleşmesi içinde yer almakla birlikte iş sözleşmesi süresi içinde yapılmaması gereken bir hususta değil, iş sözleşmesinin sona ermesinden sonra yapılmaması gereken bir hususta düzenleme getirmektedir.

İş sözleşmesinin devamı sırasında rekabet yasağının ihlali şeklindeki sadakatsizlik iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturur. Bu rekabet yasağının sözleşmeden veya kanundan kaynaklanmasının hukuki sonuçları aynıdır.

İş sözleşmesinin devamı sırasında rekabet yasağının ihlali şeklindeki sadakatsizlik iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturur. Bu rekabet yasağının sözleşmeden veya kanundan kaynaklanmasının hukuki sonuçları aynıdır.

Oysa somut uyuşmazlıkta davacı taraf, davalının sözleşmenin sona ermesinden sonra gerçekleşen eylemi sebebiyle cezai şart istemektedir. Rekabet yasağının iş sözleşmesinin bitiminden sonraki bir tarihte ihlal edilmesi iş mahkemelerini görevli olmaktan çıkarmaktadır. Ayrıca rekabet yasağının belirlenmesinde ticari sırrın ne olduğu uzman mahkemelerce değerlendirilmesi gereken ve piyasa şartlarıyla sıkı sıkıya bağlı bulunan ticari bir konudur. Kaldı ki, davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesiyle kanun koyucu çok açık bir şekilde 818 sayılı Kanun'un 348. maddesinden kaynaklanan davaların mutlak ticari davalardan olduğunu öngörmüştür. Mutlak ticari davalar herhangi bir unsurun, bağlama noktasının veya sebebin davanın ticari niteliğini değiştirmediği, mahkemenin kanaatinin rol oynamadığı davalardandır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 29.02.2012 tarihli 2011/11-781 esas, 2012/109 karar sayılı ilamında da hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen, 818 sayılı Kanun’un 348. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken uyuşmazlıklara ilişkin davaların 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3. maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığı ve mutlak ticari davaların görülme yerinin ise açık biçimde ticaret mahkemeleri olduğu belirtilmiştir. Dairemizin benzer davalarda verdiği kararlar da aynı doğrultudadır( Dairemizin 08.03.2013 tarih 2012/16795 esas 2013/4894 karar; 26.03.2013 tarih 2012/18453 esas 2013/6480 karar sayılı ilamları).

Açıklanan sebeplerle, mahkemece ticaret mahkemelerinin görevine giren davanın görev yönünden reddi yerine esasına girilerek hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6321, Karar No: 2012/12971, Tarih: 10.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/6321 E.  ,  2012/12971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/12/2010 tarih ve 2008/545-2010/1033 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkilinin davalı şirketteki tüm hisselerini diğer davalı ...’nın eşine devrederek 10/03/2008 tarihinde şirketten ayrıldığını, buna ilişkin olarak 07/03/2008 tarihinde davalı ile bir protokol yaptıklarını, kendisi protokolden kaynaklı edimlerini yerine getirdiği halde davalının protokolde belirtilen taşınmazı ve otomobili kendisine devretmediğini, ayrıca davalının protokol çerçevesinde yapması gereken ödemeleri de yapmadığını, davalının protokole aykırı davranışı sebebi ile muaccel hale gelmiş alacaklar yönünden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL‘nın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile protokolde belirtilen taşınmaz ve otomobilin mümkünse aynen devrini değilse bedelinin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar-karşı davacılar vekili, davacının aralarındaki protokol çerçevesinde üstlendiği edimini yerine getirmediğini, zira teslim ettiği kaynak kodlarının içi boş ve kullanılamaz vaziyette olduğunu, davacının kendi edimini yerine getirmediği halde kendilerinden talepte bulunmasının hakkaniyete aykırı olduğunu, edimini yerine getirmeyen davacının bu nedenle müvekkilini zarara uğrattığını, haksız açılan davanın reddini, karşı dava olarak da işlerini yapamaz duruma gelen müvekkilinin uğramış oldukları zarara karşılık fazlaya ilişkin hakları ve manevi tazminat talepleri saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL tazminatın davacıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre, davacının protokolden kaynaklı temel edimini yerine getirdiğini, davalının edimleri arasında yer alan taşınmazın ve aracın mülkiyetinin davacıya geçirilmesinin ise protokolün resmi şekle uyulmadan yapılması nedeniyle hukuken mümkün olmadığı, davacının geçersiz bulunun sözleşme hükümlerine dayanarak tazminat da talep edemeyeceği, yine davacının protokolden kaynaklı yapılması gerektiğini belirterek talep ettiği alacağa konu zararın oluşu ve miktarını ispatlayamadığı gerekçesiyle asıl ve karşı davanın her ikisinin de reddine karar verilmiştir.

Taraf vekilleri, kararı ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Taraf vekilleri, kararı ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, mahkeme gerekçesinde de açıklandığı üzere Mülga 6762 Sayılı Yasa'nın emredici mahiyette bulunan 520.maddesi uyarınca limited şirket hissesinin devrine ilişkin sözleşmelerin noterce tasdiki, tapuda kayıtlı taşınmazların devrine ilişkin sözleşmelerin T.M.K.'nun 706/1. maddesi gereğince tapu memuru önünde, trafikte kayıtlı araç devrine ilişkin sözleşmelerin de 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 20/d maddesi uyarınca noterlerce yapılması gerekir ise de; Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamaları gereğince somut olayda olduğu gibi, verilen sözlerin bir şekil uğruna çiğnenebilmesi adalet duygularını ağır şekilde örseler, Kanunda özel bir hüküm bulunmadıkça, şekilsizlik nedeniyle geçersiz bir sözleşmenin ifasınında geçersiz kalması genel kural ise de; bu kural, T.M.K.'nun 2.maddesinde yazılı dürüstlük kuralına aykırı düşecek tarzda uygulanamayacağından şekle aykırılık savunmasının dinlenilmesi mümkün değildir. Somut uyuşmazlıkta taraflar arasında düzenlenen protokol sonrasında noterlikçe düzenlenen sözleşme ile pay devri gerçekleşmiş ve T.T.K.'nun 520.maddesindeki lazımiyeler yerine getirilmiştir. Bu aşamadan sonra başlangıçda ki; Limited Şirketin pay devrine ilişkin ve keza buna bağlı edimlerin devrinin şekil eksikliklerinin ileri sürülmesi ve şekil hükümleri içeren yasa hükümlerinin uygulanması büyük bir adaletsizliğe yol açmakta ve T.M.K.'nun 2.maddesine aykırılık teşkil etmektedir. Bu itibarla mahkemenin bu yöndeki gerekçesine itibar olunamayacağı gibi davacı tarafın rapora itirazları nazara alınmadan kanıtlama yükümlülüğünü yerine getirmediğine ilişkin ret gerekçesine de itibar olunamayacağından yerel mahkeme kararının davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacı vekilinin karşı davaya yönelik tüm temyiz itirazlarının reddine, kararın (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-karşı davacılardan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 10/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24096, Karar No: 2015/36087, Tarih: 10.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/24096 E.  ,  2015/36087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve Toki avukatınca duruşmasız,... tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de dava miktar itibariyle duruşmaya tabii olmadığından bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 13.4.2007 tarihinde “...Toplu Konut Projesinden “ 550 ada C 2-6 Blok zemin 28 numaralı daireyi davalı TOKİ'den satın aldığı daireyi 20.10.2007 tarihinde bir kısım eksik ve ayıplı işleri belirterek teslim aldığını, dairenin eksik ve ayıplı olarak teslim edildiğini, teslimden sonra daire, site ve ortak alanda eksik ve ayıplı imalatlar olduğunun anlaşıldığını bildirerek eksik ve ayıplı işlerin taşınmazda sebep olduğu değer kaybı hesaplanmak suretiyle kıymet noksanı mukabilinde semen tenziline karar verilerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 5000 TL nin, tahsilini istemiş, 14.2.2013 tarihli ıslak dilekçesi ile talebini 21934,84 TL'na yükseltmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 5.483 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı, 13.4.2007 tarihinde satın alıp 20.10.2007 tarihinde açık ayıp niteliğindeki bir kısım işleri belirterek teslim aldığı daire, blok ve ortak alanlardaki eksik ve ayıplı işler nedeniyle semen tenzili için eldeki davayı 10.11.2008(Yetkisizlik kararını veren mahkemedeki dava tarihi) tarihinde açmıştır. Davalılar, taşınmazda eksik ve ayıplı işler bulunmadığını, olsa bile süresinde ihbar edilmediğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir. Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak, raporda açık ayıp olarak geçen hususlar için süresinde ihbar olmadığından reddine, gizli ayıplı işler nedeniyle nisbi metod uygulanarak 5.483 TL nin tahsiline karar verilmiştir.Gerekçe olarak, davacının gizli ayıpların giderilmesi için ihbarı yok ise de davacının en geç dava tarihinden itibaren bir ay önce gizli ayıpları öğrendiğinin kabulü gerektiği zira daha önce öğrendiği iddiasının bir vakıa olduğu, gizli ayıpların daha önce öğrenildiğini ispat yükünün davalılarda olduğu belirtilerek gizli ayıplı işler için davanın süresinde açıldığı kabul edilmiştir.

4077 Sayılı Kanunun 4.maddesinin 2.fıkrası hükmüne göre; Tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren 30 gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi yada ücretsiz onarım isteme haklarını sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır.Bu durumda, 4077 sayılı ...nun 30.maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, Borçlar Kanunu'nun 198. maddesi hükmü uygulanacaktır. Borçlar Kanununun 198.maddesine göre, alıcı, teslim aldığı malı örf ve adete göre imkan hasıl olur olmaz muayene etmek ve satıcının tekeffülü altında olan bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya derhal ihbar etmekle yükümlüdür.Bunu ihmal ettiği takdirde,satılanı bu haliyle kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda adi bir muayene ile ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olupta bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da derhal satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır.Borçlar Kanununun 198.maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.Somut olayda, yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporunda ayıpların bir kısmının açık, bir kısmının ise gizli olduğu bildirilmiştir.

Mahkemece, açık ayıplar için süresinde ayıp ihbarı yapılmadığı, gizli ayıplar yönünden ise davacının bir ihbarı yok ise de bunları dava tarihinden bir ay önce öğrendiğinin kabulü gerektiği, aksinin menfi bir durum olup davalı tarafından ispatı gerektiği gerekçe gösterilerek gizli ayıplar yönünden ayıp ihbarının süresinde olduğu kabul edilmiştir.Davacının ayıp ihbarını yasada belirtilen sürede yaptığını ispat yükümlülüğü davacı tarafa aittir.Mahkemece, ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı ile ilgili olarak davacının delilleri toplandıktan sonra mahkemece tesbit edilen ayıpların ortaya çıkış tarihleri ile ilgili olarak taraf ve yargı denetimine elverişli bilirkişi raporu alınıp davacının kesin kabul heyetinin duyurusu üzerine taşınmaz ve ortak alandaki bir kısım ayıp ve eksiklikleri bildiren 17.9.2008 tarihli başvurusu ile 8.1.2008 tarihli mektubu da değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Kabul şekli bakımından bilirkişi raporunda tavan ve duvarlarda dalgalanma şeklinde eğrilik açık ayıp olarak belirtildiği halde, mahkemenin bilirkişi raporunu özetleyen gerekçe kısmında bu hususların hem gizli ayıp hem de açık ayıp olarak yazılması da usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Bozma sebeplerine göre tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Kabul şekli bakımından bilirkişi raporunda tavan ve duvarlarda dalgalanma şeklinde eğrilik açık ayıp olarak belirtildiği halde, mahkemenin bilirkişi raporunu özetleyen gerekçe kısmında bu hususların hem gizli ayıp hem de açık ayıp olarak yazılması da usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Bozma sebeplerine göre tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. ve 2.bentte açıklanan nedenle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 3.bentte açıklanan nedenle tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın davalılara iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.