muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18366, Karar No: 2023/24129, Tarih: 15.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/18366 E.  ,  2023/24129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/951 E., 2016/193 K.

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Katılan ... B.'nin kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanması eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince ayrı suç oluşturması nedeniyle sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan zamanaşımı süresi içinde dava açılabileceği belirlenmiştir.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanıklar hakkında;

a. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına,

b. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 43 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 24 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına,

Karar verilmiştir.

2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık ... hakkında; mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin; sanıkların birden fazla polis memuruna hakaret etmesine karşın 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin sanıklar hakkında uygulanmaması, iddianamede sanıklar tarafından katılan ... B.'ın kemik kırığı olacak şekilde yaralandığının anlatılmasına karşın, sanıkların aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince cezalandırılmaları gerektiğinin gözetilmemesinin Kanun'a aykırı olduğuna ilişkindir.

2. Sanıklar müdafiinin temyiz isteğinin; sanıkların atılı suçları işlediğine dair delil bulunmadığı, üst sınırdan ceza verilmesi ve cezadan indirim yapılmamasının hukuka aykırı olduğu, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Sanıklar müdafiinin temyiz isteğinin; sanıkların atılı suçları işlediğine dair delil bulunmadığı, üst sınırdan ceza verilmesi ve cezadan indirim yapılmamasının hukuka aykırı olduğu, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanların, ... Adliyesi'nde bulunan karakolda polis memuru olarak görev yaptıkları, sanıklar ... ve ...'in, Adana 26. Asliye Ceza Mahkemesi'nde şikâyetçi sanık olarak görülen ayrı bir davalarının bulunduğu; bu davanın olay günü görülen duruşması sonrasında, duruşma salonundan çıkışta, davanın diğer taraflarıyla, laf atması sebebiyle tartıştıkları, katılan polis memurlarının da tarafların kavga etmemesi için araya girerek engel olmaya çalıştıkları; sanıkların bu duruma kızarak, katılan polis memurlarına hitaben "Şerefsizler, siz kim oluyorsunuz, bunların hesabını soracağız, s...n gidin, dümbükler, o... çocukları." dedikleri, katılanlara saldırarak vurdukları, sanık ...'in, katılan ... B.'nin silahını, zorla almaya çalıştığı, o sırada bu katılanın kamu malı olmayan, şahsi malı olan silah kılıfını kırarak zarar verdiği; katılan ... P.'nin, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, katılan ... B.'nin ise, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayati tehlike geçirmeyecek; hayat fonksiyonlarını hafif birinci derecede etkileyecek, kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı, eylemlerinin katılanların beyanları, olay anına ilişkin görüntü kayıtlarının çözümüne dair rapor, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı karşısında sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Katılanların beyanları, tutanaklar, bilirkişi raporu, doktor raporları ve tüm dosya kapsamı karşısında; sanıkların atılı suçu işledikleri, sanıklar hakkında temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininde ve lehe hükümlerin uygulanmaması hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

Sanıklara yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı

Anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanıklar Hakkında Hakaret ve Sanık ... Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı

Anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanıklar Hakkında Hakaret ve Sanık ... Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Katılanların beyanları, tutanaklar, bilirkişi raporu, doktor raporları ve tüm dosya kapsamı karşısında; sanıkların atılı suçları işledikleri, sanıklar hakkında temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininde ve lehe hükümlerin uygulanmaması hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanıklar müdafiinin ve O yer Cumhuriyet savcısının bozma sebebi dışındaki temyiz istekleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiş ve sanık ...'in mala zarar verme suçunu uzlaşma kapsamında olmayan suçlarla birlikte işlemesi nedeniyle tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Ancak;

1. Sanıkların hakaret eylemini birden fazla katılana yönelik işlemelerine karşın, haklarında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmaması,

2. Sanık ...'in adli sicil kaydındaki ilamın 18 yaşından küçük olduğu dönemde işlemesi ve başka tekerrüre esas sabıkası olmamasına karşın mala zarar verme suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi,

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanıklar Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararında sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar Hakkında Hakaret ve Sanık ... Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanunun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18798, Karar No: 2014/10948, Tarih: 06.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/18798 E.  ,  2014/10948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/196360

Mahkemesi : Uşak 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 26.03.2013

Numarası : 2010/289-2013/346

Suç Tarihi : 15.12.2008

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın kolundaki rahatsızlığı nedeniyle Uşak Devlet Hastanesinde yapılan muayenesinin ardından 8 adet diclomec ve 12 adet muscofleks enjeksiyon tedavisi önerilerek reçete düzenlendiği, katılanın bu reçete ile gittiği sanığın oğluna ait ezcanede, katılana sanık tarafından sol kalçadan yapılan enjeksiyon neticesi tibial sinirdeki parsiyel hasarlanmaya neden olacak şekilde yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın bu tedaviyi uygulamaya yetkisinin olmadığı gibi, enjeksiyonun yapıldığı yerin de uygun koşullara sahip olmadığı anlaşılmakla, olayın meydana gelmesine sebebiyet vermiş olması karşısında yetkisiz enjeksiyon yaptığı saptanan sanık hakkında bu durum da gözetilerek hukuki durumunun tayin ve taktiri yerine sanığın kusursuz olduğunu bildiren bilirkişi raporuna itibarla beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19447, Karar No: 2016/15290, Tarih: 14.04.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/19447 E.  ,  2016/15290 K.**

**"İçtihat Metni"**

...Gazetesinin 16/06/2014 tarihli nüshasının 21. sayfasında, “.....” başlıklı yazı sebebiyle ilgilisi ...'ın cevap ve düzeltme isteminin kabulü ile tekzip yazısının yayımlanmasına dair .... Sulh Ceza Mahkemesinin 11/07/2014 tarihli ve 2014/304 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin.... 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 29/08/2014 tarihli ve 2014/124 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 28/09/2015 gün ve 62008 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/10/2015 gün ve KYB..... sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

1- 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 14. maddesinin 1. fıkrasında yer alan “Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır.” şeklindeki düzenleme karşısında, düzeltme ve cevap yazısının sorumlu müdüre gönderilmesi gerektiği, somut olayda tekzip yazısının ilgili gazetenin sorumlu yazı işleri müdürlüğüne tebliğe çıkartıldığı buna karşın herhangi bir sebep belirtilmeksizin...isimli çalışana tebliğ edildiği, bu haliyle tekzip metninin kanunun öngördüğü şekilde tebliğ edilmediği nazara alındığında, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13/02/2007 tarihli ve 2007/7-28 esas, 2007/34 sayılı kararında yer alan, “Demokratik toplumlar, temel hak ve özgürlüklere dayanan toplumlardır. Bu tür toplumlarda Devletin görevi, temel hak ve özgürlükleri korumak ve geliştirmektir. Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaati açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli yollarından birisi de basındır. Geneli ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında, halkı objektif ve gerçekleri yansıtacak biçimde aydınlatmak, çeşitli sorunlar üzerinde kamuoyunu düşünmeye çağıracak tarzda tartışmalar açmak, onu toplumsal ve siyasal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu yöntemlerle denetlemek, ayrıca içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek durumunda olan basma, bu ödevlerini yerine getirirken ihtiyaç duyacağı bir kısım haklar da tanınmıştır. Bunlar; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarıdır. Temelini Anayasa’nın 28. vd. maddelerinden alan ve 5187 sayılı Basın Yasasının 3. maddesinde düzenlenen bu haklar, basın yoluyla işlenen suçlarda, hukuka uygunluk nedenlerini oluşturur. Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “küçültücü” sözlerin kullanılmaması gerekir. ... Yargılama konusu haber ve yorum metnindeki eleştiri ve değer yargılarının bir kısmı sert ve çarpıcı bir üslupla dile getirilmiştir. Yerleşmiş yargısal kararlarda da vurgulandığı üzere esasen, eleştirinin sert bir üslûpla gerçekleştirilmesi, kaba olması ve nezaket sınırlarını aşması, eleştirenin amacına, psikolojisine, eğitim ve kültür düzeyine bağlı bir olgudur. Ancak kabul edilmelidir ki, basın özgürlüğü, belli ölçülerde abartmayı, hatta kışkırtmaya başvurmayı da içerir. Gazetecilerin yazılarında kullandıkları deyimler “polemik” niteliğinde olsa da, nesnel bir açıklamayla desteklendiğinde, bu ifadeler asılsız kişisel saldırı olarak görülemez.” şeklindeki açıklamalar dikkate alındığında, tekzibe konu yazının haber değeri ile ilgili olarak, denetime olanak verecek şekilde mahkeme kararında somut hiçbir gerekçe bulunmadığı nazara alındığında, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun Yararına bozma isteminin (1) no’lu nedeni yönünden yapılan incelemede;

Kanun Yararına bozma isteminin (1) no’lu nedeni yönünden yapılan incelemede;

5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14/1 maddesinde yer alan “Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır.” şeklindeki hüküm uyarınca kişilerin, süreli yayınlarda şeref ve haysiyetinin ihlal edildiği veya hakkında gerçeğe aykırı yayım yapıldığı iddiasıyla 5187 sayılı Kanun kapsamındaki düzeltme ve cevap yazısı yayımlanması taleplerinin doğrudan sorumlu müdüre gönderilmesinin gerektiği, düzeltme ve cevap yazılarının hükmi şahıs niteliğindeki gazeteye gönderilemeyeceğinden, kanun yararına bozma isteminde yer alan hükmi şahıslara tebligatı düzenleyen 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 12. maddesinin olayda uygulama yerinin bulunmadığı gibi, somut olayda, ...Gazetesinin 16/06/2014 tarihli nüshasının 21. sayfasında, “.....” başlıklı yazı sebebiyle ilgilisi ... tarafından gazetenin sorumlu müdürü Şefik Çalık adına gönderilen cevap ve düzeltme istemini içerir yazının 30/06/2014 tarihinde “....Muhaberat Servisi” şerhi ile tebliğ edilmesine karşın, sorumlu müdür ..... vekillerinin itiraz başvurusu sırasında anılan tebligatın alınmadığına veya usulsüz olduğuna ilişkin bir iddialarının da bulunmaması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde değildir.

Kanun Yararına bozma isteminin (2) no’lu nedeni yönünden yapılan incelemede ise;

Kanun Yararına bozma isteminin (2) no’lu nedeni yönünden yapılan incelemede ise;

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi; Handyside/Birleşik Krallık ( B.No:5493/72, 07/12/1976) kararında " Düşünceyi açıklama özgürlüğü, sadece hoşa giden veya zararsız ya da tepki yaratmaz sayılan haberler veya fikirler için değil, fakat devlete veya halkın bir kısmına ters düşen, şoke eden ya da üzüntüye sevk edenler için de geçerlidir. Çoğulculuk, hoşgörü ve yeniliğe kucak açma bunu gerektirir ve bunlar olmadan demokratik toplum olmaz." biçimindeki ve yine Lingens/ Avusturya (B.No: 9815/82, 08/0701986) kararında da “Bu bağlamda Mahkeme, Sözleşme’nin 10(1). fıkrasında güvence altına alınan ifade özgürlüğünün, demokratik toplumun ana temellerinden birini ve yine bu toplumun gelişmesi ve her bireyin kendini gerçekleştirmesi için esaslı şartlarından birini oluşturduğunu hatırlatır. İfade özgürlüğü, Sözleşme’nin 10 (2). Fıkrasının sınırları içinde, sadece lehte olan veya muhalif sayılmayan veya ilgilenmeye değmez görülen "haber" veya "fikirler" için değil, ama aynı zamanda muhalif olan, çarpıcı gelen veya rahatsız eden haberler veya fikirler için de uygulanır. Bunlar, çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleri olup, bunlar olmaksızın "demokratik toplum" olmaz (bk. yukarıda geçen Handyside kararı, parag. 49).

Basın söz konusu olduğunda, bu ilkeler ayrı bir öneme sahiptir. Basının, "başkalarının itibarlarını korumak" gibi çizilmiş sınırları aşmaması gerekmekle birlikte, kamunun menfaatinin bulunduğu diğer alanlarda olduğu gibi, siyasi meselelerde de haber ve fikirleri iletmek, yine basına düsen bir görevdir.” biçimindeki tespitleriyle “ifade özgürlüğü” yönünden ayrıntılı değerlendirmeler yapmış ve bu konuda kriterler belirlemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13/02/2007 tarih ve 2007/1-28 E, 2007/34 K. sayılı kararında da; 5187 sayılı Basın Kanunu kapsamındaki cevap ve düzeltme istemleri hususunda yapılan değerlendirmede; “Demokratik toplumlar, temel hak ve özgürlüklere dayanan toplumlardır. Bu tür toplumlarda Devletin görevi, temel hak ve özgürlükleri korumak ve geliştirmektir. Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaati açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli yollarından birisi de basındır.

Geneli ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında, halkı objektif ve gerçekleri yansıtacak biçimde aydınlatmak, çeşitli sorunlar üzerinde kamuoyunu düşünmeye çağıracak tarzda tartışmalar açmak, onu toplumsal ve siyasal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu yöntemlerle denetlemek, ayrıca içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek durumunda olan basına, bu ödevlerini yerine getirirken ihtiyaç duyacağı bir kısım haklar da tanınmıştır. Bunlar; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarıdır. Temelini Anayasa’nın 28. vd. maddelerinden alan ve 5187 sayılı Basın Yasasının 3. maddesinde düzenlenen bu haklar, basın yoluyla işlenen suçlarda, hukuka uygunluk nedenlerini oluşturur. Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştiri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “küçültücü” sözlerin kullanılmaması gerekir.” denilmektedir.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Kanun yararına bozma istemine konu somut olayda mahkeme, yukarıda anılan kararlardaki kriterlere uygun değerlendirme yapmış, 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14/1 maddesi uyarınca “Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapıldığı” kabul edilerek olaya ve dosya kapsamına uygun gerekçelerle cevap ve düzeltme yazısının yayınlanmasına karar vermiştir.

Bu nedenlerle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi yerinde görülmediğinden REDDİNE, 14/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9628, Karar No: 2010/684, Tarih: 05.02.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/9628 E.  ,  2010/684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "kadastro tutanağında çekişmeli taşınmazın orman kadastro komisyonunca orman sınırları dışına çıkartıldığı ve uzman ziraatçi bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmaz üzerinde bir kısım orman ağaçlarının bulunduğu belirtildiği halde mahkemece orman yönünden araştırma, inceleme ve uygulama yapılmadığı, Anayasa'nın 169/2 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 18/2. maddeleri uyarınca, ormanların zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığı, hal böyle olunca, bölgede bulunan ormanların kadastrosunun yapılıp yapılmadığının araştırılması, orman kadastrosu yapılmış ise kadastro haritası ve tutanağının ormancı bilirkişi aracılığı ile usulen mahalline uygulanması, taşınmazın bulunduğu bölgede orman kadastrosu yapılmamış ise 1/25.000 ölçekli memleket haritası, amenajman planı ve ... fotoğrafları getirtilerek çekişmeli taşınmazın 683l sayılı Orman Kanunu'nun l. maddesi uyarınca orman sayılan yerlerden olup olmadığının araştırılarak orman bilirkişisinden rapor alınması, bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine, çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın bozma öncesi dosyaya sunulan 10.10.2006 tarihli fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 1077,62 metrekare yüzölçümündeki bölümünün taşlık, kayalık ve çalılık vasfı ile davalı ... adına, (A) harfi ile gösterilen 2336,82 metrekare yüzölçümündeki bölümünün ise davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 05.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.