muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/14455, Karar No: 2009/17484, Tarih: 24.11.2009

140, 151 ila 183 sayılı parsellere ait mahkemenin 2003/57 (Dairenin 2008/14459) sayılı dosyası ile birleştirilip delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekçesiyle mahkeme kararları bozulmuştur] dosyalarında dava konusu edilen hiç bir parsel kalmamıştır. Pendik Tapulama Mahkemesinde 2003/4 ila 2003/226 sayılı dosyalarda toplam 223 adet dava ayrı ayrı görülmekte iken, ... ... ve arkadaşlarına; tutundukları tapu kayıtlarının hangilerinin hangi parsele ait olduğunu bildirmeleri konusunda mahkemece kesin süre verilmesi üzerine aynı kayıt kapsamında kaldığı iddia edilen 3 ila 8 sayılı parseller hakkındaki davalar Pendik Kadastro Mahkemesinin 2003/9 (Dairenin 2008/14451), 44 ila 51 sayılı parseller hakkındaki davalar Mahkemenin 2003/6 (Dairenin 2008/14449), 40 ila 43, 52 ila 57, 72 ve 73 sayılı parseller hakkındaki davalar Mahkemenin 2003/7 (Dairenin 2008/14458), 74 ila 92 sayılı parseller hakkındaki davalar Mahkemenin 2003/84 (Dairenin 2008/14461), 58, 59, 62, 63, 64, 66 ila 71, 93 ila 99 sayılı parseller hakkındaki davalar Mahkemenin 2003/13 (Dairenin 2008/14450), 184, 189, 195 ve 196 sayılı parseller hakkındaki davalar Mahkemenin 2003/74 (Dairenin 2008/14455), 22 ila 29 ve 39 sayılı parseller hakkındaki davalar Mahkemenin 2003/25 (Dairenin 2008/14456), 100 ila 122, 126, 131, 132 sayılı parseller hakkındaki davalar Mahkemenin 2003/26 (Dairenin 2008/14457), 133 ila 140, 151, 153 ila 170, 172, 174 ila 180, 182 ve 183 sayılı parseller hakkındaki davalar Mahkemenin 2003/57 (Dairenin 2008/14459), 200 ila 221 sayılı parseller hakkındaki davalar Mahkemenin 2003/62 (Dairenin 2008/14634) sayılı dosyalarında birleştirilmiştir. Birleştirilme kararından önce ayrı ayrı görülen 1, 2, 11 ila 14, 16 ila 21, 30 ila 38, 123 ila 129, 141 ila 145, 147 ila 150, 179, 181, 185 ila 188, 190 ila 194, 197 ila 199 sayılı parsellerin orman niteliği ile Hazine adına tesciline ilişkin kararlar Dairece onanmıştır.

Bu davanın konusu olan;

184 parsel sayılı 11.440 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile ... adına tesbit edilmiştir. Orman Yönetimi, ... ... ve arkadaşları ile ... ... ve arkadaşlarının itirazları Kadastro Komisyonunca reddedilmiş, ...’un itirazının kabulüne, taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek ... adına tesbitine karar verilmiştir.

189 parsel sayılı 9.200 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 73 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile İsa Koca adına tesbit edilmiş, Orman Yönetimi, ... ... ve arkadaşları ile ... ... ve arkadaşlarının itirazları Kadastro Komisyonunca reddedilmiştir.

195 parsel sayılı 5.740 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 75 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile Fethiye Turuca ve ortakları adlarına tesbit edilmiş, Orman Yönetimi, ... ... ve arkadaşları ile ... ... ve arkadaşlarının itirazları Kadastro Komisyonunca reddedilmiştir.

195 parsel sayılı 5.740 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 75 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile Fethiye Turuca ve ortakları adlarına tesbit edilmiş, Orman Yönetimi, ... ... ve arkadaşları ile ... ... ve arkadaşlarının itirazları Kadastro Komisyonunca reddedilmiştir.

196 parsel sayılı 22.460 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 78 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile Mehmet Ballı adına tesbit edilmiştir. Orman Yönetimi, ... ... ve arkadaşları ile ... ... ve arkadaşlarının itirazları Kadastro Komisyonunca reddedilmiş, ...’nin itirazının kabulüne, taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek Osman oğlu İsmail Karateke adına tesbitine karar verilmiştir.

... ... ve arkadaşları, bu köyde 1962 yılında yapılan kadastro sırasında; köy, cins, sınır ve miktar olarak sözü edilen sicil kayıtlarına uyabilecek taşınmaz bulunmaması nedeniyle uygulanmayan kayıtlar listesine alınan Kasım 1932 tarih 13 ila 32 numaralı; ... ... ve arkadaşları Ağustos 1313 tarih 7 ila 29 ve Kasım 1961 tarih 1 ila 23 numaralı sicilden gelen ve yine aynı şekilde 766 Sayılı Yasanın 81. maddesi hükmü gereğince "köyde yapılan tapulama sırasında işbu kayıtların yerlerini ...-... köy hudutları içinde bulunamadığını kayden mevcut olan bu gayrimenkullerin mahallen mevcut olmadığını ve alıcılar işbu hususu bilerek kabul etmek suretiyle satışından tescil edildiği" şerhi yazılarak ... 8/180 payının satışı suretiyle ... ..., ..., ... ... adlarına 8/180 pay olarak tescil edilen Mart 1966 tarih 1 ila 23 numaralı tapu kayıtlarına dayanarak tüm parsellere yönelik itirazları Kadastro Komisyonunca reddedilmiştir.

Orman Yönetiminin çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla, ... ... ve arkadaşlarının Ağustos 1313 tarih 7 ila 29 numaralardan gelen Mart 1966 tarih 1 ila 23 numaralı tapu kayıtlarına dayanarak taşınmazların adlarına tapuya tescili istemiyle açtıkları davaya Hazine; taşınmazların orman yada devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla, ... ... ve arkadaşları; Kasım 1932 tarih 13 ila 32 numaralı tapu kayıtlarına tutunarak taşınmazların adlarına tapuya tescili istemiyle, ... 196 parseli, Seyfi Cebioğlu 195 parseli tesbit tarihinden sonra satış senedi ile satın aldıkları, ... ve arkadaşları ile ... ... ise; ... ... ve arkadaşlarının dayandığı tapu kayıtlarının diğer payı olan ve resmi senede ve iktisap hanesine 766 Sayılı Yasanın 81. Maddesi hükmüne göre " Kasım 1961 tarih 3 ila 31 numaralarda 2/180 pay ... namına kayıtlı olup tapulamaca ... ... Çiftliği hudutları içinde kaldığı ve uygulanamayan kayıtlar listesine alınmış olduğu, yani Tapulama Müdürlüğü köyde yaptığı tapulama sırasında işbu kayıtların yerlerini ...-... Köyü hudutları içerisinde bulunamadığını, kayden mevcut olan bu gayrimenkullerin mahallen mevcut olmadığını ve alıcılar işbu hususu bilerek kabul etmek suretiyle satışında tescil edildi " şeklinde yazılarak miras bırakanları ... ve ... adlarına 2/180 pay olarak Ocak 1969 tarih 11 ila 33 sıra numarada tescil edilen tapu kayıtlarına dayanarak davaya katılmışlardır. Daha sonra davacılar A.... ve arkadaşları ile katılanlardan ... ... ile ... mirasçıları mahkemece verilen kesin süre içinde düzenledikleri 10.12.2007 havale tarihli dilekçede çekişmeli taşınmazlar için tapu kaydına tutunmamışlardır.

Mahkemece davacılar ile katılanlardan ... ve arkadaşları ile ... ...’in tapu kaydına tutunmadıkları, 184 parselin orman tahdit haritası dışında kaldığı , tarım arazisi niteliğinde olduğu, tespit malikleri yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu, diğer taşınmazların kesinleşen orman tahdit haritası içinde iken 195 ve 196 parsellerin tamamının, 189 parselin ise kısmen Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldıkları gerekçesi ile davacılar ile katılanlardan ... ve arkadaşları ile ... ...’in davalarının reddine, diğer katılan davacıların kadastro tespit tarihinden sonraki sebeplere tutunarak dava açtıklarından davalarının görev yönünden reddine, orman yönetimi ve Hazinenin davasının kısmen kabulüne, 184 parselin payları oranında ... mirasçıları adlarına, 195 ve 196 parsellerin tamamının, 189 parselin orman bilirkişi Prof. ... tarafından düzenlenen krokili raporda (B) ile işaretlenen 4.155 m2 yüzölçümlü bölümünün 2/B niteliği ile, (A) ile işaretlenen 5.045 m2 yüzölçümlü kesiminin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi, Hazine, ... mirasçıları, ...., ... ... Tereke Temsilcisi, ...., ... ..., ... (...), ... ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro komisyon kararına ve 2/B madde uygulamasına itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1942 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidi ile davanın devamı sırasında 1976 yılında yapılarak 25.06.1981 tarihinde ilan edilen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması ve 15.08.1985 tarihinde ilan edilen aplikasyon ve 2896 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması, 14.11.1990 tarihinde ilan edilen 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

1) Hazinenin 189 parselin orman bilirkişi Prof. ... tarafından düzenlenen krokili raporda A ile işaretlenen 5.045m2 yüzölçümlü kesiminin 2/B alanında kaldığı yönündeki temyiz itirazları yönünden; İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada temyize konu taşınmazın orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığından bu yere yönelik temyiz itirazının REDDİNE,

2) Hazinenin 184 parsele, Orman Yönetiminin 184, 195 ve 196 parsellerin tamamına 189 parselin (B) ile işaretlenen bölümüne, davacılar ...., ... ... Tereke Temsilcisi, ...., .... ..., ... (...), ve katılanlardan ... ... ve ... mirasçıları vekillerinin tüm çekişmeli taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

2) Hazinenin 184 parsele, Orman Yönetiminin 184, 195 ve 196 parsellerin tamamına 189 parselin (B) ile işaretlenen bölümüne, davacılar ...., ... ... Tereke Temsilcisi, ...., .... ..., ... (...), ve katılanlardan ... ... ve ... mirasçıları vekillerinin tüm çekişmeli taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

a) Çekişmeli 189, 195, 196 parsellerin 1942 yılında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan orman kadastrosunda orman sınırları içinde bulundukları, 25.06.1981 tarihinde ilan edilen 1744 Sayılı Yasanın 2. madde uygulamasında halen orman niteliğinde olmaları nedeniyle 2. madde işlemine konu edilmedikleri, 15.08.1985 tarihinde ilan edilen 2896 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması ile XIII nolu 2/B madde parseli olarak Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmışsa da, bu işlemin Orman Yönetiminin açtığı dava sonucu Kartal 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1987/1271 sayılı kararıyla iptal edilerek, dava konusu parseller ile XIII nolu 2/B madde poligonu içinde bulunan diğer parsellerin tekrar orman sınırları içinde bırakıldıkları, 14.11.1990 tarihinde ilan edilerek kesinleşmeyen 2/B madde uygulamasına konu edildikleri, kaldı ki; 195 ve 196 sayılı parseller ile komşularının dört tarafı 382 sayılı Devlet Ormanı ile çevrili olduğu, taşınmazların orman bütünlüğü içinde bulundukları anlaşılmaktadır. Diğer taraftan raporları hükme dayanak yapılan orman ve ziraat bilirkişileri; çekişmeli taşınmazlar üzerinde 25-30 yaşlarında meşe ağaçları bulunduğunu belirtmişlerdir. Bilimsel görüşlerde meşe tohumlarının, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı, tohum kanatlarının olmaması nedeniyle rüzgar vs. gibi doğal etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesinin mümkün olmadığı açıklanmıştır. Dolayısıyla taşınmaz üzerindeki meşelerin kadastro tespit tarihinden önceki yıllarda tahrip edildiği toprak altında kalan ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden sonraki yıllarda çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bu gün üzerinde görülen meşelerin meydana geldiği, taşınmazların öncesinde ve halen eylemli orman niteliğinde oldukları anlaşılmaktadır. Çekişmeli taşınmazlar 25.06.1981 tarihinde ilan edilen 1744 Sayılı Yasanın 2. madde uygulamasında halen orman niteliğinde olmaları nedeniyle 2. madde işlemine konu edilmeyip, tahdit içinde bırakıldıklarından ve 1987 yılında Kartal 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1987/1271 sayılı kararıyla nitelikleri belirlenen, halende üzerinde meşe cinsinde orman ağaçları bulunan taşınmazların 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini yitirdiklerinden söz edilemez. Bu sebeple, taşınmazların kadastro tespit tarihindeki niteliklerine göre karar verilmelidir. Açıklanan nedenlerle 189, 195 ve 196 parsel taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tescil edilmeleri gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

b) 184 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarına gelince; Hükme dayanak yapılan Orman Yüksek Mühendisleri Prof. Dr. ..., Prof. Dr. ..., Yrd. Doç Dr. ..., Harita Kadastro Yüksek Mühendisi ... ve Ziraat Yüksek Mühendisi ... tarafından düzenlenen 09.11.2004 tarihli bilirkişi kurulu raporunda temyize konu taşınmazın bir bölümünün 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman sınırlama haritası içinde iken 2896 sayılı yasanın 2/B madde uygulaması ile Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldığı, bir kesiminin de orman sınırlama haritası dışında olduğu açıklanmış ise de uygulamada sadece aplikasyon haritası esas alınmış olup, 3116 sayılı yasa hükümlerine göre yapılıp 1942 yılında kesinleşen orman sınırlama haritası ile kadastro paftasının ölçekleri eşitlenerek hat uygulaması yapılmamıştır. Kural olarak; bir yerde, 4785 Sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 13.07.1945 tarihinden sonra yapılıp kesinleşen orman kadastrosu varsa bir yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığının kesinleşen orman kadastrosu harita ve tutanaklarının uygulanması sonucu belirlenmesi gerekir. Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede orman kadastrosu 4785 Sayılı Yasa hükümleri nazara alınmadan bu yasanın yürürlük tarihinden önce 1942 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılmış olduğundan, sadece 1942 yılı orman harita ve tutanaklarının uygulanması taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadıklarının tespitinde yetersiz kalır. Diğer taraftan; davacı Hazine, taşınmazın zilyetlikle kazanılamayacak devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiası ile davaya katıldığına göre, taşınmazın yalnızca kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında kalması ya da orman sayılmaması o yerin kişiler adlarına tescili için yeterli olmayıp taşınmazın öncesinin de araştırılması, yöreye ai t en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarında ne şekilde nitelendirildiğinin belirlenmesi; 4785 Sayılı Yasa karşısındaki durumunun saptanması, zilyetlikle kazanılması koşullarının bulunup bulunmadığının ve ayrıca 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince herhangi bir nedenle orman sınırları dışında bırakılmış orman olup olmadığının da araştırılması gerekir. Anayasanın 169, 3402 Sayılı Yasanın 17/1 ve 18/2. maddeleri gereğince ormanlar zilyetlikle kazanılamaz.

Pendik Kadastro Mahkemesinin 2003/74-2008/44 (Dairenin 2008/14455) sayılı dosyasında bulunan en eski tarihli memleket haritası ve orto-foto haritasında 184 sayılı parsel yeşil renkli ormanlık alanda gözükmektedir. Diğer taraftan Orman yüksek mühendisi Prof. Dr.... tarafından düzenlenen 03.06.2008 tarihli raporda 184 parselin %18-20 eğimli olduğu, üzerinde 30 tane meşe ağacı bulunduğu belirtilmiştir. Bilimsel görüşlerde meşe tohumlarının, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı, tohum kanatlarının olmaması nedeniyle rüzgar v.s. gibi doğal etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesinin mümkün olmadığı açıklanmıştır.Dolayısıyla taşınmazların üzerindeki meşelerin kadastro tespit tarihinden önceki yıllarda tahrip edildiği toprak altında kalan ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden sonraki yıllarda çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bu gün üzerinde görülen meşelerin meydana geldiği, bu köyde 1945-1952 yıllar arasında bir çok orman yangını çıkartıldığı Dairede temyiz incelemesi yapılan bir çok dava dosyası (Örneğin Pendik Asliye (1) Hukuk Mahkemesinin 2000/730, Dairenin 2008/17387 sayılı) içindeki bilgi ve belgeler ile yangın tutanaklarından anlaşıldığından taşınmazların öncesinde ve halen eylemli orman niteliğinde oldukları anlaşılmaktadır. 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesine göre "tabii olarak yetişen veya emekle yetiştirilen ağaç ve ağaççık toplulukları yerleriyle birlikte orman sayılır”. Kaldı ki; zaman içinde taşınmazlar üzerindeki orman bitki örtüsünün kaldırılmış olması o yerlerin orman niteliğini kaybettiği anlamına gelmez.Öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağı orman sayılan yerdir.

Davacılar ... ... ve arkadaşları ile katılanlar ... mirasçıları ile ... ...'in mahkemece verilen kesin süre içinde düzenledikleri 10.12.2007 havale tarihli dilekçede çekişmeli taşınmazlar için tapu kaydına tutunmadıkları gibi bir an için tapu kayıtlarına tutundukları kabul edilse dahi öncesi orman olan taşınmazlar için oluşturulan tapu kayıtları 4785 sayılı yasa karşısında hukuken değer taşımaz. Tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş olup, diğer fıkraları da 3.3.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5304 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırıldığından bu yollarla ormandan yer kazanılamaz.

Açıklanan nedenlerle çekişmeli tüm taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazalı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: 1) Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle Hazinenin 189 parselin (A) ile işaretlenen bölümüne yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE,

Açıklanan nedenlerle çekişmeli tüm taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazalı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: 1) Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle Hazinenin 189 parselin (A) ile işaretlenen bölümüne yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle davacılar ..., ... ... Tereke Temsilcisi, ..., ... ..., ... (...), ve katılanlardan ... ... ve ... mirasçıları vekillerinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

3) Yukarıda 2. Bentte açıklanan nedenlerle davacı Orman Yönetimi ve katılan davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Orman Yönetiminden alınan peşin harcın istek halinde iadesine 24.11.2009 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10495, Karar No: 2014/15866, Tarih: 04.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/10495 E.  ,  2014/15866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2014

NUMARASI : 2013/138-2014/102

Hüküm süresi içinde davalı ve dahili davalı avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 01.10.2009 tarihinde veteriner hekim olarak Yalova Belediyesi Veteriner İşleri Müdürlüğünde çalışmaya başladığını, verilen talimatlar doğrultusunda hasta ve yaralı hayvan tedavisi ve aşılanması, muayene ve kontrolü, hayvan sahiplerinin bilgilendirilmesi vebenzeri türden işlemleri düzenli olarak yaptığını, görev tanımlandırılması ve görevlendirmeleri ile kişi performans analizlerinin doğrudan Yalova Belediyesi Veteriner İşleri Müdürlüğü tarafından yapıldığını, iş sözleşmeleri, sigorta bildirimleri ve ücret ödemelerinin Yalova Belediyesi'nin iştiraklerinden olan Hizmet A.Ş. adlı şirket üzerinden yapıldığını, davacının işin yürütülmesi bakımından H. A.Ş. ile hiçbir fiili ve idari ilişkisi bulunmadığını, asıl işveren Yalova Belediyesi ile alt işveren H. A. Ş. arasındaki yıldan yıla yenilenen muvazaalı sözleşmenin sona erdiğini, sözleşmenin feshi için geçerli bir sebep olmaksızın davacının iş sözleşmesinin 04.03.2011 tarihinde tek taraflı olarak feshedildiğini, davalı belediyenin kanunlara göre kendisinin doğrudan yapmak zorunda olduğu asli işleri kurmuş olduğu şirketlere devretmesinin muvazaalı bir işleme dayandığını, bu sebeplerle davacının 04.03.2012 tarihli iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğinin tespiti ile davacının Yalova Belediyesi Bünyesinde işe iadesine, çalıştırılmayan süre için dört aylık ücret ve sosyal haklarının ödenmesine, işe başlatılmaması halinde sekiz aylık ücret tutarında tazminat ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddia edildiği gibi Yalova Belediyesi Veteriner İşleri Müdürlüğünde hiç çalışmadığını, herhangi bir hizmet sözleşmesi imzalanmadığını, davacının yaptığı belirtilen işlerin H.A. Ş.'ye ihale edildiğini, ihaleyi alan şirketin ihale konusu işte veteriner hekim olarak çalıştırmak üzere davacıyı işe aldığını, ihale edilen işte çalışan

işçinin belediyeye işe iade davası açmasının hukuken mümkün olmadığını, davacının belediye bünyesinde çalışmadığını, emir ve talimatları ihale dosyası kapsamında ihaleyi alan şirketten aldığını, ihaleyi alan şirketin davacının yapacağı işlerle ilgili Veteriner Müdürlüğünden bilgi almasının çok doğal olduğunu, ancak bunun hiçbir zaman davacının Veteriner Müdürlüğünün bünyesinde çalıştığı anlamına gelmediğini, davacı işçinin çalıştığı H. A. Ş. arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi teşkil edecek bir husus bulunmadığını, davanın reddi gerektiğini belirtmiştir.

Dahili Davalı Y. S. E.Sağlık Hizmet Yatırımları ve İşl.San.ve Tic.A.Ş., davaya cevap vermemiştir.

Dahili Davalı Y. S. E.Sağlık Hizmet Yatırımları ve İşl.San.ve Tic.A.Ş., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işveren tarafından davacının iş aktinin haklı veya geçerli bir nedenle feshedildiğinin ispatlanamadığı ve davalılar arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı, alt işverenin işçilerinin başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılması gerektiği gerekçesiyle davalı işveren Belediye tarafından yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalılar vekillerince temyiz etmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri noktasında toplanmaktadır.

Mahkeme tarafından davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine 22. Hukuk Dairesinin 2012/26266 Esas 2012/26098 karar sayılı 21.11.2012 tarihli kararı ile özetle “...davalı Yalova Belediyesinin asıl işi olan il merkezindeki başıboş kedi köpeklerin rehabilitasyonu işini dava dışı Y.S. E. Sağlık Hizmetleri A. Ş.'ne ihale ile verdiği anlaşıldığından asıl işveren-alt işveren ilişkisinin 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesine uygun kurulup kurulmadığı veya muvazaaya dayanıp dayanmadığı, bu arada feshin haklı veya geçerli sebeple yapılıp yapılmadığı bilirkişi aracılığı ile belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir... ” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yargılama yapılmış ve bilirkişi raporu alınmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı belediye ile diğer davalı şirket arasında il merkezindeki başıboş kedi köpeklerin rehabilitasyonu işine ilişkin olarak yapılan hizmet alım sözleşmesi geçerli olup davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi söz konusudur. Davacının iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiği de dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Mahkemece feshin geçersizliğine karar verilmesi yerindedir. Ancak davacının Yalova Belediyesindeki işe iadesine karar verilmesi hatalıdır. Davacının alt işveren Y. S. E. Sağlık Hizmet Yatırımları ve İşl. San.ve Tic.A.Ş.'ndeki işe iadesine karar verilmeli ve asıl işverenin, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden alt işverenle birlikte sorumlu olacağı kuralı dikkate alınarak işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden her iki davalı birlikte sorumlu tutulmalıdır.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM :Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,