muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5430, Karar No: 2015/4689, Tarih: 25.11.2015

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir. (Zana v. Türkiye) Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır. (Yılmaz ve Kılıç/ Türkiye davası)

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadele de bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Üzerinde "Kürdistan" yazılı ve sarı-yeşil-kırmızı renkler olan tişört ile vesikalık fotoğraf çektirdikten sonra bu tişört üzerinde giyinik olduğu halde İlçe Kaymakamlık binasındaki Nüfus Müdürlüğü'ne giderek nüfus cüzdanını değiştirmek istemesi şeklinde gelişen olayda; eylemin silahlı terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı, ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği halde yazılı gerekçe ile sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

a-) Sanık hakkında verilen adli para cezasının bir günlük miktarı belirlenirken ve taksitlendirilirken uygulanan kanun madde ve fıkralarının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

b-) 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle TCK’nın 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Kanunun 106. maddesinin 4 ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde seçenek yaptırım olan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA 25.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3582, Karar No: 2013/7840, Tarih: 12.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/3582 E.  ,  2013/7840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 09/11/2012 tarihli dava dilekçesi ile dava konusu .... Köyü 143 ada 31 parsel sayılı 311,50 m2 yüzölçümlü taşınmazın, kadastro çalışmaları sonucu davalı adına tesbit edildiğini, buna karşın taşınmazın öncesinin taşlık, kayalık, çalılık ve makiliklerle kaplı olup, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ve zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığını ileri sürerek, davalı adına yapılan tesbitin iptali ile dava konusu taşınmazın Hazine adına tapuya tescil edilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu 143 ada 31 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbitinin iptali ile taşınmazın tamamının taşlık ve çalılık vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi tarafından esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanun ile eklenen geçici 8. madde gereği yapılan kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde,1956 tapulama çalışmaları yapılmış ve dava konusu taşınmaz tesbit harici bırakılmıştır. 25.12.1975 tarihinde ilân edilen; 6831 sayılı Kanuna göre, orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde çalışmaları ve 1986 yılında yapılan 6831 sayılı Kanunun değişik 2/B madde uygulama çalışmaları bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davalı yararına 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 12/09/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4981, Karar No: 2019/2816, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4981 E.  ,  2019/2816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11192, Karar No: 2013/14165, Tarih: 04.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/11192 E.  ,  2013/14165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık Kutlunun katılan ...'e, sanık ...'ın katılan ...'ya yönelik yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan ... vekili, sanıklar ..., ..., ... müdafii nin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanıklar ..., ..., ... ... hakkında yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde;

Dosyada mevcut Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun 31/03/2010 tarihli raporunda yaralanma dolayısıyla katılanın yüzünde sabit iz kaldığı belirtilmesine rağmen, yaralanmanın 87/2-d maddesinde belirtilen "yüzün sürekli değişikliğine neden olma" olarak kabulü ile sanık hakkında 87/2-d maddesinin de uygulama maddesi olarak gösterilmesi sonuç cezaya etkili olmadığından bozma sebebi olarak değerlendirilmemştir.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

Organlardan birinin işlevini yitirmesine yol açacak şekilde yaralanmanın yanısıra kemik kırığı ve yüzde sabit izin de meydana geldiği bildirilen eylemden dolayı ceza hükmü tesis edilirken 5237 sayılı TCK'nin 44. maddesi gereğince en ağır cezayı gerektiren fiilin esas alınması gerekeceğinden 86/1, 87/2- b- son maddeleri ile tayin olunan cezada aynı kanunun 87/3. maddesi uyarınca artırıma gidilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan katılan ... vekili, sanıklar ..., ..., ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15092, Karar No: 2006/16537, Tarih: 19.12.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/15092 E.  ,  2006/16537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, tarımsal sulama abonesi olduğunu, 20.12.2004 tarihli faturanın elektrik tarifeler Yönetmeliğinin 38. maddesine aykırı olarak düzenlendiğini, itirazlarının dinlenmediğini, sayacın son endeksi ile ilk endeks arasındaki farktan ayrı olarak faturada hayali bir miktar ile reaktif enerji adı altında hesaplama yapılıp 13.768.700.000 TL. istendiğini bildirip,2.725.000.000 TL. borçlu olduğunun ve fazladan istenen kısmından borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı, davaya bakmanın idari yargının görev alanında olup faturanın da doğru olduğunu bildirip davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davacının 2.725,00 YTL. borçlu olduğunun, fazla miktardan borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının mekanik sayacının söküldüğü 16.04.2004 tarihinden fatura tarihine kadar elektrik kullandığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Davaya konu edilen 20.12.2004 tarihli faturada son endeks ile ilk endeks arasındaki fark tüketimden ayrı olarak (+/-) tüketim adı altında bir miktarın daha ilave edilerek ve reaktif tüketimde nazara alınarak hesaplama yapıldığı görülmektedir. Davacı, faturada 2006/15092-16537

(+/-) olarak gösterilen miktar ile reaktif enerji olarak gösterilen miktarların tahakkukta hesaplamaya dahil edilmemesi gerektiği iddiasıyla bu davayı açmıştır. Davalı ise Genel Müdürlüğünün talimatıyla 2004 yılı sulama mevsimi başlamadan önce yöredeki ... elektrik kullanımını önlemek için tüm mekanik sayaçların yerlerine dijital sayaç takılmak üzere söküldüğünü, bir kısım abonelerin dijital sayaç taktırmadan elektrik kullanmaya devam ettiklerini, bu nedenle Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 18. maddesi ile ... ve usulsüz elektrik kullanımına ilişkin ortak hükümler doğrultusunda saatsiz kullanılan dönemdeki harcamalarda nazara alınarak faturanın düzenlendiğini bildirmiştir.

"Dosya içerisinde bulunan davalı idarenin yazı ve tutanakları ve aynı mahkemeden gelen benzer dosyalardan idarece mekanik saatlerin dijital saatlerle değiştirilmek üzere söküldüğü anlaşılmaktadır. Mekanik sayacın söküldüğü 16.4.2004 tarihinden yeni sayaç takılmış ise yeni sayacın takıldığı tarihne kadar, şayet yeni sayaç takılmamış ise faturanın düzenlendiği 20.12.2004 tarihine kadar davacının sayaçsız olarak enerji kullandığının kabulü gerekir. Öyle olunca davalıdan davacı aboneye yeni sayaç takğlğp takılmadığı ve takılmış ise tarihi, İl yada ilçe Tarım Müdürlüğünden sulama dönemi süresi sorularak, saat endeksinin göstereceği harcamadan da ayrı olarak, davacının kullandığı elektrik tutarı fatura dönemide gözönünde tutularak Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13,14,15. maddeleri ile Yine Enerji Piyasası düzenleme Kurulunun 2004 yılında “... ve Usulsüz Elektrik Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin” kararı doğrultusunda hesaplama yapılması gerekir. Mahkemece bu hususlar dikkate alınmadan eksik inceleme ile yürürlükten ... Eski Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği hükümlerine göre hazırlanan yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bent geregince hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 19.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10155, Karar No: 2013/9467, Tarih: 09.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/10155 E.  ,  2013/9467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret (... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi) Mahkemesi’nce verilen 26.01.2012 tarih ve 2010/738-2012/54 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin dava dışı Enfes Börek ve Unlu Mam. Ltd. Şti'nin ortakları olduklarını, diğer ortak ve müdür ...’in şirketin kiralayarak kullandığı “..." adresindeki pasta börek salonunu ve içindeki eşyaları müvekkillerinden habersiz ve değerinin çok altında davalı şirkete sattığını, söz konusu işyerini davalı şirketin 10.06.2009 tarihinden beri işgal ettiğini, dahili dava yolu ile davaya dahil edilen diğer ortak ve müdür ...’in şirketin merkezinin davalı şirket tarafından ele geçirilmesinde temsil görevini gereği gibi ifa etmediği için Kartal Sulh Hukuk Mahkemesinde kayyım atanması talebinde bulunduklarını ileri sürerek, kanuni şartlara uymayan Enfes Börek ve Unlu Mamulleri San. Tic. Ltd. Şti'ne ait işyerinin harici satışının geçersizliğine ve davalıların ... adresindeki işgallerinin ve müdahalelerinin önlenmesine, haksız müdahale ile oluşan zararlarından fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacıların satıştan haberleri olduğunu ve devri kabul ettiklerini, davacılar şirketi temsile yetkili olmadıklarından aktif dava ehliyeti bulunmadığını, müvekkilinin dava konusu işyerini maliki olan Aydınevler Süleyman Öksüzoğlu Camii Yaptırma Bakım ve Koruma Derneği’nden kiraladığını, davacıların ortağı olduğu Enfes Börek Ltd. Şti'nin kira akdini feshetmek suretiyle adresten ayrıldığını savunmuştur.

Diğer ortak ...’e dahili dava dilekçesi tebliğ edilmiştir.

Davalı şirket vekili, davacıların satıştan haberleri olduğunu ve devri kabul ettiklerini, davacılar şirketi temsile yetkili olmadıklarından aktif dava ehliyeti bulunmadığını, müvekkilinin dava konusu işyerini maliki olan Aydınevler Süleyman Öksüzoğlu Camii Yaptırma Bakım ve Koruma Derneği’nden kiraladığını, davacıların ortağı olduğu Enfes Börek Ltd. Şti'nin kira akdini feshetmek suretiyle adresten ayrıldığını savunmuştur.

Diğer ortak ...’e dahili dava dilekçesi tebliğ edilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların dava dışı Enfes Börek ve Unlu Mamulleri San. Tic. Ltd. Şti'nin ortakları olduğu, dahili davalı ...’in de şirketin ilk 10 yıl için atanan yetkili temsilcisi ve müdürü olduğu, davada diğer ortak ve müdür ...'in yer almaması nedeniyle bir sorumluluk davası olarak değerlendirilemeyeceği, işyerinin ve içindeki eşyaların davacıların ortakları olduğu şirkete ait olduğu iddia edildiğine göre, davanın davacıların ortağı olduğu şirket tarafından açılması gerektiği, davacıların yetkili temsilci olmadığı gibi şirket adına açılmış bir davanın da bulunmadığı, davacıların şirkete kayyım tayin ettirmeleri ve davanın şirketi temsilen kayyım tarafından açılması gerektiği, davacıların aktif dava ehliyetinin bulunmadığı, yetkili temsilcinin davaya dahili yoluyla da davaya devam edilemeyeceği gerekçesiyle davacıların aktif dava ehliyetleri bulunmaması sebebiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 09.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18593, Karar No: 2009/19107, Tarih: 15.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/18593 E.  ,  2009/19107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15.60 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 15.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/45925, Karar No: 2013/32656, Tarih: 10.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/45925 E.  ,  2013/32656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının ...'de faaliyet gösteren ...nin yönetim kurulu başkanı ve ortağı bulunduğu ... Elektrik San. Tic. Taahhüt ve Yatırım A.Ş.'de 20.06.2001 tarihinde şirket sekreteri ve muhasebe elemanı olarak çalışmaya başladığını, işverence hiçbir sebep gösterilmeksizin 24.11.2008 tarihinde işten çıkarıldığını, kanuni fesih şartlarının uygulanmadığını ve ayrıca çalıştığı günlere ait haklarının ödenmediğini, 23.11.2008 Pazar günü davacının amcası ... davacının işvereni tarafından aranmış olduğunu, işine son verildiğini ve ertesi gün işe gelmemesini istendiğini, davacıya herhangi bildirim yapılmadığını ve bu yüzden ertesi gün işinin başına gittiğini fakat şirket yönetim kurulu başkanı tarafından sert bir ifadeyle 'burada çalışmanı istemiyoruz iş akdini feshediyoruz' denilerek işi bırakmasının söylendiğini, davacının sebep sorduğunda 'başka firmalara bilgi sızdırma' gibi asılsız ve dayanaksız sebep söylendiğini, işe devam etmek istemesi halinde 'burnundan getiririm' ifadesiyle hemen işyerini terk etmesi istendiğini, davacının bu iddialarla hiç ilgisi olmadığını ve buna rağmen tek bir uyarı ve ihtarda bulunmadan işten kovulduğunu, davacının bu olaydan sonra ihtarnameyle haksız ve bildirimsiz fesih dolayısıyla alacaklarını talep ettiğini, herhangi bir ödeme yapılmadığını iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretle izin, fazla mesai alacaklarının ödetilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetli; davacının işten çıkarılma tarihi olarak gösterdiği tarihte iş akdinin yürürlükte olduğunu, davalının davacının 24.11.2008 tarihinden itibaren izinsiz ve sebep göstermeden işe devamsızlığı gerekçesiyle işe dönmesi için ihtar gönderildiğini, dönmez ise iş akdine son verileceğini bildirildiğini, işverenin haksız feshi söz konusu olmadığı gibi davacının işine dönmediğini, davacının ihtar ile 18.12.2008 tarihi itibariyle iş akdinin son verildiğinin bildirildiğini, davacının ifadesinin gerçek dışı ve işvereni karalamaya yönelik olduğunu, haklı fesih nedeni sağlayan şartlar ortada iken davacının söylediği tarihte işyerine hiç uğramamış olması, salt tazminat haklarından yoksun kalmamak için başvurduğu kötü niyetli çare olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz: