muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/16625, Karar No: 2008/9159, Tarih: 12.06.2008

Mahkemece müfettiş raporunda belirtildiği gibi davacı şirketin bu prim borcundan sorumlu olduğu her iki şirketin işçilerinin ihale ile alınan işlerde çalıştırıldığı gerekçesiyle  şirketlerin işyeri dosyalarının birleştirilmesinde  usul ve yasaya  aykırılık görülmeyerek davanın reddine karar verilmiş ise de Mahkemenin gerekçesine esas aldığı müfettiş raporunun tarihi 30.11.2004  olup davacı hakkında çıkarılan ödeme emrinin tebliği 11.10.2004 tarihidir.

Bu durumda Kurum davacı şirket hakkında SSK Müfettişi raporundan önce de aynı borç nedeniyle takibe geçmiş ve  bu borç  S.Bilgi Teknolojileri Bilgisayar Yazılım San ve  Tic Ltd Şti’nin  ortakları hakkında yapılan takip sonucu ortaklar E.ve E. tarafından   (aynı zamanda davacı şirket ortakları) ödendiğinden  davacı hakkında aynı takip dosyası üzerinden aynı borç nedeniyle  çıkarılan ödeme emrinin iptali davasının konusu kalmamıştır.

Mahkemece konusu kalmayan dava hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken davacı şirketin prim borcundan sorumlu olduğunundan söz edilerek  davanın esastan reddine karar verilmiş olması isabetsiz olmuştur.

Ancak davanın konusuz kalması halinde yargılama giderleri dava açılmasına sebebiyet veren taraftan alınacağından yargılama giderleri açısından; davacı şirketin dava dışı Sibernetik Bilgi Teknolojileri Bilgisayar Yazılım San ve  Tic Ltd Şti’nin 2003 yılı 6.,7.,8.,11 ve 2004 yılı 3.,4., 5.,6. aylarına ait prim borçlarından  sorumlu olup olmadığının belirlenmesi gerekmektedir.   Mahkemece bu konuda yapılan incleme ve araştırma yeterli değildir.

Yapılacak iş; yargılama giderlerinden sorumlu tutulacak tarafın tayini yönünden  davacı şirketin ve  S. Bilgi Teknolojileri Bilgisayar Yazılım San ve  Tic Ltd Şti’nin 2003 yılı 6.,7.,8.,11 ve 2004 yılı 3.,4.,,5.,6. aylarında yaptığı iş ve  çalıştırdığı işçilerin  belge ve bilgileri ile bu aylarda her iki şirketin hizmet verdiği  ihale ile iş alınan kuruluşlardan  yapılan işe ilişkin  kayıtlar da getirtilerek, tüm bu belgeler üzerinde inceleme yapılarak gerçekten bu işlerin davacı şirketin işçileri tarafından yapılıp yapılmadığını, davacı şirketin işçileri  ile borçlu şirketin işçilerinin giriş çıkış yaptırılmak suretiyle iki şirket arasında geçiş yaptırılıp yaptırılmadığını tespit ederek davacı şirketin prim borçlarından sorumlu olup olmadığını belirlemek,  konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermek ve çıkaca sonuca göre yargılama giderlerinin yükleneceği taraf tespit edilerek hüküm kurmaktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın  eksik incelme ve araştırma ile  yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının  istek halinde davacıya iadesine,  12.6.2008 gününde oybirliğiyle  karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12267, Karar No: 2011/5046, Tarih: 26.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/12267 E.  ,  2011/5046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.05.2009 tarih ve 2008/235-2009/272 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından sigortalanan müvekkiline ait işyerinde, 27.02.2007 tarihinde hırsızlık meydana geldiğini, çalınan emtianın yaklaşık bedelinin 180.863,17 TL olduğunu, olaydan hemen sonra davalıya ihbarda bulunulmasına rağmen davalının ödeme yapmadığını, yapılan görüşmelerde davalı şirket yetkililerinin müvekkillerini inandırıcı bulmadıklarını ve araştırma yapacaklarını bildirdiğini, daha sonra da talep edilen tutarın değil 53.000 TL ödeme yapılacağının beyan edildiğini, çalınan emtia bedelinin bu miktarın üzerinde olması nedeniyle teklifi kabul etmediklerini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000 TL’nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 25.02.2007 tarihli dilekçesi ile davayı ıslah ederek, 100.000 TL’nin de tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, bir yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, poliçe tarihi ile olay tarihinin çok yakın olduğunu, sigortalı ile çalışanının ifadelerinin çelişkili bulunduğunu, eksper incelemesinde, sigortalı tarafından fazla talepte bulunulduğunun ve zarar miktarının 53.742 TL olduğunun tespit edildiğini, bu miktarın ödenmesini davacı tarafın kabul etmediğini savunarak, davanın reddini, davanın en fazla 53.742 TL üzerinden kabulü halinde ise faiz ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalarını istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın sigorta sözleşmesinden kaynaklandığı, TTK’nun 1268. maddesine göre zamanaşımı süresinin 2 yıl olduğu ve bu sürenin dolmadığı, işyerinin sigorta kapsamında olduğu, davacı tarafın karakolda bildirdiği miktar ile sigorta eksperine ve davalı şirkete sunduğu miktarın birbirini tutmadığı, bilirkişinin davacının defter ve belgeleri üzerinde yaptığı incelemeye göre çıkan sonucun da farklı olduğu, davacının olayın sıcaklığı ile karakola bildirdiği belgelere göre eksper tarafından hesaplanan miktarın doğru olduğunun kabul edildiği, davalı tarafından ödenmesi kabul edilen miktarın teklif aşamasında kaldığı ve davadan önce ödeme yapılmadığı, bu nedenle davalının faizden ve masraflardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 53.742 TL’nin 23.04.2007 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Mahkeme ilamı davacı vekiline 27.08.2009 günü tebliğ edilmiş olup, hüküm aynı davacı vekili tarafından HUMK'nun 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra, 14.09.2009 tarihinde temyiz edilmiştir.

01.03.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararında, bu gibi hallerde Yargıtay tarafından da bir karar verilebileceği öngörüldüğünden, davacı vekilinin temyiz isteminin HUMK'nun 432/4. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyizine gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.365,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 26.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15979, Karar No: 2020/3096, Tarih: 17.09.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/15979 E.  ,  2020/3096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “yapılan araştırma ve incelemenin yetersiz olduğu, tescil talep edilen bölümlere komşu parseller hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlemesinin usulüne uygun olarak sürdürülen zilyetliği kesintiye uğratmayacağı, kadastro tespiti öncesinden beri sürdürülen zilyetlik nedenine dayanılarak tescil talebinde bulunulabileceği belirtilerek, davacı kadastrodan önce başlayan zilyetliğe dayandığına göre, mahkemece bu döneme ilişkin tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre işin esası yönünden karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 14.06.2012 tarihli fen bilirkişi raporunda (A), (B), ( C) ve (D) harfleri ile gösterilen bölümlerin davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddelerine dayalı tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir. Mahkemece, çekişmeli taşınmaz bölümleri üzerinde davacı lehine Medeni Yasa'nın 713. maddesince aranılan koşulların gerçekleştiği gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece, dava konusu taşınmaz bölümlerinin neden tescil harici bırakıldığı tespit edilmemiş, bir arazinin niteliğini, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarının incelenmesi olduğu halde, hava fotoğraflarından faydalanılmamış, fen bilirkişi raporuna ekli krokiden taşınmaz bölümlerinin dere kenarında olduğunun anlaşılmasına rağmen, dava konusu yerlerin dere yatağında kalıp kalmadığı belirlenmemiş, tek ziraatçi bilirkişi tarafından hazırlanan yetersiz raporla yetinilmiş, davacının belgesiz zilyetlik yoluyla taşınmaz edinip edinmediği araştırılmadığı gibi, keşifte alınan beyanlarda, çekişmeli taşınmazın davacının ailesine ait olduğu söylenmiş olmasına rağmen, taşınmazın davacıya ne şekilde intikal ettiği belirlenmemiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile karar verilemez.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece öncelikle, davacı adına aynı çalışma alanında belgesiz olarak tespit ve tescil edilen taşınmaz bulunup bulunmadığı ve miktarı kadastro müdürlüğü, tapu müdürlüğü ve hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulmak suretiyle tespit edilmeli, çekişmeli taşınmaz bölümlerini gösteren dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait en az üç ayrı zaman dilimine ilişkin stereoskopik hava fotoğrafları Harita Genel Müdürlüğünden getirtilip dosya arasına konulmalı; dosya bu şekilde ikmal edildikten sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişisi, 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu, jeolog bilirkişisi ve fen bilirkişisinin katılımı ile yeniden keşif yapılmalı ve yapılacak bu keşif sırasında dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, dava konusu taşınmaz bölümünün geçmişte ne durumda bulunduğu, ilk olarak ne zaman ve nasıl kullanılmaya başlandığı, imar-ihyaya konu edilip edilmediği, imar-ihyaya konu edilmiş ise ihyanın ne zaman başlayıp bitirildiği, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı; bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli; dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarının çelişmesi halinde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeye çalışılmalı; ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan, taşınmaz bölümünün toprak yapısını ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini, taşınmaz bölümü üzerindeki bitki örtüsünü, imar-ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadığını, muhtaç yerlerden ise imar-ihyaya konu olmaya başladığı ve ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir ve komşu parsellerle karşılaştırmalı olarak değerlendirmeyi ve taşınmaz bölümünün değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarını da içerir, bilimsel esaslara ve somut verilere dayanan, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeolog bilirkişiden, dava konusu taşınmazın sınırında dere bulunduğu göz önünde alınarak, taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğini, evveliyatının çay veya dere yatağı niteliğinde olup olmadığını, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığını, halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığını, aktif dere yatağında kalmıyor ise derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığını açıklar nitelikte ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiden, hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde taşınmaz bölümünün sınırlarını ve niteliğini, taşınmaz bölümünde imar-ihya tamamlanmış ise tamamlandığı tarih ile sürdürülen zilyetliğin başlangıcını, şeklini ve süresini belirtir şekilde rapor alınmalı; teknik bilirkişiye ise, keşfi takibe ve denetlemeye elverişli, dava konusu taşınmazı komşularıyla birlikte gösterir şekilde krokili rapor düzenlettirilmeli ve böylelikle

rapor alınmalı, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiden, hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde taşınmaz bölümünün sınırlarını ve niteliğini, taşınmaz bölümünde imar-ihya tamamlanmış ise tamamlandığı tarih ile sürdürülen zilyetliğin başlangıcını, şeklini ve süresini belirtir şekilde rapor alınmalı; teknik bilirkişiye ise, keşfi takibe ve denetlemeye elverişli, dava konusu taşınmazı komşularıyla birlikte gösterir şekilde krokili rapor düzenlettirilmeli ve böylelikle zilyetlikle kazanma şartlarının davacı lehine oluşup oluşmadığı kesin olarak belirlenmeli, davacı adına belgesiz zilyetlik yoluyla tespit veya tescil edilen taşınmaz miktarının 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14

. maddesindeki 40-100 dönüm sınırlandırmasını aşıp aşmadığı gözetilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu yönler göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26146, Karar No: 2014/28974, Tarih: 23.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/26146 E.  ,  2014/28974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sarayköy Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2014

NUMARASI : 2012/326-2014/161

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, A..D.. Elektrik Üretim ve Ticaret A.Ş.'nin jeotermal enerjiye dayalı üretim santralinde alt işveren nezdinde çalıştığını, 31.08.2008 tarihinde işletim hakkının sona ermesi ve A.. D.. Elektrik Üretim ve Ticaret A.Ş.'nin özelleştirilmesi kapsamında 01.09.2008 tarihinde dava dışı Z.. D.. elektrik A.Ş.'ye otuz yıllığına devredildiğini, iş sözleşmesinin bu tarihte haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, özelleştirme kapsamında santralin 01.09.2008 tarihi itibariyle dava dışı Z.. D.. Elektirik A.Ş.'ye işletme hakkı devir sözleşmesi ile otuz yıllığına devredildiğini, davacının bu tarihten itibaren Z.. D.. Elektirik A.Ş.'de çalıştığını, işine son verilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, jeotermal santralin dava dışı Z.. D.. Elektirik A.Ş.'ye devredildiği ancak bu devrin sadece işyerini kapsadığı, taşeron firmalar bünyesinde çalışan işçilerin ve buna paralel olarak davalının devrini sağlamadığı, tam manasıyla işyeri ve işçilerin devri olmadığından davalının Z.. D.. Elektirik A.Ş. önceki çalışmalarını isteyebileceği, bu kapsamda davalının alt işverenlerle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki iş sözleşmeleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Somut olayda davacının, davalı A.. D.. Elektrik Üretim ve Ticaret A.Ş.'nin hizmet alımı yaptığı alt işverenler nezdinde 31.08.2008 tarihine kadar aynı işyerinde çalıştığı anlaşılmaktadır. 01.09.2008 tarihinde ise işletme hakkı devir sözleşmesi ile jeotermal santralin 30 yıllığına devredildiği dava dışı Z.. D.. Elektrik A.Ş.'de çalışmaya ara vermeden devam ettiği hizmet cetveline göre sabittir. Dosya içeriğine göre iş sözleşmesinin feshedildiğine ilişkin herhangi bir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Davalı şirketten çıkışı bildirilen ve ertesi gün dava dışı Z.. D.. Elektrik A.Ş.'nin alt işvereni tarafından aynı işyeri için işe girişi bildirilen davacının iş sözleşmesinin davalı işverence feshedilmediği, olayda işyeri devrinin bulunduğu anlaşıldığından feshe bağlı hakları istemesi mümün değildir. Hal böyle iken kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarının reddi yerine kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8155, Karar No: 2021/1322, Tarih: 28.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/8155 E.  ,  2021/1322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ESKİŞEHİR 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edilmediği ve içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 29/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 28/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10336, Karar No: 2015/9882, Tarih: 16.11.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/10336 E.  ,  2015/9882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2014

NUMARASI : 2014/633-2014/864

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, Dairemizin 14/05/2015 gün ve 2015/3594-2015/5006 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmesi üzerine bu defa davacı tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklılar vekili tarafından 01.08.2004 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayanarak 07.05.2014 tarihinde başlatılan icra takibi ile ödenmeyen 2013 yılının Aralık ayı ile 2014 yılının Mayıs ayları arası aylık 3.000 TL den toplam 18.000 TL kira olacağının tahsili ve tahliye isteminde bulunmuştur. Davalı kiracı takibe itiraz etmemiş, duruşmadaki savunmasında ekonomik sıkıntı nedeniyle takibe konu kira bedellerini ödeyemediğini belirtilmiştir, Mahkemece kiralananın tahliyesine karar verilmiştir. Kararın davalı tarafca temyizi üzerine Dairemizce sözleşmede A. K., Ö. K. K., S.. K.. ve Ö. K. olarak dört kiraya veren bulunduğu, icra takibini bunlardan S. ve Ö. 'in yaptığı, davayı ise S.. K..'nun tek başına açtığı, davanın açılmasındaki eksiklik sonradan giderilebilir ise, icra takibindeki eksikliğin sonradan giderilmesi mümkün olmadığından tahliye isteğinin reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiş ise de; Davacının karar düzeltme dilekçesine ekli 14.05.2010 tarihli mirascılık belgesine göre kiraya verenlerden Ö. K. K.'ın 18.04.2010 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak A., S. ve Ö.'in kaldığı, yine karar düzeltme dilekçesine ekli 22.08.2012 tarihli mirascılık belgesine göre kiraya verenlerden A. K.'ın 06.08.2012 tarihinde bekar olarak vefatı ile geriye mirasçı olarak S. ve Ö.'in kaldığı takibin bu iki mirasçı tarafından başlatılıp, davanın da yine bu iki kişi tarafından açıldığı ancak mahkemece sehven uyapa davacı olarak sadece S.. K..'nun işlendiği takip ve davanın S.. K.. ve Ö.K. tarafından yapılmasından bir usulsüzlük bulunmadığı bu defaki incelemeden anlaşılmakla davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 14.05.2015 gün ve 2015/3594-5006 sayılı bozma ilamının kaldırılarak mahkemenin 02.12.2014 gün 2014/633 E-864 K. sayılı kararının ONANMASINA, istek halinde peşin alınan karar

düzeltme harcının düzeltme isteyen davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıdan alınmasına, 16/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.