muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/5375, Karar No: 2008/12299, Tarih: 22.12.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/5375 E.  ,  2008/12299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı ... Ltd.Şti. vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere ... kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ile davalılardan Metincan Teknik Ltd.Şti. vek.Av.... ... gelmiş, diğer davalı taraftan kimse gelmemiş, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirket adına kayıtlı 4 adet aracın alım-satımı konusunda anlaşarak 56.000 YTL ödemede bulundukları halde, 2 adet aracın devrinin yapılmadığını ve 3.kişilere satıldığını ve devirlerinin verildiğinin öğrendiklerini, davalıların sebepsiz zenginleştiklerini iddia ederek 32.000 YTL ‘nın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ... savunmasında, şirket müdürü olarak görev yaptığını bu nedenle kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Ltd.Şti savunmasında, satım konusu iki adet aracın davacı yanca 3.kişilere satıldığını ve onun bilgi ve izni dahilinde devirlerin yapıldığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalı ... ...’a husumet tevcih edilemeyeceği için bu davalı hakkında davanın reddine, davalı Mertcan Ltd.Şti’nin ise satım konusu araçların devrinin davacının rızası ile 3.kişilere verildiğine ilişkin savunmasını kanıtlayamadığı ve Karayolları Trafik Kanununun 20.maddesine göre resmi şekilde yapılmadığı anlaşılan sözleşmenin geçersiz olması nedeniyle davalının tahsil ettiği iki aracın bedelini iade ile zorunlu olduğu gerekçesiyle 30.000 YTL’nın Metincan Ltd.Şti. tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... Ltd.Şti vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle Karayolları Trafik Kanununun 20/d.maddesi hükmü ve araçların 3.kişiye davacının rızası ile devir ve teslim edildiği yolundaki davalı savunmasının da kanıtlanamadığı gözetilerek yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılardan Metincan Teknik Ltd.Şti vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 550.00.YTL duruşma vekalet ücretinin, davalılardan Metincan Teknik Ltd.Şti'nden alınarak, davacıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 22.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16210, Karar No: 2014/5566, Tarih: 25.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/16210 E.  ,  2014/5566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/263473

MAHKEMESİ : Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2011

NUMARASI : 2010/407 (E) ve 2011/134 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kamu davası açıldığı, hüküm verildikten sonra, katılanın 07.12.2011 havale tarihli dilekçesiyle şikayetten vazgeçtiği dikkatte alınarak ve sanığa yüklenen mala zarar verme ve hakaret suçlarının soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olduğu gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nın 73/6. maddesi gereğince şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususunda sanığın beyanı saptanarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4798, Karar No: 2008/7753, Tarih: 15.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/4798 E.  ,  2008/7753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına mahal olmadığına, 15.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4417, Karar No: 2016/5113, Tarih: 16.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/4417 E.  ,  2016/5113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı-Çeyiz Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın vekili 15.06.2015 tarihli dilekçesi ile ziynet eşyası alacağı davasını geri aldığını beyan etmiştir. Davanın geri alınması ancak karşı tarafın açık rızasıyla mümkündür (6100 s. HMK m. 123, 1086 s. HUMK m. 185/1). Davacı kadın vekilinin beyanı davadan feragat olarak da değerlendirilemez. Davacı hüküm kesinleşinceye kadar, ancak davalının açık rızasıyla davasını geri alabilir (HMK m. 123). O halde, geri almaya davalının rızası bulunup, bulunmadığı sorulup, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.03.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/11897, Karar No: 2010/12594, Tarih: 22.11.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/11897 E.  ,  2010/12594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kocaeli 1.İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı Alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itiraz üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece reddine karar verilmesi üzerine karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere, kefilin sorumluluğunun sözleşme süresince olduğuna göre davacı vekilinin davalı Kefil .........., oğlu hakkındaki temyiz itirazları yerinde değildir

2-Davacı vekilinin kiracı ... hakkında verilen karara ilişkin temyiz itirazlarına gelince:

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalılardan ... 'nun 1.8.2001 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, davalı ...'nun ise sözleşmenin kefili bulunduğunu, davalının kira bedelini süresinde ödememeyi alışkanlık haline getirdiğini, davalının kira bedelini süresinde ödememesinden dolayı sözleşmedeki muacceliyet şartı nedeniyle dönem sonuna kadar kiraların muaccel olduğunu bu nedenle ödenmeyen 2008 Ağustos ayı kirası ile dönem sonuna kadar kiraların tahsili için icra takibi yaptığını,.ödeme emrinin tebliği üzerine davalıların takibe itiraz ettiklerini belirterek itirazın kaldırılmasını kiralananın tahliyesini ve % 40 icra inkar tazminatının tahsilini istemiştir. Davalı vekili ise taraflar arasında kira artışı konusunda uyuşmazlık olduğunu bu nedenle tevdii mahalli tayin ettirdiklerini kiraların düzenli olarak yatırıldığını, bu yıl aylık kiranın 1067 TL olması gerektiğini, iddia edildiği gibi 1120 TL olmadığını, 1067 TL' den yönetim gideri düşüldükten sonra aylık kiranın 1013 TL olduğunu belirterek istemin reddini savunmuştur.

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 1.8.2002 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.Sözleşmenin ön yüzünde kira bedelinin her ayın 1-3'ü arası peşin ve net özel şartlar 4.maddesinde ise "kira bedeli her ayın birinde mal sahibine peşinen ve nakden ödenir.Bir ayın kirası ödenmediği takdirde diğer aylara ait kira bedelleri de hiçbir ihtar ve ihbar keşidesine gerek kalmaksızın muaccel olacaktır” şartı vardır bu şartlar geçerli olup tarafları bağlar.Bu hükümden de anlaşılacağı üzere aylık kiranın her ayın

birinde ödeneceğinin kabulü gerekir. Davalı tarafından kiraların gecikmeli olarak muhtelif tarihlerde tevdii mahalline ödenmesi kira bedelinin ödenmesi konusunda teamül olduğunu göstermez.Öte yandan Davacı 7.8.2008 keşide ve 13.8.2008 tebliğ tarihli ihtarla 1.8.2008 tarihinden itibaren Tüfe endeksli kira artışı üzerinden aylık kiranın 1.120 TL olduğunu 2008 Ağustos ayı kirasının bu güne kadar ödenmediğini kira sözleşmesinin şartlarına uyulmasını aksi halde kanuni yollara başvurulacağını ihtar etmiştir.Bilahare tahliye istekli olarak 9.8.2008 tarihinde başlattığı icra takibi ile aylık 1120 TL' den 2008 Ağustos-2009 Temmuz ayları arası kira bedeli toplamı 13.440 TL nin tahsilini istemiştir.Ödeme emri davalı kiracı ...'ya 28.8.2008 tarihinde tebliğ edilmiştir.Davalı süresinde icra müdürlüğüne sunduğu dilekçesinde kiranın hangi aylara ilişkin olduğunun belli olmadığını, ödeme emrinin yasal şartları taşımadığını, kira borcunun bulunmadığını, son ay kirasını ödediğine ilişkin makbuzu sunduğunu, borca ve ferilerine itiraz ettiğini bildirmiştir. Davalı itirazında istenilen aylık kira bedeline itiraz etmediğinden aylık kira bedeli kesinleşmiştir. Davalı itirazı ile bağlı olup itirazını değiştirip genişletemez.İstenilen 2008 Ağustos ayı kira bedelinin 11.8.2008 tarihinde 990 TL olarak ödendiği anlaşılmaktadır.Bu durumda Ağustos ayı kira bedeli sözleşmede belirtilen yasal ödeme süresi içinde ödenmediğinden sözleşmenin 4.maddesine göre dönem sonuna kadar olan aylar kira bedeli muaccel hale gelmiştir.Davalının takibe konu istenilen aylar kirası bedelinin tamamının ödendiğine ilişkin bir belgede sunulmadığına göre temerrüt olgusu gerçekleşmiştir.Bu nedenle davalı tarafında yapılan ödemelerde nazara alınarak kalan miktar üzerinden itirazın kaldırılmasına,temerrüt olgusu gerçekleştiğinden kiralananın tahliyesine ve icra inkar tazminatına hükmetmek gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2019, Karar No: 2025/5556, Tarih: 21.04.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/2019 E.  ,  2025/5556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten öldürmeye teşebbüs ve ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçlarından sanık ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesiyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerlerine atılı suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.11.2024 tarihli ve 2024/1699 Esas, 2024/1635 sayılı YETKİSİZLİK kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17300, Karar No: 2022/2687, Tarih: 16.05.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/17300 E.  ,  2022/2687 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.03.2019 tarih ve 2019/30 - 2019/210 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : 5237 sayılı Kanunun 314/3 ve 220/7 maddesi delaletiyle 314/2, 220/7, 53, 62, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Dairemizin 2015/3 esas sayılı kararında ve dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüte yardım suçunda kast unsuru yönünden, Yargıtay uygulamaları ve öğretideki görüşler incelendiğinde;

Bir suçun kanuni tanımında "bilerek", "bildiği halde", "bilmesine rağmen" gibi ifadelere açıkça yer veren suçlar olası kastla işlenemez (Prof.Dr. İzzet Özgenç, TCK Genel Hükümler, 7. Baskı, s. 241).

Kişi, örgütün işlediği somut fiili bilmese de terör örgütü olduğunu, sağladığı yardımın örgütün yararına kullanılacağını bilmeli ve bu irade ile hareket etmelidir. İnsani mülahazalarla yapılan yardımlar örgüte yardım suçunu oluşturmaz. Yapılacak her türlü yardımın suç olarak değerlendirilmemesi gerekir (Prof.Dr. A. Caner Yenidünya - Arşt.Görv. Zafer İçer, Suç İşlemek Amacıyla Örgüt Kurma, 1. Baskı, s. 56).

Örgüte yardım suçunda manevi unsurun oluşması için genel kasıt yeterli değildir. Özel kasıt ile işlenen bir suçtur. Fail örgütün amacını gerçekleştirmesine katkı sağlamak kastı ile hareket etmelidir (Yrd. Doç. Dr. Namık Kemal Topçu, Örgütlü Suçlar ve Terör Suçları, s. 164).

Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte bilerek ve isteyerek yardım edilmiş olması gerekir. Başka bir ifadeyle, yardım fiilinin örgütün suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgüt olduğu bilinerek gerçekleştirilmiş olması gerekir. Fıkra metninde geçen "bilerek" ibaresi doğrudan kastı ifade eder. Doğrudan örgüte değil de örgüt mensuplarına yardım edilmesi halinde, yardım edilen kişilerin suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgüt mensubu olduklarının da bilinmesi gerekmektedir. Örgüt mensuplarına yapılan yardım, aynı zamanda örgüte yapılan yardım olarak değerlendirmek gerekir. Ancak, bu yardımın örgütün amacını gerçekleştirmeye hizmet eden bir yardım olması gerekmektedir (Prof.Dr.İzzet Özgenç, Suç Örgütleri, 7. Baskı, s. 38-39).

Yukarıda yer verilen öğretideki görüşler ve Yargıtay Yüksek 9. ve 16. Ceza Dairesinin geçmişteki uygulamaları göz önüne alındığında; suç örgütleri veya silahlı terör örgütlerine yardım suçunun ancak doğrudan kastla işlenebileceği, yardımın örgütün amacını gerçekleştirmeye hizmet etmesi gerektiği, örgüt üyelerine yapılan yardımın da örgüte yapılmış gibi kabul edilmekle birlikte örgüt üyesinin mensup olduğu örgütün bilinmesi ve bu yardımın da insani mülahazalarla değil örgütün amaçlarını gerçekleştirme gayesiyle yapılması hususunda ortak bir kanaat mevcuttur.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın, dosya arasında bulunan Bank ... hesap hareketleri incelendiğinde; Bank ...’nın TMSF'ye devir işlemi sonrası da para yatırma işleminin bulunduğu anlaşılmakla, sanığın hesabını aktif olarak kullandığı ve para yatırma, çekme, harcama gibi rutin bankacılık işlemlerinin bulunduğu yönündeki hesap hareketleri ile de teyit edilen savunmasının aksine örgütle iltisaklı Bank ... isimli bankaya talimatla para yatırdığına, silahlı terör örgütüne yardım kastıyla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak mahkumiyetini gerektirir yeterli delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir

Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/565, Karar No: 2009/10228, Tarih: 05.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/565 E.  ,  2009/10228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Kitap Yayın Paz.San.Ltd.Şti.vek.Av.... ile davalı 1-... Kitap Yayın Paz.Ltd.Şti.2-... 3-... Factoring Finans Hizm.AŞ.vek.Av.... aralarındaki menfi tespit davası hakkında Beyoğlu 1.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 14.10.2008 gün ve 458/338 sayılı hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Davacı vekilinin düzelterek onama talebini içeren temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıtlı olup olmadığı anlaşılmadığından bu hususun belgelenmesi ve temyiz defterine kaydedilmiş ise temyiz harcının ikmalinden sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3479, Karar No: 2023/1527, Tarih: 21.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/3479 E.  ,  2023/1527 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/832 E., 2015/714 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sandıklı Cumhuriyet Başsavcılığı' nın 19.12.2014 tarihli iddianamesiyle sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 37 ... maddesinin birinci fıkrasının yollamasıyla aynı Kanun' un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası gereğince, sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü

fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası ve 39 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılmaları istemiyle kamu davasının açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli kararı ile sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun' un 37 ... maddesinin birinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun' un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi gereğince 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası, 39 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz isteği; sanıklar ..., ... ve ... yönünden, mahkumiyete yeterli delil olmadığına, sanıkların atılı suçu işlemediklerine, suç kastı olmadığına, sanıkların eyleminde cinsel amaç bulunmadığından artırım yapılamayacağına, suçun manevi unsurunun oluşmadığına, sanık ... yönünden, atılı suçu işlemediğine, mağdurenin ilk ifadesinin rızasıyla kaçtığı yönünde olduğuna, gerekli araştırma yapılmadan hüküm tesis edildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, mağdurenin rızası olduğu düşüncesiyle evlenmek amacıyla götürdüğüne, sanıklar ... ve ... yönünden, mahkumiyete yeterli delil olmadığına, suç işleme kastı olmadığına, yardım eden olarak cezalandırılamayacaklarına, tüm sanıklar hakkında re'sen tatbik edilecek nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanık ...' nun diğer sanıklar ..., ... ve ... ile birlikte kurs dönüşünde yolda yürümekte olan mağdurenin yanına minibüsle geldikleri, mağdureyi zorla kolundan tutarak minibüse bindirip ... İlçesi ... köyüne götürdükleri, sanık ...'nun mağdure ile evlenmesi amacıyla mağdurenin hürriyetini kısıtladıkları, sanıklar ... ve sanık ...'ın atılı eyleme yardım eden sıfatıyla iştirak ettikleri iddiasına ilişkindir.

2. ... İlçe Hastanesi'nin 10.12.2014 tarihli adli raporunda; mağdurenin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralandığı belirtilmiştir.

3. Kolluk görevlilerince tutulan 09.12.2014 tarihli CD Çözümleme ve Araştırma Tutanağında; minibüsün mağdurun önüne doğru kırarak durduğu sanıkların minibüse mağduru zorla bindirerek götürdüklerinin tespit edildiği belirtilmiştir.

4. MOBESE görüntüleri üzerinde yaptırılan inceleme neticesinde alınan 30.10.2015 havale tarihli raporda; "... bir erkek şahsın hareket halindeki minibüsten atlayarak mağdurenin önce sol kolundan asıldığı ve sonrada sol eliyle mağdurenin sağ kolundan tutup minibüse doğru çektiği ancak buna rağmen mağdurenin kendini eğilerek geri doğru çekmeye çalışıp direndiği esnada ikinci şahsın mağdurenin sağ yanına geçerek kolundan tutup asılarak diğer erkek şahsa yardım ... mağdureyi zorla arkasından da iterek minibüse bindirdikleri görülmüştür. Ayrıca iki şahsın mağdureyi minibüse bindirecekleri esnada ortalarına aldıkları mağdurenin ağzına yada burnuna uyutucu, uyuşturucu madde içeren ... bez yada benzeri başkaca bir materyal ile kapattıkları görüntüde mevcut değildir..." şeklinde tespitler yapıldığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede,