muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2649, Karar No: 2013/4176, Tarih: 04.02.2013

D) Temyiz:

Karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Taraflar arsasındaki uyuşmazlık, davalılar arasında İş Kanunu'nun 6.maddesi anlamında bir işyeri devrinin bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinin 1. fıkrasında göre “işyeri veya işyerinin bir bölümü hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer”. Aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, “yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır” ve 4. fıkrasına göre de “Devreden veya devralan işveren iş sözleşmesini sırf işyerinin veya işyerinin bir bölümünün devrinden dolayı feshedemez ve devir işçi yönünden fesih için haklı sebep oluşturmaz. Devreden veya devralan işverenin ekonomik ve teknolojik sebeplerin yahut iş organizasyonu değişikliğinin gerekli kıldığı fesih hakları veya işçi ve işverenlerin haklı sebeplerden derhal fesih hakları saklıdır”. Bu madde emredici bir hükümdür ve madde gerekçesi dikkate alındığında, işyeri veya işyerinin bir bölümünün devri kavramının yorumunda 1977/187 sayılı yönerge, 19.06.1998 tarih ve 98/50 sayılı yönerge değişikliği ve Avrupa Adalet Divanının 11.03.1993 tarihli “...” davasına ilişkin kararında belirtilen kıstasların dikkate alınması gerekir. Yönerge ve karar esas alındığında devir, bir ekonomik bütünlüğü olan işletme veya işyeri ya da işyerinin bir kısmının kendi kimliğini koruyarak devrini ifade eder. Bütünlük ise, ekonomik bir faaliyetin icrası ve her birisi için ayrı ayrı belirlenmiş amaçlar doğrultusunda organize edilmiş insan ve eşyalardan oluşan bir bütünlük olarak algılanmalıdır. Kimliğini muhafaza edecek şekilde bir ekonomik bütünlüğün devredilip devredilmediği, her somut devir olayında ayrı ayrı incelenmelidir. Bu değerlendirmede,

c) İşyeri yada işletmenin türü,

d) İşletmenin maddi malvarlığını oluşturan bina ve menkul gibi araçların devredilip devredilmediği,

c) Devir anındaki işletmenin gayri maddi varlığını oluşturan aktifin değeri

d) Personelin devralınıp alınmadığı,

e) Müşteri çevresinin devredilip edilmediği, değişip değişmediği,

f) Devirden önce ve sonra işyeri ya da işletmede icra edilen faaliyetin benzerlik gösterip göstermediği,

g) Bu faaliyetlerin icra edilmesinde kesintinin süresi, gibi kriterler önem kazanır. Bunların bir veya birkaçı faaliyetin türü, üretim ve işletme metotlarına göre farklı ağırlıkta önemli olabilir.

c) Devir anındaki işletmenin gayri maddi varlığını oluşturan aktifin değeri

d) Personelin devralınıp alınmadığı,

e) Müşteri çevresinin devredilip edilmediği, değişip değişmediği,

f) Devirden önce ve sonra işyeri ya da işletmede icra edilen faaliyetin benzerlik gösterip göstermediği,

g) Bu faaliyetlerin icra edilmesinde kesintinin süresi, gibi kriterler önem kazanır. Bunların bir veya birkaçı faaliyetin türü, üretim ve işletme metotlarına göre farklı ağırlıkta önemli olabilir.

İşletmenin maddi ve gayri maddi malvarlığı unsurlarının devri, işletmenin devrinin kabulü için önem teşkil edecektir. Ancak bu unsurların devir kapsamında yer almaması, işletme devrinin reddi sonucuna götürmemelidir. Ağırlıklı olarak işgücünün önem arzettiği bazı hizmetlerde, işçilerin tamamı ekonomik bütünlüğü oluşturabilir. Bu tür bir faaliyette yeni işletme sahibi, hem selefinin icra ettiği faaliyetlerin aynısını sürdürüyor, hem de önceki işverenin ilgili faaliyeti için kullandığı işçilerin sayı ve uzmanlık yönü itibari ile önemli sayılabilecek bir kısmını da devralarak çalıştırmaya devam ediyorsa, devralınan ekonomik bütünlüğün kimliğini koruduğu söylenebilecektir. Adalet Divanı işyeri veya işyerinin bir bölümü kavramını tarif etmeyerek, onun yerine ekonomik bütünlük kavramını merkez olarak kabul etmektedir. Ekonomik bütünlük, mal veya hizmet yönetimine teknik amacın izlendiği fonksiyon görebilen bir organizasyon bütünlüğüdür.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Dosya içeriğine göre davalılar arasında 16.01.2008 tarihli devri sözleşmesi imzalamışlardır. Anılan sözleşme ile “sözleşmeye ekli tapu ve haritalarda belirtilmiş mülkiyeti veya kullanım hakkı ...'a ait alanlar ile araçlar, iş makineleri ve tesisler işletilmek üzere ... Ltd. Şti'ne kiralanmış, sözleşmenin 14. Maddesinde "işbu sözleşmenin ekinde yer alan işçi listesinde belirtilen elemanların ... firmasına sözleşme tarihi itibariyle devirlerinin yapılacağı ve bu tarihten önceki özlük hakları ...'ın uhdesinde kalmak şartıyla ... firması her kişi ile sözleşme imzalayacağı" hükmüne yer verilmiş, aynı maddede sözleşme tarihinden geçerli olmak üzere işçilerin tüm hak ve sorumluluklarının ... firmasına ait olacağı belirtilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta davalılar arasında işyerinin maddi varlığını oluşturan bina ve menkul gibi araçları ile devredildiği, müşteri çevresinin değişmediği ve iş gücünü oluşturan personelinde sözleşme kapsamında yer aldığı anlaşılmaktadır. Devir ile işletme veya işyerinin ekonomik bütünlüğünü oluşturan kimliğini koruduğu anlaşılmaktadır. Teknik ve hukuki anlamda davalılara arasında bir işyeri devri sözkonusudur. Sözleşmede, devredilen işçilerin devir tarihindeki kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izinlerinin bilançoya bağlanması, devralan tarafından kıdemlerinin sıfırlanarak ödenmesinin öngörülmesi, devralan tarafından bazı işçilere bu haklarının ödenmesi ve ücretleri düşürülerek yeni iş sözleşmesi imzalanması, devir olgusunu ortadan kaldırmaz. Bu nedenle mahkemenin aksi yöndeki gerekçesi isabetli değildir. Davacının feshe bağlı, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının, devir tarihi itibari ile fesih gerçekleşmediğinden bu tarih itibari ile hüküm altına alınması olanağı yoktur. Kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacaklarını talep koşulları oluşmadığından, reddi yerine yazılı şekilde hüküm altına alınması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı neden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3513, Karar No: 2018/5076, Tarih: 02.07.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3513 E.  ,  2018/5076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde;........2013 tarihinde taşınmazla ilgili bazı kat maliklerince, Kat Mülkiyeti Kanununa ve usûlüne uygun olarak yapılmayan ve kat maliklerine ve usûle uygun davet edilmeden yapılan ve ayrıca bu toplantıda alınan kararların da Kat Mülkiyeti Kanununa aykırı olarak alınmış olduğundan ........2013 tarihli kat malikleri kurulunun kararlarının iptali ve ihtiyati tedbir konularak kat maliklerince alınan kararların mahkeme sonuçlanıncaya kadar ertelenmesi ve usûle aykırı şekilde alınan kararların uygulanmamasına karar verilmesi istenilmiştir.

04.....2013 tarihli ıslah dilekçesi ile dava dilekçesinin ıslahının kabulü ile dava dilekçesindeki hususlara ek olarak, kat malikleri kurulu tarafından ....03.2013 tarihinde alınan kararın .... maddesinin öncelikle yokluğuna hükmedilmesi veya kararın iptaline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece; genel kurul toplantısına ilişkin gündem maddeleri belirlenerek tebliğ yapılması gerektiği halde, buna ilişkin tebligat yapılmadan karar defterinde yönetim kurulu tarafından gündem belirlenerek genel kurul çağrısı yapılmasına dair karar alınmadan yani usûlüne uygun davet yapılmadan ... kişi ile toplantı yapıldığı, bu apartmanın riskli yapı olarak tespitinden önce yapılan bu toplantıda binanın yeniden yapılmasına karar verildiği, bina hakkındaki riskli yapı tespitinin ise ....05.2013 tarihinde yapıldığı, bu durumda toplantı usûlüne uygun olarak yapılmadığı gibi, henüz riskli yapı kararının alınmadığı bir zaman diliminde tüm kat maliklerinin onayı ile binanın yeniden yapılması kararının oy birliği ile alınması gerekmesine rağmen, buna uyulmamış olması nedeniyle alınan kararların mutlak butlanla hükümsüz olduğu, kaldı ki, davacı toplantı sırasında buna onay vermiş dahi olsa, bu kararın iptalinin mutlak butlan nedeniyle her zaman istenebileceği, ....03.2013 tarihli kat malikleri kurulu toplantısı ve bu toplantıda alınan kararların iptali gerektiği gerekçesiyle davacının davasının kabulüne, dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, pafta:82, ada: 347, parsel: 59’da tapuya kayıtlı taşınmaz üzerinde yer alan binanın kat malikleri kurulunun ....03.2013 toplantıda alınan kararlarının iptaline karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kat malikleri kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

Dava, kat malikleri kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi "Kat malikleri kurulunca verilen kararlar aleyhine, kurul toplantısına katılan ancak 32. madde hükmü gereğince aykırı oy kullanan her kat maliki karar tarihinden başlayarak bir ay içinde, toplantıya katılmayan her kat maliki kararı öğrenmesinden başlayarak bir ay içinde ve her halde karar tarihinden başlayarak altı ay içinde anagayrimenkulün bulunduğu yerdeki sulh mahkemesine iptal davası açabilir; kat malikleri kurulu kararlarının yok veya mutlak butlanla hükümsüz sayıldığı durumlarda süre koşulu aranmaz" hükmü düzenlenmiştir. Somut olayda, iptali istenen ....03.2013 tarihli toplantının olağanüstü toplantı olduğu, davacının toplantıya katıldığı ve şerh koyduğu, ilgili toplantıda alınan kararlar incelendiğinde ise yok veya mutlak butlanla hükümsüz sayılan nitelikte kararlar alınmadığı, 04/.../2013 tarihinde dava açıldığı yukarıda açıklanan KMK'nın 33. maddesindeki sürelerin geçirildiği anlaşılmakla, mahkemece davanın süreden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılardan ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 02/07/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/106, Karar No: 2022/147, Tarih: 03.03.2022

**Ceza Genel Kurulu         2017/106 E.  ,  2022/147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 3. Ceza Dairesi

Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüsten açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanığın TCK'nın 37/1. maddesi yollamasıyla TCK'nın 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 53, 63 ve 54. maddeleri uyarınca 6 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba ve müsadereye ilişkin .... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 27.09.2013 tarihli ve 287-217 sayılı hükmün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 3. Ceza Dairesince 06.10.2015 tarih ve 1775-27368 sayı ile;

“...Sanığın, mağdur ...'in yaralanması eylemine iştirak ettiğine ilişkin, tanık beyanları, taraf beyanları ve tüm dosya kapsamı gözetildiğinde mahkûmiyetine yeter nitelikte deliller elde edilemediği hâlde beraati yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

...Ağır Ceza Mahkemesi ise 02.02.2016 tarih ve 493-39 sayı ile;

...Ağır Ceza Mahkemesi ise 02.02.2016 tarih ve 493-39 sayı ile;

"...Her ne kadar sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü, sanığın, mağdur ...'in yaralanması eylemine iştirak ettiğine ilişkin, tanık beyanları, taraf beyanları ve tüm dosya kapsamı gözetildiğinde mahkûmiyetine yeter nitelikte deliller elde edilemediğinden beraatine karar verilmesinin gerektiğinden bahisle Yargıtay tarafından bozulmuş ise de; dosyanın incelenmesiyle, olayın başından sonuna kadar mağduru yaralayan beş sanıkla beraber olan tanık ...'nın müdafi huzurunda şüpheli olarak verdiği beyanında sanık ...'ün diğer sanıklarla beraber mağdur ...'e saldırdığını hep beraber 5 sanığın mağduru darbettiklerini açıkça beyan etmesi, suçun işlendiği ...isimli içkili mekanda çalışan tanık ...'ın hazırlık beyanında olay günü önce 5 sanık ile tanık ...'nın ... yerlerine geldiğini daha sonra saat 23.30 civarında mağdur ...'in geldiğini bunun üzerine 5 sanık ile beraber sanık ...'nin mağdurun masasına yürüdükleri birden bire mağdura 5 sanığın vurmaya başladığını, sanıklardan birinin elinde bıçak olduğunu sanık ...'nin olduğu dört sanığın ise servis tabakları, bira ve rakı şişeleri ile mağdura vurduklarını açıkça beyan etmesi, suçun işlendiği ...isimli içkili mekânda çalışan tanık ...'ın hazırlık beyanında sanıkların beşinin de mağdurun bulunduğu masaya giderek hep beraber mağdura saldırdıklarını direnmeye çalışan mağdura şişe ve bardaklarla sanık ...'nin de içinde olduğu 5 kişilik grubun saldırdığını beyan etmesi, tanık ...'ın benzer şekilde diğer tanıklar gibi olay günü 5 sanığın hep beraber mağdura saldırıp darbettiklerini, bardak, tabak, bira şişesi ve ellerine ne geçtiyse bunlarla sanık ...'nin bulunduğu 5 kişilik grup tarafından mağdura vurduklarını beyan etmesi, tanık ...'in sanıkların hep beraber mağduru dövdükten sonra olay yerinden tanık ... de olduğu hâlde kaçtıklarını beyan etmesi, buna benzer başka tanık beyanlarını olması, mahkeme aşamasında tanık beyanları sanık ...'yi kurtarmaya yönelik olarak değişmişse de tanıkların olayın sıcağı ile verdikleri ilk beyanlarının doğru olduğu kabul edilerek mahkeme aşamasındaki beyanlarına bu nedenle itibar edilmediği anlaşılmakla, tüm dosya kapsamına göre Yargıtay 3. Ceza Dairesinin bozma ilamının aksine sanığın daha önce hükümleri kesinleşen dört sanık ile beraber mağdur ...'e karşı kemik kırığı oluşacak şekilde silahla hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanması suçunu işlediği kanaatine varıldığından, Mahkememizce verilen 27.09.2013 tarihli 2011/287 Esas sayılı kararının doğru olduğu usul ve yasaya uygun olduğu kanaatiyle Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 06.10.2015 tarihli 2015/1775 esas 2015/27368 karar sayılı kararına CMUK'un 326/3 maddesi gereğince oy birliğiyle direnilmesine karar verilmiştir..." şeklindeki gerekçeyle bozma nedenine direnerek önceki hüküm gibi sanığın kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar vermiştir.

Bu hükmün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.04.2016 tarihli ve 109077 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 tarih ve 549-731 sayı ile 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 3. Ceza Dairesince 07.02.2017 tarih ve 28-910 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan nedenlerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme dışı suça sürüklenen çocuk Ufuk Koç'un mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün kesin nitelikte olması sebebiyle Özel Dairenin red kararı ile, inceleme dışı sanıklar... ve suça sürüklenen çocu...'un mağdur ...'i kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükümleri Özel Dairenin onama kararı ile, sanık ..., inceleme dışı sanıklar ... hakkında 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet ve mağdur ... ...'ye yönelik kasten yaralama suçlarından verilen beraat kararları, inceleme dışı suça sürüklenen...hakkında 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan verilen beraat, sanık ..., inceleme dışı sanıklar Yaşar Ata, Hamza Şahin Ay ve suça sürüklenen çocuklar...Mesut Bahşış hakkındaki mala zarar verme suçundan verilen düşme kararları, inceleme dışı suça sürüklenen çocuk... hakkındaki mağdurlar ... ve Gani ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükümleri temyiz edilmeksizin, inceleme dışı suça sürüklenen çocuk... hakkındaki 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı itiraz edilmeksizin kesinleşmiş olup, inceleme temyizin ve direnmenin kapsamına göre sanık ... hakkındaki kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı kasten yaralama suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı kasten yaralama suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

21.03.2011 tarihinde saat 00.50'de düzenlenen arama ve el koyma tutanağında; Mut ilçesi, ... köyünde bulunan ...Gazinosu'nda 20.03.2011 tarihinde saat 23.50 sıralarında meydana gelen kavga olayının ihbar alınması ile birlikte olaya müdahale edildiği, Mirahor köyünden mağdur ... ile Hamam köyünden mağdur ... ...'yi yaralama olayına karışan ve olay yerinden firar eden Hamza Şahin, Yaşar, Ufuk, Mesut, sanık ... ve tanık ...'nın olay mahallinden 33 UY 883 plakalı Hyundai marka otomobil ile kaçtıklarının tespit edildiği, şahısların yapılan takip neticesinde Mutuan isimli gazinodan tarif edilen araçla çıkarken görülmeleri üzerine günün nöbetçi Cumhuriyet savcısına konu ile ilgili bilgi verildiği, alınan talimat doğrultusunda suç ve suç aletlerinin ele geçirilmesi amacıyla söz konusu araçta arama yapıldığı, aracın bagaj kısmı koltuk kısmı içinde yapılan aramada 5 adet 50 cm uzunluğunda metal şişin ele geçirildiği, başkaca bir suç ve suç aletine rastlanılmadığı bilgilerine yer verildiği,

21.03.2011 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağında; olayın meydana geldiği gazinonun giriş kapısının hemen yanında bulunan içinde meyve ve sebzelerin bulunduğu dolabın camlarının kırılmış olduğu, tespit edilemeyen bira ve rakı biçiminde kullanılan bardakların kırık vaziyette olduğu, yerde ise 3 kasa içinde bulunan yaklaşık 30 adet bira şişesinin kırılmış olduğu, iki adet 70'lik tabir edilen yeni rakı şişesinin kırılmış olduğu, yine tespit edilemeyen miktarda porselen tabaklarının kırıldığı, tabaklarda kan izlerinin olduğu, gazinonun içerisinde bulunan sobanın ve borusunun yıkılmış olduğu, yere yıkılan sobadan halı flekslerinin tutuşmuş olduğu, ancak söndürüldüğü, gazinonun giriş kapısının yerinden sökülmüş olduğu, gazino sahibi ve çalışanların beyanlarına göre tahmini olarak 3,000 TL civarında maddi hasarın meydana geldiği, olayın yapılan soruşturmasında sanık ..., diğer sanıkların ve tanık ...'nın saat 23.00 sıralarında gazinoya geldiklerini, alkol almaya başladıkları, aradan 30 dakika kadar geçtikten sonra mağdurun tek başına gelerek başka masaya oturduğu, şahısların arada hiçbir tartışma ya da mesele yokken özellikle incleme dışı sanık Yaşar'ın "Haydi arkadaşlar ben bu şerefsize gıcığım." demesi ile kendi masalarından kalkarak mağdurun masasına giderek darbedip dışarı çıkarmak için yerde sürüklemeye başladıkları, mağdurun girişte bulunan ahşap konsoldan tutarak yerde yattığı esnada adı geçen şahısların gazinoda bulunan alkol şişeleri, tabaklar, bardaklar ile mağduru yaraladıkları, tekme ve ... darbeleri ile bu şahısların içinde bulunan ve ortamın karanlık olması sebebi ile tespit edilemeyen iki kişinin elinde bıçak olduğu ve mağduru yere yıkarak bıçakla çok defa yaraladıkları, tanık ...'nın olaya karışmadığı, mağdurun ... Devlet Hastanesine sevk edildiği, diğer yaralı Gani ...'nin ayakta tedavi gördüğü bilgilerine yer verildiği,