muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/25628, Karar No: 2013/16119, Tarih: 02.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/25628 E.  ,  2013/16119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini ücretleri ödenmediği gerekçesiyle haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, davalıdan kıdem tazminatı ile yıllık izin ve ücret alacağının ödetilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının kusuru nedeniyle davalı şirketin bir yıl süreyle yapı denetim işi yapamadığını, bu eylemi karşılığı uğranılan maddi zararın davacının 30 günlük ücretinin üzerinde olduğunu, bu olaya dayalı olarak davacının işten ayrılmayı talep ettiğini ve ayrıldığını, tazminat hakkı doğmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ücret alacaklarının ödenmediğinden davacının feshinin haklı sebebe dayandığı gerekçesiyle davacının taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

İşin esasının incelenmesine geçilmeden önce, davaya konu kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunup bulunmadığı hususu öncelikle irdelenmelidir.

Mahkemece davada verilen davanın kabulüne ilişkin kısa karar, bir davayı sona erdiren temyizi mümkün olan (nihai) son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur. Bu aşamada yapılması zorunlu iş, gerekçeli kararı kısa karar doğrultusunda ve kanuni gerekçeleriyle birlikte mahkemenin yazmasından ibarettir. Artık bu karardan dönme (rücu) imkanı olmadığı gibi, kararın asli unsurlarından olan gerekçenin de hüküm fıkrasına uygun biçimde kararda yer alması gerekir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edildikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve kanunlarda yer alan açık kurallara aykırılık oluşturur.

Somut olayda, mahkemece taraflara teftim edilen kısa kararda toplam 1.600,00 TL ücret alacağının kabulüne karar verildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 4.800,00 TL ücret alacağının kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, mahkemece taraflara teftim edilen kısa kararda toplam 1.600,00 TL ücret alacağının kabulüne karar verildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 4.800,00 TL ücret alacağının kabulüne karar verilmiştir.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 kararı gereğince bozma nedenidir. Mahkemece tefhim edilen kısa karar ile sonradan yazılan gerekçeli kararda çelişki açık olduğundan kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4343, Karar No: 2025/11353, Tarih: 15.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/4343 E.  ,  2025/11353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/380 E., 2022/1280 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/393 E., 2021/160 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddesi delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7-2. cümle, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62/1, 53, 58/9 ve 63/1. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13036, Karar No: 2011/557, Tarih: 25.01.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/13036 E.  ,  2011/557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, yeniden inşaat nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde davalının 1.1.2005 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi ile müvekkiline ait taşınmazda kiracı olduğunu kiralananın bulunduğu binanın tamamen yıkılarak yeniden inşaa edileceğini belirterek kiralanandan tahliyesini talep etmiştir. Davalı vekili tasdikli proje ve inşaat ruhsatının bulunmadığını ve davanın reddini savunmuştur.

6570 Sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanunun 7/ç maddesi hükmü gereğince yeniden inşaat sebebiyle kiralananın tahliyesine karar verilebilmesi için kiralananın bulunduğu yerde yapılacağı iddia olunan yeni binanın avan ya da uygulama projesinin ilgili belediyece onanmış aslı ya da onaylı suretinin sunulması ve projenin uygulanabilmesi için kiralananın boşaltılıp yıkılması gerektiğinin uzman bilirkişi raporu ile saptanması gerekir.

Olayımıza gelince; davada dayanılan ve hükme esas alınan 1.1.2005 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı kiralananın bulunduğu 2627 ada 6 parsel nolu taşınmazdaki yapının yıkılarak yeniden inşaa edileceğinden bahisle kiralananın tahliyesini istemiş ve buna ilişkin olarak avan proje ibraz etmiştir. Anılan projede sadece proje müelliflerinin onayı bulunmaktadır. Avan proje ilgili belediye tarafından onaylanmadığı gibi 27.7.2010 tarihli ... Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nün yazısı ile dava konusu taşınmazın 6.12.2007 tastik tarihli ... Uygulama İmar Planına göre konut alanında kaldığı, avan projeye göre uygulama yapılmadığı ve dosyasında onaylı bir projeye rastlanmadığı bildirilmiştir. Davacı onaylı mimari proje ya da avan proje sunamadığına göre mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.1.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11465, Karar No: 2018/983, Tarih: 05.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2014/11465 E.  ,  2018/983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, suç eşyasının alınması ve kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında suç eşyasının alınması ve kabul edilmesi suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Kayden 01.01.1996 doğumlu olan, yaşı küçük sanık ...'ne yüklenen 5237 sayılı TCY'nın 165/1, 31/3. maddesinde düzenlenen suç eşyasını bilerek kabul edilme suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e; 66/2. maddelerinde yazılı 4 yıllık zamanaşımının, sanık ...'nün sorgusunun yapıldığı 29.04.2011 tarihi ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ...'e karşı yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II- Sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ...'e karşı yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Oluş ve dosya kapsamına göre; kardeş olan mağdurlar ... ve ...'in olay tarihinde, arkadaşları ... ile hurda toplamak üzere dolaştıkları sırada karşılarına çıkan sanık ...'ın mağdurlardan sigara istediği, mağdur ...'in sigara vermesi üzerine sanığın mağdurların yanından ayrıldığı, mağdurlar gün içinde topladıkları hurdaları satmak üzere hurdacılar sitesine doğru yürüdükleri sırada karşılarına çıkan sanıklar ... ve.....n mağdurlardan telefonlarını istedikleri, olumsuz yanıt almaları üzerine, sanık ...'ın mağdur ...'in kafasını mağdurlara ait el arabasının/bisikletinin kenarına vurduğu, diğer sanık ...'un mağdur ...'i tutup sanık ...'ın mağdur ...'e yönelerek üstünü aradığı ve cebindeki cep telefonu ile 3-4 TL parasını aldığı, bu sırada mağdurların arkadaşı olan ...'un da mağdurlara ait içinde hurda olan el arabasını alarak olay yerinden kaçtığı, sanıkların, mağdurları bıraktığı, onlarında da sanayi sitesine doğru giderek arkadaşları ... ile yeniden buluşup sanıkların ele geçiremediği hurdaları birlikte satıp evlerine doğru yürüdükleri sırada, sanıkların bir kez daha karşısına çıkıp, sanık ...'ın "hurdaları sattınız, çıkarın paraları" dediği, diğer sanık ...'un mağdurlara bıçak tevcih ettiği, satılan hurdaların parası ile ...'un bir fırsatını bulup kaçtığı, mağdur ...'in paranın ...'da olduğunu söylediği, bunun üzerine sanıkların mağdurların el arabası/bisikletini alıp olay yerinden uzaklaştıkları olayda; sanıkların olay günü mağdurların üzerinde bulunan para, ekonomik değerinde eşya ve el arabasında bulunan hurdaları almaya yönelik özgüledikleri kasıtları doğrultusunda kısa zaman aralığında gerçekleştirdikleri eylemlerinin bir bütün halinde tek bir yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, mağdurların iddialarının bir kısmına değer verip, diğer kısmına hangi nedenlerle değer verilmediği karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle karar verilmesi;

2-Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, "eşit oranda" alınmasına karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

3- İstihdam edilmesi ve bir engel bulunması halinde görevlendirilmesi gereken sosyal çalışma görevlilerinin 18 yaşından küçük sanıkların özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyeceği sosyal inceleme raporu nedeniyle uzman

eğitimciye ödenen ücretin, sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

3- İstihdam edilmesi ve bir engel bulunması halinde görevlendirilmesi gereken sosyal çalışma görevlilerinin 18 yaşından küçük sanıkların özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyeceği sosyal inceleme raporu nedeniyle uzman

eğitimciye ödenen ücretin, sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekili ile sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8358, Karar No: 2016/183, Tarih: 12.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/8358 E.  ,  2016/183 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bozyazı (Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2012

NUMARASI : 2011/49-2012/94

DAVACI : H.. T..

DAVALILAR : Hazine - Orman Yönetimi - T.. B..

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı H.. T.. ile davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı H.. T.., dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği; Tekmen beldesi, Doğancılar mahallesinde bulunan yaklaşık 18 dönüm yüzölçümlü taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir.

Davalı Orman Yönetimi ve Hazine davanın reddine istemiş, Hazine ayrıca Medenî Kanunun 713/6. maddesi uyarınca adına tescilini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davasının kısmen kabulüne, 20/02/2012 tarihli fen bilirkişi ek rapor ve krokisinde (B) harfiyle işaretli 8500 m²'lik bölümün davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, aynı raporda (A) harfiyle işaretli 6260 m²'lik bölümün orman niteliğiyle, (C) harfiyle işaretli 1075 m²'lik bölümün taşlık ve çalılık niteliğiyle, (D) harfiyle işaretli 4800 m²'lik bölümün bahçe niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı tarafında (A, C ve D) harfleriyle işaretli bölümlere, davalı Hazine tarafından (B) harfiyle işaretli bölüme ve davalı Orman Yönetimince ise tüm taşınmaz bölümlerine yönelik temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1953 yılında yapılarak kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1953 yılında yapılarak kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfiyle işaretli bölümünün orman tahdidi içinde orman sayılan yerlerden olduğu; (B, C ve D) harfleriyle işaretli bölümlerin ise orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına; ziraat bilirkişi tarafından (C) harfiyle işaretli bölümün taşlık ve çalılık olduğu içinde toprağa gömülü vaziyette kayalıkların bulunduğu, imar ve ihyasının tamamlanmadığının bildirilmiş olmasına ve (B) harfiyle işaretli bölümün davacı tarafından 1999 yılında 8500 m² yüzölçümüyle satın alındığı, yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının eklemeli olarak oluştuğu, (D) harfiyle işaretli bölüm üzerinde ise zilyetliğinin 1999 yılında başladığı dava tarihine kadar Kanunda öngörülen 20 yıllık sürenin dolmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

aşağıda yazılı onama harcının davacı gerçek kişiye ve davalı Orman Yönetimine ayrı ayrı yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 12/01/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17005, Karar No: 2013/14533, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/17005 E.  ,  2013/14533 K.**

**"İçtihat Metni"**

06MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat,mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılanın aracını satmak için internet sitesinde verdiği satış ilanını okuyan sanık ...’in sanığın katılanın güvenini kazanmak amacıyla Konya İlinde bir galeri dükkanı olduğu izlenimini vermek için işyeri kiraladığı, işyerine oto alım satım ve oto kiralama yapıldığına dair tabela asıldığı, sanık ...’in daha sonra katılanı telefonla arayarak araca müşteri olduğunu, aracı Konya İlindeki işyerlerine getirmesini, kendi adına noterden aracın satışına yetki veren vekaletname çıkartmasını söylediği, katılanın vekaletnameyi çıkartarak ... yerine damadı ... ile birlikte geldiği, işyerinde sanıklar ..., ...'un bulunduğu ,ve sanık ...’ın katılana oto satış mukavemelesini boş olarak imzalattığı, bu sırada vekaletnameyi de aldığı, sonrasında sanık ...’in aracı hanımına göstereceğini söyleyerek aracın anahtarını ve ruhsatını aldığı, sanık ...’ın işyerinden ayrıldıktan bir süre sonra sanık ...’un da inşaata gidiyorum diyerek işyerinden ayrıldığı, sanık ...’ın katılanın kendisine