muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1152, Karar No: 2015/15069, Tarih: 23.12.2015

Davalılar ise, davaya konu haberin basın özgürlüğü sınırları içerisinde hazırlanmış, görünen gerçekliğe uygun ve güncel bir haber olduğunu, haberin yayınlanmasında kamu yararı ve toplumsal ilgi mevcut olduğunu belirterek, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, gerçeğe aykırı haberler ile davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı B..K.. 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında A.. Ö.. bölümü ile T.. K.. 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava dosyasının incelenmesinde, davacı Ş.. M..'nün 2007 yılı genel seçimlerinde milletvekili seçilmezden önce avukatlık mesleğini icra ettiği ve 23/11/1998 tarihinde verilen vekaletname ile bu tarihten itibaren C. B.. vekilliğini üstlendiği, kamuoyunda ''...'' olarak bilinen olayda dava dışı D.. S.. yapılan şikayetin davacının milletvekili seçilmesi nedeniyle avukatlık mesleğini icra ediyor olmamasına rağmen davacı tarafından yapıldığı ve şikayet dilekçesinde olayı farklı olarak değerlendirdiği, suç türlerini yanlış yorumladığı, örgütlü suç kapsamında şikayetçi olması gerekirken şikayet dilekçesini B.. B.. verdiği, bu sebeple de davacının D.. B.. tarafından vekillikten azledildiği ve başka bir avukatı tayin ettiği, davacının kasıtlı olarak soruşturmayı kadük bırakmak amacıyla yukarıda anlatılan şekilde hareket ettiği iddia ve açıklamalarına yer verildiği anlaşılmaktadır.

A.. 22 Nisan 2013 tarihli 48876/08 başvuru nolu kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan «bilgi» ya da «düşünceler» için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, «demokratik toplumun» onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğini,...'' ifade etmektedir.

Şu durumda, mahkemece, dava konusu yazı bir bir bütün olarak ele alındığında güncel ve kamuoyunun ilgisine haiz olup eleştiri sınırları içerisinde kaldığı, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, ifade özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığı, dava dışı C.. B.. tarafından kamuoyunda ''.. '' olarak bilinen olaya ilişkin yeni bir vekil tayin edilmesi nedeniyle o dönemde gündemde olan iddialara ilişkin olarak görüş ve açıklamalarda bulunulduğu, davacının kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı sonucuna varılarak istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/12/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 23/12/2015
Yargıtay — Esas No: 2018/3677, Karar No: 2019/5140, Tarih: 09.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/3677 E.  ,  2019/5140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasındaki davanın İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Mahkemesince görülerek dair bozmaya uyularak verilen 17/11/2016 tarih ve 2016/202-2014/93 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili ve davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili; müvekkilinin 96/019974 sayılı “ÜLKER NAPOLİTEN+Şekil” ibareli tanınmış ambalaj markasının sahibi olduğunu, davalı-karşı davacının anılan marka ambalajıyla karıştırılmaya neden olacak düzeyde benzer ürünlerin satışını yaptığını, bu fiilin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini, bu hususta ihtarname gönderildiğini, ürün şekillerinin ve ambalajlarının ayniyet derecesinde benzer olduğunu, müvekkiline ait markanın tanınmışlığından haksız yararlanma amacında olduğunu, “NAPOLİTEN” ibaresi ile alakalı davalı-karşı davacı aleyhine açılan davanın müvekkili lehine sonuçlandığını, kötü niyetin bulunduğunu, taklit ürünlerin müvekkilinin markasının tescilli olduğu ürünlerde kullanıldığını, haksız eylemlerin devam ettiğini, müvekkilinin marka itibarına zarar verdiğini, davalı-karşı davacıya ait 2004/34778 sayılı “ETİ ÇİKOLATA KEYFİ MİNİ SÜTLÜ ÇİKOLATA+Şekil” ibareli markasının anılan nedenlerle 556 sayılı KHK nın 35, 8/1-b, 8/3, 7/i ve 8/4 maddeleri uyarınca hükümsüzlüğünün gerektiğini, anılan markanın tescil edildiği şekliyle kullanılmadığını, davalı-karşı davacının 2004/04467-12 sayılı tasarın tescil belgesinin de müvekkilinin ambalaj markasıyla karıştırılmaya neden olacak düzeyde benzer olduğunu, kötü niyetli tescil edildiğini, şekil üzerindeki gerçek hak sahibinin müvekkili olduğunu, anılan tasarımın yeni ve ayırt edici nitelikte olmadığını ileri sürerek davalı-karşı davacının 2004/34778 sayılı “ETİ ÇİKOLATA KEYFİ MİNİ SÜTLÜ ÇİKOLATA+Şekil” ibareli markasıyla 2007/04467-12 sayılı endüstriyel tasarımının hükümsüzlüğünü, haksız rekabetin ve marka hakkına tecavüzün tespiti ile önlenmesini, men’ini, ref’ini talep ve dava etmiş, davalı-karşı davacının sessiz kalarak hak kaybına uğradığını, müvekkiline ait markanın ayırt edici nitelikte olduğunu savunarak karşı davanın reddini istemiştir.

Davalı-karşı davacı vekili; derdestlik ve zaman aşımı itirazında bulunarak davacı-karşı davalının dava konusu ambalaj, renk ve şekil üzerinde inhisari hakkının bulunmadığını, harcı alem olduğunu, marka ve tasarımın davacı markası ile benzer olmadığını, müvekkilinin tescilli marka ve tasarımlarının kullandığını, tasarımın yeni ve ayırt edici niteliklere haiz olduğunu, sessiz kalma nedeniyle hükümsüzlüğün talep edilemeyeceğini, davacı-karşı davalıya ait markadaki “NAPOLİTEN” ibaresinin cins ve vasıf bildirir nitelikte olması nedeniyle 556 sayılı KHK’nın 7/1-c maddesi uyarınca hükümsüzlüğünün gerektiğini, ayırt edici niteliğinin bulunmadığını, tekel yaratma amacına olduğunu, müvekkilinin 2011/69964 sayılı “ETİ ÇİKOLATA+Şekil” ibareli markasının tescilli olarak kullanıldığını, davacı-karşı davalıya ait 178529 tescil numaralı 96/019974 sayılı “ÜLKER NAPOLİTEN+Şekil” ibareli markasının kötü niyetli tescil edildiğini, 556 sayılı KHK’nın 5 maddesi uyarınca ayırt ediciliğinin bulunmadığını, aynı KHK’nın 7/1-c maddesi gereği “NAPOLİTEN” ibaresinin vasıf bildirdiğini, çekmeceli kutu ve ambalaj şekillerinin ve kırmızı rengin herkesin kullanımına açık olduğunu ileri sürerek davacı-karşı davalının 178529 tescil numaralı 96/019974 sayılı “ÜLKER NAPOLİTEN+Şekil” ibareli markasının hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiş, asıl davanın ise reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; davacı-karşı davalı markasındaki esas unsurun ÜLKER logosu olduğu, markaların benzer olmadığı, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, davalı-karşı davacının markasal kullanımının söz konusu olduğu, davalı-karşı davacıya ilişkin tasarımdaki kutu şeklinin kimsenin tekeline bırakılmayacak özellikte, anonim karakterli kutu geometrisinden ve üretim zorunluluklarından kaynaklandığı, haksız rekabet veya tecavüze konu edilemeyeceği, davacı-karşı davalı markası ile benzer olmadığı, “ÜLKER NAPOLİTEN” ambalaj markasının tanındığı, ancak davalı-karşı davacı markası ile karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, hükümsüzlük şartlarının oluşmadığı, tescile aykırı kullanımın bulunmadığı, bilirkişi raporunda davalı-karşı davalının defterleri üzerinde yapılan incelemede 2004/34778 sayılı “ETİ ÇİKOLATA KEYFİ MİNİ SÜTLÜ ÇİKOLATA” ve 2007/04467 numaralı ETİ ÇİKOLATA KEYFİ” markalı ürünlerini 2004'ten dava tarihine kadar üretilip, satıldığının tespit edildiği, davalı-karşı davacıya ait endüstriyel tasarımın davacı-karşı davalı markasına benzemediği, yeterli farklılıkları içerdiği, ayırt edici nitelikte olduğu, hükümsüzlük şartlarının oluşmadığı, davacı-karşı davalının “NAPOLİTEN” ibaresini 1990'dan beri beraber kullandığı ve kullanım sonucu ayırt edici hale geldiği, hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin söz konusu olmadığı gerekçesiyle asıl davadaki marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespiti, men'i, ref'i ve marka hükümsüzlüğüne ilişkin taleplerin reddine, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı-karşı davalı vekili ve davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-) Mahkemece verilen gerekçeli karar başlığında karşı davaya ilişkin olarak tarafların sıfatlarının belirtilmemiş olması doğru değilse de yapılan bu yanlışlık, mahallinde her zaman düzeltilebilecek nitelikte bir maddi hata olup bozma nedeni yapılmamıştır.

2-) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 09/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8407, Karar No: 2024/219, Tarih: 16.01.2024

**2. Hukuk Dairesi         2022/8407 E.  ,  2024/219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1347 E., 2022/529 K.

DAVA TARİHİ : 22.06.2016-09.09.2016

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2016/722 E., 2018/711 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmiş, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması ... erkek vekili tarafından istenilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 16.01.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden ... ... vekili Avukat ... ile karşı taraf temyiz eden davalı-davacı ... vekili Avukat Senanur Tosun geldiler. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden ... ... vekili Avukat ... ile karşı taraf temyiz eden davalı-davacı ... vekili Avukat Senanur Tosun geldiler. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... erkek dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin eşinden maddî manevî desteğini esirgememesine rağmen kadının kusurlu davranışları nedeniyle dava öncesinde 8 ay fiili olarak evinden ayrı kalmak zorunda kaldığını, bu süreçte tekrar bir araya gelmek için elinden geleni yaptığını, kadının maddî taleplerin had safhada tutulduğunu ve büyük ödemeler karşılığında anlaşmalı boşanma talep ettiğini, kadının asosyal bir kişiliği olduğunu, gittikleri tatil ve seyahatlerde huzursuzluk çıkarttığını ve müvekkilinin tüm çabalarına rağmen huzurlu bir an geçiremediklerini, müvekkili tarafından kadının ve çocukların dilediğince hayat sürmesi için verilen paraların kadın tarafından biriktirildiğini, çocukların ihtiyaçlarının karşılanmadığını, kadının asosyallik ve biriktirme huylarının anneliğinin önüne geçtiğini, lösemi hastası olan çocuğuyla bile ilgilenmediğini, hastanede ziyaret etmekten dahi kaçındığını, çocukların veli toplantıları, aktiviteleri ve sair ihtiyaçlarında hiçbir zaman yanlarında olmadığını, ayrıca kadının en ufak bir ilgisizlik ve sadakatsizliğe maruz kalmamasına rağmen sürekli kendi kafasında olaylar kurgulayarak müvekkilinin kendisini aldattığını düşündüğünü, kıskançlık krizleri ile kavga çıkarttığını, kadının müvekkilini "Dünya'daki tek adam sen misin? bulunmaz hint kumaşı mısın? seni boşuyorum" şeklinde hakarete varan sözler sarf ederek daha önce yaptığı gibi yine boşanmakla tehdit ettiğini, müvekkili bu kez kabul ettiğinde de "psikolojisinin bozuk olduğunu ve tedavi olmak için aile terapisine gitmek istediğini" söylediğini, ancak müvekkilinin gittikleri terapistte yaşananları anlatmasını kabullenmeyerek kavga çıkarttığını, ayrıca davalının işe aldığı hiçbir yardımcı ile anlaşamadığını ve işten çıkarttığını, davalının kendi akrabaları ile kavgalı olması bir yana müvekkilinin de kendi ailesi ile irtibatını kesmesi için elinden geleni yaptığını, müvekkilinin çocuklarının en az hasarla bu dönemi atlatabilmesi için davalı ile anlaşmalı olarak boşanmak istediğini ancak davalının fazla taleplerde bulunmaya ve çocukları hiçe saymaya devam etmesi nedeniyle işbu davanın açıldığını, davalının bu süreçte çocukları babalarına karşı doldurduğunu, evi terk eden baba olarak gösterdiğini iddia ederek, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi birinci maddesi uyarınca boşanmalarına, çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ve birleşen dava dilekçesinde özetle; tarafların ortak çocukları ...'nin hastalığı akabinde ailesini yalnız bırakan tarafın erkek olduğunu, eşine ve çocuklarına destek olmak yerine müvekkilinin kadınlık gururunu ve aile bütünlüklerini hiçe sayan söylemlerde bulunduğunu, davacının eşi ve çocuklarına karşı ilgisizliğinin giderek arttığını ve 2015 yılının Mayıs ayında müvekkiline "ya ikinci hanım alırım ya da boşanalım" tekliğinde bulunacak kadar ileri gittiğini, müvekkilinin boşanmayı kabul etmesi üzerine davacının söyleminin anlık olduğunu söyleyip, kızının hastalığını bahane ederek kendisini affetmesini istediğini, akabinde kızının hastalığının getirdiği külfeti bahane ederek Yakuplu'daki dairelerin satılması gerektiğini söyleyerek müvekkilinden imza aldığını, iki evi de ortağı ve amcası Mustafa'nın üzerine geçirdiğini, sonradan ortaya çıkan vakıalarla anlaşıldığı üzere, davacının af dilemesinin nedeninin müvekkiline ait dairelerin elden çıkarılmasını sağlamak olduğunu, davacının iddia ettiğinin aksine müvekkilinin evlilik süreci boyunca eşine gerekli maddî ve manevî tüm desteği sağladığını, iyi bir eş ve fedakar bir anne olarak yaşadığını, erkeğin boşanmayı istemesinin tek sebebinin evlilik dışı ilişki yaşadığı ... olduğunu, cinsel ilişkilerine ilişkin gerçekleştirdikleri konuşmada ... ilişki sonrası oluşan morluklarının fotoğraflarını davacıya gönderdiğini, yaklaşık 4 ay önce de imam nikahı kıydıklarını iddia ederek tarafların 4721 sayılı Kanun'un 161, 162, 163 ve 166 ıncı maddenin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesine, ortak çocuklar için aylık 6.000,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili yararına aylık 10.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 1.000.000,00 TL maddî ve 1.000.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadın tarafından delil olarak erkeğin telefon yazışmaları dosyaya ibraz edilmiş ise de, söz konusu delilin erkeğin rızası dışında şifresini bilen çocuklarınca elde edilmiş olduğu, delilin yasak delil niteliğinde olduğu, erkeğin telefonu ve kullandığı uygulamalardaki yazışma, ses kayıtları ve fotoğraflar delil olarak değerlendirilmediği, tanıkların yasak delili okuduklarını belirterek içeriği konusunda verdikleri bilgilerin de delil olarak nazara alınamayacağı, tarafların son dönemlere kadar evliliklerinde sorun olmadığı, ilişkilerinin herkesin takdir ve beğenisini kazandığı, kadının ev hanımı olduğu, ev ve çocukları ile ilgili bir anne olduğu, erkeğin işlerinin yurt dışı şube bağlantılarının da olduğu, sık sık yurt dışına çıktığı, orada kadınlarla çektirdiği fotoğrafları eşine gösterdiğinde kadının bu duruma tepki gösterdiği, erkeğin iş görüşmesi yaptığı kadını arayıp kocamı rahat bırak dediği, kızları ...'nin 2015 yılı mart ayında lenfoma rahatsızlığı nedeniyle tarafların zor günler geçirdiği, ...'nin bir dönem hastanede yatarak tedavi gördüğü, baba ve anne ile birlikte iki tarafın akrabalarının bakım konusunda yardımlaştıkları, kadının evdeki üç çocuğu ile de ilgilenmesinin gerektiği, kadının erkeğin ailesi ile mesafeli olduğu, erkeğin çocuğun tedavisinin sürdüğü dönemde kadına ben boşanmak istiyorum diyerek evden ayrıldığı ve ayrı evde yaşamaya başladığı, kadının buna anlam ve neden bulamadığı, araya giren yakınlarının erkeğe nedeni sorduklarında tenimiz uyuşmuyor, anneliğine, ev hanımlığına diyecek lafım yok, iyi bir anne, iyi bir ev kadını ama anlaşamıyoruz dediği, yakınlarının evine dön telkinleri ile tekrar evine döndüğü, eşinden başka kadına ilgisini de kabul ederek özür dilediği, affetmesini istediği ancak kısa bir süre sonra 2015 yılı aralık ayında yeniden evden ayrıldığı, sonrasında evine dönmediği, erkeğin hayatında başkası olduğunu düşünen çocukların babalarına bu durumu sorduğu, erkeğin durumu kabul ederek, or..

..., şeytandı, stepneydi, dediği, çocukların bu durumu kadına iletmesi üzerine kadının erkeğe ve ailesine karşı kırıcı sözler söylediği, çocuklara da bu durumu yansıtarak tepkilerini artırdığı, taraflar arasındaki evlilik birliğinin her iki tarafın da kusurlu fakat erkeğin daha ağır kusur sayılacak güven sarsıcı halleri nedeniyle temelinden sarsıldığı, ortak çocukların baştan beri annesinin yanında oluşu, dosya kapsamındaki mahkememiz psikoloğunun raporu ve idrak çağındaki küçüklerin tercihi göz önüne alındığında velâyetlerinin annesine tevdii ile babası ile kişisel ilişki kurulmasına karar verildiği, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere anne yanındaki ortak çocuklar yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedildiği, velâyeti anneye tevdi edilen ortak çocuklar için tarafların sosyal ekonomik durumları ve hakkaniyet ilkesine göre uygun miktarda iştirak nafakasına hükmedildiği, kadın tarafın takdir olunan iştirak nafakalarının her yıl arttırımına ilişkin isteği süresinde ileri sürülmediğinden karar verilmesine yer olmadığına, dava tarihinden geçerli olmak üzere kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedildiği, boşanmaya sebep olan olaylarda kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir gelirinin bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceğinin gerçekleştiği, bu nedenle kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdir edildiği, kadının takdir olunan yoksulluk nafakasının her yıl arttırımına ilişkin isteği süresinde ileri sürülmediğinden karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, boşanma sonucu kadın eşin, en azından diğerinin maddî desteğini yitirdiği, erkeğin sadakat yükümlülüğüne uymayan başka kadınla yakınlaşmasına bağlı güven sarsıcı hallerinin kadının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği bu kapsamda, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları dikkate alınarak kadın yararına uygun miktarda maddî ve manevî tazminata hükmedildiği gerekçesi ile kadının 4721 sayılı Kanun'un 161, 162 ve 163 üncü maddesi uyarınca açılan davalarının reddine, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca açtıkları davaların kabulü ile boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, velâyeti anneye verilen ortak çocuklar ... ..., ... ... ve ... için dava tarihinden 04.04.2017 tarihine kadar aylık 1.000,00 er TL, ortak çocuk ... için aynı tarihler arasında aylık 2.000,00 TL, 04.04.2017 tarihinden 22.02.2018 tarihine kadar ... ..., ... ... ve ... için aylık 750,00'şer TL, ... için aylık 1.000,00 TL, 22.02.2018 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar ... ..., ... ..., ... ve ... için aylık 1