muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15505, Karar No: 2023/4591, Tarih: 03.07.2023

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Mağdure ...'a Karşı Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Sanık Hakkında Mağdure ...'e Karşı Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Oluş ile tüm dosya kapmasına göre sanığın, mağdureyi kırsal alana götürme eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden müsnet suçtan belirlenen cezanın 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası ile artırılması neticesinde fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Sanık Hakkında Mağdure ...'a Karşı Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarına Teşebbüsten Kurulan Hüküm Yönünden

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın olay tarihinde yaşı küçük mağdureye oral yoldan organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismar eylemine yönelik başladığı icrai hareketlerini sonuna kadar götürebilme imkanı bulunduğu halde mağdurenin aşılabilir mukavemeti dışında ciddi bir engel neden olmaksızın kendiliğinden bıraktığı ve mevcut haliyle sübuta eren eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüsten mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Sanık Hakkında Mağdur ...'a Karşı Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2017/23 Esas, 2022/439 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Mağdure ...'a Karşı Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarına Teşebbüs, Mağdure ...'e Karşı Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

B. Sanık Hakkında Mağdure ...'a Karşı Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarına Teşebbüs, Mağdure ...'e Karşı Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) ve (C) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2017/23 Esas, 2022/439 Karar sayılı kararına yönelik katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17908, Karar No: 2011/1293, Tarih: 27.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17908 E.  ,  2011/1293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kayrdedilmesine, 27.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22904, Karar No: 2014/26717, Tarih: 01.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/22904 E.  ,  2014/26717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/07/2013

NUMARASI : 2011/1254-2013/974

Hüküm süresi içinde davalı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı Başbakanlık ve Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumuna ait Çubuk ilçesinde bulunan Süleyman Demirel Huzur Evindeki yaşlı bakım hizmetinin alt işverenlere ihale ile verildiğini, müvekkilinin, hizmet alım sözleşmeleri kapsamında 27.06.2006'da çalışmaya başladığını, son alt işverenin diğer davalı Mars Sosyal Hizmetler Özel Sağlık Ltd. Şti. olduğunu, iş sözleşmesinin herhangi bir yazılı bildirim yapılmadan haksız olarak feshedildiğini, davalılar arasında 4857 sayılı Kanun'un 2/6. maddesi gereğince asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğunu ileri sürerek feshin geçersizliğine, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı Bakanlık vekili, kuruma bağlı huzur evinde temizlik ve bakım işlerinin ihale ile yüklenici firmalara yaptırıldığını, davacının müvekkili kurumun değil, yüklenici firmanın işçisi olması sebebiyle müvekkilinin davada davalı sıfatı bulunmadığını, 26.09.2011'de yaşlı bir misafirin vefatı ile sonuçlanan olayda, davacının, altı saat boyunca yaşlıyı ve odasını kontrol etmeyerek ihmalde bulunduğunu ve asli görevini aksattığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Mars Sosyal Hizmetler Özel Sağlık Ltd. Şti. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacının gece hangi aralıklarla yaşlı odalarına ve diğer görev alanlarına giderek periyodik kontroller yapması ile ilgili yazılı bir görevlendirme bulunmadığı gibi Çubuk Cumhuriyet Başsavcılığının 30.01.2012 tarih ve 2011/2163 Soruşturma 2012/215 K no'lu kararında maktül Rıza Yıldırım'ın yaşlı bakım evinde ölümü sebebiyle başka şahıslara atfı kabil kusur ve tesir bulunmadığı ortada suç ve suçlu da olmadığı gerekçesiyle kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19/1. maddesine göre, işveren fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorunda olduğu, davacıya sözleşmenin feshi hususunda yazılı bir bildirim yapılmadığı, gerekçesiyle davanın kabulüne ve feshin geçersizliği ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işverenin yaptığı feshin haklı sebebe dayanıp, dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Hüküm, davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işverenin yaptığı feshin haklı sebebe dayanıp, dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosya içeriğine göre, davacının davalı Bakanlığa ait Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde yaşlı bakım işini ( temizlik ve bakım ) ihale ile alan firmalarda bakım elemanı (hasta bakıcılığı) olarak 27.01.2006 tarihinden itibaren çalıştığı, iş sözleşmesinin 26.09.2011 tarihinde yaşlı bakım evinde bulunan bir şahsın vefat ettiği, davacının altı saat boyunca şahsı ve odasını kontrol etmeyerek ihmalde bulunduğu ve asli görevini aksattığı gerekçesiyle feshedildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda dosyadaki deliller kapsamından, 26.09.2011 tarihinde yaşlı bakım evinde kalan yaşlı Rıza Yıldırım balkondan düşerek hayatını kaybettiği, olayın meydana geldiği tarihte davacının gece bakıcısı olarak görevli olduğu, savcılık tarafından yürütülen soruşturma aşamasında alınan ifadesinde olay günü en son saat 23.45 sıralarında yaşlı odalarını kontrol ettiğini, ertesi gün sabah saat 05.30 sıralarında yaşlı Rıza Yıldırım'ın vefat ettiğini öğrendiğini beyan ettiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca gece bakıcısı olarak çalışan davacının çalıştığı yer ve yaptığı iş dikkate alındığında yaklaşık altı saat yani sabaha kadar yaşlıları hiç kontrol etmemesi iş sözleşmesinin feshi için geçerli sebep teşkil etmektedir. Ayrıca davalı taraf iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini savunmaktadır. Haklı fesih halinde 4857 sayılı Kanun'un 19. maddesindeki şekil şartlarına uyma zorunluluğu olmadığından fesih yönünden usuli bir eksiklik bulunmamaktadır. Tüm bu hususlar gözetilerek feshin geçerli sebebe dayandığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulü hatalıdır.

Açıklanan sebeplerle feshin geçerli olduğunun kabulü ile 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 295,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 01.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4817, Karar No: 2023/6112, Tarih: 21.11.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/4817 E.  ,  2023/6112 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

SAYISI : 2018/257 E., 2018/464 K.

...

...

...

KARAR : Tavzih talebinin reddine

Taraflar arasındaki tescil davasında verilen ve kesinleşen hükmün tavzih edilmesinin istenilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesinin 13.06.2023 tarihli ek kararıyla tavzih talebinin reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı vekili, dava dilekçesinde sınırları belirtilen ve ekli krokide (A) ve (B) harfleriyle gösterilen yaklaşık 2.663,76 metrekare yüzölçümlü tapusuz taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, zilyetlikle iktisap edilecek yerlerden olmadığını ileri sürerek Hazine adına tescilini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile ... ili ... Mevkiinde bulunan kuzeyi tapulu 2059 nolu parsel, güneyi 1838 parseller ile çevrili 05.12.2014 tarihli bilirkişi heyetinin krokili raporunda kırmızı renk ile ve (A) harfi ile gösterilen 1.158,23 metrekarelik kısım ile yine (B) harfi ile gösterilen 1.462,13 metrekarelik taşınmaz kısımlarının davacı Hazine adına ayrı bir parsel numarası verilmek sureti ile taşlık, kayalık vasfı ile tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, işbu karar Yargıtay denetiminden geçerek 07.11.2022 tarihinde kesinleşmiştir.

Bilahare davacı vekili 17.05.2023 tarihli tavzih dilekçesiyle, taşınmazların bulunduğu yerde yenileme kadastrosu, sonrasında 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) Geçici 8 inci maddesi uyarınca kadastro çalışması yapıldığını, kesinleşen karardaki koordinatlar ile yenileme kadastrosu koordinatlarının birbirine uymadığını, ayrıca yapılan kadastro çalışması sonrası mükerrerlik oluşabileceğini ileri sürerek, kararın infaz edilebilir olması için tavzih yolu ile düzeltilmesini talep etmiş, İlk Derece Mahkemesinin 13.06.2023 tarihli ek kararıyla tavzih talebinin reddine karar verilmiş olup, davacı vekili tarafından tavzih isteminin reddine dair ek karar temyiz edilmiştir.

Talep, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun'un) 305 inci maddesi kapsamında tavzih isteğine ilişkindir.

Talep, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun'un) 305 inci maddesi kapsamında tavzih isteğine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, 6100 ... Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden temyiz itirazlarının reddiyle, İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçe dikkate alındığında usul ve kanuna uygun bulunan 13.06.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA, taraflarca 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine 21.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/4580, Karar No: 2020/280, Tarih: 09.01.2020

**20. Ceza Dairesi         2018/4580 E.  ,  2020/280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : 1)Mahkûmiyet: Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.02.2018 tarih, 2018/43 esas ve 2018/55 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafiinin temyiz dilekçesindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf isteğinin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmesine, 09.01.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1755, Karar No: 2025/4080, Tarih: 10.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2025/1755 E.  ,  2025/4080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/744-2022/767

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 17.01.2021 tarihinde davacının yolcu olarak bulunduğu araç ile davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı karşı aracın karıştığı çift taraflı trafik kazasında davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla belirsiz alacak olarak şimdilik 15.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 500,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 500,00 TL geçici bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 16.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; talep artırım dilekçesiyle talebini toplam 430.000,00 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kusuru kabul etmediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurunun kabulü ile 429.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 500,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 500,00 TL geçici bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 430.000,00 TL tazminatın 29.03.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin itirazının kısmen kabulüne, Uyuşmazlık Hakem Heyetinin kaldırılmasına, yeniden karar oluşturulmasına, başvurunun kısmen kabulü ile 429.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 29.03.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacının geçici iş göremezlik ve bakıcı gideri tazminatına ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporunun hatalı olduğunu, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faize göre yapılması, SGK tarafından davacıya yapılan rücuya tabi bir ödeme varsa tazminattan mahsup edilmesi, davacının polis memuru olup, 2330 sayılı Kanun kapsamında tazminat alıp almadığının araştırılması, davacının kaza nedeniyle herhangi bir kurumdan tazminat alıp almadığının araştırılması gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporunun hatalı olduğunu, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faize göre yapılması, SGK tarafından davacıya yapılan rücuya tabi bir ödeme varsa tazminattan mahsup edilmesi, davacının polis memuru olup, 2330 sayılı Kanun kapsamında tazminat alıp almadığının araştırılması, davacının kaza nedeniyle herhangi bir kurumdan tazminat alıp almadığının araştırılması gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı yolcunun uğradığı sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri tazminatı talebine ilişkindir.

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, tazminat hesaplama yönteminin doğru olmasına, davaya konu kazanın iş kazası niteliğinde olmamasına, davacının polis memuru olup kazanın davacının görevi sırasında meydana geldiği, ancak dosya kapsamında bulunan İstanbul Valiliği İl Emniyet Müdürlüğünün Trafik Denetleme Şube Müdürlüğüne hitaben yazdığı 20.01.2025 tarihli yazıya göre davacının davaya konu 17.01.2021 günü geçirmiş olduğu trafik kazası sonucu yaralanmasından dolayı 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun kapsamında nakdi tazminat müracaatının olmadığının belirtilmiş olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Somut olayda; kaza neticesinde davacının maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak Balıkesir Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Polikliniği tarafından düzenlenen 16.02.2022 tarihli maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte bulunan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlendiği, raporun düzenlendiği yönetmelikte isabetsizlik olmadığı, ancak anılan raporda davacının kaza nedeniyle yaralanan dizi için %10, bacağı için %5 oranında maluliyetinin bulunduğunun belirlendiği, bununla birlikte davacıda kaza nedeniyle meydana gelen hipertrofik skar ve keloid nedeniyle % 5 oranında maluliyetin tespit edildiği, kaza tarihinde yürürlükte bulunan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ekindeki Erişkinler İçin Engelli Sağlık Kurulu Raporları Engel Oranları Alan Kılavuzunda yer alan “Deri-hipertrofik skar ve keloid" bölümünde bu husus nedeniyle maluliyet oranı belirlenirken skar izinin vücut yüzeyinin %1-9’unu kaplaması şartı bulunduğu, anılan raporda ise bu yönde bir değerlendirme yapılmaksızın maluliyetin tespit edildiği, raporun bu nedenle yönetmelik hükümlerine uygun hazırlanmadığı anlaşılmıştır.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında; davacının yeniden muayenesi yapılarak kaza nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının belirlenmesi amacıyla kaza tarihinde yürürlükte bulunan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine ve ekindeki Erişkinler İçin Engelli Sağlık Kurulu Raporları Engel Oranları Alan Kılavuzuna göre yukarıda açıklandığı şekilde Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümlerinden içerisinde Cildiye/Plastik Cerrahi Bölümü uzmanı bulunan heyetten rapor alınıp (usuli kazanılmış haklar gözetilmek suretiyle) sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3936, Karar No: 2020/2152, Tarih: 14.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/3936 E.  ,  2020/2152 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.