muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/175, Karar No: 2009/237, Tarih: 20.10.2009

Sanık savunmasında özetle; katılan Av. İ. E..un cinayet şüphelisi olan müvekkili E. E..'ün ifadesi alındıktan sonra veya önce hiçbir şekilde yazılı veya sözlü olarak kendisinden dosyayı incelemek, dosyayı görmek veya dosyadan fotokopi almak talebinde bulunmadığını, böyle bir talepte bulunduğunu ve tarafından reddedildiğini söylüyorsa, bunu arkadaşı olan diğer şikayetçiler Ş. Ç.. ile M.Ç..'ın asılsız ve yanlış iddialarını desteklemek için yaptığını, M.. ve Ş. Ç..adlı avukatların ise daha henüz E. E..’ün ifadesi alınmadan önce odasına gelerek sözlü olarak dosyayı incelemek ve dosyadan fotokopi almak istediklerini söylemeleri üzerine, müvekkilleri olan U. A..’in o anda sanık durumunda olmadığını, E. E..'ün ifadesinin çelişkili olup, U. A..'in ve K.E..'ın sanık sıfatıyla ifadelerinin alınıp alınmayacağının henüz belli olmadığını, önce E. E..'ün ifadesini alıp durumu değerlendirdikten sonra müvekkillerinin ifadesini zaten huzurlarında alacağını ve adı geçenler hakkında yapılacak ilk işlem ifade alma olacağından, henüz dosyanın tarafı olmadıklarını ve bu nedenle taraf olmayanlar hakkında soruşturmanın gizli olduğunu bildirerek, taleplerini kabul etmediğini, bir müddet sonra Ş. Ç.. adlı müdafiin dilekçe ile yazılı talepte bulunarak, yazılı cevap verilmesini istediğini, bunun üzerine sözlü açıklamaları doğrultusunda talebi yazılı olarak reddettiğini, mahkemeden gizlilik kararı aldığı için değil, dosyaya henüz taraf olmadıkları için taleplerini yasa gereği uygun bulma¬dığını, kaldı ki, yanlış yaptığı düşünülse bile bu durumun usule ilişkin bir takdir hatası olacağı, soruşturmanın ve yargılamanın her aşamasında düzeltilebileceği gibi, usulün takdirinde bir Cumhuriyet Savcısının hataya düşmesinin suç teşkil etmeyeceği ve tarafların itiraz haklarının bulunduğunu, bu nedenlerle suçun unsurlarının oluşmadığını belirtmiştir.

765 ve 5237 sayılı Yasalar açısından görevde yetkiyi kötüye kullanma suçunun unsurları Ceza Genel Kurulu’nun 18.10.2005 gün 96-118 ve 20.11.2007 gün 83-244 sayılı kararlarında ayrıntılı olarak irdelenmiştir. Buna göre; suç tarihinin 765 sayılı TCY’nın yürür¬lükte bulunduğu döneme rastlaması nedeniyle, sanığın davranışının cezai sorumluluğu gerek¬tirip gerektirmediği öncelikle suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa hükümleri, bu Yasaya göre suçun sabit olduğunun saptanması halinde ise, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasa hükümleri nazara alınarak belirlenmelidir.

765 sayılı TCY’nın 240. maddesinde düzenlenen görevde yetkiyi kötüye kullanma suçu, ceza uygulamasında memur sayılan kimsenin kasten yasada yazılı hallerden başka her ne suretle olursa olsun, görevini yasanın gösterdiği usul ve esaslardan başka surette ifa etmesi veya yasanın koyduğu usul ve şekle uymadan yapması ile oluşur.

765 sayılı TCY’nın 240. maddesinde düzenlenen görevde yetkiyi kötüye kullanma suçu, ceza uygulamasında memur sayılan kimsenin kasten yasada yazılı hallerden başka her ne suretle olursa olsun, görevini yasanın gösterdiği usul ve esaslardan başka surette ifa etmesi veya yasanın koyduğu usul ve şekle uymadan yapması ile oluşur.

5237 sayılı TCY’nın 257. maddesinde düzenlenen “Görevi kötüye kullanma” suçu; 765 sayılı Yasanın 240. maddesinde yer alan “görevde yetkiyi kötüye kullanma”, 230. maddesindeki “görevi ihmal”, 228. maddesinde düzenlenen “görevde keyfi davranış” ve 212/1. maddesinde düzenlenmiş olan basit rüşvet alma suçlarının karşılığını oluşturmaktadır.

5237 sayılı TCY’nın 257. maddesinin 1. fıkrasındaki görevde yetkiyi kötüye kullanma suçu; kamu görevlisinin görevinin gereklerine aykırı hareket etmesi ve bu aykırı davranış nedeniyle, kişilerin mağduriyeti veya kamunun zararına neden olunması ya da kişilere haksız kazanç sağlanması ile oluşur.

Görüldüğü gibi 765 sayılı TCY’nın 240. maddesindeki suçun oluşumu için norma aykırı davranış yeterli iken; 5237 sayılı TCY’nın 257/1. maddesindeki suçun oluşabilmesi için, norma aykırı davranış yetmemekte; bu davranış nedeniyle, kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olunması ya da kişilere haksız bir kazanç sağlanması gerekmektedir.

O halde, 765 sayılı TCY’nın 240. maddesindeki görevde yetkiyi kötüye kullanma suçu, memur sayılan kişinin kasten görevinin gereklerine aykırı hareket etmesi ile oluşurken; 5237 sayılı TCY’nın 257/1. maddesindeki görevde yetkiyi kötüye kullanma suçunun oluşabil¬mesi için, kamu görevlisinin kasten görevinin gereklerine aykırı davranması yanında bu davranış nedeniyle kişilerin mağduriyetinin, kamunun zararının ya da kişilere sağlanmış haksız bir kazancın bulunması gerekmektedir.

Olayımız açısından çözülmesi gereken ilk sorun, kamu görevlisi olan sanık A. C..’nun olay sırasında görevinin gereklerine aykırı davranıp davranmadığıdır.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY’nın 143. maddesinde müdafiin dava evrakını inceleme yetkisi düzenlenmiştir. 143. maddenin 1. fıkrasına göre müdafii, hazırlık evrakı ile dava dosyasının tamamını inceleyebilir ve istediği evrakın bir örneğini harçsız olarak alabilir. Maddenin 2. fıkrasına göre, müdafiinin hazırlık evrakını incelemesi veya hazırlık evrakından suret alması hazırlık soruşturmasının gayesini tehlikeye düşürebi¬lecek ise Cumhuriyet Savcısının istemi üzerine, sulh ceza hakiminin kararıyla bu yetkisi hazırlık soruşturmasında kısıtlanabilir. 3. fıkrada ise, yakalanan kişinin veya sanığın sorgu¬sunu içeren tutanak ile bilirkişi raporları ve yakalanan kişi veya sanığın hazır bulunmaya yetkili olduğu diğer adli işlemlere ilişkin tutanaklar hakkında, ikinci fıkra hükmünün uygulanmayacağı belirtilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

İncelenen dosya içeriğinden; katılan Av. İ. E..’un soruşturma dosyasının incelenmesi ve belge verilmesine dair, 15.04.2005 tarihli ve gereği yerine getirilmiş olan başvurusu dışında, dosya inceleme talebi bulunduğuna ve reddedildiğine ilişkin soyut iddia dışında başkaca kanıt bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, şüpheli E. E.. müdafii olan katılan Av.İ. E..’un talebi yönünden, sanığın görevinin gereklerine aykırı davranışı söz konusu değildir.

Buna karşılık;

Sanık A C..’nun talimatı ile 10.04.2005 tarihinde meydana gelen adam öldürme olayının şüphelisi olarak gözaltına alınan U. A..hakkında bir çok işlem yapılıp, bu işlemlere ilişkin tutanaklar tutulduğu, şüphelinin 12.04.2005 tarihinde Cumhuriyet Savcılığında ifadesi alınmadan önce, müdafii olan katılan Avukat Ş. Ç..’ın şüpheli hakkında yapılan işlemlere ilişkin tutanakları inceleme ve bunlardan örnek alma yönündeki talebini, o tarihte mahkemesinden alınmış gizlilik kararı bulunmadığı görülmek¬tedir. Bu durumda, 1412 sayılı CYUY’nın 143. maddesinin 3. fıkrası uyarınca müdafiin, müdafiiliğini yaptığı şüpheli hakkında yapılan işlemlere ilişkin tutanakları inceleme ve bunlardan örnek alma hakkı olduğu, bu istemin gizlilik kararının kapsamı dışında bulunduğu ve şüpheli hakkında talep tarihi itibariyle birden fazla işlem yapılıp bunlara ilişkin tutanaklar düzenlendiği halde, müvekkili ile ilgili hiçbir evrak olmadığından ve soruşturmanın gizliliği gerekçesiyle katılan Av.Ş. Ç..’ın talebini reddeden sanığın bu suretle görevinin gereklerine aykırı davrandığının kabulü gerekmekte ise de;

Görevinin gereklerine aykırı davranan sanığın sözkonusu eylemi, 765 sayılı TCY’nın 240. mad¬desinde düzenlenen görevde yetkiyi kötüye kullanma suçunu oluşturmakla birlikte, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesinde yeralan, “lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir” hükmü uyarınca, sabit kabul edilen bu eylemin, 5237 sayılı TCY’na göre de suç oluşturup, oluşturmadığının belirlenmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

5237 sayılı TCY’nın 257/1. maddesindeki görevde yetkiyi kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için, kamu görevlisinin görevinin gereklerine aykırı davranması yanında, bu davranış nedeniyle kişilerin mağduriyetinin, kamunun zararının ya da kişilere sağlanmış haksız bir kazancın da bulunması gerekmektedir. Somut olayda ise bu öğelerden hiç biri gerçek¬leşmediğinden, 5237 sayılı TCY’nın 257/1. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunun oluşmadığını kabul etmek gerekmiştir.

Bu itibarla, Özel Dairece bu hususlar tartışılmak suretiyle verilen beraat kararı isabetli olup katılanların temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Kurul Üyesi, “sanığa atılı suçun sübuta erdiği ve bu nedenle cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği” görüşüyle karşı oy kullan¬mışlardır.

Bu itibarla, Özel Dairece bu hususlar tartışılmak suretiyle verilen beraat kararı isabetli olup katılanların temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Kurul Üyesi, “sanığa atılı suçun sübuta erdiği ve bu nedenle cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği” görüşüyle karşı oy kullan¬mışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 14.05.2009 gün ve 24-20 sayılı kararının ONANMASINA,

2- Dosyanın Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsav¬cılığına TEVDİİNE, 20.10.2009 günü yapılan müzakerede tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oyçokluğuyla karar verildi.

..
Yargıtay — Esas No: 2014/20590, Karar No: 2014/20267, Tarih: 02.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/20590 E.  ,  2014/20267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2014/224738

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 47/1-b maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı A.. E.. hakkında Samsun Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 07/02/2014 tarihli ve MA-... sıra nolu trafik idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 172,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun kabulü ile idari para cezası karar tutanağının kaldırılmasına ilişkin SAMSUN 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 06/03/2014 tarihli ve 2014/306 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 06.06.2014 gün ve 39331 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.06.2014 gün ve KYB. 2014-224738 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kırmızı ışık ihlali yaptığı tespit edilen muteriz hakkında genel hizmet polisince düzenlenen tespit tutanağına istinaden 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 116. maddesindeki yetkiye dayanılarak tescil plakasına düzenlendiği anlaşılan idari para cezasına karşı muteriz tarafından yapılan başvuru üzerine, Samsun 1. Sulh Ceza Mahkemesince, itiraz edenin tutanakta belirtilen gün ve saatte gösterilen mevkide trafik kural İhlali yapmadığı yönündeki itirazına karşılık, tek taraflı olarak genel hizmet polisince düzenlenen kural ihlali tespit tutanağına bağlı olarak düzenlenen yaptırım tutanağı dışında, teknolojik gelişmeler çerçevesinde mahkemece işlemin yerindeliğini denetlemeye olanak verecek, trafik kural ihlalinin tespitine ilişkin ortada şüphe bırakmayacak şekilde delillerin (kamera kaydı vb.) ortaya konulmadığı, itiraz edenin trafik kural ihlali yaptığına ilişkin açık, sabit bir hususun bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun kabulüne karar verilmiş ise de,

1-5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun, "Başvurunun incelenmesi" başlıklı 28.Maddesinin 2.fıkrasında "Başvurunun usulden kabulü hâlinde mahkeme dilekçenin bir örneğini ilgili kamu kurum ve kuruluşuna tebliğ eder." 3.fıkrasında "İlgili kamu kurum ve kuruluşu, başvuru dilekçesinin tebliği tarihinden itibaren en geç onbeş gün içinde mahkemeye cevap verir." 4.fıkrasında "Mahkeme, başvuruda bulunan kişilere cevap dilekçesinin bir örneğini tebliğ eder; talep üzerine veya re'sen tarafları çağırarak belli bir gün ve saatte dinleyebilir." 7. fıkrasında "Mahkeme ilgilileri dinledikten ve bütün delilleri ortaya koyduktan sonra aleyhinde idari yaptırım kararı verilen ve hazır bulunan tarafa son sözünü sorar. Son söz hakkı, aleyhinde idari yaptırım kararı verilen tarafın kanunî temsilcisi veya avukatı tarafından da kullanılabilir. Mahkeme son kararını hazır bulunan tarafların huzurunda açıklar." şeklindeki düzenlemeler karşısında; idari yaptırım kararına yönelik muteriz vekili tarafından yapılan başvuru üzerine, mahkemesince 5326 sayılı Kanun'un 28.maddesi gereğince ilgili kamu kurumuna başvuru dilekçesinin tebliğ edilip, ilgili evraklar getirtilip inceleme yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hiç bir usulü işlem ve araştırma yapılmaksızın karar verilmesinde,

2-Mahkemece başvurunun kabulü gerekçesi olarak, trafik kural ihlalinin tespitine ilişkin ortada şüphe bırakmayacak şekilde delillerin (kamera kaydı vb.) ortaya konulmadığı hususu ileri sürülmüş ise de, muterizin kural ihlali yaptığına ilişkin olarak genel hizmet polisince düzenlenen 07/02/2014 tarihli ve .... sıra nolu tespit tutanağının resmi evrak niteliğinde bulunduğu ve aksi sabit oluncaya kadar geçerli olacağı, muterizin başvuru dilekçesinde özetle, fiili kendisinin işlemediğini iddia ettiği, ancak bu yönde bir delil sunmadığı, mahkemece ilgili kurumdan gerekli evraklar istenmiş olsaydı, kural ihlali yapıldığına dair tespit tutanağı bulunduğunun anlaşılacağı, kaldı ki 2918 sayılı Kanun’un 6.maddesinin b bendi uyarınca trafik zabıtasının bulunmadığı veya yeterli olmadığı yerlerde polisin trafik suçlarına el koymaya görevli ve yetkili olduğunun belirtildiği, resmi evrak niteliğinde olan tespit tutanağın tek taraflı olarak düzenlenmesinin, ispat kuvveti bakımından başkaca bir delille (kamera kaydı gibi) desteklenmesinin gerekmediği, bu yönde mevzuatımızda bir hüküm bulunmadığı, ancak muterizin belirtilen gün ve saatte başka bir yerde olduğuna ilişkin veya tespit edilen aracın rengi ve modelinin kendi aracı olmadığına dair geçerli sayılabilecek bir başvurusunun bulunması halinde ancak görevli polis memurunun beşeri bir hata yaptığının kabul edilebileceği, somut olayda bu yönde bir itiraz da bulunmaması karşısında, geçerli olduğunu kabul edilmek zorunda olduğumuz resmi evrak niteliğindeki tespit tutanağına istinaden düzenlenen idari para cezasına karşı yapılan başvurunun reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-İhbarnamenin 1.numaralı bozma istemine yönelik yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Samsun 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 06.03.2014 gün ve 2014/306 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA,

II-İhbarnamenin 2 numaralı kanun yararına bozma istemlerine yönelik olarak yapılan incelemede;

1 numaralı bozma nedenine göre Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 02.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12278, Karar No: 2021/11198, Tarih: 12.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/12278 E.  ,  2021/11198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemli davaların kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vd. ve davalı idare vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; bir kısım davacılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 12/10/2021 günü temyiz eden bir kısım davacılar ve davalı idare vekillerinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden diğer davacıların yokluklarında duruşmaya başlanarak sözlü açıklamalar da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava ve birleştirilen dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak asıl davanın bir kısım davacı yönünden kabulüne, bir kısım davacı yönünden açılmamış sayılmasına, birleştirilen davanın ise bir kısım davacı yönünden usulden reddine, bir kısım davacı yönünden açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... ile ... vd. bir kısım davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

18 parselden ifrazen oluşan 341 parselde davacılar murisine isabet eden alan 750.217,60 m2, 343 parselde 44.005,60 m2 olup murise isabet eden toplam alan 794.223,20 m2 olduğu halde, bilirkişi kurulunca 795.918,00 m2 olarak kabul edilmesi ve 25 parselde davacılar murisine iade edilen alanın çıkartılması sonucunda16.833,33 m2 üzerinden hesaplama yapılması gerekirken 57.000,00 m2 üzerinden hesaplama yapılması doğru değil ise de asıl davada taleple bağlı kalınarak hüküm kurulduğundan bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Arazi niteliğindeki Şanlıurfa ili, Siverek İlçesi, ... köyü, 19, 20, 21,22, 23,24, 25 ve 18 parselden ifraz, 341 ile 343 parsel sayılı taşınmazların, net gelir metoduna göre m2 birim bedelinin belirlenmesinde, asıl davada ..., ) ve ... yönünden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Asıl ve birleştirilen dava yönünden; dosyada yer alan tapu kayıtlarına göre muris oğlu ... olup, verasetnamede ise Şeehmus oğlu ... olduğu anlaşıldığından, belirtilen çelişkinin tapu kayıtlarında ya da veraset ilamında düzeltilmesi için süre verilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Asıl dava yönünden yapılan incelemede;

a)Dosyaya vekaletleri sunulmuş olan davacılar ... hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi ve ... hakkında da davanın esası hakkında bir hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi,

b) Davanın mahiyeti gereği taraflar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Birleştirilen dava yönünden yapılan incelemede;

2-Asıl dava yönünden yapılan incelemede;

a)Dosyaya vekaletleri sunulmuş olan davacılar ... hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi ve ... hakkında da davanın esası hakkında bir hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi,

b) Davanın mahiyeti gereği taraflar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Birleştirilen dava yönünden yapılan incelemede;

a) Birleştirilen davanın davacıları olmayan ..., ..., ve ... hakkında hüküm kurulması doğru olmadığı gibi; birleştirilen davanın davalısı olarak Tarım Reformu Genel Müdürlüğü gösterilmişse de; Tarım ve Orman Bakanlığının yasal hasım olması ve davanın hazine vekilince takip edilmesi nedeniyle işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, birleştirilen davanın davacılarından ... ve ... de hüküm fıkrasında gösterilmeden, birleştirilen davanın davacıları yönünden yazılı şekilde dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare ve ... vd. birkısım davacılar vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bir kısım davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden bir kısım davacılar ve davalı idare yararına karşılıklı olarak yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin verilmesi, 12/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/348, Karar No: 2020/1624, Tarih: 10.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/348 E.  ,  2020/1624 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23714, Karar No: 2013/19319, Tarih: 10.07.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/23714 E.  ,  2013/19319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın.. GYO ve Emlak Konut GYO yönünden kabulüne TOKİ Başkanlığı yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılar ... ve Emlak Konut GYO avukatınca duruşmalı TOKi Başkanlığı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde Emlak Konut GYO vekili Avukat Gizem Müderisoğlu ile davalı ... GYO. Vekili Avukat ... ve TOKİ vekili Avukat... ile davacı asil ... ve vekili Avukat ... gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Ümraniye, Yukarı Dudullu, 14110 parselde inşa edilen “İdealistkent” adlı projeden Yakut C 3 blok 12 nolu bağımsız bölümü davalılardan satın aldığını, dairede, bloklarda ve sitenin ortak alanlarında eksik ve ayıplar bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere gizli ayıpların tespiti ile davalılarca giderilmesine, ayıpların giderilmesi için gerekli tahmini masrafın davalılardan tahsil edilerek icra veznesine depo edilmesine, bu taleplerin mümkün görülmemesi halinde oluşan değer kaybı nedeniyle şimdilik 2.000,00-TL'nin dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 76.000,00- TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar, herhangi bir ayıp ve eksik ifanın söz konusu olmadığını, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, hiç bir ihtirazi kayıt olmaksızın taşınmazın teslim

alındığını, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı TOKİ yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulü ile 2.000,00-TL'nin dava, 74.000,00-TL'nin de ıslah tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte olmak üzere toplam 76.000,00.-TL'nin davalılardan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede, sözleşmede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık; dava konusu olayda “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.