muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2004/121, Karar No: 2004/157, Tarih: 06.07.2004

Sanık Kemal S.... M..... kollukta 29.11.2000 günü alınan beyanında, şube müdürü olarak görev yaptığını, 29.11.2000 günü saat 9.00 sıralarında işyerine geldiğinde, para kasasının anahtarının çantada olmadığını fark edince, tahsilatçı Ahmet Y..... B....., Salih Ç..... ve Nurettin F.....'i çağırarak, Salih Ç.....'tan önceki akşam parayı kasaya koyduktan sonra anahtarını teslim edip etmediğini sorduğunu, Salih'in, kasanın anahtarını hesabı bitmeyen sanık Ahmet Y..... B.....'e, kendisine bırakması için teslim ettiğini söylemesi üzerine, durumu Ahmet Y.....'a sorduğunu, O'nun da bunu doğrulayarak, hesabı bittikten sonra anahtarı kendisine verdiğini söylediğini, ancak kendisine anahtar teslim edilip edilmediğini hatırlamadığını, kasa anahtarının tahsilatçılar tarafından zaman zaman alınıp işleri bitince, masasının üzerine veya çantasına bırakıldığını, daha sonra genel müdürü arayıp, anahtarın kaybolduğunu bildirdiğini, gelen yedek anahtarla tahsilatçı arkadaşlarla birlikte kasayı açtıklarında, kasaya konulan 17 milyar 600 milyon liranın olmadığını gördüğünü, durumu genel müdüre bildirdiğini, geçen süre içerisinde karakola bilgi vermemesinin nedeninin,kapılarda ve kasada herhangi bir zorlama bulunmamasından dolayı anahtarın unutulmuş veya kaybolmuş olabileceği düşüncesinden kaynaklandığını, tahsilatçıların belirtilen parayı kasaya bırakıp bırakmadıklarını görmediğini, miktarını da söylemeleri üzerine öğrendiğini, şube yöneticisi olduğu için anahtarın kendisinde durması gerektiğini, gerçekte kasa ile ilgisinin bulunmadığını,

C.Savcılığında 1.4.2001 günü alınan beyanında; olay tarihinde iftar yemeği için gelen misafiriyle otururken Salih Ç.....'ın gelip, tahsilatları kasaya koymak için istediği, anahtarı verdiğini, para miktarını ve kasaya konulup konulmadığını bilmediğini, bu konuda şube müdürüne bilgi verilmediğini, ertesi gün kasa açıldığında paranın olmadığını görünce, durumu karakola bil-dirdiğini, toplanan paralarla ilgili bilgi verilmediğini,

C.Savcılığında 1.4.2001 günü alınan beyanında; olay tarihinde iftar yemeği için gelen misafiriyle otururken Salih Ç.....'ın gelip, tahsilatları kasaya koymak için istediği, anahtarı verdiğini, para miktarını ve kasaya konulup konulmadığını bilmediğini, bu konuda şube müdürüne bilgi verilmediğini, ertesi gün kasa açıldığında paranın olmadığını görünce, durumu karakola bil-dirdiğini, toplanan paralarla ilgili bilgi verilmediğini,

C.Savcılığında 12.4.2001 tarihinde alınan beyanında ise; kooperatifin tahsilat elemanlarının tahsil ettikleri paraları, kasayı açıp kapamakla görevli Salih Ç.....'a teslim ettiklerini, Salih Ç.....'ın da kasanın anahtarını alıp, günlük hasılatı kasaya yerleştirdikten sonra anahtarı getirip verdiğini, işlemlerin bu şekilde devam ettiğini, olayın olduğu gün saat 17.30 sıralarında Salih'in kasa anahtarını alarak tahsilat memurlarının topladığı paraları kasaya yerleştirdiğini, ancak anahtarın kendisine verilmediğini, kasaya konulan para miktarını ve kasaya konulup ko-nulmadığını bilmediğini, Salih Ç.....'ın kasayı kapattıktan sonra anahtarı Ahmet Y..... B.....'e verdiğini söylediğini, Ahmet'in anahtarı getirip vermediğini, teslim almadığını, anahtarın zaman zaman Salih'te kaldığını, Ahmet Y.....'la eve giderken anahtarın nerede olduğunu sormadığını, zira Salih'in kasanın yetkilisi ve uygulamaya göre kasayı açıp kapama işini yaptığını, ancak anahtarın kendisinde kaldığını, dört aylık kooperatif müdürü olduğunu, olayın deneyimsizliğin-den kaynaklandığını savunmuş,

Duruşmada da önceki beyanlarına ekleyecek bir konunun olmadığını söylemiştir.

Sanık Salih Ç..... kollukta alınan beyanlarında; tahsilatçı olarak görev yaptığını, saat 16.30 sıralarında depoya gelip, Kemal S.... M.....'ten kasa anahtarını aldıktan sonra kasa odasına geçip, tahsilatla ilgili rapor yazdığını, bu işlemleri yaparken önce Nurettin F..... sonra Ahmet Y..... B.....'in gelip, tahsilatlarını teslim ettiklerini, kontrol edip Cumartesi ve Pazartesi tahsilatları da dahil olmak üzere toplam 17 milyar 600 milyon liralık tahsilat için kasa makbuzu ke-sip, naylon poşet içerisinde kasanın üst kısmına koyup kilitlediğini, Kemal S.... ile Kadıköy'e gidip geldiklerini, kasayı kilitleyip, anahtarı şube müdürüne vermesi için Ahmet Y..... B.....'e verdiğini, Ahmet Y..... ve şoför ile saat 19.30'a kadar sohbet ettikten sonra çıkıp gittiğini, Ahmet'in anahtarı verip vermediğinden haberi olmadığını söyleyerek diğer gelişmeleri sanık Kemal S.... M.....'in anlatımına benzer şekilde anlatmış, paranın kaybolmasında sorumlunun müdür olduğunu, kapı ve kasada zorlama iz ve emaresi bulunmadığını söylemiş,

Duruşmada da benzer şekilde savunma yapmıştır.

Duruşmada da benzer şekilde savunma yapmıştır.

Sanık Ahmet Y..... B..... kollukta; 28.11.2000 günü saat 18.00 sıralarında işyerine gelip tahsilatı Salih'e teslim ettiğini, raporunu hazırlamaya başladığını, o sırada şube müdürü Kemal ile Salih'in birlikte dışarı çıktıklarını, ertesi günkü programını hazırlayıp, raporunu tamamladığını, fotokopisini çekip, evrakları paketleyip, teslim fişini yazdığını, Salih'in gelip, ka-sayı kilitlediğini, Kemal'in yerinde olmadığını söyleyerek, anahtarı Kemal'e teslim etmek için kendisine verdiğini, daha sonra Kemal'e anahtarı teslim ettiğini, beyan ederek, diğer aşamaları aynı şekilde anlatmış,

C.Savcılığı ve duruşmada da benzer şekilde savunma yapmıştır.

Tanık Nurettin F..... aşamalarda benzer şekilde; 28.11.2000 günü saat 17.20 civarında tahsil ettiği para ve çeklerle işyerine döndüğünü, tahsilatını kontrol eden Salih'e, tahsilatı teslim edip, ertesi günkü program ve raporunu hazırlamaya başladığını, hesabının kontrol edilip kapa-tıldığını, saat 18.25 civarında işyerinden ayrıldığını, söyleyerek ertesi günkü gelişmeleri sanık savunmalarına benzer şekilde anlatmış,

Duruşmada, olay günü havale için kasanın anahtarını Kemal S....'dan istediğini, çan-tasında bulamayınca Salih Ç..... da olabileceğini söylediğini, bu kişide de olmadığı anlaşılınca, yedek anahtarı getirdiklerini, Kemal S....'nın el süremeyeceğini söylemesi üzerine, kasayı açtığını, paranın olmadığı görülünce Kemal'in telaşlanıp, mahvoldum diyerek, genel müdüre telefon açtığını, daha sonra da zabıtaya haber verildiğini söylemiştir.

Tanık Levent Ü.... kollukta 22.12.2000 günü alınan beyanında; 29.11.2000 günü saat 10.30 sıralarında şube müdürü Kemal S.... M.....'in kooperatif merkezini arayarak, genel müdürden kasanın yedek anahtarını istediğini, saat 11.30 sıralarında gelen Salih Ç..... ve Nurettin F..... isimli tahsildarlara, yedek anahtar ve senetlerin teslim edildiğini, saat 13.30 sıralarında Kemal S.... M.....'in, genel müdürü arayarak kasanın boş olduğunu bildirmesi üzerine, hiçbir-şeye dokunmamaları ve polis çağırmaları istenip, yönetim kurulu üyeleri ile şubeye gittiklerini, gittiklerinde polislerin gerekli araştırmaya başlamış olduklarını gördüklerini söyleyip,

Duruşmada da, önceki ifadesinin doğru olduğunu beyanla, Kadıköy şubesinin sorumlusunun Kemal S.... M..... olduğunu, anahtarın teslimine ilişkin bir belge bulunmadığını, ancak teamül olarak yetkilide bulunduğunu belirtmiştir.

Duruşmada da, önceki ifadesinin doğru olduğunu beyanla, Kadıköy şubesinin sorumlusunun Kemal S.... M..... olduğunu, anahtarın teslimine ilişkin bir belge bulunmadığını, ancak teamül olarak yetkilide bulunduğunu belirtmiştir.

Kooperatif başkanlığınca gönderilen yazı yanıtlarında; şube uygulamalarında, kasa so-rumlusunun şube müdürü olduğu, bu konuda ayrıca bir kişiye görev ve sorumluluk verilmediği, kasa anahtarının şube müdürüne teslim edildiği, mali konulardaki tüm yetki ve sorumluluğun bu kişiye ait olduğu, Kemal S.... M.....'in 8.9.2000 tarihli yönetim kurulu kararı ile 2 yıl süre ile şube müdürlüğüne atandığı, tahsildarlar ile ilgili olarak yönetim kurulu kararına gerek bulunmadığı, şahısların kooperatifin kuruluşundan itibaren, yönetim kurulu üyeleri veya yetkilileri arasında bulunmadıkları bildirilerek, karar defterinin onaylı sureti ile şirket anasözleşmesi gönderilmiştir.

Parmakizi şubesince gönderilen 5.7.2001 tarihli yazıda; çelik kasanın içinde alınan par-mak izlerinin, Kemal S.... M....., Nurettin F....., Ahmet Y..... B..... ve Salih Ç.....'a ait parmak izleri ile benzerlik göstermediği bildirilmiştir.

Kooperatif anasözleşmesinin 43/k maddesinde, Yönetim Kurulunun, kooperatif müdürü, diğer memurlar ve personel tayin etmek yetkisine sahip bulunduğu, 50. maddesinde ise, idari ve mali işleri yürütmek üzere kendi arasında yada dışarıdan müdür, müdür yardımcısı ve işlerin ge-rektirdiği kadar personel istihdam edebileceği, müdüre yapılacak işlerin niteliğine göre 984 ve 1262 sayılı Yasaların öngördüğü sorumluluk görev ve yetkilerin verilebileceği belirtilmiştir.

Bu açıklamalar ve hukuki düzenlemeler ışığında somut olay değerlendirildiğinde, sanıkların kooperatif yönetim kurulu üyesi olmadıkları sabit ise de, sanıklardan Kemal S.... M.....'in, İstanbul E........ Üretim Temin ve Dağıtım Kooperatifinin Kadıköy Şubesinin yönetim kurulu kararıyla görevlendirilen müdürü, diğer sanıkların ise yönetim kurulunca istihdam edilen tahsi-latçı oldukları, her üç sanığın da, 1163 sayılı Yasanın 62/3. maddesi uyarınca kooperatif yöneti-miyle ilgili suç sayılan fiil ve davranışlarda memurlar gibi cezalandırılacakları kuşkusuzdur.

Sanıkların olaydaki sorumluluk dereceleri ve eylemlerinin oluşturduğu suç tipine gelince, kasada bulunması gereken ve sanıkların gözetim ve denetimi altında bulunan 17.600.000.000 li-ranın alındığı sabit ise de, toplanan kanıtlardan bu paranın sanıklar tarafından alınarak mal edi-nildiği konusunda kuşku sınırlarını aşan, kesin ve inandırıcı kanıt elde edilemediğinden, olayda zimmet suçu ögeleri itibariyle oluşmamıştır. Ancak sanık Kemal S.... M.....'in kontrol ve sorumluluğu altında bulunan kasa anahtarının muhafazasında gerekli özeni göstermeyip, kendisinden alınarak Salih Ç.....'a verilen anahtarın akibetini araştırmamak suretiyle, sanık Salih Ç.....'ın ise, anahtarı bizzat sorumlu Kemal S.... M.....'e teslim etmesi gerekirken teslim et-memesi ve bu konuda sorumlu müdüre de bilgi vermemesi suretiyle görevlerini ihmal ettikleri anlaşıldığından, Yargıtay C.Başsavcılığının bu sanıkların eyleminin zimmet suçunu oluşturduğuna ilişkin itirazı yerinde olmayıp reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir kurul üyesi, sanıklardan Salih Ç.....'ın 1163 sayılı Yasanın 63. maddesinde gösterilen memurlardan olmaması nedeniyle beraetine karar verilmesi gerektiği yönünde oy kullanmıştır.

Sanık Ahmet Y..... B.....'in hukuki durumuna gelince, sanığın aldığı anahtarı, sorumlu Kemal S.... M.....'e teslim ettiğine ilişkin savunmasının aksi, kanıtlanamamış, anahtarın teslim edilip edilmediği kuşkulu kalmıştır. Kasadan sorumlu olmayan bu sanığın sorumluluğunu gerektirecek başkaca bir davranışı da saptanamamıştır. Bu itibarla sanık hakkında verilen beraet kararı isabetli olup, Yargıtay C.Başsavcılığının bu sanık hakkındaki itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki kurul üyesi ise, Özel Daire ilamında belirtilen gerekçelerle, bu sanık hakkındaki hükme yönelen itirazın reddine karar verilmesi gerektiği şeklinde oy kullanmışlardır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

1- Sanıklar Kemal S.... M..... ve Salih Ç..... haklarındaki Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Sanık Ahmet Y..... B..... hakkındaki itirazın kabulüyle, Özel Dairenin bu sanığa ilişkin 01.04.2004 gün ve 893-2468 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA, sanık hak-kındaki Yerel Mahkeme beraet kararının ONANMASINA, 06.07.2004 günü yapılan müzakerede, oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11698, Karar No: 2023/7915, Tarih: 04.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/11698 E.  ,  2023/7915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/391 E., 2019/502 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2015 tarihli ve 2013/268 Esas, 2015/215 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası, altıncı fıkrası uyarınca 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise, 5237 sayılı Kanunu’nun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

2. Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 23.09.2019 tarihli ve 2019/1432 Esas, 2019/10992 Karar sayılı kararı ile sanığın cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi hukuka aykırı bulunarak bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma ilamı üzerine Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesi 11.12.2019 tarihli ve 2019/391 Esas, 2019/502 Karar sayılı kararı ile önceki kararında direnme kararı vermiştir.

4. Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 17.05.2021 tarihli ve 2020/3103 Esas, 2021/3444 Karar sayılı kararı ile direnme ilamında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir.

5. Ceza Genel Kurulunun 24.05.2023 tarihli ve 2021/ (Kapatılan) 14-192 Esas, 2023/308 Karar sayılı kararı ile direnme kararına konu mahkumiyet hükmündeki gerekçe isabetli bulunarak uygulamanın denetlenmesi amacıyla dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Sanık hakkında ceza alt sınırdan uygulanmasının hatalı olduğuna, Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

5. Ceza Genel Kurulunun 24.05.2023 tarihli ve 2021/ (Kapatılan) 14-192 Esas, 2023/308 Karar sayılı kararı ile direnme kararına konu mahkumiyet hükmündeki gerekçe isabetli bulunarak uygulamanın denetlenmesi amacıyla dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Sanık hakkında ceza alt sınırdan uygulanmasının hatalı olduğuna, Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığın atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Direnme kararının yerinde olmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; "... Tüm deliller değerlendirildiğinde ; mağdur hazırlıkta ve duruşmada aynı şekilde olayın gelişimini anlatmıştır. Mağdur ayrıca hazırlıkta ve duruşmada Psikolog uzmanlarca dinlenmiştir. Uzmanlar da mağdur beyanında farklılık yada çelişki tespit etmemişlerdir. Mağduru dinleyen iki ayrı uzman Psikolog birbiri ile uyumlu rapor ibraz etmiştir. Olay yeri incelemesi ile uzman raporunda suçun işlendiği yer, bakkalda mağdur anlatımı ile uyumlu dolab bulunduğu ve burada suç konusu olay gerçekleşmesi durumunda dışarıdan kimsenin bu olayı görmeyeceği bildirilmiştir. Adli tıp kurumu mağdurun ruh sağlığının bozulduğunu tespit etmiştir. Tanıkların suç konusu olayla ilgili bilgi ve görgüsü bulunmadığı anlatımlardan anlaşılmıştır.

Duruşma ve hazırlık anlatımları ile mağdur daha küçük yaşta iken, sanık tarafından tehdit ile korku ve endişe hissi uyandırarak mağdura fiili livata eylemi gerçekleştirdiği, hatta bu olayla ilgili mağdur iç çamaşırında kan lekesi oluştuğu, -olay sonrası mağdur eve giderek hemen iç çamaşırını değiştirdiğini bu nedenle kan lekesini annesinin gördüğünü ve sorduğunu anlatmaktadır -, mağdurun olayın korkusu içinde annesine söz konusu olayı burnumun kanını sürdüm şeklinde ifade ettiği anlaşılmaktadır. Mağdurun annesi katılan ...'nin de ifadesinde söz konusu olayı ; iç çamaşırı kan lekesini görmesi ve oğlunun burnu kanını sildiğini beyan ettiği şeklinde anlatımı ile mağdur anlatımı ile olay gelişimine yönelik kendi beyanların tutarlı ve benzer şekilde olduğu görülmektedir.

Olayın gerçekleştiği zaman ile mağdurun olayı ifşa ettiği zaman arasında yaklaşık 2,5 yıl geçtiği bildirilmesine karşın , mağdurun açık ve tekrarlayan anlatımları ve uzman raporları ile , söz konusu olayın mağdur küçükken gerçekleşmiş olduğu gerçeğiyle uyumlu olduğu görülmektedir. Uzmanlar söz konusu olayla ilgili mağdurun yaşadığı korku ve utancı tespitle mağdurun hala olayın etkisi altında bulunduğunu bildirmişlerdir. Mağdurun okul notlarındaki düşüş de yaşadığı gerilimi göstermektedir.

Olayın gerçekleştiği zaman ile mağdurun olayı ifşa ettiği zaman arasında yaklaşık 2,5 yıl geçtiği bildirilmesine karşın , mağdurun açık ve tekrarlayan anlatımları ve uzman raporları ile , söz konusu olayın mağdur küçükken gerçekleşmiş olduğu gerçeğiyle uyumlu olduğu görülmektedir. Uzmanlar söz konusu olayla ilgili mağdurun yaşadığı korku ve utancı tespitle mağdurun hala olayın etkisi altında bulunduğunu bildirmişlerdir. Mağdurun okul notlarındaki düşüş de yaşadığı gerilimi göstermektedir.

Mağdur anlatımı ile maddi delil olay yerine ilişkin uzman tespiti, uzman psikolog ve adli tıp raporları ile uyumu tespit edilmekte ayrıca mağdur anlatımında yer alan iç çamaşır kan lekesi gibi detayların mağdur yakını annesi Halide anlatımları uyumu görüldüğünde sanığın tehdit ile fiili livata eylemini gerçekleştirdiği kanaatine varılmıştır.

Tüm dosya içeriğine göre ; mağdurun halen yaşadığı bu olayın etkisinde olduğu ve Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Dairesinin 24 Mart 2014 tarihli raporda mağdurun bu olay nedeni ile ruh sağlığının bozulmuş olduğunu belirtilmiş olması ve yukarıda anlatılan maddi delilerle uyumlu gerekçe karşısında sanığın atılı suçları sabit görülmüş ve cezalandırılması gerektiği, olayda takdiri indirim sebebi görülmediğinden TCK 62 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiği ancak 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı yasa ile 5237 sayılı TCK'nun 103 maddesinde yer alan çocukların cinsel istismarı suçunun yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nun 7/2 maddesi gözetilerek lehe olan kanun hükmünün belirlenmesi gerekmiş olup, bu sebeple;

5237 sayılı TCK'nun 6545 sayılı yasa ile değişik 103. Maddesinin uygulanması halinde TCK'nun 103/1 -a maddesi yollaması ile 103/2 madde uyarınca takdiren ve arttırılarak 18 yıl hapis cezası , 103/4 uyarınca yarı oranında arttırılmasında 27 yıl hapis cezası ile cezalandırılması gerekeceğinden 6545 sayılı yasa ile değişiklik öncesi TCK 103 maddesinin sanık lehine olduğu kanaatine varılarak aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. " şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesi 11.12.2019 tarihli ve 2019/391 Esas, 2019/502 Karar sayılı kararında sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, açıklanan gerekçe içeriğine göre Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1525, Karar No: 2025/5155, Tarih: 11.06.2025

**12. Ceza Dairesi         2024/1525 E.  ,  2025/5155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/27 E., 2023/705 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında Yargıtay 1. Ceza Dairesinin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesinin 18.10.2018 tarihli kararıyla sanık hakkında olası kast ile öldürme suçundan, TCK'nın 81/1, 21/2, 62, 53, 58/6. maddeleri gereğince 16 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine, hak yoksunluğuna ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.05.2019 tarihli kararıyla sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28.11.2022 tarihli kararıyla, sanığın eyleminin bilinçli taksirle öldürme suçunu oluşturduğundan bahisle hüküm bozulmuş, bozma ilamına uyan İlk Derece Mahkemesinin 30.11.2023 tarihli kararıyla sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 63. maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik incelmeye, kusur durumuna, illiyet bağına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine; katılanlar vekilinin temyiz sebepleri ise; eylemin olası kastla öldürme suçunu oluşturduğuna ve ceza miktarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR