muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/644, Karar No: 2011/7179, Tarih: 09.12.2011

Karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Yerel mahkemece, yazılı gerekçelerle davalı işveren tarafından yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş ise de; tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı işyerinde müdür olarak çalıştığı ve işinde tecrübeli olduğu, görevli bulunduğu süre içinde mağazada yolsuzluk yapıldığı, 54.504 TL tutarındaki 168 adet ürünün eksik çıktığı, bu konuda ... Cumhuriyet Başsavclığına suç duyurusunda bulunulduğu ve davacının da içinde bulunduğu bir kısım çalışanlar aleyhine tazminat davası açıldığı; davacının, stok giriş ve çıkışlarından yönetici sıfatıyla ve görevi itibarıyla asli olarak sorumlu olduğu, sorumlu olduğu yerde yapılan yolsuzluğu bilmemenin bu sorumluluğu kaldırmayacağı, kaldı ki bazı yolsuzlukları bildiği halde bunu üst yönetime ve davalı işverene bildirmediği, dolayısıyla görevini gereği gibi yerine getirmeyerek işverenin zarara uğramasına neden olduğu sabittir. Davacının söz konusu eylemleri İş Kanunu'nun 25/II. maddesinin (e) ve (ı) bentlerinde yer eylemlerden olduğu ve haklı feshi gerektirdiği halde davanın kabulüne ve davacının işe iadesine karar verilmesi hatalı bulunmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/3 maddesi uyarınca hükmün bozularak ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-)Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)Davanın REDDİNE,

3-)Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-)Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 250.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-)Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.100.00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-)Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 09.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1916, Karar No: 2022/5089, Tarih: 27.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/1916 E.  ,  2022/5089 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’ nın 85/2, 53/6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü, saat 17:30 sıralarında, sanık ...’nın sevk ve idaresindeki kamyonet ile seyir halindeyken, olay mahalli olan Doğusandal köprüsü mevkiine geldiğinde aracının direksiyon hakimiyetini kaybederek seyrine göre yolun sağ tarafından bulunan korkuluklara vurarak dere yatağına doğru yoldan çıktığı ve aracının dere yatağında devrilmesi sonucunda iki kişinin hayatını kaybettiği olayda; sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile seyrederken, mahal öncesi bulunan trafik işaret levhalarını dikkate almadığı, hızını aracının yük, teknik özelliği, kavşaklara yaklaşırken, dönemeçlere girerken, tepe üstlerine, yaya geçitlerine, hemzemin geçitlerine, tünellere, dar köprü ve menfezlere yaklaşırken yapım, onarım alanlarına girerken azaltmadığı, olay mahalli Doğusandal köprüsü mevkiine geldiğinde sevk ve idare hatasıyla aracının direksiyon hakimiyetini kaybederek seyrine göre yolun sağ tarafından bulunan korkuluklara vurarak dere yatağına doğru yoldan çıktığı ve aracının dere yatağında devrilmesi sonucu meydana gelen olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareketiyle asli kusurlu olduğu anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin kusur durumuna ve ceza miktarına ilişkin temyiz itirazının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16312, Karar No: 2018/5416, Tarih: 24.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/16312 E.  ,  2018/5416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. Islah veya karşı tarafın açık muvafakati saklıdır (HMK m.141). Davacı erkek vekili davalı kadının da hazır bulunduğu ön inceleme duruşmasında 75.000 TL maddi ve 75.000 TL manevi tazminat talebinde bulunmuş, davalı kadın ise bu taleplerle ilgili olarak açık bir muvafakat beyanında bulunmamıştır. Davacı erkek tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. Durum böyleyken davacı erkeğin maddi ve manevi tazminat talepleri ile ilgili olarak “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.04.2018
Yargıtay — Esas No: 2022/7887, Karar No: 2024/7091, Tarih: 06.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/7887 E.  ,  2024/7091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kısa kararın açıklandığı 26.01.2021 tarihli duruşmaya, ... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü bulunan sanığın SEGBİS yoluyla hazır edilmiş ve hüküm sanığın yüzüne karşı verilmiş ise de, yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltılması nedeniyle, yüzüne karşı verilen karara karşı sanığın 16.03.2021 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14832, Karar No: 2016/10932, Tarih: 28.06.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/14832 E.  ,  2016/10932 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, kasten basit yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve kasten basit yaralama suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı ve katılan tarafından temyiz edilmekle ve dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'ın sıfatına ve davadaki ilgisine göre temyiz isteminin, sanıklar ... ve ... hakkında basit yaralama suçu nedeniyle verilen beraat kararına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "28/12/2012" yerine "26/12/2013" şeklinde yanlış gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

1) Sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan beraat hükmünün temyizen incelenmesinde;

Tanık sıfatıyla beyanı alınan ...'ın ifadesinde "yürüdüğü sırada arkasından bir patinaj sesi duyduğunu, arkasına baktığında sanığın kullandığı aracın kontrolünü kaybetmiş ve çok hızlı bir şekilde kendisine doğru geldiğini gördüğünü, yolun sağına doğru kaçtığını, aracın yanından hızlı bir şekilde geçerek ilerideki kavşaktan dönüş yaptığını, şehir merkezine doğru seyire geçtiğini, kendisinin yanına geldiğinde yavaşladığını, uyarması üzerine kavgaya tutuştuklarını" söylediği, olay yerinde bulunan bir işletmeye ait güvenlik kamerasından alınan görüntülere göre hazırlanan 24/01/2013 tarihli Cd Çözüm Tutanağında sanığa ait aracın hızlı bir şekilde seyrettiği belirtildiği görülse de, hıza yönelik bir tespit bulunmadığı gibi sanığın kasıtlı olarak kural hataları yaparak trafik güvenliğini tehlikeye düşürdüğüne dair delillerin bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının eksik incelmeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanıklar ... ve ... hakkında kasten basit yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerinin temyizen incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısı ile katılanın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamında bulunan 24/01/2013 tarihli Cd Çözüm Tutanağına göre sanıkların, olay günü katılanı yumrukla darp ettiklerinin belirlenmesi ve katılanın şikayetçi olup uzlaşmayı kabul etmemesi karşısında, sanıkların atılı suçtan mahkumiyetleri yerine, dosya kapsamına uygun olmayacak şekilde "meydana gelen yaralanmanın sanıklardan sadır olduğuna ya da olabileceğine dair delil elde edilememesi" şeklindeki gerekçe ile sanıkların beraatine karar verilmesi,

Dosya kapsamında bulunan 24/01/2013 tarihli Cd Çözüm Tutanağına göre sanıkların, olay günü katılanı yumrukla darp ettiklerinin belirlenmesi ve katılanın şikayetçi olup uzlaşmayı kabul etmemesi karşısında, sanıkların atılı suçtan mahkumiyetleri yerine, dosya kapsamına uygun olmayacak şekilde "meydana gelen yaralanmanın sanıklardan sadır olduğuna ya da olabileceğine dair delil elde edilememesi" şeklindeki gerekçe ile sanıkların beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısı ile katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/163, Karar No: 2011/6135, Tarih: 06.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/163 E.  ,  2011/6135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak;

Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğünün 8 Mart 2006 gün ve 792 sayılı yazılarında "Ankara – ... ve Ankara – ... Rehabilitasyon Projesi kapsamındaki yeni demiryolu güzergahında demiryolu hat ekseninden itibaren 50 metrelik kesimin demiryolu güvenlik koridoru kabul edilerek bu koridorun dahilinde sabit yapılaşmaya müsaade edilmemesi" yönündeki yazısı dikkate alınarak, demiryolu güvenlik koridorunun 50 metre olarak kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilerek kamulaştırma bedelinin eksik tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/256, Karar No: 2017/6683, Tarih: 12.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/256 E.  ,  2017/6683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın, davacının yolcu olarak bulunduğu araca çarpmasıyla oluşan kazada, davacının uğradığı maddi zararın tahsili için ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2000/700 Esas sayılı dosyasında dava açıldığını, bu davada verilen kararın temyizi üzerine 4. Hukuk Dairesi tarafından kararın bozulduğunu ve yargılamaya 2008/501 Esas sayılı dosya üzerinden devam edildiğini, bu dosyada alınan 18.03.2013 tarihli raporla davacının zararının 7.006,85 TL. olarak saptandığını, önceki dosyada bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı için raporla saptanan bakiye alacağın tahsili amacıyla, davalılar aleyhine icra takibi yapıldığını, davalıların takibe itiraz ettiklerini, itirazın haksız olduğunu belirterek, davalıların itirazının iptali ile %20 icra inkar tazminatının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, dava konusu edilen alacağın zamanaşımına uğradığını, yargılaması devam eden olaya ilişkin dosyada alınan rapora dayalı olarak takip yapılamayacağını, davacının mükerrer tahsile yol açacak biçimde yaptığı başvurular nedeniyle takibe itiraz edilmesinin haklı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacının cismani zarara uğramasına yol açan kazanın 25.05.1999 tarihinde meydana geldiği, cismani zarara dayanan maddi tazminat için yapılan icra takibinin 26.04.2013'te başlatıldığı, kazanın üzerinden 10 yıl geçtikten sonra yapılan icra takibinin BK'nun 60. maddesi

KTK'nun 50. maddesindeki zamanaşımı sürelerinden sonra yapıldığı gözetildiğinde, davacının talep hakkının zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle, bakiye maluliyet tazminatının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

KTK'nun 50. maddesindeki zamanaşımı sürelerinden sonra yapıldığı gözetildiğinde, davacının talep hakkının zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle, bakiye maluliyet tazminatının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK'nun 109. maddesinde, haksız fiil niteliğindeki trafik kazalarından doğan tazminat taleplerinin, zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten itibaren iki yıl ve her halde kaza gününden başlayarak on yıl içinde zamanaşımına uğrayacağı; davanın cezayı gerektiren bir fiilden doğması ve ceza kanununun bu fiil için daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörmüş olması halinde, bu sürenin maddi tazminat talepleri için de geçerli olacağı hüküm altına alınmıştır. Ceza zamanaşımının uygulanabilmesi için, eylemin aynı zamanda bir suç oluşturması yeterli olup, bunun dışında fail hakkında ceza davasının açılması ya da mahkumiyet kararı verilmesi gibi bir koşul aranmamaktadır.

Somut olayda; davacının yolcu olarak bulunduğu araca, davalı tarafa ait aracın çarpması sonucu davacı yaralanmıştır. Meydana gelen trafik kazası nedeniyle, davalı sürücü hakkında TCK'nun 459/2. maddesi gereği cezalandırılması istemiyle ceza davası açılmış ve mahkumiyet kararı verilmiştir. Davacının yaralanmasına neden olan trafik kazası 25.05.1999 tarihinde meydana gelmiş olup; kaza tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 459/2 ve 102/4. maddeleri uyarınca, öngörülen ceza zamanaşımı süresi 5 yıl olduğundan, ceza zamanaşımı süresinde davanın açılmadığı açıktır.

Davacıya ait tıbbi belgelere göre, davaya konu kazada, davacıda sağ humerus kırığı, radial paralizi, sağ femur ve tibia kırığı, kafa travması yaralanmaları meydana gelmiştir. Dosya kapsamındaki tedavi belgelerine göre, davacının tedavisi kaza tarihi itibariyle yapılmış olmasına karşın; ... Üniversitesi Nöroloji Bölümü'nde 06.01.2010 tarihinde yapılan muayene sonucunda, kazadaki radial sinirin açığa alınması sonrası oluşan dejenerasyonun kronik dönemde lezyona sebep olduğu yönünde tespit yapıldığı görülmektedir. Yine, ATK 3. İhtisas Kurulu tarafından 09.09.2011 tarihinde ve ... Üniversitesi Nöroloji Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından 10.01.2012 tarihinde yapılan muayene sonucunda,

radial sinirin triceps dalına verdiği segmentin dejenerasyona yol açan kronik dönemde lezyon varlığı ile uyumlu olduğu şeklinde tespitler yapılmıştır.

radial sinirin triceps dalına verdiği segmentin dejenerasyona yol açan kronik dönemde lezyon varlığı ile uyumlu olduğu şeklinde tespitler yapılmıştır.

Zamanaşımı süresinin işlemeye başlaması için, zarar gören tarafından failin yanında zararın da öğrenilmesi gerekir. Bedensel zararlarda, uğranılan zararın tespit edilebilmesi için, meydana gelen yaralanmanın niteliği de nazara alınarak, öncelikle zarar nedeniyle gerekli tedavi sürecinin bitmiş olması gerekir. Zira, tedavi devam ederken zarar gören kişinin sürekli ve geçici işgöremezlik durumu tam olarak tespit edilemez. Daha açık bir ifade ile, tedavi devam ederken kişinin yaralanma nedeniyle maluliyeti olup olmadığı ve varsa oranının ne olduğu tam olarak tespit edilemez.

Somut olayda da, davacının yaralanmasına ilişkin olan ve özellikle yukarıda belirtilen tedavi belgelerinin içeriğinde, davacının kazadaki yaralanması nedeniyle tedavisi yapılan radial sinire ilişkin olarak, zaman içinde dejenerasyon oluştuğu ifade edilmektedir. Bu durumda mahkemece, ATK 3. İhtisas Kurulu'ndan, davacının kazadaki yaralanması ile sonraki tarihli muayene sonuçları değerlendirilmek suretiyle, kazadaki yaralanmaya bağlı gelişen yeni durum olup olmadığının tespiti, gelişen yeni durum olduğunun saptanması halinde ise bu yeni durumun ne zaman ortaya çıktığı, tedavi sürecinin ne zamana kadar devam ettiği ve hangi tarihte bittiği konularında, ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli bir rapor alınması; bu rapor da irdelenerek, zararın (maluliyetin) ne zaman öğrenildiği ya da öğrenilmesi gerektiği değerlendirilip, zamanaşımı süresinin dolup dolmadığının belirlenmesiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 12/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5644, Karar No: 2012/25643, Tarih: 16.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/5644 E.  ,  2012/25643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücret alacağı, fazla mesai ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Belediyede temizlik ihalelerini kazanan değişik firmalarda çalıştığını, iş sözleşmesinin hiçbir sebep gösterilmeden haksız feshedildiğini ... sürerek, kıdem ve ihbar tazmınatlarını, yıllık izin, fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, şehrin temzlik işlerinin taşeron firmaya ihale edilmiş olduğunu, ihale yoluyla yaptırılan hizmetlerden dolayı sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını, taşeron firmanın sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı kanunun üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez.