muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15783, Karar No: 2024/2318, Tarih: 12.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/15783 E.  ,  2024/2318 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/24 Esas, 2018/542 Karar

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 29.06.2007 tarihli iddianamesi ile; polis memuru olan sanıklar ..., ... ve ...'ın; katılan ...'a karşı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 96 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen eziyet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır. Aynı iddianame ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'un; katılan sanık ...'ya karşı 5237 sayılı Kanun'un 125 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkralarında düzenlenen hakaret suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır. Aynı iddianame ile sanıklar ..., ... ve ...'un katılan sanık olan polis memuru ...'ya karşı 5237 sayılı Kanun'un 265 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Polis memuru olan sanıklar ..., ... ve ...'ın; katılan ...'a yönelik eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde düzenlenen işkence suçunu oluşturma ihtimaline binaen 15.02.2011 tarihinde görevsizlik kararı verilerek dava dosyası Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

3. Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.05.2018 tarihli kararıyla; sanıklar ..., ... ve ...'ın; katılan ...'a karşı işkence suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir. Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında katılan sanık ...'ya karşı hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına; sanıklar ..., ... ve ...'un katılan sanık ...'ya karşı görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ...'ın temyiz istemi; sanıklar ..., ... ve ...'ın işkence suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan sanık ... vekilinin temyiz istemi ise somut bir sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay; polis memuru olarak görev yapan sanıklar ...'un, ...'ın ve ...'ın, suçun işlendiği tarihte avukat olarak görev yapan katılan ...'ı yaralayarak ve hakaret ederek işkence etme suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ...'ın temyiz istemi; sanıklar ..., ... ve ...'ın işkence suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan sanık ... vekilinin temyiz istemi ise somut bir sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay; polis memuru olarak görev yapan sanıklar ...'un, ...'ın ve ...'ın, suçun işlendiği tarihte avukat olarak görev yapan katılan ...'ı yaralayarak ve hakaret ederek işkence etme suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. Karakolda bulunan ve kavga olayına karışan temyiz dışı ...'ın avukatı olarak katılan ...'ın karakola gittiği sırada karışıklık olduğundan kimliği anlaşılamayarak içeri alınmadığı ancak katılanın ısrarla karakol içerisine girmek istediği, bunun üzerine temyiz dışı sanık ...'in katılan ...'ın yüzüne yumruk atıp yaraladığı anlaşıldığından temyiz dışı sanık ...'in 5237 sayılı Kanun'un 256 ncı maddesi delaletiyle 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince kasten yaralama suçundan mahkumiyetine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve karar kesinleşmiştir.

3. Sanıklar ..., ... ve ... aşamalarda katılana işkence etmediklerini beyanla suçu kabul etmemişlerdir.

4. Sanık polis memurlarının canlı teşhis edildiği 16.05.2007 tarihli teşhis tutanağında; katılan ... "karakol kapısında nöbetçi polis memuru olan ...'dir, bu polis memuru beni odanın kapısında dövdü, sesinden tanıdığım ancak simaen teşhis edemediğim ... beni kolumdan alıp odaya götüren kişidir; içeride bana yumruk atan ...'dır...." şeklinde beyanda bulunmuştur.

Tutanağın incelenmesinde katılanın; sanık ... hakkında tereddüte düştüğü; kendisine vuranlar konusunda temyiz dışı ... ile temyiz incelemesine tabi olan sanık ...'ı teşhis ettiği anlaşılmaktadır. Sanık ... teşhis edilenler arasında (1 numaralı olan) olduğu halde katılan bu sanığı teşhis edememiştir.

5. Olay nedenli katılanın alınan ilk doktor raporu sol göz alt kapağında 4\*1 cm lik ekimoz ve ödem alın sol tarafında 2\*1 cm hiperemi, saçlı deri sağ paryatelde bildirdiği hassasiyet, sol skapula bölgesinde 3\*0,5 cm hiperemi, kulağında ağrı bulunduğuna ve yaralanmanın basit tıbbi müdaheleyle giderilebilir olduğuna ilişkindir.

6. 16.05.2007 tarihli; Emniyet amiri... polis memuru ... ve ... tarafından imzalanan ...'ın herhangi bir kimseden şikayetçi olmadığına dair tutanak dosya içindedir.

7. Katılan avukat ... tarafından dosyaya sunulan fotoğraflar heyetimizce incelenmiş ve katılan avukatın gözünde morluk olduğu anlaşılmıştır.

8. Mahkemesince sanıklar ...'un, ...'ın ve ...'ın işkence suçunu işledikleri hususunda şüphe hasıl olduğundan beraatlerine karar verilmiştir.

9. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında katılan sanık ...'ya karşı hakaret suçu; sanıklar ..., ..., ...'ın katılan sanık ...'ya karşı görevi yaptırmamak için direnme suçu 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabidir.

IV. GEREKÇE

8. Mahkemesince sanıklar ...'un, ...'ın ve ...'ın işkence suçunu işledikleri hususunda şüphe hasıl olduğundan beraatlerine karar verilmiştir.

9. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında katılan sanık ...'ya karşı hakaret suçu; sanıklar ..., ..., ...'ın katılan sanık ...'ya karşı görevi yaptırmamak için direnme suçu 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabidir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un "İşkence” başlıklı 94 üncü maddesi; "(1) Bir kişiye karşı insan onuruyla bağdaşmayan ve bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine, algılama veya irade yeteneğinin etkilenmesine, aşağılanmasına yol açacak davranışları gerçekleştiren kamu görevlisi hakkında üç yıldan oniki yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. (2) Suçun; a) Çocuğa, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye ya da gebe kadına karşı, b) Avukata veya diğer kamu görevlisine karşı görevi dolayısıyla, İşlenmesi halinde, sekiz yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur..." şeklindedir.

Madde gerekçesi; “İşkence teşkil eden fiiller, aslında kasten yaralama, hakaret, tehdit, cinsel taciz niteliği taşıyan fiillerdir. Ancak, bu fiiller, ani olarak değil, sistematik bir şekilde ve belli bir süreç içinde işlenmektedirler. Bir süreç içinde süreklilik arzeder bir tarzda işlenen işkencenin en önemli özelliği, kişinin psikolojisi, ruh sağlığı, algılama ve irade yeteneği üzerindeki tahrip edici etkilerinin olmasıdır. Bu etkilerin uzun bir süre ve hatta hayat boyu devam etmesi, işkencenin bu kapsamda işlenen fiillere nazaran daha ağır ceza yaptırımı altına alınmasını gerektirmiştir.” şeklinde açıklanmak suretiyle kamu görevlisinin söz konusu davranışlarının ancak belli bir süreç içerisinde sistematik olarak gerçekleştirilmesi hâlinde işkence suçunun oluşacağı belirtilmiştir. "Sistematiklik ve süreklilik" unsurları işkence suçunu; madde gerekçesinde bahsedilen kasten yaralama, hakaret ve diğer suçlardan ayıran unsurlardır.

Bu açıklamalar ışığında yapılan değerlendirmede; olay tarihinde temyiz dışı şahıslar arasında karakola taşan kavga olayı olduğu; bu sırada taraflardan ...'ın akrabası ve avukatı olan katılan avukat ...'ın karakol içerisine girmek istemesi üzerine; sanık polis memurlarınca izin verilmeyip katılan avukata hakaret etmek ve yaralamak şeklindeki eylemlerle işkence ettikleri iddiasıyla açılan kamu davasında sanıkların işkence suçundan beraatlerine karar verilmiştir. Kararın katılan avukat ... tarafından sanıklar ..., ... ve ... hakkında işkence suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğinden bahisle temyiz edilmesi üzerine inceleme yapılmıştır.

A. Sanıklar ... ve ... hakkında işkence suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik incelemede;

A. Sanıklar ... ve ... hakkında işkence suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik incelemede;

Katılan ...'ın; karakol içerisinde bulunan şahıslardan ...'ın avukatı olduğu için olay yeri olan karakola geldiği, temyiz dışı sanık ...'in katılanı içeri almadığı, ısrar etmesi nedeniyle katılanın gözüne yumruk attığı; ancak katılanın bir şekilde içeri girdiği; sanık ...'un katılana hitaben ''ne laf dinlemez avukatsın. Kimden izin aldın. Bu şe\*\*\*\*\*i, Namussuzu içeri atın'' şeklinde hakaret ettiği; akabinde katılanın, kimliği tespit edilemeyen polis memurları tarafından darp edildiği iddia edilen olayda; katılanın teşhis tutanağında ve ilk ifadesinde sanıklardan ...'ı teşhis edemediği, tereddüte düştüğü, ayrıca sanık ... hakkındaki iddiasının ve iddianamedeki anlatımın katılana anlık olarak hakaret etmek şeklinde olduğu anlaşılmaktadır. Bu cihetle; sanık ...'un eyleminin sistematik ve süreklilik arz eder şekilde olmadığı, anlık olduğu sürece yayılmadığı, bu konuda doktor raporunda ibareler yahut başkaca delil bulunmadığı gibi sanık ...'ın eylemi konusunda delil bulunmadığı hususları ile "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi birlikte değerlendirildiğinde; işkence suçundan sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

B. 1. Sanık ... hakkında işkence suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik incelemede;

Katılan avukat ...'ın teşhis tutanağında ve aşamalarda değişmeyen; kendisine yumruk atan sanığın ... olduğuna dair beyanları ve bu beyanlarla örtüşen "olay ve olgular" bölümünün 5 inci bendinde detaylandırılan doktor raporu birlikte değerlendirildiğinde; sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 256 ncı maddesi delaletiyle 86 ncı maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları gereğince mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğinin gözetilmemesi; ancak sanığın eylemine uyan bu suçun cezasının türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşıldığından suç tarihi olan 16.05.2007 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

2. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında hakaret suçundan; sanıklar ..., ..., ...'un katılan sanık ...'ya karşı görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede ise;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile aynı Kanun'un 265 inci maddesi uyarınca belirlenecek cezalarının türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşıldığından suç tarihi olan 16.05.2007 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan ...'ın temyiz isteminin incelenmesinde;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.05.2018 tarihli kararında katılan ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında işkence suçundan (değişen vasfı ile kasten yaralama) kurulan beraat hükmüne ve sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında hakaret suçundan; sanıklar ..., ..., ...'un katılan sanık ...'ya karşı görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede ise;

Gerekçenin (B) bölümünün birinci ve ikinci bentlerinde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.05.2018 tarihli kararına yönelik sanık ... hakkında katılan ...'ın; sanıklar ..., ..., ..., ..., ... yönünden katılan sanık ... vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, sanık ... hakkında tebliğnameye aykırı olarak; sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14275, Karar No: 2015/23098, Tarih: 24.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/14275 E.  ,  2015/23098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Karşıyaka 1. İş Mahkemesi

Tarihi :26.03.2014

No :2010/63-2014/73

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ......... İnş. Gıda Deri Konf. Mob. Dek. Turz. Ltd. Şti. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ....... İnş. Gıda Deri Konf. Mob. Dek. Turz. Ltd. Şti.'den alınmasına, 24.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/126, Karar No: 2021/617, Tarih: 07.12.2021

**Ceza Genel Kurulu         2021/126 E.  ,  2021/617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında bilinçli taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sırasında, sanığın eyleminin kasten öldürme suçunu oluşturabileceği gerekçesiyle Bolvadin Asliye Ceza Mahkemesince verilen 16.10.2014 tarihli ve 435-272 sayılı görevsizlik kararı üzerine dosyanın gönderildiği Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesince 18.12.2014 tarih ve 152-192 sayı ile; sanığın eyleminin bilinçli taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanığın TCK’nın 85/1, 22/3, 62/1 ve 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiştir. Hükmün sanık müdafisi ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 01.11.2017 tarih ve 2180-8197 sayı ile;

“...Sanığın kastının öldürmeye yönelik olup eyleminin kasten öldürme suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesince 19.01.2018 tarih ve 158-17 sayı ile; sanığın kasten öldürme suçundan TCK’nın 81/1, 62/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba hükmedilmiş, resen temyize tabi olan hükmün sanık ve müdafisi tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 08.07.2020 tarih, 1974-1706 sayı ve oy çokluğuyla hükmün onanmasına karar verilmiş,

Daire Üyeleri O. Erdim ve C. Topaktaş; "Sanığın eyleminin bilinçli taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçunu oluşturduğu," düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise; 13.12.2020 tarih ve 18263 sayı ile;

“...Alkollü olarak araç kullanan sanığın eyleminin bilinçli taksirle öldürme suçunu oluşturduğu,” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 18.03.2021 tarih ve 2-4515 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin nitelendirilmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin nitelendirilmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

09.08.2014 tarihli olay yeri inceleme raporunda; “Bolvadin - Emirdağ kara yolu üzerinde bulunan Kemerkaya köyü, Zübeyde Hanım Caddesi üzerinde evlerine doğru seyir hâlinde ve yolun sağ tarafında yürümekte olan ... ve ... isimli şahısların karşısından siyah renkli, Bisan marka motosiklet ile gelen ...’ın her iki arkadaşın ortasına motosiklet ile girdigi ve ...'a çarpması sonucunda kazanın meydana geldiği, yolun parke taşlı yol olduğu, yol üzerinde ... ve ...'a ait evlerin birleşme noktasına denk gelen yol üzerinde motosikletin olduğu, motosikletin plakasız, siyah renkli ve Bisan marka olduğu, sol ön çamurluk, sol far ve sol dikiz aynasının kırılmış, anahtarının hâlen üzerinde ve göstergelerinin sıfırı gösterdiği görülmüştür. Motosikletin 1,4 metre arkasında 35x40 cm ebadında iki adet kan birikintisinin olduğu ve bu kan birikintisinin de 5,8 metre arkasında muhtemelen çarpma noktası olan yerde motosiklete ait sol on çamurluğun kırılmış parçasının olduğu,” bilgilerine yer verildiği,

09.08.2014 tarihli olay yeri inceleme ve ölü muayene tutanağında; “Bolvadin - Emirdağ yolu arasında bulunan Kemerkaya köyünün iç kısmına doğru sokak arasına girildiğinde çift taraflı bölünmemiş yolun sağ tarafında kazanın gerçekleştiğinin anlaşıldığı, olay yerine gidildiğinde olay yerinde, olay sırasında maktulün yanında bulunan tanığın da hazır olduğu, olayın nasıl gerçekleştiği sorulduğunda; yolun sağ tarafında ve kenarında birlikte yürüdüklerini, karşıdan yaklaşık 100-120 km hızla bir şahsın kendilerine doğru geldiğini, kendisinin kenara çekildiğini arkadaşının da kenara çekilmek istediğini, ancak motosikletin sol ön taraftan arkadaşına çarptığını ve arkadaşını yaklaşık 5- 6 metre sürüklediğini, daha sonra motosiklet durunca, motosikletin altında olan arkadaşı maktulü kaldırdığını belirttiği, olay yerinde yapılan gözlemde yolun sol tarafının sokak lambaları ile ışıklandırıldığı ancak çarpma noktasının yaklaşık 14 metre mesafesindeki sokak lambasının çalışmadığı, ancak yapılan gözlemde çarpma noktasına 26-27 metre mesafedeki çalışan ışık sayesinde olay yerinin kısmen aydınlandığı, olay yerinde yapılan gözlemde herhangi bir fren izine rastlanmadığı, motosikletin sol ön korkuluğunun tamamen kırıldığı sağ ön korkuluğun ise bir kısmının kırıldığı, olay yerine varıldığında maktulün hastaneye kaldırıldığı, alınan bilgiye göre ambulans gittiğinde şahsın olay yerinde eks olduğunun bildirildiği, baş bölgesinin incelenmesinde, yüz bölgesinin tamamına yakında kurumuş kan lekelerinin olduğu, cesedin ağız ve burnundan kan geldiği, dudak altı çene kısmından yaklaşık 3 cm'lik kemiğe kadar uzanan derin kesi olduğu, sağ ve sol kulaklardan kan geldiği gözlemlendi, alın kısmında herhangi bir kırığın gözlemlenmediği, ağzın yapılan incelemesinde sağ üst ve alt kısımdaki dişlerin tamamına yakınının olmadığı, bu dişlerin kırıldığı, baş tepe bölgesinin iki bölümünde 3 cm'lik iki kırığın kemiğe kadar uzanmış şekilde olduğu, yine bu bölgede kırıktan kaynaklı çökmenin olduğu ve kanın hâlen akmaya devam ettiği, baş bölgesinde bu sayılanlardan başkaca delici, kesici, ateşli, ateşsiz alet yaralanması, darp, cebir ve boğuşma izi olmadığı, boyun bölgesinin incelenmesinde; boyun bölgesinin elle yapılan kontrolünde boyun kırığının tespit edildiği, bu hâliyle cesedin kesin ölüm sebebi tespit edilebileceğinden klasik otopsi yapılmasına gerek yoktur. Cesedin tespit edilen bulgular ışığında kesin ölüm sebebi trafik kazası sonucu oluşan küt kafa travmasına bağlı solunum ve dolaşım yetmezliği sonucudur.” şeklinde tespitlere yer verildiği,

03.12.2014 tarihli bilirkişi raporunda; “Kazanın Kemerkaya köyü, Zübeyde Hanım Caddesi üzerinde meydana geldiği, keşif günü havanın açık, zeminin kuru, yolun iki yönlü, eğimsiz, düz yol olduğu, yol platform genişliğinin 7,2 metre, görüşün açık, yol zemininin parke olduğu, yolun sağ kısmında su kanalının bulunduğu, su kanalına bitişik 30 cm genişliğinde kaldırım için ayrılmış alan, yolun sol kısmında 1,5 metre genişliğinde kaldırım için ayrılmış alan bulunduğu, kazaya en yakın noktada bulunan elektrik direğinde aydınlatma olmadığı fakat onun yaklaşık 40 metre ön ve ardındaki direklerde aydınlatma bulunduğu, yol şerit çizgilerinin bulunmadığı, banket olmadığı ve herhangi bir trafik işaretinin bulunmadığı, 09.08.2014 tarihinde saat 01.15 sıralarında Kemerkaya köyü, Zübeyde Hanım Caddesi üzerinde meydana gelen ölümlü, yaralanmalı ve maddi hasarlı trafik kazasında; sürücü ...’ın sevk ve idaresindeki tescilsiz ve plakasız Bisan marka, 2014 model, siyah renkli motosikleti ile köy merkezi istikametine seyir hâlinde iken karşı yönden gelen trafiğe ayrılan yol kısmına geçerek yaya olarak gidiş istikametlerine göre yolun sağ kısmında birlikte yürümekte olan ... ile ...'dan, ...'a motosikletinin ön sol kısmı ile çarpması sonucu ölümlü, yaralanmalı ve maddi hasarlı trafik kazası meydana gelmiştir. Bu trafik kazasının meydana gelmesinde tescilsiz ve plakasız motosiklet sürücüsü ...’ın trafiğin akışına uymayarak 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nunda yer alan 46/2-a ‘Aksine Bir İşaret Bulunmadıkça Araçlarını Gidiş Yönüne Göre Yolun Sağından Sürmemek’ ve platform genişliği 7,20 metre olan iki yönlü yolda, karşı yönden gelen trafiğe ayrılan yol bölümüne girerek 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nunda yer alan 84/1-c ‘Karşı Yönden Gelen Trafiğin Kullandığı Şerit Veya Yol Bölümüne Girme’ kuralını ihlal ettiği, ayrıca ...’ın kazadan yaklaşık 1 saat sonra 02.12’de alınan doktor raporunda 0,45 promil alkollü olduğu görülmektedir. Adli Tıp Kurumunun değerlendirmesinde 1 saatlik zaman diliminde vücuttan atılan alkol miktarı 0,15 promil kabul edilmektedir. Buna göre ...’ın kaza saatinde 0,59 promil alkollü olduğu öngörüldüğünden 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nunda yer alan 48/5 ‘0.20 promil üzerinde alkollü olarak hususi otomobil dışında kalan diğer araçları kullanmak.’ kuralını ihlal ettiği, tanık ...'ın ifadesinde ...'la birlikte yolun kenarında kol kola yürüdüklerini belirtmesi ve trafik kazası tespit tutanağında yer alan çarpma noktası dikkate alındığında, gidiş istikametlerine göre yolun sağ kısmından yürüdükleri anlaşılmaktadır. Yolun sağ kısmında yer alan su kanalının bitişiğindeki 40 cm genişliğindeki kaldırım için ayrılan alan, yayaların kullanımına uygun olmamakla birlikte yolun sol kısmında bulunan 1,50 metre genişliğindeki alan yayaların kullanımı için uygundur. Bu nedenle yaya ...’ın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nunda yer alan ‘Yayaların uyacakları kurallar: Madde 68 Yayaların uyacakları kurallar aşağıda belirtilmiştir