muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10047, Karar No: 2023/549, Tarih: 09.02.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tarafların haziran ayında düğünlerinin olduğu, erkeğin ekim ayında psikolojik yönden rahatsızlandığı, bayılma ve kaçma tepkisi verdiği, kadının da bu sırada gülerek telefonla mesajlaştığı, bu eylemi erkeğin her bayılması sonrasında yaptığı, hasta olan eşi ile ilgilenmediği, erkeği abisine ve amca oğluna dövdürtmekle tehdit ettiği, son yaşanan olay sonrasında kadının ailesinin, erkeğin annesini öldürmekle tehdit ettikleri, kadının evlilik birliği içinde erkeğe büyü yaparak ve hoca olarak tabir edilen kişilere giderek güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, erkeğin ise kadına şiddet uyguladığı, bu nedenle kadının anne evine gittiği, kayınvalidenin ve erkeğin son yaşanan olayda kadına şiddet uyguladıkları, bu hususu kayınvalidenin kollukta alınan ifadesinde kabul ettiği, alınan darp raporu içeriğine göre de erkeğin ve annesinin kadına şiddet uyguladığının sabit olduğu, erkeğin bu şekilde birden fazla kez kadına şiddet uyguladığının mahkemece kabul edildiği, gerçekleşen kusur durumlarına göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin, kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğu, kadının ev hanımı olduğu ve boşanmakla yoksulluğa düşeceği belirtilerek her iki davanın kabulüyle tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, davalı-karşı davacı kadın yararına aylık 350,00 TL tedbir/yoksulluk nafakasına, kadın yararına 13.000,00 TL maddî ve 11.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin nafaka ve tazminat taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı erkek vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı erkek vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadına yüklenen kusurların İlk Derece Mahkemesi hükmünün kadın tarafından istinaf edilmemesi nedeni ile kesinleştiği, erkeğin kadının kesinleşen kusurları dışında başkaca kusurunu ispat edemediği, erkeğin kadına yönelik fiziksel şiddet eyleminin süreklilik arz etmemesine rağmen erkeğe, kadına süreklilik arz edecek şekilde fiziksel şiddet uyguladığı yönünde kusur yüklenmesinin hatalı olduğu, fiziksel şiddetin sadece son olaya yönelik olarak ispatlandığı, bu durumda boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulünün gerektiği, kadın yararına yoksulluk nafakası koşullarının gerçekleştiği, ancak tarafların evliliklerinin kısa sürmesi, çocuklarının olmaması ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında kadın yararına toplu yoksulluk nafakasına hükmedilmemiş olmasının hatalı olduğu gerekçesiyle; erkeğin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile kusurun tarafların eşit kusurlu olduğu şeklinde düzeltilmesine, kadının tazminat taleplerinin eşit kusur nedeniyle reddine, kadın yararına boşanma hükmünün kesinleşmesinden itibaren bir defaya mahsus olmak üzere 18.000,00 TL toplu yoksulluk nafakasına hükmedilmesine, erkeğin sair istinaf istemlerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde; her ne kadar İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı istinaf yoluna başvurmamışlarsa da karşı tarafın istinaf başvuru dilekçesine verdikleri cevaplarında müvekkiline yüklenen kusurlara açıkça itirazlarını dile getirdiklerini, Bölge Adliye Mahkemesinin, fiziksel şiddetin devamlılık arz etmediği yönündeki tespitinin herhangi bir ispata bağlı olmadan eksik incelemeye dayalı olarak varılan bir sonuç olduğunu, kaldı ki söz konusu şiddet olayının bir kere bile yaşanmış olmasının kabul edilemez olduğunu beyanla, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ile lehine hükmedilen yoksulluk nafakasına toplu olarak hükmedilmesi yönünden temyiz isteğinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık taraflarca karşılıklı olarak açılan boşanma davalarında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kusur oranlamasının yerinde olup olmadığı, kadın yararına tazminat şartlarının oluşup oluşmadığı, kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakasına toplu olarak hükmedilmesinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, ve 175 inci ve 176 ncı maddesi hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-karşı davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23950, Karar No: 2012/45376, Tarih: 07.11.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/23950 E.  ,  2012/45376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklara Baro tarafından hukuki yardımda bulunmak üzere atanan zorunlu müdafii .... ..... ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'nın aynı oturumda bir araya gelmiş olmalarına rağmen suça sürüklenen çocuklar tarafından herhangi bir itirazda bulunulmamış olması karşısında, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yüzüne karşı tefhim edilen karar için temyiz süresinin tefhim tarihinden itibaren başlayacağı, suça sürüklenen çocuklara yapılan tebligatın temyiz için bir süre kazandırmayacağından, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yüzüne karşı 14.10.2009 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK.nun 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 30.06.2010 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuklar ve müdafiilerinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 07/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4691, Karar No: 2019/8364, Tarih: 26.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4691 E.  ,  2019/8364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasındaki şirket yöneticilerinin sorumluluğundan kaynaklanan tazminat davasına ilişkin davada Mahkemece verilen davanın reddine dair hükmün davacı ... Sanayi Ticaret Ltd. Şti. tarafından adli yardım istemli olarak temyiz edilmesi üzerine dava dosyası mahallinden Dairemize gönderilmiş olmakla, öncelikle, davacı yanın adli yardım istemi bakımından dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgeler incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 448. maddesi hükmü ve özellikle emredici nitelikteki 336/2. maddesi hükmünün hilafına, gerek istem dilekçesinde ve gerekse de dosya kapsamında, davacının adli yardım talebini haklı gösterecek hiçbir dayanak bilgi ve belge bulunmadığı anlaşıldığından davacı ... Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'nin kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Dairemizce mümeyyiz davacının adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden, bu kez mahkemece davacıya adli yardım talebinin reddedildiğinin bildirilmesi, bu karara itiraz edilmediği takdirde, 1086 sayılı HUMK'nın 5236 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki 434/3 ve 432. maddeleri uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay'a sevki giderinin ikmali için gerekli meşruhatı taşıyan davetiyenin usulüne uygun bir şekilde davacıya tebliği ve sonucuna göre işlem yapılması ancak davacı tarafından Dairemizce verilen adli yardım talebinin reddine ilişkin karara itiraz edildiği takdirde, 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Yasa'nın 23. maddesi ile değişik HMK'nın 337/2. maddesi gereğince işlem yapılması gerektiğinden dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı ... Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti'nin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle dava dosyasının yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/4062, Karar No: 2025/7348, Tarih: 23.06.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/4062 E.  ,  2025/7348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan sanık ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerlerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.01.2025 tarihli ve 2025/1 Esas, 2025/1 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23206, Karar No: 2017/12816, Tarih: 08.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/23206 E.  ,  2017/12816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Bozma ilamı ile önceki hüküm ortadan kalktığından, bozma sonrası tescil hususunda yeniden karar verilmesi gerekirken, bu hususta yeniden hüküm kurulmaması,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Dava konusu Kurtalan ilçesi Çeltikbaşı köyü 179 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya tesciline,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9019, Karar No: 2017/2980, Tarih: 20.03.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/9019 E.  ,  2017/2980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma ilamına uyularak verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığın temyiz dilekçesine ekli raporuna göre; " ileri derecede ileri derecede anti-sosyal kişilik bozukluğu olduğunun" bildirilmesi karşısında; sanığın olay tarihinde işlediği suçu etkileyecek düzeyde akıl hastası olup olmadığının, hastalığının işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığını saptamak için CMK' nin 74. maddesi gereğince usulü işlemler yerine getirilerek Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi ya da Adli Tıp Kurumundan sağlık kurulu raporu aldırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin53. maddesinde belirilen hak -Yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10661, Karar No: 2021/10875, Tarih: 31.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/10661 E.  ,  2021/10875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

a-Suça konu cep telefonun ... numarasına ilişkin olarak yapılan ... incelemesinden telefonu olaydan 11 gün sonra kullandığı tespit edilen sanığın, tüm aşamalarda üzerine atılı suçu kabul etmeyerek, suça konu cep telefonunu ifadesinin alındığı 05.02.2014 tarihinden 2 ay öncesinde çarşıda postane peronuna girerken iki çöp bidonunun arasında arka kapak rengi beyaz ve ekranı kırık halde bulduğunu, telefonun sahibine ulaşmak adına telefonu açmak için...'nun telefon ile uyumlu sim kartını, ricaen temin ederek taktığını, telefonun yarım saat sonra kendiliğinden kapanması üzerine kimseye ulaşamadığından telefonu torpido gözüne bıraktığını ve polislerin kendisini aramasına kadar da orda durduğunu ifade ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın hırsızlık suçunu işlediğine ilişkin kesin ve yeterli delil olmadığı ancak sanığın Türk Medeni Kanunu'nun 769. maddesinde belirtilen yükümlülükleri (Kaybedilmiş bir şeyi bulan kimse, malın sahibine, sahibini bilmiyorsa kolluk kuvvetlerine, köylerde muhtara bildirmek veya araştırma yapmak ve gerektiğinde ilân etmek zorundadır.) yerine getirmeden mal üzerinde malik gibi tasarrufta bulunarak telefonu 2 aydan fazla süre boyunca zilyetliğinde tutmaktan ibaret eyleminin TCK'nun 160. maddesinde düzenlenen kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

b-(1) Nolu bozma nedenine göre, 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile düzenlenen 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesindeki "Basit Yargılama Usulü"nün uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5/1-d maddesi ile "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" şeklinde sınırlama getirilmiş ise de; Hükümden sonra, 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren ... Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile yukarıda anılan geçici madde 5/1-d'de yer alan "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin, bilahare 16.03.2021 tarihli ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ... Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı iptal kararı ile de yukarıda anılan geçici madde 5/1-d'de yer alan "hükme bağlanmış" ibaresi aynı bentte yer alan "basit yargılama usulü" yönünden Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir. CMK’nın 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olması nedeniyle, temyize konu ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren, TCK’nın 160. maddesinde düzenlenen kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçu yönünden, aynı Kanun’un 7. ve CMK’nın 251. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 31.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7529, Karar No: 2019/1471, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/7529 E.  ,  2019/1471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5188, Karar No: 2018/12056, Tarih: 12.12.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/5188 E.  ,  2018/12056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : Sanıklar ... ve ... hakkında; TCK’nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca, Sanık ... hakkında ise; TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6 maddeleri uyarınca mahkumiyetine ilişkin Afyon 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararına karşı yapılan İstinaf başvurularının hükmün düzeltilerek istinaf talebinin esastan reddi;

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümlerin, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda "istinaf başvurularının hükümlerin düzeltilerek istinaf talebinin esastan reddine" ilişkin karar sanıklar ve sanıklar müdafiileri tarafından duruşma talepli olarak ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, sanıklar ... ve ... hakkında hükmedilen hapis cezasının süresinin on yıldan fazla olması ve 5271 Sayılı CMK'nın değişik 299. maddesi gereğince temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması uygun görülmekle; 07/12/2018 tarihinde yapılan duruşmada hazır olan sanık ...'ın meydana gelen kazada kusurlu olmadığına, mühimmatın sevk ve depolanması aşamalarında diğer sanıkların kusurlu olduğuna, kendisinin kazayı öngörebilecek uzmanlığının bulunmadığına ilişkin, sanık ... müdafii Av. ...'ın sanık ...'ın mühimmatın depolanmasını ve bunların kontrolünü yapacak bir eğitim almadığına, asıl olarak bu konunun astsubaylar ile ...'ın bilgisi dahilinde olduğuna, nöbetçi amir olmasının depolama işlemini bitirme yetkisi vermediğine, bütün olarak kışladan sorumlu olduğuna ve yalnızca depolama faaliyeti ile ilgilenemeyeceğine, görevli astsubaylar tarafından kendisine iletilen bir tehlike halinin olmadığına, sanığın kusurluluğundan bahsedilemeyeceğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin, sanık ... müdafii Av. ...'ın patlamanın sanığın bölük komutanı olarak görevlendirilmesinden önce yapılan hatalar nedeniyle meydana geldiğine, arızalı olduğu tespit edilen mühimmatların muayene edilmeden sevk edilmesinin kazaya sebebiyet verdiğine, sanığın gayretli bir şekilde bölük komutanlığı görevini yürüttüğüne, bir çok eksikliğin bizzat kendisi tarafından tespit edilerek düzeltilmeye çalışıldığına, mühimmat deposundaki faaliyetlere ilişkin emirlerinin yasal mevzuata uygun olduğuna, olayın kazaen gerçekleştiğine, sorumlu göstermek gerekirse bu kişilerin mühimmatın muayene ve bakımını yapan astsubayların olduğuna ilişkin, sanık ... müdafii Av. ...'ın sanık hakkında bilinçli taksirin koşullarının gerçekleşmediğine ilişkin, sanık ... müdafii Av. ...'ın mahkumiyetine karar verilen sanıklar dışında suç duyurusunda bulunulan sanıklar olduğunu ve davanın birleştirilmesi gerektiğine ilişkin, sanık ... müdafii Av. ...'in sanığın olay sebebiyle kusurlu olmadığına, sanığın yürütülen faaliyetlerden haberdar olmadığına, suç duyurusunda bulunulan sanıklar ile ilgili yürüyen davaların birleştirilerek kusur durumlarına göre hüküm kurulması gerektiğine, verilen cezanın fazla olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve benzeri hükümlerin uygulanmamasının yasaya aykırı olduğuna, sanığın derhal tahliyesini talep ettiklerine ilişkin, sanık ...'ın müdafii Av. ..