muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5277, Karar No: 2023/6446, Tarih: 20.12.2023

2. Bozma ilamına karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme yoluna başvurulması üzerine Dairemizin 02.03.2022 tarihli ve 2021/8667 Esas, 2022/1576 Karar sayılı ilamında "...mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu alanda yapılan imar uygulamasının iptali bakımından idari yargı yerinde dava açılıp açılmadığı araştırılmamıştır. O halde öncelikle davalı ... tarafından yapılan imar uygulamasının akıbetinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulması gerekeceği tartışmasızdır. Bu nedenle, davalı ... tarafından yapılan imar uygulamasının iptali bakımından idari yargı yerinde dava açılıp açılmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir." gerekçesiyle bozma ilamının kaldırılmasına ve hükmün belirtilen değişik gerekçe ile bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, bozma ilamına uyarak davanın reddine karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; dava konusu taşınmazların yoldan ihdas suretiyle 18.08.2008 tarihinde davalı Ortakent-Yahşi Belediyesi adına ihdasen tescil edildiğini, kamu malı niteliğinde olan bu taşınmazların özel mülkiyete konu olması mümkün olmadığından davalı ... adına tescil işlemi yapılmasının hiçbir hukuki dayanağı olmadığı, taşınmaz malların sınırlandırma, tespit ve kontrol işleri hakkındaki yönetmeliğin 12. maddesi gereğince kapanmış yollar ile meydanların bulundukları yere göre Belediye ve Köy Tüzel Kişiliği, boşlukların ise Hazine adına tespit ve tescil edileceği, davanın hukuki niteliğinin kadastral parselin ihyasına yönelik tapu iptali ve tescil olduğu, dava konusu yerin kapanan yollardan oluşan meydanlardan sonra kalan boşluk alan olduğunu, bu yerin iptali için imar düzenlemesine karşı dava açmanın şart olmadığını, Hazine adına tescili gerektiğini dile getirmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,20.12.2023 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı Hazine vekili, dava konusu 2254, 2257 ve 2258 parsel sayılı taşınmazların “yoldan ihdas” suretiyle 18.08.2008 tarihinde davalı ... adına tescil edildiğini, ancak 2254 ve 2258 parsel sayılı taşınmazların tamamı ile 2257 sayılı parselin 571.83 m²'lik kısmının devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kadastral paftasında taşlık-kayalık olarak tanımlanan alanlar olup davalı adına ihdasen tescilin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı ..., 2254 parsel sayılı taşınmazın Belediye hizmetlerinde kullanılması gerektiğini, 2257 parsel sayılı taşınmazın başlangıcının kadastral yol olup devamının da meydana dönüştüğünü ve Belediye hizmetlerinin sağlanması için belediye adına tescilinin zorunlu olduğunu, 2258 parsel sayılı taşınmazın ise yolun devamı ve yol fazlası vasfını taşıdığını, imar planında da 2254 sayılı parselin altyapı tesis alanı, 2257 sayılı parselin yeşil alan, 2258 sayılı parselin de yol fazlası olarak gözüktüğünü, çekişmeli taşınmazların Belediye Encümen kararına dayalı olarak ihdas suretiyle tescilinde hukuka aykırılık bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Hemen belirtmek gerekir ki, dava dilekçesinin içeriği ve iddianın ileri sürülüş biçimi ile tüm dosya kapsamına göre dava, yolsuz tescil nedeniyle ve tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere; “maddi hata” usulü kazanılmış hakkın istisnası olduğu gibi imar hukuku düzenlemeleri de kamu düzenine ilişkin olup re’sen gözetilir ve kamu düzenine ilişkin hususlarda da usulü kazanılmış haktan söz edilemez.

Hemen belirtmek gerekir ki, dava dilekçesinin içeriği ve iddianın ileri sürülüş biçimi ile tüm dosya kapsamına göre dava, yolsuz tescil nedeniyle ve tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere; “maddi hata” usulü kazanılmış hakkın istisnası olduğu gibi imar hukuku düzenlemeleri de kamu düzenine ilişkin olup re’sen gözetilir ve kamu düzenine ilişkin hususlarda da usulü kazanılmış haktan söz edilemez.

Dosya içeriği ve toplanan delillere göre; dava konusu taşınmazların “ ... Mahallesi, ... mevkiinde 07.11.2006 tarih ve 2006/33 No.lu meclis kararıyla kesinleşen köyiçi imar planında yol boşluğundan oluştukları" gerekçesiyle 15.05.2008 tarih, 52 sayılı ve 03.06.2008 tarih, 59 sayılı Encümen karalarıyla “ihdas” suretiyle 18.08.2008 tarihinde davalı ... adına tescil edildikleri; yerinde yapılan uygulama sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, “kadastral pafta ve krokilerde 2254 sayılı parselin taşlık-kayalık, 2258 sayılı parselin kayalık, 2257 sayılı parselin ise 179.57 m²'lik bölümünün yol vasfında gözüktüğü ve 2257 parselin anılan bölümünün günümüzde kapanmış olan yollardan olup imar planında yolun kapalı olduğu, diğer 571.83 m²'lik kısmının kadastral pafta ve krokisinde yol ve yol boşluğu vasfında olmadığı ve imar planında yeşil alan olarak düzenlendiği, çekişmeli taşınmazların Belediye adına tescillerinin hiç bir hukuki dayanağının bulunmadığı” hususlarının belirtildiği görülmektedir.

O halde, eldeki davada davalı ... tarafından 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca veya 2981 sayılı Yasa'nın 10/c. maddesi gereğince yapılan imar uygulaması bulunmamaktadır. Davadaki istek de, kadastral parselin ihyası olmayıp, Belediyece yapılan “ihdas” işleminin yolsuz olduğu ileri sürüldüğünden yolsuz tescile dayalı tapu iptali ve tescildir. İmar uygulaması bulunmadığına ve kadastral parselin ihyası da istenmediğine göre somut olayda, 20 Şubat 2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 14.02.2020 kabul tarihli 7221 sayılı Coğrafi Bilgi Sistemleri ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 7. maddesiyle, 3194 sayılı Kanun'un 18 inci maddesine yirmi birinci fıkrasından sonra gelmek üzere eklenen fıkranın uygulanma olanağı bulunmadığı gibi, imar uygulamasının idari yargı yerinde iptal edilip edilmediği yönünde araştırma yapılmasına da gerek de yoktur. Bu bağlamda; Dairemizin imar uygulamasının iptal edilip edilmediğinin araştırılması hususuna değinen bozma ilamına uyulmuş olması anılan maddi hata nedeniyle usulü kazanılmış hak meydana getirmez.

Hâl böyle olunca; çekişmeli taşınmazların, ihdasen tescilleri öncesi nitelikleri gözetilerek ve devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin koşullarının varlığı halinde mülkiyetinin bedelsiz olarak Belediyeye geçeceğine ilişkin 775 sayılı Yasa'nın mülga 3. maddesi gereğince Belediyeye devri gereken yerlerden olup olmadığı da tespit edilerek, davalı ... adına tescillerin yolsuz olup olmadığı yönünde işin esası bakımından karar verilmesi gerekirken; yazılı olduğu üzere, dava konusu taşınmazların imar uygulaması ile oluşturulmadığı belirlenmesine rağmen imar uygulamasının idari yargı yerinde iptal edilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş olmasının doğru olmadığı gerekçesiyle bozma görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun onama kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/15396, Karar No: 2024/1337, Tarih: 07.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2023/15396 E.  ,  2024/1337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/753 E., 2023/272 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, eksik soruşturma ve incelemeyle hüküm kurulduğu, sanığın atılı suçu işlemediği, mahkumiyete yeterli her türlü şüpheden uzak ve somut delil bulunmadığı, dava zamanaşımı süresinin dolduğu, kararın usul ve Yasaya aykırı olduğu, açıklanan nedenlerle bozularak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, eşi ile tartıştığı ve darp ettiği ihbarı üzerine olay yerine görevli polis memurlarının geldikleri, sanığın hakkında yapılacak adli işlemleri engellemek amacıyla polis memuru katılan F.U.'nun burnuna vurup basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, Polis Merkezi Amirliğine getirilen sanığın, burada da polis memurlarının görevlerini yapmalarını engellemek amacıyla tehdit ettiği, A.Z.K.'yi kolundan tutarak iteklemeye çalıştığı ve üzerine yürüdüğü, bu suretle sanığın birden fazla görevliye yönelik zincirleme surette görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Mağdur, şikâyetçi ve katılanların aşamalardaki istikrarlı beyanları, olay ve yakalama tutanağı, 03.09.2012 tarihli kamera, görüntü ve kayıt inceleme tutanağı, adli muayene raporları, tanık beyanları, olayın meydana geliş şekli, sanığın adli sicil kaydı ve tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ve mahkumiyetine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ve inceleme tarihi itibariyle dava zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Eleştiri dışında cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede de hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Hakkında soruşturma yapmak isteyen görevlilere karşı maddi ve manevi cebir kullanmak suretiyle direnen sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan dolayı TCK’nın 265/1. maddesi ile mahkumiyet kararı verilmesinde sayın çoğunluk ile aramızda herhangi bir uyuşmazlık bulunmamasına karşın, aynı olayda birden fazla görevliye direnildiğinden bahisle TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması hususunda sayın çoğunluk ile aramızda uyuşmazlık doğmuştur.

Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 2021/1576-1628-1894-8783-8860 E sayılı dosyalarında yazılan muhalefet şerhlerinde ayrıntılı bir şekilde açıklandığı üzere; uyuşmazlığa konu görevi yaptırmamak için direnme suçunda suç çokluğunun söz konusu olmadığı gibi suçun başka bir şekilde parçalara ayrılarak işlenmesi de mümkün değildir. Uygulamada TCK'nın 43/2. maddesinde düzenlenen aynı neviden fikri içtima, ancak her mağdur yada müştekiye karşı tek tek ayrı ayrı işlenmesi mümkün olan suçların, tek hareketle aynı anda birden fazla mağdura karşı işlenmesi halinde uygulanma olanağı bulunan sanık lehine getirilmiş bir müessesedir. Örneğin, topluluk içerisinde bulunan herkese hakaret yada tehdit içerikli sözler söyleme olanağı bulunan sanığın, topluluğa karşı hakaret ve tehdit içerikli sözleri aynı anda söylemesi, birden fazla kişiyi tek tek bir yere kapatarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlemesi mümkün olan sanığın, birden fazla kişinin bulunduğu odanın kapısını kapatarak dışarıya çıkmalarına engel olması gibi. Örneklerde açıklandığı üzere, TCK’nın 43/2. maddesinde düzenlenen aynı neviden fikri içtimanın, mağdur adedince ayrı ayrı her mağdura karşı işlenmesi mümkün olan suçların, tek hareketle aynı anda bütün mağdurlara karşı tek hareketle işlenmesi halinde uygulanma olanağı bulunan bir müessese olduğu, gittikçe istikrar kazanan ve yerleşik uygulamaya dönüşen içtihatlardan çok net bir şekilde anlaşılmaktadır. Suçunun konusunun tek olması nedeniyle Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesinin 2009 yılının sonlarına kadar TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanamayacağına dair yerleşik uygulamaya dönüşen içtihatlarından yasada hiçbir değişiklik olmaksızın vazgeçilerek sanık aleyhine olacak şekilde görevli memurların birden fazla olması durumunda TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiği yönündeki değişen kararları, Y.C.G.K.nın 2010/47 K sayılı ilamı ile de (Somut olayda, sanığın suçun yasal tanımında yer alan ve hukuksal anlamda tek bir fiili oluşturan davranışları, görevini ifa eden altı kamu görevlisine karşı görevlerini yaptırmamak için gerçekleştirmiş olması nedeniyle aynı nev’iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 43/2. maddesinin uygulanması gerekmektedir. ) desteklenerek bütün çağdaş anayasalarda temel bulan hukuki güvenlik ilkesi kanaatimizce ihlal edildiği gibi ayrıca 2010/47 K sayılı ilamda bir taraftan suçun hukuki konusunun tek olduğu kabul edilirken, diğer taraftan sırf mağdur sayısının fazla olduğundan bahisle direnilen görevin tek olması nedeniyle suç çokluğundan söz edilemeyeceği için TCK”nın 43/2. maddesinin uygulama olanağının bulunmadığı gözetilmeyerek anılan maddenin uygulanmasına karar verilerek, benzer olaylardaki içtihatlar bir yana kararın kendi içerisindeki gerekçesi ile sonucu arasında dahi çelişkinin doğmasına sebebiyet verilmiştir. Prof. Dr. ....

. maddesinin uygulama olanağının bulunmadığı gözetilmeyerek anılan maddenin uygulanmasına karar verilerek, benzer olaylardaki içtihatlar bir yana kararın kendi içerisindeki gerekçesi ile sonucu arasında dahi çelişkinin doğmasına sebebiyet verilmiştir. Prof. Dr. .....’in deyimiyle; hukuk, ancak Öklid’in teoremleri misali, doğruluğu apaçık olan ilkelerin geliştirildiği ve bu ilkelerin bütün hukukçular tarafından benimsenip standart olarak uygulandığı gün “bilim” olma sıfatını hak edecektir. İşte ancak o gün, hukuk problemleri bütün hukukçular tarafından aynı şekilde çözümlenecektir. Böyle bir sistemde mahkeme kararları da önceden doğru olarak tahmin edilebilecektir. İşte ancak böyle bir sistemde, hukuk güvenliği ve dolayısıyla hukuk devleti ilkesi gerçekleşmiş olacaktır.

Sonuç itibariyle; Bölünmesi, parçalara ayrılması mümkün olmayan ve ancak bir kez işlenmesi mümkün olan görevin yaptırılmaması için direnme suçunda, gerek zincirleme suçun gerekse fikri içtimanın olmazsa olmazını teşkil eden suç çokluğundan söz edilemeyeceği hususunda herhangi bir duraksamanın bulunmamasına karşın, Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesinin sayın çoğunluğunun, hukuki düzenlemelere ve yerleşik uygulamalara aykırı olduğu gibi kendi önceki tarihli içtihatlarına da aykırı olacak şekilde; birden fazla müştekinin zarar gördüğünden bahisle TCK’nın 265/1, 43/2. maddeleri ile uygulama yapan yerel mahkemece verilen mahkumiyet hükmünün, TCK’nın 43/2. maddesinin koşullarının oluşmadığından bahisle bozulması gerekirken onanmasına, dair kararına yukarıda arz ve izah edilen nedenlerle iştirak edilmemiştir. 07.02.2024
Yargıtay — Esas No: 2013/13695, Karar No: 2014/462, Tarih: 20.01.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/13695 E.  ,  2014/462 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan hükümlü ... hakkındaki hükmün infazı aşamasında, hükümlünün cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ilişkin karara yönelik itiraz üzerine, ... Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen itirazın reddine ilişkin 14.02.2013 tarihli ve 2013/102 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 12.12.2013 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

İncelenen dosyadan;

a) Hükümlü ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı, ... Ağır Ceza Mahkemesi'nce 18.02.2010 tarihinde 2009/482 esas ve 2010/63 karar sayı ile 5237 sayılı TCK'nın 188/3, 188/4, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunduğu,

b) İnfaz aşamasında hükümlünün 23.10.2011 tarihinde ceza infaz kurumundan firar etmesi nedeniyle ... Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığı'nca 21.11.2011 tarihinde 2011/17 karar sayı ile 5275 sayılı Kanun’un 44. maddesinin 3. fıkrasının (ı) bendi uyarınca 11 gün hücreye koyma cezası verildiği,

c) Hükümlünün 04.02.2013 tarihli dilekçesiyle, cezasının kalan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilmesini istediği,

d) ... İnfaz Hakimliği'nce 04.02.2013 tarihinde 2013/15 dosya ve 2013/13 karar sayı ile hükümlünün cezasının koşullu salıverilme tarihi olan 16.11.2013'e kadar olan kısmının, 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi ve 6411 sayılı Kanun'un geçici 4. maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, hükümlünün aynı tarihte denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak üzere ceza infaz kurumundan salıverildiği,

e) Cumhuriyet savcısınca, hükümlünün daha önce kapalı ceza infaz kurumundan firar etmesi nedeniyle, Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma Yönetmeliği'nin 8. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi uyarınca açık ceza infaz kurumuna ayrılamayacağı, bu nedenle 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezasının infazına karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle karara itiraz edildiği,

f) ... Ağır Ceza Mahkemesi'nce 14.02.2013 tarihinde 2013/102 değişik iş sayı ile "itirazın reddine" karar verildiği

Anlaşılmıştır.

f) ... Ağır Ceza Mahkemesi'nce 14.02.2013 tarihinde 2013/102 değişik iş sayı ile "itirazın reddine" karar verildiği

Anlaşılmıştır.

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, «Dosya kapsamına göre; hükümlü ... hakkında, firar eylemi nedeniyle... Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığınca hücreye koyma cezası verilmesi ve 02.09.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğin 8. maddesinin e fıkrasındaki "eğitimevleri hariç, kapalı veya açık kurumlardan firar edenler açık kurumlara ayrılamaz" şeklindeki düzenleme karşısında, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşımadığı gözetilmeden, itirazın kabul edilmesi yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.» denilerek, ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 14.02.2013 tarihli kararının kanun yararına bozulması istenmiştir.

Hükümlünün 23.10.2011 tarihinde ...Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'ndan firar etme fiiline ilişkin olarak hakkında cezai yönden soruşturma yapılıp yapılmadığı tespit edilerek, bu konuda Mahkemece karar verilmişse, verilen kararın, kesinleşme tarihini gösterir onaylı örneği eklendikten sonra iadesi için dosyanın incelenmeksizin Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3304, Karar No: 2013/8078, Tarih: 21.05.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/3304 E.  ,  2013/8078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-1. ve 2. cümle, 52, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir eylem olması gerektiği;

Somut olayda, haczedilen menkullerin yeni adresinde bulunduğunu beyan eden sanığın savunması doğrultusunda araştırma yapılarak, mahcuzların suç tarihi itibariyle mevcut olup olmadığı, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu bozulmasına veya kaybolmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.