muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1145, Karar No: 2012/1430, Tarih: 26.12.2012

Yukarıda yapılan açıklamaların ışığında somut olayın incelenmesinde, davacının 1995 ve 1996 yıllarında teslim etmiş olduğu ürün bedellerinden prim tevkifatı yapıldığı, 1995 yılında başlayan pancar kooperatifi kaydının halen devam ettiği anlaşılmaktadır.

Buna göre davacının prim tevkifatları ile tescil iradesini ortaya koyması ve Kurumun re’sen tescil yükümünü ihlal etmesi karşısında davacının ilk prim tevkifatını takip eden aybaşından itibaren 2926 sayılı Kanuna tabi tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescili ile prim tevkifatı bulunan yıllar yönünden 2926 sayılı Kanuna tabi tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak kabulünde isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ne var ki, kooperatif kaydının tek başına tarımsal faaliyeti kanıtlamaya yeterli olmadığı hususu da gözetilerek davacının prim tevkifatı veya ürün teslimi bulunmayan 01.01.1997-25.02.2011 tarihleri arasındaki döneme ilişkin olarak tarımsal faaliyetinin devam edip etmediği hususunda yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir.

O halde, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, 5521 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19540, Karar No: 2015/10416, Tarih: 16.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/19540 E.  ,  2015/10416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, taraflar arasındaki devir teslim sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, davacı ... ile davalı yönetim arasında 01.12.2011 tarihinde imzalanan devir teslim protokolünde belirtilen alacağın tahsili istenmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; davacı ... tarafından, kendi yönetimlerinin bünyesindeyken ayrılarak yeni bir yönetim oluşturan davalı ... Yönetimine ihtarname yoluyla gönderilen 01.12.2011 tarihli devir teslim sözleşmesinin cari hesap sözleşmesi niteliğinde olduğu ve davalı ... yönetimince “tetkik edilmek üzere” alındığı şerh edilerek imzalandığı, sonrasında da 21.09.2012 tarihli ihtarname ile söz konusu devir teslim sözleşmesinde belirtilen alacağı kabul etmediklerini davacı yönetime bildirdikleri anlaşıldığına göre 01.12.2011 tarihli devir teslim sözleşmesinin kabulü yönünde bir mutabakata varıldığından bahsedilemez. Bu durumda Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 28. maddesine göre, yönetim tarzını kullanma maksat ve şekillerini düzenleyen ve bütün kat maliklerini bağlayan bir sözleşme hükmünde olan yönetim planı incelenerek, yönetim planı doğrultusunda hazırlanan tüm defter ve kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi yapılmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yasa gereği davacı yönetim tarafından tutulması gereken defterlerin arşivde olması ve temininin güç olması gerekçe gösterilerek bilgisayar kayıtlarında yer alan muavin dökümler ve yevmiye defterleri üzerinde inceleme yapan bilirkişi raporları doğrultusunda karar verilmiş olması doğru görülmemiştir;

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24065, Karar No: 2013/2131, Tarih: 12.02.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/24065 E.  ,  2013/2131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/10/1990-11/02/2000 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 1.10.1990 - 11.2.2000 tarihleri arasında davalı işverenlere ait iş yerlerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; davacının, davalı ... Gıda Tic. San. Ltd. Şti.’ne ait 21123 sicil numaralı işyerinde 1.10.1990 - 31.12.1997 tarihleri arasında 721 günlük sigortalı çalışmasının Kuruma bildirilmediğinin tespitine, davalı ... AŞ’ye ait davasının reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden aleyhine hüküm kurulan ... Gıda Tic. San. Ltd. Şti.'nin 18.3.2006 tarih 36 sayılı ortaklar kurulu kararına istinaden 19.6.2003 tarihinde silindiği, şirketin ortaklarının ... ve ... olduğu anlaşılmaktadır.

Dava ehliyeti, gerçek ve tüzel kişinin kendisinin veya yetkili kılacağı bir temsilci veya vekil aracılığı ile bir davayı takip etme ve usuli işlemlerini yapabilme ehliyetidir. Dava ehliyeti dava şartlarından olup davaya bakan hakim tarafından kendiliğinden gözönünde tutulması gerekir.

Limited şirketin tüzel kişiliği ticaret sicilinden silinmesi (terkini) ile sona erer. Fesih ve tasfiye işlemi, bir tüzel kişiliğin son bulmasını ifade eder. Tüzel kişiliğini kaybeden limited şirketlere davada husumet tevcih edilebilmesi için şirketin yeniden ihyasına gidilerek yargılamanın limited şirket tüzel kişiliğine karşı devamının sağlanması gerekmektedir. Taraf sıfatının bulunmaması halinde dava, sıfat yokluğundan (husumet yönünden) reddedilecektir.

Tüzel kişiliği sona eren şirketin ihyası için tasfiye memuru ile Ticaret Siciline husumet yöneltilerek görevli Asliye Ticaret Mahkemesinde ayrı bir dava açılması için davacı tarafa HMK'nın 52 ve 54. maddeleri hükümleri uyarınca uygun bir önel verilmelidir. Dava açıldığı, takdirde ve alınacak sonuca göre eldeki davaya devam edebilme olanağı bulunduğu belirlendiğinde, tüzel kişiliğe tebligat yapılarak, usulüne uygun şekilde taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilerek davanın sonuçlandırılması gerekir.

Somut olayda; davalı ... Gıda Tic. San. Ltd. Şirketinin feshedilip tüzel kişiliğinin tümüyle ortadan kalktığının anlaşılmasına göre, açılan davada pasif husumetin kendisine yöneltilebilmesi için yukarıda açıklandığı üzere yeniden şirketin ihyasının sağlanması hususunda davacıya önel verilerek neticesine göre karar verilmesi yerine, feshedildiğinden tüzel kişiliği sonlanmış ... Gıda Tic. San. Ltd. Şirketi aleyhine açılan bu davada yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde aleyhine hüküm kurulması hatalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözardı edilerek kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8787, Karar No: 2024/10637, Tarih: 04.07.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/8787 E.  ,  2024/10637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/624 E., 2024/1125 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 66. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/369 E., 2023/590 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, vekilin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında; adli yardım talebinde bulunan davacı, temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispata yarar herhangi bir bilgi ve belgeyi temyiz dilekçesi ekinde dosyaya sunmamış olup bu şekli ile davacının temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa 6100 sayılı Kanun'un 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10587, Karar No: 2022/6017, Tarih: 31.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/10587 E.  ,  2022/6017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Aksaray 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapu kaydından terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş, bu karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Aksaray İli, Merkez İlçesi, Alayhan Köyü, 138, 12, 139, 7 ve 143 ada, 44 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile dava konusu taşınmaza sulu vasfını kazandıran kuyulara bedel verilmemesi yönünde bedele ilişkin hükmün HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulduğu halde, tescile ilişkin olarak infazda tereddüte sebebiyet verecek şekilde yeniden hüküm tesis edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin 2021/656 E. - 2021/804 K. sayılı gerekçeli kararının hüküm fıkrasının; tescile ilişkin yedinci paragrafının hükümden tamamen çıkartılmasına, yerine (Dava konusu Aksaray İli, Merkez İlçesi, Alayhan Köyü, 138, 12, 139, 7 ve 143 ada, 44 parsel sayılı taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tapu yol olarak terkinine, bu şekilde tapuya kayıt ve tesciline,) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 31/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1852, Karar No: 2017/20984, Tarih: 23.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/1852 E.  ,  2017/20984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : 1) TCK.nun 158/1-f-son, 52/2, 52/4, 53. maddeleri

2) TCK.nun. 204/1, 43/1, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılana ait ... Lpg Yayın Dağıtım Ltd. Şti.de çalıştığı sırada şirket adına ... Bank'tan çek karnesi aldığı, suça konu çekleri düzenleyerek piyasaya verdiği, kriminal inceleme sonrası düzenlenen raporda çek ön yüzündeki yazıların sanığa ait olduğunun tespit edildiği, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilen olayda; sanığın suça konu çekleri katılan tarafından tanık ...’e dershane alışverişi nedeniyle verildiğini, kendisi tarafından tanzim edilmediğini savunmasına rağmen, suça konu çeklerin ön yüzlerinde bulunan keşideci imzalarının ... eli mahsulü olmadığı, katılanın imzasının da taklit edilmeye çalışıldığı ve ön yüzlerinde bulunan yazıların sanığın eli mahsulü olduğuna kriminal raporları ve sanığın ... Lpg Yayın Dağıtım Ltd. Şti adına çek keşide etme etme yetkisinin içerir belge sunamaması, bir kısım çeklerde sanığın 1. ciranta olarak isim ve imzasının bulunması ile katılan beyanları ve tanık anlatımları birlikte değerlendirildiğinde sanığın resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin atılı suçların sabit olmadığı gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 23/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8957, Karar No: 2016/4281, Tarih: 05.04.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/8957 E.  ,  2016/4281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.......Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 05.04.2016 Salı günü davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın müvekkilinin eşi ...'e çarpması sonucu ...'in vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 17.12.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile tazminat taleplerini 124.115,23 TL'ye yükselttiklerini bildirmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından müvekkil şirkete sigortalı araç sürücüsünün kusurunun ispat edilmesi gerektiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 124.115,23 TL destekten yoksun kalma tazminatının 16.12.2010 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı ........ vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkemece HGK'nun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas-411 Karar, HGK'nun 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas 2012/92 Karar, HGK'nun 16.01.2013 gün, 2012/17-1491 Esas-2013/74 Karar sayılı ilamlarına dayanılarak, davacılar desteği yayanın kazada tam kusurlu olduğu, ancak yayanın kusurunun davacılara yansıtılamayacağı, dolayısıyla desteğe çarpan araç sigortacısının zararın tamamından sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

2-Mahkemece HGK'nun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas-411 Karar, HGK'nun 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas 2012/92 Karar, HGK'nun 16.01.2013 gün, 2012/17-1491 Esas-2013/74 Karar sayılı ilamlarına dayanılarak, davacılar desteği yayanın kazada tam kusurlu olduğu, ancak yayanın kusurunun davacılara yansıtılamayacağı, dolayısıyla desteğe çarpan araç sigortacısının zararın tamamından sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Tam kusurlu sürücü veya işleten yakınlarının açtıkları davalarda, davacıların ölenin salt mirasçısı sıfatıyla değil, destekten yoksun kalan üçüncü kişi sıfatıyla dava açmaları, ölüm nedeniyle doğrudan davacılar üzerinde doğan destekten yoksunluk zararının oluşumundaki kusurun davacılara yansıtılamayacağı, dolayısıyla olayda işleten veya sürücü tam kusurlu olsalar bile, destekten yoksun kalan davacılar da zarar gören üçüncü kişi konumunda bulunduğundan, davalı ...... sorumlu olacağına ilişkin yukarıda bahsi geçen Hukuk Genel Kurulu kararlarından anlaşılması gereken, sürücü veya işleten kusursuz olsalar bile sigorta şirketinin tazminat yükümlülüğünün bulunduğu değil, sürücü veya işleten kusurunun destekten yoksun kalan üçüncü kişileri etkilemeyeceğidir. Somut olayda da; sanık ....'ın sürücülüğünü yaptığı aracın zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olan davalı ........, araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limitleri dahilinde sorumlu olup, aracın çarptığı yayanın tam kusurlu olması halinde tazminat yükümlülüğü bulunmamaktadır.

Yine BK.’nun 53. maddesine ve yerleşik Yargıtay uygulamasına göre, hukuk hâkimi, gerek ceza hâkiminin belirlediği kusur oranı, gerekse delil yetersizliğine dayalı beraat kararı ile bağlı değil ise de, sanığın isnat edilen eylemi işlemediğinin kesin olarak tespiti olgusuna dayalı beraat kararı ile o eylemin hukuka aykırılığını ve failini belirleyen mahkumiyet kararına bu yönleriyle bağlıdır.

Yine BK.’nun 53. maddesine ve yerleşik Yargıtay uygulamasına göre, hukuk hâkimi, gerek ceza hâkiminin belirlediği kusur oranı, gerekse delil yetersizliğine dayalı beraat kararı ile bağlı değil ise de, sanığın isnat edilen eylemi işlemediğinin kesin olarak tespiti olgusuna dayalı beraat kararı ile o eylemin hukuka aykırılığını ve failini belirleyen mahkumiyet kararına bu yönleriyle bağlıdır.

Davalıya sigortalı araç sürücüsü ..... hakkında açılan ceza davasında, ..... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/397 Esas-2013/303 Karar sayılı ilamı ile; ......kendisine ait kamyon ile hafriyat çeken sanığın suç tarih ve saatinde alkollü bir şekilde yolu kontrol etmeden ve araç hız mesafesini dikkate almadan karşıdan karşıya geçmek üzere yola çıkan maktule/desteğe çarparak ölmesine neden olduğu, meydana gelen kazada trafik ışıklarının rengi konusunda aksine bir delil elde edilemediği için mevcut durumun şüpheden sanık yararlanır ilkesinden hareketle sanık lehine değerlendirilerek trafik lambalarının sanık yönüne yeşil yandığının ve sanığın bu şekilde kusursuz olduğunun, dolayısıyla taksirinin bulunmadığının kabulü ile beraatine karar verilmiş, karar temyizde onanmak suretiyle kesinleşmiştir. Ceza mahkemesince şüpheden sanık yaralanır ilkesi gereğince sanık sürücünün yeşil ışıkta geçtiğinin kabulü karşısında, maddi vakıanın bu şekilde kesinleştiği ve hukuk mahkemesi hakimini bağlayacağından bahsedilemez. O halde mahkemece yapılması gereken iş, kazada tarafların kusur oranlarının tespiti hususunda İTÜ ya da KGM heyetinden ayrıntılı, gerekçeli bir rapor aldırılarak sonucuna göre karar vermekten ibaretken, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozma sebebi yapılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 05.04.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.