muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3003, Karar No: 2009/7123, Tarih: 14.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/3003 E.  ,  2009/7123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Tasarruf Yetkisinin Sınırlandırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 14.04.2009 (Salı)

KARŞI OY YAZISI

Taraflar arasındaki evliliğin 27.02.2008 tarihinde sonlandığı anlaşılmakla bu konuda bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekir.

KARŞI OY YAZISI

Davacı, davalı ile boşandıklarını, kararın henüz kesinleşmediğini, boşanma kararıyla lehine maddi ve manevi tazminata hükmedildiğini, davalının mallarını kaçıracağı duyumunu aldığını, lehine hükmedilen tazminatlar ile nafakaların tahsil edilebilmesi için, Türk Medeni Kanununun 199. maddesi gereğince davalının menkul ve gayrimenkulleri ile üçüncü kişiler-deki hak ve alacakları üzerindeki tasarruf yetkisinin sınırlanmasını istemiştir.

Mahkemece;Türk Medeni Kanununun 199. maddesine dayanılarak davalının tasarruf yetkisinin sınırlandırılmasına karar verilmiştir.

Tarafların, Adana 4. Aile Mahkemesinin 2005/865 esas sayılı kararıyla boşandıkları, boşanma kararının 27.2.2008 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece;Türk Medeni Kanununun 199. maddesine dayanılarak davalının tasarruf yetkisinin sınırlandırılmasına karar verilmiştir.

Tarafların, Adana 4. Aile Mahkemesinin 2005/865 esas sayılı kararıyla boşandıkları, boşanma kararının 27.2.2008 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 199. maddesi, “evliliğin genel hükümleri” içinde yer alır ve evlilik devam ettiği sürece uygulanabilecek olan bir hükümdür. Bu düzenleme, geçici nitelikte bir ihtiyati tedbir değil, ailenin ekonomik varlığının korunması veya evlilik birliğinden doğan mali yükümlülüğün gerektirdiği ölçüde birliği korumaya yönelik bir davadır. Evliliğin sona ermesinden sonra bu hükmün uygulanması imkanı kalmaz. Maddenin gerekçesinde yer alan “...çoğu olaylarda, ayrılık veya boşanmaya kararlı olan koca, sırf kadına nafaka ve tazminat ödememek için mevcut mallarını başkalarına devretme yoluna gitmekte, nafaka yada tazminat hükmü alan kadın, kocadan icra yoluyla her hangi bir tahsilat yapamamaktadır. Bu hüküm sayesinde hakim, eşlerin tasarruf yetkisinin sınırlanmasına yönelik önlem niteliğinde olmak üzere, bu tür tasarrufların diğer eşin rızasına bağlı olduğuna karar verebilecektir...” şeklindeki açıklama, evliliğin sona ermesinden sonra da tasarruf yetkisinin sınırlanacağı şeklinde anlaşılamaz. Gerekçedeki bu açıklama , böyle bir hükme hangi nedenle ihtiyaç duyulduğunu açıklamaya yönelik olup, lehine nafaka ve tazminata hükmedilmesi ihtimal dahilinde olan tarafın, evlilik birliği devam ediyorken, maddenin sağladığı korumadan yararlanabileceğini ifade içindir. Boşanmadan sonra, lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmiş olan tarafın, hükmedilen bu tazminat ve nafakaların tahsil edebilmek için, başvurabileceği yol, Türk Medeni Kanununun 199. maddesi değil, usulün ihtiyati tedbirlere ilişkin hükümlerini harekete geçirmektir. Her davanın, açıldığı tarihteki duruma, başka bir ifade ile fiili ve hukuki sebeplere göre hükme bağlanacağı doğrudur. Ne var ki, tıpkı feragat ve kabulde olduğu gibi, davanın devamı sırasında meydana gelen ve sonuca etkili olan olayların da nazara alınması gerekir.Tarafların evliliği boşanma kararıyla 27.2.2008 tarihinde sona erdiğine göre, davacının Türk Medeni Kanununun 199. maddesine dayanan talebinin konusu kalmamıştır. Öyleyse, asıl taleple ilgili olarak konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekir. Verilen hükmün onanması, taraflar boşanmış oldukları halde, karara icra edilebilirlik kazandıracaktır. Bu ise, evlilik sona erdiği halde, davalının tasarruflarının davacının rızasına bağlı tutulması sonucunu hasıl eder ki, maddenin amacı bu değildir. Açıklanan sebeple değerli çoğunluğun görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/13128, Karar No: 2023/4266, Tarih: 15.06.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/13128 E.  ,  2023/4266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık ...'ın yüzüne tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 17.06.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu belirlenmiştir.

Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Zile Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.07.2013 tarihli ve 2012/321 Esas, 2013/286 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları (sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında) uyarınca ayrı ayrı 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Zile Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.07.2013 tarihli ve 2012/321 Esas, 2013/286 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 19.02.2018 tarihli ve 2018/6 Esas, 2018/2432 Karar sayılı kararı ile özetle katılanın yaralanmasına ilişkin düzenlenen raporda nazal fraktür ile uyumlu görünümün mevcut olduğunun belirtilmesi karşısında katılanın yaralanmasına ilişkin tüm tıbbi evrak ve grafilerin Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesine gönderilerek katılanda meydana gelen yaralanmanın kemik kırığına neden olup olmadığı hususunda rapora aldırıldıktan sonra sanıkların hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, sanık ...’nin adli sicil kaydında yer alan sabıkasının tekerrüre esas olup olmadığı araştırıldıktan sonra 5237 sayılı Kanun’un 58 nci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi ve hak yoksunluklarına ilişkin kanun maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Zile Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2018/188 Esas, 2022/381 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, aynı hükmün son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları (sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında) uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...’ın temyiz istemi; suçu işlemediğinden beraatine veya hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine, hakkındaki davanın düşürülmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ...’nin temyiz istemi; suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

3. Sanık ...’nin temyiz istemi; suçu üç kişi olarak işlediklerine, ...’ın katılana eylemi olmadığına, kararın gecikmeli verildiğine ilişkindir.

4. Sanık ...’in temyiz istemi; suçu işlemediğine, katılanda meydana gelen kırık ve sabit izin olaydan önce meydana geldiğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

3. Sanık ...’nin temyiz istemi; suçu üç kişi olarak işlediklerine, ...’ın katılana eylemi olmadığına, kararın gecikmeli verildiğine ilişkindir.

4. Sanık ...’in temyiz istemi; suçu işlemediğine, katılanda meydana gelen kırık ve sabit izin olaydan önce meydana geldiğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ve sanıkların olay tarihinde Zile M Tipi Cezaevi'nde hükümlü olarak kaldıkları, katılanın koğuşunda kalmakta olan bazı mahkûmların kumar oynadığı, diğer mahkûmlara da baskı yaptıklarının ihbarı üzerine koğuşta idare tarafından arama yapıldığı, daha sonra da koğuşta bulunan mahkûmlara baskı yaptığı belirtilen ..., ... , ... ..., ... ve ... 'in koğuştan alınarak başkaca bir koğuşa verilmeleri hususunda karar verildiği, sanık ...'nin kendilerini ihbar eden kişinin katılan olduğunu düşündüğü, bu nedenle diğer sanıklar ..., ..., ... ve ...'e katılanı dövmeleri konusunda işaret verdiği, bunun üzerine sanıklar ..., ..., ... ve ...'in katılana saldırarak vurmaya başladıkları, katılanın, sanıkların ellerinden kurtularak kaçmaya çalıştığı, sanık ...'nin katılanın boğazına sarıldığı ve belinden tuttuğu, diğer sanıkların da tekrar katılanın yanına gelerek katılanı darp etmeye devam ettikleri, olay sonrası katılanın yaralanmasına ilişkin Zile Devlet Hastanesince düzenlenen 13.05.2011 tarihli adli muayene raporunda burnunda ... ve sıyrık, burun kanaması, kafada solda ..., palpasyonda sağ nazal kemikte krepitasyon alındığı, nazal grafide nazal kemikte fraktür ile uyumlu görünümün mevcut olduğunun belirtildiği, Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonrası Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulunca düzenlenen 19.08.2020 tarihli adli muayene raporuna göre katılanda meydana gelen nazal kemik kırığının olaya bağlı oluştuğunun kabulü halinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarını hafif (1) derecede etkilediğinin tespit edildiği, aynı Kurulca düzenlenen 03.02.2021 tarihli adli muayene raporuna göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olduğu anlaşılmıştır.

2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Temyiz İstemi Yönünden

Sanık ...'ın yüzüne tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 17.06.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 ... maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık ...'ın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanıklar ..., ..., ..., ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden

B. Sanıklar ..., ..., ..., ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden

Sanık ...’ın suçu işlemediğinden beraatine veya hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine, hakkındaki davanın düşürülmesi gerektiğine, sanık ...’nin suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, vesaire, sanık ...’nin suçu üç kişi olarak işlediklerine, ...’ın katılana eylemi olmadığına, kararın gecikmeli verildiğine, sanık ...’in suçu işlemediğine, katılanda meydana gelen kırık ve sabit izin olaydan önce meydana geldiğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunun maddi ve manevi unsurlarının somut olayda oluştuğu, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, sanık ...'ın adli sicil kaydında bulunan tekerrüre esas sabıkasının 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin altıncı fıkrasında düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına kanunî engel teşkil ettiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık ...'ın Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan (A) paragrafında açıklanan nedenle Zile Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2018/188 Esas, 2022/381 Karar sayılı kararırına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ..., ..., ..., ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Zile Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2018/188 Esas, 2022/381 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13857, Karar No: 2006/17001, Tarih: 05.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/13857 E.  ,  2006/17001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada ... Denizcilik İhtisas ile ... 8. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ... taşıma işinde hasar gören mallar için tazminat istemine ilişkindir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Yasasında görev hususunu düzenleyen 4. maddesinde 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Yasa ile eklenen son fıkrada “iş durumunun gerekli kaldığı yerlerde H.S.Y.K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu yasanın dördüncü kitabında yeralan ... hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulur. Bu mahkemelerin yargı çevresi H.S.Y.K tarafından belirlenir” hükmü yeralmaktadır.

T.T.Y.’nın eklenen metninden de anlaşıldığı gibi T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan 816 ila 1263 maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların ... hukukuna ilişkin olup, kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülmesi hususu tartışmasızdır.

Somut olayın T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan ... hukukundan kaynaklandığı, denizcilik ihtisas mahkemesinin yasa ile kurulduğu, olayın çözümünde ... ilişkiye bakılması gerektiği, ... ilişkinin de ... hukukuna yönelik olduğu anlaşılmakla görevli mahkeme Denizcilik İhtisas Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Denizcilik İhtisas Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05/12/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25642, Karar No: 2022/16260, Tarih: 06.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/25642 E.  ,  2022/16260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 06.12.2022 Salı günü davacı vekili Av. .. . ile davalı vekili Av. ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan tarafların vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) Genel Başkanı olan davalının, partisinin 02.12.2014 tarihli grup toplantısında, müvekkili vakıf hakkında gerçeklikle ilgisi bulunmayan, hakaret ve iftira içeren, hiçbir şekilde eleştiri ve yorum sınırları çerçevesinde değerlendirilemeyecek sözler sarf ederek müvekkili vakfın manevi olarak yıpranmasına sebebiyet verdiğini, davalının konuşmasında müvekkili vakıf hakkında “Davutoğlu Türgev’in farkında mı acaba? Neden Türgev diyorum biliyor musunuz? Siyasi nüfuz sonucu elde edilen rüşvet havuzu Türgev, paralar devletten, ihale mi alacaksın, git Türgev’e parayı yatır sonra gel ihaleyi al, yoksa ben sana para vermem, rüşvetin merkezi” şeklinde açıklama yaptığını, davalının açıklamasında müvekkili vakfa yönelik olarak açıkça “rüşvet havuzu, rüşvetin merkezi, Devletten ihale alanların bağış yaptığı yer” şeklinde isnatta bulunduğunu, ancak bu isnadın gerçekliği ortaya çıkmış olaylara dayalı olmayıp, kasıtlı olarak tamamen faraziyeler, eksik ve yanlış bilgilerle kamuoyuna aktarıldığını, davalının açıkça hakaret içeren bu açıklamalarıyla kamuoyunda bilinçli olarak müvekkili vakıf hakkında olumsuz bir algı yaratmayı amaçladığını, kullanılan ifadelerin düşünce ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini, açıklamaların vakfın itibar, şöhret ve üstlendiği toplumsal yardım misyonunu zedeleyerek vakfı hedef haline getirdiğini belirterek, davacının kişilik haklarına saldırı nedeniyle 100.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile hükmün tirajı yüksek üç gazeteden birinde yayımlanması isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; açıklamaların odağında doğrudan davacının bulunmadığını, konuşmanın tamamının kamu yararı amacıyla ve kamuyu bilgilendirmek üzere yapıldığını, özde yolsuzluk ve usulsüzlüklere değinildiğini, açıklamanın hiçbir bölümünde gerçeklikten uzak ve hakaret niteliğinde söz ve değerlendirme bulunmadığını, açıklamanın odağında rüşvet, yolsuzluk, ahlaksızlık olguları ile siyaset kurumunun temsilcilerinin yer aldığını, davacı vakıf ve vakıfla bağlantılı kişilere ait ses kayıtlarına dayanıldığını, davacıya hakaret ve iftira kastı taşımadığını, yapılan eleştirilerin görünür gerçeklik kapsamında kalmakta olup kişilik haklarına saldırı oluşturmayacak nitelikte olduğunu belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince; davacı vakfın özel hukuk kuralları ve Medeni Kanun kapsamında kurulan bir vakıf olduğu, daha sonra vakfın üyelerinde değişiklik olsa dahi kurucularının bir kısmının dönemin başbakanının çocukları olması nedeniyle siyasi ortamda konuşmalara ve değerlendirmelere muhatap olmasının hayatın akışına uygun kabul edildiği, gerçekliği kanıtlanmasa ya da daha sonra sabit olduğu netleşse dahi, ülkeyi yöneten pozisyonunda olan bürokratlar ve yakınlarıyla ilgili emniyet birimlerince isnat edilen fiiller dolayısıyla siyasi ortamda yapılan konuşmaların siyasi eleştiri kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, siyasi arenada aktif olan kişilerin de ağır ve incitici dahi olsa siyasi eleştirilere katlanması gerektiği, konuşmanın parti grup toplantısında yapıldığı ve kamuya sunum niteliğinde yapılmadığı, dosya kapsamında bulunan fezlekeye dayalı konuşmada hakaret kastı bulunmadığı, her ne kadar konuşmada rüşvet ibaresinin geçtiği bölümler fiil olarak hukuka aykırı olsa da, ifadelerin doğrudan davacının kişilik haklarını ihlal eder şekilde kullanılmadığı ve hiçbir itham yokken sarf edilmediği, davalı tarafından dosyaya sunulan fezleke kapsamında olan ve henüz sözlerin sarf edildiği tarihte de tamamen kapatıldığı belirtilmeyen soruşturmanın net olarak sonlanmadığı tarihte yapılan değerlendirmeler nedeniyle davacı lehine manevi tazminata hükmedilmesini gerektirecek hukuka aykırılığın net olarak oluşmadığı gerekçesiyle, sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir. Karara karşı davacı vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçeli karar başlığına davacı olarak Türkiye Gençlik ve Eğitim Hizmet Vakfı adına yetkili ... yazılması gerekirken, sadece ... yazılmış olmasının maddi hatadan kaynaklandığı ve mahallinde düzeltilebileceği anlaşılmakla, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat ve yayın istemlerine ilişkindir.