muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8835, Karar No: 2015/5617, Tarih: 14.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/8835 E.  ,  2015/5617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/248469

MAHKEMESİ : Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/04/2011

NUMARASI : 2009/1254 (E) ve 2011/159 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve katılan vekilinin 30.06.2011 havale tarihli temyizinden vazgeçmesi nedeniyle sanık müdafiinin temyizine hasren dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık tarafından ibrazı istenen 2006 takvim yılına ilişkin defterlerin işyerine hırsız girmesi ve 3 kez taşınma nedeniyle bulamadığını ve ibraz edemeyeceklerini beyan etmesi ve durumun vergi denetmeni tarafından 09.03.2009 tarihinde tutanağa bağlanması karşısında; vergi incelmesinin işyerinde yapılmaması nedeniyle tebligatın geçersiz olduğu ve suçun yasal unsurlarının oluşmadığı yönündeki tebliğnameye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer ittirazların reddine,

Ancak;

1- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2. maddesindeki 1 yıldan 3 yıla kadar olan hapis cezasının alt sınırının, 03.07.2009 tarih ve 27277 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 23. maddesiyle “18 ay” olarak değiştirilmiş olması ve somut uygulamada hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle tayin edildiğine dair bir kabulün bulunmaması da dikkate alındığında; isteme yazısının 20.02.2009 günü tebliğ edildiğinin belirtilmesi ve mahkemenin de bu şekilde kabul etmesi karşısında; suç tarihinin isteme yazısının tebliğ edildiği günden itibaren 15 günlük süre sonu olan 09.03.2009 olacağı cihetle; temel cezanın alt sınırının “1 yıl” hapis olduğu gözetilmeden yazılı şekilde “18 ay” üzerinden uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2- 2006 takvim yılına ilişkin defter ve belgeleri vergi incelemesine esas olmak üzere merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar

niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde hüküm tarihi itibari ile sabıkasız olan ve hakkında verilen ceza ertelenen sanık hakkında CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMK'nın 231. maddesinin zarar giderilmediğinden bahisle uygulanmaması,

3- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 09.03.2009 yerine 2009 olarak eksik gösterilmesi suretiyle, CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6492, Karar No: 2018/10253, Tarih: 24.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/6492 E.  ,  2018/10253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair kararın tavzihi isteminin reddine ilişkin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Talep, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemi ile açılan dava sonucunda verilen kararda, irtifak bedelinin tamamının ödenmesine karar verildiği halde, irtifak hakkının tesisine ve tapuya tesciline ilişkin hüküm kurulmadığı ileri sürülerek bu hususun tavzihen düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; dava konusu ... ili ... ilçesi ... Köyü 184, 228, 247, 636, 639 ve 640 parsel sayılı taşınmazlardan geçen enerji nakil hattı nedeniyle irtifak bedelinin talep edildiği ve mahkemece de irtifak bedelinin ödenmesine karar verildiği halde, maddi hata sonucu hüküm fıkrasında dava konusu taşınmazlardan geçen irtifak hakkının tapuya tesciline karar verilmediği anlaşılmıştır.

HMK'nın 305. maddesindeki "hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyanıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir." hükmü gözetildiğinde, hükmün talep doğrultusunda tavzih edilmesi gerektiğinden, tavzih isteminin reddine ilişkin ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava konusu taşınmazlardan geçen enerji nakil hattı sebebiyle irtifak bedelinin ödenmesine karar verilmiş ise de, bedeli ödenen irtifak hakkının, tapuya tesciline karar verilmemesi,

Doğru değil ise de; bu maddi hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak ( ... İlçesi, ... Köyü 184 parsel sayılı taşınmazın 29.03.2013 havale tarihli bilirkişi raporunun ekli krokisine göre enerji nakil hattının geçtiği mavi renk ile gösterilen 3350.19 m²'lik alanda, 228 parsel sayılı taşınmazda 2.415,49 m²'lik alanda, 247 parsel sayılı taşınmazda 3154.23 m²'lik alanda, 636 parsel sayılı taşınmazda 1824.70 m²'lik alanda, 639 parsel sayılı taşınmazda 482.81 m²'lik alanda, 640 parsel sayılı taşınmazda 552.92 m²'lik alanda ... lehine daimi İRTİFAK HAKKI TESİS VE TESCİLİNE,) ibaresinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6740, Karar No: 2020/96, Tarih: 13.01.2020

**2. Hukuk Dairesi         2019/6740 E.  ,  2020/96 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma - Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ile nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak görülen karşılıklı boşanma davasında, ilk derece mahkemesince davalı-karşı davacı kadın ağır, davacı-karşı davalı erkek ise az kusurlu kabul edilerek her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velayetlerinin babaya verilmesine, çocuklar yararına iştirak nafakasına hükmedilmesine yer olmadığına, tarafların şartları oluşmayan tazminat talepleri ile kadının yoksulluk nafaka talebinin reddine karar verilmiş, karar davalı-karşı davacı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri yönlerinden istinaf edilmiş, davalı-karşı davacı kadının istinaf taleplerinin esastan reddedine karar verilmiş bu karar kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri yönlerinden temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince, davalı-karşı davacının cevap dilekçesi/karşı dava dilekçesinde de belirttiği üzere, davalı-karşı davacı kadının dava tarihinden 3 yıl önce hastalığa yakalandığı, evlilik birliğinin giderlerine emek ve malvarlığı ile katılmadığı, kendisine dahi kayın validesinin baktığı, ancak kendisinin ve ailesinin isteği ve rızası ile müşterek konutu terk ederek ailesinin yanına Kurtalan'a yerleştiği, birlikte yaşamaktan kaçındığı ve bu nedenlerle daha fazla kusurlu olduğu değerlendirilmiş ise de; dosya içinde mevcut hastahane kayıtları ile uzman raporlarına göre kadının bu hastalığa yakalanmasında kendi kusurunun bulunmadığı, evlilik öncesinde de bu hastalık nedeniyle bir uzman tanısının da bulunmadığı sabittir. Hastalığı nedeniyle başkasının bakımına muhtaç olmuş bir kişinin birlik görevlerini yerine getirmemesi kusur olarak yüklenilemeyeceği gibi, eşinin bakımı için anne evine bırakılması aile içinde alınan bir karar sonucunda olduğuna göre kadına birlikte yaşamaktan kaçınma şeklinde kusur olarak yüklenilmesi doğru olmamıştır. O halde mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen davacı-karşı davalı erkeğin kusurlu davranışlarına göre, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğunun kabulü gerektiği halde davalı-karşı davacı kadının ağır kusurlu olduğunun kabulü doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

2-Türk Medeni Kanunu'nun 166/1-2. maddesi uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Somut olayda mahkemece erkeğe yüklenilen ve istinaf edilmeyerek kesinleşen kusurlu davranışlara göre, erkeğin tamamen kusurlu olduğu, yukarıda birinci bentte açıklandığı üzere davalı-karşı davacı kadının kusurlu bir davranışının ispatlanamadığı anlaşılmaktadır. O halde, mahkemece davacı-karşı davalı erkeğin davasının reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı ise de, kadının kabul edilen boşanma davası temyizin kapsamı dışında bırakılmak suretiyle boşanma hükmü kesinleştiğinden, erkeğin boşanma talebinin konusuz hale geldiği de görülmektedir. Bu durumda erkeğin boşanma davasının esası hakkında bir karar verilemeyecektir. Ancak, davanın konusuz kalması sebebiyle esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde hakim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve tayin eder (HMK m. 331/1). O halde bu husus gözetilerek davacı-karşı davalı erkeğin boşanma talebi hakkında, konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm tesisi ile yargılama giderleri ve vekalet ücreti konularında, davadaki haklılık durumuna göre (HMK m. 331/1) karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Yukarıda 1. ve 2. bentlerde açıklandığı üzere boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacı kadının kusurlu olmadığı ve boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği de sabit olduğuna göre, davalı-karşı davacı kadın yararına uygun miktarda tedbir (TMK m. 169) ve yoksulluk nafakasına (TMK m.175) hükmedilmesi gerekirken bu isteğinin reddi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

4-Yukarıda 1. ve 2. bentlerde açıklandığı üzere boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-karşı davalı erkek tamamen kusurlu olduğundan, boşanma yüzünden mevcut ve beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan, davalı-karşı davacı kadın yararına Türk Medeni Kanunu'nun 174/1-2. maddesi gereğince uygun miktarda maddi ve manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, kadının bu isteklerinin hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1., 2., 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 13.01.2020 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2024/3602, Karar No: 2024/7608, Tarih: 25.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3602 E.  ,  2024/7608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 54. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1122 Esas, 2024/100 Karar

DAVACILAR: ... vd. vekili Avukat Ömer Durak

DAVA TARİHİ: 22.03.2019

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 7. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/260 Esas, 2021/60 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi, eski hale getirme ve kat malikleri kurulu kararının iptali davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle ; Nisan 2018 tarihinde inşaat işleri tamamlanarak müvekkillerin taşınmazlarını teslim aldıklarını, teslim esnasında, şu anda ortak alan mahiyetinde olan oyun alanlarının bulunduğu yerde havuzdan başka bir şey bulunmadığını, bahçe ve peyzaj işlerinin Ağustos 2018 tarihinde tamamlandığını, müvekkillerinin taşınmaza Haziran 2018’de taşındığını, davaya konu park, oyun alanlarının mevcut olmadığını, davaya konu çocuk oyun alanı ve spor sahasından gelen gürültünün müvekkilleri ve aileleri tarafından tahammül edilemeyecek duruma geldiğini, inşaat sözleşmesinde ve belediye projeleri dahil hiçbir planda yer almayan oyun alanı ve spor sahasının müvekkil davacıların taşınmazlarına taşındığında haberleri olduğu, ... 6. Noterliğinin 12.09.2018 tarihli ve 12371 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile hem inşaat şirketine hem de... ... Sitesi yönetimine mezkur oyun ve spor alanının projeye aykırı olması sebebiyle kaldırılmasının ihtar edildiğini, ancak cevabi ihtarnamelerde bahsi geçen alanların kaldırılmayacağını belirttiğini, 14.01.2019 tarihli kat malikleri kurulunda şikayetlerini dile getirdiklerini ancak bu toplantıda da taleplerinin reddedildiğini, 24.02.2019 tarihinde yapılan olağanüstü kat malikleri kurulu toplantısında da bu taleplerin reddedilmiş olması sebebi ile Kat Mülkiyeti Kanunu'na (634 sayılı Kanun) 33 üncü maddesine dayanarak ret kararının iptalini talep ettiklerini, durumun çözülmesi amacıyla inşaat şirketine İstanbul Anadolu 2. Tüketici Mahkemesinin 2019/118 ve 2019/113 Esas sayılı dosyaları ile dava açıldığını ve yargılamanın devam ettiğini, davaya konu oyun ve spor alanlarının kaldırılmasına veya site arazisi içinde kimseyi rahatsız etmeyecek genişlikte bir alanda konumlandırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu ortak alan ve ortak tesis olduğunu davacının da kabul ettiği oyun ve spor alanlarının müteahhit şirket tarafından yapıldığından davanın; evvelemirde; müteahhit inşaat şirketine açılması gerektiğini husumet itirazında bulunduklarını, tesislerin bulunduğu yerden kaldırılıp başka bir yere taşınmasının da masraf gerektireceğinden inşaat şirketinin de davaya dahil edilmesi gerektiğini, bu itibarla yönetici konumunda olan, müvekkili limited şirkete husumet tevcihinde hata edildiğini, 24.02.2019 tarihli genel kurul tutanaklarına göre davacılardan ...’un toplantıya katıldığı; ancak muhalefet şerhinin bulunmadığını, diğer davacılardan ... ve ...’ın da toplantıya katıldıkları ancak tutanakta muhalefet şerhlerinin bulunmadığı anlaşıldığından her 3 davacının da 24.02.2019 tarihli toplantıda yapılan oylama sonucunda verilen ret kararı hakkında dava ikame haklarının bulunmadığı anlaşıldığını, davacılar vekilinin oyun alanı ve spor sahasının sözleşme ve inşaat projesinde yer almadığını iddia etse de ortak tesisler olarak sözleşmede ve inşaat projesinde yer aldığının anlaşıldığını, yönetim planının 40 ıncı maddesinde, ortak yerlerin gürültülü kullanımının yasaklandığını, bu maddenin davacıya tesisin bulunduğu yerden kaldırılmasını talep etme hakkını vermediğini, tanık dinlenmesine muvafakatları olmadığını, iptali istenen 24.02.2019 tarihli genel kurula katılan ve kararın reddi yönünde oy veren kat maliklerine husumet tevcih edilerek davaya dahil edilmelerine, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme talebinin kabulüne, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme talebinin kabulüne, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davada husumet tevcihinde hata yapıldığını, davanın genel kurul toplantısına katılan maliklere karşı açılması gerektiği yönündeki itirazlarının mahkemece dikkate alınmadığını, davanın malik olmayan ve hariçten atanan şirket huzuruyla sonuçlandırıldığını, davacılar her ne kadar tesislerin, sözleşme ve inşaat projesinde yer almadıklarını iddia etmekte ise de ortak tesislerin sözleşmede ve inşaat projesinde yer almadığını, bilirkişi raporlarının çelişkili olduğunu, heyete hukukçu bilirkişinin dahil edilmediğini, mevzuatta spor ve sosyal tesislerin, konutlara uzaklığını belirleyen herhangi bir uzaklık veya yakınlık ölçüsü olmadığını, bilirkişilerin belediyenin onaylı projesinde çocuk oyun alanının binaya ve davacı dairesine mevcut konumdan daha da yakın planlandığını ve belediyenin projeyi de bu şekilde onayladığını görmezden geldiklerini, mahkemece davacı tarafın taleplerinin dışına çıkılarak, usule ve kanuna aykırı bir şekilde müdahalenin menine ve projeye aykırılıkların giderilmesi suretiyle eski hale getirilmesine karar verildiğini, tesislerin müteahhit firma tarafından inşa edilmiş olması sebebiyle taşınmazın eski haline getirilmesi için kararın kesinleşmesinden itibaren 15 günlük süre verilmesinin de usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle;istinaf dilekçesindeki itirazlarını ve tekrar etmiş kararın eksik inceleme sonucu verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, müdahalenin önlenmesi, eski hale getirme ve kat malikleri kurulu karanının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4528, Karar No: 2009/7369, Tarih: 04.05.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/4528 E.  ,  2009/7369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 116 ada 3 parsel sayılı 2158,81 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ham ... niteliği ile belgesizden Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine, çekişmeli parselin tespit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz istemidir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına göre; mahkemece yaptırılan keşifte görev alan orman bilirkişinin hükme dayanak alınan raporunda, davalı taşınmazın eğiminin % 35 olduğu, üzerinde dağınık meşe ve gürgen ağaçlarının olduğu, bu ağaçların taşınmazın ... yıllar boş kalması nedeniyle, meşe tohumlarının çeşitli faktörler etkisiyle parsel üzerine taşınması suretiyle oluştuğu, orman sayılan yerlerden olmadığı bildirilmiştir. Ziraat bilirkişi raporunda ise taşınmazın terk edilmiş boş arazi niteliğinde ve üzerinde dağınık halde meşe ve gürgen ağaçları olduğu, toprağının hiçbir zaman işlenmediği, eğiminin yüksek olması nedeniyle ... muhafaza karakteri taşıdığı bildirilmiştir. 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi, orman ve ... muhafaza karakteri taşımayan yerlerin orman sayılmayacağının öngörmüştür. Bilimsel ve teknik olarak arazi eğiminin % 12’ den fazla olması halinde o arazi kesimi erozyonla karşı karşıya kalacağından, ... muhafaza karakteri taşıdığı kabul edilmesi gerekir. Hal böyle olunca; taşınmazın saptanan bulgulara göre 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi kapsamı dışında olup, memleket haritası ve kadastro paftasındaki konumuna göre güneyindeki ve batısındaki ormanın devamı niteliğinde ve halen de eylemli olarak orman sayılan yer olduğu düşünülerek, davanın kabulüne karar vermek gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmüştür.