muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1773, Karar No: 2022/3748, Tarih: 25.05.2022

Anayasa, kanun koyucuya, toplumsal ihtiyaçlar doğrultusunda tarımsal alanlarda düzenleme yapma yetkisi verdiğinden kanun koyucu tarafından tarım alanlarının korunması ve amacına uygun olarak kullanılmasını sağlamak için 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu çıkarılmış bulunmaktadır. Mevcut kurallar tarım arazilerinin miras veya diğer sebeplerden dolayı bölünmesinin ve tarımsal yapının bozulmasının önlenmesi, tarım alanlarında meydana gelen kayıpların engellenmesi, parçalı araziler için harcanan emek, zaman ve masrafların azaltılması, tarım yapılmasının kolaylaştırılması ve tarımsal işletmelerin ekonomiye kazandırılması için kamu yararı amacıyla getirilmektedir.

Bu amaç doğrultusunda asgari tarımsal arazi büyüklüğüne erişmiş tarım arazilerinin bölünemez eşya niteliği kazanmış olacağı, asgari tarımsal arazi büyüklüğünün mutlak tarım arazileri, marjinal tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektardan küçük belirlenemeyeceği, ifraz edilemeyeceği, hisselendirilemeyeceği, Hazine taşınmazlarının satış işlemleri hariç olmak üzere pay ve paydaş adedinin artırılamayacağına dair hüküm, kamu düzenine ilişkin olup mahkemelerce res'en dikkate alınması gerekmektedir.

Hal böyle olunca mahkemece 5403 sayılı Kanunun ilgili maddeleri üzerinde durulmaksızın davalının davayı kabulü hükme esas alınarak tapu iptali ve tescil talebinin kabulü ile 1/50'şer hisse oranında davacılar adına tescile karar verilmesi halinde kamu yararı amacıyla getirilen ve kamu düzenine ilişkin olan "bölünemez büyüklük" kuralı ihlal edilmiş olmakta, davacılar ve davalı iyiniyet kuralına aykırı olarak kanun maddesini dolanmak suretiyle tarım arazilerinin bölünmesine sebebiyet vermektedir.

Her ne kadar davalının davayı kabulü ve temyizden feragati ile hüküm kesinleştirilmiş olsa da; davacılar ve davalı arasında bu danışıklı durumu yasanın koruması söz konusu olmayacağından Konya Valiliği Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünün yargılamanın yenilenmesini kamu yararı adına talep etme hakkı bulunduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu nedenle ilk derece mahkemesinin Konya Valiliği Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 376.maddesinde yer alan "aleyhine hüküm verilen tarafın yerine geçen" olmadığı gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesini isteme hakkı bulunmadığından aktif husumet yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar vermesi doğru görülmemiş, ilk derece mahkemesi hükmünün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

Bu nedenle ilk derece mahkemesinin Konya Valiliği Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 376.maddesinde yer alan "aleyhine hüküm verilen tarafın yerine geçen" olmadığı gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesini isteme hakkı bulunmadığından aktif husumet yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar vermesi doğru görülmemiş, ilk derece mahkemesi hükmünün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle yargılamanın yenilenmesini talep eden Konya Valiliği Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/1. maddesi gereğince temyiz olunan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi hükmünün BOZULMASINA, karardan bir örneğin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 25.05.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1278, Karar No: 2023/1548, Tarih: 22.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/1278 E.  ,  2023/1548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/70 E., 2016/352 K.

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Tokat Cumhuriyet Başsavcılığının 12.01.2016 tarihli iddianamesi ile iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 ... maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü uyarınca cezalandırılmaları istemi ile dava açılmıştır.

2. Tokat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan aynı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ... maddesi ve 53

üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 15 ... hapis cezası ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii temyiz dilekçesinde ,sanığın şikayet hakkı kapsamında emniyet birimlerini aradığını, zamanında inceleme yapılmadığı için tekrar suç ihbarında bulunduğunu, beraat kararı verilmesi gerektiğini belirtmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ... ... Aile Çay Bahçesini işletmektedir. Sanık ...'ın 13.11.2015 günü saat 16.22 sıralarında emniyeti arayarak, kafede ... yaşta çocuklara Okey oynatıldığı ihbarında bulunması üzerine, aynı ... saat 17.00'de şikayete konu ... kafeye giden kolluk, işyeri içerisinde hiçbir müşterinin bulunmadığını, sadece ...'ın olduğunu, Okey tabir edilen oyunun oynadığına dair herhangi bir emareye rastlanmadığını tutanak ile tespit etmiştir.

2. 24.12.2015 günü saat 19.50 sıralarında yine emniyet telefonunu arayan ..., ... cafe isimli işletmede alkol ve sigara satıldığı yönünde ihbarda bulunmuş, aynı ... saat 20.05'te olay yerine giden kolluk, iş yerinde alkol ve sigara kullanıldığına dair herhangi bir iz, ... veya emareye rastlanmadığına dair bir tutanak tanzim etmiştir.

3. 28.12.2015 günü 19.25 sıralarında yine emniyeti arayan sanığın, ... cafe isimli iş yerinde alkol alındığın ve sigara içildiğini bildirmesi üzerine, 19.45'te ilgili kafeye intikal eden kolluk, alkol ve sigara kullanıldığına dair herhangi bir iz, ... ve emareye rastlanmadığına dair bir tutanak tanzim etmiştir.

3. 28.12.2015 günü 19.25 sıralarında yine emniyeti arayan sanığın, ... cafe isimli iş yerinde alkol alındığın ve sigara içildiğini bildirmesi üzerine, 19.45'te ilgili kafeye intikal eden kolluk, alkol ve sigara kullanıldığına dair herhangi bir iz, ... ve emareye rastlanmadığına dair bir tutanak tanzim etmiştir.

4. Katılan ... beyanında, iş yeri ile ilgili yapılan ihbarlar neticesi polisin, tekrar tekrar iş yerine gelerek kontroller yaptığını, ticari itibarının sarsıldığını ve müşteri kaybettiğini, bu dedikodular yüzünden iş yerini satılığa çıkardığını, iş yerine yasaklı maddeler konulup ihbarda bulunulmasından da korktuğunu, iş yerini ucuza almak isteyen şahıs veya şahısların bu dedikoduları çıkarttığını düşündüğünü, ihbarda bulunan kişiden şikayetçi olduğunu bildirmiştir.

5. Sanık ... savunmasında, gençlerle arasının iyi olduğunu, onlardan birkaç kere bu kafe ile ilgili olumsuzluklar duyduğunu, bu sebeple 155 ihbar hattını arayarak ihbarlarda bulunduğunu, vatandaşlık görevini yaptığını, hatta bu mekanda esrar içildiğini de duyduğunu beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikâyette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerekir.

1. Sanık, ... Çay bahçesinde, ihbarlarına konu suçlara bizzat şahit olmamıştır. Başkalarından duyduğunu iddia ettiği suçlara ilişkin ihbarlarda bulunmuştur. Kolluk tarafından hemen ihbarların akabinde yapılan kontrollerde, iddiaları doğrulayan hiç bir maddi vakıaya rastlanmamıştır. Sanık duyumları aldığı kişileri de ismen bildirememiştir. Bu sebeplerle tebliğnamedeki iftira suçunun oluşmadığına ilişkin düşünceye iştirak olunmamıştır.

2. Sanık müdafiinin şikayet hakkının kullanıldığı yönündeki temyiz itirazları da aynı nedenlerle reddedilmiştir.

3. Olay ve olgular bölümünde belirtilen deliller ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin sübuta ve suç niteliğinin belirlenmesine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazları da reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tokat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2016 tarihli ve 2016/70 Esas, 2016/352 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/339, Karar No: 2017/1994, Tarih: 30.05.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/339 E.  ,  2017/1994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 81, 35, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın suçunun sübutu kabul, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- Sanık hakkında;... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 04/03/2015 tarih ve ... sayılı raporda oy çokluğuyla atipik psikoz tanısı ile ceza sorumluluğunun bulunmadığının, Adli Tıp 4. İhtisas Kurulunca düzenlenen 29/05/2015 tarih ve 2015/2434 sayılı raporda ise ceza sorumluluğunun tam olduğunun bildirilmesi nedeniyle raporlar arasında çelişki bulunduğu anlaşılmakla;

Sanığın, hakkındaki tüm tıbbi belgeler ve dava dosyası ile birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, Adli Tıp Genel Kurulunda bizzat muayene edilmesi suretiyle alınacak rapor sonucuna göre, hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin nazara alınması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 30/05/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11082, Karar No: 2010/24395, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2010/11082 E.  ,  2010/24395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 21/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9386, Karar No: 2012/11901, Tarih: 31.10.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/9386 E.  ,  2012/11901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, 105 ada 1 parsel sayılı 10331,33 m² yüzölçümlü taşınmaz, belgesizden fındıklık niteliği ile ..., 105 ada 2 , 4 ve 117 ada 22 parsel sayılı sırasıyla 5184,27 m², 9816,62 m² ve 2922,97 m² yüzölçümülü taşınmazlar ..., 105 ada 3 ve 106 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 9407,17 m² ve 1972,55 m² yüzölçümlü taşınmazlar ..., 105 ada 5 parsel sayılı 5990,80 m² yüzölçümlü taşınmaz 1/2 hisse ile ... ve ..., 106 ada 2 parsel sayılı 207,53 m² yüzölçümlü taşınmaz fındık bahçesi niteliğiyle ... adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, dava konusu taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla, dava açmıştır. Mahkemece, davanın REDDİNE ve dava konusu taşınmazların tesbit gibi tescillerine karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla geçici 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların orman niteliğinde olmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir. Şöyle ki; hükme esas alınan bilirkişiler ..., ... ve ... tarafında tanzim olunun 05.04.2010 tarihli raporda, 1972 tarihli memleket haritasında 105 ada 1, 2, 3, 4 ve 5 nolu parsellerin kısmen açık kısmen yeşile boyalı alan içinde, 106 ada 1 ve 2 nolu parsellerin yeşile boyalı alanda, 117 ada 2 nolu parselin ise açık alanda kaldığı, 1959 tarihli hava fotoğrafında ise, açık alanda kaldıkları belirtilmiştir. Bilirkişiler tarafından çekişmeli taşınmazın öncesine ilişkin yapılan araştırmada, iki zamanda birbirini izleyen bindirmeli olarak çekilen çiftli hava fotoğrafları ve bu fotoğrafların yorumlanması ile üretilen memleket haritaları kullanılmamış, taşınmazların hava fotoğraflarındaki konumlarının denetime elverişle olarak kadastro paftası ile çakıştırması yapılmamış, hava fotoğrafları ile memleket haritasındaki konumlarının farklı olması karşısında memleket haritasında boyama hatası bulunup bulunmadığı irdelenip araştırılmamış, memleket haritasında yeşil renkte gösterilmesinin nedeni haritalardaki semboller ile açıklanmamıştır. Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulamaz.

Bu nedenle; mahkemece, en eski tarihli iki zamanda birbirini izleyen bindirmeli olarak çekilen çiftli hava fotoğrafları ve bu fotoğrafların yorumlanması ile üretilen memleket haritaları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve

Bu nedenle; mahkemece, en eski tarihli iki zamanda birbirini izleyen bindirmeli olarak çekilen çiftli hava fotoğrafları ve bu fotoğrafların yorumlanması ile üretilen memleket haritaları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve

Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; hava fotoğrafları ile memleket haritaları arasında farklılık bulunup bulunmadığı, memleket haritalarında boyama hatası olup olmadığı araştırılmalı, farklılık bulunması veya boyama hatası olması halinde hava fotoğraflarındaki konumu dikkate alınmalı; farklılık bulunmaması halinde ise memleket haritasındaki yeşil rengin nedeni çevresindeki ve hava fotoğraflarındaki görünümünden de yararlanılarak açıklanmalı; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde ve aynı yöntemle yapılacak hava fotoğrafı üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 31/10/2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/798, Karar No: 2016/1066, Tarih: 17.02.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/798 E.  ,  2016/1066 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Ş. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ...Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 12.11.2015 gün ve 2013/679-2015/595 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yanlar arasındaki uyuşmazlık 49 yıl süreli taşınmaz kullanım izni sözleşmesinden (hasılat kirası) kaynaklandığından, uyuşmazlığın belirlenen bu niteliğine göre kararın temyizen incelenmesi görevi Dairemize ait olmayıp, Yargıtay Yüksek 6. Hukuk Dairesi'nin görev alanında kalmaktadır. 11.04.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanun'un 2. maddesi ile 2797 sayılı Kanun'un 60. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca mahkeme kararının temyizen incelenmesinde görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 17.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18903, Karar No: 2014/1137, Tarih: 22.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/18903 E.  ,  2014/1137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.05.2013

NUMARASI :Esas no:2012/922 Karar no:2013/503

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından; boşanma dışındaki hükümler yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davalının kişilik haklarının saldırıya uğradığına ilişkin bir delil bulunmadığından manevi tazminat talebinin reddinin bu sebeple sonucu bakımından doğru olmasına göre davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları ile tedbir nafakasının miktarına ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

a-Davacı (koca) tarafından bundan önce 01.04.2011 tarihinde davalı aleyhinde açılan "terk" (TMK.m.164) sebebine dayanan boşanma davası, "ihtar isteğinin samimi olmadığı, davalının dönmemekte bu sebeple haklı olduğu" gerekçesiyle reddedilmiş, karar 03.07.2012 tarihinde kesinleşmiştir. İhtar isteği, davalının önceki kusurlu davranışlarının affedildiğini veya en azından hoşgörü ile karşılandığını gösterir. Bu sebeple ihtardan önceki olaylara dayanılarak artık davalı kusurlu görülemez. Kaldı ki, terk sebebiyle açılan boşanma davasının reddine ilişkin kararın gerekçesinde "davalının dönmemekte haklı olduğu" kabul edildiğine göre, kesinleşen bu gerekçe karşısında "evlilik birliğini yeniden başlatmak için bir girişiminin olmaması" sebebiyle de davalı kusurlu sayılamaz. Terk sebebine dayanan boşanma davasından önce davalı kadının 25.01.2008 ve 21.01.2009 tarihinlerinde açtığı iki ayrı boşanma davasının reddedilmiş olmasının, eldeki dava bakımından artık bir önemi yoktur. Bu yüzden boşanmaya sebep olan olaylarda davalıyı, diğer tarafa göre ağır kusurlu kabul etmek mümkün bulunmamaktadır. Evlilik birliğinin sona ermesinde ve bu sonuca ulaşılmasında davacı (koca) daha fazla kusurludur. Hal böyleyken davalının ağır kusurlu kabul edilmesi ve buna bağlı olarak maddi tazminat talebinin reddedilmesi doğru bulunmamıştır. Mahkemece yapılacak iş, mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen daha az kusurlu olan davalı yararına Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi gereğince uygun miktarda maddi tazminat takdir etmekten ibarettir. Bu husus nazara alınmaksızın davalının maddi tazminat isteğinin reddi doğru bulunmamıştır.

b-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) maddenin (a) ve (b) bentlerinde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.01.2014(Çrş.)