muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12059, Karar No: 2023/574, Tarih: 22.02.2023

Kabule göre de;

Sanık hakkında TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasından aynı Yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldıktan sonra hapis cezasının ''3 yıl 1 ay 15 gün hapis'' yerine, ''2 yıl 13 ay 15 gün hapis'' olarak belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmolunması..."

Şeklindeki nedenlerle 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (i) bendi uyarınca bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul 40. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2022 tarihli ve 2021/339 Esas, 2022/245 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Katılan ...'e yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

b) Katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

Karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 05.09.2022 tarihli ve 2022/2202 Esas, 2022/2068 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince katılan ...'e yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca düzeltilerek, aynı Kanun'un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

b) Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz istemi;

1. Eksik inceleme ile hatalı karar verildiğine,

2. Suç vasfının tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçu olarak belirlenmesi gerektiğine,

3. Sanık hakkında az ceza tayin edildiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz istemi;

1. Eksik inceleme ile hatalı karar verildiğine,

2. Suç vasfının tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçu olarak belirlenmesi gerektiğine,

3. Sanık hakkında az ceza tayin edildiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile katılanların aynı mahallede komşu oldukları, olay tarihinde sanık ..., eşi ....., Toplu ve katılanlar ... ile ..... ve ..... .....arasında çocukların kavga etmesi nedeniyle başlayan tartışmanın büyüdüğü ve kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında sanığın 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz tabanca ile ateş ederek katılan ...'i sol diz, sol uyluk, sağ uyluk kısımlarından yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde, katılan ...'ı ise sağ ve sol uyluk kısımlarına isabet eden dört mermi çekirdeği ile basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

Suç vasfı yönünden; Sanık ile katılanlar arasında öldürmeyi gerektirir bir husumet bulunmaması, tanıklar ..... ile ....'nin anlatımları ve katılan ...'ın yargılama aşamasındaki beyanı ile sanığın katılanlara yakın mesafeden ve hayati bölgeleri hedef alarak ateş etme imkanının bulunmasına rağmen hayati bölgelerini hedef almadan bacak bölgelerine ateş etmesi, katılanların yaralanmalarının niteliği hakkında düzenlenen Adli Tıp Kurumu Başkanlığı İstanbul 2. Adli Tıp İhtisas Kurulu raporlarının içerikleri ve sanığın eylemine kendiliğinden son vererek olay yerinden uzaklaşması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın öldürme kastı ile eylemlerini gerçekleştirdiğine dair delil bulunmadığından, sanığın katılanlara yönelik eylemlerini yaralama kastı ile gerçekleştirdiği kabul edilerek sanık hakkında katılan ...'e yönelik nitelikli kasten yaralama, katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

2. Sanık suçlamayı ikrar etmiştir.

3. Katılanlar aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuşlardır.

4. Tanıkların beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

5. Sanığın eylemi neticesinde katılan ...'te meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak düzenlenen Adli Tıp Kurumu Başkanlığı İstanbul 2. Adli Tıp İhtisas Kurulunun, 17.03.2022 tarihli;

2. Sanık suçlamayı ikrar etmiştir.

3. Katılanlar aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuşlardır.

4. Tanıkların beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

5. Sanığın eylemi neticesinde katılan ...'te meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak düzenlenen Adli Tıp Kurumu Başkanlığı İstanbul 2. Adli Tıp İhtisas Kurulunun, 17.03.2022 tarihli;

"...yüzünde olayla illiyetli yaralanması olmadığı, vücudun diğer bölgelerinde; 1-sağ uyluk distal lateralde 1x1 cm.lik ciltten koyu, hafif kabarık nedbe (giriş), sağ uyluk proksimal medialde 2x1.5 cm.lik ciltten loyu, kabarık nedbe (çıkış) olduğu, 2-Sol kalçada lateral tarafta 2 adet 1x0.5 cm ve 1.5x0.5 cm.lik ciltten koyu, hafif kabarıkmermi sıyrık nedbesi, 3- sol kalça orta bölgede 1x1 cm.lik ciltten koyu, hafif kabarık nedbe (giriş), sol uyluk proksimal medialde 1.5x1 cm.lik ciltten koyu hafif kabarık nedbe (çıkış), 4-sol diz lateralde 2 adet giriş çıkış olduğunu sıyırıp geçtiğini belirttiği, 1x0.5 cm.lik ciltten koyu aynı seviyede nedbe olduğu, 5-sol posterior lateralde 1x1 cm.lik ciltten koyu, hafif kabarık nedbe (giriş), sol diz altı medialde 1.5x1 cm.lik ciltten koyu aynı seviyede nedbe (çıkış) olduğu...

19/06/2020 tarihinde kan replasmanı gerektiren derin yumuşak doku lezyonlarına neden olan ateşli silah yaralanmasının,

1.Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum OLDUĞU,

2.Kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte OLMADIĞI..."

Görüşünü içerir raporu dava dosyasında mevcuttur.

6. Sanığın eylemi neticesinde katılan ...'da meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak düzenlenen Adli Tıp Kurumu Başkanlığı İstanbul 2. Adli Tıp İhtisas Kurulunun, 17.03.2022 tarihli;

"... yüz sınırları içerisinde burun dorsumunda 2x1 cm.lik ciltten açık, ciltle aynı seviyede nedbe olduğu, yüzde sabit iz niteliğinde olduğu ara kararına varıldığı, Vücudun diğer bölgelerinde; 1-Sağ uyluk proksimal ön yüzde 1x1 cm.lik ciltten koyu, aynı seviyede nedbe (giriş), sağ uyluk medialde ortada 1.5x1 cm.lik ciltten koyu, aynı seviyede nedbe (çıkış) olduğu, 2-sağ uyluk distal lateralde 2 adet aralarında 5 cm olan 1x1 cm ve 1.5x1 cm.lik ciltten koyu, aynı seviyede nedbe (giriş-çıkış) olduğu, 3-sol uyluk distal lateralde 2 adet aralarında 5 cm olan 1x1 cm ve 2x1 cm.lik ciltten koyu ve aynı seviyede nedbe (giriş-çıkış) olduğu, 4-sol uyluk medialde ortada 1x1 cm.lik ciltten koyu renkte aynı seviyede nedbe (giriş), sol diz arkasında 1.5x1 cm.lik ciltten koyu, aynı seviyede nedbe (çıkış) olduğu, kişi 6 adet giriş-çıkış oldğunu ifade ettiği ancak fizik muayenede 4 adet giriş–çıkış nedbesi görüldüğü...

SONUÇ

19/06/2020 tarihinde derin yumuşak doku lezyonlarına neden olan ateşli silah yaralanmasının,

1.Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum OLMADIĞI,

2.Kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte OLMADIĞI,

3.Vücudunda kemik kırığı tanımlanmadığı,

SONUÇ

19/06/2020 tarihinde derin yumuşak doku lezyonlarına neden olan ateşli silah yaralanmasının,

1.Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum OLMADIĞI,

2.Kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte OLMADIĞI,

3.Vücudunda kemik kırığı tanımlanmadığı,

4.Kişiye ait olay tarihli tıbbi belgelerde yüz sınırları içerisinde cilt bütünlüğünü bozan travmatik lezyon tarif edilmediği ancak kişinin Kurulumuzca 07/01/2022 tarihinde yapılan muayenesinde burun sırtında yüzde sabit iz niteliğinde olduğu değerlendirilen nedbe tespit edildiği, kişi tarafından bu nedbenin dava konusu olayda yere düşerek burnunu kaldırıma vurması sonucu oluştuğunun beyan edildiği, tıbbi belgelerde burnunda herhangi bir yaralanma tarif edilmediğinden yüzde sabit iz niteliğinde olan bu nedbe ile dava konusu olay arasında tıbben illiyet bağı kurulamadığı ancak Mahkemenizce dava konusu olayla illiyet bağı bulunduğunun kabülü halinde yüzde sabit iz niteliğinde olduğu..."

Görüşünü içerir raporu dava dosyasında mevcuttur.

7. Olay yeri inceleme raporu, İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 07.07.2020 ve 24.07.2020 tarihli uzmanlık raporları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiş ancak sanık hakkında katılan ...'e yönelik kurulan hükümde yapılan hesap hatası tespit edilerek netice cezanın 5 yıl 15 ay hapis cezası olarak düzeltildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Sanık müdafiinin, hem asıl karar hem de ek karara ilişkin olarak kanunî süresi içinde öne sürdüğü temyiz isteğinden sonra sanığın 23.01.2023 ve 09.02.2023 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteğinden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları gereği temyiz isteğinden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yönünden incelenmeksizin iadesine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

1. Eksik İnceleme Yönünden

Sanığın ikrarı, tanık anlatımları ve katılanların beyanı ile uyumlu adlî muayene raporları içerikleri karşısında Mahkemece, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği belirlendiğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suç Vasfı Yönünden

Mahkemece suç vasfının tayin ve tespitine ilişkin, denetime imkân verir şekilde değerlendirme yapıldığı ve taraflar arasında öldürmeyi gerektirir bir husumetin bulunmaması, sanığın katılanların hayati bölgelerini hedef almaksızın ateş etmesi, mani hal bulunmamasına rağmen eylemine kendiliğinden son vermesi ve katılanların yaralanmasının niteliği gibi hususlar birlikte değerlendirildiğinde, suç vasfının kasten yaralama olarak belirlenmesinde isabetsizlik görülmediğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Eksik Ceza Tayini Yönünden

Sanık hakkında katılanlara yönelik kurulan hükümlerde temel cezaların yerinde, yeterli ve yasal gerekçeyle teşdiden belirlendiği, hükmedilen cezalardan sadece 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca indirim yapıldığı, "duruşmalarda mahkemeye saygılı davranması, hal ve tavırları" şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeyle takdirî indirim sebebi uygulanmasında da isabetsizlik görülmediğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Sanığın temyiz isteğinden vazgeçmesi nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 266 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları gereği sanık müdafiinin temyiz sebepleri yönünden dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 05.09.2022 tarihli ve 2022/2202 Esas, 2022/2068 Karar sayılı kararı sayılı kararında katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 40. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/560, Karar No: 2021/1755, Tarih: 12.10.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/560 E.  ,  2021/1755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 14.11.2003 tarihinde verilen dilekçe ile tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda davanın reddine dair verilen 13.06.2019 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 12.10.2021 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... karşı taraftan davalı ... vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkemece, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 3.050,00TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Hazineye verilmesine,

aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6193, Karar No: 2014/9300, Tarih: 10.11.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/6193 E.  ,  2014/9300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Maçka Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2014

NUMARASI : 2007/1248-2014/46

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, S. Köyü .. ada .. parsel sayılı 826.99 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, çayır vasfıyla belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar F.. G.. ve A.. G.. adına tesbit edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece davanın reddine, 130 ada 106 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Yörede 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılmış ve 10/08/2007 - 10/09/2007 tarihleri arasında ilân edilmiş arazi kadastrosu vardır.

Mahkemece verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; 6831 sayılı Orman Kanununun 1. maddesinde yer alan "Tabiî olarak yetişen veya emekle yetiştirilen ağaç ve ağaçcık toplulukları yerleriyle birlikte orman sayılır." düzenlemesi ile ormanın tanımı yapılmıştır. Orman bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda, çekişmeli taşınmazın üzerinde doğal yolla oluşmuş ve gelişmiş, yaklaşık 35 yaşlarında 15 - 25 cm çapınında dağınık halde, titrek kavak, kızılağaç ve seyrek halde gürgen ağaçları ile kaplı ağaçlık alan olduğu ve diri örtü olarak eğrelti, böğürtlen ve kuşburnu bulunduğu bildirilmiştir. Buna göre, çekişmeli taşınmazın eylemli durumu itibariyle orman olduğu anlaşılmaktadır. Yine, çekişmeli taşınmaza komşu ve yakın komşu .. ada .. .. .. ve .. sayılı parsellerin tamamı ve .. ada .. sayılı parselin (A) harfi ile gösterilen kısmının da hükmen orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilerek kesinleştikleri anlaşıldığına göre, davanın kabulüne karar vermek gerekirken, reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 10/11/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5014, Karar No: 2013/23521, Tarih: 26.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5014 E.  ,  2013/23521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/12/2012 tarih ve 2006/162-2012/461 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirketin müdürü sıfatıyla kanunun ve ana sözleşmenin kendisine yüklediği görevleri yerine getirmeyerek, kanunlara ve ticari örf ve adetlere ve teamüllere aykırı kasıtlı davranışlarla ve suç teşkil eden fiillerle aldığı kararlar ve uygulamalar sebebiyle 1.000.000,00 TL zarara uğrattığını ileri sürerek, şimdilik 50.000,00 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının davacı şirkette tek yetkili müdür olmadığını, kendisinden başka iki veya üç müdürün daha yetkili olduğunu, ticari sözleşmeler yapılacağı zaman diğer yetkili müdürlerin "daha sonra imzalarız" diyerek sözleşmeleri imzalamaktan kaçtıklarını, ancak davalının şirketin devamlılığı açısından tek imza ile sözleşmeleri yaptığını, diğer müdürlerin bu sözleşmelerden haberdar olduklarını, davacı şirket yönetiminin değişmesiyle yeni yönetimin müvekkili ile çalışmak istemediğinden görevine son verdiğini, davalının ücret ve diğer alacaklarının verilmemesi sonucu davacı şirketi dava etmesi üzerine davacı şirketin de müvekkili aleyhine eldeki davayı açtığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacı şirketin 2001-2004 yıllarına ilişkin bilançolarının onaylandığına dair kararın olmadığı, ancak kar dağıtım kararları olduğu, bu hususların ortakların bilgisinde olsa dahi bilançonun açıkça onaylandığı anlamına gelmeyeceği, davalının ibra edildiğine dair savunmaya itibar edilemeyeceği, davalının şirket müdürü olduğu dönemde dava dışı PB Turizm Ltd. Şti.'yle yaptığı sözleşme gereği davacı şirket menfaatlerini göz önünde tutarak yeterli teminatı almaması, alacağın tahsil edilmemesine rağmen bilet satmaya devam ederek özen borcunu yerine getirmemesi nedeniyle zarardan sorumlu olduğu, davalıdan başka şirket müdürlerinin de bulunduğu, kanunda veya sözleşmede aksi öngörülmediğinden müdürlerin müteselsilen sorumlu olduğu, bu suretle diğer müdürlerin sorumluluk hususunun müdürler arasındaki iç

ilişki de tartışılacağı gerekçesiyle; davanın kabulüne, 50.000,00 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket müdürünün sorumluluğuna dair tazminat istemine ilişkindir.

ilişki de tartışılacağı gerekçesiyle; davanın kabulüne, 50.000,00 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket müdürünün sorumluluğuna dair tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece uyuşmazlığın çözümünün teknik bilgi gerektirdiği kabul edilerek bilirkişi görüşüne başvurulmuş; ilk bilirkişi raporuna itibar edilerek ibranın geçerli olmadığı kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyaya ibraz edilen 1. bilirkişi raporunda; gerçeğe aykırı veya eksik bilgi ile tanzim edilmiş bilançoların ibraya yeterli olmadığı ve sorumluluk davasına engel oluşturmayacağı, bilançoların alacağın varlığını ve her yıl arttığını gösterdiği, bu durumda ibranın geçerli olmaması gerektiğinin düşünüldüğü, ibra geçerli olsa bile bu halde de yeterli teminat alınmadan açık hesapla çalışılmış olmasının ibra kararı sırasında bilerek gözden kaçırılmış olması nedeniyle sorumluluğun devam etmesi gerektiği belirtilmiş; 2. bilirkişi raporunda şirket müdürler kurulunun kâr dağıtım kararlarının, bilanço ve eklerinin ortaklar kuruluna sunulduğu ve açıkça onaylandığı anlamına gelmeyeceği, ancak, şirket müdürler kurulu, böyle bir kâr dağıtım kararını ortaklar kurulunun bilgisi dışında alamayacağından ortaklar kurulunun bilanço ve ekleri konusunda üstü örtülü (zimmî) bir bilgileri bulunduğu, bu üstü örtülü bilginin bilanço ve eklerinin onaylandığı, sorumluların ibra edildiği anlamına gelip gelmediğinin takdirinin yüce mahkemeye ait olduğu açıklanmıştır. 3. bilirkişi raporunda ise dava konusu olay bakımından dava konusu iddialarla ilgili olarak, şirket müdürlerinin ibra edilmiş kabul edilmesi gerekeceği kanaati bildirilmiştir.

Bu itibarla; mahkemece, bilançoların onaylanması sırasında dava konusu edilen hususların gizlenip gizlenmediği, bilançoların onaylanıp onaylanmadığı, onaylanmasıyla birlikte davalının ibra edilmiş sayılıp sayılmadığı konusunda bilirkişi raporlarındaki aynı konuda yapılan farklı değerlendirmeleri tartışan ve çelişkiyi gideren, sorumluluğu yeniden değerlendiren, bilirkişi raporunda yer alan tespitlere aykırılıkları açıklayan, tarafların itirazlarını karşılayan yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde noksan incelemeyle ve yetersiz bilirkişi raporuna göre hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5448, Karar No: 2010/2687, Tarih: 11.03.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/5448 E.  ,  2010/2687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığın, İstanbul Ticaret Sicil Memurluğu'nun 26.02.2004 tarihli yazısı içeriğinden suç tarihi itibariyle "...Lehtar Deri Sanayii ve Ticaret Ltd.Şti.indeki" ortaklığının devam ettiğinin anlaşılmasına karşın, 213 sayılı Yasanın 139/2.maddesindeki incelemenin dairede yapılmasına imkan veren istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden, faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan ...Lehtar Deri Sanayii ve Ticaret Ltd.Şti. defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığı ve atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşıdığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.