muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7618, Karar No: 2014/14889, Tarih: 10.11.2014

Yerel mahkemenin ilk kararında benimsediği gibi davalının bu konuşmasında doğrudan davacıyı hedef almadığı, dolayısıyla "matufiyet" unsurunun gerçekleşmediği, davacının "aktif husumet" ehliyetinin bulunmadığı, kaldı ki davalının ana muhalefet partisi olması nedeniyle eleştirilerinde normal karşılanması gerektiği gibi sebeplerle davanın reddi isabetli olmuştur.

Ne varki; dosyanın Dairemizce bozulması üzerine yerel mahkemece bozmaya uyulup davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yerleşmiş yargıtay içtihatları ve öğretide " usulü kazanılmış hak" müessesi mevcut isede davalının aynı konuşması nedeniyle bir kısım davacılar tarafından açılan tazminat davalının farklı sonuçlandığı ve dairemizin denetiminden geçerek kesinleştiği bir gerçektir. ( ör. 2013/15654 Esas, 2013/18127 Karar, 2012/14040 Esas, 2013/12791 Karar vs )

Bu durumda aynı konuda verilen birbirine aykırı kararların kesinleşmesi halinde usulü kazanılmış haktan sözedilemeyeceğinden sayın çoğunluğun "onama" kararına karşıyım.

Diğer yandan bu gibi "hukuk hatalarının" Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nden Devletimize "tazminat" olarak döndüğü düşünüldüğünde tazminat sorumluluğuna katılmak istemediğimden çoğunluk kararına karşıyım. .../.../2014

Yolsuzlukları izlemek ve incelemek siyasal muhalefetin görevidir. Davalı kamusal yarar amacıyla açıklamalarda bulunmuştur. Bu nedenle saldırı kanımca yoktur. Davacı taraf usuli kazanılmış hak elde ettiğine göre sembolik bir miktara hükmedilmeliydi. Çoğunluk görüşüne katılmıyorum. .../.../2014
Yargıtay — Esas No: 2023/5529, Karar No: 2023/6875, Tarih: 05.07.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5529 E.  ,  2023/6875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 03.03.2023 Tarihli ve 2022/72 Sayılı Tedbir Talep Sayılı Ek Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen küçüğün yerleşim yeri adresinin Turgutlu/Manisa olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Manisa 2. Aile Mahkemesinin 11.04.2023 Tarihli ve 2023/292 Esas, 2023/311 Karar Sayılı Kararı

Tedbir kararlarının uygulanmasının, kararı veren hakim veya mahkemece belirli süreler inceleneceği, hakim veya mahkemece uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabileceği, süresini uzatabileceği veya değiştirebileceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 ... maddesinin a bendi uyarınca verilen danışmanlık tedbiri uygulanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 ... maddesinin birinci fıkrasının ( a ) alt bendi şöyledir:

"Danışmanlık tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimselere çocuk yetiştirme konusunda; çocuklara da eğitim ve gelişimleri ile ilgili sorunlarının çözümünde yol göstermeye yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 ... maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 17.08.2022 tarihli, 2022/72 Tedbir Talep sayılı kararında, küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince bakım tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, ayrıca mahkemece 06.01.2023 tarihli ek kararıyla da bakım tedbirinin kaldırılmasına, danışmanlık tedbiri uygulanmasına karar verildiği daha sonra 03.03.2023 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Tekirdağ Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2151, Karar No: 2014/6009, Tarih: 17.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/2151 E.  ,  2014/6009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 25.Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 30.Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, uyuşmazlığın bireysel kredi kartı sözleşmesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise uyuşmazlığın mutlak ticari dava olduğu belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan ... takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 30.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18299, Karar No: 2020/14878, Tarih: 05.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/18299 E.  ,  2020/14878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre ve özellikle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda yüzde 30 indirim ile hesaplanan fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarından mahkemece re'sen yüzde 40 indirime gidildiği, bu durumun da kısa kararda hüküm altına alınan miktarlar ile uyumlu olduğunun anlaşılmasına göre, davalının tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibari ile doğru kararın bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 05.11.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3100, Karar No: 2019/5536, Tarih: 30.10.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/3100 E.  ,  2019/5536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL- TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanlarından kalan dava konusu 4478 ada 4, 3314 ada 9, 138 ada 1, 1858, 114 ada 3, 150 ada 2, 149 ada 4, 144 ada 4, 1935, 1277, 1280, 124 ada 8 ve 373 ada 3 parsel sayılı taşınmazlar için davacılardan İlhan'ın Aksaray 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde 2003/969 E sayılı ortaklığın giderilmesi davası açtığını, karar aşamasına gelindiğinde kardeşler arasında anlaşma sağlandığından davada karar verilmiş olmasına rağmen taraflarca satış istenmediğini ve kendileri yurtdışında olduklarından kardeşleri ile yapılan anlaşma gereğince işlem yapılması için enişteleri olan davalı ...'ı vekil tayin ettiklerini, ancak vekilin vekalet görevini kötüye kullanarak 1858 sayılı parseli davalı eşi Refiye'ye, diğer taşınmazları da davalı oğlu Doğukan'a devrettiğini ileri sürerek tapu iptali ve tescile, olmazsa bedele karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, vekaletnamenin satış için verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekilleri ve fer'i müdahil tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 28.05.2019 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı ... vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalılar ... vd. vekili Avukat ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz eden davacı ... vekili Avukat ve diğer temyiz eden fer'i müdahil Osman Kaçak vekili Avukat gelmedi, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Fer'i müdahil hükmü ancak, lehine katıldığı tarafla birlikte temyiz edilebilir. Lehine müdahale edilen taraf temyiz yoluna başvurmazsa, HMK'nın 68. maddesi uyarınca, yanında katıldığı tarafla birlikte hareket etmek zorunda olan fer'i müdahil, yalnız başına kararı temyiz edemez. Müdahile husumet tevcih edilmediği gibi müdahil aleyhine bir karar da verilmemiş bulunan hallerde müdahilin tek başına temyiz isteğinde bulunmaya hakkı yoktur.

Somut olaya gelince, fer'i müdahilin lehine katıldığı davalı tarafın temyiz isteminde bulunmaması ve temyize konu kararda fer'i müdahil hakkında bir hüküm kurulmamış olması nedeniyle, fer'i müdahilin tak başına temyiz hakkı bulunmamaktadır. Fer'i müdahil Osman Koçak'ın temyiz hakkı bulunmadığından temyiz dilekçesinin REDDİNE.

Davacılar vekillerinin temyiz dilekçesine gelince;

Somut olaya gelince, fer'i müdahilin lehine katıldığı davalı tarafın temyiz isteminde bulunmaması ve temyize konu kararda fer'i müdahil hakkında bir hüküm kurulmamış olması nedeniyle, fer'i müdahilin tak başına temyiz hakkı bulunmamaktadır. Fer'i müdahil Osman Koçak'ın temyiz hakkı bulunmadığından temyiz dilekçesinin REDDİNE.

Davacılar vekillerinin temyiz dilekçesine gelince;

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 15.20 TL bakiye onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 30/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35424, Karar No: 2019/5877, Tarih: 18.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/35424 E.  ,  2019/5877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı-karşılık davalı vekili, müvekkilinin, davalı işverene ait işyerinde 22/06/2010- 11/09/2014 tarihleri arasında genel cerrah olarak çalıştığını, son maaşının 7.178,87 TL olduğunu, 11/09/2014 tarihinde işyerine geldiğinde odasının yönetim tarafından kilitlendiğini gördüğünü, sebebini sorduğunda, iş akdinin tek taraflı olarak feshedildiğinin kendisine söylendiğini, haksız olarak işten çıkarıldığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı-karşılık davacı vekili, belirsiz alacak davası açmasının kabul edilemeyeceğini, bu davada belirsiz alacak davası açılamayacağını, bu davada kısmi dava da açılamayacağını, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının bulunmadığını, davacının iş akdinin gerektirdiğinin dışında bazı faaliyetlere girdiğini, görev yerini terk ettiğini ve hatta servisi erkenden terk ederken kimseye de haber vermediği iddiaları üzerine müvekkili işyerinin davacıdan savunma istediğini, bir yandan da araştırdığını, davacının, üst üste her gün müvekkili işyerinin rakibi olan bir hastaneye gidip geldiğini, o işletmeye ortak olmaya çalıştığını, hatta yönetici konumunda olacağı yönünde duyumlar üzerine, yapılan detaylı incelemede iddiaların doğru olduğunun tespit edildiğini, davacının müvekkili işyerinde çalışırken, en önemli rakiplerinden olan dava dışı bir hastane ile görüşmeye başladığı, Medi-Anka isimli kuruluşa ortak olma görüşmelerinin sürdüğünü, bunu öğrenen müvekkili işyerinin, davacının iş akdini sonlandırdığını ve hastanedeki odasına girişini belge ve bilgileri rakip hastaneye kaçırmasını önlemek amacıyla engellediğini, bu durumun ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2014/97 D.İş sayılı dosyasında da anlaşılacağını, davacının fazla çalışmaları karşılığında serbest meslek makbuzları düzenlediğini, makbuz karşılıklarının ödendiğini, fazla mesaisinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiş, karşı davada işyerinde halen genel cerrah bulamadığını, bu nedenle zarara uğradığını, gelir kaybı oluştuğunu, davacının davranışları neticesinde müvekkili işyeri zararını ve ayrıca davacının müvekkili kuruluştan aldığı avansın iadesinin talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı-karşı davalı vekilinin tüm, davalı-karşı davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi uzman doktor olarak davalıya ait işyerinde sözleşme kapsamında çalışmış olup, ücretin bir kısmının sabit ücret bir kısmının ise muayene, tetkik ve tedavi gelirlerinin belli bir yüzdesi şeklinde kararlaştırıldığı anlaşılmıştır.

Davacının fazla çalışma ücreti normal saat ücreti ve %50 zamlı ücreti toplanarak bulunan (1.5 kat ) ücret üzerinden hesaplanmış ise de, sabit ücret dışındaki ödemeler fazla çalışmanın zamsız kısmını karşıladığından, davacının fazla mesainin zamlı kısmını almadığı kabul edilerek fazla mesai ücretinin sadece %50 zamlı kısmı hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunun bu yönde bir değerlendirmeye tabi tutularak karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2395, Karar No: 2024/10523, Tarih: 23.09.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/2395 E.  ,  2024/10523 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/413 E. 2022/647 K.

SUÇ : Mühür bozma

KARAR : Kamu davasının durması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Bozma kararına uyularak, sanığa yüklenen mühür bozma suçundan seri muhakeme usulünün uygulanması gerekliliği ve bunun kovuşturma koşulu olduğu dikkate alınarak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesinde yer verilen; “... soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir.” şeklindeki düzenleme gereği durma kararı verildiği, aynı Kanun’un 223 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen hüküm türleri dikkate alındığında durma kararının hüküm niteliğinde olmaması nedeniyle temyiz incelemesine tabi olmadığı, söz konusu kararın itiraz yoluna tabi olduğu, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşıldığından dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7099, Karar No: 2012/26949, Tarih: 30.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/7099 E.  ,  2012/26949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi F. Zencirıkıran Güral tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, işe başlama sırasında baskı ile istifa dilekçesi alındığını,bu istifa dilekçesinde 03.11.2010 tarihinin belirtildiğini, iş sözleşmesinin ise süre bitimi sebebi ile 18.10.2010 tarihinde feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatlarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, çalışan tüm işçilerin yüklenici firma elemanı olduğunu, ihale makamı oldukları için sorumlu tutulamayacaklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının sözleşmesinin bitim tarihi olan 18.10.2010 tarihinde istifa dilekçesi verdiği, işin bittiği tarihte davacının istifa etmesinin bu şekilde kıdem ve ihbar tazminatlarını yakmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, istifa dilekçesinin davacının iradesini fesada uğratılarak verildiği, bu sebeple geçerli olmadığı davalının iş sözleşmesinin haksız şekilde feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanun'un üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez.

İş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.