muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/12951, Karar No: 2019/21759, Tarih: 27.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/12951 E.  ,  2019/21759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu anlaşılmakla, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü inceleme dışı bırakılmıştır.

1) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanığın, yokluğunda verilip 07.12.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 15.12.2015 tarihinde temyiz etmesi karşısında, sanığın temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) Katılan ...'nun kollukta verdiği beyanında sanığın kendisine yumrukla vurduğunu, mahkemedeki beyanında sanığın yumrukla çenesine ve sol kulağına vurduğunu, şuan sol kulağının hafif duyduğunu ifade etmesi, Kuşadası Devlet Hastanesinin 09.10.2013 tarihli geçici raporunda "Frontal bölgede orta hatta( alında) 1 cm sıyrık, sağ kaş üzerinde dış uçta 1 cm sıyrık, sağ temporalde 5x3 cm ekimoz, sağ göz altında kızarıklık, burun kökünde 0.5 cm sıyrık, sol göz altında 0.5 cm sıyrık olup kafasına aldığı künt travma nedeniyle baş ağrısı ve

sersemlik hissi olduğunu söyleyen katılanın burun travması nedeniyle radyolojik tetkiki istendiği, burunda kırık tespit edildiği, hayati tehlikesinin olmadığının kesin rapor verilmesi için beyin cerrahisi ve kulak burun ve boğaz uzmanı tarafından muayene edilmesi gerektiğinin" belirtildiği, Kuşadası Devlet Hastanesi Beyin ve Sinir Cerrahi Polikliniği tarafından düzenlenen 10.10.2013 tarihli raporda katılanın "nörolojik muayenesinin normal olduğu, nöroşirürjikal açıdan hayati tehlikeye maruz kalmadığının ve basit tıbbi tedavi ile iyileşeceğinin" belirtildiği, Kuşadası Devlet Hastanesi Kulak Burun Boğaz Polikiliniğinin 10.10.2013 tarihli kesin raporunda ise "nazal kemikte fissür bulunan katılan ...'nun darp sonrası sol kulağının işitmesinin azaldığını ifade ettiğinin" bildirildiği, bunun üzerine Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Kulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı tarafından verilen 19.12.2013 tarihli raporda katılanın "sol kulakta 80 dB, sağ kulakta ise 70 dB nHL işitme eşiği" saptanması karşısında; katılanın tüm tedavi evrakları, raporları, film ve grafileri ile birlikte Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna sevk edilerek katılanın her iki kulağında işitme kaybı bulunup bulunmadığı, bu haliyle işitme kayıplarının dava konusu suç tarihinden önce başlamış olup olmadığı, söz konusu işitme kayıplarının darp neticesinde oluşup oluşmadığı, aralarında illiyet bağı olup olmadığı, işitme kayıplarının kişinin duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına veya işlevinin yitirilmesine neden olup olmadığı, burnundaki kırığın kaçıncı derece kırık olduğu ve yaralanması neticesinde hayati tehlike geçirip geçirmediği, yüzünde sabit ize neden olup olmadığı hususlarında ve 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddesindeki ölçütlere göre duraksamaya yer vermeyecek şekilde kati raporu alındıktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

b) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

c) Sanığın, katılanı hem duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak hem de kemik kırığına neden olacak şekilde yaralaması karşısında, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken kastın yoğunluğu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak, TCK'nin 61. maddesi ve TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gözetilerek sonuç cezaya etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

d)Kurulan hükümde sanık hakkında TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel ceza tayin edildikten sonra, TCK'nin 87/1-a maddesi gereğince cezanın bir kat artırılması, bulunan cezanın TCK'nin 87/1-son fıkrası gereğince 3 yıl hapis cezasının altında kalması halinde 3 yıl hapis cezasına çıkartılması gerekirken TCK'nin 86/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezanın 87/1-a ve son maddeleri gereğince doğrudan 3 yıla çıkartılması suretiyle 5237 Sayılı TCK'nin 61. maddesine aykırı davranılması,

e) Sanığın, katılandan yaptığı iş karşılığı olarak alacağını istemesi üzerine aralarında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, katılan ve sanığın karşılıklı olarak birbirlerini yaraladıkları ve katılan hakkında da sanığı yaralamaktan cezalandırılmasına karar verilen olayda, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilemediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, 2002-367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanmasını gerektirdiğinin gözetilmemesi,

f) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/926, Karar No: 2011/817, Tarih: 04.10.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/926 E.  ,  2011/817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatife ait ...Blok D. 1003 no’lu daireye ait ortaklık hakkını 27.10.2000 tarihinde kooperatif ortağı dava dışı ...’dan devir aldığını, kooperatifin hissesinin ilk sahibi olan ...in borcunu ödememesi nedeniyle kendisine 68.885,100 TL borcun ödenmesi için ihtar gönderildiğini, kooperatif yönetimi tarafından kendisine dava konusu hissenin borcunun bulunmadığına ilişkin yazı verildiğini ileri sürerek, davalı kooperatif adına kayıtlı tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline, ıslah dilekçesiyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hissenin ilk sahibi olan ...in hisse bedeli olan 15.000 TL’nin karşılığında kooperatife verdiği bonoların karşılıksız çıktığını, hissenin önce davacının eşine devredildiğini, davacının hisseyi eşinden devir aldığını, devir alınırken sehven borcu yoktur yazısının verildiğini, ıslah dilekçesinin usulüne uygun olmadığını savunarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, kooperatifin ilk üyesi olan ...in kooperatife vermiş olduğu senetlerin karşılıksız çıkması nedeniyle kooperatife borçlu bulunduğu anlaşılmış ise de, davacının dava konusu ortaklık payını eşinden devir aldığı, devir alırken kooperatif yetkilileri tarafından borcunun bulunmadığına ilişkin verilen belgenin kooperatifi bağlayacağı gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, tüm ortaklık edimlerini yerine getirdiğini iddia eden davacının kooperatif adına kayıtlı dairenin tapu kaydının iptali ve adına tescili ile menfi tesbit istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, tüm ortaklık edimlerini yerine getirdiğini iddia eden davacının kooperatif adına kayıtlı dairenin tapu kaydının iptali ve adına tescili ile menfi tesbit istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacı ..., dava konusu hisseyi dava dışı eşi İbrahim’den, İbrahim ise dava dışı ilk kooperatif üyesi olan ...ten devir almıştır. Devrin kooperatif kayıtlarına işlenmesi aşamasında davalı kooperatif yönetimince bu hisseye ilişkin borcun bulunmadığı yönünde davacıya belge verilmiştir. Dava dışı Ümit'in kooperatife üye olurken keşide ederek kooperatife verdiği bono karşılıksız çıkmıştır. Oysa, Kooperatifler Kanunu’nun 23’ncü maddesi hükmü uyarınca, ortaklar hak ve yükümlülüklerinde eşit konumda olduklarından, yönetim kurulu bu ilkenin dışına çıkmak istediği takdirde, bu hususu, genel kurul gündemine alarak, genel kurulun tartışmasına açıkça sunmak zorundadır. Bu durumda kooperatif yönetim kurulunun davacının devraldığı hisse nedeniyle borcunun bulunmadığına dair verdiği belgenin geçersiz olduğu sonucuna ulaşılmalıdır. Ana sözleşmenin 17/3' ncü maddesi hükmü uyarınca, kooperatif ortaklığını devir alan kişi, ortaklığı tüm hakları ve borçları ile devir almış olduğundan, devir edenin varsa eski borçlarından dahi sorumludur. Bu itibarla davacının hisse nedeniyle kooperatife borçlu bulunduğu kabul edilerek uygun sonuç çerçevesinde karar verilmelidir.

2-Kabule göre de, davacı vekili yargılama sırasında talep sonucunu değiştirerek davalı kooperatife borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istediğine göre, ıslah harcı tamamlattırılmadan ve bu husus üzerinde durulmadan, usulüne uygun olmayan ıslah talebinin değerlendirilerek, davacının borçlu olmadığına karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Bozma neden ve şekline göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı    vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7656, Karar No: 2011/14, Tarih: 24.01.2011

16. Hukuk Dairesi 2010/7656 E., 2011/14 K.

**16. Hukuk Dairesi 2010/7656 E., 2011/14 K.**

**- GERÇEĞE AYKIRI BEYAN**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 338 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 354 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 43 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 50 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

**"İçtihat Metni"**

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanık N... A...'nın İİK'nun 338/1, TCK'nun 43/1, 50/1-b, 53.maddeleri gereğince 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, mağdurun zararının tazmini suretiyle tamamen giderilmesi tedbirine çevrilmesine, belli hakları kullanmaktan yasaklanmasına dair karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nun 50/1-b maddesinin, İİK'nun 354.maddesinin tatbikinin gerektiği hallerde uygulanamayacağı gözetilmeksizin, sanık hakkında verilen hapis cezasının, zararın tamamen tazmini suretiyle giderilmesi seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verilmesi,

2- Kabule göre de; sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının "mağdurun uğradığı zararın tamamen tazmini suretiyle giderilmesi" seçenek yaptırımına çevrilirken infazda kuşkuya yer vermeyecek şekilde tazmini gereken miktarın belirtilmesi gerekliliğinin dikkate alınmaması,

İsabetsiz olduğundan temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 24.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18080, Karar No: 2015/4433, Tarih: 30.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18080 E.  ,  2015/4433 K.**

**"İçtihat Metni"**

FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/06/2014 tarih ve 2013/166-2014/88 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "..." adlı kitabın yazarı olduğunu, müvekkilinin kitabındaki başlığın davalı belediye başkanlığı ve belediye başkanı olarak görev yapan davalı gerçek kişi tarafından belediye kataloğunda ve internet sitesinde kendi tanıtımları için izinsiz şekilde kullanıldığını ileri sürerek, davalıların haksız kullanımlarının durdurulmasını ve 1'er TL manevi tazminat ile fazla dair haklarını saklı tutarak, 1'er TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Her iki davalı vekili, davacının kitabı ile belediyenin ücretsiz olarak dağıttığı kitapçığın herhangi ilgisi olmadığını, tanıtım filminin isim taşımadığını ayrıca, "..." ibaresinin marka özelliği olmayıp herkesçe kullanılan genel bir ibare olduğunu, bu nedenle FSEK kapsamında korunamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, "... ... ..." ibaresinin günlük dilde sıkça kullanılan özgün olmayan bir ifade olması nedeniyle davalılarca kulanılmasında bir hukuka aykırılık bulunmadığı, davalı belediye başkanlığı kitapçığı ile davacıya ait kitabın birbiri ile ikamelerinin mümkün olmadığı, bu haliyle iltibastan söz edilemeyeceği ayrıca, belediye tarafından bastırılan kitapçığın ticari bir kaygı taşımadığı gerekçesiyle, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/914, Karar No: 2015/1924, Tarih: 26.02.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/914 E.  ,  2015/1924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/09/2014

NUMARASI : 2013/1003-2014/484

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ortak giderlere katılma payı alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli yapılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davalı borçlunun itirazının kaldırılmasına, tahliye ve icra inkar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi üzerine karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece uyuşmazlığın çözümü yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen ilk karar, Dairemizin 25.06.2013 tarihli kararı ile bozulmuştur. Bozma ilamında; İcra ve İflas Kanunu'nun 63.maddesi gereğince borçlunun itiraz sebepleri ile bağlı olduğu, itirazın kaldırılması davasında alacaklının dayandığı senet metninden anlaşılanlar dışında itiraz sebeplerini değiştiremeyeceği ve genişletemeyeceği, davalı kiracının icra takibine itirazında kira sözleşmesine ve alacak miktarına itiraz etmediğine göre, uyuşmazlığın sözleşme hükümleri çerçevesinde çözülmesi gerekirken, davalı kiracının savunmaları doğrultusunda uyuşmazlığın çözümünün yargılamayı gerektirdiğinden söz edilerek davanın reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğu belirtilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak, davalı borçlunun itirazının kaldırılmasına, şartları oluşmadığından icra inkar tazminatı talebinin reddine, taraflar arasındaki ilişkinin hasılat kirasına tabi olduğu, davalı borçluya altmış günlük ödeme süresi yerine otuz günlük süre verildiği belirtilerek tahliye isteminin reddine karar verilmiştir.

Takipte dayanılan ve taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan 01.06.2008 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesinde kira bedeli ciro üzerinden % 11,5 + KDV olarak belirlenmiş, davalı vekili sözleşmenin bu hükmüne dayanarak kiranın ciro üzerinden belirlendiğini bu nedenle hasılat kirası olduğunu ve ödeme emrinde altmış günlük süre verilmesi gerektiğini savunmuştur. Türk Borçlar Kanunu'nun 357 ve devamı maddelerinde düzenlenen hasılat kirasından söz edilebilmesi için hasılat getiren bir taşınır ya da taşınmaz mal, ticari işletme ya da hakkın kira ilişkisinin konusunu oluşturması ve kiralananın demirbaşları ve işletme ruhsatı ile birlikte kiraya verilmesi gerekir. Oysa taraflar arasında düzenlenen sözleşmede kiralanan işyerinin cafe-bar olarak kullanılmak üzere kiraya verildiği, dekorasyonun kiracıya ait olduğu, kararlaştırılmıştır. Kira sözleşmesinde kiralananın işletme ruhsatıyla ve demirbaşlarıyla birlikte kiralandığına dair bir hüküm bulunmamaktadır. Sözleşmede kira parasının aylık cironun bir bölümü olarak ödeneceğinin kararlaştırılması, taraflar arasındaki kira ilişkisinin hasılat kirası olduğunu göstermez. Sözleşmenin kira bedeli başlıklı 6. maddesindeki bu düzenleme sadece kira parasının

belirlenmesine yöneliktir. O halde taraflar arasındaki kira ilişkisinin temerrüt açısından Türk Borçlar Kanunu'nun adi kiraya ilişkin hükümlerine tabi olduğu anlaşıldığından icra takibinde otuz gün süreli ödeme emri düzenlenmesinde de bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Bu nedenle davalı borçlunun itirazının kaldırılmasına karar verildiği halde taraflar arasındaki ilişkinin hasılat kirası olduğundan bahisle tahliye isteminin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Öte yandan İİK'nun 269/d maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken aynı Kanunun 68. maddesinde '' İtirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi halinde ise alacaklı, diğer tarafın talebi üzerine yüzde yirmiden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilir '' düzenlemesi öngörülmüştür. İtirazın kaldırılması davasında icra inkar tazminatına karar verilebilmesi için talebin esasa ilişkin nedenlerle kabulü yeterli olup ayrıca kötüniyet aranmamaktadır. O halde davacı alacaklı yararına icra inkar tazminatına da karar vermek gerekirken şartları bulunmadığından bahisle tazminat istemin reddine karar verilmesi de doğru değildir.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7623, Karar No: 2024/6959, Tarih: 04.07.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/7623 E.  ,  2024/6959 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/583 E., 2022/791 K.

DAVA TARİHİ : 25.12.2018

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul-Davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile davanın reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 28. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/458 E., 2020/345 K.

Taraflar arasındaki kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat, davalının kınanması ve kararın yayınlanması taleplerine ilişkin yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Türkiye Cumhuriyeti Milli Savunma Bakanı olarak görev yaptığını, davalı milletvekili Özgür Özel'in FOX TV Televizyon Kanalı'nda 19.11.2018 tarihinde yayınlanan röportajında sarf etmiş olduğu "... Siyasete yeni girdi ama geçmişte ne kadar rezil bir Genelkurmay Başkanlığı yaptıysa, o kadar rezil bir bakanlık dönemi yapacağının da işaretlerini veriyor." "Söylediği bu sözler, yargıda suçu ispatlanmamış, daha yargı süreci başlamamış kişileri zımnen suçlu olarak gösteriyor. Sen bu cesareti nereden buluyorsun?" "... başında olduğu ordunun bir kısmının, bir dinci kalkışmayla rejime kastettiği, o darbeye engel olamamış, Darbe Araştırma Komisyonu'ndan kaçmış bir Genelkurmay Başkanı." şeklindeki sözler ile 17.12.2018 tarihli TBMM Genel Kurulu'nda müvekkili hakkında sarf etmiş olduğu söz ve ifadeler ile müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, başta 15 Temmuz Darbe Girişiminin olduğu gece görevini yapmadığına dair ve davalı tarafından ileri sürülen diğer tüm isnatların gerçek dışı ve iftira niteliğinde olduğunu, ifade özgürlüğü ve eleştiri sınırları içerisinde değerlendirilemeyeceğini, kamuoyunda algı oluşturmaya yönelik olarak yapılan dava konusu sözlerin kaba, küçük düşürücü ve aşağılayıcı nitelikte olduğunu, bu beyanlara dayanılarak dava dışı bir çok internet haber sitesi tarafından hukuka aykırı yayınlar yapıldığını belirterek 500.000,00 TL manevi tazminatın haksız eylem tarihinden işletilecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsili, davalının kınanması ve kınama kararının tirajı yüksek 2 gazetede yayınlanması isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP