muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14344, Karar No: 2014/8114, Tarih: 27.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/14344 E.  ,  2014/8114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın eylemi sonucunda mağdur ...'nin yüzünde sabit iz oluştuğu, Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre yüzde sabit ize neden olan yaraların etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olarak kabulünün mümkün olmadığı, bu nedenle temel cezanın TCK'nin 86/1 maddesi gereğince tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, TCK’nin 87/1-son maddesi uyarınca uygulama yapıldığından sonuca etkili görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA, 27/02/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12319, Karar No: 2025/8308, Tarih: 05.05.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/12319 E.  ,  2025/8308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1074 E., 2020/939 K.

SUÇLAR : Cumhurbaşkanına hakaret, görevliye hakaret

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına ve görevliye hakaret suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; Cumhurbaşkanının partili olmasının tarafsızlık niteliğini ortadan kaldırdığına, mahkumiyete konu edilen paylaşımların ... makamına değil katılanın kendisine yönelik olduğuna, ifade özgürlüğü kapsamında yaptığı eleştirilerin ne şekilde hakaret sayıldığının açıklanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin ..., haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etme veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen ..., bireyin ..., ... ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, ..., ... ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli ... şartlardan birini oluşturmaktadır.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli ... şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilere izin verilen sınırların özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın katılan ...'a yönelik eyleminin, muhatabın ..., ... ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, Mahkemece hakaret kabul edilen paylaşımın içeriği gözetildiğinde, siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı düşünülmeden, sanığın beraatı yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın katılan ...'a yönelik eyleminin, muhatabın ..., ... ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, Mahkemece hakaret kabul edilen paylaşımın içeriği gözetildiğinde, siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı düşünülmeden, sanığın beraatı yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

2.Cumhurbaşkanına hakaret ile kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçunun birlikte işlenmesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 299. ve 125. maddelerinin ihlal edilmesine karşın, eylemin tek olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince daha ağır hüküm içeren 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekmektedir.

Somut olayda, sanığın Cumhurbaşkanına hakaret suçu yönünden sadece 16.06.2017 tarihinde yaptığı iki paylaşımın hakaret suçunu oluşturduğu, diğer paylaşımların ise muhatabın ..., ... ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, kaba ve nezaket dışı sözlerle ağır siyasi eleştiri niteliğinde bulunması ve katılan ...'a yönelik hakaret kabul edilen paylaşımın da aynı tarihte yapılması karşısında, bu paylaşımların zaman aralıkları belirlenip, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 44. ve Cumhurbaşkanına hakaret suçu yönünden 43/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4754, Karar No: 2022/2366, Tarih: 29.03.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/4754 E.  ,  2022/2366 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 14/07/2014 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17/05/2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 29/03/2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden taraf gelmedi. Karşı taraftan davacılar vekili Av. ... geldi. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Açık duruşmaya başlandı. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 3.815,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin duruşma isteyen davalılardan alınarak davacılara verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2006/143, Karar No: 2007/9307, Tarih: 24.12.2007

11. Ceza Dairesi 2006/143 E., 2007/9307 K.

**11. Ceza Dairesi 2006/143 E., 2007/9307 K.**

**- ALDATMA YETENEĞİ

- SAHTE İLMÜHABER**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 204 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 356 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 80 ]

**"İçtihat Metni"**

Sahte ikametgah ilmühaberi düzenlemek suçundan sanık Turgay'ın yapılan yargılaması sonunda: 765 sayılı TCK'nın 356, 80, 647 sayılı Yasa'nın 4. maddeleri gereğince mahkumiyetine dair (Selim Asliye Ceza Mahke-mesi)'nden verilen 23.09.2005 gün ve 2004/86 Esas, 2005/114 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş, mahkemece 30.09.2005 tarihinde "sonuç olarak verilen 1.155.00 YTL adli para cezasının CMK'nın 272/3-a maddesi gereğince kesin olduğu gerekçesiyle aynı Kanun'un 276/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine" karar verilmiş, bu kararın da süresi içersinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığı'nın bozma isteyen 28.12.2005 tarihli tebliğnamesi ile Daireye gönderilmiş olup; 647 sayılı Yasa'nın 4/4. maddesinde "uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre verilen para cezası veya tedbirdir, bu hükmün uygulanması kanun yollarına başvurmada engel teşkil etmez." hükmü karşısında, hükmün kesin olmadığı anlaşıldığından, hukuki değerden yoksun olan "temyiz isteminin reddine" ilişkin 30.09.2005 günlü ek karar kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Suça konu sahte ikametgah ilmühaberlerinin onaylayan bölümünde, "G... Köyü Muhtarı Yasin" isim ve imzası ile mührün bulunduğu, ancak adı geçen muhtarın tanık olarak alınan yeminli beyanında imzanın kendisine ait olmadığı gibi mührün de kendi köyüne ait olmadığını, Ç... Köyü Muhtarlıgı'na ait olduğu duyumunu aldığını belirtmesi, sanığın da, 23.09.2005 günlü oturumda "muhtar, yeğenlerime ikametgahları vermiş, doldurup imzaya getirmelerini söylemiş, imza atması için getirdiklerinde köyün muhtarını bulamayınca Ç... Köyünün Muhtarına götürmüşler, o da tanıdığından imzalayıp mühürlemiş" şeklinde beyanda bulunması karşısında; sahtecilik suçunun unsuru olan aldatma yeteneğinin gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi açısından, hükümle birlikte delil olarak dosyada saklanmasına karar verilen ilmühaberlerin denetime olanak verecek şekilde asılları dosya içerisine alınıp, üzerlerindeki mührün hangi köye ait olduğu, G... Köyü dışında başka bir köye ait olduğunun açıkça anlaşılması halinde, belgelerin aldatma yeteneğinin oluşmayacağı, G... Köyü Muhtarlıgı'na ait olduğunun belirlenmesi durumunda mührün gerçek olup olmadığı ve gerekirse muhtar Yasin'e atfen atılan imzanın adı geçenin eli ürünü olup olmadığı da araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi (BOZULMASINA), 24.12.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3166, Karar No: 2023/5418, Tarih: 28.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/3166 E.  ,  2023/5418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/319 Esas, 2021/208 Karar

HÜKÜM : Asıl ve birleşen davanın reddi

Taraflar arasındaki muvazaa ve yetkisiz temsile dayalı tapu iptali ve tesciline ilişkin asıl, kira alacağına ilişkin birleşen davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davalılar vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl davada; müvekkiline ait taşınmazın 6, 7, 18 ve 19 nolu bağımsız bölümlerinin 09.02.2009 tarihinde davalılara satılıp devredildiğini, şirketin ortaklarının ... ve ...olduğunu, şirket adına taşınmaz devrini yapan ...'ın yetkisiz olduğunu, ortaklardan ...'ın 05.01.2009 tarihinde kendini münferit imza ile temsile yetkili müdür atadığını; ancak ...'ın şirket mallarını kaçırmaya matuf bir çok işlemine dayanak yaptığı 05.01.2009 tarihli ortaklar kurulu kararı altındaki imzanın diğer ortak...'a ait olmayıp sahte olduğunu, söz konusu devir işleminin yetkisizlik yanında ayrıca taşınmazların gerçek değerinin de tapuda gösterilen değerin çok üstünde olması sebebiyle muvazaalı olduğunu ileri sürerek dava konusu bağımsız bölümlerin davalılara devrine ilişkin işlemlerin iptaline, taşınmazların şirkete iadesine ve şirket adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı vekili birleşen davada; davalıların taşınmazları kiraya vererek haksız şekilde tahsil ettiği kira paralarının davalılardan tahsili ile davacıya iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; 05.01.2009 tarihli ortaklar kurulu kararı sahte olsa dahi bu durumun tapu kaydının da iptali sonucunu doğurmayacağını, tapu kaydına itimat eden müvekkillerinin ediniminin korunması gerektiğini, müvekkillerinin söz konusu gayrimenkulün meşru malikleri olduğundan mülkiyet hakkının gereği elde ettikleri kira bedelleri üzerinden de yalnızca kendilerinin hak sahibi olduklarını, taşınmaz bedelinin ödendiğini savunarak asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemenin 30.09.2014 tarihli ve 2009/498 E., 2014/486 K. sayılı kararı ile davacı şirket ortağı ...tarafından Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2009/326 E. sayılı dosyasında açılan davada 05.01.2009 tarihli ortaklar kurulu kararındaki imzanın...'a ait olmadığından bahisle 05.01.2009 tarihli ortaklar kurulu kararının hükümsüzlüğünün tespitine karar verildiği, bu kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği; ancak 21.03.2005 tarihli ortaklar kurulu kararına istinaden 10 yıl süre ile müdür olarak atanan ...'ın müdürlük vasfının devam ettiği, bu itibarla tapuda yapılan işlemin geçerli olduğu ayrıca davacı tarafından tapu devirlerinin muvazaalı olduğu iddiasının ispatlanamadığı, davalılar taşınmazlara tapu ile malik olup iyi niyetli zilyet oldukları için kira bedellerinin istenemeyeceği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 16.11.2015 tarihli ve 2015/3730 E., 2015/12029 K. sayılı kararıyla taraflar arasındaki uyuşmazlıklardan bir tanesi muvazaa iddiası olup davaya konu taşınmazların tapudaki toplam satış değerlerinin 500.000,00 TL olduğu, davalıların ise bahse konu taşınmazlar için 1.700.000,00 TL ödendiği savunması karşısında, tapudaki değer düşüklüğünün tek başına muvazaa iddiasını kanıtlamaya yeterli olmadığı kabul edilse dahi davacı şirket kayıtları incelenmeden, bahse konu satış bedelinin şirket kayıtlarına ne şekilde intikal ettirildiği denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak belirlenmeden, emlakçı tanıkların beyanlarına itibar edilerek eksik incelemeye dayalı karar verilmesinin doğru olmadığına işaret edilerek asıl ve birleşen davaya ilişkin karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 21.03.2005 tarihli ortaklar kurulu kararına istinaden 10 yıl süre ile müdür olarak atanan ...'ın müdürlük vasfının devam ettiği, bu itibarla tapuda işlem yapan ...'ın şirket müdürlüğü sıfatı devam ettiğinden tapuda yapılan işlemin geçerli olduğu, satış işleminin muvazaalı olduğu yolundaki iddia yönünden işlemi yapan ...'ın şirketin yetkilisi olup aynı zamanda %75 oranında ortağı olması, aynı binada şirkete ait toplam 24 adet bağımsız bölüm mevcut olup tamamının devri mümkün iken sadece bunların 4 tanesinin davalılara satılmış olması bakımından muvazaa iddiasının davacı tarafça ispatının gerektiği, gerçek bedel ile satış bedeli arasındaki farkın tek başına muvazaanın varlığını ispata yeterli olmadığı, satışın tarafları arasında muvazaanın varlığını gösterecek herhangi bir durumun davacı tarafça ispatlanamadığı, birleşen dosya bakımından davalıların taşınmaza tapu ile malik olup iyi niyetli zilyet oldukları gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairemizin 18.10.2022 tarihli ve 2021/4746 E., 2022/7126 K. sayılı kararıyla dosya kapsamında bulunan protokoller üzerinde yapılan incelemede, 02.02.2009 tarihli protokolde taşınmazların değerinin 1.000.000,00 USD olarak kabul edildiği, 03.02.2009 tarihli taşınmaz satışına ilişkin protokole göre de taşınmazların satış bedelinin 30.01.2009 tarihindeki kur üzerinden TL karşılığı 1.700.000,00 TL olarak belirlendiği, 09.02.2009 tarihinde 500.000,00 TL ve 1.200.000,00TL olacak şekilde satıcının banka hesabına ödeme yapılacağının kararlaştırıldığı, taşınmazların 09.02.2009 tarihinde davalılar adına 1/3 hisseli olmak üzere toplam 500.000,00TL’ye satıldığı, vergi dairesinden gelen kayıtlara göre satıcı davacı şirketin 2009 yılına ait BS(Mal ve Hizmet Satış bildirimi) formunda 500.000,00TL olarak bildirim yapıldığının görüldüğü, davalı ... tarafından bakiye 1.200.000,00TL karşılığı olarak 720.000,00 USD’nin 09.02.2009 tarihinde davadışı 3. kişiye havale yapıldığı, 10.02.2009 tarihinde de aynı 3. kişi tarafından davalı ...’a iade edildiği, bu ödemelerin satışa konu taşınmazlarla ilgili olup olmadığına ilişkin bir izahat bulunmadığı, davacı şirkete ödenen bedelin sadece 500.000,00 TL olduğu, bu bedelin de protokol hükümlerine göre belirlenen fiyattan az olması karşısında muvazaanın maddi unsurunun gerçekleştiği, taraflar arasında akdedilmiş protokoller gereğince bakiye 1.200.000,00TL’nin önce davadışı 3. kişiye gönderilmesi ve aynı kişi tarafından bir gün sonrasında alıcı davalı ...’a bedeli iade edilmesi karşısında davacı şirketi zarara uğratmak koşuluyla hareket edildiğinden muvazaanın manevi unsurunun da gerçekleştiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle taraflar arasında düzenlenen protokoller de göz önünde bulundurularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğine işaret edilerek Mahkeme kararı bozulmuştur.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri