muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/11228, Karar No: 2024/13020, Tarih: 03.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11228 E.  ,  2024/13020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14744, Karar No: 2015/12741, Tarih: 17.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14744 E.  ,  2015/12741 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Havza Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2015

NUMARASI : 2015/13 Tereke - 2015/17

TALEP EDEN : S.. V.. Huzurevi ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü

MÜTEVEFFA : A.. T..

Tereke hukukuna ilişkin davada Samsun 3. Sulh Hukuk Mahkemesi ve Havza Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tereke teslimine ilişkindir.

Samsun 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, müteveffanın ikametgah adresinin "S.. Mah. D.. Sok. No:.. Havza/SAMSUN" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Havza Sulh Hukuk Mahkemesi ise, murisin ilk ikametgah adresinin "K.. Mahallesi Ç.. Cad.M.. Ç.. Ö.. Blokları A Blok .. İlkadım/SAMSUN " olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır." denilmektedir. TMK'nın 19/1. maddesinde de "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."hükmüne yer verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı hüküm altına alınmış ise de, müteveffanın sürekli kalmak amacıyla huzurevine yerleştiği ve ölüm tarihine kadar huzurevinde yaşadığı anlaşılmaktadır. Müteveffanın nüfus kaydında gösterilen yerleşim yeri adresinin “S.. Mah. D..Sok. No:... Havza/SAMSUN” adresi olduğu, bu adresin de huzurevi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın, Havza Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Havza Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17/12/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7813, Karar No: 2009/9415, Tarih: 08.06.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/7813 E.  ,  2009/9415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

TAVZİH TALEP EDEN : ...

DAVACILAR : ... ... VD.

MÜDAHİL :...

Taraflar arasında görülen orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18/10/2005 gün ve 10925- 12446 sayılı düzelterek onama kararında özetle; "Davacılar ... ve arkadaşları 11.12.1992 tarihli dava dilekçeler ile 27 nolu orman kadastro komisyonunca Seydiköy Sarnıçlı Çiftliğinde yapılan ve orman olduğu kabul edilen tapulu yerlerine ilişkin orman kadastrosunun iptaline karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece 20. Hukuk Dairesinin 06.11.2001 gün 4561-8111 sayılı bozma kararına uyularak davacıların 160 hektarlık bölüm hakkındaki davalarının reddine, diğer konularda bozma kararı verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm müdahil davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 06.11.2001 gün 4561-8111 sayılı kararında özetle: “A-1) 1948 yılında yapılan ve 1949 yılında kesinleşerek Şubat 49 tarih 29 numarada 2874 hektar (28.740.000 m2) yüzölçümü ile Hazine adına tapuya tescil edilen ... Ormanına ait orman kadastrosunun yasa ve yönetmelik hükümlerine uygun olduğu ve buna dayalı olarak oluşturulan tapu kaydının da yasalar karşısında geçerliliğini koruduğu,

2) Bilirkişilerin verdikleri raporların yasa hükümlerine uygun olduğu ve 4785 Sayılı Yasa karşısında yasal değerini yitirmiş olan (aslında çekişmeli yer dışında başka parsellere uygulandığı anlaşılan) davacı tarafın tapu kayıtlarının uygulanması yararlarına herhangi bir hukuki sonuç doğurmayacağından yeniden keşif ve uygulama yapılmasına gerek olmadığı,

3) ... Devlet Ormanı ile ilgili olarak 1985 yılından beri Yönetimce orman tahdit komisyonlarına verilen görevin APLİKASYON ve 2/B madde uygulamasına ilişkin olduğu, komisyonlar da kendilerine verilen görev doğrultusunda işlem yapıp, son olarak 1948 yılında yapılan ve kesinleşerek tapuya tescil edilen ... Devlet Ormanının dış sınırları esas alınarak, dosyadaki harita ve bilirkişi raporlarına göre, bu Devlet Ormanının ortasında kaldığı halde, yanıltılan işlemler sonucu idarece iade oluru verilen, daha sonra ... bir olurla geçmişe etkili olarak geri alınan 160 hektar bölümle birlikte bir bütün olarak (27) numaralı orman kadastro komisyonu tarafından yapılan ve 03.06.1992 tarihinde ilana çıkartılan APLİKASYON VE 2/B MADDE UYGULAMASI işlemlerine karşı temyize konu davanın gerçek kişiler tarafından açıldığı, işlemin ikinci kadastro olmadığı, Dairenin 07.07.1992 gün 1992/6313-3606 sayılı kararı ile daha birçok kararında kabul edilen ilkeye göre “esasen Devlet Ormanı olan ve Devlet

-2-

2009/7813-9415

-2-

2009/7813-9415

Ormanı sınırları içinde kalmaya devam eden taşınmazların tekrar sınırlandırmaya tabi tutulması yersiz ve geçersiz olduğu gibi, bunu takiben özel orman statüsüne tabi tutulması gerektiğine karar verilmesi dahi yasal dayanaktan yoksun ve YOK HÜKMÜNDE olduğu” esasen yapılan ve davaya konu edilen işlemlerin aplikasyon ve 2/B madde uygulaması olduğu, düzeltilmesi istenilen Dairenin önceki bozma kararında çoğunluk ve azınlık oylarınca da kabul edildiği,

Yukarıda açıklandığı ve mahkemenin de kabulünde olduğu gibi 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi uygulaması sonucu orman rejimi dışına çıkartma ya da çıkartmama yetkisi orman kadastro komisyonlarına ait olup, gerçek kişilerin çıkarma ya da çıkarmama konusunda Orman Yönetimini zorlayamayacağı gibi, devlet ormanlarından orman rejimi dışına çıkartma işlemi yasa hükmü gereği olarak HAZİNE YARARINA olacağından Dairenin kararlılıkla uyguladığı ve Hukuk Genel Kurulunun 1994/690 K. ve 1994/729 K. ve 1994/863 K. sayılı ilamlarıyla benimsediği içtihatlara uygun olarak gerçek kişilerin, somut olayda davacıların DAVA AÇMADA HUKUKİ YARARI ve AKTİF DAVA EHLİYETİ bulunmadığı ve yapılan APLİKASYON DA doğru olduğundan, mahkemece davanın reddine dair verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu, karar düzeltme istemi üzerine yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşılmakla Orman Yönetimi ve Hazinenin karar düzeltme isteğinin kabulü ile dairenin bu konuya ilişkin verdiği 12.12.2000 gün 2000/6967-10494 sayılı BOZMA kararının kaldırılarak davacı ... ve arkadaşlarının tüm temyiz itirazlarının REDDİYLE mahkemenin 13.04.2000 gün 1992/147-30 sayılı kararının bu bölümünün ONANMASI,

B- Mahkemece 14.08.1957 tarihli özel orman oluruna konu olduğu kabul edilerek “30.10.1996 ve 11.11.996 tarihli harita mühendisi bilirkişilerin düzenlediği haritalarda hudutları gösterilen yeşil renkli 160 Hektarlık alana münhasır olmak üzere davanın kabulü ile bu kısım yönünden (27) numaralı orman tahdit komisyonunun yaptığı işlemin iptali ile bu kısmın orman dışına çıkarılmasına” dair verdiği karar bölümüyle ilgili Yönetimlerin karar düzeltme istemlerine gelince: Yukarıda ayrıntılarıyla açıklandığı gibi, özel orman oluru, ilgili Bakana ait olmadığı her haliyle belli ve açık olan sahte imzayla başlatılan ve idare yanıltılarak alınan işlemler sonucu verildiğinden; esasen bu 1160 Hektarlık yer de içinde olmak üzere 160 hektarlık yerin dört tarafı hakkında yapılan orman kadastrosu işleminin kesinleşmesi sonucu birlikte Şubat 1949 tarih 29 numarada 2874 hektar yüzölçümüyle Hazine adına tescil edilmiş Devlet ormanı olduğu ve bu 160 Hektarlık bölümün de bitişiğindeki Devlet Ormanı ile bir bütün olup, bu haliyle 5658 Sayılı Yasada tanımı yapılan iade edilecek özel ormanlarla ilgisi bulunmadığı, davacı tapularının önceki maliklerinin iade taleplerinin Orman İşletme Baş müdürlüğünün 02.12.1955 gün 8804 Sayılı Kararı ile ret edilip kendilerine tebliğ edildiği, o tarihte yürürlükte bulunan yasa hükümlerine göre yetkili adli ve idari mercilerde dava açmamış olmaları nedeniyle İADE İŞLEMİNİN REDDİNE dair verilen kararın kesinleştiği, artık bundan sonra idare yanıltılarak yeniden verilen 14.08.1957 tarih 260 sayılı “ÖZEL ORMAN OLUR”unun Yasalar karşısında bir hükmünün bulunmadığı ve yok hükmünde olduğu, bu nedenle 160 hektarlık bölümün dahi kesinleşmiş ve Şubat 1949 tarih 29 numarada tapuya tescil edilmiş orman tahdidi içinde olma halini sürdüğünün kabulü gerektiği, bu düşüncelerle orman kadastro komisyonlarınca 160 Hektarlık bölümle ilgili 14.08.1957 tarihli iade oluru gözönünde bulundurulmadan APLİKASYON ve 2/B MADDE uygulama çalışmaları yapıldığı, Orman Bakanlığınca, aslında yok hükmünde olan 14.08.1957 tarih ve 260 sayılı olurun sonradan ... bir işlemle geçmişe etkili olarak geri alındığı, bu işlemlerde yasalara aykırı bir yön bulunmadığı,

Yine somut olayla benzer olan ve ...-Ulubey Kadastro mahkemesince “davaya konu ormanla ilgili olarak 04.10.1950 tarihinde idarece YASALARA AYKIRI şekilde ÖZEL ORMAN OLURU VERİLMEK SURETİYLE Hazineye ait olan mülkiyetin davacılar ve selefleri üzerine geçirilmesi sonucunu doğuracak şekilde yapılan tasarrufun hukuken hüküm ifade etmeyeceği, 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesinin uygulanması hakkındaki yönetmeliğin 25/6 maddesine göre (Devlet ormanları gerçek ve tüzel kişilere o günkü mevzuata aykırı olarak intikal etmiş ise, o yer Devlet ormanı olarak sınırlandırılır) hükmü karşısında gerçek kişilerin tapuya ve Bakanlığın 04.10.1950 tarih ve 5089/1 sayılı özel orman OLURUNA dayanarak gerçek kişilerin 1998 yılında açtığı orman kadastrosuna itiraz davasının reddine” dair verilen

-3-

2009/7813-9415

-3-

2009/7813-9415

03.03.2000 gün 1998/190-4 sayılı kararının Dairenin 09.10.2000 gün 6997/7610 sayılı kararı ile “tapu kaydının özel orman tapusu olmayıp kışlak tapusu olduğu, tapunun taşınmaza uyduğu kabul edilse bile 4785 Sayılı Yasa karşısında bu tapuya değer verilemeyeceği, Orman Genel Müdürlüğünün 04.10.1950 gün 5089/1 sayılı teklifi ve Bakanlığın onayı ile uygun görülen özellik olurunda yazılı gerekçelerin dava konusu ormanla bağdaşmadığı saptanarak taşınmazın tamamının Devlet ormanı olduğu kabul edilip gerçek kişilerin davasının reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı” gerekçesiyle oybirliği ile onandığı ve karar düzeltme isteminin de reddedildiği, böylece 1950 yılında yasalara aykırı olarak verilen özel orman olurunun 48 yıl sonra 1998 yılında özel orman sahipleri tarafından açılan orman kadastrosuna itiraz davasında yok hükmünde olduğunun Daire tarafından kabul edildiği,

Somut olayın yukarıda yazılı Daire içtihadına uygunluk arz ettiği, dava konusu 160 hektarlık bölüm hakkında verilen özel orman olurunun fiili durumla bağdaşmadığı, daha önce verilmiş 02.12.1955 tarihli iade isteminin reddine ilişkin karar kesinleştikten sonra, o ret işlemi geçerliliğini sürdürürken idare yanıltılarak verilen 14.08.1957 tarih 260 sayılı “ÖZEL ORMAN OLURUNUN” yasal dayanağının bulunmadığı, bu nedenle 160 Hektarlık bölümle ilgili olarak yerel mahkemenin verdiği, ORMAN DIŞINA ÇIKARMA yönündeki kararının Dairece araştırmaya yönelik olarak bozulmasının isabetsiz olduğu, karar düzeltme istemi sonucu yeniden yapılan inceleme ile anlaşılmakla, davalılar Orman Yönetimi ile Hazinenin karar düzeltme istemlerinin kabulü ile dairenin bu bölümle ilgili 12.12.2000 gün 2000/6967-10494 sayılı ARAŞTIRMAYA YÖNELİK BOZMA KARARININ kaldırılarak, davalı Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabul edilmesine ve 160 Hektarlık bölümün ORMAN SINIRLARI DIŞINA ÇIKARMASINA dair 13.04.2000 gün 1992/147-30 sayılı mahkeme kararının bu 160 Hektarlık BÖLÜM HAKKINDA, davacı ... ve arkadaşlarının DAVALARININ REDDİNE KARAR VERMEK üzere BOZULMASI gerektiği sonucuna varıldığı ve sonuç olarakda;

1- (27) numaralı orman kadastro komisyonu tarafından ... Devlet Ormanında 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması ve aplikasyon konusunda yaptığı işlemler yönünden davacıların DAVA AÇMADA HUKUKİ YARARI ve AKTİF DAVA EHLİYETİ bulunmadığından ve yapılan APLİKASYON da doğru olduğundan, mahkemece bu gerekçelerle davanın reddine dair verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu, karar düzeltme istemi üzerine yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşılmakla, Orman Yönetimi ve HAZİNENİN KARARI DÜZELTME İSTEĞİNİN KABULÜ ile dairenin bu konuya ilişkin verdiği 12.12.2000 gün 2000/6967-10494 sayılı BOZMA kararının kaldırılmasına ve davacı ... ve arkadaşlarının tüm temyiz itirazlarının REDDİYLE mahkemenin 13.04.2000 gün 1992/147-30 sayılı kararının bu bölümünün ONANMASINA,

2- 14.08.1957 tarih 260 sayılı özel orman oluruna konu olduğu kabul edilerek 30.11.1996 ve 11.11.1996 tarihli harita mühendisi bilirkişilerin düzenlediği haritalarda hudutları gösterilen yeşil renkli 160 Hektarlık bölümle ilgili olarak yerel mahkemenin verdiği, ORMAN DIŞINA ÇIKARMA yönündeki kararının Dairece araştırmaya yönelik olarak bozulmasının isabetsiz olduğu, karar düzeltme istemi sonucu yeniden yapılan inceleme ile anlaşılmakla, davalılar Orman Yönetimi ile Hazinenin KARAR DÜZELTME İSTEMLERİNİN KABULÜ ile, bu konuyla ilgili Dairenin 12.12.2000 gün 2000/6967-10494 sayılı ARAŞTIRMAYA YÖNELİK BOZMA KARARININ kaldırılarak, davalı Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabul edilmesine ve 160 Hektarlık bölümün ORMAN SINIRLARI DIŞINA ÇIKARMASINA dair 13.04.2000 gün 1992/147-30 sayılı mahkeme kararının bu 160 Hektarlık BÖLÜM HAKKINDA, davacı ... ve arkadaşlarının DAVALARININ REDDİNE KARAR VERMEK üzere mahkeme kararının BOZULMASINA karar verildiği, mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra Hazinenin 10.05.2002 tarihli dilekçe ile dava edilen yerin orman niteliği ile Hazine adına tescilini ve Şubat 1949 tarih 29 numaralı orman nitelikli tapu kaydına konulan “hükümsüz kalmıştır” şerhinin ve özel orman olurunun iptali istemiyle davaya katıldığı anlaşılmaktadır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1949 yılında yapılan ilk orman kadastrosu, 1981 tarihli 1744 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, 1985 tarihli 26 nolu orman kadastro komisyonunca yapılan 2896 Sayılı Yasayla değişik orman kadastrosu ve 2/B uygulaması ile en son 03.06.1992 tarihinde ilan edilen 27 nolu orman kadastro komisyonunca yapılan 6831 Sayılı Yasanın 3302 Sayılı Yasayla değişik aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1949 yılında yapılan ilk orman kadastrosu, 1981 tarihli 1744 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, 1985 tarihli 26 nolu orman kadastro komisyonunca yapılan 2896 Sayılı Yasayla değişik orman kadastrosu ve 2/B uygulaması ile en son 03.06.1992 tarihinde ilan edilen 27 nolu orman kadastro komisyonunca yapılan 6831 Sayılı Yasanın 3302 Sayılı Yasayla değişik aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Mahkemece hükmüne uyulan kesin bozma kararına göre işlem yapılarak ve Ziraat Vekilinin sahte imzasıyla başlatılan Orman Genel Müdürlüğünün 14.08.1957 gün Şube 5 H. No:5060 – 260 sayılı “özel orman oluruna” konu olan 160 hektarlık özel orman olurunun yok sayılarak davacı gerçek kişilerin bu 160 hektarlık bölüm hakkında açtıkları davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, ne var ki; bozma kararından sonra ... 10.05.2002 tarihli dilekçe ile 3402 Sayılı Yasanın 26/D maddesine göre davaya katılarak 14.08.1957 tarih 260 sayılı özel orman olurunun iptalini ve yine ... Devlet Ormanına ait 2874 hektar yüzölçümlü Şubat 1949 tarih 29 (gittisi Aralık 1995 tarih 1) numaralı tapu kaydı üzerine Orman İşletme Müdürlüğünün 05.09.1957 gün 2364-16/6735 sayılı yazısı dayanak gösterilerek 13.09.1957 gün ve 2348 yevmiye ile konulan “bu kayıt Orman İşletme Müdürlüğünün yazılarına istinaden hükümsüz kalmıştır” şeklindeki şerhin de iptalini istediği halde, kişilerinin davası reddedilmekle aslında ... Devlet Ormanına ait 2874 Hektar yüzölçümlü Şubat 1949 tarih 29 ve bunun gittisi Aralık 1995 tarih 1 numaralı kayda geçerlilik tanınmış ve böylece özel orman oluru iptal edilmiş ve yasal dayanağı bulunmayan sözü edilen şerh de zımnen kaldırılmış ve böylece 1949 yılında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen ve Şubat 1949 tarih 29 numarada tapuya tescil edilen orman kadastrosu ile dayanağı harita ve daha sonraki yıllarda yapılan aplikasyon sınırlarının hukuken geçerli olduğu konusundaki davacı Hazinenin 10.05.2002 tarihli müdahale dilekçesindeki talepleri kabul edilmiş ise de, tapudaki şerhin açıkça kaldırılmaması ve yine 160 hektarlık bölümün bitişik ormanla birlikte orman niteliğiyle tescil edilmemiş olması, hükmün infazı sırasında duraksama yaratacağından, davacı Hazinenin temyiz itirazları yerinde ise de, bu maddi yanılgı yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, kararın düzeltilmesi uygun görülmüştür.

Bu nedenle, mahkemenin 21.04.2004 gün ve 2002/2-2004/12 sayılı kararının hüküm (karar) bölümünün 1. paragrafının sonuna [... Devlet Ormanına ait Şubat 1949 tarih 29 ve bunun gittisi Aralık 1995 tarih 1 numaralı tapu kayıtlarının şerhler ve beyanlar hanesine 13.09.1957 tarih 3748 yevmiye numarası ile konulan “Bu kayıt Orman İşletme Müdürlüğünün 05.09.1957 tarih ve 2364-16/6735 sayılı yazılarına istinaden hükümsüz kalmıştır” şeklindeki şerhin İPTALİNE ve yine Orman Umum Müdürlüğünün 14.08.1957 tarih Şube 5 No: 5060 – 260 sayılı yazılarına dayanılarak verilen 14.08.1957 tarihli “özel orman olurunun” İPTALİNE, 30.11.1996 ve 11.11.1996 tarihli Harita Kadastro Mühendisi Sabit Tokdemir ve arkadaşlarının düzenlediği haritada hudutları gösterilen yeşil ile ... 160 hektarlık bölümün de bitişikteki geniş ... Devlet Ormanı ile birlikte bir bütün olarak Şubat 1949 tarih 29 ve bunun gittisi Aralık 1995 tarih 1 numaralı tapu kaydı ve dayanağı orman kadastro haritası ile aplikasyon haritası kapsamında kaldığı anlaşılmakla, daha sonra bu ormanda 2/B madde uygulaması ile orman rejimi dışına çıkarılıp, Orman Bakanlığı ve Orman Genel Müdürlüğünce 2/B madde işleminin iptali için dava açılmadan kesinleşen ya da mahkemede dava açılmış olsa bile hakkındaki dava red edilerek 2/B madde uygulaması kesinleşen 2/B madde sahalarının yüzölçümü ... Devlet Ormanın yüzölçümünden düşülerek geriye kalan orman alanının 160 Hektarlık bölümle birlikte bir bütün olarak bu yere ait arazi kadastro paftaları üzerinde aplikasyon haritasındaki sınırlar esas alınarak gösterilip, buna göre yüzölçümü de hesaplanmak suretiyle 6831 Sayılı Yasanın 11/4. maddesi gereğince aynı köy son ada ve parsel numarası verilerek 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 22/son maddesi gereğince kayıt ve belgeler aktarılarak ... Devlet Ormanı ismi ile ... adına tapuya tesciline] cümlesi yazılmasına, mahkeme kararının böylece düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.nın 438/7. maddesi gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA" karar verilmiş ve onama ilamı taraflara tebliğ edilerek hüküm kesinleşmiştir.

Mahkemece, kesinleşen ilamın gereği ve infazı için ilamın onaylı bir örneği ... Kadastro Müdürlüğüne bağlı ... Kadastro Şefliğine gönderilmiştir.

Gaziemir Kadastro Şefliğinin 29/05/2007 gün ve 238 sayılı yazısında ve eki olan 07/04/2008 tarihli inceleme raporunda özetle;

[İlgi a) yazı ile... İlçesi hudutları içerisinde bulunan 2874 hektar yüzölçümlü ... Devlet Ormanına ait ... Kadastro Mahkemesinin E. 2002/2 Esas ve 2004/12 karar sayılı ilamı ile kesinleşen mahkeme kararının infazı için gerekli çalışmaların yapılması istenmiştir.

İlgi b) yazı ile de belirtilen işlemlere ait dosyaların ... 7. Asliye Hukuk mahkemesine teslim edilmesi nedeni ile çalışmalara henüz başlanılmadığı belirtilmiştir.