muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5243, Karar No: 2019/6505, Tarih: 21.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5243 E.  ,  2019/6505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 20/06/2017 tarih ve 2016/174 E.- 2017/503 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 27/06/2018 tarih ve 2017/1243 E.- 2018/739 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin İspanya merkezli, 25 yıldır bitki besleme ve tohum ürünleri ile ilgili araştırmalar yaparak geliştirdiği ürünlerin dünya çapında satışını yapan şirket olduğunu, sektöründe tanındığını, müvekkiline ait ürünlerin 1998 yılından bu yana ülkemizde de satıldığını, 2008-2013 yılları arasında davalının ürünlerin ülkemizdeki satışını gerçekleştirdiğini, "RAZORMİN" ibareli markanın dünyanın birçok ülkesi ile birlikte ülkemizde de 2007/69235 ve 2012/15496 sayılı markalarla tescilli olduğunu, davalının ise müvekkilinin izni ve bilgisi olmadan "RAMOZİN" ibaresini 5. sınıfta marka olarak tescil ettirdiğini, aynı ibarenin 1. sınıfta tescili için de başvuruda bulunduğunu ve anılan başvurunun tescil aşamasında olduğunu, davalının marka tescillerinin kötü niyetli olduğunu, taraflar arasındaki ticari ilişki sona erdikten sonra markaların tescil edildiğini ve piyasaya sürüldüğünü, davalının, müvekkilinin marka tescilinden doğan haklarına tecavüz ve haksız rekabet teşkil edecek şekilde markaların birebir aynısını kullandığını, müvekkili markası ile davalı markası arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerliğin bulunduğunu, markalar arasında karıştırılma ihtimalinin olduğunu, 556 sayılı KHK'nın 7/1-b ve 8/1-b maddeleri uyarınca hükümsüzlük şartlarının oluştuğunu, aynı KHK'nın 8/3-5 maddeleri ile TTK'nın 54 ve 55. maddeleri uyarınca da hükümsüzlük koşullarının oluştuğunu ileri sürerek müvekkilinin markasına vaki tecavüzün ve haksız rekabetin tespitini, men’ini, hükmün ilanını, davalıya ait 2011/44579 sayılı "RAMOZİN" ibareli marka ile tescili halinde 2015/71517 numaralı "RAMOZİN" ibareli markaların hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacı markalarının tanınmış olmadığını, "RAMOZİN" ibaresinin 26.05.2011 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere müvekkili adına tescil edildiğini, tescilli bir markanın tescil edilmiş şekline uygun olarak kullanılmasının markaya tecavüz veya haksız rekabet teşkil etmeyeceğini, hükümsüzlük davasının 5 yıllık süre geçtikten sonra açıldığını, davacının sessiz kalmak suretiyle hak kaybına uğradığını, davacı markası ile müvekkili markası arasında iltibasa yol açacak düzeyde bir benzerliğin bulunmadığını, markaların kullanılış biçimlerinin farklı olduğunu, davacı markası 1. sınıfta tescilli iken müvekkili markasının 5. sınıfta tescilli bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı adına tescilli tanınmış "RAZORMIN" ibareli markanın 2008 yılından beri ülkemizde davalı aracılığıyla satıldığı, davalının bahse konu markaya benzer ve tüketici nezdinde bir karıştırma ihtimali doğuran bir işareti tescil ettirmesiyle tüketicinin "RAMOZİN" markası ile davacıyı ilişkilendirme ihtimalinin doğduğu, davanın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalıya ait 2011/44579 sayılı "RAMOZİN" ibareli markanın ve 2015/71517 sayılı "RAMOZİN" ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davalı vekilinin istinaf başvurusunun, hükümsüzlük yanındaki talepler bakımından hüküm tesis edilmemiş ise de davalı tarafın istinaf başvurusunda bulunduğundan ve istinaf başvusunda anılan hususla alakalı bir itiraz ileri sürülmediğinden belirtilen sebeple ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu 2011/44579 sayılı marka kapsamında bulunan mallarla davacıya ait marka kapsamındaki mallar arasında benzerlik bulunup bulunmadığı değerlendirilirken, hükümsüzlüğü istenen markanın kapsamındaki tüm malların dikkate alınmadığı ve davacı markasının tanınmışlığı ile 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesi koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği hususunda değerlendirme yapılmadığı, hükümsüzlüğüne karar verilen davalıya ait 2015/71517 sayılı markanın başvuru aşamasında olup karar tarihi itibariyle henüz tescil edilmediği, bu nedenle anılan markaya yönelik olarak erken ikame edilen davanın reddi gerektiği, davacı adına tescilli 2007/69235 sayılı "RAZORMIN" ibareli marka ile davalıya ait 2011/44579 sayılı "RAMOZİN" ibareli marka arasında, davalı markası kapsamındaki "zararlı bitkileri, hayvanları ve mantarları imha edici maddeler" malları yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin bulunduğu, bitki koruma bölümü ana bilim dalı öğretim üyesi ile ziraat mühendisinin de bulunduğu bilirkişi heyetince hazırlanan ve dosyaya sunulan kök ve ek bilirkişi raporlarında, davacı markasının ziraat sektöründe tanınmışlık düzeyine ulaştığı açıklandığından davacı markasının ziraat sektöründe tanınmış olduğu, davalının tanınmış markanın benzerini 5. sınıfta tescil ettirmesinin, davacı markasının elde ettiği bilinirlikten haksız yarar sağlayabileceği, imaj transferine yol açacağı, bu nedenle davalının 2011/44579 sayılı markasının kapsamında kalan malların tamamı yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesi koşulları gerçekleştiği, davalının 2011/44579 sayılı markasının 04.09.2012 tarihinde tescil edildiği, taraflar arasındaki ilişkinin ise 2013 yılına kadar devam ettiği ve davacı markalarını taşıyan ürünlerin o tarihe kadar davalı tarafından ülkemizde satışa sunulduğu,taraflar arasındaki ilişki dikkate alınarak marka tescilinden yaklaşık üç buçuk yıl sonra dava açılmasında davacının kötü niyetinden ve sessiz kalma yoluyla hak kaybına uğramasından söz edilemeyeceği gerekçesiyle kabulüne, ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılarak davanın kısmen kabulüne, davalıya ait 2011/44579 sayılı “RAMOZİN” ibareli markanın hükümsüzlüğüne, 2015/71517 sayılı marka hakkında vakitsiz açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 21/10/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13228, Karar No: 2015/28384, Tarih: 06.05.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/13228 E.  ,  2015/28384 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/141123

MAHKEMESİ : Alanya 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2010

NUMARASI : 2009/372 (E) ve 2010/650 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, görevi kötüye kullanma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık A.. K.. müdafii ile katılan S.. S..'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Köy muhtarı olan sanığın ikametgah ilmuhaberini imzalaması için yakınlarını gönderen aynı köyde mukim şikayetçi S.. S..'ın belgesini imzalamayıp geri göndermesi ve kendisi gittiğinde yine imzalamaması biçiminde gerçekleşen eyleminin icrai ve bireylere karşı keyfi nitelikte olduğundan, TCK'nın 257/1. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun vasfında yanılgıya düşülerek aynı kanunun 257/2. maddesinden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık A.. K.. müdafii ile katılan S.. S..'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, CMK'nın 326/son maddesi gözetilerek yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3892, Karar No: 2012/2505, Tarih: 27.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/3892 E.  ,  2012/2505 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Davacı, Tarım Bağ-Kur prim borçları yönünden 6111 sayılı Kanun'un SGK prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki hükümlerinden faydalandırılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, 6111 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Kanun'dan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebi, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ederek, dava hakkını kötüye kullandığı anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 27/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7841, Karar No: 2015/24138, Tarih: 22.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/7841 E.  ,  2015/24138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

5237 sayılı TCK’nın “Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler” başlıklı dördüncü kısmının, “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar ”başlıklı birinci bölümünde, 265. maddesi ile düzenlenen; “Görevini Yaptırmamak İçin Direnme” suçuyla korunan hukuki yarar, kamu idaresinin güvenilirliği ve işleyişi olup; bu suçta, kamu faaliyetlerine kişilerin saygı göstermelerinin sağlanması ve kamu görevlerinin yerine getirilmesini dolayısıyla da kamu görevini yerine getirenleri engellemeye yönelik fiillerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır. Öte yandan, kendisine verilen görevi yerine getirmekte olan kamu görevlisine karşı cebir ve/veya tehdit fiili gerçekleştirilmiş bulunduğundan bu suçla aynı zamanda kişi özgürlüğü ve beden bütünlüğü de korunmaktadır. Maddede düzenlenen görevini yaptırmamak için direnme suçu, seçimlik hareketli bir suç olup kamu görevlisinin görevini yapmasını engellemek amacıyla, cebir ve/veya tehdit kullanılması ile suç oluşmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, öncelikle engellenmek istenen işin o kamu görevlisinin görevine giriyor olması zorunludur. Zira madde, kamu görevlisinin yerine getirdiği herhangi bir iş için değil, görevine giren bir iş için koruma sağlamaktadır. Cebir, kamu görevlisine karşı fiziki güç kullanılmasıdır. Cebrin sınırı, kasten yaralama suçunun temel şekli veya daha az cezayı gerektiren hâli kapsamında değiştirilebilecek boyutta olmasıdır. Cebirle, kasten yaralamanın neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerine sebebiyet verilirse, fail ayrıca bu suçtan da beşinci fıkra uyarınca cezalandırılacaktır. Cebir veya tehdidin alenî olması şart değildir. Bu manada cebir ve tehdit, kamu görevlisinin görevini yerine getirmesini engellemeye elverişli, doğrudan kamu görevlisine yönelik ve ortadan kaldırılmadığı sürece göreve devam edilmesine engel olan güç kullanılmasını ifade eder.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.03.2010 gün 9-259-47 sayılı kararında belirlendiği gibi, Olayın gelişimi sırasında sanığın, cebir ve/veya tehdit kullandığı polis memuru olan müştekiler suçun mağduru, kamu idaresi ise suçtan zarar gören konumundadır. “Görevini Yaptırmamak İçin Direnme” suçunun 5237 sayılı TCK’nın “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar” başlıklı bölümünde düzenlenmiş olması da kamu görevlilerinin suçun mağduru olamayacakları anlamına gelmemektedir. Aksinin kabulü halinde, görevleri dışında kendilerine karşı cebir ve/veya tehdit kullanılması halinde işlenen bu suçların mağduru olacaklarında kuşku bulunmayan kişilerin, aynı suçlara görevlerinin ifası sırasında kamu görevlisi sıfatıyla maruz kaldıklarında ise suçun mağduru olmadıklarını ileri sürmek çelişkisine düşülecektir ki, bunun yasal bir dayanağı bulunmamaktadır.

Sanığın suçun yasal tanımında yer alan ve hukuksal anlamda tek bir fiili oluşturan davranışları, görevini ifa eden kamu görevlilerine karşı görevlerini yaptırmamak için gerçekleştirmiş olması nedeniyle aynı nev’iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan,sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması gerekmektedir.

Sanık ...'ün, ilaç içerek intihara teşebbüs etmesi sonucunda bilinci kapalı olarak ... Devlet Hastanesi'nin acil bölümüne kaldırıldığı, katılan ... , ... Devlet Hastanesinde doktor olarak görev yaptığı, katılan ...'ın ise; bu hastanede güvenlik görevlisi olarak görev yaptığı, katılan Nazlı ... sanığa tıbbi müdahalede bulunmak amacı ile yanına geldiği, bir süre sonra tedavi sırasında sanığın ayıldığı, katılanın ona ayağa kalkmamasını, oturmasını tedavi edilmeye çalışıldığını söylemesi üzerine sanığın "Beni buraya getireni bulun!" dediği ve katılana hitaben "Sen bana karışamazsın kadın!" diyerek üzerine yürüdüğü, bu esnada üzerinde yattığı hastaneye ait yatağın başlığını tekme atarak kırdığı, katılanlara hitaben "sizin ananızı avradınızı, Allah'ınızı, kitabınızı sinkaf ederim" şeklinde küfür ettiği, burnunda bulunan sonda ile kollarında bulunan damar yollarını çıkararak idrar sondasının çıkarılmasını istediği, görevli hemşirece sondanın çıkarıldığı, daha sonra sanığın dışarıya çıkartılmak amacı ile kendisine müdahale edenleri engellemeye çalıştığı somut olayda;

1- Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan incelemede;

Oluşa, dosya kapsamında bulunan sanık ikrarı, tanık ve katılan beyanları ile olay tutanağına göre sanığın atılı kamu malına zarar verme suçunu işlediğine yönelik kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazının reddine, ancak;

a-TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

b- Hakaretin alenen işlenmesi nedeniyle tayin edilen temel hapis cezasının arttırılması sırasında uygulanan kanun maddesinin 125/4. fıkra yerine 25/4. olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak; bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkarılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ifadesinin eklenmesi suretiyle, ayrıca "25/4" ibaresinin çıkarılarak yerine "125/4" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan incelemede;

Sanığın sadece kendisine yapılan tıbbi müdahaleyi engellemeye yönelik eylemlerde bulunması karşısında atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunun oluşmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/04/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.