muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15920, Karar No: 2012/3975, Tarih: 19.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/15920 E.  ,  2012/3975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yargılamanın yenilenmesi davasından dolayı yapılan duruşma sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili tarafından davalılar Hazine ve ... Belediye Başkanlığı aleyhine 08.02.2008 gününde verilen dilekçe ile Şanlıurfa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/649-2006/789 sayılı tescil davasında tescili istenen yerin 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/178 - 2002/559 sayılı hakem sıfatı ile verdiği karar sonucu, taşınmazın tarıma elverişli olmayan kıraç arazi niteliğinde olduğu belirlendiğinden, bu kararın bu dava açısından da güçlü delil netiliğinde bulunduğundan davanın reddine karar verildiğini, aynı gerekçe ile 20. Hukuk Dairesince onanarak kesinleştiğini, bu dosyada bilirkişilik ve tanıklık yapanlar hakkında bilirkişilik görevi suistimal ve yalan tanıklık suçlarından 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/889 E. - 2010/305 K. sayılı dosyası ile kamu davası açıldığını, H.Y.U.Y.'nın 445/ 4 ve 5. maddeleri gereğince yargılamanın yenilenmesi ile taşınmazın adına tescilinin istemiştir. Mahkemece, bilirkişi ve tanıklar hakkında Asliye Ceza Mahkemesinde açılan kamu davasının, zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verildiği kaldı ki, ceza davasının dava konusu yerle ilgisi olmadığı, aynı bilirkişilerin görev yaptığı mahkemenin 2000/180 esaslı dosyası ile ilgili olduğu, dava konusu yerin kıraç, kayalık ve tarıma elverişli olmayan arazi olduğu 2000/178 esas sayılı dosyadaki mahalli bilirkişi, davacı tanığı, ziraat bilirkişi tarafından belirlendiği, bu durumda yargılamanın yenilenmesi şartları gerçekleşmediğinden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, H.Y.U.Y.'nın 445. maddesi gereğince yargılamanın yenilenmesi şartları bulunmadığından davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 19/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11961, Karar No: 2019/14135, Tarih: 07.10.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/11961 E.  ,  2019/14135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 25/.../2015 tarih ve 2014/709 E.-2015/881 K. sayılı kararının davalı ... tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay .... Hukuk Dairesi’nin 30/04/2019 tarihli 2019/1512 E.-2019/3256 K. sayılı kararıyla davalının adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin davalı tarafından istenilmesi üzerine dosyanın HMK’nun 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334. ve devamı maddeleri uyarınca; adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispat etmesi, davada veya talepte haklı olduğu hususunda da mahkemede kanaat uyandırması gerekir.

Aynı Kanunun 336/2. maddesine göre de; adli yardım talebinde bulunacak kişinin, yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren, mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye ibraz etmesi zorunludur.

Somut olayda; adli yardım talebine ilişkin dilekçe ve ekinde yer alan bilgi ve belgeler, tek başına adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğunu ispatlar nitelikte değildir.

Yukarıdaki nedenlerle Yargıtay .... Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olduğundan, davalının yerinde bulunmayan itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı ...'nın yerinde görülmeyen itirazlarının HMK’nun 337/2. maddesi gereğince kesin olarak REDDİNE, 07/10/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8133, Karar No: 2015/33079, Tarih: 03.07.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/8133 E.  ,  2015/33079 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2014/290912

MAHKEMESİ : Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2008

NUMARASI : 2004/427 (E) ve 2008/322 (K)

SUÇLAR : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre; her ne kadar Dairemizin 19/06/2014 tarih ve 2012/25808E. - 2014-22554 K. sayılı kararıyla tüm sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçu ile sanık

Ç.. Ü.. hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesi yapılmışsa da, katılanlar vekili tarafından diğer sanıklar S.. A.., Ç.. A.. ile A.. A.. hakkında tehdit suçundan verilen beraat hükümlerinin de temyize konu edilmesine rağmen, sehven bu hükümlerle ilgili temyiz incelemesi yapılmadığı anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 11.03.2015 tarihli ek tebliğname üzerine Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-) Sanıklar Ç.. A.., A.. A.. hakkındaki temyiz incelemesinde;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılanlar M.. S.., A.. S.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-) Sanık S.. A.. hakkında tehdit suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın yargılama konusu olan tehdit eylemini gerçekleştirdiği yönünde beyanda bulunan tanık M.. Ç..'un anlatımına, hangi nedenle itibar edilmediği açıklanıp gösterilmeden, yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılanlar M.. S.., A.. S.. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm

mahkemesine gönderilmesine, 03/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7351, Karar No: 2008/2193, Tarih: 07.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/7351 E.  ,  2008/2193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirket tarafından yapılan ihale sonucunda taraflar arasında 22.4.2002 tarihinde imzalanan sözleşme ve teknik şartname gereği müvekkili şirkete “Kumburgaz İşletme Müdürlüğü hizmet alanındaki abonelerin sayaç endekslerinin okunması, periyodik sayaç değiştirme, borçtan dolayı cereyan kesme, açma,sayaç mühürleme” hizmetlerini yapma yetkisi verildiğini, davalı şirketin müvekkili şirketin rızası hilafına sözleşme ve kanuna aykırı olarak istihkaklarından endeksör kira bedeli adı altında kesinti yaptığını, bu haksız kesintinin tahsili için giriştikleri icra takibine davalının itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, taraflar arasındaki sözleşmenin süresinin bir yıl olup, bu süre sonunda her türlü alet,edevat ve tüm yazılım programlarının bedelsiz olarak müvekkiline teslim edileceğinin bildirildiğini, müvekkili kuruluşça yenilenen sözleşmenin 2 ve 3.yılı için endeks okuma işinde kullanılan tüm yazılım ve edevatların yüklenici tarafından kullanılması halinde kira bedeli alınmasına karar verildiğini, bu nedenle davacıdan endeksör kirası olarak yapılan kesintinin yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre taraflar arasında elektrik kullanımına ilişkin sayaçların okunması yönünde sözleşme imzalandığı, bu sözleşme gereğince davacı şirkete bu işte kullanılacak alet ve yazılımların verildiği, sözleşmede bunlar yönünden bir kira bedelinin kararlaştırılmadığı, sonraki 2.ve 3.yıllık dönemlerde sözleşmenin uzatıldığı ve davacının sözleşmede belirtilen endeks okuma işlerini yapmaya devam ettiği, davalının ilk bir yıllık sürenin sonunda 2.ve 3.yıllar için tek taraflı olarak aldığı kararla kira parasını davacı havalesinden kestiği, sözleşmede belirlenen sürenin bitmesinden sonra yeni bir sözleşme yapılmadığından ve daha önce yapılmakta olan işlerin davacı tarafça yapılmasına göre bu dönem için tek taraflı alınan bir kararla davacı aleyhine ilave yükümlülükler getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı, bu yönden endeksör kirası adı altında herhangi bir bedel talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 7.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2417, Karar No: 2025/6843, Tarih: 02.06.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/2417 E.  ,  2025/6843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.12.2024 tarihli ve 2024/234 Esas, 2024/237 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13287, Karar No: 2012/14435, Tarih: 13.12.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/13287 E.  ,  2012/14435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 14.07.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, hazine ve tapu kadastro müdürlüğü aleyhine açılan davanın kabulüne dair verilen 15.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, maliki oldukları 270 ada 3 parsel sayılı taşınmazın doğusunda yer alan ve kadastro paftasında yol olarak gösterilen taşınmazın gerçekte dere olduğunu belirterek dere yatağı olarak bırakılmasını istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davalılar yanında feri müdahale talebinde bulunan ... ve ... davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı ... aleyhine açılan davanın husumetten reddine, diğer davalılar yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 715/2 maddesi gereğince; "Aksi ispatlanmadıkça, yararı kamuya ait sular ile kayalar, tepeler, dağlar, buzullar gibi tarıma elverişli olmayan yerler ve bunlardan çıkan kaynaklar, kimsenin mülkiyetinde değildir ve hiçbir şekilde özel mülkiyete konu olamaz."

Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan bu mallar 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi gereğince de tescil ve sınırlandırmaya tabi değildir.

Somut olayda, davacılar tarafından paftasında yol olarak tescil harici bırakılan yerin dere yatağı olarak gösterilmesini talep edilmiş ise de; Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğundan dere yataklarına ilişkin olarak dava açma hakkı Hazine'ye aittir. Bu durumda, davacıların aktif dava ehliyeti olmadığından davanın reddi gerektiği halde yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı Hazinenin bu nedenle yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı Hazine temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 13.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5260, Karar No: 2016/5360, Tarih: 06.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/5260 E.  ,  2016/5360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık; ...ile eczaneler arasında imzalanan protokol uyarınca ödenen ilaç bedelinin eczane ruhsatının iptal edildiğinden bahisle iadesine yönelik işlemin iptali talebine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir. 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasanın 2.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 06.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6236, Karar No: 2024/2102, Tarih: 12.03.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/6236 E.  ,  2024/2102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/135 E., 2015/41 K.

SUÇLAR : Cinsel saldırı, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında cinsel saldırı ve kasten yaralama suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2015 tarihli ve 2014/135 Esas, 2015/41 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi sonucunda sanığın katılan ...'u kalçasından tutup duvara yasladığı ve katılanı dudaklarından ve burnundan öptüğü sabit olduğundan cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, katılan ...'ı yere itmek suretiyle yaraladığı sabit olduğundan kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle; üzerine atılı suçları işlemediğinden beraat etmesi gerektiğine, beyanların doğru olmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Hükümden sonra 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

III. GEREKÇE

A. Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Hükümden sonra 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

2. Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 25.03.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Kasten yaralama suçundan hapis cezasına mahkum edilen sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasına karar verilmemiş ise de, yukarıda açıklanan nedenlerle bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

4. Yukarıda açıklanan nedenlerle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2015 tarihli ve 2014/135 Esas, 2015/41 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2015 tarihli ve 2014/135 Esas, 2015/41 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2015 tarihli ve 2014/135 Esas, 2015/41 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2007/1653, Karar No: 2008/1862, Tarih: 24.03.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/1653 E.  ,  2008/1862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, bakiye iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında imzalanan 17.11.2000 tarihli Erzincan 3.Ordu Komutanlığı Hait ve Garnizon Tesisleri Deprem Rehabilitasyon İnşaatı Sözleşmesinin 4.maddesi uyarınca 2886 Sayılı Devlet İhale Kanunu ve bu kanuna göre hazırlanan şartnameler ek olarak kabul edildiğinden Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi (BİGŞ) sözleşmenin ekidir. BİGŞ’nin 39.maddesinde yüklenicinin ara hakedişlere itirazı olduğu takdirde, karşı görüşlerinin neler olduğunu ve dayandığı gerekçeleri, idareye vereceği ve bir örneğini de hakediş raporuna ekleyeceği dilekçesinde açıklaması ve hakediş raporunu “idareye verilen … tarihli dilekçemde yazılı ihtirazî kayıtla” cümlesini yazarak imzalaması gerektiği hükme bağlanmış ve yüklenicinin itirazlarını bu şekilde bildirmediği takdirde hakedişi olduğu gibi kabul etmiş sayılacağı belirtilmiştir. Bu hüküm HUMK’nın 287.maddesi uyarınca delil sözleşmesi niteliğinde olup görevi gereği mahkemelerce kendiliğinden gözönünde tutulur.

Somut olayda 20 nolu hakediş 12.04.2005 tarihini taşımakta olup yüklenici tarafından idareye verilmiş bir dilekçeden bahsedilmeksizin sadece “itiraz kaydı ile” kelimeleri yazılarak imzalanmış, itiraz dilekçesi idareye daha sonra 08.07.2005 tarihinde verilmiş, 20 Ek nolu hakediş de 12.04.2005 tarihli olmakla birlikte yüklenici tarafından 28.09.2005 tarihinde yine idareye verilen dilekçe ve tarihinden bahsedilmeksizin “birim fiyat ve poz numaralarına itiraz kaydı ile" kelimeleri yazılarak imzalanmış, itiraz dilekçesi de idareye bilahare 30.09.2005 tarihinde verilmiştir.

Bu durumda 20 ve 20 Ek nolu ara hakedişlere BİGŞ’nin 39.maddesine uygun biçimde itiraz edilmemiş olması sebebiyle yüklenici tarafından olduğu gibi kabul edilmiş sayıldığından davanın reddi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde kısmen kabul kararı verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı Bakanlık yararına BOZULMASINA, 24.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.