muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19280, Karar No: 2014/26151, Tarih: 10.09.2014

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Türk vatandaşı olmayan, Suudi Arabistan vatandaşı olan davacının teminat yatırmak zorunda olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, mahkemece davacının Türk vatandaşı olmadığı bu nedenle teminat yatırması için davacıya iki haftalık kesin süre verildiği, verilen bu kesin süreye rağmen davacının teminat yatırmadığı, teminat yatırılmasının dava şartı olduğu gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Ancak HMK'nun 84 ve devamı maddeleri, MÖHUK'nun 48 inci maddesi, Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü'nün 05/04/2013 tarih ve 33169 tarihli yazısı, 3 Ağustos 1929 tarihli Hicaz, Necit ve Mülhakatı Hükümeti İle Münakit Muhadaname ve Bunu Müsaddik Kanun'un 3 üncü maddesi ve Yüksek Yargıtay'ın konuya ilişkin kararları birlikte değerlendirildiğinde; her ne kadar Ülkemiz ile Suudi Arabistan arasında adli yardım sözleşmesi bulunmasa da Suudi Arabistan vatandaşlarının Türkiye'de ve Türk vatandaşlarının da Suudi Arabistan'da teminat gösterme mecburiyetinden muaf tutuldukları, bu nedenle davacının teminat gösterme mecburiyetinin varlığından söz edilemeyeceği, mahkemece teminat gösterilmesi için davacıya verilen kesin sürenin hukuki sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, mahkemece işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken davanın yazılı gerekçe ile reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19725, Karar No: 2007/22144, Tarih: 27.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/19725 E.  ,  2007/22144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 13/07/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10. YTL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,  27/11/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/961, Karar No: 2015/24379, Tarih: 31.03.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/961 E.  ,  2015/24379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

... Asliye Ceza Mahkemesi tarafından, sanığa isnat edilen mühür bozma suçundan yapılan yargılama sonucu kurulan 17.01.2012 tarihli, 2011/932 Esas ve 2012/40 sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 25.03.2014 tarih, 2014/ 880 Esas ve 2014/5536 Karar sayılı ilamı ile temyiz incelemesi konusunda karar verildiği ancak yeniden tebliğname düzenlendiği anlaşılmakla birlikte yeniden inceleme yapılamayacağından dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5722, Karar No: 2020/4271, Tarih: 24.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/5722 E.  ,  2020/4271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MANİSA 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A- Gizli soruşturmacı kararının alındığı 06/06/2013 tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK’nın “Gizli soruşturmacı görevlendirilmesi” başlıklı 139. maddesine göre; soruşturma konusu suçun işlendiği hususunda kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması ve başka surette delil elde edilememesi halinde, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısı kararı ile kamu görevlileri gizli soruşturmacı olarak görevlendirilebilir. Maddeye göre gizli soruşturmacı görevlendirilmesi için;

1- Suç, kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olmalıdır,

2- Suçun işlendiği hususunda somut delillere dayanması, kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması,

3- Başka yolla delil elde edilme imkânının bulunmaması,

4- Hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararının bulunması,

5- Suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması gereklidir.

02/12/2016 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanan 6763 sayılı Kanunun 27. maddesiyle yapılan değişiklikle örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenip işlenmediğine bakılmaksızın uyuşturucu madde ticareti yapma suçu CMK'nın 139. maddesindeki katalog suçlar arasında yer almıştır.

Sanık atılı suçu "örgüt faaliyeti çerçevesinde işlemediğinden” bu suçla ilgili gizli soruşturmacı atanması kanuna aykırıdır. Ancak adli kolluk görevlisi “suçu ve failini belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusundaki genel görevi kapsamında, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmese de, uyuşturucu madde ticareti yapma suçu ile ilgili olarak, alıcı rolüne girerek sanıklardan uyuşturucu madde alabilir. Bu şekilde elde edilen delil gizli soruşturmacının adli kolluk görevlisi olması halinde hukuka uygundur. Gizli soruşturmacı kamu görevlisi ise delil toplama yetkisi bulunmamaktadır.CMK’nın 217. maddesine göre; yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan delillere dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

Dosya kapsamına göre, Manisa 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 10/10/2013 tarihli 2013/891 D.İş sayılı gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararında "...GS439, GS455, GS456, GS462, GS463, GS464 kod nolu görevlilerin gizli soruşturmacı olarak görevlendirilmesine..." ibaresinin yer aldığı gözönünde bulundurulduğunda; gizli soruşturmacının kamu görevlisi ya da adli kolluk görevlisi olup olmadığı belirlenerek, kolluk görevlisi ise tanık olarak dinlenmesinden sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, bu hususlar gözetilmeden hüküm kurulması,

B- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

C- Kabule göre de ;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıklardan birden fazla kez uyuşturucu madde satın alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanığın cezasının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 24/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16111, Karar No: 2014/16992, Tarih: 10.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/16111 E.  ,  2014/16992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Şişli 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.03.2011

NUMARASI :Esas no:2007/971 Karar no:2011/221

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, evliyken yeniden evlenenin ikinci evliliğinin mutlak butlan sebebiyle iptali isteğine ilişkin olup, Cumhuriyet Savcısı tarafından re'sen açılmıştır. (TMK.m.145/1,146) Dava ile, davalılar Bülent ile Sevim'in 12.05.2007 tarihinde akdedilen evliliğin iptali istenmektedir.

Mahkemece; davalı Bülent'in boşanmadan 12.05.2007 tarihinde yeniden davalı Sevim ile evlendiği, ikinci evliliğin mutlak butlanla batıl olduğu gerekçesiyle evliliklerinin iptaline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davalı Bülent ile dava dışı Türkan'ın 12.06.1998 tarihinde evlendikleri, davalı Bülent tarafından açılan boşanma davası sonucunda Doğubayazıt Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 06.03.2007 tarih ve 2005/58 esas 2007/63 karar sayılı kararı ile Bülent ile Türkan'ın boşanmalarına karar verildiği, kararın dava dışı Türkan ile davalı Bülent tarafından sadece kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edildiği, Dairemizce de temyiz sebepleri bu yönden sınırlandırılarak hükmün sadece kadın yararına tazminatlar yönünden bozulduğu anlaşılmaktadır. Kusur yönünden temyiz boşanmayı içermediğinden, hükmün boşanmaya ilişkin kısmı 03.04.2007 tarihinde kesinleşmiştir. Davalı Bülent, Sevim ile 12.05.2007 tarihinde evlendiğine göre bu tarihte mevcut bir evlilikten söz edilemez. O halde; mahkemece davanın reddine karar verilecek yerde evlilik tarihinde boşanma hükmünün kesinleşmediği, mevcut bir evlilik olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.10.09.2014(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/13790, Karar No: 2013/15485, Tarih: 31.10.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/13790 E.  ,  2013/15485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: Tapu iptali ve tescil

... ve müşterekleri ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 27.12.2011 gün ve 35/542 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, davacılardan ...'a ait 183 ada 272 parsel, ...'a ait 183 ada 269 parsel ve ...'a ait 183 ada 273 parsel sayılı taşınmazların devamının kadastro çalışmalarında Hazine adına 183 ada 291 parsel içinde tespit ve tapuya tescil edildiğini açıklayarak davalı Hazine üzerindeki tapu kaydının iptaliyle davacılar adına tesciline karar verilmesini istemiştir.Davalı Hazine temsilcisi 05.05.2011 tarihli yargılama oturumuna iştirak ederek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.Mahkemece, davanın kabulüyle Hazine üzerindeki tapu kaydının iptaliyle 26.12.2011 tarihli teknik bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 348,84 m2'lik yer ile B harfi ile gösterilen 534,06 m2'lik yerin davacı ... adına, C harfi ile gösterilen 898,91 m2'lik yerin davacı Mehmet oğlu ... adına, D ile gösterilen 510,04 m2'lik yerin davacı İbrahim oğlu ... ve G harfi ile gösterilen 124,46 m2'lik yerin ... adına tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.Dava kazanmayı sağlayan zilyetlik, hukuki sebebine dayalı olarak TMK'nun 713/1, ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddeleri gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına yönelik mera sınırlandırmasının iptali ve tescil davasıdır.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, bu görüşe katılma olanağı bulunmamaktadır. Dava konusu 183 ada 291 parsel sayılı taşınmaz, ham toprak vasfı ile senetsizden 09.11.2008'de kimsenin tasarrufu altında olmayan ve ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerlerden olduğundan Hazine adına tespit edilmiş, tutanağa yönelik üçüncü kişilerin itirazı üzerine, ... Kadastro Mahkemesi'nin 18.04.202 tarih ve 2009/20 Esas,- 2012/12 Karar sayılı hükmün kesinleşmesi üzerine tapuya tescil edilmiştir. Belirtilen ... Kadastro Mahkemesi'ne ait dava dosyasının incelenmesinde, taşınmazın ham toprak vasfı ile tespit edilmesi üzerine ... Köyü Tüzel Kişiliği'nce taşınmazın mera vasfında olduğu iddiasıyla tespite itiraz edildiği ve yapılan yargılama sonucunda davacı Köy Tüzel Kişiliği'nin feragati nedeniyle davanın reddine karar verildiği saptanmıştır. Kadastro Mahkemesi tarafından yapılan yargılama her ne kadar davanın reddi ile sonuçlanmış ise de, aynı yargılamada taşınmazın niteliğinin belirlenmesi amacıyla 18.03.2011 tarihinde mahallinde yerel bilirkişi ve uzman ziraat mühendisi bilirkişi vasıtası ile keşif icra edilmiştir. Keşifte dinlenen yerel bilirkişiler taşınmazın öncesinde köy merası olduğunu bildirmiş, Uzman Ziraat Mühendisi Bilirkişi ... ise 16.05.2011 tarihli raporunda ''... mevcut arazi hali hazırdaki durumu, topoğrafik yapısı itibariyle tarımsal arazi vasfı taşımadığı, ortalama eğimin % 10-15 arasında olduğu, tarımsal amaçlı herhangi bir rehabilitasyon çalışmasının olmadığı, üzerinde yabani bitkilerin özellikle dar yapraklı geven bitkisi bulunduğundan zayıf mera niteliğinde olduğu, .... tarla ve bahçe özelliği gösteren komşu parsellerle aynı özellik arz etmemektedir.'' şeklinde beyanda bulunmuştur

... ise 16.05.2011 tarihli raporunda ''... mevcut arazi hali hazırdaki durumu, topoğrafik yapısı itibariyle tarımsal arazi vasfı taşımadığı, ortalama eğimin % 10-15 arasında olduğu, tarımsal amaçlı herhangi bir rehabilitasyon çalışmasının olmadığı, üzerinde yabani bitkilerin özellikle dar yapraklı geven bitkisi bulunduğundan zayıf mera niteliğinde olduğu, .... tarla ve bahçe özelliği gösteren komşu parsellerle aynı özellik arz etmemektedir.'' şeklinde beyanda bulunmuştur. Kadastro Mahkemesi'nde görülen dava tarafları aynı olmadığından davacılar aleyhine kesin hüküm teşkil etmez ise de, Kadastro Mahkemesi'nin taşınmazın mera olduğuna dair tespiti kuvvetli delil niteliğindedir. Dava konusu taşınmazın yerel bilirkişi beyanı ve bilimsel verilere dayanan uzman ziraat mühendisi ...'nın raporu gereğince zilyetlikle kazanılması mümkün olmadığından davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüne, Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4., HMK m. 297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine, 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6743, Karar No: 2011/3950, Tarih: 05.07.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/6743 E.  ,  2011/3950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ve ... ile ... ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne dair Kastamonu Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 05.07.2010 gün ve 437/1015 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar ve davacılar taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak 133 ada 1 ve 2 nolu parsellerin davalılar adına olan kadastro tespitlerinin iptali ile davalı ile yarı yarıya adlarına tesciline, evlerinin üzerindeki yolun iptaline karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabul edilmesi üzerine; hüküm, davacılar ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Kısa kararda “1- Bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen yere yönelik davanın kısmen kabulü ile Kastamonu Merkez Köseoğlu köyü 133 ada 2 parsel numaralı taşınmazın tapu kaydının iptali ile fen bilirkişisi raporunda A harfi ile gösterilen yerin yol olarak terkinine, paftasında gösterilmesine, bakiye kalan yerin tapu malikleri adına tapuya tesciline,

2- Fazlaya ilişkin talep ile davacının fen bilirkişisi raporunda B harfi ile gösterilen yola yönelik davalarının; davalıda pasif husumet ehliyetinin bulunmaması sebebi ile reddine” denildiği halde; gerekçeli kararda “fazlaya ilişkin talepler ve bilirkişi raporunda B harfi ile gösterilen taşınmaz bölümü” için hüküm kurulmamıştır. Görüldüğü üzere; kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki bu uyumsuzluk mahkemelere olan güveni sarsar. Hükümlerin kurulmasında esas olan kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara uygun olması gerekir. HUMK.nun 381 ve 388 maddeleri ile bu konuya ilişkin 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kararında; 1-Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedenidir. 2- Yerel mahkeme bozmadan sonra önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla hakimin vicdani kanaatine göre karar verebilir.” denilmiştir. Hüküm, bu nedenle Kanuna, tarih ve numarası anılan Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kararına aykırı olarak tesis edilmiştir.

Davacılar ile davalıların temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı olan hükmün HUMK.nun 429.maddesi hükmü uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre esasa ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde davalılara ve 35,50 TL peşin harcın da istek halinde davacılara ayrı ayrı iadelerine 05.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2726, Karar No: 2019/2870, Tarih: 02.04.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/2726 E.  ,  2019/2870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet eşya alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile 01/08/2011 tarihinde evlendiklerini, 17/09/2011 tarihinde ise düğün yaptıklarını, davetliler tarafından bir adet beşli reşat altın (3.325 TL), dört adet gremsiye altın (1570\*4=6280 TL), onbir adet her biri 15 gr (92 TL\*165 gr=15.180TL) bilezik, dokuz adet yarım altından kelepçeli bileklik ( 314\*9=2826 +1000=3826 TL), bir adet beyaz altın bileklik (iki cm kalınlığında)( 1.500,00 TL), bir adet hollanda cinsi süt veren inek (5.000,00) hediye edildiğini, düğünde takılan takıları ve diğer düğün hediyelerini davalı eşin ailesinin düğünden sonra aldığını ve iade etmediklerini, bu nedenlerle adet ve gramları belirtilen takı ve bir adet hollanda cinsi süt veren ineğin aynen iadesini, olmadığı taktirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 35.111,00 TL bedelin ödenmesini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya düğünde 10 adet düz bilezik ile 1 adet beşyüzlük ve 4 adet tam altın taktığını, bu altınlarında davalının elinde halen mevcut olduğunu ve sarraf bilirkişinin de katılımıyla teslim etmeyi kabul ettiklerini, davacıya düğünde takılan bileziklerin tamamının 15'er gr olduğu iddiasını kabul etmediklerini, iadeyi kabul ettiği altınlar dışında davacıya altın takılmadığını, davacıya iddia edilen cinste bir inek hediye edilmediğini, bu nedenlerle davada ön inceleme tutanağı imzalanmadan kabul edilen kısma ilişkin gerek vekalet ücreti, gerek yargılama giderlerine ilişkin yükümlülük oranlarının belirlenmesinde dikkate alınmasını, 10 adet düz altın bilezik ve 1 adet beşyüzlük 4 adet tam altının teslim edileceğini, 1 adet altın bilezik, 1 adet 2 cm kalınlığında beyaz altından bileklik, 9 adet yarım altından kelepçeli bilezik ve büyükbaş hayvan taleplerinin reddine ve yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, bir adet 5 li reşat altın ve 4 adet gremsiye (Cumhuriyet altın) yönünden dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 11 adet bilezik talebi 1.195,00 TL lik bedel yönünden konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, bakiye 335,00 TL bedelin ise davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 9 adet yarım altından kelepçeli bileklik, bir adet beyaz altın bileklik, bir adet hollanda cinsi süt veren inek yönünden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Düğünde hediye edildiği iddia olunan inek yönünden; Davacı tanığı ...'ın "Ben davacının eski komşusu olurum, düğüne katıldım...ayrıca damadın ailesi gelin oğlan evine geldiğinde gelin araçtan inmeden bir inek getirdiler, sarımsı renkli bir inekti, araçtan inmeden geline hediye olduğunu, söylediler" ve davacı tanığı ...'in "Ben davacının komşusu olurum, kına gecesine gittim, düğüne ise çok kısa bir süre katıldım sadece gelin geldiğinde orada olduğundan dolayı araçdan inerken bir inek verildi. Rengi sarı griye benzer bir renkti, orada bulunanlar davalının annesine geline ne hediye ediyorsun diye sordular o da ineği hediye ettiğini söyledi, adetleri imiş,.." şeklinde beyanda bulundukları, tanıkların taraflarla akrabalık ilişkisi bulunmadığı, tanık anlatımlarının görgüye dayandığı, birbirini doğrular mahiyette olduğu ve inek yönünden talebi ispatlamış olduğu anlaşılmaktadır. Bu sebeple davanın inek yönünden kabulüne karar vermek gerekirken reddine karar vermek doğru olmamıştır.

Bu aşamada mahkemece yapılması gereken; dosya içerisinde fotoğraflarda da varlığı tespit edilen ineğin bilirkişi marifetiyle değerinin belirlenmesi ve belirlenecek değere göre inek yönünden davanın kabulüne karar vermektir.

3-) Bilezikler yönünden ise; davacı kendisine her biri 22'şer gramdan 11 adet bilezik takıldığını iddia etmesine rağmen, davalı her biri 8 gramdan toplam 10 adet bilezik takıldığı savunmasında bulunmuş, mahkeme davacıya 11 adet bilezik takıldığını kabul ederek buna göre hüküm kurmuştur. Davalı bileziklerin adedi konusunda mahkemece verilen kararı temyiz etmediğine göre, davacının kendisine 11 adet bilezik takıldığı iddiasını kanıtladığını kabul etmek gerekir.

Şu durumda mahkemece, yapılması gereken 11 adet bilezik yönünden resim ve CD'lerdeki görüntülerin uzman bilirkişi marifetiyle karşılaştırılarak davacı talebi gibi 22 ayar mı yoksa davalı beyanı gibi 8 ayar mı olduğu konusunda Yargıtay denetimine elverişli ayrıntılı rapor almak sureti ile değerlerinin hesaplatılması ve hasıl olacak sonuca göre karar vermek olup, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile talep yönünden konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar vermek doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine; ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün 6100 sayılı HMK ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK nın 428.maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.