muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22135, Karar No: 2014/18751, Tarih: 16.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/22135 E.  ,  2014/18751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vasi tayini istemine ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, aklen malül kişiye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.” Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.

Somut olayda, ...'nün 22.04.2014 tarihli ihbar yazısı ile; ... ilinde sokakta bulunan, nüfus kaydı tespit edilemeyen, yakınları ve ailesi hakkında bilgi alınamayan ve kendisini ifade edemeyen kısıtlı adayının Valilik onayı ile 01.11.2011 tarihinde ... Bakım Merkezine yerleştirildiği, bakım merkezine konulduğu tarihten bu yana nüfus kaydı tespit edilemeyen ve isminin ... olduğu tahmin edilen kısıtlı adayının nüfus kaydının yapılabilmesi, sağlık kurulu raporu alınabilmesi ve medeni haklarından yararlanabilmesi için bakım merkezi müdürünün kendisine vasi olarak atanması talep edilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, kısıtlı adayının ... ilinde sokakta bulunduğu ve ... Bakım Merkezi'nin geçici adresi olduğu gerekçesiyle ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, 10.11.2011 tarihinden bu yana ...Bakım Merkezi'nde bulunan kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Her ne kadar Türk Medeni Kanununun 22. maddesinde bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı belirlenmişse de, dosya kapsamından kısıtlı adayının 01.11.2011 tarihinden itibaren... Engelli Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi'nde kaldığı, o tarihten bu yana sürekli bakım ve gözetiminin belirtilen bakım merkezinde gerçekleştirildiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 16.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/725, Karar No: 2014/5135, Tarih: 17.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/725 E.  ,  2014/5135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2011/84-2012/205

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/09/2012 tarih ve 2011/84-2012/205 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan Türkiye Ekonomi Toplumsal Tarih Vakfı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "6 Eylül 1955-Yassıada 6-7 Eylül Davası" isimli kitabın sahibi olduğunu, davalılardan Dr. D. G.. tarafından yazılan ve diğer davalılar tarafından yayınlanan "6-7 Eylül Olayları" isimli kitapta müvekkilinin kitabından yapılan alıntılarda kasıtlı olarak kısaltma ve değiştirmelerin yer aldığını ileri sürerek, yapılan alıntıların aynen düzeltilmesine, düzeltmeler yapılıncaya kadar kitabın yayım ve satışının durdurulmasına, hükmün ulusal bir gazetede ilanına, 100 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faiz ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinden D.. G.. tarafından doktora tezi olarak yazılan dava konusu kitabın bilimsel atıf usullerine uygun olarak yazıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca her ne kadar davalı D.. G..'in yazdığı ve davalı Türkiye Ekonomi Toplumsal Tarih Vakfı ve T.. Y.. tarafından yayınlanan "6-7 Eylül Olayları" isimli kitapta davacının "Cumhuriyet Dönemi Azınlık Politikaları Bağlamında 6-7 Eylül Olayları" adlı kitaptan FSEK 35. maddesi kapsamında iktibas serbestisi çerçevesinde alıntı yapıldığı, bu alıntıların mali hakları ihlal etmediği, davalılardan D.G.. hakkında açılan davadan feragat edildiği, bozma öncesi yargılamada bu husuların kesinleştiği, davalı taraf kitabının 3, 11, 12, 13, 14, 15, 32, 174 ve 401. sayfalarında, davacının eserindeki dipnotlarla ilgili bilgilerin yanlış ve yanıltıcı bir şekilde alındığı, bu hususun FSEK 16/5 maddesine aykırılık teşkil ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, takdiren 3.000,00 TL manevi tazminatın davalılar Türkiye Ekonomi Toplumsal Tarih Vakfı ve T.. Y..'ndan dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan Türkiye Ekonomi Toplumsal Tarih Vakfı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalılardan Türkiye Ekonomi Toplumsal Tarih Vakfı vekili temyiz etmiştir.

Dava, telif haklarına tecavüz nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor esas alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak uyulan Dairemiz bozma kararında davacının eserinden yapılan alıntıların, davacının özgün düşünce ürünü olan bölümlerine yönelik olup olmadığı, davalı eserin nitelik ve amacı göz önüne alındığında, davalı eser sahibi tarafından yapılan değerlendirme ve atıfların davacının eseri üzerinde olumsuz bir etki oluşturup oluşturmadığı hususlarının değerlendirimesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilmiş olup, bu konuda her hangi bir değerlendirme yapmayan bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmesi doğru olmamıştır. Öte yandan, bozma öncesi aksi yönde düzenlenen bilirkişi raporu ile hükme esas alınan bilirkişi raporu arasındaki çelişkiler de giderilmemiştir. Ayrıca, raporu düzenleyen bilirkişi emekli öğretmen olup davaya konu yayınlarla ilgili uzmanlığının nereden kaynaklandığı anlaşılamamaktadır. Bu nedenlerle davaya konu eserlerin konuları ile ilgili öğretim üyesi bilirkişi veya öğretim üyelerinden oluşacak bilirkişi kurulu aracılığıyla bozma öncesi bilirkişi raporu ile hükme esas bilirkişi raporundaki çelişkileri de gidermek suretiyle sonuca ulaşmak gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi doğru olmamış mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün mümeyyiz davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalı veklinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı Türkiye Ekonomi Toplumsal Tarih Vakfı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılardan Türkiye Ekonomi Toplumsal Tarih Vakfı'na iadesine, 17/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13780, Karar No: 2011/3000, Tarih: 07.03.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/13780 E.  ,  2011/3000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

Aynı kamulaştırmaya ilişkin Dairemizce geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvellerine göre (ör: Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/119 Esas-456 Karar, Dairenin 2010/1627 Esas-8435 Karar) biber ürününün 2008 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi 2.150 kg olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda daha yüksek verim (2.350 kg) üzerinden hesap yapılması doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan bozmaya uygun ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4947, Karar No: 2023/2903, Tarih: 13.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/4947 E.  ,  2023/2903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/320 E. 2015/1013 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.12.2015 tarihli 2015/320 esas 2015/1013 karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Kanunun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının a bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 25.09.2020 havale tarihli ve 2016/122666 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri

1.Temel ceza miktarının az olduğuna,

2.Bilinçli taksirle hareket edildiğine,

3.Cezada indirim yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ,

4.Re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

B.Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri

Süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz etmiş olup karar tebliğine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü

"Sanığın aracı ile seyir halinde iken yoldan karşıdan karşıya geçmek isteyen maktule çarparak ölümüne neden olduğu iddiası ile kamu davası açılmıştır.

Sanık normal bir hızda yolda seyrettiğini, ancak aracının kontrolden çıkıp yoldan dışarı savrulduğunu, olayda bir kusurunun bulunmadığını söylemiştir.

Olay yerini gösteren kamera kayıtları bulunmakta olup sanığın hafif viraj olan şehir içi yolunda aracı ile gitmekte iken direksiyon hakimiyetini kaybederek sol tarafa doğru yoldan dışarı çıkarak savrulduğu ve az önce yolda karşıdan karşıya geçmiş olan maktule çarparak ölümüne neden olduğu anlaşılmıştır.

Sanık ve müdafi maktulün henüz yoldan karşıya geçmediğini iddia etmiş iseler de kamera kayıtlarında maktulün yolun karşısına geçtiği ve geçişini tamamladığı, bu geçişin kazadan çok kısa süre önce olduğu, sanığın aracı ile giderken maktul ve yanında bulunan çocuklarının karşıdan karşıya geçtiklerini görmüş olabileceği değerlendirilmiştir.

Bilirkişi, sanığın asli kusurlu, maktulün ise kusursuz olduğunu rapor etmiştir.

Sanık ve müdafi maktulün henüz yoldan karşıya geçmediğini iddia etmiş iseler de kamera kayıtlarında maktulün yolun karşısına geçtiği ve geçişini tamamladığı, bu geçişin kazadan çok kısa süre önce olduğu, sanığın aracı ile giderken maktul ve yanında bulunan çocuklarının karşıdan karşıya geçtiklerini görmüş olabileceği değerlendirilmiştir.

Bilirkişi, sanığın asli kusurlu, maktulün ise kusursuz olduğunu rapor etmiştir.

Esasen maktulün çocukları ile birlikte bölünmüş yolda karşıdan karşıya geçmeleri yolun genişlik mesafesinin uzunluğu dikkate alınarak tehlikeli bir geçiştir. Ancak geçişini tamamladığı için artık bir kusuru bulunmayacaktır. Fakat geçiş esnasında sanığın yoldan geçmekte olan maktul ve çocukları görerek panik yapma ihtimali de bulunmaktadır. Dolayısı ile sanık tam kusurlu olmakla beraber ceza tayin edilirken alt sınırdan çok fazla ayrılma yoluna gidilmemiş ve sanığın geçmişi de birlikte değerlendirildiğinde yine yukarıdaki kusur durumu anlatılırken dile getirilen hususlar da nazara alınarak sanığa verilen ceza paraya çevrilmiş, pişmanlığı dikkate alınarak hakkında takdiri indirim yoluna gidilmiştir." şeklindedir.

2.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen ölü muayene tutanağında ..."ın geçirdiği ... trafik kazası sonucunda oluşan genel beden travması ve buna bağlı gelişen hepopnömotoraks ve büyük kemik kırıkları iç kanama neticesi öldüğü tespit edilmiştir.

3.CD izleme tutanağında "...pluku sayılı aracın sol şeritte hızlı seyrettiği ve bir anda kontrolü kaybettiği ve kayarak sol kaldırımda yürüyen ve daha önce karşıdan karşıya geçmiş olan şahısların üzerine doğru savrulduğu , bu esnada savrulan aracın sağ yan kısmıyla çarpması neticesi maktül ...'ın yolun ortasına savrulduğu..." gözlenmiştir şeklindedir.

4.Kaza tespit tutanağında, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile gündüz vakti, meskun mahalde, bölünmüş virajlı caddede Hacı Bayram Veli bulvarını takiben Dışkapı istikametine seyrederken , ifadesine göre seyir yönüne göre sağ taraftan yolun karşısına geçmek isteyen yayayı farkederek fren tedbirsiz sola manevra yapıp kaçmaya çalıştığı ve aracın sağ ön far kısmı ile çarpıp yayayı üzerine alıp ön camının sağ kısmıyla da çarpıp kendisi yaya kaldırımına ve yeşil alana çıkıp 23 metre ilerleyip ağaca çarpıp demir aydınlatma direğine de çarparak duruşa geçtiği, kazanın oluşunda 2918 sy. kanunun 52/b (aracın hızını yol ve trafik durumuna uyarlamamak) kural ihlali olduğu ve tali kusurlu bulunduğu, maktul yayanın ise karşıya geçiş esnasında trafiğin müsait anını bekleyip karşıya geçmesi gerekirken aksine hareket edip yola çıktığı ve 2918n sy. kanun 68. maddesi gereğince asli kusurlu olarak kural ihlali yaptığının yazıldığı anlaşılmıştır.

5.Trafik bilirkişi raporunda, kaza tespit tutanağının sürücü beyanına göre düzenlendiği, CD kamera görüntüsü ve yapılan inceleme neticesinde , yayanın taşıt yolu üzerinden karşıya geçişini tamamladığı (soldaki kaldırıma çıktıkları) soldaki kaldırım üzerindeyken yaklaşık 13 saniye sonra çarpan aracın kontrolden çıktığı ve sola doğru yöneldiği, aracın sağ ön tarafı ile yayaya çarpması sonucu taşıt yolu üzerine savrulduğu, diğer yayaların sağa doğru kaçması ile kazadan kurtuldukları, sürücünün sol şerit üzerinden seyri esnasında mevcut seyir hızını düşürmediği, kontrol altına almadığı, fren tedbirine başvurmadığı, kontrolden çıktıktan kısa bir süre sonra kazayı önlemek bakımından tekrar sağa doğru direksiyon manevrası yapmadığı, 2918 sayılı Kanunun 84. Maddesi, 56/a, 52/a-b, 47/d maddelerini ihlalinden dolayı asli kusurlu olduğu, yayanın kusursuz olduğu tespit edilmiştir.

6.Sanığın savunması "Olay günü normal bir hızla seyrederken yolda bir şahsın olduğunu gördüm, çarpmamak için direksiyonu kırdım, çarpma anını hatırlamıyorum, orta refüjdeki ağaca ve direğe çarparak durmuşum, kuralla uyduğumu düşünüyorum, yine de çok üzgünüm dedi. " şeklindedir.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

A.Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

1.Temel ceza miktarının az olduğu yönünden;

Dosya içeriğine göre, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile gündüz vakti meskun mahalde bölünmüş hafif viraj olan caddede sol şeritte seyir halindeyken direksiyon hakimiyetini kaybederek sol tarafa doğru yoldan çıktığı ve az önce karşıdan karşıya geçişini tamamlamış olan yayaya çarpması neticesinde tamamen kusurlu olarak yayanın ölmesine neden olduğu olayda mahkemece belirlenen ceza miktarında isabetsizlik görülmemiş, katılanlar vekilinin bu yöndeki temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Bilinçli taksirle hareket edildiği yönünden;

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre, olay anındaki hızın azami hız sınırının iki katı veya daha fazla olduğunun tespit edilmesi halinde bilinçli taksir koşullarının oluştuğunun kabul edildiği, sanığın 50 km/s hız sınırını 2 katından fazla aştığına ilişkin bir tespitin dosya içerisinde yer almadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin suçun bilinçli taksirle işlendiğine yönelik temyiz sebebi reddedilmiştir.

3.Cezada indirim yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğu yönünden;

5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu mahkeme hakiminin takdirinde olup, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4.Re'sen gözetilecek hususlar yönünden;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi ve 5237 Kanunun 50 nci maddesinin dördüncü fıkrasının belirtilmemesi hukuka aykırı bulunmuş olup bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

B.Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

4.Re'sen gözetilecek hususlar yönünden;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi ve 5237 Kanunun 50 nci maddesinin dördüncü fıkrasının belirtilmemesi hukuka aykırı bulunmuş olup bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

B.Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanım müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A-4) numaralı bentte açıklanan nedenle Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.12.2015 tarihli 2015/320 esas 2015/1013 karar sayılı kararına yönelik katılanlar vekilinin ve sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün üçüncü fıkrasında yer alan "50/1-a" ibaresinden önce gelmek üzere " TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle " ibaresinin eklenmesi ve "2 yıl 6 ay hapis cezasının" ibaresinin devamına "910 gün adli para cezasına çevrilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16193, Karar No: 2015/25560, Tarih: 16.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/16193 E.  ,  2015/25560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılardan... Müh. ve İnş. Ltd. Şti. ve ...Enerji Üretim A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı... Müh. Ve İnş. Ltd. Şti.’nin ve ...Enerji Üretim A.Ş.’nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiği ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar, davacının taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunup bulunmadığı konusunda toplanmaktadır.

Somut olayda, mahkemece dosyaya sunulan ingilizce sözleşme tercüme ettirilerek dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirilip ...Enerji Üretim A.Ş.’nin ihale makamı mı yoksa asıl işveren mi olduğunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Ayrıca, ıslah dilekçesinin davalılara tebliğ edildiğine dair tebligat parçasına dosya içinde rastlanmamıştır. Islah dilekçesinin 6100 sayılı HMK’nın 177. maddesine göre davalılara tebliğ edilmeden karar verilmesinin davalıların savunma ve hukukî dinlenilme haklarının ihlali niteliğinde olduğunun gözetilmemesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılar ...Enerji Üretim A.Ş. ile... Müh. Ve İnş. Ltd. Şti.’ne iadesine, 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.