muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6533, Karar No: 2019/1755, Tarih: 06.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/6533 E.  ,  2019/1755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ... hakkında; nitelikli dolandırıcılık suçundan beraat

Sanıklar hakkında; özel belgede sahtecilik suçundandüşme

Nitelikli dolandırıcılık suçundan, sanıklar ..., ... ve ...'ın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından, özel belgede sahtecilik suçundan ise sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında verilen düşme hükümleri, katılan vekili ve sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ün Fizyomer Özel Sağlık Hizmetleri Fizik Tedavi Rehabilitasyon Sağlık Yardımlaşma Ltd. Şti.'nin sorumlu müdürü olduğu; diğer sanıkların ise çalışan olarak görev yaptıkları; adı geçen şirket ile Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yapılan anlaşma uyarınca merkeze müracaat eden sigortalı hastaların, tedavi görmedikleri halde buna dair sahte fatura düzenleyerek bedelini tahsil ettikleri böylece özel belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği gerekçesine dayanan mahkemenin beraat yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş ayrıca özel belgede sahtecilik suçu yönünden verilen düşme hükmünde, sanıklara yüklenen “özel belgede sahtecilik" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, 5237 sayılı TCK’nın 207/1, 66/1-e ve 67/2, 67/3. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin kesici son işlem olan sanık ...’ın savunmasının alındığı 29/04/2010 tarihinden, 21/06/2018 olan hüküm tarihine kadar dolduğu anlaşıldığından, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamış, sanık ...’ün sorgusu 10/02/2010 tarihinde yapıldığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki düşme isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar müdafiileri ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 06/03/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8202, Karar No: 2023/23, Tarih: 16.01.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8202 E.  ,  2023/23 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/118 E., 2021/629 K.

DAVA TARİHİ : 30.10.2009

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının çiftçi olduğunu, karpuz üretimi yapmak amacıyla davalıdan satın aldığı fidelerle zamanında ve tekniğe uygun olarak ekim yaptığını, tüm sulama, gübreleme, yabancı ot mücadelesi, hastalık ve haşere mücadele işlemlerinin zamanında yapıldığını, hasat olgunluğu ve büyüklüğüne gelen karpuz meyvelerinin ilk bakışta normal görülmekle birlikte detaylı incelendiğinde, meyveler üzerinde zamk akıntıları oluştuğunu, zamklanma ile oluşan bu yerlerden meyvelerin iç kısmına doğru ilerleyen ve meyveyi çürüten etmelerin meydana geldiğini, meyve kabuklarında çatlamalar oluşup meyvenin tamamen çürüyerek meyveyi yenilmez hale getirdiğini, Adana Zirai Mücadele Araştırma Enstitüsü'nün yapmış olduğu incelemelerde tarlasına dikili olan karpuz mahsulünde bakteriyel bir hastalık olan meyve yanığı hastalığının tespit edildiğini, Kadirli Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/71 D. İş. sayılı dosyası kapsamında zarar tespiti yapıldığını, hastalığın sadece tohum ve fide ile taşınabildiğini, karpuzlardan gelir etmesinin mümkün olmadığını, aynı zamanda karpuzların başka bir yere taşınarak yakılması gerektiğini, elde etmekten mahrum kaldığı kar dışında ayrıca bu sebeple de zararının oluştuğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 149.082,37 TL maddi tazminatın 24.07.2009 tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafından delil tespitinin tek taraflı olarak yapıldığını, alınan bilirkişi raporunun davalıya tebliğ edilmediğini, davaya konu karpuz yanıklığı veya bakteriyal meyve lekesi hastalığının fide ile ilgisinin olmadığını, doğrudan tohum hastalığı olduğunu, davacının ne şekilde ürün yetiştirdiğinin belirsiz olduğunu, hastalığın tarlaya naklindeki yapay ve doğal sebeplerin kendileri ile ilgisinin olmadığını, hastalığın doğal sebeplerden meydana gelebileceğini, tespit edilen zararın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Kadirli 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.05.2011 tarih ve 2009/384 Esas, 2011/229 Karar sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Kadirli 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Kadirli 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.05.2011 tarih ve 2009/384 Esas, 2011/229 Karar sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Kadirli 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin (kapatılan) 07.06.2012 tarih, 2011/18868 Esas, 2012/14939 Karar sayılı ilamı ile, davanın TTK'nun 25. maddesi hükmüne göre süresinde açılmadığından zamanaşımından ve meydana gelen zararın fidelerden kaynaklandığına ilişkin somut delil bulunmadığı gerekçesi ile de esastan reddine karar verilerek çelişki oluşturulduğu, davanın zamanaşımından reddi ile esastan reddi farklı hukuki sonuçları olup, öncelikle zamanaşımı hususunun incelenip zamanaşımı gerçekleşti ise esasa ilişkin görüş belirtilmemesi gerektiği gerekçesiyle, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Mahkemece, 21.02.2013 tarih ve 2012/20 Esas, 2013/120 Karar sayılı kararıyla, davanın süresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin (kapatılan) 08.10.2015 tarih, 2014/36592 Esas, 2015/29225 Karar sayılı ilam ilamı ile, davacının 31.7.2009 tarihinde tesbit yaptırdığı ve zararını öğrendiği, 5553 Sayılı Kanunun 11. maddesinde yazılı 6 aylık süre içinde eldeki davasını açtığı, kaldı ki davacının alıcı olarak iğfal edildiğini iddia ederek delil olarak gösterdiği ceza davası dosyasında “2009 yılındaki yurt içinde satılan tohumların ayıplı olduğu yurt dışındaki üretici firma tarafından bildirildiği halde, İstanbul Bayii tarafından sahte uygunluk raporu alınarak satışa sunulduğu iddiası” ile dava açıldığı Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/425 esaslı davasında yargılandıkları, davacının adının da mağdur olarak geçtiği hususları gözetildiğinde eldeki davanın süresinde açıldığı, Mahkemece taraf delilleri toplanıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Üçüncü Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Mahkemece, 15.02.2018 tarih ve 2016/822 Esas, 2018/64 Karar sayılı kararıyla, davacı tarafından davalı şirketten satın alınan tohumlardan kaynaklanacak zararlardan davalı şirketin de sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile, 148.440,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline dair verilen karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Üçüncü Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Mahkemece, 15.02.2018 tarih ve 2016/822 Esas, 2018/64 Karar sayılı kararıyla, davacı tarafından davalı şirketten satın alınan tohumlardan kaynaklanacak zararlardan davalı şirketin de sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile, 148.440,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline dair verilen karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin (kapatılan) 05.12.2019 tarih, 2018/4866 Esas, 2019/12159 Karar sayılı ilamı ile, davalı tarafça yargılama aşamasında dosyaya sunulan D. İş dosyasında alınan bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ile temyiz itirazına konu edilen hususlarda ve özellikle bilirkişi raporunda karpuz ürününde var olduğu belirtilen hastalığın davacılara ait tarlalara davalı şirket tarafından üretimi yapılan fideler yoluyla bulaşıp bulaşmadığı, bulaşma nedeni ve özellikleri gibi hususlarda bir değerlendirme yapılmadığı, ayrıca davacıya ait tarlalardan elde edilecek ürün miktarına ilişkin çelişkiler bulunduğu, yine elde edilen ürünlerin fiyat farklarının bulunduğuna dair itirazların ileri sürüldüğü, Mahkemece davalı şirketin D. İş dosyası bilirkişi raporuna yaptığı bu itirazları karşılamaya yönelik olarak bilirkişi heyetinden rapor alınmadığı gibi bu itirazları karşılayacak şekilde mahkeme kararında bir gerekçe ve değerlendirmeye yer verilmediği, Mahkemece davalı şirketin D. İş dosyası bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları kapsamında üniversitelerden seçilecek akademik kariyere sahip, konusunda uzman yeni bilirkişi heyetinden bilirkişi raporu alınmak suretiyle gerekli inceleme ve değerlendirme yapılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozmaya uyan Mahkemece, 28.10.2021 tarihli ve 2020/118 Esas, 2021/629 Karar sayılı kararıyla; davacının 2009 yılında üretim yaptığı alanlarda meydana gelen karpuz bakteriyel meyve yanığı hastalığına davalının sattığı fidelerin neden olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İstanbul 24. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İstanbul 24. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; emsal nitelikte açılan davalarda tazminata hükmedildiği ve verilen bu kararların Yargıtay'ın ilgili daireleri tarafından onanarak kesinleştiği, davalı tarafça her ne kadar hastalığın başka yollarla da bulaşabileceği belirtmiş ise de dinlenen tanık beyanları ve Adana Zirai Mücadele Araştırma Enstitüsü'nün 10.08.2009 tarihli raporu ve D. İş dosyasındaki rapor dikkate alındığında hastalığın fidelerden kaynaklandığının ispatlandığı, eldeki dava ile aynı konuya ilişkin açılan davalarda alınan bilirkişi raporları ve mahkeme kararları sunulmasına rağmen bu raporlar ve Mahkeme kararlarının incelenmediğini belirterek, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.5553 sayılı Tohumculuk Kanunu'nun 2. maddesi "Bu Kanun; tarla bitkileri, bağ-bahçe bitkileri, orman bitki türleri ve diğer bitki türleri çoğaltım materyaline ait çeşitlerin ve genetik kaynakların kayıt altına alınması, tohumlukların üretimi, sertifikasyonu, ticareti, piyasa denetimi ve kurumsal yapılanmalar ile ilgili düzenlemeleri kapsar."

2. 5553 sayılı Tohumculuk Kanunu'nun 11. maddesi "Fiillerinin ayrıca suç sayılma hâli saklı kalmak üzere, zarara neden olan kusurlu tohumluğu üreten, satan, dağıtan, ithal eden veya başka şekilde piyasaya süren gerçek veya tüzel kişiler, meydana gelen zararı müteselsilen tazmin etmekle yükümlüdür. Bunlar zararı, kusurları oranında birbirlerine rücu edebilirler. Dava, zarara uğrayanın zarara uğradığının tespit edilmesinden itibaren altı ay içinde, her hâlde zararın meydana gelmesinden itibaren iki yıl içinde açılabilir."

3. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 266. maddesi "Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir."

4. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 281/1. maddesi "Taraflar, bilirkişi raporunun, kendilerine tebliği tarihinden itibaren iki hafta içinde, raporda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilirler."

5. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 281/2. maddesi "Mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden, yeni sorular düzenlemek suretiyle ek rapor alabileceği gibi, tayin edeceği duruşmada, sözlü olarak açıklamalarda bulunmasını da kendiliğinden isteyebilir.

" hükümlerini içermektedir.

3. Değerlendirme

5. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 281/2. maddesi "Mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden, yeni sorular düzenlemek suretiyle ek rapor alabileceği gibi, tayin edeceği duruşmada, sözlü olarak açıklamalarda bulunmasını da kendiliğinden isteyebilir.

" hükümlerini içermektedir.

3. Değerlendirme

1.Bilirkişiler, raporlarını hazırlarken raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu aynı zamanda Yargıtay denetimine de elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hüküm kurmaya dayanak yapılabilir.

2. Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hâkim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

3. Dosya kapsamından, mahkemece dosyaya kazandırılan bilirkişi raporunda davacının tarlasına karpuz meyve hastalığının davalı tarafından davacıya satılan fideler aracılığıyla bulaştığının tespit edilemediği belirtilmiş ise de yine dosyada bulunan Adana Zirai Mücadele Araştırma Enstitüsü tarafından hazırlanan 27.02.2009 tarihli raporda, kendilerine teslim edilen karpuzlarda meyve yanığı hastalığının bulunduğu, davacının da faaliyet gösterdiği karpuz üretim bölgesinde sadece davalı tarafından davacıya satılan "crimson tide" cinsi fidelerde bu hastalığın tespit edildiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

4. Yine davacı tarafça dosyaya benzer konuda açılmış davalarda ilgili Mahkemelerce temin edilen ve hükme esas alınan, eldeki davada alınan bilirkişi raporu ile de çelişkili olduğu anlaşılan bilirkişi raporları sunulmuş olup, Mahkemece bu bilirkişi raporları ile Adana Zirai Mücadele Araştırma Enstitüsü tarafından hazırlanan rapora ilişkin bir inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır. O halde Mahkemece, Adana Zirai Mücadele Araştırma Enstitüsü tarafından hazırlanan rapor ile emsal nitelikteki dava dosyalarında yer alan bilirkişi raporları üzerinden inceleme ve değerlendirme yapılarak davacı tarafın itirazları karşılanmak suretiyle, ayrıntılı, açıklayıcı, Yargıtay denetimine uygun ve hüküm kurmaya elverişli ek rapor alınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple,

1. Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı HUMK'nın 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA,

2. 6100 sayılı kanunun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

VII. KARAR

Açıklanan sebeple,

1. Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı HUMK'nın 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA,

2. 6100 sayılı kanunun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,16.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4762, Karar No: 2014/14248, Tarih: 15.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/4762 E.  ,  2014/14248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu Kanununun 7. maddesinin ihtisas kurullarında görev alacak uzmanların kimlerden oluşacağını düzenlediği, buna göre Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun bir başkan, iki adli tıp uzmanı olmak üzere ayrıca çeşitli dallarda yedi ayrı uzmandan oluşacağının belirlendiği, ihtisas kurulunun çalışma esaslarının ise aynı Kanunun 23. maddesinde düzenlendiği, İhtisas Kurullarının başkanın başkanlığında işin niteliğine göre en az dört üye ile toplanması yeterli olup, 21.01.2011 tarihli Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun raporunu düzenleyenler arasında işin uzmanı çocuk ve ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı ve bir adli tıp uzmanının da bulunduğu, heyetin oluşumu kanuna uygun olup raporların düzenlenmesi esnasında heyette iki adli tıp uzmanının bulunmasının zorunlu olmaması nedeni ile tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5698, Karar No: 2017/8572, Tarih: 20.09.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/5698 E.  ,  2017/8572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk için atanan zorunlu müdafii Av. ..., yüzüne karşı verilen kararı süresi içinde temyiz etmiş ise de; onsekiz yaşını ikmal eden suça sürüklenen çocuğun 25/03/2014 tarihli karar duruşmasında müdafii istemediğini beyan etmesi karşısında, atanan zorunlu müdafiinin, müdafiilik görevinin sona ermiş olduğu ve suça sürüklenen çocuğun da yüzüne karşı verilen kararı temyiz etmediği anlaşıldığından, temyize hakkı bulunmayan zorunlu müdafii Av. ...’ün temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 20/09/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18915, Karar No: 2012/18251, Tarih: 03.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/18915 E.  ,  2012/18251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,, 3.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2174, Karar No: 2014/1508, Tarih: 06.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/2174 E.  ,  2014/1508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2011/558-2012/1867

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı haksız olarak iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek kıdem,ihbar tazmiantı, fazla çalışma, hafta tatili, yemek, izin, ücret, ulusal bayram ve genel tatil alacakları ile manevi tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalılar vekili, davalılardan T.. K..'ın şirket ortağı olduğu hakkındaki davanın husmetten reddine karar verilmesi gerekeceğini, davacının işveren yetkilisnin üzerine yürüdüğünü sataşmada bulunduğunu, darp ettiğini bu nedenle iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunun 25/11-b-d. bentleri uyarınca haklı nedenle feshedildiğini işçilik alacakları ile manevi tazminat isteklerinin yerinde olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece hafta tatili ile manevi tazminat isteklerinin reddine, diğer alacakların ise bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre kabulüne karar verilmiştir

Karar taraflaraca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre davacı davalı şirket tüzel kişiliği işçisidir. İşveren-işçi arasındaki iş ilişkisinden doğan uyuşmazlık konusu işçilik alacaklarından davalı şirket ve ortaklarının birlikte sorumluluğuna gidilmesi mümkün olamayacağından, somut olayda işçilik alçakları ile sınırlı olarak davalı gösterilen T.. K..'ın davada taraf sıfatı bulunmadığı halde hakkın bu yönde hüküm kurulması hatalıdır.

3-Dosyadaki beyanlara göre davacının muhasebe bölümünde müdür olduğu ve daha önce işten ayrılan diğer muhasebe müdürü olan kişinin açtığı alacak davasında davacı davalı tanığı olarak (Ankara 12. İş Mahkemesi’nin 2009/385 esas sayılı); ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ile çalışam gün ve saatleri konusunda açık beyanlarda bulunduğu halde mahkeme huzurundaki bu beyanlarının dikkate alınarak bu alacak kalemelerinin yeniden değerlendirilmesi gerekir.

4-Dosyada 2010-Mayıs ayın ait iki adet imzaları farklı ücret bordroları var birisinde 14 günlük izin kullanıldığı yazılı olup, diğerinde bu yönde bir açıklama bulunmadığından bordro davacı ve davalı taraflara gösterilip içeriği ve imzaları açıklatırıldıktan sonra 2010 yılında kullandırılan bir izin bulunup bulunmadığının belirlenerek izin ücretinin tespiti gerekir.