muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1147, Karar No: 2018/334, Tarih: 03.07.2018

Sanık müdafinin dosyaya sunduğu 26.08.2009 tarihli Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi’nin 648. sayfasına ilişkin fotokopi belgeden, 14.08.2009 günlü karar ile sanık ...’in adı geçen şirketi devraldığı ve on yıl süre ile münferiden temsil ve ilzama yetkili kılındığı,

Anlaşılmaktadır.

Mağdur soruşturma aşamasında; ...’in, Yalova Hedef Eğitim Öğretim isimli şirketin ortaklarından olduğunu bildiğini, kendisine borcu bulunduğunu, ölüm var kalım var diyerek sanıktan 150.000 TL için çek veya senet vermesini istediğini, sanığın da iki adet şirket kaşesi basılmış söz konusu bonoyu gözünün önünde her kaşenin üzerini ikişer kez imzalayarak verdiğini, senet ödenmeyince icra takibine konu ettiğini, ancak gerek sanık, gerekse birlikte hareket ettiklerini düşündüğü şirket yetkilileri ... ve ...’nın kendisine sanık ...’in şirket ile bir ilgisinin olmadığını söylediklerini, üç şahsın da senedin karşılığını ödememek için bu şekilde konuştuklarını düşündüğünü, icra takibine de itiraz edildiğini, takibin durdurulduğunu, sanık ...’in sürekli adı geçen şirkete girip çıktığını, hatta sanığın daha önceki şirketine ait araçların da Yalova Hedef Eğitim Öğretim isimli şirkette kullanıldığını, şikâyetçi olduğunu,

Soruşturma aşamasında hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen ... şüpheli sıfatıyla alınan ifadesinde; ...’nın kardeşi olduğunu, kalp rahatsızı olup Siirt ilinde bulunduğunu, aynı zamanda Yalova Hedef Eğitim Öğretim İnşaat Taahhüt Ticaret Limited Şirketinin ortağı olduğunu, hemşehrisi olan sanık ...’in ara sıra şirketlerine geldiğini, şirketle hiçbir ilgisi olmadığını, fakat sanığın önceki şirketine ait araçlarının kendi şirketlerinde kiralık olarak çalışması için ücret karşılığında anlaştıklarını, ancak bu araçlara da ... tarafından haciz koydurulduğu için kullanamadıklarını, suça konu bonodan ne kendisinin ne de kardeşinin haberdar olduğunu, sanığın şirket kaşesini ne şekilde ele geçirip kullandığını da bilmediğini, ...’u olay nedeniyle tanıdığını, bu şahısla hiçbir ticaretinin olmadığını,

Beyan etmişlerdir.

Sanık 21.05.2010 tarihinde istinabe olunan mahkemede; Öyküm Rehabilitasyon isimli şirketin sahibi olduğunu, araç kiralamasına ilişkin herhangi bir sahte belge tanzim etmediğini, Yalova Hedef Eğitim Öğretim isimli şirketin kaşesini de kullanmadığını, atılı suçla bir ilgisinin olmadığını,

18.03.2011 tarihinde istinabe olunan mahkemede farklı olarak; kendi adına ...’a senet düzenleyerek verdiğini, onun da ödendiğini, Yalova Hedef Eğitim Öğretim isimli şirket adına herhangi bir şey imzalamadığını,

18.03.2011 tarihinde istinabe olunan mahkemede farklı olarak; kendi adına ...’a senet düzenleyerek verdiğini, onun da ödendiğini, Yalova Hedef Eğitim Öğretim isimli şirket adına herhangi bir şey imzalamadığını,

24.03.2011 tarihinde asıl mahkemede ise; 21.05.2010 tarihinde alınan savunmasını düzeltmek istediğini, iddiaya konu belgedeki imza ve yazıların kendisine ait olduğunu, fakat o belgeye şirket kaşesi veya kendi adını içeren herhangi bir kaşe vurmadığını, Yalova Hedef Eğitim Öğretim isimli şirket ile resmî bir ortaklığının bulunmadığını, olay tarihinde Öyküm Rehabilitasyon isimli firmanın tek sahibi olduğunu, dosya kapsamında bu ifadesinin dikkate alınmasını istediğini,

Savunmuştur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığın, suça konu 01.01.2009 düzenleme, 20.01.2009 vade tarihli, 150.000 TL bedelli senedin ödeyecek bölümüne yetkilisi olmadığı Yalova Hedef Eğitim Öğretim İnşaat Taahhüt Ticaret Limited Şirketinin kaşesini basıp kaşe basım izleri üzerini de ad, soyad veya bunlardan birisinin yazılı olmadığı şekilde imzaladığı bonoyu mağdura olan borcuna karşılık verdiği olayda; Yalova Ticaret Sicili Memurluğunun yazısında, suç tarihinde sanığın, adı geçen şirketin ortağı veya yetkili müdürü olmadığının belirtilmesi, bilirkişi raporu ile sanığın imzalarının şirket kaşesi basım izleri üzerinde yer aldığının açıkça tespit edilmesi, şirket yetkililerinden ...’nın soruşturma aşamasındaki ifadesinde; şirketle hiçbir ilgisi olmayan sanığın şirket kaşesini ne şekilde ele geçirip kullandığını bilmediğini, bonodan ne kendisinin ne de kardeşinin haberdar olduğunu beyan etmesi ve sanığın, Yalova Hedef Eğitim Öğretim isimli şirketin suç tarihinde resmî ortağı olmadığını, bu şirket adına hiçbir işlem yapmadığını savunması ile anılan şirketi devraldığı ve yetkilisi kılındığı 14.08.2009 gününden önce fiilen yönettiğine dair dosya kapsamında hiçbir delil de bulunmaması karşısında; sanığın suça konu bonoyu tanzim ettiği tarihte şirketin gayriresmî ortağı olup olmadığı ve şirketi borçlandırma konusunda sanığa muvafakat verilip verilmediği hususlarının sorulması amacıyla şirket yetkililerinin kovuşturma aşamasında dinlenmesinin suçun sübutuna etki etmeyeceği, bu hususta gerekli araştırmanın dosya kapsamında yapıldığı ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edildiği anlaşıldığından, sanığın yüklenen suçu işlediğinin hiçbir duraksamaya yer vermeyecek şekilde sübuta erdiği kabul edilmelidir.

Bu nedenle dosya kapsamı itibarıyla araştırılması gereken başkaca bir husus bulunmadığından, sanığın mahkûmiyetine ilişkin yerel mahkeme hükmü ile Özel Daire onama kararı isabetli olup, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2-Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2018 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3923, Karar No: 2011/14707, Tarih: 31.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/3923 E.  ,  2011/14707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/01/2010 tarih ve 2006/587-2010/10 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 2005 1302 nolu çoklu tasarımının müvekkilinin tescili daha önceye dayalı tasarım ürünleri ile her yönüyle büyük benzerlik bulunduğunu savunarak, davalı adına tescilli tasarımın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin tasarımının genel izlenimleri itibariyle farklı olduğunu, yenilik ve ayırt edicilik kriterlerini taşıdığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, davacının 04/04/2005 tarihli 2005 1043 nolu endüstriyel tasarım tescil belgesinde özellikle 3 ve 6 nolu tasarımlara dayandığı, davalının 18/04/2005 tarihli 2005 01302 nolu çoklu tasarımın 1 ve 2. sırasında yer alan tasarımların yeni olmadığının ileri sürüldüğü, tasarımların zigon sehpa olduğu, alınan bilirkişi raporlarındaki görüşler ışığında her iki tarafın tasarımları incelendiğinde davacının tasarımının ayak kısmı ile davalının tasarımının ayak kısımları arasında bir benzerliğin bulunduğu, ancak davacının tasarımının ayak kısmının X harfine benzeyen yapısına rağmen davalının tasarımı ayak kısmının üst tarafının yukarıya ve içe doğru kıvrılan yuvarlak görünümü nedeniyle ayırt edici olduğu, davacı tasarımının, davalının tasarımının yeniliğini kaldıracak nitelikte olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı tasarımının hükümsüzlüğü talebiyle açılmış ve mahkemece uyuşmazlığın özel ve teknik bilgiyi içerdiği kabul edilerek bilirkişi incelemesi yaptırılması cihetine gidilmiş ve alınan iki ayrı bilirkişi heyeti raporlarında farklı görüşler bildirilmiştir. Bu durumda bilirkişi raporları arasında oluşan çelişkinin giderilmesi için yeni bir inceleme yaptırılması gerektiği tabiidir. Ancak, davada ispat yükü kendisinde bulunan davacı ve ispat yükü üzerinde bulunmayan davalı bilirkişi incelemesi için gerekli gideri ödeyemeyeceklerini beyan etmişlerdir. Bu durumda, mahkemece kanıtlanamayan davanın reddine karar vermek gerekirken, özel ve teknik bilgiyi gerektiren hususta mahkemenin kendi kanaatine dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de; davacının davasını kanıtlayamamış olması karşısında sonuç itibarıyla doğru olan hükmün gerekçesinin HUMK'nun 438 maddesi uyarınca değiştirilerek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle HUMK'nun 438/son maddesi uyarınca değiştirilen gerekçeye göre sonucu itibarıyla doğru bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7972, Karar No: 2020/2123, Tarih: 12.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/7972 E.  ,  2020/2123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 18/03/2019 gün ve 2017/30032 Esas - 2019/4704 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

1-Dava konusu taşınmazın kamulaştırılmasına ilişkin kamulaştırma evrakının, tapu maliklerine veya o tarihteki maliklerine yapılmış noter tebliği var ise onaylı bir sureti, ilgili idare ve noterlikten araştırılıp, tebligat yapılmış ise tebligat asılları getirtildikten,

2-Kamulaştırma bedelinin taşınmaz maliklerine ödenip ödenmediği, davalı idare ve ilgili Banka Bölge Müdürlüğü'nden araştırılıp, ödeme yapılmış ise ödeme belgeleri istenildikten,

Sonra birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4946, Karar No: 2012/22837, Tarih: 11.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/4946 E.  ,  2012/22837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı Şirket, ...’da toptan et işi ile iştigal ettiği sırada davalıya şirketin banka hesaplarından para çekme yetkisi verdiklerini, davalının ... ... şubesinden 2002-2006 yılları arasında piyasadan et almak için çektiği 2.000.000 TL’nin üzerinde bir parayı nerede kullandığını ispat edemediğini, davalının çektiği paraların 140.000 TL’lik kısmını eşi ve çocuğunun banka hesabına havale ettiğini ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 10.000 TL’nın tahsilini istemiştir.

Davalı, zamanaşımı süresinin dolduğunu savunmuş, esastan da davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki ilişkinin vekalet akdine davayı olduğu, 1.2.2006 tarihinden sonra davalının para çekme işlemi olmadığı ve dava tarihi itibariyle 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, vekilin özen görevine ve hesap verme yükümlülüğüne ilişkin olup, çözülmesi gereken sorun davalının vekaleten davacıya ait hesaptan çektiği iddia olunan paralardan sorumlu olup olmayacağı ve zamanaşımı süresinin hangi tarihte başlayacağı noktasında toplanmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, sözleşmeden doğan 2012/4946-22837

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, vekilin özen görevine ve hesap verme yükümlülüğüne ilişkin olup, çözülmesi gereken sorun davalının vekaleten davacıya ait hesaptan çektiği iddia olunan paralardan sorumlu olup olmayacağı ve zamanaşımı süresinin hangi tarihte başlayacağı noktasında toplanmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, sözleşmeden doğan 2012/4946-22837

Alacaklarda zamanaşımının alacağın muaccel olduğu tarihten başlayacağı tartışmasızdır. BK.nun 74.maddesi gereğince, borcun yerine getirilmesi bir süreye bağlanmamışsa, borcun doğumu ile alacak muaccel olur, yine BK.nun 128.maddesi gereğince de zamanaşımı alacağın muaccel olduğu tarihte başlar. Ne var ki, vadeye tabi olmayan iade borçlarında (vedia, vekalet gibi) borcun ne zaman doğacağı ihtilaflıdır. Bu konuda gerek yargı, gerekse doktrinde görüş birliği yoktur. Bir görüşe göre gerek vedia da ve gerekse vekalette zamanaşımı tevdi tarihinden başlar. Bir diğer görüşe göre ise, vekalet ilişkisinin sona erdiği tarihten başlamalıdır. (Turgut Uygur Açıklamalı İçtihatlı Borçlar Kanunu 4.cilt Sh.4157) Turgut Uygur sözü edilen eserinde 30.4.1940 gün, 31/47 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına da atıfta bulunarak ikinci görüşü yani zamanaşımının vekalet ilişkisinin sona erdiği tarihten başlaması gerektiğini belirtmiştir. Eraslan Özkaya tarafından da, zamanaşımı başlangıç tarihinin vekalet sözleşmesinin son bulma tarihin olduğu hususunda baskın görüş bulunduğu kabul edilmiştir. (Eraslan Özkaya Vekalet Sözleşmesi ve Kötüye Kullanılması Sh. 543). Diğer taraftan Prof. Dr. ... Tandoğan Borçlar Hukuku (Özel Borç İlişkileri) isimli kitabının II. Cildinin 508. Sayfasında İsviçre Fedaral Mahkemesi kararına da atıfta bulunmak suretiyle vekalet sözleşmelerinde taraflar arasında vekalet ilişkisi devam ettiği sürece vekilin kendisine tevdi edilen kıymetleri saklamak ve idare etmek yükümlülüğü bulunduğundan zamanaşımı süresinin işlemesinden söz edilemeyeceğine vurgu yapmıştır. Vekilin bir yükümlülüğü de derhal hesap verme borcu olup, vekil derhal hesap verme borcu ve sorumluluğu nedeni ile tahsil ettiği tarih itibariyle temerrüt halindedir. Bu nedenledir ki, vekilin üzerinde kalan parasını müvekkiline faizi ile geri verme borcu, para borçlarına sözleşmesiz faiz yürütülmeyeceği kuralının bir istisnasıdır. (Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 20.3.1962 tarih ve 1961/7258 E., 2904 K. Sayılı kararı)

2011/3905-2012

2011/3905-2012

Taraflar arasındaki ilişkinin vekalet sözleşmesine dayandığı açıktır. Vekalet sözleşmesinin en önemli unsurları arasında; vekilin talimata uygun hareket etme borcu, özen borcu ve hesap verme borcu gelmektedir. BK.nun 392.maddesi hükmü gereğince, vekil, talep üzerine yaptığı işin hesabını vermeye ve müvekkili nam ve hesabına edindiği herşeyi iade etmeye, iade edinceye kadarda almış olduğu şeyleri saklamaya zorunludur. Bu nedenle de vekilin aldıklarını geri verme borcunda zamanaşımı vekalet sözleşmesi sürdükçe işlemez. Bir başka deyişle iade borcunda muacceliyet vekilin hesap vermesi ile veya sözleşme ilişkisinin bitmesi ile başlar. Bu ilkeler Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin 11.6.2009 tarih ve 2012/4946-22837

2009/7997/10103 sayılı kararında da aynen benimsenmiştir. Yine, Yargıtay 15. Hukuk dairesinin yerleşik içtihatlarında da (15. H.D. 17.3.1976 tarih E.5464 K.1210, 1.12.1977 tarih, E.1984 K.2162) yüklenicinin sorumluluğunda zamanaşımı başlangıcının eserin teslim alma tarihi olduğu benimsenmiştir.

Gerçekten de, vekalet ilişkisi aynı zamanda aşırı güvene dayalı bir sözleşme ilişkisi olup, müvekkil vekiline güven duymak zorundadır. Şunu da belirtmek gerekir ki, zamanaşımı borcu söndüren bir savunma değil bir ödemezlik def'idir. Tereddüt olduğu hallerde zamanaşımı kurallarının daima müvekkil lehine yorumlanması gerekir. Aksinin kabulü hesap vermekten kaçınan kötü niyetli vekilleri ödüllendirmesi sonucunu doğurur.

Dava konusu olayda davalı vekil 8.2.2006 tarihinde davacı tarafından azledilmiş olup, davacı vekilin hesap verme yükümlülüğünün başlangıç tarihi en geç 8.2.2006 tarihidir. Az yukarıda açıklandığı üzere vekil hesap verme yükümlülüğünü yerine getirmediğinden ve davalı azil tarihinden itibaren 5 yıllık süre geçmeden 2.2.2006 tarihinde açılmış olduğundan zamanaşımı süresinin dolduğundan söz edilemez. Mahkemece değinilen bu hususlar gözetilmek süretiyle davanın süresinde açıldığı kabul edilerek işin esasına girilip hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın davacı yararını BOZULMASINA, peşin alınan 21,15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16116, Karar No: 2010/1209, Tarih: 02.02.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/16116 E.  ,  2010/1209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Görevliye hakaret

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: İade

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Hükmün sanık yüzüne karşı verildiği ve tebliğden itibaren 7 gün içinde temyizinin olanaklı olduğu belirtilip gerekçeli kararın tebliğ edilmediği ve sanığın yanıltıldığı gözetilerek tarafların gerek yüze karşı, gerekse yoklukta verilen hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin belirtilmesi temyizin ne zaman başlayacağı konusunda eksikliği gidermeye yeterli meşruhatlı duyuru ile taraflar bilgilendirilmesi ve eski hale getirme talebinde bulunarak yasa yoluna başvurmaları durumunda hukuksal sürecin tamamlanması gerektiği,

Anlaşıldığından, temyiz davası isteği hakkında bir tekrar KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA 0.02 .2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4715, Karar No: 2022/6992, Tarih: 13.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4715 E.  ,  2022/6992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 22.10.2020 tarih ve 2019/619 E. - 2020/685 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; Eser Değerli Madenler San. Dış ve Tic. Ltd. Şti.'nin 27.01.2009 tarihinde ... ve davalı ... tarafından kurulduğunu, ...'ın hissesini ...'e, ... ise hissesini müvekkiline devrettiğini, daha sonra davalı ...'in ...'den hissesini devir alarak yeniden şirkete ortak olduğunu, ancak müvekkilinin onayı alınmadan böyle bir devrin gerçekleşemeyeceğini, şirketin ortaklar kurulu kararının altındaki imzanın müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek davalı ...'ün diğer davalı ...'e yaptığı pay devrinin geçersizliğinin tespit edilerek iptal edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; davacının kötüniyetli olduğunu, devirden haberi olduğunu, devir sözleşmesini davacıya vekaleten muhasebecinin imzaladığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ...'e usulüne uygun olarak tebligat yapıldığı ancak cevap dilekçesi sunmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacının imzaya yönelik iddiaları doğrulanmış ve kararın altındaki imzanın davacıya ait olmadığı tespit edilmiş olduğundan 09.10.2012 tarihli ortaklar kurulu kararı geçersiz kabul edilse bile, 6102 sayılı TTK’nın 595/7. maddesinde yer alan, esas sermaye payının devri ve devir borcu doğuran işlemlerin yazılı şekilde yapılıp imzaların noterce onaylanması gerektiği, devir için ortaklar kurulu onayının şart olduğu, ancak başvurudan itibaren üç ay içinde reddedilmemişse devre onay verilmiş sayılacağı hükmü gereğince, hisse devir sözleşmesinin 3 aylık süre sonunda onaylanmış sayılacağı, kaldı ki 09.10.2012 tarihli ortaklar kurulu kararının 22.10.2012 tarihinde Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilan edilmiş olduğu ve şirket müdürü olan davacının bir yılı aşkın süre sessiz kaldıktan sonra işbu davayı açmasının da hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 13/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11707, Karar No: 2011/10684, Tarih: 22.09.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/11707 E.  ,  2011/10684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/04/2009 tarih ve 2007/738-2009/219 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 20/09/2011 gününde davacı avukatı ... gelip, davalı avukatı yapılan tebligata rağmen gelmediği, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan davacı avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı arasında 1998 yılından bu yana sağlık sigortası sözleşmesi ilişkisinin mevcut olduğunu, bu çerçevede 2003 yılından itibaren ömür boyu yenileme garantisini hak ettiklerini ve bu hakkın poliçelerin ön yüzüne yazıldığını, ancak davalının müvekkillerinin yurt dışında olduğundan bir kısım prim borçlarını ödemekte gecikmesi nedeniyle müvekkili ...'nin 26.03.2006-2007 , Rengin'in 25/03/2006-2007 tarihli poliçelerinin bildirimsiz şekilde feshedildiğini, müvekkillerinin prim borçlarını ödemesi teklifini kabul etmeyen davalının 08/05/2007-2008 tarihli yeni bir poliçe düzenlediğini, ancak bu poliçede ömür boyu yenileme garantisine yer vermediğini ileri sürerek, davalının poliçeleri iptal etmesinin ve yeni poliçede anılan garantiye yer vermemesinin haksız olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin prim borçlarını vadesinde ödemeyen davacılara ihtarda bulunduktan sonra poliçelerini iptal ettiğini, ömür boyu yenileme güvencesinin kesintisiz olarak devam etmiş bir sigortalılık ilişkisinde 4. yılın sonunda verilebildiğini, ayrıca poliçe özel şartlarının 5.3. maddesinde prim borcunun ödenmemesi nedeniyle poliçenin iptal olması halinde bu güvencenin son bulacağının açıkça belirtildiğini, bu nedenle yeni poliçede anılan güvenceye yer verilmemesinin sözleşme şartlarına ve hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.