muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/167, Karar No: 2010/70, Tarih: 30.03.2010

Bütün bu tespitlere göre, E. B.’in, irtikap ve rüşvet almak ile haksız mal edinme suçlarını işlediğinin belirlendiğinden hakkında suç duyurusunda bulunulması ve disiplin işlemi uygulanması gerektiği, keza bu kişiye rüşvet veren kişiler haklarında da rüşvet vermek suçundan suç duyurusunda bulunulması gerektiği belirtilmiştir.

İskenderun Demir ve Çelik AŞ Genel Müdürlüğü Teftiş Kurulu Başkanlığınca, Genel Müdürlük makamına hitaben yazılan 02.03.1998 gün ve 39 sayılı yazı ile özetle Stok Kontrol Müdürlüğü Tesellüm Başmühendisi E. B.’in, rüşvet aldığı iddiaları üzerine yapılan soruşturma sonucunda düzenlenen rapor doğrultusunda E. B. hakkında irtikap ve rüşvet almak suçlarından, bu kişiye rüşvet veren ....AŞ yetkilileri H. B., O. A., S. Y., Y. Y., A.Makine yetkilisi N. A., ....Koll. Şti. yetkilisi Kurtuluş F., Ö. Kundura yetkilileri M. Ö., E. Y., B. O. ve ....firması yetkilileri haklarında C.savcılığına suç duyurusunda bulunulması önerilmiş ve Genel Müdür tarafından bu istem 02.03.1998 tarihinde uygun bulunarak Dörtyol C.Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulmuştur.

Sanık aşamalardaki savunmalarında, yüklenen suçlamayı kabul etmemiş, ancak bazı firmalardan, bir vakfa iletilmek üzere para aldığını ve ilettiğini, ayrıca kızı için de bazı firmaların burs sağladıklarını kabul etmiş, fakat bu paraların yaptığı iş ile bir ilgisi olmadığını beyan etmiştir.

Sanık aşamalardaki savunmalarında, yüklenen suçlamayı kabul etmemiş, ancak bazı firmalardan, bir vakfa iletilmek üzere para aldığını ve ilettiğini, ayrıca kızı için de bazı firmaların burs sağladıklarını kabul etmiş, fakat bu paraların yaptığı iş ile bir ilgisi olmadığını beyan etmiştir.

...Firması yetkililerinden M.T.G.müfettiş tarafından 24.12.1997 tarihinde alınan ifadesinde; 18.12.1997 günü kendisini Adana’daki iş yerinden arayan E. B.’in, 500 tonluk bir pramit alüminyum işi olduğunu görüşmek üzere gelmesini söylediğini, zaten İsdemir’de alacağı olduğu için 19.12.1997 tarihinde İskenderun’a gittiğini, öncelikle muhasebeye gidip alacağına karşılık 1 milyar liralık çeki aldığını, sonra stok kontrol tesellüm ambarına gidip teslim ettikleri malzemenin analiz raporunun çıkıp çıkmadığını sorduğunu ve arkasından da E.B.’in yanına gittiğinde kendisine bu şahsın alüminyum pramit hakkında teknik bilgiler verdiğini, bu arada daha önce 3-4 kere telefonla aramasından dolayı para isteyeceğini tahmin ettiği için laf arasında borcunun olduğunu, çekleri karşılayamadığını söylediğini ancak buna rağmen E. B.’in kendisine bir kağıt vererek “bir zahmet bu hesaba 30 milyon yatır kızımın okul parası” dediğini, sinirlenerek kağıdı aldığını ve firma sahibi N. Bey’e ileteceğini söyleyip yanından ayrılarak fabrika içerisinde bir başka bölümde teknik öğretmen olan tanıdığı İ. A.’nun yanına gittiğini ve durumu anlatıp bir yol göstermesini istediğinde İ. A.’nun kağıdı alıp telefonla bir yeri aradığını, daha sonra yanından ayrılıp Adana’ya gittiğini ve pazartesi günü tekrar İskenderun’a gittiğinde genel müdürlüğe dilekçe verdiklerini, hatta genel müdürün nakit para verilerek suçüstü yapma konusundaki önerisini firmanın zarar göreceğini düşünerek kabul etmediklerini ve E. B.’in istediği hesap numarasına parayı yatırıp makbuzu da genel müdürlüğe verdiklerini bir heyet huzurunda E.B.’e telefon edip parayı bankaya yatırdığını söylediğinde de E. B.’in kendisine teşekkür ettiği, firma olarak İsdemir’e genelde yedek parça sattıklarını E. B.’in bu malzemeleri tesellümünde kabul etmeme ya da işi geciktirme yetkisinin olduğunu düşünerek kendilerinden istenen parayı yatırmak zorunda olduklarını inandıklarını, E.B.’in her teslimatlarında pürüz çıkarttığını ve bu nedenle bir beklentisi olduğunu düşündüklerini, zaman zaman “malzeme reklamasyona girebilir, paranızı geç ve noksan alırsınız” şeklinde kendilerine yönelik konuşmalarının olduğunu beyan etmiş, duruşmada ise, müfettişe verdiği ifadenin okunmasını istemiş ve bu ifadeyi aynen tekrar ettiğini anlattıklarının doğru olduğunu beyan etmiştir.

Timsan Firmasının diğer yetkilisi N.U. ise, müfettiş tarafından 24.12.1997 tarihinde alınan ifadesinde; ....Firmasının sahiplerinden olduğunu, M. T.G.’ün de firma adına işleri takip ettiğini, 19.12.1997 tarihinde İskenderun’dan döndüğünde atölyeye yanına gelip E. B.’in, R. B. adına Yapı Kredi Bankası İskenderun Şubesine 30 milyon lira yatırılmasını talep ederek bu konuda kendisine kağıt verdiğini söylediğini, kağıdı istediğinde ise bu kağıdı fabrikadaki İ.A.’ya verdiğini belirttiğini, suçüstü yapılarak işin ortaya çıkmasını istedikleri için pazartesi günü İ.A.dan kağıdı alarak genel müdürlüğe dilekçe verdiklerini ve 24.12.1997 günü parayı bankaya yatırıp dekontu genel müdürlüğe sunduklarını, hatta orada M. G.ün, E. B.’i telefonla arayarak paranın yatırıldığını söylediğini ve E.B.in de karşılığında teşekkür ettiğini, bu kişiyle herhangi bir alacak verecek ilişkileri ya da borçları olmadığını kendilerinden rüşvet olarak istenildiğini, suçun ortaya çıkması için bu şekilde gereğini yaptıklarını beyan etmiştir.

Duruşmada ise benzer anlatımda bulunmakla birlikte, sanığı önceden tanıdığını kendisinden herhangi bir para talebinin bulunmadığını, bu olaydan sonra yaptığı araştırmada sanığın maddi durumunun bozuk olduğunu, ilk defa da bu olay nedeniyle kendilerinden para istendiğini ve bu olaydan sonra da sanığın A.K. adlı bir kişi aracılığıyla kendisine 30 milyon lira parayı geri gönderdiğini, hatta bu kişiye de parayı almayacağını hayır kurumlarına vermesini istediğini söylediğini beyan etmiştir.

....Firması yetkililerinden K. F., aşamalarda tanık ve sanık sıfatıyla alınan ifadelerinde, E. B.’e rüşvet vermediğini, üniversitede okuyan kızının okul masraflarına yardım amacıyla kızının adına cüzi miktarda bir para gönderdiğini, bu konuda sanığın kendisinden herhangi bir talebinin olmadığını beyan etmiştir.

Aynı firmanın çalışanı F.Ç. ise, iş için İskenderun’a gittiğinde parası yetişmediğini ve firmayı aradığında E. B.’den almasının söylediğini, o dönemde E.B.’den aldığı bu parayı İstanbul’a döndüğünde banka havalesi yoluyla gönderdiğini kendisinden rüşvet istenmediği gibi rüşvette vermediğini beyan etmiştir.

Aynı firmanın çalışanı F.Ç. ise, iş için İskenderun’a gittiğinde parası yetişmediğini ve firmayı aradığında E. B.’den almasının söylediğini, o dönemde E.B.’den aldığı bu parayı İstanbul’a döndüğünde banka havalesi yoluyla gönderdiğini kendisinden rüşvet istenmediği gibi rüşvette vermediğini beyan etmiştir.

....Firmasının yetkilisi N. K., C. savcılığında ve duruşmada alınan ifadelerinde benzer şekilde, ....Limited Şti.’nin sorumlu müdürü olduğunu diğer sanık E.B.i 1996 yılından beri tanıdığını ve bu sanığa hiçbir şekilde rüşvet vermediğini, bir gün İstanbul’da bürosunda otururken sanık E.’in telefonla arayıp çocuğunun üniversiteyi kazandığını maddi durumunun da bozuk olduğunu, kızı için ekonomik yardım yapıp yapamayacaklarını, yapılırsa ileride telafi edeceğini söylediğini, gerek kendisinin gerekse şirketin üniversite öğrencilerine çeşitli yardımlar yaptıkları için sanığın bu talebini herhangi bir karşılık beklemeden kabul ettiklerini ve 1996 yılı Temmuz ve Ağustos ayında iki defa 20 milyon lira para gönderdiklerini, benzer şekilde Kırklareli Valiliğinin de yardım taleplerini karşıladıklarını, sanığın kendilerine iş konusunda zorluk ya da kolaylık göstermesinin hiçbir şekilde söz konusu olmadığını beyan etmiştir.

......Firması çalışanları Y. Y., S. Y.ve O. A. aşamalardaki ifadelerinde, iş için İskenderun’a gidip geldikleri dönemlerde paraları yetmediğinde sanık E.’den borç aldıklarını ve dönünce bu parayı da banka havalesiyle geriye sanığa gönderdiklerini, sanığın kendilerinden rüşvet istemediğini beyan etmişlerdir.

..... Makine Firmasının yetkilisi N. A., aşamalarda tanık ve sanık sıfatıyla alınan ifadelerinde, sanık E.B.’i tanımadığını ve hiç karşılaşmadığını, bu kişiye herhangi bir şekilde rüşvet vermediğini, firmasının İskenderun Demir Çelik Fabrikalarının uzun yıllardır malzeme imal ettiklerini, firma elemanlarının bir ara bu kişinin eşinin ameliyatı için paraya ihtiyacı olduğunu ve borç istediğini söylediklerini hatırladığını, ancak onun haricinde kızının okul masrafları için ya da başka nam altında para göndermediklerini, gönderildiğini de hatırlamadığını bu konuda bir bilgisi olmadığını beyan etmiştir.

Aynı firmanın elemanları olan ve tanık olarak dinlenen S. K. ve Ü. İ. ise firma adına İskenderun’a mal teslimine ya da iş takibine gittiklerinde bazen 10-15 gün orada kalmak zorunda olduklarını, paralarının yetmediği durumda sanık E.’den zaman zaman borç aldıklarını ve geri döndüklerinde banka havalesi yoluyla bu paraları gönderdiklerini, kendilerinden herhangi bir şekilde rüşvet istenmediğini, firma sahibi N. A.’ın da bu para alışverişlerini bilmesinin mümkün olmadığını belirtmişlerdir.

....Kundura Firmasının sahibi M.Ö., hiç kimseye rüşvet vermediğini, sanık E. adına firması tarafından yatırılan paralardan haberinin olmadığını, yetkili şahısların yatırmış olabileceklerini kendisine söylenmediğini beyan etmiştir.

....Kundura Firmasının sahibi M.Ö., hiç kimseye rüşvet vermediğini, sanık E. adına firması tarafından yatırılan paralardan haberinin olmadığını, yetkili şahısların yatırmış olabileceklerini kendisine söylenmediğini beyan etmiştir.

Aynı firmanın çalışanı B. (B.E.) Y., sanık .E’in bir gün şirkete telefon açtığını ve kendisinin görüştüğünü, sanığın fakir bir öğrenciye burs verir misiniz diye sorduğunu, böyle bir yetkisi olmadığını ancak ufak bir şey ise kendi hesabından verebileceğini sanığa söylediğini ve 19.03.1996 tarihinde sanığın verdiği hesap numarasına 15 milyon lira yatırdığını bunu da yardım amacıyla yaptığını, kendisinden rüşvet istenmediği gibi rüşvet de vermediğini beyan etmiştir.

Yine aynı firmanın çalışanı B. O. ise, aşamalarda tanık ve sanık sıfatıyla verdiği ifadelerinde, ....Kundura Firmasında finansman bölümünde çalıştığını, 1996 yılında tam hatırlamadığı bir tarihte pazarlama müdürü B.Y.’in kendisine İskenderun Demir Çelik Fabrikasında çalışan adını hatırlamadığı bir kişinin hesap numarasını vererek bu hesaba kendi adına para gönderilmesini istediğini ve bu paranın bağış olduğunu belirttiğini, yanlışlıkla firma adına yazarak havaleyi gönderdiğini, paranın miktarını dahi hatırlamadığını, bu paranın yardım amacıyla gönderildiğini başkaca bilgisinin olmadığını beyan etmiştir.

Bu bilgi ve belgeler, yukarıdaki suç niteliklerine yönelik açıklamalar ile birlikte değerlendirildiğinde;

İskenderun Demir ve Çelik Fabrikasına çeşitli malzeme teslim eden ve yetkilileri haklarında rüşvet vermek suçundan kamu davası açılan tüm firmaların, dosya kapsamına göre güçlü firmalar oldukları ve her seferinde de yüksek tutarlı malzemeler teslim ettikleri anlaşılmaktadır. Bu firmalardan ..... Firması dışında kalanlar yönünden, dosya kapsamında, sanığa zorlama sonucu para teslim ettiklerine dair herhangi bir iddia veya kanıt bulunmadığı görülmektedir. Bu firmaların, sanığa yapması gereken işi yapması için para verdikleri ve bu yönde aralarında rızaya dayalı anlaşma oluştuğu, bu haliyle sanığın sabit olan eylemlerinin, basit rüşvet alma suçuna uyduğu, ancak suç tarihleri de nazara alındığında, zaman bakımından sanık hakkında uygulanması gereken lehe yasanın, 5237 sayılı TCY’nın 257/3. maddesinde düzenlenen, görevinin gereklerine uygun davranmak için çıkar sağlama suçuna uyduğu ve bu suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği açıktır.

Sanığın, ....Firmasına yönelik eylemine gelince; bu firmaya yönelik olarak teslimatın geciktirileceği, paranın geç ödeneceği şeklinde bir zorlama bulunmakla birlikte, bu zorlamanın mağduru etkileyecek belirli bir boyuta ulaşmadığı, sonuç almaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır. Zira firma yetkililerinin sanığın zorlamasının etkisinde kalmayarak, durumu hemen yetkililere bildirdikleri ve sanığın kızı adına bankaya yatırılan paranın makbuzunu da yetkililere teslim ederek, hakkında soruşturma başlatılmasını sağladıkları görülmektedir. Bu nedenle sanığın, yapması gereken bir iş için para istemesi eyleminin de rüşvet almak suçuna uyduğu, lehe yasa değerlendirmesi bakımından da 5237 sayılı TCY’nın 257/3. maddesi uyarınca cezalandırılmasının gerektiği açıktır.

Bu itibarla yerel mahkemece dosya kapsamındaki kanıtlara aykırı olarak, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek sanığın irtikap suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi isabetsiz olup, direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Ancak, değişen suç niteliği nazara alındığında, sanık hakkında uygulanması gereken 5237 sayılı TCY’nın 257/3. maddesinde öngörülen cezanın türüne göre, suç ve inceleme tarihleri arasında, aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımı süresinin dolduğu ve bu konu da yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Kurul Üyesi ise; haklı gerekçelere dayanan yerel mahkeme direnme hükmünün onanmasına karar verilmesi gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.04.2008 gün ve 33-71 sayılı direnme hükmünün, suç niteliğinin belirlenmesindeki isabetsizlik ve gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle BOZULMASINA,

2- Yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY’nın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık E. B.hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCY’nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CYY’nın 223. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

3- Dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.03.2010 günü yapılan müzakerede tebliğnamedeki isteme uygun olarak oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4854, Karar No: 2011/7334, Tarih: 30.11.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/4854 E.  ,  2011/7334 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/69308

MAHKEMESİ :(ERZURUM) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :30/06/2010-185/130

SUÇ:faili gayri muayyen şekilde iştirak halinde öldürmek

kasten öldürmeye teşebbüs,izinsiz silah taşımak

ve üzerlerine atılı tehdit suçu

A.. A..'ı faili gayri muayyen şekilde iştirak halinde öldürmekten, M.. A.., İ.. A.. ile S.. A..'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanıklar A.. Y.., Y.. Y.. ile T.. Y.., izinsiz silah taşımaktan sanıklar D.. A.., S.. A.., S.. A.., Y.. A.., İ.. A.. ile adları geçen sanıklar A.. Y.., Y.. Y.. ile T.. Y..'ın yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine, adları geçen sanıklar D.. A.., S.. A.., S.. A.., Y.. A.. ile İ.. A..'ın üzerlerine atılı tehdit suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ilişkin (ERZURUM) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30/06/2010 gün ve 185/130 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş, sanıklar Yılmaz, Tufan ve Alaattin müdafiileri duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle:kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Tayin edilen ceza miktarına göre yasal şartları oluşmadığından sanıklar Yılmaz, Tufan ve Alaattin müdafiinin duruşmalı temyiz isteminin CMUK.nun 318.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere, sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; aynı suçlardan yargılanan sanıklar Yılmaz,Tufan ve Alaatin ile sanıklar İlimdar, Dündar, Selahattin, Yakup ve S.. A..ında çıkar çatışması bulunduğundan, ayrı ayrı müdafiiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken aynı müdafiiler tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddesine aykırı davranılması,

Usule aykırı olup sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 30/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8612, Karar No: 2019/19329, Tarih: 06.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/8612 E.  ,  2019/19329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının her iki davalı şirkett işe girdiğini, hastalandığı tarihe kadar kesintisiz çalıştığını, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili, genel tatil ücreti ve son çalıştığı Ekim ayına ait ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili,zamanaşımı ve husumet itirazlarının olduğunu, davacının hangi şirkette ne kadar süre çalıştığı ve bu sürelerde ne talep ettiğini açıklaması gerektiğini, davacının işi kendisinin bıraktığını, talep edebileceği bir ücret olmadığını ve Ekim ayında çalışmadığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 21.08.2011 tarihinde hastalanıp hastaneye yattığı, davacının raporlu sayıldığı zaman zarfında davalı işverenin davacının işine haksız olarak son verdiği, bu itibarla davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, davacının ağır vasıta-tanker şoförü olduğu özellikle Samsun dışına çıktığı zamanlarda günde 24 saat süresi esas alındığında, kendisinin araç üzerinde çalışma saatlerini istediği gibi düzenleyebileceği esas alınarak zorunlu dinlenme ve ihtiyaç süreleri göz önünde bulundurularak günlük 14 saatlik çalışma ve 11 saatinin normal ve günlük 3 saatinin ise fazla çalışma olduğu, Samsun'da bulunduğu zamanda ve özellikle haftanın 5 ve 6. günleri için 08.00-18.00 saatleri için günlük 10 saatlik çalışmadan, 1,5 saatlik dinlenme süresi indirildiğinde 8,5 saat, haftada 51 saat ve 45 saatin üstünde haftalık 6 saat ve günlük 1 saat fazla çalışma alacağı ile bir kısım işçilik alacaklarının kısmen kabulü ile davacının ıslahen azalttığı taleplerinden talep edilen miktardan azalttığı kısım itibariyle vazgeçtiğinden, vaki vazgeçme nedeniyle reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı vekili dava dilekçesinde ... Nak. Tur. Akaryakıt Ürün San. Tic. Ltd. Şti. ve ... Kollektif Şti’ne karşı dava açmış yargılama sırasında sunduğu 05.05.2015 havale tarihli dava dilekçesindeki maddi hatanın düzeltilmesi talebini içeren dilekçe ile davalının dava dilekçesindeki belirttikleri ... Nak. Tur. Akaryakıt Ürün San. Tic. Ltd. Şti. olmayıp “... Petrol Ürün. Turz. ve Akaryakıt Ürün. San ve Tic. Ltd. Şti” olduğunu belirtmiştir. Bu dilekçe bir anlamda HMK’nın 124. maddesindeki husumet tevcihinde hata gibi olmakla dilekçede belirtilen ... Petrol Ürün. Turz. ve Akaryakıt Ürün. San ve Tic. Ltd. Şti.ne tebligat yapılmadan yargılamaya devam edilmiştir. Bu dilekçeye dava dilekçesinde davalı olarak gösterilen şirketler vekili cevap vermiştir.

Mevcut vekilin ... Petrol Ürün. Turz. ve Akaryakıt Ürün. San ve Tic. Ltd. Şti.nin vekaleti sözkonusu değildir.

Mahkemece dava dilekçesinde davalı gösterilen bilahare ıslah dilekçesi ile maddi hata yapılarak davalı gösterilen şirketi karar başlığında yazılmamış, gerekçe içeriğinde bu konudan söz edilmemiş gerekçe oluşturulmamıştır.

Dava sonunda verilecek karar taraflar hakkında olmalıdır. Davada birden fazla davalı olduğu ve bu davalılardan bir tanesine yönelik hasım düzeltme talebi olduğu halde bu hususlar dikkate alınmadan gerçek hasım tespit edilmeden karar başlığı dahi davalıların ismi tam olarak yazılmadan karar verilmesi HMK'nın 297. maddesine aykırıdır.

Mahkemece yapılacak iş dava dilekçesindeki davalı gösterilen ... Nak. Tur. Akaryakıt Ürün San. Tic. Ltd. Şti. ile ıslah dilekçesindeki talep değerlendirilip ıslah dilekçesi tebliğ ederek gerçek hasmı saptayıp tüm tarafları kapsar şekilde gerekçeli hüküm kurmaktır. Mahkeme kararının bu sebeple bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 06.11.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1308, Karar No: 2025/143, Tarih: 15.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/1308 E.  ,  2025/143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2268 Esas, 2023/1722 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/212 E., 2019/470 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA