muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11611, Karar No: 2024/4330, Tarih: 24.04.2024

Dava konusu eşyanın, taşıma aracı yüküne göre miktar veya hacim bakımından ağırlıklı bölümünü oluşturmadığı, eşyanın naklinde bizatihi dava konusu aracın kullanılmasının gerekli olmadığı, eşyanın Türkiye’ye girmesi veya Türkiye’den çıkması yasak veya toplum veya çevre sağlığı açısından zararlı maddelerden olmadığı gibi suça konu eşyanın değerine göre nakil vasıtasının müsaderesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve hakkaniyete uygun olmadığını, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki müsadere koşullarının somut olayda bulunmadığı anlaşılmakla; nakil aracının iadesine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Her ne kadar Tebliğname'de, sanık ...'a soruşturma evresinde ihtarat yapılmamış olması nedeniyle suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katını kovuşturma aşamasında ödemesi halinde, cezasında 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1/2 oranında indirim yapılacağının bildirilmesi gerekirken, sanığa ödeme halinde yapılacak indirim oranı belirtilmeksizin ihtarat yapılması suretiyle usulsüz ihtaratta bulunulduğu ve usulünce yapılmayan ihtarata uyularak ödeme yapılmadığından bahisle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı gerekçesiyle hükmün bozulması talep edilmiş ise de; Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.12.2023 tarihli ve 2023/7-229 Esas, 2023/650 Karar sayılı karar içeriği doğrultusunda sanığa 02.07.2021 tarihli talimat duruşmasında yapılan etkin pişmanlık ihtaratı üzerine mahkeme huzurunda kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katındaki tutarı ödeyecek ekonomik durumunun olmadığını beyan ettiği anlaşılmış olup, ödeme gücü olmadığını ifade eden sanık hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmemiş, bu nedenle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Her ne kadar Tebliğname'de, sanık ...'a soruşturma evresinde ihtarat yapılmamış olması nedeniyle suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katını kovuşturma aşamasında ödemesi halinde, cezasında 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1/2 oranında indirim yapılacağının bildirilmesi gerekirken, sanığa tebligat yoluyla "1/3" oranında indirim yapılacağına dair ihtarat yapılmak suretiyle sanığa usulsüz ihtaratta bulunulduğu ve usulünce yapılmayan ihtarata uyularak ödeme yapılmadığından bahisle anılan sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı gerekçesiyle hükmün bozulması talep edilmiş ise de; sanığın 09.11.2016 tarihli savunmasında, daha düşük miktarda olan vergiler toplamını oluşturan kamu zararını dahi ödeyecek maddi gücünün bulunmadığını belirtmiş olması karşısında sanık hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmemiş, bu nedenle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekili ile sanıklar ... ve ...'ın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekili ile sanıklar ... ve ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda, hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASI,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi, 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18672, Karar No: 2024/2451, Tarih: 15.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/18672 E.  ,  2024/2451 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/100 E., 2023/135 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun 02.03.2023 tarihli duruşmada müdafii istemediğini belirttiği gibi, 18 yaşını doldurmuş olması nedeniyle zorunlu müdafi atanmasının da gerekli olmadığı; suça sürüklenen çocuk için zorunlu olarak atanan müdafiinin yüzüne karşı verilen karar müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, müdafiinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkûmiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığı; suça sürüklenen çocuk ...'nın da yüzüne karşı usulüne uygun tefhim edilen kararı temyiz etmediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE, 15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/854, Karar No: 2021/2511, Tarih: 18.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/854 E.  ,  2021/2511 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil (TMK'nin 713/2. Maddesindeki Bilinememe Nedenine Dayanan)

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.11.2017 tarihli ve 2013/512 Esas, 2017/408 Karar sayılı kararıyla davalılardan Tapu Müdürlüğü ve ... Belediye Başkanlığı yönünden usulden reddine, diğer davalılar yönünden reddine karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nin 353/1-b.l. maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmesi üzerine, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 35,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 23,40 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 18.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19854, Karar No: 2010/31727, Tarih: 28.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/19854 E.  ,  2010/31727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çeşme İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK’nun 438. ve İİK’ nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2- İstanbul 10.İcra Müdürlüğü’nün 2001/1094 esas sayılı icra takip dosyasından 22.10.2009 tarihinde yazılan satış talimatı ile borçlular ....... Metal AŞ., M. E. ve B. A. aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan takip nedeniyle ipotekli taşınmazların satışının istendiği, Çeşme İcra Müdürlüğü’nün 2006/137 talimat sayılı dosyasından ise satış ilanının borçlu B. A. vekili Av.F.C. G.’a 10.11.2009 tarihinde tebliğ edilmek suretiyle, 22.01.2010 tarihinde yapılan ikinci artırmada taşınmazların alacağına mahsuben alacaklı bankaya ihale edildiği anlaşılmıştır.

Çeşme İcra Mahkemesi’nin 2009/80-82 sayılı 29.07.2009 tarihli kararının incelenmesinde, şikayetçi F. A. tarafından borçlu B. A. mirasçısı sıfatıyla kıymet takdirine itiraz edildiği ve itirazın kabul edildiği, anılan kararın satışın yapıldığı talimat dosyası içinde bulunduğu görülmüştür. Dosya içinde bulunan Aliağa Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/302-249 sayılı 27.06.2007 veraset ilamının incelenmesinde borçlu B. A.’ın 20.06.2007 tarihinde öldüğü, şikayetçi F. A.’ın ise mirasçı olduğu tesbit edilmiştir. Borçlu B. A. takipten sonra 20.06.2007 tarihinde öldüğünden İİK.nun 53. maddesi gereğince alacaklının tereke aleyhine veya mirasçıların aleyhine takibin devamını istemesi gerekir. Eğer mirasçılar hakkında takibin devamını isterse reddi miras için Medeni Kanun gereğince tayin edilen 3 aylık süre içerisinde takibin geri bırakılması icabeder. Alacaklı vekili borçlunun ölümünden sonra satış istemiş fakat tereke veya mirasçılar adına takibin devamını talep etmemiştir. Bu durumda takip mirasçılara tevcih edilmiş ise her birine bildirimde bulunulması ve satış ilanının mirasçılara tebliği herhalükarda ölümün vuku bulduğu tarihden itibaren Medeni Kanun gereğince terekeye karşı takibe devam edilmek istenirse bundan sonraki işlemlerin ve satış ilanının tereke mümessillerine tebliği icabeder. Alacaklı bunlardan hangisini ihtiyar ettiğini bildirmeden ve mirasçılara bildirimde  bulunmadan takibin yürütülmesi yasaya aykırı olduğu gibi mirasçı F. A.’a satış ilanı tebliğ edilmeden ihalenin gerçekleştirilmesi usulsüz olduğundan şikayetin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken bu cihetler incelenmeden ve gözetilmeden şikayetin reddi isabetsizdir.Kabule göre de; satış ilanı B. A. vekili Av.F.C. G.’a tebliğ edilmiştir. Ölümle vekalet sona ereceğinden vekile yapılan tebligat ile satışın gerçekleştirilmesi doğru değildir. Mirasçının anılan vekile vekalet vermediği gibi yaptığı işlere icazet göstermediği şikayetçinin icra mahkemesine yaptığı bu başvurudan da anlaşılmaktadır. Borçlunun mirasçısına satışla ilgili tebligatların yapılması tek başına ihalenin feshi nedeni olup süresiz şikayete tabidir. Mahkemece şikayetin reddi yönünde verilen karar bu nedenle de doğru değildir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2).maddede yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  28.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3354, Karar No: 2014/15656, Tarih: 28.10.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/3354 E.  ,  2014/15656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2012/212-2012/514

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı ve davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı asil U.. Ç..' ın gelmiş olmasıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan davalı asilin sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin cari hesaba dayalı alacağının tahsili için yapılan ilamsız icra takibine vaki itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıdan alacaklı olduğunu ileri sürerek davanın reddi ile %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı C. Otomotiv Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ile davalı arasında her ne kadar ticari ilişki bulunduğundan bahisle cari hesaptan kaynaklanan 292.796,62 TL asıl alacağa ilişkin icra takibi yapılmış, davalı tarafından yapılan bu ilamsız takibe borcun tamamına itiraz edilerek takip durdurulup, davacı tarafından itirazın iptali için bu dava açılmış ise de; davalı tarafından sunulan vekaletnamelerde, davacı şirketin davalıyı, şirketi temsil etmek üzere vekil atadığı, davalının davacı şirketle muavin şirketleri ile ticari ilişkileri, temsilcilik faaliyetlerinin 2005 yılı bitiminde sona erdiği, bu ilişkilerin devamına yönelik davacı tarafça dosyaya hiçbir bilgi ve belge sunulmadığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6098 sayılı Borçlar Kanununun 147.maddesinin 4. ve 5. fıkraları uyarınca takip konusu alacak 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğundan muavin defter ve hesap ekstre bilgileri gözetildiğinde davacı şirket ile davalı arasındaki son işlem tarihinden itibaren takip tarihi itibariyle bu sürenin dolduğu, yeni HMK uyarınca ilk duruşma gününe kadar zamanaşımı def'inde bulunulabileceği ve davalının da süresinde zamanaşımı def'inde bulunduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, takip dayanağı cari hesaba dayalı olarak başlatılan ilamsız icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacının temsilcisi olduğunu ve temsil ilişkisinden doğan alacağın BK'nın 147/4. md. gereği zamanaşımına uğradığını 26.09.2012 tarihli zamanaşımı beyan ve delil listesinde ileri sürmüştür. Mahkemece davalının zamanaşımı def'inin süresinde olduğu kabul edilerek davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dava, takip dayanağı cari hesaba dayalı olarak başlatılan ilamsız icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacının temsilcisi olduğunu ve temsil ilişkisinden doğan alacağın BK'nın 147/4. md. gereği zamanaşımına uğradığını 26.09.2012 tarihli zamanaşımı beyan ve delil listesinde ileri sürmüştür. Mahkemece davalının zamanaşımı def'inin süresinde olduğu kabul edilerek davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

İlk itirazlar arasında sayılmayan zamanaşımı def'inin dinlenebilmesi için usulüne uygun olarak ve süresinde ileri sürülmüş olması gerekmektedir. Cevap dilekçesinde yer almayan, sonradan bildirilen zamanaşımı def'inin dinlenip dinlenmeyeceği hususu, 6100 sayılı HMK'nun ''İddia ve savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi'' başlıklı 141. maddesi çerçevesinde değerlendirilmelidir. Anılan yasa hükmüne göre; “Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır.”

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayın değerlendirilmesine gelince; davalı vekili ön inceleme duruşmasının yapıldığı 26.09.2012 tarihinde aynı tarihli dilekçe ile zamanaşımı def'inde bulunmuş olup bu celse hazır olan davacı vekili duruşmadaki beyanında zamanaşımı def'inin süresinde olmadığını, savunmanın genişletilmesini kabul etmediklerini ifade ederek açıkça davalının bu yöndeki savunmasına karşı çıkmıştır. Bu durumda HMK'nın 141.maddesi hükmü gereğince davalının zamanaşımı def'inin dinlenmemesi ve davanın esası yönünden incelemeye geçilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/407, Karar No: 2013/5811, Tarih: 20.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/407 E.  ,  2013/5811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 291 parsel sayılı 2260,70 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile...adına tesbit edilmiş, satışla davacıya geçmiştir. Davacı ..., taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, kayalık ve çalılık yerlerden olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek tapu iptali ve tescil davası açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4/3 maddesine göre yapılan orman tahdidi, eski ve yeni tarihli memleket haritaları, amenajman planı ve hava fotoğraflarının uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla, çekişmeli parselin orman kadastrosu sınırları dışında orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ise de öncesinin makilik yerlerden olduğu, 1990 yılı memleket haritasında, çalılık göründüğü ve 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde belirtilen zilyetlik koşullarının oluşmadığı belirlenerek Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesinde ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tesbit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilemeyeceğinden, karar harcının davalıya yükletilmesi doğru değil ise de, bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle; hükmün 2. bendinin çıkartılarak yerine; ''3402 sayılı Kanuna 6099 sayılı Kanun ile eklenen 36/A ve geçici 11. maddeleri gereğince davalıdan karar harcı alınmasına yer olmadığına'' cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 20/05/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11646, Karar No: 2017/25201, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/11646 E.  ,  2017/25201 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.