muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/979, Karar No: 2016/6913, Tarih: 12.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/979 E.  ,  2016/6913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanık ... 'nun sorumlu hekim olarak görev yaptığı 12 nolu sağlık ocağında pratisyen hekim olarak çalışan sanıklar ... ve ...'ın sanık ...'ın yönlendirmesi ile görmedikleri hastalar adına birbirini takip eden protokol numaraları ile reçete düzenledikleri ve sanık ...'ın 01.06.2009 - 28.02.2010 tarihleri arasında aile hekimi olarak görev yaptığı sağlık ocağında yine görmediği hastaların sağlık karnelerine reçeteler yazdığı; her iki sağlık ocağından yazılan bu reçetelerin ...Eczanesinin sahibi ... ve kalfası ... tarafından eczaneden alınmış gibi fatura edilmek suretiyle menfaat temin ederek iştirak halinde atılı suçları işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıkların mahkeme huzurundaki savunmalarında üzerlerine atılı suçu işlemediklerini, protokol numaralarının birbirini takip etmesinin tesadüf olduğunu, aramada ele geçirilen kupürü kesik ilaçların hastaların kullanmayıp iade ettikleri ilaçlar olduğunu, sağlık karnelerinin ise eczane sahibi ve çalışanların yakınlarına ait olduğunu, kesik kupürlerin ise hastalara ödünç olarak verilen ilaçlara ait olup hastalar tarafından reçetesi alındıktan sonra fatura edilmek için bekletildiklerini savundukları, dinlenen tanıkların mahkeme huzurundaki beyanlarında bu ifadeleri doğruladıkları ancak, soruşturma aşamasında alınan her türlü etkiden uzak sanık ve tanık ifadeleri ile tüm dosya kapsamından; aramada ele geçirilen 478 adet fiyat kupürü kesik ilacın hastalarca iade edilen ilaçlar olarak, 230 adet fiyat kupürünün ise hastalara borç olarak verilmesi kabulünün sayılarının fazlalığı ve eczane dışında muhafaza ediliyor olmaları nedeniyle hayatın olağan akışına uygun olmadığı hususu ve müfettiş soruşturma raporunda tespit edilen kesik kupürlü ilaçlar ile fatura edilen ilaçlar arasındaki bağlantı birlikte nazara alındığında; doktor olan sanıklar ..., ... ve ...'ın görmedikleri hastaların sağlık karnelerine sanıklar... ve ...'ın azmettirmesi ile ilaç yazdıkları ancak, suça konu reçeteler incelendiğinde fatura edilen ilaçların yüksek çoğunluğunun eczane sahibi ve çalışanlarının aile fertleri veya yakınlarına ait olduğu, incelemeye konu reçetelerdeki ilaçların kar marjı yüksek bedelli ilaçlar olmadıkları ve hatıra binaen yazıldıkları gözetildiğinde; sanıkların kastının sahte belge düzenlemek veya katılan ... zarar uğratmak olmadığı nazara alınarak, doktor olan sanıkların görevin gereklerine aykırı hareket etmek şeklinde gerçekleşen eylemlerinin görevi kötüye kullanma, sanıklar ... ve ...'ın eylemlerininde bu suça iştirak suçunu oluşturup oluşturmadığı karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9394, Karar No: 2010/12541, Tarih: 18.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/9394 E.  ,  2010/12541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 150 ada 38 parsel sayılı 30200,01 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ..., dava konusu parselin devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman vasfıyla davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 3116 Sayılı Yasaya göre 1948 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve dava konusu taşınmazın blok kayalar ve palamut, meşe ve kızılçam ağaçları ile % 40 - 70 oranında kapalı eylemli orman olduğu, kayalıklar arasındaki çepler halindeki toprakların sürdürülen zilyetliğin de ekonomik amaca uygun zilyetlik olmadığı, taşınmazın bu haliyle devletin hüküm ve tasarrufu altında zilyetlikle kazanılamayacak taşınmaz olduğu gibi, zilyetlik koşullarının oluşmadığı, davalının dayandığı 1937 tarih 257 nolu vergi kaydının taşınmaza ait olmadığı gibi, aynı gün temyiz incelemesi yapılan Mahkemenin 2009/114 (Dairenin 2010/9395 E.) sayılı dosyasında da davaya konu edilen 199 ada 1 nolu parsele ait olduğunun iddia edildiği anlaşıldığına göre, davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11112, Karar No: 2008/11775, Tarih: 15.09.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/11112 E.  ,  2008/11775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Şişli l. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :15.12.2005

#Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; \* onanmasına dair Dairemizin \*7.5.2007 gün ve \* 14755-7497 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Veraset belgesinin iptaline ilişkin davalarda husumetin iptali istenen veraset belgesinde mirasçı olarak gösterilenlerin tümüne yöneltilmesi zorunludur. Dava iptali istenilen veraset ilamında mirasçı olarak gösterilen kişilerin miras haklarını ilgilendirdiği için bu kişilerin tamamının davaya dahil edilmesi gerekmektedir.(HUMK.md.73)

İptali istenilen Üsküdar 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2000/793 -915 karar sayılı veraset belgesinde mirasçı olarak gösterilen F.P. mirasçıları; H.S.P.A.ve S. husumet tevcih edilmeden ve usulen taraf teşkili sağlanmadan, hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Ne var ki bu yönün temyiz incelemesi sırasında gözden kaçtığı anlaşılmakla davalı-davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile onama kararının kaldırılması ve hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440-442. maddeleri gereğince davalı-davacının karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin 7.5.2007 gün 2006/14755 – 7497 sayılı kararın kaldırılmasına ve temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 15.09.2008 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2013/31171, Karar No: 2013/38719, Tarih: 05.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/31171 E.  ,  2013/38719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çameli İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4. maddesi gereğince takip hangi icra dairesinde başlatılmış ise bu takiple ilgili itiraz ve şikayetler takibin yapıldığı yer icra müdürlüğünün bağlı bulunduğu icra mahkemesinde çözümlenir. Bu husus kamu düzenine ilişkin kesin yetki niteliğindedir.

Somut olayda, Çameli İcra Müdürlüğü'nün 2012/48 esas sayılı dosyasında kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, borçluya ör:10 ödeme emri tebliği üzerine süresinde İcra mahkemesine başvurarak icra dairesinin yetkisine itiraz ettiği anlaşıldığından, yetki itirazını  inceleme yetkisi Çameli İcra Mahkemesi'ne aittir.

O halde, mahkemece, borçlunun icra dairesinin yetkisine itirazını incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken mahkemenin yetkisizliğine dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30113, Karar No: 2013/33334, Tarih: 01.10.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/30113 E.  ,  2013/33334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Şikayetçi, sanığın polislerin arasından gelip yüzüne yumrukla vurduğunu beyan ettiği halde adli raporunda yüzünde yaralanma bulgusunun belirtilmemesi ve polis memuru ...'ın beyanı ile diğer tanık beyanları tartışılmadan yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Kabule göre de haksız tahrik nedeniyle yapılan indirim sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nin 232/6 maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca  isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1711, Karar No: 2013/19576, Tarih: 11.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/1711 E.  ,  2013/19576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/03/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen .../.../2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalının .../.../2011 tarihinde .....'de partisinin grup toplantısında yaptığı konuşmada, eleştiri sınırlarını aşarak kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu öne sürerek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı ise, ... .. ... ve ... milletvekili olarak yaptığı konuşmada ülke gündemi ile ilgili görüş ve düşüncelerini aktararak muhalefet görevini yerine getirdiğini, yanlış giden bazı hususlarla ilgili endişelerini belirttiğini, başbakan olan davacının normal vatandaşlara kıyasla daha sert sözlere katlanması gerektiğini belirterek davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, ana muhalefet partisi konumunda bulunan ve siyasi bir partinin genel başkanı olan davalının grup toplantısında yapmış olduğu konuşmada geçen " ... sen '..... .....'.., Referanduma götürmezsen senin ünvanın bundan sonra ’..........’tir..., gibi sözlerle eleştiri sınırının aşıldığı, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı ülkenin ...... olup, siyasetçi sıfatını taşımaktadır. Gerek Dairemizin gerekse Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin istikrar kazanmış uygulamalarında siyasetle uğraşan kişilerin kendilerine yönelik sert, ağır ve hatta incitici eleştirilere dahi katlanması gerektiği vurgulanmış ve bu durum demokratik toplum hayatının vazgeçilmez unsurlarından biri olarak kabul edilmiştir. (Örn: .....: ....daire .....-Türkiye davası) .....'nin anılan davada belirttiği gibi......'nin .... maddesinin sadece zararsız ve ilgilenmeye değmez olarak görülen "bilgi" ve "fikirler"e değil; aynı zamanda, rahatsız eden, şaşırtan ve gücendirenlere de uygulanabileceği belirtilmiş ve bu ifadeler var olmadan "demokratik bir toplum"un sözkonusu olmayacağı ve bunların çoğulculuk, hoşgörü ve geniş fikirliliğin talepleri olduğu vurgulanmıştır.

Davaya konu somut olayda; ana muhalefet partisinin genel başkanı olan davalı .../.../2011 tarihli TBMM' deki grup toplantısında kendi politik görüşleriyle iktidarın ve dolayısıyla başbakanın icraatlarını sert biçimde eleştirmiştir. Davacı ve davalının her ikisinin

.

Davaya konu somut olayda; ana muhalefet partisinin genel başkanı olan davalı .../.../2011 tarihli TBMM' deki grup toplantısında kendi politik görüşleriyle iktidarın ve dolayısıyla başbakanın icraatlarını sert biçimde eleştirmiştir. Davacı ve davalının her ikisinin

.

de siyasi kişiliklerinin olduğu, açıklamaların toplumu ilgilendiren konulara ilişkin bulunması nedeni ile kamusal ilginin de bulunduğu, davacının hakkında yapılan bu sert eleştirilere katlanması gerektiği, konuşmanın tümünün eleştiri sınırları içinde kaldığı ve davacının kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine .../.../2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1245, Karar No: 2021/1241, Tarih: 14.10.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1245 E.  ,  2021/1241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “taşınmaza el atmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Seferihisar Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin karar davacılar vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacılar İstemi:

4. Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin Seferihisar İlçesi, Camikebir mahallesi, 126 ada 2 parsel sayılı taşınmazın maliki, davalıların ise komşu 3 parsel sayılı taşınmaz maliki...’ın mirasçıları olduklarını, müvekkillerinin taşınmaz üzerindeki eski binanın yıkılarak yenisinin yapılması için bir yüklenici ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptıklarını, yüklenicinin işe başlayıp eski binayı yıktığını ancak yeni binanın ruhsat işlemleri sırasında komşu 3 parseldeki davalılara ait binanın kendi taşınmazlarına 12,11 m2 tecavüzlü olduğunun ortaya çıktığını, bunun üzerine davacıların inşaatın yapımını durdurmak zorunda kaldıklarını ve büyük bir zarara uğradıklarını, davalıların kendi binalarının yapımı sırasında kadastro yetkililerince konulan sınır kazıklarını kaldırarak binayı onaylı projesine aykırı olarak inşa ettiklerini ileri sürerek, el atmanın önlenmesi ile davalılara ait binanın tecavüzlü kısmının yıkılmasına ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla dava tarihinden geriye yönelik olarak beş yıllık ecrimisil bedelinden şimdilik 20.000TL’nin en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar Cevabı:

5.1. Davalı ... vekili; bilerek tecavüzlü bina yapıldığı iddiasının doğru olmadığını, binayı yaptırmadan önce ölçüm yaptırdıklarını ve kadastro müdürlüğü tarafından şu anki yerlerin gösterildiğini, ön cepheden yol payı bırakıldığını, binanın usulüne uygun şekilde inşa edildiğini ancak ileri teknik ve hassas ölçümler sonucunda zamanında yapılan ölçümde metrik yanlışlıklar olduğu ve mevcut binanın davacıların arsasına tecavüz ettiğinin tespit edildiğini, kadastro müdürlüğünün hatasından dolayı müvekkili ve diğer davalıların herhangi bir hatasının olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

5.2. Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

5.2. Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

6. Seferihisar Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.11.2011 tarihli ve 2010/249 E., 2011/295 K. sayılı kararı ile; dosya kapsamı ve tüm delillere göre davanın yerinde olmadığı, tarafların murislerinin kardeş olup taksim nedeniyle birbirine komşu iki parselin maliki oldukları, zeminde her iki kardeşe ait ikişer katlı eski iki bina bulunduğu, binaların mevcut hâli ile kadastroda adlarına tespit edildiği ve 3 numaralı parsel aleyhine 2 numaralı parsel lehine olacak şekilde 12,11 m2’lik bir kayma ile ölçüm yapıldığı, bunun sebebinin keşifteki gözlem, çekilen fotoğraf ve krokiye göre 3 numaralı parselin arka bölümünde yer alan küçük oyuntu bölümden ölçüm alınmasından kaynaklı olabileceği, zira iki parsel üzerindeki evlerin zeminde birbirine tek duvar üzerinden bitişik olup arka kısmında 1 numaralı parsel ile üzerindeki binanın yer aldığı, bu sapmanın başka bir izahının bulunmadığı, bu durumda davalıların eski binayı yıkarak aynı yere yeni bina yapma şeklindeki eylemlerinin kötü niyet olarak kabul edilemeyeceği, zira ilk önce eski binayı davalı tarafın yıkarak yerine yeni bir bina yaptıkları, tarafların murislerinin kadastro sırasında yapılan ölçümdeki yanlışlığı fark etmedikleri, bunun yargılama konusu yapılmadığı, bu durumun daha sonra davacı tarafça fark edilerek kendi lehlerine olacak şekilde ileri sürülmesinin doğruluk ve dürüstlük kuralına aykırı bir hareket olarak kabul edilmesi gerektiği, kadastrodan önceki sebebe dayalı bu ölçüm hatasının hak düşürücü süre dikkate alındığında ancak temliken tescil talebi ile giderilmesi gerektiği, eldeki davada ise böyle bir talebin bulunmadığı, davacı tarafın murislerinden kalan eski ev yerinin kapladığı alanı bilmeleri gerektiği, bir şekilde yapılan ölçüm ile eski evlerinin kapladığı alan dışında 12,11 m2 yerlerinin daha olduğunu öğrenerek bunu karşı tarafın kötü niyeti olarak ileri sürüp yıkım talebinde bulunmalarının kardeş çocukları oldukları da gözetildiğinde iyi niyet kurallarıyla bağdaşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

8. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 03.05.2012 tarihli ve 2012/2357 E., 2012/5022 K. sayılı kararı ile; öncelikle el atıldığı iddia edilen yerin ve yıkımı istenen bölümün değerlerinin belirlenmesi ve bu değerler üzerinden harç ikmali yaptırılması, bu koşul yerine getirildiği takdirde davaya devam edilerek işin esasının incelenmesi gerektiği belirtilerek, esasa yönelik temyiz itirazları incelenmeksizin karar bozulmuş; yerel mahkemece bozma kararına uyulmuş ve kararda gösterilen şekilde eksik harç davacı tarafça tamamlandıktan sonra ilk karardaki gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

9. Mahkemece verilen ikinci karar da davacılar vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 13.01.2014 tarihli ve 2013/16105 E., 2014/24 K. sayılı kararı ile;

“…Dosya içeriği ve toplanan delillerden dava konusu 126 ada 2 parselin davacılara, komşu 3 nolu parselin ise davalılardan Dinç ve Behiç'e ait olduğu, davacıların 126 ada 2 parseline davalıların taşkın bina yapmak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek eldeki davayı açtıkları, gerek 2 nolu parselin gerekse 3 nolu parselin tapu kaydında 3 nolu parsel üzerindeki binanın 2 nolu parsele 9.06 m2 tecavüzlü olduğuna dair şerh bulunduğu, üzerlerinde birbirine bitişik birer ev bulunan dava konusu taşınmazların kadastro işlemleri sonucu tarafların mirasbırakanları adına tescil edildiği, bilahare davalıların eski binayı yıkarak yerine yeni bina yaptıkları, bina yapmadan önce 26.04.2001 tarihinde aplikasyon işlemi yaptırdıkları ve bu işlem sırasında taşınmazın sınırlarının açıkça gösterildiği, bina yapıldıktan sonra davalılarca yapılan cins değişikliği işlemleri sırasında ve daha sonra davacılar tarafından yaptırılan aplikasyonda 3 nolu parselin 2 nolu parsele tecavüzlü olduğunun tespit edildiği yine davalı tarafca yapılan sınır düzeltme talebi üzerine Kadastro Müdürlüğünce düzenlenen teknik raporda, yeni bina yapılmadan önce binaların sınıra uymadığının 3 nolu parsel malikleri tarafından farkedildiği halde itiraza konu edilmediği ve resmi belgelere yansıdığının belirtildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, her ne kadar kadastro çalışmaları sırasında birbirine bitişik binalar esas alınarak 3 nolu parsel aleyhine 2 nolu parsel lehine olacak şekilde 12,11 m2'lik bir kayma ile ölçüm yapıldığı ve davalıların mevcut eski binayı yıkarak aynı yere yeni bina yapmalarının kötü niyet olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, gerek dosya kapsamında alınan teknik bilirkişi raporları ve gerekse Kadastro Kanununun 41. maddesi uygulamasına ilişkin kadastro müdürlüğünce hazırlanan rapor ve aplikasyon belgeleri dikkate alındığında, davalıların eski bina yıkıldıktan sonra parsel sınırlarının bina sınırlarına uymadığını öğrendikleri, buna karşın sınırların düzeltilmesine ilişkin herhangi bir girişimde veya itirazda bulunmadıkları, aksine bilerek ve tecavüzü gözardı ederek inşaat yaptıkları anlaşıldığından, eldeki davada iyiniyetli olduğunu söyleyebilme imkanı bulunmamaktadır.

Ne var ki, davalı tarafın Kadastro Kanununun 41. maddesi uygulamasının reddi kararına karşı itiraz nitelikli Seferihisar Sulh Hukuk Mahkemesinde açtıkları 2011/196 E. sayılı davanın henüz derdest olduğu, eldeki davada talep edilen istemler dikkate alındığında ileride telafisi güç veya imkansız zararların doğmaması bakımından anılan dosyanın incelenmesi, sonuçlanmamışsa bekletici mesele yapılması ve o davada verilecek karara göre eldeki davanın neticeye bağlanması gerekmektedir.