muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4537, Karar No: 2012/7156, Tarih: 17.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4537 E.  ,  2012/7156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, hasımlı olarak açılmış mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

İddia, savunma, toplanıp değerlendirilen deliller ve tüm dosya kapsamına göre davacı ile muris arasındaki evliliğin ölüm ile sona erdiği, murisin diğer mirasçılarının, muris ile davacı arasındaki evliliğin butlan nedeni ile iptali için murisin ölüm gününden sonra dava açtıkları anlaşılmaktadır.

Mahkemece Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.10.1994 tarih ve 1993/2 ve 756 esas ve 1994/638 karar sayılı ilamına dayanılarak davacı ile murisin evliliğinin ölüm ile sonuçlandığı, butlan davasının sonucunun mirasçılık belgesi verilmesi yönüyle etkili olamayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç davanın niteliğine, tarafların sıfatına, dosya kapsamında toplanan delillere uygun düşmemiştir.

Miras bırakanın ölüm gününde yürürlükte bulunan 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 146 ve 147 . maddelerinde öngörüldüğü üzere mutlak butlan davasının ilgili olan herkes tarafından açılabileceğinin belirtilmesi karşısında 159. maddesinde öngörülen dava hakkının mirasçılara geçmeyeceği hükmünün, ilgililer yönünden uygulanmasının mümkün olmadığı, bir başka anlatımla mutlak butlanla evlilik birliğinin iptalini istemekte ölen eşin mirasçılarının doğrudan menfaatinin bulunduğunun kabulü gerekir. Aynı kanunun 159. maddenin 2. cümlesinde "Dava sonucunda evlenme sırasında iyiniyetli olmadığı anlaşılan sağ kalan eş yasal mirasçı olamayacağı gibi daha önce yapılmış olan ölüme bağlı tasarruflarla kendisine sağlanan hakları da kaybeder" hükmü getirilmiştir( HGK. 2011-7-695 esas 2011/673 karar 02.11.2011 tarihli ilamı).

Bir başka anlatımla; mutlak butlan davasında sağ kalan eşin iyiniyetli olmadığının belirlenmesi halinde mirasçı olamayacağı dikkate alındığında eldeki mirasçılık belgesinin verilmesi istemine ilişkin davada da mutlak butlan davasının sonucunun beklenmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Ne var ki, Mahkemece hükme dayanak yapılan HGK kararının 743 Sayılı Medeni Kanunun yürürlükte bulunduğu döneme ait olduğu, eldeki davada ise muris ...'nin 13.12.2009 olan ölüm gününde yürürlükte bulunan 4721 Sayılı Medeni Kanunun uygulanması gerektiği gözden kaçırılmıştır.

Öte yandan; 4721 sayılı Medeni Kanunun 575. maddesi hükmüne göre miras, miras bırakanın ölümü ile açılır. Mülga 2675 Sayılı Kanunun 22/1. maddesi hükmüne göre de miras ölenin milli hukukuna tabidir. Türkiye'de bulunan taşınmaz mallar hakkında Türk Hukuku uygulanır. Mirasın açılması sebeplerine, iktisabına ve taksimine ilişkin hükümler terekenin bulunduğu ülke hukukuna tâbidir.

Öte yandan; 4721 sayılı Medeni Kanunun 575. maddesi hükmüne göre miras, miras bırakanın ölümü ile açılır. Mülga 2675 Sayılı Kanunun 22/1. maddesi hükmüne göre de miras ölenin milli hukukuna tabidir. Türkiye'de bulunan taşınmaz mallar hakkında Türk Hukuku uygulanır. Mirasın açılması sebeplerine, iktisabına ve taksimine ilişkin hükümler terekenin bulunduğu ülke hukukuna tâbidir.

Yine 2644 Sayılı Tapu Kanunu'nun miras bırakanın ölüm gününde yürürlükte bulunan 35. maddesi hükmünde de yabancı uyruklu gerçek kişilerin karşılıklı olmak ve kanuni sınırlamalara uyulmak kaydıyla Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde taşınmaz edinebilecekleri belirtilmiştir. Türk Yabancılar Hukuku'nun genel ilkelerinden olan karşılıklılık, uluslararası bir anlaşma ile tanınabileceği gibi iç hukukta bir engel koymama biçiminde de gerçekleşebilir. Ancak karşılıklılığın belirlenmesinde en önemli nokta, idari karar veya özel kanunlarla Türk vatandaşları bakımından mülkiyet hakkının kısmen veya tamamen sınırlandırılıp sınırlandırılmadığı, bir başka deyişle fiili karşılıklılığın bulunup bulunmadığıdır. Yabancı ülke mevzuatında bir engel bulunmamakla birlikte, Türk vatandaşlarının o ülkede taşınmaz mal edinmeleri şu veya bu biçimde fiilen engelleniyorsa karşılıklılık bulunduğundan söz edilemez. Bunun yanında yabancı ülke mevzuatında taşınmazın bulunduğu yer bakımından, örneğin kıyı ve sınır bölgelerindeki taşınmazlarla ilgili olarak izne bağlılık ve yasaklamalar getirilmişse, bizim mevzuatımız bakımından engel olmasa dahi, kıyı ve sınır bölgelerindeki taşınmazların yabancı tarafından edinilebileceği de kabul edilemez. Yabancı uyruklu kişilerin Türkiye’de bulunan taşınmazları miras yolu ile edinip edinemeyeceklerinin belirlenmesi açısından karşılıklılığın miras bırakanın ölüm günü itibarıyla aranması gerekir. Bu hükümlerin taşınır mallar, alacak ve diğer haklar yönünden uygulanamayacağı, yabancı uyruklu mirasçıların hiçbir kayıt ve sınırlandırmaya tabi olmaksızın miras bırakanın Türkiye'de bulunan taşınır mallarını, hak ve alacaklarını miras yolu ile edinebilecekleri kuşkusuzdur.

Eldeki davada davacı eşin, Mısır uyruklu olduğu anlaşılmaktadır.

Yabancılık unsuru içeren mirasçılık belgesi verilebilmesi için miras bırakanın ölüm tarihi itibariyle karşılıklılık koşulunun araştırılması zorunludur.

Ne var ki; mahkemece miras bırakanın ölüm tarihi olan 13.12.2009 gününde Mısır ülkesi ile hukuki ve fiili karşılıklılık olup olmadığı Adalet Bakanlığı'ndan sorulup istenilmemiştir.

Eldeki davada davacı eşin, Mısır uyruklu olduğu anlaşılmaktadır.

Yabancılık unsuru içeren mirasçılık belgesi verilebilmesi için miras bırakanın ölüm tarihi itibariyle karşılıklılık koşulunun araştırılması zorunludur.

Ne var ki; mahkemece miras bırakanın ölüm tarihi olan 13.12.2009 gününde Mısır ülkesi ile hukuki ve fiili karşılıklılık olup olmadığı Adalet Bakanlığı'ndan sorulup istenilmemiştir.

O halde, öncelikle murisin davacı dışındaki diğer mirasçıları tarafından davacı ile muris arasındaki evliliğin mutlak butlanla iptali istemiyle açılmış davanın sonucu beklenilmeli, evliliğin mutlak butlanla iptali ve davacı eşin iyiniyetli olmadığının belirlenmesi halinde davacının mirasçı olamayacağı düşünülmeli aksi takdirde davacının da mirasçı olduğu ancak Mısır Devleti vatandaşı bulunduğu gözetilerek, Adalet Bakanlığı'ndan miras bırakanın ölüm tarihi itibariyle Mısır ile Türkiye arasında hukuki ve fiili karşılıklılık olup olmadığı sorulup saptanması, mütekabiliyet şartları duraksamasız belirlendikten sonra, miras bırakanın ölüm tarihi itibariyle karşılıklılık olmadığının saptanması halinde yabancı uyruklu eşin murisin Türkiye'de bulunan taşınmazları yönüyle mirasçı olamayacağı, para ve taşınır mallar için her halükarda mirasçı olduğu düşünülmesi, taşınmazlar ile para ve taşınır mallar yönünden mirasçılar ve miras paylarının ayrı ayrı belirlenmesi, para ve taşınır mallar yönünden verilecek mirasçılık belgesinde yabancı uyruklu eş de mirasçı olarak gösterilerek kendisine mirastan pay verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalıların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgililerine iadesine, 17.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1434, Karar No: 2020/2180, Tarih: 06.10.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/1434 E.  ,  2020/2180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğu kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/09/2018 tarihli, 2018/700 E., 2019/405 K. sayılı; TCK'nin 82/1-e, 35, 62, 53. maddeleri gereğince 12 yıl 11 ay hapis cezasına ilişkin hükmüne yönelik istinaf başvurusunun reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı Kanunun 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ''sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re'sen duruşma yoluyla yapar'' ibaresi 24.12.2017 tarih 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile ''uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir'' şeklinde değiştirildiğinden, sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminde, incelemenin dosya üzerinden yapılması taktiren uygun görülmekle;

Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik çocuğa karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün katılan kurum vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi 17\09\2019 gün ve 2019/2584 E. 2019/2774 K. sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; suç vasfına, eylemin meşru müdafaa sınırları içerisinde kaldığına ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin; takdiri indirim uygulanmaksızın üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, sanık ... hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık müdafinin tahliye talebinin reddine, 06/10/2020 gününde heyetimizden sayın. ...'in olayda TCK. 29. maddenin sanık lehine uygulanması gerektiği yönündeki karşı görüşü ve oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY;

Sanık ...'in katılan ...'a karşı işlediği sübuta eren kasten adam öldürmeye teşebbüs suçunda dosya kapsamına göre verilen cezadan TCK 29. maddesi gereği asgari seviyede haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği kanaatiyle Dairemiz çoğunluğunun istinaf daire kararını esastan reddeden görüşüne katılmıyorum.

Şöyle ki; Olay 30.09.2016 günü saat 17.30 sularında Manisa'da ...'te meydana gelen bir olaydır.

Olayın haksız tahrik boyutunu irdeleyebilmek dosya kapsamından bazı bilgileri burada aktarmak zarureti vardır.

Şöyle ki; Olay 30.09.2016 günü saat 17.30 sularında Manisa'da ...'te meydana gelen bir olaydır.

Olayın haksız tahrik boyutunu irdeleyebilmek dosya kapsamından bazı bilgileri burada aktarmak zarureti vardır.

Dosya kapsamı ve delil durumuna göre sanığımız ... suç tarihi itibariyle işsiz bir insan olup kendisine ait evi satınca parasını kayınpederine vermiş ancak bir süre sonra verdiği parayı geri istemiştir. Kayınpeder bu parayı geri vermeyince sanığın eşi ...'da bu paranın geri verilmesi için kendi babası ve ailesiyle görüşmüş bu nedenle sanığın baldızı olan ...'i kendi ablasına cep telefonu ile mesaj yazarak babamız kanser hastası, senin yaptığını hayat kadını yapmaz deyince bu mesajı gören sanık ve eşi ... ile görüşmek için ... cafeye gitmiştir. Cafe içinde sanığın ...'yi görünce nasıl davrandığı ve davaya konu olayın gelişim aşamaları dosya içindeki CD'e açıkça görülmektedir. Ancak bu CD'nin içeriğine dair alınan bilirkişi raporu görüntülerle uyuşmamaktadır.

Sanık ..., baldızı ...'yi cafede görünce onun yanına gitmiş ve oturmakta olan ...'yi elleriyle darp etmiştir. Görüntülere göre ... ile farklı masalarda oturan katılan ... (kamera kaydına göre kayden 16 yaşında olan katılan, sanıktan daha iri yapılıdır.) Sanığa müdahale ederek arkadan sarılmış, ...'ye vurmasını engellemiş ve oradan sanığın uzaklaşmasını temin için sanığı ittirirken sanık kendisini engelleyen ve ittiren daha önceden tanımadığı katılana direnmiş ancak daha yapılı olan katılan ...'a karşı baskın olamayınca iki kez arkaya kafa atmış bunun üzerine ... sanığı savurarak yere düşürmüş ve yere düşen sanığa 1 kez tekme ile 5 kez de yumrukla vurmuştur. Kavga devam ederken cafedekiler araya girmeye çalışmış, sanık toparlanarak bu kez kendisini yerde iken darp eden ...'a karşı yanındaki bıçak ile hamle yapmış ve katılanı karnından bıçaklamıştır. Ayrıca hem sanık hemde katılanan elinde kesiler vardır.

Sanığın katılan ... tarafından arkasından tutulup götürülmesi ve sanık kafa atınca katılanın sanığı yere savurmasına kadar sanık lehine tahrik oluşturacak bir eylem yoktur. Ancak olayın başlangıcından beri ...'yi darp eden sanığın ....'a attığı iki kafadan dolayı ...'ın yüzünde veya burnunda kanama, ekimoz, darp cebir izi olan bir bulgu olmadığı halde ...'ın daha yapılı olup sanığı yere savurduğu ve sanık yerde iken bir kez tekme 5 kez de yumrukla sanığa vurduğu izlenen CD görüntüleri ile sabit olduğundan katılandan sanığa yönelen tekme ve tokat nedeniyle sanığın kendisini defalarca darp eden katılanı bıçakladığı ve bu nedenle sanık lehine asgari seviyede tahrik indirimi yapılması gerektiği kanaatiyle Dairemiz çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/14831, Karar No: 2020/3602, Tarih: 10.03.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/14831 E.  ,  2020/3602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın gerçekte özürlü olmadığı halde sahte özürlü raporu ile özürlü aylığı aldığı ve bu şekilde nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın savunması, sanık hakkında alınan raporlar ile dosya kapsamından Van Devlet Hastanesinin 06/03/2006 tarih, 1775/82 sayılı rapora göre, sanığın %60 oranında özür durumunun olduğunun bildirildiği, yine Adana Ekrem Tok Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin yazı cevabına göre, sanığın 11/02/2013-12/03/2013 tarihleri arasında yatarak tedavi gördüğünün tespit edildiği, sahte olduğu belirtilen rapor ile sanığın gerçek raporundaki rahatsızlıkların da benzer olduğu anlaşılmakla mahkemece sanığın üzerine atılı suçlar yönünden suç işleme kastının bulunmadığı gerekçesine dayanan beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçlar yönünden sanığın kastının bulunmaması gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, atılı suçların sübut bulduğuna dair temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11773, Karar No: 2006/16531, Tarih: 19.12.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/11773 E.  ,  2006/16531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının tarımsal sulama abonesi olduğunu, 20.12.2004 tarihinde gönderilen faturanın elektrik tarifeler yönetmeliğinin 38.maddesine aykırı olarak düzenlendiğini, itirazlarının dinlenmediğini, sayacın ilk endeksi ile son endeksi arasındaki farktan ayrı olarak faturada hayali bir miktar ile reaktif enerji adı altında hesaplama yapılıp 18.574.790.000 TL. istendiğini bildirip, 1,525.000.000 TL borçlu olduğunun ve fazla kısımdan borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı, davaya bakmaya idari yargının görevli olduğunu ve faturanın da doğru olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne davacının 6.600.000.000 TL. borçlu olduğunun, fazla miktardan borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davamıza konu edilen davalının düzenlediği 20.12.2004 tarihli faturadır. Faturanın tetkikinde ilk okuma tarihinin 16.12.2004 son okuma tarihide 20.12.2004 tarihleridir. Faturada sayacın ilk okuma ile son okuma arasındaki fark olarak tüketimi gösteren miktardan ayrı, (+/-) tüketim adı altında bir miktarın daha ilave edilerek ve reaktif tüketimde nazara alınarak hesaplama yapıldığı görülmektedir. Davacı, faturada (+/-) olarak gösterilen miktar ile reaktif enerji olarak gösterilen miktarların tahakkukta hesaplamaya dahil edilmemesi gerektiği iddiası ile bu davayı açmıştır. Davalı ise genel müdürlüğün talimatı ile 2004 yılı sulama mevsimi başlamadan önce yöredeki ... elektrik kullanımını önlemek için tüm mekanik sayaçların yerlerine dijital saat takılmak üzere söküldüğünü, bir kısım abonelerin dijital saat taktırmadan elektrik kullanmaya devam ettiklerini, bu nedenle Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 18. maddesi ile ... ve usulsüz elektrik kullanımına ilişkin ortak hükümler doğrultusunda saatsiz kullanılan dönemdeki harcamalarda nazara alınarak faturanın düzenlendiğini bildirmiştir.

"Dosya içerisinde bulunan davalı idarenin yazı ve tutanakları ve aynı mahkemeden gelen benzer dosyalardan idarece mekanik saatlerin dijital saatlerle değiştirilmek üzere söküldüğü anlaşılmaktadır. Mekanik sayacın söküldüğü 1.6.2004 tarihinden yeni sayacın takıldığı 6.6.2005 tarihine kadar, faturanın davacının sayaçsız olarak enerji kullandığının kabulü gerekir. Öyle olunca İl yada ilçe Tarım Müdürlüğünden sulama dönemi süresi sorularak, saat endeksinin göstereceği harcamadan da ayrı olarak, davacının kullandığı elektrik tutarı fatura dönemide gözönünde tutularak Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13,14,15. maddeleri ile Yine Enerji Piyasası düzenleme Kurulunun 2004 yılında “... ve Usulsüz Elektrik Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin” kararı doğrultusunda hesaplama yapılması gerekir. Mahkemece bu hususlar dikkate alınmadan eksik inceleme ile yürürlükten ... Eski Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği hükümlerine göre hazırlanan yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine,2.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 19.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2693, Karar No: 2024/7102, Tarih: 09.07.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/2693 E.  ,  2024/7102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Tüketici Mahkemesi

SAYISI: 2021/394 E., 2022/668 K.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bozmaya uyma veya direnme başlıklı 373/1-2 inci maddesinde "Yargıtay ilgili Dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun Bölge Adliye Mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren İlk Derece Mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneği de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilir. Bölge Adliye Mahkemesinin düzelterek veya yeniden esas hakkında verdiği karar Yargıtayca tamamen veya kısmen bozulduğu takdirde dosya, kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi veya uygun görülen diğer bir Bölge Adliye Mahkemesine gönderilir. " hükmü düzenlenmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin İlk Derece Mahkemesi kararını kaldırıp düzelterek veya yeniden esas hakkında hüküm vermesi ve bu hükmün de Yargıtay tarafından bozulması ile İlk Derece Mahkemesi kararı hayatiyetini kaybetmiş olur. Bu durumda hüküm mahkemesi sıfatıyla İlk Derece Mahkemesi kararını kaldırarak yeniden esas hakkında hüküm tesis eden Bölge Adliye Mahkemesi, vermiş olduğu bu kararın temyizen incelenerek bozulması sonrasında 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin 2 nci bendi gereğince bozma kararına uyma yahut direnme kararını verme yükümlülüğü altındadır. Dolayısıyla İlk Derece Mahkemesi kararını kaldırarak yeniden esas hakkında hüküm tesis eden Bölge Adliye

Mahkemesinin bozulan kararı sonrasında dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi mümkün olmadığı gibi dosyanın gönderildiği İlk Derece Mahkemesince, bozma kararına ilişkin olarak uyma yahut direnme kararı verilemez. Zira böyle bir durumda bozma kararına uyma yahut direnme kararını verme yetki ve yükümlülüğü Bölge Adliye Mahkemesine aittir.

Somut olayda; İlk Derece Mahkemesince verilen ilk karara karşı davacı vekili ve davalılar vekilinin istinaf yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına ve vekalet ücretinin davacı lehine düzeltilmesine karar verilmiştir.

Hükmün davalı ...Ş. vekilince temyizi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 24.06.2021 tarih ve 2019/4644 E., 2021/5360 K. sayılı kararında yazılı gerekçeyle karar bozularak dosya kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekirken sehven İlk Derece Mahkemesine gönderilmiş olup, İlk Derece Mahkemesince ise bozma kararı doğrultusunda karar verilmiştir.

Hükmün davalı ...Ş. vekilince temyizi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 24.06.2021 tarih ve 2019/4644 E., 2021/5360 K. sayılı kararında yazılı gerekçeyle karar bozularak dosya kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekirken sehven İlk Derece Mahkemesine gönderilmiş olup, İlk Derece Mahkemesince ise bozma kararı doğrultusunda karar verilmiştir.

Her ne kadar Yargıtay 11. Hukuk Dairesince, verilen bozma kararıyla dosyanın sehven İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş ise de 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince Bölge Adliye Mahkemesinin düzelterek yeniden esas hakkında verdiği kararın Yargıtay tarafından bozulması hâlinde dosyanın, kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi zorunludur. Öte yandan Bölge Adliye Mahkemesinin bu kararının Yargıtay 11. Hukuk Dairesi tarafından bozulması sonrasında dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmiş olması, Bölge Adliye Mahkemesinin 6100 sayılı Kanun'un 373 ncü maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında bozma kararına karşı uyma veya direnme kararı verme yetkisini ortadan kaldırmayacağı gibi bu yetkinin İlk Derece Mahkemesine geçeceği sonucunu da doğurmaz. Bu itibarla İlk Derece Mahkemesi kararını kaldırarak Bölge Adliye Mahkemesince yeniden tesis edilen hükmün bozulması sonrasında bozma kararına karşı ancak Bölge Adliye Mahkemesince uyma veya direnme kararı verilebileceğinden eldeki uyuşmazlık kapsamında İlk Derece Mahkemesince, bozmaya uygun olarak verilen kararın usul hükümlerine uygun bir karar olduğu söylenemez. Bu durumda, İlk Derece Mahkemesinin 20.12.2022 tarih ve2021/394 Esas-2022/668 Karar sayılı kararı yok hükmünde olduğundan kaldırılmasına; dosyanın Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin 24.06.2021 tarih ve 2019/4644 E., 2021/5360 K. sayılı bozma ilamı gereğince yargılamaya devam ederek karar vermek üzere İzmir Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine;Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,09.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.