muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12539, Karar No: 2016/12408, Tarih: 06.06.2016

5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesinde cebir eyleminin ne şekilde icra edileceğinin açıkça belirtilmemesi karşısında, failin hem mağdure yönelik etkili eylemde bulunabileceği gibi eşyaya yönelikte cebren zor kullanabileceğinin kabulü gerekmektedir

Suçun mağduruna karşı kullanılan cebir hangi boyutta olduğunda YTCK’nın 116/4. maddesinde belirlenen suçun unsuru niteliğindeki cebir içinde eriyecektir. 116/4. maddesi gerekçesinde “Burada söz konusu olan cebir, kasten yaralama suçunun daha az cezayı gerektiren hâli olarak düşünülmelidir. Bu nedenle, kullanılan cebir, kişide basit tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçünün ötesinde bir etki meydana getirmiş ise, hem konut dokunulmazlığını ihlâl suçundan, hem de kasten yaralama suçundan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur.” denilmesine karşın, 119/4. maddesinde “Bu suçların işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi durumunda ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır. şeklindeki düzenleme karşısında TCK 86/1. maddesin kapsamındaki eylemler müeyyidesi kalmaktadır.

Bunun dışında, failin konuta girerken kapıları ve camları kırarak eşyaya zarar vererek içeri girmesi halinde, TCK 116/4 maddesinde yazılı nitelikli halin uygulanması gerekmektedir. Bu durumda mağdurun üzerinde önemli ölçüde korku, endişe ve teessür yaratabilecek bir durum olduğu kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar çerçevesinde,

Katılan sanıklar ...'nın... ile birlikte yaşadığı, diğer katılan sanık ...'ın ....'nin komşusu olduğu, suç tarihinde, katılan sanık ... ile ...'nin önce katılan sanık ...'ye ait ikamete gittikleri, sonrasında katılan sanık ...'nin arkadaşı ve komşusu olan diğer katılan sanık ...'ın ikametine geçtikleri, burada alkol aldıkları, saat 02:00 civarında aralarında tartışma yaşandığı, tartışma sırasında; katılan sanık ...'ın ...'ye hitaben "orosbu senin ağzını burnunu sinkaf ederim" demek suretiyle hakaret ettiği, yumrukla ....'nin vücudunun değişik yerlerine birçok kez vurduğu, ...'ın araya girmek istediği, ....'nin tırnaklarıyla ...'ın yüzünü yaraladığı,....'ın ise ele geçirilemeyen sehpa ile ...'ın koluna vurduğu, sonrasında ...'ın ikametten ayrılarak ...'nin ikametine gittiği, 24/12/2013 tarihli görgü tespit tutanağında belirtildiği şekilde ikamete zarar verdiği,

Daha sonra saat 06:40 civarında katılan sanık ...'ın diğer katılan sanık ...'ın evinin kapısını çaldığı, kapının açılmadığı, bunun üzerine ...'ın tekme ile kapıyı kırarak içeriye girdiği, katılan sanık ...'yi evine götürmek istediği, gelmek istemeyince ...'ın ...'nin saçından tutarak kafasına yumruk ile vurduğu, ...'a hitaben "orospu, kahpe" demek suretiyle hakaret ettiği ve ...'ın yüzünün sol tarafına yumruk ile vurduğu, şeklinde gerçekleşen eylemlerde,

Daha sonra saat 06:40 civarında katılan sanık ...'ın diğer katılan sanık ...'ın evinin kapısını çaldığı, kapının açılmadığı, bunun üzerine ...'ın tekme ile kapıyı kırarak içeriye girdiği, katılan sanık ...'yi evine götürmek istediği, gelmek istemeyince ...'ın ...'nin saçından tutarak kafasına yumruk ile vurduğu, ...'a hitaben "orospu, kahpe" demek suretiyle hakaret ettiği ve ...'ın yüzünün sol tarafına yumruk ile vurduğu, şeklinde gerçekleşen eylemlerde,

Katılan sanık ...'nın, saat 06:40 sıralarında diğer katılan sanık ...'ın evinin kapısını çaldığı, kapının açılmadığı, bunun üzerine ...'ın tekme ile kapıyı kırarak içeriye girerek işlediği kabul edilen, konut dokunulmazlığını bozma suçunda, sanık ...'ın, zor kullanarak kapıyı tekmeyle kırarak içeri girme eylemi, Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 28/03/2016 gün ve 2015/27387 esas, 2016/6064 sayılı bozma kararında belirtildiği üzere, “cebir” kavramının eşyaya yönelik eylemleri kapsamadığı, kabul edilerek sanık ...'ın eyleminin, TCK'nın 116/4. maddesinde yazılı nitelikli konut dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturmadığı kabul edilmektedir.

Ancak 765 sayılı TCK 193/2. maddesinde "Eğer cürüm geceleyin veya eşhas aleyhinde şiddet istimaliyle veya silah ile veya birçok kimseler tarafından toplu olarak işlenmiş" olduğu takdirde eylemin 765 sayılı TCK 193/2. maddesinde yazılı nitelikli hal olduğu ve burada cebir ve zor kullanmanın şahıslar aleyhine olacağı açıkça belirtilmiş iken, 5237 sayılı TCK 116/4. maddesinde yer alan düzenlemede, Fiilin, cebir veya tehdit kullanılmak suretiyle ya da gece vakti işlenmesi hâlinde, bu hükmün uygulanacağı belirtilmektedir bu düzenlemede, failin kişiye yada eşyaya yönelik zor kullanma açıkça belirtilmemiştir. Bu durumda hem kişilere yönelik cebir kullanılması hemde eşyaya yönelik cebir kullanılmasının mümkün olabileceği kabul edilmelidir. Kişinin evinde oturduğu ve bulunduğu sırada, failin kapıyı yada camları kırarak eve girmesi durumunda evde bulunan mağdurda yaratacağı korku ve endişenin ölçüsü iyi tartılmalıdır. Bunun dışında, bir başka örnek verilmesi gerekirse, sanığın, mağduru evin içine girerken ittirmesi ve bu suretle kapıdan eve girmesi ile kapıyı kırarak evin içine girmesi durumunda mağdurde yarattığı teessür oldukça farklıdır ve bu durumda sanık ... hakkında kapıyı tekmeleyerek ve kapıyı kırarak girme eyleminin ve sonrasında, katılan sanıklar... ve ...'ı dövme eylemi hepsi bir bütün içinde değerlendirildiğinde, sanık... işlediği konut dokunulmazlığını bozma suçu TCK 116/4. maddesi kapasımda bulunduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 28/03/2016 gün ve 2015/27387 esas, 2016/6064 Karar sayılı bozma kararına itiraz edilmiştir.

SONUÇ VE İSTEK: Yukarıda açıklanan nedenler ve tüm dosya kapsamına göre,

1- İtirazımızın KABULÜNE,

2- Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 28/03/2016 gün ve 2015/27387 esas, 2016/6064 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

Bu itibarla, Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 28/03/2016 gün ve 2015/27387 esas, 2016/6064 Karar sayılı bozma kararına itiraz edilmiştir.

SONUÇ VE İSTEK: Yukarıda açıklanan nedenler ve tüm dosya kapsamına göre,

1- İtirazımızın KABULÜNE,

2- Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 28/03/2016 gün ve 2015/27387 esas, 2016/6064 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 18/06/2014 tarih ve 2014/114 esas ve 2014/263 karar sayılı ilamının ONANMASINA,

4- İtirazımız yerinde görülmediği takdirde dosyanın incelenmek üzere, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi,

İtirazen arz ve talep olunur.” denilerek itirazda bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, eşyaya yönelik zarar verici fiillerin, konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden “cebir” sayılıp sayılmayacağına ilişkindir.

III- KARAR

Dosyanın incelenmesinde;

Sanığın, gündüzden sayılan saat 06:40 sıralarında katılanın evine gidip kapıyı tekmeyle kırdıktan sonra içeri girerek katılanı yaralaması biçiminde gerçekleştiği kabul edilen olayda, sanığın kapıyı kırma eyleminin cebir sayılamayacağı değerlendirilerek mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verildiği görülmüştür.

Dairemizin 28/03/2016 tarih ve 2015/27387 esas, 2016/6064 sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazları yerinde görülmediğinden REDDİNE, 6352 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanunun 308. maddesinin 3. fıkrası gereğince itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 06/06/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6126, Karar No: 2010/1064, Tarih: 16.03.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/6126 E.  ,  2010/1064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi ve alacak

... ile İl Özel İdaresi, ... ve Akköy Tüzel Kişiliği aralarındaki elatmanın önlenmesi ve alacak davasının kısmen açılmamış sayılmasına, kısmen reddine dair Espiye Asliye Hukuk Hâkimliğinden verilen 25.02.2009 gün ve 346/21 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 53 yıldır zilyet olduğu taşınmaza aralarında yapılan anlaşmaya aykırı olarak yol yapıldığını iddia ederek davalıların müdahalelerinin men’i ile toplam 15.266,00 YTL zararının 28.11.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiş, 08.10.2008 tarihli oturumda ise, davalılar köy tüzel kişiliği ve ...hakkındaki davayı takip etmeyeceklerini açıklamıştır. HUMK.nun 151/son fıkrasına uygun olarak imzası alınmıştır.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, kısa kararda “davanın reddine” denildiği halde, gerekçeli kararda “davalılar ...ile Akköy Tüzel Kişiliği aleyhine açılan davanın 08.10.2008 tarihli celsede takip edilmemesi nedeniyle müracaata bırakıldığı, üç aylık yasal süresinde de yenilenmediği anlaşıldığından HUMK.nun 409.maddesi gereğince bu davalılar aleyhine açılan davanın açılmamış sayılmasına, davalı ... aleyhine açılan davanın sübut bulmadığından reddine" şeklinde hüküm kurulmuştur. Görüldüğü üzere; kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki bu uyumsuzluk mahkemelere olan güveni sarsar. Hükümlerin kurulmasında esas olan kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara uygun olması gerekir. Bu konuya ilişkin 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında; "1-Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedenidir. 2- Yerel mahkeme bozmadan sonra önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla hakimin vicdani kanaatine göre karar verebilir” denilmiştir. Hüküm, bu nedenle kanuna, tarih ve numarası anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olarak tesis edilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı olan hükmün HUMK.nun 428.maddesi hükmü uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve 15,60 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 16.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10516, Karar No: 2014/13737, Tarih: 23.10.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/10516 E.  ,  2014/13737 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki İİK'nın 5. maddesine dayalı tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 15/04/2014 gün ve 2013/10024-2014/6299 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, İİK 5. maddesine dayalı maddi tazminatın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine dair verilen 13/02/2013 günlü kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairemizce onama kararı verilmiş, davacı vekili kararın düzeltilmesini talep etmiştir.

Davacı, dava dışı ....ile..... tipi tünel kalıp ve işçilik işini taşeron olarak üstlenip sözleşme yaptıklarını, bir süre çalıştıktan sonra ekonomik ve zeminden kaynaklanan nedenlerle inşaatın durdurulduğunu, tünel kalıpların inşaat alanında bırakıldığını, bu arada .... Şti.'nin borcundan dolayı alacaklıs....'nin icra takibine geçerek inşaat alanında gerek müteahhide gerekse kendilerine ait bütün malzemeleri haczettirdiğini, hacizden haberdar olan müteahhit.....avukatı aracılığı ile 19/07/2006 tarihinde hacze itiraz ve 3.kişi .... Mühendislik lehine istihkak iddiasında bulunulduğunu, ancak .... İcra Müdür Yardımcısının istihkak prosedürünü işletmeyip satış prosedürünü işleterek haciz konusu menkul malların muhafaza ve satış işlemlerini gerçekleştirdiğini, icra müdürünün hatalı işlemleri ile zarara uğramasına neden olduğunu belirterek, zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacının zarara uğraması ile .... İcra Müdür yardımcısının davranışları arasında tam bir uygun illiyet bağı kurulamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacının temyizi üzerine Dairemizce; onama kararı verilmiştir.

Davacı tarafından karar düzeltme aşamasında dosyaya ... edilen .... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 16/06/2014 tarihli kanun yararına bozma talepli yazısının incelenmesinde; .... Başsavcılığı'nın İcra Müdür yardımcısı .... hakkında "görevi ihmal ve görevi kötüye kullanma" suçlarından verdiği 23/01/2009 tarihli "kovuşturmaya yer olmadığına" dair kararının eksik soruşturmaya ve değerlendirmeye dayalı olarak verildiği, yapılan itirazın ..... 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından yeterli yasal gerekçe gösterilmeksizin reddilmesinin isabetli bulunmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan ..... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 19/03/2009 tarih ve 20069/298 müteferrik sayılı kararının kanun yararına bozulmasının talep edildiği anlaşılmaktadır.

....

....

6098 sayılı TBK 74. maddesi( 818 sayılı BK 53) uyarınca, ceza mahkemesinin mahkümiyet kararı ile maddi olgu belirlemesi hukuk hakimini bağlar; somut olayın özelliği itibariyle maddi olgunun ve davalının sorumluluğunun tespiti açısından ceza davasının sonucu önem arzetmektedir.

Şu durumda Mahkemece kanun yararına bozma talebinin sonucunun beklenmesi ve tüm delillerle birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 440-442 maddeleri gereğince davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 15/04/2014 tarih, 2013/10024 Esas, 2014/6299 sayılı onama kararının kaldırılarak, hükmün yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer karar düzeltme taleplerinin incelenmesine yer olmadığına ve davacı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesin, önce alınan onama harcı ile peşin alınan tashihi karar harcının istek halinde geri verilmesine 23/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2745, Karar No: 2009/10671, Tarih: 23.11.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/2745 E.  ,  2009/10671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma bedelinin tespiti esaslarını düzenleyen 2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca arazilerde taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin hesaplanması, taşınmazın değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve her unsurun ayrı ayrı değerinin belirlenmesi, bedelin tespitinde etkili olacak diğer objektif ölçülerin esas tutulması suretiyle bilirkişi raporunda tüm bu unsurların cevapları da ayrı ayrı belirtilerek gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerinin saptanması gerekir. Bilirkişi kurulunca anılan bu Yasa hükmü uyarınca Yargıtay uygulamaları da gözetilerek dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi kabul edilen bölümü için bu niteliğine göre münavebeye alınacak ürünlerin değerlendirme yılı (2006) itibariyle dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama toptan satış fiyatları esas alınarak bu taşınmazın kamulaştırma tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması durumunda getireceği net gelir bulunmalıdır.

Bunun için de somut olayda (İlçe Tarım Müdürlüğünce de sulu arazide bu münavebe sistemi öngörüldüğünden) bilirkişi kurulunca buğday ve karışık sebze (Taze Fasulye, Kuru Soğan, Lahana, Biber, Hıyar, Domates) ürünlerinin bir yıl buğday, bir yıl karışık sebze olmak üzere iki yılda iki ürün üzerinden getireceği net gelirin hesaplanması gerekirken Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına ters düşecek biçimde sadece karışık sebze ürününe göre değerlendirme yapılarak net gelirin hesaplanmış olması,

Bunun için de somut olayda (İlçe Tarım Müdürlüğünce de sulu arazide bu münavebe sistemi öngörüldüğünden) bilirkişi kurulunca buğday ve karışık sebze (Taze Fasulye, Kuru Soğan, Lahana, Biber, Hıyar, Domates) ürünlerinin bir yıl buğday, bir yıl karışık sebze olmak üzere iki yılda iki ürün üzerinden getireceği net gelirin hesaplanması gerekirken Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına ters düşecek biçimde sadece karışık sebze ürününe göre değerlendirme yapılarak net gelirin hesaplanmış olması,

2-Bu dosyaya getirtilmemekle beraber daireye daha önce gelen dava dosyaları (Ör: aynı mahkemenin 2008/28 Esas-359 Karar, Dairenin:2009/2993 Esas, 2007/273 Esas-2008/324 Karar, Dairenin: 2009/4554 Esas) içersine getirtilen ... İlçe Tarım Müdürlüğü cetvelinde dekar başına ortalama verim lahanada 5250 kg., biberde 3000 kg., güzlük hıyarda 2750 kg., domateste 5500 kg.; ortalama satış fiyatları lahanada 0,50 YTL/kg., biberde ve güzlük hıyarda 1,0 YTL/kg., domateste 0.75 YTL/kg; ortalama dekara üretim gideri lahanada 592,05 YTL, biberde 663,73 YTL, güzlük hıyarda 565,90 YTL, domateste 750,34 YTL; olarak bildirildiği halde bilirkişi kurulunca çevre il ve ilçelerden gelen ortalama değerler belirlenirken bu verilerin dikkate alınmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10699, Karar No: 2015/8197, Tarih: 01.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10699 E.  ,  2015/8197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gümüşhane Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2015

NUMARASI : 2015/200-2015/233

İ

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Araklı Sulh Hukuk ve Gümüşhane Sulh Hukuk Mahkemesince yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Araklı Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “E. Mah., Ethem Efendi Sok., No: 7/1 Pamukova/SAKARYA”adresinde ikamet ettiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Pamukova Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “Ç. Beldesi, Merkez Mah., Araklı/TRABZON” adresinde ikamet ettiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İki mahkeme arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosya Yargıtay 17. Hukuk Dairesine gönderilmiş, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 07.12.2011 tarih ve 2011/12091 E. - 2011/11810 K. sayılı ilâmı ile de Araklı Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmiştir.

Yargı yeri olarak belirlenmesinin ardından Araklı Sulh Hukuk Mahkemesince B.. A.. kısıtlanmış ve kendisine babaannesi H.. A.. vasi olarak atanmıştır.

Araklı Sulh Hukuk Mahkemesince, res'en, 20.02.2015 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri adresinin “C.Mah., İstikbal Cad., No: 37 İç Kapı No: B-2 Merkez/GÜMÜŞHANE” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Gümüşhane Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının mernis adresinin kısıtlının 18/02/2014 tarihine kadar kaldığı Gümüşhane Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinin adresi olduğu, kısıtlının halen Erzurum ili Özel Güzide Özürlü Bakım Merkezinde kaldığı, kısıtlının kurum bakımına alınmadan önce "Ç. Mahallesi, Merkez, Araklı/TRABZON" adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Aynı dosyayla ilgili olarak daha önce Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 07.12.2011 tarih ve 2011/12091 E. - 2011/11810 K. sayılı ilâmı ile Araklı Sulh Hukuk Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlendiğinden ve HMK m.23/2 gereği Yargıtayca verilen yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararlar davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlayacağından ve bakım kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağından uyuşmazlığın Araklı Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Aynı dosyayla ilgili olarak daha önce Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 07.12.2011 tarih ve 2011/12091 E. - 2011/11810 K. sayılı ilâmı ile Araklı Sulh Hukuk Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlendiğinden ve HMK m.23/2 gereği Yargıtayca verilen yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararlar davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlayacağından ve bakım kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağından uyuşmazlığın Araklı Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Araklı Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01.10.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.