muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9468, Karar No: 2015/14079, Tarih: 14.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/9468 E.  ,  2015/14079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ORDU 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2010/66-2013/575

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalılar ile aralarında .... Ltd.Şti adına kurulu bulunan .... Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Özel Dal Merkezinin İşletilmesi amacıyla 06.06.2007 tarihli sözleşme düzenlendiğini, sözleşmeye göre ortaklıktaki hissesinin % 15 olduğunu, ortaklıktaki tüm yönetim gelir-gider işlemlerinin kontrolünün davalılarda olduğu halde kendisine bilgi verilmediği gibi kar payı da ödenmediğini ileri sürerek, adi ortaklığın feshine, ödenmeyen kar payı olarak 10.000,00 TL'nin hak kazanma tarihlerinden itibaren uygulanacak ticari temerrüt faizi ile, ortaklığın parasal değerinin hissesine karşılık da 10.000,00 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren uygulanacak ticari temerrüt faizi ile birlikte davalılardan alınmasını, fazlaya ilişkin hakkının saklı tutulmasını istemiş, yargılama sırasında davasını ıslah ederek 97.526,69 TL artırarak 117.526,69 TL'nin ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, davacının şirketteki hissesini Ordu 1. Noterliğinin 09.11.2009 tarihli hisse devir sözleşmesi ile devrettiğini, devir işleminin Ticaret Sicil Gazetesinde de ilan edildiğini, sözleşme de ayrılan ortağın ortaklık payının ne şekilde ödeneceğinin belirlendiğini, dolayısıyla da davacının hissesine düşen ortaklık payının geri ödenmesinde sözleşmede belirlenen bu kuralın uygulanmasının asıl olduğunu bildirerek, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece; davanın kabulü ile davalıların 10.000,00 TL'yi hak kazanma tarihinden itibaren uygulanacak ticari temerrüt faizi ile birlikte, 10.000.00 TL'de temerrüt tarihinden itibaren uygulanacak ticari temerrüt faizi ile birlikte, 97.526,69 TL'yi de ıslah tarihinden itibaren uygulanacak ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıların davacı tarafa ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Bir dava da ileri sürülen maddi olguları kanıtlamak taraflara, bu maddi olgulara dayalı olarak uyuşmazlığı nitelemek ve uygulanacak yasa maddelerini arayıp bulmak ve uygulamak hakime ait bir görevdir. (HUMK 76. HMK.33.md.)

Bir dava da ileri sürülen maddi olguları kanıtlamak taraflara, bu maddi olgulara dayalı olarak uyuşmazlığı nitelemek ve uygulanacak yasa maddelerini arayıp bulmak ve uygulamak hakime ait bir görevdir. (HUMK 76. HMK.33.md.)

Taraflar arasında düzenlenen 06.06.2007 tarihli sözleşmede ..... Ltd.Şti.'nin, özel fizik tedavi ve rehabilitasyon merkezinde sınırlı olmak üzere davacı İ.. K..'in % 15 hissesi olduğu, hissesine düşen karşılığı nakit olarak ödeyeceği ve şirkete ait bankadan kullanılacak kredi vb. borçlanmalar için bir taahhüt altına girmeyeceği, davalı doktorların şirkette çalışma karşılığı olarak aylık 10.000 TL ücret alacakları, davacı doktorun şirketin 3 hekime ihtiyaç duyması halinde aynı şartlarla çalışacağı, davacının çalışmayı istememesi halinde 3.hekim giderleri şirket tarafından ödenmek üzere işe alınacağı şirketten ayrılmak isteyen ortağın katılım bedeli yıllık % 3 üzerinden hesaplanan bedelle şirketin mali durumuna göre 3, 6, 9. aylarda ve üç eşit taksitle ödeneceği kararlaştırılmıştır.

Türk Borçlar Kanunu'nun 620. Maddesinde; "Adi Ortaklık Sözleşmesi, iki ya da daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleştirmeyi üstlendikleri sözleşme " denilerek sözleşme unsuru açıkça belirtilmiştir.

Ortaklar, ortak bir amacı gerçekleştirmek üzere bir sözleşme etrafında birleşirler. Sözleşmenin kurulması için tarafların karşılıklı ve birbirlerine uygun irade beyanlarını açıklamaları gerekir. Adi ortaklık, ortak bir amacı gerçekleştirmek üzere kurulur. Ortak amaçtan bahsedebilmek için, sözleşme ile ulaşılmak istenen hedefin bütün ortaklar için müşterek olması gerekir.

TBK'nun 620. maddesinde; “ortak bir amaca erişmek üzere” ifadesiyle açıkça belirtilen ortak amaç unsuru, sözleşmenin temel unsurudur. Ortakların, ortak bir amacı gerçekleştirmek için bir araya gelmeleri de yeterli değildir. Bu nedenle, ortakların ayrıca bu amacı gerçekleştirmek üzere çalışmalara katılmayı ve bu amaçla işbirliği yaparak birlikte çaba göstermeyi de taahhüt etmeleri ve bu hususta üzerlerine düşeni yapmaları gerekir. Yani ortaklar, ortak amacın gerçekleşmesi için eşit durumda gayret ve özen gösterme yükümlülüğü altındadırlar. Sözleşme de ortaklar için sermaye payı koyma yükümlülüğünün öngörülmüş olması, birlikte çaba gösterme yükümlülüğüne de yer verildiği anlamına gelmez. Bu unsurun sözleşmenin içeriğinde yer alması gerekir. (N.Barlas 38, O.H.Ş.117.sy)

Diğer bir deyimle, taraflar arasındaki ilişkinin ortaklık olarak kabul edilebilmesi için sözleşme, sözleşmeyi yapacak kişiler, sermaye payı, ortak amaç ve işbirliği unsurları bulunmalıdır.

Taraflar arasında düzenlenen sözleşme; bu açıklamalar ışığında incelendiğinde; TBK.620. maddesinde tanımını bulan adi ortaklığın unsurları bulunmamaktadır. Bu nedenle, mahkemece bilirkişi raporuna itibar edilerek taraflar arasında sözleşmenin adi ortaklık sözleşmesi olarak kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Taraflar arasında düzenlenen sözleşme; bu açıklamalar ışığında incelendiğinde; TBK.620. maddesinde tanımını bulan adi ortaklığın unsurları bulunmamaktadır. Bu nedenle, mahkemece bilirkişi raporuna itibar edilerek taraflar arasında sözleşmenin adi ortaklık sözleşmesi olarak kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Hal böyle olunca, mahkemece yapılacak iş; 06.06.2007 tarihli sözleşme hükümlerine göre davacının alacağı miktar, uzman bilirkişi kurulundan Yargıtay denetimine uygun rapor alınarak belirlenmeli ve sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8242, Karar No: 2020/1600, Tarih: 17.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8242 E.  ,  2020/1600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklamasıyla, TCK'nın 179/3-2, 62/1, 52/2, 4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 179/3-2, 62.50/1-a, 52. maddeleri gereğince 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair ... 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 16.09.2013 tarihli ve 2012/504 esas, 2013/531 karar sayılı kararının 07.10.2013 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 15.08.2014 tarihinde TCK'nın 86/2. maddesinde tanımlanan kasten yaralama suçunu işlediği ve ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 20.05.2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2015 tarihli ve 2015/647 Esas, 2015/1008 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın usule, yasaya ve sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın usule, yasaya ve sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Olay günü, saat 23.00 sularında sanık sevk ve idaresindeki 52 EP 373 plaka sayılı aracı ile seyir halinde iken, direksiyon hakimiyetini kaybederek maddi hasarlı ve yaralamalı trafik kazası yaptığı, yaralanmaların şikayet kapsamında kaldığı ve yaralıların şikayetçi olmadığı, sanığın ehliyetsiz olarak ve farları yanmayan aracı gece vakti kullandığı ve bu suretle trafik güvenliğini tehlikeye düşürdüğünün sabit olduğu olayda; trafik güvenliğini tehlikeye düşüren sanığın alkollü olduğuna dair dosya içerisinde herhangi bir tespitin bulunmadığı anlaşılmış, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesi delaleti ile TCK'nın 179/2. maddesi gereğince hüküm kurulmuşsa da sanığın alkollü olmaması sebebiyle TCK'nın 179/2. maddesi kapsamındaki suç sübut bulduğundan sanığın TCK'nın 179/2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken TCK'nın 179/3. maddesi delaleti ile TCK'nın 179/2. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık sanık hakkındaki hükmün 1 numaralı bölümündeki ''179/3. maddesi delaleti ile aynı yasanın'' ibaresinin hükümden çıkarılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/02/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11084, Karar No: 2022/182, Tarih: 10.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/11084 E.  ,  2022/182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Hüküm tarihinde Burdur E Tipi Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olduğu anlaşılan sanık ...'a duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 30/06/2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Anayasa'nın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/01/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24617, Karar No: 2014/35690, Tarih: 10.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/24617 E.  ,  2014/35690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/69541

MAHKEMESİ : Erzurum(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2010/648 (E) ve 2012/883 (K)

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, kişilerin huzur ve sükununu bozma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, hükümden sonra ibraz ettiği Adana Dr. E.. T.. Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 04/03/2014 tarihli rapor fotokopisinde, sanık hakkında "sanrısal bozukluk, TCK'nın 32/1. maddesinden yararlanır, cezai ehliyeti yoktur" şeklinde görüş bildirilmesi karşısında, suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” hususunda rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık A.. Ç..'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4650, Karar No: 2024/4298, Tarih: 05.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4650 E.  ,  2024/4298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/581 E., 2023/568 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 7. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/101 E., 2022/1023 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı kadın tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddi, kadının başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların nişanlanmalarından bugüne kadar hayata bakış açıları, yaşam tarzları, aile yapıları farklılıklarından dolayı yaşadıkları tartışmaların evlilik birliğini çekilmez hale getirdiğini ve tarafların ayrı yaşamaya başladıklarını, müvekkilinin duygularına değer vermeyen davalının müvekkiline "senle evlendim de evin kadını oldun, yoksa sen adam olmazdın, aileme hizmet edeceksin, hiçbir şeyden anlamıyorsun" diyerek aşağıladığını, davalının dedesinin evinden kovulmalarının sonrasında tarafların müvekkilinin ailesinin yanına yerleştiklerini, davalının bu kovulma meselesinden dolayı "asıl siz benim ailemden özür dileyeceksiniz" gibi emirler verdiğini, müvekkilinin ailesi ise damatlarının fevri tavırlarına evliliğin devamı için ses çıkartmadıklarını, müvekkilinin kardeşlerinin, anne ve babasının davalının ailesine ziyarete gitmediklerinden bahsederek huzursuzluk çıkardığını,banyo yapmadığını,sürekli koktuğunu belirterek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin ortak velâyet olarak düzenlenmesine, 15.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesine, 1.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesinde, davacının iddialarının mesnetsiz olduğunu, davacının ailesine karşı aşırı düşkün olduğunu, bu düşkünlüğün ailesi tarafından istismar edildiğini, davacı tarafından ileri sürülen iddiaların, elle tutulur bir tarafının olmadığını, boşanmayı gerektirecek ciddi bir iddianın da bulunmadığını, yargılamanın uzamasının özellikle çocuklarının üzerinde olumsuz etkiler meydana getireceğini, ayrıca mevcut kırgınlık ve gerginliklerin derinleşmesine sebep olacağını, bu itibarla bir an önce davanın reddi hususunda karar verilmesi gerektiğini, eşini çok sevdiğini, çocuklarını birlikte büyütmek istediğini, ayrılmak istemediğini davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, hakaret, aşağılanma, kişisel bakıma dikkat etmeme, banyo yapmama, iki yabancı insan gibi yaşama, karşısına alıp sürekli nutuk çekme, geleni gideni ağırlamama, vakalarının değerlendirildiği, tanık ..., tanık ..., tanık ... kocanın kadına sürekli nutuk çektiğini ve temizliğine dikkat etmediğini, ter koktuğunu, dağınık olduğunu, sen anlamazsın, bir şey bilmiyorsun dediğini, inancıyla dalga geçtiğini, tanık ... iç güveysi şekilde yaşadığını, tanık Hayriye giyimine dikkat etmediğini, ifade etmiştir. Erkeğin sürekli kadına nutuk çektiği kişisel temizliğine dikkat etmediği, ter koktuğu, dağınık olduğu, giyimine kuşamına dikkat etmediği, pijamayla misafirleri karşıladığı, eşine sen anlamazsın, bir şey bilmiyorsun dediği, inancıyla dalga geçtiği erkeğin tam kusurlu olduğu 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, baba ile şahsi ilişki kurulmasına, ortak çocuklar lehine 15.09.2021 tarihli ara kararla verilen aylık 400,00'şer TL tedbir nafakasına, aylık ayrı ayrı 500,00'er TL iştirak nafakasına hükmedilmesine, kadının tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddine, kadın lehine 20.000 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1-Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili lehine hükmedilen tedbir ve iştirak nafakaları miktarı ile tazminat miktarları yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2-Davalı erkek istinaf dilekçesinde özetle; davacının davasını ispat edemediğini, evlilikte davacının tam kusurlu olduğunu, bu nedenle yerel mahkeme kararının tamamının kaldırılması yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

1-Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili lehine hükmedilen tedbir ve iştirak nafakaları miktarı ile tazminat miktarları yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2-Davalı erkek istinaf dilekçesinde özetle; davacının davasını ispat edemediğini, evlilikte davacının tam kusurlu olduğunu, bu nedenle yerel mahkeme kararının tamamının kaldırılması yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesince; davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usulü işlemlerin Hukuk Muhakemeleri Kanununa uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, çocuk için hükmedilen tedbir ve iştirak nafakaları ile kadın yararına hükmedilen tazminatın miktarlarının az olduğu, kadının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yerine yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle ortak çocuk ... için aylık 750,00 TL, ... için aylık 800,00 TL, ... için ise aylık 500,00 TL iştirak nafakasına hükmedilmesine, 40.000,00 TL maddî, 40.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1-Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkili lehine hükmedilen tedbir ve iştirak nafakaları miktarı ile tazminat miktarlarını düşük olduğu yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

2-Davalı erkek temyiz dilekçesinde özetle; davacının davasını ispat edemediğini, evlilikte davacının tam kusurlu olduğunu, bu nedenle yerel mahkeme kararının tamamının kaldırılması yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kadının boşanma davası şartlarının oluşup oluşmadığı,tazminatlar, nafakalar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,4721 sayılı Kanun’un 166 ıncı maddesi, 174 üncü, 182 inci ve 330 uncu maddeleri. 6088 sayılı Türk Borçlar Kanunu 50 ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre erkeğin tüm; kadının aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre erkeğin tüm; kadının aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî tazminat azdır. O hâlde, Mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ve 6098 sayılı Kanun'un 50 inci ve 51 inci maddelerinde düzenlenen hakkaniyet kuralları dikkate alınarak kadın yararına 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca daha uygun miktarda maddî tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. İlk Derece Mahkemesi kararının (2) numaralı paragrafta belirtildiği üzere temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, kadın yararına hükmedilen maddî tazminat yönünden kadın yararına BOZULMASINA,

2. Erkek vekilinin tüm, kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.