muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8481, Karar No: 2025/3810, Tarih: 27.02.2025

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Dabrowski /Polonya davasında, bir gazeteci yerel bir siyasetçi ile ilgili devam etmekte olan ceza yargılamasına dair yazdığı yazıların gazetede yayınlanmasının ardından hakaret suçundan mahkûm olmuştur. Başvuran, hakaret ettiği iddia edilen belediye başkanının, hırsızlık suçundan cezaalmasının ardından "soyguncu belediye başkanı" olarak tanımlamıştır. AİHM, bu başvuruda, 10. maddenin ihlal edildiğine karar verirken, gazetecinin bir dereceye kadar abartma hakkına sahip olmasına ve belediye başkanının kamuya mal olmuş bir kişi olarak, bazıları olgusal temelden yoksun olmayan değer yargısı olarak değerlendirilebilecek eleştirilere karşı, daha fazla hoşgörü göstermek zorunda olmasına özel bir ağırlık vermiştir. (Dabrowski /Polonya ,18235/02, 19.12.2006)

Lingens/Avusturya davasına konu olan olayda ise, Avusturya’da 1975 yılında yapılan seçimlerden sonra, bir gazeteci olan başvuran Lingens, geçmişinde Nazi faaliyetleri bulunan bir siyasetçi ile koalisyon kuracağını açıklayan Federal Şansölye Bruno Kereiski’yi eleştiren yazılarında, “ahlaksızca”, “yüz kızartıcı”, “en adi türden fırsatçılık” ifadelerine yer vermiştir. Başvuranın para cezasına mahkum olduğu bu davada AİHM, politikacıların kendilerine yöneltilen ağır eleştirilere tahammül etmek durumunda olduğunu vurgulamış ve ifade özgürlüğünün ihlal edildiği sonucuna varmıştır. AİHM, içtihatlarını tekrar ederek, siyasetçilerin eleştirilere özel kişilerden daha fazla hoşgörü göstermesi gerektiği ilkesine dayanmış ve mahkûmiyetin ifade özgürlüğüne orantısız bir müdahale oluşturduğuna hükmetmiştir. Hararetli siyasi tartışmaların yaşandığı bir arka plan ışığında, başvurucunun açıklamaları, saldırgan olmakla birlikte hakaret niteliğinde görülmemiştir. (Lingens/Avusturya, 9815/82, 08.07.1986)

Eon/Fransa davasında AİHM, bir siyasî eylemcinin, 2008 yılında Fransa Cumhurbaşkanı‘nın ziyareti sırasında, Cumhurbaşkanı korteji geçmek üzereyken, üzerinde “Defol git, salak herif” yazılı bir pankart açarak Fransa Cumhurbaşkanı’na hakaret etmekten hüküm giymesini incelemiştir. AİHM, bu içtihadında yerginin, pek çok kez, özünde var olan abartma ve saptırma vasıfları yoluyla, doğal olarak kışkırtmayı ve galeyana getirmeyi amaçlayan bir sanatsal ifade ve toplumsal eleştiri biçimi olduğunu belirttikten sonra, ceza verilmesinin, güncel konular hakkında yergi niteliğinde ortaya konulan ifade biçimleri üzerinde bir soğutma etkisi yapmasının mümkün olduğu ifade edilmiştir. Bu tür ifade biçimlerinin kendisi, kamu menfaatini ilgilendiren sorunların serbestçe tartışılmasında oldukça önemli bir rol oynayabilmektedir ki; serbest tartışma olmadan demokratik toplum mümkün olamaz. (Eon / Fransa, 26118/10, 14.03.2013)

Somut olaya gelince; sanığın sosyal medya paylaşımının mağdurun şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, eleştiri niteliğinde olduğu, aksi düşüncenin, suçla korunmak istenen değeri ölçüsüz bir şekilde genişletmek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebileceği dolayısıyla Cumhurbaşkanına hakaret suçunun unsurları itibari ile oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7138, Karar No: 2022/12, Tarih: 10.01.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/7138 E.  ,  2022/12 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Dinar Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 23/02/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 10/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11950, Karar No: 2016/2091, Tarih: 17.03.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/11950 E.  ,  2016/2091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklının kira alacağı nedeniyle tahliye istekli olarak davalı borçlu hakkında başlattığı icra takibine vaki itiraz üzerine davacı alacaklı İcra Mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece itiraz kısmen kaldırılarak takibin 24,30.-TL üzerinden devamına, kiralananın tahliyesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

Takipte dayanılan ve karara esas alınan 01/02/2008 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. sözleşmenin özel şartlar 9. maddesine göre yıllık kira artış oranı sözleşme sonuna kadar %10 olarak kararlaştırılmıştır. Bir başka deyişle sözleşmeye göre kira sözleşmesi 5 yıllık olup 2013 yılında başlayan yeni dönem için bir artış şartı bulunmamaktadır. Davacı 12/02/2014 tarihli icra takibi ile ödenmeyen 2013 yılı Eylül, Ekim, Kasım ve Aralık ve 2014 yılı Ocak ayları kirası için aylık 483 TL, 2014 yılı şubat ayı kira parasını ise aylık 531,30 TL olmak üzere toplam 2946 TL üzerinden işlemiş faizi ile birlikte tahsili istemiştir. Ödeme emri davalı borçluya 17/02/2014 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı süresinde yaptığı itirazında kira artışının %5 olduğunu ve kira bedelini ödediğini belirtmiştir. Nitekim davalı borçlu tarafından 19/02/2014 tarihli ödeme dekontu ile 2014 yılı Ocak ayına kadar olan kira parası aylık 483 TL den Şubat ayı kirası ise 507 TL üzerinden yatırılmıştır. Olayımızdaki uyuşmazlık 2014 yılında başlayan dönem için aylık kiranın ne miktarda olduğu konusundadır. Bir önceki yılın aylık kirasının 483 TL olduğu konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Yukarıda izah edildiği gibi 01/02/2013 tarihinde başlayan döneme ilişkin kira sözleşmesinde bir artış şartı bulunmamaktadır. Bu durumda 01/02/2014 yılında başlayan dönem için kira bedelinin davalının kabulü doğrultusunda aylık kira bedelenin 507 TL olarak kabulü gerekir. Kabül edilen bu bedel üzerinden kira parası da süresinde ödendiğine göre temerrüt olgusu gerçekleşmemiştir. Bu nedenle davanın reddine karar vermek gerekirken bu husus göz ardı edilerek yazılı şekilde kabul kararı verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18825, Karar No: 2014/10826, Tarih: 02.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/18825 E.  ,  2014/10826 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2012/5176

MAHKEMESİ : Selçuk Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/10/2011

NUMARASI : 2011/119 (E) ve 2011/362 (K)

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi,bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Selçuk İlçesi Şirince köyü sınırları içerisinde Abuhayat mevkiinde devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve ormanlık vasfında olduğu belirlenen; ancak katılanın fiili hakimiyetinde olan arazide dikili bulunan 30 adet zeytin fidanının sanık tarafından sökülmek suretiyle zarar verildiğinin iddia edildiği olayda;

Selçuk İlçesi Şirince köyü sınırları içerisinde Abuhayat mevkiinde devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve ormanlık vasfında olduğu belirlenen; ancak katılanın fiili hakimiyetinde olan arazide dikili bulunan 30 adet zeytin fidanının sanık tarafından sökülmek suretiyle zarar verildiğinin iddia edildiği olayda;

1-Çevre ve Orman Bakanlığı Kadastro Mülkiyet Dairesi Başkanlığının 26.09.2008 tarihli kararı ile söz konusu arazinin, 49 yıl süreyle ağaçlandırma yapılarak orman tesis edilmesi amacıyla sanığın eşine tahsis edildiği, Çevre ve Orman Bakanlığı İl Çevre Müdürlüğü tarafından yapılan ve onaylanarak kesinleşen etüt raporu içeriğine göre; "33.3 dekar büyüklüğündeki söz konusu sahanın orman ve arazi kadastrosu yapılarak kesinleştiği, sahanın mülkiyetinin Maliye Bakanlığına, tasarruf yetkisinin ise Orman Genel Müdürlüğüne ait olduğu, arazinin boş olarak sanığın eşine teslim edileceği, arazi üzerinde diri örtü temizliğinin yapılacağı, sahaya fıstık çam ağaçlarının dikileceği, değerlendirilerek sahanın boş olarak ilgilisine tesliminin yapılacağının" ayrıntılı bir şekilde belirtildiği, Çevre ve Orman Bakanlığının Selçuk Orman İşletme Müdürlüğüne gönderdiği 31.10.2008 tarihli yazısında; söz konusu sahada orman emvali olması halinde değerlendirilmesi ve sonrasında sahanın 60 gün içerisinde ilgilisine teslim edilmesi gerektiğinin bildirilmesi üzerine düzenlenen saha teslim tutanağına göre de; sahada korunması gereken ağaç ve ağaççığın bulunmadığı belirtilerek söz konusu arazinin sanığın eşine tahsis edilerek teslim edildiği, belirtilen arazide yapılan keşif sonrasında düzenlenen bilirkişi raporlarına göre; sökülen zeytin fidanlarının dikildiği ve sanık tarafından söküldüğü iddia edilen yerlerin katılanın üzerine tescilli olan arazilerin içerisinde yer almadığı, yargılama konusu zeytin fidanlarının sanığın eşine tahsis edilen ve orman vasfında olduğu ilan edilen devletin tasarrufu altındaki sahaya ait olduğunun tespit edildiği, sanığın, söz konusu araziye devletin tahsis amacına uygun olarak ağaç dikmek için burada bulunan ve kime ait olduğunu bilmediği zeytin fidanlarını sökmesi eylemini başkasının malına zarar verme kastıyla gerçekleştirdiğine dair katılanın iddiasından başkaca, somut ve kesin bir delil elde edilemediğinin anlaşılması karşısında, kuşkudan sanık yararlanır ilkesi dikkate alınarak; sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken delillerin takdir ve değerlendirmesinde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de; yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarına göre, söz konusu söküldüğü iddia olunan zeytin ağaçlarının bulunduğu arazinin, devletin tasarrufu altında ve orman vasfında olan yer içerisinde kalması nedeniyle sanığın eyleminin TCK'nın 152/1-c maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de; yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarına göre, söz konusu söküldüğü iddia olunan zeytin ağaçlarının bulunduğu arazinin, devletin tasarrufu altında ve orman vasfında olan yer içerisinde kalması nedeniyle sanığın eyleminin TCK'nın 152/1-c maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17143, Karar No: 2014/16939, Tarih: 25.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/17143 E.  ,  2014/16939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasında ... 14. Asliye Ticaret ve ... 12. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R-

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, uyuşmazlığın bireysel kredi sözleşmesinden kaynaklandığı ve ticari ilişkiden kaynaklanmayan davanın genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, uyuşmazlığın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi sözleşmesinden kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince... 14. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/404, Karar No: 2014/1358, Tarih: 28.02.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/404 E.  ,  2014/1358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2013/376109

Mahkeme : ISPARTA 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 18.11.2013 - 2013/39 esas ve 2013/28 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A- Sanık Kader hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan soruşturma evrakı tefrik edilen sanık S. Y.'ın, yaptırılan idrar tahlilinde herhangi bir uyuşturucu maddeye rastlanmadığı, sanıktan aldığını beyan ettiği eroinin ele geçirilememesi nedeni ile uyuşturucu veya uyarıcı madde olarak kabul edilemeyeceği, sanık S. Y. ve ablası S. Y.'ın soyut beyanları dışında, sanığın savunmasının aksine, atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli ve kesin delil bulunmadığı, gözetilmeden beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

B- Sanık Şenol hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan soruşturma evrakı tefrik edilen sanık S. Y.'ın yaptırılan idrar tahlilinde herhangi bir uyuşturucu maddeye rastlanmadığı, sanıktan alındığını beyan ettiği eroinin ele geçirilememesi nedeni ile uyuşturucu veya uyarıcı madde olarak kabul edilemeyeceği, sanık S. Y. ve ablası S. Y.'ın soyut beyanları dışında, sanığın savunmasının aksine, atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli ve kesin delil bulunmadığı, ancak; sanığın ev aramasında ele geçirilen ve adli emanete alındığı belirtilen 1 adet kullanılmış esrarlı sigara zıvanası ile 56 adet eroin kullanılmasında faydalanılan üzeri isli ve yanık alüminyum folyo ile ilgili olarak ekspertiz raporu aldırılarak sanık Şenol'un eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre tutuklu sanık Ş.. Ç..'nın SALIVERİLMESİNE, başka suçtan hükümlü veya tutuklu olmadığı takdirde salıverilmesinin sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığı'na yazı yazılmasına,

28.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13081, Karar No: 2007/14516, Tarih: 19.11.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/13081 E.  ,  2007/14516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 6.8.2004 gününde verilen dilekçe ile davalı ... Tarhan aleyhine açılan davada temliken tescil istemine dayalı tapu iptali ve tescil, davalı .... aleyhine istihkak davası açılarak haczin kaldırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tapu iptali tescil davasının kabulüne, istihkak davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, haczin kaldırılması talebinin reddine dair verilen 21.6.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava şahsi hakka dayalı taşınmaz mülkiyetinin geçirilmesi ve taşınmaz kaydındaki diğer davalı banka yararına olan haciz şerhinin terkini istemleriyle açılmıştır.

Mahkemece Türk Medeni Kanununun 724.maddesinde öngörülen kazanma koşulları davacı yararına gerçekleştiğinden 160 m2 den ibaret 6707 ada 12 parselin davacı adına tesciline, haciz şerhinin terkini istemi ile açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

6707 ada 12 parsel sayılı taşınmaz 378 ada 5 parselin imar uygulaması sonucu oluşmuştur. Açıkçası 6707 ada 12 parselin evveliyatı da tapuludur. Davacı her ne kadar taşınmazdaki mülkiyeti malik olan davalı ...’un harici satışı ile kazandığını ileri sürmüşse de bu iddiasını kanıtlamış değildir.

Türk Medeni Kanunu’nun 724.maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanunun 3.maddesinde hükme bağlanan subjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşın bilebilecek durumda olmamasını, ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme malikinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarih 17/1 sayılı İçtihatları Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü, bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın öncesinin de tapulu olmasından dolayı davacının iyiniyeti kanıtlanmamış iken taşınmazın davacı adına tescili yasaya uygun düşmemiştir. Ne var ki, kayıt malikinin hükmü temyiz istemi olmadığından bu husus bozma sebebi yapılmamış düşülen yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir. Diğer taraftan, davalı banka kayıt üzerine haczi diğer davalının borcu nedeniyle ve kayıt onun adına iken koydurduğundan Türk Medeni Kanununun 849 maddesi hükmünce şerhin terkini isteğinin reddedilmiş olmasında da yasaya aykırılık yoktur.

Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davacının bütün temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 19.11.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14688, Karar No: 2010/10751, Tarih: 01.06.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/14688 E.  ,  2010/10751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik Asliye 4.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Mühür bozma

HÜKÜM(LER) : Beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suçun son kesme nedeninin oluştuğu sanığın savunmasının alındığı 27.05.2005 tarihine göre temyiz süreci içinde dava zamanaşımının gerçekleştiği,

Anlaşıldığından katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, sanık yararına olduğu anlaşılan 765 sayılı TCY.nın 102/4 ve 5271 sayılı CYY.nın 223.maddeleri uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak KAMU DAVASININ DÜŞÜRÜLMESİNE, 01.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.