muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/146, Karar No: 2014/494, Tarih: 18.11.2014

5237 sayılı TCK’nun 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için şu şartların birlikte gerçekleşmesi gereklidir:

a) Tahriki oluşturan bir fiil bulunmalı,

b) Bu fiil haksız olmalı,

c) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

d) Failin işlediği suç, bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

e) Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan sadır olmalıdır.

Haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için kanunda bir zaman sınırlaması mevcut olmayıp, aradan uzunca bir zaman geçse bile önceki olayın etkisiyle suç işlenmişse tahrik hükümleri uygulanmalıdır.

Öte yandan, Ceza Genel Kurulu ile Özel Dairelerce tereddütsüz olarak sürdürülen uygulamaya göre failin, ilk haksız hareketin mağdur veya maktulden kaynaklandığına ilişkin savunmasının aksinin ispatlanamaması halinde "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi uyarınca sanık lehine haksız tahrik hükümleri uygulanmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığın, aracını satın alıp bir türlü parasını ödemeyen ve sürekli olarak kendisinden kaçan maktule bir şekilde ulaştığı, maktule ait araçla Sincan'da bulunan Peçenek isimli bölgedeki piknik alanına gittikleri, burada araç içerisinde konuşurken yaşanan tartışma esnasında ele geçirilemeyen bıçakla maktulü vücudunun farklı yerlerinden bıçaklayıp, kafasına künt bir cisimle vurmak veya sert bir yere çarpmak suretiyle ölümüne neden olduğu somut olayda; maktulün uzun süredir sanığa olan borcunu ödemeyip sanığı ekonomik olarak oldukça zor durumda bırakması, bütün aramalarına rağmen sürekli olarak sanıktan kaçması, sanığın tüm aşamalarda ısrarla, duraksamaya yer vermeyecek ve birbiriyle uyumlu olacak şekilde, borcunu ödemesini istediği maktulün sinkaflı şekilde kendisine sövdüğünü belirtmesi ve dosya içeriği itibariyle sanığın bu savunmasının aksini gösterir bir delilin mevcut olmaması karşısında, sanığın maktulden kaynaklanan bu haksız fiillerin oluşturduğu hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında hareket ederek atılı suçu işlediği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, uygulanma şartları oluştuğu halde sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanmaması isabetsiz olup, yerel mahkeme direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan on beş Genel Kurul Üyesi; "yerel mahkeme direnme hükmünün isabetli olduğu ve onanması gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Sincan 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.09.2013 gün ve 195-161 sayılı direnme kararının, uygulanma şartları oluştuğu halde sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanmaması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2014 tarihinde yapılan birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından, 18.11.2014 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3946, Karar No: 2017/7554, Tarih: 21.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3946 E.  ,  2017/7554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 25/11/2014 gün ve 2011/125 - 2014/260 sayılı kararı bozan Daire'nin 18/11/2015 gün ve 2015/9439 - 2015/12193 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin “Mesaj Kuran” isimli kitabın yazarı olduğunu ve çok sayıda kitabı bulunduğunu, davalının 2006-2007-2008-2010 basım tarihli “Evrensel Çağrı İniş Sırasına Göre Kuran Meali” adlı kitabında ayet çevirilerinde ve dipnotlarda müvekkilinin eserinden intihaller yaptığını, söz konusu kitaplarını da birçok popüler yazara göndererek maddi menfaat elde ettiğini ve müvekkilin yazarlık ününden haksız yere faydalandığını ileri sürerek FSEK 68. maddesi uyarınca 3 kat telif tazminatı talep ettiğini, 50.000,00 TL maddi 50.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tazminini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın BK 60. maddesinde öngörülen 1 yıllık sürede açılmadığını, zamanaşımına uğradığını, Kuran'ın kimsenin inhisarında olmadığını, kendi birikimiyle söz konusu eseri oluşturduğunu, intihal suçlamalarını kabul etmediğini, Kuran'ın aslına sadık kalmak gerektiğinden tüm çevirilerin birbirine benzemesinin kaçınılmaz olduğunu, gerçekte davacının eserinin Reşat Halife'nin eserinin kopyası olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 4,60 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 21/12/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin bozma ilamında yer alan karşı oy doğrultusunda davalı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kısmen kabulü görüşünde olduğumdan karara katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/5221, Karar No: 2020/491, Tarih: 23.01.2020

**10. Hukuk Dairesi         2018/5221 E.  ,  2020/491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ...Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davacı Kurum ile davalılar ... Elk. Dağıtım A.Ş. ve ...Enerji Dağıtım ve Per. Satış Hiz. A.Ş. vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ...Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

...Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı Kurum ile davalılar ... Elk. Dağıtım A.Ş. ve Alcen Enerji Dağıtım ve Per. Satış Hiz. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılar ... Elk. Dağıtım A.Ş. ve Alcen Enerji Dağıtım ve Per. Satış Hiz. A.Ş.'den alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 23/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16600, Karar No: 2017/5837, Tarih: 04.04.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/16600 E.  ,  2017/5837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle reddine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 04/04/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 02/01/1991-01/03/2007 tarihleri arasında bilfiil ve kesintisiz çalıştığını, işyerindeki son görevinin personel şefliği olduğunu, iş akdinin davalı işverenlik tarafından 01/03/2007 tarihinde haksız ve ihbarsız olarak sona erdirildiğini, davacının davalı işyerinde 17.00-05.00 saatleri arasında kesintisiz olarak haftanın her günü çalıştığını, davacıya fazla mesai, hafta tatili ve milli bayram çalışmaları karşılığı ücretlerin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ve yıllık izin ücretlerinin de ödenmediğini, davacının işten çıkarılmadan aldığı son ücretin net 2.500,00 TL olduğunu, davacıya 2007 yılı itibariyle 500,00-600,00 TL civarında ayni yemek ve konut yardımı yapıldığını, müvekkili 16 sene boyunca davalının işçisi olmasına rağmen sigortasının 3 sene olarak gösterilmesi nedeniyle mağduriyete uğradığını iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık ücretli izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili Şirket nezdinde 26/08/1997-02/08/2000 tarihleri arasında çalıştığını, ekonomik kriz ve ödeme güçlüğü nedeniyle 02/08/2000 tarihinde işyerinin kapatıldığını, davalı müvekkilinin işyerinin devrini verdiği 01/04/2001 tarihinden sonra 06/04/2001 tarihinde davacıya talep edilen işçilik alacaklarını ödediğini, davacı tarafından yapılan sataşma, tehdit ve şantaj nedeniyle 01/04/2001 tarihinde iş akdinin müvekkili Şirket tarafından haklı nedenle sona erdirildiğini, davalının işyerini 2001 yılında ... ...’a devrettiğini, davacının alacaklarının iş akdinin sona erdiği 2000 tarihindeki ücret üzerinden hesaplanarak banka vasıtasıyla çekle ödendiğini, davacının davalının yanında çalıştığı süreye ilişkin tüm ücretleri ödenmiş olmakla davalıya husumet yöneltilemeyeceğini, talep edilen alacakların 10 yıllık ve 5 yıllık zamanaşımı ve 2 yıllık hak düşürücü süre nedeniyle reddi gerektiğini, işyerinde ayni olarak konut tahsisi yapılmadığını, sunulan belgelerden de anlaşılacağı üzere davacının ikamet yeri ve konutunun “... Mah. 2. Sokak No:20/1 ...l” olduğunu beyanla; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak; davacının davalıya ait işyeri nezdinde 26/08/1997 - 01/04/2001 tarihleri arasında toplam 3 yıl, 7 ay, 5 gün çalıştığı, bu dönemden sonraki çalışma iddialarını ispata yarar yazılı hiçbir delil sunulmadığı tanıklarının beyanlarının yazılı delilleri doğrular nitelikte olmadığı, işverenin de bu dönemden sonra işyeri kaydının olmadığı, 01/04/2001 tarihinde iş akdi feshedildikten sonra davanın 30/01/2014 tarihinde 10 yıldan fazla süre geçtikten sonra açıldığı, davalı tarafın yasal süresinde yaptığı zamanaşımı def-i ile dava konusu tüm alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosya içeriğine göre; davacı işçinin çalışma süresi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı, davalı işyerinde 02.01.1991-01.03.2007 tarihleri arasında fiilen ve kesintisiz olarak çalıştığını iddia etmiş, davalı işveren ise davacının 26/08/1997-02/08/2000 tarihleri arasında çalıştığını, 02/08/2000 tarihinde işyerini kapatıp, 01/04/2001 tarihinde de başka birine devrettiğini savunmuştur.

Mahkeme kayıtlara itibarla davacının davalının işyerini devrettiği 01/04/2001 tarihine kadar davalı işyerinde çalıştığını kabul ederek sonuca gitmiştir.

Davacı, davalı işyerinde 02.01.1991-01.03.2007 tarihleri arasında fiilen ve kesintisiz olarak çalıştığını iddia etmiş, davalı işveren ise davacının 26/08/1997-02/08/2000 tarihleri arasında çalıştığını, 02/08/2000 tarihinde işyerini kapatıp, 01/04/2001 tarihinde de başka birine devrettiğini savunmuştur.

Mahkeme kayıtlara itibarla davacının davalının işyerini devrettiği 01/04/2001 tarihine kadar davalı işyerinde çalıştığını kabul ederek sonuca gitmiştir.

Davacı yargılama safhasında 2001 yılında yapılan işyeri devrinin muvazaalı olduğu, zira çalıştığı dönemde tek işvereninin davalı ... olduğu, işyerinin discotek- bar işletmesi olduğu için izne bağlı olup, devamlı kolluk güçleri tarafından denetlendiği, fuhuş, gürültü ve kavga nedeniyle defalarca mühürlendiği, işyerinin defalarca mühürlenip işletme izninin iptal edildiği, bu nedenle 3. kişiye muvazaalı devredildiğini ileri sürerek bu konudaki kayıtların celbini istemiş, bilirkişi incelmesinden sonra sözkonusu muvazaanın ispatını teminen Emniyet, Belediye, Valilik ve Savcılığa yazı yazılarak işletme izninin kaç defa iptal edildiği, faaliyetten men edilip edilmediğinin sorulmasını talep etmiş ve bu hususta delil listesindeki iki tanığın da dinlenmesini talep etmiştir.

Davacı iddia ettiği muvazaalı işlemin tarafı olmadığından iddiasını her türlü delil ile ispatlayabilir.

Davacı dava dilekçesinde tanık deliline dayanmış ve 14 tanığının ismini bildirmiştir. Mahkeme ise 16.10.214 tarihli ara kararı ile tarafların en fazla ikişer tanığının dinlenmesi için işlem yapılmasına karar vermiş, bilahare davacının iddiasını ispat için iki tanığının dinlenmesi talebini de yeterli sayıda tanık dinlendiği için reddetmiştir.

Uyuşmazlığın kapsamı, niteliği ve dinlenilen tanıkların pozisyon ve beyanlarına göre; dinlenilen tanık sayısı davanın aydınlatılması için yeterli değildir.

Ayrıca, Mahkemenin tanıkları daha dinlemeden tanık sayısında sınırlamaya gitmesi de hukukî dinlenilme hakkının ihlali niteliğindedir.

Bu durumda Mahkemece yapılacak iş, muvazaa iddiasının ispatı için bir kısım kayıtların celbine ilişkin talebin değerlendirilip buna göre işlemlerin yapılması ve davacı tanıklarının dinlenmesi ile dosya içeriğine göre muvazaa iddiasının açıklığa kavuşturulmasıdır.

Eksik incelemeyle usule aykırı olarak yargılamanın sonuçlandırılması bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.480.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesi ile peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/932, Karar No: 2018/8606, Tarih: 02.04.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/932 E.  ,  2018/8606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Asıl ve birleştirilen davada davacılar, mirasbırakanları ... oğlu ...’nın maliki olduğu 1422 ada 32 parsel sayılı taşınmazın davalı Hazine tarafından açılan davada TMK 501. maddesi gereğince mirasçıların istihkak davası açma hakları saklı kalmak kaydıyla Hazine adına tesciline karar verildiğini, tapuda kayıt maliki ... oğlu ...’in soyadı yasası gereğince soyadının ‘...’ olarak yazıldığını, kendilerinin ...’nın mirasçıları olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile mirasçılar adına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı Hazine, taşınmazın hükmen idare adına tescil edildiğini, bütün aramalara rağmen kayıt malikine ulaşılamadığından, ölü veya sağ olduğu bilinmediğinden yasal ilanlar yapılarak taşınmazın tapusunun iptaline karar verildiğini, davanın iki mirasçı tarafından açıldığını ancak tüm mirasçılar adına tescilinin talep edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine ilişkin karar Dairece “...... 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2003/407-826 sayılı mahkeme hükmü ile kayıt malikinin mirasçı bırakmadan öldüğü saptandığına ve davacıların da elde etmiş oldukları veraset ilamı gereğince kayıt malikinin mirasçısı olduklarını ileri sürdükleri anlaşıldığına göre mirasçılık olgusu yönünden farklılık yaratan iki mahkeme kararı bulunduğu görülmektedir. Bu durumda mirasçılık ilişkisi yönünden değinilen iki mahkeme kararı arasında farklılık bulunduğu gözetilerek davacı tarafın hazineye husumet tevcih etmesi suretiyle açacağı dava sonucunda elde edeceği hasımlı veraset ilamı ile eldeki davanın çözüme kavuşturulması zorunluluğu bulunmaktadır. Hal böyle olunca; mahkemece, hasımsız elde edilen mirasçılık belgesi hükme esas alınarak yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru değildir...” gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, davacıların tapu kaydında ismi geçen ... oğlu ...’in mirasçıları oldukları gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, birleştirilen davada ise hukuki yarar bulunmadığından davanın reddine ilişkin karar Dairece; “...dava konusu 2509 ada 1 parsel sayılı taşınmazda Hazine payı 1075/66000 olmasına rağmen 1131/66000 payın iptali ile mirasçılar adına tescile karar verilmesi doğru değildir. Ayrıca birleşen davadaki tapu iptal ve tescil isteği yönünden ayrıca bir hüküm kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar tesisi isabetsizdir..” gerekçesiyle 2. kez bozulmuş, mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda asıl ve birleştirilen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 02.04

.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21232, Karar No: 2014/3758, Tarih: 24.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/21232 E.  ,  2014/3758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından; yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.24.02.2014(Pzt.)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Dava 21.05.2012 tarihinde açılmış, dava dilekçesi davalıya 31.05.2012 tarihinde tebliğ edildiği halde, davalı süresi içinde cevap dilekçesi vermemiş, davacı tahkikat aşamasında 17.07.2012 tarihinde verdiği dilekçesiyle yoksulluk nafakası talebinde bulunmuştur.

Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK md. 141/1).

Tahkikat aşamasına geçildikten sonra yoksulluk nafakası talebinde bulunulması iddianın genişletilmesi niteliğindedir. Davacı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi bulunmadığı gibi; davalının talebin genişletilmesine açık muvafakatı da bulunmamaktadır. O halde; davacının yoksulluk nafakası (TMK.md.175) talebi hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" kararı verilecek yerde, yazılı şekilde davacı yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, hükmün bu yönden bozulması gerektiğini düşündüğüm için sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

3-CÇ/HA/EB
Yargıtay — Esas No: 2017/9940, Karar No: 2020/1031, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/9940 E.  ,  2020/1031 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14210, Karar No: 2011/3775, Tarih: 07.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/14210 E.  ,  2011/3775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı MSB Akaryakıt İkmal ve Nato Pol Tesisleri İşl. Başkanlığı ve ... aleyhine 07/04/2005-03/05/2005-07/04/2005 gününde verilen dilekçeler ile asıl ve birleşen davalarda gaz sıkışması sonucu meydana gelen patlamadan kaynaklanan tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/09/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Yanlar arasındaki yargılamanın son oturumunda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında; birleşen Asliye 1. Hukuk Hakimliği’nin 2005/278 Esas sayılı dava dosyası yönünden 45.000 TL hasar bedelinin ödetilmesine karar verildiği halde gerekçe bölümünde hasar bedeli olarak 40.000 TL’ye karar verileceği öngörülmüş ve böylece kararın gerekçesi ile hüküm fıkrası arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra yerel mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın, çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nca 10.04.1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. O halde yerel mahkemece yapılacak iş önceki kısa kararla bağlı olmaksızın; kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden düzenlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir.

Yerel mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.