muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/21275, Karar No: 2014/6000, Tarih: 13.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/21275 E.  ,  2014/6000 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Düzce İş Mahkemesi

Tarihi : 12/03/2013

Numarası : 2012/160-2013/169

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı tarafından görevlendirildiği işyerlerinde özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığını ve iş akdinin haksız yere feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve genel tatil mesai alacağının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının belirli süreli iş sözleşmesiyle çalıştığını, davacının ihale yoluyla iş alınan kamu kurumlarına ait işyerlerinde alınan işin süresi boyunca çalıştığını, sözleşme süresinin bitimiyle sözleşmenin kendiliğinden sona ermesi sonucu kıdem tazminatı ve ihbar tazminatının hak edilemeyeceğini, fazla çalışmasının olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai alacağı, ulusal bayram ve genel tatil alacağının hüküm altına alınmasına karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacı işçinin fazla mesai çalışması yapıp yapmadığı ve İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Fazla mesai yaptığını ispat yükü işçiye, çalışma olgusunun ispatlanması halinde ücretlerinin ödendiğini ispat yükü ise işverene düşmektedir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalarda bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalarda bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda davacı iddiası, tanıkların beyanı, bilirkişinin tarafından yapılan aynı işyeri ile ilgili olarak seri ikame edilen davalara ilişkin tespitler, Mayıs 2011 ayına ilişkin olarak dosyaya sunulan imzalı vardiya çizelgeleri denetime olanaklı şekilde değerlendirilmeksizin, işyerinde vardiyalı çalışma sistemi var ise kaç vardiya yapıldığı net olarak belirlenmeksizin, seri olarak ikame edilen davalardan 2013-21383 Esas sayılı dosya içerisinde yer alan işçilerin imzalarını içeren nöbet devir teslim rapor defteri dikkate alınmadan eksik inceleme ve değerlendirme ile fazla mesai alacağına karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. 3-İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6'ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda dosya kapsamı itibari ile davacı işçinin asıl işveren TMO Genel Müdürlüğü nezdinde çalışmasının devam edip etmediğine ilişkin bir açıklama bulunmamaktadır. Ayrıca işveren tarafından sözleşme süresinin bitimiyle sözleşmenin sona ereceğine dair işçiye yöneltilen fesih bildirimi olup olmadığı tespit edilmelidir. İşçinin TMO Genel müdürlüğü işyerinde ihale alan alt işverenler yanında veya asıl işveren işyerinde çalışıp çalışmadığı araştırılmalı, davacının çalışmaya devam etmediği veya işçiye fesih bildirimi yöneltildiğinin anlaşılması halinde şimdiki gibi feshe bağlı haklardan olan kıdem ve ihbar tazminatına hükmedilmelidir.

Eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 13/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5411, Karar No: 2019/2964, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5411 E.  ,  2019/2964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19336, Karar No: 2011/4602, Tarih: 16.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19336 E.  ,  2011/4602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 16.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13295, Karar No: 2015/8873, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13295 E.  ,  2015/8873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14888, Karar No: 2013/11022, Tarih: 12.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/14888 E.  ,  2013/11022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare ile davalı ... Tem.Güv.Hiz.Ltd Şti vekillerice istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davalı Bakanlığa bağlı ... İl Emniyet Müdürlüğü bünyesinde temizlik elemanı olarak çalıştığını, söz konusu işyerinde önce davalı ... Temizlik Hizmetlerinde sonrasında ise diğer davalı ... Şirketinde çalışmakta iken iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ve fazla çalışma alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı idare vekili, davanın ... Valiliği'ne yöneltilmesi gerektiğini, işin anahtar teslimi olduğunu savunmuş, davalı ... Şirketi vekili ise davacının esasen ... İl Emniyet Müdürlüğü işçisi olduğunu belirterek husumet itirazında bulunarak temizlik ihalesini kazanan yeni firmanın işçiyi başlatmaması nedeniyle iş sözleşmesinin son bulduğunu ve alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Diğer davalı ise yazılı cevap vermediği gibi yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi kabul edilerek haksız fesih nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ve fazla çalışma alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

Davada sıfat, tarafın, dava konusu maddi hukuk ilişkisinin süjesi olup olmamasıyla ilgilidir. Taraf sıfatının bulunmaması halinde dava, sıfat yokluğundan (husumet yönünden) reddedilecektir. Dava dilekçesinde tarafların ve varsa kanuni temsilcilerinin ad ve adreslerinin bildirilmesi gerekmektedir. Bildirim esnasında yapılan kimi yanlışlıklar, davanın sıfat (husumet) yokluğundan reddi sonucunu doğurmamakta, oluşan hataların giderilmesi bazı durumlarda mümkün olabilmektedir. Davalının temsilcisinde yanılmış olma hali de bu duruma örnek oluşturmaktadır.

İş sözleşmesi gereği işçiyi çalıştırma şart olduğundan, isçiyi çalıştıran herkes 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun anlamında işveren sayılmaktadır. Dolayısı ile işçilik alacaklarının tahsili talebiyle aleyhine dava açılan ve davalı konumunda olan işveren, davacı işçiyi çalıştıran işverendir. Açılacak her dava, işveren olan kişi aleyhine açılmalıdır. İşverenin gerçek veya tüzel kişi olması mümkündür.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinde "İşyerinde işveren adına hareket eden ve işin ve işyerinin ve işletmenin yönetiminde görev alan kimselere işveren vekili denir. İşveren vekilinin bu sıfatla işçilere karşı muamele ve yükümlülüklerinden doğrudan işveren sorumludur. Bu anlamda işveren adına hareket eden ve bu anlamda emrindeki işçinin iş sözleşmesini fesheden işveren vekilinin, bu işlemine karşı işveren taraf gösterilerek feshin geçersizliği isteminde bulunmak gerekir.

İş yargılamasında çalışma olgusunu ve hizmet süresinin ispat yükü, genel ispat kuralı gereği iddia eden işçiye aittir.

İş yargılamasında çalışma olgusunu ve hizmet süresinin ispat yükü, genel ispat kuralı gereği iddia eden işçiye aittir.

Dosya içeriğine davacının davalı ... Temizlik İlaçlama, Yemek Yapımı, İnşaat Hizmetleri aleyhine dava ikame ettiği, ancak SGK kayıtları incelendiğinde anılan davalı işyerinin ... gerçek kişi adına kayıtlı olup ... ... Temizlik Güv.Yem.Yap.İlaç olarak kayıtlı olduğu, davacının bu unvanlı işyerinde çalışmasının bulunduğu, bu işverenin ihale süresinin sona ermesinden sonra bu kez de diğer davalı ... Şirketi bünyesinde çalışmaya devam ettiği anlaşılmaktadır.

Her şeyden önce davacının işvereni ... ... Temizlik Güv.Yem.Yap.İlaç isim ve unvanlı işveren iken, davanın ... Temizlik İlaçlama, Yemek Yapımı İnşaat Hizmetleri olarak kabulü ile bu işveren hakkında davanın kabul edilerek, sonuca gidilmesi hatalıdır.

Yapılacak iş; Husumetin tevcihinde yanılma kabul edilerek, SGK kayıtlarına göre davacının işvereni olduğu anlaşılan ... ... Temizlik Güv.Yem.Yap.İlaç isimli işverene dava dilekçesini tebliğ etmek, taraf teşkili sağlandıktan sonra sunulması halinde cevap dilekçesi ile delilleri toplanarak sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece bu yön gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ... Şirketine iadesine, 12.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17393, Karar No: 2012/6009, Tarih: 18.04.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/17393 E.  ,  2012/6009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine ve davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Davalılar Yaşar, ... ve ... adına çıkartılan dava dilekçesi, ... köyü adreslerine çıkartılan tebligatlar muhataplar köyden taşınmıştır gerekçesiyle iade edilmiştir. Bunun üzerine bu kişilere tekrar tebligat yapılmamıştır. Gerekçeli karar da yine aynı adrese yapılmış ve aynı gerekçe ile iade üzerine usulsüz olarak Tebligat Kanunun 35. maddesi gereğince tebligat yapılmıştır.

Tebligat Kanununun 35. maddesinde “Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde, bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.

Adresini değiştiren kimse, yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır (Değişik fıkra: 11.01.2011 - 6099 S.K./9. md.).

Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır. (Değişik fıkra: 19.03.2003 - 4829 S.K./11. md.)” hükmü gereğince, bu maddeye göre tebligat yapılabilmesi için, gösterilen adrese daha önce usulüne uygun olarak tebligat yapılmış olması veya adres değiştiren kimsenin yeni adresini bildirmemiş ve yeni adresin tespit edilememiş olması gerekmektedir. Mahkemece kararın tebliğine ilişkin tebligat usulsüzdür. Zira, davalılara daha önce usulüne uygun olarak tebligat yapılmadığı gibi tebligat yapılan adres de davalının adres kayıt sistemindeki (mernis) yerleşim yeri değildir.

Belirtilen sebeple; davalılar davalılar ..., ... ve ...’in mernis adresi belirlendikten sonra gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Yasasına uygun şekilde tebliğ edilip, temyiz için gerekli süre beklenmelidir.

2) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... köyünde orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı orman işletme müdürlüğünden sorularak, yapılmış ise, işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin (orijinal renkli),

3) ... köyü 103 ada 21-24-25 ve 26 parsel sayılı taşınmazları ve tüm komşularını geniş çevresiyle birlikte ada parsel sayılarını gösterecek şekilde orijinal kadastro pafta örneğinin kadastro müdürlüğünden,

3) ... köyü 103 ada 21-24-25 ve 26 parsel sayılı taşınmazları ve tüm komşularını geniş çevresiyle birlikte ada parsel sayılarını gösterecek şekilde orijinal kadastro pafta örneğinin kadastro müdürlüğünden,

4) ... köyü 103 ada 27-28-2-30-30-32-33 ve 126 parsel sayılı taşınmazlar ile dava konusu 103 ada 24-25 ve 26 parsel sayılı taşınmazların doğusunda bulunan ada sayısı anlaşılmayan 151-148 ve 23 parsel sayılı taşınmazlar, yine dava konusu 103 ada 21 parsel sayılı taşınmazın doğusunda bulunan ada sayısı anlaşılamayan 146 ve 127 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının kesinleşme durumlarını gösterir şekilde onaylı tutanak örnekleri ile varsa dayanak belgelerinin, tutanakları kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının, hükmen kesinleşenler varsa mahkeme ilamlarının onaylı örneklerinin, davalı iseler düzenlenecek dosya inceleme tutanaklarının, temyiz incelemesi için Yargıtay’a gönderilmiş iseler onaylı karar örneklerinin getirtilerek

bu dosya içerisine konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 18/04/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9448, Karar No: 2021/6945, Tarih: 18.11.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/9448 E.  ,  2021/6945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 22. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAKİBİN TALİKİ VEYA İPTALİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nden verilen 28/02/2020 tarihli ve 2019/1364 Esas, 2020/536 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin ″adli yardım talebinin reddine″ ilişkin 19.11.2020 tarih ve 2020/7604-10023 sayılı kararına karşı itiraz edilmesi üzerine, 6100 sayılı HMK′nın 337/2. maddesi uyarınca dosya Dairemize gönderilmekle, evrak üzerinden yapılan inceleme sonucunda:

Davacı (takip borçlusu) ...′ın, İcra Hukuk Mahkemesinde açtığı takibin iptali davasında verilen 2018/692-2019/118 sayılı yetkisizlik kararına karşı yaptığı istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince esastan reddedildiği; kararın davacı tarafından adli yardım talebiyle temyizi üzerine de, Yargıtay 12. Hukuk Dairesince adli yardım talebinin reddine, harç ve yargılama masraflarının yatırılması için işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verildiği, iş bu kararın davacı tarafından itiraza konu edildiği görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, Yargıtay 12. Hukuk Dairesince adli yardım talebinin reddine karar verilmiş ise de, takibin iptaline yönelik davanın yargılama aşamasında davacının adli yardım talebinin İcra Hukuk Mahkemesince kabul edilmiş olması nedeniyle adli yardımın 6100 sayılı HMK′nın 335/3. maddesi uyarınca hükmün kesinleşmesine kadar devam edeceği açıktır.

Hâl böyle olunca, adli yardım talebinin reddine ilişkin Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 19.11.2020 tarih ve 2020/7604-10023 sayılı kararına karşı davacı tarafından yapılan itiraz yerinde görülerek adli yardım talebinin KABULÜNE; dosyanın ilgisi bakımından anılan Daire Başkanlığına gönderilmesine, 18.11.2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.