muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10887, Karar No: 2015/6941, Tarih: 27.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10887 E.  ,  2015/6941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 09/09/2014

NUMARASI : 2013/136-2014/293

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Av. V.. S.. gelmiş, diğer taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifte sabit ödemeli ortak olduğunu, davalı kooperatifin 17.03.2013 tarihli genel kurulun 10. maddesi ile alınan kararın müvekkilinin belirtilen statüsünü ihlâl ettiğini ileri sürerek, anılan kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının sabit ödemeli ortak olduğunun kesin hüküm ile belirlenmiş olduğu, bu sebeple davacının bu statüsüne aykırı olarak alınmış kararların iptali gerektiği belirtilerek davanın kabulü ile, davalı kooperatifin 17.03.2013 tarihli genel kurul toplantısında alınan 10 nolu kararın iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Peşin ödemeli ortakların durumunu ağırlaştırabilecek şekilde alınan bir genel kurul kararı, daha önce oluşan üyelik statüsünden davacı yararına olan sonuçlarını olumsuz olarak etkilediğinden mutlak butlanla malüldür. Mahkemece, davacının sabit ödemeli ortak olduğunun kesin hüküm ile belirlenmiş olduğu ve davalı kooperatifin 17.03.2013 tarihli genel kurulunda alınan 10 numaralı kararın davacının bu statüsüne aykırı olduğu doğru bir şekilde saptanmış olmasına rağmen bu ve yukarıda açıklanan gerekçelerle anılan kararın mutlak butlan ile batıl olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, anılan kararın iptali gerektiği belirtilerek iptaline karar verilmesi doğru olmamış ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın, HUMK'nın 438/son maddesi gereğince gerekçesi değiştirilerek ve yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, hükmün HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün gerekçesi değiştirilmek ve (HÜKÜM) bölümünün 1. bendinde yer alan "İPTALİNE" ibaresi çıkarılarak, yerine "mutlak butlan ile batıl olduğunun tespitine" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25393, Karar No: 2014/31086, Tarih: 24.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/25393 E.  ,  2014/31086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen infaz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 05.07.2007 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 18.03.2013 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5347, Karar No: 2024/2334, Tarih: 21.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5347 E.  ,  2024/2334 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/728 Esas, 2022/915 Karar

HÜKÜM : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/207 E., 2020/15 K.

Taraflar arasındaki şirketin feshi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacının şirketten çıkmasına izin verilmesine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin iki ortaklı olup %33 payın müvekkiline, %67 payın ...'a ait olduğunu, dava dışı ...'ın yönetim kurulu başkanı olduğunu, 15.01.2019 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında şirket merkezinin Ankara'ya nakline ilişkin esas sözleşme değişikliği kararı alındığını, toplantıda ayrıca ... ve davacı ...'in üç yıl süre ile yönetim kurulu üyeliğine seçildiğini, esasen müvekkilinin bu toplantıya katılmadığını, toplantı tutanağının müvekkil toplantıya katılmış gibi düzenlendiğini, müvekkiline atfen atılan imzanın da sahte olduğunu, söz konusu kararın iptali için Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2019/127 E. sayılı dosyası üzerinden dava açtıklarını, genel kurul toplantısının ardından yapılan aynı günlü yönetim kurulu toplantısında ...'ın yönetim kurulu başkanlığına seçildiğini, ancak müvekkilinin bu toplantıya da iştirak etmediğini ve karardaki imzanın müvekkiline ait olmadığını, yönetim kurulu başkanı ...'ın şirketi şirket malvarlığını yakın akrabalarının kurduğu şirketlere aktarmak için bir çok usulsüz işlem yaptığını, usulsüz işlemlerin sırasıyla davalı şirketin piyasaya çek-senetle borçlanarak daha sonra da adresini değiştirerek piyasayı dolandırdığını, davalının uhdesindeki değeri 900.000,00 TL olan fide tohumlarından üretilen fidelerin Beypazarı Tarım A.Ş. tarafından satılarak elde edilen gelirin Beypazarı Tarım A.Ş.'ye ve ...'ın yakın akrabalarının kurduğu diğer şirketlere aktarıldığını, davalı şirket yönetim kurulu başkanı ...'ın kendi yakınlarının kurduğu şirketlerle iş ve işlemler yapmak suretiyle sistematik şekilde şirket malvarlığını bu şirketlere aktardığını, mali açıdan hiçbir mani olmamasına rağmen davalı şirketin kâr payı dağıtmadığını, şirketteki azınlık paylarının haklarının ihlal edildiğini, şirketin kötü yönetildiğini, çoğunluğun gücünü kötüye kullandığını, müvekkilinin bilgi alma ve bireysel haklarının ihlal edildiğini, davalı şirketten çıkarılan işçilerin işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek şirketin haklı nedenle feshine ve tasfiyesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı şirketin 15.01.2019 tarihinde yapılan genel kurulunda şirket merkezinin Ankara'ya nakline karar verildiğini, davacı adına sahte imza atılarak genel kurul toplantısı yapıldığı iddiasını kabul etmemekle birlikte, böyle bir şey vuku bulmuşsa dahi, şirket merkezinin Ankara'ya nakli konusunda davacının önceden rızasını bildirdiğini, bununla alakalı olarak ellerinde ses kayıtları olduğunu, şirketin içinin boşaltıldığı iddialarının da gerçek dışı olduğunu, dava dilekçesinde şirketin içinin boşaltılması için kurulduğu iddia edilen şirketlerin esasen müvekkil şirkete yardım eden firmalar olduğunu, müvekkili şirketin yaptığı alışverişlerle ilgili olarak çeşitli firmalara borçlandığını ve tüm borçlarının adı geçen firmalarca üstlenildiğini, dolayısıyla şirketin içini boşaltmak bir yana bahsi geçen şirketlerin müvekkili şirketin ayakta kalması için çabaladığını, müvekkili şirket muhasebecisinin resmi-gayri resmi olarak iki farklı kayıt tuttuğu iddiasının tamamen asılsız olduğunu, davacının eşi olan ...'in bir dönem müvekkili şirkette sigortalı işçi olarak çalıştığını ve şirkete bir çok zarar verdiğini, şirketin feshinin haklı nedene dayanması gerektiğini, ortada haklı bir neden bulunmadığını, davacının dava hakkını kötüye kullandığını, davacının eşinin bir yandan şirkete zarar verirken davacının bu davayı açamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirketin 01.02.2019 tarihinden bu yana herhangi bir ticari faaliyetinin bulunmadığı, şirketin faaliyette bulunması için gerekli fide, tohum vs. sahip olmadığı, şirketin 2018 yılı mizanında gözüken stokları 2019 yılında tasfiye ettiği, hali hazırda stoku bulunmadığı, şirket ortakları arasında güven ilişkisini geriye dönülemez şekilde ortadan kaldıran ihtilafların mevcut olduğu, davacı ortağın imzasının taklit edilmesi suretiyle genel kurulun çağrısız olarak toplandığı iddiasının ve bu iddiaya dayalı olarak açılan hukuk ve ceza davalarının başlı başına bu güven ilişkisini sarsıcı olduğu, şirketin kayıtlı adresinin sanal ofis olarak kullanıldığı, şirketin seracılık faaliyetini yürüttüğü alanın 2018 Ekim ayında üçüncü kişiye satıldığı, seracılık faaliyetleri için gerekli malzeme ve ekipmanların dava dışı Beypazarı Fidecilik A.Ş. tarafından kullanılmakta olduğu, bu bakımdan davalı şirketin feshini istemekte yasal koşulların oluştuğu, ancak tüm bu olumsuzluklara rağmen şirketin borca batık olmadığı, sermayesini koruduğu, öz varlığının +1.015.270 TL seviyesinde olduğu, 2019 yılında şirketin ekonomik faaliyetini sürdürememesinin büyük oranda şirket ortakları arasındaki çekişmeye dayalı olduğu, ekonomik bir varlık olarak şirketin yaşamını sürdürmesinin toplumsal menfaate uygun düşeceği, bu bakımdan alternatif çözüm yoluna başvurulabileceği, somut olaya en uygun çözümün sermaye oranı daha düşük olan davacı ortağın şirketten çıkmasına izin verilmesi şeklinde olabileceği, bilirkişi raporunda hesaplandığı üzere davacıya ödenmesi gereken sermaye payının 402.270,00 TL olduğu gerekçeleriyle davacı ortağın şirketten çıkmasına izin verilmesine, 402.270,00 TL ayrılma akçesinin davalı şirketten tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ortaklar arasında güven ilişkisi sarsılmış olup, davacının bilgi alma ve inceleme hakkının engellendiğini, bilirkişi raporunda şirketin haklı sebeple fesih ve tasfiyesi koşullarının gerçekleştiğinin tespit edildiğini, bu nedenle fesih için koşulların oluştuğunu, İlk Derece Mahkemesince şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, İlk Derece Mahkemesinin gerekçesinin birbirleriyle çelişkili olduğunu, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davalı şirketin haklı sebeple fesih ve tasfiyesine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; fesih için haklı nedenler oluşmadığından İlk Derece Mahkemenin bu yöndeki gerekçesinin yerinde olmadığını, ayrılma akçesi olarak belirlenen miktarın fahiş olduğunu, davacının kendi özensiz ve sorumsuz iş ve davranışlarıyla şirkete zarar verdiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirketin 01.02.2019 tarihinden bu yana her hangi bir ticari faaliyetinin bulunmadığı, şirketin faaliyette bulunması için gerekli fide, tohum vs. sahip olmadığı, şirketin 2018 yılı mizanında gözüken stokları 2019 yılında tasfiye ettiği, hali hazırda stokunun bulunmadığı, davacı ortağın imzasının taklit edilmesi suretiyle genel kurulun çağrısız olarak toplandığı ve rızası hilafına kararlar alındığına dair gerekçeyi içeren, Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2019/127 E., 2020/295 K. sayılı dosyasındaki karara karşı davalı şirketin istinaf kanun yoluna başvurmadığı sadece davacı tarafından istinaf kanun yoluna gidildiği, davalı şirketin iki ortaklı olup, davacı dışında şirketin diğer ortağı olan yönetim kurulu başkanı ve temsilcisi olan ...'ın davacı adına sahte imza attığı, böylelikle şirket ortakları arasında güven ilişkisini geriye dönülemez şekilde ortadan kaldıran ihtilafların mevcut olduğu, taraflar arasında görülen hukuk ve ceza davalarının başlı başına güven ilişkisini sarsıcı nitelikte olduğu, şirketin kayıtlı adresinin sanal ofis olarak kullanıldığı, şirketin seracılık faaliyetini yürüttüğü alanın 2018 yılının Ekim ayında üçüncü kişiye satıldığı, seracılık faaliyetleri için gerekli malzeme ve ekipmanların dava dışı Beypazarı Fidecilik A.Ş. tarafından kullanılmakta olduğu, bilirkişi raporu ile de şirketin mali yapısının tespiti ile fesih koşullarının oluştuğu gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince davalı şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın kabulüne, şirketin fesih ve tasfiyesine, tasfiye memuru atanmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının imzasının atılması konusunda zımni rızası olduğunu, şirket merkezinin değiştirilmesi hususundan haberdar olduğunu, şirket lehine bir işlem tesis edildiğini, şirketin haklı nedenle feshi için bir sebep bulunmadığını, şirketin feshine son çare olarak karar verilmesi gerektiğini, şirketin borca batık olmadığını, sermayesini koruduğunu, 2019 yılında faaliyette bulunamasının ortaklar arasındaki çekişmeden kaynaklandığını, emsal kararda şirketin faaliyet amaçlarının gerçekleştirmeye yarar bir kısım taşınmazların elden çıkarılması, şirketin belli bir süre faaliyet göstermemesi, ortaklar arasında bazı anlaşmazlıkların bulunması gibi gerekçelerle şirketin haklı nedenle feshi için gerekli koşullar oluşsa bile şirketin elindeki mevcut malvarlığı ile esas sözleşmedeki amaçları gerçekleştirebileceği durumda, fesih yerine davacı ortağa pay bedelinin ödenmesi suretiyle şirketten çıkmaları yönünde karar verilmesinin uygun olacağının belirtildiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı şirketin haklı nedenle fesih ve tasfiyesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 531 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13594, Karar No: 2010/5635, Tarih: 20.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13594 E.  ,  2010/5635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.01.2008 tarih ve 2007/14-2008/223 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında akdedilen sözleşme uyarınca “Üniversiteye Hazırlık Kimya Soru Bankası” kitabının müvekkili tarafından yazılarak davalıya teslim edilmiş olduğunu, davalı tarafın sözleşme kapsamında 2002 yılında kitabı bastığını, davalının 2003 yılında müvekkiline telif ücreti ödememek için kitapta birtakım değişiklikler yaptığını ve müvekkilinin ismini kitaptan çıkardığını, davalının bu eylemleri ile müvekkilinin FSEK’dan doğan haklarının ihlal edilmiş olduğunu ileri sürerek, FSEK’nun 68 nci maddesi uyarınca 1.000,00 YTL telif ücreti ile manevi tazminat olarak 70 nci madde uyarınca 8.000,00 YTL, Borçlar Kanunu’nun 49 ve Medeni Kanun’un 24 ncü maddeleri uyarınca da ayrı ayrı 5.000,00 YTL’nin 01.01.2003 tarihinden itibaren işleyecek avans faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu kitabın davacının özgün eseri olmadığını, kitapta yer alan soruların tamamının daha önceki yıllarda yayınlanan Çözüm dergilerinde bulunduğunu, bu nedenle kitap üzerinde bir telif hakkının olmadığını, aradan uzun zaman geçtikten sonra açılan bu davanın hakkın kötüye kullanımı oluşturduğunu, davacı ile yapılan yayın sözleşmesi uyarınca mali hakların müvekkiline devredilmiş olduğunu, davacının tazminat taleplerinin haksız bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davaya konu eserin çoğaltma ve yayma haklarının davalı şirkete ait olduğu, değişikliklerin eser sahibi tarafından yapıldığı, davacının telif tazminatı isteminin yerinde olmadığı, ancak eser üzerindeki mali hakların başka bir kişiye ait olması halinde de her çoğaltım ve yayında eser sahibinin isminin eser üzerine mutad şekilde ve ilk çoğaltılmış nüshada olduğu gibi konulmasının yasal zorunluluk olması karşısında 2003 basıya eser sahibinin isminin yazılmamasının eser sahibinin manevi hakkının ihlali niteliğinde bulunduğu, davalının FSEK’nun 70/1 nci maddesi uyarınca manevi tazminatla sorumlu olduğu sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulü ile FSEK’nun 70/1 nci maddesi uyarınca 4.000,00 YTL manevi tazminatın eylem tarihi olana 16.09.2003 tarihinden itibaren değişir avans faiz oranları üzerinden işleyecek temerrüt faiziyle birlikte davalıdan alınmasına, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Davacı vekili tarafından katılım yolu ile temyiz isteminde bulunulmuş ise de temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK’nun 434 ncü maddesinde açıklanmıştır.Buna göre, temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir.Somut olayda, davacı vekili tarafından anılan işlemler yapılmaksızın verilmiş bulunan cevabi temyiz dilekçesi usulüne uygun olmadığından bu dilekçede ileri sürülen temyiz itirazlarının incelenme kabiliyeti bulunmayıp, davacının temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin HUMK’nun 432/4 ncü maddesi uyarınca reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 17,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davcıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 21,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 20.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26565, Karar No: 2017/4521, Tarih: 18.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/26565 E.  ,  2017/4521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi ve nafakalar yönünden; davalı kadın tarafından ise hükmün tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının tüm, davacı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. Islah veya karşı tarafın açık muvafakati saklıdır (HMK m. 141). Davalı, tahkikat aşamasında verdiği 18.01.2015 havale tarihli dilekçe ile yoksulluk nafakası talep etmiş, davacı ise bu taleplerle ilgili olarak açık bir muvafakat beyanında bulunmadığı gibi davalı tarafından usulüne uygun şekilde yapılmış ıslah da bulunmamaktadır. Durum böyleyken, davalı kadının talep ettiği yoksulluk nafakası isteği ile ilgili olarak "karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcını yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.04.2017 (Salı)