muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3495, Karar No: 2015/5008, Tarih: 12.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3495 E.  ,  2015/5008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in çek hesabı bulunduğu, ..... seri nolu çeki başkasına doldurtup imzalattığı, sahte olarak oluşturulan bu çeki zirai ilaç gübre ve tohum pazarlama işi ile uğraşan katılan sanık ...'e alış veriş yapmak amacıyla verdiği, ancak katılan sanık ...'in daha önceden ticari ilişkisi bulunması nedeniyle çek üzerindeki imzanın sanık ...'e ait olmadığı anladığı ve sanık ...'in istediği malları kendisine vermediği, daha sonra katılan sanık ...'in katılan ...'dan araç satın aldğı ve karşılığında suça konu 27.000 TL bedelli çeki vermek suretiyle sanıkların resmi belgede sahtecilik ve banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda,

1-a-Sanık ... çalındığını iddia ettiği çeklerle ilgili ...bank ... şubesine yazılı müracaatta bulunduğunu beyan etmekle, bahsi geçen bankaya yazı yazılarak bu konuda bir müracaat olup olmadığı hususunun araştırılması gerektiğinin gözetilmemiş olması,

b-Katılan sanık ... suça konu çekin, ...'da bulunduğu esnada ... isimli şahıs tarafından ... tarafından gönderilen sipariş listesi ile birlikte gönderildiğini beyan etmekle, ismi geçen bu şahsın açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilerek suça konu çeki kimden ne şekilde aldığını ve sanık ...'e sipariş listesiyle birlikte suça konu çeki verip vermediğinin sorulması, ayrıca çekteki yazı rakam ve keşideci imzalarının sanıklar ve ...'a aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılarak suça konu çek üzerinde bulunan yazı ve imzaların kime ait olduğunun tespit ettirilmesi, ayrıca çek aslının duruşmaya celp edilerek sahtecilik yönünden iğfal kabiliyeti bulunup bulunmadığının duruşma tutanağına geçirildikten sonra sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi

Kabule göre de;

2-a-Katılan sanık ..., suça konu çeki katılandan araba satın aldığı için borçlu olduğunu ve bu borca karşılık verdiğini beyan ettiği, bu hususun katılan tarafından doğrulandığı, bu durumda ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/03/1998 gün ve 6/8 – 69 sayılı kararında açıklandığı üzere, önceden doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde, zarar veya borç kandırıcı nitelikte davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

b-Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılıktan hüküm kurulurken 5237 Sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde belirtilen nitelikli hallerde suçtan elde edilen haksız menfaati belli ise; TCK'nın 52. madde hükmü de gözetilmek sureti ile haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezası aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca gün olarak belirlenerek artırım ve indirimler gün üzerinden yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı 52/2. madde hükmü gereğince 20-100 TL arasında takdir edilecek miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının beirlenmesi gerekirken, çek bedeli 27.000 TL olmasına rağmen haksız menfaatin 40.500 TL olarak kabul edilerek fazla ceza tayini

c-Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan 3167 sayılı Kanun'un 16/1-3 maddesi uyarınca verilen mahkumiyetine ilişkin eyleminin 31.01.2012 tarih ve 28193 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 03.02.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6273 sayılı Çek Kanunu'nun değişiklik yapılmasına dair Kanun gereğince idari yaptırıma dönüştüğü ve bu halde sanık hakkında tekerrür hükümleri yönünden hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması ve ayrıca adı geçen hakkında ek savunma hakkı tanınmadan TCK 58. maddesi uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması

d-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümde sabıkasız geçmişi nedeniyle lehine takdiri indirim uygulanması yapıldıktan sonra sabıkalı olduğu gerekçesiyle hakkında erteleme hükümlerinin uygulanmayarak hükümde çelişkiye düşülmesi

e-TCK’nın 53/3. maddesine göre, mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen sanık ... hakkında aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde belirtilen sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

f-Resmi belgede sahtecilik suçundan hükmolunan 1 yıl 8 ay süreli hapis cezası ertelenen sanık ... hakkında TCK'nın 51/3 maddesi uyarınca belirlenecek denetim süresinin mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağı gözetilmeyerek 1 yıl 6 ay denetim süresinin belirlenmesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15527, Karar No: 2011/14950, Tarih: 05.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/15527 E.  ,  2011/14950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI :

DAVALI-DAVACI :1.... 2.... 3. ...

DAVA TÜRÜ :Tapu İptali ve Tescil -Aile Konutu Şerhi Konulması

-El Atmanın Önlenmesi - Ecrimisil

Davalı-Davacılardan ...

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 21.06.2011 günü duruşmalı temyiz eden davacı-davalı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf temyiz eden davalı-davacı ... geldi. Diğer davalı-davacı ... vekili ile davalı-davacı ... gelmedi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 73.90'ar TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 05.10.2011 (Çar.)

KARŞI OY YAZISI

Eşlerden biri, diğer eşin “açık rızası” bulunmadıkça, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz (TMK.m. 194/1). Yasada belirtilen “açık rıza”nın alınmış olup olmadığı hususunda bir çekişme bulunduğu takdirde, rızanın varlığını iddia eden kanıtlamalıdır. Açık rızanın varlığı her türlü kanıtlama aracı ile kanıtlanabilir. Eşle işlem yapanlar arasında, işlemdeki eksikliği giderici nitelikteki iyiniyet (TMK. m. 3) söz konusu değildir. İyiniyet; eşle işleme girişen kişiden hak devralan kimse (üçüncü kişi) varsa (TMK. m.1023-1024) o zaman devreye girer. Davalılardan Fahri aile konutunu 12.12.2006 tarihinde diğer davalı ...'e, Zafer de 07.01.2008 tarihinde diğer davalı ...'ya devir ve temlik etmiştir. Zafer ve.../Akçakent beldesi nüfsuna kayıtlı ve tarafların tamamı Aksaray merkezde oturmaktadır. Açık rızayı ispat yükü üzerinde olan davalı ..., rızanın varlığını veya var sayılması gerektiğini usulünce kanıtlayamamıştır. Bir kısım davalı tanıklarının davalı eşin rızasının var olduğuna ilişkin beyanları soyut nitelikte olup, inandırıcı değildir. Halen içinde davacı ile davalılardan Fahri'nin oturmaya devam ettikleri konut için, aynı çevrede oturdukları da gözetildiğinde davalılardan Mustafa'nın da durumu bilmediği ve Türk Medeni Kanununun 1024. maddesi gereğince iyiniyetli olduğu söylenemez.

Sonuç olarak, açıklanan nedenlerle davalı ... ve Mustafa'nın kazanımları korunamayacağından; davanın kabulüne karar verilmek üzere, hükmün bozulması gerektiği düşüncesiyle değerli çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/5584, Karar No: 2010/12170, Tarih: 29.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5584 E.  ,  2010/12170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

BİRLEŞEN DAVA : Salihli 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Salihli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.03.2009 tarih ve 2007/297-2009/171 sayılı kararın Yargıtayca birleşen davada incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili ... ’un ortağı olduğu davalı kooperatifin 24.06.2000 tarihli genel kurulunda 4. ve 5. numaralı kararların mutlak butlanla batıl olduğunu, birleşen davada ise diğer müvekkili ...’un da kooperatif ortağı olduğu halde 26.06.1999 ve 24.06.2000 tarihlerinde toplanan genel kurullara çağrılmadığını, haksız olarak üyeliğe kabul edilmediğini, üstü kapalı kararlarla müvekkilinin A ve B bloklardaki haklarının yok sayıldığını, bu suretle her iki genel kurulda da alınan kararların mutlak butlanla batıl olduğunu ileri sürerek, genel kurulda alınan bu kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, asıl davada davacının hukuki yararını ispat etmesi gerektiğini, birleşen davada davacının ortak olup olmadığının dahi belli olmadığını ve iddiaların dayanaksız olduğunu savunarak, davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davacı ...’in genel kurul tutanağında usulüne uygun muhalefet şerhi bulunmadığı gerekçesiyle asıl davanın dava açma hakkı yokluğundan, salt çağrıda usulsüzlüğün iptal sebebi olmadığı, genel kurullarda alınan kararların kanuna, anasözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ... vekili temyiz etmiştir.

1- Davacılar vekili, asıl davada müvekkili ... ’un üyesi olduğu davalı kooperatifin 24.06.2000 tarihli genel kurulunda 4 ve 5. numaralı kararların mutlak butlanla batıl olduğunu, birleşen davada da diğer müvekkili ...’un da kooperatif ortağı olduğu halde genel kurul toplantısına çağrılmadığından 26.06.1999 ve 24.06.2000 yıllarında yapılan genel kurullarının mutlak butlanla batıl olduğunu ileri sürerek, genel kurullarda alınan kararların iptalini istemiştir.

Mahkemece, kısa kararda asıl ve birleşen dava ayırımı yapılmaksızın, açılan davanın süre yönünden reddine karar verildiği halde, gerekçeli kararda asıl davanın davacı ...’in genel kurul tutanağında usulüne uygun muhalefet şerhi bulunmadığından iptal davası açma hakkı olmadığı gerekçesiyle, birleşen davanın da genel kurullarda alınan kararların kanuna, ana sözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırı olmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

T.C. Anayasası yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen kararda açıkça belirtilecektir. HUMK.'nun 382.maddesi gereğince sonradan yazılacak gerekçeli kararın da bu kısa karara uygun olması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni olacağının içtihat edilmiş bulunmasına göre, mahkemece yapılacak iş bozmadan sonra hakimin önceki kısa karar ile bağlı olmaksızın çelişikliği kaldırmak kaydıyla vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davacı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden birleşen davada davacıya iadesine, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2097, Karar No: 2023/2166, Tarih: 08.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2097 E.  ,  2023/2166 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2120 E., 2022/2264 K.

DAVALILAR : 1-... Üretim ve Pazarlama A.Ş.

vekili Avukat ...

2-Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 22.03.2013

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 29. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/59 E., 2020/187 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin davalı işverenlikte 24.08.2007 tarihinde kenar bandı üretim tesislerinde boyahane bölümünde çalışmaya başladığını, işine son verildiği 28.11.2012 tarihine kadar çalıştığını, müvekkilinin mobilyalar için pvc kenar bandı ham boyalarını üretim için hazırlamakta olan ve solvent, asetat ve extander gibi kimyasalların yoğun olduğu bölümde çalıştığını, olumsuz işyeri koşullarınden sebep insüline bağlı diyabet hastalığının geliştiğini, bacaklarında sinir sıkışmasına bağlı his kaybı meydana geldiğini, ... meslek hastalıkları hastanesince verilen raporda kimyasal yoğunluğun olduğu bölgelerde çalışmasının uygun olmadığının ve bölüm değiştirilmesi yönünde rapor verildiğini, kimyasal yoğunluğun az olduğu yerde çalışmasına devam etmesine rağmen 3 ay sonra aynı hastanende yapılan tetkiklerde bazı değerlerin yüksek çıktığını, müşahede sonrası kimyasal maddelerin bulunmadığı bölümde çalıştırılması yönünde sağlık kurulu kararı verildiğini, ancak müvekkilinin yine de kimyasalların yoğun olduğu bölümde çalıştırıldığını, hastane kurul raporuna rağmen sonucun değişmediğini, çalışmaya devam edilmesinin söylendiğini, ... Meslek Hastalıkları Hastanesince meslek hastalığı kararının ... sağlık kurulu tarafından verileceğinin belirtilmesine rağmen herhangi bir gelişme sağlanamadığını, Mahkemece konuya hakim akademik uzmanlarca yapılacak inceleme ve değerlendirmede mevcut durumun meslek hastalığı olarak tespit edileceği yönünde şüphelerinin bulunmadığını, davalarının kabulü ile müvekkilinin uğradığı hastalığın meslek hastalığı olduğuna karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

II.CEVAP

Davalı işveren vekili tarafından; davacının müvekkili şirkette 24.08.2007-28.11.2012 tarihleri arasında çalıştığını, ancak müvekkili şirkete yöneltilen mesnetsiz ve haksız suçlamaları kabul etmelerinin mümkün olmadığını, müvekkili işverenliğin iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerine tam manasıyla harfiyen uyduğunu, bünyesinde işyeri hekimi bulundurduğunu, davacıyı da ilgili hastaneye işyeri hekiminin sevk ettiğini, iş yeri hekimi ve iş güvenliği uzmanı çalıştıran işverenliğin yasaların emrettiği her türlü kaideye de eksiksiz itaat ettiğini, davacının işe girerken hiç bir engeli olmadığına dair rapor ibraz ettiğini, işyerinin de düzenli olarak işe girildikten sonra periyodik muayeneler yaptırdığını, ilgili meslek hastanesi raporlarına tamamen uyulduğunu, dava dilekçesindeki hayali ithamların ve iddiaların gerçek dışı olduğunu, davacının önceki işyerlerinde maruz kaldığı olumsuz koşullar sonucu sağlığının bozulduğunu, bunda da müvekkili şirketin hiç bir sorumluluğunun bulunmadığını, davacının 17 yıldır kronik diyabet hastası olup insülin kullandığını, sigarada içtiğini, açılan davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı kurum vekili tarafından;davanın usul ve yasaya aykırı olduğunu, zira öncelikle Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 58 inci maddesi gereğince Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun vazife malüllüğün ve varsa derecesinin tayini prosedürünün işletilmesi gerekirken bu usule itibar edilmeden davanın açıldığını, ayrıca davacının iddia ettiği gibi tıbbi rahatsızlığının çalıştığı işle ilgili olduğu yönünde bir illiyety rabıtasının tespit edilmediğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

Kurum Sağlık Kurulu'nun 06.03.2015 tarih ve 00050 raporu ile Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nun 27.03.2015 tarihli kararında, davacıda "meslek hastalığı olmadığına" karar verildiği, itiraz üzerine alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nun 25.02.2019 tarih, 3359 sayılı raporunda da "davacıdaki mevcut Karpal Tünel Sendromu ve Diabetes Mellitus Tip I hastalığı ve kronik böbrek hastalığının mesleki hastalık olmadığının" bildirildiği anlaşılmaktadır. Kurum sağlık kurulu raporu ile Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu kararının ve Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu raporunun aynı doğrultuda olmaları dolayısıyla raporlar arasında çelişki bulunmaması karşısında Adli Tıp 2. Üst Kurulu'na gidilmesine gerek olmadığı gerekçesiyle;

Davacının davasının esastan reddine, karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacının davasının esastan reddine, karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacının zamanla gelişen rahatsızlıkları sonrasında çalıştığı bölüm değiştirilerek kalıphane torna bölümüne alındığını, bu bölümde de kimyasallara maruz kalmaya devam ettiğini, işverene yapılan başvurulardan sonuç alınamadığını, hastalığın ilerlediğini, iş akdinin kadro azaltılması bahane edilerek 28.11.2012 tarihinde sona erdirildiğini, müvekkilinin Meslek Hastalıkları Hastanesinin muhtelif raporlarında davacının kimyasallara maruz kalmayacağı bir bölümde çalıştırılmasına karar verildiğini, bunun nedeninin organik çözücülerin toksik etkisi ve ketonların toksik etkisi tanılarının alınması ve bazı kan değerlerinin normalden çok yüksek olması olduğunu, bütün bunların Yüksek Sağlık Kurulu ve Adli Tıp Kurumu tarafından gözardı edildiğini, dosya kapsamında alınan hiçbir raporda bu hususa yer verilmediğini, müvekkilinin bedensel şikayetlerinin davalı işyerinde çalışmaya başladıktan sonra ortaya çıktığını, bu nedenle hastalığın ortaya çıkış zamanı bakımından Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği ve ekli meslek hastalığı listesine aykırılık bulunmadığını, hükme esas alınan raporların davanın çözümü bakımından eksik inceleme sonucu oluşturulmuş yetersiz raporlar olduğunu, hiçbir raporda müvekkilinin çalışma koşullarında maruz kaldığı kimyasalların kendisinde ne şekilde bir etki yarattığı açıklanmadığı gibi alınan kan örneklerinde müvekkillinin bazı değerlerinin normalden daha yüksek çıkması durumuna da değinilmediğini, mahkeme gerekçeli kararında birçok ihlalde bulunulduğunu, yargılama boyunca ileri sürelen birçok delil ve iddianın değerlendirilmediğini belirterek istinaf incelemesinde bulunmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile,

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile,

Davacının davalı işyerinde 24.08.2007- 28.11.2012 tarihleri arasında çalıştığı, muhtelif tarihlerde raporlar düzenlendiği, 03.02.2012 tarihli Meslek Hastalıkları Hastanesi raporu sonrası kurum tarafından gerekli tahkikatın yapılması için ünitenin denetmenler servisine intikal ettirildiğinin belirtildiği, Kurum Sağlık Kurulunun 06.03.2014 tarihli kararında mevcut belge ve bulgulara göre korpal tünel sendromu ve diyabetez mellitüs hastalığının mesleki hastalık olmadığına karar verildiği, Mahkemece dosyanın Yüksek Sağlık Kuruluna gönderildiği, 27.03.2015 tarihli kararda sigortalının mevcut hastalık ve arızalarının meslek hastalığı olmadığına karar verildiği, dosyanın Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kuruluna tevdi edildiği, 25.02.2019 tarihli raporda davacıda mevcut Korpal Tünel Sendromu, Diabetes Mellitus Tip 1 hastalığı ve kronik böbrek hastalığının meslek hastalığı olmadığının belirtildiği, ..., Yüksek Sağlık Kurulu ve Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu raporlarının birbirini teyit ettiği, davacıda mevcut rahatsızlıkların meslek hastalığı olmadığı anlaşıldığı gerekçesiyle,

Davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuşlardır.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; davacının pnömokonyoz hastalığının meslek hastalığı olduğunun ve iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 109 'uncu maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 95'inci maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...