muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14471, Karar No: 2014/3297, Tarih: 24.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/14471 E.  ,  2014/3297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Gaziantep Devlet Hastanesine hasta bir tanıdığını ziyarete gelen sanığın, ziyaretçi girişine kapalı olan kapının açılmasını istediği, bu isteğinin hastane görevlileri tarafından yerine getirilmemesine sinirlenerek hastanenin eczane ve santralinin bulunduğu koridora açılan kapısını tekmelemek suretiyle kırarak kamu malına zarar verdiğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın ikrar içeren savunmalarına, görgü tespit ve olay tutanağına, tanıkların anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, hastanenin eczane ve santralinin bulunduğu koridora açılan kapısını tekmelemek suretiyle kırması şeklinde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin nitelikli mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14927, Karar No: 2014/2605, Tarih: 10.03.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/14927 E.  ,  2014/2605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2012/263376

Mahkemesi : Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 25.07.2012

Numarası : 2012/352 - 2012/444

Suç : Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Silahlı terör örgütünün propagandasının yapıldığından bahisle hakkında toplatma kararı verilen Türkçe ve Kürtçe "ya özgürlük ya özgürlük Nevruz Kutlu olsun, tertip komitesi, Demokratik Toplum Kongresi" ibarelerinin yazılı olduğu afişleri yapıştırırken yakalanan sanıkların iddia ve kabul edilen eylemlerinin; hükümden sonra 30.04.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 3713 sayılı Kanunun 7. maddesine 2. fıkrasında yapılan değişiklik doğrultusunda terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek nitelikte bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan beraatlerine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/299, Karar No: 2021/200, Tarih: 04.05.2021

**Ceza Genel Kurulu         2017/299 E.  ,  2021/200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 3. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Kasten yaralama suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın TCK'nın 86/1, 87/3 ve 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına; sanık ... bakımından TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 23.06.2011 tarihli ve 46-580 sayılı hükümlerin sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 03.07.2013 tarih ve 31475-27717 sayı ile;

"Sanıklardan Safiye'nin 18 yaşından küçük olan yeğeni tanık... ile mağdurun, kafe-barda birlikte alkol aldıkları, Ece'nin eve dönmesinin geciktiği, sanık ...'nin cep telefonundan mağdura ulaştığı ve mağdurun Ece'yi hemen eve getireceğini söylediği hâlde gelmediği, yeniden yapılan cep telefonu görüşmesinde mağdurun sanık ...'ye durumu açıklar iken Ece'yi bir arkadaşının evine getirdiğinden bahsettiği, Ece'nin ailesinin ısrarına rağmen mağdurun onu erken saatlerde evine bırakmadığı, sanık ...'nin bu sırada iş arkadaşı olduklarını söylediği diğer sanıkları da yanına aldığı, sanıklar ile mağdurun, mağdurun yanında Ece de olduğu hâlde ticari taksi ile gece saat 03.00 sıralarında Ece'yi evine bırakmak üzere iken meydana gelen kavga sırasında mağdurun burnunda hayat fonksiyonlarını 2 (orta) derece etkileyecek kırık meydana gelecek şekilde yaralandığı anlaşılan olayda;

1- Sanıklar hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulunmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

2- Olayın oluş biçimi, mağdurdaki yara yerleri ve niteliklerine göre temel cezadaki teşdidin fazla uygulanarak somut olayda ceza adaletinden uzaklaşılmış olması," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi ise 16.01.2014 tarih ve 504-15 sayı ile;

"...Sanıklar lehine olacak şekilde haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirecek hukuki bir durumun bulunmadığı zira;

Sanık ...'nin yeğeni olan ve olayın meydana gelmesinin nedeni olan Ece isimli kişinin olay tarihi itibarı ile 17 yaşını bitirmiş bir insan olduğu, sanık ile müştekinin olay günü birlikte eğlendikleri, bu eğlencenin her iki insanın kendi istek ve arzuları ile gerçekleştiği, hukuka aykırı bir durumun bulunmadığı, sanık ile müştekinin eğlencenin dozunu biraz kaçırıp geç kalmalarını sorun eden ve bu duruma kendi kendine sinirlenen kişinin sanık ... olduğu ve bu durumun sanıklar lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirecek bir nitelikte olmadığı,

Ayrıca Yargıtay 3. Ceza Dairesinin iki numaralı bozma kararının da olay içeriğine uygun olmadığının düşünüldüğü zira;

Ayrıca Yargıtay 3. Ceza Dairesinin iki numaralı bozma kararının da olay içeriğine uygun olmadığının düşünüldüğü zira;

Olayın saat 03.00 sularında müştekinin kız arkadaşını evine bıraktığı esnada gerçekleştiği, müştekinin oldukça alkollü ve sarhoş olduğu, sanıkların 4 kişi birlikte hareket ettikleri, sanıkların, tabiri caiz ise sarhoşluğundan dolayı üfleseler yere düşecek aciz durumdaki bir kişiye 4 kişi birlikte vurdukları, müştekinin doktor raporunda yüz ve kafa olmak üzere iki ayrı vücut bölgesinde darbe izleri olsa da müştekinin soruşturma beyanlarında kendisine el ve ayaklar ile vurulduğunu anlattığı ve bütün bu olaya ilişkin hukuki nedenler göz önüne alınarak sonuç ceza miktarının tayin edilmesine çalışıldığı,

Bu nitelik ve özellikteki sanıkların eylemleri için 1 ila 3 yıl arasında bir ceza süresi öngören TCK'nın 86/1. maddesine göre belirlenen 2 yıllık hapis cezasının ve yarısı miktarına kadar arttırma öngören TCK'nın 87/3. maddesine göre belirlenen ¼ oranındaki artırımın fazla olmadığı, sanıklara verilen ceza miktarı belirlenir iken olayın saati ve meydana geliş şekli, yaralanmanın niteliği ve kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisi, sanıkların sabıka kaydının, sanıkların dört kişi birlikte hareket etmelerinin göz önüne alındığı ve bu nedenler ile sanıkların eylemleri için uygulanan kanun maddelerinin öngördüğü asgari ceza süresinden daha fazla bir ceza süresinin belirlenmesi yoluna gidildiği," gerekçesiyle bozmaya direnerek önceki hükümler gibi sanıkların mahkûmiyetine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükümlerin de sanıklar ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.10.2015 tarihli ve 95208 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 14.12.2016 tarih ve 1083-2007 sayı ile; 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 3. Ceza Dairesince 01.03.2017 tarih ve 511-2115 sayı ile, direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Sanıklar hakkında TCK'nın 86/1. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken temel hapis cezasının 2 yıl olarak tayin edilmesinin isabetli olup olmadığının,

2- Sanıklar hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının,

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Sanıklar hakkında TCK'nın 86/1. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken temel hapis cezasının 2 yıl olarak tayin edilmesinin isabetli olup olmadığının,

2- Sanıklar hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının,

Belirlenmesine ilişkin olup, uyuşmazlığın esasına geçilmeden önce Ceza Genel Kurulu Başkanınca 2. uyuşmazlık konusu, "Olayda haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesi" şeklinde değiştirilmiş, haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluştuğuna karar verilmesi hâlinde, haksız tahrik hükmünün tüm sanıklar hakkında mı yoksa sadece sanık ... hakkında mı uygulanması gerektiğinin belirlenmesine ilişkin 3. bir uyuşmazlık konusu yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamından;

Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2011 tarihli ve 676-234 sayılı iddianamesi ile; sanıklar ..., ..., ... ve Memet Yıldırım hakkında mağdur ...’ı basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ölçüde ve hayat fonksiyonlarını (2) orta derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladıkları iddiasıyla kasten yaralama suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açıldığı,

Eskişehir Yunus Emre Devlet Hastanesince düzenlenen 09.12.2010 tarihli genel adli muayene raporunda; mağdur ...’ın burnunda ödem, epistaksis nazal fraktürü olduğu, parietooksipital orta hatta, scalpte yaklaşık 1,5 cm’lik laserasyon bulunduğu, 0,69 promil alkollü olduğunun belirtildiği,

Eskişehir Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 23.12.2010 tarihli raporda; mağdurun yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olmadığı, vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek nitelikte olduğu, basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde olmadığı ifadelerine yer verildiği,

Eskişehir Devlet Hastanesince düzenlenen 20.12.2010, 09.01.2011 ve 10.11.2011 tarihli raporlarda; sanıkların vücutlarında darp ve cebir izine rastlanılmadığının belirtildiği,

Anlaşılmaktadır.

Eskişehir Devlet Hastanesince düzenlenen 20.12.2010, 09.01.2011 ve 10.11.2011 tarihli raporlarda; sanıkların vücutlarında darp ve cebir izine rastlanılmadığının belirtildiği,

Anlaşılmaktadır.

Mağdur ... Kollukta; olay tarihinde, arkadaşı olan tanık... ile saat 21.30 sıralarında Basın Şehitleri Caddesi üzerinde buluştuklarını, daha sonra Üniversite Caddesi üzerinde bulunan Leman Kültür isimli kafeye gittiklerini, ...’u arayan annesinin, ...’a eve gelmesini söylediğini, ...’un da annesine kendisini kastederek “Abdullah eve bırakacak” dediğini, daha sonra...’un, teyzesinin de kendisini aradığını söylediğini, teyzesine de aynı şekilde kendisiyle birlikte olduğunu ve kendisinin eve bırakacağını söylediğini, gece saat 02.30 sıralarında kafeden çıktıklarını, bir ticari taksiye binerek...’un yaşadığı evin bulunduğu sokağa geldiklerini, sokağa geldiklerinde...’un “Beni eve bırakma, geri dönelim. Eve gitmek istemiyorum” dediğini, henüz araçtan inmeden yanlarına gri renkli bir aracın geldiğini, araçtan güvenlikçi olarak görev yapan ve Ece’nin teyzesi olan sanık ... ile birlikte üç erkeğin indiklerini, ...’a “Ece senin teyzen geldi, araçtan in” dediğini, bu esnada eşkâlini verdiği şahıslardan birinin, yakasından tuttuğunu ve araç içerisindeyken yüzünün sağ tarafına doğru yumruk attığını, sonra şahısların aracın kapısını açarak kendisini dışarıya çektiklerini, erkek şahısların tekme, tokat ve yumrukla vurmaya başladıklarını, içlerinden birinin “Bana telefonunu ver” dediğini, telefonunu vermeyince kendisine vurmaya devam ettiklerini, tahminince bu kişinin...’a ait telefon numaralarını silmek amacıyla telefonunu istediğini, “Bir daha bu kızın yanına yaklaşmayacaksın, aramayacaksın yoksa senin belanı sinkaf ederiz” diyerek kendisini açık olan kapıdan arabalarına bindirmeye çalıştıklarını ancak ellerinden kurtularak kaçtığını, kendisini tekrar yakalayıp dövdüklerini, daha sonra olay yerinden uzaklaştıklarını, şikâyetçi olduğunu,

Mahkemede; olay anında alkollü olduğunu, tam olarak ne olduğunu hatırlamadığını, kendisini yaralayan kişilerin kim olduklarını bilmediğini, sanıklardan şikâyetçi olmadığını, maddi bir zararının bulunmadığını,

Tanık ... Kollukta; olay tarihinde saat 20.00 sıralarında erkek arkadaşı mağdur ... ile birlikte Leman Kafe’de oturup alkol aldıklarını, daha sonra Abdullah’ın kendisini ticari bir taksi ile evinin önüne getirdiğini, bu sırada teyzesi olan sanık ... ile yanında bulunan 2-3 üç erkeğin yanlarına gelerek Abdullah ile tartışmaya başladıklarını, birbirlerine bağırdıklarını, sonrasında eve çıktığını, bir gün sonra Abdullah'ın, teyzesinin yanındaki erkekler tarafından darbedildiğini öğrendiğini ancak Abdullah'ı darbederlerken görmediğini,

Mahkemede; mağdur ... ile evlerinin yakınlarına geldikleri sırada sayılarını hatırlamadığı ve daha önceden tanımadığı bir grup ile mağdur ... arasında tartışma çıktığını, taksiden indiği sırada kendisine laf atılması nedeniyle böyle bir tartışma yaşandığını, bu sırada teyzesi sanık ... ile yanındaki kişilerin olay yerine geldiklerini, akabinde neler olduğunu tam olarak hatırlamadığını, zira olay esnasında ciddi şekilde sarhoş olduğunu, soruşturma aşamasındaki beyanını kabul etmediğini, ifadesinin tutanağa polisler tarafından başka şekilde yazıldığını,

İfade etmişlerdir.

Sanık ... Kollukta; 07.12.2010 tarihinde saat 01.45 sıralarında özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığı ... Kahvesi’nde bulunduğu sırada yeğeni... ile erkek arkadaşı Abdullah’ı karşı tarafta bulunan Leman Kültür Kafe’den çıkarken gördüğünü, ...'u aradığında telefonu Abdullah’ın açtığını ve “...'u 20 dakika içerisinde eve bırakacağım” dediğini, aradan 1 saat geçtiği hâlde...’un eve gitmediğini öğrendiğini, bunun üzerine tekrar Abdullah'ı arayarak “... 'u niye getirmedin?” diye sorduğunu, Abdullah’ın da “... alkollü, kendisini bir bayan arkadaşımın evine getirdim, kendisine geldikten sonra eve getireceğim” dediğini, bunun üzerine Abdullah’a “...'u bir an önce eve getir, yoksa seni şikâyet edeceğim” dediğini, sonra erkek arkadaşları olan Mehmet, Erhan ve Erhan'ın ismini bilmediği arkadaşı ile birlikte...'un oturduğu eve doğru giderken... ve Abdullah'ın ticari bir taksi ile geldiklerini, Abdullah’ın...'u bırakıp gitmek istediğini, taksiyi durdurup Abdullah'ı taksiden indirdiklerini, Abdullah'a “...'u niye getirmedin, nereye götürdün?” deyince aralarında tartışma çıktığını, bunun üzerine yanında bulunan Mehmet ve Erhan ile Erhan'ın arkadaşının, Abdullah'a tekme ve tokatla vurduklarını, arkadaşlarının Abdullah'a vurmasını engellediğini ve Abdullah’ın gittiğini, ... ve ablasıyla birlikte Çocuk Şube’ye şikâyetçi olmak için gittiklerini ancak herhangi bir yere şikâyette bulunmadıklarını, ...’la annesi tartışınca...’un sinir krizi geçirdiğini, kendisini hastaneye götürdüklerini,

Mahkemede; suçlamayı kabul etmediğini, mağdur ...’la tanık...’un yanlarına gittiklerinde Abdullah’ın yaralı hâlde tanımadığı bir grup ile tartışmakta olduğunu, sonra Abdullah’ın ayrılarak gittiğini, sanki Abdullah’ı kendileri yaralamış gibi olayın üzerlerinde kaldığını, bu olayların saat 02.00 sıralarında gerçekleştiğini, sanık ...’ın liseden arkadaşı, sanık ...’in de Erhan'ın arkadaşı olduğunu, sanık ...’le de aynı yerde çalıştıklarını,

Mahkemede; suçlamayı kabul etmediğini, mağdur ...’la tanık...’un yanlarına gittiklerinde Abdullah’ın yaralı hâlde tanımadığı bir grup ile tartışmakta olduğunu, sonra Abdullah’ın ayrılarak gittiğini, sanki Abdullah’ı kendileri yaralamış gibi olayın üzerlerinde kaldığını, bu olayların saat 02.00 sıralarında gerçekleştiğini, sanık ...’ın liseden arkadaşı, sanık ...’in de Erhan'ın arkadaşı olduğunu, sanık ...’le de aynı yerde çalıştıklarını,

Sanık ... Kollukta; 09.12.2010 tarihinde, saat 02.00 sıralarında arkadaşı sanık ...’le birlikte İstasyon Köprüsü üzerinden çarşı istikametine yaya olarak giderken okul arkadaşı olan sanıklar ... ile ...’ın araçla gelip yanlarında durduklarını, Safiye'nin telaşlı olduğunu görünce kendisine “Hayırdır” dediğini, Safiye’nin “Yeğenim eve gelmedi” demesi üzerine “Bizim yapabileceğimiz bir şey var mı?” diye sorduğunu, Safiye’nin de “Ablamı alıp Çocuk Şubeye gideceğiz, gelirseniz iyi olur” dediğini, bunun üzerinde Halis ile birlikte Mehmet'in kullanmış olduğu araca binip Kırmızı Toprak Mahallesi, Akıncı Sokak’a gittiklerini, bu sırada ismini sonradan öğrendiği ... ile Safiye'nin yeğeni olan...’un ticari bir taksiden sarmaş dolaş indiklerini, Safiye’nin, yeğeni tanık...'a bağırarak “Bu saate kadar neredesin” dediğini, mağdur ...’ın da Safiye'ye “Sana hesap mı vereceğiz?” demesi üzerine Safiye’nin, Abdullah'a tokat attığını, Abdullah'ın burnunun kanadığını, Abdullah’la aralarında tartışma ve arbede yaşandığını, olayın büyümemesi için araya girip kendilerini ayırdığını, Abdullah'a “Niye kızı bu saate kadar getirmedin?” diye sorduğunda “Kızı şimdi bulup getiriyorum” diye cevap verdiğini, Abdullah'ın burnundan kan gelince kendisini hastaneye götürmek istediğini ancak “Ben kendim giderim” diyerek olay yerinden ayrıldığını, Abdullah’ın olay esnasında alkollü olduğunu, Abdullah’a vurmadığını, aralarında çıkan arbede esnasında yaralanmış olabileceğini,

Mahkemede; suçlamayı kabul etmediğini, olayın diğer sanık ...’nin anlattığı şekilde geliştiğini, mağdur ...’ın kavga etmesini engellemeye çalıştıklarını, kendisine vurmadıklarını,

Mahkemede; suçlamayı kabul etmediğini, olayın diğer sanık ...’nin anlattığı şekilde geliştiğini, mağdur ...’ın kavga etmesini engellemeye çalıştıklarını, kendisine vurmadıklarını,

Sanık ... Kollukta; olay tarihinde saat 02.00 sıralarında arkadaşı sanık ...'yla birlikte İstasyon Köprüsü’nün üzerinde yaya olarak giderken Erhan'ın okul arkadaşı olan sanık ...’nin ticari bir taksi ile gelip yanlarında durduğunu ve Erhan'a “Benim yeğenim eve gelmedi, gelin birlikte gidip ablamı alıp Çocuk Şube’ye götürelim” demesi üzerinde Safiye'nin bulunduğu araca binip birlikte Kırmızı Toprak Mahallesi’ne gittiklerini, araçtan hiç inmediğini, Safiye ile Erhan’ın araçtan çıktıklarını, bu sırada Safiye'nin yeğeni olan tanık... ile erkek arkadaşı mağdur ...’ın ticari bir taksiyle geldiklerini, Safiye ile Erhan’ın Abdullah'ın yanına gittiklerini, aralarında tartışma çıktığını, bu sırada tanımadığı iki erkeğin, başka bir ticari taksi ile yanlarına geldiklerini, tartışma bitince Erhan’ın tekrar araca döndüğünü ve birlikte eve gittiklerini, araçta kendisi, Erhan ve Safiye'den başka kimsenin olmadığını, olaya karışmadığını, kimseye vurmadığını, Erhan ve Safiye’nin de kavga ettiklerini görmediğini,

Mahkemede; suçlamayı kabul etmediğini, olayın diğer sanık ...’nin anlattığı şekilde geliştiğini, olay anında alkollü olduğunu, araçtan hiç inmediğini,

Sanık ... Kollukta; olay tarihinde saat 02.00 sıralarında ... Kahvesi’nde bulunduğu sırada, burada güvenlik görevlisi olarak çalışan sanık ...’in, yanına gelerek “Abdullah benim yeğenim ile birlikte gitti. Hâlen yeğenimi getirmedi. Gidip yeğenimi alarak evine götürüp bırakalım” demesi üzerine arabayla Kırmızı Toprak Mahallesi'ne doğru gittiklerini, İstasyon Köprüsü’nün yanına geldikleri sırada Safiye'nin tanıdığı sanık ... ve Erhan'ın arkadaşıyla karşılaştıklarını, bu iki şahsı da araca alıp hep birlikte Kırmızı Toprak Mahallesi’ne gittiklerini, bu sırada kendisini tanıdığı mağdur ... ile Safiye'nin yeğeni olan tanık ...’ın ticari bir taksiyle geldiklerini, yanlarına gittiklerini, Safiye’nin Abdullah'a “Sen niye yeğenimi zamanında eve getirmiyorsun” diye sorması üzerine aralarında tartışma çıktığını, Abdullah ile Safiye, Erhan ve Erhan'ın arkadaşı arasında arbede yaşandığını, kendilerini ayırmaya çalışırken Abdullah'a vurduklarını ancak kimin vurduğunu görmediğini, Abdullah'ın burnundan kan geldiğini, Abdullah’a “Nerede oturuyorsan söyle seni evine götüreyim” dediğini, ancak Abdullah’ın “Ben kendim giderim” dediğini ve ayrıldığını, Abdullah'a vurmadığını,

Mahkemede; suçlamayı kabul etmediğini, olayın diğer sanık ...’nin anlattığı şekilde geliştiğini, mağdur ...’ın arkadaşı olduğunu, Abdullah’ın tanımadığı kişilerle kavga etmesini engellemek amacıyla hareket ettiklerini,

Savunmuşlardır.

Uyuşmazşlık konularının ayrı ayrı ele alınmasında fayda bulunmaktadır.

Mahkemede; suçlamayı kabul etmediğini, olayın diğer sanık ...’nin anlattığı şekilde geliştiğini, mağdur ...’ın arkadaşı olduğunu, Abdullah’ın tanımadığı kişilerle kavga etmesini engellemek amacıyla hareket ettiklerini,

Savunmuşlardır.

Uyuşmazşlık konularının ayrı ayrı ele alınmasında fayda bulunmaktadır.

1- Sanıklar hakkında TCK'nun 86/1. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken temel hapis cezasının 2 yıl olarak tayin edilmesinin isabetli olup olmadığı;

Sanıkların işlediği kabul edilen kasten yaralama suçu TCK’nın 86/1. maddesinde 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezasını gerektirecek şekilde yaptırıma bağlanmış, temel cezanın belirlenmesine ilişkin ilkeler ise aynı Kanun’un 61/1. maddesinde,

“(1) Hâkim, somut olayda;

a) Suçun işleniş biçimini,

b) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları,

c) Suçun işlendiği zaman ve yeri,

d) Suçun konusunun önem ve değerini,

e) Meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını,

f) Failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını,

g) Failin güttüğü amaç ve saiki,

Göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler” şeklinde düzenlenmiştir.

TCK’nın “Adalet ve Kanun Önünde Eşitlik İlkesi” başlıklı 3. maddesinin 1. fıkrasındaki, “Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” biçimindeki hüküm ile de, işlenen fiil ile hükmolunan ceza ve güvenlik tedbirleri arasında orantı bulunması gerektiği vurgulanmıştır.

Kanun koyucu, cezaların kişiselleştirilmesinin sağlanması bakımından hâkime, olayın özelliği ve işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı bir şekilde gerekçesini göstererek iki sınır arasında temel cezayı belirleme yetki ve görevi yüklemiştir. Hâkimin temel cezayı belirlerken dayandığı gerekçe, TCK’nın 61/1. maddesine uygun olarak, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saiki ile ilgili, dosyaya yansıyan bilgi ve belgelerin isabetle değerlendirildiğini gösterir biçimde kanuni ve yeterli olmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;