muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13823, Karar No: 2014/14070, Tarih: 17.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/13823 E.  ,  2014/14070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sungurlu Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2010/274-2013/87

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan S.. K.. ve H.. Ö.. vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve özellikle, davacının Eylül 1996 – Ekim 2007 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti şeklindeki talebine göre, kabul şeklinde hüküm kurulurken, Kuruma bildirilmeyen sürelerden “2001/3. dönemde 30 gün” olan çalışmasının sehven “2011/3 döneminde 30 gün” şeklinde yazılmasının maddi hataya dayalı olduğu ve HUMK'nun 459. maddesi gereğince talep halinde mahkemece her zaman düzeltilmesinin mümkün olduğunun anlaşılmasına göre, davalı işverenlerden H.. Ö..’in tüm, S.. K..’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

Dava, davacının Eylül 1996 - Ekim 2007 arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Hüküm altına alınan çalışmanın ait dönemde davalı işyerinin, davalılardan H.. Ö..’e ait olduğu, davalılardan S.. K..’nın davalı işyerini 05.02.2007 tarihinde devraldığı anlaşılmaktadır.

HUMK'un 417. (HMK 326.) maddesinde; yargılama giderlerinden aleyhine hüküm kurulan tarafın sorumlu olacağı belirtilmiştir.

Mahkemece, hüküm kurulan dönemde işyerinin davalılardan, H. Ö.’e ait olduğu, davalılardan S.. K..’nın hüküm kurulan dönemden sonra 05.02.2007 tarihinde devraldığı sabittir. Buna rağmen S.. K..’nın da yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, davalılar dan S.. K..’nın yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumluluğuna ilişkin kısmı çıkarmak suretiyle düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hüküm fıkrasının yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumluluğunu düzenleyen 2. fıkrasındaki, “davalılardan” sözcüklerinin silinerek, yerine "S.. K.. dışındaki davalılardan" sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11358, Karar No: 2022/7693, Tarih: 13.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/11358 E.  ,  2022/7693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANKARA 18. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/172355 soruşturma numaralı Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararının tebliğine ilişkin evrakın fiziki olarak aslı ya da onaylı örneğinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği, şüpheli hakkında verilen karar kendisine tebliğ edilmeden ve itiraz süresinin bitmesi beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda; Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdı yükümlüye tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre;

Kabule göre;

3-6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

4- 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararına yanlış anlam verilerek 5237 sayılı TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmaması ve hükümden sonra 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13.06.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11625, Karar No: 2006/14321, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/11625 E.  ,  2006/14321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada İstanbul Denizcilik İhtisas ile Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava,liman ücretinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Yasasında görev hususunu düzenleyen 4. maddesinde 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Yasa ile eklenen son fıkrada “iş durumunun gerekli kaldığı yerlerde H.S.Y.K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu yasanın dördüncü kitabında yeralan deniz hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulur. Bu mahkemelerin yargı çevresi H.S.Y.K tarafından belirlenir” hükmü yeralmaktadır.

T.T.Y.’nın eklenen metninden de anlaşıldığı gibi T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan 816 ila 1263 maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların deniz hukukuna ilişkin olup, kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülmesi hususu tartışmasızdır.

Somut olayın T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan deniz hukukundan kaynaklandığı, olayın çözümünde temel ilişkiye bakılması gerektiği, temel ilişkinin de deniz hukukuna yönelik olduğu, Denizcilik İhtisas Mahkemesinin Yasa ile kurulduğu anlaşılmakla görevli mahkeme Denizcilik İhtisas Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/11/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3148, Karar No: 2025/1759, Tarih: 12.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3148 E.  ,  2025/1759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/472 Esas, 2024/471 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/22 E., 2021/39 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirketin 1945 yılında kurulduğunu, iş makinelerinin üretimi konusunda faaliyet gösterdiğini, ticaret unvanının esaslı unsurunu da teşkil eden "JCB" markalarını dünyada ve Türkiye'de tescil ettirdiğini, davalının davacıya ait ürünlerinin kendisiyle özdeşleşen özgün logo ve ambalaj kompozisyonlarını kullandığını, logonun ve kompozisyonların açık turuncu renk üzerine davacı şirket markasının eğik yamuk bir dikdörtgen içerisine yazılması ile oluştuğunu, davacı şirketin tescilli markalarını uzun yıllardan bu yana aynı kompozisyon içerisinde kullanmak suretiyle tüketici nezdinde bu kompozisyon içerisinde tanıtmış olduğunu ve müvekkilin mal ve hizmetlerinin bir tamamlayıcısı haline getirdiğini, davalı şirketin daha önce davacı şirketin markalarını aynen içeren taklit ürünlerin satışıyla iştigal ettiğinin kesinleşen ve devam eden ceza dosyaları ile belirlendiğini, davalı tarafın taklit ürünlerin ticaretinin yanı sıra davacının markalarına tecavüz oluşturulan bir ambalaj kompozisyonunu kullandığını, huzurdaki davaya konu "..." markalı ürün ambalajının davacının tescilli "... ve Şekil Markaları"na tecavüz ve .... ürün ambalajı aleyhine haksız rekabet teşkil ettiğini, davalının kendi kelime markasını kullanım hakkı olsa da, bu markayı davacının tescilli ambalaj kompozisyonu ile neredeyse aynı bir kompozisyon içerisinde kullanamayacağını, davalının davacının şekil markalarını sadece "ANAÇ" yazısı ile değiştirerek kullanması sureti ile davacının uzun yıllar boyunca kazandığı ticari itibarda haksız bir şekilde yararlandığını, davalının bu kullanımının davacının ".... ve Şekil Markaları"nı içeren özgün ürün ve ambalaj kompozisyonuna genel görünüm itibariyle yoğun benzerlik yarattığından ürünlerde davacının sunuş tarzını kullanarak davalının ayrıca davacının ürünlerinde kullanmakta olduğu seri numaralarını kendi ürünlerinde kullanmakta olduğunu, davacının markalarına yaratılan marka tecavüzü haricinde haksız rekabete de sebebiyet verdiğini ileri sürerek davalı tarafça ürün ve ürün ambalajlarında kullanılan tasarımın davacının tescilli markasına tecavüz ve haksız rekabet yarattığının tespitine, önlenmesine ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sektöre 1990 yılından itibaren alternatif yedek parça üreticisi olduğunu, faaliyeti gereği belli bazı firmaların ürettiği iş makinelerine uygun alternatif yedek parça imalat ve satışını gerçekleştirdiğini, bunlardan birinin de davacı şirket olduğunu, davalı şirketin kendi markasını 2008 yılından beri iş bu davaya konu edilen şekilde esas unsurunu değiştirmeden farklı renk unsurlarıyla hukuka uygun olarak kullandığını, "...." ibaresinin 28.04.2005 tarih 2005/16194 sayılı tescil numarasıyla kayıtlı olduğunu, sektör gereği ürün ve ambalajlarda sarı rengin kullanılabileceğini, ambalajda hologramlı marka basım dizaynının sadece davalıya ait olmayıp tüm dünyada kullanılan bir ambalaj tarzı olduğunu, ürün kodlarının yedek parça sektöründe tüm dünyada belli ürünü referans vermek için kullanılan numaralar olup bunların kullanılmasının hukuka aykırı kabul edilemeyeceğini, bu kullanımın sektöre dair teknik bir zorunluluk olması sebebiyle tecavüz ve haksız rekabet teşkil etmediğini, algı düzeyi yüksek alıcı grupları tarafından farklı markaların kullanıldığı iki ürünün karıştırılmasının da mümkün olmadığını, davacı tarafın davalı şirketin dava konusu edilen kullanımına uzun süre sessiz kalmak suretiyle hak kaybına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının turuncu fon üzerinde siyah ve büyükten küçüğe doğru giden yazım karakteri ile siyah yamuk içinde ve yine bir çok siyah yamuk içinde kendi markasının kullanılması şeklinde oluşan ambalaj tasarımını kullanmasını davacının 2011 74442 numaralı "şekil" ve 2012 92773 numaralı "şekil" markalarından doğan haklarına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, davalının bu şekilde ambalaj kullanımının önlenmesine ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, davalının davacının "jcb ve şekil" markalı ürünlerine ait ürün ambalajı kompozisyonu ile iltibas yaratan "turuncu fon üzerinde siyah ve büyükten küçüğe doğru giden yazım karakteri ile yine bir çok siyah yamuk içerisinde kullanılması" şeklinde oluşan ambalaj kompozisyonu ve aynı tasarımın kullanıldığı ürünler, ilan, reklam, broşür, afiş ve sair her türlü tanıtım malzemesinin basılı kağıtlar, faturalar ve sair her türlü ticari evrakın ve bu şekilde bastırılmış materyalin ve benzeri vasıtaların toplatılmasına karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının ambalaj kutularındaki kullanımını 2017/17325 başvuru numaralı markasına dayandırdığı, ancak davalı tarafça markanın tescil edildiği şekilde kullanılmadığı gibi, markaya tecavüz davasında sonraki tarihli markasını savunma gerekçesi olarak ileri süremeyeceği, kullanımın davacı tescilli markaları ile yapılan karşılaştırmasında markalara tecavüz teşkil etmediği, zira markaya tecavüz yönünden yapılan karşılaştırmada birden fazla markanın bir araya getirilerek inceleme yapılamayacağı, ancak tek başına ambalajda turuncu/ sarı ve siyah renk kullanımı ile alternatif yedek parçanın hangi yedek parçanın karşılığı / alternatifi olduğunu açıklayıcı nitelikteki ürün kodlarının kullanılması haksız rekabet teşkil etmemekle birlikte ambalaj tasarımında seçenek özgürlüğü olmasına rağmen davacı şekil markaları ve davacı ambalaj kompozisyonu ile iltibas yaratacak ve davacı şekil markalarına yaklaştıracak biçimdeki şekil unsurunun ön planda tutulduğu ambalaj kullanımında, davacı ambalajı ile genel kompozisyon itibariyle ayniyet derecesinde benzerinin kullanılmasının, davalının bu benzerlikte bir ürün ambalajı tercih etmesinin özellikle davacı ile aynı piyasaya yer almaları, davalının davacıya ait ürünlerin alternatiflerini üretiyor olması dikkate alındığında tesadüf olmadığı ve dürüstlük kuralına aykırı olduğu, taraflara ait ürünler ile ürün ambalaj tasarımlarının bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimde belirgin farklılıklar bulunmadığı, tasarımların benzer olarak algılandığı, zorunluluk bulunmamasına rağmen davalının, davacı gibi sarı rengi tercih ettiği, tüketicinin tamirhanede gördüğü ürünün taklit olduğunu, orjinal ürün olmadığını ayırt edemeyeceği, nihai tüketicide karışıklığa neden olabileceği, davalının, iltibas teşkil eden ambalaj tasarımını hangi tarihten beri sürdürdüğüne ilişkin somut kanıt bulunmadığından davacının sessiz kalma suretiyle hak kaybına uğradığından söz edilemeyeceği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf isteminin kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davalının turuncu fon üzerinde siyah ve büyükten küçüğe doğru giden yazım karakteri ile siyah yamuk içinde ve yine bir çok siyah yamuk içinde kendi markasının kullanılması şeklinde oluşan ambalaj tasarımını kullanmasının 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 55/1-a-4 maddesi uyarınca haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, önlenmesine, sonuçlarının ortadan kaldırılmasına ve hükmün ilânına karar verilmiş, karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti ve önlenmesi istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti ve önlenmesi istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12.03.2025 tarihinde kesin olarak oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Çoğunlukla ortaya çıkan uyuşmazlık, markaya tecavüz ve haksız rekabet davalarında susma ile hak kaybının dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere susma ile hak kaybı markanın hükümsüzlüğü davası bakımından Sınai Mülkiyet Kanunu (SMK) madde (m) 25/6 hükmü ile düzenlenmiş olmasına rağmen, tecavüz ve haksız rekabet davaları bakımından susma ile hak kaybını düzenleyen bir hüküm bulunmamaktadır. Ancak Dairenin yerleşik içtihatları ile susma ile hak kaybı müessesesi tecavüz davalarında da uygulanmaktadır (bkz. Dairemizin Tarih (T) 11.12.2024, Sayı (S) 6306/8906; T. 12.12.2024, S. 1034/9094; T.24.12.2024, S. 2024/1281-9331; T. 15.01.2025, S. 2024/1308-143 ve T. 16.01.2025, S. 2024/1009-193 kararları).

Somut olayda davalı, davacının sessiz kaldığını ileri sürüp delillerini ibraz etmiştir. Hal böyle olunca mahkemece davacının sessiz kalıp kalmadığı, kalmışsa sessiz kaldığı sürenin hak kaybına neden olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, susma ile hak kaybı yönünden araştırma ve inceleme yapılmadan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı kanaatiyle kararın BOZULMASI gerektiği görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun ONAMA yönündeki görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2022/10012, Karar No: 2023/618, Tarih: 15.02.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10012 E.  ,  2023/618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak yeniden karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının, müvekkiline karşı hakaret içerikli ve aşağılayıcı söylemlerde bulunduğunu, kızlarının gözleri önünde müvekkilinin burnunu kırdığını, çok kez bayıltana kadar dövdüğünü, çocukların ve eşinin ihtiyaçlarıyla da ilgilenmediğini, müvekkilinin sürekli kendi ve çocuklarının ihtiyaçları için kız kardeşinden yardım istediğini, geçimini sağlamak için ev temizliklerinde, çocuk bakımında, okul kantininde, fabrikalarda olmak üzere farklı işlerde çalıştığını, müvekkilinin kirada oturduğunu, geçim sıkıntısı çektiğini beyanla evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı gerekçesi ile tarafların boşanmalarına, müşterek çocukları . için aylık 500,00 TL tedbir-iştirak nafakasına, müvekkili için her ay 600,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 60.000,00 TL maddî, 60.000,00 TL manevî tazminata, 10.000,00 TL altın alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile beraber davalı taraftan alınarak müvekkiline ödenmesine, müşterek çocukların velâyetlerinin davacı anneye verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davacı kadın, 08.03.2019 tarihli dilekçe ile açmış olduğu boşanma davasından feragat ettiğini beyan etmiştir.

3. Davacı kadın 11.03.2019 tarihli dilekçesi ile, 07.03.2019 tarihinde davalı tarafın baskı, korku ve tehditleri sonucu eline tutuşturulan ve mahiyetinin hüküm ve sonuçlarının ne olduğunu bilmediği dilekçesinin işleme alınmamasını, davasını geri alması ya da davayı geri çekmek gibi bir iradesinin söz konusu olmadığını beyanla yargılamaya devam edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili davaya cevap dilekçesinde, davacının iddialarının asılsız olduğunu ve gerçeği yansıtmadığını, davacının eşine saygı göstermediğini, diğer kişiler yanında küçük düşürdüğünü, abartılı harcama yaptığını, müşterek konutu davacının terk ettiğini beyanla, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI