muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/84, Karar No: 2024/8444, Tarih: 07.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/84 E.  ,  2024/8444 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1158 E., 2023/2200 K.

KARAR : Başvurunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm tesisine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/133 E., 2023/144 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle boşanma davasının reddine, nafaka davasının kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı- karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin ortak konut açmadığını, erkeğin ve ailesinin şiddet uyguladığını, hakaret ettiğini, sürekli baskı yaptığını, düğünü ertelediğini, ortak çocuğu istemediğini belirterek, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, aylık 1.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakası ile yasal faizi ile birlikte 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata, ziynet alacağının erkekten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davacı- karşı davalı kadın vekili 21.04.2020 tarihli dilekçe ile yargılama sırasında doğan ortak çocuk için 1000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; kadının psikolojisinin bozuk olduğunu, annesinin sözünden çıkmadığını, şahsi temizlik alışkanlığı olmadığını, en ufak bir tartışmada yaşamak istemediğini, ölmek istediğini söylediği, müvekkiline ''Senin kölen mi var'' diyerek tartışma çıkardığını, müvekkilin babasının 15.06.2019 tarihinde vefat etmesi nedeniyle düğünü ertelemek istediğini, kadının annesinin sözüyle hareket ettiği için evi terk ettiğini, çocuğu da aldırmak istediğini belirterek, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, davalı- davacı lehine yasal faizi ile birlikte 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı- karşı davacı erkeğin, davacı- karşı davalı kadını ailesiyle telefonda görüştürmediği, yüzyüze görüşmelerine ve birbirlerine gidip gelmelerine izin vermediği, kadını ve ortak çocuğun doğmasını istemediği, çocukla ilgilenmediği, taraflar için ayrı bir ortak konut tahsis etmediği, davacı -karşı davalı kadının ise, davalı- karşı davacının babasının vefat etmesi nedeniyle düğün tarihinin ertelenmesine karşı çıktığı, düğünün daha erken tarihte yapılmasını talep ettiği ve bu olaydan sonra ayrılarak ailesinin yanına gittiği ve tarafların o tarihten sonra bir araya gelmedikleri, erkeğe yönelik "ayaklarımın üzerinde durabilirim, senin hizmetçin değilim, senin ailene hizmet etmek istemem, zoruma gidiyor, sen neci oluyorsun, sen kim oluyorsun da ben senin lafını tutacağım ..'' şeklinde söylemlerde bulunduğu, saygı göstermediği, karşı geldiği, eş yerine koymadığı, tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle her iki davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, çocuğun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlaki ve toplumsal gelişimi nazara alınarak velâyetin anneye tevdiine, çocuk yararına 400,00 TL olarak hükmedilen tedbir nafakasının 28.06.2022 tarihi itibariyle 600.00,00 TL'ye çıkarılmasına, 600,00 TL iştirak nafakasına, kadının çalıştığı ve boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceğinden tedbir ve yoksulluk nafakası talebinin reddine, eşit kusur sebebiyle tarafların tazminat taleplerinin reddine, ziynet alacağı davasının tefrikine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı kadın dava dilekçesinde özetle; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ve nafakalar ile çocuk için hükmedilen nafakanın miktarı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı- karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ve velâyet yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı- karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ve velâyet yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadına yüklenen kusurların görgüye dayalı tanık beyanları ile sabit olduğu, ayrıca ''Erkeğin ablasına eski nişanlısından bahsettiği, kişisel temizliğine özen göstermediği, birkaç kez yaşamak istemediğini söylediği'' yönleriyle de kusurlu olmasına rağmen ilk derece mahkemesince bu hususlarda kadına kusur verilmemesinin hatalı olduğu, diğer yandan erkeğin Yüksekova'da sözleşmeli er olarak çalıştığı, kadının Karaman'da okuduğu ve yurtta kaldığı, kadının erkeğin ailesi ile birlikte yaşamaması nedeniyle kendi ailesi ile rahatça görüşebileceği dikkate alınarak, erkeğe ''Kadını ailesi ile telefonda görüştürmediği, yüz yüze görüşmelerine ve birbirlerine gidip gelmelerine izin vermediği'' yönünde kusur yüklenmesinin doğru olmadığı, İlk Derece Mahkemesince davalı -davacı erkeğe yüklenen diğer kusurların görgüye dayalı tanık beyanları ile sabit olduğu, erkeğin kendisi tarafından sunulan mesaj kayıtları ile de sabit olduğu üzere, kadına ''A..na koyum, ruh hastası, her bokta vs.'' gibi sözlerle hakaret ve küfür etme vakıasının da gerçekleştiği, sonuç itibariyle tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda eşit kusurlu olduğu, iştirak nafakası miktarının az olduğu, 4721 sayılı Kanunun 169 uncu maddesi uyarınca tedbir nafakası talebinin, tarafların gelirlerinin denk olmadığı ve boşanmakla yoksulluğa düşeceği gerekçesiyle yoksulluk nafakası talebinin reddinin hatalı olduğu belirtilerek tarafların kusura; kadının nafakalara yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, bu hususlarda yeniden esas hakkında hüküm tesisine, kusura ilişkin gerekçenin düzeltilmesine, kadın yararına aylık dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 300,00 TL olarak takdir edilen ve 22.10.2020 tarihinden itibaren aylık 450,00 TL'ye çıkartılan tedbir nafakasının Daire karar tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 1.000,00 TL'ye çıkartılmasına, aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına, çocuk yararına hükmedilen 600,00 TL tedbir nafakasının Daire karar tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 1.000,00 TL'ye çıkartılmasına, 1.000,00 TL iştirak nafakasına, tarafların sair istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ile istinaf yargılama giderlerinin yükletilmesi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ile istinaf yargılama giderlerinin yükletilmesi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı- karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; erkeğin 04.11.2023 tarihinde işten ayrıldığını ileri sürerek; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, velayet, kadın lehine hükmedilen nafakalar, erkeğin reddedilen tazminat talepleri yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, her iki boşanma davasının kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve velayet noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesi, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 182 inci, 330 uncu, 331 inci ve 336 ncı maddeleri, 6100 sayılı Kanun’un 323 üncü maddesi, 324 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6323, Karar No: 2020/2601, Tarih: 24.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/6323 E.  ,  2020/2601 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12387, Karar No: 2024/12951, Tarih: 03.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12387 E.  ,  2024/12951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 12. İş Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, vekilin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında; adli yardım talebinde bulunan davacı, temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispata yarar herhangi bir bilgi ve belgeyi temyiz dilekçe ekinde dosyaya sunmamış olup bu şekli ile davacının temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3584, Karar No: 2013/7831, Tarih: 12.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/3584 E.  ,  2013/7831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 27/02/2012 tarihli dava dilekçesi ile dava konusu .... Köyü 113 ada 43 parsel sayılı, 4041,84 m2 yüzölçümlü taşınmazın kadastro çalışmaları sonucu davalı adına tespit edildiğini, buna karşın taşınmazın öncesinin taşlık, kayalık, çalılık ve makiliklerle kaplı olup Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ve zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığını belirterek, davalı adına yapılan tespitin iptali ile dava konusu taşınmazın Hazine adına tapuya tescil edilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine, dava konusu 113 ada 43 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm, davacı Hazine vekili tarafından esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanun ile eklenen geçici 8. madde gereği yapılan kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1956 tapulama çalışmaları yapılmış ve dava konusu taşınmaz tespit harici bırakılmıştır. 19.11.1974 tarihinde ilân edilen; 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde çalışmaları ve 21.03.2002 tarihinde ilân edilen 6831 sayılı Kanunun değişik 2/B madde uygulama çalışmaları bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman tahdidi dışında kalan ve orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve dava konusu taşınmazın, adına tescil kararı verilen kişi tarafından imar ihya edilerek, yararına 3402 sayılı Kanunun 14. ve 17 maddelerinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 12/09/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20658, Karar No: 2014/12042, Tarih: 16.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/20658 E.  ,  2014/12042 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/183718

MAHKEMESİ : Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/05/2012

NUMARASI : 2012/16 (E) ve 2012/321 (K)

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hırsızlık suçu, bir başkasının taşınır malının, rızası olmaksızın alınması ile oluşur. Rızanın geçerli olabilmesi için bulunması gereken koşulların varlığı hâlinde zilyedin rızası bir hukuka uygunluk nedeni teşkil edecek ve suç oluşmayacaktır. Failin kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla hareket etmesi yeterli olup, bunun fiilen temini şart değildir. Bu yarar, maddi veya manevi olabilir. Almak fiilinden maksat, suçun konusunu oluşturan mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerinde zilyetlikten doğan tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hâle gelmesidir. Bu tasarruf olanağı ortadan kaldırılınca suç da tamamlanır.

Sanığın, hakkında ayrıca soruşturma yürütülen suça sürüklenen çocuk Mahmut ile birlikte Osmaniye Merkez İstiklal İlköğretim Okuluna gece vakti ikinci kata tırmanmak suretiyle pencereden girdikleri, okulda bulunan sınıflardaki ve okula ait olan bilgisayar kasaları, ses sistemleri, hoparlörleri, okul müdür yardımcısı odasında bulunan kilitli çekmecede okula ait 600 TL parayı çekmecenin kilidini kırmak suretiyle ve iki kapılı dolapta bulunan okulda öğretmen olarak görev yapan müşteki Mustafa’ya ait diz üstü bilgisayarı aldıkları olayda, hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hırsızlık suçlarında çalınan malların farklı kişilere ait olduğunun bilinmesi halinde mağdur sayısınca suç oluşacağı, sanığın okulda bulunan bilgisayar, ses sistemlerini ve müdür yardımcısının odasındaki masada bulunan 600 TL para ile yine müdür yardımcısının odasındaki iki kapılı dolapta bulunan katılan Mustafa’ya ait olan dizüstü bilgisayarın farklı kişilere ait olduğunu bilerek hareket ettiğini gösterir kanıtların neler olduğu kararda açıklanıp gösterilmeden ve somut olayda 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, tek suç yerine yazılı biçimde fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/06/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27677, Karar No: 2014/18842, Tarih: 13.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/27677 E.  ,  2014/18842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuk ...'ün, kardeşi ile kavga ettiği, akabinde evden dışarı çıkarak cadde üzerinde yürüdüğü esnada sinirlerinin bozulması üzerine katılana ait iş yerine taş atarak söz konusu iş yerinin camlarını kırdığı, bu şekilde üzerine atılı mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, suça sürüklenen çocuk savunması, katılan ifadesi, görgü tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.