muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1312, Karar No: 2016/2746, Tarih: 04.05.2016

Kanuna aykırı, sanıklar ..., ... ve ... müdafileri ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMK'nın 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1-Hüküm fıkralarından sanık ... hakkında tekerrür uygulamasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak yerlerine “sanık ...'ın, tekerrüre esas ... Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2009/173 esas ve 2009/261 karar sayı ile kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen 7 yıl 6 ay hapis cezası nedeniyle, hükmolunan cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 6 ve 7. fıkraları uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına; ancak 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 326/2. maddeleri uyarınca sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle infaz sırasında tekerrüre esas alınan ceza miktarının 2000 TL adli para cezası olarak dikkate alınmasına" ibaresinin yazılması,

2-Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümünde yer alan "…bıçak ve silah mermilerinin" ibaresinden sonra gelmek üzere "Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suç konusu uyuşturucu maddelerden alınan kontrol numunelerinin TCK'nın 54.maddesi uyarınca" ibaresinin yazılması,

3- Müsadereye ilişkin bölümden sonra gelmek üzere ''sanık ...'ya ait ev aramasında ele geçen uyuşturucu madde içermediği anlaşılan kenevir bitkisi tohumlarından alınan kontrol numunelerinin sanık ...'ya İADESİNE, sanık ...'nın ev aramasında ele geçen uyuşturucu madde içermediği tespit edilen geçen bitki kırıntılarından alınan kontrol numuneleri ile bu bitki kırıntılarından analiz sonrası iade olunan ... Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanetinin 2013/517 sırasında kayıtlı maddelerin, sanık ...'ya İADESİNE" ibarelerinin yazılması,

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin hüküm fıkralarından çıkarılması ve yerlerine "Sanıklar hakkında, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan duruma göre, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına" ibarelerinin yazılması,

Suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, suçun niteliği ile tutuklulukta geçen süreye ve tutuklama koşullarında bir değişiklik bulunmamasına göre sanık ...’ın tahliye talebinin reddine,

8)Sanık ... hakkında ''Uyuşturucu madde ticareti yapma''suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde:

Suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, suçun niteliği ile tutuklulukta geçen süreye ve tutuklama koşullarında bir değişiklik bulunmamasına göre sanık ...’ın tahliye talebinin reddine,

8)Sanık ... hakkında ''Uyuşturucu madde ticareti yapma''suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde:

Kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen sanığın savunmasının aksine, haklarında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin onanmasına karar verilen ... ve ...'ın eylemlerine iştirak ettiğine, 10 YK 087 plakalı araçta ele geçirilen uyuşturucu maddelerle ilgisi bulunduğuna ilişkin, kuşku sınırlarını aşan mahkûmiyetine yeterli ve kesin delil bulunmadığından; sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,

9) Sanık ... hakkında "Uyuşturucu madde ticareti yapma " ve "6136 sayılı Kanuna aykırılık" suçlarından verilen hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde:

Hükümden sonra UYAP aracılığı ile MERNİS'ten çıkarılarak dosyaya konulan nüfus kaydında sanığın 24/09/2014 tarihinde öldüğü belirtildiğinden, sanığın ölüp ölmediği kesin olarak belirlenip sonucuna göre, 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, CMUK'nın 321.maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA,

04.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7557, Karar No: 2022/375, Tarih: 18.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7557 E.  ,  2022/375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 01.10.2019 tarih ve 2019/339 E. - 2019/395 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin "Z ZİLAN" ibareli marka başvurusunun ilanı üzerine davalının "Z ZİYLAN" ibareli markasını mesnet göstererek yaptığı itirazı sonrasında TPMK MDB tarafından davacı başvurusu kapsamından bir kısım hizmetlerin çıkarılmasına karar verildiğini, karara her iki tarafın da itiraz ettiğini, davacı itirazının nihai olarak TPMK YİDK tarafından red edildiğini, davalı itirazının ise kabul edilerek davacı başvurusunun tüm mal ve hizmetler yönünden reddine karar verildiğini, oysaki davacı şirketin daha önce 35. sınıfta yer alan hizmetlerde 2002 02692 sayı ile tescilli “ZİLAN” ibareli markası bulunduğunu, davalı şirket itirazının haksız ve kötü niyetli olduğunu, taraf markalarının hitap ettiği müşteri kitlesinin farklı olduğunu, kararının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek TPMK YİDK’nın 2015-M-8942 sayılı kararının iptaline, davacı marka başvurusunun davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, Ziylan Group’un tamamı tescilli tanınmış markaları bulunduğunu, tek harf farkı olan markalar arasındaki karıştırılma ihtimalinin son derece yüksek olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, Ziylan Group’un tamamı tescilli tanınmış markaları bulunduğunu, tek harf farkı olan markalar arasındaki karıştırılma ihtimalinin son derece yüksek olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, gerek davaya konu markada, gerekse redde mesnet markalarda “Z” harfi üst kısımda, tek başına ve daha büyük boyutta yer almakta iken, “ZİYLAN” ve “ZİLAN” ibareleri alt kısımda daha küçük boyutlarda yer aldığı, her ne kadar “Z” harfinin karakterize ediliş şekli üç markada farklı olsa da, markaların “Z” harfinin kullanıldığı yerin ve kullanılış şeklinin aynı olduğu ve markalarda kırmızı rengin kullanıldığı, 6 harften oluşan “ZİYLAN” ibaresinin ortasında yer alan “Y” harfi olmaksızın 5 harften oluşan “ZİLAN” ibaresine görsel ve işitsel bakımdan yeteri kadar ayırt ediciliği bulunmadığı, markaların görsel ve işitsel bakımdan benzer olduğu, davacı şirketin 2002 02692 sayı ile tescilli “ZİLAN” ibareli 35. sınıf "müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri" yer aldığı, bu hizmet kapsamında satışa sunulacak herhangi bir mal grubu ya da bu malların dahil oldukları ticaret sektörü ile sınırlandırılmış bir şekilde spesifik olarak belirtilmemiş marka olduğu, davacının 2002/02692 sayılı önceki markasındaki genel perakendecilik hizmetlerinin tek başına başvuru konusu markaya müktesep hak teşkil etmesinin bu şekilde mümkün olmadığı, davacının ancak önceki perakendecilik ve mağazacılık markası kapsamında fiilen satışını yapmış olduğu mallar ile adına önceden tescilli aynı asıl unsurlu markaları kapsamında yer alan malların mağazacılığı hizmetleri yönünden müktesep hak iddiasında bulunabileceği, tescilin içinde olduğu varsayılan ancak tescil belgesinde yer almayan hizmetler davacı için kazanılmış hak teşkil etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, marka başvurusunun reddine dair TPMK YİDK kararının iptali istemine ilişkin olup mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemece uyulan Dairemizin 26.06.2019 tarih 2018/3368 Esas, 2019/4862 Karar sayılı bozma ilamında, davacının 2002/02692 sayılı önceki markasındaki genel parakendecilik hizmetleri bakımından bu markası kapsamında fiilen satışını yapmış olduğu mallar ile adına önceden tescilli aynı asıl unsurlu markaları kapsamında yer alan malların mağazacılığı hizmetleri yönünden müktesep hak iddiasında bulunabileceği öngörülmüş ise de mahkemece bu yönde bir inceleme yapılmaksızın ve bozma kapsamı dışında kalan hususlar gerekçe gösterilmek suretiyle karar verilmiştir. Bu durumda, gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle uyulan bozma ilamında öngörülen biçimde inceleme ve değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmek üzere kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 18/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4516, Karar No: 2018/8600, Tarih: 10.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/4516 E.  ,  2018/8600 K.**

**"İçtihat Metni"**

İTİRAZ EDİLEN KARAR : Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 28/02/2018 gün ve 2017/5194 Esas, 2018/2129 Karar sayılı kararı

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

KONUNUN TAKDİMİ : İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2014 gün ve 2014/58 esas 2014/227 karar sayılı sanıklar ... ve ... hakkında 5187 sayılı kanuna aykırılık suçlamasından aynı kanunun 21/c maddesi uygulanarak 10.000,00.-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair hüküm sanıklar müdafiince süresinde temyiz edilmesi üzerine, yüksek Yargıtay 19. Ceza Dairesinin itiraza konu kararı ile incelenmiş ve oy çokluğu ile yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

Aşağıda arz ettiğimiz nedenlerle bozma kararının usul ve yasalara aykırı olduğu düşüncesiyle CMK m.308 uyarınca yerel mahkemenin mahkumiyet hükmünün onanması gerektiği düşüncesiyle itiraz ediyoruz.

İTİRAZ NEDENLERİ : Uyuşmazlık, taksirli suç mağduru olan küçüğe ilişkin haberde küçük mağdurun ad ve soyadı ile fotoğrafına yer verilmek suretiyle kimliğinin açıklanması fiilinin Basın Kanunu’nun 21/c maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkindir.

Bilindiği üzere, kimliğin açıklanma yasağına 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 21. maddesinde yer verilmiştir. Bu hükme göre;

“Süreli yayınlarda … Onsekiz yaşından küçük olan suç faili veya mağdurlarının, kimliklerini açıklayacak ya da tanınmalarına yol açacak şekilde yayın yapanlar birmilyar liradan yirmimilyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılır. Bu ceza bölgesel süreli yayınlarda ikimilyar liradan, yaygın süreli yayınlarda onmilyar liradan az olamaz.”

Basın Kanunu’nun 21. maddesi ile getirilen “kimlik açıklama yasağı” ilkesi, bir yönüyle Anayasa’nın 38/4. maddesinde ve AİHS m. 6/2’de güvence altına alınan suçsuzluk karinesini hayata geçirmeye yönelik bir düzenleme içermektedir. Anılan norm diğer yanıyla ise onsekiz yaşından küçük tüm suç faili ve mağdurların, bazı suçların ise sadece mağdurlarının kimliklerini açıklayacak şekilde yayın yapılması yasaklanmaktadır. Doktrinde bu korumanın önemine dikkat çekilerek, tüm sanıklar için sağlanması gerektiği ifade edilmektedir (Baştürk, İhsan: Basın Kanunu’nda Kimlik Açıklama Yasağına Aykırılık Suçu, Türkiye Barolar Birliği Dergisi, Sayı 86, Ankara 2009, s. 133-134).

Basın Kanunu’nun 21. maddesinin (c) bendinde on sekiz yaşından küçük olan kişilerin fail veya mağdur olarak yer aldığı suçlarda, bu kişilerle ilgili olarak yapılacak haberlerde, kimliklerinin açıklanması veya kimliklerinin tanınmasına yol açacak şekilde yayın yapılması fiili suç olarak tanımlanmıştır. Bu norm ile kanun koyucunun çocukların kişilik haklarını korumak istemesi son derece isabetlidir. Kanun koyucu, küçüklerin her hangi bir suçun faili veya mağduru olmaları halinde, şahsiyet haklarının bütününün korunması ve reşit olmadan toplumdan suçlu veya suç mağduru damgası ile uzaklaştırılmasının engellenmesi için bu yasağı getirmiştir Söz edilen suçun hukuki konusu, on sekiz yaşından küçük kişilerin yani çocukların fail veya mağdur olduğu suçlarla ilgili haberlerde, bu kişilerin kimliklerinin açıklanmaması ya da tanınmalarına yol açacak şekilde haber yapılmaması suretiyle bu kişilerin kişilik haklarının korunması, gelecekleri açısından doğabilecek olası olumsuz sonuçların ortaya çıkmasının daha ilk baştan engellenmesidir. Suçun maddi unsuru haberin kimliğin belirlenmesi sonucuna yol açacak şekilde yayımıdır. Küçükler yönünden yapılan bu düzenlemede 21. maddenin (a) ve (b) bentlerinde düzenlenen fiillerden farklı olarak, haberin konusunu oluşturan suç yönünden herhangi bir sınırlama veya belirlemeye yer verilmemiştir. Öte yandan suçun kasıtla mı işlendiği yoksa taksirle mi işlendiği hususunda da bir ayrım yapılmamıştır. Bu nedenle 21. maddenin (c) bendinde tanımlanan suçun, on sekiz yaşını tamamlamamış olan kişilerin fail veya mağdur olduğu herhangi bir suça ilişkin haberin veriliş şekli itibarıyla işlenmesi mümkündür. (Baştürk, agm, s. 152-154). Kanun’un gerekçesinde de, bu düzenleme ile on sekiz yaşından küçüklerin işlediği veya bunlara karşı işlenen suçlarla ilgili haberler değil, bu kişilerin tanıtılması ile kimliklerinin açıklanmasının yasaklandığı ve küçüklerin korunduğu belirtilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Sanık ...'ın sorumlu müdür, sanık ...'ün sorumlu müdürün bağlı bulunduğu yetkili olarak görev yaptığı Takvim Gazetesinin 29.10.2013 tarihli nüshasının 4. sayfasında yer alan "Rotweiller dehşeti" başlığı ile yayımlanan ve içeriğindeki "9 yaşındaki mağdur çocuk ...'in kapısının önünde karşılaştığı köpeğin saldırması sonucu bacağından yaralandığına" ilişkin haberde, suçun mağduru olan küçüğün kimliğinin tanınmasına yol açacak derecede fotoğrafının yayımlanması ve isminin açıklanması olayında, haberin güncel ve gerçek olması, kamuoyunun ilgisini konu üzerine dikkat çekerek ilgililer hakkında denetim görevini üstlenmesi, haberde küçüğün fotoğrafının yayınlanmasındaki maksadın dikkat çekmek ve haberdeki çarpıcılığı artırmak yönündeki işlevi, haberin özetlenme ve açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması ve mağdur hakkında haber içeriğinde küçüğü küçültücü veya kişilik haklarını ihlal eden ifadelere yer verilmemesi, okuyucuda mağdurun hukuki yararının ihlal edildiği ve mağduriyetine yol açtığı izlenimi uyandırmadığı, sonuç olarak haberin verilme amacının kamu yararına hizmet etmesi,

Kanun koyucunun anılan düzenleme ile getirdiği yasak mutlak bir yasak olup, suç mağduru veya faili küçüklerin haklarının korunması amacına yöneliktir. Bu itibarla, anılan suçlarda basın özgürlüğünün korunması, kamunun haber hakkı veya kişilik haklarının ve kamu yararının korunması arasında bir denge sağlanması gerekliliğinden hareketle haberin verilişinde hukuka uygunluk sebebi bulunabileceği de düşünülemeyecektir. Öte yandan kişilik haklarının somut olarak ihlal edilip edilmediği yani neticenin meydana gelip gelmediğinin ispatı da gerekmeyecektir. Kısacası kanun koyucu anılan norm ile küçüğün yararlarını kamu yararından ve basın özgürlüğünden daha üstün tutmuştur. Sonuç olarak, söz edilen kimlik açıklama yasağı “mutlak nitelikte” olup bu yasağa aykırılığın objektif olarak gerçekleştiği fiillerin atılı suçu unsurları yönünden oluşturacağı kuşkusuzdur.

Açıklanan nedenlerle yerel mahkemenin mahkumiyet hükmünün onanmasına karar verilmesi gerekirken, bozulması yönündeki karar usul ve yasalara aykırıdır.

SONUÇ VE İSTEM : Yüksek Dairenizin itiraza konu 28.02.2018 tarih ve 2017/5194 esas 2018/2129 karar sayılı ilamının CMK 308/2-3 maddesi kapsamında itirazımıza binaen incelenmesi ve yerel mahkeme hükmünün yönünden ONANMASINA karar verilmesi,

İtirazımızın yerinde görülmeyip reddi halinde yukarıda arz ettiğimiz itiraz nedenlerimizin bir kez de CMK 308/1-3 maddesi uyarınca Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunca tartışılması ve ilamın talebimiz doğrultusunda BOZULMASI için dosyanın YÜKSEK YARGITAY CEZA GENEL KURULUNA tevdii itirazen arz ve talep olunur, şeklinde istemde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR:

İtirazımızın yerinde görülmeyip reddi halinde yukarıda arz ettiğimiz itiraz nedenlerimizin bir kez de CMK 308/1-3 maddesi uyarınca Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunca tartışılması ve ilamın talebimiz doğrultusunda BOZULMASI için dosyanın YÜKSEK YARGITAY CEZA GENEL KURULUNA tevdii itirazen arz ve talep olunur, şeklinde istemde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR:

1-Yapılan yeniden inceleme sonucunda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden, 6352 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 308/3. Maddesi gözetilerek, Dairemizin 28/02/2018 gün ve 2017/5194 Esas, 2018/2129 Karar sayılı kararının düzeltilmesine yer olmadığına,

2-İtiraz konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10/09/2018 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Sayın Çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık; taksirli suç mağduru olan küçüğe ilişkin haberde küçük mağdurun ad ve soyadı ile fotoğrafına yer verilmek suretiyle kimliğinin açıklanması fiilinin Basın Kanunu’nun 21/c maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkindir.

Bilindiği üzere, kimliğin açıklanma yasağına aykırılık fiiline 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 21. maddesinde yer verilmiştir. Bu hükme göre;

“Süreli yayınlarda … Onsekiz yaşından küçük olan suç faili veya mağdurlarının, kimliklerini açıklayacak ya da tanınmalarına yol açacak şekilde yayın yapanlar birmilyar liradan yirmimilyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılır. Bu ceza bölgesel süreli yayınlarda ikimilyar liradan, yaygın süreli yayınlarda onmilyar liradan az olamaz.”

Basın Kanunu’nun 21. maddesi ile getirilen “kimlik açıklama yasağı” ilkesi, bir yönüyle Anayasa’nın 38/4. maddesinde ve AİHS m. 6/2’de güvence altına alınan suçsuzluk karinesini hayata geçirmeye yönelik bir düzenleme içermektedir. Anılan norm diğer yanıyla ise onsekiz yaşından küçük tüm suç faili ve mağdurların, bazı suçların ise sadece mağdurlarının kimliklerini açıklayacak şekilde yayın yapılması yasaklanmaktadır. Doktrinde bu korumanın önemine dikkat çekilerek, tüm sanıklar için sağlanması gerektiği ifade edilmektedir (Baştürk, İhsan: Basın Kanunu’nda Kimlik Açıklama Yasağına Aykırılık Suçu, Türkiye Barolar Birliği Dergisi, Sayı 86, Ankara 2009, s. 133-134).

Basın Kanunu’nun 21. maddesinin (c) bendinde on sekiz yaşından küçük olan kişilerin fail veya mağdur olarak yer aldığı suçlarda, bu kişilerle ilgili olarak yapılacak haberlerde, kimliklerinin açıklanması veya kimliklerinin tanınmasına yol açacak şekilde yayın yapılması fiili suç olarak tanımlanmıştır. Bu norm ile kanun koyucunun çocukların kişilik haklarını korumak istemesi son derece isabetlidir. Kanun koyucu, küçüklerin her hangi bir suçun faili veya mağduru olmaları halinde, şahsiyet haklarının bütününün korunması ve reşit olmadan toplumdan suçlu veya suç mağduru damgası ile uzaklaştırılmasının engellenmesi için bu yasağı getirmiştir Söz edilen suçun hukuki konusu, on sekiz yaşından küçük kişilerin yani çocukların fail veya mağdur olduğu suçlarla ilgili haberlerde, bu kişilerin kimliklerinin açıklanmaması ya da tanınmalarına yol açacak şekilde haber yapılmaması suretiyle bu kişilerin kişilik haklarının korunması, gelecekleri açısından doğabilecek olası olumsuz sonuçların ortaya çıkmasının daha ilk baştan engellenmesidir. Suçun maddi unsuru, haberin kimliğin belirlenmesi sonucuna yol açacak şekilde yayımıdır. Küçükler yönünden yapılan bu düzenlemede 21. maddenin (a) ve (b) bentlerinde düzenlenen fiillerden farklı olarak, haberin konusunu oluşturan suç yönünden herhangi bir sınırlama veya belirlemeye yer verilmemiştir. Öte yandan suçun kasıtla mı işlendiği yoksa taksirle mi işlendiği hususunda da bir ayrım yapılmamıştır. Bu nedenle 21. maddenin (c) bendinde tanımlanan suçun, on sekiz yaşını tamamlamamış olan kişilerin fail veya mağdur olduğu herhangi bir suça ilişkin haberin veriliş şekli itibarıyla işlenmesi mümkündür. (Baştürk, agm, s. 152-154). Kanun’un gerekçesinde de, bu düzenleme ile on sekiz yaşından küçüklerin işlediği veya bunlara karşı işlenen suçlarla ilgili haberler değil, bu kişilerin tanıtılması ile kimliklerinin açıklanmasının yasaklandığı ve küçüklerin korunduğu belirtilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Sanık ...'ın sorumlu müdür, sanık ...'ün sorumlu müdürün bağlı bulunduğu yetkili olarak görev yaptığı Takvim Gazetesinin 29.10.2013 tarihli nüshasının 4. sayfasında yer alan "Rotweiller dehşeti" başlığı ile yayımlanan ve içeriğindeki "9 yaşındaki mağdur çocuk ...'in kapısının önünde karşılaştığı köpeğin saldırması sonucu bacağından yaralandığına" ilişkin haberde, suçun mağduru olan küçüğün kimliğinin tanınmasına yol açacak derecede fotoğrafının yayımlanması ve isminin açıklanması olayında, haberin güncel ve gerçek olması, kamuoyunun ilgisini konu üzerine dikkat çekerek ilgililer hakkında denetim görevini üstlenmesi, haberde küçüğün fotoğrafının yayınlanmasındaki maksadın dikkat çekmek ve haberdeki çarpıcılığı artırmak yönündeki işlevi, haberin özetlenme ve açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması ve mağdur hakkında haber içeriğinde küçüğü küçültücü veya kişilik haklarını ihlal eden ifadelere yer verilmemesi, okuyucuda mağdurun hukuki yararının ihlal edildiği ve mağduriyetine yol açtığı izlenimi uyandırmadığı, sonuç olarak haberin verilme amacının kamu yararına hizmet etmesi,

Kanun koyucunun anılan düzenleme ile getirdiği yasak mutlak bir yasak olup, suç mağduru veya faili küçüklerin haklarının korunması amacına yöneliktir. Bu itibarla, anılan suçlarda basın özgürlüğünün korunması, kamunun haber hakkı veya kişilik haklarının ve kamu yararının korunması arasında bir denge sağlanması gerekliliğinden hareketle haberin verilişinde hukuka uygunluk sebebi bulunabileceği de düşünülemeyecektir. Öte yandan kişilik haklarının somut olarak ihlal edilip edilmediği yani neticenin meydana gelip gelmediğinin ispatı da gerekmeyecektir. Kısacası kanun koyucu anılan norm ile küçüğün yararlarını kamu yararından ve basın özgürlüğünden daha üstün tutmuştur. Sonuç olarak, söz edilen kimlik açıklama yasağı “mutlak nitelikte” olup bu yasağa aykırılığın objektif olarak gerçekleştiği fiillerin atılı suçu unsurları yönünden oluşturacağı kuşkusuzdur.

Açıklanan sebeplerle, sanıkların fiilinin Basın Kanunu’nun 21/c. maddesindeki suçu oluşturacağı ve mahkumiyet hükmünün onanmasına karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle Sayın Çoğunluğun kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2017/862, Karar No: 2019/2231, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/862 E.  ,  2019/2231 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.