muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/435, Karar No: 2022/285, Tarih: 21.04.2022

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözüme kavuşturulabilmesi açısından mahkeme kararlarının "gerekçe" bölümü üzerinde ayrıca durulması gerekmektedir.

5271 sayılı CMK'nın 230. maddesi uyarınca, hükmün gerekçe bölümünde, suç oluşturduğu kabul edilen fiilin gösterilmesi, nitelendirilmesi ve sonuç (hüküm) bölümünde yer alan uygulamaların dayanaklarının gösterilmesi zorunludur. Gerekçe, hükmün dayanaklarının, akla, hukuka ve dosya muhtevasına uygun açıklamasıdır. Bu nedenle, gerekçe bölümünde hükme esas alınan veya reddedilen bilgi ve belgelerin belirtilmesi ve bunun dayanaklarının gösterilmesi, bu dayanakların da geçerli, yeterli ve kanuni olması gerekmektedir. Kanuni, yeterli ve geçerli bir gerekçeye dayanılmadan karar verilmesi, kanun koyucunun amacına uygun düşmeyeceği gibi, uygulamada da keyfiliğe yol açacaktır. Bu itibarla keyfiliği önlemek, tarafları tatmin etmek, sağlıklı bir denetime imkân sağlamak bakımından, hükmün gerekçeli olmasında zorunluluk bulunmaktadır.

Ayrıca, hükmün gerekçeyi ihtiva etmemesi, 5271 sayılı CMK'nın 289/1-9 ve 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 308/7. maddeleri uyarınca hukuka kesin aykırılık hâllerinden birini oluşturacaktır.

Diğer taraftan, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM); bir yargılamada hak ve özgürlüklerin gerçek anlamda korunabilmesi için davaya bakan mahkemelerin, tarafların dayanaklarını, iddialarını ve delillerini etkili bir biçimde inceleme görevi olduğunu belirtmektedir (Dulaurans/Fransa, B. No: 34553/97, 21/3/2000, § 33.). AİHM; mahkemelerin davaya yaklaşma yönteminin, başvurucuların iddialarına yanıt vermekten ve temel şikâyetlerini incelemekten kaçınmaya neden olduğunu tespit ettiği durumları, davanın hakkaniyete uygun bir biçimde incelenme hakkı yönünden Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) 6. maddesinin ihlali olarak nitelendirmektedir (Kuznetsov/Rusya, B. No: 184/02, 11/4/2007, §§ 84, 85.).

AİHM ayrıca, derece mahkemelerinin, kararların yapısı ve içeriği ile ilgili olarak özellikle delillerin kabulü ve değerlendirilmesinde geniş bir takdir yetkisine sahip olduğunu pek çok kararında yinelemiştir (... Mechelen ve diğerleri/Hollanda, B. No: 21363/93, 21364/93, 21427/93 ve 22056/93, 23/4/1997, § 50; Barbera Messegue ve Jabardo/İspanya, B. No: 10590/83, 6/12/1988, § 68.). Bu bağlamda, temel hak ve özgürlüklerin ihlali sonucunu doğuracak derecede ve keyfî olmadıkça belirli bir kanıt türünün (tanık beyanı, bilirkişi raporu veya uzman mütalaası) kabul edilebilir olup olmadığına, değerlendirme şekline veya aslında başvurucunun suçlu olup olmadığına karar vermenin ilk derece mahkemelerinin görevi olduğunu vurgulamaktadır (Garcia Ruiz/İspanya, B. No: 30544/96, 21/1/1996, § 28; S.N./İsveç, B. No: 34209/96, 2/7/2002, § 44.).

Bunun yanı sıra AİHM; derece mahkemelerinin kendilerine sunulan tüm iddialara yanıt vermek zorunda olmamakla birlikte somut davanın özelliğine göre esas sorunları incelemiş olduğunun, açık ya da zımni anlaşılabilir bir şekilde gerekçeli kararında yer almasına önem vermektedir (Boldea/Romanya, B. No: 19997/02, 15/2/2007, § 30; Hiro Balani/İspanya, B. No: 18064/91, 9/12/1994, § 27.). Zira mahkemelerin, tarafların temyiz hakkını kullanabilmeleri için gerekli olan “kararlarını hukuken geçerli hangi temele dayandırdıklarını yeterince açıklama” yükümlülüğü altında bulunduklarını belirtmektedir (Hadjianastassiou/Yunanistan, B. No: 12945/87, 16/12/1992, § 33.).

Gerekçeli karar hakkı, kişilerin adil bir şekilde yargılanmalarını sağlamayı ve denetlemeyi amaçlamakta; tarafların muhakeme sırasında ileri sürdükleri iddialarının kurallara uygun biçimde incelenip incelenmediğini bilmeleri ve ayrıca demokratik bir toplumda, kendi adlarına verilen yargı kararlarının sebeplerini toplumun öğrenmesinin sağlanması için de gerekli olmaktadır (Sencer Başat ve diğerleri [GK], B. No: 2013/7800, 18/6/2014, §§ 31, 34.).

Bir kararda tam olarak hangi unsurların bulunması gerektiği davanın niteliğine ve koşullarına bağlıdır. Muhakeme sırasında açık ve somut bir biçimde öne sürülen iddia ve savunmaların davanın sonucuna etkili olması, başka bir deyişle davanın sonucunu değiştirebilecek nitelikte bulunması hâlinde, davayla doğrudan ilgili olan bu hususlara mahkemelerce makul bir gerekçe ile yanıt verilmesi gerekir (Sencer Başat ve diğerleri, § 35.).

Aksi bir tutumla mahkemenin, davanın sonucuna etkili olduğunu kabul ettiği bir husus hakkında “ilgili ve yeterli bir yanıt” vermemesi veya yanıt verilmesini gerektiren usul veya esasa dair iddiaların cevapsız bırakılmış olması hak ihlaline neden olabilecektir (Sencer Başat ve diğerleri, § 39.).

Nitekim Anayasa Mahkemesinin 25.05.2017 tarihli ve 11798 sayılı kararında da aynı hususlar vurgulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Aksi bir tutumla mahkemenin, davanın sonucuna etkili olduğunu kabul ettiği bir husus hakkında “ilgili ve yeterli bir yanıt” vermemesi veya yanıt verilmesini gerektiren usul veya esasa dair iddiaların cevapsız bırakılmış olması hak ihlaline neden olabilecektir (Sencer Başat ve diğerleri, § 39.).

Nitekim Anayasa Mahkemesinin 25.05.2017 tarihli ve 11798 sayılı kararında da aynı hususlar vurgulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Mağdur ...’nin kayınbiraderi ve baldızı olan ve olayı bizzat gören tanıklar ... ile ...’ın sadece görevsiz Asliye Ceza Mahkemesinde dinlenmeleriyle yetinildiği, Ağır Ceza Mahkemesince bu tanıkların dinlenmeleri için hiçbir ara karar alınmadığı ve tebligat yapılmadığı, bu nedenle bu tanıkların yeniden dinlenebilme imkânı olup olmadığının da denetlenemediği, duruşmada bu tanıkların görevsiz mahkemedeki ifadelerinin okunup okunmadığının anlaşılamadığı, gerekçeli kararda da bu tanık beyanlarına yer verilmediği ve mahkûmiyet hükmüne dayanak yapılmadığı; öte yandan ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 19.10.2015 tarihli raporda mağdur ...’nin vücudunda sağ parietal bölgede lineer kırık hattı izlendiği, nöroşirürji konsültasyonunda ise her iki parietalde lasera alan, sol parietalde lineer fraktür saptandığı belirtildikten sonra sağ ve sol parietalde 5 ve 4 cm’lik kesi oluşturan bu yaraların altında kemik yapıda kafatası kemik kırığı oluşturduğunun ifade edildiği, ancak mahkemece mağdur ...’nin kafatasında çökme kırığı oluştuğunun kabul edildiği anlaşılmakla; tanıklar ... ve ...’ın yeniden beyanlarının alınması, mağdurun kafasında kaç adet kırık olduğu, bu kırıkların çökme kırığı mı yoksa çatlak şeklinde mi olduğu hususlarında yeniden bir rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla hüküm kurulduğu kabul edilmelidir.

Ayrıca Anayasamızın 141 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34, 230 ve 232. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının karşı oy da dâhil olmak üzere gerekçeli olarak yazılmasının zorunlu olması, bu bağlamda yargılama sonucunda ulaşılan kanaatin, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer bilgi ve belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açıkça hükmün gerekçesine yansıtılmasının gerekmesi karşısında; mahkemece hangi tanığın beyanına üstünlük tanındığının belirtilmediği ve adli raporda yer almamasına rağmen mağdurdaki kırığın çökme kırığı olarak değerlendirildiği anlaşıldığından CMK'nın 230. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine aykırılık oluşturacak şekilde deliller tartışılıp değerlendirilmeden kurulan hükmün, Anayasa’da ve Ceza Muhakemesi Kanunu'nda öngörülen şekilde kanuni ve yeterli gerekçeyi içermediği kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne, Özel Dairenin düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına ve Yerel Mahkeme hükmünün, eksik araştırmayla, yasal ve yeterli gerekçe içermeyecek şekilde hüküm kurulması isabetsizliğinden diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.

Ulaşılan bu sonuç karşısında ikinci uyuşmazlık konusu değerlendirilmemiştir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 23.06.2020 tarihli ve 666-1423 sayılı düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASINA,

3- ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2016 tarihli ve 424-137 sayılı, sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüsten verilen mahkûmiyet hükmünün, tanıklar ... ve ...’ın yeniden beyanlarının alınması, mağdurun kafasında kaç adet kırık olduğu, bu kırıkların çökme kırığı mı yoksa çatlak şeklinde mi olduğu hususlarında yeniden bir rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe içermeyecek şekilde hüküm kurulması isabetsizliğinden diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 21.04.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10679, Karar No: 2019/11046, Tarih: 18.06.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/10679 E.  ,  2019/11046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın, katılanın kullandığı cep telefonuna gönderdiği tespit edilen “sen beni tanımamışsın, (...) dikkat et bu saatten sonra'' şeklindeki sözlerinin TCK'nın 106/1-2. cümlesi kapsamındaki sair tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılıp değerlendirilmeden yetersiz ve yerinde görülmeyen gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10221, Karar No: 2019/1623, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/10221 E.  ,  2019/1623 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14575, Karar No: 2023/5932, Tarih: 22.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/14575 E.  ,  2023/5932 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi (Seydi

SAYILARI : 2022/2407 E., 2022/2151 K. (S... yönünden)

: 2021/296 E., 2021/438 K. (Mutlu yönünden)

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi (S... yönünden)

Mahkûmiyet (Mutlu yönünden)

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

Sanık ... hakkında bozma üzerine ve sanık ... hakkında kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2020 tarihli ve 2020/99 Esas, 2020/188 Karar sayılı kararı ile sanık ...'nun uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 63 üncü maddesi, 62 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 9 yıl 2 ay hapis ve 18.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 29.12.2020 tarihli ve 2020/1752 Esas, 2020/3494 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 29.12.2020 tarihli ve 2020/1752 Esas, 2020/3494 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17.06.2021 tarihli ve 2021/10253 Esas, 2021/7755 Karar sayılı kararı ile;

"Sanık müdafilerinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteklerinin, 08/03/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 299/1-1. cümlesine getirilen değişiklik uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanık müdafilerinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanık müdafilerinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipinin aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Adli Emanetin 2020/309 sırasında kayıtlı 2 adet kavanoz ve 1 adet sigara paketinin dosyada delil olarak saklanması yerine, sahibine iadesine karar verilmesi,

2-a) Sanığın suç konusu uyuşturucu maddeleri aldığını beyan ettiği ... hakkındaki İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığının 18.02.2020 tarihli 2020/1949 soruşturma, 2020/3303 karar sayılı takipsizlik kararı kaldırılarak İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığının 02.03.2021 tarihli 2021/2190 soruşturma ve 2021/964 esas sayılı iddianamesi ile dava açıldığı anlaşıldığından, davanın sonucu araştırılarak derdest ise birleştirilmesi, sonuçlanmış ve hüküm kesinleşmiş ise dosyasının getirtilerek bu dosya içine konulması,

b) İlk Derece Mahkemesince verilen hükümden sonra sanık müdafilerince dosyaya sunulan HTS kayıtlarında 0534 958 87 26 nolu hattın ... adına kayıtlı olduğu görülüyor ise de; bu husunun CMK’nın 216. maddesi gereğince duruşmada tartışılmaması nedeniyle, bu hattın suç tarihinde kimin adına kayıtlı olduğu tespit edilerek, CMK‘nın 216. maddesince duruşmada okunup tartışılması,

c) Sanığın üst aramasında elde edilen uyuşturucu maddelerin ambalajlarında vücut izi incelemesi yapılıp yapılmadığı araştırılarak yapılmış ise dosya içine getirtilmesi, yapılmamış ise ambalajların nerede olduğu tespit edilip uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek TCK'nın 192/3. maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,"

Nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Bozma üzerine sanık ... hakkında dava açılarak, İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.09.2021 tarihli ve 2021/85 Esas, 2021/322 Karar sayılı kararı ile Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/296 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/296 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

D. Bozma üzerine sanık ... hakkında dava açılarak, İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.09.2021 tarihli ve 2021/85 Esas, 2021/322 Karar sayılı kararı ile Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/296 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/296 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

E. Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin 02.11.2021 tarihli ve 2021/296 Esas, 2021/438 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 yıl 1 ay 10 gün hapis ve 12.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, lehe delillerin tartışılmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesini gerektiren özel bir durumun bulunmadığına, 4. Hükmün gerekçesiz olduğuna, 5. Geliri yüksek olan sanığın ... Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 25.06.2020 tarihli raporu da göz önünde bulundurularak kişisel kullanımı için topluca satın aldığına ilişkin savunmasının aksini ortaya koyan delil bulunmadığından eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 6. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna, 7. 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında en üst oranda indirim yapılması gerektiğine, 8. Sanığın sosyal ekonomik durumunun araştırılmaması sebebiyle eksik inceleme yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde ... isimli şahsın yılbaşı dolayısıyla Bodrum'a yüklü miktarda hap ve uyuşturucu madde getireceği bilgisinin alınması üzerine başlatılan çalışmada, ...'ın çalıştığı iş yerine ait araç ile gelebileceği değerlendirilerek aracın kolluk görevlilerince takibe alındığı, saat 23.30 sıralarında durdurulan, hakkında KYOK verilen ... ve ...in ön tarafta; sanık ...'nun da arka tarafta oturduğu araçta ve şahısların üzerlerinde arama kararı uyarınca yapılan aramada sanığın kasık bölgesinde iç çamaşırı içerisine saklanmış vaziyetteki poşette 2 ayrı parça halinde bir tanesinde 200-230 adet, diğerinde ise 150 adet yıllık kişisel ihtiyaç miktarından çok daha fazla uyuşturucu hapın, ikametinde de hint keneviri tohumu ile yaklaşık 7 gram esrarın ele geçirildiği olayda; ele geçen maddenin saklandığı yer, ihbarın sanığın çalışanı hakkında olması ve ihbara binaen durdurulan araçta ele geçmesi, sanığın aşamalarda oluşa ve hayatın olağan akışına uymayan savunmaları nedenleriyle uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilerek ele geçen uyuşturucu hap miktarının fazla olması sebebiyle sanığın cezası alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenip sanığın vazgeçme nedeniyle temyiz dışı sanık ...'ten 400 adet captagon hapı 3000 TL karşılığında satın aldığını belirtmesi sebebiyle S...'in suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardımda bulunduğu kabul edilerek, yapılan yardımın niteliğine göre 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince cezasında indirim yapılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden,

Sanık müdafiinin, kanuni süresi içerisinde öne sürdükten sonra, sanığın 24.04.2023 tarihli dilekçesinde temyiz istiğinden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden,

İlk Derece Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosyadaki delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla; sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda, adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına yer verilmemesinin, hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; söz konusu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden,

Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda, adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına yer verilmemesinin, hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; söz konusu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden,

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun'un 266 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyizden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden,

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle sanık müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin 02.11.2021 tarihli ve 2021/296 Esas, 2021/438 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmından "...6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde belirtilen yönteme uygun biçimde infaz edileceğinin sanığa ihtarına," ibaresinin çıkartılarak yerine “...para cezasının” ibarelerinden sonra gelmek üzere “hapse çevrileceğinin” ibaresinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bodrum Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.06.2023 tarihinde karar verildi.