muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/685, Karar No: 2019/1517, Tarih: 15.02.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/685 E.  ,  2019/1517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

..K. A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kiralananda meydana gelen hasar bedeli, tamir süresi kirası, araçtaki değer kaybı, trafik cezalarının tahsili istemine ilişkindir. Yargıtay Başkanlar Kurulunun 11.01.2019 tarih ve 1 sayılı kararı ile hazırlanan, 30.01.2019 tarihli ve 2019/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurulunca kabul edilip, 31.01.2019 tarihli ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2019 günü yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (3.) Hukuk Dairesinin görevi cümlesinden bulunmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 15/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6855, Karar No: 2010/3026, Tarih: 27.04.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/6855 E.  ,  2010/3026 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/139619

MAHKEMESİ :(İSTANBUL) Onikinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :19.03.2008 - 189/28

SUÇ :Kasten öldürme

S.. G.. ile T.. D..'nu taammüden öldürmeye teşebbüsten ve korku, kaygı ve panik yaratacak şekilde ateş etmekten sanıklar M.. Ç.., G.. İ.., İ.. E.., F.. A..; S.. G.., K.. K.., H.. K.. ve T.. D..'nu taammüden öldürmeye teşebbüsten ve korku, kaygı ve panik yaratacak şekilde ateş etmek suçuna azmettirmekten sanıklar H.. B.. ile Z.. K..; K.. K.., T.. D.. ve H.. K..'u taammüden öldürmeye teşebbüsten ve korku, kaygı ve panik yataracak şekilde ateş etmekten sanıklar M.. Ç.., G.. İ.., İ.. E.., F.. K.., F.. A..; M.. S.. ile U.. M..'yu silahla tehdite azmettirmekten sanıklar E.. G.., H.. K.., F.. A.., T.. D.., korku, kaygı ve panik yataracak şekilde ateş etmek suçuna azmettirmekten sanıklar E.. G.., H.. K.., F.. A.., T.. D.., çıkar amaçlı örgüt kurmaktan sanık E.. G.., işbu örgüte üye olmaktan sanıklar M.. Ç.., G.. İ.., İ.. E.., H.. B.., Z.. K.., F.. K.., F.. A.., E.. G.., T.. D.., M.. S.., U.. M.., F.. S.., S.. G.., K..G.., K.. K.., İ.. Ç.., Uğur Pabuçcu, C.. S.., A.. D.., A.. B.., Ü.. Ç.., izinsiz silah taşımaktan sanıklar M.. Ç.., G.. İ.., İ.. E.., H.. B.., F.. A.., Z.. K.., E.. G.., T.. D.., M.. S.., İ.. Ç.., U.. P.., C.. S.., A.. D.., konut dokunulmazlığını bozmaktan ve M.. G..'i silahla tehditten, zorla kişiyi hürriyetinden yoksun bırakmaktan sanıklar M.. N.., U.. M.., suç üstlenmekten sanık K.. K.., korku, kaygı ve panik yatacak şekilde ateş etmekten sanık Ü.. Ç..'in yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (İSTANBUL) Onikinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.03.2008 gün ve 189/28 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar Ergün, Hakan, Fatih, İlkem, Zafer, Hüseyin, F.. A.., Tayfun, Mehmet Nuri, Uğur, F.. S.., Koral, İrfan, U.. P.., C.., Ahmet, Ümit, Faiz, Gökhan ile müdahil M.. B.. taraflarından istenilmiş, sanıklar Hakan, Fatih ve Gökhan duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanıklar

Hakan, Fatih ve Gökhan hakkında duruşmalı, diğer sanıklar ile müdahilin temyizleri veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Dosyada Av. Y..A..’un sanıklar F.. A.. ve K.. G.. müdafii olduğuna dair baro görevlendirme yazısı yada sanıklar tarafından kendisine verilmiş bir vekaletname bulunmadığından, bu sanıklar yönünden yapmış olduğu temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

b) Hakkında verilen hükme karşı yasal süresi içerisinde temyiz isteminde bulunmayan sanık E.. G..’in eski hale getirme istemi ile ilgili olarak yerel mahkemece gerekli değerlendirme yapıldıktan sonra bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

b) Hakkında verilen hükme karşı yasal süresi içerisinde temyiz isteminde bulunmayan sanık E.. G..’in eski hale getirme istemi ile ilgili olarak yerel mahkemece gerekli değerlendirme yapıldıktan sonra bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

c) Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünde, sanıkların silahlı örgüt üyesi olma suçunda TCK nun 220/2,3. maddesi uyarınca cezalandırılmalarını istediği oturumda, sanıklar E.. G.., İ.. Ç.., U.. B.., C.. S.., A.. D.. ve K.. K.. müdafii ile sanıklar M.. Ç.., G.. İ.., İ.. E.., F.. K.., H.. K.., T.. D.., M.. S.., U.. M.., H.. B.. ve F.. A..’ın hazır bulunduğu ve esas hakkındaki görüşe karşı savunmalarının alındığı anlaşılmakla, ek savunma hakkı tanınmadanTCK nun 220/3 maddesi ile uygulama yapıldığı gerekçesiyle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

d) İddianamede, sanıklar Mehmet, Gökhan, İlkem ve Fatih’in 17.07.2005 ve 28.07.2005 tarihinde silahla ateş ederek genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından iki kez ayrı ayrı cezalandırılmaları istemi ile dava açıldığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki sanıklar hakkında bir kez cezalandırılmaları istemi ile dava açıldığı gerekçesiyle ek savunma hakkı tanınmadan hüküm kurulduğu gerekçesiyle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

2-a) Sanık İ.. E..’in mağdurlar Tayfun, Seyit Çağrı, Hüseyin, Koral’ı öldürmeye teşebbüs suçları yönünden;

Sanık müdafiinin duruşmaları takip etmediği, hükmün tefhim olunduğu duruşmaya da katılmadığı anlaşılmakla; CMK.nun 188/1. maddesi uyarınca, duruşmaya gelmeyen sanık müdafiinin duruşmada hazır bulunarak görevini yapmaya zorlanması, katılmadığı oturumlardaki bilgi, belge ve işlemlere karşı savunma yapmaya davet edilmesi, gerektiğinde CMK.nun 150/3. maddesi uyarınca zorunlu bir müdafii görevlendirilmesi yoluna gidilerek savunmada oluşan boşluk ve kısıtlılığın giderilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

b) Sanık Z.. K..’ın mağdurlar Tayfun, S.. Ç.., Hüseyin ve Koral’ı öldürmeye teşebbüs suçları yönünden;

Alt sınırı beş yıldan az olmayan hapis cezasını gerektiren öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirmekten yargılanan ve bu suçtan başka yer cezaevinde tutuklu bulunan sanığın duruşmada hazır bulundurularak savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden, istinabe yoluyla alınan savunması ile yetinilerek karar verilmesi suretiyle 5271 Sayılı CMK.nun 193, 196/2. Maddelerine aykırı davranılması,

c) Mağdur sanıklar U.. M.. ve M.. S..’ı öldürmeye teşebbüs suçunun failleri olarak yargılanan sanıklar E.. G.., H.. K.., T.. D.. ile sanık E.. G.. tarafından oluşturulan örgüte üye olmak suçlarından yargılanan sanıklar K.. K.., İ.. Ç.., U.. B.., C.. S.., A.. D.. ve F.. S..’ı hürriyetinden yoksun kılma suçundan yargılanan mağdur-sanıklar U.. M.. ve M.. S.. arasında menfaat çatışması bulunduğundan, ayrı ayrı müdafiiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddesine aykırı davranılması,

d) Sanık H.. B.. hakkında, 17.08.2005 tarihinde mağdurlar Tayfun ve S..Ç..’ya silahla ateş edilmesi olayı ile ilgili olarak öldürmeye teşebbüs suçundan usulüne uygun şekilde açılmış bir dava bulunmadığından, dosyanın Cumhuriyet Savcılığına gönderilerek öldürmeye teşebbüs suçundan usulüne uygun şekilde kamu davasının açtırılması sağlandıktan sonra, delillerin birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, yazılı şekilde öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirmekten mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle CMK.nun 225. maddesine aykırı davranılması,

e) Sanıklar H.. B.. hakkında sadece, 28.07.2005 tarihinde H.. B.. çarşısında meydana gelen olaydan dolayı, mağdurlar Koral, Hüseyin ve Tayfun’u öldürmeye teşebbüs ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı, 17.07.2005 tarihinde sokakta ateş edilmesi olayı ile ilgili olarak hakkında açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeksizin, 28.07.2005 tarihinde meydana gelen olay yanında 17.07.2005 tarihinde meydana gelen olay nedeniyle de genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan cezalandırılması suretiyle CMK nun 225. maddesine aykırı davranılması,

f) Sanık H.. B.. hakkında mağdurlar Hüseyin, Koral ve Tayfun’u tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 37. maddesi delaletiyle 82/1-a, 35 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açıldığı, Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünün de bu yönde olduğu halde, CMK.nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirmekten TCK.nun 38/1. maddesi delaletiyle 82/1-a, 35, 62. maddeleri ile hüküm kurulması,

g) Sanık Zafer hakkında TCK nun 220/2,6,7 maddesi, sanık Ümit hakkında TCK nun 220/2,5,6 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açıldığı, Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünde, sanıkların silahlı örgüt üyesi olma suçundan, TCK nun 220/2,3 maddesi uyarınca cezalandırılmalarını istediği anlaşılmakla, CMK nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan yazılı şekilde TCK nun 220/2,3 maddesi ile hüküm kurulması,

h) Sanık Ü.. Ç.. hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeksizin, bu suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi,

ı) Sanıklar U.. M.. ve M.. S..’ın, konut dokunulmazlığını bozma suçlarının, CMK nun 253/b-3. maddesine göre uzlaşma hükümlerine tabi bulunduğu gözetilmeksizin uzlaştırma hükümleri uygulanmayarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

i) Sanıklar G.. İ.., F.. A.., H.. B.., İ.. E.., Z.. K.. ve F.. K..’un tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçları yönünden;

ı) Sanıklar U.. M.. ve M.. S..’ın, konut dokunulmazlığını bozma suçlarının, CMK nun 253/b-3. maddesine göre uzlaşma hükümlerine tabi bulunduğu gözetilmeksizin uzlaştırma hükümleri uygulanmayarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

i) Sanıklar G.. İ.., F.. A.., H.. B.., İ.. E.., Z.. K.. ve F.. K..’un tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçları yönünden;

aa- CMK.nun 230. maddesi uyarınca delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi suretiyle sanıkların eylemlerinin saptanması ve nitelendirilmesi ve ona göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, tasarlamanın unsurlarının olayda ne şekilde gerçekleştiği denetime imkan verecek şekilde açıklanıp, tartışılmadan, “17.07.2005 günü İsmail Şahin grubuna mensup örgüt üyeleri Mehmet, İlkem, Gökhan ve Fatih’in, E.. G.. grubu üyesi S..Ç..ve Tayfun’a öldürmek amaçlı ateş açtıkları...... Dosyada yer alan telefon görüşmeleri, iki grup arasındaki husumet ve uzun süredir birbirlerine yönelik eylemleri gözetildiğinde, eylemin öldürme kastı ile gerçekleştirildiği, korkutmaya yönelik savunmaya itibar edilemeyeceği” şeklindeki yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

bb- 28.07.2005 tarihinde mağdurlar Koral, Hüseyin ve Tayfun’un öldürülmeye teşebbüs edilmesi olayında, sanıklar Gökhan, Fatih, İlkem ve Faiz’i, suça azmettirmekten cezalandırılan sanıklar Hakan ve Zafer’in bu suçları ile ilgili olarak hükmün gerekçesiz bırakılması,

Usule aykırı ve sanık H.. B.. ile bu sanık ve G.. İ.., F.. A.. müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki, sanık Z.. K.., F.. K.., İ.. E.., sanıklar E.. G.., T.. D.., K.. K.., H.. K.., U.. B.., C.. S.., A.. D.. İ.. Ç.., M.. S.. U.. M.. müdafiileri ve sanıklar U.. M.., F.. S.., İ.. E.., Ü.. Ç.., müdahil Muharrem Bozdağ’ın dilekçelerindeki temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden bu sanıklar hakkında kurulan hükümlerin BOZULMASINA, bozmanın kararın niteliğine göre CMUK nun 325. maddesi uyarınca hükmü temyiz etmeyen sanık M.. Ç.. ve A.. B..’a da sirayetine, sanıklar Hakkan Bakkal, G.. İ.. ve F.. A.. müdafiinin tahliye isteminin reddine, 27.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

27.04.2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar H.. B.., F.. A.. ve G.. İ.. müdafii yokluğunda 29.04.2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2007/2, Karar No: 2007/2470, Tarih: 16.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/2 E.  ,  2007/2470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, 16.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9425, Karar No: 2014/15235, Tarih: 09.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9425 E.  ,  2014/15235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.06.2013 gün ve 2012/217-2013/132 sayılı kararı onayan Daire’nin 17.03.2014 gün ve 2013/16324-2014/5063 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ''...'' ibareli 29 ve 30. sınıflardaki ''tereyağlar, margarinler, yenilebilir sıvı ve katı yağlar, her türlü un, irmik, makarna, kepek ürünlerini'' içeren markanın sahibi olduğunu, davalının 03.07.2010 tarihinde kötü niyetli olarak müvekkilinin tescilli markasına iltibas ve tecavüz oluşturacak biçimde 29 ve 30. sınıf ürünleri içeren "...+ŞEKİL" ibare ve biçimli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, başvuruya itirazlarının önce Markalar Dairesi ve nihaî olarak da YİDK tarafından 2012/M-2666 sayılı kararla kısmen reddedildiğini ileri sürerek, YİDK kararının aleyhe olan kısımlarının iptalini ve davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkin olup, mahkemece davacıya ait ... ibareli marka ile davalıya ait ...+şekil ibareli markanın farklı olduğu, davalının önceki 2004/6343 sayılı markası aynı tür sayılacak hizmetleri tescil ettirdiği, davaya konu tescilin seri marka olarak kabul edileceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, davaya konu başvuru ile davacı tarafın itirazına dayanak markasının asli unsuru ... ibaresi olup, nitekim görüşüne başvurulan bilirkişiler de işaretler arasında 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğunu, davalı başvurusunda 30. sınıf emtiada yer alan “ pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar, mayalar, kabartma tozları, unlu mamullerin formunu, rengini iyileştirici, bayatlama süresini geciktirici doğal maddeler” ile davacının markasındaki 30. sınıf emtiaların benzer tür olduğunu, markalar arasında iltibas tehlikesi bulunduğunu ifa etmişlerdir. Bu durumda, işaretler ve yukarıda bahsi geçen 30. sınıf emtialar bakımından 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesine dayalı koşullar gerçekleşmiştir.

Ayrıca, davalı adına daha önceden tescilli 2004/06343 sayılı ...+şekil ibareli marka 30. sınıfı emtiayı kapsamadığı gibi, davalının önceki tescilinden kaynaklanan kazanılmış haktan söz edebilmek için önceki markası ile aynı tür mal ve hizmetler bakımından yeni bir başvurunun söz konusu olması gerekir. Dolayısıyla somut uyuşmazlıkta bu şartları taşıyan davalı markası bulunmadığı halde, davalının seri marka yaratma amacı taşıdığından bahisle tescile hak kazandığına ilişkin görüşe itibar etmek mümkün değildir.

Bu itibarla, yerel mahkeme hükmünün onanması doğru bulunmadığından, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüyle Dairemizin 17.03.2014 gün 2013/16324 Esas, 2014/5063 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak, yukarıda anılan gerekçeyle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 17.03.2014 gün 2013/16324 Esas, 2014/5063 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak, yukarıda anılan gerekçeyle hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin temyiz ilam ve karar düzeltme harçlarının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 26.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2303, Karar No: 2008/1715, Tarih: 17.03.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/2303 E.  ,  2008/1715 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 19.01.1994 tarihli tapuda arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Davada, inşaatın 31.12.1997 tarihinde teslim edilmemesi sebebiyle gecikme tazminatı talep edilmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davalı tarafından inşaatın geç teslimi için geçerli bir neden ileri sürülmemiş ve ispat edilmemiş olmasına göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davada, 31.12.1997 tarihinden itibaren işleyen kira alacağına hükmedilmiştir. Sözleşmesine göre zamanında teslimin gerçekleşmemesi halinde rayiç kira bedelinin ödeneceği kabul edilmiştir. Sözleşmedeki bu hüküm cezai şart niteliğinde olmayıp, dönemler itibariyle tahakkuk edecek kira alacağıdır. Dolayısıyla, her ay için mahalli rayiçler dikkate alınarak kira alacağının saptanması gerekir. Bu nedenle mahkemece davacı yararına, 3 adet dairenin ikisinin satıldığı tarihlere kadar, diğer daire bakımından ise dava tarihine kadar geçen sürede dairelerin mahalli rayiçlerine göre getireceği kira bedelinin saptanması ve bulunacak miktarın hüküm altına alınması gerekirken geçen tüm zaman için aylık 200,00 YTL.den cezai şarta hükmedilmesi doğru olmadığından kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 17.03.2008 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Mahkemece 31.12.1997 tarihinden itibaren toplam 228 ay üzerinden kira alacağına hükmedilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık BK’nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinin bir türü olan kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmıştır.

Yüklenici kararlaştırılan tarihte inşaatı tamamlayıp teslimi gerçekleştiremezse (temerrüde düştüğünde) arsa sahibinin BK.106/II. madde hükmünce seçimlik hakkı doğar. Şayet arsa sahibi seçimlik haklarından (geciken ifayı beklemek ve gecikme tazminatını talep etmek) seçeneğini tercih etmişse, geciken ifa nedeniyle uğradığı kira kaybı zararını her ay sonu itibariyle talep veya dava ederek binanın fiilen teslimini bekleyebilir. Kısaca, kira kaybını zararın gerçekleşmesiyle talep edebileceğinden fiili teslimi beklemek zorunda değildir. Nitekim Dairemizin yerleşen uygulaması da bu yoldadır.

Borçlar Kanunu’nun 126/IV. maddesince bazı ayrık durumlar hariç eser sözleşmesinden doğan bütün davalar 5 yıllık zamanaşımı süresine tâbidir. Anılan Yasanın 128. maddesi hükmünce zamanaşımı alacağın muaccel (dava edilebilir veya istenebilir) olduğu tarihten başlar.

Somut olayda dairelerin 1997 yılında teslimi kararlaştırılmıştır. Ay ve gün açıkça belirtilmediğinden mahkemenin teslim tarihini 31.12.1997 olarak kabule yerindedir. Nevar ki, Ocak 1998 ayının kira alacağı takip eden ayın başlamasıyla muaccel (istenebilir) olmuştur. Bu şekilde devam eden sürede gecikilen her ayın kirası bir sonraki ayın ayın başlamasıyla istenebilir olur. Davacıların böylece gerçekleşen kira kaybı zararlarını dava etme hakları bulunduğundan inşaatın teslimini beklemeleri gerekmez. O halde davalının sürede zamanaşımı def’inde bulunduğu gözetilerek dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık süredeki kira kaybı alacağının zamanaşımına uğradığının kabulüyle istemin bu bölümünün reddine karar verilmelidir. Çoğunluğun aksine oluşan kararına açıklanan nedenlerle katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2008/10838, Karar No: 2009/10026, Tarih: 29.06.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/10838 E.  ,  2009/10026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı 1- SGK vekili Av...... 2- .... Deri San.Tic.Ltd.Şti. Aralarındaki tespit davası hakkında Bakırköy 4.İş Mahkemesinden verilen 19.03.2008 gün ve 1836/179 sayılı hükmün Davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

..... Der San ve Tic Ltd Şti ünvanlı ..... sicil nolu iş yerine ait uyuşmazlık konusu 01.01.1999-01.05.2004 tarihleri arasındaki döneme ait kuruma verilmiş dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik kurumundan istenip dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.06.2009 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14897, Karar No: 2015/25218, Tarih: 11.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/14897 E.  ,  2015/25218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak dava zamanaşımı süresi içerisinde her zaman hüküm kurulabileceği değerlendirilerek yapılan incelmede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.