muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16590, Karar No: 2013/15538, Tarih: 12.09.2013

İhbar olunan Anket A.Ş. vekili; müvekkili şirket tarafından ... ile 11.04.2011 tarihli telif hakları sözleşmesi ile " Seymen Kedi Misket " adlı grafik eserin tüm telif haklarının satın alındığını ve bedelin OutDoor Factory Açık Hava Fabrikası Rekl. Hizm. ve İnş. A.Ş’ye ödendiğini, bu nedenle davanın bu şirket ile ...'a ihbar edilmesi gerektiğini ileri sürerek müvekkili yönünden davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İhbar Olunan Açık Hava Fabrikası Medya Rek. Hizm. A.Ş. ve birleşen dava davalısı ... vekili; Ankara BBB tarafından gerçekleştirilecek Dünya Çocuk Oyunları isimli organizasyonu üstlenen Anket A.Ş. tarafından müvekkili OutDoor Factory Açık Hava Fabrikası Medya Reklamcılık Hizmetleri A.Ş.'den organizasyonun maskotu olacak bir karakter yaratılmasının istendiğini, bahsi geçen şirketin söz konusu karakterin yaratılması görevini çalışanlarından ...'a verdiğini, ... tarafından yaratılan "Seymen Kedi Misket" isimli grafik eserin 07.03.2011 tarihinde Kültür ve Turizm Bakanlığı’nca kayıt tescil edildiğini, ...'ın söz konusu esere ilişkin temsil, işleme, çoğaltma, yayma ve umuma iletim haklarını Anket A.Ş.'ye devrettiğini, Kültür ve Turizm Bakanlığı’nca düzenlenmiş olan kayıt-tescil belgesinin eser sahipliğini tereddüde mahal vermeyecek şekilde kanıtladığını, söz konusu eser yaratılırken Ankara kedisinin temel karakteristik dış görünüşünün esas alındığını, bu özellikler dikkate alınarak çizim yapılması halinde çok farklı bir sonucun çıkmasının beklenemeyeceğini, bununla birlikte davacıya ait olduğu iddia olunan "Ankara Kedisi Misket'ten göz yapısı ve rengi, yüz ifadesi ve yüz yapısı, fiziki özellikleri ve çizim şekli yönünden oldukça farklı olduğunu, ayrıca "Ankara Kedisi Misket'in Cumhuriyet Gazetesi'nin sadece Ankara ekinde yayınlanan bir karakter olduğu ve İstanbul'da ikamet eden ...'ın bu karakterden haberdar olmasının mümkün olmadığını, her iki karakterin de ismi olan “Misket”in Ankara'ya özgü bir halk oyununun ismi olduğunu, bu nedenle özel bir isim olarak nitelendirilemeyeceğini, bunun aksinin gerek Ankara kedisinin dış görünüşünün, gerek misket oyununa ait ismin davacılar tarafından sahiplenilmesi anlamına geleceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... tarafından ortaya konulan 3 boyutlu eserin davacıların sahip olduğu grafik eserin işlenmesinden oluşmadığı, tamamen farklı ve sahibinin hususiyetini yansıtan bir eser olduğu, her ne kadar bilirkişi heyeti tarafından eserlerin kendileri değil de adlarının FSEK 83. md. kapsamında "eserin ad ve alametleri" nden doğan hakların ihlali anlamına gelebileceği söylenmiş ise de söz konusu iddia kapsamında açılmış bir davanın bulunmadığı, açılacak böyle bir davada ise eser adının orijinalliği, eser türlerinin ayniyeti, kullanılan adların topluma mal olmuş olup olmadığı, yöresel özellikleri barındırıp barındırmadığı hususlarının ayrı ayrı tartışılması gerekmekte olduğundan, bu konuda bir karar verilemeyeceği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılar alınmasına, 12.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/193, Karar No: 2022/17590, Tarih: 19.12.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/193 E.  ,  2022/17590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın ceza infaz kurumuna sevki sırasında araç içerisinde ayağa kalkarak “bırakın camı kıracağım” dediğinin iddia edildiği, sanığın ise kovuşturma aşamasındaki savunmasında “benim camı kıracağımı zannettiler” şeklinde beyanda bulunduğu, sanığın kastının camı kırmaya yönelik olup olmadığının tespit edilemediği ve sanığın araç içerisinde ayağa kalkmasından ibaret eylemi hakkında, unsurları oluşmayan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a maddesinde düzenlenen kamu malına zarar vermeye teşebbüs suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 19.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1533, Karar No: 2020/1900, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/1533 E.  ,  2020/1900 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16641, Karar No: 2016/12989, Tarih: 24.11.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/16641 E.  ,  2016/12989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

4-..., 5-...

Müştekiler : 1-..., 2-..., 3-...

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Tüm sanıklar için; 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 63. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri ile müştekiler vekilleri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nın nüfusa kayıtlı bulunduğu "Köyceğiz köyü" gerekçeli karar başlığına yazılmamış ise de; bu husus mahallinde ilavesi mümkün bir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Olay sonucu yaralanan, soruşturma aşamasında şikayetçi olduğunu bildiren ve alzheimer hastası olduğu anlaşılan mağdur ... ile yaşı küçük mağdur ...'ün suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçilerin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

A-) Müşteki ... vekilinin verdiği temyiz dilekçesine yönelik olarak yapılan incelemede;

Müşteki İSKİ Genel Müdürlüğünün atılı suçtan dolayı doğrudan zarar görmesinin söz konusu olmadığı, bu nedenle mahkemece doğru olarak katılma talebinin ret edildiği, katılan sıfatını alması mümkün bulunmayan müşteki kurum vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin olmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B-) Sanıklar müdafilerinin sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Müşteki İSKİ Genel Müdürlüğünün atılı suçtan dolayı doğrudan zarar görmesinin söz konusu olmadığı, bu nedenle mahkemece doğru olarak katılma talebinin ret edildiği, katılan sıfatını alması mümkün bulunmayan müşteki kurum vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin olmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B-) Sanıklar müdafilerinin sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

1-İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Gaziosmanpaşa Şube Müdürlüğü sorumluluk sahası içerisinde Su, Kanal, Yağmur Suyu Yapım Bakım ve Rehabilitasyon işinin kazı çalışmalarının müteahhit firma ...İnşaat Tic. AŞ. tarafından üstlenildiği, sanık ...'nin inşaat teknikeri olup ...İnşaat saha şefi olduğu, sanık ...'nun inşaat mühendisi olup aynı şirketin şantiye şefi olarak görev yaptığı, ...'un... inşaat şirketinde kepçe operatörü olarak görev yaptığı, ancak olay tarihinden önce ...İnşaat şirketince ... inşaattan kiralanan kepçeyi kullanan kardeşi ...'un rahatsızlanması üzerine kepçe operatörlük belgesi bulunmayan ...'un kepçe ile kazı çalışmasına katıldığı, ...'nın İSKİ Bayrampaşa arıza kontrol görevlisi olduğu, makine mühendisi olan sanık ...'in ise İGDAŞ Bayrampaşa Şebeke şefi olarak görev yaptığı, olay günü sanık ...'un iş makinesi ile çalıştığı sırada doğalgaz borusuna zarar vermesi sonucu patlamanın meydana geldiği, patlama sonucunda ...'ın öldüğü, ...'ün hayati tehlikeye ve 2. derece kemik kırığına neden olacak şekilde, ...'ın basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde, ..., ..., ... ,... ve ...'ın da basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaralandıkları olayla ilgili olarak, tüm sanıklar kusurlu kabul edilerek haklarında aynı cezaya hükmedilmiş ise de, Teknik Üniversitelerin konu ile ilgili öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi heyetine dosyanın tevdii ile, sahip oldukları görev, sıfat ve sorumlulukları da gözetilerek olayda hangi sanıkların kusurlu olduğu ve var ise kusurlarının niteliği konusunda ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması, sonucuna göre de tüm sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri sureti ile bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile ve yetersiz bilirkişi raporuna istinaden tüm sanıklar hakkında yazılı şekilde karar verilmesi,

2-... ve ...'ın müşteki olarak gerekçeli karar başlığına yazılmaması sureti ile CMK'nın 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanıklar hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2-... ve ...'ın müşteki olarak gerekçeli karar başlığına yazılmaması sureti ile CMK'nın 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanıklar hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafileri ile katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18299, Karar No: 2011/2563, Tarih: 16.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18299 E.  ,  2011/2563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak alınması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7659, Karar No: 2013/1420, Tarih: 18.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/7659 E.  ,  2013/1420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 284 parsel sayılı, 5137,30 m² yüzölçümündeki taşınmaz, zeytinlik ve harnupluk niteliği ile davalı adına tesbit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup taşlık, kayalık ve çalılık olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek tapu iptali ve tescil davası açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek taşlık ve çalılık niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4/3. maddesine göre yapılan orman tahdidi, eski ve yeni tarihli memleket haritaları, amenajman planı ve hava fotoğraflarının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla, çekişmeli parselin orman kadastrosu sınırları dışında orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ise de öncesinin makilik yerlerden olduğu, 1990 yılı memleket haritasında, çalılık göründüğü, 2004 yılı uydu fotoğraflarında dahi imar ve ihya edilmemiş çalılık niteliğinde görüldüğü belirlenerek Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesinde ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, tarla niteliğinde olan taşınmazın vasfının taşlık ve çalılık olarak belirlenmesi, yine 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 1 ve 2. bentlerinin çıkartılarak, bunun yerine ''1 - Davanın kabulü ile ... İlçesi, ... Köyü 101 ada 284 sayılı parselin tapu kaydının iptaliyle tarla niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, 2- 3402 sayılı Kanuna 6099 sayılı Kanun ile eklenen 36/A ve geçici 11. maddeleri gereğince davalıdan karar harcı alınmasına yer olmadığına'' cümlelerinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H..M.K’nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 18/02/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25634, Karar No: 2015/38093, Tarih: 18.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/25634 E.  ,  2015/38093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/189806

MAHKEMESİ : Aydın (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/07/2010

NUMARASI : 2010/357 (E) ve 2010/784 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen müşteki S.. B..'a davaya katılmak isteyip istemediği sorulmamış ise de, temyiz dilekçesinin içeriği gözetilerek, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca müşteki S.. B..'ın davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanık S.. B..'a yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

2-Sanıklar S.. D.. ve O.. G.. hakkında yaralama eylemlerinden verilen beraat kararlarının da usul ve Kanuna uygun olduğu,

Anlaşıldığından, katılan sanık S.. B..'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 18/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11126, Karar No: 2014/545, Tarih: 14.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/11126 E.  ,  2014/545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, 5237 sayılı TCK'nin 6. maddesi kapsamında silahtan sayılan bıçak ile mağduru yüzde sabit iz bırakacak şekilde yaraladığının kabulü karşısında, yüzde sabit ize neden olan yaralanmanın adli tıp kriterlerine göre basit bir tıbbi müdahale ile iyileşemeyeceği gözetilmeksizin, temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesine göre belirlenmiş olması, aynı kanunun 86/3-e ve 87/1-c maddelerine göre belirlenen hapis cezasının, TCK'nin 87/1-c(son) maddesi uyarınca 5 yıla çıkartılmış olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14/1/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/38895, Karar No: 2025/3665, Tarih: 11.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/38895 E.  ,  2025/3665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/295 E. 2021/1099 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 18. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/913 E. ve 2019/517 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.