muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1908, Karar No: 2023/3717, Tarih: 13.12.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında imzalanan 2016 yılı Protokolünün 5.3.10 uncu maddesinde, eczacı ya da eczane çalışanlarınca kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak kuruma sahte reçete fatura edilmesi halinde reçete bedelinin 10 katı cezai şart uygulanarak eczacının uyarılacağı; 4.3.6 ncı maddesinde ise protokolün 5.3 üncü maddesinde düzenlenen hallerde reçete bedellerinin ödenmeyeceği ve kurumca yapılan yersiz ödeme olması halinde faiziyle birlikte tahsil edileceğinin düzenlendiği; tüm dosya kapsamı itibariyle davacı eczacının kuruma sahte reçete/rapor fatura etme fiilinde kastının veya fiile iştirakinin bulunduğuna dair herhangi bir delil bulunmadığı, eczanesince karşılanan reçeteleri ve ilişik raporları kuruma fatura etmeden önce kontrol etmek durumunda olsa da bilirkişi raporunda dava konusu reçetelerin iğfâl kabiliyetini hâiz olduğunun belirlendiği, davacının kontrol etse dahi eczanesine gelen sahte reçetelerin kuruma fatura edilmesini önleme imkânının bulunmadığı anlaşıldığından, davacı hakkında protokolün 5.3.10 uncu maddesi uyarınca uygulanan cezai şart ve uyarı işleminin yerinde olmadığı, protokolün 4.3.6 ncı maddesinin öncülü olan “kasıtlı olarak kuruma sahte reçete fatura etme” fiili gerçekleşmediğinden, kurumca uygulanan cezai yaptırım ile reçete bedelinin yasal faiziyle tahsili işleminin de haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı kurumun davacı hakkında uygulanan 30.04.2019 tarihli cezai şart, uyarı ve reçete bedellerinin iadesine ilişkin işleminin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kurum vekili; hükme esas alınan bilirkişi raporunun taraflı ve davacıyı korumaya yönelik olup hukuki nitelendirme de yapıldığından bu rapora dayalı olarak karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, müvekkili kurum denetmenlerince tutulan tutanakların aksinin yazılı delille ispatının gerektiğini, hasta ve/ya hasta yakını olan tanıkların imzasını da içeren ifadelerin geçerliliğinin bilirkişi raporunda değerlendirilmesinin doğru olmadığını, tüm usûlsüzlüklere davacının sebebiyet verdiğini ve sözleşmeye aykırı davranan davacı hakkında sözleşme hükümlerine göre cezai işlem uygulandığını ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosyadaki belgeler, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve gerekçe içeriğine göre İlk Derece Mahkemesi kararında davanın esası ile ilgili tarafların gösterdiği ve hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kurum vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacı eczacı hakkında, davalı kuruma sahte reçete fatura edildiği gerekçesiyle uygulanan uyarı, cezai şart ve reçete bedellerinin iadesine ilişkin kurum işlemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 19 uncu maddesinin birinci fıkrası.

İlaç Teminine ilişkin 2016 yılı Eczane Protokolü

3. Değerlendirme

1. Taraflar arasında imzalanan ... Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2016 yılı Eczane Protokolünün 5.3.2 nci maddesi; "Eczacının, Kuruma fatura ettiği reçetelerde bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da yakınına teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilaçların teslim edildiği yakınına ait olmadığının tespit edilmesi halinde, reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak hastanın ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz.”; 5.3.5 inci maddesi ise "Hasta veya hasta yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin Kuruma fatura edildiğinin tespiti halinde ilaç bedelinin 10 (on) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır. Tekrarı halinde reçete bedelinin 20 (yirmi) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 6 (altı) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak, Kurum tarafından yapılacak soruşturma neticesinde hastaya teslim edilmek üzere hastanın ilaç alım tarihinden itibaren 60 (altmış) günü geçmeyecek sürede ilaçların eczanede bekletildiğinin saptanması halinde bu madde hükmü uygulanmaz." şeklinde düzenlenmiştir.

Söz konusu Protokolün 5.3.10 uncu maddesinde ise “Eczacı ya da eczane çalışanlarınca kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak kuruma sahte reçete fatura edilmesi halinde reçete bedelinin 10 katı cezai şart uygulanarak eczacının uyarılacağı”; 4.3.6 ncı maddesinde de “Protokolün 5.3 üncü maddesinde düzenlenen hallerde reçete bedellerinin ödenmeyeceği ve kurumca yapılan yersiz ödeme olması halinde faiziyle birlikte tahsil edileceği” düzenlenmiştir.

2. 2016 yılı Eczane Protokolünün 5.3.2 ve 5.3.5 inci maddelerindeki sorumluluğu bilerek sözleşmeyi imzalayan ve basiretli bir tacir gibi davranması beklenen eczacının, ilaçların tesliminde kendisinden beklenen özeni göstermesi ve ilaçların teslim edildiği kişinin hasta ya da yakını olduğunu gösterir belgenin ibrazını istemesi gerekmekte olup, anılan madde hükümlerinin uygulanabilmesi için hasta ya da yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin kuruma fatura edilmiş olması yeterli olduğundan, eczacı ya da çalışanlarının kastı veya dahli aranmaz.

3. Yukarıda yapılan bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince; hükme esas alınan bilirkişi heyeti raporunda, davaya konu rapor ve reçetelerin iğfal kabiliyetini haiz olup davacı eczacının sahtecilik eylemine ilişkin herhangi bir kasıt ve kusurunun bulunmadığının bildirilmiş olmasına ve söz konusu raporun taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli olup davacının, davalı ... zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak sahte reçete/rapor fatura ettiği yönündeki savunmanın ispatlanamamış olmasına göre davalı kurum tarafından 2016 yılı Eczane Protokolünün 5.3.10 uncu maddesi uyarınca davacı hakkında uygulanan cezai şart ve uyarı işleminin iptaline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş; bu nedenle reddine karar vermek gerekmiştir.

4. Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; davacı eczacı tarafından, davalı kuruma fatura edilen reçeteler ile bunların bir kısmına ilişik raporların adına düzenlendiği hasta ve/ya yakınlarının tanık olarak ifadesine başvurulmuş; tanıklardan ... ile oğlu ..., ..., ... ve ...’in reçetelerde ismi yazılı doktorlara muayene olduklarını ve bu doktorlarca yazılan reçetelerdeki ilaçları davacıya ait ... Eczanesinden aldıklarını doğruladıkları; tanıklardan ..., ..., ..., ..., ..., oğlu ..., ..., ..., ... ve ...’in ise reçetelerde ismi geçen doktorlara muayene olmadıklarını, reçete eklerindeki raporların adlarına çıkartılmadığını ve reçete muhteviyatındaki ilaçları da almadıklarını beyan ettikleri; tanık ..., ... ve ...’in ise davacı eczacıdan daha önce ilaç aldıklarını, ancak aradan zaman geçmesi nedeniyle reçetelerde ismi geçen doktorlara muayene olup olmadıklarını ve reçete muhteviyatındaki ilaçları alıp almadıklarını hatırlamadıklarını belirttikleri anlaşılmıştır.

5. Bu durumda Mahkemece; anılan tanık beyanlarına göre, davacı eczacı tarafından davalı kuruma fatura edilen 11 sigortalıya ait 31 adet reçetedeki ilaçların hastalar tarafından alınmadığı ve kullanılmadığı, bu reçete eklerindeki 10 adet ilaç kullanım raporunun da içerik olarak sahte olduğu sabit olduğundan, davalı kurumun 2016 yılı Eczane Protokolünün 5.3.2, 5.3.5 ve 4.3.6 ncı maddeleri uyarınca davacı eczacıya ödenen reçete bedelleri toplamı 16.819,23 TL’nin kuruma iadesi istemine ilişkin işleminin yerinde olduğu anlaşılmakla, bu yöndeki kurum işleminin iptaline dair davacı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, davanın tümden kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş; açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/799, Karar No: 2024/758, Tarih: 13.02.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/799 E.  ,  2024/758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/89 E., 2016/464 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve kâl davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davalı tarafından müvekkil şirketin irtifak hakkını ihlal eder şekilde inşaat yapıldığını belirterek el atmasının önlenmesini ve kâl talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar; yapılan binaların yüksek gerilim hattına uzaklığının standartlara uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda belirtilen esas ve karar sayılı kararı ile hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre; davaya konu taşınmaz üzerinde bulunan ve davalıların kullanımında olan binanın, davacı tarafın iddia ettiği gibi kuvvetli akım talimatnamesine aykırı, tehlike oluşturacak ve davacının irtifak hakkını ihlal edecek şekilde inşa edilmediği, bu hali ile davacı tarafın iş bu dava dosyasında ileri sürmüş olduğu iddialarını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, bilirkişinin doğru sıcaklıkta ölçüm yapmadığını, müvekkil kurum yetkilileri tarafından yapılan ölçümlerde 40 ila 70 cm kadar ihlal tespit edildiğini, yeniden bilirkişi raporu alınması gerektiğini ileri sürerek hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, irtifak hakkına el atmanın önlenmesi ve kal talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 828 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 828 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25788, Karar No: 2012/24899, Tarih: 07.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/25788 E.  ,  2012/24899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 7.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29542, Karar No: 2016/16003, Tarih: 06.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/29542 E.  ,  2016/16003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenlikte 18/11/2009 tarihinde teknik servis uzmanı olarak işe başladığını, 21/05/2013 tarihinden itibaren ... Bölge Müdür vekili olarak çalışmasını sürdürdüğünü, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak sona erdirildiğini, müvekkilinin işin aksamaması için bilgisayar sistem şifrelerini diğer çalışanlar ile paylaştığını, buna karşın işyerinde çalışan ... ve... tarafından müvekkilinin şifresi kullanılarak sistemde teklif dosyası oluşturulması ve daha sonra bu pdf dosyasının sistem dışı word belgesine dönüştürülerek poliçe oluşturulması olayı ile müvekkilinin bir ilgisinin bulunmadığını, müvekkilinin olayda bir kusurunun olmadığını belirterek bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette 18/11/2009 tarihinde çalışmaya başladığını, 25/12/2012 tarihinde ... Bölge Müdürlüğünü vekaleten yürütmesi için yetki ve sorumluluk verildiğini, davacının bölge müdür vekili olarak poliçe tanzim sisteminde kullanmak üzere sadece kendisine tahsis edilen sistem şifreleri ile kullanıcı kodunu bölge müdürlüğünde çalışan... ve ...’a poliçe tanzim etmek için kullandırmak suretiyle şirket sistemlerinden poliçe tanzimine ve poliçe teklifi yapılmasına izin vererek görevini kötüye kullandığını, emniyeti suistimal ettiğini, görevi ihmal kusurunu işlediğini, bu nedenle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının ... Bölge Müdürlüğünde bölge müdür vekili olarak görev yaptığı sistem kullanıcı kodlarını ve şifrelerini yetkisiz personele kullandırmak suretiyle görevinin gereği gibi hareket etmediği, görevinde ihmali davranışlarda bulunduğu, davacının kötü niyetli olduğunun tespit edilemediği, davacının eyleminin hizmet akdinin tazminatsız şekilde haklı nedenle fesih sebebi kabul edilebilecek mahiyette ve ağırlıkta olmadığı ancak geçerli fesih ağırlığında olduğu kabul edilerek isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesi feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Taraflar arasında iş sözleşmesi feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı şifresini yardımcıları diğer personele vermek suretiyle sistem dışı poliçe düzenlenmesine sebebiyet vermiştir. Dosya kapsamında bulunan, davacı tarafça işverenliğe hitaben yazılmış 11.09.2013 tarihli e-mail içeriğinden anlaşıldığı üzere bu husus davacının da kabulündedir. Davacının bu eylemiyle davalı işverenin zararına sebebiyet verdiği ve davalı ile aralarındaki güven ve doğruluk bağı ilişkisinin zedelendiği tespit edilmiş olup, feshin haklı nedenle hak düşürücü süre içerisinde yapıldığı anlaşılmakla kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken yanılgılı değerlendirmelerle kabulü hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 06.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4973, Karar No: 2015/17672, Tarih: 02.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4973 E.  ,  2015/17672 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Aladağ Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2014

NUMARASI : 2014/109-2014/138

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, Adana İli Aladağ İlçesi Mansurlu Mahallesi 109 ada 7 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü doğru olup, yasa gereği bu taşınmazlara kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas tutularak değerlendirilir. Kamulaştırma Yasası'nın 11. maddesinin (i) bendine göre de, bedelin tespitinde etkisi olacak diğer objektif ölçüler de dikkate alınır. Doğaldır ki bu objektif ölçülerin neler oldukları taşınmazın niteliği dikkate alınarak ve değerlendirme esasları gözönünde bulundurulmak suretiyle belirlenir ve gerekçesi de belirtilmek suretiyle belirlenen bedele objektif artış uygulanabilir.

Yargıtayın yerleşik uygulamalarına göre devletçe uygulanan desteklemeler ve ödenen primler objektif artış sebepleri olarak kabul edilmemektedir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; yüzde altmış olarak belirlenen objektif artış oranının yüzde onbeşlik kısmını destekleme ve primlerin oluşturduğu anlaşılmaktadır.Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesinde objektif artış nedeni olarak yerleşim yerine yakınlığı ve diğer özellikler nedeniyle yüzde 45 objektif artış oranıyla yetinilmesi gerekirken ürün destekleme ve primleri verilmesi nedeniyle yerinde olmayan gerekçeyle yüzde 15 objektif artış oranı ilave edilmesi,

2-Acele el koyma dosyasında fazla yatan bedelin davalı tarafından bankadan çekilmesine kadar varsa işlemiş mevduat faiziyle birlikte davacı idareye ödenmesine karar verilmemesi,

./..

3-Dava konusu taşınmazla ilgili acele el koyma dosyasında, tespit edilen kamulaştırma bedelinden daha fazla miktarın bloke edildiği ve acele el koyma kararının dava tarihinden itibaren dört aylık süre içerisinde verildiği anlaşıldığından tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz işletilmemesi gerekirken faize hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı ZS.
Yargıtay — Esas No: 2017/2690, Karar No: 2019/2468, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2690 E.  ,  2019/2468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7163, Karar No: 2015/16728, Tarih: 16.06.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/7163 E.  ,  2015/16728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin gerekçeli kararının ve temyiz dilekçesinin, ... ada ... ve ... nolu parsellere ilişkin ihalelerde en yüksek peyi süren ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a veya varsa vekillerine tebliğ edilip, yasal temyiz süresi geçtikten sonra tebligat parçaları ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2723, Karar No: 2013/21145, Tarih: 14.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/2723 E.  ,  2013/21145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan Kurum ve ... Deri Tekstil Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalılardan Kurum ve ... Deri Tekstil Ltd. Şti. vekillerinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı ...'in vekili olmadığı halde, lehine vekalet ücretine hükmedilmiş olması, isabetsizdir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün 4. fıkrasının tamamen silinerek, hüküm fıkrasından çıkarılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... Deri Tekstil Ltd. Şti.'nden alınmasına, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.