muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2023, Karar No: 2018/923, Tarih: 19.02.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/2023 E.  ,  2018/923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Şanlıurfa 6. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Şanlıurfa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/09/2017 gün ve 2017/229 E. 2017/74 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 102. maddesinde öngörülen tutuklama sürelerindeki sınırların aşılmadığı, sürdürülen tutuklama tedbirinin orantılı olduğu, tutuklama koşullarında bir değişiklik bulunmadığı, esasa ilişkin inceleme sırasında tutuklama koşullarının mahkemesince değerlendirilme imkanı mevcut olduğunun anlaşılmasına göre bu aşamada sanık ...'nın tahliye isteminin REDDİNE, karardan bir suretin istemde bulunana tebliğine dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16891, Karar No: 2011/2938, Tarih: 22.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/16891 E.  ,  2011/2938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin ek davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin ek davada, mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edelin bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davanın konusu ve tarafları aynı olup, hükmolunan bedel dikkate alındığında vekalet ücretine ilk davada hükmedilmiş olduğundan hakkaniyet gereği yeniden vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, vekalet ücreti takdiri,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin bendin çıkartılmasına, yerine (İlk davada vekalet ücretine hükmedilmiş olduğundan yeniden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 22.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1535, Karar No: 2017/8273, Tarih: 27.09.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/1535 E.  ,  2017/8273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 05/02/2011 tarihinde ... sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı araçla müvekkilinin yaralanmasıyla sonuçlanan kazaya sebep olduğunu, bu olay nedeniyle ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2011/174 sayılı dosyasında davalı hakkında tedbirsizlik ve dikkatsizlik nedeniyle yaralamaya sebebiyet verme suçunu işlediği ve kusurlu olması nedeniyle 1.500.00.-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğini, müvekkilinin olayın etkisiyle özellikle kolunda kalıcı sakatlık bırakacak şekilde yaralanması nedeniyle büyük üzüntü yaşadığını, müvekkilinin ... Devlet Hastanesi Acil Servisine ordan da ortapedi bölümüne gittiğini, bir ay tedavi gördüğünü, tüm bu yerlere taksi ile gittiğini, taksi paralarını, bazı krem ve ilaç paralarını cebinden karşıladığını, kolunun tam olarak iyileşmediğini, doktorların ileride ameliyat olması gerektiğini söylediklerini, bu nedenlerle davalıdan 2.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı duruşmada açılan davayı kabul etmediğini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, maddi tazminata yönelik talebin ispat edilememiş olması nedeniyle reddine, manevi tazminata yönelik talebin kısmen kabulü ile 8.000,00 TL'nin olay tarihi olan 10/08/2010 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, dair karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava meydana gelen trafik kazası nedeniyle davacının tedavisine ilişkin giderlerin tazmini ile manevi tazminat talebine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava meydana gelen trafik kazası nedeniyle davacının tedavisine ilişkin giderlerin tazmini ile manevi tazminat talebine ilişkindir.

Somut olayda, davacı, tedavi giderlerini, ulaşım giderini ve yardımcı giderlerini talep etmiştir. Mahkemece davacının kaza sebebi ile talep edebileceği maddi tazminat miktarının hesaplanması yönünde rapor tanzim edilmek üzere dosya hukukçu bilirkişi Av....'ya tevdii edilmiş bilirkişi raporunda taksi ücreti 700,00 TL, yardımcı bedeli 2.400,00 TL olmak üzere toplam giderin 3.100,00 TL olduğu, ancak taleple bağlı kalınarak 2.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan talep edilebileceği belirtilmiş ise de buna ilişkin bir belge dosya içine sunulmamış, dosyaya sunulan taksi ücretine ilişkin belgenin ise yeni tarihli olması nedeniyle, itibar edilmeyerek maddi tazminata ilişkin talepler reddedilmiştir.

Dava Borçlar Kanunu'nun 46. maddesi (6098 sayılı TBK m. 54) gereğince çalışma gücünün kaybı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlâl etmesi hali BK m. 46/I’de özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince “Cismani bir zarara düçar olan kimse külliyen veya kısmen çalışmaya muktedir olamamasından ve ileride iktisaden maruz kalacağı mahrumiyetten tevellüt eden zarar ve ziyanını ve bütün masraflarını isteyebilir”. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlâli halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddî zararın türleri; masraflar, çalışma gücünün kısmen veya tamamen kaybından doğan zararlar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan zararlar şeklinde düzenlenmiştir. Borçlar Kanunu'nun 46. maddesinde belirtilen “bütün masraflar” deyimi çok geniş kapsamlıdır. Bu giderlere zarara uğrayanın katlanmak zorunda kaldığı bütün giderler dahildir. Bu bakımdan zarara uğrayanın tedavi giderleri yanında, işlerini görememesi nedeniyle tutmak zorunda kaldığı yardımcı ya da hastabakıcı için ödemek zorunda kaldığı giderleri ile yapılması gereken estetik tedavi giderleri de istenebilir.

Davacı, maddi tazminat kapsamında tedavi gideri, yol gideri ve bakıcı giderlerine ilişkin zararlarını talep etmiştir. Mahkemece, talep edilen bahse konu zarar kalemleri için herhangi bir araştırma yapılmamış, deliller toplanmamış, bunun yanında yaralanması nedeni ile yaptığını iddia ettiği tedavi giderleri ile bakıcı giderlerine ilişkin her hangi bir değerlendirme yapılmamıştır.

Davacı, maddi tazminat kapsamında tedavi gideri, yol gideri ve bakıcı giderlerine ilişkin zararlarını talep etmiştir. Mahkemece, talep edilen bahse konu zarar kalemleri için herhangi bir araştırma yapılmamış, deliller toplanmamış, bunun yanında yaralanması nedeni ile yaptığını iddia ettiği tedavi giderleri ile bakıcı giderlerine ilişkin her hangi bir değerlendirme yapılmamıştır.

Buna göre davacının yapıldığını iddia ettiği tedavilere ilişkin tedavi evrakları ilgili kurumlardan getirtilerek konusunda uzman tıp doktoru bilirkişiden rapor alınarak davacının celp edilen tedavi evraklarından yaralanmasının şekli ve niteliğine göre yapması muhtemel belgeli veya belgeye bağlanamayan tedavi giderlerinin tespiti, yaralanmasına bağlı olarak refakatçiye ihtiyaç duyup duymadığı ve süresi belirlenerek Adli Tıp Uzmanı bilirkişiden alınacak rapor sonucuna göre 818 sayılı BK'nın 42. maddesi gereğince olayın özelliği değerlendirilmek suretiyle bu kalem isteklere ilişkin karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.Olayın niteliği gereği bütün giderlerin belgelendirilmesi olağan hayat tecrübelerine aykırıdır. Bu konuda 818 sayılı BK 42/II. maddesi yol gösterici nitelikte olup aynı zamanda zararın gerçek miktarını belirleyecek olan hakime de bir görev yüklemektedir. Bu durumda, davacıya ulaşım ve refakatçi giderlerini kanıtlama imkanı tanınmalı, davacının bu giderlerini kanıtlayamaması durumunda belgelenemeyen ancak tedaviye bağlı olarak yapılması olanaklı bulunan ulaşım ve refakatçi giderleri yönünden davacının tüm tedavi evraklarının getirtilerek, yaralanma derecesi ve iyileşme süreci de gözetilerek Adli Tıp Uzmanı bilirkişiden alınacak rapor sonucuna göre 818 sayılı BK'nın 42. maddesi gereğince olayın özelliği değerlendirilmek suretiyle bu kalem isteklere ilişkin karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 27.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/99, Karar No: 2025/4320, Tarih: 27.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/99 E.  ,  2025/4320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1640 E., 2023/1630 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun reddi, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.09.2023 tarihli ve 2023/202 Esas, 2023/264 Karar sayılı bozma üzerine verdiği kararı ile, sanık hakkında;

a) Maktul ...'ye yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 30.10.2023 tarihli ve 2023/1640 Esas, 2023/1630 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılanlar ...,...,..., ve ... vekili, katılan Kurum vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca yargılama gideri yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; suçun tasarlanarak işlendiğine, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılanlar...,...,..., ve ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, tasarlama olduğuna, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

3. Katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; tasarlama olduğuna, eksik ceza tayin edildiğine, haksız tahrik ile takdiri indirimin uygulanmaması, sanığın üst hadden indirimsiz cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

4. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı olmadığına, maktul ...'ye yönelen eylemin suç vasfının taksirle öldürme olduğuna, haksız tahrik indiriminin üst hadden uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

3. Katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; tasarlama olduğuna, eksik ceza tayin edildiğine, haksız tahrik ile takdiri indirimin uygulanmaması, sanığın üst hadden indirimsiz cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

4. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı olmadığına, maktul ...'ye yönelen eylemin suç vasfının taksirle öldürme olduğuna, haksız tahrik indiriminin üst hadden uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık müdafiine 16.11.2023 tarihinde tebliğ edilen karara karşı, sanık müdafiinin yasal süresi içinde, 01.12.2023 tarihinde, temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, Tebliğnamedeki temyiz isteminin süresinden sonra yapıldığı gerekçesi ile reddine yönelen görüşe iştirak olunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suç aletinin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, isabet yerleri hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın maktullere yönelen kastının öldürmeye yönelik olduğu, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, suç vasıflarının kasten öldürme olarak kabulü ile belirlenen yaptırımlarda isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, katılanlar...,...,..., ve .... vekili, katılan Kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Dosya kapsamına göre; sanık ile maktul ...'nin 16.09.2007 tarihinde evlendikleri, müşterek 3 çocuklarının olduğu, maktul ... ile maktul ...'ın 2020 yılında aynı pastanede çalışmaya başladıkları, bir süre sonra aralarında duygusal ve cinsel boyutta ilişki olduğu, sanığın bu ilişkiyi öğrenmesi üzerine sanık ile maktul ...'nin 09.10.2020 tarihinde resmi olarak boşandıkları, maktul ...'nin evlilik birliği içinde sadakat yükümlülüğüne aykırı olarak maktul ... ile birçok kez cinsel ilişkiye girmek suretiyle sanığı aldattığı ve bu nedenle sanığın evliliğini sona erdirmek zorunda kaldığı, bu durumun sanıkta yarattığı şiddetli elem ve öfke nedeniyle olay günü birlikte arabaya bindiğini gördüğü maktullerin aracına binerek onlarla tartıştığı ve silahını çıkararak maktullere ateş ettiği, maktullerin vurularak hayatlarını kaybettikleri olayda, maktullerden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin ulaştığı boyut dikkate alındığında, haksız tahrik nedeniyle 12 ile 18 arasında ceza öngören 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi ile yapılan uygulama sırasında makul oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde ceza verilmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin istemi yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 30.10.2023 tarihli ve 2023/1640 Esas, 2023/1630 Karar sayılı kararının, haksız tahrik indirimi yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

KARŞI OY

Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile; sanık hakkında maktul ...'ye yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 62/1. maddeleri uyarınca 25 yıl, maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 29/1, 62/1. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Kararın istinafı üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi; sanık hakkında istinaf başvurularının yargılama gideri yönünden düzeltilerek esastan reddine dair karar verilmiştir.

Kararın temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairemizin çoğunluk görüşü ile sanık hakkında maktullere yönelik kasten öldürme suçundan makul oranda haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiği belirtilerek Bozma kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının doğru olduğunu düşündüğümüzden, kararın onanması gerekirken bozulmasına karar veren sayın çoğunluk görüşüne, aşağıda belirtilen gerekçelerle muhalifiz.

Şöyle ki;

Kararın temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairemizin çoğunluk görüşü ile sanık hakkında maktullere yönelik kasten öldürme suçundan makul oranda haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiği belirtilerek Bozma kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının doğru olduğunu düşündüğümüzden, kararın onanması gerekirken bozulmasına karar veren sayın çoğunluk görüşüne, aşağıda belirtilen gerekçelerle muhalifiz.

Şöyle ki;

Dosya kapsamına göre; sanık ile maktul ...'nin 16.09.2007 tarihinde evlendikleri, müşterek 3 çocuklarının olduğu, maktul ... ile maktul ...'ın 2020 yılında aynı pastanede çalışmaya başladıkları, bir süre sonra aralarında duygusal ve cinsel boyutta ilişki olduğu, sanığın bu ilişkiyi öğrenmesi üzerine sanık ile maktul ...'nin 09.10.2020 tarihinde resmi olarak boşandıkları, ancak bu durumu gizledikleri ve aynı evde kalmaya devam ettikleri, bir süre sonra sanık ile maktul ...'nin tekrardan karı koca hayatı yaşamaya başladıkları, bu sırada maktul ...'nin maktul ... ile de görüşmeye devam ettiği ve bu durumun sanık tarafından bilindiği ve kabullenildiği, olay günü maktul ...'ın aracı ile maktul ...'yi ikametinden almaya geldiği, maktul ...'nin ön yolcu koltuğuna bindiği sırada sanığın da arka koltuğa bindiği, araç ile sakin bir yer olan olay yerine gittikleri, aracın içerisinde maktul ... ile sanığın tartıştığı, maktul ...'ın sanığa çocukları neden vermiyorsun diyerek küfür ettiği, sanığın erkekliğine laf ettiği, bunun üzerine sanığın silahını çıkararak maktullere ateş ettiği, maktullerin vurularak hayatlarını kaybettikleri olayda; sanık ile maktul ...'nin resmi olarak boşandıkları ve aralarında sadakat yükümlülüğünün kalmadığı, sanığın maktuller arasındaki ilişkinin devam ettiğini bildiği, bu durumu kabullendiği, maktul ...'ye yönelen eylemini haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında işlemediği anlaşıldığından, sanık hakkında maktul ...'ye yönelen kasten öldürme suçundan haksız tahrik hükmünün uygulanmamasının isabetli olduğu, olay günü sanık ile maktul ... arasında yaşanan tartışmada, maktul ...'tan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında sanık hakkında maktul ...'a yönelen kasten öldürme suçundan asgari hadden haksız tahrik indirimi uygulanması suretiyle 18 yıl hapis cezasına hükmolunmasının isabetli olduğu kanaatindeyiz.

Sonuç olarak; sanık hakkında maktul ...'ye yönelik kasten öldürme suçundan haksız tahrik indirimi uygulanmaksızın 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 62/1. maddeleri uyarınca 25 yıl, maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan asgari hadden haksız tahrik indirimi uygulanarak 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 29/1, 62/1. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararlar doğru olduğundan, kararların onanması gerekirken bozulmasına karar veren sayın çoğunluk kararına muhalifiz.
Yargıtay — Esas No: 2020/1197, Karar No: 2020/11195, Tarih: 09.11.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/1197 E.  ,  2020/11195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/05/2017 tarihli ve 2017/15233 soruşturma, 2017/12954 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Mersin 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 20/09/2017 tarihli ve 2017/2736 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 17/01/2020 gün ve 94660652-105-33-17724-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/01/2020 gün ve 2020/11370 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Mersin 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 20/09/2017 tarihli ve 2017/2736 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulması halinde anılan kararı müteakip, müşteki vekilinin soruşturmaya ilişkin yeni delil ortaya çıktığını belirterek soruşturmaya devam edilmesi talebinin reddine ilişkin Mersin 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 29/01/2019 tarihli ve 2019/187 değişik iş sayılı kararının hukukî değerden yoksun olacağı düşünülerek yapılan incelmede;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi hâlde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,