muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2161, Karar No: 2019/10523, Tarih: 15.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/2161 E.  ,  2019/10523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetler

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık hakkında katılan ...’ı kasten yaralama ve her iki katılanı tehdit suçlarından kurulan hükümler bakımından temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanığın katılan ...’ı silah niteliğindeki boru ile yaraladığı olayda koşulları oluştuğu halde TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümler bakımından Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2)Sanık hakkında katılan ...’i kasten yaralamadan kurulan hüküm bakımından temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Katılanın yaralanmasına ilişkin Ayvalık Devlet Hastanesinden 17.02.2014 tarihli, katılanın “sol kaşının üzerinde 2,5 cm’lik kesi izi mevcuttur” şeklindeki yaralanmasına ilişkin hem yüzünde sabit iz vardır hem de yüzünün sürekli değişikliğine neden olur şeklinde rapor verildiği, raporun bu haliyle adli tıp kriterlerine uygunluğu konusunda tereddüt oluştuğundan, katılanın tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevk edilerek, özellikle söz konusu yaralanmanın yüzde sabit ize ve yüzün sürekli değişikliğine sebep olup olmadığı hususunu gösterir şekilde, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5177, Karar No: 2024/8405, Tarih: 10.10.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/5177 E.  ,  2024/8405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesi kararı Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 30.09.2020 tarih ve 2016/586 Esas 2020/469 Karar sayılı kararının bir kısım davalılar tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 01.04.2024 tarih ve 2024/1994 E.-2024/2608 K. sayılı kararıyla davalılardan ... ile ...'in adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin adı geçen davalılardan ... ile ... tarafından istenilmesi üzerine dosyanın HMK’nın 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir (Pekcanıtez H./ Özekes M./ Akkan M./ Taş Korkmaz H.: Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, İstanbul 2017, s. 2410-2411).

Adli yardım 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardımın şartları “ödeme gücünden yoksun olma” ve “talebin açıkça dayanaktan yoksun olmaması”dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1).

Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (m. 336/2). Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Somut olayda, davalılardan ... ile ...'in adli yardım talebine ilişkin temyiz dilekçeleri ekinde sunulan belgelerin, ödeme gücünden yoksunluğu tevsik eder nitelikte olmadığı görülmektedir.

Açıklanan nedenlerle Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olduğundan, adı geçen davalılardan ... ile ...'in yerinde bulunmayan itirazlarının ayrı ayrı reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılardan ... ile ...’in yerinde görülmeyen itirazlarının ayrı ayrı HMK’nın 337/2. maddesi gereğince REDDİNE, 10.10.2024 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16966, Karar No: 2021/1404, Tarih: 19.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/16966 E.  ,  2021/1404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Müşteki hakkında hükme esas alınan; Bergama Devlet Hastanesi beyin ve sinir cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen 16.02.2016 tarihli adli rapora göre, müştekide "yüzde sabit iz" oluştuğunun belirtildiği fakat müşteki hakkında Dikili Devlet Hastanesince düzenlenen 10.05.2015 tarihli geçici doktor raporunda belirtilen yaralanmalardan hangisinin ne şekilde yüzde sabit iz niteliğinde olduğuna dair bir açıklama bulunmayan raporun bu yönüyle müştekinin yüzünde sabit iz oluşup oluşmadığı hakkında yetersiz olduğu anlaşılmakla, müştekinin tüm tedavi evrakları ile birlikte en yakın adli tıp kurumuna sevki ile, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerini kapsayacak şekilde adli raporunun alınması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/11371, Karar No: 2006/1485, Tarih: 27.02.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2005/11371 E.  ,  2006/1485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde vakıf evladı olduğunun tesbiti ile vakfa mütevelli olarak tayini istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2762 Sayılı Vakıflar Kanununun 18.maddesine göre, mülhak vakıflarda tevliyetin tevcihi ... Genel Müdürlüğüne aittir. Mahkemenin bu yöndeki tespiti doğrudur. Ancak, aynı kanunun 40.maddesinde mütevelliliğe ait davalarda mütevelliler ile vakıf idaresinin birlikte hasım tutulması ve Vakıflar Nizamnamesinin 38/A maddesinde de tevliyete istekli bulunanın vakıflar idaresine dilekçe ile başvurarak vakıf mütevelliliğine hak sahibi olduğuna dair mahkeme ilamını ibraz etmesi gerektiği hükme bağlandığından, tevliyete ehil vakıf evladı olduğunun tespitine ilişkin davalara bakmak mahkemenin görevine girer.

Her ne kadar davacı dilekçesinde, ... Vakfına mütevelli olarak tayin edilmesini istemiş ise de; temyiz dilekçesinde mütevelli olmaya ehil vakıf evladı olduğunun tespitini istediği dikkate alınıp, daha geniş kapsamlı bir kavram olan tayinin tespiti de içerdiği hususu ile dava ekonomisi de gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 75.maddesi uyarınca davacıdan istemi açıklattırılarak göstereceği deliller toplanıp hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmesi gerekirken, davacının tayin istediği gerekçesi ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.02.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26924, Karar No: 2014/5898, Tarih: 04.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/26924 E.  ,  2014/5898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2013

NUMARASI : 2011/703-2013/404

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı Belediye, açılan ihaleler sonucunda, davalılarla hizmet sözleşmeleri yapıldığını, davalıların çalıştırmış oldukları işçilerden E. B.’nin, kıdem tazminatı istemiyle iş mahkemesinde Belediye aleyhine dava açtığını, söz konusu davada, 8.100,57 TL kıdem tazminatının faiziyle birlikte tahsiline karar verildiği, başlatılan icra takibi üzerine toplam 14.745,21 TL ödeme yapmak zorunda kaldıklarını ileri sürerek, yapılan ödemenin 24.8.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı Kensan …Limited Şirketi ve S. İ.…A.Ş. yönünden davanın reddine, davalı K.. S.. yönünden davanın kısmen kabulüne, 7.372,60 TL’nin, 24.8.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte adı geçen davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm davacı ve davalı K.. S.. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, asıl işveren davacı Belediyenin, davalılar tarafından çalıştırılan işçinin açmış olduğu dava sonrasında ödemek zorunda kaldığı miktarın rücuen tahsili istemine ilişkindir. Dava dışı işçi E.B. tarafından, davacı S.. B.. aleyhine, fark kıdem tazminatının tahsili için açmış olduğu Adana 5. İş Mahkemesine ait 2009/407 esas, 2009/813 karar sayılı dava dosyasında, 8.100,57 TL fark kıdem tazminatının faiziyle birlikte S.. B..ndan tahsiline karar verildiği, başlatılan icra takibi üzerine de Belediye tarafından 24.8.2010 tarihinde 14.745,21 TL’nin ödendiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu gereğince, kıdem tazminatı hesabında, dava dışı işçinin davalılardan sadece K.. S..’in yanında çalıştığı kabul edilerek, adı geçen davalı yönünden davanın kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir. Oysa ki Adana 5. İş Mahkemesine ait 2009/407 esas, 2009/813 karar sayılı dava dosyasının incelenmesinde, işçi E.B.’nin, kıdem tazminatı talep edilen 1.1.1989-1.10.1992 tarihleri arasında, K.. S..’in yanı sıra, K. Limited Şirketinde de çalışmasının bulunduğu dosyada mevcut olan 30.10.1990 tarihli işe giriş bildirgesinden anlaşılmaktadır. K.. S.. ile K.. Limited Şirketi farklı işverenler olup, işçinin Kensan Limited Şirketi nezdindeki çalışması nedeniyle K.. S..’in sorumlu tutulması mümkün değildir. Öte yandan K...Limited şirketi ile diğer davalı S. İmar A.Ş. arasında işçi hak ve alacaklarını da kapsayan devir sözleşmesi bulunmaktadır. Bu itibarla işçinin, tazminata esas olan dönemlerde hangi taşeronlar nezdinde çalıştığının tespiti, davalıların sorumlulukları yönünden iş bu davada sonuca etkili bir husustur. O halde mahkemece öncelikle dava dışı işçi E.B.i’nin, kıdem tazminatına esas olan 1.1.1989-1.10.1992 tarihleri arasında hangi işverenler nezdinde çalıştığı tespit edilerek, davalıların sorumluluklarının buna göre belirlenmesi gerekirken, açıklanan husus göz ardı edilerek, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan hükmün BOZULMASINA. (2) numaralı bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10778, Karar No: 2010/14143, Tarih: 11.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/10778 E.  ,  2010/14143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20.01.2009 gün 2009/14648-459 sayılı bozma kararında özetle: "Çekişmeli ... Köyü 101 ada 71 parsel (4426 m2) hakkında Hazinenin açtığı davanın reddine karar verilmişse de, taşınmazın % 18 eğimli, taşlık, kayalık, ardıç ağacı bulunan yer olduğu, ... uzmanı raporuna göre üzerindeki büyük kaya kütlelerinin makinalı tarımı imkansız hale getirdiği, komşu 76 parselin de çekişmeli taşınmazla aynı konumda ve memleket haritasında açık renkli ancak ibreli ağaç rumuzlu alanda işaretlenmişse de, orman niteliğiyle Hazine adına tescili yönünde verilen kararın Dairece onandığı, bu durumda taşınmazın zilyetlikle iktisap edilecek yerlerden olmadığı gözönünde bulundurularak davanın kabulüne karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1939 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 23.06.1994 tarihinde ilan edilip kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 11/11/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14878, Karar No: 2013/12378, Tarih: 27.05.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/14878 E.  ,  2013/12378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin öğretmen olarak çalıştığı işitme engelliler rehabilitasyon işyerinin 21.12.2009 tarihinde davalıya devir edildiğini, müvekkilinin en son maaşının 1.800,00 TL olduğunu, 2010 yılı Şubat ayı maaş alacağının yarısının ödendiğini bunun dışında diğer maaşlarının ödenmediğini belirterek ücret alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili; davacının ücretinin iddia edilen kadar olmadığını, davacının alacağı bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin ücreti miktarı ve buna bağlı ücret alacağı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dosya kapsamına göre, davacı tarafından itiraz edilmeyen imzalı ücret bordrolarında, avans belgelerinde ve iş sözleşmesinde davacının aylık ücreti 1.000,00 TL dir. Bunun aksi davacı tarafından ispat edilememiştir.

Davacı taraf bu konuda yazılı delil sunamadığı gibi, tanık beyanlarında da ücret miktarı konusunda beyan yoktur.

Davacının ücreti 1.000,00 TL olmasına rağmen, hükme esas alınan bilirkişi hesaplamalarında ücretin 1.800,00 TL olduğunu kabul edilerek hesaplama yapılmış olması hatalıdır. Yapılacak iş, davacının ücreti 1.000,00 TL kabul edilerek ve davacının imzasını taşıyan ödeme belgeleri de dikkate alınarak ücret alacağının hesaplanması gerekir. Belirtilen hususlar dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Bu sebeplerle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2856, Karar No: 2014/9447, Tarih: 21.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2856 E.  ,  2014/9447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AŞKALE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/10/2013

NUMARASI : 2009/201-2013/89

Taraflar arasında görülen davada Aşkale Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/10/2013 tarih ve 2009/201-2013/89 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline makine kırılma sigorta poliçesiyle sigortalı emtianın davalı tarafından üretildiğini, 22.09.2008 tarihinde döner fırın ring aletinde çatlak meydana geldiğini, gizli ayıbın davalıya ihbar edildiğini, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 229.500 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, emtianın sigortalıya 2002 yılında teslim edildiğini, çatlamanın 2008 yılında oluştuğunu, hasarın kullanım hatasından kaynaklandığını savunarak, davanınz reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davaya konu emtianın 5 yıl boyunca fabrika sahasında tutulduğu, sıcaklık farklılıklarından dolayı hasarın meydana gelebileceği, bilirkişi raporlarında çatlamanın neden kaynaklandığına ilişkin kesin kanaate ulaşılamadığı, hasara ilişkin görüşlerin soyut nitelikte bulunduğu, bilimsel verilere dayanmadığı, davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, makine kırılma poliçesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir halin varlığı kabul edilerek dava tarihinde yürürlükte olan HUMK’nın 275. ve sonradan yürürlüğe giren HMK'nın 266. maddesi uyarınca bilirkişi heyetlerinden raporlar alınmış ise de, bu raporlarada itibar edilmeyerek davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, HUMK’nın 286. maddesinde belirtilen bilirkişinin rey ve mütalaasının hakimi bağlamayacağı hükmü, hakimin bilirkişi raporunu serbestçe takdir edeceği, bilirkişi raporunu yeter derecede kanaat verici bulmazsa bilirkişiden ek rapor (HUMK 283.md.) alabileceği veya yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırabileceği (HUMK 284.md.) şeklinde anlaşılmalıdır. Yoksa, hakimin bir kez bilirkişiye gittikten sonra bundan dönerek uyuşmazlığın çözümünün hakimlik mesleğinin gerektirdiği hukuki ve mesleki bilgi ile çözümlenebileceği kabul edilemez, kaldı ki somut uyuşmazlığın çözümü de bilirkişinin rey ve mütalaasına başvurulmasını zorunlu kılar niteliktedir.

Bu itibarla, mahkemece alınan rapora vaki itirazlar değerlendirilerek aynı heyetten ek veya gerekirse oluşturulacak yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4979, Karar No: 2011/6680, Tarih: 03.11.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/4979 E.  ,  2011/6680 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, davacı ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 03.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.