muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/93, Karar No: 2012/6827, Tarih: 25.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/93 E.  ,  2012/6827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/05/2010 tarih ve 2007/477-2010/284 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 07.12.1999 tarihinde T.İmar Bankası TAŞ hesabından gecelik repoda tutulmak şartıyla Kadıköy Egebank Şubesine EFT yaptırdığını, bu olaydan 10-15 gün sonra Egebank TAŞ ye BDDK tarafından el konulduğunu, müvekkilinin bilahare Egebank Kadıköy şubesinden hesabındaki parasını almak istediğinde kendisine parasının off shore hesabında olduğunun ve iade edilemeyeceğinin söylendiğini, off shore için bir talimat vermediğini, Kadıköy 1.Asliye Ticaret Mahkemesinde 2001/949 esas sayılı davanın açıldığını ve 60.000 TL'nin değişen yıllık avans faiziyle iadesine karar verildiğini, kararın icraya konulduğunu ve tahsil edildiğini fakat bu tahsilatın müvekkilinin zararını karşılamadığını, 2001 yılında açılan davanın tahsilatının 2007 yılında yapılabildiğini ileri sürerek, munzam zararından 8.000 TL'nin 07.12.1999 tarihinden itibaren işleyecek gecelik, değişen ve en yüksek repo faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili TMSF ile Egebank Off Shore Ltd'nin farklı tüzel kişiliklere sahip olduğunu, başka bir tüzel kişilik nezdindeki alacak ile iddia edilen munzam zarardan dolayı TMSF ye husumet tevcih edilmeyeceğini, kesin hükme konu olan alacağın Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2001/949 esas 2005/151 karar sayılı ilamına istinaden Üsküdar 1. İcra Müdürlüğünün 2005/4374 esas sayılı dosyası ile yapılan takip neticesinde ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; B.K.'nun 105. maddesinde düzenlenen munzam zararın, dava tarihinde tahsil edilmesi gereken ile tahsilat arasında faizle karşılanamayan zarar niteliğinde olduğundan bileşik faiz uygulanmasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 25.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8045, Karar No: 2014/6175, Tarih: 31.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/8045 E.  ,  2014/6175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/01/2013

NUMARASI : 2011/26-2013/15

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.01.2013 tarih ve 2011/26-2013/15 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı D.. Ş.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin TPE nezdinde tescilli tanınmış "TIMBERLAND" ve "ağaç logo" markalarının bulunduğunu, davalı .. Ayakkabıcılık Deri Deri Mamülleri Ayakkabı Malzemeleri San. ve Tic. Ltd. Şti'nin, müvekkiline ait markalara iltibas, tecavüz ve haksız rekabet oluşturur şekilde "TIMBER" kelimesini ve hatta bir "ağaç şekli"'ni müvekkilinin "ağaç logo" markasını kullanarak ürettiği "Maker" marka botlar üzerinde kullandığını, diğer davalının da bu botların satışını yaptığını ileri sürerek, davalılar eyleminin davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, önlenmesine, sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, üretim, satış ve dağıtımının, ithal ve ihracının önlenmesine, bu şekilde üretilen ve satılan ürünlerin, reklam ve tanıtım vasıtalarının toplatılmasına, imhasına, hükmün ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı .. Ayakkabıcılık Ltd. Şti vekili, müvekkilinin kullandığı işaret ile davacı markalarının benzemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı .. Ayakkabıcılık Giyim San ve Ltd Şti. kullanılan ibareler arasında iltibas ve benzerliğin söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalıların imal, satış ve pazarlamasını yaparak piyasaya sürdükleri "Maker" marka botlar üzerinde bulunan "ağaç logosu" ile davacı tarafa ait 25. sınıfta tescilli 105986 nolu "ağaç logosu" ndan ibaret şekil markası arasında ortalama tüketici bakımından karıştırılma ihtimali doğurabilecek bir benzerliğin mevcut olduğu, 556 sayılı KHK'nin 61/1-a ve 9/1-b, TTK'nın 57/1-5 maddeleri kapsamında marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğu gerekçesiyle, davalıların eylemlerinin markaya tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, davalıların tescilli bu logo ve markanın benzerini kullanmasının, üretmesinin ithal ve ihraç etmesinin, satışa sunmasının, dağıtmasının önlenmesine, bunları ihtiva eden ürünlerin ve katalogların vb. basılı evrakların toplatılmasına, toplatılan ürün ve evrakların hükmün kesinleşmesine müteakip imhasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı.. Ayakkabıcılık Deri Deri Mamülleri Ayakkabı Malzemeleri San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı.. Ayakkabıcılık Deri Deri Mamülleri Ayakkabı Malzemeleri San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, mümeyyiz davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ancak, mahkemece alınan ek bilirkişi raporunda, davalı ürünleri üzerinde kullanılan davacı markasını oluşturan logonun silinmesinin ya da örtülmesinin teknik olarak mümkün olduğu mütalaa edildiğine göre, marka hakkına tecavüzün sonuçlarının ortadan kaldırılmasına yönelik davacı talebi bakımından öncelikle bu yöne ilişkin karar oluşturulup, şayet infazının mümkün olmaması halinde de ürünlerin imhasına şeklinde terditli olarak karar verilmesi gerekirken, bilirkişi raporunda açıklanan ilk seçenek bakımından infaz olanağı vermeyecek şekilde ürünlerin imhasına karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bu yönden mümeyyiz davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı .. Ayakkabıcılık Deri Deri Mamülleri Ayakkabı Malzemeleri San. ve Tic. Ltd. Şti vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün anılan davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı D.. Ş..'ne iadesine, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3154, Karar No: 2022/1757, Tarih: 08.03.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/3154 E.  ,  2022/1757 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05/11/2014 tarihinde verilen dilekçeyle önalım nedenine dayalı tapu iptali ve tescili talep edilmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda davanın reddine dair verilen 23/02/2021 tarihli hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 08/03/2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece uyulan Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda hüküm kurulmuş olmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/15058, Karar No: 2016/2662, Tarih: 25.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/15058 E.  ,  2016/2662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili 23.10.2007 tarihli dava dilekçesinde; müvekkilinin davalılardan, ..., ... ve ...'ün annesi, ..., ... ve ...'ın kızkardeşi olduğunu, müvekkilinin eşinden boşandığını, bir süre çocuklarıyla yaşadığını, çocukları evlendikten sonra yalnız yaşamaya başladığını, babasından dolayı aldığı aylık 300,00 TL yetim aylığı ve davalı oğlu ...'den mahkeme kararıyla aldığı aylık 100,00 TL yardım nafakası dışında hiç bir gelirinin bulunmadığını belirterek; müvekkilinin davalı oğlu ...'den aldığı aylık 100,00 TL nafakanın 500,00 TL'ye yükseltilmesini ve diğer davalıların her birinin ayrı ayrı müvekkiline aylık 500,00 er TL yardım nafakası ödemelerine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 27.10.2009 tarihli ilamla, davalı ...'in ödediği aylık 100,00 TL nafakanın karar tarihinden itibaren 50,00 TL artırılarak aylık 150,00 TL’ye çıkartılmasına, ... ve ... hakkında açılan davanın kısmen kabulü ile her bir davalının aylık ayrı ayrı davacı annelerine 150,00 TL ödemelerine, davalı ... ve ... hakkında açılan davanın ayrı ayrı reddine karar verilmiş, hükmü, davacı vekili ile davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyanın temyiz incelemesi Dairemizce yapılmış, 24.02.2011 tarih, 2010/21819 E.; 2011/2761 K. sayılı ilamla, mahkemenin kısa kararın 3.fıkrasında davalı ... hakkındaki davayı kısmen kabul ederek, dava tarihinden itibaren aylık 150,00 TL yardım nafakasının davalıdan tahsiline karar verdiği, buna rağmen gerekçeli kararda bu davalı hakkında herhangi bir hüküm tesis etmediği, böylece, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki doğduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek; davalı ... hakkındaki davanın kısmen kabulü ile aylık 100,00 TL olarak ödenmekte olan nafakanın aylık 50,00 TL artırılarak aylık 150,00 TL'ye çıkartılmasına, davalılar ... ve ... hakkındaki davanın kısmen kabulü ile her bir davalıdan aylık 150,00 TL nafaka tahsili ile davacıya ödenmesine, davalı ... hakkındaki davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden itibaren aylık 150,00 TL yardım nafakasının davalıdan tahsiline, davalılar ... ve ... hakkındaki davanın reddine, nafakaların 1 yıllık sürenin bitiminden itibaren her yıl TÜİK tarafından açıklanan ÜFE oranında artırılarak uygulanmasına karar verilmiş, hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; yardım nafakası istemine ilişkindir.

Temyize konu uyuşmazlık; davalı kardeş ...'un, davacıya yardım nafakası ödeme yükümlülüğünün bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dava; yardım nafakası istemine ilişkindir.

Temyize konu uyuşmazlık; davalı kardeş ...'un, davacıya yardım nafakası ödeme yükümlülüğünün bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Kural olarak herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üst soyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür. Kardeşlerin nafaka yükümlülükleri, refah içinde bulunmalarına bağlıdır. Eş ile anne ve babanın bakım borçlarına ilişkin hükümler saklıdır.(TMK m.364)

Türk Medeni Kanunu’nun 364-366. maddeleri arasında düzenlenen yardım nafakası, sınırlı şekilde sayılan akrabaların birbirlerine karşılıklı olarak yardım etme yükümlülüğüne dayanmakta olup, kanun, nafaka ile yükümlü olanları tek tek saymıştır. Bunun dışındaki kimselerin nafaka verme yükümlülüğü yoktur. Yardım nafakası ilişkisinin tarafları; üstsoy, altsoy ve kardeşlerdir.

Nafaka davası, mirasçılıktaki sıra göz önünde tutularak açılır. (TMK m. 365) Nafaka alacaklısı kişi, miras hukuku kuralları çerçevesinde ilk olarak kim ya da kimler kendisine mirasçı olacaksa öncelikle onlardan yardım nafakası talebinde bulunabilir. Mirasçılıktaki sıra takip edilmeksizin açılan yardım nafakası davasının dinlenme olanağı yoktur. Mirasçılıkta ilk sırada yer alan kişi veya kişiler, yoksulluğa düşen kişinin yardım nafakası talebini yerine getiremediği durumlarda, daha sonra mirasçı olacak kişilerden nafaka talebinde bulunulabilir.

Türk Medeni Kanunun'da kan hısımlığı mirasçılığında zümre sistemi kabul edilmiş olup, nafaka yükümlüleri arasında ilk sırada, yardım nafakası talebinde bulunanın altsoyu, ikinci sırada üstsoyu olarak ana ve babası, üçüncü sırada ise refah halinde olması koşuluyla kardeşleri yer alır.

Buna göre yardım nafakası talebinde bulunan kişi öncelikle altsoyuna başvurmalıdır. Nafaka talep edecek olan, bir ön sırada nafaka borçlusu bulunduğu sürece, bir sonraki sırada yer alan nafaka yükümlüsüne başvuramaz. Aynı sırada birden fazla nafaka yükümlüsü varsa, ödenecek olan nafaka miktarı, ödeme güçleri oranında paylaştırılır. Zira nafaka yükümlülüğü müteselsil bir borç doğurmaz.

Nafaka alacaklısı, çocuklarının ve anne babasının ödeme gücü olmadığını ispat etmedikçe, refah içerisinde olan kardeşinden yardım nafakası talep edemez.

Hal böyle olunca, mahkemece; mirastaki tertip sırasına göre karar verilmesi gerektiği ilkesinden hareketle, davacının alt soyu bulunduğuna ve alt soyunun davacıya nafaka ödemesine karar verildiğine göre, davalı kardeş ... yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16253, Karar No: 2021/928, Tarih: 12.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/16253 E.  ,  2021/928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Yaralama

HÜKÜM : Hükmün Açıklanması Suretiyle Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Mağdur hakkında 01.10.2013 tarihli Bursa Adli Tıp Kurumu tarafından verilen adli muayene raporunda ''her iki kaş üzerinde tıbbi örtü, alında, burun sırtında lineer seyirli cilt sıyrıkları, burunda ödem, her iki göz altında mor renkte ekimoz, hematom, her iki skapula üst kısımlarda bordo renkte ekimozlar, nasal fissür izlendiği' nin belirtilmesine karşın yüzde oluşan bu yaralanmanın niteliği hakkında herhangi bir değerlendirme yapılmadığı bu haliyle söz konusu raporun yetersiz olduğu anlaşılmakla, katılanın tüm tedavi evrakları ve raporları ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevki ile yaralanmanın yüzde sabit iz açısından değerlendirilmesinin (5237 sayılı TCK'nin 86 ve 87. maddelerindeki unsurları kapsayacak) duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz rapor ile yetinilerek eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Haksız tahrik oluşturan eylemin mağdurun, sanığa hakaret içeren kelime kullanmasından ibaret olduğunun kabulü karşısında, TCK'nin 3. maddesi gereğince orantılılık ilkesi gözetilerek TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari (1/4) oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde (1/3) oranında indirim yapılarak sanığa eksik ceza tayin edilmesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,12.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11953, Karar No: 2023/11512, Tarih: 20.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/11953 E.  ,  2023/11512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/144 E., 2022/373 K.

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2015 tarihli ve 2014/81 Esas, 2015/488 Karar sayılı kararı ile sanığın 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na (5846 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5846 sayılı Kanun'un 71 inci maddesinin birinci fıkrası, suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 81 inci maddesinin onüçüncü fıkrası uyarınca neticeten 1 yıl 8 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı

Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58 inci maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 17.02.2022 tarihli ve 2021/21303 Esas, 2022/2962 Karar sayılı ilamıyla, Anayasa Mahkemesinin 12.06.2020 tarih ve 2019/74 Esas, 2020/29 Karar sayılı kararı ile, 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin onüçüncü fıkrası hükmünün iptal edilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi gereğince sanık hakkında en ağır cezayı gerektiren bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçundan hüküm kurularak sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.09.2022 tarihli ve 2022/144 Esas, 2022/373 Karar sayılı kararı ile sanığın 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca neticeten 1 yıl hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz istemi, davanın zamanaşımına uğradığına, suça konu ürünlerin sanığa ait olmadığına ve eksik inceleme sonucu usul ve kanuna aykırı olarak kurulan hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz istemi, davanın zamanaşımına uğradığına, suça konu ürünlerin sanığa ait olmadığına ve eksik inceleme sonucu usul ve kanuna aykırı olarak kurulan hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay günü sanığa ait araç içerisine camdan bakıldığında bandrolsüz kitapların bulunduğunun ve satış amacıyla okula kitap indirildiğinin görülmesi üzerine okul içerisine girildiğinde öğretmenler odasında masa üzerinde serili vaziyette 24 adet bandrolsüz kitap bulunduğu tespit edilmiş ve gecikmesinde sakınca bulunduğundan bahisle Cumhuriyet savcısından alınan yazılı arama emrine istinaden sanığa ait araçta yapılan aramada, yolcu koltuğu üzerinde plastik kasa içerisinde ve bagaj kısmında koliler içerisinde 315 adet banrolsüz kitap olmak üzere toplamda sanığa ait 339 adet bandrolsüz kitap ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmasında, kendisine ait araçta ele geçen ürünlerin diğer sanık Muzaffer Köke'ye ait olduğunu beyan ederek, suçlamaları kabul etmemiştir.

3.Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle temyize gelmeyen olayın diğer sanığı Muzaffer Köke beyanında, arkadaşına yardım etmek amacıyla

olay yerinde bulunduğunu, kitapların bandrolsüz olduğunu bilmediğini, suça konu aracın da Musa'ya ait olduğunu belirtmiştir.

4.Okul müdürü olarak görev yapan tanık ... beyanında, öğretmenlere yönelik kitap tanıtımı yapmak üzere gelen kişinin sanık ... olduğunu belirtmiştir.

5. Bilirkişi raporu ile ele geçen kitapların üzerinde bulunması zorunlu olan bandrollerin bulunmadığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması sırasında 5 gün karşılığı adlî para cezasının günlüğü 20,00 TL den paraya çevrilmesi sırasında 100,00 TL yerine 80,00 TL adlî para cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.