muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2133, Karar No: 2024/5516, Tarih: 30.05.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;"....Hükme esas alınan bilirkişi raporlarından anlaşıldığı üzere sigortalı murisin poliçenin düzenlenmesinden önce kronik Obstrüktif Akciğer Hastalığı ve Kalp yetmezliği görüldüğü ve ölüm sebebi olarak konjestif kalp yetmezliği , kronik Obstriktif Akciğer Hastalıklarının belirtildiği, bu haliyle poliçenin tanzim tarihi olan 27.02.2013 tarihinden önceki rahatsızlar ile ölüm nedeni arasında illiyet bağı bulunduğu konusunda ihtilaf bulunmadığı anlaşılmaktadır. Müteveffa tarafından imzalanan 27.02.2013 tarihli Hayat Sigortası Katılım beyan formunda, müteveffa, '' kalp, kanser, sindirim ve solunum hastalıkları.... '' kısmında ''hayır'' işaretlemiş ve beyan formunu imza altına almıştır. Buna göre müteveffanın önceki rahatsızlar ile ölüm nedeni arasında illiyet bağı bulunduğu, TTK'nın 1435 inci maddesi uyarınca bildirim yükümlülüğüne uymadığı, bu nedenle mahkemece TTK'nın 1439 uncu maddesi uyarınca hayat sigortası yapma konusunda irade göstermiş birinin, hayatını etkileyen bir hastalığını bildiği halde beyan etmemiş olması kasıtlı bir hareket olarak değerlendirildiğinden ve beyan yükümlülüğünün kasıtlı ihlalinde sigortacı riziko gerçekleşmiş olsa bile sözleşmeden cayabileceği ve prime hak kazanacağı nazara alındığında davacı tarafın ıslah dilekçesi ile talep edilen prim iade talebinin de Hayat Sigortası Genel Şartları C-2 maddesine aykırılık teşkil ettiği anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir..." gerekçesiyle, davacılar vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına karşı yapmış olduğu istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b/1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve saysısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasını ve İlk Derece Mahkemesi kararını bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık konusu dava, hayat sigortası poliçesinden kaynaklanan tazminatın tahsili talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesi, Hayat Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık konusu dava, hayat sigortası poliçesinden kaynaklanan tazminatın tahsili talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesi, Hayat Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, müteveffanın vefatına neden olan rahatsızlıkların poliçe tanzim tarihinden önce var olmasına göre karar, usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir suretin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2743, Karar No: 2015/5167, Tarih: 02.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2743 E.  ,  2015/5167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil ile elatmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 30/03/2012 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 26/06/2012 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ... vekili Av. ... ... ile diğer taraftan vekili Av. ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü;

K A R A R

Kadastro sırasında ... beldesi .... mahallesi 323 ada 5 parsel sayılı 579,22 m² yüzölçmündeki taşınmaz, kargir dört katlı bina ve arsası niteliğiyle ve kazandırıcı zamanaşamı zilyetliği nedeniyle ... adına tesbit edilmiştir.

Davacı taşınmazın ırmak kıyı kenar çizgisi içindeki, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden, öncesinin de orman sayılan yerlerden olduğu, bu tür yerlerin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilemeyeceği iddiasıyla adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemenin davanın kabulüne; çekişmeli 323 ada 5 sayılı parselin tapu kaydının iptaline ve aktif dere yatağı olduğu anlaşıldığından dere yatağı olarak tapulama dışı bırakılmasına ilişkin 07.06.2010 gün ve 2008/233 - 127 sayılı kararı, davalı tarafın temyizi üzerine hüküm, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 28.06.2011 gün ve 2010/5572 - 4402 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Mahkemenin davanın kabulüne; çekişmeli 323 ada 5 sayılı parselin tapu kaydının iptaline ve aktif dere yatağı olduğu anlaşıldığından dere yatağı olarak tapulama dışı bırakılmasına ilişkin 07.06.2010 gün ve 2008/233 - 127 sayılı kararı, davalı tarafın temyizi üzerine hüküm, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 28.06.2011 gün ve 2010/5572 - 4402 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “...mahkemece dava konusu 323 ada 5 parsel sayılı taşınmazın aktif dere yatağı ve dere etkisi altında kalan yerlerden olduğundan söz edilerek hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma, uygulamanın hüküm vermeye yeterli olmadığı, taşınmaz üzerinde iki kere keşif yapıldığı, jeolog bilirkişilerden raporlar alındığı, birinci keşif sonrası alınan jeolog bilirkişisi raporu ile ikinci keşif sonrasında alınan jeolog bilirkişisi raporlarının birbiriyle çeliştiği, söz konusu çelişki giderilmeden, varsa nedenleri açıklanmadan dava konusu taşınmazın aktif dere yatağında kalıp kalmadığı açıklık kazanmadan hüküm kurulamayacağı, sağlıklı sonuca varılabilmesi için yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman, fen, ziraat ve üçlü jeolog bilirkişiler heyeti ile tarafların aynı yöntemle gösterecekleri tanıklar hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak, özellikle taşınmazın dere yatağı veya etkisi altında olup olmadığı üzerinde durulması, uzman bilirkişilerden keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı gerekçeli rapor alınması, dıştan komşu taşınmazların dayanağı kayıtlar getirtilerek sözü edilen kayıt ve belgelerde nizalı parsel yönünün ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterildiği üzerinde durulması, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanununun 36/A ve geçici 11. maddesi gereğince davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil yargılama giderine hükmolunmayacağı...” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne, çekişmeli parselin tesbitinin iptali ile 3402 sayılı Kanunun 16/C maddesi uyarınca tesbit dışı bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 sayılı Kanunun 4. madde hükümlerine göre yapılıp 30.07.2007 tarihinde kesinleşmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne, çekişmeli parselin tesbitinin iptali ile 3402 sayılı Kanunun 16/C maddesi uyarınca tesbit dışı bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 sayılı Kanunun 4. madde hükümlerine göre yapılıp 30.07.2007 tarihinde kesinleşmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması nedeniyle 900.-TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacı .....ye verilmesine, taraflarca 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 388/4. (HMK m 297/ç) ve HUMK'nın 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilâmının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 02/06/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15335, Karar No: 2019/2012, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15335 E.  ,  2019/2012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3932, Karar No: 2023/1462, Tarih: 04.05.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/3932 E.  ,  2023/1462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2014/103 Esas, 2015/630 sayılı kararı ile sanıklar Beyhan Keleş ve ... hakkında taksirle yaralama suçundan mahkumiyet kararı verildiği; sanık ... hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1/2 artırım yapılarak 12 ay hapis cezası ..., 89 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca 24 ay hapis cezası ile.., 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 20 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

2. ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2014/103 Esas, 2015/630 sayılı kararının, sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 16.04.2019 tarihli ve 2017/8657 Esas, 2019/5130 sayılı kararı ile sanık Beyhan Keleş hakkındaki mahkumiyet hükmünün Onanmasına, sanık ... hakkındaki hükmün ise "... katılanda meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılmasında bir isabetsizlik görülmemekle, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek alt sınırdan çok fazla uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi.... Sanık hakkında tayin edilen temel cezanın bilinçli taksirle artırılması sırasında, bilinçli taksir oluşturan ihlalin yalnızca sanığın 140 promil alkollü olarak ... kullanmasından ibaret bulunduğu gözetilmeksizin, TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca temel cezanın 1/3 oranı yerine, 1/2 oranında artırılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini..." gerekçeleri ile Bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma ilamına uyularak, Mahkeme tarafından gerekleri yerine getirilmiş ve ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2020 tarihli ve 2019/309 Esas, 2020/157 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 89 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, eylemini bilinçli taksirle gerçekleştirdiğinden 22 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1/3 artırılarak 5 ay 10 gün hapis cezası ile.., 89 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca 10 ay 20 gün hapis cezası ile.., 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 17.06.2021 tarihli sair hususlar incelenmeksizin basit yargılama hükümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu bulunduğundan bahisle bozma görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Yargılama giderlerinin iki sanık olmasına rağmen, yalnızca müvekkil sanığa yükletildiğine,

2.Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

1.28/11/2012 günü saat 16:30 sularında sanık ...'ın sevk ve idaresinde bulunan motosikleti ile Arsuz Beldesi'nden Konacık Köyü istikametine doğru seyrettiği, motosiklette katılanın yolcu olarak bulunduğu, Koncık Köyü mevkiinde bulunan Karaçay Köprüsü üzerinde sanık ...'ın motosikleti ile karşı istikametten gelmekte olan sanık Beyhan'ın sevk ve idaresindeki traktörün çarpıştığı, motosikletin traktörün arkasına takılı bulunan çapa aletine çarparak devrildiği ve sürüklendiği, meydana gelen kazada motosiklette yolcu olarak bulunan katılanın hayati tehlike geçirdiği ve katılanın sol bacağının diz altından ampute olacak şekilde yaralandığı, motosikleti kullanan sanık ...'ın aldırılan alkol raporunda 1,404 etanol (promil) alkollü olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

2.Meydana gelen olayda, motosiklet sürücüsü sanık ..., gece vakti alkollü vaziyette trafikte seyre çıkmış, aydınlatma bulunmayan köy yolunda seyri sırasında yola gereken dikkatini vermemiş, aracının hızını far ışığı altındaki görüşüne göre ayarlamayıp, köprüye yaklaşırken hızını azaltmamış, seyrettiği dar köy yolu durumuna göre yolun en sağından seyretmeye özen göstermemiş olmakla, karşı yönden kısmen şerit ihlali yapar halde seyreden traktörün arkasında takılı çapa aletine çarpması sonucu aracında bulunan yolcunun sol bacak kısmından yaralanması ile neticelenen olayda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı nedeniyle tali kusurlu olduğu, bu haliyle gerçekleşen eylemde sanığın üzerine atılı bilinçli taksirle yaralama suçunun sübuta erdiği tam sonuç ve vicdani kanaati mahkememizde hasıl olmakla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Sanığın kuzeni olan katılan, sanıktan şikayetçi olduğunu ve uzlaşmak istemediğini beyan etmiştir.

4.... Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 03/01/2014 tarihli raporunda; motosiklet sürücüsü ...'nun tali kusurlu, traktör sürücüsü Beyhan Keleş, yönetimindeki traktörün arkasına çapa aleti takılı halde gece vakti aydınlatma bulunmayan köy yolunda, sol şeridi ihlal eder halde seyretmiş olmakla, karşı yönden seyretmekte olan motosikletlinin seyir güvenliğini tehlikeye düşürmüş olup, motosikletlinin çapa aletine çarpmasına sebebiyet vermiş olmakla, kurallara aykırı bu davranışı nedeniyle asli kusurlu olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Tebliğname Yönünden;

1. 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7188 sayılı Kanun) 24 üncü maddesince yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251 inci maddenin birinci fıkrasında yer alan ''Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir'' şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada mahkemece genel hükümlere göre yargılamaya devam edilip karar verildiği gözetildiğinde mahkemenin uygulama yapılmayacağına ilişkin takdirinin olduğu anlaşılmakla tebliğnamede bu yönde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Hükmün Açıklanmasının Geri bırakılmasına Karar Verilmesi Gerektiği Yönünden;

Katılanların maddi zarar talebi bulunduğu, sanığın katılanların zararını gidermediği, zarar giderimine ilişkin dosyaya herhangi bir evrak, dekont vs. sunmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama Giderleri Yönünden;

Sanık hakkında yargılama giderlerinin ilk hükümde, mahkumiyet kararı verilen sanıklardan alınmasına karar verildiği, bozma sonrası kurulan hüküm de ise, sanıktan bozmadan önceki yargılama giderinin kendi payına düşen kısım ile bozma sonrası neden olduğu giderlerin alınmasına karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2020 tarihli ve 2019/309 Esas, 2020/157 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17468, Karar No: 2014/20544, Tarih: 19.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/17468 E.  ,  2014/20544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, mutfak masrafı, yiyecek-giyecek masrafı, ev kirası bedeli alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 19.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10135, Karar No: 2017/4449, Tarih: 20.04.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/10135 E.  ,  2017/4449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suçu ve suçluyu övmek suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 215, 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca 500 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin (Kapatılan CMK 250. madde ile görevli) 12.07.2007 tarihli ve 2007/179 esas, 2007/126 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, hükümlünün adli sicil arşiv kaydının silinmesi talebinin kabulüne ilişkin Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/07/2015 tarihli ve 2015/628 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre;

1- 11.04.2013 tarihli ve 6459 sayılı İnsan Hakları ve İfade Özgürlüğü Bağlamında Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 215. maddesinde yapılan değişiklikten sonraki "İşlenmiş olan bir suçu veya işlemiş olduğu suçtan dolayı bir kişiyi alenen öven kimse, bu nedenle kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması hâlinde, iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklindeki hüküm uyarınca, örgüt bağlantısı tespit edilemeyen sanığın kaymakamlık makamına yazılan suçu ve suçluyu öven ifadeler içerir dilekçeyi imzalama şeklinde gerçekleştirmiş olduğu eyleminin gerçekleşme biçimi gözönüne alındığında ifade hürriyeti kapsamında düşünce açıklaması niteliğinde olduğundan suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden mahkumiyet hükmü kurulmasında,

2- 5352 sayılı Adlî Sicil Kanunu’nun geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca arşiv kaydının silinmesine karar verilmiş ise de, karar tarihinden önce 11.04.2012 tarihli ve 28261 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6290 sayılı Adlî Sicil Kanunu ile Sporda Şiddet ve Düzensizliğini Önlenmesine Dair Kanunda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 12. maddesinin 1. fıkrası (b) bendi ile arşiv kayıtlarının silinmesi koşullarının yeniden düzenlendiği, kaldı ki yapılan değişiklikle arşiv kayıtlarının silinmesi işleminin Adlî Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünce yapılacağının hükme bağlandığı, öte yandan 5352 sayılı Adlî Sicil Kanunu’nun geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca “Birinci fıkra gereğince işlem yapılarak arşive alınan kayıtlar hakkında, 3682 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinde öngörülen sürelerin dolduğu veya ertelenmiş olan hükmün esasen vaki olmamış sayıldığı hallerde bu tarih esas alınarak, Anayasanın 76 ncı maddesi ve özel kanunlarda sayılan suç ve mahkûmiyetler dışındaki kayıtlar için ilgilinin, Cumhuriyet Başsavcılığı'nın veya Adlî Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünün talebi üzerine hükmü veren mahkemece veya talep edenin bulunduğu yer asliye ceza mahkemesince arşiv kaydının silinmesine karar verilir.”