muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4176, Karar No: 2023/2546, Tarih: 27.04.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/4176 E.  ,  2023/2546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/166 Esas, 2021/446 Karar

HÜKÜM : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2014/1161 E., 2018/148 K.

Taraflar arasındaki taşınmazın işletme ve kullanım hakkının devrine yönelik devir işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalı Avrasya Müşavirlik İnşaat Turizm Altyapı Asfalt Sanayi ve Tic.AŞ’nin ortağı olduğunu,davalı şirketin Orman Bakanlığına ait Antalya-Alanya-İncekum-2 Orman İçi Dinlenme yeri olarak ifade edilen taşınmazın yapılan ihale sonucunda kullanım ve işletmecilik hakkını aldığını, mevcut taşınmazın kullanım ve işletmecilik hakkının davalı şirketin tek ekonomik aktifini ve şirketin varoluş amacını oluşturduğunu, davalı şirketin taşınmazın işletme ve kullanım hakkını diğer davalı şirket Gür Grup İnşaat San. ve Tic. AŞ’ye 2011 yılında hukuka uygun olmayan bir şekilde devir ettiğini,devir hususunda ortaklar kurulunca herhangi bir karar alınmadığını, davalı her iki şirketin özellikle devir işleminin yapıldığı tarih itibariyle ortaklık ve hissedar durumları, yetkili temsilcileri incelendiğinde aralarındaki yakınlığın ve bağlantının görüleceğini,devir işlemi esnasında kötü niyetin muvazaa ve müvekkilinin ortağı olduğu şirketin içinin boşaltılarak müvekkilini zarara uğratma amacı güttüğünün görüleceğini, devir tarihinden sonra genel kurul yapıldığını müvekkilinin toplantıda hazır olarak gösterildiğini ve 2009-2010-2011 yıllarına ait yönetim kurulu faaliyetlerinin ibra edildiği belirtilmiş ise de müvekkilinin böyle bir toplantıya katılmadığını, hazirun cetvelindeki imzanın kendisine ait olmadığını, toplantıya katıldığı ve yönetim faaliyetlerinin ibra edildiği kabul edilse dahi toplantı tutanaklarında şirketin tek aktifi olan dava konusu taşınmazın işletme ve kullanma hakkının devrine yönelik işlemden açıkça bahsedilmediğini ileri sürerek her iki şirket arasında yapılan Antalya -Alanya İncekum-2 Orman İçi Dinlenme Yeri olarak ifade edilen taşınmazın işletme ve kullanım hakkının devrine yönelik devir işleminin iptali ile davalı Gür Grup İnşaat San. ve Tic. A.Ş.’nin mevcut taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı Avrasya A.Ş. tarafından yapılan yapıların mülkiyetinin idareye ait olduğunu ve tasarruf yetkisi bulunmadığını, diğer davalı şirkete devir bedeli olarak toplamda 2.080.000,00 TL devir bedeli ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı şirket cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şirketin uzun süre gayrı faal olması, dava konusu taşınmazın işletme hakkı nedeni ile icra takiplerine maruz kalması, borca batık hale gelmesi hususu dikkate alındığında taşınmazın davalı Avrasya A.Ş.'de kalmasını gerektirecek herhangi bir somut ekonomik yarara rastlanılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Gür Grup İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; şirketin tek aktifini ve varlık sebebini oluşturan taşınmazın devri esnasında ortaklar kurulu toplantısı yapılmadığını, devir hususunda ortaklar kurulunca herhangi bir karar alınmadığını; müvekkilinin 27.04.2012 tarihinde genel kurula katılmadığını,müvekkilinin genel kurul toplantısına katıldığı ve yönetim kurulu faaliyetlerinin ibra edildiği kabul edilse dahi, toplantı tutanaklarında dava konusu taşınmazın işletme ve kullanım hakkının devrine yönelik işlemden bahsedilmediği, ibra işleminin bu devir işlemini kapsamadığı,davalı her iki şirketin devir işlemi yapıldığı tarih itibariyle ortaklık ve hissedar durumları, yetkili temsilcileri incelendiğinde aralarındaki yakınlık ve bağlantının görüleceğini,davacının gerek dava konusu yapılan işlemin yapıldığı tarihte gerekse de davanın açıldığı tarih ve karar tarihi itibariyle aktif dava ehliyeti bulunduğunu,davanın reddine karar verilmesine karşılık, yerel mahkemece eksik harç olarak dosyaya yatırılan 16.157,106,00 TL harcın taraflarına iade edilmemesinin hatalı olduğunu, istinaf taleplerinin kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı Gür Grup İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece harç tamamlatılmasına ve kendileri lehine dava değeri üzerinden vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesinin yerinde olmadığını ileri sürerek hükmedilen vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, yapılan devir işleminin genel kurulun onayına tabi olduğunu, genel kurulun bu yönde herhangi bir onayının alınmadığını, dolayısı ile yapılan devir işleminin geçersiz olduğunu iddia ettiği,devir işleminden daha sonra yapılan yönetim kurulunun ibra edildiği 27.04.2012 tarihli genel kurulda hazır bulunmadığı halde imzası taklit edilmek suretiyle genel kurulda hazır gösterildiğini ileri sürdüğü, davalı Avrasya Müşavirlik İnşaat Turizm Altyapı Asfalt San. ve Tic. A.Ş. ana sözleşmesine göre şirketin yönetim ve dışarıya karşı temsili yönetim kuruluna ait olduğu, işlemin yapıldığı tarih itibari ile yönetim kurulu başkanı ...olup tek başına münferit imza ile şirketi temsil ve ilzam yetkisine sahip olduğunun anlaşıldığı, anonim ortaklığın temsil yetkisi ve temsilin kapsamı dava konusu işlemin yürürlükte olduğu 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 321 inci maddesinde belirlenmiş olup, kural olarak şirketi temsile yetkili yönetim kurulu üyelerinin şirkete ait mal varlığı üzerinde tasarrufta bulunabilme yetkisi bulunduğu, ana sözleşme ve açıklanan yasa hükümlerine göre şirketi temsile yetkili yönetim kurulu üyelerinin şirkete ait bir mal varlığı üzerinde tasarrufta bulunabileceğini kabul etmek gerektiği,bununla birlikte 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6762 sayılı Kanun) yürürlükte olduğu döneme ilişkin Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin yerleşik uygulamasına göre tasarrufta bulunulan mal varlığının şirketin sahip olduğu tek mal varlığı olduğunun veya şirketin varlığını sürdürebilmesi için hayati önemi haiz olduğunun belirlenmesi halinde bu kez anılan devir yönündeki taahhüdün geçerli olabilmesi için genel kuruldan karar alınması gerektiği, somut olayda davacı devir edilen işletme hakkının şirketin sahip olduğu tek mal varlığı olduğunu ve şirketin varlığını sürdürebilmesi için hayati öneme haiz olduğunu öne sürmüş olduğundan genel kuruldan karar alınmadan yapılan satım sözleşmesinin şirketin menfaatine olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiği, davacının davalı Avrasya Tic. A.Ş.'nin 17.09.2004 tarih ve 2004/03 nolu şirket yönetim kurulu kararı ile %20 hisse ile şirkete ortak olduğu, dava konusu sözleşme devir tarihi olan 10.11.2011 tarihi itibari ile davacının davalı şirketteki ortaklık payının %20 olduğu, 27.04.2012 tarihli genel kurul toplantısı tarihi itibari ile ise davacının ortaklık payının % 0,4 oranında olduğu, Mahkemece, davacının 27.04.2012 tarihli genel kurul toplantısına katılmadığı, dolayısı ile devir işlemine muvafakat etmediğinin kabul edilmesi halinde dahi hisse oranı yapılan devri engelleyebilecek oranda olmadığı, şirketin uzun süre gayri faal olduğu, dava konusu taşınmazın işletme hakkı nedeni ile icra takiplerine maruz kaldığı, borca batık hale geldiği, taşınmazın davalı Avrasya A.Ş

.2012 tarihli genel kurul toplantısı tarihi itibari ile ise davacının ortaklık payının % 0,4 oranında olduğu, Mahkemece, davacının 27.04.2012 tarihli genel kurul toplantısına katılmadığı, dolayısı ile devir işlemine muvafakat etmediğinin kabul edilmesi halinde dahi hisse oranı yapılan devri engelleyebilecek oranda olmadığı, şirketin uzun süre gayri faal olduğu, dava konusu taşınmazın işletme hakkı nedeni ile icra takiplerine maruz kaldığı, borca batık hale geldiği, taşınmazın davalı Avrasya A.Ş.'de kalmasını gerektirecek herhangi bir somut ekonomik yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, davalı Avrasya Müşavirlik İnşaat Turizm Altyapı Asfalt San. ve Tic. A.Ş.'nin 2005 yılı işletme bedelinin 1. taksidini yapılan tebligatlara rağmen ödemediği, 18.02.2005 tarih ve 06.04.2005 tarihli dilekçeleri ile kiranın durdurulmasını talep ettiği, ayrıca 2006 ve 2007 yıllarına ilişkin taksitlerin ödenmemesi üzerine Antalya Çevre ve Orman İl Müdürlüğü tarafından davalı Avrasya Müşavirlik İnşaat Turizm Altyapı Asfalt San. ve Tic. A.Ş. aleyhine icra takibi başlatmış olduğu, davalı Avrasya A.Ş.'nin sözleşmelere konu işletme hakkını devralmış olduğu gayrimenkul ile ilgili uzun süre herhangi bir işlem yapmadığı, sözleşmede yer alan taahhütlerin yerine getirilmemesi nedeni ile işletme hakkını veren idare tarafından icra takibine maruz kaldığı ve sermayesini yitirerek borca batık hale geldiği, dolayısıyla şirketin uzun süreden beri faaliyetinin bulunmadığı, bilirkişi heyeti tarafından tespit edildiği üzere taşınmazın davalı Avrasya A.Ş.'de kalmasını gerektirecek herhangi bir somut ekonomik yarar bulunmadığı anlaşıldığından mahkemece davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediği,buna karşılıklık davacı tarafından dava açılırken 170,80 TL, 20/10/2015 tarihinde ise 16.157,10 TL harç yatırıldığı halde mahkemece sadece 170,80 TL harçtan kalan kısmın davacıya iadesine karar verilmesinin yerinde olmadığı,davalı Gür Grup Şirketi'nin vekalet ücreti yönünden yapılan istinaf başvurusunun incelemesinde; mahkemece ilk oturumda davacı tarafın, davalı her iki şirket arasında yapılan Antalya -Alayna- İncekum- 2 Orman içi dinlenme yeri olarak ifade edilen taşınmazın işletme ve kullanım hakkının devrine yönelik devir işleminin iptali ile birlikte davalı Gür Grup İnş. San ve Tic. AŞ.'nin mevcut taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini talep etmesi nedeniyle davacı vekiline 16.01.2004 tarihli ihale sözleşmesindeki ihale bedeli üzerinden eksik harcın tamamlanması için süre verildiği, davacı tarafça 20.10.2015 tarihinde 16.157,10 TL harç yatırıldığı, davada devrin iptali ve davalı Gür Grup İnşaat San. ve Tic. A.Ş.'nin taşınmazdan tahliyesinin talep edilmesine ve mahkemece 956.104,88 TL üzerinden harç tamamlatıldığına göre davalı Gür Grup İnşaat San. ve Tic. A.Ş. yararına vekalet ücretinin nisbi olarak hesaplanması gerekirken maktu belirlenmesi hatalı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek,davalı şirket lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği ve resen gözetilecek sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava taşınmazın işletme ve kullanım hakkının devrine yönelik devir işleminin iptali ve tahliye istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4769, Karar No: 2023/8041, Tarih: 05.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/4769 E.  ,  2023/8041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/205 E., 2023/8 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Midyat Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2020/17 Esas, 2020/266 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, 43 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 22 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 06.04.2021 tarihli ve 2021/312 Esas, 2021/410 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 06.04.2021 tarihli ve 2021/312 Esas, 2021/410 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 06.04.2021 tarihli ve 2021/312 Esas, 2021/410 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 09.05.2022 tarihli ve 2021/22826 Esas, 2022/4200 Karar sayılı ilâmıyla; ''5271 sayılı CMK'nın 217. maddesinin birinci fıkrasında 'Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir' ve aynı Kanunun 210. maddesinin birinci fıkrasında ise 'Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez' hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda mağdurun Çocuk İzlem Merkezinde alınan ifadesinde çelişkili beyanlarda bulunduğunun anlaşıldığı, aynı zamanda olayların tek tanığı konumunda bulunan mağdurun duruşmaya getirilerek, iddiaya konu hususlarla ilgili tekrar dinlenilmesi suretiyle söz konusu çelişkiler de giderildikten ve mağdurun başından geçenleri anlattığını beyan ettiği Tanık ... ile abisi olan Tanık ...’ın dinlenilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi karşısında, anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi...'' şeklindeki gerekçeyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Midyat Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.01.2023 tarihli ve 2022/205 Esas, 2023/8 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

5. Midyat Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.01.2023 tarihli ve 2022/205 Esas, 2023/8 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Mağdurun ifadesi alınırken duruşmada hazır bulunan sosyal hizmet uzmanının olayın kapatılmaya çalışıldığına dair değerlendirmede bulunduğu, yargılamanın uzun sürmesi sebebiyle mağdur ve abisi olan tanık ...'in ifadelerini değiştirmeleri için baskı yaratılmış olabileceği, tanık Tahsin'in beyanlarına göre mağdurun istismara uğradığının öğrenilmesinden sonra sanığın bulunduğu yere bazı kişilerin gittiği ve sanığı darp ettiklerinin anlaşıldığı, mağdurun çocuk izlem merkezinde vermiş olduğu beyanlarda da sanığın kendisine baskı yaptığına değindiği, dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediği, keza sanığın aralarında yaş farkı bulunan mağdura maddi yardımlarda bulunması ve yemek ısmarlamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, mağdurun soruşturma aşamasında ayrıntılı olarak alınan ifadesinde sanığın istismar eylemini gerçekleştirirken krem kullandığını belirtmesi nazara alındığında adli tıp raporunda bulguya rastlanmamasının doğal olduğu, sanığın belirtilen gerekçelerle üzerine atılı suçu işlediğine ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Mağdurun ayrıntı içeren beyanları, taraflar arasında husumet bulunmaması, mağdurun sanığa iftira atmasını gerektirir bir neden olmadığı birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediği ve cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; ''Her ne kadar sanığın Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de, dosyadaki tek delilin mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanı olması, mağdur çocuğun kovuşturma aşamasındaki beyanları ile soruşturma aşamasındaki beyanlarının çelişkili olması,görgüye dayalı hiçbir tanığın bulunmaması, olayın üzerinden geçen zaman ve bu aşamada başkaca delil elde edilebilmesine imkan bulunmaması, mağdurun aşamalardaki çelişkili anlatımları, mağdur velilerinin beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın cinsel istismar eylemini gerçekleştirildiği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter düzeyde delil durumunun dosyada mevcut olmadığı anlaşılmakla sanığın üzerine atılı suçtan CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine...'' şeklindeki kabul ile atılı suçtan hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan Bakanlık vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Dairemiz bozma ilamı üzerine yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Bakanlık vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddine karar verilerek Mahkemece kurulan hükümde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Midyat Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.01.2023 tarihli ve 2022/205 Esas, 2023/8 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Midyat Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26206, Karar No: 2015/35198, Tarih: 14.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/26206 E.  ,  2015/35198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı, ...'ndeki davalıya ait giyim mağazasında çalıştığını, 12.04.2013 gününde, daha önce depoya gönderilen ürünlere ait gerçeğe aykırı belge düzenleyerek işvereni zarara uğrattığı gerekçesiyle savunması dahi alınmaksızın haksız şekilde işten çıkarıldığını iddia ederek, kıdem-ihbar tazminatının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti

Davalı .... vekili, işyerinde 12.04.2013 günü sayım yapıldığını ve 28 adet ürünün kendilerine ait olmayan farklı barkodlarla depoya gönderildiği, bazı ürünlerin barkodlarının satılan ürünlere ait aksesuarlarda bulunduğu ve şirketin zarara uğratılması ve sadakat borcuna aykırılık sebebiyle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece yapılan yargılama sonunda savunmaya itibar edilerek, şirketin mağazada stok ve ürün bilgilerinde usulsüzlük yapıldığı, şirketin ürün sayım sonuçlarına göre prim ödemesine esas kayıtların hatalı bir şekilde oluşturulduğu, gerçeğe aykırı belge düzenlendiği, haksız prim ödenmesi alınmaya çalışıldığı, gibi barkodlarla ait asıl ürünlerin mağazada bulunmadığı, ürün eksikliği nedeniyle şirketi zarara uğrattıkları, şirkete ait ürünlerin mağaza stok kayıtların usulsüzlük yapıldığı ve gerçeğe aykırı belge düzenlenerek menfaat temin edilmek istendiği, aralarında olan güvenin ağır surette zedenlenmiş olduğu, davacının ve diğer işçilerin söz konusu eylemleri ile doğruluk ve bağlılığa aykırı bir şekilde sadakatle çalışma yükümlülüğünün ihlal ettikleri ve davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı iş yasasının 25/II-e maddesi gereğince feshedildiği feshin haklı nedenle yapıldığı sonucuna varılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe

Taraflar arasında, iş sözleşmesinin, işçinin işvereni zarar uğratması ve sadakat borcuna aykırılık sebebiyle ve haklı veya geçerli nedenle feshedilip edilmediği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.