muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8999, Karar No: 2011/26376, Tarih: 05.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/8999 E.  ,  2011/26376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pasinler İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Borçlu vekilinin  feshini  istediği ihaleye konu,  .. Köyü . ada . parsel sayılı taşınmazın muhammen değeri, temyiz talebinde  kesinlik sınırı olan 4.120,00  TL nın altında olduğu nazara alınarak, buna ilişkin olarak verilen mahkeme kararının  miktar itibariyle kesin olması nedeniyle , temyiz isteminin  reddine.

2-Diğer gayrimenkullerin ihalelerinin feshi istemine ilişkin mahkeme kararının temyiz itirazının incelenmesinde,

Sair temyiz itirazları yerinde değil  ise de;

İ.İ.K.129/1. maddesinde, “Taşınmaz üç defa bağırıldıktan sonra en çok artırana ihale edilir. Şu kadar ki artırma bedelinin, taşınmaz için tahmin edilmiş olan kıymetin en az yüzde altmışını bulmak ve satış isteyenin alacağına rüçhanı olan diğer alacaklar ve o taşınmaz   ile temin edilmişse bu suretle rüçhanı olan alacakların mecmuundan fazla olmak ve bundan başka paraya çevirme ve paylaştırma masraflarına tecavüz etmek şarttır, yukarıdaki fıkrada yazılı miktar elde edilmemişse gayrimenkul en çok arttıranın  taahhüdü saklı kalmak üzere  arttırma ilanında gösterilen müddet sonunda en çok arttırana ihale edilir. Şu kadar ki , arttırma bedelinin  malın tahmin  edilen kıymetinin  yüzde kırkını  bulması ve satış isteyenin  alacağına rüçhanlı olan alacakların  toplamından fazla olması ve bundan başka paraya çevirme ve paylaştırma masraflarını  geçmesi lazımdır. Böyle fazla bedelle alıcı çıkmazsa  satış talebi düşer. ” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, ihalesinin feshi talep edilen gayrimenkullerin muhammen değerlerinin  115 ada 4 nolu parselin  17.576,40 TL  olduğu ve  ikinci arttırma günü alacaklıya 7.200,00 TL ye, 101 ada 18 nolu parselin 5.162,30 TL  olduğu ve  ikinci arttırma günü alacaklıya 2.200,00 TL ye, 101 ada 70 nolu parselin 4.499,58 TL  olduğu ve  ikinci arttırma günü alacaklıya 1.900,00 TL bedelle ihale  edildiği görülmektedir. Bu ihale bedelleri, gayrimenkullerin  kıymetinin yüzde kırkını karşılamakta ise de,  satış masrafı olarak ; kıymet taktiri gideri 650,00 TL, gazete ilan gideri 1.785,00 TL ve tebligat gideri 18,50 TL nin ¼  olan ve her bir taşınmaza düşen  608,75 TL  lik miktarı  karşılamamaktadır.

Bu durumda mahkemece yukarıdaki yasa maddesinin amir hükmü gereğince  ikinci arttırmada ihale bedelinin  yüzde kırkını ve satış masraflarını karşılamadığı nazara alınarak ihalelerin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle  ve  eksik incelemeyle  şikayetin reddine  dair karar verilmesi isabetsizdir.

Bu durumda mahkemece yukarıdaki yasa maddesinin amir hükmü gereğince  ikinci arttırmada ihale bedelinin  yüzde kırkını ve satış masraflarını karşılamadığı nazara alınarak ihalelerin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle  ve  eksik incelemeyle  şikayetin reddine  dair karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda 2 nolu bentte yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11399, Karar No: 2024/3670, Tarih: 20.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/11399 E.  ,  2024/3670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2129 E., 2021/540 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstinaf bozması öncesi Kula Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2019 tarihli ve 2018/56 Esas, 2019/231 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.İstinaf bozması üzerine bozma gereği yerine getirilmiş, Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 14.07.2020 tarihli ve 2020/64 Esas, 2020/180 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23.02.2021 tarihli ve 2020/2129 Esas, 2021/540 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62/1. maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiş, Kula Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2019 tarihli kararı yalnızca sanık müdafii tarafından istinaf edildiğinden verilecek ceza 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca daha önceki hükümden daha fazla olamayacağından, sanığın sonuç olarak 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiin temyiz sebepleri özetle; öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına, haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine ve sanığın eyleminin meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiin temyiz sebepleri özetle; öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına, haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine ve sanığın eyleminin meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığına ilişkindir.

2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; aleyhe bozma yasağının uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.... ile katılan ...'nun karı-koca oldukları ve sanık ... ile aynı sokakta oturdukları, katılan ...'ın çöplerini evinin karşısındaki boş binanın önüne koyduğu, çöp konulan bu yerin sanık ... ile bir bağlantısının olmadığı, olay tarihinde sanık ...'in katılan ...'ın bıraktığı çöpleri alarak katılan ...'ın kapısının önüne boşalttığı, katılan ...'ın da kendi kapısına bırakılan çöpleri temizlemek için dışarıya çıktığı, tanık anlatımlarıyla anlaşıldığı üzere sanık ...'nin çöpleri temizleyen katılan ...'a elindeki çapayı yere vurarak "sana burayı mezar edeceğim, senin eşin sana az geliyorsa benim eşime gel" dediği, katılan ...'ın bu laflara kızarak "benim kocam yok mu başımda" diyerek karşılık verdiği ve bu tartışma neticesinde sanık ...'in elindeki çapayla katılan ...'ın kafasına hedef gözeterek çok şiddetli biçimde vurduğu, vurma neticesinde kişinin yaşamını tehlikeye sokan duruma neden olduğu, katılan ...'ın kafasında periatel kemikte çökme kırığı olacak şekilde yaralandığı, kırığın hayat fonsiyonlarını ağır (4) derecede etkilediği, yaralanma neticesinde katılan ...'ın tanık Zehra'nın kucağına yığıldığı, çevreden gelenlerin sanığa engel olarak tekrar katılana vurmasına engel oldukları, sanığın engellere rağmen tekrar hamle yapmak için çabaladığı, katılan ...'ın eşi olan ...'nun kendisine telefonla haber verilmesi nedeniyle olay yerine geldiği, eşi katılan ...'a hamle yapan katılan sanık ...'in elinden çapayı alarak fırlattığı, sanık ...'in çapayla vurmasına engel olduğu, sanık ...'in eyleminin kasten insan öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre aleyhe değiştirme yasağı da dikkate alınarak ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, ilk haksız hareketin sanıktan kaynaklandığının anlaşılması nedeniyle sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanamayacağı, meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının da oluşmadığı, katılanla sanık arasında tartışma olduğu, tanık anlatımlarıyla anlaşıldığı üzere sanık ...'nin çöpleri temizleyen katılan ...'a elindeki çapayı yere vurarak "sana burayı mezar edeceğim, senin eşin sana az geliyorsa benim eşime gel" dediği, daha sonra sanığın öldürmeye elverişli çapa aleti ile katılanın hayati bölgesi olan kafasını hedef alarak şiddetli şekilde vurduğu, sanık katılana ikinci defa vurmaya çalıştığı sırada engellenmesi nedeniyle ortaya çıkan kastının yaralama niteliğinde olmadığı dikkate alındığında suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23.02.2021 tarihli ve 2020/2129 Esas, 2021/540 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Salihli Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7357, Karar No: 2006/8221, Tarih: 11.07.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/7357 E.  ,  2006/8221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 9.6.2005 gününde verilen dilekçe ile inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 23.3.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 3324 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki J-1 numaralı bağımsız bölümü kendi adına satın alması ve tescili için para verdiğini, fakat davalının taşınmazın tapu kaydını kendi üzerine yaptırdığını ve tapuda davacı adına devre yanaşmadığını beyanla taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile kendi adına tescilini, olmazsa verdiği paranın tazminini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

5.2.1947 tarih 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi; inanç sözleşmesi, inanç gösterilene bir hakkın kullanılmasında davranışlarını, inanç gösterenin tespit ettiği amaca uydurmak borcunu yükler. Diğer bir anlatımla, inanç gösterilen kişi, inanç gösteren namına yapılacak bir işlemden sonra, taşınmazın mülkiyetini ona yani inanç gösterene geçirme yükümlülüğü altına girmiştir. Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde, bunun dava yoluyla hükmen yerine getirilmesi istenebilir.

İnanç sözleşmeleri anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ancak yazılı delil ile kanıtlanabilir. Bu yazılı delil, tarafların getirecekleri ve onların imzalarını taşıyan belge olmalıdır. Böyle bir belgenin bulunmaması halinde en azından olayın tamamının ispatına yeterli olmamakla birlikte bunun vuukuna delalet edebilecek ve karşı taraf elinden çıkmış yazılı delil başlangıcı niteliğinde bir belgenin söz konusu olması halinde, inanç sözleşmesinin tanık dahil her türlü delil ile kanıtlanması mümkün olabilir.

Bunların hiçbirinin olmaması durumunda, davacı taraf delilleri arasında yemine de dayanmışsa, mahkemece davalıya yemin tebliğine hakkı olduğu hatırlatılması gerekir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; tapu iptali tescil istemi yönünden; davacı inanç sözleşmesini yazılı delil ya da karşı tarafın elinden çıkmış yazılı delil başlangıcı niteliğindeki bir belge ile kanıtlayamamıştır.

Ancak; davacı taraf dava dilekçesinde sair yasal delillere de dayandığını bildirdiğinden, mahkemece davacıya yemin delilini kullanıp kullanmayacağı hatırlatılarak HUMK.nun 337 ve müteakip maddeleri gereğince işlem yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu husus yerine getirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ancak; davacı taraf dava dilekçesinde sair yasal delillere de dayandığını bildirdiğinden, mahkemece davacıya yemin delilini kullanıp kullanmayacağı hatırlatılarak HUMK.nun 337 ve müteakip maddeleri gereğince işlem yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu husus yerine getirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Kademeli talep olan tazminat istemi yönünden ise, mahkemece 18.000. GBP’lik bedelin tevdi mahalli tayini ile davalı adına yatırıldığından bahisle reddine karar verilmiştir. Dava dilekçesinde davacının, davalıya verildiği bildirilen ve davalı tarafından da kabul edilen bu miktar için dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz talep ettiği görülmektedir. Dosya içerisinde bulunmadığı için denetlenemeyen tevdi mahalli dosyasıyla, dosya içindeki anlatımlara göre faiz eklenmeksizin 18.000.GBP yatırıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece dava dilekçesi ve davalının kabul beyanı da dikkate alınarak faiz yönünden bir incelme yapılmaksızın ret kararı verilmesi doğru olmamıştır. Mahkemece iddia olunan alacak miktarına dava tarihi ile tevdi mahalli tayini sonucu bedelin yatırıldığı tarih arasında ki süre için faize hükmetmesi gerekir. Mahkemece yukarıda anlatıldığı şekilde araştırma ve inceleme yapılmadan verilen hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 10.07.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1842, Karar No: 2025/2074, Tarih: 10.04.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1842 E.  ,  2025/2074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1176 E., 2024/440 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İskenderun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2009/166 E., 2020/97 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Asıl davada davacı vekili; müvekkilinin Anıl Eczanesinin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, davalı Kurumun 28.05.2009 tarihli yazısıyla, müvekkilince Kuruma fatura edilen reçetelerin içeriğinde yer alan bazı ilaçlara ilişkin fiyat kupürlerinin orijinalliğinden şüphe edilmesi üzerine yapılan incelemede, sağlık hizmetlerinden faydalanan 10 hastanın reçetesinde bulunan Ketek 400 mg tablet, Lantus Optipen 100 IU/ml ve Seretide 500 mcg Discus adlı ilaçlara ait fiyat kupürlerinin firmalardan gelen yazı cevapları uyarınca sahte olduğunun tespit edildiği, bu ilaç fiyat kupürlerinin toplam tutarının 5.283,89 TL olduğu ve 2009 yılı Eczane Protokolü'nün (6.3.19.) maddesi uyarınca reçete bedelleri ile bunun on katı tutarındaki cezai şart toplamı 58.332,74 TL'nin müvekkilinin Kurum alacaklarından mahsubu ile sözleşmesinin iki yıl süreyle feshine karar verildiğinin bildirildiğini, ancak müvekkilinin Protokol hükümlerine aykırı hareket etmediğini, söz konusu cezai işlemlerin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek; davalı Kurumca müvekkili hakkında uygulanan fesih, cezai şart ve reçete bedellerinin tahsili işlemlerinin iptalini talep etmiştir.

2. Birleşen davada davacı vekili; davalı Kurumun 20.07.2009 tarihli yazısıyla, sahte kupür yönünden devam eden araştırma doğrultusunda, ilaç firmalarından gelen cevabi yazılar neticesi sahte olduğu anlaşılan fiyat kupürleri nedeniyle 5 adet reçete bedeli ile bunun on katı tutarındaki cezai şart toplamı 19.778,54 TL'nin müvekkilinin Kurum alacaklarından mahsubuna karar verildiğinin bildirildiğini, ancak müvekkilinin sahtecilik eylemine bir iştiraki bulunmadığı gibi sahte olduğu tespit edilen fiyat kupürlerini de kasıtlı olarak Kuruma fatura etmediğini ileri sürerek, davalı Kurum işleminin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı hakkında uygulanan cezai işlemlerin mevzuata ve Protokol hükümlerine uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı hakkında uygulanan cezai işlemlerin mevzuata ve Protokol hükümlerine uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacı ve dava dışı eczane çalışanları aleyhine Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/29 E. sayılı dosyasıyla açılan ceza davası sonucunda, sahte reçete tanzim ederek Kurumu zarara uğrattıklarına dair kesin ve her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediği gerekçesiyle beraatlerine dair verilen kararın 09.07.2019 tarihinde kesinleştiği, davacı eczacı hakkında 2009 yılı Eczane Protokolü'nün (6.3.19.) maddesinde öngörülen cezai işlemlerin uygulanabilmesi için eczacı ya da çalışanlarının kasıtlı olarak Kurumu zarara uğratmak amacıyla Kuruma sahte ilaç fiyat kupürü fatura etmesi gerektiğini, somut olayda ise davacının bu şekilde kasıtlı bir eyleminin bulunduğunun davalı Kurumca ispatlanamadığı, fiyat kupürlerinin sahte olduğunun eczacı ya da çalışanlarınca tespit edilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle; asıl ve birleşen davaların kabulü ile davalı Kurumun 28.05.2009 tarihli ve 20.07.2009 tarihli yazılarıyla davacı hakkında uyguladığı cezai işlemlerin hukuka aykırı olduğunun tespiti ile iptaline, taraflar arasındaki muarazanın bu şekilde giderilmesine karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ceza dosyasında dinlenen tanıkların ifadeleriyle sabit olduğu üzere, dava konusu ilaçların hastalar tarafından teslim alınarak kullanıldığı, davacı eczanın da sanık olarak yargılandığı ceza davası sonucunda beraatine karar verildiği, buna göre sahte kupürlerin Kuruma fatura edilmesinde davacının kusurunun bulunduğunun ispat edilemediği, ilaç fiyat kupürü asılları temin edilemediğinden eczacının sahteliği bilebilecek durumda olup olmadığı, diğer bir anlatımla sahte ilaç kupürlerinin iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığı tespit edilemeyeceğinden davacının Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak sahte ilaç kupürü fatura ettiğinden de bahsedilemeyeceği, bu itibarla İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, başvurunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının, müvekkili Kurumu gerçeğe aykırı bilgi ve belgelerle yanılttığını ve Kurumun zararına sebebiyet verdiğini, davacı tarafından hastalara verilen sahte kupürlü ilaçların tamamının farklı bir ilçede bulunan hastane hekimlerince matbu reçetelere yazılmış olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ve bu durumun davacının sahtecilik eylemine iştirak ettiğini gösterdiğini, davacı hakkında delil yetersizliği nedeniyle beraat kararı verilmiş ise de beraat kararının hukuk hakimini bağlamayacağını, davacının iddiasını ispatla mükellef olduğunu, bilirkişi raporlarına karşı itirazlarının değerlendirilmediğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı Kurum tarafından Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacılar Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2009 Yılı Protokolü'nün (6.3.19.) maddesi uyarınca davacı hakkında uygulanan cezai işlemlerin iptali istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, sahte olduğu tespit edilen fiyat kupürlerinin Kuruma fatura edilmesi nedeniyle davacı eczanın da sanık olarak yargılandığı ceza davasında beraatine dair verilen kararın kesinleştiği, söz konusu fiyat kupürü asılları temin edilemediğinden iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığı, dolayısıyla davacı ve çalışanlarının sahteciliği bilebilecek durumda olup olmadığı hususlarının tespit edilemediği, sahte kupürlerin Kuruma fatura edilmesinde davacı eczacı veya çalışanlarının iştirakinin bulunduğu iddiasının davalı Kurumca ispat edilemediği anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.