muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/40530, Karar No: 2017/22918, Tarih: 25.10.2017

Davacının hesabının olduğu Bank ... silahlı terör örgütü ...'ye finansman desteği sağlayan bir banka olduğu bilinen bir gerçektir.

Bu tespitler kapsamında, davacının davalı şirkette İş Kanunu kapsamında hizmet akdi ile çalıştığı, iş akdinin işveren tarafından 29/07/2016 tarihinde feshedildiği, davacı hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından silahlı terör örgütü Fetöye üye olmak suçundan soruşturma başlatıldığı, davacının anılan terör örgütüne finansman desteği sağlayan Bank...hesabının ve bu hesapta parasının bulunduğu, 17-25 Aralık sürecinden sonra hesapta bulunan paranın davacı tarafından çekilmediği, hesabın kapatılmadığı, bu nedenle davacının silahlı terör örgütü ile bağının, bağlantısının olduğunu gösterir kuvvetli delillerin bulunduğu, davalı şirketin silahlı bir terör örgütü ile bağı ve bağlantısı bulunduğu yönünde kuvvetli deliller bulunan biriyle hizmet akdini sürdürmesinin beklenemeyeceği, davalı tarafından iş akdinin feshinin haklı nedenlere dayandığı açıkça anlaşılmış ve davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı tarafça istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının sözleşmesinin işverence şüphe feshi kapsamında feshedildiği, davalı şirketin silahlı bir terör örgütü ile bağı ve bağlantısı bulunduğu yönünde kuvvetli deliller bulunan biriyle hizmet akdini sürdürmesinin beklenemeyeceği anlaşılmış, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa mahkemesi hakiminin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 355. maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu, ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varılarak, davacının istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş akdinin feshin haklı nedene dayalı olup olmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş akdinin feshin haklı nedene dayalı olup olmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; feshin dayanağını teşkil eden delillerin dosyaya sunulmadığı anlaşılmaktadır. İlk Derece Mahkemesince, davacı hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01.12.2016 tarih 2016/141917 esas, 2016/12294 karar sayılı yetkisizlik kararı ile ... Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilen ve ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2016/85545 soruşturma sırasına kayıtlı dosyası sonucunda dava açılıp açılmadığı, dava açılmış ise sonucunun beklenilmesi, varsa soruşturmaya ilişkin belgeler ile Emniyet Genel Müdürlüğü ve Jandarma Genel Komutanlığı'nın Terörle Mücadele, Kaçakçılık, Organize Suçlar ve İstihbarat ile ilgili birimlerinden ve Bilgi Teknolojileri Kurumundan gelen yazı ve eklerinin dosyaya getirtilmesi gerektiği gibi, ayrıca davacının iş akdinin feshinin geçerli nedene dayalı olup olmadığına dair denetime elverişli tüm delillerin de araştırılarak toplanması gerekmektedir. Feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı hususunun açıklığa kavuşturulması için belirtilen yönlerden gerekli araştırmaya gidilmeli ve toplanacak deliller dosya içeriği ile yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak, sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25/10/2017 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20510, Karar No: 2017/9404, Tarih: 28.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/20510 E.  ,  2017/9404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 09/05/2016 gün ve 2016/5363 Esas - 2016/9299 Karar sayılı ilama karşı davacı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davada, Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine bozulmuş, bu karara karşı davacı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiç birisine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

1-Dosya içindeki bilgi ve belgelere, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın yazılı özelliklerine ve aynı kamulaştırma nedeniyle açılan ve Dairemizin denetiminden geçen komşu taşınmazlara ilişkin tespit ve tescil davalarında verilen mahkeme kararları birlikte gözetildiğinde, çıplak metrekare birim fiyatına % 100 oranında objektif değer artırıcı unsur ilave edilmesi gerekirken, daha yüksek oran uygulanması, gerektiğinden bahisle mahkeme kararının bozulduğu,

2- Dairemizin bozma ilamının 2 nolu bendinde; davalı tarafın dava konusu taşınmazda toprak hafriyat faliyetleri yapabilmek için proje yaptığı ve bu amaçla masraf yapıldığından bahisle bu hususta gerekli araştırma ve inceleme yapılmadan karar verilmesi nedeniyle bozma yapılmış ise de; bozma ilamında atıfta bulunan ve ayrı ayrı belirtilen İdari Kararların, dava konusu taşınmazdaki maden ruhsatının 2011 yılında Enerji Tabi Kaynaklar Bakanlığınca iptali üzerine 3213 sayılı Maden Kanunun 32. maddesi ile ilgili tüzük gereğince, işletme faliyetinde bulunulan alanın işletme projesi doğrultusunda çevre ile uyumlu hale

getirilmesi için verilen rehabilitasyon projelerine ait olduğu belirtilen madde gereği yapılacak masrafın ruhsat sahibinden tahsil edilmesi gerektiği bu nedenle de davacı idareden bir bedel talep edilemeyeceği;

Bu kez yapılan incelemede anlaşılmakla; davacı idare vekilinin karar düzeletme isteminin kabulü ile Dairemizin 09.05.2016 gün ve 2016/5363-9299 sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede,

getirilmesi için verilen rehabilitasyon projelerine ait olduğu belirtilen madde gereği yapılacak masrafın ruhsat sahibinden tahsil edilmesi gerektiği bu nedenle de davacı idareden bir bedel talep edilemeyeceği;

Bu kez yapılan incelemede anlaşılmakla; davacı idare vekilinin karar düzeletme isteminin kabulü ile Dairemizin 09.05.2016 gün ve 2016/5363-9299 sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede,

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem itibari ile doğrudur. Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda yazılı özelliklerine ve aynı kamulaştırma kapsamında açılan ve Dairemizin denetiminden geçen civar taşınmazlara ilişkin tespit ve tescil davalarında verilen kararlar da birlikte gözetildiğinde; çıplak metrekare birim fiyatına % 100 oranında objektif değer artırıcı unsur ilave edilmesi gerekirken, objektif değer artırıcı unsurun daha az oranda uygulanması suretiyle eksik bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan karar düzeltme harcı ile davalıdan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/711, Karar No: 2013/2099, Tarih: 21.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/711 E.  ,  2013/2099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Tazminat hukukuna ilişkin davada ... 11. Asliye Hukuk ve ... 1. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davalı tarafından, davacının taşınmazına yapılan müdahale sebebiyle müdahalenin meni ve haksız işgal tazminatı ödenmesine ilişkindir.

... 11. Asliye Hukuk Mahkemesince, davacı şirketin tacir olması nedeniyle uyuşmazlığın ticari dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi ise, davanın mutlak ticari dava olmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesinde (6102 sayılı TTK m. 4), bu kanundan doğan hukuk "davalarının" ticari dava sayıldığı, aynı kanunun 5. maddesinin 2. fıkrasında (6102 sayılı TTK m. 5/II), bir yerde ticaret mahkemesi varsa asliye hukuk mahkemesinin vazifesi içinde bulunan ve bu kanunun 4. maddesi hükmünce ticari sayılan "davalara", ticaret mahkemesinde bakılacağı hususları düzenlenmiştir.

Türk Medeni kanununun 995. maddesinde haksız işgal tazminatı, iyiniyetli olmayan zilyet, geri vermekle yükümlü olduğu şeyi haksız alıkoymuş olması yüzünden hak sahibine verdiği zararlar ve elde ettiği veya elde etmeyi ihmal eylediği ürünler karşılığında tazminat ödemek zorundadır” olarak tanımlanmıştır. Buna göre dava Haksız işgal tazminatından kaynaklanmakta olup, davacının tacir olduğu ancak davalının tacir olup olmadığının belli olmadığı ve davanın da mutlak ticari nitelikte bulunmadığı nazara alındığında TTK nın 4. maddesi kapsamında kalmayan

uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde, Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nın 25. ve 26.) maddeleri gereğince ... 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21.02.2013 gününde oybirliğiyle ... verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27019, Karar No: 2016/16517, Tarih: 22.09.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/27019 E.  ,  2016/16517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVALILAR : 1-

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, asgari geçim indirimi alacağı, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme kararının davalılar tarafından temyizi üzerine, Dairemizin ...Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, davacı vekilinin dava dilekçesinde günlük net 65 TL, aylık net 1.950 TL ücretle çalıştığını bildirdiği, bilirkişinin de raporunda bu miktarı esas alarak dava konusu alacakları hesapladığı, davacısı farklı davalısı aynı olup aynı işçilik alacaklarıyla ilgili mahkememizde o tarihte 2013/804 ve 2013/805 Esas sıralarında kayıtlı iki dava daha bulunduğu ve her üçünün de aynı gerekçeyle bozulmuş olduğu, diğer iki dava dosyasında Yargıtay bozma gerekçesinin doğru olduğu halde eldeki dava dosyasında bozma sebebinin dosya kapsamına göre yerinde olmadığı, bozmanın seri davalar nedeniyle maddi hataya dayalı olduğunun düşünüldüğü, ancak tarafların Yargıtay ilamına karşı maddi hata itirazında bulunmamaları nedeniyle dosyamızın yeniden esasa alındığı, mahkememizce yeniden yargılamayı gerektirir bir durum bulunmaması nedeniyle de önceki karar gereğince davanın yeniden kısmen kabulüne gerekçesi ile bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davalı ........tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Direnme kararının süresi içinde davalı ........tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “Davacı vekili her ne kadar dava dilekçesinde davacının ücretinin günlük 70, aylık 2.100 TL olduğunu iddia ederek talepte bulunmuş ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda da bu tutar esas alınarak hesaplama yapılmış ise de, dosyada bulunan davacı vekili tarafından davalılara keşide edilen 23 Şubat 2012 tarihli ihtarnamede demirci olarak çalışan davacının aylık net ücretinin 1.950 TL olduğu yönündeki açıklama davacıyı bağlayacağından, bu tutar esas alınarak hesaplama yapılması gerektiği gözden kaçırılarak yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı” gerekçesi ile verilen kararına karşı yerel mahkemece “Davacı vekilinin dava dilekçesinde günlük net 65. TL, aylık net 1.950. TL ücretle çalıştığını bildirdiği, bilirkişinin de raporunda bu miktarı esas alarak dava konusu alacakları hesapladığı, davacısı farklı davalısı aynı olup aynı işçilik alacaklarıyla ilgili mahkememizde o tarihte 2013/804 ve 2013/805 Esas sıralarında kayıtlı iki dava daha bulunduğu ve her üçünün de aynı gerekçeyle bozulmuş olduğu, diğer iki dava dosyasında Yargıtay bozma gerekçesinin doğru olduğu halde eldeki dava dosyasında bozma sebebinin dosya kapsamına göre yerinde olmadığı, bozmanın seri davalar nedeniyle maddi hataya dayalı olduğunun düşünüldüğü, ancak tarafların Yargıtay ilamına karşı maddi hata itirazında bulunmamaları nedeniyle dosyamızın yeniden esasa alındığı, mahkememizce yeniden yargılamayı gerektirir bir durum bulunmaması nedeniyle de önceki karar gereğince davanın yeniden kısmen kabulüne” gerekçesi ile direnilmiş olup, davacı vekilince davadan önce gönderilen ihtarnamede ve dava dilekçesinde davacının ücretinin net 1.950 TL olarak belirtildiği, hesaplamalırın net 1.950 TL ücret üzerinden yapıldığı ve alacakların bu ücret miktarına göre hüküm altına alındığı, bozma kararının yerinde olmayıp, direnmenin doğru olduğu, yerel mahkemesince bu hususun düzeltildiği anlaşıldığından, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan davalı ....vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan direnme kararının 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 22/09/2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1101, Karar No: 2020/469, Tarih: 19.11.2020

**Ceza Genel Kurulu         2017/1101 E.  ,  2020/469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 16. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 313-366

Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan sanık ...'ın 3713 sayılı Kanun’un 7/2. maddesi, 5237 sayılı TCK'nın 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluğuna ilişkin Diyarbakır (Kapatılan) 8. Ağır Ceza Mahkemesince (TMK'nın mülga 10. maddesi ile görevli) verilen 07.11.2013 tarihli ve 287-318 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 16. Ceza Dairesince 02.02.2016 tarih ve 7487-506 sayı ile;

“...

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1- Müdahalenin kanunlarda öngörülmüş olması,

2- Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3- Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7/2. maddesindeki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte kanun koyucu maddede zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarihli ve 6459 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün 'cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde' yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS'ye uygun hâle getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı Kanun'un 7. maddesinin 2. fıkranın (b) bendinde ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1- Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4- Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi,

Şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağını kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapmıştır.

1- Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4- Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi,

Şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağını kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapmıştır.

T.C. Anayasası'nın 90/son. maddesine göre 'usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.'

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesi'nin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir (Zana v. Türkiye). Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır (Yılmaz ve Kılıç/Türkiye davası).

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın bölücü terör örgütünün propagandasını yapma suçundan yargılandığı davanın duruşmasıda hükmün tefhimi sırasında terör örgütünün kurucusu lehine slogan attığı olayda, eylemin gerçekleştirildiği yer, koşullar ve muhatapları, dinleyici kitlesi ve bu kitleyi harekete geçirme potansiyeli bulunmadığı gibi atılan sloganların terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek, övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı, bu sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği hâlde, yasal olmayan gerekçeyle mahkûmiyet hükmü kurulması," isabetsizliğinden oy çokluğuyla bozulmasına karar verilmiş,

Daire Üyesi ...; “...3713 sayılı Kanun'un 7/2. maddesinde 6459 sayılı Kanun'la yapılan ve terör örgütünün propagandasının cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek, övecek veya teşvik edecek nitelikte yapılması zorunluluğuna ilişkin değişiklik anılan maddenin a ve b bentlerinde yapılan düzenleme için geçerli değildir. 'B' bendinde yer alan örgüte ait işaret veya resimlerin asılması ya da taşınması; slogan atılması; ses cihazları ile yayın yapılması; terör örgütüne ait amblem resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformaların giyilmesi şeklindeki fiiller Kanun koyucu tarafından tehlikeyi somutlaştırmak için yapılmış düzenlemeler olup, bunların varlığı hâlinde propaganda suçu tamamlanmış olacaktır.

Propaganda suçunun oluşumu için muhatap alınan kitlenin önemi olmadığı gibi, olay yeri açık yargılama yapılan Ağır Ceza Mahkemesi duruşma salonudur ve sanığın savunma hakkını kullandığından da söz edilemez. Zira duruşma bitmesinden sonra hükmün tefhim edildiği süreçte sanık tarafından atılı suç işlenmiştir.

Propagandası yapılan örgüt PKK adlı 30 yılı aşkın süredir öldürme, yaralama, silahlı soygun, yol kesme gibi eylemlerine devam eden silahlı terör örgütü olup uzun süredir eylem ve faaliyeti bulunmayan örgütlerden de değildir.

Sanık silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan yargılandığı açık duruşmada 10 ay hapis cezasına mahkûm edilmesi üzerine, 'Biji serok apo' şeklindeki sloganı duruşma salonu içinde atmış olmakla, 3713 sayılı Kanun'un 7/2-b maddesinde yazılı suçun oluştuğu bu nedenle mahkûmiyet kararının onanması gerektiği görüşü ile sayın çoğunluğun bozma düşüncesine iştirak etmiyorum.

" düşüncesi ile karşı oy kullanmıştır.