muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1017, Karar No: 2022/4597, Tarih: 08.06.2022

Dairemizin 2020/1017 ile 2021/1861 esasına kaydedilen ve bağlantılı olan dava dosyaları incelenip, Dairemizin 2020/1017 esasına kayıtlı dava dosyasındaki temyizin kapsamı ile sınırlı olarak yapılan incelemede:

Sanık ...’in, haksız bir saldırı altında ve başkaca şekilde ispatlanması mümkün olmayan bir hal içerisinde iken kaydettiği ve katılan ... ile aralarında mevcut olan uyuşmazlıklarla ilgili konuşmalar, katılan ...’in özel hayatının gizliliğini ihlal edecek nitelikte olmadığı gibi, ses kaydını üçüncü kişi ya da kişilerle paylaştığı ve/veya çoğaltarak dağıttığına ilişkin hakkında bir iddia ve bu yönde bir delil bulunmayan sanık ...’in, katılan ...’in hakaret ile tehdit suçlarını işlediğine ve kendisinin de bu suçların mağduru olduğuna ilişkin iddialarını ispatlama ve kaybolma olasılığı bulunan delillerin muhafazasını sağlama amacını taşıyan eylemlerinde hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle davranmadığı da nazara alındığında, sanık ...’e yüklenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanık ... hakkında CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı verilmesine dair yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş; gerekçeli kararın son sayfasındaki sehven yazıldığı açıkça anlaşılan “CMK.nun 223/2-e” ibarelerinin, “CMK’nın 223/2-a” olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Ayrıca, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.05.2013 tarihli, 2013/11-87-245 sayılı kararında da vurgulandığı üzere; vekalet ücreti kişisel hakka ilişkin olup, kişisel hakka ilişkin kanuna aykırılıkların Yargıtay tarafından bozma konusu yapılabilmesi için, hükmün karşı hak sahibi tarafından temyiz edilmiş olması gerekir. Bu nedenle, hakkında beraat kararı verilen ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık ... yararına, hazine aleyhine, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, temyiz edenin sıfatına göre, bozma sebebi olarak kabul edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik itirazlarının aleyhlerine olacak şekilde kaldırılmasının ve sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve Yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştiri dışında, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8476, Karar No: 2014/9292, Tarih: 17.09.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/8476 E.  ,  2014/9292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/190936

Mahkemesi : Şenkaya Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 09.02.2011

Numarası : 2010/155 - 2011/30

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir eylem olması gerektiği;

Somut olayda, sanığın ve köy muhtarı A.. Y..'un beyanından, sanığa yediemin olarak bırakılan büyükbaş hayvanın 2010 yılında hastalanarak öldüğünün anlaşılması ve dosya kapsamından sanığın bu hususa ilişkin her hangi bir dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışının tespit edilememesi karşısında, unsurları oluşmayan atılı suçtan beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23075, Karar No: 2021/10483, Tarih: 30.12.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/23075 E.  ,  2021/10483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

(Afyonkarahisar Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Cinsel taciz, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Cinsel taciz suçundan mahkumiyet, diğer atılı suçtan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılanın aşamalardaki ifadeleri, savunma, tanık beyanları, telefon görüşme dökümleri ile tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın, olay tarihinde başkasıyla evli olan katılanı farklı zamanlarda sabit telefondan sürekli aramak, evinin önünde aracıyla beklemek ve yolda gördüğünde kornaya basmak suretiyle rahatsız etme şeklinde sübuta eren eylemlerinin bütün halinde kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğu gözetilerek bu suçtan mahkumiyeti ile cinsel taciz suçuna dayalı eylemi bulunmadığından atılı bu suçundan da beraatine karar verilmesi gerekirken vasıflandırmada yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20192, Karar No: 2011/26641, Tarih: 21.12.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/20192 E.  ,  2011/26641 K.**

**"İçtihat Metni"**

04.02.2009 tarihli ... Gazetesinin baş sayfasında "Katır Skandalı", 10. sayfasında "Hep Aynı Veteriner" başlığı altında yayımlanan yazı nedeniyle ilgilisi ... vekili Avukat.... tarafından vuku bulan tekzip talebinin kabulüne dair Fethiye 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.03.2009 tarihli, 2009/115 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2009 tarihli ve 2009/99 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 11.11.2009 gün ve 63779 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 08.12.2009 gün ve KYB. 2009-272043 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5187 sayılı Basın Kanununun 14/1.maddesinde tekzip metninin gönderileceği mercii belirtilmemiş ise de, anılan maddenin 1. fıkrasında düzeltme ve cevap yazısının yayımlayacak olan kişinin sorumlu müdür olduğunun belirtilmiş olması karşısında cevap ve düzeltme metninin sorumlu müdüre tebliğ olunması gerektiği, ancak ... vekili Avukat ...,...,tarafından hazırlanan Fethiye 2. Noterliğinin 09.02.2009 tarihli, 01540 yevmiye numaralı ihtarnamesinde muhatap olarak sorumlu müdür yerine .... Gazetesini temsilen ...,...,...,...,..,.,'in gösterildiği ve adı geçenlere gönderildiği, dolayısıyla itirazın bu yönden kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Fethiye 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2009 tarihli ve 2009/99 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, cevap ve düzeltme metninin yayımlanmamasına, 21.12.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/201, Karar No: 2020/5700, Tarih: 08.12.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/201 E.  ,  2020/5700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, müstehcenlik

HÜKÜM : Sanığın, mağdur ...'e yönelik çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, mağdurlar ..., Yakup ve Muhammet Sami'ye yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve mağdur ...'ye yönelik müstehcenlik suçlarından mahkumiyetine dair Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.03.2019 gün ve 2017/276 Esas, 2019/48 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun mağdur ...'a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden düzeltilerek esastan, diğer hükümler yönünden esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında müstehcenlik suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafisinin anılan hükme yönelik temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı, çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/46 Esas, 2008/471 Karar sayılı ilamında akıl hastalığı nedeniyle güvenlik tedbirinin uygulandığının belirtilmesi, Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 25.01.2008 tarihli sağlık kurulu raporunda sanığın bipolar affektif bozukluk denilen ruhsal rahatsızlığa duçar olduğu, Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2007 tarih ve 2007/35 Esas ve 2007/77 Karar sayılı yazısına istinaden hastanede muhafaza ve tedavi altında olduğu, hali hazır durumuyla hastalığının manik epizot döneminde olduğu ve bu nedenle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki kanunun 16. maddesi uyarınca cezasının geriye bırakılmasının uygun olacağının

belirtilmesi, yine aynı hastanenin 26.03.2008 tarihli sağlık kurulu raporunda sanığın toplum açısından tehlikeliliğinin önemli derece ortadan kalktığı, ancak toplum güvenliği açısından altışar aylık aralıklarla ve beş sene müddetle bulunduğu yere yakın bir hastanede kontrol muayenesinin yapılması kaydıyla hastaneden taburcu edileceğinin belirtilmesine karşılık ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sırasında Iğdır B Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 24.09.2017 ve 2017/6711 sayılı yazılarına istinaden Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin düzenlediği 11.10.2017 gün ve 7457 nolu sağlık kurulu ile ayakta yapılan muayene sonrası Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunca düzenlenen 26.09.2018 günlü sağlık kurulu raporlarına göre cezai sorumluluğunun tam olduğunun bildirilmesi karşısında, mevcut raporlar arasında çelişkilerin giderilmesi için sanığın tüm rapor ve tedavi evrakıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumuna sevkiyle Gözlem İhtisas Dairesinde gözlem altına alınmasının ardından buradan alınacak ön raporla birlikte Adli Tıp Üst Kurulundan suç tarihinde müsnet eylemler yönünden cezai sorumluğunun bulunup bulunmadığı, fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığı hususlarında rapor aldırılması ve mağdur beyanlarının olayların tek delili niteliğinde ve beyanlarının okunmasıyla yetinilemeyeceğinden mağdurlar duruşmada hazır edilerek dosya kapsamında bulunmayıp Adli Emanetin 2017/246 sırasında kayıtlı olduğu belirtilen soruşturma ifadelerini içeren CD'ler izlenip varsa çelişkilerin giderilmesi, Iğdır Devlet Hastanesinden 03.01.2017 tarihinde alınan raporları ve yaşları dikkate alındığında henüz yedi ve on iki yaşları içerisinde olan mağdurların beyanlarında belirttikleri şekilde krem kullanılarak nitelikli cinsel istismara uğramaları halinde anal muayenede bir bulguya rastlanılmamasının mümkün olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor alınmasından sonra hükümler kurulması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması nedeniyle alınan karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 16.07.2019 gün ve 2019/1318 Esas, 2019/690 Karar sayılı vaki istinaf taleplerinin esastan ve düzeltilerek esastan reddine dair kurulan hükümlerin 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 08.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13378, Karar No: 2011/1185, Tarih: 04.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/13378 E.  ,  2011/1185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.02.2008 gün ve 2006/65-2008/24 sayılı kararı bozan Daire’nin 25.03.2010 gün ve 2008/7198-2010/3303 sayılı kararı aleyhinde davalılar ...ve ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, davalıların kendisine ait ve Milli Eğitim Bakanlığı Talim Terbiye Kurulu tarafından onaylanan ders kitaplarını sahte yazar adları ile ve bazı bölümlerde soruların niteliğini değiştirmeyecek küçük değişikliklerle kopyalayarak kullandıklarını, yazar olarak adları geçenlerin bu kitapları yazamayacak kişiler oldukları, davalıların daha önceki yıllarda da benzer kopyalama faaliyetinde bulunduklarını, 2003 yılında davalılardan ...ile yapılan protokolle o tarihe kadar olan hukuk ve ceza davalarından feragat ettiğini ancak bu davaya konu kitapların bu tarihten sonra yayınlandığını ve önceki davalara konu olmadığını ileri sürerek, dava konusu kitapların basım ve dağıtımın önlenmesini, basımda kullanılan malzemelere el konulmasını, imhasını talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairemizce davacı yararına bozulmuştur.

Davalılar ...ve ... vekili karar düzeltme talep etmiştir.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar ...ve ... vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar ...ve ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 04.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/686, Karar No: 2025/352, Tarih: 20.01.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/686 E.  ,  2025/352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1597 E., 2023/2091 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2019/730 E., 2022/292 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; çiftçilik ve hayvancılık yapan müvekkilinin 29.05.2019 tarihinde hayvanlarına yem verirken ineklerinden birinin ayağını ezerek yaraladığını, müvekkilinin hemen eşiyle birlikte Denizli Özel ... Hastanesine aciline başvurduklarını, ortopedi uzmanı olan davalı doktora sevk edildiğini, davalı doktorun müvekkilini muayene ettiğini ve basit tıbbi müdahalede bulunarak verdiği ilaçların acısını geçireceğini ve merhemlerin yarayı kapatacağını, ayağına herhangi bir şeyin olmayacağını söylediğini, müvekkilinin hastanede kaldığı 5 gün kaldığını, 5 günün sonunda taburcu olan müvekkilinin ayağındaki yaranın iyice arttığını, davalı doktorun verdiği ilaçlara devam etmesini, yaranın iyileşeceğini söylediğini, yaranın daha da büyüdüğünü fark eden müvekkilinin eşiyle birlikte PAÜ Hastanesine tekrar muayene olmaya gittiğini, burada yapılan muayene ve detaylı tetkikler sonucu müvekkiline doktorların yanlış tedavi uygulanı, oksijen tedavisi uygulanması gerekirken uygulanmamış olduğunu, bu yüzden mikrobun ayağa yayıldığını, ve iltihaplı bacağı kesmek zorunda olduklarını söylediklerini ve bacağının kesildiğini, davalı doktorun muayene sırasında ve sonrasında oluşabilecek komplikasyonlar hakkında müvekkiline bilgi vermediğini, müvekkilinin bundan sonraki hayatını engelli bir insan olarak idame ettireceğini, bu durumdan dolayı müvekkilinin manevi olarak çok yıpranacağını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL maddi, 75.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili; davacının dava konusu olaydan bir yıl önce 29.05.2018 tarihinde müvekkili hastaneye sol ayak altında ağrı, şişlik ve apse olduğunu belirterek başvurduğunu, hastanın özgeçmişi sorgulandığında şeker hastası olduğu öğrenilip tahliller yaptırıldığını, değerlerinin düşük olması nedeniyle dahiliye doktoruna gönderildiğini ve müvekkili tarafından pansuman yapıldığını, dâhiliye muayenesi sonucu dâhiliye önerisiyle şeker takibi yapılmak üzere yatışının yaptırıldığını, 13.06.2018 tarihinde iyileşerek taburcu edildiğini, müvekkili doktorun bu süreçte davacıyı başarılı bir şekilde tedavi ettiğini, davacının müvekkil hastaneye 29.05.2019 tarihinde değil, 28.05.2019 tarihinde başvurduğunu, müvekkili doktor tarafından yapılan ilk görüşmede davacının 4 gün kadar önce ayağına inek bastığını, ayağının yaralandığını, kızarıp akıntı başladığını bu nedenle 27.05.2019 tarihinde Denizli Devlet Hastanesine gittiklerini söylediklerini, müvekkili doktor tarafından davacının şeker hastalığı olduğu da tespit edilerek hastaneye yatışının yapıldığını, bu süreçte müvekkili tarafından pansumanlarının yapılarak antibiyotik seçimi ve şeker düzenlemesi açısından dahiliye doktorundan görüş istendiği, tedavinin ikinci gününde müvekkili doktor tarafından akıntıların temizlenerek yaranın yıkandığını ancak ilk bacakta kangren çizgisinin ortaya çıktığını, tedavinin üçüncü gününde ayak incelendiğinde beslenmeme veya kangren çizgisi diye adlandırılan hattın iyice belirginleştiğini, davacıya artık bacağın kurtarılma şansının düştüğünü, kangren dokunun hayatını riske atacağını, bacak kesmenin (amputasyon) bir seçenek dahilinde olduğunun söylendiğini, hasta ve yakınlarının başka bir tedavi merkezinden görüş almak istediklerini beyan ederek tedaviyi yarım bırakıp müvekkili hastaneden ayrıldıklarını, epikriz raporları incelendiğinde, müvekkili doktorun aydınlatma yükümlülüğünü yerine getirdiğinin tespit edilebileceğini, müvekkilinin davacıya doğru teşhis ve tedavi uyguladığını, olumlu sonuç alınması için üst düzeyde özen gösterdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bilirkişi heyet raporu ile tanzim ettirilen ATK raporuna göre, davalıların davaya konu tedavi ve davalı hastane hizmetindan kaynaklı kusurlu eylemlerinin söz konusu olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 26.04.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 26.04.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; müvekkiline Pamukkale Üniversite Hastanesinde ayağında kangren bulunduğu, durumunun kötü olduğu, oksijen tedavisi verilseydi bu kadar kötü durum oluşmayacağının belirtildiğini, davalı doktorun müvekkilinin ayağının kangren olma aşamasına geldiğini, bu son noktada oksijen tedavisinin de uygulanabileceğini dile getirdiğinin tanık beyanlarıyla sabit olduğunu, davalı hastane ve hekim tarafından müvekkiline hiperbarik oksijen tedavisi uygulanmadığı gibi müvekkilinin daha donanımlı bir hastaneye sevkinin de sağlanmadığını, Mahkemece alınan ATK İhtisas Kurulu ve üçlü heyet raporlarında bu husus üzerinde hiç durulmayarak bu tedavi yönteminin yardımcı tedavi yöntemi olduğu, bu nedenle davalı doktorun bu yönde bir kusuru olmadığının mütalaa edildiğini, ancak Hiperbarik Oksijen Tedavisi Uygulanan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkındaki Yönetmelikte bu yöntemin bilimsel ve modern tedavi yöntemi olduğunun düzenlendiğini, herhangi bir zararı ve riski bulunmayan ve aynı türden vakalarda sıklıkla kullanılan yöntem denenmeksizin müvekkilinin ayağının kesilmesi cihetine gidilmesinin davalılar açısından kusur oluşturduğunu, somut olayda meydana gelen zararın komplikasyon neticesinde değil davalı doktorun kusuru neticesinde oluştuğunu, hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda yazılı onam alınıp alınmadığına dair eksik ve hatalı değerlendirme yapıldığını, müvekkilinden sadece genel onam formu alındığını, bahse konu tedaviye dair açık ve net bir onam alınmadığını ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, vekalet ilişkisinden kaynaklı hekim hatası iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat davasıdır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, özellikle Mahkemece aldırılan ATK raporu ile bilirkişi kurul raporlarının birbiriyle uyumlu olmasına, meydana gelen tıbbi sonucun komplikasyon olarak nitelendirilmesine, buna göre kusurun olmamasına, hastane veya doktora sorumluluk yüklenemeyeceğinin anlaşılmasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.