muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2013, Karar No: 2019/2370, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2013 E.  ,  2019/2370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1847, Karar No: 2019/9351, Tarih: 02.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/1847 E.  ,  2019/9351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında mağdur ...'a ve mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara yönelik katılanın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, aynı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere, temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

b) Adli tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının olaydan en az altı ay sonra değerlendirilmesinin gerektiği, katılanın olayın üzerinden en az altı ay geçtikten sonra mevcut raporları ile birlikte Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek yüz bölgesinde tespit edilen yaralanmaların yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden, olayın üzerinden belirtilen süre geçmeden düzenlenen 06.12.2013 tarihli rapor hükme esas alınmak suretiyle eksik inceleme ve yetersiz rapor ile hüküm kurulması,

c) Katılanın yüzünde sabit iz meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki yüzde sabit izin, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği gözetilmeden, sanıklar hakkında temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi yerine 86/2. maddesi gereğince belirlenmesi,

d) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2900, Karar No: 2021/2, Tarih: 02.07.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/2900 E.  ,  2021/2 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İcra Hukuk Mahkemesi

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 11/02/2021 tarih ve ...Karar sayılı "Adli yardım talebinin reddine" dair ilamına davacı ... tarafından itiraz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... tarafından 30.11.2018 günü adli yardım talepli olarak verilen dilekçeyle; takibin iptali istenmesi üzerine, ilk derece mahkemesince davalının yetki itirazının kabulüne, dava dilekçesinin mahkemenin yetkisizliği nedeniyle reddine dair verilen 25.02.2019 tarihli karara karşı davacı tarafından istinaf yoluna başvurulduğu ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesince 08.07.2020 tarihli karar ile istinafa konu miktarın kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun reddine ilişkin verilen 08.07.2020 tarihli kesin nitelikli karara karşı davacı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesince verilen ek karar ile temyize konu karar kesin olduğundan temyiz başvuru dilekçesinin reddine karar verilmiş temyiz dilekçesinin değerlendirilmesine ilişkin ek karara yönelik davacı tarafından süresi içinde temyiz yoluna gidilmesi sonrasında Yargıtay 12. Hukuk Dairesince şikayetçinin adli yardım talebinin reddine, süresi içinde itiraz etmesi halinde itirazın yeniden incelenmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesince Yargıtay 1. Başkanlık Kurulunun 07.07.2021 tarihli 173 sayılı Kararı ile Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 02.09.2020 tarihinden geçerli olmak üzere kapatılmasına karar verildiğinden davacının adli yardım talebinin reddine ilişkin itirazının değerlendirmek üzere dosyanın 14. Hukuk Dairsine gönderilmesine karar verilmiş, adli yardım talebin reddine dair Yargıtay 12. Hukuk Dairesince verilen

11.02.2021 tarihli ve 2021/799-1388 E., K sayılı ilamı davacı tarafından itiraz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre; hükmü temyiz eden davacı, adli yardım talebinde bulunmuş ise de Dairemizce, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin davacının adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı ve dayandığı gerekçeleri usul ve yasaya uygun bulunduğundan davacının yerinde olmayan itirazının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin "adli yardım talebinin reddine ilişkin kararma itirazının" HMK’nın 337. maddesi gereğince REDDİNE, 02/07/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29974, Karar No: 2014/8609, Tarih: 24.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/29974 E.  ,  2014/8609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2013

NUMARASI : 2011/588-2013/254

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczane sahibi olduğunu, 2005 yılında Devlet Hastanelerinden düzenlenen 9 adet reçeteye konu MS hastalığı tedavisinde kullanılan Betafenon ilacının Medula sisteminin izin vermesi sonucu hastaya verildiğini ve davalı kuruma faturalandırıldığını, buna karşın fatura tutarının ödenmediğini ileri sürerek 13.682,73 TL nin fatura tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davaya konu reçetelerin beş adedinin ödendiğini, geri kalan dört adedinin ise her ne kadar Medula sistemi izin verse de 2005 yılı Uygulama talimatına aykırı olarak hastaya verildiğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, İlaç Uygulama Talimatının 32/2 ve taraflar arasındaki eczane protokolün 2.2 maddesi gereğince reçete tutarının ödenmemesinin haklı gerekçeye dayandığı kanaati ile davanın reddine karar verilmiş , karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı eldeki bu davasında, dokuz adet reçeteye konu ilaç hastaya teslim edilmesine karşın ödenmeyen reçete tutarı karşılığı faturanın davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı beş adet reçete tutarının ödendiğini savunmakla 2013/29974 2014/8609

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı eldeki bu davasında, dokuz adet reçeteye konu ilaç hastaya teslim edilmesine karşın ödenmeyen reçete tutarı karşılığı faturanın davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı beş adet reçete tutarının ödendiğini savunmakla 2013/29974 2014/8609

beraber ilaç uygulama talimatı ve taraflar arasında akdedilen protokol gereğince uygulanan işlemin yasaya uygun olduğunu belirtmiştir.Reçete tarihinde yürürlükte bulunan 2005 yılı SSK Başkanlığı İlaç Listesi ve Uygulama Talimatının 32. maddesinin 2. fıkrasında " İlaç Üniversite hastaneleri ile Eğitim ve Araştırma hastanelerinde Nöroloji uzman tabibinin bulunduğu resmi sağlık kurulu raporuna dayanılarak verilecektir. Reçeteler Nöroloji uzman tabibi tarafından yazılacaktır." hükmü düzenlenmiştir. Yine 2005 yılı eczane protokolünün 2.2 maddesinde “SSK Başkanlığı, İlaç Listesi ve Uygulama Talimatı ile Kurum'ca Eczaneye tebliğ edilen ilaç yazımı ve Kullanımına ilişkin genelge ve genel yazılara aykırı olarak ilaç verilmesi durumunda, bu ilaç bedelleri Kurumca ödenmez.” hükmü düzenlenmiştir. Mahkemece reçeteye konu ilaçlar yönünden uygulama talimatı ve protokole göre bir sağlık kurulu raporu bulunmadığı kanaati ile davanın reddine karar vermiştir. Her ne kadar davacı dava konusu ilacı hastalara Araştırma hastanelerinde Nöroloji uzman tabibinin bulunduğu resmi sağlık kurulu raporuna dayanarak vermeyerek protokole ve uygulama talimatına aykırı davranmasından ötürü sorumlu ise de davalı Kurum da Medula-Provizyon sisteminin ilacın hastaya verilmesi hususunda izin vermesi nedeni ile müterafik kusurludur. Bu durumda mahkemece bu doğrultuda araştırma ve değerlendirme yapılarak tarafların kusur oranları belirlenmeli ve hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 24.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4274, Karar No: 2015/3760, Tarih: 01.07.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/4274 E.  ,  2015/3760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Katılanın müdür olarak görev yaptığı okulun kantin görevlisi olan sanığın, aynı okulun öğrencisi olan tanık ...'in facebook hesabında paylaştığı “sizin okul müdürüde gözlüklü veya kel mi” şeklindeki gönderinin altına "bizim müdür........" şeklinde hakaret içerikli sözler yazması biçimindeki eyleminde, sanığın bu sözleri kime hitaben yazdığı hususundaki çelişkili beyanları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, bu sözlerin katılanın şahsına yönelik bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine “TCK'nın 126. maddesinde belirtildiği şekilde mağdurun isminin açıkça belirtilmemiş olması ve söylenen sözün mağdurun şahsına yönelik bulunduğuna dair duraksanmayacak bir açıklık bulunmadığı” şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine CMK’nın 324/1 ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5. maddesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı, katılan ... vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/07/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2803, Karar No: 2007/2624, Tarih: 03.07.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/2803 E.  ,  2007/2624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İcra Mahkemesi

Sermaye şirketinin iflasını istememek suçundan sanıklar ... ve ... haklarında açılan davada dava açılıp açılmaması hususunda gereğinin taktir ve ifası için dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine kararı verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde yerel Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının mahalline iade istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nun 223/8.maddesine göre "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü karşısında mahkemece verilen karar niteliği gereği durma kararı olup, anılan madde uyarınca itiraza tabi bulunduğundan, İİK'nun 353/2. maddesi yollamasıyla CMK'nun 271.maddesi uyarınca itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE, 3.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3143, Karar No: 2013/4743, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/3143 E.  ,  2013/4743 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.03.2007 gün ve 2006/285 Esas, 2007/147 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Fuhuş suçunun mağdur sayısınca oluşacağı gözetilmeden, tek suçtan hüküm kurularak zincirleme suç hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, yargılama aşamasında mağdureler ...'nın beyanlarının yapılan araştırmaya rağmen adreste bulunamamaları nedeniyle tespit edilemediği, bu mağdurelerin soruşturma aşamasında beyanlarının alınması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklarla ilgili olarak TCK.nın 53/1. maddesi gereğince uygulama yapılırken 53/1-c madde ve bendinde sayılan velâyet ..., vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yargılama giderlerinin taraflara ayrı ayrı yükletilmesi gerekirken müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 322. maddenin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK.nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünün hükümden çıkartılarak yerine "Sanıklar hakkında TCK.nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasına",

yargılama giderlerine ilişkin bölümdeki "müteselsilen" ibaresi yerine "ayrı ayrı ve eşit" yazılmak suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 30.11.2012 gün ve 2891 sayılı Kararı ile Pendik Adliyesi kapatıldığından, dosyanın yargı çevresinin bağlandığı İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14611, Karar No: 2014/21507, Tarih: 29.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/14611 E.  ,  2014/21507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Davanın dayanağını oluşturan, zabıt mümziilerinin yeminli ifadeleriyle doğrulanıp sanığın da imzasını taşıyan, 6831 sayılı Kanunun 84. maddesi gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağında, orman memurlarınca bölmenin kontrolünde görülen dumana gidildiğinde kendilerini gören iki kişinin kaçıp evlerine kadar takip edilerek sanıklar ... ile ... olduğunun tespit edildiğinin; sanık ...’in yerin babasının olup 12 tane varisi bulunduğunu, sadece kendisi ve yeğeni Ömer’in olmadığını; oraya ağıl yapıp hayvan sokacaklarını, sanık ...’in de kendilerinden başka adamı olmadığını beyan ettiklerinin, sahaya 20 adet zeytin dikildiğinin yazılı bulunmasına; dava konusu yerin sanıklarca sahiplenilmesine , keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporundan da yerin maki türü diri örtü ve ağaç kesilmek suretiyle açıldığının anlaşılmasına göre tebliğnamenin 2 nolu bendinde yazılı bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının ertelenmiş olması karşısında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulama şartlarının bulunmadığının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince karardan, sanığın 5237 sayılı TCK'nin 53/1 fıkrasında yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına ilişkin paragrafın çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3154, Karar No: 2025/11243, Tarih: 18.06.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/3154 E.  ,  2025/11243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI: 2021/2677 E., 2022/399 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, katılanlar ..., ... ve ...'in suç tarihinde kamu görevlisi olmadıklarına, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin yetersiz gerekçeyle uygulanmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

A.Katılanlar ..., ... ve ...'e Yönelik Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Suça konu 01.12.2017 tarihli paylaşımın katılan ...'a yönelik hakaret içermesi, ancak diğer 30.11.2017 tarihli paylaşımın ise bütün olarak dikkate alındığında hakaret sözünün duraksamaya yol açmayacak bir şekilde katılanların şahsına yönelik olduğu anlaşılamadığından suçun unsurlarının oluşmadığının belirlenmesi karşısında; zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeden yerinde görülmeyen gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

B.Katılan ...'ye Yönelik Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürlüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.