muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/17511, Karar No: 2025/5427, Tarih: 12.05.2025

Somut olayda; Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karar 05.02.2015 tarihinde şüpheliye usulüne uygun şekilde tebliğ edilmiş ise de, itiraz süresi olan 15 günlük süre beklenilmeden infaza başlandığı, mahkemece, ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile düşme kararı verilemeyeceği, mahkemece kovuşturma şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "kamu davasının durmasına" ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine

karar verilmesi gerektiği gözetilmeden "kamu davasının düşmesine" karar verilmesi ve dosyanın kesin olarak sonuçlandırılması ve davanın esasını çözen düşme kararıyla yargılama sonlandırıldıktan sonra, sanki durma kararı verilmişcesine, "sanık hakkında denetimli serbestlik ve tedavi tedbirinin devamına" karar verilerek hükmün karıştırılması, Kanun'a aykırı fakat sanık lehine verilmiş olan ve davanın esasını çözen "kamu davasının düşmesine" kararından dolayı yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, hukuka aykırılığa işaret edilerek kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2017 tarihli ve 2016/1034 Esas, 2017/49 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (c) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16990, Karar No: 2014/18560, Tarih: 28.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16990 E.  ,  2014/18560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2009/80-2013/100

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/05/2013 tarih ve 2009/80-2013/100 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 28/11/2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. M.. B.. ile davalı asil M.. B.. ve davalılar vekili Av. B.. Ç.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalılar arasında Tarsus İlçesi ile ilgili bir prestij kitabının hazırlanması konusunda sözleşme imzalandığını, buna göre davalı gerçek kişinin projenin tüm editörlük hizmetlerini, yayın ile ilgili her türlü çalışmayı gerçekleştirmeyi ve koordine etmeyi üstlendiğini, sözleşmede öngörülen bedelin büyük kısmının ödenmesine ve gönderilen ihtara rağmen davalıların kitabı teslim etmediklerini, bunun üzerine müvekkilinin ödediği bedelin iadesi için davalılar hakkında takip başlattığını ancak davalıların haksız itirazı ile takibin durduğunu ileri sürerek, davalıların itirazının iptaline ve icra inkar tazminatına mahkum edilmelerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının sözleşme ile üstlendiği ücreti ve masrafları, zamanında ve tam olarak ödemediğini, buna rağmen müvekkilinin kitabın hazırlanması için gerekli hazırlık çalışmalarını yaptığını, ödenen bedelin editörlük hizmet bedeli olduğunu ve iadesinin istenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, davacının sözleşme ile üstlendiği ücreti ve masrafları, zamanında ve tam olarak ödemediğini, buna rağmen müvekkilinin kitabın hazırlanması için gerekli hazırlık çalışmalarını yaptığını, ödenen bedelin editörlük hizmet bedeli olduğunu ve iadesinin istenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında düzenlenen Şubat 1999 tarihli sözleşme ile davalıların Tarsus ile ilgili kaliteli ve zengin görsel dökümanlarla desteklenen bir eseri hazırlamayı taahhüt ettikleri, 2000 yılında bitmesi öngörülen işin 2000 yılındaki ekonomik kriz nedeniyle kesintiye uğradığı ve daha sonra tekrar ele alındığı, bu şekilde sözleşmenin belirsiz süreli hale geldiği, daha sonra davacının bu sözleşmeyi feshettiği, davacının sözleşmede öngörülen ödemeleri vadesinde ve tam olarak yapmaması, davalının da işi tamamlamaması nedeniyle kusurlu oldukları, mülga 818 sayılı BK'nın 81.maddesi uyarınca karşılıklı taahhütleri ihtiva eden akitlerde akdin ifasını talep eden kimsenin kendi borcunu ifa etmiş veya ifasını teklif etmiş olmasının gerektiği, davacının kendi ödeme edimini yerine getirmemesi karşısında anılan madde uyarınca sözleşmeyi feshinin haklı olmadığı, davacının ücretin tamamını ödeyememesi ve ödemeyeceğini belirtmesi ve işin de %70 oranında tamamlanması gözetildiğinde hakkaniyete uygun bir çözüme gidilmesinin uygun bulunduğu, %70'i biten işi teslim alıp almamak davacının ihtiyarında olmakla beraber dava ödenen avansın iadesine ilişkin olduğundan davalının TBK'nın 50. ve 51.maddeleri uyarınca takdiren tamamlanmayan

%30'luk bölüm karşılığı 30.000 TL isteme hakkının olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının itirazının 30.000 TL üzerinden iptaline, alacak likit olmadığından inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, taraflar arasındaki eser sipariş sözleşmesi uyarınca ödenen bedelin iadesi için başlatılan takibe yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı vekili, müvekkili ile davalılar arasında Tarsus İlçesi ile ilgili bir prestij kitabının hazırlanması konusunda sözleşme imzalandığını, sözleşmede öngörülen bedelin büyük bir kısmının ödenmesine karşın davalıların sözleşmede belirtilen kitabı teslim etmediklerini ileri sürmüş, davalı taraf ise davacının sözleşme ile üstlendiği ödemeleri yapmadığını savunmuş, mahkemece de taraflar arasındaki belirsiz süreli sözleşmenin davacı tarafça feshedildiği, davacının sözleşmede öngörülen ödemeleri vadesinde ve tam olarak yapmadığı, davalının da işi tamamlamadığı, bu durumda TBK'nun 50. ve 51. maddeleri uyarınca davacının ödediği avansın 30.000 TL'sinin iadesini isteyebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Taraflar arasında Tarsus İlçesi ile ilgili prestij kitabının hazırlanması konusunda sözleşme imzalandığı çekişmesiz olup sözleşmede öngörülen eserin davalı tarafça tamamlanmadığı, buna karşılık davacının da sözleşme ile üstlendiği ödemelerin tamamını gerçekleştirmediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Öncelikle, davacı tarafından ödenen bedel ile davalının sözleşme kapsamında yaptığı işin birbirleriyle uyumlu olup olmadıklarının tespiti gerekmektedir. Şayet ödenen bedel karşılığı iş yapılmış ise davacının ödediği bedelin iadesini isteyemeyeceğinin, aksi halde ise yani yapılan işin ödenen bedeli karşılamayacak derecede ya da sözleşmede belirlenen kalitede olmaması halinde davacının fazladan yaptığı ödemenin iadesini isteyebileceğinin kabulü gerekmektedir. Ne var ki mahkemece bu hususta alınan bilirkişi raporları arasında çelişkiler bulunduğu gibi taraflarca dosyaya sunulan uzman görüşleri de çelişkili bulunmaktadır. Bu itibarla mahkemece, yeni bir uzman bilirkişi heyetinden rapor alınarak ve gerekirse HMK'nun 293. maddesi uyarınca kendisinden rapor alınan uzman kişileri de dinleyerek davalı tarafça hazırlanan kitabın, sözleşmede öngörülen kalitede olup olmadığının ve davacı tarafça yapılan ödeme ile uyumlu bulunup bulunmadığının tespiti ile önceki raporlar ve uzman görüşleri arasındaki çelişkiler de giderilmek suretiyle oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın taraflar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL vekalet ücretinin her bir yandan alınarak yek diğerine verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 28/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5777, Karar No: 2023/530, Tarih: 25.01.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/5777 E.  ,  2023/530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1413 Esas, 2021/601 Karar

DAVA TARİHİ : 14.05.2018

HÜKÜM : Yeniden esas hakkında hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/195 E., 2019/239 K.

Taraflar arasındaki Türk Patent ve Marka Kurumu (TPMK) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve hükümsüzlük davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı TPMK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; markalardaki şeklin iki adet “L” harfinin ortasında dörtgen biçiminde ikinci bir şekil oluşturacak biçimde, karşılıklı konumlandırılmasıyla elde edilmiş olan özgün bir tasarım olduğunu, karşılıklı “L” harflerinin, müvekkilinin aynı zamanda ticaret unvanı da olan ve kelime içeren markalarında diğer ayırt edici unsur olarak yer alan “LOTTO” kelimesinin baş harfini sembolize ettiğini, söz konusu şeklin, itiraz sahibi müvekkilinin markalarının esas unsurunu oluşturduğunu, söz konusu şeklin yıllardır müvekkili tarafından ürünlerinde kullanıldığını, direkt olarak müvekkili şirket ve müvekkili şirketin markalarını çağrıştırmakla müvekkilinin markaları bakımından ayırt edici nitelik kazandığını, taraflara ait markalardaki ana fikrin, markaları oluşturan şeklin, esas itibariyle davacı müvekkilin ticaret unvanının baş harfi olan “L” harfinin, ortada ikinci bir dörtgen şekli teşkil edecek biçimde, 2 adet olarak ve karşılıklı kompose edilmesi olduğunu, markanın konsepti, markaya ayrıcalığını veren ana fikrin bu olduğunu, davalı markasında hiçbir ayırt edici özelliği olmayan belli belirsiz bir “multipan” kelimesinin olmasının davalı markasına ayırt edicilik vasfı katmadığı gibi bu durumun davalı markasının, davacı müvekkilinin markalarının serisi niteliğinde bir marka olarak algılanmasına da sebep olması itibariyle ayrıca müvekkilinin marka haklarının sulandırılmasından öte başka bir anlam ifade etmediğini, dava konusu markadaki şekil unsuru ile davacı markasındaki şeklin genel yapı olarak oldukça benzer olduğunu, davacının sadece şekilden oluşan markası ile dava konusu marka yönünden genel izlenim yönünden benzerlik bulunduğunu, ilgili tüketici aradaki farkı görse bile, markaların ilgili işletmelere ait olduğu algısı oluşturabileceğini, davacının markası ile dava konusu markanın, birbirinin serisi iki marka olarak algılanabilecek ve taraf markalarının sahipleri arasında ilişki kurulabileceğini, bu nedenle markalar arasındaki farkı anlayan tüketici için bile marka sahiplerini ilişkilendirme olasılığı bulunduğunu, bu nedenle dava konusu markadaki kullanımın, davacı markasının serisi olduğu izlenimine neden olabilecek nitelikte olduğunu, ayrıca farklı konseptlere ilişkin ürünler için yeni bir marka imajı oluşturulduğu algısı da olabileceğini, davacı markasının özellikle sporla ilgili yüksek ayırt ediciliği bulunduğunu, bu nedenle davalı markasının verilmiş bir lisansla ilgili olduğu algısı oluşabileceğini, markaların ilişkilendirilebileceğini, bazı durumlarda, genel kompozisyonların (somut olayda, taraf markalarının esas itibariyle, karşılıklı iki “L” harfinin kompose edilmesiyle elde edilmiş olması) markaların bütünü üzerinde baskın etkisi olabildiğini ve kelimeler farklı olsa da marka işaretlerinin genel izlenim yönünden benzer bulunabildiğini, dava konusu markadaki şekil unsuru ile davacı markasındaki şeklin genel yapı olarak oldukça benzer olduğunu, davaya konu markanın, davacı müvekkilin markalarının da tescilli olduğu 25

bazı durumlarda, genel kompozisyonların (somut olayda, taraf markalarının esas itibariyle, karşılıklı iki “L” harfinin kompose edilmesiyle elde edilmiş olması) markaların bütünü üzerinde baskın etkisi olabildiğini ve kelimeler farklı olsa da marka işaretlerinin genel izlenim yönünden benzer bulunabildiğini, dava konusu markadaki şekil unsuru ile davacı markasındaki şeklin genel yapı olarak oldukça benzer olduğunu, davaya konu markanın, davacı müvekkilin markalarının da tescilli olduğu 25 inci sınıfta yer alan aynı emtialar için tescilinin talep olunduğunu, mal ve hizmetlerin yüksek dereceli benzerliği karşısında karıştırılma olasılığına neden olabileceğini, müvekkiline ait markaların, sadece kendi sektöründe değil, sınıf ve sektör ayrımı olmaksızın, genel olarak tüketiciler nezdinde iyi tanınıp bilinen bir marka olduğunu ve Paris Sözleşmesi’nin 6 ncı maddesi anlamında tanınmış bir marka olduğunu ileri sürerek TPMK YİDK’nın 29

.03.2018 tarihli ve 2018/M-2251 sayılı kararının iptaline, davalı şirketin 2016/108368 sayılı “Multipan+şekil” marka başvurusunun tescil edilmesi durumunda hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline ait markanın logosu ile davacıya ait markanın logosunun gerek şekil gerek yazı karakteri gerek renk gerekse dizayn yönünden birbirinden tamamıyla farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının "..." ibareli marka başvurusu ile davacının "...", "şekil" ibareli tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makûl düzeyde bilgilendirilmiş, marka ve başvuru konusu işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan, daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu hizmetler için ayırdığı satın alma/faydalanma süresi içinde, davalının "şekil+Multipan" ibareli başvuru markasını gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden davacıya ait "..." ibareli tescilli markalarından farklı bir marka olduğunu algılayabileceği, taraf marka işaretleri benzemediğinden 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen iltibasın bulunmadığı, aynı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasındaki tanınmışlık koşulunun da oluşmadığı, davalı başvurusunun kötü niyetli yapıldığının kanıtlanmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; markalardaki sözkonusu şeklin iki adet “L” harfinin ortasında dörtgen biçiminde ikinci bir şekil oluşturacak biçimde, karşılıklı konumlandırılmasıyla elde edilmiş olan özgün bir tasarım olduğunu, karşılıklı “L” harflerinin, müvekkilinin aynı zamanda ticaret ünvanı da olan ve kelime içeren markalarında diğer ayırt edici unsur olarak yer alan “LOTTO” kelimesinin baş harfini sembolize ettiğini, müvekkilinin markalarının ayırt ediciliğinin bulunduğunu, emsal mahkeme kararlarında benzerlik tespit edildiğini, iş bu davaya sunulan 05.04.2019 tarihli rapordaki, taraflara ait markaların benzer olmadığı yönlü beyanların yerinde olmadığını, müvekkiline ait markaya yakın derecede benzer olduğunu ve bu benzerliğin iltibas tehlikesini oluşturduğunu, emsal sunulan kararların müvekkilinin lehine olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılıp davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

1.Markalar arasında iltibasa yol açacak derecede bir benzerlik olup olmadığının tespitinde her iki markaya konu işaretin, ayırt edici ve baskın unsurları dikkate alınarak bütünü itibariyle görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları izlenimin esas alınması gerektiği, bu anlamda davalının başvurusunda bulunan şekil ile davacının itirazına mesnet markalarında bulunan şekil arasında biçim, grafik unsurlar, düzenleme ve tertip tarzı olarak görsel olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, başvuru konusu ibaredeki farklılıkların yeterli ayırt edicilik sağlamadığı, işin uzmanı veya dikkatli kişilerden oluşmayan, makûl düzeyde bilgilendirilmiş, marka ve başvuru konusu işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan, daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu ürünler için ayırdığı satın alım ve yararlanım süresi içinde, davalının başvurusuna konu işareti gördüğünde bunun davacının itirazına mesnet markalarından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, başvuruya konu markanın davacı adına tescilli markaların bir uzantısı, yeni bir versiyonu, yeni bir serisi olarak algılanmasının yüksek ihtimal dâhilinde olduğu, başvuruya konu markada yer alan diğer unsurların yeterli ayırt ediciliğe sahip olmadığı, bu itibarla davalının başvurusuna konu ibare ile davacının itirazına mesnet markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında iltibas bulunduğu,

2.Davalının başvurusunun kapsamında bulunan 35 inci sınıftaki mal ve hizmetlerin, davacının itirazına mesnet markaların kapsamları ile aynı, benzer ve ilişkili olduğu,

3.Davacının itirazına mesnet markaların bilinir marka olduğu, ancak, davalı başvurusu kapsamındaki diğer hizmetlerin davacının itirazına mesnet şekil markalarının toplumda ulaştığı tanınmışlık düzeyi nedeniyle davalının haksız bir yarar sağlayabileceği, davacının markasının itibarına zarar verebileceği veya davacının şekil markalarının ayırt edici karakterini zedeleyici sonuçlar doğurabileceği hususlarının, dosya kapsamında ispat edilemediği, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasındaki koşulların somut uyuşmazlıkta bulunmadığı,

4.Davalının başvurusunun kötü niyetli olup olmadığı yönünde yapılan değerlendirmede, sırf davacının itirazına mesnet markalarına benzer başvuruda bulunulmasının kötü niyetli olarak belirlenemeyeceği, kötü niyete ilişkin somut iddiaların bulunmadığı, bu itibarla davalının başvurusunun kötü niyetle yapıldığına ilişkin iddianın ispat edilemediği gerekçeleri ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulü ile TPMK'nın 2018/M-2251 sayılı kararının, 35 inci sınıftaki; Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için, Ağartma ve temizlik amaçlı maddeler: deterjanlar, çamaşır suları, çamaşır yumuşatıcıları, leke çıkarıcılar, bulaşık yıkama maddeleri. Parfümeri; kozmetik ürünleri, kişisel kullanım amaçlı koku vericiler (insan ve hayvanlar için deodorantlar dahil). Sabunlar. Diş bakımı ürünleri: diş macunları, diş parlatma ve beyazlatma maddeleri, tıbbi amaçlı olmayan ağız gargaraları. Aşındırıcı ürünler: zımpara bezleri, zımpara kağıtları, ponza taşları, aşındırıcı pastalar. Deri, vinil, metal ve ahşap için parlatma ve bakım ürünleri: cilalar, bakım kremleri, cilalama amaçlı vaks.; Koruyucu giysiler, koruma ve can kurtarma amaçlı donanımlar. Gözlükler, güneş gözlükleri, lensler ve bunların kutuları, kılıfları, parçaları ve aksesuarları.; Kuyumculuk eşyaları (taklitleri dahil); altınlar, mücevherler, kıymetli taşlar ve bunlardan mamul takılar, kol düğmeleri, kravat iğneleri ve heykeller, biblolar. Saatler ve zaman ölçme cihazları (kronometreler ve parçaları, saat kordonları dahil).; Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar, fularlar, şallar, bandanalar, eşarplar, kemerler. Ayak giysileri: ayakkabılar, terlikler, sandaletler. Baş giysileri: şapkalar, kasketler, bereler, takkeler, kepler.; Spor amaçlı minderler. Tekstilden olmayan duvar kaplamaları, duvar kağıtları. Oyunlar ve oyuncaklar. Salonda oynanan oyunlar; harici ekran ya da monitör ile bağlanıp oynanabilen oyunlar için aletler, makineler ve cihazlar (jetonla çalışanlar dahil). Hayvanlar için oyuncaklar. Çocuk bahçeleri, parklar ve oyun parkları için oyuncaklar. Bu sınıfa dahil jimnastik ve spor aletleri: olta takımları, yapay balık yemleri, avcılık ve balıkçılık için tuzaklar. Suni yılbaşı ağaçları ve bunlar için süsler, suni karlar, çıngıraklar, parti ve benzeri eğlenceler için malzemeler, kağıttan parti şapkaları. Mallarının bir araya getirilmesi hizmetlerinin (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.) yönünden kısmen iptaline ve fazlaya ilişkin istemin reddine, davalı ..