muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7043, Karar No: 2024/5041, Tarih: 27.06.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde; hükmedilen yoksulluk nafakası ile tazminatların miktarının düşük olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde; kusur belirlemesi, davanın kabulü, yoksulluk nafakası ile tazminatlar yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davanın kabulünün gerekip gerekmediği, kadın yararına hükmedilen nafakalar ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanunu’nun 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı maddesi, 162 nci maddesi, 161 inci maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacıya yükletilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,27.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19846, Karar No: 2014/25673, Tarih: 25.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19846 E.  ,  2014/25673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2014

NUMARASI : 2013/87-2014/90

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini beyanla davacının işe iadesine, sekiz ay işe başlatmama tazminatı ve dört ay boşta geçen süre ücretinin belirlenmesine kararı verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının galvano takım lideri olduğunu, benzer işleri yapan diğer işçilerden daha az verimli çalışmaya başlamış olması, işe yoğunlaşmasının ve işine verdiği dikkatin giderek azalması sebebiyle yaptığı işlerin kalitesizleşmesi yüzünden silindirlerin tekrar işlenmek zorunda kalınması olduğunu, bu durumun işgücü kaybı yarattığını ve ekstra maliyetten kaynaklanan zararlar doğurduğunu, ayrıca davacının kendisine verilen görevleri yerine getirmemekte ısrarcı tutumda bulunduğunu, davacının doğruluk ve bağlılıkla bağdaşmayan davranışları ve ayrıca yapmakta yükümlü olduğu görevleri çeşitli kereler yapılan ikazlara rağmen yapmamakta ısrar etmesi sebepleriyle iş sözleşmesinin bildirimsiz ve tazminatsız olarak feshedildiğini öne sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece feshin haklı sebebe dayandığı ispat edilmediği gerekçesi feshin geçersiz olduğu kanaati ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz etmiştir.

Davacının 16.04.2004 tarihinden beri davalı işyerinde çalışıtğı son görevinin takım lideri olduğu yazılı fesih bildiriminde davacının; galvano takım lideri olduğunu, benzer işleri yapan diğer işçilerden daha az verimli çalışmaya başlamış olması, işe yoğunlaşmasının ve işine verdiği dikkatin giderek azalması sebebiyle yaptığı işlerin kalitesizleşmesi yüzünden silindirlerin tekrar işlenmek zorunda kalınması olduğunu, bu konudaki uyarılara rağmen değişen bir durumun olmadığını, davacının bu durumun işgücü kaybı yarattığını, ekstra maliyetten kaynaklanan zararlar doğurduğunu, ayrıca davacının kendisine verilen görevleri yerine getirmemekte ısrarcı tutumda bulunduğunu, yedi adet silindirin bozularak yeniden yapılması olayına sebebiyle otuz günlük ücretini aşan zarar sebep olduğunu, görevi olduğu halde silindir tamiri için gönderilen silindirlerin, bozulan silindir şeklinde yaklaşımda bulunduğu davacının doğruluk ve bağlılıkla bağdaşmayan davranışları ve ayrıca yapmakta yükümlü olduğu görevleri çeşitli kereler yapılan ikazlara rağmen yapmamakta ısrar etmesi nedenleriyle iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunun 25/ll-e-h-ı. bildirimsiz ve tazminatsız olarak 22.02.2013 tarihinde feshedildiğini bildirildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda iddia edilen fesih sebeplerinden biri olan; yedi adet silindirin bozularak yeniden yapıldığı iddiası davacı tarafından da kabul edilmeketedir. Bu durumda davacının görev tanımına göre yedi adet silindirin bozulması ve yeniden yapılması olayında meydana gelen zarar tutarı ve bu zarardan davacının görevi gereği bir kusuru bulunup bulunmadığı diğer bir anlatımla hangi oranda kusru olduğu konunun uzmanı olan mühendis bilirkişiden alınacak raporla belirlendikten sonra davacının kusuru oranına isabet eden otuz günlük brüt ücretini aşan bir zarara sebep olup olmadığı saptandıktan sonra feshin haklı olup olmadığının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.9.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11033, Karar No: 2014/16103, Tarih: 21.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11033 E.  ,  2014/16103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) 21. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/12/2012 gün ve 2011/122-2012/308 sayılı kararı bozan Daire’nin 03.03.2014 gün ve 2013/14460-2014/4005 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin acentelik sözleşmesine dayalı olarak 19 yıl boyunca davalı ... şirketi ile çalıştığını, davalı şirketinin, müvekkilinin başka bir sigorta şirketinin düzenlediği bir tür eğitim seminerine katılmış olmasını bahane ederek 11.05.2008 tarihinde müvekkilinin acentelik sözleşmesini haksız olarak feshettiğini, müvekkilinin ürettiği sigorta poliçelerinden dolayı komisyon alacağı bulunduğunu, müvekkilinin portföyü sayesinde davalı ... şirketinin uzun yıllar muazzam bir kazanca sahip olduğunu ileri sürerek, şimdilik 25.000,00 TL komisyon alacağı ve 1.000,00 TL portföy tazminatının reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunarak, davacının acentelik ilişkisine özgü güven ve sadakat yükümlülüğünün ihlali niteliğindeki davranış ve eylemleri nedeniyle acentelik sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini, bu nedenle davacının sözleşmeden doğan herhangi bir hakkının kalmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davalı ... şirketince davacının sigorta acenteliğinin haklı bir nedenle feshedildiğinin kanıtlanamadığı, davacı ... acentesinin haklı bir nedene dayanmaksızın ve kusuru olmaksızın sözleşmesinin feshedilmesi nedeniyle Sigortacılık Kanunu'nun 23. maddesine göre portföy tazminatına hak kazandığı, hakkaniyet gereğince uzun süreli akdedilen hayat sigorta poliçelerinden doğan komisyonun davacı acenteye ödenmesi gerektiği, davacının delil olarak sunmuş olduğu hayat sigortalarından doğan komisyon alacağının 5.992,30 TL olduğu ve 1.929,05 USD portföy tazminatı talep edebileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 5.992,30 TL komisyon alacağının ve 1.000,00 TL portföy tazminatının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine dair tesis edilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizce ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, sigorta acenteliği sözleşmesinden kaynaklanan bakiye komisyon alacağı ile portföy tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, sigorta acenteliği sözleşmesinden kaynaklanan bakiye komisyon alacağı ile portföy tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili, taraflar arasında sigorta acenteliği sözleşmesi olduğunu, davalının bu sözleşmeyi haksız feshettiğini ileri sürerek ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 25.000,00 TL komisyon alacağı ile 1.000,00 TL portföy tazminatının tahsilini istemiştir. Hükme temel alının bilirkişi kök ve ek raporunda davacının 15.589,59 TL komisyon ile 5.992,30 TL ve 1.929,05 USD portföy tazminatı alacağının bulunduğu açıklanmıştır. Mahkemece, portföy tazminatının 1.000,00 TL talep edildiği ve talepten fazlaya hükmedilemeyeceği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak, davacı vekili, mahkemeye sunduğu 13.12.2012 tarihli dilekçesinde hukuki değerlendirme hatası yapıldığını, 25.000,00 TL alacak içerisinde bilirkişi ek raporunda açıklanan portföy tazminatının da yer aldığını, aksi düşünülecek ise portföy tazminatının 4.992,30 TL ve 1.922,05 USD olarak ıslah edilmesine karar verilmesini talep etmiştir. O halde, davacının bu dilekçesinin HMK'nın 176 ve devamı maddelerinde düzenlenen ıslah istemini içerdiği dikkate alınıp, kendisine ıslah harcını yatırması için uygun süre veya süreler tanınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması yanlış olmuştur.

Bu durum karşısında, davacı vekilinin portföy tazminatı istemine yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına bozulması gerekirken yazılı şekilde bozulmuş olduğundan, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 03.03.2014 Tarih, 2013/14460 Esas-2014/4005 Kararının (1) numaralı bendindeki '...davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.' ibaresinin tamamen çıkarılmasına, yukarıda açıklanan nedenlerin (3) numaralı bent şeklinde ekleme yapılarak kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 03.03.2014 Tarih, 2013/14460 Esas-2014/4005 Karar sayılı bozma kararının (1) numaralı bendindeki '... davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.' ibaresinin tamamen çıkarılmasına ve yukarıda açıklanan bozma nedenin (3) numaralı bozma bendi olarak eklenmesi suretiyle, kararın bu nedenle de BOZULMASINA, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6839, Karar No: 2019/2151, Tarih: 07.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/6839 E.  ,  2019/2151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yersiz ödenen aylıkların yasal faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Genel Kurulu'nun 14.11.2007 tarih ve 2007/13-848 Esas 2007/840 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi (davanın mesmu, yani dinlenebilir olabilmesi) bazı şartların tahakkukuna bağlı olup, bunlara dava şartları denir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu (varlığı mutlaka gerekli); diğer bir kısmı da, olumsuz (yokluğu mutlaka gerekli) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetmelidir. Olumlu dava şartlarından biri de, davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğundan dolayı reddedilmelidir.

Somut olayda; talebe konu 01.01.2012-06.01.2014 tarihleri arasında yersiz ödenen aylıkların davalı tarafından dava tarihinden önce Kuruma ödenmesi sebebiyle, davacı kurum yönünden hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki atıf gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün 1. fıkrasının silinerek yerine "Hukuki yarar yokluğundan davanın REDDİNE" cümlesinin yazılmasına, gerekçenin ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10901, Karar No: 2015/6599, Tarih: 16.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10901 E.  ,  2015/6599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25.12.2012

NUMARASI : 2014/200-2014/200

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 07.07.2008 gün ve 2007/4446 Esas, 2008/4527 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi S.. B.., Anıl Balcıoğlu ve M.. B.. vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile arsa sahibi davalılar arasında 21.08.1991 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, arsa sahipleri tarafından müvekkili aleyhine açılan dava sonucu tazminata hükmedildiğini, bu dava derdest iken imzalanan protokol uyarınca davalılara devredilen bağımsız bölümün davalılar tarafından üçüncü kişilere satıldığını, davalıların bu karar kesinleşmeden müvekkili aleyhine icra takibine başladıkları ileri sürerek, Küçükçekmece 2. İcra Müdürlüğü'nün 2003/2217 Esas sayılı dosyası nedeni ile müvekkilinin borçlu olmadığının tespiti ile takibin iptaline, inkâr tazminatına ve davalıların elinde fazladan tahsil edilen paradan şimdilik 1.000,00 TL’nin satım tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 14.10.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile müddeabihi 35.146,13 TL'ye çıkartmıştır.

Davalılar Ö.. Ç.. ve S.. Ç.. vekili ile davalı G.. B.. vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 07.07.2008 tarih ve 2007/4446 E., 2008/4527 K. sayılı ilamıyla “davacı yüklenicinin yapımını üstlendiği inşaatın süresinde bitirilmemesi, dairelerin küçük yapılması nedeniyle davalı arsa sahiplerinin gecikme tazminatı, eksik ve ayıplı iş bedelinin tahsili istemiyle İzmir 4. Asliye Hukuk mahkemesinin 2000/390 Esas sayalı dosyasında açtıkları tazminat davasının yargılaması sırasında taraflar tarihsiz sulh protokolünü imzalamışlardır. Bu protokolün 2. maddesinde dava dosyasında yaptırılacak bilirkişi raporundaki miktarın tazminat olarak kabulü, buna ilaveten tüm yargılama giderlerinin de yüklenici tarafından mal sahiplerine ödenmesi, 6. maddesinde 7. kat 11 no'lu dubleks dairenin teminat olarak arsa sahiplerine verilmesi kararlaştırılmıştır. Protokolün 7. maddesinde de tazminatın, belli olmasını takip eden 30 gün içinde ödenmesi halinde kendilerine teminat olarak verilen dairenin arsa sahiplerince yüklenici veya göstereceği kişilere iade edileceği kabul edilmiştir. Söz konusu bağımsız bölümün protokol uyarınca davalı arsa sahiplerine devredildiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Protokolün tazminat miktarının belirlenmesi ile ilgili 2. maddesi HUMK’nın 287. maddesine göre delil sözleşmesi niteliğinde olduğundan zarar miktarının kesin hükümle saptanmasına gerek bulunmamaktadır. Buna göre protokolün 7. maddesinde tazminatın belli olmasını takip eden 30 gün içinde ödenmesi kararlaştırıldığından, takibe konu ve bilirkişi raporuyla belirlenen alacağın rapor tarihinden sonraki 30. gün itibariyle işlemiş faizi ile birlikte tutarı ve yargılama giderleri hesaplattırılıp yine 7. kat 11 nolu bağımsız bölümün aynı tarih itibariyle değeri alınacak bilirkişi raporuyla saptanarak değerlendirilmek suretiyle davanın sonuçlandırılması” gerekçesiyle bozulmuş, uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın ıslah edilmiş haliyle kabulü ile Küçükçekmece 2. İcra Dairesi'nin 2003/2217 Esas sayılı dosyasında davacı tarafın borçlu olmadığının tespitine, takip konusu asıl alacağın % 40'ı oranında kötüniyet tazminatının davalı taraftan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa ödenmesine, davalıların uhdesinde kalan 35.146,13 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı taraftan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa ödenmesine dair verilen karar, davalı Ö.. Ç.. (asıl ve S.. Ç.. mirasçısı) vekili ile davalı S.. Ç.. mirasçıları S.. B.. ve A.... ile davalı G.. B.. mirasçıları M.. B.., S.. B.. ve A.... vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 20.01.2014 tarih ve 2013/8212 E., 2014/272 K. sayılı ilamıyla, “davalı S.. Ç..'in, yargılama sırasında 03.01.2008 tarihinde vefat ettiği ve mirasçılarının Ö.. Ç.., S.. B.. ve Anıl Balcıoğlu olduğu, davalı G.. B..'nun, yine yargılama sırasında, 17.06.2007 tarihinde vefat ettiği ve mirasçılarının M.. B.., S.. B.. ve Anıl Balcıoğlu olduğu, fakat bu hususlara ait bilgi ve belgelerin ilk defa Dairemizin 08.07

.. B.. mirasçıları M.. B.., S.. B.. ve A.... vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 20.01.2014 tarih ve 2013/8212 E., 2014/272 K. sayılı ilamıyla, “davalı S.. Ç..'in, yargılama sırasında 03.01.2008 tarihinde vefat ettiği ve mirasçılarının Ö.. Ç.., S.. B.. ve Anıl Balcıoğlu olduğu, davalı G.. B..'nun, yine yargılama sırasında, 17.06.2007 tarihinde vefat ettiği ve mirasçılarının M.. B.., S.. B.. ve Anıl Balcıoğlu olduğu, fakat bu hususlara ait bilgi ve belgelerin ilk defa Dairemizin 08.07.2013 tarihli geri çevirme kararı üzerine dosyaya girdiği anlaşılmıştır. Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin anılan bozma ilamı ve tebliği gerekli diğer mahkeme ve taraf işlemlerinin davalı G.. B.. mirasçılarına tebliğ edilmemesi ve davalı S.. Ç.. mirasçılarına bozma ilamı tebliğ edilse de, tebliği gerekli diğer mahkeme ve taraf işlemlerinin tebliğ edilememesi HMK'nın 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkına, Anayasa'nın 2. maddesinde düzenlenen hukuk devleti ilkesine ve Anayasa'nın 36. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddelerinde düzenlenen adil yargılanma hakkına aykırı olmuştur. Bu durumda, mahkemece, davalı G.. B.. mirasçılarına belirtilen bozma ilamı tebliğ edilerek, karar düzeltme başvurusu imkânı tanınarak, bu hakkın kullanılması halinde sonucunun beklenmesi, karar düzeltme isteminin reddi halinde işbu bozma ilamının bu mirasçılar yönünden de kesinleşmesi sonrasında; karar düzeltme itirazının kabulü halinde yeni bozma ilamına uyulması sonrasında davalılar G.. B.. ve S.. Ç.. mirasçılarına, işbu bozma sonrası yapılan yargılamada gerek mahkemece gerekse davacı tarafça yapılan işlemlerin tebliği ile gelişecek şartlara göre uyuşmazlığın çözümüne devam edilmesi için” karar S.. B.., A.... ve M.. B.. yararına bozulmuş, davalı Ö.. Ç.. (asıl ve S.. Ç.. mirasçısı) vekilinin temyiz itirazları incelenmemiştir.

Dairemizin anılan bozma kararı sonrasında, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 07.07.2008 tarih ve 2007/4446 E., 2008/4527 K. sayılı ilamını tebellüğ eden S.. B.., A... ve M.. B.. vekili, bu kararın düzeltilmesini istemiştir.

1)Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, davalılardan M...., Anıl ve S.. B.. vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

2) Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 07.07.2008 tarih ve 2007/4446 E., 2008/4527 K. sayılı ilamıyla; taraflar arasında yapıldığı kabul olunan protokol hükümlerinin delil sözleşmesi niteliğinde olduğu, bu protokolün 6. maddesi ile 7. kat 11 nolu bağımsız bölümün davalı arsa sahiplerine devredildiği subuta ermiştir.

Protokolün 8. maddesi tazminat miktarının belli olmasını takip eden 30 gün içinde tazminatın ödenmemesi halinde teminat maksadı ile mal sahiplerine verilecek dairenin mülkiyetinin de mal sahiplerine geçeceğini müteahhit kabul eder” hükmünü içermektedir.

Dosya kapsamından, tazminat miktarının 21.01.2002 tarihli bilirkişi raporu ile belirlendiği, 30 günlük sürenin 20.02.2002 tarihinde dolduğu, mahkemece, tazminata hükmedildiği, tazminatın ödenmemesi nedeniyle 27.06.2003 tarihinde icra takibine girişildiği, bu kez davacı yüklenicinin menfi tespit isteminde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Tüm bu hususlar ve kazanılmış haklara ilişkin hükümler nazara alınarak, davacı H.. K..'ın 30 günlük sürede tazminatı ödemediği anlaşıldığından teminat olarak davalı arsa sahiplerine verilen 11 nolu bağımsız bölüm mülkiyetinin protokol hükmü gereği davalılara geçeceği hükmü nazara alınarak menfi tespit davasının kabulüne, tazminata ilişkin davanın ise reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek yerel mahkeme kararının bozulması gerekirken, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 07.07.2008 tarih ve 2007/4446 E., 2008/4527 K. sayılı ilamındaki nedenlerle, yüklenici yararına bozulması doğru olmamış, bozma kararı kaldırılarak, yukarıda belirlenen gerekçelerle yerel mahkeme karının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılardan Mustafa Coşkun, Anıl ve S.. B.. vekilinin diğer karar düzeltme istemlerinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 07.07.2008 tarih ve 2007/4446 E., 2008/4527 K. sayılı ilamı kaldırılarak, yukarıdaki gerekçelerle davalılardan Mustafa Coşkun, Anıl ve S.. B.. yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 16.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8709, Karar No: 2019/1534, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/8709 E.  ,  2019/1534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.