muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9932, Karar No: 2023/4571, Tarih: 18.09.2023

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, fen bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 2889,88 metrekarelik alanın yaklaşık 45-50 yıldır davacı tarafından kullanıldığı, dava konusu taşınmazın evvelinde dava dışı ... tarafından ekip biçmek suretiyle kullanıldığı, ardından taşınmazın davacı ...'e satıldığı, o günden bu yana davacı tarafın zilyetliğinde olduğu ve fındıklık olarak kullanıldığı, tanık ve mahalli bilirkişi beyanlarının taşınmaza ait senedin hudutlarını doğruladığı ve beyanların birbiri ile uyumlu bulunduğu, ayrıca taşınmazın orman niteliğinde olmayıp özel mülkiyete konu tarım arazisi olduğu, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer, yol ya da köylünün ortak kullandığı bir yer niteliğini taşımadığı olağanüstü zamanaşımı yoluyla kazanım şartları gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; TMK'nın 713 üncü maddesinde aranan olağanüstü zamanaşımı ile kazanım şartlarının oluşmadığını belirterek Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tespit harici bırakılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

... Medeni Kanunu’nun 713 üncü maddesi ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Davacı, ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Dosya kapsamında kadastro çalışmalarının 2008 yılında yapıldığı, Kadastro Müdürlüğünün cevabi yazısına göre dava konusu alanın sehven tespit dışı bırakıldığı anlaşılmıştır.

2. Mahkemece tapusuz taşınmaz tescili için aranan şartların bulunduğu gerekçesiyle kabule karar verilmişse de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Şöyle ki; dava konusu taşınmaza komşu taşınmazların kadastro tutanakları ve varsa bu tutanakların dayanağı belgeler getiriltilmemiş, belgelerdeki sınırların dava konusu taşınmazı ne şekilde okuduğunun tespiti yapılmamıştır. Bunun yanında davacı adına senetsizden tespit edilen taşınmaz miktarı sorulmamış, hava fotoğraflarının jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi tarafından stereoskopik aletle incelenmesi gerektiği halde hava fotoğrafı incelemesi bu konuda uzman olup olmadığı anlaşılamayan orman mühendisi bilirkişisi tarafından incelenmiş, fen bilirkişi raporunda taşınmazın dere ile komşu olduğu anlaşıldığı halde taşınmazın dereden kazanılıp kazanılmadığı ya da aktif dere olup olmadığı araştırılmamıştır.

3. O halde Mahkemece, dava konusu taşınmaza bitişik ya da yakın komşu parsellerin kadastro tespit tutanak örnekleri ve bu parsellere uygulanan tapu ve vergi kayıtları (tespite esas dayanakları) tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile getirtilmeli, daha sonra mahallinde yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarının katılımı ile yeniden keşif yapılarak keşif sırasında varsa komşu parsellere uygulanan kayıtların sınırları yerel bilirkişilerce zeminde tek tek gösterilmeli, bilirkişilerin gösteremediği hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, komşu kayıt ve belgelerin dava konusu yeri ne okuduğu tespit edilmelidir.

4. Fen bilirkişi raporunun ekinde bulunan krokide taşınmaz dere ve dere yatağına komşu olduğuna göre taşınmazın dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı, dere yatağının etkisi altında olup olmadığı hususlarında jeoloji bilirkişisine inceleme yaptırılması, jeolog bilirkişiden taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğini, evveliyatının çay veya dere yatağı niteliğinde bulunup bulunmadığını, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığını, halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığını, aktif dere yatağında kalmıyor ise derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığını, özel mülkiyete konu yerlerden bulunup bulunmadığını açıklayan bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalıdır.

5.Hava fotoğrafları jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi tarafından stereoskopik aletle incelenmelidir.

6. Kadastro Kanunu'nun 14 üncü maddesi uyarınca davacının belgesiz zilyetlik yoluyla sulu arazide 40 dönüm kuru arazide 100 dönüm taşınmaz edinilebileceği gözetilerek davacının senetsizden edindiği taşınmazların sulu ve kuru arazi ayrımı ve oranlaması yapılmak suretiyle belgesiz zilyetlik yoluyla edinilebileceği taşınmaz miktarı belirlenip Kanun'un getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanmalı, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

Temyiz eden harçtan muaf olduğundan, bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

18.09.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/100, Karar No: 2011/1967, Tarih: 23.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/100 E.  ,  2011/1967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZNİK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/10/2010
Yargıtay — Esas No: 2009/9279, Karar No: 2010/1151, Tarih: 22.02.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/9279 E.  ,  2010/1151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PENDİK 1. İCRA MAHKEMESİ

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanık ...'ün beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden,Yargıtay C.Başsavcılığının onama talepli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10233, Karar No: 2021/10112, Tarih: 15.11.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/10233 E.  ,  2021/10112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalılardan ... vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 05/02/2021 tarih ve 2020/937 Esas, 2021/163 Karar nolu kararının davalı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 24/05/2021 tarih 2021/3649 E.-2021/4353 K. sayılı kararıyla davalı şirketin adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin davalı şirket vekili tarafından istenilmesi üzerine dosyanın HMK’nun 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir ... H.: ... Usul Medeni Usul Hukuku, ... III, ... 2017, s. 2410-2411).

-Adli yardım 6100 sayılı HMK'nın 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardımın şartları “ödeme gücünden yoksun olma” ve “talebin açıkça dayanaktan yoksun olmaması”dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1). Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (m. 336/2).

Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir. Ayrıca HMK'nın 334/1. maddesi hükmünce gerçek kişilerin adli yardımdan istifade etmesi mümkün olup, 334/2. maddesinde öngörülen kamuya yararlı dernek ve vakıflar dışındaki tüzel kişilerin kural olarak adli yardımdan yararlandırılması mümkün değildir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2020/14-349 Esas, 2020/754 Karar no ve 13/10/2020 tarihli kararı)

Somut olay incelendiğinde; adli yardım isteminde bulunan davalı ticaret şirketi olup 6100 sayılı HMK'nın 334/2. maddesinde adli yardımdan yararlanabilecek tüzel kişilerden olmadığından Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olup itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

Somut olay incelendiğinde; adli yardım isteminde bulunan davalı ticaret şirketi olup 6100 sayılı HMK'nın 334/2. maddesinde adli yardımdan yararlanabilecek tüzel kişilerden olmadığından Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olup itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı şirket vekilinin yerinde görülmeyen itirazlarının HMK’nun 337/2. maddesi gereğince REDDİNE, 15/11/2021 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11991, Karar No: 2014/33256, Tarih: 25.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/11991 E.  ,  2014/33256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri doükunumazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirasına kadar olan (üçbin Türk Lirası dahil) mahkumiyet hükümleri kesin olup, hüküm tarihi, cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyizi olanaklı olmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

1- Suça sürüklenen çocuğun savunmasının 22.02.2013 tarihinde istinabe yolu ile alındığı ve talimat mahkemesince 5271 sayılı CMK’nın 196/2. maddesi gereğince esas mahkemesinde savunma vermek isteyip istemediği sorulmadan, sorulmuş ise zabta yazılmadan hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında; anılan eksiklik giderilmeden yargılamaya devam edilerek savunma hakkının kısıtlanması,

2- Olayın tek kanıtı olan kamera görüntülerindeki kişinin kardeşi olan sanık olduğunu beyan eden ....'ın yargılama aşamasında dinlenemediği anlaşılmakla, mahkeme huzurunda dinlenmeyen tanığın kolluktaki beyanı hükme esas alınarak CMK'nın 210. maddesine aykırı davranılması,

3- 26.07.2012 günlü CD izleme tutanağında isimleri bulunan tutanak mümzileri tanık olarak dinlenip kanıtlar bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

4- Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın yüzünü kapatacak şekilde bağladığı bir örtü ile gerçekleştirdiği sabit olan hırsızlık eyleminin, TCK'nın 142/2-f bendinde düzenlenen tanınmamak için tedbir alarak hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle aynı Kanunun 142/1-b maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayıyı yasanın 8/1 maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine 25.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3356, Karar No: 2011/6803, Tarih: 06.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/3356 E.  ,  2011/6803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada KDZ.Ereğli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.07.2009 tarih ve 2007/383-2009/498 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının sahibi bulunduğu şirketi 04.08.2003 tarihinde devrettiğini, aralarındaki sözleşmeye göre devir öncesi borçlardan davalının sorumlu olacağını, devirden önceki tarihte iş akdine son verilen ...'nın iş mahkemesinde ücret, fazla mesai, izin, kıdem tazminatı talebinde bulunduğunu, hükmedilen bedelin ödendiğini ileri sürerek, 4.830 TL'nın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı şirkette daha önceden 20 adet hissesinin bulunduğunu, bunu şu andaki şirket temsilcisi ...'e devrettiğini, şirket devrinin söz konusu olmadığını, 29.09.2003 tarihli noter devir sözleşmesinde devir öncesi borçlardan sorumlu olacağına dair kayıt bulunmadığını, limited şirket ortaklarının şahsi sorumluluğu olmadığını, ancak taahhüt ettikleri sermaye miktarı kadar sorumlu bulunduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının iş mahkemesinin hüküm aldığı miktarı ödediğine dair ... imzalı adi belgeyi ibraz ettiği, şirket karar defterinde ödemenin yapıldığına dair hüküm bulunmadığı ve davacının da ödemenin şirket tarafından yapıldığına ilişkin belge ibraz etmediği, iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket hisse devrinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, davacı, eski ortağı bulunan davalının dava dışı devralanla yaptığı 04.08.2003 tarihli sözleşmede devir tarihinden önceki borçları ödemeyi taahhüt ettiğini, devir işleminin bilahare ikmal edildiğini, şirketin devir tarihinden önceki bir dava nedeniyle şirket işçisi ...’ya ödeme yaptığını belirterek işbu davayı açmış ve mahkemenin de kabulünde olduğu üzere böyle bir sözleşmenin varlığı sabit olmuştur.

Öte yandan, şirket işçisinin şirket aleyhine dava açtığı, icra takibi yaptığı da dosya kapsamından sabittir. Davacı, işçiye ödeme yaptığına dair belge de ibraz ettiğine göre, mahkemece ödemenin geçerliliği hususunda tereddüte düşüldüğü takdirde, ödemenin gerçek olup olmadığı araştırılarak, gerektiğinde dava dışı işçinin bu husustaki bilgisine başvurularak ve şirket kayıtları da bu yönden incelettirilmek suretiyle neticesine göre bir karar vermek gerekirken, ödeme belgesinin yeterli olmadığından bahisle yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5698, Karar No: 2015/11379, Tarih: 25.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/5698 E.  ,  2015/11379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kargı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2014

NUMARASI : 2014/334-2014/641

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı S.. Ç.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı S.. Ç.. vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı S.. Ç.. vd. vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı S.. Ç.. vd.'den peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14173, Karar No: 2018/5133, Tarih: 26.04.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/14173 E.  ,  2018/5133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketten 3543 ada 6 nolu parselde inşaa ettiği selçuklu konutları projesinden 38 nolu daireyi 5.3.2007 tarihinde satın aldığını, sözleşme ile mahal listesinde 200 adet araç için açık ve 200 adet araç için de kapalı otopark taahhüdünün bulunduğu, ancak taahhüt edilen 400 adet park yerinden sadece 20 adet açık otopark ile 150 adet kapalı otoparkın yapıldığının, site yönetiminin genel kurul toplantısı ile araç park yerlerinin dağıtılması ile ortaya çıktığını ileri sürerek, yapılmayan otoparkların aynen teslimine, mümkün olmazsa dairesinde oluşan değer kaybının tesbiti ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, ayıp ve eksikliğin bulunmadığını, süresinde bir ihbarın da bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 2.261,00 TL. tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalılardan satın aldığı konutun bulunduğu alanda, taahhüt edilen sayıda açık ve kapalı otaparkın yapılmaması nedeni ile değer kaybının ödetilmesi isteği ile eldeki davayı açmıştır. Mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda, toplamda 23 açık ve 127 araçlık kapalı otoparkın mevcut olduğu açıklanmış ve davacılara teslim edilmesi gereken alanın bir kısmının daha sonra bölünerek Kipa alış veriş merkezine tahsis edildiği açıklanmış ve mahkemece de açık ve kapalı otoparkın eksik teslim edilmesinin eksik iş teşkil ettiği kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiştir.

Davacının 5.3.2007 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya teslim edildiği ve 3.9.2013 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Maddeye göre, tüketici kendisine sağlanan mal ve hizmetle ilgili ayıplı olup olmama konusunda gerekli muayeneyi (denetimi) yapacak ve bu muayene sonucu, mal yada hizmetle ilgili saptadığı ayıpları, mal veya hizmetin sağlanmasından itibaren ihbar süreleri içinde, kendisine mal yada hizmet sağlayan sözleşmenin tarafına bildirecektir; bu bildirim (ayıp ihbarı) ödevi ihmal edildiğinde, tüketici, ayıba dayalı yasal haklarını kaybedecektir.

Buna göre; satılan maldaki ayıp açık ayıp niteliğinde ise, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi uyarınca malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde; gizli ayıp niteliğinde ise, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.