muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20558, Karar No: 2015/15972, Tarih: 06.10.2015

Mahkemece yapılacak iş, Tarım Bağ-Kur sigortalılığına dair şahsi dosya getirtildikten sonra, tarım bağ-kur sigortalılığının sona erdiği tarihi belirlemek olup, 01.6.2008 sonrasında, tarmsal faaliyetin, 01.10.2008'e dek sürüp sürmediğini belirlemek, bu yönde davacının ürün satışlarından prim tevkifatının yapılıp yapılmadığı ve Kurum kayıtlarına intikali araştırılarak, uyuşmazlık konusu dönemde davacının kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyetinin varlığı ve süresi yönünden gerekli inceleme ve araştırma yapılarak; nerede oturduğu, kendi mülkü veya miras yolu ile elde ettiği mülkte mi yoksa ortaklık ya da kiralamak suretiyle başkalarının mülkünde mi tarımsal faaliyette bulunduğu; varsa, ortaklık veya kiralamaya ve arazi miktarına ait delillerin neler olduğu, icar sözleşmesi bulunup bulunmadığı; ilçe tarım müdürlüğü, tarım kredi ile yağlı tohumlar veya ürettiği ürün çeşitlerine göre üyesi olma ihtimali bulunan diğer kooperatif kayıtlarının başlangıç ve bitiş tarihleri; hangi tür ürünler ektiği, ne kadar ürün elde ederek nerelere sattığı, ürün teslimlerinden Bağ-Kur prim tevkifatı yapılıp yapılmadığı, tarımsal faaliyete ara verip vermediği, zirai kurum kayıtlarının başlangıç ve bitiş tarihleri, kooperatif ve bankalardan tarımsal amaçlı kredi kullanıp kullanmadığı, ortalama gelirinin ne kadar olduğu ve geçimini sağlamaya yetip yetmediği, tohum veya gübre alımlarına ilişkin belgeleri bulunup bulunmadığı, ruhsatlı veya satın almaya ilişkin sözleşmesi ile malikinin beyanı da alınmak suretiyle zilyetliğinde olan traktörü bulunup bulunmadığı, hayvanı; dolayısıyla hayvan satış sözleşmeleri veya süt satımına ilişkin müstahsil makbuzları bulunup bulunmadığı hususları dava konusu dönem içerisinde görev yapan muhtar veya azalar ile, ilgili kişi ve kurumlardan sorularak ve zabıta marifetiyle araştırılıp somut verilere dayalı tespit yapılarak, açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde değerlendirme yapmak, 01.10.2008 sonrası hakkında, davacının 5510 sayılı Kanunun 6/ı hükmü kapsamında, talebe konu dönemde Tarım Bağ-Kur sigortalılığının sona erme durumu var ise, aynı Kanunun 4/1-a maddesi kapsamındaki çalışmasına geçerlilik tanımak, aksi halde çakışan sigortalılık süreleri hakkında, yukarıda belirtilen 53. madde düzenlemesi çerçevesinde değerlendirme yapmak, belirlenecek sigortalılık sürelerine göre, 2829 sayılı Yasanın 8. maddesinin “Birleştirilmiş hizmet süreleri toplamı üzerinden, ilgililere; son yedi yıllık fiili hizmet süresi içinde fiili hizmet süresi fazla olan kurumca, hizmet sürelerinin eşit olması halinde ise eşit hizmet sürelerinden sonuncusunun tabi olduğu kurumca, kendi mevzuatına göre aylık bağlanır ve ödenir.” hükmüne göre yaşlılık aylığının bağlanacağı yasal mevzuat belirlenerek, bu çerçevede yaşlılık aylığı şartları irdelenerek varılacak sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2019, Karar No: 2013/8332, Tarih: 26.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/2019 E.  ,  2013/8332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ....FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... ....Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen ....07.2010 gün ve 2006/699-2010/165 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Heyetce incelenmesi gerekli görülen ve mahkemece ekler dolabına kaldırıldığı belirtilen dava konusu ... adet kitabın dosya içerisinde bulunmadığı anlaşıldığından anılan kitapların dosyasına konulduktan sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14459, Karar No: 2023/24851, Tarih: 29.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/14459 E.  ,  2023/24851 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/604 E., 2016/72 K.

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile,

1. Sanık ... hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın taksitlendirilmesine,

2. Sanıık ... hakkında,

a. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın taksitlendirilmesine,

b. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası ile 62 nci, 52 nci maddeleri uyarınca 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın taksitlendirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz isteği; mağdurların ve mağdur tanıklarının soyut, tutarsız, çelişkili beyanlarının dikkate alındığına, suçların unsurlarının somut olayda gerçekleşmediğine, olay yerinde bulunan güvenlik kamera kayıtlarına yönelik talep dikkate alınmayarak eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna, tarafsız tanıkların anlatımları karşısında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddenin uygulanmama gerekçesinin yerinde olmadığında, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü ilçe pazaryerinde konser olması nedeniyle zabıta memuru olan mağdurların dubalarla caddeyi trafiğe kapattıkları, konser sırasında sanık ...'nun aracıyla dubaların arasından geçtiği sırada mağdur ... Ç.'nin, sanığı durdurarak yolun trafiğe kapalı olduğunu söylemesi üzerine çıkan tartışma sırasında sanığın mağdurun yakasını tutarak "Senin yaka numaran kaç, adın ne." dediği, bu olayı gören mağdurların olayı yatıştırmaya çalıştıkları sırada sanığın mağdur ... Ç.'ye "Senin ananı avradını sinkaf ederim." diyerek hakaret ettiği, diğer mağdurlara "Siz kim oluyorsunuz, sizi öldürürüm." diyerek tehditte bularak görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği, konserin bitiminden sonra mağdurların zabıta amirliğine gelerek evlerine ayrılacakları sırada zabıta amirliğinin önüne sanık ...'nun da mağdur ... Ç.'ye "Seni kaldırırım, senin burnunu kırarım." diyerek tehdit ettiği iddia olunmuştur. Yerel Mahkemece, mağdurların beyanları ve tanıklar M.İ., İ.Y., M.S.P.'nin anlatımları ile sanıkların eylemleri sabit görülerek mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın hakaret suçuna ilişkin ikrar içeren savunması, bir kısım tanıkların anlatımları ve tüm dosya kapsamından; sanığın üzerine hakaret suçunu işlediğine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinin yerinde olduğu, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci ve 50 nci maddelerinin uygulandığı, diğer lehe hükümlerin (5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme, aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca erteleme ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması) uygulanmasına yer olmadığına dair kanaat ve gerekçenin yerinde olduğu anlaşılmakla, bozma sebepleri dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

1. Sanığın, mağdurun kendisine küfür etmesi üzerine kendisinin de küfür ettiğini savunması, bu savunmasının tarafsız tanıklar H.A., M.N.Ö., ve D.D.'nin anlatımları ile doğrulanması karşısında; sanık hakkında hakaret suçu yönünden 5237 sayılı Kanun 129 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının gerekip, gerekmediğinin tartışılmaması.

1. Sanığın, mağdurun kendisine küfür etmesi üzerine kendisinin de küfür ettiğini savunması, bu savunmasının tarafsız tanıklar H.A., M.N.Ö., ve D.D.'nin anlatımları ile doğrulanması karşısında; sanık hakkında hakaret suçu yönünden 5237 sayılı Kanun 129 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının gerekip, gerekmediğinin tartışılmaması.

2. Görevi yaptırmamak için direnme ve tehdit suçlarından kurulan hükümler yönünden; amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi hâlinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate ya da herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkân vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konuları birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların istikrarlı bir şekilde suçlamaları inkar etmeleri, mağdurların ve beyanlarına itibar edilen tanıkların birbirleriyle çelişkili anlatımlarda bulunmaları, bir kısım tarafsız tanıkların sanıkların savunmalarını doğrulamaları karşısında; sanıkların atılı suçları işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve yeterli delilin bulunmamasına rağmen ve diğer tanıkların beyanlarına neden itibar edilmediği de denetime olanak verecek şekilde açıklanmadan eksik ve yerinde olmayan gerekçeyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

3. 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebilecek olması karşısında, hükümlerde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi,

4. Kabule göre de;

a. Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b. Sanıkların savunmaları ve bir kısım tarafsız tanıkların anlatımları karşısında, sanıklar hakkında kasten yaralama ve tehdit suçları yönünden 5237 sayılı Kanun 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekip, gerekmediğinin tartışılmaması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahekemenin kararına yönelik sanıklar müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5507, Karar No: 2025/1686, Tarih: 25.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/5507 E.  ,  2025/1686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1806 E., 2024/1105 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Korkuteli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/82 E., 2022/309 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar; mirasbırakan dedeleri ... ve babaları ...'in Antalya ili, Korkuteli ilçesi, ... Mahallesi 122 ada 286 parselde kayıtlı yaklaşık 69.686,00 m² civarındaki araziyi kendi imkanları ile imar-ihya ederek kullanıma açtıklarını ve 50 yılı aşkın süredir fiilen aralıksız ve fasılasız kullandıklarını, taşınmazın TMK 713.maddesi gereğince adlarına tescili için tüm şartların gerçekleştiğini, dava dilekçesine ekli krokide 27, 29, 30 ve 31 numaralı alanların halen adlarına tapuda tescilli olduğunu, dava konusu taşınmazın bu alanların tam içerisinde kaldığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile payları oranında adlarına tesciline, olmadığı takdirde taşınmaz üzerinde zilyetliklerinin tespitine karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı Hazine; davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığını, davacıların davayı açmakta hukuki yararlarının olmadığını, iddialarının soyut olduğunu, dava dilekçesinde delil olarak sunulan bilgi ve belgelerin hiç birinin usul kuralları çerçevesinde iddia edilen olayı ispatlamaya yeterli olmadığını, Hazine'nin davada yasal hasım konumunda olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla

; dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin kesinleşmesinin üzerinden 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği ve davacıların kadastro tespitinden önceki sebeplere dayanarak dava açtıkları, hak düşürücü sürenin resen ve yargılamanın her aşamasında gözetilmesi gereken dava şartlarından olduğu gerekçesi ile davanın hak düşürücü süreden reddine, zilyetliğin tespiti yönünden ise tespit davaları ancak eda davası açılamayan hallerde açılabildiğinden ve eda davası açılabilecekken tespit davası açmakta hukuki yarar bulunmadığından reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu 122 ada 286 parsel sayılı taşınmazın tesis kadastrosu çalışması sonucunda kayalık ve taşlık niteliğiyle 26.06.1995 tarihinde davalı Hazine adına tespit edildiği, 22.11.1995-22.12.1995 tarihleri arasında yapılan askı ilanı sonucunda tespitin 25.12.1995 tarihinde kesinleştiği ve aynı tarih itibariyle davalı Hazine adına tapuya tescil edilmiş olup halen aynı nitelikle davalı Hazine adına tapuda kayıtlı bulunduğu; her ne kadar İlk Derece Mahkemesince eksik harcın tamamlanması için davacı tarafa süre verilmiş ise de davada kadastro öncesi doğan zilyetlik hukuki sebebine dayanıldığından davanın anılan yasal düzenlemedeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi bulunduğu ve bu nedenle tespitin kesinleştiği 25.12.1995 yılından başlayan 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığından İlk Derece Mahkemesince de bu gerekçeyle davanın reddine karar verilmesinde sonuç itibariyle usul ve yasaya aykırılık olmadığı; terditli zilyetliğin tespiti istemi yönünden verilen hukuki yarar yokluğundan ret kararında da isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesi ile; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, Mahkemece duruşmada eksik harcın tamamlanması ve aksi halde açılmamış sayılmasına karar verileceği hakkında ara karar kurulduğunu, ancak bu karar dikkate alınmadan hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verildiğini, ihtar süresi beklenmeden karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazın 50 yılı aşkın süredir eklemeli olarak davacılar tarafından kullanıldığını, imar ihya edildiğini, zilyetlikle iktisap koşullarının davacılar lehine oluştuğunu, kadastro tespitinin kesinleşmesinin üzerinden 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olmasının mülkiyet hakkını ve hak arama hürriyetini kısıtladığını, davacıların taşınmazda tarım faaliyetleri yaptığını ve geçimini bu şekilde sürdürdüklerini, müvekkillerinin dava konusu taşınmaz adlarına tescil edilmediği takdirde taşınmazı satın almak istediklerini, zilyetliğin tespiti isteminde bulunulmasında hukuki yararlarının olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Kadastro sonucu Antalya ili, Korkuteli ilçesi, ... Mahallesinde bulunan 122 ada 286 parsel sayılı, kayalık ve taşlık vasıflı taşınmazın 26.06.1995 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları neticesinde davalı Hazine adına tespit edildiği ve söz konusu tespitin 25.12.1995 tarihinde kesinleştiği, davanın ise Kadastro Kanunu'nun 12/3 hükmünde düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 18.03.2021 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacıların temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 187,80 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3608, Karar No: 2020/3035, Tarih: 02.03.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/3608 E.  ,  2020/3035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza Görevini Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan beraatine dair verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Somut olayda, hacizli malların bulunduğu işyerini başka bir adrese taşıyan sanığın, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranarak kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, "sanığın hacizli malların haciz yapılan adreste olduğuna dair icra müdürlüğüne verdiği 22/12/2011 tarihli dilekçesi" ile yetinilerek, "sanığın suç kastı ile hareket etmediği, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığından" bahisle, eksik kovuşturma ile beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...vekilinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1925, Karar No: 2015/10946, Tarih: 23.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/1925 E.  ,  2015/10946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, arsa paylarının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi bir kısım davalılar vekillerince incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı ... vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı ... vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ... ile aleyhine temyiz olunanlardan davacı ... vekili Av. ... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, davaya konu ve kat mülkiyetine tabi anataşınmazda davacı ve davalı arsa paylarının hatalı tespit edildiğini ileri sürerek arsa paylarının yeniden düzenlenmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava, bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının yeniden düzenlenmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 5711 sayılı Yasayla değişik 3. maddesi hükmüne göre; "Kat mülkiyeti ve kat irtifakı bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi arsa payının yeniden düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir." öte yandan, kat irtifakı veya kat mülkiyetinin kurulması sırasında arsa payları bizzat kendileri tarafından düzenlenmiş olan kat maliki veya maliklerinin sonradan arsa paylarının düzeltilmesini istemekte iyiniyetli olup olmadıklarının ve ayrıca arsa paylarının düzeltilmesini isteyen kat malikinin bu isteminde korunmaya değer bir hukuki yararının bulunup bulunmadığının mahkemece dikkatle değerlendirilmesi gerekir. Açıklanan bu yasal durum çerçevesinde somut olayda; dava konusu taşınmazda ilk olarak 24.01.1974 yılında kat irtifakının kurulduğu, daha sonra 29.04.1985 tarihinde