muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3824, Karar No: 2015/12948, Tarih: 10.11.2015

Öte yandan; Kök miras bırakan H...... S.... K...... terekesinde bulunan, 33 nolu ev hariç, tüm mal varlığının vasiyetname ile kurulacak vakıf mal varlığına özgülendiği, ölünceye kadar terekedeki malların intifa hakkının sağ eşe bırakıldığı, bu durumun Ş.. K..'un da kabulünde olduğu, Ş.. K..'un intifa hakkı sahibi olarak yaptığı başvuru sonucu Salihli Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.03.1973 tarih, 1972 /150 Esa, 1973/97-2 Değişik iş sayılı kararı ile “ S.... S... Ç..... K.............H.............. S............... K............'a ait hisselerin vasiyetname gereğince tasarruf ve intifasının eşi Ş.. K..'a ait olduğuna” karar verildiği yine intifa hakkı sahibi olarak Ş.. K..'un açtığı dava kabul edilerek, Salihli 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.03.2004 tarih. 2003/270 Esas, 2004/215 Karar sayılı kararı ile de; “ 8 parça taşınmazın verasette iştirak en tescil, işleminin iptali ile Hüseyin Sabri Konuk paylarının tekrar adına tesciline "karar verildiği, tüm bu nedenlerle; dava konusu şirket hisse senetlerinin, ölünceye kadar kullanım hakkının sağ eş Ş.. K..'a ait olduğu, mülkiyetinin ise vakfa özgülendiği, şirket hisselerinin vakıf mal varlığının önemli bir bölümünü oluşturduğu, dolayısı ile mülkiyet hakkı bulunmayan miras bırakan Ş.. K..'un 11.02.2011 tarihinde davalı ya satış suretiyle yaptığı şirket hisse devrinin hukuki dayanağının bulunmadığı gözetilerek, mahkemece, devir işlemin yok hükmünde olduğu kabul edilerek, şirket hisselerinin vasiyetname kapsamında işlem yapılmak üzere, Hüseyin Sabri Konuk terekesine iadesine karar verilmesinde de isabetsizlik yoktur.

......./........

Sonuç olarak, 17.03.1966 tarihli vasiyetname ile ölüme bağlı vakıf kuruluşunun vasiyet edildiği, dava konusu şirket hisselerinin vakıf mal varlığına özgülendiği, vasiyetname ile ölünceye kadar sağ eş Ş.. K..'a tereke malları üzerinde intifa hakkı tanındığı, hisse devri yapan Ş.. K..'un şirket hisseleri üzerinde mülkiyet ve miras hakkının bulunmadığı, dolayısı ile şirket hisselerinin davalıya devri işleminin hukuken yok hükmünde olduğu öte yandan, ölüme bağlı vakıf kuruluşu ve vakfa özgülenen mal varlığının korunması konusunda V.. M..nün yetkili ve görevli olduğu kabul edilerek, müdahil davacı V.. M..nün davasının kabulüne karar verilmesinin doğru olduğu, bu nedenlerle, birleştirilen dava davacıları ve davalının temyiz itirazlarının reddi ile mahkeme kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/6141, Karar No: 2024/1906, Tarih: 21.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6141 E.  ,  2024/1906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/734 E., 2023/64 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi onama

Sanık hakkında şikâyetçi ...'e yönelik kasten yaralama suçundan hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında katılan ...'a karşı eyleminden bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Susuz (Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.07.2010 tarihli ve 2010/7 Esas, 2010/62 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 30.01.2013 tarihli ve 2011/24465 Esas, 2013/3827 Karar sayılı kararıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Kars 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2013 tarihli ve 2013/131 Esas, 2013/450 Karar sayılı kararıyla verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle açıklanması suretiyle Kars 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2022/734 Esas, 2023/64 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında:

a. Katılana karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay 2 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Şikâyetçiye karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.240 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

b. Şikâyetçiye karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.240 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri üzerine özetle; atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ve kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın arkadaşlarıyla bulunduğu restoranda farklı bir masada katılan ve şikâyetçinin de arkadaşlarıyla oturdukları, aralarında laf atma meselesinden çıkan karşılıklı kavgada sanığın sopayla katılanı hayat fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkileyecek nitelikte kırık oluşacak şekilde yaraladığı kabul edilmiştir.

2. Sanık savunması, katılanın beyanları, Kars Devlet Hastanesinin 04.09.2009 tarihli adlî muayene raporu, tutanaklar, uzmanlık raporları, nüfus ve adlî sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, katılan ...'a yönelen eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdîre göre ceza yaptırımının bozma nedeni dışında yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında, katılan ...'ı kasten yaralama suçundan Susuz (Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.07.2010 tarihli ve 2010/7Esas, 2010/62 Karar sayılı kararıyla verilen hapis cezasının, aynı Kanun'un 51 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelendiği, hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yetersiz gerekçe ile 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekçesi ile Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 30.01.2013 tarihli ve 2011/24465 Esas, 2013/3827 Karar sayılı kararı ile bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle mahkemece açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 09.02.2016 tarihli ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararı gereğince sanığın 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hakkı nedeniyle hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

A. Sanık hakkında şikâyetçi ...'e karşı eyleminden kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik;

Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık hakkında katılan ...'a karşı eyleminden kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik;

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklandığı üzere kazanılmış hakkının ihlal edilmesi nedeniyle Kars 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2023 tarihli ve 202/734 Esas, 2023/64 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/694, Karar No: 2006/1472, Tarih: 06.03.2006

8. Hukuk Dairesi 2006/694 E., 2006/1472 K.

**8. Hukuk Dairesi 2006/694 E., 2006/1472 K.**

**- DEVLETİN TASARRUFU ALTINDA BULUNAN YERLER

- KAZANDIRICI ZAMANAŞIMI ZİLYETLİĞİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 713 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 715 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 17 ]

**"İçtihat Metni"**

Isa ile Hazine ve H......

Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Polatlı Birinci Asliye Hukuk Hâkimliğinden verilen 20.06.2005 gün ve 319/263 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, imar-ihya ve kazanmaya sağlayan zilyetlik nedeniyle kadastroca taşlık niteliğiyle tespit dışı bırakılan dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı yaklaşık 20 dönüm yerin vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu yerin yeni sürüldüğünü, kazanma koşullarının oluşmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuş, yargılama aşamalarında bu yerin Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin kararın Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesince bozulması, direnme kararı üzerine de Hukuk Genel Kurulu tarafından direnme kararının bozulması üzerine uyulan bozma ilâmı sonunda davanın kabulüne, 03.06.2005 tarihli krokide A-18797,60 m2 miktarındaki taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddesi hükümleri uyarınca tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir.

Tescil konusu taşınmaz 1967 yılında taşlık niteliğiyle tespit dışı bırakılan bir yerdir. Taşlık bir yer TMK.nun 715. maddesi hükmü uyarınca Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdendir. Böyle bir yer ancak 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesinde belirtilen koşullar altında para ve emek sarfedilmek suretiyle kültür arazisi haline getirilmesi ve bu olgunun tamamlandığı tarihten itibaren 20 yıldan fazla süre ile koşullarına uygun olarak tasarruf edilmiş olması halinde kazanılabilir. Yerel bilirkişi ve tanıklar, tescil konusu taşınmazın 1970 ila 1971 yılları arasında davacının babası tarafından para ve emek sarfedilmek suretiyle taşları temizlenerek tarım arazisi haline getirildiğini, davacıya bağışlandığını, yapılan keşifler sonunda alınan raporlara göre kazanmaya engel bir durum olmadığı ve hava fotoğrafında tarım arazisi olarak görüldüğünün bildirilmesi üzerine mahkemece yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. Bu tür uyuşmazlıklarda taşınmazın niteliği, üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıç ve sürecinin takdiri delil olan yerel bilirkişi ve tanık sözleri yanında hava fotoğrafları ve topoğrafik haritalardan yararlanmak suretiyle belirlenmesi gerekir. Somut olayda, 1991 tarihinde çekilmiş hava fotoğrafları üzerinde inceleme yapılarak taşınmazın o tarihte kültür arazisi olduğu açıklanmıştır. Bu inceleme dava tarihinden geriye doğru 20 yıllık evredeki taşınmazın niteliğini belirlemek bakımından yetersizdir. Oysa ki, böyle bir sonuca ulaşabilmek için dava tarihinden geriye doğru en az 20 yıl ve daha önce çekilmiş hava fotoğrafları ve topoğrafik haritaların istenerek stereskopik çiftler halinde incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Dosya içerisindeki belgelerden 1951,1975 ve 1978 yıllarına ait hava fotoğraflarının bulunduğu ve başka bir dosya için getirtildikten anlaşılmaktadır. Açıklanan şekilde dava konusu yeri içine alan yöreye ait eski tarihli hava fotoğrafları ve topoğrafik haritaların yukarıda belirtildiği şekilde uzman bilirkişiler marifetiyle inceleme yapılması gerekmektedir. 15.07.2004 tarihli Ziraatçı uzman bilirkişinin raporundaki açıklamalar karşısında taşınmazın niteliği yönünden de duraksama hasıl olmuştur. Gerçekten de bir yerin özel mülkiyet şeklinde tapuya tesciline karar verilebilmesi için diğer kazanma koşulları yanında taşınmazın niteliği itibariyle de kazanılmaya elverişli yerlerden olması gerekir. Raporda, işlenebilir tarım arazisi niteliğinde olmadığı, genel olarak yüzey katmanına yakın büyük ana kayaların ve taşların bulunduğu, belirli koruma önlemleri ile kullanılabileceği açıklanmıştır. Dosya içindeki fotoğraflarda bu raporu doğrulamakta ve taşınmaz içinde kaya parçaları görülmektedir. Krokilerde küçük bir kısım yer taşlık olarak gösterilerek (B) ile 1370, 06 m2 olarak belirlenmiş, (A) ise 20168 m2 olarak gösterilmiştir. Bu açıklamalara göre dosyadaki teknik bilirkişi raporları, ziraatçi raporu ve fotoğraflara göre gerçeği yansıtmamaktadır. Bundan ayrı kararda taşınmazın 2001 yılında mer'a paftası içine alındığı yazılı ise de dosyada 2001 yılına ait mer'a paftası bulunmamaktadır. Bu bilgiler göz önünde tutularak taşınmazın üstün vasfının belirlenmesi, ihya edilerek kültür arazisi niteliği kazandırılan bölümler ile taşlık ve kayalık alanların ölçülerek belirlenmesi ve teknik bilirkişi tarafından krokisine işlenmesi, bu kısımların ayrıca mahkeme nezaretinde çektirilecek fotoğraflarda da işaretlettirilmesi mer'a paftası içinde kalıp kalmadığının araştırılması kazanılmaya elverişli yerler bulunduğu ve kazanma koşullarının oluştuğu belirlendiği takdirde davanın kabulüne, mer'a paftası içine alınmış ise mülkiyetinin tespitine, taşlık ve kayalık bölümlere ilişkin davanın reddine karar verilmesi, gerekmektedir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımlardan yerinde olduğundan kabulü ile eksik incelemeye dayalı hükmün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.03.2006 tarihinde oybirliğiyle karar yerildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18109, Karar No: 2023/2483, Tarih: 25.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/18109 E.  ,  2023/2483 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/134 E., 2016/1009 K.

SUÇ :556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'ye muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2016 tarihli ve 2016/134 Esas, 2016/1009 Karar sayılı kararı ile sanığın marka hakkına tecavüz suçundan (mülga) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A maddesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesi uyarınca erteli 10 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve suça konu eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.03.2021 tarihli ve 19-2016/385742 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; Suça konu kitapların sayısının pek az olması nedeniyle suç işleme kastının bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karardan yararlanmak isteyip istemediği hususunun anlayabileceği şekilde izah edilmediğine, arama yapılan işletmenin sahibi (dava dışı) eşi Meryem ... olduğu halde, çalışanı ya da işleticisi olmadığı bir iş yeriyle ilgili olarak aleyhine ceza tayinin hukuka aykırı olduğuna, re'sen gözetilecek sebeplerle hükmün bozulması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan ...Yayıncılık ve Ticaret A.Ş. adına vekilinin 06.11.2015 tarihli şikâyet dilekçesi ile; Meryem ... adlı şüpheli tarafından işletilen İslam Kitapevi isimli iş yerinde; her türlü basma, çoğaltma, yayma ve dağıtma hakkı müvekkili şirkete ait olan kitapların; aralarında bir bayiilik sözleşmesi ve ticari ilişki olmadığı halde satıldığını tespit ettiklerini, satılan bu kitapların korsan baskı ya da hırsızlık malı olduğundan şüphelendiklerini belirterek, şüphelinin 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) ilgili maddeleri uyarınca cezalandırılmasını ve kitapların bandrollü olması halinde dahi el koyma işlemi yapılarak hukuki nitelendirmesi mahkemeye ait olmak üzere yasal tahkikatın yapılmasını, ilgili iş yerinde arama ve el koyma tedbirlerinin uygulanmasını talep etmiştir.

2.Serik Sulh Ceza Hâkimliğinin 06.11.2015 tarihli, 2015/776 Değişik İş sayılı kararı doğrultusunda 06.11.2015 tarihinde ilgili iş yerinde yapılan aramada; 12 adet 6. sınıf ortaokul Fen Bilimleri Soru Bankası, 8 adet 7. sınıf ortaokul Matematik Soru Bankası, 11 adet 6. sınıf ortaokul Matematik Soru Bankası, 5 adet 7. sınıf ortaokul Matematik Soru Bankası olmak üzere toplam 36 adet kitaba el konulmuştur.

3.Sanık 19.11.2015 tarihli kolluk ifadesinde; İslam Kitapevi isimli iş yerinin müsteciri olduğunu, birçok yayın evinin bayiisi olduklarını, şikâyetçi şirketin de daha önce bayiliğini yaptıklarını, aramada ele geçen 36 adet soru bankasının nereden alındığını bilmediğini, bunların numune olarak getirilen kitaplar olabileceğini beyan etmiştir.

4.El konulan kitapların orijinal olup olmadıklarının tespiti amacıyla, soruşturma aşamasında görevlendirilen ancak dosya kapsamından görev ve uzmanlığı anlaşılamayan bilirkişi tarafından düzenlenen 14.12.2015 tarihli raporda; suça konu kitapların orijinal kitaplar ile uyumlu olmadığı yönünde görüş bildirilmiştir.

5.Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27.01.2016 tarihli ve 2016/280 numaralı iddianame ile sanığın marka hakkına tecavüz suçundan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

6.Sanık 27.05.2016 tarihli talimat sorgusunda; kolluktaki beyanının geçerli olduğunu, suç işlediğine inanmadığını, lehine olduğunu düşündüğü hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına muvafakatinin olmadığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

6.Sanık 27.05.2016 tarihli talimat sorgusunda; kolluktaki beyanının geçerli olduğunu, suç işlediğine inanmadığını, lehine olduğunu düşündüğü hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına muvafakatinin olmadığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Katılan ...Yayıncılık ve Ticaret A.Ş. adına vekilinin 06.11.2015 tarihli şikâyet dilekçesi ile; İslam Kitapevi isimli iş yerinin (dava dışı) Meryem ... tarafından işletildiğini iddia edip, dosyaya ibraz ettiği yazar kasa fişinde Meryem ...'ın isminin yazılı olması ve bu iş yerinin vergi kaydının Meryem ... adına olduğunun anlaşılması karşısında, Meryem ...'ın tanık olarak beyanı alındıktan sonra toplanan tüm deliller bir bütün halinde değerlendirilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun taktir ve tayini gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2.5271 sayılı Kanun'un "Hükmün konusu ve suçu değerlendirmede mahkemenin yetkisi" kenar başlıklı 225 inci maddesi şöyledir:

"(1) Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.

(2) Mahkeme, fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir."

Bu madde gereğince hangi fail ve fiili hakkında dava açılmış ise, ancak o fail ve fiili hakkında yargılama yapılarak hüküm verilebilecektir.

Sanık hakkında, suç tarihinde yürürlükte bulunan 28.01.2009 tarihli ve 27124 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5833 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesi ile değişik 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 61/A maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

İlgili madde metni “Başkasına ait marka hakkına iktibas veya iltibas suretiyle tecavüz ederek mal veya hizmet üreten, satışa arz eden veya satan kişi bir yıldan üç yıla kadar hapis ve yirmibin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Marka hakkına tecavüz suçunun konusu, bir başkası adına Türk Patent ve Marka Kurumu nezdinde marka olarak tescil edilen ve ayırt edici özellik taşıyan işarettir. Dosya kapsamında ...Yayıncılık ve Ticaret A.Ş. tarafından şikâyete konu edilen bir marka ve bu markanın tescil edildiğine dair marka tescil belgesi bulunmamaktadır.