muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21491, Karar No: 2015/29170, Tarih: 08.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/21491 E.  ,  2015/29170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bucak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2011/19-2014/51

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketin ürettiği karpuz fidelerini davalı kooperatiften satın aldığını, dikimden sonra fidelerin kuruması üzerine İlçe Tarım Müdürlüğü'ne yaptığı başvuru üzerine 24.05.2011 tarihli rapor düzenlendiğini, fidelerdeki kurumanın aşı noktasının üst kısmındaki erimeden kaynaklandığının tespit edildiğini, bunun üzerine Karapınar Tarım Kredi Kooperatifi ile birlikte B..'e örnek gönderdiklerini,yapılan analiz sonucu meyve lekesi ve fusarium tespit edildiğini, mahkemece yaptırılan tespit sonucu zarara uğradığının tespit edildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000-TL'nin tespit tarihinden itibaren ticari faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafından satın alınan karpuz fidelerinin tarlaya dikimi sonrasında kuruduğu, davalılardan aynı cins fideleri satın alan başka çiftçilerde de aynı durumun ortaya çıkması üzerine ilçe tarım görevlileri tarafından ürünün dikiminin yapıldığı tarlalarda ve dikilmemiş halde muhafaza edilen fideler üzerinde incelemeye yapıldığı, 24.05.2011 tarihli tutanakta fidelerin dikiminde herhangi bir hata bulunmadığı,gözle yapılan muayenede anaç ve kök bölgelerinde bir hastalık ve zararlı etmeninin tespit edilemediği,kalem kısmının kuruduğu, dikimi yapılmayan fidelerin ise aşı noktasının üst kısmında erime gözlendiği, kurumanın bu erimeden kaynaklandığı kanısına varıldığı, kesin teşhis için laboratuvar incelemesi yapılması gerektiği belirtilmiş olup,davacı tanıkları tarafından dikimi yapılan fidelerde erime olduğunun teyit edildiği, aynı tarihli dava dışı bir başka köydeki karapınar Kooperatifi tarafından BATEM'e gönderilen numuneler üzerinde yapılan inceleme sonucu bakteriyel meyve lekesi ve fusarium tespit edildiğinin rapor edildiği anlaşılmaktadır.

Davacıya ait tarlaya ekimi yapılan fidelerdeki kurumanın hangi sebebten kaynaklandığının tespiti amacıyla yargılama aşamasında ziraatçi bilirkişi tarafından düzenlenen raporda; ürünlerdeki hastalığın meyve lekesi ve fusarium hastalıklarından kaynaklandığının anlaşıldığı ancak bu hastalıkların topraktan mı yoksa fide ile mi taşındığının tespit edilemediği rapor edilmiştir. Mahkemece bu raporun yeterli tespitleri içermemesi nedeniyle yeniden bilirkişi raporu alınması cihetine gidilmiştir. Bilirkişi heyeti tarafından hazırlanan raporda ise zarar miktarının tespit edilemeyeceği açıklanmış; mahkemece de bu rapor esas alınmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir. Oysaki hükme esas alınan bu raporlar tespit raporuyla çeliştiği gibi hüküm kurmaya elverişli olmayıp gerekçesizdir. Bu raporlara itibar edilerek hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca konusunda uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden inceleme ve araştırma yapılmalı, tespit raporu ile son raporlar arasındaki çelişki giderilmeli, davalıların tespit raporuna yaptığı itiraz ile davacının son raporlara yaptığı itirazlar karşılanmalı, sonucuna göre bir karar verilmelidir. Bu yönler gözardı edilerek yetersiz bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 8.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1006, Karar No: 2020/1164, Tarih: 25.02.2020

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2019/1006 E.  ,  2020/1164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Asıl ve birleşen dava bakımından; Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne, 1.183.732,67TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılardan Ermenek... Linyit Kömür İşl. Ltd.Şti. vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25/02/2020 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan Ermenek... Linyit Kömür İşl. Ltd.Şti. vekili Avukat ... ile davacılar vekili Avukat ... geldiler. Diğer davalı adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, eş lehine 162.855,81 TL maddi, 150.000,00 TL manevi, çocuk Mert lehine 55.127,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi, çocuk Ali lehine 40.678,34 TL maddi, 100.000,00 TL manevi, çocuk Mehmet lehine 2.639,07 TL maddi, 130.000,00 TL manevi, anne ve baba lehine 100.000,00’er TL manevi, kardeş Ahmet lehine 122.432,45 TL maddi, 40.000,00 TL manevi, diğer davacı kardeşler lehine 40.000,00’er TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından ruhsat sahibi davalı Ermenek... Linyit Kömür İşletmesi Limited Şirketi tarafından, olayın gerçekleştiği linyit kömürü maden ocağının bulunduğu ruhsat sahasında önce 2009 yılında 3 yıl süreyle, süre sonunda da 2012 yılında 10 yıl süreyle geçerli olmak ve çalışılacak alanın koordinatları belirtilmek suretiyle kömür çıkarma işinin rödövans sözleşmesi olarak adlandırılmış sözleşmeler ile davalı ... ... Madencilik Enerji Nakliyat İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketi’ne verildiği, anılan ruhsat sahası içinde davalı ... ... Şirketi dışında üç ayrı şirketin daha kömür çıkarma işi yaptığı, bu ruhsat sahasında iş yapan toplam dört şirketle ilgili olmak üzere davalı Ermenek... şirketinin kaza tarihi itibariyle yetkilisi durumunda olan Abdullah Özbey‘in ceza soruşturması sırasında cumhuriyet savcısı huzurunda alınan ifadesinde yetkilisi olduğu şirketin pay sahiplerinden madencilikle uğraşmak istemeyenlerin sadece hisseleri oranında hasılat kirası aldıklarını, ruhsatın bölünmesi mümkün olmadığı ve yeni firmalarca o alanda ruhsat alınması yasal olarak imkansız olduğundan davalı Ermenek... şirketinin işletmeci dört büyük ailesinin... sahasını dört parça halinde bölüşerek kurmuş oldukları şirketler üzerinden rödövansçı olarak madencilik faaliyetlerini yürüttüklerini beyan ettiği, davalı ... ... şirketine bahsedilen sözleşmelerle verilen çalışma sahası içinde daha önceden 1994-1997 yılları arasında dava dışı Numune Zeybekler Madencilik tarafından kullanılmış ancak sonradan kapatılmış başka bir maden ocağı daha bulunduğu, terkedilmiş Numune Ocağın çalışma sahası üzerinde faaliyette bulunulduğunun bilinmesine rağmen, yeni çalışma alanlarını gösterir harita ile eski ocağa ait imalat haritası temin edilip bu iki harita çakıştırılarak, çakıştırılan haritaya göre faaliyet alanlarının belirlendiği imalat haritası hazırlanmadan, kontrol sondajı yapılmayarak çalışma yapılacak bölgenin niteliği, durumu belirlenmeden maden çıkarma faaliyetine devam edildiği, kömürün gevşek geldiği, çalışma alanı olan 3. başyukarı bölgesinde su sızıntısı olduğu işçiler tarafından dile getirildiği halde aynı koşullarda çalışmaya devam edildiği, olay tarihinde davalı ..

. başyukarı bölgesinde su sızıntısı olduğu işçiler tarafından dile getirildiği halde aynı koşullarda çalışmaya devam edildiği, olay tarihinde davalı ... şirketi tarafından açıklanan şekilde sürdürülen madencilik faaliyeti sırasında terkedilmiş Numune Ocağı içindeki topuğa tehlikeli biçimde 30 metre paralel olacak şekilde ve 9 metre yaklaşılarak çalışma yapılması sonucu topuğun zayıfladığı, havuz görevi gören eski imalatta yıllar içerisinde su biriktiği, hidrostatik basınç eşik değerini aşan suyun zayıflayan topuktan ocak içerisine aniden boşalması şeklinde meydana gelen iş kazasında 18 işçinin vefat ettiği, mahkemece kusur oranları ve aidiyetlerinin tespiti için kusur raporu alındığı, raporda kazanın meydana gelişinde kazalıların bir kusurları olmadığı yönünde görüş bildirildiği, kusur taksimatının davalı şirketler ile bunların kaza tarihindeki yöneticileri ve Maden İşleri Genel Müdürlüğü arasında yapıldığı, kazalılara kusur verilmediğini dikkat alan mahkemenin kusur raporunda belirlenen oranlara itibar etmediği, sorumlular arasındaki kusur dağılımının kendi aralarında ileride açılabilecek rücu davasında yeniden tartışılabileceğini takdir ederek karar verildiği, aynı olaya ilişkin olarak yürütülen ceza yargılamasında davalı şirketlerin yetkililerinin de aralarında bulunduğu bir kısım gerçek kişilerin yargılandıkları, davalı Ermenek... Linyit Kömür İşletmesi Ltd. Şti. yetkilisi Abdullah Özbey, davalı ... ... Madencilik Enerji Nakliyat İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketi yetkilisi ... ve diğer bir kısım gerçek kişiler yönünden mahkumiyet kararları verildiği, diğer bir kısım gerçek kişilerin ise beraatlerine karar verildiği, davalı şirketlerinin yetkilileri yönünden verilen mahkumiyet kararlarının Yargıtay 12. Ceza Dairesi’nin 20/06/2018 tarih, 2018/4573 Esas ve 2018/6919 Karar sayılı ilamı ile kesinleştiği, anılan Yargıtay 12. Ceza Dairesi kararında da açıklandığı gibi... Şirketi tarafından „Taşeronların Dikkati’ne“ başlıklı 10/02/2011 tarihli „Maden Dairesi tutanağının 6 aya yaklaşması sebebiyle tutanakta belirtilen eksikliklerin giderilip giderilmediğinin acil olarak bildirilmesi gerekmektedir“ şeklindeki, 10/03/2011 tarihli „Taşeronların Dikkatine“ başlıklı „şirketlerin derhal oksijen veya karbonmonoksit maske teçhizatlarının tamamlanması“ şeklindeki, 22/01/2011 tarihli „Taşeronların Dikkatine“ başlıklı „Daha önce bu konu hakkında sizlere bilgi verilmişti ancak halen istenilen durum oluşmamıştır. Her vardiyaya en kısa zamanda bir adet mühendiskonularak tarafımıza bildirmeniz gerekmektedir. Aksi halde uygulamaya uymayan ocaklara cezai müeyyide uygulanacaktır“ şeklindeki içerikli yazılar ile rödövans olarak adlandırılan sözleşmenin diğer tarafı olan şirketlere uyarılarda bulunulduğu, 14/10/2014 tarihinde ruhsat sahibi... Şirketi Ortaklar Kurulu’nda alınan karar ile şirketlerin çıkarttıkları kömürleri tek elden satışa çıkartmak için... Şirketi Ermenek Şubesinin kurulduğu anlaşılmaktadır.

Rödövans, maden ruhsat alanlarının maden arama ve işletme ruhsat sahibi tarafından sözleşme ile gerçek veya tüzel bir kişiye bir süre bırakılması, maden ocağının işletilmesini üstlenen gerçek veya tüzel kişinin ise, ruhsat sahibine ürettiği her bir ton maden için bir miktar ücret ödemeyi taahhüt ettiği sözleşmedir. Rödövans sözleşmesi, maden ruhsatının devrini değil, bu hakkın bir başkasına belirli bir süreyle kullandırılmasını amaçlar. Bu sözleşmenin yapılması kanunda herhangi bir şekle tabi tutulmamıştır

Rödövans sözleşmesinde rödövansçı, madeni, sözleşmede belirtilen şartlar çerçevesinde kendi adına işletir. Rödövansçı, madeni kendi adına işletemiyorsa, üretim, çalışma ve organizasyon açısından ruhsat sahibine tam olarak bağlı ise bu durumda rödövanstan değil, alt işverenlik ya da ihaleden söz edilir.

Somut olayda davalı ... ... Şirketi‘nin maden üretim faaliyetini bağımsız şekilde yürütmediğinin anlaşılması karşısında şirketler arasındaki sözleşmenin rödövans sözleşmesi niteleği taşımadığı, aradaki ilişkinin asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu sonucuna varılmıştır.

Gerek mülga BK’nun 47. ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene veya ölenin yakınlarına manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin manevi zarar adı ile zarar görene veya ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

Manevi tazminat davalarında, gelişmiş ülkelerde artık eski kalıplardan çıkılarak caydırıcılık unsuruna da ağırlık verilmektedir. Gelişen hukukta bu yaklaşım, kişilerin bedenine ve ruhuna karşı yöneltilen haksız eylemlerde veya taksirli davranışlarda tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranlarda manevi tazminat takdir edilmesi gereğini ortaya koymakta; kişi haklarının her şeyin önünde geldiğini önemle vurgulamaktadır.

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

28/10/2014 tarihinde meydana gelen yargılamaya konu iş kazasının 18 kişinin ölümüne yol açtığı, kazanın sadece vefat edenlerin yakınlarında değil toplumun genelinde derin bir üzüntü meydana getirdiği, bu gibi toplumu derinden etkileyen facialarda hüküm altına alınan manevi tazminat tutarları değerlendirilirken manevi tazminatın caydırıcılık unsurunun öne çıkması gerektiği kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ölenin olayda hiç kusurunun bulunmadığının anlaşılıp kazanın meydana gelmesinde kusuru bulunanlar arasındaki kusur dağılımının kendi aralarında görülmesi muhtemel rücu davasında yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına, temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davalılardan Ermenek... Linyit Kömür İşl. Ltd.Şti.vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Davacı yararına takdir edilen 2.540,00TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine,

aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan Ermenek... Linyit Kömür İşl. Ltd.Şti.'ne yükletilmesine, 25/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20183, Karar No: 2014/3734, Tarih: 13.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/20183 E.  ,  2014/3734 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Şanlıurfa 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 17/01/2013

Numarası : 2012/233-2013/22

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı şirket nezdinde 01.12.2000- 31.12.2006 tarihleri arasında muavin olarak çalışırken iş aktinin haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı cevabında, davacının davalıya ait veya bağlı işyerlerinde herhangi bir çalışması olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının davalı otobüs şirketinde çalıştığına dair bordroda kaydı olmadığından beyanlarına itibar edilmeyen tanıkların dışında başkaca bir yazılı delil ve belgede sunulamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre, taraflar arasında yargılaması yapılan Şanlıurfa 1.İş Mahkemesi'nin 2012/1104 Esas, 2013/23 Karar sayılı hizmet tespiti davası olup anılan dava dosyası temyiz aşamasındadır. Eldeki alacak davasının çözüme kavuşturulması açısından davacı ve davalı arasında işçi-işveren ilişkisi olup olmadığının tespiti zorunlu olduğundan ve bu konuda henüz sonucu kesinleşmemiş bir dava sözkonusu olduğundan anılan davanın sonucunun kesinleşmesi beklenmelidir.

Mahkemenin bu yönü gözetmeden hizmet tespiti dava dosyasının sonucunun kesinleşmesini beklemeden eksik inceleme sonucu karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5014, Karar No: 2021/7852, Tarih: 10.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/5014 E.  ,  2021/7852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar tarihi : 23/03/2021

Suç : 2863 sayılı Yasaya Muhalefet

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/4, TCK’nın 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanunun 9. maddesinde, Koruma Yüksek Kurulunun ilke kararları çerçevesinde koruma bölge kurullarınca alınan kararlara aykırı olarak, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ve koruma alanları ile sit alanlarında inşai ve fiziki müdahalede bulunulmayacağının düzenlendiği, anılan düzenlemeye aykırı olarak, izin alınmaksızın inşai ve fiziki müdahalede bulunulmasının ise, aynı Kanunun 65. maddesi ile yaptırım altına alındığı, buna karşılık, 3194 sayılı İmar Kanununa 11/05/2018 tarih ve 7143 sayılı Kanunun 16. maddesi ile eklenen geçici 16. maddede, ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınması ve imar barışının sağlanması amacıyla yapı kayıt belgesi verilebileceği hükme bağlanmış olup, 2863 sayılı Kanuna tezahürü bulunmayan bahse konu düzenlemenin, anılan Kanunun 65. maddesinde tanımlanan inşai ve fiziki müdahale suçlarının unsurlarını etkilemeyeceği, zira, yapı kayıt belgesi verilmesinin, ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınmasını sağlamakla birlikte, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ve koruma alanları ile sit alanlarında, kültür varlıkları yönünden koruma bölge kurullarından, tabiat varlıkları ve doğal sit alanları yönünden Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüklerinden izin alınmaksızın gerçekleştirilen inşai ve fiziki müdahaleleri hukuka uygun hale getirmeyeceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sanık tarafından 1. derece doğal sit alanı içerisinde yer alan suça konu taşınmaza, beton ve benzeri sabitleyici madde kullanılmadan, lastik tekerlekler üzerinde ve çekilerek götürülebilecek şekilde karavan ile karavanın arka kısmına demir direklerin araları plastik doğrama levhalarla kapatılarak oluşturulmuş tuvalet yerleştirildiği, tuvalet taşının ve demir direklerin beton vb. sabitleyici madde kullanılmadan konulduğu, karavanın ön kısmına karavan ile bağlantılı olarak demir direkler üzerine bitümlü örtü malzeme serilerek oturma alanı düzenlendiği, seyir alanının zeminine kayrak taşı döşendiği, oturma alanı yapımında kullanılan demir direklerin ve zemindeki kayrak taşların zemine sabit hale getirilmeden yerleştirildiği, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun, "Doğal (Tabii) Sitler, Koruma ve Kullanma Koşulları" ile ilgili 19/06/2007 tarih ve 728 sayılı ilke kararı uyarınca 1. derece doğal sit alanları bitki örtüsü, topografya ve siluet etkisini bozabilecek, tahribata yönelik eylemler ve istisnalar dışında yapılaşmanın kesin olarak yasaklandığı alanlar olup, özellikle suça konu uygulamalara ilişkin olarak dosya kapsamında mevcut fotoğraflar nazara alındığında günübirlik veya kısa süreli yerleşme niyetini aşan ve süreklilik arzeden bir yapılaşmada bulunulduğu, suç tarihi itibariyle Muğla Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğü bünyesinde koruma uygulama ve denetim bürosunun faaliyette olduğu dikkate alınarak, sanığın eyleminin 11/10/2013 günlü Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 65/4. maddesi kapsamında olduğu anlaşılmakla;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 11/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5120, Karar No: 2019/6383, Tarih: 09.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5120 E.  ,  2019/6383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 02/10/2017 tarih ve 2014/1286 E- 2017/1184 K. sayılı kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce verilen 09/03/2018 tarih ve 2018/193 E- 2018/196 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin ortaklarının davacı firma, dava dışı Fidato Tarım İth. İhr. Dış Tic. San. Ltd. Şti. ile davalı ... olduğunu, şirket müdürü davalı ...'ın şirketin işleyişi ve hesapları ile ilgili bilgi vermediğini, şirket kayıtları ve defterlerini inceletmediğini, 2006 yılı karar defterinde davacı şirket adına yetkilisi ...'nin imzasının taklit edilerek hisse oranları, adres değişikliği gibi önemli konularda sahtecilik yaptığını, ayrıca 05/01/2012 karar tarihli "hisse devri" başlıklı belge ve 25/04/2011 karar tarihli "İmza Sirküsü Hk." belgede de ... adına atılan imzaların sahte olduğunu, davalı ortak hakkında suç duyurusunda bulunduklarını, aldıkları duyumlara göre davalı müdürün şirketi sorumsuz bir şekilde borçlandırdığını, davalının attığı sahte imzalar ile menfaat sağlandığı ve şirketi zarara soktuğunu ileri sürerek öncelikle davalı firmaya yönetici kayyımı atanmasına, şirkete ait taşınmaz ve menkullerin üçüncü kişilere devrinin tedbiren önlenmesine, davalı ...'ın şirket müdürlüğü görevinden alınmasına karar verilmesini istemiştir.