muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/16964, Karar No: 2013/657, Tarih: 15.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2010/16964 E.  ,  2013/657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nun 204/1, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası

Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laboratuarı tarafından düzenlenen 28.11.2007 tarihli ekspertiz raporunda nüfus cüzdan ön yüzünde ve fotoğraf üzerinde soğuk mühür izinin bulunmadığının belirlendiği, heyetimiz tarafından yapılan gözlemde de, nüfus cüzdanının zorunlu unsuru olan mührün, sahte cüzdanın ön yüzünde ve fotoğraf üzerinde bulunmadığı, dolayısıyla sahte cüzdanın aldatma yeteneğinin haiz olmadığı anlaşıldığından, sanığın unsurları itibariyle oluşmayan suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçelerle mahkumiyetine dair hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7481, Karar No: 2021/4388, Tarih: 05.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7481 E.  ,  2021/4388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : AKSARAY 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 20/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 05/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7212, Karar No: 2014/14208, Tarih: 22.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7212 E.  ,  2014/14208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 26/12/2013 tarih ve 2010/809-2013/778 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve fer'i müdahil vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin kurucu ortağı olduğunu, şirket müdürünün diğer paydaşları da ikna ederek müvekkilini fiilen şirketten uzaklaştırdığını, doğrudan bilgi ve belge sahibi olmasının engellendiğini, kendilerinin haberdar edilmeden dava dışı şirketlerin kullandığı kredilere müşterek borçlu ve kefil sıfatı ile sorumluluk üstlendiğini, müvekkilinin aile ortaklığına sahip başka şirketlerin de ortağı olduğunu, müvekkilinin duyumlarına göre müvekkilinin paydaş olduğu şirketlerin kullandığı kredileri ödemede temerrüde düştüğünü, şirketin ciddi bir yokluk içinde olduğunu, amacı doğrultusunda hiçbir işlem yapmadığını ileri sürerek şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı şirketin uzun süreden beri ticari faaliyetinin olmadığı, banka borçlarını ödeyemediği gibi taahhüt edilen sermayenin de ortaklar tarafından ödenmediği, bu durumun 6762 sayılı yasanın 549/2. maddesine göre haklı neden olduğu, 6102 sayılı yasanın 639/3. maddesinde öngörülen davacının çıkarılmasına yönelik hükmün uygulanmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı şirketin fesih ve tasfiyesine, tasfiye memuru olarak mali müşavir atanmasına karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili ve feri müdahil vekili temyiz etmiştir.

1- Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekili ve feri müdahil vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmiştir. Adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, temyiz harç ve giderlerinin yatırılmasının gerekip gerekmediği, HMK 336/3. maddesi uyarınca Yargıtay tarafından adli yardım talebi konusunda olumlu ya

da olumsuz bir karar verilmesine bağlıdır. Davalı şirket vekili, adli yardım talebi ile ilgili olarak HMK'nın 336/2. maddesi uyarınca; müvekkili hakkında düzenlenen özel amaçlı mali müşavir raporu ile yeminli baş murakıp tarafından düzenlenen raporu sunmuş, feri müdahil ise ilgili muhtarlıktan aldığı fakirlik belgesini sunmuştur. Ancak temyiz harç ve giderlerinin adli yardım gerektirecek miktarda bulunmaması nedeniyle davalı vekilinin ve feri müdahil vekilinin kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dairemizce adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden, bu kez mahkemece davalı vekiline ve feri müdahil vekiline adli yardım talebinin reddedildiğinin bildirilmesi, itiraz edilmediği taktirde, 1086 sayılı HUMK'nın 5236 sayılı Kanun ile değişik 432. maddesi yollaması ile 426/D maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay'a sevki giderinin ikmali için davalıya ve feri müdahile HUMK'nın anılan hükümleri uyarınca gerekli meşruhata havi davetiyenin usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi gerekmektedir.

Ancak davalı ve feri müdahil tarafından Dairemizce verilen adli yardım talebinin reddine ilişkin karara itiraz edildiği taktirde, 11.04.2013 tarih 6459 sayılı Yasa'nın 23. maddesi ile değişik HMK'nın 337/2. maddesi gereğince işlem yapılması gerektiğinden dosyanın mahalline iadesine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin ve feri müdahil vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mahkemece Dairemizin adli yardım talebinin reddi kararının davalıya tebliği ve sonucuna göre işlem yapmak üzere dosyanın mahalline iadesine, alınmadığı anlaşılan 119,00 TL temyiz başvuru harcının ve 205,00 TL başvuru ilam harcının davalı ve fer'i müdahilden ayrı ayrı alınmasına, 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/557, Karar No: 2020/4746, Tarih: 04.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/557 E.  ,  2020/4746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 30.12.2016 tarih ve 2015/140 E- 2016/608 K. sayılı kararın davalılar vekilleri ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 07.11.2019 tarih ve 2018/1574 E. - 2019/1113 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2005/08619 sayılı "medinet+şekil" ibareli markanın sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "MEDİENT" ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı Kuruma başvurduğunu, 2012/79947 sayılı başvuruya müvekkilince yapılan itirazın Markalar Dairesi Başkanlığınca reddedildiğini, bu karara yaptıkları itirazın ise YİDK tarafından reddine karar verildiğini, alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, hem işaretler yönünden hem de marka kapsamları yönünden benzerliğin mevcut bulunduğunu, tek harften kaynaklanan farklılığının markalar arasındaki benzerliği ortadan kaldırmadığını ileri sürerek, TPMK YİDK'nın 19.11.2014 tarihli ve 2014/M-15667 sayılı kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın süresinde açılıp açılmadığının araştırılmasının gerektiğini, müvekkiline ait markanın 10. ve 44. sınıflarda tescilli olmadığını, müvekkili markası ile davacının itirazına mesnet marka arasında benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın süresinde açılıp açılmadığının araştırılmasının gerektiğini, müvekkiline ait markanın 10. ve 44. sınıflarda tescilli olmadığını, müvekkili markası ile davacının itirazına mesnet marka arasında benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunmalar, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraf marka işaretleri arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğu, başvuru kapsamındaki "müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için malların cerrahi, tıbbi, diş hekimliği ve veterinerlik için alet, cihaz ve mobilyalar, yapay organlar ve protezler (koruma amaçlı kulak tıkaçları dahil), tıbbi ortopedik malzemeler, ameliyathane giysileri ve steril örtüler, cinsel amaçlı aletler ve malzemeler, prezervatifler (condom/kaput), biberonlar, biberon emzikleri, emzikler ve bebekler için diş kaşıyıcıların bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" hizmetleri ile davacının itirazına mesnet markanın kapsamında yer alan mal ve hizmetler arasında benzerlik olduğu, sayılan hizmetler yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPMK YİDK'nın 19.11.2014 tarihli ve 2014/M-15677 sayılı kararının 35.sınıfın 06. alt grubu yönünden kısmen iptaline, fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davalılar vekilleri ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davalılar vekilleri ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; işbu davanın yalnızca başvuru kapsamındaki 10. ve 44. sınıf hizmetler yönünden YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemi ile açıldığı, mahkemece talepten fazlaya hükmedilemeyeceği, belirtilen mal ve hizmetler yönünden taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesinin bulunduğu, dolayısıyla YİDK kararının yerinde bulunmadığı, mahkemece bu mal ve hizmetler yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken talep aşılarak 35/6. sınıf yönünden hüküm kurulduğu, taraf vekillerinin bu yöne ilişkin istinaf itirazlarının yerinde olduğu, bunun dışında kalan istinaf itirazlarının ise yerinde olmadığı, hükümsüzlüğü istenen markanın 10. ve 44.sınıf mal ve hizmetler yönünden tescil edilmediği gerekçesiyle, taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak ve yeniden hüküm kurularak, davanın kabulüne, TPMK YİDK'nın 19.11.2014 tarihli ve 2014/M-15667 sayılı kararının 10.sınıfta yer alan "Cerrahi, tıbbi, diş hekimliği ve veterinerlik için alet, cihaz ve mobilyalar. Yapay organlar ve protezler (koruma amaçlı kulak tıkaçları dahil). Tıbbi ortopedik malzemeler. Ameliyathane giysileri ve steril örtüler. Cinsel amaçlı aletler ve malzemeler. Prezervatifler (condom/kaput). Biberonlar, biberon emzikleri, emzikler ve bebekler için diş kaşıyıcılar." malları ile 44. sınıfta yer "Tıbbi hizmetler. Güzellik bakımı hizmetleri. Veterinerlik ve hayvancılıkla ilgili hizmetler. Tarım, bahçecilik ve ormancılıkla ile ilgili hizmetler." yönünden iptaline, dava konusu marka 10. ve 44. sınıflar yönünden tescil edilmediğinden bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davalı yanın “MEDİENT” ibareli marka tescil başvurusuna karşı davacı yanca “MEDİNET” ibareli markası mesnet gösterilerek yapılan itirazın reddine dair TPMK YİDK’nın 19.11.2014 tarihli ve 2014/M-15667 sayılı kararının iptali ile davalı markasının hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalılar vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istinaf edilmekle, Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak ve yeniden hüküm kurularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, davalının başvurusu “MEDİENT”, davacının itiraza mesnet markası ise “MEDİNET” unsurlu olup, itiraz edilen 10. ve 44.sınıflar yönünden “MEDİ” ibaresi, “Medikal” sözcüğünün kısaltılmışı olduğundan, sektörde sık kullanılan bir ibare olarak herkesin kullanımına açık ve ayırt etme gücünün düşük olduğu dikkate alındığında, taraf markaları arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında karıştırılma ihtimali bulunmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı şahıs vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, (2) no'lu bentte yer alan nedenlerle davalı gerçek kişi vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden taraflara iadesine, 04.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11681, Karar No: 2014/14040, Tarih: 23.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/11681 E.  ,  2014/14040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

TALEP EDEN : Tekirdağ 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz.Kur.Müd.

HÜKÜMLÜ : ...

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Kocaeli 2.Sulh Hukuk Mahkemesi ve Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.

Dosya kapsamından,her ne kadar hükümlüye ait mernis kaydında " No: ...." adresinde ikamet ettiği belirtilmiş ise de bu adresin cezaevi adresi olduğu,hükümlüye ait müddetname ve hükümlü hakkında yapılan kolluk araştırmasına göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “... Mahallesi ... Sokak No:... Kat:...” olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın,Kocaeli 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Kocaeli 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23.10.2014 de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3577, Karar No: 2023/7355, Tarih: 03.07.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/3577 E.  ,  2023/7355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2754 E., 2022/2593 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Hakkari Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2018/266 E., 2021/777 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf başvurusunun süresinde olmadığı anlaşılmakla ek karar ile istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Ek kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ...'nın 1 Aralık 1997 tarihinden 3 Nisan 2018 tarihine kadar Hakkari Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünde işçi olarak çalıştığını, bu süre zarfında kış aylarında resmi kurumun kaloriferciliğini, yaz aylarında ise kurum bekçiliği, bahçe sulaması, çevre temizliği ve kurum amirinin ve personel müdürünün gösterdiği kurumun diğer işlerini yaptığını, 3 Nisan 2018 tarihinde hiçbir gerekçe gösterilmeden işten çıkarıldığını, müvekkilinin 1 Aralık 1997 tarihinden 7 Mayıs 2012 tarihine kadar davalı kurumda işçi olarak kesintisiz olarak çalıştığı halde sigorta primleri yatırılmadığını, bu nedenlerle ...'nın 1 Aralık 1997 tarihinden 7 Mayıs 2012 tarihine kadar davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığında işçi olarak çalıştığının ve sigorta başlangıç tarihinin 1 Aralık 1997 olarak tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekili cevap dilekçesinde; kamu kurumlarının iş ve işlemlerini resmi kayıt ve evraklar tutarak yaptığı, bu nedenle müvekkili kurumda davacının çalışmış olması durumunda davacının hizmet kayıtları olacağını, sigortaya da bildirim yapılmaması söz konusu olmayacağını, tespiti istenilen hizmetin geçtiği yılın sonunda başlayarak 5 yıl içerisinde açılması gerektiği, bu nedenle de 1997 yılından 2012 yılına kadar istenilen hizmet tespitinin zamanaşamı yönünden reddi gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil Kuurm vekili cevap dilekçesinde; davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, kurumun fer'i müdahil olarak kabulü ile aleyhine hüküm kurulmamasını, hak düşürücü sürelerin geçtiğini, zamanaşımına uğradığını beyanla yasal dayanaktan yoksun olan davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Fer'i müdahil Kuurm vekili cevap dilekçesinde; davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, kurumun fer'i müdahil olarak kabulü ile aleyhine hüküm kurulmamasını, hak düşürücü sürelerin geçtiğini, zamanaşımına uğradığını beyanla yasal dayanaktan yoksun olan davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının tespitini talep ettiği 01.12.1997-07.05.2012 tarihleri arasında ....., İnş.Mim.Müh. işyerinde 55 gün, ......,. İn. De ve......, Müh. işyerinde 17 gün çalışma yaptığı, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin 9 uncu fıkrasının amir hükmü karşısında çalıştıkları tespit edilenler tarafından eksik gün tespiti talep edilenlerin davalarını 5 yıl içinde açmaları gerektiği, hak düşürücü süre içerisinde davanın açılmadığı görüldüğünden davacının davasının karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili ek karara karşı sunduğu istinaf dilekçesinde; ek kararın hatalı olduğu kararın kaldırılarak sonrasında asıl kararın istinaf incelemesine tabi tutularak asıl kararın da usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava açısından hak düşürücü sürenin gerçekleşmediğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davacı vekilinin Hakkari Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin İstinaf başvuru talebinin süre aşımı nedeniyle reddine ilişkin 27.09.2022 tarih ve 2018/266 Esas, 2021/777 Ek Kararına karşı davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK'nun 346/2 ve 353/1-b.1 maddeleri gereğince esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesi ile benzer nedenlerle eksik incelmeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının davalı Bakanlık bünyesinde 01.12.1997-07.05.2012 tarihleri arasında sigortalı hizmetlerinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, davacının davalı Bakanlık bünyesinde 01.12.1997-07.05.2012 tarihleri arasında sigortalı hizmetlerinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.