muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18217, Karar No: 2015/20824, Tarih: 14.09.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/18217 E.  ,  2015/20824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İİK'nun 134/8. maddesinde; "İhalenin feshini şikayet yolu ile talep eden ilgili, vaki yolsuzluk neticesinde kendi menfaatlerinin muhtel olduğunu ispata mecburdur" düzenlemesi yer almaktadır.

Yerleşik Yargıtay uygulamasına göre satış bedelinin muhammen bedelin yüzde yüzünün üstünde olması halinde zarar unsuru oluşmayacağından, ihalede zarar unsurunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir. Bu durumda ihalenin feshi istemi zarar unsuru yokluğu nedeniyle ve işin esasına girilmeden reddedileceğinden fesih isteyen aleyhine ihale bedelinin %10’u oranında para cezasına hükmedilemez.

Somut olayda ise ihaleye konu taşınmazın muhammen bedeli 176.894,00 TL olup, taşınmaz 2. açık arttırmada en yüksek pey süren alacaklıya muhammen bedelin altında 93.000,00 TL bedelle satılmıştır.

İİK.nun 134/2. maddesi uyarınca ihalenin feshi talebinin reddine karar verilmesi halinde mahkeme davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup, kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır. Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1-433 Esas sayılı kararında da benimsendiği üzere kamu düzenine aykırılıkta aleyhe bozma ilkesi nazara alınamayacağından, mahkemece ihalenin feshi istemi reddedilen davacı aleyhine %10 para cezasına hükmedilmesi gerekirken, satış bedelinin muhammen bedelin üstünde olduğuna dair yanılgılı gerekçe ile davacı aleyhine para cezasına hükmolunmaması isabetsizdir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle para cezasına hasren İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19174, Karar No: 2023/1146, Tarih: 08.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/19174 E.  ,  2023/1146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1170 E. ve 2016/329 K.

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22.12.2015 tarihli iddianamesiyle iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava

açılmıştır.

2. Bilecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği dosya kapsamında bulunan delillere göre suçun oluştuğu ve sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ... avukatı vasıtasıyla Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığına bir dilekçe vererek Bilecik Bayırköy de devam eden gölet inşaatının yapımını üstlenen firmanın yetkilisi ve sahibi olduğunu, 08.08.2015 tarihinde Haber 11 adlı internet sitesinde "Bayırköy'de neler oluyor" isimli haber başlığı ile ... tarafından yapılan görüntülü haberde Bilecik'te devam eden gölet inşaatında müteahhit ve Devlet Su İşleri Bölge Müdürünün işbirliği yaparak halk üzerinde baskı kurulmak suretiyle arazi sahiplerine boş kamulaştırma belgelerinin imzalatıldığını, bölge müdürünün müteahitle kol kola gezmesinin vatandaşın kafasında soru işaretleri yarattığını, vatandaşa 10 TL verip o boş kağıda ne yazıldığının sorulduğu, vatandaşın arazisine izinsiz harfiyat döküldüğü gibi iddialarda bulunularak kendisine karşı iftira suçunun işlendiğini, vatandaşın imzaladığı belgelerin kamulaştırma yapılana kadar işin gecikmemesi adına kullanım izni verildiğine dair belgeler olduğu belirtilmiştir.

2. Sanık savunmasında vatandaştan aldığı duyumlar sonunda göletin inşaatın olduğu yere gittiğini, orada yaptığı araştırmada arazi sahiplerine boş kağıtlar imzalatıldığını, tehdit ve baskı ile DSİ yetkilileri, muhtar ve firma çalışanlarının ortak hareket ettiklerini, vatandaşın arazisine harfiyat döküldüğünü jandarmaya şikayetçi olunduğunu bu konuda haber öncesinde kendisine bildirimde bulunan şahısları dinletebileceğini bildirmiştir.

3. Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü cevabı yazısında kamulaştırmasız el atma davasına konu edilmiş bir parselin bulunmadığını, arazi sahipleri ile uzlaşılarak kamulaştırma yapıldığını, sadece iki parsel sahibi ile anlaşma sağlanamadığını bildirmiştir.

4. Devlet Su İşleri Bölge müdürü ... haber nedeniyle bir şikayetinin olmadığını, davaya katılmak istemediğini ancak bu gibi haberler nedeniyle projede gecikmeler yaşandığı için "kamu zararı" oluştuğunu belirtmiştir.

5. Mahkemede arazi sahipleri ... ve ... ... dinlenilmiş beyanlarında, inşaat firması yetkililerinin DSİ yetkilileri ile beraber hareket ettiklerini, arazi sahiplerine siz ... göstermeseniz de biz inşaatı yaparız mahkemeye gitseniz de çok düşük bedel alırsınız, biz size daha fazlasını veriyoruz, işi geciktirirseniz tazminat davası açar, yüklü miktarda sizden tazminat alırız gibi beyanlarda bulunduklarını muhtar ve devlet görevlilerin de onları desteklediklerini, bu kağıtlara imza attıktan sonra artık bizden bir şey isteyemezsiniz kamulaştırma bitti deyip kendilerini gönderdiklerini beyan etmişlerdir.

6. Mahkeme suçun unsurlarının bulunmadığı, sanığın ifade hürriyeti kapsamında haber yaptığını belirterek, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fikrası (a) bendi uyarınca beraat kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

1. Ceza Genel Kurulu'nun 2016/64 Esas 2018/63 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, bir eylemin hukuk düzeni tarafından cezalandırılması ancak onu hukuka uygun kılan, diğer bir anlatımla hukuka aykırılığı ortadan kaldıran bir nedenin bulunmamasına bağlıdır. Bu kapsamda, basın yoluyla işlenen suçlarda hukuka uygunluk nedeni oluşturan haber verme ve eleştiri hakkı üzerinde de durulmasında yarar bulunmaktadır. Temelini Anayasa'nın 28 ve devamı maddelerinden ... haber verme ve eleştirme hakkının kabulü için, açıklama veya eleştiriye konu olan haberin ... ve güncel olması,

açıklanmasında kamu ilgisinin ve yararının bulunması, açıklamış şekliyle konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması gerekir. Düşünce özgürlüğü ve dolayısıyla eleştiri, demokratik toplumlarda vazgeçilmez bir haktır. Toplumun ilerlemesi ve yararı için zorunludur. Bu, demokratik toplum düzeninin ve çoğulculuğun gereğidir. Eleştiri de kaynağını bu özgürlükten alır, eleştirinin doğasından kaynaklanan sertlik suç oluşturmaz. Eleştiri övgü olmadığına göre ..., kırıcı ve incitici olması da doğaldır. Somut olayda, bir kısım arazi malikinin beyanları ile de doğrulanan haber içeriğine göre iftira suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, aksi düşüncenin, ifade özgürlüğü ile ifade özgürlüğünün ayrılmaz bir parçası olan basın özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebileceği anlaşıldığından mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Tebliğnamedeki "sanık hakkında 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiği" yönündeki görüşe, gerekçede bildirilen nedenlere göre bir isabetsizlik bulunmadığından iştirak olunmamıştır.

3. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bilecik Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2016 tarihli ve 2015/1170 Esas, 2016/329 Karar sayılı kararında katılanlar vekili tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7250, Karar No: 2014/8059, Tarih: 25.09.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/7250 E.  ,  2014/8059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pazar(Rize) Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2013/11-2014/47

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Y. Köyü, 105 ada 1 parsel sayılı 10331,33 m² yüzölçümlü taşınmaz, belgesizden fındıklık niteliği ile A. Ö.B., 105 ada 2 ve 4, 117 ada 22 parsel sayılı sırasıyla 5184,27 m², 9816,62 m² ve 2922,97 m² yüzölçümülü taşınmazlar, H.. B.. 105 ada 3 ve 106 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 9407,17 m² ve 1972,55 m² yüzölçümlü taşınmazlar M.. B.., 105 ada 5 parsel sayılı 5990,80 m² yüzölçümlü taşınmaz 1/2 hisse ile A.. B.. ve KA.. B.., 106 ada 2 parsel sayılı 207,53 m² yüzölçümlü taşınmaz fındık bahçesi niteliğiyle M.. B.. adına tesbit edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, dava konusu taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu taşınmazların tesbit gibi tescillerine karar verilmiş, Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 31/10/2012 tarih ve 2012/9386 E. -11901 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; ''Mahkemece, dava konusu taşınmazların orman niteliğinde olmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir. Şöyle ki; hükme esas alınan bilirkişiler F. A., Ş. K.ve O. U. A. tarafında tanzim olunun 05.04.2010 tarihli raporda, 1972 tarihli memleket haritasında 105 ada 1, 2, 3, 4 ve 5 nolu parsellerin kısmen açık kısmen yeşile boyalı alan içinde, 106 ada 1 ve 2 nolu parsellerin yeşile boyalı alanda, 117 ada 2 nolu parselin ise açık alanda kaldığı, 1959 tarihli hava fotoğrafında ise, açık alanda kaldıkları belirtilmiştir. Bilirkişiler tarafından çekişmeli taşınmazın öncesine ilişkin yapılan araştırmada, iki zamanda birbirini izleyen bindirmeli olarak çekilen çiftli hava fotoğrafları ve bu fotoğrafların yorumlanması ile üretilen memleket haritaları kullanılmamış, taşınmazların hava fotoğraflarındaki konumlarının denetime elverişle olarak kadastro paftası ile çakıştırması yapılmamış, hava fotoğrafları ile memleket haritasındaki konumlarının farklı olması karşısında memleket haritasında boyama hatası bulunup bulunmadığı irdelenip araştırılmamış, memleket haritasında yeşil renkte gösterilmesinin nedeni haritalardaki semboller ile açıklanmamıştır. Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulamaz.

Bu nedenle; mahkemece, en eski tarihli iki zamanda birbirini izleyen bindirmeli olarak çekilen çiftli hava fotoğrafları ve bu fotoğrafların yorumlanması ile üretilen memleket haritaları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir fen elemanı yardımıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre

araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; hava fotoğrafları ile memleket haritaları arasında farklılık bulunup bulunmadığı, memleket haritalarında boyama hatası olup olmadığı araştırılmalı, farklılık bulunması veya boyama hatası olması halinde hava fotoğraflarındaki konumu dikkate alınmalı; farklılık bulunmaması halinde ise memleket haritasındaki yeşil rengin nedeni çevresindeki ve hava fotoğraflarındaki görünümünden de yararlanılarak açıklanmalı; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde ve aynı yöntemle yapılacak hava fotoğrafı üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi'' gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra; davanın kısmen kabulü ile A. İlçesi, Y. Köyü'nde kain 106 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazların kadastro tesbitinin iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 105 ada 1, 2, 3, 4 ve 5, 117 ada 22 parsel sayılı taşınmazların tesbit gibi tapuya kayıt ve tescillerine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı 12.06.2014 tarihli son oturumda oluşturulan kısa kararda ".....çekişmeli taşınmazlardan 117 ada 22 sayılı parselin kadastro tesbitinin iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline," dendiği halde, gerekçeli kararda "117 ada 22 parsel sayılı taşınmaz hakkında tesbit gibi tesciline'' şeklinde hüküm kurulmuştur. Bu durum çelişki oluşturmaktadır. Oysa, kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bozma nedeni oluşturur (İ.B.B.G.K. 10.04.1992 t, 1991/7 E. – 1992/4 K.). (Hukuk Muhakemeleri Kanunun 298/2 maddesi).

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Orman Yönetimi'nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 25/09/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2597, Karar No: 2018/2523, Tarih: 22.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2597 E.  ,  2018/2523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

1-Sanıklar hakkında vergi suçu ve vergi tekniği raporu ile mütalaaya uygun olarak "2006, 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak" suçlarından açılan kamu davasında; sanıkların savunmalarında suça konu faturalardaki alış ve satışlarının gerçek olduğunu, atılı suçları kabul etmediklerini belirtmelerine karşılık, dosyada mevcut 11.11.2011 tarihli VDENR-2011-2875/129 sayılı Vergi Tekniği Raporunda; "mükellef kurumun işyerinde yapılan yoklamalarda işyerinin kapalı olduğu ve iş yerinde faaliyetin söz konusu olmadığına ilişkin tespitlerin muhtelif tarih ve sayılı tutanaklarla vergi dairesi müdürlüğü tarafından tespit edilmesi, mükellef kurumun 30 m2 büyüklüğünde iş yerinin olması, şube ve deposunun bulunmaması, binek otomobil haricinde aracının ve demirbaşının olmaması, işçi çalıştırmaması ve 50.000 TL gibi küçük miktarlı sermeyesinin olmasına rağmen 2006, 2007, 2008, 2009 ve 2010 hesap dönemlerinde milyonlarca liralık ciro elde etmesinin iktisadi, ticari ve teknik icaplara uygun olmaması, mükellef kurumun yasal defterlerini boş ibraz etmesi, dönemler itibariyle vergi dairesine verdiği beyannamelerde bazı dönemlerde ödenecek vergi beyan etmesine karşın ödenmesi gereken vergileri ödememesi, mükellef kurumun Ba-Bs beyannameleri ile KDV matrahları arasında uyumsuzlukların olması, mükellef kurumun 2006, 2007, 2008, 2009 yılları kurumlar vergisi beyannamesi ekinde yer alan gelir tablosunda çok yüksek tutarlarda ciro beyan etmesine rağmen ödenecek kurumlar vergisinin yapmış olduğu ciroya göre küçük bir meblağdan ibaret olması ve 2010 yılı kurumlar vergisi beyannamesini vermemesi, mükellef kurumun iş yerine yapılan yoklamalar sonucunda 05.05.2009 tarihinde iş yeri adresinde bulunamaması ve başka yerde faaliyette bulunduğunun tespit edilememesi sonucunda 30.04.2010 tarihinde bağlı bulunduğu vergi dairesince mükellefiyetinin terk ettirilmesine rağmen yoklama tarihi ve resen terk tarihinden sonra da fatura bastırmaya ve yüksek miktarlı faturalar düzenlemeye devam etmesi, mükellef şirketin inşaat malzemelerinin yanı sıra yüksek miktarlı nakliye, vinç kiralama ve kömür faturası düzenlemesine rağmen mükellef kurumun alış faturalarına bakıldığında vinç kiralama işlemini ve kömür alışlarını haklarında sahte belge düzenlediğine dair VTR düzenlenen şirketlerden temin etmiş olması, mükellef kurumun düzenlemiş olduğu faturaların cilt koçanlarında sıra numarası takip edilmeden gelişigüzel belge düzenlendiği, yine mükellef kurumca 39951 sıra numarası ile başlayan fatura cildinde boş olan faturaların birinci nüshalarının koparılmış olduğu, 2. ve 3

. ve 3. nüshalarının ise boş olduğu,sahte belge ticareti yapan şirketler tarafından mükellef kurum adına düzenlenen bazı faturaların seri ve sıra numaralarının aynı, fatura tutarlarının ve mal cinslerinin farklı olduğu, bir nüshasının asıl diğer nüshasının fotokopi olduğu, söz konusu faturaların boş olarak fotokopilerinin çekildiği ve boş olan fatura asılları yazıcı ile ve fotokopilerinin ise elle daha sonra doldurulduğu ve mükellef kurum tarafından bu sahte faturaların bilerek kullanılması, mükellef kurumun haklarında sahte belge düzenlediği tespit edilen mükellefler adına fatura düzenlemesi," sebepleriyle mükellef kurumun 01.01.2006 tarihinden itibaren gerçek bir ticari faaliyetinin bulunmaması, komisyon geliri elde etmek amacıyla piyasaya sahte fatura satan paravan bir şirket olması, bu tarihten itibaren düzenlemiş olduğu tüm belgelerin sahte olarak değerlendirilmesi gerektiğinin belirtilmesi karşısında, öncelikle sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarında suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi dosyada sadece sanıkların ortağı oldukları .... ... Malz. Nak. İnş. Paz. San. Tic. Ltd. Şti. adına düzenlenen faturaların onaylı suretlerinin bulunduğu, suça konu diğer takvim yıllarına ilişkin sanıkların düzenledikleri ve kullandıkları iddia olunan faturaların asılları ya da suretlerinin dosya içerisinde bulunmadığı ve dosyada hangi yıla ait olduğu belirtilmeyen bir takım faturalara ilişkin adli emanet kaydının bulunduğu anlaşılmakla, öncelikle adli emanetin 2011/11957 sırasına kayıtlı faturaların duruşmaya getirtilerek şirketin düzenlediği ve kullandığı iddia olunan suça konu her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıda olup olmadığının ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, adli emanette yer alan faturaların suça konu her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıda olmadığının tespit edilmesi halinde ise, ilgili vergi dairelerinden araştırılarak suça konu takvim yıllarına ait fatura asıl ya da örneklerinden de kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, faturaların temin edilmesinden sonra ise dosyada mevcut 11.11

.11.2011 tarihli VDENR-2011-2875/129 sayılı Vergi Tekniği Raporundan suça konu faturaları düzenleyen ve kullanan bir kısım şirketler/kişiler hakkında karşıt inceleme yapıldığının anlaşılması karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, suça konu faturaları düzenleyen ve kullanan diğer şirketler/kişiler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının ilgili vergi dairelerinden sorulması, yapılmış ise bu vergi raporlarının ve Vergi Tekniği Raporunda belirtilen diğer raporların dosya arasına alınması, bu şirket yetkilileri hakkında sahte fatura kullanmaktan/düzenlemekten dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, suça konu faturaları kullanan ve düzenleyen şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulmasından sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken 17.04.2012 tarihli somut değerlendirme içermeyen bilirkişi raporuna dayanılarak eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde kararlar verilmesi,

2-Adli emanetin 2011/11957 sırasına kayıtlı suça konu fatura, defterler ve belgelerin dosyada delil olarak saklanması yerine ilgili şirketlere iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.