muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2615, Karar No: 2020/2279, Tarih: 03.03.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/2615 E.  ,  2020/2279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 26/12/2013 gün ve 2010/809-2013/778 sayılı kararı onayan Daire'nin 12/12/2017 gün ve 2017/4801 - 2017/7173 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili ve fer'i müdahil vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin kurucu ortağı olduğunu, şirket müdürünün diğer paydaşları da ikna ederek müvekkilini fiilen şirketten uzaklaştırdığını, doğrudan bilgi ve belge sahibi olmasının engellendiğini, kendilerinin haberdar edilmeden dava dışı şirketlerin kullandığı kredilere müşterek borçlu ve kefil sıfatı ile sorumluluk üstlendiğini, müvekkilinin aile ortaklığına sahip başka şirketlerin de ortağı olduğunu, müvekkilinin duyumlarına göre müvekkilinin paydaş olduğu şirketlerin kullandığı kredileri ödemede temerrüde düştüğünü, şirketin ciddi bir yokluk içinde olduğunu, amacı doğrultusunda hiçbir işlem yapmadığını ileri sürerek şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin uzun süreden beri ticari faaliyetinin olmadığı, banka borçlarını ödeyemediği gibi taahhüt edilen sermayenin de ortaklar tarafından ödenmediği, bu durumun 6762 sayılı Yasa'nın 549/2. maddesine göre haklı neden olduğu, 6102 sayılı Yasa'nın 636/3.maddesinde öngörülen davacının çıkarılmasına yönelik hükmün uygulanmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı şirketin fesih ve tasfiyesine dair verilen karar davalı vekili ve feri müdahil vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili ve feri müdahil vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekili ve fer'i müdahil vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Bu kez davalı vekili ve feri müdahil vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekili ve fer'i müdahil vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekili ve fer'i müdahil vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, fer'i müdahilden alınmadığı anlaşılan 113,30 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen fer'i müdahilden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine,

03/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8541, Karar No: 2025/4242, Tarih: 05.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/8541 E.  ,  2025/4242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/256 E., 2020/1144 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

SUÇ TARİHLERİ : 01.12.2014, 16.09.2015

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararıyla İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü kaldırılıp beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; paylaşımlarının eleştiri boyutunu aştığı gözetilmeden sanığın beraatine karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2022 tarihli, 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesinde ''İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, aynı Kanun'un 303/1. maddesinin (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine'' duruşma açılmasına gerek olmadan karar verilebileceğinin düzenlenmiş olması ve aynı Kanun'un 303/1-a maddesinde ''Olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunması gerekirse'' şeklinde yer alan düzenleme birlikte değerlendirildiğinde istinaf mahkemesince dava dosyası üzerinden verilen beraat kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, Tebliğnamedeki duruşma açılmadan beraat kararı verildiğinden bahisle bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasa'nın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda sanığın eyleminin, muhatabın, onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, suça konu paylaşımların tüm içerikleri gözetildiğinde siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla Cumhurbaşkanına hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında beraat hükmü kurulmasına yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmeyerek, Tebliğnamedeki sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluştuğundan bahisle bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bingöl 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,05.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10047, Karar No: 2023/549, Tarih: 09.02.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10047 E.  ,  2023/549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı kadın vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekili dava ve cevaba cevap (karşı davaya cevap) dilekçesinde; tarafların yedi ay önce evlendiklerini, ilk iki ... sonra kadının evi terk etmeye başladığını, küsüp annesinin evine gitmeyi alışkanlık haline getirdiğini, aile içinde laf taşıdığını, söylenmeyen şeyleri söylenmiş gibi etrafa anlattığını, kadının psikiyatrik ilaçlar kullandığını, çıkan bir tartışmalarda kadının müvekkiline ve ailesine bağırıp çağırarak "...sizden soracağım bunu, iki yüzlüler, şerefsizler, pezevenkler, seni amcama, amcamın oğullarına, abime sorduracağım..." şeklinde tehdit ettiğini, müvekkilinin hastalığı ile ilgilenmediğini aksine alay ettiğini, bardak fırlattığını, büyü, hoca ve muska işleri ile uğraştığını, kadının ailesinin de müvekkilini tehdit edip saldırdıklarını, kadının ailesine engel olmayıp bilakis onları kışkırttığını belirterek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, müvekkili lehine aylık 1.000,00 TL tedbir/yoksulluk nafakasına, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini ve karşı davanın reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; erkeğin iddialarının doğru olmadığını, erkeğin akıl hastası olduğunun evlenirken kendisinden saklandığını, evlendikten sonra erkeğin bu durumunu öğrendiğini, erkeğin ve ailesinin kendisine sürekli şiddet uyguladığını, düğünden hemen sonra da erkeğin ve annesinin ziynetlerine el koyduğunu, en son 26.12.2019 tarihinde erkeğin müvekkilini yine darp ettiğini, olaya erkeğin anne ve babasının da dahil olduğunu, müvekkilini tehdit ve hakaretlerle şu anda yaşamakta olduğu annesinin yanına yolladıklarını belirterek asıl davanın reddine karşı davalarının kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, müvekkili lehine aylık 1.000,00 TL tedbir/yoksulluk nafakasına, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
Yargıtay — Esas No: 2010/17764, Karar No: 2011/1824, Tarih: 01.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17764 E.  ,  2011/1824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin ek davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün ...'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin ek davada, mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edelin bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davanın konusu ve tarafları aynı olup, hükmolunan bedel dikkate alındığında vekalet ücretine ilk davada hükmedilmiş olduğundan hakkaniyet gereği yeniden vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, vekalet ücreti takdiri,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin bendin çıkartılmasına, yerine (İlk davada vekalet ücretine hükmedilmiş olduğundan yeniden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2127, Karar No: 2007/7298, Tarih: 23.05.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/2127 E.  ,  2007/7298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazının meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczane sahibi, olduğunu, davalı ile S.S.K” a bağlı hastalara ilaç satışı hususunda sözleşme imzaladıklarını, 5.4.2006 tarihinde yapılan denetim sonucu düzenlenen rapor doğrultusunda sözleşmenin 5/c ve 5/d maddeleri uyarınca 60 ... süre ile askıya alındığını,ayrıca sözleşmenin bir yıl süreyle feshedilmesine karar verildiğini, yapılan bu uygulamanın hatalı olduğunu ileri sürerek, sözleşmenin askıya alınması ve feshine ilişkin davalı kurum kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, işlemin yasal olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki sözleşmenin davalı tarafça feshine ilişkin işlemin iptalinden kaynaklanmaktadır.

Taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 5/c maddesinde “Eczanede eczacının ,eczane çalışanlarının ve bakmakla yükümlü oldukları kişilerin ... karneleri hariç her ne şekilde veya her ne amaçla olursa olsun ,... karnesi bulundurulduğunun tespiti halinde ilk tespitte eczanenin 60 ... süre ile ilaç vermesi durdurulur,tekrarı halinde sözleşme fesih edilir.Fesih tarihinden itibaren 1 yıl sözleşme imzalanmaz”. Yine aynı sözleşmenin 5/d maddesinde “Reçete karşılığı bulunmayan ve kime ait olduğu ispatlanamayan ilaç küpürünün veya küpürü kesilmiş ilaçların eczanede bulunması, durumunda sözleşmesi fesih edilir.Fesih tarihinden itibaren 1 yıl sözleşme imzalanmaz.” hükümlerini içermektedir. Davaya konu edilen 5.4.2006 tarihli denetleme tutanağına göre 1 adet ... karnesi ile ilaç küpürlerinin davacı eczanede yapılan aramada bulunduğu sabittir.Davacı eczanenin imzaladığı sözleşmeye aykırı davranışı sözleşmenin 5/c ve 5/d maddelerinin uygulanmasını gerektirdiğinden ,tanık beyanlarının davacının lehine yorumlanması davacının sorumluluğunu ortadan kaldıramayacağından,aksi halin kabulü Eczanelerde ... karneleri ile ilaç küpürlerinin bulunmasını teşvik edereğinden, değinilen bu yönler gözetilerek davanın reddine karar vermek gerekirken kabulü usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulmasını gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile, temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 23.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31033, Karar No: 2019/1311, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2015/31033 E.  ,  2019/1311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/591, Karar No: 2012/7531, Tarih: 10.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/591 E.  ,  2012/7531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/06/2010 tarih ve 2009/723-2010/334 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ...Analiz Hiz.Ltd.Şti’nin %50 hisseye sahip ortağı olduğunu, davalının yüksek miktarda yatırım yapma taahhüdü karşılığında hissesinin yarısının davalı şirkete devri konusunda 27.07.2007 tarihli noter hisse devir sözleşmesi düzenlendiğini, akabinde de parasal edimlere ilişkin ortaklık şart ve prensipleri sözleşmesi imzalandığını, hisse devri karşılığında davalının bedel ödemeyip edimlerini yerine getirmediğini, müvekkilinin iradesinin hile ile fesada uğratıldığını ileri sürerek, 27.07.2009 tarihli hisse devir sözleşmesinin iptali ile hisselerin müvekkili adına tescili ve ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının hissesinin noter devir sözleşmesi ile devralındığını, ancak sonrasında imzalanan sözleşmeyi müvekkili adına imzalayan kişinin imzalama yetkisi bulunmadığını, müvekkilinin üzerine düşen edimleri yerine getirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının noterde düzenlenen hisse devir sözleşmesi sonrasında yapılan anlaşma şartlarına uyulmayarak hile yapıldığını iddia ettiği, hilenin sözleşmenin yapıldığı anda varolması gerektiği, hisse devir sözleşmesinin noter huzurunda yapılıp geçerli bir sözleşme olduğu, sonrasında yapılan sözleşmenin ise müstakil bir sözleşme olduğu, sonradan yapılan sözleşmenin daha önce düzenlenen hisse devir sözleşmesinin geçerlik şartı olamayacağı, davacı hisse devri karşılığında para ödenmediğini iddia etmiş ise de işbu davada parasal talebinin bulunmadığı, hisse devri karşılığında para alınmadığının da noter sözleşmesi kuvvetinde bir belge ile kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.