muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3559, Karar No: 2018/1448, Tarih: 15.03.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/3559 E.  ,  2018/1448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : .... Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanık hakkında, Kırkağaç Sulh Ceza Mahkemesi'nin 11/03/2010 tarih, 2009/298 esas 2010/109 sayılı kararı ile hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında, Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde yapılan periyodik muayenelerde 14.03.2011 tarihli raporlarda, sanığın uyuşturucu madde kullandığının saptanması nedeniyle denetimli serbestlik tedbirine uymadığı anlaşıldığından; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi gerekirken sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Sanığa verilen cezanın yanlış hesaplanması ve ayrıca zincirleme suç hükümlerine göre 43. maddenin uygulanması dolayısıyla fazla ceza tayinine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6312, Karar No: 2015/9035, Tarih: 07.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/6312 E.  ,  2015/9035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/41081

MAHKEMESİ : Erzin Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21.11.2013

NUMARASI : 2013/129 Esas, 2013/310 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık B..); tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık İ...); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama (sanık Ö..)

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık İ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit suçlarından ve sanık Ömer hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya içerisinde yer alan adli sicil kaydına göre sanık İ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümleri ile ilgili olarak koşulları oluştuğu halde tekerrüre ilişkin TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar İbrahim ve Ö.. müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık B.. hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece atılı suçtan kurulan mahkûmiyet hükmüyle ilgili olarak sanık hakkında tekerrüre ilişkin TCK'nın 58. maddesinin uygulanması sırasında tekerrüre esas hapis cezası ilamının yanında diğer sanık İbrahim'e ait para cezası ilamının da kararda gösterilerek anılan maddenin tatbikinde nazara alınması,

Kanuna aykırı, sanık Bülent müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, adı geçen sanık hakkındaki gerekçeli kararın 2. bendinin beşinci fıkrasında yer alan “...sanık İ.. I..'nun mahkememizce verilen 2003/96 Karar sayılı ilamındaki 2.253,88 YTL'lık adli para cezaları...” ibaresinin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık B.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya,toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık B.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya,toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

12.06.2006 tarihinde diğer sanıklar İ.. ve Ö.le birlikte A... il merkezinden zorla kaçırıp araçla E..'e götürdüğü sırada kafa atmak suretiyle burnunda kırık oluşacak şekilde mağdurun yaralanmasına sebebiyet veren sanık B..'le ilgili yapılan yargılama sırasında 19.12.2006 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunla kasten yaralama suçunun nitelikli hallerini düzenleyen TCK'nın 87/3. maddesinde yapılan değişiklikle kemik kırığı oluşacak şekilde gerçekleştirilen kasten yaralama eylemlerinde müstakil ceza verilmesini öngören maddenin değiştirilerek aynı Kanunun 86. maddesine göre belirlenecek temel cezada oransal arttırım yapılmasını mümkün kılan yeni düzenleme getirilmesi karşısında mahkemece 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya

çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık B.. müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/802, Karar No: 2020/6720, Tarih: 18.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/802 E.  ,  2020/6720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 22. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen işlemin iptali - muarazanın giderilmesi davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... Eczanesi sahibi ve sorumlu müdürü olduğunu, davalı tarafından dava dışı sigortalı ... adına düzenlenen reçetenin kurumu dolandırılmak için düzenlediğini ve hasta veya yakınına teslim edilmediğinden, 9.523,06 TL reçete bedeli kesintisi ve 5 katı olan 47.615,30 TL cezai şart bedelinin tahsiline ilişkin 14.12.2015 tarihli işlemin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; ... isimli hasta adına düzenlenen ve davacının sahibi olduğu eczane tarafından Medula Eczane Sistemine kayıt edilerek SGK'ya fatura edilen reçetelerin hasta görülmeden, hastanın bilgisi dışında, muayeneye dayanmadan düzenlendiğini, bu nedenle 2012 Eczane Protokolü’nün 5.3.2. maddesi uyarınca reçete bedelinin 5 katı tutarında cezai şart işlemi uygulanmasının yerinde olduğundan davanın reddine karar verilmesi dilemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının sahibi olduğu eczanenin kasıtlı olarak kamu kurumunu dolandırma eylemine iştirak ettiğinin saptanmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne verilmiş, hüküm süresi içinde davalı tarafça istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; istinafa konu kararın, hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf kanun yolu başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen ve olay tarihinde yürürlükte olan 2012 yılı Sosyal Güvenlik Kurumu ile Eczacı Arasında İmzalanacak Tip Sözleşmesinin 5.3.5 numaralı maddesinde; hasta veya hasta yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin kuruma fatura edildiğinin tespiti

halinde ilaç bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır...", aynı protokolün 4.3.6. maddesinde ; protokolün (5.3) numaralı maddesindeki fiillerin tespit edildiği reçetede fiili ilgilendiren reçete veya ilaç bedelleri ödenmez..." hükmü yer almaktadır.

halinde ilaç bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır...", aynı protokolün 4.3.6. maddesinde ; protokolün (5.3) numaralı maddesindeki fiillerin tespit edildiği reçetede fiili ilgilendiren reçete veya ilaç bedelleri ödenmez..." hükmü yer almaktadır.

Somut olayda; Davalı kurum tarafından, davacı eczacı hakkında; Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2012 Yılı Protokolü’nün 5.3.5 ve 4.3.6. maddeleri gereğince cezai şart ile fatura bedeli kesintisi uygulanmıştır. Uyuşmazlık, davacı eczanenin, ... isimli hasta adına dolandırıcılık eylemi sonucu düzenlenen e-reçetedeki ilaçları bizzat hastaya ya da yakınına teslim etmediği için hakkında uygulanan cezai işlemlerin yerinde olup olmadığı ve işleme konu reçete tarihinden sonra yürürlüğe giren eczane protokollerinin somut uyuşmazlığa uygulanıp, uygulanmayacağına ilişkindir.

İşleme konu inceleme sonucunda düzenlenen Teftiş raporunda; ilacın bizzat hastaya verilmediği halde hastaya teslim edildiğine dair medula sistemine kayıt yapıldığı belirtilmiş, davacı da bu rapora karşı çıkmadan, Medula sistemindeki reçeteler için kimlik tespiti yapılmasının gerekmediğini savunmuştur. Bu durumda; eczane tarafından ilaçları almaya gelen kişinin hasta veya hasta yakını olup olmadığının denetlenmediği, kimlik kontrolü yapılmadığı anlaşılmaktadır. Davacıya ait eczaneye ilişkin soruşturmada hasta veya hasta yakınına teslim edilmeyen ilaca ait reçete tespit edildiği, bu kapsamda 2012 yılı eczane protokolünün 4.3.6. ve 5.3.5. maddesi uyarınca cezai işlem uygulandığı görülmektedir. İlk Derece Mahkemesince ve Bölge Adliye Mahkemesince; 2012 tarihli protokolün 5.3.10. maddesinde yer alan; “eczacı ya da eczane çalışanlarınca Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak sahte reçete fatura edildiğinin tespiti halinde cezai işlem uygulanacağına” ilişkin hükme göre davacı eczanenin sahte reçete düzenlenmesinde bir kusur ve ihmalinin bulunmadığı gibi dava dışı sahte reçete düzenleyenlerle de işbirliği içinde olmadığının sabit olduğu belirtilerek hüküm verilmiş ise de, cezai işlemin konusunu protokolün 5.3.10 maddesinde yaptırıma bağlanan kurumu zarara uğratmak kastıyla sahte reçete vb. fatura edilmesi değil, 2013/1 ek protokolü ile değiştirilen 5.3.5 maddesindeki hasta veya yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin kuruma fatura edilmesi fiili oluşturmaktadır. Bu kapsamda davacı eczanenin kimlik tespiti yapma yükümlülüğünü yerine getirmemiş olması nedeniyle sorumluluğunun ortadan kalkmayacağı unutulmamalıdır.

Ancak davaya konu 2012 protokolünün 5.3.5. maddesi uygulanan eylemle ilgili 01.04.2016 tarihinde yürürlüğe giren eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 protokolünün 5.3.5. maddesinde “Kurum, İl Sağlık Müdürlüğü veya Eczacı Odası tarafından eczanede yapılan denetimde, reçete sahibi veya ilacı alan kişiye teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin Kuruma fatura edildiğinin tespiti halinde ilaç bedelinin 2 (iki) katı tarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır. Tekrarı halinde ilaç bedelinin 10 (on) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 6 (altı) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak kurum tarafından yapılacak soruşturma neticesinde hastaya teslim edilmek üzere, hastanın ilaç alım tarihinden itibaren 60 (altmış) günü geçmeyecek sürede ilaçların eczanede bekletildiğinin saptanması halinde bu madde hükmü uygulanmaz.” hükmü düzenlenmiştir. Yine aynı protokolün 6.12. maddesinde “Bu Protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczacının bu işleme karşı dava açmış olması ve açılan davanın Protokolün yürürlüğe girdiği tarihte kesinleşmemiş olması halinde yazılı talebi ile; Kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesi ve/veya cezai şart uygulanmasına ilişkin fiil/fiiller için bu Protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde

yer alan hükümler uygulanır. Ancak Kurumca tahsil edilmiş olan cezai şart ve yersiz ödeme tutarları geri ödenmez, mahsup edilmez. Bu protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şart gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz. Bu Protokolün yürürlük tarihinden önce (5.3) numaralı maddede sayılan fiillerden dolayı sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczanelerin yazılı talebi üzerine, bu Protokoldeki cezai şart ve fesih hükümleri uygulanır. Ancak eczanenin feshine ilişkin fiil için; bu Protokol hükümlerinde eczacının yazılı olarak uyarılması ve/veya “tekrarı halinde” yeni bir yaptırım belirtilmiş ise, bu Protokolün yürürlük tarihinden önce yapılmış fesih işlemi “yazılı olarak uyarı” ve/veya fesih işlemine esas fiil ise tekrara dayalı yaptırımlar için ilk fiil olarak kabul edilir. Bu madde hükmü uygulanırken daha önce Kuruma devredilen kurumlar ile yapılan protokoller gereği sözleşmesi feshedilen eczacı için, fesih tarihinden itibaren geçen süre bu Protokol hükümlerine göre sözleşme yapılmayacak süreden düşülür.” denilmiştir.

Dava konusu cezai işlemin dayanağı olan protokol maddesinde değişiklik olduğu sabit olup, 2016 yılında yürürlüğe giren protokolün ilgili maddesinin olaya uygulanıp uygulanamayacağı üzerinde durulmalıdır. Bu durumda; mahkemece, davacı aleyhine uygulanan işlemin, 2012 protokolünün 5.3.5 maddesindeki hasta veya yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin kuruma fatura edilmesi fiilini oluşturduğu dikkate alınarak ve 2016 protokolünün yukarıda belirtilen ilgili maddeleri değerlendirilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı bir değerlendirme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, iş bu karara karşı davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, kesin olarak, 18.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7805, Karar No: 2013/13263, Tarih: 01.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/7805 E.  ,  2013/13263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Aksi sabit oluncaya kadar geçerli suç tutanağında köy muhtarının aldığı duyumlardan bahsedilmesine göre; suç zaptında imzası bulunan köy muhtarı dinlenmeksizin eksik inceleme ile hüküm tesisi,

2) Yediemine alınan emval hakkında bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3185, Karar No: 2014/9559, Tarih: 31.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/3185 E.  ,  2014/9559 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.10.2013 gün ve 34-137 sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

1-Yerel Mahkemece verilen 24.10.2013 tarihli karar, davalı tarafça temyiz edilmiş, olup, temyiz dilekçesinde aynı zamanda HMK 336.maddesi gereğince adli yardım isteğinde bulunulmuştur. Öncelikle belirtmek gerekir ki, adli yardım talebinin temyiz aşamasında ileri sürülmesine hukuken bir engel bulunmamaktadır. Ne var ki dava konusu olayda temyize konu miktar ile bu miktar üzerinden hesaplanacak temyiz harcı miktarı dikkate alındığında, Adli yardım talebinin kabulü halinde, devletin mahkeme harcı almaktaki menfaati ile başvuranın mahkemeler vasıtasıyla hakkını korumaktaki çıkarları arasındaki adil dengenin sarsılacağı, yine temyiz eden davalıyı temyiz harcı ödemekle yükümlü tutmanın kendisine aşırı bir yük getirmeyeceği bu nedenle adli yardım talebinin koşulları itibariyle oluşmadığı anlaşılmakla, Adli Yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Yukarıda açıklanan nedenle davalın adli yardım talebinin reddine karar verilmiş olmakla, harca tabi olmasına rağmen harç alınmadan temyiz defterine kayıt edilen temyiz dilekçesi hakkında HUMK.nun 434/3 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davalının adli yardım talebinin reddine, ikinci bent gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6148, Karar No: 2013/16998, Tarih: 03.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/6148 E.  ,  2013/16998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı vekili, davacı işçinin Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan ve kısmi dava ile belirlenen bakiye işçilik alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12.02.2013 gün ve 2012/39246 Esas, 2013/5249 Karar sayılı kararı ile “Dosya içinde yer alan XX. dönem ve XXI. dönem toplu iş sözleşmelerinde ücret ödenmesi için açık bir tarih öngörülmediği, 36. maddede sadece önceki sözleşmelerle öngörüldüğü ve mutad olan usullere göre ödeme yapılacağının belirtildiği, dosya içinde önceki toplu iş sözleşmelerinin bulunmadığı, Mahkemece işyerinde uygulanmış olan tüm toplu iş sözleşmeleri getirtilmesi, davaya konu isteklerle ilgili açık bir ödeme tarihi kararlaştırılıp kararlaştırılmadığı belirlenmesi, açık ödeme tarihinin toplu iş sözleşmelerinde kararlaştırıldığı belirlendiği taktirde, hesaplamaya konu toplu iş sözleşmelerinde önceki sözleşmelere atıflar yapılmış olmakla daha önce saptanan ödeme tarihlerinin istek konusu dönemde de geçerli olduğu kabul edilmesi, ancak bu taktirde hükmün infazında tereddüt olmaması için gerekirse bilirkişiden ek hesap raporu alınmalı ve her bir alacak kaleminin ödenmesi gereken tarih belirlenmek suretiyle mahkeme ilamında açıkça ödenmesi gereken tarihler gösterilerek karar verilmesi, işyerinde uygulanmış olan XX. dönem öncesi toplu iş sözleşmelerinde de açık bir ödeme tarihi belirtilmemişse davaya konu istekler bakımından temyize konu ek dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerektiği, konuyla ilgili olarak eksik incelemeyle karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “bu davanın ek dava olarak açıldığı faiz ve başlangıç tarihinin bir başka deyişle ödeme tarihinin ilk kararda tartışıldığı, bu kararımız oybirliği ile onanmakla herhangi bir noktasında tereddüt kalmadığı, açılan ek davanın miktar artırımına yönelik olduğu bu nedenle tüm noktaları ile onanan ilk karardaki tereddütsüz bölümlere, bozulmasına karar verilen kararımızda değinilmediği, ilk kararın onanmakla ancak şekli hususlarda bozma yapılabileceği esasın herhangi bir diğer noktadan bozulmayacağı, herhangi bir eksik incelemenin söz konusu olmadığı, önceki dönem ...'nin ilk haliyle aynen yazılmasına devam edip belli noktaların değiştirildiği, 36. Maddenin aynen korunduğu, ilk kararımızda değinildiği üzere avansların ayın 15-20 günlerinde ve takip eden ayın 5. gününe kadar ödeme yapıldığı, ayrıca davalının ne zaman ödeme yaptığını pekala bildiği ve gerek muhasebe gerekse banka kayıtlarında bu günlerin ayan beyan açık olduğu, bozma ilamına uyulacak olması halinde bakiye alacak niteliğindeki bu davada tarih belirtildiğinde, asıl dosyalarında tarih olmamakla aralarında farklılıklar oluşabileceği mahkememiz kararındaki "doğduğu tarih" ile 36. Maddedeki "mutad zamanlarda" ibarelerinin birbiri ile çelişmediği, hiç kimsenin " kendi hatasından" faydalanamayacağı, geçen uzun süreçte ve sayısı fazlaca olan ...'inde mutad yazmayan devam eden davalının bundan istifade ile bu konuyu-asıl karar esastan onanmakla temyiz nedeni yapamayacağı asıl kararda yer verilmeyen bozma sebebinin miktar artırımı içeren ek davada bozma konusu

yapılmasının usul ve yasaya ve Yargıtay uygulamalarına ters olduğu, ek dava yerine ıslah yapılması durumunda asıl dosya tamamen onanmış olacağının ve bu durumun bir eksiklik ve herhangi bir uygunsuzluk oluşturmayacağı dikkate alındığında, bozmanın yerinde olmadığının bir kez daha ortaya çıktığı, ülkemizde işçilerin maaş günlerin genel olarak ayın 1-5 i arasında olduğu da dikkate alındığında son olarak ek dava tarihinden faiz yürütülebileceğine dair bozma beyanının da yerinde olmadığı” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I