muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/847, Karar No: 2025/3756, Tarih: 10.03.2025

... Üniversitesi Onkoloji Bilim Dalı Başakanlığı 11.1.2023 tarihli hayat raporu), ...Yapılacak tedavinin bilinen mevcut tedavi yöntemi olan kemoterapiye eklenmesinin şifa ya da uzun süreli sağ kalım elde edildiğine dair bir bilgi bulunmadığı için daha etkin, daha güvenli ve daha yararlı olduğunu söylemek mümkün olmadığı.(... Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı Başkanlığı 19.10.2023 tarihli heyet raporu.)... Davacının tıbbi durumundaki hastalarda ortalama 2-3 aylık daha uzun yaşam süresi elde edildiği bilimsel olarak ispatlanmış olup tamamen iyileşmenin mümkün olmadığı, bu kanserde dava konusu ilaç ile elde edilebilecek ortalama 2-3 aylık daha uzun yaşam süresinin hayati öneme haiz olup olmadığı konusunun mahkemenin takdirine sunulduğu(Prof.Dr...., Prof.Dr.... ve Prof.Dr.... tarafından düzenlenen bila tarihli heyet raporu), ...... isimli ilaç 2. Basamak tedavide kullanıldığında standart kemoterapiye göre sağ kalımı ortalama 2 ay uzadığını, bu tür tedaviler şifa sağlayıcı değil, hastanın şikayetlerini azaltmaya, yaşam kalitesini artırmaya ve yaşamı uzatmaya yönelik palyatif tedaviler olduğu, bu nedenle ... hayati öneme haiz ve kullanılması zorunlu olmadığı.(Tıbbi Onkoloji Uzmanları Prof.Dr.... ve Prof.Dr.... ... tarafından düzenlenen 29.01.2023 tarihli rapor), ....Checkmate 141 çalışmasında ... kolunda sağ kalım 7,5 ay iken standart tedavi kolunda 5,1 ay olarak bulunduğunu (... Üniversitesi Tıbbi Onkolaji Anabilim Dalı Başkanlığı heyet raporu),...Checmate 057 çalışmasında kemoterapi ilacına göre ortanca sağ kalımda 2,7 ay sağ kalımı uzattığı, hastalığın iyileşmesi hususu göz önünde tutulduğunda bilinen tedavi yöntemi olan kemoterapiden daha etkin ve yararlı olduğunu söylemenin mümkün olmadığı.(... Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı Başkanlığı'nın 18.8.2023 tarihli heyet raporu.)" belirtilmiş olup bu bağlamda, Kurum tarafından bedeli ödenen ilaçların, hastanın hayatını idame etmesine yönelik asgari düzeyde tedavinin karşılanıp karşılanmadığı, ilaca ilişkin bütün faz çalışmalarının tamamlanıp tamamlanmadığı, hastalığın tedavisinde hayati öneme haiz ve kullanılmasının zorunlu olup olmadığının, dolayısıyla kullanılmasının tıbben ve fennen hastanın iyileşmesine (tam iyileşme aranmaksızın mevcut durumdan sürekli olarak daha iyi hale gelmesi) katkıda bulunup bulunmayacağının en önemlisi dava konusu ilacın sürekli olarak daha etkin ve daha yararlı olduğunun tıbbi yöntemlerle belirlenerek karar verilmelidir. Bu bağlamda hastalığın uzmanlık alanı olan üniversitelerin tıbbi onkoloji anabilim dalı başkanlığından en az 3 kişilik bilirkişi kuruludan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

H)Karar verilirken, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, mevcut tedavi yöntemlerine göre ilacın yan etkilerinin az olması, kısa süreli fayda sağlaması, mevcudun kontrol altında tutulması, yaşam kalitesinin artırılması gibi vs şeklinde faydasının bulunması durumunda idarenin, kendisine tanınan yasal sınırlar dahilinde her zaman ilaçları SUT kapsamına alabileceği gözetilerek, talebe konu ilaç/ilaçların yargı yolu ile ödenebilmesi için, ilacın tıbben ve fennen zorunlu, hayati öneme haiz ve özellikle kısa süreli etkinliğin ötesinde sürekli olarak etkin ve yararlı olması ile birlikte bütün faz çalışmalarını tamamlanmış, tıbbi otoritelerce kabul görmüş bir ilaç olması ve davalı Kurumun kabul edilebilir itiraz ve çekincelerinin bulunmaması halinde mümkün bulunduğu göz önünde bulundurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/223, Karar No: 2014/34348, Tarih: 17.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/223 E.  ,  2014/34348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 6. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/10/2012

NUMARASI : 2011/879-2012/703

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, hafta tatili ücreti, fazla mesai ücreti, kötüniyet tazminatı, yıllık izin ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren yanında 24/06/2003-07/02/2011 tarihleri arasında aralıksız çalıştığını, davalının işyerinde 30/07/2010 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda işverenin ilgilenmemesi nedeni ile Bölge Çalışma Müdürlüğü'ne yaptığı şikayete sinirlendiğini ve davacının hastalık raporunun bitiminde 07/02/2011 tarihinde işe başlamak için işe gittiği gün işine son verildiğini, tüm yasal haklarının birkaç gün içerisinde ödeneceğinin söylendiğini, yasaya aykırı olarak gerçeğe aykırı ve usulsüz ibraname imzalatıldığını, davacının parasının ödeneceği inancı ile eve döndüğünü ancak işyerinde olaya şahit olan arkadaşlarından iş çıkışının bildirilmediği ve parasının ödenmeyeceği duyumunu alınca bu konuda tekrar Bölge Çalışma Müdürlüğü'ne müracaat ile şikayetçi olduğunu ve ayrıca arkadaşları ile de tutanak düzenlediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 25 TL’den kıdem, ihbar, hafta tatili, fazla çalışma, kötüniyet tazminatı, yıllık izin ve ulusal bayram ve genel tatil alacağının fesih tarihi itibariyle işletilecek mevduat ve yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir, ıslah ile taleplerini arttırmıştır.

B)Davalı Cevabının Özeti:

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı tarafa usulüne uygun dava dilekçesi tebliğ edilmiş olup, davalı vekili cevap ve beyanlarında; davacının iş akdinin İş Kanununun 25/2-b maddesine istinaden haklı nedenlerle sona erdirildiğini, davacının ücretinin 585,24 TL olup ayrıca yemek ve servis hizmetinden faydalandığını, 30/06/2010 günü saat 09.00 sularında davacının kablo demetini boru içerisine koymak için demet bandını açmak isterken el bileğinin tutulduğunu, üretim mühendisine bildirdiğini, daha sonra üretim mühendisi ile birlikte Çekirge Devlet Hastanesine gidildiğini, davacının burada yapılan muayenesinde herhangi bir problemin olmadığının tespit edilerek ertesi gün işbaşı yapmak kaydıyla taburcu edildiğini, 01/07/2010 tarihinde işbaşı yapan davacının el ağrısının devam ettiğini belirterek vizite kağıdı aldığını ve bu kere Özel Bursa Anadolu Hastanesine gittiğini ve muhtelif tarihlerde çeşitli kurumlardan istirahat alarak 07/02/2011 tarihinde işe başladığını, davacının istirahatta olduğu süre içersinde asılsız isnatlarda bulunarak bileğindeki arızanın asıl kaynağının çalıştığı koşullar olduğundan bahisle müvekkil şirket hakkında Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'na şikayette bulunduğunu, yapılan tahkikatta, deneyimli işçi olan davacının dikkatsiz çalışması sonucu eline almış olduğu kablo demetini açmak isterken bir anlık kontrolsüz hareketi sonucu kazalandığı kanısına varıldığını, izin dönüşü asılsız isnat ile Bölge Çalışma Müdürlüğü’ne yaptığı şikayet konusunda davacıdan savunma istendiğini, savunma vermemesi üzerine de bu kere iş akdinin haklı nedenlerden dolayı feshedildiğini ve bu feshin kendisine tebliğ edildiğini, haklı nedenle feshedildiğinden ihbar ve kıdem tazminatları ödenmediğini, işyerinde haftanın 5 günü 9 saat olmak üzere 45 saat çalışıldığını, yapılan tüm fazla mesailerin bordroya yansıtılıp davacı tarafından herhangi bir ihtirazi kayıt olmaksızın imzalandığını ve bedellerinin kendisine ödendiğini, dini bayramlar ile resmi bayramlarda da şirkette çalışma olmadığını, davacının talep etmiş olduğu hafta tatili, fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram genel tatil ücretleri alacağının olmadığını, bunların zaman aşımına uğradığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını, 2010 yılı yıllık izninden 7 gün kaldığını, bunu kabul ettiklerini, iş akdi haklı nedenle feshedildiğinden kötü niyetin sözkonusu olmadığını, davacının iş güvencesi kapsamında olduğunu alacağının bulunmadığını bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini beyan etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, 1086 sayılı HUMK hükümlerinin uygulandığı dönemde, ıslah dilekçesinin tebliğini izleyen ilk oturuma kadar ya da ilk oturumda yapılan zamanaşımı defi de ıslaha konu alacaklar yönünden hüküm ifade eder. Ancak Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamada, 317/2 ve 319. maddeleri uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı definde bulunulabileceği kabul edilmelidir.

Somut olayda davalı tarafından ıslaha karşı süresinde zamanaşımı itirazında bulunulmuş olup, bu savunma değerlendirilmeden sonuca gidilmesi isabetsizdir.

3. Davalı tarafından ek bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ekinde işyerine ait bir kısım giriş çıkış kayıtları ibraz edildiğinden bu kayıtlar davacı tarafa sorulup gerektiğinde tanıklar yeniden dinlenerek ve keşif yoluna da başvurarak işyerine giriş-çıkış kayıt sisteminin varlığı araştırılarak sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsizdir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14387, Karar No: 2006/15324, Tarih: 19.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/14387 E.  ,  2006/15324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 9.6.2006 gününde verilen dilekçe ile tapuda soyisim ve ... adı tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.7.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu tapu kayıtlarında soyadı ve ... adının tashihini istemiştir.

Mahkemece; davacının davasının kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece yargılamanın bitirildiği 27.07.2006 tarihli oturumda oluşturulan kısa kararın ikinci bendinde dava konusu 17 ve 202 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında davacının ... yazılı soyadının “...” olarak, ... yazılı ... adının “...” olarak düzeltilmesi hüküm altına alınmasına rağmen sonradan yazılan gerekçeli kararda davacının tapu kayıtlarındaki ... adının düzeltilmesi yönünde bir hüküm kurulmamıştır.

Tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür. 10.4.1992 tarih 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı ile kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı; bozmadan sonra yerel Mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmasızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür. Bu itibarla kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda yazılı nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, 19.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1870, Karar No: 2010/3094, Tarih: 31.05.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/1870 E.  ,  2010/3094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, inşaat yapım sözleşmesi uyarınca eksik ve hatalı yapım nedeniyle evin yeniden inşası için gerekli masraflar ve manevi zararın tazmini istemiyle açılmış; mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Manevi tazminat davasının reddine; maddi tazminat davasının kabulü ile 17.096,00 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin mahkemece verilen 2006/83 E., 2007/383 K. sayılı karar, Dairemizin 2008/2112 Esas ve 2009/1975 Karar sayılı ilâmıyla bozulmuş ve mahkemece, bozma ilâmına uyulmuştur. Bozma ilâmında; ayıbın ortaya çıktığı 2003 yılı piyasa fiyatlarıyla davalı yüklenici tarafından inşaatın yapılan kısmının yeniden yapım bedelinin bilirkişilerden ek rapor alınmak suretiyle yaptırılması gerektiğine değinilmiştir. Bozma ilâmına uyulmakla taraflar yararına oluşan usuli kazanılmış hakkın korunabilmesi için mahkemece bozmada işaret edilen hususların eksiksiz olarak yerine getirilmesi zorunludur. Bozma ilâmına uyulmuş olduğu halde; 2003 yılı serbest piyasa fiyatları dikkate alınmadan Bayındırlık ve İskan Bakanlığı tarafından ilân edilen “Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri”ni esas alarak yapının yıkılıp yeniden yapım bedelini hesaplayan bilirkişi kurulunun sunduğu 19.10.2009 günlü raporun mahkeme tarafından hükme esas alınması doğru olmamıştır.

Mahkemece yaptırılan inceleme sonucu sunulan tüm raporlar, hüküm vermeye yeterli görülmemiştir. Çünkü, az yukarıda açıklandığı üzere; bilirkişi raporlarında davacının başka yükleniciye yaptırdığını bildirdiği inşaatın taş temeli ile taşıyıcı taş duvarı işini de davalı yüklenicinin yaptığı kabul edilerek, 2003 yılı yerine, 2006 yılı fiyatlarıyla inşaatın yeniden yapım bedelleri hesaplanmıştır. HUMK'nın 286. maddesi hükmü gereğince, hakim yetersiz ve denetime elverişli olmayan bilirkişi ve bilirkişi kurulu raporuyla bağlı değildir. Aynı Yasanın 284. maddesi hükmü uyarınca gerçeğin ortaya çıkarılması için gerekli görüşse önceden inceleme yaptırdığı bilirkişiden ek veya yeniden görevlendireceği bilirkişi kuruluna inceleme yaptırarak rapor alabilir.

O halde, mahkemece yapılacak iş; Dairemizin az yukarıda belirtilen bozma ilâmı da gözetilerek, olanaklı ise, yerinde keşif yapılmak suretiyle; değil ise, delil tespiti sonucu verilen bilirkişi raporu ile mahkemece keşif yerinde inceleme yaptırılarak alınan 16.10.2006 günlü raporlarda inşaatın durumuna ilişkin tespitler ve toplanan deliller değerlendirilerek, davalı yüklenicinin yaptığı işler dikkate alınarak ayıpların ortaya çıktığı 2003 yılı serbest piyasa fiyatlarıyla davalının yaptığı işlerin yeniden yapım bedelinin hesaplattırılması suretiyle varılacak sonuca göre uyuşmazlık hakkında bir karar vermekten ibaret olmalıdır.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte belirtilen nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan sebeplerle de diğer temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 31.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14369, Karar No: 2017/4495, Tarih: 30.05.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/14369 E.  ,  2017/4495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.11.2015 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.05.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 30.05.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Dava, önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili tarafından,...İli,... İlçesi,... Mahallesi 24 ada 3 parsel sayılı taşınmazda davalının 30.09.2015 tarihinde pay satın aldığını, taşınmazlardaki davalı adına kayıtlı payın iptali ile davacı adına tapuya tescilini istemiştir.

Davalı vekili satışın gerçekte 150.000 TL üzerinden yapıldığını resmi senette gösterilen satış bedelin gerçeği yansıtmadığını, 150.000 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesinde hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin gerekli olduğu açıklanmıştır.

Somut olayda; mahkemece, dava konusu taşınmazın ... adına tapuda kayıtlı 276 m2'lik hissesinin iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiş ise de, hüküm sonucunda davacı adına tesciline karar verilen payın oranı, miktarı açık ve infaza elverişli şekilde gösterilmemiştir. Mahkemece, dava konusu taşınmazların son tapu kayıtları getirtilip değerlendirilerek, iptal edilen ve tesciline karar verilen payların oranı hüküm sonucunda açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Bu hali ile verilen karar usul hükümlerine aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

30.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6334, Karar No: 2012/6107, Tarih: 27.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/6334 E.  ,  2012/6107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ...'in ... İlköğretim Okulunda gerçekleştirdiği hırsızlık eylemi hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ...'in Zihinsel Engelliler Beceri ve Geliştirme Derneği Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkezinde gerçekleştirdikleri hırsızlığa teşebbüs eylemleri hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen ve 765 sayılı TCY.nın 492/1. maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 18.01.2004 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-Sanıklar ... ve ...'in ... İlköğretim Okulunda gerçekleştirdikleri hırsızlık eylemleri nedeniyle kurulan hükümlerin incelenmesinde;

765 sayılı TCK’nun 2/2. maddesinde 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun “zaman bakımından uygulama başlıklı 7. maddesinde düzenlenmiştir. Görüldüğü üzere her iki düzenlemede ceza hukukunun en önemli ilkelerinden birisi olan ceza hukuku kurullarının yürürlüğe girdiği andan itibaren işlenen suçlara uygulanacağına ilişkin” ileriye etkili olma prensibi ile bu ilkenin istinasını oluşturan ve failin lehine olan yasanın geçmişe etkili olması anlamına gelen “geçmişe etkili uygulama” veya geçmişe yürürlük ilkesine yer vermiştir.

Somut olaya ilişkin lehe kanunun belirlenmesinde sadece belirli bir hüküm göz önünde bulundurulamaz. Kanun hükümlerinin olaya bir bütün olarak uygulanması sonucuna bakılmak suretiyle lehe kanun belirlenmesi yoluna gidilmelidir. Bu düşünceyle 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi ile özel hüküm de konulmuştur. Bu arada suç ile sanık arasındaki bağlantısını kesen ve sanığın cezalandırılmasını önleyen yargılamanın her aşamasında dikkate alınması zorunlu olan zamanaşımına ilişkin hükümlerin zaman bakımından uygulama sorunu da vardır.