muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6440, Karar No: 2014/11264, Tarih: 03.04.2014

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda, davacının 24 saat çalışma 24 saat dinlenme sistemiyle çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacının fazla çalışma alacağı olup olmadığı yukarıda açıklanan Dairemiz ilke kararı gereğince belirlenmelidir. Mahkemece hatalı hesaplamaya dayalı rapora göre karar verilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2218, Karar No: 2014/5781, Tarih: 05.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/2218 E.  ,  2014/5781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kumluca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2013

NUMARASI : 2011/236-2013/414

Davacı tarafından, davalı aleyhine 18/05/2011 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24/06/2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı ile davacının aralarında akdettikleri Antalya 3. Noterliğinin 27.01.1995 tarihli ve ... yevmiye numaralı satış vaadi sözleşmesi ile ... ve .... parsel sayılı taşınmazlarda davalının murisinden intikal edecek payının 2.500,00 m2'lik kısmını satmayı vaadettiğini, sözleşme bedeli olan 20.000,00 TL'nin davalıya peşin olarak ödendiğini, ancak davalının ferağ vermeye yanaşmadığını belirterek sözleşme konusu taşınmazların tevhid ve ifrazı ile oluşan 1595 parsel sayılı taşınmazın 2.500,00 m2'lik kısmının tapusunun iptal ile davacı adına tescilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, sözleşme bedelinin ödenmediği davalı tarafça ispatlanamadığı ve dava konusu taşınmazın ferağı ile ilgili ifa imkansızlığı olmadığı gerekçesi ile dava konusu 1595 parsel sayılı taşınmazın tapusunun 215/378 hissesinin iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununda toprağın korunması, geliştirilmesi, tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi ve bölünmelerinin önlenmesi, tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazilerin çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesine uygun olarak planlı kullanımını sağlayacak usul ve esasları belirlemek amacıyla yeniden bazı düzenlemeler yapılmıştır. (30.4.2014-6537/1. m)

Kanunun “Tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi” başlıklı 8. maddesi gereğince tarım arazileri; doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre, nitelikleri mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınıflandırılmıştır. (31.01.2007-5578/2. m)

Yapılan düzenlemelerle, asgari tarımsal arazi büyüklüğüne erişmiş tarımsal arazilerin bölünemez eşya niteliği kazanmış olacağı,

Kanunun “Tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi” başlıklı 8. maddesi gereğince tarım arazileri; doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre, nitelikleri mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınıflandırılmıştır. (31.01.2007-5578/2. m)

Yapılan düzenlemelerle, asgari tarımsal arazi büyüklüğüne erişmiş tarımsal arazilerin bölünemez eşya niteliği kazanmış olacağı,

Asgari tarımsal arazi büyüklüğünün mutlak tarım arazileri, marjinal tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektardan küçük belirlenemeyeceği, ifraz edilemeyeceği, hisselendirilemeyeceği, Hazine taşınmazlarının satış işlemleri hariç olmak üzere pay ve paydaş adedinin artırılamayacağı hüküm altına alınmıştır. (30/4/2014-6537/4 md.)

Kanunun 3. maddesinde; mutlak tarım arazisi, özel ürün arazisi, dikili tarım arazisi, marjinal tarım arazisi, asgari tarımsal arazi büyüklüğü ve yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüğü ayrı ayrı tanımlanmıştır.(30.4.2014-6537/3 m)

Paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyeti şeklinde birlikte mülkiyetin söz konusu olduğu tarım arazilerinde satışa konu edilemeyen yerlerin satış vaatlerine de konu olamayacağı kuşkusuzdur.

Asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin üzerinde olan tarım arazileri yukarıda belirtilen miktarların altında ifraz edilmemek şartıyla oranına bakılmaksızın hisseli olarak satılabilir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olaya gelince; satış vaadi sözleşmesine konu taşınmazların belirlenen tarımsal niteliğinin Tarım ve Köyişleri Bakanlığı İl veya İlçe Müdürlüğünden sorulup görüşü alındıktan sonra tescilin mümkün olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Satış vaadi sözleşmesine konu payın arazinin büyüklüğü itibariyle belirlenen tarımsal niteliğine göre satışının mümkün olmadığının anlaşılması halinde davanın reddi, aksi halde kabul kararı verilmesi gerekir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen yasa hükümleri doğrultusunda gerekli araştırmalar yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 05.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18300, Karar No: 2012/15051, Tarih: 20.06.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/18300 E.  ,  2012/15051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Tanık ... ile mağdurlar ... ve ...'in anlatımları arasındaki çelişkilerin giderilmesi, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenerek hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğunun gösterilmesi ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun ve sanık ... yönünden, TCY'nın 43/2 maddesi ile haksız tahrike ilişkin indirim hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının, tartışılması gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

2)Sanık ...'ın temyiz dilekçesine eklediği Bakırköy Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 9.3.2007 tarihli raporu karşısında, sanığın, 10.12.2005 tarihinde işlediği silahla tehdit fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı, azalmış ise derecesinin ne olduğu, alkol ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde bağımlısı olup olmadığının, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 4. İhtisas Kurulundan sorularak sonucuna göre, T.C.Y.'nın 32. maddesinin 1. veya 2. fıkrası ya da 57/7 maddesi hükümlerinin uygulama olanağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesinden başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/38150, Karar No: 2025/5024, Tarih: 18.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/38150 E.  ,  2025/5024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/392 E., 2022/1547 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/307 E., 2020/504 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 220/7. maddesi delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62/1, 53 ve 63/1. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1.Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2.Kabul ve uygulamaya göre;

Temel cezanın “5237 sayılı TCK’nın 314/3. ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2. maddesi” olarak tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden uygulama maddesinin yalnızca “ TCK'nın 220/7 maddesi yollamasıyla TCK’nın 314/2. maddesi” olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8028, Karar No: 2018/2018, Tarih: 15.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/8028 E.  ,  2018/2018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 04/02/2015 gün ve 2014/543 - 2015/57 sayılı kararı onayan Daire'nin .../01/2016 gün ve 2015/6344 - 2016/690 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili ve fer'i müdahiller vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin davalı bankanın halefi konumunda bulunduğu ... A.Ş'de mevduat hesabı olduğunu, ... A.Ş. çalışanlarının haksız ve kötü niyetli, yanıltıcı davranışlar ile müvekkillerinin murisinin iradesini fesada uğratarak parasını devlet güvencesi altında olduğuna ikna ettikleri Kıbrıs'ta kurulu ... ... Ltd. Şirketine havale etmesi için havale talimatı imzalamasına sebebiyet verdiklerini, sonrasında ... A.Ş'ye el konularak yönetiminin ...'ye devredildiğini, müvekkillerinin murisince yatırılan paranın devlet güvencesi altında bulunmayan ... bankasına yatırıldığı gerekçesiyle ödenmediğini, ... A.Ş. yöneticilerinin bankayı aracı kılmak suçundan yargılanıp ceza aldıklarını, ceza yargılaması sırasında iradesi fesada uğratılarak mudilerden toplanılan paraların esasında kağıt üzerinde kurulu ... bankasına aktarılmayıp bağlı şirketlere kredi olarak verildiğinin tespit edildiğini, müvekkillerinin murisince yatırılan paranın ... bankasından tahsil edilemediğini ileri sürerek, 67.435,00 DM'nin davalıdan tahsiline, söz konusu alacağın 39.750,00 DM'lik kısmına 18.11.1999 tarihinden, 27.685,00 DM'lik kısmına 02...1999 tarihinden vade sonuna kadar % 84 akti faiz, vade sonundan itibaren 3095 sayılı yasanın .../.... maddesi uyarınca temerrüt faizi uygulanılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ile fer'i müdahiller vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, 67.435,00 DM karşılığı 34.478,97 Euro'nun davalı bankadan tahsili ile davacılara miras hisseleri oranında ödenmesine, hüküm altına alınan meblağın 20.323,85 Euro'luk kısmına 18.11.1999 tarihinden 14.155,... Euro'luk kısmına 02...1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi uyarınca faiz uygulanmasına dair verilen kararın davalı vekili ile fer'i müdahiller vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili ve fer'i müdahiller vekilleri bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... A.Ş. vekili ile fer’i müdahil ... vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili ve fer'i müdahiller vekilleri bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... A.Ş. vekili ile fer’i müdahil ... vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

...- Fer'i müdahil ... vekilinin fer’i müdahil ... vekilinin karar düzeltme dilekçesine cevaplarını bildirdiği dilekçesinde mahkeme kararının bozulmasına, ... A.Ş. yönünden davanın reddine, davanın asıl muhatap ...’ye tevcih edilmesine karar verilmesi istenmişse de, dilekçenin temyiz defterine kaydedilmediği, böylece usulüne uyun verilmiş bir karar düzeltme dilekçesi olmadığı anlaşıldığından, fer'i müdahil ... vekilinin karar düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... A.Ş. vekili ile fer'i müdahil ... vekilinin karar düzeltme isteminin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle fer'i müdahil ... vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, fer'i müdahil ...'den harç ve ceza alınmasına yer olmadığına, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalıya iadesine, .../03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2025/2311, Karar No: 2025/5881, Tarih: 22.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/2311 E.  ,  2025/5881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2025/35 Esas, 2025/79 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Konya 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.11.2024 Tarihli ve 2011/365 Esas, 2011/714 Karar Sayılı Ek Kararı

Kısıtlı ...'in daha önce kısıtlanmış, Mahkemenin 01.12.2022 tarihli ek kararın ile kısıtlılık halinin devamı ile vasi ...'un görev süresinin iki yıl uzatılmasına karar verilmiştir.

Vasinin 19.02.2024 tarihli, kısıtlının Kırıkkale Engelsiz Yaşam, Bakım, Rehabilitasyon ve Aile Danışma merkezine nakil olduğundan vasilik görevinin iptal edilmesi; vasi adayının 18.04.2024 tarihli, kısıtlının görevli olduğu Kırıkkale ilindeki bakımevine nakil olmasından dolayı vasi olarak atanması talepli dilekçeleri üzerine Mahkemece, 22.11.2024 tarihli ek kararıyla kısıtlının ikamet adresinin Merkez/Kırıkkale olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kırıkkale 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.01.2025 Tarihli ve 2025/35 Esas, 2025/79 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının son vesayet makamının Konya 4.Sulh Hukuk Mahkemesinin olduğu, vesayet makamının adres değişikliği izni olmadan adres değişikliğinin hukuki sonuç doğurmayacağı belirtilerek mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 411 inci maddesi uyarınca yetkili vesayet dairesinin belirlenmesine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun'un “Kurumlarda bulunma” başlıklı 22 nci maddesi şöyledir:

“Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.

4. 4721 sayılı Kanun’un “Vvesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

5. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur."

C. Değerlendirme

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

5. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur."

C. Değerlendirme

Vasi tarafından kısıtlının adres değişikliği talebinde bulunulmadan ve vesayet Makamı olan Konya 4.Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının adres değişikliğine izin verilmeden dosyanın Kırıkkale 3. Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibi ile Konya 4. Sulh Hukuk yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Konya 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.