muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11032, Karar No: 2024/4870, Tarih: 06.05.2024

Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile bozma ilamı içeriğinde; -"çalışmanın niteliği üzerinde durulmalı, hizmet akdinin kim tarafından yerine getirildiği ortaya konulmalı," ibaresine yer verilmiş ise de dava dilekçesinde yer verilen, " ...arazide 2013 yılından satılana kadar bekçi olarak çalıştım... Ancak arazide tarım yapılmazdı, hayvancılık da yoktu. Ben ailemle beraber yaşadığımız bu yerin ve evin bakımı ile temizliğini yapar 24 saat başından ayrılmazdım. Araziye yabancıların, hayvanların girmesine izin vermez artezyene bakım yaptırır ayrıca davalıların burada kalan köpeklerine bakardım." ifadesiyle çalışmanın niteliği ortaya konulmuş; bekçilik faaliyetinin davacı tarafından yerine getirildiği iddiasının aksi ileri sürülmemiş; ilk derece ve bölge adliye mahkemesi kararlarında da, davacı tarafından üstlenilen işin, ev ve arazinin bakım ve korunmasına yönelik faaliyet olduğu tereddütsüz biçimde ortaya konulmuş iken, yapılan işin niteliği ve kim tarafından gerçekleştirildiği konusunda belirsizlik bulunmadığından, bu yönde ek bir inceleme yapılmasına gerek duyulmamıştır. "hizmet akdinin varlığı kabul edilse de aile yaşamı ile iş yaşamının iç içe geçmesi göz önüne alınarak, davalılara davacının mesaisinin günde ne kadarını hasrettiği yaptığı işlere göre belirlenip, çalışmanın kısmi olup olmadığı değerlendirilmeli," yönündeki bozma gerekçesi ise, bekçilik, bakım temizlik gibi tüm güne yayılan işleri yapan kişiyi sürekli gözetleyip denetleyen bir tanığa ulaşılmasının olanaksızlığı yanında; bekçilik faaliyetini tek başına yürüten bir kişinin, bu işe hasrettiği zamanın ayrıştırılması olanağının bulunmaması nedeniyle de araştırılması mümkün olmayan bir önerme olması nedeniyle bozma ilamına uyulması mümkün olmamıştır. Kaldı ki, bozma ilamı içeriğinde de belirtildiği üzere, davalıya ait taşınmazda ikamet eden davacının, özel yaşamı ile iş yaşamının iç içe geçmiş olması nedeniyle böyle bir ayrıştırma yapma olanağı bulunmamaktadır. Bakımını yaptığı hasta, yaşlı veya çocukla aynı evde yaşayan bakıcılar; bekçiliğini yaptığı fabrika, yakıt istasyonu veya işyeri binasında ikametine izin verilen kişiler; başka bölgelerden gelip çalıştığı inşaat şantiye binalarında konaklayan işçiler için bu yönde herhangi bir araştırma gereği öngörmeyen yerleşik içtihatlara karşın, özel yaşamın üçüncü kişiler tarafından denetlenip gözetlenme olanağı bulunmadığı ve çalışmanın geçtiği yerin özellikleri dikkate alındığında, bozma ilamında yer verilen ayrıştırma ve ölçümün gerçekleştirilebilme olanağı da bulunmadığından, bozma ilamı uyarınca işlem gerçekleştirilmesine olanak bulunmadığı, Yerleşik Yargıtay içtihatlarında belirtildiği üzere, "Zaman ve bağımlılık unsurları hizmet akdinin ayırıcı ve belirleyici özellikleri olduğu, çalışan, Borçlar Kanunu'nun 313 üncü maddesinin öngördüğü çerçeve içinde, zaman ve bağımlılık unsurlarını gerçekleştirecek biçimde çalışmaktaysa, aradaki çalışma ilişkisi hizmet akdine dayanıyor demektir

. Bilindiği üzere zaman unsuru çalışmanın, işgücünün belirli ya da belirli olmayan bir süre içinde, işveren veya vekilinin buyruğunda bulundurmayı kapsamaktadır. Hiç kuşkusuz çalışan, bu süre içinde, işveren veya vekilinin buyruğu ve denetimi altında (bağımlı olarak) edimini yerine getirecektir. Burada söz konusu olan bağımlılık ise her an ve durumda çalışanı denetleme veya buyruğuna göre edimini yaptırma olanağını işverene tanıyan, çalışanın edimi ile ilgili buyruklar dışında, çalışma olanağı bulamayacağı nitelikte bir çalışmadır." (Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, 04.02.2021 T., 2020/6872 E., 2021/1228 K.) Davaya konu sürede, davalılara ait taşınmazda ikamet eden, başka bir işyerinde çalışma iddiası veya sigortalılık bildirimi bulunmayan davacının, gün içinde sınırlanmış bir çalışma saatiyle bağlı olmaksızın, davalılara bağımlı olarak çalıştığı belirgin bulunduğundan; sıralanan maddi ve hukuki olgular ile bozmaya konu karar gerekçesi ışığında yapılan değerlendirme sonucunda, bozma gerekçelerine uyulması mümkün olmadığından; oluşan vicdani kanaate dayalı önceki kararda direnilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri ve fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; bildirmiş olduğu tanıklarının beyanın dikkate alınmadığını, arazide tarım, hayvancılık olmadığından, boş arazide mi bekçilik yapıldığını, isteğe bağlı sigortalılığının hiç değerlendirilmediğini, mesajlaşmalar da emir ve talimat bulunmadığı, emir ve talimatın davacıya değil dava dışı ... ...'e verildiğini, hizmet aktinin unsurlarının oluşmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili; direnme kararının hatalı olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini, iş sözleşmesi unsurlarının oluşmadığını, ödemeler davacıya değil oğluna yapıldığını, maaş ödemesi olmadığını, işveren veya işveren vekili olmadığını, yardım ve barınma amaçlı taşınmaz içerisinde yaşanmasına izin verildiğini, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili; Bölge Adliye Mahkemesince verilen kabul kararının hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

D. Gerekçe

1. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371 ve 373 üncü maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı madde hükümleridir.

2. Değerlendirme

Davalı ...’in malik olduğu ve taşınmazların Hacıpınarı Bahçe altı mevkinde bulunan 6.572,00 m2 zeytin ve portakal ağaçlı tarla, Denizli Mah. ... Yakayık mevkinde bulunan 523,00 m2 meyve ve sebze bahçesi ile 210 m2 avlulu kargir evden oluştuğu, taşınmazlara davalı ...'in 22.7.2013-20.11.2019 maliki olduğu, davacının ailesi ile birlikte taşınmazda ikamet ettiği, davalı ... ile davacının oğlu arasında geçtiği anlaşılan yazışma içeriği, diğer davalı ...'un ise gerek boşanma öncesi gerekse boşanma sonrası davacının oğluna gönderdiği ödeme ve gönderim sebepleri, dosya içerisinde yer alan taraf ve tanık beyanları ve sair delilleri ile Bölge Adliye Mahkemesinin direnme hükmünde dayandığı yasal dayanaklar ve gerekçeye göre Dairemize ait anılan bozma ilamının ortadan kaldırılması gerektiği anlaşılmıştır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 373 üncü maddesinin beşinci fıkraları uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgililere ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Mahkemesine gönderilmesine 06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18272, Karar No: 2014/28687, Tarih: 22.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/18272 E.  ,  2014/28687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2013

NUMARASI : 2011/167-2013/131

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı 13.07.2004-26.01.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde mağaza müdür yardımcısı olarak aylık net 1.300,00 TL ücret ile çalıştığını, depoda malların sayımında eksik çıkması sebebiyle boş belge imzalattıklarını ve haklarını aldığına dair ibraname imzalattıklarını, haklarını vereceklerini söylemelerin rağmen ödeme yapılmadığını, 08:00-22:00 saatleri arasında çalıştığını ve günlük dört saat fazla mesai yaptığını, 2008-2009-2010 yıllarına ait yıllık izin ücretinin ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, mağazada 03.01.2011 tarihinde ani sayım yapıldığını, bazı grup mallarda ciddi farklar tespit edildiğini, bölge müdürünün malları faturasız olarak başka şirketlere sattığının tespit edildiğini, sayım sonuçlarının anlaşılmaması için mağaza müdürü olan davacı ile mağaza müdür yardımcısının bilgisi dahilinde sonuçlara müdahale ettiğini, yapılan işin anlaşılmaması için kasadan 14.105,00 TL nakit çektiğini ve bu durumun kasa sayımında ortaya çıkmaması için mağaza müdür ve yardımcısına bilgi verdiğini, bu durumun davacı tarafından yazılı beyanı ile ikrar ettiğini, davacının bölge müdürünün eylemini gizleyerek işverenin güvenini kötüye kullandığını, savunmasında özür dileğini, davacıya ihtar verilmesi düşünülürken davacının 26.01.2011 tarihinde istifa ederek işyerinden ayrıldığını, genel müdür yardımcısı tarafından dilekçesini geri almak isteyip istemediğinin sorulduğunu, davacının bu mahcubiyet ile devam edemiyeceğini belirterek işyerini terk ettiğini, çalıştığı süre boyunca ücretlerinin banka aracılıyla ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının iş sözleşmesinin feshi noktasındadır. Davacı depo sayımında eksik çıkması sebebiyle kendisine boş senede imza alındığını ve ibraname imzalatıldığını ve iş sözleşmesine geçersiz olarak son verildiğini belirtmiştir. Davalı taraf ise davacının bölge müdürü tarafından usulsüz işlemleri bilmesine rağmen bu durum hakkında bilgi vermediğini, kendisinin istifa ederek işyerinden ayrıldığını beyan etmiştir. Her ne kadar mahkemece davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği belirtilmiş ise de; tüm dosya kapsamı, şahit beyanları, dosyadaki tutanaklar, davacının istifa dilekçesi hep birlikte değerlendirildiğinde davacının istifa ederek iş sözleşmesini sonlandırdığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece bu gerekçe ile kıdem ve ihbar tazminatının reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık konusu davacının ücretinin miktarı konusundadır. Davacı net 1.300,00 TL ücret aldığını belirtmiştir. Yapılan emsal ücret araştırmasında İstanbul Ticaret Odası net 1.450,00 TL olarak emsal ücret bildirdiği anlaşılmaktadır. Tüm dosya kapsamı, emsal ücret araştırması, davacının kıdemi ve yaptığı işin niteliğine göre ücretinin net 1.300,00 TL olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece davacının ücreti net 1.300,00 TL olarak kabul edilerek alacakların hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 22.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4225, Karar No: 2014/16187, Tarih: 17.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/4225 E.  ,  2014/16187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/242140

MAHKEMESİ : Çaykara Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2012

NUMARASI : 2010/118 (E) ve 2012/124 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Fen bilirkişisi tarafından hazırlanan raporda suça konu yerin 102 ada 1 nolu parselde kaldığının belirtildiği, söz konusu parsel için kadastro mahkemesinde tespite itiraz davası açıldığı, verilen kararın 20/10/2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, suç tarihi itibariyle bu parsel açısından yapılan kadastro tespitinin henüz kesinleşmediğinin kabulü gerektiği, ayrıca orman bilirkişisi tarafından hazırlanan raporda, suça konu alanın ölü ve diri orman örtüsü ile kaplı olduğu belirtilmesine göre bilirkişiden de ek rapor alınarak suça konu alanda zabıtta yer aldığı şekilde bir ölü ve diri örtü temizliğinin yapılıp yapılmadığının, baraka ile beraber işgal edilen saha miktarının ve sahada boğulan ağaçların yerlerinin gösterilmesi, sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6543, Karar No: 2023/6721, Tarih: 05.07.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/6543 E.  ,  2023/6721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/496 E., 2022/81 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Dosya kapsamına göre, Tatvan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2022 tarihli ve 2021/496 Esas, 2022/81 Karar sayılı kararının katılan ... İdaresi vekili ve sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.04.2022 tarihli ve 2022/56408 numaralı tebliğnamesi ile dosyanın Dairemize tevdii edildiği, Dairemizin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/3538 Esas, 2022/12551 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkındaki hükmün bozulmasına karar verildiği, bozma kararının ardından dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı nezdinde mükerrir olarak yeniden tebliğname numarasına kaydedildiği ve anılan kurumun bozulan karara yönelik herhangi bir itiraz talebi içermeyen 06.03.2023 tarihli ve 2022/156725 numaralı bozma görüşlü tebliğnamesi ile dosyanın Dairemize yeniden tevdii edildiği, incelemeye konu Mahkemenin kararına karşı katılan ... İdaresi vekili ve sanığın temyiz talepleri ile ilgili olarak daha önce Dairemizce karar verildiği anlaşıldığından, yeniden bir karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

05.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9870, Karar No: 2006/12951, Tarih: 06.10.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/9870 E.  ,  2006/12951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... Aile ile Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasiye satışa izin verilmesi istemine ilişkindir.

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair 4787 Sayılı Yasa’nın 20.04.2004 günü yürürlüğe giren 14.04.2004 gün ve 5133 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi ile “22.01.2001 tarihli ve 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı ile 03.12.2001 tarihli ve 4722 Sayılı Türk Medeni Yasasının Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Yasaya göre aile hukukundan doğan dava ve işler”in aile mahkemelerinde görüleceği, yine 5133 Sayılı Yasanın Geçici 2. Maddesi ile de “Bu Yasanın yürürlüğe girdiği tarihte aile mahkemelerinde görülmekte olan ve 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan konularla ilgili dava ve işler yetkili ve görevli mahkemesine devredilir.” hükümleri getirilmiştir.

Medeni Yasanın sözü edilen İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında vesayet, kayyımlık ve yasal danışmanlıkla ilgili hükümler bulunmaktadır.

4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının İkinci Kitabının Üçüncü Kısmında yeralan 397. maddesinin 2. fıkrası gereğince “vesayet makamı, sulh hukuk mahkemesi; denetim makamı, asliye hukuk mahkemesidir.”

O halde, konusu Medeni Yasanın 2. Kitabının Üçüncü Kısmında yer alan davaya sulh hukuk mahkemesi bakmakla görevlidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/10/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5207, Karar No: 2011/9866, Tarih: 28.09.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/5207 E.  ,  2011/9866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 2.İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :17.1.2011

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun kararın ONANMASINA ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 28.9.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10143, Karar No: 2012/11921, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/10143 E.  ,  2012/11921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 30.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10922, Karar No: 2015/7640, Tarih: 24.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10922 E.  ,  2015/7640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/177660

MAHKEMESİ : Kapatılan Manisa 1. Sulh Ceza Mahkemesi (Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 29.03.2012

NUMARASI : 2011/928 Esas, 2012/591 Karar

SUÇ : Cinsel taciz

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sırasında müdafisiz olarak ifadesi alınan sanığın akıl hastanesinde tedavi gördüğünü bildirmesi üzerine sevk edildiği Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen 09.03.2012 günlü, 5785 sayılı heyet raporundan sanığın cinsel taciz suçu yönünden işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığı ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmediği, bu haliyle TCK'nın 32/1. maddesinden yararlanacağının belirtilmesi üzerine mahkemece 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi gereğince sanığa zorunlu müdafii tayin edilerek yargılamaya devam edilmesi gerektiği gözetilmeden savunma hakkını kısıtlayacak şekilde müdafii tayin edilmeksizin hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6138, Karar No: 2018/4649, Tarih: 21.06.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/6138 E.  ,  2018/4649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Ankara 20. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Ankara 20. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/04/2018 gün ve 2018/141 E. 2018/51 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27301, Karar No: 2016/4516, Tarih: 18.02.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/27301 E.  ,  2016/4516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından asıl borçlu ve ipotek veren taşınmaz maliki üçüncü kişi hakkında yapılan ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibinde, alacaklı vekilinin talebi üzerine, icra müdürlüğünce, ihale bedeli, alacağı karşılamadığından İİK'nun 152. maddesi gereğince asıl borçlu ve şikayetçi ipotek veren taşınmaz maliki üçüncü kişi hakkında 21.02.2013 tarihli 83.878,22 TL'lik rehin açığı belgesi düzenlendiği, alacaklı tarafından bu belgeye dayalı olarak asıl borçlu ile ipotek veren şikayetçi hakkında ilamlı icra takibi başlatıldığı, şikayetçinin icra mahkemesine başvurusunda icra emrinin iptalini talep ettiği, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği görülmüştür.

İİK'nun 152/1. maddesi uyarınca; rehin, satış isteyenin alacağına derece itibariyle rüçhanı olan diğer rehinli alacakların tutarından fazla bir bedelle alıcı çıkmamasından dolayı satılamazsa veya satılıp da tutarı takip olunan alacağa yetmezse, alacaklıya bütün veya geri kalan alacağı için bir belge verilir.

İpotekli taşınmaz maliki üçüncü kişinin sorumluluğu, ipotekli taşınmaz ile sınırlıdır. Bu nedenle, ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla taşınmazın satılması halinde sorumluluğu kalmayacağından, bir diğer anlatımla borçtan şahsen sorumlu olmadığından, hakkında İİK'nun 152. maddesi uyarınca rehin açığı belgesi düzenlenemez. Bu maddeye göre düzenlenen rehin açığı belgesi ile ancak asıl borçlu aleyhine takip yapılması mümkün olup, borçtan şahsen sorumlu olmayan ipotekli taşınmaz maliki 3. kişinin mal varlığına başvurulamaz.

Kaldı ki, İcra Hukuk Mahkemesi'nin 29.01.2015 tarih ve 2014/917 E., 2015/90 K. sayılı kararı ile de rehin açığı belgesinin iptaline karar verildiği görülmüştür.

O halde mahkemece şikayetin kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.