muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10706, Karar No: 2016/18091, Tarih: 17.05.2016

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13/02/2007 tarih ve 2007/1-28 E, 2007/34 K. sayılı kararında da; 5187 sayılı Basın Kanunu kapsamındaki cevap ve düzeltme istemleri hususunda yapılan değerlendirmede; “Demokratik toplumlar, temel hak ve özgürlüklere dayanan toplumlardır. Bu tür toplumlarda Devletin görevi, temel hak ve özgürlükleri korumak ve geliştirmektir. Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaati açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli yollarından birisi de basındır.

Geneli ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında, halkı objektif ve gerçekleri yansıtacak biçimde aydınlatmak, çeşitli sorunlar üzerinde kamuoyunu düşünmeye çağıracak tarzda tartışmalar açmak, onu toplumsal ve siyasal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu yöntemlerle denetlemek, ayrıca içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek durumunda olan basına, bu ödevlerini yerine getirirken ihtiyaç duyacağı bir kısım haklar da tanınmıştır. Bunlar; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarıdır. Temelini Anayasa’nın 28. vd. maddelerinden alan ve 5187 sayılı Basın Yasasının 3. maddesinde düzenlenen bu haklar, basın yoluyla işlenen suçlarda, hukuka uygunluk nedenlerini oluşturur. Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştiri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “küçültücü” sözlerin kullanılmaması gerekir.” denilmektedir.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Kanun yararına bozma istemine konu somut olayda, .... 09/07/2014 tarihli nüshasının 7. sayfasında “....” başlığı ile yayımlanan “ 17 Aralık'ın odak ismi.... TOBB'un Kültür Bakanlığına hediye ettiği Savanora'yı zenginlere kiralıyor. İtalya'nın Sicilya'daki Licata Levanderi'in 10 kilometre açığında 3 gündür bekliyor. Yatın bir sonraki rotası ise İstanbul-Kartal " yönündeki habere ilişkin olarak ... resmi internet sitesinde 09/07/2014 tarihinde yer alan basın açıklamasında, anılan gazete haberinin gerçeği yansıtmadığının belirtilmesi ve dosya kapsamında gazetede yer alan haberin doğruluğuna ilişkin bir delilin de olmaması nedeniyle itiraz merciince 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14/1. maddesi uyarınca “Süreli yayınlarda kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapıldığı” gözetilip itirazın kabulü ile düzeltme ve cevap yazısının yayımlanmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden,..... Sulh Ceza Hâkimliğinin 01/10/2014 tarihli ve 2014/1448 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, cevap ve düzeltme yazısının yayımlanmasına, 17/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27911, Karar No: 2020/9547, Tarih: 14.07.2020

**22. Hukuk Dairesi         2017/27911 E.  ,  2020/9547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesinde ihtiyaç duyulduğundan ve Dairemizce eksiklik talebinde bulunulmuş olup herhangi bir cevap verilmediğinden,Davacı ...’in 19.03.2014 tarihli ... Belediyesi’nin Personel Devir Kararından önce emekli olduğu anlaşıldığından,devir tarihinden önce emekli olanların hak ve borçlarının Onikişubat Belediye Başkanlığı’na devredilip devredilmediğinin araştırılması ve varsa buna ilişkin Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararının dosyaya eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/07/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22672, Karar No: 2015/37580, Tarih: 11.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/22672 E.  ,  2015/37580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/324492

MAHKEMESİ : İskenderun (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2011

NUMARASI : 2010/667 (E) ve 2011/125 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık N.. S.. hakkında tehdit ve hakaret eylemlerinden verilen beraat kararlarının temyizinde;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan G.. K.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık S.. S.. hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “ koşulların oluşmadığı” biçimindeki kanuni olmayan gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık S.. S..’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1730, Karar No: 2018/11712, Tarih: 05.12.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/1730 E.  ,  2018/11712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının 12.08.2014 tarihli yazısı ile 16 hastaya sunulmuş olan 18 adet muayene hizmetinin ... Hizmeti Satın Alma Sözleşmesinin 7.5.4 maddesine aykırı olduğu gerekçesi ile 40.000,00TL cezai işlem ve 480,60TL muayene tutarı olmak üzere toplam 40.480,60TL kesinti uygulandığı, bu miktarın davacı alacağından mahsup edileceğinin bildirildiğini, hasta dosyaları incelendiğinde işlemin haksız olduğunu, davalının 7.5.4 maddesini haklı kılacak bir delil sunamadığını, hastaneyi tercih eden hastalara hizmet verdiklerini ileri sürerek; işlemin hukuka aykırı olduğunun tespitine, muarazanın menine, kesinti yapılmış olması halinde 40.480,60TL'nin kesinti tarihinden işleyecek ticari faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yapılan işlemin taraflar arasındaki sözleşmeye uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı kurum tarafından uygulanan cezai işlemin iptali istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümü için bilirkişi incelemesi yapılmasına karar verilmiş; emekli Sayıştay denetçisi, beyin ve sinir cerrahisi uzmanı ve kadın hastalıkları ve doğum uzmanı bilirkişiler tarafından düzenlenen 7.7.2015 tarihli bilirkişi raporu hükme dayanak yapılarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Davaya konu cezai işlem ise davacı hastanenin kulak burun boğaz ve dahiliye servislerinde tedavi göre hastalara ilişkin olarak uygulanmıştır. O halde davacı tarafından verilen ... hizmetleri sonucu düzenlenen faturalarda davalının yapmış olduğu kesintilerin doğru olup olmadığının çözümü gerekmektedir. Bu durumda cezai işleme konu düzenlen faturalarda tedavi gören hastalara ilişkin olarak konusunda uzman sağlıkçı bilirkişinin heyette olması gerekir. Mahkemece, konusunda uzman sağlıkçı bir bilirkişinin katılımı ile oluşacak bilirkişi heyetinden, denetime uygun rapor alınarak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi kurulu raporu esas alınarak hüküm kurulması ve kabule göre de davacı tarafça yatırılan başvuru harcından her türlü harçtan muaf olan davalı kurumun sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2793, Karar No: 2019/3870, Tarih: 20.05.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/2793 E.  ,  2019/3870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Talep, 6100 sayılı HMK’nun 337/2.maddesine dayalı adli yardım isteminin reddi kararına karşı itirazın değerlendirilmesine ilişkindir.

Yargıtay 20. Hukuk Dairesi’nin 12/02/2019 tarih ve 2019/3 E - 2019/906 K sayılı kararıyla Davacılar vekilinin “adlî yardım taleplidir” ibaresini hâvi temyiz dilekçesi ekinde sunmuş olduğu davacılardan sadece ikisine ait fakirlik belgesi ve dosya kapsamına göre, davacıların kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin ödemesi gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat uyandırmadığından davacı vekilinin adlî yardım talebinin reddine karar verildiği,

Davacılar vekilinin adlî yardım talebi reddedildiğinden, Dairemizin bu kararına karşı itiraz edilmez veya itiraz reddedilirse temyiz incelemesi yapılabilmesi için dava değerine göre hesaplanan temyiz başvuru harcının yatırılması gerektiğinden bunun ikmâli için HMK'nın geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın, 26/09/2004 tarihli 5236 sayılı Kanunun 16. maddesi ile değiştirilmeden önceki 434/3. maddesi uyarınca temyiz eden davacı vekiline usûlüne uygun muhtıra tebliğ edilerek sonucuna göre işlem yapılması için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine geri çevrildiği, kararın davacılar vekiline tebliği üzerine davacılar vekilinin süresi içerisinde adli yardım talebine itirazda bulunduğu, itiraz dilekçesi üzerine dosyanın itirazı incelemek üzere Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

“Adli Yardım” 6100 sayılı Hukuk Muhakemleri Kanunu (HMK)’nun 334 vd maddelerinde düzenlenmiş olup, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimselerin, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabileceği belirtilmiştir. Aynı kanunun 336.maddesinde, talepte bulunan kişinin, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorunda olduğu, 337.maddesinin 1.fıkrasında ise Mahkeme’nin, adli yardım talebi hakkında duruşma yapmaksızın karar verebileceği, ancak, talep hâlinde incelemenin duruşmalı olarak yapılacağı, adli yardım taleplerinin reddine ilişkin mahkeme kararlarında sunulan bilgi ve belgelerin kabul edilmeme sebebinin açıkça belirtileceği anlaşılmaktadır.

Aynı zamanda “Adli Yardım” konusu ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (AİHS) 6.maddesinin 1 fıkrasından doğan “Mahkemeye Erişme Hakkı” içinde değerlendirilmektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) hukuk ve idare mahkemlerinden karara bağlanması istenen taleplerle ilgili olarak harç ödenmesi şartının mahkemeye erişme hakkıyla bağdaşmayan bir sınırlama olarak görülemeyeceğine karar vermiştir (Bkz: Kreuz §53 ve .... ve .... §33). Ancak mali sınırlamaların istisnasız bir şekilde uygulanmasının mahkemeye erişme hakkına orantısız bir müdahale oluşturabileceği ve dolayısıyla bu hakkın özünü zedeleyebileceği kabul edilmektedir.

Nitekim AİHM önünde görülen (Kaba- Türkiye) davasında, “Deniz Kuvvetlerinde subay olan ve kanserden ölen kişinin eşi ve çocukları olan başvurucuların, gelirleri olmadığı halde idareye karşı açmak istedikleri tazminat davasında ödemeleri gereken 5,000 Euro kadar harçtan muaf tutulmak istediklerini, Ancak Askeri Yüksek İdare Mahkemesi’nin davanın esasına girmeden davayı temelsiz bularak adli yardım talebini reddettiğini, AİHM’nin ilk önce, Türk idare hukukunda dava açarken yapılan talebin daha sonra değiştirilemediğini ve ulusal mahkemelerin taleple bağlı olduklarını tespit ederek, dava harcının düşük olmasi için başlangıçta daha düşük bir tazminat talep edilebileceğine dair savunmanın kabul edilemeyeceğini kaydetmiştir. AİHM ikinci olarak, Türkiye'deki adli yardım sisteminin bireyleri keyfilikten korumak için esaslı bir güvence sunmadığını ve bu nedenle geçmişte (Bkz: Bakan, § 74-78 .... ve ...., 31-39; ve ...,§ 22-26) kararlarında olduğu gibi Sözleşme'nin 6(1). fikrasının ihlal edildiğine karar verdiğini, mevcut olayda durumun farklı olmadığını belirtmiş; bu bağlamda adli yardımla ilgili kararların başvurucular dinlenmeden ve dosya üzerinden verildiğini ve bağlayıcı olduğunu tespit etmiş; böylece başvurucuların adli yardım taleplerinin reddedilmesinin başvurucuları bir yargı yerine başvurma imkânından yoksun bıraktığı sonucuna varmıştır (Kaba, § 22-25) (Kaynak: İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi Açıklama ve Önemli Kararlar 1.Cilt, Prof Dr .... ve Dr ..., Yargıtay Başkanlığı 2012, 1. Baskı, SS: 630-631)

Bu açıklamalar doğrultusunda somut olayda, davacı tarafın dava konusu ettiği miktarın 15.365.000 TL olduğu, davacıların duruşmalı olarak adli yardım talepli temyiz isteminde bulundukları, bu yönüyle adli yardım talebini inceleyen Yüksek Daire tarafından HMK 337/1.maddesi hükmüne aykırı olarak davacıların adli yardım isteminin duruşmasız olarak değerlendirilmesi kanunun emredici hükmüne aykırı olmuştur. Öte yandan her ne kadar temyiz dilekçesi ekine davacılardan sadece ikisi için fakirlik belgesi eklendiği belirtilerek Yüksek Daire tarafından adli yardımı istemi reddedilmiş ise de; itiraz dilekçesi ekindeki belgelerden davacıların büyük kısmına ait fakirlik belgelerinin mevcut olduğu, davacılardan istenilen nispi temyiz harcının miktarı da dikkate alındığında, davacıların kendileri ve ailelerinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama ve temyiz harç giderlerini ödeme gücünden yoksun olduklarının anlaşılması karşısısında, Yüksek Daire tarafından davacılar vekilinin adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan itirazları kabul edilmeli ve adli yardım talebinin reddine ilişkin Yüksek Daire kararı bozulmalıdır.

SONUÇ : İtiraz olunan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 12/02/2019 tarih ve 2019/3 E - 2019/906 K sayılı Adli Yardıma İlişkin kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 337/2. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, davacılar vekilinin adli yardım talebinin KABULÜNE dosyanın, temyiz incelemesi ile yetkili ve görevli Yargıtay 20. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/05/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2168, Karar No: 2012/9387, Tarih: 18.10.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/2168 E.  ,  2012/9387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı payı alacağı

... ile ... aralarındaki katkı payı alacağı davasının kabulüne dair .... Aile Mahkemesinden verilen 02.11.2011 gün ve 88/955 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili ve davacı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşüünüldü:

KARAR

Davacı vekili, davalı adına tapuda kayıtlı bulunan 1759 ada 3 parsel sayılı taşınmazın evlilik birliğinin devamında vekil edeni tarafından parası ödenmek suretiyle edinildiğini açıklayarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla 10.000 TL katkı payı alacağı ile 23.01.2003 tarihinden itibaren kullanım bedelinin yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, 02.11.2011 tarihli kısa kararda herhangi bir miktar belirtilemeden ve kabul edilen talebin hangisi olduğu açıklanmadan davanın kabulüne, aynı tarihli gerekçeli kararda ise davacının davasının kabulüyle 10.000 TL katkı payı alacağının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve dosya kapsamından görüldüğü üzere; kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Kısa kararla gerekçeli karar arasında bu uyumsuzluk mahkemelere olan güveni sarsar. Kısa kararda kabul edilen talep ve alacak miktarı belirtilmediği halde gerekçeli kararda kabul edilen alacak miktarı açıklanmıştır. Hükümlerin kurulmasında esas olan kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara uygun olarak yazılması gerekir. Anayasanın 141. maddesinin koymuş olduğu duruşmaların aleniyeti kuralı ve ...nun 28. maddesi gereği kararların alenen tefhimi icap eder. Kısa kararla gerekçeli kararın ayrı nitelikte ve çelişik bulunması bu aleniyet kuralına aykırı düşer. (HUMK. m. 388, 389, HMK. m. 297). Tebliğ edilen ilamın tefhim edilen kısa karara uygun bulunması aynı zamanda kamu düzeniyle ilgilidir. 10.04.1992 tarih, 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında belirtildiği gibi, “Kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması bozma nedenidir. Yerel mahkeme bozmadan sonra önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla hakimin vicdani kanaatine göre karar verebilir” denilmiştir. Hüküm bu nedenle kanuna, tarih ve numarası belirtilen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olarak tesis edilmiştir.

Davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı ...nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi hükmü uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK.nun 388/4., HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 594,00'er TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya ayrı ayrı iadesine 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8236, Karar No: 2013/11922, Tarih: 18.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/8236 E.  ,  2013/11922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamı ve suç vasfına göre katılanların tespit edilmiş bir zararı bulunmadığı gözetilmeden mahkemece "suçun işlenmesiyle mağdur katılanın uğradığı maddi ve manevi zararın giderilmediği" gerekçe gösterilmiş ise de; "sanıkların kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları dikkate alındığında yeniden suç işlemeyecekleri konusunda olumlu kanaate varılamadığı" denilmek suretiyle CMK.nun 231/6-b maddesi gereğince kanaat değerlendirmesi yapıldığından bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

1-Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'da para cezalarının hesabı konusunda yeniden değerleme oranı hususunun düzenlenmediği gözetilerek, 5187 sayılı yasanın 18/1.maddesi gereğince sanıklar hakkında 50.000- TL üzerinden önödeme önerisinde bulunulması yerine, fazla miktar üzerinden önödeme önerisinde bulunularak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken 5187 sayılı Basın Kanununun 18/2.maddesindeki "sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili hakkında verilen para cezasının ödenmesinden yayın sahibi, sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili ile birlikte müteselsilen sorumludur." düzenlemesi dikkate alınmadan ayrı ayrı adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.04.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14490, Karar No: 2022/4170, Tarih: 10.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/14490 E.  ,  2022/4170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Olay günü boş arazide beklemekte olan sanık ve arkadaşını gören kolluk ekiplerinin yanlarına giderek kimlik sorgusu yaptıktan sonra, sanığın bulunduğu yere 2 metre mesafede çalılar arasında tabanca ve eklerini bulmaları üzerine sanığın 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda; sanığın aşamalarda değişmeyen beyanı, bulunan silahın sanığın kendisine ait olduğunu şifaen söylediğine dair kolluk ekiplerince düzenlenen tutanak içeriğini kabul etmemesi ve tutanağı imzalamaktan imtina etmiş olması, tabanca üzerinde yapılan vücut izi incelemesinde sanığa ait herhangi bir bulguya rastlanmaması karşısında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmamasına rağmen beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, dava konusu yasak nitelikte silahın TCK.nın 54/4. maddesi gereğince müsaderesine 10.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6051, Karar No: 2007/8357, Tarih: 27.12.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/6051 E.  ,  2007/8357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ....Bölge Telefon Şebeke Tesisi Ortaklığı 1-... Telekomünikasyon Enerji Taah.San.Tic.A.Ş. 2-... Kablo Mehmet Akbaba ve Ort.Adi Komandit Şti. arasındaki davadan dolayı ... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 20.12.2005 gün ve 2003/726-2005/672 sayılı hükmü onayan Dairemizin 12.07.2007 gün ve 2006/1798-2007/4830 sayılı ilamı aleyhinde davalılar ... Telekomünikasyon Enerji Taah.San.Tic.A.Ş. ve Atek Kablo Mehmet Akbaba ve Ort. Adi Komandit Şti. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 160,00 YTL para cezasının karar düzeltme isteyen davalı ... Enerji Taah.San.Tic.A.Ş.'ne, 160,00 YTL para cezasının karar düzeltme isteyen davalı ... ve Ort.Adi Komandit Şti.ne yükletilmesine, fazla alınan karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davalılara geri verilmesine, 27.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.