muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/33132, Karar No: 2024/6707, Tarih: 15.05.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/33132 E.  ,  2024/6707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/569 E., 2018/561 K.

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile hüküm fıkrasından mahkumiyet hükmü çıukarılarak yerine “sanık ...'un üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2(e) maddesi gereğince BERAAT'ına," cümlesinin eklenmesi suretiyle, DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, aşamalarda dinlenilmeyen mağdurun beyanının suçun oluşup oluşmadığı açısından önemli olduğu, bu nedenle 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine göre beraat kararı verilebilmesi için olayın yeterince aydınlanmadığı, mağdur ve soruşturma aşamasında dinlenilen tanık A.Y.'nin beyanlarının alınarak sonucuna göre bir değerlendirilme yapılması gerektiğinin gözetilmediği, açıklanan nedenlerle usul ve esas yönünden kanuna aykırı olan kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, eşi olan mağdura fuhuş yaptırdığı, Yerel Mahkemece, sanık savunması, tanık L.K.'nin beyanı, 10.08.2017 tarihli yakalama tutanağı ve tüm dosya kapsamı ile sabit kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, eşi olan mağdura fuhuş yaptırdığı, Yerel Mahkemece, sanık savunması, tanık L.K.'nin beyanı, 10.08.2017 tarihli yakalama tutanağı ve tüm dosya kapsamı ile sabit kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Her ne kadar sanığın bir kimseyi fuhuşa teşvik etmek veya yaptırmak veya aracılık etmek veya yer temin etmek suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; soruşturma ve kovuşturma aşamasında sanığın fuhuş yaptırdığı iddia edilen eşinin beyanının alınmadığı, sanığın eşiyle para karşılığında birlikte olan hiç bir tanık beyanının dosyada bulunmadığı, köy muhtarı olan tanığın kovuşturma aşamasında alınan beyanında sanığın eylemi ile ilgili olarak görgüye dayalı bir bilgisinin olmadığını sadece duyumlarının olduğunu belirttiği, sanığın tüm aşamalarda atılı suçlamayı reddettiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, dosyada sanığın üzerine atılı suçtan cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak somut bir delilin bulunmadığı anlaşılmakla sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV.GEREKÇE

A. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden Yapılan İncelemede,

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen hususlar karşısında, sanık hakkında beraat kararı verilmesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede,

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Vakfıkebir Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10303, Karar No: 2019/14200, Tarih: 12.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10303 E.  ,  2019/14200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü;

I)Sanıklar hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ..., ..., ... müdafiileri ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Sanıklar hakkında müştekiler ... ve ...’a yönelik ve müşteki ...’ya yönelik hırsızlık ve müştekilere yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

1)Sanıkların yapımı devam eden okul kampüsünün içindeki yemekhane binasından, müdür ve öğretmenler odasından ve yüklenici firmaya ait inşaat malzemelerinin saklandığı depodan farklı zamanlarda gerçekleştirdikleri hırsızlık suçlarının aynı kampüs içerisinde farklı yerlerde meydana geldiği ve sanıkların çalınan malzemelerin farklı kişilere ait olduğunu bilebilecek durumda olmadığı anlaşılmakla; sanıkların öğretmen odası, müdür odası, okul yemekhanesinden meydana gelen hırsızlık suçları ve okul inşaatıyla ilgili yüklenici firma yetkilisi olan müşteki ...’ya ait olan ve okul içindeki bir depoda muhafaza edilen inşaat malzemelerinin çalınması eyleminin tek suç olarak kabul edilerek TCK’nun 43. maddesii çerçevesinde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay — Esas No: 2013/4221, Karar No: 2013/4680, Tarih: 05.07.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4221 E.  ,  2013/4680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı, ortağı olduğu davalı kooperatifin ....07.2010 tarihli olağanüstü genel kurulunda alınan kararların kanun, anasözleşme ve iyiniyet kurallarına aykırı, mutlak butlanla malül olduğunu ileri sürerek, anılan genel kurulda alınan kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; dava konusu olağanüstü genel kurulda alınan kararlarda mutlak butlan halinin söz konusu olmadığı, kararlarda yasa, anasözleşme ve iyiniyet kurallarına aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle dava konusu genel kurulun ..., ... ve .... maddeleri yönünden, bu maddelerde davacının muhalefet şerhi bulunmaması, ..., ..., ... ve .... maddeleri yönünden, bu maddelerin karar niteliğinde olmaması, .... madde yönünden ise, bu maddenin oybirliğiyle alınmış olması sebebiyle davacının dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken tüm maddeler için yazılı gerekçelerle davanın reddi doğru değil ise de, sonucu itibariyle kararın doğru olmasına göre, davacının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4975, Karar No: 2010/24476, Tarih: 16.07.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/4975 E.  ,  2010/24476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/139560

MAHKEMESİ : Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2007

NUMARASI : 2007/561

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden önce 19.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa’nın 23.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesi uyarınca; soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7616, Karar No: 2016/3527, Tarih: 28.04.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/7616 E.  ,  2016/3527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için girişilen icra takibine vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece, itirazın kısmen iptaline, icra inkar tazminatının reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, taraflar arsındaki 04.04.2007 tarihli 10 yıl süreli süt fabrikası olarak kullanılmak üzere yapılan kira sözleşmesinde ilk yıl kira bedeli 31.000 TL olup her yılın 4 Nisan ve 5 Ağustos olmak üzere iki taksitte ödeneceği, devam eden yıllardaki kira bedelinin ise TEFE, TÜFE veya yeniden değerleme oranından az olmamak üzere önceki yıl kirası ile çarpımı sonucu artırılacağının kararlaştırıldığını belirterek 2013 yılı 2. taksit bedeli olan toplam 26.468 TL’nin tahsili istemiyle 23.01.2014 tarihinde başlattığı icra takibine davalı tarafından yapılan itirazın iptali ile %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir. Davalı cevap dilekçesinde, haksız ve yersiz açılana davanın reddini savunmuştur. Mahkemece itirazın kısmen iptali ile takibin 24.444 TL asıl alacak, 1.445 TL işlemiş faiz yönünden devamına, alacak likit olmadığından icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki 04.04.2007 başlangıç tarihli, 10 yıl süreli, süt fabrikası olarak kullanmak üzere yapılan kira sözleşmesinde ilk yıl kira parası 31.000 TL olarak belirlenmiş, her yılın 4 Nisan ile 5 Ağustosta ödeneceği kararlaştırılmış, ayrıca kira artırımı ile ilgili olarak da “..devam eden yıllardaki kira bedelinin ise TEFE, TÜFE veya yeniden değerleme oranından az olmamak üzere önceki yıl kirası ile çarpımı sonucu artırılacağının..” kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Davacı, artırım maddesi uyarınca belirlediği 2012 yılı ikinci taksit bedeli 26.468 TL ve 1.565 TL işlemiş faizinin tahsili istemiyle 23.01.2014 tarihinde icra takibi başlattığı anlaşılmaktadır. İİK.nun 67. maddesine göre borçlunun itirazının haksızlığına karar verilmesinin kabulü halinde borçlu, diğer tarafın talebi üzerine takip tarihi itibariyle % 20 dan aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilmesi gerekir. Kira sözleşmesinde ilk yıl kira bedelinin açıkça belirtilmiş bulunmasına ve devam eden yıllara ilişkin artırım şartının da belirtilmiş bulunmasına göre takip başlatılmış olup alacağın likit olmasına ve davacının da talebi bulunduğuna göre davacı lehine kabul edilen asıl alacak üzerinden takip tarihi itibariyle yürürlükteki yasa maddesine göre %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde tazminat talebinin reddine karar verilmesi de doğru değildir.

./..

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

./..

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazları kabul edilerek 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün alacağa ilişkin bölümünün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 28.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21450, Karar No: 2014/13367, Tarih: 07.07.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/21450 E.  ,  2014/13367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; telefonla taksi duraklarını ayrı ayrı arayan ve kendisini avukat olarak tanıtan sanığın, onlara belli bir noktada beklemekte olan bir kişiden para verip evrak bulunduğunu bildirdiği yere gelmelerini söylemesi, birbirlerinden habersiz talimatlara uyan taksici mağdurların verilen adrese intikal ettiklerinde böyle bir kişinin olmadığını anlamaları şeklinde vukubulan eylemlerin mağdurlara karşı ayrı ayrı "dolandırıcılık suçlarını oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/722, Karar No: 2025/153, Tarih: 09.01.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/722 E.  ,  2025/153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 46. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/822 E., 2023/2693 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2012/648 E., 2020/101 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili ile davalının, evlenmeden önce Tekirdağ 5. Noterliğinin 29.08.2012 tarih ve 06738 yevmiye nolu ölünceye kadar bakma sözleşmesi imzaladıklarını, davalının sözleşmenin temel şartlarını yerine getirmediğini, bakım bir yana müvekkilinin artık hayatından endişe ettiğini, 22.11.2012 tarihinden bu yana müvekkili ile davalının ayrı yaşadığını, davalının müvekkiline önce bakıcılık yapmak için yakınlaştığını sonra kandırarak evliliğe ikna ettiğini belirterek, ölünceye kadar bakma sözleşmesinin feshini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkilinin davacının mirasından feragat sözleşmesi imzaladığını ve evlilik birliğinin tüm gereklerini yerine getirdiğini, davacı müvekkilini darp ettiğinden hakkında koruma kararı alındığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/994 E., 2013/45 K. sayılı kararı ile davalının davacıya yönelik kasten yaralama suçundan ceza aldığı, ceza davasına konu olayın 21.11.2012 tarihinde gerçekleştiği, davacının da 04.12.2012 tarihinde davalı aleyhine Tekirdağ 1. Aile Mahkemesinde boşanma davası açtığı, davalının davacıya fiziksel şiddet uyguladığı, boşanmaya sebebiyet verecek şekilde kusurlu olduğunun tespit edildiği, verilen kararın temyiz ve karar düzeltme aşamalarından geçerek onandığı, tüm dosya kapsamından, davalının sözleşmeden kaynaklanan edimlerini yerine getirmediğinin anlaşıldığı, bu durumda davacının Türk Borçlar Kanunu'nun 617. maddesi gereğince sözleşmeden dönme hakkının doğduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, ... ve ... arasında tanzim olunan Tekirdağ 5. Noterliğinin 29.08.2012 tarihli ve 06738 yevmiye numaralı ölünceye kadar bakma sözleşmesinin feshine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalının sözleşmeden kaynaklı edimlerini yerine getirmediği iddiasının kesin delil niteliğindeki kesinleşen ilam ile sabit olduğu, sözleşmenin feshi şartlarının oluştuğu ve davanın kabulü kararında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; taraflar arasında düzenlenen ölünceye kadar bakma sözleşmesi evlilik tarihinden önce düzenlendiğinden boşanma davası ile birlikte değerlendirilmesinin doğru olmadığını, müteveffa ile müvekkili arasında çıkan tartışmadan dolayı müteveffa Nehat hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve uzaklaştırma kararı verildiğini, bu tip tartışmalar her evlilikte olabileceğinden işbu davanın konusunu ilgilendirmediğini, müvekkili üzerine düşen tüm edim ve ifaları yerine getirdiğinden işbu haksız ve mesnetsiz davanın mirasçıları tarafından devam ettirilmesinin tamamen maddi saiklere dayalı olduğunu, boşanma davasında müvekkilinin kusursuzluğunun belirlendiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, ölünceye kadar bakma sözleşmesinin feshi istemine ilişkindir. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle davacının iddiasının, bakım borçlusu davalının bakım borcunu yerine getirmediği hususuna dayandığı, davalının 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 611 vd. maddelerinde düzenlenen "Ölünceye Kadar Bakma Sözleşmesi" nden kaynaklı edimlerini yerine getirmediğinin sabit olduğu, ölünceye kadar bakma sözleşmesinin bakım borcu yerine getirilmediği gerekçesiyle Türk Borçlar Kanunu'nun 617. maddesi gereğince feshinin yerinde olduğunun anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8357, Karar No: 2015/19306, Tarih: 03.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/8357 E.  ,  2015/19306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2014

NUMARASI : 2013/382-2014/548

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, tamamının yüzölçümü ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %1'ini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.