muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10536, Karar No: 2024/4613, Tarih: 25.09.2024

Karadeniz Teknik Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Dekanlığına bağlı İnşaat Mühendisliği tarafından düzenlenen Temmuz 2012 tarihli raporda; “deprem nedeni ile yıkılan binada iş aşaması ve sorumluluk ilişkilendirilmesi” adı altında tablo hazırlandığı, söz konusu binanın yapılış tarihi itibariyle, 1997 Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmeliğe tabi olduğu, binada kullanılan betonun yönetmelikte belirtilen minimum beton sınıfı olan C16'yı dahi sağlamadığı, beton içerisinde standart dışı agregaların mevcut olduğu, binanın mevcut taşıyıcı elemanlarının donatı detaylandırmasında ve etriye aralığı açısından yetersizlikler olduğunun ve bu yetersizlikler dolayısıyla proje müellifleri, yapı sahibi ve müteahhidinin, teknik uygulama sorumlusunun ve belediyenin ilgili birimlerinin sorumlu olduğunun belirtildiği,

1. Noter Binasının yapım yılı tam olarak bilinmemekte olup, 14.11.2011 tarihinde Erciş Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hazırlatılan kroki ve raporunun eklerinde bulunan tapu kaydına göre binanın 2000 yılında inşa edildiğinin belirlendiği, apartmana ait hesap ve projeler bulunmadığından, proje beton sınıfının belirlenemediği, karot numuneler üzerinde gerçekleştirilen merkezi basınç deneyleri sonucunda numunelerin ortalama basınç dayanımı 11.48N/mm2 olarak belirlendiği, aynca, karot dayanımlan arasındaki değişim aralığı 8.20-15.46N/mm olduğu, bunun da binada dökülen betonun oldukça heterojen olduğu anlamına geldiği, elde edilen ortalama basınç dayanımının 1997 yılında yayımlanan Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkındaki Yönetmelikte belirtilen minimum beton sınıfı olan C16’dan daha düşük olduğu, aynca, yönetmeliğin “7.2.5. Malzeme Dayanımları” Bölümünde birinci ve ikinci derece deprem bölgelerindeki binalarda C20 veya daha yüksek dayanımlı beton kullanılması zorunludur ibaresi bulunduğu, beton içerisinde standart dışı agregaların mevcut olduğu, binanın mevcut taşıyıcı elemanlarının donatı detaylandırmasında ve etriye aralığı açısından yetersizlikler olduğu, 1. Noter Binasına ait herhangi bir yapı ruhsatı ve/veya yapı kullanma izni dosya kapsamında elde edilemediği, ancak dosya kapsamında bulunan bilirkişi raporuna göre bina zemin ve 3 normal kat olmak üzere 4 kattan oluştuğu, sonuç olarak söz konusu binada projelendirme, yapım ve iş bitimi aşamalarında Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkındaki Yönetmelik ve İmar Kanunu esaslarına yeterince uyulmadığının belirlendiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan 27/12/2015 tarihli bilirkişi kurulu raporunda; "Soruşturma kapsamında yapılan detaylı bilirkişi incelemeleri neticesinde dava konusu depremde yıkılan ... Apartmanına ilişkin görsel ve deneysel olarak tespit edilen teknik yetersizliklerle bilirkişi kurulumuzca da itibar edildiği, bu kapsamda sanık ...'nın söz konusu binanın sahibi ve müteahhidi olarak yapımdan sorumlu olduğu halde yürürlükteki kurallarına uygun bir inşaat yaptırmak yapımından sorumlu olduğu halde yürürlükteki kurallarına uygun bir inşaat yaptırmak bakımından kendi üzerine düşen dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle sorumlu olduğu, sanığın imalatında gerekli dikkat ve özeni göstermediği binanın yıkılabileceğinin öngörmediği sonucuna varılması gerektiği dolayısıyla bina sahibi olan sanığın binanın yıkılmasından dolayı bilinçsiz taksirinin bulunduğunun kabul edilmesi gerektiği, dosyada binanın ruhsat bilgileri yer almadığından belediye görevlileriyle ilgili bir değerlendirme yapılmasının mümkün olmadığı, binanın yıkılmasında, eğer varsı fenni mesulün ve binanın yapım işini üstlenen ustaların gereken dikkat ve özeni göstermemelerini de müessir olduğu ve fakat bu şahıslara ilişkin dosya kapsamında herhangi bir isnatta bulunulmadığı, dava konusu somut olayda meydana gelen neticeler bakımından birden fazla kişinin (müteahhit ve ustalar) taksirli davranışlarının müessir olduğu ve bu nedenle sanıkların sorumluluklarının belirlenmesinde Türk Ceza Kanununun taksirli suçlarda şahsi sorumluluk esasının getiren "birden fazla kişinin taksirle işlediği suçlarda, herkes kendi kusurundan dolayı sorumlu olur. Her failin cezası kurusuna göre ayrı ayrı belirlenir." şeklindeki 22. Maddesinin beşinci fıkrasının göz önünde bulundurulması gerektiği görüş ve kanaatine varılmıştır." şeklinde görüş bildirilmesi üzerine, sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilmiş olup, Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4.maddeleri uyarınca 15.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Vekaletnamesinde temyizden feragat yetkisi bulunan katılanlar vekili tarafından, süresi içinde hükmün temyiz edilmesinden sonra, 03.03.2016 havale tarihli dilekçe ile temyiz isteminden feragat ettiğini belirtmiş olması karşısında, katılanlar vekilinin temyiz istemi yönünden dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden;

IV. GEREKÇE ve KARAR

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Vekaletnamesinde temyizden feragat yetkisi bulunan katılanlar vekili tarafından, süresi içinde hükmün temyiz edilmesinden sonra, 03.03.2016 havale tarihli dilekçe ile temyiz isteminden feragat ettiğini belirtmiş olması karşısında, katılanlar vekilinin temyiz istemi yönünden dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1-Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, yürürlükteki kurallara uygun bir inşaat yaptırmak bakımından dikkat ve özeni göstermeyen, bu nedenle birinci derecede deprem bölgesinde bulunan ... apartmanının tamamen çökmesine ve dört kişinin göçük altında kalarak ölmesine asli kusurlu olarak neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması,

2-Erciş’de yıkılan birinci derece deprem bölgesinde olan ... apartmanından alınan karot numunelerinin teknik bilirkişiler tarafından incelenmesi neticesinde; 1997 yılında yayımlanan Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkındaki Yönetmelikte birinci ve ikinci derece deprem bölgelerindeki binalarda C20 veya daha yüksek dayanımlı beton kullanılmasının zorunlu olmasına rağmen, kullanılan betonun Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkındaki Yönetmelikte belirtilen minimum beton sınıfı olan C16'yı dahi sağlamadığı, bilirkişi raporlarında belirlenen yetersizlik ve eksikliklerin binanın yıkılmasında etkili olduğu; sanığın yıkılan binanın yapım aşamasında ve iş bitimi aşamasında, üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediği, öngörülebilen bu netice bakımından dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranan sanık hakkında hakkında bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu anlaşılmakla, tayin olunan cezasında 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle, Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10186, Karar No: 2015/4255, Tarih: 14.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/10186 E.  ,  2015/4255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı ..., 27.12.2010 tarihli dava dilekçesi ile; ... kasabasında 3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesi gereğince, 2/B alanlarında güncelleme ve teknik mevzuata göre fennî hataların düzeltilmesi yolunda çalışmalar yapıldığı, bu çalışma sırasında yörede daha önce 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereğince yapılan çalışma sırasında 113 ada 22 no ile tespit edilen parselin sınırlarının daraltıldığını, 113 ada (22-A) ve (22-B) şeklinde ayrılarak, (22-A) kısmının orman sınırı içine alındığını, dava konusu yere ilişkin daha önce yapılan orman kadastro çalışmaları ile dava konusu taşınmazın tamamının orman niteliğini kaybettiğinin belirlendiğini, güncelleme çalışmalarının hatalı olduğunu ileri sürerek, sınır tepitine itirazın kabulü ile orman sınırı içine alınan kısmın dahi davacının zilyetliğinde olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne; ... kasabası kadastro çalışma alanı içinde bulunan 113 ada 22 sayılı parsele ilişkin olarak 3402 sayılı Kanunun (5831 sayılı Kanunun 8. maddesine göre eklenen) Ek 4. madde hükümlerine göre yapılan tahdit ve tespitler ile bu taşınmaz malla ilgili 2009/15 sayılı genelge hükümlerine öre yapılan güncelleme çalışmalarında fennî hatalara ilişkin düzeltme işleminin iptaline, 23.09.2014 tarihli rapora ekli 1 nolu krokide gösterildiği şekilde OS 2071 ve 2072 noktalarının yerlerinin düzeltilmesine (dava konusu 113 ada 22 sayılı parselin tamamının 2/B parseli içerisinde kaldığının tespitine) karar verilmiş, hüküm Orman tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 sayılı Kanunun (5831 sayılı Kanunun 8. maddesine göre eklenen) Ek 4. madde hükümlerine göre yapılan tahdit ve tespitler ile bu taşınmaz mallarla ilgili 2009/15 sayılı genelge hükümlerine göre yapılan güncelleme çalışmalarına itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 10.05.1982 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır. Daha sonra 21.08.1987 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 6831 sayılı Kanunun 2/B uygulaması bulunmaktadır. 19.11.1996 - 18.12.1996 tarihleri arasında ilân edilerek 2924 sayılı Kanun uyarınca yapılan çalışmalar kesinleşmiştir. Genel arazi kadastrosu 1957 yılında kesinleşmiştir. 01.12.1998 - 30.12.1998 tarihleri arası ilân edilen 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan ve kesinleşen çalışmalar bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman ve fen bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit harita ve tutanaklarına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın tamamının kesinleşen 2/B alanında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına, kadastro mahkemesinin 1996/139 E. - 2010/891 K. sayılı dosyasında 2924 sayılı Kanun uyarınca yapılan çalışmalara gerçek kişiler tarafından açılan dava da; taşınmazın kesinleşen 2/B alanında kaldığı belirlenerek hüküm kurulduğuna ve bu hükmün temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiğine, 3402 sayılı Kanunun Ek-4 madde hükümlerine göre yapılan tahdit ve tespitler ile bu taşınmaz mallarla ilgili 2009/15 sayılı genelge hükümlerine göre yapılan güncelleme çalışmalarının kesinleşmiş tahdit harita ve tutanaklar ile uyumlu olmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14/05/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20344, Karar No: 2021/14991, Tarih: 09.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/20344 E.  ,  2021/14991 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 51/2-b maddesine muhalefet etmek eyleminden kabahatli Trakya Bölgesi Doğalgaz Dağıtım Anonim Şirketi hakkında 598,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Tekirdağ Emniyet Müdürlüğü Bölge Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 19/02/2020 tarihli ve MA 00695769 sayılı idari yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun reddine dair Tekirdağ 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 02/06/2020 tarihli ve 2020/706 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 01.04.2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.05.2021 tarihli ve KYB. 2021-47516 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Mezkür ihbarnamede;

2918 sayılı Kanun'un 51. maddesinde yer alan, "Sürücüler, aksine bir karar alınıp işaretlenmemişse yönetmelikte belirtilen hız sınırlarını aşmamak zorundadırlar. (Değişik fıkra: 18/10/2018-7148 S.K./21. md) Hız ölçen teknik cihaz veya çeşitli teknik usullerle yapılan tespit sonucu Yönetmelikte belirlenen hız sınırlarını; a) Yüzde ondan yüzde otuza (otuz dâhil) kadar aşan sürücülere 235 Türk lirası, b) Yüzde otuzdan yüzde elliye (elli dâhil) kadar aşan sürücülere 488 Türk lirası, c) Yüzde elliden fazla aşan sürücülere 1.002 Türk lirası idari para cezası verilir..." şeklindeki ve aynı Kanun'un 71. maddesinde yer alan, "Geçiş üstünlüğüne sahip araçlar öncelik sırasıyla şunlardır: ...b) İtfaiye araçları, orman yangınlarıyla mücadele eden araçlar, ...Bu araçlar, bu Kanun ve yönetmelikte yazılı trafik kısıtlama ve yasaklarına bağlı değildir..Bu araçlar görev halinde iken geçiş üstünlüğü hakkına sahiptir. Bu hak, halkın can ve mal güvenliğini tehlikeye sokmamak,duyulur ve görünür geçiş üstünlüğü işaretini vermek şartı ile kullanılır." şeklindeki düzenlemeler nazara alınarak yapılan değerlendirmede, trafik idari para cezası uygulanan 34 BAM 740 plakalı aracın ruhsatında "doğalgaz acil 187 logoludur özel amaçlı tepe lambalı dolap monteli acil müdahale aracı" şeklinde şerh verildiği, İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğünün 20/04/2010 tarihli ve B.05.1.EGM.0.85.04.02.64029/22-10/969-4546-74508 sayılı yazısında da doğalgaz acil müdahale araçlarının Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 141/1-a bendinin 2 numaralı alt bendinde yer alan "itfaiye araçları ile benzeri müdahale araçları" kapsamında değerlendirilmesi hususunun İl Emniyet Müdürlüklerine gönderilen 04/05/2006 tarih ve 4474-81449 sayılı talimatla belirtildiğinin bildirildiği, 05/03/2020 tarihli ihbar iş emri raporuna göre Süleymanpaşa ilçesinde bir binanın servis kutusunda gaz kokusu ihbarı üzerine aracın müdahale bölgesine intikali sırasında 19/02/2020 tarihinde saat 09:34'te idari para cezası düzenlendiği, aracın acil müdahale aracı olup bu konuda ruhsata da şerh verildiği ve uyarıcı işaretlerin araçta bulunduğunun anlaşılması karşısında; kabahatli hakkında idari para cezası uygulanamayacağı gözetilmeden, başvurunun kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden, Tekirdağ 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 02.06.2020 tarih, 2020/706 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca, BOZULMASINA, kabahatli şirket hakkında uygulanan idari yaptırım kararının kaldırılmasına, 09.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3664, Karar No: 2012/11165, Tarih: 03.10.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3664 E.  ,  2012/11165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine ve orman tahtidine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 17/06/2010 tarih ve 6148 - 8647 sayılı bozma kararında özetle; " ... köyünde itiraza konu olan, dava dilekçesine ekli krokide 26 numara ile gösterilen ve sonradan 106 ada 16, 17 ve 18 parsel numaraları verilerek tutanak düzenlenen taşınmazların (a) işaretli bölümlerinin orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verildiği, kalan bölümler hakkında hüküm kurulmadığı, Hazine ve köy tüzel kişiliği aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine karar verildiği, bunlar yasal hasım olduğundan husumetten red kararı verilemeyeceği ve tutanakların malik haneleri açık bulunduğundan orman sayılmayan bölümler hakkında da sicil oluşturulması gerektiği" açıklanmıştır. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu 106 ada 16 parselin a (49.44 m²), 106 ada 17 parselin a (2694,94 m²), 106 ada 18 parselin a (1210.84 m²) ve AC (2320.68 m²) bölümün orman niteliğiyle Hazine adına, C işaretli bölümlerin ise dahili davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava; kadastro tespitine ve orman tahtidine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanı 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.

Bozma kararına uyulmakla birlikte bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; mahkemece, çekişmeli 106 ada 16 parselin (c) bölümünün davalı gerçek kişiler adına tesciline karar verilmiştir. Ancak , bozma kararı üzerine yeniden keşif yapılmaksızın, bozma öncesinde rapor hazırlayan bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle karar verilmiştir. Bozma kararı öncesinde de (c) bölümünün dava konusu olmadığı düşünülerek bu bölüm hakkında inceleme yapılmamıştır. Dolayısıyla hükme esas alınan uzman bilirkişi raporuna ekli memleket haritasında kısmen yeşil alanda kaldığı anlaşılan (c) işaretli bölümdeki yeşil rengin hangi bitkiyi ifade ettiği konusunda uzman bilirkişi tarafından yapılmış bir açıklama bulunmamaktadır.

3402 sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4/3. maddesi uyarınca yapılan orman kadastrosunda orman sınırları dışında bırakılan taşınmazlar hakkında 3402 sayılı Yasanın 26/4. maddesi gereğince henüz olumlu tespit tutanağı ve haritası düzenlenmemiş olmakla birlikte orman olmadığı konusunda "olumsuz tutanak ve harita düzenlendiği" kabul edilip, 6831 sayılı Yasanın 11/1. maddesi gereğince kadastro mahkemesinin görevinin (yetkisi) başlayacağı , dava dilekçesinde niteliği bildirilen taşınmazların tespit tutanağının, malik hanesi açık bırakılmak suretiyle düzenlenip gönderildiği ve kamu düzeni nedeniyle, kadastro hakimi düzenli sicil oluşturmakla görevli olduğundan, dava konusu taşınmazın tümü incelenerek, orman sayılmayan bölümler üzerinde kim ya da kimlerin ne zamandan beri zilyet ettiğinin, onlar yararına kazanma koşullarının oluşup oluşmadığının belirlenerek karar verilmesi gerekmektedir.

O halde; mahkemece, ziraat fakültelerinin toprak bölümünden mezun olan bir ziraat mühendisi, bir harita - kadastro (jeodezi ve fotogrametri) mühendisi ile bir yüksek orman mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte, dava konusu taşınmaz ve etrafını gösterir arazi kadastro paftasının orijinal fotokopi örneği ile en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ve orjinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, bu belgeler dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar steoroskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü belirlenmeli, eylemli durumu keşif sırasında zapta geçirilerek fotoğrafları da dosyaya konulmalı, 6831 sayılı Yasanın 1. maddesine göre taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı belirlenmeli, orman olmadığı anlaşıldığı takdirde, yerel bilirkişilerden ve taraf tanıklarından öncesinin ne olduğu, kim tarafından ne zamandan beri zilyed edildiği, ekonomik amacına uygun kullanılıp kullanılmadığı, maddi olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak sorulup saptanmalı, bu konuda tespit bilirkişilerinin de bilgisine başvurulmalı, ziraat uzmanından bu konularda bilimsel verilere dayalı, doyurucu rapor alınmalı, komşu parsel kayıtlarından da yararlanılarak taşınmazın zilyedlikle kazanılacak yerlerden olup olmadığı konusunda toplanacak deliller çerçevesinde karar verilmelidir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 106 ada 16 parselin (c) bölümüne yönelik olarak BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 03/10/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.