muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/461, Karar No: 2022/2918, Tarih: 18.04.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/461 E.  ,  2022/2918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER :1)Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/04/2017 tarih ve 2017/92 Esas, 2017/128 Karar sayılı kararı ile; sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK’nin 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna dair kararı,

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03/11/2017 tarih ve 2017/967 Esas, 2017/1813 Karar sayılı kararı ile; kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün duruşma açılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 29, 62, 53. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03.11.2017 tarih ve 2017/967 Esas, 2017/1813 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291/1. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle, bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin; meşru müdafaa olduğuna ve sair hususlara yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Oluşa ve dosya kapsamına göre; kullanılan elverişli silah, hedef alınan vücut bölgeleri, darbe ve isabet sayısı nazara alındığında sanığın eylemi ile ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğunun kabulü ile kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ilk derece mahkemesince kurulan hükümde bu yönden bir isabetsizlik bulunmaması nedeniyle suç vasfının belirlenmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

2) Mağdurun da sanığı adli raporuna göre burnunda hafif (1.) derece kırığa ve sabit ize neden olacak şekilde yaralaması karşısında; sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik indirim oranının alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle belirlenmesi yerine alt sınırdan belirlenmesi,

Usul ve yasaya aykırı olduğundan, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu nedenle yerinde görülmüş olup, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin yapmış olduğu duruşma sonrasında verdiği “Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.04.2017 tarih ve 2017/92 Esas, 2017/128 Karar sayılı hükmünün kaldırılarak, sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 29, 62, 53. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetine” dair 03.11.2017 tarih ve 2017/967 Esas, 2017/1813 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK’nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK’nin 307/5. maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-b maddesi gereğince “... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14296, Karar No: 2012/15925, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/14296 E.  ,  2012/15925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 18.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8456, Karar No: 2019/4172, Tarih: 27.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/8456 E.  ,  2019/4172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılanlar ve katılan zorunlu vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereğin düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin kast veya taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan zorunlu vekilinin hükmün gerekçesinin yeterli ve isabetli olmadığına, yeterli araştırma yapılmadığına, katılanların ise; sanığın teknik ve mesleki yeterliliğe sahip olup olmadığı konusunda araştırma yapılmadan eksik inceleme ile alınan rapor dayanak gösterilerek beraat karar verildiğine, sanığın kusurlu olduğuna,işin mahiyeti gereği sanığın yaralanma ihtimalini öngördüğü ancak gerekli dikkat ve özeni göstermemek sureti ile mağdurun yaralanmasına neden olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4006, Karar No: 2020/2302, Tarih: 03.03.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/4006 E.  ,  2020/2302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 17/04/2018 tarih ve 2012/187 E- 2018/133 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 04/07/2019 tarih ve 2018/1353 E- 2019/771 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili Prof. Dr. ... ile Dr. ...'in, "Pediatri Soruları" adı ile TUS sınavına yönelik, tıp fakültesi öğrencilerinin yararlanabilmeleri için bir kitap hazırladıklarını, kitabın ilk olarak Sağlık Vakfı Yayınlarından, daha sonra Nobel Tıp Kitabevi Yayınlarından ve son olarak da 9, 10,11 ve 12. baskılarının TUSDATA yayınları ve yan kuruluşu olan Klinisyen Yayınlarından çıktığını, kitapların her türlü haklarının ... ve ...'e ait olduğuna dair Sağlık Vakfı Yayınları yetkilileri ile yapılan sözleşme bulunduğunu, davalı TUSDATA'nın kitap dolayısıyla 2003 yılından bugüne kadar müvekkiline hiçbir ödeme yapmadığını, müvekkilinin FSEK md.22'de düzenlenen çoğaltma ve md.23'te düzenlenen yayma haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek FSEK md. 68 gereğince üç kat tazminat olarak şimdilik 20.000 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiş, 30/12/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 64.609,05 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, TUSDATA A.Ş.’nin on yılı aşkın süredir TUS soru kitapları yayımlayan bir kuruluş olduğunu, davacı ile eşi...’in firmanın eski ortakları olduğunu, dava konusu kitabın patoloji alanında uzman davacı tarafından hazırlanmasının mümkün olmadığını, dava dosyasına delil olarak sunulu kitap kapaklarında da davacının editör olarak göründüğünü, bu nedenle davacının eser sahibi olmadığını, sonrasında davacının hisselerini satarak ortaklıktan ayrıldığını, davacının 5, 6, 7, ve 8.baskılarda da editör olarak geçtiğini, davacının mali hak sahibi olabilmesi için kitaplar üzerinde adı belirtilen tüm yazarlarla yapılmış mali hak devir sözleşmelerini sunması gerektiğini, uzun yıllar sonra davacının hak iddia etmesinin dürüst davranma ilkesine aykırı olduğunu, eser sahipliği üzerinde ortaklık söz konusu olduğundan davacının kendi başına dava açamayacağını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ...'in dava konusu "Pediatri Soruları" adlı ilim ve edebiyat eseri niteliğindeki eserin haklarına ... ile 1/2 oranında malik olduğu, davacıya ödenmesi gereken telif alacağının 52.415,00 TL olduğu, gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile dava konusu "Peiatri Soruları" adlı ilim ve edebiyat eseri niteliğindeki kitapların mali haklarına davacının 1/2 oranında malik olduğu tespit edildiğinden davalı tarafından davaya konu kitabın 9-10-11-12 baskılarından doğan 52.415,00 TL telif ücretinin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili istinaf etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, emsal kararlarda davacının, söz konusu eylemleri bilmesine ve eserin yeni basılarından haberdar olmasına rağmen, bu davanın açılış tarihi olan 2012 yılına kadar sessiz kaldığı, davalıya bir ihtar göndermediği gibi herhangi bir hak talebinde de bulunmadığı, bu kadar uzun süre sessiz kaldıktan ve karşı tarafta artık dava açmayacağına dair güven oluşturduktan sonra, işbu davayı açarak eser sahipliğine dayalı telif haklarını talep etmesinin, Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesinde düzenlenen dürüstlük kuralına aykırı olduğu kanaatine varılmış olup, davacının sessiz kalma suretiyle hak kaybına uğradığı gerekçesiyle davalı istinaf isteminin kabulü ile ilk derece mahkemece kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 03/03/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6004, Karar No: 2019/3653, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6004 E.  ,  2019/3653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16973, Karar No: 2023/1812, Tarih: 29.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/16973 E.  ,  2023/1812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Denizli 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli ve 2015/942 Esas, 2016/724 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, ikinci fıkrasının (e) bendi ile 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; çocuğun cinsel istismarı suçundan sanığın eyleminin zincirleme biçimde ve teşhir suretiyle çocuğa karşı cinsel taciz suçunu oluşturduğu gerekçesiyle bu suç yönünden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın tuvalet ihtiyacını giderdiğine, sağlık sorunlarının olduğuna, mağdur beyanları dışında delil olmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

B. Katılan Mağdureler Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın üst sınırdan cezalandırılması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın tuvalet ihtiyacını giderdiğine, sağlık sorunlarının olduğuna, mağdur beyanları dışında delil olmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.

B. Katılan Mağdureler Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın üst sınırdan cezalandırılması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü yaşı küçük katılanlar ... \*\*\*\*\*\* ve ... \*\*\*\*'nın birlikte Kayıhan Mahallesinde yolda yürüdükleri, Alabalık Restoran ve Kuran Kursunun olduğu yere geldiklerinde yolun kenarına park etmiş bir aracın yanında sanığın durduğunu gördükleri, sanığın yaşı küçük katılanları görünce pantolonunun fermuarını açarak cinsel organını çıkartıp yaşı küçük katılanlara gösterdiği ve onlara bakarak güldüğü, yaşı küçük katılanların bu olay karşısında şaşırdıkları ve korktukları, ancak yolda yürümeye devam ettikleri, biraz ileride rastladıkları ve kimliği tesbit edilemeyen bir kadınla karşılaştıklarında, bu kadının da yaşı küçük katılanlara "Ben telefonla aramayı bilmiyorum, polisi arayıverir misin, aşağıda bir ... cinsel organını bana gösterdi ve laf attı, ben de ona bağırdım" dediği ve cep telefonunu yaşı küçük katılanlara verdiği, yaşı küçük katılanların polisi aradıkları ve sanığın aracının plakasını ve olay yerini polislere bildirdikleri, bir süre sonra olay yerine gelen polislerin sanığı yakaladıkları, yaşı küçük katılanların mahkememizde ifade verdikleri duruşmada kendilerine gösterilen sanığa ait fotoğraftan sanığı kesin ve net olarak teşhis ettikleri, buna göre sanığın her ikisi de on sekiz yaşından küçük olan katılanlara yönelik olarak cinsel organını teşhir etmek suretiyle çocuğa karşı cinsel taciz suçunu işlediği, sanığın tek eylemle ve bir suç işleme kararının icrası kapsamında her iki katılana yönelik olarak aynı suçu işlemiş olması nedeniyle eyleminin zincirleme suç niteliğini taşıdığı anlaşıldığından sanığın 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, ikinci fıkrasının (e) bendi ve 43 üncü maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir. Sanığın sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddia edilmiş ise de, sanığın yaşı küçük katılanlara karşı, onların vücut dokunulmazlığını ihlal eder biçimde ve kendisinin cinsel arzularını tatmin amacına yönelik bir davranışının bulunmadığı, sanığın yaşı küçük katılanlara fiziki bir temasının olmadığı, bu nedenle eylemin cinsel istismar suçunu oluşturmayacağı, sanığın eyleminin yaşı küçük katılanların vücut dokunulmazlığını ihlal etmeyen nitelikte sırnaşıkça cinsel davranış olduğu, buna göre de eylemin cinsel taciz suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, sanığa değişen suç vasfına göre ek savunma hakkı tanınmış ve buna göre cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ile katılan mağdureler vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli ve 2015/942 Esas, 2016/724 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan mağdureler vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ile katılan mağdureler vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6018, Karar No: 2008/7779, Tarih: 19.06.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/6018 E.  ,  2008/7779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇEŞME ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/01/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan dere yatağına davalının jeneratör binası ile duvar yapmak ve bahçe olarak kullanmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan dere yatağına davalının haklı ve geçerli bir nedeni olmaksızın elattığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım istekli olarak açılmış olup, mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama sonucu toplanan delillere göre, davalının niza konusu kuru dere yatağının bilirkişi raporunda A ile gösterilen bölümüne jeneratör binası B ile gösterilen kısmına da bahçe yapmak ve duvar çekmek suretiyle elattığı belirlenmek suretiyle bu bölümlere yönelik elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinin kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.Davalının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine,

Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; davacı dava dilekçesinde kuru dere yatağına elatıldığını belirterek eldeki davayı açmıştır.Mahkemece yapılan keşifte bilirkişilerce yapılan inceleme ve ölçüm sonucu düzenlenen krokide C ile gösterilen bölümün halen kuru dere yatağı vasfında olduğu ve bir elatma olgusunun bulunmadığı belirtilmiştir.O halde davalı tarafın bu bölüme herhangi bir fiili elatmanın bulunduğu söylenemez.

Bu nedenle mahkemece anılan bölüm yönünden de davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi yargılama giderlerininde elatılan A+B bölümleri ile üzerinde bulunan muhtesatların toplamına göre belirlenmesi gerekirken, elatılmayan bölümüde kapsar biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.6.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12353, Karar No: 2012/19555, Tarih: 29.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12353 E.  ,  2012/19555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.06.2011 tarih ve 2009/147-2011/378 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 22/04/2009 tarihinde THY'nin TK131 sefer sayılı uçuşu ile Ankara'dan İstanbul'a seyahat ettiğini, uçağın havalanmasından kısa bir süre sonra olumsuz hava koşulları nedeni ile uçakta ciddi sarsıntılar başladığını, yağışlı ve fırtınalı hava nedeni ile 2 saat havaalanına iniş sağlanamadığını, uçak Atatürk hava alanına indiğinde devam eden yağmurlu ve fırtınalı havaya rağmen yolcuların inmesinin kolaylaştırılmadığını, körük ya da kapalı yolcu merdiveni temin edilmediğini, yolcuların üstü açık merdivenden indirildiğini, müvekkilinin ıslak demir merdivenlerden inerken ayağı kayarak 8 basamak yuvarlanıp yüzünün üstüne düştüğünü, burnu kırılmış olduğundan ameliyat olduğu, ameliyatla yüz ifadesi ve burnunu şeklinin tamamen değiştiğini, taşıyıcı firmaların yolcuyu gideceği yere kadar sağ salim götürmek borcunun bulunduğunu, yolcuların güvenliğinin sağlanması ve bu yönde tedbir alınması kurallara uyması gerektiğini, Türk Sivil Havacılık Kanunu'nun 120, Varşova-Lahey Konvansiyonu'nun 17 ve 21. maddelerin de taşıyıcının sorumluluğu ve hasar için tazminatın kapsamının düzenlediğini, davalının kusurlu olduğunu ileri sürerek, hastane masrafı olan 4.169,24 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin olayda kusuru olmadığını, davacının merdivenden acele bir şekilde inmeye çalışması sebebiyle yüksek topuklu ayakkabısının takılması sonucu kendi kusuru ile düştüğünü, İstanbul Atatürk Havalimanı'nın dava dışı TAV Havalimanları A.Ş.'nin işlettiğini, havalimanın fiili yapısı nedeni ile uçaktan iniş yapan yolculara kapalı yolcu merdiveni tahsis edilemediğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının 22/04/2009 tarihinde THY'nin TK 0131 sefer sayılı uçağıyla İstanbul'a geldiği olumsuz hava şartları dolayısı ile uçağın uzun süre hava alanına inemediği bu sebeple uçak içinde panik yaşandığı, uçağın hava alanına inişinden sonra yağmurlu havaya rağmen yolculara körük ya da kapalı yolcu merdiveni temin edilmediği, yolcuların normal üzeri açık yolcu merdiveninden inişinin sağlandığı ancak davacının iniş sırasında merdivenden düşerek burnunun kırıldığı, daha sonra temin edilen ambulansla American Hastanesi'ne kaldırıldığı ve