muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9304, Karar No: 2023/575, Tarih: 15.02.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı-karşı davacı erkeğin eşine ve çocuklarına fiziksel şiddet uyguladığı, eşinin burnunu kırdığı, kasten yaralama suçundan ceza aldığı, af veya hoşgörünün söz konusu olmadığı, davacı-karşı davalı kadının evlilik birliğini devam ettirme iradesiyle birlikte yaşamayı sürdürmediği ve erkeğin birlikte yaşama müddetince eşine şiddet uygulamaya devam ettiği belirtilerek boşanmaya neden olan olaylarda davalı-karşı davacı erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulü ile tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına ve boşanmanın fer'ilerine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili katılma yoluyla; tazminatların ve nafakaların az olduğunu belirterek tazminat ve nafaka miktarları yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili; dava açıldıktan sonra tarafların bir araya geldiklerini, müşterek yaşamın sağlandığını, bu süreçte bir de çocuk dünyaya geldiğini, kadının davasının reddi gerektiğini, tazminat ve nafakalara bilirkişi raporu alınmadan ve gerekli araştırma yapılmadan hükmolunduğunu belirterek; kadının davasının kabulü ve boşanmanın fer'ileri yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların nüfus kayıtlarına göre yargılama sırasında 05.09.2018 doğumlu ortak çocukları ... Melih'in dünyaya geldiği, çocuğun doğum tarihine göre de tarafların dava sürecinde bir araya geldikleri ve evlilik birliğini sürdürdüklerinin anlaşıldığı, kadın tarafından öne sürülen iddia ve olaylar af veya hoşgörü kapsamında kaldığından asıl davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile erkeğin, kadının davasının kabulüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kadının davası ve fer'ileri yönünden kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm tesisine, kadının davasının reddine, davacı-karşı davalı kadın ile ortak çocuklar ... ve ...yararına dava tarihinden, ... Melih lehine 05.09.2018 tarihinden hükmün kesinleşme tarihine kadar geçerli olmak ve tahsilde tekerrüre sebebiyet vermeyecek şekilde ÜFE oranında artırım kaydı ile aylık 1.000,00'er TL tedbir nafakasına; kadının istinaf taleplerinin ise konusuz kaldığı belirtilerek incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-karşı davalı kadın vekili; erkeğin istinaf başvurusunun kabulü kararının doğru olmadığını, hileli cinsel şiddet neticesinde üçüncü çocuğun doğduğunu, Bölge Adliye Mahkemesinin af nedeniyle erkeğe kusur yüklenmemesine yönelik değerlendirmesinin doğru olmadığını, affın gerçekleşmediğini, tarafların birlikte yaşadıkları hususunun gerçeği yansıtmadığını, erkeğin fiziksel ve psikolojik şiddetinin sabit olduğunu, erkeğin reddedilen davası hakkında yeninde hüküm kurulmadığını, tedbir nafakalarının az olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının asıl davanın reddi, erkeğin davası yönünden yeniden hüküm kurulmaması ve tedbir nafakası miktarları yönünden bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kadın tarafından boşanma davasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, af şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, tedbir nafakası miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesi, 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14874, Karar No: 2012/13530, Tarih: 12.07.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14874 E.  ,  2012/13530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kabul edilen tarihler arasında 6111 sayılı prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki yasaya göre hesap edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, 6111 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Kanun'dan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebini, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ettiği anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 12/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8441, Karar No: 2013/5645, Tarih: 04.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/8441 E.  ,  2013/5645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, doğalgaz aboneliği sözleşmesinden kaynaklanan tazminat alacağının tahsili için başlatılan icra takibine karşı öne sürülen itirazın iptali istemine ilişkindir.

1-İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliği ile dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere, davalıya yapılan tebligatın usulüne uygun olmasına göre davalı tarafın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının icra inkar tazminatına yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece asıl alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatına hükmedilmiş ise de, oluşturulan hüküm yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

İcra ve İflas Kanunu'nun (Değişik ibare: 02/07/2012-6352 S.K./11.md.) 67.maddesinin, hükmolunan meblağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere, uygun bir tazminatla mahkum edileceği hükmü dikkate alındığında, mahkemece hükmolunan meblağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilmesi gerekirken, hüküm yerinde yüzde kırk tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır. Davalının temyiz itirazı bu nedenlerle yerinde ise de; yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hükmün düzelterek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle hüküm yerinin birinci bendinde yer alan “…%40…” rakamının çıkarılmasına, yerine “…%20…” rakamının yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin ödenen harcın istek halinde davalıya iadesine, 04.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10226, Karar No: 2015/5281, Tarih: 04.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/10226 E.  ,  2015/5281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... mirasçısı ... ve mirasçı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar ... ve ... 19/09/2007 tarihli havale dilekçeleri ile; ....nde bulunan sınırlarını bildirdikleri takriben 100 dönüm miktarındaki taşınmazı 45 yıl evvel .... isimli şahıstan müştereken satın aldıklarını, o tarihten bugüne kadar taşınmazın zilyetlerinde olduğunu, bu konuyla ilgili açılmış men'i müdahale kararının mevcut olduğunu, bu sebeple dava konusu edilen taşınmazın eşit oranda adlarına tapuya tescilini talep etmişlerdir.

Aslî müdahil olarak davaya katılan ..., kendisinin de dava konusu taşınmazda hissesi olduğunu beyan etmiş ve hissesi oranında taşınmazın adına tescilini talep etmiştir.

Asli müdahil ...., .... ve .... ise; dava edilen taşınmaz için daha önce görülen davalar bulunduğunu belirterek davacıların davalarının reddine, kendilerinin de müdahil olarak davaya kabullerine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Aslî müdahil ... ve ...; katılma talepli dava dilekçelerinde özetle; dava konusu taşınmaz hakkında asliye hukuk mahkemesinin 2002/99 E. - 2003/32 K. sayılı dosyasında, kendilerine karşı davacılar tarafından açılan davanın reddedildiğini, aynı taşınmaz için bu sefer bu davanın açıldığını, orman ve mera vasfındaki taşınmazlara karşı gerçek kişiler adına tescil kararı verilemeyeceğini, mahkeme aksi kanaatle davanın kabulüne karar verecekse; taşınmazın 1/3 oranının kendileri adına tescil edilmesini, davaya aslî müdahil olarak katılmak istediklerini talep etmişlerdir.

Mahkemece dava edilen taşınmazın 101 ada 1 nolu orman parseli içerisinde kalmakta olan ve bilirkişiler tarafından (B), (C) ve (D) harfleri ile gösterilen taşınmazların, bilirkişi raporuna göre (B) ve (D) harfleri ile gösterilen kısımlarının orman sayılan yerlerden olduğu, (C) harfi ile gösterilen kısmı orman sayılmayan yer ise de; keşif anındaki mahkeme gözlemine göre taşlık ve kayalık yerlerden olduğu açıklanarak davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... mirasçısı ... ve mirasçı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 04/06/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/31258, Karar No: 2012/13418, Tarih: 06.06.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/31258 E.  ,  2012/13418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin suç tarihinde geceleyin abonesi olduğu kapalı otoparka aracını kontak anahtarı ile birlikte emaneten teslim etmesi, aracın içinden çalınan oto teybini suç tarihi ile aynı gün sanıkları otopark görevlisi tanık ...'in şahsi araştırması ve sanıkları gezdikleri araç ile görüp aracın bagajında müştekinin çalınan oto teybini başka araçlara ait oto teybi ve hoparlörü ile birlikte üstü bir örtü ile kapatılmış şekilde bulmuş olması, müştekinin otoparka bıraktığı kontak anahtarının ise oto teybi ile birlikte çalınmış olup ele geçirilememesi, aracın kapı ve camlarında da zorlama izi tespit edilmemesi, sanıkların inandırıcı olmayan suçtan kurtulmaya yönelik savunmaları hep birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların eyleminin haksız şekilde ele geçirilen anahtar ile geceleyin hırsızlık suçunu oluşturup; 765 sayılı TCK'nın 493/2, 522/1. ve 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d,143/1. maddeleri kapsamında kalan eylem hakkında, delillerin yanlış değerlendirilmesi sonucu yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kabule göre de;

Adli sicil kaydında hükümlülükleri bulunmayan sanıklar hakkında bir taraftan bir daha suç işlemeyecekleri konusunda olumlu kanaate varılarak hükmedilen cezanın 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilirken diğer taraftan da, farklı verilerle bir daha suç işlemeyecekleri konusunda kanaate ulaşılamadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilerek hükümde çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanıkların ceza süresi yönünden kazanılmış haklarının korunmasına, 06.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2589, Karar No: 2020/1935, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/2589 E.  ,  2020/1935 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5046, Karar No: 2019/2838, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5046 E.  ,  2019/2838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1248, Karar No: 2018/12382, Tarih: 21.06.2018

**4. Ceza Dairesi         2015/1248 E.  ,  2018/12382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın duruşmadaki savunmasında, suç tarihinde psikolojik tedavi gördüğünü iddia etmesi, suça konu eylemden hemen sonra intihar girişiminde bulunması ve dosya içerisindeki tanık beyanları da dikkate alınarak, dosyadaki özgün durum gözetildiğinde; Prof Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesi’nin düzenlediği rapordaki iki muhalif üyenin sanığın kısa psikotik bozukluk denilen hastalığın etkisi altında atılı suçu işlediğine dair görüş bildirmesi karşısında, sanığın Adli Tıp Kurumu’na sevk edilerek Gözlem İhtisas Dairesi’nde müşahadeye tabi tutulup Adli Tıp İhtisas Kurumu’ndan rapor aldırılması, raporlar arasında çelişki oluşması halinde ayrıca Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu’ndan rapor aldırılıp, 5237 sayılı Kanunun 32. ve 57. maddeleri de nazara alınmak suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30419, Karar No: 2016/9162, Tarih: 21.09.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/30419 E.  ,  2016/9162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Muavin olarak çalıştığı otobüsün arka koltuğunun alt kısmında poşet içerisinde bulunan 200 paket aynı marka sigarayı yakınlarına hediye etmek için satın aldığını söyleyen sanığın savunmasının aksine ticari amaçla bulundurduğuna dair mahkumiyetine yeterli her türlü kuşkudan uzak kesin ve yeterli delil elde edilemediği gözetilmeksizin beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a-24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemcsi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b-5275 sayılı Yasa'nın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30090, Karar No: 2016/17039, Tarih: 20.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/30090 E.  ,  2016/17039 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın ve sendikal nedenlerle feshedildiğini öne sürerek feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine, 1 yıllık ücretinden az olmamak üzere sendikal tazminat ve boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının iş sözleşmesinin kanunsuz greve katılması sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini, sendikal neden iddialarının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin geçerli nedene dayanmadığı ve feshin sendikal nedene dayalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı, davacının iş sözleşmesinin kanunsuz greve katılması sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini, sendikal neden iddialarının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin geçerli nedene dayanmadığı ve feshin sendikal nedene dayalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre; fesih bildiriminde 28.02.2015 günü 15.00-15.45 saatleri arası eylem yapıldığından bahsedilmiş ise de işverence bu hususun ispatlanamadığı, 01.03.2015 günü imalathanede ya da fabrikada normal mesai olmadığı, 02.03.2015 günü yapılan eylemin ise bir günü aşmadığı, 02.03.2015 günü yapılan bu eylemin iş sözleşmelerinin feshinin bildirildiği dönemde bunu önleme veya işten çıkarılanların geri alınması için ve kendilerinin de işten çıkarılacağı makul korkusuna kapılmaları nedeniyle yapıldığı, işçilerin yaptıkları ve bir günü aştığı ispatlanamayan eylemin uluslararası normlar uyarınca demokratik bir şekilde toplu eylem hakkının kullanılması niteliğinde olduğu, Avrupa Sosyal Şartının 6/4 maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ILO ile benimsenen kurallara göre makul süreli demokratik bir hakkın kullanımı niteliğindeki protesto eylemlerinin toplu eylem hakkına dahil olduğu, ölçülülük ilkesine uygun olan eylemin yasa dışı eylem olarak değerlendirilemeyeceği, Avrupa Sosyal Şartı Sözleşmesinin 6/4 maddesi de nazara alındığında telafisi imkansız zarar meydana getirmeyecek şekilde toplu eylemde bulunmanın işverene haklı veya geçerli nedenle fesih hakkı vermeyeceği, 6. maddenin Türkiye tarafından onaylanmamasının, sosyal şartla bağlı olmama sonucunu doğurmayacağı, tarafı olduğumuz AİHS'nin denetim organı AİHM'nin Türkiye'ye yönelik kararlarında Avrupa Sosyal Şartını uyguladığı, Anayasanın 54. maddesindeki yasakların kalkması ve Anayasa'nın 90. maddesi hükmü ile uluslararası normlar uyarınca demokratik bir hakkın kullanımı niteliğinde sayılmasının uygun olacağı, kaldı ki işveren tarafından eylemleri aynı nitelikte olmasına karşın eyleme katılan tüm işçilerin iş akdine de son verilmemesinin eylemin telafisi imkansız bir ağırlıkta olmadığını gösterdiği, sendikanın işyerinde yetkili olduğunun tespitinden sonra yetkiye itiraz sürecinde sendikal baskıların arttığı ve çok sayıda sendika üyesi işçinin iş akdine son verildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde feshin işveren tarafından sendikal örgütlenmenin önüne geçmek amacıyla yapıldığı anlaşıldığından davalının temyiz itirazları yerinde değildir.