muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22209, Karar No: 2015/14058, Tarih: 04.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/22209 E.  ,  2015/14058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, taraflar arasında sağlık hizmeti satın alma sözleşmesi bulunduğunu, dava dışı hasta ... 04.07.2012 ve 31.07.2012 tarihli muayenelerinde skolyoz tanısı ile fizik tedavi ve rehabilitasyon hizmeti verilerek ...'ya fatura edildiğini, 2011/62 sayılı genelgenin 1.4 maddesi gereğince hakedişlerinden örnekleme yöntemi ile 11.303,05 TL kesinti yapıldığını, yaptıkları itirazın kabul edilmediğini, hastanın şikayetleri, muayene bulguları ve ICD kodunun hastaya uygulanan tedavi ile uyumlu bulunduğunu beyanla fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 11.303,05 TL'nin tahsil tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava sağlık hizmeti satın alma sözleşmesinden kaynaklı kesintilerin iadesine ilişkin alacak davası olup, davacı, dava dışı... isimli hastaya uygulanan 30 günlük fizik tedavi sonucu davalı kurumca hakedişlerinden yanlış kod uygulanması nedeniyle örnekleme yöntemi neticesi kesinti yapıldığını, yapılan kesintinin haksız ve yersiz olduğunu beyan etmiş, davalı ise hastaya konulan tanıya göre uygulanması gereken kodun D grubunda yer alan P915030 olması gerekirken davacı tarafından C grubundan tedavinin P915031 kodu ile fatura edildiğini, genelgenin 1.4 maddesine göre kurumca yapılan kesintinin haklı olduğunu savunmuştur. Mahkemece alınan bilirkişi raporu ile davacının dava dışı hastaya tedavi hizmetini verdiği ancak davacının sunduğu 01.08.2012 tarihli sağlık kurul raporunda hastaya skolyoz ve dorsalji olmak üzere 2 tanı konulduğu halde medula sisteminden çıkan ve davalı kurumca sunulan 01.08.2012 tarihli tek hekim raporuna göre hastaya dorsalji kesin tanısı konulduğu, tek hekim raporuna göre uygulanan kodun yanlış olduğu ve davalı kurumunda buna göre uyguladığı kesintinin yerinde olduğu tespit edilmiş ve bu rapora göre davanın reddine karar verilmiştir. Ancak her ne kadar iki tarafın sunduğu raporlarda tanı yönünden farklılık olsada hastaya uygulanan tedavinin yanlış olduğuna dair dosyada bir bilgi yada belge yoktur. Bu durumda hastaya uygulanan tedavi yerinde olup sadece uygulanan kodlamanın sehven yanlış yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda hizmet veren davacının hizmetin bedelini alabileceği sabit olup söz konusu tedavi hizmetinin de verildiği dosya kapsamından anlaşıldığına göre bu gerekçelerle davanın kabulü gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, 04/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16828, Karar No: 2014/9497, Tarih: 13.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/16828 E.  ,  2014/9497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum yada kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi, bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kullanılmasının, ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir.

Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Somut olayda; mağdurun işyerine ... isimli bir şahsın telefon ederek kendisinin İstanbul Defterdarlığından aradığını, sosyal sorumluluk adına kitap bastırdıklarını, tanesi 250 TL'den olmak üzere üç adet kitabı kendilerine ayırdığını söylediği, müştekinin işyeri çalışanı olduğunu, patronlarına sormak istediğini söyleyerek telefon numarasını aldığı, sonrasında

Somut olayda; mağdurun işyerine ... isimli bir şahsın telefon ederek kendisinin İstanbul Defterdarlığından aradığını, sosyal sorumluluk adına kitap bastırdıklarını, tanesi 250 TL'den olmak üzere üç adet kitabı kendilerine ayırdığını söylediği, müştekinin işyeri çalışanı olduğunu, patronlarına sormak istediğini söyleyerek telefon numarasını aldığı, sonrasında

İstanbul Defterdarlığı'nı arayıp bu yönde bir çalışma olup olmadığını sorduğu, İstanbul Defterdarlığı'ndan böyle bir çalışmalarının olmadığını, bu şekilde dolandırıcılık eylemlerinin olduğunu söylemeleri üzerine polisi arayarak olayı anlattığı, bu şahısların yakalanması amacı ile... isimli şahsın telefonunu arayıp kitapları alacağını, göndermesini istediği, bir süre sonra sanığın mağdurun işyerine gelerek davetiye getirdiği, ancak "bunlar işinize yaramaz" diyerek vermek istemediği, mağdurun... isimli şahsı tekrar arayıp, kitap göndereceğini oysa davetiye geldiğini bildirdiği, Ercüment isimli şahsın da gelen şahsın parayı almasını, kitapları daha sonra kargo ile göndereceklerini söylemesi üzerine seri numaraları tespit edilmiş altı adet 100 TL'yi mağdurun sanık ...’a verip davetiyeleri aldığı, ayrıca 600 TL bedelli fatura da aldığı, sanığın daha önce işyerinde gizlenmiş olan sivil görevlilerce yakalandığı, sanığın mağdura herhangi bir kurum ya da kuruluştan bahsetmediği, sadece davetiyeleri verip parayı aldığı, sanık henüz işyerinden ayrılmadan güvenlik kuvvetlerince yakalandığı, sanığın bu suretle basit dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlediği, yönündeki mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesi uyarınca sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının, kasten işlenen suçtan dolayı, hapis cezası ile cezalandırılmanın kanuni sonucu olması nedeniyle, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olması karşısında bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12390, Karar No: 2017/2144, Tarih: 20.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/12390 E.  ,  2017/2144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Maddi tazminat talebinin reddi, 15.000 TL manevi

tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekili ve davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Eczacılık yapan davacının tutuklanması üzerine mesul müdür olarak bir eczacı atanarak eczanenin faaliyetine devam ettiği dikkate alınarak, davacının tutuklanması nedeniyle mesul müdürlük görevini ifa edememesinden dolayı yerine mesul müdür olarak atanan eczacıya davacı tarafından ya da davacı adına maaş ve benzeri herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılıp yapılan ödemeye ilişkin belgelerin aslı ya da onaylı suretleri de temin edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi,

2- Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı lehine belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda fazla manevi tazminata hükmolunması,

3- Gerekçeli karar başlığında, ''dava'' yerine ''suç'' ibaresine yer verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekili ve davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16807, Karar No: 2015/1496, Tarih: 16.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/16807 E.  ,  2015/1496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2007/285-2013/468

Davacı E.. Ö.. vekili Avukat Müjgan tarafından, davalı Y.. D.. aleyhine 29/06/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken, kusurları sonucu kişilere zarar vermelerinden kaynaklanan ve zarar görenlerin kamu görevlileri aleyhine açtıkları maddi ve manevi tazminat davasıdır. Mahkemece, işin esası incelenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır (T.C. Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.). Bu konuda yasal düzenlemeler emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda, Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı devlet okulunda öğretmen olan davacının, ücret karşılığı merkezi sınavlarda görev yapmak istediği, istemi kabul edilerek görevlendirme yazısının görev yaptığı okul müdürlüğüne gönderildiği, ancak herhangi bir neden olmaksızın davalı okul müdürünün, bu yazıdaki davacıya ait ismin üzerini çizerek başka bir öğretmeni görevlendirdiği, bu nedenle davacının maddi kayba uğradığı, manevi yönden de zarar gördüğü ileri sürülmüştür. Kamu görevlilerinin görevleri kapsamında yetkisini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zarardan doğan tazminat davaları, idari yargı yerinde ve ilgili İdare aleyhine açılabileceğine göre, somut olayda karşı yana husumet tevcih edilmesi doğru değildir.

Şu halde, davanın husumet (taraf sıfatı) yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek hüküm kurulması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5371, Karar No: 2014/7891, Tarih: 24.04.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/5371 E.  ,  2014/7891 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Sınırlı Sorumlu ... Konut Yapı Koop. vek. Av. ... ile davalılar 1)... Tic.Ltd.Şti. 2)....San. ve Tic.Ltd.Şti. 3)... Bankası A.Ş. Genel Müdürlüğü vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında ... 31. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 27.12.2012 gün ve 2011/108 E., 2012/293 K. sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 25.11.2013 gün ve 2013/15003 E., 2013/18795 K. sayılı ilamına karşı davalılardan Banka vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davalı ... Tic. Ltd. Şti.'ne Dairemiz ilamının tebliğine ilişkin dosyada herhangi bir belge veya kayda rastlanılamamıştır. Bu husus araştırılarak tebliğ edilmişse, tebliğ belgesinin eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ tarihinin bildirilmesi, tebliğ edilmemişse, Dairemiz ilamının anılan davalıya tebliği ile karar düzeltme süresi beklenildikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE ve bu gibi hususlarda gerekli dikkat ve özenin gösterilerek gecikmelere neden olunmamasına, 24.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9103, Karar No: 2013/16173, Tarih: 03.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/9103 E.  ,  2013/16173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalının 27 kişi olan kadrosundan 7 kişinin ... Haber Ajansı A.Ş.'ye geçmesini talep ettiğini, çalışma koşullarında aleyhe değişiklikler getiren talebin davacı tarafından kabul edilmemesi üzerine iş akdinin haksız ve geçersiz sebeple feshedildiğini, haber takibi, izinli olan ve/veya hafta tatilini kullanan haber muhabiri arkadaşının yerine çalışması, hafta sonu Cumartesi ve Pazar günü tuttuğu nöbetler nedeniyle ortalama günde 6 saat fazla çalışma yaptığını, 06.03.2004 tarihinden 2008 yılına kadar hafta tatilini 1 gün olarak kullandığını, 2008 yılı başından 31.08.2009 tarihine kadar ise ayda bir hafta bir gün bir hafta iki gün olarak kullandığını. 06.03.2004-31.08.2009 tarihleri arasında dini bayramlarda 1. gün izin yaptığını diğer günlerde ise 12'şer saat çalışma yaptığını, çalışma süresi boyunca yıllık izinlerinin tabi olduğu kanun hükümlerine uygun olarak kullandırılmadığını ileri sürerek, fazla çalışma, fazla çalışma alacağının %5 fazla ödemesi, hafta tatili, hafta tatili alacağının %5 fazla ödemesi, genel tatil, genel tatil alacağının %5 fazla ödemesi ve yıllık izin alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, işyeri giriş çıkış kayıtlarının tetkikinde davacının iddiası aksine fazla çalışma yapmadığı gibi her hafta 1 gün mutlaka haftalık iznini de kullandığını, yapmış olduğu dini bayram tatil ücretlerinin ödenmiş olduğunu, işe iade davası açmış olduğundan henüz yıllık ücretli izin alacağı muaccel hale gelmediğinden böyle bir talepte bulunmasının mümkün olmadığını, davacının müvekkili şirketten yıllık ücretli izin, fazla mesai, hafta tatili ve dini bayram tatili ücreti talep hakkı bulunmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı gazetecinin çalışma süreleri ile fazla saatlerde çalışma olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun Ek 1 inci maddesinde, günlük iş süresi gece ve gündüz devrelerinde sekiz saat olarak açıklanmıştır. Günlük sekiz saati aşan çalışmalarla, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışmaların “fazla saatlerde çalışma” olduğu aynı maddenin ikinci fıkrasında açıklanmıştır.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun Ek 1 inci maddesinde, günlük iş süresi gece ve gündüz devrelerinde sekiz saat olarak açıklanmıştır. Günlük sekiz saati aşan çalışmalarla, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışmaların “fazla saatlerde çalışma” olduğu aynı maddenin ikinci fıkrasında açıklanmıştır.

Değinilen maddenin dördüncü fıkrasında ise, “ her bir fazla çalışma saati için verilecek ücret, normal çalışma saati ücretinin %50 fazlasıdır” şeklinde hükme yer verilerek, fazla saatlerde çalışmanın karşılığının ne şekilde ödeneceği belirlenmiştir. Ödemeye dair bir başka kural ise aynı maddenin son fıkrasında düzenlenmiş ve fazla saatlerde çalışma ücretlerinin takip eden ayın ücreti ile birlikte ödenmesi gerektiği, aksi halde her geçen gün için % 5 fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Belirtilen yasal düzenleme karşısında fazla saatlerde çalışma ücreti yönünden ayrıca işverenin temerrüde düşürülmesi gerekmez.

5953 sayılı Yasada bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük % 5 fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi Geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek bir oran içermesi sebebiyle, vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek Borçlar Kanununun 44 üncü maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Borçlar Kanunun 44 üncü maddesinde, “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hâkim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasden veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hâkim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” hükmüne yer verilmiş olmakla, Dairemiz anılan hükme uygun olarak günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.

5953 sayılı Kanunda öngörülen bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceğine dair kuralın Anayasa’ya aykırılığı itiraz olarak ileri sürülmüştür. Anayasa Mahkemesinin 12.8.2008 gün ve 2005/28 E, 2008/122 K. sayılı kararında, ücret ve fazla çalışma ücretlerinin gününde ödenmeme koşuluna bağlı olan söz konusu yaptırımın, kamuoyunu doğru bilgilendirme görevi olan gazetecileri işverene karşı koruma amacını taşıdığı ve gazetecilerin basın özgürlüğünün sağlanması noktasında önemli bir işlev gördüğü açıklanarak aykırılık istemi oybirliği ile reddedilmiştir.

Fazla saatlerde çalışma karşılığı olan asıl alacaklardan yapılan indirim oranında günlük yüzde beş fazla ödeme miktarlarının da indirilmesi gerektiği açıktır. Günlük yüzde beş fazla ödeme miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde beş fazlasının da doğrudan hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.

Somut olayda; davacı fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ileri sürmüştür. Mahkemece davacının fazla çalışma %5 fazla ödeme, hafta tatili %5 fazla ödeme ve genel tatili %5 fazla ödeme alacaklarından %95 indirim yapılması hakkaniyete ve Dairemiz yerleşik uygulamalarına uygun bulunmuştur. Mahkemece davacının hesaplanan fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili alacaklarından 1/2 takdiri indirim yapılmışsa da; yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan

kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir. Mahkemece davacının hesaplanan fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili alacaklarından 1/2 takdiri indirim yapılması hakkın özünü ortadan kaldıracak orandadır. Mahkemece sayılan davacı alacaklarından 1/3 oranda indirime gidilmek yerine hatalı olarak 1/2 oranda indirim yapılması bozma nedenidir.

3-Davacının hüküm altına alınan alacaklarının 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun’a dayanması ve ilgili kanunda bu kanundan ... alacaklara en yüksek banka faizi uygulanacağına ilişkin bir hüküm bulunmamasına rağmen mahkemece hüküm altına alınan bu alacaklara en yüksek mevduat faizinin uygulanması hatalı olup bozma nedenidir.

4-Davacının 21.10.2009 tarihinde Beyoğlu 6. Noterliğinden keşide ettiği ihtarname ile dava konusu edilen işçilik alacaklarını talep ederek davalıyı temerrüde düşürdüğü görülmektedir. Islah edilen işçilik alacağı miktarlarına temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, ıslahtan itibaren faize hükmedilmesi de isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7648, Karar No: 2019/5927, Tarih: 26.09.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/7648 E.  ,  2019/5927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmü temyiz eden bir kısım davalılar vekili Av. ...'in temyiz dilekçesinde dava konusu bir kısım taşınmazlar yönünden tapu iptali ve tescil davası açtıklarını belirterek hükmün bozulmasını talep ettiği anlaşıldığından; adı geçen bir kısım davalılar vekilinden açılan tapu iptali ve tescil davası veya davalarına ilişkin dosya esas numaralarının sorularak varsa ilgili mahkemesinden davanın akıbetinin öğrenilmesi ve karara çıkmış ise kararın bir örneğinin, çıkmamış ise dava dilekçesi, cevap dilekçesi ve son celse zaptının birer suretinin mahkemesinden temin edilerek dosyaya eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 26.09.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.