muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6254, Karar No: 2017/16442, Tarih: 23.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/6254 E.  ,  2017/16442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 05/07/2011-18/09/2013 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde iş makinesi operatörü olarak çalıştığını, 1.800,00 TL ücretle çalışmasına rağmen sigortaya asgari ücret üzerinden bildirim yapılması nedeniyle müvekkilinin davalıyı resmi makamlara şikâyet ettiğini ve davalının bu nedenle müvekkilinin iş akdini bildirimsiz olarak haksız şekilde feshettiğini ve müvekkili tarafından hak edilen tazminat ve bir kısım işçilik alacaklarının ödemediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, fazla ... ve hafta tatili alacakları istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı işyerinde kesintili olarak çalıştığı ve işten kendisinin ayrılması nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, tüm ücretlerinin ödendiğini, hafta tatilini kullandığını ve fazla çalışmasının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak ve iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız şekilde feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 119. maddesinde dava dilekçesinin içeriğinin ne şekilde olması ve aynı maddenin 119/1.ğ maddesi uyarınca “Dava dilekçesinin talep sonucu (netice talep; istem sonucu) bölümünün açık olması gerektiği belirtilmiş olup, davacı, neye karar verilmesini (davalının neye mahkûm edilmesini) istiyorsa onu (açık bir şekilde) yazıp belirtmelidir”

119. maddenin 2. fıkrasına göre ise, “(a), (d), (e), (f) ve (g)” bentleri dışında kalan hususların eksik olması halinde, hâkimin davacıya eksikliği tamamlaması için bir haftalık kesin süre vereceği, bu süre içinde eksikliğin tamamlanmaması halinde davanın açılmamış sayılmasına karar verileceği hususu hükme bağlanmıştır.

Talep sonucunun açık şekilde belirtilmesi ve yazılması ile mahkemenin ve uyuşmazlığa bakacak hâkimin karar vermesi kolaylaştırılacaktır. En önemlisi mahkemece;

1-Davanın türü saptanacaktır.

2-Davanın kabulü halinde, mahkeme talep sonucunu aynen hüküm fıkrası olarak kararına yazabilecektir. (Md. 297/1.ç).

Talep sonucunun açık şekilde belirtilmesi ve yazılması ile mahkemenin ve uyuşmazlığa bakacak hâkimin karar vermesi kolaylaştırılacaktır. En önemlisi mahkemece;

1-Davanın türü saptanacaktır.

2-Davanın kabulü halinde, mahkeme talep sonucunu aynen hüküm fıkrası olarak kararına yazabilecektir. (Md. 297/1.ç).

3-Talep edilenden, fazlasına karar verilemeyecektir. (Md. ...). Bu nedenle davacı, nelerin hüküm altına alınmasını (davalının neye mahkûm edilmesini) istediğini, açık ve noksansız bir şekilde dava dilekçesinin talep sonucu (netice-i talep) bölümünde bildirmelidir.

Talep sonucu açık değilse, mahkeme, davacıya talep sonucunu açıklattırmalıdır. (Md. 31 Hâkimin aydınlatma görevi).

Somut uyuşmazlıkta, dava kısmi olarak açılmış ancak davacı vekili tarafından, dava dilekçesinde belirtilen kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, fazla ... ve hafta tatili alacak taleplerinden, her bir kalem için istenen talep miktarları ayrı ayrı belirtilmemiş, hüküm altına alınması istenen bu kalemlerin toplam miktarı olarak 9,500,00 TL’ye hükmedilmesi istenmiştir. Her ne kadar, ıslah dilekçesinde bu tazminat ve alacak kalemleri ayrıştırılıp ayrı ayrı talepte bulunulmuş ise de, yukarıda söz edilen dava dilekçesindeki eksiklik giderilmediğinden, bir başka anlatımla hangi tazminat ve alacak için ne kadar miktarda talepte bulunulduğu dava dilekçesinde açıklanmadığından, bu hususun doğal sonucu olarak ıslah dilekçesiyle bu kalemlerin ayrı ayrı ne kadar miktarda artırıldığı da belirsiz kalmıştır. Mahkeme tarafından ise, her bir tazminat ve alacak kalemi için talep sonucu ayrıştırılıp açıklanması için davacı vekiline kesin süre verilmeden, her bir kalemin ne kadar miktarda olduğu ve ne kadar miktarda artırıldığı açık olmayan ıslah dilekçesindeki talep miktarlarına göre, bir başka anlatımla açık olmayan talep sonucu hükme esas alınarak karar verilmiştir.

Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, mahkemece öncelikle, dava dilekçesinde toplam 9.500,00 TL miktarlı olarak belirtilen talebin, her bir kalem için ayrı ayrı ne kadar miktarda olduğunun ve bu kalemlerin ıslahla ne kadar miktarda artırıldığı hususunu açıklaması, bir başka anlatımla talep sonucunu açık bir şekilde belirtmesi, için HMK’nun 119/2 maddesi uyarınca davacı vekiline bir haftalık kesin süre verilmesi ve verilen bu süre içinde eksiklik giderilip her bir kalem için istenen tazminat ve alacak miktarları ayrıştırılırsa, buna göre tüm talepleri karşılayacak şekilde ayrı ayrı ve her bir kalem yönünden yasal olarak tabii olduğu faiz türü ve faiz başlangıç tarihlerinden itibaren davacının talebi de gözetilerek ayrı ayrı faiz işletilerek hüküm kurulması; verilen kesin süreye rağmen bu eksiklik giderilmediği takdirde ise, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, belirtilen bu hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

F) SONUÇ:

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2553, Karar No: 2015/22550, Tarih: 15.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2553 E.  ,  2015/22550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2011/172-2013/412

A.. S.. S.. ile S.. S.. aralarındaki dava hakkında İstanbul 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 28.11.2013 tarih ve 172/412 sayılı hükmün Daire'nin 11.11.2014 gün ve 2014/10471 Esas - 2014/20693 Karar sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK'nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye irad kaydına ve aşağıda dökümü yazılı 52,40 TL peşin harcın red harcına mahsubu ile kalan 5,20 TL’nin karar düzeltme isteyen davacıdan alınmasına, 15.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13402, Karar No: 2015/8980, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13402 E.  ,  2015/8980 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1561, Karar No: 2020/2758, Tarih: 18.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/1561 E.  ,  2020/2758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya içeriğine ve anlatımlara göre, okul müdür yardımcısının odasından içinde 92,00 TL para bulunan yardım kutusunun çalındığı olayda, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3945, Karar No: 2020/1498, Tarih: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/3945 E.  ,  2020/1498 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35996, Karar No: 2015/33149, Tarih: 23.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/35996 E.  ,  2015/33149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı ile cezai şart alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işveren vekili; müvekkili şirketin bilgisayar yazılımı ve büro makineleri alanında faaliyet göstermekte olup, başlıca faaliyet konularının ürün ve sistem geliştirme, her türlü bilgisayar yazılım programları, sistem data materyali ve bilgisayar donanımları konusunda işletme, üretim ve danışmanlık yapmak olduğunu, davalı işçinin müvekkili şirkette çalışmakta iken istifa suretiyle işten ayrıldığını, bu nedenle hiçbir haklı gerekçesi olmaksızın ve ihbar önellerine uymaksızın iş sözleşmesini tek taraflı olarak sona erdiren davalı işçinin ihbar tazminatı ödemesi gerektiğini,

diğer davalı .... Teknoloji Dan. Bil.ve Dest. Hizm. Tic. Ltd. Şti.nin müvekkili şirketten ayrılan personeller tarafından müvekkil şirket müşterileri hedef alınarak kurulduğunu, müvekkili şirketin çalışanlarını ayartarak bu çalışanların işlerinden ayrılmalarına ve şirket zararına neden olduğunu, bu nedenle davalı ... Tekn. Dan. Ltd. Şti.nin de İş Kanunu'nun 23.maddesine göre sorumluluğu bulunduğunu, davalı şirketin müvekkili şirketi, müşterilerine kötüleme, asılsız iddialarla karalama ve kendi müşterileri arasına katmak suretiyle haksız kazanç elde etme gayreti içinde olduğunu, bu durumun işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturduğunu iddia ederek ihbar tazminatı ve rekabet yasağına aykırılıktan doğan cezai şart alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili; davacı şirketin her iki davalıya yöneltmiş olduğu iddia ve taleplerin mesnetsiz ve hukuka aykırı olduğunu, davacının dayandığı ve iş sözleşmesinde yer alan rekabet yasağı maddesinin geçerli olmadığını ve davacının BK.19-20 maddesi kapsamında geçersiz olan sözleşme maddesi uyarınca hiçbir iddia ve talepte bulunamayacağını ve talebinin fahiş olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacının davalılardan Ced Teknoloji Danışmanlık Bilişim ve Destek Hizm. Tic. Ltd. Şti. aleyhine açmış olduğu davasının reddine, talep edilen ihbar tazminatının davalı işçiden tahsiline, cezai şart isteminin reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işveren, davalı işçi yönünden sözleşmenin sona ermesinden sonra gerçekleşen eylemi sebebiyle ve davalı şirket yönünden de İş Kanunu'nun 23 maddesine göre işçi birlikte sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle cezai şart istemekte olup, rekabet yasağının iş sözleşmesinin bitiminden sonraki bir tarihte ihlal edilmesi iş mahkemelerini görevli olmaktan çıkarmaktadır.

Ayrıca rekabet yasağının belirlenmesinde ticari sırrın ne olduğu uzman mahkemelerce değerlendirilmesi gereken ve piyasa şartlarıyla sıkı sıkıya bağlı bulunan ticari bir konudur. Kaldı ki, davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesiyle kanun koyucu çok açık bir şekilde 818 sayılı Kanun'un 348. maddesinden kaynaklanan davaların mutlak ticari davalardan olduğunu öngörmüştür. Mutlak ticari davalar herhangi bir unsurun, bağlama noktasının veya sebebin davanın ticari niteliğini değiştirmediği, mahkemenin kanaatinin rol oynamadığı davalardandır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 29.02.2012 Tarih 2011/11-781 Esas, 2012/109 Karar sayılı ilamında da hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen 818 sayılı Kanun’un 348. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken uyuşmazlıklara ilişkin davaların 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3. maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığı ve mutlak ticari davaların görülme yerinin ise, açık biçimde ticaret mahkemeleri olduğu belirtilmiştir.

Bu itibarla; görev konusu kamu düzeni ile ilgili olup yargılamanın her safhasında re'sen nazara alınması gerektiğinden mahkemece bu husus üzerinde durulmadan rekabet yasağına yönelik cezai şart istemine ilişkin olarak işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/41150, Karar No: 2016/6114, Tarih: 14.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/41150 E.  ,  2016/6114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1. Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle dava tarihi 09/02/2011 olduğu halde karar başlığında 22/08/2013 olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde bulunduğunun anlaşılmasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2. Mahkemece Dairemizin 2013/2305 E. 2013/6287 K. sayılı bozma kararma uyularak fazla çalışma alacağının kısmen kabulüne, sair hususların bozma kapsamı dışında bırakılarak kesinleştiğinden söz edilerek yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesi uyarınca hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K,; HGK. 2012/9-851 E. 2012/705 K. 10.10.2012 ).

“Aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir’ denilmek suretiyle kararın bozma dışında bırakılan hususlarının kesinleştiği (artık farklı bir hüküm tesis olunamaz) kuşkusuz olmakla birlikte bu kesinleşme maddi anlamda kesin hüküm (kaziyei muhkeme) olmayıp, usulî kazanılmış hak niteliğindedir.

Nitekim yeni bir yasal düzenleme veya İ.B.K. bulunmadığına göre halen yürürlükte bulunan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunu, Daireleri ve Adliye Mahkemelerini bağlayıcı nitelikteki 04.02.1959 gün ve 13/5 ve 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı içtihadı birleştirme kararlarında da bozma kararının kapsamı dışında tutulan hususlar bakımından ancak usulî kazanılmış haktan söz edilebileceği açıkça ifade olunmuştur.

Nitekim yeni bir yasal düzenleme veya İ.B.K. bulunmadığına göre halen yürürlükte bulunan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunu, Daireleri ve Adliye Mahkemelerini bağlayıcı nitelikteki 04.02.1959 gün ve 13/5 ve 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı içtihadı birleştirme kararlarında da bozma kararının kapsamı dışında tutulan hususlar bakımından ancak usulî kazanılmış haktan söz edilebileceği açıkça ifade olunmuştur.

Bir davada, mahkemenin veya tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine ( diğeri aleyhine) doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hak olarak tanımladığı usulî müktesep hakkı Hukuk Muhakemeleri Usulü adlı eserinin 5 nci baskısının 4 ncii cildinde 3411 ila 3442 nci sayfalar arasında incelemiş olan sayın Prof. Dr. Baki Kuru'da yukarıda değinilen içtihadı birleştirme kararlarına atıfla mahkemenin kararının davacının taleplerinden birisine ilişkin bölümünün Yargıtay'ca bozma kararının kapsamı dışında bırakılmasının kesin hüküm olarak değil usule ilişkin kazanılmış hak olarak değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunu, anılan içtihadı birleştirme kararlarının sayın Prof. Dr. Üstündağ ile Sayın Prof. Dr. Postacıoğlu tarafından da aynı şekilde yorumlandığını belirtmiştir. ( aynı eser sahife 3432).

Bozma kararı ile ilk hüküm ifa kabiliyetini yitirir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 10.09.1991 tarih ve 281-415 ve 25.09.1991 tarih ve 355-440 sayılı kararları) Bozma kararından sonra bozmaya uyularak verilen hüküm yeni bir hüküm olup, bu yeni hükmün, tüm istekleri karşılar nitelikte yeniden yazılması gerekir.

Somut olayda. Mahkemece bu yön gözetilmeksizin önceki hükmün onanarak kesinleştiğinden söz edilerek hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacakları hakkında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına dair verilen karar hatalı olup, hükmün bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 14/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4046, Karar No: 2023/5562, Tarih: 21.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/4046 E.  ,  2023/5562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2693 E., 2021/2986 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıklar müdafiilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Doğubeyazıt Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.02.2021 tarihli ve 2018/110 Esas, 2021/84 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanıklar hakkında maktuller ..., ... ve ...'e yönelik kasten öldürme suçlarından ayrı ayrı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 37 nci maddesi delaletiyle 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

b. Sanıklar hakkında katılan (... oğlu) ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından ayrı ayrı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 37 nci maddesi delaletiyle 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 35 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 şar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

c. Sanıklar hakkında katılanlar ..., ..., ..., ..., ... ve mağdur ... yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından ayrı ayrı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 37 nci maddesi delaletiyle 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 35 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl 10'ar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.