muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/30768, Karar No: 2021/28583, Tarih: 07.12.2021

“Suça sürüklenen çocuğun deneme süresinde işlemiş olduğu nitelikli cinsel istismar suçundan Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/02/2018 tarihli ve 2016/316 esas, 2018/40 sayılı kararı ile 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmedildiği, bu karara karşı suça sürüklenen çocuk tarafından istinaf kanun yoluna başvurulduğu ve dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği 30/04/2018 tarihli istinaf formundan anlaşıldığından, kesinleşmediği değerlendirilerek yapılan incemelede;

Dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle yapılan ihbar üzerine Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 19/09/2018 tarihli ve 2018/197 esas, 2018/214 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de, ihbara konu olan Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/02/2018 tarihli ve 2016/316 esas, 2018/40 sayılı kararı ile sanık hakkında şantaj, özel hayatın gizliliğini ihlal, müstehcenlik ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, kurulan hükümlerin suça sürüklenen çocuk hakkında hukuksal bir sonuç doğurmamasını ifade eden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun, davayı sonuçlandıran ve uyuşmazlığı çözen bir “hüküm” olmadığı, bunun sonucu olarak, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223. maddesinde sayılan hükümlerden olmayıp, bu kararların kasıtlı suçtan mahkumiyet olarak kabul edilme imkanı bulunmadığı gözetilmeden, 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılarak hükmün açıklanmasında isabet görülmemiştir” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5271 sayılı CMK’nın “hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması” başlığını taşıyan 231. maddesinin 8. fıkrasında; "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanık, beş yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulur." 11. fıkrasında; "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir." hükümleri yer almaktadır.

5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanığın beş yıl süreyle denetim süresine tabi tutulacağı belirtilmiş olup, bu denetim süresi hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulüne uygun olarak kesinleşmesi üzerine başlamaktadır.

5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanığın beş yıl süreyle denetim süresine tabi tutulacağı belirtilmiş olup, bu denetim süresi hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulüne uygun olarak kesinleşmesi üzerine başlamaktadır.

06/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun'un 40. maddesi ile 5395 sayılı Kanun'un 23. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca denetim süresi çocuklar için 3 yıl olarak belirlenmiştir.

Yukarıda yer verilen kanuni düzenlemelere göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen suça sürüklenen çocuk, bu karar usulüne uygun bir şekilde kesinleştikten sonra, 3 yıl süreyle denetime tabi tutulacak ve bu süre içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirlerine riayet etmemesi halinde hüküm açıklanacaktır.

İnceleme konusu somut olayda; suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği gerekçesiyle hükmün açıklanmasına karar verildiği görülmektedir.

Ancak denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlendiği ihbarında bulunan Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2016/316 Esas 2018/40 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde, sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanık tarafından istinaf talebinde bulunulduğu ve hükmün halen kesinleşmediği, aynı dosyada sanık hakkında şantaj,özel hayatın gizliliğini ihlal, hakaret, müstehcenlik ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararların da 16/04/2018 tarihinde kesinleştiği, dolayısıyla ihbara konu hükümlerin açıklanmasının geri bırakıldığı, kurulan hükmün sanık hakkında hukuksal bir sonuç doğurmamasını ifade eden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun davayı sonuçlandıran ve uyuşmazlığı çözen bir “hüküm” olmadığı, bunun sonucu olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, CMK’nın 223. maddesinde sayılan hükümlerden olmayıp, bu kararların kasıtlı suçtan mahkumiyet olarak kabul edilme imkanı bulunmadığı gözetilmeden, CMK’nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılarak hükmün açıklanması hukuka aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 19/09/2018 tarihli ve 2018/197 esas, 2018/214 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA;

2-Aynı Kanun maddesinin 4-b fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 07/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/494, Karar No: 2024/908, Tarih: 08.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/494 E.  ,  2024/908 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/15 Esas, 2022/352 Karar

DAVALILAR : 1-... vekili Avukat ...

2-Tasfiye Halinde Falcon Oto Bakım Ür. ve Pet. Kim. San. Tic. Ltd. Şti.

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Davanın reddi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 15.05.2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile davalı Falcon Oto Bakım Ürünleri ve Petrol Kimya San. Tic. Ltd. Şti.'nin ... ortağı olduğunu, ancak imzaladığı belgelerin devir sözleşmesi olduğunu bilmediğini, şirket ortağı olma ve hisse devir iradesinin de olmadığını, davalı firmanın ... ortağı olan diğer davalı ... tarafından müvekkiline hisse devri yapıldığını, uyuşturucu bağımlısı olan müvekkilinin içeriğini bilmediği evraklara imza attığını, dava dışı ... ... ve ... ...’nın uyuşturucunun etkisinde olduğu zamanda kendi adlarına vekalet aldıklarını, işlemler yaparak müvekkili borçlandırdıklarını, ilgililer hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu, söz konusu sözleşmelerin uyuşturucu temin etme vaadiyle yapıldığını 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 27 nci maddesine aykırı olduğunu ayrıca davacının aldatıldığından 6098 sayılı Kanun'un 35 ... maddesi uyarınca sözleşme ile bağlı olmadığını ileri sürerek devir sözleşmesinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

II. CEVAP

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 19.04.2016 tarih, 2014/1540 E. ve 2016/406 K. sayılı kararı ile davacının opiyat bağımlılığı denilen rahatsızlığının bulunduğu, bu durumuyla akli melekelerinin yerinde olduğu ancak madde kullandığı dönemlerde riskli davranışları olduğu, davacı yanın ayırt etme gücünden sürekli şekilde yoksun olduğunun söylenemeyeceği, dava konusu olaydaki devir sözleşmesinin yapıldığı sırada uyuşturucu madde etkisinde olduğunu ve bu durumun geçici olarak ayırt etme gücünü ortadan kaldırdığını gösteren somut bir delilin dosya kapsamında yer almadığı, her ne kadar İstanbul 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/636 E. sayılı dosyasından verilen karar ile vasi atanmışsa da, dava konusu olay tarihinden sonra vasi atama kararı alındığından, yapılan hukuki işlemler açısından bir etkisinin bulunmadığı, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 595 ... madde hükmünde belirtilen şekle uygun bir devir sözleşmesi yapıldığı ve devrin genel kurulda onaylandığı, bu nedenle 6102 sayılı Kanun açısından geçerli bir devir sözleşmesinin bulunduğu gerekçesiyle davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 26.09.2018 tarih, 2016/14504 E. ve 2018/5744 K. sayılı kararıyla yargılama sırasında davacı tarafça dava ıslah edildiği, davacı vekili 29.03.2016 tarihli ıslah dilekçesinde davalarının şirketin ana sözleşmesinin iptaline ilişkin olduğunu ancak davalarını şirketin tasfiyesiz fesih talebi ile ıslah ettiklerini belirttiği, bu durumda Mahkemece, davacının ıslah talebi değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu hususla ilgili bir inceleme yapılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmadığına işaret edilerek Mahkeme kararı bozulmuştur.

E. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

E. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının hisse devir sözleşmesinin iptali talebini içeren davasını tamamen ıslah ederek tasfiyesiz fesih davasına dönüştürdüğü ancak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 180 ... maddesi uyarınca süresinde ve usulüne uygun tam ıslah dilekçesi vermediği, davacının ıslah hakkını kullanmış sayılmasına ve ıslahın hiç yapılmamış sayılmasına karar verildiği ve davaya hisse devir sözleşmesinin iptali davası olarak devam edildiği, davacının opiyat bağımlılığı denilen rahatsızlığı bulunduğu, bu durumuyla akli melekelerinin yerinde olduğu ancak madde kullandığı dönemlerde riskli davranışları olduğu anlaşıldığı, rapordaki tespit ışığında davacının ayırt etme gücünden sürekli şekilde yoksun olduğunun söylenemeyeceği, dava konusu olaydaki devir sözleşmesinin yapıldığı sırada uyuşturucu madde etkisinde olduğunu ve bu durumun geçici olarak ayırt etme gücünü ortadan kaldırdığını gösteren somut bir delil dosya kapsamında yer almadığı, üçüncü kişiler tarafından aldatıldığını gösteren bir delil olmadığı, her ne kadar İstanbul 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/636 E. sayılı dosyasından verilen karar ile vasi atanmışsa da, dava konusu olay tarihinden sonra vasi atama kararı alındığından, yapılan hukuki işlemler açısından bir etkisinin bulunmadığı, 6102 sayılı Kanun'un 595 ... madde hükmünde belirtilen şekle uygun bir devir sözleşmesi yapıldığı ve devrin genel kurulda onaylandığı, bu nedenle 6102 sayılı Kanun açısından geçerli bir devir sözleşmesinin bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının uyuşturucu bağımlısı olduğunu, fiilen ve hukuken kendi sorumluluğunu taşıyacak, medeni ve yasal haklarını kullanabilecek durumda olmaması nedeniyle kısıtlanmasına karar verildiğini, davacı uyuşturucu etkisinin altındayken kendisini uyuşturucuya alıştıran ve uyuşturucu sağlayan kişiler tarafından dolandırılarak hukuka aykırı şekilde 3 şirketin ortağı yapıldığını, yine uyuşturucunun etkisindeyken bu kişilere söz konusu şirketin işlerini yürütmek için resmi kurum ve kuruluşlar ile bankalardan para çekmeye, evrak vermeye, tüm resmî kurumlarda işlem yapmaya yetkili kılacak şekilde noter vasıtasıyla vekalet verdiğini, bu dönemde davacının ne işlemi yaptığına dair algısı bulunmadığını, davacının imzaladığı belgelerin şirket ana sözleşmesi ve devir sözleşmesi olduğunu bilmediği gibi şirket kurma iradesi de bulunmadığını, dava dışı ... ..., davacıya uyuşturucu sağlayacağını vaat ederek noterde birtakım imzalar atmasını istediğini ve zaten uyuşturucunun etkisinde olan davacı içeriğini bilmediği evraklara imza attığını, dava dışı ... ... ve ... ... ise söz konusu şirketin işlerini yürütmek için müvekkilin uyuşturucu aldığı bir zamanda hala uyuşturucunun etkisinde iken kendi adlarına vekalet verdirdiklerini, dava dışı bu şahıslar davacının durumundan faydalanarak çıkarttıkları vekaletnameler ile işlemler yaptığını, müvekkili adına piyasaya borçlandıklarını belirterek Mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hisse devir sözleşmesinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6102 sayılı Kanun'un 595 ... maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2609, Karar No: 2021/1390, Tarih: 11.11.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2609 E.  ,  2021/1390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Erzincan Cumhuriyet Başsavcılığı görevini yürütmekte iken Erzincan Valiliğinde rutin olarak yapılan güvenlik toplantılarına da katıldığını, bu toplantılarda kamuoyunda İsmailağa Tarikatı olarak bilinen cemaat üyelerinin kentteki etkinliklerinin arttığı yönünde bilgi alması üzerine kolluktan bu konuda ayrıntılı inceleme talep ettiğini, kolluk tarafından yapılan araştırma sonucunda kanuna aykırı yardım toplamak, Kimlik Bildirim Kanunu ile Kılık Kıyafet Kanunu’na aykırı davranmak ve çocuklara izinsiz din eğitimi veren kurumlar açmak gibi faaliyetler nedeniyle tarikat üyeleri hakkında soruşturma başlatıldığını, müvekkili tarafından yürütülen soruşturmanın değişik kurum ve kişilerce sonuçsuz bırakılmak istendiğini, müvekkilinin belirli çevreler ile yayın organlarının kamuoyunda oluşturduğu baskılar sonucu tutuklandığını, yayın kuruluşlarının müvekkilinin tutuklanmasını haber yaptığını, Star Gazetesinin 19.02.2010 tarihli nüshasında "Başsavcıyla birlikte delil hazırladık itirafı" ve "Delil uydurma toplantısı başkanı" başlıkları ile yayınlanan haberlerde gerçek dışı beyanlara yer verildiğini, haberin hukuka aykırı olduğunu, şüpheli durumda olan müvekkilinin kesin bir dille suçlandığını, Jandarma Üsteğmen...'un ifadesinde davacının delil yaratmaya zorladığı yönünde hiçbir beyanı olmadığı hâlde bu şekilde haber yapıldığını ileri sürerek 10.000TL manevi tazminatın yayın tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, davacının Ergenekon Operasyonu ve akabinde başlatılan soruşturma kapsamında yapılan bir ihbar üzerine "İrticayla Mücadele Eylem Planı" doğrultusunda bazı eylem ve girişimlerde bulunduğunun tespit edildiğini, Çatalarmut Barajı’nda bir takım mühimmatlara rastlanılması üzerine Ergenekon soruşturması kapsamında davacının 17.02.2010 tarihinde tutuklandığını, yayınlanan haberin güncel olduğu gibi sadece görünür gerçekliğe değil somut gerçekliği de uygun olduğunu, talep edilen tazminat miktarının da fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

Mahkeme Kararı:

6. Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.05.2012 tarihli ve 2011/80 E., 2012/130 K. sayılı kararı ile; davaya konu haberin kamuoyunda Ergenekon Soruşturması kapsamında ifadesi alınan Jandarma Üsteğmen Ersin Ergut'un ifadesine dayalı olarak yayınlandığı, ifadenin hiç bir yerinde davacı Başsavcının onları delil yaratmaya zorladığı yönünde somut kanıt bulunamadığı, davalıların güncel haberleri verirken biraz abartarak vermeleri hoş görülebilir ise de, Başsavcı olan davacının bir soruşturma kapsamında kişiler hakkında delil araştırması yapmasının "delil uydurmak için toplantılar yaptığı" ve "delil uydurduğu" şeklinde yayınlanmasının hoş görülebilir bir abartıdan öte kişiyi suçlayan ve mesleğini tahkir edici nitelikte olduğu, haberin davacının kişilik haklarına saldırı niteliği taşıdığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 6.000TL manevi tazminatın yayın tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 09.05.2016 tarihli ve 2015/7240 E., 2016/6367 K. sayılı kararı ile;

‘‘…Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasası'nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir.Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması,genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda,basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda; davaya konu haber ve haberin içeriği ile ilgili adli soruşturmalar yapıldığı, davacı hakkında kamu davasının da açıldığı, haberde ismi geçen üsteğmenin soruşturma dosyasında vermiş olduğu ifadeden sonra haber yapıldığı, haberin bu hali ile görünür gerçekliğe uygun olduğu, kamuoyu ilgisinin de bulunduğu, öz ile biçim dengesinin de aşılmadığı, haberin bu hali ile hukuka uygunluk unsurlarını taşıdığı anlaşılmakla istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir’’ gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

9. Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.12.2016 tarihli ve 2016/410 E., 2016/513 K. sayılı karar ile önceki karar gerekçesi tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; Star Gazetesinin 19.02.2010 tarihli nüshasının birinci sayfasında "Başsavcıyla birlikte delil hazırladık itirafı'' ile on dördüncü sayfasındaki "Delil uydurma toplantısı başkanı'' başlıkları altında yayınlanan haberlerin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturup oluşturmadığı, buradan varılacak sonuca göre davalıların manevi tazminatla sorumlu tutulup tutulamayacağı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle konuyla ilgili kavram ve yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar vardır.