muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9921, Karar No: 2017/12074, Tarih: 03.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/9921 E.  ,  2017/12074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı Hazine vekili, davaya konu 115 ada 48 parselin, ... nın taşkın kodu altında kalmasına rağmen her nasılsa davalı adına kaydedildiğini açıklayarak, davaya konu parselin tapu kaydının iptali ile sicilden terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı taraf davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu iddia edilen taşınmaza ilişkin olarak, tapu kaydının iptali ve terkin istemiyle açılmıştır.

Somut olayda; Mahkemece her ne kadar davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm vermeye yeterli değildir.

Zira, hükme esas alınan 5.4.2013 tarihli bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın, Lamas Çayı yatağının en üst su seviyesinden 1,5 metre daha yukarıda kod farkına sahip olduğu ve akan dere ile mesafesinin 7-8 metre olduğu açıklanmıştır.

Kural olarak aktif dere ya da çay yatakları ile bunların etki alanları zilyetlik ya da imar ihya yoluyla kazanılamaz. Bir başka anlatımla, bu gibi yerler devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmazlar olması nedeniyle özel mülkiyete konu olamaz. Hal böyle olunca, dosyaya rapor ibraz etmiş olan bilirkişilerden farklı 3 kişilik jeolog bilirkişi aracılığıyla mahallinde keşif yapılması, dosyada mevcut bilirkişi raporunda kod fakının 1,5 metre, akan dere ile mesafesinin ise 7-8 metre olarak bildirildiği hususları da irdelenerek, taşınmazın aktif dere yatağı veya derenin etkisi altında bulunup bulunmadığının jeolog bilirkişiler aracılığı ile açıklamalar doğrultusunda tam olarak belirlenmesi, taşınmazın önceki ve şu anki niteliğini kesin olarak tespit eden gerekçeli, karşılaştırmalı ve Yargıtay denetimine açık bilimsel içerikli rapor alınması, teknik bilirkişi raporundaki krokiden komşu parseller olduğu anlaşılan, 49, 53, 50, 12, 10 ve 47 nolu parsellerin tapu kayıtlarının ve kadastro tutanaklarının getirtilmesi, bu parsellerle ilgili olarak açılmış davalar var ise mahkeme dosyalarının celbi ile gözetilmesi ve yukarıdaki kurala göre yapılacak belirlemelerden sonra hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken dosyada mevcut yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 3.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23081, Karar No: 2015/31304, Tarih: 26.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/23081 E.  ,  2015/31304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/306175

MAHKEMESİ : Erzincan Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : Asıl Karar: 04/10/2011

Ek Karar: 02/11/2011

NUMARASI : 2010/44 (E) ve 2011/82 (K)

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, nitelikli dolandırıcılık, görevi kötüye kullanmak, güveni kötüye kullanmak

Katılanlar H.. A.., H.. Y.., İ.. Ö.., M.. Ö.., M.. Ö.. ve P.. A.. vekilinin temyiz taleplerinin sanık S.. B.. hakkında dolandırıcılık ile güveni kötüye kullanma suçlarından verilen beraat ile görevi kötüye kullanma suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına, katılan Ç.. K.. Müdürlüğü vekilinin temyiz talebinin ise sanık S.. B.. hakkında dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararlarına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- Katılanlar H.. A.., H.. Y.., İ.. Ö.., M.. Ö.., M.. Ö.. ve P.. A.. vekilinin sanık S.. B.. hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına, katılanlar H.. A.., H.. Y.., İ.. Ö.., M.. Ö.. ve P.. A.. vekilinin sanık S.. B.. hakkında güveni kötüye kullanma, katılan Ç.. K.. Müdürlüğü vekilinin sanık hakkında dolandırıcılık suçlarından verilen beraat kararlarına, sanık S.. B.. müdafinin de sanık hakkındaki mahkumiyet hükümlerine yönelik yaptığı temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a- 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğu ve sanık

S.. B.. müdafiinin, 27.10.2011 tarihli dilekçeleri ile eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunduğu anlaşıldığından hukuki dayanaktan yoksun olan aynı mahkemenin 02.11.2011 gün ve 2010/44 Esas, 2011/82 Karar sayılı temyiz ve eski hale getirme taleplerinin reddine dair kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

b- Sanık S.. B.. müdafiinin, yüzüne karşı 04/10/2011 tarihinde tefhim edilen hükmü 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 27/10/2011 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiğinden,

c- Sanığa yüklenen "görevi kötüye kullanma" suçundan doğrudan zarar görmeyen şikayetçi H.. A.., H.. Y.., İ.. Ö.., M.. Ö.., M.. Ö.. ve P.. A.. ile 'güveni kötüye kullanma' suçundan doğrudan zarar görmeyen şikayetçi H.. A.., H.. Y.., İ.. Ö.., M.. Ö.. ve P.. A..,

ayrıca sanığa yüklenen "dolandırıcılık" suçundan doğrudan zarar görmeyen şikayetçi Ç.. K.. Müdürlüğü'nün kamu davasına katılmasına dair verilen karar hukuki değerden yoksun olup, hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceğinden vaki istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

ayrıca sanığa yüklenen "dolandırıcılık" suçundan doğrudan zarar görmeyen şikayetçi Ç.. K.. Müdürlüğü'nün kamu davasına katılmasına dair verilen karar hukuki değerden yoksun olup, hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceğinden vaki istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık S.. B.. hakkında katılan M.. Ö..'e yönelik güveni kötüye kullanma ve katılanlar H.. A.., H.. Y.., İ.. Ö.., M.. Ö.., M.. Ö.. ve P.. A..'ya ilişkin dolandırıcılık suçlarından verilen beraat kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Elde edilen delillerin sanık hakkında güveni kötüye kullanma ve dolandırıcılık suçlarından hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle verilen beraat, kararının ONANMASINA,

3- Sanık V.. S.. hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

Sanık V.. S..'ın UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 16.10.2012 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca

BOZULMASINA, 26.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3648, Karar No: 2017/9936, Tarih: 05.07.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/3648 E.  ,  2017/9936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağı ve tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itirazı üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuş mahkemece davanın kısmen kabulü ile itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmiş karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı, 01/12/1999 başlangıç tarihli ve sekiz yıl süreli yazılı kira sözleşmesine dayanarak 03/04/2015 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2005 yılı Aralık ayı ila 2015 yılı Nisan ayına ait toplam 47.575,64 USD kira farkı ve 11,73 USD işlemiş faiz alacağının tahsilini talep etmiş, davalı borçlu süresinde verdiği itiraz dilekçesi ile borca itiraz etmiştir.

Takip dayanağı 01/12/1999 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin özel şartlar 4. maddesinde aylık kira bedelinin net 5.000,00 USD olduğu, kira bedelinin her yıl %5 oranında arttırılacağı, ilk 4 yıllık kira süresi sonunda, kira bedelinin taraflarca anlaşmak suretiyle yeniden tespit edileceği kararlaştırılmış, 27/12/2004 tanzim tarihli ek sözleşme ile 01/12/1999 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin kira bedelini düzenleyen 4. maddesi değiştirilerek aylık kira bedeli net 6.500,00 USD olarak belirlenmiştir. Her ne kadar anılan ek sözleşme ile 01/12/1999 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin diğer hükümlerinin aynen baki kalacağına hükmedilmiş ise de ek sözleşme ile değiştirilen 4. madde içerisinde artış hükmünün de yer aldığı, 01/12/1999 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin 4. madde dışında yer alan hükümlerinde kira artışına ilişkin hüküm bulunmadığı ve ek sözleşme ile de kira artış oranına ilişkin yeni bir düzenleme getirilmediği dikkate alındığında 01/12/2004 tarihinden itibaren aylık kira bedelinin net 6.500,00 USD olduğunun ve kira artış hükmünün 01/12/1999 başlangıç tarihli kira sözleşmesinden çıkarıldığının kabulü gerekir. Davacı alacaklının kira farkı alacağı istemesine, davalı borçlunun kira bedelini aylık net 6.500,00 USD üzerinden ödediği anlaşılmasına göre Mahkemece davanın tümden reddi gerekirken aylık % 5 artış hükmü dikkat alınarak yapılan hesaplama dikkat alınarak yazılı şekilde davanın kısmen kabulü ile itirazın 45.524,46 USD üzerinden kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 05/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1059, Karar No: 2020/2572, Tarih: 07.07.2020

**4. Hukuk Dairesi         2018/1059 E.  ,  2020/2572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... AŞ aleyhine 10/02/2014 gününde verilen dilekçe ile (internet) basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 14/05/2014 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlalinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili ; Milliyet Gazetecilik A.Ş.’nin yayın sahibi olduğu www.milliyet.com’’ isimli internet sitesinde 30/01/2014 tarihinde yer alan ‘’...’den 7 fezleke iddiası’’başlıklı haberde davacının şahsiyet haklarına tecavüz niteliğinde, şeref, haysiyet ve onuruna yönelik gerçek dışı, suçlamalara yer verildiğini, davacı hakkında fezleke bulunduğu iddiasının doğru olmadığını, dava konusu haber nedeniyle kişilik haklarının ihlal edildiğini belirterek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; davaya konu haberin basın özgürlüğü çerçevesinde hukuka uygun olarak kaleme alındığını,basının somut gerçeği araştırma yükümlülüğü bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu haberin muhalefet parti başkan yardımcısının ifadelerine atıfta bulunularak yayınlandığını, yayının haber niteliği taşıdığı, güncel olduğu , haberin bir söylenti ve iddia niteliğinde bulunduğunu, basının somut gerçekliği araştırma yükümlülüğü bulunmadığını ,haberin görünür gerçeğe uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davaya konu haberde “ ... Genel Başkan Yardımcısı ..., daha önce hazırlanan 5 fezlekeye ek olarak 2 bakan hakkında daha fezleke hazırlanacağını iddia etti. ... lideri ...başkanlığında toplanan MYK sürerken basın toplantısı düzenleyen ..., ‘Benim bildiğim ya da duyumlarımız 7 tane bakanla ilgili fezlekelerin olduğu.Bu fezlekeleri inşallah kısa süre içerisinde paylaşırlar.Paylaşmazlarsa ... olarak biz kamuoyuyla paylaşmak zorunda kalırız’’dedi...., gazetecilerin ısrarlı sorularına karşın yeni isimleri vermekten kaçındı. ..., "Ayrıntıyı göreceksiniz yakında....soruşturmasının arka planına bakmamız lazım. İki,..A.Ş. soruşturmasının arka planına bakalım bunların hepsini göreceksiniz. ... bunların hepsini görecektir.’’diye konuştu. ... , "...’nin elinde başka belgeler mi var?’’ sorusu üzerine de, "...’e bir şeyin olup olmadığının önemi yok .Ana muhalefet olarak,bizim sorularımız var .Biz diyoruz

ki , fezlekeleri parlementoya getirin ya da kamuoyuyla paylaşın .Belki fezlekelerin içinde hiçbir şey yok ,eleştiri konusu yok. Ama unutmayın geciktikçe fezlekeler ile ilgili daha çok tartışmayı da kendiniz yaratırsınız.İzah edin ,ikna edin bizi. Bu ülkenin ana muhalefeti var. Bu ülke sahipsiz falan değil.’’ dedi. ... ve...da var. ... kulislerindeki iddiaya göre, eski 4 bakan ve Adalet Bakanı ....’ın yanı sıra İzmir operasyonu kapsamında Binali Yıldırım ve İmar A.Ş. soruşturması kapsamında Bakan ... hakkında fezleke düzenlenecek.’’ ifadelerinin yer aldığı anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından, davacı tarafından 05/02/2014 tarihinde ...'e noter aracılığı ile gönderilen ihtarname ile 30/01/2014 tarihli Sözcü gazetesinde yer alan ve iş bu davaya konu haber içeriğiyle aynı olan iddialar ile ilgili olarak, başlatılacak hukuki sürece esas olmak üzere; haberde yer alan şekilde davacının ismini de zikretmek suretiyle hakkında fezleke olduğuna dair bir iddiada bulunup bulunmadığının bildirilmesinin istendiği, sözü geçen ihtarnameye ... tarafından yine noter aracılığı cevap verildiği, gönderilen cevabi ihtarnamede ise “Cumhuriyet Halk Partisi'nin Merkez Yönetim Kurulu (MYK) gündemiyle ilgili düzenlediğim basın toplantısında, haklarında fezleke düzenlenen bakanların isimlerini zikretmedim." ifadelerinin yer aldığı anlaşılmaktadır.

Anayasal güvence altında bulunan basın özgürlüğünün özel hukuk alanındaki sınırı BK. m. 49 (TBK m. 58) ve MK. m. 24 hükümleri ile belirlenmiştir. Bu bağlamda haber verme hakkı; gerçeklik, kamu yararı, güncellik, konu ile ifade arasında düşünsel bağlılık temel kuralları ile sınırlıdır. Bu kurallardan birisine aykırı davranış durumunda, haber verme hakkının kullanıldığından ve hukuka uygunluk nedeninin varlığından söz edilemez.

Somut olayda; dava konusu haberde davacı Bakan hakkında fezleke bulunduğuna dair iddialarda bulunulduğu, haberin kaynağı olarak da ... Genel Başkan Yardımcısı ...'in basın açıklamasının gösterildiği, yapılan habere ilişkin başka herhangi bir bilgi ve belgenin sunulmadığı, söz konusu basın açıklamasında davacının isminin geçmediği , davaya konu haberde kamu yararı bulunmadığı, görünür gerçeğe uygun olmadığı, basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğinin anlaşılmasına göre davaya konu haberde geçen iddialar davacının kişilik haklarına saldırı oluşturacak niteliktedir. O halde, mahkemece uygun bir miktar manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup; kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/07/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31504, Karar No: 2013/38828, Tarih: 05.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/31504 E.  ,  2013/38828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yenişehir İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu diğer fesih sebepleriyle birlikte ihalenin Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'na aykırı olarak yapıldığını da ileri sürerek ihalenin feshini talep etmiş, mahkemece şikayetin reddine karar verilmiştir.

5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nun 1.maddesinde; ''Bu Kanunun amacı; toprağın doğal veya yapay yollarla kaybını ve niteliklerini yitirmesini engelleyerek korunmasını, geliştirilmesini ve çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesine uygun olarak, plânlı arazi kullanımını sağlayacak usûl ve esasları belirlemektir,''  2.maddesinde; ''Bu Kanun; arazi ve toprak kaynaklarının bilimsel esaslara uygun olarak belirlenmesi, sınıflandırılması, arazi kullanım plânlarının hazırlanması, koruma ve geliştirme sürecinde toplumsal, ekonomik ve çevresel boyutlarının katılımcı yöntemlerle değerlendirilmesi, amaç dışı ve yanlış kullanımların önlenmesi, korumayı sağlayacak yöntemlerin oluşturulmasına ilişkin sorumluluk, görev ve yetkilerin tanımlanması ile ilgili usûl ve esasları kapsar,'' 8.maddesinin 3 ve 4. fıkralarında ise; ''Belirlenen parsel büyüklüğü; mutlak tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektar ve marjinal tarım arazilerinde 2 hektardan küçük olamaz. Tarım arazileri bu büyüklüklerin altında ifraz edilemez, bölünemez veya küçük parsellere ayrılamaz. Ancak çay, fındık, zeytin gibi özel iklim ve toprak istekleri olan bitkilerin yetiştiği yerler ile seraların bulunduğu alanlarda, yörenin arazi özellikleri daha küçük parsellerin oluşmasını gerekli kıldığı takdirde, Bakanlığın uygun görüşü ile daha küçük parseller oluşturulabilir.

Bakanlığın uygun görüşü ile kamu yatırımları için ihtiyaç duyulan yerler hariç olmak üzere tarım arazileri, belirlenen büyüklükteki parsellerden daha küçük parçalara bölünemez. Bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne şekilde gerçekleşmiş olursa olsun birlikte mülkiyetin mevcut olması durumunda, bu araziler ifraz edilemez, payları üçüncü şahıslara satılamaz, devredilemez veya rehnedilemez. Bu araziler hakkında 4721 Sayılı Türk Medenî Kanunu'nun özgülemeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır'' hükümlerinin yer aldığı görülmektedir.

Yasanın amacı tarım arazilerinin çok küçük parçalara bölünerek ülke tarımının zarar görmesini engellemeye yöneliktir. Emredici hükümler içerdiği ve ülkenin geleceğine yönelik düzenlemeler taşıdığı için bu yasa hükümleri kamu düzenine ilişkin bulunmaktadır. Bu nedenle 5403 Sayılı Yasa hükümlerine aykırılık bulunması halinde  bu husus ilgililerce ihalenin feshi sebebi olarak ileri sürülebileceği gibi, mahkemece de re'sen nazara alınmalıdır. Aksinin kabulü halinde miras paylarının üçüncü şahıslara satışının ve küçük parçalar halinde  ifrazının yolu açılacağı için yasanın hükümleri dolaylı yoldan çiğnenmiş olacaktır.

Böyle bir durumda yapılması gereken iş, alacaklı tarafından İİK'nun 121. maddesine göre icra mahkemesine başvurarak ortaklığın giderilmesi davası açmak üzere yetki almak suretiyle sulh hukuk mahkemesinde ortaklığın giderilmesi davası açıp satış işlemini gerçekleştirmekten ibarettir.

O  halde mahkemece, ihale edilen  14779/20604 payı borçlu adına kayıtlı, 20.604  m2 yüzölçümlü tarla vasfındaki 111 ada 13 parsel sayılı  taşınmaz ile ilgili 5403 Sayılı Toprak Koruma Ve Arazi Kullanımı Kanunu kapsamında kalıp kalmadığı, bölünebilir  tarım arazisi olup olmadığı ve satışın anılan kanuna uygun yapılıp yapılmadığının araştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken   eksik inceleme ile  hüküm kurulması  isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/145, Karar No: 2020/4312, Tarih: 08.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/145 E.  ,  2020/4312 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.