muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3748, Karar No: 2022/6635, Tarih: 23.05.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/3748 E.  ,  2022/6635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MERSİN 11. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 16/02/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 23/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9326, Karar No: 2012/11384, Tarih: 28.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9326 E.  ,  2012/11384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/03/2010 tarih ve 2009/24-2010/82 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş olup, duruşma için belirlenen 26/06/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile aynı sektörde faaliyet gösteren davalı şirketin 18.01.2007 tarihinde davalı Kuruma yaptığı başvuru ile marka olarak tescilini istediği “Pınar ve şekil” den oluşan işaretin müvekkili şirket adına tescilli markaların esas ve ayırt edici unsuru olan “Pınar” ibaresi ile birebir aynı olduğu gibi emtialarının da aynı olduğunu, müvekkiline ait “Pınar” markasının tanınmış marka olup, bu kapsamda da korunmasının gerektiğini, ancak davalı Kuruma yaptıkları itirazların haksız olarak reddine karar verildiğini, davalı şirketin eski tarihli markasının müvekkili tarafından açılan davalar sonucu hükümsüz kılınması nedeniyle davalı şirketin başvuruya konu markası üzerinde kazanılmış bir hakkının bulunmadığını ileri sürerek, TPE YİDK’nun 27.11.2008 günlü, 2008-M-6063 sayılı kararının ve tescil edilmiş ise tescil edilen davalı şirket markasının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin “Pınar” esas unsurlu markayı gıda maddelerinde kullanmak üzere davacıdan daha önce ilk defa 01.08.1975 tarihinde tescil ettirdiğini, bu nedenle anılan marka üzerinde üstün hak sahibi olduğunu, başvuru konusu markanın müvekkili adına ilk kez tescil edilen markanın rengi dışında aynısı olduğunu, davacının kötü niyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, davalı şirket tarafından tescili istenen mallar için “pınar şekil” ibareli markalarının bulunması nedeniyle davalı şirketin müktesep hakkının olduğu tespit edilerek davacı tarafından yapılan itirazların reddine karar verildiğini, müvekkili tarafından alınan kararların ve yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, davalı şirket tarafından tescili istenen mallar için “pınar şekil” ibareli markalarının bulunması nedeniyle davalı şirketin müktesep hakkının olduğu tespit edilerek davacı tarafından yapılan itirazların reddine karar verildiğini, müvekkili tarafından alınan kararların ve yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirket adına 30. sınıftaki bisküvi, çikolata, helva emtiaları için tescil edilen “Pınar, Şekil” ibareli markanın davacının markalarıyla ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu ve aynı emtialar için tescil edildiği, davalı şirketin davacıdan daha eski tarihli tescili olmasına karşın dava konusu marka başvurusu bakımından eskiye dayalı öncelik hakkı/ kazanılmış hakkı olmadığı, davalı markasının kabulünün davacı markalarının tanınmışlığından haksız yararlanma sağlayacağı gerekçesiyle davanın kabulü ile TPE YİDK 'nin 27/11/2008 günlü, 2008-M-6063 sayılı kararının iptaline, davalı şirket adına 2007/01642 kod numaralı “PINAR, şekil” markasının tescilli olduğu 30.sınıf için (Bisküviler, çikolatalar, helvalar) hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması ile davalı şirket adına 01.08.1975 tarihinden itibaren tescilli bulunan “Pınar” esas unsurlu markanın davaya konu iptali istenen Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararının verildiği tarihten sonraki tarihlerde kesinleşen mahkeme kararları ile hükümsüz kılındığının anlaşılmasına göre, sözkonusu davaların ret kararına gerekçe yapılması doğru değilse de Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre marka sahibinin eskiden tescilli markasına dayalı olarak yeni başvurularda bulunmak suretiyle oluşturmak istediği seri marka hakkından yararlanabilmesi için yeni başvurunun temelini oluşturan eski markasını kullanması gerekmekte olup somut uyuşmazlıkta davalı şirketin davaya konu marka tescil başvurusunun dayanağı olarak gösterdiği eski tarihli markasını kullanmadığının bu nedene dayalı olarak mahkemelerce verilen ve Dairemizce yapılan araştırma sonucu temyiz incelemesinden de geçerek kesinleşmiş bulunan hükümsüzlük kararları ile anlaşılmış olmasına göre eski tarihli markasını kullanmayan davalı şirketin eski markasına dayalı olarak seri marka yarattığı yönündeki iddiasının dinlenemeyecek olmasına göre, davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900.00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 28/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12573, Karar No: 2010/9922, Tarih: 14.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/12573 E.  ,  2010/9922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ......vekili Avukat ... ile davalılar Sosyal Güvenlik Kurumu vekili Avukat ... VS. aralarındaki tespit davası hakkında Bakırköy 4. İş Mahkemesinden verilen 10.06.2009 gün ve 347-512 sayılı hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Giyabi hüküm, davalılardan... Deri Konfeksiyon ve Kuyumculuk Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi'ne ...adresinde Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Oysa, anılan davalıya duruşma gün ve saati ile dava dilekçesi ... adresinde tebliğ edilmiştir. Bu durumda, gerekçeli kararın davalılardan... Deri Konfeksiyon ve Kuyumculuk Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi'ne ... adresinde yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1005, Karar No: 2006/3941, Tarih: 27.03.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/1005 E.  ,  2006/3941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada İstanbul Denizcilik İhtisas ile 8. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davalı taşıyıcının ... yoluyla taşımayı taahhüt ettiği tekstil ürünlerinin, taahhüt edilen sürede varma limanına ulaşmaması ve davacının uçak ile taşıma zorunda kalması nedeniyle ödemek zorunda kaldığı ek giderlerin tahsili istemine ilişkindir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Yasasında görev hususunu düzenleyen 4. maddesinde 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Yasa ile eklenen son fıkrada “iş durumunun gerekli kaldığı yerlerde H.S.Y.K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu yasanın dördüncü kitabında yeralan ... hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulur. Bu mahkemelerin yargı çevresi H.S.Y.K tarafından belirlenir” hükmü yeralmaktadır.

T.T.Y.’nın eklenen metninden de anlaşıldığı gibi T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan 816 ila 1263 maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların ... hukukuna ilişkin olup, kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülmesi hususu tartışmasızdır.

Somut olayın T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan ... hukukundan kaynaklandığı, davacı şirketin ... yoluyla eşya taşıma taahhüdünün zamanında yerine getirilmemesi nedeniyle yapmak zorunda kaldığı ek masafların tahsili için dava açtığı, olayın çözümünde ... ilişkiye bakılması gerektiği, ... ilişkinin de ... hukukuna yönelik olduğu anlaşılmakla görevli mahkeme Denizcilik İhtisas Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24345, Karar No: 2019/17809, Tarih: 01.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/24345 E.  ,  2019/17809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01.03.2009-25.07.2012 ve 15.01.2013-01.05.2013 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde fizik tedavi ve rehabilitasyon uzman doktoru olarak çalıştığını, 01.03.2009-25.07.2012 tarihleri arasındaki çalışma dönemine ait 39.897,00 TL ücretinin, 15.01.2013-01.05.2013 tarihleri arasındaki çalışma döneminden de 36.000,00 TL lik ücretinin ödenmediğini belirterek ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının ücret alacağı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, dava dilekçesinde 01.03.2009-25.07.2012 tarihleri arasındaki çalıştığı döneme ilişkin ücretleri bakımından davalı tarafından kendisine 13.299,00 TL. lik, 20.11.2012, 20.12.2012 ve 20.01.2013 ödeme tarihli 3 adet senet verildiğini ancak bu senetlerin karşılığını ödemediğini belirterek bu döneme ilişkin toplam 39.897,00 TL ücret alacağı olduğunu ileri sürmüştür. 15.01.2013-01.05.2013 tarihli çalışma dönemine ilişkin ise, 07.01.2013 tarihinde imzalanan iş sözleşmesine göre, aylık ücetinin ilk 3 ay 13.000,00 TL, sonraki aylar için ise 15.000,00 TL olarak belirlendiğini, bu dönemdeki 3 aylık ücret alacağının (36.000,00 TL) ödenmediğini iddia etmiştir.

Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre davacının 15.03.2009-07.08.2012 ve 10.01.2013-30.04.2013 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalıştığı sabittir. Davacı her iki dönemden ücret alacaklarının olduğunu iddia etmiş olup, davalı tarafından davacının ücretinin ödendiği hususu ispatlanamamıştır. Buna göre davacının davalı şirketten alacaklı olduğu sabit olup mahkemece hüküm altına alınan miktar isabetlidir. Ancak mahkeme gerekçesinde 03.07.2015 tarihli bilirkişi raporunun hukuka uygun ve denetime elverşli olduğu, davacının raporda belirtilen miktarda ücret alacağının bulunduğu ibarelerine yer verilmiş olup bilirkişi raporundaki hesaplamanın hatalı olması nedeniyle mahkeme gerekçesi bu yönden hatalıdır. 03.07.015 tarihli bilirkişi raporunda, davacının ilk dönem çalışması için davacı tarafından dosyaya sunulan senetlerin dikkate alınması gerekirken son dönemde imzaladığı sözleşme hükümleri uygulanarak 45.000,00 TL ücret alacağı hesaplanmıştır. Yine davacı son dönem çalışmasında 3 aylık ücret alacağının ödenmediğini iddia etmiş olmasına rağmen davacının 3,5 aylık ücret alacağı hesaplanmıştır.

Mahkemece hükmedilen miktar doğru ise de yukarıda belirtilen hususlar nedeniyle hatalı olan bilirkişi raporunun mahkeme gerekçesinde hukuka uygun ve denetime elverişli kabul edilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15142, Karar No: 2017/6409, Tarih: 11.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/15142 E.  ,  2017/6409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında...Mahallesi çalışma alanında bulunan (eski 51 ada 1) 369 ada 41 parsel sayılı taşınmaz Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık ve yüzölçüm hanesi boş bırakılmak suretiyle tespit edilmiş, daha sonra imar uygulaması nedeniyle ifrazı ile 625 ada 11 parsel sayılı 375 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz oluşmuştur. Davacılar ..., ... ve ... vekili, taşınmazın malik hanesinin açık bırakıldığı ve davacıların 60 yılı aşkın zilyedliğinin bulunduğunu ileri sürerek, taşınmazın açık olan malik hanesinin davacılar adına doldurulması istemiyle dava açmıştır. Kadastro Mahkemesinde yapılan yargılama sonunda davalı Hazineye açılan davanın husumet yokluğu sebebiyle reddine, davalı Vakıf hakkında açılan davanın reddine, dava konusu 375 metrekare yüzölçümlü, 625 ada 11 parsel sayılı taşınmazın açık olan malik hanesinin ... Vakfı adına tespit ve tesciline, fundalık niteliğinin “arsa” olarak düzeltilmesine, tapu kaydının beyanlar hanesindeki “..., ...’e ait ev ”belirtmesinin kaldırılarak, yerine “Üzerindeki sokağa cepheli bina ... mirasçılarına, bahçedeki bina ...’e aittir.” belirtmesinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, taşınmaz hakkında genel mahkemede görülen davanın işlemden kaldırılmış olması nedeniyle, kadastro tespitinin... Vakfı adına yapılmış olduğu göz önünde bulundurularak yazılı şekilde karar verilmiştir. Ne var ki; ek beyanname ile 27.12.1958 tarihinde taşınmaz .... Vakfı adına tespit edilmiş ise de daha sonra Komisyonca verilen 21.12.1959 tarihli kararla, tespitten önce Asliye Hukuk Mahkemesinde davacı ... ile davalılar Vakıf İdaresi ve Hazine arasında görülmekte olan tescil davasına konu olduğu belirtilerek, taşınmazın malik ve yüzölçüm hanelerinin açık bırakılması karar verilmiştir. Taşınmazın... Vakfı adına tespitine ilişkin Komisyon kararı tarihinde Asliye Hukuk Mahkemesindeki dava derdest olduğuna göre, sonradan davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi ve işlemden kaldırılması malik hanesinin re'sen mahkemece belirlenmesi gerektiği hususunu ortadan kaldırmaz. Hal böyle olunca malik hanesi açık olan taşınmazın kimin adına tescil edileceğinin 3402 sayılı Yasa'nın 30. maddesi uyarınca mahkemece re'sen araştırma yapılarak belirlenmesi zorunludur.

Açıklanan nedenle mahkemece öncelikle, malik hanesinin açık bırakılmasına neden olan davanın davacısı ...'ın, ölmüş ise mirasçılarının da davadan haberdar edilmesi suretiyle taraf koşulu sağlanmalı, bundan sonra aynı kadastro parselinden imar suretiyle ifraz edilen ve farklı dosyalarda malik hanesinin doldurulması istemiyle davalı olan 614 ada 3 ila 10, 622 ada 5, 6, 625 ada 5 ila 10, 628 ada 1 ila 9, 13, 14, 15, 639 ada 24 parsel sayılı taşınmazların aynı kadastral parselin bölümleri olduğu göz önüne alınarak bu parseller ve varsa aynı parselden yukarıdaki şekilde ifraz ile oluşan taşınmazlara ait dava dosyalarının tümü 369 ada 41 sayılı taşınmazın tutanak aslının bulunduğu 2011/108 Esas sayılı dosyada birleştirilerek taşınmazın tamamı, yani 369 ada 41 kadastro parseli yönünden gerçek hak sahibinin kim olduğu hususunda tarafların iddia ve savunmaları, sözü edilen işlemden kaldırma kararına konu davanın davacıları tarafından ileri sürülecek deliller de tartışılıp değerlendirilerek ve re'sen araştırma yapılmak suretiyle taşınmazların malik haneleri doldurulmalı ve yüzölçümleri belirtilerek tescile karar verilmelidir. Yapılacak araştırma sonunda davacılar ..., ... ve arkadaşlarının ileri sürdüğü zilyetliğin kadastro tespitinden öncesine mi ilişkin olduğu, yoksa kadastro tespitinden sonraki bir tarihte mi başladığı açıkça belirlenerek kadastro tespitinden sonra doğan haklar yönünden Kadastro Mahkemesinin görevli olmayacağı göz önüne alınıp, kadastro tespit tarihi itibariyle gerçek hak sahibi adına tescile karar verilmesi ve sonraya ilişkin hak talep edenler yönünden ise mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi gerektiği nazara alınmalıdır.Mahkemece belirtilen hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 11.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1208, Karar No: 2023/8219, Tarih: 28.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2018/1208 E.  ,  2023/8219 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/162 E., 2016/39 K.

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞLERİ : 1. Onama ( Sanıklar ..., ... ve ... hakkında)

2. Bozma (Diğer sanıklar hakkında)

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, sanıklar ... ve ... için re'sen de temyize tabi olan hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteklerinin, hükmedilen hapis cezalarının süresine göre, 5320 sayılı Kanun'un Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1, 1412 sayılı Kanun'un 318 ve 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddeleri uyarınca reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanıklar ... ve ... hakkında; Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.01.2013 tarihli ve 2012/167 Esas, 2013/6 Karar sayılı kararı ile Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/14 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/14 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında; Antalya 5.Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2013 tarihli ve 2013/41 Esas, 2013/37 Karar sayılı kararı ile Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/14 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/14 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

B. Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.05.2012 tarihli ve 2011/256 Esas, 2012/117 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ... hakkında; uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.