muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8711, Karar No: 2022/5066, Tarih: 27.09.2022

1-Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2-Slogan atılması,

3-Ses cihazları ile yayın yapılması,

4-Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi, şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağını kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapılmıştır.

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir (... v. ...). Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır (... ve .../ ... davası).

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde sanığın kendisine ait olan sosyal medya hesabından ...'ın PKK terör örgütü üyeleri ile el sıkıştığı fotoğrafı ve ...te öldürülen ... ve ...'in olduğu fotoğrafları başkalarının gönderisini paylaşmak şeklinde sosyal medya hesabında paylaştığı, söz konusu ifadelerin ulusal güvenlik ve kamu düzeni üzerindeki potansiyel etkisinin sınırlı olduğu, ciddi bir tehlike yaratmadığı, terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı anlaşılması karşısında beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi;

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Sinop Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8505, Karar No: 2016/6549, Tarih: 13.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8505 E.  ,  2016/6549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.05.2015 tarih ve 2014/1988-2015/433 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yatak yüzü kumaşı üretiminde bulunduğunu davalının "erimiş polimer baskı metodu ile üretilen yatak yüzü kumaşı" başlıklı patent konusu usulün müvekkil tarafından kullanıldığı iddiasıyla müvekkil aleyhine ihtiyati tedbir karan alınmasını talep ettiğini, talebinin kabul ederek müvekkilin Çok Amaçlı Kaplama ve Lamine MRBL 2400 Vario f'Hotmelt makinesinde söz konusu patent konusu usul kullanılarak üretildiği iddia edilen laminasyonlu yatak yüzü kumaşlarına ve Holmelt makinesine el konulmasına ve bu lininlerin ASB sınırlarına giriş ve çıkışının yasaklanmasına karar verdiğini, yapılan bilirkişi incelemesi neticesinde Holmelt makinesinde birden fazla laminasyon ve diğer usuller kullanılarak yatak yüzü kumaşı üretiminde bulunulduğunun tespit edildiğini, bunun üzerine ihtiyati tedbirin kaldırıldığını, Müvekkilin yatak yüzü kumaşı üretiminin sadece %l0'unun altında kalan kısmının, davalının patenti ile hiçbir şekilde benzer olmayan laminasyon usulü ile yapıldığını, müvekkilin fabrikasında yapılan yatak yüzü kumaşı üretiminin %90 ve daha fazlasının tedbire konu olmayan başkaca usuller kullanılarak yapıldığını, davalının müvekkilin müşterilerine noter kanalı ile gönderdiği ihtarnameler ile müvekkilin tüm yatak kumaşı üretiminin patent haklarının ihlali suret ile yapıldığı tespitinde bulunulduğunu iddia ettiğini ve müşteriler nezdînde bu iddiaların doğruluğu yönünde bir intiba oluşturduğunu, bu şekilde müvekkili müşterileri nezdinde küçük düşürdüğünü, müvekkilin iş ve emtiaları hakkında kasıtlı olarak kötüleyici ve incitici beyanlarda bulunduğunu, davalının bu davranışlarının açıkça haksız rekabet teşkil ettiğini, müvekkili maddi ve manevi zarara uğrattığını belirterek; davalının söz konusu fiilleri ile bulunduğu haksız rekabetin tespitine ve davalının bu eylemlerinden menine, davalının haksız rekabet oluşturan bu eylemleri sebebiyle oluşan maddi durumun ortadan kaldırılarak yanlış ve yanıltıcı beyanlarının düzeltilmesine, haksız rekabet teşkil eden eylemler sebebiyle zarara uğrayan müvekkil lehine 500 000 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, dava sonunda hükmedilecek tazminatın tahsilinin temini için davalının taşınmazları üzerinde tedbîr konulmasına, mahkeme kararının kesinleşmesi ile eski hale dair verilen ilamın hüküm fıkrasının masrafı davalıdan karşılanmak üzere Türkiye genelinde yayınlanan ve tirajı yüz binin üzerinde olan iki ayrı gazetede birer hafta ara ile üç kez yayınlanmasına, ve davalının eylemelerinin durdurulması yönünde teminat karşılığında ihtiyati tedbir kararı verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, hükümsüz kılınana kadar patentten doğan hakların kullanılmasının yasal olduğunu ve haksız rekabet oluşturmadığını belirterek davanın reddedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, hükümsüz kılınana kadar patentten doğan hakların kullanılmasının yasal olduğunu ve haksız rekabet oluşturmadığını belirterek davanın reddedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, basiretli tacir gibi davranmayan davalının, davacının müşterilerine gönderdiği ihtarnamenin, davacının ürünlerini ve faaliyetlerini kötüler nitelikte, yanlış, yanıltıcı ve gereksiz yere incitici açıklamalar olduğundan haksız rekabet teşkil ettiği gerekçesiyle, davacının haksız rekabet davasının kabulüne, davalı tarafından davacının müşterilerine gönderilen ihtarnamelerde yer alan davacının tüm yatak yüzü kumaş üretiminin davalının patent hakkının ihlali suretiyle yapıldığının tespit edildiği, bu sebeple müşterilerin davacı ... tekstilten yatak yüzü kumaşı almaması gerektiği, aksi halde davalının yasal koruma yollarına başvuracağı, müşterilerin ihtiyacı olan yatak kumaşını kendisinden satın alabileceği ifadelerinin, davacının ürünlerini ve faaliyetlerini kötüler nitelikte yanlış yanıltıcı ve gereksiz yere incitici açıklamalar oluşturduğu ve böylece TTK 56 - 57/1 maddesine (yeni TTK 54-55/1) göre haksız rekabet teşkil ettiğinin tespiti ile, bu rekabetin önlenmesine, kararın ilanına, davacının manevi tazminat davasının kısmen kabulüne ve takdiren 15.500,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren değişen ve değişecek olan yasal faiz oranları uygulanmak suretiyle hesaplanacak faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava haksız ihtiyati tedbir sebebiyle tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı tarafın patent hakkına dayalı olarak müvekkiline ait mallar üzerine ihtiyati tedbir koydurmak ve müvekkilini müşterileri nezdinde kötülemek suretiyle müvekkilinin zarara uğramasına yol açtığı iddiasıyla tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı ise, davacıya ait mallara, tescilli patent hakkına dayalı olarak el konulduğunu, söz konusu eylem sebebiyle ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nde açtığı tazminat davasının sürdüğünü davaya bakma görevinin bu mahkemeye ait olduğunu ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

1- 6100 sayılı HMK'nın 399/2. maddesinde yer alan düzenleme uyarınca, haksız ihtiyati tedbir sebebiyle uğranılan zararın tazmini davasının, esas hakkındaki davanın görüldüğü ve karara bağlandığı mahkemede açılması gerekir. Mahkemenin görevli olup olmadığı hususu HMK 114/1-c maddesi uyarınca "dava şartı" niteliğinde olup yargılamanın her aşamasında ve re'sen gözetilmelidir.

1- 6100 sayılı HMK'nın 399/2. maddesinde yer alan düzenleme uyarınca, haksız ihtiyati tedbir sebebiyle uğranılan zararın tazmini davasının, esas hakkındaki davanın görüldüğü ve karara bağlandığı mahkemede açılması gerekir. Mahkemenin görevli olup olmadığı hususu HMK 114/1-c maddesi uyarınca "dava şartı" niteliğinde olup yargılamanın her aşamasında ve re'sen gözetilmelidir.

Somut olayda, davalı tarafından tescilli patent hakkına dayalı olarak açılan davanın ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2011/219 Esas sayılı dosyasında devam ettiği dikkate alındığında bu dosya kapsamında verilen ihtiyati tedbir kararının haksız olup olmadığı, isnat edilen eylemlerin davalının patentten doğan hakların kullanımı kapsamında kalıp kalmadığının da HMK 399/2. maddesi uyarınca ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi tarafından yapılacak yargılama sonucu belirlenmesi gerekirken, görevli olmayan Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından işin esasına girilerek davaya bakılması hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle yerel mahkemece verilen kararın yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan gerekçeyle davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte yer alan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, 13.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10067, Karar No: 2015/17180, Tarih: 17.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/10067 E.  ,  2015/17180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı...Tic. ve San. A.Ş. vek.Av. ... ile davalı .... vek.Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ....7. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 27.05.2014 gün ve 2014/102 E. 2014/128 K. sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dairemizin 12.02.2015 günlü geri çevirme kararının 3. bendinde istenilen vekaletnamelerden ...12. Noterliği'nin 21.01.2010 tarih ve 00984 yevmiye nolu vekaletnamesinin hiç gönderilmediği,.. 4. Noterliği'nin 25.01.2010 tarih ve... yevmiye numaralı vekaletnamenin ise tasdiksiz fotokopisinin gönderildiği anlaşılmış olup temyiz incelemelerinde gecikmeye mahal verilmemesi için Dairemiz geri çevirme kararları gereğinin yerine getirilmesinde gerekli dikkat ve özenin gösterilmesi ve bu bağlamd....12. Noterliği'nin 21.01.2010 tarih ve 00984 yevmiye nolu vekaletnamesi ile ... 4. Noterliği'nin 25.01.2010 tarih ve 06429 yevmiye nolu vekaletnamenin önlü-arkalı, okunaklı ve tasdikli suretlerinin eklendikten sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11507, Karar No: 2013/1176, Tarih: 29.01.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/11507 E.  ,  2013/1176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, cezai şart alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işveren vekili, davalı ...'in müvekkilline ait şirkette 06.10.2003-12.12.2010 tarihleri arasında çalıştığını, taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinin 11. maddesinde herhangi bir sebeple işçinin işten ayrılması halinde, ayrıldığı tarihten itibaren oniki ay içerisinde davacı şirket ile aynı alanda faaliyet gösteren herhangi bir şirkette doğrudan veya dolaylı olarak görev almamayı taahhüt ettiğini, buna rağmen işten ayrıldıktan yedi gün sonra ....'de işe başladığını, davalının 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 348-351 maddeleri gereğince cezai şart ödemesi gerektiğini, diğer davalı firma ....'ne durumun bildirildiğini, ancak davalı firmanın işçiyi çalıştırmaya devam etmesi sebebi ile 4857 sayılı İş Kanun'un 23/II maddesi gereğince aynı cezai şarttan sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 70.800,00 TL'nin davalılardan müştereken tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, işçi ile işveren arasındaki hizmet sözleşmesinin 11. maddesinde öngörülen düzenlemenin, Türkiye genelinde çalışma yasağı içermesi sebebi ile geçerli kabul edilmeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, davacının cezai şart talebinin yerinde olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava rekabet yasağının ihlalinden doğduğu ileri sürülen cezai şartın tahsili istemine ilişkin olup, öncelikle dikkate alınması gereken husus uyuşmazlığın 4857 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir.

Davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 348. maddesi "İş sahibinin müşterilerini tanımak veya işlerin esrarına nüfus etmek hususlarında işçiyle müsait olan bir hizmet sözleşmesinde her iki taraf, akdin hitamından sonra işçinin kendi namına iş sahibi ile rekabet edecek bir iş yapmamasına ve rakip bir müessesede çalışmamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olmamasını şart edebilirler. Rekabet memmuniyetine dair olan şart, ancak işçinin müşterileri tanımasından ve esrara nüfusundan istifade ederek iş sahibine hissolunacak derecede bir zarar hükmüne sebebiyet verebilecek ise caizdir. İşçi sözleşmenin yapıldığı zamanda reşit değilse rekabet memnuniyetine dair olan şart batıldır" hükmünü haiz olup, madde metninden de anlaşılacağı üzere bu madde sözü edilen sırlara vakıf işçinin mukavele yapmak şartıyla işten ayrılması halinde aynı işi kendi adına yapmamasını, rakip bir müessesede çalışmamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olmamasını düzenlemektedir. Düzenleme hizmet sözleşmesi içinde yer almakla birlikte hizmet sözleşmesi süresince yapılmaması gereken bir hususu değil, hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra yapılmaması gereken bir hususta düzenleme getirmektedir.

Hizmet sözleşmesinin devamında yapılan bir sadakatsizlik bu ister sözleşme ile düzenlensin ister kanunla düzenlensin elbette ki iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturacaktır. Oysa somut uyuşmazlıkta davacı taraf davalının sözleşmenin sona ermesinden sonra gerçekleşen eylemi sebebiyle cezai şart istemektedir. Uyuşmazlığın bu niteliği itibarıyla davanın iş mahkemesinde görülmesini gerektirir bir durum mevcut değildir. Ayrıca ticari sırrın ne olduğunun değerlendirilmesinin uzman mahkemelerce yapılması gerektiği de yadsınamaz bir gerçeklik olduğu gibi, "Rekabet Yasağı" kavramı da piyasa şartlarıyla sıkı sıkıya bağlı bulunan ticari bir konudur. Kaldı ki, Davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesiyle kanun koyucu çok açık bir şekilde 818 sayılı Kanun'un 348. maddesinden kaynaklanan davaların mutlak ticari davalardan olduğunu öngörmüştür. Mutlak ticari davalar herhangi bir unsurun, bağlama noktasının veya sebebin davanın ticari niteliğini değiştirmediği, mahkemenin kanaatinin rol oynamadığı davalardandır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 29.02.2012 tarih 2011/11-781 esas- 2012/109 karar sayılı ilamında da hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen, 818 sayılı Kanun’un 348. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken uyuşmazlıklara ilişkin davaların 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3.maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığı ve mutlak ticari davaların görülme yerinin ise, açık biçimde ticaret mahkemeleri olduğu belirtilmiştir

Açıklanan tüm bu sebeplerle mahkemece mutlak bir ticari dava olan davanın görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken esasına ilişkin hüküm kurulmuş olması hatalı olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7309, Karar No: 2022/8463, Tarih: 02.11.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/7309 E.  ,  2022/8463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : KAYSERİ 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi üzerine, bölge adliye mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı ..., ..., ... adli yardım talepli olarak ..., ..., vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Hükmü temyiz eden davalı ... ve ... vekili tarafından yasal süresi içerisinde verilen temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunulmuş, bu nedenle mahkemece temyiz harçları alınmadan dosya dairemize gönderilmiştir.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nın 334 ila 340. maddelerinde düzenlenmiştir. Aynı kanunun 336/3. maddesine göre; adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Adli yardım talebini içeren dilekçe ve bu kapsamda dosyaya herhangi bir bilgi ve belge sunulmadığı birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1- Hükmü temyiz eden davalı ... ve ...'nın adli yardım talebinin REDDİNE,

2- Kararın, adli yardım talebi reddedilen tarafa mahkemesince tebliğine,

3- Adli yardım talebi reddedilen tarafın HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edebileceğine,

4- Adli yardım talebinin reddi kararına karşı süresi içinde itiraz edilmesi halinde, dosyanın HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli Yargıtay 4. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine,

5- Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın reddedilmesi halinde; HMK’nın 366. maddesi atfıyla aynı kanunun 344. maddesi uyarınca, temyiz harçları ile posta giderlerinin bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirilmesine, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkemesince temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmesine, bu kararın temyiz edene tebliğ edilmesine,

6- Temyiz eden tarafından, verilen kesin süre içinde temyiz harçları ile posta giderlerinin tamamlanması veya temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğden itibaren bir hafta içinde temyiz edilerek gerekli giderlerin yatırılması halinde ve her halükarda temyiz isteminde bulunan davalı ..., ... , ... yönünden temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11341, Karar No: 2008/13954, Tarih: 01.07.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/11341 E.  ,  2008/13954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, 01/07/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.