muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2970, Karar No: 2018/5576, Tarih: 03.05.2018

Bu hürriyetlerin kullanılması, millî güvenlik, kamu düzeni, kamu güvenliği, Cumhuriyetin temel nitelikleri ve Devletin ülkesi ve milleti ile bölünmez bütünlüğünün korunması, suçların önlenmesi, suçluların cezalandırılması, Devlet sırrı olarak usulünce belirtilmiş bilgilerin açıklanmaması, başkalarının şöhret veya haklarının, özel ve aile hayatlarının yahut kanunun öngördüğü meslek sırlarının korunması veya yargılama görevinin gereğine uygun olarak yerine getirilmesi amaçlarıyla sınırlanabilir.

Haber ve düşünceleri yayma araçlarının kullanılmasına ilişkin düzenleyici hükümler, bunların yayımını engellememek kaydıyla, düşünceyi açıklama ve yayma hürriyetinin sınırlanması sayılmaz.

Düşünceyi açıklama ve yayma hürriyetinin kullanılmasında uygulanacak şekil, şart ve usuller kanunla düzenlenir.",

T.C. Anayasası'nın "Basın hürriyeti" başlıklı 28. maddesinde;

"Basın hürdür, sansür edilemez. Basımevi kurmak izin alma ve malî teminat yatırma şartına bağlanamaz.

Devlet, basın ve haber alma hürriyetlerini sağlayacak tedbirleri alır.

Basın hürriyetinin sınırlanmasında, Anayasanın 26 ve 27 nci maddeleri hükümleri uygulanır..."

şeklinde ifade ve basın özgürlüğü kavramlarının içeriği, kapsamı, sınırları ve kullanılması düzenleme altına alınmıştır.

T.C. Anayasası'nın "Düzeltme ve cevap hakkı" başlıklı 32. maddesi;

"Düzeltme ve cevap hakkı, ancak kişilerin haysiyet ve şereflerine dokunulması veya kendileriyle ilgili gerçeğe aykırı yayınlar yapılması hallerinde tanınır ve kanunla düzenlenir.

Düzeltme ve cevap yayımlanmazsa, yayımlanmasının gerekip gerekmediğine hâkim tarafından ilgilinin müracaat tarihinden itibaren en geç yedi gün içerisinde karar verilir." ,

5187 sayılı Kanun'un "düzeltme ve cevap" başlıklı 14. maddesi;

"Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır..." ve

"...Düzeltme ve cevabın birinci fıkrada belirlenen süreler içinde yayımlanmaması halinde yayım için tanınan sürenin bitiminden itibaren, birinci fıkra hükümlerine aykırı şekilde yayımlanması halinde ise yayım tarihinden itibaren onbeş gün içinde cevap ve düzeltme talep eden kişi, bulunduğu yer sulh ceza hâkiminden yayımın yapılmasına veya bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılmasına karar verilmesini isteyebilir. Sulh ceza hâkimi bu istemi üç gün içerisinde, duruşma yapmaksızın, karara bağlar..." hükümlerini amirdir.

Basın yoluyla işlenen suçlar nedeniyle görülen davalarda göz önünde bulundurulması gereken "basın özgürlüğü" kavramının içeriği ve hukuka uygunluk nedenlerine dair Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.02.2007 tarihli, 2007/7-28 E. - 2007/34 K. sayılı kararında;

"Demokratik toplumlar, temel hak ve özgürlüklere dayanan toplumlardır. Bu tür toplumlarda Devletin görevi, temel hak ve özgürlükleri korumak ve geliştirmektir. Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaati açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli yollarından birisi de basındır.

Geneli ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında, halkı objektif ve gerçekleri yansıtacak biçimde aydınlatmak, çeşitli sorunlar üzerinde kamuoyunu düşünmeye çağıracak tarzda tartışmalar açmak, onu toplumsal ve siyasal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu yöntemlerle denetlemek, ayrıca içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek durumunda olan basına, bu ödevlerini yerine getirirken ihtiyaç duyacağı bir kısım haklar da tanınmıştır. Bunlar; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarıdır.

Temelini Anayasa’nın 28. vd. maddelerinden alan ve 5187 sayılı Basın Yasasının 3. maddesinde düzenlenen bu haklar, basın yoluyla işlenen suçlarda, hukuka uygunluk nedenlerini oluşturur. Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştiri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “küçültücü” sözlerin kullanılmaması gerekir."

Haber verme hakkının hukuka uygun bir biçimde kullanılabilmesi için gereken ölçütler dört başlık altında toplanmaktadır.

Bunlar;

1- Haber gerçek olmalı,

2- Haber güncel olmalı,

3- Haberin verilmesinde kamu yararı bulunmalı,

4- Haberin veriliş biçimi ile özü arasında düşünsel bir bağ bulunmalıdır.

Bu unsurlar eleştiri hakkı yönünden de geçerlidir. Yani eleştirinin olabilmesi için, yazının gerçek olgulara dayanması, güncel bulunması ve bu haberin verilmesinde kamu yararı bulunması koşullarına bağlıdır..."

şeklinde gözetilmesi gereken temel kriterlerden bahsedilmiştir.

Bunlar;

1- Haber gerçek olmalı,

2- Haber güncel olmalı,

3- Haberin verilmesinde kamu yararı bulunmalı,

4- Haberin veriliş biçimi ile özü arasında düşünsel bir bağ bulunmalıdır.

Bu unsurlar eleştiri hakkı yönünden de geçerlidir. Yani eleştirinin olabilmesi için, yazının gerçek olgulara dayanması, güncel bulunması ve bu haberin verilmesinde kamu yararı bulunması koşullarına bağlıdır..."

şeklinde gözetilmesi gereken temel kriterlerden bahsedilmiştir.

Hal böyleyken, kendisinden düzeltme ve tekzip metni talep edilen mahkemece yapılması gereken, öncelikle tekzip metni yayınlanması talebiyle gelen dosyada mevcut haberin, (içeriğinde hakaret, iftira veya tehdit gibi başkaca atıflarda bulunulmasa, suç unsuru içermese bile) 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14. maddesi kapsamında "...kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılıp yapılmadığı.."nın tespit edilmesi, bu yönde ifadeler yoksa talebin reddi, bu yönde bir ihlal varsa o halde haberde ikincil inceleme konusu olan hukuka uygunluk nedeninin olup olmadığıyla, haberin "ifade ve basın özgürlüğü" kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesidir.

5187 sayılı Basın Kanunu'na göre, tekzip metni kararının alınması ve tekzibin yayınlanmasının sıkı şekil şartları ve kurallarına bağlanmasının amacı, kişinin haklarını ihlal ettiği okunduğu anda belli olan haberlerin acele biçimde haberi veren kişi tarafından geri alınması, düzeltilmesi ve saldırının daha fazla mağduriyete neden olmamasıdır. Bu hususta mahkemece verilecek kararda, haber içeriğinden açıkça anlaşılmıyorsa ayrıntılı şekilde haberin suç oluşturup oluşturmadığıyla ilgili bir inceleme veya değerlendirme yapılmasına gerek yoktur.

Kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal eden deyiminden; haberde, üstü örtülü de olsa toplumun geneli tarafından açıkça anlaşılabilen bir muhatabı olan bir kişi hakkında, hakaret, sövme gibi bir ifade, habere konu olan kişiden beklenmeyen ve toplumun değerleri karşısında kınanan bir eylem isnadı veya kişinin toplum içinde sahip olduğu şöhreti sarsacak, kişiyi açıkça küçük düşürücü ifadeler kullanılması, gerçeğe aykırı yayım deyiminden ise; okunduğu anda toplumun geneli tarafından bilinen, maddi gerçeklerle ilgisi olmadığı açıkça anlaşılabilen olgu ve eylemlerin habere konu olan kişi tarafından gerçekleştirildiğine dair haberler anlaşılmalıdır. Haberin gerçekliği, sadece haberin yapıldığı anda bilinen ve görünen maddi gerçekliğe göre değil, toplumun bilgi birikimi, duyarlılık düzeyi ve ilgi alanlarına, toplum hafızasındaki yanılgılı veya yönlendirilmiş algıya göre de değişir. Toplumun genelinin hafızasında, haberin yapıldığı sırada dünya ve ülke genelinde gerçek olduğu bilinen, yaşandığı varsayılan maddi olgulara ve konjonktüre bağlı olarak haberin gerçekliği de değişebilir. Basın özgürlüğü, kişilerin zaten bildiği gerçeklerle değil, henüz öğrenmediği, öğrenilmesinde kamu yararı olan gerçekleri kişilere sunmakla eşdeğer bir görev görür.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında kanun yararına bozmaya konu dosyadaki somut olay her iki bozma gerekçesi yönünden birlikte değerlendirildiğinde;

Sabah Gazetesinin Egeli Sabah ekinin 23/06/2016 tarihli nüshasının 1. ve 2. sayfalarında yer alan "75 Liralık Taşa 218 Liralık Kazık" ve Alt Taşerona Bol Keseden Ödeme" başlıklı haberlerde Belediyenin ortağı olduğu ... A.Ş.'nin Ankara merkezli bir firmadan aldığı kaldıırm taşı ihalesinde birim fiyatı 75 lira olan taşa 218 lira ödeme yaptığı, piyasadki imalatçılarla yapılan röportaj sonucu bu fiyatın fahiş olduğu yönünde bilgilere yer verildiği görülmektedir.

Her ne kadar da haber başlığı dikkat çekici ve çarpıcı olsa da, haber içeriğinde tüzel kişi muhatabın şeref ve haysiyetini ihlal eden nitelikte, konusu suç oluşturan veya hukuka aykırı, gerçek dışı bir fiil isnadında bulunulmadığı, kamuoyunun dikkatini ve ilgisini çekmek amacıyla bu başlığın seçildiği, yazının içeriğinde toplumu ilgilendiren bir yolsuzluk iddiası bulunduğu, keza uyuşmazlığın konusunun haber içeriğinin doğru olup olmadığının araştırılması da olmadığı,

Öte yandan, uyuşmazlığa konu habere karşı gönderilen düzeltme ve tekzip metnine dair noter ihtarnamesinin, 11/07/2016 tarihinde tebligatı almaya yetkili daimi çalışana tebliğ edildiği yazılsa da muhatabın işyerinde geçici olarak olmamasının sebebinin ve evrakı alan kişinin muhatap adına tebliğ almaya yetkili memur veya müstahdem olup olmadığının açıkça yazılmadığı, dolayısıyla tebligatın 7201 sayılı TK'nın 17. ve 20. maddelerinde yazılı usule aykırı olarak yapıldığı, usulsüz tebligat nedeniyle adı geçen gazetenin sorumlu müdürünün düzeltme ve cevap metnini süresinde yayımlamamasından dolayı sorumlu tutulamayacağı anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği, yukarıda yazılı nedenlerle yerinde görüldüğünden, İzmir 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 06/09/2016 tarihli ve 2016/3024 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre; düzeltme ve cevap metninin yayımlanmamasına, 03/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/116, Karar No: 2019/10797, Tarih: 10.07.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/116 E.  ,  2019/10797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Dosya kapsamından ve mahallinde yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunda, sanığın herhangi bir ağaç kesme ve örtü temizliği gerçekleştirmeden işgal ve faydalanmada bulunduğunun ve bu bağlamda tazmini gereken doğrudan zarar doğmadığının ve engel adli sicil kaydı bulunmayan sanığın 19/02/2015 tarihli duruşmadaki savunmasında hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanması talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında hüküm kurulurken katılan kurumun maddi zararını gidermediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin CMK'nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4340, Karar No: 2010/17183, Tarih: 23.12.2010

**7. Ceza Dairesi         2007/4340 E.  ,  2010/17183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4389 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe ve Ortadan Kaldırmaya

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanıklar ..., ..., ... ve ... (...) hakkındaki hükmün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanıklar ... ile ... müdafiilerinin, katılan TMSF ve BDDK vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle anılan sanıklar hakkındaki hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

Sanık ...'in bankada 05.07.1996 ila 29.12.1998 tarihleri arasında Genel Müdür olarak sanık ...'in de 01.10.1990 - 01.02.1996 tarihleri arasında genel müdür danışmanı, 01.02.1996 ila 12.01.1999 tarihleri arasında Genel Müdür Yardımcısı 12.01.1999 ila 19.04.1999 tarihleri arasında Genel Müdür olarak görev yaptığı, 4389 sayılı Bankalar Kanununun yürürlüğe girdiği 23.06.1999 tarihinden önce bankadaki görevlerinden ayrıldıkları bu nedenle bu sanıklar yönünden de eylemlerin 4389 sayılı yasada yazılı suçları oluşturmayacağı, 3182 sayılı Bankalar Kanununun 79.maddesinde belirtilen cezanın verilebileceği ve anılan maddede yer alan cezanın nevi ve miktarı gözetilerek suç tarihlerinden itibaren karar tarihinde 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresinin tahakkuk ettiği gözetilerek davanın zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden sanıkların görevlerinin 23.06.1999 tarihinden sonra da devam ettiğinin kabulüyle yazılı şekilde hüküm tesisi

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin, katılan TMSF ve BDDK vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, ancak suç tarihleri itibariyle karar tarihinde 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresinin tahakkuk ettiği anlaşıldığından, sanıklar hakkındaki kamu davasının anılan maddeler gereğince zamanaşımı sebebiyle ORTADAN KALDIRILMASINA,

III-Sanıklar ..., ..., sanıklar ... , ..., ..., ... ve ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın nevi ve miktarına göre sanıklar ..., ... ve ... müdafiilerinin duruşmalı inceleme isteklerinin 1412 sayılı CMUK'nun 318.maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

III-Sanıklar ..., ..., sanıklar ... , ..., ..., ... ve ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın nevi ve miktarına göre sanıklar ..., ... ve ... müdafiilerinin duruşmalı inceleme isteklerinin 1412 sayılı CMUK'nun 318.maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

1-Sanıklar ...'in 01.04.1997 ila 02.12.1999 tarihleri arasında yönetim kurulu başkanı olarak, ...`ın ise 01.09.1996 tarihinden 20.02.2001 tarihine kadar Genel Muhasebe Müdürü olarak bankadaki görevlerinin devam ettiği, 23.06.1999 sonrasında da görevleri devam eden bu sanıkların iddianamedeki anlatıma göre 23.06.1999 tarihinden sonraki eylemlerinin 4389 sayılı Bankalar Kanununun 22/3.maddesinde düzenlenen zimmet suçunu oluşturabileceğinden suçun 765 sayılı TCK.nun 102/2-3 ve 104/2 maddelerinde öngörülen zamanaşımına tabi olduğu gözetilmeden sanıkların bankadaki görevlerinin 31.12.1997 tarihine kadar devam ettiğinden bahisle davanın 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

2-Olayın iddianamede anlatılış şekli, sanıklara yüklenen eylemlerin niteliği göz önüne alınarak eylemlerin sübutu halinde 4389 sayılı kanunun 22/3.maddesinin uygulanma ihtimali bulunduğu, suç vasfını tayin, suçun sübutu ve delillerin takdiri ile zamanaşımına ilişkin değerlendirmenin üst dereceli ihtisas mahkemesine ait olduğu, buna göre de davanın İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesinin görev alanında kaldığı gözetilerek mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... müdafiilerinin ve katılan TMSF ve BDDK vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.12.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31460, Karar No: 2016/11537, Tarih: 19.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/31460 E.  ,  2016/11537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi vekili icra mahkemesine başvurusunda, kendi taşınmazını eşinin borcu için ipotek veren müvekkilinin sorumluluğunun “ayni (ipotekli taşınmaz ile sınırlı) sorumluluk” olduğunu, bu nedenle müvekkili aleyhinde rehin alacağı belgesi düzenlenemeyeceğini ve ayrıca İİK'nun 152/3. maddesi hükmüne göre de, davalı şirketin aldığı rehin açığı belgesi ile haciz yolu ile takip talebinde bulunabileceğini, oysa .... İcra Müdürlüğü'nün 2013/2333 sayılı takip dosyası ile takip talebinde bulunulmadan doğrudan haciz talep edildiğini, bu hususun usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek takibin ve bu takibe konu rehin açığı belgesinin iptalini talep etmiş, mahkemece şikayetin kabulü ve takibin iptaline karar verilmiştir. Bu karar Yargıtay 8. Hukuk Dairesi tarafından 2013/20036 esas sayılı karar ile bozulmuş mahkemece bozma ilamına uyarak yeniden hüküm kurulmuştur.

İİK'nun 152. maddesinde ipotekli taşınmaz satılıp da tutarı takip olunan alacağı karşılamaya yetmezse, alacaklıya geri kalan alacağı için bir belge verileceği, alacaklının satışın kesinleşmesi tarihinden itibaren bir sene içinde haciz yolu ile takip talebinde bulunması halinde ise yeniden icra veya ödeme emri tebliğine gerek olmayacağı düzenlemesi mevcuttur. İpotekli taşınmaz satılmakla ipotek veren üçüncü kişinin sorumluluğu sona erer. İİK'nun 152. maddesi uyarınca düzenlenen rehin açığı belgesi sadece borçlu hakkında geçerli olup, borçtan şahsen sorumlu olmayan ipotek maliki 3. kişi için uygulanmasına yasal olanak bulunmamaktadır. Bu husus kamu düzenine ilişkin emredici düzenleme olmakla mahkemece maddi hataya dayalı ilk bozma kararına uyulmuş olması alacaklı lehine usuli kazanılmış hak doğurmaz.

O halde mahkemece, borçtan şahsen sorumlu olmayan davacı ipotek maliki hakkında rehin açığı belgesine istinaden yapılan icra takip işlemlerinin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2100, Karar No: 2022/19531, Tarih: 21.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/2100 E.  ,  2022/19531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; Niğde Bakım ve Sosyal Rehabilitasyon Müdürlüğünde kalan 15 yaşından küçük mağdure Özlem Yağar'ın, 22/08/2012 tarihinde sanık ...'ın evine giderek diğer sanıklar ..., ..., ... ile 7-8 gün birlikte kaldıkları, mağdurenin bir gecede ...'ın evinde kaldığı, mağdurenin kaldığı yerden alınarak 01/09/2012 tarihinde yurda teslim edilmesinden sonra 03.09.2012 tarihinde ikinci kez kaçarak sanıklar ..., ... ile birlikteAktaş Kasabasındaki bağ evinde kaldıkları,akabinde Bahçeli Kasabasında bulunan ... isimli şahsın evinde bir gece beraber kaldıkları sabit olmakla; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas - 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı Kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanıklar tarafından gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli kabul edilmediğinden, sanıklar ... ve ... yönünden TCK 109/1, TCK 109/3-b,f, TCK 109/5, 43/1; sanıklar ..., ..., ..., ... yönünden TCK 109/1, TCK 109/3-b,f, TCK 109/5 maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan mağdure çocuk vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.