muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/22177, Karar No: 2018/3420, Tarih: 19.02.2018

C) Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; genel tatil alacağından taktiri indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne dair verilen, karar taraf vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizin 17.10.2016 tarih, 2016/24861 E - 2016/17989 K sayılı ilamı ile " bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı ve davacının birinci artırım (ıslah) dilekçesiyle genel tatil alacağına yasal faiz yürütülmesinin talep edilmesi karşısında genel tatil alacağının artırılan kısmına yasal faiz yerine en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesine hükmedilmesi de hatalı olduğu" gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda da davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, kıdem ve ihbar tazminatları ile genel tatil ücreti, izin ücreti ve ücret alacağı talepleri hakkında kısmen kabulüne yıllık izin ücret talebinin reddine karar verilmiştir.

Bozma ilamında “aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir” denilmek suretiyle kararın bozma dışında bırakılan hususlarının kesinleştiği (artık farklı bir hüküm tesis olunamaz) kuşkusuz olmakla birlikte bu kesinleşme maddi anlamda kesin hüküm (kaziyei muhkeme) olmayıp, usuli kazanılmış hak niteliğindedir.

Nitekim yeni bir yasal düzenleme veya İ....bulunmadığına göre halen yürürlükte bulunan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunu, Daireleri ve Adliye Mahkemelerini bağlayıcı nitelikteki 04.02.1959 gün ve 13/5 ve 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı içtihadı birleştirme kararlarında da bozma kararının kapsamı dışında tutulan hususlar bakımından ancak usuli kazanılmış haktan söz edilebileceği açıkça ifade olunmuştur.

Bir davada, mahkemenin veya tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine ( diğeri aleyhine) doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hak olarak tanımladığı usuli muktesep hakkı Hukuk Muhakemeleri Usulü adlı eserinin 5 nci baskısının 4 ncü cildinde 3411 ila 3442 nci sayfalar arasında incelemiş olan sayın Prof. Dr. Baki Kuru'da yukarıda değinilen içtihadı birleştirme kararlarına atıfla mahkemenin kararının davacının taleplerinden birisine ilişkin bölümünün Yargıtay'ca bozma kararının kapsamı dışında bırakılmasının kesin hüküm olarak değil usule ilişkin kazanılmış hak olarak değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunu, anılan içtihadı birleştirme kararlarının sayın Prof. Dr. Üstündağ ile Sayın Prof. Dr. Postacıoğlu tarafından da aynı şekilde yorumlandığını belirtmiştir. ( aynı eser sahife 3432).

Bozma kararı ile ilk hüküm ifa kabiliyetini yitirir. Ortadan kalkar. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 10.09.1991 tarih ve 281-415 ve 25.09.1991 tarih ve 355-440 sayılı kararları)

Bozma kararından sonra bozmaya uyularak verilen hüküm yeni bir hüküm olup, bu yeni hükmün HMK.nun 297. maddesi hükmü uyarınca tüm istekleri karşılar nitelikte yeniden yazılması gerekir. Mahkemenin bu usule uymaması hatalıdır.

Bozma kararı ile ilk hüküm ifa kabiliyetini yitirir. Ortadan kalkar. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 10.09.1991 tarih ve 281-415 ve 25.09.1991 tarih ve 355-440 sayılı kararları)

Bozma kararından sonra bozmaya uyularak verilen hüküm yeni bir hüküm olup, bu yeni hükmün HMK.nun 297. maddesi hükmü uyarınca tüm istekleri karşılar nitelikte yeniden yazılması gerekir. Mahkemenin bu usule uymaması hatalıdır.

Mahkemece verilen karar, bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı ve davacının birinci artırım (ıslah) dilekçesiyle genel tatil alacağına yasal faiz yürütülmesinin talep edilmesi karşısında genel tatil alacağının artırılan kısmına yasal faiz yerine en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesine hükmedilmesi de hatalı olduğu gerekçesi ile bozulmuş olup, genel tatil alacağının esası yönünden bozma yapılmayarak bu husus davalı lehine usuli kazanılmış hak doğurmuştur.

Bozma öncesinde genel tatil alacağından karineye dayalı makul indirim yapılarak 2458,20 TL net genel tatil ücret alacağının 200 TL si dava tarihinden, kalanının 23/12/2013 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline hükmedilmişken, usuli kazanılmış hak ihlal edilerek bozma sonrası kararda karineye dayalı makul indirim yapılmaksızın 3.277,58 TL genel tatil ücret alacağının 200,00 TL'sinin dava, 3.077,58TL kalanın ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline hükmedilmesi de isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Davada karineye dayalı makul indirim dışında reddine karar verilen 12.779,51 TL toplam işçilik alacakları talebi üzerinden hesaplanacak vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalı lehine eksik vekalet ücreti takdir edilmesi hatalıdır

3-Yargılama giderlerinin neler olduğu açıklanmadan, denetime olanaklı biçimde kabul-ret oranı belirtilmeksizin hüküm tesisi de hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.02.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/99, Karar No: 2024/4431, Tarih: 29.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/99 E.  ,  2024/4431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1874 Esas, 2022/1754 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/45 E., 2020/143 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2014/265... numaralı "... NO:1+şekil" ambalaj deseni markasına, 2014/09348, 2014/09340, 2014/10228 numaralı markalara sahip olduğunu, ayrıca Kurum nezdinde 2013/06618 nolu gofret ambalaj deseni tasarımını tescil ettirdiğini, davalının Kurum nezdinde 2018/31082 numara ile tescilli "...+Şekil" markasını, 30. sınıfta haksız ve kötüniyetli olarak tescil ettirdiğini, her iki markanın şekil markası olduğunu, marka görsellerindeki benzerliğin iltibasa yol açtığını ve haksız kazanç sağlama maksadı taşıdığını ileri sürülerek davalıya ait 28.03.2018 tarihli ve 2018/31082 numara ile tescilli "...+şekil" markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; "..." ifadesinin davalı şirketin yöneticisinin lakabı olduğunu, müvekkili şirket adına tescilli pek çok markanın bulunduğunu, taraf markaları arasında benzerliğin bulunmadığını, markalar arasında görsel, işitsel ve anlamsal farklılığının açık olduğunu, davacının ... NO:1+şekil markasının tanınmış olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markalarının "NO:1" ve "mr:1" şeklindeki ibarelerinin yanı sıra ambalaj tasarımı biçiminde şekil unsurlarını da içerdiği, kıyaslamanın kelimeler ile birlikte desen, şekil, pozisyon, renk, ölçek, çizgi, figür ve fon gibi unsurlarla birlikte yapılmasının gerekli olduğu, bu hali ile bir bütün olarak taraf markalarının daha çok çocuklara hitap ettiği hususu da nazara alınarak ekonomik bağlantılı işletmelerden geldiği biçimde algı oluşturduğu, aynı zamanda davacının söz konusu marka için tescilli tasarımının bulunduğu, davalının seçenek serbestisi içerisinde olmasına karşın markasını davacı markasına ve tasarımına yaklaştırmasının hukuk düzenince korunamayacağı ve hükümsüzlük koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin davaya konu markasını; tescil tarihinden önce de kullandığını ve kullanım sonucu ayırt edicilik kazandırdığını, markaların görsel,işitsel ve kavramsal açıdan benzer olmadığını, iltibas tehlikesi oluşturmadığını, okunuşların çok farklı olduğunu, müvekkilinin markasının esas öğesinin ise...olduğunu, karıştırılma ihtimalinin bütüncül olarak inceme yapılarak değerlendirilmesi gerektiğini, ambalaj üzerinde yer alan gofret şeklinin davacıya özgülenemeyeceğini, davacının tanınmış markası “...” ibareli markası olup müvekkili markasıyla benzerlik oluşturabilecek bir tanınmış markası olmadığını, her iki markanın yazımında ürünler üzerinde kullanılan yazı karakterleri, etiket renkleri ve diğer görünüş şekilleri, alıcı kitlesi, pazarlama şekli, niteliği birbirinden tamamen farklı iki marka olarak ortaya çıktığını, markanın farklı ve ayırt edilebilir olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının markasının ve tasarımının davalı markasından önce olduğu, her iki markanın aynı emtia sınıfında kayıtlı olup ortalama tüketici kesimine hitap ettiği, davalının markasının kullanım ile ayırt edicilik kazandığına ilişkin delil bulunmadığı, her iki ambalajın çok benzer oranda 3 kısma ayrıldığı, sağ ve sol taraflarda her ikisinde de beyaz fon kullanıldığı, ortada renkli fon üstünde kelime unsurlarının kullanıldığı, sağ tarafta gofret resminin konumlandırıldığı, her iki ambalajın da sol kesiminin boyutunun daha küçük olduğu, fon rengi farklı olsa da bu bölümün çerçevesinin çizilmesinde aynı düşey konumda ve mesafede şeritler kullanıldığını, ... ve...ibarelerinin üst kısımda ve ufak, NO:1 ve MR:1 unsurlarının ise hemen altta, benzer renk ve yazı biçiminde olduğu, ürünün satın alınmasında dikkat düzeyinin düşük olacağı da dikkate alındığında karıştırılma ihtimaline yol açacağı, mahkemece varılan sonucun dosya kapsamına usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1150, Karar No: 2019/2267, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1150 E.  ,  2019/2267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/873, Karar No: 2015/6056, Tarih: 29.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/873 E.  ,  2015/6056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/10/2014 tarih ve 2013/309-2014/191 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; 1875 yılından beri faaliyet göstermekte olan müvekkilinin ağırlıklı alarak "..." ve "..." markalı ürünler ürettiğini, "..." soyadının 1923 yılından itibaren "kayak takımları, board takımları ve spor kıyafetlerinde" kullanılmaya başlandığını, davalı adına tescil edilmiş olan 93/... nolu "..." markasının 18, 23,24,25,26 ve 28. sınıflarda tescil edilmiş olduğu tarihten bu yana kullanılmaması sebebiyle hükümsüz kılınması gerektiğini, davalı tarafın "..." markasını haksız olarak elinde bulundurduğunu ileri sürerek “..." markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin dava konusu markayı 2010 yılında ... isimli kişiden iyiniyetli olarak devraldığını, markanın 2010 yılında devir alınması sebebiyle markanın önceki kullanımına ilişkin belgelerin eski malikte olduğunu, müvekkilinin markayı devraldıktan sonra üretim hazırlıklarına başladığını, bu sürecin uzun ve meşakkatli olduğunu, markanın 5 yıl süre ile kullanılmadığı iddiasının yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının markayı devraldığını eski malikin 2009 ve 2010 yılı ticari defterleri ve satış faturalarında dava konusu ... markasının 18. Sınıfta kayıtlı alt sınıfta yer alan derilerden , deri taklitlerinden veya diğer malzemelerden mamül taşıma amaçlı başka sınıflarda yer almayan eşyalardan (çantalar, deri veya kösele kutular ve sandıklar, anahtarlıklar dahil sırt çantası emtialarında) yoğun şekilde kullanıldığı, diğer emtialar yönünden bir kullanıma rastlanmadığı, yine 23,24,25,26,28. Sınıf tüm emtialar yönünden kullanıma rastlanmadığı gerekçesiyle davacı tarafın davasının kısmen kabul kısmen reddi ile davalı tarafa ait ... nolu "..." markasının 18. Sınıf alt sınıfında derilerden deri taklitlerinden veya diğer malzemelerden mamül taşıma amaçlı başka sınıflarda yer almayan eşyalarda (çantalar, deri veya kösele kutular ve sandıklar, anahtarlıklar dahil sırt çantası emtialarında) kullanıldığından bu alt sınıfa yönelik talebin reddine, 18. sınıfın diğer alt sınıfları ve diğer

sınıflarda davalı tarafından bir kullanım ispat edilemediğinden davacı tarafın bu kısımlara yönelik talebinin kabulü ile, markanın bu kısımlar yönünden kullanmama nedeni ile iptaline, TPE kayıtlarından terkin edilmesine karar verilmiştir.

sınıflarda davalı tarafından bir kullanım ispat edilemediğinden davacı tarafın bu kısımlara yönelik talebinin kabulü ile, markanın bu kısımlar yönünden kullanmama nedeni ile iptaline, TPE kayıtlarından terkin edilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4245, Karar No: 2023/9564, Tarih: 24.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4245 E.  ,  2023/9564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3520 Esas, 2023/77 Karar

KARAR : Esastan ret/ Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/107 Esas, 2022/402 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun davacı idare vekili yönünden esastan reddine, davalı vekili yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

Davacı idarenin UYAP sistemi üzerinden tebligat yapılabilmesi için geçerli olan e-tebligat adresinin bulunup bulunmadığının, e-tebligat adresi varsa hangi tarihten itibaren kullanımda olduğunun ilgili idareden sorulup, cevabi yazının dosya arasına alınarak, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

24.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21724, Karar No: 2012/4625, Tarih: 05.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2010/21724 E.  ,  2012/4625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Artova Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :16.06.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının nüfus müdürlüğü aleyhine açılan davanın husumetten reddine dair karara yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraf teşkili kamu düzenine ilişkindir.

Davacı; 19.08.2005 tarihinde ölen Hüseyin ile davalı Gülüstan arasında 29.08.2002 tarihinde yapılan evlenme aktinin mulak butlanla sakat olduğunu belirterek Türk Medeni Kanununun 129/2, 145/4 ve 146/2. maddeleri gereğince iptalini istemiştir. Sona ermiş bir evliliğin mutlak butlanı Cumhuriyet Savcısı tarafından re'sen dava edilemez; fakat her ilgili, mutlak butlanın karar altına alınmasını isteyebilir (TMK. md.147). Davacı kurum, bu davayı ilgili sıfatıyla açmıştır. Bu davanın sağ iseler her iki eşe, eşler ölmüşse onların mirasçısına karşı açılması gerekir. Butlanına karar verilmesi istenen evliliğin taraflarından Hüseyin dava açıldığı sırada ölü olduğuna göre; Hüseyin'in davalı eş Gülistan dışındaki diğer mirasçılarının tespit edilip, davanın bunlara yöneltilmesi, bunlar tarafından delil bildirildiği takdirde delillerinin toplanması ve gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Durum böyleyken, mahkemece usulünce taraf teşkili sağlanmadan, eksik hasımla davanın esasına girilip yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilien hükmün yukarıda 2. bentte açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan davacının temyiz itirazlarının yukarıda l. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.03.2012 (Pzt.)