muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7083, Karar No: 2010/4489, Tarih: 15.04.2010

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.4.2010 gününde gerekçede oyçokluğu, sonuçta oybirliğiyle karar verildi.

GEREKÇE YÖNÜNDEN KARŞI OY YAZISI

İİK.nun 67/2. maddesi uyarınca; "itirazın iptali davasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse borçlu... diğer tarafın talebi üzerine iki tarafın durumuna, davanın ve hükmolunan şeyin tahammülüne göre, hükmolunan meblağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata mahkum edilir.

Anılan yasa maddesinden de açıkça anlaşılacağı gibi icra inkar tazminatına hükmedilebilmesi için koşulları mevcut bir itirazın iptali davası bulunması, davacının talep etmesi ve davada borçlunun haksızlığına hükmedilmiş olması gerekmektedir. Bunlara ek olarak Yargıtay, alacağın likid (bilinebilir, belirlenebilir) olmasını da diğer bir şart olarak kabul etmektedir.

Somut olayda icra inkar tazminatına hükmedilebilmesi için gerekli koşulların tümü mevcut olup mahkemece icra inkar tazminatına hükmedilmesinde isabetsizlik bulunmadığını düşündüğümden sayın çoğunluğun bu yöndeki bozma gerekçesine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/20383, Karar No: 2014/24111, Tarih: 17.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/20383 E.  ,  2014/24111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2014/402-2014/493

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak oluşan %12,3 oranındaki sürekli iş göremezlik nedeniyle açılan maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; 4857 sayılı İş Kanununun mülga 77 ve devamı maddeleri ile bu kanuna dayanılarak çıkarılan yönetmelik hükümlerinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları veya mahkemenin kanaati ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, 4857 sayılı İş Kanununun mülga 77 ve devamı maddeleri ile bu kanuna dayanılarak çıkarılan yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10086, Karar No: 2025/127, Tarih: 06.01.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/10086 E.  ,  2025/127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ 5. Asliye Ceza Mahkemesiyle Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2024 tarihli ve 2024/450 Esas, 2024/464 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/214, Karar No: 2024/8256, Tarih: 25.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/214 E.  ,  2024/8256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1931 Esas, 2023/1577 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/90 E., 2023/1196 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; kendisine ait şahıs firması ile deri ithalat, ihracat ve toplu veya kişiye özel cüzdan, çanta vb deri ürünleri üretimi yaptığını, davalının ise kendine ait instagram sayfası aracılığıyla çanta, cüzdan vb. deri ürünleri sattığını, taraflar arasında rakip durumu söz konusu olduğunu, davalı, kendilerinin instagram hesabı üzerinden paylaştığı gönderilere itibarını sarsar nitelikte yorumlar yapmaya başladığını, bu konuyla ilgili Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunulduğunu, davalı da kötü niyetli olarak suç duyurusunda bulunduğunu ve iş yerinde arama yapıldığını ancak herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığını, bu nedenlerle şimdilik 1.000,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın hukuki yarar ve husumet yokluğu nedeniyle usulden reddi gerektiğini, davacının satış yaptığı ürünlere ilişkin olarak Asliye Hukuk Mahkemesinde tespit davası açıldığını, davada davalı olarak davanın davacısı ... değil müvekkili ile aynı sektörde ticaret yapan ve müvekkilinin tasarım hakkına tecavüz eden ... Deri ve Tekstil Ürünleri Şti.'nin gösterildiğini, davacının internet sitesine girildiğinde mesafeli satış sözleşmesinde iade ve gizlilik politikasında ve sipariş aşamaları dahil olmak üzere hiçbir yerde davacı ... isminin geçmediğini, davacının satış yaptığı internet sitesindeki mesafeli satış sözleşmesinde satıcının ticari ünvanının dahi ... olarak belirtildiğini, müvekkilinin davacıya ait instagram sayfasında hiçbir yorumda bulunmadığını, maddi ve manevi tazminat koşullarının oluşmadığını, davanın reddine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, "...TTK 54. maddesi ve devamı maddeleri uyarınca, haksız rekabet nedeniyle dava açabilecek olan zarar gören yahut zarar görme ihtimali bulunandır. Davacının iddiaları dikkate alındığında davalının eylemlerinden dolayı zarar gördüğü iddia edilen davacının sahibi olduğu ... Deri ve Tekstil Ürünleri Şti. olup bu durumda haksız rekabet yapıldığı iddiasıyla uğranılan zarar tazmini isteminin şirket tarafından ileri sürülmesi gerekmektedir. Davacının şirketin sahibi olması, şirketin uğradığı zararın tazmini davası açması için yeterli olmayıp TTK 56. maddesi kapsamında bu davanın zarar gören veya gördüğü iddia edilen ... Deri ve Tekstil Ürünleri Şti. tarafından açılması gerektiğinden davacının aktif husumetinin bulunmadığı gerekçesiyle davacının davasının dava şartı noksanlığından " usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, dosya kapsamı dikkate alındığında davacının internet sitesi ve İnstagram sayfasında ürettiği çanta, cüzdan ve vb. deri ürünlerin ismini belirtmediği şahıs şirketi adına sattığını iddia etmiş ise de, internet ve instagram sayfası ismiyle uyumlu şekildeki aynı deri ürünlerini de üreten ... Deri ve Tekstil Ürünleri Şti.'nin hisse sahibi olduğunun anlaşılması karşısında kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, 6102 sayılı TTK'nın 54.maddesi kapsamında haksız rekabetten kaynaklı maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 6102 sayılı TTK'nın 54.maddesi

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 25.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2877, Karar No: 2019/10910, Tarih: 20.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/2877 E.  ,  2019/10910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Mağdur ...'nın açık kimlik bilgilerine gerekçeli karar başlığında yer verilmeyerek 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

2) Sanık hakkında, Gölbaşı Sulh Ceza Mahkemesinin 21.11.2008 tarih ve 2008/38 Esas, 2008/221 Karar sayılı ilamla hükümlülüğüne, 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, hükmün kesinleşmesinden sonra kasıtlı yeni bir suç işlemesi nedeniyle mahkemesine yapılan ihbar üzerine, duruşma açılıp, yeniden hüküm kurulmuş ise de; temyize, Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hükmün, açıklanmasına karar verilecek yeni hüküm olduğu, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, yazılı şekilde eksik ve yetersiz gerekçe ile karar verilmek suretiyle Anayasa'nın 141/3 ve CMK'nin 34. ve 223, 230. maddelerine aykırı davranılması,

3) Adli tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının tespit edilebilmesi için muayenenin olaydan en az 6 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği, mağdur hakkında yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olduğuna dair 22.11.2007 tarihli raporun ise olay tarihinin üzerinden 6 ay geçmeden mağdurun yapılan muayenesi sonucu düzenlendiği anlaşılmakla, muayene süresi yönünden adli tıp kriterlerine uygun olmayan rapor esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile hüküm kurulması,

4) Her ne kadar olay tarihinin üzerinden 6 ay geçmeden yapılan muayene sonucu düzenlenen, adli tıp kriterlerine uygun olmayan Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 22.11.2007 tarihli raporu hükme esas alınarak, sanığın mağduru yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralaması eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 87/1-c maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiş ise de, Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 22.11.2007 tarihli raporunda yüzde sabit ize neden olan yaralanmasının " burun dorsumunda 1 cm boyunda, 2 mm eninde, 1 mm derinlikte zemini soluk pembe renkte iyileşmiş yara nedbesi" şeklinde belirtildiği, mağdurun yaralanması hakkında düzenlenen Gölbaşı Devlet Hastanesinin 17.10.2007 tarihli geçici raporunda burunda yaralanmadan bahsedilmediği, Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 13.11.2007 tarihli raporunda ise, mağdurun burnundaki tespit edilen yaralanmanın olay tarihinden sonraki bir zamanda olduğunu mağdurun ifade ettiğinin belirtildiği ve bu haliyle mağdurun yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğunun bildirilmesi karşısında; sanığın ne şekilde yüzde sabit iz oluşacak şekilde yaralama suçundan sorumlu tutulduğu hususu karar yerinde tartışılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

5) Sanığın mağduru yaralamasında netice sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki "yüzde sabit iz" in adli tıp kriterleri ve Dairemiz uygulamalarına göre basit tıbbi müdahale ile giderilmesi mümkün bulunmadığı gözetilip, temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca tayin olunması gerekirken yazılı şekilde TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca tayin edilmesi,

6) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 20.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/790, Karar No: 2014/3922, Tarih: 20.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/790 E.  ,  2014/3922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2012/381-2013/35

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 23.10.2013 gün ve 3957 Esas, 6464 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacılar vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkillerinin hissedarı oldukları .. ada 74 parsel sayılı taşınmazda inşaat yapılmak üzere davalı kooperatif ile 02.06.2006 tarihinde 7040 yevmiye nolu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, bu sözleşme gereği davacılara A, B, C ve D Bloklardan anahtar teslimi daire ve dükkanlar verileceğini, yüklenici kooperatifin bir kısım daireleri teslim etmekle birlikte, gerektiğinde kullanılmak üzere ellerinden boş kağıtlara atılı imzalar alarak sözleşme gereği davacı M.. S..'a teslimi gereken B Blok 1 ve 11, C Blok 3 No'lu daireler ile B Blok 2, C Blok 3, 4 ve 5 nolu dükkanlar; davacı S.. S..'a teslimi gereken B Blok 9 ve C Blok 5 nolu daireleri davalılara devrettiğini, devirlerin müvekkilleri tarafından yapılmadığını ileri sürerek, anılan taşınmazların tapularının iptali ile adlarına tescilini dava ve talep etmiştir.

Davalılar vekili, davaya konu taşınmazların kooperatif adına kayıtlı olmadığından davanın husumetten reddi gerektiğini, esasen M.. S..'ın karar defterinin 47 ve 58 numaraları arası, S.. S..'ın karar defterinin 60 ve 64 numaralı arası üyelikleri ile ilgili kararın işlendiğini, bizzat imzalarını taşıyan devir sözleşmeleri ile daire ve dükkanları devrettiklerini, bu devirlerin kooperatif anasözleşmesinin 10 ve 17. maddelerine de uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacıların tapularının iptalini istedikleri bağımsız bölümleri davalılara ve dava dışı üçüncü şahıslara devrettikleri, devirlerin davalı kooperatifin anasözleşmesine uygun olduğu, devir sözleşmelerindeki imzaların davacılara ait olduğu, davacıların hisse devir sözleşmelerinin gerçeğe aykırı doldurulduğu ya da geçersiz olduğu yönünde delil ibraz etmediklerinden hisse devirlerinin geçerli olduğu gerekçesiyle, ispatlanamayan davanın reddine dair verilen karar, davacılar vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 23.10.2013 tarih ve 3957 E., 6464 K. sayılı ilamıyla, özellikle arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 14. maddesinde arsa sahibi davacılara isabet edecek daire sayısı kadar üyelik kaydı yapılacağının ve 15. maddesinde de arsa sahiplerinin üyelik haklarından bir kısmını ya da tamamını istedikleri zaman istediği kişilere devredebileceklerinin ve kooperatifin de bu üyelikleri devir alan kişileri üyeliğe kabul edeceğinin kararlaştırılmış bulunduğu, davacıların bu kapsamda üyelik haklarını devrettiklerinin anlaşıldığı belirtilerek onanmıştır.

Davacılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 54,35 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2850, Karar No: 2011/3492, Tarih: 14.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2850 E.  ,  2011/3492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava, işyeri (eczane) paket sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Başkanlar Kurulu Kararı ve Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre temyiz inceleme görevi Yüksek 11.Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenlerle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 14.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9915, Karar No: 2011/9234, Tarih: 29.06.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/9915 E.  ,  2011/9234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan ...’ın yetim aylığı alıp almadığının tespiti için mahkemece 24.08.2007 tarihinde Emekli Sandığı Adana Bölge Müdürlüğüne müzekkere yazılmasına karşın, müzekkere cevabı beklenmeden hüküm kurulmuş olması karşısında; müzekkere cevabının araştırılarak, Niğde İcra Müdürlüğünün 2006/5169 Esas sayılı dosyası da incelendikten sonra ve sanığın dul maaşı aldığı yolunda kasaba halkından bazı duyumları olduğu yolundaki savunması da değerlendirilerek iftira özel kastı ile hareket edip etmediği de yöntemince tartışılarak hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik soruşturma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.