muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1144, Karar No: 2024/8332, Tarih: 06.11.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde; evlilik birliği içerisinde kusur oranı belirlenirken salt kadının ileri sürdüğü hususların göz önüne alındığı, dosyada mübrez tanık anlatımları, dilekçelerde ileri sürülen hususların tümüyle değerlendirilmediği, kadının, erkeğin haberi olmaksızın tüplerini bağlattığı, erkek hakkında asılsız dedikodular yaydığı ve bunun sonucunda müvekkilimi çevresine karşı küçük düşürdüğü ve erkeğin güvensizlik duymasına sebebiyet verdiği, evlilik birliği içerisindeyken huzursuzluk çıkardığı, erkeğe rahatsız edici laflar söyleyerek gerginlik yarattığı, ev temizliği konusunda birlik görevlerini yerine getirmeyerek boşanmaya sebebiyet verdiği, detaylıca değerlendirmeler yapılmadığı tanık anlatımları tümüyle incelenmeksizin erkek aleyhine kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı gerekçe gösterilerek manevî tazminata hükmedildiğini ileri sürerek kusur belirlemesi, davası hakkında verilen karar verilmesine dair karar, yoksulluk ve tazminatlar ile reddedilen talepleri yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin davasının kabulünün gerekip gerekmediği, nafaka ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı- davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18970, Karar No: 2011/3484, Tarih: 02.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18970 E.  ,  2011/3484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 02.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10207, Karar No: 2007/12770, Tarih: 21.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/10207 E.  ,  2007/12770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/08/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının reddini mutazammın 22.02.2007 tarih, 45/2973 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının Pendik 2. Aile Mahkemesi ara kararına dayanarak kendisi ve çocuğu Mithat için aylık 500 YTL'den 21.9.2005 tarihinde başlattığı takipte 2.000 YTL birikmiş nafaka alacağını talep ettiği görülmüştür. Borçlu tarafça 1500 YTL icra dosyasına kabul edilerek yatırılmış bakiye 500 YTL'ye ise itirazla bu miktar için takip durmuştur. Alacaklı itirazın kaldırılması yoluna giderek olumlu yönde bir karar getirmediği sürece bu takibe devam imkanı yoktur. Daha sonra 12 Ekim 2005 tarihinde Aile Mahkemesinin nafakanın arttırılmasına ilişkin 2. kez verdiği karara dayanılarak bu kez 4.000 YTL birikmiş nafaka alacağı için aynı takip dosyası üzerinden ödeme emri tebliğ ettirilmiştir. Borçlu tarafça icra dairesine yasal süresi içerisinde itiraz edilmiş ve icra mahkemesine de şikayet yoluyla yapılan işlemin usulsuzlüğünü ileri sürmüştür. Dairemizce takipte istenen ilk nafaka alacağı nazara alınarak temyiz isteminin reddine karar verilmesi maddi yanılgıya müstenit olduğundan Dairemiz 22.2.2007 tarih 2007/45-2973 sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra 15.8.2006 tarihli icra mahkemesi kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Az yukarıda da açıklandığı üzere İİK.nun 68/1. maddesi gereğince alacaklının itirazın kaldırılmasını istediğine ilişkin icra dosyasında herhangi bir belgeye rastlanılmadığından alacaklının aynı takip dosyası üzerinden takibe devam imkanı olmadığından 4.000 YTL lik birikmiş nafaka alacağı ve eklentileri ile ilgili ödeme emrinin iptaline karar verilmesi yerinde olduğundan, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12.20 YTL onama harcının mahsubuna, bakiye 0.90 YTL harcın temyiz edenden alınmasına, 21.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29, Karar No: 2015/107, Tarih: 14.04.2015

**Ceza Genel Kurulu         2014/29 E.  ,  2015/107 K.**

* HAKARET SUÇU

* KAMERA GÖRÜNTÜLERİNİN İNCELENMESİ

* TUTANAK TANIKLARININ DİNLENİLMESİ

* KAYITLI POSTA

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 106

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 62

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 51

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

**"İçtihat Metni"**

Sanık C.. S..'ın hakaret suçundan beraatine, tehdit suçundan 5237 sayılı TCK'nun 106/2-b, 62, 51 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 hapis cezası ile cezalandırılmasına, ertelemeye ve hak yoksunluğuna ilişkin, Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesince verilen 24.02.2012 gün ve 273-17 sayılı hükmün Cumhuriyet savcısı, katılan ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 29.04.2013 gün ve 33336-12927 sayı ile;

“1-Katılanın şikâyetinden hemen sonra postaneye giderek oradaki kamera görüntülerine el koyan ve tuttukları tutanakta kamera kayıtlarının saatinin yerel saate göre 1 saat ileri olduğunu bildiren polis memurları ....tanık olarak dinlenmeden ve postane görevlisinin para makinesinden mektupları geçirdiği kamera saati ile saat 10.28.20’den tekrar makineyi kullandığı 11.13.28’e kadar geçen zaman diliminde postaneye gelen kimselerin gönderdikleri zarfların niteliği kamera kayıtlarından işin uzmanı tarafından incelettirilerek, sanık dışında orada bulunan başka bir şahıs tarafından suça konu mektupların teslim edilme olasılığının bulunup bulunmadığı araştırılmadan, yine suç tarihinde, Fatsa’dan sanığın baldızlarının oturduğu, Ankara/Çankaya, Çanakkale/Merkez, Balıkesir/Edremit ve İzmir/Buca adreslerine mektup gönderilip gönderilmediği ve katılana kaç adet gönderi olduğu sorulmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a)-TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrasının ikinci cümlesindeki 'Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen hükümlü hakkında birinci fıkranın (e) bendinde söz konusu edilen hak yoksunluğunun uygulanmamasına karar verilebilir' hükmünün yalnızca 53. maddenin birinci fıkrasının (e) bendinde sayılan bir kamu kurumu ve kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşunun iznine tabi bir meslek ve sanat yapan kimseler hakkında uygulanabileceği gözetilmeden, kamu görevlisi olan sanık hakkında (e) bendinin uygulanmamasına karar verilmesi,

b)-Erteli cezalarda denetim süresinin alt sınırının, TCK’nun 51. maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi gereğince mahkûm olunan ceza süresinden az olamayacağının düşünülmemesi" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 13.09.2013 gün ve 133-171 sayı ile;

b)-Erteli cezalarda denetim süresinin alt sınırının, TCK’nun 51. maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi gereğince mahkûm olunan ceza süresinden az olamayacağının düşünülmemesi" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 13.09.2013 gün ve 133-171 sayı ile;

“...Katılanın ilk olarak kendisine gönderilen tehdit içerikli mektubu ve zarfını Ünye Savcılığına vererek ismini bilmediği kişiden şikâyetçi olduğu ve bu şikâyet üzerine başlatılan soruşturma sırasında mektubun gönderildiği Fatsa PTT 'sinden mektubun gönderildiği saati de gösterir kamera kayıtlarının istendiği ve gönderilen kamera kayıtlarında sanığın dört adet mektup attığının görülmesi üzerine katılanın kendisine aynı gün ikinci mektubun da gönderildiğini fakat zarfını yırttığını söylediği hakaret içerikli mektubu da Cumhuriyet savcılığına vererek sanık hakkında şikâyetçi olması üzerine dosyanın sanık hakkında soruşturma yapılmak üzere Çarşamba Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği anlaşılmıştır.

Çarşamba Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından suça konu mektubun gönderildiği aynı gün Fatsa PTT'sinden Adalet Bakanlığına her hangi bir gönderi olup olmadığı araştırılmış ve alınan cevabi yazıda olay tarihinde Ünye Adliyesinde Cumhuriyet Savcısı olarak görev yapan ve hakaret içerikli mektupta ismi geçen tanık M.. E.. hakkında ihbarı kapsayan isimsiz ve tarihsiz ihbar mektubu olduğu bildirilerek bu mektuba ilişkin zarf aslı dosyaya gönderilmiş ve incelendiğinde aynı tarih ve saatte Fatsa PTT'sinden postalandığı görülmüştür.

İddianamede PTT şubesindeki kamera saati ile yerel saat arasında ve yine ücret alma makinası arasında saat farkı bulunduğu anlatılmış olup, zaman farkı konusunda karışıklığa neden olacak şekilde bir anlatımda bulunulduğu anlaşılmış, sanık tarafından da bu husus ileri sürülerek kendisinin PTT binasında olmadığı bir zaman zarfında mektupların getirilip görevliye verildiği yönünde savunmada bulunulmuş olmakla, bu hususun özellikle açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. Şöyle ki; ücret alma makinası ile güvenlik kamera saati arasında 7 dakikalık bir fark bulunmaktadır. Ücret alma makinasındaki saat 10.23 iken güvenlik kamera saati 10.16'dır. Güvenlik kamerasının saati kolluk tutanağına göre o günün saatine göre 1 saat ileridedir. Mektupların alınma saati ile ücret alma makinasından geçirilme saati arasında gişe görevlisinin de beyanına göre tahmini yarım saat kadar bir fark olduğuna göre; gerçek duruma göre, sanık tarafından mektuplar 10:36'da görevliye verilmiş ve 11.16'da (makina saatine uygun olduğunda 11:23) ücret alma makinasından geçirilmiştir.

Sanığın göstermiş olduğu tanıklar, kendilerine sanık tarafından yeğenlerinin fotoğraflarının gönderildiğini söylemişler ise de; esasında sanığın 4 adet zarf gönderdiğinin anlaşılması karşısında sanığın katılana gönderdiği zarf dışında tanıklara da içinde fotoğraf bulunan zarfları göndermiş olması sanığın atılı suçu işlemediğinin bir delili olarak değerlendirilmemiştir." şeklindeki gerekçeyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay C. Başsavcılığının 31.12.2013 gün ve 380861 sayılı “onama” istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Olay tarihinde sanık C.. S..’ın Ünye Cumhuriyet Başsavcısı, katılan E. İ.’in Ünye Sulh Hukuk Mahkemesi zabıt kâtibi, katılanın eşi tanık N.nin Ünye Ağır Ceza Mahkemesi zabıt kâtibi, tanık M.. E..’in ise Ünye Cumhuriyet savcısı olarak görev yaptıkları, 2009 yılında adliyenin olağan teftişi sırasında müfettişlere M.. E..'in adı kullanılarak sanık hakkında bir kısım iddiaların bulunduğu ihbar mektubunun gönderildiği, bu sebeple sanık ile M.. E.. arasında husumetin doğduğu, ayrıca sanık ile katılanın lojmanda araç park yeri ile ilgili tartışma yaşadıkları ve katılanın eşi N. ile M.. E..’in duygusal olarak yakınlaştıklarına dair adliye içerisinde dedikoduların olduğu, 01.04.2010 günü Fatsa Postanesinden gönderilmiş, adres kısmı bilgisayarla yazılmış beyaz, kareye yakın şekildeki bir zarfın 02.04.2010 tarihinde katılana teslim edildiği, katılanın zarfın içerisinden "sen bizi yaktın, biz seni rahat mı ettirecez, en kısa sürede yeri ve zamanı geldiğinde kelleni kesip cesedini yakacağız, bunu bil her an bekle" şeklinde bilgisayarla yazılmış mektupla tehdit edildiğine dair Ünye Cumhuriyet Başsavcılığına şikâyette bulunduğu, katılanın beyanının M.. E.. tarafından alındığı, soruşturma sırasında Fatsa PTT’sindeki güvenlik kamera kayıtlarının temin edildiği, kamera kayıtlarında sanık tarafından suça konu zarfın verildiği günde ve saat diliminde üç dört adet zarfın posta memuruna verildiğini gören katılanın, 04.06.2010 tarihinde C.Savcılığına yeni bir dilekçe vererek, tehdit mektubunu gönderen kişinin sanık C.. S.. olduğunu, 02.04.2010 tarihinde aslında kendisine iki adet zarf geldiğini, bu zarflardan birinde yine bilgisayarla yazılmış “E.. İ.., sen ne biçim adamsın! Karını hiç takip etmiyon mu? Karın M.. E..'in odasından hiç çıkmıyor. Savcı, odasının kapısını kapatıyor beşten sonra, içerde karın olduğu halde. Sen bunları hiç görmüyon mu, kör müsün bir de delikanlı geçiniyon ortalıkta. Karın durmadan cep telefonuyla konuşuyor, heç düşünmedin mi acaba kimle konuşuyor diye. Bak bunlara dikkat et, takip et ortalıkta boynuzlu gezme, herkesler bunları konuşuyor senin haberin yok mu? Karının telefon kayıtlarına bir bak, onu takip et, o zaman anlayacan boynuzlandığını, seni seven bir dost" şeklinde cümlelerin yer aldığı kağıdın çıktığını belirtip hakaret suçundan da şikâyet başvurusunda bulunduğu, hakaret suçuyla ilgili iddia üzerine M... başka bir savcıya devredilmek üzere soruşturma dosyasını başsavcılığa teslim ettiği, ardından yetkisizlik kararı ile dosyanın gönderildiği Çarşamba Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturmaya devam edilip kamu davasının açıldığı,

Katılana gönderilen ve içerisinde tehdit içerikli mektubun çıktığı belirtilen zarfın üzerinde ücret alma makinesi tarafından vurulan damgada tarih ve saatin 01.04.2010-10.23 şeklinde işlenmiş olduğu,

Kamera görüntülerinde sanığın üç ya da dört zarf gönderdiğinin tespiti üzerine katılana gönderim tarihinde Adalet Bakanlığına da herhangi bir gönderim yapılıp yapılmadığının araştırılması sonucu, Fatsa PTT’si ücret alma makinesinden aynı gün saat ve dakikada geçen ve Ünye Cumhuriyet savcısı M.. E.. hakkında ihbarın bulunduğu isimsiz ve imzasız bir dilekçenin de Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne gönderildiğinin belirlendiği, bu zarfın da adres kısmının bilgisayarla yazılmış olduğunun tespit edildiği,

PTT güvenlik kamerası ve bağlı olduğu bilgisayarın saati ile ücret alma makinesi saati arasında farklılığın olduğu, mektupların verildiği tarihten üç gün önce ileri saat uygulamasına geçildiği, kamera kayıtlarına el konulduğu anda düzenlenen tutanakta, bilgisayar saatinin güncel saate göre bir saat geride olduğu belirtilerek 08.30-11.00 saatlerini kapsayan görüntülerin alındığının belirtildiği, ancak alınan kayıtlarda görüntülerin 09.30-12.00 saatlerini kapsadığı, Fatsa Emniyet Müdürlüğünün 08.04.2010 tarihli tutanağına göre ise, 08.00-09.30 saatleri arasındaki görüntülerin tekrar istenildiği ancak bu saatlerin cihaza göre 09.00-10.30 saatlerine tekabül ettiğinin açıklandığı, Fatsa PTT Müdürlüğü ise 09.04.2010 ve 19.10.2010 tarihli cevabi yazılarında, kamera sistemi saatinin ücret alma makinesi saatinden 7 dakika geri olduğunun ifade edildiği,

Sanığın 30.03.2010 tarihinde Fatsa Özel Çınar Tıp Polikliniğinde burun ameliyatı olup 01.04.2010 tarihinde de kontrole gittiğine dair anılan hastane kayıtlarının dosya içinde mevcut olduğu,

Sanığın postaneden attığı dört adet zarfı baldızlarına gönderdiği şeklindeki savunmasına binaen yazılan müzekkereye Fatsa PTT Müdürlüğünce verilen 27.06.2011 tarihli cevapta, mektupların kayıtlı olarak gönderilmediği, kayıtsız gönderilen mektupların kimler adına, nasıl ve hangi tarihlerde gönderildiğinin, alıcıların eline ulaşıp ulaşmadığının tespitinin mümkün olmadığının açıklandığı,

Güvenlik kamerası görüntülerinin Jandarma Kriminal Daire Başkanlığı Bilişim Teknolojileri İnceleme Laboratuvarı Amirliğince incelenmesi neticesinde düzenlenen raporda, görüntünün iyileştirilmesi amacıyla “Intergraph Video Analist” ve “Adobe Photoshop” yazılımları kullanılarak sırasıyla Rescale, Deblur, Contrast ve Sharpen süzgeçleri uygulanmasına rağmen çözünürlüğün 352\*288 piksel seviyesinde düşük olması ve çekim yapan kameralar ile incelemesi yapılan yerin mesafenin uzak olması nedeniyle zarfların adres kısmının tespitine yönelik detay elde etmenin teknik olarak mümkün olmadığının ifade edildiği,

Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesince güvenlik kamerası görüntülerinin izlenmesine ilişkin tutulan 05.11.2010 tarihli tutanağa göre, sanığın 01.04.2010 günü güvenlik kamerası saatiyle saat 10.34’de postaneye girdiği, 10.35’de gişe memuruna suça konu zarflara renk ve boyut olarak benzer üç ya da dört adet zarf verdiği, parasını ödediği, yaklaşık 30-35 saniye sonra gişe önünden ayrılıp postaneden çıktığı, saat 11.14’de gişe memurunun, içerisinde sanığın verdiği zarfların da bulunduğu mektupları ücret alma makinasından geçirdiğinin anlaşıldığı,

Ünye PTT Merkez Müdürlüğünün 22.09.2010 tarihli yazısıyla, Ünye Adliyesi içindeki PTT şubesinin 01.04.2010 tarihi itibariyle faaliyette olduğunun belirtildiği

Anlaşılmaktadır.

Anlaşılmaktadır.

Katılan 05.04.2010 tarihinde savcılıkta verdiği ifadesinde; kendisine 02.04.2010 tarihinde üzerindeki kaşeden Fatsa Merkez Postanesinden atıldığını anladığı beyaz bir zarfın geldiğini, içerisinde tehdit içeren cümlelerin yazılı olduğu bir kâğıdın çıktığını, bu olayla ilgili olarak şüphelendiği herhangi birisinin olmadığını söylemiş, 04.06.2010 günü savcılığa sunduğu dilekçede, tehdit içerikli mektubu daha önce ibraz ettiğini, aslında aynı gün kendisine bir zarfın daha geldiğini, bu zarfta ise "E.. İ.., sen ne biçim bi adamsın" diye başlayıp eşine iftira içeren mektubun çıktığını, zarfı açarken dışının yırtılması ve aile huzurunun bozulmasından endişe ettiği için o tarihte bu mektupla ilgili şikâyette bulunmadığını, soruşturma sırasında elde edilen kamera görüntülerini izlediğinde mektupları gönderen kişinin sanık olduğunu anladığını, sanığın adliyede çay hizmeti yapan bir mahkûm ile arasında geçen tartışmadan birkaç gün sonra bu mektupları göndererek zamanlamayı özellikte seçtiğini, böylece mektubun yeni tartıştığı kişiler tarafından gönderilmiş olabileceğini düşündürterek tartıştığı mahkum veya mektupta adı geçen savcı Mehmet Ali tarafından kendisine fiili eylem yapılacağını düşünmesini tasarladığını belirtmiş, mahkemede ise 02.04.2010 tarihinde posta görevlisi tarafından kendisine teslim edilen iki zarfı da açıp okuduğunu, birinde A-4 kâğıdından daha küçük bir kâğıda yazılmış ölüm tehdidi içerir yazı çıktığını, ardından diğer zarfı açtığını ondan ise, eşi ile tanık Mehmet Ali arasında ilişki olduğunu belirtir yazının çıktığını, araya hafta sonu girdiği için pazartesi günü ölüm tehdidi içeren zarfı Ünye Cumhuriyet Savcılığına teslim ettiğini, gönderen kişinin bulunmaması halinde boşu boşuna aile şerefinin zarar göreceği düşünerek hakaret içerikli ikinci mektubu savcılığa vermediğini, bir hafta sonra Fatsa PTT'sinden elde edilen kamera görüntülerini izlediğinde mektup atan kişinin sanık olduğunu anladığını, ancak C.Savcısı M.. E..'e görüntüdeki şahsı tanıdığını söylemediğini, ne yapacağını şaşırdığını, bir kaç gün sonra sanığın dosyayı savcılık kâtibinden isteyip incelediğini duyunca, Cumhuriyet Başsavcılığına tekrar bir dilekçe sunarak dosyada gizlilik kararı verilmesini istediğini ve hakaret içerikli mektubu da savcılığa teslim ettiğini, sanık ile olaydan önce aralarında doğrudan bir husumetin olmadığını, ancak daha önce lojmanın önüne park ettiğinde sanığın aracını kaldırması için kaloriferciyle haber göndermesi üzerine "arabayı kaldırmamı istiyorsa kendi gelsin söylesin" şeklinde cevap verdiğini, sanığın bir hafta sonra tekrar arabayı çekmesi için bu kez Cumhuriyet Savcısı Aslan Uslu'yu kendisine gönderdiğini, savcı Aslan beye de arabayı kaldırmayacağını söylediğini, yine bir soruşturma sırasında kendisinden söz eden sanığın "ben ona kıl oluyorum" şeklinde beyanda bulunduğunu öğrendiğini, sanığın bu mektupları göndermek suretiyle asıl zarar görmesini hedeflediği kişinin tanık M.. E.. olduğunu beyan etmiş,