muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/26868, Karar No: 2013/7617, Tarih: 26.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/26868 E.  ,  2013/7617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın kardeşinin ayaklarına doğru kavanoz fırlattığı, kavanozun kırıldığı, kardeşinin de yere basarak ayağında sıyrık oluşturacak şekilde yaralanması olayında, suçun işleniş şekli, suçun işlenmesinde kullanılan araç denilmek suretiyle teşdiden uygulama yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6749, Karar No: 2011/27945, Tarih: 13.10.2011

**9. Ceza Dairesi         2011/6749 E.  ,  2011/27945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

... F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'in, ... adlı hükümlüye ait olup cezaevi deposunda bulunan ve adı geçenin kendisine hibe ettiğini bildirdiği televizyonun kendisine verilmesi talebinin kabulü ile depoda... adına kayıtlı televizyonun ...'e verilmesine dair Tekirdağ İnfaz Hakimliğinin 29/12/2010 tarihli ve 2010/775-969 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/01/2011 tarihli ve 2011/9 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin infazı Hakkında Tüzüğün "Dışarıdan gönderilen hediyeleri kabul etme" başlıklı 92/1. maddesinde, "Kapalı kurumlardaki hükümlü, mensup olduğu dinin bayram günlerinde, yılbaşında ve nüfus kaydında belirtilen doğum gününde dışarıdan gönderilen ve kurum güvenliği için tehlikeli olmayan hediyeyi, aşağıda belirtilen esaslar dahilinde kabul etme hakkına sahiptir: a) Hükümlü hediye olarak ancak kitap veya giyim eşyası kabul edebilir...",

Aynı Tüzüğün "Hükümlüler arası yardımlaşma" başlıklı 189. maddesinde, "Meslek ve sanatlarında becerili olan hükümlüler, çalışma yeteneğine sahip ve istekli diğer hükümlülere, kurum idaresi aracılığı ile işbirliği yaparak kurumda ve salıverilmelerinden sonraki yaşamlarında iş, meslek veya sanat öğrenmelerini sağlamak amacıyla katkıda bulunabilir",

Hükümlerinin yer aldığı ve bahsi geçen hükümler arasında, tutuklu ve hükümlülerin birbirlerine televizyon gibi elektrikli eşya hibe etmelerini mümkün kılan bir düzenlemenin mevcut olmadığı, söz konusu uygulamanın Kurumun düzenini bozabileceği gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine

karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 28.03.2011 gün ve 3361/16248 sayılı kanun yararına bozma talebine

atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.05.2011 gün ve 156356 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 13.01.2011 tarih ve 2011/9 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/10/2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5718, Karar No: 2013/8141, Tarih: 19.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/5718 E.  ,  2013/8141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...Köyü 211 ada 31 parsel sayılı 4599.84 m2 yüzölçümlü taşınmaz, 13.06.1967 tarih 2 sıra sayılı tapu kaydı ile fındık bahçesi niteliği ile davalılar adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tesbit gibi tesciline, ancak tesbit maliklerinden ... ve ...'ın ölü oldukları anlaşıldığından, dava konusu taşınmaz, 32 pay kabul edilerek; 16/32 payın... kızı 1931 doğumlu ..., 4/32 payın ... kızı 1930 doğumlu ..., 3/32 payın ...kızı 1954 doğumlu ..., 3/32 payın ....oğlu 1955 doğumlu ..., 3/32 payın .... kızı 1961 doğumlu...., 1/3 payın .... kızı 1977 doğumlu ..., 1/32 payın ... kızı 1979 doğumlu ..., 1/32 payın ... kızı 1985 doğumlu ... adlarına veraseten iştirak halinde tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 24/06/2010 tarih ve 2010/6340-9080 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; [ Mahkemece, hava fotoğrafı ve memleket haritasının uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu, Orman Yüksek Mühendisleri ...’dan oluşan bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporlarda "taşınmazın memleket haritasında yeşil renkli kısımda kaldığı, ancak, güney tarafında meyve sembolü rumuzunun bulunduğu belirtilerek taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu" bildirilmiştir. Ne var ki; askeri amaçlar için üretilen 1/25000 ölçekli memleket haritalarında yeşil ile renklendirilen yerlerin, üzerinde kapalılık teşkil eden ağaçlar bulunan taşınmazları ifade ettiği, ayrıca bu ağaçların cinsi, yaşı ve boyları konusunda memleket haritasında, meyvelik, bağlık, çalılık, fidanlık, fındıklık büyük yapraklı orman ağacı, ibreli orman ağacı, küçük yapraklı orman ağacı sembollerinin gösterildiği bilinen bir gerçektir. Bilirkişiler çekişmeli parselin güney tarafında meyve sembolü rumuzunun bulunduğu bildirmiş iseler de memleket haritası üzerindeki semboller incelendiğinde taşınmazın bulunduğu yer ve etrafında çam, kestane, fındık ve ıhlamur sembolleri ile işaretlendiği, taşınmazın gösterilen yerdeki büyük yapraklı orman ağacı sembolleri yönünden hiçbir açıklama getirilmediği görülmüştür. Ayrıca, daha eski tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritalarının bulunup bulunmadığı araştırılmadan 1966 tarihli memleket haritası ile 1973 tarihli hava fotoğrafları uygulanmıştır. Ormancılık bilimine göre, dünyada ve Türkiyede taşınmazların orman niteliğinin belirlenmesinde eski tarihli hava fotoğrafları ile memleket haritaları kullanılmaktadır. O halde, orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukukî durumunun 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanun hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 sayılı Kanun ile sadece Devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 sayılı Kanun ile iadeye tâbi tutulmuştur. İadenin koşulları kanunda gösterilmiştir. Bu durumda; mahkemece, bölgeye ait en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları bulunduğu yerden getirtilmeli, önceki bilirkişiler dışında serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir uzman orman mühendisi, bir harita mühendisi veya bir fen elemanı bilirkişi aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte en eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğrafları, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; l4.03.l989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06

. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; l4.03.l989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, çevresi, eğimi, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsü, ağaç cinsi ve sayısı, yaşı, kapalılık oranı, hakim bitki örtüsü ayrıntıları ile incelenmeli; yörede kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler uzman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; memleket haritası ve kadastro paftası ölçekleri eşitlenip birbiri üzerine aplike edilerek çekişmeli ve komşu taşınmazların memleket haritasına göre, konumu saptanıp; bu harita ile irtibatını duraksamaya yer vermeyecek biçimde gösteren, memleket haritasındaki renkleri ve işaretleri aynen içeren, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan kroki düzenlettirilerek, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı tereddütte yer vermeyecek biçimde saptanmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.] denilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne; Kıyıcık Köyü, 211 ada 31 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbitinin iptaline, orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın 30-40 yıla yakın bir süredir kullanılmaması nedeniyle sahiplerince ormana terk iradesinin gerçekleştiği gerekçesiyle Orman Yönetiminin davasının kabulüne karar verilmişse de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm vermeye yeterli değildir. Dosya içinde bulunan 29/04/2009 tarihli, Orman Mühendisleri... tarafından düzenlenen raporda "taşınmazın memleket haritasında yeşil renkli kısımda kaldığı, ancak, güney tarafında meyve sembolü rumuzunun bulunduğu belirtilerek taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu belirtilmesi ve Ziraat Mühendisi ....'nun 15/05/2009 havale tarihli raporunda taşınmazın 40-50 yaşlarında fındık bahçesi olup 50 yıldır fındık tarımı yapıldığının belirtilmesi karşısında, Dairenin orman bilirkişi raporundaki yetersizlik yüzünden yeniden bilirkişi incelemesi yapılması gerektiğine dair bozmasından sonra orman mühendisi bilirkişiler ... tarafından tanzim edilen 17/10/2011 tarihli raporda en eski tarihli (1971) tarihli memleket haritasında ve hava fotoğraflarında (1959) çekişmeli taşınmazın yeşil renge boyalı orman sayılan alanlar içerisinde kaldığı belirtilmiştir. Ancak, yeşil rengin neden kaynaklandığı açıklanmamış, önceki raporda taşınmaz üzerinde 40-50 yaşlarında fındık ağaçları bulunduğu bildirilmesine rağmen yeşil rengin yaşlı fındık ağaçlarından kaynaklanıp kaynaklanmadığı hususu irdelenmemiştir. Bu nedenle, iki rapor birbirinden farklı ifadeler içermektedir. Bu haliyle raporlar arasında çelişki olup, çelişkili raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

Ayrıca, çekişmeli taşınmaza komşu 211 ada 32 ve 33 parsel sayılı taşınmazların hükmen kişiler adına fındık bahçesi olarak tescil edildikleri, Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştikleri ve dosya içerisinde bulunan 32 ve 33 parsellere ilişkin tescil dosyalarındaki eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafına dayalı inceleme ve raporlarlarda orman sayılmayan yerler olarak belirlendiği gözönünde bulundurularak mahkemece yapılan keşifte bu husus da değerlendirilmemiştir.

Ayrıca, çekişmeli taşınmaza komşu 211 ada 32 ve 33 parsel sayılı taşınmazların hükmen kişiler adına fındık bahçesi olarak tescil edildikleri, Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştikleri ve dosya içerisinde bulunan 32 ve 33 parsellere ilişkin tescil dosyalarındaki eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafına dayalı inceleme ve raporlarlarda orman sayılmayan yerler olarak belirlendiği gözönünde bulundurularak mahkemece yapılan keşifte bu husus da değerlendirilmemiştir.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukukî durumunun 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanun hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 sayılı Kanun ile sadece Devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 sayılı Kanun ile iadeye tâbi tutulmuştur. İadenin koşulları kanunda gösterilmiştir.

Mahkemece, eski tarihli ve 1980’li yıllara ait memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç mühendis ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, taşınmazın üzerindeki ağaçların cinsi, sayısı, yaşları ve dağılımı ayrıntılı olarak belirtilmeli, taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı net olarak saptanmalı, komşu 211 ada 32 ve 33 parsellerin orman sayılmayan yerlerden olup hükmen fındık bahçesi olarak kişiler adına tescil edildiği de gözönünde bulundurularak oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yetersiz ve çelişkili bilirkişi raporlarına dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı gerçek kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 19/09/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12575, Karar No: 2012/17271, Tarih: 20.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/12575 E.  ,  2012/17271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... Kitap Yayın Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalılar 1- ... Hizt. A.Ş. vek. Av. ... 2- Metro Kitap Yayın San. Ltd. Şti. arasında görülen dava hakkında ... 49. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 17.10.2011 gün ve 239-82 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 02.04.2012 gün ve 1550-5332 sayılı ilamına karşı davalılardan ... Hizm. A.Ş. vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalılardan ... Hizm. A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 203.00 TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11622, Karar No: 2012/3053, Tarih: 02.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/11622 E.  ,  2012/3053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/02/2010 tarih ve 2008/268-2010/40 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 1988 yılında kurulan müvekkili şirketin unvanının esas unsuru olan UYUM ibaresinin müvekkili adına marka olarak da tescil edildiğini, markanın tanınmış hale geldiğini, davalı şirketin UYUM ibaresini www.mutluyum.com.tr alan adında kullandığını, alan adında davacı şirketin tescilli markasının kapsamındaki mal/hizmetlerin yer aldığının Ankara 1 FSHM’nin 2008/24 D. İş. dosyası ile tespit edildiğini, davalı yanın uyum ibaresini ön plana çıkardığını ve kötü niyetli olduğunu, davalının haksız rekabete yol açtığını ileri sürerek daha önce verilen ihtiyatı tedbir kararının yargılama sonuna kadar devamına, internet sitesine erişimin engellenmesine, marka hakkına tecavüzün tespiti ve önlenmesine, alan adı tahsisinin iptaline, kötü niyetin tespitine, haksız rekabetin menine, ticaret unvanının terkinine, 50.000.-TL manevi tazminata hükmedilmesine, kararın ilanına, karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, açılan dava üzerine internetteki davalı logosunun değiştirildiğini, müvekkilinin kötü niyetli olmadığını, tazminat talebinin fahiş olduğunu, davacının markasından yararlanılmadığını, özürlü çocuklara bakım ve rehabilitasyon hizmeti veren davalı şirketin Gaziantep’te davacı şirketin ise Ankara’da hizmet verdiğini, tüketici kitlelerinin farklı olduğunu, davacının ticari itibarına zarar verilmediğini, davalının haksız kazanç elde etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, açılan dava üzerine internetteki davalı logosunun değiştirildiğini, müvekkilinin kötü niyetli olmadığını, tazminat talebinin fahiş olduğunu, davacının markasından yararlanılmadığını, özürlü çocuklara bakım ve rehabilitasyon hizmeti veren davalı şirketin Gaziantep’te davacı şirketin ise Ankara’da hizmet verdiğini, tüketici kitlelerinin farklı olduğunu, davacının ticari itibarına zarar verilmediğini, davalının haksız kazanç elde etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalıya ait MUTLuyum şeklindeki uyum ibaresini ön plana çıkartılarak internet alan adı olacak şekilde (MUTL harflerini mavi renkte ve geri planda kalacak şekilde, uyum ibaresini ise yeşil renkte ve öne çıkacak şekilde) kullanma eyleminin davacının marka hakkına tecavüz niteliği taşıdığı ve haksız rekabet oluşturduğu, bu eylemin davacı şirketin kadimliği, tanınmışlığı ve tescilli markasından istifade etme amacı güttüğü ve bu suretle davalının önceki eylemleri de gözönüne alındığında basiretli bir tacir gibi davranmadığı, davacı markasının ayırt ediciliğinin zayıfladığı, ancak dava açıldıktan sonraki ''mutluyum'' şeklindeki kullanımın ''uyum'' ibaresini belirginleştirilip farklılaştırılmadığı, tarafların ticaret unvanlarının karışıklığa neden olabilecek derecede benzemediği, davalı unvanın terkinini gerektirir koşulların oluşmadığı, uzun süren çabalarla yaratılan marka imajının zedelenmesi nedeniyle manevi tazminat isteminin yerinde bulunduğu gerekçeleri ile davanın kabulü ile dava tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda yasal faizi ile birlikte 20.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, ticaret ünvanın terkini ile ilgili talep ile manevi tazminata ilişkin fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.142,10TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3507, Karar No: 2020/4823, Tarih: 08.10.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/3507 E.  ,  2020/4823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Tunceli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2018 tarih ve 2018/175 - 2018/270 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Sanıkların TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, 62, 53, 58/9, 63. maddeleri gereğince mahkumiyetlerine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.)