muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4783, Karar No: 2021/4461, Tarih: 26.05.2021

Davacı vekili, istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, sözleşmelerden birinin dava konusu öğrenci yurdu ile dava dışı şirket hisselerinin satımına ilişkin semeni bulunmayan tarihsiz harici satım sözleşmesi, diğerlerinin de öğrenci yurdunun sahibi ve işletmecisi olan şirket hisselerinin satımına ilişkin resmi sözleşmeler olduğu, harici satış sözleşmesinin tek başına öğrenci yurdu işletmesinin mülkiyetinin geçişi ile dava dışı şirket hisselerinin devrini sağlamadığı, yine limited şirket hisse devrini içeren noter sözleşmesinin yapılması ile öğrenci yurdu işletmesinin mülkiyeti değişmemekte, ancak şirket hisselerinin mülkiyetinin davacıya geçtiği, davacının, tek başına öğrenci yurdunun mülkiyetinin değişmesini sağlamayan, iptal edildiğinde yahut butlanla malûl olduğu kabul edildiğinde de tarafların hukuki durumunu sözleşme öncesi duruma döndürmeyen tarihsiz, "İdealist Yurt Hizmetleri Tic. ve San. Ltd. Şti. Hisse Devirleri ve İdealist Kız Öğrenci Yurdu Satış Sözleşmesi"nin iptalinin dava edilmesinde davacının hukuki yararının olmadığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun yukarıda açıklanan gerekçelerle sınırlı olmak kaydı ile esastan kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, maddi ve manevi tazminat davalarının hukuki yarar dava şartı yokluğu nedeni ile usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Davacı vekili, dava dilekçesinde "İdealist Yurt Hizmetleri Tic. ve San. Ltd. Şti. Hisse Devirleri ve İdealist Kız Öğrenci Yurdu Satış Sözleşmesi" başlıklı sözleşme ile davalıların sözleşmeye konu şirketin hisselerini ve öğrenci yurdu işletmesini hukuki ve fiili ayıplar olmaksızın devrini vaat ettiklerini, bu amaçla tarafların İdealist Yurt Hizmetleri Tic. ve San. Ltd. Şti.'nin hisse devirlerini yaptıklarını, müvekkilinin de hisse devirleri ve satış bedeli olarak 578.096.-TL'yi nakten ödediğini belirterek müvekkilinin İdealist Yurt Hizmetleri Tic. ve San. Ltd. Şti. Hisse Devirleri ve İdealist Kız Öğrenci Yurdu Satış Sözleşmesi başlıklı sözleşme ile bağlı olmadığının tespitini, satış bedeli olarak davalılara ödenen 578.096.- TL ile satış masrafları ve manevi tazminatın tahsilini istemiştir.

Taraflar arasında imzalanan İdealist Yurt Hizmetleri Tic. ve San. Ltd. Şti. Hisse Devirleri ve İdealist Kız Öğrenci Yurdu Satış Sözleşmesi'nde sözleşmenin konusu yurdun ve İdealist Yurt Hizmetleri Tic. ve San. Ltd. Şti.'nin ortakları davalıların şirketteki hisselerini davacıya satışının satıcı tarafından vaat ve taahhüdü ile alıcının bu vaat ve taahhüdü kabulü olarak açıklanmıştır. Sakarya 6. Noterliği'nin 17.01.2017 tarih ve 01984- 01985 sayılı hisse devir sözleşmeleri ile davalı ... 1400, davalı ... de 200 payını davacıya devretmiş, böylece İdealist Yurt Hizmetleri Tic. ve San. Ltd. Şti.'nin 1600 payının tümüne davacı sahip olmuştur. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere dava konusu yurt dava dışı İdealist Yurt Hizmetleri Tic. ve San. Ltd. Şti.'nin bir işletmesidir.

Davacının dava dilekçesindeki açıklamaları ile hisse devir ve satış bedeli olarak ödediğini belirttiği 578.096.-TL'nin tahsilini talep etmesi gözetildiğinde davacının Sakarya 6. Noterliğince düzenlenen 17.01.2017 tarih ve 01984- 01985 sayılı limited şirket hisse devir sözleşmelerinin iptalini de istediğinin kabulü gerekir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesince işin esasına girilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken tarihsiz İdealist Yurt Hizmetleri Tic. ve San. Ltd. Şti. Hisse Devirleri ve İdealist Kız Öğrenci Yurdu Satış Sözleşmesi başlıklı sözleşmenin iptalinin istenmesinde davacının hukuki yararının olmadığı gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi yerinde olmamış, Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı yararına bozulmasını gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları ile davalılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazları ile davalılar vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden taraflara iadesine, 26.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1555, Karar No: 2016/17403, Tarih: 12.10.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/1555 E.  ,  2016/17403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın savunmalarında mağdurun kendisine hakaret ettiğini ve tokat attığını, o sinirle mağdurun yüzüne 3-4 defa dizi ile vurduğunu belirtmesi, mağdurun da sanığın küfür etmesi üzerine sanığı iteklediğini beyan etmesi ve tanık ...'nın olaya ilişkin bilgi ve görgüsünün bulunmaması karşısında, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin tespit edilememesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin sanık lehine uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 324/4. maddesi gereğince terkin tutarı altında kalan yargılama giderinin hazine üzerinde bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4088, Karar No: 2015/11035, Tarih: 26.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4088 E.  ,  2015/11035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/11/2014

NUMARASI : 2013/326-2014/307

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/11/2014 tarih ve 2013/326-2014/307 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2011/14407 sayılı ve “S.” unsurlu marka başvurusuna, müvekkilinin 2002/34726, 2006/07850, 2003/33903 vb. sayılı “STARS”, ibaresi taşıyan markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazın, TPE YİDK'nın 2013-M-5235 sayılı kararıyla reddedildiğini, müvekkilinin Türkiye’de gıda sektörünün öncü firmalarından olduğunu ve bünyesinde binlerce markayı bulundurduğunu, bu markalar arasında çok sayıda “S.” esas unsurlu markaların da yer aldığını, müvekkilinin itiraz gerekçesi markalardan bir kısmını tanınmış Ü. çatı markası ile birlikte kullandığını, müvekkili adına tescilli “S.” ve “S.” markalarının dava konusu “S.” markası arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerliğin bulunduğunu, başvuru sahibinin müvekkili markalarının tanınmışlığından yararlanma amacı ve kötü niyetle marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkili adına STAR esas unsurlu markalarının seri markalar oluşturduğunu ve dava konusu markanın tescilinin müvekkil markaları ile ilişkilendirileceğini, bu sebeple dava konusu başvurunun reddedilmesi gerektiğini, ileri sürerek 29, 30 ve 32.sınıfta yer alan mallar yönünden YİDK kararının iptaline ve markanın hükümsüz sayılmasına ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı TPE vekili, iptali istenen YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı TPE vekili, iptali istenen YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkil şirket ve şirket unvanının 31 yıllık geçmişe sahip olduğunu, 1983 yılından beri faaliyet gösterdiğini müzik, ses, eğlence ve sahne sanatları sektöründe teknik prodüksiyon hizmetler sunduğunu, müvekkil şirketin kuruluşundan bu yana “S.” ayırt edici işaretini ve unvanını kesintisiz ve yaygın olarak kullandığını, davaya konu “staras” markası ile davacının öne sürdüğü itiraz gerekçesi “ü. s.” ve “ü. s.” markaları incelendiğinde tüketici tarafından karıştırılmasının imkansız olduğunu, müvekkili markasının görsel, işitsel, şekil unsurları, yazı karakterleri ve renk kombinasyonu bakımından tamamen farklı olduğunu, tek başına kullanılan S. kelimesinin jenerik bir kelime olduğunu, başına ve sonuna eklemeler yapılarak kullanılabileceğini, markalar arasındaki benzerlik değerlendirmesinde esas alınacak unsurun markaların tüketici nezdinde bırakacakları intiba olduğunu, davacı markalarının herkes tarafından bilindiği üzere bisküvi, kek, şekerleme ve çikolata ürünleri üzerinde kullanıldığını, tüketiciler tarafından Ü. grubuna ait ürünlerin çok iyi bilindiğini ve müvekkil markası ile karıştırılmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraf markaları, ortalama tüketici kitlesinin genel izlenimi ve bütüncül bakış açısına göre karşılaştırıldığında, markalar arasında, görsel ve sesçil olarak yüksek düzeyli bir benzerlik bulunduğu, tescil kapsamlarının aynı olduğu mallar yönünden başvuru markasının tescil olunmasının 556 sayılı KHK’nın 8/1 (b) m. anlamında karıştırma ihtimaline yol açacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar TPE vekili ve S. A. Limited Şirketi vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından davalılardan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/551, Karar No: 2018/4, Tarih: 08.01.2018

**15. Ceza Dairesi         2016/551 E.  ,  2018/4 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Açığa İmzanın kötüye kullanılması suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’e ait işi yerini kiralayan katılanın, aralarındaki kira sözleşmesi nedeniyle katılan tarafından sanık ...’e bonolar verdiği, ancak taraflar arasındaki ihtilaftan kaynaklı sözleşme feshedilmesine rağmen sanık ... tarafından bedelsiz kalan 5 adet 900.00 TL bedelli bonoları sanık ...’ye ciro ettiği, sanık ... tarafından katılan aleyhine icra takibi yaptığı bu şekilde sanıkların iştirak halinde açığa imzanın kötüye kullanılması suçunu işledikleri iddia olunan olayda;

Sanıkların savunmaları, katılan beyanı ile dosya kapsamından sanıkların üzerilerine atılı eylemin hukuki mahiyette olduğu gerekçesiyle mahkemece verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıklara yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı ve sanıkların suç işleme kastının bulunmaması gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin atılı suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 08/01/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/563, Karar No: 2015/1266, Tarih: 04.02.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/563 E.  ,  2015/1266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/339484

MAHKEMESİ : Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2010

NUMARASI : 2009/927 (E) ve 2010/1304 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

1)Sanığın, katılanla düzenlediği 24.04.2006 tarihli -2- adet ticari plaka kira sözleşmesinin kendinde kalan nüshalarında boş bırakılan cezai şart kısmına sonradan 15.000.-YTL ibaresini ekleyip icra takibine koyduğu iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki anlatımlarında, suça konu sözleşmeler de herhangi bir değişiklik yapmadığını, düzenlendiği haliyle icraya koyduğunu, katılan tarafından bilinen bir galerici tarafından kaleme alındığını, sözleşme tanzimi sırasında katılan'ın kardeşinin de hazır bulunduğunu beyan etmesi, sözleşmede tanık sıfatıyla imzaları bulunan S.. D.. ve R.. D.. anlatımlarının sanık savunmasını doğrulaması, katılan'ın sözleşmelerin kendisinde kalan suretlerini yırttığını beyan etmesi, bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapora göre her iki sözleşmenin 3. maddelerinde yer alan "15.000.- YTL - Onbeşbin YTL" şeklindeki el yazılarının kalem mürekkep rengi ve kalibrasyonu ile fulaj izi derinliği bakımından diğer kısımlardaki el yazılarından farklı renk ve kalibrasyonda ve farklı bir zemin üzerinde yazıldıkları tespit olunduğundan belgedeki diğer kısımların yazılmasından sonra ilave edildiğine dair görüş ve kanaat bildirilmesi karşısında;gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti amacıyla, suça konu sözleşmelerin kim tarafından ne şekilde düzenlendiği, sonradan eklendiği iddia olunan cezai şart kısmındaki yazı ve rakamların farklı kalemle yazılma nedeni, sanık ve tanıkların beyanlarında sözü edilen katılanın kardeşi ile galericinin açık adresi ve kimliğine ilişkin katılan,sanık ve tanıkların ayrıntılı beyanı alınarak,sonradan yazıldığı iddia olunan kısım ile diğer kısımlardaki el yazılarının kimin eli ürünü olduğu, aynı şahsa ait bulunup bulunmadığı hususlarında bilirkişi incelemesi yaptırılması, sanığın savunmasında geçen katılan ile aralarında devam ettiğini beyan ettiği hukuk davasının akıbeti araştırılıp dosyanın getirtilip incelenmesi, ilgili delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikali sağlanıp, toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2)5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanabilmesi için "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" gerektiği, suça konu 24.04.2006 tarihli -2- adet sözleşmenin aynı anda katılan aleyhine icra takibine konulmasından ibaret somut olayda, TCK'nun 43/1. maddesi uyarınca fiilin aynı anda işlendiğinin kabul edilmesi gerekliliği karşısında zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı, eylemin kül halinde 5237 sayılı Yasanın 204/1. maddesinde öngörülen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı ancak sanığın güttüğü amaç ve saik, suç konusunun önemi, kastın yoğunluğu ve sahte belge çeşitliliği dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde, suçun zincirleme şekilde işlendiğinin kabulü ile temel cezanın TCK'nun 43. maddesi uyarınca arttırılması suretiyle fazla ceza tayini,

3)5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesi gereğince aynı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık hakları yönünden koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı; sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6603, Karar No: 2016/4339, Tarih: 12.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/6603 E.  ,  2016/4339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılardan ... ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2005 yılında 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan kadastro sırasında ... ilçesi ... köyü 102 ada 221 parsel sayılı 86.617,98 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile ... köyü tüzel kişiliği adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., irsen intikal, taksim krokisi ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine tutunarak 102 ada 221 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 3.000 m2 yüzölçümlü kesiminin adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır.

Birleşen davada Hazine, 102 ada 221 parsel sayılı taşınmazın taşlık, kayalık ve çalılık yerlerden olduğunu, zilyetlik yoluyla edinilemeyeceğini ileri sürerek kadastro tespitinin iptal edilip ... adına tescil edilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece dava dosyaları birleştirildikten sonra; çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen 10.03.2014 havale tarihli krokili raporda (B), (C) ve (E) harfleriyle işaretlenen sırasıyla 103,54 m2, 243 m2 ve 86,59 m2 yüzölçümlü kesimlerinin davacı ... ait dava dışı 102 ada 208 parsel sayılı taşınmaz ile birleştirilerek 102 ada 208 parselin 19.207,54m2 yüzölçümlü olarak tarla niteliği ile ... adına tapuya tesciline, (A) harfiyle işaretlenen 86.184,26 m2 yüzölçümlü bölümünün mera niteliği ile sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilmiş, hüküm davacılardan ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 27.07.1947 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 14.04.2004 tarihinde ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı temyiz harcının istek halinde iadesine, ... harç alınmasına yer olmadığına 12/04/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10378, Karar No: 2023/13284, Tarih: 21.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/10378 E.  ,  2023/13284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/232 E., 2023/1360 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 16. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/144 E., 2021/273 K.

Taraflar arasındaki malul olduğunun ve malulen emekliliğe hak kazandığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, davacının 2010 yılında uzman çavuş olarak göreve başladığını, görevini yaparken rahatsızlanması sonucunda askeri hastaneye sevk edilmesi üzerine, 23.01.2017 tarihli rapor ile "Hipofonksiyonel Sol Böbrek" teşhisi konularak, TSK'da görev yapamaz kararı verildiğini, ilişik kesilmesine müteakip görev süresinin de yeterli olması nedeniyle adi maluliyet işlemlerine başlandığını, ancak SGK tarafından "TSK' da görev yapamaz kararına esas kalp hastalığının doğumsal nitelikte olması ve sandığa tabi göreve girmeden önce mevcut olduğu tıbben bilindiğinden, malullüğe ilişkin hükümlerin uygulanamayacağı" gerekçesi ile maluliyet talebinin reddedildiğini, tesis edilen işlemin kanuna ve içtihatlara aykırı olduğunu, fiili olarak görev yaptığı 7 yıllık süre içerisinde birçok kez sağlık muayenesi olduğunu, göreve başlarken de dahil olmak üzere tüm raporlarında "Sağlam" teşhisi konulduğunu, davacının uzman çavuşluk görevine başlamadan önce maluliyetini gerektiren rahatsızlığının bulunduğu kesin olmamakla birlikte, bu rahatsızlığın gerek statüye girişi sırasında, gerekse statüde bulunduğu sırada yapılan sağlık kontrollerinde tıbben tespit edilemediğini, göreve başladıktan yaklaşık 11 yıl sonra TSK' da görev yapamaz kararı verildiğini, davalı idare tarafından öne sürelen davacının uzman çavuş statüsüne girişten itibaren bu rahatsızlığın mevcut olduğu vakıasının dava konusu bakımından hukuki önemi olmadığının açık olduğunu belirterek, davacının mağduriyetine yol açan haksız ve hukuka aykırı davalı idare işleminin iptaline, özlük haklarının hak ediş tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, zamanaşımı, hak düşürücü süre, derdestlik, husumet, görev ve yetki itirazında bulunduklarını, davacının talebi ile ilgili Kurumun yaptığı işlemin doğru olduğunu, herhangi bir eksiklik bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, zamanaşımı, hak düşürücü süre, derdestlik, husumet, görev ve yetki itirazında bulunduklarını, davacının talebi ile ilgili Kurumun yaptığı işlemin doğru olduğunu, herhangi bir eksiklik bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesi sonucunda; davanın, davacının malulen emekliliğe hak kazanıp kazanmadığının tespitine ilişkin olduğu, Kurum tarafından davacı talebinin askerliğe elverişli değildir kararına esas alınan hastalığının sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihten sonra geçen sürede oluştuğunun tespit edilemediği gerekesi ile kabul edilmediği, idari yargıda açılan davanın görev yönünden reddine karar verildiği, talebin reddi için davacı hastalığının ilk işe başlama tarihinde maluliyeti gerektirir düzeyde mevcut olduğunun ispatı gerektiği, oysa bir biri ile uyumlu adli tıp raporları ile kişide mevcut hipofonksiyone böbrek hastalığının işe giriş tarihi olan 19.04.2010 tarihinden sonra Kayseri Asker Hastanesinin 21.07.2016 tarihli raporunda ortaya çıktığının belirtildiği, ilk işe giriş tarihinde maluliyeti gerektirir hastalığın mevcut olduğunun kanıtlanamaması nedeniyle davacının maluliyet koşullarının bulunduğunun kabulü gerektiği gerekçesi ile "Davanın kabulü ile

1-a)Davacının malullük sigortası yardımlarından yararlandırılmamasına ilişkin Kurum işleminin iptaline,

b)Davacıya adi maluliyet aylıklarının hak ediş tarihlerinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödenmesi gerektiğinin tespitine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf kanun yoluna başvuran davalı vekili, Kurum işlemlerinde bir hata bulunmadığını beyanla yerel mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç