muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1776, Karar No: 2013/6618, Tarih: 08.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1776 E.  ,  2013/6618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

... İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ... Genel Müdürlüğünden ve imar planını yapan belediyelerden sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2024/15254, Karar No: 2025/2388, Tarih: 19.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/15254 E.  ,  2025/2388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1356 E., 2024/1143 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Van 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/658 E., 2023/336 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, asılın adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; (adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından), adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337. maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde Mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay (11). Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

19.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14580, Karar No: 2013/2560, Tarih: 26.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/14580 E.  ,  2013/2560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kayyımlığın kaldırılması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Pendik Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.09.2005 tarih 2005/1481 E.-1437 K. sayılı dosyasının mahkemesinden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8640, Karar No: 2008/11819, Tarih: 02.12.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/8640 E.  ,  2008/11819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı ... San.A.Ş arasında görülen dava hakkında Salihli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 06.07.2007 ... ve 109-391sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 16.05.2008 ... ve 11432-5417 sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 170.00.-YTL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 02.12 .2008 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Hükmün onanmasına dair ... çoğunluğun kararının 3 ana nokta itibariyle karşı oyumdur.

1)Davacı açık faturaya dayanılarak ilamsız takip konusunun oluşturulduğunu iddia etmekte, ancak ticari defter ve kayıtlarında “peşin ödeme” olduğunun gösterilmesi ile de alacaklı olmadığını açıkça belirtmektedir.

TTK’ nun 23.maddesinde sözü edilen ve ticari hayatımızda en çok kullanılan belgenin fatura olduğu ve bedelinin ödenip ödenmediğinin ise fatura üzerinde gösterilmesi hususu yerleşik Yargıtay ve özellikle Yüksek Dairemizin kararları ile açıklığa kavuşmuş bulunmaktadır.

Faturanın düzenlenmesi ile Vergi Usul Kanunu’nun 229. ve 231. madde hükümlerinin TTK’nun 23.maddesi ile birlikte incelendiğinde, faturanın müşteri veya alıcının borçlandığı meblağı gösterdiği ve faturanın üst kısmının satıcı veya adına yetkili kimse yada kimselerce imzalanmak ve müessesenin kaşesinin vurulması şeklinde düzenlenmesi halinde bu faturanın "açık fatura" olduğu; diğer bir anlatımla bedeli ödenmemiş fatura olduğu açıktır.

Açık faturaya muhasebe düzeni açısından baktığımızda, faturayı keşide eden satıcı sözü edilen faturaya 120.Alıcılar hesabının borç tarafına kayıt ederek, muhasebe dili ile müşterisini (alıcıyı) borçlandırmaktadır. Aynı faturayı ... ve bilanço usulüne uygun defter tutan müşteri ise muhasebe defterinde 320 satıcılar hesabının alacak tarafına kayıt ederek, muhasebe dili ile satıcı firmayı alacaklandıracaktır.

Somut olayda davacının açık faturasını keşide ettiği,tuğlanın teslimi ile de ticari defter ve kayıtların peşin kaydının düşüldüğüne göre MK’ nun 6.maddesi gereğince isbat külfetinin bu kayıtlar ışığının aksinin davacı tarafından yerine getirileceği yoksa olumluyu isbat etmek külfetinin davalıda olmadığı sonucunun doğduğu görülecektir. (Prof. Dr.... ... HUMK C. II sh. 1979,1981)

Açık faturanın ödendiği hususundaki ticari defter ve kayıtlardaki ifade ve kayıt ayrıca tevsik edilmeye muhtaç değildir. (Maliye Bakanlığı 320, 332 sayılı Vergi Usul Kanunu genel tebliğlerinde usul ve esasları belirtilen ödemelerin tevsiki ile ilgili çıkarılan tebliğler)

Açık faturanın ödendiği hususundaki ticari defter ve kayıtlardaki ifade ve kayıt ayrıca tevsik edilmeye muhtaç değildir. (Maliye Bakanlığı 320, 332 sayılı Vergi Usul Kanunu genel tebliğlerinde usul ve esasları belirtilen ödemelerin tevsiki ile ilgili çıkarılan tebliğler)

Fatura bedelinin ödenmesi ile ilgili olarak dikkati çekmek istediğimiz esas nokta ise; müşterinin almış olduğu fatura karşılığında ödemesini çek, bono veya poliçe ile yapmış olabileceği hallerde faturanın kapalı olması halinde dahi ödemeyi tevsik ödediğini ileri sürene ait olup, faturanın kapalı olması ödemenin ... olmaması ile kapalı faturanın aksi ispat edilmiş olacak sonucunun doğacağıdır. (BK 114/11.)

Somut olayda ise fatura açık olarak keşide edilmiş, ancak davacı satıcı ticari defterine peşin ödeme yazmak suretiyle davalının tuğla vermek suretiyle ödemeyi yaptığını ikrar etmektedir.

Peşin ödemenin yazılması ile ayrıca davalının tuğlalarının teslimini kanıtlaması gerekmemektedir. Bilirkişi Kurulunun 08.06.2007 günlü raporun 2.sayfa (C) bölümünde açıkça bu hususu belirtmiş olup; MK’ nun 6. HUMK’ nun 290.maddelerine göre isbat külfetinin davalıda olduğundan bahisle ve teslimin kanıtlanmamış olmasından bahsetmenin anılan değerlendirmeye aykırı bulunduğu görülecektir. (R.Kumkale Açık-Kapalı faturaya Mali ve Hukuki Yaklaşım Terazi Dergisi, 007 Mayıs s.9 sh. 50,51,53) Prof.Dr. ... ....HUMK. a.g.e, c.2, sh.1979, 1983.

2-II. ana noktanın ise TTK’nun 84.madde hükmü karşısında oluşan ve somut olaya göre değerlendirilen olgudur.

a-)Davacının ticari defter ve kayıtlarında açıkça peşin ödeme kaydı yer alıp, davalının hiçbir borcunun olmadığının belirtilmesi ile TTK’ nun 84.maddesinin yorumu dahi gerektirmeyen sonucudur.

b-)Davacı, davalının teslim ettiği tuğlaları almak suretiyle kayıtta peşin ödeme gösterdiğinden sahibi aleyhindeki kayıtların içeriği ile alacaklı olamayacağının açık kanıtı ve anılan madde hükmü karşısındaki durumu sonucunda alacaklı olamayacaktır. (Y. 19.H.D. 28.09.2007 ... 3315 Esas 8215 Karar-Y.19.H.D 01.03.2005 ... 7898 Esas, 2012 Karar).

3-III ana noktanın ise vekaletten çekilme sebebiyle vekilsiz kalan davalının vekil tutmak için istediği sürenin reddi ile hüküm ittihazı hususudur.

a-)Vekilin vekaleten istifası ile, davadaki vekalet görevi son bulur, ....41.madde, HUMK’ nun 68.maddesi ve BK’ nun 396. maddelerinin birlikte mütalasıyla çıkan sonuç üzerindebir uyuşmazlık yoktur. Ancak A.K’nun 41/1.madde hükmü vekil ile müvekkili arasındaki iç ilişkiyi, HUMK’ nun 68. madde hükmü ise taraf ve vekili ile mahkeme arasındaki dış ilişkiyi düzenlediğinden onbeş ... süre ile vekalet görevinin devamının duruşma dışındaki işlerde uygulanacağından vekili istifa eden tarafın mahkemede temsili ortadan kalkmaktadır (Prof. Dr.... ... HUMK.c II 001 İst. Sh.1311,1314).

b-) Vekilin istifa etmesi sebebiyle yargılama başka bir güne bırakılamaz. (HUMK 67/III. c.1) Avukatlık Kanunu’nun 41.maddesine göre vekalet görevi son bulan vekilin hiçbir usul işlemini yapamayacağı ve huzurunda duruşma da yapılamayacağına göre vekilin çekilme tarihinin incelenmesi gereklidir. Vekilinin çekilme tarihi 04.07.2007 günü davalı asile tebliğ olunmuştur.

Tebliğ günü dışında 1 günlük sürenin kaldığı ve davalının makul süre isteminin 06.07.2007 günlü dilekçesi ile talep ettiği görülmektedir. Bir günlük sürenin yeterli olmadığı açıktır. Prof. Dr.... ... HUMK a.g. e, sh.1316

Bu bağlamda A.İ.H.S 6/3.maddesine göre makul süre içindeki davayı sonuçlandırma ve Lex Lori( Tabi Hakim) önündeki yargılamayı ne şekilde uzattığı anlaşılamayan davalıya sürenin tayin olunmaması hususunun göz önüne alınarak kararın 3 ayrı sebepten ötürü bozulması gerektiği vicdani kanaatı ile karşı oyumdur.
Yargıtay — Esas No: 2010/4677, Karar No: 2010/9322, Tarih: 21.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/4677 E.  ,  2010/9322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece daha önceden incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:...Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin:2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır. Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibariyle münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın iadesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2558, Karar No: 2019/3862, Tarih: 03.04.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/2558 E.  ,  2019/3862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Koruma kararının kaldırılması istemine ilişkin yapılan yargılama sırasında; Tekirdağ Çocuk Mahkemesince verilen talebin reddi kararı temyiz incelemesi istemi ile gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Her ne kadar mahkemeler arası yetki uyuşmazlığı oluştuğundan bahisle dosya dairemize gönderilmiş ise de Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 23/01/2019 tarih, 2018/77 D.İş sayılı kararı ile koruma kararının kaldırılması isteminin reddine dair kararın, davacı Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığınca temyiz edildiği, somut olayda dairemizce çözülmesi gereken bir yetki uyuşmazlığı bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz istemi konusunda gereğinin ifası için esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 03/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10241, Karar No: 2016/1444, Tarih: 01.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/10241 E.  ,  2016/1444 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN:

MAHKEMESİ : 15. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2014

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 01.02.2016 günü duruşmalı temyiz eden ihbar eden C.. S.. vekili Av. K.. A.. geldi. Karşı taraftan temyiz eden davacı İ.. B.. ve davalı H.. S.. vekili gelmediler. Davalı H.. S.. vekili Av. E.. G.. adına çıkarılan davetiyenin adresinden ayrıldığından bila tebliğ iade edildiği görüldü. İhbar edenle temyiz eden C.. S.. vekili Av. K.. A.. murafaa talebinden feragat ettiğinden davacının murafaa talebinin reddine ve evrak üzerinde inceleme yapılmasına karar verildi. Evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İ.. B.. tarafından eşlerden birinin evlenme sırasında sürekli bir sebeple ayırt etme gücünden yoksun bulunması nedenine dayanılarak mutlak butlan sebebiyle evliliğin iptali talep ve dava edilmiştir.

Sona ermiş bir evliliğin mutlak butlanı Cumhuriyet Savcısı tarafından re'sen dava edilemez; fakat her ilgili, mutlak butlanın karar altına alınmasını isteyebilir (TMK m.147/1).

Evliliğin iptali istenen eşlerden M. S. 05.01.2013 tarihinde ölmüş, evliliğin iptali davası ise 20.02.2013 tarihinde açılmıştır. Dava tarihinde evlilik ölümle sona ermiş bulunduğundan, Cumhuriyet Savcısı evliliğin iptali davası açamaz. Davanın bu sebeple reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilmek suretiyle yazılı şekilde davanın esastan reddi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.01.02.2016(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/20854, Karar No: 2016/23075, Tarih: 10.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/20854 E.  ,  2016/23075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile sözleşmeden doğan tazminat alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemenin 11.06.2014 tarih ve 2012/156 esas, 2014/669 karar sayılı hükmü, Dairemizin 21.12.2015 tarih ve 2014/25621 esas, 2015/35087 karar sayılı ilamı ile bozulmuş ise de, mahkemenin 21.04.2016 tarihli ve 2016/104 esas 2016/303 karar sayılı kararı ile direnme kararı vermesi ve bu kararı davalı vekilinin kanuni süresi içerisinde temyiz etmesi üzerine dosya yeniden incelendi.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalının kararı temyizi üzerine, Dairemizin 21.04.2016 tarihli ve 2016/104 esas 2016/303 karar sayılı ilamı ile işverenin feshi sözleşmeye aykırılık sebebiyle haklı sebebe dayanmakta olduğundan davacının taleplerinin reddi gerekirken kabulünün hatalı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrasında yapılan yargılama sonunda, mahkemenin 21.04.2016 tarihli ve 2016/104 esas 2016/303 karar sayılı " davacının, davalıdan izinsiz kendi uzmanlık alanı ile ilgili kitap basımı ve bundan bir menfaat temini Etik Davranış İlkelerinin 4. maddesine aykırılık teşkil etmeyecektir. Davalının, kendi kurumunda kitap basımı yaparak bu kitapların kurumda kullanımı sağlaması, davacının kitap yazma özgürlüğünü kısıtlamaz, nitekim davacının kitap yazması, davalı işyerindeki görevi ile ilgili değildir. Bu sebeple de, görevi ile ilişkisi bulunan gerçek veya tüzel kişiden maddi ve manevi menfaat sağladığı kabul edilemez. Netice olarak davacının iş sözleşmesinin, davalı işverenin sözleşmeye aykırılık sebebi ile feshinin haklı sebebe dayanmadığı " gerekçesiyle bozma kararına karşı direnilmiş olup, Dairemizce temyiz incelemesi sırasında feshin sözleşmeye aykırılık sebebiyle haklı sebebe dayandığı belirtilmiş ise de davacıların asıl işleri kitap yazımı olmaması, davalı kurumda davacılar gibi kitap yazan başka öğretmenler olduğu, davalı kurumdan talep edilmesine rağmen bu kişilerin tamamının izin aldıklarına dair belge sunulmadığı, söz konusu öğrenmelerden çalışmaya devam edenler olduğu dikkate alındığında davalı feshinin haklı sebebe dayanmadığı anlaşılmakla, direnme kararının kabulü ile Dairemiz kararının ortadan kaldırılmasına karar verildi.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun Geçici Ek 2. maddesi uyarınca ONANMASINA, 10.10.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3723, Karar No: 2014/18313, Tarih: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/3723 E.  ,  2014/18313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bucak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2011/457-2013/541

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketin ürettiği 16.000 adet karpuz fidesini 17.05.2011 tarihinde davalı kooperatiften 15.360 TL bedelle satın alarak hemen dikimini yaptığını,bu fidelerin kuruması üzerine ilçe tarım müdürlüğüne yaptığı başvuru üzerine 24.05.2011 tarihli rapor düzenlendiğini,bu raporda fidelerdeki kurumanın aşı noktasının üst kısmındaki erimeden kaynaklandığının tespit edildiğini,bunun üzerine Karapınar tarım kredi kooperatifi ile birlikte BATEM'e örnek gönderdiklerini,yapılan analiz sonucu meyve lekesi ve fusarium tespit edildiğini,,taşınmazında yaptırdığı mahkeme tespiti sonucu zararının 40.145 TL olarak tespit edildiğini ileri sürerek; 25.000 TL maddi zararının davalıdan tespit tarihinden itibaren ticari faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... fide ....A.Ş. savunmasında; dava konusu fidelerin kurumasının davacı tarafından tekniğine uygun ve süresinde dikim yapılmamasından kaynaklandığını, BATEM raporunun davacının satın fideleri satın aldığı kooperatif tarafından yaptırılmadığını ve buna davacının delil olarak dayanamayacağını, kaldı ki laboratuvara teslim edilen ürünün kendilerine ait olduğunun anlaşılamadığını,bu hastalıkların topraktan bulaştığını, üretimden kaynaklandığının ispat edilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı kooperatif savunmasında; üreticinin diğer davalı şirket olduğunu kendilerinin aracı olması nedeniyle sorumlu olmadıklarını savunmuştur.

Mahkemece dava konusu fidelerdeki hastalığın davalıların kusurundan kaynaklandığının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı şirket tarafından üretimi yapılarak diğer davalı kooperatif aracılığıyla davacıya satışı yapılan karpuz fidelerinin tarlaya dikimi sonrasında kuruması nedeniyle oluşan davacı zararının tahsili istemine ilişkindir.