muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9210, Karar No: 2024/7564, Tarih: 16.12.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın kabul edilmesi gerektiğine, delillerin toplanmadan karar verildiğine, davanın kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar sebebiyle açıldığına, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, davacının 18/07/2016 tarihinde gözaltına alındığı ve aynı gün tutuklanma talebi ile sevkedilmiş olduğu Tekirdağ 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 2016/116 sorgu sayılı kararı ile anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme ve silahlı terör örgütüne üye olma suçlarından dolayı tutuklanma talebinin reddine, yurtdışına çıkamamak şeklinde adli kontrol kararı verildiği, bu karara Savcılık tarafından itiraz edilmesi üzerine Tekirdağ 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 18/07/2016 tarih 2016/1288 D.İş sayılı kararı ile silahlı terör örgütüne üye olma ve Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçlarından dolayı ayrı ayrı tutuklama amacı ile yakalama emri düzenlenmesine karar verildiği, davacının 18/07/2016 tarih saat:23.40'ta gözaltına alındığı, Tekirdağ 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 19/07/2016 tarih 2016/1295 D.İş sayılı kararı ile silahlı terör örgütüne üye olma ve Tekirdağ 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 19/07/2016 tarih 2016/1296 D.İş sayılı kararı ile Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçlarından dolayı 19/07/2016 tarihinde ayrı ayrı tutuklandığı ve her iki suç bakımından ayrı ayrı tutuklama müzekkereleri düzenlenmiş olduğu, daha sonra davacının Ankara 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 02/11/2016 tarih 2016/5812 D.İş sayılı kararı ile tahliye edildiği, İstanbul C.Başsavcılığı tarafından yürütülen 2017/24560 sayılı soruşturma kapsamında davacı hakkında 01/06/2018 günü "anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme," suçundan doyalı EK Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair karar verildiği, İstanbul C.Başsavcılığı Terör ve Örgütlü Suçlar Soruşturma Bürosunun 16/06/2017 tarih 2017/24560 soruşturma, 2018/23784 esas, 2018/4658 sayılı iddianamesi ile davacı sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan dolayı İstanbul 28. Ağır Ceza Mahkemesi'ne kamu davası açıldığı ve mahkemenin 2018/185 Esas sırasına kaydedildiği, davanın halen derdest olduğu, her ne kadar davacı hakkında Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçu bakımından EK Kovuşturmaya Yer Olmadığına dair karar verilmiş ise de; davacı hakkında sadece Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçu bakımından değil, ayrıca silahlı terör örgütüne üye olma suçu bakımından da soruşturma yürütüldüğü ve bu soruşturma kapsamında davacının sevkedilmiş olduğu Tekirdağ 1. Sulh Ceza Hakimliği tarafından her iki suçtan dolayı ayrı ayrı tutuklanmasına karar verildiği, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan dolayı hakkında İstanbul 28. Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı ve bu kamu davasının halen derdest olduğunun anlaşılması karşısında, CMK.nun 141/1-2 madde ve fıkralarında öngörülen tazminat istenmesine dair koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle davacının tazminat davasının reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmün sonucu itibariyle doğru olması sebebiyle bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

5271 sayılı Kanunun tazminat istemenin koşulları başlığını taşıyan 142. maddesinde; “Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde” bulunulabileceği hükme bağlanmıştır. Ancak asıl davanın sonucuna bağlı olmayan ve asıl davada verilecek kararları etkilemeyecek talepler yönünden mutlaka davanın esasıyla ilgili verilen karar veya hükmün kesinleşmesi zorunlu değildir. Tazminat talebinin dayanağı olan ceza dosyasında davacının kanunda belirtilen koşullar dışında yakalanan, tutuklanan ve tutukluluğunun devamına karar verilen, kanuna uygun olarak tutuklandığı hâlde makul sürede yargılama mercii huzuruna çıkarılmayan ve bu süre içinde hakkında hüküm verilmeyen, hakkındaki arama kararı ölçüsüz bir şekilde gerçekleştirilen, eşyasına veya diğer malvarlığı değerlerine, koşulları oluşmadığı halde elkonulan veya korunması için gerekli tedbirler alınmayan ya da eşyası veya diğer malvarlığı değerleri amaç dışı kullanılan veya zamanında geri verilmeyen,(CMK 141/1-a,d,i,j) nedenlerine dayanarak tazminat talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

Davacının tazminat talebi ile ilgili olarak asıl davada hüküm verilmesinin veya verilen hükmün kesinleşmesinin beklenmesine gerek bulunmadığı, zira bu hususa ilişkin tazminat taleplerinin asıl davanın sonucunu etkileyici veya asıl davanın sonucuna bağlı olmadığından davacının talebinin 5271 sayılı Kanun'un 141/1-a,d,j bentleri kapsamında kalıp kalmadığı araştırılmadan, davacının CMK'nın 141/1-e maddesi gereğince talebi olmadığı halde yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13293, Karar No: 2015/8867, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13293 E.  ,  2015/8867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24945, Karar No: 2016/12748, Tarih: 30.05.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/24945 E.  ,  2016/12748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Kamu davasının düşürülmesine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, katılanın öğrenim gördüğü okulda müdür yardımcısı olarak görev yaptığı ve sanığa isnat edilen eylemin 5237 sayılı TCK'nin 86/2 ve 86/3-d maddesi kapsamındaki kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle basit kasten yaralama suçunu oluşturduğu, atılı suçun takibi şikayete bağlı suçlardan olmadığı anlaşılmakla, katılanın yasal temsilcisi babası ...'nun kovuşturma aşamasında 27.06.2014 tarihli celsede sanıktan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini beyan etmesi karşısında, takibi şikayete bağlı olmayan atılı suç açısından soruşturma aşamasındaki şikayetten vazgeçme kamu davasına katılma hakkını ortadan kaldırmayacağından tebliğnamedeki red düşüncesine iştirak edilmemiştir.

... Cumhuriyet Başsavcılığının 14.04.2014 tarih ve 2014/88 esas nolu iddianamesi ile, katılan ...'ın öğrenim gördüğü ... İlköğretim Okulunda müdür yardımcısı olarak görev yapan sanığın katılana cetvelle vurmak suretiyle yaraladığı iddiasıyla 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı anlaşılmakla, sanığa isnat edilen eylemin aynı zamanda 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-d maddesi kapsamındaki kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle basit kasten yaralama suçunu oluşturacağı ve suçun takibinin şikayete bağlı olmadığı, bu nedenle yargılamaya devam edilerek esastan bir karar verilmesi gerekirken, eylemde silahtan sayılan cisim kullanılmadığı ve eylemin 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki basit kasten yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilerek katılanın yasal temsilcisinin soruşturma aşamasındaki şikayetten vazgeçme beyanına itibar edilerek yazılı şekilde şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1732, Karar No: 2010/8070, Tarih: 06.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1732 E.  ,  2010/8070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5186, Karar No: 2019/2888, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5186 E.  ,  2019/2888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15262, Karar No: 2024/3579, Tarih: 22.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/15262 E.  ,  2024/3579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/232 E., 2020/39 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairemizce bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin vermiş olduğu önceki karar, Yargıtay tarafından bozulmuş olup hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; " dava konusu taşınmazın sınırlarında orman ve dere bulunduğu, dayanak tapu kaydının sınırlarının değişken sınırlı olup miktarının 26250 m2 olduğu, değişken sınırlı tapularda tapunun kapsadığı alanın tapunun miktar sütunu ile sınırlı olduğu, her ne kadar 1959 tarihli tescil krokisi bulunmakta ise de söz konusu krokinin fennen sıhhate haiz olmayıp şeklen uygulamanın dışında sabit noktaların belirlenemediği, koordinat ve röper bulunamadığından hükme esas alınamayacağı, sabit sınırlı olmayan komşu 1138 parsele revizyon gören tapu kaydının bu nedenle 1502 parsele uyduğunu kabul etmenin mümkün olmadığı, ayrıca dosya kapsamında alınan bilirkişi raporlarından, dava konusu edilen kısmın tarıma elverişli olmayan, maki çalıları ve verimsiz delice zeytin ağaçları ile kaplı, taşlık, kayalık, çalılık niteliğinde, özel mülkiyete konu edilemeyen yerlerden olduğu açıklanarak, davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olmasının isabetsizliğine " değinilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; hükmüne uyulan bozma ilamında belirtilen gerekçe doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, hükmüne uyulan bozma ilamında ve İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ...'nın temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 368,30 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5039, Karar No: 2020/689, Tarih: 30.01.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/5039 E.  ,  2020/689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11389, Karar No: 2015/15946, Tarih: 17.09.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/11389 E.  ,  2015/15946 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2015/91630

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2008

NUMARASI : 2003/972 (E) ve 2008/601 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün sanığın yokluğunda açıklandığı, sanığın kendisine zorunlu müdafii atandığından haberdar olmadığı, gerekçeli kararın sanığa tebliğ edilmediği anlaşıldığından öğrenme tarihi itibariyle sanığın yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- TCK'nın 142/2-g maddesinde düzenlenen suçun oluşabilmesi için eylemin, barınak yerlerinde, sürüde ya da açık yerlerde bulunan büyük veya küçükbaş hayvan hakkında gerçekleştirilmesi gerektiği, konut ve eklentisi niteliğindeki yerlerden gerçekleştirilen eylemlerin ise aynı Kanun'un 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilerek; dosya kapsamına göre sanığın eylemini müştekiye ait evin altındaki ahırdan gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek sanık hakkında TCK'nın 142/1-b maddesi yerine aynı Kanun'un 142/2-g maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

2- Konut dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması,

3- Kabule göre de; suç tarihi itibariyle TCK’nın 116/1. maddesinde yazılı konut dokunulmazlığını ihlal suçunun uzlaşma kapsamında olduğu düşünülmeyerek CMK’nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde yazılı usule göre katılan ve sanıklara uzlaşmayı kabul edip etmediği sorulmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden istem gibi BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 17/09/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Aşağıda sunduğum nedenlerle sayın çoğunluğun, hırsızlık suçunun nitelendirilmesine ilişkin bozma görüşüne katılmıyorum.

Konumuzla ilgili 5237 sayılı TCK.nun 142/2-g maddesinde; büyükbaş veya küçükbaş hayvanların barınak yerlerinden çalınmasını hırsızlık suçunun nitelikli hali olarak düzenlenmiştir. Hayvanların barındığı "ahır" tabir edilen yerlerin, anılan madde kapsamında hayvanlara mahsus "barınak" yerlerinden olduğunda tartışma ve duraksama yoktur. Bu nedenle somut olayımızda, suça konu hayvanların ahırdan çalındığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin, başka bir koşul aranmaksızın TCK.nun 142/2-g maddesi kapsamında nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu ve yerel mahkemece de eylem bu şekilde nitelendirilerek hüküm kurulmuş olduğundan hırsızlık suçuna ilişkin bozma düşüncesinin yerinde olmadığını düşünmekteyim.

Sayın çoğunluğun gerekçesinde belirtilen; barınak yerinin, konut ve eklentisinin dışında kalan yerlerde olması gerektiğine ilişkin bir koşulun yasal bir dayanağı olmadığı gibi, usul ve hukuka uygun da olmadığı kanaatindeyim.

Konunun daha iyi anlaşılması için somut olayımızla ilgili 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b ve 142/2-g maddelerinin uygulanma koşullarını örnek üzerinden değerlendirecek olursak; hırsızlık suçunun, evin/konutun veya binanın eklentisinde/müştemilatında olan barınak niteliğindeki ahırdan gerçekleştirilmesi halinde, eylem, hem 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesindeki, "(1) Hırsızlık suçunun; b) ...bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında,", hemde TCK.nun 142/2-g maddesindeki, "(2) Suçun; g) Barınak yerlerinde,...büyük veya küçük baş hayvan hakkında" işlenmesi suç tanımlarına uymaktadır. Başka bir ifadeyle sanığın eylemi, aynı anda her iki maddede öngörülen suçun unsurlarını/ öğelerini birlikte gerçekleştirdiğinden her iki maddedeki suçta oluşmaktadır. Bu durumda TCK.nun 142/2-g maddesi, 142/1-b maddesine göre (ceza süresinin fazla olması nedeniyle) daha nitelikli olduğu için, hemde daha özel düzenleme içerdiği için (ceza süreleri aynı olan fıkralardaki uygulamalar gibi) öncelikle uygulanması gerekmektedir. Bunun aksine, daha nitelikli olan maddeye göre değilde daha az ceza içeren maddeye göre uygulama yapılmasının mantıklı bir açıklaması olamayacağı gibi anılan 142. maddenin bir ve ikinci fıkralarının diğer bentleriyle ilgili yerleşik uygulamayla da çelişki oluşturmaktadır.

Örneğin; Devlet hastahanesinde sıra beklemekte olan bir kişinin üzerinden, para veya telefonunu çalan sanığın eylemi; TCK.nun 142/1-a, 142/1-b ve 142/2-b maddelerinde tanımlanan; "(1) Hırsızlık suçunun; a) Kime ait olursa olsun kamu kurum ve kuruluşlarında ... bulunan ...eşya hakkında", "(1) Hırsızlık suçunun; b) ...bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında,", "(2) Suçun; b) Elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle..." işlenmesi suçlarını oluşturmaktadır. Bu durumda TCK.nun 142/2-b maddesindeki ceza süresi, aynı yasanın 142/1. maddesinin (a) ve (b ) bentlerindeki ceza sürelerine göre daha fazla olması nedeniyle sanık hakkında bu madde uyarınca, yani TCK.nun 142/2-b maddesi uygulanarak hüküm kurulması gerekmektedir. Yerleşik uygulamada bu şekildedir. 5237 sayılı TCK.nun 142. maddesinin birinci ve ikinci maddelerinin diğer bentleriyle ilgili benzer durumlar içinde aynı yöntem izlenerek uyglanması gereken madde, fıkra ve bendi belirlenmektedir. Somut olayımızda bu yöntemin tersi bir uygulama biçimini benmisememizi gerektirecek bir hüküm ve zorunluluk yoktur.