muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4951, Karar No: 2013/21449, Tarih: 26.11.2013

Davalı ... vekili, 15 yıllık rekabet etme yasağının AB mevzuatına da aykırı olduğunu, zaten Rekabet Kurulu kararı ile de BK'nın 19 ve 20. maddelerine aykırı

bulunduğunu, 4 yıllık sürenin geçtiğini, rekabet edici bir davranışın olmadığını, esasen ödenen devir bedelinin 12.000.000 USD tutarında bulunduğunu, Rekabet Kurulu'nun değer tespiti yapmadığını, hisselerin değerinin, marka, patent, çalışan kişiler dahil olmak üzere tüm maddi ve gayri maddi unsurlar dikkate alınarak belirlendiğini, rekabet etme yasağı kuralınını bunun içinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekilli, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında hisse devir sözleşmesi bulunduğu, edimlerini yerine getirdikleri, devir sözleşmesi uyarınca getirilen 15 yıllık rekabet etme yasağının Rekabet Kurulu kararı ile 2 yıla indirildiği, öncesinde, Kurula başvuru tarihinde, sonrasında ve halen rekabet yasağının ihlal edildiğinin iddia edilmediği, bu yönüyle bir zararın varlığının bildirilmediği, rekabet yasağı hükümlerinin amacının sözleşmenin hukuki getirilerinden yararlanmak, alıcının yaptığı yatırımdan karşılığını tam olarak almak olduğu, hisse devir ile birlikte know-how, marka, ticari itibarın devrinin de gerçekleştiği, 15 yıllık rekabet etme yasağının piyasaya, ürüne veya bildirim konusu işlemin diğer unsurları itibariyle açıklanabilir bir gerekçesinin olmadığı, bu nedenle sözleşmenin bu hükmünün iptal edildiği, sözleşmenin yan unsuru niteliğinde bulunduğu, rekabet yasağı ile hedeflenen amacın 2 ve 3 yıllı sınırlı olduğu, bu amacın zaten elde edildiği, sebepsiz zenginleşmeden bahsedilemeyeceği, edimlerin karşılıklı ifa edildiği, karşılıklı ibraların olduğu, sözleşmeye aykırı fiillerin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, taraflar arasında düzenlenen 'sulh protokolünün' somut uyuşmazlığı kapsamamasına, her ne kadar gerekçede bu protokolün varlığının gösterilmesi yerinde değil ise de 02.05.2001 tarihli devir sözleşmesindeki rekabet yasağını düzenleyen 14. maddesinin Rekabet Kurulu tarafından geçersiz olarak kabul edilmesinin, davalıların rekabet yasağının tamamen kaldırıldığı anlamına gelmemesine, esas itibariyle davacılar vekilinin dava tarihi itibariyle ve yargılama sırasında rekabet yasağını ihlal edici eylemlerinin ve bu nedenle davacıların bir zararının bulunduğu hususunun ileri sürülüp, ispatlanmamasına, devir sözleşmesinde rekabet yasağı nedeniyle ilgili ayrıca bir ödeme yapıldığının kararlaştırılmamasına, rekabet yasağı süresinin bu kadar uzun tutulmasıyla ilgili olarak özel bir nedenin varlığının da kanıtlanmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'ya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1536, Karar No: 2013/4006, Tarih: 18.03.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/1536 E.  ,  2013/4006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir eylem olması gerektiği;

Somut olayda, sanıkların savunmalarında haczedilen malların evlerinde bulunduğunu beyan etmeleri karşısında, hacizli mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadıkları, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranarak kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadıkları araştırılıp belirlendikten sonra hukukî durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ve yazılı gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9454, Karar No: 2010/14422, Tarih: 02.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9454 E.  ,  2010/14422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece 03.05.2010 tarihinde incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin:2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2042, Karar No: 2013/6497, Tarih: 02.05.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/2042 E.  ,  2013/6497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ve ... ile Hazine, ..., ..., ... ve müşterekleri aralarındaki tescil davasının kabulüne dair ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 25.10.2011 gün ve 49/1034 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuksal nedenlerine dayanarak tapulama çalışmalarında taşlık ve kayalık olarak tescil harici bırakılan yaklaşık 80 dönüm taşınmazın vekil edenleri adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili ve dahili davalı... vekili ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... temsilcisi, yöntemine uygun biçimde dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edildiği halde, yargılama oturumlarına katılmamış ve davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamından sonra yapılan yargılama neticesinde, davacılar yararına zilyetlik yoluyla kazanma koşulları oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, "... fen bilirkişisinin 07.06.2011 havale tarihli krokisinde A harfi ile gösterdiği güneyi Elazığ-... karayolu, batısı Devegeçidi çayı, kuzeyi ve doğusu tespit harici taşlık alanla çevrili 79.803,58 m2'lik alanın sulu tarla vasfı ile köyün müteselsil son parsel numarası verilerek davacılar adına mütasabiyen tapuya kayıt ve tesciline." karar verilmiştir. Hüküm davalı Hazine vekili ve dahili davalı ... vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dava konusu taşınmazın 1964 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında 766 sayılı Kanun'un 2.maddesi kapsamında taşlık ve kayalık olarak tescil dışı bırakıldığı belirlenmiştir. Böyle bir yerin zilyetlik yoluyla

kazanılabilmesi için 4721 sayılı TMK'nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddeleri hükümlerine göre kazanma koşullarının davacılar yararına gerçekleşmesi gerekir. Kural olarak kayalık bir yerin imar ihya ile zilyetlik yoluyla kazanılması mümkün değildir.Taşlık niteliğindeki yerlerde ise öncelikle imar- ihyanın tamamlanmış olması şartı aranır. İmar-ihyadan maksat ise, taşınmazın para ve emek sarf edilerek tarım toprağı haline getirilmesidir. Ancak iş makinasıyla yapılan işlemler imar-ihya sayılmaz. Kaldı ki, 766 sayılı Tapulama Kanunu'nda imar-ihya yoluyla taşınmazın kazanılması düzenlenmemiş, iken 09.10.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3402 sayılı Kadastro Kanunun'da imar-ihya suretiylede taşınmaz mal tesciline olanak tanınmıştır.

Tüm bu açıklamalar kapsamında somut olaya gelince, 07.06.2011 havale tarihli teknik bilirkişinin krokili raporuna göre, dava konusu yerin kuzey ve kuzey batı yönünde Devegeçidi Çayı bulunmaktadır. Kural olarak dere yatakları Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdendir. Bilindiği üzere aktif dere yatakları ile derenin etki alanında kalan yerlerin kazanılması mümkün bulunmamaktadır. Ancak, aktif dere yatağında ve etki alanında kalmayan bir yerin koşulları mevcut olduğu takdirde, niteliğine göre zilyetlik ve imar-ihya yoluyla kazanılmaları olanaklıdır. Ne var ki, dava konusu taşınmazın anılan bu çay yatağından kazanılıp kazanılmadığı ve çayın etki alanında kalıp kalmadığı jeolog bilirkişi marifetiyle araştırılmamıştır. Ayrıca talep konusu taşınmazın batı yönünde yer alan Elazığ-... Karayolu'na ait kamulaştırma haritası yöntemine uygun şekilde uygulanarak, nizalı yerin kamulaştırma kapsamında kalıp kalmadığı tespit edilmemiştir. Yine, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 17 ve 18. maddelerine göre, davacılara kamulaştırma sırasında bedel ödenip ödenmediği, hükmen tescil kararı verilip verilmediği Karayolları Bölge Müdürlüğü'nden sorulmamıştır.

Öte yandan, temyiz incelemesine esas olmak üzere; davacıların UYAP sitesinden temin edilen nüfus kayıt örnekleri kapsamından, doğum tarihleri ve evlenerek başka şehir ve ilçeye gitmeleri göz önüne alındığında, dinlenilen tanıklarca, dava konusu taşınmazın bizzat davacılar veya kiracıları tarafından kullandığı açıklanmadığına göre, davacıların nizalı taşınmazlardaki zilyetlik durumlarının aralıksız devam edip etmediği konusunda tereddüt oluşmuştur. Bundan ayrı, dava konusu taşınmaz üzerinde imar-ihya faaliyetlerinin başlama ve tamamlanma tarihleri denetime olanak verecek biçimde belirlenmemiştir. Bu durumda, yukarıda açıklanan nedenlerle, dava konusu taşınmazın niteliği, imar-ihya faaliyetlerinin başlama ve tamamlanma tarihleri ile, taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetlik süresinin iktisap sağlayacak süre ve nitelikte olup olmadığı konusunda tereddüt oluşmuştur.

Bu kapsamda, az yukarıda belirtilen hususların tespiti bakımından, Mahkemece, hükmüne uyulan bozma kararı doğrultusunda belirtilen dava konusu taşınmaza ait iki ayrı hava fotoğrafı getirtilerek araştırma ve inceleme yapılmamıştır.

Bu nedenlerle, eldeki davada sağlıklı bir yargıya ulaşmak için 2002 olan dava tarihine göre, 20-30 yıl öncesine ait (1972-1982), stereoskopik hava fotoğraflarının istenilmesi ve bu fotoğrafların stereoskopla incelenmesi gerekir. Stereoskopik çift hava fotoğrafı, bir stereoskop altında incelendiğinde arazinin üç boyutlu görülebilmesi, taşınmazın sınırlarının açıkça belirlenebilmesi ve bu amaçla ekilemeyen bakir alanların net bir biçimde tespitinin yapılabilmesi mümkündür.

Bu nedenlerle, eldeki davada sağlıklı bir yargıya ulaşmak için 2002 olan dava tarihine göre, 20-30 yıl öncesine ait (1972-1982), stereoskopik hava fotoğraflarının istenilmesi ve bu fotoğrafların stereoskopla incelenmesi gerekir. Stereoskopik çift hava fotoğrafı, bir stereoskop altında incelendiğinde arazinin üç boyutlu görülebilmesi, taşınmazın sınırlarının açıkça belirlenebilmesi ve bu amaçla ekilemeyen bakir alanların net bir biçimde tespitinin yapılabilmesi mümkündür.

Mahkemece, dava tarihine göre 20-30 yıl öncesine ait iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının bulunup bulunmadığının usulüne uygun ve tarihleri açıkça yazılmak suretiyle Harita Genel Komutanlığı’ndan, Elazığ-... Karayolu'na

kamulaştırma haritasının ise Karayolları Bölge Müdürlüğü'nden sorularak getirtilmesi, yapılacak keşifte ziraat mühendisi, kadastro fen bilirkişisi (jeodezi ve fotoğrametri uzmanı harita mühendisi), stereoskop aletiyle yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda inceleme yaptırılarak taşınmazın niteliği ve kullanım süresinin ne zaman kullanılmaya başlandığının, taşınmazın Elazığ-... Karayolu kamulaştırma alanı kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesine çalışılması, Elazığ-... Karayolu kamulaştırma alanı kapsamında kalıyor ise, taşınmaza ilişkin kamulaştırma bedeli ödenip ödenmediğinin araştırılması, yine jeolog bilirkişi marifetiyle nizalı taşınmazın çay yatağı kapsamında kalıp kalmadığı, çay yatağından kazanılıp kazanılmadığı ve çayın etki alanında bulunup bulunmadığının denetime olanak verecek biçimde belirlenmesi, tanık ve yerel bilirkişi sözlerinin, bilimsel esaslara göre hazırlanan bilirkişi raporlarıyla denetlenmesi, imar-ihya çalışmalarının başlama ve tamamlanma tarihleri ile tarımsal amaçlı zilyetlik başlangıç tarihi ve süresinin ayrı ayrı tespiti gerekmektedir. Bu açıklamalar kapsamında değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekir. Eksik incelemeyle hüküm kurulması doğru değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Hazine ve dahili davalı ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca Hazine'den harç alınmasına mahal olmadığına 6001 sayılı ...'nün Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanun'un 12. maddesine göre; davalı ...'nden harç alınmasına yer olmadığına

02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11560, Karar No: 2010/6370, Tarih: 26.05.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/11560 E.  ,  2010/6370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davalı-davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağı ve hor kullanma tazminatı istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 2.000 TL kira bedeli ve 1.665 TL hasar bedeli olmak üzere toplam 3.665 TL’nin tahsiline karar verilmiş,hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalının tüm ve davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının yoksun kalınan kira alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Davacı vekili, dava dilekçesi ile, davalı şirketin 1999 yılı ağustos ayından bu yana sözlü kira akdi gereğince kiracı olduğunu, davalının haber vermeksizin taşınmazı boşaltıp terk ettiğini ve anahtarı ancak 2005 yılı Aralık ayında ele geçirebildiğini,kiralananı ancak 1.3.2006 tarihinde yeniden kiraya verebildiğini,davalının kira dönemi bitmeden önce kiralananı terk etmesi nedeniyle taşınmazın yeniden kiraya verildiği tarihe kadar işleyen kiradan sorumlu olduğunu, ayrıca davalının taşınmaza hor kullanma nedeniyle verdiği hasarın tespit ettirildiğini belirterek aylık 1.000 TL’den ödenmeyen 2005 yılı Ekim-Kasım ve Aralık ayları ile 2006 yılı Ocak-Şubat ayları kira paraları toplamı 5.000 TL kira alacağı ile 8.655 TL hor kullanma tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı,kiralananı 2005 Eylül ayında tahliye ettiğini savunmuş ise de, anahtar teslimini usulüne uygun olarak yazılı belge ile kanıtlayamamıştır.Bu durumda davacının bildirdiği tahliye tarihi olan 2005 Aralık ayı başında kiralananın tahliye edildiğinin kabulü gerekir.Davalı tarafça,davacının bildirdiği kira başlangıç tarihine karşı konulmamış ise de,mahkemece dinlenilen tanık beyanları dikkate alınarak kira başlangıcının 1999 yılı Ekim ayı olarak kabul edilmiş,davalı tarafça bu tarihe de karşı çıkılmamıştır.Bu nedenle davalı kiracının 2005 yılı Aralık ayı başında taşınmazı kira süresi bitmeden erken tahliye ettiğinin kabulü gerekir.Kira süresi bitiminden önce kiralananı erken tahliye eden kiracı kural olarak kira süresi sonuna kadar tüm kiraları

ödemekle yükümlüdür. Ne var ki,kiralayan taşınmazın anahtarını 2005 yılı Aralık ayında teslim aldığını kabul ettiğine göre davalı,taşınmazın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği makul süre kadar kira parasını ödemekle yükümlüdür. Dosyadaki belge ve beyanlardan da kiralananın 1.3.2006 tarihinde yeniden kiraya verildiği anlaşılmaktadır. Ancak,davacı kiralayanın kiralananı daha iyi şartlarla(yüksek kira ile) kiraya vermesi kiracıdan yeniden kiraya verme süresi kadar kira parası (makul süre kirası) isteme hakkını ortadan kaldırmaz. Mahkemece,öncelikle uzman bilirkişi aracılığıyla yaptırılacak inceleme sonucu dava konusu kiralananın aynı şartlarla yeniden ne kadar sürede kiraya verilebileceğinin tespiti ile bu süre kirasının da tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kira kaybı talebinin reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda 2 nolu bentte yazılı nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 2 nolu bende hasren BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.5.2010 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15903, Karar No: 2019/2073, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15903 E.  ,  2019/2073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15512, Karar No: 2012/10711, Tarih: 02.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/15512 E.  ,  2012/10711 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatlerine, sanık ... ve ...'nın kasten yaralama suçundan üçer kez, sanık ...'un kasten yaralama suçundan ikişer kez mahkûmiyetlerine, sanık ...'in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine kasten yaralama suçundan bir kez mahkûmiyeti ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 05.12.2006 gün ve 2006/124 Esas, 2006/782 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ... ve ... müdafii ile katılanlar vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan CMK.nın 231. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kâbil kararlardan olup temyizi mümkün olmadığından bu hükümle ilgili itiraz merciince CMK.nın 264. maddesi gözetilerek bir karar verilmesi gerektiği; sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerde belirtilen eylemlerin ise iddianamede kişiyi hürriyetinden yoksun kılma olarak nitelendirilen eylemlerle aynı olduğu, katılanlar vekillerinin de sanıkların eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu yönünde hükümleri temyiz ettikleri anlaşıldığından incelemenin sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükümleri ve ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçundan kurulan hükümler ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıkların sorgusu yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, sanıkların sorgusu yapılmadan hüküm kurulmak suretiyle CMK.nın 191 ve 193. maddelerine muhalefet edilmesi.

Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Sanıkların sorgusu yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, sanıkların sorgusu yapılmadan hüküm kurulmak suretiyle CMK.nın 191 ve 193. maddelerine muhalefet edilmesi.

Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Mağdurların aşamalarda alınan birbirleriyle tutarlı beyanlarına göre sanıkların araçla hareket halindeyken yolda yürüyen mağdurlarla karşılaştıkları, sanık ...'nın diğer sanıklara mağdure ...'i kastederek "karıyı tutun" dediği, sanıklardan birinin ...'i tutarken diğerlerinin mağdurlar ... ve ...'yi darp ettikleri, bir süre sonra ... ve ...'in bir şekilde kurtularak çevreye gizlendikleri, sanıkların ...'yi darp etmeye devam ederek onu etkisiz hale getirdikten sonra aracın farlarını kullanarak bir süre ...'i aradıkları ancak bulamayarak olay yerinden uzaklaştıkları, mağdurların olayın akabinde durumu kolluk görevlilerine haber vererek sanıkların yakalanmalarını sağladıkları, olayın meydana geliş yeri ve zamanı da nazara alındığında sanıkların mağdure ...'e yönelik eylemlerinin cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs olduğu ve basit yaralama eyleminin de bu suçun cebir unsurunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ... müdafii ile katılan vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.