muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1760, Karar No: 2019/1319, Tarih: 04.03.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/1760 E.  ,  2019/1319 K.**

**"İçtihat Metni"**

19. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacının davalıdan 31/12/2009 tarihinde satın almış olduğu aracın satmak için galeriye götürdüğünde ön kaputun boyalı olduğunun tespiti üzerine, aracın davalıya ait servise götürüldüğünü, orada da aracın ön kaputunun boyalı olduğunun tespit edildiğini, zararın tazmini için davalıya başvurulduğunda aracın sonradan hasar görmüş olabileceği gerekçesiyle zararın karşılanmadığını, davalının bu iddiasının gerçek dışı olduğunu, aracın mineral beyazı renginin sadece davalının yetkili servisleri tarafından uygulanabileceğini, araca ilişkin ... 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/137 D. İş sayılı dosyasından delil tespiti yaptırıldığını, aracın motor kaputunun orijinal boyası dışında tekrar farklı kalınlıkta boya tatbik edilmiş olması nedeniyle davacının aracı satın alırken uğradığı zarar olan 31.381,00 TL'nin şimdilik 500,00 TL'sini ve ikinci el satışı sırasında uğradığı 9.040,00 Euroluk zararın şimdilik 500.00 Eurosunun satış tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 11/08/2015 tarihli ıslah dilekçesiyle davadaki talebini arttırarak toplam 52.408,43 TL’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının talebinin ticari satımdan kaynaklanması nedeniyle zaman aşımına uğradığını, aracın fatura kesim ve teslim tarihinin 10/12/2009 tarihi olduğunu, satım tarihinde yürürlükte olan 6572 sayılı TTK’nın 25. maddesine göre ayıp nedeniyle malın teslim tarihinden itibaren en geç 6 ay içerisinde dava açılması gerektiğini, davacının TTK’da düzenlenen ayıp bildirim yükümlülüğünü süresinde yerine getirmediği, aracın satın ve teslim alınmasından yaklaşık 3 yıl sonra ihtarnamenin keşide edildiğini, araçta üretimden kaynaklı herhangi bir ayıp bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davada ispat yükü kendisinde olan davacının aracın incelenmesini sağlayamadığını, yaklaşık iki yıl boyunca bildirdiği adreslere yazılan talimatların bila ikmal iade edildiği, davacının davasını ispatlayamadığı, yaptırılan bilirkişi incelemesi de davalının inkarında olan tespit raporuna dayandığından Mahkemece benimsenmediği, diğer taraftan 09/11/2012 tarihli araç satış sözleşmesinde de davacının alıcıya aracın kaputunda boya olduğuna dair bilgi verdiğine ve aracın bu haliyle değeri düşürülerek satın aldığına dair bir ibarenin de bulunmadığı, satış bedeli olarak gösterilen 222.500.00 TL ile bilirkişice hesaplanan satış tarihindeki 257.323,60 TL arasındaki farkın serbest piyasada oluşan pazarlığa tabi fiyat sınırı içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ticari satımdan kaynaklanan tazminat alacağına ilişkindir. Davalı yasal cevap süresi içerisinde zaman aşımı iddiasında bulunmuş mahkemece bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir. Mahkemece 6572 sayılı mülga TTK’nın 25/3. ve 6102 sayılı TTK’nın 23. maddeleri uyarınca uyuşmazlığın ticari satımdan dolayı ayıplı araçtan kaynaklanması nedeniyle yasa hükümleri uyarınca davanın açıldığı tarih itibarıyla zaman aşımına uğrayıp uğramadığı tespit edilerek bir karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre davacı vekilinin sair temyiz nedenlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 04/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12522, Karar No: 2025/5802, Tarih: 26.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/12522 E.  ,  2025/5802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/315 E., 2021/496 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmediğine, ulusal ve uluslararası içtihatlar doğrultusunda suçun unsurlarının oluşmadığına, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Cumhurbaşkanlığına hakaret suçunda, Cumhurbaşkanlığının fonksiyonları değil, Cumhurbaşkanının şeref varlığı korunmaktadır. Genel hakaret ve sövme suçlarında olduğu gibi Cumhurbaşkanına hakaret ve sövme suçunun oluşması için de onun sosyal değeri konusunda kendisinin veya toplumun sahip olduğu düşünce ve duyguları sarsıcı fiil veya sıfatlar isnat veya izafe edilmelidir. Ne tür hareketlerin şeref ve itibarı ihlal edici olduğu, toplumda hâkim olan ortalama düşünüşe ve anlayışa göre belirlenmelidir. Bunu tayinde ölçü bireyin özel duyarlılığı değildir, bu itibarla basit bir saygısızlık hakaret ve sövme olarak nitelendirilemez. (Erman S.Hakaret ve Sövme Suçları, s.80 vd.)

Düşünce özgürlüğü ve dolayısıyla eleştiri, demokratik toplumlarda vazgeçilmez bir haktır. Toplumun ilerlemesi ve yararı için zorunludur. İfade özgürlüğü sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız veya ilgilenilmeye değmez görülen haber ve düşünceler için değil, devletin veya nüfusun bir bölümünün aleyhinde olan, onları rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Bu, demokratik toplum düzeninin ve çoğulculuğun gereğidir. Eleştiri de kaynağını bu özgürlükten alır. Eleştirinin doğasından kaynaklanan sertlik suç oluşturmaz. Eleştiri övgü olmadığına göre sert, kırıcı ve incitici olması da doğaldır. Siyasetçilerin, kamuoyunca tanınan kişilerin ve kamusal yetki kullanan görevlilerin gördükleri işlev nedeniyle eleştiriye daha fazla katlanmak durumunda oldukları ve bunlara yönelik eleştirinin sınırlarının çok daha geniş olması gerekmektedir.

Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Açıklamalar ışığında, somut olay değerlendirildiğinde; katılanın görevinin niteliği de dikkate alındığında eleştiriye daha fazla katlanmak zorunda olması ve kendisine yönelik eleştirilerin sınırlarının çok daha geniş tutulması gerektiğinden, suça konu edilen paylaşımın muhatabının onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

lV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Antalya 31. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,26.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20406, Karar No: 2017/7342, Tarih: 26.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/20406 E.  ,  2017/7342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 09.08.2009 tarihli iş kazasında yaralanan sigortalıya bağlanan gelir ve tedavi masrafları nedeniyle uğranılan Kurum zararının tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu 21. maddesidir.

1-5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin Ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır.

Anılan maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

2-Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeniyle daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza dosyaları varsa, bu dosyalardaki kusur raporları ile çelişki oluşturmayacak şekilde kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gereklidir.

Maddi olguyu tespit ederken, Borçlar Kanununun 53 üncü maddesi uyarınca (TBK madde 74.) hukuk hakimi, ceza davasında alınmış kusur raporu ile bağlı olmayıp, kesinleşmiş ceza ilamıyla saptanmış maddi olgularla bağlı olduğu dikkate alınmalı, sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazmin sorumluları aleyhine açılan tazminat davalarında alınan kusur tespitine ilişkin bilirkişi raporunun, rücu davasında bağlayıcı nitelikte değilse de güçlü delil niteliğinde bulunduğu hususu gözetilmelidir.

Maddi olguyu tespit ederken, Borçlar Kanununun 53 üncü maddesi uyarınca (TBK madde 74.) hukuk hakimi, ceza davasında alınmış kusur raporu ile bağlı olmayıp, kesinleşmiş ceza ilamıyla saptanmış maddi olgularla bağlı olduğu dikkate alınmalı, sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazmin sorumluları aleyhine açılan tazminat davalarında alınan kusur tespitine ilişkin bilirkişi raporunun, rücu davasında bağlayıcı nitelikte değilse de güçlü delil niteliğinde bulunduğu hususu gözetilmelidir.

Mahkemece, tazminat ve ceza dosyası içeriği gözetilerek kusur incelemesi yapılıp, konusunda uzman bilirkişiden gerçek zarar tavan hesabı yaptırarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması,usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı ve davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmü BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5061, Karar No: 2008/2264, Tarih: 14.02.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/5061 E.  ,  2008/2264 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-SSK. Başkanlığı, 2-... aralarındaki tesbit davası hakkında Tekirdağ İş Mahkemesinden verilen 26.12.2006 gün ve 33/536 sayılı hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Tekirdağ Asliye Hukuk(İş) Mahkemesinin 2003/87 esas ve 2004/171 Karar sayılı dosyası ile birlikte,

2-Davacının 2926 sayılı Yasa tabi sigortalılık bilgilerini içeren sicil dosyasını, hizmet sürelerini ve tarihleriyle birlikte prim ödemelerini gösteren belgelerle, 1.1.1992-25.8.1994 tarihleri arasında 14 günlük SSK’na tabi çalışma dışında kalan sürelerde tarım ... sigortalısı sayılması halinde prim borcu bulunup bulunmadığını davalı ...’dan sorularak, alınacak cevap eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27063, Karar No: 2013/1880, Tarih: 28.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/27063 E.  ,  2013/1880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bismil Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :17.11.2004

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, S. K. ve N. K. evlilik dışı ilişkisinden dünyaya geldiğini, ancak S. ölünce annesinin S.K.ile evlilik yaptığını ve nüfusa S. ve N.çocuğu olarak tescil edildiğini, baba adının S. K. olarak düzeltilmesini talep etmiştir. Dava, S. yönünden sonradan evlenme ile kurulan soybağının iptali, S. yönünden ise babalığa ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 28.01.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2007/8610, Karar No: 2010/256, Tarih: 21.01.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/8610 E.  ,  2010/256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Simav Asliye Ceza Mahkemesinin 9.9.2005 tarihinde kesinleşen ve 197-214 sayılı kararla kasıtlı erteli suçtan hükümlüğü bulunan sanık hakkında 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede :

1- Sanığın 19.1.2006 günlü oturumda tahliyesine karar verildiği, ancak ... Cezaevi Müdürlüğünün 20.1.2006 tarihli yanıt yazısında, sanığın başka şuçtan tutuklama müzekkeresi bulunduğundan serbest bırakılmadığının bildirilmesi karşısında; tahliye edilmemiş ve aynı yargı çevresinde başka suçtan tutuklu ise yokluğunda yargılama yapılarak hükümlülüğüne karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 196.maddesine aykırı davranılması,

2- Sanık 25.11.2005 günlü dilekçesinde, ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğünü ve raporları bulunduğunu ifade etmiş olması karşısında; sanığın, suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ile davranışlarını yönlendirme yeteneğine sahip olup olmadığına ve ceza sorumluluğunu kaldıracak veya azaltacak şekilde akıl hastalığı bulunup bulunmadığına ilişkin TCY’nın 32. maddesi uyarınca rapor alınıp sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 21.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17434, Karar No: 2007/20265, Tarih: 05.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17434 E.  ,  2007/20265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 13/07/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10 YTL onama harcı yatırıldığından başka harç alınmasına yer olmadığına, 05.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3451, Karar No: 2021/125, Tarih: 20.01.2021

**4. Hukuk Dairesi         2020/3451 E.  ,  2021/125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Nak. Ltd. Şti. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Vergi Dairesi Müdürlüğü aleyhine 15/12/2014 gününde verilen dilekçe ile 6183 sayılı Kanun'un 79. maddesinden kaynaklanan menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11/02/2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 6183 sayılı Kanun'un 79. maddesinden kaynaklanan menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davadışı vergi borçlusu ...Kalkan Petrol Nakliyat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. hakkında 6183 sayılı Yasa gereğince yapılan takip sonucu müvekkiline haciz ihbarnamesi gönderildiğini, ihbarnamenin yetkisiz kişiye tebliğ edildiğini, müvekkilinin ödeme emrinin tebliği ile durumdan haberdar olduğunu, yine aralarında ticari ilişki bulunan vergi borçlusu dava dışı şirkete 05/12/2013 tarihi itibariyle tüm borçlarını ödediklerini, bu tarihten sonra da ticari ilişkilerinin bulunmadığını belirterek, müvekkili şirketin vergi borçlusuna borcu olmadığının tesbitini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının haciz ihbarnamesine süresinde itiraz etmediğini, bunun üzerine ödeme emri düzenlenerek davacıya tebliğ edildiğini, yapılan işlemlerin yasal olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen 11/06/2015 tarihli ilk hükmün davalı vekili tarafından temyizi üzerine; 17. Hukuk Dairesinin 11/02/2019 gün, 2016/9999 Esas ve 2019/1200 Karar sayılı ilamı ile “….davacının ticari defterleri üzerinde inceleme yaptırılmak suretiyle, haciz ihbarnamesini öğrendiği 17/05/2014 tarihi itibarıyla dava dışı vergi borçlusu ...Kalkan Petrol Nakliyat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti’nin davacı şirketten alacağı bulunup bulunmadığının tespiti amacıyla mali müşavir bilirkişiden alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bilirkişi incelemesi yapılmaksızın borçların tamamının ödendiği belirtilmek suretiyle, davanın kabulüne karar verilmesi isabetli görülmemiştir. Kabule göre, 1136 Sayılı Avukatlık Kanunun 168. maddesinde değişiklik yapan 5904 sayılı yasanın 35. maddesi “6183 sayılı Yasanın uygulanmasından doğan her türlü davalarda vekalet ücreti tutarı maktu olarak belirlenir” hükmü gereğince davacı taraf yararına maktu vekalet ücreti takdiri gerekirken nispi vekalet ücreti takdiri doğru görülmemiştir.” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilerek davacı ... Nak. Ltd. Şti. ile dava dışı vergi borçlusu ...Kalkan Petrol Nakliyat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.’nin ticari defterleri üzerinde mali müşavir bilirkişiden rapor alındığı, 24/10/2019 havale tarihli rapora göre 6102 sayılı T.T.K.' nun 64/3. maddesi hükmü uyarınca, her iki şirketin de ticari defterlerinin 2013 yılına ait defter açılış tasdiklerinin yaptırıldığı, ancak defter kapanış tasdik onaylarının bulunmadığının görüldüğü, tarafların 2013 yılı yevmiye defteri kayıtları ve mal alış faturalarının incelenmesinde, davacı şirketin 2013 yılı içerisinde dava dışı şirketten 184.146,44 TL tutarında mal satın aldığı, dava dışı şirketin cari hesap muavin defter dökümüne göre davacı şirketin alınan malların karşılığında 06/11/2013 tarihinde 43.578 TL, 21/11/2013 tarihinde 39.921,25 TL, 05/12/2013 tarihinde ise 123.000 TL ve 17.000 TL olmak üzere toplam 223.499,25 TL ödeme yaptığı, ödemelere ilişkin dört adet banka dekontunun mevcut olduğu, davacının 39.352,81 TL fazladan ödeme yaptığı anlaşılmıştır.

Davacı şirketin kendi cari hesap muavin defter dökümünün incelenmesinde ise, dava dışı şirkete 30/04/2013 tarihinde 11.210,35 TL’yi nakit olarak ödediği, 01/12/2013 yevmiye tarihli 332884 nolu çek ile 32.936,09 TL ödeme yaptığı, kalan kısmın ise 05/12/2013 tarihinde 123.000 TL ve 17.000 TL olmak üzere banka havalesi ile gerçekleştirildiği, davacının dava dışı şirkete aldığı mal karşılığı olarak toplam 184.146,44 TL ödeme yaptığı, sonuç olarak 05/12/2013 tarihi itibariyle davacı şirket ile dava dışı şirket arasındaki cari hesabın kapandığı kanaatine varılmıştır.

Mahkemece söz konusu bilirkişi raporu hükme esas alınarak ödeme emrinin davacıya tebliğ edildiği 17/05/2014 tarihi itibariyle davacı şirketin davadışı şirkete bir borcunun kalmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacı şirketin davalı ... Vergi Dairesi Müdürlüğü’ne borçlu olmadığının tespitine ve 26/11/2014 tarihli ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı şirket ile davadışı vergi borçlusu şirketin arasında ticari bir ilişkinin mevcut olduğu hususu sabittir. Alınan bilirkişi raporuna göre dosya kapsamındaki faturalardan davacının davalıdan 184.146,44 TL tutarında mal satın aldığı, karşılığında aynı miktarda ödeme yaptığı, 05/12/2013 tarihi itibariyle davacı şirket ile dava dışı şirket arasındaki cari hesabın kapandığı tespit edilmiş, ancak her iki şirketin cari hesap muavin defter dökümüne göre davacının dava dışı şirkete ödediği miktarlar ve ödeme şekilleri birbiri ile örtüşmemekte olup, her iki şirketin cari hesapları farklı borç bakiyesi vermektedir. Bu nedenle taraflar arasında ödeme emrinin tebliğ tarihi itibariyle halen borç ilişkisinin mevcut olup olmadığı anlaşılamamış olup, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporu ile hüküm kurulmuş olması doğru olmamıştır.