muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9596, Karar No: 2011/1196, Tarih: 03.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9596 E.  ,  2011/1196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

Aynı kamulaştırmaya ilişkin Dairemizce geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvellerine göre (ör; Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/119 E.-456, Dairenin 2010/1627 E.-8435 K.) biber ürününün 2008 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi 2.150 kg olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda daha yüksek verim (2.350 kg) üzerinden hesap yapılması doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan bozmaya uygun ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7921, Karar No: 2021/481, Tarih: 25.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/7921 E.  ,  2021/481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü;

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, 30/09/2011 tarihli kat malikleri toplantısında alınan kararların yasaya uygun olarak alınmadığını, yeter sayının sağlanmadığını, sahte imzalar atıldığını, toplantıya çağrı için gerekli tebligatların yapılmadığını belirterek 30/09/2011 tarihli kat malikleri kurul kararının iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile, 30/09/2011 tarihli Kat Malikleri Kurulu toplantısının ve alınan kararların iptaline, karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyet Kanununun 5711 sayılı Yasayla değişik 33. maddesinin birinci fıkrası gereğince kat malikleri kurulunca verilen kararlar aleyhine oy kullanan kat maliki karar tarihinden başlayarak bir ay içinde, toplantıya katılmayan kat maliki ise kararı öğrenmesinden başlayarak bir ay içinde ve her halde altı ay içinde anataşınmazın bulunduğu yerdeki sulh mahkemesine iptal davası açabilir; kat malikleri kurulu kararlarının yok veya mutlak butlanla hükümsüz sayıldığı durumlarda süre koşulu aranmaz” hükmünü içermektedir.

Dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgelerden; davacının 30/09/2011 tarihli kat malikleri kurul toplantısı ve alınan kararların iptalini istediği anlaşılmakla , davacının eldeki davayı 04/06/2012 tarihinde açtığı gözetilerek yasada öngörülen 1 ve 6 aylık hak düşürücü süreler geçmiş bulunduğundan Mahkemece ancak yokluk ya da mutlak butlanla batıl kararların incelemesi yapılabilecektir. Bu nedenle alınan kararların her birinin ayrı ayrı mutlak butlan yahut yoklukla malul olup olmadıklarının değerlendirilmesi, böyle bir kararın bulunmaması halinde ise davanın süresinde açılıp açılmadığı hakkında bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5455, Karar No: 2019/13092, Tarih: 04.11.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/5455 E.  ,  2019/13092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Cumhuriyet Savcısının 06.05.2014 tarihli dilekçe içeriğine göre, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm aleyhine temyiz talebinde bulunduğu görülmekle ve sanık ...'a gerekçeli karar 21.05.2014 tarihinde Tebligat Kanunun 21/2. maddesi gereği tebliğ edilmiş ise de, sanığın 28.03.2011 ve 20.05.2013 tarihlerinde yapılan talimat duruşmaları sırasında vermiş olduğu bilinen son adresine yokluğunda verilen kararın tebliğ edilmesi gerektiği anlaşılmakla, sanığın kararı süresinde temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;

1) Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Katılanın yüzünde sabit iz meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki yüzde sabit izin, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği gözetilerek, sanıklar hakkında temel cezanın 5237 sayılı TCK.nın 86/1. maddesi yerine 86/2. maddesi gereğince belirlenmesi, sonuç cezaya etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre; sanık ...'nin mağdurun yüzünde meydana gelen sabit izin kendi fiili neticesinde oluşmadığına, üst hadden ceza tayininin kanuna aykırı olduğuna, hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ...'in olayla bir ilgisinin bulunmadığına, ayırmak için müdahale ettiğine, mağdur beyanlarının çelişkili olduğuna, yüzdeki sabit izin kendi fiili neticesinde gerçekleşmediğine dair temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak;

Sanığın mağdura yönelik hürriyetinden alıkoyma eylemini bıçakla tehdit etmek suretiyle gerçekleştirdiği kabul edilmesine karşın, hakkında kurulan hükümde temel cezanın TCK.nın 109. maddesinin 2. fıkrası yerine aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4814, Karar No: 2015/9853, Tarih: 09.04.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/4814 E.  ,  2015/9853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/9489

Hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan sanık K.. K..'un yapılan yargılanması sırasında; Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesiyle Kocaeli 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Kocaeli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/12/2014 gün ve 2014/769 E. 2014/194 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3868, Karar No: 2020/7928, Tarih: 01.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/3868 E.  ,  2020/7928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Edirne İcra Hukuk Mahkemesi

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 17/02/2020 tarih ve 2020/812 Esas - 2020/1357 Karar sayılı "Adli Yardım talebinin reddine" dair ilamına davacı ... tarafından itiraz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 17.02.2020 tarih ve 2020/812 Esas 2020/1357 sayılı Kararı ile, adli yardım talebinin reddine dair Daire kararına karşı, davacı tarafından itiraz edilmesi üzerine dosya Dairemize tevdi edilmiş olmakla dosyadaki belgeler okundu.

İtiraz eden davacı tarafından İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesinin 2019/1216 Esas ve 2019/1918 sayılı Kararının Adli Yardım Talepli olarak temyiz edildiği ileri sürerek adli müzaheret taleplerinin kabulü ile mahkemenin gerekçeli kararı kesinleşinceye kadar temyiz harç ve masrafları ile birlikte tüm yargılama giderlerinden muaf tutulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 17.02.2020 günlü ve 2020/812 Esas 2020/1357 Karar sayılı ilamıyla, davalıların adli yardım istemleri 6100 sayılı HUMK'nın 334/1 maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.

Bu karara davacı 03.07.2020 tarihli dilekçeyle itiraz edilmiştir.

Adli Yardım 6100 sayılı HUMK’nın 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelerde adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olunması ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olunmamasıdır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin kendisi ile ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1). Adli yardım isteğinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı belgelendirilerek belirlenecektir. Somut olayda hükmü temyiz eden davacı kendisi ile ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından davacının adli yardım talebi hakkında verilen ret kararında bir isabetsizlik bulunmadığından itiraz eden davacının itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 17.02.2020 gün, 2020/812 Esas 2020/1357 Karar sayılı adli yardım talebinin reddine dair karara karşı davacının itirazının 6100 sayılı 337/2. maddesi uyarınca kesin olarak reddine, dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 01.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2022/12526, Karar No: 2023/8629, Tarih: 28.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/12526 E.  ,  2023/8629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/839 E., 2021/2884 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yenice (Karabük) Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2020 tarihli ve 2019/28 Esas, 2020/71 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 7000 TL adlî cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 12.11.2021 tarihli ve 2020/839 Esas, 2021/2884 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanın aleyhe istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; üzerine atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın arkadaşı inceleme dışı sanık ... ile katılan arasında araç satış meselesinden çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanığın da olaya müdahil olarak beden yoluyla katılana vurmak suretiyle katılanın burnunda hayat fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkileyecek nitelikte kırık oluşacak şekilde yaraladığı kabul edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın arkadaşı inceleme dışı sanık ... ile katılan arasında araç satış meselesinden çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanığın da olaya müdahil olarak beden yoluyla katılana vurmak suretiyle katılanın burnunda hayat fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkileyecek nitelikte kırık oluşacak şekilde yaraladığı kabul edilmiştir.

2. Sanığın, katılanın ve tanıkların beyanları tespit edilerek dosya kapsamına eklenmiştir. Katılanın yaralanmasına ilişkin düzenlenen adlî muayene raporu dosya kapsamında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiş ancak İlk Derece Mahkemesince sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde sanığın kişiliği gözetilmeden kısa süreli hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmesi, kabule göre de sanığa neticeten adlî para cezası verildiği halde hapis cezasına hükmedilmesi halinde uygulama yeri olan tekerrür hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı bulunarak yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin katılanın beyanlarıyla uyumlu adlî muayene raporuyla saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdîre göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, yazılı delillerle mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, nedeni dışında sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 12.11.2021 tarihli ve 2020/839 Esas, 2021/2884 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yenice (Karabük) Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4096, Karar No: 2013/7772, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/4096 E.  ,  2013/7772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı; davalının Pendik 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/2617 esas sayılı icra dosyasında kendisi aleyhinde icra takibi başlattığını, sözkonusu bonoyu davalının iş yerinde işe başlarken teminat amacıyla verdiğini belirterek, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiş, davacı vekili de 06/06/2011 havale tarihli ıslah dilekçesi ile müvekkilinin icra takibinin asıl alacak ve ferileriyle birlikte borçlu olmadığının tespitine ve % 40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili 24.02.2012 havale tarihli dilekçesiyle; davacının müvekkilinin işyerinde çalışırken iş yerinde hırsızlık yaptığını, müvekkilinin durumu farketmesi üzerine davacının takibe konu senedi verdiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılamada; davalının 17.08.2010 tarihli polis ifadesinde ''davacının işyerinde çalışırken hırsızlık yaparken yakalandığını,...20.000 TL çalmasından dolayı polise haber vermemesi karşılığında senet düzenlediklerini...'' beyan ettiği, bu ifadeye nazaran takip konusu senet nedeniyle davacının borcunun olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile Pendik 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/2617 esas sayılı takip dayanağı 01.02.2009 vade tarihli senet için davacının borcu olmadığının tespitine ve davalının kötüniyeti saptanmadığından davacı lehine tazminat taktirine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlığın, işçi işveren ilişkisi nedeniyle verilen bonodan kaynaklanmasına göre iş hukuku kuralları çerçevesinde çözümlenmesi gerektiğinden davaya bakmakla iş mahkemelerinin görevli olduğu gözetilmeden işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde davalıya iadesine, 29.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3343, Karar No: 2017/4433, Tarih: 07.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2017/3343 E.  ,  2017/4433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 17.Ceza Dairesinin 09/10/2017 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay günü saat; 19:00 sıralarında, ameliyat olan arkadaşı tanık ...’un Fatih ilçesi Çarşamba semtindeki evine ziyarete giden yakınanın, kullanımdaki ... İşçileri Sendikası ... adına kayıtlı ... plakalı aracı ... ... Camiinin yan tarafına park ettiği, tanığın ikametgahı olan binanın 5. katındaki dairesine gittiği; bir süre sonra ses gelmesi üzerine tanık ...’nın evinin camından dışarıya baktığı ve sanık ...’nın, diğer sanıklar ... ... ve ... ... ile birlikte park halindeki aracın camını taşla kırıp oto teybini almaya çalıştıklarını gördüğü ve hemen evinden çıkıp aşağıya inerek sanıkların peşlerinden koşmaya başladığı, olay yerinden yaklaşık 150 metre ileride sanıklardan birini kolundan yakaladığı, oto teybini sorduğu sanığın önde koşarak kaçan diğer sanıkta olduğunu söyleyerek bir anda tanığa bıçak tevcih ettiği, bunun neticesinde tanık ...’un yakaladığı sanığı bıraktığının anlaşılması karşısında, öncelikle olayın diğer sanıkları ile ilgili İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2005/1396 ile İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2016/60 Esas sayılı dava dosyaları celpedilip incelenerek; olanaklı ise dava dosyalarının birleştirilmesi, olanaklı değil ise bu dosyalara yansıyan deliller irdelenip olay sırasında her bir sanığın suç teşkil eden fiildeki konumu, suç teşkil eden fiile katkıları duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptandıktan sonra sanık ...’nın hukuki durumunun belirlenip bu bağlamda, suç tarihinde yürürlükteki 765 sayılı TCK'nın 495/2. maddesinin bu sanık yönünden uygulama olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16064, Karar No: 2009/17851, Tarih: 03.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/16064 E.  ,  2009/17851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 297 ada 4 parsel sayılı 31.208,24 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın ham ... ve taşlık niteliği ile devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin ham ... niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Toplanan deliller, uzman bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından çekişmeli taşınmazın eğiminin % 10-12 olduğu, üzerinde halen ... ve ... ağaçları ile çalıların bulunduğu, kayalıkların yer aldığı, kısmen sürülü olduğu ancak tarımsal faaliyetin son 1 yıldır yapıldığı, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, davalı yararına kazandırıcı zamanaşımı ile zilyetlik koşullarının bulunmadığı, 1965 tarihli memleket haritasında açıklık alanda kaldığı saptanarak mahkemece davanın kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak çekişmeli taşınmazın halen üzerinde orman ağaçlarından olan ... ve ... ağaçlarının, çalıların bulunması taşınmazın eylemli durumda orman vasfını taşıdığını göstermektedir. MAhkemece taşınmazın vasfının "orman" olarak kabul edilmesi gerekirken "ham ..." olarak kabul edilmesi doğru değil ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, hükmün 1.fıkrasındaki "ham ..." kelimesinin hükümden çıkartılarak bunun yerine "orman" kelimesinin eklenmesi sureti ile düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.'nın 438/7 maddesi gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 03/12/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.