muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3647, Karar No: 2020/1904, Tarih: 24.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3647 E.  ,  2020/1904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara Batı Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 21/03/2018 tarih ve 2017/263 E- 2018/172 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabul-kısmen reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 12/07/2019 tarih ve 2018/1175 E- 2019/930 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin davalı şirkette % 41 oranında hisse sahibi olduklarını, davalı şirketin 27.12.2016 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısında alınan 3 numaralı kararla, şirket ortağı...'in şirketi tek başına temsil ve ilzama yetkili müdür olarak atanmasına karar verildiğini, toplantıya ilişkin çağrının usulüne uygun yapılmadığını zira şirket müdürlüğü görevi ... ve ...tarafından yürütülmekteyken ...’in bu görevinden 30/09/2016 tarihinde istifa ettiğini, bu istifa neticesinde şirkette % 59 oranında pay sahibi olan çokluğun vekili Av. ...'ın adi yazılı bir çağrı kağıdıyla ve yeni müdür seçilmesi gündemiyle şirketi toplantıya çağırdığını ancak bu tarihte müvekkili ...halen müdür olduğundan ve organ boşluğu olmadığından genel kurulun ancak TTK’nın 411. maddesindeki prosedür işletildikten sonra şirket ortaklarınca toplantıya çağrılabileceğini, ayrıca, toplantıya şirkette % 59 oranında pay sahibi olan çokluğun vekili olarak katılan Av. ... tarafından ibraz edilen vekaletnamenin TTK'nın 433. ve Yönetmeliğin 9/3. maddesinde aranan şartları taşımadığından geçersiz olduğunu ileri sürerek, 27.12.2016 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısında alınan 3 numaralı kararın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, vekaletnamenin usulüne uygun olduğunu, davacıların toplantı tutanağına, toplantının şekli ve vekaletnamede var olduğunu iddia ettikleri eksiklikle ilgili hiçbir çekince koymadıklarını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, vekaletnamenin usulüne uygun olduğunu, davacıların toplantı tutanağına, toplantının şekli ve vekaletnamede var olduğunu iddia ettikleri eksiklikle ilgili hiçbir çekince koymadıklarını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve bilirkişi raporu doğrultusunda, genel kurul çağrısının yetkili organ ve kişilerce yapılmadığı, kanunla belirlenen şekle uyulmadığı, bu nedenle de dava konusu toplantının genel kurul toplantısı niteliğinde olduğunun kabul edilemeyeceği, bu sebeple alınan kararların yok hükmünde olduğu, davalı şirketin % 59 oranında hissesine sahip ortakların vekili olarak toplantıya iştirak eden Av. ...'ın genel kurulda kullandığı vekaletnamenin geçersiz olduğu, bu durumun nizalı kararın alınmasını etkilediği, alınan kararın bu sebeple de yok hükmünde olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 27.12.2016 tarihli genel kurulda alınan 3 numaralı kararın iptaline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, mahkemenin, söz konusu genel kurulda alınan kararın yoklukla malul olduğuna ilişkin tespitinde isabetsizlik bulunmadığı ancak hükmün gerekçe kısmında, söz konusu kararın yoklukla malul olduğu belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında kararın iptaline karar verildiği, iptal ve yokluğun farklı sonuçlar doğuran müesseseler oldukları gibi mahkemece bu suretle gerekçe ve hüküm arasında çelişki oluşmasına sebebiyet verildiği gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle, davanın kabulüne, 27.12.2016 tarihli genel kurulda alınan 3 numaralı kararın yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, genel kurul kararının iptali istemine ilişkin olup, bölge adliye mahkemesince yazılı gerekçelerle, dava konusu genel kurulda alınan, müdür seçimine ilişkin (3) numaralı kararın yoklukla malul olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dava konusu, 27.12.2016 tarihli genel kurul toplantısına ilişkin çağrının, davalı şirketin %59 hissesinin sahibi olan ortakları temsilen Av. ... tarafından yapıldığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı yanca, genel kurulun müdürler tarafından toplantıya çağrılması gerektiğinden bahisle, çağrının usulsüz olduğu iddia edilmiş ve bu husus bir iptal sebebi olarak ileri sürülmüşse de, toplantıya şirketin tüm ortaklarının katıldığı ve ortaklarca toplantının şekline ilişkin bir itirazda bulunulmadığı ve toplantının sonuna kadar da ayrılmadıkları anlaşılmaktadır. Bu durumda, 6102 sayılı TTK’nın 617/3. maddesinin yollamasıyla limited şirketler hakkında da uygulama kabiliyeti bulunan aynı Yasa’nın, “Çağrısız Genel Kurul” başlıklı 416. maddesindeki tüm şartlar oluşmuş olup, çağrının usulsüz olduğundan söz edilemeyeceğinden aksi yöndeki mahkeme gerekçesi isabetli görülmemiştir.

Öte yandan, şirketin bir kısım ortakları, dava konusu genel kurulda kendilerini temsil etmesi için Av. ...’ı adi yazılı belgeyle temsilci olarak tayin etmişler ve adı geçen toplantıya bu ortakları temsilen katılıp oy kullanmıştır. Bölge adliye mahkemesince, Anonim Şirketlerin Genel Kurul Toplantılarının Usul ve Esasları İle Bu Toplantılarda Bulunacak Gümrük Ve Ticaret Bakanlığı Temsilcileri Hakkındaki Yönetmeliğin 21/1 maddesine göre, vekaletnamelerin noter onaylı olması gerektiği, söz konusu vekaletnamelerde noter tasdiki bulunmadığından geçersiz olduğu gerekçesiyle, kararın yok hükmünde olduğu sonucuna ulaşılmışsa da, anonim şirket genel kurul toplantılara ilişkin olan mezkur yönetmeliğin limited şirketler bakımından uygulama kabiliyeti bulunmadığı gibi, 6102 sayılı TTK’da da vekaletnamenin/temsil belgesinin noter tasdikli olarak düzenleneceğine ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır. Bu itibarla, anılan gerekçeyle dava konusu genel kurulda alınan 3 numaralı kararın yok hükmünde olduğuna karar verilmesi de doğru görülmemiş, bölge adliye mahkemesi kararının bozularak kaldırılması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 24/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1735, Karar No: 2014/6723, Tarih: 10.04.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/1735 E.  ,  2014/6723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şebinkarahisar Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2013

NUMARASI : 2013/66-2013/161

Dava dilekçesinde, nüfus kaydının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde, Y. G.'ün Ayşe adlı iki kızı olduğunu ancak nüfusa küçük kızın adının Selime olarak kaydedildiğini, evlilik sırasında kayıtlar karıştırılarak her iki evliliğin de 07.03.1943 doğumlu A. G.'ün nüfus kaydı üzerinden yapıldığını, mevcut nüfus kaydına göre A. G.'ün 28.08.1961 tarihinde A. C., 05.02.1962 tarihinde de N.F. ile evli göründüğünü, aslında N. F. ile evli olanın nüfus kaydında S. G.olarak geçen ancak halk arasında Ayşe adı ile bilinen 28.02.1944 doğumlu olduğunu bildirerek, A.. C..'un 07.03.1943 doğumlu A. G., N. F. ile evli olan kişinin ise S. G.olduğunun tespiti ile bu kayıttaki tüm işlemlerin S. G.üzerine taşınması, ayrıca Selime'nin halk arasında Ayşe adı ile tanındığından adının Ayşe olarak değiştirilmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dava, hatalı nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir. Dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ile nüfus kayıt tablolarından; Ayşe ve S. G.'ün ana-baba bir kardeş olup A. G.ün 28.08.1961 tarihinde evlendiği A. C.'dan Ahmet, Metin, Çetin, Tekin adında 4 çocuğunun, yine aynı A. G.'ün 05.02.1962 tarihinde de N. F.ile evlendiği ve bu evlilikten Pembe, Fadime ve Ahmet adında 3 çocuğun olduğu, Y. G.'ün ikinci kızı 28.02.1944 doğumlu S. G.'ün ise bekar olup ölüm araştırması nedeni ile kaydının kapalı bulunduğu anlaşılmaktadır. Bir kişinin (A. G.) aynı anda iki ayrı kişi ile evli olmasının yaşamın olağan akışı ile bağdaşmayacağı açıktır. Davacılar ve dinlenen tanık beyanlarına göre de, Y. G.ün iki kızı olduğu, bunlardan büyüğünün A.C. küçüğünün ise N.F. ile evli oldukları anlaşılmaktadır. Bütün bu tespitler dikkate alınarak, bu dava nedeni ile hukukları etkilenecek olan N.F. ile bu kişinin çocukları görünen Pembe, Ahmet ile Fadime'nin davaya dahil edilip Pembe, Fadime ve Ahmet'in N. F.ve S. G. çocukları olup olmadığı yönünden DNA testi yaptırılarak, iddianın kanıtlanması durumunda N.F. eşi olarak geçen A.. F..'ın Yunis kızı S. G.olduğunun tespitine, bu evliliğe ait tüm nüfus hareketlerinin S. G.'ün nüfus kaydına taşınmasına ve Selime'nin nüfus kaydındaki ölüm araştırması şerhinin de kaldırılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/441, Karar No: 2015/9194, Tarih: 05.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/441 E.  ,  2015/9194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Evliliğin İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Evliliğin, eşler arasında evlenmeye engel olacak derecede hısımlık bulunduğu (TMK. m. 145/4) gerekçesiyle mutlak butlan sebebiyle iptaline karar verilmiştir. Bu halde, çocuklar ile ana ve baba arasındaki ilişkilere boşanmaya ilişkin hükümler uygulanır. (TMK. m. 157/2) Evlilikleri iptal edilen davalıların, ergin olmayan iki çocuklarının olduğu görülmektedir. Evlilik mutlak butlan kararıyla ortadan kaldırıldığına göre, ergin olmayan çocukların velayetlerinin re’sen düzenlenmesi gerekirken, bu hususun nazara alınmaması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.05.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/23223, Karar No: 2017/10931, Tarih: 16.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/23223 E.  ,  2017/10931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma, açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... ve ... hakkında açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan TCK'nın 209/1,62, 50/1-a ve 52. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet, sanık ... hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan beraat

Açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan sanıklar ..., .... ve .... hakkında verilen mahkumiyete ilişkin hükümler sanıklar ..., .... ve .... müdafii ile katılan vekili tarafından, bedelsiz senedi kullanma suçundan sanık ... hakkında verilen beraat hükmü ise katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık, sanık ... hakkında bedelsiz senedi kullanma ve sanık ... hakkında açığa imzanın kötüye kullanılması suçlarından cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı halde, her hangi bir hüküm verilmediği anlaşıldığından, bu sanıklar hakkında belirtilen suçlardan zamanaşımı süresi içinde hüküm verilmesi mümkün olduğu gözetilerek yapılan incelemede,

Sanık ...'ın, daha önceden tanıdığı olan katılana yayınevi bayiliği vereceklerini söyleyerek ikna ettiği ve akrabası olan diğer sanık ... ile tanıştırdığı, sanık ...'in de aynı şekilde yayınevi bayiliği vereceklerin, aynı zamanda deposunda bulunan kırtasiye ürünlerini katılanın dükkanına yerleştirmeleri konusunda anlaştıkları, ardında da katılanın dükkanında tadilat yapıp, depodan 41.000 TL değerindeki kırtasiye ürünlerini katılanın dükkanına yerleştirdiği, geri kalan ürünlerinde yayınevi tarafından gönderileceğini söylediği, bir süre sonra katılanın iş yerine giden sanık ...'in dükkana depodan gönderilen ürünler ve yayınevi bayiliği devretme taahüdü karşılığı olarak teminat amaçlı senet istediği, katılanın da sanık ...'e alacaklı kısmı boş bir şekilde çeşitli tarih ve miktarlarda toplam 92.500 TL bedelli senetleri verdiği, sanık ...'in alacaklı kısımlarına yayınevi ve kırtasiye isimlerinin yazılacağını söylediği, ancak yayınevinden gelen ürünlerde bayi iskontasının yapılmadığı, yine sanık ... ile anlaşıldığı gibi okulların katılana bağlanmadığı ve yayınevinden gelecek malzemelerin katılana değil de sanığın mağazasına gönderilmesi üzerine sanık ...'in talebi üzerine katılanın sanığa banka havalesi ile 10.000 TL gönderdiği, ancak sanık ...'in yayınevi ile anlaşma yapmadığı gibi sanık tarafından daha önce verilen teminat senetlerinden 20.000 TL bedelli olanının alacaklı kısmına sanık ..., 7.500 TL bedelli olanına sanık ... ve 10.000 TL bedelli olanına da sanık ...'in ismi yazılarak sanık hakkında icra takibi başlattıkları iddia olunan somut olayda,

1) Sanık ... hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

1) Sanık ... hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Sanık ...'ın sadece katılanı akrabası olan diğer sanık ... ile tanıştırdığı, daha sonraki eylemlerde her hangi bir müdahalesinin bulunmadığı, dolayısıyla cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık hakkında verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2)Sanıklar ..., ... ve .... hakkında açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 24.03.1989 gün ve 1988/1-1989/2 sayılı ilamında da açıklandığı üzere; “Açığa atılan imzanın kötüye kullanılması" suçunun yazılı delille ispatı zorunlu olup, Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (Hukuk Muhakemeleri Kanunu) cevaz verdiği haller dışında tanık anlatımlarına dayanılması mümkün olmadığından ve katılan tarafından bu hususta her hangi bir yazılı delil ibraz edemediği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanıklar hakkında unsurları itibariyle oluşmayan açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan beraat hükmü yerine, yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., .... ve ... müdafiileri ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/2040, Karar No: 2021/2542, Tarih: 25.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/2040 E.  ,  2021/2542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde, hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

1)Katılanın yaralanmasına ilişkin ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 24.02.2016 tarihli raporunda ''.... Sonuç olarak: Ekte gönderilen Radyoloji raporları da dikkate alınarak şahsın mevcut evrakında bulgular birlikte değerlendirildiğinde; Kafatasında çatlak, kırık, fokal beyin lezyonu, büyük damar sinir iç organ yaralanması tanımlanmadığına göre; Şahısta tarif edilen sağ taraf maksiller kemik nazal proçeste, solda nazal kemikte deplase fraktür hatları oluşmasına ve beraberinde yumuşak doku travması bulgularına neden olan yaralanmasının; 1-Şahsın yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, 2-Basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığını, 3- Vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisi Hafif (1), Orta (2-3) ve Ağır (4-5-6) olarak sınıflandırıldığında; şahısta saptanan kırıkların müştereken, hayat fonksiyonlarını ORTA (3) derecede etkileyecek nitelikte olduğunu, bildirir mütalaa raporudur.

'' şeklinde, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalından 22.06.2015 tarihinde alınan raporda '' ...Sonuç: 28.08.2015 tarihinde darp nedeniyle meydana geldiği belirtilen bu yaralanmanın; 1. Kafatasında çatlak, kırık, fokal beyin lezyonu, iç organ hasarı ile büyük damar ve sinir yaralanması oluşturmaması nedeniyle kişinin yaşamını tehlikeye sokmadığı, 2. Basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu 3.Vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisi Hafif (1), Orta (2-3) ve Ağır (4-5-6) olarak sınıflandırıldığında, birden fazla kırık oluşturması nedeniyle skorlama yapılarak, şahısta saptanan kırıkların müştereken; hayat fonksiyonlarını ORTA(2) derecede etkileyecek nitelikte olduğu 4.Yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığı hususunun, şahsın olay tarihinden 6(altı) ay sonra Anabilim Dalımıza müracaatı sonrasında yapılacak olan muayenesi ile değerlendirilebileceği mütalaasına varıldı.'' şeklinde tespitlere yer verildiği, raporların içeriğinin Adli Tıp kriterlerine uygun olmayıp, çelişkili olduğu, hükme esas alınacak yeterlilikte bulunmadığı anlaşılmakla; katılana ait tüm tedavi evrakları, geçici ve kat’i raporları temin edilip Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kuruluna sevk edilerek 5237 sayılı TCK'nin 86 ve 87. maddelerinde belirtilen her bir ölçüte göre duraksamaya yer vermeyecek şekilde kati raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre;

Kabul ve uygulamaya göre;

2)Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 86/1-3-e. maddeleri gereğince "1 yıl 6 ay" hapis cezası yerine ''1 yıl 6'' hapis cezasına hükmolunması,

3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 25.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2737, Karar No: 2023/8686, Tarih: 09.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/2737 E.  ,  2023/8686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/726 E., 2023/101 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.12.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

3. Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2015 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 30.06.2022 tarihli ve 2019/10219 Esas, 2022/11402 Karar sayılı ilamı ile, sair temyiz itirazları reddedilerek "Tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesinin uygulanmaması.." hukuka aykırı bulunarak bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı sonrası Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın cinsel amaçla hareket ettiğine dair dosya kapsamında delil bulunmadığına, suçun nitelendirilmesi konusunda hataya düşüldüğüne, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesinin dikkate alınması gerektiğine ve dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR