muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5188, Karar No: 2018/12056, Tarih: 12.12.2018

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'ın kusursuz olduğuna ve olayda bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığına, sanık ... müdafiinin ise patlamanın hatalı çalışmalar sebebiyle gerçekleştiğine, sanığın yürütülen faaliyetlerden bilgi sahibi olmadığına, mühimmat muayenelerinin yapıldığına, TCK'nın 85/1. maddesi gereği hüküm kurulması gerektiğine ve tayin olunan cezanın çok olduğuna ilişkin; sanık ...'ın kusursuz oluğuna, patlamanın kritik arızalı mühimmat sebebiyle meydana geldiğine, sanık ... müdafiinin ise kararın gerekçeli olmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığına, patlamanın kendiliğinden meydana gelmiş olabileceğine, katılan ... ... vekilinin eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanıklar hakkında daha yüksek ceza verilmesi gerektiğine ve olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin, katılanlar ..., ... ... ve ... vekilinin eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, olası kasta, ceza miktarının az olduğuna ve TCK'nın 22/3 maddesi gereğince arttırım oranının 1/2 oranında yapılması gerektiğine ilişkin, katılanlar ..., ..., ...,... ve ... vekilinin eksik inceleme ile karar verildiğine, bilirkişi raporlarının yetersiz olduğuna, kaza nedeninin yeterli şekilde açıklanmadığına, cezanın az olduğuna, eylemin olası kast ile işlendiğine ilişkin, katılanlar ... ve ... vekilinin her bir şehit için ayrı ceza tayin edilmesi gerektiğine ve vefat edenlerin askeri personel oldukları göz önüne alındığında cezaların daha yüksek tayin edilmesi gerektiğine ilişkin, katılan ..... vekilinin cezanın az olduğuna ilişkin, katılanlar... ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekilinin sanıkların olası kasttan sorumlu olmaları gerektiği, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, olayın net olarak belirlenmediğine ilişkin, katılanlar..., ... ve ... vekilinin cezanın az olduğuna ve olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan ... vekilinin ise üst sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 09/04/2018 tarih, 2018/685 esas - 2018/1025 sayılı kararına karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, sanıkların tutukluluk hallerinin devamına,

2)Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyizen incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık, sanık müdafii ile katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2)Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyizen incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık, sanık müdafii ile katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...'ın olay tarihinde 41. Mühimmat Bölük Komutanlığında İkmal Takım Komutanı olarak görev yaptığı, Mühimmatın Yönetimi Yönergesi gereği, depolama kısımlarının emniyet kuralları ve depolama tekniklerine uygun olarak mühimmatı elden geçirmesi, nakletmesi ve depolamasını sağlayıcı tedbirleri aldırmak, depolama sahasında alınacak emniyet tedbirleri ile ilgili olarak bölük komutanına teklifler götürmek, mühimmat muayenesinin zamanında ve doğru olarak yapılması için bakım komutanı ile koordine kurmak, depolama tesislerinin düzenlenmesini planlamak, depolama kısımlarının faaliyetlerini kontrol ve koordine etmek, mühimmatın depolanması ve ikmali ile ilgili raporları düzenlemek, depolama ve elden geçirme faaliyetlerine nezaret etmek, yapılan çalışmalarda emniyet sağlamak, ikmal işlerinin doğru ve zamanında yapılmasını temin etmek görevlerinin bulunduğu, ayrıca olay günü kışlanın nöbetçi amiri olduğu, bu sıfatı sebebiyle İç Hizmet Kanunu hükümleri gereği olarak nöbeti sırasında kışla komutanı sanık ...'ın tüm yetki ve görevlerine sahip olduğu, nöbet görevi sırasında en başta birliğin emniyetiyle ilgili her türlü tedbirleri almakla mükellef olduğu, oluş ve dosya kapsamına göre sanığın tertip olunan ve gönderilen mühimmatın depolanması faaliyetlerine ve depoların kullanamına ilişkin etkin bir planlama yapmadığı, depoların tasnifi aşamasında her iki gün de yapılan muayene, tasnif ve istif çalışmalarından haberdar olduğu ve bu çalışmaların eğitimsiz personel tarafından gecenin geç saatlerine kadar sürdüğünü bildiği, tanık beyanları ile de sabit olduğu üzere bu faaliyet sırasında çalışmaları yürüten personelin tecrübesizliği, yorgunluğu, bıkkınlığı, organizasyon eksikliği, fiziki koşulların yetersizliği gibi etkenlerin etkisiyle iş disiplinin tamamen ortadan kaybolduğunun sanık tarafından görülerek çalışmaları sonlandırması gerekirken aksine sürdürülmesine yönelik eylemler içerisine girdiği, ayrıca gözlemlediği aksaklıkları üstlerine bildirip muhtemel kazaları önleyici mahiyette teklifler sunmadığı olayda, sanığın da diğer sanıklar ile eş kusurlu olarak meydana gelen olaydan sorumlu olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin ve sanığın sahip olduğu rütbe, kıdem ve eğitim itibarıyla somut olayda meydana gelen neticenin sanık bakımından öngörülebilir nitelikte olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekillerinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 09/04/2018 tarih, 2018/685 esas - 2018/1025 sayılı "istinaf başvurularının hükmün düzeltilerek istinaf talebinin esastan reddi" dair hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA, 12/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

12/12/2018 tarihinde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Zafer Şahin’in huzurunda, duruşmada hazır bulunan Sanık ... müdafii Av. ... ve Av. ..., Sanık ... müdafii Av. ..., Katılan ... Naim vekili Av. ..., Katılan ... vekili Av. ..., Katılan Zekai Fırat Dülger, Katılan ..., Katılan ..., Katılan ..., Katılan ..., Katılan ... ve Katılan ...'in yüzüne karşı, 13/12/2018 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2013/6029, Karar No: 2013/10353, Tarih: 03.07.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/6029 E.  ,  2013/10353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-1. ve 2. cümle, 62, 53/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hacizli malların taşındığı yeni adresinde mevcut olduğunu iddia eden sanığın savunmasının doğruluğu araştırılarak suç tarihi itibariyle mahcuzların mevcut olup olmadığı, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı saptandıktan sonra hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Mahkemece cezanın asgari hadden tayin edileceğinin kabul edilmesine rağmen hükmedilen temel adli para cezasının TCK'nın 52/1. maddesi uyarınca 5 gün yerine 120 gün olarak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14389, Karar No: 2008/14055, Tarih: 27.10.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/14389 E.  ,  2008/14055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Üsküdar 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :7.6.2007
Yargıtay — Esas No: 2019/931, Karar No: 2020/4121, Tarih: 17.11.2020

**6. Ceza Dairesi         2019/931 E.  ,  2020/4121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağmaya teşebbüs, Kasten yaralama, Nitelikli kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet, Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Sanık hakkında, katılan ...’a karşı kasten yaralama suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereğince verilen “Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararlara karşı, aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itiraz yolu açık olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, sanık ... savunmanı ile katılan ... vekilinin vaki taleplerinin reddine, dosyanın incelenmeden mahalline İADESİNE,

II-) Sanık hakkında katılan ...’a karşı yağmaya teşebbüs suçundan kurulan beraat; katılan ...’a karşı nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Oluş ve dosya içeriğine göre; katılanların içlerinde bulunduğu araçlar (düğün konvoyu) trafikte seyir halinde iken, kullanımdaki araçla yanaşıp eliyle bahşiş isteyen ve bir süre “makaslama” tabir edilen şekilde araçların etrafında tehlikeli manevralar yaparak talebinde ısrarcı olan, ışıklı kavşakta zorunlu duruş yapmaları üzerine kendisini ikaz etmek isteyen katılana elindeki bıçağı tevcih edip para isteyen sanığın eyleminin, silahla yağmaya kalkışma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgı sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2- Katılan ...’a yönelik kasten yaralama suçunda; ilk haksız hareketin sanık ... tarafından kaynaklandığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29/1. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümleri uygulanmak suretiyle noksan ceza tayini,

3- Mahkumiyet hükmünün doğal sonucu olan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde, 15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile yapılan değişikliğin, karar yerinde değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile katılanlar ..., ... vekili ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları ile tebliğnameki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1837, Karar No: 2016/310, Tarih: 13.01.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/1837 E.  ,  2016/310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/05/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ...'nin 09-15 Nisan 2014 tarihli sayısında davalı tarafından "Şeytanın Gör Dediği" isimli köşesinde hakkında kaleme alınan yazı ile kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu haberin kısmen gerçek olduğu, davacının belediye başkanı olması nedeniyle güncel ve toplumda ilgi uyandıracak nitelikte olduğu, fakat haber kaleme alınırken üsluba dikkat edilmediği, suçlayıcı ve rencide edici ifadeler kullanıldığı, bu şekilde davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu belirtilerek, istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava dosyasının incelenmesinde, davacının .... Belediye Başkanı olduğu, davacının da kabulünde olduğu üzere .... Belediyesi Su İşleri Tahakkuk servisinde çalışmakta olan bir kısım personelin işine son verildiği, haberde geçen isimlerin işine son verilmesinin sebebinin davacı Belediye Başkanı tarafından, 6360 sayılı 13 ilde Büyükşehir Belediyesi 26 İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamalerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca ...'ye geçmesi ve diğer isimlerin ise yine 6360 sayılı Kanun gereği Büyükşehir'e devredilen hizmetler sebebiyle personel sayısının ihtiyacın çok üstünde olması nedeni ile kamu yararı amacı güdülerek mecburen işten çıkarıldıkları şeklinde açıklandığı anlaşılmaktadır.

İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi 10. maddesi bakımından Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi yerleşik içtihatlarıyla oluşturulan ilkelerden biri de ifade özgürlüğüne ilişkindir. Buna göre; ifade özgürlüğü, demokratik bir toplumun esaslı temellerinden birini ve toplumun ilerlemesi ve herbir bireyin gelişimi için temel koşullardan birini oluşturur. İfade özgürlüğü sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız görülen veya ilgilenmeye değmez bulunan “haber“ ve “düşünceler“ için değil, aynı zamanda aleyhte olan, çarpıcı gelen ve rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Sözleşmenin 10. maddesinde belirtildiği üzere bu özgürlüğün istisnaları vardır; ancak bu istisnalar dar yorumlanmalı ve bir kısıtlama ihtiyacının bulunduğu inandırıcı bir şekilde ortaya konmalıdır (Prof.Dr.Osman Doğru-Dr.Atilla Nalbant;İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi Açıklama ve Önemli Kararlar, Cilt:2, s.365, Nilsen ve Johnsen [BD] 43). Bir siyasetçiye yönelik eleştirilerin kabul edilebilir sınırları, özel bir şahsa yönelik eleştirinin sınırlarına göre daha geniştir. Bir siyasetçi özel şahıstan farklı olarak, her sözünü ve eylemini bilerek ve kaçınılmaz bir biçimde, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açar; bu nedenle daha geniş bir hoşgörü göstermek zorundadır. (Lingens ve Avusturya davası). İfade özgürlüğü ayrıca herkesin, demokratik bir toplumun özünde yer alan görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahip olması anlamına gelmektedir.

Şu durumda, mahkemece, dava konusu yazı bir bir bütün olarak ele alındığında güncel ve kamuoyunun ilgisine haiz olup eleştiri sınırları içerisinde kaldığı, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte olup, ifade özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığı, davacının başkanlığını yaptığı .... Belediye Başkanlığında gerçekleştirilen işten çıkarılmalara ilişkin olarak görüş ve açıklamalarda bulunulduğu, davacının kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı sonucuna varılarak istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4580, Karar No: 2016/8643, Tarih: 06.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4580 E.  ,  2016/8643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Alacak istemine ilişkin olarak açılan davada ... 16. Asliye Hukuk ile ... 1. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, taraflar arasında düzenlenen limited şirket devir sözleşmesi uyarınca davalının hisse devir bedelini ödememesinden kaynaklı itirazın iptali istemine ilişkindir.

... 16. Asliye Hukuk Mahkemesince, ticaret şirketleri ve ortaklığın devri konularının Ticaret Kanununda düzenlendiği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından ise şirketle ortak arasındaki ilişkinin devirle sona erdiği, açılan dava protokolden kaynaklanan alacak davası olduğundan asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Dava açıldığı tarihte yürürlükte olan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4/1 maddesine göre, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın; bu Kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır. Aynı Kanunun 5/1 maddesine göre ise aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesi tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevlidir.

Somut olayda; dava, taraflar arasında düzenlenen limited şirket devir sözleşmesi uyarınca davalının hisse devir bedelini ödemediği iddiasıyla alacak isteminden kaynaklanmakta olup, Türk Ticaret Kanununda düzenlenen hususlardan doğan ve ticari dava niteliğinde olan uyuşmazlığın ticaret mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3324, Karar No: 2018/1858, Tarih: 26.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/3324 E.  ,  2018/1858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun yokluğunda, müdafiinin yüzüne karşı verilen 19.09.2014 tarihli kararın, suça sürüklenen çocuğun Baro tarafından atanan müdafii tarafından temyiz edilmediği, suça sürüklenen çocuğun 17.09.2014 tarihli duruşmada müdafii huzurunda beyanda bulunduğu ve atanan müdafiinden haberdar olduğu, bu nedenle karara karşı temyiz süresinin suça sürüklenen çocuğun müdafiine tefhiminden itibaren başladığı anlaşılmakla 19.09.2014 tarihinde müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 17/10/2014 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 26/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23211, Karar No: 2017/12813, Tarih: 08.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/23211 E.  ,  2017/12813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Bozma ilamı ile önceki hüküm ortadan kalktığından, bozma sonrası tescil hususunda yeniden karar verilmesi gerekirken, bu hususta yeniden hüküm kurulmaması,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Dava konusu .... köyü 769 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya tesciline,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.