muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/513, Karar No: 2022/839, Tarih: 27.12.2022

Mahkemede; “Müşteki benim alt kat komşum olur. ... da onun altındadır. Müşteki sürekli çöp atar. Ne bulsa aşağıya atar. Sürekli komşuları bu şekilde rahatsız eder. ...'in hanımı müştekinin hanımını ‘Aşağıya eşya ve çöp atmayın.’ diye uyarmış. Birkaç defa tartışmışlar. ... müştekinin ev sahibini aramış, ‘Senin kiracıların komşuları çok rahatsız ediyor.’ diye söylemiş. Ben geceleri çalışırım. Gece 03.00’te eve gelirim. Yatıncaya kadar saat 04.00 olur. Mal sahibi müştekiyi aramış daireyi boşaltmasını söylemiş. Olay günü sabah saat 06.15'te uykudan uyandım. Güm güm diye müşteki tavana vuruyordu. Daha sonra son ses müzik sesi açtı. Müştekinin eşi de bağırarak küfrediyordu. 'Şerefsiz herifler' diye ...'e ve bana küfürler ediyordu. Eşim ‘Boş ver, kafana takma, git yat.’ dedi. Sonra ...'in daire kapısının sesini duydum. Pencereden dışarı baktım. Tartışırlar diye çekindiğim için yanlarına gitmek istedim. ... yokuş yukarı işe gidiyordu. Müşteki pencereyi açtı. 'İbo bana bak kaşınma' dedi. ... de ‘Ben kaşınmıyorum.’ diye seslendi. Ben ...'e seslendim. ‘... boş ver işine git.’ dedim. Daha sonra müşteki de işe gitti. Ben tekrar uykuya daldım. Bizim kapı çalındı. ...'in eşi benim baldızım olur. Baktım kapıyı çalan o. ...'in eşi bana müştekinin bıçak alıp koşup gittiğini söyledi. Ben de hemen arkasından fırladım. 200 metre ötede müştekiyi yakaladım. ‘Kardeşim bizden ne istiyorsun?’ dedim. O esnada ...'ın karısı dışarı çıktı. ...'e 'Sen erkek değil misin, niye öldürmeden geldin?' diye söyledi. Müşteki ...'in iş yerine doğru tekrar koşmaya başladı. Ben ...'ı tuttum. Bıçak benim elimde yoktu. Müştekinin elinde vardı. Nasıl olduysa boğuşurken yere düştük ve bıçak müştekiye değdi. Fark etmedim. Ben elime bıçak alıp müştekiye savurmadım. Vurma niyetim olsaydı arkasından gittiğimde vurabilirdim. Kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlemedim. Suçlamayı kabul etmiyorum.”,

Şeklinde savunmada bulunmuştur.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun "Suça teşebbüs" başlıklı 35. maddesinde;

“Kişi, işlemeyi kastettiği bir suçu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle tamamlayamaz ise teşebbüsten dolayı sorumlu tutulur” hükmü yer almaktadır.

Buna göre suça teşebbüs, işlenmesi kast olunan bir suçun icrasına elverişli araçlarla başlanmasından sonra, elde olmayan nedenlerle suçun tamamlanamamasıdır. Maddenin açık hükmüne göre, icra hareketlerinin yarıda kalması ya da sonucun meydana gelmemesi failin iradesi dışındaki engel nedenlerden ileri gelmelidir.

Buna göre suça teşebbüs, işlenmesi kast olunan bir suçun icrasına elverişli araçlarla başlanmasından sonra, elde olmayan nedenlerle suçun tamamlanamamasıdır. Maddenin açık hükmüne göre, icra hareketlerinin yarıda kalması ya da sonucun meydana gelmemesi failin iradesi dışındaki engel nedenlerden ileri gelmelidir.

Öte yandan, suça teşebbüsle ilgili değerlendirme yapılabilmesi, failin hangi suçu işlemeyi kastettiğinin belirlenmesini gerektirir ki buna "subjektif unsur" denir. Failin gerçekleştirdiği davranış ile bir suçu işlemeye teşebbüs edip etmediğini, eğer etmişse hangi suça teşebbüs ettiğini belirleyebilmek için öncelikle kastın varlığının belirlenmesi gerekmektedir. Başka bir deyişle, tıpkı tamamlanmış suçta olduğu gibi, teşebbüs aşamasında kalan suçta da, işlenmek istenen suç tipindeki bütün unsurlar failce bilinmelidir. (İçel Suç Teorisi, Kayıhan İçel, Füsun Sokullu-Akıncı, İzzet Özgenç, Adem Sözüer, ... S. Mahmutoğlu, Yener Ünver 2. Kitap, 2. Baskı, İstanbul, 2000, s.315.)

Bu husus, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 765 sayılı TCK'nın yürürlükte olduğu dönemde verilmiş olup kabul edilen ilkeler açısından 5237 sayılı TCK'nın teşebbüse ilişkin 35. maddesi yönüyle de varlığını devam ettiren 04.06.1990 tarihli ve 101-156 sayılı kararında da; “Teşebbüste aranan kast, icrasına başlanmış cürmü teşebbüs aşamasında bırakma kastı olmayıp, söz konusu suçu tamamlamaya yönelmiş kasttır” şeklinde açıklanmıştır.

Kasten yaralama suçu ile kasten öldürme suçuna teşebbüs arasındaki ayırıcı kriter manevi unsurun farklılığına dayandığından, sanığın kastının öldürmeye mi, yoksa yaralamaya mı yönelik olduğunun çözülmesi gerekmektedir.

5237 sayılı TCK’nın 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.

İlkeleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında açıklandığı üzere, bir eylemin kasten öldürmeye teşebbüs mü, yoksa kasten yaralama mı sayılacağının belirlenmesinde; fail ile mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı, varsa husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânı olup olmadığı, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmalıdır.

Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ve katılanın aynı apartmanda ikamet ettikleri, üst katta oturan sanıkla, alt katta oturan katılan arasında gürültü yapılmasından kaynaklanan uyuşmazlık bulunduğu, olay günü aynı nedenden kaynaklanan tartışma sırasında, sanığın bıçakla katılanın sırtına bir kez vurarak sanığı yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaraladığı ve olay yerinden kaçtığı anlaşılan olayda; sanıkla katılan arasında gürültü yapılmasından kaynaklanan uyuşmazlığın husumet boyutuna varmamış olması, sanığın katılanın sırtına bıçakla bir kez vurduktan sonra, herhangi bir ciddi engel olmamasına karşın, yerde savunmasız şekilde yatan katılana yönelik eylemine kendiliğinden son vererek olay yerinden uzaklaşması, omurgaya isabet eden tek bıçak darbesinin yol açtığı kısmi omurilik yaralanmasının niteliği birlikte gözetildiğinde sanığın kastının yaralama suçuna yönelik olduğu kabul edilmelidir

Bu itibarla, Yerel Mahkeme direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün, sanığının eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına, bozma nedenine, kasten yaralama suçu için kanunda öngörülen ceza miktarı ile infaz oranı ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre göz önüne alındığında sanığın cezasının infazının durdurulmasına ve tahliyesine, başka bir suçtan hükümlü veya tutuklu olmadığı takdirde sanığın derhâl salıverilmesi için yazı yazılmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşılan sanık ...'ın temyiz talebinin, 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin direnme kararına konu 16.03.2022 tarihli ve 1-93 sayılı mahkûmiyet hükmünün, sanığının eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

3- Bozma nedeni, kasten yaralama suçu için kanunda öngörülen ceza miktarı, infaz oranı ile sanığın tutuklulukta geçirdiği süre göz önüne alındığında sanığın cezasının infazının DURDURULMASINA ve sanığın TAHLİYESİNE, başka bir suçtan hükümlü veya tutuklu olmadığı takdirde sanığın derhâl salıverilmesi için yazı YAZILMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 27.12.2022 tarihinde yapılan müzakerede tüm uyuşmazlıklar ve sanığın tahliyesi yönünden oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13287, Karar No: 2023/2024, Tarih: 06.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/13287 E.  ,  2023/2024 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/521 E., 2016/56 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Silifke 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarihli ve 2015/521 Esas, 2016/56 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği, suç tutanağının aksi ispat edilinceye kadar geçerli olduğuna, yangın sanığın sorumlu olduğu nakil hattından çıktığından eylemin sabit olduğuna, atılı suçtan

cezalandırılması gerektiğine ve re'sen tespit edilecek nedenlerle kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.19.07.2015 tarihli yangın tutanağında orman ve ziraat alanının örtü yangını ile zarar gördüğü, yangın çıkış nedeni araştırıldığında Tedaş'a ait enerji nakil hattı tellerinin gevşek durumda olduğu, şiddetli rüzgardan dolayı tellerin birbirine temas etmesiyle kıvılcım çıkardığı kanaati ile tutanak düzenlendiği belirtilmiştir.

2.21.07.2015 tarihli orman suç tutanağında 6 dekar orman alanında örtü yangını meydana geldiği, yangın başlangıç noktasında Tedaş'a ait enerji nakil hattındaki tellerin gevşek durumda olduğu, rüzgar nedeniyle tellerin birbirine teması ile çıkan kıvılcımın aleve neden olduğu, olay yerinde şüpheli şahsa rastlanmadığı tespit edilmiştir.

3.21.08.2016 tarihli kolluk araştırma tutanağında ilgili yerde Tedaş ilçe başmühendisliğinin bakım veya onarım işlerinden sorumlu kişisinin vardiya amiri ... olduğu bildirilmiştir.

4.Sanık savunmasında Tedaş'ta iş güvenliği kaptanı olarak çalıştığını, görevinin elektrik kazalarına karşı personelin eğitimi ve bilgilendirmesi olduğunu, elektrik telleri birbirine çarptığında sigorta otomatik olarak atacağından enerji kesileceği için kıvılcım çıkarma ihtimalinin olmadığını, aynı zamanda işletmenin elektrik arıza servisinin de sorumlusu olduğunu, işletmede arıza ile ilgili asıl sorumlu mühendisin Mahmut ... olduğunu beyan etmiştir.

4.Sanık savunmasında Tedaş'ta iş güvenliği kaptanı olarak çalıştığını, görevinin elektrik kazalarına karşı personelin eğitimi ve bilgilendirmesi olduğunu, elektrik telleri birbirine çarptığında sigorta otomatik olarak atacağından enerji kesileceği için kıvılcım çıkarma ihtimalinin olmadığını, aynı zamanda işletmenin elektrik arıza servisinin de sorumlusu olduğunu, işletmede arıza ile ilgili asıl sorumlu mühendisin Mahmut ... olduğunu beyan etmiştir.

5.Tedaş'ın 03.12.2015 havale tarihli yazısında 13.05.2015 tarihinde yayınlanan Tedaş iş sağlığı ve güvenliği kaptanı çalışma prosedürü dosyaya sunulmuştur.

6.Tutanak tanıkları keşifte elektrik tellerinin sarkık vaziyette olduğunu, rüzgarın etkisi ile ağaçların tellere değmesi ile yangın çıkmış olabileceğini beyan etmişlerdir.

7.Mahallinde yapılan keşif neticesinde orman bilirkişisi raporunda yanan orman alanının kuzeyinde ev olduğu, yangının orman alanının kuzeyinden güneye doğru ilerlediği, yangının evin bulunduğu yerden başladığı, örtü ve tepe yangını şeklinde gerçekleştiği, suça konu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde olduğu, 0.614 hektar alanda orman ağacının zarar görmediği, fen bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda orman kadastrosunun 2014 yılında kesinleştiği ancak tapu kütüğüne tescil edilmediği, yanan alanın 6140 m2 olduğu tespit edilmiştir. Elektrik mühendisinin hazırladığı raporda, nakil hattının bölgenin genelinde olduğu gibi yorgun ve yıpranmış durumda olduğu, nakil hattı altında ağaç kesimi yapıldığı, enerji nakil hatları başında tekniğine uygun koruyucu sistemler olmadığı, yangından sonra enerjinin manuel olarak kesildiği, koruyucu sistemlerin olması durumunda kısa devre durumunda otomatik olarak hattın enerjisiz kalacağı, periyodik kesim ve temizliğinin yapılmadığı, sanığın nakil hattının onarılması ve yenilenmesi konusunda kendiliğinden karar vermesinin mümkün olmadığı, yangının enerji nakil hattından çıkmasının mümkün göründüğü, sanığın yetki ve sorumluluğunu yeterince tarif edilmediği ve sanığın kusurunun bulunmadığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Orman İdaresi vekilinin katılma talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden yargılama

sonlandırılmış ise de, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan, 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen Orman İdaresinin aynı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

IV. GEREKÇE

Orman İdaresi vekilinin katılma talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden yargılama

sonlandırılmış ise de, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan, 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen Orman İdaresinin aynı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

1.Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; 19.07.2015 tarihli yangın tutanağı, 21.07.2015 tarihli orman suç tutanağı, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın Tedaş'ta iş sağlığı ve güvenliği kaptanı olarak çalıştığına dair savunması, elektrik mühendisi bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda sanığın meydana gelen yangında kusurunun bulunmadığının tespitine göre sanığın savunmasının aksine atılı suçu işlediği yönünde mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5271 sayılı Kanun'un 324 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre avukatlık ücreti yargılama giderlerinden olup, aynı Kanun'un 327 nci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “beraat eden kişinin önceden ödemek zorunda kaldığı giderler, Devlet hazinesince üstlenilir” hükmü dikkate alınarak, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine hükmedilen vekâlet ücretinin Hazine'den alınarak sanığa verilmesi yerine yazılı şekilde "'Devletten" alınarak sanığa verilmesine karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Silifke 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarihli ve 2015/521 Esas, 2016/56 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmesine ilişkin paragrafında yer alan "Devletten" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "Hazineden" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9649, Karar No: 2007/9691, Tarih: 11.06.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/9649 E.  ,  2007/9691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Pendik 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ        : 23.02.2007

Davacı vekili  8.3.2007 tarihli temyiz dilekçesiyle davadan feragat ettiğini bildirdiğinden bu konuda bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 11.06.2007 Pzt.
Yargıtay — Esas No: 2020/537, Karar No: 2020/3752, Tarih: 05.11.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/537 E.  ,  2020/3752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 18/02/2020 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında katılan ...’e karşı tehdit ve hakaret suçlarından düzenlenen Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının 19.04.2010 gün, 2010/312 sayılı iddianame anlatımına göre, sanık ...’in daha önceye dayalı hukuki ilişki nedeniyle katılan ...’den olan alacağını tahsil etme amacıyla katılana ait işyerine gidip silah tevcih ederek "Seni dışarıya çıkarsan seni geberteceğim, seni öldüreceğim, senin ananı avradını sinkaf ederim, ya altınlarımı bana vereceksin ya da seni keser öldürürüm" şeklinde sözlerle tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık ...’ın eyleminin sübutu halinde yağma veya yağmanın daha az cezayı gerektiren hali olan 5237 sayılı TCK’nin 150/1.maddesi yollamasıyla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca korunmasına, 05.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11313, Karar No: 2020/7383, Tarih: 22.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/11313 E.  ,  2020/7383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Temyiz Edenler: Sanık müdafii ve katılan kurum vekili

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki kapalı kasa kamyonet ile, geceleyin meskun mahaldeki sağında yaya kaldırımı bulunmayan, 12 metre genişliğindeki çift yönlü aydınlatmasız caddede seyir halindeyken, olaya konu “T” kavşak mahalline doğru yaklaştığı sırada, seyir yönüne göre yolun sağındaki sokak girişinden kaplama üzerinde aynı yönde yürümekte olan 15 yaşındaki yayaya, müracaat ettiği fren ve direksiyon tedbirine rağmen kurtaramayarak çarptıktan sonra, sağ taraftaki kaldırım üzerinden boş araziye doğru savrularak duruşa geçtiği, yayanın tedavi gördüğü hastanede bir hafta sonra hayatını kaybettiği, bu şekilde yola gereken dikkatini vermeyip seyrini yol, mahal ve far ışığı altındaki görüş mesafesine göre ayarlamayarak kaplama içinde yürümekte olan yayaya kontrolsüzce çarpan sanığın asli kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin kusur durumuna ve eksik araştırmaya, katılan kurum vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi,

2-Kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

1-Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi,

2-Kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, kendisine verilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 910 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ve yine hükmün sonuna bir paragraf eklenerek “Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 1.800 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine” cümlesinin hükme ilave edilmesi suretiyle, suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 22/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4347, Karar No: 2007/4077, Tarih: 30.10.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/4347 E.  ,  2007/4077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. İcra Mahkemesi

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ... haklarında açılan davanın iddianame ile açılıp açılmamasının takdiri için dosyanın C.Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde C.Savcısı tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının tetkiksiz iade istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

5271 sayılı CMK’nun 223/8.maddesine göre "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa, gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir. "hükmü karşısında mahkemece verilen karar niteliği gereği durma kararı olup, anılan madde uyarınca itiraza tabi bulunduğundan, İİK’nun 353/2.maddesi yollamasıyla CMK’nun 271.maddesi uyarınca itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE, 30.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.