muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1424, Karar No: 2023/4215, Tarih: 27.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1424 E.  ,  2023/4215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1714 E., 2022/2333 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kars Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/365 E., 2021/238 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın kabulü ile boşanmaya ve fer'îlere karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... kadın dava ile cevaba ve karşı davaya cevap dilekçesinde; tarafların, erkeğin ailesi ile birlikte yaşadıklarını, erkeğin sağlık problemlerinden dolayı taraflar arasında cinsel birliktelik yaşanmadığını, erkeğin ve annesinin müvekkiline sürekli fiziksel şiddet uygulayıp baskı yaptığını ve tehdit ettiklerini, erkeğin müvekkiline cinsel saldırıda bulunduğunu, müvekkilini zorla alıkoyduklarını, yaşadığı fiziki ve manevî şiddete dayanamayan müvekkilinin önce komşusuna sığınıp sonra şikayetçi olduğunu, erkeğin idialarının gerçek dışı olduğunu ve kabul etmediklerini, tarafların evlilik birliklerinin temelinden sarsıldığını beyanla tarafların boşanmalarına, müvekkili yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 20.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap ile karşı dava ve cevap dilekçesinde;kadının iddialarının asılsız olduğunu, gerçeği yansıtmadığını, kadının müvekkilini aldattığını ve evlilik birliğinin gerektirdiği sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını, kadının evden ayrılırken evde unuttuğu telefonun içeriğinden ve müvekkilini aldattığı kişi ile isimleri yazılı kolyeden müvekkilinin aldatıldığını öğrendiğini, kadının kusurlu davranışları ile evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla, kadının davasının reddi ile karşı davalarının kabulüne, tarafların boşanmalarına, müvekkili yararına 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin, kadın üzerinde psikolojik baskı kurduğu, kadına fiziksel şiddet uyguladığı, kadın ise başka bir erkekle duygusal anlamda ilişki kurduğu ve güven sarsıcı davranışlar sergilediği, evlilik birliğinin taraflardan ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenemeyecek derecede temelinden sarsılmasında tarafların eşit kusurlu olduğu, kusur değerlendirmesinde taraflar eşit kusurlu olduğundan maddî ve manevî tazminat şartlarının oluşmadığı, yine tarafların düzenli ve sabit bir gelirinin bulunmadığı, ekonomik ve sosyal durumlarının eşit olduğu anlaşıldığından kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile asıl ve karşı davanın kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, kadının maddî, manevî tazminat ve yoksulluk nafakası talebi ile erkeğin maddî, manevî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili, dosyadaki deliller ışığında müvekkili ile kadının eşit kusurlu kabul edilmesinin mümkün olmadığını, dinlenen tanıkların kadının anne ve babası olduğunu ve hiçbir görgü ve bilgiye sahip olmadan kadından duyumlarına göre beyanda bulunduklarını, kadının davasının ispat edilemediğini, kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu beyanla; asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi,reddedilen maddî ve manevî tazminat talepleri yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ileri sürülen istinaf nedenlerine, kamu düzenine ilişkin hususlara, dosyadaki belgelere, taraflarca ileri sürülen ve kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle İlk Derece Mahkemesince delillerin takdirinde usul ve kanuna aykırılık görülmediği gerekçesi ile davalı-davacı erkek vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili, dosyadaki deliller ışığında müvekkili ile kadının eşit kusurlu kabul edilmesinin mümkün olmadığını, dinlenen tanıkların kadının anne ve babası olduğunu ve hiçbir görgü ve bilgiye sahip olmadan kadından duyumlarına göre beyanda bulunduklarını, kadının davasının ispat edilemediğini, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen maddî ve manevî tazminat talepleri yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı boşanma davasında kadının davasının ispatlanıp ispatlanmadığı, kadının davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, erkek yararına maddî ve manevî tazminat verilmesi gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı ve 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olupdavalı-davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11937, Karar No: 2006/16119, Tarih: 07.12.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/11937 E.  ,  2006/16119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının tarımsal sulama abonesi olduğunu, 20.12.2004 tarihinde gönderilen faturanın elektrik tarifeler yönetmeliğinin 38. maddesine aykırı olarak düzenlendiğini, itirazlarının dinlenmediğini, sayacın ilk endeksi ile son endeksi arasındaki farktan ayrı olarak faturada hayali bir miktar ile reaktif enerji adı altında hesaplama yapılıp 23.556,54 YTL. istendiğini bildirip, 5.735 YTL borçlu olduğunun ve fazla kısımdan borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı, davaya bakmaya idari yargının görevli olduğunu ve faturanın da doğru olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davacının 5.739,76 YTL. borçlu olduğunun, fazla miktardan borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının mekanik sayacının söküldüğü 15.4.2004 tarihinden fatura tarihine kadar sayaçsız olarak elektrik kullandığı taraflar arasında ihtilafsızdır.Dosyada dijital sayacın takıldığına ilişkin tutanak yoktur. Davaya konu edilen 20.12.2004 tarihli faturada son endeks ile ilk endeks arasındaki fark tüketimden ayrı olarak (+/-) tüketim adı altında bir miktarın daha ilave edilerek ve reaktif tüketimde nazara alınarak hesaplama yapıldığı görülmektedir. Davacı, faturada (+/-) olarak gösterilen miktar ile reaktif enerji olarak gösterilen miktarların tahakkukta hesaplamaya dahil edilmemesi gerektiği iddiasıyla bu davayı açmıştır. Davalı ise Genel Müdürlüğünün talimatıyla 2004 yılı sulama mevsimi başlamadan önce yöredeki ... elektrik kullanımını önlemek için tüm mekanik sayaçların yerlerine dijital sayaç takılmak üzere söküldüğünü, bir kısım abonelerin dijital sayaç taktırmadan elektrik kullanmaya devam ettiklerini, bu nedenle Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 18. maddesi ile ... ve usulsüz elektrik kullanımına ilişkin ortak hükümler doğrultusunda saatsiz kullanılan dönemdeki harcamalarda nazara alınarak faturası düzenlendiğini bildirmiştir.

"Dosya içerisinde bulunan davalı idarenin yazı ve tutanakları ve aynı mahkemeden gelen benzer dosyalardan idarece mekanik saatlerin dijital saatlerle değiştirilmek üzere söküldüğü anlaşılmaktadır. Mekanik sayacın söküldüğü 15.4.2004 tarihinden yeni sayaç takılmış ise yeni sayacın takıldığı tarihne kadar, şayet yeni sayaç takılmamış ise faturanın düzenlendiği 20.12.2004 tarihine kadar davacının sayaçsız olarak enerji kullandığının kabulü gerekir. Öyle olunca davalıdan davacı aboneye yeni sayaç takğlğp takılmadığı ve takılmış ise tarihi, İl yada ilçe Tarım Müdürlüğünden sulama dönemi süresi sorularak, saat endeksinin göstereceği harcamadan da ayrı olarak, davacının kullandığı elektrik tutarı fatura dönemide gözönünde tutularak Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13,14,15. maddeleri ile Yine Enerji Piyasası düzenleme Kurulunun 2004 yılında “... ve Usulsüz Elektrik Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin” kararı doğrultusunda hesaplama yapılması gerekir. Mahkemece bu hususlar dikkate alınmadan eksik inceleme ile yürürlükten ... Eski Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği hükümlerine göre hazırlanan yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine,2.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 7.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/92, Karar No: 2020/593, Tarih: 30.01.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/92 E.  ,  2020/593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19414, Karar No: 2015/7828, Tarih: 11.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/19414 E.  ,  2015/7828 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın kusurunun bulunduğuna ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11/05/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ :

27.01.2010 tarihinde prostat ameliyatı olan katılan ağrıları nedeniyle 29.01.2010 tarihinde saat 22.00 civarında ... ağrı kesici iğnenin sanık hemşire ... tarafından yapıldığı. Katılanın aşamalarda değişmeyen beyanına göre; enjeksiyondan hemen sonra bacağında ağrı başladığı ve bunu hemşireye söylediği, hemşirenin ilacın etkisiyle ağrı olmasının normal olduğunu söylediği. Ağrıların sabaha kadar devam ettiği, sabah nöbetçi doktora gösterdiğinde sağ diz üzerinden iğne yapılması talimatı verdiği. Bacak ağrısı nedeniyle hastayı muayene eden ve tedavi uygulayan ... Uzmanı Dr.... 25.06.2010 tarihli ifadesine göre; hastanın EMG tetkikinde sağ siyatik sinirde tam ZEDELENME ve rejenerasyon kaybı olduğunu belirtmesi karşısında; sanığın meslekte acemilik sonucu taksirle yaralamaya sebebiyet vermekten cezalandırılması yerine, Adli Tıp Kurumunun şablon enjeksiyon nöropatisi olduğuna ilişkin raporuna itibarla beraat kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan, beraat kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle, çoğunluğun beraat kararının onanmasına ilişkin görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2019/3843, Karar No: 2020/6485, Tarih: 07.12.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/3843 E.  ,  2020/6485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;Davacı ..., kızı olan diğer davacı ...'nun velisi olduğunu, mirasbırakan eşi ...'nun ölümü ile dava konusu 51 parsel sayılı taşınmazdaki 108 ve 109 numaralı bağımsız bölümlerin kendisine ve velisi bulunduğu iki yaşındaki kızı diğer davacı ...'ya intikal ettiğini, eşinin ailece gittikleri bir gezi sırasında kayalıklardan düşerek genç yaşta hayatını kaybettiğini, mirasbırakanları ...'ın babası olan davalı ...'nun, dava konusu dükkanların faaliyetine devam etmesi gerektiği, kadın başına dükkanları idare edemeyeceği, alacaklıların aradığı, haciz gelip zor durumda kalabileceği, taşınmazları kendisine devretmesi gerektiği, maddi ve manevi olarak yanlarında olacağına dair telkinleri neticesinde dava konusu taşınmazları davalıya satış göstermek suretiyle devrettiğini, ancak herhangi bir satış bedeli ödenmediğini, davalının verdiği sözleri yerine getirmediğini, eşinin ölümü nedeniyle üzüntü ve şok içerinde bulunmasından faydalanılmak suretiyle iradesinin sakatlandığını, temlikin davalının hileli hareketleri neticesinde gerçekleştiğini ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemiştir.Davalı, davacıların iddialarının doğru olmadığını, taşınmazları bedeli karşılığında satın aldığını, herhangi bir baskı yada davacı ...'nin iradesini fesada uğratacak bir eylem veya söylemde bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davalının satış bedelini ödediği hususunu ispat edemediği, satışın gerçek olduğundan bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı vekili tarafından istinafı üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince; 6100 sayılı HMK’nin 353/1-b-1 maddesi uyarınca, dava konusu taşınmazların davalının hilesi neticesinde temlik edildiği gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.Karar, davalı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma isteği değerden reddedilip, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.492.28. TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 07.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23164, Karar No: 2014/15629, Tarih: 24.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/23164 E.  ,  2014/15629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/239672

Mahkemesi : İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 25.04.2013

Numarası : 2012/467-2013/70

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, sanığın idaresindeki otomobil ile meskun mahal dışında, orta refüj ile bölünmüş tek yönlü ve görüşü açık olan düz yolda, hava henüz aydınlık olduğu halde seyir halindeyken, gidiş yönüne göre sol taraftan, orta refüjü de aşarak yolun sağına park ettiği aracına doğru yürüyerek geçişini tamamlamak üzere olan yayaya ve park halindeki aracına çarpması neticesinde yayanın öldüğü ve park halindeki araçta beklemekte olan eşinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda; çarpışma anını gösteren kamera kaydının da incelemesinde, görüş mesafesi açık olan ve havanın henüz kararmadığı yolda, yayanın seyir yönü ve hızı ile fren tedbirine müracaat edilmemesi karşısında; oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen ve sanığa kusur atfetmeyen Adli Tıp Kurumu raporuna itibarla, tali kusurlu olan sanığın mahkumiyeti yerine, beraetine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5070, Karar No: 2009/11205, Tarih: 02.11.2009

11. Hukuk Dairesi 2009/5070 E., 2009/11205 K.

**11. Hukuk Dairesi 2009/5070 E., 2009/11205 K.**

**- FİKRİ VE SINAİ HAKLAR

- TAZMİNAT

- TELİF HAKKI

- ZAMANAŞIMI**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 125 ]

- 5846 S. FİKİR VE SANAT ESERLERİ KANUNU [ Madde 68 ]

- 5846 S. FİKİR VE SANAT ESERLERİ KANUNU [ Madde 15 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada (Ankara Üçüncü Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi)'nce verilen 25.11.2008 tarih ve 2006/475-2008/295 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya 1996 yılında V... Coğrafya ÖSS-ÖYS adlı kitabı hazırlayıp telif hakkını da aldığını, davalının müvekkilinden izin almadan 1997 yılında Coğrafya Soru Bankası ÖSS-ÖYS adıyla yeniden yayımlandığı, bu kitapta müvekkilinin adına yer verilmediği gibi, müvekkiline ait olmayan bazı sorulara yer verilip müvekkilinin bazı sorularının da çıkarılması suretiyle eserin bütünlüğünün bozulduğunu, 2005 yılı Nisan ve Temmuz aylarında çıkarılan ÖSS Coğrafya Soru Bankası isimli kitaplarda da aynı eylemlerin tekrarlandığını ileri sürerek, anılan üç yayın için de ayrı ayrı FSEK'nın 70. maddesi uyarınca (5.000) YTL manevi, FSEK'nın 68. maddesi uyarınca üç kat fazlası olarak (300) YTL telif ücreti tazminatının temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, süresinde sunduğu cevap dilekçesiyle davanın zamanaşımına uğradığını ve talebin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, FSEK'nın 68. maddesine dayalı telif tazminatı yönünden zamanaşımı süresinin BK'nın 125. maddesi uyarınca 10 yıl olduğu ve somut olayda bu sürenin dolmadığı, manevi tazminat isteminin ise temelinde haksız fiil niteliğinde bulunduğundan, eylem tarihinde yürürlükte olan FSEK'nın 71. maddesi uyarınca manevi hakların ihlaline ilişkin suçlar için geçerli bulunan uzatılmış ceza zamanaşımı süresine tabi olduğu, somut uyuşmazlıkta 2005 yılı Nisan ve Temmuz aylarında basılan kitaplar için 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesi uyarınca 5 yıl ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 66/e bendi uyarınca 8 yıl olduğu,

1997 yılı Eylül ayında gerçekleştirilen eylem yönünden ise dava tarihinden önce ve eylem tarihinden sonra 21.02.2001 tarih ve 4630 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik FSEK'nın 71/son maddesine göre hürriyeti bağlayıcı cezanın miktarı "dört yıldan altı yıla kadar hapis" olduğundan ve cezanın üst sınırı esas alınacağından, ceza zamanaşımı süresinin 765 sayılı TCK'nın 102/3. maddesine göre 10 yıl olduğu, dolayısıyla 1997 yılı Eylül ayındaki eylem yönünden de zamanaşımı süresinin dolmadığı, kaldı ki davacının adının eserlerde yer almayan nüshalarının dolaşımda olması nedeniyle eylemin temadi eden sonuçlarının en azından 2005 tarihli yeni basımlara kadar sürdüğü, taraflar arasındaki telif hakkı sözleşmesinde süresiz ve devam eden baskılara ve bir kısım soruların çıkartılması suretiyle kullanılmasına izin verilmesi nedeniyle mali hakların ihlalinin söz konusu olmadığı, ancak dava konusu üç ayrı baskıda da davacının adına yer verilmemesinin FSEK'nın 15. maddesi ile düzenlenen manevi hakkın ihlali olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, her üç kitap için de ayrı ayrı (1.000) YTL manevi tazminatın, kitapların yayın tarihlerinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün (ONANMASINA), 02.11.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.