muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/806, Karar No: 2020/166, Tarih: 10.03.2020

Tanık...’ün sanık ... aracılığıyla tanıdığı ...’in, sanığın evine geldiği zamanlarda kendisini de oraya çağırmak suretiyle kokain sattığını, sanık ... ile aralarında geçen bir ticaret nedeniyle yanına gidip geldiği sırada bulunduğu ortamda içilen kokainin ikram edilmesi sonrasında merak edip denemesi üzerine kokaine başladığını ifade etmesi,

İnceleme dışı sanık ...’in soruşturma aşamasındaki ifadesinde özellikle; sanık ...’a ait ev ve ofisi devamlı olarak kullandıklarını, ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın kendisine maddi destek ve imkân sağlamamış olsalardı bu işi yapamayacacağını beyan etmesi,

Uyuşturucu madde ticareti suçundan mahkûm olan inceleme dışı sanıklar ..., ...ve...’da ele geçen kokainlerin, telefon görüşmelerine konu olan önceki kokainlerin devamı niteliğinde olması, aksinin kabulü için bir neden bulunmaması

Hususları birlikte değerlendirildiğinde;

Sanık ...’ın, suç ortakları olan inceleme dışı sanıklar ... ve...’ın suçlarının icrasında üstlendiği rol ile adı geçenlerin suçlarına olan etkin ve fonksiyonel katkısı, inceleme dışı sanıklar...ve... ile sanığın eylemler üzerinde kurdukları ortak hâkimiyetin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun işlenmesi açısından taşıdığı önem göz önüne alındığında, sanık ...’ın eylemlerinin suç ortakları olan inceleme dışı sanıkların fiillerini tamamladığı, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun müşterek faili olarak sorumlu tutulması gerektiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, 5237 sayılı TCK'nın 37. maddesinin 1. fıkrası uyarınca fiili gerçekleştiren fail olarak sorumlu olduğu anlaşılan sanık hakkında, TCK'nın 39. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 10.03.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4729, Karar No: 2018/8791, Tarih: 01.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/4729 E.  ,  2018/8791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dairemizin 25.06.2018 gün, 2017/1203 Esas, 2018/7261 Karar sayılı ilamı ile; temyiz eden davalı ...’ın adli yardım talebinin reddine karar verildiği ve verilen karara karşı davalı ... vekilinin itirazda bulunduğu anlaşılmıştır.

HMK’nun 11.4.2013 gün ve 6459 sayılı yasa ile değiştirilmiş ve 30.4.2013 tarihli resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiş 337/2. maddesinde düzenlenen “Adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir. Adli yardım talebi reddedilirse, ödeme gücünde sonradan gerçekleşen ciddi bir azalmaya dayanılarak tekrar talepte bulunulabilir.” hükmü uyarınca davalının itirazının incelenmek üzere dosyanın itirazı incelemeye yetkili 14.Hukuk Dairesi Başkanlığı’na gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Dairemizin adli yardım talebinin reddine dair kararına ilişkin davalının itirazının incelenmesi için dosyanın itirazı incelemeye yetkili 14. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 01/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5363, Karar No: 2016/9299, Tarih: 09.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/5363 E.  ,  2016/9299 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2013/448-2014/485

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 01/12/2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlenip verilen geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Dosyada bulunan kanıt ve belgeler ile dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda yazılı özelliklerine göre:

1-Çıplak metrekare birim fiyatına % 200 oranında objektif değer arttırıcı unsur ilave edilmesi gerekirken, daha az oranda uygulanmak suretiyle eksik bedel tespit edilmesi,

2-Davalı tarafından 27.06.2010 tarihinde yapılan Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, Maden İşleri Genel Müdürlüğüne başvuru yapıldığı; 11.11.2011 tarihli yazıdan bu konuda işletme ruhsat harçlarının yatırıldığı; Genel Müdürlüğün 13.09.2012 tarihli yazısından, bu alana dolgu/döküm yapılmasının uygun bulunduğu, bu amaçla

1085, 1086, 1087 ve 1088 parsel sayılı taşınmazlar için yapılan projenin de 05.11.2012 tarihinde uygun olduğuna karar verildiği; İski Genel Müdürlüğü 06.09.2012 tarihli yazısından, gerekli tedbirlerin alınması koşuluyla hafriyat döküm ve toprak dolgu faaliyetlerinin uygun olduğuna karar verildiği; İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı Çevre ve Kontrol Daire Başkanlığı Çevre Koruma Müdürlüğünün 14.12.2012 tarihli yazısından, 1087 parselle ilgili olarak rehabilitasyon amaçlı dolgu yapılması uygun bulunduğu anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, davalı tarafın dava konusu 1085 parsel sayılı taşınmazda toprak hafriyat faaliyeti yapabilmek için proje yaptığı ve bu amaçla masraf yapıldığı anlaşıldığından, bu konuda yapılan masraflara ilişkin her türlü belge istenip ruhsat harcı ve sair masraflar belirlenerek, hükmedilmesi gerekirken, bu konuda gerekli araştırma ve inceleme yapılmadan karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Hal böyle olunca, davalı tarafın dava konusu 1085 parsel sayılı taşınmazda toprak hafriyat faaliyeti yapabilmek için proje yaptığı ve bu amaçla masraf yapıldığı anlaşıldığından, bu konuda yapılan masraflara ilişkin her türlü belge istenip ruhsat harcı ve sair masraflar belirlenerek, hükmedilmesi gerekirken, bu konuda gerekli araştırma ve inceleme yapılmadan karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 09/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1360, Karar No: 2013/479, Tarih: 23.01.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/1360 E.  ,  2013/479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 15/son fıkrasına aykırılık suçu nedeniyle zamanaşımı süresi içerisinde dava açılması mümkün görülmüştür.

2- Sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Oluş ve dosya içeriğine göre; sanığın, olay günü saat:18.00 sıralarında mağdur ... ve tanık ... ile sahilde alkol aldığı, mağdur ...'ın olay yerinden ayrılma isteğine karşı çıkarak, gitmesine engel olmak istediği sırada kayalıklardan yuvarlanarak, başından yaralandığı ve olay yerini terk ettiği, sanığın, kardeşine ait balıkhaneye giderek, yaralanmasından ötürü mağdur ...'ı sorumlu tutarak, mağdur ...'ın balıkhanede çalışan kardeşi mağdur ...'ı bıçak ile yaraladığı, aynı gün akşam saat:20.00 sıralarında ise çarşıda gördüğü mağdur ...'ı sırtından ve sol kolundan iki kez bıçaklayarak yaraladığı olayda; mağdur ...'dan kaynaklanan ve sanığa yönelen haksız tahrik niteliğinde söz, davranış ve eylem bulunmadığı halde, sanık hakkında TCK.nun 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ün mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs; mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdiri indirim nedeninin bulunmadığı ve eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla kasten öldürme suçları yönünden tahrike ilişen cezayı azaltıcı nedenlerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, sanığın savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin vasfa, ağır tahrikin varlığına ve sair nedenlere yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Tekerrüre ilişkin hüküm fıkralarında; tekerrüre esas alınan uyarlama kararının tarihinin yanlış yazılması ile tekerrüre esas ilama konu en ağır cezanın hükümde belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;

Yasaya aykırı olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

Tekerrür uygulanmasına ilişkin hüküm fıkralarında; "26/09/2005 tarih, 2002/25 esas, 2002/64 karar sayılı ek karar ile hakkında verilen kesinleşmiş hürriyeti bağlayıcı ceza" ibareleri hükümden çıkarılarak yerlerine; "09/06/2005 tarih, 2002/25 esas, 2002/64 karar sayılı ek karar ile hakkında TCK.nun 149/1-h fıkrası uyarınca yağma suçundan verilen 8 yıl 4 ay hapis cezası" ibareleri eklenmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 23/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/698, Karar No: 2020/5480, Tarih: 30.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/698 E.  ,  2020/5480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 25.11.2019 tarih ve 2018/693-2019/1113 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete emtia blok abonman sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan ekipmanlardan 92 kabının, Almanya'dan Türkiye'ye taşınması işinin davalı ... Tic. Ltd. Şti. tarafından üstlenildiğini, söz konusu emtiaların bu şirketin sorumluluğunda karayolu ile taşındığını ve söz konusu davalının antreposuna indirildiğini, gümrük işlemlerinin tamamlanmasının ardından yine söz konusu davalı tarafından araçlara yüklenerek sigortalı şirketin adresine gönderildiği, taşıma konusu emtianın 27 kabının yüklenmiş olduğu davalı Gültekinler Gümrükleme İşleri Turz. San. Tic. Ltd. Şti.'ye ait aracın sigortalı firma tesislerine ulaştığında, araç içindeki emtiaların hasarlanmış olduğunun tespit edildiğini, hasarın taşıma esnasında meydana geldiğini, davalı ... Tic. Ltd. Şti.'nin taşıma sözleşmesi gereğince, diğer davalının ise fiili taşımayı gerçekleştirmiş olması sebebiyle sorumlu olduğunu ileri sürerek 44.848,85 USD'nin rücuen davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davaya konu taşımanın yurt dışı ayağının davalı ... .. Ltd. Şti. tarafından yurt içi ayağının ise diğer davalı tarafından üstlenildiği, davacı tarafın hasarın taşımanın yurt içi ayağında gerçekleştiğini ileri sürdüğü, bu iddianın ispat edilememesi sebebiyle davalı Gültekinler Ltd. Şti.’nin sorumluluğuna gidilemeyeceği, yine bu sebeple taşımanın yurt dışı ayağını üstlenen davalı ... Tic. Ltd. Şti.'nin de sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 30.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21432, Karar No: 2014/16764, Tarih: 08.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/21432 E.  ,  2014/16764 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü sanığın başka bir soruşturma nedeniyle idaresindeki otomobil ile hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ... ile birlikte karakola geldiği araç dışında karakolun önünde beklemekte iken, araca binerek hareket ettirmesi üzerine çevre koruma nöbetçisi tarafından müdahale edilerek durdurulan ve araçtan indirilen sanığın alkollü olduğundan şüphelenilmesi üzerine yapılan alkol kontrolünde 2,18 promil alkollü olduğunun tespit edilmesine ve oluşa dair kolluk görevlilerince 21.01.2013 tarihinde tutulan tutanak içerikleri dikkate alınarak, atılı suçun sabit olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 08/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/271, Karar No: 2017/2932, Tarih: 18.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/271 E.  ,  2017/2932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/06/2015 tarih ve 2013/319-2015/122 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin meydana getirdiği "...", "...", "..." ve "..." isimli edebi eserler üzerinde mali ve manevi hak sahibi olduğunu, davalının düzenleme işlemleri için teslim aldığı eserleri izin ve muvaffakat olmaksızın basıp çoğaltarak satışa arz ettiğini, ayrıca eserlerin profesyonel editör incelemesinden geçirilmeksizin tüm anlam ve derinlikleri yok edilecek tarzda yazım ve imla hataları ile basıma arzedildiğini ileri sürerek 4 adet eserin her biri için ayrı ayrı çoğaltma ve yayma haklarının karşılığı şimdilik FSEK'in 68. maddesi uyarınca 1.000 TL, 70/2. maddesi uyarınca 1.000 TL, 70/3. maddesi uyarınca 1.000 TL maddi tazminatın yayım tarihlerinden itibaren, FSEK'in 70/1. maddesi uyarınca 10.000 TL, Borçlar Kanunu ve Medeni Kanun uyarınca 5.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren ticari reeskont faizleri ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, sunulan e-mail yazışmalarından da anlaşılacağı üzere dava konusu eserlerin davacının izni ve muvaffakatı ile işlenip, basım, yayım ve dağıtımının yapıldığını, teamül uyarınca tanınmamış bir yazarın eserlerinin hiç bir yayıncı tarafından basılmadığını, bu durumda genellikle yazarın kitabı bastırdığını, bu kitapların dağıtılmaksızın yazara teslim edildiğini, somut olayda ise müvekkilinin tanışıklık ve ortak dostlar hatırına binaen davacının da izni ile kitapları basıp dağıtım şirketleri aracılığıyla dağıttığını, bilahare davacının talebi ile müvekkilinin elindeki tüm eserleri 2010 yılında davacının kardeşine teslim ettiğini, şu an piyasada bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 2004 ve 2005 yıllarında her bir kitap için 1.000 adet olmak üzere toplam 4.000 adet bandrol alındığı, mali haklara ilişkin sözleşmenin yazılı düzenlenmesinin geçerlilik ve sıhhat koşulu olduğu, ancak bazı durumlarda şekle aykırılığın ileri sürülmesinin hakkın kötüye kullanılması olarak kabul edilebileceği, somut olayda taraflar arasındaki e-mail yazışmalarına göre davacının kitapları davalıya basım için teslim ettiği, bir kısmının sonradan davacıya iade edildiği, davalının anılan kitapları davacının rızasıyla bastığı, aradan uzun zaman geçtiği, Medeni Kanun'un 2 nci maddesi uyarınca herkesin haklarını kullanırken dürüst davranmak zorunda olduğu, dava açılmasının hakkın kötüye kullanılması niteliği taşıdığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, davacının mali haklarına sahip olduğu edebi eserlerin davalı tarafından izinsiz basım ve dağıtımın yapıldığı iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece, taraflar arasındaki e-mail yazışmaları esas alınarak TMK'nın 2'nci maddesi uyarınca herkesin haklarını kullanırken dürüst davranmak zorunda olduğu, davacının uzun bir süre geçtikten sonra umuma arz, çoğaltma ve yayma haklarının ihlaline dayalı dava açmasının hakkın kötüye kullanılması mahiyeti taşıdığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere FSEK'in 52'nci maddesi uyarınca eserden doğan mali hakların devri için mutlaka yazılı devir sözleşmesinin yapılması koşulu bulunmakta olup taraflar arasında böyle bir yazılı sözleşmenin varlığı iddia ve ispat edilemediğinden davalının, davacı eser sahibinin iznini almaksızın eser nüshalarının dağıtımını yapması yayma hakkının ihlali anlamına gelmektedir. Mali hakların ihlali sebebiyle açılacak davalar FSEK'in 68'inci maddesi uyarınca farazi sözleşme ilişkisi kapsamında yaptırıma bağlanmış olduğundan ihlal tarihinden itibaren 10 yıllık zamanaşımına tabi oluşu da gözetildiğinde davacının açtığı işbu davada hakkını kötüye kullandığından bahsedilemeyecek olup mahkemece yazılı gerekçe ile maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 18/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16376, Karar No: 2013/28339, Tarih: 08.07.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/16376 E.  ,  2013/28339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen infaza dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 09.10.2006 tarihli erteli mahkumiyete dair kararın süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak aynen infaza dair, 13.01.2012 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'un 98 ve 101. madelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18985, Karar No: 2011/3486, Tarih: 02.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18985 E.  ,  2011/3486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 02.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.