muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7143, Karar No: 2012/10067, Tarih: 04.07.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/7143 E.  ,  2012/10067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş , hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalı ...'ın kiracı olduğu taşınmaza müvekkilinin kızı ...'in büfe olarak işletmek üzere ihtiyacı olduğunu belirterek davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili kira sözleşmesinde birden fazla kiracı bulunmasına rağmen sadece bir tanesine karşı dava açılmasının usulsüz olduğunu, husumetin eksik tevcih edildiğini, yasal süresi içinde kiracılara karşı birlikte dava açılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, ihtiyaç iddiasının ispatlanamadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Tahliye isteği bölünebilir nitelikte olmadığından, birden fazla kiracı bulunması halinde davanın hepsine karşı açılması gerekir. Bu husus zorunlu dava arkadaşlığının bir sonucudur. Sözleşmedeki kiracılardan sadece biri hakkında dava açılması halinde bu eksikliğin dahili dava yolu ile de giderilmesi mümkün değildir. Kiracılar birden fazla olup da hepsi hakkında dava açıldıktan sonra bir kısmı hakkında davadan feragat edilirse diğer kiracılar bakımından da davanın reddine karar verilmesi gerekir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 1.9.2002 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme kiracı sıfatıyla ..., ... ve ... tarafından imzalanmıştır. Bu durumda ..., ... ve ...'ın taşınmazda birlikte kiracı olduklarının kabulü gerekir. Yukarıda açıklandığı üzere bu üç kiracı arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunduğundan her üçü hakkında birlikte dava açılması zorunludur. Dava kiracı ... hakkında açılmış olup diğer kiracılar hakkında açılmadığından davanın bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle reddedilmesi doğru değil ise de karar sonucu itibariyle redde ilişkin bulunduğunda hükmün gerekçesi düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hükmün GEREKÇE DÜZELTİLEREK ONANMASINA ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 04.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21257, Karar No: 2016/14616, Tarih: 14.11.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/21257 E.  ,  2016/14616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; hükmolunan nafakalar ve manevi tazminat miktarı yönünden, davalı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi, manevi tazminat, iştirak nafakası ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 119/1-e maddesi uyarınca davacı, dava dilekçesinde davanın dayanağı olan bütün vakıaları sıra numarası altında ve açık özetleriyle birlikte, davalı da aynı Kanunun 129/1-d maddesi gereğince savunmasının dayanağı olan bütün vakıaları sıra numarası altında ve açık özetleriyle birlikte cevap dilekçesinde göstermek zorundadırlar. Bunlar, dava ve cevap dilekçelerindeki talep sonucunun dayanağı olan ve bu talep sonucunu haklı göstermeye yarayan vakıalardır. Ön inceleme aşaması tamamlanıncaya kadar usulüne uygun biçimde bildirilen vakıaların doğru olduğu yargılama sırasında ispat edilirse, tarafların talep sonuçları da bu duruma göre kabul veya reddedilecektir. Kanunda öngörülmüş istisnalar dışında, hakim, iki tarafın birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz (HMK m.25/1). O halde, mahkemece ancak tarafların dilekçelerinde dayandıkları vakıalar hakkında inceleme ve değerlendirme yapılabilmektedir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 184. maddesinde "Boşanmada yargılama usulü" ayrıca düzenlenmiş; anılan maddenin ilk fıkrasında "Boşanmada yargılama, aşağıdaki kurallar saklı kalmak üzere Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa tabidir" hükmüne yer verilerek, maddede sayılan istisnalar dışında, boşanma davalarının genel yargılama usulüne tabi olduğu belirtilmiştir. Boşanmada genel yargılama usulünün uygulanmasına ayrık olan kurallar ve uygulanması gereken özel usuller, Türk Medeni Kanununun 184. maddesinde sınırlı olarak belirtilmiş olmasına karşın; bu sınırlamalar ve istisnalar içinde, tarafların dayanmadığı vakıaların değerlendirmede esas alınacağına dair özel bir düzenlemeye yer verilmemiştir.

Mahkemece, gerekçeli kararda davalı erkeğe izafe edilen kusurlu davranışlara davacı kadın dava dilekçesinde vakıa olarak dayanmamıştır. Mahkemece, usulüne uygun şekilde ileri sürülmeyen ve dayanılmayan vakıalar davalı erkeğe kusur olarak yüklenemez. Bu durumda, her iki tarafında kusursuz olduğu ve davacı kadının davasının reddi gerektiği açıktır. Ne var ki boşanma hükmünün temyiz kapsamı dışında bırakılmak suretiyle kesinleştiği dikkate alındığında, bu hususta bir bozma yapılamamış ve yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-a)Taraflar, cevaba cevap ve 2. cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK m.141/1). Davacı kadın dava dilekçesinde manevi tazminat yönünden bir talepte bulunmamış, 10.11.2014 havale tarihli dilekçesiyle manevi tazminat talebi olduğuna yönelik beyanda bulunmuştur. Davalı tarafın ise bu taleplere açık muvafakati olmamıştır. İşbu talepler iddianın ve savunmanın genişletilmesi niteliğindedir. Davacı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. O halde, davacının manevi tazminat (TMK m. 174/2) talebi hakkında "karar verilmesine yer olmadığına” karar verilecek yerde yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2-a.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.11.2016(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/2346, Karar No: 2018/10681, Tarih: 14.11.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/2346 E.  ,  2018/10681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eşi ve davalının kardeş olduklarını, aradaki kan bağı nedeniyle eşinin davalının kullandığı krediye kefil olduğunu, borcun ödenmemesi üzerine eşininde içerisinde yer aldığı bir takım kişiler aleyhine icra takibi yapıldığını, eşine yapılan icra takibi nedeniyle davalıya olan borcu kredi kullanarak kendisinin ödediğini, ödediği bedelin kendisine iade edilmediğini, ayrıca defalarca sorunu çözmek için icra takibinin yapıldığı yere gittiğini, masraf yaptığını, borcu ise kredi kullanarak kapattığından kredi faizi ödemek zorunda kaldığını, tüm bu zararlarının tahsili için davalı aleyhine icra takibi başlattığını, başlatılan takibe davalının haksız itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali, takibin devamı ile davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının alacağı temlik alan sıfatı ile davalı hakkında başlatılan takiplere devam etme olanağı bulunduğundan davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine, karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının alacağı temlik alan sıfatı ile davalı hakkında başlatılan takiplere devam etme olanağı bulunduğundan davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine, karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalıya ait borcun kendisi tarafından ödendiğini, hem ödenen borç hemde bu borcu kapatmak için kullandığı kredi nedeniyle ödediği faiz ve sorunun çözümü için defalarca icra takibininin yapıldığı yere giderek yapmak zorunda kaldığı masrafların tahsili için icra takibine vaki itirazın iptalini istemiş, davalı ise davacının borcu alacaklı olan Ziraat Bankasına ödeyerek temlik alan sıfatını kazandığını, dava dışı banka ve davacı arasında temlik sözleşmesininde yapılarak ilgili icra dairesine sunulduğunu, davacının o takibe devam ederek alacağını alma imkanı varken yeni bir takip yaparak alacağını istemesinde menfaati olmadığını, birden fazla mükerrer takip bulunduğunu savunarak davanın reddini dilemiş, mahkemece ise davacının dava dışı bankaya borcu ödeyerek temlik aldığı, temlik aldığı alacaklar yönünden derdest olan icra takiplerine devam etme olanağı varken yeni takip yapmasında davacının hukuki yararı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Oysa ki davacı eldeki davada, ödediği bedelin yanı sıra borcu kapatmak için kullandığını iddia ettiği kredi faizi ve yol masraflarını da talep etmiştir. Başka bir deyişle davacı ödediği bedelin yanı sıra eldeki davada diğer zararlarını da talep etmiştir. O halde mahkemece, davacının ayrıca zarar olarak belirttiği faiz masrafı ve yol masrafları yönünden gerekli araştırma ve incelmeyi yaparak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, bu yön göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz taleplerinin reddine, 2. bentte açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 27,70 TL harcın davacıya, 27,70 TL harcın davalıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12629, Karar No: 2015/12144, Tarih: 12.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/12629 E.  ,  2015/12144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Ö.. K.. ile davalılar S.. K.. ve S.. Ç.. arasındaki dava hakkında Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.05.2012 gün ve 2011/326 - 2012/275 sayılı hüküm dairemizin 06.04.2015 gün ve 2015/3023 – 2015/5400 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı S.. Ç.. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 sayılı HMK.nun geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 251,00 TL para cezasının davalı S.. Ç..'dan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 57,60 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 12/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4969, Karar No: 2023/71, Tarih: 17.01.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/4969 E.  ,  2023/71 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında Selendi Cumhuriyet Başsavcılığının 03.04.2015 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile açılan dava sonucunda Selendi Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delâletiyle aynı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ... maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında aynı Kanun’un 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'ın temyiz istekleri; kardeşi olan sanık ...'ın burayı kiraladığını söylediği için ona inanarak tarlayı sürdüğüne, katılan ...'ın kendisini sürerken uyarmadığına, katılan ile aralarında hukuki uyuşmazlık olduğuna ve suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

2.Sanık ...'ın temyiz istekleri; suçu işlemediğine, katılan ile aralarında hukuki uyuşmazlık olduğuna ve suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

3.Sanık ...'ın temyiz istekleri; kendisi traktör sürmeyi bilmediği için kardeşi olan sanık ... tarafından tarlanın sürüldüğüne, katılan ile aralarında hukuki uyuşmazlık olduğuna ve suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olayda; sanıkların, katılana ait tarlayı sürmek ve tahıl ekmek suretiyle tecavüz etiklerine ilişkindir.

2. Mahkemece yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunda; sanıkların tahıl ekmek suretiyle işgal ettikleri iddia edilen yerin toplamda 9315 m2 olduğu ve yine 348.00 m2 alanın ise sadece sürülmek suretiyle işgal edildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olayda; sanıkların, katılana ait tarlayı sürmek ve tahıl ekmek suretiyle tecavüz etiklerine ilişkindir.

2. Mahkemece yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunda; sanıkların tahıl ekmek suretiyle işgal ettikleri iddia edilen yerin toplamda 9315 m2 olduğu ve yine 348.00 m2 alanın ise sadece sürülmek suretiyle işgal edildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ..., kardeşi ...'ın burayı kiraladığını söylediği için ona inanarak tarlayı sürdüğüne yönelik temyiz talebinde bulunmuş ise de; sanığın, diğer sanık ...'ın kardeşi olması nedeniyle tarlayı kiraladığını bilmemesi hayatın olağan akışına aykırı olduğundan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Tanık D.K.'nin, sanıklar ..., ... ve ...'ı tarlayı ekerken gördüğünü, birisinin tohum saçtığını ikisinin de çift sürdüğünü beyan etmesi, Tanık Ş.K.'nın, sanıkların üç traktör ile birlikte katılana ait tarlayı sürdüklerini beyan etmesi, sanıklardan ...'ın katılanın izni olmadan tarlayı ektiklerini ikrar etmesi, bilirkişi raporu ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların, katılana ait araziye tecavüz ettiği sabit olduğundan sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Selendi Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2015/77 Esas, 2016/95 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7517, Karar No: 2010/7698, Tarih: 25.10.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/7517 E.  ,  2010/7698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ...'ün yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.12.2009 gün ve 2006/222 Esas, 2009/396 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş ve ayrıca tayin edilen ceza süresine nazaran re'sen de temyize tabi olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Adli tıp ve psikiyatri uzmanı raporlarına, savunmaya ve dosya içeriğine göre mağdurede ileri derecede şizofreni akıl hastalığı bulunduğu, beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olduğu ve bu durumun uzun süre kendisiyle birlikte kalan sanık tarafından bilindiği anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık, sanık müdafii ve re'sen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15252, Karar No: 2023/2183, Tarih: 14.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/15252 E.  ,  2023/2183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2021 tarihli ve 2019/295 Esas, 2021/171 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2021/1594 Esas, 2021/1651 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına,

2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

3. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde sanığın, alıcı Baybars'a poşet uzattığı, Baybars'ın da poşeti burnuna götürüp koklayarak avucunda tuttuğunun kolluk kuvvetlerince görülmesi üzerine durdurulan alıcıda uyuşturucu maddenin ele