muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4273, Karar No: 2014/30, Tarih: 17.01.2014

a) Olayın meydana geldiği yer ve saat, sanıklar Süleyman ve Osman’ın savunmaları, otopsi raporuna göre maktuldeki ölümcül yaranın tek olması, uygulamalı keşifte tanık Salih'in sadece aracın far ışıklarının önündeki şahsı gördüğünün belirlenmesi karşısında, sanık Süleyman'ın diğer sanığın balta ile maktule karşı eylemi sırasında yanında bulunarak suç işleme iradesini kuvvetlendirdiği, ayrıca aracın hareketini de engellemek suretiyle diğer sanığın suçu işlemesini kolaylaştırarak yardım ettiği anlaşılmakla; sanık Süleyman'ın kasten öldürmeye yardım suçundan TCK.nun 81/1, 39 maddeleri gereğince cezalandırılması yerine yazılı şekilde hüküm tesisi ile sanığa fazla ceza tayini,

b) Olayın meydana geldiği yer ve saat itibari ile sanık Süleyman'ın kızı diğer sanığın ise yeğeni olan Seviyan'ın kendi rızası ile mi yoksa zorla mı kaçırıldığını sanıkların bilmemeleri, Seviyan'ı kurtarma saikiyle hareket

etmeleri, ayrıca; eylemin Seviyan'ın bindiği aracın şoförüne karşı işlenmiş olması karşısında, sanıkların hataya düştüklerinin kabulü ile hakların da asgari oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık Osman ile sanıklar Süleyman ve Osman müdafıilerinin temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile hükümlerin kısmen değişik gerekçeyle tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), bozma nedenine ve tutuklulukta geçen süreye nazaran sanık Osman müdafiinin tahliye isteminin reddine, sanık Süleyman müdafiinin ise tahliye isteminin kabulü ile sanık S.. A..'nun TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu yada hükümlü değil ise derhal salıverilmesi için müzekkere yazılmasına, 17.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

17.01.2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı M.. B..'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık S.. A.. müdafii Avukat M.. E..’nin yokluğunda 23.01.2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2017/2455, Karar No: 2019/2445, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2455 E.  ,  2019/2445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4547, Karar No: 2025/5380, Tarih: 01.07.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/4547 E.  ,  2025/5380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/3599 E., 2024/493 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.06.2023 tarihli ve 2023/85 Esas, 2023/222 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29, 62 ve 53 maddeleri uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4.Ceza Dairesinin, 20.02.2024 tarihli ve 2023/3599 Esas, 2024/493 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin istinaf başvurusunun sanığın teşebbüs aşamasında kalan eylemine bağlı olarak mağdur ...'ın ... tehlike geçirecek ve ortaya çıkan kırık nedeniyle ... fonksiyonlarını orta (3) derece etki edecek şekilde oluşan yaralamasının niteliği nazara alınarak 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca 9 ile 15 yıl

hapis cezası arasında makul seviyenin üstünde üst sınıra yakın şekilde hapis cezası belirlenmesi gerekirken 11 yıl hapis cezasının seçilerek sanık hakkında eksik ceza tayini, öte yandan sanığın babası ve kardeşlerinin yaralandığı trafik kazası nedeniyle olay yerine gelerek sergilediği olumsuz tavırlar neticesinde trafik kazasına karışan kişiler ve akrabalarınca yaralanmasının ağırlığı sonucu haksız tahrik hükümlerinin sanık lehine asgari seviyenin az daha üzerinde uygulanması gerektiği, her iki hatalı uygulama yapılmamış olsa idi, sanığın netice cezasının daha yüksek olacağı gözetildiğinde, bu hususlar eleştiri konusu yapılmakla aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından eleştirilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna, meşru savunma koşulları oluştuğundan beraatine, karar verilmesi gerektiğine sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğinden bahisle suç vasfına ve haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna, meşru savunma koşulları oluştuğundan beraatine, karar verilmesi gerektiğine sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğinden bahisle suç vasfına ve haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, meşru savunma hükümlerinin yasal koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından bozma nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın akrabaları ve mağdurun akrabaları arasında, trafik kazası meydana geldiği, kazayı öğrenen sanık ...'ın da olay yerine geldiği, kaza nedeniyle çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, mağdurlar ... ile 'nin iştirak halinde elleriyle vurmak suretiyle sanık ...'ı alınan adli raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve ... fonksiyonlara etkisi orta (2.) derece nazal kemik kırığı olacak şekilde yaraladıkları, daha sonra polis memuru olan tanık ...'in biber gazı ile müdahale ettiği ve tarafların uzaklaştıkları, sonrasında sanık ...'ın yerden aldığı parke taşını mağdur ...'nin başına vurarak mağduru ... tehlike geçirecek, kafa bölgesinde hemoraik kontüzyona, subdural hematoma ve temporal kemikte ... fonksiyonlara etkisi orta (3. derece) kırığa neden olacak şekilde yaraladığı kabul edilen olayda;

a. Sanık ile mağdurun birbirlerini tanımayıp aralarında öldürmeyi gerektirecek bir husumet bulunmaması, trafik kazası sonrası tartışma nedeniyle olayın aniden gelişmesi, mağdurdaki ... tehlikeye neden olan yaralanmanın tek darbe ile oluşmuş olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kastın yoğunluğuna göre temel ceza tayininde sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerekirken, suçun niteliğinde hataya düşülerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

b. Sanığın yakınlarının trafik kazasında yaralanmış olmaları ve kazadan sonra çıkan tartışmada mağdur ve yakınlarının sanığın burnunu hayat fonksiyonlarına etkisi (2) orta derecede olacak şekilde kırmış olmaları karşısında mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin ulaştığı boyut dikkate alındığında, haksız tahrik nedeniyle (1/4) ila (3/4) arasında indirim öngören 5237 sayılı Kanun'un 29/1 maddesi uyarınca asgari hadden uzaklaşılarak indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde asgari oranda indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin suçun vasfına ve haksız tahrik derecesine yönelik temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4.Ceza Dairesinin, 20.02.2024 tarihli ve 2023/3599 Esas, 2024/493 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Antalya 1.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7667, Karar No: 2021/5382, Tarih: 29.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7667 E.  ,  2021/5382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 37. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 10/12/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 29/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11221, Karar No: 2017/6481, Tarih: 04.05.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/11221 E.  ,  2017/6481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ticari İşletme Kirası Sözleşmesinden Kaynaklanan

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kira sözleşmesine güvenilerek kiralanana yapılan faydalı ve zorunlu masraflar bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 14.01.2017 tarih ve 1 sayılı kararı ile hazırlanan, 20.01.2017 günlü ve 2017/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurulunca kabul edilip 27.01.2017 tarihli ve 29961 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2017 günü yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (3.) Hukuk Dairesi'nin görevi cümlesinden bulunmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11254, Karar No: 2020/1440, Tarih: 04.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/11254 E.  ,  2020/1440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsada gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Dairemizce; dava konusu taşınmazdan geçirilen enerji nakil hattı nedeniyle irtifak hakkı karşılığı olan değer düşüklüğüne hükmedilmesi gerekirken, mülkiyet bedeline hükmedilmesi doğru görülmediği şeklinde bozma yapıldığı ve bu bozmaya uyulduğu halde gereği yapılmayarak yazılı gerekçe ile mülkiyet bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/965, Karar No: 2017/5641, Tarih: 14.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/965 E.  ,  2017/5641 K.**

**"İçtihat Metni"**

6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...’ın, 6831 sayılı Kanun'un 108/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca kısa süreli hapis cezasından çevrilme 500,00 Türk Lirası ve doğrudan hükmedilen 80,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, sanık ...’ın ise 6831 sayılı Kanun'un 108/1 ve 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddeleri uyarınca 25 gün hapis ve 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesine göre sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl süre ile denetim süresine tâbi tutulmasına, 55 K 5163 plaka sayılı aracın müsaderesine yer olmadığına, sanığın talebi halinde sahibine iadesine dair Alaçam (kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 23/12/2011 tarihli ve 2009/235 Esas, 2011/528 sayılı kararına karşı katılan kurum vekili tarafından yapılan itirazın kabulü ile sadece araç müsaderesi yönünden anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 16/07/2012 tarihli ve 2012/502 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 19/12/2016 gün ve 13193 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/01/2017 gün ve KYB. 2016/402199 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

... plaka sayılı aracın, hakkında mahkumiyet kararı verilen ...’a ait bulunduğu ve müsadereye yer olmadığına ilişkin kararın da sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının içeriğine dahil olduğu anlaşıldığından, katılan kurum vekilince verilen 25/03/2012 tarihli itiraz dilekçesinin müsadereye yer olmadığına ilişkin verilen karara yönelik süresinde yapılan temyiz talebi olarak merciince değerlendirilmesi gerektiği düşünülerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre;

1-Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 16/07/2012 tarihli ve 2012/502 değişik iş sayılı kararının, sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik katılan kurum vekilince idare lehine vekalet ücreti hükmedilmemesi nedeniyle yapılan itirazın reddine ilişkin kararı yönünden yapılan incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarih ve 2013/15 sayılı ve Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 12/09/2013 tarihli ve 2012/28099 Esas, 2013/22065 sayılı ilamlarında, mahkemesince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği hallerde dahi itiraz merciinin hem maddi olay hem de hukuki yönden inceleme yapabileceğinin belirtildiği,

Yine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 09/09/2015 tarihli ve 2015/17216 Esas, 2015/24958 sayılı ilamında da, vekalet ücretine hükmedilmemesi sebebiyle yapılan itirazın, merciin sınırlı denetim yapma yetkisi bulunduğundan bahisle reddedilmesi üzerine söz konusu bu hükmün bozulmasına karar verildiği,

Yine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 09/09/2015 tarihli ve 2015/17216 Esas, 2015/24958 sayılı ilamında da, vekalet ücretine hükmedilmemesi sebebiyle yapılan itirazın, merciin sınırlı denetim yapma yetkisi bulunduğundan bahisle reddedilmesi üzerine söz konusu bu hükmün bozulmasına karar verildiği,

Ayrıca Anayasa Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2013/6217 başvuru sayılı kararında "Kanuni düzenlemeler ve içtihat karşısında başvurucu lehine vekâlet ücretine

hükmedilmemesi, ilgili yasal mevzuatın lafız ve amacına açıkça aykırı olup, başvurucunun Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alınan hakkaniyete uygun yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir." şeklinde belirtildiği,

Yukarıdaki bahsi geçen kararlarla birlikte, 1136 Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak çıkarılan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi gereğince, kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine vekalet ücreti tayin olunması gerektiği şeklindeki hükümleri gereğince, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi karşısında, vekili bulunan katılan lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Hükümleri gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın bu nedenle kabulü yerine, merciin sınırlı denetim yapma yetkisi bulunduğundan bahisle itirazın reddine karar verilmesinde,

2-Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 16/07/2012 tarihli ve 2012/502 değişik iş sayılı kararının, sanık ...’a ait olan ... plaka sayılı aracın müsaderesine yer olmadığına, sanığın talebi halinde sahibine iadesine yönelik karara karşı katılan kurum vekilince yapılan itirazın kabulü ile sadece araç müsaderesi yönünden kararın kaldırılmasına ilişkin kararı yönünden yapılan incelemesinde;

... plaka sayılı aracın, hakkında mahkumiyet kararı verilen ...’a ait bulunduğu ve müsadereye yer olmadığına ilişkin kararın da sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının içeriğine dahil olduğu anlaşıldığından, katılan kurum vekilince verilen 25/03/2012 tarihli itiraz dilekçesinin müsadereye yer olmadığına ilişkin verilen karara yönelik süresinde yapılan temyiz talebi olarak merciince değerlendirilmesi gerektiği, itiraz merciinin bu kararı inceleme yetkisi bulunmadığı halde itirazın kabulü ile sadece araç müsaderesi yönünden anılan kararın kaldırılmasına karar verilmesinde,

3-Kabule göre de, Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 16/07/2012 tarihli ve 2012/502 değişik iş sayılı kararında itirazın kabulü ile sadece araç müsaderesi yönünden anılan kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de, mercii tarafından yapılan itiraz incelemesi sonucunda itirazın kabulüne karar verilmesi halinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesi hükmü doğrultusunda itirazın esası hakkında da karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir karar verilmemesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

... plaka sayılı aracın, hakkında mahkumiyet kararı verilen ...’a ait bulunduğu ve müsadereye yer olmadığına ilişkin kararın da sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının içeriğine dahil olduğu anlaşıldığından, katılan kurum vekilince verilen 25/03/2012 tarihli itiraz dilekçesinin müsadereye yer olmadığına ilişkin verilen karara yönelik süresinde yapılan temyiz talebi olarak merciince değerlendirilmesi gerektiği kabul edilerek,

Kanun yararına bozmaya konu ihbarnamenin (1) nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

Sanık hakkında CMK'nın 231. maddesi gereği verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında, katılan lehine maktu vekalet ücretine de hükmedilmesi gerekirken bu hususta karar verilmemesinde isabet görülmediğinden,

Kanun yararına bozmaya konu ihbarnamenin (2) nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

Sanık ...'den ele geçirilen ve suçta kullanılan, karar tarihi itibariyle değeri 2850 TL olan 55 K 5163 plaka sayılı aracın, hakkında mahkumiyet kararı verilen ...’a ait bulunduğu ve müsadereye yer olmadığına ilişkin kararın da sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının içeriğine dahil olduğu anlaşıldığından, katılan kurum vekilince verilen25/03/2012 tarihli itiraz dilekçesinin müsadereye yer olmadığına ilişkin verilen karara yönelik süresinde yapılan temyiz talebi olarak merciince değerlendirilmesi gerektiği, itiraz merciinin bu kararı inceleme yetkisi bulunmadığı halde itirazın kabulü ile sadece araç müsaderesi yönünden anılan kararın kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 16/07/2012 tarihli ve 2012/502 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/4 maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yapılmasına,

Kanun yararına bozmaya konu ihbarnamenin (3) nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

CMK'nın 231. maddesi gereğince verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yapılan itirazın kabulü durumunda, itiraz konusu karar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar veren mahkemece hüküm verileceğinden bu konudaki kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 14/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22222, Karar No: 2015/27491, Tarih: 07.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/22222 E.  ,  2015/27491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 13.03.2013 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının kesinleşmesinden sonra, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle TCK'nin 51/7 maddesi uyarınca dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 22.01.2015 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21942, Karar No: 2014/25135, Tarih: 24.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/21942 E.  ,  2014/25135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2014

NUMARASI : 2014/259-2014/770

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak %36 oranındaki sürekli iş göremezliğinin, 06/12/2007 tarihinde artarak % 78 oranına yükselmesi sonucu oluşan % 42 oranındaki fark nedeniyle açılan maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının, kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.