muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2616, Karar No: 2011/1079, Tarih: 21.02.2011

**9. Ceza Dairesi         2009/2616 E.  ,  2011/1079 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kamu malına zarar verme

Hüküm : TCK'nın 152/1-a, 62, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanık ... hakkında tekerrüre esas adli sicil kaydı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanık ... 'un mala zarar verme suçunu yakarak işlediğinin kabulu karşısında hakkında tayin olunan cezanın TCK'nın 152/2-a maddesi gereğince arttırıma tabi tutulmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Sanık ...'un olay anında cezaevinde psikolojik rahatsızlığı olduğunu, tutuklu olduğu bir başka dosyadan Samsun Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesine sevk edildiğini belirtmesi karşısında, suç tarihinde atılı eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltacak derecede akıl hastalığı olup olmadığı hususunda ilgili sağlık kuruluşundan rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanık ...'un 06.02.2007 tarihli oturumda talimatla alınan savunmasındaki zararı sanık ...'nın giderdiğine dair beyanı da araştırılarak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7394, Karar No: 2015/19769, Tarih: 01.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/7394 E.  ,  2015/19769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ............................ İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan ..... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılara ait işyerinde temizlik işçisi çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ilke olarak ............................. de işe başladığı sonra diğer davalı işçisi olarak çalışmaya devam ettiği, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisinin bulunduğu, davacının davalı işyerinde 01.04.1995 tarihinde çalışmaya başladığı, 28.08.2000 tarihinde emekli olduktan sonra çalışmasına ara vermeden devam ettiği ve iş ilişkisinin iddia edildiği gibi 20.04.2003 tarihinde sona erdiği, davacının kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağı bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı............................. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacı davalılara ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde feshedildiğini ileri sürüp feshe bağlı alacak talep etmiş ve mahkemece talepler kabul edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının ............................. ye ait işyerinde temizlik işçisi olarak çalışmaya başladığı daha sonra diğer davalı işçisi olarak yine aynı görevine devam ettiği ve iki davalı arasında asıl alt işveren ilişkisi olduğu anlaşılmaktadır.

Davacı, 20.04.2003 tarihinde iş sözleşmesinin sona erdiğini ileri sürmüş ise de davacı tanıkları davacının 2003 yılında değil 2008 yılında işten ayrıldığını, 2003 yılında çalıştıkları şirketin el değiştirdiğini, ancak şirket el değiştirse de davacının aynı yerde çalışmaya devam ettiğini açıklamışlardır.

Taraflar arasında daha önce aynı taleplerle ............. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan dava bulunmakta olup, bu davada Mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin talepleri kabul edilmiş, davalı ............................... vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 2008/33536 E. 2010/17194 K. sayılı bozma ilamında 2003 yılında işyeri devri olup olmadığı hususunun aydınlatılması gerektiği belirtilmiş ise de bozma kararı sonrası takip edilmeyen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, davacı tanıklarının beyanları ve yukarıda açıklanan bozma kararı doğrultusunda 2003 yılında işyeri devri olup olmadığının araştırılması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile iş ilişkisinin 20.04.2003 tarihinde sona erdiğinin kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4938, Karar No: 2024/1066, Tarih: 14.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/4938 E.  ,  2024/1066 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/951 Esas, 2022/356 Karar

...

DAVALILAR : 1.İlko İlaç Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili Avukat

...,

2.Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT)

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü

(Esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle)

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/197 E., 2020/81 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerinin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Kurum nezdinde 2017/56577 sayılı "Beybi Care+şekil" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, başvurunun ilanına davalı şirket tarafından 2015/66077 sayılı "babicare" ibareli markaya dayalı olarak itiraz edildiğini, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından itiraz yerinde görülerek başvurunun reddine karar verildiğini, bu ret kararına yaptıkları itirazın ise YİDK tarafından reddedildiğini, oysa müvekkiline ait 2006/56251 tescil numaralı Beybi ibareli markanın bulunduğunu, bu markanın ... yıllardır kullanıldığını ve tüketiciler tarafından bilinen bir marka olduğunu, davaya konu başvurunun da bu markanın uzantısı ve devamı niteliğinde bulunduğunu, müvekkilinin ticaret hayatında bilinen Beybi markasına eklenen, kozmetik alanında birçok şirket tarafından kullanılan “care” kelimesi ile oluşturulan başvuru markasının, bir başka marka olan “babicare” ibareli marka ile iltibas ihtimali doğuracağı gerekçesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, görsel ve işitsel bakımdan yapılacak değerlendirmede, tescili talep edilen markanın müvekkiline ait olduğunun kolaylıkla tespit edileceğini, "Care" sözcüğünün davalı şirketin aidiyetinde olmadığını, kozmetik sektöründe birçok markanın bu sözcüğü ek alarak kullanıldığını, bu sözcük bakımından iltibas ihtimalinin öne sürülemeyeceğini, müvekkiline ait başvuru markasının şekil unsurunu haiz olduğunu, bu unsurun dava konusu markanın ayırt edici niteliğini arttırdığını, taraf markalarının görsel, işitsel ve kavramsal bakımdan birbirlerinden tamamen farklı olduğunu, davalı şirketin ana iştigal konusunu ilaç üretiminin oluşturduğunu, müvekkilinin ise medikal sarf malzemeleri, cerrahi ve medikal eldivenler üreten bir firma olduğunu, davalı şirkete ait markanın kullanıldığı mal ve hizmetlerin, müvekkiline ait “Beybi Care+” ibareli başvuru markasının kullanıldığı mal ve hizmetlerden farklı bulunduğunu, davalı şirketin "babicare" markası bakımından kullanımının söz konusu olmadığını ileri sürerek, YİDK'nın 2019/M-1673 sayılı kararının iptaline, 2017/56577 numaralı marka başvurusunun tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davacı adına tescilli "Beybi" ibareli tanınmış markanın bulunmadığını, davacı tarafından daha önce tescil edilen 2006/56251 tescil numaralı “beybi” ibareli markanın yalnızca 10 uncu sınıfta tescilli olduğunu, bu itibarla davacı şirkete ait “beybi” ibareli markaya dayanarak işbu dava konusu markayı tescil ettirmek istemesine dair taleplerin reddinin gerektiğini, taraf markalarının ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, taraf markaları arasında karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, davacı şirketin ilk olarak yapılan 2016/38978 sayılı “beybi care+” ibareli marka başvurusunun reddedilmiş olmasına rağmen; reddedilen söz konusu bu marka ile birebir aynı işbu dava konusu 2017/56577 sayılı marka başvurusunda bulunmuş olmasının kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markaları arasında, dava konusu başvuru ile tescil talep edilen 5 ... sınıftaki "Bebek mamaları; kağıt ve tekstilden mamul çocuklar, için bezler." malları ile 10 uncu sınıftaki "Biberonlar, biberon emzikleri, emzikler, bebekler için diş kaşıyıcılar." malları yönünden karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, dava konusu başvuru ile tescil talep edilen 5 ... sınıftaki "İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal ürünler, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal reaktif maddeler, ilaç ihtiva eden kozmetikler. Tıbbi ve veterinerlik amaçlı kullanıma uygun diyetetik maddeler; diyet takviyeleri, gıda (besin) takviyeleri; zayıflama amaçlı tıbbi müstahzarlar; tıbbi amaçlı bitkiler ve tıbbi amaçlı bitkisel içecekler. Diş hekimliği için ürünler (aletler/cihazlar hariç) : diş dolgu maddeleri, diş kalıbı alma maddeleri, protez ve yapay diş yapıştırma ve tamir maddeleri. Hijyen sağlayıcı ürünler: pedler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri, kağıt ve tekstilden mamul yetişkinler ve ... hayvanlar için bezler. Zararlı böcek, zararlı bitki, zararlı mantar ve kemirgenleri yok edici maddeler. İnsan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar, havayı temizleyici ve kötü kokuları giderici maddeler. Dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar, ilaçlı sabunlar, dezenfekte edici sabunlar, antibakteriyel el losyonları." malları 10 uncu sınıftaki "Cerrahi, tıbbi, diş hekimliği ve veterinerlik için alet, cihaz ve mobilyalar. Yapay organlar ve protezler. Tıbbi ortopedik malzemeler: tıbbi korseler, ortopedik ayakkabılar, elastiki ve destekleyici bandajlar. Ameliyathane giysileri ve steril örtüler. Cinsel amaçlı aletler ve malzemeler. Prezervatifler (kondom/kaput)." malları yönünden ise taraf markaları arasında karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, davacıya ait önceki tescilli 2006/56251 sayılı marka nedeniyle kazanılmış hakkın bulunmadığı, dava konusu marka başvurusunun kötü niyetli olduğu iddiasının somut delillerle ispatlanamadığından haklı olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, YİDK'nın 2019/M-1673 sayılı kararının 5 ... sınıfta yer ... "bebek mamaları; kağıt ve tekstilden mamul çocuklar için bezler" malları ile 10 uncu sınıfta yer ... "biberonlar, biberon emzikleri, emzikler, bebekler için diş kaşıyıcıları" malları yönünden kısmen iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; tescili talep edilen markanın “babicare” adlı marka ile iltibas yarattığı iddiasının haksız ve gerçeklikten tamamen uzak nitelikte olduğunu, her iki marka arasında işitsel ve okunuşsal olarak farklılıklar bulunduğunu, müvekkiline ait "beybi" markasının 2006/56251 tescil numarası ile ... yıllar devam eden tanınmış ve tüketiciler tarafından bilinen bir marka olduğunu, davaya konu tescili talep edilen markanın da “beybi” markasının uzantısı ve devamı niteliğinde bulunduğunu, ayrıca markaya eklenen “care” kelimesinin de yine davalı şirketin aidiyetinde olmayan ve kozmetik alanında bir çok markanın ek yaparak kullandığı ve iltibas iddiasının ileri sürülemeyeceği bir kelime olduğunu, İlk Derece Mahkemesinin kararına esas aldığı bilirkişi raporunun eksik inceleme ile hazırlandığını, müvekkilinin "beybi" markasının kullanımının ispatlı olduğunu, bu markanın müvekkili yönünden kazanılmış hak doğurduğunu, bilirkişilerin iki marka arasında görsel benzerlik olmadığını tespit ettiklerini ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın tümden kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında ... bir benzerlik bulunduğunu, dolayısıyla bebek ürünleri de dahil ortalama tüketicinin her iki markayı yan yana aynı raflarda görmeleri halinde kolaylıkla yanılgıya düşebileceklerini, aksi yöndeki kararın yerinde olmadığını ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın tümden reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında ... bir benzerlik bulunduğunu, dolayısıyla bebek ürünleri de dahil ortalama tüketicinin her iki markayı yan yana aynı raflarda görmeleri halinde kolaylıkla yanılgıya düşebileceklerini, aksi yöndeki kararın yerinde olmadığını ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın tümden reddine karar verilmesini istemiştir.

3. Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; dosyada mübrez eksik ve hatalı bilirkişi raporuna dayalı İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu edilen markaların gerek kendilerini oluşturan kelimelere ayrı ayrı bakıldığında gerekse markaların bütünü ele alındığında birbirinden ayırt edilemeyecek kadar benzer nitelikte bulunduklarını, tescili talep edilen "beybi care+" ibaresinin müvekkilinin "babicare" markası ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olmasının ve algılamanın "beybi care+" üzerinde yoğunlaşmasının, müvekkilinin marka tescilinden ... haklarının ihlal edilmesine sebebiyet verdiğini, tüm bunların yanında alıcıların mal ya da hizmeti üreten ya da piyasaya sunan iki ayrı işletmenin varlığının farkında olmakla beraber işletmelerden birinin diğeri üzerinde ekonomik, finansal veya ticari etkisi olduğunu düşünmesi halinde işletmelerin karıştırılmasının söz konusu olacağını, davacının aynı ibareye ilişkin olarak ilk başta 2016/38978 sayılı "beybi care+" marka müracaatında bulunduğunu, bu marka müracaatı reddedilmiş olmasına rağmen sonrasında işbu dava konusu 2017/56577 sayılı "beybi care+" marka müracaatında bulunmuş olmasının tamamıyla davacının kötü niyetinin göstergesi olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın tümden reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Beybi Care+şekil" ibareli başvuru ile redde mesnet 2015/66077 sayılı "babicare" ibareli marka arasında, başvuru kapsamından çıkarılan 5 ... sınıftaki "İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal ürünler, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal reaktif maddeler, ilaç ihtiva eden kozmetikler. Tıbbi ve veterinerlik amaçlı kullanıma uygun diyetetik maddeler; diyet takviyeleri, gıda (besin) takviyeleri; zayıflama amaçlı tıbbi müstahzarlar; tıbbi amaçlı bitkiler ve tıbbi amaçlı bitkisel içecekler. Diş hekimliği için ürünler (aletler/cihazlar hariç) : diş dolgu maddeleri, diş kalıbı alma maddeleri, protez ve yapay diş yapıştırma ve tamir maddeleri. Hijyen sağlayıcı ürünler: pedler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri, kağıt ve tekstilden mamul yetişkinler ve ... hayvanlar için bezler. Zararlı böcek, zararlı bitki, zararlı mantar ve kemirgenleri yok edici maddeler. İnsan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar, havayı temizleyici ve kötü kokuları giderici maddeler. Dezenfektanlar, antiseptikler (mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar, ilaçlı sabunlar, dezenfekte edici sabunlar, antibakteriyel el losyonları." malları 10 uncu sınıftaki "Cerrahi, tıbbi, diş hekimliği ve veterinerlik için alet, cihaz ve mobilyalar. Yapay organlar ve protezler. Tıbbi ortopedik malzemeler: tıbbi korseler, ortopedik ayakkabılar, elastiki ve destekleyici bandajlar. Ameliyathane giysileri ve steril örtüler. Cinsel amaçlı aletler ve malzemeler. Prezervatifler (kondom/kaput)." malları yönünden 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında ortalama alıcılar nezdinde işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, zira marka işaretleri arasında yüksek düzeyli işitsel ve anlamsal benzerlik olduğu, redde mesnet markayı oluşturan "babicare" ibaresinin bebek bakımı olarak algılanacağı ve bu nedenle söz konusu markanın bebeklerle ile ilgili ürünler yönünden ayırt ediciliğinin oldukça düşük olduğunun kabulünün gerektiği, buna göre başvuru kapsamında yer alıp bebeklerle ilgili olan 5 ... sınıftaki "Bebek mamaları; kağıt ve tekstilden mamul çocuklar, için bezler." malları ile 10 uncu sınıftaki "Biberonlar, biberon emzikleri, emzikler, bebekler için diş kaşıyıcılar