muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4812, Karar No: 2020/6362, Tarih: 02.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/4812 E.  ,  2020/6362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili ile davalı ... Belediyesi ESHOT Genel Müdürlüğü vekili ve dahili davalı vekili tarafından talep edilmiş, davacılar vekilince de duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 08.09.2020 Salı günü taraflardan gelen olmadı. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 10/05/2009 tarihinde meydana gelen ve davalı sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki davalı belediyeye ait ve diğer davalı tarafından sigortalanmış aracın müvekkili ...'e çarpması neticesinde müvekkilinin sol ayağından yaralandığını ve malul kaldığını beyanla; davacı ... için 250.000,00 TL ve babası ... için 40.000,00 TL manevi tazminatın ve ...'in tedavi giderleri, protez giderleri ve sair her türden maddi zararlarının tazmini için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile her bir müvekkili için 5.000,00’er TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında 18.06.2013 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat talebini davacı ... yönünden 29.164,30 TL, davacı ... yönünden 6.325,64 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... Anonim Türk Sigorta Şirketi vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İzmir Büyükşehir Belediyesi Eshot Genel Müdürlüğü vekili; meydana gelen olayda idarelerinin ve davalı otobüs şoförünün herhangi bir kusuru bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; meydana gelen kazada müvekkilinin kusuru bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin ilgili bozma ilamına uyulmasına karar verilerek toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının davasının kısmen kabul kısmen reddine, 27.557,76 TL sürekli mağduriyetten kaynaklı maddi tazminat talebi ile 440,00 TL ulaşım masraflarının olay tarihi olan 10/05/2009 tarihinden itibaren işlemiş yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen (SGK hariç) alınarak davacılara ödenmesine, (davalı ... Anonim Türk Sigorta Şirketi'nin poliçe limiti ve dava tarihinden itibaren işlemiş faiziyle sorumlu tutulmasına),5.885,64 TL davacının belgeli tedavi giderlerinin olay tarihi olan 10/05/2009 tarihinden itibaren dahili davalı SGK'dan alınarak davacılara ödenmesine, davacı ... için 40.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 10/05/2009 tarihinden itibaren işlemiş yasal faiziyle davalılar ..., İBB Eshot Genel Müdürlüğü'nden tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı Eshot Genel Müdürlüğü vekili ve dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacılar vekilinin yerinde olmayan tüm, davalı Eshot Genel Müdürlüğü vekili ve dahili davalı ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemizin 24/11/2016 tarihli 2014/10208 Esas 2016/10838 Karar sayılı bozma ilamı doğrultusunda, yargılama sırasında yürürlüğe giren 6111 Sayılı Kanun gereğince, davacı tarafın talep ettiği tedavi giderleri

yönünden Sosyal Güvenlik Kurumu davaya dahil edilerek yargılamaya devam edilmiştir.

6111 sayılı Kanun'un 59. maddesi ve geçici 1. maddesi gereği, trafik kazasından kaynaklanan tedavi giderlerinden Sosyal Güvenlik Kurumu sorumludur. Ancak, Sosyal Güvenlik Kurumu, tüm tedavi giderlerinden değil, sözkonusu madde kapsamında kalan belgeli tedavi giderlerinden sorumludur. Belgeli olmayan tedavi giderlerinden ve Kanun kapsamında olmayan tedavi giderlerinden SGK sorumlu olmayıp, sigorta şirketi ile araç işleteni ve sürücüsünün sorumluluğu devam etmektedir.

Mahkemece, tedavi giderleri hakkında aktüerya-hesap bilirkişisi Dr. ... tarafından düzenlenen rapor esas alınarak karar verilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporu incelendiğinde; davacının tedavisi amacıyla belgesiz tedavi giderleri; fizik tedavi ve rehabilitasyon, pansuman sarf malzemesi, ilaç katkı payı, muayene katkı payı vb giderler olarak belirtilerek ve bakıcı gideri de eklenerek toplamda 5.885,64 TL olarak hesap edilmiştir. Belgeli tedavi giderlerinin SGK tarafından karşılandığı değerlendirildiğinde hesaba dahil edilen ve belge düzenlenmediği açıkça belirtilen fizik tedavi ve rehabilitasyon gideri ile yine davacının belgelendirmediği pansuman sarf malzemesi, ilaç katkı payı gibi kalemler için belirlenen bedeller de dahil edilerek hesap yapılması ve belgeli ve belgesiz tedavi gideri ayrımı yapılmaması doğru değildir. Yetersiz bilirkişi raporuna göre karar verilmesi eksik inceleme mahiyetindedir.

Bu durumda mahkemece; 6111 sayılı Kanun ile KTK'da yapılan değişiklik ve buna dair yönetmelik gereği, trafik sigortacısının sorumluluğunun son bulduğu belgeli tedavi giderleri yönünden, trafik sigorta poliçesi gereği sigortacısına prim ödeyerek sorumluluğunu aktaran araç işleteni ile işletenin eylemlerinden sorumlu olduğu araç sürücüsünün de sorumluluğunun son bulduğu hususları gözetilmek suretiyle; davaya konu edilen tedavi giderlerinden, SGK'nın sorumluluğunda bulunan ve bulunmayanların belirlenmesi için, konusunda uzman doktor bilirkişiden denetime elverişli, ayrıntılı, gerekçeli bir rapor alınması; usuli kazanılmış haklar da dikkate alınarak SGK'nın sorumluluğunda olan belgeli tedavi giderleri yönünden SGK’nın sorumluluğuna, SGK'nın sorumluluğunda olmayan tedavi giderleri ve belgesiz tedavi giderleriyle sınırlı olarak diğer davalıların

sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

3-Kabule göre; Davalı Eshot Genel Müdürlüğü yönünden davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş olup, reddedilen maddi tazminat yönünden karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'ne göre davalı Eshot Genel Müdürlüğü lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin yerinde olmayan tüm, davalı Eshot Genel Müdürlüğü vekili ve dahili davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle dahili davalı ... vekilinin, (3) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı Eshot Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı ... Belediyesi ESHOT Genel Müdürlüğü ve dahili davalı SGK yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 18,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Belediyesi ESHOT Genel Müdürlüğü'ne geri verilmesine 02/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6368, Karar No: 2020/887, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/6368 E.  ,  2020/887 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2759, Karar No: 2017/4534, Tarih: 29.05.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/2759 E.  ,  2017/4534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davacının ...İlköğretim Okulu'nda 07.09.1998 ile 09.02.2011 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; İlköğretim Okulunda hizmetli olarak çalıştığını beyan eden davacı adına davalı işyerince düzenlenen işe giriş bildirgesi ve davalı Kurum'a bildirilen çalışma bulunmadığı,okul aile birliği işletme defterinde davacıya 2007 ve 2008 yıllarında ihata duvarı işçiliği,WC ,kapı,lavabo onarımı açıklaması ile yapılan bir kısım ödemelerin görüldüğü,okulda tespiti istenen dönemde sınıf öğretmeni olarak çalışan tanığın, göreve başladığı tarihten itibaren okulda davacıyı her gün gördüğünü ancak okula gelip gitmesi karşılığı ücret alıp almadığını bilmediğini beyan ettiği,hizmetli olarak çalışan tanığın davacının okula kalorifer tesisatı yapılması ve beton döşenmesi sırasında yevmiye karşılığı geçici olarak çalıştığını belirttiği,müdür yardımcısı tanığın ise davacının özellikle kış dönemlerinde personel yetesizliği nedeniyle belirli süre çalıştığı yönünde beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri okul olup bir kamu kuruluşudur. Bu nedenle, davalı işyerinde resmi kayıtlara dayanılması ve ücretlerin yazılı belge ile ödenmesi esastır. Nitekim, davacının bazı çalışmalarının harcama pusulası düzenlenerek resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Davacının ücretsiz çalışması hayatın olağan akışına aykırı, kamu kuruluşundaki çalışmaların resmi kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Yapılacak iş, davacı ile ilgili şef, amir, müdür gibi yetkili kişileri dinlemek, davacının ücretini nasıl aldığını ortaya koymak, davacıdan bu tarihler arasında ücret ödendiğini kanıtlayan belge olup olmadığını sormak, varsa mahkemeye sunması için süre vermek, bu dönemde çalıştığına ve ücret aldığına ilişkin belgeleri davalı okuldan istemek, çalıştığını gösterir belgelerin ibraz edilememesi halinde bunun nedenini araştırmak ve haklı bir nedene dayanıyor ise ancak bu takdirde tanık sözlerine itibar ederek davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırmayı genişletmek, talep edilen dönemde okul müdürü,müdür yardımcılığı yapmış kişiler ile bu dönemde çalıştığı bildirilen okul öğretmeni ve hizmetliler arasından re'sen seçilecek başkaca tanıkları dinleyerek davacının çalışmalarının niteliğine,kapsamına, yaz tatillerinde ve sömestr tatillerinde çalışıp çalışmadığına yönelik beyanlarını almak ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 29.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12314, Karar No: 2019/1749, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/12314 E.  ,  2019/1749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/900, Karar No: 2024/8997, Tarih: 12.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/900 E.  ,  2024/8997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1911 Esas, 2023/1944 Karar

HÜKÜM : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2020/238 E., 2022/76 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirkete ait "..." markasının, tanınmış marka olarak tescil edildiğini, yine davacı şirket adına tescilli ve/veya tescil başvurusu gerçekleştirilen ... esas unsurlu birçok markanın bulunduğunu, davalının kötü niyetli olarak davacı şirket markası ile aynı ve türdeş mal ve hizmetlerde 2018/61805 sayılı "dostlar çorbacısı" markasını tescil ettirerek kullandığını iddia ederek davalı şirket adına tescilli, 2018/61805 sayılı "dostlar çorbacısı" markasının "süt ve süt ürünleri" emtiaları bakımından hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın iddialarının somut dayanaktan yoksun ve mesnetsiz olduğunu, davalının yıllardan beri Gebze İlçesi'nde lokanta, çorbacı gibi yiyecek ve içecek ve içecek sağlama alanlarında faaliyet gösteren bir iş insanı olduğunu, davacının markası ile davalının markasının, marka adı, anlamı, şekli, rengi bakımından açıkça ayırt edilebilecek derece farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacıya ait “...” ibareli markanın 17.07.2014 tarihi itibarı ile tanınmış marka konumunda bulunduğu, davalı adına tescilli 2018/61805 sayılı “dostlar çorbacısı” ibareli marka ile davacının “...” ibareli markaları arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik olduğu, “tanınmış marka”, “ayırt edilemeyecek derecede benzerlik” sebebiyle davalı adına tescilli 2018/61805 numaralı markanın 29. sınıftaki bütün emtialar açısından hükümsüzlüğünün tespiti ile sicilden terkinine karar verildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı adına tescilli 2018/61805 numaralı markanın 29. sınıftaki bütün emtialar açısından hükümsüzlüğünün tespiti ile sicilden terkinine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, taraf markalarının bütünsel olarak ilgili tüketici nazarından karşılaştırması yapıldığında, dava konusu “dostlar çorbacısı” isimli markanın, bütünsel olarak farklı bir anlam ifade ettiği, “...” sözcüğüne özel olarak vurgu yapmaması karşısında taraf markaları arasında görsel, işitsel ve anlamsal açıdan işaret benzerliği bulunmadığı, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında markaların benzer olmadığı, iltibas ihtimalinin bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlığında, karar yazım tarihinin, davalı ve taraf vekillerinin adresinin yazılmamasının, mahallinde her zaman düzeltilebileceğinden eleştirilmekle yetinildiği, yapılan açıklamalar çerçevesinde davanın reddine karar vermek gerekirken kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası ile 25 inci maddesi.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 12.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19828, Karar No: 2018/1372, Tarih: 19.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/19828 E.  ,  2018/1372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan ... hakkında, Diyarbakır Devlet Hastanesi Psikiyatri uzmanı tarafından 20.03.2010 tarihinde düzenlenen raporda “suç tarihi itibariyle işlediği iddia olunan fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin ve de davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmiş” olduğunun belirtilmesine karşın; sosyal hizmet uzmanı tarafından 30.04.2010 tarihinde düzenlenen sosyal inceleme raporunda ise “olayın hukuki anlam ve sonuçlarının yeterince farkında olmadığı, ancak çocuğun davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş” olduğunun belirtilmiş olması karşısında; meydana gelen çelişkinin giderilmesi bakımından 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesi veya Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle üzerine atılı hırsızlık fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/192, Karar No: 2021/30, Tarih: 16.02.2021

**Ceza Genel Kurulu         2019/192 E.  ,  2021/30 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 29-42

Tehdit suçundan sanık ...'ın TCK’nın 150. maddesi delaletiyle aynı Kanun’un 106/2-a-c ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına ilişkin Dinar Ağır Ceza Mahkemesince verilen 24.06.2009 tarihli ve 36-109 sayılı hükmün kesinleşmesinden sonra, sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle dosyayı ele alan Dinar Ağır Ceza Mahkemesince 14.11.2012 tarih ve 73-98 sayı ile açıklanması geri bırakılan hükmün CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanması suretiyle sanığın TCK’nın 150/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun’un 106/2-a-c, 29, 62, 50/1-a ve 52/2-4 maddeleri uyarınca 4.600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye ilişkin kurulan hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 13.04.2017 tarih, 7026-2059 sayı ve oy çokluğuyla;

"...Sanık ...'in, haklarında verilen hükümler daha önce kesinleşen diğer sanıklarla birlikte, araba içerisinde hürriyetini kısıtladıkları sırada mağdura yönelik gerçekleştirdikleri tehdit içeren eylemlerin 5237 sayılı TCK'nın 109. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun tehdit unsurunu oluşturması karşısında sanık hakkında ayrıca tehdit suçundan ceza verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiş;

Daire Üyeleri E. Yüzer ve H. Arslan;

"...Dosya içeriğine göre, sanık ...’in olay günü hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen diğer sanıklar ..., ... ve ...ile birlikte araçla Aydın’dan Konya ili istikametine seyir hâlinde iken Akçaköy mevkiine geldiklerinde tehdit suçunun mağduru ...'dan akaryakıt istasyonunun yerini sordukları, ...’nın araca binerek istenilen yeri gösterdiği, sanıkların mağduru indirip yollarına devam ettikleri sırada sanık...’in torpido gözünde olan cep telefonunun yerinde olmadığını fark edip, mağdurun çaldığını düşündükleri, geri dönen tüm sanıkların cep telefonunu almak için mağduru zorla araca bindirerek köyün dışına çıkarttıkları, bu sırada hakaret edip kemik kırığı oluşacak düzeyde darp ettikleri ve cep telefonunu alabilmek için birden fazla kişi hâlinde silahla tehdit ettikleri, mağdurun cebinde bulunan para ve kendisine ait cep telefonunu aldıkları sabittir. Diğer suçlar yanında sanıkların tehdit ve zorla mağdurun cep telefonun almaları nedeniyle haklarında yağma suçundan kamu davası açılmıştır. Eşyayı almak için sanıklarca söylenen bu tehdit sözleri Yerel Mahkemece TCK'nın 150. maddesi yollamasıyla tehdit suçu olarak kabul edilerek mahkûmiyet kararı verilmiştir.