muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10637, Karar No: 2015/3076, Tarih: 26.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/10637 E.  ,  2015/3076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZURUM 3. ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2014/78-2014/229

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı mesken elektrik abonesi tarafından, dönem faturalarına kayıp-kaçak ve diğer ( dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim ) bedelleri tahakkuk ettirildiği gerekçesiyle, Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurulduğunu; Hakem Heyetince tüketicinin talebinin kabulü ile 698,19 TL 'nin tüketiciye iadesine karar verildiğini, kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek; sözü edilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin, elektrik satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer aldığı, söz konusu bu bedellerin kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve kanunun temel amaçlarına uygun şekilde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından belirlendiği; bu bedellerin belirlenmesi için alınan kurul kararının Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayacağı; dağıtım şirketlerinin, kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacakları gerekçe gösterilerek; davanın kabulü ile hakem heyeti kararının iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; davacı dağıtım şirketinin, abonelerinden kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli isteyip isteyemeyeceği; buradan varılacak sonuca göre Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının iptaline karar verilip verilmeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu, kanunla verilen yetkiye dayanarak; 11/08/2002 gün ve 24843 sayılı Resmî Gazetede; “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”, “Dağıtım Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ” ve “Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği” ni yayımlamış, sonrasında ise yönetmeliklerin uygulanması için çıkardığı kurul kararları, tebliğ ve ikincil mevzuat uyarınca lisans sahibi şirketler elektriği kullananlardan davaya konu edilen bedelleri tahsil etmişlerdir.

Ancak, yukarıda açıklanan mevzuatın dayanağı olan 4628 ve 6446 sayılı Kanunlarda, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir tarife ve fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Ancak, yukarıda açıklanan mevzuatın dayanağı olan 4628 ve 6446 sayılı Kanunlarda, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir tarife ve fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik dağıtım şirketlerinin; EPDK kurul kararları ve tebliğleri çerçevesinde, elektrik kullanan abonelerin faturalarına yansıtarak aldıkları, kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin elektrik enerjisi kullananlara (sanayi, ticarî ve mesken abonelerine) aktif tüketim bedeli dışında ek bir mâli yük ve külfet getirdiği izahtan varestedir. Oysaki; Türkiye Cumuriyeti Anayasasının 73. maddesi gereğince; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı da ortadadır. Nitekim, elektrik faturalarına yansıtılan %2 TRT payıda kanunla getirilmiş ve kanunun verdiği açık ve şeffaf yetkiye dayanarak tahsil edilmektedir.

Elektrik Piyasası Kanununun verdiği yetki uyarınca çıkarılan EPDK kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanunun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir.

Nitekim; kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen ve Dairecede benimsenen HGK'nun 21/05/2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaştığı da söylenemez.

Bundan ayrı olarak; elektrik kaybını önleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme görevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan dağıtım şirketlerine aittir.

Öte yandan, nihai tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi davacı dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaflık bir hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır. Ne var ki, davaya konu bedeller ile ilgili olarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yönetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını taşıdığının kabulü de mümkün değildir.

Hâl böyle olunca, mahkemece; yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek; kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin elektrik abonelerinden tahsil edilemeyeceği kabul edilip; davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aksi gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7160, Karar No: 2014/9471, Tarih: 01.07.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/7160 E.  ,  2014/9471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Yargılamanın devamı sırasında 17.02.2009 tarihli makbuz ile başvurma harcı yatırarak dilekçesinde hissesi oranında adına tescil isteyen .... adına kararın tebliğine ilişkin bir belge veya bilgi bulunmamaktadır. Karar, adı geçene tebliğ edilmişse buna ilişkin tebliğ belgesinin dosyaya eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ gününün açıklanması; tebliğ edilmemişse kararın, ....'a 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

2- Davacının keşif sırasında yaptığı açıklamaya göre miras bırakanı ....'in ölüm gününü ve tüm mirasçılarını gösterir verasete esas açık nüfus kayıtlarının Nüfus Müdürlüğünden,

3- Mahkemenin gerekçesinde davalıların murisi olduğu bildirilen ....'ya ait verasete esas açık nüfus kayıtlarının Nüfus Müdürlüğünden,

4- Davalı ...'nun baba ve annesi ile birlikte kardeşlerini de gösterecek şekilde verasete esas açık nüfus kayıtlarının Nüfus Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26854, Karar No: 2013/23536, Tarih: 05.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/26854 E.  ,  2013/23536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında 31.03.2006 tarihinde işlediği iddia edilen suçtan beraatine, diğer iddianamelere konu olan suçlardan hükümlülük, müsadere, sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Müşteki Basım ve Yayın Meslek Birliği vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizine göre yapılan incelemede;

Mahkemece suça konu kitaplar üzerinde hak sahipliği bulunanların tespiti ile hak sahiplerine davanın haber edilmesi konusunda Kültür Bakanlığına müzekkere yazıldığı, Kültür Bakanlığının 02.10.2009 tarihli cevabi yazıyla gereğinin yapıldığını bildirdiği cihetle, 5271 sayılı CMK.nun 237/2 maddesi uyarınca kanun yolu muhakemesinde davaya katılma isteminde bulunulamayacağından, müştekinin hükmün verildiği 11.02.2010 tarihinden sonra 27.07.2010 tarihli katılma istemi süresinde olmadığından, katılan sıfatı bulunmayan müşteki meslek birliğinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla katılma talepli temyiz inceleme isteğinin 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık ...'in temyizine göre yapılan incelemede;

Sanığın işyerinde kitap basımında kullanılan makineler, kitap forma ve kapakları dışında ayrıca 67 adet kitap da ele geçtiği ve suçun tamamlandığı gözetilmeden eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

III- Sanık ... müdafiinin temyizine göre yapılan incelemede;

Her bir eylemin ayrı ayrı bağımsız suç olduğu gözetilmeden, 14.09.2006 ve 19.10.2006 tarihlerinde işlenen suçların müteselsil (zincirleme) suç olarak kabulü aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05.12.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2429, Karar No: 2019/4970, Tarih: 18.09.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/2429 E.  ,  2019/4970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... ada 4 parsel sayılı 1062,96 m² yüzölçümündeki taşınmaz senetsizden ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak tarla niteliğiyle ...,

115 ada 5 parsel sayılı 1070,06 m² yüzölçümündeki taşınmaz senetsizden ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak tarla niteliğiyle ...,

115 ada 6 parsel sayılı 1055,80 m² yüzölçümündeki taşınmaz senetsizden ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak tarla niteliğiyle ...,

115 ada 7 parsel sayılı 1046,58 m² yüzölçümündeki taşınmaz senetsizden ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak tarla niteliğiyle ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., taşınmazların babası ....’dan kaldığı iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemenin birleşen 2009/225 sayılı dosyasında davacı ... 115 ada 4 parsel sayılı taşınmazın taşlık ve kayalık olduğu, üzerinde her hangi bir tasarruf ve zilyetliğin bulunmadığı iddiasıyla tespitinin iptaliyle ... adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Yargılama sırasında Orman Yönetimi taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, .... ve ... taşınmazların davacılar ile kendi zilyetliklerinde olduğu; .....ise taşınmazların babasından kaldığı iddiasıyla davaya katılmıştır.

İhbar olunan ......kişiliği ise taşınmazların mera olduğunu savunmuştur.

Mahkemece Orman Yönetiminin davasının kabulüne, diğer davacıların davasının reddine, çekişmeli taşınmazların tespitinin iptaliyle orman niteliğiyle ... adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından 115 ada 4 parsele yönelik temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada temyize konu 115 ada 4 sayılı parselin orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 18/09/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14954, Karar No: 2012/469, Tarih: 20.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14954 E.  ,  2012/469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVACILAR : 1- ...

2- ...

3- ...

4- ...

5- ...

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.12.2010 tarih ve 2008/551-2010/1086 sayılı kararı bozan Daire’nin 19/07/2011 gün ve 2011/5071-2011/9043 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, tarafların dava dışı limitet şirketin ortakları olduklarını, davalının kurucu ortak ve müdür sıfatının bulunduğunu, şirkete ait parayı zimmetine geçirdiğinin sabit olduğunu, özellikle davacı eski ortak ... ile davalı arasında yapılan 05.10.2006 tarihli hisse devir sözleşmesinde açıklandığı şekilde şirkete ait vadeli ve vadesiz YTL, döviz, repo, portföy hesapları ile tahsil ve takasa verilmiş çekler toplamını adına çevirerek ve çekleri de tahsil ederek şirket hesabına yatırması gerekirken kendi hesabına aktardığının belirlendiğini ileri sürerek, şimdilik 25.000.00 TL’nin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iddiaların yerinde olmadığını, devir sözleşmesinde davacıların murisi ortağın yer almadığını, dava haklarının bulunmadığını, müvekkiline husumet düşmeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddialar, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıların, davalı ile ortak banka hesaplarından şirkete geçen paralardan babalarının hissesine pay verilmediği iddiasının kanıtlanmadığı, davacı ...’ın da yapılan işlemlere başından beri katıldığı, davalı ile birlikte yetkili müdür sıfatının olduğu, şirketten ayrılırken cari hesabına geçen parayı şirketten aldığı ve iade etmediği, dava dışı şirketin 2004-2005 dönemlerine ait hesaplarının vergi incelemesine tabi tutulduğu ve şirketin 429.300.00 TL kardan mahrum kaldığının tespit edildiği, şirketin üç ortağı tarafından vergi cezası ve faizinin ödendiği, tutanağı müdür sıfatı olan davacı ... ile davalının imzaladığı, tarafların murisi ortağın da sağlığında cari hesabından bu ödemeye katıldığı ve bu şekildeki işlemi kabullendiği, üç ortağın birlikte hareket ettikten sonra ortaklardan birinin ölümü ile varislerinin ölen ortak adına tazminat talebinde bulunamayacağı, iddianın kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2011/5071 E, 9043 K sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle bozulmuştur.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

.../...

-2-

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

.../...

-2-

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 20/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

43,90 KDH

38,20 KDPH

05,70 KDBH

203,00 Ceza

23/12/2012-S/E
Yargıtay — Esas No: 2010/11375, Karar No: 2011/965, Tarih: 31.01.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/11375 E.  ,  2011/965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Ecza ve Kim.Mad.Tic.San.A.Ş.vek.Av.... ile davalı ... vek.Av.... arasında görülen dava hakkında ... 3.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 24.12.2009 gün ve 391-689 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 14.07.2010 gün ve 5554-8876 sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 31.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3202, Karar No: 2018/5485, Tarih: 13.09.2018

**6. Ceza Dairesi         2017/3202 E.  ,  2018/5485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140- 2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun

takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı cinsel saldırı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazına gelince de;

Oluş ve dosya içeriğine göre, olay günü saat 16:00 sularında yaya olarak yürüyen katılan ...'in, yol kenarındaki cami avlusundan seslenen sanık ...'in yanına gittiği, nereye gittiğini soran sanığa köye döneceğini söylemesi üzerine kolundan tutup bıçak doğrultarak yakınana “Hiçbir yere gitmiyorsun, seninle işimiz var” diyen sanığın, bıçak tevcih edip yol boyunca “sesini çıkarma, seni doğrarım, keserim, öldürürüm” şeklinde sözlerle tehdit edip korkuttuğu yakınanı ara sokaklardan ve ağaçlık bir bölgeden uzun bir süre yürüterek ıssız bir tepelik alana götürdüğü, burada yakınanın üzerindeki cep telefonlarını zorla aldığı, gittikleri tepelik alanda da “bana bir hata yaparsan hasmım olursun, sana zarar vermek istemiyorum” diyerek tekrar tehdit edip arkasına geçerek kolları ile göğsüne sarıldığı ve yakınana kendisiyle cinsel ilişkiye gireceğini kabul etmezse döveceğini söylediği, teklifi kabul etmeyip kendisini itekleyerek direnen yakınanın suratına ... atıp cinsel ilişki de bulunma isteğini yinelediği, yakınanın da bir fırsatını bulup koşarak kaçtığı olayda; sanık ...'in eyleminin basit cinsel saldırıya kalkışma suçunu oluşturduğu gözetilmeden kanıtların takdirinde yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 13/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1220, Karar No: 2024/8089, Tarih: 31.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1220 E.  ,  2024/8089 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1176 E., 2023/1553 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2020/138 E., 2022/182 K.

Taraflar arasında açılan boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun kabulü ile hükmün istinaf edilmeden kesinleşen boşanma ve velâyet hükmü dışında kaldırılarak eksiklikler giderildikten sonra karar verilmek üzere, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kesinleşen boşanma talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına ve boşanmanın fer'îlerine ve ziynet eşyası alacağı talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı vekili 03.07.2018 havale tarihli ıslah dilekçesi ile; tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebi ile boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin davacı anneye bırakılmasına, ortak çocuk için aylık 300,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, davacı lehine aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile, 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata, 6 adet 22 ayar altın bilezik, 1 adet 22 ayar altın zincir, 2 tane 22 ayar altın künye ( bileklik),19 adet çeyrek altının aynen iadesine, aynen iade mümkün değilse bedelinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesini talep etmiştir

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; kadının evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde kusurlu olduğunu iddia ederek evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, yetkili mahkemenin İstanbul Aile Mahkemeleri olduğunu ileri sürerek yetkili Mahkemeye gönderilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı