muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/11802, Karar No: 2010/11944, Tarih: 06.10.2010

orman içinde bulunan doğal olarak ağaç ve ağaççık içermeyen, genel olarak otsu bitki veya bazı durumlarda yer yer odunsu bitkiler içeren açıklıkların orman olarak sınırlandırılacağının" öngörüldüğü, kaldı ki, hükme dayanak yapılan ziraat mühendisi Uğur Şahbaz tarafından düzenlenen raporda, 204 parselin üzerinde tarımsal üretime engel teşkil edecek şekilde meşe ağaçları, diğer taşınmazlar üzerinde ise tarımsal üretime engel teşkil etmeyecek meşe ağaçları bulunduğunun belirtildiği, bilimsel görüşlerde meşe tohumlarının, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı, tohum kanatlarının olmaması nedeniyle rüzgar v.s. gibi doğal etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesinin mümkün olmadığının açıklandığı, bu sebeple çekişmeli taşınmazların üzerindeki meşelerin kadastro tespit tarihinden önceki yıllarda tahrip edildiği toprak altında kalan ve yüzeyde bulunan gövde kesitlerinden sonraki yıllarda çıkan kök ve sürgünlerinden yeniden bu gün üzerinde görülen meşelerin meydana geldiği, taşınmazların öncesinde eylemli orman niteliğinde oldukları, üzerlerindeki orman bitki örtüsünün sonradan ortadan kaldırıldığı ve bitişikteki Devlet Ormanının devamı niteliğinde bulunduklarının anlaşıldığı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağı orman sayılan yer olup Anayasanın 169, 3402 Sayılı Yasanın 17/1 ve 18/2. maddeleri gereğince ormanların zilyetlikle kazanılamayacağı, diğer taraftan çekişmeli taşınmazların ... İlinin içme ve kullanma suyu sağlayan ... Barajının su havzasının içinde kalmakta olup taşınmazların ortasından ... Barajına dökülen dere geçtiği, bu haliyle de taşınmazların zilyetlik yoluyla kazanılacak yerlerden olmadığı gözetilerek çekişmeli taşınmazların tamamının kadastro tespitlerinin ve komisyon kararlarının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak Hazine ve Orman Yönetiminin davasının kabulüne, dava konusu ... Köyü 200 ila 221 parsel sayılı taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine, katılanlar ... vd’nin tapu iptali tescil istemleri yönünden mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde dosyanın görevli ve yetkili Pendik Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davalılardan ... ... ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkeme hükmü ... ... ve arkadaşları vekiline 28.05.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise, H.Y.U.Y.’nın 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra ... ... ... ve arkadaşları vekili tarafından 15.....2010 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.....1990 gün ve 3/4 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılardan ... ... ... ve arkadaşları vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, istek halinde peşin harcın temyiz edenlere geri verilmesine .../10/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11572, Karar No: 2019/10637, Tarih: 16.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/11572 E.  ,  2019/10637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki ...'a yönelik kasten yaralama eylemi bakımından hüküm kurulmamış ise de; zamanaşımı süresince bir hüküm kurulması mümkün görülmekle bozma nedeni yapılmamıştır.

1) Sanık hakkında ...’yi yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tayin edilen cezanın tür ve miktarına göre; 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile yapılan değişiklik ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen ek geçici 2. maddesi ile “..hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3.000 TL. (dahil) ve altındaki adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri kesindir" hükmü gereğince, sanığa verilen cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ve CMUK'un 317. maddesi uyarınca, temyiz talebinin isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Sanık hakkında ...’nu yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2) Sanık hakkında ...’nu yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Müştekiler ... ve ...'ye sanığın resmi gösterilerek kollukta yaptırılan fotoğraflı teşhis tutanağında “şahsın ten renginin, yüzünün ve bıyıklarının şüpheliye çok benzediğini, muhtemelen kendilerine saldıran şahsın bu kişi olduğunu” beyan ettikleri anlaşılmış ise de, sanığın mahkemedeki beyanında, “olay günü idaremde bulunan... plakalı araç ile Basın Ekspres yolu AVM önünde aracım arızalandı, aşağı inip yanımda bulunan... ile birlikte aracı trafik tıkanmasın diye emniyet şeridine çektik, bu esnada başka bir araç gelip bizim park etmiş olduğumuz araca çarptı, ben bu aracın şoförü ile konuştuğum esnada başka bir tır gelip bana çarptı, çarpmanın etkisi ile yere düştüm, bu durumu gören arkadaşım ... “ağabeyim öldü” diyerek ağlamaya başladı ve bozuk olan araçtan küçük çakıyı alarak tır şoförüne saldırdı, bende biraz toparlanıp ayağı kalktım ve bende tır şoförüne saldırdım, ... elindeki bıçakla müştekileri yaralayıp yaralamadığını görmedim, olay esnasında benim elimde herhangi bir bıçak ve benzeri alet yoktu, kısa bir süre sonra da ...'ı alarak olay yerinden kaçtım” şeklinde beyanda bulunması, sanığın temyiz dilekçesinde de, “arkadaşı ...'ın kavga ettiğini gördüğünü, müdahale etmek için gittiğini, kendisine vurdukları için kendisini korumaya çalıştığını, arkadaşı ....'in dinlenmediğini” beyan etmesi, müştekilerin de beyanlarında “olay öncesinde kendilerini bıçakla saldırıda bulunan kişi ile birlikte bir kişinin daha olduğunu, bu kişilerin arabayı ittiklerini” beyan etmeleri karşısında; gerçeğin şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, müştekilere sanığın canlı yüzleştirme işlemi yaptırılıp, kimlik bilgisinin tespiti halinde sanığın beyanında ve temyiz dilekçesinde bahsi geçen ...'in de tanık sıfatıyla beyanı alınarak, müştekilere canlı yüzleştirmesinin yaptırılarak kendilerine bıçakla saldıran kişinin bu şahıs olup olmadığı sorulup, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile hüküm tesisi,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden hukuki durumun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10797, Karar No: 2019/12098, Tarih: 27.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/10797 E.  ,  2019/12098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... Otelcilik ve Turizm İşletmecilği A.Ş.'nin işlettiği otelde 26.06.2012-12.02.2013 tarihleri arasında insan kaynakları yöneticisi olarak çalıştığını, iş akdinin bu şirket tarafından feshedilmesi üzerine Antalya 5. İş Mahkemesi'nin 2013/100 E., 2013/479 K. sayılı ilamıyla ... Otelcilik ve Turizm İşletmecilği A.Ş.'ye işe iade davası açıldığını, davanın kabulüne karar verildiğini ve bu kararın kesinleştiğini, bu karar gereği işe iade için ihtar çekilmesine rağmen işe alınmadığını, ... Şirketinin avukatıyla bir protokol imzalandığını, bu protokol gereği ödeme de yapılmadığını, işe iade davası devam ederken işletmeyi ... Turizm A.Ş.'nin devraldığını ve devir nedeniyle tüm borçlarından sorumlu olduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesi talep edilmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının dava dışı işverenle aralarında görülen dava ve protokolden müvekkilin sorumlu tutulamayacağını, öncelikle işyerinin devredildiğini ve devirden dolayı bu borçlardan sorumlu olacağını davacının ispatla yükümlü olduğunu sadece tanık beyanıyla da tarafın değişemeyeceğini savunarak davanın husumet yokluğu nedeniyle reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinin 1. fıkrasında göre “işyeri veya işyerinin bir bölümü hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer”. Aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, “yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır” ve 4. fıkrasına göre de “Devreden veya devralan işveren iş sözleşmesini sırf işyerinin veya işyerinin bir bölümünün devrinden dolayı feshedemez ve devir işçi yönünden fesih için haklı sebep oluşturmaz. Devreden veya devralan işverenin ekonomik ve teknolojik sebeplerin yahut iş organizasyonu değişikliğinin gerekli kıldığı fesih hakları veya işçi ve işverenlerin haklı sebeplerden derhal fesih hakları saklıdır”.

Bu düzenleme emredici bir hükümdür ve madde gerekçesi dikkate alındığında, işyeri veya işyerinin bir bölümünün devri kavramının yorumunda 1977/187 sayılı yönerge, 19.06.1998 tarih ve 98/50 sayılı yönerge değişikliği ve Avrupa Adalet Divanının 11.03.1993 tarihli “Ayşe Süzen” davasına ilişkin kararında belirtilen kıstasların dikkate alınması gerekir. Yönerge ve karar esas alındığında devir, bir ekonomik bütünlüğü olan işletme veya işyeri ya da işyerinin bir kısmının kendi kimliğini koruyarak devrini ifade eder. Bütünlük ise, ekonomik bir faaliyetin icrası ve her birisi için ayrı ayrı belirlenmiş amaçlar doğrultusunda organize edilmiş insan ve eşyalardan oluşan bir bütünlük olarak algılanmalıdır. Kimliğini muhafaza edecek şekilde bir ekonomik bütünlüğün devredilip devredilmediği, her somut devir olayında ayrı ayrı incelenmelidir. Bu değerlendirmede,

a)İşyeri yada işletmenin türü,

b)İşletmenin maddi malvarlığını oluşturan bina ve menkul gibi araçların devredilip devredilmediği,

c)Devir anındaki işletmenin gayri maddi varlığını oluşturan aktifin değeri

d)Personelin devralınıp alınmadığı,

e)Müşteri çevresinin devredilip edilmediği, değişip değişmediği,

f)Devirden önce ve sonra işyeri ya da işletmede icra edilen faaliyetin benzerlik gösterip göstermediği,

g)Bu faaliyetlerin icra edilmesinde kesintinin süresi,

gibi kriterler önem kazanır. Bunların bir veya birkaçı faaliyetin türü, üretim ve işletme metotlarına göre farklı ağırlıkta önemli olabilir.

İşletmenin maddi ve gayri maddi malvarlığı unsurlarının devri, işletmenin devrinin kabulü için önem teşkil edecektir. Ancak bu unsurların devir kapsamında yer almaması, işletme devrinin reddi sonucuna götürmemelidir. Ağırlıklı olarak işgücünün önem arzettiği bazı hizmetlerde, işçilerin tamamı ekonomik bütünlüğü oluşturabilir. Bu tür bir faaliyette yeni işletme sahibi, hem selefinin icra ettiği faaliyetlerin aynısını sürdürüyor, hem de önceki işverenin ilgili faaliyeti için kullandığı işçilerin sayı ve uzmanlık yönü itibari ile önemli sayılabilecek bir kısmını da devralarak çalıştırmaya devam ediyorsa, devralınan ekonomik bütünlüğün kimliğini koruduğu söylenebilecektir. Adalet Divanı işyeri veya işyerinin bir bölümü kavramını tarif etmeyerek, onun yerine ekonomik bütünlük kavramını merkez olarak kabul etmektedir. Ekonomik bütünlük, mal veya hizmet yönetimine teknik amacın izlendiği fonksiyon görebilen bir organizasyon bütünlüğüdür.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 202. maddesinin birinci fıkarası; "Bir malvarlığını veya bir işletmeyi aktif ve pasifleri ile birlikte devralan, bunu alacaklılara bildirdiği veya ticari işletmeler için Ticaret Sicili Gazetesinde, diğerleri için Türkiye genelinde dağıtımı yapılan gazetelerden birinde yayımlanacak ilanla duyurduğu tarihten başlayarak, onlara karşı malvarlığındaki veya işletmedeki borçlardan sorumlu olur."

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 202. maddesinin birinci fıkarası; "Bir malvarlığını veya bir işletmeyi aktif ve pasifleri ile birlikte devralan, bunu alacaklılara bildirdiği veya ticari işletmeler için Ticaret Sicili Gazetesinde, diğerleri için Türkiye genelinde dağıtımı yapılan gazetelerden birinde yayımlanacak ilanla duyurduğu tarihten başlayarak, onlara karşı malvarlığındaki veya işletmedeki borçlardan sorumlu olur."

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi kesinleşen işe iade kararı üzerine yasal süresi içinde işe başlama talebinde bulunmuş, işveren tarafından işe başlatılmamıştır.

Davacı işçi açmış olduğu bu davada işe iade davasının sonuçlarından devralan işverenin sorumlu olduğunu ileri sürerek davalı ...Ş. hakkında talepte bulunmuştur. Mahkemece devir ilişkisinin bulunmadığı ve davacının davalı işveren nezdinde hiç çalışmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının iş sözleşmesi 12.02.2013 tarihinde feshedilmiş, kesinleşen işe iade kararı üzerine 31.01.2014 tarihinde başvuruda bulunmuş ve işe iade davasının tarafı olan ... Otelcilik ve Turizm İşletmecilği A.Ş. ile alacakları ile ilgili bir protokol düzenlenmiş ancak ödeme yapılmamıştır.

Mahkemece işyerinin devredildiğinin ispatlanamadığı belirtilmiş ise de, aynı işyerinde çalışan işçilerin açtığı emsal nitelikteki dava dosyaları Dairemiz incelemesinden geçmiş olup kararlarda "devir tarihinden sonra otelin aynı mefruşat ve çalışanların çoğunluğu ile işletilmeye devam edildiği, otelin adı ve internet sayfasının kullanılmaya devam edildiği, müşteri çevresinin ulaşması için telefonların dahi ... Şirketi tarafından devralındığı, otel dışında davalı ...’a ait ... Club'ın devralındığı, davalı ...nin 01.08.2013 tarihinde işyerini işletmeye başlamış ise de, davalı ... ile ... Şirketi arasında otelin satış işlemlerinin 21.07.2013 tarihinde satış tarihinden 5 gün önce başladığı internet gazetelerine dahi yansıdığı, tarafların tapuda taşınmaz satışının ötesinde, taşınabilir malları, işçilerin çoğunluğunu, maddi olmayan marka gibi unsurları, müşteri çevresini aldığı kesintisiz bir şekilde oteli aynı şekilde işletmeye devam ettiğinin" tespit edilmesi üzerine, işyerinin 21.07.2011 tarihinde ...ye devredildiği ve devralan işverenin işçilik alacaklarından sorumlu olduğu kabul edilmiştir.

Mahkemece Türk Borçlar Kanunu'nun 202. maddesi uyarınca işyerinin bütünü ile davalı işverene devredildiği ve bu nedenle devralan davalının sorumlu olduğu kabul edilerek davacının talep ettiği işçilik alacakları ile ilgili karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bozma kararının içeriğine göre davalının temyiz itirazına ilişkin şimdilik bir değerlendirme yapılmamıştır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3372, Karar No: 2019/8128, Tarih: 08.05.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/3372 E.  ,  2019/8128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

5237 sayılı TCK'nun 44. maddesinde “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılır” hükmüne yer verilmesi, bir fiilden kastedilenin sanığın hareket veya hareketlerinin bir sonucu elde etmeye (bir suçu işlemeye) yönelik olması, bu nedenle de fiilde birden fazla hareketin bulunabilmesi karşısında; sanığa ait stantta yapılan denetimde sahte bandrollü, bandrolsüz ve başka bir esere ait bandrol yapıştırılmış usulsüz bandrollü kitapların ele geçirildiği nazara alındığında, tespit edilen sanığın eyleminin TCK'nun 44. maddesi aracılığıyla 5846 sayılı Kanun'un 81/9. maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 81/4 maddesinden hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Bilirkişi raporunda, adli emanette bulunan 61 adet kitabın orjinal nitelikte bandrol taşıdıkları ve kitapların da orijinal olduklarının belirtilmesi karşısında, anılan kitapların iade edilmesi yerine müsaderesine karar verilmesi ve uygulanan Kanun maddesinin TCK’nun 54/4. maddesi yerine aynı Kanun’un 51/4. maddesi olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hükümden müsadereye ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine ''Adli emanetin 2013/1191 sırasında kayıtlı materyallerden 61 adet orjinal bandrollü olduğu anlaşılan kitabın iadesine, geri kalan materyallerin ise 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine" ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4951, Karar No: 2013/9615, Tarih: 15.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/4951 E.  ,  2013/9615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payları da düşülerek taşınmazdaki yapılara değer biçilmesinde ve taşınmazın yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/993, Karar No: 2023/3857, Tarih: 30.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/993 E.  ,  2023/3857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Batman Cumhuriyet Başsavcılığının 05.11.2013 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında birden fazla kişi tarafından birlikte çocuğa karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava açılmıştır.

2. Batman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında birden fazla kişi tarafından birlikte çocuğa karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 9 ay hapis cezası ile

cezalandırılmalarına ve sanık ... hakkında hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 13.04.2022 tarihli kararı ile koşulları oluşmadığı halde haksız tahrik hükümlerinin uygulanması ve hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendinin gösterilmemesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Batman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2022 tarihli kararı ile sanıklar hakkında birden fazla kişi tarafından birlikte çocuğa karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve sanık ... hakkında hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği;

Mağdurun kovuşturma aşamasında sanıklara iftira attığını beyan etmesi ve olaya ilişkin tanık veya kamera kaydının bulunmaması karşısında, mağdurun çelişkili beyanlarına istinaden beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyetlerine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanıkların temyiz isteği;

Atılı suçu işlemediklerine, haksız ceza aldıklarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıkların iştirak halinde cebir ve tehdit kullanarak on yedi yaşındaki mağduru hürriyetinden alıkoydukları iddiasına ilişkindir.