muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4239, Karar No: 2018/10419, Tarih: 07.11.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/4239 E.  ,  2018/10419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı, davalılar avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı Asil ... ve vekili avukat ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunanlar avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, halı sahada futbol oynarken kolunun kırıldığını, davalı hastanede kendisine müdahale edilip ameliyata alındığını, ameliyat sonucunda koluna 4 adet çivi yerleştirildiğini, çivilerin üçünün alınmasına rağmen birinin alınamadığını, söz konusu çivinin alınamamasının nedeninin ameliyatta gerekli özenin gösterilmemesi olduğunu, mevcut ihmal sonucunda kolunun sakat kaldığını, bu nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla 10.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, 05.01.2016 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat talebini 95.460,00 TL'ye yükselterek haksız fiil tarihinden itibaren mevduata işleyecek en yüksek faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, yapılan işlemde hekime yüklenebilecek kusur olmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir..

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 38.184,00 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 24/02/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulü ile 6.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 38.184,00 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 24/02/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulü ile 6.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalı hekimin işini gerektiği gibi dikkat ve özenle yapmaması sonucu uğradığı zarardan hekim ile birlikte hastanenin de sorumlu olduğu iddiası ile eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, Adli Tıp Kurumu'ndan alınan ilk raporda; hekimin kırık olan bölgeye plaka vida ile müdahalesi gerekirken telli vida kullandığı, seçilen tedavi yöntemi açısından hekimin kusurlu olduğu, ancak kişide tespit edilen ulnar sinir hasarına bağlı klinik bulguların bu tür ameliyatlar sonrası görülebilecek komplikasyon olduğu, ulnar sinir parazilisi gelişmesi yönünden tedavi ile ilgili sağlık personelinde tıbbı ihmal ve kusur bulunmadığı tespit edilmiş, itiraz üzerine ... Tıp Fakültesi öğretim üyelerinden alınan raporda; hastanın mevcut maluliyet durumuna neden olan hareket kısıtlılığı ve güçsüzlüğünün büyük oranda ekleme nafiz parçalı kırık ve kırık anında oluşan ulnar sinir lezyoununa bağlı olduğu, maluliyet oranı ile yapılan ameliyat ve uygulanan tedavi yöntemi arasındaki ilişkinin tespitinin rakamsal net bir veri olarak belirlenemeyeceği rapor edilmiş, mahkemece ise her iki raporda uygulanan yöntem açısından hekimin kusurlu bulunduğu ancak maluliyetin büyük oranda ameliyat dışındaki kirıktan meydana geldiği kabul edilerek hak ve nesafete göre maluliyetin %40 oranında ameliyattan kaynaklandığı değerlendirilerek oranlama yapılarak davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır.(BK 386-390)(TBK 502.506)

Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranma zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (BK 321/1 md)(TBK 400). O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafifte olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir.

Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranma zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (BK 321/1 md)(TBK 400). O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafifte olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir.

Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, BK 394/1(TBK 510) maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya bakılacak olursa; mahkemece hekimin seçtiği tedavi yöntemindeki kusur dikkate alınarak hak ve nesafete göre maluliyetin %40 oranında yanlış ameliyata bağlı olduğu kabul edilip oranlama yapılarak maddi ve manevi tazminata hükmedilmiş ise de; az yukarda açıklanan ilkelerde belirtildiği gibi hekim en küçük kusurundan dahi sorumludur. Mahkemece oranlama yapılarak karar verilmesi hatalıdır. O halde mahkemece, davacının tüm talepleri oranlama yapılmaksızın değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, bu yön göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 1.630,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 29.20 TL harcın istek halinde davacıya, peşin alınan 755,00 TL harcın istek halinde davalılara ayrı ayrı iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5277, Karar No: 2019/2901, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5277 E.  ,  2019/2901 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/233, Karar No: 2023/3290, Tarih: 15.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/233 E.  ,  2023/3290 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/247 E., 2022/1810 K.

KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/530 E., 2020/226 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine ve tedbir nafakası ile ziynet alacağı davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı kadın vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı erkek vekilinin istinaf başvurusunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle ziynet alacağının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin kadını kısıtlayıcı davrandığını, erkeğin evlilik öncesi ve sonrası borçları nedeniyle icra işleri ile uğraşmak zorunda kaldığını, psikolojik ve fiziksel şiddet uyguladığını, ailesine haber verdiğini, kadının ailesinin darp olayının tekrarlanmasından korktukları için kadını gelip aldıklarını ve tarafların 8-9 ay ayrı kaldıklarını, kadının 8 aylık oğullarının velayetini almak ve boşanma davası açarak evlilik son bulacakken dava sürecinde erkeğin alkolü bırakması ve bu davranışlarına sebep olan sinirlilik ve agresiflik için tedavi sürecine başlaması şartıyla tarafların barışarak yeniden bir araya geldiklerini, ancak tarafların barışmasından bir süre sonra erkeğin tedaviyi bırakarak eski kusurlu davranışlarına devam ettiğini, ısrarla borç yaptığını, borçları nedeniyle kadına hakaret ederek sinirini davacıdan çıkarmaya başladığını, evin giderlerini karşılayıp eş ve çocuklara bakmayı bir lütuf olarak görerek her fırsatta kadına hakaret boyutuna ulaşan psikolojik şiddet uyguladığını, her seferinde önceki evliliğinden olan çocuğuna kadının kötü davrandığını iddia ettiğini, kadını 2017 yılı ... bayramında davacının ailesinin evine bayram sebebiyle ısrarla yollayıp kadına sormadan ... iline tayin istediğini, kadından habersiz kendi eşyaları ve ev eşyalarını ...'a taşıyarak özel eşyalarını Nazilli'de bıraktığını, kadının dava açtığını ancak erkeğin ikna ettiğini, ...'a yerleşilen bu dönemde erkeğin hareketlerinin katlanılmaz olduğu yerde kadının evi ayırmak zorunda kaldığını, bunun sebebinin erkeğin ortak çocukları Salih'i darp etmesi olduğunu, Salih'in baba tarafından darp edildiği olay sırasında erkeğin ağzından diğer evliliğinden olan ...'nın çocuğu olmadığını öğrendiğini, tüm bu olanlara rağmen çocukların isteği üzerine barıştığını, erkeğin açılan davalardan vazgeçinceye kadar bir süre iyi davranmaya başladığını, daha sonra eski çekilmez haline geri döndüğünü ileri sürerek davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun ( 4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin anneye bırakılmasına, ortak çocuk Salih lehine aylık 1.000,00-TL ve ortak çocuk Elifnaz lehine aylık 500,00-TL tedbir ve iştirak, kadın için 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk, 40.000,00 TL maddi ve 60.000,00 manevi tazminata ve bir kısım ziynet alacağına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; kadının ablasının hemen hemen her gün kendilerine geldiğini ve kadının da hemen hemen her gün ablasına gittiğini, icra borçlarını kendi kazancıyla ödediğini, sürekli misafir davet ederek ev ihtiyaçları için bırakılan parayı hoyratça kullandığını, evde düzenli yemek yapmadığından sürekli eve pide söylediklerini, oğullarının doğumu sonrasında çocuk için krem almaya parası olmadığı ve evde misafir olduğundan kadının küçük yüzüğünü alıp bozdurarak krem aldığını, bunun üzerine kayın validesinin sen erkek misin diyerek göğsüne vurup 4,5 yaşındaki çocuğu ... ile yeni doğan çocuklarını boğmaya çalıştığını, kadının oğullarının dünyaya gelmesi ile tamamen değişerek ilk evliliğinden olan kızı ...'ya kötü davrandığını, kadının ayrılık davası açması üzerine erkeğin de boşanma davası açtığını, kadının pişman olduğunu söylemesi üzerine barışarak bir araya geldiklerini, ilk evliliğinden olan kızı ...'yı evde istemediğini, tek problemlerinin de bu olduğunu, 2017 yılında kadının kendisinin isteği ile ...'a gittiği sırada hava alanında tayin müracaatını yaptığını söylediğini, tayini çıktığını öğrenen kadının Nazilli'de çocuklarla birlikte yaşayacağını söylediğini, bu nedenle kendi eşyalarını getirmemesini istemediğini, erkeğin ...'a giderek ev tutup yurtta kalan kızı ...'yı yanına alarak birlikte yaşamaya başladığını, kadının 2017 yılı Temmuz ayında ...'a gelip annesinin yanına yerleştiğini ve 2018 yılı Mart-Nisan ayına kadar eve gelmediğini, eve dönmesi için aracılar gönderdiğini, bir ay sonra sonra kadının eve geldiğini, 2018 yılı ... Bayramından bir gün önce kadının ...'nın evi terk etmesini istediğini, erkeğin aynı gün eve eski baldızı ve kızı ... ile gittiklerinde tarafların tartışları ve tartışmaya kadının akrabalarının da eve gelerek dahil olduğu ve davacının bu olay sonrası evi terk etmesi nedeniyle tarafların bu şekilde ayrıldıklarını, çocukları kışkırttığını, ilk evliliğinden olan kızının eve gelmesini istememesi nedeniyle bütün bunları yaşadıklarını belirterek davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının davalı erkeğin ilk evliliğinden olan kızını istemediğini belirterek boşanmaya sebep olan olaylarda kadının tam kusurlu olduğu, davalıya atfı mümkün hiçbir kusurun varlığının ise usulüne uygun delillerle ispatlanamadığı belirtilerek davacının boşanma davasının reddine, çocuğun ihtiyaçları ve tarafların ekonomik durumu değerlendirilerek kadın lehine aylık 500,00 TL tedbir ve ortak çocuklar lehine ayrı ayrı aylık 400,00 TL tedbir nafakasına, ziynet alacağı davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı kadın vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, boşanma davasının reddi ve nafakaların miktarı yönünden kararın kaldırıasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı erkek vekili;, nafaka ve ziynet eşyaları yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ziynet alacağı yönünden itirazın kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmasına karar verilmiş, tarafların sair istinaf taleplerinin ise 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle, her iki tarafında boşanmayı istediğini, tarafların 2018 yılından bu yana barışmadıklarını, davalı ... ...'nın, tarafların aynı evde olmasına rağmen uzun süredir ayrı odalarda kaldığını beyan ettiğini, tarafların sırf aynı evde yaşamasının evlilik birliğinin çekilebilir olduğunu göstermediğini, taraflar arasında sürdürülebilir bir evlilik bağı kalmadığını, nafakanın miktarının az olduğunu, kesinleştikten sonra ise yoksulluk ve iştirak nafakası olarak devamına karar verilmesini ve kadının kusurlu olduğu belirlemesinin hatalı olduğunu, manevi tazminatın kabulü gerektiğini belirterek davanın reddi ve nafakaların miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan karşılıklı boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte davalı erkekten kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, kadının davasının kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, nafakaların miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 176 ncı, 182 nci, 327 nci, 328 inci, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri. 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrası, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6718, Karar No: 2013/11514, Tarih: 03.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/6718 E.  ,  2013/11514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) ... 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ... Genel Müdürlüğünden ve imar planını yapan belediyelerden sorulmasından,

2) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 06.09.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Başkanlığından sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4672, Karar No: 2010/9783, Tarih: 29.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/4672 E.  ,  2010/9783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dairece 03.05.2010 tarihinde incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin:2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden,

2- ..., ..., ..., ..., ..., ...,..., ...'un avukatlarına verdikleri vekaletname dosyada bulunmamaktadır. Bu nedenle adı geçenlerin avukatlarına verdikleri bir vekaletname varsa bu vekaletnamenin dosyaya konulması, böyle bir vekaletname yoksa mahkemenin gerekçeli kararının ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin kendisine tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.