muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5788, Karar No: 2019/6371, Tarih: 21.05.2019

Davalı, kurumun yaptığı işlemin yasa ve sözleşmeye uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı idarenin 21/07/2009 tarih 9.523.245 sayılı yazı ile taraflar arasında düzenlenmiş bulunan prokotolün 2 yıl süre ile feshine ilişkin kararın iptali ile aynı yazı ile davacıya 10,988,00 TL cezai şart uyguyanmasına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; 1.2.2012 tarihli Eczanelerden ilaç teminine ilişkin protokol kapsamından davaya konu eylemlerle ilgili 2009 protokolünün 6.3.19 maddesi 01.02.2012 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırılmış, 2009 yılı protokolünün 6.3.19. maddesine karşılık 2012 yılı protokolünün 5.3.10 maddesi ile "eczacı ya da eczane çalışanlarınca kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak kuruma sahte ilaç fiyat küpürü/sahte karekod, sahte reçete veya sahte rapor fatura edildiğinin tespiti halinde reçete bedelinin on katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır. Tekrarı halinde reçete bedelinin yirmi katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve bir yıl süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak, söz konusu sahte ilaç fiyat küpürü/sahte karekod, sahte reçete veya sahte raporun eczacı ya da eczane çalışanları dışında üçüncü kişilerin dahili ile kuruma fatura edildiğinin yapılacak araştırma ve/veya inceleme sonucunda tespit edilmesi halinde bu madde hükmü uygulanmaz" düzenlenmesine yer verilmiştir. Diğer yandan, davacı hakkında, ... 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nde, anılan protokolün bu maddesi nedeniyle ihlale konu eylemlerden özel evrakta sahtecilik, kamu kurumu zararına dolandırıcılık suçundan ceza davasının açıldığı ve halen kesinleşmediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Hukuk hâkimi Türk Borçlar Kanunu'nun 74. Maddesi (Eski B.K.53.Md.) uyarınca ceza mahkemesinde verilen beraat kararı ile bağlı değildir. Ancak mahkumiyet ve tesbit edilen maddi olgularla bağlıdır. Mahkemece, ... 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/297 esas sayılı ceza dosyasının, ceza davalarında resen araştırma ilkesi gereğince taraflar ileri sürmese de tüm deliller toplanarak hüküm kurulacağı da gözönünde bulundurularak, ceza davasında verilecek kararın kesinleşmesi beklenerek, ceza dosyası kapsamı ile bu dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirilerek sonuca uygun bir karar verilmesi gerekir. Yinemahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 2 adet sahte küpürlü ilaçların herhangi bir belge ibraz etmeksizin, başka bir eczaneden alındığı varsayımını dayanılarak da kabul kararı verilmesi doğru görülmemiştir. Varsa bu husustaki delil ve belgeler ilgililirenden sorulup ibrazı halinde değerlendirilmesi gerekirken, soyut, beyana dayalı bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulamaz. Açıklanan bu hususlar gözardı edilerek eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11349, Karar No: 2011/13356, Tarih: 12.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/11349 E.  ,  2011/13356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Hizm. Ltd. Şti. aleyhine 20/08/2009 gününde verilen dilekçe ile ölümlü trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminatın reddine, manevi tazminatın kısmen kabulüne dair verilen 25/05/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, annelerinin trafik kazası sonucu vefat ettiğini, bundan dolayı derin üzüntü yaşadıklarını, cenaze için başka şehirden gelerek yolculuk gideri yaptıklarını, defin ve cenaze gideri ve destekten yoksun kalmada dahil maddi ve manevi tazminat talep etmişlerdir.

Davalı cevabında müteveffanın 84 yaşında olduğunu davacıların evli olduklarını herhangi bir destekten yoksun kalmalarının sözkonusu olmadığını ayrıca talep edilen manevi tazminat miktarının da fahiş olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Yerel mahkemece, manevi tazminat kısmen kabul edilmiş, maddi tazminat ise ispatlanamadığı gerekçesiyle reddedilmiştir.

Dosya kapsamına göre, davacıların maddi tazminat kapsamında cenaze ve defin giderlerini de talep etmiş olduklarından cenaze ve defin giderleri için ayrıca belge verilmesi zorunlu olmayıp bu konuda bilirkişi incelemesi yapılarak uygun bir tazminata karar verilmesi gerekirken maddi tazminat isteminin tamamen reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA; davalıların tüm ve davacıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29194, Karar No: 2012/28832, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/29194 E.  ,  2012/28832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3897, Karar No: 2024/4899, Tarih: 30.04.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/3897 E.  ,  2024/4899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat talebi üzerine yapılan inceleme sırasında; Akhisar Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre, Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin yetkisizlik kararı üzerine dosyayı ele alan Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesince Zonguldak Ağır Ceza Mahkemesine yönelik yetkisizlik kararı verildiği, dosyanın bu mahkeme yerine Dairemize gönderildiği, Zonguldak Ağır Ceza Mahkemesince verilmiş bir karşı yetkisizlik kararı olmadığı, bu itibarla henüz yetki uyuşmazlığı oluşmadığı anlaşılmakla, incelenmeyen dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2395, Karar No: 2024/6687, Tarih: 20.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/2395 E.  ,  2024/6687 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2013/13 E., 2022/2 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne kısmen reddine

Taraflar arasında görülen kadastro tespitine itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kısmen kabul kararı verilmiş, hüküm davalı Hazine ve dahili davacı ... yarafından temyiz edilmiştir.

Kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro çalışmaları sırasında Kars ili Arpaçay ilçesi Koç köyü çalışma alanında bulunan temyize konu taşınmazların edinme sebebi sütununda 2822 parselin ..., 2857 ve 2858 parsellerin ..., 2817 parselin ... zilyetliğinde olduğu belirtilerek vergi kaydı uyarınca mera olarak sınırlandırılmıştır.

1994/11 Esas sayılı dosyada davacı ... 2822 parsele yönelik olarak; 1994/17 Esas sayılı dosyada davacı ... 2857 ve 2858 parsellere yönelik olarak, 1994/25 Esas sayılı dosyada ise davacı ... 2817 parsele yönelik olarak, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle adlarına tescil kararı verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

İlk Derece Mahkemesince 1994/11, 1994/17, 1994/25 Esas sayılı dosyalarda ayrı ayrı yapılan yargılama sonunda verilen ilk kararlarda davaların kabulüne karar verilmiş, davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 1998/863 Esas, 1998/958 Karar sayılı (1994/11 Esas hakkında), 1998/859 Esas, 1998/954 karar sayılı (1994/17 Esas hakkında), 1998/862 Esas, 1998/957 Karar sayılı (1994/25 Esas hakkında) ilamları ile tespite dayanak vergi kaydının kapsamının belirlenerek bir kısım arazinin 4753 sayılı Kanun uyarınca Hazine adına tapuya bağlandığı anlaşıldığından toprak tevzi çalışmalarına ilişkin Haritalar ve belirtmelik tutanakları getirtilerek Hazine adına tapuya bağlanan taşınmazların kayıt ve krokiler uygulanmak suretiyle dava konusu parseli kapsayıp kapsamadığı tespit edildikten sonra, vergi kaydı kapsamında kalıp köy adına tapuya bağlanan 7.09.1944 tarihli ve dört numaralı tapu kaydı ve varsa krokisi uygulanarak dava konusu taşınmazı kapsayıp kapsamadığı belirlen dikten sonra; vergi kaydı kapsamına giren taşınmazlar hakkında verilecek kararlar diğerlerini de etkileyeceğinden tüm davalar birleştirilerek yargılama yapılması için hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma üzerine dosyalar birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; Birleşen 1998/18 Esas sayılı ... tarafından 2822 parsel yönünden açılan dava ve birleşen 1998/21 Esas sayılı dosyada ... tarafından 2817 parsel yönünden açılan davalarda, taşınmazların davalı Hazineye ait tapu kaydı kapsamında kalmadığı ve davacıların kullanımının bulunduğu gerekçesiyle davaların kabulüne; Birleşen 1998/20 Esas sayılı ... tarafından 2857 ve 2858 parsell sayılı taşınmazlar yönünden açılan davalarda, taşınmazların Hazineye ait 07.09.1944 tarihli ve 4 numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı gerekçesiyle davaların reddine karar verilmiş, Hazine ve davacı ... vekili tarafından hüküm temyiz edilmiştir.

Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 21.10.2005 tarihli ve 2005/2521 Esas, 2005/3243 Karar sayılı ilamı ile mahkemece bozmaya uyulduğu halde gereklerin tümü yerine getirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasının isabetsiz olduğu gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

Bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulü ile temyize konu 2822 parsele yönelik ... tarafından açılan davada tanık ve mahalli bilirkişilerin davacının 50 yıldır taşınmaza zilyet olduğu taşınmazın mera olarak kullanılmadığına dair beyanları ve mahkeme gözlemine göre taşınmazın kuzeyinde bulunan 2868 sayılı mera parseli ile dava konusu taşınmazın sınırının bir anda yükseliş gösteren kayalık niteliğinde olması nedeniyle sabit sınır ile ayrıldığı, güney ve batı hududunda sınırlarına konulmuş taşlar olduğu ve bu sebeple sınırının belirgin olması ve ziraat bilirkişi raporunda taşınmaz nadasa bırakılan tarım arazilerinde bulunan bitkilerin olduğu, mera bitkilerinin bulunmadığının belirtilmiş olması nedeniyle yazılı olup zilyetlikle iktisabının mümkün olduğu kabul edilerek davanın kabulüne,

2817 parsele yönelik ... tarafından açılan davada, tanıkların davacının taşınmaza zilyet olduğu, ölümünden sonra da mirrasçısı tarafından zilyetliğin devam ettiğine dair beyanları ve ziraat bilirkişisinin taşınmazın nadasa bırakılmış tarla niteliğinde, az eğimli, sınırları itibariyle doğu, batı ve kuzey hudutlarının kot farkı ve çevresinde bulunan taşlık/ kayalık arazi olması nedeniyle sınırlarının sabit şekilde ayrıldığı, mera ile ilgisinin olmadığına dair raporu da dikkate alınarak taşınmazın zilyetlikle iktisabının mümkün olan yerlerden olduğu kabul edilerek davanın kabulüne,

2857 parsele yönelik ... tarafından açılan davada tanıklar tarafından taşınmazı davacı ...'in kullandığı onun ölümü ile de çocuklarının birlikte kullandığı, mera ile ilgisinin olmadığı beyan edilmişse de dava konusu taşınmazın mahkeme gözlemine göre fiili zeminde içerisinde dere ve dere yatağı geçtiği, zeminin traktör ile sürüme engel olacak nitelikte yoğun miktarda taşlarla kaplı olduğu, komşu parseller ile arasında doğal yada yapay ayırıcı unsur bulunmadığı, eğiminin taşınmazın özellikle kuzeydoğu yönünde eğimin çok dik yapı aldığı ve bu dik eğimli kısmın tamamen kayalık olup, dere ve derenin iki tarafının parsel içinde kaldığı; ziraat bilirkişi raporuna göre zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığı, meraya has bitki ile kaplı olduğunun belirtildiği, kadastro çalışmalarında 1937 tarihli ve 138 nolu tahrir kaydına göre mera vasfı ile tespit edilmiş olduğu da dikkate alındığında zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine,

2858 parsele yönelik davacısı ... tarafından açılan davada, tanıklar tarafından taşınmazı davacı ...'in kullandığı, onun ölümü ile de çocuklarının birlikte kullandığı, mera ile ilgisinin olmadığı beyan edilmişse de mahkeme gözlemine göre dava konusu taşınmazın zemin durumu itibariyle yoğun miktarda toprağa gömülü yerli kaya olarak tabir edilen iri kaya/taşlara sahip olduğu, eğim durumu itibariyle yer yer yüksek eğime sahip olup, keşif tarihi itibariyle otu biçilmiş nitelikte bulunduğu, kuzeyinde kanlıçayırdan gelen dere bulunduğu, güneyinin 2868 mera parseli olduğu, batısında diğer dava konusu 2860 nolu taşınmaz ile doğusunda 2857 parsel nolu diğer dava konusu taşınmazın olup, kuzeyde kullanım durumu itibariyle dereye kadar kullanımın bulunduğu ve sınırlarının dere haricinde herhangi bir şekilde doğal ya da yapay ayırıcı herhangi bir unsur ile çevresinden ayrılmadığı, bütünlük arz ettiği, ziraat bilirkişi raporuna göre de zilyetlikle iktisabının mümkün olmayıp meraya has bitki ile kaplı olduğu belirtilmiş olup, kadastro çalışmalarında 1937 tarihli ve 138 nolu tahrir kaydına göre mera vasfı ile tespit edilmiş olduğu da dikkate alınarak zilyetlikle iktisabı mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, 2857 ve 2858 parseller yönünden verilen hüküm dahili davacı ..., 2822 ve 2817 parsellere yönelik hüküm ise davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılıp mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozma ilamına uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve Kanun'a uygun olup dahili davacı ... ve davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Dahili davacı ... ve davalı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/18999, Karar No: 2021/13069, Tarih: 19.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/18999 E.  ,  2021/13069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-5271 sayılı CMK'nun 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5. maddesi uyarınca, mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. Orman bilirkişisi tarafından hazırlanan 17/06/2016 tarihli raporda suça konu yerde işgal ve faydalanma eylemi diri örtü tahribatı yapılmadan gerçekleştiğinden 6831 sayılı Kanunun 113 ve 114. maddeleri uyarınca tazminat hesabı yapılmadığının tespiti karşısında; 5271 sayılı Kanunun 231. maddesindeki diğer koşullar kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda hukuki durumun takdir ve tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının TCK'nun 50/3.maddesi uyarınca 50/1.maddesinde yer alan seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiği gözetilmeden hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11257, Karar No: 2014/14582, Tarih: 09.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/11257 E.  ,  2014/14582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen infaz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 24.06.2009 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 08.10.2012 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1636, Karar No: 2013/6902, Tarih: 10.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1636 E.  ,  2013/6902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve taşınmaz malın niteliği, yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak tespit edilen irtifak hakkı karşılığı ile pilon yeri bedelinin ödenmesine ve pilon yerlerine ilişkin ecrimisile karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapının dava tarihi itibariyle 10 yaşında olup el atma tarihinden sonra yapıldığı anlaşıldığından yapı bedelinin hesaplamaya dahil edilmemesi gerekirken yazılı şekilde fazlaya hükmedilmesi,

2)Dava konusu taşınmazdaki irtifak hakkına ve pilon yerine konu bölüm, elektrik bilirkişisince 617,51 m2 ve 6,2 m2 olarak hesaplandığı ve bu alan üzerinden irtifak bedeli belirlendiği gözetilerek, söz konusu irtifak hakkına ve pilon yerine konu bu bölümünlerin, fen bilirkişisine kroki üzerinde işaretlettirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile infazı mümkün olmayacak şekilde tescil kararı verilmesi,

3)Taşınmaz üzerinde bulunan enerji nakil hattı nedeniyle kesilmesi gereken ve fiilen kesilen 42 ve 46 yaş ceviz ağacının değerlendirme tarihi itibariyle maktu değerleri İlçe Tarım Müdürlüğünden sorularak, bu bedellere hükmedilmesi gerekirken, yönteme uygun olarak değer belirlemeyen rapor doğrultusunda yazılı şekilde hüküm kurulması,

4) Kabule göre ise; Dava konusu taşınmaz üzerinden geçen enerji nakil hattı nedeniyle zemin ve üzerinde bulunan yapıya uygulanan değer düşüklüğünün aynı oranda uygulanarak buna göre hesaplama yapılması gerekirken farklı oranlarda uygulanması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.