muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2601, Karar No: 2019/7150, Tarih: 13.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2601 E.  ,  2019/7150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 10/09/2015 gün ve 2014/442 - 2015/263 sayılı kararı onayanDaire'nin 08/01/2018 gün ve 2016/5748 - 2018/18 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin TPMK nezdinde 2012/29645 sayılı “Konyalı Fikret Usta 1989+Şekil” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, başvurunun TPMK markalar bülteninde yayınlanmasını takiben davalı şirket tarafından “KONYALI Ahmet Usta Lezzet Noktası+Şekil” ibareli markası dayanak gösterilerek itirazda bulunulduğunu, itirazın kabulü sonrası marka başvurularının reddine karar verildiğini, oysa müvekkili başvurusu ile redde mesnet marka arasında iltibasa yol açacak derecede benzerlik olmadığını, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, bu kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek TPMK YİDK kararının iptaline ve başvurularının tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dava, TPMK YİDK kararı iptali istemine ilişkindir.

Davacı, 28.03.2012 tarihli 2012/29645 numaralı marka başvurusunda bulunmuş olup, davalı yanca yapılan itiraz neticesinde nihai olarak TPMK YİDK kararı ile davalının 2011/112009 nolu markası ile davacı marka başvurusu arasında iltibas riski bulunduğu gerekçesiyle itirazın kabulüne ve davacı başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Mahkemece yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere, davacı başvurusunun kapsadığı mal ve hizmetlerinin davalı itiraza mesned markasında da bulunduğu, davalı markasının İzmir ve çevresinde yüksek ayırt edicilik seviyesine ulaştığı, her iki markanın renk ve yazı kombinasyonları dikkate alındığında ortalama tüketici nezdinde markalar arası işletmesel bağlantı olduğu intibaını oluşturacak düzeyde benzerlik ve iltibas riskinin olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere, davacı başvurusunun kapsadığı mal ve hizmetlerinin davalı itiraza mesned markasında da bulunduğu, davalı markasının İzmir ve çevresinde yüksek ayırt edicilik seviyesine ulaştığı, her iki markanın renk ve yazı kombinasyonları dikkate alındığında ortalama tüketici nezdinde markalar arası işletmesel bağlantı olduğu intibaını oluşturacak düzeyde benzerlik ve iltibas riskinin olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, davacı marka başvurusu “Konyalı Fikret Usta 1989 + şekil” ibaresinden oluşmakta olup, marka beyaz zemin üzerine Konyalı, Fikret Usta ve 1989 ibarelerinin alt alta yazılması ve tüm bu yazı karakterleri boyutunda, zeminin sağında boydan boya yer alan yeşil renkli semazenden meydana gelmektedir. Davalının redde mesnet markası ise Konyalı ve Ahmet Usta ibarelerinin alt alta yeşil renkte yazılması, bu ibarelerin altına gelecek şekilde yeşil yuvarlak içinde yeşil bir şekil ibaresi ve şeklin de altında yer alan yeşil renkli Lezzeti ve Noktası ibarelerinin alt alta yazılmasından oluşmaktadır. Her iki markanın da renk, yazı ve şekil kombinasyonundan oluştuğu, kullanılan yeşil rengin, Konyalı ve Usta ibarelerinin kimsenin tekeline bırakılamayacak olması, markalara bütüncül bakış açısı ile yaklaşıldığında aralarında bir iltibas riskinin olmadığı anlaşıldığından davacı vekilinin karar düzeltme istemi yerinde görülmekle Dairemizin onama ilamının kaldırılarak, mahkemece verilen kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 08.01.2018 tarih, 2016/5748 Esas 2018/18 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak, mahkemece verilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının karar düzeltme isteyene iadesine,13/11/2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacının başvurusu kapsamındaki hizmetler ile redde mesnet markaların tescilli olduğu hizmetlerin aynı tür olması her iki marka arasında işitsel, görsel, kavramsal olarak ve ayrıca renk kombinasyonu nedeniyle genel izlenim itibariyle karıştırılma ve ilişkilendirilme riski bulunması ve bu durumun 556 s. KHK'nın 8/1-b hükmü anlamında tescil engeli oluşturması nedeniyle karar düzeltme isteminin reddine karar verilmesi görüşünde olduğumuzdan karara katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/12998, Karar No: 2013/8253, Tarih: 01.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/12998 E.  ,  2013/8253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1-a,4, 52/4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan, katılanlar vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü gece saatlerinde, aydınlatmanın ve trafik işaret levhaları ve uyarı lambalarının bulunduğu yolda sanığın idaresindeki çekici ile ışık kontrollu kavşakta kırmızı ışıkta beklemekte olan ölenin kullandığı kamyonete 52 metre fren izi bıraktıktan sonra arkadan çarpıp 70 metre sürükleyerek yolun sağındaki 2 metre genişliğindeki kaldırım ve servis yolunu geçip yol kenarındaki bahçenin istinat duvarını yıkarak durduğu olayda bilinçli taksirin koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01/04/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8794, Karar No: 2008/11429, Tarih: 03.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/8794 E.  ,  2008/11429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14,00 YTL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 03.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/36167, Karar No: 2025/4655, Tarih: 18.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/36167 E.  ,  2025/4655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/726 E., 2021/1305 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/477 E., 2019/482 K.

SUÇ :Örgüte bilerek isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesi'nin 2015/3 esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, dosya kapsamına yansıyan eylemleri de göz önünde bulundurulduğunda; aşamalardaki savunmalarının aksine, terör örgütüne yardım etmek kastı ile hareket ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Suç tarihin ise yardım niteliğinde kabul edilen son eylem tarihi yerine" Ağustos 2014" olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/617, Karar No: 2014/271, Tarih: 20.05.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/617 E.  ,  2014/271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İZMİR 11. Ağır Ceza

Günü : 09.05.2013

Sayısı : 154-89

Yağma suçundan sanıklar S.. K.., İ.. B.., S.. K.., Ferdi Aktaş ve Mevlüt Kurnaz’ın 5237 sayılı TCK’nun 149/1-c-d-h, 168/4 ve 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis, yağma suçuna teşebbüsten sanıklar S.. K.., İ.. B.. ve S.. K..’nın aynı kanunun 149/1-c-d-h, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, yağma suçuna teşebbüsten ise sanıklar F.A... ve M.K...’ın beraatlarına ilişkin, İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 19.03.2012 gün ve 441-70 sayılı hükmün, sanıklar müdafileri ve sanık S.. K.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 18.02.2013 gün ve 15393-3326 sayı ile;

"I- Sanık F. A... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık F.. A.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğname gibi onanmasına,

II- Sanıklar S.. K.., S.. K.. ve İ.. B.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Mağdurun internet üzerinden sahte Timur ismini kullanan sanıklardan S.. K.. ile tanıştığı ve arkadaşlıklarını ilerleterek bir araya gelmeye karar verdikleri, mağdurun adresini vermesi üzerine sanık S.. K..'ın yanına sanık M.. K..'ı da alarak, saat 22.30 sıralarında mağdurun evine gittiği, mağdurun sanık M.. K. ile kendi rızası ile cinsel ilişkiye girdiği, bu sırada evden ayrılan sanık S.. K..'ın bir süre sonra yanına sanıklardan F.. A.., S.. K.. ve İ.. B.. ile birlikte mağdurun evine geldiği, mağdurun daha önceden tanıdığı ve olay öncesi zorla 50 TL’sini alan sanık S.. K..’yı görünce ve kalabalıktan tedirgin olduğu için önce sanıkları içeri almak istemediği, mağdurun muhite karşı rezil olama düşüncesiyle kapıda bir arbede yaşanmasını engel olmak amacıyla sanıklar İ.. B.. ve F.. A..'ın da birlikte kapıyı ittirmeleri üzerine sanıkları eve almak zorunda kaldığı, sanıkların evin içinde dolaşarak mağdurun eşyalarını karıştırdıkları, bu arada sanık S.. K..'nın mağduru evin içinde başka bir odaya mağduru götürerek mağdur ile rızası ile cinsel ilişki kurduğu, sanık S.. K..'nın evde bulunan kadın çamaşır ve giysilerini müşteki mağdura zorla giydirerek, mağdurun elinden zorla aldığı Nokia 6230i marka cep telefonuyla mağdurun kadın giysili görüntülerini kaydettiği ve 'iki bin lira vereceksin, vermediğin takdirde bu çektiğim görüntüleri ailene göstereceğim ve internet ortamında yayacağım', diyerek mağduru tehdit ettiği, mağdurun bu kadar parayı ödeyecek durumunun olmadığını belirtmesi üzerine, talep edilen para miktarının 500 Lira'ye düşürüldüğü, sanıklardan S.. K..'ın mağdurun montu, traş takımını, Rusya'dan getirmiş olduğu votkasını, sanık S.. K..'nın da mağdurun cüzdanı içinden 150 Lira parasını, annesi ve kendisine ait nüfus cüzdanı fotokopilerini, Canon marka fotoğraf makinesini, traş makinesini, mağdurun daha önce cinsel birliktelik yaşadığı şahıslarla ilgili görüntülerin bulunduğu VHS video kasetini, sokak kapısının önüne takmak amacıyla satın aldığı güvenlik kamerasını ambalajlı bir şekilde olmasına rağmen ambalajıyla birlikte aldıkları ayrıca diğer bir deri montunu da alarak evden ayrıldıkları, ayrıca mağdurun fotoğrafını çektikleri ve zorla aldıkları telefonu alarak evden uzaklaştıkları, daha sonra mağdurun 500 Lira parayı ödemesini temin etmek amacıyla sanık S.. K..'nın, S.. K.. ile birlikte mağdurun annesi Rabia Özdemir'in evine giderek mağduru aradıklarını belirterek, bize 'borcu var, senedini ödemedi, bize gelsin' dedikleri, daha önce oturduğu çevreye karşı rezillik çıkmasın diye şikayete korkan mağdurun annesi rahatsız edilince şikayette bulunması üzerine ve emniyet güçleri ile yapılan çalışma sonucu 500 Lira parayı almak için gelen sanıklar İ.. B.., S.. K.. ve S.. K..’nın yakalanması şeklinde gelişen eylemde sanıkların 500 Lira alma iradesini ilk baştan itibaren ortaya koydukları, dolayısıyla sanıklar İ.. B.., S.. K.. ve S.. K.

.. B.., S.. K.. ve S.. K..’nın yakalanması şeklinde gelişen eylemde sanıkların 500 Lira alma iradesini ilk baştan itibaren ortaya koydukları, dolayısıyla sanıklar İ.. B.., S.. K.. ve S.. K..’nın eyleminin bir bütün halinde tek yağma suçunu oluşturduğu halde ayrıca yağmaya kalkışma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 09.05.2013 gün ve 154-89 sayı ile;

"...Mahkememizle Yargıtay 6. Ceza Daire arasındaki uyuşmazlık sanıkların evde ilişkiye girdikleri sırada, müştekiden 500 Lira ileride almaya yönelik anlaşmalarını ikinci bir suç olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceğidir.

Mahkememiz ilk kararda sanıkların ilişkiye girdikten sonra evden alınan fotoğraf makinesi, mont, cüzdandan alınan para ve şarap gibi malları yönünden tamamlanmış gasp suçunun oluştuğu,

Ayrıca 500 Liralık paranın alınması yönünden yapılan hareketlerin de almaya yönelik çabalar içinde tamamlanmamış gaspa teşebbüs olarak değerlendirilmesi gerekeceği yönünde kabul olmuştur.

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 18.02.2013 tarih ve 2013/3326 sayılı kararında mahkememizin tamamlanmamış teşebbüs aşamasında kalan hareketinde tamamlanmış gasp hareketini icrası dahilinde tek suç olarak kabulü gerektiğinden bu yöndeki kararımızı bozmuştur.

Yukarıda da açıklandığı gibi olayda iki ayrı fiil mevcuttur. Birincisi cinsel ilişkiye girdikten sonra mağdura yumrukla vurulması, kadın iç çamaşırı giydirilmesi ve bunun kayda alınmasını müteakip sanığın evinde bulunan Canon marka fotoğraf makinası, cüzdanından para, deri montu ve şarabının alınmasıdır. Burada tamamlanmış gasp suçu mevcuttur.

Kayda aldıktan sonra mağdurun erkek olduğu halde pasif ilişkiye girmesinden dolayı baskılayarak öncesinde 2000 Lira istenilip, 250 Liradan 500 Lira yönündeki sanıkların kabul etmesi ve mağdurun burada kendini kurtarma çabası içinde sanıkların talebini istemeyerek de olsa kabul etmesi üzerine, sanıkların yukarıda belirtilen evden aldıkları eşyalar yönünden tamamlanmış gasp suçundan sonraki bir zaman dilimi içinde 5000 Lira parayı da almaya yönelik çabalarını TCK'nun 149 ve 35. kapsamında teşebbüs olarak kabul edileceği ,

Keza bu gerekçemizi de yine 6. Ceza Dairesinin mahkememiz içine alınan yine mahkememizin daha önceki heyeti tarafından 2007/129 ve 2008/210 sayılı kararındaki yargılamaya konu olan olayda olduğu gibi 'bu dosyada sanıklar durumunu iyi bildikleri müşteki Tahsin Kahyaoğlu'ndan 200 bin Lira para almaya karar verdikleri, Alsancak'taki evinde yatmakta iken zilini çalması üzerine, kapıyı açtığında, iki şahsın polis kimliği gösterip narkotikten geliyoruz diyerek evin içine girdikleri, esrarcıları kovalıyoruz dedikleri, ...ve akabinde ... siz rahatlık ve sefa içinde yaşıyorsunuz diyerek 200.000 Lira para istedikleri mağdurun itiraz etmesi üzerine saat 17.00 ye kadar süre veriyoruz diyerek tehditlerine devam ettikleri mağdurun ancak ellibin lira verebileceğini kabul ettiği, aynı evin içerisinde müştekiye ait duvarda asılı pantolon ve gömlek cebini yoklayarak 500 Lira, 500 Euronun alındığı, daha sonra evden ayrıldıkları ve adı geçen kişilerin mağdurun vermeyi kabul ettiği, ellibin lirayı alma gayretiyle tekrardan hareketlerine devam ettikleri ve mağdurun görüntülerinin olduğunu söyledikleri, mağdurun polise şikayet etmesi üzerine de sanıkların yakalandığı, mahkemenin 08.10.2008 tarihli kararında tek suç kabul edilerek TCK'nun 149/1-a-c-d kapsamında uygulama yaptığı bu kararın temyizi üzerine yargıtay 6. Ceza Dairesince olayda evde alınan paralar yönünden tamamlanmış suç, sonraki dönem içinde tekrardan evde iken mağdurun vermeyi kabul ve taahhüt ettiği elli bin liraya almaya yönelik hareketten de gaspa teşebbüs olacağından bahisle bozularak mahkemeye iade edildiği, bu karara mahkemenin uyması sonucu 14.11.2011 tarih ve 2011/311 sayılı karar ile sanıklar yönünden bir tamamlanmış gasp suçu, bir de teşebbüs aşamasında kalmış gasp suçundan iki ayrı hüküm kurulmuş, bu karar da 6. Ceza Dairesinin 2012/13219 ve 04.07.2012 tarihli kararı ile onanmıştır.

Mahkememiz her iki yargılamanın da 11. Ceza Mahkemesine ait olması sebebiyle Yargıtay 6 Ceza Dairesinin 29.11.2010 tarih ve 2010/18753 sayılı bozma kararı ile bozmaya uyarak mahkememizce verilen 2011/311 ve 14/11/2011 tarihli kararının 2012/13219 sayılı ve 04.07.2012 tarihli onanmasını dikkate alarak ikinci kararımızda direnmenin yerinde olduğu kanaatine varılmıştır. Bu kararlar mukayeseye imkan verme yönünden dosyamız içine alınmıştır.

Yukarıda da açıklandığı üzere mağdurdan mont, para, fotoğraf makinası alınıp evden ayrılmasıyla ilk gasp suçu gerçekleşmiştir. Sonradan 500 Liranın alınmasına yönelik hareket ikinci bir gasp suçu içinde değerlendirilmiş, bununda teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilmiştir.

Mahkememizin kabulü oluşa uygun olduğu gibi, yukarıda açıklanan daha önce mahkememizin benzer konudaki kararına ilişkin Yargıtay 6. Ceza Dairemizin kararı da direnmedeki bu görüşümüzü ve gerekçemizi desteklemiştir.