muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2088, Karar No: 2023/2671, Tarih: 18.05.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/2088 E.  ,  2023/2671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesi kararının davalı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtay'a aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay (8). Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

18.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5668, Karar No: 2013/7869, Tarih: 29.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/5668 E.  ,  2013/7869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 24.12.2012 gün ve 2012/19536 Esas - 2012/28086 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

... İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ... Genel Müdürlüğünden ve imar planını yapan belediyelerden sorulmasından,

Sonra, alıncak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4509, Karar No: 2015/12220, Tarih: 18.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4509 E.  ,  2015/12220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/12/2014 tarih ve 2012/126-2014/592 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, ...'nin sahibi olduğunu, ... sahibi olan davalı ... ile yaklaşık bir yıldır sırayla ... Köyü'ne mobil ilaç verdiklerini, doktor tarafından mobil kaşesi basılmış olan reçetelere başka eczanelerin cevap veremeyeceğini, sıradaki eczanenin elinde ilaç bulunmaz ise reçetenin diğer eczane tarafından karşılanacağını, mobil günlerinde yaklaşık 30-40 adet reçete yazıldığını, bu reçetelere hasta istemediği zaman mobil kaşesi basılmadığını, mobil günlerinde Işıklı Köyü'nde yazılan reçetelerin ... Köyü'ndeki kendi eczanesi ile davalı ...'ın eczanesi dışında başka bir eczane tarafından karşılanmasının söz konusu olamayacağını ayrıca, mobil reçetelerin ay sonunda ... tarafından onaylandığını, kendisinin ay sonunda 100-120 adet reçeteyi onaylatmak için götürmesine rağmen, davalı ...'ın birkaç reçete getirdiğini, bazen hiç reçete getirmediğini ayrıca, davalı ...'ın eczanesinde ilaç olmadığını, çalıştığı tek deponun da uzun zamandır ilaç getirmediğini öğrendiğini, buna rağmen davalı ...'ın mobil günleri dışında da kendisinde ilaç olmadığı halde eşi tarafından ... Köyü'nde yazılan reçetelerin toplanıp, ....'deki davalı ...'e ait eczaneden temin edilerek reçete sahiplerine dağıttığını tespit ettiğini, bunun da davalının reçetelere mobil kaşesi bastırtmayarak, hastanın bilgisi dışında reçetelerin toplanarak, davalı ...'in eczanesinden karşılandığını gösterdiğini, bunun üzerine ...'ne durumu bildirdiğini aynı zamanda, suç duyurusunda da bulunduğunu, davalı ...'ın prim karşılığında reçeteleri davalı ...'in eczanesine kaydırdığını, davalı ...'ın olayın fark edilmesi üzerine eczanesini bir gecede kapattığını, TTK'nın 57/10 madde ve fıkrasındaki eylemler haksız rekabet olarak düzenlenmiş olup, davalıların haksız rekabet teşkil eden işbu eylemleri nedeniyle zarar gördüğünü ileri sürerek, haksız rekabetin tespiti ile maddi zararının tazminine esas olmak üzere fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davalıdan 100,00'er TL maddi tazminatın haksız rekabetin başladığı tarihten itibaren yasal faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, Aile Hekimliği sistemi uyarınca Mobil Hizmet kapsamında hekimin reçeteye ilacı yazarken hastanın isteğini dikkate alarak reçeteye kaşe bastığını, müvekkilinin ne davacıyı ne de diğer davalıyı tanımadığını, davacının şikayeti sonrasında, diğer davalının ekonomik sıkıntı içerisinde olması, eczanesinde yeterli ilacının olmaması ve ilaç depolarından da ilaç alamaması nedeniyle müşterilerinin başka eczanelere gitmesini engellemek için geçici bir dönem ...'deki eczanelerden ilaç temin ettiğini öğrendiğini, diğer davalı ve eşinin müvekkilinin ve merkezdeki diğer eczanelerden temin ettikleri ilaçları ...'ndeki müşterilerine intikal ettirdiklerini, müvekkilinin diğer davalı ve eşi ile bir menfaat ilişkisinin bulunmadığını, davacının haksız rekabet iddiasının yerinde olmayıp, yasal unsurlarının da oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, Mobil Eczane Protokolü uyarınca, ... hizmetinden yararlanıp yararlanmama hususunda takdirin reçete sahibi hasta ya da yakınlarına ait olduğundan eczanelerin müdahale hakkının bulunmadığı, doktor tarafından yazılan reçetenin hasta sahibine verilerek talebi halinde Mobil Eczane sisteminden yararlanmak üzere arkasının "mobil" ibaresi ile kaşelendiği, bu durumda o tarihte sırası olan eczanenin ilacı temin ederek hasta yakınlarına verdiği ancak, bu yönde bir talebi olmadığı takdirde hastanın isterse işbu sisteme bağlı eczanelerden ya da herhangi bir eczaneden ilaç temin etme imkanının bulunduğu, davalı ...'ın da Mobil Eczane sistemine göre sırası olan günlerde ilaçları hasta yakınlarının talebi nedeniyle bir kısmını kendi eczanesinden, temin edemediklerini de diğer davalı eczanesinden ya da başkaca eczanelerden alarak hasta sahiplerine ulaştırdığı ve hasta yakınlarına yardımcı olduğu, davalının ekonomik yönden sıkıntıda olması ve hasta yakınlarına yardımcı olmak için bu şekilde ilaç temin ettiği, diğer eczanelerle menfaat ilişkisi içerisinde olduğunun, hasta yakınlarını zorladığının, Mobil Eczane sistemine göre, kendi sırası olmayan zamanlarda ... Köyü'ne gidip, davacının sırasına tecavüz ettiğinin de ispatlanamadığı, davalı tarafından ilaçları kendi eczanesi dışında temin edilen hastaların ilaçlarını alamaması gibi bir durumun söz konusu olmadığı, ilaç bedellerinin ... tarafından karşılanmadığının, dolayısıyla bir kamu zararının doğduğunun da ispatlanamadığı, olayla ilgili davacı tarafından yapılan suç duyurusu ve bildirimler üzerine takipsizlik kararı verildiği ve kararın kesinleştiği yine, ...'nce yapılan inceleme sonucu düzenlenen raporda da davalının mezkur işlemlerinden dolayı bir kamu zararı doğmadığının, cezalandırmayı gerektiren bir husus olmadığının belirlendiği, davalının ...'nca yapılan bu işlemler nedeniyle mesleki yönden uyarıldığı, bunun dışında davalıyı sorumlu hale getirecek herhangi bir cezai ya da disiplin işleminin bulunmadığı, bu kapsamda 6102 sayılı TTK'nın 54 vd. maddelerinde belirtilen "Aldatıcı veya dürüstlük kuralına aykırı her türlü davranış " unsurunun olayda gerçekleşmediği, davalının eylemlerinde davacının iş ürünleri, fiyatları, faaliyetleri ya da ticari işlerini yanlış, yanıltıcı ya da gereksiz yere incitici açıklamalarla kötülemek ve 55. maddede belirtilen diğer suretlerle haksız rekabette bulunmak unsurlarının gerçekleştiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1- Davacı tarafça davalıların eylemlerinin haksız rekabet oluşturduğu iddiası ile açılan davada, yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, taraflar eczacılık mesleği ile iştigal etmekte olup, uyuşmazlık, bu mesleği icra ettikleri işletmeleri ile ilgili olarak gerçekleştirdikleri faaliyetlerine ilişkindir. 6197 sayılı Eczacılık Yasası'nın 14. maddesinde, işbu maddede belirtilen hususi eczanelerle ecza dolaplarının açılmasına mahallin ... tarafından usulü dairesinde müsaade verileceği ve keyfiyetin Vekâlete bildirileceği düzenlenmiştir. Mahkemece uyuşmazlık 6012 sayılı TTK 54 vd. (6762 sayılı TTK 56 vd.) hükümleri çerçevesinde değerlendirilerek sonuca ulaşılmış ise de, 6098 sayılı TBK 57. (818 sayılı BK'nın 48.) maddeleri uyarınca ticari işlere ait haksız rekabet hakkında TTK hükümleri saklıdır. Bu bakımından, öncelikle tarafların dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 14 vd. (6102 sayılı TTK'nın 11 vd.) maddeleri kapsamında tacir ya da esnaf sayılıp sayılmayacakları belirlenmek suretiyle; uyuşmazlığa 818 sayılı BK'nın 48. veya 6762 sayılı TTK'nın 56 vd. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu tespit edilerek uyuşmazlığın hukuki niteliği saptandıktan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken anılan husus nazara alınmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacı ile mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı ile mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 18/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31380, Karar No: 2014/29708, Tarih: 27.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/31380 E.  ,  2014/29708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/368916

MAHKEMESİ : Malatya Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2013/68 (E) ve 2013/302 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 12-15 arası yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporunun alınmaması ve suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen 28.01.2013 tarihli sosyal inceleme raporunda Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 04.05.2012 tarihli raporunda zeka aktivitesi, dikkat eksikliği, hiperaktivite bozukluğu, davranış bozukluğu yönünden tedavi gördüğünün, TCK'nın m.32/2 maddesi kapsamında kaldığının değerlendirildiği bilgisine ulaşıldığının da belirtilmesi karşısında; Öncelikle bahse konu raporda bahsedilen hastalığın, 5237 sayılı TCY’nın 32. maddesi ışığında, suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme (irade) yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli derecede azaltacak nitelikte olup olmadığı ve ayrıca suç tarihinde 12-15 arası yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususlarında uzman hekim raporu alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk F.. Z.. müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.10.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4843, Karar No: 2025/10916, Tarih: 16.06.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/4843 E.  ,  2025/10916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/85 E., 2022/108 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilip, duruşma talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereğince reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; hukuka aykırı yargılama sonucunda hatalı hüküm kurulduğuna, SEGBİS aracılığıyla hazır olan sanığın savunmasının ve son sözünün sorulmadığına, paylaşımların ifade özgürlüğü kapsamında kalıp hakaret suçunu oluşturmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etme veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürlüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilere izin verilen sınırların özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın eyleminin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, Mahkemece hakaret kabul edilen paylaşımların içeriği gözetildiğinde, ifade özgürlüğü kapsamında siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı düşünülmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Tire 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25621, Karar No: 2015/7819, Tarih: 13.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25621 E.  ,  2015/7819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili avasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerinden geçen enerji nakil hattının 1982 tarihinde tesis edildiği ve bilirkişi raporunda dava konusu 210 ada 4 parseldeki bina 6-10 yaşında kabul edilerek % 12 oranında, 195 ada 3 parseldeki binanın ise 16-20 yaşında olduğu kabul edilerek % 35 oranında yıpranma payı düşüldüğü anlaşılmaktadır.

Binaların yapım tarihi araştırılıp enerji nakil hattının tesis edildiği tarihten sonra yapıldığının anlaşılması halinde bina bedelinin bedele dahil edilmemesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.