muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2835, Karar No: 2019/5201, Tarih: 26.11.2019

3-) Aile Çalışma ve Sosyal Politikalar Hizmetler kendisini vekil ile temsil ettirmesine rağmen lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin ve katılan bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin, CMUK'un 326/son maddesi gözetilmek kaydıyla tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 26/11/2019 gününde Üye ...’in kararın onanmasına dair karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Maktul ...'in sanık ... tarafından kasten öldürülmesi olayında yerel Mahkemece sanık hakkında TCK'nin 81, 142/2-a maddeleri gereği verilen mahkumiyet kararının sanık müdafii ve re'sen temyizi üzerine sanığın eyleminin TCK'nin 82/1-h-e, 149/1-d, (Bir suçu gizlemek amacıyla adam öldürme ve konutta yağma) suçlarını oluşturduğundan bahisle CMUK 326/son maddesi gözetilmek kaydıyla bozulmasına dair Dairemizin kararına katılmıyorum. Şöyle ki;

Davaya konu olayda sanık olayın kurgusunu aşamalarda daima "makktulenin evine ailece sıksık gider gelirdik bir gün beni yanına yalnız olarak çağırdı ve benden hoşlandığını söyledi cinsel ilişki olmadı yalnızca sarıldık, sonradan maktule bana ilişkimizi eşine anlatacağını söyledi ben de anlatma zaten birşey olmadı aramızda dedim, olay günüde bu konuyu konuşmak için evime çağırdım evde konuşurken maktule bağırırım deyince engel olmak için ağzını tuttum bu arada boğulmuş daha sonra kolundaki bilezikleri aldım ve onu bir sandığa yerleştirerek evden götürdüm. Şeklinde savunma yapmış, yerel Mahkemede sanığa TCK'nin 81, 142/2-a maddelerinden (kasten öldürme ve kişinin ölmesinden yararlanarak hırsızlık) ceza vermiştir.

Sanık, savunmalarında maktule ile cinsel boyuta varmayan sarılma şeklinde bir yakınlaşmasının olduğunu bu yakınlaşmayı maktulenin eşine bahsedeceğini söylemesi üzerine kendisinin karşı çıktığını bu konuyu konuşmak için kendisinin eşi evde yok iken maktuleyi kendi evine çağırdığını maktulenin de bu nedenle kendisinin evi evine geldiğini bu konuları konuşurken maktulenin bağırması üzerine ağzını tuttuğunu bu sırada maktulenin öldüğünü söylemiştir. Maktule sanığın eşinin dayısının hanımıdır. Maktule suç tarihinde 31 sanık ise 27 yaşındadır. Taraflar Şanlıurfada yaşamakdırlar. Tarafların yaşadıkları bölgede yerleşik kültürel değerler dikkate alındığında sanık ile maktulenin yanlarında 3. Bir kişi olmadan bir araya gelmeleri toplumda kabul görmeyecek bir davranış olmasına rağmen sanık, maktule ili iki kez kendi evlerinde baş başa görüştüklerini anlatmış, dosyada bulunan kamera kayıtlarından da olay günü sanığın eşi evde yok iken önce sanığın kısa süre sonrada maktulenin tek başına sanığı takiben sanığın evine girdikleri görülmüştür.

Yine tarafların cep telefonu kayıtları da incelenmemiş olup incelenseydi taraflar arasında görüşme trafiği olup olmadığı da belirlenmiş olacak idi.

Yine tarafların cep telefonu kayıtları da incelenmemiş olup incelenseydi taraflar arasında görüşme trafiği olup olmadığı da belirlenmiş olacak idi.

Tarafların bir yakınlığı belirlenirse sanığın bu konuyu konuşurken maktuleyi ağzını ve burnunun sıkıp boğarak öldürdüğü (kolundaki bilezikleri almak için değil) ölen maktulenin kolundaki bilezikleri de daha sonra hırsızladığı ancak küpe ve yüzüğünü almadığı anlaşılmış olacağından sanığın bu savunmalarını denetlemeye yönelik araştırmalar yapılmadan yerel mahkemece verilen karar Dairemizce sanık savunmasının hayatın olağan akışına uymadığı gerekçesi ile bozulmuştur.

Sanığın aksi belirlenemeyen savunmasının doğru olup olmadığını yani yağma amacıyla götürmeyip aralarındaki duygusal konuyu görüşmek için maktulenin kendi ayağı ile yalnız başına ve hayatın olağan akışına aykırı şekilde yabancı bir erkeği takiben onun evine geldiğini tesibite yönelik maktule ve sanık arasında telefon, mesaj trafiği olup olmadığına bakılmaksızın sanığın savunmasını çürütür bir delil de bulunmadığı halde sanık aleyhine yerel Mahkeme kararının bozulmasının şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı olduğu kanaatinde olduğumdan öncelikle eksik

araştırma yapıldığı gerekçesiyle yerel Mahkeme kararının bozulması eksik araştırma yok deniliyor ise sanık savunmasına itibar olunarak yerel Mahkeme kararının dosya kapsamı ve delil durumuna uygun olması nedeniyle onanması gerektiği kanaatiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/9370, Karar No: 2012/16192, Tarih: 15.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9370 E.  ,  2012/16192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

BİRLEŞEN DAVA : Hatay 3. Asliye Hukuk Mahkemesi 2009/299 Esas

Taraflar arasında görülen davada Hatay 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/04/2011 tarih ve 2009/54-2011/134 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davalarında, müvekkilinin “Antakya Geleneksel Yemek Kültürünün Beslenme Antropolojisi Açısından İncelenmesi” adında yüksek lisans tezinin bulunduğunu, bu eserinin Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Entsitüsü dergisinde “Antakya Geleneksel Yemek Kültürü” başlığı altında yayınlandığını, davalının ise adı geçen üniversitede öğretim görevlisi olup yayınlanan “Hatay'da 10 Sıcak Gün” adlı kitapta yer alan “Antakya'da Yaşam” başlıklı makalesinde ve “Ekolojik Okur Yazarlık” adlı kitapta yer alan “Antakya'da Sosyal Yaşam ve Yemek Kültürünün Sosyal Yaşamdaki Yeri ve Önemi” başlığı altında yayınlanan makalesinde ve “Hatay Aylık Kültür ve Keşif Dergisi'nde yayınlanan yazısında müvekkilinin eserini kıfayetsiz kaynak olarak kullanarak ve kendi eseri gibi göstererek manevi haklarını ihlal ettiğini ileri Sürerek, asıl davada 10.000 TL manevi tazminatın, birleşen davasında 5.000 manevi ve 3.000 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini, davalının makalelerini içeren kitapların toplatılmasını, internet ortamında yayınlanan yayınlarının durdurulmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, “Hatay'da 10 Sıcak Gün” ve “Ekolojik Okur Yazarlık” kitaplarının eğitim ve öğretim amaçlı olarak proje sorumluları tarafından derlenip yayınlandığını, müvekkilinin her iki kitabın yayınlanmasında ilgi ve bağının bulunmadığını, dava konusu kitapların eğitim ve öğretim için seçme ve toplama eserler olduğundan FSEK. 34. maddesi kapsamında bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/15938, Karar No: 2013/23580, Tarih: 28.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/15938 E.  ,  2013/23580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Esas-Karar No : 2012/963 Değişik iş

Resmi belgede sahtecilik, hakaret, iftira suçlarından şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma sonucunda Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 04.07.2012 tarihli ve 2012/46579 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 18.09.2012 tarihli ve 2012/963 değişik iş sayılı karar ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, şüphelilerin daha önce ortak iş yaptıkları, müşteki mağdur sıfatına haiz kardeşleri İsa İmrak ile aralarında görülmekte olan davalarda müştekinin akıl hastası olduğundan bahisle savunma yaptıkları, bu kapsamda müştekinin tedavi gördüğü Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden rapor örneği temin ederek dava dosyalarına ibraz ettikleri, bu nedenle müştekinin şikâyeti sonrası Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca şikâyetin soyut olduğu gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; 17/11/2011 tarihinde şüpheli ...'ın Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine gittiği, kardeşi müşteki İsa İmrak'a ait tedavi belgelerini sanki özel doktora vereceklermiş gibi gerekçe göstererek rapor örneği talep ettiği, söz konusu raporu temin ettikten sonra görülmekte olan davalarda müşteki aleyhine kullandığı, söz konusu raporun bu şekilde temin edilmesinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 136. maddesinde “Verileri Hukuka Aykırı Olarak Ele Geçirme” başlıklı düzenlemede ifade bulan “Kişisel verileri, hukuka aykırı olarak bir başkasına veren, yayan veya ele geçiren kişi, bir yıldan dört yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.” hükmüne istinaden şüphelilerin bu suçtan soruşturulması, hukuki durumlarının bu suça göre tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 04.03.2013 gün ve 15242 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2013 gün ve 2013/91040 sayılı tebliğnamesi ve Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 22.05.2013 tarih, 2013/8401 esas ve 2013/8369 karar sayılı görevsizlik kararı ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Belirli veya belirlenebilir bir kişiye ait her türlü bilginin, başkasına verilmesi, yayılması ya da ele geçirilmesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 136/1. maddesinde “Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme” başlığı altında suç olarak tanımlanmış olup, eylemin; kamu görevlisi tarafından ve görevinin verdiği yetki kötüye kullanılmak ya da belli bir meslek ve sanatın sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle gerçekleşmesi hali, aynı Kanunun 137. maddesinde cezada artırım nedeni olarak öngörülmüştür.

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunun maddi konusunu oluşturan “kişisel veri” kavramından, kişinin, yetkisiz üçüncü kişilerin bilgisine sunmadığı, istediğinde başka kişilere açıklayarak ancak sınırlı bir çevre ile paylaştığı nüfus bilgileri (T.C. kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, anne ve baba adı gibi), adli sicil kaydı, yerleşim yeri, eğitim durumu, mesleği, banka hesap bilgileri, telefon numarası, elektronik posta adresi, kan grubu, medeni hali, parmak izi, DNA'sı, saç, tükürük, tırnak gibi biyolojik örnekleri, cinsel ve ahlaki eğilimi, sağlık bilgileri, etnik kökeni, siyasi, felsefi ve dini görüşü, sendikal bağlantıları gibi kişinin kimliğini belirleyen veya belirlenebilir kılan, kişiyi toplumda yer alan diğer bireylerden ayıran ve onun niteliklerini ortaya koymaya elverişli, gerçek kişiye ait her türlü bilginin anlaşılması gerekir; ancak, herkes tarafından bilinen ve/veya kolaylıkla ulaşılması ve bilinmesi mümkün olan kişisel bilgiler, yasal anlamda “kişisel veri” olarak değerlendirilemez, aksinin kabulü; anılan maddenin uygulama alanının amaçlanandan fazla genişletilerek, uygulamada belirsizlik ve hemen her eylemin suç oluşturması gibi olumsuz sonuçlar doğurur, bu nedenle, bir kişisel bilginin, açıklanan anlamda “kişisel veri” kabul edilip edilmeyeceğine karar verilirken, somut olayın özellikleri dikkate alınarak titizlikle değerlendirme yapılması, failin eylemiyle hukuka aykırı hareket ettiğini bildiği ya da bilebilecek durumda olduğunun da ayrıca tespit edilmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında incelenen soruşturma dosyası kapsamında, şikayetçinin, 22.05.2012 havale tarihli şikayet dilekçesinde, kardeşleri olan şüpheliler tarafından kişisel bilgilerinin kötü niyetli olarak kullanılması nedeniyle şikayetçi olmasına, şikayetçinin Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi Psikiyatri Servisinde 24.03.2010-26.03.2010 tarihleri arasında ağır strese reaksiyon ve uyum bozuklukları tanısıyla tedavi gördüğüne ve tedavide uygulanan programa ilişkin açıklamaları içeren 17.11.2011 tarihli raporun, şüpheli ...'ın, “özel doktora verileceği” talebi üzerine düzenlendiğini gösterir adı geçen tarafından imzalanan 17.11.2011 tarihli dilekçe örneğine, anılan raporun, şüpheli ...'ın sanık sıfatıyla yargılanmakta olduğu Bakırköy 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/1950 esas sayılı dava dosyasına müdafii tarafından verildiğini gösteren 14.03.2012 tarihli duruşma tutanağı fotokopisine ve şikayetçi ile şüpheliler arasında önceye dayalı husumet bulunduğunu gösteren iddianame içeriklerine göre; şüpheliler ... ve ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 136/1. maddesinde tanımlanan “Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme” suçundan soruşturma yapılması için yeterli delil bulunduğu, anılan suça ilişkin maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasına yarar delillerin etraflıca araştırılıp ortaya çıkacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 04.07.2012 tarihli ve 2012/46579 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine ilişkin mercii İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 18.09.2012 tarihli ve 2012/963 değişik iş sayılı kararında isabet görülmemiş olup,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.09.2012 tarihli ve 2012/963 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4837, Karar No: 2019/3309, Tarih: 10.07.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/4837 E.  ,  2019/3309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Nak. Mad. İnş. Taah. Gıda ve Haf. San. Tic. Ltd. Şti. ile davalılar 1-... İnş. Enerji Tur. Taş. San. ve Tic. Ltd. Şti. 2-... İnş. Ltd. Şti. ve ... İnş. Ltd. Şti. İş Ortaklığı 3-... arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince (Tic. Mah. Sıf.) verilen 10.05.2016 gün ve 2015/576-2016/430 sayılı hükmü onayan Dairemizin 28.06.2018 gün ve 2018/255-2747 sayılı ilamı aleyhinde davalı ... İnş. Enerji Tur. Taş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 315,00 TL para cezası ile bakiye 17,70 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ... İnş. Enerji Tur. Taş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye yükletilmesine, 10.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/29248, Karar No: 2023/10944, Tarih: 26.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/29248 E.  ,  2023/10944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/596 E., 2015/1127 K.

SUÇLAR : Güveni kötüye kullanma, özel belgede sahtecilik

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama, bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Burhaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/596 Esas, 2015/1127 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. Güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

2. Özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; müsnet suçlarla ilgisi bulunmadığına, ariyet sözleşmesindeki imzanın kendisine ait olmadığına, aşamalardaki savunmalarını tekrarladığına, eksik inceleme neticesinde verilen usul ve yasaya aykırı kararın, açıklanan ve incelemede görülecek sair sebeplerle bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, işletmekte olduğu bakkal dükkanı ile şikayetçi ...San. ve Tic. Türk A.Ş. arasında 02.04.2013 tarihinde yapılan ariyet sözleşmesi gereği şikayetçi şirketten satın alacağı dondurmaları satmak için kendisine teslim edilen ve saklama yükümlülüğü altına girdiği derin dondurucunun, şikayetçi şirket bölge çalışanları tarafından sipariş almak üzere gidildiğinde yerinde olmadığının tespit edildiği, sanığın derin dondurucunun teslimini kabul etmesine karşın sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını ifade ettiği, bu şekilde üzerine atılı suçları işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

2. Yapılan yargılama neticesinde ... her ne kadar sanık yargılama aşamasında alınan savunmasında ariyet sözleşmesindeki imzanın kendisine ait olmadığını, ... dondurmacısının gelerek derin dondurucuyu aldığını, tanıkları... ve ...un da buna şahit olduklarını savunmuş ise de, soruşturma aşamasında "... ... dondurmaları temsilcisi tarafından köyde bulunan bakkalıma sözleşme karşılığı bir adet derin dondurucu bırakıldı. Karşılığında 600,00 TL'lik senet imzalayıp dolabı getiren yetkiliye senedi verdim." şeklinde beyanda bulunmuş olduğu ve derin dondurucuyu teslim ettiğine şahit olduğunu belirttiği tanıklar... ile ...un bu hususu doğrulamadıkları, sanığın, dolabı teslim alan kişinin, dolabı teslim aldıklarına ve alınan senedin geçersiz olduğuna dair vermiş olduğunu beyan ettiği belgeyi de dosyaya ibraz edememiş olduğu hususları ile dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, derin dondurucuyu teslim alıp, 600,00 TL'lik senet düzenleyip veren sanığın sözleşmeyi imzalamaması, müşteki şirket çalışanlarının da sözleşmeyi imzalatmadan derin dondurucuyu sanığa teslim etmeleri ve derin dondurucuyu geri aldıkları halde şikayette bulunmalarının olayın gelişimine ve hayatın olağan akışına uygun olmadığı da nazara alınarak sanığın savunmalarına itibar edilmemiş, böylelikle sanığın, ariyet sözleşmesine ...in kaşesini basıp, yetkisi olmadığı halde bu sözleşmeyi imzasını değiştirerek imzalamak suretiyle özel belgede sahtecilik, kendisine müşteki şirket çalışanları tarafından sözleşme doğrultusunda kullanmak ve sözleşmenin feshi halinde iade edilmek üzere teslim edilen derin dondurucuyu derin dondurucunun kullanıldığı bakkal dükkanı kapatılmasına rağmen müşteki şirkete teslim etmemek suretiyle güveni kötüye kullanma suçlarını işlediği ... kabulü ile inceleme konusu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

3. Özel belgede sahtecilik suçuna konu 02.04.2013 tarihli Ariyet Sözleşmesi yönünden herhangi bir karar verilmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Özel Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen suça konu sözleşmenin dosyada delil olarak saklanmasına ilişkin karar verilmemesi dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Güveni Kötüye Kullanma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Yargıtay — Esas No: 2014/17445, Karar No: 2014/13988, Tarih: 23.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/17445 E.  ,  2014/13988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir(Kapatılan) 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2014

NUMARASI : 2013/273-2014/134

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete kasko sigortalı, müvekkiline ait aracın tek taraflı kazada hasarlandığını, ihbara rağmen davalının zararı karşılamadığını belirterek 10.572,62 TL. hasar, 1.764,00 TL. araç kiralama bedeli, 2.000,00 TL. değer kaybı ve 300,00 TL. çekici gideri toplamı 14.636,62 TL.'nin ihbar tarihinden işleyecek ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, aracın sürücünün tespit edilemediğini, sürücünün kim olduğunun, ehliyetli ve alkolsüz olduğunun davacı tarafça ispat edilmesi gerektiğini, poliçe hükümlerine göre aracın kiralık olarak kullanılması halinde zararın %50'nin talep edilebileceğini, sürücünün alkollü olmasının kuvvetle muhtemel bulunduğunu, talebin fahiş olduğunu, araç kiralama bedeli, değer kaybı ve çekici ücretinin teminat kapsamında bulunmadığını, temerrüde düşmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 10.501,82 TL. hasar bedeli 560,00 TL. araç kiralama bedeli, 1.000,00 değer kaybı ve 300,00 TL. çekici ücretinin (toplam 12.361,80 TL.) 19.06.2013 tarihinden işleyecek ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalının dava açılmadan önce davacı sigortalının 03.05.2013 tarihinde rizikoyu ihbarı ile temerrüde düşürülmesine, ekspertiz raporunun düzenlendiği 19.06.2013 tarihinden itibaren davalının temerrüt faiziyle sorumlu tutulmasına, kasko sigortalı aracın, davacı sigortalı tarafından kiralık olarak kullanıldığının, ispat yükü kendisinde olan sigortacı tarafından somut delillerle ispatlanamamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.