muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5256, Karar No: 2024/1985, Tarih: 21.03.2024

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava ve cevaba (karşı davaya) cevap dilekçesinde; davalının sürekli bir işte çalışmadığından evin geçimi ve bakımı için yeterli katkıyı sunmadığını, İl Sağlık Müdürlüğünde acil tıbbi teknisyen ünvanı ile çalıştığını, davalının sorumsuz harcamaları için maaşını dahi bir çok kez kullandığını, evin ve çocukların bakımını ihmal ettiğini, davalının kendisine son yıllarda sürekli şiddet uyguladığını, defalarca çocuklarının huzurunda darp ettiğini, pskolojik baskı uyguladığını, evliliğin devamı için bunlara katlandığını, en son 10 ay önce kendisini darp ederek burnunu kırdığını, buna ilişkin Of Savcılığında soruşturmanın devam ettiğini, eşinin başka bir kadınla ilişkisi bulunduğunu, sosyal medya görüntülerinin mevcut olduğunu, eşinin bütün bu eylem ve baskılarından dolayı bir arada yaşama imkanı kalmadığını, yaklaşık 10 aydır da ayrı yaşadıklarını, cevap ve karşı dava dilekçesini kabul etmediklerini, SGK kayıtlarından birden fazla iş yerine giriş çıkış yaptığının anlaşılacağını,erkeğin maddî açıdan ortak konuta ve aile geçimine hiç katkısının olmadığını, davalının geçmişten gelen icra borçlarını ödediğini, erkeğin kadından gizli kullandığı Kuveyt Türk, Akbank ve Ziraat Bankası hesaplarının mevcut olduğunu, bu hesaplar üzerinden davalının evine bakmak, çocuklarının ihtiyaçlarını karşılamak yerine üçüncü kişilere paralar gönderdiğini, erkeğin sosyal medya üzerinden birden çok kadınla yazıştığını ve görüştüğünü, sosyal medya üzerinden para kazanma amaçlı kurduğu Bigo Live denilen platformda ... adlı bir unvan ile evlilik ile bağdaşmayacak bir hayat sürdürdüğünü, erkeğin Tarana M. isimli birine 2.000,00 TL para gönderdiğini, erkeğin kadından habersiz kullandığı telefon hatlarının da bulunduğunu, kadının erkek tarafından darp edildiğini, kadına annesi, babasının yanında hakaret edildiğini, fiziksel şiddet uyguladığını, erkeğin sanal bahis oynadığını iddia ederek ve savunarak, karşı davanın reddine, asıl davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin tarafına verilmesini, lehine 500,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmesini, kararın kesinleşmesi halinde nafakanın yoksulluk nafakasına çevrilmesini, ortak çocuklar için 500,00'er TL tedbir nafakasına hükmedilmesini, kararın kesinleşmesi halinde nafakanın iştirak nafakasına çevrilmesini, 30.000,00 TL maddî tazminat ile 100.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; davalı-karşı davacı erkeğin uzun süredir çalıştığını düzenli gelir sahibi olduğunu, evin ve ortak çocukların bakımlarıyla ilgilendiğini, kadının nöbetçi olduğun günlerde de ilgilendiğini, kadının erkeğin anne babasıyla görüşmesine izin vermediğini, anne babasını eve sokmadığını, çocuklarıyla birlikte hiçbir bayramda erkeğin anne babasının yanına gidemediğini, erkeğin kadının ailesi ile ağırladığını ve ilgilendiğini, erkeğin abisi ziyarete geldiğinde kadının onu eve kabul etmediğini, erkeğin öz kardeşini otelde yatırmak zorunda kaldığını, kadının "senin sidikli annen benim arabama binemez" cümlesini sarf ettiğini, kadının iddia ettiği gibi erkeğin başka bir kadınla ilişkisi bulunmadığını, sosyal medya uygulaması olan Bigo Live'ın bir sosyal medya uygulaması olduğunu, Instagram uygulamasından canlı yayın açılıp insanların hediye para göndermesiyle bir meblağ oluşması gibi, bu uygulamada daha az bilinen bir uygulama olarak tamamen aynı işlevi haiz olduğunu savunarak ve iddia ederek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinde belirtilen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı olarak tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin tarafına verilmesini, lehine 500,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmesini, kararın kesinleşmesi halinde nafakanın yoksulluk nafakasına çevrilmesini, ortak çocuklar için 500,00'er TL tedbir nafakasına hükmedilmesini, kararın kesinleşmesi halinde nafakanın iştirak nafakasına çevrilmesini, 100.000,00 TL maddî tazminat ile 100.000,00 TL manevî tazminatın kadından alınarak erkeğe verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin kadına karşı şiddet uyguladığı ve sürekli para isteyerek ekonomik şiddet uyguladığı evlilik birliğini devam ettirmesi kadının kendisinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı ve eşler arasında şiddetli geçimsizlik bulunduğu, bu sonuca ulaşılmasında, birlik görevlerini gereği gibi yerine getirmeyen, ve kadına şiddet uygulayan erkeğin tutum ve davranışı ile sebebiyet verdiği görgüye dayalı, somut ve tutarlı kısmi tanık ifadeleri ve tüm dosya kapsamı ile belirlendiği, erkeğin kusurlu bulunduğu, erkeğin tanıklarının beyanlarından ise kadına yüklenecek bir kusur bulunamadığı kadının tanıklarının ifadesini çürüten ya da değer verilmemesini de gerektiren bir husus olmadığı, ayrıca evlilik birliğinin devamında taraflar, ortak çocuk ve toplum yönünden korunmaya değer bir yararın da tespit edilmediği, gerekçesi ile asıl davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine baba ile aralarında yatılı olacak şekilde kişisel ilişki tesisine, çocuklar için aylık 500,00 TL tedbir nafakasına, davacı-karşı davalı lehine 500,00 TL tedbir nafakasına, kararın kesinleşmesi halinde nafakanın yoksulluk nafakası olarak devamına, 20.000,00 TL maddî tazminat ile 20.000,00 TL manevî tazminatın davalı-karşı davacıdan alınarak davacı-karşı davalı kadına verilmesine, karşı davanın reddine karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-karşı davacı erkek vekili İlk Derece Mahkeme kararını kabul etmediklerini, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dosyaya sunmuş oldukları iddialara, tanık ifadelerine itibar edilmediğini, karşı tarafın tanık beyanlarına itibar edildiğini, davacı-karşı davalının kusurlu hareketleri nedeniyle evlilik birliğinin bozulduğunu, erkeğin özel sektör çalışanı olduğunu, iş yerinde uzun süredir çalıştığını, düzenli işi olduğunu çocuklarının bakımıyla ilgilendiğini, kadının nöbet sistemiyle çalıştığını, nöbetçi olduğu dönemlerde erkeğin evin tüm ihtiyaçları ve çocukları ile ilgilendiğini, erkeğin gereksiz harcamalarda bulunduğu iddialarının asılsız olduğunu, başka bir kadınla ilişkisinin olmadığını, davacı-karşı davalının aşırı kıskanç olduğunu, erkeği yakın akrabalarından kıskandığını, erkeğin karşı tarafa şiddet uyguladığı darp ettiği iddialarının gerçeği yansıtmadığını, kadının erkeğin anne ve babası ile görüşmesine izin vermediğini, kadının erkeğin abisini ağırlamadığını, erkeğin karşı tarafın ailesine iyi davrandığını, ağırlandığını ileri sürüp asıl davanın davanın reddi karşı davanın kabulü gerektiğini belirterek kararın tüm yönlerden kaldırılması ve yeniden hüküm kurulması istemiyle istinaf kanun yolu başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin İlk Derece Mahkemesince kabul edilen kusurlarının gerçekleştiği, boşanmaya neden olan olaylarda tam kusurlu olduğu, kadına atfı kabil kusurun kanıtlanamadığı, İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, delillerin değerlendirilmesinde, kanunun olaya uygulanmasında, gerekçede ve kusur belirlemesinde hata edilmediği, tarafların boşanmaya neden olan olaylardaki kusur dereceleri, evlilik süresi, tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, kişilik haklarına yapılan saldırı ile boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı, paranın alım gücü, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre, İlk Derece Mahkemesince kadın lehine takdir edilen nafaka ve tazminat miktarının fazla olmadığı, velâyet düzenlemesinin yerinde olduğu, asıl davanın kabulüyle karşı davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı erkek vekili, davacı-karşı davalının kusurlu hareketleri nedeniyle evlilik birliğinin bozulduğunu, erkeğin özel sektör çalışanı olduğunu, iş yerinde uzun süredir çalıştığını, düzenli işi olduğunu çocuklarının bakımıyla ilgilendiğini, kadının nöbet sistemiyle çalıştığını, nöbetçi olduğu dönemlerde erkeğin evin tüm ihtiyaçları ve çocukları ile ilgilendiğini, erkeğin gereksiz harcamalarda bulunduğu iddialarının asılsız olduğunu, başka bir kadınla ilişkisinin olmadığını, davacı-karşı davalının aşırı kıskanç olduğunu, erkeği yakın akrabalarından kıskandığını, erkeğin karşı tarafa şiddet uyguladığı darp ettiği iddialarının gerçeği yansıtmadığını, kadının erkeğin anne ve babası ile görüşmesine izin vermediğini, kadının erkeğin abisini ağırlamadığını, kadının erkeğin ailesine iyi davrandığını, ağırlandığını ileri sürerek her iki dava ve fer'îler yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan karşılıklı boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, asıl davanın kabulü ve karşı davanın reddi koşullarının oluşup oluşmadığı, nafakalar, tazminatlar ve velâyet düzenlemesi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan karşılıklı boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, asıl davanın kabulü ve karşı davanın reddi koşullarının oluşup oluşmadığı, nafakalar, tazminatlar ve velâyet düzenlemesi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175, 176, 182, 327, 328, 330, 335 ve 336 ncı maddesi. 6100 sayılı Kanun'un 190, 194 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde velâyetleri anneye bırakılan ortak çocuklar yararına hükmedilen tedbir nafakalarının kararın kesinleşmesinin ardından yoksulluk nafakası olarak devam edeceği belirtilmiş ise de ortak çocuklar yararına hükmedilen tedbir nafakalarının boşanma hükmünün kesinleşmesinden itibaren iştirak nafakası olarak devam edeceğinin tabi bulunmasına göre usul ve kanuna uygun olup, davalı-karşı davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8497, Karar No: 2017/7746, Tarih: 12.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/8497 E.  ,  2017/7746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Hükmü temyiz eden asıl ve birleşen dosya davalıları vekili adli yardım talebinde bulunması üzerine; Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 19/04/2017 gün ve 2016/4123 -2017/3176 sayılı adli yardım isteminin reddine dair verdiği karara davalılar vekili tarafından itiraz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yerel mahkeme hükmünü temyiz eden asıl ve birleşen dosya davalıları vekilinin adli yardım talebinde bulunması üzerine; Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 19/04/2017 gün ve 2016/4123 - 2017/3176 sayılı kararı ile adli yardım taleplerinin reddine ve temyiz harç ve başvuru harcı ile giderlerinin tamamlanması için geri çevrilmesine ilişkin karar verilmiş, bu karara asıl ve birleşen dosya davalıları vekilinin yaptığı itiraz üzerine, dosya HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli olan Dairemize gönderilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334 ve devamı maddeleri uyarınca adli yardım talebinde bulunan kimse, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispat etmek (yoksulluk şartı) ve davada veya talepte haklı olduğu yolunda kanaat uyandırmak zorundadır (haklı olma şartı).

Aynı Kanunun 334. maddesinin ikinci fıkrasına göre ise; tüzel kişilerin adli yardımdan yararlanabilmesi sadece kamuya yararlı dernek ve vakıflarla sınırlıdır. Kanunda adli yardımdan yararlanacak kişiler arasında sayılmadığı için sermaye şirketleri adli yardımdan yararlanamaz.

Aynı Kanunun 336/2. maddesine göre de; adli yardım talebinde bulunacak kişi, yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalı şirketler yönünden; ticari şirket olmaları nedeniyle yukarıda anılan kanun hükmü gereği adli yardımdan yararlanma hakları bulunmamaktadır.

Gerçek şahıslar yönünden ise, adli yardım istemine dair dilekçenin ekinde; adli yardım talebinde bulunan davalı gerçek şahısların ödeme gücünden yoksun olup olmadığı hususunda kanaat uyandırmaya yeter nitelikte bir belge yani bir başka anlatımla, sunulması zorunlu olan mali duruma ilişkin belgeye rastlanmamıştır. Bu durum karşısında asıl ve birleşen dosya davalıları vekilinin itirazının HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca kesin olarak reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar vekilinin itirazının 6100 sayılı HMK'nın 337. maddesinin, 11.04.2013 kabul tarihli, 30.04.2013 tarih ve 28633 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan 6459 sayılı Kanunun 23. maddesiyle değişik ikinci fıkrası uyarınca kesin olarak REDDİNE 12/10/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15670, Karar No: 2014/855, Tarih: 15.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/15670 E.  ,  2014/855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/70701

MAHKEMESİ : Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/07/2009

NUMARASI : 2008/546 (E) ve 2009/675 (K)

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "15.10.2008" yerine "29/0502007" olarak gösterilmesi mahalinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değer- lendirilmiştir.

Sanık O.. D..'un 14.08.2013, 22.10.2013 ve 09.12.20130 tarih- lerinde verdiği dilekçeler ile temyizden vazgeçtiği anlaşılmakla, diğer sanıkların temyiz istemleriyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

I- Sanıklar Mehmet ve N.. S.. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanıkların mola için olay yerinde araçlarıyla durduklarını beyan ettikleri, aşamalarda değişmeyen savunmalarda suçlamayı kabul etmedikleri, araçlarında yapılan aramada suç unsuru bulunmadığı, diğer sanıkların Mehmet ve N.. S..'ı tanımadıklarını beyan ettikleri, M.. S..'ın abisinin sanık M.. K.. ile suç tarihinden 12 gün öncesine ait telefon görüşmesi yapmasının sanıkların atılı suçun işlenmesine iştirak ettikleri anlamına gelmeyeceği, tüm dosya kapsamından sanıkların atılı suçun işlenmesine iştirak ettiklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil elde edilmediği anlaşıldığından, sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar Nihat ve M.. S.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince oybirliğiyle (BOZULMASINA),

II- Sanıklar R.. Y.., M.. K.., O.. S.., R.. K.. ve malen sorumlu vekilinin temyizine yönelik yapılan incelemeye gelince;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanıklar R.. Y.., M.. K.., O.. S.., R.. K.. ve malen sorumlu vekilinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanıklar R.. Y.., M.. K.., O.. S.., R.. K.. ve malen sorumlu vekilinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanık O.. D..'un aşamalardaki ve özellikle 15.10.2008 tarihli kolluk fadesinde, Bozkaya Turizm Sanayi Ltd. Şti. sahibi ve daha önce de beraber göçmen kaçakçılığı yaptıkları N.. İ..isimli şahsın suçta kullanılmak üzere..K .. plaka sayılı aracı getirdiğini ve sanıklardan Murat ve Nihat ile birlikte satın alınan botları söz konusu araca yüklediklerini beyan etmesi karşısında, adı geçen N..İ..'ın müsaderesine karar verilen ..YK .. plaka sayılı aracın tescil maliki olan şirketin sahibi veya yetkilisi olup olmadığının tespiti, açık kimlik bilgilerinin belirlenmesi halinde dinlenmesi, keza şirketle bir ilgisinin olmadığının belirlenmesi halinde şirket sahibi veya yetkilileri dinlenerek, kiralamaya ilişkin belgeler de getirtilip sonucuna göre aracın müsaderesi hususunda bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik soruşturma sonucunda yazılı şekilde müsadere kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar R.. Y.., M.. K.., O.. S.. ve R.. K.. ile malen sorumlu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 15.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4368, Karar No: 2013/9695, Tarih: 02.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/4368 E.  ,  2013/9695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve Yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Aşamalarda yüklenen suçu kabul etmeyen sanığın, başka bir olay olan Balıkesir ilinde bulunan SSK Hastanesindeki eczaneden hırsızlık yapmaları nedeniyle diğer sanık ... ile birlikte suçta kullandıkları aracı kiralıkları iş yerine teslim ettikleri sırada yakalanması dışında, kuşkudan uzak, hukuka uygun, kuvvetli ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/428, Karar No: 2014/5094, Tarih: 03.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/428 E.  ,  2014/5094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 5.Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 2.Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; uyuşmazlığın mutlak ticari dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise uyuşmazlığın bireysel kredi kartı sözleşmesinden kaynaklandığı ve davacı banka tarafından açıldığınan ticari dava sayılmayacağı belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan ... takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde

olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.