muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4499, Karar No: 2020/503, Tarih: 23.01.2020

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; açılan davanın kabulü ile, Küçükçekmece Sosyal Güvenlik Merkezinin 25/09/2012 tarih, 14468.313 sayılı kararının iptaline, davacı ...'nin 20/09/2000 tarihinden itibaren emekli olması gerektiğinin tespitine, taraflar arasındaki muarazanın bu şekilde giderilmesine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davacının ilk tahsis talep tarihinin 06.01.2009 tarihi olduğu, Adli Tıp Kurumunununda maluliyet başlangıç tarihinin 20.09.2000 tarihi olduğunun belirlendiği, davacının tahsis tarihinde çalışmıyor olduğu, 5510 sayılı Yasa'nın 27/2. maddesinde belirtildiği şekilde malul sayılmasına esas tutulan rapor tarihi yazılı istek tarihinden önce olduğundan yazılı istek tarihini takip eden ayın başı olan 01.02.2009 tarihinden itibaren malulen emekliliğine karar verilmesi gerekirken yerel mahkemece, davacının 20/09/2000 tarihinden itibaren emekli olması gerektiğinin tespitine karar verilmesi hatalı olduğu ancak bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediği gerekçesiyle HMK 353/1-b-2 md.si gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, emeklilik tarihinin düzeltilmesine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesi ile; 21/06/2012 tarih sayılı rapor doğrultusunda yargılama devam ederken davacıya bu tarihi takip eden ay başı itibariyle maluliyet aylığı bağlandığı, davacı tarafın talebinin de bu doğrultuda olduğundan, davanın konusuz kaldığını, mahkeme kararının yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ:

Malullük sigortasından sağlanan haklar ve yararlanma şartları” başlıklı 26. maddesinde, “Sigortalıya malullük aylığı bağlanabilmesi için, sigortalının; 25. maddeye göre malul sayılması, en az 10 yıldan beri sigortalı bulunup, toplam 1800 gün veya başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede malul olan sigortalılar için ise, sigortalılık süresi aranmaksızın 1800 gün M.Y.O. sigortaları primi bildirilmiş olması,maluliyeti nedeniyle sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan veya işyerini kapattıktan veya devrettikten sonra Kurumdan yazılı istekte bulunması halinde malullük aylığı bağlanır...”, 27. maddesinin 2. fıkrasında da, “Malullük aylığı, 4.maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalılar ile (c) bendi kapsamındaki sigortalı iken görevinden ayrılmış ve daha sonra başka bir sigortalılık halinde tabi olarak çalışmamış olanların; malul sayılmasına esas tutulan rapor tarihi yazılı istek tarihinden önce ise, yazılı istek tarihi,malul sayılmasına esas tutulan rapor tarihi yazılı istek tarihinden sonra ise, rapor tarihini, takip eden ay başından itibaren başlar” hükümlerine yer verilmiştir.

Malullük halinin belirlenmesinde izlenecek yol; ne olduğu 506 sayılı Kanun'un 109. maddesi ile 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun'un “Sağlık Raporlarının Usul ve Esasları”na dair 95. maddesinde hükme bağlanmıştır. Buna göre, kurum sağlık tesisleri tarafından raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ilgililerin S.S. Yüksek Sağlık Kuruluna itiraz hakları mevcuttur. Söz konusu kurulun raporlarının Kurumu bağlayacağı diğer ilgililer yönünden bağlayıcı olmayıp, Adli Tıp Başkanlığı veya tıp fakültelerinin ilgili ana bilim dalı konseylerinden Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmasını isteyebilecekleri 28.06.1976 tarih ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının gereğidir. Öte yandan; Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi raporu arasında çelişki ortaya çıkması durumunda, çelişkinin Adli Tıp Kanunu'nun 15. maddesi gereği Adli Tıp Üst Kurullarınca giderilmesi gereklidir. Çelişkinin Yüksek Sağlık Kurulu ile tıp fakültelerinin ilgili ana bilim dalından alınan sağlık kurulu arasında çıkması halinde de, amacın uyuşmazlığı en geniş katılımlı bir kurul kararı ile sona erdirmek, yeni çelişkilerin ortaya çıkıp uyuşmazlığı çözümsüzlüğe itmeyi engellemek olduğu dikkate alındığında, ilgili Adli Tıp Üst Kuruluna başvurulmalı ve alınacak raporla uyuşmazlık sona erdirilmelidir.

1986 yılının 2. ayından 2008 yılının 9. ayına kadar 4/1-a kapsamında çalışması bulunan, ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim Araştırma Hastanesinin raporunda %80 oranında iş gücü kaybının mevcut olduğu, davalı kurumca 25/09/2012 tarih 14-468-313 sayılı yazısı ile sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı işyerinde maluliyetini gerektiren bu hastalığı ile girdiği gerekçesiyle maluliyet aylığı talebinin reddi üzerine eldeki davanın açıldığı, Mahkemece, Adli Tıp Kurumundan aldırılan 29.03.2017 tarihli raporda, davacı ...'nin mevcut Paranoid Şizofreni nedeniyle çalışma gücünün en az %60'nı kaybettiği, malul sayılması gerektiği, mevcut belgelere göre maluliyet başlangıç tarihinin GATA Haydarpaşa Hastanesi rapor tarihi olan 20.09.2000 tarihi olduğunun belirlendiği, Yüksek Sağlık Kurulunun 09.11.2016 tarihli raporunda, çalışma gününün en az %60 kaybettiği maluliyet başlangıcının SB ... Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin rapor tarihi olan 21.06.2012 tarihi olduğunun belirtildiği, maluliyet başlangıcı yönünden Adli Tıp Kurumu ve Yüksek Sağlık Kurulu raporu arasındaki çelişki giderilmeksizin karar verildiği anlaşılmaktadır.

BAM Dairesince, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler doğrultusunda, maluliyet başlangıcı yönünden Adli Tıp Kurumu ve Yüksek Sağlık Kurulu raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Üst Kurulundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

BAM Dairesince, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler doğrultusunda, maluliyet başlangıcı yönünden Adli Tıp Kurumu ve Yüksek Sağlık Kurulu raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Üst Kurulundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin kararı bozulmalıdır.

SONUÇ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/2 maddesi gereği hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren BAM'a gönderilmesine, 23.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13355, Karar No: 2018/8848, Tarih: 11.09.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/13355 E.  ,  2018/8848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Haczin yapıldığı tarihte işyerinde işçi olarak çalıştığı ve haciz işlemi sırasında gerekli ihtaratlar yapılarak mahcuz eşyalar kendisine teslim edildikten sonra, 05.03.2013 tarihli tutanak ile hacizli menkulün belirtilen adreste bulunmadığının tespit edilmesi karşısında, işten ayrıldığını iddia eden, ancak İcra müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzun kaybolmasına neden olan sanığın eyleminin TCK.nun 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17089, Karar No: 2018/6283, Tarih: 15.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/17089 E.  ,  2018/6283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar cevap, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. "İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır (HMK m. 141)". Davalı erkek, usulüne uygun tebligata rağmen yasal süresinden sonra sunduğu cevap dilekçesi ile tazminat talebinde bulunmuştur. Bu talep, savunmanın genişletilmesi niteliğindedir. Davacı tarafından bu taleplere yönelik açık muvafakat beyanında bulunulmadığı gibi, davalı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. O halde, davalı erkeğin TMK'nun 174/1-2. maddesine dayalı tazminat talepleri hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilecek yerde yazılı şekilde ret karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere davalı erkek süresinden sonra davaya karşı cevap dilekçesi sunmuştur. Süresinde cevap dilekçesi sunulmamasıyla dilekçeler aşaması sona ermiş olup davacı kadının süresinden sonra sunulan cevap dilekçesine karşı sunduğu 16.06.2015 tarihli cevaba cevap dilekçesiyle talep etmiş olduğu Türk Medeni Kanunu'nun 174/1. maddesine dayalı maddi tazminat talebi iddianın genişletilmesi niteliğindedir. Davalı tarafından bu talebe yönelik açık muvafakat beyanında bulunulmadığı gibi, davacı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. O halde, davacı kadının TMK'nun 174/1. maddesine dayalı maddi tazminat talebi hakkında "karar verilmesine yeı olmadığına" karar verilecek yerde yazılı şekilde kabul kararı verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.05.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/22332, Karar No: 2013/10734, Tarih: 30.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/22332 E.  ,  2013/10734 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.12.2009 gün ve 2008/297 Esas, 2009/298 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Hükmedilen ceza miktarları nazara alınarak sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

Mağdur ... ile ilgili olarak İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 29.07.2009 günlü ve 2989 sayılı raporda adı geçen mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda çocuk ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı Doç. Dr. ... tarafından kurulda muayenesinin yapılıp tespit edilen bulgularla uzman görüşünün rapora geçirilmesinin ardından heyetçe yapılan değerlendirme neticesinde mağdurun olaya bağlı olarak gelişen travma sonrası stres bozukluğu nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesi karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5214, Karar No: 2018/162, Tarih: 23.01.2018

**15. Hukuk Dairesi         2016/5214 E.  ,  2018/162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, sözleşmeden kaynaklanan alacağın tahsili için yürütülen icra takibine davalı tarafından yapılan itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatının tahsili istemine ilişkin olup; mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı taraflar arasında 30.06.2012 tarihli "Şeker Pancarı Üretim Sözleşmesi" bulunduğunu, davacının 124 ton pancar üretip teslim etmekle yükümlü olduğunu, verilen ayni ve nakdi avansların toplamının 68.236,73 TL olduğunu, davacının eksik pancar teslim ettiği gibi bakiye kalan 32.745,01 TL'yi de ödenmesi gereken 30.04.2013 tarihinde ödemediğini, bakiye iş bedelinin ödenmediğini ve ... . İcra Müdürlüğü'nün 2014/352 Esas sayılı dosyası ile yapılan icra takibinde borca itiraz edildiğini, itirazın haksız olduğunu belirterek itirazın iptâline takibin devamına ve icra inkâr tazminatına karar verilmesini istemiş, davalı; davacının edimlerini yerine getirmediğini, tohumları geç teslim ettiğini, ekim istenilen tarihin uygun olmadığı verimin düşeceği bildirilmesine rağmen ekim yapılmasında ısrarcı olduğunu, dilekçede belirtilen bazı kalemlerin kendisine teslim edilmediğini belirterek davanın reddini savunmuş ve kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiş, mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sözleşmeden kaynaklanan alacağın ödenmediği iddiasıyla yapılan takibe itiraz nedeniyle İİK 67. maddeye göre açılmış itirazın iptâli davasıdır.

6100 sayılı HMK hükümlerine göre; mahkeme huzurunda ikrar olunan veya mahkemece inkâr edenden sadır olduğu kabul edilen adi senetler, aksi ispat edilmedikçe kesin delil sayılırlar (HMK 205/1). Belgenin sadece örneğinin mahkemeye verildiği durumlarda, mahkeme kendiliğinden veya taraflardan birinin talebi üzerine belgenin aslının verilmesini de isteyebilir (HMK 216/1). Belgenin aslını elinde bulunduran taraf, üçüncü kişi veya resmî makamlar, istenmesi hâlinde bunu mahkemeye vermek zorundadır (HMK 216/2). Taraflar, kendilerinin veya karşı tarafın delil olarak dayandıkları ve ellerinde bulunan tüm belgeleri mahkemeye ibraz etmek zorundadırlar (HMK 219/1).

HMK 121/1. maddede, dava dilekçesinde gösterilen ve davacının elinde bulunan belgelerin asıllarıyla birlikte harç ve vergiye tabi olmaksızın davalı sayısından bir fazla düzenlenmiş örneklerinin veya sadece örneklerinin dilekçeye eklenerek, mahkemeye verilmesi ve başka yerlerden getirtilecek belge ve dosyalar için de bunların bulunabilmesini sağlayıcı açıklamanın dilekçede yer almasının zorunlu olduğu düzenlenmiştir.

HMK 121/1. maddede, dava dilekçesinde gösterilen ve davacının elinde bulunan belgelerin asıllarıyla birlikte harç ve vergiye tabi olmaksızın davalı sayısından bir fazla düzenlenmiş örneklerinin veya sadece örneklerinin dilekçeye eklenerek, mahkemeye verilmesi ve başka yerlerden getirtilecek belge ve dosyalar için de bunların bulunabilmesini sağlayıcı açıklamanın dilekçede yer almasının zorunlu olduğu düzenlenmiştir.

Belgenin aslı sunulmamış, ancak sunulan örneklerine itiraz edilmiş ise belgenin aslı istenerek geçerliliği ve sıhhati konusunda inceleme yapılmalıdır. Bu inceleme yapılırken belge asılları davacıdan istenerek sunulduktan sonra davalının isticvaben beyanı alınmak üzere işlem yapılması, davacıya yapıldığı iddia edilen teslimlerle de ilgili olduğu anlaşılan belge asılları davalıya gösterilerek kendisine atfen atılan imzayı kabul edip etmediğinin sorulması, imzanın kendisine ait olmayıp bir yakınına ait olduğunu bildirmesi halinde TBK 40 ve devamı maddelerde düzenlenen temsil hükümleri de değerlendirilerek davacıyı bağlayıp bağlamadığının incelenmesi, imzanın inkar edilmesi halinde imza incelemesi yapılarak sonuca gidilmesi gerekir.

Yukarıda yapılan açıklama ve sözü edilen kurallarla birlikte somut olay değerlendirildiğinde; davacı davasında, davalı üretici ile yapılan 30.06.2012 tarihli sözleşme uyarınca 1240 ton pancarın teslimi kararlaştırıldığı halde 318 ton pancar teslim edildiğini avans olarak verilen tohum ayni ve nakli verilen yardımlardan toplam 68.236,73 TL verilmesine karşın bakiye 32.745,01 TL'nin ödenmediğini başlatılan takibe de itiraz edildiğini ileri sürmüştür. Mahkemece bir kısım belgelerdeki imzalar gösterilerek davalının beyanı alınmış ise de, belge asılları getirtilip inceleme yapılmadan karar verilmiştir. Davacı tarafından fotokopisi ibraz edilen belge asıllarının getirtilerek yeniden imza konusunda davalının beyanı alınıp belgelerde teslime konu olan şeylerin davalı ya da yakınları tarafından alınıp alınmadığı ve imzalarının olup olmadığı hususları araştırılarak inkâr halinde bilirkişi incelemesi yapılması suretiyle sonucuna göre davacı alacağının hesaplanması gerekirken yetersiz bilirkişi raporuyla karar verilmesi doğru olmamış, kararın temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 23.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26864, Karar No: 2020/1628, Tarih: 05.02.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/26864 E.  ,  2020/1628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde sürekli ayakta ve soğukta çalışmasından dolayı rahatsızlandığını, iş sözleşmesini sağlık sebepleri ile haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.Davalı vekili, davacının çalışma ortamı ile ilgili her türlü sağlık önlemlerinin alındığını, davacının rahatsızlığının çalışma ortamından ve şartlarından kaynaklanmadığını, kişisel nedenlerden kaynaklandığını, davacının rahatsızlığı nedeniyle çalışamayacağına dair raporun mevcut olmadığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının, sürekli ayakta çalışmak durumunda olduğu ve ayakta çalışmaya da sağlığının müsait olmadığının belli olduğu ve bu nedenle sağlık sebeplerinden dolayı iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin sağlık sebepleri ile iş sözleşmesini feshinin haklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.Uyuşmazlığın kanuni dayanağı 4857 sayılı Kanun'un 24/1-a maddesidir. Sözü edilen hükme göre iş sözleşmesinin konusu olan işin yapılması işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olması durumunda işçinin iş sözleşmesini haklı olarak feshetme imkanı doğmaktadır.Dosya içeriğine göre, davacı davalıya ait işyerinde 01.02.2005-10.06.2014 tarihleri arasında üretim personeli olarak çalışmıştır.Somut olayda davacı, çalışma süresi boyunca davalı işyerinde sürekli ayakta ve soğuk bir ortamda çalışmasından dolayı menisküs ve kemik erimesi hastalığına yakalanması sebebi ile ciddi sağlık sorunları yaşadığını, bu sebeple iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini iddia etmiştir. Mahkemece, davacının, sürekli ayakta çalışmak durumunda olduğu ve ayakta çalışmaya da sağlığının müsait olmadığının belli olduğu gerekçesiyle, işçinin iş sözleşmesini sağlık sebepleriyle haklı olarak feshettiği kabul edilmiş ise de, davacının sağlık sebeplerini belgeleyen bir sağlık raporu ya da benzeri belge dosya kapsamında bulunmamaktadır. Bu durumda, Mahkemece sağlık raporu ile istirahat belgeleri ilgili yerlerden getirtilerek ve davacının işyerinde yaptığı iş ve çalışma ortamı araştırılarak, işyerinde çalışmaya devam edip edemeyeceği, çalışmaya devam etmesi halinde yaşayışı ve hayatı için tehlike oluşturup oluşturmayacağı konusunda 4857 sayılı Kanun'un 24/1-a maddesi yönünden inceleme yapılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.