muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/4612, Karar No: 2007/8153, Tarih: 07.06.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/4612 E.  ,  2007/8153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 8.12.1999 tarihinden beri davalının avukatı olduğunu, yönetim değişince kendilerini müzayaka halinde bırakarak 18.6.2002 tarihli sözleşmeyi imzalattıklarını ancak Avukatlık Asgari ücret Tarifesinin altındaki sözleşmelerin geçerli olmayacağını, ... Deri AŞ aleyhine davalının bilgi ve talimatları doğrultusunda yapılan icra takibi, rehin açığı belgesi ve borç ödemekten aciz vesikası nedeniyle hak ettiği vekalet ücretinin ödenmediğini, icra takibi yaptığında itiraz edilip, fiilen ilişkisini kestiklerini, kendisi ve karşı taraftan alacağı vekalet ücreti toplamının 64.940,00 YTL olduğunu ileri sürerek şimdilik 35.000 YTL için vaki itirazın iptaline %40 tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının ... Deri AŞ aleyhine yaptığı takipte tahsil edilen alacak için 34.720,32 YTL ücret ödendiğini, bu takibin onun devamı mahiyetinde olup, sözleşme gereği ek ücret istenemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, sözleşmenin geçerli olduğuna ve yapılan takibin ek takip niteliğinde bulunduğuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasında düzenlenen 18.6.2002 tarihli sözleşme mahkemenin de kabulünde olduğu üzere geçerlidir. Sözleşmenin 1. maddesinin 2. fıkrasında “... icra işlemlerinin tamamlanmasını sağlayan ek dava ya da ek icra 2007/4612-8153

Mahkemece, sözleşmenin geçerli olduğuna ve yapılan takibin ek takip niteliğinde bulunduğuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasında düzenlenen 18.6.2002 tarihli sözleşme mahkemenin de kabulünde olduğu üzere geçerlidir. Sözleşmenin 1. maddesinin 2. fıkrasında “... icra işlemlerinin tamamlanmasını sağlayan ek dava ya da ek icra 2007/4612-8153

açılacak olan dava ve icra takiplerinin ayrılmaz parçası ve devamı sayıldığından ayrı bir ek ücretin istenemeyeceğinin “ kararlaştırılmış olduğu görülmektedir.Taraflar arasındaki uyuşmazlık dava konusu icra takibinin ücreti ödenen icra takibinin devamı niteliğinde olup olmadığının tespitine ilişkindir.Dosyadaki bilgi ve belgeler ile bilirkişi raporlarından banka tarafından tahsil edilip ücreti ödenen İzmir 13. İcra Müdürlüğünün 1999/8033 sayılı icra takibine konu alacağın ... Deri AŞ nin 1995-1996-1999 yılları arasında düzenlenen Ticari Kredi Sözleşmelerine ilişkin olduğu, dava konusu Menemen İcra müdürlüğünün 2005/716 sayılı dosya alacağının ise ... Deri AŞ nin 30.7.1998 tarihli 1000 kobi 1000 ihracat İşletme Kredisi Sözleşmesine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca davalı bankanın iki ayrı şubesinden tevdii edilen alacakların borçlusu aynı şirket olmakla birlikte icra takiplerine konu alacaklar tamamen farklıdır.Bu durumda dava konusu takibe konu alacağın önceki takibin devamı niteliğinde olduğunun kabulü mümkün değildir.Davacının ayrı bir ücrete hak kazanacağı göz önüne alınarak Mahkemece işin esasına girilip sonucu hakkında hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma sebebine göre davalının temyiz incelemesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bende açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA,2. bent gereği davalının temyiz incelemesine yer olmadığına peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 7.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26836, Karar No: 2013/22831, Tarih: 30.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/26836 E.  ,  2013/22831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

AVUKAT ...

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ....... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalı asıl işveren Sağlık Bakanlığına bağlı Şanlıurfa Balıklıgöl Devlet Hastanesinde, fizik tedavi ve rehabilitasyon hizmet alımı işinde dava dışı altişveren bünyesinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ihale makamı konumunda olup, işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerine hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Anılan çalışmaların yapıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de, anılan çalışmaların olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, mahkemece davacı tanığı beyanına itibarla, davacının çalışma süresi boyunca haftalık altı saat fazla çalışma yaptığı ve dini bayram günleri dışındaki ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır. Davalı işverene karşı aynı konuda dava açmış olan davacı tanığı, işyerinde haftanın 6 günü 08:00-18:00 saatleri arasında çalışma olduğunu, dini bayramlar dışındaki tatil günlerinde çalıştıklarını beyan etmekte olup, dosya kapsamında, soyut tanık beyanı haricinde tanığın beyanlarını denetlemeye elverişli güçte bilgi ve belge bulunmamaktadır. Davacının aynı çalışma dönemine ilişkin işçilik alacaklarının tahsili istemiyle dava dışı alt işverene karşı açtığı Şanlıurfa İş Mahkemesinin 2009/484 esas 2010/585 karar sayılı dosyasında karara bağlanan ve temyiz edilmeksizin kesinleşen davada dinlenen alt işveren tanığının ise, haftanın beş günü 08:00-16:00 saatleri arasında çalışıldığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma olmadığını beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Neticeten, hizmet alım sözleşmesine konu işin niteliği, davacının görevi ve işyeri özellikleriyle birlikte dosya kapsamı nazara alındığında, davacının fazla çalışma yaptığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını usulünce kanıtlayamadığı sonuca varılmaktadır. Anılan nedenlerle, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Kabule göre de, davalı bakanlık harçtan muaf olup, mahkemece, yazılı şekilde bakiye karar ve ilam harcı ile yargılama giderleri arasında hesaplanan harçtan davalının sorumlu tutulması hatalı olmuştur.

Yukarıda yazılı sebeplerden, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 30.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4757, Karar No: 2014/8425, Tarih: 23.06.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/4757 E.  ,  2014/8425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2013

NUMARASI : 1998/729-2013/956

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.11.1998 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile bir kısım davalılar vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin davanın niteliği gereği reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, .. ada ..parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmaz 21715,53 m2 yüzölçümünde tarla vasfıyla tapuya kayıtlıdır. Taşınmazın miktar itibariyle bir bölümünün veya taşınmazda bir kısım payın ortaklığının giderilmesine karar verilemez. Bu tür istemlerde taşınmazın tamamı için ortaklığın giderilmesinin istenildiği kabul edilir. Davacı, 21.03.2013 tarihli duruşmada .. ada ..parsel sayılı taşınmazda yalnızca murisi adına kayıtlı payın satışını talep ettiğini beyan ettiğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 23.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16984, Karar No: 2023/5902, Tarih: 22.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/16984 E.  ,  2023/5902 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1359 E., 2021/1184 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.04.2021 tarihli ve 2020/454 Esas, 2021/223 Karar sayılı

kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2021/1359 Esas, 2021/1184 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıktan ele geçen diğer uyuşturucu maddeler ile birlikte kağıda emdirilmiş uyuşturucu maddenin nitelik ve miktarına göre değerlendirilen kastının yoğunluğuna göre 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddelerindeki ölçütlere göre; temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi hususu eleştirilip, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3. Arama sırasında sanıkla birlikte aynı ikamette bulunan kız arkadaşı Dilek'in tanık sıfatıyla dinlenilmemesi ile sanıktan idrar ve kan tahlil raporu alınmaması sebebiyle eksik inceleme yapıldığına,

4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ikametinde uyuşturucu madde ve sentetik kannabinoid emdirilmiş kağıtlar bulundurarak hassas terazi ile satışını yaptığına dair bilgi edinilmesi üzerine, alınan bilginin teyidi amacı ile 14.09.2020 günü saat 17.30 sıralarında ikametin dışardan gözlemlendiği sırada, sanığın evin penceresinden görevlileri fark

4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ikametinde uyuşturucu madde ve sentetik kannabinoid emdirilmiş kağıtlar bulundurarak hassas terazi ile satışını yaptığına dair bilgi edinilmesi üzerine, alınan bilginin teyidi amacı ile 14.09.2020 günü saat 17.30 sıralarında ikametin dışardan gözlemlendiği sırada, sanığın evin penceresinden görevlileri fark

ederek içeri kaçtığının görüldüğü, bunun üzerine görevlilerin ikamete giderek kapıyı çaldığı, kapının geç açıldığı, bu sırada sanık ...'un kapıyı kapatmaya çalıştığının görülmesi üzerine gerekli tertibat alınarak sanıkla birlikte ikamette bulunan diğer kişilerin GBT sorgularının yapıldığı, Cumhuriyet savcısına haber verildikten sonra usulüne uygun şekilde alınan yazılı arama emrine istinaden yapılan arama sonucu, ikametin yatak odası kısmında bulunan komidin üzerinde ve mutfak kısmında olmak üzere ayrı paketler içinde %31 oranında net ağırlığı 9,3 gram içeren kokain, %70 oranında net ağırlığı 0,672 gram esrar elde edilmesine elverişli hint keneviri, üzerlerinde sentetik kannabinoid emdirilmiş 1 adet kağıt parçası ile 11 adet krem renkli kağıt parçası, eroin ve kokain kalıntısı bulunan 1 adet poşet parçası, metamfetamin ve kokain kalıntısı bulunan hassas terazi ele geçtiği, sanığın kolluk aşamasındaki müdafi huzurunda alınan beyanında ele geçen esrar, kokain ile üzerine sentetik kannabinoid emdirilmiş kağıtları, Zeytinköy'den ismini bilmediği ve görse tanımayacağı bir kişiden kullanmak için satın aldığını, sorgu hakimliğindeki ifadesinde covid salgını nedeniyle uyuşturucu madde satın almaya gidemediğinden temyiz dışı sanık ...'ın bu maddeleri ikametine getirdiğini, temyiz dışı sanık ...'ın evine geldiğine ilişkin kamera kayıtlarının bulunduğunu, mahkemedeki savunmasında ise ikametinde ele geçen esrar dışındaki kokaini ve sentetik kannabinoid emdirilmiş kağıtları temyiz dışı sanık ...'ın para karşılığı evine getirdiğini beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmediği somut olayda, sanık hakkındaki istihbari bilgi içeriği, görevlilerce ikamete gidildiğinde sanığın sergilediği davranışlar, evde ele geçen hassas terazi üzerinde metamfetamin ve kokain kalıntıları bulunmuş olması, kağıt parçaları üzerinde sanığın sol orta parmak izinin bulunmuş olması, ele geçen uyuşturucu maddenin miktarı ve çeşitliliği ile kişisel kullanım sınırının üzerinde bulunması, uzmanlık raporları, muhafaza altına alma, arama, el koyma ve yakalama tutanağı içeriği ile kamera kayıtlarındaki temyiz dışı sanık ...'ın sanığın ikametine girip çıkması dışında uyuşturucuların bu sanık tarafından getirildiğine ilişkin delil bulunmadığı hususu ile tüm dosya kapsamına göre sanığın savunmasına itibar edilmemiş ve satmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, sanıktan ele geçen diğer uyuşturucu maddeler ile birlikte kağıda emdirilmiş uyuşturucu maddenin nitelik ve miktarına göre değerlendirilen kastının yoğunluğuna göre 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddelerindeki ölçütlere göre; temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi hususu aleyhe istinaf bulunmadığı gerekçesiyle eleştirilip, İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, sübutuna ve delil değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ele geçilen uyuşturucu maddenin miktarı ve çeşitliği itibarıyla sanığın idrar ve kan tahlil raporunun alınması ve tanık Dilek'in adreste bulunmaması nedeniyle hazır edilemediğine dair kolluk araştırması, tanık Hacı'nın mahkemedeki anlatımı nazara alındığında yargılamaya bir yenilik katmayacağı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2021/1359 Esas, 2021/1184 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16883, Karar No: 2010/6555, Tarih: 11.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2008/16883 E.  ,  2010/6555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ile

yemek ve servis ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının temyizine gelince:

Davacı, dava dışı Meski'den ihale alarak işletmeye devam eden davalı işyerinde 31.12.2005 tarihine kadar çalıştığını bu tarihte iş akdinin feshedildiğini, iş akdi devam ederken tazminat hak ve alacakların mahsuben 25.06.2005 keşide tarihli 1.913.TL.'lik çek verildiğini, tahsil edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı, Meski'ye ait su depoları ve pompa istasyonlarının işlerini üstlendiğini, söz konusu işin ihalesinin 01.01.2006 tarihinde başka firma (... San. Ve Tic. Ltd.Şt.) tarafından alınması üzerine işin yeni firma tarafından devralındığını, bu nedenle davacının kendilerinde olan çalışmasının 31.12.2005 tarihi itibari ile son bulduğunu, davacının ihaleyi yeni alan firmada çalışmasına devam ettiğini, kendileri tarafından feshin söz konusu olmadığını, isteklerin yerinde olmadığını savunmuş;

Mahkemece, davalı şirketin ihale alamaması nedeni ile işten çıkartıldığın, ihale ile işverenlerin değiştiğini, çalışmanın kesintisiz olduğu, işçilerin çalışmasına devam ettiği, sorumluluğun son davalı işverende olduğu gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı isteğinin kabulüne, karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı yasanın 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı İş Kanununun 120. maddesi hükmüne göre 1475 sayılı yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerini miras yoluyla intikali de, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 599. maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen hükümde mirasçıların mirasbırakanın ölümü ile mirasa bir bütün olarak hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi halinde, bu işlem de bir tür işyeri devridir. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.).

Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da imkan dahilindedir.

Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

Banka veya borsa aracı kurulu işyerlerine Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonunun el koyması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Gerçekten bu halde işyeri devredilmemekte sadece yönetime müdahale edilmektedir.

Özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Belirtilen işlemde, işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmiş olmaktadır. Bununla birlikte tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri olarak değerlendirilmelidir ( Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı zamanda işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkanı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir ( Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/ 28944 K.).