muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24626, Karar No: 2016/4404, Tarih: 29.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/24626 E.  ,  2016/4404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen abulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelir ve tedavi giderinin 5510 sayılı Yasa'nın 21.maddesine dayalı olarak davalı işverenden tahsili istemine ilişkin olup, mahkeme tarafından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası Ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin Ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır.

Anılan maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Mahkemece, konusunda uzman bilirkişiden gerçek zarar tavan hesabı yaptırarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmü BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 29.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7736, Karar No: 2020/968, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/7736 E.  ,  2020/968 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1136, Karar No: 2019/4695, Tarih: 17.10.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/1136 E.  ,  2019/4695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 15/05/2015 gününde verilen dilekçe ile mobbing uygulandığı iddiasına dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20/11/2018 günlü kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, mobbing nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesinde öğretmenlik yaptığını, davalılarında aynı okulda görev yapan öğretmen ve idareci olduklarını, kendisini bölüm şefliğinden istifa ettirmek için davalılarca sistematik biçimde ve ortak hareket edilerek mobbing yapıldığını, davalıların bu yöndeki tüm eylemlerinin psikolojik taciz (mobbing) niteliğinde olduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, davalıların davacıya yönelik eylemlerinin mobbing niteliğinde olduğu gerekçesiyle istemin kabulüne karar verilmiştir.

Psikolojik taciz (mobbing) çağdaş hukukun son zamanlarda mahkeme kararlarında ve öğretide dile getirdiği bir hukuki kurumdur. Örneğin Alman Federal İş Mahkemesinin bir kararında işçilerin birbirine sistematik olarak düşmanlık beslemesi, kasten güçlük çıkarması, eziyet etmesi veya bu eylemlerin işçinin başta işveren olmak üzere amirleri tarafından gerçekleştirilmesi mobbing olarak tanımlanmıştır. (BAG, 15.01.1997, NZA. 1997) Kişilik haklarının ağır saldırıya uğraması mobbingin varlığını tartışmasız olarak ortaya koyar.

Mobbingin meydana gelebilmesi için bir kimsenin hedef alınarak, uzun bir süre ve belli aralıklarla sistematik biçimde tekrarlanan, mağdurun karşı koymasına rağmen yapılan aşağılayıcı, küçük düşürücü ve psikolojik olarak acı veren, işteki performansı engelleyen veyahut olumsuz bir çalışma ortamına sebep olan tehdit, şiddet, aşağılama, hakaret, ayrımcılık, ağır eleştiri, taciz ve çalışma şartlarını ağırlaştırma gibi eylem, tutum ve davranışların uygulanması gerekir.

Mobbingde, hedef alınan kişinin şerefine, kişiliğine, karakterine, inancına, değerlerine, yeteneklerine, tecrübelerine, birikimlerine, düşüncelerine, etnik kökenine, yaşam biçimine, kültür vb. yönlerine topluca bir saldırı söz konusudur. Bu saldırı, dedikodu ve söylenti çıkarma, iftira atma, toplum önünde küçük düşürme, hafife alma, karalama, kötüleme ve yok

Mobbingde, hedef alınan kişinin şerefine, kişiliğine, karakterine, inancına, değerlerine, yeteneklerine, tecrübelerine, birikimlerine, düşüncelerine, etnik kökenine, yaşam biçimine, kültür vb. yönlerine topluca bir saldırı söz konusudur. Bu saldırı, dedikodu ve söylenti çıkarma, iftira atma, toplum önünde küçük düşürme, hafife alma, karalama, kötüleme ve yok

sayma gibi kişiyi zihinsel, ruhsal, fiziksel ve bedensel olarak etkileyebilecek eylemlerle yapılmaktadır. Süreklilik göstermeyen, belli aralıklarla sık sık tekrarlanmayan, ara sıra münferit olarak meydana gelmiş birkaç haksız, kaba, nezaketsiz veya etik dışı davranış mobbing olarak nitelendirilemez.

Psikolojik taciz (mobbing) kavramı, bireylere üstleri, eşit düzeyde çalışanlar ya da astları tarafından sistematik biçimde uygulanan her tür kötü muamele, tehdit, şiddet, aşağılama vb.. davranışları içermektedir.

Öte yandan ispat kurallarının zorlanan sınırları usul hukukunda yeni arayışlara yol açmıştır. Emare bu anlayışın bir sonucudur. Olayların tipik akışı, tecrübe kuralları göz önüne alındığında varılacak sonuçla ispat gerçekleşir. Başka bir anlatımla bu ilk görünüş ispatıdır.

Somut olayda, davacı, davalıların kendisini istifa ettirmeye çalıştıklarını, mesleki yetersizliğine ilişkin dedikodular yaptıklarını, iş yükünü arttırmaya çalıştıklarını, onur kırıcı üslup takındıklarını, sık sık odalarına çağırıp bağırdıklarını ileri sürmüştür.

Mobbinge dayalı iddialarda kesin ispat koşulu aranmamakla birlikte yaklaşık ispat aranmaktadır. Dosya kapsamına göre ise yaklaşık ispata elverişli delil de mevcut değildir. Mahkemece dinlenen tanık beyanlarının tutarlı olmadığı, tanıkların duyumlarını mahkemeye aktardıkları, davalıların sistematik ve sürekli bir biçimde hareket etmedikleri, bu nedenle davacının mobbing iddialarının dosya kapsamıyla yaklaşık ispata elverişli delillerle bile ispatlanamadığı ve mobbingin yukarıda açıklanan unsurlarının oluşmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca davacının mobbing iddialarının ispat edilemediğinden istemin tümden reddi gerekirken yanılgılı gerekçeyle istemin kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/10/2019gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/23444, Karar No: 2024/4127, Tarih: 12.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/23444 E.  ,  2024/4127 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2006/85 E., 2007/432 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı, suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen karara yönelik olarak suça sürüklenen çocuk tarafından 09.01.2023 tarihinde eski hâle getirme ve temyiz isteminde bulunulduğu, ancak karara karşı temyiz süresinin suça sürüklenen çocuk müdafiine tefhimden başladığı belirlenmekle; 18.10.2007 tarihinde suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmü 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 09.01.2023 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun eski hâle getirme ve temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 12.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/186, Karar No: 2023/2337, Tarih: 13.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/186 E.  ,  2023/2337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Giresun 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.07.2012 Tarihli ve 2012/267 Esas, 2012/489 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış, mahkemenin 13.09.2019 tarihli ek kararıyla kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Giresun Valiliği Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğü 26.10.2022 tarihli dilekçesi ile, kısıtlının ... ilinde bulunan ... Bakım Merkezi'ne naklinin uygun görüldüğü 20.10.2022 tarihinde ilgili kuruluşa teslim edildiği bu nedenle kurum personeli olan ...'nın vasiliğinin iptal edilmesi talep etmiştir.

Mahkemece 09.11.2022 tarihli ek karar ile, kısıtlının ... Bakım Merkezi'ne nakledildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.11.2022 Tarihli ve 2022/3188 Esas, 2022/3036 Karar Sayılı Kararı

Vasinin veya kısıtlının talebi olmaksızın yetkisizlik kararı verilemeyeceğinden halen kısıtlının yerleşim yerinin Giresun ili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vasisinin görevine son verilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Giresun 2. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibi ile ilgili karar vermekte Giresun 2. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Giresun 2. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibi ile ilgili karar vermekte Giresun 2. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Giresun 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/368, Karar No: 2015/14887, Tarih: 17.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/368 E.  ,  2015/14887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 30. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2014

NUMARASI : 2013/149-2014/173

Davacı C.. H.. vekili Avukat E.. D.. tarafından, davalılar S.. P.. ve diğerleri aleyhine 04/10/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan S.. P.. vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Mahkemece verilen hüküm, yargılama aşamasında davalılardan S.. P.. vekili olarak görev yapan Avukat O.. A.. tarafından temyiz edildikten sonra aynı davalı adına beyan dilekçesi gönderen Avukat M.. G.. tarafından Avukat O.. A.. azledildiği belirtilmiştir. Davalı vekili olarak dilekçe gönderen Avukat M..G.. vekaletnamesi ise dosyada yer almamaktadır. Davalılardan S.. P.. tarafından Avukat M.. G.. verilmiş olan vekaletnamenin sunulması için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın yukarıda bildirilen şekilde işlem yapılmak üzere GERİ ÇEVRİLMESİNE 17/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3283, Karar No: 2023/3789, Tarih: 06.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/3283 E.  ,  2023/3789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI :

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı, davalı ve fer'i müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı ... nezdinde “bekçi “olarak 2001-2003 yılları arasında çalıştırıldığını, çalıştığı süre içinde sigortasının yaptırılmadığını, daha sonra aynı davalı muhtarlığın nezdinde 2006 yılından başlamak ve 2014 yılına kadar aralıksız devam etmek üzere ikinci kere, "su açma kapama ve köy bekçiliği "gibi işleri yapmak üzere muhtarlıkça çalıştırıldığını, yine bu dönemdeki çalışmasının, ilgili kuruma bildirilmediği belirterek davalı ... nezdinde 2001-2003 yılları ile 2006-2014 yılları arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 16.02.2015 tarihli dilekçesinde 22.11.2001 - 15.03.2003 ile 30.08.2006 -13.01.2015 arası çalışmalarının tespitini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının doğru olmadığını, davacının kısıtlı olduğunu, köy muhtarlığı adına çalışmadığını, tamamen köy halkından tohum temizleten kişilerden bedelini alarak yapılan bir çalışma olduğunu, davacının yaptığı işin içme suyu açma kapama işi olduğunu, Kızılören köyü içme suyu deposu kurulduğundan bu yana 200 ton kapasiteli olduğunu, köyün günlük su tüketimi Haziran-Temmuz-Ağustos aylarında günlük 200 ton olduğundan bu aylarda her gün deponun açma-kapama işi yapılmakta olduğunu, diğer aylarda ise günlük su tüketiminin 60-70 ton civarında olduğu için 3 günde bir depoya su basma işi yapıldığını, bu işin bir saatlik bir iş olduğunu, davacının Haziran-Temmuz-Ağustos aylarında ay boyunca azami 30 saatlik çalışması diğer aylarda ise ya boyunca 10 saatlik çalışması bulunduğunu, bunun dışında davacının köy tüzel kişiliği adına hiçbir çalışması olmadığını, davacının iddiaları ve taleplerinin haksız olduğunu, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Somut olayda; davacının çalışmalarına ara verdiği görüldüğünden 22.11.2001-15.03.2003 tarihleri arasındaki çalışmalarına ilişkin işe giriş bildirgesinin düzenlenmemesi ve prim kesintisi yapılmaması nedeniyle bu döneme ilişkin çalışmaları açısından hak düşürücü sürenin geçtiği kanaatine varılmıştır. Davacının davalı yanında sigortalı veya sigortasız olarak olarak çalıştırıldığı, 13.10.2014-13.01.2015 tarihleri arasındaki hizmetinin kuruma bildirildiği anlaşıldığından, davanın kısmen kabulü ile,

-Davacının 22.11.2001-15.03.2003 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespitine ilişkin talebinin hak düşürücü süre nedeniyle reddine,

-Davacının, davalıya ait iş yerinde 01.09.2006-12.10.2014 tarihleri arasında (kuruma bildirilen süreler hariç) asgari ücretle hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı, davalı ... ve fer'i müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı, davalı ... ve fer'i müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde; yerel mahkeme, dava dosyasına sunulan ek bilirkişi raporunu aynen kabul ettiği, ancak bilirkişi raporunun aynen kabul edilmesinin gerekçesi gösterilmeden oluş ve olgulara aykırı karar verildiği, hizmet tespitinin saptanmasına ilişkin davaların “kamu düzenine” ilişkin olduğu, her türlü delille kanıtlanabilir olduğu, bu tip davalarda geçerli ilkenin “kendiliğinden araştırma” olduğu, hizmetin geçtiği yerin köy tüzel kişiliğine ait işyeri niteliği itibarıyla kamu işyeri sayıldığı, köy karar defteri, gelir gider defteri köy masraf senetleri, çalışmanın kanıtlanmasında asıl belgeler olduğu, çalışma ile ilgili bilgiler bulunmuyor ise köy muhtar ve azalarının dinlenmesi gerekli olduğu, hizmet tespiti davasının açılabilmesi için hak düşürücü süre engelinin bulunmaması gerektiği, her ne kadar hizmetin geçtiği yılın sonundan itibaren beş yıl içinde davanın açılması gerekiyor ise de; bu sürenin söz konusu olmadığı durumların da olduğu, işverenin işe giriş bildirgesi vermiş olması halinde, hak düşürücü süre söz konusu olmadığı, birden fazla işe giriş bildirgesi verilmişse veya kesinti prim ödemesi mevcutsa hak düşürücü süre işlemediği, birden fazla işe giriş bildirgesi verilmişse veya kesinti prim ödemesi mevcutsa hak düşürücü süre işlemediği, müfettiş raporu ile veya kurum yetkili elemanlarınca çalışmanın tespit edilmiş olmasında da hak düşürücü sürenin olmadığı, ölçümleme sonunda işverenden sigortalının primleri kurumca icra yolu ile tespit edilmişse hak düşücü süreden söz edilemediği, kurumun hasım gösterilmeden açılan hizmet tespit davalarında verilen tespit kararları varsa, hak düşürücü süreden söz edilemediği, kurumuca işleme konulmuş bir vizite kağıdının varlığının da hak düşürücü sürenin işlemesini durduracağının doğal olduğu, işçinin işe girişi resmi belgeler dayandırılmasında da hak düşürücü süreden söz edilemediği, her ne kadar davacının işe giriş bildirgesi ilgili kuruma verilmemişse de, işçinin işe giriş ve çalışma olgusunu kamu tanığı olarak dinlenen tanıklarında açıkladığı, kuruma bildirilmeyen dönemde, aralıksız çalışma olgusunun belirtildiği, aralıksız çalışma olgusunun kesintisiz devam etmesi karşısında, sürenin geçtiğinden söz edilmediği, bu nedenle de bilirkişinin hak düşünücü süre nedeniyle 22.11.2021-15.03.2003 tarihleri arasındaki süreye ilişkin, bu süreler arasındaki çalışmanın, davacının aynı işyerindeki çalışmasının aralıksız bir çalışma olduğunu bu gerekçeleriyle, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı köy tüzelkişiliği vekili istinaf dilekçesinde özetle; dosyaya sunulan belgeler, kurumlardan gelen kayıtlar, dinlenen tanık anlatımları, bilirkişi raporları birlikte değerlendirildiğinde davanın reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulü yönünde verilen kararın yerinde olmadığı, davaya cevap ve aşamalarda dosyaya sunduğu beyanlarda iddia ettiği yaptığı işin çalışmalarının niteliği, süreleri, ödenen ücret, tanık beyanları dikkate alındığında davacının belirli dönemlerde yaptığı işlerin ... kapsamında sigortalı sayılmayı gerektiren işlerden olmadığı, dosyada mevcut bilirkişi İş ve Sosyal Güvenlik Uzmanı ... ...’nın 11.09.2017 tarihli bilirkişi raporunun, dosya içerikleri, tanık anlatımları ve dosyadaki tüm delillerle bütünleştirilerek hazırlanmış ve denetime elverişli bir rapor olduğu, dosya içerikleri ile uyumlu bu rapora göre de davacının yaptığı işlerin ... kapsamında sigortalı sayılmayı gerektiren işlerden olmadığını açıkladığı, raporun dosya içerikleriyle uyumlu olmadığı ve denetime elverişli olmadığı halde hükme esas alınmasının doğru olmadığı açıklandığı, davacının belirli dönemlerde belirli aralıklarla çalıştığı, yaptığı işin nitelikleri aldığı ücret (gider makbuzu ile ödeme) dikkate alındığında devamlı ve kesintisiz bir çalışmadan bahsedilmesinin mümkün olmadığı, bu durumda davacının iddia ettiği 01.09.2006-12.10.2014 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığının tespiti yönünde verilen kararda, zamanaşımı süreleri ve hak düşürücü sürelerin dikkate alınmaması, kabule göre ise kısmen ret kararı verildiği davalı vekili lehine maktu vekalet ücreti takdir edilmemiş olması, yargılama giderleri bakımından kabul ve ret edilen talepler yönünden oransal hesap yapılmaksızın tüm yargılama giderlerinin davalıya yükletilmesi gerekçeleriyle 2 nolu hüküm fıkrasında 07.09.2021 tarihli bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına denilerek, hükmün yeterince açıklanmaması ve infazda tereddüt yaratacak nitelikte karar verilmiş olması nedenleri ile istinaf yoluna başvurmuştur.

3.Feri müdahil vekili istinaf dilekçesinde; bilirkişi ... ...’nın raporunda "....Dosya incelendiğinde davacının yaptığı işlerin ... kapsamında sigortalı sayılmayıp, gerektiren işlerden olmadığının" belirtildiği ancak yerel mahkemenin bu raporu hükme esas almadığı, hükme esas alınan raporun dosyanın bütünüyle uyumlu olmadığı, davacının belirli aralıklara çalışmış olması ve yaptığı işler göz önüne alındığında kesintisiz bir çalışmasının olmadığı ve bu nedenle 01.09.2006-12.10.2014 tarihleri arasında çalıştığının tespiti yönünde verilen kararda hak düşürücü sürelerin dikkate alınmadığı, bu nedenlerle yerel mahkemenin kararının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçeleriyle, kararın kaldırılmasına karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç