muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9081, Karar No: 2024/14288, Tarih: 10.10.2024

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyizinin, olayın aslının katılan tarafından düzenlendiğini düşündükleri düzmece bir hırsızlık olayının hiç suçu olmayan kolay ulaşılabilir olan sadece esas suçluların yanında bir sebepten dolayı bazı resim karelerine girmiş olan sanığa yıkılmaya çalışıldığına, bu devirde bir insanın içerisinde 6 milyon olan bir çantayı her ne kadar kilitli olan bir araç olsa da dışarıda araç içerisinde bırakması için ya akli melekelerinin yerinde olmaması gerektiğine veyahut söz konusu çantanın bilerek çalınmasını istemesi gerektiğine, hırsızlık yapılan aracın arkasından sarkan şahsın çok net görüntüsünün mevcut olduğuna, sanık ile gömlek rengi dışında bir benzerlikleri olmamasının yanı sıra araçtan sarkan kişinin tepeden bakıldığında saçlarının mevcut olduğuna ve sakalsız bir kişi olduğuna, sanığın olaydan birkaç saat sonrasında yakalandığı bir kamera görüntsünde simsiyah ve uzun sakallarının olduğuna ve üstten bakışta kel olduğuna, bu fiziki özelliklerin dahi sanığın araçtan sarkan kişi olmadığının açık kanıtı olduğuna, tamamen katılanın bilgisi dahilinde olduğunu düşündükleri bu hırsızlık olayında; katılanın bankadan çıkışı sonrasında gerek banka kameralarında ve yol güzergahında çalıntı aracın takibinin olmadığının görüntülerle ispatlandığına, olayın gerçekleştiği adrese çok yakın bir adreste katılana ait aracın ve diğer çalıntı aracın takip sistemine takıldığına, bu durum bile sanığın bu hırsızlık olayından haberinin olmama olasılığını fazlaca arttırdığına, dosyadaki tanıkların hırsızlık eyleminde kullanılan aracı getirenlerin başka kişiler olduğunu teyit ettiklerine, sanığa ait telefon kayıtlarının dökümlerinde olay saatinde sanığın başka adreste olduğunun kanıtlandığına, hırsızlığa karışan araçtan sarkan kişinin sanığı benzemediğine, sanığın ek iş olarak korsan taksicilik yaptığına, tanık beyanları ile desteklenen çalıntı aracın asıl kullanıcısı olan Mahmut takma isimli kişi ile sanık arasındaki tek bağlantı bu korsan taksicilik sebebiyle olduğuna, takma ismi Mahmut olan bu kişinin çalıntı aracın tamir için bırakıldığı yerden eve dönüşünün sağlanabilmesi için sanığın korsan taksisini ayarladığına, dosyadaki kamera görüntülerinden çalıntı aracın sanayiye bırakıldığı akşam tamirhane önünde sanık ... dışında başka kişilerin de olduğunun kamera kayıtlarından tespit edildiğine, ayrıca çalıntı aracın tamiratının gerçekleştiği tamirhane sahibi H. K

... dışında başka kişilerin de olduğunun kamera kayıtlarından tespit edildiğine, ayrıca çalıntı aracın tamiratının gerçekleştiği tamirhane sahibi H. K.'nın duruşmadaki ifadelerinde sanık dışında Mahmut ismindeki diğer şahsın kendisini çalıntı aracın sahibi olarak tanıttığı teyit edildiğine, eksik bir yargılama yapıldığına, sanık ile birlikte delillerde gözüken diğer şahısların da tespit edilebilmesi için gerekli araştırmaların yapılması gerektiğine, kamera görüntülerindeki hırsızlık suçunu işlemede kullanılan araç içerisinde sanığın olduğunu gösteren somut bir delil bulunmadığına, tam tersi bir durum olarak hırsızlık eylemini gerçekleştirmede kullanılan araç dışında başka bir araçta sanığın görüntülerinin defalarca tespit edildiğine, kısa zaman dilimlerinde yer ve saat karşılaştırması yapıldığında sanığın kendi aracında vermiş olduğu görüntülerin hırsızlık eylemine karışan araçta olmadığını desteklediğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Küçükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12898, Karar No: 2022/14838, Tarih: 21.11.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/12898 E.  ,  2022/14838 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 26. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... ... 1. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesinin 14.02.2022 tarihli ek kararı ile kararın miktar itibari ile kesin olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesince verilen ek kararın yerinde olmadığı belirtilerek asıl karar yönünden yapılan istinaf incelemesinde, İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin alt işveren işçisi olarak çalışırken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) ile 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 üncü madde doğrultusunda işçilerin alt işverende aldıkları ücret ve sosyal hakları ile birlikte kadroya geçirileceklerinin kararlaştırıldığını, bu düzenleme gereğince müvekkili davacının asgari ücretin %43 fazlası ile kadroya geçirildiğini, geçiş sırasında imzalanan ... sözleşmesinin ücret kısmının boş bırakıldığını, ancak müvekkiline kadroya geçtikten sonra 2018 yılında geçiş öncesi almış olduğu asgari ücretin %43 fazlası ile Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesindeki zam oranlarının ödenmesine rağmen davalı tarafça 01.01.2019 tarihinden itibaren çıplak ücretinin düşürülerek 12 ... boyunca eksik ödeme yapıldığını, bu uygulamanın hukuka aykırı olduğunu iddia ederek 2019 yılına ilişkin fark ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretlerinin banka yoluyla eksiksiz bir şekilde ödendiğini, davacının asgari ücrete yapılan artış oranından hareketle kendi ücretinin de arttırılmasını talep ettiğini, ancak bu talebin yasal bir dayanağının olmadığını, davacının ücretinin ... sözleşmesi ve toplu ... sözleşmesine göre belirlendiğini, davacı ile imzalanan belirli süreli ... sözleşmesinde ücret konusunda asgari ücretin belirli bir oran üzerinde ödenmesine dair herhangi bir hüküm kararlaştırılmadığını, sürekli kadroya geçen işçilere 01.01.2019 tarihinde almakta oldukları günlük çıplak ücretlerine aynı tarihten itibaren %4 zam yapılmak suretiyle ücretlerinin belirlendiğini, İdarece gerçekleştirilen işlemlerin Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının 25.01.2019 tarihli ve 241706 sayılı yazısına uygun olduğunu, davacının talep ettiği faiz türüne ve faizin başlangıç tarihine de itiraz ettiklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne kesin olarak karar verilmiştir.

2. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesinin 14.02.2022 tarihli ek kararı ile kararın miktar itibari ile kesin olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen asıl ve ek kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ... sözleşmesinde davacı işçiye her ... asgari ücretin belli bir oranda fazlasının ödeneceğinin açıkça düzenlenmiş olması karşısında, davanın kabulü yönündeki Mahkeme kararında isabetsizlik bulunmadığı gibi hükme esas alınan hesap bilirkişi raporundaki hesaplamaların dosya kapsamına uygun olduğu; ancak davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen İlk Derece Mahkemesince bu hususun gözetilmemesinin hatalı olduğu, bu hususun da kamu düzenine ilişkin olduğu gerekçesiyle öncelikle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine; İlk Derece Mahkemesi kararının harç yönünden kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne ve davalı harçtan muaf olduğundan karar ve ilâm harcı alınmasına yer olmadığına, davacı tarafça yatırılan harcın ise talep hâlinde iadesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe

1. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddeleri.

2. 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin ilgili kısmı şu şekildedir:

"...b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak;

1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine,

2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında,

3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra başvurunun esastan reddine veya yeniden esas hakkında,

duruşma yapılmadan karar verilir."

2. Değerlendirme

1. 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesine göre bölge adliye mahkemesi davanın esası ile ilgili olarak üç türlü karar verebilir. Bunlardan ilki, başvurunun esastan reddi; ikincisi yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında; üçüncüsü ise yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra başvurunun esastan reddine veya yeniden esas hakkında karar vermektir. Kanun hükmü, başvurunun esastan reddi ile aynı anda yeniden esas hakkında veya düzelterek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına imkân tanımamaktadır. Diğer taraftan 6100 sayılı Kanun'un "İncelemenin kapsamı" başlıklı 355 inci maddesine göre bölge adliye mahkemesi, istinaf sebepleri ile bağlı ise de kamu düzenine aykırılık gördüğü takdirde bunu resen gözetebilir. Ancak anılan düzenleme tamamen incelemenin kapsamına ilişkin olup bölge adliye mahkemelerince 353 üncü madde gereğince kurulacak hükmün şekline etkili değildir. Bu bakımdan bölge adliye mahkemesince, istinaf dilekçesinde ... sürülen istinaf sebepleri ile kamu düzenine aykırılık hâlleri bakımından ayrım yapılarak Kanun'da yer verilmeyen şekilde hüküm kurulması mümkün değildir. Kaldı ki kamu düzenine aykırılık bakımından bir inceleme yapılabilmesi de istinaf başvurusunun kabulüne bağlıdır. Örneğin 6100 sayılı Kanun'un "Ön inceleme" başlıklı 352 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde "başvuru sebeplerinin veya gerekçesinin gösterilmemesi" hâline yer verilmiştir. Bu hâlde bölge adliye mahkemesince 353 üncü madde gereğince sadece kamu düzenine aykırılık bağlamında inceleme yapıldıktan sonra yine başvurunun esastan reddine veya kabulüne karar verilerek hüküm kurulmaktadır.

2. Belirtilen sebeplerle taraflardan birinin istinaf dilekçesinde ... sürdüğü sebepler ve kamu düzenine aykırılık bakımından yapılacak incelemenin sonucunda, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasını yahut düzelterek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasını gerektiren bir hâl tespit edildiği takdirde artık istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilemez.

3. Somut olayda Bölge Adliye Mahkemesince; sadece davalı tarafın istinaf başvurusu üzerine kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı yönünden resen yapılan inceleme neticesinde, davalı harçtan muaf olmasına rağmen harca mahkum edilmesinin hatalı olduğu belirtildikten sonra, davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine, İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) nci alt bendi gereğince düzelterek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak üzere kaldırılmasına karar verilmiştir. Bu yöntemle hüküm kurulması yukarıda açıklanan Kanun hükümlerine açıkça aykırı olup karar bu yönüyle hatalı olmuştur.

4. Ayrıca İlk Derece Mahkemesince 14.02.2022 tarihli ek karar ile kararın miktar itibarıyla kesin olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun miktardan reddine karar verildiği görülmektedir. Ek kararın davalı vekili tarafından istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar gerekçesinde; davacının çalışmaya devam ettiği, verilecek kararın diğer aylardaki ücret alacağını da etkileyeceği ve bu sebeple Mahkeme kararının kesin nitelikte olmadığı belirtilmesine rağmen kısa kararda ek karar yönünden herhangi bir hüküm oluşturulmaması da bir başka hatalı yöndür.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının usulden BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1735, Karar No: 2017/4221, Tarih: 30.11.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/1735 E.  ,  2017/4221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık, yapım işine ilişkin kamu ihale sözleşmesinden kaynaklanmış olup, davada davalı idarece sözleşmenin haksız olarak feshedildiği ve kesin teminat mektubunun irad kaydedildiği iddia edilerek sözleşmenin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğinin tesbiti, irat kaydedilen teminat mektubunun iadesi, iadenin mümkün olmaması halinde teminat mektubu bedelinin tahsili ile fesih nedeniyle uğranılan zararın tahsili istenmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenici 27.02.2008 tarihli sözleşmeyle "2008/2 muhtelif mahallelerde içme suyu şebeke rehabilitasyonu ve yeni şebeke inşaatı" işini 1.811.534,70 TL+KDV (birim fiyat) bedelle üstlenmiştir. Sözleşme davalı idarenin 30.11.2011 tarihli yönetim kurulu kararı ile feshedilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu asıl ve ek raporlarında, davalının fesihte kusurlu olduğu sonucuna varılmış, mahkemece de davalı fesihte tam kusurlu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bilirkişi raporunda belirtilen nedenlerle, özellikle boru ve diğer malzemeleri temin etmede gecikmesi, depolarında gerekli malzeme bulunmaması ve davacı yükleniciyi tek ekiple çalışmaya zorlaması nedeniyle davalı idarenin fesihte kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Ancak davacı da idarece kendisine verilen süre uzatımlarına rağmen işi uzatılan sürede tamamlamaması nedeniyle fesihte kusurlu bulunmaktadır. Böylelikle fesihte her iki tarafın ortak kusurlu bulunduğu anlaşılmaktadır.

Ortak kusur halinde sözleşme ilişkisinin tasfiye yoluyla sona erdirilmesi gerektiğinden kesin teminat mektubunun gelir kaydına karar verilemez. Ancak sözleşmenin 11.20.1. maddesinde kesin teminatın iadesi koşulları düzenlenmiş olup, kesin teminatın yükleniciye geri

verilebilmesi için SGK'dan ilişiksiz belgesi getirilmesi ve yüklenicinin idareye herhangi bir borcunun olmaması gerekir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu asıl ve ek raporunda işin tasfiye kesin hesabı çıkartılmış olup, yüklenicinin davalı idareye 38.250,99 TL borcu kaldığı anlaşılmaktadır.

verilebilmesi için SGK'dan ilişiksiz belgesi getirilmesi ve yüklenicinin idareye herhangi bir borcunun olmaması gerekir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu asıl ve ek raporunda işin tasfiye kesin hesabı çıkartılmış olup, yüklenicinin davalı idareye 38.250,99 TL borcu kaldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda irat kaydedilen 109.000,00 TL teminat mektubu bedelinden bu miktar düşüldükten sonra kalan 70.749,01 TL teminat mektubu bedelinin sözleşmenin 11.4.1 maddesi hükmü uyarınca SGK'dan ilişiksiz belgesinin getirilmesi koşuluyla davalıdan alınıp davacıya ödenmesine ve fesihte tarafların ortak kusurlu olduklarının tesbitine karar verilmesi gerekirken, fesihte davalının tam kusurlu kabul edilmesi ve teminatın iadesi koşullarının araştırılmaması doğru olmamıştır.

Davalı iş sahibi idare, Bursa Büyükşehir Belediyesine bağlı, müstakil bütçeli, kamu tüzel kişiliğine haiz bir kuruluş olup, Harçlar Yasasına göre haçtan muaf olan kişi ve kuruluşlardan değildir. Harç konusu kamu düzeninden olup görevi gereği mahkemeler ve Yargıtay'ca resen gözönünde tutulması gerekir. Davalı harçtan muaf olmadığı halde, mahkemece davalının harçtan muaf tutulması da doğlu olmamıştır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 1.480,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 30.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23550, Karar No: 2015/5993, Tarih: 25.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23550 E.  ,  2015/5993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Ecrimisile hükmedilmesi doğrudur. Bedel yönünden alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan eski tarihli taşınmaz emsal alınarak bedel tespit edilmiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazların kadastro parseli mi imar parseli mi oldukları ve Arsa Metrekare Rayiç Bedel Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri de karşılaştırılarak bedel takdiri için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak, alınacak rapora göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Aynı yerde bulunan taşınmaza 2012/115-2013/228 sayılı karar ile ... Asliye Hukuk Mahkemsince, değerlendirme yılı itibariyle 45,00-TL m2 birim fiyatı belirlenmiş ve 2014/10140 esas 2014/25765 sayılı karar ile Dairemiz incelemesinden geçerek kesinleşmiştir.

Sözü edilen dosyada hükmedilen bedel kesin delil olmamakla birlikte kuvvetli delil niteliğinde kabul edilerek; öncelikle dava konusu parsel ile kuvvetli delil dosyasındaki bu taşınmazların şehir halihazır haritasında konumları işaretlettirilerek, hem birbirlerine ve hem de en yakın yerleşim birimlerine, kamu kurum ve kuruluşlarına olan uzaklıkları belirlenip işaretlettirildikten sonra, numarası belirtilen dosyadaki bedelden ayrılma nedenleri hususunda raporları hükme esas alınan bilirkişi kurullarından ek rapor alınıp hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3) Davacı .. Vakfı olduğu halde karar başlığında adının yanlış yazılması,

Doğru olmadığı gibi,

4)Dava konusu taşınmaza 1965 yılında kamulaştırmasız el atıldığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşıldığından,

3) Davacı .. Vakfı olduğu halde karar başlığında adının yanlış yazılması,

Doğru olmadığı gibi,

4)Dava konusu taşınmaza 1965 yılında kamulaştırmasız el atıldığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşıldığından,

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95 - 2014/176 sayılı kararı ile;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve maliklerin aleyhine birtakım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem için uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2. ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden önceki döneme ilişkin el atmalarda maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.