muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/24606, Karar No: 2020/1890, Tarih: 06.02.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2016/24606 E.  ,  2020/1890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette 27.10.2002 tarihinden 01.07.2013 tarihine kadar önce muhasebe bölümünde sonra iade ve mal kabul bölümlerinde eleman olarak çalıştığını, davalı şirket tarafından depo sayımlarının yapılması sonrasında açık tespit edildiğinde davacı ve iki arkadaşının işyerinden uzaklaştırıldığı, iş akitlerine son verildiği hususunun önce sözlü daha sonra çekilen ihtarda 04.05.2013 – 05.05.2013 tarihlerinde yapılan sayımlarda stokta 265.052,00 TL açık çıktığı, görevinin gerektirdiği dikkat ve özeni göstermemesi nedeni ile iş akdine son verildiğinin bildirildiğini, işveren tarafından aylık kotaların doldurulması amacı ile depoya girmeyen ürünler ile ilgili fatura kesilmesi malların daha sonra depoya girilmesi işlemlerinin yapılması sebebi ile bu açığın çıkmış olabileceği, bu miktardaki malın depodan fiziken çıkarılmasının mümkün olmadığı, ilgili personelin izinde olduğu, davacının vekaleten görev yaptığı dönemde açık çıktığı, bundan davacının sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla TL kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma alacağı, yıllık izin ücreti, ikramiye alacaklarının faizleri ile birlikte davalıdan tahsilinin talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamıyla birlikte davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2–Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, 21.05.2013 tarihinde davacının yazılı savunmasının alındığı ve 03.06.2013 tarihli disiplin kurulu kararı ile 04.05.2013 – 05.05.2013 tarihlerinde depo stok sayım sonucu stoklarda 265.052,00 TL fark çıktığı gerekçesiyle depo stok görevlisi olarak çalışan davacının işinin gerektirdiği dikkat ve özeni göstermeyerek işvereni zarara uğratması nedeniyle 4857 sayılı İş Kanunu' nun 25/2. maddesi uyarınca davacı ile birlikte 4 işçinin iş akdi feshedilmiştir.

Somut olayda, 21.05.2013 tarihinde davacının yazılı savunmasının alındığı ve 03.06.2013 tarihli disiplin kurulu kararı ile 04.05.2013 – 05.05.2013 tarihlerinde depo stok sayım sonucu stoklarda 265.052,00 TL fark çıktığı gerekçesiyle depo stok görevlisi olarak çalışan davacının işinin gerektirdiği dikkat ve özeni göstermeyerek işvereni zarara uğratması nedeniyle 4857 sayılı İş Kanunu' nun 25/2. maddesi uyarınca davacı ile birlikte 4 işçinin iş akdi feshedilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu' nun 26/1. maddesinde '' 24 ve 25 inci maddelerde gösterilen ahlak ve iyiniyet kurallarına uymayan hallere dayanarak işçi veya işveren için tanınmış olan sözleşmeyi fesih yetkisi, iki taraftan birinin bu çeşit davranışlarda bulunduğunu diğer tarafın öğrendiği günden başlayarak altı iş günü geçtikten ve her halde fiilin gerçekleşmesinden itibaren bir yıl sonra kullanılamaz. Ancak işçinin olayda maddi çıkar sağlaması halinde bir yıllık süre uygulanmaz. '' hükmü yer almaktadır.

Mahkemece depo sayımında açık çıkması nedeniyle işveren tarafından geçerli nedenle iş akdinin feshedildiği çıkan açığın doğrudan davacı ile bağlantısının tespit edilemediği, olaya ilişkin savunmasının 21.05.2013 tarihinde alındığı feshin ise 6 günlük hak düşürücü süre geçtikten sonra 01.07.2013 tarihinde yapıldığı gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı kabul edilmiştir.

Dosya içerisinde 03.06.2013 tarihli disiplin kurulu kararı mevcut olmakla birlikte feshe yetkili makamın kim olduğu ve feshe yetkili makamın önüne olayın hangi tarihte intikal edildiği anlaşılamamaktadır. Mahkemece, öncelikle hak düşürücü sürenin (derhal fesih hakkını işverenin kullanma süresinin ) geçip geçmediğinin tespiti yönünden, feshe yetkili makamın kim olduğu ve feshe gerekçe yapılan eylemin feshe yetkili makamın önüne hangi tarihte geldiği tespit edilmelidir. 6 günlük süre feshe yetkili makamın önüne fesihle ilgili eylemin geldiği tarihten itibaren başlar. Feshin hak düşürücü süre içerisinde yapıldığının anlaşılması halinde işverenin fesih konusu yaptığı depo açığına ilişkin olarak sayım tutanağı depoya giriş çıkış kayıtları ile buna ilişkin sevkiyat belgeleri ve ilgili tüm evrakların getirtilmesinden sonra mali müşavir, eczacı ve işletmeciden oluşan 3 kişilik bilirkişi heyeti aracılığıyla depo açığının mevcut olup olmadığı, bu olay sebebiyle işverenin zarara uğrayıp uğramadığı varsa zararın miktarı ve olaya ilişkin davacının, diğer görevli personelin ve işverenin kusur durumları tereddüde yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturularak sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde sonuca gidilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12150, Karar No: 2009/13406, Tarih: 17.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/12150 E.  ,  2009/13406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÖKÇEADA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/07/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 207 ada, 1 ve 2 parseller ile 208 ada, 10 parsel sayılı taşınmazların ham toprak vasfı ile hazine adına kayıtlı olduğunu, bu parselleri birbirinden ayıran dere yatağının devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, davalının balık üretmek amacıyla dere yatağına iki adet beton bent yaptığını, dere yatağının denizle birleştiği kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı bölümde yapılaşmak suretiyle elattığını ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve yıkıma karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında 207 ada, 2 parsel sayılı yapı hakkında taleplerinin olmadığını belirtmiştir.Davalı, açılan davayı kabul etmediğini, havuzun ve bendin kendi mülkiyetindeki taşınmaz içerisinde kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; 207 ada 2 parsel hakkında açılan davadan vazgeçme beyanı nedeniyle karar verme yer olmadığına, 207 ada, 1 parsel ve 208 ada, 10 parselle ilişkin elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava; elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Davacı Hazine; 207 ada, 1 parsel ile 208 ada, 10 parsel arasında bulunan dere yatağına ve kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalan bölüme davalının iki adet beton bent, balık üretmek amacıyla fırın, havuz ve merdiven inşa ederek yapılaştığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; anılan parsellerde herhangi bir muhdesatın bulunmadığı ve davalının bu parsellere bir elatmasının sözkonusu olmadığı anlaşılmaktadır. Esasen davacı hazinenin bu parsellere yönelik bir davası da bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece 207 ada, 1 parsel ve 208 ada, 10 parsellere elatmanın önlenmesi ve yıkım kararı verilmesi doğru değildir. Davalı temyiz dilekçesinde sair hususlar demek suretiyle  kararı temyiz etmiş ve bu hususa değinmiştir. Öyleyse, davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.

Öte yandan yıkımı istenen muhdesatın dere yatağında ve derenin denizle birleştiği kesimde bulunduğu uygulama ile saptanmış ise de karar davacı Hazine tarafından temyiz edilmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Hal böyle olunca; davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  17.12.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1781, Karar No: 2025/2379, Tarih: 14.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2025/1781 E.  ,  2025/2379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesi kararının dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen 08.03.2024 tarih ve 2024/260 E., 2024/350 K. sayılı kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 05.03.2025 tarih, 2024/15768 E., 2025/3310 K. sayılı kararıyla davacının adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin adı geçen davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine dosyanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir.(... H./... M./... M./... H.: ... Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, İstanbul 2017, s. 2410-2411).

Adli yardım HMK'nın 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmamıştır.

Açıklanan nedenle Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olduğundan, davacı vekilinin yerinde bulunmayan itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR;

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yerinde görülmeyen itirazlarının HMK’nın 337/2 hükmü gereğince REDDİNE,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.04.2025 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16154, Karar No: 2019/2549, Tarih: 24.04.2019

**20. Ceza Dairesi         2015/16154 E.  ,  2019/2549 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : ELAZIĞ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-)Olay tarihinde Elazığ'dan Diyarbakır'a gitmekte olan ... plakalı yolcu otobüsünün bagajında üzerinde bagaj kuponu olmayan Nıke ibareli beyaz bir çantanın içerisinde iki adet torbada net 3 kilo 640 gram esrarın ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; içinde uyuşturucu olan valizin kime ait olduğunun bilinmediği sırada, araç muavini ...'nin beyanın dışında, aleyhine delil bulunmadığı aşamada, sanığın çantada yapılan aramada ele geçen suça konu esrarın kendisine ait olduğunu söyleyerek, suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği anlaşıldığından, hakkında TCK’nın 192/3. maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-)Suç tarihinde 15-18 yaş gurubunda bulunan sanık hakkında ... sayılı Kanun’un 106. maddesinin 4 ve 11. fıkralarına göre, hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceği ve ... sayılı Kanuna göre tahsil edilmesi gerektiği gözetilmeyerek ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

3-)Diyarbakır Kriminal ... Laboratuvarı Müdürlüğü’nce suça konu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunelerin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 24/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22124, Karar No: 2012/21166, Tarih: 26.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/22124 E.  ,  2012/21166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 26.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15560, Karar No: 2007/843, Tarih: 02.02.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/15560 E.  ,  2007/843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalılar Hazine vd. ve dahili davalılar ... vd. aleyhine 23.6.2004 ve 19.10.2005 gününde verilen dilekçeler ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; 602 ve 588 parsellerin malikleri yönünden davanın kabulüne dair verilen 21.9.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacıya ait 600 parsel yararına davalılara ait 605 ve 733 parsellerden geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Mahkemece taşınmazların bulunduğu yerde keşif yapılarak en uygun geçit yerinin 602 ve 588 parseller olduğu tesbit edilmiş, davacı tarafından sözü edilen parsel malikleri 19.10.2005 tarihli harçsız dilekçe ile davaya katılarak adlarına davetiyeler tebliğ edilmiştir. Dava dosyası 22.6.2006 tarihli celsede taraflarca takip edilmediğinden, H.U.M.K.nun 409/1.maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılmış, davacı tarafından süresinde yenileme dilekçesi verilerek sadece davaya dahil edilen 602 ve 588 parsel malikleri için tebligatlar çıkartılmış, 21.9.2006 tarihli celse de davacı, dava dilekçesinde davalı olarak gösterdiği 605 ve 733 parsel malikleri ile ilgili davasını takip etmediğini söyleyerek beyanını imzası ile tastik etmiş, mahkemece davacılar hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına, dahili davalılar hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü dahili davalılardan Hazine vekili temyiz etmiştir.

Davalılar hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına, usulüne uygun alınmasına karar verilerek, davada hasım değişikliği yapılmıştır. Usul hükümlerine göre dava dilekçesinde davalı olarak gösterilen şahısların sonradan ıslah yolu ile de olsa değiştirilmesi mümkün bulunmadığı halde ve dava davalılar hakkında açılmış iken dahili davalılara tevcihi süretiyle onların hasım olarak kabulü ile davaya devam olunması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 2.2.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2069, Karar No: 2019/2384, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2069 E.  ,  2019/2384 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36051, Karar No: 2017/6100, Tarih: 25.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/36051 E.  ,  2017/6100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü saat 17:00 sıralarında müştekinin kardeşi ...'ın soruşturma aşamasında tanık sıfatıyla alınan ifadesinde suça sürüklenen çocuğu bisiklete binerek kaçtığını gördüğünü belirtmesi, suça sürüklenen çocuğun savcılıkta 10.09.2013 tarihinde başka bir olay nedeniyle mağdur sıfatıyla alınan beyanında gezme amaçlı bisikleti aldığını, mahkeme aşamasında müştekinin bisikletini kullanmak için istediğini, kendisinin verdiğini ve oradan ayrıldığını beyan etmesi karşısında, soruşturma aşamasında ifadesine başvurulan ...'ın tanık sıfatıyla ifadesine başvurularak, suçun işlendiğinin sabit olması halinde, sosyal inceleme raporunda zihinsel gerilik bulunduğu belirtilen suça sürüklenen çocuğun TCK'nın 32. maddesi uyarınca, suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı; bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı ve azalmış ise bunun önemli derecede olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden rapor alındıktan sonra sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 25.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12090, Karar No: 2013/7912, Tarih: 28.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/12090 E.  ,  2013/7912 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 TCK'nın 89/1-3b, 62/1, 52/1-2, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanık ...'ın sevk ve idaresindeki kamyonetiyle şehir merkezinde seyri sırasında, olay mahalli ışık kontrollü dönel kavşağa geldiğinde, aracının sağ yan kesimine, sağından Taşköprü istikametinden gelmekte olan sürücü ...'in yönetimindeki ve ön yolcu koltuğunda katılan ...'in oturduğu otomobilin ön kesimi ile çarpması sonucunda, katılanın sol gözünün duyu ve işlev yitirilmesi niteliğinde yaralandığı olayda; katılan ile tanıklar ..., ..., ...'ün sanığın kırmızı ışık yanarken kavşağa girdiği yönündeki birbirini teyit eden anlatımları ve sanığın olayın sıcaklığıyla kollukta verdiği ilk ifadesinde kavşaktaki trafik ışıklarına dikkat etmeden geçiş yaptığına dair beyanı nazara alındığında; kırmızı ışık ihlali yapan sanığın cezasında bilinçli taksir hükmü gereğince artırım yapılmaması ve ayrıca, 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki seçenek cezalardan hapis cezasının tercih edilmiş olması karşısında, aynı Kanun'un 50/2. maddesinin amir hükmü uyarınca bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceği dikkate alınmadan, adli para cezasına hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın kazada kusurunun bulunmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, cezanın ertelenmesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2) Adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulanan kanun ve maddesi ile taksit aralığının belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2) Adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulanan kanun ve maddesi ile taksit aralığının belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saik” ibaresinin çıkartılmasına, 6 numaralı bendinin başına “5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi gereğince,” ve 1. satırındaki "adli para cezasının" kelimelerinden sonra gelmek üzere "birbirini takip eden birer ay ara ile" ibarelerinin eklenmesine, diğer hususların aynen bırakılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1337, Karar No: 2011/10815, Tarih: 29.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1337 E.  ,  2011/10815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ve katılan vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin giderden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2009 yılında yapılan kadastro sırasında ... köyü 103 ada 1 sayılı sırasıyla 119 hektar 0352,92 m2 yüzölçümündeki taşınmaz orman niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacılar , ..., ..., ... ... ve ..., tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine tutunarak 103 ada 1 parselin ayrı bölümlerinin adlarına tapuya tescili istemiyle ayrı ayrı dava açmışlardır. ..., 103 ada 1 parselin bir kesiminin adına tapuya tescili istemiyle davaya katılmıştır. Mahkemece dava dosyaları H.Y.U.Y.'nın 45. maddesi uyarınca birleştirildikten sonra tüm davaların reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar ve katılan vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi uyarınca orman kadastrosu yapılmıştır.