muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9010, Karar No: 2023/560, Tarih: 09.02.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/9010 E.  ,  2023/560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı-karşı davacı erkek vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun ( 6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili, dava dilekçesi ile özetle; kadının evlilikle birlikte eğitimini bırakıp çalışmaya zorlandığını, erkeğin evin ihtiyaçları ile ilgilenmediğini, kadının 2009 yılında MS hastası olması nedeniyle tedavilere başladığını, son senelerde tekerlekli sandalye kullandığını, bu süreçte erkeğin küfürler ettiğini, eve geç gelmeye yahut gelmemeye başladığını, başka kadınlarla ilişki kurduğunu, paralar talep ettiğini, arkadaş çevresine sevgilisi ile gittiğini, kızını ve damadını sevgilisi ile tanıştırmak istediğini, hastalığını ima ederek yakında ölürsün, bütün mallar benim olacak dediğini belirterek tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi gereğince evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın için aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 150.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; iddiaların gerçeği yansıtmadığını, asıl kusurlu tarafın kadın olduğunu, eşi MS hastası olduğundan onun rahatı için ...'da ki muhasebe şirketini tasfiye ederek eşiyle birlikte ...'a taşındığını, ancak kadının, erkeğin arkadaşlarının, ailesinin yanında sürekli rencide edici laflar söyleyerek hakaret ettiğini, küçük gördüğünü, aşağıladığını, eşinin hastalığı nedeniyle yapılan davranışları alttan aldığını, kadının, erkeği evden kovduğunu, mal varlığı nedeniyle aşağıladığını, bir süre sonra tahammül edemeyince 2017 yılı Haziran ayında evden ayrıldığını, kendi şirketini tasfiye etmesi nedeniyle işsiz olduğunu belirterek, kadının davasının reddi ile kendi davasının kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi gereğince boşanmalarına, aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 250.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini dava ve talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dinlenen tanık beyanları ve toplanan delillerle erkeğin, MS hastası olan eşine karşı manevî destekte bulunmadığı, yardımcı olmadığı, hakaret ettiği, karşılıklı olarak birbirlerine bağırdıkları, evin geçimine katkıda bulunmadığı, başka kadınla ilişkisinin olduğu ve davacıyı aldattığı, kadının ise, eşini evden kovduğu, karşılıklı olarak birbirlerine bağırdıkları, eşini kastederek bıktığını ve kovduğunu ama erkeğin gitmediğini söylediği, boşanmaya neden olan olaylarda kadının az kusurlu, erkeğin ağır kusurlu olduğu, her iki tarafın da emekli maaş gelirleri olup, yoksulluğa düşmeyeceği, tarafların ekonomik sosyal durumu ve kusur durumuna göre, kadın lehine maddî ve manevî tazminat ödenmesine hükmedildiği gerekçesi ile her iki boşanma davasının da 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi gereğince şiddetli geçimsizlik nedeniyle kabulü ile kadın lehine 30.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine, tarafların diğer taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekilince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-karşı davacı erkek vekili;kararın gerekçesiz olduğunu, iddiaların kanıtlanamadığını, maddî olguların istinaf gerekçesinde bulunmadığını, erkeğin sadece asgari ücretin altında olan emekli maaşı olduğunu, kira ödediğini, karşı tarafın hem kira gelirleri bulunduğunu hem de oturduğu eve kira ödemediğini, gösterilen delillerin mahkemece geç ve eksik toplanıldığını, sunmuş olunan delilerin dikkate alınmadığını, karşı tarafın sosyoekonomik durumunun tespiti açısından toplanmasını talep ettikleri delillerinin dikkate alınmadığını, evlilik birliğini sona erdiren olaylarda kendisinin kusurlu olmadığını, kadının kusurlu olduğunu belirterek kadının davasının ve hükmedilen tazminatların kabulü, kusur tespiti, maddî ve manevî tazminat ile tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddi yönünden hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, kusur dereceleri, kadının boşanma ile mevcut veya beklenen menfaatlerinin zedelenmesi, kişilik haklarının ihlal edilmesi karşısında kadın lehine maddi ve manevi tazminata karar verilmesi doğru olduğunu, miktarlarının da 4721 sayılı Kanun'un dördüncü maddesi gereğince hakkaniyete uygun belirlendiğini, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olduğunu belirterek, 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci altbendi gereğince davalı-karşı davacı erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla, kararın gerekçesiz olduğunu, iddiaların kanıtlanamadığını, maddî olguların istinaf gerekçesinde bulunmadığını, erkeğin sadece asgari ücretin altında olan emekli maaşı olduğunu, kira ödediğini, karşı tarafın hem kira gelirleri bulunduğunu hem de oturduğu eve kira ödemediğini, gösterilen delillerin mahkemece geç ve eksik toplanıldığını, sunmuş olunan delilerin dikkate alınmadığını, karşı tarafın sosyoekonomik durumunun tespiti açısından toplanmasını talep ettikleri delillerinin dikkate alınmadığını, evlilik birliğini sona erdiren olaylarda kendisinin kusurlu olmadığını, kadının kusurlu olduğunu belirterek; kadının davasının ve tazminatların kabulü, kusur tespiti, maddî ve manevî tazminat ile tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan karşılıklı boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadının davasının kabulü, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ile erkeğin reddedilen tazminat ve nafaka taleplerinin kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü, 175 inci, maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu ve 370 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-karşı davacı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine (temyiz eden harca tâbi ise),

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20533, Karar No: 2011/5138, Tarih: 23.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20533 E.  ,  2011/5138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak alınması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi.

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. maddesi geriğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2027, Karar No: 2018/4287, Tarih: 27.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/2027 E.  ,  2018/4287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı Yargıtay 19. Hukuk Dairesi Başkanlığı’nın 19/01/2018 gün ve 2018/211 Esas, 2018/173 Karar sayılı ilamı ile temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 18.06.2014 tarihli 6545 Sayılı Kanun'un 31. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 09.02.2018 tarih ve 1 sayılı kararı ile belirlenmiştir.

İnceleme konusu karar, ...7. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından karara bağlandığından ve davacının şirket ortağı olmayan şirketi temsil ve ilzama yetkili müdür olduğu, bu durumda 6762 sayılı yasanın 541 maddesi gereği ortak olmayan müdürlerden atanan müdürlerin salahiyet ve mesuliyetleri hakkında ortak olan müdürler hakkındaki hükümler uygulanacağından ve Türk Ticaret Kanunu' nun 4 ve 5 maddeleri gereğince Türk Ticaret Kanunu' nda düzenlenen hususlar mutlak ticari dava niteliğinde olduğundan yukarıda sözü edilen Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun işbölümü kararına göre, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta olup, temyiz incelemesi Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir.

SONUÇ:

Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz incelemesi Dairemizin görevine girmeyip Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin görevine girdiğinden, temyiz incelemesini yapacak Dairenin belirlenmesi için dava dosyasının 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6723 sayılı Kanun ile değişik 60/3. maddesi gereğince Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 27.02.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5046, Karar No: 2019/15080, Tarih: 05.07.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/5046 E.  ,  2019/15080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacılar vekili, Davacı, ... Tedavi A.Ş. (kiraya veren) ile ... Ağız ve Diş A.Ş. (kiracı) arasında, ... Caddesi, No:1/5 .../... ve ..., ... ... Caddesi ... Bankası ... Konut Sitesi F Blok Kat:2 D.3-4 .../ ... adreslerindeki diş tedavi kliniklerinin hasılat kirası yoluyla işletilmesi amacıyla, 01.05.2002 tarihinde hasılat kirası sözleşmesi yapıldığını, daha sonra bu sözleşmenin günün şartlarına göre değiştirilerek, 01.10.2005 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, 21.12.2005 tarihli sözleşme imzaladığını, kiraya veren tarafından, kiracıya kiralanan ağız ve diş sağlığı hizmetleri alanında işletilmesi, kullanılması ile ilgili hasılat kirası koşullarını belirleyen bu sözleşmelerin her ikisinde de kiraya verenin, kiracının her türlü idari işlerini yürütmek ve denetlemek hak ve yükümlülüğünün bulunduğunu, bu nedenle her iki kliniğin idaresi ile denetlenmesinin müvekkil ... Tedavi Sağlık A.Ş. personelince yürütüldüğünü, ... Tedavi Sağlık A.Ş. yetkililerinin kiracı ... Ağız ve Diş Sağlığı Hiz. A.Ş. hesaplarının incelenmesi esnasında bir uyumsuzluk tespit edildiğinden 19.01.2006 tarihinde kiracı şirketin işlettiği ... Caddesi No:1/5 ... adresinde inceleme başlatıldığını ve davalıların şirketi 78.500 TL zarara uğrattıklarını tespit edildiğin ileri sürerek zarararının tazminini istemiştir.

B) Davalı cevabının özeti:

Davalı ... vekili, davalının, ... Ağız ve Diş Sağlığı Hizm. ve İşl. A.Ş. ünvanlı şirketin personeli olduğunu, ... Tedavi Sağlık Hizmetleri ve İşl. A.Ş. ile ilişkisinin olmadığını, davalının işyerinde hasta danışmanı olarak çalıştığını, şirketi zarara sokacak eylemi ve kendi başına hareket edebilme kabiliyeti olmadığını, psikolojik sorunları olmasını bilen iş arkadaşlarının bu durumdan yararlandıklarını, davalı aleyhine açılan ceza davası ile alacak davasının birbirinden bağımsız olduğunu, davalının işverene verdiği ifadelerin gerçeği yansıtmadığını, dava konusu zararın davalının üzerine yüklenmek istediğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, her ay sonunda doktorların ay içindeki işlemlerin faturasını kestirme yönündeki baskısının banko personeli ve davalı ... üzerinde yoğunlaştığını, bu yüzden faturası kesilmiş hastaların borçlarına istinaden alınması gereken senetlerin davalı ... ya da banko personeli tarafından hazırlanarak hasta geldiğinde imzalatılmak üzere bankoda bekletildiğini, bu durumun orda çalıştığı süre boyunca sürdüğünü, bu durumun çalışanlar ve tahsilat üzerindeki olumsuz etkilerinin görmezden gelindiğini, hasta gelince senedin banko görevlisi tarafından imzalatıldığını ve davalı ...’ya teslim edildiğini, ...’nun hasta ile muhatap olmadığını, tamamen banko görevlisi tarafından yapılmış işlemler olduğunu, ...’nun banko görevlisinin beyanına göre muhasebe evrakı düzenlemek zorunda olduğunu, ...’nun bulunduğu yer itibari ile banko görevlisinin işlemlerine vakıf olmasının mümkün olmadığını, işyerinde her 3 ayda bir teftiş yapıldığından yıllar süren bir usulsüzlüğün söz konusu olamayacağını, fatura kesme sistemindeki değişikliklerin, banko çalışanları tarafından sehven yapılan hataların karışıklıklara yol açtığını, kendisine idari işler sorumlusuna yüklenmesi gerekenden on kat fazla yetki yüklendiğini, iş yükünün çok çeşitli ve çok ağır olduğunu, davalı ...’nun görevi gereği hastayı, hastaya uygulanan tedaviyi bilmediğini, fatura kesmediğini ve tahsilat yapmadığını, davalı ...’nun bu olaylardan önceden haberdar olmadığını, üstlarini haberdar etmediği iddiasının gerçek olmadığını, ...’nun kendisine duyum halinde gelen olayı araştırdığı 1-2 gün içinde olaya müfettişler tarafından el konduğunu ve bunun neticesinde haberi olduğunu, her duyumu üstlerine iletmenin hukuken bir kişinin sorumluluğu olmadığını, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kişi hakkında hukuki sonuç doğurmaması olduğunun bizatihi kanun maddesi olduğunu, ...’nun tüm adli aşamalarda suçlamaları reddettiğini, ceza davasındaki tanık beyanlarının da ...’yu akladığını, diğer davalı ...’in, ... hakkındaki beyanlarının kendisini sorumluluktan kurtarmaya matuf bulunduğunu, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacılar ... Tedavi A.Ş. (kiraya veren) ile müvekkil ... Ağız ve Diş A.Ş. (kiracı) arasında, ... Caddesi, No:1/5 .../... ve ..., ... Caddesi ... Bankası ... Konut Sitesi F Blok Kat:2 D.3-4 Kadıköy/... adreslerindeki diş tedavi kliniklerinin hasılat kirası yoluyla işletilmesi amacıyla, 01.05.2002 tarihinde hasılat kirası sözleşmesi yapıldığı, daha sonra bu sözleşmenin günün şartlarına göre değiştirilerek, 01.10.2005 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, 21.12.2005 tarihli 1 yıllık sözleşme imzalandığı, sözkonusu sözleşmeler ile işyerinin ağız ve diş sağlığı hizmetleri alanında işletilmesi, kullanılması ile ilgili hasılat kirası koşullarını belirlendiği, kiraya verenin kiracının her türlü idari işlerini yürütmek ve denetlemek hak ve yükümlülüğünün bulunduğu, bu nedenle her iki kliniğin idaresi ile denetlenmesinin müvekkil ... Tedavi Sağlık A.Ş. personelince yürütüldüğü, Cumhuriyet Savcılığının işyerinin kayıtlarında görülen hastaların ifadelerine başvurduğu, tanıkların sözkonusu ödemelerin yapıldığını gösterildiğinin kayıt ve belgelerdeki ödemeleri yaptıklarını ifade ettikleri Bilirkişiden alınan raporda ..., ..., ..., ..., Denise Karakoyuncu adına düzenlenen senetlerdeki yazı ve rakamların Davalı ...’in, ..., ..., ... düzenlenen senetlerdeki yazı ve rakamların Davalı ... ’nın el ürünü olduğu, Davalılar ... ve ... hakkında, ... 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2007/469 E. sayılı dosyasıyla açılan kamu davasında 11.11.2009 tarih ve 2009/868 K sayılı karar ile davalıların sahte evrak düzenlemek ve güveni kötüye kullanmak suçlarını işlediklerine karar verilmiş olmakla, kararda Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına karar verildiğine, 5 yıl süre ile Denetimli Serbestlik Tedbirlerinin Uygulanmasına karar verildiği, davalılar, sahte evrak düzenlediklerini, müşterilerden alınan paraları şirket hesaplarına işlemeyip, kendilerinin aldıklarını ve birlikte hareket ettiklerini kendi el yazıları ile yazılı olarak beyan ettiği, davacı Ağız ve Diş Sağlığı Hizmetleri ve İşletmeciliği A.Ş.’nin işyerinde ticari defter, işyeri kayıtları ve bilgisayarları üzerinde yapılan incelemede, Davalı ...’in 29.03.2002 tarihinde ... Tedavi Sağlık Hizmetleri İşl. A.Ş.nin Ankara’daki işyerinden, daha sonra yine aynı işyerinin ... ...’de bulunan davaya konu zimmet işlemlerin gerçekleştiği şubesinden 15.07.2002 tarihi itibariyle sigortalı olarak işe girişi yapılmış olup, ibraz edilen belgelere göre Banko Hasta Danışmanı ünvanı ile çalıştığı ve adına en son 2006 yılı Ocak ayında 20 günlük ücreti karşılığı 590,91 TL.lık maaş bordrosu düzenlendiği, Davalı ... ’nın 15.07.2002 tarihinde ... Tedavi Sağlık Hizmetleri İşl. A.Ş’den sigortalı olarak işe girişi yapılmış olup, ibraz edilen belgelere göre İdari İşler Sorumlusu olarak çalıştığı ve adına en son 2006 yılı Ocak ayında 25 günlük ücreti karşılığı 1.341,97 TL.lık maaş bordrosu düzenlendiği, davacı işyeri kayıtlarına göre 16.04

.lık maaş bordrosu düzenlendiği, Davalı ... ’nın 15.07.2002 tarihinde ... Tedavi Sağlık Hizmetleri İşl. A.Ş’den sigortalı olarak işe girişi yapılmış olup, ibraz edilen belgelere göre İdari İşler Sorumlusu olarak çalıştığı ve adına en son 2006 yılı Ocak ayında 25 günlük ücreti karşılığı 1.341,97 TL.lık maaş bordrosu düzenlendiği, davacı işyeri kayıtlarına göre 16.04.2018 tarihli bilirkişi raporundaki tabloda ayrıntılı hesapları çıkarılan toplam müşterilere 72.174,02 TL.lık fatura kesildiği ve bu faturaların davalılar adına açılmış hesaplarla kapatıldığı, davalıların tahsil ettiği paraları şirket kasasına koymayıp, zimmetlerinde bulunduğu, kesilen faturaları imha ettiklerinden davacı şirket bu imha edilen faturalar için gazeteye kayıp ilanı verdiği ve bilgisayar kayıtlarındaki bilgilere göre bu faturaları yeniden tanzim ettikleri; tahsilat yapılan bu müşterilerden ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... daha önce düzenlenen senetler için yapmışlar, ödemelerine karşılık senetlerini de almış olup, senet bedellerinin zimmetlerinde olduğu, davalıların bu müşteriler için sahte senet düzenleyerek, yaptıkları tahsilatları işyeri kayıtlarına işlemedikleri, 4.180 TL nin dava dışı tarafından zimmete geçirildiği, her ne kadar davalılar yazılı beyanlarında müşterilerden aldıkları paraları beyan etselerde, beyanlarda yazılı miktarlar ve müşteri isimleri işyeri kayıtları ile aynı olmadığı, denetime uygun bilirkişi raporu ile davacı şirketleri zarara uğrattıkları ve eylemde birlikte hareket ettikleri anlaşılmakla davanın kısmen kabulüne karar verildiği gerekçesi ile 67.994,94 TL’nın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiştir.