muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/257, Karar No: 2017/6780, Tarih: 02.11.2017

AİHM 22 Nisan 2013 tarihli 48876/08 başvuru no'lu kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan «bilgi» ya da «düşünceler» için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, «demokratik toplumun» onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğini,...” ifade etmektedir. Mahkeme aynı ifadeleri 69698/01 başvuru no'lu ve 16354/06 başvuru no'lu kararlarında da tekrar etmiştir.Somut olaya gelince; dava konusu yayının eleştiri kapsamında kaldığı, haberin güncel ve görünür gerçekliğe uygun olduğu, toplumun bilgi edinme basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, habere yönelik toplumsal ilginin bulunduğu, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, ifade özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığı, başlık çarpıcı da olsa davacının kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı sonucuna varılarak mahkemece istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi yerinde görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21438, Karar No: 2012/20775, Tarih: 21.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/21438 E.  ,  2012/20775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/771, Karar No: 2013/3331, Tarih: 25.02.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/771 E.  ,  2013/3331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

3-Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak 23.06.2011 tarihinde % 20 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığından bahisle davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği gibi manevi tazminatın takdirinde de yanılgıya düşüldüğü, manevi tazminatın fazla takdir edildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile, tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa, mahkemece hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gitmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği açık-seçiktir.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Öte yandan, gerek mülga B.K'nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı T.B.K’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi zarar adı ile ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi zarar adı ile zarar görene verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde, meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun etkili olduğunun kabulü halinde dahi davacı yararına hüküm altına alınan 18.000,00-TL manevi tazminatın fazla olduğu açıkça belli olmaktadır.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, manevi tazminatın takdirinde yanılgıya düşülerek, manevi tazminatın fazla takdiri suretiyle ve özellikle kusur bilirkişi raporu alınmaksızın ... şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda ... temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 25/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/474, Karar No: 2015/11690, Tarih: 24.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/474 E.  ,  2015/11690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, iş akdinin davalı işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek , kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret ve kötüniyet tazminatı alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesinin yapıldığı sırada gerçeğe uygun olmayan bilgiler veya sözler söyleyerek işvereni yanılttığını, işin yapılacağı yerin ... ilinde olmasına rağmen davacının sözleşme süresince ..'de ikamet ettiğini, eski eşi ..., eski Yüksek Okul Genel Müdür Vekili ..., Mali İşler Eski İdare Başkanı ..., Personel Daire Başkanı ... ve Bilgi İşlem Daire Başkanı ... ile birlikte hareket ederek davalı okulun tüzel kişiliğine karşı şeref ve haysiyet kırıcı asılsız ihbar ve isnatlarda bulunduğunu, okulun tanıtımını yapmak üzere kullanımında olan aracı satın aldığı iddiası ile teslim etmediğini, bu eylemi ile işverenin güvenini kötüye kullandığını, üzerindeki zimmetli eşyaları teslim etmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece , toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının fesih gerekçesi olarak ileri sürdüğü hususları ispat edemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğine göre, davacı işçinin davalı işverene ait ... plakalı aracı 09.03.2009 tarihinde satış yetkisi olmayan davacının amiri konumundaki müdür tarafından satış protokolü ile satın aldığı, davalı işverenin bu durumu öğrenmesi üzerine iş sözleşmesini 20.4.2009 tarihinde hak düşürücü süre içerisinde feshettiği, aynı zamanda davacı ve müdür hakkında hizmet sebebi ile güveni kötüye kullanma suçundan suç duyurusunda bulunduğu ve kamu davası açıldığı , davacının davalı aleyhine sözkonusu aracın tescili için açtığı davanın ise .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 27.12.2012t, 2011/315E,2012/652 K sayılı ilamıya düzenlenen satış belgesinin sahte olduğunun tespiti üzerine reddedildiği, böylece davacının davalı işverene ait aracı sahte satış protokolü ile alımında taraf olduğu davacı eyleminin doğruluk ve bağlılığa uymadığı , 4857 sayılı Yasa'nın 25/2-e maddesi gereğince feshin haklı nedene dayandığı anlaşıldığından davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın , yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA , peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6291, Karar No: 2012/17051, Tarih: 17.09.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/6291 E.  ,  2012/17051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, ... vurun un ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçi İdî. Vicdani kan un n oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5237 sayılı TCK’nun 289. maddesinde düzenlenen muhafaza görevini kötüye kullanma suçunun failinin, yediemin olarak aldığı hacizli malları aynen saklayarak koruma ve yetkili merci tarafından istenildiğinde kendisine teslim edilen yerde aynen iade etmekle yükümlü olduğu, yediemin olarak teslim edilen malların, tebligata rağmen satış yerine götürülmemesinin, teslim amacı dışında tasarrufta bulunma sayılamayacağı, iddianamede; teslim edilen malları satma, yok etme, kaybetme gibi teslim amacı dışında tasarrufta bulunulduğu da iddia edilmediğine göre yediemin sanığın, hacizli malı icra dairesi tarafından belirlenen ... ve saatte satış yerine götürmemesi biçimindeki davranışının teslim amacı dışında bir tasarruf olarak değerlendirilip hükümlülüğüne karar verilmesi,

2)Kabule göre de ;

a) Hapis eczası alt sınırdan belirlenmesine karşın, seçimlik eczalarda adli para cezasının alt sınırını belirleyen 5237 sayılı TCK'n un 61/9 maddesine yanlış anlam verilerek gerekçesi de gözetilmeden adlî para eczasının alt sınırın üzerinde belirlenmesi sureliyle takdirde çelişkiye düşülmesi.

b)18.05.2007 tarihinde kesinleşen Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 844/233 sayılı ilamı ile verilen eski hükümlülük kararının tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ... ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15183, Karar No: 2009/2628, Tarih: 03.03.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/15183 E.  ,  2009/2628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.03.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil, kal istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kesin hüküm nedeniyle reddine dair verilen 07.10.2008 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 03.03.2009 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av.... ile karşı taraftan davalı vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, imar uygulamasının idari yargı yerinde iptal edilmesi nedenine dayalı tapu iptali tescil ve kal istemlerine ilişkindir.

Davalı, imarla 3 parsel sayısını alan taşınmazın kayıt maliki olduğunu, iyiniyetli üçüncü kişi konumunda bulunduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kesin hükmün varlığı kabul edilerek dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

HUMK.nun 237. maddesi gereğince kesin hükümden söz edebilmek için her iki davanın tarafları, dava konusu ve hukuki sebepte birlik koşullarının var olması gerekir. Eldeki davada hukuki sebep imar uygulamasının idari yargı yerinde iptal edilmiş olmasıdır. Mahkemenin kesin hükmün varlığını kabul ettiği Pendik 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/537 esasında kayıtlı dava dosyasında ise, inanç sözleşmesi ilişkisine dayanılmıştır. Görülüyor ki, her iki davada davanın tarafları ve müddeabih aynı ise de davada dayanılan hukuki sebep farklıdır. O halde, Pendik 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/537 sayılı kararı dava eldeki dava için kesin hüküm kabul edilemez.

Mahkemece yapılması gereken iş; tarafların iddia ve savunmaları, getirdikleri deliller değerlendirilerek sonucuna uygun bir hüküm kurmak olmalıdır.

Değinilen yönün göz ardı edilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 625.00 TL. Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınıp temyiz eden davacıya verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 03.03.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1273, Karar No: 2025/4479, Tarih: 29.05.2025

**12. Hukuk Dairesi         2025/1273 E.  ,  2025/4479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

TBK’nun 196. maddesinde “(1)Borçlunun yerine yenisinin geçmesi ve borcundan kurtarılması, borcu üstlenen ile alacaklı arasında yapılacak sözleşmeyle olur. (2) İç üstlenme sözleşmesinin, üstlenen veya onun izni ile borçlu tarafından alacaklıya bildirilmesi, dış üstlenme sözleşmesinin yapılmasına ilişkin öneri anlamına gelir. Alacaklının kabulü açık veya örtülü olabilir. (3) Alacaklı, çekince ileri sürmeksizin üstlenenin ifasını kabul eder veya onun borçlu sıfatı ile yaptığı diğer herhangi bir işleme rıza gösterirse, borcun üstlenilmesini kabul etmiş sayılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, alacaklı tarafından borçlu...Gıda ve ... Ürünleri Tic. Ltd. Şti. hakkında taşınır rehninin paraya çevrilmesi yoluyla (ör 8) takip başlatıldığı, yine aynı borçlu tarafından sair nedenlerle şikayet yoluna başvurulduğu, yargılama sırasında 21.10.2024 tarihinde takip konusuna ilişkin bütün hak ve yükümlülükleri üçüncü kişi temyiz eden ...’ye devir ve temlik ettiğini, ancak bu devir ve temlik anlaşmasında alacaklının katılımının olmadığı gibi alacaklının da muvafakatine dair bir kayda da rastlanmadığından sözleşmenin borcun nakli sözleşmesi olarak kabulü mümkün değildir.

Açıklanan nedenlerle; temyiz eden, takipte borçlu sıfatı bulunmayan ve davada da taraf sıfatı bulunmayan üçüncü kişi ...’nin temyiz hakkı olmadığından, temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 29.05.2025 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20129, Karar No: 2015/29336, Tarih: 21.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/20129 E.  ,  2015/29336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 21/09/2011 - 21/11/2014 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının sürekli devamsızlık yaptığını bu durumun iş yerini ve iş ilişkisini olumsuz etkilediğini, iş ilişkisinin işveren açısından sürdürülmesinin beklenemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, işveren tarafından dosya içerisine ibraz edilen ve davacı tarafça da itiraz edilmeyen 2014 yılı devamsızlık çizelgesine göre davacının 2014 yılı içerisinde 10 ayrı seferde toplamda 18 gün hastalıktan ötürü rapor aldığı, 11 ayrı seferde ise toplamda 10 gün ücretsiz izin kullandığı, ücretsiz izinlerin işveren tarafından izin verilmiş olması nedeniyle işverenin bu nitelikteki izinlere yönelik fesih nedeninin geçerli olamayacağı ancak İş Kanununun 18. Maddesinin gerekçesinde de belirtildiği üzere davacının 2014 yılı içerisinde her birisinde ayrı ayrı 10 seferde toplamda 18 günlük rapor almasının işyerindeki iş gücü planlamasını değiştireceği, olumsuzluklara yol açacağı ve iş ilişkisinin işveren açısından çekilmez hale getireceği bu nedenle yapılan feshin geçerli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörülen yazılı şekil şartına uymamak feshi geçersiz kılar. Yazılı fesih bildiriminde, fesih açık ve kesin sebebinin gösterilmemesi, İş Kanunu’nun 20’nci maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğurur. (Dairemizin 15.09.2008 gün ve 2008/1011 Esas, 2008/23499 Karar sayılı ilamı).

İşverenin fesih iradesi açık ve kesin olarak ortaya konmalıdır. Kullanılan ifade o kadar açık ve seçik olmalı ki, işçi açısından, iş sözleşmesinin sona erdirildiği açıkça anlaşılır olmalıdır. Fesih bildiriminde, sözleşmeyi sona erdirme iradesi yanında ayrıca, sona erme zamanı da yeteri kadar açık ve yanlış anlaşılmaya sebebiyet vermeyecek şekilde ifade edilmiş olmalıdır.

İşverenin fesih iradesi açık ve kesin olarak ortaya konmalıdır. Kullanılan ifade o kadar açık ve seçik olmalı ki, işçi açısından, iş sözleşmesinin sona erdirildiği açıkça anlaşılır olmalıdır. Fesih bildiriminde, sözleşmeyi sona erdirme iradesi yanında ayrıca, sona erme zamanı da yeteri kadar açık ve yanlış anlaşılmaya sebebiyet vermeyecek şekilde ifade edilmiş olmalıdır.

Sadece fesih bildiriminin değil fesih sebeplerinin de yazılı olması ve işverence fesih bildirimi ile gerekçelerini kapsayacak şekilde altının imzalanması gerekir. İşveren, fesih bildiriminde gösterdiği fesih sebebi ile bağlıdır. İşe iade davasındaki savunmasında ilaveten başka bir sebep ileri süremeyeceği gibi bu sebepten farklı bir sebebe dayanamaz.

Somut uyuşmazlıkta, fesih bildiriminde fesih sebebinin açık ve kesin olarak belirtilmediği, davacının savunmasının yeterli görülmemesi ve uyarılara rağmen kendisini düzeltmediği şeklinde bildirilen fesih sebebinin yukarıdaki ilkeler ışığında açık ve kesin fesih sebebi olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulü yerine reddine karar vermek hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

Sonuç:

Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının İŞİNE İADESİNE,

3-Davacının kanunî sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin 4 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.500.-TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 297.20 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 21.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.