muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/36825, Karar No: 2015/10093, Tarih: 12.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/36825 E.  ,  2015/10093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA: Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık iş sözleşmesinin işveren tarafından feshinin haklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiği sonucuna ulaşılmış ise de mahkemenin bu kabulü dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Davalı işveren, davacının görevi sırasında iş yeri kurallarına aykırı şekilde alkol aldığı yönündeki duyumlar üzerine iş sözleşmesindeki hükme dayanarak işçiyi ücretsiz izne çıkarmış akabinde uygun bir görev bulduğunda da işe

davet etmiştir. Davacının ücretsiz izin sonrasında rapor aldığı, ancak rapor sonrasında yeni iş yerinde çalışmaya başlamadığı dosyadaki tutanaklardan da anlaşılmaktadır. Davalı işveren tarafından sözlü ya da yazılı fesih bildirimi yapılmamasına, davacının da yeni iş yerinde göreve başlamayarak iş sözleşmesini eylemli olarak feshetmesine karşın, mahkemece davalı işverenin haksız feshinden bahsederek kıdem ve ihbar tazminatlarının hüküm altına alınması hatalı olup, davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6932, Karar No: 2014/1065, Tarih: 22.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/6932 E.  ,  2014/1065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22/01/2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın muavini olarak çalıştığı yolcu otobüsünde yapılan aramada kaçak telefonlar bulunmuştur.

Sanık kendisine teslim edilen kapalı koliden çıkan telefonların kaçak olduğunu bilmediğini savunmuştur. Hiçbir aşamada ikrarı yoktur. O halde ele geçen telefonlar dışında sanığın mahkumiyeti için delil mevcut değildir. Telefonların delil olabilmesi için ele geçirilme şeklinin irdelenmesi gereklidir.

Sanığın muavini olduğu otobüs Mardin Sulh Ceza Mahkemesinin 26.02.2010 gün ve 198 Değişik İş Sayılı Kararına istinaden kollukça durdurulmuş ve arama yapılmıştır.

Sözü edilen arama kararı incelendiğinde Mardin Valiliği Emniyet Müdürlüğü talebi üzerine, Milli Güvenlik ve Kamu düzeni, genel sağlık ve ahlakın veya başkalarının hak ve hürriyetlerinin korunması, suç işlenmesinin önlenmesi, taşınması ve bulundurulması yasak olan her türlü silah patlayıcı madde veya eşyanın tespiti amacının ortaya çıktığı ve tehlikenin oluştuğunu gösteren belirlemeler” nedeniyle 01.03.2010 - 25.03.2010 günleri arasında, umuma açık yerler, halkın toplu bulunduğu yerler, il giriş çıkış noktaları, anayollar, her türlü toplu taşıtlarında ve kişiler üzerinde, eşyalarında arama yapılmasına karar verilmiştir.

Kararda önleme aramasını gerekli kılan nedenlerin neler olduğu açıkça belirtilmemiş, somut gerekçeler ortaya konmamış, genel, yuvarlak ve soyut nedenlere dayalı olarak önleme arama kararı verilmiştir.

Polis Vazife Selahiyetleri Kanununun 9.maddesi ile Arama Yönetmeliğinin 18.ve devamı maddelerinde önleme arama kararı verilmesi şekli düzenlenmiştir.

PVSK.nun 9.maddesine göre arama talep yazısında, arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlikte gösterilmesi gerekmektedir.

Mahkeme kararında makul sebepler gösterilmemiş, soyut ve genel ifadelere yer verilmiştir.

Bir an için makul sebeplerin varlığı kabul edilse bile, 25 gün süreyle genel yollarda, şehrin giriş çıkışında ve birçok yerde arama yapılmasını haklı kılacak hiçbir sebep gösterilmemiştir.

Anılan yerlerde 25 gün süreyle arama yapılması, önleme araması amacını aşan genel aramaya dönüşen bir karar niteliğine bürünmektedir. Yurdun birçok yöresinden gelen dosyalarda benzer şekilde verilmiş çokça karar görülmektedir. Bu uygulama ile ülkede sanki olağanüstü hal yada sıkıyönetim ilan edilmiştir.

Bir an için makul sebeplerin varlığı kabul edilse bile, 25 gün süreyle genel yollarda, şehrin giriş çıkışında ve birçok yerde arama yapılmasını haklı kılacak hiçbir sebep gösterilmemiştir.

Anılan yerlerde 25 gün süreyle arama yapılması, önleme araması amacını aşan genel aramaya dönüşen bir karar niteliğine bürünmektedir. Yurdun birçok yöresinden gelen dosyalarda benzer şekilde verilmiş çokça karar görülmektedir. Bu uygulama ile ülkede sanki olağanüstü hal yada sıkıyönetim ilan edilmiştir.

Anayasanın 2.maddesi Türkiye Cumhuriyetinin bir hukuk devleti olduğunu, 12.maddesi herkesin devredilemez, vazgeçilemez, dokunulmaz hak ve hürriyetlere sahip olduğunu, 13.maddesi, temel hak ve hürriyetlerin özüne dokunulamayacağını 20.maddesi; özel hayatın gizliliğini USULÜNE GÖRE verilmiş hakim kararı olmadıkça, ya da geçikmesinde sakınca bulunan hallerde kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri olmadıkça kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamayacağını 38.maddeside kanuna aykırı elde edilmiş bulguların delil olarak kullanılamayacağını düzenlemiştir.

CMK.nun 206/2-a, 217/2, 230/1 madde ve fıkralarıda hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceği biçimindedir.

Somut olayda; arama, hakim kararına göre yapılmış ise de, yukarıdan beri açıklandığı üzere arama kararı hukuka uygun verilmiş bir karar değildir. Bu şekilde bir aramaya dayanan delillerde hukuka uygun surette ele geçirilmiş delil değildir,

Sanığa mahkumiyeti için arama sonucu ele geçen telefonlar dışında herhangi bir delil yoktur. Telefonlar ise hukuka aykırı olarak verilmiş arama kararına göre ele geçtiğinden hükme esas alınamaz.

Sonuç olarak; sanığın mahkumiyeti için hukuka uygun herhangi bir delil olmadığı sanığın beraatı gerektiğinden, mahkeme kararının bozulması düşüncesiyle sayın çoğunluk kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2011/21748, Karar No: 2013/5444, Tarih: 26.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/21748 E.  ,  2013/5444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Sanık ...'nın ... Eczanesinin sahibi ve mesul müdürü olduğu, diğer sanık ...'ın eczanede başkalfa olarak çalıştığı, sanıkların ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... isimli sahte ilaç küpürlerini Emekli Sandığı'na fatura ettikleri ve karşılığında 92.172.57 TL kurumu zarara uğrattıklarının iddia edildiği, Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.03.2007 tarih 2005/397 esas 2007/99 karar sayılı ilamında, sanık ...'nın Bağkur Genel Müdürlüğü'ne karşı açtığı sözleşmenin fesh edilmesi ile ilgili "el atmanın önlenmesi" davası sonunda ilaç kutuları üzerindeki küpürlerin sahteliğinin çıplak gözle anlaşılamayacağı, o sebeple ilaç kutularının sahteliğini bilmeden ecza depolarından alınmış olması nedeni ile sözleşmenin feshinin haksız olduğuna karar verildiği, bu kararın Yargıtay 13. Hukuk Dairesi tarafından onanmış olduğu, sanıkların suça konu ilaçları değişik ecza depolarından almış oldukları ve çıplak gözle küpürlerin sahte olduklarını anlayamadıkları yolundaki savunmalarının aksine dosyada cezalandırılmalarına yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı, sanıkların atılı suçtan beraatlerine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12114, Karar No: 2015/11733, Tarih: 20.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/12114 E.  ,  2015/11733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2015

NUMARASI : 2014/190-2015/209

Davacı O.. B.. vekili Avukat Saniye tarafından, davalılar E. Dayanıklı Tüketim Giyim Mamülleri Kürk Deri Tekstil San. İth. İhr. Ltd. Şti. ve diğerleri aleyhine 11/05/2001 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalılar İ.. E.. ve E. Dayanıklı Tüketim Giyim Mamülleri Kürk Deri Tekstil San. İth. İhr. Ltd. Şti. yönünden kabulüne, diğer davalı yönünden davanın reddine dair verilen 05/05/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılardan İ.. E.. ve E. Dayanıklı Tüketim Giyim Mamülleri Kürk Deri Tekstil San. İth. İhr. Ltd. Şti. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA

ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine ve peşin alınan harcın bundan mahsubuna 20/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9336, Karar No: 2015/9457, Tarih: 25.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/9336 E.  ,  2015/9457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DÜZİÇİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/02/2014

NUMARASI : 2013/62-2014/111

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davalılar Z.. D.., E.. S.., İ.. S.. ve H.. K.. yönünden davanın pasif husumet yokluğundan reddine, davalı M.. S.. yönünden kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi . .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davalılar Z.. D.., E.. S.., İ.. S.. ve H.. K.. yönünden davanın pasif husumet yokluğundan reddine, davalı M.. S.. yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Çekişmeye konu temliklerin muvazaalı olduğu hususunun Düziçi AHM'sini 2008/280E., 2009/138K., sayılı kararı ile saptandığı gözetilerek davanın kabul edilmiş olmasında ve kayıtla bir iligisi bulunmayan E.. S.., İ.. S.. ve H.. K.. bakımından pasif husumet yokluğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Çekişmeli 1396 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8 sayılı parsellerin davalı Mustafa adına, 9 sayılı parselin ise davalı Zekiye adına kayıtlı olduğu sabittir.

Ne varki; mahkemece hem davalı Zekiye hakkındaki davanın reddine karar verilmiş hem de Zekiye adına kayıtlı 9 nolu parselin tapusunun iptal edilerek hükümde kendi içinde çelişki yaratılmıştır.

Öte yandan;tapusu iptal edilen davalı Mustafa adına kayıtlı parsellerin 1/6 paylarının davacı adına tesciline karar verildiği halde kalan 1/6 payların davalı Mustafa üzerinde bırakılmasına hükmedilmeyerek infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulmuştur.

Bilindiği ve 6100 sayılı HMK 297/2. maddesinde düzenlendiği üzere, (1086 sayılı HUMK’nun 388/son md.) hüküm sonucu kısmında; “istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” düzenlemesine yer verilmiştir. Yasa maddesinin bu açık hükmünün sonucu olarak, mahkemelerce kurulan hükümler infaz sırasında tereddüt ve şüphe yaratmayacak nitelikte olmalıdır.

./..

Ne var ki, mahkemece verilen kararın infaza elverişli olduğunu söyleme olanağı bulunmamaktadır.

Hâl böyle olunca HMK'nun 297/2.maddesi uyarınca infaza elverişli biçimde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Davalı Mustafa'nın bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18246, Karar No: 2018/4760, Tarih: 26.04.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/18246 E.  ,  2018/4760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada mahcuzları yediemin olarak teslim aldığını ancak daha sonra ağır iş kazası geçirdiğini, hastanede uzun süre kaldığını, bu sürede bilmediği kişiler tarafından mahcuzların götürüldüğünü beyan eden sanığın, iş kazası geçirip geçirmediği, hastanede kalıp kalmadığına dair savunmasının doğruluğu araştırılıp teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra; sonucuna göre hukuki durumunun TCK.nun 289/3. maddesi de dikkate alınarak takdir ve tayini gerekirken bozma kararı yerine getirilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8043, Karar No: 2013/10190, Tarih: 17.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/8043 E.  ,  2013/10190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, davalı doktor ...'nin hatalı yaptığı burun ameliyatı nedeniyle yeniden operasyon geçirmesi sonucu 5.000,00 TL ödemek zorunda kaldığı ileri sürülerek, bu miktarın davalıdan tahsili istenilmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup, dava, o kurum aleyhine açılmalıdır (TC Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.). Bu konuda yasal düzenlemeler, emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan "Sorumluluk Hukukunun" temel ilkeleri açısından bakıldığında da; bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda; davalı doktorun hatalı yaptığı ameliyat nedeni ile davacıların maddi ve manevi olarak zarara uğradıkları iddia edilmektedir. Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1.maddesi gereğince; kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak, idare aleyhine açılabileceğine göre; davalıya husumet tevcih edilmesi doğru değildir.

Mahkemece; açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek, davalı aleyhine açılan tazminat davasının husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü cihetine gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5849, Karar No: 2025/2120, Tarih: 24.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2024/5849 E.  ,  2025/2120 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanun’a (6136 sayılı Kanun) muhalefet ve tehdit suçlarından sanık ...'in, 6136 sayılı Kanun'un 15/4 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-2. cümle, 43/2, 62/1 (2 kez) ve 52/2. maddeleri gereğince 75 tam gün karşılığı adli para cezası ve 600,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair İstanbul 54. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2015 tarihli ve 2013/437 Esas, 2015/20 sayılı Kararının 28.01.2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 05.02.2017 tarihinde kasıtlı bir suç işlediğinin ihbarı üzerine yapılan yargılama sonucunda, hükmün açıklanması ile adı geçen sanığın 6136 sayılı Kanun'un 15/4 ve 5237 sayılı Kanun’un 106/1-2. cümle, 43/2, 62/1 (2 kez) ve 52/2 (2 kez). maddeleri gereğince 1.500,00 Türk Lirası ve 600,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul 54. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2023 tarihli ve 2023/241 Esas, 2023/251 sayılı Kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 19.10.2024 günlü ve 94660652-105-34-22767-2023-KYB sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22.11.2024 günlü ve 2024/108208 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya aslının, görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği anlaşılmakla, onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede;

İstanbul 54. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2015 tarihli kararıyla, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15/4 ve 5237 sayılı Kanun’un 62/1. maddeleri gereğince tayin olunan 75 gün adli para cezasının, aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca gün sayısının takdir edilecek miktar ile çarpılması suretiyle adli para cezasına çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiş ise de; hükmün açıklanmasına ilişkin aynı Mahkemenin 09.05.2023 tarihli kararıyla anılan eksikliğin giderilmiş olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre;

1-İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 26.11.2013 tarihli ve 2013/151421 Soruşturma, 2013/59737 Esas, 2013/19343 sayılı İddianame ile sanığın, 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmadığı halde, 5271 sayılı Kanun’un 225/1. maddesinde yer alan, "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hakkında açılmış dava bulunmayan anılan suçtan cezalandırılmasına karar verilmesinde,

2- Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 12.05.2015 tarihli ve 2015/19047 Esas, 2015/1279 Karar sayılı ilâmında yer alan, "...Sanığın, hakkında rapor düzenlenmesi için hastaneye götürüldüğünde, şikâyetçi M.N.'nin sanığın tüm şikâyetlerini rapora yazacağını belirtmesine rağmen, sanığın şikâyetçiye kolunu hiç kullanamadığını tekrarlayarak rapora bu hususu yazdırmak istediğini beyan ettiği, ancak muayene olmak için sedyeye oturmadığı, bu nedenle müştekinin sanığın muayenesini yapamadığı, ardından sanığın şikâyetçiye "ben kolumu feda ettim, seni mi feda etmeyeceğim, seninle görüşeceğiz" şeklinde tehdit eyleminde bulunduğunun anlaşılması ve sanığın bu eylemini müştekinin görevini yaptırmamak amacıyla gerçekleştirmemesi karşısında, tehdit yerine, görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması... BOZULMASINA..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Sanığın, inceleme dışı diğer sanıkla birlikte yoldan geçen kadınlara laf atmak suretiyle rahatsızlık vermesi sebebiyle olay yerine gelen görevli polis memurlarının, sanıkları uyarması ve üstlerini aramak istemeleri üzerine, sanıkların "siktirin gidin, siz bize karışamazsınız, bizim Ankara'da tanıdıklarımız var, üstümüzü arayamazsınız" diyerek elleriyle polis memurlarının görevini yapmalarını engellemeleri şeklinde gerçekleştiği iddia ve kabul edilen somut olayda, Mahkemece sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunun yanında tehdit suçundan da mahkumiyetine karar verilmiş ise de,

Suça konu, "siktirin gidin, siz bize karışamazsınız, bizim Ankara'da tanıdıklarımız var, üstümüzü arayamazsınız" şeklindeki ifadelerin, görevi yaptırmamak amacıyla sarf edilmiş olması ve görevi yaptırmamak için direnme suçunun tehdit unsurunu oluşturması karşısında, sanığın eyleminin bir bütün olarak görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturacağı gözetilmeden, sanığın tehdit suçundan da mahkumiyetine karar verilmesinde,

Kabule göre de;

3- 5237 sayılı Kanun'un ön ödemeyi düzenleyen 75. maddesinin, 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile değiştirilerek uzlaşma kapsamındaki suçlar hariç olmak üzere, yalnız adlî para cezasını gerektiren veya kanun maddesinde öngörülen hapis cezasının yukarı sınırı altı ayı aşmayan suçların ön ödeme kapsamına alınması karşısında, sanığın üzerine atılı 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçunun cezasının uygulanan kanun maddesine göre üç aya kadar hapis veya adli para cezası olması nazara alındığında, bu suçun 5237 sayılı Kanun'un 75. maddesi kapsamına girip ön ödemeye tabi bulunduğu cihetle, mahkemece sanığa usulüne uygun şekilde ön ödeme ihtarı yapılıp, sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: