muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13141, Karar No: 2015/5913, Tarih: 09.04.2015

EPDK kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanunun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir.

Öte yandan, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun 21/03/2003 tarih 122 sayılı ve 29/12/2005 tarih 622 kurul kararlarına göre; kaçak elektrik enerjisi kullananlara, (kaçak bedeli tahakkukunun) dahil olduğu abone grubu üzerinden aktif enerji bedelinin (1,5) katı olarak, tekerrürü hâlinde ise (2) katı gözönüne alınarak hesaplanacağı hüküm altına alınmıştır. EPDK'nun bu kararından da anlaşıldığı üzere kaçak kullanımlarda kaçak tahakkuku normal kullanım bedelinin (1,5) katı, kaçak kullanımın tekrarı hâlinde ise (2) katı olarak hesaplanmaktadır. Elektriği kaçak kullananlar kurul kararı gereğince, kaçak bedelini cezalı bedel üzerinden ödemektedirler. O halde, kaçak bedelinin ayrıca, kaçak elektrik kullanmayan abonelerden de tahsili sonucunu doğuracak şekilde tahakkuk yapılması; hak,nesafet ve genel hukuk ilkeleri ile bağdaşmaz.

Somut olaya gelince; mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmış, bilirkişi tarafından düzenlenen raporda; kayıp-kaçak, dağıtım, iletim ve perakende satış hizmeti bedellerinin hesaplamaya dahil edilep edilmediği anlaşılamamıştır.

Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek, enerji bedeline; kayıp-kaçak, dağıtım, iletim ve perakende satış hizmeti bedelleri dahil edilmeden, hesaplanması konusunda denetime elverişli ek rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8163, Karar No: 2020/10959, Tarih: 17.09.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/8163 E.  ,  2020/10959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Sanık ..., o yer Cumhuriyet savcıları

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcılarının temyiz taleplerinin, sanık ... Kaygısız hakkında verilen “beraat” kararına ve sanık ...’un temyiz sebeplerinin kendi hakkında verilen “mahkumiyet” kararına münhasır olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

1)Sanık ... Kaygısız hakkında “Kasten Yaralama” suçundan verilen “Beraat” kararına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a)Sanığın yargılama konusu eyleminin, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçuna ilişkin olduğu, bahse konu eylem yönünden öngörülen ceza miktarının “dört aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası”na ilişkin olduğu anlaşılmakla; 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nin 251/1. maddesine göre, “Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki hükme, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesinde yer alan geçici 5/1-d maddesi ile “01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklinde sınırlama getirilmiş ise de Anayasa Mahkemesinin, 19/08/2020 tarih ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresine ilişkin esas incelemenin aynı bentte yer alan “...basit yargılama usulü...” yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği, böylece “kovuşturma evresine geçilmiş basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden iptal kararı” verildiği anlaşılmakla; her ne kadar Anayasa Mahkemesi

kararları geriye yürümez ise de CMK’de yapılan değişikliklerin derhal uygulanması ilkesi geçerli olsa da iptal kararının sonuçları itibariyle Maddi Ceza Hukukuna ilişkin olduğu, zira CMK’nin 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir.” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olduğundan, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Büyük Dairesinin (Scoppola v İtalya (No: 3 – GC), No: 126/05, 22 Mayıs 2012) kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Kanunsuz ceza olmaz.” başlıklı 7. maddesi, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Suç ve cezalara ilişkin esaslar” başlıklı 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 7. ve 5271 sayılı CMK’nin 251. maddeleri uyarınca dosyanın “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b)Oluş, iddia, dosya kapsamı, sanık ...’un aşamalarda değişmeyen beyanları ve bu beyanlarla uyumlu ... Devlet Hastanesince tanzim olunan 24/08/2014 tarihli adli muayene raporu ile sanık ... hakkında kurulan hükümde, yargılama konusu eylemi “haksız tahrik” altında gerçekleştirdiğinin kabulü ile 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereği haksız tahrik hükümlerinin uygulanması karşısında, sanık ...’in yargılama konusu suçu işlediği sabit olmakla, sanık ...’in eylemini 5237 sayılı TCK’nin 25. maddesi kapsamında meşru müdafaa koşularında işleyip işlemediğinin tartışılması suretiyle sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken sanık hakkında üzerine atılı suçu işlediğine dair, her türlü kuşkudan uzak, mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden bahisle CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcılarının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,

2)Sanık ... hakkında “Kasten Yaralama” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a)Olayın gerçekleşme anına ilişkin görgüye dayalı bilgisi olan tanığın bulunmadığı olayda, suçun mağduru olan ...in beyanlarına ve bu beyanlarla uyumlu adli muayene raporuna itibarla hüküm kurulduğu anlaşılmakla, mağdur ...’in her aşamada istikrarlı beyanları ile “Düğünde babası İsmet ile kavga ettiklerini gördüm. Ben Yunus’un elinde kasa gördüm. Ben sizi barıştıralı daha bir hafta oldu dedim. Ben ikisini ayırmaya çalışırken sanık ... elindeki kasayı babasına vurmak için kaldırdığında ben ikisinin arasında olduğum için bir anda benim gözümün altına ve burnuma isabet etti.” şeklindeki anlatımları karşısında sanık ...’un eylemini TCK’nin 21. maddesi kapsamında “olası kast” ile işleyip işlemediğinin karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

b)Sanık ...’un eylemi neticesinde ...de meydana gelen yaralanmalara ilişkin olarak,... Devlet Hastanesinde görevli KBB uzmanınca tanzim olunan 09/04/2015 tarihli ve... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca tanzim olunan 24/06/2015 tarihli raporlara göre, ...in, sanığın tek eylemi ile hem burun kemiğinde hayat fonksiyonlarını etkisi hafif (1) derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak ve hem de yüzde sabit iz meydana gelecek şekilde yaralandığı gözetilerek, birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında, suçun işleniş şekli, kastının yoğunluğu ve meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ile TCK'nin 3. maddesindeki “cezada orantılılık ilkesi” gereği, temel cezaya hükmedilirken hakkaniyete uygun ve sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c)Sanık hakkında hüküm kurulurken, TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddelerine göre belirlenen “1 yıl 6 ay” hapis cezasının aynı Kanun’un 87/1-c bendi gereği (1) kat artırımı ile hükmedilmesi gereken ceza miktarının “2 yıl 12 ay” hapis cezası yerine “3 yıl” hapis cezası olarak tespiti suretiyle fazla ceza tayini,

d)Sanık hakkında hüküm kurulurken, mağdur tarafından sanığa yöneltilmiş hangi eylemin ne şekilde haksız tahrik teşkil ettiğine dair, denetime imkan verecek şekilde herhangi bir gerekçe gösterilmeden, “sanığın eylemini haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet ve şiddetli elemin etkisi altında gerçekleştirdiği”nden bahisle TCK’nin 29. maddesi gereği (¼) oranında haksız tahrik hükümlerinin tatbiki,

e)Dosyada “tanık” sıfatıyla beyanına başvurulan ...’ya, gerekçeli karar başlığında “müşteki” olarak yer verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10738, Karar No: 2020/3151, Tarih: 02.03.2020

**7. Ceza Dairesi         2016/10738 E.  ,  2020/3151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme,müsadere, aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Sanıklar hakkında gümrük işlemine tabi eşyayı gümrük işlemine tabi tutmadan yurda sokulduğundan bahisle kamu davası açılmış olup, yapılan yargılama neticesinde sanıklar hakkında 5607 sayılı Yasanın 4/4. fıkrasında düzenlenen meslek ve sanatın sağladığı kolaylıktan faydalanarak işlediğinden bahisle cezada arttırım yapılmış ise de sanıkların şoför ve muavin olmasının başlı başına 4/4. fıkrasında vücut bulan nitelikli hale sebebiyet vermeyeceği gözetilmeden ve mesleğinin de nasıl bir kolaylık sağladığı tartışılmadan sanıklar hakkında fazla ceza tayini,

2. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık ... ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6060, Karar No: 2012/5263, Tarih: 07.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/6060 E.  ,  2012/5263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : MUARAZANIN ÖNLENMESİ

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, Sosyal Güvenlik Kurumu ile davacı Eczane sahibi arasındaki sözleşmenin feshine ilişkin kararın iptali ile sözleşmenin devamı suretiyle muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 13.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 7.5.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14862, Karar No: 2012/13514, Tarih: 12.07.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14862 E.  ,  2012/13514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kabul edilen tarihler arasında 6111 sayılı prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki yasaya göre hesap edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, 6111 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Kanun'dan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebini, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ettiği anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 12/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/226, Karar No: 2007/2723, Tarih: 20.04.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/226 E.  ,  2007/2723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davada imalât bedelinin tahsili için girilen icra takibine yönelik itirazın iptâli istenmiş, mahkemece davanın reddine ve davalı lehine %40 tazminata hükmolunmuş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 07.06.2004 tarihli sipariş sözleşmesinin arka sayfasında yazılı bulunan malzemenin davalıya teslim edilip edilmediğinden kaynaklanmıştır. Sözleşme arkasındaki imza davalı yanca inkâr olunmuştur. Mahkemece imza ile ilgili olarak iki defa bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de özellikle Adli Tıptan alınan raporda sözleşmenin arka yüzündeki imzanın değil ön yüzündeki imzanın incelendiği kanaatine varılmaktadır. Çünkü raporda imzanın üzerinden çok kereler gidildiği açıklanmış olup, çok kere gidildiği belirtilen imza raporun ön yüzünde bulunmaktadır. Bu durumda sözleşme aslı ve dosya Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesine tekrar gönderilip kesin kanaat belirten rapor alınmalıdır.

Öte yandan davacı delil olarak tarafların ticarî defterlerine de dayandığına göre davalının ticarî defterleri incelenerek faturanın davalı kayıtlarında yer alıp almadığı belirlenmelidir.

Yine mahkemece davalı yararına %40 inkâr tazminatı verilmiş ise de icra takibinin kötüniyetle yapıldığına dair dosyada delil bulunmadığından tazminat isteminin reddi yerine kabulü de dosya kapsamına aykırı bulunmuştur.

Karar belirtilen nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 20.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12850, Karar No: 2018/9471, Tarih: 19.09.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/12850 E.  ,  2018/9471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yediemin olarak teslim edilen ancak teslim edemediği mallardan bir kısmının ... Otel’de olduğunu savunması üzerine yapılan araştırmada 1 adet ... marka laptop dışında bu iş yerinde olduğu tespit edildiği,eksik olan laptop sorulduğunda, ... A.Ş. müdürü ...'un evinde kullanıldığı savunmasının doğruluğu araştırılıp, teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun TCK.nun 289/3. maddesi de dikkate alınarak takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8107, Karar No: 2014/4666, Tarih: 04.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/8107 E.  ,  2014/4666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2013

NUMARASI : 2012/504-2013/61

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı M.. B.. vekili; açık ihale usulü ile ihale edilen eleman çalıştırma işine ilişkin ihaleyi kazanan ve davacıyı da işe alan asıl işverenin diğer davalı olduğunu, her türlü yetkinin bu firmada olduğunu beyanla davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini, davalı H...Ltd. Şti. vekili ise; davacının yeni ihaleyi alan firmada 16.05.2012 tarihinden itibaren çalışmaya devam ettiğini, ihaleyi alan firma tarafından iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek husumet yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalılar arasındaki hizmet alım sözleşmenin muvazaalı olmadığı, işe iade yönünden H... Ltd. Şti. yönünden davanın kabulüne, mali haklardan ve tazminat yönünden ise her iki davalı yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının davalılardan M.. B..na bağlı hastanede alt işveren işçisi olarak çalışmakta iken hizmet sözleşmesinin sona erdirildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre 16.05.2012-31.07.2012 dönem temizlik işi hizmet alım ihalesini dava dışı B.. Ltd. Şti.' nin kazandığı, davacının iş sözleşmesinin yeni ihaleyi kazanan B.. Ltd. Şti. tarafından 22.05.2012 tarihinde deneme süresi içinde performans yetersizliği gerekçesiyle feshedildiği, fesih bildiriminin davacıya tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının husumet tevcihinde (temsilde hata) yanıldığı kabul edilerek davasını gerçek işvereni olan alt işveren B... Ltd. Şti.' ne yöneltmesi için süre verilerek taraf teşkili sağlandıktan ve bildirilecek delillerde toplandıktan sonra bir karar verilmelidir. Belirtilen hususlar dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10041, Karar No: 2024/8294, Tarih: 26.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/10041 E.  ,  2024/8294 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/156 E., 2022/131 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; hükmün davalı ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalılar Veli Yağcı ve Abdullah Yağcı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 5. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren, mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4987, Karar No: 2019/2820, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4987 E.  ,  2019/2820 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.