muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5046, Karar No: 2019/15080, Tarih: 05.07.2019

D) Temyiz:

Karar süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekilinin tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacılar vekili ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davalı ... vekilinin bozma sonrasında cevap dilekçesi verdiği görüldüğünden Mahkeme gerekçesinde “Davalı ... vekiline dava dilekçesinin göre tebliğ edildiği savunma yapmadığı görülmüştür.”, yönündeki açıklamanın yer alması hatalıdır.

3-Dava dışı 3. kişi tarafından haksız olarak edinildiği belirtilen 4.180 TL’nın toplam zarardan düşülmesi bakımından;

06/03/2017 düzenleme tarihli bilirkişi raporundaki açıklamalar, davalıların görevleri ve eyleme katılış biçimleri ve eyleme katkıları göz önüne alındığında 4.180 TL miktarın dava dışı bir kişi tarafından haksız olarak edinilmesinde davacıların da sorumluluğu bulunduğu anlaşıldığından bu miktarın da hüküm altına alınması gerekirken toplam zarardan bu miktarın düşülmesi hatalıdır.

4-Davacılar vekili, icra dosyasına ödenen miktarların da Mahkeme tarafından zarar içinde değerlendirilmesi gerektiği yönünde açık temyiz nedeni ileri sürmüştür.

İcra dosyasına yapılan ödemelerin nasıl değerlendirildiği bilirkişi raporundan anlaşılamamaktadır.

16/04/2018 düzenleme tarihli bilirkişi raporunda belirtilen 72.174,94 TL toplam zarar miktarına bir üst şıkta bozma nedeni olarak belirtilen 4.180 TL’nin de dahil olduğu anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, 72.174,94 TL’ye icra dosyasına veya davacıya / davacılara davalı/davalılar tarafından yapılan ödemelerin dahil olup olmadığı değerlendirilmeli, icra dosyasına veya davacıya/ davacılara yapılan ödemelere ilişkin var ise icra dosyası/ödeme belgeleri celbedilmelidir.

İcra dosyasına veya davacıya/ davacılara yapılan ödemelerin 72.174,94 TL'ye dahil olduğunun anlaşılması halinde 72.174,94 TL hüküm altına alınmalı ve hükümde yapılan ödemelerin infaz esnasında değerlendirilmesi gerektiği açıkça belirtilmelidir.

İcra dosyasına veya davacıya/ davacılara yapılan ödemelerin 72.174,94 TL'ye dahil olmadığının anlaşılması halinde 72.174,94 TL’ye var ise yapılan bu ödemeler de eklenerek bulunacak rakam hüküm altına alınmalı ve hükümde yapılan ödemelerin infaz esnasında değerlendirilmesi gerektiği açıkça belirtilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 05/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3823, Karar No: 2021/2209, Tarih: 10.03.2021

**16. Hukuk Dairesi         2020/3823 E.  ,  2021/2209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, ... İlçesi ... (...) Köyü ... Mekvii'nde bulunan ve sınırlarını bildirdiği 9284 metrekarelik taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasa'nın 713. maddesi hükmüne göre adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, "tüm tahdit tutanakları en eski tarihli memleket haritaları, hava fotoğrafları ve varsa amenajman haritaları getirtilip yöntemince uygulanmak suretiyle taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığının, devletin hüküm ve tasarrufundaki yerlerden olup olmadığının, bu gibi yerlerden değilse 3402 sayılı Yasa'nın 14. ve 17. maddeleri koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesine ve 6360 sayılı Kanun gereğince ...'na da davanın yöneltilmesi gereğine" değinilen bozma ilamlarına uyularak yapılan yargılama sonucunda bilirkişi heyetinin 31.10.2013 havale tarihli rapor ve raporlarına ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 6.852,36 metrekarelik taşınmaz bölümünün davacı adına tesciline, fazlaya ilişkin talebin ve davalı Hazinenin kendi adlarına tescil talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine, Orman İdaresi, ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davaya konu taşınmaz hakkında davacı taraf lehine zilyetlikle iktisap koşulların oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki, 09.11.2007 tarihinde yapılan keşifte çekilen taşınmazı gösteren dosya kapsamındaki fotoğraflardan taşınmazın çok yoğun taşlık ve kayalık yapıda olduğu, üzerinde kaba inşaatı devam eden bir yapı bulunduğu, taşınmazın zilyetlikle kazanmaya elverişli yerlerden olmadığı görülmektedir. Sadece ev yapma şeklinde gerçekleşen bir kullanım imar-ihya ve ekonomik amaca uygun bir zilyetlik olarak değerlendirilemez. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden ... ve ...'na ayrı ayrı iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8800, Karar No: 2023/3510, Tarih: 05.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/8800 E.  ,  2023/3510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/382 Esas, 2021/1026 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/192 E., 2017/162 K.

Taraflar arasındaki Türk Patent Marka Kurumu (TPMK) faydalı model belgesinin hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının görme engelliler için metil metakrilat (çift kompenant) boyadan mamul durma ve yürüme yolları faydalı model buluşu olduğunu ve 15.07.2013 tarihinde 2012/07029 sayılı faydalı model belgesi verildiğini, faydalı modeline davacılar tarafından tecavüz edildiğini iddia ederek tespit yaptırdığını ayrıca İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2015/220 E. sayılı dosyası ile dava açtığını, dava sonrasında aldıkları marka ve patent vekili raporundan, davaya konu 2012/07029 sayılı faydalı modelin 551 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (551 sayılı KHK) 155 inci maddesindeki alınabilirlik kriterlerini taşımadığının tespit edildiğini, ürünün yeni bir buluş olmadığını, 551 sayılı KHK'nın 155 inci maddesinde "Bu KHK'nın 6 ncı maddesinde belirtilen konuların yanı sıra usuller ve bu usuller sonucunda elde edilen ürünler ile kimyasal maddeler hakkında faydalı model belgesi verilemez" hükmü uyarınca usulleri ve kimyasal maddeleri korumadığını, davalı adına tescilli 2012/07029 sayılı faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin "Engelli Vatandaşlar İçin Kılavuz Durma ve Yürüme Yolları" başlıklı buluşu için 2012/07029 başvuru numarası ile faydalı model belgesi aldığını, söz konusu faydalı modelin davacı Turrlent şirketi tarafından haksız tecavüz teşkil edecek şekilde uygulanması sebebiyle şirkete önce ihtarname gönderildiğini, sonuç alınamaması üzerine İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi aracılığıyla tespit yapıldığını, ancak bu tespitte kesin ve hükme esas teşkil edebilecek bir rapor sunulamaması nedeniyle İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2015/103 D.İş sayılı dosyası ile delil tespiti yaptırıldığını, buradaki raporda bilirkişilerin Turlent şirketinin davalıya ait faydalı modele konu usulden fikir alarak yapıldığı ve benzerlik arz ettiğini tespit ettiğini, davalı müvekkilinin ilk kez ve tekniğin bilinen durumunu aşacak şekilde görme engelli kişilerin yürüme yollarında çift kompenant kullandığını, davacıların bu buluşun yeni olmadığını ispat etmek durumunda olduklarını, davacıların davalının uygulama usulünü de gerçekleştirdiğini ikrar ettiklerini, dava konusu faydalı modelin buluş, yeni ve tekniğin bilinen son durumunu aşan nitelikte olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalıya ait faydalı modelin daha önce uygulanan görme engelliler için kılavuz durma ve yürüme yollarının çift kompenant boya ile yapılmasına ilişkin olduğu, gerek bu yolların, gerekse çift kompenant olarak tanımlanan maddenin yeni bir buluş olmadıkları, bu kimyasal maddenin daha önce bilinen görme engelliler için kılavuz durma ve yürüme yollarının yapımında kullanılması usulünün faydalı model belgesi ile koruma altına alındığı, buna göre davaya konu 2012/07029 sayılı faydalı model belgesinin birinci ve ikinci istemleri ile bir usulün tarif edildiği, oysa 551 sayılı KHK'nın 155 inci maddesi uyarınca faydalı model belgeleri ile usullerin korunamayacağının belirtildiği, bu nedenle bu usulün yeni olup olmadığının araştırılmasına da gerek olmadığı, usule ilişkin faydalı modelin korunamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili başvuru yaptığında davacılar yada başkaca kişi ve kurumların faydalı model başvurusuna itiraz etmediklerini, müvekkilinin davacılar hakkında tespit isteyip rapor aldırdıktan sonra davalının tamamen kötü niyetli olarak somut davayı açtığını, hiçbir hukuk düzeninde kötü niyet korunamayacağından verilen kararın hukukun temel prensiplerine, usul ve kanuna açıkça aykırılık teşkil ettiğini, davalının buluşunun “yeniliği” hususu araştırılmadan, buluşunun içinde yer alan "metil metakrilatin"in (Çift Kompenant) inceleme konusu yapıldığını, "metil metakrilatin"in (Çift Kompenant) müvekkilinin buluşunda kullanılan bir kimyasal madde olup sanayide birçok ürünün imalatında kullanıldığını, müvekkilinin buluşunun, tekniğin bilinen durumunun aşılması sonucunda elde edilen, sökme ve yapıştırma işlemine gerek kalmadan görme engelli vatandaşlar için yapılan yürüme yolları olduğunu, bilirkişiler ve Mahkemenin buluşun meydana gelmesinde kullanılan "metil metakrilatin'i (Çift Kompenant) yani kimyasal maddeyi buluş gibi değerlendirerek hatalı karar verdiğini, söz konusu buluşun malzemenin kimyasal tepkimeler sonucunda önce 50-55 dereceye kadar ısıtarak, 30 dakika sonra en az 5 yıl garanti verilebilecek şekilde dayanıklı bir ürün oluşmasını sağladığını, yapıştırma tekniğinin kullanılmadığını, bu nedenle müvekkilinin kaplamalarının yenilik arz ettiğini, tüm diğer engelli malzemeleri araç farı ile parlamadığı halde, müvekkilin malzemesinin reflektif olup, gece araç farı ile parladığını ve diğerlerinden ayrı olarak gece görünürlük sağladığını, diğer malzemeler boyanamazken müvekkilinin faydalı modeli boya kökenli olduğundan boyanabildiğini ve her boyamada tekrar kimyasal tepkimeye girerek yenilenip, ilk günkü haline geldiğini, hiçbir malzeme tpu (termo plastik ürünler)-beton-çelik gibi motor eğitimi almış engellilere anlaşılabilir akustik bir ses vermezken, müvekkilinin faydalı modelinde kullanılan malzemedeki cam kürecikler sayesinde bu özelliğin mümkün kılındığını, davalının kullandığı malzemelerdeki teknik farklılık nedeni ile yolların ıslanma, aşınma, kayma, yapıştırıcının çıkması gibi sorunların yaşanmadığını, uygulama yerinde sökme ve yapıştırma işlemine gerek kalmadan kılavuz katmanının mevcut zemin üzerine yönlendirme/klavuz katmanının, boya katmanı üzerine dökme ve serpme aparatları yardımı ile istenilen ölçülerde yerleştirilmesi imkanı olduğundan müvekkilinin modelinin yeni ve ayırt edici olduğunu, bilirkişi raporunda müvekkilinin buluşundaki yeniliklerin incelenmediğini, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 2015/12139 E. ve 2017/1756 K

. Hukuk Dairesi’nin 2015/12139 E. ve 2017/1756 K. sayılı kararında belirtildiği üzere, müvekkilinin faydalı modelinin yeni olup olmadığının teknik anlamda bir uzmana inceletilmesi gerektiğini, raporun 6 ncı sayfasında açıkça yenilik unsurunun incelenebilmesi için heyete teknik bilirkişinin dâhil edilmesi gerektiği belirtilmesine rağmen mahkemenin eksik inceleme ile hatalı karar verildiğini ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının dava açmakta hukuki yararının bulunduğu, faydalı model belgesine konu görme engelli yollarında davalı tarafça ilk defa kullanıldığı belirtilen Çift Kompenant (2K) yani metil metakrilat kimyasal maddesinin, sanayide daha önce kullanıldığı davalı tarafça kabul edildiği, çift kompenant (2K) (metil metakrilat)'ın kimyasal madde olduğu ve sanayide daha önce kullanıldığı, 2012/07029 sayılı faydalı model belgesinde iki istem bulunduğu ve her iki isteminde usule ilişkin olduğu bilirkişi raporu ile sübuta erdiğinden, 551 sayılı KHK'nın 155 inci maddesine göre usul ve bu usuller sonucu elde edilen ürünler hakkında faydalı model belgesi verilemeyeceği, verilmiş olsa dahi 165 inci maddesi uyarınca iptal edileceği, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 30 uncu maddesi uyarınca hakimin, yargılamanın makul süre içinde, düzenli biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlü olduğundan, 2012/07029 sayılı faydalı model belgesinin usule ilişkin olması sebebiyle belgeye konu ürünün yenilik vasfını taşıması mahkemece verilecek karara etkili olmadığından, mevcut bilirkişi raporu ile davada karar verilebilecek ise, 6100 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesindeki tasarruf ilkesi uyarınca sonuca etkili olmayacak teknik bilirkişiden rapor alınmadan karar verilmesinde yasa ve usule aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen ve re'sen dikkate alınacak sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı adına tescilli 2012/07029 sayılı faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 551 sayılı KHK'nin 154, 155, 156, 165 inci maddeleri.

3.Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32704, Karar No: 2023/11721, Tarih: 21.02.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/32704 E.  ,  2023/11721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında,

1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca, 7.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası ile anılan Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca, 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizinin, suçlamaları kabul etmediğine, atılı suçları işlediğine dair tarafsız bir tanık beyanı bulunmadığına, polis memurunun kendisini darp ettiğine ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık tarafından yapılan kavga ihbarı üzerine olay yerine gelen katılan polis memurunun dışarıda kimsenin olmaması üzerine, olay yerinden ayrılacağı sırada sanığın katılan polis memuruna tepki göstermesi ve gürültü yapmak suretiyle çevredekileri rahatsız etmesi üzerine, hakkında Kabahatler Yasası'na göre işlem yapılmak üzere polis merkezine götürülmesi aşamasında katılana "....Sahtekarlık yapma, ... Bey, seni yaşatmayacağım süt oğlan, rezil ettin lan beni, ben davacıyım be,...ahlaksızlar, burnunuzdan fitil fitil gelsin, adi köpek, hepinizi öldüreyim mi lan....yakmazsam şerefsizim, ... bey bu saatten sonra kork..." şeklinde hakaret ve tehdit ettiği iddiasıyla hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından açılan davada, atılı suçları işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Tüm dosya kapsamı, katılan ile tanık ...'nin aşamalardaki beyanları ve 07.08.2015 tarihli ses kaydı CD çözüm tutanağına göre sanığın atılı suçları işlediği ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediğine, sanığın mahkûmiyeti yönünde Mahkemesinin inanç ve takdirinde, sanık hakkında daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve suç tarihi itibarıyla yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının uygulanmasına engel oluşturduğu bu nedenle 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

2. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın birden fazla görevliye direnmesine karşın, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;