muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2004/766, Karar No: 2005/63, Tarih: 16.02.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2004/7-766 E.  ,  2005/63 K.**

**"İçtihat Metni"**

|  |  |  |

| --- | --- | --- |

| **Mahkemesi** | : | Iğdır 2.Kadastro Mahkemesi |

| **Günü** | : | 12.5.2004 |

| **Sayısı** | : | 6-10 |

|  |  |  |

|  |  |  |

Taraflar arasındaki “*kadastro tespitine itiraz”* davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Iğdır 2.Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 13.11.2002 gün ve 1989/105-2002/63 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 7.Hukuk Dairesinin 30.5.2003 gün ve 712-1846 sayılı ilamı ile,

*(...**Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle yetersiz inceleme sonucu verilen hükmün isabetsiz olduğu belirtilerek taşınmaza komşu parsellere ait kadastro tespit tutanakları ile dayanakları kayıtların getirtilip dosyaya konulması,mahallinde dava sonucunda yararı bulunmayan komşu köy halkından seçilecek yerel bilirkişi aracılığı ile özellikle taşınmazın niteliğinin belirlenmesi yönünden keşif yapılması,dinlenecek bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın öncesinin ne olduğu kimden kime nasıl intikal ettiği, kullanımın ekonomik amaca uygun olup olmadığının olaylara dayalı olarak sorulup saptanılması, taşınmazın tümü yada bir bölümünün mera olmadığının belirlenmesi halinde tespit gününe dek taraflar yararına edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması tespitle belirlenen hukuksal duruma aykırı sonuca ulaşılması halinde tutanak bilirkişileri dinlenilmek suretiyle çelişkinin giderilmesi toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda S.Ç.ın davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine taşınmazların tümünün payları da gösterilmek suretiyle H. Ç. mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davacı-davalı hazine tarafından temyiz edilmiştir.*

*Mahkemece bozma kararına uyulmuştur. Bozma kararına uyulmakla taraflar yararına usulü kazanılmış hak doğar. Mahkemece bozma kararında öngörülen hususların aynen yerine getirilmesi gerekir. Bozma kararından evvel dava konusu taşınmazlardan 882 parselin krokisinde A harfi ile işaretli bölüm dışında kalan taşınmazların Hazine adına yine 881 ve 883 parsel sayılı taşınmazlardan 882 sayılı parselin A harfi ile işaretli 20000 m2 lik bölümün payları oranında H. mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiştir.Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda dava konusu taşınmazların geleneksel biçimde kullanılagelen kamu malı niteliğinde mera olmadığı sonucuna varılmak suretiyle taşınmazların H. Ç.mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş ise de verilen karar dosyadaki delillere uygun düşmemektedir. Nizalı taşınmazların mera olmadığı toplanan delillerle belirlenmiştir.Ne varki, dava konusu taşınmazlardan 882 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümü 954.000 m2 miktarındadır.Taşınmazların tespit tarihine göre ancak 100 dönüm bölümün belgesiz olarak zilyetlikle edinilebileceği yasa gereğidir.Dava konusu 881, 882 ve 883 parsel sayılı taşınmazların bir bütün olduğu da kuşkusuzdur.Diğer yönden Iğdır Sulh Hukuk Mahkemesinin 1959/127, 1960/211 Esas ve karar sayılı 8.11.1960 tarihli ilamında H. Ç. tarafından M.T.mirasçılarına aleyhine açılan müdahalenin önlenmesi davasına ait karar örneği bulunmaktadır.Her ne kadar aramalarına rağmen dosyasının bulunamadığı belirlenmiş ise de; anılan karar örneğinin kesinleşip kesinleşmediği de belirlenmemiştir.Bu defa karar kartonundan ve defterlerinden aranmak suretiyle anılan kararın kesinleşip kesinleşmediği saptanmalıdır.Her ne kadar anılan kararda Hazine taraf değil ise de yararına tescil kararı verilen H. mirasçıları olan S.Ç.ve paydaşlarının dosyada saptanan delilleri itibariyle bağlayacağı kuşkusuzdur.Sözü edilen kararda özellikle dava konusu 882 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün taşlık ve kayalık olduğu ekilip sürülmediği belirtilmiş bulunmasına göre mahallinde yapılacak keşifte anılan karar yerel bilirkişiye okunmak suretiyle dava konusu taşınmazların hangi bölümlerinin kayalık taşlık ve ham toprak olduğu sorulup belirlenmeli, ondan sonra yararına tescil kararı verilen zilyet H. mirasçılarının bir bütün olan taşınmazlardan 100 dönüm miktarının belgesizden edinilebileceği düşünülmeli, 100 dönümden fazla olan bölümün Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmesi isabetsiz**...)*

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN**: Davalı Hazine vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN**: Davalı Hazine vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle çekişmeli taşınmazın mera olmadığının saptanmış olmasına, esasen bir bütün olan dava konusu taşınmazların tespitlerinin yapıldığı 5.8.1969 tarihinde yürürlükte bulunan 766 sayılı Yasa uyarınca ancak 100 dönümün belgesizden zilyetlikle edinilebileceği açık olduğuna göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

**SONUÇ**:Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince **BOZULMASINA,** 16.2.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/6434, Karar No: 2019/8288, Tarih: 17.09.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/6434 E.  ,  2019/8288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan sanıklar ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; Karşıyaka 7. Asliye Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Karşıyaka 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/05/2019 gün ve 2019/410 E. 2019/358 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 17/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6051, Karar No: 2020/2051, Tarih: 10.02.2020

**7. Ceza Dairesi         2016/6051 E.  ,  2020/2051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, Sanık ... hakkında HAGB, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Katılan ... vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geribırakılmasına ilişkin karara yönelik yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nun 231/12. madde fıkrası uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı itiraz yasa yoluna başvurulması mümkün olup, kararın temyizi olanaklı bulunmadığından, temyiz dilekçesi itiraz mahiyetinde kabul edilerek, itiraz merciince gereği yerine getirilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE

II) Sanık ...'ın temyizine yönelik yapılan incelmede;

1. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK’nun 62/1. maddesi yerine 62. maddesinin, gün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin fıkrasında ise TCK'nun 52/4. maddesi yerine 52. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3. Sanık hakkında hem adli para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adli para cezası için TCK'nun 58. maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiçbir ayrım yapılmaksızın sanık hakkında TCK'nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Takdiri indirim maddesinin uygulandığı hüküm fıkrasında, "62." ibaresinin çıkartılarak yerine "62/1." ibaresinin eklenmesi, gün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin fıkrasında "52" ibaresinin çıkartılarak yerine "52/4" ibaresinin eklenmesi,

2. Hükümden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,

2. Hükümden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,

3. Tekerrür hükümlerinin uygulandığı fıkrada "hakkında" ifadesinden sonra gelmek üzere "hükmolunan hapis cezasının" ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3031, Karar No: 2024/203, Tarih: 11.01.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/3031 E.  ,  2024/203 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/384 E., 2022/456 K.

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarih ve 2015/674 Esas, 2016/218 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesince cinsel taciz suçundan verilen mahkumiyet kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 21.12.2020 tarihli ve 2020/9327 Esas, 2020/6056 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulü yönünden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma ilamı üzerine Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2021 tarihli ve 2021/75 Esas, 2021/418 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilerek mahkumiyet hükmü tesis edilmiştir.

4. Anılan karara sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine yeniden esasa kaydedilen dosyada Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2022 tarih ve 2021/384 Esas, 2022/456 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği

Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, tekerrür hükümlerinin yasaya aykırı olduğuna, mahkumiyete dair yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği

Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, tekerrür hükümlerinin yasaya aykırı olduğuna, mahkumiyete dair yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince; "İddia, savunma, katılan beyanı, tanık beyanı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; tanık ...'ın oluşa uygun beyanında akşam vaktinde müşteki ile kendisinin yanında gürültülü bir şekilde şarkı veya marş söyler zafer kutlar gibi sevinçli bir şahsın geçtiğini beyan ettiği, sanığın birşeyler mırıldandığını ancak ne söylediğini anlamadığını beyan ettiği, müştekinin samimi görülen anlatımı ile uyumlu olduğu, sanığın ise olay günü müştekinin yanından geçtiğinin farkında olduğunu ancak kastının müştekiye yönelik olmadığını, sadece kendi kendine motosiklet ile çarşı merkezine doğru seyir halindeyken "yavrum da sana ipek mendil alayım" şeklinde türkü söylediğini savunarak tevilli ikrarda bulunduğu, daha sonra kendisini gördüğünde özür dilediğini beyan ettiği, müştekinin kendisine laf atıldığını zannettiğini savunduğu, sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, müştekiyi taciz kastı ile hareket ederek iddianamede belirtilen sözleri söylediği yönünde tam bir vicdani kanaate ulaşılmış, sanığın müsnet suçtan mükerrir suçlu olmasıda gözetilerek takdiren ve tercihen alt sınırdan olmak üzere hapis cezası ile cezalandırılmasına, yargılama sürecindeki iyi hali nedeniyle cezasından TCK 62 madde uyarınca 1/6 oranında indirim yapılmasına, sanığın tekerrüre esas Anamur Asliye Ceza Mahkemesinden verilmiş 2008/810 Esas-2009/1482 Karar sayılı kasıtlı suçtan verilmiş 2 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyet ilamının temyizde düzeltilerek onama suretiyle 08/07/2013 tarihinde kesinleştiği, iş bu dosyanın suç tarihinin 11/06/2015 olması sebebiyle tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından mahkememizce sanığa verilen sonuç cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; ayrıca 5275 SK. nun 108/4 maddesi de gözetilerek sanık hakkındaki cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak üzere sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, Sanığın daha önce kasıtlı suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına ilişkin ve tekerrüre esas mahkumiyetinin bulunmasından dolayı yasal imkansızlık nedeniyle hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve ertelenmesine ayrı ayrı yer olmadığına dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklindeki gerekçeyle sanık hakkında mahkumiyet kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteği reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2022 tarih ve 2021/384 Esas, 2022/456 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/8123, Karar No: 2012/10020, Tarih: 12.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/8123 E.  ,  2012/10020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan kiracılığın tespiti isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı ... Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; ... Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren ... 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli ... Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 12.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/850, Karar No: 2014/6288, Tarih: 13.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/850 E.  ,  2014/6288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamuya ait veya özel suların mecrasını değiştirme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmedilen cezanın süresine göre, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

Dosya üzerinde yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incele- mesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sübutuna yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanığın 07.01.2014 tarihli dilekçe ekinden, sanığın şizoid kişilik bozuk- luğu olduğuna dair 05.12.2005 tarihli Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden alınma rapor sunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın 5237 sayılı TCK.nun 32. madde- si kapsamında ceza ehliyetinin olup olmadığı tespit edildikten sonra sonucuna göre huku- ki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3553, Karar No: 2012/4456, Tarih: 26.03.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/3553 E.  ,  2012/4456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

.

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.03.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacının maliki olduğu 574 parsel sayılı taşınmazın genel yola bağlantısı olmadığını belirtilerek davalılara ait taşınmazlardan geçit hakkı tesisi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 2000 parsel sayılı taşınmazların maliki aleyhine açtığı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Geçit hakkı kurulması davalarında amaç, genel yola bağlantısı olmayan taşınmazların yolla bağlantısının sağlanmasıdır. Bundan dolayı, geçit kurulurken ihtiyaç içinde olan parsel kesintisiz olarak genel yola bağlanmalıdır. Buna uygulamada “kesintisizlik ilkesi” denilir. Öncelikle belirtilmelidir ki, mahkemece kurulan geçitte bu ilke zedelenmiş, davacının 574 parsel sayılı taşınmazı, güneyinde bulunan dere sebebiyle genel yola kesintili olarak bağlanmıştır. Diğer taraftan, dereler Türk Medeni Kanununun 715.maddesinde belirtilen devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdendir. Bu özelliği sebebi ile kamu malı niteliğinde olduğundan kişi yararına özgülenemez.

Nitekim bu hususa 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesinde de değinilmiş, bu gibi yerlerin tescil ve sınırlandırmaya tabi olmadığı hükmü getirilmiştir. Kısaca, mahkemenin seçtiği güzergah geçit için uygun değildir.

Türk Medeni Kanununun 747.maddesine dayalı bu tür davalarda geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır. Denilebilir ki, geçit davalarında davacı yanın dava konusu üzerinde tam bir tasarruf yetkisi yoktur. O halde, davacının geçit ihtiyacı kesintisizlik ilkesine uygun olarak dosya içerisindeki mevcut pafta örneğine göre civardaki başkaca genel yollara ulaşabilecek alternatifler araştırılarak bu alternatifler belirlendikten sonra geçit güzergahındaki taşınmaz malikleri tapu kayıtlarından belirlenerek haklarında açılan davalar birleştirilmek suretiyle birlikte incelenerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın yazılı olduğu şekilde ve kesintisizlik ilkesine aykırı güzergahtan kabulü doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 26.03.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY