muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11925, Karar No: 2024/4797, Tarih: 24.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/11925 E.  ,  2024/4797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/364 E., 2023/61 K.

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, usul ve kanuna aykırı olan hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanığa ait tezgâh üzerinde suç tarihi 25.10.2013 olan birleşen dava dosyasında toplam 207 adet; suç tarihi 27.11.2013 olan asıl dava dosyasında ise, 137 adet korsan basım ve bandrolsüz kitap ile 188 adet sahte bandrollü olmak üzere toplam 325 adet kitap ele geçirilmiş olup, sanığın 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin onüçüncü ve 71 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davaları açılmıştır.

Ele geçirilen kitaplar hakkında, katılan vekili tarafından kanunî süresi içerisinde hak sahipliğini ispatlamaya elverişli hukuken geçerli belgelerin sunulduğu görülmüştür.

Suça konu kitaplar hakkında düzenlenen bilirkişi raporlarının dosya arasında mevcut olduğu anlaşılmıştır.

Sanık savunmalarında, geçimini sağlamak için kitapları sattığını, bandrolsüz olduklarını bilmediğini beyan etmiştir.

Dairemizin bozma ilâmlarının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği cezada kazanılmış hak nedeniyle cezanın 1 yıl 8 ay hapis ve 9.320,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, 1 yıl 8 ay hapis ve 466 gün adli para cezası karşılığı 9.320 TL adlî para ile cezalandırılmasına karar verilmesi ile suça konu kitapların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesi yerine aynı maddenin birinci fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmiş olması isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün, cezada kazanılmış hakka ilişkin fıkrasındaki "...neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 466 gün adli para cezası ile cezası cezalandırılmasına" ibaresinin çıkartılarak yerine " hükmolunan cezanın 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 466 gün adli para cezası karşılığı 9.320 TL adlî para cezası üzerinden infazına" ibaresinin yazılması, hükümdeki 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkrasından sonra gelen "Sanığa adli para cezası olarak tayin olunan 466 sonuç günün sanığın şahsi ve ekonomik halinin gözetilmesi ile TCK.nun 52/2,3 md.uyarınca günlüğü temel cezayı belirleyişteki ölçütlerin de gözetilmesiyle takdiren 20 TL den hesaplanarak 9.320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Hükmedilen sonuç adli para cezasının sanığın şahsi ve ekonomik durumu dikkate alınarak  TCK 52/4 maddesi gereği, ödeme yönünden mehil verilmesine yer olmadığına ancak aydan aya 20 eşit taksitler halinde ödenmesine, Para cezası ödeme emrinin tebliği üzerine süresinde ödeme yapılmadığı takdirde infazın 5275 Sayılı Kanunun 106/3 maddesine göre yapılacağının sanığa ihtarına" ibarelerinin tamamen çıkartılması ve müsadereye ilişkin fıkrasındaki "54/1 maddesi" ibaresi çıkartılarak yerine "54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12054, Karar No: 2022/16618, Tarih: 26.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/12054 E.  ,  2022/16618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, uyulan bozma ilamı sonrası hükümde belirtilen gerekçelerle asıl ve birleşen davaların kabulüne dair verilen kararın davacı Kurum ile davalılardan .... San. Tic. A.Ş. ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 03.06.2006 tarihinde meydana gelen iş kazası neticesinde yaralanan sigortalıya ve vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirler nedeniyle oluşan kurum zararının rücuan tahsilini talep etmiş, uyulan bozma ilamından sonra yapılan yargılama sonucunda %60 .... San. Tic. A.Ş., %15 ... Ltd. Şti., %10 ..., %5 ..., %5 ... (yaralanan sigortalı) ve %5 ...’in (ölen sigortalı) kusur oranları üzerinden asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Oluşa ve kabule göre, hazır beton mikserinin ayaklarının monte edilmesi sırasında, mikser ayaklarının işçilerin üzerine düşmesi şeklindeki olayda, alınan kusur raporu oluşa uygun olmayıp denetime elverişsizdir.

Kusur oranlarının ve sorumlulukların sağlıklı bir şekilde belirlenebilmesi için öncelikle olayın tam olarak ne şekilde meydana geldiği, tespit edilmelidir. Mikseri kaldıran vincin sallandığı ve ayakların işçilerin üstüne düştüğü belirtilmişse de ayakların kim tarafından ne şekilde monte edildiği, montaj yapılmasına rağmen neden yerinden ayrılıp işçilerin üzerine düştüğü, yapılan işle ilgili alınması gerekli önlemlerin neler olduğu, kimler tarafından alınması gerektiği, hangi eksikliklerin olduğu, eksikliklerin kazaya ne şekilde etki ettikleri somut olarak belirlenip tartışılmalı, ceza davasında ceza verilen şirket genel müdürünün olayda şahsi kusurunun neler olduğu somut olarak belirlenmeli, yeniden alınacak bilirkişi raporu ve tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı ve davalı .... San. Tic. A.Ş., ile ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen ... 1. İş Mahkemesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine, 26.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18002, Karar No: 2023/2783, Tarih: 04.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/18002 E.  ,  2023/2783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Cinsel taciz, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2015/994 Esas, 2016/571 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası

ve 51 inci maddesi uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve verilen cezanın ertelenmesine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 14.11.2020 tarihli ve 14-2016/329779 sayılı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden onama, cinsel taciz suçu açısından ise bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Dosyada mevcut delillerle mahkumiyet hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, bir tanık hariç diğer tanıkların beyanı dikkate alındığında beraat hükmü kurulması gerektiğine, mağdure ve tanık anlatımlarının birbiri ile örtüşmediğine, sanığın kullandığı kelimelerin taciz niteliğinde olmadığına ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğuna, beraat hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğuna, beraat hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; ''...suç tarihi itibariyle mağdurun \*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\* \*.\* Anadolu Lisesinin okul servisini kullandığı, sanığın ise servis şoförü olduğu, mağdurun olay günü okul çıkışında rutin olarak arkadaşlarıyla sanığın sürücülüğünü yaptığı bu servis aracına bindiği, bir müddet sonra sanığın mağdura 'Seni en son indireceğim' dediği mağdurun ise sanığın bu beyanına herhangi bir tepki vermediği, dolayısıyla mağdurun sanığın bu teklifini zımni olarak kabul etmiş sayılacağı, sanığın aşamalardaki savunmasında mağdurun evi ile teyzesinin evinin birbirine çok yakın olduğunu, mağdurun servisten indirilmesi gereken zamandan yaklaşık 20 dk sonra mağduru indirdiğini, bunun sebebini ise mağduru indirdikten sonra mağdurun evinin yakınında bulunan eniştesinin evine uğrayacak olması amacına dayandığını, mağdura bu durumu söylediğini, mağdurun kabul ettiğini beyan ettiği, sanığın bu konudaki beyanlarının tutarlı olduğu, sanık müdafii tarafından dosya kapsamına sunulan mağdurun eviyle sanığın eniştesinin evini gösterir yazılı krokiden de anlaşılacağı üzere her iki evin birbirine yakın mesafeli olduğunun açıkça anlaşıldığı, sanığın bu savunmasını mahkeme tarafından dinlenen tanıklar ..., ..., ..., ...'nın anlatımlarının doğruladığı, ne var ki sanığın mağduru evine bırakmadan önce evinin az yakınındaki başka bir binaların önüne geldiğinde 'Burası benim bekar evim, in' demek suretiyle mağdura cinsel tacizde bulunduğunun sanığın kaçamaklı anlatımları, mağdurun aşamalardaki tutarlı değişmeyen beyanları, mağdurun abisi ... \*\*\*\*\*\*\*\*\*'ın mahkeme aşamasında mağduru telefonla aradığında kendisine olay günü sanıkla yaşamış olduğu hadiseyi ağlayarak anlattığını beyan ettiğine yönelik yeminli anlatımları, yine tanık ...'ın aşamalardaki tutarlı anlatımlarında ...'nin servisten inme sırası geldiğinde sanık ...'ye seni daha sonra indireceğim demişti, ben inerken sanık bize dönerek aksiyon yaşatacağım dedi, daha sonra ben servis aracından indim, mağdur beni olay akşamı 21:00 sularında telefonla arayarak sanığın servisin ışıklarını kapattığını, kendisinin bekar evi olduğunu, oraya gidelim dediğini, bu sırada mağdurun ağladığını, beyan ettiği şeklindeki ifadeleri, mağdurun sanığı suçlamasını gerektirir ciddi bir sebebin bulunmaması biçimindeki delillerden açıkça anlaşıldığı, bu haliyle sanık ve müdafisinin savunmalarına itibar edilmediği, olayda;

Sanığın subut bulan TCK 105/1-2, 105/2-b maddeleri uyarınca cezalandırılmasına, sanıkla mağdur arasında olay öncesinde kurulmuş hukuki vasıftaki hizmet ilişkisinden dolayı cezasından TCK 105/2-b maddesi uyarınca artırıma gidilmesine, suçun işleniş şekline mağdurun yaşının küçük olmasına, suç nedeniyle mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağılığına göre temel cezanın tayininde hapis cezası tercih edilerek teşdid uygulanmasına, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına rıza göstermemesinden dolayı CMK 231 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, sanığın sabıkasız olması ve suçtan pişmanlığına göre bir daha suç işlemeyeceği noktasında mahkemede kanaat uyandırdığından TCK51 maddesine göre cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

Her ne kadar sanık aşamalardaki savunmasında suçlamaları kabul etmemiş ve sanık müdafii ile tanık ...' in beyanlarına üstünlük tanınmasının gerektiğini söylemiş ve ayrıca mağdurun sanığa iftira attığını, zira olay tarihinden önce sanığın mağduru servis aracında sağa sola laf attığından dolayı babasına şikayet ettiğini, bu nedenle husumet beslediğini, böyle bir olay olsaydı tanık ...'in olayı görmesinin gerektiği, oysa ki tanığın olayı görmediğini, beyan etmişse de tanık ... \*\*\*\*\*\*\* ile tanık ...'nin mahkeme tarafından yüzleştirilmesinde tanık ...'nin beyanlarının samimi görülerek bu beyanlara üstünlük kurulduğu gibi, İlköğretim okuluna yazılan müzekkere cevabında olay tarihi öncesine ilişkin olarak mağdur ile tanık ... arasında soğukluğun olduğu, iki şahsın konuşmadığının tespit edildiği, kaldı ki tanık ...'nin beyanının dosyadaki başka delillerle de desteklendiğini, tanık ...'nin mağdurla konuştuğunda yine mağdurun abisi olan tanık ... mağdurla konuştuğunda mağdurun olayı ağlayarak anlattığının beyan edildiği, bir kişinin durduk yere ağlamasının hayatın olağan akışına aykırılık teşkil ettiği, kaldı ki mağdur ile sanık arasında cinsel taciz suçuna esas teşkil eden diyaloğun herkesin servis aracında inmesinden sonra meydana geldiğinin açık olduğu, bu haliyle çelişkiden bahsedilemeyeceği, diğer yandan mağdurla sanık arasındaki babasına şikayet ettiği konusundaki iddianın hiçbir ciddiyetinin bulunmadığı, böyle nitelikteki bir hadiseden dolayı mağdurun sanığı şikayet etmesinin beklenmesinin, bu tür bir nitelikte çok ağır bir suçlamayla sanığı karşı karşıya getirmesinin hayat tecrübeleriyle bağdaşmadığı, bir kimsenin namusunu tehlikeye düşürecek tarzda hareket etmesinin mümkün olmayacağı, husumet iddiasıyla açığa çıkan suçlama arasında orantısızlık ortaya çıktığı kabul edilmiştir. Bu değerlendirmelere göre sanığın atılı suçu işlediği konusunda hiçbir tereddüt meydana getirmemiştir.

Sanığın üzerine atılı hürriyeti tahdit suçundan ise tanık ...'nin beyanında sanığın mağduru seni daha sonra indireceğim dediği, mağdurun bu beyana herhangi bir itirazının bulunduğuna dair bir beyan ya da delil bulunmadığı, bu haliyle mağdurun bu teklifi zımmi olarak kabul etmiş sayılacağı zira tanık anlatımlarına bakıldığında sanık ile mağdurun daha öncesinde samimi oldukları zaman zaman şakalaştıklarının beyan edildiği, bu haliyle mağdurun bu samimiyete binaen sanığın bu teklifini kabul etmesinin mümkün olacağı, mağdurun sanığın kendisine cinsel taciz içerikli hareketlerde bulunacağını kestirememesi nedeniyle bu teklifine karşı çıkmamasının doğal olduğu, şu hale göre mağdurun geç indirilmesinin rıza nedeniyle hürriyeti tahdit suçunu oluşturamayacağı, mağdurun araçta cinsel tacize uğradığı an ile alakalı ise bir suçun işlendiği sırada ikinci suçun oluşmasının mümkün olmayacağı, çünkü zaten sanığın cinsel taciz suçundan cezalandırıldığı, Yargıtay içtihatlarına göre cinsel taciz suçunun işlendiği sırada hürriyeti tahdit suçunun oluşmayacağının kabul edildiği, (Sözgelimi bir kararda "Mağduru, anne ve babasının rızası ile tarlaya gezmek için götüren suça sürüklenen çocuğun, tarlaya gitmeden evvel cinsel istismarda bulunma amacında olduğunun dosya içeriğinden anlaşılamadığı, cinsel istismar suçunun işlendiği sırada ve işlendiği süreyle sınırlı bir zaman diliminde mağdurun iradesiyle hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan cinsel istismar suçunun işlenemeyeceği ve suça sürüklenen çocuğun, cinsel istismar eylemini gerçekleştirmeye yönelik eylemleri dışında mağdurun hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında, eylemin sadece çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüs olduğu gözetilmeden, ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da mahkûmiyetine karar verilmesi" denilmiştir, 14.Ceza Dairesi, Esas: 2014/6228, Karar: 2016/499, Karar Tarihi: 20.01.2016) bu haliyle hürriyeti tahdit suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı kabul edilerek bu suç açısından sanığın beraatine...'' şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık Hakkında Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmalarının toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş ve bu nedenle Tebliğname'de bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

B.Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

B.Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Servis şoförü olan sanığın, olay günü okul çıkışı evine götürmek üzere servise binen mağdureye ''Sizin evin üç sokak altında eniştemler oturuyor onlara uğramam lazım, seni dönüşte bıraksam olur mu?''sözleri ile eniştesine uğramak bahanesiyle araç içerisinde en son mağdurenin kalmasını sağlayarak cinsel taciz eylemini gerçekleştirmesi karşısında sanığın mağdureye yönelik gerçekleştirdiği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eyleminde hile kullandığı anlaşıldığından eylemine uyan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ile beşinci fıkrası maddelerinin tatbiki suretiyle cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine göre sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle, Çorum 4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2015/994 Esas, 2016/571 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Çorum 4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2015/994 Esas, 2016/571 Kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3044, Karar No: 2008/7596, Tarih: 17.06.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/3044 E.  ,  2008/7596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULTANHİSAR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/10/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı M.A.’ın evlatlık verilen kendisinden mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak dava konusu 534 parsel sayılı taşınmazını önce M. A.’ya, M.unda miras bırakanın oğlu Y.’a sattığını, en son olarak ta dava açılmasını önlemek için Y. I.’a devredildiğini ileri sürerek miras payı oranında tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, miras bırakan tarafından davalılara yapılan temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının miras payı oranında tapunun iptal ve tesciline karar verilmiştir.

Karar, davalı Y.vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 17.6.2008 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat F. G. ile temyiz edilen vekili Avukat Ş.İ.i geldiler,duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Davalılar M. ve Y..vekillerine karar 15.2.2007 tarihinde tebliğ edildiği halde 5.3.2007 tarihinde kararın temyiz edildiği ancak, temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedilmediği gibi temyiz harcının da yatırılmadığı eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen belgelerden anlaşılmış olmakla usulü dairesinde bir temyiz itirazları bulunmadığından M.ve Y.’ın temyiz dilekçelerinin reddine.

Davalı Y.’un temyiz itirazına gelince,

Dava dilekçesinin içeriğine ve iddianın ileri sürülüş biçimine göre eldeki davanın tapu iptal ve tescili isteğine yönelik olduğu bir tazminat isteğinin bulunmadığı görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, tapu iptal ve tescil davalarının kayıt malikleri aleyhine açılacağında kuşku yoktur.Somut olayda kayıt maliki kendisine husumet yöneltilen Y. olup,bunun yanında ara malikler M.ve Y. da husumet tevcih edilmek suretiyle dava açılmıştır.Davanın niteliğine göre, ara maliklerin davada yer almaları somut olayın işleyiş tarzı itibarı ile taraflar arasındaki ilişkinin vuzuha kavuşturulması bakımından önem ifade etmektedir.Son kayıt malikinin taşınmazı ediniminde iyiniyetli olması ve TMK’nun 1023. md. koruyuculuğunda bulunması halinde ve davada tazminat istenmesi durumunda ara maliklerin davalı sıfatı ile davada yer almalarının gerekeceği tartışmasızdır.Davada tazminat isteğinde bulunulmadığına ve isteğinde tapu iptal ve tescil olmasına ve mahkemece de bu isteğe hükmedilmiş olmasına göre ara malikler yönünden davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerekmektedir.

Oysa, mahkemece anılan bu husus göz ardı edilmek suretiyle son kayıt maliki Y. ile birlikte ara malik Y.’un da harç ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulmuş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca,davalı Y...un temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün belirtilen nedene hasren HUMK’nun 428. md. gereğince oybirliğiyle BOZULMASINA,13.12.2007 tarihinde yürürlüğe giren avukatlık ücret tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 550.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,17.6.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.