muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20353, Karar No: 2017/3045, Tarih: 11.04.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/20353 E.  ,  2017/3045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Vek. Av. ... ile davalı ... Vek. Av. ... aralarındaki tespit davası hakkında ... İş Mahkemesince verilen 27.06.2016 Gün ve 16/116-16/345 Sayılı kararın Onanmasına ilişkin Dairemizin 18/10/16 gün ve 16/18327-16/12779 Sayılı ilamına karşı Davacı vekili tarafından süresi içinde maddi hatanın düzeltilmesi yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi. Gereği Konuşulup düşünüldü.

K A R A R

İstem, maddi yanılgının düzeltilmesine ilişkindir.

İş Mahkemeleri Kanununun 8/3. maddesi gereğince İş Mahkemelerinden verilen kararlara ve buna bağlı Yargıtay ilamına karşı karar düzeltme yolu kapalıdır. Ancak; Yargıtay onama ya da bozma kararlarında açıkça maddi hatanın bulunduğu hallerde, dosyanın yeniden incelenmesi mümkündür. Zira maddi yanılgıya dayalı olarak verilmiş onama ya da bozma kararları ile hatalı biçimde hak sahibi olmak, evrensel hukukun temel ilkelerine ters düştüğünden karşı taraf yararına sonuç doğurmamalıdır. Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Maddi yanılgı kavramından amaç; Hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa, inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin Kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgılardır.

Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi, Yargıtay denetimi sırasında, uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgularda ve bunlara benzer durumlarda; yanlış algılanma sonucu, açık ve belirgin yanlışlıklar yapılması mümkündür. Bu tür açık hatalarda ısrar edilmesi ve maddi gerçeğin göz ardı yapılması, yargıya duyulan güven ve saygınlığı sarsacağı gibi, Adalete olan inancı ortadan kaldırır ve yok eder.

Bu nedenledir ki, Yargıtay bu güne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltmesini kabul etmiştir. Kaldı ki kimi açık maddi yanılgıya dayalı ve yanlışlığı son derece belirgin haksız ve adaletsiz sonuçların giderilmesi kamu düzeni açısından zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/10-895E ve 2002/838K, 2003/21-425E ve 2003/441K sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Bu nedenledir ki, Yargıtay bu güne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltmesini kabul etmiştir. Kaldı ki kimi açık maddi yanılgıya dayalı ve yanlışlığı son derece belirgin haksız ve adaletsiz sonuçların giderilmesi kamu düzeni açısından zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/10-895E ve 2002/838K, 2003/21-425E ve 2003/441K sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Her ne kadar, davanın pasif husumet ( davalı sıfatı) yokluğu nedeniyle reddine ilişkin kararının Dairemizin 18.10.2016 tarih 2016/18327 Esas 2016/12779 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş ise de; dava konusunun 4447 sayılı Kanun' un geçici 10. maddesi ile getirilen sosyal sigorta prim teşvikinden yararlanma hakkının bulunduğunun tespitine ilişkin olup murazaayı davalı kurum çıkardığından ve bu nedenle de davalı kuruma husumet düşeceğinden davanın esasına girilerek olumlu/olumsuz bir karar verilmesi gerekirken davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi hatalı olup Dairemize ait anılan onama kararının ortadan kaldırılması gerektiği anlaşılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1- Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin isteminin kabulü ile Dairemizin maddi hataya dayalı 18.10.2016 tarih 2016/18327 Esas 2016/12779 Karar sayılı ONAMA kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/23012, Karar No: 2021/5449, Tarih: 16.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/23012 E.  ,  2021/5449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

08/01/2016 tarihli hükmün sanığın yüzüne karşı verildiği ancak hüküm tarihinde ceza infaz kurumunda bulunan sanığın yüzüne karşı verilen hükmün, kanun yollarına ilişkin kısmında CMK'nın 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmediği anlaşılmakla; hükmün kanun yollarına ilişkin kısmının CMK’nın 263. maddesine uygun bulunmaması nedeni ile; gerekçeli karar mahkemesince sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edildikten sonra temyiz talebinde bulunması halinde, temyiz dilekçesi eklenerek bu talep hususunda ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere, dosyanın mahalline iadesi için; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİ’NE, 16.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32805, Karar No: 2016/15022, Tarih: 12.04.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/32805 E.  ,  2016/15022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK 260/1. maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü halde katılma kararı kaldırılan şikayetçinin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca katılmasına karar verilerek, temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5846 sayılı Kanun'un 81/1. maddesinde yer alan ''Musiki ve sinema eserlerinin çoğaltılmış nüshaları ile süreli olmayan yayınlara bandrol yapıştırılması zorunludur'' düzenlemesi uyarınca süreli olmayan yayınların bandrole tabi bulunduğu, anılan kanun'da süreli yayının tanımının yer almadığı ancak, 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 2/h maddesinde "süreli olmayan yayın" kavramının ''Belli aralıklarla yayımlanmayan kitap, armağan gibi basılmış eserler'' olarak tanımlandığı, yine Türk Dil Kurumu tarafından yazılan Türkçe Sözlükte kitap kavramının '' Ciltli ve ciltsiz olarak bir araya getirilmiş, basılı veya yazılı kağıt yapraklarının bütünü'' olarak tarif edilmesi karşısında, bir kitabın bütün sayfalarını ihtiva eden fotokopilerinin - ciltlenmiş olsun veya olmasın - 5846 sayılı Kanun'un 81/1. maddesi kapsamında bandrole tabi bulunduğu gözetilerek, somut olayda; sanığa ait iş yerinde yapılan aramada şikayetçi Meslek Birliğinin bir kısmında hak sahibi olduğu kitap fotokopilerinin ele geçirildiği, bilirkişi raporunda belirtilen özellliklere göre, orjinalinden fotokopi çekilmek suretiyle çoğaltılan nüshaların kitap niteliğinde olduğu ve şikayetçinin olayda ele geçen Borçlar Hukuku kitabına ilişkin hak sahibi olduğuna ilişkin belgeleri sunduğu anlaşılmakla, eylem 5728 sayılı Kanun'la değişik 5846 sayılı Kanun'un 71/1, 81/13. maddelerine uyduğu halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Denetim süresi içinde kasten suç işleyen sanık hakkındaki açıklamasının geri bırakılmasına karar verilen hükmün aynen açıklanması gerekirken, hapis cezasının ertelenmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 55320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11165, Karar No: 2018/5775, Tarih: 20.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/11165 E.  ,  2018/5775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler sanıklar Muhammet ve Yücel müdafii (vekalet ücreti yönüyle), katılan vekili ve O yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mağdur ...'nun sıfatının gerekçeli karar başlığında "müşteki" olarak gösterilmesi ve kısa kararda yer alan muhalefet şerhine gerekçeli kararda yer verilmemesi, mahallinde düzeltilmesi ve eklenmesi mümkün yazım hatası ve eksiklik olarak görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

I- Sanıklar Muhammet ve Yücel müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklar müdafii, 19/09/2013 tarihinde tefhim edilen hükmü CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 21/11/2013 tarihinde temyiz ettiğinden, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- O yer Cumhuriyet Savcısı'nın ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

I- Sanıklar Muhammet ve Yücel müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklar müdafii, 19/09/2013 tarihinde tefhim edilen hükmü CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 21/11/2013 tarihinde temyiz ettiğinden, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- O yer Cumhuriyet Savcısı'nın ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık ...'ın Bağcılar Demirkapı Mahallesi Melek Sokak No:22 sayılı yerde bulunan ve 2010 yılında satın aldığı daireyi dükkana çevirmesi üzerine Bağcılar Belediye Başkanlığınca yapı tatil tutanağı düzenlenerek taşınmazın mühürlendiği, 2011 yılı Ocak ayı içerisinde kiraladığı taşınmazda eczane açacağını İl Sağlık Müdürlüğüne bildiren mağdur ...'in, eczane olarak faaliyette bulunamayacağına dair yazılı cevap alınca durumu sanık ...'e aktardığı, sanık ...'inde kardeşi sanık ...'a konuyu anlattığı, ardından sanık ...'le konuştukları, sanık ...'in Belediyede tanıdıkları olduğunu söyleyip, dükkana ait tapu fotokopisini diğer sanıklardan alıp, Bağcılar Belediye Başkanlığının kendi işyerine hitaben yazmış olduğu 07/08/2012 tarih ve M.34.3.BAĞ.0.11.00.00-622-01-72564 sayılı ve 5B00B0A0A2664 Elektronik kodlu yazı üzerinde yazının içeriğini karartarak fotokopi çekip, sonra içeriğine "Bağcılar İlçesi ... Mahallesi ... Sokak No:22 0052 pafta 2981 ada 10 parsel sayılı yerde eczane açılmasına belediyemizce bir sakınca görülmemektedir" şeklinde yazıp, bu sahte belgenin altına, Belediye Başkan Yardımcısı tanık ...'nin isminin yazılı olduğu yere de scanıerde taranmış bir imzayı renkli çıktısını alarak ekleyip, sanık ...'a verdiği, sanık ...'ın da kardeşinden aldığı belgeyi mağdura verdiği, mağdurun bu belge ile birlikte tekrar eczane ruhsatı almak için Bağcılar İlçe Sağlık merkezi müdürlüğüne müracaat ettiği, aynı taşınmazla ilgili farklı içerikte iki görüş yazısı bulunması üzerine durum araştırıldığında sözkonusu belgenin sahte olduğunun anlaşıldığı, sanıkların bu suretle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, mağdur ve tanık beyanı ile tüm dosya kapsamından; belgenin ilk bakışta sahte olduğunun kolayca anlaşıldığı, bu haliyle aldatma kabiliyetinin bulunmadığı, ayrıca dolandırıcılık suçu bakımından kamu kurumu zararına bir eylemin ve buna ilişkin belgenin ve aracın elverişli olmadığı, bu nedenle sanıkların üzerine atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, O yer Cumhuriyet Savcısı'nın ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, O yer Cumhuriyet Savcısı'nın ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanıklar Muhammet ve Yücel aynı müdafiin hukuki yardımından faydalandığından, adı geçen sanıklar için tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi ve vekalet ücretinin sanıklara ait olduğu gözetilmeden, tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı'nın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılıkların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, "sanıklar Muhammet ve ... müdafileri ve sanık ... müdafine karar tarihine göre 2640 TL maktu vekalet ücreti takdirine, hazineden alınarak sanıklara verilmesine" cümlesinin çıkartılıp, "AAÜT uyarınca maktu 2.640,00 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak, sanık ...'e ve kendisini aynı vekille temsil ettiren sanıklar Muhammet ve Yücel'e verilmesine" cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15744, Karar No: 2013/12028, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/15744 E.  ,  2013/12028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'nun yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 11.11.2010 gün ve 2006/392 Esas, 2010/733 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ... ve ... ile sanıklar ... ve ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıkların işyerinde hırsızlık yapılmasından sonra yaptıkları araştırma ve duyumlar sonucunda hırsızlığın müştekinin de içinde bulunduğu kişiler tarafından gerçekleştirildiğini öğrendikleri yönündeki savunmaları ve müştekinin de bu şüpheyi kuvvetlendirecek anlatımları mağdurun sanıklar tarafından karakola götürülmesi karşısında, sanıkların eylemlerini haksız tahrik etkisiyle gerçekleştirip gerçekleştirmediklerinin karar yerinde tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ... ile sanıklar ... ve ... müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8112, Karar No: 2007/10405, Tarih: 09.07.2007

11. Hukuk Dairesi 2006/8112 E., 2007/10405 K.

**11. Hukuk Dairesi 2006/8112 E., 2007/10405 K.**

**- ANONİM ŞİRKET

- HİSSE SENEDİ

- PAY DEVRİ**- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 416 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 417 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada (Ankara Yedinci Asliye Ticaret Mahkemesi)'nce verilen 02.03.2006 tarih ve 2005/369-2006/103 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin dava dışı N... Market Mağazacılık A.Ş.'nin ortağı iken hisselerini 30.04.2000 tarihinde davalılara devir ettiklerini, ancak devir alanların şirket nezdinde gerekli devir işlemlerini yaptırmadıklarını öğrendiklerini, bu durumun müvekkillerinin kişisel hak ve menfaatlerini zedeleyeceğini ileri sürerek, N... Market Mağazacılık A.Ş.'nin ortaklarının hisse devir sözleşmesi gereğince davalılar olduğunun ve müvekkillerinin ortaklık sıfatının kalmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, pay devrinin TTK'nın 416-419. maddelerine uygun yapılmadığından geçersiz olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, şirketin hisse senetlerinin tümünün nama yazılı olduğu ve TTK'nın 416 ve 417. maddelerine uygun devrin yapılmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Davacılar, diğer davalılara şirketteki hisselerini devrettiklerini savunarak, adi yazılı sözleşme ibraz etmiştir. Taraflar arasında akdedilen hisse devir sözleşmesinin 8. maddesinde (Satıcılar satmayı taahhüt ettikleri hisselerinin resmi devrini 30.04.2000 tarihinde yapacaklardır.) hükmüne yer verilmiştir. Davalılar, bu maddede yer alan hisselerin devir ve ferağ sözleşmesinin düzenlenmediğini savunmuş, davacı da böyle bir sözleşmeyi ibraz etmemiştir. Mahkemece, şirketin hisselerinin nama yazılı olduğu, ancak hisse devrinin TTK'nın 416. ve 417. madde şartlarına uygun yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak hüküm, yeterli araştırma ve incelemeye dayanmamaktadır. Zira, davalı şirketin anasözleşmesinde payların nama yazılı olduğu hükme bağlanmış ise de, şirket paylarının henüz senede bağlanıp bağlanmadığı, bunlara ilişkin ilmühaberin çıkarılıp çıkarılmadığı araştırılmamıştır.

TTK'nın 416. ve 417. maddeleri hükmü uyarınca, nama yazılı pay senetlerin devri için, bir temlik beyanı veya senedin arkasında tam bir cironun yapılması, ayrıca senet üzerindeki zilyetliğin devir ve teslimi gerekir. Bu koşulların yerine getirilmemesi halinde yapılan devir işlemi geçersizdir. Fakat, anonim ortaklığın çıplak paylarının devri biçime bağlı olmayıp, alacağın temliki suretiyle de mümkündür. Ayrıca pay devri, ortaklığa karşı ancak pay defterine kayıtla hüküm ifade eder.

O halde, öncelikle mahkemece, şirket tarafından nama yazılı pay senetleri çıkarılıp çıkarılmadığı, çıkarılmış ise, devrin TTK'nın 416 ve devamı maddeleri ile anasözleşmeye uygun bulunup bulunmadığı, çıkarılmamış ise, dosyada bulunan sözleşmenin alacağın temliki hükmünde olup olmadığı şirket ticaret sicil dosyası, defter ve kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptı-

rılmadan nama yazılı pay senetlerinin çıkarılmış olduğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına (BOZULMASINA), ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.07.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34442, Karar No: 2017/141, Tarih: 30.01.2017

**6. Ceza Dairesi         2013/34442 E.  ,  2017/141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

2-Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı şekilde sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasa'nın 53. maddesinin uygulanmasına ve yargılama giderleri ile ilgili bölümden ''Zorunlu savunman ücretinin alınmasına'' ilişkin kısımlar çıkarılarak, yerine "Sanığın, kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; aynı Kanun'un 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1. maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamasına" tümcesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.01.2017 tarihinde Üye ...'in muhalefetine karşın oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY :

Sanığın arkadaşlık ilişkisi kurmak için bir süredir rahatsız ettiği mağdur ile aralarında sorun yaşandığı, aynı gün içinde olay saatinden önce benzer sorunun yeniden ortaya çıktığı,

KARŞI OY :

Sanığın arkadaşlık ilişkisi kurmak için bir süredir rahatsız ettiği mağdur ile aralarında sorun yaşandığı, aynı gün içinde olay saatinden önce benzer sorunun yeniden ortaya çıktığı,

Mağdur ...'ın arkadaşları ile sanık ...'ya bir ders ve/veya zarar vermeye karar verdiği, bu karar gereği sanığın kullanımında bulunan cep telefonu numarasını ortak arkadaşları ...'e sorup öğrendiği, kişisel ilişki kurma bağlamında hastane bahçesine gelmesi için sanığı telefon mesajı atarak çağırdığı, sanığın da belirtilen yere gelip mağdur ... ile buluştuğu, hemen onun yanına oturup yakınlaşma için harekete geçtiği, mağdurun elindeki telefon ile bir başkasına “başıma ne geldi bilemezsin” şeklinde mesaj yazdığını görüp, birilerinin kendisini dövmeye gelebileceklerini düşünüp, cep telefonundaki diğer mesajların ne olduğunu anlamak için hızla çekip aldığı, bir süre telefondaki mesajları inceleyip, mağdurun farklı planlarla buluşmak istediği endişesine kapılıp kendi ile ilgili tüm bilgileri ortadan kaldırmak için önce telefonun sim kırtını çıkarıp kırıp attığı, ancak mağdurun yine de farklı bir hat takarak cep telefonunu aynı amaçla hareketlerini sürdürebileceğini olanaklı görüp muhtemel zarar olgusundan korunma duygusu ile mağdurun talebine karşı cep telefonunu geri vermediği, bunun üzerine aralarında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, mağdurun koluna vurup “kes sesini, yumruğu yersen oturursun yerine, ağzını burnunu dağıtacağım, döveceğim yaklaşma” şeklinde sözler sarf edip telefonu pantolonun cebine koyduğu, mağdurun, telefonunu almak için hamle yapınca sanık ...'in belinden gazeteye sarılı bir bıçağın yere düştüğü, sanığın bunu alıp, mağdura gösterip olay yerinden ayrıldığı, mağdur ...'ın şikayeti üzerine olaydan üç gün sonra sanığın ablası tarafından suça konu cep telefonunun hiçbir şekilde kullanılmadan mağdura iade olduğu oluş ve dosya kapsamından anlaşılan olayda; sanığın yağma kastı ile hareket etmediği bu bağlamda sanığın eyleminin bir bütün halinde silahlı tehdit suçunu oluşturduğu, hal böyle olunca da sanık hakkında yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün suçun hukuki nitelendirmesi yönünden de bozulması gerektiği inancı ile sayın çoğunluğun aksi yönde oluşan düşüncesine iştirak olunmamıştır.