muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4657, Karar No: 2021/1490, Tarih: 05.10.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/4657 E.  ,  2021/1490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Asıl davada davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.05.2014 gününde verilen dilekçe ile ecrimisil; birleştirilen davada davacı vekili tarafından 12.05.2014 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talebi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; asıl davanın reddine, birleştirilen davanın ise kabulüne dair verilen 07.07.2020 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi asıl ve birleştirilen davada davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 05.10.2021 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden asıl ve birleştirilen davada davacılar vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenin sözlü açıklamaları dinlendi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17316, Karar No: 2017/11137, Tarih: 19.09.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/17316 E.  ,  2017/11137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetlere dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanıkların, müşteki ... demir çubuk ile yüzünde sabit iz olacak şekilde yaralamaları nedeniyle, TCK'nin 87/1-c,son maddesi uyarınca cezalarının 5 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi suretiyle, sanıklara eksik ceza tayini,

2) Olay günü sabah saatlerinde katılanın içinde bulunduğu aracı sanıkların üzerlerine doğru sürmesi sebebiyle sanıkların birlikte suç işleme kararı ile aynı gün öğleden sonra katılanın yanına gidip fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak katılanı yüzünde sabit iz olacak nitelikte yaraladıkları olayda, sanıkların savunmalarının aksine bir delil elde edilemediği halde, soyut gerekçelerle sanıkların cezalarında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik uygulanmasına yer olmadığına dair karar verilmesi suretiyle sanıklara fazla ceza tayini,

3) Sanıklar ... ve ...'nin müşteki ... yüzünde sabit iz niteliğinde yaralaması nedeniyle TCK'nin 87/1-c,son maddesinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmeden, iddanamede yazılı bulunmayan cezayı artıran TCK'nin 87/1-c,son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Yasanın 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 19.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21673, Karar No: 2016/1370, Tarih: 27.01.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/21673 E.  ,  2016/1370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık hakkında... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 25/09/2012 tarihli sağlık kurulu raporunda TCK'nın 32/2. maddeden istifade edebileceği belirtilmesine rağmen, aynı hastanenin 13/02/2013 tarihli raporunda cezai ehliyetinin tam olduğunun belirtilmesi karşısında, her iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi için sanığın İstanbul Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca, sanığın suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinde tamamen ya da önemli derecede azalma olup olmadığı araştırılıp, raporla tespit edildikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken, Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmelik'in 20/1-7. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği taktirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50. maddesinin 3. fıkrası gereğince aynı kanun maddesinin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

4-TCK'nın 31. ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11/1. maddeleri uyarınca, 5395 sayılı Kanun'un 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden, ceza sorumluluğu olan ve hakkında mahkumiyet hükmü kurulan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun'un 5. maddesi uyarınca tıbbi bakım ve rehabilitasyon tedbirine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16659, Karar No: 2013/23343, Tarih: 09.09.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/16659 E.  ,  2013/23343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak

Suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 9 ay hapis cezası yerine 10 ay hapis cezası olarak hesaplanması ve bundan sonra yapılan indirimlerin hatalı bulunan miktar üzerinden yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ...,müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk ...'ın hüküm fıkrasından, TCK'nın 35. maddesi ile ilgili kısımdan “10 ay hapis cezası çıkarılarak yerine “9 ay hapis cezası” eklenmesi, TCK'nın 31/2. maddesi ile ilgili kısımdan “5 ay hapis cezası” çıkarılarak yerine “4 ay 15 gün hapis cezası” eklenmesi, TCK'nın 62. maddesi ile ilgili kısımdan “4 ay 5 gün hapis cezası” çıkarılarak yerine “3 ay 22 gün hapis cezası” eklenmesi, TCK'nın 50/1-a maddesi ile ilgili kısımdan “2.500,00TL adli para cezası” çıkarılarak yerine “2.240,00 TL adli para cezası” eklenmesi; suça sürüklenen çocuk ... Karadaş'ın hüküm fıkrasından, TCK'nın 35. maddesi ile ilgili kısımdan “10 ay hapis cezası çıkarılarak yerine “9 ay hapis cezası” eklenmesi, TCK'nın 31/3. maddesi ile ilgili kısımdan “6 ay 20 gün hapis cezası” çıkarılarak yerine “6 ay hapis cezası” eklenmesi, TCK'nın 62. maddesi ile ilgili kısımdan “5 ay 16 gün hapis cezası” çıkarılarak yerine “5 ay hapis cezası” eklenmesi, TCK'nın 50/1-a maddesi ile ilgili kısımdan “3.320,00 TL adli para cezası” çıkarılarak yerine “3.000,00 TL adli para cezası” eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/71, Karar No: 2015/29220, Tarih: 13.03.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/71 E.  ,  2015/29220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL ANADOLU 8. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışındaki yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Ele geçirilen uyuşturucu maddenin niteliği ile miktarına ve buna bağlı olarak önem ve değerine göre, temel hapis cezasının alt sınır aşılarak tayin edilmesi yerinde ise de TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler ve 3. maddesindeki orantılılık ilkesine aykırı olarak temel cezanın alt sınırdan fazla uzaklaşılarak belirlenmesi,

2- 13.05.2014 tarihli olay tutanağı içeriğine, sanığın savunmasına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın suç tarihinde Harem Otogarı'nda yolcu olarak bulunduğu Star Batman firmasına ait otobüsün şoförü ve muavini ile tutanak tanıkları dinlenilip tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sanık hakkında TCK’nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması koşullarının oluşup oluşmadığının tartışılması gerekirken, eksik araştırma ile karar verilmesi,

3- Sanığın gözaltında ve tutuklu kaldığı sürenin hükmolunan hapis cezasından indirilmesine karar verilmeyerek TCK'nın 63. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15307, Karar No: 2015/11904, Tarih: 22.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/15307 E.  ,  2015/11904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2013

NUMARASI : 2008/378-2013/624

Davacı S.. B.. vekili Avukat İmge tarafından, davalılar C.. Ö.. ve diğerleri aleyhine 04/12/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 15/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından; davaya konu uyuşmazlık ile ilgili olarak aralarında davalıların da bulunduğu 37 kişi hakkında, kamu kurum ve kuruluşlarının ihalesine fesat karıştırmak, edimin ifasına fesat karıştırmak ve görevi kötüye kullanmak suçlarından, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/38 esas sayılı dosyası üzerinden kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde; atılı tüm suçlar yönünden sanıkların beraatine karar verildiği ve davanın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi gereğince hukuk hâkimi ceza mahkemesinin kararı ile bağlı değilse de; ceza mahkemesince belirlenecek maddi vakıalar hukuk hâkimi yönünden de bağlayıcıdır. Bu nedenle; Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/38 esas sayılı dosyasının kesinleşmesi beklenmeli ve sonucuna göre yapılacak değerlendirme ile birlikte iş bu dava hakkında karar verilmelidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan hususlar gözetilmeden karar verilmesi doğru bulunmamış, temyiz edilen kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15687, Karar No: 2023/4259, Tarih: 11.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/15687 E.  ,  2023/4259 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/616 E., 2022/1544 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafileri

Aralarındaki bağlantı nedeniyle, Dairemizin 2023/3352 Esas sayılı dosyası ile birlikte incelendi.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz

dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.02.2022 tarihli ve 2021/185 Esas, 2022/32 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/616 Esas, 2022/1544 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Eksik inceleme ve araştırma yapıldığına, 4. Hükmün gerekçesiz olduğuna, 5. Eylemin uyuşturucu madde kullanılmasını kolaylaştırma suçunu oluşturacağına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

31.12.2020 tarihinde rutin yol kontrolü sırasında sürücüsü diğer sanık ... olan aracın kimlik kontrolü amacıyla durdurulduğu, çıplak gözle görülecek şekilde aracın arka koltuğunda bulunan şeffaf

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

31.12.2020 tarihinde rutin yol kontrolü sırasında sürücüsü diğer sanık ... olan aracın kimlik kontrolü amacıyla durdurulduğu, çıplak gözle görülecek şekilde aracın arka koltuğunda bulunan şeffaf

poşetteki net 4,37 gram metamfetamini diğer sanık ...’ın rızasıyla kolluk görevlilerine teslim ettiği, alınan ifadesinde haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen tanıklar ... ve ...’i, sanık ...’e ait bağ evine götürdüğünü maddenin onlara ait olabileceğini beyan etmesi üzerine, Cumhuriyet savcısının yazılı arama emriyle sanık ...’nın bağ evinde yapılan aramada; mutfak dolabında bulgur içerisine gizlenmiş metamfetamin kalıntılı hassas terazi ile girişteki sobanın içinde 1 adet alüminyum folyoda, yatak odasında asılı kot şortun cebinde 2 parça alüminyum folyo ve 1 parça şeffaf poşette, diğer odada yatak arasında sigara paketinde 3 adet alüminyum folyo ve 2 adet şeffaf poşet içerisinde ele geçen maddelerden 5 paketinin net 10,26 gram metamfetamin, 2 paketinin net 1,11 gram sentetik kannabinoid içeren uyuşturucu madde, 1 paketinin net 1,55 gram uyuşturucu olmayan madde ve 2 paketinin kenevir tohumu olduğunun tespit edildiği, ikamette bulunan tanık ...’in üzerinden de alüminyum folyoya sarılı uyuşturucu madde ele geçirildiği olayda; sanık ...’nın eyleminin ikametinde ele geçirilen maddelerin çeşitliliği, gizlenmiş halde metamfetamin kalıntılı hassas terazinin ele geçirilmesi, tanık ...'in sanık ...'dan olay tarihinden önceki tarihlerde uyuşturucu madde aldıkları yönündeki beyanı ve kolluk görevlilerinin arama için geldiği esnada evdeki uyuşturucuların bir kısmının sobaya atılarak yakıldığı yönündeki beyan ve tespitleriyle sabit olduğu, sanık ...’nın beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu gerekçeleri ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve araştırılacak başkaca bir husus da kalmadığı anlaşılmakla, sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/616 Esas, 2022/1544 Karar sayılı kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/616 Esas, 2022/1544 Karar sayılı kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan

temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2279, Karar No: 2019/3088, Tarih: 11.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2279 E.  ,  2019/3088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 145 ve 62/1. maddeleri gereğince 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine dair....2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/12/2006 tarih, 2006/305 Esas ve 2006/617 sayılı kararının infazını müteakip, sanığın 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca hakkındaki hükmün yeniden değerlendirilmesi talebinin reddine ilişkin anılan Mahkemenin 26/05/207 tarih, 2006/305 Esas ve 2006/617 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair....Ağır Ceza Mahkemesinin 21/06/2017 tarihli ve 2017/253 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 21/01/2019 gün ve 94660652-105-46-16332-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/01/2019 tarih ve 2019/8262 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmiştir.

.... Ağır Ceza Mahkemesinin 21/06/2017 tarihli ve 2017/253 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın İstem yazısında;

.... Ağır Ceza Mahkemesinin 21/06/2017 tarihli ve 2017/253 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın İstem yazısında;

"Yargılama sırasında, 05/07/2012 tarihli ve 28344 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun’un 83. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un karşılıksız yararlanma başlıklı 163. maddesine eklenen üçüncü fıkrası ile "Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisinin, suyun veya doğal gazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi halinde kişi hakkında bir yıldan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur." ve aynı Kanun’un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası ile “Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisinin, suyun ve doğal gazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi dolayısıyla bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla hakkında hırsızlık suçundan dolayı kovuşturma yapılan veya kesinleşmiş olup olmadığına bakılmaksızın hakkında hüküm verilen kişinin, bu Kanun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde, zararı tamamen tazmin etmesi hâlinde, hakkında cezaya hükmolunmaz, verilen ceza tüm sonuçlarıyla ortadan kalkar.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, somut olayda sanığın kaçak su kullanması nedeniyle oluşan zararı karşıladığına dair 27/07/2010, 02/09/2010 ve 28/06/2010 tarihli 3 adet tahsilat makbuzunu dosya içerisine sunduğu nazara alındığında, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 11.11.2013 tarih, 2013/25961 Esas ve 2013/32745 sayılı kararında belirtildiği üzere, bu ödemelerin yargılamaya konu zararla ilgili olup olmadığının araştırılması, yapılan ödemenin zararın tamamını karşılamadığının anlaşılması halinde ise sanığın kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak ve 6 aylık süre de beklendikten sonra ve sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

Denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme: