muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1567, Karar No: 2013/5627, Tarih: 15.02.2013

Bu kapsamda şiddete, silahlı direnmeye veya isyana teşvik niteliği taşıyan yaklaşımlar ile azınlıklara yönelik nefret söylemi içeren açıklamalar sözleşmenin koruduğu ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemez. (02.10.2003 tarihli Kızılyaprak – Türkiye kararı; 27.05.2004 tarihli Yurttaş – Türkiye kararı ; 09.03.2004 tarihli ... ... – Türkiye kararı)

Yazının içeriğine, şiddeti teşvik edip etmediğine, yazının hangi bağlamda yayınlandığına, yani şiddeti yaratmaya elverişli olup olmadığına bakılmalıdır. (Gözel ve Özel / Türkiye, 6 Temmuz 2010 kararı)

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 13, 14, 25, 26 ve AİHS'nin 9/2, 10/2, 17. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde Devlet yahut halkın bir bölümü için rahatsız edici, hoşa gitmeyen, kural dışı, endişe verici, fakat şiddet ve şiddet kırkırtıcılığı içermeyen nitelikteki, sözler de ifade hürriyeti kapsamındadır.

Somut olayda, sanıkların infaz hakimliği önündeki savunmalarında; Şiddeti, silahlı direnmeyi veya ayaklanmayı teşvik eden ifadelerin kullanılmadıkları, işlenen bir suçu yahut işlediği suç nedeniyle kişiyi övücü nitelikte bulunmayan, başka bir hükümlü hakkında “sayın” denilerek onun infaz koşulları ile ilgili kendi değer yargılarını içeren düşüncelerini açıklayan sanıkların eyleminde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90/5. maddesi uyarınca uygulanması gereken Avrupa İnsan Hakları sözleşmesi ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin Skaka / Polonya – 27 Mayıs 2003, Korku / Türkiye – 23 Eylül 2003 tarihli kararları da gözetildiğinde yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığı gözetilmedan yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Uygulamaya göre de;

a) Suç tarihinden önce hapis cezasına mahkum edilmedikleri anlaşılan sanıklar ..., ..., ... ve ...'ye tayin olunan 25'er gün hapis cezalarının 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde,

b) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sonuç açıklanan nedenlerle; sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 15.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10749, Karar No: 2013/7648, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/10749 E.  ,  2013/7648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, maddi tazminat talebinin reddine, 70.000,00.-TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılardan ..., ... İnşaat Taahhüt Deri Tekstil Sanayi Ve Ticaret Ltd.Şti., ... Deri Sanayi A.Ş. ve ... vekillerince istenilmesi ve davalılardan ... Deri Sanayi A.Ş. ve ... vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16/04/2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan ... ile ... İnşaat Taahhüt Deri Tekstil Sanayi Ve Ticaret Ltd.Şti. vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. Diğer davalılar adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Ddosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle karar başlığının mahallinde her zaman düzeltilebileceği anlaşıldığından, temyiz edenin sıfatına ve temyiz nedenlerine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün ONANMASINA, davacı yararına takdir edilen 990.00 TL duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 16/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5509, Karar No: 2015/4250, Tarih: 14.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/5509 E.  ,  2015/4250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

1956 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında orman niteliği ile tapulama harici bırakılan taşınmazların 3402 sayılı Kanunun Ek 8. maddesi gereğince yapılan kadastrosu sırasında; ... Köyü 143 ada 15 ve 18 parsel sayılı sırasıyla 646,48 m² ve 574,93 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile davalı adına tespit edilmiştir.

Davacı , taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup taşlık, kayalık ve çalılık olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile taşlık ve çalılık niteliği ile adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1975 yılında orman kadastrosu yapılmıştır. 1986 yılında herhangi bir nedenle sınırlandırma dışı kalmış ormanların kadastrosu ile 2/B madde uygulaması ve aplikasyon yapılmış, 09.04.1987 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davalı yararına 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı belirlenerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 14/05/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14015, Karar No: 2015/18437, Tarih: 07.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/14015 E.  ,  2015/18437 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İskenderun 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 26/06/2014

Numarası : 2013/789-2014/246

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, iş akdinin haksız ve ihbar öneli verilmeksizin sona erdirildiğini bu nedenle hak etmiş olduğu kıdem ve ihbar tazminatının ödetilmesini hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Bakanlık, davacı ile davalı idare arasında iş akdi ya da sözleşme olmadığından idareye husumet tevcih edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı Sağlık Bakanlığı'nın 492 sayılı Harçlar Kanunu' nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının 2. bendinin a ve b bentlerinin çıkartılarak yerine; “Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç olmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan başvurma harcı, peşin harç ve ıslah harcı toplamı134,70 TL'nin hüküm kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 07/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10758, Karar No: 2011/121, Tarih: 17.01.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/10758 E.  ,  2011/121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ... ve diğerleri aleyhine 09/11/2006 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; borçlu olmadığının tespitine ilişkin 01/06/2009 günlü kararın hüküm bölümünün tavzihi istenmiş, bu isteğin reddine dair verilen 12/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiştir. Davacılar vekili kararın harç, avukatlık ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin bölümünün açık olmadığını belirterek tavzih isteminde bulunmuştur. Yerel mahkemece, bu istemin reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 388/son ve 389. maddeleri gereğince gerekçeli kararın hüküm fıkrası bölümünde taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların el verdiği ölçüde sıra numarası altında birer birer, açık, kuşku ve duraksama yaratmayacak biçimde gösterilmesi gerekir.

Yerel mahkemece verilen kararda harç, avukatlık ücreti ve yargılama giderlerinden tarafların sorumlu olacakları tutarlar açık ve net olarak gösterilmemiştir. Bu durum, kararın yerine getirilmesi sırasında duraksamaya yol açacak nitelikte olduğundan, tavzih istemi kabul edilerek, davalıların sorumlu oldukları tutarların açık ve net olarak belirtilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle tavzih isteminin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8128, Karar No: 2023/986, Tarih: 05.04.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8128 E.  ,  2023/986 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/335 E., 2022/1127 K.

DAVA TARİHİ : 08.02.2017

KARAR : Davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Nusaybin Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/258 E., 2021/901 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; seracılık faaliyetinde bulunduğunu, 14.06.2016 tarihinde davaya konu seranın yakınlarında bulunan davalı şirketin gözetim ve sorumluluğundaki elektrik direğindeki tellerin arızasından dolayı yangın çıktığını, yangının sıçraması nedeniyle seranın ve içindeki ürünlerin zarar gördüğünü ileri sürerek; seranın yanması nedeniyle şimdilik 10.000 TL, serada dikili bulunan salatalık bitkisinin yanması nedeniyle şimdilik 1.000 TL olmak üzere toplam 11.000 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 15.11.2019 tarihli ıslah dilekçesi ile toplam tazminat talebini 368.008,78 TL'ye arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalı; yangının çıkış sebebinin bilinmediğini, arıza kaydının bulunmadığını, o tarihte sokağa çıkma yasağı bulunduğundan onarım ve bakım yapılamayacağından sorumluluk atfedilemeyeceğini, kusurun davacıda olduğunu, yangının elektrik direğinden çıktığının davacının ispat etmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bilirkişi raporları esas alınmak suretiyle, davanın kısmen kabulü ile 230.492,64 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyen yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili; yangının davalının kusurundan meydana geldiğini, tazminattan indirime gidilmesinin doğru olmadığını, ürün ve sera zararının eksik hesaplandığını, çelişki giderilmeden hüküm kurulduğunu, davanın açılmasına davalı taraf sebep olduğundan aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmemesi ve avans faize hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek, kararın kaldırılmasını ya da düzeltilmesini talep etmiştir.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili; yangının davalının kusurundan meydana geldiğini, tazminattan indirime gidilmesinin doğru olmadığını, ürün ve sera zararının eksik hesaplandığını, çelişki giderilmeden hüküm kurulduğunu, davanın açılmasına davalı taraf sebep olduğundan aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmemesi ve avans faize hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek, kararın kaldırılmasını ya da düzeltilmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili; yangının elektrik direklerinden çıkmadığını, bilirkişi raporunun hükme elverişli olmadığını, kusur raporunun ihtimaller üzerine hazırlandığını, hesap bilirkişi raporunda zararın nasıl hesaplandığının belli olmadığını, bilirkişi raporlarına itirazlarının dikkate alınmadığını, gerekçeli kararda yeterli açıklamanın yapılmadığını ileri sürerek, kararın kaldırılması talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; yangının davalının sorumluluğunda olan elektrik hattındaki direkten çıktığı, yangın ile davalının ihmal ve eylemleri arasında illiyet bağının bulunduğu, davacının da mütefarik kusurunun isabetli olarak saptandığı, davacının zararının toplanan deliller çerçevesinde belirlendiği, davanın kısmen reddine karar verildiğinden karşı yan lehine vekalet ücretine ve yargılama giderine hükmedilmesinin usule uygun olduğu gerekçesiyle, tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde sunduğu nedenleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elektrik enerjisi dağıtım hattından kaynaklandığı iddia olunan yangın nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 71 inci maddesi ile önemli ölçüde tehlike arz eden işletmenin maliki ve varsa işleteni sorumlu ve bir kusurları söz konusu olmaksızın “doğan zararı gidermekle yükümlü” tutulmuşlardır. Bu sorumluluğa öğretide “kusursuz sorumluluk” veya daha geniş tanımıyla “kusura dayanmayan nesnel sebep sorumluluğu” denilmektedir. Burada malike veya işletene kurtuluş kanıtı sunma olanağı tanınmamıştır. Malik veya işleten ancak illiyet bağını kesen sebeplerin (mücbir sebep, zarar görenin kendi kusuru, üçüncü kişinin ağır kusuru gibi ) varlığı durumunda sorumluluktan kurtulabilir.

2.Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığının çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, gene çoğu zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından, bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır.

3. Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin ‘’İkinci’’ bölümünün ‘’Genel Hükümler’’ başlığı altındaki ‘’Kuvvetli akım tesislerinin güvenliği’’ alt başlığında yer alan 5 inci maddesi şöyledir:

"Kuvvetli akım tesisleri her türlü işletme durumunda, cana ve mala herhangi bir zarar vermeyecek ve tehlike oluşturmayacak bir biçimde yapılmalıdır.

Herhangi bir kimsenin dikkatsizlikle de olsa yaklaşabileceği uzaklıktaki kuvvetli akım tesislerinin gerilim altındaki bölümlerine (aktif bölümler) dokunulması olanaksız olmalıdır ve ilerideki bölümlerde belirtilen emniyet mesafeleri ile koruma önlemleri sağlanmalıdır.".

Aynı Yönetmeliğin ‘’bakım ve onarım’’ başlıklı 27 inci maddesi ise şöyledir:

"Tesislerin ve aygıtların teknik belgelerinde belirtilen aralıklarda bakım ve onarımları yapılmalıdır. Yapılan bakım ve onarımlar kalıcı bir şekilde kaydedilmelidir."

4.İşletme sahibi veya işletenin meydana gelen zarardan sorumlu tutulabilmesi için kusuru aranmaz. Ancak, aynı zamanda sorumlu kişinin zararın doğumunda kusuru varsa, bu kusur munzam (ek) kusur olarak gözönünde tutulur. Munzam kusur halinde, kusursuz sorumlu kişi illiyet bağını kesen sebeplere dayanarak sorumluluktan kurtulamayacağı gibi tazminat miktarının takdirinde bu kusur gözönünde tutulabilecektir.

3. Değerlendirme

4.İşletme sahibi veya işletenin meydana gelen zarardan sorumlu tutulabilmesi için kusuru aranmaz. Ancak, aynı zamanda sorumlu kişinin zararın doğumunda kusuru varsa, bu kusur munzam (ek) kusur olarak gözönünde tutulur. Munzam kusur halinde, kusursuz sorumlu kişi illiyet bağını kesen sebeplere dayanarak sorumluluktan kurtulamayacağı gibi tazminat miktarının takdirinde bu kusur gözönünde tutulabilecektir.

3. Değerlendirme

Davaya konu parselin sulu tarla vasfında olup davacı şirket adına kayıtlı olduğu ve üzerinde olay tarihi itibariyle seranın bulunduğu tüm dosya kapsamından anlaşılmıştır. Seranın yaklaşık 1 km uzaklığında davalı şirketin sorumluluğunda bulunan tek devreli durdurucu beton elektrik direği üzerinde bulunan izolatör ve jamper bağlantılarından çıkan arkın 16.06.2016 tarihinde yere düşerek mevsim nedeniyle yerde bulunan kuru otlarla teması sonucunda yangının çıktığı ve kuvvetli rüzgarın etkisiyle plastik sera ve sera içerisinde dikili bulunan salatalık bitkisinin tamamen yandığı, 6098 sayılı Kanun'un 71 inci maddesi uyarınca önemli ölçüde tehlike arz eden enerji nakil hattını işletmesi nedeniyle kusursuz sorumlu olduğu anlaşılan davalı şirketin ayrıca munzam kusurunun bulunduğunun hükme esas alınan bilirkişi raporu ile belirlendiği anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1617, Karar No: 2022/5818, Tarih: 28.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/1617 E.  ,  2022/5818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, tehdit, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbiri

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun kalmış olduğu bakım ve rehabilitasyon merkezi görevlileri tarafından isteğinin yerine getirilmemesi üzerine eline cam parçası alarak yutmaya çalışması, katılan ...'in kendisini ikna etmek için uğraşması, ancak suça sürüklenen çocuğun katılan ...'e tekme atması ve saçını çekmesi, katılan ... 'na taş atması ancak taşın isabet etmemesi, katılanlara hitaben hakaret ve tehdit içeren sözler sarf etmesi, daha sonra da tekme atarak oda kapısını kırması şeklindeki eylemine uyan ve TCK’nın TCK 125/1,3-a, 43.; 106/1, 43.; 152/1.a; ;86/2,3-c-e, 31/3, 86/2, 3-c; 86/2-3.c.e, 35; 31/3 düzenlenen kamu görevlisine hakaret, tehdit, kamu malına zarar verme ve kasten yaralama suçları için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, 22/09/2014 olan sorgu tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında kamu görevlisine hakaret, tehdit, kamu malına zarar verme ve kasten yaralama suçlarından açılan kamu davasının, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 28/03/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5931, Karar No: 2024/3389, Tarih: 26.06.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/5931 E.  ,  2024/3389 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N AB O Z M A

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2022/1003 değişik iş sayılı kararı

ŞÜPHELİ : ...

SUÇ : Taksirle yaralama

İNCELEME KONUSU

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda...Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 25/02/2022 tarihli ve 2018/10615 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin...2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/03/2022 tarihli ve 2022/1003 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 25/07/2023 tarihli ve 94660652-105-03-544-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18/09/2023 tarihli ve KYB- 2023/90129 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18/09/2023 tarihli ve KYB- 2023/90129 sayılı kanun yararına bozma isteminin;