muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8030, Karar No: 2023/4373, Tarih: 13.09.2023

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3107, Karar No: 2022/3825, Tarih: 16.05.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/3107 E.  ,  2022/3825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın SGK ile hizmet sağlayıcısı olan eczane arasında yapılan sözleşmeden kaynaklanmasına göre, kararın temyiz incelemesi görevi Yargıtay Yüksek 3. Hukuk Dairesine ait olup, 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21/2 maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60/3 maddesi gereğince dosyanın anılan Yüksek Daireye gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 16/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18083, Karar No: 2013/24687, Tarih: 02.07.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/18083 E.  ,  2013/24687 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/18083

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İstanbul 10. İcra Müdürlüğü'nün 2012/106 Esas sayılı dosyası ile Pendik 2. İcra Müdürlüğü'nün (Anadolu 10. İcra Müdürlüğü) 2012/219 Talimat sayılı dosya asıllarının, borçluya çıkarılan icra emri, kıymet takdiri ve satış ilanı tebligatları da eklenmiş olarak gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/07/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/939, Karar No: 2023/3590, Tarih: 04.07.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/939 E.  ,  2023/3590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2604 E., 2022/1582 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm

kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorlu 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/246 E., 2020/238 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalının çalışmadığını, davalının bir başka kadınla birlikte olduğunu belirterek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, aylık 750,00TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 30.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; davacı kadının beyanlarının doğru olmadığını belirterek, tarafların boşanmalarına, davacı tarafın nafaka, maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının yaklaşık üç yıldır evine gelmediği, bu süre içerisinde evinin ihtiyaçlarını karşılamadığı, başka bir bayanla yaşadığı duyumlarının çevresindekilerce bilindiği, bu bayandan çocuğu olduğu yönünde duyumlar olduğu, bu sebeplerle davalının evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında tam kusurlu bulunduğu gerekçesiyle davacının davasının boşanma talebi yönünden kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince

boşanmalarına davacının lehine aylık 250 TL tedbir ve 300 TL yoksulluk nafakasına, davacı lehine 10.000 TL maddî tazminat ile 15.000 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

boşanmalarına davacının lehine aylık 250 TL tedbir ve 300 TL yoksulluk nafakasına, davacı lehine 10.000 TL maddî tazminat ile 15.000 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemenin kusur değerlendirmesinde hataya düştüğünü, kusurunun bulunmadığını, kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminata hükmedilmesinin hatalı olduğu gerekçeleri ile kusur tespiti, tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının 3 yıldır müşterek eve gelmediği, bu süre zarfında evin ihtiyaçlarını karşılamadığı, böylelikle evlilik birliğinin sona ermesinde davalının tam kusurlu olduğu, davalının boşanmaya neden olan kusurlu davranışları davacının kişilik haklarını ihlal etmediğinden davacının manevî tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulünün hatalı olduğu gerekçeleri ile davalının kusur tespitine ve manevî tazminata yönelik istinaf talebinin kabulüne, kusura ilişkin gerekçenin düzeltilmesine, İlk Derece Mahkemesinin manevî tazminata yönelik hükmünün kaldırılarak, davacının manevî tazminat talebinin reddine, davalının diğer istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili; kusur belirlemesinin ve kadının manevî tazminat talebinin reddinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kusur belirlemesi ve manevî tazminatın reddi yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan boşanma ve fer'îleri istemine ilişkin davada, Bölge Adliye Mahkemesince belirlenen kusur tespitinin yerinde olup olmadığı, kadın yararına manevî tazminat şartlarının somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9421, Karar No: 2024/927, Tarih: 15.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9421 E.  ,  2024/927 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/500 E., 2023/559 K.

DAVA TARİHİ : 23.09.2020

KARAR : Bozma ilamına uyularak yeniden esas hakkında hüküm kurulması

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının tazmınatların ve nafakaların miktarı yönlerinden kısmen bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; maddî ve manevî tazminatlar ile yoksulluk ve iştirak nafakalarına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle;tarafların 2005 yılında evlendiklerini, iki ortak çocuklarının olduğunu, her ikisininde ikinci evliliği olduğunu, davalının huysuz ve küfürbaz davranışları olduğunu, en son 21 Ağustos da davacı ve çocuklarının davalının baskılarına dayanamayıp kolluğa sığındıklarını, davalıya ilişkin şikayette bulunduklarını, tarafların evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanmalarını, ortak çocukların velâyetinin davacıya verilmesine, davacı yararına 1.000,00 TL tedbir nafakasına kararın kesinleşmesinden sonra 1.250,00 TL yoksulluk nafakası olarak devamına, her sene enflasyon oranında arttırılmasına, her bir çocuk için ayrı ayrı 500,00 TL tedbir nafakasına, 750,00'şer TL iştirak nafakası olarak devamına, her yıl enflasyon oranında arttırılmasına, davacı yararına 50.000,00 TL manevî, 50.000,00 TL maddî tazminata hükmedilmesine, yargılama giderlerinin ve vekâlet ücretinin davalıya tahmiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının davacıya hiçbir zaman aşağılamada bulunmadığını ve hakaretler etmediğini, bir gün davacının eşyalarını topladığını gördüğünü, davacının çocuklarını da alarak gittiğini, davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının davacıya hiçbir zaman aşağılamada bulunmadığını ve hakaretler etmediğini, bir gün davacının eşyalarını topladığını gördüğünü, davacının çocuklarını da alarak gittiğini, davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.04.2022 tarihli ve 2020/736 Esas, 2022/385 Karar sayılı kararıyla; davalı erkeğin davacı kadına "köpek, boşansın gitsin, orospu, babasının evine gitsin", " senin ağzını yüzünü si.., ananı si.., a..na koyduğum" şeklinde hakaret ve küfür içerikli laflar ettiği, ayrıca "babanın evine git, ben seni boşayacağım, boşanma davası aç, ben yeniden evleneceğim","ben seni aldığıma pişmanım, seni boşayacağım" dediği, bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabit olduğu, davalı erkeğin bu davranışları ile evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde kusurlu olduğu gerekçesiyle davacının davasının kabulü ile; tarafların evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin yaşları ve tercihleri gözetilerek davacı annelerine verilmesine, ortak çocuklarla davalı baba arasında kişisel ilişki tesisine karar verilmesine yer olmadığına, davacı kadın için 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 169 uncu ve 175 inci maddesi koşulları oluştuğundan aylık 450,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, ortak çocuklar lehine aylık ayrı ayrı 400,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına hükmedilmesine, nafakaların her yıl Üfe oranında arttırılmasına, davacı kadın lehine 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesi koşulları oluştuğundan 15.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminatın davalı erkekten alınarak, davacı kadına verilmesine karar verildiği görülmüştür.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek; kadının kabul edilen boşanma davası ve fer'îleri yönünden, davacı kadın tazminatların ve nafakaların miktarı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 08.09.2022 tarihli ve 2022/1446 Esas, 2022/1473 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan tarafların istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek; kadının kabul edilen boşanma davası ve fer'îleri yönünden, davacı kadın; tazminatların ve nafakaların miktarına yönelik temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek; kadının kabul edilen boşanma davası ve fer'îleri yönünden, davacı kadın; tazminatların ve nafakaların miktarına yönelik temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 18.01.2023 tarihli kararı ile tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat miktarının, yoksulluk nafakasının ve ortak çocuklar Esmanur ve Mustafa yararına hükmedilen iştirak nafakalarının az olduğundan bahisle Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına, sair yönlerden hükmün onanmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakasının davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine, yoksulluk nafakasının her yıl TÜİK'in yayınladığı ÜFE oranında artırılmasına, ortak çocukları için aylık 750,00'şer TL iştirak nafakası ödenmesine, iştirak nafakasının her yıl TÜİK'in yayınladığı ÜFE oranında artırılmasına, 40.000,00 TL maddî, 35.000,00 TL manevî tazminatın davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili; boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazmınatların usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; hükmün tamamı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan boşanma ve fer'ileri istemine ilişkin davada taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, boşanma davasının kabulü kararının yerinde olup olmadığı, kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakası ile tazminat şartlarının somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ıncı maddeleri, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 176 ncı maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı erkek vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14074, Karar No: 2008/13389, Tarih: 04.11.2008

4. Hukuk Dairesi 2007/14074 E., 2008/13389 K.

**4. Hukuk Dairesi 2007/14074 E., 2008/13389 K.**

**- KÖTÜNİYETLİ ZİLYET

- TAZMİNAT DAVASI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 995 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı Y.. vekili Avukat Ü.. tarafından, davalı T.C. Adalet Bakanlığı aleyhine 21/10/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/05/2007 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalılar İbrahim A... A... R... vekili ve davalılar İ.. ve M... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 04/11/2008 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat Özge le karşı taraftan davalılardan İbrahim ve diğerleri vekili Avukat Ata geldiler. Dğier davalılar adlarına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, ekili ürünün bozulması sonucu oluşan zararın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, babasınında müşterek malik olduğu 258 nolu parseli, babasından sezon için kiralayıp, kira ilişkisine istinaden barbunya fasulyesi ektiğini, davalıların traktörle sürerek ürünü henüz yeşil olum aşamasındayken bozduklarını belirterek zararının tahsilini istemiştir.

Davalılar, 258 nolu parselin müşterek mirasçısı R.. E..'den intikal ettiğini, kök murisin ölüm tarihi 1999'dan beri kullanılmadığını, tarafların haricen anlaşıp 258 nolu parselin Nisan'da sürülerek nadasa bırakıldığını, ekime hazır taşınmaza davacının fasulye ekerek tecavüz ettiğini, haricen anlaşma çerçevesinde dava konusu taşınmazın davacının babasına intikal eden taşınmaz olmadığını, davacının kötüniyetli olup, fasulyelerin 3-5 günlük iken sürüldüğünü, davacının kendi kusurlu hareketi ile oluşan zarar ve masrafları isteyemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının kira ilişkisini ispatlayamadığı ve muris adına tapuda kayıtlı taşınmaz üzerinde hiçbir sıfatı olmadığı halde ekim yaptığı, kötüniyetli zilyet olarak ancak zorunlu giderleri isteyebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu 258 nolu parselin 2780/32256 hissesi R... E... adına kayıtlıdır. R.. E..'in hissesine düşen miktar 16250 m²

² tarla vasfındaki taşınmazdır. R..E..'le birlikte davalı A.. Ç.. ve dava dışı çocukları mirasçıları olmuştur. Bir kısım davalılar R.. E..'in mirasçısı olan kız evlatlarının eşleridir. Dava konusu taşınmaz iştirak halinde mülkiyete tabi taşınmaz olup, davacının herhangi bir miras hakkı yoktur.