muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4496, Karar No: 2012/7756, Tarih: 22.05.2012

.maddesi uygulaması yapıldığı, bu çalışmalar sırasında da tapu maliki A....'in, Kadıköy Asliye Hukuk Mahkemesinin 6.10.1944 Tarihli ve 251-800 sayılı mahkeme kararını uygulatmak istemişse de, anılan komisyonca tapuların sınırlarını belirlemenin mümkün olmadığı, bu sahada ağaçlandırma çalışmalarının devam ettiği, çoğunun ormanlık olması nedeniyle sınırları ayırmanın mümkün olmadığı, 1953 tarihli ... fotoğraflarında sınırlarında olduğu belirtilen belirli bir tarla, ağıl yeri gibi noktalara rastlanılmadığı, çekişmeli yerin o gün için de Tapulama Mahkemesinde itirazlı olduğu, uygulama olanağı olmayan mahkeme kararının tekrar mahkemeye intikal ettiğinden anılan mahkemece karar verilmesi gerektiği bildirilerek çekişmeli yerlerin orman sınırları içinde bırakılmasına oybirliği ile karar verildiği, 19.11.1981 tarihinde bu uygulamanın itirazsız kesinleştiği, 1984 yılına gelince de, 2896 sayılı Yasa uygulaması sırasında 24 nolu komisyon, “Herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış ormanların kadastrosunu ve 2-B madde uygulamasını yapmak üzere” görevlendirildiği, adı geçen komisyonun da 2896 sayılı Yasanın 7. maddesinde verilen yetkiyi kullanarak 1942 yılında yapılan orman tahdidi sırasında dışarıda kalan ... 1, 11, 111 Devlet ormanlarının sınırlamasını yaptığı, bu belirleme sırasında da dava konusu taşınmazların sınırlarında bir değişiklik olmadığı, Devlet ormanı olarak vasfını koruduğunun bilirkişi raporlarında da belirtildiği, bu uygulamanın dava konusu edilmeksizin kesinleştiği, 1989 yılında ise, 3302 sayılı Yasa uyarınca 2B madde uygulaması yapılmak üzere 59 nolu Kadastro Komisyonunun görevlendirildiği, Komisyonun göreve 7.6.1989 tarihinde başlayıp 14.6.1989 tarihinde işi bitirdiği, 2/B maddesi kapsamında kalan sahaları heyet olarak belirlediği, bu arada 31.7.1989 tarihinde Komisyon başkanı ve iki üyeden oluşan 59 nolu komisyonun bir kısmından oluşan grup tarafından, Kadıköy Asliye Hukuk Hakimliği'nin 06.10.1944 tarih 251-800 sayılı kararın uygulanması için “Mahkeme Kararını Uygulama Tutanağı” başlıklı bir belge düzenlendiği, bu surette oluşturulan özel ormanların tescili için 7.11.1990 tarihinde tapuya yazı yazıldığı ve 12.11.1990 tarihinde de A....adına çekişmeli taşınmazların da bulunduğu 10 adet parselin özel orman parseli (232, 233, 234, 235, 236, 237, 238, 239, 240 ve 241 nolu parseller) olarak toplam 8.333.412 m2 miktarla tapuya tescil edildiği; ardından da 12.11.1990 tarihli akitle A....mirasçıları adına intikal yapılarak,aynı akitle 235, 236 ve 237 parsel nolu çekişmeli taşınmazların davalıya satışının yapıldığının dosya kapsamından anlaşıldığı, çekişmeli taşınmazlardan 237 sayılı parselin 23.8.2000 tarihinde kamulaştırma nedeniyle ifraza tabi tutularak oluşan 389 ve 391 nolu parsellerin davalı ... adına, 390 nolu parselin ise DSİ adına tescil edildiği; yine 236 sayılı parselinden 14.12

.333.412 m2 miktarla tapuya tescil edildiği; ardından da 12.11.1990 tarihli akitle A....mirasçıları adına intikal yapılarak,aynı akitle 235, 236 ve 237 parsel nolu çekişmeli taşınmazların davalıya satışının yapıldığının dosya kapsamından anlaşıldığı, çekişmeli taşınmazlardan 237 sayılı parselin 23.8.2000 tarihinde kamulaştırma nedeniyle ifraza tabi tutularak oluşan 389 ve 391 nolu parsellerin davalı ... adına, 390 nolu parselin ise DSİ adına tescil edildiği; yine 236 sayılı parselinden 14.12.2000 tarihli kamulaştırma sonucunda oluşan 392 ve 394 nolu parsellerin davalı adına, 393 nolu parselin ise DSİ adına ifrazen tescil edildiğinin kayıtlarla sabit olduğu, öte yandan davacı Orman İdaresinin, davalı ...’e karşı 1994 yılında çekişme konusu 235, 236 ve 237 parsel sayılı taşınmazları konu edinen ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesine ait 1994/67, 68 ve 69 Esas sayılı davaları açtığı, bu davalarda davacı Orman İdaresinin, ... ...’in mirasçılarının 5.6.1989 tarihinde müracaatı üzerine 59 nolu Orman Tahdit Komisyonunca, hukuki niteliğini yitirmiş olmasına rağmen Kadıköy Asliye Hukuk Mahkemesinin 06.10.1944 tarih ve 1943/251 Esas 1944/800 Karar sayılı ilamının uygulamaya konulduğu, yapılan uygulama sonucu 235,236 ve 237 parsel sayılı taşınmazların özel orman olarak adı geçen kişi adına tesciline neden olduğu, oysa, mahkeme kararının taşınmazın niteliği hakkında bir hüküm içermediği, sadece dayanılan tapu kaydının taşınmazı kapsaması nedenine dayanılarak, o zaman yürürlükte olan Yasa hükümleri uygulanarak oluşturulduğu, o tarihte henüz 4785 sayılı Yasa yürürlükte olmadığından Kadıköy Asliye Hukuk Mahkemesince dikkate alınmadığı, anılan Yasa ile özel ormanları devletleştirmeye tabi tutulduğundan 1944 tarihli mahkeme kararının hükümsüz kaldığı, buna istinaden oluşturulan tapu kayıtlarının da hukuki değerini yitirdiği, devletleştirmede mülkiyetin hiçbir bildirime ve tescile gerek olmadan devlete geçeceği, devletleştirmeden itibaren 90 gün içinde Danıştay’a dava açılması gerektiği,devlet ormanlarının özel mülkiyete konu olamayacağı, 1744,2896 ve 3302 sayılı Yasalarla değişik 6831 sayılı Yasa ile yapılan uygulamalarda dava konusu taşınmazların devlet ormanı vasfında herhangi bir değişiklik olmadığı, Orman Genel Müdürlüğü müfettişlerince düzenlenen 14.07.1993 tarihli rapor ile 59 nolu Komisyonca yapılan işlemlerin Yasal olmadığının saptandığı, ayrıca, Orman Bakanlığının 05.10

.07.1993 tarihli rapor ile 59 nolu Komisyonca yapılan işlemlerin Yasal olmadığının saptandığı, ayrıca, Orman Bakanlığının 05.10.1993 tarih ve 3 sayılı olurları ile 59 nolu Komisyonun mahkeme kararını uygulama tutanağının iptal edildiği, ilgili kadastro komisyon üyeleri hakkında kamu davası açıldığı iddialarıyla; yolsuz oluşturulan tapu kaydının iptali ile çekişmeli taşınmazların Hazine adına ORMAN olarak tescilini istediği, anılan mahkemece, öncelikle özel orman tahdidine karşı idarece askı süresi içerisinde dava açılmayıp, bu suretle hak düşürücü sürenin geçtiği belirtilerek,özel orman tahdidinin iptalini haklı gösteren bir sebebin de görülmediği; kaldı ki, dava konusu taşınmazların o tarihte yürürlükte olan 3116 sayılı Orman Kanunu’nun 5653 sayılı Yasa ile değişik 1/e maddesi istisnasına giren 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı YİBK uyarınca makiliğe tefrik edilmiş olması nedeniyle, sonradan 1963 yılında makiliğe tefrik işlemleri iptal edilmiş olsa da,öncesi itibariyle orman sayılmayan yer olduğu saptandığına göre,davalı parsellerin 1945 yılında devletleştirilen yerlerden olduğu iddiası ile açılan davanın dinlenemeyeceği gibi sonradan yürürlüğe giren 6831 sayılı Orman Kanunu ile getirilen düzenlemelerin de mülkiyet durumunu etkilemeyeceği gerekçesi ile sabit görülmeyen davaların reddine karar verildiği, verilen bu red kararlarının 20. Hukuk Dairesince 1998 yılında onandığı, arar düzeltme isteklerinin de çoğunluk görüşü ile 1999 yılında reddedilerek kesinleştiği, Hukuk Genel Kurulu’nda yapılan görüşmeler sonucu ilk olarak gerek taşınmazları davalıya satan kişilerin miras bırakanı ile Orman Yönetimi arasında görülen dava sonunda verilen Kadıköy Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 06.10.1944 tarih ve 1943/251-1944/800 sayılı ilamı gerekse de, davalı ... ile Orman İdaresi arasındaki davalar sonunda verilen ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1994/67-151; 1994/68-152 ve 1994/69-153 sayılı kesinleşen ilamlarının eldeki dava yönünden güçlü delil oluşturup oluşturmayacağı hususunun ön sorun olarak ele alınıp oylandığı, Kadıköy Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 06.10.1944 tarih, 1943/251-1944/800 sayılı ilamının 4785 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 13.07.1945 tarihlinden önce verilmiş ve hazinenin taraf olmadığı bir karar olup; devletleştirme üzerine gerçek kişinin 5658 sayılı Yasa hükümlerine göre iade talebinin orman idaresince reddine ilişkin kararın tebliğ edilmesine karşın ilgilisince itiraz edilmediği gibi bu karar aleyhine Yasal yollara da başvurulmadığı, bu nedenle karardan sonra yürürlüğe giren Yasa gereği yapılan işlemler kesinleşmiş olmakla söz konusu kararın eldeki dava yönünden kesin hüküm ya da güçlü delil olarak kabul edilemeyeceği; ... 2

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1994/67-151; 1994/68-152 ve 1994/69-153 sayılı kesinleşen ilamlarının ise Orman Yönetimi ile davalı arasında görülüp, Hazinenin taraf olmadığı, her iki davanın tarafları ve dava sebeplerinin farklı olduğu, eldeki davada yolsuz tescile dayanıldığı kabul edilerek neticeten, somut olayda bu davaların eldeki dava için güçlü delil olarak kabul edilemeyeceği sonucuna oyçokluğu ile varıldığı, görüşmelerde ikinci ön sorun olarakda, Hukuk Genel Kurulu'nda davacı Hazinenin açtığı bu davanın dava konusu taşınmazların tamamına yönelik mi yoksa tapu kayıtlarının miktar fazlasına yönelik olarak mı açıldığı, görüşülüp oylanmış ve sonuç olarak gerek Hazinenin dava dilekçesinin tamamı, gerekse yargılama sırasındaki beyanları ve özellikle mahkemeye sunduğu 25.01.2005 tarihli “Davada 59 nolu Komisyonun yetkisi dışına çıkarak dava konusu taşınmazları özel orman olarak sınırlandırıp ilan dahi etmeden , bölgedeki 2/B uygulamaları ile ilgili ilan tarihinden de önce özel orman olarak tapuya tescil etmiş olmasının yolsuz ve yok hükmünde olduğu da ileri sürülmüştür.” şeklindeki dilekçesi de göz önünde bulundurularak, davanın yolsuz tescil iddiasına dayalı olduğu ve davanın çekişmeli taşınmazların tamamına yönelik olarak açıldığının oyçokluğu ile kabul edildiği, işin esasına gelince, yukarıda ayrıntısıyla açıklanan dosya içeriğinden çekişmeli taşınmazların niteliğinin Devlet ormanı olduğunu ve davalının bayilerinin miras bırakanı adına yolsuz olarak özel orman vasfı ile tescil edildiğini; böylece davalının ediniminin korunamayacağını belirleyen Özel Dairenin bozma ilamı yerinde olduğu, yerel Mahkemece, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen özel daire bozma kararına uyulması” gereğine değinilerek bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda bu kez davanın kabulüne, çekişmeli ... ... köyünde bulunan davalı adına kayıtlı 235, 236 parselden müfrez 392, 394, 237 sayılı parselden müfrez 389 ve 391 sayılı parsellerin tapu kayıtlarının iptali ile bu parsellerin bitişiğindeki kadastrosu devlet ormanı olarak Hazine adına kesinleşerek tescil edilen parseller ile birleştirilerek devlet ormanı olarak Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya ve dosya kapsamına göre dava tapu iptal tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu ... Köyünde ilk olarak 1942 yılında 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu ile 6831 sayılı Yasanın 1744 sayılı Yasa ile değişik hükümlerine göre 1976 yılında yapılarak itirazsız yerlerde 18.06.1981, itirazlı yerlerde 19.11.1981 tarihlerinde ilan edilerek kesinleşen, yine aynı Yasanın 2896 sayılı Yasa ile değişik hükümlerine göre yapılan ve 15.08.1985 tarihinde ilan edilip kesinleşen işlemler ile, 3302 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan ve 14.11.1990 tarihinde ilan edilen 2/B madde uygulamaları bulunmaktadır. Bu işlemlerin tümünde 31.07.1989 tarihli tutanak dayanak gösterilerek oluşturulan 10 adet özel orman parsellerinin tamamı ... Devlet Ormanı sınırları içinde gösterilerek Devlet Ormanı olarak işlem gördüğü anlaşılmaktadır.

Davanın yerel mahkemenin 29.11.2005 gün ve 2000/730-532 sayılı kararının, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 15.06.2009 gün ve 2008/17387-9923 sayılı kararıyla davanın kabulü gereğine değinilerek bozulduğu, yerel mahkemenin önceki kararda direnilmesine ve davanın reddine ilişkin 01.04.2010 gün ve 2009/465-136 sayılı kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 20.10.2010 gün ve 2010/20-478-136 sayılı kararı ile özel daire bozma karına uyulması gereğine değinilerek bozulduğu, karar düzeltme isteminin de, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.05.2011 gün ve 2011-20-196-2011/323 sayılı kararı red edildiği gözetilip, mahkemece Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin bozma kararı ile bu karar uyulmasına ilişkin Yargıtay Hukuk Genel kurulunun bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulduğuna göre, davalı tarafın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve Yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile getirilen 3402 sayılı Yasanın 36/A maddesi gereğince, duruşmada kendini avukat ile temsil ettiren Hazine yararına, davalı taraf aleyhine avukatlık ücretine hükmedilmesine ve harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 22.05.2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13394, Karar No: 2019/4923, Tarih: 15.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/13394 E.  ,  2019/4923 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 17/10/2013 tarihinde kavanoz kapağı açmaya çalışırken kavanozun patladığını ve parmaklarının kesildiğini, ......giderek müdahale edilmesini istemiş ise de kesiğin derin olması nedeni ile müdahale edilemediğini, oradan ... Araştırma Hastanesine gittiğini, kanamayı durdurmak için parmaklarına ilk müdahale yapılıp kanama durdurulmaya çalışıldıktan sonra .. gidilerek orada eline dikiş atıldığını, müdahaleyi yapan doktorun elini plastik cerrahiye göstermesi gerektiğini ve tekrar gelmesini söyleyerek kendisini hastaneden gönderdiğini, iki gün sonra aynı hastanenin plastik cerrahi kısmına gittiğini buranın teknik donanımının yetersiz olduğunun söylenmesi üzerine, davacının ertesi gün daha donanımlı olduğu ve özel hastane olduğu için ilgilenileceğini düşünerek ..... gittiğini, burada ertesi gün ameliyata alınarak müdahale edildiğini, yapılan operasyon sonucu davacının parmağına ve tırnağına çengelli iğne takıldığını, sonraki süreçte yapılan ara kontrollerde tedavide bir sıkıntı olmadığı söylense de dikişlerin arasında parçaların görünmesi, elinin morarması ve koku yapması üzerine doktor ile görüştüğünde sabırlı olması gerektiğinin ifade edilerek kendisine karşı ilgisiz davranıldığını, davalı hastane doktorunun kendisini fizik tedaviye yönlendirdiğini, doktorun yönlendirmesi ile davacının .. fizik tedavi gördüğünü fakat fizik tedavinin sonuçsuz kaldığını, davacının sağ eli fonksiyonlarını yerine getiremez hale geldiğini, hastane giderlerinin sağlık güvencesinin olmaması nedeni ile zar zor karşılandığını, yaşadığı travma sonucu psikolojik sorunlar yaşadığını, elini kullanamadığından kalem tutamadığından işe kabul edilmediğini, davacının elindeki sakatlık nedeni ile kendini eksik hissettiğini belirterek, 20.000,00 TL manevi tazminatın yanlış müdahale tarihi olan 19/10/2013tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, şimdilik tedavi masrafı olarak 2.000,00 TL ile kazanç kaybı olarak 1.000,00 TL olmak üzere toplam 3.000,00 TL maddi tazminatın faturaların ödendiği tarih olan 22/10/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya dair ve sair haklarının saklı tutulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı söz konusu olayda kusurunun bulunmadığını, zararın davacının ihmalkarlığı ve hatası sonucu doğduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir

Mahkemece, .......raporu esas alınarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı söz konusu olayda kusurunun bulunmadığını, zararın davacının ihmalkarlığı ve hatası sonucu doğduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir

Mahkemece, .......raporu esas alınarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, 18/12/2015 tarihli temyiz dilekçesinde, temyiz harç ve masrafları yönünden adli yardım talebinde bulunmuşlardır. 6100 sayılı HMK'nun 336 ve devamı maddeleri gereğince adli yardım talebi yargılamanın her aşamasında istenebildiğinden davacıların adli yardım talebi Dairemizce incelenmiş ve kabulüne karar verilmiştir.

2-İşin esasının incelenmesinde de; Borçlar Kanununun vekâlet akdini düzenleyen 502 ve devamı maddeleri uyarınca davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır. Vekil, vekâlet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekil, özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurunda bile sorumludur. O nedenle, doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktor, asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlarda bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmalı, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmalı ve en emin yol seçilmelidir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören doktor olan vekilden tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, TBK.nun 510/1. maddesi hükmü uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Tıbbın gerek ve kurallarına uygun davranılmakla birlikte sonuç değişmemiş ise doktor sorumlu tutulmamalıdır. Aynı hususlar adam çalıştıran sıfatı ile doktorun görev yaptığı sağlık kuruluşları için de geçerlidir.

Somut olayda, mahkemece, ...... Başkanlığından 26/06/2015 tarihli rapor alınmıştır. ..... raporunda sonuç olarak;' davacının 17.10.2012 tarihinde elinin camla kesilmesi suretiyle ev kazası geçirdiği, çeşitli hastanelere başvurduğu, 20.10.2012 tarihinde ....'ne başvurduğu, 2.-3. parmak volar yüzde kesi tespit edildiği, 3. parmakta fleksiyon gözlenmediğinin kayıtlı bulunduğu, kişiye genel anestezi altında fleksör tendon tamirinin tıp kurallarına uygun olarak yapılıp alçı atel ve tırnağa takılan çengelli iğne ve bant yardımı ile parmağın fleksiyonda tutulmasının sağlandığının kayıtlı bulunduğu, takiplerinin düzgün yapıldığı, 10 gün sonra kontrole çağırıldığı, ancak beyanlara göre kontrollere gitmediğinin, dosya içeriğinden başka hastaneye gittiğinin anlaşıldığı, el fleksör tendonlarının tamiri yapıldıktan sonra el sırtına hafif fleksiyonda atel yapılması, tamir edilen parmağa ait fleksör tendonu fleksiyonda tutmak için cansız tırnaktan dikiş materyali geçirilerek çengelli iğne ile volar el bilek seviyesinde sargı bezi ile tutturulup tamir edilen fleksör tendonun istirahat konumuna alınarak klasik rehabilitasyona (fizik tedavi) başlaması, alçının 3. haftada çıkarılıp tırnağa geçirilen bant 6-8 hafta kalmak üzere 8-10 hafta kadar süreyle rehabilitasyona (fizik tedavi) tabi tutulması gerektiği, klasik tedavi algortimasının uygulandığı takdirde tama yakın parmak fonksiyonu elde edilebileceğine dair bilginin tıbbi literatürde mevcut olduğu, tedaviye ve ilgili kurumun kontrol direktiflerine riayet etmediğinin dosya içeriğinden anlaşıldığından; tedavi kurumuna ve kurumdaki ilgili doktorlara, kişinin 17.10.2012 tarihinde elinin camla kesilmesi neticesinde meydana geldiği bildirilen arızası sonucu 20.10.2012 tarihinde gerçekleşen operasyon nedeniyle nedeniyle atfedilecek bir kusur bulunmadığı', mütalaa olunmuştur.

Mahkemece, ... raporu hükme esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir. Oysa ki ..... raporunda, davacının tedaviye ve ilgili kurumun direktiflerine riayet etmediğinin dosya içeriğinden anlaşıldığı belirtilmiş ise de; bu sonuçlara hangi gerekçelerle varıldığı açıklanmamıştır. Yine, .... raporunda yapılan tedavinin uygun olup olmadığı, tıbbi gerekliliklere göre hareket edilipedilmediği, davalıların ihmal yahut hatalarının bulunup bulunmadığı açıklanmamış olup .... raporu bu haliyle ayrıntılı bilgi vermekten uzaktır ve soyut ifadeler içermektedir.

Hâl böyle olunca bu rapora itibar edilerek hüküm kurulamaz. O halde mahkemece, ameliyat sonrasında davacının eli ile ilgili şikayetlerin davalının ve doktorun hatasından kaynaklanıp kaynaklanmadığı, davacının iddiaları ve özellikle davacının bilirkişi raporlarına yaptığı itirazlar da değerlendirilip tartışılmak üzere üniversite öğretim üyelerinden oluşturulacak, konusunda uzman, akademik kariyere sahip yeni bir 3 kişilik bilirkişi kuruluna dosya tevdi edilerek, davalıların açıklanan hukuki konum ve sorumlulukları, dosyada mevcut delillerle birlikte bir bütün olarak değerlendirilip, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda davalıların sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hata bulunup bulunmadığını gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar vermekten ibarettir. Mahkemece, değinilen bu yönler gözardı edilerek eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

3-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının adli yardım taleplerinin kabulüne, 2.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 3. bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2008/14783, Karar No: 2009/3618, Tarih: 10.03.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/14783 E.  ,  2009/3618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... davalı ....Deri San. Ve Tic. A.Ş vek. Av. ... aralarındaki tazminat davası hakkında Çorlu İş Mahkemesince verilen 25.9.2008 gün ve 587-445 sayılı kararın düzeltilerek onanmasına ilişkin Dairemizin 25.3.2008 gün ve 25763-4745 sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8.maddesinin son fıkrası hükmüne göre İş Mahkemelerince verilen kararlarla ilgili olarak Yargıtay'ca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamayacağına Dairemiz kararında bir maddi hatada bulunmamasına göre, davalı Erlüks Deri San. Tic. A.Ş.'nin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebepten ötürü davalı şirketin karar düzeltme talebinin REDDİNE, karar düzeltme harcının istek halinde davalıya iadesine, 10.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.