muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6348, Karar No: 2015/607, Tarih: 05.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6348 E.  ,  2015/607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı ... gelmiş, davalı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı asıl, dava dilekçesinde ve 05.08.2013 tarihli ıslah dilekçesinde, kendisinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, davalı kooperatifin 08.08.2010 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında alınan kararların mutlak butlanla batıl olduğunu ileri sürerek, genel kurulun iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya içeriğine göre; dava konusu genel kurulda toplantı ve karar sayısının yeterli olduğu, genel kurul tarihinde davacının üye olduğu, bu nedenle alınan kararların kendisini bağlayacağı, alınan kararların kanun, anasözleşme ve iyiniyet kurallarına aykırı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, iptali istenen genel kurulda alınan kararların mutlak butlanla iptalini gerektirecek bir husus bulunmadığından, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4844, Karar No: 2015/18786, Tarih: 20.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/4844 E.  ,  2015/18786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı erkek tarafından kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüğe girdikten sonra 18.01.2013 tarihinde açılmış, davacı-davalı dava ve cevap dileklerinde yoksulluk nafakası istememişken 17.10.2014 tarihli dilekçe ile tahkikat aşamasında 9000 TL yoksulluk nafakası talebinde bulunmuştur. Hukuk Muhakemeleri kanununun 141. maddesinde "Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır." hükmü bulunmaktadır. Davacı davalı kadın, tahkikat aşamasında 9000 TL yoksulluk nafakası talep etmiş, davalı davacı erkek ise bu taleple ilgili olarak açık bir muvafakatte bulunmamıştır. Durum böyleyken, davacı davalı kadının yoksulluk nafakası isteği ile ilgili olarak "karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde bu isteğin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple. BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.20.10.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/13442, Karar No: 2013/6378, Tarih: 26.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/13442 E.  ,  2013/6378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26.03..2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya ait iş yerinde 09.05.1996-23.03.2010 tarihleri arasında çalıştığını, 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin birinci fıkrasına (5) numaralı bendi gereğince emeklilik konusunda yaş hariç diğer kriterleri yerine getirmiş olması sebebi iş sözleşmesini feshettiğini, iş yerinde fazla çalışma yaptığını, hafta tatillerinde çalışmanın devam ettiğini, bu çalışmalarının karşılığı olan ücret alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının istifa ederek işten ayrıldığını, müvekkiline ait iş yerinde fazla çalışma yapılmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, delil olarak ibraz edilen istifa dilekçesinin davacının iradesi fesada uğratılarak işverence imzalatıldığı, davacının emeklilik sebebi ile iş sözleşmesini feshederek kıdem tazminatına hak kazandığı ve fazla çalışma iddiasının tanık beyanları ile ispatlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, davalı işveren tarafından ibraz edilen, Kasım 2008-Nisan 2010 tarihleri arasındaki çalışma döneme ilişkin olan imzalanan ücret bordrolarının bir bölümünde fazla çalışma ücretlerinin tahakkuk ettirildiği görülmektedir. Davacının bu bordroları itirazi kayıtsız imzaladığı anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla çalışma ücret alacağı ödendiği anlaşılan bu dönemler dışlanmaksızın hesaplama yapılmış olması hatalıdır.

Ayrıca, davacının iş yerinde haftada üç gün 08.30-17.00 saatleri arasında, haftada üç gün ise 08.30-20.00 saatleri arasında günde bir saat ara dinlenme ile çalıştığı kabul edilmiştir. Mahkemece kabul edilen bu çalışma saatleri dikkate alındığına, davacının haftalık kırkbeş saati aşan çalışma süresinin yedibuçuk saat olduğu anlaşılmaktadır. Bilirkişi tarafından fazla çalışma süresinin haftada onbuçuk saat olarak esas alınması da isabetsizdir. üzerinden hesaplama yapılması gerekirken onbuçuk saat üzerinden hesaplama yapılmış olması da isabetsizdir.

Davalı işveren işe giriş çıkış saatlerinin elektronik kart okuyucu sistem ile belirlendiği ve davacının fazla çalışma ücretlerinin banka hesabına aktarılarak ödendiğini ileri sürmektedir. Mahkemece, davacının tüm çalışma dönemine ilişkin düzenlenen işe giriş çıkış saatini gösteren kayıtlar, banka hesap dökümü ve ücret bordroları dosya içerisine celp edilerek incelenmeli ve tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik incelmeye dayalı olarak ve hatalı bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/588, Karar No: 2023/3696, Tarih: 05.07.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/588 E.  ,  2023/3696 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/606 E., 2022/1607 K.

DAVA TARİHİ : 04.09.2018

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 9. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/748 E., 2019/901 K.

Taraflar arasındaki asıl ve birleştirilen boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl boşanma davasının reddine, birleştirilen davanın kabulü ile boşanma ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek tarafından birleştirilen dava yönünden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından birleştirilen dava yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı kadın asıl dava dilekçesinde; eşi ile ortak üç çocuklarının olduğunu, evlilik süresi içinde davalının eve geç gelmeye başladığını, kendisini aldattığına dair duyumlar aldığını, bu duyumlar üzerine eşinin cep telefonu kayıtlarını incelediğinde eşinin çok sayıda görüşme ve mesajlaşmalarını gördüğünü, eşinin birlikte yaşadığı kadına da bu şekilde ulaştığını, aynı kadının kendisine fotoğraflar gönderdiğini beyanla zina nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velayetlerinin kendisine bırakılmasına, çocukları lehine ayrı ayrı 500,00TL iştirak nafakasına, kendisi için 2.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı kadın vekili birleştirilen dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalı eşinden maddî ve manevî şiddete uğradığını, müvekkilini darp ettiğini, ortak çocuk Derin'e dahi şiddet uyguladığını, evlilik süresince eskort kadınlarla birliktelik yaşadığını, bu nedenle müvekkiline HPV virüsü bulaştığını ve operasyon geçirmek yüzünde kaldığını, çocukları alıp ailesinin yanına götürmeye çalıştığını, müvekkilinin ailesine kötülük yapacağı ve çocukları elinden alacağı yönünden de manevî şiddet uyguladığını, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velayetlerinin anneye bırakılmasına, müvekkili ve çocuklar lehine ayrı ayrı aylık 1.000,00 TL tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakasına, müvekkili lehine 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkeğe asıl dava dilekçesi 21.09.2018 tarihinde bizzat, birleştirilen dava dilekçesi ise 10.05.2019 tarihinde bizzat tebliğ edilmiş, her iki davaya da süresinde cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı erkeğe asıl dava dilekçesi 21.09.2018 tarihinde bizzat, birleştirilen dava dilekçesi ise 10.05.2019 tarihinde bizzat tebliğ edilmiş, her iki davaya da süresinde cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı kadının, eşinin zina eyleminden 12.02.2017 tarihinden itibaren haberdar olduğu, dava tarihi itibariyle hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu, davalı erkeğin, sözlü, fiziki ve ekonomik şiddeti nedeniyle taraflar arasında geçimsizliğin bulunduğu ve evlilik birliğinin temelinden sarsıldığının anlaşıldığı gerekçesi ile birleştirilen davanın kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velayetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, çocuklar lehine ayrı ayrı aylık 200,00 TL tebdir, 250,00 TL iştirak nafakasına, davacı kadın lehine aylık 750,00 TL tebdir, 1.000,00 TL yoksulluk nafakası ile 20.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata, fazlaya ilişkin istemlerin reddine, davacı kadının zina nedeniyle boşanma davasının hak dürürücü süre yönünden usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek, dava aşamasında ceza evinde olduğu için delillerine ulaşamadığını, son duruşmaya katılabildiğini, tanıklarını dinletemediğini, eşine şiddet uygulamadığını, çocuklarını kaçırmadığını, kusurunun bulunmadığını, eşinin kendisini aldattığını, iştirak ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminatı kabul etmediğini, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kusur belirlemesi, ortak çocuklar lehine hükmedilen iştirak nafakası ile davacı kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ve maddî, manevî tazminat ve miktarları yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı erkeğin birleşen davaya süresi içinde cevap vermediği ve delil bildirmediğini, Mahkemece tanıklarının dinlenilmemesinin doğru olduğunu, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda sözlü, fiziki ve ekonomik şiddet uygulayan davalı erkeğin tam kusurlu olduğu, velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin ortak çocukların giderlerine katkıda bulunması gerektiği, davacı kadın lehine 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası ile 175 inci maddesi koşullarının oluştuğu, ortak çocukların ihtiyaçları, tarafların tespit edilen sosyal ve ekonomik durumu, kusurları ve hakkaniyet ilkesi gereğince hükmedilen iştirak ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat miktarlarının makul olduğu gerekçesi ile davalı erkeğin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek, eşinin kendisini 2018, 2019 yıllarında aldattığını, kusurlu olduğunu, iştirak ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminatı kabul etmediğini, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kusur belirlemesi, ortak çocuklar lehine hükmedilen iştirak nafakası ile davacı kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ve maddî, manevî tazminat ve miktarları yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, ortak çocuklar lehine hükmedilen iştirak nafakası ile davacı kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ve maddî, manevî tazminat verilmesi şartlarının oluşup oluşmadığı ve miktarları ile eksik inceleme bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü ve 175 inci maddesi, 182 inci maddesi, 327 nci, 328 inci, 330 uncu maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı ve 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci, 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6136, Karar No: 2015/22581, Tarih: 26.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/6136 E.  ,  2015/22581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK kapsamında yüzde sabit iz kalacak şekilde yaralama suçlarından ceza tertip edilirken denetime olanak verilecek şekilde, öncelikle TCK'nin 86/1 maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi, daha sonra yaralama fiilinin, yüzde sabit iz bırakması nedeniyle cezanın TCK'nin 87/1-c maddesi uyarınca arttırılması, bu miktarın 3 yıldan az olması halinde aynı kanunun 87/1-son maddesi uyarınca 3 yıla yükseltilmesi gerektiği gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından ve sonuç cezanın değişmeyecek olmasından dolayı bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 26.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12214, Karar No: 2013/2449, Tarih: 28.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/12214 E.  ,  2013/2449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

1-Davalının temyiz dilekçesinde belirttiği olayla ilgili olarak, dava dışı ... hakkında İstanbul Pendik Emniyet Müdürlüğünce düzenlenen tutanaklar ile varsa hazırlık soruşturması evraklarının ilgilileri ve merciileri nezdinde araştırılarak konuyla ilgili bilgi ve belgelerin dosya içine alınması,

2-Kaza tesbit tutanağında isimleri geçen dava dışı ...ile ...'in 19.02.2009 olay tarihi itibariyle geçerli ve yeterli sürücü belgelerinin bulunup bulunmadığının ilgililer ve merciileri nezdinde araştırılarak varsa sürücü belgelerinin birer örneğinin evrakına eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.