muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1755, Karar No: 2010/7816, Tarih: 03.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1755 E.  ,  2010/7816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMUK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9943, Karar No: 2012/338, Tarih: 19.01.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/9943 E.  ,  2012/338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ             : AKÇAABAT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ             : 25/02/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, I.. Hidroelektrik Santralin tüm tamamlayıcı tesisleri ve sahalarının 1312 sayılı Kanunun 1 ve 8. maddeleri ile 2705 sayılı kanunun geçici 1. maddesi uyarınca oluşturulan Devir Kurulu Kararı ile Türkiye Elektrik Kurumuna devredildiğini ve 2705 sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince de tüm elektrik üretim tesislerinin kurumun uhdesine geçtiğini, davalılar adına kayıtlı 1026, 2764, 2765 ve 2766 taşınmazların da devri gereken yerlerden olduğunu ileri sürerek, tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, anılan yasal düzenleme uyarınca taşınmazların bedel karşılığı devrinin öngörüldüğünü belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmaz bedellerinin Hazine’ce ödenmesi gerektiği ve daha evvel ödenmediği gerekçesiyle, taşınmaz bedelleri davacı kurumca depo ettirilmek suretiyle tapu iptal ve tescile karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davaya dahil edilen Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava,  1312 Sayılı Yasaya dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, taşınmaz bedelleri davacı kuruma depo ettirilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacı kurumun; Türkiye Elektrik Kurumu’nun halefi konumunda olduğu, davalı belediyeler adına kayıtlı demir su bendi ve kontrol alanı vasfı ile tapuda kayıtlı 1026, 2764, 2765 ve 2766 parsel sayılı taşınmazların 1312 Sayılı Yasa uyarınca oluşturulan devir kurulu kararı ile Türkiye Elektrik Kurumuna devredildiğini, öte yandan aynı yasanın 2705 sayılı Yasa ile değişik 2. maddesi uyarınca elektrik üretimine ilişkin tesislerin Türkiye Elektrik Kurumu uhdesine geçtiğini, ancak davalıların taşınmazları devre yanaşmadığını ileri sürerek eldeki davayı açtıkları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, ülke genelinde elektrik üretim, dağıtım faaliyetlerinin tek çatı altında toplanılmasını amaçlayan ve 25.07.1970 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak ilgili hükümleri yayımından 3 ay sonra yürürlüğe giren 1312 Sayılı Türkiye Elektrik Kurumu Kanunu’nun belediyelerden Kuruma devredilecek tesislere ilişkin geçici 2. maddesinde; “Belediyelere ve belediyelerce kurulan kurum, birlik ve ortaklıklar ile özel bir kanunla kurularak işletilmesi belediyelere bağlanan elektrik idarelerine  ait  üretim  ve  iletim  tesisleri” nin  devri  öngörülmüş, aynı yasanın devrin şekline ilişkin geçici 4/2. maddesinde “Geçici 1 ve 2. maddelere göre TEK’e devredilecek varlıkların tespiti ve devir bilançosunun düzenlenmesine ait işler her defasında Bakanlık, Maliye Bakanlığı, ilgili kurum ve belediye ile TEK tarafından seçilecek birer üyeden kurulu bir kurul tarafından yapılır.” Hükmüne yer verilmiş ve devre ilişkin usule ilişkin yönetmelik hazırlanacağı belirtilmiştir.

Öte yandan, belediyeler tarafından TEK’e devredilecek tesislerin bedellerinin ödeme şekli, aynı yasanın geçici 3. maddesinde düzenlenmiş, anılan düzenleme ile Hazine’ye borcu olan ve borcu olmayan belediyeler yönünden ayrıma gidilmiş, geçici 3. maddesin (a) bendinde, tesisleri TEK’e devredilen belediyenin Hazine’ye borcu olması halinde mahsup öngörülmüş, (b) bendinde ise; “Hazineye borçlu olmayan belediyelerin TEK’e devredilecek tesislerinin bedelleri bu belediyelere Hazine tarafından nakten ve bütçe ile belli edilecek yıllık taksitler halinde ödenir” düzenlemesine yer verilmiştir.

Anılan yasal düzenlemeler bir bütün halinde değerlendirildiğinde, 1312 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca TEK’e devredilen belediyelere ait elektrik üretim ve dağıtım tesislerinin, yasada öngörülen devir bedelinden Hazine’nin sorumlu olacağı ve Hazine tarafından ilgili belediyeye ödenmesi gerekeceği sonucuna varılmaktadır.

Somut olaya gelince, Trabzon Belediyesine ait V.. (I..) Hidroelektrik Santralinin 1312 sayılı Yasanın geçici 4. maddesi uyarınca oluşturulan devir kurulu tarafından düzenlenen 01.07.1971 tarihli devir tutanağı ile TEK’e devredildiği, tutanağın Arazi ve Arazi hakları başlığı altında devir kapsamındaki taşınmazların belirtildiği ve taşınmazların devir tutanağı kapsamında olduğu, mahallinde yapılan keşif sonucunda ibraz edilen bilirkişi raporunda, taşınmazların elektrik santralinin çalışması için zaruri nitelikte olduklarının belirtildiği, taşınmazların nitelikleri de nazara alındığında taşınmazların TEK’e devri gereken  yerlerden olduğu, esasen bu hususun davalı belediyelerin de kabulünde olup, ihtilafın bedelin ödenip ödenmemesinden kaynaklandığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen somut olgular ve anılan yasal düzenlemeler uyarınca, devir bedellerinin ödenmesinden Hazine’nin sorumlu olduğu, Hazine’nin eldeki davada usulen taraf sıfatını almadığı ve davalı belediyelerin devir bedelinden kaynaklanan talepleri varsa bunu Hazine’den talep edebilecekleri de gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, davacı kuruma taşınmaz bedelleri depo ettirilmek suretiyle devir bedelinden davacı kurum sorumlu tutularak iptal ve tescile karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21705, Karar No: 2007/10972, Tarih: 11.07.2007

2. Hukuk Dairesi 2006/21705 E., 2007/10972 K.

**2. Hukuk Dairesi 2006/21705 E., 2007/10972 K.**

**- TANIK BEYANI

- TANIKLARIN DİNLENMESİ

- YAZILI BEYAN**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 255 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 257 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 265 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 269 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 272 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı tanıkları Nihal ve Berk, talimat mahkemesi olan Darende AsliyeHukuk Mahkemesinde, beyanlarını yazılı olarak bildirmişlerdir. Şahitler, tahkikat hakimi tarafından veya şahidin bulunduğu mahal mahkemesi tarafından istima olunur (HUMK m. 255, 257). Şahit bildiğini şifahen söyler. Yazılı notlar kullanması memnudur (HUMK m. 269). Yasal koşullar bulunmadıkça şahitlerin tahriren beyanda bulunmaları usule aykırıdır. Mahkemece yapılacak iş, davacı tanıkları Nihal ve Berk'in beyanlarını sözlü olarak almak suretiyle ayrı ayrı dinlemek ve icabında yüzleştirmek (HUMK m. 265), ifadelerinin zabıtnameye yazılıp, huzurlarında okunduktan sonra imza ettirmekten (HUMK m. 272) ibarettir. Açıklanan yönde işlem yapılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple (BOZULMASINA), bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 11.07.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/800, Karar No: 2011/7372, Tarih: 01.12.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/800 E.  ,  2011/7372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’un 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakim takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, ilköğretim okulunun muhkem demir korkuluğunu kırıp, müdür odası kapı kilidini de kırarak müdür odasından ve öğretmen odasındaki dolaptan hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması,

2-5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eylemlerinin 142/1-a. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında 152/1-a. Maddesinde tanımlanan kamu malına zarar vermek suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi,

3-Müşteki ...'e kısmi iade nedeniyle rızası sorulmadan 5237 sayılı TCK.nun 168/1-4. maddesi uyarınca uygulama yapılması,

4-Özgürlüğü bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53. maddesi ile uygulama yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından kazanılmış hakkının gözetilmesine, 01.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17138, Karar No: 2014/35305, Tarih: 04.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/17138 E.  ,  2014/35305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/126252

MAHKEMESİ : Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2013/200 (E) ve 2013/500 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Adli tıp kriterlerine göre yüzde sabit iz yönünden değerlendirmenin olaydan 6 ay sonra yapılması gerektiğinden katılanın tüm tedavi evrakları temin edilip muayene ettirilerek adli tıp kurumundan yüzde sabit iz olup olmadığına ilişkin rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yetersiz rapor ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30869, Karar No: 2019/1303, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2015/30869 E.  ,  2019/1303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25115, Karar No: 2017/1878, Tarih: 23.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/25115 E.  ,  2017/1878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Evliliğin İptali (Mutlak Butlan)

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalılardan Mehmet Akgül tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgileri ile evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m.27, HMK m.297/1-b). Mahkemece; hükümde tarafların doğum tarihi ve yeri, baba ve ana adları, Türkiye Cumhuriyeti kimlik numaraları, kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgileri ile evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgileri yazılmamıştır. Bu hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Dava, evliliğin mutlak butlan sebebiyle iptali isteğine ilişkin olup, Cumhuriyet savcısı tarafından 23.08.2010 tarihinde re'sen açılmıştır. Cumhuriyet savcısı, Kanunda açıkça öngörülen hallerde hukuk davası açar veya açılmış olan hukuk davasında taraf olarak yer alır (HMK m.7/1). Mutlak butlan davası açma Cumhuriyet savcısı için bir görev olduğundan (TMK m.146/1). Duruşmalarda hazır bulunması gereği de görevin doğal sonucu olarak bir zorunluluktur. Bu nedenle Cumhuriyet savcısının duruşmalara katılması sağlanmadan yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir (HGK 11.11.2015 gün ve 2938 esas, 2539 karar).

.../...

3-Dava 23.08.2010 tarihinde açılmıştır. Hukuk Muhakemeleri Kanun hükümleri zaman bakımından tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır (HMK m.448). Hakim, Türk Hukuku re'sen uygular (HMK m.33). Mahkeme Hukuk Muhakemeleri Kanununun emredici düzenlemelerinin gereğini yerine getirmek zorundadır (HGK 13.03.2013 2013/802 esas, 2013/347 karar). Mahkemece davaname davalılar ...'e 07.01.2013 tarihinde Teb. Kanunu m.25/a uyarınca konsolosluk vasıtasıyla tebliğ edilmiş olup, davalılara her hangi bir aşamada duruşma günü tebliği yapılmamıştır. Bu durum savunma hakkını kısıtlayan önemli bir usul hatasıdır (HMK m.27). Bu husus nazara alınmaksızın, davanın geldiği aşamada tamamlanmamış işlemler olan tahkikat ve sözlü yargılama aşamalarında yapılacak işlemlerde dikkate alınarak davalılara usulüne uygun şekilde duruşma günü tebliği yapılmaksızın yokluklarında yargılamaya devam ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.02.2017 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/5073, Karar No: 2015/7944, Tarih: 16.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/5073 E.  ,  2015/7944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/06/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, orman yangını nedeniyle uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare, davalının taksirle neden olduğu orman yangını sonucu meydana gelen maddi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının yangına sebebiyet vermesi nedeniyle tazminattan sorumlu olduğu belirtilerek alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

a) Dosya kapsamından ve alınan bilirkişi raporundan yangının örtü yangını niteliğinde olduğu, herhangi bir orman emvali ve fidan zayiatı olmadığı anlaşılmasına rağmen ağaçlandırma giderine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

b) Orman yangınına müdahale eden ve kiralık olduğu anlaşılan helikopterlere ilişkin davacı idare ile helikopter sahipleri arasında kira sözleşmesi tanzim edilip edilmediği, böyle bir sözleşme varsa helikopter kullanım ücretinin ne şekilde belirlendiği, hiç kullanılmasa bile kira ücretinin ödenmesinin gerekip gerekmediği, fiilen kullanımın kira ücretine etkisi araştırılmamış, helikopter kullanımından kaynaklanan yangın söndürme masrafının tamamından davalı sorumlu tutulmuştur. Anılan hususlarda araştırma yapılıp ek bilirkişi raporu alındıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı bilirkişi raporuna göre davalının sorumlu tutulması nedeniyle karar bozulmalıdır.

c) Dava konusu orman yangınının yaz aylarının en sıcak günlerinde, nisbi nemin azaldığı, otların kuruduğu, rüzgârın da etkili olduğu olağanüstü hava koşullarında meydana geldiği anlaşılmaktadır. Şu halde; davalının kastının bulunmaması, olay tarihi, hava koşulları dikkate alındığında, mahkemece BK'nun 43. (TBK 51) maddesi uyarınca belirlenen tazminat miktarından indirim gerekip gerekmediği hususunun tartışılıp irdelenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, açıklanan hususun gözetilmemiş olması sebebi ile de karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2/a-b-c) nolu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/293, Karar No: 2023/51, Tarih: 01.02.2023

**Ceza Genel Kurulu         2020/293 E.  ,  2023/51 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ : (Kapatılan) 18. Ceza Dairesi

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Hakaret suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı TCK'nın 125/1, 62/1 ve 51/1-3. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve ertelemeye ilişkin ... 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 04.02.2015 tarihli ve 520-77 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 18. Ceza Dairesince 21.01.2020 tarih, 340-1690 sayı ve oy çokluğu ile;

"... 1- Sanığın, yazdığı yazıda katılanın adının hiç geçmemesi ve suça konu ifadelerin TCK’nın 126. maddesinde de belirtildiği üzere duraksamaya yol açmayacak bir şekilde katılanın şahsına yönelik olduğunun anlaşılamaması ve dolayısıyla matufiyet şartının olayda gerçekleşmediği gözetilmeden, unsurları oluşmayan hakaret suçundan beraati yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de,

a- Hakaret suçunun aleni olan gazetede işlenmesine rağmen, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,

b- Suç tarihi itibariyle 65 yaşın üzerinde olan ve öncesinde hapis cezasına mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında, mahkum edildiği kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesine aykırı olarak seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi..." isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiş,

Çoğunluk görüşüne iştirak etmeyen Daire Başkanı... Sanığın yazdığı yazıda suça konu ifadelerin, katılanın şahsına yönelik olduğu bu hususun duraksamaya yol açmayacak şekilde açık olması nedeniyle hakaret suçunda matufiyet şartının olayda gerçekleştiği..." görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 16.04.2020 tarih ve 136907 sayı ile; "...Sanık ... ... Gazetesi'nin 03.09.2014 tarihli nüshasında yayımlanan 'Götüreceksen Büyük Götür, Yakalanma' başlıklı yazısında; '...Öyle bir duruma ... ki, günün birinde oğluna telefon açıp 'Evdeki paraları sıfırladın mı' diye sor. O uyanık geçinen geri zekalı oğlun 'hangi paraları babacım' derse sakın yanlış anlama!...' diyerek sanığın yazısındaki açıklamaların aleni olarak katılan ...'nın şeref, haysiyet, namus ve toplum içindeki itibarını ve diğer bireyler nezdindeki saygınlığını rencide edecek nitelikte küçültücü ve tahkir edici boyutta olduğu, yazıda yer alan açıklamalar bir bütün olarak ele alındığında, ülkemizde 17 ve 25 Aralık 2013'te emniyet görevlileri tarafından gerçekleştirilen operasyonlar ve bunlara ilişkin basında yer alan açıklamalarla ilgili olduğu ve sarf edilen sözlerin, katılan ...'a yönelik oluğu açıkça anlaşılmaktadır..." görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.