muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1549, Karar No: 2022/3192, Tarih: 23.02.2022

2-Müdahalelerin meşru bir amaç izleyip izlemediği konusu:

Sözleşme’nin 10/2. maddesine göre, “… bu özgürlüklerin kullanılması, demokratik bir toplumda ulusal güvenliğin, toprak bütünlüğünün veya kamu güvenliğinin korunması, kamu düzeninin sağlanması ve suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlâkın, başkalarının şöhret ve haklarının korunması, gizli bilgilerin yayılmasının önlenmesi veya yargı erkinin yetki ve tarafsızlığının güvence altına alınması için gerekli olan bazı formaliteler, koşullar, sınırlamalar veya yaptırımlara tabi tutulabilir.”

Görüldüğü üzere yasayla düzenlemek şartıyla ve “başkalarının şöhret ve haklarının korunması” amacıyla ifade özgürlüğünün sınırlandırılabileceği kabul edilmekte olup sınırlama haklı olsa bile, bu kez sınırlamanın orantılılığı gündeme gelecektir (bkz. sınırlamanın orantısızlığı konusunda Pakdemirli/Türkiye kararı). Kişilik hakkının korunması ile ifade özgürlüğü arasındaki dengeyi iyi sağlamak gerekmektedir. Özellikle siyasetçilerin ve devlet görevlilerinin kişilik hakları ve şöhretleri söz konusu olduğunda bu dengede ifade özgürlüğünün ağır bastığı konusunda kuşku yoktur. Diğer bir deyişle, terazide bir yanda siyasetçilerin ve devlet görevlilerinin “kişilik hakları”, diğer yanda “ifade özgürlüğü” bulunduğu durumlarda, tercihin daha çok ifade özgürlüğünden yana kullanıldığı söylenebilir (Doğru, O., Nalbant, A; İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi Açıklama ve Önemli Kararlar, C. 2, Ankara 2013, s. 232).

3-Müdahalelerin demokratik bir toplumda gerekli olup olmadığı konusu:

AİHM, ifade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun temel yapılarından birini oluşturduğu ve toplumun gelişimi ve bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşullarından biri olduğunu hatırlatır (Lingens/Avusturya, başvuru no: 9815/82, 08 Temmuz 1986). İfade özgürlüğü istisnalara tabi olsa da, bu istisnalar dar bir biçimde yorumlanmalı ve sınırlama nedeni ikna edici bir biçimde ortaya konmalıdır (Observer ve Guardian/Birleşik Krallık, A Serisi no: 216, başvuru no: 13585/88, 26.11.1991).

Nitekim aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 25.04.2018 tarihli ve 2017/4-1320 E., 2018/986 K.; 30.05.2018 tarihli ve 2017/4-1470 E., 2018/1144 K. sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

Nitekim aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 25.04.2018 tarihli ve 2017/4-1320 E., 2018/986 K.; 30.05.2018 tarihli ve 2017/4-1470 E., 2018/1144 K. sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

İfade özgürlüğü; haber ve bilgilere, başkalarının fikirlerine serbestçe ulaşabilme, düşünce, tavır ve kanaatlerinden dolayı kınanmama ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilme, anlatabilme, savunabilme, başkalarına aktarabilme ve yayabilme imkânlarına sahip olma anlamlarına gelir. Düşüncelerin her türlü araçla açıklanması, açıklanan düşünceye paydaş sağlanması, düşünceyi gerçekleştirme ve bu konuda başkalarını ikna çabaları ve bu çabaların hoşgörüyle karşılanması çoğulcu demokratik düzenin gereklerindendir. Dolayısıyla toplumsal ve siyasal çoğulculuğu sağlamak, her türlü düşüncenin barışçıl bir şekilde ve serbestçe ifadesine bağlıdır. Bu itibarla düşünceyi açıklama ve yayma özgürlüğü demokrasinin işleyişi için hayati önemdedir. Aynı zamanda demokratik toplumun temelini oluşturan, toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel unsurlardan olup bu özgürlük, sadece toplum tarafından kabul gören, zararsız veya ilgisiz kabul edilen bilgi ve fikirler için değil; incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerlidir. İfade özgürlüğü; yokluğu hâlinde demokratik bir toplumdan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Ancak belirtmek gerekir ki ifade özgürlüğü sınırsız değildir. Başta siyasi kişiler olmak üzere, en geniş hâlde dahi ifade özgürlüğünün, kişilerin itibarına zarar verecek boyuta ulaşmaması gerekir. Bu gereklilik, temel hak ve hürriyetlerin; kişinin topluma, ailesine ve diğer kişilere karşı ödev ve sorumluluklarını da ihtiva ettiğini belirten Anayasa'nın 12. maddesinin ikinci fıkrasından doğan bir zorunluluktur. Bu itibarla, Anayasa'nın 26. maddesinin ikinci fıkrasına göre ifade özgürlüğünün sınırlandırılma nedenlerinden biri de başkalarının şeref ve itibarının korunmasıdır.

Müdahale edilen ifade özgürlüğü ile davacının müdahale edilen şeref ve itibar hakkının korunması arasında adil bir dengenin gözetilip gözetilmediğinin karar yerinde değerlendirilmesi de gerekecektir.

İfade özgürlüğü, temsil ettikleri seçmenlerinin kaygılarına dikkat çektikleri ve onların menfaatlerini savunmak zorunda oldukları için halkın seçilmiş temsilcileri bakımından özel bir öneme sahip olup bu değerlendirmenin de özel olarak yapılması gerekirse de çatışan haklar arasında dengeleme yapılabilmesi için kullanılan ifadelerin türünün, kamusal tartışmalara katkı sunma kapasitesinin, ifadelere yönelik kısıtlamaların niteliğinin ve kapsamının, ifadelerin kimin tarafından dile getirildiğinin, kime yöneldiğinin, tarafların ünlülük derecelerinin ve ilgili kişilerin önceki davranışlarının, kamuoyu ile diğer kişilerin kullanılan ifadeler karşısında sahip oldukları hakların ağırlığının gözetilmesi de gerekmektedir.

Dosya kapsamından; davalının, dava dışı ... adlı televizyon kanalında 12/11/2016 tarihinde yayınlanan “...” adlı tv programına konuk olarak katıldığı, davacı hakkında bir takım iddialarda bulunduğu, bu yayında ve tekrarı niteliğinde olan 13/11/2016 tarihli ... Haftasonu adlı programda davalı tarafından kullanılan söz ve ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu iddiası ile eldeki davanın açıldığı; mahkemece, ifade özgürlüğü ve eleştiri sınırları içerisinde kaldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmış ise de; konuşmada geçen söz, ifade ve isnatlarla ilgili olarak mahkemece, gerekli araştırma ve incelemenin yapılmadığı; iddia edilen olaylarla ilgili Cumhuriyet Savcılığınca ya da idari makamlarca yapılmış bir soruşturma olup olmadığı ve sonuca bağlanmış ise ne tür kararlar verildiğinin; dava dilekçesinde delil olarak dayanılan, davalının, “2008 yılı Eylül ayında davacının Almanya’ya yaptığı ziyaret sırasında polisin takibinde olan kişilerle görüştüğü ve bu görüşmelerin Alman polisi tarafından kayıt altına alındığı” yönündeki söz ve ifadelerine yönelik sunulmuş olan Almanya Frankfurt Emniyet Müdürlüğünün resmi yazılarına dair belgelerin; davacı vekilinin delil olarak bildirdiği, davacının Almanya ziyaretine ilişkin olarak haber yapan televizyon kanalları hakkında ve yine davalının benzer iddiaları ileri sürdüğü yayınlanmış olan kitapları hakkında açılan tazminat davalarında verilip temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen dava dosyalarının incelenmediği anlaşılmakla, belirtilen hususlar konusunda gerekli inceleme ve araştırma yapılarak, yayında geçen söz ve ifadelerin ifade özgürlüğü kapsamında olup olmadığı, görünür gerçeğe uygun olup olmadığı ile ilgili değerlendirme yapılması gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 373/1. maddesi gereğince KALDIRILMASINA ve İlk Derece Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 23/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2947, Karar No: 2013/4845, Tarih: 02.09.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2947 E.  ,  2013/4845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 5237 ... TCK.nun 81, 35, 62, 53, 1412 ... CMUK.nun 326/son maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

... MİLLETİ ADINA

1-Sanığın, mağduru sırt L3-L4 hizasında vertebra korpusuna uzanacak şekilde ve batında umblikusun hemen altında batına nafiz olacak şekilde toplam iki bıçak darbesiyle karaciğer yaralanmasına ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda; 5237 ... TCK.nun 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırılığı birlikte değerlendirilmek suretiyle alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine 10 yıl hapis cezası tayini suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Sanık ... hakkında mağdur ...'yi kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya öre bozmaya uyularak verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 02/09/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11997, Karar No: 2021/4266, Tarih: 26.05.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/11997 E.  ,  2021/4266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'ın ve katılan sanık ...'in mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık müdafii ve katılan sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde gece vakti, saat 22:20 sıralarında 7 metre genişlikte, asfalt, bölünmüş tek yönlü iki şeritli yerleşim yeri dışında, gece, aydınlatmanın olmadığı, görüşün far ışığı altında açık olduğu yolda, sanık sürücü ... idaresindeki kamyon ile seyir halindeyken aracın arka lastiklerinin fren hava hortumunun çıkması nedeniyle tekerleklerin kilitlenmesinden dolayı arıza yaptığı, sanığın arıza yapan aracını emniyet şeridine almak istediği ve aracını bu şekilde yönlendirdiği, ancak aracın kasa kısmının bir miktar sağ şeridi ihlal edecek şekilde durduğu, dörtlü flaşör lambalarını yakan sanığın aracın altına girerek aracı tamire çalıştığı, sanık ...'ın aracında yolcu olarak bulunan tanık ... ve ...’in arıza yapan aracın yaklaşık 10-15 metre kadar gerisine reflektör koyduklarını beyan ettiği, el feneriyle geriden gelen araçları ikaz etmeye çalıştıkları sırada katılan sanık ..., idaresindeki kamyonet ile sağ şeritte seyretmekte iken önünde sağ şeritte duran kamyona arkadan çarpması neticesi kamyonetteki yolculardan biri sanık ...’in kızkardeşi olmak üzere 2 kişinin öldüğü,katılan sanık ...’in basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, aracındaki bir yolcunun hayati tehlike geçirecek şekilde, bir yolcunun da sol gözde ışık refleksi minimal, frontalde geniş 15 cm açık defekt şeklinde yaralandığı, yaralıların sanık ...’dan şikayetçi olduğu kaza tespit tutanağı,keşif trafik bilirkişi raporu ve İTÜ heyet bilirkişi raporu ile sanık ...'ın asli kusurlu,...'ın ise tali kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiğinin tespit ve kabul edildiği olayda;

1-Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye,fazla ceza verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Katılan sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

2-Katılan sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

5237 sayılı TCK'nın 22/6. maddesinin birinci cümlesindeki şahsi cezasızlık hükmünün uygulanabilmesi için, neden olunan neticenin münhasıran failin kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açması gerektiği, sanığın kızkardeşi ... ile birlikte ayrıca ...’in de öldüğü olayda , TCK'nın 85/2. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi yerine eylemin bölünerek kızkardeşinin ölümü ile ilgili fiilin dikkate alınmayıp, yalnızca sanığın ...’in ölümünden sorumlu tutulması sonucu TCK'nın 85/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 26.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4568, Karar No: 2016/4933, Tarih: 05.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/4568 E.  ,  2016/4933 K.**

**"İçtihat Metni"**

S... B... adına Av. ... ile ... mirasçıları 1-N... G...2-İ... G... 3-T... G... aralarındaki dava hakkında ... İş Mahkemesi’nden verilen 15.02.2013 gün ve .../... – .../...sayılı hükmün, Dairemizin 28.10.2013 tarih ve .../ ... – ... numaralı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir. Davalı mirasçıları vekilince bu kez Dairemizin anılan kararının maddi hataya dayalı olduğu ileri sürlerek düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Mahkemece, dava tarihinden önce vefat ettiği anlaşılan davalının yokluğunda verilen kararın, davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanununda yer alan düzenleme ve yönteme aykırı olarak tebliğ edilmesine karşın Dairemizce söz konusu tebligat eksikliği giderilmeden davacı Kurum vekilinin temyiz istemi üzerine denetim yapılarak karar verildiği, davalı mirasçıları vekilinin, 17.02.2016 günü başvurarak, maddi hataya dayalı kararın bozulmasını istediği belirgin bulunmakla, maddi yanılgıya dayalı Dairemizin ilamının ortadan kaldırılması gerektiği anlaşılmıştır.

S O N U Ç : A-) Davalı mirasçıları vekilinin isteminin kabulü ile Dairemizin maddi hataya dayalı 28.10.2013 tarih ve .../ ...– ... sayılı onama kararının ortadan kaldırılmasına;

B-) Mahkemece verilen 15.02.2013 gün ve .../...– .../ ... numaralı hükmün yeniden yapılan temyiz denetimi üzerine;

Dava, 506 sayılı Kanunun 26/1. maddesine dayalı rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı kurum ve davalı mirasçıları avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.10.2011 günü yürürlüğe girerek 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununu yürürlükten kaldıran 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Taraf ehliyeti” başlığını taşıyan 50’inci maddesinde, medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın, davada taraf ehliyetine de sahip olduğu belirtilmiştir. Buna göre taraf ehliyeti, davada taraf olabilme yeteneği olup, medeni (maddi) hukuktaki medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyetinin medeni usul hukukunda büründüğü şekildir. Medeni hukuktaki haklara ve borçlara sahip olma ehliyeti hak ehliyetini oluşturmakta, gerçek ve tüzel kişiler bakımından geçerli olmaktadır. Hak ehliyeti bulunan her gerçek ve tüzel kişi, davada taraf olabilme ehliyetine de sahiptir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 28’inci maddesinde ise, kişiliğin, çocuğun sağ olarak tamamıyla doğduğu anda başlayıp ölümle sona erdiği ve çocuğun hak ehliyetini, sağ doğmak koşuluyla ana rahmine düştüğü andan başlayarak elde ettiği hüküm altına alınmış olup, gerçek kişilerin kişiliği ve bununla medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyeti ölümle sona erdiğinden, ölmüş kişinin taraf ehliyeti bulunmamaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 28’inci maddesinde ise, kişiliğin, çocuğun sağ olarak tamamıyla doğduğu anda başlayıp ölümle sona erdiği ve çocuğun hak ehliyetini, sağ doğmak koşuluyla ana rahmine düştüğü andan başlayarak elde ettiği hüküm altına alınmış olup, gerçek kişilerin kişiliği ve bununla medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyeti ölümle sona erdiğinden, ölmüş kişinin taraf ehliyeti bulunmamaktadır.

Somut olayda, davalı olarak husumet tevcih edilen ...'ın, dava tarihinden önce, 05.5.2008 tarihinde vefat ettiği anlaşılmaktadır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun tarafta iradi değişikliği düzenleyen 124. maddesinde belirtilen, bir davada taraf değişikliğinin, ancak karşı tarafın açık rızası ile mümkün olduğu; ancak, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebinin, karşı tarafın rızası aranmaksızın hakim tarafından kabul edileceği; yine, dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, taraf değişikliği talebinin, karşı tarafın rızası aranmaksızın hakim tarafından kabul edilebileceğine ilişkin düzenlenme karşısında; adı geçen davalının mirasçılarına yöntemince husumet tevcih edilerek yargılamanın sürdürülmesi gerekirken, ölü kişi hakkında yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsiz bulunmuştur.

Mahkemece, yukarıda açıklanan bilgiler ışığında, davalının mirasçılarının HMK’nun 124. maddesi kapsamında davaya katılımı sağlanarak, savunma ve delilleri incelendikten sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı kurum ve davalı mirasçıları avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair hususlar incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 05.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11545, Karar No: 2011/6207, Tarih: 28.11.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/11545 E.  ,  2011/6207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davalı İstanbul Enerji San. Tic. A.Ş. ile İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı arasında ve davalı İstanbul Enerji San. Tic. A.Ş ile diğer davalı ... İnş. San. Paz. Ve Dış Tic. Ltd. Şti. arasında yapılan hizmet alım sözleşmeleri, ihale şartnameleriyle tüm sözleşmelerin dosya arasına konularak gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8941, Karar No: 2015/13506, Tarih: 17.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/8941 E.  ,  2015/13506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/01/2015

NUMARASI : 2013/450-2015/20

DAVACILAR : E.. S.., T.. Ş..

DAVALILAR : HAZİNE, M.. Y..

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden E.. S.. vekili Avukat S. K. ile aleyhine temyiz istenilen Hazine vekili Avukat M. A. ile M.. Y.. vekili Avukat M.A. T. geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Mahkemenin gerek 13.11.2014 tarihli duruşma tutanağında gerekse oluşturulan gerekçeli karar içeriğinde bu dosya ile birleştirildiği belirtilen İstanbul Anadolu 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne ait 2014/262 Esas sayılı dava dosyasının dosyaya konulması,

2- Bir kısım duruşmalara davacı E.. S.. vekili olarak katılan Av. C.K. adı geçen davacıya ait vekaletnamesi dosyada bulunmamaktadır. Buna göre Av. C.K.'ın davacı E.. S..'a ait vekaletnamesinin temini ile dosyaya konulması, bundan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14444, Karar No: 2012/8409, Tarih: 06.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/14444 E.  ,  2012/8409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.02.2011 ... ve 2010/5-244 esas, 2011/14 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığın yokluğunda, sanık müdafiinin yüzüne karşı verilip usulüne uygun olarak tefhim edilen hükme karşı temyiz süresinin tefhim tarihinden itibaren başlayacağının sanık müdafii tarafından bilinmesi gerektiği, 17.10.2008 tarihinde sanık müdafiinin yüzüne karşı verilip tefhim edilen hükme karşı, sanığın 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 31.10.2008 havale tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 06.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/589, Karar No: 2011/263, Tarih: 25.01.2011

**15. Hukuk Dairesi         2010/589 E.  ,  2011/263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davalılara ödenen 4.000,00 TL iş bedelinin ve 100.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsili istemiyle açılmış; mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 3.575,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatların davalılardan müteselsilen tahsiline ve fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş ve verilen karar, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-26.09.2001 tarihinde davalı şirketin istihdam ettiği, diğer davalı ... tarafından, davacının “dudak yarığı burnuna bağlı olarak sekonder nazal deformite ve dudak yarığı burnu ameliyatının estetik amaçlı olarak yapılmış olduğu çekişmesizdir. Davacı vekili, yapılan ameliyatın beklenen amacı sağlamadığını ve dolayısıyla davacının burnunda ve yüzünde olumsuz yönde değişikliklerin oluşması sonucu davacının büyük üzüntü duyduğunu ileri sürerek ödenen bedelin ve 100.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının doğuştan dudak-damak yarığı rahatsızlığını taşıdığını; önceden dudak, damak ve burun ameliyatlarını geçirdiğini, davacıya estetik amaçlı yapılan ameliyatın başarılı olduğunu, ameliyat ve diğer müdahaleler için düzenlenen 24.09.2001 tarihli belgeyi imzalayan davacıya ameliyatın nasıl yapılacağının, daha sonra ortaya çıkabilecek komplikasyonların neler olduğunun; gerekli görüldüğünde ilave ve farklı şekilde müdahalelerin yapılabileceğinin davalı doktor tarafından anlatıldığını; kontrol muayenelerinin yapıldığını, tekrar ameliyat yapılmasının gerekli olduğunun bildirilmiş olmasına karşın 29.12.2003 tarihinden itibaren kontrol muayenesine gelmediğini ve davalıların sorumluluğunu gerektirecek kusurlarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.