muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/33261, Karar No: 2019/5207, Tarih: 11.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/33261 E.  ,  2019/5207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi dahili davalı ... Deri San. Tic. Ltd. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 13/11/2003 tarihinden bu yana davalı ...Ş. de güvenlik görevlisi olarak aralık ve kesintisiz olarak çalıştığını, müvekkiline davalı şirkette net 1.075,00 TL maaş, 155,00 TL yol ücreti ödendiğini, yemek ihtiyacı ise kurum tarafından karşılandığını, müvekkiline nisan ayının yarı ay maaş ücreti ve yol ücreti, mayıs ayı maaş ve yol ücreti ve haziran ayı maaş ve yol ücretinin ödenmediğini, ... Noterliğinin 15515 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile iş akdini haklı olarak feshettiğini, müvekkilinin iş akdi feshinin ellerine ulaşmasına rağmen davalı yanın haksız ve hukuka aykırı olarak müvekkilin kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, bayram tatili, hafta sonu tatili, ödenmeyen maaş ve diğer işçilik alacaklarının bugüne kadar ödemediğini, bu alacaklarının davalıdan tahsili ile davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili ; davanın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, taleplerinde haksız olduğunu, davacının müvekkil şirketten hiçbir ve hak alacağının olmadığını, savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Dahili davalı ... Deri Organize Sanayi Bölgesi vekili; davalı şirket ile müvekkili bölge arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunmadığını, müvekkili bölgenin davaya dahil edilmesinin mümkün olmamakla birlikte yine de davaya ilişkin beyanda bulunmak gerekmesi durumuna binaen davacının müvekkil bölgenin çalışanı olmadığını, davacının davalı ... AŞ nin sigortalı işçisi olup bu kapsamda davacının muhatabının yalnızca davalı olduğunu, davacının ücreti dahil tüm işçilik alacaklarından yalnızca kendi işvereni olan davalı şirketin sorumlu olduğunu, davacının müvekkili bölgenin herhangi bir ilgisi bulunmadığından davalının birçok firma ve kuruma güvenlik hizmeti aldığını, bu surette davacının hangi işçisinin hangi sürelerde müvekkili bölgede çalıştırıldığının müvekkili tarafından bilinmesine olanak olmadığını, davacı yanın iş sözleşmesinin müvekkil bölgede çalıştığını ileri sürdüğü dönemde değil, diğer davaya dahil edilen şirket olan Mader de çalıştığı süre içerisinde iş akdini feshettiğini, bu nedenle davacının müvekkili bölgede görev aldığı iddia ettiği dönem içerisinde bir fesih ve fesih iradesinin söz konusu olmadığını,savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Dahili davalı Mader Deri San ve Tic AŞ vekili; müvekkili şirket ile diğer davalı ... AŞ arasında 05/11/2007 tarihli anlaşma akdedildiğini, ilgili şirket tarafından müvekkili şirkete ait organize Deri Sanayi Bölgesi ... adresinde kain fabrikanın güvenliğinin sağlanması görevini yüklenildiğini, bu bağlamda davacı yanın ilgili şirket tarafından müvekkili şirket bünyesinde çalışmak üzere görevlendirildiğini, davacı yana ait sigorta kayıtlarının incelenmesinde bahsi geçen davacının RGS Güvenlik A.Ş. nin sigortalı çalışanı olduğunu,savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı dahili davalı Mader Deri San ve Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Mader Deri San. ve Tic. A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Bir uyuşmazlığın mahkemelerde görülebilmesi için, taraflardan birisince yöntemine uygun olarak dava açılması gerekir. Mahkemeler, bir uyuşmazlığı, açılmış bir dava olmadan kendiliğinden çözemez.

Dairemizin ve Yargıtayın yerleşik kararlarına göre, alacak davalarında zorunlu dava arkadaşlığı dışında dâhili dava yoluyla davalı ithali mümkün değildir. Dairemizce işkolu tespitine dair davalar, işe iade davası, hizmet tespiti davası, sendika şubesi genel kurulunun iptali davası gibi istisnai davalarda davanın niteliği de gözetilerek dâhili davaya imkân tanınmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta davacı, ücret alacağı davasını RGS Güvenlik A.Ş' ye karşı açmış, davacı vekili 23.12.2013 havale tarihli dilekçesinde davanın alt işverenlere teşmilini istemiştir. Davacı vekili, dâhili dava dilekçesi ile davayı alt işveren Mader Deri San ve Tic. A.Ş. ve ...'ne yöneltmiş, mahkemece her üç davalı aleyhine hüküm kurulmuştur. Mahkemece, hakkında yöntemine uygun olarak açılan bir dava bulunmayan Mader Deri San ve Tic. A.Ş. Şirketi aleyhine hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1595, Karar No: 2010/7997, Tarih: 27.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/1595 E.  ,  2010/7997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dairece 03.05.2010 günü incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör.... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/409 Esas-2009/221 Karar, Dairenin:2009/1543 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesindeki biber veriminin bu dosya içerisinde bulunan veri listesindeki biber verimi ile aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüne gönderilerek, biber verimleri arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının sorularak 2008 yılı biber ürününün ve ayrıca 2009 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, biber ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan erik, ceviz, vişne ve elma ağaçlarının 2009 yılı itibarıyla yaş ve cinslerine göre rayiç fiyatlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevaplarının dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13243, Karar No: 2025/6968, Tarih: 16.04.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/13243 E.  ,  2025/6968 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/474 E., 2021/768 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; söz konusu paylaşımın müvekkili tarafından yapıldığının ispatlanamadığına ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığına, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarihli ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasa'nın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında, somut olayda sanığın eyleminin, muhatabın, onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, suça konu paylaşımın tüm içeriği gözetildiğinde siyasi ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla Cumhurbaşkanına hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı düşünülmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre;

Sanığa 24.06.2020 tarihli duruşmada 5237 sayılı Kanun'un 299/2. maddesi yerine aynı Kanun'un 292/2. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verildiği anlaşılmakla, ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 299/2. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226/2. maddesine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Iğdır 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,16.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/106, Karar No: 2009/190, Tarih: -

Ceza Genel Kurulu 2009/1-106 E., 2009/190 K.

**Ceza Genel Kurulu 2009/1-106 E., 2009/190 K.**

**- FAİLLİK

- HAKSIZ TAHRİK

- HAKSİZ TAHRİK İNDİRİMİNİN UYGULANMASINDA İSABETSİZLİK

- KASTEN ÖLDÜRME**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 29 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 37 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 81 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 307 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 216 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanıklar B....K.... ve S....S....’nun, ayrı ayrı “

“5237 sayılı TCY’nın 37/1, 81/1, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 15’er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak mahrumiyetine”

” ilişkin, H..... Ağır Ceza Mahkemesince 10.04.2007 gün ve 234-379 sayı ile verilip res’en de temyize tabi olan hüküm, her iki sanık müdafii, katılanlar vekili ve yerel Cumhuriyet savcısı tarafından da temyiz edilmekle, Yargıtay 1. Ceza Dairesince 04.07.2008 gün ve 1305-5665 sayı ile “

“Olayda, maktûlden kaynaklanan ve sanıklara yönelmiş bir haksızlık olmadığı halde yetersiz gerekçelerle sanıklar lehine haksız tahrik indirimi uygulanması”

” isabetsizliğinden bozulmuş, Yerel Mahkemece 23.10.2008 gün ve 423-418 sayı ile ilk hükümde direnilmiştir.

Res’en temyize tabi olan hükmün, her iki sanık müdafii, yerel Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekili tarafından da temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının “

“usule ilişen nedenlerle bozma”

” istemli 05.05.2009 gün ve 100290 sayılı tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık; olayda haksız tahrikin bulunup bulunmadığına ilişkindir.

Bununla birlikte, Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca usule ilişkin problemlerin ön sorun olarak görüşülmesi gerekmiştir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Bozmadan sonra yapılan 23.10.2008 tarihli (son) oturumda (sırasıyla)

Hazır olan tutuklu sanık S....S....’na bozmaya karşı diyeceklerinin sorularak, savunmasının alındığı,

Her iki sanık müdafiinden diyeceklerinin sorulduğu,

Katılanlar ve vekillerine söz verildiği,

Son olarak da iddia makamına söz verilerek,

Duruşmanın bitirildiği ve önceki hüküm aleyhine bozulmuş olmasına rağmen duruşmaya gelmeyen sanık B....K....’a bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan, bu sanığın yokluğunda hüküm tesis edildiği görülmektedir.

Şu halde, hükmün üç yönden usule aykırı olduğu saptanmış olup belirlenen aykırılıklar şunlardır:

1- Somut olayda yapılan uygulama 5271 sayılı CYY’nın 216/3. maddesindeki “

“Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir”

” şeklindeki emredici düzenlemeye aykırılık oluşturmaktadır.

“Son sözün sanığa verilmemesinin hükmün bozulmasını gerektiren hukuka aykırılıklardan birisi olduğu hususu”

Şu halde, hükmün üç yönden usule aykırı olduğu saptanmış olup belirlenen aykırılıklar şunlardır:

1- Somut olayda yapılan uygulama 5271 sayılı CYY’nın 216/3. maddesindeki “

“Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir”

” şeklindeki emredici düzenlemeye aykırılık oluşturmaktadır.

“Son sözün sanığa verilmemesinin hükmün bozulmasını gerektiren hukuka aykırılıklardan birisi olduğu hususu”

” gerek 1412 sayılı CYUY’sı döneminde, gerekse 5271 sayılı CYY’sı döneminde Ceza Genel Kurulu’nun duraksamasız uygulamaları arasında bulunduğundan, somut olayda son sözün duruşmada hazır bulunan sanık S.....S.... yerine iddia makamına verilmesi suretiyle, sanığın savunma hakkının kısıtlandığı kabul edilmelidir.

2- Ceza Genel Kurulunun 09.10.2007 gün ve 336-198 sayılı kararında da belirtildiği üzere; bozma kararından sonra tarafların katılımıyla gerçekleştirilen ve hükmün de tefhim edildiği tek oturumda 5271 sayılı CYY’nın 216. maddesindeki düzenleme gereğince sözün sırasıyla “

“katılana veya vekiline, Cumhuriyet savcısına, sanığa veya kanuni temsilcisine”

” verilmesi gerekirken Yasadaki sıraya uyulmayarak, önce hazır bulunan sanık Sezer’den, sonra her iki sanık müdafiilerinden, sonra katılanlar vekilinden, en son olarak da Cumhuriyet savcısından bozmaya karşı diyeceklerinin sorulmuş olması da usule aykırıdır.

3- İlkeleri Ceza Genel Kurulunun 06.02.2007/146-21; 08.10.2002/199-347; 19.03.2002/85-212 gün ve sayılı kararlarında belirtildiği üzere; hükmün aleyhe bozulması halinde davaya yeniden bakacak mahkemece 1412 sayılı CYUY’nın 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 326. maddesi uyarınca sanıktan bozmaya karşı diyeceğinin sorulması zorunludur.

Kaldı ki, direnme hükmünün verilmesinden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 307/2. maddesinde de aynı kurala yer verilmiştir. Anılan bu yasa hükümleri uyarınca sanığa, bozmada belirtilen ve aleyhinde sonuç doğuracak olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki kanıtlarını sunma olanağı tanınmalıdır. Bu yasa hükümleri savunma hakkının sınırlanamayacağı ilkesine dayanmakta olup, uyulmasında zorunluluk bulunan buyurucu kurallardandır.

Somut olayda, sanık B....’ın aleyhine olan bozma kararına karşı diyecekleri saptanmadan hüküm verilmesi yasaya aykırıdır.

Bu itibarla, Yerel Mahkeme direnme hükmünün sair yönleri incelenmeksizin, belirtilen usule aykırılıklar nedeniyle bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ

:

Açıklanan nedenlerle;

1- H...... Ağır Ceza Mahkemesinin 23.10.2008 gün ve 423-418 sayılı direnme hükmünün, sair yönleri incelenmeksizin, öncelikle saptanan usul yanılgıları nedeniyle BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.07.2009 günü yapılan müzakerede tebliğnamedeki isteme uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19064, Karar No: 2012/37425, Tarih: 11.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/19064 E.  ,  2012/37425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:İnceleme konusu karar direnmeye ilişkin olup dosyanın Hukuk Genel Kurulu’na sunulmak üzere Yargıtay Yüksek 1. Başkanlığı’na gönderilmesine, 11/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3668, Karar No: 2022/8755, Tarih: 17.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/3668 E.  ,  2022/8755 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme, görevi kötüye kullanma

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın mahkumiyetine, sanık ...'ın beraatine, görevi kötüye kullanma suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında açılan kamu davalarının düşürülmesine ilişkin hükümler, sanık ..., sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafii, sanık ... müdafii, katılanlar vekilleri ile mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

24 Aralık 2017 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde, süresi geçtikten sonra sanık ... tarafından duruşmalı inceleme isteminde bulunulmuş olup, talep uygun görülmeyip duruşma açılmaksızın dosya üzerinde yapılan incelemede;

23.10.2011 tarihinde yerel saatle 13:41 sıralarında, merkez üssü ... ili, ... ilçesinde meydana gelen ve merkez üssü Kasımoğlu köyü civarı, değeri değişik kuruluşlara göre 7,1 ile 7,3 arasında değişen, odak derinliği 19,02 km olan depremin meydana gelmesi üzerine, Vanyolu Mahallesinde bulunan ... APARTMANI'nın yıkılması ve çökmesi sonucu 19 kişinin öldüğü, yapılan ölü muayene işlemleri sonucu ölenlerin göçüğe (depreme) bağlı olarak hayatlarını kaybettiklerinin tespit edildiği, şikayeti devam etmekte olan 4 kişinin de yaralandığı olayda;

... Teknik Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Dekanlığına bağlı İnşaat Mühendisliği Bölümü tarafından Temmuz 2012 tarihinde hazırlanan bilirkişi raporuna göre; binanın yapım yılı tam olarak bilinmemekte olup, 23.11.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre bina 2003-2004 yılları arasında inşa edilmiş olduğunun belirtildiği, 13.08.1999 tarihli yapı ruhsatı dilekçesi, 13.08.1999 tarih ve 99/175 numaralı yapı ruhsatı, 14.12.1999 ve 22.03.2000 tarihli yapı kullanma izin belgesi dilekçeleri, 21.12.1999 tarih ve 99/38 numaralı yapı kullanma izin belgesi, muvafakat yazıları, ödeme dekontları ve noter evraklarından binanın 1997 yılından sonra yapıldığının anlaşıldığı, apartmana ait mimari, statik ve elektrik tesisat projelerinin olduğu ancak statik hesap raporları ile zemin raporlarının bulunmadığı, ... Apartmanının yapım yılına göre 1997 Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmelik kapsamına girdiği,