muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4402, Karar No: 2024/8542, Tarih: 17.12.2024

Sanık ile eşi olan ...'un aralarındaki çekişme sebebiyle zaman zaman ayrı yaşadıkları, sanığın Zonguldak'taki ailesinin yanına gittiği bir dönemde maktul ...'ın dava dışı ... isimli kişiyle birlikte kalmak için Ankara iline gittiği ve orada 4 gün kaldığı, sanığın Zonguldak ilinden evine döndüğünde tesadüf eseri ... isimli kişinin mesajlarını gördüğü, sanığın beyanına göre eşi olan ...'ın aldatma iddialarını kabul etmediği, bilahare yine tarafların ayrı yaşamaya başladıkları, bu esnada sanığın ... isimli kişiyle telefonla irtibat kurduğu, eşi ...'la ... arasında uzun süredir ilişki olduğunu öğrendiği, dosyada bulunan mesaj dökümlerine göre sanığın yeniden barışmak istediğini söylemek suretiyle eşi ...'la İstanbul ilinde buluşmaya karar verdiği, sanık ile eşi ...'ın görüşmeleri sırasında sanığın tek başına gel şeklinde ısrarda bulunduğu ayrıca barışmak istediğini söylediği ancak eşi ...'ın bu davetten şüphelendiğini açıkça sanığa söylediği, sanığın bu şüpheleri gidermeye çalıştığı, sanığın kendi beyanıyla sabit olduğu üzere görüşmeye gitmeden önce müşterek çocukları için oyuncak aldığı ayrıca AVM'den bıçak aldığı, nitekim olay esnasında bu bıçağı kullanarak eşi ...'ın hayati bölgesine bıçağı saplayarak ölümüne yol açtığı, 14.01.2023 tarihli olay yakalama tutanağına göre sanığın olay yerine gelen polislere eşinin kendisini aldattığını öğrendiğini, öldürmek için plan yaptığını, abisinin evine davet ettiğini, çocukları orada uzaklaştırıp öldürdüğünü beyan ettiği, dosyada bulunan bir video içeriğine göre sanığın sosyal medya için video hazırladığı ve videoda yarın büyük gün diye söylediği, dosyadaki telefon inceleme tutanaklarına göre 14.01.2023 gecesi ... yengem ismindeki kişiyle mesajlaştığı, bu mesajlarda yarın her şey halledilmiş olacak, yarın güzel haber alacaksın şeklinde sözler söylediği, karşıdaki kişinin uyumasını söylediğinde Zafer günü uyunmaz şeklinde cevap verdiği, her ne kadar sanık barışmak için eşi ...'ı çağırıyormuş gibi davransa da aldatılmış olmasının oluşturduğu tahrik altında önceden karar verip plan yaparak mümkünse eşi ...'ı tek başına çağırarak tek başına gelmediği için çocuklara oyuncak alarak planının ortaya çıkmasını engellemek suretiyle eşi ...'ı kandırarak abisinin bulunduğu binaya çağırdığı, yanına bıçak alıp gelmiş olması ile ve telefon mesajlarıyla ortaya konulduğu üzere sanığın barışmak için olay yerine gelmediği, planlayarak tasarladığı öldürme eylemini icra için geldiği anlaşıldığından tasarlayarak öldürme suçundan da cezalandırılması gerektiği ancak eylemi tahrik altında işlediğinden ve sanığın eşi ...'ı affetmesi söz konusu olmadığından lehine tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği kanaatiyle karara muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2019/503, Karar No: 2020/1046, Tarih: 10.02.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/503 E.  ,  2020/1046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... vd. ile davalılar 1-... Ecza Deposu Tic. ve San. A.Ş., 2-... aralarındaki tespit davasına dair Mersin 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19/01/2016 tarihli ve 2014/323 E.-2016/12 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 19/11/2018 tarihli ve 2017/1061 E.-2018/11737 K. sayılı ilama karşı davalı ... Ecza Deposu Tic ve San A.Ş. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK'nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 450.00 TL para cezası ile 38,50 TL bakiye karar düzeltme harcının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 10/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19635, Karar No: 2011/9192, Tarih: 26.05.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/19635 E.  ,  2011/9192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 12. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :21.07.2010

KARŞI OY

Diğer eşin “açık rızası” nın mevcut veya karinelerle var sayılmasını gerektirdiğini ispat yükü davalı banka üzerindedir. Davalı banka bu ispat yükü gereğince davacı eşin açık rızasının mevcut veya mevcut sayılması gerektiğini usulünce kanıtlayamamıştır. Davanın bu nedenle kabulüne karar verilmelidir. Hükmün değişik bu gerekçeyle bozulması gerektiğini düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/24445, Karar No: 2015/366, Tarih: 19.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/24445 E.  ,  2015/366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2014

NUMARASI : 2014/325-2014/836

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak %10,30 oranındaki sürekli iş göremezliğinin 03.03.2005 tarihinde artarak %24,20 oranına yükselmesi nedeniyle %13,90 oranındaki fark maluliyet için maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davalarında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davalarında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, davacının her iki maluliyeti açısından işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının ileride incelenmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, 19/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17060, Karar No: 2012/26512, Tarih: 25.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/17060 E.  ,  2012/26512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişi raporunda suça konu yerin orman boşluğu olduğunun belirtildiği ve sahada diri örtü tahribatı yapıldığının tespit edilemediği gözetilerek sanığın eyleminin açma suçunu oluşturmayacağı ve eylemin 6831 sayılı Yasanın 93/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekmesinin yanı sıra sanık hakkında 6831 sayılı Yasanın 93/2. maddesinin uygulanma alanın tespiti açısından fen bilirkişi raporunda suça konu yerin,... Köyü kadastro alanı kapsamında ve orman alanı olarak bırakılan yerde kaldığının belirtilmesine göre; arazi kadastrosunun 3402 sayılı Yasaya göre yapılıp yapılmadığı açıklığa kavuşturulmaksızın, işgal ve faydalanmada bulunduğu anlaşılan sanık hakkında 6831 sayılı Yasanın 93/2. maddesi ile ceza tayini,

2) Duruşmaları vekil ile takip etmeyen müdahil idare lehine vekalet ücreti tayin edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7244, Karar No: 2022/7439, Tarih: 13.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/7244 E.  ,  2022/7439 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

13.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31066, Karar No: 2016/11628, Tarih: 30.05.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/31066 E.  ,  2016/11628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve temyizin kapsamının yalnızca sanık hakkında katılan ...'a yönelik hakaret suçundan verilen beraat kararına ilişkin olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın talimatla alınan ifadesinde, "Sinirle Adi gibi birkaç şey söyledim, ne söylediğimi tam olarak hatırlamıyorum, ancak küfür etmedim." içerikli çelişkili ve dolaylı olarak ikrar niteliği taşıyan beyanına ve tanık ...'ın kolluk tarafından alınan ifadesinde katılanın iddiasını doğrulaması karşısında, bu beyanlara niçin itibar edilmediği açıklanmadan, olaya ilişkin bilgisi olduğu anlaşılan ...'ın da dinlenerek ve katılandan ayrıntılı olarak sanığın kendisine hakaret içerikli hangi sözleri kullandığı sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1174, Karar No: 2008/526, Tarih: 28.01.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/1174 E.  ,  2008/526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.11.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı 14.01.2008 tarihli dilekçesiyle davadan feragat ettiğini bildirdiğinden bu konuda bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 28.01.2008 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2007/10140, Karar No: 2007/10644, Tarih: 19.09.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/10140 E.  ,  2007/10644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fatsa Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman savına dayalı tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi müdahil Orman Yönetimi ve davacı Hazine ile gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili Kösebucağı Beldesi Fatih Mahallesinde davalılar adına kayıtlı 145 ada 35 ve 117 parsellerin orman sayılan yerlerden olduğunu, daha önce Orman Yönetimince Kadastro Mahkemesinde açılan davanın keşif gideri yatırılmaması nedeniyle reddedildiğini, bu kararın davada taraf olmayan Hazine yönünden kesin hüküm oluşturmayacağını belirterek taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına tescilini istemiş, Orman Yönetimi de davaya müdahil olmuş mahkemece davanın kısmen kabulüne, 145 ada 117 parselin tapu kaydının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, 145 ada 35 parsele ilişkin davanın reddine dair verilen karar Orman Yönetimi, davalı gerçek kişi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman savına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile 1999 yılında kesinleşen arazi kadastrosu vardır.

Dava, orman savına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile 1999 yılında kesinleşen arazi kadastrosu vardır.

Mahkemece hükme esas alınan orman bilirkişi ... tarafından hazırlanan raporda çekişmeli taşınmazların eğiminin % 25-30 civarında olduğu, üzerinde 30-35 yaşlarında fındık plantasyonları bulunduğu, çevredeki tarım arazileri ile bütünlük arzettiği, 1955 yılında bütünlemesi yapılan 1959 baskı tarihli memleket haritasında kısmen yeşil alanda kalmakta ise de, her yeşil rengin ormanı ifade etmediği, haritanın lejantı incelendiğinde fidanlık rumuzlu alanda kaldığı, 1954 tarihli hava fotoğraflarında ise ziraat arazisi olduğu açıklanmak ve hava fotoğraflarına değer verilmek suretiyle orman sayılmayan yer olduğunun bildirilmesi üzerine dairede aynı gün temyiz incelemesi yapılan ve tamamı 145 adada yer alan taşınmazlar hakkındaki bir kısım davaların reddine bir kısım davaların ise kısmen kabulüne karar verilmişse de, tüm dosyalara ortak yazılan uzman bilirkişi raporu, taşınmazların orman olup olmadığını belirlemekte yeterli ve kanaat verici olmaktan uzaktır. Şöyle ki; gerek mahkemece hükme esas alınan raporlara gerekse dairenin geri çevirme kararları üzerine hazırlanan ek raporlara ekli memleket haritalarında semboller görünmemekte yeşil rengin bir kısım taşınmazlarda fındık fidanlarını simgelediği açıklanmaktaysa da çekişmeli taşınmazlardaki fındık ağaçlarının en fazla 30-35 yaşlarında olması, incelendiği bildirilen memleket haritasının ise 1955 tarihli olması karşısında bilirkişi yorumunun doğruluğu hakkında tereddüt oluşmaktadır.Bunun yanı sıra birbirine komşu olan ve memleket haritasında hava fotoğraflarında aynı konumda görünen iki parselden biri hakkında fidanlık rumuzu taşıdığı belirtilmek suretiyle orman sayılmayan yer; diğeri hakkında yapraklı ağaç rumuzu taşıdığı gerekçesiyle orman sayılan yer şeklinde görüş belirtilmiştir. Örneğin dairenin 2006-15495 mahkemenin 2005/457 sayılı dosyasında davaya

konu 145 ada 43 ve 46 parsellere orman sayılmayan yer denilmiş olmasına rağmen dairede aynı gün temyiz incelemesi yapılan 2007/10143 (mahkemenin 2005/453 sayılı) dosyada davaya konu edilen aynı ada 45 ve 49 parseller için, yine dairenin 2007/10138 mahkemenin 2005/455 sayılı dosyasında davaya konu edilen aynı ada 50 parsel için orman sayılan yer şeklinde değerlendirme yapılmıştır. Dosyaya getirtilen 145 adanın tamamını bir arada gösteren 1/5000 ölçekli Memleket haritasında sözü edilen taşınmazların hiçbirinin rumuzu belli olmadığı gibi renk, konum, eğim çizgileri bakımından aralarında bir fark bulunmamaktadır.

O halde, sağlıklı sonuca varılabilmesi için; mahkemece hükme esas alınan 1959 tarihli hava fotoğrafından hemen sonra düzenlenen hava fotoğrafı ve memleket haritası ile varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek iki orman yüksek mühendisi bir ziraat uzmanı ve bir fen elemanı aracılığıyla gerekirse 145 adada davaya konu tüm parseller hakkında bir kılavuz dosya seçilmek suretiyle yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, ayrı ayrı tarihlerde düzenlenmiş hava fotoğrafı ve memleket haritaları çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; bu hava fotoğrafı ve memleket haritalarında çekişmeli taşınmazın konumunda farklılık olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalı; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) iki değişik tarihli memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; taşınmazın hali hazır eylemli durumu hakim tarafından keşif gözlemi olarak tutanağa geçilmeli, taşınmazı dört yönden gösteren fotoğraflar alınarak dosyaya eklenmeli ve varsa 1954 yılından daha öncesine ve sonrasına ait hava fotoğrafları da incelettirilerek karşılaştırmalı rapor hazırlattırılmalı, böylece elde edilecek delillere göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi, Hazine ve davalı gerçek kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 19/09/2007 günü oybirliği ile karar verildi.