muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4182, Karar No: 2011/4107, Tarih: 28.06.2011

A-) Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’in beraatlerine ilişkin hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-) Sanık ... hakkında Kasten İnsan Öldürmeye Teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay tarihinde belediye başkanı olarak görev yapan mağdurun, sanık ... ile babası sanık ...’ın komşu ilçe semt pazarında tezgah açmasını kolaylaştırmak maksadıyla o yer belediye başkanını arayarak

referans olduğu, ancak sonraki seçimlerde adı geçen sanıkların rakip adayı desteklediği ve kendisine sövdüğü yönünde duyumlar alması üzerine tekrar arayarak referansının kalktığını bildirdiği, olay günü alkollü olan sanık ...’in yoldan aracıyla geçmekte olan mağduru ıslık çalarak durdurduktan sonra söylenerek yanına yaklaştığı, bu sırada mağdurun “bu beldenin nedir senden çektiği” şeklinde ifade kullanması üzerine sanığın mağdura önce yumrukla vurduğu, mağdurun karşılık vermesi üzerine ise bu kez kelebek tabir edilen bıçakla mağduru üçü batına ve üçü de göğse nafiz olacak şekilde sol kol, aksiller, sağ ve sol göğüs, karın ve sol mastoid bölgelerinden olmak üzere toplam on bir ayrı yerinden bıçakladığı, ince barsak, mezo ve sol diyafragmada yaralanmalar nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiği olayda;

a-) 9-15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen zararın ağırlığına göre üst sınıra yakın bir ceza yerine 13 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini,

b-) Mağdurun, seçimlerde rakip adayı destekleyerek kendisine küfrettiği yönünde duyumlar alan sanıklara referansının kalktığını bildirmesinin sanık lehine tahrik oluşturmayacağı gibi, olay öncesinde veya sırasında mağdurdan kaynaklanan tahrik oluşturacak her hangi bir haksız fiilde bulunmadığı anlaşıldığı halde, haksız tahrik hükmü uygulanılarak eksik ceza tayini,

c-) Suçun işlenmesinde kullanılmayan ve bulundurulması da başlı başına da suç teşkil etmeyen sanığa ait montun karar kesinleştiğinde iadesi yerine delil olarak dosyada saklanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiileri ile katılan vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 28/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6733, Karar No: 2024/7901, Tarih: 19.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/6733 E.  ,  2024/7901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/437 E., 2023/130 K.

DAVA TARİHİ : 14.11.2014

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bozmaya uyma veya direnme başlıklı 373/1-2 inci maddesinde "Yargıtay ilgili Dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun Bölge Adliye Mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren İlk Derece Mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneği de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilir. Bölge Adliye Mahkemesinin düzelterek veya yeniden esas hakkında verdiği karar Yargıtayca tamamen veya kısmen bozulduğu takdirde dosya, kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi veya uygun görülen diğer bir Bölge Adliye Mahkemesine gönderilir. " hükmü düzenlenmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin İlk Derece Mahkemesi kararını kaldırıp düzelterek veya yeniden esas hakkında hüküm vermesi ve bu hükmün de Yargıtay tarafından bozulması ile İlk Derece Mahkemesi kararı hayatiyetini kaybetmiş olur. Bu durumda hüküm mahkemesi sıfatıyla İlk Derece Mahkemesi kararını kaldırarak yeniden esas hakkında hüküm tesis eden Bölge Adliye Mahkemesi, vermiş olduğu bu kararın temyizen incelenerek bozulması sonrasında 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin 2 nci bendi gereğince bozma kararına uyma yahut direnme kararını verme yükümlülüğü altındadır. Dolayısıyla İlk Derece Mahkemesi kararını kaldırarak yeniden esas hakkında hüküm tesis eden Bölge Adliye Mahkemesinin bozulan kararı sonrasında dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi mümkün olmadığı gibi dosyanın gönderildiği İlk Derece Mahkemesince, bozma kararına ilişkin olarak uyma yahut direnme kararı verilemez. Zira böyle bir durumda bozma kararına uyma yahut direnme kararını verme yetki ve yükümlülüğü Bölge Adliye Mahkemesine aittir.

Somut olayda; İlk Derece Mahkemesince verilen ilk karara karşı davacılar vekili, davalı ...vekili ve davalı ... vekilince istinaf yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı Avangart Cafe Rest İşl San ve Tic Ltd. şirketinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı ...'nin ve davacıların istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-2 maddesi gereğince kabulü İle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek esas hakkında yeniden karar verilmiş, hükmün davacılar vekilince temyizi üzerine Dairemizin, 28.10.2021 tarih ve 2021/18006 E., 2021/7993 K. sayılı kararında yazılı gerekçeyle karar bozularak dosya kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekirken sehven İlk Derece Mahkemesine gönderilmiş olup, İlk Derece Mahkemesince ise bozma kararı doğrultusunda karar verilmiştir.

Her ne kadar Dairemizce, Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen hükme ilişkin olarak verilen bozma kararıyla dosyanın sehven İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş ise de; 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince Bölge Adliye Mahkemesinin düzelterek yeniden esas hakkında verdiği kararın Yargıtay tarafından bozulması hâlinde dosyanın, kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi zorunludur. Öte yandan Bölge Adliye Mahkemesinin bu kararının Dairemiz tarafından bozulması sonrasında dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmiş olması, Bölge Adliye Mahkemesinin 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında bozma kararına karşı uyma veya direnme kararı verme yetkisini ortadan kaldırmayacağı gibi bu yetkinin İlk Derece Mahkemesine geçeceği sonucunu da doğurmaz. Bu itibarla İlk Derece Mahkemesi kararını kaldırarak Bölge Adliye Mahkemesince yeniden tesis edilen hükmün bozulması sonrasında bozma kararına karşı ancak Bölge Adliye Mahkemesince uyma veya direnme kararı verilebileceğinden eldeki uyuşmazlık kapsamında İlk Derece Mahkemesince, bozmaya uygun olarak verilen kararın usul hükümlerine uygun bir karar olduğu söylenemez. Bu durumda, İlk Derece Mahkemesinin 16.02.2023 tarih, 2022/437 Esas-2023/130 Karar sayılı kararı yok hükmünde olduğundan kaldırılmasına; dosyanın Dairemizin 28.10.2021 tarih ve 2021/18006 E., 2021/7993 K. sayılı bozma ilamı gereğince yargılamaya devam ederek karar vermek üzere İstanbul Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7733, Karar No: 2014/15794, Tarih: 03.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/7733 E.  ,  2014/15794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen istirdat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; 2011 yılı Nisan ve Aralık dönemine ilişkin olarak sayaç okuma bedeli adı altında 36 adet elektrik faturasında müvekkilinden , fazladan tahsil edilen 330.685,00 TL'nin faiziyle birlikte iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini talep etmiştir .

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; sayaç okuma bedeli altında davacıdan fazladan tahsil edilen 330.685,00 TL'nin istirdadı talebine ilişkindir.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinin 1.fıkrasında, bu Kanun ile verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’nun kurulduğunu belirtmiş, aynı maddenin 2.fıkrasında ise; “Kurum, tüzel kişilerin yetkili oldukları faaliyetleri ve bu faaliyetlerden kaynaklanan hak ve yükümlülüklerini tanımlayan Kurul onaylı lisansların verilmesinden, işletme hakkı devri kapsamındaki mevcut sözleşmelerin bu Kanun hükümlerine göre düzenlenmesinden, piyasa performansının izlenmesinden, performans standartlarının ve dağıtım ve müşteri hizmetleri yönetmeliklerinin oluşturulmasından, tadilinden ve uygulattırılmasından, denetlenmesinden, bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur…” hükmüne yer verilmiştir.

Madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verilmiştir.

Bu maddede de anlatılmak istenilen hususun 1 kw elektrik enerjisinin tüketicilere ulaşıncaya kadarki maliyet ve kar payı olup, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyatlandırma unsuru belirleme yetkisi ve görevi vermediği açıktır.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”i yayımlamış ve lisans sahibi şirketlerde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden sayaç okuma bedeli adı altında bedel tahsil etmişlerdir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”i yayımlamış ve lisans sahibi şirketlerde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden sayaç okuma bedeli adı altında bedel tahsil etmişlerdir.

Ancak yukarıda açıklandığı üzere tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Nitekim aynı ilkeler HGK 21/05/2014 tarih ve 2013/7-2454 E-2014/679 K.sayılı kararında da benimsenmiştir.

Anılan nedenlerle davanın kabulüne karar verilmesi gerekir iken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8057, Karar No: 2014/14002, Tarih: 09.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/8057 E.  ,  2014/14002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2014/152363

MAHKEMESİ : Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07.03.2014

NUMARASI : 2013/8 Esas, 2014/91 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekledosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdure 13.12.2012 tarihli savcılık beyanında, olay tarihlerinden 08.12.2012 de, dedesi olan sanığın evde kimsenin olmadığı sırada kendisini yatağa yatırarak parmağını bacağına bastırdığını, sanığın daha öncede kilodunu çıkartarak parmağını bastırdığını beyan ettiği, 01.07.2013 tarihli mahkeme ifadesinde, sanığın kendisini yatağa yatırarak çiş yaptığı yerine parmağını soktuğunu, bu eylemin daha öncede olmak üzere iki kez gerçekleştiğini, mağdureye Cumhuriyet Savcılığı beyanı okunup sorulduğunda mağdurenin eliyle cinsel organını işaret ederek sanığın parmağını oraya değdirdiğini ifade ettiği, mağdureye yine sorulduğunda mağdurenin, sanığın parmağını çiş yaptığı yere bastırdığını ifade ettiği, mağdure hakkında Manisa Devlet Hastanesi Adli Tıp Polikliniğinden alınan 13.12.2012 tarihli raporda, mağdurenin bakire olduğu, hymen etrafında ve gerekse labiummimnör arkasında çepeçevre rengi koyulaşmaya başlamış yüzeysel ekimoz, sol labiummimnör altında hafif kanamalı çatlak izlendiği, bu hipereminin bir zorlama sonucu meydana geleceğinin belirtildiği, bu bulgulardan sanığın cinsel istismar eylemlerini mağdurenin cinsel organına parmağını sokmak suretiyle mi, yoksa parmağını sokmaksızın cinsel organa bastırmak suretiylemi gerçekleştirdiğinin anlaşılamaması karşısında, mağdurenin bir adli tıp uzmanına sevk edilip, gerektirdiğinde Adli Tıp Kurumundan da görüş alınarak, mağdurenin hymen muayenesinin yaptırılarak, hymenin parmak sokmak suretiyle duhule müsait olup olmadığı, mağdure hakkında Manisa Devlet Hastanesi Adli Tıp Polikliniğinden alınan 13.12.2012 tarihli raporda belirtilen hipereminin cinsel organa parmak sokmak suretiyle mi, yoksa parmakla bastırılmak suretiyle mi gerçekleşip gerçekleşmediği hususlarında rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 09.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6440, Karar No: 2017/9349, Tarih: 26.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/6440 E.  ,  2017/9349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Suç tarihlerinde Aliağa Devlet Hastanesi’nde doktor olarak görev yapan sanık ... ve aile hekimi sanık ...’in gerçek muayeneye dayanmayan ilaç kullanım raporları ve reçeteler düzenlediği, eczacı sanık ... ve eczane çalışanları sanıklar ... ve ...’ın ise düzenlenen bu reçeteleri kullandığı; bu suretle sanıkların resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediklerinin iddia olunduğu olayda; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından, suça konu reçetelerde ilaçları teslim alan bölümündeki imza ve yazıların eczacı ve eczane çalışanı olan sanıklar ile ilaçları teslim aldığı yazılı olan hasta veya yakınlarının eli ürünü olup olmadığı konusunda rapor alınması, suça konu raporların ve reçetelerin düzenlendiği sağlık kuruluşlarından suç tarihlerindeki poliklinik defterleri getirtilip incelenerek, raporlar ve reçetelerde adı geçen hastaların kayıtlı olup olmadıkları, muayene edilip edilmediklerinin belirlenmesi; hastalara ait tüm tedavi evrakları getirtilip, uygulanan tedavilerin raporlarda ve reçetelerde belirtilen teşhisler ve teşhis ile yazılan ilaçların cins ve miktar açısından uyumlu olup olmadığının tespit edilmesi ve idari soruşturmanın sanıklar tarafından öğrenilmeden önceki dönemde reçete edilen ilaçlarla sonraki dönem kullanılan ilaçların karşılaştırılması için üniversitelerin reçetelere konu hastalıklarla ilgili uzman hekimlerden oluşturulacak bilirkişi kuruluna dosya ve ekleri tevdi edilerek ayrıntılı bilirkişi raporu alınmasından sonra, toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/419, Karar No: 2023/4531, Tarih: 11.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/419 E.  ,  2023/4531 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kocaeli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2015 tarihli ve 2013/587 Esas, 2015/516 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na (5846 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine ve suça konu ürünlerin karar kesinleştiğinde sahibine iadesine karar verilmiştir.

2.Kocaeli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2015 tarihli kararının şikâyetçi Kültür ve Turizm Bakanlığı ve katılan ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 15.04.2021 tarihli ve 2019/30453 Esas, 2021/4420 Karar sayılı ilâmıyla;

" I- Şikâyetçi Kültür ve Turizm Bakanlığı vekilinin temyiz talebinin reddine,

II- Katılan ... vekilinin temyiz talebinin incelenmesine gelince,

13.11.2013 günü İl Denetim Komisyonu üyeleri olarak sanığa ait iş yerinde yapılan denetimde 33 adet bandrolsüz kitap ele geçirildiği olayda, 12.06.2015 tarihli bilirkişi raporunda, aralarında katılan ... birliğinin hak sahibi olduğu Beyaz Müslümanların Büyük Sırrı isimli kitabın da bulunduğu 15 adet kitabın tamamının 5846 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile Bandrol Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 5. maddesine göre bandrol bulundurma zorunluluğu kapsamında olmalarına rağmen üzerlerinde bandrol bulunmadığı, kitapların hukuka aykırı olarak çoğaltıldığı ve ikinci el olmadığı belirtilmesine karşın, bilirkişi raporundaki suça konu 18 adet kitap yönünden yapılan değerlendirme hükme esas alınmak suretiyle yerinde olmayan gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi" nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Kocaeli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2021 tarihli ve 2021/288 Esas, 2021/843 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 10 ... hapis ve 80,00 TL gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi gereğince hapis cezasının ertelenmesine, suça konu 15 adet kitabın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine ve suç unsuru içermeyen 18 adet kitabın sanığa iadesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, uzlaşma hakkının elinden alındığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, kitapların ikinci el olup olmadığı hususunda araştırma yapılmadığına, hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığına, usul ve kanuna aykırı olan hükmün bozularak beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.İl Denetim Komisyonu görevlileri tarafından sanığa ait iş yerinde yapılan denetimde raflarda, tezgah altında ve dükkan önünde bulunan tezgahta 33 adet bandrolsüz kitap ele geçirilmiştir.

2.Sanık savunmasında, müşteriler ile değiş tokuş yapması nedeniyle suça konu kitapların raflarda bulunduğunu, ikinci el olmadığını ve hepsinin orjinal ve bandrollü olduğunu beyan etmiştir.

3.Dosyada mevcut bilirkişi raporunda, katılan ... Birliğinin hak sahibi olduğu "Beyaz Müslümanların Büyük Sırrı" isimli kitabın da bulunduğu 15 adet kitabın tamamının 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile Bandrol Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 5 inci maddesine göre bandrol bulundurma zorunluluğu kapsamında olmalarına rağmen üzerlerinde bandrol bulunmadığı, kitapların hukuka aykırı olarak çoğaltıldığı ve ikinci el olmadığı belirtilmiştir.

4.Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 15.04.2021 tarihli ve 2019/30453 Esas, 2021/4420 Karar sayılı bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve

bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.