muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2802, Karar No: 2024/4252, Tarih: 21.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2802 E.  ,  2024/4252 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/39 E., 2023/2 K.

KARAR : Davalı Terekesi Temsilcisi İstinaf Talebinin Reddine,

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/444 E., 2019/196 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 nci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı ... terekesi temsilcisi tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtay'a aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun'un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mâli durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın somut bir gerekçeye dayanmayan adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun'un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 7. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 344 ncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

B) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmek üzere dosyanın hükmü veren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4290, Karar No: 2024/2690, Tarih: 01.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4290 E.  ,  2024/2690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/666 E., 2023/96 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, bozmaya uyulan Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; sahibi olduğu ... Eczanesinin Siirt Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünce ruhsatının iptal edilmesi nedeniyle, davalı Kurumun hukuka aykırı bir şekilde re’sen kendisine 102.128,00 TL borç tahakkuk ettirdiğini, İdare Mahkemesine dava açtığını ve yürütmeyi durdurma kararı verildiğini, davanın halen derdest olduğunu, ruhsat iptalinin usul ve esaslarıyla hukuka aykırı olduğunu, bedel iadesi talep edilen reçete içeriklerinin de hiçbir şekilde gerçeğe aykırı veya sahte nitelikte olmadığını, yasal ve resmi olduğunu, ileri sürerek; davalı Kurumun resen borç tahakkuk işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; Kurum işleminin yasal mevzuata uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

1. Davanın açıldığı Ankara 14. İş Mahkemesinin 2012/1256 E., 2012/1844 K. sayılı kararıyla, dosyaya bakmakla görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna karar verilmiştir.

2. Mahkemenin 14.07.2014 tarihli ve 2013/147 E., 2014/444 K. sayılı kararıyla; davalı Kurumca tesis olunan borç tahakkuk işleminin salt olarak ruhsat iptaline dayalı olmayıp, muvazaalı eczane işletmesi ile ilgili sözleşmenin (5.3.12.) maddesine de dayandığı, her ne kadar ruhsatın iptali ve sözleşmenin teslimden önceki reçetelere bağlı olarak ilaçlar Kurum yararlanılanlarına verilmiş ise de, sözleşmedeki açık düzenleme nedeniyle borç tahakkukunun yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 06.02.2017 tarihli ve 2015/16037 E., 2017/1257 K. sayılı ilamıyla, hükmün onanmasına karar verilmiş olup, davacı vekilince kararın düzeltilmesi istenmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 06.02.2017 tarihli ve 2015/16037 E., 2017/1257 K. sayılı ilamıyla, hükmün onanmasına karar verilmiş olup, davacı vekilince kararın düzeltilmesi istenmiştir.

3. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 28.01.2019 tarihli ve 2017/16082 E., 2019/705 K. sayılı ilamıyla; sair temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra, ruhsatın iptaline karar verildiği 02.03.2011 tarihinde 2009 yılı Eczane Protokolü yürürlükte olduğu, bu protokolün (6.3.21) maddesinde sadece “muvazaalı olarak eczane işlettiği tespit edilen eczacı ile sözleşme yapılmaz. Sözleşme yapılmış ise feshedilir ve bir daha sözleşme yapılmaz.” hükmünün değerlendirilip sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilamı doğrultusunda bilirkişi heyetinden alınan 22.07.2022 tarihli rapor ile 2009 protokolü çerçevesinde davalı Kurum tarafından yapılan borç tahakkuk işleminin dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle; davanın kabulüne, davalı Kurum tarafından tesis edilen 13.08.2012 tarihli ve 13930726 sayılı borç tahakkuk işleminin iptaline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, Kurumca yapılan işlemin usul ve kanuna uygun olduğunu, müfettiş ve denetim raporlarının eksik incelendiğini ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum tarafından davalıya tahakkuk ettirilen borcun iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 26 ncı maddesi

3. Değerlendirme

Davacı Eczanenin ruhsatının iptaline karar verildiği 02.03.2011 tarihinde yürürlükte olan 2009 yılı Eczane Protokolünün (6.3.21.) maddesinde sadece “Muvazaalı olarak eczane işlettiği tespit edilen eczacı ile sözleşme yapılmaz. Sözleşme yapılmış ise feshedilir ve bir daha sözleşme yapılmaz” hükmüne yer verildiği, anılan hüküm uyarınca Mahkemece davalı Kurum tarafından yapılan borç tahakkuk işleminin dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle, açılan davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile bozmaya uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

01.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6206, Karar No: 2013/10477, Tarih: 23.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/6206 E.  ,  2013/10477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 06.12.2012 gün ve 2012/16123 Esas - 2012/25399 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

... İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının g bendinde "derelerin her iki tarafında, kadastral sınırlarından itibaren 100 metre yapı yaklaşma mesafesi bırakılır" hükmü yer almakta iken, 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik, bakım ve onarımlarının yapılması maksadı ile imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ve dere işletme bandları idarece kamulaştırılır" hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değiştirilmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp, imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ... Genel Müdürlüğünden ve imar planını yapan belediyelerden sorulmasından sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3274, Karar No: 2024/4540, Tarih: 24.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/3274 E.  ,  2024/4540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/223 E., 2023/323 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

İNCELEME KONUSU

KARAR : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.06.2023 tarihli ve 2023/223 Esas, 2023/323 Karar sayılı kararı ile hükümlünün, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile hükümlü hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/3, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay 12 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 08.09.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 20.02.2024 tarihli ve 2023/26071 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.03.2024 tarihli ve KYB-2024/24963 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.03.2024 tarihli ve KYB-2024/24963 sayılı kanun yararına bozma isteminin; olağan dava zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hükümlünün mağduru inceleme dışı sanıklar ..., ... ve ... ile birlikte yumrukla burnunda hafif (1.) derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı başlıklı 66. maddesinin inceleme konusu ile ilgili birinci fıkrasının (e) bendine göre; "(1) Kanunda başka türlü yazılmış olan haller dışında kamu davası;

(e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl,

Geçmesiyle düşer."

II. GEREKÇE

Hükümlünün mağduru inceleme dışı sanıklar ..., ... ve ... ile birlikte yumrukla burnunda hafif (1.) derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı başlıklı 66. maddesinin inceleme konusu ile ilgili birinci fıkrasının (e) bendine göre; "(1) Kanunda başka türlü yazılmış olan haller dışında kamu davası;

(e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl,

Geçmesiyle düşer."

Hükümlünün atılı suçu 03.07.2007 tarihinde işlediği, 06.11.2007 tarihinde savunmasının alındığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 07.03.2017 tarihinde kesinleştiği, 13.01.2022 tarihinde yeniden suç işlediği, 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesinin son cümlesi uyarınca zamanaşımının 07.03.2017 ilâ 13.01.2022 tarihleri arasında 4 yıl 10 ay 6 gün süreyle durduğu anlaşılmakla; 06.11.2007 tarihinden itibaren durma süresi de gözetildiğinde hükmün açıklandığı 20.06.2023 tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 12.09.2020 tarihinde dolması nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinden kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesinde yer alan; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.06.2023 tarihli ve 2023/223 Esas, 2023/323 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, hükümlü hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3819, Karar No: 2011/4266, Tarih: 03.05.2011

**21. Hukuk Dairesi         2011/3819 E.  ,  2011/4266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Dairemizce 09.11.2010 tarihinde, yapılan inceleme sonunda davalının harca tabi olduğu halde temyiz yoluna başvuru harcı ile peşin temyiz harcı alınmaksızın dosyanın temyiz incelmesine gönderilmesi nedeniyle harç noksanı giderildikten sonra gönderilmesi için, dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Yerel mahkemece dosyada örneği bulunmadığından usulüne uygun olarak düzenlenip düzenlenmediği anlaşılamayan muhtıra gönderilmekle yetinilerek, H.U.M.K’ nun 434.maddesi gereğince her hangi bir işlem yapılmaksızın ve davalının harçtan muaf olduklarına ilişkin itirazlarını içeren dilekçe ile birlikte dosyanın temyiz incelemesine gönderildiği görülmüştür. Bu haliyle dosyanın temyiz incelemesinin yapılmasına engel olan noksanlığı giderilmediği ortadadır.

Nispi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir. (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Öte yandan 06.06.2008 gün ve 26898 mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5766 sayılı Kanunun 11. maddesi ile 492 sayılı Harçlar Kanununda değişiklik gereğince 06.06.2008 tarihinden itibaren Yargıtay’a yapılacak temyiz başvurularından ayrıca temyiz yoluna başvurma harcı alınacaktır.

Temyiz eden davalının temyiz dilekçesi 03.06.2010 tarihinde, yasal süresi içinde, temyiz esas defterine kaydedilmiş ise de, davalının yükseköğretim kurumu olduğundan harca tabi olmadığı kabul edilerek peşin temyiz harcı ile temyiz başvuru harcı alınmaksızın dosyanın temyiz incelemesine gönderildiği anlaşılmaktadır.

2547 sayılı Yasa’nın 56. maddesinin Devlet Bütçesine dâhil olan katma bütçeli Devlet Üniversitelerini kapsamasına davalı vakıf üniversitesinin genel-katma bütçeye dâhil olmadığının açıkça belli olmasına göre, davalı Üniversiteden peşin temyiz harcı ve temyiz yoluna başvuru harcının alınmasının gerekli olduğu ortadadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/12–1101 Esas, 2002/1113 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Öte yandan 21.5.1985 gün ve 1984/ 5 esas 1985/1 sayılı Y.İ.B.K.’da harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz esas defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK’nun 434/3 maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işleminin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Öte yandan 21.5.1985 gün ve 1984/ 5 esas 1985/1 sayılı Y.İ.B.K.’da harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz esas defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK’nun 434/3 maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işleminin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle usulüne uygun biçimde muhtıra çıkarılmak suretiyle, davalı ... Rektörlüğü’ne eksik harçları ikmal etmesi için H.U.M.K’ nun 434.maddesi uyarınca mehil verilmesi, süresi içinde harçlar ikmal edildiği takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi, süresi içinde harçlar yatırılmadığı takdirde davalı ... Rektörlüğü bakımından kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/4226, Karar No: 2017/6942, Tarih: 06.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4226 E.  ,  2017/6942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/12/2015 tarih ve 2015/38-2015/227 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1946' dan bu yana hizmet verdiğini, ''NUTELLA'' markasının TPE'de 1975' ten bu yana tescilli olduğunu, davalının ürün ambalajında "fındıkçıali" şeklindeki markasının fındıkçı kısmını kırmızı ve ali kısmını ise siyah yazmak suretiyle müvekkilinin markası ve ürün ambalajıyla benzerlik oluşturmaya çalıştığını, ayrıca ambalajın diğer unsurlarının da benzer olduğunu iddia ederek, aynı iki rengin kullanılması ve ambalajları da benzerlik oluşturması nedeniyle marka haklarına ve ambalajlarına tecavüz ve haksız rekabetin tespitini, önlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin fındıkçıali markasının tescilli olduğunu, tescilli markayı kullandığını, ayrıca ambalajda yer alan diğer unsurlarında tüm benzer ambalaj ürünlerinde bulunan sektörde yaygın olarak kullanılan unsurlar olduğunu, taraf marka ve ambalajlar arasında benzerlik olmadığını, markaların farklı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı markasının FINDIKÇIALİ ibaresinden ve tek renkten oluştuğunu ancak davalı ürün üzerinde markasını tescile aykırı olarak, davacının tescilli markasındaki gibi FINDIKÇI kısmı kırmızı ve ALİ kısmı ise siyah şekilde benzer iki renkle kullanıldığı gibi, ekmek dilimi üzerinde çikolata ezmesi ve 2 adet fındık ile yanında yaprak ve benzer ürün kavanozu kullanılarak davacının tescilli markaları ve ürün ambalajları davacının marka ve ambalajının bıraktığı bütünsel görüntü ile iltibasa yol açılacak şekilde kullanıldığı, markaların sözel kısmı her ne kadar farklı dahi olsa oluşturulan bütünsel izlenimin davacının markası ve ambalajı ile benzer olduğundan ve tüketicinin markaların orijinini karıştırma ihtimali bulunduğundan 556 sayılı KHK'nin 61. maddesi gereğince davacının marka haklarına tecavüz ve Türk Ticaret Kanununa göre de haksız rekabet gerçekleşmiş olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden alınmasına, 06/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.