muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8428, Karar No: 2013/3242, Tarih: 12.02.2013

İpotek tesis edilen konutun, davacı ve eşinin "aile konutu" olduğu tartışmasızdır. Davacı eşin açık rızası alınmadan, hak sahibi eş tarafından dava dışı üçüncü kişinin borcunun teminatı olmak üzere davalı banka lehine 21.1.2008 tarihinde ipotek tesis ettirildiği görülmektedir. İpotek tesisinden önce tapu kütüğüne konutun "aile konutu" olduğuna dair bir şerh konulmamıştır. Böyle bir durumda lehine ipotek tesis edilen kimse iyiniyetli ise Türk Medeni Kanununun 1023. maddesi gereğince kazanımı korunacaktır. Kanunun iyiniyete sonuç bağladığı durumlarda da, aslolan iyiniyetin varlığıdır. Ancak durumun gereklerine göre kendisinden beklenen özeni göstermeyen kimse de iyiniyet iddiasında bulunamaz. (TMK. m. 3) Davalı banka "tacir"dir. Her tacir gibi bütün ticari faaliyetlerinde yasal olarak basiretli hareket etmekle yükümlüdür. (TTK. m. 20/2) Bu yükümlülük, alacağına teminat olarak gösterilen taşınmazın hukuki ve fiili durumunu bilmeyi de gerektirir. Kendisinden beklenen bu özeni göstermemiş ise, iyiniyet iddiasında bulunamaz. Vakıa ve karinelerden olayda iyiniyet iddiasında bulunamayacak durumu belirmiş olan kimsenin kötüniyetinin diğer tarafa ispat ettirilmesine de lüzum yoktur. (14.2.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Tev. İçt. Kararı.) Öyleyse davacı eşin açık rızası alınmadan tesis edilen ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçe ile isteğin reddi doğru değildir. Bu sebeple sayın çoğunluğun "onama" kararına iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/2208, Karar No: 2023/4604, Tarih: 10.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2208 E.  ,  2023/4604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1082 E., 2022/1909 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 9. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/422 E., 2022/216 K.

Taraflar arasındaki velâyeti annede olan ortak çocuğun annenin kızlık soyadını kullanmasına izin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; boşanmaları ile ortak çocukları ...'ın velâyetinin tarafına verildiğini, resmi kurumlarda soyisimlerin farklılığı nedeniyle sıkıntı yaşadığını, okul, hastane gibi birçok kurum ve kuruluşta evrak beyan etmesi gerektiğini, çocuğun da soyadının farklı olmasından rahatsız olduğunu belirterek çocuğun kendi soyadı olan "Albayrak" olarak değiştirilmesini talep ve dava etmiştir.

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; boşanmaları ile ortak çocukları ...'ın velâyetinin tarafına verildiğini, resmi kurumlarda soyisimlerin farklılığı nedeniyle sıkıntı yaşadığını, okul, hastane gibi birçok kurum ve kuruluşta evrak beyan etmesi gerektiğini, çocuğun da soyadının farklı olmasından rahatsız olduğunu belirterek çocuğun kendi soyadı olan "Albayrak" olarak değiştirilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı vekili 04.11.2020 tarihli ıslah dilekçesinde özetle; ortak çocuğun ihtiyacı olan yuva sıcaklığını, ilgiyi ve şefkati velâyeti üstlendiği günden beri çocuğuna sağladığını, davacı ve ailesinin çocuğun her türlü bakım ve ihtiyacını karşıladığını ona ihtiyacı olan tüm sıcaklığı verdiğini, tüm bu geçen zamanda davacının çocuğun eğitimi, kitabı, giyimi, etüt ve ek dersi, yemesi içmesi, tatili de dahil olmak üzere her şeyiyle ilgilendiğini ve tüm bunları ailesinin de desteğini alarak tek başına yaptığını, dava dışı baba ...'ın ise müşterek çocukla ilgilenmediğini, sadece yasal olarak yükümlü olduğu nafakayı yatırmakla yetindiğini, boşanmaya ilişkin mahkeme ilamında çocukla şahsi ilişki tesis edilmiş olmasına karşın çocuğunu uzunca süreler görmediğini ve ona gereken ilgiyi göstermediğini, müşterek çocuk ...'ın anneannesi, dedesi, dayısı ile birlikte yaşadığını, onlarla çok yakın bir ilişki içinde bulunduğunu, tüm ailenin soyadı "..." iken ...'ın soyadının farklı olmasını çocuğun anlamakta zorlandığını, çocuğun annesine sürekli olarak "Benim soyadım sizden neden farklı? Benim soyadım da sizinkiyle aynı olmaz mı?" şeklinde sorular sormaya başladığını, bu durumun davacı açısından da büyük bir sorun teşkil ettiğini, çocuğunu okula yazdırırken, tatile götürdüğünde otele kayıt yaptırırken ve daha sayısız resmi kurum ve kuruluşta işlem yaparken çocukla soyadının farklı olmasından dolayı bir çok defa zorluk yaşadığını, çocuğun üstün yararı ve aidiyet hissinin ve aile birliğinin sağlanması bakımından çocuğun soyadının annesiyle aynı olması hususunun çocuğun yararına olduğunun tespiti ile çocuğun soyadının değiştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; boşanma kararında baba ile kişisel ilişki tesis edildiğini ancak davacı annenin çeşitli bahaneler ile çocuğu babası ile görüştürmediğini, babanın çocukla kişisel ilişki kuramadığı için icra takibi yapıldığını, bu şekilde iletişim kurmaya çalıştığını, bu durumun da masraflı olduğunu ve davalıya sıkıntıya sokacağından her hafta icra vasıtası ile çocuk teslimine başvurmayıp davacı anne ile iletişim kurmaya çalıştığını, davacı annenin buna rağmen müşterek çocuğu vermediğini, asılsız iddialarda bulunduğunu, bu iddiaların gerçek dışı olduğunu, çocuğun 7 yaşında olduğunu, soyadı farklılığı nedenini sorgulayabilecek yaşta olmadığını ayrıca ilerde çocuğun velâyetinde değişiklik olma ihtimalinin de olduğunu, çocuğun soyadının velâyet hakkına bağlanmasının soyadının değişmezliği ilkesi ile çeliştiğini, her velâyet değişikliğinin çocuğun soyadını da doğrudan değiştireceğini, davacının müşterek çocuğu için yaptığı masrafların davanın konusundan tamamen bağımsız olduğunu, davalı babanın da çocuğu teslim aldığı dönemlerde birtakım ihtiyaçlarını karşıladığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan deliller, uzman raporunun içeriği ve tüm dosya kapsamından; tarafların İstanbul 7 Aile Mahkemesinin 2019/76 Esas 2019/88 Karar sayılı dosyası ile boşanmalarına, 07.02.2013 doğumlu ortak çocuk ...'ın velâyetinin davacı anneye verilmesine, davalı baba ile kişisel ilişki tesisine karar verildiği, davacı tanıklarının bir kısım anlatımlarının görgüye dayanmadığı, davacıdan aktarılan olaylara ilişkin olduğu, ortak çocuğun soyadının değişmesi ile ilgili yaklaşımının yaşı itibari ile net olmadığı, davacı annenin bu konuda çocuğu yönlendirmeye çalıştığı, soyadının değiştirilmesini gerektiren bir hususun ispat edilemediği, mevcut soyadının çocuğun menfaatine aykırı bir durum yaratmadığı, davacının annesi olan tanığın çocuğun soyadının farklı olmasını sorguladığını, soyadının Albayrak olarak değiştirilmesini istediğini beyan etmişse de uzman raporunun içeriği, çocuğun uzmanlara verdiği beyan göz önüne alınarak tanığın bu anlatımlarına itibar edilmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; soyadı değişikliğinin çocuğun üstün yararına uygun olduğunun ispat edildiğini, uzman raporunun eksik ve çelişkili olduğunu, davalının çocukla çeşitli bahanelerle görüşmek istemediğini, dava açıldıktan sonra delil yaratmak için icra marifeti ile çocukla görüşmeye çalıştığını, kararda Anayasa Mahkemesi kararının dikkate alınmadığını, çocuğun üstün yararı açısından değerlendirme yapılmadığını belirterek davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; soyadı değişikliğinin çocuğun üstün yararına uygun olduğunun ispat edildiğini, uzman raporunun eksik ve çelişkili olduğunu, davalının çocukla çeşitli bahanelerle görüşmek istemediğini, dava açıldıktan sonra delil yaratmak için icra marifeti ile çocukla görüşmeye çalıştığını, kararda Anayasa Mahkemesi kararının dikkate alınmadığını, çocuğun üstün yararı açısından değerlendirme yapılmadığını belirterek davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile çocuğun üstün yararı gereği, velâyetin anneye verilmesi halinde, anne hiçbir gerekçe göstermeden, sırf velâyetin kendisinde olduğunu ileri sürerek çocuğa kendi kızlık soyadının verilmesini isteyemeyeceği, anne tarafından çocuğun soyadının değiştirilmesi davası açıldığında, çocuğun üstün yararına bakılması gerektiği, eğer çocuğun üstün yararı varsa annenin kızlık soyadının çocuğa verilebileceği, üstün yarar yoksa davanın reddine karar verilmesi gerektiği, somut olayda, evlilik birliği içinde doğumla kazandığı babasının soyadının, boşanma sonucu velâyeti kendisine verilen annenin bekarlık soyadını çocuğun, üstün yararının bulunması halinde alabileceği ve bu konuda başkaca bir yasal düzenlemenin bulunmadığı, dosya içeriğine göre soyadı değişikliğinin çocuğun üstün yararına olacağına dair ispatlanan bir durum bulunmadığından davanın reddine ilişkin hüküm ile karar gerekçesinde usul ve esas yönlerinden bir isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, gerekçesiz olduğu, uzman raporunun eksik ve çelişkili olduğu hüküm kurmaya elverişli olmadığını, davalı babanın davada delil oluşturmak için dava açıldıktan sonra çocukla icra marifetiyle görüşmeye çalıştığını, çocukla ilgilenmediğini, tanık beyanlarına ve delillerine itibar edilmediğini belirterek kararın bozularak davalarının kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; annenin velâyeti altında bulunan ortak çocuğun, annenin kızlık soyadını kullanmasına izin verilmesi için gerekli şartların mevcut olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 10 uncu maddesi, 20 nci maddesi, 41 inci maddesi ile 90 ıncı maddesi. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi. 11 Nolu Protokol ile Değişik İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmeye Ek 7 Nolu Protokol 5 inci maddesi, Anayasa Mahkemesi'nin 8.12.2011 tarihli ve 2010/119 esas, 2011/165 karar sayılı iptal kararı.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 10 uncu maddesi, 20 nci maddesi, 41 inci maddesi ile 90 ıncı maddesi. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi. 11 Nolu Protokol ile Değişik İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmeye Ek 7 Nolu Protokol 5 inci maddesi, Anayasa Mahkemesi'nin 8.12.2011 tarihli ve 2010/119 esas, 2011/165 karar sayılı iptal kararı.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,10.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1886, Karar No: 2025/2768, Tarih: 13.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1886 E.  ,  2025/2768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2022/2477 E., 2024/330 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: İzmir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2021/149 E., 2022/373 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 13.05.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir

Belli edilen günde gelen davacılar ..., ... ve ... vekili Avukat ... ile davalı ... vekili Avukat ...'ın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin Ankara'da ikamet ettiğini, İzmir'de bulunan birtakım taşınmazlarını kiraya vermek ve satmak üzere davalıyı 24.05.2004 tarihinde vekil tayin ettiğini, söz konusu vekaletname ilişkisine istinaden davalının, İzmir İli, ... Mah. 20 pafta, 65 ada, 151 parselde kayıtlı bulunan taşınmazını 11.04.2017 tarihinde 1.000.000,00 TL bedelle sattığını belirttiğini, ancak eşinin yeğeni olan ...'ın kendisine bu satış sebebiyle sadece 70.000,00 TL ödendiğini, davalının taşınmazı oldukça yüksek bir bedelle sattığını söylediğini, yapmış bulunduğu araştırma sonucunda taşınmazın satış bedelinin çok daha yüksek olduğunu, davalı tarafından vekalet görevinin kötüye kullanılmış olduğunu öğrenmesi üzerine davalıyı 05.04.2018 tarihinde azlettiğini ileri sürerek tazminat miktarı belirlenebilir hale geldiğinde tamamlanmak üzere şimdilik 50.000,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş, 22.04.2022 tarihli dilekçe ile talebini 591.820,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, müvekkilinin dava konusu edilen İzmir İli, ... Mahallesi 20 pafta, 65 ada, 151 parselde kayıtlı bulunan taşınmazın satışında tapuda satış işlemini yapmaktan başka bir görevinin olmadığını, alıcıyı bulan ve pazarlığı yapanın davacının uzman çavuş olan yeğeni ... olduğunu, ...'ın satıştan önce kendisine gelerek buraya müşteri bulduğunu ve kendisi ile 1.000.000,00 TL'ye anlaştığını söylediğini, bunun üzerine davacıyı arayarak durumu anlattığını ve bu bedel ile satışın yapılacağını söylediğini, davacının ise Ankara' da 3 daire satın aldığını satın aldığı daireler için borcu bulunduğunu bu nedenle tapularını alamadığını ifade ederek satışın yapılmasını istediğini, bunun üzerine tapuya gidildiğini, alıcıyı ilk defa orada gördüğünü, satış bedelinin 500.000,00 TL'sinin alıcı tarafından, kalan 500.000,00 TL'sinin ise müvekkili tarafından banka kanalıyla davacıya gönderildiğini, davacının satış bedelinin 1.000.000,00 TL'den fazla olduğunu yazılı belge ile ispatlaması gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı vekilin, satışın esasında davacının yeğeni olan dava dışı ... tarafından yapıldığını, kendisinin tapuda işlem yaptığını savunma olarak ileri sürmüşse de, TBK'nın 506. maddesi uyarınca vekalet görevini bizzat ifa etmekle yükümlü olan davalının, Kanun'un 507. maddesine göre işi yaptırdığı kişinin fiilinden de kendi fiili gibi sorumlu olduğundan bu savunmasına itibar edilmediği, bilirkişi raporunda dava konusu yerin 11.04.2017 satış tarihinde 1.591.820,00 TL değerinde olduğunun belirlendiği, 1.591.820,00 TL değerinde olan taşınmazın 1.000.000,00 TL bedelle satıldığını iddia eden davalı tarafça bu iddianın kanıtlanamadığı, bu nedenle de söz konusu taşınmazın davalı vekil tarafından vekalet görevi kötüye kullanılarak satılması nedeniyle davacının zarara uğradığı gerekçesiyle; davanın kabulüne 591.820,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, karara karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı vekilin özen borcu kapsamında vekaleten satış yaptığı taşınmazı satış tarihi itibariyle piyasa rayiç değerinin altında satmış olmasından kaynaklanan zarardan özen borcu kapsamında sorumlu olduğu, davalı vekilin taşınmazı piyasa rayiç değerinin altında davacının talimatı nedeniyle satmış olduğunu yasal deliller ile ispatlayamadığı, Mahkemece denetime elverişli bilirkişi raporu dayanak alınarak belirlenen davacı zararının hüküm altına alınmasının doğru olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı süresi içinde davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; müvekkili ile alıcı ihbar olunan arasında herhangi bir aile ve benzeri bir bağ bulunmadığı, tanışıklıkların dahi olmadığı, bunun aksine herhangi bir kanıtın bulunmadığı gözetilmeden salt hatalı ve çelişkili bilirkişi raporuna ve davacı ile akraba olan tanıkların duyumlara dayalı çelişkili beyanlarına dayalı olan olarak müvekkilinin sorumlu tutulmasının hatalı olduğunu, verilen teklifin 1 milyon olduğunu, davacının kabul ettiği ve satışa onay verdiği bedelin de 1 milyon olduğunu, meslek sahibi olan vekil ile meslek sahibi olmayan vekilden beklenilen makul özen ve becerinin aynı tutulması gibi bir görüşün kabulünün mümkün olmadığını, bilirkişi raporuna karşı itirazlarının değerlendirilmediğini, raporda baz alınan m2 fiyatını somut olarak belirlerken emsal aldıkları referans satışlara dair hiçbir somut bilgi ve referans bulunmadığını, ayrıca yemin deliline dayanılmış olmasına rağmen yeminin hatırlatılmadan karar verilmiş olmasının da hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, vekaletin kötüye kullanılmasından ve vekilin hesap verme yükümlülüğüne aykırı davranmasından kaynaklı tazminat istemine ilişkindir.

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle vekilin hesap verme yükümlülüğünün doğal sonucu olarak ispat yükü üzerinde olan davalı vekilin savunmasını geçerli delillerle ispatlayamadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunun dosya kapsamına uygun olduğunun anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

28.000,00 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacılara verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8397, Karar No: 2013/9078, Tarih: 06.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/8397 E.  ,  2013/9078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21.02.2012 tarih ve 2011/63-2012/26 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:Davacı karşı davalı vekili, müvekkilinin ... markasını 20.11.1998 tarihinde tescil ettirdiğini, davalı şirketin ise ... markasını ilk olarak 17.12.2002 tarihinde, daha sonra da aynı markayı 27.07.2004 tarihinde tescil ettirdiğini, müvekkilinin tescil tarihinin daha önce olduğunu, müvekkilinin markasının tanınmış marka olduğunu, davalıya ait markaların müvekkiline ait markaya ayırt edilemeyecek kadar benzediğini ileri sürerek davalıya ait markaların tüm mal ve hizmetler için hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, 1.000 TL manevi, 3.000 TL maddi tazminatın tahsiline, kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı karşı davacı vekili, davacının markası ile müvekkiline ait marka arasında fonetik ve anlam bakımından bir alaka bulunmadığını, davacının marka tescilinden itibaren 3 aylık sürede itiraz etmediği için hak düşürücü sürenin geçtiğini, müvekkilinin kullandığı markanın davacının markasının tescilinden önce 1995 yılından itibaren kullanıldığını ve tanındığını, davacının faaliyet alanının konfeksiyon ürünleri, müvekkilinin faaliyet alanının ise deri ürünleri olduğunu, bu nedenle iltibasın söz konusu olmadığını, davacının markasının tanınmış marka olmadığını savunarak davanın reddini istemiş, karşı davada ise davacı karşı davalının markasının hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, 5.000 TL maddi, 5.000 TL prestij kaybı tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davalı tarafın deri ürünlerinde 1995'den başlayan kullanımla davacıdan önce markaya ayırt edicilik kazandırdığı, davacının markasının tanınmış olduğunu kanıtlayamadığı, davalının 2002 109038 nolu markasının deri malzemelerinden giysiler dışındaki 25. sınıf içinde yer alan diğer ürünler yönünden hükümsüzlüğüne, marka kapsamındaki 18. sınıf ile 35. sınıf ve 25. sınıfta yer alan deri malzemelerinden giysiler yönünden talebin reddine; davalıya ait 2003 32993 nolu marka yönünden ise 25. sınıfta deriden yapılmış giysiler dışındaki diğer ürünler için markanın hükümsüzlüğüne, 25. sınıftan deriden yapılmış giysiler ile 25. sınıf dışındaki diğer tüm sınıflar bakımından talebin reddine karar verilmiş, karşı davanın reddi ile maddi ve manevi tazminat taleplerine yönelik red kararının bozma kapsamı dışında kaldığı gerekçesiyle yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir. Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir

. sınıfta deriden yapılmış giysiler dışındaki diğer ürünler için markanın hükümsüzlüğüne, 25. sınıftan deriden yapılmış giysiler ile 25. sınıf dışındaki diğer tüm sınıflar bakımından talebin reddine karar verilmiş, karşı davanın reddi ile maddi ve manevi tazminat taleplerine yönelik red kararının bozma kapsamı dışında kaldığı gerekçesiyle yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir. Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-karşı davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 08,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-karşı davalıdan alınmasına, 06.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.