muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18020, Karar No: 2015/8598, Tarih: 25.06.2015

AİHM si 22 Nisan 2013 tarihli 48876/08 başvuru no'lu kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan «bilgi» ya da «düşünceler» için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, «demokratik toplumun» onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğini,...” ifade etmektedir. Mahkeme aynı ifadeleri 69698/01 başvuru no'lu ve 16354/06 başvuru no'lu kararlarında da tekrar etmiştir.

Dava konusu haberde anlatılan olaylar, adli nitelikte belgelerden elde edilmiş bilgilerden ibarettir. Esasen taraflar arasında bu konuda ihtilaf bulunmamakta olup davacıda habere konu edilen soruşturma dosyasını ve içeriğini inkar etmemiştir. Ancak davacı, soruşturmanın gizli olduğunu, masumiyet karinesini ihlal eder nitelikte yayın yapılarak kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu iddia etmiştir.

Dava konusu yayın tarihinde, davacı hakkında Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/120 esas sayılı dosyasına konu soruşturma derdest olup gazetenin yayınlandığı bölgede toplumun ilgisini çekecek niteliktedir. Soruşturma sonunda davacı hakkında özel belgede sahtecilik, resmi belgede sahtecilik, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve sair suçlamalar ile yukarıda anılan mahkemede kamu davası açılmıştır. Sonuç olarak dava konusu yazının haber değeri taşıdığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, dava konusu haberin güncel ve görünür gerçekliğe uygun olduğu, toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, habere yönelik toplumsal ilginin bulunduğu, adli bir olayın gazetecilik tekniği gereği okuyucunun ilgisini çekecek nitelikte aktarıldığı, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, basın özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığı, davacının kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı sonucuna varılarak istemin tümden reddine karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalıların öteki temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3556, Karar No: 2023/2667, Tarih: 02.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/3556 E.  ,  2023/2667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yalan tanıklık

KARAR : Mahkûmiyet

Düzce 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2019 tarih, 2018/570 Esas, 2019/62 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında yalan tanıklık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 272 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine karar verildiği ve kararın istinaf edilmeksizin 12.02.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 01.06.2022 tarih ve 2022/1277 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2022 tarih ve

KYB-2022/82286 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2022 tarih ve KYB-2022/82286 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Adı geçen sanığın Cumhurbaşkanına hakaret olayına ilişkin Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/12828 sayılı soruşturması kapsamında 12/11/2016 tarihinde Polis Merkezi Amirliğinde alınan ifadesinde şüphelinin Cumhurbaşkanına hakaret içeren ifadeler kullandığını beyan etmesine karşın, bu defa şüpheli hakkında kamu davası açılması üzerine Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/550 esasına kayıtlı kamu davasının 07/03/2017 tarihli oturumunda tanık sıfatıyla alınan beyanında özetle, hakaret içeren herhangi bir söz duymadığını beyan ettiği ve her iki beyan arasındaki çelişkiyi giderecek nitelikte makul bir açıklama da yapamadığı gerekçesiyle yalan tanıklık suçundan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmış ise de, kolluk önünde verilen ifadenin yalan tanıklık suçunu oluşturmayacağı cihetle, unsurları oluşmayan müsnet suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Sanığın, yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun’un 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasında “Üç yıldan fazla hapis cezasını gerektiren bir suçun soruşturma veya kovuşturması kapsamında yalan tanıklık yapan kişi hakkında iki yıldan dört yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.” öngörüldüğü belirlenmiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Sanığın, yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun’un 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasında “Üç yıldan fazla hapis cezasını gerektiren bir suçun soruşturma veya kovuşturması kapsamında yalan tanıklık yapan kişi hakkında iki yıldan dört yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.” öngörüldüğü belirlenmiştir.

2. Dava dışı ... 'ın Cumhurbaşkanına hakaret suçundan yargılandığı dava dosyasında kanun yararına bozma incelemesine gelen hükümlü ...'nin 12.11.2016 tarihinde bilgisine başvurulan sıfatıyla emniyette verdiği ifadesinde ...'ın "sen tayyipin yalakasısın, tayyibinde a... Seninde a... Sinkaf edeyim... " şeklinde sözler söylediğini ifade etmiş olmasına rağmen mahkeme huzurunda 20.12.2016 tarihinde vermiş olduğu ifadesinde; şahsın ortalığa doğru küfürler ettiğini ancak Cumhurbaşkanına yönelik bir hakaret içeren sözünü duymadığını beyan ettiği anlaşılmıştır. Sanık mahkemedeki savunmasında Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesinde verdiği ifadesinin doğru olduğunu, polisteki ifadesine neden o şekilde geçtiğini bilmediğini yalan tanıklık kastının bulunmadığını ifade etmiştir.

3. ... 'ın Cumhurbaşkanına hakaret suçundan yargılandığı Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/550 esas sayılı dosyasının incelenmesinde olayın gerçekleştiği yerde başka tanıklar da dinlenmiştir. Tanık ... beyanında "sank ... benim arkadaşımdır. Olay günü rahatsızlandığını öğrenmem üzerine hastaneye gittim. Yanına vardığımda damar yolu açılmış serum takılı vaziyetteydi. Bilinci yerinde değildi. Beni bile tanımadı. Anlamsız bir şekilde bakıp bağırıyordu. Gördüğüm kadarıyla sinir krizi geçirmekteydi, boğuk boğuk sesler çıkartıyordu, ağzından köpükler çıkıyordu. Beni hastaneye götüren arkadaşın ...'da yanımızda değildi, dışarda bekliyordu. Gerek ben gerekse oradaki görevliler ...'ı sakinleştirmeye çalıştık. Hastane polisi geldi." burası dingonun ahırı mı, niye bağırıyorsun" diye sanığa çıkışınca ... daha da agresifleşmeye başladı. Bunun üzerine sanık koridora doğru çıkmıştı, polis memuru arkasından giderek kelepçe taktı yere yatırdı. Bu esnada burnu yere çarpmış olmalıki yaralandı. Kendisini hastane dışına çıkarttılar. Hastane dışında

...'ın cumhurbaşkanına yönelik herhangi bir küfür ve hakareti olmadı sadece ortalığa bağırıp çağırıyordu. Sinir boşalması yaşadığı için anlamsız sözler sarf ediyordu. Sonrasında da ekip gelerek kendisini götürdüler. Bulunduğum süre içersinde herhangi bir şekilde cumhurbaşkanına yönelik hakaret eylemi olmamıştır. ... isimli arkadaşım baştan sona dışarda araç içersinde bizi bekledi. Sadece bir ara kısa süreliğine yanımızda geldi. 5 dk kadar ...'ı sakinleştirmemize yardımcı olmuştu. Benim tüm bildiklerim bundan ibarettir dedi."şeklinde beyanda bulunmuştur.

Tanık ... beyanında "Ben taksi işletmecisiyim, olay tarihinde arkadaşım ...'ın beni çağırması üzerine kendisini Düzce Devlet hastanesi acil bölümüne götürdüm, kendimde acil kapısının önünde beklemeye başladım içeriden yüksek sesle bağrışmalar geliyordu, ancak küfür içeren herhangi bir söz duymadım, yüksek sesler duyunca içeriye doğru baktığımda şu an huzurda bulunan şahsen tanıdığım sanığın yere düştüğünü, hastane güvenlik görevlileri ve polislerle boğuştuklarını gördüm sonrasında ...'ı dışarı çıkarttılar, dışarıda bulunduğu esnada sanık ...'ın burnunda kanama vardı herhangi bir şekilde küfür ettiğini duymadım, ancak burnu kanadığı için polis memuruna senden şikayetçi olacağım diye söylemişti polis memuru kendisinin ayrılmasına izin vermedi, benim bilgi ve görgüm bundan ibarettir, tanıklık ücreti istemiyorum dedi." şeklinde beyanda bulunmuştur. Tanık ... beyanında "Ben bu konuda daha önce olayın hemen akabinde kolluk aşamasında beyanda bulunmuştum o beyanlarım aynen doğrudur, olay tarihinde hastane polisi olarak görevliydim, sanığıda o gün tanıdım, psikolojik sorunları var gibiydi, sanki krize girmiş gibi davranışlar sergiliyordu, taşkınlıklar devam edip, kamu malına zarar vermeye başlayınca müdahale edip, kendisini dışarı çıkardım, bunun üzerine sanık dışarıda hem Cumhurbaşkanına yönelik olarak hemde bana yönelik olarak sinkaflı küfürlerde bulundu dedi.

Tanık Faruk Yavuz beyanında: "Olay tarihinde hastanede güvenlik görevlisi olarak bulunmaktaydım, sanığıda o gün hastaneye gelince tanıdım,sanık hastane içerisinde taşkınlık yapınca görevli polis memuru ve diğer güvenlikçilerle birlikte kendisini dışarıya çıkarttık, ben hemen görev yerime döndüm, dışarı çıkartan kişiler polis memuru ..., ... ve ... Tepeydi, ... Tepe yaklaşık 15 dakika sonra yanımıza gelmişti, ... bize şahsın bağırıp çağırdığını, etrafa vurduğunu, bilgisayarı kırdığını söylemişti, ancak hakarete ilişkin bir anlatımda bulunduğunu hatırlamıyorum, yine Cumhurbaşkanına hakarete ilişkin benim duyduğum bir söz yoktur, dışarıda neler olup bittiğini bilemiyorum tüm söyleyeceklerim bundan ibarettir" şeklinde beyanda bulunmuştur.

4. Dosya kapsamına göre, hükümlü ...'nin Cumhurbaşkanına hakaret olayına ilişkin Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/12828 sayılı soruşturması kapsamında 12.11.2016 tarihinde Polis Merkezi Amirliğinde alınan ifadesinde şüphelinin Cumhurbaşkanına hakaret içeren ifadeler kullandığını beyan etmesine karşın, bu defa şüpheli hakkında kamu davası açılması üzerine Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/550 esasına kayıtlı kamu davasının 07.03.2017 tarihli oturumunda tanık sıfatıyla alınan beyanında özetle, hakaret içeren herhangi bir söz duymadığını beyan ettiği mahkeme huzurunda tanık sıfatıyla verdiği ifadesine itibar edilmeyerek dava dışı ... hakkında Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/550 esas sayılı dosyasında mahkumiyet kararı verildiği ve kararın istinaf incelemesinden geçerek kesinleştiği olayda; hükümlünün kolluktaki ifadesinin oluşa uygun olduğu; mahkemedeki yemin verilerek alınan ifadesinin ise yalan tanıklık suçunu oluşturduğu anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25233, Karar No: 2016/3867, Tarih: 01.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/25233 E.  ,  2016/3867 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 30/06/2015

NUMARASI : 2014/176-2015/277

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen karşılığın artırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen karşılığın artırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak üstün ve eksik yönleri ile oranları belirtilmek suretiyle değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

İlk kararla birlikte bakiye karar harcı davalı idare tarafından ödendiği halde, mükerrer olacak şekilde yeniden harç tahsiline karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından harca ilişkin bölümün çıkartılmasına, yerine (Karar harcı ilk kararla birlikte tahsil edildiğinden yeniden harç alınmasına yer olmadığına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21146, Karar No: 2016/4970, Tarih: 07.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/21146 E.  ,  2016/4970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının asıl işveren... İl Özel İdaresi bünyesinde, alt işveren ... Temizlik şirketi işçisi olarak çalıştığını, ancak haksız yere ve işçilik alacakları ödenmeden işten çıkartıldığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... - Yatırım İzleme Koordinasyon Daire Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı idarenin kapatılan İstanbul İl Özel idaresinin hak ve borçlarını devralmadığını ve davacı ile arasında herhangi bir iş akdi bulunmadığını davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesini ve ayrıca esas yönünden de davacının il özel idaresinin personeli olmadığını bu nedenle işçilik alacaklarından idarenin sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı... Temizlik şirketi vekili özetle; Davacının belirli süreli olarak çalıştığını ve il özel idaresinin 6360 Sayılı yasanın öngördüğü şekilde başka kamu kurum kuruluşlarına devredilmesi üzerine aralarındaki sözleşmenin sona erdiğini ve davacı taraf ile de yapılan belirli süreli iş akdinin kendiliğinden sona erdiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne ve davalıların hükmedilen alacak miktarlarından müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dava, alt işveren şirketin yanı sıra ... - Yatırım İzleme Koordinasyon Daire Başkanlığı aleyhine açılmış ve bu davalılar huzuru ile yargılama yapılarak karar verilmiş ise de;

İstanbul Valiliğinin ve valiliğe bağlı Yatırım İzleme Koordinasyon Daire Başkanlığının tüzelkişiliği yoktur.

Somut uyuşmazlıkta, işveren T.C. İçişleri Bakanlığı olup, husumet tevcihinde kabul edilebilir yanılgı olduğu anlaşıldığından, davanın HMK.nun 124.maddesi uyarınca T.C. İçişleri Bakanlığı'na yöneltilerek sonuca gidilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 07/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17784, Karar No: 2023/5107, Tarih: 20.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/17784 E.  ,  2023/5107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2276 E., 2020/1500 K.

SUÇLAR : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun Kılma, Kasten yaralama

HÜKÜMLER :1.Kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile atılı suçtan karar verilmesine yer olmadığına dair karar

2.Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile atılı suçtan sanığın cezası artırılmak sureti ile mahkumiyetine dair karar

İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, katılan kurum vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin, vekalet ücreti ile sınırlı olup reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

Sanık hakkında, ilk derece mahkemesince kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından "Yaralama suçunun, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olması" gerekçesi ile verilen karar verilmesine yer olmadığı kararının ise; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 gün 2016/11-38 Esas 2018/113 karar sayılı ilamı doğrultusunda Bölge Adliye Mahkemelerince ilk derece mahkemeleri tarafından verilen mahkumiyet hükümleri kaldırılarak ''beraat'', ''düşme'', ''ret'', ''ceza verilmesine yer olmadığına'' gibi kararların temel hak ve özgürlüklerinden biri olan hak arama özgürlüğüne etki edecek kararlar kapsamında değerlendirildiğinden, tebliğnamede belirtilen düşüncenin aksine temyizi kabil kararlardan olduğu,

Hususları yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 2017/15366 Esas sayılı iddianamesi ile sanıkların, kasten yaralama ve cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2017/778 Esas ve 2018/659 Karar sayılı kararı ile sanıkların, kasten yaralama suçundan 1 yıl 6 ay kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 2017/15366 Esas sayılı iddianamesi ile sanıkların, kasten yaralama ve cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2017/778 Esas ve 2018/659 Karar sayılı kararı ile sanıkların, kasten yaralama suçundan 1 yıl 6 ay kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3. İlgili kararın sanıklar ve Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'nin 15.10.2020 tarihli, 2019/2276 E- 2020/1500 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanıkların istinaf başvurusunun kabulü ile,"Yaralama suçunun, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olması" nedeni ile atılı suç yönünden karar verilmesine yer olmadığına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile, " Sanıkların eyleminin yaralama suçunun unsur olması dikkate alınarak, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu" gerekçesi ile sanıkların atılı suçtan 4 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, aleyhe istinaf olmaması nedeni ile sonuç cezalarının 2 yıl hapis cezası olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... Politikalar Bakanlığı Vekilinin Temyiz Sebepleri;

1. Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan ayrıca ceza verilmesi gerektiğine,

2. Katılan bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine,İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, mağdurun babası sanık ... ile abisi sanık ...'ın, mağdurun geceleri eve geç geldiği yönünde duyumlar almaları üzerine, işten çıkan mağduru darp ederek zorla araca bindirdikleri, akabinde eve götürerek üzerine kapıyı kilitledikleri iddialarına ilişkindir.

IV.GEREKÇE

A.Kasten Yaralama Suçuna İlişkin Temyiz Talebi Yönünden;

2. Katılan bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine,İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, mağdurun babası sanık ... ile abisi sanık ...'ın, mağdurun geceleri eve geç geldiği yönünde duyumlar almaları üzerine, işten çıkan mağduru darp ederek zorla araca bindirdikleri, akabinde eve götürerek üzerine kapıyı kilitledikleri iddialarına ilişkindir.

IV.GEREKÇE

A.Kasten Yaralama Suçuna İlişkin Temyiz Talebi Yönünden;

Dosyadaki olgular itibari ile, mağdurun, kardeşi S.Y. ile birlikte, babası sanık ... ve abisi sanık ...'dan ayrı bir evde ikamet ettiği, mağdurun gece geç vakitlere kadar gezdiği yönünde duyumlar alan sanıkların, çalıştığı otelden çıkarak evine gelen mağduru yakalayarak zorla araca bindirdikleri, aracın içinde mağduru döverek basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladıkları, daha sonra sanık ...'in evine götürerek üzerine kapıyı kilitledikleri, bu şekilde ertesi sabaha kadar tuttukları ve sabah mağduru bıraktıkları sabit olup, sanıkların eyleminin, kül halinde birden fazla kişi ile birlikte, cebir uygulamak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, mağdura yönelik nitelikli olmayan yaralama eyleminin, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olup ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin, yaralama suçuna ilişkin kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

B.Katılan Vekilinin Vekalet Ücretine ilişkin Temyiz Talepleri Yönünden;

2709 Sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 41 inci maddesine göre ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevi Devlete aittir.

Aile ve çocukların korunması hakkının Anayasa ile güvence altına alındığı, 6284 sayılı Kanunun 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği anlaşılmış ise de, Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve Kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkindir.

5271 sayılı Kanun'un 237 nci ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan ... vekilinin vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine dair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Kasten Yaralama Suçuna Ve Vekalet Ücretine İlişkin Olarak Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz Talepleri Yönünden;