muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/30744, Karar No: 2014/13740, Tarih: 20.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/30744 E.  ,  2014/13740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2012/20-2013/294

Hüküm süresi içinde davalı Sağlık Bakanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, asıl işveren olan davalı Sağlık Bakanlığına ait işyerinde, alt işveren olan diğer davalı şirketlere bağlı çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haklı sebebe dayanılmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile 2011 yılı Aralık ayı ücretinin tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı Sağlık Bakanlığı ile diğer davalılar arasında asıl işverenlik- alt işverenlik ilişkisi bulunduğu işverenin iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu, davalı alt işverenlerden M.. T.. Temizlik Güvenlik San. Tic. Ltd. Şti.'ye bağlı gerçekleşen çalışma süresi bir yıldan kısa sürdüğünden kıdem tazminatından sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı Sağlık Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir .

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık sözkonusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanun'un üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Somut olayda, davacının asıl işveren olan davalı Sağlık Bakanlığına ait işyerinde değişen alt işverenlere bağlı olarak 31.07.2007-31.12.2011 tarihleri arasında dört yıl beş ay süre ile çalıştığı sabittir. Her ne kadar davalı alt işveren M... T... T... Gıda İnş. G.. San. Tic. Ltd. Şti bağlı olarak 01.01.2011-31.03.2011 tarihler arasında gerçekleşen çalışma süresi bir yıldan kısa sürmüş ise de, davacının asıl işverene bağlı gerçekleşen çalışma süresi bir yılın üzerinde olduğundan, davalı alt işveren M... T. T. Gıda İnş. Güv. San. Tic. Ltd. Şti. davacıya çalıştırdığı süre ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlı olarak kıdem tazminatından sorumlu olduğunun dikkate alınmaması isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1612, Karar No: 2012/4757, Tarih: 11.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/1612 E.  ,  2012/4757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaralama

HÜKÜM : 5237 sayılı Kanunun 86/1,86/3-e,87/3,55/1 maddeleri gereğince 4 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 456/2,457/1,36. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde düzeltme nedenleri dışında kanuna aykırı cihet görülmediğinden, hükümlünün bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, uyarlama yargılaması sonucu kurulan hükümle, önceki hüküm tümüyle ortadan kalkacağından, yargılama gideri ve müsadereye ilişkin hususlarda yeniden karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek 5271 sayılı CMK.nun 230. maddesine aykırı davranılması yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının ilgili kısımlarına "suçta kullanılan ve suçtan husule gelen boş kovan ve eklerinin 5237 sayılı TCK.nun 54.maddesi uyarınca müsaderesine" ve "1,98 lira yargılama giderinin sanıktan tahsiline" ibarelerinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 11/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14062, Karar No: 2019/1886, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14062 E.  ,  2019/1886 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15840, Karar No: 2016/327, Tarih: 14.01.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/15840 E.  ,  2016/327 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/211272

MAHKEMESİ : Pozantı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2011/89 (E) ve 2013/100 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

SUÇ TARİHİ : 04/03/2011

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Cezaevinde aynı koğuşta tutuklu olarak kalan sanık Suat ile diğer suça sürüklenen çocuklar Hakan ve Faysal’ın koğuştaki yatak, örte ve benzeri eşyaları bir araya toplayıp yaktıkları anlaşıldığından mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk Faysal müdafii, sanık Suat ve müdafii, suça sürüklenen çocuk Hakan ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık Suat ve suça sürüklenen çocuklar yönünden; TCK'nın 152/2-a-son maddesinde yer alan "verilecek ceza iki katına kadar artırılır" fıkrasındaki "iki" ibaresinin, hükümden sonra, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle "bir" şeklinde değiştirilmiş olmakla mahkemece bu hususta yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

2-Sanık Suat yönünden; iddianamenin kabulü tarihinde doğum tarihi 01.09.1994 olan sanık Suat’ın yaşının yargılama sürecinde hüküm verilmeden önce Seyhan 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/422 esas 2011/351 karar ve 19.01.2012 kesinleşme tarihli kararıyla 01.09.1988 olarak değiştirilmiş olduğu gözetilmeden TCK’nın 31. maddesi kapsamında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza belirlenmesi,

3- Suça sürüklenen çocuklar Hakan ve Faysal yönünden; 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğinin 20/1-7. maddesi uyarınca, fiili işlediği sırada 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmemesi halinde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk Faysal müdafii, sanık Suat ve müdafii, suça sürüklenen çocuk Hakan ve müdafii temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık Suat yönünden yeniden hüküm kurulurken aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 14.01.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/180, Karar No: 2016/10944, Tarih: 08.11.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/180 E.  ,  2016/10944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ...tarafından, davalı ... aleyhine 30/09/2011 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/02/2015 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 08/11/2016 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı idare; davalının ... Çocuk Hastanesinde görevli doktor olduğunu, yüksek ateş şikayeti ile getirilen dava dışı bebeğin muayenesinin davalı doktor tarafından yapılarak evine gönderildiğini, ilerleyen saatlerde bebeğin ateşinin yükselmeye devam ettiğini ve neticesinde yaşamını yitirdiğini, bebeğin yakınları tarafından ... 1. İdare Mahkemesinin 2009/569 esas sayılı dosyası üzerinden açılan dava neticesinde davacı idare aleyhine hüküm kurulduğunu, yapılan icra takibi üzerine dosya borcunun ödendiğini, ödemenin yapılmasına davalı doktorun kusurlu eylemlerinin neden olduğunu belirterek ödenen bedelin rücuen tazminini talep etmiştir.

Davalı, meydana gelen olayda kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, objektif olarak davalı doktorun daha özenli olması, en azından ateşli olarak hastaneye gelen çocuğu gözetim altında tutması gerektiği, ancak hastanenin hizmet kusuru göz önüne alındığında davalı doktorun tamamen kusurlu sayılmasının hakkaniyetli olmadığı, somut olgular karşısında hastane ile doktorun eşit oranda kusurlu olduğunun kabulü gerektiği gerekçeleri ile istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı hakkında davaya konu ölüm olayı nedeniyle ...Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/278 esas sayılı dosyası üzerinden kamu davası açılmış, davalı doktor kusurlu bulunarak mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Davalı hakkında davaya konu ölüm olayı nedeniyle ...Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/278 esas sayılı dosyası üzerinden kamu davası açılmış, davalı doktor kusurlu bulunarak mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Ceza dosyasında alınan ... ... . Kurulunun 30/01/2008 tarihli raporunda; doktorun eyleminin tıp kurallarına uygun olmadığı belirtilmişken, aynı dosyada alınan ... 11-12/02/2010 tarihli raporunda davalı doktora kusur atfedilemeyeceği bildirilmiştir. Çelişkinin giderilmesi için ... Kurumu Genel Kurulundan alınan 23/12/2010 tarihli raporda davalı doktorun eyleminin tıp kurallarına uygun olmadığı oy çokluğu ile mütalaa edilmiştir. Ceza mahkemesince bu son rapor hükme esas alınarak davalının mahkumiyetine karar verilmiştir.

... 1. İdare Mahkemesinin 2009/569 esas sayılı dosyasında; ceza dosyasında alınan 30/01/2008 tarihli ilk ... Kurumu raporu hükme esas alınarak 21/07/2010 tarihinde davacı idare aleyhine hüküm kurulmuştur.

Eldeki tazminat dosyası kapsamında; ... . Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalında görevli çocuk enfeksiyon hastalıkları uzmanı olan öğretim üyesi Prof. Dr. ... tarafından hazırlanan 20/10/2014 tarihli raporda davalının uygulamalarının tıp kurallarına uygun olduğu ve doktora atfı kabil kusur bulunmadığı bildirilmiştir.

... 1. İdare Mahkemesinde yapılan yargılamada davalı doktor davanın tarafı olmadığı gibi, dava kendisine ihbar da edilmemiştir. İdare Mahkemesi kararının davalı doktor yönünden bağlayıcı olduğu düşünülemez. Ceza mahkemesince ise; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olup, CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder.” Bu nedenle açıklanması geri bırakılan mahkûmiyet hükmünün, TBK'nın 74. (BK’nın 53.) maddesi anlamında hukuk hâkimi yönünden bağlayıcılığı yoktur.

İdare mahkemesi dosyası, ceza mahkemesi dosyası ve temyize konu tazminat dosyası bir bütün halinde değerlendirildiğinde; bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğu görülmektedir. Ancak raporlardaki bilimsel görüşlerden; dava dışı bebeğin ölümüne sebebiyet verdiği bildirilen meningokoksemi hastalığının, doğası gereği son derece hızlı seyreden sinsi bir çocuk enfeksiyon hastalığı olduğu, basit bir üst solunum yolu enfeksiyonu gibi başlayarak ateş, ense sertliği, deri döküntüleri ve şuur bulanıklığı gibi belirtilerle seyrettiği anlaşılmaktadır. Bu sebepledir ki; davalı doktorun uygulamalarının tıp kurallarına uygun olup olmadığının, diğer bir deyişle ölüm olayının gerçekleşmesinde davalının kusuru bulunup bulunmadığının değerlendirilmesini en adil ve gerçekçi yapacak bilirkişiler, çocuk enfeksiyon hastalıkları uzmanlarıdır.

Şu halde Mahkemece, üniversite bünyesinde görevli üç çocuk enfeksiyon hastalıkları uzmanı öğretim üyesinden oluşan bir heyetten, hastalığın değerlendirmesi de yapılarak, davalı doktorun kusurunun bulunup bulunmadığı hususunda rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve davalı yararına takdir olunan 1.350,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27875, Karar No: 2015/45081, Tarih: 19.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/27875 E.  ,  2015/45081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/41658

MAHKEMESİ : Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2011

NUMARASI : 2011/234 (E) ve 2011/318 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Dosya içerisindeki 11/05/2011 tarihli yakalama üst arama ve teslim tutanağına göre; sanığın, çevreyi rahatsız ettiğine dair kolluğa ihbar gelmesi ve mağdurun aynı gün yağma iddiasıyla sanığı şikayet etmesi üzerine; sanığın, şehir merkezi Eski bayram yeri trafosu yanında yakalanarak gözaltına alındığı ve üst araması yapıldığı sırada mağdura ait suça konu S....... D 500 marka cep telefonunun üzerinden çıkması sebebiyle kolluk tarafından el konularak mağdura teşhis yaptırıldıktan sonra teslim edildiğinin anlaşılması karşısında;

Sanığın etkin pişmanlık iradesiyle hareket ederek mağdura ait suça konu cep telefonunu, kendi iradesiyle kolluğa teslim ettiğine dair bir bilginin dosyaya yansımamış olması sebebiyle mahkemece, söz konusu tutanağı tanzim eden tutanak düzenleyicileri, S..K..ve U..A..'dan, sanığın yakalanma esnasında söz konusu cep telefonunun müştekiye ait olduğunu söyleyerek kendi iradesiyle kolluğa teslim edip etmediği hususları sorularak sonucuna göre sanık hakkında TCK 168/1-3. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Mağdur A.. B.. ve tanık P.. M.., sanığın, konutta, saat 22.30-23.00 sıralarında bıçak ile mağdura saldırarak, mağdurun cep telefonunu gasp edildiğine dair hazırlıkta samimi beyanda bulundukları, mahkemece de, mağdur ve tanık P.. M..'ın olayın sıcaklığı ile hazırlıktaki samimi beyanlarına üstünlük tanıyarak sanığın, mağdura yönelik beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak kişiye karşı konutta geceleyin yağma eylemini işlediğinin kabul edilmesi karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 149/1.maddesinin (d), (e) ve (h) bendinin yanı sıra (a) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- “Değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2. maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, sanığın cezasından indirim yapılması,

4- TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9943, Karar No: 2012/11995, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/9943 E.  ,  2012/11995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler gibi giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan tarla kirası ile faiz ve idari giderler düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporlarının hükme esas alınması,

2-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında iklim koşulları, arazinin topografik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan, ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5 olarak alınmaktadır.

Hal böyle iken bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %5 yerine %5,5 olarak kabul edilmesi,

3-Davanın niteliği gereği kendisini vekille temsil ettirmiş bulunan davalı taraf yararına da avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 10. maddesinin 11. fıkrasında, kamulaştırması yapılan taşınmaz mal tahsis edildiği kamu hizmeti itibarıyla sicile kaydı gerekmeyen bir niteliğe dönüşmüş ise istek halinde mahkemece sicil kaydının terkinine karar verilir hükmüne göre davacının istemi dikkate alınarak terkine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10217, Karar No: 2007/12761, Tarih: 21.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/10217 E.  ,  2007/12761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, 21.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.