muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5638, Karar No: 2023/7091, Tarih: 04.12.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/5638 E.  ,  2023/7091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/523 E., 2022/223 K.

HÜKÜM : Kısmen Kabul

Taraflar arasında görülen tapusuz taşınmazın tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; Batman ili Merkez ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan ve 1957 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın davacıya babasından intikal ettiğini, çok uzun süredir davacının zilyetliğinde olduğunu ileri sürerek davacı adına tescilini talep etmiş, davacı ...'ın yargılama sırasında ölümü ile davaya mirasçıları devam etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, idareleri tarafından yaptırılan tahkikat sonucu taşınmazın kullanılmadığının, taşlık kayalık vaziyette olduğunun tespit edildiğini, davacı lehine zilyetlikle mülkiyet kazanma koşullarının oluşmadığını, taşınmazın Türk Medeni Kanunu'nun 713/6 ncı maddesi hükmü uyarınca Hazine adına tescilini talep ederek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 25.09.2014 tarihli ve 2013/65 Esas, 2014/482 Karar sayılı kararıyla; teknik bilirkişinin 22.05.2014 tarihli rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 31.465,27 metrekarelik bölümü üzerinde davacı lehine Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 17 inci maddeleri uyarınca zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 22.04.2019 tarihli ve 2016/9436 Esas, 2019/2964 Karar sayılı kararıyla; yapılan araştırma ve uygulamanın hükme yeterli bulunmadığı gerekçesiyle Mahkeme kararı bozulmuştur.

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 22.04.2019 tarihli ve 2016/9436 Esas, 2019/2964 Karar sayılı kararıyla; yapılan araştırma ve uygulamanın hükme yeterli bulunmadığı gerekçesiyle Mahkeme kararı bozulmuştur.

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen kısmın 2002 tarihli hava fotoğrafında tarımsal faaliyette kullanıldığı, 1984 ve 2002 tarihleri arasında hava fotoğrafı bulunmadığından mahalli bilirkişi beyanlarının esas alındığı, böylece davacı lehine zilyetlikle mülkiyet edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, fen bilirkişi raporunda (B1) ve (B2) harfleri ile gösterilen taşınmazlarda herhangi bir kullanım tespit edilemediğinden bu taşınmazlar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; fen bilirkişi raporunda (A) harfli ile gösterilen taşınmaz yönünden 1984 ve 2002 yılları arasında kullanım olup olmadığı ile ilgili yeterli değerlendirme yapılmadığını, ziraat bilirkişi raporunda taşınmazın imar-ihyasının tamamlandığı belirtilmişse de keşif esnasında çekilen fotoğraflarda taşınmazın taşlık nitelikte olduğunun görüldüğünü, davacı lehine zilyetlikle mülkiyet kazanma koşullarının oluşmadığını belirterek Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Türk Medeni Kanunu'nun 713 üncü maddesi,

2. Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17 nci maddeleri,

3. Değerlendirme

1.Dava konusu taşınmaz 09.11.1957 yılında kesinleşen kadastro çalışmaları sonucunda kayalık olması nedeniyle tescil harici bırakılmış, davacı tarafından dava konusu taşınmazın imar ihya edildiğinden bahisle tescil davası açılmış, davalı Hazine TMK'nın 713/6 ncı maddesi hükmü uyarınca taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiştir.

2. Mahkemece fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 28.792,07 m²'lik taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmişse de yapılan değerlendirmenin isabetli olduğunu söyleyebilmek mümkün değildir.

2. Mahkemece fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 28.792,07 m²'lik taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmişse de yapılan değerlendirmenin isabetli olduğunu söyleyebilmek mümkün değildir.

3. 4721 sayılı TMK'nın 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17 inci maddelerinde; orman sayılmayan, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki tescil harici taşınmazlardan imar-ihya edilerek dava tarihine kadar 20 yıl süreyle çekişmesiz ve aralıksız olarak zilyet edilenlerin zilyetleri adına tescil edilebileceği hüküm altına alınmıştır. Terk edilmiş dere yatakları, kayalık, taşlık, yol ve yol boşluğu gibi taşınmazlar ancak imar-ihya yolu ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17 inci maddesi uyarınca iktisap edilebilir.

4. Somut olayda, temyize konu (A) harfli taşınmazda 08.11.2021 tarihli jeodozi ve fotogrametri mühendisi bilirkişinin raporunda 1977 ve 1984 yıllarına ilişkin hava fotoğraflarında tarımsal kullanım olmadığı, 2002 yılına ait hava fotoğrafında ise tarımsal kullanım olduğu belirtilmiştir.

5. 10.11.2021 tarihli 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişi heyetinin raporunda ise (A) harfli taşınmazın öncesinin çok taşlı olması nedeniyle imar-ihyaya ihtiyaç duyulan yerlerden olduğu, heyet gözlemine göre taşınmazın 1984 ile 2002 yılları arasında imar-ihyasının tamamlandığı belirtilmiş olup bu haliyle (A) harfli taşınmaz bölümü üzerinde imar-ihyanın tamamlandığı tarih ile davanın açıldığı 2013 yılı arasında ekonomik amaca uygun zilyetlik süresinin oluşmadığı ve zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının davacı taraf lehine gerçekleşmediği anlaşılmaktadır.

6. Hal böyle olunca; Mahkemece, dava konusu (A) harfli taşınmaz bölümü üzerinde davacı taraf lehine zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle davanın kabul edilmesi isabetsizdir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf olduğundan, bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

04.12.2023 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

- KARŞI OY -

Dava, tescil davasıdır. İlk Derece Mahkemesince (İDM) teknik bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen kısım yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, kararın temyizi üzerine Yargıtay 16. Hukuk Dairesince yeterli inceleme ve araştırma yapılmadığı gerekçesiyle anılan karar bozulmuştur.

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

04.12.2023 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

- KARŞI OY -

Dava, tescil davasıdır. İlk Derece Mahkemesince (İDM) teknik bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen kısım yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, kararın temyizi üzerine Yargıtay 16. Hukuk Dairesince yeterli inceleme ve araştırma yapılmadığı gerekçesiyle anılan karar bozulmuştur.

İDM'ce bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda teknik bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen kısım yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir. Bu kararın temyizi üzerine Dairemizce " Somut olayda, temyize konu (A) harfli taşınmazda 08.11.2021 tarihli jeodozi ve fotogrametri mühendisi bilirkişinin raporunda 1977 ve 1984 yıllarına ilişkin hava fotoğraflarında tarımsal kullanım olmadığı, 2002 yılına ait hava fotoğrafında ise tarımsal kullanım olduğu belirtilmiştir. 10.11.2021 tarihli 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişi heyetinin raporunda ise (A) harfli taşınmazın öncesinin çok taşlı olması nedeniyle imar-ihyaya ihtiyaç duyulan yerlerden olduğu, heyet gözlemine göre taşınmazın 1984 ile 2002 yılları arasında imar-ihyasının tamamlandığı belirtilmiş olup bu haliyle (A) harfli taşınmaz bölümü üzerinde imar-ihyanın tamamlandığı tarih ile davanın açıldığı 2013 yılı arasında ekonomik amaca uygun zilyetlik süresinin oluşmadığı ve zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının davacı taraf lehine gerçekleşmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; Mahkemece, dava konusu (A) harfli taşınmaz bölümü üzerinde davacı taraf lehine zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle davanın kabul edilmesi isabetsizdir." gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

Tescil davalarında davanın kabul edilebilmesi için kural olarak dava tarihinden geriye doğru 20 yıl zilyet olunduğunun ispatlanması gerekmektedir. Davacı davasının 2013 yılında ikame etmiş olup davanın ispatlandığının kabulü için en az 1993'ten bu yana taşınmazda zilyet olduğunun tespit edilmesi gerekmektedir.

Taşınmazın 1977 ve 1984 yıllarına ait hava fotoğraflarında tarımsal kullanım olmadığı tespit edilmiştir. 2002 yılına ait hava fotoğrafında ise tarımsal kullanımın olduğu rapor edilmiştir. 1984 ile 2002 yılları arasında hava fotoğrafı bulunmadığından özellikle 1993'ten sonra taşınmazda tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığının diğer delillerle açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. Bu çerçevede dinlenen mahali bilirkişi ve tanık beyanlarında taşınmazda dava tarihinden geriye doğru 20 yıldan fazla bir süre ile davacı tarafın zilyetliğinin bulunduğu ifade edilmiştir.

10/11/2021 tarihli ziraat bilirkişisi raporunda ise krokide A harfi ile gösterilen taşınmazın, sahip oldukları arazi ve toprak karakteristiklerine göre halihazırda işlemeli tarıma uygun 4.sınıf tarım arazisi niteliğinde olduğu, taşınmazın halihazırda sürülü olduğu, üzerinde mevsim itibariyle herhangi bir bitkinin ekili veya dikili olmadığı, krokide A harfi ile gösterilen çekişmeli taşınmazın öncesinin çok taşlı olması nedeniyle imar-ihyaya ihtiyaç duyulan yerlerden olduğu, ancak daha sonra çekişmeli taşınmazın üzerinde taşların toplatılarak imar-ihya edildiği, dava konusu A harfi ile gösterilen taşınmazla ilgili imar-ihya işleminin 1984 ile 2002 yılları arasında tamamlandığı, dolayısıyla bu tarihler arasında ekonomik amaca uygun kuru tarım arazisi olarak kullanılmaya başlandığı kanaatine varıldığı şeklinde rapor düzenlenmiştir.

Sayın Çoğunlukça raporda imar ihya işleminin 1984 ile 2002 yılları arasında tamamlandığı biçimindeki değerlendirme, imar ihyanın 2002 yılında tamamlandığı şeklinde kabul edilerek davacı lehine zilyetlik süresinin oluşmadığı kanaatine varılmıştır. Oysa 1984 tarihinden sonra hava fotoğrafı bulunmadığından ve 1984 tarihli hava fotoğrafında tarımsal faaliyetin bulunmadığı tespit edilip 2002 yılına ait hava fotoğrafında ise tarımsal faaliyetin yapıldığı tespit edildiğinden ziraat bilirkişilerin bu olguya dayalı olarak imar ve ihyanın bu tarihler arasındaki bir süreçte tamamlandığını ifade ettikleri anlaşılmaktadır. Ancak bu bilirkişi beyanlarına göre imar ihyanın 1984 tarihinden sonraki herhangi bir tarihte bu bağlamda 1993 yılından önceki bir tarihte tamamlanmış olması mümkündür. Teknik bilirkişiler bu hususta kesin bir tespit yapamadıklarından bu durumda mahali bilirkişi ve tanık beyanlarına göre açıklığa kavuşturulması gerekir. Mahalli bilirkişi ve tanıklar da davacının zilyetliğinin dava tarihinden geriye doğru 20 yılı aşacak şekilde bulunduğunu bildirdiklerinden bu durumda davacı lehine zilyetlik şartlarının oluştuğunun kabul edilmesi gerektiği değerlendirilmektedir.

Açıklanan nedenlerle, İDM kararının onanması gerekirken Sayın Çoğunluğun aksi yönündeki bozma kararına iştirak edilememiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/11528, Karar No: 2017/11681, Tarih: 13.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/11528 E.  ,  2017/11681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin, CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesi gerektiğinin belirtildiği 11/03/2014 gün ve 17945 – 6619 sayılı ilamından önce verilen ve yalnız sanık tarafından temyiz edilen mahkemenin 29/06/2011 tarih ve 732 – 354 sayılı kararı ile TCK'nın 58. maddesi uygulanarak tekerrüre esas alınan Kartal 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/05/2008 gün ve 47 – 374 sayılı kararı uyarınca sonuç cezanın 8 ay hapis olması ve koşullu salıverme süresine eklenecek miktar bakımından bu hususun 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden bozma üzerine verilen kararda, sonuç olarak 1 yıl hapis cezasına hükmedilmiş olan Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/04/2007 gün ve 539 – 267 sayılı kararının tekerrüre esas alınması suretiyle kazanılmış hakkın ihlali,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılarak, Pendik 1. Asliye Ceza mahkemesinin 18/04/2007 gün ve 539 – 267 sayılı kararının

tekerrüre esas alınmasına, ancak 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hakkı gözetilerek koşullu salıverme süresine eklenecek miktar bakımından bozma öncesi tekerrüre esas alınan Kartal 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/05/2008 gün ve 47 – 374 sayılı kararındaki 8 ay hapis cezasının esas alınmasına karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1365, Karar No: 2011/2330, Tarih: 03.05.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/1365 E.  ,  2011/2330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/b-1, TCK.nun 59/2.maddesine göre 15 ay hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

Katılan vekilinin 19.9.2008 günü "yüzüne karşı" verilen hüküm sonrası, mahkemece kendisine 11.11.2008 tarihinde tebliğ olunan "hükümlü müdafiinin gerekçeli temyiz dilekçesine" karşı sunduğu 12.11.2008 havale tarihli "temyize cevap - TEMYİZ" dilekçesinde; sözkonusu hükmü "vekalet ücreti verilmemesi" yönünden temyiz ettiği ve bu istem açısından tebliğnamenin bir görüş içermediği anlaşılmakla; katılan idare vekilinin mahkemenin 19.9.2008 gün ve 2008/51E, 2008/193K.sayılı "yüze karşı tefhim olunmuş hükme yönelen" 12.11.2008 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz istemi hakkında "ek tebliğname" düzenlenebilmesinin takdir ve temini amacıyla dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 3.5.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14197, Karar No: 2010/10182, Tarih: 12.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/14197 E.  ,  2010/10182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Orman İşletme Müdürlüğü adına ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/11/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davann kısmen kabulüne dair verilen 08/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Dava, orman yangınından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, koyunlarını otlatan davalının, çay demlemek amacıyla yaktığı ateşin orman yangınına yol açtığını, hakkında suç tutanağı düzenlenen davalı hakkında ceza davası açıldığını belirterek, ağaçlandırma gideri ile söndürme giderinin ödetilmesini istemiştir.

Davalı ise, gözleri iyi görmediği ve okuma yazma bilmediği halde düzenlenen tutanağa imza attırıldığını ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda, örtü yangını niteliğinde oluşan yangın nedeniyle ağaçların zarar görmediği gerekçesiyle ağaçlandırma gideri hesaplanmasına gerek olmadığı belirtildiğinden, ağaçlandırma giderine ilişkin istem reddedilmiştir.

6831 sayılı Orman Yasası’nın 114 maddesi gereğince “Her türlü orman suçları ile tahrip olunan veya yakılan sahalar için, bu Kanunda yazılı tazminattan başka ayrıca, ağaç cinsine göre cari yıl içindeki mahalli birim saha ağaçlandırma gideri esas tutularak ağaçlandırma masrafına da hükmolunur.” Orman örtüsünün yanmasına yol açılması orman suçu niteliğinde olmasına ve 6831 sayılı Orman Yasası’nın 114 maddesi gereğince her türlü orman suçu nedeniyle ağaçlandırma giderine karar verilmesi gerektiğine göre davalının, hesaplanacak ağaçlandırma gideri ile de sorumlu tutulması gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davalıların ağaçlandırma gideri ile sorumlu tutulmaları gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 388/son maddesi gereğince gerekçeli kararın hüküm fıkrası bölümünde istek sonuçlarından her biri hakkında verilen kararın açık, kuşku ve duraksama yaratmayacak biçimde gösterilmesi gerekir. Davacı, kabul edilmesini istediği tazminatlara faiz yürütülmesini istediği halde, kabul edilen söndürme giderine ilişkin tazminata faiz yürütülmemiş olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

b)Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 388/son maddesi gereğince gerekçeli kararın hüküm fıkrası bölümünde istek sonuçlarından her biri hakkında verilen kararın açık, kuşku ve duraksama yaratmayacak biçimde gösterilmesi gerekir. Davacı, kabul edilmesini istediği tazminatlara faiz yürütülmesini istediği halde, kabul edilen söndürme giderine ilişkin tazminata faiz yürütülmemiş olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

c)5728 sayılı Yasa'nın 221. maddesi ile 6831 sayılı yasanın 114. maddesine eklenen son fıkra gereğince harçtan bağışık olan davacı idareden alınan harcın, karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda geri verilmesine karar verilmemiş olması da ayrı bir bozma nedendir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a, b ve c) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/10/2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına 1. bent yönünden katılmıyoruz. 12/10/2010
Yargıtay — Esas No: 2010/13983, Karar No: 2010/21430, Tarih: 13.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/13983 E.  ,  2010/21430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 17 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.