muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/28159, Karar No: 2015/38730, Tarih: 30.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/28159 E.  ,  2015/38730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/359148

MAHKEMESİ : Torbalı(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2011

NUMARASI : 2010/1181 (E) ve 2011/874 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık Y.. K.. müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Diğer hükümlerin temyizinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a)Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık sanık Y.. K.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

b)Yaralama suçuna gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın, soruşturma aşamasında verdiği 17.09.2010 ve 20.09.2010 tarihli ifadelerde, eşi olan sanığın, evlendiklerinden beri kendisini pek çok defa dövdüğünü, yüzüne vurduğunu, merdivenden ittirerek düşürdüğü, burnundan yaralandığını, Yeşilyurt Devlet Hastanesine gittiğini, yaklaşık beş ay süren evliliklerinde, sanığın 3-4 kez kendisi ile isteği dışında ters ilişkiye girdiğini, en son 29.08.2010 tarihinde ters ilişki sırasında sırtını ısırdığını, ancak darp etmediğini beyan etmiştir. Dosyada bulunan 17.09.2010 ve 21.09.2010 tarihli adli raporlara göre, katılanın vücudunun arka taraflarında iyileşmeye başlayan ekimozlar olduğu saptamış, ayrıca kovuşturma aşamasında, katılanın 28.08.2010 tarihinde burunda travma şikayeti ile Yeşilyurt Devlet Hastanesine başvurduğuna ilişkin belge

dosyaya getirtilmiştir. Sanık hakkında 29.08.2010 tarihinde cinsel taciz suçunu işlediği iddiasıyla TCK’nın 102/2 maddesinin uygulanması istemi ile dava açılmış, İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.04.2013 tarih ve 60/104 sayılı ilamı ile “sanığın, 29.08.2010 tarihinde şiddet kullanarak eşi mağdurun rızası olmaksızın zorla anal yoldan cinsel ilişkide bulunulduğu” gerekçesi ile mahkumiyet kararı verilmiş, karar Yargıtay’da temyiz incelemesinde olduğundan henüz kesinleşmemiştir.

dosyaya getirtilmiştir. Sanık hakkında 29.08.2010 tarihinde cinsel taciz suçunu işlediği iddiasıyla TCK’nın 102/2 maddesinin uygulanması istemi ile dava açılmış, İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.04.2013 tarih ve 60/104 sayılı ilamı ile “sanığın, 29.08.2010 tarihinde şiddet kullanarak eşi mağdurun rızası olmaksızın zorla anal yoldan cinsel ilişkide bulunulduğu” gerekçesi ile mahkumiyet kararı verilmiş, karar Yargıtay’da temyiz incelemesinde olduğundan henüz kesinleşmemiştir.

Sanık hakkında yürütülen soruşturmada, basit yaralama ve cinsel saldırı eylemleri ile ilgili ayırma kararı verildiği, eylem tarihlerinin 17.09.2010 olarak gösterildiği, temyiz incelemesine konu davanın iddianamesinde ise dosyada bulunan adli raporlara dayanılarak ve ayrıntılı açıklamaya da yer verilmeden 17.09.2010 tarihli yaralama eylemi yanında hakaret ve tehdit suçlarından Torbalı Sulh Ceza Mahkemesine, ayırma kararına konu eylemler nedeniyle de ağır ceza mahkemesine dava açıldığı ve İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, TCK’nın 102/2, 62. maddeleri gereğince henüz kesinleşmemiş mahkumiyet kararı verdiği anlaşılmıştır.

İddianamede, gerekçeli kararda ve ayırma kararında yaralama eylemlerinin tarihi 17.09.2010 olarak gösterilmiş ise de, gerçekte 29.08.2010 tarihinde cinsel saldırı sırasında meydana geldiği anlaşılan eylem hakkında, TCK’nın 102/4 maddesindeki düzenleme dikkate alınarak, İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/60 esas sayılı dava dosyası ile birleştirme kararı verilmesi, cinsel taciz suçuna ilişkin hükmün onanarak kesinleşmesi nedeniyle birleştirmenin mümkün olmaması halinde ise yaralama eyleminin cinsel saldırı eylemi ile doğrudan bağlantılı olması ve açılan davanın niteliğine göre cinsel taciz suçunun cebir unsurunu oluşturması ihtimali karşısında, öncelikle cinsel taciz eylemi sırasında cebir kullanıldığının kabulü ve bu cebrin somut olaya ilişkin davada TCK'nın 86/2. maddesine temas eder nitelikteki kasten yaralama suçuna dair eylemi de kapsaması durumunda davanın reddine, cinsel taciz eyleminde cebir kullanılmadığının kabulü durumunda ise sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, duruşmaya devam edilip eksik soruşturmayla hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan E.. K.. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/707, Karar No: 2025/3354, Tarih: 10.03.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/707 E.  ,  2025/3354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 4. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.10.2024 tarihli ve 2024/492 Esas, 2024/439 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11325, Karar No: 2013/9939, Tarih: 27.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/11325 E.  ,  2013/9939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... (kendisine asaleten,...'e velayeten) vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/12/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 16/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.Mahkemece, istem reddedilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile uzun yıllar evli kaldıklarını, bu evlilikten üç tane müşterek çoçukları bulunduğunu, boşanma davasının kesinleşmesinden 7-8 yıl sonra davalı eski eşi tarafından ... 1.Aile Mahkemesinin 2010/1586 esas sayılı dava dosyasında kendisi aleyhine ve müşterek çocukları ... aleyhine nesebin reddi davası açıldığını,açılan davada Adli Tıp Kurumundan alınan rapor ile davalının ....'in babası olduğunun tespit edildiğini, açılan nesebin reddi davası nedeniyle kendisinin kadınlık onurunun, namusunun, ... ve itibarının tahribata uğratıldığını, kızı davacı küçük ...'in ise utanç ve dışlanmışlık duygusu yaşamasına neden olunduğunu belirterek uğradığı manevi zararların davalıya ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı ise, eşinin etrafta küçük kızlarının kendisinden olmadığı yönündeki beyanları kulağına gelince gerçeğin ortaya çıkması için nesebin reddi davasını açtığını ve kanuni hakkını kullandığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; ... 1.Aile Mahkemesinin 2010/1586 esas sayılı dava dosyası ile "soy bağının reddi" davası açıldığı, davalı ...'in verdiği dava dilekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde "boşanma davasının devam ettiği ve tarafların ayrı yaşadıkları dönemde doğduğu söylenen küçük ...'in annesi davacı ...'nin bir çok yerde babasının ... olmadığına, ayrı yaşadıkları dönemde bir başka kişi ile ilişkiye girerek bu çocuğu dünyaya getirdiğine" dair duyumlarına dayalı olarak davalının bu iddiasının doğruluğu ve maddi gerçeğin bulunabilmesi için bu davayı açtığı, bunun dışında davalının davacıya yönelik kişilik haklarını ihlal edecek derecede herhangi bir beyan ve ifadesinin olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava dosyası arasında bulunan ... 1. Aile Mahkemesi'nin 2010/1586 esas ve 2011/1021 karar sayılı dava dosyasının incelenmesinde, davacı ... tarafından davalılar ... ile ... aleyhine nesebin reddi davası açıldığı, dava dilekçesinde aradan geçen bunca zaman sonra davalı ... tarafından ...'in gerçekte kendi kızı olmadığı, ayrı yaşadıkları dönemde bir başka kişi ile ilişkiye girerek bu çoçuğu dünyaya getirdiği yönünde bir çok yerde açıklama gereği duyduğu, bu duyumların kulağına gelmesi nedeniyle maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasını istediği için bu davayı açtığından bahsettiği, yargılama sonunda Adli Tıp Kurumundan alınan raporla nesebin reddi davasının reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar mahkemece davalının nesebin reddi davasını tarafların ayrı yaşadıkları dönemde doğduğu söylenen küçük ...'in annesi davacı ...'nin bir çok yerde babasının ... olmadığına, ayrı yaşadıkları dönemde bir başka kişi ile ilişkiye girerek bu çocuğu dünyaya getirdiğine dair duyumlarına dayalı olarak bu iddiasının doğruluğu ve maddi gerçeğin bulunabilmesi için bu davayı açtığının kabulü ve dava hakkının kişilik hakkına zarar verecek şekilde hukuka aykırı kullanılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, davalı, dosya kapsamı ile çevreden duyum aldığı iddasını ispatlayamadığı gibi nesebin reddi davasını açmasını gerektirir herhangi bir delil de dosyaya sunamamıştır. Bu nedenle, açılan dava ile davacıların huzur ve sükunlarının bozulacağı, manen zarar görecekleri kabul edilerek davacıların kişilik değerlerinin haksız biçimde ihlal olunduğunun kabulü ile davacılar yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle manevi tazminat istemlerinin tümden reddedilmiş olması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4337, Karar No: 2010/5554, Tarih: 27.09.2010

16. Hukuk Dairesi 2010/4337 E., 2010/5554 K.

**16. Hukuk Dairesi 2010/4337 E., 2010/5554 K.**

**- GEREKTİĞİ HALDE SERMA ŞİRKETİNİN İFLASINI İSTEMEMEK**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 179 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 345 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 352 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 50 ]

- 5358 S. İCRA VE İFLAS KANUNUNDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA ... [ Madde 23 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 324 ]

**"İçtihat Metni"**

Gerektiği halde sermaye şirketinin iflasını istememek suçundan sanık N... S...'in İİK'nun 345/a maddesi gereğince 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, dair karara yönelik temyiz isteminin süresinin geçtiği gerekçesiyle reddine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Sanığın cezalandırılmasına ilişkin kararın Tebligat Kanunu'nun 28 ve Tebligat Tüzüğünün 28.maddesine aykırı olarak tebliğ edildiği, dolayısıyla sanık vekilinin temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü yerine süresinden sonra yapıldığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi isabetsiz olduğundan, anılan karar kaldırılmak suretiyle yapılan temyiz incelemesi sonucunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşup oluşmadığının anlaşılabilmesi için öncelikle, İİK'nun 179.ve TTK'nun 324.maddesinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesinin gerekip gerekmediği saptanmalıdır. Mahkemece borçlu şirkete ait ticari defterler ve banka kayıtları getirtilip, birlikte bilirkişi incelemesine tabi tutulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik araştırma ile,

Kabule göre de;

1- Mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında tayin edilen cezanın miktarı itibarıyla 5237 sayılı TCK'nun 50/3.maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

2- 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Yasa'nın 23.maddesi ile 2004 sayılı İİK'nun 352/b maddesi yürürlükten kaldırılmış olup, hükmedilen cezanın, şartları bulunduğu takdirde seçenek yaptırımlara çevrilmesine ve ertelenmesine bir engel bulunmadığı halde, yasal olanak bulunmadığından bahisle paraya çevrilmesine ve ertelemeye yer olmadığına karar verilmesi,

İsabetsiz olduğundan temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 27.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7981, Karar No: 2023/3467, Tarih: 20.06.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/7981 E.  ,  2023/3467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/148 E., 2019/536 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde, ... ili, ... ilçesi, ... köyü 102 ada 2 parsel sayılı taşınmazın davalı idare adına tespit gördüğünü, taşınmazın özel mülkiyete konu yerlerden olduğunu, taşınmazın 25 yılı aşkın süredir nizası ve fasılasız olarak malik sıfatıyla eklemeli olarak zilyetliğinde olduğunu ileri sürerek taşınmazın kendisine ait olan kısmının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde, davacının 25 yıldır zilyetliğinin bulunmadığını, zilyetlikle kazanım şartlarının oluşmadığını, kadastro tespitinin doğru yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.07.2018 tarihli ve 2016/138 Esas, 2018/360 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin 24.12.2018 tarihli ve 2018/925 Esas, 2018/1006 Karar sayılı kararı ile dava konusu taşınmaza komşu olan taşınmazlardan, Narlı Mahallesi 102 ada 937 parsel sayılı taşınmaza ait tapulama tutanağı ile varsa dayanağı olan belge suretleri dosya içine alınmadığı, dava konusu taşınmazın Hazine adına tescil edilmesine sebep teşkil eden tapulama tutanağı altında imzaları bulunan tespit bilirkişileri dinlenmediği, herhangi bir dinlenmeme nedeni de tespit edilmediği, davacı babasının eklemeli zilyetliğine dayanmış olmakla babasının senetsizden mal iktisap edip etmediğinin de araştırılmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf taleplerinin kabulü ile hükmün kaldırılmasına, yeniden yargılama yapılması için dosyanın mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "A" harfi ile belirtilen alanın keşif günü itibariyle sürülü, ekili olduğu, II sınıf tarım arazisi olduğu, toprak amenajman işlemlerinin düzenli uygulandığı ve tarımsal mekanizasyona elverişli olduğu, "B" harfi ile belirtilen alanın sürülü ve ekili olduğu, II sınıf tarım arazisi olduğu, dava konusu taşınmazın münavebe usulü ile susuz tarım yapılarak kullanıldığı, toprak amenajman işlemlerinin düzenli uygulandığı ve tarımsal mekanizasyona elverişli olduğu, "C" harfi ile belirtilen alanın sürülü ve ekili olduğu, II sınıf tarım arazisi olduğu, toprak amenajman işlemlerinin düzenli uygulandığı ve tarımsal mekanizasyona elverişli olduğu, "D" harfi ile belirtilen alanın sürülü, ekili ve dikili olmadığı, taşınmazın tarımsal amaçlı kullanılmayan taşlık kayalık alanlardan oluştuğu, alan içerisinde yıkılmış bağ evi bulunduğunun bildirildiği, jeodezi ve fotogrametri mühendisi raporunda 1984 ve 2002 yıllarına ait hava fotoğraflarında taşınmazların işlenmiş olarak gözüktüğü ve tarımsal faaliyetlerin yapıldığı, ayrıca parsellerin etrafında sabit ve belirgin sınırların olduğu, "D" harfi ile belirtilen yerde ... olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı istinaf dilekçesinde özetle; davanın 10 yıllık hak düşürücü süre dolduktan sonra açıldığını, kadastro tespitleri sonrasında yapılan ilan sürecinde herhangi bir itiraz olmaması sebebiyle davanın esasına girilmeden usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğunu, dinlenen bilirkişi ve tanık beyanlarının taraflı olduğunu, taşınmazdan davacının zilyetliğine ilişkin bir emare bulunmadığını, bilirkişi raporlarının karar vermeye yeterli olmadığını, taşınmazın değerinin yüksek hesaplandığı, davanın kısmen reddine karar verilmesine rağmen lehlerine vekalet ücretine hükmedilmediği gibi davanın tümden kabulüne karar verilmiş gibi yargılama gideri, vekalet ücreti ve harç hesabı yapıldığını, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taşınmaza uygulanan 1984 ve 2002 yıllarına ait hava fotoğraflarında, taşınmazın, fen bilirkişisinin raporuna ekli krokide "A", "B", "C", "D" harfleriyle gösterilen sırasıyla 2.572,16 m2, 1.860,58 m2, 1.621,85 m2, 8.065,22 m2 yüzölçümündeki kısımlarında tarımsal faaliyet bulunduğunun, sınırlarının belirgin olduğunun ve "D" harfiyle gösterilen kısımda ... bulunduğunun tespit edildiği, zirai bilirkişilerin rapor ve ek raporlarına göre de "A", "B", "C", "D" harfleriyle gösterilen kısımların, kadastro tespitlerinden geriye doğru 20 yılı aşkın bir süre önce imar ihya edildiğinin belirlendiği, dolayısıyla taşınmazın "A", "B", "C", "D" harfleriyle gösterilen kısımları yönünden kazandırıcı zamanaşımı ile taşınmaz iktisabına ilişkin yasal koşulların oluştuğu, keşfin usulüne göre yapıldığı, bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olduğu, harç, yargılama giderleri ve vekalet ücretleri yönünden verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz dilekçesinde özetle; hak düşürücü sürenin geçtiğini, davanın usulden reddi gerektiğini, taşınmazın özel mülke konu olamayacağını, tanık beyanlarının yanlı ve çelişkili olduğunu, bilirkişi raporlarının karar vermeye yeterli olmadığını, sadece 1984 ve 2002 yıllarına ait hava fotoğraflarının rapora esas alınmasının içtihatlara aykırı olduğunu, "D" harfi ile gösterilen yerde tarım yapılmadığının bildirildiğini, bu konudaki kök rapor ile ek raporun çelişkili olduğunu, ziraat bilirkişisinin imar ihyanın ne zaman tamamlandığına yönelik tespitte bulunmadığı, taşınmazın m2 fiyatlarının iyi incelenmesi gerektiğini, vekalet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin hükümlerin irdelenmesi gerektiğini, nispi vekalet ücreti kısmında hata yapıldığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü maddesinin birinci fıkrasında; “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü maddesinin birinci fıkrasında; “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

16/B maddesinde; “Mera, yaylak, kışlak, otlak, harman ve panayır yerleri gibi paralı veya parasız kamunun yararlanmasına tahsis edildiği veya kamunun kadimden beri yararlandığı belgelerle veya bilirkişi veya tanık beyanı ile ispat edilen orta malı taşınmaz mallar sınırlandırılır, parsel numarası verilerek yüz ölçümü hesaplanır ve bu gibi taşınmaz mallar özel siciline yazılır. Bu sınırlandırma tescil mahiyetinde olmadığı gibi bu suretle belirlenen taşınmaz mallar, özel kanunlarında yazılı hükümler saklı kalmak kaydıyla özel mülkiyete konu teşkil etmezler. Yol, meydan, köprü gibi orta malları ise haritasında gösterilmekle yetinilir.”

17 nci maddesinde; "Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir. İl, ilçe ve kasabaların imar planının kapsadığı alanlarda kalan taşınmaz mallarda bu hüküm uygulanmaz." hükümleri düzenlenilmiştir.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.