muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6741, Karar No: 2021/4010, Tarih: 08.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/6741 E.  ,  2021/4010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, müştekinin bilet almak için Kocaeli otogarında bankın yanına koyduğu sırt çantasını alma eyleminin TCK'nın 142/1-c maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeksizin TCK'nın 141/1. maddesinden uygulama yapılması,

2- Müştekilerin soruşturma aşamasında alınan beyanlarında eylemin suç tarihinde saat 23:20' den sonra olduğunun ve gecenin başladığının anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Müştekinin çantasını çalan sanığın otobüsle giderken gelen ihbar sonucu dinlenme tesisinde yakalanarak bagajı sorulduğunda seyahat ettiği otobüsün muavini tarafından polislere teslim edilen çantanın bulunarak müştekiye iadesinin sağlandığı, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşulları bulunmayıp sanık hakkında TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 08.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3006, Karar No: 2020/17555, Tarih: 27.10.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/3006 E.  ,  2020/17555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ulaşım araçlarının kaçırılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasanın 40/2, CMK'nın 232/6 ve 34/2 ile 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği ,7035 sayılı Yasanın 21. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 291. maddesinin 1. fıkrasındaki 15 günlük sürenin istinaf mahkemelerine ilişkin temyiz süresini düzenlediği, daha önce Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK.nın 310. maddesine göre 1 hafta olduğu halde, sanığın yüzüne karşı verilen kararda, temyiz süresinin, "yüzüne karar verilenler yönünden tefhim tarihinden itibaren bir hafta içinde” başlayacağının belirtilmesi yerine "yüzüne karar verilenler yönünden tefhim tarihinden itibaren 15 gün içinde" başlayacağı ibaresine yer verilmesi suretiyle yanıltıldığının anlaşılması karşısında;sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak;yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın; yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan karar verildiğine,teşebbüs nedeniyle cezada indirim yapılırken hakkaniyetten uzak bir şekilde az indirim yapıldığına,hakkında verilen cezada takdiri indirim nedeni,hapis cezasının ertelenmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasının yasal olarak mümkün olmasına rağmen uygulanmama kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17843, Karar No: 2021/15320, Tarih: 02.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/17843 E.  ,  2021/15320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur. Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Sözleşme’nin 10. maddesinin 2. paragrafı, kamu makamlarının bu özgürlüğün kullanılmasına getirebilecekleri sınırlama rejimini düzenlemektedir. Önemine binaen, ifade özgürlüğüne yapılan müdahaleler çok istisnai hallerde kabul görmekte ve

Sözleşme’nin 10. maddesinin 2. paragrafının öngördüğü sınırlama kayıtları dar yorumlanmaktadır. Bu nedenle, bir kamu makamının ifade özgürlüğüne yaptığı “müdahalenin gerekliliği” mutlaka ikna edici bir şekilde açıklanmalıdır. Sözleşme’nin anılan maddesinde, belirtilen “gerekli” olma koşulu, müdahalenin bir ‘toplumsal ihtiyaç baskısına karşılık gelmesi ve özellikle izlediği meşru amaçla orantılı olması anlamına gelir. Bir müdahalenin bu kriterleri yerine getirdiği ve dolayısıyla haklı olduğu, ulusal makamların gösterdiği gerekçelerin “ilgili ve yeterli” olmasıyla anlaşılabilecektir.

Gerek Anayasa gerekse Sözleşme hükümlerine uygun davranılmaması, devletin pozitif ve negatif yükümlülüklerine aykarı hareket etmesi anlamına gelebilecektir. Zira, negatif yükümlülük kapsamında yetkili makamlar, zorunlu olmadıkça ifadenin açıklanmasını ve yayılmasını yasaklamamalı ve yaptırımlara tabi tutmamalı; pozitif yükümlülük kapsamında ise ifade özgürlüğünün gerçek ve etkili korunması için gereken tedbirleri almalı ve denge unsurunu sağlamalıdırlar. Aksi takdirde AİHM, kişinin şeref ve itibarının haksız bir saldırı altında olmasına rağmen ulusal mahkemeler tarafından gereken ölçüde korunmadığı gerekçesiyle AİHS'nin 8. maddesi açısından ihlal kararı verebilmektedir. Zira AİHM açısından, başvuranların özel hayata saygı hakkı ve ifade özgürlüğü eşit derecede önemlidir. Denge unsurunun sağlanmasında içtihatlara göre göz önünde bulundurulması gereken temel ilkeler ise, başvuruya konu ifadelerin kamu yararına ilişkin tartışmaya katkısı, ifade sahibinin tanınırlığı ve daha önceki tutumları, ifadenin içeriği, şekli ve etkileridir.

AİHM, birçok içtihadında Sözleşme’nin 10. maddesinin sadece ifade edilen düşünce veya bilginin esasını değil, aynı zamanda bunların aktarılma biçimlerini de güvence altına aldığını belirtmiştir. Bu anlamda, AİHM içtihatlarında, basın, toplumun sözcülerinden biri olarak kabul edilmekte ve herkesin kamuoyunu ilgilendiren bilgileri edinme hakkı bulunduğu düşüncesiyle, kamuyunu ilgilendiren konulara dair bilgi ve fikirleri vermeyi sağlayan basın özgürlüğüne ayrı bir önem atfedilmektedir. AİHM’e göre, öncelikle ifadelerin bir olgu isnadı mı yoksa değer yargısı mı olduğu belirlenmelidir. Zira olgu isnadı kanıtlanabilir bir husus iken, bir değer yargısının kanıtlanmasının istenmesi dahi ifade özgürlüğüne müdahale sayılabilecektir. Yargılamaya konu olan ifadeler eğer bir değer yargısı içermekte ve somut bir olgu isnadından bahsedilemeyecekse, değer yargılarını destekleyecek "yeterli bir altyapının" mevcut olup olmadığı AİHM tarafından göz önünde bulundurulmaktadır. Zira değer yargılarının dahi belli düzeyde olgusal temel içermesi gerektiği kabul edilmektedir. Öte yandan, hiçbir veriye dayanmayan ve hiçbir altyapısı bulunmayan bir değer yargısı AİHM tarafından da ifade özgürülğü sınırları içerisinde kabul görmemektedir.

Sonuç olarak, gerçek dışı olgulara dayalı iddia olarak nitelenen açıklamalar bakımından AİHM, başvurucuların bu tür ifadelerin ortaya konulmasından ve yayınlanmasından sorumlu olup olmadıklarını ve bu tür bilgilerle diğer kişileri aldatmayı amaçlayıp amaçlamadıklarını dikkate almaktadır.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Bu açıklamalar ışığında oluşa ve tüm dosya kapsamına göre;katılanın mevcut Mudanya Belediye Başkanı ve 20 Mart 2009 tarihinde yapılacak yerel seçimde de belediye başkan adayı olduğu, sanığın da Mudanya ilçesinin seçmeni olduğu, olay tarihinde sanığın bir başka belediye başkan adayı olan Hasan Aktürk için gerçekleştirilen seçim çalışmasına dair Bursa Olay TV'de yayınlanan serbest kürsü programında söz alarak katılandan bahisle ''..hiç konuşmayacağımı söylemişti, 5 milyara beni vurdurabilecek misin,babamın ölümüne sebep olan,benim babam kahrından öldü...., limanı yapmanız karşılığında 50 milyar tekne aldınız yalan mı?...'' şeklinde sözler sarfettiği anlaşılan somut olayda; sanığın bu sözlerinin katılanın belediye başkanlığı dönemine ilişkin yapılan belediye hizmetlerinin yetersiz görülmesi nedeniyle eleştiri ve demokratik tepki niteliğinde olduğu, sanığın savunması ve katılanın satın alınan teknede 4 kişi ortak olmalarına rağmen bu teknenin kendi adına kayıtlı olduğuna dair beyanı da dikkate alındığında sanığın iddialarının bir kısmının maddi vakıalara dayandığı ve eyleminin suç işlemediğini bildiği kimseye suç atmak biçiminde olmayıp Anayasa'nın 74. maddesinde yer alan Anayasal şikayet ve dilekçe verme hakkı kapsamında kalıp iftira suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7782, Karar No: 2024/4377, Tarih: 07.05.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/7782 E.  ,  2024/4377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

DAVALILAR : 3. Kişiler : ..., Deva Tekstil Madencilik İnşaat Petrol Ürünleri Sanayi Ve Ticaret Limited Şirketi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı/3. kişi ...ile davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı vekili, icra mahkemesine başvurusunda, takip dışı (3. kişi) davalı ... Ges Enerji Üretim San. ve Tic. A.Ş.'ne gönderilen haciz ihbarnamesine itiraz edildiğini, haciz ihbarnamesine itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, 89/4. maddesi uyarınca tazminata hükmedilmesini ve İİK'nın 338. maddesi gereğince şirket yetkilisi sanıkların cezalandırılmasını talep ettiği, mahkemece sanıkların beraatine ve tazminat davasının kabulü ile 140.000,00 TL tazminatın davalı 3. kişi şirketlerden tahsili ile davacıya verilmesine yönelik hüküm kurulması üzerine davalı ve davacı tarafın ayrı ayrı istinaf yoluna başvurduğu ve Bölge Adliye Mahkemesince davalı ...vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı ... Ges Enerji Üretim San. ve Tic.A.Ş. vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne ve İlk Derece Mahkemesi kararının, davalı ... Ges Enerji Üretim San. ve Tic.A.Ş. yönünden kaldırılmasına, davalı ... Ges Enerji Üretim San. ve Tic.A.Ş.'nin pasif dava ehliyeti bulunmadığından, açılan davanın bu davalı yönünden reddine dair verilen kararın davacı ve davalı 3. kişi vekili tarafından tazminat ve vekalet ücreti yönünden temyiz edildiği görülmektedir.

2004 sayılı İİK’nın 89. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında; “Hamiline ait olmayan veya cirosu kabil bir senetle müstenit bulunmayan alacak veya sair bir talep hakkı veya borçlunun üçüncü şahıs elindeki taşınır bir malı haczedilirse icra memuru; borçlu olan hakiki veya hükmi şahsa bundan böyle borcunu ancak icra dairesine ödeyebileceğini ve takip borçlusuna yapılan ödemenin muteber olmadığını veya malı elinde bulunduran üçüncü şahsa bundan böyle taşınır malı ancak icra dairesine teslim edebileceğini, malı takip borçlusuna vermemesini, aksi takdirde malın bedelini icra dairesine ödemek zorunda kalacağını bildirir. Bu haciz ihbarnamesinde, ayrıca 2, 3 ve 4. fıkra hükümleri de üçüncü şahsa bildirilir. Üçüncü şahıs; borcu olmadığı veya malın yedinde bulunmadığı veya haciz ihbarnamesinin tebliğinden önce borç ödenmiş veya mal istihlak edilmiş veya kusuru olmaksızın telef olmuş veya malın borçluya ait olmadığı veya malın kendisine rehnedilmiş olduğu veya alacak borçluya veya ESAS NO : 2023/7782

emrettiği yere verilmiş olduğu gibi bir iddiada ise, keyfiyeti, haciz ihbarnamesinin kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde icra dairesine yazılı veya sözlü olarak bildirmeye mecburdur." hükmüne yer verilmiştir.

emrettiği yere verilmiş olduğu gibi bir iddiada ise, keyfiyeti, haciz ihbarnamesinin kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde icra dairesine yazılı veya sözlü olarak bildirmeye mecburdur." hükmüne yer verilmiştir.

Kanun hükmünde yer alan tazminatın konusu, haciz ihbarnamesine karşı üçüncü kişinin gerçeğe aykırı beyanda bulunması sebebiyle takip alacaklısının uğradığı zarardır. Bu davada, üçüncü kişinin gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunu davacı takip alacaklısı ispat etmelidir. Üçüncü kişinin beyanının aksi, İİK'nın 68. maddesinde sayılan belgelere bağlı olmaksızın her türlü delille ispat edilebilir. Anılan maddenin açık hükmü gereğince; icra mahkemesince, genel hükümlere göre yargılama yapılarak sonuca gidilmelidir.

İİK'nın 89/4. maddesine dayalı olarak açılan tazminat davasında, tarafların göstereceği deliller, ticari defterler ve kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi yapılarak, ihbarnamenin tebliğ tarihi itibariyle, borçlunun, üçüncü kişiden istenebilir, kesin nitelikte bir alacağının mevcut olup olmadığı genel hükümler çerçevesinde belirlenir, diğer bir ifade ile anılan maddeye göre tazminata hükmedilebilmesi için, borçlunun, haciz ihbarnamesinin üçüncü kişiye tebliği tarihi itibariyle, üçüncü kişi nezdinde kesinleşmiş, haczedilebilecek muaccel bir alacağının bulunması zorunludur.

Dava dosyasının incelenmesinde; 21.09.2021 ve 01.02.2022 tarihli kök ve ek bilirkişi raporlarında; davalı 3. kişi ... Ges Enerji Üretim San. ve Tic. A.Ş.'nin ticari defterleri ile dava dışı borçlu Halk Yenilenebilir Enerji A.Ş.'ne ait ticari defterlerinin incelendiği, asıl borçlu ve 3. şahıs arasında düzenlenen ve ihtilaf konusu olmayan sözleşme hükümlerinin incelenmediği görülmüştür.

Dava dosyasının incelenmesinde; 21.09.2021 ve 01.02.2022 tarihli kök ve ek bilirkişi raporlarında; davalı 3. kişi ... Ges Enerji Üretim San. ve Tic. A.Ş.'nin ticari defterleri ile dava dışı borçlu Halk Yenilenebilir Enerji A.Ş.'ne ait ticari defterlerinin incelendiği, asıl borçlu ve 3. şahıs arasında düzenlenen ve ihtilaf konusu olmayan sözleşme hükümlerinin incelenmediği görülmüştür.

Somut olayda, 3. kişi ... Ges Enerji Üretim San. ve Tic. A.Ş. ile ...nin, dava dışı borçlu Halk Yenilenebilir Enerji A.Ş.'ne, haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihi itibariyle kesinleşmiş ve muaccel bir borcunun bulunup bulunmadığının tespiti için tüm taraflara ait tüm ticari defter ve belgeler ile 2020 yılına ait ticari defterlerle birlikte, asıl borçlu ve 3. şahıs arasında düzenlenen sözleşme hükümleri de dikkate alınarak, ... Ges Enerji Üretim San. ve Tic.A.Ş. ile ...ve dava dışı borçlu Halk Yenilenebilir Enerji A.Ş.'nin 2020 yılına ait defter kayıtlarını oluşturan defter ve belgelerle birlikte banka hesapları ile belgeler (Fatura, Çek, Hakediş, Teminat Mektubu, Avansla ödemeleri, Banka dekontları vb. evrakların) üzerinde karşılaştırmalı olarak bilirkişi incelemesi yaptırılıp, haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihi itibariyle borçlunun davalı 3. şahıstan kesinleşmiş ve muaccel bir alacağının olup olmadığının net olarak tespit edilerek, sonucuna göre hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken, sözleşme hükümleri incelenmeksizin düzenlenen yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak, İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulü yönünde hüküm tesisi ve Bölge Adliye Mahkemesi'nce yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, bunun yanısıra davalı 3. kişi ...'nin birleşme yolu ile ...tarafından devralındığı anlaşıldığından, ...'nin ticaret sicilden terkin edilip edilmediği hususun ticaret sicil müdürlüğünden sorularak ticaret sicil kayıtlarının da bu yönden incelenmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Davalı 3. kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin 27.12.2022 tarih ve 2022/1005 Esas, 2022/3777 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA ve Ankara 5. İcra Ceza Mahkemesinin 16.03.2022 tarih ve 2020/392 ESAS NO : 2023/7782

Esas, 2022/93 Karar sayılı kararının BOZULMASINA, davacının vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 07.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3594, Karar No: 2013/7851, Tarih: 12.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/3594 E.  ,  2013/7851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 09/11/2012 tarihli dava dilekçesi ile dava konusu ... Köyü 114 ada 28 parsel sayılı, 2416,69 m2 yüzölçümlü taşınmazın kadastro çalışmaları sonucu davalı adına tespit edildiğini, buna karşın; taşınmazın öncesinin taşlık, kayalık, çalılık ve makiliklerle kaplı olup Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ve zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığını ileri sürerek, davalı adına yapılan tespitin iptali ile dava konusu taşınmazın Hazine adına tapuya tescil istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulü ile, dava konusu 114 ada 28 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptaline taşınmazın tamamının tarla vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm, davalı gerçek kişi tarafından esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanun ile eklenen geçici 8. madde gereği yapılan kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 1956 tapulama çalışmaları yapılmış ve dava konusu taşınmaz tespit harici bırakılmıştır. 25.12.1975 tarihinde ilân edilen, 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanuna ile değişik 2. madde çalışmaları ve 1986 yılında yapılan 6831 sayılı Kanunun değişik 2/B madde uygulama çalışmaları bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davalı yararına 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı, belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; dava konusu taşınmaz .... Köyü 114 ada 28 parsel olduğu halde, hüküm kısmında taşınmazın parsel numarası 128 parsel olarak yazılmış olup, bu yanılgının giderilmesi, hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 2. bendinde yer alan parsel numarasının 28 olarak düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.M.U.K.'nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 12/09/2013 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21142, Karar No: 2014/712, Tarih: 20.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/21142 E.  ,  2014/712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı....Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 15.3.2013 gün ve 435-297 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olması bakımından, davalılar ..., ... ve ...'e gönderilen tebligat parçasında "bu zarfta temyiz başvuru dilekçesi" vardır ibaresi yazılı olduğu halde tebligat evrakından davalılara yalnızca gerekçeli kararın tebliğ edildiğinin belirlenmesi üzerine temyiz başvuru dilekçesinin diğer davalılara tebliğ edilerek tebligat parçalarının eklenmesi için dosya geri çevrilmesine ragmen mahkemece istek yerine getirilmeden tekrar iade edildiği görülmüştür..

Yargılamanın bir an önce neticelenebilmesı için gerekli dikkat ve özen gösterilerek ve bu defa talep bizzat mahkeme hakimince ele alınarak anılan davalılara temyiz başvuru dilekçesinin tebliğ edilerek tebligat parçalarının dosyasına eklenmesi ve temyiz süreleri de beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE,20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.