muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5058, Karar No: 2012/9133, Tarih: 18.06.2012

Yasa metninden açıkça anlaşıldığı gibi, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım, inşaat ve hayvancılık yapmak amacı ile ağıl yapılamaz. Bu tür yerler özel mülk olamaz. Yönetim derhal el koyma hakkına sahiptir. Orman içi açıklıklardan yararlanabilmek için zorunlu olarak orman kullanılacaktır. Bu kullanım nedeniyle yeni açma, genişletme, yangın oluşması önlenemeyecek ve orman bütünlüğü bozulacaktır.

Ayrıca, bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu yoktur. Zira, öncesi orman olan ve ormandan açılan taşınmazlar, 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi ve Yargıtay uygulamaları gereği oluşan kesin içtihatlara göre zaten orman sayılmaktadır. 17. maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca [HANGİ NEDENLE OLURSA OLSUN ORMAN İÇİ AÇIKLIKLARIN KAZANILAMAYACAĞI İLKESİNİ İÇERMEKTEDİR VE AMACI ORMAN BÜTÜNLÜĞÜNÜ KORUMAKTIR]. Bu tür yerlerin 15.07.2004 günlü Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 26/a maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılması gerekir.

Yasa koyucu ayrı bir kavram oluşturmuş ve hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat ile özel mülke dönüşme yolunu kapamıştır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazın memleket haritasında açık alanda gözükmesi bu olguyu değiştirmez. Etrafı ormanla çevrili olan taşınmazlar, özel mülke dönüşüp tarım ve inşaata açıldığında orman bütünlüğünün bozulacağı tartışmasızdır. Dairemizin bu yoldaki kararları Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ve yerleşik kararlar halini almıştır [Y.H.G.K.’nun 10.12.1997 gün ve 1997/20-830/1034, 10.12.1997 gün ve 1997/20-808/1039, 22.10.2003 gün ve 2003/20-665/614 sayılı ve yine orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten sonra 20 yıldan fazla süre geçse dahi orman içi açıklık konumunda olan taşımazların zilyedlik yoluyla kazanılamayacağı konusundaki 11.10.2004 gün ve 2004/7-531-582 sayılı kararları].

Tapu ve zilyetlik yoluyla kişi ve kurumların ormandan toprak kazanmasını sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları da Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

2012/5058 - 9133

Ayrıca; orman içi açıklık ve boşluklar ile orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanlar, yasa gereği orman sayıldığı için, 15.07.2004 günlü Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesinin (a) ve (j) bentleri gereğince Devlet Ormanı olarak sınırlandırılması öngörülmüştür. Bu tür yerler zilyetlik yolu ile kazanılamaz ve özel mülk olarak tescil edilemez. Mahkemece bu yön üzerinde durularak tartışılmamıştır.

Kaldı ki; dosya arasında çekişmeli yeri geniş çevresi ile birlikte gösterir pafta örneği de bulunmadığından bilirkişi raporları denetlenememektedir.

Kaldı ki; dosya arasında çekişmeli yeri geniş çevresi ile birlikte gösterir pafta örneği de bulunmadığından bilirkişi raporları denetlenememektedir.

Bu nedenle; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; orman kadastrosu kesinleşmediğine göre, fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; çekişmeli yerin 6831 sayılı Yasanın 17/2. maddesi gereğince orman içi açıklık niteliğinde olup olmadığı denetlenmelidir.

Yukarıda açıklanan yöntemle; yapılacak araştırma sonucu, taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılması gerekir. Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte tarım uzman bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar gerçek kişiler yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; 3402 sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca, davacılar yanında, önceki malikler yönünden de tapu sicil ve kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı yasanın 03.07.2005 gün 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Yasası ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, yasanın getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulması gerektiği” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne 109 ada 27 parselin bahçe vasfıyla davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm davalı ... Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

2012/5058 - 9133

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre orman kadastrosu yapılmış, taşınmaz orman sınırları içinde bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 18/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1252, Karar No: 2019/8090, Tarih: 11.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/1252 E.  ,  2019/8090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 28/12/2017 tarih ve 2015/484 E- 2017/638 K. sayılı kararın davalı şirket vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabul-kısmen reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 17/01/2019 tarih ve 2018/683 E- 2019/31 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin öğretmenlik yaparken Kasım 2005 basım tarihli “Lise 1 Fizik Konu Anlatımlı” kitabı ile Ağustos 2006 tarihli “9. Sınıf Fizik Konu Anlatımlı” fizik kitapları yazdığını ve bunların Zafer Yayınlarınca basılarak satış ve dağıtımının yapıldığını, eser sahibinin FSEK 11. madde gereğince müvekkili ... olmasına rağmen eserlerinin sözleşme yapılmadan çoğaltılıp satıldığını ileri sürerek, 1.000,00 TL. maddi ve 15.000,00 TL. manevi tazminat talep etmiş, 11/12/2017 tarih ıslah dilekçesi ile tecavüzün tespiti, ref’i ve men’iyle birlikte maddi tazminat talebini 49.511,10 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında sözleşme bulunmadığını, FSEK 70/2. maddesi yollaması ile BK 72. maddesi hükmüne göre davacının haksız fiili öğrendiği tarihten itibaren 2 yıl içinde dava açması gerektiği halde 2005 yılından beri bildiği halde dava açmadığını, öncelikle davanın zamanaşımı bakımından reddinin gerektiğini, “Lise 1 Fizik Konu Anlatımlı” eserin yazarının tespitini talep ettiklerini zira kitabın intihal suretiyle yazıldığından FSEK 34. maddesi kapsamında iktibasın mümkün olduğunu, manevi tazminat talebinin ise fahiş olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; “Lise 1 Fizik Konu Anlatımlı” ve “9. Sınıf Fizik Konu Anlatımlı” adlı yayınların, 5846 Sayılı FSEK kapsamında “ilim ve edebiyat eseri” niteliğinde olduğu, davacının eser sahibi sıfatı ile anılan eserler üzerinde FSEK kapsamında manevi ve mali haklarının bulunduğu, davalının davaya konu eserleri davacı eser sahibinden izin almaksızın ve sözleşme ilişkisi kurmadan ilk olarak “Kasım 2005” ve sonrasında "Ağustos 2006” tarihlerinde çoğaltıp yayımlamak suretiyle umuma arz ettiği, davacı eser sahibinin manevi haklarından FSEK 14 maddesinde düzenlenen “Umuma arz yetkisi” ile mali haklarından FSEK 22 ve 23. maddesinde düzenlenen “çoğaltma” ve “yayma” haklarının ihlal edildiği, davacının FSEK 68/1 maddesi uyarınca tazminat talep edebileceği gerekçesiyle DAVANIN KISMEN KABULÜNE; davacıya ait "Lise 1 Fizik Konu Anlatımlı" ve "9. Sınıf Fizik Konu Anlatımlı" adlı eser niteliğindeki kitaplara davalının eylemleri nedeni ile tecavüz ettiğinin tespiti ile ref'ine, anılan kitapların davalı tarafından yeniden basımının, yayınlanmasının, dağıtımının engellenmesi ve basılan kitapların toplatılması yolu ile tecavüzün men'ine, 5846 sayılı FSEK 68. maddesi gereğince hesaplanan toplam 49.511,10 TL telif tazminatının, 2006 yılı için 13.860,00 TL'sine 31.12.2006 ve 2013 yılı için 35.651,10 TL'sine 31.12.2013 tarihinden itibaren avans faizi ile 10.000,00 TL manevi tazminatın 31.12.2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı şirket vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun diğer istinaf itirazlarının ESASTAN REDDİYLE ilk derece mahkemesi kararının gerekçesi yönünden KABULÜNE; KARARIN KALDIRILMASINA; davanın KISMEN KABULÜYLE KISMEN REDDİNE; Davacıya ait "Lise 1 Fizik Konu Anlatımlı" ve "9. Sınıf Fizik Konu Anlatımlı" adlı eser niteliğindeki kitaplara davalının eylemleri nedeni ile tecavüz ettiğinin tespiti ile ref'ine, kitapların davalı tarafından yeniden basımının yayınlanmasının dağıtımının engellenmesi ve basılan kitapların toplatılması yolu ile tecavüzün men'ine, 5846 sayılı FSEK 68. maddesi gereğince hesaplanan toplam 49.511,10 TL telif tazminatının; 13.860,00 TL'sine 31.12.2006 ve 35.651,10 TL'sine 31.12.2013 tarihinden itibaren işletilecek ticari avans faizi ile birlikte tahsiline ve davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 10.000,00 TLnin 31.12.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Ltd. Şti vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı ... Ltd. Şti vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı ... Ltd. Şti vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3.004,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/12/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3455, Karar No: 2018/5301, Tarih: 04.07.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/3455 E.  ,  2018/5301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk, Bolu .... Sulh Hukuk ve ... .... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/.... maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının kuruma yerleştirilmeden önceki son ikamet adresinin “... Köyü .../ ...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının kuruma yerleştirilmeden önceki son ikamet adresinin “... Köyü .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... .... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının uzun zamandır bakımevinde bulunduğu, kısıtlı adayının bakımevinde uzun zamandır bulunması nedeniyle bu adresin kısıtlı adayının yerleşim yeri adresi olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun .../.... maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun .... maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Her ne kadar, TMK’nın .... maddesinde bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucu doğurmayacağı düzenlenmişse de dosya kapsamından orta mental retardasyon rahatsızlığı bulunan kısıtlı adayı ile ilgilenen kimsenin olmadığı, halen ... ... Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde kalan 1986 doğumlu olan kısıtlı adayının 1990 yılından beri yurdun çeşitli bölgelerinde bulunan bakımevlerinde kaldığı ve bakım ve gözetiminin sürekli olarak bakımevinde gerçekleştirildiği ve dolayısıyla bakımevinde sürekli yerleşmek amacıyla bulunduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/.... maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/07/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7789, Karar No: 2011/876, Tarih: 31.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7789 E.  ,  2011/876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Malatya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.12.2008 tarih ve 2007/192-2008/471 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının en büyük ortağından 26.12.1997 tarihli noter sözleşmesiyle hisse devraldığını, devredenle yakın arkadaş olması nedeniyle ortaklığın kaydının yapıldığı zannıyla uzun süre birlikte çalıştıklarını, ölümü sonrasında devrin kayıtlara yazılmadığının ortaya çıktığını, diğer ortaklar ile mirasçıların durumu kabul etmediğini, davalıya başvurunun sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, müvekkilinin davalının hissesini devir aldığının ve davalının ortağı olduğunun tespiti ile bu durumun tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının davalı şirket kayıtlarında ortak görünmediği, ortaklığına dair karar alınmadığı, ortaklardan ...’a ait 997 hisseden 400 hisseyi noterde düzenlenen sözleşmeyle devir aldığı, devir aldığı tarihten dava tarihine kadar geçen 10 yıllık sürede genel kurullara katılmadığı, şirket anasözleşmesinde devir ile ilgili bir düzenlemenin bulunmadığı, devrin nasıl işleme tabi tutulacağının TTK.nun 417. maddesinde açıklandığı, davacının devrin pay defterine yazılması için bir talepte bulunmadığı, pay defterine yazımla ortaklığın davalıya karşı ileri sürülebileceği, yönetim tarafından karara bağlanarak pay defterine yazımın olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, anonim şirket hissesini devir aldığının ve şirket ortağı olduğunun tespiti ile tescili istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, anonim şirket hissesini devir aldığının ve şirket ortağı olduğunun tespiti ile tescili istemine ilişkindir.

Davacının, davalı şirketin ortakları arasında yer alan ...’a ait hisselerin bir kısmını 26.12.1997 tarihli noter devir sözleşmesiyle devir aldığı, bu devrin davalı kayıtlarına işlenmediği ve davacının kayıtlarda ortak görünmediği hususları uyuşmazlık konusu değildir. Öte yandan, davalı anasözleşmesinde, hisselerin nama yazılı olduğu, hisse senedi veya bunları temsil eden ilmühaber çıkarılmadığı, devre engel ve devrin hangi şartlarda kabul edileceğine dair hükümler bulunmadığı da dosya kapsamıyla sabittir. Taraflar arasındaki çekişme, davacının davalının ortağı sayılıp sayılmayacağı noktasında toplanmaktadır. Ortaklığa karşı, ancak pay defterinde kayıtlı bulunan kimse ortak sıfatına haizdir. TTK.nun 417 nci maddesi hükmü uyarınca, hisse senetlerinin TTK.nun 416 ncı maddesine uygun olarak devir edildiği ispat edilmedikçe devralan pay defterine yazılmaz. Şayet, pay devrinin deftere yazılması istemi reddedilmiş ise, bu halde devralanın pay defterine yazılması istemli dava açması mümkündür. Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, davalı şirket davacının ortaklığını açıkça kabul etmemiş, muaraza çıkarmıştır. Bu aşamadan sonra, davacının öncelikle davalı şirkete başvurması, sonra dava açmasının gerektiğinin kabulü doğru görülmemiştir. O halde, davacının 26.12.1997 tarihli noter sözleşmesi ile devir aldığı hisselerin halen davalı kayıtlarında kime ait olduğu tespit edilip, davacı tarafa bu kişilere karşı dava açması için önel verilmesi, dava açıldığı takdirde eldeki davayla birleştirilmesi, iddia, savunmalar ve toplanan kanıtlar çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 31.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13926, Karar No: 2022/3225, Tarih: 01.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/13926 E.  ,  2022/3225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2018 tarih ve 2018/94 - 2018/231 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : Sanık hakkında TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddesi yollamasıyla TCK'nın 314/2, 220/7- 2. cümle, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan kanuna eklenen geçici 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmedilen cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından duruşmalı inceleme isteminin 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Ayrıntıları Dairemizin 2015/3 esas sayılı kararında ve dairemizce de benimsenen istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüte yardım suçunda kast unsuru yönünden, Yargıtay uygulamaları ve öğretideki görüşler incelendiğinde;

Bir suçun kanuni tanımında "bilerek", "bildiği halde", "bilmesine rağmen" gibi ifadelere açıkça yer veren suçlar olası kastla işlenemez (Prof.Dr. İzzet ÖZGENÇ, TCK Genel Hükümler, 7. Baskı, s. 241).

Kişi, örgütün işlediği somut fiili bilmese de terör örgütü olduğunu, sağladığı yardımın örgütün yararına kullanılacağını bilmeli ve bu irade ile hareket etmelidir. İnsani mülahazalarla yapılan yardımlar örgüte yardım suçunu oluşturmaz. Yapılacak her türlü yardımın suç olarak değerlendirilmemesi gerekir (Prof.Dr. A. Caner Yenidünya - Arşt.Görv. Zafer İçer, Suç İşlemek Amacıyla Örgüt Kurma, 1. Baskı, s. 56).

Örgüte yardım suçunda manevi unsurun oluşması için genel kasıt yeterli değildir. Özel kasıt ile işlenen bir suçtur. Fail örgütün amacını gerçekleştirmesine katkı sağlamak kastı ile hareket etmelidir (Yrd.Doç.Dr. Namık Kemal TOPÇU, Örgütlü Suçlar ve Terör Suçları, s. 164).