muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2405, Karar No: 2016/2798, Tarih: 16.05.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/2405 E.  ,  2016/2798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ..... arasındaki davadan dolayı ..Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 11/01/2016 gün ve 2014/908-2016/10 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, davada, davacı davalıya yaptığı katalog ve hedef afişlerin bedelinden bakiye kalan alacağı ödenmediğiden bahisle tahsili için yaptığı takibe itiraz edilmesi nedeni ile itirazın iptâli davası açmış, mahkemece davanın kabulüne ilişkin verilen karar, davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmiş, temyiz harçları yatırılmamıştır.

Adli yardım talebi kanun yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı HMK'nın 336/3. maddesi uyarınca davacının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtay’a aittir.

Adli yardım 6100 sayılı HMK'nın 336 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardımın şartları “ödeme gücünden yoksun olma” ve “haklı olma” dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1). Adli yardımdan yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye ibraz etmesi gerekir (m. 336/2). Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir. Adli yardım talebinde bulunan davasında haklı olduğu yolunda mahkemeye kanaat uyandırmak zorundadır (m. 334/1). Somut olayda, davacının ödeyeceği temyiz harcı 143,50 TL temyiz başvurma harcı ve 444,64 TL temyiz peşin harcı olmak üzere toplam 588,14 TL’dir. Davacının ibraz ettiği belgeler ile şirket ve yetkililerinin mal varlığına el koyma kararı, bu miktar harcın ödenmesi mümkün olmayacak miktarda olmadığından dolayı harcı ödemesi halinde şirket ortaklarının geçimini önemli ölçüde zora düşüreceğini ispata yeterli bulunmamaktadır. Haklılık koşulu yönünden de bir kanaat oluşmamıştır. Açıklanan nedenlerle davacının koşulları oluşmayan adli yardım talebinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle,

1-Davacı vekilinin adli yardım talebinin reddine,

2-Kararın davacı vekiline tebliğine,

3-HMK’nın 6459 sayılı Yasa'yla değişik 337/2. maddesi uyarınca bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edilebileceğine,

4-İtiraz dilekçesi verilmesi halinde dosyanın HMK’nın 6459 sayılı Yasa'yla değişik 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli Yargıtay 16. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na gönderilmesine,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle,

1-Davacı vekilinin adli yardım talebinin reddine,

2-Kararın davacı vekiline tebliğine,

3-HMK’nın 6459 sayılı Yasa'yla değişik 337/2. maddesi uyarınca bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edilebileceğine,

4-İtiraz dilekçesi verilmesi halinde dosyanın HMK’nın 6459 sayılı Yasa'yla değişik 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli Yargıtay 16. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na gönderilmesine,

5-Kararın kesinleşmesi halinde temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması için 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK’nın 434/III. maddesi uyarınca işlem yapılmasına, yukarıda 2, 4, ve 5. bentler uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15958, Karar No: 2022/3214, Tarih: 10.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/15958 E.  ,  2022/3214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız bozulmasını istediği temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir." ve aynı Kanunun 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin, sübût bulan eylemin TCK’nın 142/2-h, 143/1. maddelerinde tanımlanan nitelikli hırsızlık suçuna uyduğu, suç vasfının hatalı tayin edilmesine dair olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre; sanıkla mağdurun arkadaş oldukları, bir müddet tanıklar ... ile ... de varken mağdura ait evde hep birlikte oturdukları, sonra sanıkla mağdurun evden ayrıldıkları, sanığın, mağdurun boya deposunda sayım yapıp çıkmasından sonra, bu iş yerinin önünde gece sayılan bir zaman diliminde, mağdura bıçak tevcih ederek ondan zorla cep telefonunu aldığı, mağdurun gerek olaydan sonra sıcağı sıcağına alınan kolluk beyanında gerekse de kovuşturma aşamasındaki beyanında bu iddiasında ısrarcı olduğu, tanıklar ... ve ...’in kovuşturma aşamasındaki beyanlarında, sanığın beraberce oturdukları evden mağdura ait telefonu aldığını eve sonradan dönen mağdurdan duyduklarını belirttikleri, lâkin dışarı çıkan mağdurun yanına telefonunu almamasının hayatın olağan akışına uymadığı, bu tanıkların doğrudan suç ânına dair görgülerinin de bulunmadığı, bu itibarla sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebebi yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebebi yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 10.03.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/173, Karar No: 2024/2174, Tarih: 01.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/173 E.  ,  2024/2174 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İnfaz Hakimliği

İNCELEME KONUSU KARAR : Şikayetin kabulüne

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan ... 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.03.2018 tarihli ve 2017/4 Esas, 2018/35 Karar sayılı kararı ile ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü ...'in, açık görüşlerdeki süre ve kişi sayısı sınırlamasının hukuka aykırı olduğu yönündeki talebinin reddine dair Boğazlıyan T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığı'nın 03.07.2023 tarihli ve 2023/1556 sayılı kararına karşı yapılan şikâyetin kabulü ile anılan kararın iptaline dair Boğazlıyan İnfaz Hâkimliğinin 14.07.2023 tarihli ve 2023/660 Esas, 2023/671 Karar sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.12.2023 tarihli ve 94660652-105-66-20217-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.12.2023 tarihli ve 2023/132446 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.12.2023 tarihli ve 2023/132446 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre hükümlünün, ceza infaz kurumu idaresi tarafından müebbet hapis cezasına hükümlüler hakkında kapalı görüşte uygulanması gereken ziyaretçiler ile teker teker görüştürülme usulünün açık görüşte de kendisine uygulanmak suretiyle ziyaretçileriyle teker teker görüşmek zorunda bırakıldığını belirterek, mağduriyetinin giderilmesini talep etmesi üzerine, Boğazlıyan T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığı'nca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanların görüşebileceği kişilerin ve uygulanacak görüş usulünün Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkındaki Yönetmeliğin 11 ve 12 nci maddelerinde açıkça düzenlendiğinden bahisle talebin reddine dair verilen karara yönelik hükümlünün şikayetinin "ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanlar hakkında kapalı görüşte kimlerle, ne kadar süre ile ve ne şekilde görüşebilecekleri konusunda ilgili Yönetmelikte düzenleme bulunmasına rağmen, açık görüşte, kapalı görüşte olduğu gibi ziyaretçileri ile teker teker görüşme yapabileceklerine ilişkin herhangi bir düzenleme bulunmadığı" gerekçesiyle kabulü ile anılan kararın iptaline dair Boğazlıyan İnfaz Hâkimliğinin 14.07.2023 tarihli ve 2023/660 Esas, 2023/671 Karar sayılı kararı verilmiş ise de,

Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkındaki Yönetmeliğin ziyaret ve görüşlerde uyulacak esaslar başlıklı ikinci kısım birinci bölümünde kapalı görüş usulü, ikinci bölümünde ise açık görüş usulü düzenlenmiş olup; kapalı görüşle ilgili bölümünde yer alan Yönetmeliğin 10 uncu maddesinde yer alan, "Ziyaret günleri ve saatleri ile bir hükümlü ve tutuklunun görüşebileceği ziyaretçi sayısı, kurumun fiziki yapısı ve kapasitesi dikkate alınarak, kurumca belirlenir. Görüş süresi, yarım saatten az, bir buçuk saatten fazla olacak şekilde belirlenemez. Görüş süresi, görüşmenin fiilen başladığı andan itibaren işletilir. Çocuk hükümlü ve tutuklular için ziyaret süresi bir saatten az, üç saatten fazla olmamak üzere belirlenir."

Yönetmeliğin 11 ... maddesinde yer alan, "Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanları; eşi, çocukları, torunları, torunlarının çocukları, annesi, babası, büyükannesi, büyükbabası, büyükannesi ve büyükbabasının anne ve babaları, kardeşleri ve vasisi dışında kimse ziyaret edemez."

Yönetmeliğin açık görüşle ilgili bölümünde yer alan 14 üncü maddesine göre; "Hükümlü ve tutuklular; 9 uncu maddenin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen kişiler ile açık görüş yapabilir. Ziyaret günleri ve saatleri ile bir hükümlü ve tutuklunun görüşebileceği ziyaretçi sayısı, kurumun fiziki yapısı ve kapasitesi dikkate alınarak, ceza infaz kurumu tarafından belirlenir."

Yönetmeliğin 15 ... maddesinde yer alan, "Hükümlü ve tutuklular, Bakanlıkça uygun görülen; milli bayramlar ve mensubu bulundukları dinin bayramları ile özel günlere mahsus olmak üzere, 9 uncu maddenin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen kişiler ile açık görüş yapabilir. Ancak; ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkûm olanlar bu madde kapsamında anne, baba, eş, çocuk, torun, büyükanne, büyükbaba ve kardeşleriyle görüşebilirler."

Yönetmeliğin 17 nci maddesinde yer alan, "Açık ziyaretler, bir buçuk saatten fazla olmamak kaydıyla 09.00 - 17.00 saatleri arasında yaptırılır. Ziyaret süresi, görüşmenin fiilen başladığı andan itibaren işler. Çocuk hükümlü ve tutuklular için ziyaret süresi bir saatten az, üç saatten fazla olmamak üzere belirlenir." şeklindeki düzenlemeler ile, Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkındaki Yönetmeliğin 12 nci maddesinde 14.09.2021 tarihinde yapılan değişiklikle "Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanlar, kapalı ve açık görüşlerde 11 ... maddede belirtilen kişiler ile ancak teker

teker ve ceza infaz kurumu müdürünün belirleyeceği gün, saat ve koşullar içinde, on beş günlük aralıklarla ve günde bir saati geçmemek üzere görüşebilir. Kurum güvenliği, hükümlülerin suç türü, tehlikelilik durumu gibi hususlar göz önünde bulundurularak görüşler kurum idare ve gözlem kurulu kararı ile aynı anda birden fazla ziyaretçiyle de yaptırılabilir." şeklinde yapılan düzenlemeler nazara alındığında, Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanlar hakkında kapalı görüşte kimlerle, ne kadar süre ile ve ne şekilde görüşebilecekleri konusunda ilgili Yönetmelikte düzenleme bulunduğu gibi yapılan Yönetmelik değişikliği ile açık görüşte de kapalı görüşte olduğu gibi ziyaretçileri ile teker teker görüşme yapabileceklerine ilişkin bir düzenleme yapıldığı gözetilmeden, şikâyetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkındaki Yönetmeliğin 11 ... maddesi;

Madde 11- "Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanları; eşi, çocukları, torunları, torunlarının çocukları, annesi, babası, büyükannesi, büyükbabası, büyükannesi ve büyükbabasının anne ve babaları, kardeşleri ve vasisi dışında kimse ziyaret edemez."

3. Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkındaki Yönetmeliğin “Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanların görüş usulü” başlıklı 12 nci maddesi;

Madde 12 – (Değişik:RG-14/9/2021-31598) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanlar, kapalı ve açık görüşlerde 11 ... maddede belirtilen kişiler ile ancak teker teker ve ceza infaz kurumu müdürünün belirleyeceği gün, saat ve koşullar içinde, on beş günlük aralıklarla ve günde bir saati geçmemek üzere görüşebilir. Kurum güvenliği, hükümlülerin suç türü, tehlikelilik durumu gibi hususlar göz önünde bulundurularak görüşler kurum idare ve gözlem kurulu kararı ile aynı anda birden fazla ziyaretçiyle de yaptırılabilir.

şeklinde düzenlenmiştir.

şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkındaki Yönetmeliğin 12 nci maddesindeki düzenlemeye göre, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanların aynı yönetmeliğin 11 nci maddesinde sayılan “eşi, çocukları, torunları, torunlarının çocukları, annesi, babası, büyükannesi, büyükbabası, büyükannesi ve büyükbabasının anne ve babaları, kardeşleri ve vasisi“ ile teker teker ve

ceza infaz kurumu müdürünün belirleyeceği gün, saat ve koşullar içinde, on beş günlük aralıklarla ve günde bir saati geçmemek üzere görüşme hakkı olduğu, ancak İdare ve Gözlem Kurulu tarafından, kurum güvenliği, hükümlülerin suç türü, tehlikelilik durumu gibi hususlar göz önünde bulundurularak görüşlerin aynı anda birden fazla ziyaretçiyle de yaptırılmasına karar verilebileceği anlaşılmakla, hükümlünün açık görüşlerdeki süre ve kişi sayısının sınırlamasının hukuka aykırı olduğu yönündeki talebinin reddine dair İdare ve Gözlem Kurulu kararına karşı yapılan şikayetin reddi yerine “açık görüşte, kapalı görüşte olduğu gibi ziyaretçileri ile teker teker görüşme yapabileceklerine ilişkin herhangi bir düzenleme bulunmadığı” gerekçesiyle kabulüne karar verilmesi Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Boğazlıyan İnfaz Hâkimliğince verilen 14.07.2023 tarihli ve 2023/660 Esas, 2023/671 Karar sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4382, Karar No: 2017/17552, Tarih: 25.12.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/4382 E.  ,  2017/17552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, davalı aleyhine ödenmeyen kira bedelleri için takip başlattıklarını, davalının ödeme emrinin tebliğinden sonra icra dosyasına sunduğu itiraz dilekçesi ile takibin durduğunu, kira bedellerinin yatırıldığı banka hesap kaydı incelendiği zaman davalının takip tarihine kadar hiç ödeme yapmadığını, takipten sonra yaptığı ödemelerden sonra bakiye ödenmemiş 5.805,00 TL borcun olduğunu, yasal 30 günlük ödeme süresi içinde takip konusu kira borcunun tamamını ödemediğini, davalı kiracının temerrüde düştüğünü belirterek itirazın kaldırılması ve tahliye ile %20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; vekil edeni tarafından davacıya yapılan ödemelerden sonra bakiye 5.805,00 TL kira alacağının kaldığını, bakiye kira alacağı ve devam eden aylar kirası için 20.02.2016 ve Haziran 2016 vade tarihli iki adet bononun davacı tarafa verildiğini, dava tarihi itibariyle bonoların vadesinin gelmediğini, taraflar arasında yapılan anlaşma gereği verilen sürenin hala dolmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne, davalı borçlu kiracının mecurdan tahliyesine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir.

Davacı alacaklılar vekili tarafından 12.07.2015 tarihinde tahliye talepli başlatılan icra takibi ile 2014 Aralık ayı bakiye kira alacağı 1.305,00 TL, 2015 yılı ocak-mayıs ayları kirası aylık 2.500,00 TL ve 2015 yılı haziran ayı kira bedeli olan 3.300,00 TL 'nin yasal faizi ile birlikte tahsili istenmiştir. Örnek 13 sayılı ödeme emri 20.07.2015 tarihinde davalı borçluya tebliğ edilmiş, borçlu 23.07.2015 tarihli dilekçe ile borca ve ferilerine itiraz etmiştir. Davacı vekili borçlunun itirazının kaldırılarak kiralananın tahliyesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece itirazın kaldırılması talebi yönünden olumlu olumsuz karar verilmeden, kesinleşmiş bir takip olmadığı halde doğrudan kiralananın tahliyesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 25.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13121, Karar No: 2020/223, Tarih: 07.01.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/13121 E.  ,  2020/223 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

Hırsızlık suçundan sanıklar ... ve ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e, 143 ve 146. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ...'ın hapis cezasının anılan Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ve ceza müddeti süresince denetim süresi belirlenmesine ilişkin Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/11/2007 tarihli ve 2006/843 esas, 2007/675 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 29/11/2019 gün ve 94660652-105-59-1857-2019-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09/12/2019 gün ve 2019/122179 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre, sanık ...'ın denetim süresi içinde yeni bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, ertelenmiş 1 yıl 3 ay hapis cezasının aynen infazına dair Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/04/2016 tarihli 2006/843 esas, 2007/675 sayılı ek kararının, Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/11/2007 tarihli kararının kanun yararına bozma yoluyla bozulması halinde hukuken yok hükmünde olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

1- Benzer bir olayla ilgili olarak Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 21/05/2014 tarihli ve 2013/26188 esas, 2014/14186 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, adı geçen sanıkların müştekinin bakkal dükkanı önünde kapıları açık ve anahtarı kontak üzerinde bulunan aracını hırsızlamak şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca hüküm kurulmasında,

2- Sanık ... hakkında hükmolunan cezanın 2 yıldan az hapis cezası olması, adlî sicil kaydında da hapis cezasını gerektiren bir mahkûmiyetinin bulunmaması ve yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılması nedeniyle söz konusu cezasının ertelenmesi hususları birlikte nazara alındığında, hakkında mahkumiyet hükmü kurulması halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını isteyip istemediği sorulmadan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

3- Sanıklarının olay tarihinde mağdura ait kapıları açık ve kontak anahtarı üzerinde olan aracını çalarak bir süre kullanıktan sonra, bir başka köyde kaza yapmaları nedeniyle terk edilmiş halde bırakmaları, görevlilerin yaptıkları araştırma sonucunda suça konu aracın ertesi gün hasarlı şekilde bulunarak müştekiye iade edilmesi, ayrıca benzin ve yağ tüketildiği de gözetilerek, 5237 sayılı Kanun'un 146. maddesinde öngörülen “malın geçici bir süre kullanılıp zilyedine iade edilmesi” koşulunun gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında; olayda kullanma hırsızlığına ilişkin hükmün uygulanamayacağı gözetilmeden, sanıklar hakkında anılan Kanun'un 146/1. maddesinin uygulanmasına karar verilmesinde, isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, sanık ...'ın denetim süresi içinde yeni bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, ertelenmiş 1 yıl 3 ay hapis cezasının aynen infazına dair Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/04/2016 tarihli 2006/843 esas, 2007/675 sayılı ek kararının hukuken yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan KABULÜ ile hırsızlık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/11/2007 tarihli ve 2006/843 esas, 2007/675 sayılı kararı ile verilen hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 07/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.