muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14475, Karar No: 2015/888, Tarih: 22.01.2015

Her ne kadar mahkemece trafik polis memurundan kusur konusunda bilirkişi raporu alınmış ise de; söz konusu rapor kazanın oluşu ve niteliği itibariyle hüküm kurmaya yeterli değildir. Bu durumda mahkemece, kaza nedeniyle düzenlenen tüm belgeler ilgili yerlerden getirtilerek... veya ...Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek kusur uzmanı bilirkişi kurulundan kusur dağılımına ilişkin tarafların itiraz ve savunmalarını karşılayacak biçimde ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-)Dosya içerisinde bulunan ...'a ait veraset ilamında desteğin davacılardan başka 1991 doğumlu ... ve 1997 doğumlu ... isimli iki tane daha çocuğunun bulunduğu anlaşılmaktadır. Destekten yoksun kalma zararının tespiti sırasında desteğin davacı olmayan diğer çocuklarının da bilirkişi raporunda nazara alınması gerekir. Mahkemece, davacı olmayan diğer çocukların tazminata ve tazminat miktarına etkisi açısından ek rapor alınarak davalıların usulü kazanılmış hakları da gözetilmek suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-) Davacılara davadan önce Güvence Hesabı ve davalı ... tarafından ödeme yapılmıştır.

Zarar ve yararın denkleştirilmesi ilkesi gereğince, davacılara yapılan ödemelerin, ödeme günü ile destekten yoksun kalma tazminatının hesaplandığı güne kadar geçen süredeki işlemiş yasal faizinde hesaplanarak, ödeme tutarı ile birlikte hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatından indirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4-)Bozma neden ve şekline göre manevi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıdaki (1), (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... ve davalı ...'ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine ve şekline göre bu aşamada diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2001/11067, Karar No: 2001/10750, Tarih: 17.09.2001

6. Ceza Dairesi 2001/11067 E., 2001/10750 K.

**6. Ceza Dairesi 2001/11067 E., 2001/10750 K.**

**- HIRSIZLIK

- YANKESİCİLİK SURETİYLE VE BİLGİLERİ OTOMATİK İŞLEME TABİ TUTMUŞ BİR SİSTEMİ KULLANMAK**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 492 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 521/b ]

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlıktan sanık Fikret, Özcan ve Alim haklarında yapılan duruşma sonunda: Mahkumiyetlerine dair (Bakırköy Dördüncü Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 10.2.1999 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi yerel C. Savcısı ile sanık Özcan savunmanı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından bozma isteyen 13.6.2001 tarihli tebliğname ile 2.7.2001 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların tren istasyonunda beklemekte olan müştekinin çantasından yankesicilik suretiyle içinde para ve kredi kartı bulunan cüzdanı çaldıktan sonra, bu kredi kartı ile ATM.'den para çekmekten ibaret eylemlerinin TCK.nun 492/6-7-son maddesi ile aynı Yasanın 525/b-2. maddesine uyan suçları oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, C. Savcısı ile sanık Özcan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi (BOZULMASINA), 17.9.2001 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1484, Karar No: 2023/8224, Tarih: 20.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/1484 E.  ,  2023/8224 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/592 E., 2021/792 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kastamonu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2015/358 Esas, 2016/78 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 3.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

2. Kastamonu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2015/358 Esas, 2016/78 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 01.10.2020 tarihli ve 2020/2494 Esas, 2020/12344 Karar sayılı kararı ile "katılanın yüzünde sabit iz bulunup bulunmadığı hususunda rapor alınması gerektiği, infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde adli para cezası ödenmediği takdirde hapse çevrileceğine karar verilmesi" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Kastamonu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2021 tarihli ve 2020/592 Esas, 2021/792 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 3.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz nedenleri, takdiri indirimlerin hatalı uygulandığına, suç vasfına, haksız tahrike, vesaireye

2. Sanık müdafiinin temyiz nedenleri, meşru savunmaya, sınırın aşılmasına, haksız tahrik derecesine, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz nedenleri, takdiri indirimlerin hatalı uygulandığına, suç vasfına, haksız tahrike, vesaireye

2. Sanık müdafiinin temyiz nedenleri, meşru savunmaya, sınırın aşılmasına, haksız tahrik derecesine, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü katılan ile sanığın babası Zafer arasında dükkan önüne tabela koyma meselesinden tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve katılan ile Zafer'in birbirlerine vurarak yaraladıkları, olaya sonradan dahil olan sanığın, katılanın yüzüne yumruk atarak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve burnunda hayati fonksiyonlarına etkisi orta (2) derecede kırık oluşacak şekilde yaraladığı belirlenmiştir.

2. Katılan beyanları, tanık beyanları, sanık beyanları, adli raporlar, nüfus kayıtları, adli sicil kaydı, muhtelif tutanaklar ve tüm evrak dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği ve dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, karşılıklı kavga hali mevcut olduğu ve her iki tarafın da saldırı konumunda olduğundan meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, Mahkemece yapılan uygulamalarda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kastamonu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2021 tarihli ve 2020/592 Esas, 2021/792 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/443, Karar No: 2020/2617, Tarih: 05.02.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/443 E.  ,  2020/2617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, sanık ile katılanlar arasında önceye dayalı husumet bulunması ve katılanların suç tarihinden çok sonra şikayette bulundukları olayda; tarafsız tanık Özge'nin mahkemece de kabul gören soruşturma aşamasındaki beyanında sanığın silahı katılanlara tevcih etmediğini, tüfeği bedeninin arka kısmında tuttuğunu, daha sonra da içeride bulunan çekyatın üzerine bıraktığını belirtmesi ve sanığın suça konu av tüfeğini evinde temizlediği sırada eşinin katılanlarla tartıştığını duyması üzerine ani gelişen olay bütünlüğünde apartman sahanlığına elinde tüfekle çıktığının anlaşılması karşısında; sanığın tehdit kastının ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre ise;

a-Sanık ile katılanlar arasında apartmandaki bahçe düzenlemesi ve sebze ekimi konusunda önceye dayalı anlaşmazlıkların bulunduğu, olay günü de husumetli olmalarının etkisi ile tartışma çıktığının anlaşılması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5116, Karar No: 2023/7072, Tarih: 05.12.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/5116 E.  ,  2023/7072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2230 Esas, 2022/594 Karar

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/185 E., 2019/296 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 ... maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının duruşma istemi ile davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre ... kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan ... kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1.Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a)Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 12. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3.Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

05.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1891, Karar No: 2020/6623, Tarih: 10.12.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/1891 E.  ,  2020/6623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, mirasbırakan babası ...’ın 5,18 parsel sayılı taşınmazları ile 3 parsel sayılı taşınmazdaki 9 nolu bağımsız bölüm ve 11 parsel sayılı taşınmazdaki 5 nolu bağımsız bölümdeki paylarını davalı kızlarına satış suretiyle temlik ettiğini, mirasbırakanın mal satmaya ihtiyacı bulunmadığını, temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.Davalılar, mirasbırakanın başarılı bir ticari hayatı bulunduğunu, ticari hayatında edindiği kazanımları davacı üzerinden yatırım yaparak devam ettirdiğini, 7 parsel sayılı taşınmazdaki 2, 3, 4 ve 5 nolu bağımsız bölümleri davacı adına inşaa ettirdiğini, bu taşınmazın inşaası sırasında davacının 28 yaşında olup kendi kazancının bulunmadığını, mirasbırakanın sürekli davacı ve oğluna maddi ve manevi destek sağladığını, mirasbırakanın 2007 yılında kan kanseri olduğunu, tüm tedavi giderlerinin kendileri tarafından karşılandığını, 18 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binada mirasbırakan adına rehabilitasyon merkezi açıldığını, davalı ...’ın emekli ikramiyesi ve birikimleri ile toplam 120.000-TL‘nin bu işletmeye sermaye olarak verildiğini, taşınmazların satış bedelinin fazlasıyla mirasbırakana ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, temliklerin mal kaçırma amacıyla muvazaalı olarak yapıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, anılan karara karşı davalılar vekilinin istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddedilmiştir.Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 12.129,93 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına,10/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/91, Karar No: 2015/16942, Tarih: 05.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/91 E.  ,  2015/16942 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekili ve sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Olay günü, gündüz saat 12.45 sıralarında, sanığın idaresindeki yolcu otobüsü ile çizgi ile bölünmüş tek yönlü yolda, yağışlı havada ve meskun mahal dışında, direksiyon hakimiyetini kaybederek, karşı yol bölümüne geçtiği ve burada yol dışı kalarak kayalıklara çarparak durduğu, otobüste yolcu olarak bulunan 1 kişinin öldüğü, 3 kişinin nitelikli şekilde yaralandığı olayda; sanığın tam kusurlu olduğu anlaşılmakla, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş şekli, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca, asgari hadden daha fazla uzaklaşarak ceza verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- TCK'nın 50/4, 50/1-a maddelerinde, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan uzun süreli hapis cezasının, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre, adli para cezasına çevrilebileceği belirtildiği, tam kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının, TCK'nın 50/4. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmemesinde “verilen hapis cezasının süresi itibari” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile TCK’nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11814, Karar No: 2012/3776, Tarih: 08.03.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/11814 E.  ,  2012/3776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı kurum ile müvekkili şirket arasında abonelik sözleşmesi imzalandığını, davalı yanca müvekkili şirkete gönderilen yazı ile davacı şirkete uygulanmaması gereken enerji barışının uygulanması nedeni ile davacı şirketten eksik tahsil edilen 1.066.112,08 TL ceza alacağı ve bu alacağa işleyen faizin ödenmesi gerektiğini, aksi takdirde müvekkili şirketin teminatlarının nakte çevrilerek alacağı tahsil cihetine gidileceği ve ilgili işlemlerin yapılacağının ihtar olunduğunu, oysa müvekkili şirketin edimlerini yerine getirerek sözleşmeyi ifa ettiğini ve birbirlerini ibra ettiklerini belirterek müvekkilinin borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapılan tahakkuk işleminin doğru olduğunu, zira kurum müfettişleri tarafından yapılan incelemede davacıdan eksik tahsilat yapıldığının anlaşıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacı şirketin enerji barışından yararlanması için uygun koşulları taşıdığı, taraflar arasında yapılan sözleşmenin ifa edildiği, enerji barışından yararlanma koşullarını taşıyan şirketten geriye dönük olarak enerji barışından yararlanamayacağından bahisle davaya konu borcun istenemeyeceği, borç söz konusu olmadığından borcun ferileri olan gecikme zammı, faizi ve cezasının da davalı yanca davacı şirketten talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28227, Karar No: 2019/3296, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2015/28227 E.  ,  2019/3296 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2690, Karar No: 2010/4226, Tarih: 08.03.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/2690 E.  ,  2010/4226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Balıkesir 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :09.09.2008