muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6363, Karar No: 2023/1303, Tarih: 14.03.2023

4. Katılan aşamalardaki istikrarlı anlatımlarında, iddianame içeriği ile uyumlu beyanlarda bulunmuştur.

5. Sanık savunmasında, aralarında husumet bulunan katılan ile konuşmak için babaannesinin evine gittiklerini, önce katılanın kendisine vurduğunu daha sonra kendisinin ... çubukla katılana vurduğunu, ne kadar vurduğunu hatırlamadığını, bozma ilamından sonra ise birbirlerine karşılıklı vurduklarını, ancak kendisinin biraz abarttığını, suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Olaylar - olgular bölümünde belirtilen katılanın aşamalardaki beyanları, sanığın tevil yollu ikrarları, adli muayene raporu ile tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafindan gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2022 tarihli kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2936, Karar No: 2014/4878, Tarih: 21.04.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/2936 E.  ,  2014/4878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 230 ada 21 ve 232 ada 4 parsel sayılı sırasıyla 1409 m2 ve 209 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir.

Davacı Hazine, davalının 1980 doğumlu olduğu, yaşı gözönünde bulundurulduğunda zilyedlik şartlarının oluşmadığı iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece, eklemeli zilyedlik bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine ve dava konusu parsellerin tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 11/05/2011 gün 2011/2573 E. - 5917 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; " bilirkişi tarafından taşınmazların 1986 tarihli memleket haritasında açık alanda yer aldığı açıklanmışsa da 21 parselin koyu renkli bölümde bulunduğu ve bunun yanısıra eski tarihli resmi belgelerin incelenmediği anlaşılmaktadır. Hazine zilyedlik şartlarının oluşmadığını ileri sürdüğüne göre tesbit tarihinden geriye doğru 20 yıl önceki ve daha eski tarihlerdeki kullanım durumunu ve tasarruf sınırlarını karşılaştırmalı olarak göstermek üzere hem eski, hem yeni tarihli memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinden araştırma yapılması, aynı şekilde komşu parsellerin niteliğinin ve çekişmeli taşınmaz yönünü ne olarak gösterdiğinin belirlenmesi gerekir. Komşu parsel tesbit tutanakları dosyaya getirtilmişse de kesinleşme durumları anlaşılamamaktadır.

O halde; mahkemece yeniden yapılacak keşifte, yöreye ait en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ve tesbit tarihinden 15 - 20 yıl önce çekilmiş steoroskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, bu belgeler dava konusu taşınmazlar ile çevresine uygulanıp, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, bu belgelere göre orman ya da 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesinde ifade edilen orman içi açıklık olup olmadığı belirlenmeli, komşu parsellere ait kadastro tapu kayıtları, tesbit dayanağı kayıt ve belgeler ve davalı iseler dava dosyaları getirtilerek çekişmeli taşınmazlar yönünü ne olarak gösterdikleri araştırılmalı, taşınmazda meşe ağaçları bulunduğuna göre, ormancılık bilimine göre meşe ağacı tohumlarının, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer aldığı ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile komşu ormandan rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çimlenip yetişmesinin mümkün olamayacağı, dolayısıyla taşınmazın öncesi itibarıyla orman olduğunun kabulü gerekeceği düşünülmeli, bundan sonra toplanan delillere göre karar verilmelidir." denilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra; davanın kısmen kabul kısmen reddine, 230 ada 21 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile orman niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 232 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından 232 ada 4 sayılı parsele ve davalı ... tarafından 230 ada 21 sayılı parsele yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4.maddesi gereğince yapılıp 04/04/2006 - 04/05-2006 tarihleri arasında ilân edilen orman kadastrosu ve 15/08-2006 - 14/09/2006 tarihleri arasında ilân edilen arazi kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli 230 ada 21 parsel sayılı taşınmazın orman sayılan, 232 ada 4 parsel sayılı taşınmazın ise orman sayılmayan yerlerden olduğu, anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davalı kişi yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı temyiz harcının istek halinde iadesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 21/04/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22332, Karar No: 2013/10734, Tarih: 30.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/22332 E.  ,  2013/10734 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine dair Muş Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.12.2009 gün ve 2008/297 Esas, 2009/298 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Hükmedilen ceza miktarları nazara alınarak sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

Mağdur ... ile ilgili olarak İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 29.07.2009 günlü ve 2989 sayılı raporda adı geçen mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda çocuk ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı Doç. Dr. ... ... tarafından kurulda muayenesinin yapılıp tespit edilen bulgularla uzman görüşünün rapora geçirilmesinin ardından heyetçe yapılan değerlendirme neticesinde mağdurun olaya bağlı olarak gelişen travma sonrası stres bozukluğu nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesi karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6958, Karar No: 2014/11221, Tarih: 12.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6958 E.  ,  2014/11221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.09.2012 gün ve 2011/141-2012/191 sayılı kararı onayan Daire’nin 25.12.2013 gün ve 2013/9546-2013/23495 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2009/32469 sayılı başvuru ile ....ibaresinin marka olarak tescili için ....’ne başvuruda bulunduğunu, başvuruya davalı şirketin ... ibareli markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazının kısmen reddine rağmen şekil unsurlarındaki benzerliğe dayalı olarak kısmen kabulü ile başvuru kapsamından "çaylar, buzlu çaylar, bitki çayları" emtialarının TPE YİDK’nın 2010-M-2211 sayılı kararı ile çıkarıldığını, oysa müvekkili şirketin 1985 yılından bu yana özellikle çay sektöründe faaliyet gösteren firmalardan biri olduğunu, müvekkilinin 2009/47132 sayılı "... markasının 26.08.2010 tarihinde tescil edildiğini, kırmızı üzerine beyaz renkte "... "marka tescilinin de ilk olarak 2002 yılında alınmış olduğunu, müvekkilinin yıllardır kullandığı aynı logo ile ülkede tanındığını, davalı şirkete ait ....markalarında çay yaprağı, sarı renk ve kırmızı rengin ayırt edici unsur olarak kullanılmadığını, ambalaj üzerinde çayı temsil eden çay yaprağına yer verilmesinin hukuka uygun olduğunu ve ürünü temsil eden çay yaprağının ayırt edici bir unsur olmadığını ileri sürerek 2010-M-2211 sayılı YİDK kararının iptaline, başvurularının çıkarılan emtialar yönünden tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, dava konusu kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin Tanınmış ....ibareli markalarının sahibi olduğunu, bu markaların kullanıldığı özgün ambalaj tasarımlarının da müvekkiline ait olduğunu, davacının marka başvurusu kapsamındaki çayların satışa sunulduğu ambalajların ve davaya konu şekil markasının müvekkil şirkete ait markaya ve ambalaj kompozisyonuna ayniyet derecesinde benzeştirilerek tescil ettirilmeye çalışıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin Tanınmış ....ibareli markalarının sahibi olduğunu, bu markaların kullanıldığı özgün ambalaj tasarımlarının da müvekkiline ait olduğunu, davacının marka başvurusu kapsamındaki çayların satışa sunulduğu ambalajların ve davaya konu şekil markasının müvekkil şirkete ait markaya ve ambalaj kompozisyonuna ayniyet derecesinde benzeştirilerek tescil ettirilmeye çalışıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, başvuru markası ile davalı markalarının ambalaj görselinin benzer olduğu, kapsamında bulunan birebir aynı veya aynı tür mallardan oluşan bu ürünlerin ortalama alıcılarının nezdinde markaların ve fiili kullanımlarının karıştırılma ihtimali doğduğu,en azından her iki marka arasında idari ve ticari bağlantı yanılgısına yol açabileceği,bununla beraber davacı başvurusunun ileride tescil edilmesi halinde davalı markası ile haksız rekabet de oluşturacağının dikkate alınması gerektiği,dolayısıyla YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 25.12.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7536, Karar No: 2024/7725, Tarih: 16.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/7536 E.  ,  2024/7725 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/462 E., 2023/319 K.

DAVA TARİHİ : 24.08.2021

HÜKÜM/KARAR : Davanın usulden reddi /Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 41. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/649 E., 2022/333 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ve dilekçenin ekinde herhangi bir belge sunulmadığı hususu birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 5. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,16.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35945, Karar No: 2019/6212, Tarih: 19.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/35945 E.  ,  2019/6212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı kooperatifte 01.02.2007 - 16.07.2013 tarihleri arasında genel müdür olarak görev yaptığını, iş akdinin 16.07.2013 günlü fesih yazısı ile görevi kötüye kullanmak nedeniyle feshedildiği bildirilmiş ise de, fesih gerekçesinin açık olmadığını ve davalı işverenin kötü niyetli olup, asıl sebebin seçilen yeni yönetimin kendi yandaşlarına iş olanağı yaratmak istemesi ve müvekkilinin 25.5.2013 tarihinde yapılan genel kurulda yeni yönetime destek vermemesi olduğunu, müvekkilinin son ücretinin 5.244.07 TL brüt olduğunu, 2012-2013 dönemine ilişkin yıllık iznini kullanmadığını ve son Temmuz ayı 16 günlük ücretinin de ödenmediğini ileri sürerek ihbar kötü niyet ve kıdem tazminatı ile ücretli izin ve ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; 01.02.2007 tarihinde muhasebeden sorumlu genel müdür danışmanı olarak işe başlayan davacının 13.08.2007 tarihinde genel müdür yardımcılığına ve 01.03.2013 tarihinde de genel müdürlüğe atandığını, işyerinde haftada 5 gün çalışıldığını, Haziran 2013 ayında yeni yönetimin göreve başlaması üzerine üyelerden gelen talepler doğrultusunda 27.07.2013 tarihi itibariyle cumartesi günleri nöbet usulü çalışma yapılmaya başlandığını, davacının 2013 yılı son izin hakkını kullanmadığı, Temmuz ayı 16 günlük ücretini almadığı ve aylık ücretinin 5.244.07 TL brüt olduğu iddialarının doğru olduğunu, davacının iş akdinin görevi kötüye kullanması nedeniyle feshedildiğinin doğru olup, davacının genel müdür yardımcısı iken muhasebe ve mali konulardan, genel müdür iken bütün konulardan sorumlu olduğunu, kooperatif yönetiminin isteği üzerine mali sekreter tarafından tapuların dağıtıldığı 2006 yılından beri tapusunu almayan üyelerle ilgili başlatılan inceleme sonucu düzenlenen raporda davacının başta kendisi olmak üzere kooperatif büro çalışanları ve yakınlarının tapularını almadıklarının ve almadıkları bu tapu nedeniyle kooperatifin Belediye Başkanlığına ödediği vergileri kendileri ve yakınları adına borç olarak muhasebe kayıtlarında tahakkuk ettirmedikleri ve bu nedenle kooperatifi zarara uğrattıklarının görüldüğünü, bu fiillerin kooperatifler kanunu gereği kooperatif yöneticileri İçin zimmet, çalışanları için görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunu ve bu nedenle ... C.Savcılığına ... Sor.No İle suç duyurusunda bulunulduğunu, konu İle ilgili olarak alınan 11.07.2013 tarihli savunmasında davacının bu hususu tevilli olarak ikrar ettiğini ve bu nedenle davacının iş sözleşmesinin İşk.25/ll-e maddesine göre haklı olarak feshedildiğini, davacının eski yönetime destek verdiği ve yeni yönetimin kendi yandaşlarını işbaşına getirmek için iş akdinin feshedildiği iddialarının doğru olmadığını savunarak,davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; SGK kayıtları,toplanan delillerin değerlendirilmesinde; davalı tarafından iş akdinin tazminat gerektirmeyecek şekilde feshedildiğinin kanıtlanamadığı, davacının davalı tarafından isnat edilen görevi kötüye kullanma eyleminden dolayı ceza mahkemesinde beraat ettiği, bu nedenlerle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmış olup, davacının Net Kıdem tazminatının 20.628,00 TL, İhbar tazminatının Net 8.246,00 TL olduğunun anlaşıldığı,davacının kötüniyet tazminatı talebinin, davalı tarafından iş akdinin kötüniyetli olarak feshedildiğinin, somut olgu ve delillerle kanıtlanamadığından reddine,davacının ücret alacağı ve yıllık izin ücreti alacağı taleplerinin konusuz kaldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta davalı işveren konut yapı kooperatifi olup,dairelerin hak sahiplerine teslimi sonrasında bir kısım hak sahiplerinin tapularını almadıklarını resmiyette bu kişilere ait dairelerin halen kooperatifte görüldüğünün anlaşılması üzerine,genel kurul tarafından 03.06.2007 tarihinde “Tapularını almayan ortaklar için 2007 yılından itibaren Belediyeler ve diğer resmi kuruluşlara ödenecek vergi,resim ve harçların ödeme tarihlerine göre ortakların hesabına borç kaydedilmesine ve resmi kuruluşlarca uygulanan gecikme zammı oranlarının aynen uygulanmasına” dair karar alındığı,bu kararın icrasından sorumlu olan davacının kendisi ile beraber Nihat,Hediye,Leman,Orhan,Halide isimli ortaklar bakımından tapularını üzerilerine almadıkları için Kooperatif tarafından emlak vergisi ve benzeri vergiler bakımından yukarıda değinilen borcun ilgilisinden tahsili bakımından gerekli işlemleri başlatmadığı,kendisi bakımından da tapusunu almadığı için kooperatif tarafından ödenen 2007,2008,2009 ve 2010 yılı emlak vergilerini muhasebeleştirmediği,borç kaydetmediği,bu dört yılı atlayarak yine kooperatif tarafından ödenen 2011 ve 2012 yılı emlak vergilerini ise muhasebeleştirip ödediği anlaşılmaktadır.

Sonuç itibariyle mali işlerden sorumlu olan davacı aynı zamanda ortak olduğu için kendisine ait bağımsız bölüm başına kooperatifin ödediği dört yıllık emlak vergisinin borç kaydedilip geri ödenmesi açısından ve adı geçen diğer ortaklar bakımından da benzer borçlar yönünden yapması gereken işlemi yapmayarak doğuruluk ve bağlılığa aykırı davranmıştır.

Bu işin ortaya çıkması üzerine bu nedenle fesih gerçekleştiren işveren fesih de haklıdır. Ceza mahkemesinin yargılama sonunda söz konusu borcun her zaman için faizi ile birlikte tahsilinin mümkün olduğu ve uyuşmazlığın hukuki ihtilaf boyutunda kaldığı şeklindeki gerekçe ile görevi kötüye kullanma suçundan verdiği beraat kararının davacının eyleminin ayrıca suç oluşturmasa bile doğruluk ve bağlılık ile bağdaşmaz niteliğine etkisi yoktur.

Açıklanan nedenlerle davacının şartları bulunmayan kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19. 03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.