muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/435, Karar No: 2023/2349, Tarih: 21.09.2023

Davalı şirket cevap dilekçesinde, davacı idarenin faaliyette bulunmamasına yönelik olarak yaptığı bildirimler üzerine ... sahasında herhangi bir faaliyette bulunmadığını savunmuş olup, davacı idare tarafından davalının bu savunmasının aksine yönelik olarak herhangi bir beyan ve delil ortaya konulmamıştır. Davacı idarenin çalışanı olan orman muhafaza memurlarınca izin sahasının teslim alınmasına dair tutulan 20.10.2016 tarihli tutanakta da; 201 nolu bölmelerde bulunan 128.776,54 m2'lik sahada ... zamandan itibaren herhangi bir çalışmanın olmadığının görüldüğü, tutanak altına altına alınmıştır. Bu durumda davalı şirketin 31.12.2014 tarihinde süresi biten izin döneminden sonra, ... sahasında herhangi bir faaliyetinin olmadığı değerlendirilmiştir.

Davacı idare tarafından davalıya soruşturma sonuçlandıktan sonra ... Orman İşletme Şefliği'nin 18.04.2016 tarihli ve 836135 sayılı yazı ile 31.12.2016 tarihine kadar izin verildiği ve bu sebeple taahhüt senedinin verilmesi ve ödemenin yapılması halinde yer tesliminin yapılacağı bildirilmiş ise de, davacı idarenin talebi doğrultusunda davalı izin süresinin bittiği 2015 yılı başından itibaren ... sahasını kullanmayı bırakmış olduğundan ve 18.04.2016 tarihinde izin verildiğinin bildirim yazısı ile davalıya bildiren ... izin döneminin 31.12.2016 tarihinde bitecek olması itibariyle davalı şirket, bildirim tarihi itibariyle kalan izin süresine göre, kısa süre için ... sahasında yeniden faaliyete başlamamakta haklıdır.

Bu durumda davalı şirketin izin bedelinin talep edildiği 2015 yılından itibaren davacı idarenin talebi doğrultusunda ... sahasını kullanmaması ve idarece verilen iznin ... izin dönemi olan 2015-2016 döneminin 16 ay sonrasında sonuçlanması itibariyle davalı şirketin 8 ... daha kısa süre için madencilik faaliyetine başlamaması karşısında, davacı ... idaresinin davalıdan 2015 ve 2016 yılı izin bedelini talep etme hakkı bulunmadığından, ana davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Karşı dava yönünden yapılan istinaf değerlendirmesi; Davalı-karşı davacı şirket, 02.09.2014 tarih 1508 sayılı olur ile verilen izin neticesinde izin süresinin 31.12.2014 tarihine kadar 4 ay verildiğini, normalde izin süresinin bir yıl olması gerektiğini, 01.01.2015 tarihinden sonra karşı dava dilekçesinde belirttiği sebepler ile şirket faaliyetinin davacı-karşı davalıdan kaynaklanan sebeplerle yerine getirilemediğini ileri sürerek, 13.10.2014 tarihinde ödemiş olduğu toplam 362.289,82 TL izin bedelinden faaliyette bulunmadığı 8 aylık süreye karşılık geldiğini ileri sürdüğü 158.862,86 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

Karşı davacı, yukarıda açıklanan ve davalı ... idaresi ile arasında kurulan hukuki ilişkinin neticesinde, ... sahasının 20.10.2004 tarihinde kullanım için davalı şirkete teslim edildiği, davalı-karşı davacı şirkete verilen izin süresinin 06.11.2013 tarihinde bitecek olması sebebiyle Bakanlık makamının 02.09.2014 tarih 1508 sayılı olurları ile izin süresinin 31.12.2014 tarihine kadar uzatıldığı anlaşılmış olup, karşı davacı şirketin ilk izin süresinin 06.11.2013 tarihinde bitmesi itibariyle ... sahasını fiilen elinde bulundurmaya devam ettiği, 02.09.2014 tarihinde verilen iznin bu bağlamda bu tarihten önceki süreyi de kapsadığı ortadadır.

Buna göre karşı davacının, izin tarihi olan 02.09.2014 tarihinden önceki dönemi (ilk iznin bitim tarihi olan 06.11.2013 tarihi ile 01.09.2014 tarihi arasındaki dönem) göz ardı etmek suretiyle, ... sahasına yönelik fiili kullanımı sanki izin olur tarih olan 02.09.2014 tarihi itibariyle başlamış varsayımıyla hareket ederek 13.10.2014 tarihinde ödemiş olduğu toplam 362.289,82 TL izin bedelini salt 02.09.2014 - 31.12.2014 tarihine özgülemesi ve 8 aylık dönem için fazladan ödeme yapıldığını ileri sürmesi, açıklanan bu hususlar karşısında kabul edilemez.

Kaldı ki, karşı davacının 14.310,00 TL arazi teminat bedeli, 109.685,53 TL arazi ağaçlandırma bedeli, 238.294,29 TL arazi izin bedeli olarak yapmış olduğu ödemelere ait ödeme dekontlarında da yapılan ödemenin 4 aylık izin bedeli için olduğuna yönelik herhangi bir açıklamanın bulunmaması itibariyle karşı davacının alacak isteminin yerinde olmadığı anlaşılmıştır. Bu nedenle mahkemece karşı davanın reddine karar verilmesi doğrudur.” gerekçesiyle, davalı-karşı davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı; davalı-karşı davacının orman arazisini verilen izin üzerine kullandığını ancak ödemesi gereken bedelleri ödemediğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı- karşı davacı; asıl davanın reddine dair verilen hükmün yerinde olduğunu ancak yapmış oldukları fazladan ödemenin tahsili istemiyle açmış bulundukları karşı davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava 2015 ile 2016 yıllarında orman sahasında madencilik faaliyetinde bulunulması için verilen izin bedeli alacağı ve gecikme bedeli, karşı dava ise 2014 yılında izin bedeli olarak yapılan bir yıllık ödemenin, izin süresinin 2014 yılı için 4 aylık süreyi kapsadığı ve sonrasında kalan 8 aylık süre için madencilik faaliyetinin yapılmadığı iddiasıyla alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava 2015 ile 2016 yıllarında orman sahasında madencilik faaliyetinde bulunulması için verilen izin bedeli alacağı ve gecikme bedeli, karşı dava ise 2014 yılında izin bedeli olarak yapılan bir yıllık ödemenin, izin süresinin 2014 yılı için 4 aylık süreyi kapsadığı ve sonrasında kalan 8 aylık süre için madencilik faaliyetinin yapılmadığı iddiasıyla alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6831 sayılı Orman Kanunu'nun 16 ncı maddesinin birinci fıkrasına göre; "Devlet ormanları içinde ... aranması ve işletilmesi ile madencilik faaliyeti için zorunlu; tesis, yol, enerji, su, haberleşme ve altyapı tesislerine, fon bedelleri hariç, bedeli alınarak Tarım ve Orman Bakanlığınca izin verilir. Ancak, temditler dahil ruhsat süresince müktesep haklar korunmak kaydı ile Devlet ormanları sınırları içindeki tohum meşcereleri, gen koruma alanları, muhafaza ormanları, verimli orman alanları,orman parkları, endemik ve korunması gereken ... ekosistemlerin bulunduğu alanlarda ... aranması ve işletilmesi,Tarım ve Orman Bakanlığının muvafakatine bağlıdır. Genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin; baraj, gölet, liman ve yol gibi yapılarda dolgu amaçlı kullanacağı her türlü yapı hammaddesi üretimi için yapacağı madencilik faaliyetleri ile zorunlu tesislerinden bedel alınmaz."

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle dosyaya ibraz edilen taraflar arasındaki yazışmalar ve tespit tutanaklarının içeriğine göre, tarafların temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davalı-karşı davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32487, Karar No: 2013/18419, Tarih: 17.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/32487 E.  ,  2013/18419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti ile son ay ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Davalı ... Şirketinin ihale ile üstlendiği ... Çimento Şirketine ait hazır beton taşıma işinde mikser şoförü olarak çalıştığını, 22.11.2008 günü davalı şirket yetkilisi tarafından yeni ihalenin kaybedildiği gerekçesiyle işyerine alınmayarak sözleşmenin haksız şekilde sona erdirildiğini belirterek, kıdem-ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, son ay ücreti, genel tatil ücretinin ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, dava dışı ... Çimento Şirketinin hazır beton taşıma işini son 5 yıldır yaptıklarını, 24.10.2008 günü ihale süresinin bittiğini, ancak 2 yıl uzatma süresi olduğunu, 21.11.2008 günü ... Çimento Şirketinin ihtarname göndererek, işin yapıldığı ... şantiyesindeki araçlar ve demirbaşların tesliminin istenerek işin ... firmasına verildiğini bildirdiğini, 23.11.2008 günü de şirket envanterine el konulduğunu, 24.11.2008 günü işveren vekilinin işçilerle konuşmak için şantiyeye gittiğinde tüm işçilerin ihaleyi alan ... firmasıyla çalışmaya başladığını gördüğünü, davacının 24.11.2008 gününden itibaren devamsızlık yaptığından iş akdine 27.11.2008 gününde haklı nedenle son verdiklerini belirterek, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, işveren tarafından yapılmış bir fesih işlemi olmadan davacının yeni ihaleyi alan ... firması işçisi olarak işine devam ettiğinden feshe bağlı kıdem-ihbar tazminatı ve izin ücreti taleplerinin reddine, diğer taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde miras bırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda davacı, davalı ... Şirketi işçisi olarak, dava dışı ... Çimento A.Ş.'nin ihale ile davalıya verdiği ... tesislerindeki hazır beton taşıma işinde hizmet akdi ile çalışmaya başlamıştır. ... Çimento A.Ş. tarafından davalı şirkete gönderilen 21.11.2008 günlü ihtarnamede, ihale süresinin bittiği ve ... Şirketi ile anlaşıldığı ve demirbaşların teslimi istenmiştir. Dinlenen davacı tanıkları, 22.11.2008 günü işyerine alınmadıklarını, davalı tarafından yeni bir iş verilmediğini ve herkesin başının çaresine bakmasının istendiğini, 3 gün bekledikten sonra da davacı ile birlikte, ihaleyi yeni alan ... Şirketi ile anlaşarak aynı yerde çalışmaya başladıklarını söylemişlerdir. ... hizmet cetveline göre, davacının 24.11.2008 gününden itibaren ... Şirketi tarafından primlerinin ödendiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar davalı 24.11.2008 gününden itibaren yapılan devamsızlıklara dayanarak sözleşmeyi 27.11.2008 günü haklı nedenle feshettiğini savunmuş ise de, devamsızlıklar fesihten sonra olduğundan geçerliliği bulunmamaktadır.

Dava dışı ... Çimento Şirketinin ... tesislerinde çalışan işçilerin aynı gerekçelerle açtıkları davalarda, feshin ... Şirketi tarafından yapıldığı ve ... Şirketi ile yapılan sözleşmenin yeni bir akit olduğu kabul edilerek, feshe bağlı kıdem-ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti taleplerinin kabulüne karar verilmiş ve hükmün temyizi üzerine Dairemizce, ıslahtan sonraki zamanaşımı def'inin dikkate alınmaması gerekçesiyle karar bozulmuş, ... Şirketi tarafından feshin haksız olarak yapıldığı kabul edilmiştir (... Asliye

Hukuk (İş) Mahkemesinin 15.04.2011 tarih, 2009/226 Esas, 2011/235 Karar sayılı kararı ile Dairemizin 19.09.2011 tarih, 2011/32565 Esas, 2011/32442 Karar sayılı ilamı, Dairemizin 12.11.2012 tarih, 2012/23239 Esas, 2012/37261 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda, davacının iş sözleşmesinin davalı ... Şirketi tarafından ihale bitiminde davacıya yeni iş verilmeyerek bildirimsiz feshedildiği ve ... Şirketinde başlayan çalışmanın işyeri devri niteliğinde olmayıp yeni bir iş sözleşmesi olmakla, davacının çalışma süresi dikkate alınarak feshe bağlı kıdem-ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti isteğinin kabulü gerekirken, mahkemece bu isteklerin reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1300, Karar No: 2012/1869, Tarih: 25.12.2012

**Ceza Genel Kurulu         2012/1300 E.  ,  2012/1869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 13. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 05.12.2007

Sayısı : 866-1080

Sanık ...'ün hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nun 1412/1-b ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanunun 116/1 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis, mala zarar verme suçundan ise anılan Kanunun 151/1 ve 52. maddeleri uyarınca 100 Lira adli para cezası ile mahkumiyetine ilişkin, Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 05.12.2007 gün ve 866-1080 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 28.05.2012 gün ve 21681–12471 sayı ile;

“I-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK'nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından sanıklar ... ve ...'ün müdafiilerinin temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak reddine,

II-Sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

1-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 253. ve 254. maddeleri uyarınca gündüz konut dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirilmesi karşısında sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 16.07.2012 gün ve 25207 sayı ile;

"Hükmün tefhim edildiği 05.12.2007 günlü oturuma sanık ...’ün bizzat katıldığı hükmün onun yüzüne karşı verildiği sanık tarafından temyiz yasa yoluna başvurulmadığı görülmüştür.

Gerekçeli karar sanığın soruşturma aşamasındaki müdafi Avukat ...’a tebliğ edilmiş, müdafi tarafından yasal süreden sonra 27.12.2007 gününde temyiz edilmiştir.