muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/386, Karar No: 2020/1040, Tarih: 03.03.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/386 E.  ,  2020/1040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihi itibariyle olay yerinde güneşin batış saatinin; 16.58 olduğu ve dolayısıyla 5237 sayılı TCK'nin 6/1-e maddesine göre “Gece vakti”nin saat: 17.58’de başladığı dikkate alındığında; eylemini silahla, gece vakti sayılan 18.15 sıralarında gerçekleştiren sanık hakkında TCK’nin 149. maddesinin (a) bendinin yanısıra (h) bendi ile de uygulama yapılıp, temel ceza belirlenirken birden fazla bendin ihlali nedeniyle anılan Yasanın 61. maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi; Mahkemenin; “Sanığın ... arkadaşından aldığı 1.000 TL parayı saymakta olan müştekinin elinden parayı alarak kaçmaya başladığı, müştekinin, ‘Hırsız var, yakalayın’ diye bağırması üzerine pazarda tezgah açan tanık ...'un, sanığın önüne geçtiği, bunun üzerine sanığın, adli emanetin 2015/1408 sırasında kayıtlı bulunan bıçağı çıkarıp ...'a salladığı, ...'un kenara çekilmesi üzerine sanığın kaçmaya devam ettiği, ...'un tekrar kovalamaya devam etmesi üzerine, sanığın önce elindeki bıçağı daha sonra aldığı paraları yere atarak kaçtığı” şeklindeki, oluşa ve dosya içeriğine uygun kabulüne göre; sanığın hırsızlık olarak başlayıp, önüne çıkan tanık ...’a bıçak tevcih etmesi ile yağma suçuna dönüşen eyleminin tamamlandığı düşünülmeden, yerinde yeterli olmayan gerekçe ile teşebbüs hükümleri uygulanmak suretiyle yazılı şekilde noksan ceza tayini; karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 03/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/763, Karar No: 2014/16650, Tarih: 04.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/763 E.  ,  2014/16650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2012/261-2013/631

Davacılar H.. S.. vdl vekili Avukat S. Ö. tarafından, davalı S.. B.. aleyhine 21/09/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız şikayet nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; karar, davacılar ile davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, davalının vefat eden kardeşleri F. B. 'in eşi olduğunu, davalının F. B.'in 31/05/2011 tarihinde vefatı üzerine kendilerini evlerindeki kasada bulunan 30.000 TL para ve bazı ziynet eşyalarını çalmakla suçladığını, haklarında hırsızlık suçundan kamu davası açıldığını, bu dava neticesinde beraatlerine karar verildiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Davalı, eşinin 31/05/2011 tarihinde hastanede vefat ettiğini, kendisinin bunun üzerine üzüntülü bir şekilde hastaneye gittiğini, burada kendisine sakinleştirici verildiğini, bunun da etkisiyle hastanede uyuyakaldığını, uyandığında ise; evdeki kasanın anahtarlarının üzerinde olmadığını farkettiğini, anahtarları sorduğunda gelini E. B.'in anahtarları H.. S..'un elinde gördüğünü söylediğini, H. H.'in de anahtarların S.. S.. da olduğunu söylediğini, oğlu evin içinde S.. S..' u araken, H.. S..'un anahtarları oğlu İ. B.' e uzattığını, kasayı kontrol ettiğinde bir kısım paraların eksik olduğunu, ziynet eşyalarının bulunduğu bölmenin de boş olduğunu farkettiğini, bunun üzerine şikayette bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının şikayet hakkını kötüye kullandığı ve davacıların kişilik haklarının zarar gördüğü gerekçesiyle istem kısmen kabul edilmiştir.

Şikayet hakkı, diğer bir deyimle hak arama özgürlüğü; Anayasa’nın 36. maddesinde; “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir” şeklinde yer almıştır. Hak arama özgürlüğü bu şekilde güvence altına alınmış olup; kişiler, gerek yargı mercileri önünde gerekse yetkili kurum ve kuruluşlara başvurmak suretiyle kendilerine zarar verenlere karşı haklarının korunmasını, yasal işlem yapılmasını ve cezalandırılmalarını isteme hak ve yetkilerine sahiptir.

Anayasa’nın güvence altına aldığı hak arama özgürlüğünün yanında, yine Anayasanın “Temel Haklar ve Hürriyetlerin Niteliği” başlığını taşıyan 12. maddesinde herkesin kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu belirtildikten başka, 17. maddesinde de, herkesin yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip bulunduğu da düzenleme altına alınmış bulunmaktadır. Türk Medeni Kanunu’nun 24. maddesinde, kişilik haklarına yapılan saldırının unsurları belirtilmiş ve hukuka aykırılığı açıklanmıştır. 25. maddesinde ise, kişilik haklarına karşı yapılan saldırının dava yolu ile korunacağı açıklanmış, BK’nun 49. maddesinde ise saldırının yaptırımı düzenlenmiştir.

Hak arama özgürlüğü ile kişilik haklarının karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin bu iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Daha az üstün olan yararın, daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Hak arama özgürlüğü, diğer özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız olmayıp kişi salt başkasını zararlandırmak için bu hakkı kullanamaz. Bu hakkın hukuken korunabilmesi ve yerinde kullanıldığının kabul edilebilmesi için şikayet edilenin cezalandırılmasını veya sorumlu tutulmasını gerektirecek yeterli kanıtların mevcut olması da zorunlu değildir. Şikayeti haklı gösterecek bazı emare ve olguların zayıf ve dolaylı da olsa varlığı yeterlidir. Bunlara dayanarak başkalarının da aynı olay karşısında davalı gibi davranabileceği hallerde şikayet hakkının kullanılmasının uygun olduğu kabul edilmelidir. Aksi halde şikayetin hak arama özgürlüğü sınırları aşılarak kullanıldığı, kişilik değerlerine saldırı oluşturduğu sonucuna varılmalıdır.

Somut olayda; eşinin vefat haberi üzerine hastaneye giden davalı burada kendisine verilen sakinleştiricinin etkisiyle uyuyakalmış, uyandığında ise; üzerinde taşıdığı ve değerli eşyalarının bulunduğu kasa anahtarlarının üzerinde bulunmadığını farketmiştir. Ceza dosyasında tanık olarak dinlenen E. B. anahtarları H.. S..'un elinde gördüğünü beyan etmiştir. Yine ceza dosyasında tanık olarak dinlenen H. T. ise; olay günü davacılardan N.. S.. ve İ. G. S.'un kasanın bulunduğu odada üzerlerini değiştirme bahanesiyle 3-5 dakika kaldığını ayrıca kasanın anhtarlarının H.. S.. tarafından davalının oğlu İ. B.'e verildiğini beyan etmiştir. Davaya konu olayın gelişim biçimi ile söz konusu tanık anlatımları göz önünde tutulduğunda, şikayet hakkının kullanılması bakımından yeterli emarenin varlığı benimsenmelidir. Yukarıda belirtilen ilke ve saptanan olgular ışığında, davalı yönünden hukuka uygunluk nedeninin gerçekleştiği kabul edilmeli ve dava tümden reddedilmelidir. Mahkemece, kısmen kabul kararı verilmesi doğru görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36766, Karar No: 2017/6837, Tarih: 31.05.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/36766 E.  ,  2017/6837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde

1- Sanığın, mağdurun kendisine hakaret etmesi üzerine kendisinin de sinirle suça konu sözleri söylediğine yönelik savunması ve tanık ...’in olayın başlangıcına yönelik bir bilgisi olmayıp, sesler üzerine odaya gittiğini aktarması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 129.maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Daha önce hapis cezasına mahkûmiyeti bulunmayan ve suç tarihinde altmışbeş yaşını bitirdiği anlaşılan sanık hakkında tercih edilen kısa süreli hapis cezasının, TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca, aynı maddenin birinci fıkrasında belirtilen adli para cezası dışındaki seçenek tedbirlerden birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 31.05.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3661, Karar No: 2017/9065, Tarih: 07.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3661 E.  ,  2017/9065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçe ile... mahallesi 6317 ada 29 parselde kayıtlı 199 m2'lik arsadaki beş katlı binanın 1, 2 ve 3. katlarında bulunan D.1, D.2 ve D.3'ün kendisine ait olduğunu, 3. katta bulunan 4 numaralı dairenin maliklerinin davalılar ... ve ...'na ait olduğunu, 4. katta bulunan 5 numaralı dairenin maliklerinin ise diğer davalılardan ... ve ...'a ait olduğunu, apartmanın ortak alanlarından olan çatı kısmının ... tarafından demir kapı yaptırılmak suretiyle yalnızca kendi kullanımında tutulduğunu, ...ve ...'nun ise daireyi Suriyeli'lere sattıkları ve bir yıl sonra taşınacaklarına dair duyumlar aldığını, geleneklerini bilmediği insanlarla aynı apartmanda oturmaktan kaygı duyduğunu belirterek, dava konusu taşınmaz apartmanda bulunan 4. ve 5. dairelerinin maliklerinden arsa payları ile birlikte dava tarihindeki rayiç değeri kendilerine ödenmek suretiyle satın alınarak kendi adına devir ve tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiş, mahkemece KMK'nın 25. maddesi gereğince mülkiyetin diğer kat maliklerine, arsa payları oranında devredilmesi yönünde kat maliklerinin sayı ve arsa payı çoğunluğu ile alınmış bir karar olmadığı gerekçesi davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunun 25. maddesi gereğince mülkiyetin diğer kat maliklerine arsa payları oranında devredilmesi yönünde kat maliklerinin sayı ve arsa payı çoğunluğu ile aldıkları bir karar olmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacı ...'e yükletilmesine 07/11/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12194, Karar No: 2024/11269, Tarih: 19.11.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/12194 E.  ,  2024/11269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2024/1179 E., 2024/1177 K.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 28.11.2018 tarihinde plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen motosikletin davacı yayaya çarpması sonucu müvekkilinin yaralandığını, davadan önce kuruma yapılan başvurudan sonuç alamadıklarını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kusuru kabul etmediklerini, kaza ile zarar arasında illiyet bağının olmadığını ve diğer savunmaları ile birlikte davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; zarar ile sorumlusu arasında uygun illiyet bağınının kurulamaması, zarara neden olan sürücünün kusurunun belirlenememesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetince davacı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 12.09.2023 tarih ve 2022/3819 Esas ve 2023/9084 Karar ayılı ilamıyla; Suriye uyruklu olan davacının dava açarken teminatı yatırması gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İtiraz Hakem Heyetince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma gereğince davacı tarafından teminatın süresinde yatırıldığı belirtilerek davacı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kazadan kaynaklı olarak davacının yaralandığını, illiyet bağını varlığının dosya kapsamı ile sabit olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, yaya olan davacıya plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen aracın çarpması sonucu yaralanma nedeniyle cismani zarara yönelik maddi tazminat istemine ilişkindir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kazadan kaynaklı olarak davacının yaralandığını, illiyet bağını varlığının dosya kapsamı ile sabit olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, yaya olan davacıya plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen aracın çarpması sonucu yaralanma nedeniyle cismani zarara yönelik maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamındaki evrak incelendiğinde, davacı çocuğun kaza günü 28.11.2018 tarih ve saat 17.02'de Suruç Devlet Hastanesine başvurduğu, Genel Adli Muayene raporu düzenlendiği, yaralamalı trafik kazası olarak kayıt açıldığı sonuç kısmında "ADTK ilen gelen hastanın yapılan fiziki mueyenesinde sol bacakta ağrı ve hassasiyet ile birlikte burun kanaması olduğu, yapılan tetkik sonucunda sol tibia ve fibula distalinde kırık saptandığı, beyin BT'sinde herhangi bir patolojik bulguya rastlanmadığı, hayati tehlikesinin olmadığı, geçici hekim raporu olduğu" belirtilerek Pratisyen Dr ... kaşesi ile imza altına alınmıştır. Yine soruşturma evrakına göre de aynı gün saat 18.10'da polis tarafından tutulan tutanakta, "28.11.2018 günü saat 17.00 sıralarında haber merkezinin Mürşitpınar Cad. No 264 önünde yaralamalı trafik kazası olduğunu ihbar etmesi üzerine 9526 kod nolu ekip olarak kaza yerine gidildiği, yapılan araştırmada kaza yerini gören kamera, iz, delil ve görgü şahidine rastlanmadığı, ayrıca kazaya karışan yaya (... ve ... oğlu) ...'ın yaralı olarak Suruç Devlet Hastanesine intikal ettiği, sol ayağında kırık ve burnunda kanama olduğunun görüldüğü, yaralının ifadesi alınamadığından kaza tespit tutanağının tanzim edilemediği" belirtilmiştir. Davacı çocuğun annesi Halide Mustafa'nın kazadan 1 gün sonra 29.11.2018 tarihinde karakola başvurarak ifade verdiği, buna göre; "oğlu ile kaldırımda yürürken çocuğun birden yola indiğini, Suruç Çarşı mevkiinden gelen plakasını ve rengini göremediği bir motosikletin oğluna çarptığını, çarpmanın etkisi ile çocuğun yere düştüğünü, motosikletli kişinin hızla olay yerinden uzaklaştığını, tanımadığı birinin kendilerini hastaneye götürdüğünü, oğlunun ayağının alçıya alındığını, kaçan kişiden şikayetçi olduğunu" beyan etmiştir. Dosya kapsamındaki tüm bu evraktan davacının yaralanmasının trafik kazasından kaynaklandığı anlaşılmakla, haksız fiil neticesi oluşan zarar ve tazminatın belirlenmesine ilişkin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu' nun 50 ve 51 ve 54 üncü maddeleri dikkate alınarak davacının yaralanmasının niteliği ve olayın oluş biçimi gözetilerek davacının talebi hakkında karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile kaza ile zarar arasında illiyet bağı kurulamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11319, Karar No: 2017/5150, Tarih: 25.04.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/11319 E.  ,  2017/5150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Dosyada mevcut tüm delillere göre yargılama konusu olayda, mağdur ... ile trafik meselesi yüzünden tartışan ...'in herhangi bir eylemde bulunmadığı halde mağdur ...'ın sanık ...'ün muavini olduğu otobüsün şoförü olan ...'e vurarak yaralaması üzerine sanık ...'ün haksız tahrik altında mağdur ...'a vurarak yaraladığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereği haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16826, Karar No: 2012/20065, Tarih: 11.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/16826 E.  ,  2012/20065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İnceleme konusu karar direnmeye ilişkin olup dosyanın Hukuk Genel Kurulu’na sunulmak üzere Yargıtay Yüksek 1. Başkanlığı’na gönderilmesine, 11/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5490, Karar No: 2019/3000, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5490 E.  ,  2019/3000 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1134, Karar No: 2007/947, Tarih: 27.03.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/1134 E.  ,  2007/947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 8. İcra Mahkemesi

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanık ... Makina ve San. A.Ş. hakkında açılan davada, İİK.nun 338.maddesindeki suçlar hakkında iddianame ile düzenlenmesi ile dava açılması gerektiğinden, gereğinin takdir ve ifası için dosyanın C.Savcılığına gönderilmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde C.Savcısı tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının tetkiksiz iade istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nun 223/8.maddesine göre "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü karşısında mahkemece verilen karar niteliği gereği durma kararı olup, anılan madde uyarınca itiraza tabi bulunduğundan, İİK'nun 352/2. maddesi yollamasıyla CMK'nun 271.maddesi uyarınca itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE, 27.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.