muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5396, Karar No: 2010/11381, Tarih: 21.12.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/5396 E.  ,  2010/11381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak iddiasının reddi davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davalı alacaklı vekili, Konya 9.İcra Müdürlüğünün 2009/2128 Esas sayılı dosyasından, borçlu işyerindeki 05.03.2009 tarihli haciz sırasında davalı 3.kişi lehine istihkak iddiasında bulunduğunu, borçlu ve davacı arasında örtülü işyeri devri bulunduğunu belirterek, İİK”nun 99. maddesine dayalı olarak 3.kişinin istihkak iddiasının reddi ile davasının kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı 3.kişi vekili, mülkiyet karinesinin davaclı 3.kişi yararına olduğunu, kaliteli ve maliyeti düşük üretim yapmak amacı ile hacizli ekipmanları borçludan satın aldığını, daha sonra borçlu şirket faaliyetine son verince, işyerini sahibinden kiralıyarak faaliyete geçtiğini işyeri devrinin söz konusu olamdığından haksız açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,borcun doğumundan sonra, borçlu şirketin üretimde kullandığı makineleri satın alarak kendi himayesinde kiralama aracılığı ile üretim yaptırması yaşam deneyimlerine aykırı ve taraflar arasında alacaklılardan mal kaçırma amacı ile devir yapıldığı anlaşıldığından bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2010/5396

2010/11381

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve borçlu ve 3.kişi arasındaki ilişki işyeri devri ne niteliğinde olup, devir İİK'nun 44.madde koşullarına uygun yapılmadığı gibi BK'nun 179. maddesi gereğince işletmeyi devir alan davalının devir aldığı işletmenin borçlarıdan sorumlu olacağına öre davalı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.676,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı 3.kişiden alınmasına 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3895, Karar No: 2012/2506, Tarih: 27.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/3895 E.  ,  2012/2506 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Davacı, Tarım Bağ-Kur prim borçları yönünden 6111 sayılı Kanun'un SGK prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki hükümlerinden faydalandırılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, 6111 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Kanun'dan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebi, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ederek, dava hakkını kötüye kullandığı anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 27/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/221, Karar No: 2020/4465, Tarih: 07.09.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/221 E.  ,  2020/4465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İskenderun Devlet Hastanesi acil servisinde görevli pratisyen hekim olan sanık ...’ın olay günü saat 23:00 sıralarında, “kasık bölgesinde şişlik ve sürekli ağlama” şikayeti nedeniyle İskenderun Doğum ve Çocuk Hastanesinden sevkle getirilen 35 günlük ...’a, sağ inguinal herni (kasık fıtığı) teşhisi koyup, kendisinden daha tecrübeli olan pratisyen hekim sanık ...’a danıştığı, sanık Dr. ...’ın herniyi redükte etmeye çalıştığı (fıtığı elle yerleştirme) ancak başaramadığı, bu sırada sanık Dr. ...’ın icapçı çocuk cerrahisi uzmanı ...’e telefon edip, durumu bildirerek önerilerini aldığı, Dr. ...’in “redüksiyonu tekrar denemelerini olmazsa geleceğini söylediği”, sanık Dr. ...’ın talimatı ve sanık Dr. ...’ın onayı ile hasta bebeğe 2.5 mgl rektal diazem uygulanmasını hakkında verilen beraat kararı kesinleşen sanık hemşire Müslüme Aydın’dan istedikleri, onun da uygulamayı gerçekleştirdiği, akabinde sanık Dr. ...’ın ikinci kez herniyi redükte etmeye çalıştığı, beyanlara göre başarılı olmasından sonra hasta bebeğin bir müddet gözlem altında tutulup, Dr. ...’in istemi üzerine ertesi gün bebeğin polikliniğe getirilmek üzere taburcu edildiği, ikinci kez müdahale edilmesinden itibaren sustuğu ve vücudunun gevşediği bildirilen bebeğin ertesi gün saat 08:30 sıralarında acil servise getirildiğinde öldüğünün tespit edildiği olayda; Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp Üçüncü Üst Kurulunun 09/05/2019 tarihli raporuna göre, maktülün vücudunun hem ön hem arka kısmında ölü morlukları tanımlandığı, bebeğin ölüm sonrası ilk poziyon değişikliği yapıldığı saatten önceki 10-15 saatlik zaman diliminde ölmüş olduğunun kabulü ile maktülün kasık bölgesinde şişlik şikayeti ile İskenderun Doğum ve Çocuk Hastanesi’ne götürülerek ilk muayenesinin yapıldığı, tedavi için İskenderun Devlet Hastanesi Acil Servisi’ne gönderildiği, acilde görevli Pratisyen hekim sanık ... tarafından maktülün muayanesinin yapıldığı, radyolojik görüntülemesinin yapıldığı, fıtığı redükte etmeye çalışıldığı, bu sırada Çocuk Cerrahisi uzmanı sanık Dr. ... ile görüştüğü, önerileri alındığı, Pratisyen hekim sanık Dr. ... tarafından fıtığın redükte edildiği, maktülün ertesi gün hastaneye kontrole gelmesi önerisi ile eve gönderildiği, maktülün otopsisinde de ince ve kalın bağırsaklar incelendiğinde; herhangi bir fıtıklaşma saptanmadığı, tüm bağırsaklar doğal renginde olup lümenlerinde makroskopik patolojik özellik görülmediği göz önüne alındığında; maktülün muayenesinde, müdahalesinde görev alan sanıkların kusurlu olmadıkları belirtildiğinden, mahkemece sanıkların taksire dayalı kusurlarının bulunmaması sebebiyle ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği, mahkemenin beraat kararlarına ilişkin kabul ve uygulaması yerinde görülmekle yapılan incelemede;

1-Katılan vekilinin sanıklar ... ile ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıklar ... ile ...’in taksire dayalı kusurlarının bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik incelemeye, sanıklar hakkında verilen beraat kararlarını kabul etmediklerine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinde sanık ...’ın 23/01/2020 tarihinde temyiz aşamasında öldüğünün tespit edilmiş olması karşısında, sanık ... hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 09.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/31396, Karar No: 2011/13791, Tarih: 30.06.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/31396 E.  ,  2011/13791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve (1) sayılı kararının 1.maddesi ile yine Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2005 tarih ve (1) sayılı kararının (3) nolu bendi gereğince kira ilişkisinden dolayı İİK.nun 10.Bab’ında düzenlenen hükümler uyarınca başlatılan takipler üzerine icra mahkemelerince verilen itirazın kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine ilişkin kararların temyiz incelemesi Yargıtay 6.Hukuk Dairesince yapılacağından dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine 30/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7670, Karar No: 2013/5691, Tarih: 23.10.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/7670 E.  ,  2013/5691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, basımı yüklenilen kitaplardaki ayıp sebebiyle gerçekleştiği ileri sürülen maddi tazminatın tahsili istemiyle açılmış; mahkemece, ıslah talebi de gözetilerek, iş bedelinin %50 oranında indirilmesi gerektiği gerekçesiyle 12.500,00 TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş ve verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazının reddi gerekmiştir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yanlar arasında 11.09.2007 tarihli ve “Kitap Basım Sözleşmesi” başlıklı; 26.12.2007 tarihli ve “Kitap Basım Ek Sözleşmesi” ile aynı tarihli ve “Sözleşme” başlıklı adî yazılı sözleşmeler yapılmıştır. 11.09.2007 tarihli asıl sözleşme, somut olayda uygulanması gereken 818 Sayılı Borçlar Kanunu’nun 355. maddesi hükmünde tanımı yapılan bir eser sözleşmesidir. Davacı iş sahibi; davalı ise yüklenicidir. 26.12.2007 tarihli ek sözleşmede ise, basımı yüklenilen kitapların cilt, sayfa sayısı ile iş bedelinin miktarının 25.000,00 TL götürü bedel olduğunu ve iş bedelinin 16.000,00 TL peşin 9.000,00 TL tutarındaki kısmının ise çekle ödenmesini gerektiren bir sözleşmedir. Diğer sözleşme ise, eser sözleşmesi ile doğrudan ilgili değildir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde davalı tarafından basımı yapılan kitapların müvekkili davacı tarafından teslim alındığını açıklamış olduğu halde; teslim tarihini bildirmemiştir. Davalı yüklenici de 20.10.2008 tarihli cevap dilekçesinde, davacı tarafından kitapların tesliminden altı ay sonra ayıplarla ilgili itirazlarını bildirdiğini ve ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını ileri sürmüştür. Diğer yandan, 11.09.2007 tarihli sözleşmenin 3. maddesi hükmünde, basım işinin sözleşme tarihinden itibaren 60 gün içerisinde tamamlanması gerektiği kararlaştırılmıştır.

Ayıp, bir malda ya da eserde sözleşme ve yasa hükümlerine göre normal olarak bulunması gereken niteliklerin bulunmaması ya da bulunmaması gereken bozuklukların bulunmasıdır. Eserin tesliminden sonra iş sahibi işlerin olağan gidişine göre imkân bulur bulmaz eseri gözden geçirmek ve bozukluğu varsa derhal yükleniciye bildirmek zorundadır.

Ayıp, bir malda ya da eserde sözleşme ve yasa hükümlerine göre normal olarak bulunması gereken niteliklerin bulunmaması ya da bulunmaması gereken bozuklukların bulunmasıdır. Eserin tesliminden sonra iş sahibi işlerin olağan gidişine göre imkân bulur bulmaz eseri gözden geçirmek ve bozukluğu varsa derhal yükleniciye bildirmek zorundadır.

Tersi durumda yüklenici her türlü sorumluluktan kurtulmuş olur (818 S.K. m.359). Ancak, kasten sakladığı bozukluklarla usulüne uygun yapılan gözden geçirmede fark edilmeyecek ayıplar için yüklenicinin sorumluluğu devam eder (818 S.K. m.362). Eğer, meydana getirilen eserin teslimi sırasında usulüne uygun yapılan gözden geçirme ile var olan bozukluk görülebiliyor ise “açık ayıbın” görülmemişse “gizli ayıbın” olduğu kabul edilir. Ayıp, sonradan ortaya çıkarsa, iş sahibi öğrenir öğrenmez yükleniciye derhal bildirmek zorundadır. Yüklenicinin iş sahibine olan borçlarını aykırı olarak, imâlini yüklendiği eserin ayıplı olması durumunda; açık ayıplarda somut olayda uygulanması gereken 818 Sayılı Borçlar Kanunu’nun 359, gizli ayıplarda ise 362. maddeleri hükümlerine uygun olarak ihbarda bulunduğu takdirde iş sahibi, aynı Kanun’un 360. maddesinde düzenlenen haklardan birini kullanabilir. Ne var ki, anılan Yasa hükmünde öngörülen haklardan hangisini iş sahibinin kullanması gerektiğini mahkeme takdir eder. Somut olayda mahkemece, ayıp sebebiyle davacının, iş bedelinden indirim hakkının bulunduğu kabul edilerek, bedelde indirim yapılması sonucu 12.500,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Oysa, dosya kapsamındaki bilirkişi raporları incelendiğinde; basımı yapılan kitaplardaki ayıpların “açık ayıp” niteliğinde olduğu sonucuna varılmaktadır. Buna karşın mahkemece, davacı tarafından yapıldığı kabul edilen ayıp ihbarının 818 Sayılı Kanun’un 359. maddesi hükmünde öngörülen süresi içinde yapılıp yapılmadığı araştırılmamıştır.

O halde mahkemece yapılacak iş; varlığı kabul edilen açık ayıplara ilişkin bildirimin süresinde yapılıp yapılmadığına yönelik olarak tarafların yasal tüm delillerinin sorulup tespitiyle toplanmasıyla ayıp ihbarının, süresinde yapılmış olduğunun kabulü halinde, davalının kazanılmış hakları da gözetilerek, iş bedelinden “nispi metoda göre” indirilmesi gereken miktarın uzman bilirkişiye inceleme yaptırılarak belirlenmesi ve varılacak sonuca göre uyuşmazlığın hükme bağlanmasından ibaret olmalıdır.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte belirtilen nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan sebeplerle diğer temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 23.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/46, Karar No: 2020/1166, Tarih: 05.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/46 E.  ,  2020/1166 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2452, Karar No: 2021/1800, Tarih: 16.03.2021

**14. Hukuk Dairesi         2019/2452 E.  ,  2021/1800 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 08/06/2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 02/04/2019 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 16/03/2021 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden taraf gelmedi. Karşı taraf davalılar vekili Av. ... . geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 3.050,00 TL Yargıtay vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılara verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6742, Karar No: 2024/10614, Tarih: 17.12.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/6742 E.  ,  2024/10614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Adi kira ve hasılat kiralarına ilişkin olarak başlatılan ilamsız icra takibinde; örnek (13) numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçluların yasal süresi içerisinde icra müdürlüğüne sunduğu itiraz dilekçesinde, borçlu olmadıklarından bahisle borca ve ferilerine itiraz ettikleri, alacaklının icra mahkemesine başvurusunda, borçluların itirazlarının kaldırılması ile tahliye talebinde bulunduğu, İlk Derece Mahkemesince, istemin kısmen kabulü ile 653.241,48 TL kira bedeli alacağı, 12.890,33 TL işlemiş faizi ile asıl alacağa talep edilen aylık %1,60 oranında faizi aşmamak üzere takip tarihinden itibaren asıl alacağın ticari faiz oranında faize ilişkin borçluların itirazının kaldırılmasına, kabul edilen asıl alacak üzerinden hesaplanan 130.648,30 TL tazminata ve aktin feshiyle mecurun tahliyesine karar verildiği, kararın borçlular tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine hükmedildiği, kararın borçlular ve alacaklı tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Türk Borçlar Kanunu'nun 357 ve devamı maddelerinde düzenlenen ürün (hasılat) kirası; kiraya verenin kiracıya ürün (hasılat) veren bir mal, işletme ya da hakkın kullanılmasını, semerelerinden yararlanılmasını veya işletilmesini belli bir bedel karşılığında terk ettiği kira türüdür.

Hemen belirtmek gerekir ki, hem doğal hem de hukuki ürün getiren eşya ürün kirasına konu olabilir. Bu kapsamda işletmenin işletilmesi sonucu elde edilen kâr, hukuki ürün olarak nitelendirilebilir.

Lokanta, otel, kantin, hastane, okul, dükkan, fabrika gibi iş yerlerinin işletilmek maksadıyla kiraya verilmesinde, reklam panolarının kiralanmasında, taksi kiralarında söz konusu olan ürün kirasıdır(Prof.Dr. Azra Arkan Serim; Hasılat Kirasında Tarafların Hak ve Borçları, İstanbul 2010, s. 3).

Kira sözleşmesinin, ürün kirasına ilişkin hükümlere tabi olabilmesi için kiralananın işletme ruhsatıyla birlikte işletme hakkının devredilmiş olması gerektiği hususu, kanuni bir düzenleme olmayıp Yargıtay içtihatları ile getirilmiş bir uygulamadır. Bu suretle de, bu hususta her somut uyuşmazlığın özelliğine göre değerlendirme yapılması gerekir.

Kira sözleşmesinin, ürün kirasına ilişkin hükümlere tabi olabilmesi için kiralananın işletme ruhsatıyla birlikte işletme hakkının devredilmiş olması gerektiği hususu, kanuni bir düzenleme olmayıp Yargıtay içtihatları ile getirilmiş bir uygulamadır. Bu suretle de, bu hususta her somut uyuşmazlığın özelliğine göre değerlendirme yapılması gerekir.

Öte yandan, ürün kirasında; kira bedelinin, üründen bağımsız bir bedel olarak kararlaştırılması hâlinde genel ürün (hasılat) kirasından; buna karşılık kira bedeli, ürünün belli bir hissesi ya da bölümü olarak belirlenmiş ise, katılmalı (iştirakli) ürün kirasından söz edilir (6098 sayılı TBK m. 357). Bununla birlikte kira bedelinin karma olarak yani bir kısmı sabit bir miktar, bir kısmının da üründen bir bölüm olarak belirlenmesi de sözleşme özgürlüğü çerçevesinde mümkündür.

Somut uyuşmazlıkta, borçluların kira sözleşmesinin hasılat kirası olduğuna dair iddiası hakkında olumlu olumsuz bir değerlendirme yapılmadığı görülmektedir. Kira sözleşmesinin niteliğinin tespiti borçlu kiracıya gönderilen ödeme emrinde verilecek ödeme süresi açısından önem arz etmektedir. Kiracıya verilecek süre konut ve çatılı işyeri kiralarında en az otuz gün, ürün kiralarında en az altmış gün, diğer kira ilişkilerinde ise en az on gündür. Bu süre, kamu düzeninden olup re’sen dikkate alınır.

O halde, İlk Derece Mahkemesince takibe konu kira sözleşmesinin hasılat kirasının şartlarını taşıyıp taşmadığı araştırılarak kira sözleşmesinin hukuki niteliği tespit edildikten sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi ile Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine dair karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 03.07.2024 tarih ve 2024/920 E.-2024/2065 K. sayılı kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA,

İzmir 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 07.02.2024 tarih ve 2021/622 E.-2024/76 K. sayılı kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre alacaklı ve borçluların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgililere iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17.12.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27723, Karar No: 2016/9915, Tarih: 25.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/27723 E.  ,  2016/9915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça konu cep telefonunun kırsal bir alanda dere kenarından çalınmasından sonra aynı gün sanığın annesinin hattında kullanılması ve balık tutmak için aynı dere kenarına gittiğini kabul eden sanığın, telefonu nasıl ele geçirdiği konusunda suçtan kurtulmaya yönelik soyut beyanlardan başka açıklama yapamaması karşısında, teşhis işleminin usulüne uygun yapılmaması sonuca etkili olmayıp, mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 25.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.