muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3490, Karar No: 2019/4802, Tarih: 11.11.2019

KARŞI OY:

Sanık ...'ın taksicilik yaparak geçimini sağladığı suç tarihinde geceleyin 03:00 sıralarında diğer sanıkların talebiyle onları aracına aldığı, her ne kadar diğer sanıkları gezdirmek amacıyla aracına aldığını beyan etmekte ise de, saatin gezmek için olağan bir saat olmadığı, araçla bir süre dolaşıldıktan sonra diğer sanıklar tarafından tüfekler eldivenler ve kar maskeleri araca getirildiği, buna rağmen sanığın, tanık abdulkadir’in beyanından da anlaşıldığı gibi yağma eylemi gerçekleştirileceğini engeç bu aşamada öğrendiği halde suçun işlendiği... istasyonu etrafında keşif amaçlı aracın lambasını da söndürerek bir kaç tur attığı, daha sonra petrol istasyonu yakınında aracı park edip farları söndürdüğü, sanık ...’ın alınan ilk ifadesinde aracın arkasında oturan silahlı kişilerden birinin eğer kaçarsan sana da bir mermi var diyerek kendisini tehdit ettiğini söylediği, bu savunmasının sanıklardan ... tarafından da sorgudaki alınan savunmasında doğulandığı, diğer sanıkların tüfekleri alıp eldivenleri ve kar maskelerini takarak araçtan yağma suçunu gerçekleştirmek amacıyla indiklerinde yanında kimse kalmadığı halde oradan ayrılmak yerine diğer sanıkları beklediği, yağmaya teşebbüs eylemi ve öldürmeye teşebbüs eylemlerinin gerçekleştirildiğini, diğer sanıkların bağırması ve ateş edilmesiyle gördüğü halde beklemeye devam edip tüm sanıkların araca binmelerini bekleyerek onları alıp olay yerinden uzaklaştırdığı, olaydan sonra herhangi bir şekilde karakola gitmediği veya başka şekilde kolluk kuvvetlerine bilgi vermediği, kendisine karşı tehdit ve zor kullanıldığını bildirdiği halde kendisine yönelik bu eylemlerle ilgili herhangi bir şikayette bulunmadığı, böylelikle sanık ...’ın diğer sanıkların eylemlerine asli fail olarak iştirak etmediği ancak aracıyla diğer sanıkların suç işlemelerini kolaylaştırdığı, yardımcı olduğu sanığın diğer sanıkların yağma eylemine onları olay yerine getirerek ve olay yerinden aracıyla götürerek TCK 39. maddesi kapsamında yardım eden sıfatıyla iştirak ettiği, bu sebeple TCK 149/1,a,b,c,d,h, 35, 39 maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiği kanaatinde olduğundan sayın çoğunluğun sanık ...'ın yağmaya teşebbüs suçuna asli fail olarak katılmaktan cezalandırılmasına dair kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2019/2594, Karar No: 2021/3485, Tarih: 08.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/2594 E.  ,  2021/3485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26.12.2018 tarih ve 2014/336-2018/1381 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ..., ..., ... vekili, davalı ... vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından duruşmalı, davacı vekili tarafından duruşmasız olarak istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 09.02.2021 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ..., davalılardan ..., ..., ..., ... vekili Av. ... ile ... ve ... vekili Av. ... ile ... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Emlak Bankası AŞ ... Şubesi tarafından Örsa Grubuna ait Örsa Tekstil, Öray Tekstil, İmateks Tekstil'in toplam 6.500.000 DM tutarında ilave kredi teklif edildiği ve kullandırıldığı aşamada grubun yeterli teminatının olmadığını, kredi kullandırılırken gerekli prosedüre uyulmadığını, bankanın zarara uğratıldığını ileri sürerek, tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile 7.272.604.006.552 TL'nin kredinin ödendiği tarihten itibaren işleyecek kamu bankalarının uyguladığı en yüksek mevduat faiz oranı üzerinden faizi ile birlikte tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalıların özen yükümlülüklerine aykırı davrandıkları, banka yönetim kurulu üyelerinin gerek eylem gerekse dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nun 336.maddesi uyarınca da sorumluluklarının bulunduğu, söz konusu sorumluluğun ağırlaştırılmış sorumluluk niteliğinde bulunduğu, yönetim kurulu üyeleri kurtuluş beyyinesini ispat etmedikleri sürece söz konusu zarardan sorumlu oldukları, yine banka ... Şubesi çalışanları ile bölge müdürleri ve kredi değerlendirme görevlilerinin de söz konusu kredinin kullandırılmasında kasıt ve ihmallerinin bulunduğu gerkçesiyle davanın kısmen kabul ve kısmen reddi ile toplam 2.553.157,57 TL'nin davalılar Muris ... mirasçıları Ayşe İrem Maro Kırış ve ... dışındaki davalılardan tahsiline; davalı ... yönünden açılan dosyanın ise bu dosyadan tefrikine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili, davalılar ..., ..., ..., ... vekili, Davalı ... vekili, davalı ... vekili, Davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin (2) nolu bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı vekili, davalılar ..., ..., ..., ... vekili, Davalı ... vekili, davalı ... vekili, Davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin (2) nolu bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece, asıl alacağa dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmişse de, 6762 sayılı TTK'nın 3. maddesi uyarınca bu kanunda düzenlenen hususlarda bir ticari işletmeyi ilgilendiren bütün işlem ve fiiller ticari iş olduğundan, davanın banka yöneticilerinin sorumluluğuna ilişkin olduğu gözönüne alındığında ticari iştir ve 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesi gereğince avans faizi istenebilir. Bu itibarla, hükmedilen alacağa yasal faiz işletilmesi doğru olmamıştır.

3- Dava, davacının eski yönetim kurulu üyeleri ve yöneticileri hakkında açılan sorumluluk davası olup, mahkemece davalıların sorumluluğuna karar verilmiş ise de, olay tarihinde yürürlükte olan 6762 sayılı TTK'nın 309/son maddesinde, tazminat isteme hakkının davacının zararı ve mesul olan kimseyi öğrendiği tarihten itibaren 2 yıl ve her halde zararı doğuran fiilin vukuu tarihinden itibaren 5 yıl içinde zamanaşımına uğrayacağı hüküm altına alınmış olup, somut olayda usulsüz kredi işlemine onay veren yönetim kurulu kararının 28.03.1997 tarihinde alındığı, kredinin 01.04.1997 tarihinde kullandırıldığı, işbu davanın ise 5 yıllık zamanaşımı süresi dolduktan sonra 04.12.2002 tarihinde açılması nedeniyle, davalıların zamanaşımı defi kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilip yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle mümeyyiz davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

4- Bozma sebep ve şekline göre davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin (2) nolu bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün mümeyyiz davalılar yararına BOZULMASINA, (4) Bozma sebep ve şekline göre davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin temyiz etmeyen davalılardan alınarak davacıya verilmesine, takdir olunan 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden taraflara iadesine, 08.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6652, Karar No: 2024/2981, Tarih: 06.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/6652 E.  ,  2024/2981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2014/396 E.,2020/63 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar Hazine, Orman İdaresi, Limonlu Belediyesi ve Mersin Büyükşehir Belediyesi vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; dava konusu Mersin ili Erdemli ilçesi Limonlu Kasabası Bahçecik Mevkiinde tahminen 3.000 m2 miktarında bir taşınmazın davacının zilyetliğinde olduğunu, taşınmazın bulunduğu bölgeden 1960 yılında tapulama geçtiğini ancak o tarihte taşınmazın nedensiz olarak tapulama harici bırakıldığını, taşınmazın davacı tarafından 25-30 yıl önce imar ihya edilerek tamamen tarım arazisi haline getirildiğini, taşınmazın taşlık kısmının kırılıp taşıma toprakla topraklandığını, akabinde limon fidanları dikilip şu an limon bahçesi vasfında olduğunu, taşınmazın orman ile hiçbir ilgisini olmadığını belirterek davanın kabulünü ve limon bahçesi vasfındaki taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... İdaresi vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın 6831 sayılı Kanun'un değişik 1 inci maddesi uyarınca orman sayılı yerlerden olduğunu, davacının dava dilekçesinde öne sürdüğü tüm husus ve iddiaların yersiz olduğunu, taşınmazın eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarında devlet ormanı olarak gözüktüğünü, dava konusu tescili istenilen taşınmazdan orman kadastrosunun geçtiğini ve taşınmazın kesinleşen orman sınırları içerisine alındığını belirterek orman idaresi aleyhine açılan bu davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya konu taşınmaz Erdemli Mal Müdürlüğü'nün 15.05.2008 tarihli idari tarafından yapılan tahkikattan da anlaşılacağı üzere evveliyatının taşlık, çalılık ve kayalık iken tapulama çalışmaları sırasında tescil harici bırakıldığını, halen de devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğunu, dava konusu taşınmaza davacı tarafından limon ağaçlarının dikildiğini ve zilyetlik şartlarının gerçekleşmediğini belirterek yasal dayanaktan yoksun açılan bu davanın reddini talep etmiştir.

Erdemli 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.10.2009 tarihli ve 2008/159 Esas, 2009/425 Karar sayılı kararı ile, çekişmeli taşınmazın öncesinin orman sayılan yerlerden olduğu ve orman kadastrosunun kesinleşme tarihinden itibaren 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin davacı yararına gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Erdemli 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.10.2009 tarihli ve 2008/159 Esas, 2009/425 Karar sayılı kararı ile, çekişmeli taşınmazın öncesinin orman sayılan yerlerden olduğu ve orman kadastrosunun kesinleşme tarihinden itibaren 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin davacı yararına gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bu kararın, davacı vekili tarafından tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 26.11.2012 tarihli ve 2012/12092 Esas, 2012/13323 Karar sayılı ilamıyla; "orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın 09.08.1982 tarihinde ilân edilip kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında kaldığı ve daha sonra 2/B madde uygulamalarına konu edilmediği, çekişmeli taşınmaz ve çevresinin 1957 yılında bütünlemesi yapılan 1961 baskılı memeleket haritasında beyaz renkli açık alanda kaldığı ve 1969 tarihli hava fotoğraflarında da tarla olarak görüldüğü ve taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş, daha sonra aldırtılan ek raporda ise; taşınmazın 1987 tarihli hava fotoğrafında ve 1990 tarihli memeleket haritasında çalılık rumuzlu yeşil alanda kaldığını söylenmiş, mahkemece, bu rapora göre taşınmazın imar ihyasının tamamlanmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir. Oysa; 1957 yılında bütünlemesi yapılan 1961 baskılı memeleket haritasının hazırlanmasına esas hava fotoğrafı mahkemece getirtilmediği gibi, 1969 tarihli hava fotoğraflarının altlık olarak kullanılması sonucunda elde edilen memeleket haritası dahi ayrı ayrı getirtilerek çekişmeli taşınmazın bu haritalardaki konumu incelenmemiştir. Ayrıca, eski tarihli haritalarda beyaz renkli açık alanda gözüken taşınmazın daha sonraki yakın tarihli haritalarda çalılık rumuzlu yeşil renkli alanda gözükme nedeni üzerinde durulmamış bu çelişkinin boyama hatasından kaynaklanıp kaynaklanmadığı açıklanmamıştır. Ek rapor ile çelişen bilirkişinin yetersiz raporuna göre karar verilemez. Aynı iddia ile açılan aynı mevkideki benzer emsal taşınmazlar hakkında verilen tescil kararlarının Yargıtay denetiminden geçerek onanmış olması üzerinde de ayrıca durulup hukuki bir değerlendirme yapılmamıştır. Davacının dayanağı vergi kaydı uygulanmamış, imar ihya, kullanım ve zilyetlik konusunda yerel bilirkişi ve tanıkların ayrıntılı beyanları alınmamıştır." gerekçesiyle, bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrası yapılan yargılama sırasında, dava konusu taşınmaz hakkında kadastro tutanağı düzenlenmesi nedeniyle Erdemli 2. Asliye Hukuk Mahkemesince görevsizlik kararı verilerek, dava, Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır.

Kadastro sırasında, Erdemli ilçesi Limonlu Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 2150 parsel sayılı 4.124,96 m2 yüzölçümündeki taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğu, 2012 yılından beri narenciye ağaçları dikilmek suretiyle ..., ..., ... tarafından kullanıldığı belirterek Hazine adına tespit edilmiştir.

Kadastro sırasında, Erdemli ilçesi Limonlu Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 2150 parsel sayılı 4.124,96 m2 yüzölçümündeki taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğu, 2012 yılından beri narenciye ağaçları dikilmek suretiyle ..., ..., ... tarafından kullanıldığı belirterek Hazine adına tespit edilmiştir.

Görevsizlik kararı uyarınca dava dosyasının gönderildiği İlk Derece (Kadastro) Mahkemesince bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararla, dava konusu taşınmazda 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesindeki zilyetlik koşuluyla edinim şartlarının davacı lehine oluştuğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, Mersin ili Erdemli ilçesi Limonlu Mahallesi 2150 parsel sayılı taşınmazın tespitteki yüz ölçümü ve narenciye bahçesi vasfı ile davacı ... adına tespit ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar Hazine vekili, Orman İdaresi vekili, Erdemli (Limonlu) Belediye Başkanlığı vekili ve Mersin Büyükşehir Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, çekişmeli taşınmaz üzerinde davacı lehine zilyetlik yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

İlk Derece (Kadastro) Mahkemesince, bozma ilamına uyulduğu halde, bozma ilamının gerekleri tam olarak yerine getirilmeden hüküm kurulması cihetine gidilmiştir. Şöyle ki; bozma ilamında da belirtildiği üzere dava konusu taşınmaz 1962 yılında yapılıp kesinleşen genel arazi kadastrosu çalışmalarında kadastro harici taşlık, çalılık olarak bırakılan imar ihyaya muhtaç yerlerdendir. Her ne kadar karar gerekçesinde 1962 yılı öncesinde dava konusu taşınmazın tarım ve hayvancılık yapılmak suretiyle kullanıldığı kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de; bilimsel açıklamalar içeren 04.05.2020 tarihli bilirkişi kurul raporunda, dava konusu taşınmazın açıkça 1969, 1978, 1987 ve 1990 hava fotoğraflarında taşınmazda topraklı alanların bulunduğu ve bu topraklı alanlarda tarım yapıldığı, taşınmaz üzerinde sert masif kayalıklar ve çalılıklar bulunduğu, parsel bir bütün olarak değerlendirildiğinde çalılık ve kayalık alanın topraklı alana daha baskın olduğu, belirtilen tarihlerde imar ihya işleminin tamamlanmamış olduğunun tespit edildiği bildirildiğine göre, taşınmaz üzerindeki ağaçların yaşları ile birlikte düşünüldüğünde taşınmazın en erken 1990 yılı sonrasında imar ihya edilmiş olabileceğinin kabulü gerekmektedir. Davanın, 18.04.2008 tarihinde açıldığı da dikkate alındığında taşınmazın tamamı yönünden imar ihya ile kazanma süresinin dolmadığı anlaşıldığına göre, davanın bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken dava koşullarına uygun olmayan nedenlerle yazılı şekilde kabul kararı verilmesi doğru görülmediğinden, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle;

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Davalılar Hazine, Orman İdaresi, Erdemli (Limonlu) Belediye Başkanlığı ve ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde bulunduğundan kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

06.05.2024 Tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20778, Karar No: 2012/25348, Tarih: 10.12.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/20778 E.  ,  2012/25348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının reşit olduğunu, üniversiteye hazırlandığını, davalı babasının gelir düzeyinin iyi olduğunu belirterek, 500 TL yardım nafakası takdir edilmesini talep etmiştir.Davalı cevap dilekçesinde; davacının çalıştığını, kendisinin ekonomik durumunun iyi olmadığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.TMK. 364.maddesinde; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür" düzenlemesi ve HMK.26.maddesinde; "Hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre talep sonucundan daha azına karar verebilir" düzenlemesi bulunmaktadır.Somut olayda; davalı, babasından yardım nafakası talep eden davacı oğulun 05.06.2012 tarihli duruşmada; "...şu anda bir işe girdim, ancak dava açtığımızda okuyordum. İşsizdim bu nedenle, yardım nafakası davasını açtık. 08 Mayıs 2012 tarihinde işe girdim. Bu nedenle bu aradaki mesafe açısından avukatımın beyanlarına katılıyorum. Bu süre için yardım nafakası talebinde bulundum..." dediği anlaşılmaktadır.Mahkemece; "davanın kısmi kabulü ile dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 200 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine" şeklinde hüküm oluşturularak, açıkça işe girdiği tarihe kadar yardım nafakası istediğini beyan eden davacının talebinin aşılarak, HMK. 26.maddesine aykırı hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ayrıca, gerekçe bölümünde "...davacı asilin ve davacı vekilinin duruşmalarda müvekkilinin çalışmaya başladığını beyan etmesi üzerine, sözkonusu nafakanın karar kesinleştikten sonra devamı uygun görülmemiş..." ifadesine yer verildiği halde, hüküm fıkrasında yardım nafakasının hangi tarihe kadar devam edeceğinin belirlenmemesi, çelişki oluşturduğundan isabetli bulunmamıştır.Mahkemece; yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile karar verilmiş olması doğru bulunmamış, kararın bozulması gerekmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15489, Karar No: 2013/3914, Tarih: 03.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/15489 E.  ,  2013/3914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (bir kez), mala zarar verme (bir kez), kasten yaralama (bir kez) suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ... ile ..., kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (bir kez), mala zarar verme (bir kez), kasten yaralama (iki kez) suçlarından sanık ... ile kasten yaralama (iki kez), mala zarar verme (bir kez) suçlarından sanıklar ... ve ...'un yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar ... ile ...'nun atılı suçlardan mahkûmiyetlerine, sanık ...'in mala zarar verme (bir kez), kasten yaralama (iki kez) suçlarından mahkûmiyetine, sanıklar ..., ..., ...'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatleri ile diğer atılı suçlardan mahkûmiyetlerine, sanık ...'un kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine diğer atılı suçlardan mahkûmiyetine ve sanık ...'ın mala zarar verme (bir kez), kasten yaralama (bir kez) suçlarından mahkûmiyetine dair Mihalgazi Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.11.2008 gün ve 2005/119 Esas, 2008/33 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... müdafii ile katılan mağdurlar ... ve ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ile ... haklarında katılan mağdur ...'a karşı işledikleri kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri 21.07.2004 gün-25529 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B. maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesi uyarınca kesin olup temyizi kabil olmadığından adları geçen sanıklar müdafileri ile katılan mağdur ... vekilinin bu hükümlere yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanıklar ..., ..., ... haklarında katılan mağdur ...'ye yönelik işledikleri kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sanıklar ..., ..., ... ile ... haklarında mağdur ...'a karşı işledikleri kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararları ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ile ... haklarında katılan mağdur ...'a karşı işledikleri kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmakla birlikte mahkemece bu konuda hüküm kurulmadığı anlaşılmış ise de zamanaşımı süresi içerisinde bu konuda mahal mahkemesince hüküm tesis edilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık ... hakkında katılan mağdur ...'ye karşı işlediği kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde,

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,