muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4355, Karar No: 2025/11060, Tarih: 17.06.2025

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürlüğü, aynı maddenin 2. fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Açıklamalar ışığında somut olayda; sanığın, paylaşımlarının muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, siyasi ağır eleştiri niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibari ile oluşmadığı gözetilmeden, mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Kabule göre;

a. Adli sicil kaydına göre sabıkası bulunmayan, yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak hapis cezası ertelenen ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesinin uygulanmasını talep eden sanık hakkında, aynı maddenin 6. fıkrasındaki diğer koşullar da değerlendirildikten sonra, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b. Hükümde temel cezanın teşdiden tayin edildiğinin belirtilmesi karşısında, alt sınırdan hapis cezasına hükmolunması suretiyle çelişki oluşturulması,

c. 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesine aykırı olarak, cezanın belirlenmesi sırasında aynı Kanunun 299/2. maddesinin, 43/2. maddesinden sonra uygulanması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

b. Hükümde temel cezanın teşdiden tayin edildiğinin belirtilmesi karşısında, alt sınırdan hapis cezasına hükmolunması suretiyle çelişki oluşturulması,

c. 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesine aykırı olarak, cezanın belirlenmesi sırasında aynı Kanunun 299/2. maddesinin, 43/2. maddesinden sonra uygulanması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12866, Karar No: 2019/8645, Tarih: 03.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/12866 E.  ,  2019/8645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

... Tekstil Konfeksiyon Ör. San. Tic. Ltd. Şirketinin ortağı olan sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın, temyize gelmeyen sanık ...’ın, kendisine şirket kurmayı teklif ettiğini, kendisinin de kabul ettiğini, şirketin kuruluşu ile ilgili belgeleri imzaladığını ve karşılığında 1000-TL para aldığını, sahte faturalarla ilgisinin bulunmadığını savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından; suç konusu faturaları kullanan mükellef veya şirketler hakkında sahte fatura kullanma suçundan karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, ilgili şirket yetkilileri veya mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde, getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, suça konu faturalardaki yazı ve imzaların sanığa aidiyeti yönünden uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması; sanığın ve şirketin banka hesapları ile ticaret odası kayıtları araştırılıp şirket adına kimin iş ve işlemlerde bulunduğunun belirlenmesi, sanığın ortak sıfatıyla şirketten bir maaş ya da pay alıp almadığının şirketin banka hesaplarındaki paraların kimler tarafından çekildiğinin araştırılması, suç konusu faturaları kullanan şirket yetkililerinin faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları konusunda beyanları da alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5417, Karar No: 2023/7404, Tarih: 14.12.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/5417 E.  ,  2023/7404 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1862 Esas, 2022/854 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/101 E., 2019/584 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 12.12.2023 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının dava dışı ecza deposunda satış elemanı olarak çalıştığı sırada mal verilebilmesi için müvekkilinden teminat senedi istendiğini, müvekkiline eczane işletme protokolü imzalatıldığını, protokolde de senetlerin teminat senedi olduğunun yazılı olduğunu, kendisine mal verilmediği gibi senetlerin doldurularak takibe konu edildiğini ileri sürerek takibe konu senedin iadesini ve yapılan ödemelerin istirdatını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin davalıya borç para verdiğini, durumun prokolle sabit olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili tarafından dava dışı ...'e teslim edilmek üzere davalıya verilen bononun davalı tarafından kötü niyetli olarak doldurularak takibe konulduğunu, müvekkili ile davalı arasında herhangi bir ticari alışveriş ve kambiyo ilişkisinin hukuki temelini oluşturan bir sebep bulunmadığını, müvekkilinin protokolü ... ile imzaladığını, davalının soruşturma dosyasındaki ifadesinde dava konusu senedin teminat senedi olduğunu kabul ettiğini, mahkemece davalının bu kabulü dikkate alınmadan, ilaç tesliminin sağlanıp sağlanmadığı araştırılmadan, ilgili fatura ve banka kayıtları ispat edilmeden karar verildiğini, davalının İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/436 E. sayılı dosyasında müvekkili tarafından yapılan şikayet üzerine tefecilik suçundan sanık olarak yargılandığını, ancak mahkemece bu dosyanın sonucu beklenmeksizin karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, yine bilirkişi incelemesi yaptırılmaksızın karar verilmesinin de hatalı olduğunu, davalı delili olarak gösterilen İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/199 E. sayılı dosyasının dosya ile ilgisinin bulunmadığını, dava konusu olay ile bağlantısı olmayan dosyaların gerekçeli karara konu edilmesinin açıkça usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının borçları nedeniyle eczanesine ilaç alamaz duruma düştüğü, davacının kendi beyanına göre aylık 90.000,00 TL tutarında ilaç alımı yaptığı, ecza depoları peşin satış yaptığından davacının davalıdan aldığı bedellerle eczanesini işlettiği, davacının bütün beyanlarının bu şekilde olduğu, davalının elindeki kambiyo senedinin borç ikrarı mahiyetinde olduğu, aksinin yazılı delille ispatının gerektiği, davacı tarafça elindeki senedin bedelsiz temelsiz olduğu ileri sürülmüş ise de, dosya kapsamı deliller ile bu hususun ispatlanamadığı, davacının yemin deliline dayanmadığı, dayanmış olsa dahi 6098 sayılı Kanun'un 158 inci maddesi gereği suç teşkil ettiğinden yemin deliline başvurulamayacağı, senedin davacının aldığı borca karşılık verildiğinin kabulü gerektiği gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, bonodan kaynaklı menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu 72 nci madde.

3. Değerlendirme

1. Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının Galenos Ecza Deposunda satış sorumlusu olarak çalıştığını, müvekkilinin ödeme güçlüğü içerisinde olduğunu bilen davalı ve davalının arkadaşı olup müvekkilinin yanında çalışan ...'ün kardeşi olan ...'ün müvekkiline mal temin edebileceklerini belirterek bunun karşılığında 500.000,00 USD tutarında iki adet teminat senedi istediklerini, ancak mal teslimi yapılmadığını, davalı tarafından müvekkili aleyhine 250.000,00 USD'lik senede dayalı olarak icra takibi başlatıldığını ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili yanıt dilekçesinde müvekkilinin davacıya borç para verdiğini ve nakden kaydı bulunan bononun bu sebeple alındığını savunmuş ise de; davalı soruşturma aşamasında alınan beyanında ecza deposu müdürü olduğunu beyan eden davalı, kendisine 250.000,00 USD'lik senet borcunun doğuş sebebinin sorulması üzerine de ''ilaç teslim edilmesi, satılması dolayısıyla teminat olarak alınmıştır'' şeklinde beyanda bulunmuştur.

3. Bu itibarla, tarafların dava konusu senedin davacıya mal temininin sağlanması için avans olarak davalıya verildiği noktasında mutabık kaldıkları ve bu senet karşılığında davacıya mal teslim edildiğini ispat yükünün davalıda olduğu kabul edilerek bir değerlendirme yapılması ve oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16330, Karar No: 2015/10106, Tarih: 03.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/16330 E.  ,  2015/10106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/40320

MAHKEMESİ : Artova Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2012/7 (E) ve 2012/95 (K)

SUÇLAR : Yaralama, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre Cumhuriyet savcısının temyizinin kapsamının mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarına ilişkin olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

1- Sanıklar S.. S.., Z.. Ş.., A.. Ş.. ve M.. S.. hakkında verilen verilen hükümlerin temyizinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanıklar S.. S.., Z.. Ş.., A.. Ş.. ve Mehtep Sevim hakkında konut dokunulmazlığını ihlalden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının niteliğine göre, karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

3- Sanık S.. Ş.. hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanan ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK'nın 305. maddesi uyarınca, sanığa doğrudan tayin edilen adli para cezaların miktarına göre hükümlerin kesin nitelikte olduğu cihetle, Yerel Mahkeme tarafından CMUK'nın 315. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, tebliğnameye uygun olarak, usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin kararın ONANMASINA, 03/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6763, Karar No: 2023/8933, Tarih: 28.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6763 E.  ,  2023/8933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... İşletme Müdürlüğüne bağlı Muradiye Orman Fidanlığına ait 2667.45 sicil sayılı işyerinde 29.06.2007 - 10.11.2010 tarihleri arasında bildirilen çalışmalarının dışında

devamlı ve kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili, öncelikle davanın hak düşürücü süre, yetki ve görev yönünden incelenerek esasa girilmeksizin usulden reddinin gerektiğini, davacının Muradiye Orman Fidanlık Müdürlüğü’nde (Mühendisliği) iddia edilenin aksine hizmet akdine bağlı olarak çalışmadığını, davacıyla idare arasında düzenlenen sözleşmenin eser sözleşmesi niteliğinde olduğunu, istisna akdi ve hizmet akdinin birbirinden farklı olduğunu, davacının Muradiye Orman Fidanlık Müdürlüğünde yaptığı fidan dikme, gübreleme, ot alma, tohum toplama, fidan tüplerini hazırlama gibi işlerin eser meydana getirmeye dayalı olduğunu, 09.01.2011 tarih ve 27810 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Ağaçlandırma, Erozyon Kontrol ve Silvikültür İşlerinde Birim Fiyat Usulü il Hizmet Alımlarına Dair Yönetmeliğin hükümleri gereği birim fiyat usulü hizmet satın alındığını, davacı yüklenicinin Muradiye Orman Fidanlık Müdürlüğünde 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 40 ıncı maddesi hükmü ve Ağaçlandırma, Erozyon Kontrolü ve Silvikültür İşlerinde Birim Fiyat Usulü ile Hizmet Alımına İlişkin Usul ve Esaslarına Dair Yönetmelik ile 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 3/a maddesi gereği çalıştığını, belirtilen kanun ve yönetmelik hükümleri gereği davacının sigortalı olamayacağını, 5510 sayılı Kanun'un Ek-5 inci maddesiyle tarım ve orman işlerinde çalışanlara sigortalılık imkanı sağlandığını, yüklenici olarak işveren olduğunu, davacının çalışmalarının sürekli olmadığını, yılın belli aylarında çalıştığını beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

2.Fer’i müdahil SGK Başkanlığı, hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, Kurum'un kayıtlarının aksinin davacı tarafından eş değer yazılı belgelerle ispatlanması gerektiğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, "davanın kabulü ile;

2.Fer’i müdahil SGK Başkanlığı, hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, Kurum'un kayıtlarının aksinin davacı tarafından eş değer yazılı belgelerle ispatlanması gerektiğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, "davanın kabulü ile;

Davacı ... Çınar, davalı ... Müdürlüğüne bağlı ... Orman İşletme bünyesinde 29.06.2007 - 10.11.2010 tarih aralığında;

-29.06.2007 - 31.12.2007 arasında 32 gün,

-01.01.2008 - 31.12.2008 arasında 118 gün,

-01.01.2009 - 31.12.2009 arasında 64 gün,

-01.01.2010 - 10.11.2010 arasında 167 gün,

olmak üzere toplam 381 gün sürenin kuruma bildirilmediğinin tespitine, çalışmalarının asgari ücret düzeyinde olduğunun tespitine, " karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.İstinaf kanun yoluna başvuran davalı ... vekili, davanın öncelikle hak düşürücü süre, yetki ve görev yönleri ile incelenerek, esasa girilmeksizin usulden reddi gerektiğini, davacı yüklenicinin Muradiye Orman Fidanlık Müdürlüğünde 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 40 ıncı maddesi hükmü ve Ağaçlandırma, Erozyon Kontrolü ve Silvikültür İşlerinde Birim Fiyat Usulü ile Hizmet Alımına İlişkin Usul ve Esaslarına Dair Yönetmelik ile 4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 3/a maddesi gereği çalıştığını, davacı ile, İdare arasında akdedilen sözleşmenin, eser sözleşmesi niteliğinde olduğunu, davacının, sigortalılık durumu, işe giriş bildiriminin yapılmaması ve benzeri konularda Muradiye Orman Fidanlığı Müdürlüğü (Mühendisliği)nin herhangi bir sorumluluğu bulunmayıp bu iş ve işlemlerin, fidanların toplanması, tüpleme çalışmaları, tohum toplanması ve benzeri işleri üslenen, davacı yüklenici (hizmet sunucusu) tarafından yerine getirilmesi gerektiğini beyanla, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.İstinaf kanun yoluna başvuran fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, Kurum kayıtları resmi ve yazılı belge niteliğinde olup, aksinin yine aynı nitelikteki delillerle mümkün olduğunu, yazılı deliller karşısında tanık beyanlarına itibar edilemeyeceği gibi işverenin dahi kabul beyanına göre hüküm kurulamayacağını, kabul anlamına gelmemekle birlikte davanın kısmen reddine karar verildiğinden müvekkili kurum lehine ücreti vekalet ve yargılama giderine hükmedilmesi gerekirken aksi yönde verilen kararın usul ve Kanun'a aykırı olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, resmi evrak niteliğindeki kurum belgelerinin hiçbirinin dikkate alınmadığını, davacı tanıklarının soyut beyanları ile hukuk ve hakkaniyete aykırı olan bilirkişi raporunun tanzim edildiğini, hatalı ve çelişkili bilirkişi raporunun hükme esas alınması usul ve Kanun'a açıkça aykırı olduğunu beyanla, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurularının 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2.Feri müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanunun 79 uncu ve 5510 sayılı Kanun'un 86/8 inci maddesidir.

3. Değerlendirme