muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3440, Karar No: 2024/1001, Tarih: 20.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/3440 E.  ,  2024/1001 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Davanın Reddine

Taraflar arasındaki kadastro davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde, ... mirasçılarından yaklaşık 200 kadar kişi ile birlikte 1989 ve sonraki yıllarda dönemin muhtarlarının onayı ile zilyetlik devir sözleşmesi uyarınca arsa satın aldıklarını ve taşınmazı kullandıklarını ancak taşınmazın davacı adına kadastro tespitinin yapılmadığını belirterek Göçerler Mahallesi 25523 numaralı ada içerisinde ve yine bir kısmı da imar planında yol alanı içerisinde kalan kısımların tespitlerinin iptali ile davacının kullandığı yerin adına tespitine karar verilmesi istemiyle ada ve parsel numarası belirtmeksizin ... Kadastro Mahkemesi'ne açılan dava hakkında görevsizlik kararı verilmiş ve dosya Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmiş, ardından İlk Derece Mahkemesince yapılan keşif sırasında dava konusu taşınmazın 25523 ada 1 parsel ... taşınmaz olduğu tespit edilerek yargılama devam edilmiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, "davacının keşif sırasında göstermiş olduğu 646,41 metrekarelik alanın 25523 ada 1 parsel içerisinde kaldığı, 303,59 metrekarelik alanın ise imar yolu olduğu, dava konusu taşınmazla çevresindeki parsellerin, bitki, toprak ve topoğrafik yapısı itibariyle ayni karakterde araziler olduğu, tamamının bir bütün olarak göz önüne alınıp değerlendirildiğinde devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden (çalılık, taşlık, kayalık) olduğu, imar ve ihyanın yapılmadığı, taşınmazın bu yıl hariç, sürülmediği, ekilmediği, tarım yapılmadığı, taşınmazın yöre insanının ortak malı ve mera yeri olmadığı, taşınmaza komşu parsellerin de mera olmadığı, taşınmazın kamuya ayrılan yerlerden olduğu" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 ... Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan sebeplerle, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 247,70 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 20.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10497, Karar No: 2019/2331, Tarih: 19.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/10497 E.  ,  2019/2331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozma üzerine, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

09.04.2011 tarihinde haczin yapılmasından ve sanığın yediemin olarak görevlendirilmesinden sonra muhafaza haczi için 28.01.2012 tarihinde haciz mahalline gelindiğinde adresten taşındıkları ve malların olmadığının tespit edildiği, sanığın haciz işleminden sonra eşinden ayrıldığı ve evi boşalttığına ilişkin savunmasının doğruluğu araştırılıp kendisine teslim edilen mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/582, Karar No: 2006/2408, Tarih: 14.02.2006

12. Hukuk Dairesi 2006/582 E., 2006/2408 K.

**12. Hukuk Dairesi 2006/582 E., 2006/2408 K.**

**- ÇEKTE İBRAZ TARİHİ

- ÇEKTE KEŞİDE TARİHİ

- ÇEKTE KEŞİDE TARİHİNİN DEĞİŞTİRİLMESİ**- 3167 S. ÇEKLE ÖDEMELERİN DÜZENLENMESİ VE ÇEK HAMİLLERİN... [ Madde 16 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 692 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 693 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 708 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 720 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilen mahkeme kararının müddeti içinde tem-yizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu İcra Mahkemesine başvurusunda takip dayanağı çekin keşide tarihinde tahrifat olduğunu ve düzeltmeye ilişkin paraf imzasının kendisine ait olmadığını ileri sürmüştür. Takip konusu çekte keşide tarihi 29.12.2003 olarak gösterilmiştir, ibraz tarihi ise 06.01.2004'tür. Bu durumda Mahkemece yapılması gereken iş, bilirkişi incelemesi ile çekin keşide tarihinde tahrifat olup olmadığını, var ise tahrifat öncesi keşide tarihini ve düzeltmeye ilişkin imzanın keşideciye ait olup olmadığını tesbit etmektedir. Hükme esas alınan Adli Tıp raporunda ise çekin keşide tarihi üzerindeki paraf imzasının keşideciye ait olmadığı belirlenmiş, ancak gerçek keşide tarihinin ne olduğu tesbit edilmemiş olup bu hali ile hüküm kurmaya elverişli değildir. O halde, Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle çekin tahrifat öncesi gerçek keşide tarihinin belirlenip bu tarihe göre yasal sürede bankaya ibraz edilip edilmediği tesbit edilip oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Sonuç: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle IİK. 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14.02.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9696, Karar No: 2014/13896, Tarih: 27.10.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/9696 E.  ,  2014/13896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2013

NUMARASI : 2013/457-2013/560

Davacı M.. Ç.. vekili Avukat C.K tarafından, davalılar G.. P.. vd aleyhine 30/12/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; görev yönünden reddine dair verilen 31/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken, kusurları sonucu kişilere zarar vermelerinden kaynaklanan ve zarar görenlerin kamu görevlileri ile Sağlık Bakanlığı aleyhine açtıkları maddi ve manevi tazminat davasıdır. Mahkemece, İdare Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır.(T.C. Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda, Devlet Hastanesinde doktor olan davalının, hatalı ameliyat yaparak davacının felç kalmasına neden olduğu ileri sürülmüştür. Kamu görevlilerinin görevleri kapsamında yetkisini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zarardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak, idare aleyhine açılabileceğine göre, somut olayda davalı doktor G.. P..'a husumet tevcih edilmesi doğru değildir.

Şu halde, davanın davalı G.. P.. yönünden husumet (taraf sıfatı) yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, davalı idareyle birlikte onun yönünden de görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; davacının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/10/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; davacının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/10/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1. maddesi gereğince memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen biçim ve koşullara uygun olarak idare aleyhine açılabilir. İdare aleyhine böyle bir davanın açılabilmesi, hizmet kusurundan kaynaklanmış, idari işlem ve eylem niteliğini yitirmemiş davranışlar ile sınırlıdır. Kamu görevlisinin, özellikle haksız eylemlerde, Anayasa ve özel yasalardaki bu güvenceden yararlanma olanağı bulunmamaktadır.

Dava dilekçesinde belirtilen maddi olgulardan davalının salt kişisel kusuruna dayanıldığının anlaşılması karşısında öncelikle bu iddia doğrultusunda delillerin toplanıp değerlendirilerek sonuca varılması gerekir. Açıklanan nedenlerle davalılardan G.. P.. yönünden kişisel kusur incelemesi yapılması gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.27/10/2014
Yargıtay — Esas No: 2012/15312, Karar No: 2012/22243, Tarih: 31.10.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/15312 E.  ,  2012/22243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 8832 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada; davacı köy sınırları içerisindeki 1306 Parsel sayılı 492,33 m²'lik arsanın hazineye ait olduğunu ve bu hazine arsası üzerinde köy tüzel kişiliği tarafından daha öncelerinde yapılmış köy imam lojmanın bulunduğunu, sözkonusu arsanın ihale ile satışa çıkarıldığını, ihalede 1.300 TL kıymet takdir edildiğini, ihaleye davacı, davalı ve dava dışı kişi köy halkından ... ismindeki kişinin katıldığını, ihalede davacının 4000 TL dava dışı kişinin 4500 TL davalının 4600 TL teklifte bulunması sonucunda bu yerin davalıya satıldığını ve 02/06/2010 tarihinde de tapuda davalı üzerine kayıt yapıldığını, ancak arsa üzerindeki muhtesat olan köy imam evinin (lojmanın daha öncelerinden) davacı köy tarafından yapıldığını, bu nedenle ihale sonrasında lojmanla ilgili Sulh Hukuk Mahkemesince yaptırılan delil tesbiti sonucunda inşaatçı bilirkişi tarafından lojmana 8832 TL değer biçildiğini ve 375 TL'de tesbit masrafı yapıldığını, davalının satılan arsa ile birlikte üzerindeki lojmanada sahip olarak sebepsiz zenginleştiği ileri sürülerek, lojmanla ilgili olarak 8832 TL'nin ve ayrıca tesbit masrafı ile ilgili olarak 375 TL'nin davalıdan tahsili talep ve dava edilmiştir.Davalı vekili cevabında; ihalenin arsa ve üzerindeki lojmanıyla birlikte çıkartıldığını, ve ona göre pey sürüldüğünü, müvekkili tarafından arsa ve köy imam lojmanın birlikte satın alındığı davacı tarafın iddialarının yerinde olmadığı savunularak davanın reddini dilemiştir.Mahkemece; dava konusu arsanın lojmansız olarak davalıya ihale edildiğini davalı tarafından sadece arsanın satın alındığını, lojmanın da arsanın mutemmin cüz'ü olması nedeniyle sahip olduğunu ve lojman yönünden davalının sebepsiz zenginleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki dava konusu taşınmazın ihale evrakları ve satış şartnamesinin incelenmesinde; "18.10.2007 tarihli davacı ...nunda köy muhtarı olarak bulunduğu kıymet taktiri tutanağındaki 7.maddesinde, taşınmaz mal üzerinde 1986 yılında yapılmış cami imam lojmanı bulunmaktadır. Fakat bu binanın eskimiş ve yıpranmış olduğundan cami imamına köy tüzel kişiliğine ait başka lojman yapılmıştır. Şu an bina imam lojmanı olarak kullanılmamaktadır." Açıklaması yapılmış ve devamında, taşınmaz malın hali hazır durumu (muhtesatlı, lojmanlı), emsalleri, günün şartları göz önünde tutularak kıymet taktiri yapılmıştır." Milli emlakçada aynı hususlar benimsenerek ihale ile satışa çıkartılmış; satış şartnamesinin genel şartları başlığı altında da "Bu taşınmaz üzerinde 1986 yılında yapılmış olan cami imam lojmanı bulunmaktadır. Fakat bu binanın eskimiş ve yıpranmış olduğundan cami imamına köy tüzel kişiye ait başka bir lojman yapılmıştır." Açıklaması yapılarak arsa muhtesatıyla birlikte satışa çıkartırlmış, muhtesatıyla (lojmanıyla) birlikte ihale ile davalı tarafından satın alınmıştır. Sebepsiz zenginleşme sözkonusu değildir

. Fakat bu binanın eskimiş ve yıpranmış olduğundan cami imamına köy tüzel kişiye ait başka bir lojman yapılmıştır." Açıklaması yapılarak arsa muhtesatıyla birlikte satışa çıkartırlmış, muhtesatıyla (lojmanıyla) birlikte ihale ile davalı tarafından satın alınmıştır. Sebepsiz zenginleşme sözkonusu değildir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 31/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10438, Karar No: 2012/13145, Tarih: 12.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/10438 E.  ,  2012/13145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.11.2010 tarih ve 2010/30-2010/405 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ... ile ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan ...'nun kullanmış olduğu, davalı ... adına kayıtlı, S.S.54 Nolu Tekirdağ Birlik Otobüs ve Minibüs Personel Taşıma Kooperatifi namına faaliyet gösteren ... plaka sayılı servis otobüsünde bulunan davacının otobüsün bir başka araca çapması sonucu yaralandığını, olayda araç sürücüsü ...'nun asli kusurlu olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin yaralanması nedeniyle çekmiş olduğu sıkıntı ve ızdırapların giderilmesi bakımından 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ile ... davanın reddini istemiş; davalı S.S.54 Nolu Taşıyıcılar Kooperatifi Başkanlığı temsilcisi davaya cevap vermemiş, yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlar doğrultusunda, davacının yaralanmasında davalılardan ...'un tam kusurlu olduğu, aracın trafikte ... adına kayıtlı olduğu, davacının trafik kazası sebebiyle yaralanmasından dolayı üzüntü ve ızdırap çektiği gerekçesiyle, davalılardan S.S.54 Nolu Taşıyıcılar Kooperatifi hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, takdiren 2.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ile ...'tan 27.11.2008 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili ve davalılar ... ile ... temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve mahkeme kararının gerekçe kısmında araç malik ve sürücüsü olarak davalıların isimlerinin yanlış yazılmasının maddi hata niteliğinde olup mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre, davalılar ... ve ...'nun tüm temyiz itirazlarının, davacı vekilinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Ancak; davacı vekili davalılardan S.S. 54 Nolu Tekirdağ Birlik Otobüs ve Minibüs Personel Taşıma Kooperatifi ile davacının çalıştığı iş yeri arasında taşıma akdi bulunduğunu, kazaya karışan davacının içinde bulunduğu servis aracının adı geçen kooperatif namına faaliyet gösterdiğini öne sürerek davalı kooperatifin taşıyıcı sıfatı olduğunu iddia etmiş ve bu hususun da ayrıntılarıyla açıkladığı delil listesinin 5. bendinde gösterdiği Levi Strauss İstanbul Konfeksiyon San. ve Tic. A.Ş. kayıtları ile 6. bendinde gösterdiği S.S. 54 Nolu Tekirdağ Birlik Otobüs ve Minibüs Personel Taşıma Kooperatifi kayıtlarıyla araştırılarak ortaya çıkacağını ileri sürmüştür. Bu nedenle, anılan hususlarda inceleme ve araştırma yapılmadan, taşımanın yapıldığı otobüsün davalı kooperatife kayıtlı olup olmadığı, kooperatifin taşımanın yapıldığı hattı işletip işletmediği, servis araçlarının seçim ve denetiminde etkili olup olmadığı, taşıma işini denetleme ve kontrol yetkisine sahip olup olmadığı, davaya konu taşımayı kooperatifin organize ve idare edip etmediği araştırılarak, kooperatifin taşıyıcı sıfatının ve bu nedenle sorumluluğunun bulunup bulunmadığı tespit edilmeden yazılı gerekçeyle davalı kooperatif aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın temyiz eden davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ...'nun tüm temyiz itirazlarının, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 88,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ... ve ...'tan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 12.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8380, Karar No: 2013/17653, Tarih: 06.06.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/8380 E.  ,  2013/17653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Her ne kadar sanıklar müdafiinin yüzüne tefhim olunan hükümde yasa yolu, süresi ve merci açıkca gösterilmemiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13.12.2011 gün ve 247-261, 01.02.2011 gün ve 244-14, 27.12.2011 gün ve 377-301 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere, yasa yolu bildirimindeki bu eksiklikler müdafii açısından bir yanılgı ve bu bağlamda hakkın kullanılması yönünde bir engel oluşturmayacağından, sanıklar ... ve ... müdafiinin yüzüne karşı 18.11.2005 tarihinde verilen hükme karşı adı geçen sanıklar müdafiinin 25.06.2010 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu anlaşıldığından, yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmayan sanıklar ... ve ... müdafiinin bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 06/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4400, Karar No: 2020/1581, Tarih: 07.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/4400 E.  ,  2020/1581 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.