muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3818, Karar No: 2023/11423, Tarih: 20.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/3818 E.  ,  2023/11423 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.06.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.03.2015 tarihli ve 2014/716 Esas, 2015/195 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 inci maddesi uyarınca hükmedilen 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluğunun, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası ve sekizinci fıkrası uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın beş yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar 07.05.2015 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.

C. Sanığın denetim süresi içinde 13.10.2015 tarihinde işlediği "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 10.03.2015 tarihli 2015/1164 Esas ve 2016/312 Karar sayılı mahkûmiyet kararının 07.04.2016 tarihinde kesinleştiğinin ihbar olunması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2016/317 Esas, 2016/625 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

II. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Olay tutanağı içeriğine göre aramaya dayanak teşkil eden Tekirdağ 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/211 değişik iş numaralı arama kararının dosya içinde bulunmadığı anlaşılmakla, kararın aslı veya onaylı bir örneğinin denetime olanak sağlayacak biçimde dosya arasında bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Yargıtay'ın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 maddesinin üçüncü fıkrasının, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü ve 230 uncu maddeleri uyarınca mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması, hükmün

gerekçesinde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan yalnızca sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymaması üzerine verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına dair hususlar anlatılmak suretiyle hüküm kurulması, 1412 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin yedinci fıkrası kapsamında Kanuna muhalefet hâli olarak saptanmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2016/317 Esas, 2016/625 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden başka yönleri incelenmeksizin hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10702, Karar No: 2016/1308, Tarih: 08.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/10702 E.  ,  2016/1308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacı adına kayıtlı kaskolu aracın dava dışı sürücünün yönetiminde iken trafik kazası sonucu hasara uğradığını, kaza tespit tutanağının hatalı olduğunu, aracın hasar bedeli olan 28.033,63 TL'nin 07/02/2014 tarihinde sigorta şirketine ihtarname çekilerek talep edildiğini, sigorta şirketi tarafından taleplerine herhangi bir cevap verilmediğinden kaza sonucu kullanılmaz hale gelen söz konusu aracın bedeli olan 22.000,00 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; yetki itirazında bulunduklarını, hasarın oluş şekli ile ilgili olarak şüpheli durumlara rastlanılması ve hasarın oluş şekli ile araçtaki hasarın uyuşmaması sebebiyle hasar talebinin olumsuz olarak değerlendirildiğini, aracın tam hasara uğramış sayılması durumunda hurdaya ayrıldığına dair hurda tescil belgesi sigorta şirketine ibraz edilmeden araç sahibine sigorta tazminatının ödenmediğini, davacı tarafın talep etmiş olduğu hasar miktarının da son derece fahiş olup kabulünün mümkün olmadığını, olay tarihinden itibaren reeskont faizi talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dava konusu olayın trafik kazası olarak değerlendirilemeyeceği, bu sebeple kusur dağılımının yapılamayacağının belirtildiği rapor doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

../...

....

Sigorta sözleşmeleri gerek kuruluşlarında, gerek devamı sırasında ve gerekse rizikonun gerçekleşmesi aşamasındaki ihbar yükümlülükleri bakımından iyi niyet esasına dayalı sözleşme türlerindendir.

Mal sigortaları türünden olan kasko sigortasının teminat kapsamını belirleyen Kasko Sigortası Genel Şartları’nın A/1 maddesine göre, gerek hareket gerekse durma halinde iken sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında araca ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketle bir cismin çarpması veya aracın böyle bir cisme çarpması, müsademesi, devrilmesi, düşmesi, yuvarlanması gibi kazalar ile üçüncü kişilerin kötü niyet ve muziplikle yaptıkları hareketler, aracın yanması, çalınması veya çalınmaya teşebbüs sonucu oluşan maddi zararların bu tür sigortanın teminat kapsamında olduğu anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, sigortacı, geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi, kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir. Olayın sigortalının ihbar ettiği şekilde değil de, sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde ise, bu oluş şeklinin Kasko Sigortası Genel Şartları’nın A.5. maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmektedir.

İlkeler yukarıda anlatılan şekilde olmakla birlikte, sigortalı, Kasko Sigortası Genel Şartları’nın B.1.5 maddesi uyarınca, rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyi niyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan riziko teminat içinde kalmış gibi ihbar edildiği somut delillerle kanıtlanılırsa, ispat külfeti yer değiştirip sigortalıya geçer. (....sayılı ilamları)

Somut olayda, davalıya kasko sigortalı araç seyir halindeyken karşıdan gelen aracın uzun farlarını yakması nedeniyle yolu göremeyip yolun sağında bulunan kayaya çarpmasıyla kazanın meydana geldiği belirtilmiştir. Kaza tespit tutanağı, olay yeri fotoğrafı, aracın hasarlı fotoğrafları ve ekleri dosyada mevcuttur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda trafik kazası unsurlarından

../...

...

olan hareket ile netice arasında uygun nedensellik bağı bulunmadığı (illiyet bağı) ve taksirle işlenmediği için meydana gelen olayın trafik kazası olarak değerlendirilmeyeceği kanaati bildirilmiştir. Hasarın, iddia edilen yer, şekil ve zamanda meydana gelmediği, rizikonun teminat kapsamı dışında kaldığı hususunda ispat külfeti davalı ... şirketindedir.

O halde mahkemece, davalı ... şirketinin tüm delillerini ibraz olanağı sağlanıp, rizikonun meydana geliş biçimi ve teminat kapsamında olup olmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yalnızca bilirkişi raporundaki görüşe göre yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 08/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11782, Karar No: 2015/376, Tarih: 15.01.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/11782 E.  ,  2015/376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün ..... avukatınca duruşmalı, davacı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı İl Milli Eğitim Müdürlüğü vekili avukat ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, asıl ve birleşen davada davalılar tarafından işletilen ...nda, rehber ve sınıf öğretmenlerinin yetkileri olmadığı halde bireysel ve grup eğitimi verdiğini, yine programı olmayan otistik öğrenci kaydı yapıldığını, bu işlemler nedeniyle ödenen paraların haksız alındığını ileri sürerek 122.644,80 TL'nın faizi ile ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, yönetici ... ve ... hakkındaki davanın husumet yokluğundan reddine, .... hakkında davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı .... şirket tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ....'nin temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde davalı olarak gösterilen Özel Rehabilitasyon Merkezi ve yöneticisi hakkındaki dava husumetten rededilmiştir. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 7. maddesi uyarınca karşı yan vekalet ücreti ikinci kısmın ikinci bölümündeki miktarları geçemez. Mahkemece davalılar yararına nisbi vekalet ücreti verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Nevarki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7. maddesi gereğidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bent gereğince hükmü temyiz eden davalı ..... şirketinin temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle hüküm fıkrasının 1. Bendinde bulunan "reddedilen miktar üzerinden hesaplanan 11.810,00" söz ve rakamlarının hükümden çıkarılarak yerine "1.200,00" rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalı ....'den alınarak davacıya ödenmesine, aşağıda dökümü yazılan 5.438,80 TL kalan harcın ....'den alınmasına, 15.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9997, Karar No: 2011/16985, Tarih: 24.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9997 E.  ,  2011/16985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazdan geçirilen enerji nakil hattının, davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü tarafından Vangölü Elektrik Dağıtım A.Ş. ne devrinin yapılıp yapılmadığı araştırılarak, husumetin hangi idareye düşeceği belirlenmeden davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü aleyhine hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; dava konusu taşınmazdan geçirilen enerji nakil hattı ve pilon yerinin yüzölçümlerine ilişkin, fen bilirkişi raporu ile elektrik mühendisi ve hükme esas alınan bilirkişi raporları arasında çelişki bulunması nedeniyle belirtilen husustaki farklılığın giderilmesi ve tapuda infaza esas alınacak şekilde krokisinin çizdirilmesi için bilirkişilerden ek rapor alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11768, Karar No: 2013/16826, Tarih: 26.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/11768 E.  ,  2013/16826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.02.2012 gün ve 2011/240-2012/57 sayılı kararı onayan Daire’nin 25.03.2013 gün ve 2012/5788-2013/5742 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davacının murisinin davalı bankanın ...Şubesi'ndeki hesabından kullanmakta bulunduğu çek koçanı içerisinden 3 adet çek yaprağının koparılarak alındığını, bunlardan Z-5858111 numaralı çek yaprağının sahtecilik yolu ile 42.000 TL miktarlı ve hamiline olarak düzenlenip keşideci imzası da taklit edilerek ve birkaç ciro, kaşe ve imzasından geçirilerek Muhlis Ceylaner isimli şahıs tarafından davalı bankanın Unkapanı Şubesi'ne ibraz edilerek tahsil olunduğunu, davalı bankanın basiretli bir tacirden beklenen hassasiyet ve titizliği göstermemesinin zararın oluşumuna neden olduğunu ileri sürerek, bu meblağın davalılardan temerrüt faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, gerekli provizyon alındıktan sonra çek bedelinin ödendiğini, bahse konu imzalar arasında ancak grafolojik inceleme sonrasında anlaşılabilecek aykırılıklar bulunduğunu, çek karnesini özenle saklama yükümlülüğünün keşideciye ait olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda çekteki keşideci imzasının Zaber Matusyan’ın eli mahsulü olmadığı, davalı bankanın keşideci imzası yönünden kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermeyerek çek sahibi muris ile arasındaki sözleşmeden kaynaklanan akdi yükümlülüğe aykırı davrandığı, birer güven kurumu olan bankaların aldıkları mevduatları sahtecilere karşı özenle korumak zorunda oldukları, bu nedenle de hafif kusurlarından dahi sorumlu bulundukları, diğer yandan kendisine çek verilen davacı murisinin de kendi egemenlik sahasında ve korumasında olan çeklerini koruyamadığı, bu konuda kendisinden beklenen dikkat, özen ve basireti göstermeyip çeklerinin çalınmasına neden olduğu gibi çalındığını da davalı bankaya zamanında bildirmemiş olmakla kusurlu olduğu, bu durumda tarafların yarı yarıya oranında müterafik kusurlu bulundukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 21.000 TL'nin 14.10.2005 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar, Dairemizin 25.03.2013 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/34324, Karar No: 2022/8362, Tarih: 24.03.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/34324 E.  ,  2022/8362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tanık ...'ın, sanık hakkında 26/09/2009 tarihinde kendisine yönelik kasten yaralama ve cinsel taciz nedeniyle yapmış olduğu müraacat sırasında, sanığın evinde 6-7 ay kadar önce 40-50 TL karşılığında bir bayanla cinsel ilişkide bulunması nedeniyle tanıştığını beyan etmesi üzerine sanık hakkında fuhuş suçundan başlatılan soruşturmada, İlçe Jandarma Komutanlığı görevlilerince " çok yakın çevresine söz konusu kadınları ilişkiye girmeleri hususunda tekliflerde bulunabilecek birisi olarak tanındığına" dair 03/12/2009 tarihli tutanak tanzim edildiği, tutanakta sanığın fuhuş suçunu işlediğine ilişkin herhangi bir maddi vakıaya yer verilmediği gibi köy muhtarı olan tanık ...'nin bizzat bir şey görmediğini ancak duyumlarının olduğunu ilişkin herhangi bir somut bulgu içermeyen beyanı karşısında, sanığın fuhuş yaptırdığına ilişkin somut bir vakıa ve delilin elde edilemediği gibi suçun mağdurunun da tespit edilmediği, ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan "şüpheden sanık yararlanır " ilkesi uyarınca, sanığın üzerine atılı suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesidir. Gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılmamış olaylar ve iddialar sanık aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkumiyeti yargılama aşamasında toplanan ihtimali kanıya değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Bu açıklamalar doğrultusunda sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, dosyada mağdur beyanından başka sanığın savunmasının aksini ispata elverişli somut delil bulunmaması karşısında, sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden farklı gerekçeyle tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/03/2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2213, Karar No: 2011/1259, Tarih: 14.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/2213 E.  ,  2011/1259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 03/11/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 08/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup davacı, davalı tarafından yazılan "Seçilmiş Terör" ve "Karanlık İlişkiler" isimli kitaplarda adına yer verilerek terör faaliyetleri ile ilişkilendirildiğini ileri sürerek, davalı yanın manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı yan ise; dava konusu edilen olguların, 1. MİT Raporu'nda yer aldığını ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, kitaplarda yer alan kimlik bilgilerinden davacının kastedildiğinin okuyucu tarafından algılanamayacağı gerekçesiyle istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu edilen kitaplarda davacının kimlik bilgilerinin yer aldığı anlaşıldığına göre, bunun resmi raporlara dayalı olduğuna ilişkin davalı yanın savunması doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılıp kitapta yer verilen olguların, resmi raporlara dayalı olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, dosya içeriğine uymayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14232, Karar No: 2014/9376, Tarih: 07.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/14232 E.  ,  2014/9376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun haberdar olduğu zorunlu olarak atanan müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün gerekmediği halde suça sürüklenen çocuğun velisine tebliği üzerine suça sürüklenen çocuk velisinin 1412 sayılı CMUK’nun 310/1.maddesinde öngörülen bir haftalık süre içerisinde hükmü temyiz ettiği anlaşılmakta ise de,suça sürüklenen çocuk velisine yapılan usulsüz tebligatın temyiz hakkı vermeyeceği anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı 18.12.2012 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK’nun 310/1.maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süre geçtikten sonra 28.01.2013 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk velisinin temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 07/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.