muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/11930, Karar No: 2006/16118, Tarih: 07.12.2006

Dosya içerisinde bulunan davalı idarenin yazı ve tutanakları ve aynı mahkemeden gelen benzer dosyalardan idarece mekanik saatlerin dijital saatlerle değiştirilmek üzere söküldüğü anlaşılmaktadır. Mekanik sayacın söküldüğü 23.6.2004 tarihinden faturanın düzenlendiği 20.12.2004 dönemi içerisinde davacının sayaçsız olarak enerji kullandığının kabulü gerekir ve saat endeksinin göstereceği harcamadan da ayrı olarak davacının kullandığı elektrik tutarının Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13,14,15. maddeleri ile Yine Enerji Piyasası düzenleme Kurulunun 2004 yılında “... ve Usulsüz Elektrik Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin” kararı doğrultusunda hesaplama yapılması gerekir. Mahkemece bu hususlar dikkate alınmadan eksik inceleme ile yürürlükten ... eski Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği hükümlerine göre hazırlanan yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine,2.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, , peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 7.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1817, Karar No: 2021/3673, Tarih: 14.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1817 E.  ,  2021/3673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 21.02.2018 tarih ve 2015/405 E. - 2018/65 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 22.01.2020 tarih ve 2018/1231 E. - 2020/54 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin fizik öğretmeni olarak görev yaptıktan sonra 2003 yılında emekli olduğunu, yazdığı konu anlatımlı fizik kitaplarının davalı şirket tarafından basılarak davalı dersanenin öğrencileri ile üniversite adaylarına satış ve dağıtımının yapıldığını, “ÖSS Lise 2 Fizik (Mekanik-Elektrik)” isimli kitabın eser sahibinin müvekkili olduğunu, davalı şirketin herhangi bir sözleşme yapmadan izinsiz olarak söz konusu kitabı basarak piyasaya sunduğunu, müvekkilinin eser sahipliğinden kaynaklanan mali ve manevi haklarını ihlal ettiğini savunarak esere ilişkin haklara tecavüzün tespitine, ref ve menine, FSEK 68. maddesi uyarınca 1.000,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatın basım tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dava etmiş, 15.01.2018 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat talebini 27.191,37 TL olarak artırmıştır.

Davalı vekili, davacı ile müvekkili arasında herhangi bir sözleşme ilişkisinin bulunmadığını, talebin haksız fiil hükümlerine dayandığını ve FSEK'in 70/2. maddesi ile BK'nın 72. maddesi uyarınca davanın zamanaşımına uğradığını, davacının dava konusu eserin sahibi olmadığını, FSEK'in 34. maddesi kapsamında eğitim ve öğretim gayesine mahsus seçme ve toplama eserler meydana getirilmesinin mümkün olduğu, dava konusu kitabın uzun yıllar önce başka yazarların ismiyle basıldığını, müfredeta ilişkin değişikliklerden başka davacının kitaba hiçbir katkısının bulunmadığını, manevi tazminat talebinin fahiş nitelikte olduğunu, ticari faiz talebinin yerinde bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; ÖSS Lise 2 Fizik (Mekanik-Elektrik) isimli kitabın 5846 sayılı FSEK. kapsamında ilim ve edebiyat eseri olduğu, davacının da eser sahibi sıfatı ile anılan eser üzerinde FSEK. kapsamında manevi ve mali haklarının bulunduğu, davalı şirketin davaya konu eseri davacıdan izin almadan ve sözleşme ilişkisi kurmadan, çoğaltıp yayımlamak suretiyle umuma arz ettiği, eser sahibinin FSEK 14. maddesindeki manevi hakkı ile FSEK'in 22. ve 23. maddelerinde düzenlenen çoğaltma ve yayma mali haklarını ihlal ettiği, 3 kat telif tazminatının hesabında dava konusu eserle ilgili her ne kadar bilirkişi heyetince kitabın basıldığı yayıncı tarafından düzenlenen faturalara göre tazminat hesaplanmışsa da bu faturalarda yer alan eserlerin, davacının isminin yer aldığı eserler olduğu kesin ve tam olarak tespit edilemediğinden ve başka yazarlara da ait olabileceği ihtimali mümkün olduğundan BK'nın 50/2. maddesi uyarınca belirlenen miktardan hakkaniyet gereği 1/2 oranında indirim uygulanmasıyla 13.595,685 TL maddi tazminat ve şartları gerçekleşen manevi tazminata hak ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının FSEK'e dayalı mali ve manevi haklarının ihlal edildiğinin tespiti ile 13.595,685 TL telif tazminatının, bu tazminatın 2.193,165 TL'sine 21.12.2005, 9.417,42 TL'sine 31.07.2006 ve 1.985,10 TL'sine 14.10.2006 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, 5.000.-TL manevi tazminatın 21.12.2005 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı taraf vekilleri istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuşlardır.

Karara karşı taraf vekilleri istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuşlardır.

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu “ÖSS Lise 2 Fizik” adlı kitabın ilim ve edebiyat eseri niteliğinde bulunduğu, davalı tarafça yayınlanan bu eserin üzerinde eser sahibi olarak davacının adına yer verildiği, kitabın basım faturalarına göre 2005, 2006 ve 2007 yıllarında toplam 6.974 adet basıldığı, tazminatın hesabında bu sayı dikkate alınarak kitap satış fiyatları ve basılan eserlere ilişkin telif ücretinin %10 olduğu, davacının 9.063,79 TL telif ücreti isteyebileceği, FSEK'in 68. maddesi uyarınca bu miktarın üç katının 27.191,37 TL ettiği ve davacının bu miktarda telif tazminatı istemekte haklı bulunduğu, ilk derece mahkemesince 1/2 oranında indirim yapılmış ise de söz konusu faturalardaki Lise 2. sınıf fizik kitapları için belirtilen sayının hesaplamaya esas alınması, davalının başka kişilere ait Lise 2. Sınıf fizik kitabının da basıldığını savunup ispat edilemediği değerlendirmesinin yerinde görülmediği gerekçesiyle kararının kaldırılmasına; davanın kısmen kabulüyle davacının FSEK'e dayalı manevi haklarının ihlal edildiğinin tespitine, FSEK'in 68. maddesi uyarınca 3 kat toplam 27.191,37 TL telif tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, hüküm altına alınan alacağın 4.386,33 TL'sine 21.12.2005 tarihinden itibaren, 18.834,84 TL'sine 31.07.2006 tarihinden itibaren ve 3.970,20 TL'sine 14.10.2006 tarihinden itibaren takdiren 10.000,00 TL manevi tazminatın 21.12.2005 tarihinden itibaren yürütülecek avans faiziyle tahsiline ve fazlaya ilişkin kısımların reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.904,54 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 14.04.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12363, Karar No: 2025/2552, Tarih: 03.03.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/12363 E.  ,  2025/2552 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İstanbul 68. Asliye Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.11.2024 tarihli ve 2024/983 Esas, 2024/245 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8466, Karar No: 2016/13138, Tarih: 28.09.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/8466 E.  ,  2016/13138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız yararlanma suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 09/09/2015 tarihli ve 2013/102440 soruşturma, 2015/36904 esas, 2015/31255 sayılı iddianamenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174/1-a-b maddeleri gereğince iadesine dair İSTANBUL ANADOLU 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/09/2015 tarihli ve 2015/418 iddianame değerlendirme sayılı kararı üzerine İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05/01/2016 tarihli ve 2015/148192 soruşturma, 2016/512 esas, 2016/446 sayılı iddianamenin 5271 sayılı Kanun'un 174/1-b maddesi gereğince yeniden iadesine ilişkin İstanbul Anadolu 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/01/2016 tarihli ve 2016/10 iddianame değerlendirme sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/01/2016 tarihli ve 2016/296 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 21/05/2016 gün ve 3126-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/06/2016 gün ve 2016/229673 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174/4. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, iddianamenin iadesi üzerine, kararda gösterilen eksiklikleri tamamladıktan ve hatalı noktaları düzelttikten sonra, kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesini gerektiren bir durumun bulunmaması halinde, yeniden iddianame düzenleyerek dosyayı mahkemeye gönderir. İlk kararda belirtilmeyen sebeplere dayanılarak yeniden iddianamenin iadesi yoluna gidilemez.” amir hükmüne aykırı olarak İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca ilk iade nedeni olarak gösterilen eksiklikler giderilerek yeniden iddianame düzenlenmesine rağmen, ilk iade kararında gösterilmeyen nedenlerle ikinci defa iddianamenin iade edilmesi yerinde görülmediğinden, belirtilen nedenlere istinaden itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 170/2. maddesinde, soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa, Cumhuriyet savcısının iddianame düzenleyeceği belirtilip, aynı Kanun’un 174. maddesinde ise

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 170/2. maddesinde, soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa, Cumhuriyet savcısının iddianame düzenleyeceği belirtilip, aynı Kanun’un 174. maddesinde ise

hangi hallerde iddianamenin iade edileceği sınırlı olarak sayılmıştır. CMK’nın 174/4. maddesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, iddianamenin iadesi üzerine, kararda gösterilen eksiklikleri tamamladıktan ve hatalı noktaları düzelttikten sonra, kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesini gerektiren bir durumun bulunmaması halinde, yeniden iddianame düzenleyerek dosyayı mahkemeye gönderir. İlk kararda belirtilmeyen sebeplere dayanılarak yeniden iddianamenin iadesi yoluna gidilemez." amir hükmüne aykırı olarak somut olayda; İSTANBUL ANADOLU 44. Asliye Ceza Mahkemesine hitaben düzenlenen 09.09.2015 tarihli 1. iddianamenin, yokluklarında suç tutanağı düzenlenen şüpheliler ... ve ...'ın ifadelerinin alınmadığı gerekçesi ile iade edilmesinin ardından, şüpheliler hakkında yakalama kararı çıkartıldığı ve ...'ın ifadesinin alındığı, ...'ın ifadesinde suça konu adresle hiç bir ilgilerinin bulunmadığını söylediği, ...’ın bütün aramalara rağmen bulunamadığı ve ifadesinin alınamadığı, aynı mahkemeye hitaben düzenlenen 05.01.2016 tarihli 2. iddianamenin ise şüphelilerin suç tarihinde belirtilen adreste faaliyette bulunup bulunmadıklarının kolluk marifeti ile araştırılması ve Ayedaş görevlilerinin tanık olarak dinlenilmediği gerekçesi ile iade edildiğinin anlaşılması karşısında; İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca ilk iade nedeni olarak gösterilen eksiklikler giderilerek yeniden iddianame düzenlenmesine rağmen, ilk iade kararında gösterilmeyen nedenlerle ikinci defa iddianamenin iade edilmesi yerinde görülmediğinden, itiraz merciince itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken itirazın reddine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (İSTANBUL ANADOLU) 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 25.01.2016 gün ve 2016/ 296 sayılı değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca BOZULMASINA, sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 28.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2544, Karar No: 2023/4905, Tarih: 12.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2544 E.  ,  2023/4905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/360 Esas, 2021/355 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 12.09.2023 günü hazır bulunan davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, şirketine ait... isimli yatın davalı ... tarafından sigortalandığını, sigorta bedelinin 300.000 euro olduğunu, yatın 2009 yılında imal edildiğini ve olay tarihinden iki ay önce denize indirildiğini, söz konusu yatın 28.09.2009 tarihinde sabah 05:30 sularında Kurtoğlu Burnu'nda kayalıklara çarpmak suretiyle kaza geçirdiğini, kaza sonucu yatın tüm kompartımanlarına su dolduğunu, olay yerinden geçen G-Harun isimli yat tarafından Ağa Limanı'na çekildiğini ve burada battığını, daha sonra yat Port Göcek marinasına çekçek alanına çekilerek karaya alındığını, gerekli tüm koruma tedbirlerinin alındığını, kaza neticesinde sigortalanmış olan yatın tam ziya halinin gerçekleştiğini, ancak bu hususta davalı ... ile anlaşma sağlanamadığını, davalı ... şirketince oluşan zarara karşılık 152.000 euro gönderildiğini, yatırılan tutarın 15.12.2009 tarihinde çekildiğini, aynı tarihte ihtar ile 148.000 euro bedelin ödenmesinin talep edildiğini ileri sürerek şimdilik 15.000 euro ve kara park bedeli olarak ödediği 7.939,58 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 28.02.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 74.244 euro daha arttırmıştır..

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Tekne Yat Sigorta Poliçesi ile 03.07.2009/2010 tarihleri arasında sigortalanmış bulunan... isimli teknenin 28.09.2009 tarihinde seyri esnasında kayalıklara çarparak hasarlandığını, yapılan tespit ve ekspertiz sonucu hasar tutarının 163.711 euro olduğunun tespit edildiğini ve tutarın ödendiğini, davacının koruma yükümlülüklerini yerine getirmeyerek hasarın artmasına neden olduğunu savunarak davanın reddini istemiş, ıslah dilekçesine karşılık zamanaşımı itirazında bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 20.03.2012 tarih, 2010/434 E. ve 2012/340 K. sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Birinci Bozma Kararı

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 20.03.2012 tarih, 2010/434 E. ve 2012/340 K. sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Birinci Bozma Kararı

Dairemizin 10.10.2013 tarih, 2012/14795 E. ve 2013/18096 K. sayılı kararıyla 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu (6762 sayılı Kanun) 1268 inci maddesine göre sigorta mukavelesinden doğan bütün mutalebeler, iki yılda müruruzamana uğrayacağından davacının ıslah etiği kısım bakımından zamanaşımı süresinin dolduğuna işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve numarası verilen kararı ile ıslah tarihi olan 28.02.2012 tarihi itibari ile ıslahla artırılan miktar yönünden davalının usulüne uygun şekilde ileri sürdüğü zamanaşımı defi karşısında 6762 sayılı Kanun'un 1268’inci maddesinde öngörülen iki yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; 28.02.2012 tarihinde sunulan dilekçesinin tam ıslah mahiyetinde olduğunu, davanın açıldığı tarih itibari ile zamanaşımının dolmadığını, tekne hurdasının davalıya bırakılmasının doğru olmadığını, mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tekne-yat sigorta poliçesi uyarınca ödenmesi gereken tazminatın bakiyesinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6762 sayılı Kanun 1268, 1377, 1441 inci maddeleri

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/31373, Karar No: 2013/24999, Tarih: 03.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/31373 E.  ,  2013/24999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ihbar tazminatı, ikramiye alacağı, genel tatil ücreti ile %5 fazlası, hafta tatili ücreti ile %5 fazlası, fazla mesai ücreti ve %5 fazlası alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 20.01.2007 tarihinde davalı işyerinde haber müdürü olarak çalışmaya başladığını, 03.04.2009 tarihinde iş aktinin davalı işveren tarafından fesih edildiğini , fazla çalışma yaptığını, 7,750.00-TL brüt ücret aldığını ileri sürerek, ihbar tazminatı ile fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ve bunların % 5 fazlası ve ikramiye alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, 20.01.2007 tarihli iş sözleşmesi nedeni ile davacının dini-resmi bayram, genel tatil ücret alacakları, hafta sonu tatil alacağı, ikramiye alacağı ve fazla mesai alacağının kabul edilemeyeceğini, bu kalemlerdeki çalışmaları karşılığının ücret bordrosu ile kendisine ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı gazetecinin çalışma süreleri ile fazla saatlerde çalışma olup olmadığı, uygulanan faiz oranının doğru olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun Ek 1 inci maddesinde, günlük iş süresi gece ve gündüz devrelerinde sekiz saat olarak açıklanmıştır. Günlük sekiz saati aşan çalışmalarla, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışmaların “fazla saatlerde çalışma” olduğu aynı maddenin ikinci fıkrasında açıklanmıştır.

Değinilen maddenin dördüncü fıkrasında ise, “ her bir fazla çalışma saati için verilecek ücret, normal çalışma saati ücretinin %50 fazlasıdır” şeklinde hükme yer verilerek, fazla saatlerde çalışmanın karşılığının ne şekilde ödeneceği belirlenmiştir. Ödemeye dair bir başka kural ise aynı maddenin son fıkrasında düzenlenmiş ve fazla saatlerde çalışma ücretlerinin takip eden ayın ücreti ile birlikte ödenmesi gerektiği, aksi halde her geçen gün için % 5 fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Belirtilen yasal düzenleme karşısında fazla saatlerde çalışma ücreti yönünden ayrıca işverenin temerrüde düşürülmesi gerekmez.