muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1320, Karar No: 2024/6209, Tarih: 02.10.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafilerinin Temyiz Nedenleri Özetle; eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, ölümle eylem arasında illiyet bağının bulunmadığına, fazla ceza tayinine, suç vasfına, takdiri indirim nedenlerine, haksız tahrikin varlığına, lehe hükümlerin tatbik edilmediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Maktul ...'in orta derecede mental retardasyon rahatsızlığının bulunduğu ve bu nedenle suç tarihinde ruh sağlığı açısından kendini savunabilecek durumda olmadığı, sanığın oğlu olan ve maktul ile aynı mahallede ikamet eden tanık ...'un maktul ile arkadaşlık yaptığı, taraflar arasında maktule ait teybin tanık ... tarafından bozulması yüzünden anlaşmazlık bulunduğu, maktulün olay tarihinde parkta karşılaştığı ...'a parasını vermezse onu bir daha parka sokmayacağını söylediği, ...'un maktulün kendisine tehdit ve hakarette bulunduğunu, kendisini parka sokmayacağını söylediğini anlatması üzerine sanığın sokak üzerinde yakaladığı maktul ile tartışmaya başladığı, aralarındaki tartışmanın arbedeye dönüştüğü, görgü tanıklarının tarafları sakinleştirerek ayırdığı sırada maktulün sanığın duyamayacağı şekilde kendi kendisine ''ağaçtan ağaca oturturum seni'' şeklinde söyleminin tanık ... tarafından duyularak babasına "sana laf etti" şekilde haber verilmesi üzerine sanığın aniden geri dönerek maktulün çenesine ve burnuna olmak üzere 2 yumruk attığı, maktulün darbelerin etkisi ile ayağa kalkamadığı ve kaldırıldığı hastanede otopsi bulgularına göre künt kafa travmasına bağlı kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması ve beyin doku hasarı sonucu gelişen komplikasyonlar sonucu hayatını kaybettiğinin tespit edildiği olayda;

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu ve yaralama ile ölüm arasında illiyet bağı olduğunu gösterir delillerin bulunduğu, suç vasfının isabetli şekilde belirlendiği, eksik incelemenin mevcut olmadığı, maktulden sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, lehe hükümlerin somut olaya tatbik edildiği netice ceza miktarı itibariyle uygulanması mümkün başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Sanığın aralarında öldürmeyi gerektirecek husumet bulunmayan maktule yaşadığı münakaşa esnasında yumruk atmaktan ibaret eylemi nedeniyle 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 87/4-2. cümlesi gereğince kanuni sınırlar dahilinde makul bir ceza belirlenmesi yerine yazılı şekilde 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2021/2042 Esas, 2022/409 Karar sayılı kararının sanık müdafiilerinin temyiz istemleri kısmen yerinde görülmekle 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oybirliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Sakarya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9486, Karar No: 2017/11709, Tarih: 27.09.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/9486 E.  ,  2017/11709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında Adana Dr. Ekrem TOK Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 10.12.2013 tarihli raporda, suça sürüklenen çocuğun “müsnet suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algıladığı fakat içinde bulunduğu gelişme dönemi (ergenlik) itibariyle davranışlarını yönlendirme yeteneği tam olarak gelişmediğinin” bildirildiği, söz konusu raporun biri çocuk psikiyatrisi uzmanı 4 hekim tarafından düzenlendiği ve hükme esas alınacak yeterlilikte olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32820, Karar No: 2016/12128, Tarih: 12.05.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/32820 E.  ,  2016/12128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

İddiaya, savunmaya, oluşa uygun kabule, tüm dosya kapsamına ve uygulamaya göre, Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına uygun mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12/05/2016 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Oluşa, kabule ve dosya içeriğine göre olay günü Sanık ... ile mağdur ...'ın tartışmaya başladıkları sırada sanığın yumruk ile mağdurun burnuna vurup hafif 1. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde mağduru yaraladığı daha sonra çıkardığı kesici aletle mağdurun bacak nahiyesine vurup 1 cm.lik basit tıbbi müdahale ile giderilebilir hafif şekilde mağduru yaraladığı anlaşılmıştır.

Sanık ...'nın mağdur ...'a attığı yumruk ile yetinmeyip ayrıca, kesici aletle mağduru hafif şekilde de yaralamıştır. Sanığın bu kavga sırasında mağdura karşı gerçekleştirdiği farklı darbeler sonuç itibariyle tek bir yaralama fiilini oluşturduğundan,olayda gerçekleşen ve en ağır cezayı gerektiren yaranın tespit edilmesi gerekmektedir.

1) Sanık ...'nın yumruk ile mağdura vurup burun kemiğini kırdığından bu eylemin cezai müeyyidesi olarak TCK'nin 86/1.maddesi gereğince 1 yıl hapis TCK'nin 87/3.maddesi gereğince 1/6 oranında arttırıldığında 1 yıl 2 ay hapis cezası tayin edilmesi gerekmektedir.

2) Sanık ...'nın ayrıca kesici aletle mağduru basit şekilde yaralamasının cezai müeyyidesi ise TCK'nın 86/2. maddesi gereğince 4 ay hapis, TCK'nin 86/3-e maddesi gereğince ½ oranında arttırıldığında 6 ay hapis cezasının tayin edilmesi gerekmektedir.

Bu karşılaştırma sonucunda sanık ...'nın gerçekleştirdiği kemik kırığı eylemi en ağır cezayı gerektiren TCK'nin 86/1 ve 87/3.maddelerinin uygulanmasını gerektiren bir eylemdir. Bu kemik kırığı eylemi, kesici alet ile gerçekleşmediği halde sanık ... aleyhine TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması Adaletin Temel kurallarına uymamaktadır.

Sanık ...'nın mağdura karşı kemik kırığı oluşacak şekilde ağır darbeyi gerçekleştirdikten sonra ayrıca kesici aletle vurup 1 cm.lik basit yüzeysel kesi oluşturduğundan TCK'nin 61.maddesi delaletiyle sanık hakkında TCK'nın 86/1.maddesi uygulanırken temel cezanın arttırılıp arttırılmayacağı hususunun tartışılması gerekmektedir.

Sanık ...'nın mağdura karşı kemik kırığı oluşacak şekilde ağır darbeyi gerçekleştirdikten sonra ayrıca kesici aletle vurup 1 cm.lik basit yüzeysel kesi oluşturduğundan TCK'nin 61.maddesi delaletiyle sanık hakkında TCK'nın 86/1.maddesi uygulanırken temel cezanın arttırılıp arttırılmayacağı hususunun tartışılması gerekmektedir.

Örnek : yaşamsal Tehlike ve kemik kırığının birlikte gerçekleştiği olaylarda 3. Ceza Dairesi'nce temel ceza arttırılmaktadır.

Tüm bu açıklamalar dikkate alındığında;

a) Sanık ...'nın kemik kırığı oluşacak şekilde mağduru yumrukla yaraladığı sırada eylemi kesici aletle gerçekleştirmediği halde sanık aleyhine TCK'nın 86/3-e maddesinin uygulanması,

b) Sanık ...'nın mağdurun burun kemiğini kırması yanında kesici aletle de mağduru yaraladığından, TCK'nın 61.maddesindeki ölçütler dikkate alınıp alt sınırın üzerinde temel cezanın arttırılıp arttırılmayacağının tartışılmaması,

c) Sanık ...'nın CMUK'nın 326/ son maddesi gereğince kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün bu üç gerekçe ile bozulması görüşünde bulunduğumdan tebliğnamedeki düşünce gibi çoğunluğun onama görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2021/8239, Karar No: 2022/1328, Tarih: 21.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/8239 E.  ,  2022/1328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen, tapu iptali ve tescil istekli davada bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne dair verilen karar, süresi içinde bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı, 550 parsel sayılı 245 m2 yüzölçümlü taşınmazın 3621 sayılı Kanunu'na göre kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki ve herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açık olması gereken yerlerden olduğunu ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar ... mülkiyet hakkının üstün tutulması gerektiğini, taşınmazın edinme tarihinin uzun yıllar öncesi olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 23/06/2009 tarihli ve 2008/362 E., 2009/360 K. sayılı kararıyla; hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Dairenin 22.2.2010 tarihli ve 2010/442 E., 2010/1715 K. sayılı kararıyla; "…3402 sayılı Yasa'nın 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, Hazinenin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak her davanın açıldığı tarihteki koşullara tabi olduğu ve dava tarihi itibarı ile davacı Hazinenin davasında haklı olup olmadığının saptanması, buna bağlı olarak yargılama giderlerinden ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulup tutulmamasının araştırılıp, değerlendirilmesi..." gerekçesiyle bozulmuştur.

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 31/03/2011 tarihli ve 2010/413 E., 2011/217 K. sayılı kararıyla; davanın reddine, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davanın açılmasına sebep olmadığından davalı lehine vekalet ücreti takdirine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Bozma Kararı

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 31/03/2011 tarihli ve 2010/413 E., 2011/217 K. sayılı kararıyla; davanın reddine, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davanın açılmasına sebep olmadığından davalı lehine vekalet ücreti takdirine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Bozma Kararı

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 06.06.2012 tarihli ve 2012/3886 E., 2012/5331 K. sayılı kararıyla; "...hak düşürücü süreye ilişkin Yasa maddesinin Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edildiği ve 23.7.2011 tarihinde de Resmi Gazete'de yayımlanmasıyla iptal hükmünün yürürlüğe girdiği, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin verilen kararın doğruluğundan söz edilemeyeceği; işin esası hakkında 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda değerlendirme yapılmak ve yargılama masrafları yönünden de 6099 sayılı Yasa hükümleri gözetilmek suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması gerektiği" gerekçesiyle bozulmuştur.

6. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 08/12/2012 tarihli ve 2012/559 E., 2012/729 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüyle 550 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile deniz kıyısı olarak terkinine karar verilmiştir.

7. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Bozma Kararı

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 29/05/2017 tarihli ve 2017/12021 E., 2017/7849 K. sayılı son bozma kararıyla; "...Dava konusu parselin geldi kaydı olan 25/04/1974 tarihli ve 800 yevmiye numaralı işlemin Edremit Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.04.1974 tarihli ve 1974/103 K. sayılı ilamı ile oluştuğu Edremit Tapu Müdürlüğünün yazısından ve eksikten gelen karar sureti ve ekli belgelerden anlaşılmaktadır. O halde; hükmen tescile esas 1974/143 Esas ve 1974/103 Esas sayılı dava dosyalarındaki keşif zabıtları ve krokiler uygulanmak sureti ile, dava konusu taşınmazın yerinin yeniden keşif yapılarak belirlenmesi ve revizyon tapu kaydına göre dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde olup olmadığının araştırılması, bundan sonra temyize konu dosya yönünden davacı Hazine açısından kesin hüküm ya da dava konusu taşınmazın niteliği bakımından güçlü delil olup olmadığının belirlenmesi, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek hüküm kurulması gerekmektedir." gerekçesiyle bozulmuştur.

9. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

9. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 02/03/2021 tarihli ve 2017/509 E., 2021/230 K. sayılı kararıyla; 550 parsel sayılı taşınmazın yargılama devam ederken 22/a maddesi gereğince kadastro yenileme çalışmaları sonucunda 919 ada 3 parsel 245,09 m2 olarak tapuya tescil edildiği, dosya kapsamında alınan kadastro fen bilirkişilerinin 04/07/2018 havale tarihli raporu ile 27/06/2019 havale tarihli ek raporları, jeoloji mühendisleri tarafından sunulan 13/07/2018 havale tarihli bilirkişi heyet raporu, kadastro fen bilirkişisinin 27/11/2019 havale tarihli rapor ve krokisi ile inşaat mühendisi ve gayrimenkul değerlendirme uzmanı bilirkişilerinin 16/12/2019 havale tarihli bilirkişi raporlarında dava konusu taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içerisinde kıyıya terk edilmesi gereken kısım olarak kıyıda kaldığının tespit edildiği, söz konusu bilirkişi raporlarının gerekçeli, denetime açık ve hüküm kurmaya elverişli olduğunun anlaşıldığı, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1996/5 Esas, 1997/3 Karar sayılı ilamında da belirtildiği şekilde yapılan incelemeler sonunda dava konusu yerin niteliği ve denize yakınlığı ile konumu itibariyle de deniz kıyısı olarak kabulü gerektiği, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5. maddesinde kıyılar ile genel esaslarının belirlendiği, buna göre kıyıların devletin hüküm ve tasarrufunda olan herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açık, yararlanmada kamu yararının gözetilmesi gerektiğinin belirtildiği, bu sebeple kıyıların özel mülkiyete konu olamayacağı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

10. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

11. Temyiz Nedenleri

Davalılar ... vekili, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamında değindiği Edremit Asliye Hukuk Mahkemesinin 1974/143 Esas, 1974/103 Karar sayılı ilamının davaya konu taşınmaz yönünden hükmen tescil kararı niteliğinde olduğunu, bu itibarla kazanılmış hak hükümleri doğurduğunu, zira mesaha tezyidi yönünden sınırları ve büyüklüğünün son defa belirlenerek kesinleştiğini ve dava konusu taşınmazın sınırlarını kapsadığını belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

12. Gerekçe

12.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3621 sayılı Yasa'dan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini isteklerine ilişkindir.

12.2. İlgili Hukuk

12. Gerekçe

12.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3621 sayılı Yasa'dan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini isteklerine ilişkindir.

12.2. İlgili Hukuk

Bilindiği üzere; kıyılara ilişkin olarak, 2709 sayılı T.C. Anayasası'nın, "Kıyılardan yararlanma" başlıklı 43. maddesinde, "Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Deniz, göl ve akarsu kıyılarıyla, deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyılarla sahil şeritlerinin, kullanılış amaçlarına göre derinliği ve kişilerin bu yerlerden yararlanma imkan ve şartları kanunla düzenlenir." düzenlemesi ve bu düzenleme gereğince çıkarılan 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun "Genel Esaslar" başlıklı 5. maddesinde "Kıyılar ile ilgili olarak kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açık olduğu, yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetildiği, kıyıda ve sahil şeridinde planlama ve uygulama yapılabilmesi için kıyı kenar çizgisinin tespitinin zorunlu olduğu, sahil şeritlerinde yapılacak yapıların kıyı kenar çizgisine en fazla 50 metre yaklaşabileceği, yaklaşma mesafesi ve kıyı kenar çizgisi arasında kalan alanlar, ancak yaya yolu, gezinti, dinlenme, seyir ve rekreaktif amaçla kullanılmak üzere düzenlenebileceği, kıyılarda hiçbir yapı yapılamayacağı, duvar, çit, parmaklık, tel örgü, hendek, kazık ve benzeri engeller oluşturulamayacağı şeklinde genel esaslar düzenlenmiştir.

12.3. Değerlendirme

Kararın (IV/2.), (IV/5.), (IV/8.) numaralı paragraflarında yer verilen ve hükmüne uyulan bozma kararlarında gösterildiği şekilde işlem yapılarak (IV/9.) numaralı paragraftaki gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; bir kısım davalılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 21,40 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21/02/2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

-MUHALEFET ŞERHİ-

Davacı Hazine vekili, davalı adına tapuda kayıtlı Edremit, Altınoluk Beldesinde bulunan 550 parsel sayılı taşınmazın tamamının 3621 sayılı Kıyı Kanunu’na göre, kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını belirterek tapu kaydının iptaline karar verilmesini talep etmiş, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 22.02.2010 tarihli, 2010/442 E. - 2010/1715 K. sayılı kararı ile davanın hak düşürücü süre yönünden ret edilmesinde isabetsizlik bulunmadığı belirtilerek, Hazine vekilinin hükmün esasına yönelik temyiz itirazları reddedilerek hüküm yargılama masrafları yönünden bozulmuştur.

Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 22.02.2010 tarihli, 2010/442 E. - 2010/1715 K. sayılı kararı ile davanın hak düşürücü süre yönünden ret edilmesinde isabetsizlik bulunmadığı belirtilerek, Hazine vekilinin hükmün esasına yönelik temyiz itirazları reddedilerek hüküm yargılama masrafları yönünden bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın reddine yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davalı lehine 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay 8. Hukuk Dairesince, 06.06.2012 tarihli, 2012/3886 E. - 2012/5331 K. sayılı karar ile hüküm esas yönünden de bozulmuştur. Bozma ilamında, Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarihli, 2009/31 E. - 2011/77 K.sayılı kararı ile hak düşürücü süreye ilişkin hükmün iptal edildiği, iptal hükmünün yürürlüğe girdiği, 10.03.1969 tarihli, 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği üzere iptalin kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemeyeceği, henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına gireceği, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra, Mahkemece verilen ret kararının doğru olduğunun söylenemeyeceği, işin esası hakkında 28.11.1997 tarihli, 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda değerlendirme yapılmak, ayrıca 6099 sayılı Yasa hükümleri gözetilerek uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması gerektiğinin belirtildiği, Mahkemece bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 29.05.2017 tarihli, 2017/12021 E. - 2017/7849 K. sayılı karar ile dava konusu taşınmazın yerinin yeniden keşif yapılarak belirlenmesi revizyon tapu kaydına göre dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde olup olmadığının araştırılması bundan sonra temyize konu dosya yönünden davacı Hazine açısından kesin hüküm ya da dava konusu taşınmazın niteliği bakımından güçlü delil olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ve deniz kıyısı olarak terkinine karar verilmiş hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen ilk karar Yargıtay 1. Hukuk Dairesince hükmün esası yönünden temyiz itirazları reddedilerek hüküm, yargılama masrafları yönünden bozulmuştur. Hazine vekilinin karar düzeltme talebi de reddedilmiştir. Hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları reddedilmek suretiyle davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddi kararının kesinleştiğinin kabulü gerekir. Kesin hüküm, hükmü veren mahkeme de dahil olmak üzere bütün mahkemeleri bağlar. Kesin hüküm kamu düzenine ilişkin olduğundan, tarafların iradesine tabi değildir.