muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13112, Karar No: 2016/7636, Tarih: 29.09.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/13112 E.  ,  2016/7636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 02/07/2015 tarih ve 2014/1365-2015/522 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27/09/2016 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... ve davalılardan ... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait seranın davalı nezdinde “Devlet Destekli Sera Sigorta Poliçesi” ile sigorta örtüsü altına alındığını, yaşanan fırtına nedeniyle serada hasar meydana geldiğini, ürünler zayi olmasına rağmen müvekkilinin tazminat isteminin reddedildiğini ileri sürerek, şimdilik 80.000,00 TL'nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... vekili, davanın husumet yönünden reddini savunmuştur.

Davalı Tarım Sigortaları Havuz İşletmeleri A.Ş. vekili, ekspertiz incelemesinde sera plastik örtüsünün % 85 hasarlandığının tespit edildiğini, ürünler üzerinde ise riske bağlı bir hasara rastlanmadığını, plastik örtü için sigortalıya 4.480,00 TL tazminat ödenerek sigorta poliçesinden kaynaklanan yükümlülüğün yerine getirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak tüm dosya kapsamına göre; fırtına ile birlikte seranın plastik örtüsünde meydana gelen hasar nedeniyle sera içindeki domates ürününün zarar gördüğü, davacının kusuru ile meydana gelen bir donma söz konusu olmayıp fırtına nedeniyle sera plastik örtüsünün yırtılıp fırtınanın uzun sürmesi ve plastik örtünün tamir edilememesinden dolayı sera içerisindeki ürünlerin donduğu, sera içerisinde sigortalı üründe meydana gelen donmanın fırtına nedeniyle oluştuğu ve poliçe teminatı kapsamında bulunduğu, bozmadan önce alınan ve benimsenen 21/03/2013 tarihli bilirkişi raporunda, seradaki üründe oluşan zararın %50’sinin fırtına zararı olduğu ve teminat kapsamında olduğu kabul edilerek muafiyet uygulandıktan sonra davacının zararının 29.920,00 TL olarak tespit edildiği, mahkemece bozma ilamı doğrultusunda üründeki zararın tamamının fırtına

nedeniyle oluştuğunun kabulü nedeniyle davacının zararının 59.840,00 TL hesaplandığı gerekçesiyle davalı ... hakkındaki davanın kısmen kabulü ile 59.840,00 TL'nin faizi ile birlikte tahsiline, davalı ... hakkında verilen karar kesinleşmiş bulunduğundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davalı ... İşletmeleri A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

nedeniyle oluştuğunun kabulü nedeniyle davacının zararının 59.840,00 TL hesaplandığı gerekçesiyle davalı ... hakkındaki davanın kısmen kabulü ile 59.840,00 TL'nin faizi ile birlikte tahsiline, davalı ... hakkında verilen karar kesinleşmiş bulunduğundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davalı ... İşletmeleri A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı .... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı ...'den alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3.065,76 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 29/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12198, Karar No: 2015/13709, Tarih: 09.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/12198 E.  ,  2015/13709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar V.. S.., M.. S.., A.. S.. ile davalı S... J..Sigorta AŞ aralarındaki dava hakkında Ankara 5.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.06.2013 gün ve 2013/98-2013/297 sayılı hükmün Dairenin 16.03.2013 gün ve 2013/18715-2015/4275 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, Gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun bulunmamasına (H.G.K. 5.6.2015 tarih 2014/17-2198 esas 2015/1495 karar 29.5.2015 tarih 2015/17-437 esas 2015/1421 karar) göre karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 251,00 TL para cezasının davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 57,60 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 09/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4496, Karar No: 2013/11829, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/4496 E.  ,  2013/11829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın başka bir suç işlediği sırada yakalanması üzerine müştekinin işyerinden çalmış olduğu kitapları sattığı kişiyi göstermek suretiyle kitapların bulunup müştekiye teslimini sağladığı ancak satınalanın zararını gidermediğinin anlaşılması karşısında, bu sebeple hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 29.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8755, Karar No: 2020/989, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/8755 E.  ,  2020/989 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/457, Karar No: 2022/1929, Tarih: 07.03.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/457 E.  ,  2022/1929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun reddine, davacı tarafın istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; Hazine'ye ait dört adet taşınmaz üzerinde yer alan toplam 22.581 m²'lik alan bakımından davalıya 07/02/2011 tarihli ön izin sözleşmesi ile bir yıl süreli ön izin verildiğini, sürenin Muğla Defterdarlığı tarafından 07/02/2012 tarihinden itibaren bir yıl süreyle uzatıldığını, uzatılan süreye ilişkin ön izin bedelinin 1.093.519,20 TL olduğunu, bu bedelin 473.190,78 TL'lik kısmının ödendiğini, bakiye 620.328.42 TL'lik kısmının ise ödenmediğini, ödenmeyen bedel ile gecikme zammının ödenmesi için davalıya yazılı bildirimde bulunulmasına rağmen herhangi bir ödeme yapılmadığını iddia ederek; ön izin bedelinden bakiye kalan 620.328,42 TL'nin ve 07/02/2012 tarihinden itibaren 6183 sayılı Kanun'un 51. maddesine göre hesaplanan gecikme zammı tutarı olan 458.262,04 TL'nin, 30/06/2016 tarihinden itibaren hesaplanacak gecikme zammı ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; dava konusu taşınmaz üzerinde turistik tesis yapmak üzere tescil, ifraz, tevhit, terk ve benzeri işlemlerin yapılması amacıyla ön izin sözleşmesi imzalandığını, dört parselin birlikte proje bütünlüğünü oluşturduğunu, ön izin sözleşmesinin imzasından sonra parsellere ilişkin plan değişikliği teklifini idareye sunduğunu ve onandığını, daha sonra davacıya bağlı mal müdürlüğünce belediyeden terk, yol, otopark, imar durumu ile ilgili bilgi ve belge istendiğini, bu aşamada 2472 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında mahkemece verilmiş tedbir kararı olduğunun anlaşıldığını, işlemlerin tamamlanamadığını, davacı idarenin şirketi bilgilendirmediğini, parsellerle ilgili tevhid, ifraz, yola ve kamuya terk işlemlerinin bugüne kadar tamamlanamaması nedeniyle ... Mal Müdürlüğünce 12/05/2017 tarihinde "kiralama ihalesi" yapıldığını, davacı idarenin çözülemeyen konuları bildiği için kiralama ihalesini tercih ettiğini, kendisine atfedilemeyecek durumlardan dolayı ön izin sözleşmesi ve sözleşmeye bağlı edimlerin sona erdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davalı tarafça ihtiyati tedbir nedeni ile davacının edimlerini ifa etmemesinden kaynaklı olarak sözleşme gereklerinin yerine getirilemediği itirazında bulunulmuş ise de uzatılan süreden 2 gün sonra ihtiyati tedbirin kaldırıldığı, davalının ön izin bedelini İrtifak Hakkı Şartnamesinin 8/A maddesi gereğince sözleşmenin yapıldığı tarihte peşin olarak ödemesi gerektiği halde ödemediği, ihtiyati tedbir engelinin ortadan kalktığı tarihten sonra da herhangi bir ödeme yapmadığı, davacının sözleşme bedelini ve gecikme zammını talep etmekte haklı olduğu gerekçesiyle; bilirkişi raporundaki hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile 1.018.163,80 TL'nin 30/0672016 tarihinden itibaren işleyecek gecikme zammı ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; karara karşı, taraflar istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; tacir olan davalının tapu kaydının aleni olması nedeniyle ön izin sözleşmesine konu taşınmazların tapu kaydında tedbir olup olmadığını kontrol edebileceği, uyuşmazlık konusu ikinci dönem sözleşme bedelinden sorumlu olduğu, aksinin iyi niyet kurallarıyla bağdaşmayacağı, işlemiş faizin Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkında Yönetmelik'in 13/1. maddesi uyarınca hesaplanması gerektiği, bu hususta ek rapor alınarak faiz miktarının tespiti gerekirken Yönetmelik'in 13/2. maddesi uygulanarak belirlenen faiz miktarına hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle; davalı tarafın istinaf başvurusunun reddine, davacı tarafın istinaf başvurusunun ise kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, faiz yeniden hesaplanarak sonucuna göre hüküm kurulmak üzere dosyanın mahkemesine iadesine (temyiz yolu açık olmak üzere) karar verilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

1- İstinaf, bir işe yeniden başlamak, yeniden ele almak anlamına gelir.

1- İstinaf, bir işe yeniden başlamak, yeniden ele almak anlamına gelir.

İstinaf ile ilgili monografilerin karşılaştırmalı hukuka ilişkin bölümlerinde “geniş (tam) istinaf sistemi” “dar istinaf sistemi” ayrımına yer verilmektedir. Geniş istinaf sistemi davanın istinaf merciinde adeta yeniden görülmesi ve yeniden hükme bağlanması esasına dayanmaktadır. Dar istinaf sistemi ise ilk derece mahkemesinde hükme bağlanmış olan davanın yeniden görülmesinden ziyade o davada verilen hükmün denetlenmesi esasını benimsemektedir. Buna göre geniş istinafta ikinci derece mahkemesi önüne yeni vakıa ve deliller getirtilmesi konusunda bir sınırlama bulunmamakta, istinaf incelemesi istinaf dilekçesinde belirtilen hususlarla sınırlanmamakta, istinaf yoluna başvurmanın hükmün icrasını erteleyici etkisine getirtilen istisnalar sınırlı tutulmaktadır. Buna karşılık dar istinafta kanun yolu incelemesinin kural olarak istinaf dilekçesinde gösterilen sebeplerle sınırlı tutulduğu görülmekte, ikinci derece mahkemesinde yapılabilecek taraf işlemleri sınırlamalara tabi kılınmakta, yeni vakıa ve deliller ileri sürülmesi istisnai hâllerle sınırlı tutulmakta, istinaf incelemesi sırasında hükmün teminat karşılığında icrasına imkan veren hükümler bulunmaktadır. Böylece geniş istinaf sistemi doğru karar verilmesi amacına öncelik verirken dar istinafın usul ekonomisini daha fazla gözettiğini söylemek mümkündür. Hukuk Muhakemeleri Kanunumuz dar istinaf sistemini benimsemiştir. Gerçekten istinaf incelemesinin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı tutulması, bölge adliye mahkemesinde yapılan istinaf incelemesinde kural olarak re’sen göz önünde tutulacak olanlar dışında ilk derece mahkemesinde ileri sürülmeyen savunmaların dinlenmemesi ve yeni delillere dayanılamaması ve bölge adliye mahkemesinin ilk derece mahkemesi kararını kaldırıp dosyayı bu mahkemeye geri göndermek konusunda geniş bir yetkiye sahip olması dar istinaf sistemine ait özelliklerdir (Budak, A.C.; İlamat Torbası İstinaf Mahkemesi Karar İncelemeleri, Ekim 2020, s. 25-26).

İstinaf sistemi kavram olarak açıklandıktan sonra istinaf incelemesinin duruşmasız yapılmasına ilişkin yasal düzenlemenin irdelenmesinde yarar bulunmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353 üncü maddesinin ilk hâlinde; “(1) Ön inceleme sonunda dosyada eksiklik bulunmadığı anlaşılırsa;

a) Aşağıdaki durumlarda bölge adliye mahkemesi, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar verir:

1) Davaya bakması yasak olan hâkimin karar vermiş olması.

2) İleri sürülen haklı ret talebine rağmen reddedilen hâkimin davaya bakmış olması.

a) Aşağıdaki durumlarda bölge adliye mahkemesi, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar verir:

1) Davaya bakması yasak olan hâkimin karar vermiş olması.

2) İleri sürülen haklı ret talebine rağmen reddedilen hâkimin davaya bakmış olması.

3) Mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması veyahut mahkemenin bölge adliye mahkemesinin yargı çevresi dışında kalması.

4) Diğer dava şartlarına aykırılık bulunması.

5) Mahkemece usule aykırı olarak davanın veya karşı davanın açılmamış sayılmasına, davaların birleştirilmesine veya ayrılmasına, merci tayinine karar verilmiş olması.

6) Mahkemece, tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması.

b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak;

1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine,

2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında,

3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir…” hükmü yer almakta iken;

7035 ve 7251 sayılı Kanunlar ile yapılan değişiklikler sonucu 353 üncü madde; “…(1) Ön inceleme sonunda dosyada eksiklik bulunmadığı anlaşılırsa;

a)Aşağıdaki durumlarda bölge adliye mahkemesi, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar verir:

1) Davaya bakması yasak olan hakimin karar vermiş olması.

2) İleri sürülen haklı ret talebine rağmen reddedilen hakimin davaya bakmış olması.

3) Mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması.

4) Diğer dava şartlarına aykırılık bulunması.

5) Mahkemece usule aykırı olarak davanın veya karşı davanın açılmamış sayılmasına, davaların birleştirilmesine veya ayrılmasına karar verilmiş olması.

6) Mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması.

b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak;

4) Diğer dava şartlarına aykırılık bulunması.

5) Mahkemece usule aykırı olarak davanın veya karşı davanın açılmamış sayılmasına, davaların birleştirilmesine veya ayrılmasına karar verilmiş olması.

6) Mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması.

b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak;

1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine,

2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, 3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra başvurunun esastan reddine veya yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir…” şeklinde düzenlenmiştir.

HMK’nın 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde altı alt bent hâlinde sayılmış olan usule ilişkin hukuka aykırılık durumlarında, bölge adliye mahkemesi, esas hakkında inceleme ve duruşma yapmadan (dosya üzerinden), ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar verir. Davanın esası hakkında istinaf incelemesi yapan bölge adliye mahkemesi ise, aynı maddenin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca duruşma yapmadan istinaf başvurusunun esastan reddine, ilk derece mahkemesi kararını düzelterek veya yargılamadaki eksiklikleri tamamlayarak yeniden esas hakkında karar tesis edebileceği gibi 353 üncü maddede belirtilen hâller dışında incelemeyi duruşmalı olarak yapmak suretiyle istinaf başvurusunu esastan reddetmek veya ilk derece mahkemesi hükmünü kaldırarak yeniden hüküm kurmak dâhil gerekli kararları verebilir.

"İstinaf mahkemesince, HMK’nın 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen durumlarda, usule ilişkin hukuka aykırılık tespit edildikten sonra, sadece ilk derece mahkemesine ait kararın kaldırılmasına ve dosyanın mahalline (ya da uygun görülen ilk derece mahkemesine) geri gönderilmesine karar verilmekle yetinilir. Bunun dışında bir müdahale söz konusu değildir. Bölge adliye mahkemesi böyle bir durumda kararı esas yönünden inceleyemez. Bu kararlara neden olan usule ilişkin hukuka aykırılıkların, istinaf aşamasında telafi edilemeyeceği düşünülmüş olduğundan, ilk derece mahkemesine ait kararın tümüyle kaldırılması ve (dosyanın gönderileceği ilk derecede) yeniden bir yargılama yapılması öngörülmüştür (Kurtoğlu, T; Özel Hukukta İstinaf Denetimi ve Yargılaması, Ankara 2017, s. 188)."

“...İstinafta da ilk derecedeki gibi kural, duruşma yapmak olmakla birlikte, istinafın özelliği ve işin niteliği gereği duruşmasız inceleme yapılacak haller ilk dereceden daha geniş tutulmuştur. Ancak, duruşmasız inceleme yapılacak hallere bakıldığında, çoğunluğu şeklî şeyler olup ya dosya üzerinden hemen karar verilebilecek usûlî hususlar (m. 353/1-a) veya dosya üzerinden değerlendirme yapılabilecek ya da dosya üzerinden eksiklik giderilerek karar verilebilecek esasa ilişkin hususlardır (m. 353/1-b).(...)İstinaf, yeniden ele almak, hukuka aykırı bulunan ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak ve yeniden yargılama yapılarak bir karar verilmesini gerektirmektedir. İstinaf mahkemelerinin asıl görevi bu olmakla birlikte, kanun koyucu sınırlı biçimde ve istisnaî olarak saydığı hallerde, kararın kaldırılmasından sonra dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine izin vermiştir. (...)Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353. maddesinin birinci fıkrasına göre, kararın kaldırılarak dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesi, istinaf mahkemelerinin dar anlamda mahkemeler olmasıyla ilgilendirilemez. Dar istinaf ya da sınırlı istinaf, istinaf mahkemesini ilk derece mahkemesinin tespitleri ile bağlı tutulmakta ve kararını ilk derece mahkemesince toplanan dava malzemesine dayandırmaktadır. Başka bir ifade ile istinaf yargılamasında yeni vakıalara dayanmak mümkün değildir. (...)İstinaf mahkemesinin verilen kararı sadece kaldırıp yeniden karar verilmek üzere ilk derece mahkemesine göndermesi biçiminde bir istinaf modeli kabul edilmemiştir...” (Pekcanıtez/Atalay/Özekes; Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda Değişiklik Yapılmasına Dair 7251 Sayılı Kanun Hakkında Değerlendirme, TBB Dergisi, S.150, 2020, s. 285-288).

Bu nedenle madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere HMK’nın 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde altı alt bent hâlinde sayılan hâllerde bölge adliye mahkemesinin verdiği esası incelemeden ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması ve dosyanın ilgili ilk derece mahkemesine gönderilmesi kararları kesin olduğundan temyiz edilemez.

Öte yandan 7251 sayılı Kanun ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesine eklenen (g) bendine göre; “353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında verilen kararlar” hakkında temyiz yoluna başvurulamayacağı açıkça hüküm altına alınmış olup, hükmün gerekçesinde de; 353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamına giren durumlarda bölge adliye mahkemesinin duruşma yapmadan kesin olarak karar vereceği, fıkraya eklenen yeni (g) bendiyle, 353 üncü madde hükmü ile uyum sağlanarak Kanunun bütünlüğünün korunması amaçlandığı ifade edilerek 353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında verilen kararların kesin nitelikte olduğu vurgulanmıştır.