muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1339, Karar No: 2019/2805, Tarih: 14.05.2019

Mahkemece; söz konusu haberin gerçeğe aykırı olduğu, davalı ....’ın söz konusu olaya ilişkin olarak iftira suçundan yargılanıp mahkûm olduğu, habere konu olayın gerçek olması hâlinde ilgililer hakkında adli ve idari soruşturma açılmasının gerektiği gerekçeleriyle davacıların kişilik haklarının saldırıya uğradığı sonucuna ulaşılmış ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davacı ...’nin, haber tarihinde Çevre ve Şehircilik Bakanı, ...’nin ise adı geçenin eşi olduğu anlaşılmaktadır. Dava konusu uyuşmazlık; davacılar hakkında yapılan haber nedeniyle davacıların şöhret ve itibarına saygı gösterilmesini isteme hakkı ile davalıların basın özgürlüğü arasındaki dengenin doğru kurulup kurulmadığına ilişkindir.

Anayasa’nın 28. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca basın özgürlüğünün sınırlanmasında ifade özgürlüğünün sınırlandırılmasına ilişkin hükümler uygulanır. Bu anlamda basın özgürlüğü, ifade özgürlüğünün farklı bir görünümü olarak karşımıza çıkar. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine (AİHM) ve Anayasa Mahkemesine (AYM) göre ifade özgürlüğü, demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan olup, sadece toplum tarafından kabul gören, zararsız veya ilgisiz kabul edilen bilgi ve fikirler için değil incitici, şok edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerlidir. İfade özgürlüğü, yokluğu hâlinde demokratik bir toplumdan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir (AİHM: Handyside/Birleşik Krallık, B. No: 5493/72, 7/12/1976, par.49; Von ..../.... (No:2), B. No: 40660/08 ve 60641/08, 7/2/2012, par.101); (...: Medya Gündem Dijital Yayıncılık Ticaret A.Ş, B. No: 2013/2623, 11/11/2015, par.31 [G.K.]; D.Ö, B. No: 2014/1291, 13/10/2016, par.56 [G.K.]; ...., B. No: 2014/4548, 5/12/2017, par.18; Kemal Kılıçdaroğlu ( 3 ), B. No: 2015/1220, 18/7/2018, par.28).

Anayasa Mahkemesi pek çok kararında, ifade özgürlüğünün özel güvencelere bağlanmış şekli olan ve Anayasa'nın 28. maddesinde düzenlenen basın özgürlüğünün, demokratik bir toplumun zorunlu temellerinden olup, bireylerin gelişmesi ve toplumun ./..

ilerlemesi bakımından gerekli temel şartlardan birini oluşturduğunu ifade etmiştir (AYM; .... [GK], B. No: 2013/9343, 4/6/2015, par.69;.... [GK], B. No: 2014/12151, 4/6/2015, par.34-36.... ve Diğerleri, B. No: 2015/11961, 11/6/2018, par.40). Bu bağlamda ifade özgürlüğü ile basın özgürlüğü demokrasinin işleyişi için hayati önemdedir (..... par.34-36 ). Basın özgürlüğünün kamuoyuna çeşitli fikir ve tutumların iletilmesi ve bunlara dair bir kanaat oluşturması bakımından en etkili araçlardan birini oluşturduğu açıktır (AYM; ....2), B. No: 2013/5574, 30/6/2014, par.63).

Ancak belirtmek gerekir ki basın özgürlüğü sınırsız değildir. Anayasa'nın 17. maddesi gereğince, bireyin manevi varlığının bir parçası olan şeref ve itibara üçüncü kişilerin saldırılarını önlemek de yargı mercilerinin görevleri arasındadır. Mahkemeler, Anayasa'nın 17. maddesi gereğince kişilik haklarını korurken aynı zamanda Anayasa'nın 26. ve 28. maddeleri gereğince ifade ve basın özgürlüklerinin gerçek ve etkili bir biçimde korunmasını sağlama yükümlülüğü sebebiyle yarışan haklar arasında adil bir denge kurmak zorundadır. Bu denge kurulurken Anayasa’nın 13. maddesi kapsamında hakkın özüne dokunulmamalı, demokratik toplum düzeninin gerekleri ve sınırlama amacı ile aracı arasındaki ölçü gözetilmelidir (AYM; ..., B. No: 2012/1184, 16/7/2014, par.43). Bu anlamda, mahkemece dayanılan gerekçelerin, ifade özgürlüğünü kısıtlama bakımından “demokratik toplum düzeninin gerekleri” ve “ölçülülük” ilkelerine uygun olduğunu inandırıcı bir şekilde ortaya koyup koyamadığı denetlenmelidir. Mahkeme, düşüncelerin açıklanması ve yayılmasına yönelik olarak tazminata karar verirken düşünceyi açıklama ve yayma özgürlüğünün kullanılmasından kaynaklanan yarardan çok daha ağır basan, korunması gereken bir yararın varlığını somut olgulara dayanarak göstermelidir (AYM;... B. No: 2012/1272, 4/12/2013, par.114).

Mahkemeler, yarışan haklar arasında dengeleme yaparken; yayında kamu yararı bulunmasına, kamusal yarara dair bir tartışmaya katkı sağlamasına, toplumsal ilginin varlığına ve konunun güncel olmasına, haber veya makalenin konusu ile yayımlanma şartlarına, bunlarda kullanılan ifadelerin türüne, yayının içeriğine, şekli ve sonuçlarına, habere yönelik kısıtlamaların niteliğine ve kapsamına, haberde yer alan ifadelerin kim tarafından dile getirildiğine, hedef alınan kişinin kim olduğuna ve tanınırlık derecesi ile ilgili kişinin önceki davranışlarına dikkat etmelidir (AYM; .. .... ve Diğerleri, par.47).

Somut olayda, davalı ....’ın, davalı ...’nin, bakan eşi olmanın verdiği avantajı kamuya ait bir tesisi kullanmak suretiyle kamu yararı aleyhine kötüye kullandığına ilişkin iddialarda bulunduğu, bu iddialarını Gençlik ve Spor Bakanlığında çalışan ve ismini vermediği kişilere dayandırdığı anlaşılmaktadır.

Somut davada göz önünde bulundurulması gereken ilk husus, davacıların toplumsal konumlarıdır. Davacı ..., olayların meydana geldiği dönemde bakan olarak görev yapmakta, diğer davacı ise anılanın eşi konumundadır. Eleştirilerin hedefinde olan ve siyasi kimliği bulunan Bakanın ve doğal olarak eşinin, makul eleştiri sınırları daha geniş kabul edilmelidir. Bu sebeple anılan kişilere yönelen bir yayında basın özgürlüğüne getirilen kısıtlama, eğer bir siyasetçi ve kamuya tahsis edilmiş havuzu kullandığı iddia olunduğu için eşinin şeref ve itibarına yönelik ise kişilik haklarının saldırıya uğradığına ilişkin iddianın, çok daha sıkı bir denetimden geçirilmesi gerekir.

Somut davada göz önünde tutulması gereken ikinci husus ise davalı gazetecinin haberinde dile getirdiği iddiaların kamusal çıkarla ilgili olmasıdır. Gerçekten, kamuya tahsis edilmiş bir tesisin mevzuata aykırı bir biçimde fiilen kapatılarak kişisel kullanıma tahsis edilmesi toplumu yakından ilgilendiren bir meseledir. Böyle bir olayın gerçek olması halinde basın elemanlarınca takip ve haber yapılmasından daha doğal bir şey olamaz. Yaptığı işin doğası gereği haber kaynağını açıklamaya zorlanamayacak olan davalı gazetecinin, haberi kamu görevlilerinden aldığı bilgilere göre yazdığını haberde ifade etmiş olması ve kesin bir dil kullanmaktan kaçınması göz önünde tutulmalıdır.

Somut davada göz önünde bulundurulması gereken üçüncü husus ise dava konusu yayında, maddi vakıaya yer verilirken kaba, incitici, aşağılayıcı veya küçük düşürücü bir dil kullanılmamış olmasıdır. Yayında, davacıların kişilik değerleri hedef alınmaksızın ve rahatsız edici bir üslup kullanılmaksızın haberin sunulduğu anlaşılmaktadır. Bu bağlamda belirtilmelidir ki basın, somut gerçeği değil, o anda belirlenen, var olan ve orta düzeydeki kişilerce de yayının yapıldığı biçimi ile kabul edilen olguları yayınlamak durumundadır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların ve olguların yayınından basın sorumlu tutulamaz.

Öte yandan, davalı ... hakkında dava konusu haber nedeniyle .... 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/1656 esasına kayden görülen davada iftira suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuş, ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmiştir. CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca; “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade eder.” Bu nedenle açıklanması geri bırakılan mahkumiyet hükmünün TBK. 74 (BK.53) maddesi anlamında hukuk hakimi yönünden bağlayıcılığı yoktur ve mahkumiyet olarak kabul edilemez. Somut olayın oluşunu ve hukuka aykırılık unsurunun gerçekleşip gerçekleşmediğini hukuk hakimi kendisi takdir etmelidir.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilebilecek yayının, ifade ve basın özgürlüğü kapsamında kalması nedeniyle davacılar lehine manevi tazminata hükmedilmemesi gerekirken, ceza mahkemesince davalı....hakkında iftira suçundan verilen mahkûmiyet kararı da gözetilerek dava konusu yayının, kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle davalılar aleyhine manevi tazminata hükmedilmesi ifade ve basın özgürlüğünü kısıtlayıcı niteliktedir. Dava konusu yayının, davacıların kişilik haklarına saldırı olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, bu nedenle davanın tümden reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle Sayın Çoğunluğun onama yönündeki düşüncesine iştirak edemiyoruz.14/05/2019
Yargıtay — Esas No: 2020/11267, Karar No: 2020/15491, Tarih: 04.11.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/11267 E.  ,  2020/15491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında katılana yönelik silahla kasten yaralama suçundan verilen karara yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) Katılan hakkında Pamukkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Anabilim Dalı Başkanlığının 22.06.2015 tarihli raporunda, katılana 19 seans fizik tedavi uygulandığı, fizik tedavi bitiminde sağ el 1.MP eklem extansiyonunda hareket kısıtlılığının devam etmekte olduğunun bildirilmesine karşın, mevcut durumun duyu veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olup olmadığı hususunda, olay tarihinden itibaren 18 ay sonra rapor alınmadan yargılamaya devamla hüküm tesis edilmiş olduğu anlaşılmakla, katılanın tüm tedavi evrakları ile birlikte Adli Tıp Kurumundan TCK'nin 86 ve 87.maddelerini kapsayacak nitelikte rapor alınarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi,

b) Suça sürüklenen çocuk hakkında uzun süreli hapis cezasının ertelendiği, suç tarihinde 18 yaşını bitirmemiş olmasına rağmen suça sürüklenen çocuk hakkında TCK.'nin 53.maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, Suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2) Sanık hakkında katılana yönelik silahla kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Doktor olarak görev yapan katılanın, suça sürüklenen çocuk için rapor veremeyeceğini söylemesi üzerine çıkan tartışmada, sanığın yumruk vurmak suretiyle oğlu olan suça sürüklenen çocuk ile birlikte katılanı yaraladığı, katılanın anlatımı ile uyumlu doktor raporu ile kasten yaralama eyleminin sabit olduğu, daha sonra soruşturma aşamasında düzenlenen olay yeri tutanağı ve çekilen fotoğraflardan anlaşılacağı üzere, sanığın odanın içinde bulunan paravan, vazo gibi eşyaları devirip kırmak suretiyle ise üzerine atılı mala zarar verme suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, atılı suçlardan mahkumiyeti yerine beraat kararları verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2396, Karar No: 2024/6273, Tarih: 08.05.2024

**11. Ceza Dairesi         2022/2396 E.  ,  2024/6273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/10 E.,2021/81 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bozma üzerine yapılan yargılama sonunda kurulan hükümde, temyiz süresinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310 uncu maddesi uyarınca 1 hafta olduğu gözetilmeksizin 15 gün olarak belirtilmesi suretiyle yasa yoluna başvuru süresi konusunda yanıltma meydana getirildiği anlaşılmakla sanık ...'ın temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklirinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2020/10 Esas,2021/81 Karar sayılı kararı ile sanıkların uzlaşma raporunda belirtilen şekilde edimin ifasını yerine getirmediği gerekçesiyle, Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.01.2018 tarihli ve 2017/433 Esas, 2018/19 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı aynen açıklanarak, sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, ile 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 hapis ve 1.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına , hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'in temyiz isteği; hakkında lehe hükümlerin uygulanmasına karar verilmesine ilişkindir.

2. Sanık ...'ın temyiz isteği; mahkemece verilen mahkumiyet kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, mahkemece eksik inceleme ve araştırma neticesinde yeterli olmayan delil ile hüküm kurulduğundan bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'in temyiz isteği; hakkında lehe hükümlerin uygulanmasına karar verilmesine ilişkindir.

2. Sanık ...'ın temyiz isteği; mahkemece verilen mahkumiyet kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, mahkemece eksik inceleme ve araştırma neticesinde yeterli olmayan delil ile hüküm kurulduğundan bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suç tarihinde müştekinin ziraat bankasındaki işini bitirip bankadan çıktığında yanına gelen sanıklar birbirlerine altın saatleri ucuz fiyatla satmaya çalışıyormuş gibi harekette bulundukları, müştekinin de sanıkların bu konuşmalarına aldanarak sanıklardan 7 adet altın sarısı renginde olan kol saatini 6.000,00 TL vererek satın aldığı daha sonra bu saatleri bir saatçiye gösterdiğinde dolandırıldığını anladığı,müştekinin sanıkları teşhis ettiği, suça konu saatler üzerinde yapılan değer tespitinde 7 adet saatin toplam değerinin 700,00 TL olduğunun tespit edildiği, bu suretle sanıklar hakkında dolandırıcılık suçunu işledikleri iddiasıyla kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanıklar savunmalarında, suçlarını inkar etmişlerdir.

3. Sanıklardan ...'ın kullanımındaki 0536 7285....numaralı telefonun saat 09.59 ile

12.07 arasında Kütahya İli'nde sinyal verdiği tespit edilmiştir.

4. Sanıkların edimli uzlaşmanın gereklerini yerine getirmemesinden dolayı önceki hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2020/10 Esas,2021/81 Karar sayılı kararında sanıklarca öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5016, Karar No: 2006/7321, Tarih: 19.09.2006

11. Ceza Dairesi 2006/5016 E., 2006/7321 K.

**11. Ceza Dairesi 2006/5016 E., 2006/7321 K.**

**- MÜDÜRLER KURULUNUN SORUMLULUĞU**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 43 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 204 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 211 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 226 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 336 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 392 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 433 ]

**"İçtihat Metni"**

Resmi Evrakta Sahtecilik suçundan sanık S…

…..'nin yapılan yargılaması sonunda: 5237 Sayılı TCK nun 204/1-3, 43/1 ve 62. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla mahkumiyetine dair İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.6.2005 gün ve 2004/211 Esas, 2005/197 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi o yer C. Savcısı ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 3.7.2006 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle, incelenerek gereği görüşüldü:

5237 Sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasında sayılan hak yoksunlukları yasadan kaynaklanmakta olup ayrıca hüküm fıkrasında bir açıklığın bulunması gerekli bulunmadığı cihetle tebliğnamedeki bu yönden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Ancak:

1- Trafikte şikayetçi Saadettin adına kayıtlı aracın sanık tarafından Beyoğlu 21. Noterliği tarafından düzenlenmiş gibi 5.3.1994 tarihli sahte vekaletnameye dayanarak Beşiktaş 5. Noterliği'nin 8.11.1994 tarihli araç satış sözleşmesi ile M…

….'e satılıp trafikte bu şahıs adına tescilinin sağlanarak resmi evrakta sahtecilik suçunu işlediğinin iddia olunmasına,sanığın ise 1993 yılında araca ihtiyacı olduğu için dostlarının araya girmesiyle "H…

…. Bey" diye tanıdığı birinden arabayı aldığını bir sene kullandıktan sonra sattığı kişinin ismini H…

….. Bey'e bildirdiğini ve noterde işlemleri bunların hazırlayıp kendisini çağırdıklarını, gidip belgeyi imzaladığını savunmasına, sanığa aracı satan H…

….'un da savcılıkta, aracı galerici K…

….'dan satın aldığını, K…

….'ın aracın sahibi olup vekaleti bulunduğunu ve istediği kişiye satabileceğini beyan etmesi üzerine araca talip olduğunu, bir süre kullandıktan sonra sanık S…

……'ye protokol ile sattığını beyan etmesine, şikayetçinin aracını satması için ortak galericilik yapan K…

…. ve K…

….'a bıraktığını, aradan uzun zaman geçtikten sonra galeriye uğradığında bu iki şahsında vefat ettiğini öğrendiğini, galeride aracını ve anılan şahısları bulamadığını beyan etmesine, tanık H…

…..'in de duruşmada sanığın savunmasını doğrulayıp aracı aldıktan bir yıl sonra devrini almak için Bağdat Caddesindeki K…

… Otomotive gittiklerini, aracın devrini istediklerinde sahsın cezaevinde olduğunu söyleyip "H…

…. ve K…

….'a bıraktığını, aradan uzun zaman geçtikten sonra galeriye uğradığında bu iki şahsında vefat ettiğini öğrendiğini, galeride aracını ve anılan şahısları bulamadığını beyan etmesine, tanık H…

…..'in de duruşmada sanığın savunmasını doğrulayıp aracı aldıktan bir yıl sonra devrini almak için Bağdat Caddesindeki K…

… Otomotive gittiklerini, aracın devrini istediklerinde sahsın cezaevinde olduğunu söyleyip "H…

….." un bir vekaletname getirdiğini bu vekaletname ile sanığın aracı bir başkasına sattığını beyan etmesine, aracın sanık tarafından harici satış yoluyla satın alındığının satıcı H…

….'un beyanı ve dosyaya ibraz edilen 25.9.1993 günlü protokolden de anlaşılmasına göre gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından; aracın ilk satıcı H…

…..'a nasıl geçtiğine ilişkin anılan şahsın bilgisine başvurulup galericilerden aracı satın aldığına dair delillerinin ibrazı istenmeden ve satış protokolünde imzası bulunup duruşmada dinlenen A…

…..'nin olay hakkındaki ayrıntılı beyanı alınıp sanığın ve tanık H…

…..'in satış sırasında sahte vekaletnamenin ilk satıcı konumundaki H…

…. Tarafından sanığa getirildiği yönündeki beyanları da hatırlatılıp bu hususun doğruluğu sorulmadan ve kararın gerekçe bölümünde "8.11.1994 günü araç satış sözleşmesinin müstenidatını oluşturan ve sahte vekaletnamenin sanık tarafından düzenlendiği yada kim tarafından düzenlendiği tespit edilememekle birlikte sanık tarafından bilerek kullanıldığının" kabul edilmesi karşısında sanığın sahte belgeyi bilerek kullandığına ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu da kararda gösterilip tartışılmadan sanığın suç kastı ile hareket ettiğinin kabulü ile yazılı şekilde eksik soruşturma ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

II-Kabule göre de;

1-Sanığın suça konu aracı harici senetle bedelini ödeyerek alıp M…

….'e satılarak trafikte tescilini sağlamak için atılı suçu işlediğinin ileri sürülmesine göre suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 Sayıl TCK. nun 347 ve sonradan yürürlüğe giren 5237 Sayılı yasanın 211. maddelerin uygulama olanağının tartışılmaması,

2-Sanığın sahte vekaletnamenin düzenlenmesine iştiraki olduğunun tespit edilemediğinin kabul edilmesine rağmen, anılan belgenin sanık tarafından bilerek ve ilk defa içeriği itibariyle sahte satış akti düzenlenmesi sırasında Beşiktaş 5. Noterliğine ibraz ile kullanılması karşısında, kullanmak suçu yönünden tek fiili olup teselsül hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığının gözetilmemesi ve iddianamede sevk maddesi olarak 765 Sayılı TCK.unun 80. maddesine yer verilmediği halde sanığın savunmasının tespit edildiği tarihte yürürlükte bulunan 5271. Sayılı CMK nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı da tanınmadan teselsül hükümleri uygulanarak cezada arttırım yapılması,

Yasaya aykırı, o yer C. Savcısı ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5954, Karar No: 2020/940, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/5954 E.  ,  2020/940 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.