muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13349, Karar No: 2023/10270, Tarih: 02.05.2023

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma kararı üzerine ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2019 tarihli ve 2018/569 Esas, 2019/170 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 ay 10 günlük hapis cezası ile 5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlarına karar verilmiştir.

6. ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2019 tarihli ve 2018/569 Esas, 2019/170 Karar sayılı kararının sanık müdafi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 09.02.2022 tarihli ve 2020/787 Esas, 2022/3985 Karar sayılı kararı ile hükmün;

"...1-TCK’nin 61/5. maddesi uyarınca hüküm kurulurken, sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsî sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek, sanık hakkında netice ceza belirlenirken, önce haksız tahrik ile ilgili TCK’nın 29. maddesi uyarınca indirim yapılması ve ardından zincirleme suça dair TCK’nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılması suretiyle ilgili kanun maddesine aykırı davranılması,

2-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde " Basit Yargılama Usulü" düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "hükme bağlanmış" ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü " yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında; temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa' nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK' nın 7 ve CMK' nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu..."

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

7. Bozma kararı üzerine ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli ve 2022/194 Esas, 2022/438 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, aynı Kanunun 123 üncü maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği; hükmün bozulmasına, vesaire ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği; hükmün bozulmasına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile katılanın eylem tarihinden önce duygusal arkadaşlıklarının bulunduğu, sanığın katılandan ayrılıp başka biri ile nişanlanması sonucu sanığın katılanı cep telefonuna attığı mesajlar ile zincirleme şekilde tehdit ettiği ve katılanın huzur ve sükununu bozduğu anlaşılmaktadır.

2. Sanık vakıayı ikrar ederek katılanın kendisini evlilik vaadiyle kandırıp cinsel ilişkiye girdiklerini ve başkasıyla nişanlanmasının öfkesi ile eylemi gerçekleştirdiğini beyan ettiği görülmektedir.

3. Katılan aşamalarda tutarlı beyanlarda bulunmaktadır.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığının yedinci fıkrasında yer alan bozma ilamının gereğinin yerine getirildiği görülmektedir.

IV. GEREKÇE

1. ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli ve 2022/194 Esas, 2022/438 Karar sayılı kararında sanığın atılı suçu işlediğinin katılan beyanları ve ikrar içeren savunma karşısında sabit olduğu anlaşıldığından bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli ve 2022/194 Esas, 2022/438 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8162, Karar No: 2015/25054, Tarih: 09.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/8162 E.  ,  2015/25054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/379842

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2013/163 (E) ve 2014/493 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Üst Cumhuriyet savcısının temyizinin, sanığın mağdure Ayşegül'e karşı eylemine yönelik olduğu belirlenmekle bu kapsamda yapılan incelemede;

1) Sanığın derhal beraatinin gerektirir bir hal bulunmadığı halde yargılama aşamasında savunması alınmadan yazılı şekilde karar verilerek 5271 sayılı CMK'nin 193. maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

2) Mağdure Ayşegül'ün hazırlık soruşturmasındaki beyanı ve bunu doğrulayan doktor raporu karşısında sanığın cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

3) Sanığın annesi Naytan'ın soruşturma aşamasındaki beyanında sanığın Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğünü bildirmesi karşısında suç tarihinde sanığın cezai ehliyetini tamamen veya kısmen etkileyen hastalığı olup olmadığına dair tedavi evrakları temin edilerek tam teşekküllü bir hastaneden heyet raporu aldırıldıktan sonra sanığa 5237 sayılı TCK'nin 32/1-2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının araştırılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.09.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24188, Karar No: 2014/6250, Tarih: 18.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/24188 E.  ,  2014/6250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 06/06/2013

Numarası : 2012/3-2013/292

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının 22.03.2004-10.06.2011 tarihleri arasında 10:00-22:00 saatleri arasında çalıştığını, ücretlerinin ödenmediğini sözleşmeyi kendisinin feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ile yıllık ücretli izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, mağazada K.. Mağazacılık şirketi tarafından iç denetim yapıldığını usulsüz işlemler nedeniyle K.. Şirketi’nce sözleşmesine derhal son verilmesinin istendiğini, bu iddiaların reddedilmesi üzerine 09.06.2011 de yeni bir sayım yapıldığını, davacının ve mağaza müdür yardımcısının sayım sonuçlarını beklemeksizin devamsızlık yaptığını ve 10.06.2011 tarihli ihtarname haksız şekilde davacının sözleşmesini feshettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyaya sunulan işyeri kayıtlarında müdür Uğur tarafından Nisan ve Mayıs ayı maaşlarına ilişkin el yazılı ödemeler bulunduğu, bu yazılara karşı davacı beyanının alınmadığı anlaşıldığından davacı isticvap edilerek maaş ödemelerini alıp almadığı araştırılarak sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 11.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24598, Karar No: 2012/27788, Tarih: 19.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/24598 E.  ,  2012/27788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

2- Sanıklar, ..., ..., ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1-2. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 63, 53/1-3, 54/1, 5271 sayılı CMK'nın 231/5 maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, sanıklar ..., ..., ... hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanık ...'in beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar, ..., ..., ... hakkında yapılan temyiz isteminin incelenmesinde:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, katılan vekilinin temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2- Sanık ... hakkında yapılan temyiz isteminin incelenmesine gelince :

Jandarmanın Eşmetaş köyü, Korkuyusu Mevkiinde kaçak kazı yapılacağı duyumunu alması üzerine, suç tarihinde saat 17:20 sıralarında, jandarmanın söz konusu yere gittiği, sigara ateşinin görülmesi üzerine o tarafa doğru gidilirken, ağacın altından, üç kişinin kaçmaya başladıkları, sanık ...'ın ayağı yalın bir şekilde yakalandığı, ağacın bulunduğu yerin incelenmesinde, adli emanete kayıtlı kazma küreklerin ele geçirildiği, bu yerde, 1,5 metre eninde ve 90 cm derinliğinde toprağın kazılmış olduğunun tespit edildiği, sanık ...'ın, söz konusu kazıyı kayınpederi ... ile eşi ...'ın kazdıklarını, kendisinin merak ettiği için geldiğini beyan ettiği, dosya içerisinde mevcut, Uşak İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'nün 01.04.2007 tarihli yazısı ve ekli raporu ile, suç yerinin, 2863 sayılı kanun kapsamında anılan yerlerden olmadığını ve söz konusu yerde her hangi bir taşınır ya da taşınmaz kültür varlığına rastlanılmadığını bildirilmiş ise de, dosya içerisinde, sanığın soruşturma başladıktan sonra kendi aracıyla, jandarma devriye aracının arkasından gitmesi dışında, diğer sanıkların eylemlerine iştirak ettiğine ilişkin bir delil bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın suçu işlediğine ve diğer sanıkların eylemlerine katıldığına ilişkin mahkumiyetine yeter delil bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12124, Karar No: 2018/4268, Tarih: 04.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/12124 E.  ,  2018/4268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/05/2016 tarih ve 2015/245-2016/186 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili, davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirket ile davalılar arasında 01/12/2014 tarihinde ... ve Tüketim Mamülleri Pazarlama A.Ş.'nin hisse devir sözleşmesinin yapıldığını, davalıların hisselerini müvekkilinin devraldığını, anılan şirket aleyhine işçilik alacaklarından kaynaklı dava açıldığını ve aleyhine tazminata hükmedildiğini, ilamın icraya konulduğunu, icra dosyasına müvekkilince ödeme yapıldığını, 30/09/2015 tarihli protokolün 3. maddesi gereğince devir eden davalıların hisse devir tarihinden önceki döneme ait olan ve müvekkili şirket tarafından ödenen dava konusu borçtan bütün fer'ileri ile birlikte sorumlu olduklarını ileri sürerek, 42.923,61 TL alacağın 01/04/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, husumet itirazında bulunmuş, icra dosyasının borçlusu ve borcu ödeyen şirketin davacı olmayıp ... ve Tüketim Mamulleri Pazarlama A.Ş. unvanlı şirket olduğunu savunarak 24/02/2015 tarihli ek protokolün 3. maddesi uyarınca davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında düzenlenen devir sözleşmesi ve ek protokollerin birbirlerinin ayrılmaz parçası ve ekleri olduğu, 30/09/2014 tarihli ek protokolün 3. maddesinde yazılı; "...Hasılı, mizan ve yukarıdaki verilerin dışında, bir borç veya taahhüt benzeri bir durum çıkması halinde, devreden ve yönetim kurulu başkanı sıfatıyla sorumlu olacağını kabul eder..." hükümden devreden ve aynı zamanda yönetim kurulu başkanı olan ...'in kastedildiği, dolayısıyla devir öncesi hüküm altına alınan ve devir alan davacı şirket tarafından ödenen dava konusu borçtan sorumlu olduğu, diğer

davalılar açısından sözleşme ve ek protokollerde hüküm bulunmadığı, genel hükümler çerçevesinde de sorumlu olamayacakları gerekçesiyle, davanın davalı ... yönünden kabulü ile 42.923,61 TL alacağın 15/04/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile bu davalıdan tahsiline, diğer davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, taraflar arasında düzenlenen hisse devir sözleşmesi ve ek protokollerden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, taraflar arasında düzenlenen hisse devir sözleşmesi ve ek protokollerden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Taraflar arasında düzenlenen 01.12.2014 tarihli hisse devir sözleşmesi ile dava dışı ... ve Tüketim Mamulleri A.Ş’nin hisselerinin davacı şirkete devredildiği, sözleşmenin eki olarak düzenlenen ve 30.09.2014 tarihi yazılı olan protokolde ise belirtilen hususlar dışında bir borcun ortaya çıkması halinde dava dışı şirketin yönetim kurulu başkanı sıfatıyla devreden ...’in borçtan sorumlu olacağının, yine 24.02.2015 tarihli protokolde bilançoda görünen ve tahsili mümkün olmayan tutar yönünden mutabık kalındığı ve devredenlerin devre ilişkin işlemler ve sözleşmelerden herhangi bir borcunun kalmadığının düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Davacı taraf, hisse devir sözleşmesinden önce açılan işçilik alacağına dair dava sonucu dava dışı ... ve Tüketim Mamulleri A.Ş aleyhine tazminata hükmedildiğini ve davacı tarafından bu alacağın icra dosyasına ödenmek zorunda kalındığını, yapılan ödemelerden hisse devir sözleşmesi ve protokoller uyarınca davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek işbu davayı açmış ise de, icra dosyasına yapılan ödeme dava dışı ... ve Tüketim Mamulleri A.Ş tarafından yapılmıştır. Bu durumda, davacı şirketin dava dışı ... ve Tüketim Mamulleri A.Ş tarafından yapılan ödemeyi işbu davada talep edemeyeceği gözden kaçırılarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

2-Kabule göre de, 24.02.2015 tarihli protokol değerlendirilmeden eksik incelemeye dayalı hüküm tesis edilmesi de doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 04/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/38322, Karar No: 2025/5027, Tarih: 18.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/38322 E.  ,  2025/5027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1172 E., 2021/1164 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/35 E., 2020/110 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek veisteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2,220/7-son cümle, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilenmahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre;

a-Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden, Bölge Adliye Mahkemesinin ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında, suç tarihinin "15.01.2014" yerine “30.06.2020 ve 30.06.2020 ve öncesi” olarak gösterilmesi,

b-Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan hüküm kurulduğu halde suç adının Bölge Adliye Mahkemesinin ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında silahlı terör örgütüne üye olma olarak yazılması,

b-Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan hüküm kurulduğu halde suç adının Bölge Adliye Mahkemesinin ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında silahlı terör örgütüne üye olma olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.