muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/421, Karar No: 2022/402, Tarih: 02.06.2022

Şeklinde düzenlemeler içermektedir.Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;Sanık ...’nın ... ilinin ... ilçesine bağlı... köyünde annesi ... ve ağabeyi İbrahim ile birlikte ikamet ettiği, çobanlık yaptığı ve bekâr olduğu, zeka geriliği nedeniyle askerliğe elverişli olmadığına karar verildiği, babasının 2009 yılında vefat etmesinden sonra sanığın annesi 1954 doğum tarihli ...ın akrabaları olan 1963 doğum tarihli, evli ve iki çocuk babası maktul ... ile duygusal ilişki yaşamaya başladığı, olay tarihinden bir ay kadar önce ... ve maktul ...’in anlaşarak ...’dan ...’a kaçtıkları, burada bir gün kaldıktan sonra ...’ya döndükleri, ...ın ...’da bir gece daha maktulün yanında kaldıktan sonra oğulları sanık ... ve İbrahim ile birlikte yaşadığı... köyündeki evine geri döndüğü, maktul ile ...ın telefonla ve yüz yüze görüşmeyi sürdürdükleri, ...ın telefonla sözleştiği maktulü gece evine çağırıp evinin bahçesinde maktulle cinsel ilişkiye girdikleri, olaydan bir gün önce sanık ...’ın annesi ... ile maktulü evlerinin bahçesinde çıplak hâlde, cinsel ilişki kurdukları sırada gördüğü, ağabeyi İbrahim ile maktulü etkisiz hâle getirdikten sonra jandarmayı arayarak şikâyetçi oldukları, jandarma karakolunda maktulü evin bahçesine kendisinin çağırdığını ve rızası doğrultusunda maktul ile cinsel ilişkiye girdiğini belirten ...ın maktulden şikâyetçi olmadığını bildirmesi üzerine ... Cumhuriyet Başsavcılığınca maktul hakkında kamu adına kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği; bu olaydan bir gün sonra, olay günü maktulün, sanığın evindeki telefonu birkaç kez aradığını ve annesi ... ile görüştüğünü öğrenen sanık ...’nın maktulün çalıştığı çiftliğe giderek maktulü sopayla darbettiği, aldığı darbelerin tesiri ile yere düşen maktulün boynuna geçirdiği ipi motosikletinin arkasına bağlayarak 800 metre kadar sürüklediği maktulü dereye attıktan sonra eve gelip yattığı, maktulün çıplak cesedinin Kocabaş çayı kenarında 15.06.2013 tarihinde saat 13.00 sıralarında bulunduğu anlaşılan olayda; evli ve iki çocuklu olan maktul ...'ın, sanığın 59 yaşındaki annesi ile rızası doğrultusunda yaşadığı duygusal ilişkinin sadakat yükümlülüğünün bulunmadığı oğlu sanık yönünden haksız tahrik oluşturduğunun kabul edilmesi mümkün değil ise de; sanığın da yaşadığı evin eklentisi olan etrafı duvarla çevrili bahçeye geceleyin sanığın rızası olmaksızın girerek, bu bahçede sanığın annesi ile alenen cinsel ilişkiye girmesi şeklindeki eylemlerinin, sanığa yönelik haksız bir fiil oluşturması karşısında sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma şartlarının oluştuğu kabul edilmelidir. Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire onama ilamının kaldırılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün; sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı; "Medeni Kanun’un 161/1. maddesinde eşler arasında bir boşanma nedeni olarak sayılan evlilik dışı cinsel ilişkinin, yine aynı Kanun’un 185/3. maddesinde düzenlenen sadakat yükümlülüğüne aykırılık oluşturacağı sabit olmakla birlikte, ahlaki veya geleneksel açıdan kabul edilemeyecek bu durumun eşler dışındaki diğer aile bireyleri açısından haksızlık teşkil ettiğinin kabulü mümkün bulunmamaktadır. Aksinin kabulü hâlinde namusunun lekelendiği düşüncesine kapılan aile fertlerinden herhangi birinin işlediği her suçta haksız tahrik hükmünün uygulanması gündeme gelebilecek, haksız tahrikin kaçıncı derecedeki akrabaya kadar uygulanacağının belirli olmaması nedeniyle de haksız tahrikin uygulanma alanı kapsamı öngörülemeyecek ölçüde genişletilmiş olacaktır. Eşinin ölümünden sonra yeniden evlenmemiş olan ...’nın, oğlu sanık ...’ya veya herhangi bir kimseye karşı sadakat yükümlülüğünün bulunmaması, annenin, maktul ile birlikte yaşadıklarını bilen çocukların bu ilişkiyi kabûllenip annelerini eve getirmiş olmaları, ikamet ettikleri konuta kimlerin girebileceği hususunda sanığın tek başına söz sahibi olmaması, annesi ... ile cinsel ilişkiyi de kapsayacak şekilde duygusal ilişki yaşayan maktul ...’dan kaynaklanıp sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturabilecek herhangi bir söz ve davranıştan da söz edilememesi karşısında, maktulü kasten öldüren sanık ... hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının bulunmadığı kabul edilmelidir. Bu itibarla haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.", Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyeleri ... ve ...; " İtiraza konu dosyada Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığının temelini, sanık ... tarafından maktul ...’a yönelik olarak işlenen kasten öldürme suçunda TCK’nın 29. maddesindeki haksız tahrik koşullarının oluşmadığına ilişkin düşüncemiz oluşturmaktadır.

Bilindiği üzere 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik nedeniyle cezadan indirim yapılabilmesi için suçun haksız bir fiilin meydana getirdiği veya şiddetli eylemin etkisi altında işlenmesi gerekmektedir. İnceleme konusu olayda, anne ..., eşini 2009 yılında kaybetmiş bir kadındır. Aralarında sanık ...’ın da bulunduğu her biri reşit üç çocuk annesidir. Sanık ..., olaydan bir gün önce gece geç saatlerde tuvalete gitmek üzere uyandığında evin bahçesinin kuytu bir köşesinde annesini maktul ... ile cinsel ilişki halinde yakalamıştır. Dosyaya yansıyan beyan ve kanıtlara göre bu ilişki her iki tarafın rızasıyla gerçekleşmiştir ve zora dayalı değildir. Nitekim anne ... ile maktul ... bu ilişkiyi bir süredir sürdürmekte olup esasen bu durum sanık ve kardeşleri inceleme dışı diğer sanıkların bilgisi dahilindedir. Hatta anne ... ve maktul yaşadıkları birlikteliği ...ın çocuklarının yarattığı endişe ve korku ortamı nedeniyle ...’a taşımışlar ve kısa bir süre orada kalmışlarsa da, sanıkların annelerinin dönmesini istemeleri ve hatta ona güvence vermeleri nedeniyle ... ilçesine dönmüşlerdir. Buna rağmen durumu kabullenmeyen sanık ..., maktul ...’i öldürmüştür. Bu noktada vurgulanması gereken temel nokta, ...ın bir anne olarak çocuklarına karşı sadakat yükümlülüğünün çocuklarının ise anneleri üzerinde terbiye ve idare hakkı bulunmadığıdır. ...ın kendi anlayışı ve yaşam biçimi çerçevesinde dilediği kişi ya da kişilerle arkadaşlık yapmasına, duygusal ve cinsel birliktelik içine girmesine hukuken hiçbir engel yoktur. Öte yandan bu durumun gerek toplumu oluşturan bireylerin, gerekse yargı yetkisinin kullanılması kapsamında hukuksal değerlendirme yapan hakimlerin öznel görüşleri, aidiyetleri, yetişme tarzları ve değer yargılarına bakılarak ahlak dışı bir eylem olarak nitelendirilmesi de mümkün değildir. Kendi kararlarını verebilecek yaşta olan ve sadakat yükümlülüğü bulunmayan bir kadının salt ilişkileri ve yaşam biçimi üzerinden değerlendirmeye tabi tutularak onun ya da ilişki kurduğu kişilerin cezalandırılmasını kabul etmek hukukun genel ilkeleriyle bağdaşmaz. Bu nedenlerle sanık ...’a yönelik tahrik oluşturabilecek nitelikte bir 'haksız fiil'den söz edilemez. Bu açıklamalar çerçevesinde, sanığın maktule yönelik olarak işlediği kasten insan öldürme suçunda haksız tahrik koşullarının bulunmadığı ve buna bağlı olarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddi gerektiği görüşünde olmamız nedeniyle sayın çoğunluğun aksi yöndeki düşüncesine iştirak edemiyoruz.", Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi de; sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının bulunmadığı düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :Açıklanan nedenlerle; 1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 27.02.2019 tarihli ve 5651-1182 sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA,

SONUÇ :Açıklanan nedenlerle; 1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 27.02.2019 tarihli ve 5651-1182 sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA,

3- ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.05.2018 tarihli ve 149-245 sayılı hükmünün; sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 17.05.2022 tarihinde yapılan ilk müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından 02.06.2022 tarihli ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10955, Karar No: 2011/8779, Tarih: 29.12.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/10955 E.  ,  2011/8779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2010

Davacı vekili, müvekkilinin  iş sözleşmesinin  geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine, çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer hakları ile işe başlatmama tazminatının belirlenmesini istemiştir.

Davalı,  davacı ile aralarında  hizmet sözleşmesi bulunmadığını davacının yüklenici firmanın işçisi olduğundan taraf sıfatları bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece ihale ile verilen  işin,   taşeronluk konusu olmadığını,  yüklenici firmanın  davalı şirkete işçi temin eden durumunda olduğundan ve işçilerin sendikal nedenle işten çıkarıldıklarından davanın kabulüne  karar verilmiştir .

Karar davalı tarafından  temyiz edilmiştir

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

Alt işveren işçisi tarafından, feshin geçersizliğine karar verilmesi istemiyle yalnızca alt işveren hakkında veya geçersizlik yahut muvazaa iddiasıyla sadece asıl işveren aleyhine açılan davalarda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz veya muvazaaya dayandığının belirlenmesine bağlı olarak, davalı olarak gösterilen kişinin işçinin gerçek işvereni olmadığının belirlenmesi halinde taraf sıfatı sorunu ortaya çıkmaktadır. Davanın taraf sıfatı yokluğu nedeni ile reddedilmesi halinde, gerçek işverene karşı açılacak davada işçi, çoğunlukla, işe iade davaları için öngörülen bir aylık dava açma süresini kaçırma tehlikesi ile karşılaşmaktadır. Böyle bir sonuç işçiyi mağdur edeceği gibi, bir aylık süre geçmemişse yeni bir dava açılmasını gerektirmesi nedeni ile usul ekonomisine de uygun düşmez. Gerek daha önce işe iade davalarına bakan Yargıtay 9.Hukuk Dairesince ve gerek Dairemiz tarafından davacının temsilcide yanıldığı veya taraf sıfatında maddi hataya düştüğü kabul edilmek suretiyle taraf değişikliği konusunda mülga 1086 sayılı HUMK’nın katı kuralları aşılarak sorun çözülmeye çalışılmıştır.Ne var ki, işe iade davası asıl işveren ve alt işverene karşı birlikte açıldığında asıl işveren hakkında taraf sıfatı yokluğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmezken, sadece asıl işveren hakkında dava açılmışsa taraf sıfatının bulunmadığı ve taraf sıfatında yanılgı olduğunun kabulüne karar verilmesi sözü edilen çözümün çelişkisi olarak dikkat çekmiştir.

Öte yandan, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanunun 124.maddesinde kabul edilebilir yanılgıya dayanan iradi taraf değişikliği taleplerinin mahkemece kabul edilmesi yönünde düzenleme yapılmıştır. Ancak sözü edilen düzenlemede taraf değişikliğinin talep şartına bağlanması karşısında, hâkim tarafından bu hususta taraflara hatırlatmada bulunulması mümkün değildir. Bu nedenle talep olmadığı halde, taraf sıfatında maddi hataya düşüldüğünden söz edilmek suretiyle mahkeme kararının bozulmasına yönelik uygulamaya devam edilmesinin, kanunun belirtilen açık düzenlemesi karşısında, mümkün olmadığı görülmektedir.

Hal böyle olunca, Dairemizde yukarıda belirtilen içtihadın yeniden gözden geçirilerek değerlendirilmesi ihtiyacı doğmuştur.

Mahkemece verilecek hükmün etkisi bakımından mecburi dava arkadaşlığı, maddi bakımdan mecburi dava arkadaşlığı ve şekli (usûlî) bakımdan mecburi dava arkadaşlığı olarak ikiye ayrılmaktadır. Maddi bakımdan mecburi dava arkadaşlığı, maddi hukuka göre bir hakkın birden fazla kimse tarafından birlikte kullanılması veya birden fazla kimseye karşı birlikte ileri sürülmesi ve tamamı hakkında tek hüküm verilmesi zorunlu hallerde söz konusu olur(6100 sayılı HMK.m.59). Şekli (usûlî) bakımdan mecburi dava arkadaşlığı ise, kanunun özel hükümleri ve davanın niteliğinden kaynaklanan, birden fazla kişiye karşı dava açılmasının ve yürütülmesinin zorunlu olduğu hallerde oluşan dava arkadaşlığına denir (PEKCANITEZ Hakan/ATALAY Oğuz/ÖZEKES Muhammet, Medeni Usul Hukuku, 12. Bası, Ankara 2011, s.223). Şekli dava arkadaşlığı, gerçeğin tam olarak ortaya çıkarılması ve taraflar arasındaki ilişkinin doğru karara bağlanmasını sağlamak için kabul edilmiştir. Bu durumda, dava konusu hukuki ilişki hakkında bütün dava arkadaşlarına yönelik tek ve aynı doğrultuda bir karar verme zorunluluğu yoktur. Ayrıca dava arkadaşlarının yaptıkları usulî işlemler birbirinden bağımsızdır.

4857 sayılı İş Kanununun 2.maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarına göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçerli olup olmadığı veya muvazaaya dayanıp dayanmadığına yönelik re’sen yapılması gereken yargısal denetim, ilişkinin taraflarının, yani asıl işveren ve alt işverenin davada yer almalarını ve kendi hukuklarını koruyacak açıklama ve ispat haklarını zorunlu kılmaktadır. Aksince bir düşünce Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6.maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkına ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 27.maddesinde öngörülen hukuki dinlenilme hakkına aykırılık teşkil eder. Buna göre, işe iade davalarına özgü olarak, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin söz konusu olduğu davalarda, davalı taraf yönünden bir çeşit şekli (usûlî) bakımdan mecburi dava arkadaşlığının mevcut olduğu kabul edilmelidir.

Görüldüğü üzere, bu çözüm tarzı hem işçi hem de işveren yönünde hukuka uygun maddî ve usûlî bakımdan her iki tarafın haklarını korumasını sağlayan bir çözümdür.

Görüldüğü üzere, bu çözüm tarzı hem işçi hem de işveren yönünde hukuka uygun maddî ve usûlî bakımdan her iki tarafın haklarını korumasını sağlayan bir çözümdür.

Böyle olunca, işe iade davasının yalnızca asıl işveren veya alt işveren aleyhine açılması durumunda, mahkemece, dava hemen reddedilmemeli, davalı olarak gösterilmeyen asıl işveren veya alt işverene davanın teşmili için davacı tarafa süre verilmeli, verilen süre içinde, diğer dava arkadaşına teşmil edilirse davaya devam edilmeli, aksi halde dava sıfat yokluğundan reddedilmelidir.

Taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına yönelik olarak yapılacak inceleme sonucunda, asıl işveren-alt  işveren  ilişkisinin geçersiz veya muvazaaya dayanması nedeni ile

feshin geçersizliğine yönelik karar gerçek işveren hakkında kurulmalı, geçersiz veya muvazaaya dayalı ilişkinin diğer tarafı hakkında sıfat yokluğu davanın reddine karar verilmelidir. Ancak, HUMK’nın 327.maddesinin ikinci fıkrası uyarınca taraf sıfatı olmadığı halde, davacıyı, davalı sıfatı kendisine aitmiş gibi yanıltarak kendisine karşı dava açılmasına sebebiyet verdiği için, davanın sıfat yokluğu nedeni ile hakkındaki davanın reddine karar verilen taraf lehine vekâlet ücreti takdir edilmemelidir.

Taraf teşkili sağlandıktan sonra yapılacak iş; öncelikle hizmet alım sözleşmeleri, idari ve teknik şartnameler celbedilip, konunun uzmanlarından oluşan bilirkişi heyeti ile işyerinde keşif yapılarak;  Kamu İhale Kanunu ile  4857 sayılı Yasa’nın 2. maddesi  çerçevesinde alt işveren olduğu ileri sürülen firmaya verilen işin asıl işin bir bölümü olup olmadığı, teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektirip gerektirmediği, işyerindeki ekipmanların, araç ve gereçlerin kime ait olduğu saptanarak değerlendirme yapılması, diğer yandan sendikal nedene dayalı fesih iddiası yönünden ise; dosya içeriğine göre sendikanın yetki tespiti başvurusunda bulunup bulunmadığı ve yetki alıp almadığı,  işyerinde fesih tarihi itibari ile çalışan sayısı, sendikaya üye olan, üyelikten çekilen, üyelikten çekilenlerden çalıştırılan, iş sözleşmesi feshedilen, işten çıkarılanlardan sendikalı olan ve sendikalı olup da işyerinde çalışması devam eden işçiler olup olmadığı araştırılarak  bu konunun kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturularak  toplanacak deliller dosya içeriği ile yeniden bir değerlendirmeye tabi tutulup sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir

Mahkemece yukarıdaki açıklandığı üzere eksik incelme ve araştırma  ile yazılı şekilde  karar verilemesi   bozma nedenidir

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 29.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/49, Karar No: 2011/328, Tarih: 30.06.2011

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2011/49 E.  ,  2011/328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İstanbul 6.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 6.Hukuk Dairesinin 28.12.2010 gün, 2010/8041-14395 sayılı, 14.Hukuk Dairesinin 08.07.2010 gün 2010/7680-8064 sayılı, 1.Hukuk Dairesinin 21.06.2010 gün, 2010/5986-7258 sayılı, 3.Hukuk Dairesinin 11.05.2010 gün, 2010/7590-8576 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, hasılat kirası sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi 14.Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : 14.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 30.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12095, Karar No: 2019/663, Tarih: 04.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/12095 E.  ,  2019/663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kendisini ... olarak tanıtan şahıstan 12/11/2010 tarihinde araç satın aldığını, sahte kimlik ile aracın satışının yapıldığını, mağdur olduğunu, özenli davranmayan davalı noterin kusursuz sorumlu olduğunu ileri sürerek şimdilik 11.000.00.-TL maddi tazminatın davalıdan alınmasına karar verilmesini talep etmiştir .

Davalı, belgelerde aldatma yeteneğinin olduğunu, illiyet bağının kesildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, aldatma yeteneğine sahip sahte nüfus cüzdanı ile noterde satış işlemlerinin yapılmasında davalı noterin sorumluluğu olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir .

1512 sayılı Noterlik Kanunu'nun 162.maddesine göre; ''Noterler bir işin yapılmamasından veya hatalı yahut eksik yapılmasından dolayı zarar görmüş olanlara karşı sorumludurlar''. Bu maddeye göre noterlerin sorumluluğu kusursuz sorumluluktur. Kusursuz sorumlulukta ise, zarar gören kişinin kusurun varlığını ispat etmek zorunluluğu yoktur, aksine kusursuz sorumlu olan davalının (noterin) olayla zarar arasında uygun illiyet bağının bulunmadığını kanıtlaması gerekir.

Sorumluluk hukukunun önemli unsurlarından biri de zarar ile eylem arasında illiyet bağının bulunmasıdır. İlliyet bağının kesildiği durumlarda kusursuz sorumlu olan kişi sorumlu tutulmayacaktır. Teoride ve uygulamada; mücbir sebep, zarar görenin tam kusuru ve üçüncü kişinin ağır kusuru ile illiyet bağı kesilir ve kusursuz sorumlu olan kişi sorumluluktan kurtulur.

Diğer taraftan Noterlik Yasası'nın 72.maddesi gereğince noter; iş yaptıracak kişilerin kimlik ve adresleri ile gerçek isteklerini tam öğrenmekle yükümlüdür. Noterin sahte belgeler ile işlem yapması ve gerçek maliki iyi tespit edememesi, hatalı ve eksik bir işlemdir.

Dosyaya sunulan grafoloji ve sahtecilik uzmanı bilirkişi tarafından hazırlanan raporda gerçek malikin nüfus cüzdanında anne isminin Mülkinaz Durmuş, sahte nüfus cüzdanında ise anne isminin Mülkinaz olduğu, bu durumun dijital sorgulamada dikkati çekmeyeceği, belgede aldatma yeteneğinin bulunduğu belirtilmiş, mahkemece anılan rapor hükme dayanak yapılmıştır .

Dosyaya sunulan grafoloji ve sahtecilik uzmanı bilirkişi tarafından hazırlanan raporda gerçek malikin nüfus cüzdanında anne isminin Mülkinaz Durmuş, sahte nüfus cüzdanında ise anne isminin Mülkinaz olduğu, bu durumun dijital sorgulamada dikkati çekmeyeceği, belgede aldatma yeteneğinin bulunduğu belirtilmiş, mahkemece anılan rapor hükme dayanak yapılmıştır .

Davalı noterin, sahte nüfus cüzdanında yer alan "anne adı Mülkinaz" bilgisi ile gerçek nüfus cüzdanında yer alan " anne adı Mülkinaz Durmuş" bilgisi arasındaki farkı gerekli dikkat ve özeni göstermediği için gözden kaçırdığı anlaşılmaktadır. Anılan sahte nüfus cüzdanında aldatma yeteneği bulunmadığından davalının oluşan zarardan sorumlu olduğu açıktır. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2141, Karar No: 2025/546, Tarih: 05.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2141 E.  ,  2025/546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1849 Esas, 2024/45 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/76 E., 2021/108 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 1983 yılından beri gıda sektöründe faaliyet gösterdiğini, "..." markasının 1994 yılından beri tescilli olduğunu, ortalama tüketici tarafından Türkiye’de en çok bilinen ve tercih edilen markalardan biri haline geldiğini, 2018/66092 sayılı ve “yayla haşlanmış” ibareli başvurusunun, davalı Şirketin itirazı üzerine, dava konusu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı ile tescili istenen 29. ve 30. sınıf mallar yönünden kısmen reddedildiğini, oysa dava konusu başvurunun müvekkilinin önceki markalarının serisi mahiyetinde bulunduğunu, markalar arasında iltibas koşullarının da oluşmadığını ileri sürerek YİDK’in 2019-M-10880 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde, taraf markaları arasında iltibas bulunduğunu, dava konusu başvurunun müvekkilinin markalarına yanaşma kastı ile yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI