muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8845, Karar No: 2014/12064, Tarih: 18.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/8845 E.  ,  2014/12064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 16.Asliye Ticaret Mahkemesi ve ... 22. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davanın mutlak ticari dava olduğu ve asliye ticaret mahkmesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu ve anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 16. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30741, Karar No: 2019/12246, Tarih: 09.12.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/30741 E.  ,  2019/12246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davacı ...'un 02.08.2011 günü Kadın Hastalıkların Doğum Uzmanı Op. Dr. ... tarafından zorla yaptırılan normal doğumla davacı ...'u dünyaya getirdiğini, doğumdan 3 gün sonra yapılan muayene ve tetkikte bebeğin sağ kolunda sinir yaralanması olduğunun tespit edildiğini, davalı doktor ...'ın riskli olmasına rağmen gerekli dikkat gösterilmeyerek davacıya zorla normal doğum yaptırarak doğumda bebeğin sağ kolunda sinir yaralanmasına neden olduğunu ileri sürerek, davacı ... için 4.000,00 TL maddi, 1.000,00 TL tedavi ve iyileştirme gideri, davacı ... için 100.000,00 TL manevi, ... için 15.000,00 TL manevi, davacı ... için 10.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 5.000,00 TL maddi ile tüm davacılar için 125.000,00 TL manevi tazminatin olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davalı hastane ve davalı doktorun özen yükümlülüğüne aykırı davranması iddiası nedeniyle istenilen maddi-manevi tazminata ilişkindir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır. (BK 386-390)(TBK 502.506) Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. (BK 321/1 md)(TBK 400) O nedenle hemşire ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafif de olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, BK 394/1(TBK 510) maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Aynı hususlar adam çalıştıran sıfatı ile ... kuruluşları için de geçerlidir.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya bakılacak olursa; davacılar, dava dilekçesinde doğumu davalı ...'ın yaptırdığını ileri sürmüş ise de yapılan yargılamada alınan bilirkişi raporu ve tanık ...'ın beyanından, doğumu davalı ...'ın yerine Dr. ...'ın yaptırdığı anlaşılmaktadır. Hal böyleyken mahkemece, davacı ...'yi takip eden davalı Dr. ...'ın davacının ameliyatına neden girmediği araştırılarak doğumun bizzat davalı Dr. ... tarafından yapılmamasının ve buna göre davalı doktor ve hastaneye kusur izafe edilip edilmeyeceğini, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli üniversitelerin Öğretim Üyelerinden oluşturulacak, konusunda uzman, akademik kariyere sahip üç kişilik bilirkişi kurulundan rapor alınarak az yukarda açıklanan esaslara göre davalıların kusurlu olup olmadıkları belirlenmeli ve buna göre davalı Dr. ...'a husumet düşüp düşmeyeceği de değerlendirilerek oluşacak sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenle davacıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına peşin alınan harcın istek halinde davacılara iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6640, Karar No: 2024/7388, Tarih: 15.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/6640 E.  ,  2024/7388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/898 E., 2024/176 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kadın yararına hükmedilen tazminatlar, yoksulluk ve iştirak nafakasının az olduğu gerekçesiyle, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının kısmen bozulmasına ve bozma kapsamı dışında kalan temyize konu yönlerin onanmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; kadın yararına 75.000,00 TL maddî tazminat 75.000,00 TL manevî tazminat ile aylık 1.500,00 TL yoksulluk, çocuk yararına aylık 1.000,00 iştirak nafakasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap ile ıslah dilekçesine cevap dilekçesinde özetle; erkeğin hırçın, agresif, tahammülsüz, küfürbaz, sabırsız, kıskanç bir yapıya sahip olduğunu, odasını ayırdığını, eş ve ortak çocuğa ilgisiz davrandığını, hakaret ve küfür ettiğini, silahını çıkarıp öldürmekle tehdit ettiğini, fiziksel şiddet uyguladığını, akşamları eve geç geldiğini, evden uzaklaştığını, sürekli telefonu ile ilgilendiğini, intihara teşebbüs ettiğini, sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini, güveni sarsıcı davranışlarda bulunduğunu, bekar gibi yaşadığını, lüks yaşamayı sevdiğini, sürekli eşinin ailesinden borç para istediğini, vermeyince ailesine hakaret ettiğini, sürekli öldüreceğini ve intihar edeceğini söyleyerek manevî şiddet uyguladığını, aile mahremiyetini, yatak odası ilişkilerini başkalarıyla paylaştığını, eşinin ailesinin lojmana girmemesi için talimat verdiğini belirterek, tarafların davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun ( 4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, çocuk yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile faizi ile 250.000,00 TL maddî, 250.000,00TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap ve cevap dilekçelerini ıslah dilekçelerinde özetle; kadından kaynaklı cinsel birleşme sorunlarının yaşandığını, ailesinin eşine hakaret etmesine ses çıkarmadığını, suçlayıcı mesajlar gönderdiğini, intihara teşebbüs ettiğinde ziyaretine gelmediğini, tedavisinde bakım ve ihtiyaçları ile ilgilenmediğini, özen yükümlülüğünü yerine getirmediğini, küçük meselelerden tartışma çıkardığını, baskıcı ve kaba bir yapıya sahip olduğunu, hakaret ettiğini belirterek, ortak çocuğun velâyetinin babaya tevdii ile kadının maddî taleplerinin reddine, erkek yararına 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.12.2021 tarihli kararı ile, erkeğin sürekli agresif davranışları olup olur olmaz şeylerden kavga çıkardığı, kadına ağır küfürler ettiği, evde bağırıp çağırıp evden gittiği, eş ve çocuğun ihtiyaçlarının karşılanmasına ailesinin yardımcı olduğu, en son davacıya darp uygulayıp evden gittiği, evi terk ettiği, tekrar eve geldiği, eve geldikten sonra otoparkta erkeğin aracının bagajında büyük bir çanta bulunduğu, çantada kadın objeleri ve kıyafetlerini kadının gördüğü ve bunları kime aldın diye erkeğe sorduğu, erkeğin de kızarak ve kadını iterek eline vurduğu, sen karışma gibi laflar söylediği, erkeğin sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı, buradan karakola gidildiği, erkeğin zaten kadın benim peşimi bırakmıyordu diyerek yalvardığı ve intihar ediyorum diye mesaj attığı, sürekli olarak davacıya beni bırakırsan "yaşayamam, intihar ederim" diye söylediği, intihara teşebbüs ederek üç gün hastanede kaldığı, bu olaydan sonra tarafların bir araya gelmediği belirtilerek boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu, çocuğun yaşı, ihtiyaçları ve sosyal inceleme raporu dikkate alınarak tarafların ortak çocuğunun velâyetinin belirlendiği, çocuğun ihtiyaçları, tarafların ekonomik durumu, velâyet kendisine verilmeyen tarafın ödeme gücü ile hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak iştirak nafakasının belirlendiği, tarafların ekonomik sosyal durumu, kusur durumu ve kadının boşanmakla yoksulluğa düşüp düşmeyeceği değerlendirilerek nafaka ve maddî ve manevî tazminat ödenmesine hükmedildiği gerekçesi ile davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, babayla çocuk arasında kişisel ilişki düzenlenmesine, ortak çocuk yararına aylık 500,00 TL tedbir ve 650,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir ve 650,00 TL yoksulluk nafakasına, 25.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, maddî, manevî tazminat ve nafaka miktarları ile kişisel ilişki yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı erkek vekili; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kusur belirlemesi, tazminat ve nafakaların kabulü ve miktarı, reddedilen maddî ve manevî tazminat talebi yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 13.12.2022 tarihli kararı ile, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olması gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince tarafların istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine, erkeğin boşanmanın fer'îsi niteliğinde olmayan maddî tazminat talebinin dosyadan tefrikine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karş kadın vekili tedbir/yoksulluk nafakası ve iştirak nafakası, maddî ve manevî tazminat miktarları ile çocukla kişisel ilişki yönlerinden erkek vekili ise kusur belirlemesi, erkeğin tefrik edilen maddî ve reddedilen manevî tazminat talebi, kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat, yoksulluk nafakası ve iştirak nafakası yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 02.11.2023 tarihli kararı ile; kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası ve çocuk yararına takdir edilen iştirak nafakasının miktarının az olduğu gerekçesiyle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına ve bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin onanmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma kararına uyulmasına karar verilerek kadın yararına 75.000,00 TL maddî tazminat 75.000,00 TL manevî tazminat ile aylık 1.500,00 TL yoksulluk, çocuk yararına aylık 1.000,00 iştirak nafakasına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma kararına uyulmasına karar verilerek kadın yararına 75.000,00 TL maddî tazminat 75.000,00 TL manevî tazminat ile aylık 1.500,00 TL yoksulluk, çocuk yararına aylık 1.000,00 iştirak nafakasına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası, çocuk yararına hükmedilen iştirak nafakası miktarının hakkaniyete uygun olmadığını ve kararın bu yönden usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk ve iştirak nafakasının miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası ve iştirak nafakası miktarının hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 174 üncü, 175 inci 182 inci ve 330 uncu maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı erkek vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8447, Karar No: 2011/13762, Tarih: 05.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/8447 E.  ,  2011/13762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili ve tahliye istemi ile yapılan takibe vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmiş, karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının itirazın kaldırılmasına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı borçlunun tahliye istemine yönelik temyiz itirazlarına gelince; Davacı, davalı borçlu hakkında 2008 yılı Aralık ayı ile 2009 yılı Ocak ve Şubat ayları kira alacağının tahsili ve tahliye istemi ile icra takibi başlatmış, davalıya 23.02.2009 tarihinde tebliğ edilen adi kira ve hasılat kiralarına ait takiplerde gönderilen ödeme emrinde, kira alacağının 6 gün içerisinde, ödenmesi 3 gün içerisinde itirazların bildirilmesi ihtar edilmiştir. Davalı borçlu takibe itiraz etmiş, itirazında asıl alacak faiz ve ferilerine itiraz ettiğini, alacaklı şahsa borcu olmadığını, ayrıca ödeme emrindeki 6 ve 3 günlük sürelerin, B.K.'nun 260.maddesine uygun olmadığını bildirmiştir. Takibin borca itiraz edilmesi nedeni ile durması üzerine, alacaklı tarafından borçluya ikinci kez 30 gün içerisinde borcun ödenmesi 7 gün içerisinde itirazlarını bildirmesi ihtarını içeren (Ör:13) ödeme emri gönderilmiş, bu kez davalı borçlu tarafından borca itiraz edilmemiştir. Davalı ilk ödeme emrine itiraz edilmesi nedeni ile itirazın kaldırılmasını, ikinci ödeme emrinde verilen 30 günlük süre içerisinde de ödeme yapılmadığından davalı borçlunun tahliyesini istemiştir.

İİK'nun 60. maddesine göre icra dairesi, takip talebi üzerine ödeme emri düzenler. Bu nedenle ödeme emrinin takip talebine uygun düzenlenmemesi halinde işlem memur muamelesi niteliğinde olduğundan, şikayet yolu ile iptal edilmedikçe, talep üzerine yahut re'sen icra dairesi tarafından yapılan işlem düzeltilemez, ikinci kez ödeme emri gönderilemez. Bu nedenle alacaklının talebi üzerine gönderilen ikinci ödeme emri yok hükmündedir. İkinci ödeme emrinin yok hükmünde olması nedeni ile geçerli olan ilk ödeme emrinde de davalı alacaklıya verilen ödeme süresinin (kira akdinin bir yıl süreli olması nedeni ile) B.K.nun 260. maddesinde öngörülen ödeme süresine uygun olmaması nedeni ile tahliye talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yok hükmündeki ikinci ödeme emrine değer verilerek davalı alacaklının tahliyesine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1 no'lu bentte açıklanan nedenlerle kararın itirazın kaldırılmasına ilişkin kısmının ONANMASINA, 2 no'lu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın tahliyeye hasren BOZULMASINA, onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 5.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12512, Karar No: 2017/953, Tarih: 21.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/12512 E.  ,  2017/953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen .../11/2015 tarih ve 2014/1262-2015/874 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ...'ın özelleştirme kapsamına alınması ve müvekkili ile davalı arasında .../07/2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, 2003 yılında müvekkili şirket kurulmadan önce fazladan enerji bedeli tahsil edildiğinden bahisle dava açıldığını, bilahare aynı hususta ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2007/33 E-2008/651 K. sayılı dosyasında ek dava açıldığını, mahkemece verilen kararın Yargıtay incelemesinden de geçerek onandığını, anılan ilamın icra takibine konulması üzerine müvekkilinin icra dosyasına toplam 22.459,04 TL ödediğini, temyiz ve karar düzeltme taleplerine ilişkin harç ve masraflar için de ....123,22 TL sarf ettiğini, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin ....4. maddesi uyarınca davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, toplam 23.582,... TL'nin temerrüt tarihi olan 15/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, "İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi" hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, .../07/2006 tarihli işletme devir hakkı sözleşmesinden önce istenilen tüketim bedeli ile ilgili dava dışı tüketici tarafından alacak davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda da davanın kısmen kabul ile sonuçlandığı, ilamda belirtilen alacağın davacının davalıya ....727,53 TL borçlu olduğundan bahisle fazla ödenen 10.310,13 TL'nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verildiği, hisse devir sözleşmesinde işletme devir sözleşmesindeki hükümler saklı tutulduğundan işletme hakkı devir sözleşmesinin ....4. maddesine göre ödenen yargılama giderinden davalı sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile, 23.582,... TL’nin 15/01/2014 tarihinden itibaren faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.