muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4549, Karar No: 2023/818, Tarih: 15.03.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/4549 E.  ,  2023/818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİAsliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1..7. Asliye Ceza Mahkemesinin,12/01/2016 tarihli ve 2015/330 Esas, 2016/19 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, beraat kararı verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 29/09/2020 tarihli ve 2016/91900 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri;

1.Eylemin nitelik itibari ile taksirle öldürme suçuna değil ihmali davranışla kasten adam öldürme suçuna vücut verdiği bu nedenle görevsizlik kararının yerinde olmadığına ve sanık hakkında Beraat verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

2.Diğer temyiz nedenlerine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Görüşü

Sanık ...'nın sevk ve idaresindeki arkasında tarım ekme makinesi mibzer takılı vaziyette normal seyri sırasında olay mahalli ... üstüne geldiğinde, seyir istikametine göre karşı istikametten sola yönelmiş haliyle şerit ihlalinde bulunarak gelen müteveffa motosiklet sürücüsünün görüş alanı dışında olan traktörün arkasına takılı tohum ekme makinesinin ayaklık kısmına çarptığı olayda, olayı önlemek bakımından alabileceği bir önlem ve tedbir bulunmadığından dolayı atfı kabil kusuru olmadığı, müteveffa sürücü ... alkollü şekilde sevk ve idaresindeki motosiklet ile yola gereken dikkatini vermediği, mahal şartların üzerinde aşırı hızıyla olay mahalli ... üstüne yaklaştığı, kural gereği ... üstlerine geldiğinde hızını asgari hadde düşürmediği seyrini kendi seyri içerisinde sürdürmeye özen göstermediği, hatalı ve tehlikeli biçimde sola yönelmiş haliyle şerit ihlalinde bulunarak karşı yön yol bölümüne geçip bu istikamette normal seyrini sürdüren sanık idaresindeki traktörün arkasına takılı bulunan tohum ekme makinesine çarparak olayın meydana gelmesine sebebiyet vermiş olduğu, belirtilmiştir.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında, kazanın bulunduğu yere uzaklığı yaklaşık 1,5 km olan tarlada olay günü traktör ile çalıştığını saat 20:00 civarında buradan ayrılarak ikametine doğru Yassıören istikametine seyri esnasında dikilitaş mevkiinde karşı istikametinden motosiklet geldiğini hatırladığını ancak çarpma olayını bilmediğini, traktörün sesinden duymamış olabileceğini, kusurunun bulunmadığını beyan etmiştir.

3.Katılanlar sanıklardan şikayetçi olduklarını ve davaya katılmak istediklerini beyan etmiş olup mahkemece haklarında katılma kararı verilmiştir.

4.Kaza tespit tutanağında, kaza mahallinin meskun mahal dışı, bölünmemiş, iki yönlü, aydınlatmanın bulunmadığı köy yolu olduğu, çarpma noktasının tespit edilemediği ve motosiklet sürücüsü ...'in 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 52/1-b maddesinde düzenlenen (sürücülerin araçların hızlarını, yük, teknik özellik, görüş, yol hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak) kuralını ihlal ettiği belirtilmiştir.

5.Dosyada mevcut bulunan ve kovuşturma aşamasında yapılan keşif üzerine düzenlenen 10/12/2011 tarihli, makine mühendisi trafik teknik bilirkişisi ve adli tıp uzmanı doktor bilirkişiden oluşan heyet raporunda, motosikletin çok hızlı seyrettiği ve traktör ile kamyonete göre 6 kat hızlı olduğu, motosiklet sürücüsünün kendi şeridini ihlal ederek karşı yönden gelen ... şeridine tecavüz ettiği, mevcut bilgi belgeler dikkate alındığında motosikletin mibzere çarptığına dair bulgu bulunmadığı ancak çarpma gerçekleştiği kabul edilirse de bu halde traktör sürücüsünün kusursuz, motsiklet sürücüsünün kusurlu olduğu görüş ve kanaati bildirilmiştir.

6.Emniyet Genel Müdürlüğü, ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 20/12/2011 tarihli ekspertiz raporu ile motosiklet sürücüsünün kaskından alınan numune parça örneği ile mibzerin civatasının üzerinden alınan yağ örneklerinin uyuştuğu, ayrıca motosikletin depo kısmı üzerindeki 15 cm çizik izinin de traktörün arkasına takılı bulunan mibzerin alt demir ayaklık kısmına çarpma sonucu oluştuğu, buradan alınan örneklerin de uyuştuğu tespit edilmiştir.

7.Kovuşturma aşamasında dosyanın tevdii ile düzenlenen, 02/08/2012 tarihli bilirkişi raporu ile 28/04/2014 tarihli Karayolları Genel Müdürlüğünün kusur tespitine ilişkin raporunda, yönetimindeki traktörün arkasında takılı tarım makinesi ile normal seyrini sürüdüğü sırada, olay mahalli ... üstüne geldiğinde, seyir yönüne göre karşı yönden gelen molosiklet sürücüsünün görüş alanı dışında kalan traktörün arkasına takılı tarım makinesinin ayaklarına çarptığı olayda sanığın kusurunun bulunmadığı, alkollü şekilde yönetimindeki motosikletle olay mahalline geldiğinde aşırı hızla seyrettiği yolda hatalı şekilde şerit ihlali nedeniyle karşı yönden gelen traktörün arkasındaki mibzere çarptığı olayda motosiklet sürücüsü ...'in tamamen kusurlu olduğu, görüş ve kanaati bildirilmiştir.

8.Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesi Acil Toksiloji Laboratuvarının 16/11/2011 tarihli raporunda ...'in 0.73 promil (73mg/etanol) alkollü olduğu tespit edilmiştir.

9.Maktulün kesin ölüm sebebini belirleyen, Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 23/11/2015 tarihli otopsi raporunda, kişinin ölümünün genel beden travmasına bağlı kafatası, klavikula, ekstremite, kot ve yüz kemik kırıklarıyla iç organ yırtılmasından gelişen iç kanama sonucu meydana geldiği, görüş ve kanaati belirtilmiştir.

10.Sanık, ...'ya ait güncel adli sicil ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay günü, sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki arka kısmında mibzer takılı bulunan traktör ile meskun mahal dışında, yol şerit çizgisinin ve aydınlatmanın bulunmadığı toplamda 6.80 metre genişliğe sahip iki yönlü asfalt kaplama köy yolu üzerinde gece vakti yolun sağından Yassıören istikametine doğru seyri esnasında, karşı istikametten gelen 0.73 promil alkollü motosiklet sürücüsü ...'in diğer istikamet yönüne doğru taşkın seyri sırasında motosikleti ile traktörün arkasında bulunan mibreze çarpması sonucu kendi ölümüne sebebiyet verdiği olayda,

Somut olayda kusuru bulunmayan sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçe gösterilerek dayanak kanun maddesi belirtilmeden beraat kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş olup Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

Katılanlar Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden Yapılan İncelemede;

1.Eylemin Nitelik İtibari ile Taksirle Öldürme Suçuna Değil İhmali Davranışla Kasten Adam Öldürme Suçuna Vücut Verdiği Bu Nedenle Görevsizlik Kararının Yerinde Olmadığına ve Sanık Hakkında Beraat Verilmesinin Hukuka Aykırı Olduğuna İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden,

5237 sayılı TCK'nın "Kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesi" başlıklı 83 üncü maddesinde;

"(1) Kişinin yükümlü olduğu belli bir icrai davranışı gerçekleştirmemesi dolayısıyla meydana gelen ölüm neticesinden sorumlu tutulabilmesi için, bu neticenin oluşumuna sebebiyet veren yükümlülük ihmalinin icrai davranışa eşdeğer olması gerekir.

(2) İhmali ve icrai davranışın eşdeğer kabul edilebilmesi için, kişinin;

a) Belli bir icrai davranışta bulunmak hususunda kanuni düzenlemelerden veya sözleşmeden kaynaklanan bir yükümlülüğünün bulunması,

b) Önceden gerçekleştirdiği davranışın başkalarının hayatı ile ilgili olarak tehlikeli bir durum oluşturması gerekir.

(3)Belli bir yükümlülüğün ihmali ile ölüme neden olan kişi hakkında, temel ceza olarak, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine yirmi yıldan yirmibeş yıla kadar, müebbet hapis cezası yerine onbeş yıldan yirmi yıla kadar, diğer hallerde ise on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunabileceği gibi, cezada indirim de yapılmayabilir" hükmüne yer verilmiştir.

b) Önceden gerçekleştirdiği davranışın başkalarının hayatı ile ilgili olarak tehlikeli bir durum oluşturması gerekir.

(3)Belli bir yükümlülüğün ihmali ile ölüme neden olan kişi hakkında, temel ceza olarak, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine yirmi yıldan yirmibeş yıla kadar, müebbet hapis cezası yerine onbeş yıldan yirmi yıla kadar, diğer hallerde ise on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunabileceği gibi, cezada indirim de yapılmayabilir" hükmüne yer verilmiştir.

Başkasının yaşamını korumak bakımından hukuki yükümlülük altında bulunan garantör konumundaki kişi, bu yükümlülüğünü ölüm neticesinin gerçekleşeceğini bilerek yerine getirmezse, kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesinden söz edilebilecektir ancak olay ve olgular kısmında yer verilen olayın oluş biçimine dair mahkemenin anlatımı ve kabulü hukuka uygun bulunmakla sanığın eylemi 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamındaki taksirle öldürme suçuna vücut vermiştir, ayrıca ilgili kısımda bahsedilen bilirkişi raporları ile olayda kusurunun bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin esas mahkemenin kararı hukuka uygun olup, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Diğer Temyiz Sebepleri Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle . 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12/01/2016 tarihli ve 2015/330 Esas, 2016/19 Karar sayılı kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hüküm fıkrasının birinci paragrafında yer alan "sanığın atılı suçu işlediğine, olayda kusurunun bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak tam bir kanaat uyandıran kesin ve yeterli delil bulunmadığından sabit bulunmayan atılı suçtan sanığın BERAATİNE," ibaresi hükümden çıkarılarak yerine "meydana gelen olayda kusuru bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca atılı suçtan sanığın BERAATİNE," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7734, Karar No: 2021/4704, Tarih: 08.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7734 E.  ,  2021/4704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 33. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 16/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 08/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5673, Karar No: 2018/14918, Tarih: 19.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/5673 E.  ,  2018/14918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. Islah veya karşı tarafın açık muvafakati saklıdır (HMK m. 141). Davalı kadın süresinde vermediği cevap dilekçesinde nafaka ve tazminat talep etmiş, davacı erkek ise bu taleple ilgili olarak açık bir muvafakat beyanında bulunmamıştır. Durum böyleyken, davalı kadının talep ettiği maddi ve manevi tazminat talebi ile ilgili olarak "Karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Hükmün açıklanan sebeple bozulması gerekiyor ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu kısmının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 438/7)

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm bölümünün 4. fıkrasının tamamen hükümden çıkarılmasına, yerine "Davalının maddi ve manevi tazminat talepleri konusunda karar verilmesine yer olmadığına" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilerek, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.12.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/11714, Karar No: 2024/3020, Tarih: 21.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2022/11714 E.  ,  2024/3020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1039 E., 2022/1660 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bandırma İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/138 E., 2022/8 K.

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı işyerinde kazanın olduğu 21.07.2015 tarihine kadar yaklaşık 8 aydır salam sosis dolum bölümünde asımcı olarak çalıştığını, 21.07.2015 tarihinde saat 00:30 sıralarında bölüm formeninin gelerek burada iş olmadığını ve çalışma arkadaşıyla birlikte farklı bir yer olan kırmızı et bölümüne götürdüğünü ve buradaki mozarella peyniri kıyma makinasının bant usulü çalışan bir makina olduğunu fakat bant sisteminin bozuk olduğunu, makinada çalışırken peynirlerden birinin poşetinin kıyma makinasına düştüğünü bölüm formeninin laf söylemesinden çekinen davacının poşeti almak için elini kıyma makinasına soktuğunu ve bu kaza sonunda kolunun dirseğinin alt kısmından koptuğunu ve sürekli sakat kaldığını, davalının kendi kusuruyla verdiği zarardan sorumlu olduğunu, davalının işçilerin zarar görmemesi için gerekli önlemleri almadığını davacının manevi olarak zarar gördüğünü, davacının kaza geçirdiği tarihte henüz 21 yaşında ve yeni evli olduğunu, manevi olarak da çok yıprandığını, bu sebeple 2.000 TL geçici ve sürekli iş göremezlik ve 100.000 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte tahsilini, dava masraf ve vekalet ücretinin davalı tarafa yüklenmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davayı kabul etmediklerini, işverenin hiçbir kusuru bulunmadığını, işçiye iş güvenliği eğitimleri verildiğini, iş kazasının en başından işyerinin davacının bütün tedavileriyle yakından ilgilendiğini gerek tedavi gerekse kişisel ihtiyaçlarının görülmesi için yoğun çaba harcadığını, yapılan ziyaretler esnasında kendisi ile yapılan görüşmelerde iyi olmasına ya da raporunun bitiminde işinin şirkette hazır olduğunu, kendisine uygun, zorlanmadan yapabileceği masa başı iş ayarlanabileceğinin de iletildiğini, davacının bu davayı açmış olmasına rağmen tedavisi ile ilgili giderlerin ödenmeye devam ettiğini, istenilen manevi tazminatın fahiş olduğunu, bu sebeplerle açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; "Davacının davasının kısmen kabulü ile 1-) 375.229,71 TL maddi tazminat alacağının kaza tarihi olan 21.07.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, 2-) 50.000 TL manevi tazminat alacağının kaza tarihi olan 21.07.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine" dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle, kabul anlamına gelmemek şartıyla Mahkeme tarafından tüm maddi tazminat tutarına 21.07.2015 tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmiş olduğunu, bu hususun hukuk kurallarına ve Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına aykırı olduğunu, müvekkil şirketin davacının işvereni olmadığını ve davacının, hiçbir zaman müvekkilinin çalışanı olmadığını, davacının, ... İnsan Kaynakları İnş. Taş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin ("...") işçisi olduğunu ve müvekkili ile ... ... Şti. arasında yalnızca hizmet alan-hizmet veren ilişkisi bulunduğunu, çalışılan iş yerinde iş sağlığı ve güvenliğine yönelik tüm önlemlerin alındığını, çalışanlara gerekli tüm bilgiler verildiğini ve gerekli ikazların yapıldığını, davaya konu kazanın, kazazedenin kendi kusuruyla ve dikkatsizliği nedeniyle yaşandığını, davacının, yapmaması gerektiğini bildiği halde makine içerisine elini sokmak suretiyle poşeti almaya çalıştığını, bu kapsamda müvekkil Banvit'e %50 oranında kusur yüklenmesinin kabulünün mümkün olmadığını, dosya kapsamında hazırlanan 06.07.2021 tarihli bilirkişi raporu'nda toplam 298.216,44 TL, 25.10.2021 tarihli ek raporda ise 375.229,71 TL tazminat tutarının hesaplandığını, taraflarınca her iki rapora da itiraz edildiğini ve çelişkinin giderilmesi amacıyla yeni bir bilir kişiden yeni bir rapor alınması gerektiğinin belirtildiğini, Mahkeme tarafından yüksek olan tutara hükmedildiğini, çelişkinin giderilmediğini, maluliyet oranının çok yüksek belirlendiğini, Mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın reddine, yargılama giderleri ile ücret-i vekâletin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili özetle; istinaf dilekçesinde sunduğu gerekçelerle temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili özetle; istinaf dilekçesinde sunduğu gerekçelerle temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanunu'nun 13, 16 ve 20 nci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 4 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

2.Dosya içeriğine göre İlk Derece Mahkemesince, davacı için 50.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmişken, Bölge Adliye Mahkemesinin 05.07.2022 tarihli kararında da davalının başvurusunun esastan reddine dair karar verildiği ve belirtilen tutarın Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşıldığından, davalının bu kısma yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

3.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

4.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı vekili tarafından davacı yönünden maddi tazminat talepleriyle ilgili temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenlerin, sebep ve kapsamına göre yapılan incelemede kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı görülmüştür.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1.Davalı vekilinin, davacı lehine hükmedilen manevi tazminata ilişkin temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

2.Davalı vekilinin, davacı lehine hükmedilen maddi tazminata yönelik temyiz istemiyle ilgili, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

3-Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,