muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14003, Karar No: 2017/16570, Tarih: 24.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/14003 E.  ,  2017/16570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 1996 - 2013 yılları arasında davalı Bakanlığa bağlı ... Devlet Hastanesi bünyesinde faaliyet gösteren alt işveren şirketlerin sigortalısı olarak aralıksız çalıştığını, en son asgari ücret ile ve günde bir öğün yemek sosyal hakkından faydalanarak çalıştığını, iş akdinin 2013 yılında malulen emeklilik nedeniyle sonlanmasına ve hastane yönetimine yapılan bildirime rağmen tazminatının ödenmediğini beyanla kıdem tazminatının tahsilini ve fesih tarihinden işleyecek yasal faizi talep ve dava etmiştir. .

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı itirazında bulunduklarını, taraflar arasında herhangi bir akdi ilişki bulunmadığını, davalının yardımcı işleri ihale yolu ile yüklenici firmalar eliyle yerine getirdiğini, davalının işveren sıfatının bulunmadığını, husumetten red gerektiğini, reddedilmezse davanın Türkiye kamu Hastaneleri Kurumuna tevcihi gerektiğini, davalının sorumlu olsa dahi sözleşmeden dolayı değil kanundan kaynaklı sorumlu olabileceğini,akdin feshi tarihinden itibaren sorumlu tutulmasının doğru olmayacağını, davanın fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak açılamayacağını beyanla davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; davalı T.C. ... Bakanlığı’na bağlı hastanede çalışan davacının kıdem tazminatı alacağının olduğu gerekçesi ile alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı T.C. ... Bakanlığı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan harca hükmedilmemesi yerinde isede, davacının yatırdığı harçların davacıya iadesine karar verilmemesi davacı temyizi olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı T.C. ... Bakanlığı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Davacının malulen emeklilik koşullarını gerçekleştirdiği tespit edildiğinden kıdem tazminatına hükmedilmesi yerindedir. Ancak davacının malulen emeklilik koşullarını oluşturduğuna ilişkin belgeyi davalı asıl işverene tebliğ ettiğine dair dosyada belge olmadığından kıdem tazminatına faizin dava tarihi yerine fesih tarihinden yürütülmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK'nun geçici 3/2. maddesi yollamasıyla HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç :

F) Sonuç :

Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendindeki "....akdin feshi tarihi olan 12/07/2012" sözcük ve tarihinin çıkarılarak yerine "...dava tarihi olan 27.12.2013" sözcük ve tarihinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7900, Karar No: 2022/1585, Tarih: 16.02.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/7900 E.  ,  2022/1585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KADİRLİ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz ... bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 19/02/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz ... bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 16/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3707, Karar No: 2014/11563, Tarih: 28.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/3707 E.  ,  2014/11563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Avanos Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2012

NUMARASI : 2011/75-2012/288

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmaza el atmanın önlenmesi ve eski hale getirilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmaza el atmanın önlenmesi ve eski hale getirilmesi istemine ilişkindir.

Dava konusu enerji nakil hattı her ne kadar imar planına göre kamuya özgülenmiş kısmından geçirilmiş ise de; henüz fiilen uygulanmasına başlanmamış imar planı kapsamında yol ve kaldırım olarak ilgili idarenin mülkiyetine geçmediği ve halen tapusunun davacılar üzerinde bulunduğu anlaşıldığından davanın kabulü yerine yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30942, Karar No: 2013/22245, Tarih: 08.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/30942 E.  ,  2013/22245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2006 gün ve 2006/373 Esas, 2006/378 Karar sayılı hükmü ile sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/2 ve 53. maddeleri gereğince 2 yıl ve 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve sanığın adli sicil kaydındaki Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/302 Esas, 2004/294 Karar sayılı ilamı nedeniyle TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına karar verildiği, hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 01.11.2012 gün ve 2008/20638 Esas, 2012/18683 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme hükmünün Düzeltilerek Onanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.10.2013 günlü 2013/304544 sayılı yazıları ile itiraz yasa yoluna başvurulmuştur.

Dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği düşünüldü;

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

5271 sayılı CMK'nun 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede;

1) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

2) Dairemizin 01.11.2012 gün ve 2008/20638 Esas, 2012/18683 sayılı Düzeltilerek Onama kararının KALDIRILMASINA,

1)Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/302 Esas, 2004/294 sayılı ilamının tekerrür koşullarına uygun olmadığı anlaşılmasına karşın, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

2) Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezası ile mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY'nın 53/1. maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezası ile mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY'nın 53/1. maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından “sanık daha önce Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesince verilen 2004/302 Esas sayılı ilamla mükerrer olduğundan sanık hakkında TCK'nun 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ve 5237 sayılı TCY'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümler çıkarılarak yerine “kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezası ile mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY'nın 53/1. maddesinin “a, b, c, d, e” bendlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” tümcesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3438, Karar No: 2023/4493, Tarih: 08.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/3438 E.  ,  2023/4493 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adana 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.04.2014 tarihli ve 2013/728 Esas, 2014/588 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi yollamasıyla

5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği 1 yıl 8 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, kaçak eşyanın müsaderesine ve suçta kullanılan nakil vasıtasının müsaderesine yer olmadığına, karar kesinleştiğinde araç üzerindeki tedbir şerhinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

2.Adana 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.04.2014 tarihli ve 2013/728 Esas, 2014/588 Karar sayılı kararının katılan ... İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 24.03.2021 tarihli ve 2019/8724 Esas, 2021/3500 Karar sayılı ilâmıyla; suçta kullanılan nakil vasıtasının müsaderesine yer olmadığına dair verilen kararın onandığı, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddeleri ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un ilgili hükümlerinin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu, Tübitak MAM raporuna göre ele geçen maddenin motorin esaslı solvent olduğunun tespit edilmesi nedeniyle sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onikinci fıkrası gereği cezalandırılmasının gerekmesi, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi bakımından yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, nedenleriyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3.Adana 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli ve 2021/632 Esas, 2022/108 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6455 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onikinci fıkrası, 7242 sayılı Kanun ile değişik yirmiikinci fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği hapis cezasından çevrili 4.000,00 TL ve doğrudan verilen 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nde (UYAP) yaşanan teknik sorun nedeniyle hüküm celsesinde Başsavcılık mütalaasının duruşma zaptına geçmemesi nedeniyle verilen kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağına göre, 10.06.2013 tarihinde Adana 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/1253 Değişik İş sayılı önleme araması kapsamında devriye görevini ifa eden kolluk görevlilerinin park halinde bulunan 01 B 2735 plakalı kamyonetin arka kısmına baktıklarında içeride beyaz renkli varil görmeleri üzerine araç sahibi olarak sanığın çağrıldığı ve varilin içinde ne olduğunun sorulduğu, sanığın da kaçak motorin olduğunu beyan etmesi üzerine 1.000 litrelik plastik bidonda yaklaşık 850 litre kaçak motorine el konulduğu anlaşılmıştır.

2.Sanığın bozma öncesinde alınan savunmasında, annesine ait olan aracı emaneten alarak işçilere yemek getirip/götürmek, gübre ve tohum taşıma işinde kullandığını, satın aldığı ucuz yakıtı kendi aracında kullanacağını beyan ettiği; bozma sonrasında ise, önceki beyanlarını tekrar ederek gümrüklenmiş değerin iki katını ödeme gücünün olmadığını belirttiği anlaşılmıştır.

3.25.07.2013 tarihli bilirkişi raporu ile 14.04.2014 tarihli kamu zararını ödediğine dair 0723021 sayılı

makbuz dava dosyasında bulunmaktadır.

4.11.06.2013 tarihli ulusal marker tespit tutanağına göre, ele geçen akaryakıtın cinsinin motorin olduğu ve ulusal marker kontrol sonucunun geçersiz olduğunun tespit edildiği; 25.06.2013 tarihli TÜBİTAK MAM raporunda ise, motorin numunesinin marker seviyesi geçersiz olup solvent ve motorinden oluştuğu ve 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 2 nci maddesinin yirmibirinci fıkrasına göre kaçak olarak kabul edilen akaryakıt tanımına girdiği bildirilmiştir.

5.Sanıktan ele geçen 850 litre kaçak akaryakıta yönelik alınan Kaçak Eşyaya Mahsus Tespit Varakasına göre belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

6.Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açıldığı anlaşılmakla, mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci ve onikinci fıkraları uyarınca ek savunma hakkı tanındığı anlaşılmıştır.

6.Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açıldığı anlaşılmakla, mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci ve onikinci fıkraları uyarınca ek savunma hakkı tanındığı anlaşılmıştır.

7.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Adana 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli ve 2021/632 Esas, 2022/108 Karar sayılı kararı ile; olay tutanağı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın kendisine ait olduğunu beyan ettiği 850 litre kaçak akaryakıt ele geçirildiği olayda, sanığın satın aldığı ucuz akaryakıtı kendi aracında kullanacağını beyan ettiği görülmekle, sanığın suça konu kaçak akaryakıtı ticari amaçla bulundurduğunun kabulü ile mahkumiyet hükmü kurulmasında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

1.Kararın verildiği 15.03.2022 tarihli celseye katılan Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki mütalaasının duruşma zaptında bulunmadığı gibi gerekçeli kararda da yer almadığı, böylece sanığın savunma hakkı kısıtlanarak esas hakkındaki mütalaaya karşı diyeceklerinin sorulmaması,

2.25.06.2013 tarihli TÜBİTAK MAM raporuna göre, motorin numunesinin marker seviyesi geçersiz olup solvent ve motorinden oluştuğu ve 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 2 nci maddesinin yirmibirinci fıkrasına göre kaçak olarak kabul edilen akaryakıt tanımına girdiği tespit edilmesi nedenle sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3.Suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasında yapılan değişiklikten önce işlenen suçlarla ilgili olarak 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel teşkil etmeyeceği gibi, sanığın 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine

objektif koşullar bakımından engel hali bulunmadığı ve sanığın 14.04.2014 tarihinde kamu zararını ödediğine dair 0723021 sayılı makbuzu dosyaya sunduğundan cihetle, sanık hakkında kamu zararını gidermesine rağmen daha önce verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

objektif koşullar bakımından engel hali bulunmadığı ve sanığın 14.04.2014 tarihinde kamu zararını ödediğine dair 0723021 sayılı makbuzu dosyaya sunduğundan cihetle, sanık hakkında kamu zararını gidermesine rağmen daha önce verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli ve 2021/632 Esas, 2022/108 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05. 2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22, Karar No: 2011/4574, Tarih: 26.09.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/22 E.  ,  2011/4574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile ... ve ..., dahili davalılar Hazine ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ...Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 28.07.2010 gün ve 608/516 saylı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi dahili davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 2.10.2009 havale tarihli dava dilekçesinde özetle: 198 ada 45 parsel sayılı taşınmazın kendi adına kayıtlı olduğunu, 198 ada 44 ve 46 nolu parseller ile 37 ve 38 nolu parsellerin davalılara ait bulunduğunu, kadastro çalışmalarında kendisine ait bir kısım yerlerin dere yatağında ve davalılara ait parsellerde kaldığını açıklayarak keşifte belirlenecek yerler için tapu iptali ve tescil ile tescil isteğinde bulunmuştur. Ayrıca, duruşma oturumlarında açıklamalı beyanlarını yinelemiştir.

Davalılar, oturumlarda, kadastro tespitlerinin doğru olduğunu ve davanın reddini savunmuşlar, ayrıca 1.12.2009 tarihli keşifte davacı ile kendi arazileri arasında eskiden beri sabit sınır bulunduğunu açıklamışlardır.

Mahkemece, “davacının davasının kabulüne, davalı ... adına kayıtlı 198 ada 44 nolu parselden krokide 44/B harfi ile gösterilen 55.75 m2'lik kısmın iptali ile davacı adına kayıtlı aynı ada 45 parsele eklenerek tapuya tesciline, öteki davalı ... adına kayıtlı 198 ada 46 parselden aynı krokide 46/B işaretli 45.91 m2'lik kısmın iptali ile davacının parseline ilave edilerek tapuya tesciline, ayni krokide A harfi ile işaretli 85.87 m2 kısmın dere yatağından iptali ile davacı parseline ilave edilerek tapuya tesciline” karar verilmiştir.

Hüküm süresi içerisinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller dosya kapsamından; eldeki davada davacı gerek dere yatağında ve gerekse davalılar adına tespit ve tescil edilen taşınmazlarda kalan bölümler için tespit öncesi zilyetlik hukuksal nedenlerine tutunarak iş bu davayı açmıştır. Davacının kendi adını kayıtlı nizasız 198 ada 45 parsel ile davalılar adına tapuda kayıtlı aynı ada 44 ve 46 nolu parsellerin kadastro tespitleri 26.07.2007 tarihinde yapılmıştır. Dava 02.10.2010 tarihinde açılmıştır. Kadastroda tespit dışı bırakılan yer için Dairenin ve HGK.nun kararlık kazanmış içtihatlarına göre iki yıllık makul süre geçirildikten sonra dava açılmıştır. Tespit sonrası 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresi ise dolmamıştır.

Hal böyle olunca, kadastro çalışmalarında dere yatağında bırakılan yer için davanın makul süre içerisinde açılmadığından reddine karar vermek gerekirken yazılı olduğu üzere kabule karar verilmesi doğru olmamıştır. Davalı Hazine vekilinin buna ilişkin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile hükmün bu bölümünün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.