muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/20413, Karar No: 2012/3613, Tarih: 15.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/20413 E.  ,  2012/3613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.293,15 TL ödeme tarihinden itibaren reeskont faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın görevsizlik nedeniyle reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada; davacı şirket ile davalı Sağlık Bakanlığı arasında düzenlenen sözleşme gereğince davacının yüklenici olarak davalı idareye bağlı ...Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin yemek pişirme, dağıtım, servis ve sonrası hizmetleri alımı işinin taahhüdünü üstlendiği, davacının bu hizmetini ifa ederken 5510 sayılı yasanın 81.maddesinde belirtilen sigortalıların malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primlerinden işveren hissesinin hazinece karşılanacak beş puanlık kısma tekabül eden 2.293,15 TL'nın davalı idare tarafından davacının hak edişinden kesilerek davacıya 2.293,15 TL eksik ödeme yapıldığını, bu kesintinin davalı tarafından yapılamayacağı ileri sürülerek fazlaya ilişkin hakların saklı tutularak 2.293,15 TL'nın davalıdan tahsili talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece, davanın 5510 sayılı Yasının uygulanmasından kaynaklandığı, aynı yasanın 101.maddesine göre bu Kanunun uygulamasından doğan uyuşmazlıkların İş Mahkemesinde görüleceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.Görev konusu, kamu düzeni ile ilgili olup, taraflarca ileri sürülmese bile mahkemece yargılamanın tüm aşamalarında re'sen nazara alınır.

İş Mahkemeleri 5521 sayılı Kanunla kurulmuş olan istisnai nitelikte Özel Mahkemelerdir.

Somut olayda, uyuşmazlık 5510 sayılı Yasadan değil taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinden kaynaklandığı, SGK'nın davada taraf olmadığı, davacı (yüklenici) tarafından 5510 sayılı Yasanın 81/1 maddesi gereği hazineye karşı açılan bir davanın da bulunmadığı nazara alındığında davada görevli mahkeme İş Mahkemeleri değil Genel Mahkemelerdir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11960, Karar No: 2019/14136, Tarih: 07.10.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/11960 E.  ,  2019/14136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

... 18. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 02/03/2017 tarih ve 2012/231 E. - 2017/180 K. sayılı kararının davalı ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay.... Hukuk Dairesi’nin 22/01/2019 tarihli 2017/3090 E. - 2019/586 K. sayılı kararıyla davalı vekilinin adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine dosyanın HMK’nun 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334 ve devamı maddeleri uyarınca; adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispat etmesi, davada veya talepte haklı olduğu hususunda da mahkemede kanaat uyandırması gerekir.

Aynı Kanunun 336/2. maddesine göre de; adli yardım talebinde bulunacak kişinin, yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren, mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye ibraz etmesi zorunludur.

Somut olayda; adli yardım talebine ilişkin dilekçe ve ekinde yer alan bilgi ve belgeler, tek başına adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğunu ispatlar nitelikte değildir.

Yukarıdaki nedenlerle Yargıtay.... Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olduğundan, davalı vekilinin yerinde bulunmayan itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen itirazlarının HMK’nun 337/2. maddesi gereğince kesin olarak REDDİNE, 07/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/526, Karar No: 2013/5715, Tarih: 28.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/526 E.  ,  2013/5715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) ... İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesinin 9. fıkrasının 8 bendinde "derelerin iki tarafından kadastral sınırından itibaren 100 metrelik yapı yaklaşma mesafesi bırakılır." hükmü yer almakta iken 16.01.2013 tarih ve 2 sayılı genel kurul kararı ile "derelerin ıslah kesitinin her iki yanında temizlik bakım ve onarımların yapılabilmesi maksadıyla imar planlarında en az 10 metrelik dere işletme bandı ayrılır. Dere ıslah alanı ile dere işletme bantları idarece kamulaştırılır." hükmü getirilmiştir.

Dava konusu taşınmazın imar planında ne kadarlık kısmının dere işletme bandında kaldığı, bu durumun imar planına işlenip işlenmediği, yönetmeliğin değişmesinden önce 100 metre olarak belirlenen yapı yaklaşma mesafesinin değiştirilmesi için karar alınıp imar planında tadilat yapılıp yapılmadığı ilgili ... ve imar planlarını yapan belediyelerden sorulmasından,

2) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda kiyasi emsal kabul edilen taşınmazın bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulmasından,

3) Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıyasi emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden getirtilmesinden,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/42267, Karar No: 2015/714, Tarih: 14.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/42267 E.  ,  2015/714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen infaz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 07.09.2005 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 09.09.2013 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2420, Karar No: 2019/2430, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2420 E.  ,  2019/2430 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2782, Karar No: 2009/3614, Tarih: 25.05.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/2782 E.  ,  2009/3614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PENDİK İCRA MAHKEMESİ

Alacaklısını zarara uğratmak kastiyle mevcudunu eksiltmek suçundan sanıklar ... ve ...'un ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA, 25.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1231, Karar No: 2011/5488, Tarih: 21.04.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/1231 E.  ,  2011/5488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

Aynı kamulaştırmaya ilişkin Dairemizce geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvellerine göre (ör; Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/119 E.-456 K., Dairenin 2010/1627 E.-8435 K.) biber ürününün 2008 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi 2.150 kg olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda daha yüksek verim (2.350 kg) üzerinden hesap yapılması doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan bozmaya uygun ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9297, Karar No: 2012/11028, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/9297 E.  ,  2012/11028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kullanım kadastrosu sonucunda ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 28205 ada 30 parsel sayılı 3023.73 metrekare yüzölçümünde, arsa vasıflı taşınmaz beyanlar hanesine "6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır. ...'ın kullanımındadır "şerhi verilerek Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, kadastro işlemleri sırasında usulsüzlük yapıldığını, kayalık, falez, çalılık vasfında yerlerin yasaya aykırı suretle bilirkişi ve muhtarların aile fertlerine ve yakınlarına yazıldığını, davalı adına olan zilliyetlik şerhinin iptaline karar verilmesi verilmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın tapu kaydınının beyanlar hanesinde gösterilen şerhin şahsi hak olduğu ve bu hakkın dava yolu ile genel mahkemeden istenemeyeceği gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Taşınmaz hakkındaki kullanım kadastrosuna ilişkin tespit 25.08.2010 tarihinde kesinleşmiş ve tapu kaydı oluşmuştur. Davacı Hazine 12.05.2011 tarihli dilekçesi ile davalının taşınmaz üzerinde kullanımı olmadığı iddiası ile dava açmış olup, davanın 3402 sayılı Yasa'nın 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık sürede açılmış olmasına ve kullanım kadastrosuna ilişkin davalarda anılan Yasa maddesinin uygulanamayacağına ilişkin yasal bir düzenleme bulunmamasına göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki, hüküm tarihi olan 5.6.2012 tarihinden önce 26.04.2012 tarihli 28275 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6292 sayılı Kanun'un 9. maddesinin 2. bendi, "Hazine tarafından kişiler aleyhine açılan davaların durdurulacağı" hükmünü içermektedir. Hal böyle olunca Mahkemece, anılan Yasa maddesi uyarınca işlem yapılması zorunlu olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6930, Karar No: 2015/18685, Tarih: 26.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6930 E.  ,  2015/18685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bartın Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2010/211-2014/293

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre; dava konusu taşınmazlardan geçen enerji nakil hattı nedeniyle 19.06.175 tarihinde TEK Yönetim Kurulunca kamu yararı kararı alındığı, davacının taşınmazı devraldığı, N.. Ç.. ve M.. D.. hakkında Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi gereğince, zilyetlik tutanağı tanzim edildiği ve bu şahıslardan N.. Ç..'ye 08.02.1977 tarihinde, M.. D..'na ise 15.02.1977 tarihinde kamulaştırma işlemine ilişkin belgelerin usulüne uygun tebliğ edildiği, davalı idare tarafından da 19.madde gereğince, irtifak hakkı tesisi için adı geçenler aleyhine açılan davalar sonucunda, irtifak hakkı tesisine karar verildiği, 1978 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında bu irtifak haklarının tapuya işlenmediği, mahkemece yapılan keşif sırasında davaya konu enerji nakil hatlarının kamulaştırması yapılarak kesinleşen enerji nakil hattı olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda, davaya konu enerji nakil hatları yönünden davalı idarece yapılan kamulaştırma işlemleri kesinleştiğinden dolayı kamulaştırmasız el atmadan söz edilemeyeceğinden, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın reddi sonucu itibariyle doğrudur.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14609, Karar No: 2015/12822, Tarih: 17.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14609 E.  ,  2015/12822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı-karşı davalı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı-karşı davalı vekilleri tarafından sunulan 24.08.2015 tarihli dilekçe ile özetle; "...taraflar arasında ... 2. Aile Mahkemesinde görülmekte olan 2014/531 Esas sayılı dosyanın 18.06.2015 tarihli celsesinde hâkim tarafından tanığa soru sorulmasına rağmen hâkimin sorduğu sorunun zapta geçirilmediği, sanki tanık kendiliğinden bu açıklamayı yapıyormuş gibi gösterildiği, davacı-karşı davalı vekillerinin ısrarlı tutumları sonucu hâkimin sorduğu soruyu zapta yazdırdığı, hâkimin diğer tanıklar için de benzer davranışlar gösterdiği, hâkimin davacı-karşı davalı vekiline mahkeme hâkimini reddetmelerini söylediği, bu beyanın zapta geçmesi istenince hâkimin bu durumu tutanağa yazdırdığı, hâkimin tarafsızlığını yitirdiği, bir kısım talepleri hakkında hiçbir karar ihdas edilmediği, taraflar ve çocuklar hakkında danışmalık tedbirinin uygulanacağı belirtilmişse de dilekçe tarihine kadar uygulanmadığı, müşterek çocuklar hakkında tedbiren velayet tayini talep edildiği halde dosyadaki delillerin incelenmemesi nedeni ile velayet ya da çocukların rehabilitasyonu için yasal gereklerin yapılmamış olması, davalının duruşma düzenini bozan davranışlar sergilemesine rağmen duruşma salonundan çıkarılmamış olması, kamu düzenine ilişkin konularda ara kararların yerine getirilmediği...” gerekçesi ile reddi hâkim talebinde bulunulmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından ret isteminin reddine disiplin para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına ilişkin verilen karar, davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hâkimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/12/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33, Karar No: 2015/422, Tarih: 24.11.2015

**Ceza Genel Kurulu         2014/33 E.  ,  2015/422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Ağır Ceza

Taksirle üç kişinin ölümüne ve dört kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanığın TCK'nun 85/2, 62, 63, 53/6. maddeleri uyarınca beş yıl on ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin bir yıl süreyle geçici olarak geri alınmasına ve mahsuba ilişkin, ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... gün ve ... sayılı hükmün sanık müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay ... Ceza Dairesince ... gün ve ... sayı ile;

"Sanığın, gece vakti, aydınlatmanın olmadığı olay mahallinde, sürücülerin uyarılması bakımından gerekli önlemleri almadan, trafiğin seyir güvenliğini tehlikeye atacak tarzda yol kenarındaki bankete düşen aracı çekmek için, üzerinde tepe lambası bulunmayan traktörü ile kaplama içinde durduğu sırada, kendi şeridinde seyreden ölenin kullandığı araçla traktörün sağ arka tekerine çarpması sonucu meydana gelen olayda temel ceza tayin edilirken asgari hadden daha fazla ayrılması gerektiğinin gözetilmemesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

... Ağır Ceza Mahkemesi ise ... gün ve ... sayı ile;

"Ölenin yola gereken dikkati vermediği çarpmanın şiddetinden anlaşılmakla, hızını, sürüşünü meskun mahal şartları ile far ışığı altındaki görüşüne göre ayarlamamış olması nedeniyle tali kusurunun olduğu anlaşılmıştır. Olayda müteveffanın da tali kusurlu olması, kazanın meydana geldiği yer, müteveffanın aracında istiap haddinden fazla yolcu bulunması birlikte değerlendirildiğinde, sanığa önceki hükümle verilen hapis cezasının olayın oluş şekli itibariyle doğru olduğu" gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Direnme hükmünün sanık müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.01.2014 tarih, 139592 sayı ve "onama" istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; iki yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasını gerektiren taksirle üç kişinin ölümüne, dört kişinin de yaralanmasına neden olma suçundan sanık hakkındaki temel cezanın yedi yıl olarak tayin edilmesinin isabetli olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına göre;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; iki yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasını gerektiren taksirle üç kişinin ölümüne, dört kişinin de yaralanmasına neden olma suçundan sanık hakkındaki temel cezanın yedi yıl olarak tayin edilmesinin isabetli olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına göre;

Olay günü saat 18.20 sıralarında ölen ...'nün sevk ve idaresindeki içerisinde kendisi de dahil olmak üzere yedi kişinin bulunduğu otomobili ile meskûn mahalde, aydınlatması bulunmayan, 7,2 metre genişliğinde iki yönlü, düz ve eğimsiz, iki tarafında banket bulunan yolda, Sarıkaya istikametinden ... istikametine seyrederken, kaza mahalline geldiğinde kendi seyrine göre yolun sol tarafındaki bankete düşmüş olan otomobili çekmek için seyir şeridi üzerinde diklemesine duran sanığın yönetimindeki tepe lambası bulunmayan traktörün sağ arka tekerine çarpması sonucu meydana gelen kazada kendisiyle birlikte üç kişinin öldüğü, iki kişinin kemik kırığı olacak, bir kişinin basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek, bir kişinin de geçici rapora göre kemik kırığı oluşacak, kesin raporuna göre ise basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaralandığı,

Trafik kazası tespit tutanağında; kazanın oluşumunda sanığın; aracında bulundurması gereken sarı uyarı lambasını bulundurmamak, iş ve tarım makinelerinin gece trafiğe çıkması yasağına uymamak, çeken ve çekilen araçlarla ilgili tedbirleri yerine getirmeden araç çekme, dönemeç veya tepe üstü gibi yerlerde kırmızı ışık cihazı veya kırmızı renkteki yansıtıcının aracın ön ve arkasından en az otuzar metre mesafede olacak ve araç sürücüleri görebilecek şekilde yerleştirmemek kurallarını ihlal ettiği, ölenin ise taşıma sınırının üstünde yolcu almak ve kaza yerinde fren izinin olmaması, araçlardaki hasarın büyüklüğü, çarpma olayından sonra traktörün savrulduğu 9,65 metrelik mesafe göz önüne alındığında aracın hızını, yük ve teknik özelliğini, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak kurallarını ihlal ettiği bilgilerine yer verildiği,

Cumhuriyet savcılığınca yapılan olay yeri incelemesinde; ölenin yönetimindeki aracın gidiş istikametinde herhangi bir tedbir alınmadığı, karşı yönden gelen araçlar için çarpma noktasına gelmeden otuz metre geride yansıtıcı reflektör bulunduğu, traktörün sağ arka tekerinin çıkmış, otomobilin ise ön tarafının hasarlı olduğu tespitine yer verildiği,