muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/36808, Karar No: 2017/5533, Tarih: 15.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/36808 E.  ,  2017/5533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü :

1- Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre suça konu yerde işçi olarak çalışan ve suça sürüklenen çocukların arkadaşı olan tanık ... ile birlikte ona yardım amacı ile suça konu yere girmeleri nazara alındığında mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Eylemin gerçekleştiği polis lojmanlarında tadilat yapıldığı, tanık ...'ın tadilat işinde çalışan kişilerden biri olduğu, suça sürüklenen çocukların ona yardım etmek için suç yerine geldikleri, suça sürüklenen çocukların, daire kapısının tadilat nedeniyle sökülmüş olduğunu görüp içeri girdikleri, mağdurun iki odaya toplayıp üzerine naylondan örtü serdiği eşyaları arasından toplam değeri 80 TL olan iki adet hoparlör ile bir adet saç kurutma makinesini alıp lojman dışına çıktıkları, suça konu eşyaları tanık ...'a ait motosiklete koyup onu beklemeye başladıkları, bu sırada lojmanda nöbetçi olan ve eylemin mağduru ...'ın şüphelenip kendi dairesine çıkıp valizinin açılarak elbiselerinin karıştırıldığını öğrenip suça sürüklenen çocukların motosiklete bıraktığı poşeti kontrol ettiğinde suça konu eşyaları bulup muhafaza altına aldığı olayda, suça sürüklenen çocuklarda hırsızlık kastının bulunduğu, mağdur ...'a karşı hırsızlık suçunun, mağdur ...'a karşı hırsızlığa teşebbüs suçunun unsurlarının gerçekleştiği gözetilmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün istem gibi BOZULMASINA, 15/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27230, Karar No: 2017/7686, Tarih: 20.06.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/27230 E.  ,  2017/7686 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19/12/2013 tarih ve 2009/79-2013/1130 sayılı hükmün Dairemizin 02/06/2016 tarih ve 2015/9451-2016/14207 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, ...'nin sahibi olduğunu, 2002 yılında hazırlanan bir faturada 573,26 TL tutarındaki reçetenin sahte olduğunun iddia edildiğini, bu nedenle sözleşmenin 2 yıl süreyle fesih edildiğini, sahtecilik konusunda ispat işleminin yapılamadığını ileri sürerek, muarazanın giderilmesi ile sözleşmenin feshi işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafça temyiz edilmiş, dairemizin 02.06.2016 günlü kararı ile mahkeme hükmü; eczacının kendi çalışanlarının fiillerinden sorumlu olduğu unutulmamak suretiyle, yeni protokollerde dahi sahte reçete düzenlemenin cezayı gerektirdiği gözetilerek, gerekirse adına davaya konu reçete düzenlenen kişinin de dinlenmesi ve bu reçeteyi düzenleyen kişinin eczacıyla bağının tespit edilmesi suretiyle, reçetenin sahte olup olmadığı ve davacının sorumluluğunun olup olmadığı hususunun incelenmesiyle hüküm kurulması gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır gerekçesiyle bozulmuş, davacı da karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dava, davacı tarafından sahte reçete fatura edilmiş olması nedeniyle 2008 Yılı Eczane Protokolünün 6.3.19. maddesi gereğince, sözleşmenin 2 yıl süreyle fesh edilmesi kararının iptaline ilişkindir. 2008 Yılı Eczane Protokolünün 6.3.19. maddesi; “Eczacı ya da eczane çalışanlarınca Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak Kuruma sahte ilaç küpürü veya sahte reçete veya sahte rapor fatura edildiğinin tespiti halinde reçete bedelinin 10 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 2 yıl süre ile sözleşme yapılmaz. Uygulanacak cezai şart 10.000TL den az olamaz. Ancak, söz konusu sahte küpür veya sahte reçete veya sahte raporun eczacının kastı dışında üçüncü kişilerin dahli ile kuruma fatura etme işlemi gerçekleşmiş ise bu madde hükmü uygulanmaz.” şeklindedir. Davacı eczacı hakkında “kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık” isnadıyla açılan kamu davası ise zamanaşımına uğraması nedeniyle düşürülmüştür. Mahkemece, davacıya yüklenecek herhangi bir kast veya kusurlu davranışın bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak dairemizce mahkemenin kararı eczacının kendi çalışanlarının fiillerinden sorumlu olduğu unutulmamak suretiyle, yeni protokollerde dahi sahte reçete düzenlemenin cezayı gerektirdiği gözetilerek, gerekirse adına davaya konu reçete düzenlenen kişinin de dinlenmesi ve bu reçeteyi düzenleyen kişinin eczacıyla bağının tespit edilmesi suretiyle, reçetenin sahte olup olmadığı ve davacının sorumluluğunun olup olmadığı hususunun incelenmesiyle hüküm kurulması gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır gerekçesiyle bozulmuşsa da, dava konusu reçete sahibinin beyanından da anlaşıldığı üzere reçete yazılmasına aracılık eden kalfa Köksal’ın dava dışı ... Eczanesi kalfası olduğu, dolayısıyla davacı eczanenin sahte reçete düzenlenmesi ile bir ilgisinin bulunduğunun tespit edilemediği sabit olmakla, açıklanan nedenle mahkeme kararının onanması gerekirken zuhulen bozulduğu anlaşılmakla, davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile, Dairemize ait 02.06.2016 tarih, 2015/9451 Esas, 2016/14207 Karar sayılı “bozma” ilamının kaldırılmasına, hükmün açıklanan nedenlerle onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemize ait 02.06.2016 tarih, 2015/9451 Esas, 2016/14207 Karar sayılı “bozma” ilamının kaldırılmasına, mahkemenin kararının ONANMASINA, 20/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/9517, Karar No: 2003/4340, Tarih: 26.05.2003

10. Hukuk Dairesi 2002/9517 E., 2003/4340 K.

**10. Hukuk Dairesi 2002/9517 E., 2003/4340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, 1.600.000.000 lira alacağın kesinti tarihi itibariyle yasal faiziyle birlikte davalı kurumdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı kurum sigortalılarının özürlü çocuklarının gelişim ve eğitimlerinin, davacı Zihinsel Yetersiz Çocukları Koruma ve Yetiştirme Vakfına ait rehabilitasyon merkezinde yapılması konusunda taraflar arasında varılan mutabakat (protokol) gereği olarak, bu yörede ikamet eden bir kısım sigortalıların özürlü çocuklarının bu kuruluşta eğitim programına alındıkları bu cümleden olarak davalı Kurumca bu iş için saptanan ücretlerin de düzenli olarak ödendiği halde, daha sonra ücret tarifelerinde yapılan değişiklik nedeniyle çıkan çekişme sonucu, kurumca yapılan eksik ödeme ve kesintilerden kaynaklandığı anlaşılan iş bu davanın açıldığı görülmektedir.

Açıklanan duruma göre taraflar arasındaki davada özürlü çocuklar hakkında öngörülen yardımların yapılacağına ilişkin yasal dayanağı oluşturan 506 sayılı yasanın Ek 37. maddesinden yararlanma koşullarının oluşup oluşmadığı diğer bir deyişle yasa maddesinin uygulanmasından kaynaklanan bir durum söz konusu değildir. Zira görülmekte olan iş bu davada anılan yasa maddesinde sözü edilen özürlü çocuklarının gelişme ve eğitime muhtaç olup olmadıkları, diğer bir deyişle bunların yasanın aradığı koşulları taşıyıp taşımadıkları, dolayısıyla da yasa maddesinde öngörülen yardımlardan yararlanmalarına engel bir durumun olup olmadığı ve bu yardımları hakedip etmedikleri konularında herhangi bir çekişme yoktur. Çekişme konusu, Davalı ile davacı arasında varılan mutabakat gereği öngörülen ücret tarifelerinin uygulama biçiminden kaynaklanan bir alacak verecek ilişkisinden ibaret olup olayda hiçbir şekilde 506 sayılı yasanın uygulama yeri bulunmamaktadır. Şu halde 506 sayılı yasanın 134. maddesi çevresinde sınırlı yetki ile donatılmış iş mahkemeleri bu davada görevli olmayıp görev genel yetkili mahkemelere aittir.

Açıklanan hukuki ve usuli durumlar gözetilerek mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde işin esasının incelenerek karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.05.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1954, Karar No: 2019/2366, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1954 E.  ,  2019/2366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10461, Karar No: 2023/577, Tarih: 09.02.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/10461 E.  ,  2023/577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/1414 E., 2019/453 K.

KARAR : İstinaf talebinin kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekilinin tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davanın konusu; ... ili ... ilçesi ... Köyü ... mevkii 1135 parsel 13944,41 m2 zeytinlik vasfıyla 07.11.2017 tarihinde tam hisse ile ... adına tespit edilmiş olup 12.01.2018-12.02.2018 tarihleri arasında askı ilana çıkarılmışsa da eldeki dava nedeniyle kesinleşmemiştir.

2. Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; davaya konu 1135 parsel sayılı taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) geçici 8 nci maddesine göre yapılan çalışmalarda davalı adına tespit edildiğini, evveliyatının orman olması sebebiyle zilyetlikle ediniminin mümkün olmadığını, davalı adına yapılan tespit ve tescilin kanuna aykırı olduğunu, davalının zilyetlik şartlarını da sağlamadığı, davalı adına yapılan tespitin iptali ile Hazine adına tespit ve tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazı uzun yıllardır kullandığını, dedesinden babasına, babasından ise kendisine intikal ettiğini, taşınmazda nizasız fasılasız müvekkilinin 20 yıldan çok daha öncesine dayanan bir kullanıma sahip olduğunu, açılan davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazı uzun yıllardır kullandığını, dedesinden babasına, babasından ise kendisine intikal ettiğini, taşınmazda nizasız fasılasız müvekkilinin 20 yıldan çok daha öncesine dayanan bir kullanıma sahip olduğunu, açılan davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın kesinleşmiş orman tahdit haritasına göre orman sınırları dışında kaldığı, orman sayılmayan yerlerden olduğu ve kesinleşmenin üzerinden 20 yıldan fazla bir zamanın geçtiği, taşınmazın tespitten önce 20 yılı aşkın bir süredir harnupluk ve zeytinlik olarak kullanılması suretiyle ekonomik amacına uygun olarak kullanıldığı, Anayasal Sosyal Devlet İlkesi, 3573 sayılı "Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkında Kanun( 3573 sayılı Kanun )" ve bunda değişiklik yapan 4086 sayılı Kanun hükümleri ve yabani zeytinlerin aşılattırılmasının imar ve ihya sayılacağı yönlü Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargtay Hukuk Genel Kurulu Kararı, taşınmaz içerisinde 225 adet zeytin ağacı bulunmakla, dönüm başına düşen ağaç sayısının 10 ağaç sayısından fazla olduğu hususu nazara alındığında, bu haliyle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 713 üncü maddesi ve 3402 sayılı Kadastro Kanun'un (3402 sayılı Kanun) 14 üncü maddesindeki taşınmazın zilyetlikle kazanımı koşullarının davalı açısından gerçekleştiği ve dava konusu taşınmazın mülkiyetinin hazineye bırakılması zeytinliğin bakımsız kalmasına ve yokolmasına sebebiyet vereceğinden bahisle davanın reddine, dava konusu ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 1135 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın özel mülkiyete konu edilecek yerlerden olmadığını, zilyetlikle mülk edinme koşullarının da oluşmadığını, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporu ile karar verildiğini, tarafsızlığı şüpheli tanık beyanlarına dayanıldığını bu nedenlerle yerel mahkeme kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın özel mülkiyete konu edilecek yerlerden olmadığını, zilyetlikle mülk edinme koşullarının da oluşmadığını, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporu ile karar verildiğini, tarafsızlığı şüpheli tanık beyanlarına dayanıldığını bu nedenlerle yerel mahkeme kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konu taşınmaz hakkında herhangi bir tapu kaydı ve tahsis işlemi bulunmadığı, davalı tarafça da bu yönde herhangi bir iddiada bulunulmadığı, mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarında dava konusu taşınmazın yüzeyinin yaklaşık %50 sinin kayalıklarla kaplı olduğu, taşınmazda imar ihya işleminin yapılmadığı, taşınmaz üzerinde dağınık vaziyette yaşları yaklaşık 50-60 olan 40-45 yıl önce aşılanmış 225 adet deliceden aşılı zeytin ağacı ve 30 adet harnup ağacı bulunduğu, taşınmazın doğal eğiminin %22 olduğu, taşınmazın orman kadastro sınırı dışında bırakıldığı, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 23.09.1983 gün ve 2896 sayılı Kanun ile değişik 1/ı maddesinde "sahipli arazideki aşılı ve aşısız zeytinliklerle, Özel Kanunu (...1939 gün 3573 sayılı Kanun) gereğince Devlet Ormanlarından tefrik edilmiş ve imar, ıslah ve temlik şartları yerine getirilmiş bulunan yabani zeytinlikler ile 09.07.1956 gün ve 6777 sayılı Kanunla tasrih edilen yabani veya aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar orman sayılmaz" hükmünün bulunduğu, taşınmaz üzerinde bulunan ve orman ağacı niteliğindeki delice ağaçlarının aşılanması halinde orman sayılan yerlerde 3402 sayılı Kanun'un 17 nci maddesinin uygulanmayacağı, %12’den fazla eğimli delicelerin muhafaza (koruma) makisi olduğu, muhafaza makilerinin Yunus Emre Vakfı Kanunu'nun 1 inci maddesi ile değişik 3116 sayılı Orman Kanunu'nun (3116 sayılı Kanun) 1/e maddesinin istisnasını teşkil ettiği, aynı maddenin son fıkrası gereğince Devlet Ormanı olarak kabulü gerekeceği, yine 08.09.1956 tarihinde yürürlüğe giren 6831 sayılı Kanun'un 1/J maddesi gereğince toprak muhafaza karakteri taşıyan funda ve makiliklerin orman sayılan yerlerden olduğu, bilimsel olarak, eğimin % 12’yi aştığı yerlerin toprak muhafaza karakteri taşıyacağı, bu nedenle orman sayılan yerlerden olduğunun kabulü gerekeceğinden bahisle İstinaf yoluna başvuran davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ( 6100 sayılı Kanun) 353/2 inci maddesi gereğince kabulüne, ... Kadastro Mahkemesinin 10.05.2018 tarihli, 2018/76 Esas ve 2018/206 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile; ... ili ... ilçesi ... Mahallesi ... mevki 1135 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın 3944,41 m2 yüzölçümle orman vasfı ile davacı Hazine adına tespiti ile tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; taşınmazın 20 yılı aşkın süredir tarım arazisi olarak kullanıldığını, imar ve ıslah ile tüm kayalıkların tarıma elverişli hale getirildiğini, zeytin ve keçiboynuzlarının aşılanarak ekonomiye kazandırıldığını, bunun bilirkişi raporlarıyla belirlendiğini, bu nedenle yerel mahkemenin verdiği ret kararı kaldırılarak bölge adliye mahkemesince verilen kabul kararının yerinde olmadığını bu kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 361 inci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanunu’nun 713 üncü maddesi, 3402 sayılı Kanun’un 14 üncü ve 17 inci maddeleri ile geçici 8. Maddesi, 6831 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi

3. Değerlendirme

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. 6831 sayılı Kanun'un orman sayılan yerleri düzenleyen 1inci maddesinin j bendinin karşıt anlamından (mefhum-u muhalifinden), orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan funda veya makilerle örtülü yerlerin orman sayılacağı sonucuna ulaşılmaktadır. Orman Kadastrosu ve 2/B Uygulama Yönetmeli'ğinin 14/o maddesinde, orman ve toprak muhafaza karakteri; üzerindeki bitki formasyonu ile taşkınları, şiddetli yağış sonrası oluşan zararlı akışları, toprak erozyonunu, toprağın strüktür ve tekstürünün bozulmasını önleyici, su verimini artırıcı etkisi bulunan ve eğimi %12 den fazla olan yerler olarak tanımlanmıştır. Orman Kanunu’nun 23. maddesinde de, Ziraat Vekaletince, arazi kayması ve yağmurlarla yıkanması tehlikesine maruz olan yerlerdeki ormanlarla, meskün mahallerin havasını, şose ve demiryollarını, toz ve kum fırtınalarına karşı muhafaza eden ve nehir yataklarının dolmasının önüne geçen veya memleket müdafası için muhafazası zaruri görülen Devlet ormanları veya maki veya fundalarla örtülü yerlerin daimi olarak muhafaza ormanı olarak ayrılabileceği düzenlenmiştir. Tüm bu düzenlemelere göre makilik, fundalık, çalılık, pırnallık, meşelik v.b. türünden bitki örtüsü ile kaplı yerlerin, eğiminin % 12 den fazla olmasının tek başına o yerin orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdığı anlamına gelmeyeceği ve dolayısıyla orman sayılan yerlerden sayılması için yeterli bulunmayacağı anlaşılmaktadır. Bu tür yerlerin orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması için eğime ilave olarak yukarıda belirtilen diğer unsurlarında bir ya da birkaçının birlikte bulunması gerekmektedir. Uzman bilirkişilerce yukarıda belirtilen bitki örtüleri ile kaplı % 12 den fazla eğime sahip yerlerin orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyıp taşımadığına ilişkin rapor hazırlarken; bölgenin ve arazinin genel yapısı, iklim ve mevsim özelliği, toprağın cinsi, su ve rüzgar erozyonuna göre durumu, eğimin şiddeti, bitki örtüsünün türü, kök ve gövdesinin niteliği, toprağa tutunma özelliği, gerekirse laboratuarda yapılacak toprak analizi ile elde edilecek bilimsel veriler ve maddi bulgulara aykırı düşmeyen hüküm kurmaya yeterli, Yargıtayın, yerel mahkemenin ve tarafların denetime elverişli olmasına özen gösterilmelidir. Dava dosyasının somut özelliği ile irtibatlandırılmamış, kanun ve yönetmelikteki tabirlerin tekrarı şeklindeki genel ve soyut açıklamalarla yüksek eğimli yerlerin orman ve toprak muhafaza karakterini doğrudan taşıdığı yönündeki raporlar hüküm kurmaya yeterli görülmemelidir.

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 16.04.2018 tarihinde yapılan keşif sonrasında alınan orman bilirkişi raporunda; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında orman sayılmayan yerlerden olduğu , dava konusu taşınmazın en eski tarihli memleket haritasında "çalılık" simgeli yeşile boyalı alan olarak gösterildiği, 1954 yılı hava fotoğrafında ise maki formasyonuna ait bitki örtüsü ve kayalık olduğu, 1991 yılı memleket haritası ve 1992 yılı hava fotoğrafında da aynı şekilde olduğu, keşif esnasında ise taşınmaz üzerinde yaşlı aşılı zeytin ve harnup ağacı olduğu, hava fotoğrafında görünen geniş yapraklı ağaçların bu ağaçlar olduğu, maki formasyonunda olan delice ve harnupların aşılanarak mahsuldar hale getirildiği, taşınmazın doğal eğiminin %22 olduğu, taşınmazın üzerinde maki formasyonuna ait bitki örtüsü bulunduğu, üzerinde asli orman ağacı bulunmadığı, üzerindeki bitki formasyonu ile taşkınlıkları şiddetli yağış sonrası oluşan zararlı akışları, toprak erozyonu, toprak strüktür ve tekstürünün bozulmasını önleyici , su verimini artırıcı etkisinin bulunmadığı, öncesinin orman ve toprak muhafaza karakteri taşımayan makilik olduğu orman olmadığı tespit edilmiştir. Yine alınan ziraat bilirkişi raporunda; taşınmazın yüzeyinde herhangi bir imar ihyanın söz konusu olmadığı, toprak yüzeyinin yaklaşık %20-30 taşlık ve %50 kayalık olduğu, taşınmazın üzerinde yaşları yaklaşık 50-60 olan 40-45 yıl önce aşılanmış 225 adet zeytin (deliceden aşılı) ve 30 adet harnup ağacı bulunduğu, topraklı kısımda evveliyatında kuru tarım arazisi niteliği ile nadaslı hububat tarımı yapıldığı keşif tarihi itibariyle 8-10 yıldır bu amaçla kullanıldığına dair emareye rastlanmadığı, orman raporunda belirtildiği gibi orman sayılmayan yerlerden olduğu tespit edilmiştir.