muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/22451, Karar No: 2014/3542, Tarih: 27.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/22451 E.  ,  2014/3542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/69307

MAHKEMESİ : Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2009

NUMARASI : 2008/1292 (E) ve 2009/1364 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

24.03.1989 gün ve 1988/1-1989/2 sayılı Yargıtay İçtihadı birleştirme kararında açıklanan “açığa imzalı ve yazısız bir kağıda sahibinin zararına olarak hukuki hüküm ifade eden bir muamele yazıldığı ve yazdırıldığı iddiasının HUMK’nun ayrık tuttuğu durumlar dışında tanıkla ispat edilemeyeceği, yazılı delille ispatının gerektiği” yönündeki “yazılı delille ispat” kuralı, kararda da belirtildiği üzere açığa imzayı atan tarafından önceden ve rızaya dayalı olarak faile teslim edilmiş olan belgenin fail tarafından verilme nedenine aykırı olarak doldurulmasını düzenleyen 765 sayılı TCK’nun 509. maddenin 1. fıkrasındaki (5237 sayılı TCK’nun 209/1.) şikayete tabi suç yönündendir. Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.05.2001 gün ve 2001/6-70-2001/77 sayılı kararında belirtildiği üzere, imza sahibinin tevdi ettiği kişinin kâğıdın zilyetliğinden vazgeçerek bunu yazdırması halinde kağıdın yeni zilyedi açısından “esasen kendisine tevdi ve teslim olunmayan kağıdı bertakrip (hukuka aykırı) ele geçirme” keyfiyeti gerçekleşmiş olacağından eylem 765 sayılı TCK’nun 509. maddesinin 2. fıkrasındaki suç, açığa imza atandan aldığı kağıdı faile verenin eylemi de “bertakrip ele geçiren failin fiiline iştirak" söz konusu olacaktır. Dolayısıyla İçtihadı Birleştirme Kararında 765 sayılı TCK’nun 509. maddesinin 1. fıkrası için aranan “yazılı delille ispat” kuralının aksine “hukuka aykırı ele geçirme” olgusunun ispatı tanık dahil her türlü delille mümkündür.

Somut olayda ise katılanın soruşturma aşmasında “..Ben kesinlikle şüpheli M.. S..'a bono vermediğim halde şüpheli M.. S.. Ankara 5. İcra Müdürlüğünün 2008/742 sayılı takip dosyası ile benim aleyhimde icra takibinde bulundu, bunun üzerine takibe konu bonoyu incelediğimde bonodaki borçlu kısmındaki imzaların bana ait olduğunu ancak bononun ödeme tarihi ve miktar kısımlarındaki yazı ve rakamların bana ait olmadığını tespit ettim ben suça konu bu bonoyu şüpheli M. T.'a vermedim. Ben Ö. G.'ye borcuma karşılık 2 tane açık senet vermiştim. Ben H. S.'na yine 2 tane açık senet vermiştim. Şüpheli Mevlana benim Ö. G.'ye ve H. S.'na vermiş olduğum açık senetlerden birini bu şahıslardan tespit edemediğim birinden alarak ödeme tarihi ve bedel kısımlarını doldurmuş veya doldurtmuştur.” şeklinde beyanda bulunması, mahkemedeki savunmasında ise Ö. G.'den almış olduğu 1.000,00 TL karşılığında boş olarak imzalı verdiği bononun daha sonra sanık tarafından doldurulup icraya konulduğunu açıklaması karşısında; ceza yargılamasının amacının maddi gerçeği ortaya çıkarmak olduğu gözetilerek,katılanın aşamalardaki açıklamarı doğrultusunda Ö. G. ve H. S.'nun, ayrtınılı beyanlarının alınması, sanık ile katılan arasında sanık tarafından var olduğu iddia edilen borcu ispata yarayacak bilgi ve belgelerin dosya içerisine alınması, katılanın, sanığa ait olan borcunun dayanaklarının ortaya koyulması, katılan ve sanığın ticari işletmesi, faaliyeti ve kazancının bulunup bulunmadığının ilgili vergi dairelerinden sorulup varsa bilanço, defter ve belgeleri ile banka kayıtları getirtilip aralarındaki alışverişi gösteren kayıtlar olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi de yaptırılarak Yargıtay Ceza Genel Kurulunun yukarıda anılan kararı, tanık beyanları ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13286, Karar No: 2015/8862, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13286 E.  ,  2015/8862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17222, Karar No: 2010/30346, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2010/17222 E.  ,  2010/30346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2010 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.110 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 16/12/2010  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4231, Karar No: 2025/2946, Tarih: 21.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/4231 E.  ,  2025/2946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2626 E., 2024/1530 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Biga 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/2 E., 2022/263 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili ve davalının kardeş olduğunu, müvekkilinin davalının kendisine Almanya'da taşınmaz alacağı vaadine güvenerek 28.000,00 Euro verdiğini, müvekkilini uzun süre çeşitli bahanelerle oyaladığını, satış işlemleri için bizzat Almanya'ya gitmesi gerektiğini söylemesi üzerine 2017 yılında müvekkilinin eşi ile birlikte Almanya'ya gittiklerini, buna rağmen davalının taşınmaz almadığı gibi parayı da iade etmediğini ileri sürerek; 28.000,00 Euro'nun fiili ödeme günündeki rayiç değeri üzerinden Türk Lirası olarak davacının adına taşınmaz alım işlemlerinin yapılacağı ümidiyle gittiği Almanya'dan dönüş tarihi olan 02.03.2017 tarihinden itibaren devlet bankalarınca Euro cinsinden açılan bir yıl vadeli mevduat hesaplarına uygulanan en yüksek faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkilinin davacıdan para almadığını, taşınmaz alımı konusunda da taahhüdünün bulunmadığını, iddia edilen meblağın elden verilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, müvekkilinin bu denli yüksek bir meblağı cebinde yurt dışına çıkaramayacağını, 10 Euro üzeri nakitlerin yurt dışına cepte çıkartılmasının beyana tabi olduğunu, müvekkilinin buna dair beyanının bulunmadığını, davacı ve eşinin 2017 yılında Almanya'ya geldiğini, her ne kadar müvekkiline vekâletname çıkartılmış ise de taşınmazı bizzat görüp almaya karar verdiklerini, ancak davacının eşinin taşınmazı beğenmemesi üzerine 10 günlük tatil sonunda döndüklerini, daha önce para alınmış olması halinde bu aşamada iade edileceğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tanıkların dinlenmesi neticesinde, davacının emekli olmak için Almanya'dan kendisine bir ev alması için davalıya vekâletname vererek, tüm masrafları dahil 28.000,00 Euro verdiği, paranın davalının bir arkadaşı aracılığıyla yurt dışına elden teslim ile çıkarıldığı, bu hususta davacı tanıkları E.P, ile tarafların ortak kuzeni M.D.'nin doğrudan beyanı olduğu, ayrıca tanık M.D.'nin taşınmazın davacı üzerine devredilmediğini belirttiği, 2017 yılında tarafların Almanya dönüşünde aralarındaki sözleşmeye güven ilişkisi içerisinde devam edildiğinin tanık beyanları ile anlaşıldığı, E.P. ve T.P.'nin tanıklıklarının duyum ve birebir şahit olma hususlarında belirli olup aktarımın olay örgüsüne uygun olduğu, her iki tarafla da eşit akrabalık seviyesinde olan tanık M.D.'nin ise görgüye dayalı ve bizzat davalıdan alınan beyanlara ilişkin tanıklık yaptığından bahisle davacının iddiasını ispatladığı, 2017 yılında Almanya dönüşünde sözleşmeyi bitirmediği daha sonra da davalıyı temerrüte düşürücü işlem yapmadığından temerrütün dava tarihi itibari ile oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile, 28.000,00 Euro'nun fiili ödeme günündeki rayiç değeri üzerinden Türk Lirası olarak 03.01.2022 tarihinden itibaren devlet bankalarınca Euro cinsinden açılan 1 yıl vadeli mevduat hesaplarına uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, karar verilmiş, karara karşı taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dinlenen davacı tanığı M. D.'nin davacı ve davalının kuzeni olması, her iki tarafa da aynı derecede hısımlığa sahip olması ve iddiaya ilişkin bilgisinin bizzat davalıdan duyumuna ilişkin olduğu gerekçesiyle, mahkemece tanık beyanına itibar edilerek verilen kararda usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, ancak harcın Hukuk Genel Kurulunun 1993/13-41 Esas 1993/145 Karar sayı ve 07.04.1993 tarihli kararında vurgulandığı üzere dava tarihindeki kur karşılığı Türk Lirası üzerinden karar tarihindeki nispi harç oranına göre alınması gerektiğinden taraf vekillerinin istinaf başvurusunun kabulüne, mahkemenin kararının kaldırılmasına, HMK’nın 353/1-b/2 maddesine göre, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilerek davanın kabulü ile harca dair mezkur şekilde hüküm kurmuş; karara karşı, süresi içinde taraf vekillerince temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, vekilin hesap verme ve iade borcu kapsamında en yakın ve davacının adına taşınmaz alım işleminin yapılacağı ümidiyle gittiği Almanya'dan dönüşü olan 02.03.2017 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiği belirterek kararın bozulmasını talep edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, vekilin hesap verme ve iade borcu kapsamında en yakın ve davacının adına taşınmaz alım işleminin yapılacağı ümidiyle gittiği Almanya'dan dönüşü olan 02.03.2017 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiği belirterek kararın bozulmasını talep edilmiştir.

Davalı vekili, tanıkların davacının birinci derecede yakınları olduğu, duyuma dayalı beyanda bulundukları, paranın davacı tarafından verilip verilmediğine ilişkin araştırma yapılmadığı ve davalının delillerinin toplanmayarak hukuki dinlenilme hakkının ihlal edildiği ve İlk Derece Mahkemesinin kararının gerekçesiz olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep edilmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, vekâlet sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye ve özellikle HMK 203. maddesi uyarınca, tarafların kardeş olması nedeniyle, her iki tarafa da aynı derecede hısımlığa sahip tanık beyanıyla davacının iddiasını ispatladığı, taraflar arasında belirli bir vade kararlaştırılmadığı ve davacının davadan önce davalıyı temerrüde düşürmediğinin anlaşılmasına göre taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/602, Karar No: 2012/7406, Tarih: 14.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/602 E.  ,  2012/7406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalıların maliki oldukları villaların yeraldığı Vaniköy Evleri Sitesinin bahçesine dikilen ağaçlar nedeniyle kayden maliki olduğu 934 ada 54 parsel sayılı taşınmazdaki 12 nolu villanın boğaz ve deniz manzarasının kapandığını ileri sürerek, ağaçların bahçe duvarı hizasından kesilmesi isteğinde bulunmuştur.

Bir kısım davalılar davanın reddini savunmuşlar, bir kısım davalılar ise, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; bir kısım davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 533,01 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 14.6.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4733, Karar No: 2020/5257, Tarih: 01.10.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/4733 E.  ,  2020/5257 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ..., Fer'i Müdahil ... aralarındaki dava hakkında ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28/02/2017 tarih ve 2014/577-2017/84 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 Sayılı HMK’nun 334 ila 340. maddelerinde düzenlenmiştir. Davalı adli yardım talebini temyiz yoluna başvuru sırasında istediğinden adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtay'a aittir (madde 336/3) ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerinin kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması (madde 334/1), yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi (madde 336/2) gereklidir.

Adli yardım talebini içeren dilekçe ile dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin itiraz yolu açık olmak üzere reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Bu red kararının, adli yardım talebinde bulunana tebliğine, süresi içinde itiraz edilmesi halinde, itirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay 4. Hukuk Dairesine gönderilmesine, itiraz edilmemesi veya itirazın reddi halinde, temyiz harçlarının ikmali için HMK.'nın 366. maddesinin atfı ile aynı kanunun 344. maddesi uyarınca mehil verilmesi, harç süresi içinde ikmal edildiği takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

3-Davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının adli yardım talebinin HMK.’nun 337. maddesine göre itiraz yolu açık olmak üzere REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenle işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, (3) nolu bentte açıklanan nedenle davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 01/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4429, Karar No: 2010/10447, Tarih: 07.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4429 E.  ,  2010/10447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineyi irad kaydedilmesine, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2901, Karar No: 2020/630, Tarih: 30.01.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/2901 E.  ,  2020/630 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6626, Karar No: 2011/13349, Tarih: 14.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6626 E.  ,  2011/13349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi kurulunca emsal alınan 1938 ada 2 parsel sayılı taşınmazın imar durumuna ilişkin Tekirdağ Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğünün 25.03.2011 gün ve 1504-2382 sayılı yazısında; "Malikince yaptırılan mevzi imar planı ile imar uygulaması yapılıp, imar parseline dönüştürüldüğünde Akaryakıt istasyonu olarak yasal hakları saklı imar parselidir. 04.07.2001 tasdik tarihli imar planında tarım alanında kalmaktadır." denilmesine karşın,

07.06.2011 gün 3088-4842 sayılı yazılarında ise "Taşınmaz üzerinde benzin istasyonu vardır. Taşınmaz meri imar planında tarım alanında kalmaktadır. (J.R.2 dir) Taşınmaz fiili imar uygulaması sonucu ifraz ile oluşturulmuş, imar parseli olmakla birlikte zemin nedeni ile ilgili olarak 04.07.2001 tarihi itibariyle tarım alanında kalmaktadır."

Denilmek suretiyle çelişkiye düşüldüğünden sözkonusu 1938 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 09.12.1998 satış tarihindeki imar durumunun Tekirdağ Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden yeniden sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

14.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/213, Karar No: 2009/276, Tarih: 24.11.2009

**Ceza Genel Kurulu         2009/11-213 E.  ,  2009/276 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname : 2009/213222

Yargıtay Dairesi : 11. Ceza Dairesi

Dolandırıcılık suçundan sanık A. K.’nun, 5237 sayılı TCY’nın 158/1-a maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCY’nın 53/1. maddesinde sayılan haklardan yasaklanmasına ilişkin, Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesince 11.05.2006 gün ve 366-136 sayı ile verilen kararın, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 02.03.2009 gün ve 5686-1841 sayı ile;

“TCK’nun 158/1-b maddesindeki nitelikli dolandırıcılık suçunun gerçekleşebilmesi için sanığın, mağdurun içinde bulunduğu tehlikeli ve zor şartlardan yararlanmak suretiyle haksız bir yarar elde etmesinin gerekeceği, somut olayda gerçekte böyle bir şey olmadığı halde bir yakınının kana ihtiyacı bulunduğundan bahisle yardım talebinde bulunduğu şikayetçiyi getirdiği hastanede bir arkadaşını aramak bahanesiyle cep telefonunu alarak habersizce oradan ayrılması şeklinde oluşan sanığın eyleminde mağdurun tehlikeli ve zor şartlarından yararlanılması durumu söz konusu olmayıp TCK’nun 157. maddesindeki basit dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek suçun nitelendirilmesinde hata sonucu yazılı şekilde fazla ceza tayini” isabetsizliğinden bozma kararı verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 30.06.2009 gün ve 209-248 sayı ile

“Sanığın olay tarihinde gerçekten böyle bir şey olmadığı halde yakınının kana ihtiyacı olduğunu belirterek yardım talebinde bulunduğu, bunun üzerine sanığın zor durumda bulunduğunu düşünen müşteki ve arkadaşlarının bu talebi kabul ederek kan vermek için sanık ile birlikte hastaneye gittiklerinde sanığın bir arkadaşından daha kan isteme bahanesiyle müştekinin cep telefonunu istediği müştekinin yardım etmek düşüncesiyle verdiği telefonu alarak habersizce oradan ayrıldığı, bu suretle 5237 sayılı TCK 158/1-a maddesi kapsamında kalacak şekilde eylemini gerçekleştirdiği anlaşılmakla sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan cezalandırılması gerektiği kanaatine varılmış, iadenin gerçekleşmemiş bulunması karşısında sanık hakkında etkin pişmanlığa karşı TCK 168. maddesinin tatbiki yoluna gidilmemiştir” gerekçesiyle oyçokluğuyla önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C.Başsavcılığının “bozma” istekli 10.10.2009 gün ve 213222 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın dolandırıcılık suçundan cezalandırılmasına karar verilen olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanığın sabit olan dolandırıcılık eyleminin, 5237 sayılı TCY’nın 157. maddesine mi, yoksa 158/1-b maddesine mi uyduğunun belirlenmesine ilişkindir.