muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8631, Karar No: 2023/297, Tarih: 23.02.2023

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

23.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25565, Karar No: 2015/3025, Tarih: 26.02.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/25565 E.  ,  2015/3025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Evlenmenin İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, ... vatandaşı olup, davalı ... ile 1972 yılında evlendiklerini, bu evlilik devam ederken, kocası ..., Türkiye'de 25.06.1984 tarihinde Türk Vatandaşı .... ile evlendiğini, evliyken yeniden evlenen kişinin ikinci evliliğinin mutlak butlanla sakat olduğunu ileri sürerek, davalılar arasındaki evliliğin bu sebeple iptaline karar verilmesini istemiş, mahkemece, "davalıların evlendikleri 25.06.1984 tarihinde ...'nin devam eden bir evliliğinin mevcut olmadığı" gerekçesiyle dava reddedilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir.

Eşlerden birinin evlenme sırasında evli bulunması halinde yapılan ikinci evlilik mutlak butlanla batıldır (TMK. m. 145/1). Davacı ile davalı ...'nin 15.10.1972 tarihinde ...'ta evlendikleri, davalı ...'nin daha sonra 27.09.1974 tarihinde Bakanlar Kurulu Kararı ile Türk Vatandaşlığını aldığı, ... İçişleri Bakanlığı Vatandaşlık Genel Müdürlüğünden alınan ve ... 5. Noterliği tarafından Türkçe'ye tercüme edilen 15.09.2011 tarihli belge ve ... Cumhuriyeti Şer'i Mahkeme hakimi tarafından verilen Arapça'dan Türkçe'ye tercüme edilen belgeden anlaşılmaktadır. Davalı ..., davacı ile olan evliliğinin 17.01.1984 tarihinde boşanma ile sona erdiğini ileri sürmüş, bunun dayanağı olarak Dakouk Noterliği kanalıyla davacıya gönderilen 28.02.2006 tarihli "ihtarnameyi" göstermiştir. Bu ihtarnamenin içeriğinde "seni 17.01.1984 tarihinde dışarda şahitler huzurunda boşadım... Bu ihtarnamenin tebliğ tarihinden itibaren on gün zarfında, hariçte gerçekleşen boşanmanın tasdik edilmesi konusunda ... Aile Mahkemesine müracaat etmelisin" yazılıdır.

Davacı ise bu ihtarnamenin kendisine tebliğ edilmediğini ifade etmiştir. Sunulan bu belge, davacı ile davalı ...'ın evliliklerinin "boşanma" ile sona erdiğini gösterir nitelikte değildir. Dosyada, davacının davalı ile evliliğinin sona erdiğini gösteren başkaca bir belge de bulunmamaktadır. ... İçişleri Bakanlığı Vatandaşlık Genel Müdürlüğünden verilen 15.09.2011 tarihli belgede davacı ile davalı ...'ın "evli " oldukları da açıkça belirtilmiştir. Yeniden Evlenmek isteyen kimse, önceki evliliğinin sona ermiş olduğunu ispat etmek zorundadır. (TMK. m. 130) . Davalı ... davacı ile evliliğinin sona erdiğini ispat edememiştir. Davacının, davalıların evli olduklarını başından beri biliyor olması, yapılan ikinci evliliği sıhhatli duruma getirmez. İkinci evliliğin mutlak butlanla batıl olduğu, ilk evliliğin butlan kararı verilinceye kadar ve halen dahi sona ermediği anlaşılmaktadır. Bu durumda davanın kabulü gerekirken, yetersiz gerekçe ile reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.26.02.2015(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/16553, Karar No: 2016/1985, Tarih: 18.02.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/16553 E.  ,  2016/1985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğeri vekili Avukat .. tarafından, davalı ... aleyhine 10/08/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 16/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, tedavi hatası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm; davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (T.C. Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler, emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan sorumluluk hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da; bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda;.. doktor olarak çalışan ve kamu görevlisi olan davalının, teşhis, tedavi ve müdahalede kusurlu davranmak suretiyle görevi sırasında ve görevinden dolayı davacıları zarara uğrattığı ileri sürülmektedir. Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı .. 13/1. maddesi gereğince; kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak, idare aleyhine açılabileceğine göre; davalıya husumet tevcih edilmesi doğru değildir.

Mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek, davalı hakkında davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile işin esasına girilerek davanın sübut bulmadığından reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1235, Karar No: 2022/5498, Tarih: 13.04.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/1235 E.  ,  2022/5498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Samsun 3. İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı Kurum ve davalı şirket vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı Kurum ve davalı Şirket vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle ; ... Ecza Deposu adına işlem gören işyeri çalışanlarından ...'nun 30/11/2002 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sebebiyle %42 oranında sürekli iş göremezlik durumuna girdiği iş kazası meydana geldiğini, kurum müfettişi tarafından düzenlenen 28/12/2016 tarih HCÇ:129 sayılı inceleme raporunda olayın iş kazası olduğunu ve iş kazasının meydana gelmesinde davalı işveren ile işverenin çalışanı olan ... isimli işçinin kusurlu olduğunun tespit edildiğini, sigortalının geçirmiş olduğu iş kazası ile ilgili kuruma herhangi bir bildirim yapılmadığını, işbu iş kazası nedeniyle sigortalıya 829,56 TL tedavi masrafı, 223,39 TL geçici iş göremezlik ödeneği, 175.379,52 TL psd olmak üzere toplam 176.432,47 TL kurum harcaması yapıldığını beyanla kusur ve miktar yönünden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile toplam 176.432,47 TL tutarındaki kurum harcamasanının şimdilik 70.572,99 TL lik kısmının peşin sermaye değeri alacağın gelir bağlama kararının onay tarihinden hastane masrafları ve geçici iş göremezlik ödeneklerinin sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı ... Ecza Deposu cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı ve hukuki menfaat yokluğu nedeniyle davanın reddini talep ettiklerini, davaya konu olayın oluşma sürecinde müvekkil şirketin herhangi bir kusuru bulunmadığını, dava konusu olayın meydana gelmemesi için müvekkil şirketin iş kanununun 77. Maddesi ile iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliği hükümleri gereğince alabileceği, almayı ihmal ettiği bir önlem mevcut olmadığını, maluliyet oranı kesinleşmediğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; olay tarihi dikkate alındığında ilgili davanın zamanaşımı süresi dolduktan sonra açıldığını, davaya konu kazada müvekkilinin kusurunun bulunmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, Davanın ... yönünden reddine,

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; olay tarihi dikkate alındığında ilgili davanın zamanaşımı süresi dolduktan sonra açıldığını, davaya konu kazada müvekkilinin kusurunun bulunmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, Davanın ... yönünden reddine,

Davanın ... Ecza deposu yönünden kabulü ile; 157.841,57 TL ilk peşin sermaye değerinin gelir onay tarihinden, 746,60 TL tedavi giderinin ve 201,05 tl geçici işgöremezlik ödemesinin sarf ve ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte bu davalıdan tahsili ile davacı Kuruma ödenmesine, karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

İstinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı kurum vekili; davalı ...'in kusursuz olduğundan bahisle onun yönünden davalarının reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, yerel mahkeme kararının davalıların tam kusurlu olmak yerine davalı ...'in kusursuz diğer davalı ... Ecza deposunun %90 kusurlu sayılması yönlerinden istinaf ettiklerini, bu yönden yerel mahkeme kararının kaldırılarak davalıların iş kazasının meydana gelmesinde tam kusurlu olduğunun kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek,

Davalı ... Ecza deposu vekili; müvekkili şirketin iş güvenliği konusunda oldukça hassas olduğunu, işyerindeki işçilerin sağlığı ve iş güvenliğini sağlamaya yönelik her türlü tedbiri almakta olduklarını uygun çalışma ortamı hazırlamakta işçileri etkin bir biçimde denetlemek, gözetlemekte bütün yükümlülüklerini özenle yerine getirmekte olduğunu, kazanın oluşumunda herhangi bir kusuru bulunmayan müvekkilinin hem tazminatla hem de ilk peşin sermaye değeri, tedavi gideri ve işgöremezlik ödemesi açısından yükümlü tutmanın hakkaniyetle bağdaşmayacağını, kurumca zamanaşımının süre geçmesi suretiyle kurumun prim, rücu ve diğer alacağının kalkması olduğunu, zamanaşımı bir müracaat olup olmadığına bakılmaksızın hüküm ifade etmekte olduğunu, beş yıllık zamanaşımı süresi içerisinde tahsil edilmeyen amme alacağının zamanaşımına uğradığını belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuşlardır.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Sürekli iş göremezlik ve malullük halinin belirlenmesinde izlenecek yolun ne olduğu 506 sayılı Kanunun 109. maddesi ile 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun “Sağlık Raporlarının Usul ve Esasları”na dair 95. maddesinde hükme bağlanmıştır. Buna göre, kurum sağlık tesisleri tarafından raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ilgililerin S.S. Yüksek Sağlık Kuruluna itiraz hakları mevcuttur. Söz konusu kurulun raporlarının Kurumu bağlayacağı diğer ilgililer yönünden bağlayıcı olmayıp, Adli Tıp Başkanlığı veya Tıp Fakültelerinin ilgili ana bilim dalı konseylerinden Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmasını isteyebilecekleri 28.06.1976 tarih ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının gereğidir. Öte yandan; Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi raporu arasında çelişki ortaya çıkması durumunda, çelişkinin Adli Tıp Kanunu'nun 15. maddesi gereği Adli Tıp Üst Kurullarınca giderilmesi gereklidir. Çelişkinin Yüksek Sağlık Kurulu ile Tıp Fakültelerinin ilgili ana bilim dalından alınan sağlık kurulu arasında çıkması halinde de, amacın uyuşmazlığı en geniş katılımlı bir kurul kararı ile sona erdirmek, yeni çelişkilerin ortaya çıkıp uyuşmazlığı çözümsüzlüğe itmeyi engellemek olduğu dikkate alındığında, ilgili Adli Tıp Üst Kuruluna başvurulmalı ve alınacak raporla uyuşmazlık sona erdirilmelidir.

Eldeki dava dosyası incelendiğinde, sürekli iş göremezlik derecesine yönelik itirazların giderilmediği anlaşılmakla, ilgili mevzuat hükümlerinde açıklanan prosedür ikmal edilerek sigortalının sürekli iş göremezlik derecesi belirlenerek kurum zararının belirlenmesi ve elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum ve davalı şirket vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının HMK m. 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen İlk Derece Mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, kararın bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine 13.04.2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1367, Karar No: 2025/753, Tarih: 11.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1367 E.  ,  2025/753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1292 E., 2023/1568 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/180 E., 2023/232 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 11.02.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...'ın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin tarımsal üretim ve satış işiyle uğraştığını, 4220 sıra nolu müstahsil makbuzundan anlaşılacağı üzere ürettiği patatesleri 20.09.2018 tarihinde 1.017.769,52 TL karşılığında davalı şirkete 1.556,000 kg olarak sattığını, patatesleri davalı şirkete teslim ettiğini, davalı şirketin satış bedelinin 650.000,00 TL'lik bakiye kısmını ödemediğini, alacağının tahsili için davalı hakkında Konya 13. İcra Müdürlüğünün 2018/12536 E. sayılı dosyasında ilamsız icra takibi başlatıldığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile takibin devamına, alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının, müvekkili adına 2017-2018 sezonunu kapsayacak şekilde patates ekimi yaptığını, tohum, gübre, ilaç, alet edevat, nakliye ve ürünün hasatı gibi üretim ve biçim için gerekli her türlü araç gereçleri teslim ettiğini, hasat zamanı ise üretilen patatesleri yine kendilerinden ücreti karşılığında satın aldığını, güven esasına dayalı olarak sözlü şekilde patates üretim sözleşmesi yaptıklarını, kimse ile bir pürüz yaşanmadığını, davalı şirketin davacıya borcu bulunmadığını, tüm ödemelerin yapıldığını savunarak davanın reddini, alacağın %20’si oranında kötü niyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. Konya 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.03.2019 tarihli kararıyla; Ticaret Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. Konya 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.03.2019 tarihli kararıyla; Ticaret Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin 15.02.2022 tarihli kararıyla, davanın kısmen kabulüne Konya 13. İcra Müdürlüğünün 2018/12536 E. sayılı takip dosyasında takibin kısmen iptali ile takibin 506.386,86 TL asıl alacak üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının icra inkar tazminat talebinin reddine karar verilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesinin 16.03.2023 tarihli kararı ile, davacıya yemin delili hatırlatılması ve yemin deliline dayanması halinde davacının kabulünde olan ancak ticari defterlerinde dava dışı yetkilisi ve sahibi olduğu ... LTD. ŞTİ.'nin davalıdan olan alacağından mahsup ettiği banka havalesi ile gönderilen tutarlar ve çek ödemesi yönünden dava konusu borç için ödeme yapılacağı hususunda anlaştıklarına, şirkete olan borçtan mahsup edilmeyeceğine, gübre ve ilaç bedellerine ilişkin faturalardaki ürünlerin davacıya faturadaki bedeller karşılığında verildiğine, nakliye ve hasat bedelinin sözleşme bedeline dahil olmadığına ve faturadaki bedeller üzerinden ayrıca ödeme yapılacağının anlaşıldığına ve elden yapılan ödemelerle birlikte davacıya müstahsil makbuzundaki miktarın tamamının ödendiğine ve takibe konu 650.000,00 TL yönünden borçlu olunmadığına ilişkin davalı tarafa yemin teklif edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekçesiyle, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı tarafa yemin teklif edip etmeyecekleri hususunda beyanda bulunması, yemin teklif edilecek ise yemin metnini hazırlayıp sunmaları için iki haftalık süre verilmesine rağmen, davacı tarafça yemin teklifinde bulunulmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; mevcut delillerin takdirinin ve kararın dayandığı gerekçenin usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla; davanın reddine dair verilen İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Daire Başkanı tarafından karara muhalefet şerhi konulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; mevcut delillerin takdirinin ve kararın dayandığı gerekçenin usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla; davanın reddine dair verilen İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Daire Başkanı tarafından karara muhalefet şerhi konulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davalı vekilinin 12.02.2019 tarihli cevap dilekçesinin 3. sayfasında bileşik ikrarda bulunarak borcun varlığını kabul ettiğini, davalının icra takibine konu müstahsil makbuzunda belirtilen alacağın bir kısmını elden, bir kısmını bankadan havale yoluyla, bir kısmını mal ve hizmet vererek ödediğini söyleyerek yapılan ödemeleri ayrıntılı bir şekilde tarihlerini belirterek açıkladığını, böylelikle ispat yükünün davalıya geçtiğini, yapılan bilirkişi incelemesi dinlenen tanıkların beyanından davalının cevap dilekçesinde iddia ettiği şekilde bir ödemenin olmadığının açıkça ortaya çıktığını, davalının her ne kadar ödemeyi yaptığını iddia etse de davanın karar çıkmasından sonra dahi aracılar göndererek daha düşük bir bedelle dosyayı kapatmak istediğini, hatta Bölge Adliye Mahkemesi kararından sonra da yine aracılar göndererek yine düşük bir rakama borcunu kapatmak istediğini, bu hususun davalının ödeme iddiasının gerçeği yansıtmadığını açıkça ortaya koyduğunu, müvekkilinin firesi düşüldükten sonra 1.556.000 kg net patatesi 20.09.2018 tarihinde müstahsil makbuzunda anlaşılacağı üzere 1.017769,52 TL bedelle davalıya sattığını, bu hususu tanıkların da doğruladığını, fire faturasının hiç bir hukuki dayanağının olmadığını, ayrıca dava dışı .... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin sahibi olduğunu, bu şirket tarafından da ayrıca davalıya 509.856,42 TL değerinde patates ürünü satıldığını, davalının ödediğini iddia ettiği paraların şirkete olan borcu için yapılmış olduğunun ticari defter kayıtlarıyla sabit olduğunu, hasat ve nakliye bedelinin de davalı tarafından karşılanması konusunda anlaşıldığını, tanıklarında bu hususu beyan ettiklerini, davalının ödemeye mahsuben ilaç ve gübre verdiği iddialarının doğru olmadığını, davalının bu hususta yazılı bir belge yada teslim tutanağı sunmadığını, davacının ilaç ve gübre bedelini piyasadan temin ettiğini, davalıdan almadığını, tohum faturası ve fiyat farkı faturası dışında müstahsil makbuzuna istinaden her hangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, patates üretim ve satım sözleşmesinden kaynaklanan satış bedelinin tahsili için başlatılan ilamsız icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.