muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16981, Karar No: 2014/28006, Tarih: 16.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/16981 E.  ,  2014/28006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2013

NUMARASI : 2012/469-2013/302

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, Sakarya İl Tarım Müdürlüğünde görevli personel için öğle yemeği çıkarıldığı halde daimi işçilere her ay maaş bordrolarında çalıştırılan her gün yemek yardımı tahakkuk ettirilerek ücreti ile birlikte kendilerine ödendiğini, ay sonlarında ise o işçinin ay içinde yediği yemek gün sayısı ile yemek ücretinin çarpılması sonucu bulunan miktarın kendilerinden tahsil edildiğini, bu şekilde uygulama ile Tarım İl Müdürlğünde görevli daimi işçilere raporlu, diyetli, oruçlu ve seyyar görevli olunmayan ve yemek yenilmediği içinde geri tahsil edilemeyen yemek yardımlarından fazla ödemeler yapıldığının müfettiş raporu ile belirlendiğini, daimi işçilere fazladan ve haksız olarak yapılan yemek yardımının harcama yetkilisi, idari ve mali işler şube müdürü ile gerçekleştirme görevlisinin işlemleri ile ödeme yapıldığını, ayrıca 6245 sayılı Harcırah Kanunu'nun 49. maddesine göre memuriyet mahali dışında ve belirli bir görev bölgesi içinde fiilen gezici olarak görev yapan personel ile belirli bir bölge dahilinde olmak kaydı ile asli görevini ifa etmek üzere memuriyet mahalli dışına giden personele seyyar görev tazminatı ödeyeceği kuralı ve her yıl bakanlığın personel genel müdürlüğünce il müdürlüklerine gönderilen seyyar görev tazminatı vizeli cetvellere ilişkin yazıda tanımlandığı halde gezici olarak görev yapmayıp il müdürlüğü binasında yardımcı hizmetlerde çaycı, odacı gibi çalışan işçi personele Genel Bütçe ve Mera Fonu Bütçesinden seyyar görev tazminatı ödendiğini, bu sebeplerle haksız ve fazla olarak yapılan ödemelerin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işçi vekili, yemek yardımının toplu iş sözleşmesinde belirlenen şekilde işveren tarafından yemek verilerek yapılmadığını, çalışanların kendi imkanlarıyla dışarıdan yemek temin ettiklerini, seyyar görev tazminatı konusunda ise görevlilerin eleman yetmemesi sebebiyle zorunlu olarak memuriyet mahalli dışına gönderildiklerini, bu sebeple görevlilere harcırah ödenmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işçi vekili, yemek yardımının toplu iş sözleşmesinde belirlenen şekilde işveren tarafından yemek verilerek yapılmadığını, çalışanların kendi imkanlarıyla dışarıdan yemek temin ettiklerini, seyyar görev tazminatı konusunda ise görevlilerin eleman yetmemesi sebebiyle zorunlu olarak memuriyet mahalli dışına gönderildiklerini, bu sebeple görevlilere harcırah ödenmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar İ.. K.., Y.. Y.., ve N.. A.., zararla ilgili sorumluluğunun bulunmadığını, soruşturmanın usulüne uygun yürütülmediğini, puantaj cetvellerinin idari ve mali işler şube müdürü ile hazırlandığını, imzalandığını ve ödemenin ona göre yapıldığını, müfettişlerin beş yıllık bir süreyi kapsayan bir rapor hazırladıklarını, yılllar içerisinde her yıl yüzbinlerce zeytin, badem, elma fidanının, çilek vebenzeri fidelerin ilçelere dağıtıldığını, yılda 260 ton yonca fiğ tohumu ve 130 ton buğday tohumu dağıtıldığını, bu yoğun işler sırasında genel hizmetler sınıfından işçilerin de hizmetine ihtiyaç duyulduğunu, daimi harcama sorumlusunun kendisinin olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.Davalı A.. Ç..'a usulüne uygun davetiye tebliığine rağmen, davalı cevap vermemiş, duruşmaya katılmamıştır.

Mahkemece, yemeğin dışarıdan bir firmadan bildirilen sayıya göre getirtildiğini ve parasının da bildirilen sayı itibariyle ödendiğini, buna göre işçilerin hem yemek yedikleri hem de bu yemeğin parasını aldıklarını kabul etmenin doğru olmadığı, bu sebeple iade edilmesi gereken yemek ücreti bulunmadığı, seyyar görev tazminatı yönündein ise resmi puantaj kayıtlarının gerçeği yansıtmadığını gösteren yeterli bir delil bulunmadığı ve bu belgelere itibar edilmesi gerektiği, bilirkişi raporunda da davalı işçiye yapılan seyyar görev tazminatının puantaj kayıtlarına uygun olduğunun bildirildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, davacıya fazla ödeme sebebiyle yemek ücreti ve seyyar görev tazminatının iadesinin gerekip gerekmediği, mahkemece bu konuda yapılan incelemenin hüküm kurmaya yeterli olup olmadığı konuları uyuşmazlık konusudur.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, davacıya fazla ödeme sebebiyle yemek ücreti ve seyyar görev tazminatının iadesinin gerekip gerekmediği, mahkemece bu konuda yapılan incelemenin hüküm kurmaya yeterli olup olmadığı konuları uyuşmazlık konusudur.

6245 sayılı Kanun'un seyyar olarak vazife gören memur ve hizmetliler başlığı altındaki 49. maddesinde “Asli görevleri gereği memuriyet mahalli dışında ve belirli bir görev bölgesi (Merkez veya il kuruluşuna dahil birimlerde il sınırı, bölge şeklinde çalışan birimlerde bölge sınırı) içinde fiilen gezici olarak görev yapan memur ve hizmetlilere gündelik ve (Aşağıda unvanları sayılanlar hariç) yol masrafı ödenmez. Bunlardan. Maliye ve Gümrük Bakanlığınca görev unvanları ile iş ve çalışma özellikleri uygun görülenlere, bu bakanlıkça vize edilen cetvellere dayanılarak fiilen gezici görev yaptıkları günler için almakta oldukları aylık/kadro derecelerine göre müstehak oldukları yurtiçi gündeliklerinin üçte biri günlük tazminat olarak verilir. Takip memuru, gezici sağlık memuru, ebe, orman muhafaza memuru, koruyucu, koruma memuru, posta dağıtıcısı, hat bakıcısı, tahsildar, gezici başöğreten ve görev niteliklerinin bunlara benzerliği Maliye Bakanlığınca onaylanacak diğer memur ve hizmetlilerin yol masrafları mutat taşıt araçlarına fiilen ödedikleri miktarlar üzerinden karşılanır" hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, mahkemece, dava tarihinde ve çalışma süresi içinde işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin dosyaya eklenmediği, dava konusunun Cumhuriyet Başsavcılığına intikal ettirilip ettirilmediğinin araştırılmadığı, müfettiş raporu ve eklerinin dosyaya getirtilmediği anlaşılmıştır.

Avukat olan tek bilirkişiden rapor alınarak sonuca gidilmiştir. Uzmanlık alanı maliye ve muhasebe olmayan avukat bilirkişiden alınan raporun hüküm kurmaya yeterli olmayacağı ortadadır. Öncelikle davacı kurumun alacakları bulunduğunu iddia ettiği dönemlerde işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri ile müfettiş raporu ve eklerinin tamamı dosyaya getirtilerek, Sayıştay emekli uzman denetçisi, muhasebeci ve mali müşavirden oluşan bilirkişi heyeti aracığılı ile işyeri kayıt ye belgeleri üzerinde incelemeler yapılarak, idare müfettişi tarafından yapılan inceleme sonucu tesbit edilen dava konusu hususların doğru olup olmadığı, sayılı Kanun'un 49. maddesinde belirtilen şartların oluşup oluşmadığı, işçilere fazla ödeme yapılıp yapılmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tesbit edildikten sonra toplu iş sözleşmesinde dava konusu alacaklara ilişkin düzenlemeler var ise bu düzenlemelerde değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8267, Karar No: 2018/1241, Tarih: 20.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/8267 E.  ,  2018/1241 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada....’nce verilen 10/03/2016 tarih ve 2015/100-2016/30 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tanınmış “..... markasının sahibi olduğunu, davalının müvekkili markalarında olduğu gibi kenarları oval kırmızı dikdörtgen bir şekil zemin içerisinde beyaz harflerle yazılan “....” ibaresini ve iki çizgi arasında alt alta gelecek şekilde “.....” “....” ibaresini kullanmakta olduğunu, davalı tarafından marka oluşturulurken farklı sözcükler seçilmiş ise de davalı markası ile müvekkili markasının yoğun bir benzerlik içerisinde olduğunu, davalın kullanımının 556 sayılı ... bakımında marka tecavüzü teşkil ettiğini, ileri sürerek davalı kullanımlarının müvekkilinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, önlenmesine, sonuçlarının ortadan kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili markasının .... nezdinde tescil edildiğini, müvekkiline ait marka ile davacı markaları arasında karıştırma ihtimalinin bulunmadığını, ortalama tüketici nezdinde karıştırılmayacağını, bu durumda markaya tecavüz ve haksız rekabetin oluşmayacağını, savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalıya ait 2013/98530 sayılı ". . ." ibareli markanın 03/12/2013 tarihinden itibaren 10 yıl müddetle tescil işleminin gerçekleştirildiği, davacı markalarının köşeleri oval, kırmızı dikdörtgen içerisinde “BİM” kelimesini içerdiği, “...” ibaresinin altına altı kırmızı çizgili bir şekilde “. . . .Ş” ibaresini içerdiği, davalı markasının iki köşesi düz, iki köşesi oval olmak üzere kırmızı arka planlı diktörtgen içerisinde büyük puntolarla “....” ibaresi ve ses ibaresinin altında iki paralel çizgi arasında beyaz renkli “... ....” ibaresini taşıdığı, markalar arasında aynılık ve benzerlik niteliğinin bulunmadığı, karıştırma ihtimaline ilişkin olarak markaları arasında arka fon renginin kırmızı olması dışında herhangi bir benzerlik bulunmadığı, bu nedenle markalar arasında iltibastan söz edilemeyeceği ve karıştırma ihtimalinin bulunmadığı, bu yönüyle marka hakkına tecavüz oluşmadığı ve haksız rekabet koşullarının da gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

.../...

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

.../...

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2014/9414, Karar No: 2016/9320, Tarih: 25.10.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/9414 E.  ,  2016/9320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : 1-...

2-...

3-...

DAVALILAR : 1-...

2-...

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 14.11.2008 tarihinde davalı ... yönetimindek.... plakalı otomobil ile davalı ... yönetimindeki .... plakalı traktörün yapmış olduğu kaza neticesinde ... plakalı araçta yolcu olarak seyahat eden davacı ...'nin eşi, .... babaları olan .... öldüğünü, olay yeri tutanağına göre kazada ...'ın asli ve ...'ın diğer kusurlu olarak kabul edildiğini ve davalılar ... ve ... aleyhine.... Ceza Mahkemesinin 2009/163 esas sayılı dosyasında ceza davası açıldığını belirterek davacı ... için 50.000 TL, davacı ... için 25.000 TL ve davacı ... için 25.000 TL olmak üzere toplam 100.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., ceza yargılamasında sevk ve idaresindeki traktörün aydınlatma lambasının yanmaması nedeniyle tarafına da kusur izafe edildiğini, dosyaya sunduğu resimlerden de görüleceği üzere traktörün gövdesinde arka kısmı aydınlatan büyük far lambasının bulunduğunu ve yanar durumda olduğunu, kaldı ki havanın açık ve henüz loş olması nedeniyle aydınlatma olmadan dahi önündeki aracı görüp sollama yaparak traktörünü sollayıp geçmesinin mümkün olduğunu, ceza davasındaki kusur durumunun tazminat davasında baz alınamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

...

Davalı ..., 14.11.2008 tarihindeki trafik kazası sonucu .... vefat ettiğini, kaza sonrası davacı olmayacaklarına dair söz verdikleri için mağdur aileye ödeme yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davacı ... açısından 25.000,00-TL, davacı ... açısından 10.000,00-TL, davacı ... açısından 10.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihi olan 14/11/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 4,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 25.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/1595, Karar No: 2020/8611, Tarih: 07.12.2020

**10. Ceza Dairesi         2017/1595 E.  ,  2020/8611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-Sanığın, otobüste yapılan aramada bagajda ele geçirilen valiz ve içindeki uyuşturucu maddelerin kendisine ait olmadığına ilişkin savunması dikkate alınarak, olayın tek tanığı olan ve soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan otobüs muavini ... mahkemece dinlenilmeden hüküm kurularak CMK'nın 210. maddesinin 1. fıkrasına aykırı davranılması,

Kabule göre de;

2-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan uyuşturucu maddenin TCK’nın 54/4. maddesi yerine, TCK’nın 54/1. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMUK’nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; 07.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12863, Karar No: 2021/13981, Tarih: 14.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/12863 E.  ,  2021/13981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanığın temyiz dilekçesinde ... ve ... Hastalıkları Hastanesinde halen tedavi görmekte olduğunu beyan etmesi ve duruşmada hazır edilmesi için ilgili Ceza İnfaz Kurumu’na yazılan müzekkere cevabında, ... ve Sinir Hastalıkları Hastanesine sevki olduğundan sanığın mahkemede hazır edilemediğinin bildirilmesi karşısında; sanığın TCK'nın 32. maddesi uyarınca suç tarihi olan 24/10/2014 tarihi itibariyle işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiillerle ilgili olarak davranışları yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı veya önemli derecede olmamakla birlikte fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan ya da tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden heyet raporu alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kolluk görevlileri tarafından düzenlenen CD izleme tutanağının onaysız fotokopi olduğu anlaşıldığından, fotokopi olan evrakın aslı veya onaylı suretleri denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulduktan sonra karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18549, Karar No: 2014/9819, Tarih: 22.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/18549 E.  ,  2014/9819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 51/1-3, 53/6. maddelerince mahkumiyet,

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araçla kırmızı ışık nedeniyle beklemekte olan araca arkadan çarpması şeklinde gerçekleşen olayda tam kusurlu olması nedeniyle temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın zararın sigortaca karşılandığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 22/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3479, Karar No: 2013/10783, Tarih: 20.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/3479 E.  ,  2013/10783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Asıl dava dilekçesinde, dava konusu vakfın mazbutaya alınması, birleşen davada ise tevliyete ehil vakıf evladı olduğunun tespiti istenilmiştir. Mahkemece asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

5737 sayılı Vakıflar Kanununun 6. maddesine göre, tevliyetin tespiti mahkemeye, tevcihi ise Vakıflar Genel Müdürlüğüne ait idari bir görev olmasına rağmen mahkemece vakıf mütevelliliğinin davacıya verilmesine karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, gerekçeli kararın B/1. fıkrasının ikinci satırında yer alan "evladı olduğunun" kelimelerinden sonra gelen "tespiti ile vakıf mütevelliliğinin davacıya verilmesine" sözcüklerinin hükümden çıkartılarak yerine "ve tevliyete ehil olduğunun tespitine" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 20.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24366, Karar No: 2014/28120, Tarih: 23.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/24366 E.  ,  2014/28120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2014

NUMARASI : 2014/369-2014/854

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak % 46,18 oranındaki sürekli iş göremezliğinin, 25.09.2008 tarihinde artarak % 60,00 oranına yükselmesi nedeniyle, % 14,00 fark için maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiği gibi ön inceleme duruşmasında kusur raporu alınmasına yönelik davalı talebi bulunmadığından bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.