muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18804, Karar No: 2013/17027, Tarih: 30.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/18804 E.  ,  2013/17027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.07.2012 tarih ve 2011/171-2012/194 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 29 ve 30. sınıfta ... ...markalarının sahibi olduğunu, davalının ise ...ibaresini marka olarak tescil ettirdiğini, bu markanın asli unsurunun Elif sözcüğü olduğunu, müvekkilinin markasının tanınmışlığından haksız yararlanma ve ayırt ediciliğini zedeleme sonucunu meydana getirdiğini, ayrıca karıştırma ihtimaline yol açtığını ileri sürerek, davalı adına tescilli markaların hükümsüzlüğünü ve TPE sicilinden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının taleplerinin haksız ve mesnetsiz olduğunu, karıştırma ihtimalinin bulunmadığını, iltibas tehlikesinin söz konusu olmadığını ve markalar arasında benzerliğin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının marka tescillerinin asli unsurunun ELİF ibaresi olduğu, davalıya ait markalarda da aynı asli unsurun ye aldığı, davacının ... ...markaları karşısında davalıya ait markanın, davacı markalarının bir serisi, aynı marka ailesinden yeni bir marka gibi görünebileceği, her iki tarafa ait markaların sınıflarının 29 ve 30. sınıf bakımından aynı olduğu, 31. sınıfta ise tarım ürünleri, bahçecilik ürünleri ve tohumlar emtiasının, davacıya ait tescilli markalar kapsamındaki her türlü sebze ve meyveler, ekmekler, köy ekmeği gibi emtia ile benzer sınıflara ilişkin olduğu, sebze ve meyvelerin birer tarım ve bahçecilik ürünü olduğu ve tohum emtiasının da her türlü sebze ve meyve, bitki yönünden, mutlak bir bağlantı taşıdığı, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b, 42/1-b maddeleri gereğince 31. sınıftaki bu emtia grubu bakımından da hükümsüzlük koşullarının oluştuğu, bu nedenle bilirkişi raporunda sınıfsal benzerlikle ilgili görüşe kısmen itibar edilmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalı adına tescilli 2005/36570 nolu Elifoğlu+Şekil ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, 2008/14535 nolu ...doğadan sofranıza +şekil biçimindeki markanın ise tescil kapsamında yer alan 29 ve 30.sınıftaki emtia ile, 31. sınıfta yer alan tarım ürünleri, bahçecilik ürünleri ve tohumlar emtiası bakımından hükümsüzlüğüne, belirtilen sınıf ve alt sınıf emtianın bu marka yönünden sicilden terkinine, 31. sınıfta yer alan diğer emtia ile 32. sınıftaki emtia yönünden hükümsüzlük talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/65, Karar No: 2014/18186, Tarih: 03.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/65 E.  ,  2014/18186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/267262

MAHKEMESİ : İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2010

NUMARASI : 2009/821 (E) ve 2010/118 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Belgede sahtecilik suçunun oluşabilmesi için, o belgenin hukuki sonuç doğurabilecek ve ilk bakışta dikkati çekmeyecek biçimde düzenlenerek çok sayıda kişiyi aldatabilecek yetenekte olması ve bu konunun objektif olarak saptanması gerektiği, sanıkta yakalanan boş çek yaprağında herhangi bir yazı ve imza bulunmadığından, hukuki değer taşımadığı cihetle özel belgede sahtecilik suçunun da unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilerek atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde özel belge kabulu ile mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3091, Karar No: 2018/5351, Tarih: 17.09.2018

**11. Hukuk Dairesi         2018/3091 E.  ,  2018/5351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen .. .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 22/.../2017 tarih ve 2017/115 E-2017/425 K. sayılı dosyasında verilen kararın davalı ... vekilince istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabul ve kısmen reddine dair davada ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 08/05/2018 tarih ve 2018/819-2018/564 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin 2007-2013 yılları arasında ... Süt Ürünleri Gıda ... San. ve Tic. Ltd. Şti'nde işçi olarak çalıştıklarını, bu süre zarfında sigortalı gösterilmediklerini, bir kısım işçilik alacaklarının da ödenmediğini, tasfiyeye girip davalı ...'in tasfiye memuru olarak atandığı şirketin terkininin tescil edildiğini, hizmet sürelerinin tespiti ve işçilik alacaklarının tahsili için açılacak dava için anılan şirketin ihya edilmesi gerektiğini ileri sürerek ... Süt Ürünleri Gıda.... San. ve Tic. Ltd. Şti'nin tüzel kişiliğinin ihyasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., kurumun bir kusurunun bulunmadığını savunmuştur.

Davalı ... vekili, davacıların şirkette çalışmalarının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iş mahkemesinde açılacak davada taraf teşkilinin, ancak çalışıldığı iddia olunan şirketin ihyası ile sağlanabileceğinden davanın kabulüne, ... Süt Ürünleri Gıda.... San ve Tic. Ltd. Şti'nin ihyası ile tesciline, davalı ...'in yeniden tasfiye memuru olarak atanmasına karar verilmiştir.

Davalı ... vekili, istinaf yoluna başvurmuştur.

Davalı ... vekili, davacıların şirkette çalışmalarının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iş mahkemesinde açılacak davada taraf teşkilinin, ancak çalışıldığı iddia olunan şirketin ihyası ile sağlanabileceğinden davanın kabulüne, ... Süt Ürünleri Gıda.... San ve Tic. Ltd. Şti'nin ihyası ile tesciline, davalı ...'in yeniden tasfiye memuru olarak atanmasına karar verilmiştir.

Davalı ... vekili, istinaf yoluna başvurmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, sicilden terkin olunan şirketten alacaklı olduklarını iddia eden davacıların bu iddialarının ispatı ile yasal haklarını kullanabilmeleri ve dava açabilmeleri için öncelikle terkin olunan şirketin yeniden ticaret siciline tescil suretiyle tüzel kişilik kazanmasının gerektiği, davacıların terkin olunan şirketten gerçekten alacaklı bulunup bulunmadıkları, şirkete karşı ileri sürebilecek bir hakları olup olmadığının açılacak davada tartışılacak olması nedeniyle işbu davanın konusunu teşkil etmediği, bu itibarla ihya ve tasfiye memuru atanmasına karar verilmesinin yerinde olduğu, ancak tasfiyesi eksik kalan şirketin yalnızca ek tasfiye amacıyla ihyasına karar verilmesi gerekirken bu hususun belirtilmemesinin yasaya aykırı olduğu, tescil ve tasfiye memuru tayinine ilişkin olarak verilen hükmün ilanının gerektiği, bu hususta yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, anılan şirketin davacılar tarafından ileri sürülecek talepler ve açılacak davalarla sınırlı olmak üzere ihyası ile ticaret siciline yeniden tesciline, ...'in yeniden tasfiye memuru olarak atanmasına, şirketin yeniden sicile kaydına ve tasfiye memuru atanmasına ilişkin kararın kesinleştiğinde tescil ve ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karar yönelik olarak davalı ... vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına, incelemenin duruşma açılmaksızın yapılması nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin İkinci Kısım İkinci Bölüm .... maddesine göre istinaf başvurusunda bulunana ayrıca vekalet ücreti tayin edilmemesinde bir usulsüzlük olmamasına, yeniden esastan verilen hüküm sonucuna göre davacı yana vekalet ücreti tayin edilmemesi yerinde değil ise de, temyiz edenin sıfatına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi Kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, .../09/2018 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16431, Karar No: 2016/20514, Tarih: 06.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16431 E.  ,  2016/20514 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının iş arkadaşları ... ve ... ile birlikte çalıştıkları birimlerde meydana gelen birtakım yolsuzlukları davalı firma ortaklarından ... ile Ali İhsan Yolbulan'a şifahen iletmeleri, bu yolsuzlukların ve faillerinin deşifre edilmesi üzerine bu durumu çekemeyen... ve....tarafından haksız ve dayanaksız bir şekilde davacı ve adı sayılan arkadaşlarının disiplin kuruluna sevkinin sağlandığını, birim içinden idareye laf taşındığı iddiası ile davacının ve diğer arkadaşlarının iş akitlerine son verildiğini, davacıya davalı işverenlikçe yazılı bir fesih bildirimi tebliğ edilmediğini, davacının işten çıkartıldığını iznini kullandığı sırada öğrendiğini, davacı tarafça iddia edilen olayların gerçek olup olmadığının araştırılmadığını, fesih sebebi olarak gösterilen iddia ile ilgili işyerinde bir disiplin soruşturması yapılmadığını ve davacıya tebliğ edilen bir disiplin kurulu kararı bulunmadığını, yapılan feshin geçerli veya haklı bir sebebe dayanmadığını, davalı işverenin feshin son çare olması ilkesine uygun davranmadığını, iş akdinin feshinin sendikal nedene dayandığını belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, davacının işe iadesi ile sendikal tazminat ve boşta geçen süre ücretine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş akdinin feshinden önceki tarihlerde davalı şirketin Koruma ve Sosyal İşler şefi Cevap Gündüz hakkında mesnetsiz iddia ve ithamlarda bulunduğunu, hakarete varan sözler sarfettiğini, diğer çalışanları da bu konuda kışkırtmaya çalıştığını, çalışanları... aleyhinde ifade vermeye zorladığını,... aleyhine belge toplamakta olduğu nedeniyle savunmasının alındığını, konu ile ilgisi bulunan diğer çalışanların da savunmaları alınarak davacının disiplin kuruluna sevk edildiğini, disiplin kurulunca alınan 24/01/2013 tarihli karar ile davacının iş akdine son verildiğini, Osmaniye 3. Noterliği aracılığı ile fesih bildiriminin davacının adresine gönderildiğini, disiplin kurulu kararlarının davalı işyerinde çalışanlara direkt olarak tebliğ edildiğini, davalı şirkette sendikal nedenle hiçbir işçi çıkarılmadığını davalı firmanın haklı nedenle tazminatsız ve önelsiz olarak iş akdini feshettiği davacıya daha sonra firmaya çağırarak kıdem tazminatı alacağını elden ödediğini, davacının herhangi bir dava açmayacağını belirterek davalı şirketi ibra ettiğini, davacının kötüniyetli olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, işçinin diğer işçi hakkında isnadda bulunması haklı fesih nedeni olarak sayılmamışsa da, somut olayda olduğu gibi, söz konusu isnadlar işçinin işveren aleyhindeki bir davranışına yönelik isnad içeriyorsa, böyle bir isnad sadakat borcu kapsamında değerlendirilmeli, davacının ... hakkındaki ithamlarının küçümsenecek boyutta olmaması ve bu ithamların... tarafından da açıkca dillendirilmesine rağmen, söz konusu itham hakkında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmaksızın, itham edilenlerce oluşturulan Disiplin Kurulu Kararı ile iş sözleşmesinin feshi haklı veya geçerli bir fesih olarak nitelendirilemeyecegi, benzeri olaylarda işverenin diğer bir işçisinin yaptığı haksız kazanç edinmeye yönelik işlem ve eylemleri bildiği halde işverene bildirmeyen işçinin iş akdini feshinin haklı... Yargıtay kararları bulunmakta iken işçinin, sadakat borcundan kaynaklanan bildirim yükümlülüğü karşısında hiçbir inceleme ve araştırma yapılmaksızın gerçekleştirilen feshin geçerli fesih olamayacağı , davacıdan boş kağıda alınan "İşe iadem hakkında bir karar alındığı halde dahi,...görevime dönmek istemiyorum" şeklindeki beyan ve keza 12/03/2013 tarihinde davacıya yapılan 5.060,27 TL.lik kıdem tazminatı ödenmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde davacının iş sözleşmesinin feshinin geçersiz fesih olduğu sonucuna ulaşılmakla davanın kabulü ile feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı ya da geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanununun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçi kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin davranışlarına dayanan fesih, herşeyden önce, iş sözleşmesinin işçi tarafından ihlal edilmesini şart koşmaktadır. Bu itibarla, önce işçiye somut olarak hangi sözleşmesel yükümlülüğün yüklendiği belirlenip, daha sonra işçinin, hangi davranışı ile somut sözleşme yükümlülüğünü ihlal ettiğinin eksiksiz olarak tespit edilmesi gerekir. Şüphesiz, işçinin iş sözleşmesinin ihlali işverene derhal feshetme hakkını verecek ağırlıkta olmadığı da bu bağlamda incelenmelidir. Daha sonra ise, işçinin isteseydi yükümlülüğünü somut olarak ihlal etmekten kaçınabilip kaçınamayacağının belirlenmesi gerekir. İşçinin somut olarak tespit edilmiş sözleşme ihlali nedeniyle işverenin işletmesel menfaatlerinin zarar görmüş olması şarttır.

Somut olayda işyerinde araç sevk şoförü olarak görev yapan davacı işçi bir kısım arkadaşlarıyla birlikte yolsuzluk yaptığını düşündüğü çalışanlar hakkında bilgi toplamış ve bunları işverene ilettiğinde davacı...ve ...'ın iş akitleri tazminatsız feshedilmiş, yolsuzluk yaptığı iddia edilen çalışanlar da birkaç ay içerisinde istifa ederek işyerinden kendileri ayrılmıştır.

25.02.2013 tarihinde işe iade davası açıldıktan sonra 12.03.2013 tarihinde davacıya kıdem tazminatı ödenmiş ve davacı tarafça ibraname altına el yazısı ile "tüm işçilik alacaklarımı haklarımı eksiksiz olarak aldım, .. etmekteyim. ... karşı olan tüm taleplerimden ve dava haklarımdan feragat ediyorum." şeklinde yazıldığı, ayrıca "işe iadem yönünde bir karar alındığı halde dahi ....deki işime dönmek istemiyorum" şeklinde el yazısı ile yazıp imzaladığı anlaşılmıştır. Bu belge hakkında davacı isticvap edilmeli ve beyanı alınarak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 06.12.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15123, Karar No: 2014/38327, Tarih: 15.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/15123 E.  ,  2014/38327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 22. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2013/191-2013/241

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile yol ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı asıl işveren İETT(İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü)' nin alt işvereni K.. isimli iş yerinde temizlik görevlisi olarak çalışırken haklı ve geçerli bir neden olmaksızın işten çıkarıldığını, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretlerinin ödenmediğini, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, günlerinde çalışıp fazla mesai yapmasına rağmen karşılığının ödenmediğini ve yol ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, yol ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı İETT vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkil kurum işçisi olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı K.. şirketi vekili cevap dilekçesinde özetle; davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisinin bulunup müteselsil sorumluluk olduğunu, davacının herhangi bir alacağının bulunmadığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosyada mevcut deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.