muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/12938, Karar No: 2019/21627, Tarih: 26.11.2019

c) Sanıkların, kasten yaralama eylemlerini müşteki ...’ın Seldal’ı TCK’nin 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan pala ile vehamet oluşturacak şekilde yaralamasının akabinde gerçekleştirmelerine göre, cezalarında TCK’nin 29. maddesi uyarınca yapılacak haksız tahrik indiriminin en üst seviyeden yapılmasının uygun olacağının gözetilmemesi,

Kabule göre,

d) 5271 sayılı CMK'nin 231/8. maddesine, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği, sanık ...’un adli sicil kaydında yer alan ve 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce 17.02.2012 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmeyeceği, diğer sanık ...’ın ise adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının da 3 yıllık denetim süresinin dolması nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hakkında takdiri indirim maddesi de uygulanan sanıklar hakkında daha önceden kasıtlı suçtan mahkum bulunmaları şeklindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

e) Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında, TCK’nin 53/4. maddesine göre 53/1. maddesinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 26.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5069, Karar No: 2019/6688, Tarih: 07.11.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/5069 E.  ,  2019/6688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen ve kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan ... Lojistik Kargo Hizmetleri Ve Tic A.Ş. vekillerince duruşmalı, Kurum vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davacının tüm, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, .... deposunda ... Lojistik Kargo Hizmetleri ve Tic. A.Ş'nin yürüttüğü depo yönetim hizmetlerinde sezon boyunca günlük 10 saatten az olmamak şartıyla Cumartesi Pazar ve resmi tatiller dahil aralıksız 1987 -02/10/2010 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine, ilişkindir.

Mahkeme; “1-Davalı ... Tarım San.ve Tic. Aş yönünden açılan hizmet tespiti davasının husumet nedeni ile reddine,

2-Davalı ... Lojistik Kargo Hizmetleri Ve Tic. Aş ile Sgk yönünden açılan hizmet tespiti davasının KISMEN KABULÜNE, davacının davalı ... iş yerinde , 01/01/1988 - 02/10/2010 tarihleri arasında geçen 2178 gün sigortasız çalışmalarının sigortalı sayılmasının tespitine,, fazlaya ilişkin talebin REDDİNE, ” karar vermiştir.

Hüküm, davacı, davalılar ... Lojistik Kargo Hizmetleri ve Tic. Aş ve SGK vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin “davanın kabulüne ” dair ilk kararının Dairemizce eksik araştırma yapıldığı gerekçesiyle bozulduğu, bozma sonrası keşif yapılıp tekrar tanık dinlendiği, ancak, eksikliklerin giderilemediği, çalışmanın mahiyetinin tam anlamıyla açığa kavuşturulmadığı, bozmaya uyulduğu halde, bozma gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının hizmet cetvelinde 1985-1994-1995-1996-2000 yıllarında 2925 tarım sigortasından 180 er gün bildirimi olduğu, 2006 yılında ... sicil nolu işyerinden 46 gün, 2007 yılında ... ve ... sicil nolu dava dışı ... işyerlerinden 29 gün, 2008 yılında ... sicil nolu aynı işyerinden 3 gün bildirimi olduğu, ... sicilli İstanbul adresinde kurulu davalı ... Tarım San.ve Tic. Aş’nin kimyevi gübre, tohum ve fidan üretim ve ticaret işi ile uğraşan işyerinin, 1989/1.dönem ile 2010/10.ay arası dönem bordrolarının dosyada olduğu, ... sicil numaralı ...’da konumlu ... nak. Tic. Aş. nin 01/01/1988-19/10/2009 arası yasa kapsamında olduğu, davacının tespitine karar verilen sürelerle sigortalı bildirimi olan sürelerin çakışıp çakışmadığının değerlendirilmediği, bordro tanıkları ..., ..., ..., ..., ...’ın “gübreleme döneminde 2-3 ay, 7-8 ay, 4-5 ay çalışırdı , hamalbaşı ile ton başına anlaşma yapılırdı. haftalık olarak ücretleri gider pusulası düzenlenerek hamalbaşına ödenirdi. Sürekli ve bağımlı çalışırdı yada kendi işini de yapardı” şeklinde çelişkili beyanlarda bulundukları, bordro tanıklarının tüm dönemi kapsayan çalışmaları olmadığı,tüm tanıkların hizmet cetvellerinin dosyada olmadığı, ... Nakliyat Yetkilisi ... ile ... Yetkilileri ... ve ... arasında yapılan sözleşmede; "1989 yılında alinan 1.000.000 TL ve 1992 yılında ahnan I.500.000TL olmak üzere teminatlar , oldugu belirtilerek, buna gore 25/01/1994 tarihinden 31/12/1994 tarihine kadar beher tonu 10.000,- TL uzerinden gübre indirme yukleme vb işlerinin yapılmasi için hamal temin edilmesi hususunda taahhüt ve mutabakat saglandığı” hususlarının kararlaştırıldığı, Mahkemece hükme dayanak alınan son bilirkişi raporunda; “tanık beyanları çelişkili olduğu için 4857 sayılı yasanın “çağrı üzerine çalışma” başlıklı 14. maddesine göre haftada 20 saat çalıştığı kanaatine varıldığı, tanık anlatımlarına göre, davacının 1987 yılında çalışmaya başladığı belirtilmekte ise de tarih tam olarak belirlenemediğinden, işyerinin yasa kapsamina alındığı 01.01.1988 itibariyle çalışmaya başladığının kabul edildiği, iş akdinin feshedildiği 02.10.2010 tarihine kadar, davalı ... A.Ş de mevsimlik olarak “çağrı üzerine çalışma” şeklinde, kısmi süreli hizmet sözleşmesi ile işverene bağımlı olarak 01.01.1988-02.10.2010 tarihleri arasında sürekli, 2178 gün çalıştığı” kanaatine varıldığı anlaşılmıştır.

Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun ispatı konusunda, Mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, işin sürekli veya sezonluk nitelikte olup olmadığı eksiksiz bir şekilde araştırılmadan eksik araştırma ve inceleme sonucu verilen karar isabetsiz olmuştur.

Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun ispatı konusunda, Mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, işin sürekli veya sezonluk nitelikte olup olmadığı eksiksiz bir şekilde araştırılmadan eksik araştırma ve inceleme sonucu verilen karar isabetsiz olmuştur.

Bozmadan sonra yapılan yargılamada her ne kadar davalı iş yerinde keşif yapılmışsa da davalı işyerinin kapsam ve kapasitesi tam olarak belirlenememiştir. Yapılacak iş, üniversitelerin işletme ve ziraat mühendisliği bölümlerinden belirlenecek bilirkişiler ve mali müşavirden oluşan üç kişilik heyet ile mahallinde tekrar keşif yapılarak davalı iş yerinin defter ve kayıtları üzerinde inceleme yapılarak iş yerinin kapasitesinin belirlenmesi, iş yerinde kadrolu hamala ihtiyaç bulunup bulunmadığı, taşıma ve yükleme işinin nasıl ve kimlere yaptırıldığı, davalıya ait işyerinde işlerin iş yerine bağlı sürekli hamallarla mı yoksa piyasa hamallarıyla mı yapıldığı, hergün hamala ihtiyaç olup olmadığı davacıya her gün iş verilip verilmediği, ödenen ücretlerin miktarı ve nasıl ödendiği (günlük, haftalık, aylık) hususlarını belirleyerek ödemelerin ne şekilde yapıldığı, yargılamaya konu işle ilgili olarak gübreleme sezonunun ne kadar sürdüğü, davacının kadrolu hamal olduğu sonucuna varılması durumunda yıl içinde ne kadar çalıştığı konularının belirlenip sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı ... Lojistik Kargo Hizmetleri Ve Tic A.Ş.'ye iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine

07/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13996, Karar No: 2011/7416, Tarih: 20.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13996 E.  ,  2011/7416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.04.2009 tarih ve 2004/692-2009/150 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı TCDD vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yolculuk yaptığı trenin raydan çıkarak devrildiğini, 22.07.2004 tarihindeki kazada müvekkilinin % 13,1 oranında malul kalacak şekilde yaralandığını ileri sürerek, toplam 5.000,00 TL maddi tazminat ile 100.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini istemiş, 26.12.2006 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 125.680,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, talep edilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, meydana gelen kazada davacının % 13.1 oranında işgücü kaybına uğradığının belirlendiği gerekçesiyle davalılardan çalışanlar hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına, davalı TCDD hakkındaki davanın kısmen kabulüyle geçici işgörmezlik tazminatı olarak 10.428,66 TL, sürekli işgörmezlik tazminatı olarak talep gibi 99.864,03 TL, yardımcı kişi tazminatı olarak 1.667,58 TL ile 10.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı TCDD vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı T.C.D.D. Genel Müdürlüğü’ne ait trenin raydan çıkarak devrilmesi sonucu, trende yolcu olan davacının yaralanması nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Kaza nedeniyle %13,1 oranında malul kalan davacıya ödenmesi gerekin tazminatın hesaplanmasında davacının kazadan önceki bilinen son ve düzenli geliri esas alınmalıdır. Davacının, iki ayrı şirketin ortağı olduğu ve bu şirketlerde yönetici konumunda bulunduğu iddia olunmuş ve tazminata esas gelire bu şirketlerden elde edilen kazancın da eklenmesi talep edilmiştir. Ancak, davaya konu kaza 22.07.2004 tarihinde gerçekleşmiş olup, bu tarih itibariyle şirketlerin ortaklarını ve yetkili temsilcilerini gösterir ticaret sicil kayıtları dosyaya ibraz edilmemiştir. Ayrıca, bu şirketlerden müdür sıfatı ile ne kadar ücret aldığına dair, adı geçen şirketlerden yazı gönderilmiş ise de, alındığı söylenen ücretlerin dayanakları sunulmamıştır.

Bu dudumda mahkemece, kaza tarihi itibariyle davacının müdür sıfatı ile çalıştığı şirketlere ilişkin sicil kayıtlarının ve müdür sıfatıyla atanmasına dair ortaklar kurulu kararlarının ibraz ettirilmesi, atanan müdürlere ödenecek ücret konusunda bir karar alınıp alınmadığı, böyle bir ortaklar kurulu kararı alınmamış olsa bile, şirket müdürlerine düzenli bir “ücret” ödenmesine dair fiili bir uygulama olup olmadığı, bunlara ilişkin kayıtların ibrazı ile böyle bir tespitin yapılamaması halinde benzer özellikleri taşıyan bir şirkette çalışan müdüre ödenen makul ücretin tespitiyle tazminat hesaplamasının yapılması gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 20.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

19.07.2011:N/Ç
Yargıtay — Esas No: 2008/16872, Karar No: 2011/49054, Tarih: 19.12.2011

**6. Ceza Dairesi         2008/16872 E.  ,  2011/49054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlü ... hakkında kurulan Didim Sulh Ceza Mahkemesinin 21.03.2002 gün ve 2001/254-2002/232 sayılı önceki hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 günlü, 2007/125-126 sayılı ve benzer kararlarında açıklandığı üzere adı geçen hükümlü hakkında temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hükmün ancak, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden talep üzerine yada resen uyarlama yargılaması yapılmasının mümkün olduğu, hükümlü hakkında kurulan ilk hükmün kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık ... hakkında kurulan ilk hükmün adı geçen sanık savunmanı tarafından temyiz edilerek Yargıtay 11. Ceza Dairesi’nin 08.09.2005 günlü kararıyla yürürlüğe giren yasalar çerçevesinde yeniden değerlendirme yapılması için hükmün bozulmasına karar verilmesi üzerine dosyanın yeniden ele alınıp hükümlü ... hakkında kurulan hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu anlaşıldığından, hükümlü ...’in yeniden kurulan hükme yönelik temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 19.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18915, Karar No: 2013/19244, Tarih: 05.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/18915 E.  ,  2013/19244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum yada kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi, bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kullanılmasının, ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir. Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi,basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Sanıkların birlikte Ulusal Hukuk Haberleri adlı göstermelik bir gazete çıkardıkları, daha sonra Hakimler

Sanıkların birlikte Ulusal Hukuk Haberleri adlı göstermelik bir gazete çıkardıkları, daha sonra Hakimler

Savcılar Yüksek Kurulu kararı ile Cumhuriyet savcılığı görevinden ihraç edilen sanık ...'nun özellikle taşrada bulunan belediye, kamu iktisadi kuruluşu, sendika ve özel sektör iş yerlerini telefon ile arayarak görüştüğü kişilere kendisini İstanbul Cumhuriyet Başsavcısı olarak tanıttığı, akabinde ceza kanunları içeren bir kitap çıkardıklarını ve yine Ulusal Hukuk Haberleri Gazetesini yayınladıklarını, 400 TL verilmesi halinde ceza kanunlarını göndereceklerini ve gazeteye abone yapacaklarını söylediği, sanıkların bu çerçevede katılan ve mağdurlar ile irtibata geçerek normalde piyasa değeri 20 – 28 TL civarında olan ceza kanunları kitabını 400 TL'ye satıp daha önceden adı geçen gazetenin sahibi olan sanık ...'nin çeşitli bankalara açtırdığı hesaplara havale edilmesini sağladıkları, bu şekilde sanıkların birlikte hareket ederek İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı kurumunun adını kullanıp hileli hareketler ile menfaat temin ettiklerinin iddia edildiği olayda, kamu kurumunun araç olarak kullanılabilmesi için kuruma ait kayıt, belge ve maddi varlıkların kullanılması gerektiği oysa somut olayda gönderilen eşyaların kitaplar ve gazete olduğu, ismin kullanılmasının yeterli olmayacağı, bu nedenle eylemin nitelikli dolandırıcılık olarak vasıflandırılmasının yerinde olmadığı, basit dolandırıcılık yönünden bakıldığında da olayın gazete aboneliği teklifi niteliğinde olduğu, sanık ...'nun kendi kartvizitini de kitap arasına koyduğu, ayrıca bu kişinin gazetede görevli olduğuna dair bilginin de gazetede yer aldığı, söylendiği iddia edilen yalanın basit bir araştırma ile ortaya çıkmasının mümkün olduğu, oysa suç boyutuna varması için bu yalanın ustaca sergilenmesi mağdurun hareket ve denetleme imkanını ortadan kaldırması gerektiği,somut olayda kitap ve gazetenin gönderildiği, isteyen mağdurun abone olmama imkanının bulunduğu ayrıca gönderen kişilerinde Cumhuriyet savcısı veya başka bir kamu görevlisi olup olmadığının inceleme imkanlarının sanıklar tarafından yok edilmediği ve bir kısım mağdurlarında esasen bu durumu tespit ettikleri, buna rağmen kitap ve gazete aldıkları, dolandırıcılık sayılabilecek hilenin söz konusu olmadığı, denetleme imkanının kaldırılmamış olduğu, aksine abonelik için bir sürenin verilmiş olduğu, abone olmama ve alınan eşyaların aynen iadesininde imkan dahilinde olduğu gerekçelerine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,o yer Cumhuriyet Başsavcı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.12.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12388, Karar No: 2024/12952, Tarih: 03.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12388 E.  ,  2024/12952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 12. İş Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, vekilin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında; adli yardım talebinde bulunan davacı, temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispata yarar herhangi bir bilgi ve belgeyi temyiz dilekçe ekinde dosyaya sunmamış olup bu şekli ile davacının temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 10. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.