muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18902, Karar No: 2014/7433, Tarih: 25.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/18902 E.  ,  2014/7433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/87181

MAHKEMESİ : Tokat 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2011

NUMARASI : 2010/653 (E) ve 2011/432 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığın duruşmada alınan savunmasında olay tarihinde ve duruşma tarihi itibariyle anti deprasan ilaçlar kullandığına dair beyanına göre suç tarihi itibariyle sanığın 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, söz konusu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığına dair Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesini heyetinden veya Adli Tıp ilgili ihtisas dairesinden rapor aldırıldıktan sonra hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanığın tekerrüre esas alınan ilamındaki mahkumiyetinin 3167 sayılı Kanuna muhalefet suçu olduğu ancak 03/02/2012 tarih ve 28193 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 31/01/2012 tarih ve 6273 sayılı Çek Kanun'unda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile karşılıksız çek eyleminin, çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağına dönüşmesi nedeniyle tekerrür uygulamasına esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 25/02/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/794, Karar No: 2019/2203, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/794 E.  ,  2019/2203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/563, Karar No: 2014/673, Tarih: 11.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/563 E.  ,  2014/673 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname N : 1/B - 2014/3178

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 04/03/2011, 2010/139 (E) ve 2011/83 (K)

SUÇ : İştirak halinde nitelikli yağmaya teşebbüs, kasten öldürmeye teşebbüs, tehdit suçuna iştirak, mala zarar verme, 6136 sayılı Yasaya Aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-a) Katılanlar Suna ve Şükran'ın hak ve yetkisinin bulunmaması nedeniyle katılanlar vekilinin, hükmolunan cezanın miktarına göre de sanık Ali müdafiinin duruşmalı inceleme istemlerinin CMUK’nun 318. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

b) Katılanlar Suna ve Şükran'ın 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından açılan kamu davasına katılma ve kurulan hükümleri temyiz etmeye yetkisi bulunmadığından, katılanlar vekilinin bu suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

c) Sanık Ali hakkında, mağdurlar Salih ve Abdullah'a yönelik mala zarar verme suçlarından hüküm kurulmamış ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

II-) Temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içerikleri dikkate alınarak, sanık Bahattin hakkında üzerine atılı suçlardan verilen beraat hükümleri ile, sanık Ali hakkında mağdurlar Suna ve Şükran'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçları ve mağdur Suna'ya yönelik mala zarar verme suçundan verilen beraat hükümleri ile, sanık Ali hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet, mağdur Suna'ya yönelik yağmaya teşebbüs ve müşteki Suna'nın işçilerine yönelik tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

1- Sanık Ali hakkında mağdurlar Suna ve Şükran’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından açılan kamu davası ile ilgili olarak; hüküm fıkrasında sanık hakkında beraat kararı verildiği, gerekçede ise; sanığın eyleminin mağdur Şükran yönünden tehdit suçu olarak kabul edilmesi, mağdur Suna yönünden ise yağma suçunun unsuru olarak değerlendirilmesi, ayrıca mağdur Şükran yönünden sanığın eylemi tehdit suçu olarak kabul edildiği halde bu suçtan hüküm kurulmaması suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye düşülmesi,

2- Aynı olay nedeniyle yargılanan ve hakkında açılan dava tefrik edilen sanık M.. M.. hakkındaki davanın bu dava ile birleştirilerek delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-a) 03/10/2009 ve 13/11/2009 tarihli olaylar ile ilgili olarak, olay günleri ve saatlerine uygun tarihler ve saatler tespit edilerek uygulamalı keşif yapılarak, 03/10/2009 tarihli olayla ilgili olarak mağdur Şükran'ın bulunduğu yerden ateş eden kişilerin tam olarak teşhis edilip edilmeyeceğinin, 13/11/2009 tarihli olayla ilgili olarak “Ali yeter, Ali tamam gel” sözlerinin ateş edilen yer ile mağdurların bulunduğu yer arasındaki mesafeye göre duyulup duyulamayacağının,

3-a) 03/10/2009 ve 13/11/2009 tarihli olaylar ile ilgili olarak, olay günleri ve saatlerine uygun tarihler ve saatler tespit edilerek uygulamalı keşif yapılarak, 03/10/2009 tarihli olayla ilgili olarak mağdur Şükran'ın bulunduğu yerden ateş eden kişilerin tam olarak teşhis edilip edilmeyeceğinin, 13/11/2009 tarihli olayla ilgili olarak “Ali yeter, Ali tamam gel” sözlerinin ateş edilen yer ile mağdurların bulunduğu yer arasındaki mesafeye göre duyulup duyulamayacağının,

b) 13/11/2009 tarihli olayla ile ilgili olarak olay yerinde bulunan boş kovanların aynı silahtan atılıp atılmadığının,

c) 03/10/2009 ve 13/11/2009 tarihli olaylar ile ilgili olarak olay yerlerinde bulunan boş kovanların aynı silahlardan atılıp atılmadığının,

Tespiti ile sonucuna göre; sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi suretiyle eksik soruşturma sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık Ali müdafiileri ile katılanlar Suna ve Şükran vekili ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 11.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7602, Karar No: 2022/9231, Tarih: 24.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/7602 E.  ,  2022/9231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Müdahalenin önlenmesi ve eski hale iade talepleri yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebi yönünden davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar ile ihbar olunan vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaza müdahalenin önlenmesi, eski hale getirme ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak; müdahalenin önlenmesi ve eski hale iade talepleri yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebi yönünden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar ile ihbar olunan vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulmasına karar verilmişse de gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1)Yargılama devam ederken davalı İstanbul ... tarafından Küçükçekmece 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2013/61 E. - 2013/427 K. sayılı dosyasında bedel tespit ve tescil davası açıldığı ve dava konusu ... İlçesi, ... Mahallesi, ... Mevki, ... parsel sayılı taşınmazın 412.27 m²’lik kısmının davalılardan İstanbul ... adına tescil edildiği, kararın temyiz incelemesinden geçerek 27.11.2014 tarihinde kesinleştiği, bu itibarla müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme talepleri yönünden konusuz kalan davada karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği halde; hüküm fıkrasında müdahalenin menni ve eski hale getirme, hafriyatın kaldırılması bedelinin tahsiline ilişkin hüküm kurulması,

2)Dava konusu taşınmaza ... arası Rehabilitasyon ve Metrobüs Hattı projesi kapsamında davalılardan İstanbul ... tarafından el atıldığından, davalı İstanbul ... dışındaki davalılar yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi ve uyulan bozma kararı uyarınca ecrimisil, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin kamulaştırma yapan idare olan davalı İstanbul ...’ndan tahsiline karar verilmesi gerekirken, davalılardan müşterek ve müteselsilen karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar ile ihbar olunan vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılar ile ihbar olunandan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 24/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3530, Karar No: 2014/454, Tarih: 16.01.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/3530 E.  ,  2014/454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2012

NUMARASI : 2010/29-2012/504

Davacı M.. T.. vekili Avukat M..F.. K..tarafından, davalı İ.. T.. aleyhine 15/01/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarının ihlali nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır.( TC Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler, emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da; bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda; davacının Vergi Dairesinde memur, davalının ise müdür olarak görev yaptığı, davacının, davalının kamu hizmetinin yapılması sırasında yaptığı eylemler nedeniyle kendisini manevi zarara uğrattığını ileri sürdüğü anlaşılmaktadır. Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1. maddesi gereğince; kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak, idare aleyhine açılabileceğine göre; davalıya husumet tevcih edilmesi doğru değildir.

Mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek, kamu görevlisi olan davalı hakkında, taraf sıfatı bulunmadığından, davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile işin esası incelenerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalının öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16549, Karar No: 2017/18824, Tarih: 22.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/16549 E.  ,  2017/18824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin daha önce davalı ortaklar adına kayıtlı ... Kafeterya Ünvanlı işyerinde 1994- 1998 yılları arası ve 2002/Mart-Nisan- 25.09.2012 tarihleri arası çalıştığını, çalıştığı sürede çalışmasının kesintisiz olduğunu, davalı ortaklardan ... ve ...’ın ortaklık hisselerinin tamamını davalı ...'a devrettiğini, işyeri devamlı açık olmasına rağmen resmi olarak kapanış ve açılış işlemlerinin yapıldığını, ancak müvekkilinin çalışmasına hiç ara vermeden devam ettiğini, müvekkilinin 25.09.2012 tarihinde davalı ...'tan 2 hafta izin alarak memleketine gittiğini, memleket dönüşünde işlerin düşük olduğu, eleman fazlalığı bulunduğu, bir hafta- on gün daha beklemesi söylenerek müvekkilinin tekrar işe başlatılmadığını, bir hafta-10 günlük bekleme süresinden sonra da müvekkilinin işe başlatılmadığını, haksız ve usulsüz bir şekilde işten çıkarıldığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkilleri ... ve ...’ın davacının çalıştığı işyeri ortaklığından 2007 yılı Eylül ayında ayrılmış olmaları nedeniyle davacının müvekkilleri yönünden tüm alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının işten ayrıldığı tarihte müvekkillerinin işveren olmamaları sebebi ile ihbar ve kıdem tazminatından sorumlu olmadıklarını, müvekkili davalı ...’ın işyeri sahibi olduğunu, ancak davacıyı işten çıkartmadığını, davacının kendiliğinden işi terk ettiğini, akabinde bu davayı açtığını, davacının iddia ettiği çalışma sürelerini ve ücret miktarını kabul etmediklerini, davacının çalışmalarının kesintili olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş akdinin haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasa'nın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, davalılardan ... ve ...’ın 31/01/2010 tarihi itibariyle davalı işyerindeki ortaklıklarının sona erdiği anlaşılmakla bu iki davalının işyeri devri nedeniyle kıdem tazminatı dışındaki alacaklardan bir sorumluluklarının bulunmadığı, kıdem tazminatı bakımından ise sadece kendi dönemleri ile devirdeki ücret üzerinden sorumlu oldukları anlaşılmakla mahkemece bu hususta ayrıştırma yapılmaması, hangi davalının ne kadar süre ve ne kadar tazminat miktarından sorumlu olduğunun belirtilmemesi hatalıdır.

3-Taraflar arasında ücret miktarı konusunda ihtilaf bulunmaktadır.