muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3731, Karar No: 2024/8977, Tarih: 25.06.2024

... Club (yeni adı ... Club) Oteli genel müdürü şüpheli ...'ın sorumluluğunda bulunan 1915 parsel önünde bulunan (1321 nolu parsel) kumluk alan ve kıyı kenar çizgisi içinde yer alan, bina vasfındaki 90'ar m2 lik 2 adet yapı ile yan yolda bulunan bina vasıflı 2 adet yapının 2002 yılı öncesi bir tarihte yapılmış olabileceği ve 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5 ve 6. maddeleri ile 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 32. maddesine aykırılık teşkil ettiğinin belirtildiği, şüpheli ...'ın 08/12/2021 tarihli ifadesinde söz konusu yapılarla ilgili yapı kayıt belgesi alındığını savunması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 184/5. maddesinde yer alan "Kişinin, ruhsatsız ya da ruhsata aykırı olarak yaptığı veya yaptırdığı binayı imar planına ve ruhsatına uygun ... getirmesi halinde, bir ve ikinci fıkra hükümleri gereğince kamu davası açılmaz, açılmış olan kamu davası düşer, mahkum olunan ceza bütün sonuçlarıyla ortadan kalkar." şeklindeki düzenleme gözetilerek suç konusu yapılarla ilgili yapı kayıt belgesinin olup olmadığının araştırılması, şüphelilerin savunmaları ve bilirkişi raporları da gözetilerek şüphelilerin hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli ... Hakkında İmar Kirliliğine Neden Olma ve 3621 sayılı Kanun'a Aykırılık Suçlarından Verilen Karara İlişkin İncelemede

Şüphelinin sorumluluğunda 1915 numaralı parsel önünde bulunan bina vasfındaki iki adet binanın, bilirkişi raporuna göre 2002 yılı öncesinde yapıldığının belirtilmesi karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin 12.10.2004 tarihinde yürürlüğe girmesi, 3621 sayılı Kanun'u 15 inci maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen suça ilişkin 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolduğundan bu şüpheli hakkındaki Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ile bu karara yapılan itiraz üzerine Sulh Ceza Hakimliğince verilen itirazın reddine yönelik kararda bir isabetsizlik görülmediğinden kanun yararına bozma talebinin reddine karar verilmiştir.

B. Şüpheli ... Hakkında İmar kirliliğine Neden Olma Suçundan Verilen Karara İlişkin İncelemede

5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin 12.10.2004 tarihinde yürürlüğe girmesi, şüphelinin sorumluluğunda 1916 numaralı parsel önünde bulunan istinat duvarlarının bilirkişi raporuna göre 2002 yılı öncesinde yapıldığının belirtilmesi ve yine bu parselde bulunan gölgeliklerin bina vasfında olmadığının anlaşılması karşısında; bu şüpheli hakkındaki imar kirliliğine neden olma suçundan

Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ile bu karara yapılan itiraz üzerine Sulh Ceza Hakimliğince verilen itirazın reddine yönelik kararda bir isabetsizlik görülmediğinden kanun yararına bozma talebinin reddine karar verilmiştir.

Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ile bu karara yapılan itiraz üzerine Sulh Ceza Hakimliğince verilen itirazın reddine yönelik kararda bir isabetsizlik görülmediğinden kanun yararına bozma talebinin reddine karar verilmiştir.

C. Şüpheli ... Hakkında 3621 Sayılı Kanun'a Aykırılık Suçundan Verilen Karara İlişkin İncelemede

5271 Sayılı Kanun'un 160 ıncı maddesinin birinci fıkrasında, Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." ikinci fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170 inci maddesinin ikinci fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172 nci maddesinin birinci fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinde ise;

(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, O Yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13 üncü maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma ... tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; şüpheli ...'ın sorumluluğunda 1916 numaralı parsel önünde bulunan ve 2018 yılında yapıldığı belirtilen gölgeliklerin 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 15 inci maddesindeki düzenleme uyarınca "kıyının doğal yapısını bozacak" bir etki meydana getirip getirmediği

hususunda bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre şüphelinin hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeyerek sanık hakkında eksik soruşturma ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği görülmektedir.

Bu nedenle itiraz merciince etkin soruşturma yapılmadığı dikkate alınarak, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi, Kanuna aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Şüpheli ... hakkında imar kirliliğine neden olma ve 3621 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarına ve şüpheli ... hakkında imar kirliliğine neden olma suçuna ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

2. Şüpheli ... hakkında 3621 sayılı Kanun'a aykırılık suçuna ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin farklı gerekçeyleKABULÜNE,

3. 3621 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan şüpheli ... hakkındaki Antalya 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 14.03.2023 tarihli ve 2023/217 sayılı Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

4. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5656, Karar No: 2018/4535, Tarih: 20.06.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/5656 E.  ,  2018/4535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/02/2018 gün ve 2018/60 E. 2018/21 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6680, Karar No: 2012/12061, Tarih: 26.11.2012

**5. Ceza Dairesi         2010/6680 E.  ,  2012/12061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli zimmet, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenen suç nedeniyle aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek, sadece "... Müdür vekilliği görevini yapmaktan yasaklanmasına.." ilişkin hak yoksunluğuna karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin, katılan vekilinin ve O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, her iki suçla ilgili hüküm fıkralarındaki 5237 sayılı TCK'nın 53/5. maddesi uygulamalarında yer alan sanığın eylemini ... Müdür vekili olarak gerçekleştirdiği anlaşılmakla bu görevi yapmaktan yasaklanmasına ilişkin ibarelerin, TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kullanmasının yasaklanmasına şeklinde değiştirilmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25588, Karar No: 2015/32216, Tarih: 25.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/25588 E.  ,  2015/32216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/212664

MAHKEMESİ : Antalya(Kapatılan) 6. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2013

NUMARASI : 2012/239 (E) ve 2013/383 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın 17/12/2011 tarihli beyanında, “...16/12/2011 günü gece sabaha karşı kızım Ayşe beni cep telefonumdan arayarak baba ben dışarıda kaldım. Annem evlendi. Evlendiği eşi beni huzursuz ediyor, bu yüzden eve gitmek istemiyorum deyince ben sinirlendim ve o sinirle eski eşimin evine geldim...” şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık M.. Ö..'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8186, Karar No: 2021/428, Tarih: 12.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/8186 E.  ,  2021/428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... Belediye Başkanlığı davalı ... ve davalı ... Müt. İnş Tem. Ltd. Şti. vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davada; davacının davalı belediyede alt işveren şirketler nezdinde operatör, su, kanalizasyon, işçisi olarak çalıştığını, iş akdinin haksız feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, ödenmeyen ücret, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacağının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılardan Belediye ve ... ile ... Müt. Ltd. Şti. vekilleri husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir. Diğer davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Safahatı:

Mahkemece, davanın reddine yönelik hüküm Yargıtay (kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 08/01/2019 tarih 2016/2581 esas 2019/151 karar sayılı ilamı ile fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyularak toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı vekili ile davalılardan ... Belediye Başkanlığı davalı ... ve davalı ... Müt. İnş Tem. Ltd. Şti. vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Belediyenin tüm, davacı ve davalılardan ... ve ... Müt. İnş. Tem. Ltd. Şti.’nin aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Temyiz:

Karar, davacı vekili ile davalılardan ... Belediye Başkanlığı davalı ... ve davalı ... Müt. İnş Tem. Ltd. Şti. vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Belediyenin tüm, davacı ve davalılardan ... ve ... Müt. İnş. Tem. Ltd. Şti.’nin aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır. Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez

.İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez. İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi 17/08/2010-31/12/2010 tarihleri arasında davalı ... ve 01.07.2011-31.12.2011 tarihleri arasında ise

. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi 17/08/2010-31/12/2010 tarihleri arasında davalı ... ve 01.07.2011-31.12.2011 tarihleri arasında ise ... Müt. Ltd. Şti. nezdinde çalışmıştır. Davacının , davalı Belediye ile 5 ay 29 gün olarak yapılan geçici iş sözleşmeleriyle ve firmalarda dönüşümlü olarak çalıştırıldığı ve hizmet akdinin 06.05.2014 tarihinde feshedildiği Belediye Başkanı ... imzalı yazıdan anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamı uyarınca , davacının iş sözleşmesinin davalı ... veya davalı ... Müt. Ltd. Şti. tarafından fesh edilmediği , davalı şirket tarafından alınan ihalenin bitiminden sonra davacının Belediyede çalışmasına geçici işçi olarak devam ettiği anlaşılmaktadır. Mahkemece hüküm altına alınan fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil alacakları yönünden devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğundan davalı ... veya davalı ... Müt. Ltd. Şti. ‘nin sorumlu tutulması isabetsiz olmuştur.

3- Birleşen davada davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının konusuz kaldığından reddine karar verilmiş olup reddedilen tutar 200.00 TL olduğu halde hükmün birleşen dava bölümü 4. bendinde davalılar yararına 3400.00 TL avukatlık ücretine hükmedilmesi de kabul veya reddedilen miktar aşılamayacağından hatalı olmuştur.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 12.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.