muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4176, Karar No: 2023/23445, Tarih: 31.10.2023

Anılan düzenlemelere, öğreti ve yargısal uygulamalara göre ifade özgürlüğü sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen bilgi ve fikirler için değil, incitici, şoke edici yada endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerlidir. Anayasa Mahkemesi pek çok kararında ifade özgürlüğünün bir dereceye kadar abartıya ve hatta kışkırtmaya izin verecek şekilde geniş yorumlanması gerektiğini kabul etmiştir. Bu özgürlük, kişinin haber ve bilgilere, başkalarının fikirlerine serbestçe ulaşabilmesi, düşünce ve kanaatlerinden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, anlatabilmesi, savunabilmesi, başkalarına aktarabilmesi ve yayabilmesi anlamına gelir. Çoğunluğa muhalif olanlar da dâhil olmak üzere düşüncelerin her türlü araçla açıklanması, açıklanan düşünceye paydaş sağlanması, düşünceyi gerçekleştirme ve gerçekleştirme konusunda başkalarını ikna etme çabaları ve bu çabaların hoşgörüyle karşılanması çoğulcu demokratik düzenin gereklerindendir. Toplumsal ve siyasal çoğulculuğu sağlamak, her türlü düşüncenin barışçıl bir şekilde ve serbestçe ifadesiyle olanaklıdır, demokrasinin işleyişi içinde yaşamsal önemdedir. Bu düzenlemelere nazaran Devletin düşünce açıklamasını yaptırıma tabi tutmama gibi negatif, etkili şekilde korum gibi de pozitif yükümlülüğü bulunmaktadır. Bu hak, çoğulcu demokrasilerde, vazgeçilemez ve devredilemez bir niteliğe sahiptir. Toplumun ilerlemesi ve her insanın gelişimi için ana temeli oluşturmaktadır. İfade özgürlüğünü sınırlamanın demokratik toplum düzeninin gereklerine uygun kabul edilebilmesi için zorunlu bir toplumsal ihtiyacı karşılaması ve orantılı bir müdahale olması gerekir. Müdahaleyi oluşturan tedbirin zorunlu bir toplumsal ihtiyacı karşıladığının kabul edilebilmesi için ise amaca ulaşmaya elverişli olması, başvurulabilecek en son çare ve alınabilecek en hafif önlem olarak kendisini göstermesi gerekmektedir. Ancak her hak gibi bu hak da sınırsız değildir. Bireylerin şeref ve itibarı, özel ve aile hayatı Anayasanını 17.madesiyle korunan manevi varlık kapsamındadır. Devlet, bireyin manevi varlığının bir parçası olan şeref ve itibara keyfi olarak müdahale etmemek ve üçüncü kişilerin saldırılarını önlemek zorundadır. Yasalarımıza göre bu eylemler ceza hukukunda hakaret suçu olarak düzenlenmiş, özel hukukta ise tazminatı gerektiren haksız fiil sayılmıştır Yasal düzenlemelere ve Ceza Genel Kurulunun karalarına göre, iftira, küfür, onur, şeref ve saygınlığı zedeleyici söz ve beyanlar, müstehcen içerikli söz, yazı, resim ve açıklamalar, savaş kışkırtıcılığı, hukuk düzenini cebir yoluyla değiştirmeye yönelen, nefret, ayrımcılık, düşmanlık ve şiddet yaratmaya yönelik bulunan ifadeler ise düşünce özgürlüğü bağlamında hukuki koruma görmemekte, suç sayılmak suretiyle cezai yaptırımlara bağlanmaktadır

. Yine Anayasa Mahkemesi karalarında ifade özgürlüğünün meşru bir amaç için, yasayla, demokratik toplum düzeninin gereklerine uygun olarak (bunun için zorlayıcı sosyal ihtiyaç gerekir), ölçülü olacak ve özüne dokunmayacak şekilde ( ifadenin türü, şekli, içeriği, açıklandığı zaman ve sınırlama sebeplerinin niteliğine bakılarak bu kriter test edilmektedir) sınırlandırılabileceği ifade edilmektedir.

Burada ifade özgürülüğü ve bireyin şeref ve itibarının korunması çatışmakta, Devletin bunlar arasında denge kurması gerekmektedir. Bu dengeleme yapılırken şu nokta çok önemlidir; Şöhret ve itibarı korunan kişi siyasetçi, kamu gücü kullanan veya topluma mal olmuş kişi ise bu koruma daha esnek olacak, sade vatandaş ise üst düzeyde yapılacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanıkların gösteri yürüyüşü sırasında slogan şeklinde açıkladıkları "Hırsız" ve " Katil" sözlerinin öfke dili taşıdığı, yasada düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamına girmemesi kaydıyla sade vatandaşa söylenmesi durumunda onur, şeref ve saygınlığı rencide edici özelliğe sahip olduğu kuşkusuzdur. Ancak iktidarda bulunan siyasetçilerin devletin ekonomik ve güvenlik politikalarını belirleme ve uygulama yetkileri bulunmaktadır. Demokratik bir toplumda bireylerin, sivil toplum örgütlerinin veya basın mensuplarının belirlenen güvenlik ve ekonomik politikaları ile bunların uygulamalarını eleştiri hakları bulunmaktadır. Hırsız sözü başkalarının malını çalan anlamında değil, uygulanan ekonomik politikaların yanlış olduğu, iktidarda bulunanların ülkenin sahip olduğu toplam refahı adil şekilde dağıtmadıkları veya belirli kesimlere avantajlar sağladıkları gibi anlamlarda da kullanılmış olabilir. Aynı şekilde katil ifadesi de birini öldürme anlamında değil, güvenlikle ilgili ve özellikle terörle mücadeleyle ilgili belirlenen politika ve uygulamaların hatalı olduğu, amacı dışında insanların zarar görmesine neden olduğu vs anlamlarında söylenmiş olabilir. Ülkemizde uzun süredir devam eden terör olayları önemli güvenlik tehdidi oluşturmakta ve bu durum bazen katı güvenlik tedbirlerini gerektirmektedir. Bu tedbirlerin bir kısmının yetersiz veya yanlış olduğunun tartışmaya açılması demokratik düzenlerde olağandır. Ancak bu eleştiri hakkı hiç kimseye terör olaylarının desteklenmesi ve meşru gösterilmesi olanağı vermez. Ekonomik ve güvenlik uygulamalarının hatalı olduğu kanaatinde olan kişi veya gurupların yetkilileri uyarmak ve toplumu sarsarak dikkat çekmek için abartılı veya rahatsız edici ifadeler kullanmaları mümkündür ve bu durum ifade özgürlüğü kapsamındadır. Çünkü ekonomik ve güvenlik uygulamalarının tartışılmasında kamusal yarar bulunmaktadır. Ayrıca, siyasetçilerin ve özellikle iktidarda bulunanların kendilerine yönelik saldırı ve eleştirilere her zaman güçlü şekilde cevap ve tepki verme imkanı bulunmaktadır. Bu olanakların varlığı nedeniyle şiddete teşvik içermedikçe kendilerine yönelik sözel saldırılara katlanmaları ve cezalandırma yoluna gidilmemesi demokratik toplumun gerekleri arasındadır.

Yerel Mahkemenin katil ve hırsız sözlerinin hakaret suçunu oluşturup oluşturmadığını belirlerken sadece bu ifadelerin sözlük anlamıyla yetinmemesi, söylendiği yer, zaman, söylenme nedeni ve ifadenin yöneldiği kişinin konumu ile yetkilerini dikkate alıp sanıkların şeref ve saygınlığa saldırı amacında olup olmadıklarını saptaması ve hükmün gerekçesinde bunlara yer vermesi gerekmektedir. Sanıkların yargılamaya konu sözleri sarf ettikleri günün vasfı, diğer konuşmalar ve bir kısım savunmalar nazara alındığından anılan ifadelerin uygulanan güvenlik ve ekonomik politikalarının yanlış olduğunun toplumun dikkatini çekmek için rahatsız edici ve çarpıcı şekilde açıklanıp eleştirilmesi amacıyla kullanılmış olması mümkün olduğu halde, yerel mahkeme gerekçesinde bu hususları tartışmasız bırakmıştır. Anayasanın 141, 5271 sayılı Kanun'un 34, 223 ve 230.maddelerine göre mahkeme kararlarının gerekçeli olması zorunlu olup buna uyulmaması mutlak bozma nedenidir.

Sonuç olarak sanıkların sarf ettiği kabul edilen sözlerin şekli, içeriği, söylendiği yer, zaman, yöneldiği kişinin konum ve yetkileri dikkate alınarak şeref ve saygınlığa saldırı amacıyla söylenip söylenmediği, uygulanan güvenlik ve ekonomik politikaların eleştirisi vasfında olup olmadığı yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan mahkumiyet kararı verilmesinin Anayasanın 141, 5271 sayılı Kanun'un 34, 223 ve 230 uncu maddelerinde emredici şekilde düzenlenen gerekçeli hüküm hakkını ihlal ettiği kanaatine vardığımızdan, sayın çoğunluğun hükümlerin onanması yönündeki düşüncesine iştirak etmek mümkün olmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2007/1112, Karar No: 2007/1091, Tarih: 03.04.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/1112 E.  ,  2007/1091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. İcra Mahkemesi

Ticareti terk etmek suçundan sanık ... hakkında açılan davada, davanın şikayet dilekçesi ile açılmayıp yargılamanın iddianame ile açılması gerekliliği karşısında, CMK'nun 158/2.maddesi gereğince gereğinin takdir ve ifası için dosyanın C.Savcılığına gönderilmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının tetkiksiz iade istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nun 223/8.maddesine göre "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü karşısında mahkemece verilen karar niteliği gereği durma kararı olup, anılan madde uyarınca itiraza tabi bulunduğundan, İİK'nun 353/2. maddesi yollamasıyla CMK'nun 271.maddesi uyarınca itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE, 3.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/3742, Karar No: 2023/4520, Tarih: 11.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/3742 E.  ,  2023/4520 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

ŞİKÂYETÇİ : Yayıncılar Meslek Birliği

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir (Kapatılan) 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 01.10.2015 tarihli ve 2014/246 Esas, 2015/154 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na (5846 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5846 sayılı Kanun'un 71 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 81

inci maddesinin onüçüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 1 ... 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.İzmir (Kapatılan) 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 01.10.2015 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10.02.2022 tarihli ve 2021/21226 Esas, 2022/2394 Karar sayılı ilâmıyla; "Şikayetçi Yayıncılar Meslek Birliği vekilinin, 5846 sayılı Kanunun 75/1. maddesi gereğince 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde sunmuş olduğu hak sahipliği belgelerinin, sanığa ait iş yerinden satın alındığını iddia ettiği Dora Basım Yayın Ltd. Şti.'nin hak sahibi olduğu Şirketler Hukuku isimli kitaba ilişkin olduğu ve alınan arama kararına istinaden sanığa ait iş yerinde yapılan denetimde ele geçirilen kitaplar arasında bahsi geçen kitabın yer almadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5846 sayılı Kanunun 81/4. maddesi yerine aynı Kanunun 71/1. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 81/13. maddeleri uyarınca uygulama yapılması ve anılan meslek birliğinin davaya katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi" nedeniyle bozulmasına ve sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına karar verilmiştir.

3.İzmir 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 05.07.2022 tarihli ve 2022/216 Esas, 2022/325 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 10 ... hapis ve 80,00 TL gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve suça konu ürünlerin müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, arama kararının hukuka aykırı olduğuna, suç vasfının değişme ihtimaline karşı ek savunma hakkı tanınmadığına ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yayıncılar Meslek Birliği vekilince, sanığın işlettiği fotokopi dükkanından satın aldığını beyan ettiği fotokopi yoluyla çoğaltılmış Şirketler Hukuku isimli kitap ile yazar kasa fişini sunarak şikayetçi olması üzerine alınan arama kararına istinaden yapılan aramada sehpa üzerinde 2718 adet kitap fotokopisi ile 1 adet bilgisayarda hukuka aykırı olarak çoğaltılmış 15 adet esere ait 22 adet PDF uzantılı dosyanın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında, suça konu ürünleri öğrencilerin eğitim amacıyla kullandıkları eserlerden çoğaltılan ve bandrole tabi olmayan eserler olması nedeniyle çoğalttığını beyan etmiştir.

3.30.05.2014 tarihli bilirkişi raporu ile ele geçen 2718 adet kitap fotokopisinin 5 adet eserden çoğaltılmış 15 adet ders kitabı niteliğinde bulunduğu ve 5846 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir.

4.Yayıncılar Meslek Birliği vekilince Şirketler Hukuku isimli kitaba ilişkin hak sahipliği belgeleri sunulmuş ise de, suça konu eserin yapılan arama neticesinde ele geçen eserler arasında bulunmadığı

tespit edilmiştir.

5.Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 10.02.2022 tarihli ve 2021/21226 Esas, 2022/2394 Karar sayılı bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

4.Yayıncılar Meslek Birliği vekilince Şirketler Hukuku isimli kitaba ilişkin hak sahipliği belgeleri sunulmuş ise de, suça konu eserin yapılan arama neticesinde ele geçen eserler arasında bulunmadığı

tespit edilmiştir.

5.Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 10.02.2022 tarihli ve 2021/21226 Esas, 2022/2394 Karar sayılı bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1.5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinde yer alan ''Musiki ve sinema eserlerinin çoğaltılmış nüshaları ile süreli olmayan yayınlara bandrol yapıştırılması zorunludur'' düzenlemesi uyarınca süreli olmayan yayınların bandrole tabi bulunduğu, anılan Kanun'da "süreli olmayan yayın" tanımının yer almadığı ancak 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 2 nci maddesinin (h) bendinde "süresiz yayın" kavramının ''Belli aralıklarla yayımlanmayan kitap, armağan gibi basılmış eserler'' olarak tanımlandığı, yine Türk Dil Kurumu tarafından yazılan Türkçe Sözlükte kitap kavramının ''Ciltli ve ciltsiz olarak bir araya getirilmiş, basılı veya yazılı kağıt yapraklarının bütünü'' olarak belirtilmesi karşısında, bir kitabın bütün sayfalarını ihtiva eden fotokopilerinin -ciltlenmiş olsun veya olmasın- 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında bandrole tabi bulunduğu gözetilerek; sanığa ait iş yerinde sehpa üzerinde bandrol zorunluluğuna tabi kitap fotokopileri ile 1 adet bilgisayarda hukuka aykırı olarak çoğaltılmış PDF uzantılı dosyaların ele geçirildiği somut olayda, olay tutanağı, sanığın ikrarı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın zorunlu bandrol yükümlülüğüne tabi suça konu eserlere ait verileri bilgisayarına yükleyerek ticari amaçla bulundurduğu ve suça konu eserlerin fotokopisini alarak satışa sunduğu anlaşıldığından, Dairemizin bozma ilâmının gereği de yerine getirilmek suretiyle 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın eyleminin hukuki niteliğinin değişmemesi ve bozma ilâmının sanığa okunarak atılı suçun anlatılması nedeniyle sanık müdafiinin suç vasfının değişme ihtimaline karşı ek savunma hakkı tanınmadığına ilişkin temyiz sebebi ile diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. İzmir 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2022/216 Esas, 2022/325 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, bozma öncesi sanık hakkında 1 yıl 1 ... 10 gün hapis cezasına hükmedilmesi nedeniyle bozma sonrası hükmedilen 10 ... hapis ve 80 TL adlî para cezasının kazanılmış hak ilkesine aykırılık teşkil etmediği gözetilmeden, sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek cezanın önceki hükümde olduğu gibi 10 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası olarak belirlenmesine karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle İzmir 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 05.07.2022 tarihli ve 2022/216 Esas, 2022/325 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi

uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (5) numaralı paragrafının hüküm fıkrasından çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23987, Karar No: 2016/5282, Tarih: 16.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23987 E.  ,  2016/5282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Fındıklık niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12458, Karar No: 2018/58, Tarih: 15.01.2018

**6. Ceza Dairesi         2014/12458 E.  ,  2018/58 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma, başkasına ait kimlik bilgilerini kullanmak

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'un ağabeyi mağdur ...'un kimlik bilgilerini kullanması sebebiyle mağdur hakkında yağma suçundan görülen ve beraatine karar verilen İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2008/47 Esas sayılı davanın yargılaması sırasında mağdur ... hakkında 29.04.2009 tarihli yakalama emri düzenlendikten sonra hakkında gözaltına alma ya da tutuklama gibi özgürlüğü kısıtlayıcı bir işlem yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 267/4. maddesinde düzenlenen suç yönüyle zamanaşımı süresinde mahallinde her zaman işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

1-) Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik başkasına ait kimlik bilgilerini kullanmak suçundan verilen mahkumiyet kararının temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar savunmanları ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik nitelikli yağma suçundan verilen beraat kararının temyiz incelemesine gelince, Oluş ve dosya kapsamına göre, mağdurun özünde değişmeyen aşama beyanlarına göre, mağduru arayarak buluşmak istediğini söyleyen sanığın mağduru biraz konuşmak bahanesiyle olay yerindeki kayalıklara doğru çekip elindeki bira şişesini kırarak parçasını boğazına dayamak suretiyle değerli eşyalarını istediği, mağdurun da cebindeki 15.-TL parayı, cep telefonunu, şarj aletini ve montunu verdiği, mağdurun şikayetçi olması üzerine olaydan hemen sonra yakalanan sanığın yapılan üst aramasında mağdura ait eşyaların ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, yağma suçunun sübut bulduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde hataya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.