muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6366, Karar No: 2023/12169, Tarih: 11.12.2023

Uyuşmazlık, kesinleşen karara istinaden mutlak koruma alanında kalan kısmın davacı idare adına tescili istemine istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dosya içindeki bilgi ve belgelerden ve geri çevirme kararı sonrası dosyaya gelen evraklardan, dava konusu taşınmazın diğer paydaşları tarafından davacı idare aleyhine açılan kamulaştırmasız el atmadan kaynaklı tazminat davaları neticesinde taşınmazın mutlak koruma alanında kalan 17.157 m²lik kısmının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verildiği, davacı idare tarafından davalılar aleyhine açılan bedel tespit ve tescil davasında ise dava konusu taşınmazın mutlak koruma alanında kalan 17.427,97 m²lik kısmın iptaline karar verildiği, davacı idarenin temyiz ve karar düzeltme dilekçelerinde kamulaştırılan alanın 17.157 m² olduğu yönünde itirazlarda bulunduğu, ancak kararın onanarak 14.05.2019 tarihinde kesinleştiği, davacı idarenin bu hususa ilişkin tavzih talebine karşı davalılar tarafından sunulan dilekçe de tavzih talebinin kabulüne karar verilmesinin talep edildiği, buna karşın Mahkemece tavzih talebinin de reddine karar verildiği, ayrıca dava konusu 263 parsel ... taşınmazın 18.08.2016 tarihli işlem ile 138 ada 110 parsel (17.157 m²) ve 138 ada 111 parsel ... taşınmazlara ifraz edildiği, ifraz nedeniyle tescil işleminin de gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında tescil işlemi yönünden infaza elverişli şekilde davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10862, Karar No: 2021/2079, Tarih: 11.02.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/10862 E.  ,  2021/2079 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAKARYA 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 23/01/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 11/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19872, Karar No: 2011/5147, Tarih: 23.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19872 E.  ,  2011/5147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 75 olarak alınması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 35 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi.

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. maddesi geriğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23158, Karar No: 2015/1193, Tarih: 27.01.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/23158 E.  ,  2015/1193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, işe başlatmama tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... ve ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, asıl işveren olan ... Belediyesine ait iş yerinde değişen alt işverenlere bağlı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiğini, hak kazandığı yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, ihale makamı konumunda olan müvekkili kurumun işçilik alacaklarından sorumlu tutulmayacağını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı alt işveren şirketler vekili; davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, ...'nin devreden işveren olması sebebi ile işçilik alacaklarından sorumlu tutulmayacağını savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu, aslı işveren olan davalı ... Başkanlığının, diğer davalılar alt işverenler ile birlikte işçilik alacaklarından müteselsilen sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar ... ve ... vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Başkanlığının tüm, davalı ... ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş yeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk hususlarında da uyuşmazlık söz konusudur.

İş yeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, iş yerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanun'un üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, iş yeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, iş yerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi iş yeri veya iş yerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, iş yerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İş yeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda iş yeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İş yeri devri halinde kıdem tazminatı bakınızdan devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı iş yeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bul unmamaktadır.

Somut olayda; dosya içerisinde mevcut ... Kurumu kayıtların içeriği ile davalı ...'nin devreden işveren konumunda olduğu sabittir. Bu durumda, davalı ...'nin feshe bağlı haklardan olan yıllık izin ücret alacağından sorumlu tutulması isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4892, Karar No: 2017/6237, Tarih: 13.09.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/4892 E.  ,  2017/6237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 01.09.2014 gününde verilen dilekçe ile yola ve dere yatağına elatmanın önlenmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 04.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı, davalıların ... İli,... İlçesi, ... Köyü 107 ada 98 parsel ile 119 ada 1 no'lu parsel arasında geçen umumi köy yoluna ve yol olarak kullandığı dere yatağına duvar örmek, çit çekmek, ağaç dikmek suretiyle tecavüz ettiklerini, davalıların eylemleri ile yoldan gelip geçmesinin engellendiğini ileri sürerek, davalıların umumi köy yoluna ve dere yatağına elatmalarının önlenmesini istemiştir.

Davalı ..., yola tecavüzünün olmadığını, kendine ait 119 ada 1 parsele duvar ve çit çektiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı 98 sayılı parsel hakkında açtığı davadan vazgeçtiğinden davalılar Derman ve Yıldız aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalı ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı ... temyiz etmiştir.

Dava yola ve dere yatagına elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir. Mahkemece dava konusu yerde keşif yapılmadan aynı mahkemenin 2014/15 Değişik iş tesbit dosyasındaki uzman bilirkişi raporu ile karar verilmiştir. Bilindiği üzere delil tespiti kural olarak karşı taraf da hazır olduğu halde yapılır. Karşı taraf tespitte bulunmamış ise bilirkişi raporu karşı tarafa tebliğ olunmalıdır. Karara dayanarak 2014/15 E. sayılı dosyadaki tespit ... ve ... aleyhine yapılmıştır. Aleyhine hüküm kurulan ... aleyhine bir tespit yapılmadığından ona karşı delil olarak ileri sürülemez. Bu nedenle davalının savunma hakkı kapsamında yeniden keşif yapılmalı, uzman bilirkişi raporu alınmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen hükmün belirtilen nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

13.09.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12278, Karar No: 2015/11494, Tarih: 15.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/12278 E.  ,  2015/11494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Isparta 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2013

NUMARASI : 2010/32-2013/508

Davacı İ.. B.. vekili Avukat Türkan tarafından, davalı S.. T.. ve diğeri aleyhine 03/02/2010 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı S.. T.. tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Mahkemece verilen karar, davacı ve davalılardan S.. T.. tarafından temyiz edilmiştir. Davalının temyiz dilekçesinin harçsız olması ve temyiz dilekçesinde halen cezaevinde olduğunu bildirmesi nedeniyle vesayet altına alınıp alınmadığının araştırılması için dosya Dairemizin 28.05.2015 tarih ve 2014/6355-2015/6895 esas karar sayılı ilamı ile mahkemesine geri çevrilmişti.

Mahkemece, davalı S.. T..'in 04.09.2014 tarihinde cezaevinden çıktığı belirlendiğinden eksik harç ve giderlerin ikmali için davalıya muhtıra çıkartılmış, 7 günlük kesin süre içinde muhtıra gereği yerine getirilmemiştir. Mahkemenin 15.09.2015 tarihli ek kararı ile davalının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir. Ne var ki mahkeme ek kararına karşı da davalının temyiz hakkı bulunduğundan ek kararın davalıya tebliğ edilmesinden sonra temyiz süresi beklenmeli ve sonrasında dosyanın temyiz incelemesi için gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Dosyanın yukarıda gösterilen şekilde işlem yapılmak üzere mahalli mahkemesine davalı S.. T.. yönünden GERİ ÇEVRİLMESİNE 15/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15671, Karar No: 2012/6835, Tarih: 25.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15671 E.  ,  2012/6835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.06.2010 tarih ve 2007/6-2010/271 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı nezdinde "Eczane Paket Poliçesi" ile sigortalı müvekkiline ait ecza deposununda 14.06.2006 günü çıkan yangın neticesinde işyeri ve işyerindeki emtialar ile birlikte 2 komşusuna ait işyerinin de hasar gördüğünü, davalının ödemeyi geciktirmesi üzerine keşide edilen ihtarnamenin gereklerini yerine getirmeyen davalının 25.09.2006 tarihinde temerrüde düştüğünü, müvekkili hakkında açılan kamu davasının beraatle sonuçlanmasından sonra yeniden talepte bulunulduğunu, davalının, davacının 88.968,65 TL olan emtia hasarının 37.085,38 TL'lik kısmını kabul ettiğini, ileri sürerek, davalı şirket tarafından ödenmeyen 51.883,27 TL emtia hasarının 25.09.2006 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ekspertiz raporu ile emtia, demirbaş, bina, cam ve komşulara ait hasar miktarı olarak belirlenen 49.754,17 TL'nin icra dosyasına ödendiğini, tazminat talebinin sonuçlandırılması için ceza davasının sonucunun beklendiğini, müvekkilinin 25.09.2006 tarihinde temerrüde düşmesinin söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, gerçek zarar miktarının 37.913,84 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 828,46 TL'nin 06.10.2006 tarihinden itibaren ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7895, Karar No: 2016/14231, Tarih: 28.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/7895 E.  ,  2016/14231 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 24.02.2011 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerden oluşan sosyal sigorta yardımlarının rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanununun 21. maddesidir. Anılan madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan...karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Somut olayda, dava dışı sigortalı ve arkadaşları çalışılacak -460 katına ilerlerken sigortalının üzerinde bulunan ekipmanla kanal üzerinden geçmeye çalışması neticesinde, kanala çarparak yaralandığı, dosya içinde alınan 05.06.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre, kazalının, daha farklı bir yol varken buradan gitmeyerek üzerindeki ekipmanla kanaldan geçmeye çalıştığının belirtilmesi karşısında, işverene takdir edilen kusurun fazla olduğu anlaşılmaktadır.

./..

Mahkemece, soyut ifadelere dayanmayan, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerekeceği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığı ve dayanağı mevzuat hükümleri ayrıntılarıyla irdelenerek iş kazasının olduğu meslek kolu ile iş ve işçi güvenliği konusunda uzman bilirkişi kurulundan alınacak kusur raporu ile sonuca gidilerek karar verilmesi gerekir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmü BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/3881, Karar No: 2017/8596, Tarih: 30.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/3881 E.  ,  2017/8596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 03.11.2010 tarihli dava dilekçesiyle; davalı adına tapuda kayıtlı olan ... köyü, 102 ada 179 parsel sayılı taşınmazın, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup taşlık, kayalık ve çalılık olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, tapu iptali ve tescil davası açmış, mahkemece, davacının davasının kabulü ile ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ... mevkii 102 ada 179 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapusunun iptali ile davacı Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro sonucu davalı gerçek kişi adına tesbiti itirazsız kesinleşen parselin tapu kaydının iptali ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 sayılı Kanunla değişik 3402 sayılı Kanunun 4/3. maddesine göre yapılmıştır. Yörede 25.04.2008 tarihinde kesinleşen arazi kadastrosu vsardır

Mahkemece, Mayıs 1951 tarih ve 22 sıra nolu tapu kaydının geniş bir alanı kapsadığı, değişebilir sınırlar olduğu, dava konusu tapu kaydı arasında açıklık alan olarak gösterilen doğal tarla niteliğinde taşınmazlar bulunduğu, tapu kaydında yazılı olduğu gibi tapulu taşınmazların çevresinde fundalık ve kayalık alanlar bulunduğu, tapu kaydı sınırlarının değişebilir ve genişletmeye elverişli nitelikte olduğu, taşınmazın 2004 tarihli uydu fotoğraflarında dahi imar ihya edilmediği, büyük bir bölümünün makilik ve kayalık olarak göründüğü gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Taşınmaz, kadastro sırasında Mayıs 1951 tarih 22 sayılı tapu kaydının uygulanması ile tesbit ve tescil edildiği halde, dayanak tapu kaydı getirtilip usulüne uygun olarak uygulanıp taşınmazı kapsayıp kapsamadığı belirlenmemiştir. Tapulu olan taşınmaz hakkında zilyetlik yönünden inceleme yapılmıştır. Bu nedenle;