muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6365, Karar No: 2013/21073, Tarih: 21.11.2013

Kararı, davalılar Bera Dış Tic. ve Pazarlama Ltd. Şti. ve Kon-Köy Lastik-Plastik Ayakkabı Deri Ürünleri İmalat San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, bir kısım davalılar vekilinin davalı Bera Dış Tic. ve Pazarlama Ltd. Şti. hakkında verilen karara yönelik tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı Kon-Köy Lastik-Plastik Ayakkabı Deri Ürünleri İmalat San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında verilen karara yönelik temyiz itirazlarına gelince; bu davalıya yönelik dava, davacının tasarım tescil belgesine konu ürününün taklitlerinin satışa sunulduğu iddiasıyla açılmıştır. Söz konusu tasarımın taklitlerinin "LEPONS" markası altında LPN 217 modeli olarak üretildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, davalı Kon-Köy Lastik-Plastik Ayakkabı Deri Ürünleri İmalat San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine açılan dava da kabul edilmiş ise de, davalının işyerinde yapılan aramada ele geçirilen ürünlerin LPN 217 değil LPN 213 model oldukları, davalının taklit modeli satışa arz ettiğine ilişkin bir faturanın dosyaya sunulamadığı, bilirkişi raporunda da davalının eylemlerinin davacıya ait tescilli tasarım hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiği hususunun davacı tarafça ispat edilemediği hususları nazara alındığında bu davalı hakkında da davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin davalı Bera Dış Tic. ve Pazarlama Ltd. Şti. hakkında verilne karara yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin Kon-Köy Lastik-Plastik Ayakkabı Deri Ürünleri İmalat San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında verilen karara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bu davalı yararına BOZULMASINA, alınmadığı anlaşılan 136,60 TL temyiz başvuru harcının temyiz eden davalı Bera Dış Tic. ve Pazarlama Ltd. Şti.'den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı Kon-Köy Lastik-Plastik Ayakkabı Deri Ürünleri İmalat San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17767, Karar No: 2014/27452, Tarih: 22.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/17767 E.  ,  2014/27452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AYDIN 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/12/2011

NUMARASI : 2010/400-2011/829

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan T.C. S.. B.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; emeklilik sebebiyle akdi feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücretinin ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı K.. Temizlik Şirketi vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı T.C. S.. B.. vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, fazla çalışma ücreti talebinin reddine, kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı T.C. S.. B.. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı T.C. S.. B..’nın aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda davacı, dava dilekçesinde davalı olarak sadece K.. Temizlik Şirketini göstermiş, daha sonrasında S.. B..nı davaya dâhil etmiş, mahkemece her iki davalı hakkında hüküm kurulmuştur.

Dairemizin yerleşik kararlarına göre, işçilik alacaklarına ilişkin davalarda dâhili dava yoluyla davalı ithali mümkün değildir.

Mahkemece, hakkında yöntemince dava açılmayan dâhili davalı T.C. S.. B.. aleyhine hüküm kurulması ve 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/l maddesine göre de harçtan muaf olan Bakanlığın harca mahkûm edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 22.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11199, Karar No: 2023/7617, Tarih: 07.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11199 E.  ,  2023/7617 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan, sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2018 tarihli ve 2016/926 Esas, 2018/1148 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.03.2020 tarihli ve 2019/415 Esas, 2020/674 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanın temyiz istemi; suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olduğuna, sanık hakkında hükmolunan cezanın az olduğuna ilişkindir.

2. Sanığın temyiz istemi; suçu işlemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanın temyiz istemi; suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olduğuna, sanık hakkında hükmolunan cezanın az olduğuna ilişkindir.

2. Sanığın temyiz istemi; suçu işlemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın, katılanı bıçakla yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaraladığından bahisle açılan kamu davasına ilişkin yapılan yargılama sonunda sanığın üzerine atılı suçu kabul etmemiş olması, katılanın sanık tarafından yaralandığına dair görgüye dayalı bilgisi olan tanık beyanı veya başka bir delilin olmaması, taraflar arasında husumetin oluşu, sanığın olay tarihinde katılan ile aynı yerde çalışmadığını beyan etmesi ve bu beyanını tanık ...'ın doğrulamış olması, buna karşın katılanın sanık ile olay tarihinde aynı işyerinde çalıştığını beyan etmiş olması, sanığın suç tarihinde ... ilinde olmadığını savunmasının aksine delilin olmayışı da dikkate alınarak sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları inkara yöneliktir.

3. Katılanın aşamalardaki beyanları istikrarlı ve adli muayene raporu ile uyumludur.

4. Katılanın yaralanmasına ilişkin Sincan Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 11.02.2016 tarihli;

"Kafada paryetal bölgede 8 cm.lik kesi, göğüste 3 cm.lik kesi olduğu içi 2,5 cm girdiği tomografide hematom mevcut olduğu üst merkeze sevk edildiği, Atatürk Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi bölümünce düzenlenen adli raporda 112 tarafından getirildiği sol yan ağrısı olduğu frontal bölgede 6 cm.lik sütüre edilmiş kesi izlendiği sol 6. İCA mitclaviculer hattı kestiği yerde sütüre edilmiş kesi bulunduğu cilt altı anfizemi olmadığı tüp torakostomi izlendiği toraks BT'de sol hemopnomotoraks izlendiği kot fraktürü izlenmediği mediastinel anfizim olmadığı cerrahi yoğun bakımda takip edildiği kayıtlı olup,

Mevcut bulgulara göre sol hemopnomotoraksa neden olan yaralanmasının;

1-Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum OLDUĞUNU.

2-Basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte OLMADIĞINI,"

Görüşlerini içeren adli tıp raporu dava dosyasında mevcuttur.

5. Sanık savunmaları, katılan beyanları, tanıkların anlatımları, katılanın yaralanmasına ilişkin adli muayene ve tedavi evrakları, olay ilişkin tutanaklar, sanığın adli sicil ve nüfus kaydı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1-Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum OLDUĞUNU.

2-Basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte OLMADIĞINI,"

Görüşlerini içeren adli tıp raporu dava dosyasında mevcuttur.

5. Sanık savunmaları, katılan beyanları, tanıkların anlatımları, katılanın yaralanmasına ilişkin adli muayene ve tedavi evrakları, olay ilişkin tutanaklar, sanığın adli sicil ve nüfus kaydı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ile katılanın olaydan önce birbirlerini tanıdıkları, katılanın olay günü açık ceza infaz kurumundan tahliye olduğu ve daha önce çalıştığı Etimesgut Belediyesi Park ve Bahçeler Müdürlüğüne doğru yürüdüğü sırada sanık ile karşılaştığı, sanığın "Arkamdan laf konuşuyormuşsun" dediği, katılanın, "Ne konuşması cezaevinden yeni tahliye oldum" şeklinde karşılık vermesi üzerine sanığın üzerinde taşıdığı bıçağı çıkararak katılana saldırdığı, katılanı kafasında ve göğsünde kesi oluşturacak şekilde yaraladığı ve daha sonra olay yerinden ayrıldığı, katılanın hastaneye gitmek için yolda yürüdüğü sırada tanık ... K. ile karşılaştığı, tanık ... K.'nin katılanı aracına alarak hastaneye götürdüğü anlaşılmış, sanığın inkara yönelik savunmasına, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, tanık ... K.'nin soruşturma aşamasındaki anlatımları ve adli raporlara göre itibar edilmeyerek sanığın 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin katılanın aşamalarda beyanları, bu beyanı doğrular nitelikteki adli muayene raporları ve tanık ... K.'nin soruşturma beyanı ile saptandığı, sanıkla katılan arasında öldürmeyi gerektirir bir husumetin bulunmaması, ani gelişen olayda sanığın eylemini bir engel yokken kendiliğinden sonlandırması, darbe sayısı ve katılanda meydana gelen yaralanmanın niteliği gözönüne alındığında sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu, sanık hakkında hükmolunan cezanın dosya kapsamına uygun olduğu, katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulanmadığı, lehe hükümlerin (5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme, aynı Kanun'un 51 ... maddesi uyarınca, sanığın suç tarihindeki yaşı da gözetilerek erteleme ve 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması) uygulanmasında, sonuç ceza miktarı itibarıyla kanunî engel bulunduğu anlaşıldığından, hükümde temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.03.2020 tarihli ve 2019/415 Esas, 2020/674 Karar sayılı kararında katılan ve sanık tarafından öne sürülen temyiz

sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8171, Karar No: 2019/16980, Tarih: 25.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/8171 E.  ,  2019/16980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın temyiz dilekçesi ve savunmasında sinir hastalığı nedeniyle raporlu olduğunu, psikiyatri hastalığı olduğunu beyan etmesi ve adli sicil kaydında yer alan ilamda da sanık hakkında ceza ehliyeti konusunda araştırma yapıldığının anlaşılması karşısında, TCK'nin 32. maddesi gereğince akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan, tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden veya Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6644, Karar No: 2019/608, Tarih: 05.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/6644 E.  ,  2019/608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Hükmü temyiz eden davalı vekilinin adli yardım talebinde bulunması üzerine; Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 19/09/2007 gün ve 2016/11504 E. - 2017/6020 K. sayılı adli yardım isteminin reddine dair verdiği karara davalı vekili tarafından itiraz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yerel mahkeme hükmünü temyiz eden davalı velilinin temyiz harç ve giderlerini ödeyemeyeceğini belirterek adli yardım talebinde bulunması üzerine; Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 19/09/2007 gün ve 2016/11504 E. - 2017/6020 K. sayılı kararı ile adli yardım taleplerinin reddine karar verilmiş, bu karara davalı vekilinin yaptığı itiraz üzerine, dosya HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli olan Dairemize gönderilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334 ve devamı maddeleri uyarınca adli yardım talebinde bulunan kimse, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispat etmek (yoksulluk şartı) ve davada veya talepte haklı olduğu yolunda kanaat uyandırmak zorundadır (haklı olma şartı).

Aynı Kanunun 336/2. maddesine göre de; adli yardım talebinde bulunacak kişi, yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; adli yardım istemine dair dilekçenin ekinde; adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından davalı vekilinin itirazının HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca kesin olarak reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin itirazının 6100 sayılı HMK'nın 337. maddesinin, 11.04.2013 kabul tarihli, 30.04.2013 tarih ve 28633 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan 6459 sayılı Kanunun 23. maddesiyle değişik ikinci fıkrası uyarınca kesin olarak REDDİNE 05/02/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18811, Karar No: 2015/32973, Tarih: 19.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/18811 E.  ,  2015/32973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 17. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2013/314-2014/76

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı ile fazla mesai ücreti, resmi ve genel tatil ücreti, yıllık ücretli izin, ödenmeyen ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müvekkilinin davacı 05/09/2006 tarihinde davalı K. Gıda ve Restorana bağlı H. E. şubesinde servis elemanı olarak çalışmaya başladığını ve çalışmasının kesintisiz ve aralıksız olduğunu, ancak sonradan öğrendiği kadarıyla davalılardan K. Gıdanın bu şirketle organik fiili ve hukuki bağı olan diğer kardeş şirketin davacının çalıştığı esenlerdeki işyerini F. anlaşması ile diğer davalı T. Restoran’a devrettiğini ve müvekkilinin sigorta primlerinin de devir tarihi olan 2010 yılı 10. Ay itibari ile bu firma tarafından yatırılmaya başlandığını, müvekkilinin çalıştığı 5 yıl boyunca davalı işyerinde devamlı fazla mesai yaptığını, dini ve milli bayramlarda tüm genel tatillerde çalıştığını ancak tüm taleplerine rağmen gerek fazla mesai ücretlerinin gerekse genel tatil alacaklarının ödenmediğini, müvekkilinin haklarını araması işveren davalının müvekkili işçi üzerinde baskı ve haksızlık yapmasını beraberinde getirdiğini ve işveren tarafından müvekkilinin çalışma saatlerinde esaslı değişiklik yapıldığını beyanla fazlaya ilişkin haklarını saklı kalmak kaydı ile 50,00 TL Kıdem Tazminatı, 50,00 TL İhbar Tazminatı alacağı, 50,00 TL kötüniyet tazminatı alacağı, 4.000 TL fazla mesai ücret alacağı, 50 TL Resmi ve genel tatil ücretli alacağı, 50,00 TL yıllık ücretli izin alacağı, 50 TL ödenmeyen ücret alacağı olmak üzere toplam 4.300,00 tl nin tahsili ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıdan alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı K. Gıda Restoran İşletmeleri San. ve Tic.Ltd. Şti vekili; dava dışı H. Gıda İnşaat ve Ticaret Ltd. Şti. İle diğer davalı arasında 15/09/2010 tarihli bir F. Sözleşmesi aktedildiğini, müvekkil şirket ile organik bağı bulunan dava dışı Hacıoğlu ile diğer davalı arasında 15/09/2011 tarihli 5 yıl süreli bir F. sözleşmesi aktedildiğini, iş bu sözleşme kapsamında H. markası altında ayrı bir tüzel kişilik ve vergi levhası ile restoran işletmesi için işyerinin diğer davalıya devredildiğini, davacının dava dilekçesindeki iddialarının asla kabul edilmediğini, bir an için haklı olduğu düşünülse bile, kullanılmayan izin ücretleri ve ihbar tazminatından sorumluluğun son işverene ait olduğunu, ayrıca devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işverenin tek başına sorumlu olduğunu, işyerinin veya bir bölümünün devrinde, devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçlarıyla devralana geçtiğini, bu nedenle müvekkil şirketin sorumluluğunun bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilerek, yargılama giderleri ve avukatlık ücretinin davacı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

Davalı T.Restoran İşletmeciliği San. ve Tic. Ltd. Şti vekili diğer davalı K. Gıda vekilince ibraz edilen cevap dilekçesinde iş yerinin devredildiği Ekim 2010 tarihine kadar davacının tüm ücret ve alacakları müvekkil şirket tarafından davacıya ödendiğinin belirtildiğini, fakat bu iddianın gerçeği yansıtmadığını, delillerle ispatı gerektiğini, şayet bu tarihe kalan olan tüm ödemelerin davalı K.Gıda tarafından davacı C.. Ç..'a ödenmesi gerekirken diğer davalı Ekim 2010'a kadar olan ücret ödemesi, kıdem tazminatı, ihbar tazminatının davacı tarafa ödenmediğini, davacının talep ettiği tazminatın kabul edilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.