muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12837, Karar No: 2015/29353, Tarih: 05.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/12837 E.  ,  2015/29353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanıkların eylem ve fikir birliği içinde hareket ederek ... Değirmendere mahallesinde Rehabilitasyon Merkezi açacakmış izlenimi verdikleri, sanık ... adına düzenlenmiş ... Bakanlığı personel kimlik kartı ibraz ederek kendisini ... olarak tanıtıp kurucu müdür olduğunu, diğer sanık ...’ı da ortağı olarak gösterdiği, sanıkların önce katılan ... ve şikâyetçi ... ile hep birlikte buluşup görüştükleri, ...’den 400 TL...’dan 200 TL aldıkları, daha sonra sanık ...’ın ...’den 200 TL daha aldığı, ayrıca katılan ... ile buluşup 150 TL aldıkları, sonrasında katılan ...’ten 150 TL ve 200 TL olmak üzere iki defa daha dosya parası gibi adlar altında para aldıkları iddia edilen olayda; sanıkların kamu kurumuna ait sahte kimlik kartı kullandığı iddia ve kabulü karşısında eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağı hususunda delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu sebepten dolayı yerinde görülerek, sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMK'nın 326/son maddesi gereğince sanıkların ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 05/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7274, Karar No: 2013/14365, Tarih: 14.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/7274 E.  ,  2013/14365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ücret ile prim alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 14.05.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, belirsiz süreli hizmet akdi ile 01/10/2003 tarihinde davalı işyerinde satış müdürü olarak çalışmaya başladığını, 2006/Ağustos-2007/Ocak ayları arasında askerlik görevini ifa ettiğini, 01/10/2003 tarihinden iş akdinin feshedildiği 30/10/2008 tarihine kadar askerlik dönemi hariç davalı işyerinde kesintisiz ve aralıksız olarak çalıştığını, işyerinde son olarak net 3.695 TL aylık aldığını, işyerinde maaş+prim usulü ile çalıştığını, işyerinde prim ödemesinin üçer aylık dönemler itibariyle yapıldığını, müvekkilinin 2008/Ocak, Şubat, Mart prim ödemesinin eksik olarak yapıldığını, eksik ödemeler yapıldığı gibi yeni primlerin de ödenmediğini, prim ödemelerindeki eksiklikler nedeni ile davacının 26/09/2008 tarihinde ihbar öneli vererek istifa dilekçesini verdiğini, ihbar öneli boyunca çalışmaya devam ederken 30/10/2008 tarihinde genel müdür yardımcısı tarafından kendisine hakaret edilmesi üzerine iş sözleşmesini haklı nedenle feshederek işyerinden ayrıldığını, 12/11/2008 tarihinde ... 1.Noterliğinden çektiği ihtarname ile işçilik alacaklarının ödenmesini talep ettiğini ancak davalının ... 6. Noterliğinden 18/11/2008 tarihinde gönderdiği cevabi ihtarname ile hak ve alacağı bulunmadığından bahisle ödeme yapılmayacağını bildirdiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile izin, fazla mesai, ücret, prim alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, şirkette önce 01.10.2003-10.08.2006 tarihleri arasında daha sonra 01.02.2007-30.10.2008 tarihleri arasında çalıştığını, 26.09.2008 tarihinde istifa etmek suretiyle iş akdini sona erdirdiğini, bu sebeple kıdem tazminatı almaya hak kazanmadığını, davacının 01.10.2003 - 10.08.2006 tarihleri arasındaki tüm özlük haklarının kendisine ödendiğini, buna karşılık ibraname verdiğini, 26.09.2008 tarihinde davacının istifa dilekçesi verdiğini, 6 haftalık ihbar öneline uymayarak işyerini 30.10.2008 tarihinde terk ettiğini, aynı gün müvekkili şirket müdür yrd. ile insan kaynakları tarafından durumun tutanak altına alındığını, müvekkili şirketin prim verme yükümlülüğünün bulunmadığını, muvazzaf askerlik süresi için de kıdem tazminatı talep edile­meyeceği, müvekkili şirkette prim uygulaması bulunmadığını, davacının bu sebeple iş akdini feshettiğini bildirmesine karşılık, müvekkiline bu yönde bir bildiriminin de olmadığını, kabul anlamına gelmemek üzere bir an için primlerin eksik ödendiği varsayılsa bile davacının ihbar öneline uymaksızın iş yerini terk ettiğini, bu sebeple haklı fesih yaratma gayreti içinde olduğunu, Genel Müdür Yardımcısı ...'ın da davacıya hakaret ettiği iddiasının gerçek olmadığını, haricen edinilen bilgilere göre davacının rakip bir firmada iş bulduğunu ve ihbar tazminatı ödememek için bu yola başvurduğunu, davacının ücret alacağı, fazla mesai ücreti alacağı, prim ve işçilik alacakları anlamında hiçbir alacağı bulunmadığını, ikinci çalışma dönemine ilişkin olarak da davacıya tüm ücret, fazla mesai, ihtiyari prim ve işçilik alacaklarının tamamının ödendiğini, 851,66 TL ihbar tazminatı kesildikten sonra 2.843,97 TL’nin davacının banka hesabına yatırıldığını ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu, buna karşın işverence işçinin son aya ilişkin ücretinden bir haftalık ihbar öneli karşılığı olarak kesinti yapmasının haksız olduğu, fazla çalışma yapmadığı, prim alacağına da hak kazanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçinin, iş sözleşmesini, kendisi veya ailesi üyelerinden birinin şeref ve namusuna dokunacak şekilde söz veya davranışları bulunan işveren sebebiyle feshedip feshetmediği taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçinin, iş sözleşmesini, kendisi veya ailesi üyelerinden birinin şeref ve namusuna dokunacak şekilde söz veya davranışları bulunan işveren sebebiyle feshedip feshetmediği taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 24 üncü maddesinin (II) numaralı bendinin (b) alt bendi gereğince, işverenin işçiye veya aile üyelerinden birine hakaret etmesi, sövme fiilini işlemesi, sarkıntılıkta bulunması, işçiye iş sözleşmesini haklı fesih imkânı verir. Şeref ve namusa dokunacak söz ve davranışların, işveren veya işveren vekili tarafından gerçekleştirilmiş olması hukukî sonucu değiştirmez. Bu eylemlerin Türk Ceza Kanununa göre suç teşkil etmesi de şart değildir.

İşçinin ya da ailesi üyelerinden birinin şeref ve namusuna dokunacak söz, davranış veya eylemin, işverenin diğer bir işçisi tarafından gerçekleştirilmiş olması, kural olarak işçiye iş sözleşmesini haklı fesih imkânı vermez. Ancak, şeref ve namusa dokunan söz ve davranışlardan haberdar olan işverenin, eylemin tekrarlanmaması yönünde gerekli önlemleri alması, işçiyi gözetme borcunun gereği olarak zorunludur.

Somut olayda davacı işçinin 26.9.2008 tarihinde istifa dilekçesi verdiği, bunun üzerine işveren tarafından bu dilekçe üzerine 6 haftalık ihbar öneli bulunduğu ve 10.11.2008 tarihine kadar çalışması gerektiğinin not düşüldüğü sabittir. Davacı ihbar öneli içersinde çalışırken 30.10.2008 tarihinde davalı şirketin genel müdür yardımcısı tarafından kendisine “itsin, köpeksin” şeklinde hakaret edilmesi üzerine işyerinden ayrıldığını davacı tanığı beyan etmiştir. Davacının yardımcısı konumunda bulunan ... tarafından ... 3. İş Mahkemesinin 2008/840 E. sayılı dosyasında açılan davada 09.10.2008 tarihinde genel müdür yardımcısı tarafından kendisine hakaret edilmesi üzerine iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği kabul edilerek kıdem tazminatı hüküm altına alınmıştır. Bu dosya Dairemizin 2010/29438 Esas sırasında davalı tarafın temyizi üzerine incelenmiş olup kıdem tazminatı yönünden bozma yapılmamıştır. Davacının ihbar öneli içerisinde şirket genel müdür yardımcısı tarafından hakarete uğraması üzerine iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğinden kıdem tazminatının hüküm altına alınması gerekirken mahkemece reddi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 990.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15506, Karar No: 2023/2827, Tarih: 27.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/15506 E.  ,  2023/2827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/317 E., 2016/24 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2016 tarihli ve 2015/317 Esas, 2016/24 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 91 ... maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 12 ... hapis ve 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 58 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca tekerrür

hükümlerinin uygulanmasına, ele geçen kaçak orman emvalinin müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; mahkemedeki ifadelerinin dikkate alınmadığına, ağaç kesimi suçunu işlemediğine, verilen ceza nedeniyle mağdur edildiğine ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.03.05.2015 tarihinde orman muhafaza memurlarının rutin kontroller yaparken orman yolunda farları sönük bir kamyonetin geldiğini görüp durdurdukları, yapılan kontrolde aracın açık kasasının içinde ... sanayi odunu olarak doğranmış kayın ağaçları olduğunun görülmesi üzerine nakliye tezkeresinin sorulduğu ve sanığın beyanında, nakliyesinin olmadığını ve Kocaçayır mevkiinde kesili olarak odunları görmesi üzerine yakacak ihtiyacı nedeniyle aldığını beyan etmesi nedeniyle suça konu yere gidildiğinde, 111 adet dip kökün olduğu, ağaçların iki gün içinde kesildiği, köklerin yaş ve ayak izlerinin yeni olduğu ve yakalanan emvallerle birebir örtüştüğünün tespit edildiği, köklerin bulunduğu yerdeki taze lastik izleri ile şüphelinin kullandığı aracın lastik izlerinin birebir uyumlu olduğu ve köye mesafesi 2 km olup orman içinde kesimin yapıldığının tespit edilmesi üzerine sanık hakkında suç tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmasında, suçunu kabul etmeyerek, bir gün önce gezerken odunları kesilmiş şekilde bulduğunu, sonraki günde yakacak ihtiyacı için aldığını beyan etmiştir.

2.Sanık savunmasında, suçunu kabul etmeyerek, bir gün önce gezerken odunları kesilmiş şekilde bulduğunu, sonraki günde yakacak ihtiyacı için aldığını beyan etmiştir.

3.Temyiz incelemesine konu dava dosyasında mahkemece 08.12.2015 tarihinde fen ve orman mühendisi bilirkişileri marifetiyle mahallinde keşif yapıldığı, fen bilirkişi raporunda dip köklerin bulunduğu yerin orman içinde olduğunun belirtildiği, orman bilirkişi raporunda da yapacak nitelikte emval veren kayın ağaçlarının dikiliden motorlu testere ile kesildiğini ve suça konu yerin orman sayılan yerlerden olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

4.Suça konu yerde yapılan ve tutanak tanığının da dinlenildiği keşif tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2016 tarihli ve 2015/317 Esas, 2016/24 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2023 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/1297, Karar No: 2014/10482, Tarih: 28.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/1297 E.  ,  2014/10482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ARDAHAN SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/03/2013

NUMARASI : 2012/539-2013/126

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonucunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Bilindiği üzere, taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işler, 6100 sayılı HMK’nin 382/2-ç-1 maddesi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür.

Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit taleplerini, tapu maliki ile mirasçıları isteyebilir.

Bunun yanı sıra, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu işlerin, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak talep eden kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

HMK'nin geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından” kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak telep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında, davacı, 117 ada 28 parsel sayılı taşınmazın malikleri olan murislerinin isminin tapu kaydında "Esat oğlu Z.. A.. ile Esat kızı S.. A.. ve Esat kızı S.. A.." olarak yanlış yazıldığını ileri sürerek, nüfus kaydında olduğu gibi; bekar olarak vefat eden muris kardeşinin "İsmail oğlu S.. A.." olarak, muris annesinin "Esat kızı S.. A.." olarak kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğiyle eldeki davayı açmış, dava konusu 28 parsel sayılı taşınmazın 1.2.2005 tarihinde kesinleşen kadastro tutanağının edinme sebebi bölümünde " taşınmazın, 31.3.1938 tarihli 1451 sıra numaralı tapu kaydı ile Nebi oğlu İsmail ve Esat evlatları S.. , A.. , Z.. ve S.. A.. adına kayıtlı olduğu " açıklanarak, adlarına tespit edilmiş; 31.3.1938 tarihli 1451 sıra numaralı tapu kaydının Nebi oğlu İsmail ve Esat evlatları S.., A.., Z.. ve S..A.. adlarına kayıtlı bulunduğu, davacının murisi kardeşi S.. A..'un 16.10.1937 doğumlu olup, baba adının İsmail, anne adının Sine olduğu, Sina, Abuhayat ve S.. A.. isimli kardeşlerinin bulunmadığı saptanmıştır.

O halde, 31.3.1938 tarihli 1451 sıra numaralı tapu kaydına göre Esat evlatları Sina ve S.. A.. 'un ayrı ayrı kişiler olduğu, belirlendiğine göre mülkiyet aktarımına neden olunacağından artık bu davanın çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde tapuda kimlik bilgilerinin düzeltilmesi davası olarak görülebilmesine imkan bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, yargılama usulleri birbirinden farklı olduğundan ve çekişmesiz yargı işlerinde teknik anlamda bir hasım bulunmadığından, görevsizlik kararı verilerek davaya asliye hukuk mahkemesinde de devam edilemeyeceği, davacının taşınmazda hak iddia eden kişi ya da kişiler aleyhinde HMK'nun 2.maddesi uyarınca dava açabileceği gözetilerek, Esat kızı S.. A.. yönünden davanın reddine; S.. A.. yönünden ise, yukarıda değinilen ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11565, Karar No: 2016/4500, Tarih: 04.04.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/11565 E.  ,  2016/4500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Galericilik yapan sanıkların ... isimli kişiye suça konu aracı sattıkları, ...'ın bu aracı saman borcuna karşılık ... , ... da mazot borcuna karşılık katılan tarafa verdiği, araç katılan tarafın galerisinde beklemekte iken ...'ın aracın borcunu ödememesi üzerine sanıkların bu aracı herhangi bir alacakları bulunmayan katılanın galerisinden hileli yollarla alıp kendi galerilerine getirttikleri dosya kapsamından anlaşılmakla;

1-Sanığın eyleminin TCK'nın 142/2-d maddesindeki "haksız yere elde bulundurulan anahtarla hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de,

Sanık hakkında verilen hapis cezasının alt sınırdan tayin olunmasına karşılık adli para cezasının yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle 120 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanığın CMUK 326/son maddesi uyarınca kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 04.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.