muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/788, Karar No: 2023/3185, Tarih: 14.06.2023

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından yoksulluk nafakası, tazminatların miktarı, kişisel ilişki yönünden; davalı erkek vekili tarafından davanın kabulü, kusur belirlemesi, velâyet, tazminatlar yönünden istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin 07.02.2022 tarih ve 2021/2183 Esas, 2022/223 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde davanın 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca şiddetli geçimsizlik sebebine dayalı olarak açıldığının belirtildiği, hükümde ise aynı Kanun'un 161 inci maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına karar verildiği, bu durumda hüküm ile gerekçe arasında çelişki oluşturulmasının doğru olmadığı, bu durumun tek başına kaldırma sebebi olduğu, davacı kadının dava dilekçesinde aylık 750,00 TL nafaka istediği, bu nafakanın tedbir nafakası olduğu açıkça belirtilmediğinden yoksulluk nafakası olduğunun kabulünün gerektiği, İlk Derece Mahkemesi tarafından davacının yoksulluk nafakası talebi ile ilgili olumlu-olumsuz karar verilmemesinin doğru olmadığı, istinaf incelemesinin sağlıklı yapılabilmesi için Bozüyük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/84 Esas sayılı kesinleşen ilamı dosya arasına konulduktan sonra dosyanın daireye gönderilmesi gerekirken, ceza kararı dosya arasına konulmadan dosyanın daireye gönderilmesinin yerinde olmadığı gerekçesiyle tarafların istinaf talebinin kabulüne, diğer istinaf nedenleri bu aşamada incelenmeksizin İlk Derece Mahkemesi kararının tamamının kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı erkeğin davacıyı kafasında ve burnunda kırıklara sebebiyet verecek şekilde darp ettiği, kadının telefonuna program yüklemek suretiyle konuşmalarını ve mesajlaşmalarını takip ederek anayasal haklarını ihlal ettiği, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, sosyal inceleme raporu ve çocuğun üstün menfaati dikkate alınarak ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına aylık 300,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, tarafların kusur durumu ile sosyal ve ekonomik durumları dikkate alındığında kadın yararına aylık 450,00 TL tedbir, 550,00 TL yoksulluk nafakasına, 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası koşulları kadın lehine oluştuğundan kadın lehine 10.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; nafaka ve tazminat miktarlarının yetersiz olduğunu, sosyal inceleme raporunda da belirtilmiş olmasına rağmen, ortada yeni bir durum yokken kişisel ilişki tesisinde çocuğun yüksek menfaati düşünülmeden çocuk ile davalı arasındaki kişisel ilişki süresinin iki güne çıkartılarak yatılı hale getirilmesinin yanlış olduğunu ileri sürerek nafakaların ve tazminatların miktarı, kişisel ilişki yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur tespitinin yanlış olduğunu, davacının daha ağır kusurlu ya da eşit kusurlu olduğunun kabul edilmesi gerektiğini, kadın yararına maddî ve manevî tazminata karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, davacının velâyet hakkını kötüye kullandığını, baba ile kişisel ilişki günlerinde icra yolu ile çocuğu teslim almaya gittiklerinde annenin problem çıkardığını, velâyetin anneye verilmesinin yanlış olduğunu, davacı yararına tedbir ve yoksulluk nafakası verilmesinin usule aykırı olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek hükmün tamamı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü ve hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında iştirak ve yoksulluk nafakası miktarının az olduğu gerekçesiyle ortak çocuk yararına aylık 700,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 750,00 TL yoksulluk nafakasına, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, boşanma yüzünden kadının zedelenen kişilik hakları ile mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı, hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında kadın yararına hükmedilen tazminat miktarlarının az olduğu gerekçesiyle kadın yararına 80.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata, erkek vekilinin tüm, kadın vekilinin ise sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkiline kusur yüklenmesinin hatalı olduğunu, kadının talebi olmadığı halde lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin ve kadın yararına tazminatlara hükmedilmesinin hatalı olduğunu, tazminat miktarlarının fahiş olduğunu, velâyetin anneye verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek davanın kabulü, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası, tazminatlar, velâyet yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, evlilik birliğinin sarsılmasında davalı erkeğin kusurlu olup olmadığı, davanın kabulü ile kadın yararına yoksulluk nafakası ve tazminatlara hükmedilmesinin ve miktarlarının, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesinin çocuğun üstün yararına ve dosya kapsamına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 182 nci maddesi, 330 uncu maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51 inci maddeleri; Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3üncü ve 12 inci maddeleri; Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11082, Karar No: 2016/21655, Tarih: 20.10.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/11082 E.  ,  2016/21655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın temyiz dilekçesi ekinde Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları E. A. Hastanesince düzenlenen 03.01.2008 tarih ve ... sayılı sağlık kurulu raporunu sunması karşısında; Adli Tıp Kurumuna sevki sağlanarak, 5237 Sayılı TCK'nın 32. maddesi gereğince suçu işlediği tarihte akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığına dair rapor alınması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4956, Karar No: 2013/4779, Tarih: 02.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/4956 E.  ,  2013/4779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi (Pendik 1.İcra Hukuk Mahkemesi)

KARAR

Dosya içeriğine göre dava, İİK'nin 96 ve devamı maddeleri uyarınca açılan istihkak davasına ilişkin olup, Yargıtay'a geliş tarihine göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih ve 1 sayılı kararıyla hazırlanan ve 26.01.2013 gün 28540 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 01.02.2013 tarihi itibariyle yürürlüğe giren Yargıtay iş bölümü kararı gereğince temyiz inceleme görevi Yüksek Yargıtay 8. Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenlerle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 02.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1963, Karar No: 2022/6505, Tarih: 04.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/1963 E.  ,  2022/6505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihinde, sanığın muavin olarak çalıştığı yolcu otobüsünde yapılan aramada 500 paket gümrük kaçağı sigaranın otobüsün çamurluk diye tabir edilen teker üstleri ile iç kısım koltukları arasında, şoför mahallinin yan tarafında ve koridor bölümünde bulunan boşluklarda gizlenmiş vaziyette ele geçirildiği somut olayda, aramanın ... Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2013/642 D.iş sayılı önleme araması kararının içeriğine uygun olarak yapıldığı ve sanığın soruşturma aşamasındaki beyanında ele geçen sigaraları satmak amacıyla satın alıp otobüs şoförünün ve firmanın haberi olmaksızın otobüse yerleştirdiğini açıkça kabul etmesi karşısında üzerine atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağından bahisle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... İdaresi vekili ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca, isteme uygun olarak, BOZULMASINA, 04/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2345, Karar No: 2014/37046, Tarih: 04.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/2345 E.  ,  2014/37046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/10/2012

NUMARASI : 2009/839-2012/528

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ile harcırah alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; Müvekkilinin davalı işyerinde 05/10/2004-25/06/2008 tarihleri arasında genel tatiller ve hafta tatilleri dahil gece gündüz Almanya -Türkiye-İran hattında yasal süreleri aşacak biçimde uluslararası tır şoförü olarak en son 550 Euro ücretle davalı emrinde çalıştığını ve iş akdi haksız olarak sona erdirilen davacıya T.C Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı iş müfettişliği tespitlerine karşın hak ve alacaklarının ödenmediğini iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, genel tatil, hafta tatili ve harcırah alacağı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; iş sözleşmesinin çiftçilik yapacağı ve çalışmak istemediğinden bahisle davacı tarafından sona erdirildiğini, hatta yapılacak iş olan çiçek tohumu alımında kullanılmak üzere 1.225 Euro borç alındığını, borcun ödenmemesi üzerine davacı hakkında Konya 14.İcra Müdürlüğü 2008/3942 E dosyasından icra takibine girişilip borcun taksitler halinde ödendiğini, ücretin ihtirazı kayıtsız imzalanan bordrolarda görülenden ibaret bulunduğunu, harcırahların ödendiğini, yıllık izinlerin kullandırıldığını, varsa çalışılan genel tatil karşılıklarının ödendiğini, mevzuat gereği uluslararası tır şoförünün fazla mesai yapmasının söz konusu olmadığını, yasal sınırlar içindeki çalışma karşılıklarının da ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Anayasanın 141 inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur.

Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 26.05.2008 gün ve 2007/20517 Esas, 2008/12483 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının soyut biçimde yazıldığı, taleplerinin ne olduğunun açıklanmadığı, davacının ve davalının iddia ve savunmalarının değerlendirilmediği, hangi hakkın hangi nedenle kabul ve reddedildiği açıklanmadığı gibi, davacının hafta tatili alacağı talebi hakkında da olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği, reddedilen alacakların ret sebeplerinin gerekçesinin açıklanmadığı görülmekle, Anayasa’nın 141/3. Maddesi ile HMK’nin 297. Maddesindeki gerekçe ve unsurlarını taşımayan kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12443, Karar No: 2012/3721, Tarih: 12.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/12443 E.  ,  2012/3721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/02/2010 tarih ve 2006/171-2010/36 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, dava dışı Yıldızlar Deri ve Deri Mamülleri San. Tic. Ltd. Şti. ve bu şirketin ortaklarının deri işiyle uğraştıklarını beyanla müvekkilleri şirketten küçük miktarlı peşin alımlar yaptıklarını, bu şekilde güven tesis eden kişilerin önemli bir sipariş aldıklarını belirterek ve karşılığı davalı bankadan aldıkları çeklerle ödemek üzere 1.000.000 TL'lik sipariş verdiklerini, yüksek miktarlı talep karşısında basiretli bir şekilde hareket etmek isteyen müvekkillerinin şirketi bankaya sorduklarında ciddi araştırmalar yaptıktan sonra çek karnesi verdiklerini, şirket yetkilisinin sağlam bir kişi olduğunun ve şimdiye kadar hiçbir çeklerinin dönmediğinin beyan edildiğini, müvekkillerinin adı geçenleri alış veriş yaptıkları üçüncü kişiler nezdinde de araştırdıktan sonra 1.000.000 TL'lik alış veriş yapmalarının mümkün olmadığını beyan ederek 300.000 TL tutarında deri ve deri mamülleri verdiklerini, ancak aldıkları çekler karşılıksız çıktığı gibi Yıldızlar Deri ve Deri Mamülleri San. Tic. Ltd. Şti.'nin paravan bir şirket ve yetkilisi Mustafa Yıldız'ın ise sicilli bir dolandırıcı olduğunun anlaşıldığını, adı geçenin karşılıksız çekleri nedeniyle Merkez Bankasına bildirim yapılmış olduğunu ve çek karnesi iade etmemekten kesinleşmiş mahkumiyetinin de bulunduğunu, icra takibinde şirkete tebligat yapmanın mümkün olmadığını, davalının düşük limitli kredi kartı bile verilmeyecek şahıslara sağlam müşteridir diyerek özen yükümünü ihlal etttiğini ileri sürerek, uğramış oldukları zarar için şimdilik 50.000 TL'nin olay tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, talebini 69.829 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davacıların zararlarını bankadan talep edebilmek için öncelikle çekte imzası bulunanlar yönünden tüm hukuki yolların tüketilmesi gerektiğini, bankanın çek verirken basiret ve ihtimamı gösterdiğini, ayrıca müşterinin Mustafa Yıldız değil şirket olduğunu, müvekkili bankanın, şirket ortaklarından birinin çek karnesi iade etmemekten sabıkası bulunduğunu tespit etmesinin de mümkün olmadığını, davacı tacirlerin basiretli davranmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacıların zararlarını bankadan talep edebilmek için öncelikle çekte imzası bulunanlar yönünden tüm hukuki yolların tüketilmesi gerektiğini, bankanın çek verirken basiret ve ihtimamı gösterdiğini, ayrıca müşterinin Mustafa Yıldız değil şirket olduğunu, müvekkili bankanın, şirket ortaklarından birinin çek karnesi iade etmemekten sabıkası bulunduğunu tespit etmesinin de mümkün olmadığını, davacı tacirlerin basiretli davranmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava dışı firmanın başvurması üzerine gerekli araştırmaları yapan ve önce kısıtlı çek karnesi veren, bu çeklerin ödenmesi üzerine çek karnesi vermeye devam eden davalı bankanın basiretli bir tacir gibi hareket ettiği, davacıların ise dava dışı şirket hakkında gerekli araştırmaları bizzat kendilerinin yaptığı ve edindikleri izlenime göre ticari ilişkiye girdiği, edindikleri izlenimden dolayı tüm talebi kabul etmediği, gerekli araştırmayı yaparak düşük meblağlı satış yapan davacıların tam kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi kurulu raporunda da vurgulandığı üzere, hafif kusurlarından dahi sorumlu olan banka ve finans kuruluşlarının, çek hesabı açarken 3167 sayılı Yasa'nın 2. maddesi uyarınca sadece kendilerine ibraz edilen bilgi ve belgelerle yetinmeyip hesap açmak isteyen gerçek veya tüzel kişilerin gerçek durumlarını araştırmaları gerekir. Dosya içeriğinden dava dışı şirketin temsilcisinin karşılıksız çek keşide etmek, hırsızlık ve sahtecilikten sabıkasının bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere, davalı finans kurumunca bu araştırma yapılmadığından zarardan sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Ancak, yine raporda belirtildiği üzere durumdan şüphelendiği halde kendisine mal veren davacıların da olayda müterafik kusurunun bulunduğu kabul edilerek buna göre hüküm kurmak gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23453, Karar No: 2023/8321, Tarih: 20.11.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/23453 E.  ,  2023/8321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2011/139 E. 2015/1464 K.

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2011/139 Esas, 2015/1464 Karar sayılı kararı ile sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; beraat hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, toplanan tüm delillere göre sanıkların suçlarının sabit olduğuna, suç vasfında yanılgıya düşüldüğüne ve eylemlerin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna, delillerin takdirinde hata edildiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılanın ... il merkezinde faaliyet gösteren ... Eczanesinin sahibi olduğu, sanık ...'in katılana ait eczanede sorumlu olarak çalıştığı, sanık ...'in katılanın ilaç aldığı V...-İ... Ecza Deposu A.Ş.nin sorumlu müdürü olduğu, diğer sanıklar ... ...ve ...nin ise sanık ...'in yakın akrabası olup aynı ecza deposunda çalıştıkları, katılanın talebi olmadan yüksek meblağlı çok miktarda ilaç faturaları kesildiği, eczanesinde hiç satmadığı ilaçların kesilmiş faturalarının bulunduğu, mesai saati sonrasında eczanenin kapalı olduğu saatlerde eczanesi adına kesilmiş faturaların bulunduğu, bu ilaçların eczanesine verilmediği, bazı ilaçların da eczane yerine sanıklardan ...'in evinin bodrumuna götürüldüğü, bu şekilde birlikte hareket eden sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanıklara yüklenen eylemlerin iştirak halinde 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendinde düzenlenen tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla beraat hükümleri kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR