muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/21052, Karar No: 2010/1080, Tarih: 09.02.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/21052 E.  ,  2010/1080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum işleminin iptaliyle,prim borcu bulunmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurumun davacı işverence "diğer " adı altında çalışanlarına yaptığı ödemelerin sigorta primi esas kazançlarına dahil edilmemesine ilişkin hükme yönelik itirazları dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, davacı işverence yol parası, diğer ve özel sağlık sigortası olarak çalışanlarına yaptığı ödemelerin sigorta primine esas kazançlara dahil edilip edilmeyeceğine ilişkindir.

506 sayılı Yasa'nın 77. madde 1. fıkrasında prim hesabı da gözönünde tutulacak kazançlar belirtilmiş, 2. fıkrasında ise bunun istisnaları gösterilmiştir. Fıkrada ifade edildiği biçimde Sosyal amaçlı olarak veya işverenin yasa ve sözleşme dışında sigortalısına yaptığı yardım ve ödemeler prim hesabında nazara alınmazlar ve prime tabi tutulmazlar. Bu ödeme veya yardımlar ücret ve benzeri ödemelerden tamamen farklı nedenlere dayanırlar.İşin karşılığı olmaktan ziyade insani değer yargıları sonucu verilirler. Yasa bunları sayarak belirtmiştir. Bu yardımlar ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar,kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, ayni yardımlar, yemek, çocuk ve aile zamlarıdır.

Burada ayni yardımlar özellik gösterir.Ayni yardımdan amaç; sosyal veya kişisel bir ihtiyacın karşılanması yolunda yapılan bir yardımdır. Yardımın ayni veya para olarak yapılmasının önemi bulunmamaktadır.Örneğin; işverenin sigortalılarına dağıttığı elbise, ayakkabı, sigortalı çocukları için, kitap, kırtasiye gibi yardımlar, doğrudan ayni nitelik taşımasına karşın bu yardımlar yemek bedeli, taşıt gideri, yakacak bedeli, dikiş ücreti mesken veya sağlık yardımı, öğrenim yardımı türünden nakitte olabilir. Bu tür somut biçimde belli edilmiş bir ihtiyaca yönelik yardımlar ayni yardım olarak kabul edilir ve prim hesabında dikkate alınmazlar.

Yukarıda açıklamalara göre mahkemenin yol parası ve özel sağlık sigortası olarak yapılan ödemelerin sigorta primine esas kazançlara dahil edilmemesi gerektiği yolundaki kararı doğrudur. Ancak "diğer" adı altında yapılan ödemelerin ne türde ödemeler olduğu işverene açıklattırılmaksızın bu ödemelerin ne olduğu araştırılmaksızın 506 sayılı Yasa'nın 77/2. maddesi kapsamında değerlendirilmesi doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklamalara göre mahkemenin yol parası ve özel sağlık sigortası olarak yapılan ödemelerin sigorta primine esas kazançlara dahil edilmemesi gerektiği yolundaki kararı doğrudur. Ancak "diğer" adı altında yapılan ödemelerin ne türde ödemeler olduğu işverene açıklattırılmaksızın bu ödemelerin ne olduğu araştırılmaksızın 506 sayılı Yasa'nın 77/2. maddesi kapsamında değerlendirilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek "diğer" şeklinde yapılan ödemeler hakkında da yazılı şekilde sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalı kurum vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10606, Karar No: 2023/3271, Tarih: 10.05.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/10606 E.  ,  2023/3271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2780 E., 2022/2095 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/91 E., 2021/577 K.

Taraflar arasındaki takibin iptaline ilişkin şikayet davasından dolayı yapılan incelme sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ŞİKAYET

Şikayetçi borçlu şikayet dilekçesinde; eşi lehine ibraz tarihi boş olarak düzenlenen takibe konu çekin eşi tarafından kendisine iade edildiğini, daha sonra iş bu çekin boşanma aşamasında olduğu eşi tarafından kendisinden habersizce geri alındığını, ibraz tarihi boş olan ve habersizce geri alınan çek hakkında savcılığa suç duyurusunda bulunduğunu, takip konusu çekin aralarında herhangi bir ticari yahut kişisel ilişki olmayan alacaklıya ciro edilmeksizin verildiğini, çekte lehtar olan ... tarafından ilk ciro yapılmadığından ciro zincirinde kopukluk olduğunu dolayısıyla alacaklının yetkili hamil olmadığını ileri sürerek takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklı cevap dilekçesinde; takibe konu çekin hamiline düzenlendiğini, çekte yetkili hamil olduklarını belirterek şikayetin reddine ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çekte lehtarın yazılmasının zorunlu unsur olmadığı, lehtar gösterilmemiş ise hamiline yazıldığının kabulü gerektiği, takibe konu çekte şikayetçinin keşideci olduğu, ...'in isminin lehtar kısmında yazılı olduğu, daha sonrasında üstü çizilerek keşideci tarafından imzalandığı, bu haliyle çekin hamiline yazılı çek niteliğini kazandığı, hamiline yazılı çekin teslim ile devrinin mümkün olduğu, hamilin yetkili hamil olup takip başlatma hakkına sahip olduğu, şikayetçinin lehtar isminin üstü çizilerek atılan imzayı da inkar etmediği, borcun ödendiğine dair kanunun aradığı anlamda belge de sunulmadığı gerekçeleriyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Borçlu istinaf dilekçesinde; şikayet dilekçesi içeriğini tekrar ederek, savcılık dosyası araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, menfi tespit davası açılarak mahkemeye bu hususun ek beyan ile bildirileceğini belirterek kararın kaldırılmasına ve şikayetin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; takibe dayanak yapılan 24.12.2020 tarihli çekte düzenleyenin şikayetçi borçlu olduğu, lehtar hanesinde ismi yazan ...’in isminin çizilerek paraflandığı, çek arkasındaki ilk cironun ...’e ait olduğu, bu cirodan sonra 25.12.2020 tarihli ibraz kaşesinin bulunduğu, takibin ... tarafından keşideci aleyhine başlatıldığı, buna göre takip dayanağı çekte lehtar ismi çizilerek paraflandığı ve şikayetçi keşideci tarafından da bu bölümdeki işleme ilişkin tahrifat ve imza itirazı ileri sürülmediği, bu durumda çekte lehtar gösterilmediği ve hamiline düzenlendiği, ciro silsilesinde kopukluk bulunmadığı, çekin kambiyo vasfında olduğu, diğer taraftan icra mahkemelerinin, genel olarak icra ve iflas takibi sırasında doğan uyuşmazlıkları sınırlı ve biçimsel olarak incelemeye ve karara bağlamaya yetkili olup, genel mahkemeler gibi geniş yetkili olmadığı, bu mahkemelerde kural olarak genel mahkemelerde açılan davalar ve savcılıklarda devam eden soruşturmaların bekletici mesele yapılamayacağı gerekçeleriyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Borçlu temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesi içeriğini tekrar ederek, ilk cironun lehtar tarafından yapılmadığını, çekin tahrif edildiğinin açık olduğunu, çekin tahrif edilmesi ve çalınması nedeni ile suç duyurusunda bulunduklarını bu hususu mahkemeye bildirdikleri halde eksik inceleme ile karar verildiğini, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, çeke dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte ciro zincirindeki kopukluk dolaysıyla alacaklının yetkili hamil olmadığı ve çekin kambiyo senedi vasfını taşımadığı gerekçesiyle takibin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, TTK madde 785,788,789,790,791.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, TTK madde 785,788,789,790,791.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle şikayet dilekçesinde ileri sürülmeyen hususların temyiz incelemesinde incelenemeyeceğinin tabii bulunmasına göre usul ve kanuna uygun olup borçlu tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenlerden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5593, Karar No: 2014/6706, Tarih: 18.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/5593 E.  ,  2014/6706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e. maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında 10.03.2008 olan suç tarihinin 12.03.2008 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak görülmüştür.

... İlçe Jandarma Komutanlığı'nın 24.01.2008 tarihinde tanık ...'ye ait olan telefon ile aranarak sanıklar tarafından ... ilçesi, ... kasabası, ... mevkiinde bulunan ...'ye ait besihane arkasında kazı yapıldığı ihbarında bulunulduğu, kolluk görevlilerince olay yerine gidildiğinde, ... isimli vatandaşa ait olan besihaneden 1 km uzaklıkta bulunan tepeciğin zirvesinde 2x1,5 metre genişliğinde ve 5 metre derinliğinde kaçak kazı yapılmış olduğunun ve fark edilmemesi için üzerinin örtü ile örtüldüğünün tespit edildiği, etrafta şüpheli kişilerin görülmemesi üzerine olay yerinde bir süre takibin yapıldığı ancak şüpheli kimselerin görülemediği, kolluk görevlilerince 10.03.2008 günü yapılan olay yeri incelemesinde ise üst örtünün kaldırılmış olması nedeni ile önceden kazılmış çukurun içerisine yine kimliği belirsiz kişilerce girilmiş olunduğu tespit edildiği, her ne kadar ihbar edilen sanıklar hakkında soruşturmaya başlanmış ve haklarında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de, Cumhuriyet savcısının emri ile olay yerine 13.03.2008 tarihinde giden olay yeri inceleme ekibince yapılan incelemede çukur içerisinde bir delile rastlanmadığı, ancak çukur dışında, toprak yığını üzerinde 12 adet izmarit ile 1 adet çiğnenmiş sakız bulunduğu ve muhafaza altına alındığı, hakim kararı üzerine sanıklardan alınan kan ve tükürük örnekleri ile delillerden elde edilen DNA örneklerinin yaptırılan kriminal incelemesi neticesinde, delillerden sadece 1 adet sigara izmaritinden elde edilen DNA profilinin, sanıklardan ...'ın DNA profili ile uyumlu olduğunun tespit edildiği, ancak sanık ...'ın ifadelerinde, olay yerine yakın yerde bulunan ...'ye ait hayvan barınağında hayvanlarını beslediği ve bu civarda hayvanlarını zaman zaman otlattığı için olay yerinde kendisinin içtiği sigara izmaritinin bulunmasının normal olduğunu beyan ettiği, yine sanıklardan ...'nin duruşmada ibraz ettiği pasaportunun incelenmesi ile 06.03.2008 tarihinden 05.04.2008 tarihine kadar Yurt dışında bulunduğu, sanıkların da ifadelerinde üzerlerine atılı suçu kabul etmedikleri, olayı jandarma görevlilerine ihbar ettiği düşünülen tanıklar ... ve ...'ın verdikleri ifadelerinde olaya dair görgü ve bilgilerinin olmadığını beyan ettikleri, böylece tüm dosya kapsamından sanıkların mahkumiyetine yeter derecede delillerin bulunmadığı ve mahkemece sanıkların atılı suçu işlediklerinin sabit olmadığı gerekçesi ile beraatlerine karar verilmesinde bir isabetsizliğin olmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil elde edilemediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3097, Karar No: 2022/4872, Tarih: 20.10.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/3097 E.  ,  2022/4872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Malkara 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki alacaklı Tekirdağ Vergi Dairesi Başkanlığı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, alacaklı Tekirdağ Vergi Dairesi Başkanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 20/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13125, Karar No: 2019/459, Tarih: 29.01.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/13125 E.  ,  2019/459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... yetkilisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 13.02.1998 tarihli trafik iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine ödenen peşin sermaye değerli gelirlerin rücuan tahsili istemine ilişkin olup , Davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Kanunu’nun 9, 10 ve 26. maddeleridir.

1-Mahkemece, davalı işverenin 506 sayılı Kanunun 9. ve 10. maddesi hükmüne göre rücu alacağından sorumlu olduğuna karar verilmiş ise de,kaza tarihi itibari ile işe giriş bildirgesinin verilme süresi 1 ay olup bu kapsamda kazalının işe giriş bildirgesinin irdelenmesi ve ilgili dönemde yürürlükte olan 506 sayılı yasanın 9 ve 10. Maddeleri çerçevesinde konunun değerlendirilmesi gerekir.

İş kazasının vuku bulduğu tarihte yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın 9. maddesi ile, “İşveren , çalıştıracağı sigortalıları ,örneği kurumca hazırlanacak bildirgelerle en geç bir ay içinde kuruma bildirmeye mecburdur.” hükmü bulunduğu , anılan Yasanın 10. maddesinde de, “Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde Kuruma bildirilmemesi halinde bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tesbit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililerin sigorta yardımları Kurumca sağlanır.

Sigortalı çalıştırmaya başlandığı Kuruma bildirilmiş veya bu husus Kurumca tespit edilmiş olmakla beraber, yeniden işe alınan sigortalılardan, süresi içinde Kuruma bildirilmeyenler için de, iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde gerekli sigorta yardımları kurumca sağlanır.

Ancak, yukarıdaki fıkralarda belirtilen sigorta olayları için Kurumca yapılan ve ilerde yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile, gelir bağlanırsa bu gelirlerin 22 nci maddede sözü geçen tarifeye göre hesap edilecek sermaye değerleri tutarı, 26 ncı maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Davalı işverenin 506 sayılı Kanunun 10. maddesine göre sorumluluğu; kusursuzluk ilkesine dayanır. İş kazasında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemişse, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarından 10. maddeye göre sorumlu tutulması gerekir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, 506 sayılı Yasanın 4447 sayılı yasa ile değişiklik öncesi yürürlükte olan 9 ve 10. maddeleri kapsamında, işveren şirketin sorumluluğu somut olaya göre irdelenip sonucuna göre hüküm kurulması gerekir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, 506 sayılı Yasanın 4447 sayılı yasa ile değişiklik öncesi yürürlükte olan 9 ve 10. maddeleri kapsamında, işveren şirketin sorumluluğu somut olaya göre irdelenip sonucuna göre hüküm kurulması gerekir.

2-Dosyanın incelenmesinde, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı işveren ... Tic.A.Ş. % 25, ... İnşaat .A.Ş % 25 ve ... % 25 sigortalı-... % 25 oranında kusurlu bulunmuş ve buna göre hesaplama yapılarak hüküm kurulmuş ise de, ceza davasında eldeki davaya konu iş kazası nedeni ile alınan bilirkişi raporlarında, ... İnşaat .A.Ş Formeni ... ve ... 'ın kusurlu bulunduğunun belirtildiği ve buna göre haklarında mahkumiyet cezası verilerek 4616 sayılı yasa kapsamında erteleme yapıldığı ,ceza davasında kusurun varlığına ilişkin maddi olgu hukuk hakimini bağlayacağından söz konusu ceza dava dosyasının kesinleştiği ve mahkum olanlara da herhalde bir miktar kusur verilmesi gereği gözetilerek, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden; gerçek kişilere izafe edilen kusur oranları ile bu dosyada hükme esas alınan kusur raporları arasında çelişkinin giderilerek yeniden tarafların kusur oran ve aidiyetlerin belirlenmesi gerekir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalılardan ... İnş. Tic. San. Endüstri Tic. A.Ş. yetkilisinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ne iadesine, 29.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2338, Karar No: 2022/6611, Tarih: 04.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2338 E.  ,  2022/6611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 23. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 24.05.2018 tarih ve 2016/588 E- 2018/452 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi'nce verilen 03.02.2021 tarih ve 2018/2807 E- 2021/170 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili ...'in 30.09.2015 tarihinde Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde omuriliğindeki eğriliğin giderilmesi amacıyla skolyoz ameliyatı olduğunu, ameliyat sırasında müvekkilinin omuriliğine ve sinirlerine zarar verildiğini, ameliyatı gerçekleştiren doktorların ağır kusuru neticesinde bitkisel hayata giren müvekkilinin bütün ömrünü bilinci kapalı olarak yatağa mahkum geçirmek zorunda kalacağını, müvekkilinin henüz 16 yaşında olup oldukça genç olduğunu, maddi ve manevi olarak ağır kusur ve ihmal nedeni ile zarara uğradığını, ameliyatı gerçekleştiren doktor ...'nun omurilik ve sinirlere yanlış müdahale ettiğini, doktorun ... tarafından tıbbi kötü uygulamaya ilişkin zorunlu mali sorumluluk sigortasının mevcut olduğunu, manevi olarak bu travmanın ömür boyu atlatılmasının imkansız olduğunu ileri sürerek müvekkilleri adına fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla iş göremezlik için 500,00 TL ve bakım ücreti için 500,00 TL olmak üzere 1.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsiline; müvekkili ...'ın yaşadığı durumun onun ve diğer davacılar olan anne babasının tüm hayatını etkilediği ve bundan sonraki hayatlarında büyük manevi sıkıntılar yaşayacağı gözönüne alınarak ... için 150.000,00 TL, ... için 150.000,00 TL, ... için 150.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 450.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.