muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11505, Karar No: 2016/8469, Tarih: 30.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/11505 E.  ,  2016/8469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davalının davacıyı evden kovduğunu, davacının kendisine ve çocuğuna ait kişisel eşyalarını yanına alamadığını, ziynet eşyalarının banka kasasına konulduğunu, davalının ziynet eşyalarını kasadan aldığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, ziynet eşyalarının ve ev eşyalarının aynen iadesine; olmaz ise, bedeli olan 30.000.00.- TL'nin yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; davacının ziynetleri yanında götürdüğünü, tüm eşyalarını aldığını belirterek; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; 1-Davanın kısmen kabulüne 20.01.2015 tarihli eşya bilirkişisinin raporunda; teslim edilmeyen eşya listesi başlığı altında belirtilen Siemens buzdolabı dışında kalan 1 adet Fakir elektrikli süpürge, 1 adet Arçelik buharlı temizlik makinesi, 1 adet kazanlı ütü, 1 adet Arçelik buzdolabı, 1 adet Arçelik marka fırınlı ocak, 2 adet 3 m2 halı, 1 adet ütü masası, 1 adet Kervan oval halı paspas, 1 adet Kervan dantelli banyo halısı, 1 adet Kervan işlemeli polar battaniye, 3 adet nevresim takımı, 1 adet Kervan günlük yatak örtüsü, 8 adet işlemeli Kervan havlu, masa örtüsü ve 12 kişilik peçetelik, Kervan masa örtüsü incili peçete, peçetelik ve uzun incili örtü,.. oturtulmuş iğne oyası takımı( 2 küçük kare, 1 büyük kare, 2 dikdörtgen parça), 3 parça kahverengi işlemeli organze örtü, 10 parça ..1 adet Kervan günlük masa örtüsü, 1 adet .. tek kişilik mor battaniye, çeyizlik şallar, bir adet .. gümüşlü sürahi, 1 adet gümüş ayaklı ve kapaklı borcam, altın yaldızlı siyah kahvaltılık, 1 adet ..t, 1 adet . narenciye sıkacağı, 1 adet . bebbe buhar makinesi eşyalarının davalı tarafından davacıya aynen iadesine; aynen iade olmadığı takdirde, toplam bedel 6.490,00TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

2-Dava konusu Kervan sehpa, İşlemeli yatak örtüsü, İnci işlemeli Uyku seti, üç takım perde, tefal firitöz, arzum mikser, arçelik mikro dalgafırın ve su pınarı yönünden davanın konusu kalmadığından (dava tarihinden sonra bu eşyaların teslimi nedeniyle) esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına,

2-Dava konusu Kervan sehpa, İşlemeli yatak örtüsü, İnci işlemeli Uyku seti, üç takım perde, tefal firitöz, arzum mikser, arçelik mikro dalgafırın ve su pınarı yönünden davanın konusu kalmadığından (dava tarihinden sonra bu eşyaların teslimi nedeniyle) esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına,

3-17 adet çeyrek altın (2.831,36TL), 2 adet yarım altın (560,32TL), 2 adet ata teklira (1.108,64TL), 16 adet 22 ayar muhtelif bilezik (202gr, 15.966,08TL) , 1 adet 14 ayar bilezik (6gr, 330,00TL) altınların davalı tarafından davacıya aynen iadesine; aynen iade olmadığı takdirde, toplam altın bedeli 20.346,40TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine; fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; ziynet ve ev eşyalarının aynen, bunun mümkün olmaması halinde bedelinin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Bir hükmün neleri içermesi gerektiği HMK nın 297.maddesinde tek tek sayılarak ayrıntılı biçimde gösterilmiştir. Buna göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Bu şekilde dava sonunda mahkemenin kimin lehine, kimin aleyhine karar verdiği, davacının talebinin ne kadarının kabul edildiği, davalının neye göre mahkum edildiği tereddütsüz şekilde anlaşılmalıdır.

Diğer taraftan, İİK nın 24/4.maddesi gereğince; aynen iadeye karar verilmesi halinde iade edilecek eşyaların cinsi, niteliği, özellikleri, gram ağırlığı gibi özelliklerinin ayrıntılı belirtilmesi gerekir.

Biçim koşullarının getiriliş amacı, hükmün açıklığı ve anlaşılırlığı kadar infaz kabiliyetini de sağlamaktır. Aksi hâl, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır ve dava içinden yeni davaların doğmasına neden olur.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gereğince ev eşyalarının aynen iadesine karar verilmişse, hüküm fıkrası açık olmalı, duraksama yaratmamalı, hükümde aynen iadesine karar verilen ev eşyalarının ayrı ayrı değerleri açık olarak yazılmalıdır.

Somut olayda; hüküm kısmında aynen iadesi olmadığı taktirde bedelinin tahsiline karar verilen ev eşyalarının değerleri ayrı ayrı belirtilmeksizin infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak hüküm altına alınan ev eşyalarının değerlerinin hükümde ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekirken; infazda tereddüt yaratacak şekilde, HMK nın 297. maddesine aykırı hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiş, bu konu bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak hüküm altına alınan ev eşyalarının değerlerinin hükümde ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekirken; infazda tereddüt yaratacak şekilde, HMK nın 297. maddesine aykırı hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiş, bu konu bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6145, Karar No: 2019/7109, Tarih: 03.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/6145 E.  ,  2019/7109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili dava dilekçesinde özetle; ....: çalılık ve orman, Batısı ve Kuzeyi: çalılık ve dere, Güneyi: Hazineye ait 781 parsel ile çevrili tahmini 3500 m² tescil harici taşınmaz hakkında davalı İsmail Türker tarafından Ceyhan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/277 Esas sayılı dosyasında tescil davası açıldığını, davanın takip edilmemesi nedeniyle açılmamış sayılmasına karar verildiğini, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufunda bulunan yerlerden olduğunu, özel mülkiyete konu edilmeyeceğini ve davalının malik sıfatıyla zilyetliğinin bulunmadığını ileri sürerek davanın kabulüne, taşınmazın Hazine adına tesciline, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davacı ... vekilinin davasının reddine, müdahil Orman Yönetimi vekilinin davasının kabulü ile; dosyada mübrez teknik bilirkişiler H.K ve Y.Ö tarafından tanzim edilen 02/05/2013 havale tarihli raporda (A) harfi ile gösterilen kırmızı renk ile boyalı 6095,72 m²'lik kısmın orman vasfıyla Hazine adına tesciline, Orman Yönetimi kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 1320,00 TL'sı vekalet ücretinin davacı Hazineden alınarak asli müdahale talebinde bulunan Orman Yönetimine verilmesine, alınması gerekli harç peşin alınmış olduğundan başkaca harç alınmasına yer olmadığına, davacı ... tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerlerinde bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davacı ... davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce yapılan orman kadastrosu bulunmamaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 23/12/1955 tarihinde kesinleşmiş, çekişmeli taşınmaz dağlık ve kayalık vasfıyla tescil harici bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince de Belediye Başkanlığından onama harcı alınmasına yer olmadığına 03/12/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33469, Karar No: 2014/34635, Tarih: 08.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/33469 E.  ,  2014/34635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2014

NUMARASI : 2013/385-2014/660

Hüküm süresi içinde davacılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi G. Yılmaz tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacılar vekili, 11.05.2013 tarihinde yapılan davalı sendikanın Eskişehir Şubesi olağan genel kuruluna, müvekkillerinden G. O.'nun başkan ve O.. P..'in mali sekreter adayı olarak katıldığını, sandık tutanaklarına göre 114 delegeden 113' ünün oy kullandığını, tutanakta iptal edilen veya geçersiz sayılan oylara ilişkin bir açıklama bulunmadığının görüldüğünü, bir başka deyişle iptal edilen ve geçersiz sayılan oy bulunmadığı halde 4 başkan adayının oy toplamının 109' a ulaştığını ve 113 oy kullanıldığı halde başkan adaylarının toplam oy sayısının neden 109 olduğunun tespitinin gerektiğini, başkanlık seçiminde adaylar R.. I.. ile G.. K..'a eşit oy çıkması sebebiyle kura çekimi yapıldığını ve bu suretle G.. K..'un kaybetmiş sayıldığını, her iki adayın oyunun eşit olması sebebiyle bir oyun bile durumu değiştirecek nitelikte olduğunu, keza mali sekreter adaylarının aldıkları oy toplamının da 116 olup, bu sayının da 113 geçerli oyun 3 fazlası olduğunu, kullanılan oy sayısından fazla oy alınması mümkün olmadığından ve listelerde yapılan fazla işaretlemeler oyları geçersiz kılacağından ortada bir usulsüzlük bulunduğunu, ayrıca sendika üyesi olmayan üç kişinin delege sıfatıyla oy kullandığı hususlarını ileri sürerek T.-Koop-İş Sendikası Eskişehir Şubesi'nin 11.05.2013 tarihli olağan genel kurulunun bütün sonuçları ile birlikte iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, üye olmayanların delege seçildiği iddiasının gerçek olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Asli müdahale yoluyla davalı yanında davaya müdahil olarak katılan R.. I.. vekili ise, müvekkilinin halen davalı sendika E.Şube Başkanı olarak görev yaptığını, seçimlerin mevzuata uygun olarak gerçekleştirildiğini, delegeliklere itirazların yersiz olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dava, sendika şubesi olağan genel kurulunun iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dava, sendika şubesi olağan genel kurulunun iptali istemine ilişkindir.

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 2/1-ğ maddesinde sendikalar “İşçilerin veya işverenlerin çalışma ilişkilerinde, ortak ekonomik ve sosyal hak ve çıkarlarını korumak ve geliştirmek için en az yedi işçi veya işverenin bir araya gelerek bir işkolunda faaliyette bulunmak üzere oluşturdukları tüzel kişiliğe sahip kuruluşlar” olarak tanımlanmıştır. Anayasanın 51. maddesi de aynı doğrultudadır. Aynı maddenin son fıkrasında sendikaların yönetim ve işleyişlerinin demokrasi esaslarına aykırı olamayacağı vurgulanmıştır.

6356 sayılı Kanun'un 9. maddesinde, genel kurulun, sendika ve şubelerin zorunlu organlarından olduğu belirtilmiştir. Genel kurulun görev ve yetkileri, aynı Kanun'un 11. maddesinde düzenlenmiş olup, maddeye göre, sendika organlarının seçimi yetkisi de genel kuruldadır. Bu itibarla, sendikanın yönetim, denetim ve disiplin kurulu üyelerinin belirlendiği genel kurulların, demokratik esaslar doğrultusunda icra edilmesi, sendika içi demokrasinin gerçekleşmesi yönünden son derece önemlidir. Bu cümleden olarak, bir sendikanın demokratik yapıya sahip olup olmadığına ilişkin en somut ölçüler genel kurulun yapısı ve işleyişinde aranmalıdır (ŞAHLANAN, Fevzi, Sendikaların İşleyişinin Demokratik İlkelere Uygunluğu, İstanbul, 1980, sh.119).

Sendikalar hukukunda, tüzel kişiliğin sadece sendika genel merkezlerine ait olması ve sendika şubelerinin tüzel kişiliğinin bulunmaması sebebiyle, sendika şubelerine dava yöneltilemeyeceği söylenilebilirse de, şube genel kurulunun iptali davaları söz konusu olduğunda konuya ihtiyatla yaklaşmakta zaruret bulunmaktadır. Nitekim sendika şubelerinin, anılan davada taraf olarak yer almaması, şubelerin haklarını yeterince savunamama sonucuna yol açabilmekte ve bu durum da, 6100 sayılı Kanun'un 27. maddesinde ifade edilen hukuki dinlenilme hakkının ihlali neticesini doğurmaktadır. Şu halde, şube genel kurulunun iptali davalarında, sendika genel merkezi ile sendika şubesi arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğu ve davanın, sendika genel merkezi yanında, ilgili sendika şubesine de yöneltilmesi gerektiği kabul edilmelidir. Nitekim yerleşik Yargıtay uygulaması da bu yöndedir. (Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 09.06.2014 tarih, 2014/15387 esas, 2014/16184 karar sayılı ve Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 21.06.2011 tarih, 2011/27022 esas, 2011/18864 karar sayılı ilâmı)

Somut olayda, T.-Koop-İş Sendikası Eskişehir Şubesinin 11.05.2013 tarihli olağan genel kurulunun iptali talep edilmiştir. Dava, sendika genel merkezine karşı açılmış ve mahkemece de, genel kurulunun iptali talep edilen sendika şubesine davanın yöneltilmesi sağlanmamıştır. Yukarıda ayrıntılı olarak izah edildiği üzere, şube genel kurulunun iptali davalarının sendika genel merkezi ile sendika ilgili şubesine yöneltilmesi gerekmektedir. Bu itibarla, davacıya, davasını T.-Koop-İş Sendikası Eskişehir Şubesi'ne de yöneltmesi için süre verilmesi, daha sonra sendika şubesine dava dilekçesinin tebliği ile ilgili şubenin göstereceği deliller toplandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

Öte yandan, kabule göre de, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 65. maddesinde “Bir yargılamanın konusu olan hak veya şey üzerinde kısmen ya da tamamen hak iddia eden üçüncü kişi, hüküm verilinceye kadar bu durumu ileri sürerek, yargılamanın taraflarına karşı aynı mahkemede dava açabilir” şeklinde tanımlanan ve eldeki davanın, davacısı ve davalısına karşı açılan ayrı bir dava olan asli müdahale koşulları gerçekleşmediği halde, dava dışı R.. I..'ın asli müdahale isteminin kabulüne karar verilmesi de isabetsizdir.

Yukarıda anılan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7584, Karar No: 2023/4651, Tarih: 20.09.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/7584 E.  ,  2023/4651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1255 E., 2022/1500 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/160 E., 2022/157 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılar vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalılar vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında, somut olayda; davalılar vekili tarafından HMK’nın 336/2 inci maddesi uyarınca adli yardım talebine ilişkin bir delil ve belge sunulmadığından, yasal şartları oluşmayan adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1.Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun'un 337 inci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa "6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği" şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 2. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere, Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

20.09.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2016/13405, Karar No: 2018/4949, Tarih: 17.05.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/13405 E.  ,  2018/4949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Asıl ve birleşen dava bakımından; Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının ve ödenen gerçek ücretinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işyerinde çalışmış olduğu süre içerisinde kendisine ödenen gerçek ücretin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 25/01/2012-29/03/2013 tarihleri arasında davalı şirketlere ait işyerlerinden hizmet bildirimlerinin yapıldığı, söz konusu süreye ilişkin imzalı ücret bordrolarının bulunduğu ve davacının ücretinin net 2.500 TL olarak belirtildiği, bankadan davacıya yapılan maaş ödemelerinin de aynı miktarda olduğu, davacının Kuruma yapılan prime esas kazanç bildirimlerinin de bu miktar üzerinden yapıldığı, taraflar arasında imzalanan 25/01/2012 tarihli iş sözleşmesinde davacının görevinin genel müdür olduğunun ve ücretinin net 2.500 TL olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, davalı işyerinde genel müdür olarak çalıştığını, ücretinin aylık net 5.500 TL olmasına rağmen sigorta primlerinin aylık net 2.500 TL üzerinden yatırıldığını, kalan 3.000 TL'nin de şirketin ortakları tarafından banka hesabına yatırılmak suretiyle ödendiğini ileri sürmektedir.

Gerçekten, davacının, işyerindeki çalışmaları Kuruma ücret bordrolarında belirtilen ücret üzerinden bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. Dosyaya sunulan ve davacının bildirimi yapılan süreyi kapsayan ücret bordroları davacı tarafından imzalanmış olup imzalı bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde belirtilen ücret üzerinden geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği

söz götürmez. Başka bir anlatımla, yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Ayrıca, dosya kapsamından davacının talep ettiği miktarda ücret aldığına dair herhangi bir yazılı belge bulunmamaktadır. Şirketin ortakları tarafından davacının banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenen miktarlar düzenli olmadığı gibi neye ilişkin olarak yapıldıkları da açık olmadığından davacının ücret bordrosunda belirtilen miktardan fazla ücret alındığının kanıtı olamazlar.

söz götürmez. Başka bir anlatımla, yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Ayrıca, dosya kapsamından davacının talep ettiği miktarda ücret aldığına dair herhangi bir yazılı belge bulunmamaktadır. Şirketin ortakları tarafından davacının banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenen miktarlar düzenli olmadığı gibi neye ilişkin olarak yapıldıkları da açık olmadığından davacının ücret bordrosunda belirtilen miktardan fazla ücret alındığının kanıtı olamazlar.

Yapılacak iş, davacının ücret bordrolarında belirtilen ücretine göre Kuruma bildiriminin yapıldığını, bu bordroların imzalı olduğunu, bu belgelerin aksinin eşdeğerdeki yazılı belgeler ile ispat edilebileceğini ancak dosya kapsamında aksini gösteren yazılı bir delil bulunmadığını, şirket ortakları tarafından yapılan ödemelerin neye ilişkin olarak yapıldıklarının açık olmadığını ve davalı işyerinde genel müdür olarak üst pozisyonda çalışan davacının kendi ücretini olduğundan daha düşük bildirmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığını dikkate alarak davanın reddine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı şirketlere iadesine, 17/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.