muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7210, Karar No: 2024/11978, Tarih: 18.09.2024

7. Davacının nakilden önce tâbi olduğu toplu iş sözleşmesinden nakil sonrasında yararlanmayı sürdürmesi 6360 sayılı Kanun'un açık hükmünün gereğidir. Bu itibarla söz konusu toplu iş sözleşmesinden yararlanmaya devam edebilmek için sendika üyeliğinin devamı şartı aranmaz. Aynı şekilde bir başka sendikaya üye olunması yahut işkolu değişikliği toplu iş sözleşmesinden yararlanmaya devam etme bakımından herhangi bir etki yaratmayacağı gibi işbu dosyadaki gibi davacının nakil sonrasındaki işyerindeki toplu iş sözleşmesinin tarafı olan sendikaya üyeliği ve davalının da bu üyelik sebebiyle işçiyi söz konusu toplu iş sözleşmesinden yararlandırması, yani taraf iradelerinin ortak olması da sonuca etkili olmayacaktır. Esasen Kanun'da " ... nakledilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları ... toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, ... belirlenir." denilerek nakledilen işçilerin nakil olunan işyerinde yeni bir toplu iş sözleşmesi düzenleninceye kadar yaşayabilecekleri maddi kayıpların önüne geçilmek istenmiştir. Kanun'da nakledilen bir işçiye nakil öncesi tâbi olduğu toplu iş sözleşmesinin uygulanmasına devam olunacağı değil; işçinin ücret, mali ve sosyal haklarının nakil öncesi toplu iş sözleşmesine göre belirleneceği vurgulanmaktadır.

8. Açıklanan sebeplerle davacı, devirle geldiği kurumda yürürlükte bulunan Genel-İş Sendikasının taraf olduğu toplu iş sözleşmesinin bitiş tarihi olan 31.12.2014 tarihinden sonra da anılan toplu iş sözleşmesinden yararlanmaya devam eder. Sözleşmeden yararlanma, nakledilen işyerinde yeni toplu iş sözleşmesinin düzenlendiği (imzalandığı) tarihe kadar devam eder. Kanun'da açıkça "...yenileri düzenleninceye kadar ..." hükmüne yer verildiğinden, Genel-İş Sendikasının taraf olduğu toplu iş sözleşmesinin yürürlük süresinin geriye etkili şekilde belirlenmesi de sonuca etkili değildir. Genel-İş Sendikası ile işveren arasındaki toplu iş sözleşmesinden, bu sözleşmenin yürürlük tarihinden itibaren değil, imza tarihinden itibaren yararlanılması Kanun hükmünün gereğidir. Böylece nakil olunan işyerinde yeni toplu iş sözleşmesi düzenleninceye kadar, mevcut sözleşmenin yürürlük süresi veya sendika üyeliği vb şartlar ile bağlı kalınmaksızın önceki toplu iş sözleşmesinden yararlanmaya devam edilir.

9. Buna göre somut olayda, davacının Genel-İş Sendikasının taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden ancak sözleşmenin imza tarihi olan 12.05.2016 tarihinden itibaren yararlanabileceğinin kabul edilmesi ve toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının buna göre hesaplanması gerekir. Toplu İş Sözleşmesinin ilgili hükümleri hatalı değerlendirilerek yazılı gerekçe ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/472, Karar No: 2015/6009, Tarih: 07.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/472 E.  ,  2015/6009 K.**

* KASTEN ÖLDÜRMEYE TEŞEBBÜS

* ZARAR VE TEHLİKENİN AĞIRLIĞI

* ÜST SINIRA YAKIN CEZA TAYİNİ

* ZORUNLU MÜDAFİİ ÜCRETİ

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 231

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 243

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 150

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 234

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 239

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 317

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 35

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 90

**"İçtihat Metni"**

1-Sanıklar F.. C.., F.. A.., S.. C.., S.. A.., F A, F.. U.., O.. U.., Z.. U.., F.. A.., suça sürüklenen çocuklar B.. U.., R.. U.., E.. U.. hakkında kasten yaralama,6136 sayılı yasaya aykırılık, silahla tehdit suçlarından 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından inceleme dışı bırakılmış,

2-L.. A..'ın 18.04.2013 tarihli oturumda şikayetinden vazgeçmesi karşısında CMK'nın 243. maddesi uyarınca katılması hükümsüz kaldığından vekilinin temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar F.. C.., S.. C.., F.. A.., S.. A.. ve suça sürüklenen çocuk F.. A..'ın katılan O.. U..'u kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişkin cezaları azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık F.. C.. hakkında katılan Z.. U..'u silahla kasten yaralamaya teşebbüs ve mağdur L.. A..'ı silahla tehdit, sanık S.. A.. hakkında katılan F.. U..'a hakaret, sanık F.. U.. hakkında katılan S.. A..'ı silahla tehdit, sanık O.. U.. hakkında katılan S.. C..'a hakaret suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraatlerine hükmedilmiş, sanık F.. A..'ın yaşı düzeltilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, Cumhuriyet Savcısının beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık F.. C.. müdafiinin öldürme kastı bulunmadığına, delil yetersizliğine, sanık S.. C.. müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, öldürme kastı bulunmadığına, tahrikin derecesine, suç vasfına, katılanlar müdafiinin sanık Selçuk hakkında sübuta, sanık Fırat müdafiinin öldürme kastı bulunmadığına,suç vasfına, yaş nedeniyle indirim yapılmamasına,suça sürüklenen çocuk F müdafiinin sübuta, tahrikin derecesine, sanık S müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1-Sanık F.. C.. hakkında Z.. U..'u silahla kasten yaralamaya teşebbüs ve mağdur L.. A..'ı silahla tehdit, sanık S.. A.. hakkında F.. U..'a hakaret, sanık F.. U.. hakkında katılan sanık S.. A..'ı silahla tehdit, sanık O.. U.. hakkında S.. C..'a hakaret suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanıklar F.. C.., S.. C.., F.. A.., S U ve suça sürüklenen çocuk F.. A.. hakkında katılan O.. U..'u kasten öldürmeye teşebbüs suçları yönünden yapılan incelemede ise,

a-Oluşa, tüm dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre, sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun katılanı hayat fonksiyonlarını AĞIR (6) derecede etkileyecek şekilde sol temporalde lineer kırık, sol parietalde çökme kırığı, sol orbita tavanında kırık, sfenoid kemik sol lateralinde kırığa, yaşamını tehlikeye sokan bir duruma, duyu veya organlarından birinin işlevini sürekli yitirmesine, konuşma yeteneğinin kaybolmasına, yüzde sabit ize ve iyileşme olanağı bulunmayan bir hastalığa yol açacak şekilde yaraladıkları anlaşılan olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek üst sınıra yakın cezalar tayini yerine yazılı şekilde 12 yıl hapis cezaları belirlenmesi,

b-24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c-Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi kapsamında baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde tahsiline karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, katılan O ve sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), 07/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12650, Karar No: 2009/6615, Tarih: 07.04.2009

10. Hukuk Dairesi 2007/12650 E., 2009/6615 K.

**10. Hukuk Dairesi 2007/12650 E., 2009/6615 K.**

**- KATKI PAYI ALACAĞI

- RAYİÇ BEDELİN BELİRLENMESİ**- 5510 S. SOSYAL SİGORTALAR VE GENEL SAĞLIK SİGORTASI KANUNU [ Madde 63 ]

- 1479 S. ESNAF VE SANATKARLAR VE DİĞER BAĞIMSIZ ÇALIŞANL... [ Geçici Madde 13 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Sağlık Kurulu'nun 04.01.2006 tarihli raporundaki görüş uyarınca bakmakla yükümlü olduğu eşine alınan "portatif merdiven çıkma cihazı (yumuşak ve tek basamak modlu, güvenlik frenli)" bedeli olan 7.486,70 Euro'nun, Bağ-Kur'a başvuru tarihi olan 01.03.2006 tarihinden itibaren bu para birimi için geçerli en yüksek mevduat faiziyle birlikte tahsilini istemiş; birleşen dosyada ise İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Sağlık Kurulu'nun 04.01.2006 tarihli raporu uyarınca bakmakla yükümlü olduğu eşine alınan "ayakta dik pozisyonlandırma cihazı (motorlu kalkış-motorlu sürüş)" bedeli olan 16.214,13 Euro'nun, fatura ödeme vade tarihi olan 23.03.2006 tarihinden itibaren bu para birimi üzerinden işleyecek günlük onbinde dört vade farkıyla birlikte ödeme tarihindeki kur üzerinden tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, "25.654 YTL ayakta dik po-zisyonlandırma cihaz bedeli ile 11.796,80 YTL portatif merdiven çıkma cihaz bedelinin 30.04.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 1479 sayılı Kanun'un ek 13. maddesine göre katkı payı tenzil edilmek üzere davalıdan alınarak davacıya ödenmesine," karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Davanın yasal dayanağını oluşturan 1479 sayılı Yasa'nın ek 13. maddesi "Sağlık sigortası yardımları, hastalık ve iş kazası hallerini kapsar.

Sağlık yardımları, hastanın;

a)Hekime muayene ettirilmesi, hekimin göstereceği lüzum üzerine teşhis için gereken klinik ve laboratuar tetkiklerinin yaptırılması ve tedavisinin sağlanması,

b)Teşhis ve tedavi için gerekirse sağlık müessesesine yatırılması,

c)Tedavi süresince gerekli ilaç ve iyileştirme vasıtalarının sağlanması, hallerini kapsar.

Ayakta yapılan tedavilerde poliklinik muayene ücretinin ve verilen ilaç bedellerinin %20'si sigortalı ve hak sahipleri, %10'u aylık alanlar ve hak sahipleri tarafından karşılanır. İş kazası ve meslek hastalığı sonucu verilecek olanlar hariç, protez, araç ve gereç bedellerinin %20'si sigortalı ve hak sahipleri, %10'u ise aylık alanlar ve hak sahipleri (03.11.1980 tarihli ve 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun kapsamına girenler hariç) tarafından karşılanır. Ancak, katkı payı tutarı sigortalılarda birinci gelir basamağının birbuçuk katını, aylık alanlarda ise birinci gelir basamağının %65'ini geçemez." düzenlemesini içermektedir.

"...T.C. Anayasası'nın 90. maddesi uyarınca, usulüne göre yürürlüğe konulmuş anlaşmalar kanun hükmündedir. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası anlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası anlaşma hükümleri esas alınır. Bu bağlamda, onay kanunu ile yürürlüğe giren Sosyal Güvenliğin Asgari Normları Hakkında 102 Nolu ILO Sözleşmesinin 10/3. maddesinde; yapılacak yardımların, korunan kimsenin sağlığını korumaya, çalışma gücünü iadeye ve şahsi ihtiyaçlarını karşılayabilme kabiliyetini artırmaya matuf olduğu açıklanmıştır... Sigortalı veya hak sahibine wdik pozisyonlandırma cihazı" temini yönünden; aranacak temel unsur; iyileşmesine yardımcı olması unsurudur. İyileşmeye yardımcı olma kavramının ise, açık yasal düzenlemeler uyarınca; sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma olarak kabulü zorunludur; aksinin kabulü halinde iyileşme kavramına ilk günkü sağlığına kavuşma anlamının verilmesi halinde, ortez ve protez kullanımının hiçbir zaman mümkün olamayacağı hususu da açıktır.

Yargılama sırasında yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 63. maddesinde de yapılan açıklamalar doğrultusunda düzenleme bulunmaktadır. Buna göre; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanması, temini amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri içinde (f) bendinde ortez ve proteze yer verilirken, temini için sadece; sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedaviler için gerekli olabilme ifadesi kullanılmıştır.

Kurumun teminle yükümlü olduğu yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun fiyatlı dik pozisyonlandırma cihazına hak kazanılması için gerekli olan "iyileştirme" unsurunun, diğer bir anlatımla sağlığı koruma, çalışma gücünü yeniden kazandırma ve kendi ihtiyaçlarını görme kabiliyetini artırma hususlarının; cihazı kullanacak kişi yönünden, üniversite veya eğitim araştırma hastanelerinin fiziksel tıp ve rehabilitasyon kliniklerinde yatırılarak uygulama ve eğitiminin yapılması sonrasında nöroloji, ortopedi ve fiziksel tıp ve rehabilitasyon uzmanlarının da içinde yer aldığı sağlık kurulu raporu ile gerekliliğinin belirlenmiş olması gereklidir." (Yargıtay HGK, 04.03.2009 t., 2009/10-34 E., 2009/104 K.)

İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Sağlık Kurulu raporları uyarınca, sigortalı davacının eşi tarafından kullanılması uygun bulunan cihazların, tıbben ve fennen iyileşmesine veya iş göremezlik derecesinin azalmasına katkıda bulunmayacağı konusundaki Kurum itirazları üzerinde durularak, hastanın portatif merdiven çıkma ve dik pozisyonlandırma cihazı kullanımı gereksiniminin, anılan Hukuk Genel Kurulu kararında da öngörüldüğü üzere, konuda uzman bilirkişi kurulu tarafından yapılacak incelemeyle ortaya konulması zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu konuda inceleme yapmak üzere hastanın özür durumu da gözetilerek, ortopedi ve travmatoloji, fiziksel tıp ve rehabilitasyon, nöroloji uzmanlardan oluşturulacak bilirkişi kurulunca hazırlanacak raporda; hastanın anılan cihazları kullanma gereksiniminin bulunup bulunmadığı konusunda saptama yapılırken; davacının eşinin kullanımına sunulan dikey pozisyonlandırma cihazının "motorlu kalkış, motorlu sürüş" özelliklerine sahip olduğu; portatif merdiven çıkma cihazının da faturada yazılı olduğu üzere farklı niteliklere sahip olduğu gözetilerek, hastanın özür durumuna göre, motorsuz aracı hareket ettirmesinde fiziki güç yetersizliği veya olanaksızlık ya da hareket ettirmesi halinde sağlığının tehlikeye gireceği bir durumun bulunup bulunmadığı; hastanın fiziksel durumu, zeka düzeyi, yaşı ve yaşadığı mekan ile psikolojik koşulları da değerlendirilerek motorlu ve diğer özelliklere sahip cihazları kullanması zorunluluğunun bulunup bulunmadığı bilimsel dayanaklarıma ortaya konulmalıdır. Yapılan inceleme sonucunda, dik pozisyonlandırma cihazı kullanımı gereğinin tespitine karşın, özellikli cihaz kullanımını gerektirir tıbbi zorunluluk ortaya konulamadığı takdirde, özelliği olmayan motorsuz dik pozisyonlandırma cihazı esas alınarak Kurum tarafından karşılanacak bedelin belirlenmesi; yine portatif merdiven çıkma cihazı yönünden de aynı yönde inceleme yapılması ve bu cihaz konusunda 26.09.2006 tarihli görev yazısıyla başlatılan müfettiş soruşturması sonucunda düzenlenen rapordaki sonuç uyarınca işlem yapılıp yapılmadığı konusunda araştırma yapılması gereğinin gözetilmemiş olması;

2- Bedelinin tahsili istenen cihaz değerlerinin tespiti amacıyla Ankara Ticaret Odası'na yazılan yazılara verilen yanıtlarda, bu konuda protokole rastlanmadığı için, ithalatçı firmanın sunduğu belgeler üzerinden değerlendirme yapılarak sonuca varıldığı ve faturalardaki fiyatların rayice uygun olduğu bilgisi yer almış ve mahkemece fatura değerleri üzerinden tahsile karar verilmiştir.

20.01.2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan ve Tedavi Yardımına İlişkin Uygulama Tebliğinde değişiklik öngören düzenleme de gözetilerek; bedeli dava konusu edilen cihazların, davalı Kurum yönünden bağlayıcı fiyat tarifesinin bulunup bulunmadığı araştırılarak, böylesi bir fiyatın bulunmadığı sonucuna varıldığı takdirde; davalı Kurum ile protokol I ü firmaların protokolü dahilinde olmayan veya Kurumla protokolü olmayan firmalardan temin edilen cihazların Kurum tarafından karşılanabilecek değerinin tespiti konusundaki yöntem gereğince, Sağlık Bakanlığı'nın konuya ilişkin görüşü de alınmak suretiyle rayiç belirlenmesi gereği üzerinde durulmaksızın fatura değeri esas alınarak eksik incelemeyle sonuca varılması;

3- Sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında yapılacak değerlendirme sonucunda tahsiline olanak bulunan bedelin tespiti halinde, bu miktarın Kurumun temerrüt tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken ve karar gerekçesinde de "Davalı Bağ-Kur ancak aracın teslim edildiği tarihte sigortalıya ödeme borcu içine girmektedir.

Dolayısıyla faiz tarihi de bu tarihten sonra başlayacaktır." görüşüne yer verilmişken, cihazların toplam bedelinin %20'sini ödeyerek 2006 yılı Eylül ayında teslim aldığı davacı beyanı ile karar gerekçesindeki bilgilerle sabit olan davacı yararına, alacağın tümü üzerinden 30.04.2006 tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), 07.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20217, Karar No: 2014/13401, Tarih: 08.12.2014

**10. Ceza Dairesi         2009/20217 E.  ,  2014/13401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 8. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a) Sanıklar Özgür ve Zeki hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet

b) Sanık ... hakkında değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Adli para cezasının, 5083 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1.maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- 5237 sayılı TCK’nın 5 ve 53. maddeleri ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un geçici 1. maddesi hükmü gereğince, sanık hakkında 2918 sayılı Kanun'un 119. maddesinin uygulanmasına olanak bulunmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1- YTL olarak hükmolunan adli para cezasının TL’ye dönüştürülmesi,

2- Sanık hakkında 2918 sayılı Kanun’un 119. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hükümden çıkarılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2- Sanık hakkında 2918 sayılı Kanun’un 119. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hükümden çıkarılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hakkında uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair duyumlar alınan diğer sanık ...'nın, sürücülüğünü yaptığı araç ile yanında sanık ... olduğu halde, 27.11.2004 günü saat 21:30 sıralarında yol emniyet ve devriye görevini ifa etmekte olan görevlilerce durdurulduğu, yapılan GBT sorgulamasında yoklama kaçağı olduğu anlaşılan diğer sanık ...'ün araçtan inmesi istenildiğinde, sağ ön koltuğun altına eğilerek şüpheli hareketlerde bulunduğunun görüldügü, araçta yapılan aramada sanık ...'nin oturduğu sağ ön koltuk altında suç konusu tabletlerin ele geçirildiği ve diğer sanık ...'ün suç konusu tabletlerin kendisine ait olduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, 27.11.2004 tarihli olay yeri tespit tutanağı içeriği de dikkate alındığında, aleyhine delil bulunmadığı aşamada, beyanları ile kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım eden sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde yer olan etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Adli para cezasının, 5083 sayılı Kanun’un 1.maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulunun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1.maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-5237 sayılı TCK’nın 5 ve 53. maddeleri ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un geçici 1. maddesi hükmü gereğince, sanık hakkında 2918 sayılı Kanun'un 119. maddesinin uygulanmasına olanak bulunmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA;

C) Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesi: