muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14451, Karar No: 2025/6702, Tarih: 04.03.2025

Anayasa'nın 26 ncı maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10 uncu maddesinin ikinci paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26 ncı maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasa'nın 13 üncü maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Sözleşme’nin 10 uncu maddesinin 2. paragrafı, kamu makamlarının bu özgürlüğün kullanılmasına getirebilecekleri sınırlama rejimini düzenlemektedir. Önemine binaen, ifade özgürlüğüne yapılan müdahaleler çok istisnai hallerde kabul görmekte ve Sözleşme’nin 10 uncu maddesinin 2 nci paragrafının öngördüğü sınırlama kayıtları dar yorumlanmaktadır. Bu nedenle, bir kamu makamının ifade özgürlüğüne yaptığı “müdahalenin gerekliliği” mutlaka ikna edici bir şekilde açıklanmalıdır. Sözleşme’nin anılan maddesinde, belirtilen “gerekli” olma koşulu, müdahalenin bir toplumsal ihtiyaç baskısına karşılık gelmesi ve özellikle izlediği meşru amaçla orantılı olması anlamına gelir. Bir müdahalenin bu kriterleri yerine getirdiği ve dolayısıyla haklı olduğu, ulusal makamların gösterdiği gerekçelerin “ilgili ve yeterli” olmasıyla anlaşılabilecektir.

Gerek Anayasa gerekse Sözleşme hükümlerine uygun davranılmaması, devletin pozitif ve negatif yükümlülüklerine aykırı hareket etmesi anlamına gelebilecektir. Zira, negatif yükümlülük kapsamında yetkili makamlar, zorunlu olmadıkça ifadenin açıklanmasını ve yayılmasını yasaklamamalı ve yaptırımlara tabi tutmamalı; pozitif yükümlülük kapsamında ise ifade özgürlüğünün gerçek ve etkili korunması için gereken tedbirleri almalı ve denge unsurunu sağlamalıdırlar. Aksi takdirde AİHM, kişinin şeref ve itibarının haksız bir saldırı altında olmasına rağmen ulusal mahkemeler tarafından gereken ölçüde korunmadığı gerekçesiyle AİHS'nin 8. maddesi açısından ihlal kararı verebilmektedir. Zira AİHM açısından, başvuranların özel hayata saygı hakkı ve ifade özgürlüğü eşit derecede önemlidir. Denge unsurunun sağlanmasında içtihatlara göre göz önünde bulundurulması gereken temel ilkeler ise, başvuruya konu ifadelerin kamu yararına ilişkin tartışmaya katkısı, ifade sahibinin tanınırlığı ve daha önceki tutumları, ifadenin içeriği, şekli ve etkileridir.

AİHM, birçok içtihadında Sözleşme’nin 10 uncu maddesinin sadece ifade edilen düşünce veya bilginin esasını değil, aynı zamanda bunların aktarılma biçimlerini de güvence altına aldığını belirtmiştir. Bu anlamda, AİHM içtihatlarında, basın, toplumun sözcülerinden biri olarak kabul edilmekte ve herkesin kamuoyunu ilgilendiren bilgileri edinme hakkı bulunduğu düşüncesiyle, kamuoyunu ilgilendiren konulara dair bilgi ve fikirleri vermeyi sağlayan basın özgürlüğüne ayrı bir önem atfedilmektedir. AİHM’e göre, öncelikle ifadelerin bir olgu isnadı mı yoksa değer yargısı mı olduğu belirlenmelidir. Zira olgu isnadı kanıtlanabilir bir husus iken, bir değer yargısının kanıtlanmasının istenmesi dahi ifade özgürlüğüne müdahale sayılabilecektir.

Yargılamaya konu olan ifadeler eğer bir değer yargısı içermekte ve somut bir olgu isnadından bahsedilemeyecekse, değer yargılarını destekleyecek 'yeterli bir altyapının' mevcut olup olmadığı AİHM tarafından göz önünde bulundurulmaktadır. Zira değer yargılarının dahi belli düzeyde olgusal temel içermesi gerektiği kabul edilmektedir. Öte yandan, hiçbir veriye dayanmayan ve hiçbir altyapısı bulunmayan bir değer yargısı AİHM tarafından da ifade özgürlüğü sınırları içerisinde kabul görmemektedir.

Sonuç olarak, gerçek dışı olgulara dayalı iddia olarak nitelenen açıklamalar bakımından AİHM, başvurucuların bu tür ifadelerin ortaya konulmasından ve yayınlanmasından sorumlu olup olmadıklarını ve bu tür bilgilerle diğer kişileri aldatmayı amaçlayıp amaçlamadıklarını dikkate almaktadır.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Dabrowski/Polonya davasında, bir gazeteci yerel bir siyasetçi ile ilgili devam etmekte olan ceza yargılamasına dair yazdığı yazıların gazetede yayınlanmasının ardından hakaret suçundan mahkûm olmuştur. Başvuran, hakaret ettiği iddia edilen belediye başkanının, hırsızlık suçundan ceza almasının ardından 'soyguncu belediye başkanı' olarak tanımlamıştır. AİHM, bu başvuruda, 10 uncu maddenin ihlal edildiğine karar verirken, gazetecinin bir dereceye kadar abartma hakkına sahip olmasına ve belediye başkanının kamuya mal olmuş bir kişi olarak, bazıları olgusal temelden yoksun olmayan değer yargısı olarak değerlendirilebilecek eleştirilere karşı, daha fazla hoşgörü göstermek zorunda olmasına özel bir ağırlık vermiştir(Dabrowski /Polonya, 18235/02, 19/12/2006).

Lingens/Avusturya davasına konu olan olayda ise, Avusturya’da 1975 yılında yapılan seçimlerden sonra, bir gazeteci olan başvuran Lingens, geçmişinde Nazi faaliyetleri bulunan bir siyasetçi ile koalisyon kuracağını açıklayan Federal Şansölye Bruno Kereiski’yi eleştiren yazılarında, “ahlaksızca”, “yüz kızartıcı”, “en adi türden fırsatçılık” ifadelerine yer vermiştir. Başvuranın para cezasına mahkum olduğu bu davada AİHM, politikacıların kendilerine yöneltilen ağır eleştirilere tahammül etmek durumunda olduğunu vurgulamış ve ifade özgürlüğünün ihlal edildiği sonucuna varmıştır. AİHM, içtihatlarını tekrar ederek, siyasetçilerin eleştirilere özel kişilerden daha fazla hoşgörü göstermesi gerektiği ilkesine dayanmış ve mahkûmiyetin ifade özgürlüğüne orantısız bir müdahale oluşturduğuna hükmetmiştir. Hararetli siyasi tartışmaların yaşandığı bir arka plan ışığında, başvurucunun açıklamaları, saldırgan olmakla birlikte hakaret niteliğinde görülmemiştir(Lingens/Avusturya, 9815/82, 08/07/1986).

Eon/Fransa davasında AİHM, bir siyasî eylemcinin, 2008 yılında Fransa Cumhurbaşkanı‘nın ziyareti sırasında, Cumhurbaşkanı korteji geçmek üzereyken, üzerinde “Defol git, salak herif” yazılı bir pankart açarak Fransa Cumhurbaşkanı’na hakaret etmekten hüküm giymesini incelemiştir. AİHM, bu içtihadında yerginin, pek çok kez, özünde var olan abartma ve saptırma vasıfları yoluyla, doğal olarak kışkırtmayı ve galeyana getirmeyi amaçlayan bir sanatsal ifade ve toplumsal eleştiri biçimi olduğunu belirttikten sonra, ceza verilmesinin, güncel konular hakkında yergi niteliğinde ortaya konulan ifade biçimleri üzerinde bir soğutma etkisi yapmasının mümkün olduğu ifade edilmiştir. Bu tür ifade biçimlerinin kendisi, kamu menfaatini ilgilendiren sorunların serbestçe tartışılmasında oldukça önemli bir rol oynayabilmektedir ki; serbest tartışma olmadan demokratik toplum mümkün olamaz(Eon/ Fransa, 26118/10, 14/03/2013).

Açıklamalar ışığında, somut olayda;

Sanığın 25.12.2015 tarihli paylaşımının, doğrudan onur, şeref ve saygınlığı rencide eder nitelikte olmayıp, yapıldığı zaman ve dönem içerisindeki yönetimsel politikalara yönelik ağır siyasal eleştiri kapsamında olduğu, bu nedenle TCK.'nın 43. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin yargılama konu olayda uygulanamayacağının gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayini

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4689, Karar No: 2019/1818, Tarih: 15.03.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/4689 E.  ,  2019/1818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında .... Köyü çalışma alanında bulunan 146 ada 1, 2, 3 ve 4 parsel sayılı sırasıyla 30.325.28, 10.954.08, 3.856,14 ve 7.324,06 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla ve çayır vasfıyla sırasıyla ..., ..., ...ve ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... Köy Tüzel Kişiliği, çekişmeli taşınmazların köyün merası olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Yargılama sırasında 146 ada 1 sayılı parselin tespit maliki olan ... tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda 146 ada 2, 3 ve 4 sayılı parseller hakkındaki davanın reddine bu parsellerin tespit gibi tesciline, 146 ada 1 parsel sayılı taşınmaz hakkında ise davanın kısmen kabulüne; kadastro tespitinin iptali ile 30.11.2015 havale tarihli bilirkişi raporuna ekli haritada (A) harfi ile gösterilen 8.272,92 metrekarelik bölümün taşınmazdan ifraz edilerek aynı ada ve parsel numarası ile ... adına tapuya tesciline; taşınmazın kalan bölümünün ise mera olarak sınırlandırılmasına ve aynı yerde kain 146 ada 5 parsel sayılı mera parseli ile tevhidine, bilirkişi raporuna ekli haritanın karara eklenmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ... Köy Tüzel Kişiliği ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 146 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalı ...'ın yargılama sırasında dayanmış olduğu değişir sınırlı tapu kaydının kapsamında kaldığı, 146 ada 2, 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazların mera olmadığı, lehine tespit yapılan davalılar adına zilyetlik edinme koşullarının gerçekleştiği, 146 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının miktarı fazlası olan bölümün, bitişiğindeki mera parselinden elde edildiği gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiştir. Buna göre davacı Köy Tüzel Kişiliğinin temyizi, kişiler adına tesciline karar verilen 146 ada 2, 3 ve 4 sayılı parseller ile 146 ada 1 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümüne, davalı ... vekilinin temyizi ise, 146 ada 1 parsel sayılı taşınmazın geriye kalan ve aynı ada 5 parsel sayılı mera parseli ile tevhidine karar verilen bölümüne yöneliktir.

Mahkemece davacı ...'ın dayandığı Kanunievvel 941 tarih ve 1 sıra nolu 8273 metrekare yüzölçümündeki, Rukiye Döl adına kayıtlı tapu kaydının 146 ada 1 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen bölümü kapsadığı gerekçesi ile hüküm kurulmuş ise de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Her ne kadar tapu kayıt malikinin, temyiz eden davalı ...'in miras bırakanı olduğu kabul edilmiş ise de bu hususta dosya da kayıt malikinin mirasçılarını gösterir nüfus kaydı veya mirasçılık belgesi bulunmamaktadır. Bir an için kaydın davalının murisine ait olduğu ve taşınmazın davalıya intikal etmiş olduğu kabul edilse bile tapu kaydının sınırları itibari ile dava konusu taşınmazı kapsadığının kabulü mümkün bulunmamaktadır. Şöyle ki, tapu kaydında doğuda okunan "taşlık" sınırının taşınmazın doğusundaki yoldan sonra gelen kayalık yer olduğu, batısındaki ark sınırının temyize konu aynı ada 2 sayılı parsel ile (A) bölümü arasında bulunduğu, kuzeyde okunan harabe sınırının taşınmazın tam kuzeyinde bulunmayıp doğusunda bulunan yoldan sonra gelen kayalık kısmın içinde kaldığı, yine kaydın güneyinde okunan İsmail Çayırının batısında bulunan 2 nolu parsel olduğu belirtilmiş olup, buna göre tapu kaydının, kaydın miktarı ile geçerli olup (A) harfli bölümü kapsadığı şeklindeki kabule değer verilmesi mümkün değildir. Miktarı ile geçerli olan tapu kayıtlarının da sabit sınırlarından başlayarak miktarına göre kapsamının belirlenmesi gerekir. Oysa yerel bilirkişi ve tanıkların ifadelerine göre doğu ve kuzey sınırları sabit olmadığı gibi; güney sınırı da açık kalmaktadır. Öte yandan tapu tekniğine göre tapunun aynı yönde hem 2 sayılı parsel ile arada bulunan ark sınırını hem de "...." olarak dava konusu 2 parseli sınır olarak göstermesi de mümkün değildir. Bu durumda kaydın miktarı ile bile olsa taşınmazı kapsadığından söz edilemez.

Bu durumda uyuşmazlığın dava konusu taşınmazın öncesinin mera olup olmadığı hususu belirlenerek çözülmesi gerekir. Ne var ki, bu hususta araştırma ve inceleme yeterli bulunmamaktadır. Taşınmazı çevreleyen 5 parsel sayılı taşınmaz mera parseli olduğu halde arada ayırıcı unsur sayılabilecek bir sınır bulunup bulunmadığı yerel bilirkişi, tanıklardan sorulmamış; ziraat bilirkişisinden de bu hususu açıklığa kavuşturacak rapor alınmamış ve taşınmaza ait fotoğrafları dosyaya eklenmemiştir.

Bu durumda uyuşmazlığın dava konusu taşınmazın öncesinin mera olup olmadığı hususu belirlenerek çözülmesi gerekir. Ne var ki, bu hususta araştırma ve inceleme yeterli bulunmamaktadır. Taşınmazı çevreleyen 5 parsel sayılı taşınmaz mera parseli olduğu halde arada ayırıcı unsur sayılabilecek bir sınır bulunup bulunmadığı yerel bilirkişi, tanıklardan sorulmamış; ziraat bilirkişisinden de bu hususu açıklığa kavuşturacak rapor alınmamış ve taşınmaza ait fotoğrafları dosyaya eklenmemiştir.

Hal böyle olunca, taşınmazların bulunduğu yeri kapsayacak şekilde tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesi zaman dilimi içerisinde çekilmiş farklı tarihlere ait en az 3 adet stereoskopik hava fotoğrafı ile temin edilebilen en eski ve yeni tarihli yüksek çözünürlüklü uydu fotoğrafları getirtilerek dosya arasına konulmalı, bundan sonra mahallinde, komşu köylerden, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle, aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları, tespit bilirkişilerinin tamamı ve 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulu ile keşif yapılarak taşınmazın toprak yapısı ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresini, mera vasfı taşıyıp taşımadığı, meradan açılıp açılmadığı, sınırında bulunan mera parseli ile arasında doğal ya da yapay ayırıcı nitelikte unsur bulunup bulunmadığı sorulup saptanmalı, ziraatçi bilirkişi kurulundan bu hususları belirtir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; taşınmazların her yönünden tüm özelliklerini gösterecek (özellikle taşınmazın, sınırındaki mera parseli ile sınırını) şekilde keşifte çektirilecek fotoğraflar dosyaya eklenmeli teknik bilirkişiden keşif ve uygulamayı denetlemeye elverişli, dava konusu taşınmaz ile sınırında bulunan mera parselinin konumlarını yan kesit krokisi ile gösteren rapor ve harita düzenlettirilmeli; jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiden yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş hava fotoğrafları üzerinde uygulama yaptırılarak, taşınmazların önceki ve şimdiki niteliği, öncesinde mera ile bütün halinde kullanılıp kullanılmadığı hususlarını belirten ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; bundan sonra iddia ve savunma doğrultusunda toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu yönler göz ardı edilerek eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalı ... ve davacı ... Köy Tüzel Kişiliği'nin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11210, Karar No: 2021/11823, Tarih: 01.12.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/11210 E.  ,  2021/11823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davacı Hazine'nin davasının reddine, davacılar ... ve arkadaşlarının davasının kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davacı-davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 184 ada 9 parsel sayılı 25780,00 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... Köyü Tüzel Kişiliği adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine; davalı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek, davacılar ... ve arkadaşları ayrı ayrı dava dilekçeleri ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Davacılar ... ve arkadaşlarının Asliye Hukuk Mahkemesinde miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak açtıkları dava görevsizlik kararı ile Kadastro Mahkemesi'ne gönderilmiştir. Yargılama sırasında İsmail İslamoğlu, ... , ...,...,... ile ... ve arkadaşları miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetiliğine dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek ve özetle “ davaların birleştirilmesi” gereğine değinen bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacı Hazine'nin çekişmeli 184 ada 9 parsel sayılı taşınmaza yönelik davasının reddine, davacı ... ve arkadaşlarının 184 ada 9 parsele yönelik davalarının kabulüne, çekişmeli ve temyize konu 184 ada 9 parsel sayılı taşınmazın davacı ... ve arkadaşları adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı-davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmaz üzerinde, davacılar lehine zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin evraklar dosya arasına alınmamış, bilirkişi tarafından usulünce denetlemeye elverişli tahdit uygulaması yapılmamış, taşınmaz dere yatağına komşu olduğuna göre taşınmazın dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı, dere yatağının etkisi altında olup olmadığı hususlarında jeolog bilirkişisine inceleme yaptırılmamış, zilyetlik araştırması yapılırken taşınmazın niteliğinin belirlenmesinde en önemli delil hava fotoğraflarının incelenmesi olduğu halde hava fotoğraflarından yararlanılmamış, taşınmazların niteliğinin ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklinin ve süresinin tespiti yönünden ziraat mühendisi bilirkişinin hüküm vermeye elverişli olmayan yetersiz ve soyut içerikli raporu ile yetinilmiş, bu hususta 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmamış, çekişmeli taşınmaz üzerinde davacılar lehine zilyetlikle kazanım şartlarının oluşup oluşmadığı somut olarak ortaya konulmadan hüküm kurulması cihetine gidilmiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayanılarak hüküm kurulamaz.

Mahkemece dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ilişkin stereoskopik hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve tespit tarihine en yakın ortofoto ve uydu fotoğrafları ile çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneği dosyaya getirtilerek; önceki bilirkişiler dışında halen Tarım ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi bilirkişi kurulu, bir jeolog bilirkişi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişisi ve üç kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden keşif yapılmalıdır

. Keşifte orman sınır noktaları tutanak ve haritalarda yazılı mevki, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre, orman kadastrosu tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan hava fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli, orman kadastrosu ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeğe çevrilerek, çekişmeli taşınmazın orman kadastro haritasına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde ve aynı ya da yakın orman sınır hatlarında dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilmeli; tutanaklardaki anlatımlar değerlendirilmeli; tutanaklarla tahdit haritası arasında çelişki bulunup bulunmadığı belirlenmeli; çelişki bulunmakta ise çekişmeli parsel yönünden tahdit tutanakları ile haritalar arasındaki çelişki tahdit tutanaklarına değer verilmek suretiyle giderilmeli ve yukarıda değinilen diğer belgeler fen, jeodezi ve fotogrametri ile uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) hava fotoğrafları ve memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) denetime elverişli olacak şekilde çevrildikten sonra komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmaz, çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli; taşınmazın gerçek eğimi klizimetre aletiyle ölçülerek memleket haritalarındaki münhanilerden (yükseklik eğrilerinden) de faydalanılmak suretiyle belirlenmeli; stereoskopik hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarını belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranı ile taşınmazın imar-ihyaya konu olup olmadığını, olmuş ise imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığını ve imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığını, taşınmazın ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığını belirten müşterek imzalı, tereddüte mahal bırakmayacak şekilde, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli ve dosyadaki belgeler ile karşılaştırıldığında denetime elverişli rapor alınmalıdır.