muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/922, Karar No: 2020/3435, Tarih: 24.09.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/922 E.  ,  2020/3435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 2295 ada 30 parsel sayılı 362,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine üzerindeki gecekondunun ...’e ait olduğu şerhi yazılarak, 1580 sayılı Kanun'un 150. maddesi uyarınca İstanbul Belediye Başkanlığı adına tespit edilmiş; askı ilan süresi içerisinde tespite itiraz edilmesi üzerine, ek komisyon kararı ile, taşınmazın İstanbul 15. Asliye Hukuk Mahkemesi’in 1970/59 Esas sayılı dava dosyasında davalı olduğu belirtilerek malik hanesi açık bırakılmıştır. Kadastro Mahkemesi sıfatıyla İstanbul 15. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1970/59 Esas, 1976/84 Karar sayılı ilamından, dava konusu 2295 ada 30 parsel sayılı taşınmazın da içinde bulunduğu dava dilekçesinde ekli liste hakkında hükmün 2. maddesinde "...davanın dayanılan temessük kaydının hukuki değerini yitirmiş olması yönünden reddine, davaya konu taşınmazların Kadastro Komisyonunun tespiti veçhile Hazine ve Belediye adına tescillerine..." şeklinde karar verilip, bu kararın da kesinleştiği, dava dilekçesine ekli listede Hazine ve Belediye adına tespit edilen taşınmazların ayrı ayrı belirtildiği davaya konu 2295 ada 30 parsel sayılı taşınmazın Belediye adına tespit edildiği görülmüştür. Daha sonra sözü edilen taşınmazın imar uygulaması sonucu ifraz ve tevhidi (dava dışı başka parsel ile) üzerine ... İlçesi ... Mahallesi 4432 ada 10 parsel sayılı 213,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz oluşturulmuş ve bu taşınmazın kök 2295 ada 30 parselden gelen kısmına isabet eden 147/213 payının malik hanesi açık bırakılmıştır. Davacı Hazine, 4432 ada 10 parsel sayılı taşınmazın açık olan malik hanesinin Hazine lehine doldurulması istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın, HMK’nın 114. maddesinin "i" fıkrası gereğince kesin hüküm sebebiyle reddine, dava konusu 4432 ada 10 parsel sayılı taşınmazın açık olan 147/213 hissesinin İstanbul Belediyesi adına tapuya kayıt ve tesciline, 2295 ada 30 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine “üzerindeki gecekondu ...’e aittir.” belirtmesinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.09.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3920, Karar No: 2009/3774, Tarih: 29.05.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/3920 E.  ,  2009/3774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 117 ada 1 parsel sayılı 1418,55 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufunda bulunan yerlerden olduğunu,kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğinin gerçekleşmediğini ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın tarım arazisi olduğu ve davalı lehine zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Ziraatçı bilirkişi raporunda taşınmazın bir kısmının dere yatağı olduğu belirtilmesine rağmen jeolog bilirkişi dinlenerek taşınmazın konumu ve tarım arazisi niteliğinde olup olmadığı yeterince araştırılmamıştır. Doğru sonuca varılabilmesi için, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle; aynı yöntemle tespit edilecek taraf tanıkları, ziraat ve jeoloji mühendisi bilirkişiler huzuruyla keşif icra edilmelidir. Keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve tespit bilirkişilerinden zilyetliğin başlangıç tarihi, sürdürülüş biçimi, taşınmazın ne şekilde kullanıldığı sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, ziraat mühendisi bilirkişiden taşınmazın niteliği (toprak yapısı, eğimi) ve taşınmazın tamamının tarım arazisi olarak kullanıma uygun olup olmadığı, jeolog bilirkişiden çekişmeli taşınmazın dere yatağında kalıp kalmadığı, dere yatağının etkisinde bulunup bulunmadığı ve taşkın tehlikesinin mevcut olup olmadığı hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 29.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2338, Karar No: 2020/1689, Tarih: 10.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/2338 E.  ,  2020/1689 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13394, Karar No: 2015/8972, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13394 E.  ,  2015/8972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5529, Karar No: 2016/1681, Tarih: 22.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/5529 E.  ,  2016/1681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 168, 61, 52 maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası, 20 TL adli para cezası.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararda suç tarihinin 23.11.2011 olarak yazılmaması mahallinde düzeltilebilir bir hata olarak görülmüştür.

2011 Ağustos ayında mağdur ... Aşti minibüs durağında beklemekte iken bir taksi ile gelen sanığın, mağdura gideceği yere götürme teklifinde bulunduğu, mağdurun bu teklifi kabul etmesi üzerine birlikte yolculuk yaptıkları esnada sanığın, mağdura hayır amaçlı 1000 Avro vereceğini, ancak değerinin yüksek olması nedeniyle bir miktar para alması gerektiğini belirterek değeri olmayan Peru parası verdiği ve mağdurdan 90 TL para aldığı, daha sonra 23.11.2011 tarihinde bu kez mağdur hipodrum civarında iken yine sanığın aracıyla gelerek aldığı, aynı şekilde sanığın mağdura aynı şeyleri söylediği, fakat bu kez mağdurun sanığa para vermediği ve sanığın kullandığı araç plakasını alarak kolluk tarafından yakalanmasını sağladığı, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan olayda sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın mağdura yönelik ilk eyleminde dolandırıcılık suçunun tamamlandığı, ikinci eylemde ise dolandırıcılık suçuna teşebbüs olduğu ve sanığın her iki eylemden ayrı ayrı cezalandırılması gerektiği halde yazılı şekilde eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2497, Karar No: 2017/5108, Tarih: 05.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2497 E.  ,  2017/5108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/05/2015 tarih ve 2014/976-2015/394 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile ... arasında 24/07/2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalandığını, özelleştirmenin tamamlanması sonrası Özelleştirme İdaresi Başkanlığı ile müvekkil şirket arasında imzalanan 28/06/2013 tarihli Hisse Satış Sözleşmesi ile hisselerin tamamının sahibinin ... Elektrik Yatırım A.Ş. olduğunu, 24/07/2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7.4 maddesine göre dağıtım faaliyetinin ... tarafından yürütüldüğü döneme ait iş ve işlemlerin sorumluluğunun ...'a ait olacağını, rücu talebinin dayanağı olarak, ...'ın ... İlçesi ... Köyünde kuşburnu toplarken elindeki demir çubuğun ...'a ait elektrik teline temas etmesi sonucu yanması ve sağ ayağında uzuv tadili yaşaması sonucu dava açıldığını ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen kararın kesinleştiğini ve cebri icra yolu ile ödemenin yapıldığını, sözleşme hükümlerine göre müvekkilinin ödemeyi rücu hakkına sahip olduğunu ileri sürerek, 171.210,08 TL'nin ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, dağıtım şirketlerinin özelleştirmelerine ilişkin uygulamalarda hisse satış sözleşmesinin imzalanması ile hisseleri el değiştirerek özel sektöre devredilen şirketin tüzel kişiliği, hakları, borç ve yükümlülüklerinde herhangi bir değişiklik olmadığını, şirketin hisse devir öncesi ve sonrasına ilişkin sorumluklarının aynen devam ettiğini, %100 hissesini ...'tan devir almış olan davacı şirket tarafından hisse devir sözleşmesi imzalanarak bu durumun da kabul edildiğini, alacağa konu asıl dosyada davalıya davanın ihbar edilmemiş olduğunu, bu açıdan rücu alacaklarının yasal olup olmadığının asıl davada ispat olanağı verilmediğini, 24.07.2006 tarihinden önceki dönemde dağıtım faaliyetleri ile ilgili gerçekleştirilen iş ve işlemlerle ilgili olarak hisselerin el değiştirmesinden önce bitmiş ve neticelenmiş her türlü işlemin sorumluluğunun davacı şirkete ait olduğunu ve ...'tan herhangi bir hak talep edilemeyeceğini, işletme hakkı devir sözleşmesinin 7.2.maddesi hükmü çerçevesinde davacı tarafça söz konusu dava ve icra dosyasına ilişkin bildirimde bulunulmadığından, talep hakkı da bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, tarafların imzalamış oldukları 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi incelendiğinde dava konusu olay nedeniyle davacı şirket tarafından yapılan ödemeden davalının sorumlu olduğu kanaatine varılarak, davacı şirket tarafından hak sahiplerine ödenmiş olan 171.210,08 TL'nin avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8.771,36 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19, Karar No: 2017/25938, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2017/19 E.  ,  2017/25938 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18258, Karar No: 2011/2585, Tarih: 16.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18258 E.  ,  2011/2585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 16.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9753, Karar No: 2021/19411, Tarih: 20.10.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/9753 E.  ,  2021/19411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme, hakaret

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından kamu görevlisine hakaret ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 02.05.2008 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlenmesi nedeniyle hükmün açıklandığı ancak daha sonra ilk hükmün açıklanmasına sebebiyet veren ihbara konu ilamda yer alan suçlar nedeniyle görülen dava kanun değişikliği nedeniyle takrar ele alınarak, sanık hakkında Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.08.2021 tarih ve 2021/217-483 esas-karar sayılı ilamı ile uzlaştırma nedeniyle düşme kararları verildiği UYAP ortamından temin edilen ilam örneğinden anlaşılmış olmakla, sanığın denetim süresinde işlediği başka bir kasıtlı suçtan mahkumiyet hükmü verilip verilmediğinin tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA , 20.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi,
Yargıtay — Esas No: 2016/5875, Karar No: 2016/9844, Tarih: 05.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/5875 E.  ,  2016/9844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve alacaklarının tahsiline karar

verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işverene ait işyerinde işletme müdürü olarak 01.04.2013 tarihinde işe başladığını, davacının 30.12.2013 tarihinde davalı işverence, herhangi bir geçerli hukuki sebep gösterilmeksizin iş sözleşmesinin feshedilerek işten çıkartıldığını, performans düşüklüğü gerekçe gösterilse de bu konuda kendisine başvuru yapılmadığını savunma alınmadığını, çalıştığı dönemde en son brüt 6.639.90 TL maaş aldığını, işe iadesinin, boşta geçen sürelere ilişkin dört aylık ücret alacağı olan ile diğer haklarının dava tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalı işverenden tahsiline; kanuni süresi içinde işe başlatılmaması halinde sekiz aylık brüt ücret tutarında işe başlatmama tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı; davacının davalı işyerinde işveren vekilliği sıfatı adı altında işyerinin bütünün sevk ve idare eden müdür sıfatı ile çalışmış olduğunu, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. madde son fıkrası gereğince işe iade davası açamayacağını, istihdamı zorunlu personel sözleşmesi ile işyerinde zorunlu müdür olarak işe başladığını, davacının işyerinde işveren adına hareket eden her türlü idari tasarrufu yapabilen, işçi alımı ve çıkarılmasında karar veren vasfında olmadığını beyan edip davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Davacının, davalı işverene ait işyerinde ....'nin 13.08.2013 tarih ve 4121 yevmiye nolu İstihdamı Zorunlu Personel Sözleşmesi ile işletme müdürlü olarak göreve başladığı, İstihdamı Zorunlu Personel Sözleşmesine göre sözleşmenin 13.08.2013 tarihinden itibaren bir yıl olarak geçerli olduğu, bu sözleşmenin 5996 sayılı kanun gereği yapıldığı ve dolayısı ile belirli süreli iş sözleşmesinin yapılması noktasında objektif sebebin bulunduğu, sözleşmenin bir yıl süre ile yapıldığı davalının daha önce kısa bir süre sözleşme yapmaksızın çalışmış olmasının sonradan yapılan sözleşmenin niteliğini değiştirmeyeceği 4857 sayılı Kanun gereğince iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmek için sözleşmenin belirsiz süreli yapılmış olmasının gerektiği açık olduğundan ve davacıyla davalı arasında yapılan sözleşmenin belirli süreli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

Temyiz:

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık taraflar arasındaki ilişkinin belirli süreli iş sözleşmesinin unsurlarını taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.