muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6681, Karar No: 2014/7238, Tarih: 13.03.2014

Davacı satın aldığı bu taşınmazla ilgili ayıp ihbarını, 06.08.2010 tarihli noterden düzenlenen ihtarname ile

davalılara bildirmiştir. Davacı bundan sonra 07.10.2010 tarihinde eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, davacının satın aldığı bağımsız bölümün bulunduğu blokta ve site ortak alanlarında gizli ayıplar ve eksikler bulunduğu gerekçesiyle bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tespit edilen; proje alanının ve mevcut yeşil alanın taahhüt edilenden küçük olması, basketbol, voleybol ve futbol sahaları, tenis kortu gibi sportif tesislerin, misafir otoparkı ve göletin konut maliklerinin mülkiyet hakkının bulunmadığı parseller/yeşil alanlar üzerine yapılması, helikopter pistinin inşa edileceği yerin kamuya açık yeşil alan olması ve pistin yapılmaması, sosyal kültürel tesis, kapalı havuz ve ticaret merkezi olarak ayrılan parsellerin özel şahısların mülkiyetinde ve halen inşaat aşamasında olması, ağaçlandırmanın vaat edilen kadar olmaması, projede gösterilen iki okul ve bir kreşin yapılmamış olması hususlarının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren ayıp niteliğinde olduğu, ancak davalıların bu ayıbı gizlemek için herhangi bir hileye başvurmadıkları, davacının bu ayıpları bağımsız bölümü teslim aldığı tarihte görebileceği ve tapu sicilinin aleni olması nedeniyle bu ayıplardan kolayca bilgi sahibi olabileceği, bu nedenlerle açık (görünür) ayıp niteliğinde oldukları kuşkusuzdur. Kaldı ki projede dini tesis olarak ayrılan 14108 parsel, temel eğitim alanı olarak ayrılan 14109 parsel ve ortaöğretim alanı olarak ayrılan 14097 parselin tahsis amaçları doğrultusunda bedelsiz olarak kamu kurumlarına devredildiği, caminin yapıldığı, bir okul inşaatının ise başladığı anlaşılmaktadır. Projedeki amaç doğrultusunda kamu kurumlarına devredilen ve niteliği itibariyle kamunun kullanımına açık olan cami ve okul gibi tesisler bu kurumlar tarafından inşa edilecek olup sitenin mülkiyetinde olacağına dair davalıların bir taahhütleri de bulunmamaktadır.

Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalılara ayıp ihbarında bulunmadığı, tartışma konusu değildir.

Her ne kadar, 4.madde de konut satışlarında zaman aşımı süresi beş yıl olarak öngörülmüş ise de, otuz günlük ihbar süresinin burada da uygulanacağı kuşkusuzdur.

Öteki deyişle, konutu satın alan davacı, açık ayıp halinde, malı teslim aldığı tarihten itibaren otuz gün içerisinde satıcı veya malike ayıp ihbarında bulunur ise, bu durumda malı teslim aldığı tarihten itibaren beş yıl içerisinde 4077 sayılı Kanun’a dayanarak dava açabilecektir.

Hal böyle olunca, mahkemece bu talepler yönünden ayıp ihbarının süresinde yapılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Hal böyle olunca, mahkemece bu talepler yönünden ayıp ihbarının süresinde yapılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Tüm dosya kapsamı ve emsal dosyalar içeriğinden projede binaların bodrum katlarının sığınak ve kapıcı dairesi olarak belirlendiği, depo yapılacağı konusunda bir taahhüdün bulunmadığı anlaşılmaktadır. O halde bu kalem yönünden davacının bir talep hakkı bulunmamaktadır. Mahkemece yanlış değerlendirme ile eksik ifa olarak nitelendirilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Mahkemece, bilirkişi raporunda gizli ayıp olarak tespit edilen su, ısı ve ses izolasyonu problemleri ile bina iç duvarlarındaki rutubetlenme nedeniyle nispi metod uygulanarak bedel indirimine hükmedilmiştir. BK’nun 198.maddesi hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “derhal ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Davacı dairesini 08.01.2008 tarihinde teslim almış olup ayıp ihtarını 06.08.2010 tarihinde göndermiştir. Bu durumda gizli ayıpların mahiyeti ve sebepleri dikkate alınarak teslim tarihinden itibaren ne kadar sürede ortaya çıkabilecekleri hususunda bilirkişilerden ek rapor alınmalı, ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı tespit edilmeli, bu hususta tarafların delil ve karşı delilleri sorulmalı ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

4-Bozma nedenlerine göre davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.,2.,3. bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 4. bent gereğince davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, 990,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/496, Karar No: 2020/1635, Tarih: 10.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/496 E.  ,  2020/1635 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... Başkanlığı ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1618, Karar No: 2010/17225, Tarih: 10.11.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/1618 E.  ,  2010/17225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tefhimle geçerlilik kazanan kısa kararda katılan sanık ...'ın diğer katılan-sanık ...'i yaralamaktan kurulan hüküm bulunup, gerekçeli kararda gösterilen hükmün diğer kısımlarının kısa kararda bulunmadığı anlaşılmakla, hakim ve katip imzasını içerir kısa kararın eksik kısımlarının tamamlanmasından sonra dosyanın incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için mahalli mahkemesine gönderilmesine ve dosyanın Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1043, Karar No: 2022/1934, Tarih: 09.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/1043 E.  ,  2022/1934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemenin görevsizliğine ilişkin verilen karar, davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili, Erdemli ilçesi Kumkuyu kasabasında bulunan ve 1985 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında 1042 parsel numarası ile Hazine adına tespit edilen taşınmazın daha sonra yapılan itiraz neticesinde Tapulama Komisyonu tarafından ... adına tespit edildiğini, taşınmazın taşlık, kayalık ve çalılık olan yerlerden olduğunu, bu gibi yerlerin zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığını ileri sürerek, ilk tespit gibi taşınmazın Hazine adına tapuya tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. MAHKEME KARARI

Erdemli Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 25/12/2002 tarihli ve 1995/1205 E., 2002/792 K. sayılı kararıyla; yapılan araştırmada dava konusu 1042 parsel sayılı taşınmazın Kadastro Mahkemesi’nin 1963/372 Esas sayılı dosyasında davalı olduğu ve davanın halen derdest olduğu, 1042 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının oluşmadığı gerekçesiyle Mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde dosyanın görevli Erdemli Kadastro Mahkemesine gönderilmesine dair karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle, dava dışı 3. şahıs tarafından ... aleyhine Kadastro Mahkemesinde ikame edilen 1963/372 Esas sayılı dosya ile birleşen 1991/138 Esas sayılı dosyada Hazine tarafından yapılan müdahale talebi kabul edilmiş ise de Hazine içn tespitin kesinlemiş olması nedeniyle ilgili davada Kadastro Mahkemesi’nin kararının kesinleşmesi beklenmesi gerekirken görevsizlik kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, Hazine tarafından açılan tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

3.2.İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun zaman bakımından görev ve yetki başlıklı 26.maddesinde “Kadastro Mahkemesi;

A) 10. maddeye göre kadastro komisyonu tarafından gönderilen tutanaklara ait davaları,

B) 11. maddede belirtilen askı ilanı içinde açılan davaları,

C) Mahalli Hukuk Mahkemelerinden 27. madde uyarınca Kadastro Mahkemesine devredilen dava ve dosyaları,

D) Kadastro Mahkemelerine dava açıldıktan sonra, tesbitten önceki haklara dayanarak, asli müdahil olarak katılanların iddialarına dair uyuşmazlıkları, inceler ve karara bağlar.”

3.3. Değerlendirme

A) 10. maddeye göre kadastro komisyonu tarafından gönderilen tutanaklara ait davaları,

B) 11. maddede belirtilen askı ilanı içinde açılan davaları,

C) Mahalli Hukuk Mahkemelerinden 27. madde uyarınca Kadastro Mahkemesine devredilen dava ve dosyaları,

D) Kadastro Mahkemelerine dava açıldıktan sonra, tesbitten önceki haklara dayanarak, asli müdahil olarak katılanların iddialarına dair uyuşmazlıkları, inceler ve karara bağlar.”

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre kararın (III.) no.lu paragrafında yer verilen gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun hükmün HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 438. maddesi uyarınca ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 09/03/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17064, Karar No: 2015/10720, Tarih: 22.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/17064 E.  ,  2015/10720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ZONGULDAK KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/12/2007

NUMARASI : 1994/134-2007/79

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dosyada kararın, davacı Recep , davacı Ramazanmirasçısı Rıza'dan olma 1338 doğumlu Hatice,1993 havale tarihli dava dilekçesini imzalayan ve o tarihte hayatta olduğu anlaşılan davacı Halil , davacı Adil ile katılan davacılar Selahattin , Ali ve Hüsnü adlarına tebliğine ilişkin bir belge veya bilgi bulunmamaktadır. Karar, adı geçenlere tebliğ edilmişse buna ilişkin tebliğ belgesinin dosyaya eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ gününün açıklanması; tebliğ edilmemişse öncelikle adı geçenlere ait verasete esas açık nüfus kayıtları getirtilerek ölü veya sağ olup olmadıklarının belirlenmesi, söz konusu belirleme yapılırken adı geçenlerin bir çoğunun açık kimlik bilgilerinin bulunmadığı gibi aynı isimde birden fazla kişinin de bulunabileceği bu halde dava tarihi olan 1993 tarihi itibariyle dava dilekçesini imzalayarak o tarihte sağ oldukları anlaşılan kişilerin dava açtıklarına dikkat edilmesi, sonrasında sağ olanların kendisi adına, ölü olanların ise belirlenecek tüm mirasçıları adına kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

2- Dosyada kararın katılan davacı M.. K.. mirasçıları 1944 doğumlu Fatma, 1956 doğumlu Hasan ve 1923 doğumlu Ayşe ile mirasçısı Mehmet'den olma 1937 doğumlu Emine adlarına tebliğine ilişkin bir belge veya bilgi bulunmamaktadır. Karar, adı geçenlere tebliğ edilmişse buna ilişkin tebliğ belgesinin dosyaya eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ gününün açıklanması; tebliğ edilmemişse öncelikle adı geçenlere ait verasete esas açık nüfus kayıtları getirtilerek ölü veya sağ olup olmadıklarının belirlenmesi, sonrasında sağ olanların kendisi adına, ölü olanların ise belirlenecek tüm mirasçıları adına kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

3- Mahkemece hakkında hüküm kurulan 184 ada 7 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanak aslı ile dava dosya aslının bulunduğu yerden getirtilerek dosyaya konulması,

3- Mahkemece hakkında hüküm kurulan 184 ada 7 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanak aslı ile dava dosya aslının bulunduğu yerden getirtilerek dosyaya konulması,

4- Davacı ve katılan davacılar ile mirasçılarının açık kimlik bilgileri yazılarak adlarına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle başkaca taşınmaz mal tesbit ya da tescil edilip edilmediğinin, Mahkemeler Yazı İşleri, Kadastro ve Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulması, varsa her bir kişinin payına düşen toplam yüzölçüm miktarını ayrı ayrı bildirir açık cevabi yazının dosyaya konulması, sonrasında dava dosyasının inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27205, Karar No: 2017/6669, Tarih: 29.05.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/27205 E.  ,  2017/6669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;, müştekiye ait olan hırsızlık konusunu oluşturan ve toplam değeri 60 TL olan iki adet bakır sini ve bir adet bakır leğenin değeri karşısında TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerekip gerekmediğinin sonuca bağlanmaması,

Somut olayda ise;, müştekiye ait olan hırsızlık konusunu oluşturan ve toplam değeri 60 TL olan iki adet bakır sini ve bir adet bakır leğenin değeri karşısında TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerekip gerekmediğinin sonuca bağlanmaması,

2-5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenleme yapılmıştır.Hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına karar verilebileceği sonucuna varılmaktadır.Bu itibarla suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerde kısa süreli hapis cezasından çevrilen seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Ceza hukukunun amaçlarından birisinin suçluların ıslahı ve rehabilitasyonu yolu ile topluma kazandırılmalarını sağlamak ve suç işlenmesini önlemek olduğu, verilen cezanın paraya veya tedbire çevrilmesi ya da ertelenmesi suretiyle suça sürüklenen çocuğun kişiliğine uygun hale getirilmesi gerektiği, mahkemenin bu hususta takdir hakkı olduğu ve dosyadaki bilgi ve belgeler ile birlikte değerlendirilmesi gerektiği, somut olayda dosya arasında yer alan sosyal ekonomik araştırma tutanağı incelendiğinde, kiralık evde ailesi ve dört kardeşi ile birlikte yaşayan, geliri düşük ve kamuya yararlı bir işte çalışmayı kabul eden suça sürüklenen çocuk yönünden hükümlerde neden para cezası tercih edildiği yeterli olarak gerekçelendirilmeden hüküm kurulması,

4-Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılmaması ve sosyal inceleme raporunun aldırılmama nedeni kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 29.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15268, Karar No: 2011/47485, Tarih: 05.12.2011

**6. Ceza Dairesi         2008/15268 E.  ,  2011/47485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

09.04.2004 olan suç tarihinin yerinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

I-Hükümlü ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

Hükümlü ... hakkında kurulan Keşan Asliye Ceza Mahkemesinin 28.09.2004 gün ve 2004/234-742 sayılı önceki hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 günlü, 2007/125-126 sayılı ve benzer kararlarında açıklandığı üzere adı geçen hükümlü hakkında temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hükmün ancak, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden talep üzerine yada resen uyarlama yargılaması yapılmasının mümkün olduğu, hükümlü hakkında kurulan ilk hükmün kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık ... hakkında kurulan ilk hükmün adı geçen sanık tarafından temyiz edilerek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 5320 sayılı Yasanın 8/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak iadesi üzerine, dosyanın yeniden ele alınıp hükümlü ... hakkında yeniden kurulan hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu anlaşıldığından, hükümlü ... savunmanının hükümlü hakkında yeniden kurulan hükme yönelik temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazına gelince;

Suçun işlendiği 09.04.2004 tarihi ile inceleme tarihi arasında sanık hakkında uygulanan 765 sayılı TCK’nun 492/1. maddesinde öngörülen cezanın tür ve süresine göre aynı Yasanın 102/4, 104/2.maddelerinde yazılı 7 yıl 6 aylık sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8430, Karar No: 2010/21304, Tarih: 27.09.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/8430 E.  ,  2010/21304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 27/09/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32940, Karar No: 2015/35893, Tarih: 24.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/32940 E.  ,  2015/35893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığını ileri sürerek, kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, husumet itirazında bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozmaya uyularak, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, kanuni süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe: