muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/25088, Karar No: 2015/489, Tarih: 13.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/25088 E.  ,  2015/489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/115481

MAHKEMESİ : Erbaa Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2012/231 (E) ve 2012/546 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Erbaa Devlet Hastanesinde düzenlenen 04/04/2012 tarihli raporda mağdurenin sol kulak ön tarafında elmacık kemiğine doğru uzanan yaklaşık 4 cm. lik sıyrık bulunduğu ve yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda 6 ay sonra rapor alınması gerektiği belirtildiği halde mağdurenin yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda rapor aldırılmadan eksik kovuşturmayla hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca talebe uygun olarak BOZULMASINA, 13/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/24169, Karar No: 2005/30095, Tarih: 20.12.2005

2. Ceza Dairesi 2004/24169 E., 2005/30095 K.

**2. Ceza Dairesi 2004/24169 E., 2005/30095 K.**

**- ÇIKAR ÇATIŞMASI

- KÜÇÜĞE KAYYIM ATANMASI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 403 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 426 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 462 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 108 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 253 ]

**"İçtihat Metni"**

Çocuğuna müessir fiil suçundan sanık Ümran'ın yapılan yargılaması sonucunda; davanın düşürülmesine dair (Anamur Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 1U.09.2Ü03 tarihli nükmun Vargıtayca incelenmesi O yer C.Savcısı tarafından istenmekle ve dosya C.Başsavcılığının 15.12.2004 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.

Müşteki ile sanığın boşandıkları ve küçük Furkan'ın velayetinin Anamur Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.04.2002 tarihli kararı ile sanık anneye verildikten sonra suç tarihinde sanığın oğlu Furkan'a müessir fiilde bulunduğunu ileri süren müşteki babanın şikâyeti üzerine açılan davada yapılan yargılama sonunda dava şartı bulunmaması nedeniyle CMUK'nun 253/5. maddesi uyarınca davanın düşürülmesine karar verilmiş ise de;

Annenin kanuni mümessil olarak mağduru temsil etmesi ve sanık durumunda olması nedeniyle belirlenen çıkar çatışması dolayısıyla MK.nun 403. maddesi yoluyla aynı yasanın 426. maddesi uyarınca mağdurun bu davada temsili yönünde Sulh Hukuk Mahkemesince özel kayyım atanması sağlanıp,

bu kayyımın aynı kanunun 462. maddesi uyarınca Sulh Hukuk Mahkemesinden husumet izni aldıktan sonra TCK'nun 108. maddesinde belirtilen süre içerisinde usulünce şikayet hakkını kullanabilmesi için bu hususun beklenmesi yönünde CMUK'nun 253/4. maddesi uyarınca durma kararı verilmesi icap ederken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 20.12.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1366, Karar No: 2015/2582, Tarih: 15.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1366 E.  ,  2015/2582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Market işletmeciliği yapan sanığın, katılan şirkete ait dondurma ürünlerini satmak üzere katılan şirketle anlaştığı, hizmetleri yürütmesi amacıyla suça konu bir adet derin dondurucunun 21/01/2008 tarihinde katılan şirket tarafından ariyet sözleşmesiyle sanığa teslim edildiği; ancak sözleşmeye göre derin dondurucuyu faydalandıktan sonra katılan şirkete iade etmeyi taahhüt etmesine rağmen sanığın işletmesini kapattığı ve suça konu derin dondurucuyu da kendisinin menfaatine katılan şirketin zararına olacak şekilde elden çıkardığı anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 GÜN", "25 GÜN" ve "500 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13319, Karar No: 2015/8897, Tarih: 14.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13319 E.  ,  2015/8897 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Aynı tarihte temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya kapsamları nazara alındığında; davacıların davalı işyerinde farklı birim ve işlerde çalıştıkları anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde hizmet alım sözleşmeleri bulunmadığından davacı ve arkadaşlarının hangi hizmet alım sözleşmesi ya da sözleşmelerine dayanılarak davalıya ait işyerinde çalıştıkları anlaşılamamıştır. Gerek söz konusu eksikliğin giderilmesi gerekse de dosyaların temyiz incelemelerinin daha hızlı ve etkin yapılabilmesi amacıyla; Orhaneli Termik Santralinde çalışan ve muvazaa tespitli olarak alacak davası açan tüm işçilerin, santralin hangi biriminde ve hangi işte çalıştığının liste halinde bildirilmesi, yine bu işçiler hangi hizmet alım sözleşmesi ile davalıya ait işyerinde çalışıyor ise ilgili hizmet alım sözleşmelerinin düzenlenecek liste üzerine kaydedilmesi, denetim yapılabilmesi amacıyla da işçilerin görev belgeleri ve talep konusu döneme ait tüm hizmet alım sözleşmelerinin (teknik ve idari şartnamaler de dahil olmak üzere) belge karmaşasının önüne geçilmesi amacıyla işyerinin birimlerine göre yapılacak tasnife ve kronolojik sıralamaya dikkat edilmek suretiyle CD ortamına kaydedilerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1399, Karar No: 2020/1895, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/1399 E.  ,  2020/1895 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1410, Karar No: 2012/8647, Tarih: 23.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/1410 E.  ,  2012/8647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/11/2010 tarih ve 2010/386-2010/662 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirketin diğer ortağı olan ...'ın 1997 yılında davalı şirketi birlikte kurduklarını, şirketin iki ortaktan müteşekkil olup % 40 oranındaki payın müvekkiline, % 60 oranındaki payın ise diğer ortak ...'a ait olduğunu, müvekkilinin şirketi münferiden temsil ve ilzama yetkili müdür iken, yine şirketi münferiden temsil ve ilzama yetkili müdür olan diğer ortak ...'ın yasaya aykırı bir şekilde gerekli pay ve paydaş çoğunluğunu sağlamadan 15.11.2005 tarihinde tek başına ve tek ortakla genel kurul çağrısı yaptığını, müvekkilinin katılımı olmadan yapılan bu genel kurul toplantısında müvekkilinin şirketi münferiden temsil ve ilzam yetkisinin kaldırılması ve şirket ortağı ...'ın 15.11.2005 tarihinden itibaren 10 yıl süre ile şirketi temsil ilzam ve ahzu kabza yetkili olmak üzere müdür olarak atanmasının karar altına alındığını, müvekklinin TTK'nun 548/2 ve BK'nun 531. maddesi gereğince davalı şirketi denetleme, bilgi alma, şirket defter ve belgelerini inceleme hak ve yetkisine haiz olduğunu, ancak müvekkilinin yasa gereği sahip olduğu bu hak ve yetkilerinin zor kullanmak suretiyle engellendiğini, davalı şirkete ait 2005-2006-2007-2008 ve 2009 yıllarına ilişkin defter ve bağlı kağıtlarının müvekkilinin incelenmesine sunulması için davalıya ihtarname gönderilmesine rağmen davalı şirket tarafından verilen cevabi ihtarname ile bu defter ve bağlı kağıtların müvekkilinin incelenmesine sunulmadığını ileri sürerek müvekkilinin davalı şirkete ait 2005-2006-2007-2008-ve 2009 yıllarına ait tüm ticari defter ve evraklar ile bağlı kağıtlarını 2 ay süre ile incelemesine sunulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının somut herhangi bir istemin denetlenmesi için değil soyut ve genel olarak bir denetim izni istediğini, bu istemin hem süre hemde kapsam itibariyle keyfi ve temelden yoksun olduğunu, davacının ticari defterler ve bağlı kağıtlarını inceleme konusunda yeterli muhasebe bilgi ve uygulamasına sahip olmadığını, davalı şirketin üç ortaklı olup esas sözleşmesinde denetçi veya denetçiler seçimi hususunda bir hükme yer verilmediğini, davacının kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ...'ın şirket ortağı olduğu, davalı tarafından davacıya denetleme hakkını kullanması konusunda imkan tanındığının kanıtlanamadığı, davacının TTK'nun 548/2 ve BK'nun 531.maddesi hükümleri çerçevesinde denetleme hakkını kullanmasına izin verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile davacı ...'ın ortağı olduğu davalı Sed-Cem Turizm Özel Eğitim Sağlık İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'ndeki işlerin durumu ve nasıl gittiği hakkında şahsen bilgi alması, şirkete ait 2005-2006-2007-2008 ve 2009 yıllarına ilişkin tüm ticari defter ve evrakları ile bağlı kağıtlarını bizzat incelemesi, şirkete zarar verilmemesi koşulu ile şirketin mali durumu hakkında S.M.M.M marifetiyle incelemesi hususunda TTK'nun 548/2. ve BK'nun 531. maddeleri uyarınca davacıya denetleme hakkını azami 30 günlük sürede tamamlaması koşuluyla izin verilmesine karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33044, Karar No: 2013/21225, Tarih: 24.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/33044 E.  ,  2013/21225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması.

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafileri ve katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık ...’ın saat 18:45 sıralarında minibüsü ile Pozantı istikametinden Tarsus istikametine seyir halinde iken ıslak zeminli yolda direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun sağ tarafında, yol dışındaki kayalıklara çarpıp, kısmen sağ şeridi ve emniyet şeridini işgal eder şekilde aracını devirmesinden hemen sonra, sanık ...’ın idaresindeki çekici ve bağlı dorse ile sağ şeridi takiben seyir haklinde iken kazayı görüp, aracını durdurmak için fren yaptığında, dorsesinin savrularak minibüse, minibüsten çıkarılmış olan kazazedelere ve yardıma gelen kişilere ve bunlardan tanık ...’nin aracına çarpması neticesinde, ilk kazadan yara almadan kurtulan ve aracın yanında bulundukları bildirilen ..., ... ve ... ile yardıma gelmiş bulunan ...’ın ölümlerine, katılanlar ..., ... ve ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede yaralanmalarına neden oldukları olayda; mağdurlar ile tanıkların, ikinci kazanın ilk kazadan çok kısa bir süre sonra gerçekleştiğini bildirmelerinden hareketle, sanık ...’ın yol üzerine kaza olduğunu bildirir işaretleme yapabilecek süre ve imkanının olup olmadığının tartışılmaksızın ve sanığın yol üzerine kaza olduğunu gösterir işaretleme yapmamasına rağmen, kazadan hemen sonra olay yerinden geçmekte olan otomobil sürücüsü tanıklar ... ve ... ile akaryakıt tankeri sürücüsü tanık ...’un ilk kaza nedeniyle herhangi bir tehlike geçirmeksizin olay

yerinde durup, yaralılara yardım etme imkanını bulmuş olmaları ve kezayı belirleyen işaretler olmasa dehi kazayı gördüğünü beyan eden sanık ...'ın savunması da nazara alınmaksızın, “sanık ...’ın kaza olduğunu belirtir tarzda en az 150 m. mesafeden gelen ... sürücülerinin kazayı fark etmesi için yol üzerinde gerekli önlemleri ve işaretlemeyi yapması gerekirken, bu hususa riayet etmemesi” nedeniyle tali kusurlu olduğunu mütalaa eden ve yeterli bulunmayan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi raporuna itibar edilerek, sanık ...'ın mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanık ...’ın asli derecede kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesi karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden çok az uzaklaşılarak ceza tayini,

Kabule göre de;

2-Sanık ...’ın asli derecede kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesi karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden çok az uzaklaşılarak ceza tayini,

Kabule göre de;

Sendika şube başkanı olup, sabıkası bulunmayan ve hakkında sadece ...’ın ölümü sebebiyle şikayet bulunan, tali kusurlu sanık ... hakkında tayin edilen hapis cezasının “sanığın sosyal ve ekonomik durumu, cezanın üzerindeki etkisi, olayın oluş şekli, sosyal adaletin sağlanması gereği” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafileri ile katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3182, Karar No: 2012/7569, Tarih: 19.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/3182 E.  ,  2012/7569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/12/2011

Yanlar arasında görülen tapu iptal, tescil ve tazminat davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili  tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 19.6.2012 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat İ.E.geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilenler vekili Avukat gelmedi yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal, tescil ve tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden;  kök muris M'in (M.) maliki olduğu 2707 ada 7 parsel sayılı taşınmazı 26.07.1989 tarihinde davalıların miras bırakanı İ.'a satış suretiyle temlik ettiği ve ölümü ile mirasçılarına intikalinden sonra bir kısım mirasçıların paylarını anneleri olan diğer mirasçı davalı K.'e 10.05.2010 tarihinde satış suretiyle devrettikleri ve taşınmazın davalı  Kudret adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, tapu iptal ve tescil istekli davaların kayıt maliklerine karşı açılması gerekeceği tartışmasız olup,davada husumet kendilerine tevcih edilen V.E.E.ve P.'ın malik olmadıkları ve tek malikin K. olduğu, kayden sabit olup, K.dışındaki davalılar hakkındaki davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerekirken bunlar hakkındaki davanın kabul edilerek harç, Avukatlık Ücreti ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaları doğru değildir.

Diğer taraftan, davacılar, miras bırakan M.'in davalıların murisi İ.'a yapmış olduğu temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürülerek eldeki davayı açmışlar; davalılar isi bir tanesi “Tahhütname” bir diğeri “Gayrimenkul satış taahhütnamesi” başlığını taşıyan 26.07.1989 tarihli belgeleri ibraz ederek  davaya karşı çıkmışlardır.

Diğer taraftan, davacılar, miras bırakan M.'in davalıların murisi İ.'a yapmış olduğu temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürülerek eldeki davayı açmışlar; davalılar isi bir tanesi “Tahhütname” bir diğeri “Gayrimenkul satış taahhütnamesi” başlığını taşıyan 26.07.1989 tarihli belgeleri ibraz ederek  davaya karşı çıkmışlardır.

Davaya mübrez gayrımenkul satış taahhütnamesi şeklindeki belge ve içeriğinden miras bırakan M.'in sağlığında mal varlığı üzerinde mirasçıları ile tasarrufta bulunmayı amaçladığı ve buna ilişkin olmak üzere belgenin düzenlendiği ve aynı tarihte de anılan belgeyi hayata geçirerek tapudan işlem yapmak suretiyle çekişmeli taşınmazın mülkiyetini davalı İhsan'a devrettiği görülmektedir.O halde, anılan belgenin 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 678 maddesi hükmüne göre düzenlenen ve mülkiyetin naklinin sebebini teşkil eden bir belge niteliği taşıdığı sabittir. Anılan yasal düzenleme uyarınca miras bırakanın mirasçıları ile henüz açılmamış bir tereke üzerinde yapmış olduğu sözleşmelerin yazılı olmak suretiyle hukuken hüküm ifade edeceği de kuşkusuzdur. Öyle ise, bu belgeler karşısında davalıların murisi İ.'a yapılan temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca; davanın reddine  karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere  hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edenler geri verilmesine, 21.12.2011 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 900.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenlerden  alınmasına,   19.6.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15789, Karar No: 2017/2935, Tarih: 18.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/15789 E.  ,  2017/2935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 15/10/2015 tarih ve 2014/122-2015/406 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 12.11.2009 tarihli hisse devir sözleşmesi ile davalı ...'ün 5 paylık, davalı ...'ün 2 paylık hisselerini devraldığını, müvekkilinin hisse bedellerini şirket hesabına yatırdığını, ancak davalıların şirketin ödenmiş sermayesi, KDV iadesi alacağı, geliri, borçları, değeri, mali durumu hususunda yanlış bilgi verdiklerini, böylece müvekkilini hile ile aldattıklarını ileri sürerek davalılarla yapılan hisse devir sözleşmesinin ayrı ayrı iptalini, 100.000 TL hisse devir bedelinin davalı ...'den, 40.000 TL hisse devir bedelinin davalı ...'ten hisse satış tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının şirketin mali durumu hakkında müvekkilinden daha iyi bilgi sahibi olduğunu, davacının müvekkilinden hisse satın almadan önce de şirket ortaklığının bulunduğunu, kaldı ki ödemenin müvekkiline değil kendisinin de ortağı olduğu şirkete yapıldığını, müvekkilinin davacı ile hiç bir şekilde görüşmediğini, müvekkilinin yaptığı 2 paylık devrin müvekkilince karşılığı ödenmeyen arttırılan hisselerden yapılan devir olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, devralınan hisseleri yönelik ödemelerin müvekkiline değil şirkete yapıldığını, müvekkili tarafında davacıya satılan bir hissenin bulunmadığını, aslında hisselerin şirkete ait olduğunu, dayanılan belgenin şirketin mali durumu hakkında tahmini bir belge olarak kaleme alındığını, davacının şirkete ait durumu resmi belgelerle kolaylıkla temin edebileceğini, zaten davacının şirketin mali durumunu çok iyi bildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalılardan devraldığı şirket paylarının gerçek değeri hakkında hileye düşürülüğü hususunda yeterli delil bulunmadığı, davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

../...

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.