muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20039, Karar No: 2015/13913, Tarih: 28.09.2015

Aynı şekilde tutuklamanın uzun sürmesi nedeniyle açılacak tazminat davalarında dayanak mahkeme kararının kesinleşmesi beklenmeyeceği gibi, davacının beraat etmesi koşulunun aranmayacağı da dikkate alınarak bu çerçevede, dosya kapsamı itibariyle 16.02.2010 tarihinde tutuklanan ve dosyaya fotokopisi sunulan bir kısım kararlara göre tutukluluk hali farklı tarihlerde uzatılan sanık (davacı) hakkında 5271 sayılı CMK’nın 141/l-a,d maddeleri gereğince uzun süre tutukluluk halinin sürdürülmesi gerekçelerinin, makul sürede hakkında karar verilip verilmediğinin ve dolayısıyla davacının manevi tazminata hak kazanıp kazanmadığının belirlenmesi açısından, hakkındaki soruşturma ve kovuşturma kapsamı incelenerek, soruşturma ve kovuşturmanın uzun sürmesinin nedenlerinin incelenmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, öncelikle tazminat istemine konu olan dayanak dosyadaki iddianame, davacıya (sanığa) ait tutuklama kararları, tutuklama inceleme tutanakları, davacı (sanık) ile ilgili diğer bütün tutanak ve belgeler getirtilip davacının taleplerinin incelenmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 19/son maddesi “Hürriyeti kısıtlanan kişilerin en kısa zamanda bırakılmasının" sağlanmasını öngördüğü gibi yine Anayasa'nın 90/son maddesine göre, usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalardan olan ve uygulama önceliği olan, İnsan Hakları Sözleşmesinin 5/3. maddesindeki “Yakalanan veya tutuk durumda bulunan herkes hemen bir hakim veya adli görev yapmaya yasayla yetkili kılınmış diğer bir görevli önüne çıkarılır” düzenlemeleri ile birlikte 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 141/1-d maddesine göre, “Kanuna uygun olarak tutuklandığı halde makul sürede yargılama mercii huzuruna çıkarılmayan ve bu süre içinde hakkında hüküm verilmeyen” kişilere de tazminat verilmesini öngördüğünden, somut olayda beş yıllık azami tutukluluk süresinin aşılıp aşılmadığı da nazara alınarak tutukluluğun yasal dayanağının kalıp kalmadığı irdelenerek, tutukluluk hali ve yargılama süreci yönünden makul sürenin aşıldığı iddiasının değerlendirilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi,

2-5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 142/7 maddesi gereğince taraflar adına açıklamalı çağrı kağıdı çıkarılarak, kararın duruşmalı olarak verilmesi gerektiği gözetilmeden, Cumhuriyet savcısından yazılı mütalaa alınarak davanın reddine karar verilmesi suretiyle, CMK’nın 142/7 ve 188/1. maddelerine muhalefet edilmesi,

İsabetsiz olup, davalı ve davacı vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1370, Karar No: 2019/3982, Tarih: 21.05.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/1370 E.  ,  2019/3982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverenlere ait iş yerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden davalı ... Madencilik ve Nakliyat Ltd. Şti.'nin 26.07.2005 tarihinde tasfiyesine karar verildiği, tasfiye kararının 04.08.2005 tarihinde ticaret sicilinde tescil edildiği, tasfiyesinin sona erdiğine 28.08.2006 tarihinde karar verildiği ve kararın aynı tarihte tescil edildiği ve ticaret sicil kaydının terkin edildiği, Dairemizin 27.11.2017 tarihli 2016/6481E, 2017/9756K sayılı geri çevirme ilamı ile davalı şirketin ihyasının sağlanması ve tasfiye memuruna gerekçeli kararın tebliği ile taraf teşkilinin sağlanmasına karar verilmişse de kararın gereği yerine getirilmeden; tasfiye memuru ...'nın 29.04.2013 tarihinde vefat etmesi sebebi ile mirasçılarına gerekçeli kararın tebliğ edilmesinden sonra dosyanın iade edildiği anlaşılmıştır.

Dava ehliyeti, gerçek ve tüzel kişinin kendisinin veya yetkili kılacağı bir temsilci veya vekil aracılığı ile bir davayı takip etme ve usuli işlemlerini yapabilme ehliyetidir. Dava ehliyeti dava şartlarından olup davaya bakan hakim tarafından kendiliğinden gözönünde tutulması gerekir.

Limited şirketin tüzel kişiliği ticaret sicilinden silinmesi (terkini) ile sona erer. Fesih ve tasfiye işlemi, bir tüzel kişiliğin son bulmasını ifade eder. Tüzel kişiliğini kaybeden limited şirketlere davada husumet tevcih edilebilmesi için şirketin yeniden ihyasına gidilerek yargılamanın limited şirket tüzel kişiliğine karşı devamının sağlanması gerekmektedir. Taraf sıfatının bulunmaması halinde dava, sıfat yokluğundan (husumet yönünden) reddedilecektir.

Tüzel kişiliği sona eren şirketin ihyası için tasfiye memuru ile Ticaret Siciline husumet yöneltilerek görevli Asliye Ticaret Mahkemesinde ayrı bir dava açılması için davacı tarafa HMK'nın 52 ve 54. maddeleri hükümleri uyarınca uygun bir önel verilmelidir. Dava açıldığı, takdirde ve alınacak sonuca göre eldeki davaya devam edebilme olanağı bulunduğu belirlendiğinde, tüzel kişiliğe usulüne uygun tebligat yapılarak, taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilerek davanın sonuçlandırılması gerekir.

Yapılacak iş, davalı ... Madencilik ve Nakliyat Ltd. Şti.'nin tüzel kişiliğinin tümüyle ortadan kalktığının ve tasfiye memurunun vefat ettiğinin anlaşılmasına göre, açılan davada pasif husumetin bu şirkete yöneltilebilmesi için yukarıda açıklandığı üzere şirketin ihyasının ve tasfiye memurunun atanmasının sağlanması hususunda davacıya önel verilerek ihya sonrasında usulüne uygun bir şekilde tüzel kişiliğe (tasfiye memuruna) tebligat yapılarak taraf teşkili sağlandıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözardı edilerek kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.05.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31616, Karar No: 2021/2326, Tarih: 03.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/31616 E.  ,  2021/2326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK.nın 158/1.f, 62, 52, 53.maddeleri gereğince mahkumiyet

Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, peynir aldığı katılan ...'e suça konu mağdur ... hesabından verilen 8560 TL bedelli çeki verdiği, katılanın da müşteki ...'e verdiği, müştekinin bankaya ibrazında sahte olduğunun anlaşıldığı, sanığın, katılan ...'in yanında şoför olarak çalıştığını, çeki daha önce hiç görmediğini ve cironun da kendisine ait olmadığını, daha sonra ise katılanın elinden yaralı olması nedeniyle onun isteği üzerine keşide imzası bulunan çeki doldurup, sonrasında söz konusu çeki birinci ciranta olarak ciro ederek katılana verdiğini savunduğu, alınan bilirkişi raporuna göre çekin yazıcı yardımıyla tümden sahte olarak düzenlendiği ve aldatma kabiliyetinin bulunduğu, ön yüzündeki yazı ve rakamlar ile çekin arka yüzündeki birinci ciranta yazı ve rakamların sanığın eli ürünü olduğu ve ön yüzündeki yazılar ve keşideci imzası ile arka yüzündeki sanığın cirosundaki yazı ve imzaların aynı kalemle yazılmış olduğunun, keşideci imzasının aynı amaca yönelik sahte olarak atılmış imza olduğunun tespit edildiği, bu suretle sanığın üzerine atılı banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunması, mağdur, katılan ve tanık beyanları, tutanaklar, bilirkişi raporu ile dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k), (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği ve buna göre, haksız menfaat miktarının müşteki... beyanına göre 4500 TL, haksız menfaatin iki katının 9.000 TL olduğu dikkate alınarak temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde belirlenip sanığın 450 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve buna göre artırım-indirim yapılması gerektiği halde kurulan hükümde temel cezanın eksik olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10084, Karar No: 2018/5283, Tarih: 04.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/10084 E.  ,  2018/5283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların Mahkumiyetine

Sanıkların, katılan tarafından açığa imzalanarak babalarına teminat olarak verilen boş senedi aralarındaki anlaşmaya aykırı olarak 700.000 TL bedelle doldurup kullandıklarının iddia olunması ve sanıkların savunmalarında atılı suçu kabul etmemeleri karşısında; TCK’nın 209. maddesindeki açığa imzanın kötüye kullanılması suçunun oluşması için Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 24/03/1989 gün ve 1988/1-1989/2 sayılı ilamında açıklandığı üzere; senedin anlaşmaya aykırı doldurulduğunun yazılı delille ispatı zorunlu olup, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun cevaz verdiği haller dışında iddianın yazılı delille ispatı gerekeceği; katılanın soyut iddiası dışında, suç konusu bononun aralarındaki anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğuna dair yazılı delil bulunmadığı; dolandırıcılık suçunun ise unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında her iki suçtan beraat yerine yazılı şekilde fiilinin bütünüyle açığa imzanın kötüye kullanılması sonucu oluşturduğu gerekçesiyle bu suçtan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/612, Karar No: 2019/3365, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/612 E.  ,  2019/3365 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/599, Karar No: 2020/1645, Tarih: 10.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/599 E.  ,  2020/1645 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4271, Karar No: 2022/1804, Tarih: 30.03.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/4271 E.  ,  2022/1804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yatağan Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinin haksız feshi nedeniyle yapılan harcamalar, mahrum kalınan kârdan oluşan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Davacı yüklenici, davalı tarafından Eskihisar Ocağı B-Panosu 5.750,00 m³ üst örtü+ara kesme dekapajı ve 1.300,00 m³ kömür kazı+yükleme+nakliye işi için kapalı zarf usulü ihale açıldığını, davacı şirketin teklif verdiğini, davet yazısı ile işin davacı firmaya yaptırılmasının uygun görüldüğünü, davacı tarafından gerekli belgeler hazır edilerek davalı şirket ile 04/05/2016 tarihli sözleşme imzalandığını ancak damga vergisi ile ilgili işlemler tesis edileceğinden bahisle sözleşme aslı veya örneğinin davacı şirkete teslim edilmediğini, davacının ihale konusu işe başladıktan kısa bir süre sonra davalı şirket yetkililerinin hiçbir gerekçe gösterilmeksizin davacı şirketin şantiye sahasını terketmesini istediğini ve 26/05/2016 tarihli yazı ile teminat mektuplarının iade edildiğini, davacı tarafından ihtarname gönderildiğini, davalı şirket tarafından gönderilen cevapta işin davacı şirkete yaptırılmasının yönetim kurulunca uygun bulunmadığını ve ihalenin iptaline karar verildiğini ve şantiye içerisindeki tüm iş makinası, kamyon, araç gereçlerin kaldırılmasının ihtar edildiğini, bu nedenlerle davacı şirketin mahrum kalınan kârın ve yapılan harcamaların dava tarihinden itibaren ticari reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı iş sahibi, davacı ile sözleşme imzalamadıklarını, ortada bir sözleşme olmadığına göre, masraf mahrum kalınan kâr ve zararın istenemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince taraflar arasında akdedilmiş bir sözleşme bulunmadığı dolayısıyla davacının iddia ettiği gibi sözleşmenin haksız feshinin mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, bu karara karşı, davacı vekilince yapılan istinaf başvurusunu inceleyen Bölge Adliye Mahkemesi hukuk dairesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk derece mahkemesince taraflar arasında akdedilmiş bir sözleşme bulunmadığı dolayısıyla davacının iddia ettiği gibi sözleşmenin haksız feshinin mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, bu karara karşı, davacı vekilince yapılan istinaf başvurusunu inceleyen Bölge Adliye Mahkemesi hukuk dairesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, şirket yönetim kurulunun iradesinin davacı firma ile sözleşme imzalanmaması yönünde oluştuğunun anlaşılması ve davacı tarafça, şirket yönetim kurulunun imzaladığı sözleşme dosyaya sunulmadığına göre, taraflar arasında yasaya ve usule uygun olarak sözleşme ilişkisinin kurulduğundan bahsedilemeyeceği, davacı tarafın, yetkili makamlarca sözleşmeye onay verilmeksizin ve sözleşme ilişkisi kurulmaksızın, sözleşmenin kurulacağı inancıyla önceden gidip kendiliğinden maden sahasına yerleşmesinde, davalı firmaya sorumluluk yüklenemeyeceği gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b,1. maddesine göre esastan reddine karar verilmiştir.

Davacı, taraflar arasında 11.05.2016 tarihli sözleşme imzalandığı ancak damga vergisi işlemleri yapılacağı söylenerek, sözleşmenin teslim edilmediğinin, sözleşme aslının davalıda olduğunu ibraz edilmediğini iddia etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 220/2. maddesinde “Mahkemece, ibrazı istenen belgenin elinde bulunduğunu inkâr eden tarafa, böyle bir belgenin elinde bulunmadığına, özenle aradığı hâlde bulamadığına ve nerede olduğunu da bilmediğine ilişkin yemin teklif edilir” düzenlemesine yer verilmiştir. Buradaki yemin, tarafın dayandığı yemin delili değildir. Belge lehine olan taraf yemin deliline dayanmış olmasa bile, dayanılan belgenin ibraz ve değerlendirilebilmesi için kanun hükmü gereği olarak, maddeye uygun biçimde işlem yapılmalıdır.

Somut olayda; Mahkemece davalıya HMK’nun 220/2. maddesindeki usule göre belgenin ibrazı emredilecek; ibraz edilmezse anılan maddeye uygun yemin edası yaptırılmak ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'ne, karardan bir örneğinin ise ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 30.03.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31541, Karar No: 2013/38735, Tarih: 05.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/31541 E.  ,  2013/38735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 19. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece, yüze karşı verilen kısa kararda “Şikayetçi ...'ın şikayetinin kabulüne diğer şikayetçilerin şikayetlerinin reddine" karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda şikayetçinin talebi ile ilgili olarak infazı kabil hüküm kurulmadığı kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye sebep olunduğu görülmüştür. Bu çelişki tavzih kararıyla ortadan kaldırılamaz. Çünkü hükmün neticesini değiştirecek şekilde tavzih kararı verilemez .

T.C. Anayasası, yargılamada aleniyet ilkesini benimsemiştir. Bu nedenle, yargılama açık olarak yapılacak ve yargılama sonunda verilen karar HUMK.nun 388/son maddesi hükmü gereği açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça belirtilecektir. HUMK.nun 382. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da verilen kısa karara uygun olması gerekir. (HUMK.nun 381/2-1 madde hükümleri gereği) Bu nedenle mahkeme hükmü tek olduğundan ve kısa kararla aynı sonuçları taşıyacağından kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 10.04.1992 tarih ve 7/4. sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni sayılacağı belirtilmiş olup, mahkemece yapılacak iş, önceki kararlar ile bağlı olmaksızın çelişkinin giderilmesi için  vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4842, Karar No: 2015/26689, Tarih: 04.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/4842 E.  ,  2015/26689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2015/168397

MAHKEMESİ : Lüleburgaz 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2009

NUMARASI : 2007/246 (E) ve 2009/595 (K)

SUÇ : İftira, resmi belgede sahtecilik

Sanık, mağdur hakkında soruşturma başladıktan sonra ancak kovuşturmadan önce iftiradan döndüğünün anlaşılması karşısında; TCK'nun 269/2. maddesi yerine, aynı Yasanın 269/1. maddesine göre indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-İftira suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı TCK’nun 53/3. maddesi gereğince aynı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık hakları yönünden koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı; sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki TCK'nun 53. maddesinin tatbikine ilişkin paragraf hükümden çıkartılarak yerine "5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Suça konu nüfus cüzdanı üzerinde heyetimizce ve 10.09.2009 tarihli duruşmada mahkemece yapılan gözlemde, fotoğraf üzerinde herhangi bir damganın yer almadığının tespit edilmesi karşısında, nüfus cüzdanında sahteciliğin zorunlu unsurlarından olan soğuk mühür izinin fotoğraf üzerinde bulunmaması nedeniyle belgenin aldatıcılık niteliği bulunmayıp suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b- Uygulamaya göre de

5237 sayılı TCK’nun 53/3. maddesi gereğince aynı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık hakları yönünden koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,