muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/477, Karar No: 2020/685, Tarih: 29.09.2020

26. Davacı, ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 12. Hukuk Dairesine başvururken ve Özel Dairece adli yardım talebinin reddine ilişkin karara karşı Yargıtay 13. Hukuk Dairesi nezdinde itiraz ederken yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri sunmamış ve HMK’nın 337/2. maddesi gereğince adli yardıma ilişkin karar kesinleşmiştir. Kararın kesinleşmesinden sonra davacı tarafından bir kısım bilgi ve belgeler sunulmuş ise de kanun yoluna başvuru sırasında mali durumunu gösterir hiçbir belge sunulmamıştır. Davacının adli yardım kararının kesinleşmesinden sonra sunduğu bilgi ve belgelerin incelenmesinde, üzerine kayıtlı birden çok gayrimenkulü bulunduğu, her ne kadar üzerlerinde hacizler bulunsa da davacının mülkiyetinde ve gelir getirecek durumda olduğu, dava usulden reddedildiğinden kanun yoluna başvururken temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz karar harçları ile temyiz gider avansı yatırılması gerektiği, bunun ise yüklü bir miktar olmadığı, davacının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olmadığını ispatlayamadığı sonucuna varılmıştır.

27. Hâl böyle olunca, davacının adli yardım talebi, HMK’nın 334/1. maddesinde belirtilen koşulları sağlamadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

28. Davacının sunduğu temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydedildiği ancak davacı tarafından temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz karar harçlarının yatırılmadığı anlaşıldığından, davacıya temyiz başvurma harcı ve maktu temyiz karar harcını ikmal etmesi için muhtıra çıkarılarak bir haftalık kesin süre verilmeli, kesin süre içinde harç yatırıldığı takdirde dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere Hukuk Genel Kuruluna gönderilmeli, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde HMK’nın 366. maddesi yollamasıyla HMK’nın 344. maddesi gereğince davacının temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmelidir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- (11-13) paragraflardaki gerekçelerle Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin, davacının adli yardım talebinin reddine ilişkin 13.01.2020 tarihli ve 2019/14 E., 2019/17 K. sayılı ek kararı ile davacı tarafın temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin 17.02.2020 tarihli ve 2019/14 E., 2019/17 K. sayılı ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- (14-27) paragraflardaki gerekçelerle davacının adli yardım talebinin REDDİNE,

3- HMK’nın 366. maddesi yollamasıyla HMK’nın 344. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın YARGITAY 12. HUKUK DAİRESİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE,

29.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2238, Karar No: 2023/3760, Tarih: 18.12.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/2238 E.  ,  2023/3760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; vekil edeninin eczacılık mesleğini icra etmekte olduğunu, davalı kurum tarafından yürütülen bir inceleme ve kontrol çalışması neticesinde işleme konan 22.03.2017 tarih ve 3 sayılı eczane durum tesbit raporuna göre vekil edeninin kuruma fatura ettiği 49 adet reçetenin, reçete sahibinin bilgisi dışında düzenlenmiş ve temin edilmiş olduğu, söz konusu reçeteler nedeniyle oluşan kurum zararından vekil edeninin de sorumlu olduğu belirtilerek, 49 adet reçete bedeli toplamı olan 3.301,03 TL'nin ve protokolün 6.17. maddesine istinaden 34.291,30 TL cezai şartın tahakkuk etmiş kurum alacaklarından mahsup edileceğinin 13.04.2017 tarihli ve E. 2112563 sayılı yazısı ile vekil edenine bildirildiğini, vekil edeninin kasıtlı olarak kuruma sahte reçete fatura etmediğini, vekil edeninin mevzuata uygun şekilde tanzim edilen reçetelerin işlemini yaptığını, sistemin işletiminden kaynaklanan hata ve kusurlar dolayısıyla oluşan zararlardan kurumun sorumlu olduğunu, vekil edeninin bir kusuru bulunmadığını, işbu işlemin iptali ile muarazanın men'inin gerektiğini belirterek, davalı idarenin işleminin haksız ve hukuka aykırı olduğunun tesbitine ve muarazanın giderilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davacının protokol hükümlerine aykırı davranışı nedeniyle uygulanan işlemin doğru olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili, davacının protokol hükümlerine aykırı davranışı nedeniyle uygulanan işlemin doğru olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında imzalanan 2016 yılı Eczane Protokolünün 5.3.10. madde hükmünden de açıkça anlaşılacağı üzere bu maddenin uygulanması için eczacı yada çalışanlarının kasıtlı olarak kuruma sahte ilaç fiyat küpürü/sahte karekod, sahte reçete veya sahte rapor fatura ederek kurumu zarara uğratmaları gerektiği, ancak hasta ifadesi dışında kurum yetkililerince düzenlene raporda reçetelerin sahte olduğuna ilişkin somut bir tesbitin ve hastaların mevcut klinik durumları ile ilgili daha ileri bir değerlendirme yapılmadığı, reçeteler sahte olsa bile sahte reçete veya sahte raporun eczacı yada eczane çalışanları dışında üçüncü kişilerin dahli ile kuruma fatura edildiğinin yapılacak araştırma veya inceleme sonucunda tespit edilmesi halinde bu madde hükmünün uygulanabileceği, böyle bir kasıt olduğunun ise dosya kapsamı ile açığa çıkmadığı, bilirkişi heyeti tarafından sunulan 15.04.2019 tarihli raporda da davalı kurum işleminin yerinde olmadığının mütalaa edildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı kurumun 11.02.2016 tarihli ve 864745 sayılı işleminin iptaline, taraflar arasındaki muarazanın bu şekilde giderilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili, açılan dava ile taraflar arasında imzalanan sözleşme uyarınca, davacı hakkında uygulanan kurum işlemlerinin iptali talep edildiğini ve yapılan yargılama neticesinde davacının davasının kabulüne karar verildiğini, Mahkemenin kararı eksik inceleme ile verilmiş olup hatalı ve hukuka aykırı olduğunu, bilirkişi raporuna ilişkin itirazlarının Mahkemece dikkate alınmadığını, davacının protokole aykırı davrandığının açık olup, kurum işlemlerinin hukuka uygun olduğunu ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan bilirkişi raporunun hükme esas alınmaya yeterli olduğu, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın yerinde bulunduğu gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü aynı nedenlerle; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı kurum tarafından verilen cezai şart ve reçete bedeli yaptırım kararının iptali, muarazanın giderilmesi ve maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü aynı nedenlerle; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı kurum tarafından verilen cezai şart ve reçete bedeli yaptırım kararının iptali, muarazanın giderilmesi ve maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2016 yılı Eczane protokolünün 5.3.10. maddesi: ''Eczacı ya da eczane çalışanlarınca Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak Kuruma sahte ilaç fiyat kupürü/sahte karekod, sahte reçete veya sahte rapor fatura edildiğinin tespiti halinde reçete bedelinin 10 (on) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır. Tekrarı halinde reçete bedelinin 20 (yirmi) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) yıl süreyle sözleşme yapılmaz. Ancak, söz konusu sahte ilaç fiyat kupürü/sahte karekod, sahte reçete veya sahte raporun eczacı ya da eczane çalışanları dışında üçüncü kişilerin dahli ile Kuruma fatura edildiğinin yapılacak araştırma ve/veya inceleme sonucunda tespit edilmesi halinde, bu madde hükmü uygulanmaz'' hükmünü,

4.3.6 maddesi; “Protokolün (5.3) numaralı maddesindeki fiilerin tespit edildiği reçetede fiili ilgilendiren reçete veya ilaç bedeli ödenmez (5.3.3, 5.3.6 ve 5.3.14 maddeleri hariç). Kurumca yapılan yersiz ödemeler varsa, ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiz ile birlikte eczacının Kurumda tahakkuk etmiş alacağından mahsup edilir. Eczacının alacağının yersiz ödeme tutarını karşılamaması veya alacağının olmaması halinde genel hükümlere göre tahsil edilir.” hükmünü içermektedir.

3.Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve yukarıda açıklanan protokol hükümlerinin davacı eczacı aleyhine gerçekleşmediğinin hükme elverişli bilirkişi raporu ile de tespit edildiğine göre verilen karar yerinde olduğundan davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19630, Karar No: 2012/18410, Tarih: 03.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/19630 E.  ,  2012/18410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit isteğine ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile ( tarafların sıfatına bakılmaksızın ) hasılat kirası dahil bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 6.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 6.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 3.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9229, Karar No: 2024/12098, Tarih: 23.12.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/9229 E.  ,  2024/12098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Hakkari 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre, Hakkari 2. Ağır Ceza Mahkemesinin yetkisizlik kararı üzerine dosyayı ele alan Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesince Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesine yönelik yetkisizlik kararı verildiği, dosyanın bu mahkeme yerine Dairemize gönderildiği, Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesince verilmiş bir karşı yetkisizlik kararı olmadığı, bu itibarla henüz yetki uyuşmazlığı oluşmadığı anlaşılmakla, incelenmeyen dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1763, Karar No: 2018/13033, Tarih: 19.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/1763 E.  ,  2018/13033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, velayet, maddi ve manevi tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. Islah veya karşı tarafın açık muvafakati saklıdır (HMK m. 141). Davacı kadın vekili dilekçelerin teatisi aşaması tamamlandıktan sonra verdiği 11.01.2006 tarihli beyan dilekçesi ile 20.000 TL maddi ve 20.000 TL manevi tazminat talep etmiş, davalı ise bu taleple ilgili olarak açık bir muvafakat beyanında bulunmadığı gibi, davacı tarafından usulüne uygun şekilde yapılmış ıslah da bulunmamaktadır. Durum böyleyken, davacı kadının maddi ve manevi tazminat istekleri ile ilgili olarak "karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.11.2018 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/8693, Karar No: 2015/18684, Tarih: 20.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/8693 E.  ,  2015/18684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erdemli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2013

NUMARASI : 2012/395-2013/474

Hazine ile S.. B.. aralarındaki dava hakkında Erdemli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 13.11.2013 tarih ve 395/474 sayılı hükmün Daire'nin 29.01.2015 gün ve 2014/5529-2015/1852 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Davacı Hazine vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili; dava konusu 114 ada 6 parsel sayılı taşınmazın aktif Lamas Çayı'nın taşkın kotunda yer almasına rağmen davalı adına tapuda kayıtlı olduğunu, Lamas Çayı'nın yüksek sarfiyatlı taşkın riski bulunduğunu, Başbakanlık Genelgeleri ve diğer mevzuatlar çerçevesinde dere yataklarının tespitinde DSİ'nin görüşünün alındığını ve DSİ'nin görüşünde dava konusu taşınmazın Lamas Çayı yatağında ve taşkın alanda olduğunun bildirildiğini açıklayarak, taşınmazın davalı adına olan tapusunun iptali ile terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı S.. B.., dava konusu taşınmazın su baskını altında bulunan yerlerden olduğuna dair bir ilanın yapılmadığını, bunun yanı sıra 4373 sayılı Kanun'un mülkiyet hakkını yasaklamadığını ve bu yönde yargı kararlarının mevcut olduğunu, taşınmazda kıyı kenar çizgisinin bulunmadığını, taşınmazın kadimden beri tarım arazisi olarak kullanıldığını açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; 4373 sayılı Kanun'un mülkiyet hakkını sınırlamadığı, bahsi geçen Kanun'un 2. maddesinde taşkın alanda yer alan taşınmazların üzerinde bulunabilecek muhdesatlar için düzenleme getirildiği, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 4373 sayılı Kanun gereğince yapılması gerekli olan ilanların yapılmadığını, taşkın sularla ilgili bir tehlike oluştuğunda idare tarafından önlemler alınabileceği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairenin 29.01.2015 tarih 2014/5529 Esas 2015/1852 Karar sayılı ilamı ile 30.12.2012 tarihli ziraat ve jeoloji mühendisi bilirkişilerin verdikleri rapor eki krokide B harfi ile gösterilen 1678,48 m2 kısımla ilgili hüküm onanmış, aynı krokide A harfi ile gösterilen 189,45 m2 kısımla ilgili bozma sevkedilmiştir. Davacı Hazine vekili süresinde verdiği dilekçesinde bildirdiği gerekçelerle krokide B harfi ile ilgili kısma yönelik karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Dairenin 29.01.2015 tarihli ilamında, 2004 yılında yapılan kadastro çalışmalarında; limon bahçesi niteliği ile 1.867,93 m2 olarak davalı adına tespit ve tescil edilen dava konusu 114 ada 6 parsel sayılı taşınmazın, 30.12.2012 tarihli ziraat ve jeoloji bilirkişilerin birlikte vermiş oldukları bilirkişi raporunda, kod farkının oldukça yüksek olup dere yatağı ile bir alakasının olmadığından, kadimden beri tarım arazisi olarak kullanıldığı ve halen tarımsal faaliyetin sürdürüldüğünün açıklandığından bahisle B harfi ile belirtilen 1678,48 m2'lik kısım, tarım arazisi niteliğinde, özel mülkiyete konu olabilecek yerlerden olduğu kabul edilerek bu bölümle ilgili davanın reddine ilişkin hükme yönelen temyiz itirazları reddedilmiştir.

Ancak, onama ilamında bahsi geçen ziraat ve jeoloji mühendisi bilirkişilerin birlikte sundukları 30.12.2012 tarihli raporda, dava konusu taşınmazın kuzey doğusuna uzanan dere su debisinin yoğun olduğu dönemde veya dönemlerde yapılan incelemelerde iki ayrı kod farkının bulunduğu, bunlardan dere kenarında kalan ve fen bilirkişi raporunda kırmızı renkle boyanarak A harfi ile belirtilen toplam 189,45 m2 alanın kod farkının çok az olması nedeni ile çay yatağına terkinin gerektiği açıklanmış, A harfi ile gösterilen bölüm ile B harfi ile gösterilen bölüm arasında aktif dere yatağı veya derenin etkisi alanında kalan yerler bakımından bir fark olup olmadığı açıklanmadığı gibi iki bölüm arasında ayırıcı bir sınır veya set olup olmadığı belirlenmemiştir. Raporda B harfi ile gösterilen kısmın kod farkının oldukça yüksek olduğundan bahsedilmişse de bu kod farkının ne kadar olduğu da belirlenmemiştir. Dere ile doğal sınırı çizdiği söylenen 60-70 yaşlarındaki çınar ağaçları dere ile A harfi ile gösterilen bölüm arasında yer aldığından B harfi ile gösterilen bölümün tarım arazisi olduğunu tek başına açıklamayacağı, oldukça yüksek kod farkı şeklindeki denetime elverişli olmayan gerekçeye dayanılamayacağı gibi bu bölümün tarım arazisi olduğunun bilirkişiler tarafından belirtilmiş olması da aktif dere yatağı veya derenin etki alanında kalıp kalmadığını açıklamak bakımından yeterli sayılamaz.

Bilindiği üzere; aktif dere yatakları ile derenin etki alanında kalan yerler Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerdir. Ancak, aktif dere yatağında ve etki alanında kalmayan ve dolgu yapılmayan bir yerin koşulları mevcut olduğu takdirde özel mülkiyete konu olması olanaklıdır. Hal böyle olunca, uzman jeolog bilirkişi dinlenilmek suretiyle dava konusu taşınmazın A harfi ile belirtilen bölümü yanında, B harfi ile ilgili bölümü bakımından da aktif dere yatağı veya derenin etkisi altında bulunup bulunmadığının, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup olmadığının açıklığa kavuşturulması, A ile B bölümü arasındaki ayırıcı unsurun ve kod farkının denetime elverişli şekilde tespit edilmesi, dere ile doğal sınırı çizdiği söylenen çınar ağaçlarının A ile B bölümü arasında yer alıp almadığının belirlenmesi gerekmektedir. Tüm bu yönler gözönünde tutularak, yerinde yeniden keşif yapılması, taşınmazın A ve B ile ilgili bölümleri bakımından aktif dere yatağı veya derenin etkisi altında bulunup bulunmadığının jeolog bilirkişi aracılığı ile açıklamalar doğrultusunda tam olarak belirlenmesi, jeolog bilirkişiden taşınmazın önceki ve şu anki niteliğini kesin olarak belirleyen gerekçeli, karşılaştırmalı ve Yargıtay denetimine açık bilimsel içerikli rapor alınması, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucu göre bir karar verilmesi gerekirken, açıklanan bu hususlar yerine getirilmeden eksik araştırma ile yazılı biçimde fen bilirkişi raporunda A harfi ile belirtilen kısım yanında B harfi ile gösterilen kısım yönünden de davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Her ne kadar Dairenin temyiz incelemesi sırasında B harfi ile ilgili bölüm bakımından da açıklandığı şekilde inceleme ve araştırma yapılmak üzere bozma sevk edilmesi gerekirken, B harfi ile gösterilen bölümle ilgili davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddedilmesi, yalnızca A harfi ile gösterilen bölüme yönelik bozma sevkedilmiş olması hatalı ve iş yoğunluğundan kaynaklanan maddi yanılgıya dayalıdır. Davacı Hazine vekilinin B harfi ile gösterilen bölüme ilişkin karar düzeltme isteği bu yönden yerindedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklandığı üzere Yerel mahkeme hükmünün gerek A ve gerekse B harfi ile ilgili bölümleri kapsayacak şekilde tümü ile bozulması gerekirken krokide B harfi ile gösterilen bölümle ilgili temyiz itirazlarının reddiyle bu kısmın onanmasına karar verildiği, A harfi ile gösterilen bölümle ilgili ise kararın bozulduğu anlaşılmakla, davacı Hazine vekilinin B harfi ile gösterilen bölüme yönelen karar düzeltme isteği yerinde olduğundan kabulü ile Dairenin maddi hataya dayalı 29.01.2015 tarih ve 2014/5529 Esas, 2015/1852 Karar sayılı kısmen onama kısmen bozmayı içeren ilamının ortadan kaldırılmasına, Mahalli mahkeme hükmünün A ve B harfi ile gösterilen bölümleri kapsayacak şekilde tümü ile 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yasa gereğince aynı mahkeme ilamı ile ilgili bir defadan fazla karar düzeltme isteğinde bulunulamayacağından ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.