muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5960, Karar No: 2016/6923, Tarih: 14.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/5960 E.  ,  2016/6923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KISITLI : ...

VASİ : ...

Vesayet hukukuna ilişkin davada Gebze 2. Sulh Hukuk ve Kocaeli 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine ilişkin olarak verilen yetkisizlik kararından kaynaklanmaktadır.

....Sulh Hukuk Mahkemesinin ... tarih ve .../... E. - .../... K. sayılı kararı ile ... akıl hastalığı nedeniyle kısıtlanarak, babası ...'un velayeti altında bırakılmasına karar verilmiştir.

Gebze 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, dosyanın re'sen incelenmesinde, 04.01.2016 tarihli ek karar ile yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlının yaklaşık olarak iki buçuk ay önce "..." vasisi tarafından yerleştirildiği gerekçesiyle yerleşim yeri değişikliğine izin ve yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kocaeli 4. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yerindeki mahkemenin vesayet mahkemesi olacağı, rehabilitasyon merkezinin yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." ve 412/1. maddesi uyarınca da "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez." hükmü yer almaktadır. Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Dosya kapsamından, kısıtlının daha önce ... Sulh Hukuk Mahkemesinin ... tarih ve .../... E. - .../... K. sayılı ilâmı ile vesayet altına alındığı ve vesayetin bu mahkemece takip edildiği, kısıtlı ya da vasinin talebi olmaksızın mahkemece resen yerleşim yeri değişikliğine izin verildiği, ancak bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı anlaşıldığından, uyuşmazlığın Gebze 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Gebze 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14/06/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1426, Karar No: 2013/7812, Tarih: 11.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/1426 E.  ,  2013/7812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, dava dilekçesinde kadastro tespiti sırasında davalılar adına tespit ve tapuya kayıt edilen 102 ada 73 parsel sayılı 2783,42 m² yüzölçümünde ve zeytinlik ve harnupluk niteliğindeki taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşlık, kayalık ve makilerle kaplı (çalılık) olup, davalı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle kazanım koşullarının oluşmadığı açıklanarak dava konusu taşınmaz tapu kaydının iptali ile Hazine adına tapuya tesciline, davalı parselin tapu kaydı üzerine dava sonuçlanıncaya kadar ihtiyati tedbir konulmasına karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, ... İli, ... Mevkinde bulunan 102 ada 73 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına oluşan tapusunun kısmen iptali ile fen bilirkişisi ve orman mühendisi bilirkişi tarafından tanzim edilen 13.04.2011 tarihli rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 2375,52 m²'lik kısmın taşlık ve çalılık vasfı ile aynı adada en son parsel numarası verilmek suretiyle davacı ... adına kayıt ve tesciline, (B) harfi ile gösterilen 407.90 m²'lik kısmın tespit gibi 1/2 hisseli olarak davalılar adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescile ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın temyize konu (B) harfi ile işaretli bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davalılar yararına zilyetlikle kazanım koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 11/09/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14841, Karar No: 2024/7966, Tarih: 23.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/14841 E.  ,  2024/7966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/177 E., 2023/1112 K.

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 28.05.2015 tarihli ve 2015/1298 İddianame sayılı iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmıştır.

2. Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2015 tarihli ve 2015/563 Esas, 2015/1072 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesinin birinci, ikinci ve altıncı maddeleri gereğince 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine kararı verilmiştir.

3. Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2015 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 07.04.2021 tarihli kararı ile "... basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu....'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine sanık hakkında Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.01.2022 tarihli kararı ile, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi uyarınca değerlendirme yapılarak basit yargılama usulünün uygulanması ile sanığın 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına kararı verilmiştir.

4. Bozma üzerine sanık hakkında Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.01.2022 tarihli kararı ile, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi uyarınca değerlendirme yapılarak basit yargılama usulünün uygulanması ile sanığın 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına kararı verilmiştir.

5. Sanık müdafiinin, basit yargılama usulü uyarınca verilen hükme karşı itiraz yoluna başvurması üzerine yapılan yargılama neticesinde Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2023 tarih ve 2022/177 Esas, 2023/1112 Karar sayılı karar ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 97 nci maddesinin birinci fıkrası yollaması ile 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

5237 sayılı Kanun'un 293 üncü maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, takdiri indirimin uygulanması gerektiğine, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezada indirim yapılması gerektiğine, eksik araştırmaya, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, re'sen nazara alınacak sebeplerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; Tekirdağ Asliye Ceza Mahkemesinden aldığı cezayı Tekirdağ Açık Ceza İnfaz Kurumunda infaz etmekte olan sanığın, 13.05.2015 tarihinde yol dahil 7 gün izne ayrıldığı ancak sanığın 20.05.2015 tarihinde izin dönüşü, ceza infaz kurumuna geri dönüş yapması gerektiği halde dönmeyerek firar ettiği, 5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca beklenmesi gereken 2 günlük süre içinde de sanığın ceza infaz kurumuna teslim olmadığının iddia edildiği olaya ilişkin yapılan değerlendirmeye göre sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamına göre, sanığın ikrar içeren savunması, cezaevi görevlileri tarafından hazırlanan tutanak, Yargıtay bozma ilamı ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin Mahkeme kabulünün yerinde olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanık hakkında, ... ... Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığından alınan adli rapor neticesinde ceza ehliyetinin tam olduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiş sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Dosya kapsamına göre, sanık kendiliğinden teslim olmadığından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteği reddedilmiştir.

2. Sanık hakkında, ... ... Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığından alınan adli rapor neticesinde ceza ehliyetinin tam olduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiş sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Dosya kapsamına göre, sanık kendiliğinden teslim olmadığından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteği reddedilmiştir.

4. Mahkemesince gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık hakkında takdiri indirim uygulanmadığı ve lehe hükümlerin uygulanmama nedenlerinin tartışıldığı anlaşılmakla, hükümde bu hususta hukuka aykırılık bulunmamıştır.

5. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2023 tarihli ve 2022/177 Esas, 2023/1112 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ile dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25091, Karar No: 2019/3281, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2015/25091 E.  ,  2019/3281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3625, Karar No: 2021/1738, Tarih: 25.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/3625 E.  ,  2021/1738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 06.10.2009 gün ve 2008/306 - 2009/230 sayılı kararı onayan Daire'nin 22.05.2019 gün ve 2018/1459 - 2019/4032 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, "ŞOK" markasının ticaret ve hizmet markası olarak müvekkili adına tescilli olduğunu, müvekkili şirketin markasının tanınmışlığından yararlanmak amacıyla davalı şirketi iyi niyet kurallarına aykırı biçimde 1996 yılında "ŞOK" markasını adına tescil ettirip, "ŞOK" markası altında çeşitli ürünler imal ederek pazarladığını, davalı markasının 556 sayılı KHK'nın 7/b, 8/b, 8/4 ve 7/1 maddeleri uyarınca hükümsüz bulunması gerektiğini ileri sürerek, "ŞOK" markası kullanılmak suretiyle davacı şirket aleyhine yapılmaya girişilen haksız rekabetin men'ine, davalı şirket adına tescili markanın hükümsüzlüğüne, hukuka aykırı olarak davalı şirket adına tescil edilmiş bulunan "ŞOK" markasının kullanılması nedeniyle müvekkili şirketin uğramış olduğu zararlardan dolayı fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000.000.00 TL maddi ve (5.000.000.000) TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, maddi durumun ortadan kaldırılmasına, hükmün ilamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK Başkanlığı vekili, davanın husumet, yetki ve esastan reddini istemiştir.

Davalı ... Sanayi ve Tic. A.Ş. vekili, tescilli marka kullanımının haksız rekabet teşkil edemeyeceğini, davanın zamanaşımına uğradığını, markaların benzer olmayıp, emtialar arasında da benzerlik bulunmadığını, davacının zarara uğratıldığı iddiasında dayanaksız olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamı vetüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne, marka hükümsüzlüğü isteminin reddine, davalının “ŞOK” ibaresini “yağ çözücü” ve “sıvı krem temizleyici” ürünlerinde adına tescilli 168213 sayılı markadan farklı olarak davacının 164237 sayılı markasına benzer şekilde kullanımının 556 sayılı KHK’nın 61 ve 9, TTK 57/5 maddeleri uyarınca marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, bu kullanımın men’ine, ürünlerin toplatılmasına, hükmün ilanına dair verilen karar davacı vekili ve davalı şirket vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

(1) Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

(1) Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

(2) Yerel mahkemece verilen karara karşı davacı vekili ile davalı şirket vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuş olup, hem davacı vekili hem de davalı şirket vekilinin temyiz itirazları incelenerek Dairemizin 22.05.2019 tarih ve 2018/ 1459 Esas ve 2019/4032 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiş olmasına rağmen, Dairemiz onama ilamının ''SONUÇ'' bölümüne, '' ...davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle...'' yazılmış olmasının maddi hatadan kaynaklı olmasına göre, onama ilamının ''SONUÇ'' bölümünden ''davalı vekilinin'' ifadesinden çıkarılarak, yerine ''davacı vekili ile davalı şirket vekilinin'' yazılmasına, maddi hatanın bu şekilde düzeltilmesine, işbu ilamın Dairemizin 22.05.2019 tarihli ilamının eki sayılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle Dairemizin 22.05.2019 tarih ve 2018/ 1459 Esas ve 2019/4032 Karar sayılı onama ilamının ''SONUÇ'' bölümünden ''davalı vekilinin'' ifadesinden çıkarılarak, yerine ''davacı vekili ile davalı şirket vekilinin'' yazılmasına, maddi hatanın bu şekilde düzeltilmesine, işbu ilamın Dairemiz’in 22.05.2019 tarih ve 2018/ 1459 Esas ve 2019/4032 Karar sayılı ilamının eki sayılmasına, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 25.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1545, Karar No: 2011/5007, Tarih: 28.03.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/1545 E.  ,  2011/5007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 5594 lira tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava, ormandaki bir ağacın davalıya ait enerji nakil hattı üzerine ... nedeniyle devrilmesi sonucu çıkan orman yangınının söndürülmesi gideri ile ağaçlandırma gideri istemine ilişkindir. Bilirkişi raporunda devrilen ağaç ile enerji nakil hattı izdüşüm mesafesinin on metre olduğu, yönetmeliğe göre iki metre mesafenin yeterli olduğu, ağacın 10-16 metre boyunda ulunduğu, yangının davalı kusurundan değil doğal afetten kaynaklandığı hat güzergahı boyunca orman bakımının yapılmış olduğu belirtilmiştir. Mahkemece davalının kusuru bulunmadığı gerekçesiyle rapor doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

Enerji nakil hattının sahibi bulunan davalı, tehlike arzeden bu yapı eserinin fena yapılmasından, bakımı ve işletilmesindeki eksiklerden BK'nun 58.maddesi uyarınca sorumludur. Bu sorumluluk hukuki niteliği itibariyle kusura dayanmayan (objektif) bir sorumluluktur. Somut olayda yangın davalıya ait enerji nakil hattından kaynaklandığına göre davalı kusursuz olarak sorumlu bulunmaktadır. ... nedeniyle ağacın devrilmesi bu sorumluluğu ortadan kaldıran bir sebep değildir. Aksine ağaç devrilme riskinin ve yangın tehlikesinin varlığı, davanın nakil hatttına ilişkin özen ve bakım yükümlülüğünü daha da artırmaktadır. Şu durum karşısında davalının kusursuz olarak sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken mahkemece davanın reddedilmesi bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29742, Karar No: 2019/12474, Tarih: 12.12.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/29742 E.  ,  2019/12474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Viranşehir Devlet Hastanesinde Kulak Burun Boğaz doktoru olarak görev yapan davalıya solunum şikayetleri nedeniyle muayenehanesinde başvurduğunu ve 15.10.2009 tarihinde hastanede burun deviasyon ameliyatı yapıldığını, ameliyatın başarısız geçtiğini, akabinde davalının kendisini 04.01.2010 ve 27.09.2010 tarihlerinde yeniden ameliyat ettiğini, ancak bu ameliyatlar sonucunda burun deliklerinin küçüldüğünü, nefes almakta zorluk çekmeye başladığını ve burnunda meydana gelen çökmeler nedeni ile ürkütücü bir görüntüye sahip olarak çevresinde alaylı lakaplar takıldığını, davalı doktorun sonradan ...’da özel bir hastanede çalışmaya başladığını ve bu hastanede de ameliyatlar geçirdiğini, ancak bu ameliyatlar sonrasında da sağlığına kavuşamadığını ileri sürerek; 10.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 110.000,00 TL tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş; bilahare maddi tazminat talebini atiye terk etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, maddi tazminat talebi atiye bırakıldığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 15.000,00 TL manevi tazminatın 13/04/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, maddi tazminat talebi atiye bırakıldığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 15.000,00 TL manevi tazminatın 13/04/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dava, vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır (B.K. 386, 390 md). Vekil, iş görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de, bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır (B.K. 390/II). Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur (B.K. 321/1 md). O nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları (hafif de olsa) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktorlar, hastalarının zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor, tıbbi çalışmalarda bulunurken, bazı mesleki şartları yerine getirmek, hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak, tedaviyi her türlü tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor, ufak bir tereddüt gösteren durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmalı, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmalı ve en emin yolu tercih etmelidir (Bkz. Tandoğan, Borçlar Hukuk Özel Borç İlişkileri, Ank.1982, Sh.236 vd). Gerçektende mesleki bir işgören doktor olan vekilden, ona güvenen müvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titiz bir özen göstermeyen vekil, B.K. 394/1 uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.