muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22816, Karar No: 2016/2702, Tarih: 18.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/22816 E.  ,  2016/2702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ... vd. arasındaki davada... Sulh Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay’ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 04.11.2014 günlü ve 2013/719-2014/697 sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2015 gün ve Hukuk-367777 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili tarafından açılan davada, davalının ödemediği iddia edilen apartman ortak gider ödemeleri için .. İcra Müdürlüğünün 2013/3404 sayılı dosyası ile başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesinin istendiği, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildiği ve hükmün kesin olduğu anlaşılmıştır.

05/07/2012 tarih ve 28344 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun’un 11. maddesi ile 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 67. maddesindeki yüzde kırk oranı yüzde yirmisi olarak değiştirildiği, somut olayda icra takibinin 05/07/2012 tarihinden sonra başlatıldığı gözönüne alındığında, davalı borçlu aleyhine yüzde kırk oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Bu itibarla yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.'nun 427. maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 18.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5537, Karar No: 2018/1870, Tarih: 13.03.2018

**14. Hukuk Dairesi         2017/5537 E.  ,  2018/1870 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.01.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde tazminat talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.07.2017 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili, duruşmasız olarak temyizi ise davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 13.03.2018 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenin sözlü açıklaması dinlendi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan ve karar başlığında Tüketici Mahkemesi yazılmamasının mahalinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinden olduğu anlaşılmış olmasına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2016/7052, Karar No: 2016/10931, Tarih: 19.09.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/7052 E.  ,  2016/10931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davacının davalıların babası olduğunu,maddi desteklerine ihtiyacı olduğunu ileri sürerek aylık 750.00'şer TL yardım nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, cevap dilekçeleri ile; nafaka ödeyecek gelirlerinin bulunmadığını,davacının boşandığı eşine halen nafaka ödediğini belirtmişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne; davalı ...'nın aylık 350.00 TL yardım nafakası ödemesine, diğer davalılar yönünden açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.'nun 364/1.maddesinde; "Herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür".

TMK.'nun 365/2 maddesinde; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemesi yer almaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Ne var ki; bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde TMK.'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda; davacının emekli maaşı aldığı, 1.432.36 TL olan maaşının 207.20 TL bölümünün nafaka ödemesi için kesildiği, davacının boşandığı eşine yoksulluk nafakası ödediği, kira ödemediği,yeniden evlendiği tespit edilmiştir.

Somut olayda; davacının emekli maaşı aldığı, 1.432.36 TL olan maaşının 207.20 TL bölümünün nafaka ödemesi için kesildiği, davacının boşandığı eşine yoksulluk nafakası ödediği, kira ödemediği,yeniden evlendiği tespit edilmiştir.

Davacı, boşandığı eşine yoksulluk nafakası ödeyecek gelire sahip olduğuna göre yardım nafakasına muhtaç durumda değildir, yardım nafakasının takdir edilmesini gerektiren yasal koşullar somut olayda gerçekleşmemiştir. Diğer anlatım ile geçim sıkıntısı çektiğini iddia eden davacı, ödediği yoksulluk nafakasının kaldırılması için dava açmadığına göre açılan yardım nafakası davasının da yasal koşullar oluşmadığından reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12239, Karar No: 2024/5314, Tarih: 11.07.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/12239 E.  ,  2024/5314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/849 E., 2021/2895 K.

SUÇ : Kasten yaralama, görevli memura direnme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Red-Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Katılan ... vekilinin sanık ... hakkında görevli memura direnme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında görevli memura direnme suçundan ve sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.01.2020 tarihli ve 2017/190 Esas, 2020/54 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında görevli memura direnme ve sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 12.11.2021 tarihli ve 2020/849 Esas, 2021/2895 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde;

a. Sanık ... hakkında görevli memura karşı direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1,3-e, 87/1-c-son ve 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar Selman ve Tolga hakkında üst sınırdan cezalandırma yapılmasına ilişkindir.

2. Sanık ... ve Selman müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık ... hakkında kurulan hükümde, eksik incelemeye, beraat kararı verilmesine, sanık ... hakkında eksik kovuşturmaya, beraat kararı verilmesine ve takdîri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar Selman ve Tolga hakkında üst sınırdan cezalandırma yapılmasına ilişkindir.

2. Sanık ... ve Selman müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık ... hakkında kurulan hükümde, eksik incelemeye, beraat kararı verilmesine, sanık ... hakkında eksik kovuşturmaya, beraat kararı verilmesine ve takdîri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olay tarihinde... İlçesi ...Mahallesi ...mevkiinde bahar şenliği yapıldığı, piknik alanında 500-600 kadar kişi olup bazılarının alkol alıp halay çekerek eğlendiği, saat 18.00 civarında katılan ... ve yeğeni ...'nun ele geçirilemeyen av tüfekleri ile havaya ateş ettikleri, orada bulunan ve önceye dayalı husumeti olan sanık ...'ün ... ve...'a; "Havaya ateş etmeyin, etrafta çoluk çocuk var." demesi üzerine ...'nın karşılık vermediği ancak...'ın hakaret ederek karşılık vermesi üzerine tartışmanın kavgaya dönüştüğü, ...'ün bira satışı yapması nedeniyle olay yerinden eline aldığı bira kasası ile katılan ...'nun kafasına vurduğu, yere düşen...'a olay yerine gelen sanıklar ...'ün tabanca kabzası ile ...'ın bira şişesi ile vurdukları, yeğeni ...'nın amcasını kurtarmaya çalıştığı, sanık ...'ün de piknik yerinde sanık ... ile beraber olduğu ve kalabalığa doğru geldikleri, kavgayı gören sanık ...'ın da yerde yatan katılana tekme ile vurduğu, kalabalıkta yerde yatan...'a tekme atan genç birilerinin olması üzerine kalabalığı kontrol altına alamadıklarından jandarma görevlisi katılan ...'ın yerde yatan...'ın üzerine kapanarak onu korumaya çalıştığı, bu esnada arkasında sanık ... ve ...'ün bulunduğu, sanık ...'nın katılan ...'ın sırtına tekme atarak onu basit tıbbî müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı, katılan ...'ın ise basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek, burnunda çok parçalı kırık oluşacak, kırığın hayat fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkileyecek ve burun üzerindeki yaraların yüzde sabit iz niteliğinde olacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, Bölge Adliye Mahkemesinin ceza miktarının belirlenmesine ilişkin uygulamasının isabetli olduğu, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, suç vasfının belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanık ... hakkında takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından katılan ... vekili ve sanıklar Tolga ve Selman müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

1. Katılan ... vekilinin sanık ... hakkında görevli memura direnme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik, 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanık ... hakkında görevli memura direnme suçundan ve sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 12.11.2021 tarihli ve 2020/849 Esas, 2021/2895 Karar sayılı kararında katılan ... vekili, sanık ... ve Tolga müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14883, Karar No: 2012/13517, Tarih: 12.07.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14883 E.  ,  2012/13517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kabul edilen tarihler arasında 6111 sayılı prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki yasaya göre hesap edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, 6111 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Kanun'dan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebini, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ettiği anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 12.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4485, Karar No: 2015/2448, Tarih: 02.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4485 E.  ,  2015/2448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 27/02/2012 tarihli dava dilekçesi ile dava konusu ...Köyü 102 ada 321 parsel sayılı, 61,78 m2 yüzölçümlü taşınmazın kadastro çalışmaları sonucu davalı adına tespit edildiğini, buna karşın taşınmazın öncesinin taşlık kayalık çalılık ve makiliklerle kaplı devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ve zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığını ileri sürerek, davalı adına yapılan tespitin iptali ile dava konusu taşınmazın Hazine adına tapuya tescil edilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davanın reddi ile dava konusu 102 ada 321 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanun ile eklenen geçici 8. madde gereği yapılan kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 1956 yılında tapulama çalışmaları yapılmış ve dava konusu taşınmaz tespit harici bırakılmıştır. 19.11.1974 tarihinde ilân edilen; 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde çalışmaları ve 21.03.2002 tarihinde ilân edilen 6831 sayılı Kanunun değişik 2/B madde uygulama çalışmaları bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 02/04/2015

gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2754, Karar No: 2020/1944, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/2754 E.  ,  2020/1944 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22688, Karar No: 2016/1766, Tarih: 09.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/22688 E.  ,  2016/1766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Dava dilekçesinde, soybağının reddi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı ... ile 28.09.2000 tarihli evliliklerinden .. adlarında altı çocuklarının dünyaya geldiğini, davalı eşin fuhuş yaptığının davacı tarafından öğrenilmesi üzerine müşterek çocukların nesebi hususunda tereddüte düşüldüğünü ileri sürerek bu çocukların soybağının reddine karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının 28.09.2000 tarihinde davalı ... ile evlendiği ve ondan 04.07.2014 tarihinde boşandığı, evlilik birliği devam ederken 15.01.2002 de .. 23.05.2004 de ... 25.09.2005 de ..., 15.03.2007 de , 05.05.2009 da ..ve 02.05.2011 de... adlı çocukların dünyaya geldiği, davalı ...'in yaşam tarzına ilişkin aldığı duyumlar üzerine davacının çocukların nesebi konusunda şüpheye düşerek eldeki soybağının reddi davasını açtığı, yargılama sırasında DNA incelemesine esas gerekli örneklerin alındığı, uyarılara rağmen kesin süre içinde davacının bilirkişi rapor ücretini yatırmadığı, buna bağlı olarak ... Kurumu'nun rapor düzenleyememesi üzerine mahkemece ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dava, Türk Medeni Kanunu'nun 286 vd. maddelerine dayalı olarak açılan soybağının reddi istemine ilişkindir. Kamu düzeni ile yakından ilgili olan bu tür davalarda, Türk Medeni Kanunu'nun 284. maddesinde belirtilen koşullar saklı kalmak kaydıyla, Hukuk Muhakemeleri Kanunu uygulanır. Anılan madde uyarınca, hakim maddi olguları re’sen araştırır ve kanıtları serbestçe takdir eder. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 325.maddesi uyarınca tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edemeyeceği dava ve işlerde, hâkim tarafından re'sen başvurulan deliller için gereken giderlerin, bir haftalık süre içinde taraflardan birisi veya belirtilecek oranda her ikisi tarafından ödenmesine karar verilir. Belirlenen süre içinde bu işlemlere ait giderleri karşılayacak miktarda avans yatırılmazsa, ileride bu gideri ödemesi gereken taraftan alınmak üzere Hazineden ödenmesine hükmedilir.

Yukarıda gösterilen yasal düzenlemeler ve yapılan açıklamalar dikkate alındığında, soybağının reddi davasında re'sen başvurulan deliller arasında yer alan DNA incelemesi için gereken giderlerin mahkemece belirlenen süre içinde taraflarca yatırılmazsa, ileride bu gideri ödemesi gereken taraftan alınmak üzere Hazineden ödenmesine hükmedilmek suretiyle DNA testi yaptırılıp alınacak rapor doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde DNA giderinin yatırılmaması gerekçesi ile davanın reddedilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.