muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/98, Karar No: 2018/692, Tarih: 25.12.2018

Bu açıklamalar ışığında ön soruna ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Yerel Mahkemece katılana tefhim olunan hükümde, karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz süresi tefhimden itibaren başlamak üzere bir hafta olduğu hâlde, kanun yolu bildiriminin katılana “... tebliğden itibaren 7 gün içinde mahkememize verilecek bir dilekçe veya tutanağa geçirilmek kaydıyla zabıt katibine bulunulacak beyanla ... temyiz yolu açık olan karar açıkça okundu ana çizgileriyle anlatıldı” şeklinde yapıldığı anlaşılmış olup, tefhim edilen hükümde temyiz süresinin tebliğden itibaren başlayacağının belirtilmesi nedeniyle temyiz süresinin başlangıcı yönünden kanun yolu bildirimi açıkça yanıltıcı niteliktedir. Bu nedenle hükmün katılana, kanun yolunu tam ve doğru şekilde gösterir açıklamalı şerh içeren tebligat evrakı ile usulünce tebliğ edilerek temyiz süresinin başlatılması, kararın katılan tarafından temyiz edilmemesi halinde sadece sanık müdafisinin temyiziyle sınırlı olarak sonuçlandırılması; katılan tarafından temyiz edilmesi durumunda ise ek tebliğname düzenlemesi sağlanıp temyiz istemlerinin birlikte ve tek seferde incelenerek temyiz davasının sonuçlandırılmasının gerektiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının değişik gerekçeyle kabulüne, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 24.03.2014 tarih ve 4590-3825 sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, Çemişgezek Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2010 tarih ve 26-14 sayılı hükmünün, katılana kanun yolunu tam ve doğru şekilde gösterir açıklamalı şerh içeren tebligat evrakı ile usulünce tebliğinin sağlanması için tevdi kararı verilmesi amacıyla Yargıtay 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 24.03.2014 tarih ve 4590-3825 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, Çemişgezek Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2010 tarih ve 26-14 sayılı hükmünün katılan ... Yıldırım'a usulünce tebliğinin sağlanması için tevdi kararı verilmesi amacıyla dosyanın Yargıtay 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 25.12.2018 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7117, Karar No: 2017/18200, Tarih: 14.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/7117 E.  ,  2017/18200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ... Konfeksiyon işyerinde 26/01/2001 tarihinden itibaren çalışmakta iken iş sözleşmesini, fazla mesai ücretlerinin eksik ödemesi, belgeler imzalatılması, çalışma koşullarının sağlanmaması, sigorta primlerinin eksik yatırılması nedeni ile 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/II maddesi uyarınca dava tarihi olan 30.10.2009 tarihinde haklı nedenle feshettiğini belirterek, hizmet tespiti yanında davacının hak ettiği kıdem tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Hizmet tespiti davası tefrik edilmiş ve sonuçlanmıştır.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının şirkette 11/08/2006 tarihinden itibaren çalışmakta iken, ekonomik kriz gereği işyerinde kısa çalışma uygulanacağının 01/06/2009 tarihinde ilanen duyurulduğu ve ÇSGB. Nca 01/06/2009-28/11/2009 tarihleri arasında Kısa Çalışma Uygulama izni verilmiş olmasına ve Kısa Çalışmanın yürürlüğe konulmuş olmasına rağmen davalı işverenin 02/11/2009 tarihinde kısa çalışmaya son vererek tüm işçileri işbaşına çağırdığını, davacı dışında diğer işçilerin 02/11/2009 tarihinde işbaşı yapmalarına rağmen davacının, işbaşı yapmadığını, ertesi günde de gelmediğinden iş sözleşmesinin 04/11/2009 tarihinde haklı nedenle tazminatsız feshedildiğini, davacının henüz yararlandığı Kısa Çalışma dönemi sonlanmadan açtığı davanın dinlenemeyeceğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının davalı işyerinde, 3 yıl 1 Ay 21 gün çalıştığı, mahkememizin 2014/134 Esas, 2014/555 Karar sayılı ilamı ile davacının hizmet tespiti davasının reddine kararı verildiği, hükmün Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiği, işveren tarafından 01/06/2009 - 30/11/2009 tarihleri arasında işyerinde çalışmaya 6 ay süreyle geçici olarak ara verileceğinin Kuruma bildirildiği, davacının Kısa Çalışma Uygulamasının sonlanması üzerine yapılan çağrıya rağmen işbaşı yapmadığı, kısa çalışma uygulaması sonlanmadan dava açtığı ve kıdem tazminatı talebinde bulunduğu, kısa çalışma ödeneği alan davacının, Kısa Çalışma Ödeneği uygulamasından dolayı iş sözleşmesini haklı nedenle fesih etmesinin mümkün olamayacağı zira bu dönemde Türkiye İş Kurumundan, işsizlik sigorta fonunda biriken miktardan aktarılan fon hesabından ücret aldığı ve Türkiye İş Kurumu tarafından kısa çalışma dönemi için SGK prim ödemesinin yapılması gerektiği, bu nedenlerle davacının iş akdinin fesih etmesinde haklı olmadığı, kıdem tazminatı talebinde bulunamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Temel uyuşmazlık davacı işçinin iş sözleşmesini feshetmesi haklı nedene dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır. Davacı fesih sebebi olarak dava dilekçesinde açıkça fazla mesai ücretlerinin eksik ödenmesi, primlerinin eksik yatırılması, bir takım belgelerin imzalatılması ve uygun çalışma koşullarının sağlanmamasına dayanmıştır. Davacı taraf fesih sebebi olarak kısa çalışma ödeneği uygulaması yapılması nedenine dayanmamıştır. Öncelikle maddi vakıa olarak bu olgu belirtilmediğinden mahkemece bu nedenle iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından feshedildiği ve bu feshin haklı nedene dayanmadığı yönündeki gerekçesi yerinde değildir.

Davacı fesih sebebi olarak ücretlerin eksik ödenmesi, primlerin eksik bildirilmesi, bazı evrakların imzalatılması ve uygun çalışma koşullarının sağlanmaması nedenlerine dayanmıştır. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24. maddesinin II. fıkrasının e ve f bentlerinde ücretlerin sözleşme ve yasa hükümlerine göre ödenmemesi ve çalışma koşullarının sağlanmaması işçiye haklı fesih hakkı vereceği belirtilmiştir. Dinlenen tanık anlatımları ile aynı tarihte ve aynı nedenle iş sözleşmesini fesheden işçilerin açtıkları davada fazla mesai yapıldığı, çalışma koşullarının zorlaştırıldığı ve düzensiz olduğu, fazla mesai ücretlerinin ödenmediği anlaşılmaktadır(... 4. İş Mahkemesi 2013/44,45 ve 47 Esaslar. Dairemizin 2017/6582, 6502 ve 6503 Esaslarda incelendi). Diğer taraftan davacının dava açması ve dava dilekçesinin tebliği üzerine işverenin kısa çalışma uygulamasına son vererek davacı işçiyi işe davet ettiği de anlaşılmaktadır.

Davacı iş sözleşmesini ücretlerinin yasaya ve sözleşmeye uygun ödenmemesi, çalışma koşullarının zorluğu nedeni ile haklı nedenle feshetmiştir. Kıdem tazminatı isteğinin kabulü gerekirken, yazılı ve hatalı gerekçe ile reddi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5533, Karar No: 2010/12560, Tarih: 30.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5533 E.  ,  2010/12560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6178, Karar No: 2008/727, Tarih: 04.02.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/6178 E.  ,  2008/727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ...Deri San. ve Tic. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında üç adet finansal kiralama sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye konu malların davalıya teslim edildiğini ancak kira bedellerinin zamanında ödenmemesi üzerine ihtar çekilerek 60 günlük süre verildiğini, bu sürede de ödeme yapılmaması üzerine sözleşmenin feshedilerek malların iadesinin istendiğini, ancak verilen 5 günlük sürede malların iade edilmediğini, davadan önce malların müvekkiline iadesi yolunda ihtiyati tedbir kararı verildiğini belirterek verilen tedbir kararının karar kesinleşinceye kadar devamına ve malların davalılardan alınarak müvekkiline iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalı şirketçe kira borçlarının ödenmediği, davacının sözleşmeyi haklı nedenlere dayalı olarak feshettiği gerekçeleriyle davalı şirket hakkındaki davanın kabulüne finansal kiralama sözleşmesine konu malların davacı şirkete teslimine, diğer davalıların sözleşmeyi kefil olarak imzaladıkları, kendilerine teslim edilen herhangi bir mal bulunmadığı gerekçeleriyle davalıla...ve... hakkındaki davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davalı ...Deri San. Tic. Ltd. Şti vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılardan ...Deri San. Tic. Ltd. Şti vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 04.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7675, Karar No: 2021/5371, Tarih: 29.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7675 E.  ,  2021/5371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BİLECİK 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 29/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6082, Karar No: 2011/6225, Tarih: 25.10.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/6082 E.  ,  2011/6225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek ve izinsiz silah taşımak suçlarından sanık ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81/1, 29/1, 62/1 maddeleri gereğince hükümlülüğüne, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan uyarlama talebinin reddine dair (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.06.2010 gün ve 172/160 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 448, 51/1, 59, 31, 33; 6136 sayılı Yasanın 15/1, 765 sayılı TCK.nun 59 ve 647 sayılı Kanunun 4. Maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümlerde isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, adam öldürme suçundan yeniden kurulan hüküm ile 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan uyarlama isteminin reddine dair hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 25.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14421, Karar No: 2022/2551, Tarih: 03.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/14421 E.  ,  2022/2551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet: Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi, 07/12/2016 tarih, 2016/74 esas ve 2016/279 karar İstinaf başvurusunun esastan reddi: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi, 23/01/2017 tarih, 2017/71 esas ve 2017/73 karar

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükümden sonra UYAP sistemi üzerinden MERNİS'ten alınarak dosyasına konulan nüfus kayıt örneğinde, sanığın 04/12/2021 tarihinde öldüğünün belirtilmesi karşısında; bu hususun araştırılarak, ölmüş olduğunun tespiti halinde hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, dosyanın Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, karardan bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine, 03/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20686, Karar No: 2021/13698, Tarih: 27.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/20686 E.  ,  2021/13698 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na muhalefet etmekten kabahatli ...hakkında 2.605,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair ... İl Emniyet Müdürlüğü Küçükçekmece Trafik Denetleme Büro Amirliğinin 11/04/2020 tarihli ve MA 54660942 sayılı idari para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin KÜÇÜKÇEKMECE 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 26/10/2020 tarihli ve 2020/3191 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 03/05/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22/06/2021 tarihli ve KYB. 2021/68970 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Kabahatlinin sürücü belgesiz araç kullanılmasına izin verdiğinden bahisle hakkında idari para cezası karar tutanağı tanzim edilmesi üzerine, kabahatli vekilinin başvuru dilekçesinde olay günü sürücü belgesi olmadan araç kullandığı iddia edilen ...'un geçerli uluslararası sürücü belgesinin mevcut olduğu, olay tarihinde de geçerliliğini koruduğu hususlarının belirtildiği ve dilekçesine ek olarak sürücü belgesinin nüshasını eklemesine rağmen, Küçükçekmece 1. Sulh Ceza Hakimliğince sadece idari yaptırım kararının usul ve yasaya uygun olduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiş ise de;

2918 sayılı Kanunun 36. Maddesinde yer alan "Motorlu araçların, sürücü belgesi sahibi olmayan kişiler tarafından karayollarında sürülmesi ve sürülmesine izin verilmesi yasaktır. Araçlar, Yönetmelikte sınıfları belirtilen sürücü belgelerine sahip sürücüler ile çok taraflı anlaşmalara göre sürücü belgesi bulunan veya geçerli uluslararası sürücü belgesi olan kişilerce sürülebilir. Buna göre; a) Sürücü belgesi olmayanların, b) Mahkemelerce veya Cumhuriyet savcılıklarınca ya da bu Kanunda belirtilen yetkililerce sürücü belgesi geçici olarak ya da tedbiren geri alınanların, c) Sürücü belgesi iptal edilenlerin, araç kullanarak trafiğe çıktıklarının tespiti hâlinde, bu kişilere ... Türk Lirası idarî para cezası verilir. Ayrıca, aracın sürücü belgesiz kişilerce sürülmesine izin veren araç sahibine de tescil plakası üzerinden aynı miktarda idari para cezası verilir." şeklindeki, yine aynı Kanunun 39/1. maddesinde yer alan "Sürücü belgesi sahiplerinin, sürücü belgelerinin sınıfına göre sürmeye yetkili oldukları araçlar ile Türk vatandaşlarının ve yabancıların dış ülkelerden aldıkları sürücü belgelerinin ülkemiz sürücü belgeleri ile değiştirilmesine ve dış ülkelerden aldıkları sürücü belgeleriyle ülkemizde araç kullanmalarına ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir." şeklindeki ve aynı maddenin 4. fıkrasında yer alan "dış ülkelerden aldıkları sürücü belgeleri ile yönetmelikte belirtilen süre ve şartlara aykırı olarak araç kullananlar hakkında her seferinde ... Türk Lirası idari para cezası verilir." şeklindeki düzenlemeler ile, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 88. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan "1) Dış ülkelerden alınan sürücü belgeleri ile ülkemize giriş yapıldığı tarihten itibaren en fazla altı ay süreyle araç kullanılabilir. 2) Altı ayın sonunda ülkemizde araç kullanılabilmesi için dış ülkelerden alınan sürücü belgelerinin ülkemiz sürücü belgesi ile değiştirilmesi zorunludur.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde;

Dosya kapsamına göre, dış ülkelerden alınan sürücü belgelerinin yurda giriş tarihinden itibaren ancak 6 ay kullanılabileceği, 6 ayın sonunda ise ülkemiz sürücü belgeleri ile değiştirilmesinin zorunlu olduğu, bu düzenlemeler aksine davrananlar aleyhine ise 2918 sayılı Kanunnun 39/4. maddesi uyarınca idari para cezası uygulanması gerektiği nazara alındığında, kabahatlinin ülkeye giriş tarihi ve bu tarih üzerinden idari para cezası uygulandığı tarihe kadar 6 ay sürenin tamamlanıp tamamlanmadığı hususunun Hakimlik tarafından tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 26/3. maddesinin “Araçların dışında bulundurulması zorunlu işaretlerden başka, araçlara; reklam, yazı, işaret, resim, şekil, sembol, ilan, flama, bayrak ve benzerlerinin takılması, yazılması, sesli ve ışıklı donanımların bulundurulması ve izin verilmesine dair esas ve usuller ile diğer hususlar İçişleri Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikte gösterilir.” şeklinde olduğu, bu maddenin uygulanmasına yönelik düzenlemeleri içeren Araçların Satış, Devir ve Tescil Hizmetlerinin Yürütülmesi Hakkında Yönetmeliğin 22/1. maddesinde ise aracın rengine ilişkin değişikliklerin tescili için otuz günlük süre öngörüldüğü, kabahatli tarafından dosyaya sunulan faturaya göre de aracın 31.03.2020 tarihinde su firmasının logosu ile kaplandığı anlaşılmakla, kabahatliye idari para cezasının uygulandığı 11.04.2020 tarihi itibariyle bu değişikliğin tescili için tanınan otuz günlük sürenin dolmadığı, dolayısıyla kabahatin oluşmayacağı,

Hususunda da kanun yararına bozma isteminde bulunup bulunulmayacağının değerlendirilmesi için Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 27/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.