muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8403, Karar No: 2025/9367, Tarih: 20.05.2025

Gerek Anayasa gerekse Sözleşme hükümlerine uygun davranılmaması, devletin pozitif ve negatif yükümlülüklerine aykırı hareket etmesi anlamına gelebilecektir. Zira, negatif yükümlülük kapsamında yetkili makamlar, zorunlu olmadıkça ifadenin açıklanmasını ve yayılmasını yasaklamamalı ve yaptırımlara tabi tutmamalı; pozitif yükümlülük kapsamında ise ifade özgürlüğünün gerçek ve etkili korunması için gereken tedbirleri almalı ve denge unsurunu sağlamalıdırlar. Aksi takdirde AİHM, kişinin ... ve itibarının haksız bir saldırı altında olmasına rağmen ulusal mahkemeler tarafından gereken ölçüde korunmadığı gerekçesiyle AİHS'nin 8. maddesi açısından ihlal kararı verebilmektedir. Zira AİHM açısından, başvuranların özel hayata saygı hakkı ve ifade özgürlüğü eşit derecede önemlidir. Denge unsurunun sağlanmasında içtihatlara göre göz önünde bulundurulması gereken ... ilkeler ise, başvuruya konu ifadelerin kamu yararına ilişkin tartışmaya katkısı, ifade sahibinin tanınırlığı ve daha önceki tutumları, ifadenin içeriği, şekli ve etkileridir.

AİHM, birçok içtihadında Sözleşme’nin 10. maddesinin sadece ifade edilen düşünce veya bilginin esasını değil, aynı zamanda bunların aktarılma biçimlerini de güvence altına aldığını belirtmiştir. Bu anlamda, AİHM içtihatlarında, basın, toplumun sözcülerinden biri olarak kabul edilmekte ve herkesin kamuoyunu ilgilendiren bilgileri edinme hakkı bulunduğu düşüncesiyle, kamuoyunu ilgilendiren konulara dair bilgi ve fikirleri vermeyi sağlayan basın özgürlüğüne ayrı bir önem atfedilmektedir. AİHM’e göre, öncelikle ifadelerin bir olgu isnadı mı yoksa değer yargısı mı olduğu belirlenmelidir. Zira olgu isnadı kanıtlanabilir bir husus iken, bir değer yargısının kanıtlanmasının istenmesi dahi ifade özgürlüğüne müdahale sayılabilecektir.

Yargılamaya konu olan ifadeler eğer bir değer yargısı içermekte ve somut bir olgu isnadından bahsedilemeyecekse, değer yargılarını destekleyecek 'yeterli bir altyapının' mevcut olup olmadığı AİHM tarafından göz önünde bulundurulmaktadır. Zira değer yargılarının dahi belli düzeyde olgusal ... içermesi gerektiği kabul edilmektedir. Öte yandan, hiçbir veriye dayanmayan ve hiçbir altyapısı bulunmayan bir değer yargısı AİHM tarafından da ifade özgürlüğü sınırları içerisinde kabul görmemektedir.

Sonuç olarak, gerçek dışı olgulara dayalı iddia olarak nitelenen açıklamalar bakımından AİHM, başvurucuların bu tür ifadelerin ortaya konulmasından ve yayınlanmasından sorumlu olup olmadıklarını ve bu tür bilgilerle diğer kişileri aldatmayı amaçlayıp amaçlamadıklarını dikkate almaktadır.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Dabrowski/Polonya davasında, bir gazeteci yerel bir siyasetçi ile ilgili devam etmekte olan ceza yargılamasına dair yazdığı yazıların gazetede yayınlanmasının ardından hakaret suçundan mahkûm olmuştur. Başvuran, hakaret ettiği iddia edilen belediye başkanının, hırsızlık suçundan ceza almasının ardından 'soyguncu belediye başkanı' olarak tanımlamıştır. AİHM, bu başvuruda, 10. maddenin ihlal edildiğine karar verirken, gazetecinin bir dereceye kadar abartma hakkına sahip olmasına ve belediye başkanının kamuya mal olmuş bir kişi olarak, bazıları olgusal temelden yoksun olmayan değer yargısı olarak değerlendirilebilecek eleştirilere karşı, daha fazla hoşgörü göstermek zorunda olmasına özel bir ağırlık vermiştir. (Dabrowski /Polonya, 18235/02, 19/12/2006)

Lingens/Avusturya davasına konu olan olayda ise, Avusturya’da 1975 yılında yapılan seçimlerden sonra, bir gazeteci olan başvuran Lingens, geçmişinde Nazi faaliyetleri bulunan bir siyasetçi ile koalisyon kuracağını açıklayan Federal Şansölye Bruno Kereiski’yi eleştiren yazılarında, “ahlaksızca”, “yüz kızartıcı”, “en adi türden fırsatçılık” ifadelerine yer vermiştir. Başvuranın para cezasına mahkum olduğu bu davada AİHM, politikacıların kendilerine yöneltilen ağır eleştirilere tahammül etmek durumunda olduğunu vurgulamış ve ifade özgürlüğünün ihlal edildiği sonucuna varmıştır. AİHM, içtihatlarını tekrar ederek, siyasetçilerin eleştirilere özel kişilerden daha fazla hoşgörü göstermesi gerektiği ilkesine dayanmış ve mahkûmiyetin ifade özgürlüğüne orantısız bir müdahale oluşturduğuna hükmetmiştir. Hararetli siyasi tartışmaların yaşandığı bir arka plan ışığında, başvurucunun açıklamaları, saldırgan olmakla birlikte hakaret niteliğinde görülmemiştir (Lingens/Avusturya, 9815/82, 08/07/1986)

Eon/Fransa davasında AİHM, bir siyasî eylemcinin, 2008 yılında Fransa Cumhurbaşkanı‘nın ziyareti sırasında, Cumhurbaşkanı korteji geçmek üzereyken, üzerinde “Defol git, salak herif” yazılı bir pankart açarak Fransa Cumhurbaşkanı’na hakaret etmekten hüküm giymesini incelemiştir. AİHM, bu içtihadında yerginin, pek çok kez, özünde var olan abartma ve saptırma vasıfları yoluyla, doğal olarak kışkırtmayı ve galeyana getirmeyi amaçlayan bir sanatsal ifade ve toplumsal eleştiri biçimi olduğunu belirttikten sonra, ceza verilmesinin, güncel konular hakkında yergi niteliğinde ortaya konulan ifade biçimleri üzerinde bir soğutma etkisi yapmasının mümkün olduğu ifade edilmiştir. Bu tür ifade biçimlerinin kendisi, kamu menfaatini ilgilendiren sorunların serbestçe tartışılmasında oldukça önemli bir rol oynayabilmektedir ki; serbest tartışma olmadan demokratik toplum mümkün olamaz. (Eon/ Fransa, 26118/10, 14/03/2013)

Açıklamalar ışığında, somut olayda; sanığın katılana yönelik eyleminin, katılanın ..., ... ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, eleştiri niteliğinde olduğu anlaşılmıştır. Aksi düşünce, suçla korunmak istenen değeri ölçüsüz bir şekilde genişletmek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebilecektir. Bu itibarla, hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Sarayköy Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2546, Karar No: 2023/259, Tarih: 24.01.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/2546 E.  ,  2023/259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler

incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; çekişmeli taşınmazın müvekkili tarafından satın alındığını ve 40 yılı aşkın süredir zilyetliğinde bulunduğunu ileri sürerek, taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile müvekkili adına tapuya tescili istemiyle dava açmış, yargılama sırasında ise talebinin kullanıcı şerhine yönelik olduğunu, dava dilekçesini bu şekilde düzelterek ıslah ettiğini belirtip, taşınmazın kullanıcısının müvekkili olduğunun tespiti ile bu hususun tapu kaydının beyanlar hanesine şerh verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; davanın husumet ve görev yönünden reddine karar verilmesini

istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “çekişmeli taşınmazın 2/B niteliği ile orman sınırları dışına çıkarıldığını ve eylemli orman olmadığını, taşınmazın tespit tarihinden önce ve tespit tarihi itibariyle şahıs ve şirketlere kiraya vermek suretiyle davacının zilyetliğinde bulunduğu" gerekçesiyle davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tespit gibi Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, beyanlar hanesine, taşınmazın davacı ...’in kullanımında ve üzerinde bulunan üzeri saç örtü ile kaplanmış 2 adet inşai bina ve 2 adet ağacın bu kişiye ait olduğuna dair şerh yazılmasına” karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde; hükme dayanak alınan bilirkişi raporunun yeterli araştırma yapılmadan eksik inceleme sonucu hazırlandığını, uydu görüntülerinde taşınmazın emek ve masraf sarf edilerek kullanılmadığının anlaşıldığını, taşınmaz üzerinde imar-ihya faaliyetlerinin olmadığını ve zilyetlik şartlarının oluşmadığını belirterek, yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde; hükme dayanak alınan bilirkişi raporunun yeterli araştırma yapılmadan eksik inceleme sonucu hazırlandığını, uydu görüntülerinde taşınmazın emek ve masraf sarf edilerek kullanılmadığının anlaşıldığını, taşınmaz üzerinde imar-ihya faaliyetlerinin olmadığını ve zilyetlik şartlarının oluşmadığını belirterek, yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “çekişmeli taşınmazın kadastro tespit tarihi ve öncesi itibariyle davacının kullanımında olduğunu ve bu yönüyle İlk Derece Mahkemesinin davanın kabulüne ilişkin kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu” gerekçesiyle davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kullanım kadastrosu sırasında çekişmeli taşınmazın davacının kullanımında bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371'inci maddeleri, 3402 sayılı Kanun’a 5831 sayılı Kanun’un 8'inci maddesi ile eklenen Ek-4'üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Kullanım kadastrosu sırasında ... ili, Gaziemir ilçesi, Atıfbey Mahallesi çalışma alanında bulunan 12195 ada 4 parsel sayılı 252,09 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Kanun’un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan alanda kaldığı şerhi yazılarak, arsa vasfıyla davalı Hazine adına tespit edilmiştir.

2.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371'inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı Hazine vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370'inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,24.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19963, Karar No: 2015/4750, Tarih: 10.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/19963 E.  ,  2015/4750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan ... vekili ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası nedeniyle sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava ehliyeti, gerçek ve tüzel kişinin kendisinin veya yetkili kılacağı bir temsilci veya vekil aracılığı ile bir davayı takip etme ve usuli işlemlerini yapabilme ehliyetidir. Dava ehliyeti dava şartlarından olup davaya bakan hakim tarafından kendiliğinden gözönünde tutulması gerekir.

Limited şirketin tüzel kişiliği ticaret sicilinden silinmesi (terkini) ile sona erer. Fesih ve tasfiye işlemi, bir tüzel kişiliğin son bulmasını ifade eder. Tüzel kişiliğini kaybeden limited şirketlere davada husumet tevcih edilebilmesi için şirketin yeniden ihyasına gidilerek yargılamanın limited şirket tüzel kişiliğine karşı devamının sağlanması gerekmektedir. Taraf sıfatının bulunmaması halinde dava, sıfat yokluğundan (husumet yönünden) reddedilecektir.

Tüzel kişiliği sona eren şirketin ihyası için tasfiye memuru ile Ticaret Sicili'ne husumet yöneltilerek görevli Asliye Ticaret Mahkemesi'nde ayrı bir dava açılması için davacı tarafa HMK'nın 52. ve 54. maddeleri hükümleri uyarınca uygun bir önel verilmelidir. Dava açıldığı, takdirde ve alınacak sonuca göre eldeki davaya devam edebilme olanağı bulunduğu belirlendiğinde, tüzel kişiliğe tebligat yapılarak, usulüne uygun şekilde taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilerek davanın sonuçlandırılması gerekir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalı ... Deri Mal. San. Ve Tic. Ltd. Şti. Vekili Av. ...'ın gerekçeli kararın bila teblig iadesi ile birlikte sunduğu Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nin 28.07.2010 tarihli 7616 sayısında davalı şirketin 22.06.2009 tarihinde tasfiyeye girdiği ve tasfiye kararının 23.06.2009 tarihinde tescil edildiği belirtilerek, alacaklılara yapılan üçüncü ilanın üzerinden bir yıl geçtiğinden tasfiyenin sonuçlandırılması ile bilançonun kabul edilmesine ve tasfiye memerunun ibra edilmesine karar verildiğinin ilan edildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davalı şirketin tasfiyeye girdiğinin anlaşılmasına göre, tasfiye işleminin neticelenip neticelenmediğinin araştırılarak, neticelenmemişse tasfiye memuruna dava dilekçesinin tebliğ edilmesi, tasfiye işlemi tamamlanarak şirketin sicilden terkin edildiğinin anlaşılması halinde de açılan davada pasif husumetin kendisine yöneltilebilmesi için yukarıda açıklandığı üzere yeniden şirketin ihyasının sağlanması hususunda davacıya önel verilerek, neticesine göre karar verilmesi yerine, tüzel kişiliğinin sonlanıp sonlanmadığı anlaşılamayan ... Deri Mal. San. Ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine açılan davada yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Yapılacak iş, tasfiye işlemi neticelenmemiş ise tasfiye memuruna dava dilekçesinin tebliğ edilmesi, neticelenerek sicilden terkin işlemi yapılmış ise davalı limited şirket ile ilgili olarak ihyasını sağlamak üzere davacıya süre vermek, taraf teşkilini sağlamak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, temyiz eden davalı tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 10.03.2015 ününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6366, Karar No: 2023/7288, Tarih: 07.12.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/6366 E.  ,  2023/7288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/572 E., 2022/660 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret/Kabul - Karar Kaldırılarak Dava Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Amasya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/410 E., 2022/60 K.

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı DSİ vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalılar Hazine ve DSİ vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Amasya ili, Göynücek ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan 103 Ada 14 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında 33.600,00 m² yüz ölçümü ile davacı adına tespit edildiğini, yenileme çalışmaları sırasında taşınmazın yüz ölçümünün 33.380,87 m² olduğu tespit edilerek bir kısmının dere yatağı olarak tescil harici bırakıldığını, ancak davalı DSİ Genel Müdürlüğünün ıslah çalışması yapması sonrasında dava konusu alanın dere yatağı vasfının ortadan kalktığını, bu alan üzerinde davacı ... babasının 40 yılı aşkın süredir zilyetliği bulunup babasının ölümünden sonra taşınmazın davacıya kaldığını ileri sürerek davacı tarafından kullanılan tüm alanın davacı adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde; davaya konu taşınmazın tescil harici alanda bulunması nedeniyle davanın husumetten reddinin gerektiğini, davaya konu alanda tarım yapılmasının mümkün olmadığını ve dere yataklarının zilyetlikle edinilemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın tespit dışı bırakılma tarihinden itibaren makul süre içerisinde açılmadığını, dere yatağının zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini, davacı lehine iktisap şartlarının oluşmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın tespit dışı bırakılma tarihinden itibaren makul süre içerisinde açılmadığını, dere yatağının zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini, davacı lehine iktisap şartlarının oluşmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.07.2021 tarih ve 2019/20 Esas, 2021/349 Karar sayılı kararı ile; taşınmazın dere yatağı olduğu ve ekilip biçilmediği, 15-20 yıl önce yapılan servis yolunun dere yatağı olduğu, davacının taşınmazı yakın zamanda kullanmaya başladığı ve kullanmadan önce taşıma yoluyla toprak getirttiği, zilyetliğin kesintiye uğradığı ve zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davalılar Hazine ve DSİ lehine ayrı ayrı maktu vekalet ücretine hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı DSİ vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki iddiaların tanık beyanıyla ispatlandığını, davaya konu taşınmazın DSİ'nin ıslah çalışması öncesinde zaman zaman taştığını, fakat bu durumun davacı ... komşularının taşınmazlarındaki tarıma engel teşkil etmediğini, bilirkişi raporunda 2005 yılında tarım yapılmadığı belirtilmiş ise de bir taşınmazı malik sıfatıyla zilyetlikte bulundurmanın sadece tarım yapmak anlamına gelmediğini, taşınmazın davacının babasından beri uhdelerinde bulunduğunu, taşınmazın dere yatağı vasfının ortadan kalktığını, mahalli bilirkişilerle davacı arasındaki anlaşmazlıklar nedeniyle bu beyanlardaki aleyhe hususları kabul etmediğini, dinlenen tanık beyanları ile bilirkişi raporlarının çeliştiğini, uydu görüntülerinde imar-ihya çalışmalarının yapıldığı açık olmasına rağmen ziraat raporunda imar-ihya edilmediğine dair tespitin hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; vekalet ücretinin nispi olarak hesaplanması gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

3.Davalı DSİ vekili istinaf dilekçesinde özetle; vekalet ücretinin nispi olarak hesaplanması gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç