muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9935, Karar No: 2012/11993, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/9935 E.  ,  2012/11993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler gibi giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan tarla kirası ile faiz ve idari giderler düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporlarının hükme esas alınması,

2-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında iklim koşulları, arazinin topografik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan, ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5 olarak alınmaktadır.

Hal böyle iken bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %5 yerine %5,5 olarak kabul edilmesi,

3-Davanın niteliği gereği kendisini vekille temsil ettirmiş bulunan davalı taraf yararına da avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 10. maddesinin 11. fıkrasında, kamulaştırması yapılan taşınmaz mal tahsis edildiği kamu hizmeti itibarıyla sicile kaydı gerekmeyen bir niteliğe dönüşmüş ise istek halinde mahkemece sicil kaydının terkinine karar verilir hükmüne göre davacının istemi dikkate alınarak terkine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5736, Karar No: 2020/937, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/5736 E.  ,  2020/937 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16080, Karar No: 2011/14038, Tarih: 29.11.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/16080 E.  ,  2011/14038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında dere yatağını ekip biçtiği iddiasıyla idarece men kararı verilip usulen infaz edildikten sonra aynı yere ikinci kez tecavüz etmesi nedeniyle ikinci men kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, dere yatağının köylü tarafından ortaklaşa kullanıldığı da kanıtlanamadığına göre TCK'nun 154. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayıp eylemin 3091 sayılı Yasaya muhalefet suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 29.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15860, Karar No: 2006/18258, Tarih: 26.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15860 E.  ,  2006/18258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali istemine ilişkin davada ... Denizcilik İhtisas ile ... 3. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Liman hizmet ücretinden kaynaklanan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Yasasında görev hususunu düzenleyen 4. maddesinde 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Yasa ile eklenen son fıkrada “iş durumunun gerekli kaldığı yerlerde H.S.Y.K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu yasanın dördüncü kitabında yeralan ... hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulur. Bu mahkemelerin yargı çevresi H.S.Y.K tarafından belirlenir” hükmü yeralmaktadır.

T.T.Y.’nın eklenen metninden de anlaşıldığı gibi T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan 816 ila 1263 maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların ... hukukuna ilişkin olup, kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülmesi hususu tartışmasızdır.

Somut olayın T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan ... hukukundan kaynaklandığı, olayın çözümünde ... ilişkiye bakılması gerektiği, ... ilişkinin de ... hukukuna yönelik olduğu, Denizcilik İhtisas Mahkemesinin Yasa ile kurulduğu anlaşılmakla görevli mahkeme Denizcilik İhtisas Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Denizcilik İhtisas Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/12/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3076, Karar No: 2008/3343, Tarih: 12.05.2008

16. Hukuk Dairesi 2008/3076 E., 2008/3343 K.

**16. Hukuk Dairesi 2008/3076 E., 2008/3343 K.**

**- KADASTRO TESBİTİ**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 14 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 109 ada 125 parsel sayılı 348436,70 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı S....... S....., yasal süresi içinde çekişmeli taşınmazın bir bölümü aleyhine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi davalı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı S....... S..... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece ot biçmek suretiyle sürdürülen kullanımın zilyetlikle mülk edinmeyi sağlar nitelikte olmadığı ve hukuken değer taşımadığı kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de; yapılan değerlendirme 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesi hükümlerine uygun bulunmamaktadır. Yapılan keşif, uygulama, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları, düzenlenen fen ve zirai bilirkişi raporlarından çekişmeli taşınmazın fen bilirkişilerin ek rapor ve krokisinde (B) ve (C) harfleri ile gösterilen bölümlerinin çayır vasfında tarım arazisi olduğu ve 20 yılı aşan bir süredir ot biçmek suretiyle davacının kullanımında olduğu anlaşılmaktadır.Yöre koşulları dikkate alındığında fen bilirkişilerin ek rapor ve krokisinde (B) ve (C) harfleri ile gösterilen çayır vasfındaki bölümlerin otlarını biçmek suretiyle sürdürülen zilyetliğin 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde sözü edilen ve mülk edinmeye olanak sağlar nitelikte ekonomik amaca uygun zilyetlik olduğunun kabulü gereklidir.

Ancak, davacı lehine aynı çalışma alanı içinde belgesizden 84434,87 metrekare yüzölçümünde kuru arazi tespit edilmiştir. Çekişmeli taşınmaz da kuru arazi niteliğinde olup, davacı lehine fen bilirkişilerin ek rapor ve krokisinde (B) harfi ile gösterilen 15565,13 metrekare yüzölçümündeki bölüm yönünden zilyetlikle mülk edinme koşulları gerçekleşmiş olup, (C) harfi ile gösterilen bölüm ve kalan diğer bölüm ise 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde belirtilen zilyedlikle edinme limitinin dışında kalmaktadır. Hal böyle olunca çekişmeli taşınmazın fen bilirkişilerin ek rapor ve krokisinde (B) harfi ile gösterilen bölümünün davacı, kalan bölümlerin ise Hazine adına tesciline karar vermek gerekirken, yazılı olduğu şekilde taşınmazın tamamının Hazine adına tesciline karar verilmesi isabetsiz, davacı S....... S.....'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 12.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4498, Karar No: 2022/8146, Tarih: 22.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4498 E.  ,  2022/8146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 03.04.2019 tarih ve 2018/21 E. - 2019/159 K. sayılı kararın davacı-karşı davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.03.2021 tarih ve 2019/1079 E. - 2021/299 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, davacının ayakkabı boyaları imal ettiğini, ayakkabı boyaları hakkında endüstriyel tasarım başvurusunda bulunarak tescil edildiğini, bu ürünün davalı tarafça davacıdan izin alınmaksızın birebir taklit edildiğini ve piyasaya davacıyla iltibas yaratacak şekilde sürüldüğünü, davacı şirkete ait ürünün tasarım tescilinden doğan haklarına tecavüz niteliğinde üretildiğini ve satışa arz edildiğinin haricen öğrenildiğini, söz konusu durumun piyasada yanlış algılamalara sebebiyet verdiği gibi davacı şirketin üretmediği ve davacıya ait olmayan ürünler ile davalının sattığı ürünlerin benzerliği nedeni ile davacı şirket ile müşterileri arasında güven sorunu yaşandığını, davalı tarafın kullanmakta olduğu BLİNK adlı ayakkabı boyalarının, davacı şirkete ait SMART adlı ayakkabı boyaları ile hem görsel hem de algı olarak iltibas yaratacak nitelikte olduğunu, davalı ürünlerinde de, davacının tescilli tasarımına ait kapak yapısı, ayakkabı süngeri, ambalaj tabanı, krem boya çevirme düğmesi ve etiket yapıştırma alanının aynen kullanıldığını, iki tasarım arasında etiketlerin dışında herhangi bir fark görülmediğini ileri sürerek, 1.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi ve 4.000,00 TL itibar tazminatının faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, haksız olan davanın reddini istemiştir.

Karşı davada davacı vekili, davalının tescilinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, ürünün tescil tarihinden çok daha öncesinde yurt dışı ve yurt içinde kullanıldığını, ürünün yenilik ve ayırt edicilik vasıflarına haiz olmadığını, tasarımın anonim hale geldiğini, kamuya mal olduğunu, davacının ürünü uzun yıllardır kullandığını, asıl dava davacısının haksız menfaatler elde etmeye çalıştığını ileri sürerek, davalının tescilinin hükümsüz sayılmasına, iptaline ve endüstriyel tasarımın sicilden terkin edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Karşı davada davalı vekili, davacının iddialarının soyut nitelikte olduğunu, dosyaya somut bir delil sunmadığını, tescilin hükümsüzlük koşullarının oluşmadığını, ispat yükünün davacıda olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davacıya ait 2014/07739 sayılı tasarımın, başvuru tarihinden daha önce piyasaya sunulduğu, bu nedenle söz konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik kriterlerini haiz olmadığı, hükümsüzlük şartlarının oluştuğu, karşı dava yönünden yukarıda açıklanan nedenlerle davacı tasarımının hükümsüzlüğü koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile 2014/07739 sayılı endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı- karşı davalı vekili tarafından istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; asıl davada, davalı eylemlerinin haksız rekabet oluşturduğu da ileri sürüldüğünden ve ilk derece mahkemesince haksız rekabet yönünden bir değerlendirme yapılmadığından bu kapsamda da uyuşmazlığın değerlendirilmesi gerektiği, davacının yenilik vasfı taşımayan tasarıma bir ayırt edicilik kattığının, büyük emek ve para harcayarak bu tasarımı Türkiye'de tanıttığının ve davalı tarafça da bu ayırt edicilikten istifade edildiğinin dosya kapsamındaki delillerle kanıtlanamadığı kanaatine varıldığı, bu nedenle somut olayda haksız rekabet koşullarının da oluşmadığı gerekçesiyle davacı-karşı davalı vekilinin sair istinaf itirazlarının HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davacı-karşı davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile, Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 03/04/2019 gün ve 2018/21 E. - 2019/159 K. sayılı kararının kaldırılmasına, asıl davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı- karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı-karşı davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 42,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-karşı davalıdan alınmasına, 22/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33106, Karar No: 2013/22155, Tarih: 01.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/33106 E.  ,  2013/22155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme, başkalarına ait kimlik bilgilerini kullanma

Hüküm : TCK'nın 85/2, 22/3, 62; 267 delaletiyle 268/1, 269/3-a, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme ve başkalarına ait kimlik bilgilerini kullanma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin tüm, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sürücü belgesi bulunmayan, kazadan iki saat sonra yapılan ölçümde 144 promil alkollü olduğu belirlenen sanığın meskün yerde ışıklı kavşağa hızla yaklaşıp kırmızı ışıkta beklemekte olan, içinde ölenlerin bulunduğu araca arkadan hızla çarpıp önüne katıp 35 metre sürüklemesi şeklinde gerçekleşen olayda iki kişinin ölüp bir kişinin de basit şekilde yaralanmış olması karşısında; kusur ve zararın ağırlığına göre temel cezanın tayininde alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmeden eksik ceza tayini,

2) Katılanların tamamının gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10422, Karar No: 2022/637, Tarih: 25.01.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10422 E.  ,  2022/637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki  tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Akkuş Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın usulden reddine ilişkin verilen karar, süresi içinde bir kısm davacı ve bir kısım müdahiller vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... ve arkadaşları dava dilekçesinde;  458 ada  içerisinde bulunan numaralarını belirtmiş oldukları 152 adet parselin kendilerine ait olduğu halde kadastro tespiti sırasında mera olarak tespit yapıldığını, ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile davacılar adına tescilini  istemişlerdir.

Gülay Kangal ve arkadaşları müdahale dilekçesinde; 458 ada içerisinde bulunan 55 adet parselin kendilerine ait olduğunu, ancak kadastro tespiti sırasında mera olarak tespitinin  yapıldığını,  yapılan işlemin yerinde olmadığını ileri sürerek müdahale talebinde bulunarak belirtilen parsellerin tapu kayıtlarının iptali ile müdahiller adına tescilini  istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ...  Başkanlığı cevap dilekçesinde;  dava konusu Akkuş İlçesi Karaçal Mahallesi 458 ada numaralı taşınmaz belediyenin yetki ve sorumluluk alanı içerisinde bulunmadığından kendileri hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine ayrıca davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmesini  istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Akkuş Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.07.2016 tarihli ve 2015/253 E. 2016/141 K. sayılı kararıyla; mera tahsis kararlarına karşı  kadastro öncesi sebeplere dayalı olarak kesinleşme tarihinden itibaren 5 yıllık hak düşürücü süre içerisinde mera komisyon kararına  karşı dava açılmamış  olduğundan dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV.  TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Akkuş Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davacılar ve müdahiller  vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Temyiz Nedenleri

Bir kısım davacılar ve müdahiller vekili temyiz dilekçesinde; mahkemenin red kararının yerinde olmadığını, 3402 sayılı Kadastro Kanununa göre hak düşürücü sürenin 10 yıl olduğunu, 5 yıl olarak uygulanamayacağını, belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedenlere dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil isteğinden ibarettir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi,

3.2.2. 4342 sayılı Mera Kanunu'nun 21/2. maddesi

3.3. Değerlendirme

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedenlere dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil isteğinden ibarettir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi,

3.2.2. 4342 sayılı Mera Kanunu'nun 21/2. maddesi

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Davacılar 458 adanın numaralarını belirttikleri parsellerinin tapu kayıtlarının iptali ile adlarına tescilini talep etmişlerdir. Davaya müdahil olmak isteyen kişiler ise yine 458 ada içerisinde ancak dava dilekçesinde belirtilmeyen parsellerin tapu kayıtlarının iptali ile adlarına tescilini istemişlerdir. Mahkemece davanın mera komisyon kararına  karşı açılan dava olduğu ve 5 yıllık süre içerisinde açılmadığı gerekçesiyle hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

3.3.2. Temyiz incelemesi sırasında dosya geri çevrilerek davacıların ve müdahillerin dilekçelerinde belirtmiş oldukları ve temyize konu olan taşınmazların kadastro tespit tutanakları istenilmiş, Ordu Kadastro Müdürlüğü cevabi yazısında, 458 adanın 1 parselden ibaret olduğu, numaraları belirtilen parsellerin mevcut olmadığı belirtilmiştir. Ayrıca Akkuş Tapu Müdürlüğü, 458 ada 1 parsel sayılı taşınmazın mera olduğunu, ancak evrakların hiçbirisinin Müdürlüklerine gönderilmediğini, el ile yazılan yazıda 458 ada 1 parsel sayılı taşınmazın mera komisyonu tarafından mera olarak tespit edildiğini ve askıya çıkarılarak tutanağın kesinleştirildiğini bildirmiştir.

3.3.3. Her ne kadar kadastro müdürlüğü belirtilen parsellerin ve krokilerin bulunmadığını, 458 ada 1 parsel sayılı taşınmazın mera komisyonu kararı ile oluştuğunu belirtilmiş ise de; davacı ... tarafından dosyaya ibraz edilen krokiden 458 adanın 1 numaralı parselden farklı parsellerinin olduğu, davacılar tarafından sunulan listede parsel numaraları belirtilen taşınmazların, dava dilekçesindeki taleplere uygun olarak şahıslar adına tespit edildiğinin görülmesi nedeniyle 458 ada 1 parsel sayılı taşınmazın mera komisyonu kararı ile oluşan parsel mi, yoksa kadastro neticesinde oluşan parsel mi olduğu anlaşılamamış, kesinleşme tarihi tespit edilememiştir.

3.3.4 Hal böyle olunca, Mahkemece, dava dilekçesinde belirtilen parsellerin mevcut olup olmadığı hususu kadastro müdürlüğü, tapu müdürlüğü ve il mera komisyonundan sorulup bütün belgeleri getirtilerek, dosya arasına alınmalı, taşınmazın mera komisyonu kararı ile oluşan parsel mi yoksa kadastro sonucu oluşan parsel mi olduğu, tespitlerin ne zaman ve ne şekilde kesinleştiği kesin olarak belirlenmeli, davacıların talepleri HMK 31. maddesi gereğince açıklattırılarak 458 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile dava konusu edilen taşınmazlar arsında bağlantı olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalı, bundan sonra gerekli araştırmalar yapılarak netice hakkında karar verilmesi gerekirken, eksik incelme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de; müdahil olan kişilerin farklı taşınmazlar veya 458 adanın farklı bölümleri hakkındaki taleplerinin ayrı bir davanın konusu olabileceği gözetilmek suretiyle farklı dava açılması sağlanmak suretiyle uyuşmazlığın çözülmesi gerekirken, davaya müdahale talebi kabul edilmek suretiyle yargılamaya devam edilmesi de doğru değildir.

V. SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacıların temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HMUK'nın 437. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, alınan peşin harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.