muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5480, Karar No: 2009/6583, Tarih: 29.05.2009

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “... ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde ... olan bir yerdir. Öncesi kadim, ... ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık ... olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar

hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. ... açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın yukarıda 1. ve 2. bentte yazılı nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentte yazılan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 29.05.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14246, Karar No: 2011/1349, Tarih: 15.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2009/14246 E.  ,  2011/1349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/07/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 21/07/2009 günlü kararın Yargıtay’da incelenmesi davacı vekili ve incelemenin duruşmalı olarak yapılması da temyize cevap dilekçesiyle davalılar ... ve ... Ltd. Şti vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 15/02/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davalılar vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve davalılar yararına takdir olunan 825.00 TL duruşma avukatlık ücreti ile aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine 15/02/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY YAZISI

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiş; davacı tarafından temyiz edilen hüküm Dairemizin sayın çoğunluğunca onanmıştır. Bu karara aşağıda göstereceğimiz nedenlerle katılmamız mümkün değildir.

Şöyle ki;

Davalılardan ...’ın kitabın yazarı, ... Yay. Turz. İnş. ve San. Tic. Ltd. Şti’nin kitabın yayıncısı, ...’in ise yayıncı kuruluşun müdürü olduğu “MUSA’NIN GÜLÜ” adlı kitapta yer alan gerçek olmayan ve iftira niteliğindeki ifadeler ile davacı ...’ün, kişisel ve ailevi değerlerine, haysiyet ve şerefine saldırıldığı ileri sürülerek, uğranılan zararın giderimi maksadıyla davalılardan manevi tazminat istenmiştir.

Kitabın kapak tasarımında, kırmızı renk tercih edilerek, “MUSA’NIN GÜLÜ” başlığı altında “Davudun Yıldızı-Siyonist Yıldız” kullanılmış ve yine bu yıldızın içerisine davacı ...’ün akademisyen sıfatıyla giydiği cübbeli ve kepli resmi yerleştirilmiştir. Bununla, kitabı gören okumasa da eline alıp çeviren bir kimsenin kafasında, davacının İsrail ve Yahudilik ile bağlantısının varlığına dair ilişki kurması, şüpheler ve soru işaretlerinin yer alması amaçlanmıştır. Kitabın içerisinde bu husus yazı ile de anlatılmıştır.

Arka kapakta da, adeta kitabın özetine yer verilmiş, “.. İngilizler’le olan yakınlıklarına, Yahudi lobileri ile ilişkilerine, ABD’lilerle olan gizli görüşmelerine ve ABD vatandaşlığı ile ilgili her türlü bilgilere, … İngiliz istihbarat servislerinin yurt dışı görevlere gönderilecek ajanlarının önemli bir kısmının seçildiği ... Üniversitesindeki eğitim günlerini ve ilişkilerini okuyacaksınız“ demek suretiyle davacı, okuyuculara vatan haini ve ajan gibi sıfatlarla tanıtılmak istenmiştir.

Anılan kitabın;

9.Sayfasında; “…Yıllarca ... olduğunu söyleyen ... ailesi aslında ...’ye 1915 yılında ...’ten göçmüştü. Aile; çevreye kendini Arap olarak tanıtmıştı. Oysa Araplıkla hiçbir ilgileri yoktu…”

14. Sayfasında; “..., Siirt göçmeni olduğu yanında yıllarca içinde taşıdığı Yahudi ve Amerika aşkını dahi gizledi …”

Şeklindeki ifade ile davacıyı yalancı, Yahudi ve Amerika aşığı olarak nitelendirmiştir.

23.Sayfasında; “Kilise’de Namaz Kılmış” başlığı altında, “… hiçbir papaz bir Müslüman’a namaz kılması için kiliseyi açmaz. Bu durum; her halde birisi Kiliseden çıkarken gördüğünde “burada ne arıyorsun ” sorusunun peşin verilmiş cevabıydı.” Biçimindeki beyanıyla da davacının Hıristiyan olduğu vurgulanarak, önceki iddiaların güçlendirilmesi öngörülmüştür.

24. Sayfasında; “… Yeniçağ Gazetesi’nden Arslan Bulut, Gül’ün eğitim gördüğü Exeter Üniversitesi hakkında şu bilgileri veriyordu. … İngiliz istihbarat servislerinin yurt dışı görevlere gönderilecek ajanlarının önemli bir bölümü ... Üniversitesi’nde eğitim görür. …”,

25. Sayfada; “ … Dışişleri Bakanı ..., ... Üniversitesi’nde iki yıl eğitim-öğretim görmüştür. … ABD’nin en sevdiği İslamcı (!) tiplemesi içinde yer alan Gül, ABD, İsrail, İngiltere, Fetullah Gülen ve Tayip Erdoğan’dan destek alarak Fazilet Partisi Genel Başkanlığına adaylığını koydu. …”

26 Sayfada; “ … Bu isimler memleketin hizmetinde kullanılıyorlardı. Tabi ki o memleket, ABD, İngiltere ve İsrail’di. …”

28. Sayfada; “… Türkiye Cumhuriyeti’nin Cumhurbaşkanı adayı olan ..., görüldüğü gibi özellikle ABD ve İngiltere’nin derin devleti ile yakın ilişkiler içinde olan bir kişidir. …”,

Biçimindeki ifadeler ile davacı; kamuoyuna ABD, İngiltere ve İsrail’in hizmetinde bir kişi olarak sunulmuştur.

34. Sayfada; “ … Gül’ün temsil ettiği çevrelerin attığı tohumların nasıl yeşerdiği ise, Ankara’da acı tecrübelerle yaşanmış ancak Danıştay baskınından da ders çıkartılmamıştı. …”, Beyanıyla, 2. Daire Başkanını Mustafa Yücel Özbilgin’in katledilmesi, Danıştay Başkanı Mustafa Birden de dahil birkaç üyenin yaralanması ile neticelenen olay ile davacı ilişkilendirilerek, bu müessif hadisenin aynı düşünce sahiplerince gerçekleştirildiği öne sürülmüştür.

37. Sayfada; “… Dört dönem Kayseri Milletvekili seçilen Gül, İsrail, ABD ve İngiliz Başkonsolosluklarının denetiminde Recep Tayip Erdoğan ile birlikte AKP’ yi kurdu. …”, Denilerek davacı, yabancı ülkelerin güdümünde gösterilmiştir.

37. Sayfada; “… Dört dönem Kayseri Milletvekili seçilen Gül, İsrail, ABD ve İngiliz Başkonsolosluklarının denetiminde Recep Tayip Erdoğan ile birlikte AKP’ yi kurdu. …”, Denilerek davacı, yabancı ülkelerin güdümünde gösterilmiştir.

53. Sayfada; “… Yalçın Küçük, Gül’ün eşi için “İbrani” dediğinde elektriğe tutulmuş bir Toy gibi çırpınıyor, hemen kağıda kaleme sarılıp mektup yazıyordu. … Gelin Yalçın Küçük’e hak vermeyin… Ahmet Ertegün’ün tam isimi; Ahmet Münir Ertegün’dü.Gül’ün oğlunun ismi ise Ahmet Münir’di.Ahmet Ertegün’ün annesinin adı Hayrünnisa iken Gül’ün eşinin adı da Hayrünnisa’ydı.Tesadüftür, tesadüf (!!!??), Ahmet Ertegün’ün eşinin adı Mica idi ve kendisi Hristiyandı.Ahmet Ertegün ABD vatandaşı ve ABD derin devletinin en önemli isimlerindendi. …” Diyerek isim benzerliklerini kullanarak imalarda bulunulmuştur.

89. Sayfada; “… 30-35 yıldır bir arada olan insanların birlikteliğinde “Yağma-Talan-Soygun ve Vurgun had safhaya ulaştı. …” Şeklindeki ifade ile, birtakım suçlar isnat edilmiştir.

92. Sayfada; “...’de Türklükten rahatsız”,

97. Sayfada; “… Bir devlet adamı (!) ve cumhurbaşkanlığı adayı (!) düşünün ki,

Atatürk’ün ‘Ne Mutlu Türk’üm Diyene’ özdeyişiyle alay ediyor, aşağılıyor, karşı çıkıyor …”,

Demek suretiyle, davacının söylemediği sözleri söylemiş gibi vererek, Türk Milleti ile arası açılmaya çalışılmıştır.

125. Sayfada; Alman Vakıfları, Leyla Zana ve Gül” başlığı altında; “ … ... Başbakanlığı zamanında Avrupalılara, Leyla Zana ve arkadaşlarının durumlarını en kısa zamanda düzeltme sözü veriyor, PKK’lılara bayram yaptırıyor, çok geçmeden Zana ve arkadaşları tahliye ediliyordu. …” biçimindeki beyan ile yabancılara verdiği sözle, PKK ‘lı bölücülere destek verip, yargıyı etkileyerek serbest kalmalarının sağlandığı vurgulanmıştır.

169-170. Sayfalarda; “ Gül’ün ABD Vatandaşlığı” başlığı altında “… Gül Amerikan vatandaşı olduğunu neden gizliyor …” diyerek herhangi bir belge ve kanıt göstermeden gerçeğe aykırı ifade ile Türk kamuoyunun zihni bulandırılmıştır.

Bilindiği üzere; Basının haber verme hakkının hukuka uygun sayılabilmesi için, gerçeklik, güncellik, kamu yararı, toplumsal ilgi, konu ile ifade arasında düşünsel bağlılık kurallarının bulunması gerekir. Somut olayımızda ise, bu koşullar gerçekleşmemiştir. O halde hukuka aykırıdır.

Kitapta yazılan ve bir kısmına yukarıda yer verilen isnatlar ve ifadeler ile davacı hedef gösterilmiştir. Eleştiri sınırları aşılarak, haysiyet, şeref ve konumuna açıkça saldırılmıştır.

Bilindiği üzere; Basının haber verme hakkının hukuka uygun sayılabilmesi için, gerçeklik, güncellik, kamu yararı, toplumsal ilgi, konu ile ifade arasında düşünsel bağlılık kurallarının bulunması gerekir. Somut olayımızda ise, bu koşullar gerçekleşmemiştir. O halde hukuka aykırıdır.

Kitapta yazılan ve bir kısmına yukarıda yer verilen isnatlar ve ifadeler ile davacı hedef gösterilmiştir. Eleştiri sınırları aşılarak, haysiyet, şeref ve konumuna açıkça saldırılmıştır.

Diğer yandan; dava konusu yayının 1.basımının yapıldığı Mayıs 2007 tarihinde, davacı ... Dışişleri Bakanı ve Cumhurbaşkanı adayıdır. O günleri gözümüzün önüne getirdiğimizde ve hafızamızı yokladığımızda, Cumhurbaşkanlığı seçiminden öte bir ülke ve rejim meselesi haline getirilmek istendiğini anımsarız. İşte davalı böyle bir ortamda kitabı kaleme almıştır. Bununla, toplumu bilgilendirmek yerine seçim ortamını ve seçimleri etkilemeyi amaçladığı düşünülmektedir. Yine dosyadan edindiğimiz bilgilere göre, davalı ... halen ... adı verilen davanın tutuklu sanıklarından olup, ... terör örgütünün propaganda biriminde faaliyette bulunan üyesi olmaktan yargılanmaktadır. Buda yukarıdaki kanaatimizi güçlendirmektedir. Kanunların hakkın kötüye kullanılmasını korumayacağı genel hukuk kurallarındandır. Bu nedenle Anayasamız ile teminat altına alınan basın hürriyeti bu anlamda değerlendirilmelidir.

İlk derece mahkemesi gerekçeli kararında; karar verilirken, tek tek kelime ya da cümlelerin baz alınmadığı, bütün olarak değerlendirilip hüküm kurulduğu belirtilmiştir. Oysa ki tümü birlikte değerlendiğinde de davacının kişilik haklarına saldırının varlığı duraksamaya yol açmayacak kadar açıktır. Ayrıca yine ret gerekçesinde, başka yayınlardan ve röportajlardan alıntı yapılarak kitabın kaleme alındığı yazılmıştır. Dairemiz, yerleşmiş içtihatları ile bu gerekçe kabul edilmemekte, çok sayıda ilamımızda; yayının daha önceki bir yayından alıntı yapılarak yayınlanmış olmasının hukuka uygunluk sonucunu doğurmayacağı ve yayını yapanları sorumluluktan kurtarmayacağına değinilmektedir.

Bu açıklamalar karşısında; kitabın tümü incelendiğinde, ortaya çıkan niyet ve maksat ile olayların veriliş biçimi, ortaya koyulan üslup, seçilen kelimeler ve cümleler nazara alındığında, davacının kişilik haklarına saldırı ve dolayısıyla Borçlar Kanunu’nun 49. maddesinin öngördüğü tazminat koşulları gerçekleşmiştir. Tüm bu sebeplerle uygun bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yetersiz ve yersiz gerekçelerle davanın tümden reddine karar verilmesini doğru bulmadığımızdan, değerli çoğunluğun onama kararına katılmıyoruz. 15/02/2011
Yargıtay — Esas No: 2018/3793, Karar No: 2019/6890, Tarih: 06.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/3793 E.  ,  2019/6890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 01/03/2017 tarih ve 2014/1148 E- 2017/269 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 10/05/2018 tarih ve 2017/1048 E- 2018/482 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı ..., ..., ... ve müvekkilinin dava dışı Zirmak Limited Şirketinin ortaklarından olduğunu, dava dışı şirketin 01/07/2012- 31/12/2012 dönemine ait bilanço hesaplarında gözüken 901.000,00 TL'lik harcamanın belgelerinin tevsik edilemediğini, anılan dönemde davalı ..., ..., ...’ın yönetici olduklarını, paranın şirket çalışanı davalılar ... ve ... tarafından zimmete geçirildiğini, yönetici olan davalıların yönetim hususunda gerekli özeni göstermediklerinden, dürüstlük kurallarına aykırı davrandıklarından oluşan zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydıyla şimdilik 20.000,00 TL şirket zararının davalılardan müteselsilen tahsili ile şirkete ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini istermiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini istermiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 6102 sayılı TTK’nın 553. maddesine göre şirket ortaklarınca şirket zararı nedeniyle yalnızca yönetim kurulu üyelerine karşı dava açılabileceği, şirketin müdürü ve yöneticisi olmayan şirketin çalışanları ... ve ...'in haksız ve hizmet sözleşmesine aykırı eylemleri ile şirketi zarara uğratmaları halinde bunun tazminini sözleşme ilişkisi çerçevesinde yalnızca şirket talep edebileceğinden anılan davalılar yönünden aktif dava ehliyetinin bulunmadığı, davalılardan ...’ın zararın oluştuğu dönemde yönetici olmadığı, dolayısıyla varsa bir zarardan işbu davalının sorumluluğu bulunmadığı, diğer davalılar yönünden ise, davacının diğer davalılar ... ve ... ile birlikte 26/03/2013 tarihine kadar şirketin müdürlüğünü yaptığı, davacının aynı zamanda müdürler kuruluna da başkanlık ettiği, zararın oluştuğu iddia edilen dönem bakımından dava dışı şirkete ait ticari defter ve kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi için halen şirkette müdür olan davalılar ... ve ... vekillerine ticari defterleri sunmaları için iki hafta kesin süre verildiği, davalılar vekillerince anılan dönemde davacının müdür ve müdürler kurulu başkanı olduğu, defterlerin bulunamadığı, bu döneme ilişkin rapor hazırlatan davacının defterlerden sorumlu olduğu beyan edildiği, davacı vekilinin de ticari defterlerin davalı yöneticilerin uhdesinde olduğunun kabulü gerektiğini beyan ettiği, defterlerin bu nedenle incelenemediği, bu nedenle davacının iddia ettiği zararın oluşup oluşmadığı, davalıların bu zararın oluşumunda özen ve bağlılık yükümlülüğüne, dürüstlük kurallarına aykırı hareket edip etmedikleri, varsa zararın oluşumunda kusurlu olup olmadıklarının tespit edilemediği, davacı tarafın görev dönemi sonunda defterleri şirkete teslim ettiğine dair bir belge sunamadığı, yine davacı tarafından dosyaya sunulan özel denetim raporunun kimin tarafından düzenlendiği belli olmadığı gibi imza da içermediği, davacı tarafından dosyaya delil olarak sunulan davalı ... tarafından kaleme alındığı iddia edilen ve zararın itiraf edildiğine dair mektup aslının da dosyaya ibraz edilemediği, ayrıca 30/09/2013 tarihli genel kurulda davacı ...'un satış rakamlarının düşüklüğü, performans yetersizliği ve pazarlama tekniklerinin iyi bir şekilde uygulanmadığı, masrafların kısılarak yeni faaliyet alanlarının belirlenmesi ve kar artırıcı çalışmaların yapılması konusunda beyanda bulunmasına karşın, aynı toplantıda ... tarafından yazıldığı iddia edilen belgelerden bahsetmemesi karşısında zararın ticari riskten kaynaklı olduğunun anlaşıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacılar vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, aynı gerekçe ile İlk Dereec Mahkemesince verilen kararın yerinde olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Karara karşı davacılar vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, aynı gerekçe ile İlk Dereec Mahkemesince verilen kararın yerinde olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına ve davacı tarafın zararın varlığını usulüne uygun elverişli delillerle ispatlayamamış olmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden alınmasına, 06/11/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3904, Karar No: 2012/2511, Tarih: 27.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/3904 E.  ,  2012/2511 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Davacı, Tarım Bağ-Kur prim borçları yönünden 6111 sayılı Kanun'un SGK prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki hükümlerinden faydalandırılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, 6111 sayılı Yasanın yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Yasadan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebi, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ederek, dava hakkını kötüye kullandığı anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 27/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.