muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17957, Karar No: 2015/21623, Tarih: 08.12.2015

Üçüncü kişinin rücû alacağından sorumluluğu kusur sorumluluğu esasına dayanır. Bir başka ifadeyle; üçüncü kişi, ancak kusurlu bir hareketinin varlığı hâlinde rücû alacağından sorumludur.

İş kazası, meslek hastalığı ve hastalığın üçüncü kişinin kusuru sonucunda meydana gelmesi halinde rücû edilecek miktar ise; sigortalı ya da hak sahiplerine yapılan ödemelerin tümünün, bağlanacak gelirlerin ise başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, kusur karşılığından oluşmaktadır.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla sebebiyet vermeleri hâlinde; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 61 ve 62’nci (818 sayılı Mülga Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51) maddeleri uyarınca teselsül hükümlerine göre birlikte sorumlulukları söz konusu olacaktır. Bu hâlde, Türk Borçlar Kanunu’nun 62’inci maddesi uyarınca kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişinin diğer müteselsil sorumlulara karşı rücû hakkı baki kalmak koşuluyla, her bir sorumlu yönünden kusurlarına düşen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına hükmedilebilecektir.

Bu yasal çerçevede eldeki davada; hükme esas alınan kusur raporunda davalı işverenin % 20, üçüncü kişi olan sürücünün (dolayısıyla onun mali ve hukuki sorumluluğunu üstlenmiş durumda olan sigorta şirketinin) % 75, kazalının % 5 oranında kusurlu olduğu, hak sahiplerine bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değerlerinin, 10.682,55 TL (baba) ve 11.323,15 TL (anne) olduğu, ancak annenin 24.01.2011'de emekli olup gelirinin fiili ödemeye dönüştüğü, fiili ödemenin 1.739,45 TL olması karşısında bu değerin esas alınması gerektiği, böylece davalı işverenin 21/1’inci madde hükmü uyarınca Kurum zararının, ilk peşin sermaye değerli gelir ve fiili ödemenin işveren kusuru karşılığı ile, üçüncü kişinin 21/4 kapsamında sorumlu olacağı tutarın (ilk peşin sermaye değerinin 1/2'sinin üçüncü kişinin kusur karşılığı ve fiili ödemenin üçüncü kişinin kusur karşılığı) toplamından sorumlu olduğu, üçüncü kişinin (davalı sürücü ve sürücünün kullandığı aracı sigortalayan davalı sigorta şirketinin) müteselsilen sorumlu olacağı tutarın ise işveren dahil davalıların kusurları toplamının gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile ve fiili ödemenin yine işveren dahil davalıların kusurları toplamı ile çarpılarak elde edilecek tutar olduğu gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan, tazmin sorumlularının sigortalı ya da hak sahiplerine yapmış oldukları ödemelerin rücû alacağından düşülmemesi gerekmekte ise de; sigorta şirketlerinin 2918 sayılı Kanun kapsamında poliçeye dayalı akdi sorumluluğu nedeniyle poliçe limitini teşkil eden miktarın sürücu ne oranda kusurlu ise o miktarın sigortalı ya da hak sahiplerine ödediğinin geçerli belgelerle kanıtlanması durumunda; sigorta şirketlerinin mükerrer ödeme ile karşı karşıya bırakılmaması bakımından ödedikleri miktar oranında sorumlu tutulmaması, yargılama giderleriyle vekalet ücretinden sorumluluğun da, poliçe limiti kapsamındaki ödeme yükümlülüğüyle orantılı olarak belirlenmesi gerekir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan ilkeler gözetilmek suretiyle ödeme yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa kime yapıldığı ve poliçedeki hangi teminat yönünden ödeme yapıldığı, tarih ve miktarı dayanağı belgeler de getirtilerek, gerektiğinde sigorta şirketi kayıtları üzerinde inceleme yapılarak yöntemince araştırıldıktan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı E...S.. A.Ş. (E... S... A.Ş.) vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Kuşkusuz bozma üzerine yapılacak yargılamada, hükmü temyiz etmeyenler yönünden Kurum lehine oluşan usûlî kazanılmış hak durumunun gözetilmesi gereği de unutulmamalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek hâlinde davalılardan E...S... A.Ş. (E... S... A.Ş.) ile S.. Y..'a iadesine, 08.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3649, Karar No: 2007/4647, Tarih: 09.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/3649 E.  ,  2007/4647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada İstanbul Denizcilik İhtisas ile İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, denizde gemi çatmasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

6762 Sayılı Türk Ticaret Yasasında görev hususunu düzenleyen 4. maddesinde 20.04.2004 tarih 5136 Sayılı Yasa ile eklenen son fıkrada “iş durumunun gerekli kaldığı yerlerde H.S.Y.K.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığınca bu yasanın dördüncü kitabında yeralan deniz hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulur. Bu mahkemelerin yargı çevresi H.S.Y.K tarafından belirlenir” hükmü yeralmaktadır.

T.T.Y.’nın eklenen metninden de anlaşıldığı gibi T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan 816 ila 1263 maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların deniz hukukuna ilişkin olup, kurulması halinde Denizcilik İhtisas Mahkemesinde görülmesi hususu tartışmasızdır.

Somut olayın T.T.Y.’nın 4. kitabında yeralan deniz hukukundan kaynaklandığı, olayın çözümünde temel ilişkiye bakılması gerektiği, temel ilişkinin de deniz hukukuna yönelik olduğu, Denizcilik İhtisas Mahkemesinin Yasa ile kurulduğu anlaşılmakla görevli mahkeme Denizcilik İhtisas Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/04/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6780, Karar No: 2012/8463, Tarih: 14.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/6780 E.  ,  2012/8463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar tacir olup, uyuşmazlık davacı kuruma ait enerji nakil hattından davalılarca enerji alınması nedeniyle doğan hat katılım payı ile işletme ve bakım giderlerinin tahsili istemine ilişkin olup davanın bu niteliğine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 11.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 11. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 14/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/400, Karar No: 2021/1294, Tarih: 15.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/400 E.  ,  2021/1294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Özel Bostanlı Sağlık Polikliniği'nin ortağı ve aynı zamanda sorumlu müdürü olan sanık Dr. ...’in, iç hastalıkları uzmanı Dr. ...’nin isminin ve diploma numarasının yazılı olduğu kaşeyi kullanmak ve imzasını taklit etmek suretiyle toplam 1737 adet reçete, 957 muayene işlemleri (hasta çıkış özeti) ile bu işlemlere ilişkin 3367 adet laboratuvar tetkik istek formu yanı sıra biyokimya uzmanı Dr. ...’in isminin ve diploma numarasının yazılı olduğu kaşeyi kullanmak ve imzasını taklit etmek suretiyle toplam 3977 adet laboratuvar tetkikinin yer aldığı sonuç raporları düzenleyerek ödenmesi amacıyla kuruma verdiği, ayrıca sağlık yardımından yararlanan 21 hak sahibi adına düzenlediği 5 adet radyoloji, 2 adet kan, 12 adet idrar tetkikini yapmış gibi göstererek gerek hak sahiplerine uygulanmayan gerekse de sahte olarak düzenlenen sonuç raporunda yer alan tetkikleri kuruma fatura ederek atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, müşteki beyanı, tanık anlatımları, SGK raporu, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre sanığın suç kastıyla hareket ettiğine dair mahkumiyetine yeter kesin delil bulunmadığı ve atılı suçun işlediğinin sabit olmadığı gerekçesine dayanan mahkememin beraat hükmünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin, suçun sübut bulduğuna ilişkin ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2203, Karar No: 2024/8692, Tarih: 14.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/2203 E.  ,  2024/8692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1353 E., 2023/1898 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Sanık ... hakkında karar verilmesine yer olmadığına, sanık ... hakkında beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık ... hakkında verilen karar verilmesine yer olmadığına dair karara yönelik temyiz istemi yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin birinci fıkrasında sayılan hüküm türleri dikkate alındığında "karar verilmesine yer olmadığına" dair kararın hüküm niteliğinde olmaması nedeniyle temyiz incelemesine tabi olmadığı anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz istemi yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulmasına ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suç tarihinde kolluk görevlileri tarafından Adana istikameti İncirlik park alanında oluşturulan uygulama noktasında saat 03.45 sıralarında ..... plakalı Yeni Diyarbakır firmasına ait yolcu otobüsünün durdurulduğu, önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, aracın bagajında 5 adet beyaz renkli büyük çuval olduğu ve bu çuvallar içerisinde yapılan kontrolde dış bölümü yün ile doldurulmuş çok miktarda kaçak sigara bulunduğunun belirlendiği, bu sigaraların kime ait olduğu otobüs muavini olan sanık ...'ya sorulduğunda; sanık ...'in, bahse konu çuvalları Siverek'te bir kamyonetle gelen kimlik fotokopisini alarak üzerine imzasını attırdığı sanık ...'den aldığını beyan ettiği, beyaz renkli çuvallar içinde yapılan sayımda, toplam 640 karton gümrük kaçağı ve bandrolsüz sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık ...; çuvalların içinde sigara olduğunu bilmediğini, sanık ...; kendi kimlik fotokopisiyle sigaraları kardeşine teslim edilmek üzere otobüs firmasındaki muavine teslim ettiğini beyan etmiştir.

A. Sanık ... Hakkında Verilen Karar Verilmesine Yer Olmadığına Dair Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Sanık hakkında verilen "karar verilmesine yer olmadığına" ilişkin kararın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında temyizi kabil bir hüküm niteliğinde olmadığı ve temyiz denetimine konu bir hükmün bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

A. Sanık ... Hakkında Verilen Karar Verilmesine Yer Olmadığına Dair Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Sanık hakkında verilen "karar verilmesine yer olmadığına" ilişkin kararın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında temyizi kabil bir hüküm niteliğinde olmadığı ve temyiz denetimine konu bir hükmün bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; olay tutanağı, sanıkların savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'nın savunmasının aksine atılı suçu işlediği yönünde cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Verilen Karar Verilmesine Yer Olmadığına Dair Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle sanık ... hakkında verilen karar verilmesine yer olmadığına dair karara yönelik katılan vekilinin temyiz isteğinin Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanık ... hakkında kurulan beraat hükmü yönünden katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar bakımından herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

14.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22009, Karar No: 2012/5957, Tarih: 29.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/22009 E.  ,  2012/5957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece, yüze karşı verilen kısa kararda, "Takip konusu alacağın %40 oranında tazminatın borçlulardan mütesesilen ve müştereken alınarak davalı alacaklıya verilmesine" karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda %40 oranında tazminattan bahsedilmeyerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

T.C. Anayasası, yargılamada aleniyet ilkesini benimsemiştir. Bu nedenle, yargılama açık olarak yapılacak ve yargılama sonunda verilen karar HUMK.nun 388/son madde hükmü gereği açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça belirtilecektir. HUMK.nun 382. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da verilen kısa karara uygun olması gerekir(HUMK.nun 381/2-1 madde hükümleri gereği). Bu nedenle mahkeme hükmü tek olduğundan ve kısa kararla aynı sonuçları taşıyacağından kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 10.04.1992 tarih 7/4. sayılı kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni sayılacağının belirtilmiş bulunmasına göre, mahkemece yapılacak iş, önceki kararlar ile bağlı olmaksızın çelişkinin giderilmesi için vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ :Tarafların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 29/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6998, Karar No: 2015/4697, Tarih: 02.12.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/6998 E.  ,  2015/4697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2013/402514

Mahkemesi : Ankara 13. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 24.10.2013

Numarası : 2011/1798 - 2013/843

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın lehine olan usul kurallarına aykırılıklar CMUK'nın 309. maddesi uyarınca hükmün sanık aleyhine bozdurulması için Cumhuriyet savcısına hak vermeyeceğinden, suçun sabit olduğuna dair temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Adresinden taşındığı anlaşılan ve haczedilen malların halen yeni adresinde olduğunu beyan eden sanığın savunmasının doğruluğunun tespiti bakımından, mahcuzların suç tarihi itibariyle mevcut olup olmadığı, kendisine yediemin olarak teslim edilen mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ve yazılı gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 02.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5312, Karar No: 2019/2922, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5312 E.  ,  2019/2922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6452, Karar No: 2020/891, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/6452 E.  ,  2020/891 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8320, Karar No: 2016/6223, Tarih: 05.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/8320 E.  ,  2016/6223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı .. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/09/2009 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptalinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı kurumun 506 sayılı Kanun'un ek 37. maddesi uyarınca hak sahiplerinin özürlü durumdaki çocuklarına rehabilitasyon eğitimi verdiğini, Genel Müdürlüğün 31/12/2002 tarih ve 929963 sayılı genel yazısı uyarınca davalı kurum hakkında yapılan inceleme sonucu uzman olmayan kişilerin eğitim verdiğinin tespit edildiğini, bu eğitimler karşılığı yersiz olarak alınan ücretlerin tahsili amacıyla icra takibi başlattıklarını ancak davalının bu takibe haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, 31/12/2002 tarihli yazının geçmişe dönük olarak uygulanmasının mümkün olmadığını, kendilerinin bu tarihten önce eğitim merkezini devrettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu uyarınca davanın kabulü ile itirazın iptaline karar verilmiştir.

Davacının isteminin dayanağı olan 31/12/2002 tarihli genel yazının .. tarafından, düzenlemenin işlem tarihinden itibaren hüküm ifade etmesi gerekmesine karşın geriye doğru hüküm ifade edeceğinin öngörülmesi nedeniyle hukuka aykırı bulunduğu ve iptal edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda ise 31/12/2002 tarihli genel yazı esas alınarak hesaplama yapılmıştır. Bu kapsamda .. adlı çocuk eğiticisinin girmiş olduğu seanslar karşılığı alınan ödemelerin yersiz olduğu belirtilmiştir. Ancak anılan eğitimcinin 19/06/2000 tarihli valilik onayı ile derslere girdiği görülmektedir. Davalı merkezde verilen eğitimler o tarihteki mevzuata uygun olup, eğitimci idarenin onayı dahilinde seanslara girmiştir. 31/12/2002 tarihli genel yazının da iptal edildiği ve geçmişe yönelik olarak uygulanamayacağının anlaşılması karşısında, davalının aldığı ödemelerin yersiz sayılmasına olanak yoktur. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek istemin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6697, Karar No: 2023/4674, Tarih: 11.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/6697 E.  ,  2023/4674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2433 E., 2022/1138 K.

KARAR : Başvurunun feragat nedeniyle reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Hatay 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/453 E., 2021/508 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmiş, davalı kadının 29.04.2022 tarihli dilekçesi ile istinaf talebinden feragat etmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini, mahkeme aksi kanaatte ise ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk lehine aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili lehine aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 250.000,00 TL maddî ve 150.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı kadının, erkeğe hakaret içeren sözler söylediği, eşine karşı sevgi ve saygı göstermediği ve aralarında güven duygusu kalmadığı, davacı erkeğin de evlilik birliği devam ederken başka bir kadınla görüşmek ve birlikte yaşamak suretiyle evlilik birliğinin gerektirdiği sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği, boşanmaya yol açan olaylarda davalı kadının az, davacı erkeğin ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile çocuk arasında kişisel ilişki tesisine, çocuk için aylık 400,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 600,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 10.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri