muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8578, Karar No: 2014/9179, Tarih: 09.07.2014

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilmesinin zorunlu olduğu hallerde, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kıstaslar esas alınarak belirlenmelidir. Bu bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin belirlenmesinden sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 ve 1012. maddesi ile yeni Tapu Sicil Tüzüğünün “İrtifak hakları ve taşınmaz yükünün tescili” başlıklı 30. maddesi gereğince kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmelidir.

Geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır.

Somut uyuşmazlığa gelince;

Davacı Ş.. B.., lehine geçit hakkı kurulan 118 ada 4 parsel sayılı taşınmazda elbirliği mülkiyeti hükümlerine göre maliktir. Dava konusu taşınmazda davacı dışında pek çok elbirliği maliki daha vardır.

Elbirliği halinde mülkiyette, somut olayda olduğu gibi mirasçılar arasında ortaklık bağı vardır. Bu kişiler mirasçı sıfatı ile bir mala veya hakka birlikte malik olmak durumundadır. Türk Medeni Kanununun 701 ila 703. maddeleri uyarınca bu tür mülkiyetin (ortaklığın) tüzel kişiliği bulunmadığından ortaklardan her birinin eşya üzerinde doğrudan bir hakkı da yoktur. Bu anlatımın doğal sonucu olarak da mülkiyet bütünüyle ortakların tümüne aittir. Elbirliği mülkiyetinde malikler mülkiyet payını ayırmadığından eşya üzerinde paydaş değil ortaktır. Yine bu tür mülkiyette işin özelliği gereği ortaklar arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır. Şayet davalı olacaklarsa davanın ortakların tümü aleyhine açılması gerektiği gibi davacı olacaklarsa da davanın ortakların tümü tarafından açılması gerekir.

Türk Medeni Kanununda bir ortağın tek başına dava açabileceği, ne var ki açtığı bu davaya devam edilebilmesi için kural olarak öteki ortakların açılan davaya olur vermeleri ya da davanın miras şirketine atanacak temsilci aracılığı ile sürdürülebileceği benimsendiğinden ve dava ehliyetinin varlığı mahkemece re’sen araştırılması gereken hususlar arasında bulunduğundan davaya katılmayan ortakların olurları alınmaksızın veya Türk Medeni Kanununun 640. maddesi uyarınca miras şirketine atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülebileceği gözardı edilerek dava konusu taşınmazdaki davacının payı yönünden çekişmenin esasının incelenip davanın kabulü doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dahili davalı A.. T..'ın temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 09.07.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7049, Karar No: 2025/1065, Tarih: 12.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2022/7049 E.  ,  2025/1065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2017/1 E., 2019/132 K.

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan karar düzeltme incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ..., davacılar ..., ... , ... ve davalılar ...- ...-... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Çataltepe köyü çalışma alanında bulunan 239 parsel sayılı 38400 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, sazlık vasfı nedeniyle Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ... tarafından tespitten önce davalılar ... ve müşterekleri aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan men'i müdahale davası dava konusu taşınmaza ilişkin olması nedeniyle görevsizlik kararı ile Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır.

Kadastro Mahkemesinde dava konusu taşınmazın davalı ... getirilen tutanağı ile dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda; davanın yine görev yönünden reddine, görevli mahkemenin Gölbaşı Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunun tespitine karar verilmiş, hükmün temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 19.11.1998 tarihli ve 1998/4469 Esas, 1998/4406 Karar sayılı bozma ilamıyla özetle; taraflar arasındaki müdahalenin men’i davasının 239 parseli taşınmazın tespit tarihinden önce açıldığı, usulsüz kesinleştirme işleminin hukukça değer ve anlam taşımadığı, bu nedenle 239 parsel sayılı taşınmazın davalı olduğu meşruhatı verilerek Hazine adına yapılan tescilin iptalinin istenmesi, Hazinenin de davaya katılımının sağlanması, bundan sonra toplanacak delillere göre karar verilmesine değinilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacıların davasının reddine, çekişmeli 239 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmiş; hükmün, davalı ... mirasçıları, davalılar ..., ..., ... ve ... vekili ile davacıların tereke temsilcisi ... vekili tarafından temyiz edilmesi sonucunda onanmasına karar verilmiş, davalı ... mirasçısı ... tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuş, bu defa, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 29.09.2016 tarihli ve 2016/4831 Esas, 2016/7405 Karar sayılı ilamı ile, taraf teşkilinin sağlanmamış olduğu gerekçesi ile onama kararının kaldırılarak kararın bu nedenle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bozmaya uyma kararı verilerek, yeniden yapılan yargılama neticesinde, toplanan delillerden, yerel bilirkişi, tanık anlatımları, jeoloji mühendisi üç kişilik bilirkişi heyetinin raporundaki açıklamalara göre taşınmazın dere yatağı ve bataklık niteliğinde olduğu, sazlık vasfında 16/08/1974 Hazine adına tespit edildiği, tespite dava dışı ... Korkmaz’ın itirazda bulunduğu, taşınmazın evveliyatında Gölbaşı ve Balkar göllerini bir birine bağlayan dere yatağı olduğu ve zamanla gölün yapısı ve küresel ısınma gibi sebeplerden dolayı dere yatağının taşıdığı su miktarın azalmasıyla küçülmeye başladığı, 1940-1950 li yıllarda devlet demir yolunun yanında bir sulama kanalı oluşturulduğu, oluşturulan bu sulama kanalının zamanla 239 parsel nolu taşınmazın güney kesimindeki kısmın bünyesini emerek dere yatağı ve bataklık vasfını yitirmesine neden olduğu, 1980li yılların başında dava konusu taşınmazın kuzey kesiminde yapılan büyük sulama kanalının ise zamanla bu taşınmazın kuzey kesiminde yer alan tarafın bünyesindeki suyu emerek bu kısmında dere yatağı ve bataklık vasfını yitirmesine sebep olduğunun anlaşıldığı, taşınmazın gerek niteliği ve gerekse yapılan imar çalışmaları bakımından kazanılmaya elverişli yerlerden olmadığı, çünkü bataklıklar ve sazlıkların devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olup kazanılmalarının mümkün olmadığı, özel mülkiyete konu teşkil edemeyeceği, yine bu gibi yerlerin zilyetlik ve imar ihya ile edinilmesinin de kural olarak mümkün olmadığı, ancak bu konudaki 5516 sayılı Bataklıkların Kurutulması ve Bundan Elde Edilecek Topraklar Hakkındaki Kanun hükümleri çerçevesinde kazanılmanın mümkün olduğu, dere yataklarının mülkiyetinin kazanılması için aktif dere yatağından çıkması veya derenin etkisinden tamamen çıkması ayrıca Kadastro Kanunu'nun 17 nci maddesindeki şartların birlikte gerçekleşmesi gerektiği, davada 1959 yılında açılan müdahalenin meni davası ile davalıların zilyetliklerinin kesildiği, ayrıca keşifte dinlenilen tanık ve bilirkişilerin beyanında davacıların bu yeri hiçbir zaman zilyet olmadıkları davalı ...’inde 1985 den sonra zilyetlik ve imar ihyayı gerçekleştirdikleri, bu nedenle 1959 dan sonra tapulama tutanağı olan 1974 yılına kadar tarafların dava konusu yeri Kadastro Kanunu hükümlerine göre kazanmaları için gereken şartları oluşturmadıklarının anlaşıldığı, bu nedenle zilyetlikle iktisap şartlarının davacı ve davalılar lehine gerçekleşmediği, her ne kadar jeoloji mühendisi bilirkişilerin raporlarında günümüz itibarıyla tamamen dere yatağı ve bataklık vasfını yitirmiş olduğu belirtilmiş ise de dava konusu taşınmazın evveliyatı dikkate alındığında imar, ihya ve kazandırıcı zaman aşımı yoluyla gerçek kişiler tarafından kazanılmasının mümkün olmayan yerlerden olduğu gerekçeleri ile davanın reddine, Adıyaman ili Gölbaşı ilçesi Çataltepe köyü 239 parsel sayılı taşınmazın 16/08/1974 tarihli tapulama tutanağındaki tespit gibi Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, uyulan bozma ilamında ve İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ..., davacılar ..., ... , ... ve davalılar ..., Songül Köseler, ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

54,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 561,00 TL'nin temyiz eden ...'den alınmasına,

44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 561,00 'er TL'nin temyiz eden ..., ..., ... ile ... 'dan ayrı ayrı alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6282, Karar No: 2019/2887, Tarih: 08.05.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/6282 E.  ,  2019/2887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit (Yağma suçundan dönüşen)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2016/980-742 sayılı iddianamesinde, "...Olay günü saat: 10.00 sıralarında, şüpheli ...'in yanında getirdiği tüfekle kendisinden alacağı olduğu müşteki ...'in evinin önüne geldiği, müştekiye hitaben, "750 liramı verin bu parayı vermezseniz sizi öldürürüm" dedikten sonra, yanında getirdiği av tüfeği ile havaya 2-3 el ateş ettiği ve daha sonra olay yerinden ayrıldığı..." iddiası ile sanığın 5237 sayılı TCK'nin 149/1-a, 150/1-2 maddeleri gereğince hukuki alacağın tahsili amacıyla yağma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.03.2016 tarih 2016/80 Esas 2016/68 Karar sayılı ilamı ile sanığın üzerine atılı suça bakmakla görevli mahkemenin Asliye Ceza Mahkemesi olduğundan bahisle görevsizlik kararı verildiği, Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.07.2016 tarih 2016/239 Esas 2016/398 Karar sayılı ilamı ile sanığın 5237 sayılı TCK'nin 150/1. maddesi delaletiyle 106/2-a maddesi uyarınca silahla tehdit suçundan cezalandırılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık ...'in eyleminin yağmaya teşebbüs suçu yahut 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda düzenlenen yağma suçunda daha az cezayı gerektiren hal başlıklı 150/1. maddesi kapsamında kalıp kalmadığı hususundaki delilleri takdir ve tartışmanın, üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, karşı görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 08/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2367, Karar No: 2022/5930, Tarih: 20.04.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/2367 E.  ,  2022/5930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yağma suçundan sanık ... ... hakkında yapılan duruşma sonunda; ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 01/12/2015 gün ve 2015/174 Esas, 2015/186 Karar sayılı ilamı ile sanık ... ...'nın yağma suçundan beraatine karar verildiği, hükmün süresi içerisinde o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargutay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 07/02/2020 tarihli tebliğname ile mahkeme hükmünün "ONANMASI" nın talep edildiği,

Dairemizin 17/02/2021 gün ve 2020/426 Esas, 2021/2699 Karar sayılı ilamı ile;

"Mağdur sanık ...’ın olayın hemen akabinde alınan kolluk ifadesinde, olay tarihi gece vakti saat 02.30 civarında arkadaşı ...’nın evine gittiği sırada sanık ... ...’nın beyaz renkli aracıyla yanına gelerek konuşmak istediğini söyleyip aniden elinde bulunan cep telefonunu, zorla göğsünden ve ağzından tutarak aldığı, 29.07.2015 tarihli kolluk tutanağına göre sanık ... ...’nın, mağdur sanık ... ...’ı beyaz renkli araca bindirmeye zorladığı ve kolundan çekiştirdiğinin görüldüğü, akabinde kolluk görevlilerini gören sanığın kaçarak ağaç üzerinde saklandığı, ağaç altında ise mağdur sanığa ait cep telefonunun bulunarak iade edildiği, olaya ilişkin mağdur sanığın alınan doktor raporunda basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık ... ...’nın sübut bulan eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA," karar verildiği,

Bozma üzerine, sanık ... ...'nın mahkumiyetine ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 11/06/2021 gün ve 2021/93 Esas, 2021/117 Karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 09/02/2022 günlü ve 2021/22362 Esas, 2022/1223 Karar sayılı ilamı ile Onama yolundaki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/03/2022 günlü ve KD-2022/36396 sayılı yazısı ile itiraz yasa yoluna başvurulmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/03/2022 günlü ve KD-2022/36396 sayılı yazısında özetle;

"Sanık hakkında TCK'nun 150/2 maddesinin uygulama koşullarının oluşup oluşmadığı hususu itirazımızın özünü oluşturmaktadır.

İncelenen dosya kapsamından;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/03/2022 günlü ve KD-2022/36396 sayılı yazısında özetle;

"Sanık hakkında TCK'nun 150/2 maddesinin uygulama koşullarının oluşup oluşmadığı hususu itirazımızın özünü oluşturmaktadır.

İncelenen dosya kapsamından;

... Cumhuriyet Başsavcılığının 14/08/2015 gün ve 2015/1452 Esas sayılı iddianamesi ile; "Yukarıda açık kimlik bilgileri yazılı müşteki şüpheli ...’ın, tanık olarak ifadesi alınan ... ile beraber Dedebaba Mahallesi ... Sokak No:26 İç Kapı No:3 ... ... adresinde yaşadığını, daha önce bir evlilik geçirdiğini ve bu evlilikten 2 adet çocuğunun olduğunu, 28/07/2015 tarihinde saat 15:00 sıralarında şüpheli ...’nın evine geldiğini, kendisinin de ...’e ayrılmak istediğini söylediğini, ...’in yalvarmaya başladığını daha sonra sinirlenerek “Sen benden şikayetçi olursan, seni Afşin’de yaşatmam” diyerek tehditte bulunduğunu, kendisinin ... isimli şahısta çıplak resimlerinin bulunduğunu ve şüphelinin bunları kullanmakla kendisini tehdit ettiğini ifade ettiği,

Tanık ...’nında ifadesinde doğruladığı şekilde ...’ın ... ile olaylar yaşandığı esnada komşular aramış gibi yapıp polisi aramasını istediğini, polisin eve gelerek şüpheli ...’i evden çıkarmasını istediği ve bununla ilgili tanık ... ile görüştüğü,

Her iki tarafında ilk ifadeleri alındıktan sonra, müşteki şüpheli ...’ın tanık ...’nın evine doğru giderken saat 02:30 sıralarında şüphelinin sahibi olduğu ... plakalı araç ...’ın önünü kestiği, müşteki şüpheliye ait evin anahtarını kendisine verirken bir anda, elinde bulunan ... numaralı GSM hattının takılı bulunduğu cep telefonunu, göğsünü ve ağzını tutarak aldığı ve polisleri görünce olay yerinden kaçtığı, olayla ilgili polis ekiplerince tutulan 29/07/2015 tarihli tutanakta da ... Bulvarı ... Apartmanı önünde bir bayanın beyaz renkli bir araca zorla bindirilmeye çalışıldığı ihbarının alındığı, olay yerine gelindiğinde, ...’ın ... plakalı araca bindirilmeye zorlandığı ve kolundan çekiştirildiğinin görüldüğü, şahsın ekip otosunu farkedince koşarak uzaklaşmaya çalıştığı daha sonra Yeşilyurt Mahallesi ... Caddesi No:165 sayılı ikametin bahçesine girerek durabildiği, şüphelinin ikametin bahçesinde bulunan bir ağaçta saklandığı fark edilerek aşağıya indirildiği ve olaya konu Nokia C3 marka cep telefonunun da şüphelinin yakalandığı ağacın altında bulunduğu,

...’ın ilk olayla ilgili olarak alınan adli raporunda “sağ çenede hassasiyet, sağ yanakta miniral ekimoz, sağ dudak iç bölgede ekimoz, BTM ile giderilebilir” şeklinde yaralandığının tespit edildiği, saat 02:30 sıralarında yağma olayı gerçekleştikten sonra alınan adli raporunda ise “üst dudak iç bölgede ekimoz, sağ yanakta ekimoz miniral, sağ kol ön yüzde iki adet morluk mevcut, BTM ile giderilebilir” şeklinde olduğu, her iki rapor arasındaki farklılığın ikinci olayın gerçekleştiğine delil oluşturduğu,

Müşteki şüphelinin 29/07/2015 tarihli sonraki ifadesinde şikayetinden vazgeçtiği, şüphelinin 29/07/2015 tarih ve 2015/52 sorgu numaralı kararıyla tutuklandığı, müşteki şüpheli her ne kadar 03/08/2015 tarihli dilekçesinde şüpheliyi kurtarmaya yönelik gerçeği yansıtmayan beyanlarda bulunmuş ise de, ilk ifadelerinin somut ve ayrıntılı olması, alınan doktor raporlarında farklı şekilde yaralanması, tanığın ifadesinde her iki tarafında birbiriyle tartıştıklarını beyan etmesi birlikte değerlendirildiğinde, müşteki şüphelinin sonraki beyanlarıyla şüpheliyi ceza almaktan kurtarmak için ifadesini değiştirdiği ve delilleri değiştirmeye çalıştığı, böylece şüphelinin üzerine atılı suçları işlediği anlaşılmakla,

Şüpheli ...’nın yargılamasının mahkemenizde yapılarak eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 106/1-1.cümle, 107/2, 149/1-d-h, 109/2 maddeleri gereğince cezalandırılmasına,

Müşteki şüpheli ...’ın yargılamasının mahkemenizde yapılarak eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 281/1 maddesi gereğince cezalandırılmasına,

Şüphelinin gözaltında veya tutuklulukta geçirdiği sürelerin 5237 sayılı TCK’nın 63/1 maddesi gereğince cezasından mahsubuna,

Müşteki şüpheli ve şüpheli hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1 maddesinde düzenlenen hak yoksunlukların uygulanmasına karar verilmesi kamu adına talep ve dava olunur." iddiasıyla kamu davası açıldığı,

... Ağır Ceza Mahkemesinin 01/12/2015 gün ve 2015/174 Esas, 2015/186 Karar sayılı ilamı ile; "...Her ne kadar sanık ... hakkında gece vakti yağma suçundan kamu davası açılmış ise de; olay günü sanık ... ve mağdur sanık ...’nın tartıştıkları ve ...’nın sanıktan ayrılmak istediği, sanığın kızgınlıkla ve bir anlık öfkesi ile telefonu mağdur sanık ...’dan aldığı, daha öncesinden tarafların duygusal birlikteliklerinin olduğu, sanığın, mağdur sanığa beyanlarda geçtiği şekilde hediyeler götürdüğü ve tüm dosya kapsamı göz önüne alındığında, sanığın, mağdur sanık ...’nın telefonunu yağma amacı ile hareket etmediği, bu şekilde üzerine atılı olan gece vakti yağma suçunun manevi unsuru olan kastın yağmaya yönelik olmadığı göz önüne alındığında suçun manevi unsuru olan kast unsurunun gerçekleşmediğinden, mütalaaya aykırı olarak beraatine karar vermek gerekmiştir." gerekçesiyle yağma suçundan sanık ... ...'nın beraatine karar verildiği,

Sanık hakkındaki beraat hükmünün o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edildiği,

Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 17/02/2021 gün ve 2020/426 Esas, 2021/2699 Karar sayılı ilamı ile;