muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3097, Karar No: 2022/9689, Tarih: 18.05.2022

Her ne kadar, yasama dokunulmazlığının kaldırılması için Adalet Bakanlığında bulunan dosyasının 6718 sayılı Yasa ile 1982 Anayasasına eklenen Geçici 20. madde kapsamında iade edilmesi nedeniyle, yeniden milletvekili seçilen sanığın, yargılama tamamlanana kadar bu dosya için milletvekili dokunulmazlığından yararlanamayacağı gerekçesi ile kanun yararına bozma isteminde bulunulmuş ise de ayrıntılarının Anayasa Mahkemesinin 17.09.2020 tarih, ... Başvuru sayılı (... Başvurusu (2)) ve Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 04.11.2021 tarih, 2021/7929 Esas – 2021/9940 Karar sayılı kararında yer aldığı üzere; 1982 Anayasasının 83. maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinin “Seçimden önce veya sonra bir suç işlediği ileri sürülen bir milletvekili, Meclisin kararı olmadıkça tutulamaz, sorguya çekilemez, tutuklanamaz ve yargılanamaz….” şeklinde, dördüncü fıkrasının “Tekrar seçilen milletvekili hakkında soruşturma ve kovuşturma, Meclisin yeniden dokunulmazlığını kaldırmasına bağlıdır.” şeklinde, Geçici 20. maddesinin birinci fıkrasının ise “Bu maddenin Türkiye Büyük Millet Meclisinde kabul edildiği tarihte; soruşturmaya veya soruşturma ya da kovuşturma izni vermeye yetkili mercilerden, Cumhuriyet başsavcılıklarından ve mahkemelerden; Adalet Bakanlığına, Başbakanlığa, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına veya Anayasa ve Adalet komisyonları üyelerinden kurulu Karma Komisyon Başkanlığına intikal etmiş yasama dokunulmazlığının kaldırılmasına ilişkin dosyaları bulunan milletvekilleri hakkında, bu dosyalar bakımından, Anayasanın 83 üncü maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi hükmü uygulanmaz.” şeklinde olduğu, bu çerçevede konu değerlendirildiğinde yasama dokunulmazlığının milletvekili seçilme ile kazanılıp milletvekilliği sona erene ya da meclis kararıyla kaldırılana kadar devam edeceği, 83/4. maddedeki düzenlemeye göre de yeniden milletvekili seçilen kişinin, dokunulmazlığın yeniden kaldırılmasına kadar yeniden yasama dokunulmazlığına kavuşacağı, Geçici 20. maddedeki düzenleme ile 6718 sayılı Yasanın kabul edildiği 20.05.2016 tarihine kadar Adalet Bakanlığına, Başbakanlığa, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına veya Karma Komisyona intikal eden dosyalar açısından 1982 Anayasasının 83/2-1.cümlesinin uygulanmayacağı düzenlendiği, fakat 83/4. maddedeki düzenlemeye bir istisna getirilmediği, nitekim 6718 sayılı Yasanın gerekçesinde de özetle Türkiye Büyük Millet Meclisinde çok sayıda dokunulmazlık dosyası bulunduğu, bunlarla ilgili tek tek meclis kararı alınması yönteminin uygulanmasının uzun zaman alacağı, bu nedenle bu yasayla anayasaya geçici bir madde eklenerek tüm dokunulmazlıkların toplu halde kaldırılmasının amaçlandığının belirtildiği, dolayısıyla bu düzenlemenin mevcut dosyalar hakkındaki dokunulmazlığın kaldırılması hedeflediği, bunun dışında 83/4. maddedeki düzenleme gereği dokunulmazlığın yeniden kazanılmasının esas olduğu ve Geçici 20

. maddedeki düzenleme gereği dokunulmazlığın yeniden kazanılmasının esas olduğu ve Geçici 20. maddenin birinci fıkrasındaki istisnanın sonraki seçim dönemlerine teşmil edilemeyeceği cihetle, kanun yararına bozulması istenilen kararda bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden, CMK'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına kararın bozulmasına dair talebinin REDDİNE, 18.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19850, Karar No: 2015/6025, Tarih: 25.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/19850 E.  ,  2015/6025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Ecrimisile hükmedilmesi doğrudur. Bedel yönünden alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan eski tarihli taşınmaz emsal alınarak bedel tespit edilmiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazların kadastro parseli mi imar parseli mi oldukları ve Arsa Metrekare Rayiç Bedel Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri de karşılaştırılarak bedel takdiri için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak, alınacak rapora göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Aynı yerde bulunan taşınmaza 2012/115-2013/228 sayılı karar ile ... Asliye Hukuk Mahkemsince, değerlendirme yılı itibariyle 45,00-TL m2 birim fiyatı belirlenmiş ve 2014/10140 esas 2014/25765 sayılı karar ile Dairemiz incelemesinden geçerek kesinleşmiştir.

Sözü edilen dosyada hükmedilen bedel kesin delil olmamakla birlikte kuvvetli delil niteliğinde kabul edilerek; öncelikle dava konusu parsel ile kuvvetli delil dosyasındaki bu taşınmazların şehir halihazır haritasında konumları işaretlettirilerek, hem birbirlerine ve hem de en yakın yerleşim birimlerine, kamu kurum ve kuruluşlarına olan uzaklıkları belirlenip işaretlettirildikten sonra, numarası belirtilen dosyadaki bedelden ayrılma nedenleri hususunda raporları hükme esas alınan bilirkişi kurullarından ek rapor alınıp hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3)Dava konusu taşınmaz tapuda (...) adına kayıtlıdır. Karar başlığında ise, (...) yazıldığından, karar başlığının tapu kaydı esas alınarak düzeltilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

4)Dava konusu taşınmaza 1965 yılında kamulaştırmasız el atıldığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşıldığından,

3)Dava konusu taşınmaz tapuda (...) adına kayıtlıdır. Karar başlığında ise, (...) yazıldığından, karar başlığının tapu kaydı esas alınarak düzeltilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

4)Dava konusu taşınmaza 1965 yılında kamulaştırmasız el atıldığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşıldığından,

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 13.11.2014 gün ve 2013/95 - 2014/176 sayılı kararı ile;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve maliklerin aleyhine birtakım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem için uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2. ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden önceki döneme ilişkin el atmalarda maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5012, Karar No: 2023/9947, Tarih: 30.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5012 E.  ,  2023/9947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/10 Esas, 2021/10 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Uşak 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.02.2021 Tarihli ve 2021/4 Tereke, 2021/9 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın adres kayıt sistemine kayıtlı son yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Caddesi No:6 İç Kapı No:1 Bolvadin/Afyonkarahisar olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bolvadin Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.05.2021 Tarihli ve 2021/7 Esas, 2021/6 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın adres kayıt sistemine kayıtlı son yerleşim yeri adresinin müteveffanın kaldığı huzurevinin adresi olduğu, müteveffanın huzurevinden önceki kaldığı adresinin ise Yenice Köyü Yenice Küme Evleri No:126 Pazarlar/Kütahya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Simav Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.08.2021 Tarihli ve 2021/10 Esas, 2021/10 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın adres kayıt sistemine kayıtlı son yerleşim yeri adresinin müteveffanın kaldığı huzurevinin adresi olduğu anlaşılmakta ise de, yapılan kolluk araştırması sonucunda 15.02.2017 tarihinden ölüm tarihi olan 12.02.2021 tarihine kadar yaklaşık 3 yıldır Uşak Huzurevinde kaldığının anlaşıldığı, müteveffanın sürekli kalmak amacıyla bakımevinde bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 589 uncu maddesi uyarınca terekenin teslimi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun'un “Kurumlarda bulunma” başlıklı 22 nci maddesi şöyledir:

“Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

4. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.

”

5. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

4. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.

”

5. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Mirasbırakan, yerleşim yerinden başka bir yerde ölmüş ise, o yerin sulh hâkimi bu ölümü yerleşim yeri sulh hâkimine gecikmeksizin bildirir ve mirasbırakanın ölüm yerinde bulunan mallarının korunması için gerekli önlemleri alarak bununla ilgili dosyayı ve varsa vasiyetnameyi yerleşim yeri sulh hâkimine gönderir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından müteveffanın adres kayıt sistemine kayıtlı yerleşim yeri adresinin Uşak Huzur Evi Yaşlı Bakım Ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürlüğünün adresi olduğu anlaşılmaktadır. Her ne kadar 4721 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinde bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı düzenlenmişse de; dosya kapsamından müteveffanın bakım ve gözetiminin sürekli olarak bakımevinde gerçekleştirildiği ve dolayısıyla bakımevinde sürekli yerleşmek amacıyla bulunduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Uşak 2. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Uşak 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11044, Karar No: 2015/8370, Tarih: 18.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/11044 E.  ,  2015/8370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinin “01/08/2007” olduğu gözetilmeksizin gerekçeli karar başlığında “14/05/2009” şeklinde gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, katılan vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2863 sayılı Kanunun 7. maddesinde 6498 sayılı Kanun ile getirilen değişikliğin amacının, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığı ya da sit alanı olarak tescil kararlarının, ilgililerince öğrenilmesini sağlamak olduğu, başka bir deyişle, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları yönünden tebliğ; sit alanları yönünden Resmi Gazete'de yayım ve internet üzerinden duyuru kurallarının, kişilerin, sahip oldukları taşınmazların durumunu bilmelerini ve ona göre hareket etmelerini sağlama amacı taşıdığı, belirtilen kuralların, 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde düzenlenen suçun oluşumu için şekil şartı niteliği bulunmayıp, aksi yöndeki kabulün, 6498 sayılı Kanunun amacına da ters düşeceği;

Diğer yandan, 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 7. maddesinde öngörülen “maliklere tebliğ” usulünün, bölge bazındaki tescil işlemlerinde değil, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının tescili söz konusu olduğunda uygulanacağı, başka bir deyişle, bir bölgenin sit alanı olarak belirlenip tescil edilmesi halinde, o bölgede yaşayan tüm vatandaşlara tebligat yapılmak suretiyle tescil kararının duyurulması şeklinde bir yöntem izlenmeyeceği, karar Resmi Gazete'de yayımlanıp Bakanlığın internet sayfasında bir ay süre ile duyurularak, bölge halkının sit tescilinden haberdar olmasının sağlanacağı;

Sözü edilen değişiklik öncesinde yapılan tescil işlemleri bakımından ise, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği;

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde; sanık tarafından, 01/08/2007 tarihli dilekçe ile 2007 yılında kiraladığı ve “Kumrucu Musti” adı altında işlettiği,.. Koruma Kurulunun 15/01/1997 tarih ve 6445 sayılı kararı ile korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescilli bulunan dava konusu taşınmazın bu niteliğini bilmeden bir kısım uygulamalarda bulunduğunu Kurula bildirmesi üzerine, Kurul görevlileri tarafından yerinde yapılan inceleme neticesinde düzenlenen 03/08/2007 tarihli rapor ile yapının ön cephesinde, zemin kattaki kolonların üzerindeki fayansların kaldırılıp plastik pano ve zemin kat tabanının granit taş malzeme ile kaplandığı, binanın içerisinin ve dış cephesinin plastik boya ile boyandığı, yapının kuzey cephesinde bulunan ve herhangi bir özellik arz etmeyen demir kapının kaldırılıp yerine tek parça cam kapı yerleştirildiği, üst kat penceresi üzerinde bulunan alçı süslemelerin üzerinin yıldız rengi boya ile boyandığı, bina zemin katındaki yemek bölmesinin üzerinin ahşap strüktürlü örtü sistemi ile kapatıldığı, bu uygulamaların kaldırılması ve orijinaline uygun hale getirilmesi gerektiği hususlarının belirtildiği, .... Koruma Kurulunun 14/08/2007 tarih ve 1065 sayılı kararı ile izinsiz uygulamaların kaldırılması hususunda sanığa süre verildiği, Kurul görevlileri tarafından düzenlenen 12/05/2009 tarihli rapor ile yerinde yapılan incelemede Kurul tarafından kaldırılması istenilen uygulamaların kaldırılmadığının belirlendiği, mahkemece icra edilen keşfe katılan tarafsız arkeolog bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, Kurulun uyarısı üzerine taşınmazın batı cephesindeki dikey tabelaların kaldırılıp, altındaki dikdörtgen şekilli sıva panolarının ortaya çıkarılmasının ve 1. katta (bir tanesi hariç) diğer pencere kenarlıklarının beyaza boyanmasının olumlu olduğunun, ancak terasın batı kısmında korkuluklara demir direkler yerleştirilip üst örtünün devam ettirilmesinin olumsuz olduğunun belirlendiği, sanığın aşamalarda alınan savunmasında, suça konu yeri ... isimli kişiden kira kontratı ile kiraladığını, belirtilen yerin tarihi eser niteliğinde olduğunu bilmediğini, esnaf arkadaşlarının bahse konu taşınmazın kültür varlığı olduğunu ve inşai faaliyette bulunmak için Kurul izni gerektiğini söylemeleri üzerine yaptığı uygulamalar için izin almak amacıyla Kurul'a başvurduğunu ve bir kısmını kaldırdığını ifade ettiği anlaşılmakla, sanık ile ... arasında düzenlenen kira sözleşmesinin temini ile sözleşmede suça konu taşınmazın korunması gerekli kültür varlığı niteliğini haiz olduğuna, inşai ve fiziki müdahalede bulunabilmek için Kurul'dan izin alınması gerektiğine dair bir bilginin bulunup bulunmadığı, yine ..

... arasında düzenlenen kira sözleşmesinin temini ile sözleşmede suça konu taşınmazın korunması gerekli kültür varlığı niteliğini haiz olduğuna, inşai ve fiziki müdahalede bulunabilmek için Kurul'dan izin alınması gerektiğine dair bir bilginin bulunup bulunmadığı, yine ... isimli şahsın tanık sıfatıyla beyanı alınarak, suça konu taşınmazın 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olduğuna dair kiracı sanığa bilgi verip vermediği hususunda ifadesi tespit edilerek, yine mahallinde arkeolog ve mimar bilirkişilerin katılımı ile yeniden keşif icrasıyla, sanık tarafından bir kısım izinsiz uygulamaların kaldırılması ile sivil mimarlık örneği yapının özgün dokusuna verilen zararın sona erip ermediği, yine kendisinden önce yapılması nedeniyle kaldırmadığını ifade ettiği imalatların, yapım zamanının tespit edilerek, taşınmazın sanık tarafından kiralanma tarihinden önce veya sonra yapılıp yapılmadıkları tereddütsüz şekilde saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik araştırma ve “Anayasa Mahkemesinin iptal kararı neticesinde sanığın eyleminin suç olmaktan çıktığı” şeklinde yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi,Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31614, Karar No: 2017/8975, Tarih: 14.09.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/31614 E.  ,  2017/8975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Sanık vekilinin temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2) Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ceza Genel Kurulu’nun 14.10.2008 gün ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Sanığın 02/01/2012 tarihinde Konya Ticaret Odası konferans salonunda düzenlenen "Kur'anın günümüze bakan müjde ve mesajları" konulu konferansta yaptığı konuşmada Türkiye Cumhuriyeti hükümetini oluşturan Başbakan ve Bakanları hedef alan ve hakaret içeren sözler kullandığının iddia edilmiş ve konuşma bütünlüğü içinde söylediği sözlerin hakaret içermediği, AİHM kararları ile fikir ve düşünce özgürlüğü sınırları içinde sanığın araştırmacı yazar kimliğinin de etkisiyle eleştirilerde bulunduğu ve hakaret kastının bulunmadığı, sanığın üzerine atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığından sanığın hakaret suçundan beraatine karar verilmiştir.

Katılan vekili bu kararı temyiz etmiştir.

Öncelikle belirtilmelidir ki, suça konu ifadelerin rahatsız edici olduğu açık bir şekilde anlaşılmakla birlikte sözkonusu ifadelerin, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (Sözleşme) ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) içtihatlarında özel bir önem atfedilen, ifade özgürlüğü bağlamında değerlendirilmesi gerekmektedir.