muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/40872, Karar No: 2013/28765, Tarih: 11.11.2013

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, bir işçinin günde en fazla fiilen 14 saat çalışabileceğinin kabulü gerekir. Bu durumda 24 saat çalışıp 24 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda bir hafta 3 gün diğer hafta ise 4 gün çalışma yapılacağından, yukarıda bahsedilen 63 üncü madde hükmü gereğince, haftalık normal çalışma süresi dolmamış olsa dahi günlük 11 saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılması nedeniyle, bu çalışma sisteminde işçi ilk bir hafta (3x3=) 9 saat takip eden hafta ise (4x3=) 12 saat fazla çalışma yapmış sayılmalıdır.

Çalışma şeklinin 24 saat mesai 48 saat dinlenme şeklinde olduğu durumlarda ise, işçi birinci hafta 3 gün ikinci ve üçüncü haftalar 2 gün dördüncü hafta yine 3 gün çalışacağından, ilk hafta (3x3=) 9 saat, ikinci ve üçüncü haftalarda (2x3=) 6 saat, dördüncü hafta ise yine (3x3=) 9 saat fazla çalışmış sayılacaktır.

1475 sayılı önceki İş Yasasında günlük 11 saati aşan çalışmaların fazla çalışma sayılacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığından, söz konusu Yasanın yürürlükte olduğu dönemde gerçekleşen, 24 saat çalışıp 48 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda, haftalık 45 saatlik normal çalışma süresinden fazla çalışma yapılması mümkün olmadığından, işçinin fazla çalışma yaptığının kabulü mümkün değildir. Ancak değinilen Yasa döneminde gerçekleşen 24 saat mesai 24 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda, 4 gün çalışılan haftalarda (4x14=) 56 saat çalışma yapılacağından, sadece bu haftalarda işçinin haftalık (56‑45=) 11 saat fazla çalışma yaptığının kabulü gerekir.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 16.2.2006 gün 2006/20318 E, 2006/3820 K.). Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K).

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle ESAS NO : 2011/40872

birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda tanık beyanları dikkate alınarak davacının günde 2,5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ise de, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplama denetime açık olmayıp, davalı taraf da rapor sonrası bu hesaplamada kullanılan rakamların neye göre belirlendiğinin anlaşılamadığını beyan etmiştir. Mahkemece davalının bu itirazları karşılanmamıştır.

Davalı tarafın itirazı da değerlendirilerek fazla mesai yönünden denetime elverişli rapor alınması gerekirken, hesaplama yöntemi denetlenemeyen ve hesapda kullanılan ücretin dayanağına ilişkin açıklama getirmeyen rapora itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3924, Karar No: 2012/10230, Tarih: 11.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3924 E.  ,  2012/10230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/12/2008 tarih ve 2005/256-2008/564 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ..., ..., ... vekili ile davalı ... mirasçıları ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davada, müvekkili şirketin İstanbul Yolu üzerindeki halı saha tesislerinin çim ekim işinin davalı şirkete emanet usulü yöntemiyle yaptırıldığını, yapılan teftiş sonucu davalı şirkete 29.954,44 TL fazla ödeme yapıldığının anlaşıldığını, yine davalı şirkete Atatürk Orman Çiftliği ve Gölbaşı alanları 2002 yılı bakım işi sözleşmesiyle ilgili olarak, işin geç bitirilmesi nedeniyle gecikme cezası uygulanması gerekirken uygulanmaması suretiyle bu işten dolayı da 1.063,99 TL fazladan ödenmiş olduğunu, dava konusu işler müvekkili şirketin eski yöneticilerince oluşturulan ihale komisyonlarınca davalı şirkete verildiğinden ihale komisyonu üyeleri, yönetim kurulu üyeleri, şirket müdürü ve denetim kurulu üyelerinin zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek, toplam 31.018,43 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ..., ..., ..., ... vekili, davacı şirketin eski yönetim kurulu üyeleri olan müvekkillerinin dönemine ait tüm bilançoların tasdik edildiklerini ve müvekkillerinin ibra edildiklerini savunarak, zamanaşımı yönünden ve esastan davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., denetim görevi TTK hükümlerine uygun olarak ifa ettiğini ve genel kurul toplantılarında oy birliği ile ibra edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., işle ilgili murahhas üyeler tayin edilmiş olmakla bu durumda diğer yönetim kurulu üyeleri dahi müteselsil sorumluluktan kurtulduğu halde denetçinin müteselsil sorumluluğundan bahsetmenin mümkün olmadığını savunmuştur.

Davalı ..., yönetim kurulu üyesi olarak görev yaptığı dönemle ilgili olarak tarafına atfedilebilecek bir kusur bulunmadığını beyanla, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., işle ilgili murahhas üyeler tayin edilmiş olmakla bu durumda diğer yönetim kurulu üyeleri dahi müteselsil sorumluluktan kurtulduğu halde denetçinin müteselsil sorumluluğundan bahsetmenin mümkün olmadığını savunmuştur.

Davalı ..., yönetim kurulu üyesi olarak görev yaptığı dönemle ilgili olarak tarafına atfedilebilecek bir kusur bulunmadığını beyanla, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, İstanbul Yolu üzerindeki halı saha tesisi ihalesiyle ilgili olarak davalı şirkete 1.500 TL+% 25 müteahhitlik kârı + %18 KDV formülüne göre 28.875, 13 TL ödeme yapılması gerekirken 33.073,39 TL ödeme yapıldığı, davacı birim fiyatının DSİ fiyatına göre belirlenmesi gerektiğini iddia etmiş ise de, dava konusu işin tohum dışında gübreleme, sulama ve bakımı da içermesi nedeniyle mukayasa edilmelerinin mümkün olmadığı, dava konusu bakım işiyle ilgili olarak ise iştebir gecikme olmadığı ancak 333,35 TL şirkete fazla ödeme yapıldığı gerekçeleriyle, asıl ve birleşen davada davanın kısmen kabulüne, 4.533,62 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ..., ..., ..., ... vekili ile davalı ... mirasçıları ve ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar ..., ..., ..., ... vekili ile davalı ... mirasçıları ve ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar ..., ..., ..., ... vekili ile davalı ... mirasçıları ve ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 207,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılar ..., ..., ..., ...'dan alınmasına aşağıda yazılı bakiye 207,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... mirasçıları ve davalı ...'dan alınmasına, 11/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16007, Karar No: 2011/20536, Tarih: 08.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/16007 E.  ,  2011/20536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2/B uygulaması ile orman dışına çıkartılan Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... Enerji Elektrik Üretim AŞ yönünden husumetten reddine, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu yönünden kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ile davalılardan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27031, Karar No: 2015/45023, Tarih: 18.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/27031 E.  ,  2015/45023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/230624

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2012

NUMARASI : 2009/288 (E) ve 2012/202 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık S.. K.. savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezanın süresine göre; duruşmalı incelenmesi olanaklı bulunmadığı için sanık S.. K.. savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 318 ve 421. maddeleri gereğince REDDİNE,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre, sanıklar S.. G.. ve S.. K.. savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 18.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4319, Karar No: 2014/8035, Tarih: 25.09.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/4319 E.  ,  2014/8035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ve birleşen dosya davacıları vekili ile davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) 02/07/1986 tarih 20 sıra nolu tapu kaydının ilk oluştuğu günden itibaren sıra izler biçimde tüm geldi ve gittileri ile birlikte (Tapu defteri fotokopisi değil, elle yazılmak suretiyle) ve varsa krokileri ile revizyon görmüş ise revizyon kayıtları ve revizyon gördüğü taşınmazların tutanak örneklerinin, şayet dayanak tapu kaydı tescil ile oluşmuşsa, varsa dayanak tescil dosya aslının, tescil dosyasının bulunamaması halinde tapu müdürlüğünde bulunan evrakı müsbitesinin içindeki tescil ilamı ile varsa tescil krokisinin tapu müdürlüğünden sorularak alınacak cevabî yazının (eski yazıyla olan kayıt olduğu takdirde tercüme ettirilmesi ve yerel tapu müdürlüğünde bulunamayan kayıtların Tapu Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından sorulması)

2) Davacılar ve miras bırakanları yönündençalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak alınacak cevabî yazının,

3) Çekişmeli taşınmazlara komşu (sınırında bulunan yoldan sonra gelen taşınmazlarda dahil olmak üzere) taşınmazlara ilişkin kadastro tespit tutanak örnekleri ve dayanakları ile davalı olanlara ilişkin dava dosyalarının kesinleşenlere ait tapu kayıtlarının, tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise ilgili dava dosyalarının,

4) Orman bilirkişi raporunda 1970 tarihli memleket haritasından söz edildiği halde, 1988 ve 2001 tarihli hava fotoğrafları uygulandığı belirtilmiş, taşınmaz hava fotoğrafları üzerinde gösterilmemiştir. Bu nedenle, 1970 tarihli memleket haritasının elde edildiği hava fotoğrafları tesbit edilip bulunduğu yerden getirtilerek, dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1970 tarihli orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ve hava fotoğrafları (1/25000 ve 1/5000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğinin kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu

-2-

2014/4319 - 8035

-2-

2014/4319 - 8035

parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte harita ve hava fotoğrafları üzerinde gösterir ve hava fotoğrafları özellikle stereoskopik alet ile üç boyutlu olarak incelemeye tâbi tutularak çekişmeli taşınmazın niteliği ve taşınmaz üzerinde neler gözüktüğünü belirtir, ayrıca memleket haritasındaki yeşil rengin neden kaynaklandığını açıklar şekilde müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınıp,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 25/09/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3882, Karar No: 2011/4427, Tarih: 28.06.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/3882 E.  ,  2011/4427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı ... ...'ün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 28.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23020, Karar No: 2013/28954, Tarih: 11.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/23020 E.  ,  2013/28954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele ekiplerinin istihbari çalışmaları sırasında, sanığın annesi adına ruhsatlı olup sanık tarafından işletilen av bayiinde satışa arz etmek üzere mermi ve silah bulundurduğu ve bunlara müşteri aradığı duyumunun alınması üzerine usulüne uygun karar ile sanığın iş yerinde yapılan aramada suça konu tamamı patlatılarak atışa elverişliliği saptanmamış 406 adet tabanca mermisinin bulunduğu anlaşılmakla sanığın eyleminin 6136 sayılı Kanunun 12/1. maddesine uyar nitelikte olup olmadığını değerlendirme, davaya bakma ve delilleri takdir görevinin, anılan maddede öngörülen hapis cezasının üst sınırının 12 yıl olarak belirlenmiş olması karşısında 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesi uyarınca ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri gereğince kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla (BOZULMASINA), 11.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.