muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/37819, Karar No: 2015/13410, Tarih: 15.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/37819 E.  ,  2015/13410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/171768

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2013

NUMARASI : 2011/361 (E) ve 2013/236 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık E.. Z.. hakkında müşteki B.. S..'ya karşı tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında tehdit suçundan açılan kamu davasında sanığın beraatine karar verildiği, sanığın beraat kararının gerekçesine yönelik temyizi bulunmaması karşısında, hükmü temyizde hukuki menfaati bulunmayan sanığın temyiz isteminin REDDİNE,

2) Sanık E.. Z.. hakkında müşteki B.. S..'ya karşı kasten yaralama ve hakaret, sanık B.. S.. hakkında katılan E.. Z..'e karşı hakaret, sanık E.. S.. hakkında katılan E.. Z..'e karşı silahla yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1664, Karar No: 2015/7382, Tarih: 01.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1664 E.  ,  2015/7382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL(KAPATILAN) 50. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI : 2011/445-2014/202

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) 50. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/06/2014 tarih ve 2011/445-2014/202 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı D.. E.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davalarda; müvekkilinin A.'da bulunan bir taşınmazına daha önceden adını bile duymadığı davalı şirketin borcu nedeniyle haciz konulduğunu, yaptığı araştırmada müvekkilinin ehliyetinin ele geçirilerek fotoğrafının değiştirilmesi suretiyle önceki ortaklar Kaan Söyücengil ve A.. N.. isimli şahıslardan davalı şirket hisselerini devralmış gibi noterde işlem yapıldığını öğrendiğini ileri sürerek sahtecilik suretiyle yapılan hisse devir işleminin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı A.. N.., ortağı olduğu şirket hisselerini satışa çıkarınca G.. T..'un almak istediğini, hisselerinin tamamını noterden devredip ortaklıktan ayrıldığını, sahtecilikten haberinin olmadığını, noterin kimlikleri kontrol edeceğine güvenerek dava konusu işlemi gerçekleştirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı D.. E.. vekili, işlemin yapıldığı ehliyetteki soğuk damganın fotokopide dahi açıkça göründüğünü, fotoğrafın da işlemi yapan şahısla aynı olduğu göründüğünden noter olan müvekkilinin işlemi yaptığını, üçüncü şahsın ağır kusuru nedeniyle müvekkili eylemi ile zarar arasında nedensellik bağının bulunmadığını, sorumluluğun Ticaret Sicil Memurluğu'na ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, grafolog bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu hisse devir sözleşmelerindeki devir alan kısmındaki imzanın davacının eli ürünü olup olmadığının tespiti için dosyanın tevdii edildiği grafolog bilirkişinin "hisse devir sözleşmesinde davacıya atfen atılan imzanın davacının eli ürünü olmadığı" yönünde rapor ibraz ettiği, hisse devir sözleşmelerinin sahte olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların kabulü ile, A.. N..'ın, davalı şirketteki hisselerini davacıya devrine ilişkin Kartal 6. Noterliğine ait 22.03.2005 tarih 06728 yevmiye nolu ve Kaan Söyücengil'in, davalı şirket hisselerini davacıya devrine ilişkin Kartal 6. Noterliğine ait 22.03.2005 tarih 06729 yevmiye nolu hisse devir sözleşmelerinin sahte olmaları nedeniyle iptallerine ve davalı şirketin sicil kayıtlarından bu devirlerin terkinine karar verilmiştir.

Kararı davalı D.. E.. vekili temyiz etmiştir.

Kararı davalı D.. E.. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı D.. E.. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı D.. E.. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13166, Karar No: 2025/1179, Tarih: 03.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/13166 E.  ,  2025/1179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/1322 Esas, 2024/1758 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Mesudiye Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.10.2023 Tarihli ve 2022/954 Esas, 2023/963 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve babası ...'in velayeti altında bırakılmıştır.

Veli 24.10.2023 tarihli dilekçesinde, oğlu olan kısıtlının Ordu ili Mesudiye ilçesinde bulunan ...'nde bakım hizmeti aldığını, kısıtlının Rize'de iki engelli kardeşinin daha olduğunu, kendilerinin Rize'de ikamet etmeleri sebebiyle kısıtlıyı ziyaret etmekte zorlandıklarını, bu sebeple kısıtlının Rize ili ........... ilçesinde bulunan Rize Özel Şefkat Rehabilitasyon Merkezi'ne sevk edilmesi için mahkememizden yetki ve izin verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 08.02.2024 tarihli ek kararıyla, kısıtlının bakım evine yerleştirilmesine izin verilmesine, kısıtlının yeni yerleşim yeri Derepazarı/Rize olduğundan mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Rize 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.10.2024 Tarihli ve 2024/1322 Esas, 2024/1758 Karar Sayılı Kararı

Bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı, kısıtlının Özel Rize Şefkat Engelli Bakım Merkezinde ne kadar süreden beridir kaldığının tespiti için müzekkere yazıldığı, 25.09.2024 tarihli cevabi yazıda kısıtlının 11.06.2024 tarihinden bu yana bakım merkezinde kaldığının belirtildiği, kararın 08.02.2024 tarihinde verildiği, karar tarihi itibariyle kısıtlının bakım merkezinde kaldığına dair dosyadaki bilgi ve belgelerden durumun anlaşılmadığı, kısıtlının uzun süreden beri bakım merkezinde kalması halinde adres değişikliği hususunda yetkisizlik kararı verilebileceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının bulunduğu bakım evinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Mesudiye Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığı gibi kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi de olmadığından vesayet dosyasının takibi ile ilgili karar vermekte Mesudiye Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Mesudiye Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13673, Karar No: 2013/8079, Tarih: 16.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/13673 E.  ,  2013/8079 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, asıl davada, ödeme emrinin iptalini, birleşen davada ise, asgari işçiliğe yönelik Kurum işlemi ile prim ve gecikme zammı tahakkukuna ilişkin komisyon kararının iptali ve borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Mahkeme, yazılı biçimde davaların kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

506 sayılı Yasanın 79. maddesi, “Bu Kanunun 83 üncü maddesinde belirtilen kurum ve kuruluşlar tarafından ihale yoluyla yaptırılan her türlü işler, gerçek veya tüzel kişilerce yapılan inşaatlardan dolayı yeterli işçilik bildirmiş olup olmadığı Kurumca araştırılır….” Düzenlemesini içermekte olup; aynı Yasanın 83. maddesinde belirtilen kurum ve kuruluşlar ise, “Genel ve katma bütçeli kuruluşlar, il ve belediyeler veya sermayesinin en az yarısı genel ve katma bütçeli kuruluşlar ile il ve belediyelere ait olan teşekkül ve müesseseler, kamu iktisadi kuruluşları ve bunların müessese, bağlı ortaklık ve iştirakleri, kanunla ve kanunların verdiği yetkiye dayanarak kurulan kurum ve kuruluşlar, döner sermayeli kuruluşlar…” olarak belirtilmiştir.Ancak, 506 sayılı Yasanın konuya ilişkin 130. maddesinde yer alan, “İşverenin Kuruma, emsaline, yapılan işin nitelik, kapsam ve kapasitesine göre işin yürütülmesi için gerekli olan sigortalı sayısının, çalışma süresinin veya prime esas kazanç tutarının altında bildirimde bulunduğunun Kurumca saptanması halinde, işin yürütülmesi için gerekli olan asgari işçilik miktarı, yapılan işin niteliği, bünyesinde kullanılan teknoloji, iş yerinin büyüklüğü, benzer işletmelerde çalıştırılan işçi sayısı, ilgili meslek veya kamu kuruluşlarının görüşü gibi unsurları dikkate alarak sigorta müfettişi tarafından tespit edilir.” Düzenlemesi; kayıt dışı çalışmadan kaynaklanan prim kaybının önüne geçilebilmesi yönünden, 506 sayılı Yasanın 79. maddesindeki yöntem ve asgari işçilik oranlarıyla bağlı kalınmaksızın, eksik işçilik bildiriminde bulunulup bulunulmadığının tespitine olanak vermektedir. 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 85.maddesinin ilk fıkrası da anılan maddeye paralel düzenleme içermektedir. Somut olayda, davacının, sahibi ve işleteni olduğu ...140 ve ......plakalı 2 adet özel halk otobüsü ile ... Hastanesi ile şehir merkezi arasında yolcu taşımacılığı yaptığı, ... ve ...adında iki şoför çalıştırıldığı, ve davacının da dönüşümlü şekilde şoför olarak çalıştığı hususları müfettiş tespitiyle sabit ve tarafların kabulünde olup bu konuda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kurum müfettişi tarafından 01.01.2008-31.12.2008 devresine ilişkin olarak asgari işçilik tespiti yapılmış, bu yönde düzenlenen 07.09.2010 tarihli müfettiş raporunda; Özel Halk Otobüslerinde manyetik bilet dışında nakit ücretle de yolcu taşındığı, şoförün bilet kesip ücret toplayamayacağı, her iki araçta ikisi şoför, bir biletçi olmak üzere üç kişinin çalışması gerektiği kabul edilip, her iki araç için 28.145,76 TL sigorta primine esas kazanç farkı belirlendiği, Kurumca da bu tutara prim oranı uygulanarak birleşen esasta davaya konu edilen 9.569,60 TL prim ve 30.04.2010 tarihine kadar hesaplanan 3.321,75 TL gecikme zammı, ayrıca, asıl davada da, ödeme emrine konu edilen 4

.145,76 TL sigorta primine esas kazanç farkı belirlendiği, Kurumca da bu tutara prim oranı uygulanarak birleşen esasta davaya konu edilen 9.569,60 TL prim ve 30.04.2010 tarihine kadar hesaplanan 3.321,75 TL gecikme zammı, ayrıca, asıl davada da, ödeme emrine konu edilen 4.158 TL idari para cezası ve 381,25 TL gecikme zammı tahakkuk ettirildiği, gerek ödeme emrinin tebliğ tarihine, gerekse komisyon ret kararının tebliğ tarihine göre her iki davanın da süresi içinde açıldığı, idari para cezasına ilişkin işlemin idari yargıda iptal edilip kararın kesinleştiği, mahkemece, idari para cezasına ilişkin tahakkukun iptal edildiği, müfettiş raporunun soyut nitelikte bulunduğu, halk otobüslerinde “kentkart” uygulaması olup, tek şoförün yeterli bulunduğu ve muavin çalıştığının Kurumca kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, uyuşmazlık konusu dönemde, müfettiş raporundaki tespitlerin tümü gözetilerek, yolcu taşımasının yapıldığı yer ve mesafeler itibariyle davalı halk otobüslerinde gereken çalışma süreleri ve bu çalışmaların kaç kişiyle yapılabileceği ve “kentkart” uygulaması da gözetilerek muavin ihtiyacının olup olmadığı ve buna bağlı olarak eksik işçilik bildirimi bulunup bulunmadığı hususları 506 sayılı Yasanın 130. maddesinde öngörülen ilke ve esaslar çerçevesinde irdelenip, gerekirse bilirkişi raporu da alınmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2011/17336, Karar No: 2012/43583, Tarih: 16.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/17336 E.  ,  2012/43583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK'nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; bankada sırasını beklemekte olan 80 yaşındaki katılanın yanına gelen sanığın, görevlilere birlikte olduğu izlenimi uyandırdıktan sonra, katılanı kimlik fotokopisini çekmesi için gönderip, öncesinde imzalatmış olduğu dekontla gişe görevlisinden 7.000 TL parayı alıp kaybolduğu anlaşılmakla,dolandırıcılık suçunun oluştuğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,16/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14986, Karar No: 2013/5816, Tarih: 20.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/14986 E.  ,  2013/5816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 102 ada 741 parsel sayılı, 2359,72 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile davalı adına tesbit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup; taşlık, kayalık ve çalılık olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, tapu iptali ve tescil davası açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4/3. maddesine göre yapılan orman tahdidi, eski ve yeni tarihli memleket haritaları, amenajman planı ve hava fotoğraflarının uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla, çekişmeli parselin orman kadastrosu sınırları dışında orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ise de öncesinin makilik yerlerden olduğu, 1990 yılı memleket haritasında, çalılık göründüğü ve 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde belirtilen zilyetlik koşullarının oluşmadığı belirlenerek Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesinde ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tesbit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinden, karar harcının davalıya yükletilmesi doğru değil ise de, bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle; hükmün 2. bendinin çıkartılarak yerine; ''“6099 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına'' cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 20/05/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13486, Karar No: 2025/2141, Tarih: 17.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/13486 E.  ,  2025/2141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1778 E., 2024/33 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/560 E., 2022/228 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile ilaç bedelinin Kurumca karşılanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince vefat etmesi sebebiyle tedavi süresince ilaç bedelinin ödenmesi yönünden dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ilaç bedeli yönünden talebin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurumca karşılanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talep konusu ilacın SUT kapsamında bulunmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile vefat etmesi sebebiyle tedavi süresince ilaç bedelinin ödenmesi yönünden dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ilaç bedeli yönünden talebin kabulüne karar verilmiştir. karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf yoluna başvuran davalı vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurum tarafından karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk