muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3521, Karar No: 2024/386, Tarih: 30.01.2024

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamına uyulmuş, mahkemece bozma doğrultusunda; 22/11/2021 tarihli bilirkişi raporunda taşınmazların teslim tarihi 25/07/2008 olarak tespit edildiği, eksik ve ayıplı işler ayrı ayrı belirlendiği, eksik ve ayıplı işlerin açık mı gizli ayıp mı olduğu mahkemece belirlendiği, ... katta wc ve çöp odasının kapılarının takılmadığı, wc tefrişinin yapılmadığı, seramiklerin döşenmediği görülmüş malzeme ve işçilik bedeli 750,00-TL olarak belirlendiği, bu eksiklerin açık ayıp olduğu görüldüğü, antre, koridor, mutfak, banyo ve wc de yerlerin granit olmayıp seramikle kaplandığı tespit edilmiş, ... bedeli her bir daire için 400,00-TL olarak belirlendiği, yerlerde ki malzemelerin seramik mi granit mi olduğu ilk bakışta belirlenemeyeceği ve uzmanlık gerektirdiği için bu ayıbın gizli olduğu yine aynı şekilde dolap arkalarının seramik ile kaplanmamasının da gizli ayıp olarak nitelendirildiği, dış kapı markası ve iç kapıların markasının sözleşmeye uygun olmamasının açık ayıp olarak değerlendirildiği, çünkü kapılarda marka yazdığı, yürüme yolunun granit veya mermer olmayıp parke taşı olduğu tespit edilmişse de granit veya mermer ile parke taşı ilk bakışta anlaşılacağından açık ayıp olarak değerlendirildiği, kapı kolunun ve kilidin markası yine üzerinde yer aldığından açık ayıp olarak değerlendirildiği, gizli ayıp olarak değerlendirilen işlerin her bir daire için bedeli 400,00-TL ( Antre, koridor, mutfak, banyo ve wc granit olmaması.) + 350,00-TL (dolap arkalarının seramik ile kaplı olmaması.) = 750,00-TL her bir daire için gizli ayıp nedeniyle eksik ... bedeli olduğu tespit edildiği, su deposuna ilişkin davacıların talebi dosya içerisinde su deposunun kat maliklerince yaptırıldığına dair bir delil bulunmadığından reddedildiği, taşınmazların teslim tarihi 2008 yılı olup dava 2011 yılında açıldığından açık ayıp ihbar süresi geçtiği için davacının açık ayıplara ilişkin talebin reddine, gizli ayıplarla ilgili olarak ise davanın kabulüne karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; mahkemece açık ayıp olarak nitelendirilen ayıpların gizli ayıplar olduğu ve davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığını davanın tamamen kabulüne karar verilmesini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili katılma yolu ile temyiz dilekçesinde özetle, mahkemece her ne kadar teslim tarihi 2008 olarak kabul edilmiş ise de teslimin 2007 olduğu ve davacının talep ettiği ayıplı işlerin hepsinin açık ayıp olduğu ve talep edemeyeceğini belirterek davanın reddedilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

2. Davalı vekili katılma yolu ile temyiz dilekçesinde özetle, mahkemece her ne kadar teslim tarihi 2008 olarak kabul edilmiş ise de teslimin 2007 olduğu ve davacının talep ettiği ayıplı işlerin hepsinin açık ayıp olduğu ve talep edemeyeceğini belirterek davanın reddedilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan eksik ve ayıplı işler bedelinin tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3 ncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun (1086 sayılı Kanun) 428 nci maddesi, 438 nci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 ncu maddesinin ikinci fıkrası,

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355,359 maddeleri

3. Değerlendirme

3.1 Öncelikle daha önce bozma kararı verilen dosyada usuli kazanılmış hak kavramı ile bozmanın kapsamı üzerinde durulması gerekmektedir.

3.2.Usuli kazanılmış hak, 1086 sayılı HUMK'un yürürlükte olduğu dönemde çıkarılan 09.05.1960 tarih, 1960/21 Esas, 1960/9 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında tanımlanmış olup, içtihadı birleştirme kararında; Yargıtay bozma kararına uyulmakla orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına usulî kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için de zorunluluk doğacağı, usulî kazanılmış hakka ilişkin açık kanun hükmü olmasa da temyiz sonucu verilecek bozma kararının hukuka ve usule uygun karar verilmesini sağlamaktan ibaret olan amacı ve muhakeme usulünün hakka varma ve hakkı bulma maksadıyla kabul edilmiş olması yanında hukuki alanda istikrar amacıyla kabul edilmiş bulunması bakımından usulî kazanılmış hak müessesesi usul hukukunun dayandığı ana esaslardan olup, kamu düzeniyle de ilgili olduğu belirtilmiştir.

3.3.Yargıtayın içtihatları ile benimsenen bu ilke HMK’nın 177/2. maddesine 22.07.2020 tarih ve 7251 sayılı Kanunun 18. maddesi ile yapılan yeni düzenlemede açıkca yasada yer almıştır. Bu yeni düzenleme ile “Yargıtayın bozma kararından veya bölge adliye mahkemesinin kaldırma kararından sonra dosya İlk Derece Mahkemesine gönderildiğinde, İlk Derece Mahkemesinin tahkikata ilişkin bir işlem yapması hâlinde tahkikat sona erinceye kadar da ıslah yapılabilir. Ancak bozma kararına uymakla ortaya çıkan hukuki durum ortadan kaldırılamaz” maddesi ile HMK’da hüküm altına alınmış olup usuli kazanılmış hakların korunacağı bu şekilde hükme bağlanmıştır.

3.4.Usuli kazanılmış hak kamu düzeni ile ilgili olması nedeniyle Yargıtayca da re'sen dikkate alınır. Yargıtayın bozma kararı nedeniyle doğan hak iki çeşit olup, (1) mahkemenin Yargıtayın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına kazanılmış hak, (2) bazı konuların bozma kararının kapsamı dışında kalması ile doğan usuli kazanılmış haklardır.Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları (konuları) kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme, (bozma kararının kapsamı dışında kalmış olması nedeniyle) kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Yani kesinleşmiş olan bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak teşkil eder. Bu nedenle usuli kazanılmış hak ilkesi kamu düzeni düşüncesiyle kabul edilmiş bir ilkedir. Mahkemelerin bu ilkeyi gözetmesi gerekmektedir.

4.Somut olayda Mahkemece her ne kadar bozma ilamına uyularak karar verildiği belirtilmiş ise de; bozma gereklerinin yerine getirilmediği, bozma ilamında ... 2. Asliye Hukuk mahkemesi 2008/291 Esas 2011/384 Karar sayılı dosyanın getirtilerek inşaatın teslim tarihinin belirlenmesi gerektiği belirtilmesine rağmen Mahkemece dosya arasına getirtilen dosya bozma ilamında belirtilen dosya olmadığı, dava ile ilgisinin bulunmadığı, bilirkişi raporlarında da teslim tarihinin belirlenemediğinin belirtildiği, taraflar arasındaki eksik işlerin tamamlanmasına ilişkin imzalanan protokol tarihinin dikkate alınarak teslim tarihinin 2008 olarak kabul edildiğinin anlaşıldığı ancak bu belirlemenin bozma ilamına uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

5.Bu durumda Mahkemece yapılacak ..., ... 2. Asliye Hukuk mahkemesi 2008/291 Esas 2011/384 Karar sayılı dosyanın getirtilerek inşaatın teslim tarihinin gerekli araştırma yapılarak tespit edilmesi ve sonucuna göre bozma ilamında belirtilen ilkeler gözetilerek karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi bozma ilamına uyulmasına rağmen bozma gereği yerine getirilmemiş olması doğru görülmemiş, bozma sebebine göre taraflar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ,

30/01/2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10172, Karar No: 2019/9166, Tarih: 18.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/10172 E.  ,  2019/9166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde özel eğitim sınıf öğretmeni olarak 07.01.2010 tarihinde çalışmaya başladığını ve ücretlerinin sürekli sözleşmede belirtilen tarihten geç ve düzensiz ödenmesi, kayıtlara eksik yansıtılması, 2013 yılı Eylül, Ekim ayları ücretlerinin 50,00 TL. eksik ödenmesi ve asgari geçim indirimi alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş akdinin davacı tarafından haklı olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ücret ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının rehabilitasyon merkezlerinde özel eğitim sınıf öğretmeni olarak 07.01.2010 tarihinde çalışmaya başladığını ve 28.12.2013 tarihinde sözleşmesinin feshedildiğini, davacının işyerinden haber vermeden ayrıldığını, davacıya 06.01.2014 tarihinde işe geri dönmesi için ihtarname çekildiğini, davacının çalışma süresi göz önüne alındığında en az 8 hafta önceden işten ayrılacağını bildirmesi gerekirken bildirim yapmadan işi bıraktığını, iddia edildiği gibi ücretinin geç ve eksik ödenmesinin söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında davacı işçinin ücreti ihtilaflıdır.

Davacı en son aylık 1.950,00 TL. net ücret aldığını ileri sürmüştür. Mahkemece iddia edilen ücretin davacının görevi, yapılan işin niteliği ve hakkaniyete de uygun olduğu yönünde gerekçe oluşturulmasına rağmen, 1.100,00 TL. net ücrete göre hesap yapan 10.06.2015 tarihli raporun esas alındığının belirtilmesi hatalıdır. Ücret iddia gibi kabul edilerek sonuca gidilmelidir.

Dava kısmi dava olduğundan aynı zamanda alacağın tamamına yönelik bir tespit hükmü de içermelidir. Bu nedenle davacının, her alacak kaleminde hakettiği toplam miktarların mahkeme kararında doğru şekilde yer alması zorunludur. Davacının iddia ettiği aylık 1.950,00 TL. net ücretin dosya kapsamı ile uyumlu olduğu anlaşıldığından bu ücrete göre bir hesap yapılmalıdır. Eksik belirlenen ücrete göre karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 18/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1752, Karar No: 2010/7815, Tarih: 03.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1752 E.  ,  2010/7815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 17 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMUK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33579, Karar No: 2015/34463, Tarih: 14.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/33579 E.  ,  2015/34463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Tavşanlı İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2015

NUMARASI : 2015/564-2015/51

DAVA: Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davayı yetki yönünden reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı Konya/Ilgın bölgesindeki taşeron şirketler nezdinde çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının çalıştığı Ilgın Linyitleri İşletmesi Müdürlüğü'nün davalı bağlı olmadığı, Türkiye Kömür İşletmeleri Genel Müdürlüğü'ne bağlı olduğu, temsilde hata hükümleri uyarınca davanın Türkiye Kömür İşletmeleri Genel Müdürlüğü'ne tevcihi gerektiği, davalının ikametgahı ve işin yapıldığı yer Tavşanlı Mahkemelerinin yetki alanı dışında olduğundan Ilgın Asliye Hukuk Mahkemesi'ne yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yetkili mahkemenin hangi yer iş mahkemesi olduğu taraflar arasında tartışmalıdır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

Davalının yerleşim yeri mahkemesinin yetkili mahkeme olarak kabul edilmesinin sebebi, mahkemeden kendi lehine karar verilmesini talep eden davacının talebinin haklılığı kesin olarak belirlenmediği için davalının yerleşim yerinde davayı açması gerekliliğidir.

Dosya içeriğine göre davacının fiilen Ilgın/Konya'da çalıştığı ve davalı davanın açıldığı tarihteki adresinin Tavşanlı'da bulunduğu konusu taraflar arasında tartışmasızdır. Kanunda belirlenen yetkili mahkemelerden birini seçme hakkı dairemizin yerleşmiş uygulaması gereği işçidedir. Davacı işçi davayı açarken seçim hakkını davalının ikametgah adresi olan Tavşanlı Mahkemesinden yana kullanmıştır. Bu sebeple Mahkemece, Tavşanlı Mahkemesinin davaya bakmakla yetkili olduğu kabul edilerek yargılamaya devam edilmesi gerekirken yetkisizlik kararı verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.12.2015 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7209, Karar No: 2022/475, Tarih: 17.01.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/7209 E.  ,  2022/475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL 47. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olduğu,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 17/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17654, Karar No: 2014/3490, Tarih: 05.02.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/17654 E.  ,  2014/3490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/237683

MAHKEMESİ : Denizli 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2010

NUMARASI : 2008/759 (E) ve 2010/109 (K)

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık M.. S.. hakkında soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan hakaret suçundan açılan davada, mağdur R.. D..'in suç tarihinden itibaren altı aylık yasal süre içerisinde sanıktan şikayetçi olduğuna dair bir beyanının olmaması sebebiyle yargılama şartının gerçekleşmediği gözetilerek CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkındaki davanın düşmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

2-İddianamede sanık M.. S.. hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması talep edilmediği halde, ek savunma hakkı verilmeden sanığın mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulması,

3-Sanık M.. S..'un hakaret suçunu adliye koridorunda alenen işlediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar M.. S.., M.. S.. ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25010, Karar No: 2019/11631, Tarih: 13.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/25010 E.  ,  2019/11631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın kendi adına ... isimli cep telefonu tamiri ve satışı üzerine faaliyet gösterecek ve teknik servis işi yapacak bir işyeri açtığı, sanığı da bu işyerine hizmet akdi ile müdür olarak görevlendirdiği, 17/02/2013 tarihine kadar sanığın bu işyerinde sorumlu müdür olarak çalıştığı ancak yasal olmayan işler yapması, kirayı gününde ödememesi gibi nedenlerle katılan şirketi zarara uğrattığından görevine son verilip işyerinin boşaltıldığı, sanığın bu tarihten sonra boşaltılan işyerinde katılan şirkete ait işyeri malzemeleriyle birlikte kendi adına işyeri açmak suretiyle katılana teslim edilmesi gereken malzemeleri geri vermediği gibi tamir edilmesi için bırakılmış 6 adet telefon ve bunlara ilişkin evrakları da katılan şirkete iade etmediği, bu suretle sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda; katılanın, sanık tarafından götürülen eşyalara ve iade edilmeyen cep telefonlarına dair elinde yazılı bir belge bulunmadığını belirtir beyanı, sanığın atılı suçu kabul etmemesi ve tüm dosya kapsamı itibariyle katılan hakkında İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/2109 Esas sayılı dosya ile açılan kamu davası nedeniyle şikayetçi olduğu kabulü ile sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükmü ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, isnat edilen suçun işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ve eylemin suç teşkil ettiğine, eksik incelemeye, delillerin takdirine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15630, Karar No: 2013/17409, Tarih: 11.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/15630 E.  ,  2013/17409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/04/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 28/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylemden kaynaklanan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare, davalının dikkatsizlik ve tedbirsizlikle neden olduğu orman yangını sonucu meydana gelen maddi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı, ceza dosyasındaki bilirkişi raporunda belirlenen miktar dışında bir zarar meydana gelmediğinden davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, ceza dosyasındaki bilirkişi raporunda belirtilen yangın söndürme giderinin davalı tarafından tazmin edildiği, bunun dışında bir zarar meydana gelmediği kabul edilerek, davanın reddine karar verilmiştir.

Dava dosyası kapsamında bulunan ....Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/55 Esas sayılı dava dosyasının incelenmesinde; davalının taksirle orman yangınına neden olma suçunu işlediği gerekçesiyle cezalandırılmasına karar verildiği, dosya içerisinde bulunan orman bilirkişi raporunda ise; orman yangınının örtü yangını şeklinde meydana geldiği, bu nedenle açılan bir orman alanının olmadığı, hiçbir ağaç yanmadığı, meydana gelen flora ve fauna zararının ise kısa sürede kendiliğinden ortadan kalkacağı, Orman Kanunu m.113 ve 114'e göre tazminat ve ağaçlandırma gideri hesaplanmasına gerek olmadığı belirtilerek sadece yangın söndürme gideri hesabı yapıldığı anlaşılmaktadır.

Orman Kanunu’nun 114. maddesinde; “Her türlü orman suçları ile tahrip olunan veya yakılan sahalar için, bu Kanunda yazılı tazminattan başka ayrıca, ağaç cinsine göre cari yıl içindeki mahalli birim saha ağaçlandırma gideri esas tutularak ağaçlandırma masrafına da hükmolunur.” denilmektedir. Davacı idare; eldeki davada, tazminat yanında ayrıca devlet ormanında meydana gelen yangın nedeniyle oluşan orman örtüsü zararı için ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme masrafı zararlarının da giderilmesini istemektedir.

Şu halde; davalının, suç oluşturan orman yangınına neden olma eylemi nedeniyle orman örtüsü zarar gördüğüne göre, Orman Kanunu m.114'deki yasal düzenleme dikkate alınarak davacının uğradığı zararın kapsamı belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Yerel mahkemece, açıklanan neden gözetilmeden yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.