muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24348, Karar No: 2014/26338, Tarih: 04.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/24348 E.  ,  2014/26338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2014

NUMARASI : 2014/543-2014/850

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; 05.05.2005 tarihinde meslek hastalığına bağlı olarak oluşan % 10,2 oranındaki sürekli iş göremezlik oranı nedeniyle maddi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece meslek hastalığının kaçınılmazlık nedenine bağlı olarak ortaya çıktığının kesinleşen manevi tazminat davasında belirlendiğinden bahisle, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; meslek hastalığının tespit tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. ve iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa manevi tazminat davasında, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gidilmeden, tarafların meslek hastalığının ortaya çıkmasında kaçınılmazlık olgusunun varlığına ilişkin beyanları yeterli görülmek suretiyle bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlediği görülmektedir. Öte yandan maddi tazminat davasında SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin ve varsa Kurumca ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün indirimi gerekli olup, rücu edilebilir bölümün bulunup bulunmadığının belirlenmesinin ise özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu, taraf beyanlarıyla değil, ancak bilirkişiye gidilerek alınacak kusur raporu sonrasında belirlenebileceği ortadadır. Hal böyle olunca da manevi tazminat davasındaki, usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77. Maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre, tarafların sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 04/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4975, Karar No: 2017/10562, Tarih: 12.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/4975 E.  ,  2017/10562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında 18. Hukuk Dairesinden çıkan kararı kapsayan 07/09/2015 gün ve 2015/10373 Esas - 2015/11960 Karar sayılı ilama karşı davacı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davanın kısmen kabulüne dair mahkemece verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesi'nin 2015/10373 Esas, 2015/11960 Karar sayılı kararı ile bozulmuş, bu karara karşı davacı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre temyiz edenin sıfatı da gözetilerek yalnızca nisbi harca hükmedilmesi gerektiğinden bahisle bozma yapılması bu kez yapılan incelmede anlaşılmakla;

Yargıtay 18. Hukuk Dairesi'nin 2015/10373 Esas, 2015/11960 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı karar ile;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası “09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhinde bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği” gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harca hükmedilmesi gerektiğinden ve bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

1-Hüküm fıkrasının 4. bendinin çıkartılmasına, yerine (Alınması gerekli 1.221,49TL nispi karar ve ilam harcından davacı tarafça yatırılan 1.147,05 TL peşin ve ıslah harcının mahsubu ile bakiye 74,44 -TL harcın davalıdan alınmasına,) cümlesinin,

2- Hüküm fıkrasının 5. bendinin çıkartılmasına, yerine (Davacı tarafça yapılan 1.438,20 TL masraftan kabul-red oranına göre hesaplanan 1.105,40 -TL ile 1.147,05- TL peşin ve ıslah harcından ibaret toplam 2.252,45 -TL' nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına,) cümlesinin eklenmesine,

2- Hüküm fıkrasının 5. bendinin çıkartılmasına, yerine (Davacı tarafça yapılan 1.438,20 TL masraftan kabul-red oranına göre hesaplanan 1.105,40 -TL ile 1.147,05- TL peşin ve ıslah harcından ibaret toplam 2.252,45 -TL' nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına,) cümlesinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacıdan peşin alınan karar düzeltme harcı ile davalı idareden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14189, Karar No: 2013/7704, Tarih: 02.07.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/14189 E.  ,  2013/7704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Red

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

CMUK'nın 310. maddesi uyarınca yüze karşı verilmiş olan karara yönelik temyiz isteminin tefhimden itibaren bir hafta içerisinde yapılması gerektiği halde, sanık müdafiinin 18/12/2009 günü yüzüne karşı verilen hükmü bir haftalık yasal süreden sonra 15/01/2010 tarihinde temyiz etmiş olması nedeniyle mahkemece gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair 21/01/2010 tarihli Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 02/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15473, Karar No: 2012/2020, Tarih: 06.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/15473 E.  ,  2012/2020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının murisi ile ortak olarak işletmekte oldukları "... Zihinsel Engelliler Özel Öğretim ve Rehabilitasyon" merkezinin vergi dairesinde adına kayıtlı olduğunu, bu işletmenin tamamını 10.9.2007 tarihinde davalının murisi ...'ya devir ettiğini, bu tarihten sonra kendisinin başka bir işletme açıp işlettiğini, ... tarafından 1.1.2007-31.12.2007 tarihleri arası 14.945.60 Tl vergi tahakkuku yapıldığını, devrettiği işletmenin bütün yükümlülükleri davalılara ait olduğunu, ancak tahakkuk edilen verginin ne kadarının yeni işletmesine ait olduğunu belirleyemediğinden davalıdan 7.000,00 TL'sinin tahsilini istemiştir. Davacı bilahare tüm bedel için harç tamamlamıştır.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 14.945,60 Tl'nin davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, 10.9.2007 tarihinde davalıya devrettiği işletme nedeniyle tarafına tahhakkuku yapıldığından ödemek zorunda kaldığı vergi bedelinin tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı davanın reddini dilemiş,mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece davacı tarafından ödenen 14.945,60 Tl verginin tümünün davalılardan tahsiline karar verilmiş ise de, bu verginin devredilen işletmeye ait olup olmadığı, ait ise ne kadarının ortak işletmeye ait olduğu, yine bu bedelin ne kadarının davacının

devir tarihinden sonra kendi adına açıp işlettiği işletmeye ait olduğu hususlarının araştırılmadığı anlaşılmaktadır. Öyle olunca sözleşme ile davalılar murisine devredilen işletmeye ait olan vergi miktarının tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, tahakkuk edilip ödenen tüm vergiden davalıların sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

2-Yukarda açıklanan bozma nedenine göre bu aşamada sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇYukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı lehine BOZULMASINA, (2) nolu bentle açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan 222,00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2241, Karar No: 2013/15317, Tarih: 10.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/2241 E.  ,  2013/15317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum yada kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi, bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kulanılmasının, ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir.

Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin,

taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

2006 yılı ürünü “yağlı tohum (ayçiçeği)” satışını yapan üreticilere destekleme primi ödenmesine ilişkin 2006/50 sayılı Uygulama Tebliği kapsamında; üretici- hakkında ek takipsizlik kararı verilen ... adına vekaletnameye dayanarak hareket eden üretici sanığın 13.03.2007 tarih ve 5590 sayılı, tavsife konu-sahteliği ileri sürülen ... Tekstil…Ltd. şirketinin düzenlediği, sanığın İlçe Tarım Müdürlüğünde oluşturulan dosyaya ibrazla kullandığı “müstahsil makbuzu” karşılığı görünen ayçiçeği satışına dayanarak ...’e vekaleten haksız yere destekleme primi alması eyleminin “nitelikli dolandırıcılık” ve “özel belgede sahtecilik” suçlarını oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

Sanığın kasıtlı olarak sahte belge kullandığı ve desteklemeye konu tarımsal üretimi gerçekleştirmediği veya beyan edilenden miktardan daha az üretimde bulunduğu yolunda hukuken kabul edilebilir somut tespitlerin bulunmadığını, mükellefiyeti tesis edilmiş alıcı tarafından düzenlenen ve borsa tescilli yapılan alım-satım belgesinin sahte olduğundan bahisle sanığın destekleme ödemelerinden hakız yere yararlandırıldığının kabulüne imkan bulunmadığını, dolayısıyla sanığın atılı suçları işlediğine dair savunmanın aksini ispatlayıcı, mahkûmiyete yeter derecede kesin delinin dosyaya yansımadığını ve “beraat” kararı verilmesi gerektiğini takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin eksik inceleme yapıldığına, suçların oluştuğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraat hükümlerinin ONANMASINA, 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20861, Karar No: 2012/25782, Tarih: 17.10.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/20861 E.  ,  2012/25782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Kamu davasının 4733 sayılı yasanın 64/1 ve CMK'nun 223/8.maddeleri gereğince düşürülmesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Müşteki Tekirdağ Tarım İl Müdürlüğü vekilinin temyiz talebinin reddine dair 23/11/2007 tarihli karara karşı verdiği 12/12/2007 tarihli temyiz dilekçesi hakkında tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşıldığından, Müşteki Tekirdağ Tarım İl Müdürlüğü vekilinin temyizi yönünden ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/10/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4193, Karar No: 2008/4355, Tarih: 06.10.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/4193 E.  ,  2008/4355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava, eczane paket sigorta poliçesinden kaynaktlanan alacak istemine ilişkindir. Başkanlar Kurulu Kararı ve Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre temyiz inceleme görevi Yüksek Yargıtay 11.Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenlerle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 6.10.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2261, Karar No: 2025/840, Tarih: 12.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2261 E.  ,  2025/840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1867 Esas, 2024/175 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava konusu meblağ 567.540,00 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; müvekkilinin yazarı olan "İnsanın Pin Kodu"ve "İlişkilerin Pin Kodu" isimli üç adet kitabın mali ve manevi haklarını kullanma yetkisine sahip olduğunu, izni olmadan yayımlanmasının mümkün olmadığını, "İnsanın Pin kodu" sisteminin ve matematik formülünün yaratıcısının olduğunu, halihazırda bu konuda eğitimlerin Türkiye yetkilisi ... tarafından verilmekte olduğunu, davalının, tarafından verilmiş herhangi bir danışmanlık sertifikasına sahip olmamasına rağmen, gerek kendi internet sitesinde gereksede katıldığı ulusal ve yerel televizyon kanallarında, “Pin Kodu Danışmanı” sıfatıyla müvekkiline ait formülleri kullanarak analizler yaptığını, katıldığı televizyon programlarında müvekkilin kitabının görsellerini kullandığını, noter aracılığıyla gönderilen ihtarnameye rağmen bu eylemlere devam ettiğini, davalı bu sürekli haksız kazanç elde ettiği gibi müvekkilinin de maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek davalının hukuka aykırı fiilleri nedeniyle müvekkilinin uğradığı zararın tespitine, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 50.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline ve www.seblaözyurt.com isimli web sitesine erişimin engellenmesine karar verimesini talep etmiştir.

2.Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; müvekkiline ait adlı eserlerinin bazı kısımlarının davalıya ait kitapta izinsiz kullanıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 50.000,00 TL maddi ve 250.000,00 TL manevi tazminatın ihlal tarihinden itibaren işleyecek reeskont avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, devam eden tecavüzün ref'i ve men'ine dair ihtiyati tedbir kararı verilerek adlı kitabın hukuka aykırı çoğaltılmış mevcutların satışının ülke genelinde durdurularak toplatılmasına, çoğaltılması, yayımlanması ve yeni basımlarının önlenmesi ile karar kesinleştikten sonra basılı kitapların imhasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Asıl davada davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin, temel yönteminin ve konu içeriklerine dair anlatımlarının e ait kitapların yöntem ve anlatımlarından farklı olduğunu, zaman zaman gözlenen benzerliklerin ise burç özellikleri gibi evrensel olan bilgilerden kaynaklandığını, bu hususun dava konusu kitaplarında da açıkça yer aldığını, müvekkiline ait internet sitesinde yahut televizyon programlarında İnsanın Pin Kodu Danışmanı olduğunu beyan etmediğini, televizyon programında kullanılan görsellerin müvekkilinin bilgisi dışında hazırlanmış olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili birleşen dosya cevap dilekçesinde; müvekkili tarafından herhangi bir alıntı ve intihal yapılmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3.Davalı Postiga Basın Yayın Tan. Hizm. Tic. Ltd Şti vekili birleşen dosya cevap dilekçesinde; müvekkilinin neden davalı olarak gösterildiğini anlayamadıklarını savunarak davanın müvekkili yönünden husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile adlı kişi hayatta olup davalı kullanımlarına konu muhteviyatın tarafından bulunduğu ve yöntemin hak sahibinin de olduğu, n davacı tarafa hak sahipliğini özel olarak devrettiğini gösteren herhangi bir belge bulunmamakla beraber davacının manevi zarara yönelik herhangi bir talepte bulunma hakkı da bulunmadığı, ayrıca a ait https://humanpincode.com/ isimli internet sitesinde "...'ın Türkiye genelinde ve dünya çapında yönetici/eğitmen olarak tüm Fikri Mülkiyet haklarının geri çekildiğini; ana lisans sözleşmesinin 01.11.2022 tarihi itibari ile sona erdiğinin" bildirildiği, Bakırköy 2. Fikri ve Sinai Haklar Ceza Mahkemesinin 2018/699 E. sayılı dosyasından da davacının hak sahibi olmadığının anlaşıldığı, davacı tarafın 06/04/2023 tarihli duruşmada, davalılardan Postiga yönünden davadan vazgeçtiklerine ilişkin beyanda bulunduğu gerekçesiyle birleşen davada davalılardan Postiga bakımından karar verilmesine yer olmadığına, asıl ve birleşen dava yönünden aktif husumet yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF