muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14703, Karar No: 2023/8589, Tarih: 09.02.2023

6. ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 17.05.2022 tarihli ve 2022/2569 Esas, 2022/7421 Karar sayılı kararı ile;

...Oluş ve dosya içeriğine göre; sanık ...'in, annesi olan mağdur ...'ten müşterek konutlarında olay günü uyuşturucu madde satın almak için para istediği, müştekinin parasının olmadığını söylemesi üzerine sanığın müştekiye hitaben “ vermezsen verme orospu top seni öldüreceğim, senden anne mi olur sen anne değilsin “ diyerek sinkaflı küfürler ederek hakaret ve tehdit edip ayrıca attığı çakmak ile mağduru basit tıbbi müdehale ile ile giderilir şekilde yaralanmasına sebebiyet veren sanığın eyleminin paraya almaya yönelik olmadığı, annesinin para vermemesi üzerine duyduğu kızgınlık ile atılı eylemleri işlediği anlaşılmakla eyleminin 5237 sayılı yasanın TCK’nın 86/2. 86/3. ve 106/1.1. cümle maddelerinde düzenlenen nitelikli yaralama ve tehdit suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, vasıflandırmada yanılgıya düşülerek yağmaya teşebbüs suçundan hüküm kurulması,''

Nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

7. ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2022/272 Esas, 2022/331 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yaralama ve tehdit suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına,

2. Tehdit suçunun uzlaşma kapsamında olduğu ve uzlaşma hükümlerinin uygulanmamasına,

3. Cezalarda alt sınırdan uzaklaşılmaması gerektiğine,

4. 62. Maddenin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'in, annesi olan mağdur ...'ten müşterek konutlarında olay günü uyuşturucu madde satın almak için para istediği, mağdurun parasının olmadığını söylemesi üzerine sanığın mağdura hitaben “ vermezsen verme orospu top seni öldüreceğim, senden anne mi olur sen anne değilsin'' diyerek sinkaflı küfürler ederek hakaret ve tehdit edip ayrıca elindeki çakmağı atması sonucu mağduru basit tıbbi müdehale ile ile giderilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği anlaşılmıştır.

1. Sanık ...'in, annesi olan mağdur ...'ten müşterek konutlarında olay günü uyuşturucu madde satın almak için para istediği, mağdurun parasının olmadığını söylemesi üzerine sanığın mağdura hitaben “ vermezsen verme orospu top seni öldüreceğim, senden anne mi olur sen anne değilsin'' diyerek sinkaflı küfürler ederek hakaret ve tehdit edip ayrıca elindeki çakmağı atması sonucu mağduru basit tıbbi müdehale ile ile giderilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği anlaşılmıştır.

2. ... adli Tıp Şube Müdürlüğünün 20.04.2021 tarihli ''mağdurun burnunda ... ve hassasiyet olduğu ve Basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığına'' dair rapor dosyada mevcuttur.

3. Olaya müdahale eden mahalle bekçileri tarafından tutulan 19.04.2021 tarihli tutanak dosyada mevcuttur.

4. Tutanak tanıkları A.K ve F.T.' nin mahkemece beyanlarının alındığı anlaşılmıştır.

5. Sanığın tevil yollu ikrarda bulunduğu anlaşılmıştır.

6. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (6) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Mahkûmiyete Yeterli Delil Bulunmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Mağdur beyanları, mağdur beyanı ile uyumlu adlî muayene raporu, olaya ilişkin tutanaklar ve tutanak tanıklarının beyanları ve Hukukî Süreç başlığı altında (6) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmı karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Tehdit Suçunun Uzlaşma Kapsamında Olduğu ve Uzlaşma Hükümlerinin Uygulanmamasına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanunun 253. maddesinin 3. fıkrasına göre "uzlaşma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen başka bir suçla işlenmiş olması halinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz" şeklindeki amir hükmü karşısında uzlaşmaya tabi olmayan 5237 sayılı Kanun'un 86 /3-a ve e bentlerinde düzenlene kasten yaralama suçuyla birlikte işlenen tehdit suçu bakımından uzlaştırma hükümleri uygulanamayacağı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Cezalarda Alt Sınırdan Uzaklaşılmaması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Mahkeme gerekçesinde'' Sanığın anneye karşı silahla kasten yaralama suçundan cezası belirlenirken olayda iki nitelikli halin mevcut olması, suçu işleyiş şekli ile kasta dayalı kusurunun ağırlığı dikkate alınarak hakkaniyete uygun olacağı kanaati ile alt sınırdan bir miktar uzaklaşılmıştır.'' Sanığın sabit olan tehdit suçundan temel cezası belirlenirken suçu annesine karşı işlemiş olması, işleyiş şekli, kasta dayalı kusurunun ağırlığı dikkate alınarak hakkaniyete uygun olacağı kanaati ile alt sınırdan bir miktar uzaklaşılmıştır.'' şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeler ile alt sınırdan uzaklaşılmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

D. 5237 Sayılı Kanun'un 62. Maddenin Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

D. 5237 Sayılı Kanun'un 62. Maddenin Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği takdiri indirim sebebi uygulanmaması takdir kılınmakla, '' sanığın sabıkalı geçmişi, suç işleme eğilimi dikkate alındığında, sanığın bir daha suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde kanaat oluşmadığından sanık hakkında takdiren TCK 62 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,'' şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeler ile 62 nci maddenin uygulanmamasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2022/272 Esas, 2022/331 Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden CMK'nın 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

09.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9796, Karar No: 2021/2615, Tarih: 30.03.2021

**14. Ceza Dairesi         2020/9796 E.  ,  2021/2615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.09.2017 gün ve 2017/42 Esas, 2017/182 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak müsnet suçtan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

6284 sayılı Kanunun 20/2. maddesi gereğince kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılma ve hükümleri temyiz etme hakkı bulunan katılan Bakanlık vekilinin, yetişkin erkek olan mağdura karşı işlenen suçla ilgili açılan davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafisinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 30.03.2021 tarihinde üyeler ... ile ...'ın karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi

Mağdur ... 34 yaşında ve orta hafif mental (IQ 57) zeka geriliği olan ve % 50 özürlü bir kimsedir. Sanık, 38 yaşında işçidir. Mağdurun iddiasına göre 18.09.2016 günü ... İlçesi çarşısında gezerken sanık beyaz renkli wolksvagen marka aracı ile yanına gelip gezmek için araca bindirdikten sonra göl kenarındaki ilçe özel idaresi şantiyesine götürmüştür. Binanın üst katındaki üçüncü odada anüsüne sanık penisini sokarak cinsel ilişkiye girmiştir. İki saat kadar sonra mağdurun ağzına da penisini sokarak yarım saat kadar süren bir organ sokmadan sonra binadan çıkıp mağduru ilçe merkezine bırakmıştır. Aracından inen mağdura sanık bu olayı başkalarına anlatmamasını, aksi halde babası ve amcasıyla dövüşeceğini ve kendisini de döveceğini söylemiş, mağdur olayı ablası tanık....adın’a ve 09.11.2016 günü de tanık ...’a anlatmıştır. Mağdurun amcası tanık Hilmi’ye aktarılan olay emniyete intikal etmiştir.

Mağdurun alınan raporunda herhangi bir fiziki delil yoktur. Mağdur savcılık ifadesinde de üç kişiyi daha anal cinsel ilişki ile suçlamış ise de onlar hakkında kovuşturma yapılmamıştır. Mağdur mahkemede olayı benzer şekilde anlatmıştır. Şantiyeye daha önce hiç gitmeyen mağdur odadaki iki yataktan bahsetmektedir.

Sanık suçlamaları kabul etmemiştir.Ancak ifadeleri arasında bazı farklılıklar da vardır. Mağduru tanıdığı, özrünü ve hastalığını bildiği, aracıyla dolaştırıp çay bahçesinde bıraktığını, çay içtiğini söylemiştir. Sanığa ait beyaz renkli.... marka bir araç vardır.

Mağdurdaki zeka geriliği nedeniyle kendisini savunamayacağı, anlattıklarına ana hatlarıyla itibar edilebilmesi mümkün olup olayın adli tahkikat ile aydınlatılması gerektiği bildirilmiştir. Mağdura sanığın organ sokarak tecavüz ettiğini gören yoktur. Anüs ve ağızda aradan geçen süre nedeniyle hiçbir fiziki delil bulunamamıştır. Zeka geriliği bulunan mağdurun beyanını doğrulayan suçun işlendiğine dair başka delil elde edilememiştir.

Mahkeme, suçun sübuta erdiğini kabul ederek sanığa TCK’nun 102/2 fıkrasından 12 yıl, 102/3-a bendinden ½ oranında artırım yaparak 18 yıl, takdiri indirim uygulayarak neticeten 15 yıl hapis cezası vermiş ve sanık müdafinin temyizi üzerine mahkumiyet hükmü onanmıştır.

Sayın çoğunluk ile aramızdaki ihtilaf ana hatlarıyla ifadesine itibar edilmesi gereken mağdurun beyanının ispata yeterli olup olmayacağına ilişkindir.

Mağdur beyanında sanıktan başka üç kişiyi daha cinsel saldırı ile suçlamışsa dabu kişiler hakkındaki mağdurun beyanına itibar edilmediği için haklarında bir kovuşturma yapılmamış ve dava açılmamıştır. Sanık hakkındaki beyana itibar edilmesi için ciddi bir neden yoktur. Mağdur beyanına ana hatlarıyla itibar edilse bile beyanı doğrulayan başka hiçbir yan delil elde edilememiştir. Suç tarihi olarak verilen 18.09.2016 gününün nasıl tespit edildiği belirsizdir. Olay ancak 09.11.2016 günü kolluğa bildirilmiş üzerinden bir ay yirmi bir gün geçmiştir. Tanık abla...’ın laf söz olmasın diye beklemesi ispatı zorlaştırmaktadır. Mağdur hastane adli tıp kliniğinde olayı anlatırken olay yeri olan şantiyeye daha önceden bir kez gittiğini söylemektedir ve bu durum verdiği ayrıntılara güvenmeyi güçleştirmektedir.

Akıl zayıflığı (orta derece zeka geriliği) bulunan ve yaşadıklarını ifade edebilen mağdurun beyanlarına "ana hatları ile itibar edilebilir". Ancak suçun ispatı için tek başına bu beyan yeterli değildir. Beyanı destekleyen, onunla çelişmeyen ve beyanı yanlışlamayan başka "yan delil" aranmalıdır. Akıl zayıflığı olanların "beyanını destekleyen yan bir delil" yoksa ilke olarak yalnızca bu beyanla mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Cinsel suçların gizli işlenmesi, faillerinin tenha yerleri seçmesi, mağdurlarının büyük çoğunluğunun akıl hastası veya çocuk olması delil elde etmeyi ve ispatlamayı güçleştirse bile beyanın delil olarak kullanılabilmesi için ilk olarak soruşturma veya kovuşturmada elde edilmesi mümkün her delil azami gayret ve titizlikle araştırılmalıdır. Bu çabanın sonuçsuz kalması ve mağdur beyanı dışında hiçbir delil elde edilememesi halinde ise sınamalar

yapılarak ifade, sağlamlık, gerçeklik ve güvenilirlik testlerine tabi tutulmalı, inandırıcı bulunmalıdır. Mağdur beyanın yeterli uzunlukta olması, bütünlüklü olarak olayı ifade etmesi, açık bir ifade olması, ayrıntıları yeterince göstermesi, tutarlı olması gerekir. Ayrıca beyanın, açıklaması zor bir konu içermemesi, fiziki imkânsızlık veya tezatlık taşımaması, abartılı olmaması, zayıf kalan noktalarda makul bir açıklama getirmesi yanında, hâkimde kişisel yaşanmış bir tecrübenin ürünü olduğu izlenimini vermesi şartlarını taşımalıdır. Mağdur beyanı alınırken mağdurun ciddi, düşünceli, kendiliğinden, güvenilir jest ve yüz ifadesiyle (mimik) vermesi ve samimi olmasına bakılmalıdır. Bu denetim ve sınamalar ancak mağduru gören mahkeme hakimi tarafından ve huzurda yargılama sırasında yapılabilir. Mağdurların mümkün olduğunca yargılamayı yapan mahkeme huzurunda mutlaka dinlenmesinin sebebi bundan kaynaklanmaktadır.

Somut olayda akıl zayıflığı bulunan mağdurun beyanını doğrulayan yan delil olmadığı gibi “doğruluk, gerçeklik ve güvenilirlik” yönüyle sınandığına ve inandırıcı bulunduğuna dair dava dosyasından bir izlenim edinilemediği için suçun işlenip işlenmediği kesin olarak ispatlanamadığından bu şüphe sanık lehine yorumlanarak beraatına karar verilmesi için bozulması yerine mahkumiyet kararını onayan sayın çoğunluğun düşüncesine iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/6798, Karar No: 2013/28774, Tarih: 11.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/6798 E.  ,  2013/28774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.Sanık ... hakkında; beraat

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine, sanık ...'in ise beraatine ilişkin hükümler mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklardan ...'in beraatine yönelik hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 89/243 sayılı kararında belirtildiği üzere; davaların gereksiz yere uzamasını engellemek amacıyla ihdas edilen ve toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gereken hallerde, sorgu yapılmadan davanın bitirilmesine imkan sağlayan, 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir" hükmü gözetildiğinde tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın, beslenmekte olduğu hayvanları için satın aldığı samanların diğer sanık ... tarafından kullanılan kamyon ile ahırının önüne getirilip, ölen tarafından kamyondan aşağıya indirildiği sırada, ölenin yere düşüp yaralandığı ve daha sonra kaldırıldığı hastanede vefat ettiği olayla ilgili olarak;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının, meydana gelen olayda sanığın kusurunun bulunduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2-Sanıklardan ... hakkındaki hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Olay nedeniyle asli kusurlu olan sanık hakkında meydana gelen zararın ağırlığı da dikkate alınarak temel ceza tayininde asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin meydana gelen olayda sanığın kusurunun bulunmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53/6. maddesinde trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin belirtildiği ancak meydana gelen olayda sanığın trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık teşkil eden herhangi bir eylemi bulunmadığı gözetilmeksizin geçici süre sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

TCK'nın 53/6. maddesinde trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin belirtildiği ancak meydana gelen olayda sanığın trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık teşkil eden herhangi bir eylemi bulunmadığı gözetilmeksizin geçici süre sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanık hakkında kurulan hükmün 4 numaralı paragrafındaki sürücü belgesinin geri alınması ile ilgili kısmın hükümden çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16238, Karar No: 2019/1829, Tarih: 25.03.2019

**20. Ceza Dairesi         2015/16238 E.  ,  2019/1829 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 9. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Tebliğnamede her ne kadar sanık ... sanık olarak gösterilmiş ise de; sanık ... hakkındaki hükmün temyiz edilmediği anlaşılmıştır.

1) Kendisine iddianame tebliğ edilmeyen başka suçtan tutuklu sanığın hazır edildiği 09/09/2015 tarihli celsede iddianame yüzüne karşı okunup savunması alındığı sırada 5271 sayılı CMK'nın 190. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşmaya ara verilmesini isteme hakkı bulunduğu hatırlatılmayıp aynı oturumda karar verilmek suretiyle savunmasını hazırlamak için gerekli zaman ve kolaylıklara sahip olma hakkı elinden alınarak Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6, Anayasa'nın 36, CMK’nın 176 ve 190. maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2) Adana Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğü’nce düzenlenen Biyometrik Veri İşlemleri Uzmanlık raporlarında olay yerinden elde edilen parmak izleri ile hakkında mahkumiyet kararı verilen ve temyize gelmeyen sanık ...’un parmak izi incelemesi neticesinde bir kısım parmak izinin sanık ...’e ait olduğunun tespit edildiği, sanığın suçlamayı kabul etmediği bu rapora dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşıldığından, sanığın yakalandığında alınan parmak izleri (yakalandığında alınmadı ise parmak izleri alınarak) ile ele geçirilen materyaller üzerindeki parmak izlerinin karşılaştırması yapılarak bu izlerin sanığa ait olup olmadığı tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Kabule göre; 17.06.2015 tarihli tutanak içeriğinden hakkında verilen mahkumiyet kararı temyiz edilmeden kesinleşen diğer sanık ...’nin hırsızlık suçundan yakalanması için çıkarılan karara istinaden evine gidildiğinde, annesi... oğlu ...’nin, evden kaçtığını ve ...’ye ait olduğunu iddia ederek kendi rızası ile bir poşeti polis memurlarına teslim etmesi üzerine yapılan incelemede esrar maddelerinin gazete kağıdına sarılı rulo halinde 409 adet olduğunun tespit edildiği, Adana Emniyet Müdürlüğünce düzenlenen 06.07.2015 tarih ve BVİ-15-3069 sayılı uzmanlık raporunda ise dörtyüzdokuz adet kitap kağıdı parçasının yirmiyedi adedi yüzeyinden sanık ...’e ait parmak izinin tespit edildiğinin bildirilmesi karşısında; olay yerinden elde edilen materyaller üzerindeki parmak izinin gazete kağıdı üzerinden mi yoksa kitap kağıdı üzerinden mi alındığı hususunda her iki evrak arasında çelişki bulunduğundan parmak izlerinin nereden alındığının açıklığa kavuşturulması ve bu hususta ek rapor alınarak çelişkinin giderilmesi,

07.07.2015 tarihli tutanak içeriğinden hakkında verilen mahkumiyet kararı temyiz edilmeden kesinleşen ...’nin arama yapılan adreste uyuşturucu madde sakladığı, esrar satıcılarının ve aranan şahısların kaldığı yönündeki istihbari bilgi üzerine yapılan arama neticesinde uyuşturucu maddelerin sarılı olduğu materyallerin kitap ve kareli defter kağıdı, alüminyum folyo kağıdı, kareli beyaz kağıt, alüminyum folyo ve 2 parça kitap olduğunun tespit edildiği, Adana Emniyet Müdürlüğü'nce düzenlenen 12.08.2015 tarih ve BVİ-15-3485 Uzmanlık nolu raporda bir adet sayfalarının bir kısmı yırtılmış matematik 7 kitabı yüzeyinden sanık ...’in parmak izinin tespit edildiğinin bildirilmesi karşısında; olay yerinden elde edilen materyaller içerisinde matematik 7 kitabına yönelik bir açıklama olmadığından, elde edilen parmak izinin nereden alındığının açıklığa kavuşturulması ve bu hususta ek rapor alınarak çelişkinin giderilmesi; tek başına gazete kağıdı yada kitap kağıdı parçasından parmak izi bulunmasının sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair suçun sübutuna yeterli olmadığı da gözetilerek belirtilen araştırmalar yapılıp tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre; sanığın hukuki durumunun saptanması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 25.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.