muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1848, Karar No: 2017/628, Tarih: 05.04.2017

Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için bir davada ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir.

Tüm bu hususlar bir arada değerlendirildiğinde; somut olayda mahkemece 11.12.2014 tarihli celsede bozma kararına uyulması yönünde ara karar verildiği halde, önceki kararda direnilmesine yönelik hüküm kurularak davanın .... Enerji Nak. İnş. Ltd. Şti. yönünden kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine karar verilmiştir. Oysa, 11.12.2014 tarihli oturumda bozma kararına uyulmasına açıkça karar verilmesi ile davacı yararına usule ilişkin kazanılmış hak doğmuştur. Bu karar sonrası mahkemenin yapacağı iş, bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak ve gerekli kararı vermekten ibarettir. Kural olarak hakim ara kararından dönebilirse de bozmaya uyulmasına ilişkin karar, bunun istisnalarındandır. Diğer bir anlatımla bozma kararına uyan mahkeme, bununla bağlıdır. İster aynı oturumda, ister daha sonraki oturumlarda olsun bundan dönerek eski hükümde direnemez. Verilen karar direnme kararı değil yeni bir karar niteliğindedir. Usuli kazanılmış hak kurumunun yukarıda açıklanan istisnaları da somut olayda söz konusu değildir.

O halde mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda işlem yapılması gerekirken, usuli kazanılmış hakka aykırı biçimde verilen direnme kararı isabetsizdir.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : 1-Yukarıda (I) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı .... Üretim Ltd. Şti. vekilinin temyiz isteminin, temyizde hukuki yararı bulunmadığından REDDİNE,

2-Yukarıda (II) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı usulden BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 05.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10238, Karar No: 2013/14016, Tarih: 09.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/10238 E.  ,  2013/14016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, izin, fazla çalışma, fazla çalışma % 5 fazla alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, gazeteci olarak davalıya ait işyerinde mart 1999 tarihinden itibaren çalışmakta olduğunu, 4.500 TL net ücret almakta iken 2006 yılı haziran ayında ücretinin brüt 4.500 TL ye çevrildiğini, aradaki farkın makbuzla ödenmekte olduğunu, halen aylık 5.500 TL net ücret aldığını, 17.09.2007 tarihinde yazı işleri müdürlüğüne terfi ettirilmesine rağmen hiçbir hak verilmeyerek istifaya zorlandığını, 09.00-21.00 saatleri arasında çalıştırıldığını, ekonomi müdürü olarak çalıştığı dönemde de 09.00-23.00 saatleri arasında çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini , izin ücretinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, yıllık izin ücreti , fazla çalışma ve fazla çalışma % 5 fazla alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının ücretli izinlerinin tamamını kullandığını, davacının fazla mesai yapmadığını, bu yüzden fazla mesai ücreti ile %5 alacaklarının da bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin ne kadar olduğu ve fazla çalışma yapıp yapmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı dava tarihinde 5.500 TL net ücret aldığını belirtmiş, davacı tanığı ... davacının iddiasını doğrulamıştır. Ayrıca banka hesap dökümü ve özellikle şubat 2007 tarihli ücret bordrosu dikkate alındığında ücretin net 5.500 TL olduğu anlaşılmaktadır. Anılan bordrodan sonraki tarihlere ait bordrolarda ücret 4.500 TL olarak gösterilmiştir. Bu belgeler davacının ücretinin 5.500 TL nete yükseltilip daha sonra kayden düşürüldüğü iddiasını doğrulamaktadır. Bu nedenle davacının ücretinin net 5.500 TL olduğu kabul edilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

3. Davacı gazetecinin çalışma süreleri ile fazla saatlerde çalışma olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

3. Davacı gazetecinin çalışma süreleri ile fazla saatlerde çalışma olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun Ek 1 inci maddesinde, günlük iş süresi gece ve gündüz devrelerinde sekiz saat olarak açıklanmıştır. Günlük sekiz saati aşan çalışmalarla, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışmaların “fazla saatlerde çalışma” olduğu aynı maddenin ikinci fıkrasında açıklanmıştır.

Değinilen maddenin dördüncü fıkrasında ise, “ her bir fazla çalışma saati için verilecek ücret, normal çalışma saati ücretinin %50 fazlasıdır” şeklinde hükme yer verilerek, fazla saatlerde çalışmanın karşılığının ne şekilde ödeneceği belirlenmiştir. Ödemeye dair bir başka kural ise aynı maddenin son fıkrasında düzenlenmiş ve fazla saatlerde çalışma ücretlerinin takip eden ayın ücreti ile birlikte ödenmesi gerektiği, aksi halde her geçen gün için % 5 fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Belirtilen yasal düzenleme karşısında fazla saatlerde çalışma ücreti yönünden ayrıca işverenin temerrüde düşürülmesi gerekmez.

5953 sayılı Yasada bir kısım işçilik alacakları için öngörülen günlük % 5 fazlasıyla ödeme kuralının mahiyeti tartışmalara neden olmuş ve özellikle indirim uygulanıp uygulanamayacağı sorunu ortaya çıkmıştır. Konu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kuruluna intikal ettirilmiş ve 1973/4-6 sayılı içtihadı birleştirme kararında yüzde beş fazla ödeme parasının önce niteliği üzerinde durulmuş, faiz ya da tazminat olmadığı, uyulması zorunlu bir kamu hükmü olduğu kararda belirtilmiştir. Bahsi Geçen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında, günlük yüzde beş fazlasıyla ödeme kuralının yüksek bir oran içermesi sebebiyle, vaktinde ödenmeyen ücretler bakımından karşılıklı kusur durumları gözetilerek Borçlar Kanununun 44 üncü maddesi uyarınca bir indirime gidilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Borçlar Kanunun 44 üncü maddesinde, “Mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hâkim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir. Eğer zarar kasden veya ağır bir ihmal veya tedbirsizlikle yapılmamış olduğu ve tazmini de borçluyu müzayakaya maruz bıraktığı takdirde hâkim, hakkaniyete tevfikan zarar ve ziyanı tenkis edebilir” hükmüne yer verilmiş olmakla, Dairemiz anılan hükme uygun olarak günlük yüzde beş fazla ödemelerden indirime gitmektedir. İndirim oranının tespitinde gazetecinin fazla çalışma saatleriyle ilgili talepleri yönünden gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilmektedir.

5953 sayılı Kanunda öngörülen bazı alacakların gününde ödenmemesi halinde günlük yüzde beş fazlasıyla ödeneceğine dair kuralın Anayasa’ya aykırılığı itiraz olarak ileri sürülmüştür. Anayasa Mahkemesinin 12.08.2008 gün ve 2005/28 E, 2008/122 K. sayılı kararında, ücret ve fazla çalışma ücretlerinin gününde ödenmeme koşuluna bağlı olan söz konusu yaptırımın, kamuoyunu doğru bilgilendirme görevi olan gazetecileri işverene karşı koruma amacını taşıdığı ve gazetecilerin basın özgürlüğünün sağlanması noktasında önemli bir işlev gördüğü açıklanarak aykırılık istemi oybirliği ile reddedilmiştir.

Fazla saatlerde çalışma karşılığı olan asıl alacaklardan yapılan indirim oranında günlük yüzde beş fazla ödeme miktarlarının da indirilmesi gerektiği açıktır. Günlük yüzde beş fazla ödeme miktarları, gerçekleşen ve kabulü gereken asıl alacak miktarlarının gününde ödenmemesinden kaynaklanmış olmakla, günlük yüzde beş fazlasının da doğrudan hüküm altına alınan asıl alacak miktarlarına göre tespiti gerekir. Bundan başka yukarıda sözü edilen gerekçelerle günlük yüzde beş fazla ödeme tutarlarından oransal indirime gidilmelidir.

Dosyadaki bilgi, belge ve tanık anlatımlarından davacının genelde 09.00-20.00 saatleri arasında çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının günlük çalışma süresi 11 saat olup 1 saat ara dinlenmesi düşüldüğünde fiili çalışma süresi 10 saattir. Dolayısıyla haftalık çalışma süresi 60 saat olup 5953 sayılı kanununun ek 1. maddesi gereği 48 saatlik haftalık çalışma süresi düşüldüğünde fazla sürelerle çalışma haftada 12 saat olmaktadır. Davacının hakettiği fazla çalışma ve %5 fazla ücreti alacağı buna göre hesaplanmalıdır.

4.Ayrıca mahkemece fazla çalışma ücreti alacağından yapılan %50 takdiri indirim fazla olup, hakkın özünü etkileyecek düzeydedir. Bu nedenle hakkaniyete uygun oranda indirim yapılması gerekir.

5.Diğer taraftan davacı, davalıyı 28.02.2008 tarihli ihtarname ile temerrüde düşürdüğünü ileri sürdüğünden anılan belgenin davalıya tebliğ tarihi araştırılarak temerrüdün gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmeden karar verilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3013, Karar No: 2020/1243, Tarih: 24.06.2020

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2019/3013 E.  ,  2020/1243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-... 2-... vekili Av. ... ile davalı ... Tohum Gübre Tarım ... Tic. Paz. Ltd. Şti. vekili Av. ... arasında görülen dava hakkında Adana 7. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 2017/158 esas ve 2017/257 karar sayılı ve 17.05.2017 tarihli hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 2018/239 esas ve 2019/3566 karar sayılı ve 29.05.2019 tarihli ilamına karşı davacılardan ... vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, faturaya dayalı bakiye alacağın tahsili istemiyle girişilen icra takiinden dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece benimsenen bilirkişi raporuna göre, takip tarihi itibariyle davalı şirketin davacı ...’dan takipte talep edilen miktar kadar bakiye alacağının olduğu, davacı ...’ın ise davalıya borcunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın davacı ... yönünden reddine, davacı ... yönünden ise kabulüne karar verilmiştir. Davacı ...'ın davalı şirkete yaptığı ödemelerle ilgili dosya içindeki tahsilat makbuzları davalı şirket adına düzenlenmiş makbuzlar olduğu, bu makbuzlar ile davalı şirket adına dava dışı ... 'ün nakit ödemeler ile bir adet çeki teslim aldığı anlaşılmakta olup mahkemece bu olgu üzerinde yeterince durulmamış tahkikat eksik yapılmıştır. Mahkemece dosya kapsamında bulunan tahsilat makbuzlarının davalı şirket tarafından kullanılan makbuzlar olup olmadığının ve ...'ün davalı şirket adına başka kişilerden de aynı şekilde tahsilat yapıp yapmadığının araştırılması gerekir. Ayrıca 17.09.2011 tarihli ve 91 nolu tahsilat makbuzunda tanımlanan çekin aslının ya da önlü ve arkalı fotokopisinin getirtilerek, bu çekin tahsil edilip edilmediğinin ilgili muhatab bankadan sorulması, çekin keşidecisi, lehtarı, cirantaları ve hamili incelenip, bu çekle davacılardan ... tarafından davalı şirkete ödeme yapılmış olup olmadığının araştırılması gerekir. Mahkemece bu araştırmalar yapılmadan davacı ... yönünden davanın reddine karar verilmesi ve bu kararın Dairemizce onanması doğru olmadığından davacı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 2018/239 esas ve 2019/3566 karar sayılı ve 29.05.2019 tarihli onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının yukarıda açıklanan gerekçeler doğrultusunda bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 2018/239 esas ve 2019/3566 karar sayılı ve 29.05.2019 tarihli onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, evvelce alınmış onama harcı ile karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davacı ...'a iadesine, 24.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/29284, Karar No: 2022/1762, Tarih: 27.01.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/29284 E.  ,  2022/1762 K.**

**"İçtihat Metni"**

1262 sayılı İspençiyari ve Tıbbi Müstehzarlar Kanunu’na aykırı davranmak eylemi nedeni ile kabahatli ... hakkında anılan Kanun'un 20. maddesi gereğince 7.150,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair ... Kaymakamlığı İlçe Sağlık Müdürlüğünün 04/03/2019 tarihli ve 27 sayılı kararına karşı yapılan başvurunun reddine dair ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/07/2019 tarihli ve 2019/1255 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/07/2019 tarihli ve 2019/2873 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 13/07/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/09/2021 tarihli ve KYB.2021/94433 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun’un 24/1. maddesinin ''Eczanelerden zehirli ve müessir maddeler ile ilaçların toptan satışı yapılamaz ve eczaneler ihalelere giremez. Eczaneler arası ilaç takası, toptan satış sayılmaz; ilaçların satışı, alındığı ecza deposuna veya mücbir sebep hâlinde diğer depolara iadesi, eczaneler arasındaki takası, miadı geçmiş ya da bozulmuş olanlarının imhası işlemlerinde ilaç takip sistemine bildirim yapılması zorunludur. İlaçların internet veya başkaca herhangi bir elektronik ortamda satışı yapılamaz. Eczane eczacıları ve eczaneler adına internet sitesi açılamaz.'' ve anılan Kanunun 44. maddesinin '' (Değişik : 23/1/2008-5728/172 md.) Bu Kanunda yazılı olan yasaklara ve mecburiyetlere muhalif hareket edenlere, fiilleri suç oluşturmadığı takdirde ve bu Kanunda özel hüküm bulunmayan hallerde ikiyüz Türk Lirası idarî para cezası verilir.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında, idari para cezasına konu ilaç takip sistemine bildirim yapılmaksızın satış işlemi gerçekleştirme eylemi nedeni ile anılan Kanun’un ve 24/1 ve 44. maddelerinin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

... Eczanesi yetkilisi olan kabahatli hakkında 11 kez "......" isimli ilacın satış bildirimi yapmaksızın satış işleminin gerçekleştirilmiş olmasından kaynaklanan farklılık bulunması ve söz konusu ilacın eczanenin stokunda bulunmamasından bahisle toplam 7.150,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmış ise de; 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 15/2. maddesinde yer alan, “Aynı kabahatin birden fazla işlenmesi halinde her bir kabahatle ilgili olarak ayrı ayrı idari para cezası verilir. Kesintisiz fiille işlenebilen kabahatlerde, bu nedenle idari yaptırım kararı verilinceye kadar fiil tek sayılır.” şeklindeki düzenleme karşısında, belirtilen eylem nedeniyle tek tutanak düzenlenip bir kez idari yaptırım kararı verilmiş olması karşısında, tüm satışların tek fiil kabul edilmesi gerekirken, her bir ilaç için ayrı ayrı idari yaptırım kararı verilemeyeceği hususu gözetilmeksizin, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Muteriz hakkında, eczanede yapılan denetim sonucunda, İlaç Takip Sistemi kayıtları ile halihazırda stok durumu arasında farklılık bulunduğu, söz konusu ilacın eczane stoğunda bulunmadığı, farklılığın, bahse konu ilacın eczane tarafından İlaç Takip Sisteminden satış bildirimi yapılmaksızın satış işleminin gerçekleştirilmiş olmasından kaynaklandığının tespit edilmesi gerekçesi ile 1262 sayılı Kanunun 20. maddesi uyarınca idari para cezası karar tutanağı düzenlendiği anlaşılmış ise de;

6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun'un 24. maddesinin 1. fıkrasının ''Eczanelerden zehirli ve müessir maddeler ile ilaçların toptan satışı yapılamaz ve eczaneler ihalelere giremez. Eczaneler arası ilaç takası, toptan satış sayılmaz; ilaçların satışı, alındığı ecza deposuna veya mücbir sebep hâlinde diğer depolara iadesi, eczaneler arasındaki takası, miadı geçmiş ya da bozulmuş olanlarının imhası işlemlerinde ilaç takip sistemine bildirim yapılması zorunludur. İlaçların internet veya başkaca herhangi bir elektronik ortamda satışı yapılamaz. Eczane eczacıları ve eczaneler adına internet sitesi açılamaz.'' ve anılan Kanunun 44. maddesinin '' (Değişik : 23/1/2008-5728/172 md.) Bu Kanunda yazılı olan yasaklara ve mecburiyetlere muhalif hareket edenlere, fiilleri suç oluşturmadığı takdirde ve bu Kanunda özel hüküm bulunmayan hallerde ikiyüz Türk Lirası idarî para cezası verilir.'' hükümlerini amir olduğu, bu hali ile idari para cezası karar tutanağında, muterizin kabahat oluşturduğu belirtilen eylemi nedeni ile uygulanması gereken Kanun hükmü bakımından hataya düşüldüğü anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan; idari para cezası karar tutanağındaki kabul ve anlatım uyarınca muteriz hakkında 6197 sayılı Kanunun 24/1 ve 44. maddeleri gereği idari para cezası uygulanması gerektiğinin gözetilmediğine ilişkin talep yerinde görüldüğünden ... Sulh Ceza Hakimliği'nin 25/07/2019 tarihli ve 2019/2873 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, muteriz hakkında uygulanan idari para cezasının kaldırılmasına ve idari para cezası karar tutanağının iptaline; bozma nedenine göre, kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan muteriz hakkında her bir ilaç için ayrı ayrı idari yaptırım kararı verilemeyeceğine dair talep bakımından KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 24.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3731, Karar No: 2024/8977, Tarih: 25.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/3731 E.  ,  2024/8977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2023/217 Değişik İş

SUÇLAR : İmar kirliliğine neden olma, 3621 sayılı Kanun'a aykırılık

KARAR : İtirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Şüpheliler hakkında imar kirliliğine neden olma ve 3621 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından kovuşturmaya yer olmadığına dair karara ilişkin itirazın reddi kararının, ... Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.03.2024 tarihli ve 2024/26514 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma isteminin;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, müşteki vekilinin 26/04/2019 tarihli şikayet dilekçesinde; müvekkilinin ... turistik tesis işletmecisi olduğunu, ... isimli tatil köyünün sahilde kullanım alanını genişleterek sahilin büyük kısmını işgal ettiğini ve turistlerin geçişlerine izin vermediğinden bahisle ... tatil köyü sahibi şüpheli ... hakkında soruşturmaya başlandığı, 23/08/2019 ve 06/02/2020 tarihlerinde alınan bilirkişi raporlarında, şüpheli ...'a ait 1916 parsel önündeki sahil şeridinde bulunan (1321 nolu parselde), kıyı kenar çizgisi içerisinde yer aldığı anlaşılan ve kumluk zemine beton, demir, vida marifetiyle ve kazık çakılarak sabitlendiği görülen gölgelikler ile parsel sınırını belli etmek ve/veya kumluk alanda toprak zemin oluşturmak, peyzaj imkanı yaratmak amaçlarıyla yapıldığı anlaşılan beton istinat duvarlarının olduğu, 1916 parsel önündeki kumluk zeminde bulunan sabit gölgeliklerin hava fotoğraflarına göre 10.04.2018-28.07.2018 tarihleri arasındaki bir tarihte inşa edilmiş olabileceği, beton istinat duvarlarının ise 2002 yılı öncesi inşa edilmiş olabileceği, söz konusu yapıların 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5 ve 6. maddelerine aykırılık teşkil ettiğinin belirtildiği,