muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9442, Karar No: 2022/15838, Tarih: 13.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/9442 E.  ,  2022/15838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

No :

Dava, aksi Kurum işleminin iptali ile 2926 sayılı kanun kapsamında tarım bağ-kur sigortalılığının geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının, 19.04.1990 - 17.11.2017 tarihleri arasında ... Odasında kaydının bulunduğunu, şeker pancarı, tütün ve yağlı tohum ekimi yaparak çiftçilik ile uğraştığını, 15.09.1994 - 13.10.2017 tarihleri arasındaki sigorta primlerini kesintisiz olarak Kuruma yatırdığını, ancak Kurum denetmeni tarafından yapılan soruşturma ile oda kayıtlarının usulüne uygun tutulmadığı gerekçesiyle 30.04.2014 tarihi itibariyle sigortalılığının ve primlerinin geçmişe yönelik olarak iptal edildiğini, ödenen primlerin 10.338,60 TL fazla ödeme olarak gösterildiğini, Kurum işleminin yasaya ve iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek, aksi Kurum işleminin iptali ile, davacının 10.04.2014 tarihinden itibaren, son prim ödeme tarihine kadar, fazlalık primler de göz önüne alınarak 4/b kapsamında zorunlu tarım bağ-kur sigortalısı olduğunun tespitine ve bu sürelerin sigortalı sürelerine eklenmesine karar verilmesini istemiş; 25.1.2021 günlü celsede, taleplerinin 01/05/2014-30/04/2015 tarihleri arası olduğunu, ihya ile tüm primleri ödediklerini, herhangi bir prim borcunun kalmadığını, dava açılmasına kurum sebebiyet verdiğinden yargılama gideri ve avukatlık ücretinin kuruma yükletilmesini, davacının son prim ödeme günü dahil 13/10/2017 ve sonrası için bağ-kurluluk sürelerinin göz önüne alınmasını talep ettiklerini, beyan etmiştir.

II-CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle, davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesi kararının yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından, 6100 sayılı HMK'nun madde 353/1-b.1 hükmü gereğince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesi kararının yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından, 6100 sayılı HMK'nun madde 353/1-b.1 hükmü gereğince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davacı vekili, uyuşmazlığın devam ettiğini, mahkemece karar verilmesine yer olmadığına ilişkin verilen kararın hatalı olduğunu, davalı lehine takdir edilen vekalet ücretinin yerinde olmadığını belirterek, hükmün temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dosya kapsamı incelendiğinde, aksi Kurum işleminin iptali ile 10.04.2014 tarihinden itibaren son prim ödeme tarihine kadar, fazlalık primler göz önüne alınarak 4/1-b kapsamında zorunlu tarım bağ-kur sigortalısı olduğunun tespiti talepli açılan eldeki davada, yargılama safhasında davacıya verilen süre içinde Kuruma yapılan başvuru ile talep edilen sürelerin ihya yolu ile kazanıldığı gerekçesiyle mahkemece davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bazı hallerde dava devam ederken, dava açılmasından sonra meydana gelen bir nedenle dava konusu ortadan kalkabilir. Davanın konusuz kalması halinde, artık dava hakkında yargılama yapılmasına ve hüküm verilmesine gerek kalmaz. Başka bir deyişle, her iki tarafın da davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararı kalmamış demektir. Bu halde, mahkemece, davanın konusunun kalmaması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilir.

Belirtilen açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde, davalı Kurumca, davacının 01/10/1994 - 30/04/2014 tarihleri arasında tarım bağ-kur sigortalısı olduğunun kabul edildiği, 01/05/2014 - 30/04/2015 tarihleri arasındaki dönemin yargılama sırasında ihya ile borçlanılarak ödenmesi üzerine sigortalılık süresinden sayıldığı, 30.04.2015 sonrası için ise, gerek dava dilekçesi içeriği, gerekse davacı vekilinin 25.01.2021 günlü celsedeki beyanı nazara alındığında, davanın konusuz kalmadığı belirgin olduğundan, 30.04.2015 sonrası dönem yönünden davanın esasına girilerek, usulüne uygun şekilde araştırma yapılıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun reddine dair kararı kaldırılarak, ilk derece mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun reddine dair kararı kaldırılarak, ilk derece mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak, temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 13.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18213, Karar No: 2008/21482, Tarih: 02.12.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/18213 E.  ,  2008/21482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14,00 YTL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 02.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1386, Karar No: 2010/4575, Tarih: 07.10.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/1386 E.  ,  2010/4575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi ve tescil

... mirasçıları; ... ve müşterekleri ile Hazine ve Ovakışlacık Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki elatmanın önlenmesi ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Milas 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.09.2009 gün ve 148/404 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine vekili ile Ovakışlacık Köyü Tüzel Kişiliği vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde, Ovakışlacık köyünde ve vekil edeninin zilyetliğinde bulunan zeytinliğe köy tüzel kişiliği tarafından tecavüzde bulunulduğunu açıklayarak davalı köy tüzel kişiliği tarafından yapılan tecavüzün önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davacı vekili, 17.3.2006 tarihli dilekçesiyle de mevkii ve sınırlarını açıkladığı yaklaşık 2000 m2 yüzölçümlü zeytinliğin kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayanılarak vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiş, ... Asliye Hukuk Mahkemesi, 7.6.2006 tarih 2006/87 Esas ve 2006/246 Karar sayılı kararıyla açılan bu tescil davasının elde bulunan 2004/148 Esas sayılı tecavüzün önlenmesi davasıyla birleştirilmesine karar verilmiş, yargılamaları birlikte yürütülmüştür.

Davalı Hazine vekili, her iki istek hakkındaki davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı Ovakışlacık köyü tüzel kişiliği vekili, dava konusu yerin otlakiye olduğunu, köy hayvanlarının burada otladığını, taşlık ve kayalık olması nedeniyle köylülerin ev yapmak için buradan taşları aldıklarını açıklayarak her iki isteğin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, teknik bilirkişi Mehmet Karcı’nın dosyaya sunduğu 28.4.2008 günlü raporuna ekli krokide A harfi ile gösterilen 1865,34 m2 yüzölçümlü taşınmaz hakkındaki davanın kabulüne, anılan yerin davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, köy tüzel kişiliği tarafından bu yere yapılan müdahalenin önlenmesine, Hazineye karşı açılan müdahalenin önlenmesi davasının reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine ve köy tüzel kişiliği vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, taşınmaza yapılan müdahalenin önlenmesi ile kazanmayı sağlayan zilyetlik, harici satın alma, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK. nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Dava, taşınmaza yapılan müdahalenin önlenmesi ile kazanmayı sağlayan zilyetlik, harici satın alma, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK. nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Uyuşmazlık konusu taşınmazın 1965 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında taşlık niteliği ile tesbit dışı bırakıldığı, Milas Kadastro Müdürlüğünün 16.12.1997 tarih 260/1582 sayılı karşılık yazıları ekinde gönderilen orijinal paftadan anlaşılmaktadır. Dava konusu taşınmazın paftada 1077 sayılı parselin kuzey batısında yer alan taşlık kısımda yer aldığı görülmüştür. Kural olarak, böyle bir yerin kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya yoluyla edinilmesi mümkündür. Ne var ki, birinci keşifte dinlenen uzman bilirkişi ziraat mühendisi ... 17.4.2001 günlü raporunda; taşınmazın güneyden kuzeye doğru % 45 meyil ile yükseldiğini, 4800 m2 büyüklüğünde, zeminin taşlık ve kayalık nitelikte olduğunu… dava tarihinden 5 yıl önce imar ve ihya işlemlerinin tamamlandığını, zeytinlik vasfını kazandığını, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden bulunduğunu açıklamıştır. Daha sonra yapılan keşiflerde dinlenen uzman bilirkişi ziraat mühendislerinin de aynı doğrultuda beyanda bulundukları görülmüştür. Uzman bilirkişi orman yüksek mühendisi ... dava konusu taşınmazın ormanla ilişkisinin bulunmadığını bildirmiş, ekte sunduğu 18.4.2008 günlü renkli fotoğraflardan ise, taşınmazın büyük taşlar ve kayalarla kaplı olduğu belirlenmiştir. Kayaların ve büyük taşların renkli fotoğraflarda çok açık bir biçimde görüldüğü saptanmıştır. Davalı köy tüzel kişiliği vekili tarafından birleşen dosyaya sunulan 24.3.1995 tarihli dilekçede, dava konusu yerin köy halkına ait otlakiye olup, taş temini için bu yerin kullanıldığı, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu açıklanmıştır. Davalı Hazine vekili de benzer açıklamalarda bulunmuştur.

Saptanan bu somut ve hukuki olgular ile dava konusu taşınmazın büyük taşlar ve kayalarla kaplı olması nedeniyle TMK. nun 715. maddesi kapsamında kalan yerlerden olduğu, aynı kanunun 999. maddesi gereğince tapuya tescil edilmesi gereken yerlerden olmadığı, daha önce köylüler tarafından otlakiye olarak kullanıldığı, ev yapmak için taşların buradan temin edildiği anlaşıldığına, bu tür yerlerin kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya ile kazanılması olanaklı bulunmadığına göre, her iki davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davaların kabulüne karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırıdır. Kaldı ki, uzman bilirkişi ziraat mühendisinin raporuna göre, imar ve ihyanın dava tarihinden beş yıl önce tamamlandığı bildirildiğinden imar – ihya ile taşınmaz edinilmesi için 20 yıllık kazanma süresinin imar – ihyanın tamamlandığı tarihten itibaren hesaplanması gerektiğinden bu yönü ile de, taşınmazın zilyetlikle edinilmesi zaten mümkün değildir. Uzman bilirkişilerin raporları, resmi belgeler, taşınmazın doğal yapısını gösteren fotoğraflar karşısında yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına değer verilemez ve üstünlük tanınamaz.

Davalı Hazine ve köy tüzel kişiliği vekillerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı olan yerel mahkeme hükmünün tescil ve müdahalenin önlenmesi davaları yönünden açıklanan nedenlerle ve HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 55,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden Ovakışlacık Köyü Tüzel Kişiliğine iadesine 07.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33803, Karar No: 2013/40140, Tarih: 16.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/33803 E.  ,  2013/40140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu tarafından icra mahkemesine yapılan başvuruda İstanbul 27. İcra Müdürlüğünün 2013/6948 esas sayılı dosyasından yazılan talimat doğrultusunda Uşak 1. İcra Müdürlüğü 2013/48 talimat sayılı dosyasından yapılan taşınır ihalesinin feshinin istendiği anlaşılmıştır.

Taşınır satışları hakkında uygulanması gereken İİK. nun 114/4. maddesine göre açık artırma elektronik ortamda teklif verme yoluyla ve birinci ihale tarihinden on gün önce başlar. Yine aynı maddenin 1.fıkrası uyarınca birinci ve ikinci artırmanın yapılacağı yer, gün ve saat daha önceden ilân edilir. Buna göre taşınır satışlarında ilan için belirli bir süre öngörülmemiş ise de açık artırma başlamadan önce yapılması zorunludur. Açık artırmada elektronik ortamda teklif verme ile başlayacağından, ilanların elektronik ortamda teklif verme tarihinden önce yapılması gerekir.

Somut olayda satış ilanının 02.09.2013 tarihinde mahalli gazetede, 27.08.2013 - 03.09.2013 Uşak Belediyesinde 22.08.2013 tarihinde divanhanede yapıldığı, elektronik ortamda teklif vermenin ise 25.08.2013 tarihinde başladığı görülmektedir.

Bu durumda satışa ilişkin gazete ilanı ile belediye ilanının satış başladıktan sonra yapılmış olması nedeniyle mahkemece  şikayetin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13936, Karar No: 2010/13117, Tarih: 28.09.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/13936 E.  ,  2010/13117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 syılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Kamu davasının TCK.nın 102/4. ve 104/2. maddeleri gereğince ortadan kaldırılmasına, iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hak sahibinden izinsiz ve yasadışı olarak basılıp sanığın kişisel amaç dışında bulundurduğu tespit edilen dava konusu kitapların müsaderesi gerektiği gözetilmeden iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hükümden kitapların iadesine ilişkin kısım çıkarılıp "Hak sahibinden izinsiz ve yasadışı olarak basılıp sanığın kişisel amaç dışında bulundurduğu tespit edilen dava konusu kitapların 5846 sayılı yasanın 71/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi gereğince müsaderesine" ibaresi eklenmek ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.9.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/436, Karar No: 2025/236, Tarih: 09.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/436 E.  ,  2025/236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 12.09.2023

SAYISI : 2023/1008 E., 2023/1223 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜM : Temyiz başvurusunun reddi kararı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade, temyiz başvurusunun reddi ile ek kararın onanması

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.07.2023 tarihli ve 2023/1008 Esas, 2023/1223 Karar sayılı kararı ile 12.09.2023 tarihli ek kararının katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

1.Sanıklar Murat ve Hakan hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları yönünden;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı başvurulacak yasa yolunun karar tarihi itibariyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/12. maddesinde hiçbir istisna öngörülmeksizin “itiraz” olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 264/1. maddesinde belirtilen kanun yolu ve merciinde yanılmanın başvuru hakkını ortadan kaldırmayacağına dair hükmü nazara alındığında, başvurunun itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek, temyizen incelenmeyen dosyanın itiraz merciince incelenmesi için mahalli mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEVDİİNE,

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.09.2023 tarihli ve 2023/1008 Esas, 2023/1223 Karar sayılı ek kararı yönünden;

5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıkların üzerine atılı suçun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçu olması, İlk Derece Mahkemesince sanıkların atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi ve kararın katılanlar vekili tarafından istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesi karşısında; 5271 sayılı Kanun’un 286/2-g maddesinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları"nın temyiz incelmesine tabi olduğuna ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.09.2023 tarihli ve 2023/1008 Esas, 2023/1223 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 71. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,09.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11181, Karar No: 2023/7517, Tarih: 05.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11181 E.  ,  2023/7517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2019 tarihli ve 2019/150 Esas, 2019/248 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 25 ... maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.09.2021 tarihli ve 2020/1167 Esas, 2021/2236 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Esas No : 2022/11181

Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun'un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a ve e) bentleri, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, meşru savunmanın şartlarının oluştuğuna, gerekçenin yetersiz olduğuna, ceza miktarına, haksız tahrik indiriminin üst hadden uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü