muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/18257, Karar No: 2011/2544, Tarih: 16.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18257 E.  ,  2011/2544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 60 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 35 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 16.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9037, Karar No: 2020/1000, Tarih: 03.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/9037 E.  ,  2020/1000 K.**

**"İçtihat Metni"**

13. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 1414 sayılı kararı ile 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca: Dairemizin bakmakta olduğu, ... ile hizmet sağlayıcıları arasında ( hastane, eczana, optik vb.) yapılan sözleşmelerden kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm kararların temyiz incelemesinin, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın görevine girdiğine karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25617, Karar No: 2019/23991, Tarih: 23.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/25617 E.  ,  2019/23991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının asıl işveren olan bakanlığa bağlı rehabilitasyon merkezinde en son diğer davalı olmak üzere değişik alt işverenler nezdinde 01/11/2006 ila 09/10/2013 tarihlerinde çalıştığını, iş akdinin emeklilik sebebiyle sona erdiğini, ancak işçilik haklarının ödenmediğini öne sürerek, kıdem tazminatı ile fazla mesai ve yıllık izin ücret alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri ayrı ayrı verdikleri cevap dilekçeleri ile, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle ve kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve fazla çalışmanın hesap yöntemi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Yine işçilerin gece çalışmaları günde yedi buçuk saati geçemez (İş Kanunu, Md. 69/3). Bu durum günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden, haftalık kırkbeş saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde yedibuçuk saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir. Dairemizin kararları da bu yöndedir. Ayrıca   Postalar Halinde İşçi Çalıştırılarak Yürütülen İşlerde Çalışmalara İlişkin Özel Usul Ve Esaslar Hakkında Yönetmelik’in gece çalışma süresini düzenleyen 7/son maddesine göre postalar halinde işçi çalıştırılarak yürütülen işlerde, çalışma süresinin yarısından çoğu gece dönemine rastlayan bir postanın çalışması, gece çalışması sayılır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı rehabilitasyon merkezinde bakım elemanı olarak çalışmış olup iş yerinde gece ve gündüz olmak üzere 2 vardiya olduğunu, gündüz vardiyasının 08.00-17.00, gece vardiyasının ise 17.00-08.00 saatleri arasında olduğunu ve kendisinin 2009 yılından beri çoğunlukla gece vardiyasında çalıştığını iddia ederek fazla mesai talebinde bulunmuştur. Dosya içerisine ibraz edilen gece ve gündüz mesaisine yönelik saat aralığı içermeyen bir kısım kayıtların bulunduğu ve mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raprorunda davacının davalı işyerinde 08.30-17.30 ve 17.30-08.00 saatleri arasında dönüşümlü olarak çalıştığı, gece vardiyasını takip eden gün izin yaptığının anlaşıldığı, gece vardiyasındaki çalışmalarının toplamının 14 saat 30 dakika olup Yargıtay içtihatlarına göre fiilen 12 saat çalıştığı kabul edildiğinden buna göre davacının fazla çalışmasının 4,5 saat olup gece fazla çalışmasının bunun içerisinde olduğu ve bunun zamlı karşılığının 6 saat 45 dakika olduğu ve takip eden iş gününde iş saatlerinde 7,5 saat dinlendiğinden fazla çalışmasının serbest zamanla karşılandığının anlaşıldığı ancak gündüz vardiyası için aynı hususun söz konusu olmadığı, davacının gündüz vardiyasında 1 saat ara dinlenme ile haftalık 3 saat fazla çalışma yaptığının anlaşıldığı belirtilerek sadece kayıt olan dönem yönünden gündüz vardiyasında yapılan fazla mesainin hesaplandığı görülmüş ise de öncelikle gece vardiyası yönünden yapılan hesaplama doğru olmamıştır. Ayrıca Davacının çalışma saat aralıkları davacı tanık anlatımlarına göre belirlenip bu belirlemeye göre fazla mesai hesaplanıp hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, davacı tanıklarının da davalı aleyhine aynı nedenle açtıkları davaları bulunmakta olup bir başka deyişle davacı tanıkları davalı işverenle husumetlidir. Şu halde, başka delillerle desteklenmeden tek başına husumetli tanık anlatımına itibar edilmesi mümkün değil ise de Dairemizce incelemesi yapılan davacı tanıklarının dosyalarında kabul edilen fazla çalışma saatleri değerlendirildiğinde (Dairemizin 2014/ 22123 esas ve 2015 26878 esas sayılı dava dosyaları) davacının kayıtlı olmayan dönemde ayda bir değişen vardiyalarla gündüz vardiyasında haftanın 6 günü 08.00-17.00 saatleri arasında, gece vardiyasında ise 17.30-08.00 saatleri arasında çalışarak ertesi gün izin yaptığının dosya kapsamına uygun olacağı kanısına varılmıştır.

Açıklanan nedenler ile yapılacak iş kayıt olan dönem yönünden kayıtlara göre davacının gece ve gündüz vardiyasında çalıştığı dönemler belirlenmeli, kayıt olmayan dönem yönünden ise davacının ayda bir değişen vardiyalarla çalıştığı kabul edilerek gündüz vardiyasında şimdiki gibi fazla mesai yaptığı kabul edilmeli, gece vardiyasında ise, haftalık çalışma süresi aşılmasa dahi 7,5 saatin üzerindeki gece çalışmalarının fazla mesai olarak değerlendirilmesi gerektiği İş Kanunu'nun 69. maddesinden açıkça anlaşılmakta olup 17.30-08.00 saatleri arasında ara dinlenmenin mahsubu sonucu belirlenecek çalışma saatinin 7,5 saati aşan kısmı kadar fazla mesai yaptığı kabulüne göre sonuca gidilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı ve davalı ... İnş. Elekt. Ür. Tic. ve San. Ltd. Şti'ye iadesine 23.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4463, Karar No: 2024/11076, Tarih: 05.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/4463 E.  ,  2024/11076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/103 E., 2024/248 K.

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; savunmaları ve tüm dosya kapsamı göz önünde bulundurulduğunda usul ve kanuna aykırı olan hükmün bozularak beraatine karar verilmesi gerektiğine, kabul ve uygulamaya göre ise kazanılmış hakkın korunması gerektiğinin gözetilmemesine ilişkindir.

II. GEREKÇE

İhbar üzerine alınan arama kararına istinaden sanığa ait kırtasiyede yapılan aramada ana dava dosyası yönünden 9 adet kitaba ait 1898 sayfa fotokopi, birleşen dosyada ise 4 farklı kitaba ait çok sayıda kitap fotokopisi ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık her iki olaya ilişkin alınan savunmalarında, bir kısmının öğrencilerin getirdiği kitapların belirli sayfalarının fotokopisi olduğunu, bir kısmının ise spirallenmek üzere bırakılan fotokopiler olduğunu belirterek suçlamaları kabul etmemiştir.

Bilirkişi raporu ile ele geçen fotokopilerin bir kitabın tamamını kapsadığı, usulsüz olarak çoğaltıldığı ve 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 81 inci maddesi uyarınca bandrol yükümlülüğüne tabi olmasına rağmen bandrollerinin bulunmadığı tespit edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Dairemizin 30.06.2021 tarihli ilamıyla bozulmasına karar verilen, mahkemenin 03.07.2015 tarihli ve 2014/842 Esas, 2015/683 Karar sayılı kararıyla hükmedilen 6.080,00 TL adlî para cezası ile 6.000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezasının sadece sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği sanığın kazanılmış hakkı bulunduğu gözetilmeksizin, erteli 1 yıl 15 gün hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi isabetli görülmemiştir.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 10 uncu fıkrasından sonra gelmek üzere "Mahkemenin 03.07.2015 tarihli ve 2014/842 Esas, 2015/683 Karar sayılı kararıyla hükmedilen 6.080,00 TL adlî para cezası ile 6.000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezasının sadece sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle bozma öncesi verilen cezanın 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince sanık lehine kazanılmış hak oluşturacağı anlaşılmakla, hükmolunan cezanın doğrudan hükmedilen 6.080,00 TL adlî para cezası ile hapis cezasından çevrili 6.000,00 TL adlî para cezası ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezası olarak infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3753, Karar No: 2021/316, Tarih: 07.09.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/3753 E.  ,  2021/316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.11.2013 tarihinde verilen dilekçeyle elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.03.2018 tarihli hükmün ... Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluyla incelenmesi davacılar vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından talep edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi (1.) Hukuk Dairesince davacılar vekilinin istinaf talebinin usulden reddine, davalılar vekilinin istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR

Dava, elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacılar vekili ve bir kısım davalılar vekilince istinaf talebinde bulunulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine, bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karar, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir.

Dosya içeriğine göre, dava değeri 26.934,12TL olarak gösterilmiş ve bu miktar üzerinden harçlandırılarak karar verilmiştir. Dava değeri ve hükme esas alınan miktar karar tarihi itibariyle geçerli olan 2021 yılı için 78.630,00TL'lik temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından davalı tarafın temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmış, bu nedenle temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle HMK'nın 362/1-a ve 362/2 maddeleri uyarınca bir kısım davalılar vekilinin TEMYİZ TALEBİNİN REDDİNE, dosyanın mahalli mahkemeye İADESİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 07/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7222, Karar No: 2023/9768, Tarih: 16.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7222 E.  ,  2023/9768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1715 E., 2023/543 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/134 E., 2021/507 K.

Taraflar arasındaki haczin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davalı Kurum yönünden davanın kabulüne, davalı ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı asıl ile davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı asıl dava dilekçesinde; 06.04.2018 tarihinde SGK İl Müdürlüğüne, şahsına karşı haciz işlemi başlatılmasının hukuka aykırı olacağını bildirmesi ve hukuka aykırı işlem yapılmaması için noterden ihtarname göndermesine rağmen SGK tarafından maaşına haciz konulduğunu, Eskişehir 2. İş Mahkemesinin 2018/255 Esas sayılı dosyası ile açmış olduğu kurum işleminin iptali ile ilgili davanın 23.01.2019 tarihinde kabul edilerek, SGK tarafından maaşına konulan hacizlerin iptaline karar verildiğini, ancak SGK'nın bu karara uymadığını, söz konusu davada motosikleti üzerine konulan haczin kaldırılması isteminde bulunmadığını, kesintinin tarafına iade edilmediğini, vergi dairesine aktarıldığını, kanunlara aykırı olarak ve keyfi bir şekilde sürdürülen haczin ve maaş kesintisinin kendisini madden ve manen yıprattığını, yine şirket borçları yüzünden bloke edilerek usulsüz takip ve haciz işlemleriyle yürütülen haksız fiillerin devam ettiğini belirterek, hizmet kusurunun tespiti ile maddi ve manevi zararına karşılık 40.000,00 TL tazminata karar verilmesini, davalı Kurumun ... plakalı motosikletine koyduğu hacizlerin ve yakalama kararlarının iptal edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın hak düşürücü süre içerisinde açılıp açılmadığının tespitini, süresinde açılmadığının tespiti halinde hak düşürücü sürelerin geçmiş olması nedeniyle davanın reddini, 2 2841 01 01 1034604 026 14-38 sicil sayılı işyeri numarasında Otosis Cnctakım Tezgahları Mühendisleri Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti. adına faaliyet gösteren işyerinin müvekkiline ait olan borçlarına ilişkin olarak şirket ortağı ... hakkında 6183 sayılı Kanun hükümleri gereğince icra takibine geçildiğini, yapılan inceleme neticesinde, ..., şirket kuruluşundan, şirketin kanun kapsamından çıkış tarihi olan 28.02.2014 tarihine kadar Otosis Cnctakım Tezgahları Mühendisleri Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti. 'de % 40 hisseye sahip olduğunu, şirketin ödenmeyen prim borçlarından müteselsil olarak sorumlu olduğunu, bu nedenle hakkında takip başlatıldığını, 17.08.2012 tarihinde borç ile ilgili gönderilen ödeme emrinin tebliğ edildiğini, 28.08.2012 tarihinde mal beyanında bulunduğunu, borcun tahsil edilememesi nedeni ile müteselsil sorumluluk gereği şirketin % 40 ortağı olmasından dolayı adına kayıtlı ... plakalı aracına müvekkilce haciz ve yakalama şerhi koyulduğunu, yapılan işlemler usul ve yasalara uygun olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Davalı ... tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "1-Davanın ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine,

2-Davalı SGK yönünden davanın kabulü ile davacının ... plakalı motosikletine Kurum tarafından konulan haczin kaldırılmasına" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı asıl ile davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı asıl istinaf dilekçesinde; mahkemece sadece haczin kaldırılması konusunda karar vermesinin eksik ve hatalı bir değerlendirme olduğunu, tazminat talebi yönünden mahkemenin görevli olduğunu, esasa ilişkin olarak incelemenin eksik yapılığını, sadece yapılandırma başvurusuna dayalı olarak haczin iptalinin hatalı olduğunu, davalı işverenlikçe hileli hareketlerle kurum alacağının tahsilinin oyalandığını ileri sürmüştür.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; gerekçeli kararın usulüne uygun olarak yazılmadığını, mahkemece kararın gerekçe kısmında, delillerin yeterince tartışılmadığını, İlk Derece Mahkemesi tarafından hüküm kurmaya elverişli derecede delil toplanmadığını, yapılandırma işlemlerinin sonuçlandırılmasının beklenmediğini, hüküm kurulduğu takdirde henüz şirketin ilk taksitinin dahi gelmemiş olduğunu, şirketin bahsedilen borcu ödeyip ödemeyeceği ve yapılandırmanın bozulup bozulmayacağının belirsiz olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesi ile benzer nedenlerle eksik incelmeye dayalı kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı adına kayıtlı ... plakalı motosiklet üzerine dava dışı Otosis Cnctakım Tezgahları Mühendisleri Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin davalı Kuruma olan borçları nedeniyle haciz uygulanması işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6183 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Eldeki davada, İlk Derece Mahkemesinin 14.07.2021 tarihli ve 2020/134 E-2021/507 K sayılı gerekçeli kararının, davacı ...’ya 25.08.2021 tarihinde tebliğ edildiği, davacı tarafından 02.09.2021 tarihinde istinaf harçlarını yatırarak istinaf başvurusunda bulunulduğu, ancak Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf talebi incelenmeksizin, sadece davalı Kurum vekilinin istinaf istemi hakkında hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesince davacı tarafın istinaf başvurusu hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması usul ve kanuna aykırı olup, bozma sebebidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının usulden BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

İstinaf kanun yolu denetimi yapılmak üzere dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.