muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/508, Karar No: 2019/6001, Tarih: 12.12.2019

Bu tür davalarda mahkemece yapılması gereken; kamuya mal olmuş kişilerin şöhret ve itibarı ile ifade özgürlüğünün çatışması hâlinde bu iki hak arasında makul bir dengenin kurulmasıdır. Dengeleme yapılırken her bir somut olay bakımından şu hususları göz önünealmak gerekmektedir: Dava konusu açıklamanın kamu yararına ilişkin bir tartışmaya sağladığı katkı, ilgili kişinin tanınırlığı, toplumdaki rolü ve işlevi ile yazıya konu olan faaliyetin niteliği, açıklama veya yayının konusu, kapsamı, şekli ve etkileri, ilgili kişinin daha önceki davranışları, bilgilerin elde edilme koşulları ve gerçekliği ile uygulanan yaptırımın niteliği (AYM; Kemal Kılıçdaroğlu (3), B. No: 2015/1220, 18/7/2018).

Yine göz önünde bulundurulması gereken ilk husus, davanın taraflarının toplumsal konumlarıdır. Bir yanda olayların meydana geldiği dönemde ... Belediye başkanı adayı olan davalı, diğer yanda ise dava konusu haberin içeriğini oluşturan ... Barajı inşaat işini yapan ... İnşaat ve Yatırım Dış Ticaret A.Ş’nin bağlı olduğu holdingin genel müdürü ve dönemin Başbakan’ın damadı olan davacı bulunmaktadır. Eleştirilerin hedefinde olan davacının, toplumsal konumu ve tanınırlığı nedeniyle makul eleştiri sınırları daha geniş kabul edilmelidir. Temsil ettiği seçmenlerinin talep, endişe ve düşüncelerini politik alana aktaran ve onların çıkarlarını savunan seçilmiş kimseler için ifade özgürlüğünün özellikle değerli olduğu açıktır. Bu sebeple ifade özgürlüğüne getirilen kısıtlama, eğer bir siyasetçinin ifade özgürlüğüne yönelik ise dava konusu istemlerin çok daha sıkı bir denetimden geçirilmesi gerekmektedir.

Olayımızda göz önünde tutulması gereken ikinci husus ise davalının konuşmalarında dile getirdiği iddiaların kamusal çıkarlarla ilgili olmasıdır. Toplumu yakından ilgilendiren konuşmaların çerçevesinin baskın bir şekilde politik alanda kaldığı açıktır.

Bu davada göz önünde bulundurulması gereken üçüncü husus da dava konusu sözlerin, maddi vakıaların açıklanması ile ilgili olduğu hususudur. Dava konusu olayda, davacının genel müdürü olduğu holdinge bağlı ... İnşaat ve Yatırım Dış Ticaret A.Ş’nin ihale sonucu baraj yapım işini aldığı, davalı hakkında anılan baraj yapımı ile ilgili olarak soruşturma yürütüldüğü ve kamu adına kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararların verildiği görülmektedir. Dolayısıyla davalının kullandığı ifadeler bakımından olgusal bir temel bulunduğu anlaşılmaktadır.

Öte yandan, davalının konuşmasında kullandığı ifadelerinin suçlayıcı ve rahatsız edici olduğu açıktır. Siyasetçilerin kullandıkları bazı sözler açıkça polemik çıkarmaya, şiddetli tepkiler yaratmaya ve taraftarlarını konsolide etmeye yönelik siyaset üsluplarının bir parçası olarak kabul edilmelidir (AYM; Kemal Kılıçdaroğlu).

Öte yandan, davalının konuşmasında kullandığı ifadelerinin suçlayıcı ve rahatsız edici olduğu açıktır. Siyasetçilerin kullandıkları bazı sözler açıkça polemik çıkarmaya, şiddetli tepkiler yaratmaya ve taraftarlarını konsolide etmeye yönelik siyaset üsluplarının bir parçası olarak kabul edilmelidir (AYM; Kemal Kılıçdaroğlu).

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davalı Belediye Başkanının mahalli seçimlerde aday iken yaptığı konuşmaların yaşanan güncel olaylara ilişkin olduğu ve Yuvacık barajının yapımına yönelik eleştirilerde bulunulduğu, davaya konu ifadelerin, Yargıtay, AYM ve AİHM’nin istikrar bulmuş içtihatlarına göre; ifade özgürlüğü sınırları içerisinde kaldığı ve davacının şöhret ve itibarına saldırı oluşturmadığı anlaşıldığından mahkemece istemin tümden reddi yerine kısmen kabulüne karar verilmesi yerinde görülmemiş, bu nedenle kararın davalı ... yararına bozulması gerekmiştir.

2-Davalılar ... Gazetecilik Yayıncılık Matbaacılık İnş. San. ve Tic. AŞ ..., ... ... Gazetecilik Matbaacılık Tic. AŞ, ...’in temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki, basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özelyasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki, basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özelyasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine, basın objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

AİHM 22 Nisan 2013 tarihli 48876/08 başvuru nolu kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı

olan «bilgi» ya da «düşünceler» için değil, ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, «demokratik toplumun» onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğini,...” ifade etmektedir. Mahkeme aynı ifadeleri 69698/01 başvuru nolu ve 16354/06 başvuru nolu kararlarında da tekrar etmiştir.

Davaya konu yayın bir bütün halinde değerlendirildiğinde, ... Barajı inşaat işini yapan ... İnşaat ve Yatırım Dış Ticaret A.Ş’nin davacının genel müdürlüğünü yaptığı holdinge bağlı bir şirket olduğu, davalıların ise belediye başkanı adayı ve gazeteciler oldukları, davaya konu yazının mahalli seçimler öncesi davalı belediye başkanı adayı ...’in ... barajıyla ilgili yaptığı açıklamalar nedeniyle kaleme alındığı, yapılan haber ve kullanılan başlığın gazetecilik mesleği gereği okuyucunun dikkatini çekmek için kullanıldığı, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, olayların meydana geliş biçimi ile yazının bütünlüğü göz önünde tutulduğunda; davacının konumu gereği bu eleştirilere ağır da olsa katlanmak zorunda olduğu, davaya konu yazının davacıya yönelik sert eleştiri mahiyetinde olduğu, basın ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı anlaşılmakla davanın tümden reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı ... yararına, (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalılar ... Gazetecilik Yayıncılık Matbaacılık İnş. San. ve Tic. A.Ş, ..., ... .... Gazetecilik Matbaacılık Tic. A.Ş ve ... yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalı ... yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21951, Karar No: 2013/14539, Tarih: 17.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/21951 E.  ,  2013/14539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, resmi tatil ile yıllık ücretli izin alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde çalışmakta iken, iş sözleşmesinin haklı neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında iş sözleşmesi ilişkisi bulunmadığını, ortaklık sözleşmesi yapıldığını ve kâr payı ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İş sözleşmesinin tarafları, asgari ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçiler o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya

çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda, davacı vekili, aylık ücretinin 5.000-6.000 TL olduğunu iddia etmiştir. Dinlenen davacı tanıkları davacının kilometreye göre günlük 30-35 TL'ye çalıştığını açıklaşmışlardır. Davalı taraf iş sözleşmesi bulunmadığını iddia ettiğinden ücret konusunda herhangi bir beyanda bulunmamıştır. Bilirkişi raporunun mahkemece hükme esas alınan hesap seçeneğinde günlük brüt ücret 41,90 TL kabul edilmiştir. Dosyadaki deliller ücret konusundaki uyuşmazlığı çözmeye yeterli değildir. Bu nedenle, işçinin işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek ücret miktarı belirlendikten sonra gerekirse yeniden bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

3- Dosya içeriğine göre kilometreye göre davacıya ücret ödendiği anlaşılmaktadır. Bu durumda fazla mesai alacağının sadece %50 zamlı kısmının ödenmediği dikkate alınarak hesaplama yapılmalıdır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai alacağı hiç ödenmemiş gibi hesaplama yapılmıştır. Eksik incelme ile fazla mesai alacağı hakkında karar verilmesi hatalıdır.

2-SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18289, Karar No: 2023/11216, Tarih: 18.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/18289 E.  ,  2023/11216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2020/749 Esas, 2022/498 Karar sayılı kararının, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Usulüne uygun davetiye ile duruşmadan haberdar olduğu halde katılma talebinde bulunmayan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanıklar hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18889, Karar No: 2014/15567, Tarih: 10.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/18889 E.  ,  2014/15567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2012

NUMARASI : 2011/526-2012/440

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline trafik sigortalı, davalıya ait aracın ehliyeti bulunmayan A.. N.. kullanımında tam kusurlu olarak karıştığı trafik kazası sonucu vefat edenler ve yaralananlar için tedavi gideri, cismani zarar ve destekten yoksun kalma tazminatı olarak hak sahiplerine toplam 144.461,54 TL ödediklerini belirtip kaza sırasında sigortalı araç sürücüsünün ehliyetsiz olması nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere hak sahiplerine ödenen 144.461,54 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren ticari faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulü ile 144.461,54 TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, ödenecek tazminatın 79.926,00 TL’sine 18.03.2011 tarihinden, 14.800, 04 TL’sine 02.01.2011 tarihinden, 8.476,88 TL’sine 18.02.2011 tarihinden, 41.258,62 TL’sine ise 20.05.2011 tarihinden itibaren ticari faiz yürütülmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmişir.

2-Dava, zorunlu mali mesuliyet sigorta sözleşmesinden kaynaklanan, sigortalı araç sürücüsünün ehliyetsiz olması nedenine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, tek taraflı trafik kazasında araç sürücüsünün ehliyetsiz olduğuna ilişkin kaza tespit tutanağı, aktüerya bilirkişi raporundan alınan tazminat bilirkişi raporu ile C.Savcılığı hazırlık soruşturması sırasında alınan ve sigortalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğuna ilişkin kusur bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Kaza sırasında aracı kullanan ehliyetsiz sürücü A.. N.. hakkında Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/64 esas sayılı dosyasında taksirle ölüme ve yaralamaya neden olmak suçundan ceza davası açıldığı anlaşılmaktadır. Araç sürücüsü olan A.. N.., kaza tutanağında da bildirdiği üzere olay anında arkasından gelen plakasını ve rengini hatırlamadığı bir Tır aracının tamponuna dokunması nedeniyle takla attığını bildirmiş olup, ceza dosyası henüz sonuçlanmamıştır. Davalının sorumluluğu ehliyetsizlik nedenine dayalı rücu davasında sigortalı araç sürücüsünün kusur oranı ile sınırlı olacaktır.

Borçlar Kanunu'nun 53.maddesi (6098 sayılı .TBK'nun 74.maddesi) uyarınca, hukuk hakimi ceza mahkemesince belirlenen kusur oranıyla bağlı değil ise de ceza mahkemesince belirlenen maddi olgu ile bağlı olduğu açıktır.

O halde, mahkemece, anılan Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/64 esas sayılı ceza davası neticesinin beklenmesi, ondan sonra varılacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalının temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5428, Karar No: 2018/1420, Tarih: 26.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/5428 E.  ,  2018/1420 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada .... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/02/2016 tarih ve 2014/124-2016/19 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirketin 2001/02589 sayılı ". ...." ibareli markanın sahibi olduğunu, müvekkilinin markası için yaygın ve yoğun reklam faaliyetleri yürüttüğünü ve anılan faaliyetler ile markasına yüksek tanınmışlık ve ayırt edicilik kazandırdığını, davalı şirketin "esenkitap" ibaresini basmış olduğu kitapların ön ve arka kapaklarında kullanarak müvekkilinin yıllarca emek ve çaba harcayarak elde ettiği tanınmışlığından hukuka aykırı olarak kötü niyetli bir şekilde faydalandığını, davalının hukuka aykırı kullanımının müvekkilinin markasal haklarına tecavüz oluşturduğunu ve ayrıca TTK kapsamında da haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek markaya tecavüzün durdurulmasına, önlenmesine, haksız tecavüzün ve haksız rekabetin tespitine, menine, refine, ve “....” ibaresinin davalının ticaret unvanından terkinine, “.....” ibaresini taşıyan internet sitesinin kapatılmasına karar verilmesini, ayrıca fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminat ile 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebini 14.995,54 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin “.....” ibaresini davacıdan daha önce kullanmaya başladığını, gerçek ve üstün hak sahibinin müvekkili olduğunu, davaya konu markanın nice sınıflarının müvekkilinin faaliyet alanlarını kapsamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davacı markasının tescil olduğu sınıf ve kapsam değerlendirildiğinde davalı tarafın “esenkitap” ibaresi davacı tarafın tescilli markasına benzer olup, birebir benzerlik nedeniyle kitaplar üzerinde davalı tarafın “esen” ibaresini kullanımının marka hakkına yönelik tecavüz ve haksız rekabet olduğu, davalı tarafın “esen” ibaresini 2005 yılından itibaren kitaplar üzerinde kullanmaya başladığı, davacı markasının tescil tarihinin davalının kullanım tarihinden önce

-/-