muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/807, Karar No: 2024/1317, Tarih: 19.02.2024

D. İkinci Bozma Sonrası Mahkemece Verilen Karar

Mahkemenin 09.06.2022 tarihli ve 2021/120 Esas, 2022/315 Karar sayılı kararı ile; bozma ilâmına uyularak dava konusu taşınmaza ilişkin hava fotoğraflarının getirildiği ve 16.12.2021 tarihinde yeniden keşif yapıldığı; jeoloji bilirkişi raporunda taşınmazda tarımsal faaliyet olduğu, imar-ihyanın başladığı, ayrıca taşınmazın dereye sınır olduğu, davaya konu taşınmaz içinde irili ufaklı taşlar olup sürülebilir tarım arazisi niteliğinde olduğu; ziraat bilirkişileri kurulu raporunda yerin sürülü-ekili olmadığı, tarla vasfında olduğu, 1984 ve 1973 hava fotoğraflarında tarımsal faaliyet olduğu, imar-ihyanın başladığı, taşınmaz üzerinde ve çevresinde mera veya orman olmadığı, kadastro krokisine göre taşınmazın dere sınırında olduğu, derenin taşınmaza tecavüz etmediği, jeodezi ve fotogrametri bilirkişi raporuna istinaden 1984 hava fotoğrafında, fen bilirkişisinin krokisinde (A) harfiyle gösterdiği dava konusu alanın işlendiği, batısındaki parsellerin toprak yapısı ile bütünlük arz ettiği, kuzey komşularında ise tarımsal faaliyetin 100 metre daha sürdükten sonra kesildiği, buradan sonra kıraç arazilerin başladığı, ziraat bilirkişisi raporunda keşif tarihinde ekili dikili herhangi bir kültür bitkisi olmasa da keşif tarihinde kazı ve dolgu işlemi yapıldığından eğimin dere ıslah çalışmalarıyla %40-45 aralığına geldiği, yerin etrafının çitle çevrili olup kullanılmadığı, 1984 hava fotoğrafında tarım arazisi olması, DSİ Genel Müdürlüğü Ilısu Projesi 16. Genel Müdürlüğünün 06.04.2005 tarihli yazısı ekinde sunduğu uydu görüntüsü ve kuzey kısmında çalışmalara maruz kalmayan kısmının toprağının işlenmiş toprak olması, taşınmaz üzerinde 1 adet kurumuş kayısı ağacı enkazının görülmesi neticesinde yerin evveliyatının bahçe olduğu kanaatine varıldığı, 1984 hava fotoğrafında tarım arazisi olduğu dikkate alınarak 30 yıldan fazladır tarım yapıldığı ve imar-ihyanın tamamlandığı tarım arazilerinden olduğu, DSİ 16. Bölge Müdürlüğünün 06.04.2015 tarihli yazısına istinaden taşınmazın kamulaştırılmayıp kamulaştırma alanı içinde kaldığı, her ne kadar kadastro haritasında dere yatağında gösterilse de taşınmaza dere tarafından bir tecavüz gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, Fen bilirkişisi ...'nın 13.05.2016 havale tarihli rapor ve ekli krokisinde (A) harfiyle gösterilen, sınırları kırmızı renkle boyalı 3.346,16 m2 yüz ölçümlü dere boşluğu olarak tespit harici bırakılan yerin ölen davacı ...'nun mirasçıları adına miras payları oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... temsilcisi, dahili davalı ... vekili ve dahili davalı ... Belediye Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... temsilcisi, dahili davalı ... vekili ve dahili davalı ... Belediye Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... temsilcisi temyiz dilekçesinde özetle; eksik inceleme yapıldığını, taşınmazın Hazine ile ilişkisinin irdelenmediği, taşınmazın önceki hâli ve mülkiyete ilişkin durumunun göz ardı edildiği, mahalli bilirkişilerin dava konusu taşınmaz hakkında yeterli bilgiye sahip olmadıkları gerekçesiyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Dahili davalı ... Belediye Başkanlığı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın Yargıtay içtihatlarına aykırı olduğu, dava konusu taşınmaz dere boşluğu olduğu için zilyetlikle iktisap edilemeyeceği, zilyetlikle iktisap şartlarının oluşmadığı, Mahkemece gerekli ilânların yapılmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Dahili davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; Yargıtay içtihatlarına aykırı şekilde eksik inceleme ve araştırma yapıldığı, davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığı, 5393 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesine istinaden dava konusu taşınmazın belediyeye ait olması gereken taşınmazlardan olup olmadığının araştırılmadığı, dava konusu taşınmazın özel mülkiyete elverişli nitelikte olmadığı, taşınmazın imar planı kapsamında kalması hâlinde de davanın reddi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro tespiti sırasında tespit harici bırakılan tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 17 nci maddeleri,

09.05.1960 tarihli 21/9 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1. Mahkemece bozma ilâmına uyulduğu halde, bozma ilâmının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Yukarıda değinilen İBK uyarınca, bozma ilamına uyulmakla taraflar yararına usuli kazanılmış hak oluşur. Bu hakkın zedelenmemesi için bozma ilamının gereklerinin tam ve eksiksiz olarak yerine getirilmesi gerekir.

2. Her ne kadar bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece, hükme esas alınan fen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümü üzerinde davacı ve mirasçıları lehine 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü ve 17 nci maddelerinde belirtilen zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır.

2. Her ne kadar bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece, hükme esas alınan fen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümü üzerinde davacı ve mirasçıları lehine 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü ve 17 nci maddelerinde belirtilen zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır.

3. Dosya içerisinde yer alan DSİ Genel Müdürlüğü Ilısu Projesi 16. Bölge Müdürlüğünün 06.04.2015 tarihli cevabi yazısında dava konusu yerin dere yatağı olması sebebiyle kadastro tespiti sırasında herhangi bir parsel numarası verilmediğinden kamulaştırma işlemi yapılmadığı, ancak söz konusu alanın Ilısu Barajı ve hidroelektrik santrali birinci aşama inşaat sahası kamulaştırması içerisinde bulunduğunun belirtildiği hâlde dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ait kamulaştırma haritasının getirtilmediği, tescil davalarında 4721 sayılı Kanun'un 713/4 üncü ve 5 inci fıkraları gereğince keşif sonucu elde edilen bilirkişinin rapor ve krokisine göre gerekli yerel ilânlar ve gazete ilânlarının yöntemine uygun bir biçimde yapılması, ilânın yapıldığı gazete ile ilan tutanaklarının dosya arasına konulması ve yasal 3 aylık itiraz süresinin dolmasının beklenilmesi gerektiği halde taşınmazın bulunduğu yerde yapılması gereken ilânın yapılmadığı ve gazete ilânının "Kamulaştırma ilânı" başlığı ile yapılarak fen bilirkişisi rapor ve krokisindeki tespitleri yansıtmadığı, hükme esas alınan ziraat bilirkişisi raporunda dava konusu taşınmazın eğiminin %40-45 olduğu, 14.02.2022 tarihli ziraat ve jeoloji bilirkişileri kurul raporunda taşınmazın erozyona neden olabilecek ölçüde eğimli olması nedeniyle iç erozyon ve drenaj problemi olduğu tespit edildiği hâlde tarımsal amaçlı kullanılabileceğine dair çelişkili ifadelere yer verildiği, 17.02.2022 tarihli jeoloji bilirkişi raporunun ise taşınmazın toprak yapısı ve niteliği, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresi, imar-ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığı, taşınmazın zilyetlikle iktisabı mümkün yerlerden olup olmadığı, bu anlamda aktif dere yatağında kalıp kalmadığını açıklığa kavuşturacak nitelikte, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı ayrıntılı ve gerekçeli olmadığı, dava konusu yerin imar planı kapsamında kalıp kalmadığının araştırılmadığı anlaşılmıştır.

4. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için, dava konusu taşınmazla ilgili kamulaştırma haritası ve ilgili belgeler getirtilmeli, dava tarihinden geriye doğru en az 15-20-25 yıl öncesine ait üç ayrı evreye ilişkin stereoskopik hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığından, aynı tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftaların ise İl Kadastro Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulmalı, jeodezi ve fotogrametri, ziraat ve 3 kişilik jeoloji mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu huzuruyla keşif yapılmalıdır.

5. 4721 sayılı Kanun'un 713/4 üncü ve 5 inci fıkraları gereğince keşif sonucu elde edilen bilirkişinin rapor ve krokisine göre gerekli yerel ilânlar ve gazete ilânları yöntemine uygun bir biçimde yapılmalıdır.

6. Dava konusu taşınmazın sınırında dere bulunduğu teknik bilirkişi raporu ekindeki krokiden anlaşılmakla 3 kişilik jeoloji mühendisleri kuruluna zemin incelemesi yaptırılarak dava konusu taşınmazın dere yatağı vasfında olup olmadığı, halen aktif ya da pasif dere yatağında kalıp kalmadığı, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı, derenin taşkın sahası kapsamında bulunup bulunmadığı ve derenin aktif olup olmadığı hususlarında kod farkını da gösterir şekilde rapor hazırlatılmalıdır.

Nitekim, nehir ve çay gibi akarsuların eski (terk edilmiş, metruk) yatakları kural olarak Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdendir. Ancak bu yerlerin koşulları oluştuğu takdirde imar ve ihya ile kazanılması mümkündür. Buna karşılık aktif nehir ve çay yatakları etki alanında bulunan yerlerin imar ve ihya ile kazanılması mümkün değildir (HGK'nın 02.10.1996 tarih ve 1996/20-429 E., 1996/643 K.; HGK'nın 18.02.1998 tarih ve 1998/4-122 E., 1998/138 K. sayılı ilamları).

7. Taşınmaz bölümünün imar planı sınırları içinde kalıp kalmadığı, imar planı sınırları içinde kalıyorsa hangi yıl imar planı sınırları içine alındığı ve imar planının hangi tarihte onaylanarak kesinleştiği Dargeçit Belediye Başkanlığı ve Mardin Büyükşehir Belediye Başkanlığından sorularak imar planının onaylı bir örneği ve eki belgeler dosya arasına getirtilmeli, 3402 sayılı Kanun'un 17 inci maddesi göz önüne alınarak taşınmaz imar planı kapsamında ise imar planı onay tarihinden önce, imar planı kapsamı dışındaysa dava tarihine kadar 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü ve 17 inci maddelerinde öngörülen koşulların davacı taraf yararına gerçekleşmiş olup olmadığı tüm deliller ile birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

8. Kamulaştırma haritasının bulunması hâlinde kadastro paftası ve kamulaştırma haritasının ölçekleri eşitlenerek yöntemince çakıştırılmak suretiyle fen bilirkişi tarafından uygulanmalı, çekişmeli taşınmazın tamamı ya da bir bölümünün kamulaştırıldığı ve bu bölüm üzerinde zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunun tespiti halinde mülkiyetin tespitine yönelik karar verilmesi gerektiği dikkate alınmalıdır.

Yukarıda değinilen hususlar göz ardı edilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... temsilcisi, dahili davalı ... vekili ve dahili davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde yatırılan temyiz peşin harcının temyiz eden Belediyelere iadesine,

Temyiz eden davalı ... harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... temsilcisi, dahili davalı ... vekili ve dahili davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde yatırılan temyiz peşin harcının temyiz eden Belediyelere iadesine,

Temyiz eden davalı ... harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 inci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

19.02.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6471, Karar No: 2015/24082, Tarih: 21.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/6471 E.  ,  2015/24082 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ..., 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-k, 62, 5/4 maddeleri gereğince; 1 yıl 8 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17.06.2010 tarihli ve 2009/171 esas, 2010/156 karar sayılı karar lehine vaki temyiz istemi üzerine onama talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.12.2012 gün ve 2010/249254 sayılı tebliğnamesi ile dairemize gönderilmiş, Dairemizin 07.07.2014 gün ve 2012/22424 Esas 2014/13528 sayılı kararıyla nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun yürürlüğe girmesi üzerine anılan kanunun 99. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından yapılan itiraz üzerine Dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden KABULÜNE,

Dairemizin 07.07.2014 gün ve 2012/22424 Esas 2014/13528 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sigorta edenin dolandırılması, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Suçun oluşması için, sigorta bedelini almak üzere, zararın gerçekleştiğini ileri sürerek bu bedeli sahte işlem ve belgelerle almaları ya da almaya kalkışmaları gerekir. Olayla ilgili belgeler sigorta kurumuna sunulmadıkça suçun icra hareketleri başlamaz. Failin sigortalı malını, sigorta bedelini almak için tahrip etmesi, yakması, bozması, yok etmesi kandırmaya yönelik ağır yalandır ve hiledir. Bu şekilde sigorta bedelinin alınması halinde dolandırıcılık suçu oluşur. Failin sigorta edilen veya sigorta bedelini alacak kişi olması gerekmez. Sigortanın türü de önemli değildir. Mal veya yaşam sigortası mali sorumluluk sigortası vb. Olabilir. Yanıltıcı uygulamaların sadece araç sigortalarında değil, bedeni hasarlar da dâhil olmak üzere her tür sigorta alanında yapıldığı, sigorta şirketinin sözleşme şartları çerçevesinde ödememesi gereken bir hasarı ödetmek amacıyla sigorta şirketine bilerek yanlış bilgi verilmesi veya önemli bir hususun gizlenmesi ya da sigorta süresi içerisinde kasıtlı olarak bir hasara sebep olunması veya hasarın miktarının olduğundan fazla gösterilmesi suretiyle yarar sağlanması şeklinde ortaya çıktığı gözlemlenmektedir.

Şikayetçi ...'in kendisine ait... plaka sayılı aracı ile Cumhuriyet Caddesi üzerinde seyir halindeyken siyah renkli bir aracın gelerek benzin kapağı tarafından aracına çarpıp kaçtığı, şikayetçinin bir süre aracı takip etmesine rağmen asker uğurlamasına gittiği için takibi bırakmak zorunda kaldığı, ertesi gün aynı aracı park halinde görünce yaptığı kontrolde aracın sol ön far kısmının hasarlı olduğunu fark edip kolluğa haber verdiği, yapılan araştırmada bahsi geçen ... plaka sayılı aracın sahibi olan sanığın garaj kapısına aracını çarptığı için kolluk görevlilerine haber vererek kaza tespit tutanağı düzenlettirdiği, aracın asıl ruhsat sahibi olan kardeşi ... adına sigorta başvurusu yaptığı, şikayetçi sigorta şirketi tarafından ...'in hesabına kasko bedeli olarak 1.700,00 TL paranın yatırıldığı somut olayda; şikayetçi ...'in anlatımına göre sanığın kullandığı araç üzerindeki hasarın oluş şeklinin uyumlu olduğu, sanığın o anda sigorta bedelini alamayacağını düşünerek daha sonra garaj girişine çarpmış gibi ihbarda bulunup haksız olarak sigorta bedelini aldığının anlaşılması karşısında eylemin bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla işlenip işlenmediği değerlendirilerek TCK'nın 159. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı karar yerinde tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 tam gün olarak tayin edilmesi;

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 tam gün olarak tayin edilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5058, Karar No: 2012/9133, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/5058 E.  ,  2012/9133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 16.03.2010 tarih ve 2010/ 2914 - 3263 sayılı kararında özetle: “Mahkemece çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilerek hüküm kurulmuşsa da, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Dosya arasında bulunan orman yüksek mühendisi ... ve tarım uzmanı ... tarafından düzenlenen raporlardan taşınmazın eğiminin % 30 olduğu, teraslama yapılarak eğimin % 10- 15’lere düşürüldüğü, halen üzerinde çeşitli meyve ağaçları ile meşe çalılarının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Teraslama ve hafriyatla eğiminin düşürülmesi taşınmazın gerçek niteliğini değiştirmez. 6831 sayılı Yasanın 1/J maddesinde “Funda veya makilerle örtülü orman ve toprak muhafaza karakteri taşımayan yerlerin orman sayılmayacağı hükme bağlanmış olmakla birlikte, maddenin karşı anlamından orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan çalılık, fundalıklarla örtülü yerlerin orman sayılacağı açıktır. Bilimsel yönden eğimi % 12’nin üzerinde olan taşınmazların toprak muhafaza karakteri taşıdığı kabul edildiği gibi 15.07.2004 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/P maddesinde % 12'den fazla eğimli olan maki ve fundalık yerlerin toprak muhafaza karakteri taşıyacağı ve 26/j maddesinde bu tür yerlerin orman olarak sınırlandırılmasının zorunlu olduğu ve aynı maddenin ikinci fıkrasında bu yerler orman rejimine girdiğinden herhangi bir nedenle orman kadastrosu sınırlarının dışında bırakılmış olmasının orman olma niteliğini ortadan kaldırmayacağı açıklanmaktadır.

Orman bilirkişi tarafından taşınmazın tarihsiz memleket haritasında yeşil alanda kaldığı, ancak bunun bahçe niteliğinde olan taşınmazın hava fotoğraflarında yeşil olarak görünmesi ve memleket haritasına da bu şekilde aktarılmasından kaynaklandığı açıklanmaktadır. Oysa, taşınmaz üzerinde bulunan meşe ağaçlarının bitişik ormanlardan tohumlama yolu ile geldiği kabul edilemez. Meşe ağacı tohumu, ağır tohumlu ağaçlar grubu içerisinde yer alır ve tohum kanatlarının olmaması nedeni ile uzak mesafelere rüzgar v.s. gibi etkenlerle taşınarak çalılık alanlar içerisinde çimlenip yetişmesi mümkün değildir. Dolayısı ile davalı taşınmaz üzerindeki meşe ağaçlarının daha önceki yıllarda tahrip edildiği ve meyve bahçesi haline getirildiği izlenimi doğmaktadır.

Çekişmeli yer üç yönden 109 ada 22, 26 ve 29 numaralı devlet ormanları, bir yönden 109 ada 28 numaralı parselle çevrilidir. 28 parsel tutanağı ve dayanağı getirtilerek bu parselin de öncesi araştırılmak suretiyle taşınmazın 6831 sayılı Yasanın 17/2. maddesi gereğince orman içi açıklığı niteliğinde olup olmadığı tartışılmamıştır.

2012/5058 - 9133

6831 sayılı Yasanın 17/2. maddesinde açıklanan orman içi açıklık niteliğinde olduğu, gerek 26.05.1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinde gerekse 25.06.1970 günlü Resmî Gazetede yayımlanan 31.05.1970 gün ve 531 sıra no'lu Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 33/3 ve 19.08.1974 günlü Resmî Gazetede yayımlanan 25.07.1974 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 40/A ve 30.05.1984 günlü Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 30/1 ve 02.09.1986 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/1 ve 15.07.2004

tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26/a maddesinde "... 6831 sayılı Yasanın 17. maddesinde yer alan orman içinde bulunan doğal olarak ağaç ve ağaççık içermeyen, genel olarak otsu bitki veya bazı durumlarda yer yer odunsu bitkiler içeren açıklıkların orman olarak sınırlandırılacağı" öngörülmüştür.

6831 sayılı Yasanın 17. maddesi, orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat yapılmasına, hayvancılık amacı ile ağıl yapılmasına, bu kesimlerin özel mülke dönüşmesine izin vermez.

6831 sayılı Yasa, madde: 17/1-2

Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşaası ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlemesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır.

Devlet Ormanlarının herhangi bir suretle yanmasından veya açıklıklarından faydalanılarak işgal, açma veya herhangi şekilde olursa olsun kesme, sökme, budama veya boğma yollarıyla elde edilecek yerlerle buralarda yapılacak her türlü yapı ve tesisler, şahıslar adına tapuya tescil olunamaz. Buralara doğrudan doğruya orman idaresince el konulur. Yanan orman alanlarındaki her türlü emval Orman Genel Müdürlüğünce değerlendirilir (17/06/2004 gün ve 5192 Sayılı Yasa ile değişik hali).

Yasa metninden açıkça anlaşıldığı gibi, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım, inşaat ve hayvancılık yapmak amacı ile ağıl yapılamaz. Bu tür yerler özel mülk olamaz. Yönetim derhal el koyma hakkına sahiptir. Orman içi açıklıklardan yararlanabilmek için zorunlu olarak orman kullanılacaktır. Bu kullanım nedeniyle yeni açma, genişletme, yangın oluşması önlenemeyecek ve orman bütünlüğü bozulacaktır.