muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/528, Karar No: 2011/1921, Tarih: 17.02.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/528 E.  ,  2011/1921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.06.2005 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.07.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 4438 parsel sayılı taşınmazının genel yola bağlantısı bulunmadığını ileri sürerek, davalıya ait 5103 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı, davacıya ait taşınmazın doğu sınırının köy boşluğu olduğunu ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Somut olayda, 4438 parsel sayılı taşınmazın mutlak geçit ihtiyacı içinde bulunduğu açıktır. 03.06.2008 tarihli fen bilirkişi raporunda geçit seçenekleri belirlenmiştir. Davacı vekili 04.07.2008 tarihli oturumda, davacının fiili kullanımında olan fen bilirkişi raporunda mavi renkle gösterilen bölümden geçit kurulmasını istemiştir.

Mahkemece, geçit istenen bölümün davalı taşınmazının kullanım bütünlüğünü bozduğunu, HUMK’nun 74. maddesi uyarınca isteme aykırı karar verilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Geçit istemli davalarda, mutlak geçit ihtiyacı içerisindeki taşınmazın genel yola bağlantısını sağlayan seçenekler belirlenmeli, bu seçeneklerden, taşınmazın kullanım bütünlüğünü bozmayacak biçimde ve komşuluk hukuku ile fedakarlığın denkleştirilmesi ilkeleri gözetilerek en uygun yerden geçit kurulmalıdır. Geçit ihtiyacı içerisindeki taşınmaz malikinin, bu ilkelere aykırı ısrarlı istemi halinde davanın reddi yoluna gidilmelidir.

Geçit istemli davalarda, mutlak geçit ihtiyacı içerisindeki taşınmazın genel yola bağlantısını sağlayan seçenekler belirlenmeli, bu seçeneklerden, taşınmazın kullanım bütünlüğünü bozmayacak biçimde ve komşuluk hukuku ile fedakarlığın denkleştirilmesi ilkeleri gözetilerek en uygun yerden geçit kurulmalıdır. Geçit ihtiyacı içerisindeki taşınmaz malikinin, bu ilkelere aykırı ısrarlı istemi halinde davanın reddi yoluna gidilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekilinin 04.07.2008 tarihli oturumda fen bilirkişi raporuna karşı beyanında, raporda mavi renkle gösterilen bölümden geçit kurulmasının uygun olacağını belirtmesi ısrar olarak değerlendirilemez. Anılan fen bilirkişi raporunda ... ve kırmızı renkle işaretlenen 18,38m2 alanın en uygun geçit yeri olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle, mahkemece bu bölümden geçit kurulması gerekirken davacı vekilinin beyanının ısrar olarak kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 17.02.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15090, Karar No: 2014/19952, Tarih: 16.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/15090 E.  ,  2014/19952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karabük İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2012/182-2013/137

Davacı, S. Ç.'in 02/03/2011 tarihli işe giriş bildirgesi verilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacı şirketin, yanında çalıştırdığı işçilerden olan, dava dışı S. Ç. ile ilgili olarak davalı SGK’nca, süresinde verilmediğinden bahisle, 2011 yılı 3. Ayına ilişkin ek aylık prim ve hizmet belgesinin istenilmesi ve 02/03/2011 tarihli işe giriş bildirgesi verilmesine ilişkin kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, ihtilafın dava dışı S. Ç.’in hak alanını doğrudan ilgilendirdiği tartışmasızdır. S.Ç. davada taraf haline getirilmeden sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davacı işveren şirkete, S. Ç.’i davaya dahil etmek üzere önel vererek taraf teşkilini sağlamak, S. Ç.’in ileri sürebileceği delilleri de toplayarak sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı SGK’nun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 16/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22189, Karar No: 2015/549, Tarih: 19.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/22189 E.  ,  2015/549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2012/63-2013/583

Taraflar arasındaki davadan dolayı Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 01.11.2013 gün ve 63-583 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

1- Temyiz dilekçesinde, davacının çekişme konusu taşınmaz bakımından imara aykırılık iddiası ile belediyeye başvurduğu belirtildiğinden ilgili belediyeden anılan başvuru evraklarının temini,

2- 13.10.2014 tarihli geri çevrime kararı ile, hükmü katılma yolu ile temyiz eden davalının temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedilmiş ise hangi tarihte kaydedildiğinin bildirilmesinin istendiği, ancak gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmakla, 02.01.2014 havale tarihli anılan dilekçenin temyiz defterine kaydının yapılıp yapılmadığı, kaydedilmiş ise hangi tarihte kaydedildiğinin bildirilmesi ve temyiz defterinin ilgili sayfasının onaylı fotokopisinin dosyaya eklenmesi,

Eksikliklerin giderilip giderilmediğinin bizzat mahkeme hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/154, Karar No: 2017/18992, Tarih: 27.09.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/154 E.  ,  2017/18992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar hakkında TCK'nın 157/1, 62, 52, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen temyiz isteminin süre yönünden reddine dair karar sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Hükmün, SEGBİS sistemi yolu ile duruşmaya katılımı sağlanan sanığın yüzüne karşı 28.04.2016 tarihinde açıklandığı, sanığın yüze karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'un 310/1 maddesinde belirtilen 1 haftalık süre geçtikten sonra 21/07/2016 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, temyiz başvurusunun süre yönünde reddine ilişkin Diyarbakır 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/81 esas -2016/412 karar sayılı 26.07.2016 tarihli ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle anılan ek kararın ONANMASINA, 27.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1074, Karar No: 2013/7056, Tarih: 24.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/1074 E.  ,  2013/7056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...Köyü 745 ada 1 parsel sayılı 512,34 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına, 745 ada 14 parsel sayılı 638,95 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Rabia Köroğlu adına, 745 ada 15 parsel sayılı 632,80 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına, 745 ada 16 parsel sayılı 582,65 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tesbit edilmiş, bilgilendirme askı ilân süresi içerisinde Hazine tarafından itiraz edilmiş ve kadastro komisyonu tarafından yapılan inceleme sonucunda hali arazi, kayalık, tarım yapılamayacak şekilde engebeli ve eğimli olduğu tesbit edildiği gerekçesiyle itiraz kabul edilerek, çekişmeli 745 ada 1, 14, 15 ve 16 sayılı parseller tarla niteliğiyle Hazine adına tesbit ve ilân edilmişlerdir.

Davacılar 12.07.2010 havale tarihli dilekçe ile, mirasen intikal ve paylaşım ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşullarının yararlarına oluştuğu iddiasıyla komisyon tesbitlerinin iptali ve paylaşıma uygun olarak yapılan kadastro tesbitleri gibi ayrı ayrı adlarına tesbit ve tescili istemiyle dava açmışlardır.

Mahkemece, 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. madde koşullarının davacılar yararına oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine ve dava konusu taşınmazların komisyon tesbiti gibi tescillerine karar verilmiş, hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 6831 sayılı Kanuna göre 12.09.1985 tarihinde yapılıp 03.04.1986 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır. Daha sonra 6831 sayılı Kanunun 4999 sayılı Kanun ile değişik 9. maddesi kapsamında yapılıp 03.12.2009 tarihinde ilâna çıkarılarak kesinleşen ölçü, çizim ve hesaplamadan kaynaklanan fenni hataların düzeltilmesi çalışması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve temyize konu taşınmazlarda davacı gerçek kişiler yararına davasız ve aralıksız 20 yıl süreyle ekonomik amaca uygun kullanımın bulunmadığı belirlendiğine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 24/06/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1820, Karar No: 2020/3811, Tarih: 03.03.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/1820 E.  ,  2020/3811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; bir kısım davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 03/03/2020 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19480, Karar No: 2015/10683, Tarih: 14.01.2015

**7. Ceza Dairesi         2013/19480 E.  ,  2015/10683 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bandrolsüz veya bandrol yükümlülüğüne aykırı olarak bir eseri satma,dağıtma, ticari amaçla satın alma

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın işyerinde aynı gün yapılan aramalarda çok sayıda bandrol ve bandrolsüz kitap ele geçirilmiş olup, suça konu 30 adet bandrolsüz kitap için ayrı, 3098 adet bandrolsüz kitap ve 684 adet bandrol için ayrı iddianame düzenlenerek sanık hakkında açılan iki dava birleştirildiğinden sanığın eyleminin tek suç olduğu gözetilmeden mükerrer davanın reddine karar verilmesi yasaya aykırı ise de bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Birleştirilen dosyada mevcut 08.02.2010 tarihli bilirkişi raporunda “sanığın işyerinden elde edilen bandroller üzerinde sanığın herhangi bir hakkının bulunmadığı, 684 adet bandrolün orijinal bandrol özelliği taşımadığı ve FSEK'e aykırı olduğu” bildirildiği gözetilerek suça konu bandrollerin müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasında yer alan bandrollerin iadesine ilişkin kısmın çıkarılması, yerine “orjinal olmadığı bilirkişi raporu ile belirlenen emanette kayıtlı 684 adet bandrolün 5237 sayılı TCK'nm 54/1 maddesi uyarınca müsaderesine” ibaresinin eklenmesi ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12481, Karar No: 2011/1446, Tarih: 10.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/12481 E.  ,  2011/1446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.06.2008 gün ve 2007/122-2008/181 sayılı kararı onayan Daire’nin 17.06.2010 gün ve 2009/935-2010/7020 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “Yiğitler ” ibaresini hem marka hem de ticaret unvanı olarak 1984 yılından beri aralıksız şekilde kullandığını, bu markanın tescili için TPE’ye yapılan başvurunun davalı şirket adına tescilli “Yiğit Deri” markasına benzer görülerek reddedildiğini, davalı şirketin 2001 yılında kurulmuş olduğunu, müvekkilinin anılan marka üzerinde davalıya nazaran kullanma önceliğine sahip bulunduğunu, bu markanın müvekkilinin faaliyet gösterdiği sektörde müvekkili ile özdeşleşerek ilgili hedef kitle tarafından bilinen ve tanınan bir marka haline geldiğini, aynı ibarenin müvekkilinin ticaret unvanının çekirdek kısmını oluşturduğunu ileri sürerek, davalı şirket adına tescilli “Yiğit Deri” markasının hükümsüzlüğüne, markanın hak sahibinin müvekkili olduğunun tespitine, davalı şirketin ticaret unvanından “Yiğit” ibaresinin çıkarılmasına, bu unvanın ticaret sicil kaydının terkinine, haksız rekabetin tespitine, men’ine, gerekçeli kararın masrafı davalıdan alınmak suretiyle Türkiye’de yayınlanan tirajı en yüksek üç gazeteden birinde ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin “Yiğit Deri” ibaresini 02.01.2001 tarihinden bu yana ticaret unvanı ve marka olarak aralıksız şekilde kullandığını, davacıya ait “Yiğitler Deri” ibaresinin tanınmış bir marka olmadığını, davacının müvekkili şirketin 02.01.2001 tarihinden beri “Yiğit” ibaresini ticaret unvanı ve marka olarak kullandığını bildiğini, davacının bu duruma zımnen icazet verdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin “Yiğit Deri” ibaresini 02.01.2001 tarihinden bu yana ticaret unvanı ve marka olarak aralıksız şekilde kullandığını, davacıya ait “Yiğitler Deri” ibaresinin tanınmış bir marka olmadığını, davacının müvekkili şirketin 02.01.2001 tarihinden beri “Yiğit” ibaresini ticaret unvanı ve marka olarak kullandığını bildiğini, davacının bu duruma zımnen icazet verdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, “Yiğit Deri” markası üzerinde öncelikli ve gerçek hak sahibinin davacı olduğu, 1995-2001 yılları arasında davacı şirket ile ticari ilişkisi bulunan davalı şirket ortaklarının davacı şirketin ticaret unvanını ve markasını bilmeleri nedeniyle bu ibareyi ticaret siciline kayıt ettirirken ve TPE nezdinde marka tescil başvurusunda bulunurken iyiniyetli olmadıkları, böylece sessiz kalma yolu ile hak kaybının koşulları oluşmadığı sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulü ile davalı adına tescilli markanın tescilli olduğu sınıflardan 18.03 alt sınıfta yer alan emtia ile 35.04 alt sınıfta yer alan hizmetler yönünden hükümsüzlük talebinin reddine, diğer sınıflar yönünden kabulüne, davalının ticaret unvanından “Yiğit” ibaresinin çıkarılmasına, ticaret sicil kaydının bu şekilde terkinine, haksız rekabetin tespit ve men’i talebi ile koşulları oluşmayan ilan isteminin reddine dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 10.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18367, Karar No: 2017/2427, Tarih: 20.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/18367 E.  ,  2017/2427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılanlar vekillerinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 20.03.2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sayın Çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık; sanığın fiilinin atılı manevi, mali veya bağlantılı haklara tecavüz suçunu oluşturup oluşturmayacağının belirlenmesine ilişkindir.

Bilindiği üzere, eser, icra veya yapımları içeren bir yayının otel, kafe, restoran, eğlence yerleri vb. umuma açık mahallerde izlenmesi veya dinlenmesinin sağlanması suretiyle yeni bir dinleyici veya izleyici kitlesine (yeni bir umuma) sunulması yayın yönünden “doğrudan temsil” olmasına karşın; yayın içeriğinde yer alan eser veya icra yönünden “vasıtalı temsil” niteliğindedir.

Doğrudan temsil ve vasıtalı temsil hakkı 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’nun (FSEK) sırasıyla 24/1. ve 24/2. maddesinde eser sahibinin mali hakları arasında güvenceye alınmıştır. Bu düzenlemeye göre;

FSEK madde 24: “Bir eserden, (...) doğrudan doğruya yahut işaret, ses veya resim nakline yarıyan aletlerle umumi mahallerde okumak, çalmak, oynamak ve göstermek gibi temsil suretiyle faydalanma hakkı munhasıran eser sahibine aittir.

Temsilin umuma arzedilmek üzere vukubulduğu mahalden başka bir yere herhangi bir teknik vasıta ile nakli de eser sahibine aittir.

(Ek: 1/11/1983 - 2936/4 md.) Temsil hakkı; eser sahibinin veya meslek birliğine üye olması halinde, yetki belgesinde belirttiği yetkiler çerçevesinde meslek birliğinin yazılı izni olmadan, diğer gerçek ve tüzelkişilerce kullanılamaz. Ancak, 33 üncü ve 43 üncü maddelerdeki hükümler saklıdır.”

Vasıtalı temsilin konusunu bir yayın oluşturmakta ise, FSEK’in 80/I, 1, C, 3. maddesi gereğince yayını gerçekleştiren yayın kuruluşunun umuma açık mahallerde temsil hakkına sahip olması gündeme gelecektir. Anılan norma göre yayının umuma açık mahallerde vasıtalı ve vasıtasız temsil hakkı yayın kuruluşuna aittir.

Umuma açık mahalde temsil edilen yayın içeriğinde eser, icra veya yapımların bulunması durumunda; yayın kuruluşuyla birlikte eser sahibinin (FSEK md. 24); icracı sanatçıların (md. 80/I, 1, A, 2.) ve yapımcıların da (md. 80/I, 1, B., 80/I, 2.) temsil hakkı gündeme gelecektir.

Umuma açık mahalde temsil edilen yayın içeriğinde eser, icra veya yapımların bulunması durumunda; yayın kuruluşuyla birlikte eser sahibinin (FSEK md. 24); icracı sanatçıların (md. 80/I, 1, A, 2.) ve yapımcıların da (md. 80/I, 1, B., 80/I, 2.) temsil hakkı gündeme gelecektir.

FSEK’in 41/1. maddesinde “Girişi ücretli veya ücretsiz umuma açık mahaller; eser, icra, fonogram, yapım ve yayınların kullanım ve/veya iletimine ilişkin 52 nci maddeye uygun sözleşme yaparak hak sahiplerinden veya üyesi oldukları meslek birliklerinden izin alır ve sözleşmelerde yazılı malî hak ödemelerini bu madde hükümlerine göre yaparlar” kuralına yer verilmiştir. Bu ilke yayın, yapım, icra ve eserlerin kullanımını “önceden izin alma şartına” bağlamıştır. Önceden izin alma şartı ise FSEK’in 52. maddesindeki usullere göre yapılacaktır. FSEK’in 52. maddesine göre ise “mali haklara dair sözleşme ve tasarrufların yazılı olması ve konuları olan hakların ayrı ayrı gösterilmesi şarttır.”

Bilindiği üzere FSEK sistemimizde mali haklar birbirine bağlı değildir. Bunlardan birinin tasarrufu ve kullanılması diğerine tesir etmez (md. 20/1). Bu itibarla eser sahibi, icracı ve fonogram ya da film yapımcısı tarafından eser, icra veya yapımın radyo-TV kuruluşu tarafından yapılacak yayın ile umuma iletimine izin verilmiş olması; umuma açık mahallerde yapılacak vasıtalı temsili de kapsamaz. Gerçekten söz edilen durumda eser sahibi, icracı ve fonogram ya da film yapımcısının verdiği izin; sadece belirtilen fikir ürünlerinin umum sayılan, organize olmayan, aralarında herhangi bir bağlantı bulunmayan, sayısı ve kim oldukları bilinmeyen kişilere bu eser, icra veya yapımın radyo-TV kuruluşu tarafından yapılacak yayınlarla ulaştırılmasını (umuma iletilmesini) kapsar. Söz ettiğimiz sınırlamalar dışında kalan kişilere umuma açık mahallerde anılan fikir ürünlerinin yayın içeriğinde sunulması, adeta “yeni bir umum yaratılması” hak sahibinin yayın kuruluşuna verdiği iznin kapsamının dışına çıkılması anlamına gelecektir. Örneğin bir icranın radyo-TV yayını vasıtasıyla temsiline izin veren icracı sanatçı veya eser sahibi yayıncı kuruluşa verdiği izinde icranın yayın vasıtasıyla sadece nihai tüketici konumunda olan kişilere ulaştırılmasını amaçlamıştır. Bu iznin dışına çıkılarak eserin umuma açık mahallerde gösterime sunulması (vasıtalı temsili); yani yeni bir umum yaratılması ise kuşkusuz hak sahibinin verdiği iznin dışındadır. Burada adeta ikinci bir kullanım durumu ortaya çıkmaktadır ki, bunun hukuka uygun olması için hak sahiplerinin açıkça buna önceden izin vermiş olmaları şarttır.