muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18892, Karar No: 2014/3464, Tarih: 24.02.2014

Davalı ...; ... Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı'nda öğretim üyesi olduğunu; davacının tıpta uzmanlık eğitimi sırasında kendisinin öğrencisi olduğunu; yetişmesinde büyük katkısının olduğunu ve bu yüzden tezinin önsözünde bu desteğinden bahsettiğini, davacının aynı zamanda tez danışmanı olduğunu, davacının tezinin İnfeksiyon Dergisi'nde yayınlatılmasına ve yayınevine gönderilmesine bir katkısının olmadığını, yayınlanan makalede intihalden söz edilemeyeceğini, zira yayınlanan dava konusu makalede davacının isminin yayında en değerli isim olan birinci isim olarak yer aldığını, intihal olabilmesi için davacının isminin yazıda hiç yer almamış olması gerektiğini, bu yayın sayesinde Hepatiter konusunda en önemli kitaplardan biri olan Viral Hepatit-2007 kitabında davacı ...'un referans olarak gösterildiğini, böylece tezin yayınlanmasının davacının aleyhine bir durum olmadığını, aksine davacının bilim dünyasında yerinin olduğunu ve kendisinin referans olarak gösterildiğini, tez hocası olarak emeğinin geçtiği bu tezin yayınlanmasından hiçbir maddi ve manevi kazancının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının dava dilekçesinde maddi tazminat talebini, Hepatit-B virüsü ile ilgili tez çalışmasını kendisi yayınlamadan önce, söz konusu makalenin yayınlanması nedeniyle, gerek ülke gerekse uluslararası çapta yapmayı plandığı yayından elde edeceği gelirden yoksun kalmasına dayandırırken, dosyaya sunduğu 21/08/2008 tarihli cevaba cevap dilekçesinin 14. maddesinde maddi tazminat talebini bu kez FSEK'nin 68. maddesi hükümlerine göre talep ettiğini, bu talebin iddianın genişletilmesi anlamına geldiğini ve buna muvafakat etmediklerini; müvekkilinin ... Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı'nda öğretim üyeliği görevine Yard. Doç. olarak 09.09.2001 tarihinde başladığını ve 03.09.2007 tarihine kadar bu görevini sürdürdüğünü, müvekkilinin Klinik Başasistanlığı yaptığı dönemde davacının uzmanlık öğrencisi olduğunu, dava konusu makalenin, gerek hazırlanışı, gerek yayınlanmak üzere söz konusu dergiye gönderilmesi ve gerekse makalede kendi isminin yer alması hususlarında; 5846 sayılı FSEK'nin 54/1 ve Borçlar Kanunu 50. maddesi gereğince tüm davalıların sorumlu olduğu, davalı ... yönünden ilk bilirkişi raporundaki sorumlu tutulamayacağı yönündeki görüşe iştirak olunmadığı, aynı Kanun'un 14, 15. ve 16. maddeleri ile korunan manevi hakların ihlal edilmeleri halinde, eser sahibi olan davacının anılan Yasa'nın 70/1. maddesi gereğince manevi tazminat isteyebileceği, ancak hükmedilecek tazminatın miktarı eser sahibinin bilimsel kişiliği ve üretkenlik kapasitesi gibi subjektif unsurlarla, ihlal edilen eserin intihal biçimi, ulaştığı okuyucu sayısı, intihal ile elde edilen faydanın niteliği, miktar ve benzeri nitelikte olan objektif unsurlar, tarafların mali ve sosyal durumları, tazminat alacaklısı yönünden bir zenginleşme aracı olmaması gerektiği dikkate alındığında takdiren 5.000 TL'lik manevi tazminatın makul ve kabul edilebilir bir miktar olduğu, davalıların davacının hazırlamış olduğu eser niteliğindeki tezi ile ilgili olarak davacının iznini almadan yazılı bir anlaşma yapılmadan tezin makale haline getirildiği, işlenip yayına sunulduğu tüm davalıların makalede adını yer aldığı ve herhangibirinin makalede adının yer almasına itiraz etmeyip makaleyi sahiplendikleri, ...'ın da editörlüğünü yaptığı dergide makaleyi yayınladığı, bu durumda tüm davalıların davacının 5846 sayılı Yasa'dan kaynaklanan mali ve manevi haklarını ihlal ettikleri ve tazminattan birlikte sorumlu oldukları davacının 5846 sayılı Yasa'nın 68. maddesi gereğince 3 kat telif tazminatı isteme hakkı olduğu gerekçesiyle 5846 sayılı Yasa'nın 68. maddesi gereğince 623,25 TL telif tazminatı, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine, hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ..., ..., ... vekili ile ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar ..., ..., ... vekili ile ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacı tarafından 2001 yılında meydana getirilen (46) sayfalık Tıpta Uzmanlık Tezi'nin ... dışındaki diğer davalılar tarafından ve davacının izni olmaksızın makale haline getirilerek bilimsel tıbbi makalelerin yer aldığı "İnfeksiyon" adlı derginin Temmuz 2004 tarihli 3. sayısında yayınlanmasının; 5846 sayılı FSEK'nin 21, 22 ve 23. maddeleri uyarınca davacının eser üzerindeki işleme, çoğaltma ve yayma haklarının ihlali niteliğinde bulunmasına, eylemin eserin izinsiz işlenmesi suretiyle gerçekleştirilmesi nedeniyle intihal olarak vasıflandırılmasının mümkün bulunmamasına, ancak dava konusu makalede davacının adının da yer almasının eylemin 5846 sayılı FSEK'nin 21, 22 ve 23. maddelerine ve izinsiz umuma arz ile eser sahipliğinin tespitine ilişkin 14 ve 15. maddelerine aykırılığını ortadan kaldırmayacak olmasına, ayrıca aynı Kanun'un 10/2. maddesi uyarınca eserin meydana getirilmesinde yapılan teknik hizmetler ve teferruata ait yardımların da birlikte eser sahipliği hakkı vermeyecek bulunmasına göre, mümeyyiz davalıların tüm temyiz itirazları reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 50,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılar ..., ..., ... ve ...'ten ayrı ayrı alınmasına, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4454, Karar No: 2010/6699, Tarih: 22.11.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/4454 E.  ,  2010/6699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 175, 176, 178, 179, 191, 192, 193, 204, 383, 384, 385, 387, 388, 393, 394, 395 ve 406 parsel sayılı 2100, 2000, 2600, 2800, 2300, 1200, 2700, 4250, 4000, 4000, 4150, 5000, 5900, 3550, 3550, 7400 ve 16100 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, 163 ila 201 sayılı parsellere uygulanan tapu ve vergi kayıtlarının miktar fazlası olarak davalı Hazine adına tespit edilmişlerdir. İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen davacılar aynı tapu ve vergi kayıtları ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacıların davasının kabulü ile çekişme konusu 178, 192, 387, 394 sayılı parsellerin davacı..., 204 ve 406 sayılı parsellerin davacı ..., 175, 191, 384 ve 393 sayılı parsellerin davacı ..., 176, 179, 193, 385, 388 ve 395 sayılı parsellerin davacı..., 383 sayılı parselin davacı ... mirasçıları adına veraset ilamındaki payları oranında tesçillerine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, taşınmazların bulunduğu yerde mera tahsis kaydının bulunmadığı, sınırda bulunan 643 sayılı parsel mera vasfıyla tespit edilmiş ise de; esasen bu parselin hayvan otlatmaya müsait olmayıp taşınmazların bu parsele doğru genişletilmesinin mümkün bulunmadığından kayıt miktar fazlası olan taşınmazların davacılar adına tescili gerektiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Kadastro tespitinde dava dışı 164 ila 174; 182 ila 188; 194 ila 201; 205 ve 206 sayılı parsellere 289 yoklama tarih 23 sıra numaralı sicilden gelen 21.10.1937 tarih 100; 24.8.1970 tarih 19 sıra numaralı 106.604 metrekare yüzölçümlü tapu kayıtları ve 8 ila 13 tahrir numaralı vergi kayıtları uygulanarak kayıt miktarı ile geçerli olduğu kabul edilerek ve zilyetlikten de 20 dönüm eklenmek suretiyle 197500 metrekare yukardaki parseller altında malikleri adına, kayıt miktar fazlası olarak da nizalı parseller ile dava dışı bir kısım parseller Hazine adına tespit edilmiştir. Tapu kaydının kuzey sınırının “cebel” okuduğu ve miktarının 106.604 metrekare olduğu, 8 ila 13 numaralı vergi kayıtlarının kuzey sınırının “boşluk” okuduğu, toplam miktarının 177500 metrekare olduğu, vergi kaydı miktarı daha fazla olduğundan kayıt miktarının malikleri adına güneydeki yukarıda belirtilen parsellerden verildiği ve kesinleştiği anlaşılmaktadır.Taşınmazların kuzey sınırı mera niteliği ile kesinleşen 643 sayılı mera parseline dayanmaktadır. Tapu kaydı mera yönünü “cebel”, vergi kayıtları ise “boşluk” okumaktadır. Uyuşmazlık, kayıt miktar fazlası olan çekişmeli taşınmazları zilyetlikle

kazanılıp kazanılamayacağı ve mera sınırının sabit kabul edilip edilemeyeceği hususlarındadır. Aynı şekilde kayıt miktar fazlası olarak Hazine adına tespit edilen 163, 181, 189, 390 ve 391 sayılı parsellere de zilyetleri aynı iddia ile dava açmışlardır. Kadastro Mahkemesinin 1979/246 Esas sayılı dosya ile görülen bu dava sonunda mahkemenin davanın kabülü ile taşınmazların davacılar adına tesciline dair 1979/246 Esas-1994/131 sayılı ilamı Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 1997/5607-5667 sayılı ve 20.11.1997 tarihli ilamı ile; komşu köyden dinlenen yerel bilirkişiler ve 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulu raporuna göre kuzeydeki 643 sayılı parselin tabii mera arazisi olduğu, Jeolog bilirkişinin belirlediği yükseliş açısı nazara alındığında davacıların taşınmazlarını kuzeydeki meraya doğru genişlettiklerinin kabulü ile tapu kayıt fazlası parseller hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gereğinden bozulmuş, bozma ilamına uyan mahkemece aynı durumda bulunan 163, 181, 189, 390 ve 391 sayılı parsellerin meradan kazanıldığı kabul edilerek davanın reddi ile tespit gibi Hazine adına tesçiline karar verilmiş; karar 17.Hukuk Dairesince onanarak kesinleşmiştir. Yine aynı kaydın uygulandığı parsellere batıdan komşu bulunan 135, 150, 151, 152, 159, 160, 161 ve 162 sayılı parsellere uygulanan tapu kayıtlarının da aynı şekilde kuzey hududunun “cebel”, vergi kaydının “boşluk” okuması nedeniyle Hazine adına yapılan tespite karşı şahısların açtığı dava sonunda yukarıda sözü edilen Kadastro Mahkemesinin 1979/246 Esas-1994/131 sayılı ilamı ile dava red edilmiş, tespit gibi Hazine adına tesçile dair ilam, 17.Hukuk Dairesinin yukarıda söz edilen ilamı ile kayıt miktar fazlasının kuzeydeki meraya el atmak suretiyle kazanıldığının kabulü ile bu komşu parsellere ilişkin hüküm onanmıştır. Taşınmazlara doğudan komşu 207, 208, 210 ve 211 sayılı parsellere revizyon gören tapu kayıtları aynı şekilde kuzey hududunun “cebel”, vergi kayıtlarının “boşluk” okuması nedeniyle 209 ve 367 sayılı parseller kayıt miktar fazlası olarak Hazine adına tespit edilmişlerdir. Yine taşınmazların daha doğusunda bulunan 264 ila 305; 340 ila 348 sayılı parsellere uygulanan tapu kayıtlarının kuzey hududu “cebel” vergi kayıtlarının “boşluk” okuduğu, bu parsellerin kayıt miktar fazlası olarak tespit edilen 264, 265, 268, 269, 276, 277, 286, 287, 288, 289, 292, 293, 370, 373, 376, 377 ve 378 sayılı parseller hakkında kayıt miktar fazlasının zilyetlikle iktisabı mümkün bulunmayan kısımdan açıldığı kabul edilerek parsellerin hükmen Hazine adına tesçiline karar verilmiş ve karar kesinleşmiştir. Mahkemece mahallinde yapılan keşiflerde komşu köyden dinlenen yerel bilirkişiler ve tanıkların birbirini doğrulayan ve tamamlayan beyanları ile 643 sayılı parselin kadim mera olduğunu beyan ettikleri gibi 18.5.1989 tarihli keşif sonucu dosyaya ibraz edilen 25.5

. Mahkemece mahallinde yapılan keşiflerde komşu köyden dinlenen yerel bilirkişiler ve tanıkların birbirini doğrulayan ve tamamlayan beyanları ile 643 sayılı parselin kadim mera olduğunu beyan ettikleri gibi 18.5.1989 tarihli keşif sonucu dosyaya ibraz edilen 25.5.1989 tarihli 3 kişilik ziraat müdendisleri kurulu raporlarında 643 sayılı parselin taşlık, kayalık, yabani otlarla kaplı, yer yer kayalık ve taşlık olması sebebiyle hayvan otlatılabileceğini, bitki örtüsü, toprak yapısı, meyil durumu, taşlılık ve verimlilik bakımından tabi mera arazisi olduğunu belirtmişlerdir. Taşınmazlar başında yapılan keşifler sonucu dosyaya ibraz edilen Jeolog bilirkişi raporlarında ayrı ayrı taşınmazların meraya doğru yükseliş açıları belirlenmiştir. Buna göre çekişmeli taşınmazların meraya doğru % 5 ila 10 meyille yükseldiği anlaşılmaktadır. Aynı kayıtlar uygulanarak kayıt miktar fazlası olarak kesilen 163, 181, 189, 390 ve 391 sayılı parseller ile taşınmazlara batıdan komşu 135, 150, 151, 152, 159, 160, 161 ve 162 sayılı parsellere ilişkin hükümler emsal teşkil etmekte olup, bu parsellerin kuzeydeki 643 sayılı mera parseline el atmak suretiyle kazanıldıkları hükmen belirlenerek Hazine adına tescillerine dair kararlar kesinleşmiştir. Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde kayıt fazlası olan çekişmeli parsellerin, kuzey sınırdaki kadim meraya doğru genişletilerek elde edildiklerinin kabulü ile davanın reddine ve çekişmeli parsellerin tespit gibi Hazine adına tesçillerine karar

verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 22.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26814, Karar No: 2014/9159, Tarih: 12.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/26814 E.  ,  2014/9159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/164237

MAHKEMESİ : Kemalpaşa Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2010

NUMARASI : 2009/21 (E) ve 2010/192 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1-Sanığın savunmasında, suça konu senedi satmış olduğu mal karşılığında elemanları aracılığıyla müştekiden kısmen boş olarak aldığını, imzanın müştekiye ait olduğunu, rakam yazılan kısımları kendisinin doldurduğunu ifade ederek suçlamayı kabul etmemesi, dosya içerisinde mevcut ekspertiz raporu ve menfi tespit davasının yargılaması sırasında alınan 30.10.2009 tarihli Adli Tıp Kurumu Raporu ile Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Grafik Bölümünden alınan 28.05.2012 tarihli raporlar arasında çelişki bulunması, anılan raporlarda mukayese belgelerinin huzurda alınması ve senet muhteviyatındaki ibareleri tam olarak yansıtmadığı ve mukayese imza ve yazılarının samimi olmadığının belirtilmesi, yine senedin ön yüzündeki "ödeyecek" bölümünde bulunan yazıların ön yüzde mevcut diğer yazılardan farklı kalem ve el ürünü olduğunun tespit edilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, sanığın ve katılanın, duruşmada usulünce teşhise yeter oranda imza ve yazı örnekleri alınıp, suç tarihi öncesine ait tatbike medar imza ve yazı örneklerini içerir belge asıllarının muhtarlık, tapu ve nüfus idaresi ve ilçe seçim kurulu gibi yerlerden temin edilip suça konu senet aslının ön yüzündeki tüm yazı, rakam ve imzaların aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmak üzere dosyanın İstanbul Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsüne gönderildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

2-Kabule göre de;

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32328, Karar No: 2017/839, Tarih: 11.01.2017

**4. Ceza Dairesi         2014/32328 E.  ,  2017/839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın, temyiz dilekçesine eklediği Ünye Devlet Hastanesine ait ilaç kullanım raporu ve Bakırköy Prof. Dr. ... ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin yazılarına göre, suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca, "akıl sağlığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı" konusunda, usulünce sağlık kurulu raporu alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

2-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21750, Karar No: 2017/24600, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/21750 E.  ,  2017/24600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5763, Karar No: 2015/17804, Tarih: 20.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/5763 E.  ,  2015/17804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2014

NUMARASI : 2013/226-2014/331

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek yapıya değer biçilmesinde ve taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1140, Karar No: 2019/2262, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1140 E.  ,  2019/2262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.