muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2971, Karar No: 2024/12930, Tarih: 12.12.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; haberin gerçek olmadığını, haciz tutanağında teknenin günlük hasılatına dair ya da ortaklarına dair bir bilgi bulunmadığını, alınan bilirkişi raporunda davalı muhabir ile alacaklı vekilinin yakınlıklarının tespit edildiğini, alacaklı davalı tarafça subjektif haber yaptırıldığını, müvekkilinin ticari itibarının zedelendiğini, fotoğraflarına yer verilerek özle biçim arasındaki dengenin bozulduğunu, basın özgürlüğü sınırlarının aşıldığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; 25.02.2018 tarihinde Vatan Gazetesi ve gazetenin internet sitesinde yapılan haberde kullanılan söz ve ifadeler nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat talebine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; dava konusu haberin toplumun bilgi edinme ve basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, o anda var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından basının sorumlu tutulamayacağı, özle biçim arasındaki dengenin korunduğu, ifade özgürlüğü ve bu bağlamda basın özgürlüğünün asıl, sınırlamanın ise istisna olduğu, sınırlamanın kanuni olması, meşru amaca dayanması ve demokratik toplumda gerekli ve orantılı olmasının gözetilmesi gerektiği; basının, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumlu olduğu, haberin basın ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 22 Nisan 2013 tarihli ve 48876/08 başvuru numaralı kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan “bilgi” ya da “düşünceler” için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, “demokratik toplumun” onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğinin...” ifade edildiği; tüm bu açıklamalar ışığında dava konusu haberde geçen söz ve ifadelerin, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmayacağı anlaşıldığından, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1486, Karar No: 2013/1262, Tarih: 21.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/1486 E.  ,  2013/1262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/09/2011 tarih ve 2006/658-2011/143 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin uzun yıllardır ... ve ... adlı televizyon programlarını hazırladıklarını, bu programlarda yer alan tiplemeler için senaryoların müvekkilleri ile birlikte senaristlere yazdırıldığını, tiplemelerin eser sahiplerinin müvekkilleri olduğunu, "..., ... ve ..." tiplemelerinin eser sahipliğinin müvekkillerine ait olduğunu ileri sürerek eser sahipliği üzerindeki muarazanın giderilmesini, tiplemelerin eser sahiplerinin davacılar olduğunun tespitini ve davalıların tecavüzlerinin önlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın haksız ve kötü niyetle açıldığını, dava konusu tiplemelerin müvekkilleri tarafından yaratıldığını ve senaryolarının kaleme alındığını, müvekkilleri tarafından yaratılan tiplemelerin kendileri tarafından hazırlanan senaryolarda kullanıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, idda, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca, dava konusu tiplemeler üzerinde eser sahipliği ile ilgili ... nolu Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2006/235 Esas 2009/86 Karar sayılı kararda, ..., ... ve ... tiplemelerinin davalılardan ... tarafından yaratıldığı ve bu tiplemelerin ...'ye ait olduğu yönünde tespit hükmü kurulduğu, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 27/06/2011 Tarih ve 2009/15019 Esas, 2011/7755 Karar sayılı onama ilamı ile yerel mahkeme kararının onandığı ve karar düzeltme yoluna gidilmeksizin kesinleştiği, dava konusu tiplemeler üzerinde eser sahipliğinin davalılardan ...'ye ait olduğunun maddi anlamda kesin hüküm halini aldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, dava konusu tiplemelerin eser sahipliği üzerindeki muarazanın giderilmesi talebidir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, dava konusu tiplemelerin eser sahipliği üzerindeki muarazanın giderilmesi talebidir.

Mahkemece, ... Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2006/235 E 2009/86 K sayılı kararı ile dava konusu "..., ... ve ..." tiplemeleri üzerinde eser sahipliğinin davalılardan ...'ye ait olduğuna dair kurulan tespit hükmünün maddi anlamda kesin hüküm oluşturacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karar tarihi itbariyle yürürlükte bulunan HUMK 237. maddesinde "Kazaiyei muhkeme, ancak mevzuunu teşkil eden husus hakkında muteberdir. Kazaiyei muhkeme mevcuttur denilebilmek için iki tarafın ve müdeeabihin ve istinat olunan sebebin müttehit olması lazımdır." denmekle, maddi anlamda kesin hüküm şartları belirlenmiştir. Buna göre, yeni açılan dava ile eski davanın müddeabihlerinin, dava sebeplerinin ve taraflarının aynı olması gerekir. Oysa karara dayanak, kesinleşmiş ... Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2006/235 E 2009/86 K sayılı kararın davacıları ... ve ... olup davalısı ...'dir. Kesin hüküm sözkonusu olmayıp, davacıların, o davada davalı şirket ortaklarından olması kesinleşmiş mahkeme hükmünün kuvvetli delil oluşturmasını sağlar. Bu durumda, taraf delillerinin toplanması ve toplanacak deliller ile kuvvetli delil olan kesinleşmiş mahkeme kararı birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiş yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin tüm temyiz itrazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2474, Karar No: 2019/7790, Tarih: 26.06.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/2474 E.  ,  2019/7790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, taksirle yaralama

Hükümler : Taksirle yaralama suçundan: TCK'nın 89/1, 62/1, 52/2, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan: TCK'nın 179/2,62/1, 53, CMK'nın 231. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, sanık ve katılan tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A)Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, sanık hakkında tesis edilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına, sanık tarafından yapılan itirazın Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/550 değişik iş sayılı kararı ile sanığın itirazının kabülüne karar verildiği ve mahkeme kararının kaldırılmasına kesin olarak karar verildiği anlaşılmakla; dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B)Taksirle yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın ; sanığın beraat ettirildiğine, yaşadığı maddi manevi yıpranma paylarını istediğine, bilirkişi ve adli tıh raporuna göre karar verilmesi gerektiğine, sanığın ise temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre; katılanın idaresindeki otomobiliyle gündüz vakti yerleşim yeri dışında eğimli ve sola virajlı iki yönlü yolda seyir halindeyken beyanına göre karşıdan hatalı sollama yaparak gelen araca çarpmamak için direksiyon hakimiyetini kaybederek yol dışı kalması sonucu gerçekleşen ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda;

Katılanın Güzeldere Jandarma Karakolunda verdiği ifadesinde; karşı yönden siyah renkli modelli bir aracın kendi şeridine girdiğini, aracın durmayarak olay yerinden kaçtığını, kaza sonrası araç plakasını öğrenmek için jandarmayı aradığını, aracın siyah renkli olduğunu jandarmaya ilettiğini, daha sonra Bebleşin Karakoluna giderek kamera kayıtlarına baktığında aracın plaka ve modelini tespit ettiğini, bu aracın saat 08-08.30 saatleri arasında geçtiğini kamera kayıtlarından öğrendiğini belirterek şikayetçi olduğu,

Talimat mahkemesinde alınan beyanında ise jandarmayı aradığında aracın rengini siyah bir alman arabası olduğunu, plakayı hatırlayamadığını, telefonun kesildiğini, yanına gelen panzer ile karakola gittiğini, jandarmayı tekrar aradığını, jandamanın kendisine plakayı söylediğini, daha sonra karakolda mobese görüntülerini inceleyerek aracı tespit ettiklerini, sonrasında aracın yanına gittiklerini, kaza tutanağı düzenlendiğini, kendisine Güzeldere komutanlığında ifade vermesi gerektiği söylenince bu karakola gittiğini, aracın plakasını 41 f ile başladığını daha sonra hatırladığını söylediğini, karakoldan çıkacakken komutanın kendisini çağırdığını, ifadesini sildirttiğini, tartıştıklarını, karakolda yazdırılan ifadesini kabul etmeyeceğini, jandarmadaki ifadesini imzalamak zorunda kaldığını belirttiği, dosya içerisindeki 04.12.2012 tarihli tutanakta güvenlik kamera kayıtlarının CD ortamında kaydedilemediği, bahse konu “....” plakalı aracın olay günü saat 08.17.51 de Başkale ilçesinden Van iline doğru geçiş yaptığının tespit edildiği belirtilmekle, sanığın aşamalarda alınan bütün beyanlarında bahsedilen olay ile karşılaşmadığını, olay ile alakası olmadığını savunduğu görülmekle; dosya içerisinde katılanın direksiyon hakimiyetini kaybetmesine neden olan aracı sanığın kullandığına dair delil olmayışı, sanığın olay tarihinde olay mahallinde araç kullanmasının suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter nitelikte delil olmamasına rağmen mahkemece sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre ise;

Kabule göre ise;

1-Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonunda her iki suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de, TCK'nın “Trafik güvenliğini tehlikeye sokma” başlıklı 179. maddesinin 2. fıkrasında; kara, deniz, hava veya demiryolu ulaşım araçlarını kişilerin hayat, sağlık veya malvarlığı açısından tehlikeli olabilecek şekilde sevk ve idare eden kişinin araç kullanma hâlinin suç olarak düzenlendiği, anılan maddede belirtilen suçun tehlike suçu olduğu, somut olayda ise bir kişinin yaralanmış olması nedeniyle zarar suçunun oluştuğu, Dairemizin yerleşik uygulamasına göre; tehlikeli eylemin zarara yol açması ve her iki suçun birlikte işlenmesi halinde sanığın hangi suç nedeniyle cezalandırılacağı belirlenirken suçlar için Kanunda öngörülen cezaların ağırlığının değil, zarar suçu-tehlike suçu ölçütünün esas alınması suretiyle, sanığın taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasının mümkün olduğu ahvalde sadece taksirle yaralama suçundan cezalandırılması, ancak kovuşturma şartı olan şikayetin gerçekleşmemesi, şikayetten vazgeçilmesi veya uzlaşma nedeni ile taksirle yaralama suçundan cezalandırmanın mümkün olmadığı ahvalde ise, sanığın TCK'nın 179. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan cezalandırılması gerektiği, somut olayda sanığın taksirle yaralama suçundan cezalandırıldığı gözetildiğinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ''hüküm verilmesine yer olmadığına'' kararı verilmesi yerine bu suçtan da mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14577, Karar No: 2012/3017, Tarih: 28.02.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/14577 E.  ,  2012/3017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı önalım davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı ve davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı vekili Av. ....ve davalı vekili Av. .... geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, önalım hakkına konu edilen payın iptali ile davacı adına tesciline ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine, hüküm davalılar vekili ve davacı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde, müvekkilinin paydaşı olduğu 16 No’lu parselde taşınmazın diğer paydaşı ...’in 1 / 2 payını 1 / 6’şar hisse olarak davalılara sattığını dava tarihinde öğrendiğini, önalım hakkını kullanmak istediğini, önalım bedelini depo etmeye hazır olduğunu belirterek, davalılar adına kayıtlı payların iptali ile müvekkili adına tescilini talep etmiştir. Davalılar vekili, davacının yapılan pay satışını çok önceden öğrendiğini, davanın bir aylık hak düşürücü süre içinde açılmadığını, dava tarihi itibariyle önalım bedelinin yeniden tespit edilmesinin gerektiğini, davalıların satıcı paydaşın torunları olduğunu, 27.3.1957 gün ve 12 / 2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince bu durumda önalım hakkının kullanılamayacağını belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Önalım hakkı paylı mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda bir paydaşın taşınmaz üzerindeki payını kısmen veya tamamen üçüncü bir kişiye satması halinde diğer paydaşlara bu satılan payı öncelikle satın alma yetkisini veren bir haktır. Bu hak paylı mülkiyet ilişkisi kurulduğu anda doğar ve satışın yapılmasıyla kullanılabilir hale gelir. Satışın yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 743 sayılı Medeni Kanun’un 658. maddesi hükmü gereğince bu hakkın satışa ıttıla tarihinden itibaren bir ay ve her halde on yıl içinde kullanılması gerekir. Önalım davalarında hak düşürücü sürenin geçirildiğini savunan davalının bu savunmasını kanıtlaması gerekir. Bu konuda tanık dahil her türlü delil ibrazı mümkündür.

Olayımıza gelince; önalım hakkına konu edilen payların ilişkin bulunduğu 16 No’lu parselin paydaşı ... taşınmazdaki 1 / 2 payını eşit oranlarda 1.116 TL bedelle 21.8.1997 tarihinde davalılara satmıştır. Yapılan satıştan Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2008 / 6 esasında açılan tapu iptali ve tescili davasında kendisine 7.9.2001tarihinde tebliğ olunan dava dilekçesi üzerine haberdar olduğunu iddia eden davacı önalım hakkını kullandığını belirterek aynı tarihte işbu davayı açmıştır. Davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığını savunan davalı ise bu konuda tanık deliline dayanmış, dinlenen davalı tanıkları birbirini doğrulayan ve tamamlayan beyanları ile dava konusu edilen payların davalılar tarafından satın alınmasından sonra aynı gün davacının işlettiği Baç Pansiyonun kahvaltı salonunda yapılan pay satışının davacıya bildirildiğini beyan etmişlerdir. Tanık beyanları davacının satışı iddia edildiği gibi 7.9.2001 tarihinde değil çok daha öncesinde satış tarihinde öğrendiğini kanıtlar niteliktedir. Bu şekilde davalının süre savunmasını kanıtlaması karşısında öğrenmeye nazaran dava bir aylık hak düşürücü süre içinde açılmadığından mahkemece davanın reddi gerekirken davacının beyanına itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalılar yararına takdir edilen 900 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 28.02.2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Taraflar arasındaki uyuşmazlık satış tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 743 Sayılı Medeni Kanun'un 658.maddesi gereğince önalım hakkının satışa ıttıla tarihinden itibaren bir aylık hak düşürücü süre içerisinde kullanılıp kullanılmadığı noktasındadır.

Önalım hakkı nedeniyle iptali istenen pay davalılara 21.08.1997 tarihinde satılmıştır. Tapudaki satış işleminin satıcı ... oğlu ... vekili Av. ....tarafından yapıldığı anlaşılmaktadır. Davalılar, davacının pay satışını, satışın yapıldığı gün öğrendiğini, hak düşürücü sürenin geçirildiğini savunmuşlardır. Davalıların bu yönde dinlettiği tanıklardan.... tapudaki işlemin satıcı vekili sıfatıyla tarafı olup, ifadesinde tapudaki satış işlemini gerçekleştirdikten sonra aynı gün davacının işlettiği pansiyonun üst katında öğlen yemeğini davacı ile birlikte yediğini, yemekte ... payının davalılara satışını yaptığını söylediğini belirtmiştir. Davalı tanıklarından .... (davalılardan İbrahim'in babası) ve .... satış işleminden sonra tanık vekil ... davacının pansiyonuna gitti, orada kendisiyle konuşmuş, satışı haber vermiş

şeklinde ifade vermişlerdir. Görüldüğü gibi bu iki tanığın anlatımları diğer tanıktan duyduklarına dayalı olup, görgüye dayalı bilgileri, bizzat duyumları bulunmamaktadır. Tanık .... ise satış işlemini vekil sıfatıyla gerçekleştiren kişi olup, akdin tarafı durumundadır. Davacı tanıklarının ifadelerinden davacının pansiyonunda yedi sekiz yıl önce kahvaltı salonunda aynı zamanda tanıklardan ....'ın vekili de olan ...'in de bulunduğu ortamda bu tanığı ilgilendiren kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile ilgili konuşmalar yapıldığı anlaşılmaktadır. Davalılar dinlettiği tanıklar ile hak düşürücü sürenin geçirildiğini kanıtlayamadıklarından öğrenmeye nazaran açılan dava süresindedir.

Açıkladığım bu nedenlerle sayın çoğunluğun hak düşürücü sürenin geçirildiğinin kanıtladığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi yönündeki bozma kararına katılmıyor, mahkeme kararının onanması gerektiğini düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/4774, Karar No: 2024/766, Tarih: 24.01.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/4774 E.  ,  2024/766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı/alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl davada icra takiplerinin dayanağı olan ipoteğin teminat ipoteği olup muacceliyet şartlarını taşımadığı, tarafına ihtarname gönderilmediği ve faiz oranına itiraz edilerek icra emrinin ve takibin iptalinin talep edildiği, davacı borçluların ..., ... ve Rındek Madencilik Gıda Dış Ticaret Ltd.Şti. olduğu; birleşen davada ise ipotekli taşınmazlar üzerine konulan İİK 150/c şerhinin kaldırılmasının talep edildiği, davacı borçluların ..., ..., ... Uluslararası Nakliyat ve Gemi Acenteliği San. Tic. Ltd. Şti. ve ... İnternational Shipmanagement S.A. olduğu, her iki davanın Mersin 2. İcra Hukuk Mahkemesi 2019/589 Esas-2019-605 Karar sayılı kararı ile birleştirildiği; sonrasında Mersin 2. İcra Hukuk Mahkemesi 2019-525 Esas 2019-726 Karar sayılı kararı ile

''Esas dosya (2019/525 Esas) hakkında; davanın davacı ... Madencilik Gıda Dış Ticaret Ltd. Şti. yönünden aktif husumeti bulunmadığından reddine, davanın diğer davacılar ... ve ... yönünden davanın esastan reddine, birleşen dosya (2019/589 Esas) hakkında; davanın reddine'' karar verilmiş,

Aynı mahkemece verilen 19.02.2020 tarihli ek karar ile ''birleşen dava davacılarından ... Uluslararası Nakliyat ve Gemi Acenteliği San. Tic. Ltd. Şti. ve ... İnternational Shipmanagement S.A.'ya ait vekaletnamenin 2 haftalık kesin sürede Av.... tarafından ibraz edilmemesi nedeniyle istinaf talebinin reddine'' karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacılar vekilince istinaf edilmesi üzerine; ... Bölge Adliye Mahkemesi 10.01.2022 tarihli 2020/1586 Esas 2022/31 Karar sayılı kararı ile Mersin 2. İcra Hukuk Mahkemesi 2019-525 Esas 2019-726 Karar sayılı kararı KALDIRILARAK yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine gönderildiği, yeniden yapılan yargılama sonrasında Mersin 2. İcra Hukuk Mahkemesince 06.07.2022 tarihli 2022/86 esas 2022/518 karar sayılı kararı ile;

''Esas dava hakkında; davanın davacı ... Madencilik Gıda Dış Ticaret Ltd. Şti. yönünden aktif husumeti bulunmadığından REDDİNE,

Davanın diğer davacı ... yönünden REDDİNE,

Davanın diğer davacı ... yönünden KISMEN KABULÜ ile Mersin 5. İcra Müdürlüğünün 2019/9315 Esas sayılı dosyasında icra emrinin davacı yönünden iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine,