muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14428, Karar No: 2025/6703, Tarih: 04.03.2025

Siyasetçilere yönelik eleştirilerin izin verilen sınırlarının özel kişilere nazaran daha geniş olduğu gerek iç hukukumuzda gerekse uluslararası mahkeme kararlarında yerleşmiş bir ilkedir. Bu ilkenin gerekçesi, siyasetçilerin, özel kişilerden farklı olarak, gazetecilerin ve halkın yakın denetimine açık olan, kamuoyuna mal olmuş kişi haline gelmeyi bilerek tercih etmeleridir.

Dabrowski/Polonya davasında, bir gazeteci yerel bir siyasetçi ile ilgili devam etmekte olan ceza yargılamasına dair yazdığı yazıların gazetede yayınlanmasının ardından hakaret suçundan mahkûm olmuştur. Başvuran, hakaret ettiği iddia edilen belediye başkanının, hırsızlık suçundan ceza almasının ardından 'soyguncu belediye başkanı' olarak tanımlamıştır. AİHM, bu başvuruda, 10 uncu maddenin ihlal edildiğine karar verirken, gazetecinin bir dereceye kadar abartma hakkına sahip olmasına ve belediye başkanının kamuya mal olmuş bir kişi olarak, bazıları olgusal temelden yoksun olmayan değer yargısı olarak değerlendirilebilecek eleştirilere karşı, daha fazla hoşgörü göstermek zorunda olmasına özel bir ağırlık vermiştir. (Dabrowski /Polonya, 18235/02, 19/12/2006)

Lingens/Avusturya davasına konu olan olayda ise, Avusturya’da 1975 yılında yapılan seçimlerden sonra, bir gazeteci olan başvuran Lingens, geçmişinde Nazi faaliyetleri bulunan bir siyasetçi ile koalisyon kuracağını açıklayan Federal Şansölye Bruno Kereiski’yi eleştiren yazılarında, “ahlaksızca”, “yüz kızartıcı”, “en adi türden fırsatçılık” ifadelerine yer vermiştir. Başvuranın para cezasına mahkum olduğu bu davada AİHM, politikacıların kendilerine yöneltilen ağır eleştirilere tahammül etmek durumunda olduğunu vurgulamış ve ifade özgürlüğünün ihlal edildiği sonucuna varmıştır. AİHM, içtihatlarını tekrar ederek, siyasetçilerin eleştirilere özel kişilerden daha fazla hoşgörü göstermesi gerektiği ilkesine dayanmış ve mahkûmiyetin ifade özgürlüğüne orantısız bir müdahale oluşturduğuna hükmetmiştir. Hararetli siyasi tartışmaların yaşandığı bir arka plan ışığında, başvurucunun açıklamaları, saldırgan olmakla birlikte hakaret niteliğinde görülmemiştir (Lingens/Avusturya, 9815/82, 08/07/1986)

Eon/Fransa davasında AİHM, bir siyasî eylemcinin, 2008 yılında Fransa Cumhurbaşkanı‘nın ziyareti sırasında, Cumhurbaşkanı korteji geçmek üzereyken, üzerinde “Defol git, salak herif” yazılı bir pankart açarak Fransa Cumhurbaşkanı’na hakaret etmekten hüküm giymesini incelemiştir. AİHM, bu içtihadında yerginin, pek çok kez, özünde var olan abartma ve saptırma vasıfları yoluyla, doğal olarak kışkırtmayı ve galeyana getirmeyi amaçlayan bir sanatsal ifade ve toplumsal eleştiri biçimi olduğunu belirttikten sonra, ceza verilmesinin, güncel konular hakkında yergi niteliğinde ortaya konulan ifade biçimleri üzerinde bir soğutma etkisi yapmasının mümkün olduğu ifade edilmiştir. Bu tür ifade biçimlerinin kendisi, kamu menfaatini ilgilendiren sorunların serbestçe tartışılmasında oldukça önemli bir rol oynayabilmektedir ki; serbest tartışma olmadan demokratik toplum mümkün olamaz. (Eon/ Fransa, 26118/10, 14/03/2013)

Açıklamalar ışığında, somut olayda;

Yargılama konu ihbarın ve sanık beyanında sarf edilen sözlerin, doğrudan onur, şeref ve saygınlığı rencide eder nitelikte olmayıp, yönetimsel politikalara yönelik ağır siyasal eleştiri kapsamında olduğu anlaşılmakla, delil ve olguların hatalı değerlendirilmesi sonucunda sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesisi

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16093, Karar No: 2021/11821, Tarih: 01.12.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/16093 E.  ,  2021/11821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Kadastro sırasında, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 146 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9,10, 11, 12, 13, 14, 15,16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 25, 26, 27, 28, 29, 30 parseller ile 147 ada 16,17,18,19, 20, 21 parsel sayılı sırasıyla 6321.84, 8213.42, 3559.15, 5027.61, 9333.42, 8661.42, 10005.43, 4430.27, 9803.02, 10723.61, 1940.70, 8011.61, 9205.88, 5523.53, 5548.41, 6668.04, 5175.20, 4077.41, 4574.38, 2734.85, 2088.43, 3207.23, 3356.40, 2709.99, 7309.50, 5991.80, 2411.64, 5643.73 ve 4280, 2827.55, 1959.30, 6051.51, 6944.36, 7614, 3447.38 metrekare yüzölçümlü olarak, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak sırasıyla ... Yörüker ve müşterekleri, ..., ... ve ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve müşterekleri, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ..., ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden mera vasfında olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Çekişmeli 147 ada 16,17,18,19,20 ve 21 parsel sayılı taşınmazlar hakkında Mahkemenin verdiği karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, uyulan bozma ilamında özetle; "davacı Hazine'nin dayanak vergi kayıtlarının usulünce mahalline uygulanması, dava konusu taşınmazların güney sınırında bulunan taşınmazların dava konusu olduğu anlaşıldığına göre, davanın niteliği araştırılarak gerektiği takdirde bu dosyaların birleştirilmesi, delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak ve dosyalar birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 146 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 25, 26, 27, 28, 29, 30 parseller ile 147 ada 16, 17, 18, 19, 20, 21 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazların kültür arazisi olarak tarımsal amaçlarla kullanıldığı, mera vasıf ve mahiyetinde olmadığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Davacı Hazine, taşınmazların üç sınırının mera vasfında olduğu, çekişmeli taşınmazların da mera niteliğinde olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Dosya arasında bulunan İl Özel İdaresinin 05.01.2006 tarihli yazısında, çekişmeli taşınmazların bulunduğu ... köyünde 4753 sayılı Yasa ile mera tahsisi yapıldığı, bu işlemle ilgili dosyanın ise 4342 sayılı Mera Kanunu uygulamalarında yararlanmak amacıyla Tarım İl Müdürlüğüne gönderildiği açıklanmıştır. Çekişmeli taşınmazların güney sınırında bulunan dava dışı 164 ada 2 parsel sayılı taşınmazın edinme sütunu incelendiğinde, "... köyünden 1973 yılında 34 nolu Toprak Tevzi Komisyonunun geçtiği, mera haritalarının yapıldığı, miktar fazlasının bu sebeple kazanılamayacağı" gerekçesiyle taşınmazın tarla vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edildiği anlaşılmaktadır. Ne var ki Mahkemece, Toprak Tevzi Komisyonu çalışmaları sonucu düzenlenen belirtmelik tutanakları ve haritaları ile varsa mera tahsis haritası getirtilip uygulanmamış, bir arazinin niteliğinin, imar-ihyaya muhtaç yerlerden ise imar ihyanın tamamlandığı tarihin, üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresinin ve sürdürülüş biçiminin belirlenmesinde ve bu konulara ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğunu denetlemenin en etkili yöntemi hava fotoğraflarının incelenmesi olduğu halde, hava fotoğraflarından yararlanılmamış, çekişmeli taşınmazların doğu yönünde dere bulunduğu halde, dereye komşu olan çekişmeli taşınmazlar yönünden dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı, dere yatağının etkisi altında olup olmadığı hususlarında jeolog bilirkişisine inceleme yaptırılmamıştır.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece öncelikle, taşınmazların bulunduğu yeri kapsayan tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesi dönemlere ilişkin en az 3 adet hava fotoğrafı Harita Genel Müdürlüğü'nden istenerek dosya arasına konulmalı; çekişmeli taşınmazlara ve komşu 164 ada 8 ve 165 ada 1 parsel sayılı mera parsellerine ait toprak komisyonunca düzenlenen komisyon haritası ve ekleri varsa mera tahsis haritası getirtilip dosya arasına konulmalı, bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler ile taraf tanıkları ile jeodezi-fotogrametri mühendisi bilirkişisi, bir jeolog bilirkişi, üç kişilik ziraatçı bilirkişi kurulu ve fen bilirkişinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı ve bu keşifte; varsa komisyon haritası ile mera haritası yerel bilirkişi yardımı ile fen bilirkişisi tarafından kadastro paftası ile ölçekleri eşitlenerek çakıştırılmak suretiyle uygulanıp, kapsamları belirlenmeli, dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazların geçmişte ne durumda bulundukları, kime ait oldukları, kimden nasıl intikal ettikleri, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldıkları, öncelerinin mera, yaylak veya kışlak olup olmadığı, taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmaları halinde imar ve ihyaya konu edilip edilmedikleri, imar ve ihyaya konu edilmiş iseler ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği, zaman içinde sınırlarında genişleme olup olmadığı, komşu mera parselleri ile arada ayırıcı unsur bulunup bulunmadığı hususunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanakları ve dayanakları ile denetlenmeli, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin tutanaklardaki beyanlara aykırı düşmesi halinde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilerek beyanlar arasındaki çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmelidir

. Jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiden, hava fotoğraflarının ait oldukları yıllara göre taşınmazın niteliğini, imar-ihyaya konu olup olmadığını, olmuş ise imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığını ve imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığını, taşınmazın ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığını belirten rapor düzenlemesi istenilmeli; ziraatçi bilirkişi heyetine, taşınmaz bölümlerinin fiziksel yapısını, meyil durumunu, taş ve toprak unsurundan hangisinin galip olduğunu, komşu taşınmazların toprak yapısı karşılaştırmak suretiyle dava konusu taşınmaz bölümlerinin toprak yapısını, kamu orta malı mera olup olmadığını ya da meradan açılıp açılmadığını, çekişmeli taşınmaz bölümleri ile komşu taşınmazlar arasında toprak yapısı ve bitki örtüsü bakımından fark bulunup bulunmadığını, varsa üzerindeki bitki örtüsünü, ağaçların cinslerini ve yaşlarını, imar-ihya gerektiren yerlerden olması halinde imar-ihyasının hangi tarihte başlayıp ne zaman tamamlandığını ve üzerindeki zilyetliğin hangi tasarruflarla sürdürüldüğünü açıklayan, taşınmaz bölümlerinin her yönünden çekilmiş, üzerinde taşınmaz bölümlerinin sınırlarının kabaca işaretlendiği renkli fotoğraflarını içerir, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor düzenlettirilmeli; jeolog bilirkişiden, dava konusu taşınmazların sınırında dere bulunduğu gözönünde bulundurularak, taşınmazların önceki ve şimdiki niteliğini, dere yatağı niteliğinde olup olmadıkları, evveliyatının çay veya dere yatağı niteliğinde olup olmadıklarını, dere yatağından kazanılıp kazanılmadıkları, halen aktif dere yatağında kalıp kalmadıklarını, aktif dere yatağında kalmıyor iseler derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadıklarını açıklayan bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; fen bilirkişisinden, keşfi takibe ve denetlemeye elverişli rapor ve kroki alınmalı; bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilmelidir. Bununla birlikte mera tahsisi haritası kapsamı dışında kalan taşınmazın öncesi kadim mera olsa bile tahsis tarihinden itibaren mera niteliğinin kalkacağı, kadastro tespit tarihine kadar 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde belirlenen koşulların gerçekleşmesi halinde zilyetlikle kazanılmasının mümkün hale geleceği de göz önünde bulundurulmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar yerine getirilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle, yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

01.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22002, Karar No: 2015/31313, Tarih: 05.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/22002 E.  ,  2015/31313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 8. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/03/2015

NUMARASI : 2015/52-2015/159

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, 01/10/1987-27/05/2014 tarihleri arasında davalı sigorta şirketinde Hukuk İşleri Müdür Yardımcısı olarak görev yaptığını, davalı şirketin bir hukuk bürosu ile anlaşma yaparak tüm hukuk işlerini bu hukuk bürosuna devretmeye karar verdiğini, bu nedenle davacının iş akdinin 27.5.2014 günü feshedildiğini, iş akdinin feshedilmesinden 5 gün sonra 02.06.2014 tarihinde davacının yeniden işe alındığını, Hukuk İşleri Müdür Yardımcısı olarak çalışmaya devam ettiğini, bu arada davalı şirketin Yönetim Kurulu'nun değiştiğini, yeni gelen Yönetim Kurulu'nun hukuk bürosu ile yapılan sözleşmeye son verdiğini, hukuk işlerinin şirket bünyesinde görülmesi kararını aldığını, davacının bu değişikliklerin yaşandığı süreçte dava dosyalarının hukuk bürosuna devredilmesi ve sonradan devralınması sırasında yoğun bir mesai harcadığını, davacının Hukuk İşleri Müdür Yardımcısı olarak çalışmasını sürdürürken, 06.01.2015 tarihinde iş akdinin tekrar feshedildiğini, fesih beyanında gerekçe olarak İş Kanununun 25/II-h (görevini yapmamak) ve 25/II-ı (zarara sebebiyet vermek) maddelerinin gösterildiğini, davacının iş akdinin haksız ve dayanaksız olarak feshedildiğini, davacıya fesihten önce hiç bir uyarı yapılmadığını, nasıl bir zarara neden olduğunun açıklanmadığını ileri sürerek; davacının iş akdinin haksız olarak feshedildiğinin tespit edilerek işe iadesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının, müvekkili şirket bünyesinde 01/10/1987 - 06/01/2015 tarihleri arasında “Hukuk İşleri Müdür Yardımcısı” olarak görev yaptığını, davacının görevini yerine getirirken gerekli özeni göstermemesi ve sorumluluğunu aşan yetki kullandığının tespit edilmesi nedeniyle 06/01/2015 tarihinde hizmet sözleşmesinin feshedildiğini, müvekkili şirket tarafından hukuk hizmetlerini daha hızlı, ekonomik, zamanında ve gerektiği şekilde raporlanabilmesi, hukuk alt yapısının sağlamlaştırılabilmesi ve şirket menfaatine uygun her türlü hukuki yardımın alınabilmesi için Hukuk Büroları ile Avukatlık Sözleşmeleri imzalandığını, bu durumun 16/05/2014 tarihinde davacıya bildirildiğini, aynı yazıyla teknik ve fiziki şartların sağlanmasıyla birlikte hukuk müşavirliği servisindeki görevine ' Dünya Ticaret Merkezi B-1 Blok No:16 Yeşilköy/İSTANBUL' adresinde devam edeceğinin bildirildiğini, davacının gösterilen adreste çalışmaya başlaması için uygun teknik ve fiziki şartların sağlanmış olduğunu, yeni çalışma yerine ulaşımı için araç tahsisi yapıldığı 26/05/2014 tarihinde davacıya bildirilmiş olmasına rağmen, davacının gösterilen adreste çalışmayacağını ifade ettiğini, bunun üzerine 27/05/2014 tarihinde iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, daha sonra davacının bu kez müvekkili şirketteki işine, müvekkili tarafından gösterilen adreste devam etmek istediğini bildirdiğini, 02/06/2014 tarihinde yeniden işe girişinin yapıldığını, davacı yeniden işe alınmış olmasına rağmen, fesih tarihinde yapılan ödemelerin iade alınmadığını, müvekkili şirketin Hukuk İşleri Müdür Yardımcısı olan davacı, merkez hukuk servisinin işleyişinde görevli olduğunu, yapılan tüm işlemlerin takip ve denetimini yapması gerekirken yapmadığını, müvekkili şirketi zarara uğratacak mahiyette ödemelere onay verdiğini, bu yolla müvekkili şirketi zarara uğrattığını, bu nedenle müvekkili şirketin, dosyalarıyla eşleştirilmemiş serbest meslek makbuzlarının sistem girişleriyle karşı karşıya kaldığını, serbest meslek makbuzu tanzim olunarak sisteme girişi yapılan birçok dosyada da, ilgili avukatın hukuki hizmetine rastlanmadığını, bu ücretlerin ödemesine onay veren ve kontrolsüz şekilde ödemeyi gerçekleştiren davacının zarar nedeniyle kusurlu ve sorumlu olduğunu, bu sebeplerle, davacıyla iş ilişkisinin sürdürülmesinin imkansız hale geldiğini, davacının iş sözleşmesinin 06/01/2015 tarihînde haklı nedenle feshedildiğini savunmuş ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, an çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 25. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Bu kanun yürürlüğe girdikten sonra sendikal nedenle yapılan fesihlerde tazminat; işçinin başvurusu, işe başlatma ve başlatılmama şartına bağlı olmaksızın işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenecektir. Dairemizin uygulaması bu yöndedir. (12.12.2013 gün ve 2013/8422 Esas, 2013/33052 Karar sayılı ilamımız). Dairemiz yıllık ücretli izinle ilgili 53. maddedeki kıdem sürelerini dikkate alarak 6 ay ile 5 yıl arasında kıdemi olan işçi için 4, 5 yıl ile 15 yıl arasında kıdemi olan işçi için 5, 15 yıldan fazla kıdemi olan işçi için 6 aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatın belirlenmesini öngörmekte, fesih sebebine göre bu miktarlarda azami sınır 8 aya kadar da çıkmaktadır.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin savunulmasına karşın ihbar tazminatı ödemesinde bulunulduğu bu durumun çelişki arz ettiği ve haklı feshi ispata yarar hiçbir delil sunulmadığı, feshin bu nedenlerle haklı veya geçerli nedene dayanmadığı yönündeki yerel mahkemenin gerekçesi isabetlidir.

Ancak davacının davalı nezdindeki hizmet süresi, 15 yıldan fazla olup yukarıdaki ilkeler doğrultusunda işe başlatmama tazminatının 4 ay yerine 5 ay olarak belirlenmesi dosya içeriğine uygun olacaktır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 6 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 204.50 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 204.50 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 05/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.