muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4619, Karar No: 2010/5119, Tarih: 03.05.2010

Bu durumda, yetkisi olmadığı halde, Parti adına sözleşme yapan Köksal Toptan ile sonraki Parti İl Başkanları olan İ. K.'le T. E.'in aynı ve geçersiz sözleşmeye dayalı olarak Parti Genel Merkezi hizmet ve lokal binası olarak taşınmazı kullandırmaları sebebiyle bu üç parti Başkanının ecrimisilden sorumlu tutulması gerekeceği kuşkusuzdur.

Ne varki, Parti Başkanları İsmail Keskin ile T.E.in aleyhine dava açılmış olduğu halde, taşınmazın geçersiz sözleşme ile kullanımına sebebiyet veren K. T..davada bir husumet tevcih edilmiş değildir.

Bu durum karşısında, HUMK.'nun 79.maddesi gereğince bir kimsenin kendi lehine karar almayı gerektiren hususlarda dava açmaya icbar edilemeyeceği hükmü gözetilerek, geçersiz sözleşmeyi düzenleyen Parti Başkanı K.T. aleyhine bir dava açılmadığına göre, Onun düzenlediği sözleşmede belirtilen 1.1.2003 - 31.12.2003 tarihlerine tekabül eden ecrimisil değeri, belirlenecek değerden düşülerek, bakiye ecrimisilin tespiti keza davacı idareye yapılan birtakım ödemeler  varsa bunlarda dönemlere göre her iki davalının sorumlu tutulacağı ecrimisilden tenkis edilmek suretiyle, bakiyesi üzerinden ayrı ayrı sorumlulukları cihetine gidilmesi yönünde bir karar  verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Öyle ise, Parti Genel Başkanlığının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  03.5.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2497, Karar No: 2015/1005, Tarih: 25.02.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/2497 E.  ,  2015/1005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

1-Hükmedilen ceza miktarı nazara alınarak sanık müdafii Av. ....'nun duruşmalı inceleme talebinin CMK'nın 318. maddesi nedeniyle reddine karar verilmiştir.

2-Sanık .... mağdur .... yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .... mağdur .... yönelik suçunun sübutu kabul, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış; savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın, mağduru sol kolda 3 adet, sol bacakta 2 adet, gögüs sol bölgesinden 1 adet olmak üzere toplam altı bıçak darbesiyle yaraladığı, sadece gögüs sol bölgedeki yara nedeniyle minimal pnx saptanıp tüp torakostomi uygulandığı, herhangi bir iç organ, büyük damar ve sinir yaralanması oluşturmadığı, tarafların arkadaş olup önceye dayalı husumetlerinin olmaması ve eylemin alkolün etkisiyle gerçekleştirildiği, sanığın engel bir durum olmamasına rağmen kendiliğinden eylemine son verdiği hususları dikkate alındığında, ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmakla, olayın oluşu ve yara sayısı gözetilerek, kasten bıçakla yaralama suçundan neticeye etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle hüküm kurulması yerine, suç vasfında hataya düşülerek, öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 25/02/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6222, Karar No: 2023/6284, Tarih: 20.06.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/6222 E.  ,  2023/6284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/349 E., 2022/530 K.

SUÇ : 1219 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî bozma - kısmî düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Birleşen Dosyaya Konu 02.03.2011 Tarihli Suç Yönünden;

1. Sanık hakkında yürütülen soruşturma neticesinde, sanığın 1219 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Torul Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2014 tarihli ve 2013/136 Esas, 2014/163 Karar sayılı kararı ile sanığın, 1219 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, netice 2 yıl 6 ... hapis ve 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 18.05.2016 tarihli ve 2016/1852 Esas, 2016/18247 Karar sayılı kararı ile Torul Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2014 tarihli kararı, sanığın savunması alınmadan karar verilmesi nedeniyle, sair yönlerden incelenmeden bozulmuştur.

4. Torul Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2017 tarihli ve 2016/210 Esas, 2017/138 Karar sayılı kararı ile sanığın 1219 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, netice 2 yıl 6 ... hapis ve 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 13.11.2017 tarihli ve 2017/4527 Esas, 2017/9516 Karar sayılı kararı ile Torul Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2017 tarihli kararı, sanığın fiillerinin diplomasız olarak hasta tedavi etme olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceği hususunda rapor alınması ve Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.03.2013 tarihli ve 2012/377 Esas, 2013/157 Karar sayılı dosyasına konu suçla birlikte değerlendirme yapılarak zincirleme suç hükümlerinin uygulanması şartlarının oluşup oluşmadığının tartışılması nedenleriyle bozulmuştur.

6. Torul Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2018 tarihli ve 2017/293 Esas, 2018/91 Karar sayılı kararı ile dosyanın, Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/349 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

B. Asıl Dosyaya Konu 23.09.2011 Tarihli Suç Yönünden;

1. Sanık hakkında yürütülen soruşturma neticesinde, sanığın 1219 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

6. Torul Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2018 tarihli ve 2017/293 Esas, 2018/91 Karar sayılı kararı ile dosyanın, Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/349 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

B. Asıl Dosyaya Konu 23.09.2011 Tarihli Suç Yönünden;

1. Sanık hakkında yürütülen soruşturma neticesinde, sanığın 1219 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.03.2013 tarihli ve 2012/377 Esas, 2013/157 Karar sayılı kararı ile sanığın, 1219 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, netice 1 yıl 8 ... hapis ve 3.750,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 20.04.2016 tarihli ve 2015/12893 Esas, 2016/16020 Karar sayılı kararı ile Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.03.2013 tarihli kararı, sanığın fiillerinin diplomasız olarak hasta tedavi etme olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceği hususunda rapor alınması nedeniyle bozulmuştur.

C. Bozma Kararlarından Sonra;

Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2016/349 Esas, 2022/530 Karar sayılı kararı ile sanığın, 1219 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle, netice 2 yıl 1 ... hapis ve 2.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Şikâyetçiler ... ve ...'un, bir televizyon kanalında yaptığı programda hastaları iyileştirdiğini belirten sanıkla, kalıcı hastalıkları bulunan çocuklarını tedavi edebileceği düşüncesiyle iletişim kurdukları, kendisini bioenerji uzmanı olarak tanıtan sanığın, şikâyetçilerin çocuklarına vücutlarının değişik yerlerine masaj yapılması, krem sürülmesi, buz uygulanması vb. işlemler içeren uygulamalar yaptığı, şikâyetçi ...'a kargo yoluyla çocuğuna içirmesi için 1 pet şişe su gönderdiği anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalardaki savunmalarında şikâyetçilerle çocuklarına masaj yapmak üzere anlaştıklarını ve masaj yaptığını belirtmiştir.

3. Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin, sanığın eylemlerinin hasta tedavi etmek olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceği hususunda rapor alınması yönündeki bozma kararları sonrası, Mahkemece, Adlî Tıp Kurumu'nun yönlendirmesi ile Sağlık Bakanlığından, Ordu Üniversitesi Tıp Fakültesi Adlî Tıp bölümünden ve Ordu Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nden alınan görüşlerde sanığın eylemlerinin hasta tedavi etmek olarak nitelendirilmesi gerektiğinin bildirildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnamedeki Görüşün Değerlendirilmesi;

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnamedeki Görüşün Değerlendirilmesi;

Her ne kadar Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesinde suç tarihi 15.12.2010 olarak kabul edilerek zamanaşımının gerçekleştiği yönünde görüş bildirilmiş ise de sanığın şikâyetçi ...'un çocuğu ile ilgili yaptığı işlemler kapsamında, 23.09.2011 tarihinde kargo ile su gönderdiği anlaşıldığından suç tarihinin 23.09.2011 olduğu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin altıncı fıkrasında yer alan zincirleme suçlarda son suçun işlendiği tarihin suç tarihi olacağına yönelik düzenleme nazara alınarak, tebliğnamedeki bu yönden bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Sanık Müdafinin Temyiz İstemlerinin Değerlendirilmesi;

1. Her ne kadar sanık müdafii suçun unsurlarının oluşmadığı yönünde temyiz isteminde bulunmuş ise de sanığın tabip olmayıp masaj sertifikası bulunduğu ve masaj salonu işlettiği, şikâyetçilerin, sanıkla, kalıcı hastalıkları bulunan çocuklarının tedavisi için görüştükleri ve sanığın da bu kapsamda işlemler yaptığına yönelik anlatımları, sanığın da savunmasında şikâyetçilerle olan ilişki ve yaptığı işlemler konusunda benzer anlatımlarda bulunması, nihayetinde de alınan uzman görüşlerinde de sanığın işlemlerinin diploması olmadığı halde hasta tedavi etmek olarak kabulu gerektiğinin belirtildiği birlikte değerlendirildiğinde, Mahkemece sanığın üzerine atılı suçun subut bulduğuna yönelik kabulünde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2016/349 Esas, 2022/530 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/589, Karar No: 2019/2191, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/589 E.  ,  2019/2191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1057, Karar No: 2019/1863, Tarih: 07.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/1057 E.  ,  2019/1863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık hakkında TCK'nın 157/1, 62, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin kesinleşen hüküm üzerine sanık tarafından yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık hakkında yapılan yeniden yargılama sonunda, dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında Manavgat Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2008/218 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sonunda, dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine hükmedildiği, mahkumiyet hükmünün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 22/10/2014 tarih, 2013/1549 Esas-2014/17049 Karar sayılı onama ilamı ile kesinleştiği, sanığın 06/03/2017 tarihli dilekçe ile lehine uzlaştırma işlemlerinin yapılmasını ve infazın durdurulmasını talep ettiği, Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 21/03/2017 tarihli ek kararı ile infazın durdurulmasına ve uzlaştırma işlemleri için dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdiine karar verildiği, mahkemece 05/07/2017 tarihli ek karar ile uzlaşma sağlanamadığından hükmün aynen infazına karar verildiği, bu defa sanığın 18/09/2017 tarihli dilekçe ile, mahkumiyet hükmünde tekerrüre esas alınan ilamın Yargıtay tarafından zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiğinden, tekerrür koşularının ortadan kalkması nedeniyle dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine karar verilen hükümde tekerrür uygulanmasına ilişkin kısmın ortadan kaldırılmasını ve eski hale getirilmesini talep ettiği, talep üzerine mahkemece 10/10/2018 tarihli ek karar ile CMK’nın 311/1-e maddesi uyarınca talebin kabulü ile infazın durdurulmasına karar verdiği ve dosyanın yeniden esasa kaydedildiği, tekerrüre ilişkin yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece, sanık hakkında dolandırıcılık suçundan aynı hükmün yeniden kurulduğu ve tekerrür uygulamasının da hükümden çıkartıldığı anlaşılmakla,

Yargılamanın yenilenmesi üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın uzlaşmaya, zamanaşımına ve lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin yerinde görülmeyen ve sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34727, Karar No: 2015/9799, Tarih: 12.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/34727 E.  ,  2015/9799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı işyerinde her yıl 1 Haziran-31 Ekim tarihleri arasında, haftada bir gün tatil yapmak suretiyle, haftanın altı gününde, günün yirmidört saatinde iş yerinden hiç ayrılmaksızın yangın ekibinde çıkacak yangını söndürmek için hazır vaziyette beklemek suretiyle çalışan davacı işçi, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 66. maddesine göre beklediği sürelerin iş süresinden sayılması gerektiğini, toplu iş sözleşmesi hükümleri gereğince haftalık kırkbeş saati aşan fazla çalışmaları karşılığının % 75 zamlı ücretleri üzerinden ödenmesi gerektiği halde, ödemelerin tam yapılmadığını belirterek, fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının tüm haklarının toplu iş sözleşmesi ve kanuni düzenlemelere göre tam olarak ödendiğini ifade ederek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Fazla mesai ve genel tatil günlerine dair çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. İmzalı ücret bordrolarında bu çalışmaların karşılığı olan ücretlerin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığı ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma ve genel tatil alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazı kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her ./..

türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazı kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.

türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazı kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının davalı iş yerinde yangın ekibinde çalıştığı ve yangın sezonunda iş yerinde yirmidört saat beklemek sureti ile görev yaptığı anlaşılmaktadır. Davacının üyesi olduğu sendika ile davalı arasında imzalan Toplu İş Sözleşmesinin 22/a. maddesinde; haftada kırkbeş saatten fazla yapılan her türlü çalışmaların fazla mesai sayılacağı, fazla mesai ücretlerinin saat ücretlerinin % 75 fazlası üzerinden ödeneceği, fazla mesailerin hesabında yarım saatten az sürelerin yarım saat, yarım saati aşan sürelerin bir saat olarak değerlendirileceği” kabul edildikten başka (f) fıkrasında aynen "günlük mesai tabi olmadan yangın gözetleme kulelerinde ve ilk müdahale ekiplerinde çalışan işçilerden idareye ait veya kiralık binalarda hizmete hazır halde bekletilenlere bu şekilde bekletilen her gün için günde üç saat fazla mesai ödeneceği, bunun dışındaki uygulanacak fazla çalışmalarda işverenin gerekli tedbirleri alacağı” kuralına yer verilmiştir. Açık olan bu düzenlemeye göre davacıya yangın sezonunda beklediği her gün için üç saat fazla mesai ödemesi yapılmalıdır. Toplu iş sözleşmesinde benzer şekilde, çalışılan ulusal bayram genel tatil günlerinin karşılığının da ikişer yevmiye olarak ödeneceği düzenlemesi mevcuttur.

Yargılama sırasında alınan ve hükme esas kök rapor ile ek raporda, bilirkişi tarafından işverence sunulan puantaj kayıtları ile ödemelerin yer aldığı bordrolar karşılaştırılarak fark alacaklar bulunmuş, bunun dışında da yangın sezonunda her gün için üçer saat fazla mesai yapıldığı ve genel tatil günlerinde de çalışılmış olduğu kabul edilerek, ayrıca bir de belgesiz dönem için hesaplama gerçekleştirilmiştir. İş yerinin kamu kurumu niteliğinde olması, yapılan işin mahiyeti ve işverence uyuşmazlık konusu döneme ait tüm puantaj ve bordroların ibraz edilmiş olduğu dikkate alınarak, mahkemece sadece puantajlarda yer alan çalışma ve bordrolarda mevcut ödeme kayıtları dikkate alınarak, bir fark alacak bulunup bulunmadığı tespit ettirilmeli, puantajda çalışma kaydı olmayan dönemler için ayrıca alacak hesaplaması yaptırılmayarak ve belgeye dayalı hesaplama yapıldığından indirime gidilmeyerek söz konusu alacaklar hakkında bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2262, Karar No: 2024/822, Tarih: 08.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/2262 E.  ,  2024/822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 24. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.06.2022 tarihli ve 2021/459 Esas, 2022/206 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2022/1562 Esas, 2022/1469 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... Bakanlğı vekilinin temyiz istemi; sanığın üst sınırdan cezalandırılmasına ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, öldürme kastının bulunmadığına, suç vasfına, sanığın eyleminin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğuna, meşru savunmanın ve haksız tahrikin varlığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü