muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/46272, Karar No: 2013/8636, Tarih: 12.03.2013

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.07.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın İş Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.01.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 08.07.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda davalı ..., ... ve ...’ın diğer davalı ... Endüstri A.Ş.’nin alt işverenleri olduğu sabittir.

Davalı ... asıl işveren, diğer davalı Akdeşen firması son alt işveren olduğundan davacının işçilik alacaklarının tamamından sorumludur. Davalı ... ve ...’ın davacının ihbar tazminatından dolayı bir sorumlulukları yoktur. Ayrıca davalı ... ile ... davacının kıdem tazminatı ile fazla çalışma alacaklarından ise sadece işçiyi çalıştırdıkları dönemle sınırlı olmak üzere sorumlu tutulmaları gerekir. Mahkemece gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle davalılar Levent ve İhsan’ın davacıyı çalıştırdıkları dönemle sınırlı olmak üzere sorumlu oldukları kıdem tazminatı ve fazla çalışma alacağı tespit edilerek bu alacaklar yönünden yeniden bir karar verilmesi gerekir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11965, Karar No: 2017/5416, Tarih: 02.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/11965 E.  ,  2017/5416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 15/09/2014 tarihli yazısına göre 15/11/2007 - 15/09/2014 tarihleri arasında 17 kez yatarak tedavi gördüğü belirtilen sanık hakkında aynı kurum tarafından düzenlenen 27/11/2013 günlü raporun oy çokluğu ile düzenlendiği, muhalefet şerhi yazan üyelerin sanığın cezai sorumluluğunun bulunmadığını bildirdikleri göz önüne alındığında, hükme esas alınabilecek nitelikte tereddütleri ortadan kaldıran rapor alınması için sanığın Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, Gözlem İhtisas Dairesi'nde müşahedeye tabi tutulması, suç tarihi itibariyle cezai ehliyeti konusunda 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında 4. İhtisas Kurulu'ndan rapor aldırılması, raporlar arasında çelişki bulunması halinde de Adli Tıp Genel Kurulu'nda muayenesi yaptırılarak, ilgili raporun alınmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nden alınan raporla yetinilerek, eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 02.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15, Karar No: 2007/2459, Tarih: 16.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/15 E.  ,  2007/2459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına mahal olmadığına, 16.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/20, Karar No: 2007/20, Tarih: 08.02.2007

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2007/20 E.  ,  2007/20 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tekirdağ Asliye 2.Hukuk Mahkemesi

Günü : 7.4.2005

Sayısı : 449-164

Tekirdağ Asliye 2.Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 15.Hukuk Dairesinin 11.12.2006 gün, 7401-7241 sayılı, 13.Hukuk Dairesinin 22.11.2006 gün 14954-15384 sayılı,11.Hukuk Dairesinin 19.10.2006 gün 2601-10668 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, daire satış akdine dayalı, eksik işler nedeniyle tazminat isteğine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi 13. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 13.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 8.2.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5436, Karar No: 2013/13016, Tarih: 06.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2009/5436 E.  ,  2013/13016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Yasaya Aykırılık

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının sanık ...'a yönelik temyizlerine göre yapılan incelemede;

Sanığın sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili olmadığı, bu nedenle atılı suç yönünden cezai sorumluluğu bulunmadığından katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün ONANMASINA,

2- Katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının sanıklar ... ve ...'e yönelik temyizlerine gelince;

5187 sayılı Yasa'nın 14/1.maddesinin son cümlesinde cevap ve düzeltme metninin ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlanmasının zorunlu olduğunun düzenlendiği, aynı yasanın "Düzeltme ve cevabın yayımlanmasına ilişkin kesinleşmiş hakim kararlarına uymayan sorumlu müdür ve sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili onmilyar liradan yüzelli milyar liraya kadar adli para cezasıyla cezalandırılır. Adli para cezası, bölgesel süreli yayınlarda yirmimilyar liradan, yaygın süreli yayınlarda ellimilyar liradan az olamaz..." amir hükmünü içermekte olduğu görülmektedir.

Somut olayımızda kesinleşmiş mahkeme kararına rağmen cevap ve düzeltme metninin ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlanmadığı gözetilerek sanıkların mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beratlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10923, Karar No: 2021/3457, Tarih: 11.03.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/10923 E.  ,  2021/3457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ESKİŞEHİR 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edilmediği ve içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 02/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 11/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9397, Karar No: 2014/10832, Tarih: 15.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/9397 E.  ,  2014/10832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erdemli 1. Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2010/221-2013/16

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili ve Dahili Davalı S.. A.. tarafından temyiz edilmesi ve Dahili Davalı S.. A.. duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 14 Ekim 1994-26/04/2010 tarihleri arasında davalı işverenlere ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı Ş.. A.. hakkında açılan davanın husumetden reddine, dahili davalı S.. A.. hakkındaki davanın kabulü ile davacının davalı S.. A.. yanında 14/12/1995- 26/04/2010 tarihleri arasında davalı kuruma bildirilen süreler dışlanarak kesintisiz ve sürekli olarak hizmet akdi ile çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 24/09/2001-30/11/2001 tarihleri arasında S.. A.. adına tescilli .sicil numaralı bina inşaatı işyerinden hizmet bildiriminin yapıldığı, bunun dışında dava konusu dönem içinde yapılmış hizmet bildiriminin bulunmadığı, S.. A.. adına tescilli . sicil numaralı bina inşaatı işyerinin 2001/3. dönem bordrosunun bulunduğu, ücret bordrolarının olmadığı, tanık beyanlarının alındığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda, davacının 24/09/2001-30/11/2001 tarihleri arasında bildirimi yapılan S.. A.. adına tescilli 1037944 sicil numaralı bina inşaatı işyerinin davalının çalıştığını iddia ettiği bahçede yapılan inşaat işine yönelik olup olmadığını araştırmadan, tarım işinde çalışmanın sürekli olmayacağını göz önünde bulundurmadan ve yapılan işin sürekli olup olmadığını araştırmadan eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi doğru olmamıştır.

Somut olayda, davacının 24/09/2001-30/11/2001 tarihleri arasında bildirimi yapılan S.. A.. adına tescilli 1037944 sicil numaralı bina inşaatı işyerinin davalının çalıştığını iddia ettiği bahçede yapılan inşaat işine yönelik olup olmadığını araştırmadan, tarım işinde çalışmanın sürekli olmayacağını göz önünde bulundurmadan ve yapılan işin sürekli olup olmadığını araştırmadan eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, davacının 24/09/2001-30/11/2001 tarihleri arasında bildirimi yapılan S.. A.. adına tescilli 1037944 sicil numaralı bina inşaatı işyerinin davalının çalıştığını iddia ettiği bahçede yapılan inşaat işine yönelik olup olmadığını araştırıp hak düşürücü süreyi buna göre değerlendirmek, Tarım Müdürlüğünden söz konusu bahçede yapılan işlerin mevsimlik olup olmadığını, sürekli iş yapılıp yapılmadığını sormak, davacının çocuklarının okul kayıtlarını ve davacı ve ailesinin sağlık ocağı kayıtlarını araştırmak, dava konusu ettiği bahçede bulunan evde oturup oturmadıklarını belirlemek, ayrıca davacının askerlik tarihlerini Askerlik Şubesinden sormak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra davacının çalışmasının sürekli çalışma olduğu anlaşılırsa sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekili ve davalı S.. A..'ın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden S.. A..'a iadesine 15/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/856, Karar No: 2014/11344, Tarih: 21.10.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/856 E.  ,  2014/11344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu kiralananın umumi wc niteliğinde ve hasılat kirası hükümlerine tabi olması nedeniyle ödeme emrinde 60 günlük yasal süre yerine 30 günlük süre verildiğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30799, Karar No: 2019/1295, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2015/30799 E.  ,  2019/1295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4341, Karar No: 2017/8739, Tarih: 01.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/4341 E.  ,  2017/8739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine ve ihbar olunan Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı...Demir Çelik A.Ş. vekili 30/01/2008 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; kadastro öncesi ..., ..., ..., ..., ...,..., ... ve ... parsel sayıları ile davacı kurum adına 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu gereğince kamulaştırması yapılarak asliye hukuk mahkemesi kararları ile tapuya tesciline karar verilen taşınmazların, yörede yapılan kadastro sırasında bir kısmının dere yatağında olduğu gerekçesiyle tapulama harici bırakıldığını belirterek, bu kısımların davacı kurum adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne; kadastroda dere yatağı olarak tespit gören 271 sayılı parsel içinde kalan bilirkişi rapor ve krokisinde (Y) harfi ile gösterilen 221,37 m2lik bölümün, 272 parsel içinde kalan U harfi ile gösterilen 243,81 m2'lik bölümün, 273 sayılı parsel içinde kalan (S) harfi ile gösterilen 343,48 m2'lik bölümün, 274 sayılı parsel içinde kalan (O) harfi ile gösterilen 158,98 m2'lik bölümün, 275 sayılı parsel içinde kalan (K) harfi ile gösterilen 95,40 m2'lik bölümün, 276 sayılı parsel içinde kalan (I) harfi ile gösterilen 42,18 m2'lik bölümün, 277 sayılı parsel içinde kalan (G) harfi ile gösterilen 99,47 m2'lik bölümün, 278 sayılı parsel içinde kalan (B) harfi ile gösterilen 91,93 m2'lik bölümün aynı adanın son parsel sayıları verilmek suretiyle davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve ihbar olunan Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastroda tescil harici bırakılan taşınmazın tapuya tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde arazi kadastrosu 2007 yılında yapılmıştır. Orman kadastrosu ise 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılmıştır.

1) İhbar olunan Orman Yönetimi vekilinin temyiz itirazları incelendiğinde; mahkemece çekişmeli taşınmazların bir kısmı 108 ada 1 sayılı orman parseli içinde kaldığından dava Orman Yönetimine ihbar edilmiş olup, Orman Yönetiminin harç yatırmak suretiyle usulüne uygun olarak davaya katılımı söz konusu olmadığından taraf sıfatı bulunmamaktadır. Bu nedenle temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.