muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1708, Karar No: 2020/4808, Tarih: 05.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/1708 E.  ,  2020/4808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 17.01.2019 tarih ve 2014/437-2019/51 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 03.11.2020 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili bankanın Mersin Serbest Bölge şubesi tarafından dava dışı Cihanpa-Cihaner İç ve Dış Tic. A.Ş. ve Ege Serbest Bölge şubesi tarafından Cihaner Deri Tarım ve Gıda Ürünleri San. Tic. Ltd. Şti'ye muhtelif tarih ve tutarlarda kredi kullandırıldığını, kullandırılan krediler için şahsi ve maddi teminatlar alındığını, Cihanpa-Cihaner Grubu hakkında yapılan ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takiplerde 10.950.000 TL toplam ipotek tutarı tesis edildiğini, taşınmazların tamamının satışından ancak 5.521.043 YTL kadar tahsilat sağlanabildiğini, borçlu ve kefillerine ait taşınmazlar üzerine konan hacizlerin mevcut kamu ve 3.şahıs hacizlerinden dolayı satıştan pay isabet etmediğini, dosyaların aciz vesikasına bağlanması ihtimali nedeniyle alacağın tahsili imkanının bulunmadığını, dava dışı borçlu Cihanpa Cihaner İç ve Dış Tic. A.Ş. ile Cihaner Deri Tarım ve Gıda Ürünleri San. Tic. Ltd. Şti'nin ortaklarının baba ve kardeş aile üyelerinden oluştuğunu, bu firmaların başka nam ve unvanlarla, aynı kişilerce perde arkasından faaliyetlerine devam ettiğini, firmalar arasında fiili ve organik bağ bulunduğunu, borçluların nam-ı müstear kullanarak faaliyetlerini kanuna karşı hile yaparak bu firmalar üzerinden devam ettirdiklerini, davalıların hukuk sistemini ve müesseselerini suiniyetli tasarruflarıyla kalkan olarak kullandıklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 9.262.867 TL’nın 20.12.2000-14.9.2001 tarihlerinden itibaren tahsiline kadar bankanın kademeli temerrüd faizi oranları üzerinden hesaplanacak temerrüt faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili, alacağın tahsilinin talep hakkının 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu, müvekkillerinin davacı banka ile hiçbir kredi ilişkisinin bulunmadığını, huzurdaki davada müvekkillerinin muhatap gösterilmelerinin tek dayanağının dava dışı kredi borçlusu şirketlerin ortakları ile akrabalık bağının olduğunu, sırf akrabalık bağının borçlardan sorumlu olmayı gerektirmediğini, müvekkili gerçek şahısların hiçbir zaman kredi borçlusu şirketlerin yönetim organlarında yer almadığını, bu bakımdan organik bağın da bulunmadığını, sadece akrabalık bağının olmasının borçtan sorumluluk gibi bir yükümlülük altına sokmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Deri Pazarlama San.ve Tic. Ltd. Şti vekili, müvekkili şirketin 2 ortağının da kredi borçlusu şirketlerin davacı bankadan aldıkları kredinin müşterek borçlu ve müteselsil kefili bulunduğunu, müteselsil kefil olarak borçlu oldukları kredi borcu ortada iken kendi adlarına tekrar şirket kurup bu şirket adına mal kaçırmalarının mantıklı olmadığını, davacının dava dışı borçluların kredi alıp kullandıktan bir süre sonra yakınlarına şirketler kurduğu, alınan krediden para aktardıklarını iddia ettiğini, oysa müvekkili şirketin kredi kullanılmadan çok önce 23.03.1995 tarihinde kurulduğunu, kredinin ise 4 yıl sonra 1999 yılının Mart ve Eylül aylarında kullandırıldığını, şirketin hiçbir bankadan veya kuruluştan kredi kullanmadığını, kefil olmadığını, adı geçen kişi ve şirketlerden banka transferi, havale almadığını, şirketin 1998 yılında ortaya çıkan deri piyasasındaki büyük krizden bu yana gayri faal olduğunu, hiçbir gayrimenkul mal varlığının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili ... in 1984 yılından bu yana Almanya'da yaşadığını, diğer gerçek kişi davalılar ile akrabalık bağı dışında hiçbir ilgisi ve bağının olmadığını, davalı olarak gösterilen şirketlerde ortaklığının bulunmadığını, davacı banka tarafından dava dışı şirketlere kullandırıldığı iddia olunan bahsi geçen krediler ile de hiçbir ilgisinin olmadığını, savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar ... Deri İmalat Konfeksiyon Turizm Petrol San.ve Tic. Ltd. Şti ile ... vekili, müvekkilinin 05.10.1999 tarihinde yasal çerçevede kurulmuş bir şirket olduğunu, kredi borçlusu olduğu belirtilen dava dışı Cihanpa Cihaner İç Dış Tic. Paz. A.Ş.'ye ait İzmir ili Menemen ilçesi Ahırdır mevkii ... ada, ... parselde bulunan

fabrikasının müvekkili ...'e devredilmiş olmasının da, bu anlamda farklı değerlendirilemeyeceğini, muvazaa olduğundan bahsedilemeyeceğini, ...'in iddia edildiği üzere ...'in oğlu olmadığını, ... Deri İmalat Konfeksiyon Turizm Petrol San.ve Tic.Ltd.Şti nin, ... tarafından perde arkasından yönetildiğine ilişkin beyanın varsayımdan ibaret olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Deri ve Deri Mamulleri Tic. ve San. Ltd. Şti.'ye usulüne uygun tebligat yapılmış ise de davaya yanıt vermemiştir.

Davalı ... Deri ve Deri Mamulleri Tic. ve San. Ltd. Şti.'ye usulüne uygun tebligat yapılmış ise de davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamına göre, dava dışı asıl kredi borçlusu şirketlerden davalı gerçek kişilere muvazaalı yöntemlerle herhangi bir para aktarıldığı kayıtlardan görülmediği gibi davalı şirketlerden davalı gerçek kişilere yapılan ödemelerin gerek tutarları gerekse kaynağı dikkate alındığında muvazaanın varlığını kanıtlamaya yeterli bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp duruşmaya gelen davalı ...'e verilmesine, davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, alınmadığı anlaşılan 54,40 TL temyiz ilam harcı ile 267,80 TL temyiz başvuru harcının temyiz eden davalılar, Aypet Deri ve Petrol Ürünleri San. Tic. Ltd. Şti. Tıba İç ve Dış Tic. Pazarlama Ltd. Şti. ..., ..., ..., ..., Nuvel Deri Turizm Petrol Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti. Ltd. Şti., Aktif Dei ve Petrol Ürünleri İth. İhr., ..., ..., ..., ...'den alınmasına, 05.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2147, Karar No: 2012/8655, Tarih: 23.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/2147 E.  ,  2012/8655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Pendik 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/09/2010 tarih ve 2009/45-2010/1090 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde mevduat hesabı bulunduğunu, internet üzerinden hesabından 5.500,00 TL'nin Akbank Hatay-İzmir Şubesindeki 0084107-2 numaralı hesaba 3. Kişi adına EFT yapıldığını, Yapı Kredi Bankası Genel Merkezinden İnternet Bankacılığında çalışan bir kişi tarafından havalenin yapılıp-yapılmadığının sorulduğu ve bu şekilde durumdan haberdar olunduğunu, olayın meydana gelmesinde davalı bankanın kusuru olduğunu ileri sürerek 5.500,00 TL'nin 19/09/2006 tarihinden itibaren işleyecek banka reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının şifresini korumak için gerekli güvenlik önlemlerini almadığını, internet sisteminin isteğe bağlı olduğunu, müvekkili bankanın kusuru bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacınnı Pendik Şubesindeki hesabından dava dışı 3. Kişinin Akbank Hatay-İzmir Şubesindeki hesabına 5.500,00 TL'nin İnternet Şubesi aracılığı ile EFT edildiği, objektif özen yükümlülüğünü yerine getirmeyen davalı bankanın hafif kusurlarından dahi sorumlu olduğu, davacının şifresini koruma yükümlülüğüne uygun davranmadığı ve müterafik kusurlu olduğu savunmasının kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 256,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27753, Karar No: 2014/11978, Tarih: 18.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/27753 E.  ,  2014/11978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanık ... hakkında Beraat

Sanık ... hakkında 2005 ve 2006 vergi dönemi takvim yıllarına ilişkin olarak ayrı ayrı iki kez 213 sayılı Kanunun 359/b-1, TCK'nun 43/1, 62/1. maddeleri uyarınca netice 18 ay 22 gün hapis TCK'nun 53. maddeleri uyarınca hak yoksunluğu

1- 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek’ suçundan sanık ...'ın hakkında verilen mahkumiyet, katılan vekilinin ise sanık ...'nun beraatine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri gösterilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,

Sanık ... hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan sanık ... ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar hakkındaki hükümlerin ONANMASINA,

II- '2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçundan mahkum olan sanık ... ile katılan vekilinin sanık ... hakkındaki beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyada mevcut ticaret sicil gazetesi kayıt ve ilanlarına göre; 19.11.2004 tarihli şirket kararı ile sanık ...’nun 10 yıllığına şirket müdürü olarak atandığı, 10.06.2005 tarihinde şirketteki hissesini üçüncü bir kişiye devrettiği, 12.07.2005 tarihli şirket kararı ile sanık ...’ın hisse devralarak 10 yıllığına şirkete müdür olarak atandığı, sanık ...’nun hissesini devretttiği tarihten sonra şirkete yeni bir müdür atanmamış olması nedeniyle, sanık ...’ın müdür olduğu tarihe kadar temsil yetkisinin devam ettiği, şirket hakkında düzenlenen vergi suç ve teknik raporlarında, 2005 yılı 6. ayından 12. ayına kadar KDV beyannamelerinin matrahsız verildiğinin ancak yapılan çapraz sorguda şirketten mal alımı yaptığını bildiren kişiler/kurumlar olduğunun belirtildiği görülmekle, sahte faturaların düzenlendiği dönem ve bu dönemde sanıkların temsil yetkisi bulunup bulunmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; Ba-Bs formu ile şirketten mal aldığını bildiren kişi/kurumların ve kullandıkları faturaların ilgili vergi dairesinden araştırılması, faturaların düzenlenme tarihleri dikkate alınarak sanıkların sorumlulukları belirlenip sonucuna göre hukuki durumlarının takdir ve tayin edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5348, Karar No: 2019/2938, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5348 E.  ,  2019/2938 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15727, Karar No: 2015/2221, Tarih: 16.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/15727 E.  ,  2015/2221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NAZIMİYE ASLİYE (AİLE) HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/06/2014

NUMARASI : 2014/3-2014/138

Taraflar arasındaki yardım nafakasının kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesi ile; aylık 300.00 TL yardım nafakası ödediğini,davalının okulunu bitiremediğini,amacının nafaka almak olduğunu,davacının çalışabileceğini; ancak, gece hayatı olduğunu belirterek; yardım nafakasının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi ile; öğreniminin devam ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalının, yardım nafakası alabilmek için açıköğretim lisesine devam ettiğini, gerçekten eğitimine devam etmek isteyen davalının okul çağında örgün eğitimine devam ederek normal şekilde okulunu bitirmesi gerektiği; davalının, sigara, alkol vs. kötü alışkanlıklarının bulunduğu, bu okula devam etmek için herhangi bir masrafının bulunmadığı gerekçeleriyle; davanın kabulüne ve yardım nafakasının kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

TMK.'nun 328/2. maddesine göre; "Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler",

TMK.'nun 364/1.maddesinde ise; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür",

TMK.'nun 365/2 maddesinde de; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemelerine yer verilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle, kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Okumakta olan kişi, kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise; ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki; bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için, belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde, TMK.'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda; davacı babanın polis memuru olduğu, aylık gelirinin 2.800.00 TL olduğu, yeniden evlendiği, 250.00.- TL kira ödediği; dava dışı annenin ise, hemşire olduğu, 2.000.00.- TL maaş aldığı, ev kirası ödediği, davalının Açık öğretim lisesine devam ettiği, yargılama sürer iken girdiği üniversite sınavını kazandığı anlaşılmaktadır.

Mahkemenin, red gerekçelerinin hiç biri; davacı babanın eğitimi devam eden davalı çocuğuna yardım nafakası ödeme yükümlülüğünü kaldıran bir neden değildir. Diğer yandan davalının yardım nafakası alabilmek için eğitimini sürdürdüğünü düşündürecek bir delil de dosyada bulunmamaktadır.

Mahkemece; yukarıda açıklanan esaslar gözetilerek açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, anılan ilkeler gözardı edilerek eksik inceleme, yanılgılı değerlendirme ve yasal olmayan gerekçeler ile davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3190, Karar No: 2018/1779, Tarih: 31.05.2018

**16. Ceza Dairesi         2017/3190 E.  ,  2018/1779 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : 2911 sayılı Kanunun 32/1. maddesine aykırılık, Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme

Hüküm : I-Sanık ... hakkında:

1-2911 sayılı Kanunun 32/1. maddesine aykırılık suçundan; 2911 sayılı Kanunun 32/1. maddesi ve TCK’nın 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-Silahlı terör örüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan; TCK'nın 314/2, 220/6, 62/1, 53/1, 58/9, 63. maddeleri ve 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca mahkumiyet

II-Sanık ... hakkında:

1-2911 sayılı Kanunun 32/1. maddesine aykırılık suçundan; 2911 sayılı Kanunun 32/1. maddesi ve TCK’nın 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-Silahlı terör örüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan; TCK'nın 314/2, 220/6, 62/1, 53/1, 58/9, 63. maddeleri ve 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında 2911 sayılı Kanunun 32/1. maddesine aykırılık ve silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın 2911 sayılı Kanunun 32/1. maddesine aykırılık ve örgüt adına suç işleme suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde aşağıda örgüt adına suç işleme suçuna ilişkin olarak belirtilen hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

a)Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlediği kabul edilen sanık hakkında kurulan hükmün gerekçeli karar başlığında suç adının “silahlı terör örgütüne üye olma” olarak yazılması ile hükümde temel ceza belirlenirken TCK’nın 314/3 ve 220/6. maddelerinin delalet maddesi olarak gösterilmemesi,

b)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 K. sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

b)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 K. sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan gerekçeli karar başlığındaki “silahlı terör örgütüne üye olma” ibaresinin çıkarılarak yerine “silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme” ibaresinin eklenmesi ile hükmün üçüncü bendinin birinci fıkrasındaki “5237 sayılı TCK’nın 314/2. maddesi” ibaresinden önce gelmek üzere “TCK’nın 314/3. ve 220/6. maddeleri delaletiyle” ibaresinin eklenmesi ve altıncı fıkrasındaki TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlarının bütünüyle çıkarılarak yerine "Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararı doğrultusunda yürürlükte bulunan TCK'nın 53. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına" ibaresi eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında 2911 sayılı Kanunun 32/1. maddesine aykırılık ve silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçlarından kurulan hükümlere karşı temyiz itirazının incelenmesinde;

UYAP ortamından alınıp dosya içine konulan nüfus kaydına göre sanığın hükümden sonra, temyiz aşamasında 26.12.2015 tarihinde öldüğüne ilişkin kayıt araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 31.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.