muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13782, Karar No: 2023/3500, Tarih: 12.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/13782 E.  ,  2023/3500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/163 E., 2023/5 K.

SUÇLAR : Hırsızlık

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 09.07.2020 tarih, 2019/1-52 Esas ve 2020/359 Karar, 12.03.2020 tarih, 2018/1-337 Esas ve 2020/176 Karar, 23.10.2018 tarih, 2017/1-842 ve 2018/457 Karar sayılı kararlarında belirtildiği üzere; temyiz kanun yolu başvurusunda bulunulduktan sonra, ilgililerin temyiz başvurusundan "Feragat" ya da "Vazgeçme" vb. içerikli taleplerinin, kanun yoluna başvurma hakkından feragat kapsamında değil yapılan kanun yolu başvurusunun geri alınmasını düzenleyen 5271 sayılı Kanun'un 266. maddesi kapsamında değerlendirilmesi ve talep içeriğinin açıkça temyiz başvurusunun geri alınması diğer bir deyişle yapılan temyiz başvurusundan vazgeçme iradesini yansıtıp yansıtmadığına bakılmasının gerekeceği, iradenin açıkça yapılan temyiz başvurusundan vazgeçmeye yönelik olması hâlinde, temyiz davasının açılabilmesi için gerekli olan "İstek" de ortadan kalkmış olacağından vazgeçilen bu temyiz davasından dolayı Yargıtayca temyiz incelemesinin yapılamayacağı, bu itibarla somut olayda sanığın 17.01.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminde bulunduktan sonra 26.01.2023 tarihli “...kararın onaylanmasını istiyorum.” şeklindeki dilekçesi ile asıl iradesinin temyizden vazgeçmek değil de dosyanın bir an önce sonuçlanmasına, öncelikle incelenmesine yönelik olduğu tespit edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Konya Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.11.2022 tarihli, 2022/18266 Esas numaralı iddianamesiyle sanık hakkında, katılan kuruma ait kullanılmayan binanın elektrik panolarındaki bakır tel kabloların kesilerek çalınmasından dolayı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 116/1-4, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Konya Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.11.2022 tarihli, 2022/18266 Esas numaralı iddianamesiyle sanık hakkında, katılan kuruma ait kullanılmayan binanın elektrik panolarındaki bakır tel kabloların kesilerek çalınmasından dolayı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 116/1-4, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2022 tarihli, 2022/839 Esas, 2022/1014 Karar sayılı kararıyla sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 11.01.2023 tarihli ve 2023/163 Esas, 2023/5 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin, sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-c. maddesi uyarınca düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1-Sanığın 17.01.2023 tarihli dilekçesindeki temyiz istemi, zarar tespiti için dosyanın bilirkişiye gönderilmesi gerektiğine, bilirkişi raporu ile zarar tespit edilirse zararı karşılayacağına,26.01.2023 tarihli dilekçesinde, kararın onaylanmasına ilişkindir.

2-Sanık müdafinin temyiz istemi, katılan kurumun zararının bilirkişi atanarak yeniden belirlenmesi ve sanığın zararı giderme iradesini baştan itibaren ortaya koyduğu dikkate alınarak hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ayrıca alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

3- Katılan vekilinin temyiz istemi, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesinin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanığın 16.09.2020 günü saat 15:00-15:30 sıralarında terk edilmiş rehabilitasyon merkezinin bodrum katında bulunan elektrik pano odasındaki bakır tel kabloları çaldığı, 18.09.2022 tarihinde, İsmil İlçe Jandarma Komutanlığına, sanığın hırsızlık suçundan elde ettiği kabloları yaktığı ve yine uyuşturucu madde ticareti yaptığı yönünde yapılan ihbar üzerine, yapılan aramada ikametin bahçesinde plastik kısımları soyulmuş ve birkısmı yakılmış iletken bakır tel kablolarının ele geçirildiği, suçun işlendiği binanın 2020 yılı öncesinde Sağlık Bakanlığı'na ait rehabilitasyon merkezi olarak kullanıldığı, 2020 yılında ise Konya Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığına devredildiği, devir işleminden sonra içerisindeki malzemelerle birlikte boş olduğu ve kullanılmadığının anlaşıldığı, meydana gelen zararın 164.411,96 TL olduğunun tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. 19.09.2022 tarihli Arama ve El Koyma tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

2. 19.09.2022 tarihli Arama ve El Koyma tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

3.Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiş olup, şikâyetçinin aşamalarda beyanlarının alındığı tespit edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların dosya içindeki bilgi ve belgelerle birlikte tartışılarak mahkemece eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, atılı eylem yönüyle oluş, kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ancak sanığın ihbar üzerine evinde yapılan aramada ele geçen kabloları katılan kuruma ait binadan aldığını beyan ederek suçun ortaya çıkmasına yardımcı olduğundan dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesinin eklenmesiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre, 04.10.2022 tarihli, elektrik mühendisi, inşaat yüksek mühendisi ve makine mühendisi tarafından hazırlanan ayrıntılı ve yeterli keşif cetveline göre zarar tespit edildiğinden ayrıca dosyanın bilirkişiye gönderilmemesinde, sanığın bizzat pişmanlık göstererek katılan kurumun uğradığı zararı aynen karşılamadığı, kısmi iade için ise etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızanın olmadığı anlaşıldığından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında, suçun işleniş şekli ve meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alındığı taktirde alt hadden uzaklaşılmasında, sanık hakkında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmek suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinde düzenlenen indirimin uygulanmasında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 11.01..2023 tarihli ve 2023/163 Esas, 2023/5 Karar sayılı kararında katılan vekili, sanık müdafi ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1836, Karar No: 2023/8235, Tarih: 07.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/1836 E.  ,  2023/8235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/541 E., 2022/312 K.

SUÇLAR : Reşit olmayanla cinsel ilişki, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat, düşme, temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın kaldırılması, bozma

Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağına dair 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu nun (5271 sayılı Kanun) 264 üncü maddesi ve suçtan zarar gören ve 28.01.2021 günlü celsede davaya katılmasına karar verilen ... vekilinin atılı suçların niteliği gereği kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme yetkisinin bulunması nedeniyle 30.09.2022 tarihli istinaf isteminin reddine dair ek kararın kaldırılmasına, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davaya katılan, Bakanlık vekilinin davaya katılan vekili olarak olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 264 üncü maddesi gereği hükmü istinaf eden Bakanlık vekilinin istinaf isteminin temyiz istemi olarak kabulü gerektiği, 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.09.2013 tarih, 2013/93 Esas, 2013/210 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması talebiyle açılan kamu davalarında; suça sürüklenen çocuğun çocuğun nitelikli cinsel istismarına yönelik eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki olarak kabulüyle şikayetten vazgeçme nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında düşme kararı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.09.2013 tarih 2013/93 Esas, 2013/210 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 24.10.2019 tarihli ve 2015/8679 Esas, 2019/11982 Karar sayılı kararı ile "Nüfus kaydına göre suç tarihi itibarıyla 13 yıl 3 aylık olan mağdurenin yaşına itiraz edilmesi nedeniyle suçun oluşumu ile niteliğini belirlemeye etkisi bakımından, merciinden getirtilen doğum tutanağının onaylı suretinde mağdurenin resmi bir sağlık kurumunda doğmadığının belirtilmesi ve Çorlu Devlet Hastanesinden alınan raporu düzenleyen heyette radyoloji uzmanının yer almayıp anılan raporun içerik itibarıyla mağdurenin yaşını tespitte yetersiz kaldığının anlaşılması karşısında, rapora esas teşkil eden kemik grafileri ile dava dosyasının İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna gönderilip, yeni rapor aldırmak suretiyle mağdurenin suç tarihindeki gerçek yaşı bilimsel olarak belirlendikten sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,…" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2019/541 Esas, 2022/312 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması talebiyle açılan kamu davalarında; sanığın eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki olarak kabulüyle söz konusu şikayetten vazgeçme nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında düşme kararı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

4. Katılan Bakanlık vekilinin sözkonusu hükmü istinaf etmesi üzerine; Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.09.2022 tarih, 2019/541 Esas, 2022/312 Karar sayılı Ek kararıyla Bakanlık vekilinin istinaf isteminin reddine karar verilmiş; "Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz." şeklindeki 5271 sayılı Kanun'un 264 üncü maddesinde yer alan yasal düzenleme doğrultusunda katılan Bakanlık vekilinin istinaf istemi temyiz talebi olarak değerlendirilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.01.2023 tarih, 2023/10819 sayılı Tebliğnamesiyle temyize konu yargılama dosyası eksik incelmeye dayalı olarak verildiğinden bozma istemiyle Daire Başkanlığımıza gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekili; 03.01.2022 tarihli dilekçesiyle beraat ve düşme hükmünü; 03.10.2022 tarihli dilekçesiyle istinaf isteminin reddine dair ek kararı istinaf etmiştir.

III. GEREKÇE

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.01.2023 tarih, 2023/10819 sayılı Tebliğnamesiyle temyize konu yargılama dosyası eksik incelmeye dayalı olarak verildiğinden bozma istemiyle Daire Başkanlığımıza gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekili; 03.01.2022 tarihli dilekçesiyle beraat ve düşme hükmünü; 03.10.2022 tarihli dilekçesiyle istinaf isteminin reddine dair ek kararı istinaf etmiştir.

III. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylimi için, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddenin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası ve aynı maddenin beşinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 66 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği 10 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 16.05.2013 tarihli sorgu ifadesi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 10 yıllık olağan zanamaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. 1 ve 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle Tebliğname de esasa yönelik bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2019/541 Esas, 2022/312 Karar sayılı kararına yönelik katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/208, Karar No: 2021/10369, Tarih: 10.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/208 E.  ,  2021/10369 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Nitelikli hırsızlık ve hükümlü veya tutuklunun kaçması suçlarından hükümlü ...'ın, bu cezasının infazı sırasında, denetimli serbestlik hükümlerinden yararlanma talebinin reddine dair Bolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 14/05/2020 tarihli ve 2020/727 sayılı kararına karşı yapılan şikâyetin kabulü ile hükümlünün cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ilişkin Bolu İnfaz Hâkimliğinin 03/06/2020 tarihli ve 2020/1007 esas, 2020/1120 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/07/2020 tarihli ve 2020/622 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesinde, "(1) (Değişik:14/4/2020-7242/46 md.) Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla, açık ceza infaz kurumunda veya çocuk eğitimevinde bulunan ve koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, hükmün infazına ilişkin işlemleri yapan Cumhuriyet başsavcılığının bulunduğu yer infaz hâkimi tarafından karar verilebilir.(2) (Değişik:14/4/2020-7242/46 md.) Açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları oluşmasına karşın, iradesi dışındaki bir nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılamayan veya bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna geri gönderilen iyi hâlli hükümlüler, diğer şartları da taşımaları hâlinde, birinci fıkrada düzenlenen infaz usulünden yararlanabilirler." şeklinde,

7242 sayılı Kanun'un 52. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un geçici 6/1-2-3. maddesinde, "Ceza Kanununun kasten öldürme suçları (madde 81, 82 ve 83), üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenen kasten yaralama ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu (madde 87, fıkra iki, bent d), işkence suçu (madde 94 ve 95), eziyet suçu (madde 96), cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar (madde 102, 103, 104 ve 105), özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar (madde 132, 133, 134, 135, 136, 137 ve 138), uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu (madde 188) ve İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar hariç olmak üzere, 105/A maddesinin birinci fıkrasında yer alan “bir yıl”lık süre, “üç yıl” olarak uygulanır.(2) 30/3/2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından, Türk Ceza Kanununun kasten öldürme suçları (madde 81, 82 ve 83), cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar (madde 102, 103, 104 ve 105), özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar (madde 132, 133, 134, 135, 136, 137 ve 138) ve İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar hariç olmak üzere; a) Sıfır-altı yaş grubu çocuğu bulunan kadın hükümlüler ile yetmiş yaşını bitirmiş hükümlüler hakkında 105/A maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan “iki yıl”lık süre, “dört yıl” olarak uygulanır. b) Maruz kaldığı ağır bir hastalık, engellilik veya kocama nedeniyle hayatını yalnız idame ettiremeyen altmışbeş yaşını bitirmiş hükümlülerin koşullu salıverilmeleri için ceza infaz kurumlarında geçirmeleri gereken süreler, azami süre sınırına bakılmaksızın 105/A maddesinde düzenlenen denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilebilir. Ağır hastalık, engellilik veya kocama hâli, Adalet Bakanlığınca belirlenen tam teşekküllü hastanelerin sağlık kurullarınca veya Adlî Tıp Kurumunca düzenlenen bir raporla belgelendirilir. (3)Birinci ve ikinci fıkra hükümleri, iyi hâlli olmak koşuluyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlüler hakkında da uygulanır." şeklinde,

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8/2-c maddesinde, "Çocuk eğitimevleri hariç, kapalı kurumlardan firar edenler ile açık kurumlardan ikinci kez firar etmiş olanların, firar tarihinden önce kesinleşmiş olan cezaları ve koşullu salıverilme tarihine kadar kesinleşerek infazına başlanacak olan cezalarının tamamı...kapalı kurumlarda infaz edilir " şeklinde yer alan düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde,

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8/2-c maddesinde, "Çocuk eğitimevleri hariç, kapalı kurumlardan firar edenler ile açık kurumlardan ikinci kez firar etmiş olanların, firar tarihinden önce kesinleşmiş olan cezaları ve koşullu salıverilme tarihine kadar kesinleşerek infazına başlanacak olan cezalarının tamamı...kapalı kurumlarda infaz edilir " şeklinde yer alan düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde,

Açık ceza infaz kurumunda bulunan ya da açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları oluşmasına karşın, iradesi dışındaki bir nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılamayan veya bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna geri gönderilen ve iyi halli oldukları belirlenen hükümlülerin, 5275 sayılı Kanun'da belirtilen diğer şartların varlığı halinde, denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezanın infazı usulünden faydalanmaları asıl ise de; 30/03/2020 tarihine kadar işlenmiş bir kısım suçların infazına dair 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6/1-2. maddesindeki düzenlemeden, aynı maddenin 3. fıkrasındaki hükme göre, kapalı ceza infaz kurumunda kalan iyi halli hükümlülerin de faydalanacağının belirtilmesi ve anılan maddede evvelce açık ceza infaz kurumundan iki kez firar ettiği için kapalı ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerin söz konusu düzenlemeden yararlanamayacağına dair özel, kısıtlayıcı bir hükmün de bulunmaması karşısında, 30/03/2020 tarihine kadar işlenmiş bir kısım suçların infazı sırasında, denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezanın infazı usulünden faydalanmak için, açık cezaevinde bulunma ya da kapalı ceza evinde olup da açık cezaevine ayrılma şartlarının taşınmasının gerekmediği, hapis cezasının belirli bir bölümünün infaz edilmiş olması ve iyi halli olunması durumunda, hapis cezanın koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak koşuluyla infazının mümkün olduğu, iyi halli olup olmadığı hususundaki tespitin ise hükümlünün mevcut durumu gözetilmek suretiyle ve somut gerekçelere dayandırılmak kaydıyla idarenin takdirinde olduğu,

Somut olayda, Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulunun 14/05/2020 tarihli kararıyla iyi halli olduğu anlaşılan hükümlünün, iş bu cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, itirazın belirtilen nedenlerle reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 30/11/2020 gün ve 94660652-105-14-11369-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/07/2020 tarihli ve 2020/622 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.