muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/22172, Karar No: 2012/30355, Tarih: 14.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/22172 E.  ,  2012/30355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :04.10.2011

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, koca tarafından kadının boşanma davası ile boşanmanın fer'ileri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.12.2012 günü temyiz eden davacı-davalı M.Ö.vekili Av. .ve karşı taraf davalı-davacı İ. Ö.ve vekili Av. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kocanın ayrılığa neden olan ve retle sonuçlanan ilk davayı açtığı, tarafların ilk dava tarihinden beri ayrı yaşadıkları anlaşılmaktadır.

Davalı-davacı kadının temyize konu bu davada dinlenen tanıklarının görgüye dayalı bilgileri bulunmadığı gibi kadından duyumlarını aktarmışlardır. Davacı-davalı kocadan kaynaklanıp, davalı-davacı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğini taşıyan bir olgu da ispat edilememiştir. Mahkemece davalı-davacı kadının manevi tazminata dair isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken boşanmaya sebep olan olayların kadının kişilik haklarını zedelediği şeklindeki soyut kabulü ile davalı-davacı kadın yararına manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 900 TL. vekalet ücretinin İ.'dan alınıp M.verilmesine,istek halinde temyiz peşin harcının M.e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.12.2012 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2015/3943, Karar No: 2016/2636, Tarih: 22.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/3943 E.  ,  2016/2636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-a,e maddeleri uyarınca beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Olay tarihinde gündüz vakti yerleşim yerinde iki yönlü 10 metre genişliğindeki yolda sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobil ile sokak üzerinde park halinde bulunan aracını çalıştırıp, hareketine başlayıp seyrini sürdürdüğü esnada; seyir istikametine göre yolun sağından soluna geçmek isteyen işitme engelli müteveffa yaya ...'ya çarpması neticesinde yayanın kafa kısmından yaralanması sonucu beyin ve sinir cerrahisi yoğun bakımında tedavi gördüğü, 21.05.2010 tarihinde taburcu edildiği, 14.06.2010 tarihinde yeniden hastaneye pnömoni tanısıyla yatırıldığı ve 06.08.2010 tarihinde tedavi gördüğü sırada öldüğü, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu'nun 09.05.2012 tarihli raporunda ölümün beyin kanaması, kafa içi değişimler ve bunların neden olduğu yatağa bağlı kalma sonucunda gelişen akciğer enfeksiyonu ve komplikasyonlarından ileri geldiğinden 26.04.2010 tarihli araç dışı trafik kazasına bağlı yaralanma ile ölüm arasında illiyet bağının bulunduğunun belirtildiği kazada, her ne kadar mahkemece sanığın olay mahallinde park halinde olan aracı henüz tamamı ile hareket ettirmemişken ölen yayanın gelip sağ ayna kısmına çarptığı, kaza sonrası kaza tespit tutanağının düzenlenmemesi, görgü tespit tutanağının tanık İsmail'in beyanlarına göre tutulması, kaza noktasına ilişkin olarak herhangi bir iz delil veya emareye rastlanmadığı gibi fren izine de rastlanmadığı, araç üzerinde olduğu belirtilen hasarın kazadan kaynaklı meydana gelip gelmediğinin tespit edilemediği, tanık ...'nun aşamalarda kaza sırasında sanığın aracı hareket ettirip ettirmediğine ilişkin ve kaza noktasına ilişkin olarak çelişkili beyanlarda bulunması bir bütün olarak değerlendirildiğinde kazanın bu şekilde meydana geldiği kabul edilmiş ise de, soruşturma aşamasında alınan 10.07.2012 ve 27.08.2012 tarihli bilirkişi raporları ile kovuşturma aşamasında keşif sonucunda alınan 16.06.2013 tarihli bilirkişi raporunda sanığın kusurlu olduğunun bildirildiği, kaza sonrası tanık İsmail Hakkı ile gidilen olay yerinde tanığın kaza yerini göstermesi üzerine 26.04.2010 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağının ve krokinin tanığın beyanlarına göre düzenlendiği, kaza yerinin sokak ortası olarak işaretlendiği, araç üzerinde sağ ön far alt hizası tampon kısmında yaklaşık 4 cm çapında çökük ve kısmen boyasının attığının belirlendiği mahkemece 31.05.2013 tarihinde yapılan keşifte tutanak tanığı ...'ın dinlendiği ve tutanak içeriğini doğruladığı, ölenin eşi ... ve tanık olarak dinlenen ...'in beyanlarında sanık ile hastanede konuştuklarında sanığın aracı ile dönmek istediği sırada ...'nın sağ tarafa çarparak yere düştüğünü söylediğini beyan ettikleri, ölene ait ..

.05.2013 tarihinde yapılan keşifte tutanak tanığı ...'ın dinlendiği ve tutanak içeriğini doğruladığı, ölenin eşi ... ve tanık olarak dinlenen ...'in beyanlarında sanık ile hastanede konuştuklarında sanığın aracı ile dönmek istediği sırada ...'nın sağ tarafa çarparak yere düştüğünü söylediğini beyan ettikleri, ölene ait ... Devlet Hastanesi'nde düzenlenen ilk raporunda sağ fronto- parietal bölgede hematom ve intrakranial fraktür ve kanama olup hayati tehlikesinin mevcut olduğunun bildirildiği hususları ile tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın park halinde olan aracını çalıştırıp harekete henüz geçtiği esnada kazanın meydana geldiğinin kabulü halinde sanığın idaresindeki araçta tutanakta belirtilen şekilde bir hasarın meydana gelmesinin ve ölende de hayati tehlike geçirecek bir yaralanmanın söz konusu olmasının hayatın olağan akışına aykırı olacağı, ayrıca sanığın ve tanık İsmail'in de araçta meydana gelen hasarın önceden kaynaklandığına dair herhangi bir savunma ileri sürmemiş oldukları nazara alındığında, sanık sürücü ...'ın olay mahallinde park halindeki aracını harekete geçirip seyrini sürdürdüğü esnada dikkatini yola vermediği, dikkatsiz ve tedbirsiz şekilde seyretmesi neticesinde olay mahallinde yolun sağından soluna geçmek üzere yola giren yayayı uyarması ve çarpmayı engelleyecek şekilde etkin tedbir alması gerekirken, bu hususlara özen göstermemesi neticesinde yayaya çarptığı olayda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışları nedeniyle kusurunun bulunduğunun anlaşılmasına rağmen, oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen bilirkişi raporuna dayanılarak sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 26.04.2010 yerine 06.08.2010 olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1274, Karar No: 2019/3052, Tarih: 02.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/1274 E.  ,  2019/3052 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ...... Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ....... Mahkemesinin 16.02.2010 tarih ve 2010/79 E. - 2010/232 K. sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve mahkemenin 05.09.2014 tarihli ek kararı ile kendisine...... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 05.09.2017 tarihli dilekçesi ile kısıtlının başka kuruma nakil olması sebebiyle vasilik görevine son verilmesini talep etmiştir.

........, 25.10.2017 tarihli ek karar ile kısıtlının Kars ilinde bulunan Engelsiz Yaşam ve Bakım Rehabilitasyon Merkezinde bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

......, kısıtlının ..... Merkezine yerleştirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

..... Mahkemesince, kısıtlının..... kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

..... Mahkemesince, vesayet makamı olan ..... ikamet değişikliğine izin verilmediği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

....... Mahkemesince, kısıtlının ........ Bakım Merkezinde kalması nedeniyle yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

.....Mahkemesince, kısıtlının mernis adresinin “..... ....” olduğu, mahkemece resen yerleşim yeri değişikliğine izin verildiği, ...... yetkili olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Olumsuz yetki uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için mahkemeler arasında karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmesi zorunludur. Somut olayda, mahkemeler arasında karşılıklı olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamakta olup, mahkemece ......

.....

Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle ortaya çıkan yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmişse de karşılıklı olarak verilmiş yetkisizlik kararı bulunmadığından, dosyanın...... Mahkemesine gönderilmesi gerekirken, yargı yeri belirlenmesi için Yargıtaya gönderilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın mahalline İADESİNE 02/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3844, Karar No: 2024/1299, Tarih: 28.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/3844 E.  ,  2024/1299 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2466 E., 2023/424 K.

DAVA TARİHİ : 08.08.2019

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/566 E., 2021/370 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı olarak açılan boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların başvurusunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle erkek eşin pek kötü ve onur kırıcı davranış sebebine dayalı boşanma talebinin reddine, her iki tarafın evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebine dayalı davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı- davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... erkek vekili dava ve birleşen davaya cevap dilekçesinde özetle; kadının, her fırsatta eşine ve ailesine hakaret ettiğini, eşini ve ailesini evden kovduğunu, cinsellikten kaçındığını, en mahrem konuları üçüncü kişilerle paylaştığını, eşinin ekonomik gücünün yetersiz olduğu gerekçesi ile onu aşağıladığını, çocuklara hakaret edip şiddet uyguladığını, her iki tarafın akrabalarının eve gelmesini istemediğini, en son 2019 yılı Ağustos ayında eşinin ablası ile birlikte pikniğe gitmesini sorun haline getirip müvekkiline ve kız kardeşine hakaret ettiğini iddia ederek; tarafların, pek kötü ve onur kırıcı davranış sebebine dayalı boşanma ve evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 350,00 TL tedbir ve iştirak nafakası ile 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ve birleşen dava dilekçesinde özetle; erkeğin, müvekkili ilk çocuğuna 8 aylık hamile iken burnunu, başka bir olayda da parmağını kırdığını, müvekkiline yönelik sözlü ve bedensel şiddetin sürekli devam ettiğini, tarafların kayınvalidesi ile birlikte yaşayıp kayınvalidesi ve görümcesinin müvekkiline sözlü eziyet ettiğini, en son müvekkilini evden kovarak ortak çocukları alı koyduklarını, çocukları uzun bir süre anneleri ile görüştürmediğini, fiili ayrılıkta müvekkiline telefon ile ağır ve çirkin mesajlar gönderdiğini iddia ederek;asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulü ile, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velayetinin annelerine verilmesine, çocukların her biri için aylık 500,00 TL tedbir-iştirak nafakasına kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 50.000,000 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dinlenen tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; ... tanıkları ... ve ...'nın beyanlarında geçen olayların zamanının belli olmadığı, ... tanıkları ..., ..., ..., ...'in beyanlarında geçen olaylardan sonra tarafların birlikte yaşadıkları, ... tanığı ...'in bir kısım beyanlarındaki olayların zamanının belirsiz olduğu, bir kısım beyanlarında geçen olaylardan sonra tarafların birlikte yaşadıkları, ... tanığı ...'un bir kısım beyanlarında geçen olaylardan sonra tarafların birlikte yaşadıkları, tanığın bir kısım beyanlarının ... erkekten duyuma dayandığı, davalı-davacı tanıklarından ...'ın görgüye dayalı bilgisinin olmadığı, beyanının davalı-davacı kadından duyuma dayandığı, kadın tanıkları ..., ...'ın beyanlarının genel ve soyut beyanlar olduğu, kadın tanıkları ... ve ...'ın beyanlarında geçen bir kısım olaylardan sonra tarafların bir arada yaşadıkları, bir kısım beyanlarının genel beyanlar ve duyuma dayalı beyanlar olduğu, tanık beyanlarında geçen bir kısım beyanlarından sonra tarafların birlikte yaşamaları nedeniyle bu olayların affedilmiş en azından hoşgörü ile karşılanmış sayılacağı affedilen veya hoşgörü ile karşılanan olayların ve zamanı belirsiz genel ve soyut beyanların ve taraflardan duyuma dayanan beyanların kusur belirlemesinde dikkate alınamayacağı, tarafların davalarını ispatlayamadıkları gerekçesi ile hayata kast pek kötü muamele veya onur kırıcı davranış nedeniyle açılan asıl davanın reddine, her iki tarafın, evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle açılan boşanma davalarının reddine kadın çalıştığı, düzenli geliri olduğu için tedbir nafakası talebinin reddine ortak çocukların her biri yararına aylık 250,00 TL tedbir nafakasına karar tarihi itibariyle 50,00 TL arttırılarak çocukların her biri yararına aylık 300,00 TL tedbir nafakası takdirine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığını belirterek, reddedilen boşanma davası yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; reddedilen dava yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

3.Davalı-davacı kadın vekili 13.12.2022 tarihli dilekçesi ile; çocuklar lehine hükmedilen tedbir nafakaları düşük olduğundan nafakanın enflasyon oranında artırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; pek kötü veya onur kırıcı davranış sebebiyle boşanmaya karar verilebilmesi için, her türlü kötü veya onur kırıcı davranış değil, ağır derecede pek kötü veya onur kırıcı davranışın gerçekleşmesi gerekir

. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı- davacı kadının, eşine hakaret ettiği ve küçük düşürücü sözler söylediği, bu duruma göre kadının gerçekleşen kusurlu davranışı pek kötü ve onur kırıcı davranış olarak kabule yeterli olmadığından erkeğin pek kötü ve onur kırıcı davranış sebebine dayalı olarak açtığı boşanma davasının reddine karar verilmesinin isabetli olduğu, kadın eşin, erkeğin evliliğin ilk yıllarında fiziksel şiddet uygulayarak burnunu kırdığını, başka bir olayda parmağını kırdığını belirterek fiziksel şiddete maruz kaldığını iddia etmiş ise de; ilk fiziksel şiddet olayından sonra tarafların uzunca bir süre birlikte yaşadıkları, hatta ikinci çocuklarının dünyaya geldiği, eylemin af kapmasında kaldığı, parmak kırılmasına ilişkin olayın ise 2017 yılında tarafların yeni evlerine taşınmaları sırasında gerçekleştiği, bu olayda kadının parmağının yaralandığı sabit ise de, anılan olayın erkek tarafından kasıtlı olarak yapıldığının ispat edilemeyip erkeğin tanık beyanlarına göre kadının erkeğe vurmaya çalıştığı sırada parmağının onun saatine çarpması sonucu meydana geldiğinin anlaşıldığı , bu iki olay dışında erkeğin kadına fiziksel şiddet uyguladığının ispat edilemediği, erkeğin annesinin evlilik birliği içerisinde sürekli olarak taraflarla yaşadığı sabit ise de, kadının çalışıp çocuklara bakılması için bu durumu kendisinin istediği, kadın eşin fiili ayrılık döneminde erkeğin telefon ile ağır ve çirkin mesajlar gönderdiğini belirtmiş ve kayıtlara delil olarak dayanmış ise de, ön inceleme duruşmasında usulüne uygun süre verilmesine rağmen bu kayıtları sunmamış, başka delilerle de bu iddialarını da ispat edemediği, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında erkeğin, tanık beyanlarına göre evlilik birliği içerisinde sürekli olarak kadına hakaret içeren sözler söylediği, en son ortak konutu çocukları da alarak terk edip, birlikte yaşamaktan kaçındığı, yaklaşık bir ay süre ile anne ile ortak çocukları görüştürmediği, buna karşılık kadının, tanık beyanlarına göre evlilik birliği içerisinde sürekli olarak erkeğe hakaret ve küçük düşürücü söz söylediği, 2019 yılı ramazan bayramından önce kayınvalidesine hakaret ederek onun evden gitmesini istediği, evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde tarafların eşit kusurlu olduğu, eşit kusurlu eş lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilemeyeceği, kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesinin üstün yararlarına olacağı ve velâyet kendisine verilmeyen eşin çocukların bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmakla yükümlü olduğu gerekçesi ile; tarafların istinaf başvurularının kısmen kabulü ile gerekçesinin ve hüküm fıkrasının kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle, erkeğin pek kötü muamele veya onur kırıcı davranış nedenine dayalı boşanma davasının koşulları oluşmadığından reddine, her iki davanın kabulü ile , tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca

çocukların bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmakla yükümlü olduğu gerekçesi ile; tarafların istinaf başvurularının kısmen kabulü ile gerekçesinin ve hüküm fıkrasının kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle, erkeğin pek kötü muamele veya onur kırıcı davranış nedenine dayalı boşanma davasının koşulları oluşmadığından reddine, her iki davanın kabulü ile , tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, çocukların her biri yararına aylık 250,00 TL tedbir nafakasına karar tarihi itibariyle 50,00 TL arttırılarak 300

.00 TL tedbir ve 500,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 250,00 TL tedbir ve boşanmaya sebebiyet veren olaylarda taraflar eşit kusurlu olup, yargılama sırasında kadının çalıştığı anlaşılmakta ise de, uyap üzerinden alınan SGK kaydına göre, kadının en son 25.11. 2022 tarihinde (48) SGK iş kodu ile işveren tarafından işten çıkışının bildirildiği, dosya kapsamına göre başkaca düzenli ve sürekli geliri bulunmadığından 600,00 TL yoksulluk nafakasına ve tarafların tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı -davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

... erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek ve kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu beyanla; kabul edilen asıl boşanma davası ve kadının reddedilen tazminat talepleri yönünden hariç olmak üzere hükmün tüm yönlerinden bozulmasına aksi halde tedbir iştirak, tedbir yoksulluk nafaka miktarlarında hakkaniyete uygun indirim yapılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, erkeğin, pek kötü muamele veya onur kırıcı davranış nedenine dayalı boşanma davasın reddi, kadının boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakaların kabulü ve miktarı, velâyet noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 162 inci, 174 üncü, 175 inci, 182 nci maddeleri, 327 ve 328 inci maddelerinin birinci fıkraları, 330 ve 336 ncı maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü ve 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup ... erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.