muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1306, Karar No: 2022/3276, Tarih: 05.04.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/1306 E.  ,  2022/3276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Bölge adliye mahkemesince verilen ilk hüküm Dairemizin ... tarih, ... Karar sayılı kararı ile mahalli mahkeme kararında kusur yönünden değerlendirme yapılmamasının hatalı olması ve davalı kadının maddi tazminat talebinin açıklattırılması gerektiğinden bahisle bozulmuş, davalı kadının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiş ve ilamda temyiz sınırlaması yapılmamıştır. Bölge adliye mahkemesince kurulan ilk hüküm yönünden kesinleşen bir bölüm bulunmamaktadır. Dairemizin bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda boşanma yönünden hükmün kesinleştiğinden bahisle yeniden hüküm kurulmadığı anlaşılmaktadır. Dairemizce, bölge adliye mahkemesince verilen ilk hüküm bozulmakla, tamamen ortadan kalktığından boşanma ve fer'ileri yönünden yeniden hüküm kurulması gerekirken, yalnızca davalı kadının maddi tazminat talebi yönünden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 05.04.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2020/3320, Karar No: 2021/7972, Tarih: 30.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/3320 E.  ,  2021/7972 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

... Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'nın, özel izne ayrılma talebinin reddine ilişkin anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 23/11/2018 tarihli ve 2018/11663 sayılı kararına yönelik şikâyetin reddine dair ... İnfaz Hâkimliğinin 30/11/2018 tarihli ve 2018/1922 esas, 2018/2007 karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesinin 20/12/2018 tarihli ve 2018/1992 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, ... Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu tarafından; önceden almış olduğu izninden dönmeyerek firar ettiğinden bahisle 5275 sayılı Kanun'un 97/2. maddesi uyarınca hükümlünün, izne ayrılma talebinin reddine dair verilen karara karşı yapılan şikâyet ve itiraz başvurularının da sırasıyla ... İnfaz Hâkimliği ve ... Ağır Ceza Mahkemesi tarafından reddine karar verilmiş ise de;

Somut olayda, hükümlünün daha önceki firar eyleminin 25/05/2016 tarihinde dönmesi gereken izinden dönmemesi sebebiyle gerçekleştiği, bu sırada ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/10/2017 tarihli ve 2017/328 esas, 2017/493 sayılı kararı ile mahkûm olduğu hapis cezasını infaz etmekte olduğu, söz konusu cezanın 04/05/2018 tarihinde yerine getirilerek infazının tamamlandığı, somut olayda ise... Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/670 değişik iş sayılı içtima kararıyla toplanan 8 yıl 35 ay 15 gün hapis cezasını infaz etmekte olduğu, her ne kadar 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un "Özel İzin" başlıklı 95. maddesinde yer alan "(1) Açık ceza infaz kurumlarında bulunanlarla kapalı ceza infaz kurumunda olup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazananlara, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini veya güçlendirmelerini ve dış dünyaya uyumlarını sağlamak amacıyla kurum en üst amirinin önerisi ve Cumhuriyet Başsavcılığının onayı ile üç ayda bir, yol hariç üç güne kadar izin verilebilir." şeklindeki ve 97. maddesinde yer alan "İzinden dönmeyen veya iki günden fazla bir süre geçtikten sonra dönen hükümlüler hakkında Türk Ceza Kanununun 292 nci ve izleyen maddelerinde yazılı hükümler uygulanır. (2) İzin süresini iki gün veya daha az bir süre geçiren hükümlüler hakkında disiplin işlemi yapılır. İzinli iken firar eden hükümlüye bir daha izin verilmez." şeklindeki düzenlemelerde, firar eden hükümlüye sadece firarın gerçekleştiği infazın devamı süresince mi yoksa ömür boyu mu bir daha izin verilmeyeceğine dair bir açıklık bulunmuyor ise de, 5275 sayılı Kanun'un 14/4. maddesindeki "Açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden kınamadan başka bir disiplin cezası alanlar… kapalı ceza infaz kurumlarına geri gönderilirler" ve Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 13/2. maddesinde yer alan "Açık kurumda cezası infaz edilmekte iken ilk kez firar edip yakalanan ve hücreye koyma disiplin cezası verilmek suretiyle kapalı kuruma iade edilen hükümlüler, disiplin cezasının kaldırılmasından itibaren Yönetmelikte aranan diğer şartlara uyduğu ve bir daha firar etmeyeceği değerlendirildiği takdirde açık kuruma ayrılabilir." şeklindeki hükümler, 5275 sayılı Kanun'un 97/2

. maddesinde yer alan "Açık kurumda cezası infaz edilmekte iken ilk kez firar edip yakalanan ve hücreye koyma disiplin cezası verilmek suretiyle kapalı kuruma iade edilen hükümlüler, disiplin cezasının kaldırılmasından itibaren Yönetmelikte aranan diğer şartlara uyduğu ve bir daha firar etmeyeceği değerlendirildiği takdirde açık kuruma ayrılabilir." şeklindeki hükümler, 5275 sayılı Kanun'un 97/2. maddesinde yer alan "İzinli iken firar eden hükümlüye bir daha izin verilmez" hükmü birlikte değerlendirildiğinde, kanun koyucu tarafından; kınama dışında bir disiplin cezası gerektiren eylemlerin, hücre cezasını gerektirmesi sebebiyle birincilerle aynı kategoride yer alan firar eyleminden tefrik edilmesinin ve firar eden hükümlünün, yeniden açık ceza infaz kurumuna alınsa bile infazı devam ederken bir daha izne ayrılmasının önüne geçilmesinin amaçlandığı, firar suçundan dolayı 5275 sayılı Kanun'un 44/3-ı maddesi uyarınca verilen hücreye koyma cezasının, aynı Kanun'un 48/4-f maddesi uyarınca infazdan itibaren 1 yıl geçmekle kaldırılacağının ve 48/3-b maddesinde ise disiplin cezalarının tamamı infaz edilip kaldırılmadıkça koşullu salıverilme işlemi yapılmayacağının düzenlendiği, ancak bu sürenin hakederek salıverme tarihini geçemeyeceği de belirtilerek, söz konusu düzenleme ile hakederek tahliye edilmiş bir hükümlünün artık o infaz döneminde almış olduğu disiplin cezasını tamamlamasının gerekmediğinin anlaşıldığı, bu durumda 5275 sayılı Kanun'un, her infaz sürecini bihakkın tahliye tarihi ile sınırlı olarak ayrı ayrı değerlendirmeyi amaçladığı, kaldı ki şahısların işlemiş oldukları hapis ve adli para cezasını gerektiren suçların dahi belirli süreler geçtikten sonra tekerrüre esas alınamadığı ve adli sicil, arşiv kayıtlarının silindiği de nazara alındığında, daha hafif bir tedbir olan disiplin cezasının ömür boyu etkisini sürdüreceğini ileri sürmenin mümkün bulunmadığı ve hakkaniyete de uygun olmadığı cihetle, şikâyetin reddine dair İnfaz Hakimliği kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın ve izin talebinin reddine dair İdare ve Gözlem Kurulu Kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 08/06/2020 gün ve 94660652-105-53-20182-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamınagöre yerinde görüldüğünden, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 20/12/2018 tarihli ve 2018/1992 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1487, Karar No: 2022/13557, Tarih: 01.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/1487 E.  ,  2022/13557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar vekillerince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 01/11/2022 Salı günü davacı vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ... ve davalı ... ile ... vekili Av. ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan tarafların vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin davalı ...’dan alacaklı olduğunu, borcun ödenmemesi sebebi ile davalı borçlu aleyhine İstanbul 23. İcra Müdürlüğü’nün 2012/28976 sayılı dosya ile icra takibi başlatıldığını, borçlunun borcunu ödememek gayesi ile adına kayıtlı İstanbul İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 1199 ada, 122 parselde kayıtlı 16 nolu bağımsız bölümün 1/2 hissesini davalı ...’e, onun da davalı ...’e devrettiği, söz konusu tasarrufun mal kaçırma gayesi ile yapıldığını beyan ederek davalılar arasındaki tasarruf işlemlerinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi’nce “..davalı ... vekilinin sair istinaf taleplerinin reddine, davalı ...’in kötü niyetli olduğunun davacı tarafından ispat edilememiş olmasına göre dava konusu gayrımenkulün 1/2 hissesinin davalı ...’den davalı ...’e devredildiği tarih olan 15/06/2012 tarihindeki gerçek değeri üzerinden davalı ...’in tazminat ile sorumlu tutulmasına karar verilmesi yönünden yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiş, karar davacı vekili, davalı ... vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 12/11/2020 gün 2019/831 Esas 2020/7023 Karar sayılı ilamı ile davalı ... vekilinin, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı 4. kişi ...’in davalı borçlunun durumunu bilen ve bilmesi gereken kişilerden olduğunun ispat edilememiş olmasına, davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmişse de varılan sonucun dosya kapsamı ve mevcut delil durumuna uygun düşmediği, davacı vekili tarafından davalı borçlu ile davalı ...’in tekstil işi ile iştigal ettiği, davalı ...’in .... San. Tic. Ltd. Şti’nin ortağı olduğu, davalı ... vekilince de dava konusu gayrımenkulün, davalı borçlunun talebine istinaden aralarında ticari ilişki bulunduğu ve bu sebeple de borcu olduğu ...’e devrinin yapıldığının beyan edildiği, dosya içerisinde yer alan işletme defterinde 05/03/2010 ve devamında, 08/10/2010 ve devamında, 17/04/2011 tarihinde de muavin defter kayıtlarında da ... İplik Ltd. Şti. ile ticari ilişki olduğu görüldüğünden, davacı vekilinin iddiaları doğrultusunda davalı borçlu ile davalı ... arasında ticari ilişkinin eldeki davaya etkisi üzerinde durulmadığı, yine dosya içerisinde örnekleri bulunan muavin ve işletme defter kayıtlarının da asılları istenerek, davalı ...’in iddia savunmalarına göre davalı borçlu ile davacı arasında gerçek bir alacak ilişkisi olup olmadığı irdelenmeden, eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulmasının doğru olmadığından bahisle bozulmuş, dosya bölge adliye mahkemesine gönderilmiş, bölge adliye mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonunda, 31/08/2021 tarihli bilirkişi raporlarında davalı-borçlu ile davalı dördüncü kişi arasında ticari ilişkinin bulunduğu, davacı-alacaklı ile davalı-borçlu arasında çek alış verişinin tespit edildiği, bu çekler nedeniyle davacının alacaklı olduğunun tespit edildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, davalılar ..., ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar ..., ... ve ... vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 8.400,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 4.764,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 01/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11964, Karar No: 2011/30008, Tarih: 22.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/11964 E.  ,  2011/30008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik(Kapatılan) 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, 22.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1091, Karar No: 2022/109, Tarih: 13.01.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/1091 E.  ,  2022/109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : Sanıkların CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatlerine dair karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar müdafiinin temyizinin vekalet ücretine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Olay tutanağı, görüntü izleme, inceleme ve tespit tutanakları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre; Halkların Demokratik Partisi organizesinde İzmir’de yapılan Kobani eylemleri sırasında Bornova ilçesinde meydana gelen olaylarda yaralanan ve tedavi gördüğü hastanede vefat eden ...’nun cenaze törenine katılan grup içerisinde yer alan sanıkların, ellerinde Abdullah Öcalan’ın resmi bulunan flamaları taşıdıkları, "Katil IŞİD-İşbirlikçi AKP-Şehit Namırın (Şehitler Ölmez)-Biji Serok Apo-Be Serok Jiyan Na Be (Başkansız Yaşam Olmaz)-Biji Berxwadana YPG (Yaşasın YPG Direnişi)-Kürdistan Faşizme Mezar Olacak” şeklinde PKK/KCK terör örgütünün şiddet içeren eylemlerini övücü ve bu yöntemlere başvurmayı teşvik edici mahiyette sloganlar attıkları ve Devrim Çarkı (Çerxa Şoreşe) isimli marşı söylediklerinin tespit edildiği gözetilerek sanıkların eylemlerinin üzerlerine atılı bulunan propaganda suçunu oluşturacağı gözetilmeden mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 13.01.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15335, Karar No: 2017/4016, Tarih: 05.04.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/15335 E.  ,  2017/4016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 08.10.2010 tarihinde öğretmen olarak görev yaptığı okulda öğrencilerin oynadığı topun üzerine basarak düşmesi üzerine ayağını beton zemine çarptığından ayağında kırık meydana geldiğini, davalı doktor tarafından 09.10.2010 tarihinde ameliyat edildiğini, 12.10.2010 tarihine kadar hastanede kaldığını, taburcu olurken davalı doktorun 2 günde bir pansumana gelmesi gerektiğini söylediğini, 45 gün boyunca pansumana gidip gelmesine rağmen yaranın iyileşmediğini, sonrasında aynı hastanede dermatoloğa gittiğini bir süre daha tedavi uyguladığını, ancak yaranın iyileşmediğini, yaranın iyileşmemesi üzerine ... üniversitesine, ... el mikro cerrahi ortopedi ve travmatoloji hastanesine muayene ve tedavi için gittiğinde bu tür yaranın bir dakika bile açık kalmaması gerektiği, kemiğin enfeksiyon kapması halinde ayağının kesilme riskinin olduğunun söylendiğini, bunun üzerine 2 kez ameliyat olduğunu ve kolundan alınan dokunun yaranın olduğu bölgeye nakledildiğini, halen enfeksiyonun geçmediğini ve yaranın kapanmadığını ileri sürerek, 1.000,00 TL maddi 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, ayağının kırılması üzerine davalı hastanede davalı doktor tarafından gerçekleştirilen ameliyat ve yaranın takibi sırasında uygulanan tedavi nedeniyle ayağında enfeksiyon olduğunu ve bir türlü iyileşmediğini ileri sürerek, duyduğu üzüntü ve uğradığı zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Uyuşmazlık, davacının ayağında oluşan enfeksiyon sorununda davalı doktorun herhangi bir kusurunun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Davanın temeli, tedaviyi üstlenen doktor ve hastanenin sorumluluğuna ilişkin olup, bir davada dayanılan olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini arayıp bulmak hâkimin doğrudan görevidir. (6100 sayılı HMK. 33.md.). Dava, davalı özel hastane ve doktorun vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır (818 sayılı BK. 386, 390. md.). Vekil, iş görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Doktor, hastanın zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor tıbbi çalışmalarda bulunurken bazı mesleki şartları yerine getirmek hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak tedaviyi her türlü ihtiyat tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor ufak bir tereddüt gösteren durumlarda bu tereddüdü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve orada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken hastanın özelliklerini göz önünde tutmalı onu gereksiz risk altına sokmamalı en emin yolu tercih etmelidir. Gerçekte de mesleki bir iş gören; doktor olan vekilden, ona güvenen müvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titiz, özen göstermeyen bir vekil, BK. 394/1 uyarınca vekâleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Somut olayda, davacının ayağında meydana gelen kırık nedeniyle davalı hastaneye yatırıldığı ve tedavinin davalı doktor tarafından gerçekleştirildiği sabittir. Mahkemece alınan Adli Tıp Kurumu Raporunda, düşme sonucu 08/10/2010 tarihinde sekiz eylül hastanesine getirildiği, çekilen grafilerinde sol tibia 1/32 distal diafiz kırığı ve fibula 1/3 proksimal diafiz kırığı saptandığı, ortopedi uzmanı Dr. ... tarafından plak vida takılarak ameliyat edildiği ve yara takibinin yapıldığı, ameliyat yerinde enfeksiyon geliştiği, kültürde ... isimli bakteri ürediği, tedaviye rağmen yaranın kapanmadığı, daha sonra Emot hastanesinde flep yapılarak tedavi edildiği, herne kadar dosyadaki hastane evrakında yapılan işleme ait hasta onamına rastlanmamış olsa da tüm ortopedik operasyanlarda en sık komplikasyon enfeksiyon olarak kabul edildiğinden, Dr. ...'ya atfı kabil kusur bulunmadığı belirtilmiştir. Mahkemece bu rapora itibar edilerek hüküm kurulmuş ise de rapor hükme elverişli değildir. Anılan rapor, yaranın açık kalması durumunda ortaya çıkacak sonuçlar ve yaranın takibine ilişkin olarak davalı doktorun sorumluluğu noktasında yeterli bir açıklama içermediğinden, olayda davalıların kusurlu olup olmadığının tespitine yeterli değildir. Bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, davacıya yapılan ameliyat ve sonrasında yaranın takibine ilişkin yapılan işlemlerle ilgili tüm bilgi ve belgeler, hastane kayıtları birlikte gönderilerek, içerisinde ortopedi uzmanı da bulunacak şekilde Üniversite Öğretim Üyelerinden oluşturulacak, konusunda uzman, akademik kariyere sahip üç kişilik bilirkişi kurulundan, davacının itirazları da karşılanmak suretiyle olayda yapılan ameliyat ile sonrasında davacının ayağında meydana gelen enfeksiyonun takibi sırasında herhangi bir hata, ihmal olup olmadığı konusunda, nedenleri açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

SONUÇ: Yukarıda 1 no'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 2 no'lu bent gereğince bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21304, Karar No: 2013/20764, Tarih: 01.07.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/21304 E.  ,  2013/20764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, iftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalardaki akıl hastası olduğuna ilişkin savunması tanıklar ... ve ...'in beyanları ile Bakırköy Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi Baştabipliği'nin 29.08.2008 tarihli yazısı karşısında, sanığın, suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı, fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğine sahip olup olmadığı tespit edilmeden hükümlülük kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Sanık hakkında iftira suçundan temel ceza belirlenirken, uygulama maddesi olarak 267/1 yerine 162/1. maddesinin yazılması,

b-Sanığın, soruşturma ve kovuşturma aşamasında iftiradan dönmesi nedeniyle TCK'nın 269. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

c-Suç tarihinden önce sabıkası bulunmayan sanık hakkında, CMK’nın 231/5. maddesindeki hususlar değerlendirilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması konusunda bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ..., katılan ... ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.