muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19127, Karar No: 2015/15519, Tarih: 15.09.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/19127 E.  ,  2015/15519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/122779

MAHKEMESİ : Develi Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2008

NUMARASI : 2007/126 (E) ve 2008/269 (K)

SUÇ : Hakaret, kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık S.. Ç.. hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.7.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun

3-B maddesiyle değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1 maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, o yer Cumhuriyet savcısı, sanık Süleyman Çınar ve katılan-sanık M.. B.. vekili'nin temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Sanık M.. B.. hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

U.Y.A.P. üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanık M.. B..'nın hükümden sonra 10.04.2011 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK.nun 64/1.maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı, sanık S.. Ç.. ve katılan-sanık M.. B.. vekili'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA,

III- Sanık S.. Ç.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık S.. Ç..'ın aşamalarda eşi olan H.. Ç..'ın sanık M.. B.. ile ilişkisi olduğunu, eşinin kendisinden kaçarak sanık M.. ile bir yıl kadar dost hayatı yaşadığını, aralarında bu sebeple husumet bulunduğunu, olay günü de sanık M..'i görünce ona bu durumu kendisi ile sonra görüşeceğini ifade ettğini, M..'in küfürle karşılık vermesi üzerine kavganın yaşandığını ifade etmesi karşısında, sanık S..'ın ifade ettği durumun doğruluğu araştırılarak, doğru olduğunun tespiti halinde sanık S.. hakkında TCK.nun 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin koşulları tartışılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik soruşturma ve inceleme ile hüküm kurulması,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın mahkemece yapılacak basit bir araştırma sonucu belirlenen maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, katılan-sanık M.. B..'nın maddi bir tazminat talebi bulunmadığı gibi, dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, katılanın kasten yaralama suçundan doğan maddi bir zararının bulunmadığının anlaşılması karşısında; adli sicil kayıtlarına göre suç tarihi itibari ile sabıkasız olduğu anlaşılan sanık S.. Ç..'ın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyecekleri hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “ 5271 sayılı CMK.nun 231/6-c maddesindeki zarar giderme koşulunun yerine getirilmemesi, mağdurun zararının karşılanmaması ve mağdur sanık M..'in sanık hakkında şikayetçi olması...” şeklindeki yetersiz ve yasal olmayan olmayan gerekçe ile sanık S.. hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Karşılıklı suç işleyen sanıklardan yargılama giderlerinin, her biri için yapılan gider ile ortak yapılan giderlerin yarısı eklenmek suretiyle ayrı ayrı tahsiline karar verilmesi gerekirken, 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde yargılama giderlerinin sanıklardan müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı, sanık S.. Ç.. ve katılan-sanık M.. B.. vekili'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 15.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7634, Karar No: 2007/9969, Tarih: 15.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/7634 E.  ,  2007/9969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/03/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10 YTL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 15.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7469, Karar No: 2022/5783, Tarih: 04.10.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/7469 E.  ,  2022/5783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 14/05/2009 tarihinde verilen dilekçeyle vasiyetnamenin iptali, terditli tenkis talep edilmesi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 25/03/2021 tarihli hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 04/10/2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. ... ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 8.400,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30687, Karar No: 2018/18983, Tarih: 06.11.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/30687 E.  ,  2018/18983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Temyiz edilebilirlik koşulları yönünden yapılan incelemede:

a) O yer Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği,

b) Sanık ... hakkında hakaret ve yaralama suçlarından, sanık ... hakkında yaralama suçundan verilen kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildikleri tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca o yer Cumhuriyet savcısı ile sanıklar ... ve ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın, tehdit suçunun uzlaşmaya tabi olmayan silahla yaralama suçuyla birlikte işlediği belirlenerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalarda, sanık ...'ın "terbiyesizleşmeyin" diyerek kağıt peçeteleri fırlatması üzerine, tartışmanın başladığını savunması ve sanık ...'ın da sinirle hakaret içeren sözler söylemiş olabileceğini, peçete fırlattığını kabul etmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8728, Karar No: 2023/3099, Tarih: 18.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/8728 E.  ,  2023/3099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/5 Esas, 2021/1155 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/174 E., 2019/394 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve markanın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin sahibi olduğu Akyayık Süt ve Süt Ürünleri San. Tic. Ltd. Şti. aracılığıyla AKYAYIK markasıyla süt ürünleri pazarında yer tuttuğunu, müvekkilinin sahibi olduğu şirketin ürünlerinin AKYAYIK markası ile tanındığını ve bu marka ile ticari ilişkilerini yürüttüğünü, müvekkilinin 2017/37609 nolu başvuruda bulunduğunu, markanın bültende yayınlanması sonrası davalı şirketin itirazda bulunduğunu ve Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından müvekkiline ait marka tescil başvurusunun reddine karar verildiğini, bu karara karşı YİDK nezdinde itirazda bulunduklarını ancak itirazın reddedildiğini, başvuruya konu ''AKYAYIK'' markası ile itiraz eden davalı şirkete ait ''AK'' ve içinde ''AK'' geçen diğer markaların görünüş, yazılış, okunuş, görsel, anlamsal ve fonetik yönlerden birbirinden farklı olduğunu, karıştırılma ihtimali bulunmadığını ileri sürerek ... (TPMK) YİDK’nın 2018-M-2547 sayılı kararının iptaline ve markanın müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davaya konu ''AKYAYIK'' marka başvurusunun müvekkilinin ''AK'' markası ile ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile markaların ve emtiaların aynı/aynı tür/benzer olduğu, markaların karıştırılma ihtimalinin olduğu, YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile markaların ve emtiaların aynı/aynı tür/benzer olduğu, markaların karıştırılma ihtimalinin olduğu, YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkiline ait tescil başvurusuna konu “AKYAYIK” markasının ayrıntılı şekilde kelimelere de bölmek sureti ile incelendiğini ve esaslı unsurun “ak” ibaresi olduğuna, “yayık” ibaresinin hiçbir ayırt ediciliği olmadığına kanaat getirildiğini, bu inceleme metodu ve sonucunda ulaşılan kanaatin hatalı ve hukuka aykırı olduğunu, markanın bölünerek değil, bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini, “Yayık” ibaresinin, tereyağı elde etmek için sütün içinde dövüldüğü ya da çalkalandığı kap anlamına geldiğini ve bu sebeple 29/05. sınıf “hayvansal kaynaklı sütler; bitkisel kaynaklı sütler; süt ürünleri (tereyağı dahil)” yönünden ayırt ediciliği bulunmadığının belirtildiği, oysa “YAYIK” kelimesinin ürün için tanımlayıcı olmadığını, müvekkilinin üretimini ve satışını yaptığı bir ürünü tanımlamadığını, müvekkilinin yayık ticareti yapmadığını,“YAYIK” ibaresinin süt ürünleri için ayırt ediciliği olan bir ibare olduğunu, her ne kadar yerel mahkeme kararında süt ürünlerine gönderme yapması sebebi ile “YAYIK” ibaresinin ayırt ediciliği bulunmadığı belirtilmişse de bu tespitin hatalı olduğunu, davalı markaları ayrı ayrı nitelendirilerek, tek başlarına müvekkile ait marka ile benzerliklerin tartışılması gerekirken, davalının tüm markalarının birlikte değerlendirildiğini, incelemenin eksik ve hatalı olduğunu, başvuruya konu “AKYAYIK” markasındaki kullanım birleşik olup, kullanımda tüm harfler aynı punto ve renklerde yazıldığını bu yönü ile tamamen özgün bir tasarıma sahip olduğunu, görsel, işitsel, fonetik, kompozisyon, yazım ve okunma yönünden davalının markalarından ayrıldığını, görünüş ve anlam yönünden farklı olduğunu, logo kullanımı ve markanın tescilindeki yan unsurlar (kova, süt görselleri) bulunduğunu, bu şekilde kullanımın tüketici nezdinde markalar arasında ilişki kurulması ihtimalini ortadan kaldırdığını, iltibas ihtimali bulunmadığını, markaların benzer ve karıştırılabilir olduğu yönündeki tespitlerin kabulü mümkün olmadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvuruda yer alan “Yayık” ibaresinin "tereyağı elde etmek için sütün içinde dövüldüğü ya da çalkalandığı kap" anlamına geldiği, dolayısıyla başvurunun yapıldığı 29/05. sınıf “hayvansal kaynaklı sütler; bitkisel kaynaklı sütler; süt ürünleri (tereyağı dahil)” mallarında doğrudan tanımlayıcı olmasa da ayırt ediciliği bulunmayan bir ibare olduğu, başvurudaki şekil unsurunun da ayırt ediciliğinin olmadığı ve başvurunun asıl unsurunun "Ak" ibaresi tarafından temsil edildiği, davalının markalarında da asıl unsurun "Ak" ibaresinden oluştuğu, taraf markalarının aynı mallarda kullanılmak istendiği, sonuçta mahkemece taraf markaları arasında karıştırılma ihtimalinin bulunduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizliğin olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkiline ait tescil başvurusuna konu “AKYAYIK” markasını ayrıntılı şekilde kelimelere de bölmek sureti ile incelendiğini ve esaslı unsurun “ak” ibaresi olduğuna, “yayık” ibaresinin hiçbir ayırt ediciliği olmadığına kanaat getirildiğini, bu inceleme metodu ve sonucunda ulaşılan kanaatin hatalı ve hukuka aykırı olduğunu, markanın bölünerek değil, bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini, müvekkilin başvurusuna konu marka birleşik yazıldığı halde bir bütün olarak değerlendirilmediğini, kelimelere ayırmak sureti ile ayırt edici olmadığı yönünde hatalı sonuca ulaşıldığını, “Yayık” ibaresinin, tereyağı elde etmek için sütün içinde dövüldüğü ya da çalkalandığı kap anlamına geldiğini ve bu sebeple 29/05

. sınıf “hayvansal kaynaklı sütler; bitkisel kaynaklı sütler; süt ürünleri (tereyağı dahil)” yönünden ayırt ediciliği bulunmadığı belirtildiğini, “YAYIK” kelimesi, ürün için tanımlayıcı olmadığını, müvekkilin üretimini ve satışını yaptığı bir ürünü tanımlamadığını, “YAYIK” ibaresi süt ürünleri için bariz ayırt ediciliği olan bir ibare olduğunu, her ne kadar istinaf mahkemesi kararında süt ürünlerine gönderme yapması sebebi ile “YAYIK” ibaresinin ayırt ediciliği bulunmadığı belirtilmişse de bu tespitin hatalı olduğunu, markalar sahipleri tarafından belirlenirken veya tasarlanırken faaliyet alanı ile ilişkilendirilecek kelimeler, görseller, materyaller, kompozisyonlar kullanılması gerektiğini, bu durumun aynı zamanda bir reklam aracı da olabilen marka olgusunun ruhunda mevcut olduğunu, müvekkilinin tereyağı işi ile iştigal ederken, tereyağı ile ilişkilendirilebilecek şekilde içinde “yayık” ibaresi geçen markayı ve buna bağlı marka tescil başvurusunda yer alan görselleri ve kompozisyonu tercih etmesinden doğal bir durum olmadığını, ancak bu kullanımlar tam tersi bir kanaat ile –süt ürünlerini çağrıştırması- sebebi ile ayırt ediciliği zayıf olarak değerlendirildiğini, bu hususta geniş yorumlama yapılarak hakkaniyet dışına çıkıldığını, marka hukukunda benzerlik değerlendirmesi yapılırken geniş yorumlamaya mahal verilmemesi gerektiğini, süt ürünlerini anımsattığı gerekçe gösterilerek kaşık, teneke, kazan, külek, helke gibi süt ürünleri üretiminde kullanılan tüm aletlerin isimlerinin kullanımı, bu geniş yorumlama ile benzerlik oluşturacak, tescil talepleri reddedilecektir ki bu açıkça marka hukukuna aykırılık teşkil edeceğini, bu tip geniş yorumlamaların markalarda tekelleşmenin önünü açacağını, aynı yorumla, davalının markalarında esas unsur olan “AK” kelimesinin de, süt ürünlerinin rengi olan “beyaz” eş anlamını taşıması ve süt ürünlerini çağrıştırması sebebi ile ayırt ediciliği olmayan bir ibare olarak değerlendirilmesi gerekirken, “AK” ibaresinin ayırt ediciliği ile ilgili değerlendirme yapılmadığını, “AK” kelimesinin başlı başına bir rengi ifade eden, beyaz ile eş anlamlı bir kelime olduğunu, renk adlarının ayırt ediciliğinin oldukça zayıf olduğu ve tescil yolu ile de olsa hiç kimsenin tekeline tahsis edilemeyeceğini, davalının markalarında esas unsur olarak renk adı olan ve ayırt ediciliği olmayan “AK” kelimesini seçmesi sonucunda, müvekkilin başvuruda bulunduğu marka ve diğer örnek verilen markalar gibi olabilecek kullanımların riskini en baştan kabul etmiş sayılacağı ve benzerlik değerlendirmesi yapılırken bu durumun göz ardı edilemeyeceğini, ancak ulaşılan kanaat, sadece bir renk adından oluşan ve ayırt edicilikten yoksun “AK” ibarelisinin, süt ürünleri kapsamındaki mal ve hizmetler yönünden davalıya tekel hakkı verdiği sonucunu doğurduğunu, bu durumun marka hukukuna aykırılık teşkil ettiğini, davalı markaları ayrı ayrı nitelendirilerek, tek başlarına müvekkile ait marka ile benzerliklerin tartışılması gerekirken, davalının tüm markalarının

sayılacağı ve benzerlik değerlendirmesi yapılırken bu durumun göz ardı edilemeyeceğini, ancak ulaşılan kanaat, sadece bir renk adından oluşan ve ayırt edicilikten yoksun “AK” ibarelisinin, süt ürünleri kapsamındaki mal ve hizmetler yönünden davalıya tekel hakkı verdiği sonucunu doğurduğunu, bu durumun marka hukukuna aykırılık teşkil ettiğini, davalı markaları ayrı ayrı nitelendirilerek, tek başlarına müvekkile ait marka ile benzerliklerin tartışılması gerekirken, davalının tüm markalarının birlikte değerlendirildiğini, bu sebeple dayanak raporda yapılan incelemelerin de eksik ve hatalı olduğunu, müvekkilin başvurusuna konu “AKYAYIK” markasındaki kullanım birleşik olup, kullanımda tüm harfler aynı punto ve renklerde yazıldığını, bu yönü ile tamamen özgün bir tasarıma sahip olduğunu, görsel, işitsel, fonetik, kompozisyon, yazım ve okunma yönünden davalının markalarından tamamen ayrıldığını, görünüş ve anlam yönünden farklı olduğunu, logo kullanımı ve markanın tescilindeki yan unsurların (kova, süt görselleri) bulunduğunu, bu şekilde kullanımın tüketici nezdinde markalar arasında ilişki kurulması ihtimalini ortadan kaldırdığını, iltibas ihtimali bulunmadığını, markaların benzer ve karıştırılabilir olduğu yönündeki tespitlerin kabulünün mümkün olmadığını, istinaf mahkemesi tarafından kararında bir isabetsizlik görülmeyen yerel mahkemenin, benzerlik araştırması yönünden dava dilekçesinde belirtilen emsallerin değerlendirilmesinin yapılmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ve markanın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14221, Karar No: 2015/6301, Tarih: 26.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/14221 E.  ,  2015/6301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Dairemizin 09.06.2014 tarihli geri çevirme kararında “gerekçeli kararın tebliğ edilmeyen davalı taraflara yöntemince tebliğ edilmesi” hususunun da eksiklik olarak belirtildiği, Mahkemece, geri çevirme kararı sonrasında davalılardan ...'e gerekçeli karara ilişkin tebligatın tebliğ edilmeden dosyanın yeniden Dairemize temyiz incelemesi için gönderildiği, hal böyle olunca 09.06.2014 tarihli geri çevirme kararının eksik olarak yerine getirildiği açık olduğundan belirtilen eksikliğin giderilmesi için dosyanın mahalline yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/03/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5349, Karar No: 2013/14390, Tarih: 16.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/5349 E.  ,  2013/14390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edremit İcra Hukuk Mahkemesi