muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4543, Karar No: 2013/680, Tarih: 16.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/4543 E.  ,  2013/680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, avukat olduğunu, davalılar ile aralarında 21.3.2006 tarihinde bir avukatlık ücret sözleşmesi düzenlediklerini davalılar adına kayıtlı taşınmazlara karşı İzmir 7. asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/30 esas sayılı dosyası ile açılan tapu iptali ve tescil davasında davalıları temsil ettiğini, anılan davada, davalıların davacı tarafla anlaşarak sulha bağlı feragat ile davayı sonlandırdıklarını, kendisine vekalet ücreti ödemediklerini, sözleşmenin 3.1.maddesinde ücretin “…dava konusu taşınmazların mahkemece tesbit edilecek rayiç değer üzerinden yüzde on beşi ve KDV” olarak kararlaştırıldığı,3.2.maddesinde “..davanın kısmen yada tamamen reddedilmesi veya davacıların davadan feragat etmesi durumunda, karar kesinleşme tarihinde yüzde beş başarı priminin ek olarak avukata ödeneceği “,3.3.maddesinde “müvekkilin davacılarla sulh olması,davayı takipten vazgeçmesi veya feragat etmesi,avukatı azletmesi,davanın takipsiz kalması,davacıların veya herhangi birinin davadan feragat etmesi gibi durumlarda da avukata aynı ücret ve başarı primi ödeneceği” hususlarının kararlaştırıldığını bildirerek fazlaya ilişkin hakları saklı olarak 40.000 TL nin alacağın muacceliyet tarihi olan 17.8.2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile müştereken ve müteselsilen tahsiline

2012/4543-2013/680

karar verilmesini talep etmiştir.18.7.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile davalı ...’den 181.750 TL,Mustafa’dan 187.800 TL,Fatih ‘den 200.600 TL nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, sözleşmenin geçersiz olduğunu,talep edilen miktarın fahiş olduğunu,başarı priminin yersiz olduğunu ayrıca davacıya 344.000 TL kısmi ödeme yaptıklarını bildirerek davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile yapılan keşifte dava tarihi itibarıyla belirlenen rayiç değeri üzerinden sözleşmeye hesaplanan yüzde onbeş ve yüzde beş başarı primi olarak 176.393 TL nin ...’dan,186.469 TL nin ...’dan,200.600 TL nin ...’den dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş,hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile yapılan keşifte dava tarihi itibarıyla belirlenen rayiç değeri üzerinden sözleşmeye hesaplanan yüzde onbeş ve yüzde beş başarı primi olarak 176.393 TL nin ...’dan,186.469 TL nin ...’dan,200.600 TL nin ...’den dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş,hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dosyanın incelenmesinde; davacının davalılar vekili olarak 30.1.2006 tarihinde açılan davada davalıları temsil ettiği, davanın 1.013.000 TL harca esas değer üzerinden açıldığı, davalıların davacı tarafla anlaşarak sulhe bağlı feragat mahiyetindeki kararla davanın 17.7.2006 tarihinde bitirildiği, bu davanın davacısı ile davalıları arasında düzenlenen 21.3.2006 tarihli avukatlık ücret sözleşmesi yapıldığı, sözleşmenin 3.1.maddesinde ücretin “…dava konusu taşınmazların mahkemece tesbit edilecek rayiç değer üzerinden yüzde on beş ve KDV” olarak kararlaştırıldığı, 3.2.maddesinde “..davanın kısmen yada tamamen reddedilmesi veya davacıların davadan feragat etmesi durumunda,karar kesinleşme tarihinde yüzde beş başarı primi ek olarak avukata ödeneceği “,3.3.maddesinde “müvekkilin davacılarla sulh olması,davayı takipten vazgeçmesi veya feragat etmesi,avukatı azletmesi, davanın takipsiz kalması, davacıların veya herhangi birinin davadan feragat etmesi gibi durumlarda da avukata aynı ücret ve başarı primi ödeneceği” hususlarının kararlaştırıldığı, davacıya 344.000 TL kısmi ödeme yapıldığı, davacının sözleşme hükümlerine göre bakiye ücretini talep için eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır. Davacı, takip edilen davanın 1.013.000 TL harca esas değer gösterilerek dava açıldığını ancak mahkemenin keşif yapmadan önce tarafların sulh olması nedeniyle dava sonlandırıldığından mahkemece keşif yapılarak sözleşmenin 3.1.maddesinde tarif edilen taşınmazların rayiç değerinin tesbiti ile sözleşmeye göre ücretinin belirlenmesini talep

2012/4543-2013/680

2012/4543-2013/680

etmiştir. Davalılar ise sözleşmenin geçersiz olduğu, aksi halde bile harca esas değerin esas alınması gerektiği savunulmuştur. Avukatlık Kanununun 164. maddesi (Değişik: 2.5.2001 tarihli 4667/77 maddesi) hükmüne göre Yüzde 25’i aşmamak üzere, dava veya hükmolunacak şeyin değeri yahut paranın belli bir yüzdesi avukatlık ücreti olarak kararlaştırılabileceği belirtilmiştir. Buna göre taraflar arasında yapılan 21.2.2006 tarihli sözleşme bahsedilen yasal düzenlemeye uygundur.Davacı avukatın davalılar vekili olarak katıldığı ücrete konu dava 1.013.000 TL harca esas değer üzerinden açılmış ve keşif yapılmadan önce tarafların anlaşması sonucu sulhe bağlı feragat niteliğindeki kararla sonlandırılmış, karar harcı da bu değer üzerinden alınmıştır. Avukatlık Kanununun 164. maddesinde yazılı “..dava veya hükmolunacak şeyin değeri…” ifadesine uygun olarak davalılara sağlanan menfaat 1.013.000 TL harca esas değerli davanın reddinden ibarettir.Buna göre mahkemece 1.013.000 TL müddeabih değeri üzerinden sözleşme vekalet ücretinin hesaplanması gerekirken mahallinde keşif yapılmak ve keşfen belirlenen değer üzerinden ücret takdiri usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 990,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 9.368.00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 16.1.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6789, Karar No: 2012/9875, Tarih: 06.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/6789 E.  ,  2012/9875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/10/2011 tarih ve 2011/240-2011/629 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ... ile dava dışı...'nın rekabet yasağı taahhüdünü içeren belge imzalamalarına rağmen, ...'nın davalı şirkete ortak olduğu, Ömer'in ise bu şirketle çalışmaya başladığı, davalıların rekabet yasağına aykırı davrandıklarını ileri sürerek, davalıların haksız rekabetinin tespiti ve önlenmesi ile 50.000 USD cezai şartın davalı ...'den, 30.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın davalı şirketten tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, iş mahkemesinin görevli olduğunu ileri sürmüştür.

Mahkemece, iş kanunu kapsamında sayılan kişinin, rekabet yasağı sözleşmesini ihlali nedeniyle açılan cezai şartın tahsiline ilişkin davada iş mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleşmesi ve istem halinde dosyanın Kadıköy İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile katılma yolu ile davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, rekabet yasağının ihlalinden doğduğu ileri sürülen cezai şartın tahsili ve ihlale son verilmesi ile TTK 58/d maddesi uyarınca maddi, BK 49, TTK 58/e maddesi uyarınca manevi tazminat istemine ilişkin olup, davalı ...'in davacının yanında çalıştığı, işten ayrıldığı 13.04.2010 tarihinde davacıya rekabet yasağını içeren belge verdiği, aynı alanda faaliyet gösteren davalı şirketle çalışmaya başladığı çekişmesiz olup, davacı davalı ...'in rekabet yasağına aykırı davrandığı, davalı şirketin ise TTK 57/6-7-8 fıkralarını ihlal ettiği iddiasıyla bu davayı açmıştır.

BK'nun 348 nci maddesi "İş sahibinin müşterilerini tanımak veya işlerin esrarına nüfus etmek hususlarında işçiyle müsait olan bir hizmet akdinde her iki taraf, akdin hitamından sonra işçinin kendi namına iş sahibi ile rekabet edecek bir iş yapmamasına ve rakip bir müessesede çalışmamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olmamasını şart edebilirler. Rekabet memmuniyetine dair olan şart, ancak işçinin müşterileri tanımasından ve esrara nüfusundan istifade ederek iş sahibine hissolunacak derecede bir zarar hükmüne sebebiyet verebilecek ise caizdir. İşçi akdin yapıldığı zamanda reşit değilse rekabet memuniyetine dair olan şart batıldır" hükmünü haiz olup, madde metninden de anlaşılacağı üzere bu madde sözü edilen sırlara vakıf işçinin mukavele yapmak şartıyla işten ayrılması halinde aynı işi kendi adına yapmamasını, rakip bir müessesede çalışmamasını ve

böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olmamasını düzenlemektedir. Düzenleme hizmet sözleşmesi içinde yer almakla birlikte hizmet akdi süresince yapılmaması gereken bir hususu değil, hizmet akdinin sona ermesinden sonra yapılmaması gereken bir hususta düzenleme getirmektedir. Hizmet akdinin devamı sırasında yapılan bir sadakatsizlik bu ister sözleşme ile düzenlensin ister kanunla düzenlensin elbette ki iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturacaktır. Oysa davada davacı taraf davalının akdin sona ermesinden sonra gerçekleşen eylemi nedeniyle cezai şart istemekte ve bu eylemin durdurulmasını talep etmektedir. Uyuşmazlığın bu niteliği itibarıyla davanın iş mahkemesinde görülmesini gerektirir bir durum mevcut değildir. Ayrıca ticari sırrın ne olduğunun değerlendirilmesinin uzman mahkemelerce yapılması gerektiği de yadsınamaz bir gerçeklik olduğu gibi, "Rekabet Yasağı" kavramı da piyasa şartlarıyla sıkı sıkıya bağlı bulunan ticari bir konudur. Kaldı ki, TTK'nun 4 ncü maddesiyle yasa koyucu çok açık bir şekilde BK'nun 348 nci maddesinden kaynaklanan davaların mutlak ticari davalardan olduğunu öngörmüştür. Mutlak ticari davalar herhangi bir unsurun, bağlama noktasının veya sebebin davanın ticari niteliğini değiştirmediği, mahkemenin kanaatinin rol oynamadığı davalar olup somut olayda olduğu gibi düzenlenen bir hizmet sözleşmesi içinde yer alması davanın mutlak ticari dava olduğu niteliğini değiştirmez. Nitekim Dairemizin yerleşmiş içtihatları da bu yoldadır (2008/7321 E- 2008/9007 K, 2000/8808 E - 2000/10150 K, 2006/9411 E - 2007/12223 K, 2007/4507 E - 2008/6825 K, 2005/6508 E- 2006/9306 K). Ayrıca doktrinde de (Bkz.Prof.Dr. Polat Soyer, Rekabet Yasağı Sözleşmesi, Ankara 1994 s. 14) davanın mutlak ticari dava olduğu kabul edilmektedir. Nitekim bir kısım yazarlar (Bkz. Prof. Dr. S. Arkan, Ticari İşletme Hukuku, Onuncu Bası, s. 96) davanın mutlak ticari dava olduğunu, ancak böyle sayılmanın anlamsız olduğunu kabul etmektedir.

Açıklanan tüm bu nedenlerle mahkemece mutlak ticari dava olan davaya bakılmak gerekirken, anılan hususlar nazara alınmadan dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

2-Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bendde açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bendde açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9584, Karar No: 2015/5889, Tarih: 06.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/9584 E.  ,  2015/5889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

05/01/2012 tarihinde tanık ...'ın emniyete müracaat ederek birlikte iş yaptığı sanık ...'nin kendisinden tehdit ile para almaya çalıştığını bildirerek şikayetçi olması üzerine sanık hakkında soruşturma başlatıldığı, 10/01/2012 tarihinde ...'ın emniyete tekrar müracaat ederek sanığın şahsi eşyalarını koyduğu dolap içerisinde iki adet eski kitap bulduğunu ifade ederek anılan kitapları güvenlik görevlilerine teslim ettiği, ... Kurumu Başkanlığı uzmanlarının 28/05/2012 tarihli mütalaalarında, söz konusu kitapların 2863 sayılı Kanun kapsamından taşınır kültür varlığı niteliğini haiz olduğunun beyan edildiği, sanığın aşamalarda değişmeyen savunması, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, suça konu kitapların sanığa ait olduğunun, sanık tarafından söz konusu eserlerin izinsiz olarak bulundurulduğunun sübuta ermediği anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, suça konu eserlerin sanığa ait olduğuna dair aleyhine delil bulunmadığı, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanığın beraatine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 06/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5476, Karar No: 2015/24164, Tarih: 22.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/5476 E.  ,  2015/24164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, akrabası olan şikayetçi ile aralarında husumet bulunması nedeniyle cadde üzerinde park halinde duran şikayetçiye ait aracın farına tekme atarak kırdığı, olayı gören şikayetçinin sanığın yanına gelmesi üzerine tarafların tartışmaya başladıkları, sanığın ele geçirilemeyen çakı bıçağı ile şikayetçiyi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaraladığı, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 01/12/2009 tarihli raporuna göre, sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığının belirlendiği, bu suretle sanığın, mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık beyanı, hekim raporu, tutanaklar ile tüm dosya kapsamına göre, sanık hakkında kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair kararda isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında akıl hastalığı nedeniyle koruma ve tedavi altına alınmasına yönelik güvenlik tedbirine hükmedilmesine rağmen, yargılama giderlerinin sanığa yükletilmesi yerine kamu üzerinde bırakılmasına karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 325/1. maddesine aykırı davranılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilirken uygulanan kanun maddesi olan 5271 sayılı CMK'nın 223/3-a maddesi gösterilmeyerek, 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 57/1.maddesi uyarınca sanığın yüksek güvenlikli sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına karar verildiği halde, aynı yasanın 57/2.maddesi gereğince, yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca düzenlenen raporda toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirlenmesi durumunda serbest bırakılacağına karar verilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 57/1.maddesi uyarınca sanığın yüksek güvenlikli sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına karar verildiği halde, aynı yasanın 57/2.maddesi gereğince, yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca düzenlenen raporda toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirlenmesi durumunda serbest bırakılacağına karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasına ”CMK'nun 223/3-a maddesi gereğince” yazılmak suretiyle ve hükmün ilgili kısmına "5237 sayılı TCK'nın 57/2.maddesi gereğince, yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca düzenlenen raporda toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirlenmesi durumunda serbest bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1558, Karar No: 2011/4613, Tarih: 05.07.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/1558 E.  ,  2011/4613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve kararda gösterilen gerekçelere göre mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı ...'nun yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 05.07.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/466, Karar No: 2014/542, Tarih: 09.12.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/466 E.  ,  2014/542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 10. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 24.09.2009

Sayısı : 148-313

2313 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanık ...'in aynı kanunun 23/5 ve 5237 sayılı TCK'nun 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin, Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 24.09.2009 gün ve 148-313 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 19.02.2013 gün ve 1306-1575 sayı ile;

“Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, 'suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme' ya da 'daha az ceza alacağını sanma'  amacına dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı için kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddî bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin, soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması" isabetsizliğinden bozulmasına oyçokluğuyla karar verilmiş,

Daire Üyesi ...; "Jandarma görevlilerinin yol kontrol ve arama uygulamaları sırasında, sanığın da içinde bulunduğu yolcu otobüsünde yaptıkları aramada sanığa ait çantada şeffaf poşet içerisinde 850 gram esrar ele geçirilmiş, ziraat teknikeri bilirkişi tarafından düzenlenen 04.03.2009 tarihli derkenar raporda, el konulan 850 gram kurutulmuş maddenin, hint keneviri olduğu belirtilmiştir.

Sanık, kolluk, savcılık ve mahkemede verdiği tüm ifade ve savunmalarında, olay tarihinde çantasında bulunan esrarı, Siverek - Camiikebir Mahallesindeki eski evinde saksı içerisinde yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğini, yaklaşık 10 yıldır esrar kullandığını bildirmiştir. Temyiz dilekçesinde de inkara yönelik bir beyanı yoktur.

Sanıkta ele geçirilen, henüz toz haline getirilmemiş, yerinden koparıldığı, toplandığı şekliyle kurutulan kenevir parçalarıdır. Bunlar suçun maddi konusunu oluşturmaktadır. Sanığın tüm aşamalarda ve hakim önünde ikrarı vardır. Sanığın ikrarı ile birlikte bu delil mahkûmiyet için yeterlidir. Sanığın, mahkeme önünde suçu kabulünün, başkasının suçunu yüklenme ya da başka bir nedene dayandığı yolunda herhangi bir iddia, savunma ve kanıt bulunmamaktadır.

Yasaya aykırı toplanan deliller ayrık tutularak, kenevir ekme suçunun sübutunun tartışıldığı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.11.2005 tarih ve 2005/144-150 sayılı kararında da ihbarla uyumlu samimi ikrar sübut bakımından yeterli kabul edilmiştir.