muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2240, Karar No: 2012/16656, Tarih: 12.07.2012

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, davalı işyerinde mağaza müdür yardımcısı olarak davacının iş sözleşmesi, yeniden yapılanmadan dolayı i şletmesel karar gerekçesi ile feshedilmiştir. Davalı tarafça alınan işletmesel karar sonucu durumu gözden geçirilecek 550 çalışanın isimleri ve pozisyonları dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Ayrıca işletmesel karar öncesi ve sonrasına ait organizasyon şemaları da dosyada bulunmamaktadır. Bu halde mağaza müdürü yardımcılığı pozisyonunun tamamen kapatılıp kapatılmadığı, kapatılmamış ise hangi mağazalarda devam ettiği, işverenin kararını tutarlı olarak uygulayıp uygulamadığı hususunda yargısal denetim yapılamamaktadır. İşletmecilik ve mağazacılık organizasyonundan anlayan bilirkişinin de aralarında bulunduğu bilirkişi heyeti ile gerekirse işyerinde keşif yapılarak; davacının çalıştığı kadro ve görev tanımında organizasyon değişikliğine gidilip gidilmediği, şubesinde kadrosunun kaldırılıp kaldırılmadığı, organizasyon değişikliğine gidilmiş ve kadrosu kaldırılmış veya değiştirilmiş ise davalı işverenin Türkiye genelinde zincirleme mağazalara sahip olduğu ve yeni mağazalar açmaya devam ettiği gözetilerek davacının şubesinde veya İstanbul ilinde diğer şubelerde görev tanımına uygun bir kadroda iş şartlarında esaslı değişiklik niteliğinde olan yer değişikliği olmadan somut olarak değerlendirme olanağının bulunup bulunmadığı, davacının çalışabileceği pozisyon var ise bu pozisyonlar için yeni işçi alınıp alınmadığı salt müdür yardımcılığı pozisyonun kaldırılmasının davacının başka bir birimde değerlendirilmesine engel olup olmadığı kısaca feshin son çare olarak uygulanıp uygulanmadığı yönünden yeniden denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Bu yönler gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMSINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29244, Karar No: 2015/4344, Tarih: 10.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/29244 E.  ,  2015/4344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT .....

DAVA : Taraflar arasındaki, ücret alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 10.02.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ...ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işveren vekili, davalı işçinin iş sözleşmesindeki rekabet yasağına aykırı eylem ve davranışlarından dolayı cezai şartın tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işçi, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı işçi temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davadaki talep, rekabet yasağının ihlalinden doğduğu ileri sürülen cezai şart istemine ilişkin olup, öncelikle dikkate alınması gereken husus, uyuşmazlığın 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir.

Davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 348. maddesi “İş sahibinin müşterilerini tanımak veya işlerinin esrarına nüfuz etmek hususlarında işçiye müsait olan bir hizmet sözleşmesinde her iki taraf, sözleşmesinin hitamından sonra, işçinin kendi namına iş sahibi ile rekabet edecek bir iş yapamamasını ve rakip bir müessesede çalışamamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olamamasını şart edebilirler. Rekabet memnuiyetine dair olan şart, ancak işçinin müşterileri ./..

-2-

-2-

tanımasından ve esrara nüfuzundan istifade ederek iş sahibine hissolunacak derecede bir zarar husulüne sebebiyet verebilecek ise caizdir. İşçi, sözleşmesinin yapıldığı zamanda reşit değil ise rekabet memnuiyetine dair olan şart batıldır.” hükmünü haiz olup, madde metninden de anlaşılacağı üzere bu madde sözü edilen sırlara vakıf işçinin sözleşme yapmak şartıyla işten ayrılması halinde aynı işi kendi adına yapmamasını, rakip bir müessesede çalışmamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olmamasını düzenlemektedir. Düzenleme, iş sözleşmesi içinde yer almakla birlikte iş sözleşmesi süresi içinde yapılmaması gereken bir hususta değil, iş sözleşmesinin sona ermesinden sonra yapılmaması gereken bir hususta düzenleme getirmektedir.

İş sözleşmesinin devamı sırasında rekabet yasağının ihlali şeklindeki sadakatsizlik iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturur. Bu rekabet yasağının sözleşmeden veya kanundan kaynaklanmasının hukuki sonuçları aynıdır.

Oysa somut uyuşmazlıkta davacı taraf, davalının sözleşmenin sona ermesinden sonra gerçekleşen eylemi sebebiyle cezai şartın tahsilini istemektedir. Rekabet yasağının iş sözleşmesinin bitiminden sonraki bir tarihte ihlal edilmesi iş mahkemelerini görevli olmaktan çıkarmaktadır. Ayrıca rekabet yasağının belirlenmesinde ticari sırrın ne olduğu uzman mahkemelerce değerlendirilmesi gereken ve piyasa şartlarıyla sıkı sıkıya bağlı bulunan ticari bir konudur. Kaldı ki, davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesiyle kanun koyucu çok açık bir şekilde 818 sayılı Kanun'un 348. maddesinden kaynaklanan davaların mutlak ticari davalardan olduğunu öngörmüştür. Mutlak ticari davalar herhangi bir unsurun, bağlama noktasının veya sebebin davanın ticari niteliğini değiştirmediği, mahkemenin kanaatinin rol oynamadığı davalardandır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 29.02.2012 tarihli 2011/11-781 esas, 2012/109 karar sayılı ilamında da hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen, 818 sayılı Kanun’un 348. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken uyuşmazlıklara ilişkin davaların 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3. maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığı ve mutlak ticari davaların görülme yerinin ise açık biçimde ticaret mahkemeleri olduğu belirtilmiştir. Dairemizin benzer davalarda verdiği kararlar da aynı doğrultudadır (Dairemizin 08.03.2013 tari...; 26.03.2013 tarih... karar sayılı ilamları).

Açıklanan sebeplerle, davanın görev yönünden reddi yerine, esasına girilerek hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/26823, Karar No: 2013/7033, Tarih: 03.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/26823 E.  ,  2013/7033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/277577

MAHKEMESİ : Ankara 10. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2008

NUMARASI : 2008/369 (E) ve 2008/827 (K)

SUÇ : Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın yakınan Cumhuriyet savcısına yönelik söylediği “sen benim ifademi ayakta almakla komplekslerini mi tatmin ediyorsun, benim ifademi neden ayakta aldın da arkadaşımın ifadesini oturarak aldın, tutanak tutmak için kırk takla atıyorsun” biçimindeki sözlerinin yakınanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte olduğu gözetilerek, sanığın mahkumiyeti yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8719, Karar No: 2010/10513, Tarih: 18.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/8719 E.  ,  2010/10513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PAZAR(RİZE) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/09/2009

Taraflar arasında birleştirilerek  görülen davada;

Davacı Hazine, davalıların müştereken malik oldukları çekişmeli 62 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın tapu kaydının iptali, tapudan terkini, elatmanın önlenmesi ve muhdesatın yıkımı isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı yasa ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesine eklenen 3. fıkra 2 ve 3. cümle ve geçici 10. maddedeki düzenlemeler karşısında 10 yıllık hak düşürücü sürenin Hazine yönünden dolduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen  davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava; 3621 sayılı Kıyı Kanunu’ndan kaynaklanan tapu iptal ve kıyıda kalan bölüm bakımından taşınmaz sicilinin eski TMK’nun 912 maddesi ( 4721 Sayılı TMK’nun 999. maddesi  ) uyarınca kütükten terkin isteğine ilişkindir.

Mahkemece; hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de; çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin kesinleşme tarihi olan 1957 tarihinden dava tarihine kadar 3402 sayılı Kadastro Yasasının 12/3 maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu sabit olup bu hükme ilaveler getiren 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasanın eldeki davalara da uygulanacağı öngörüldüğünden kural olarak davanın belirtilen gerekçelerle reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ancak tapu iptal veyahut terkin istekli davalar kayıt maliki veya malikleri aleyhine açılır. Diğer taraftan TMK’nun 28. maddesi hükmü uyarınca ölümle hukuki şahsiyet son bulur. Oysa davada kendisine husumet tevcih edilen  N.elatar, A.Y.B.H.F.B.B. B. F.B.A.B.H.H.B.M. M. B.,B.B.N.B. N.S.T.Ş.B., İ. E.B. G.B. V. B.nın  dava tarihi itibariyle ölü oldukları anlaşılmaktadır.

04.05.1978 tarih, 4/5 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca ölü kişi aleyhine dava açılamayacağı gibi ıslah yoluyla dahi olsa hasım değiştirilmesine olanak bulunmadığı, ayrıca ölenin mirasçılarının davaya dâhil edilmesi suretiyle taraf oluşturulmasında da kural olarak bir isabetsizlik bulunmasa da iddianın ve davadaki talebin niteliği gözetildiğinde, kayıt malikleri arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan dava tarihinde ölü olan kişilerin mirasçılarının davaya dahil edilmek suretiyle taraf teşkilinin sağlanması zorunlu olup bu hususun aynı zamanda neticede verilecek olan hükümde karar altına alınacak yargılama giderleri açısından da önem ifade etmektedir.

Mahkemece bu husus gözetilmeksizin neticeye gidilmiş olması doğru olmadığı gibi kabul tarzı itibariyle her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir. Mahkemece yapılan uygulama neticesinde 28.11.1997 tarih, 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen Kıyı Kenar Çizgisine göre taşınmazın bir kısmının tanımı 3621 sayılı Yasanını 4. maddesinde yapılan kıyıda kaldığı anlaşıldığına göre yargılama giderlerinden davalı tarafın sorumlu tutulması gerekeceği tartışmasızdır. Sonradan çıkan Yasa gereğince davacı tarafın davasında haksız duruma düşmüş olması yargılama giderleri bakımından karşı taraf yararına bir hak bahşetmez.

Hal böyle olunca; davacı Hazinenin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16756, Karar No: 2017/24676, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16756 E.  ,  2017/24676 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7667, Karar No: 2010/12967, Tarih: 05.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7667 E.  ,  2010/12967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaca ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 05.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8506, Karar No: 2015/15052, Tarih: 05.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/8506 E.  ,  2015/15052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacılar F.. A.. ve İ.. A.. ile davalılar F.. S.. ve A.. S.. vd. aralarındaki tazminat davasına dair Düzce 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26/09/2013 günlü ve 2011/44 E. -2013/624 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 31/03/2015 günlü ve 2014/17455 E. - 2015/5235 K. sayılı ilama karşı davalılardan Fatma ve A.. S.. vekili ile davalı İ. S. vasisi tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440.nci maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE ve 248.00 TL para cezasının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 05.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14532, Karar No: 2015/7393, Tarih: 18.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/14532 E.  ,  2015/7393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/313402

MAHKEMESİ : Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2011

NUMARASI : 2010/163 (E) ve 2011/190 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık Ş.. Ç..’in yokluğunda verilip, sorgusunda bildirdiği ve aynı zamanda mernise kayıtlı adresine Tebligat Kanununun 21. maddesine göre 06.04.2011 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, yasal süresinden sonra 14.04.2011 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından 5320 sayılı Kanunun 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanığın temyiz isteğinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık M.. A..’nın temyizi yönünden;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Dosya kapsamı ve vergi suçu raporuna göre; vergi mükellefi olmadığından basılı belgeleri olmayan diğer sanık Ş.. Ç..’in sanık M. A.’ya ait boş fatura cildinden ele geçirdiği bir adet fotokopi faturayı sahte olarak düzenlediği ve akabinde başkasına gönderdikten sonra durumun anlaşılarak vergi suçu raporunun tanzim edildiği olayda, sanık M.. A..‘nın olaydan bilgisi olmasına karşın diğer sanığa maddi menfaati olmaksızın fotokopi fatura sağladığı ve eyleminin TCK’nın 39/2-b maddesinde düzenlenen fiilin işlenmesinde kullanılan aracı sağlamak olduğu göz önüne alındığında sanık hakkında TCK’nın 39/1 ve 213 sayılı Kanunun 360. maddesinin 2. fıkrasının uygulanma koşulların oluştuğunun gözetilmemesi,

2- Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK’nın 53/3. fıkrası gereğince kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden TCK’nın 53/1-c bendindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/968, Karar No: 2013/6431, Tarih: 10.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/968 E.  ,  2013/6431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2008 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 102 ada 327 parsel sayılı, 1664,37 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile davalı adına tesbit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup; taşlık, kayalık ve çalılık olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, tapu iptali ve tescil davası açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.