muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1617, Karar No: 2024/4381, Tarih: 17.12.2024

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davalı vekili; Mahkemece davanın belirsiz alacak davası olarak kabul edilmesinin hukuka aykırı ve hükmedilen maddi ve manevi tazminata yasal faizin, fiil tarihinden itibaren yürütülmesinin hatalı olduğunu, davacının müvekkil hastanede sağlık hizmeti aldığı tarih 22.11.2011 olduğundan dava tarihinde talep edilmeyen kısmın zamanaşımına uğradığını, Adli Tıp Kurumu raporu ile üniversite heyeti raporu arasındaki çelişkiler giderilmeden karar verildiğini, aktüerya raporunun hatalı olması nedeniyle hükme esas alınamayacağını, davacı tarafın tedavi uygulandığı sırada 73 yaşında olduğu dikkate alındığında pasif dönem olarak değerlendirilmesi ve hesaplamaların buna göre yapılması gerekirken davacı hastanın ölene kadar aktif dönem içerisinde kabul edilerek aktüerya hesaplaması yapılmasının hatalı olduğunu, hastanın enjeksiyon sonrası bulguları, sürekli maluliyet gelişen dönemle aynı olduğundan 18 aylık bir iyileşme sürecinin göz önüne alınmaması ve olay tarihinden itibaren maluliyet hesaplamasının %13.2 üzerinden yapılması gerekirken maluliyetin %100 olduğu varsayımıyla yapılan hesaplamanın hatalı olduğunu, davacının geliri herhangi bir belgeye dayanmaksızın hatalı bir şekilde ele alındığını, söz konusu gelir ile iş gücü kaybı arasında bir illiyet bağı bulunup bulunmadığının araştırılmadığını, bozma ilamına uygun karar verilmediğini, maddi ve manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hatalı tıbbı işlem nedeniyle oluşan maddi manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53, 502 ve 506 ncı maddeleri.

2.09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK.

3. Değerlendirme

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek bozma doğrultusunda inceleme yapıldığı, hükme esas alınan raporların taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli olduğu, davacının zararının belirlendiği tarih ile ıslah tarihi dikkate alındığında ıslah edilen kısmın zamanaşımına uğramadığı, dava konusu olay aynı zamanda haksız fiil niteliğinde bulunduğundan kabul edilen tazminatın tümüne olay tarihinden itibaren faize hükmedilmesinin usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla davalı vekilinin karar düzeltme talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin karar düzeltme talebinin REDDİNE,

Aşağıda yazılı para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine,

17.12.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12291, Karar No: 2011/17118, Tarih: 26.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/12291 E.  ,  2011/17118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :14.4.2010
Yargıtay — Esas No: 2016/25427, Karar No: 2017/25896, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25427 E.  ,  2017/25896 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7911, Karar No: 2014/13376, Tarih: 08.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7911 E.  ,  2014/13376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULUOVA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/279-2014/78

Taraflar arasında görülen davada Suluova Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/02/2014 tarih ve 2013/279-2014/78 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi A.G. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 02.10.1997 tarihli sözleşme ile müvekkilinin davalı şirkette genel müdür olarak çalışmaya başladığını, 21.08.2006 tarihinde "Ö.Et Ticaret Ltd. Şti. ile olan ticari faaliyette gerekli özen ve gözetimi göstermediği, ağır ihmal ve kusurlu davranışları ile müdürlük görevine son verilerek şirketle ilişkisinin kesildiğinin" müvekkiline bildirildiğini, şirketi zarara uğrattığı iddia edilen Ö. Et firması ile olan ticari faaliyet nedeniyle şikayet üzerine başlatılan soruşturmada sadece müvekkili olan davacı ve muhasebe müdürü hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kamu davası açıldığını, müvekkilinin bu davada kast yokluğundan beraat ettiğini, kararın kesinleştiğini, bu durumda müvekkilinin iş aktinin haksız ve süresi dolmadan sona erdirildiğini ileri sürerek 3.100,00 TL ücret, 19.008,00 TL kıdem tazminatı, 1.550,00 TL iş arama ücreti olmak üzere toplam 23.658,00 TL'nin mevduta uygulanacak en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya verilen yetkinin sınırlı olduğunu, buna rağmen Ö. Et Ticaret Ltd. Şti. ile uzun süreli ve şirket yönetiminden habersiz ticari münasebete girdiğini, anılan şirketin kurucularını, adreslerini, ikametgahını vs araştırmadığını, yönetim kurulunun şart koştuğu peşin satış, kat'i banka mektubu, ipotek gibi güvenceleri almaksızın şirketi ve bölge çiftçilerini zarara uğrattığını, davacının aldığı çeklerin takibe konulmasına rağmen borçluların adresine ulaşılamadığından sonuç alınamadığını, davalının ağır kusurlu eylemleri nedeniyle görevine denetçilerin de katıldığı yönetim kurulu toplantısı ile son verildiğini, beraat kararının davacının şirket idaresinde kusurlu olmadığı sonucu doğurmadığını ve hukuk hakimini bağlamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, Asliye Ceza Mahkemesi tarafından davacının beraatine karar verildiği, buna göre davacının iş akdinin haksız feshedildiği, alınan bilirkişi raporundaki hesaplamaların maddi ve hukuki olgulara uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kıdem tazminatı olarak brüt 12.819,46 TL'nin iş akdinin feshi tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile, 1.548,80TL ücret alacağı ile 2.112,00 TL yıllık izin ücretinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı şirkette genel müdür olarak çalışan davacının hizmet akdinin haksız feshedildiği iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir. Somut uyuşmazlıkta uygulanması gereken 6762 sayılı TTK'nın 342'nci maddesi uyarınca, şirket müdürleri, kanun veya esas mukavele yahut iş görme şartlarını tesbit eden diğer hükümlerle yükletilen mükellefiyetleri gereği gibi veya hiç yerine getirmemiş olmaları halinde idare meclisi azasının mesuliyetlerine ait hükümler gereğince şirkete, pay sahiplerine ve şirket alacaklılarına karşı mesul olur. Müdürlerin mes'uliyetleri ise aynı yasanın 336'ncı maddesinde gösterilmiştir. Davalı şirket, davacının kendisine yüklenen vazifeleri ihmal etmek suretiyle yerine getirmediğini, sınırlı yetkisine rağmen şirket yönetim kurulundan habersiz olarak Ö. Et Tic. Ltd. Şti. ile uzun süreli ticari münasebete girdiğini, bu şirketle ilgili yeterli bilgi sahibi olmadan ve yönetim kurulunun şart koştuğu teminat mektubu, ipotek gibi güvenceleri almaksızın anılan şirkete yüksek meblağlı vadeli satış yaptığını, bu satış karşılığında alınan çeklerin tahsil edilemediğini, Ö. Et Tic. Ltd. Şti. aleyhine takip başlatılmışsa da kendilerine ulaşılamadığını, davacının kusurlu eylemleri nedeniyle şirketi zarara uğrattığını, bu nedenlerle yönetim kurulunca genel müdürlük görevine son verildiğini, savunmuştur. Şirket müdürlerinin sorumluluğu ispat külfeti ters çevrilmiş kusur sorumluluğu olup davacı genel müdür TTK'nın 336'ncı maddesi uyarınca hizmet akdinin feshine sebep olan Ö.Et Tic. Ltd. Şti. ile yapılmış satış sözleşmesinde görevini eksiksiz olarak yerine getirdiğini, gerekli araştırmaları yapıp yeterli teminatı aldığını, buna rağmen zararın meydana geldiğini ispatlayamadığı sürece davalı şirketin genel müdür olan davacı ile arasındaki iş akdini feshetmesi hukuka uygun bulunmaktadır. Davacının hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında beraat etmesi de neticeye müessir değildir. Yukarıda da değinildiği gibi 6762 sayılı TTK'nın 338'inci maddesi uyarınca kusurunun olmadığını ispat yükü davacı genel müdürde olduğu esasından hareket edilip, mahkemece iş akdinin feshine sebep olan sözleşmenin yapılmasında davacının katkısı ile satılan mal bedellerinin tahsil edilememesinde davacının kusurlu olup olmadığının incelenmesi suretiyle iş akdinin feshinin haklı olup olmadığının belirlenmesi gerekirken salt Suluova Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/365 sayılı kararı ile davacının hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan beraat etmesi nedeniyle iş akdinin haksız feshedildiği kanısına varılarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4307, Karar No: 2010/9727, Tarih: 31.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4307 E.  ,  2010/9727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak %40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre %8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8130, Karar No: 2014/28553, Tarih: 09.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/8130 E.  ,  2014/28553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, 5237 sayılı TCK'nin 6. maddesi kapsamında silahtan sayılan bıçak ile mağduru yüzde sabit iz bırakacak şekilde yaraladığının kabulü karşısında, yüzde sabit ize neden olan yaralanmanın adli tıp kriterlerine göre basit bir tıbbi müdahale ile iyileşemeyeceği gözetilmeksizin, temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesine göre belirlenmiş olması; TCK'nin 86/3-e ve 87/1-c maddelerine göre belirlenen hapis cezasının, TCK'nin 87/1-c(son) maddesi uyarınca 5 yıla çıkartılmış olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3541, Karar No: 2015/3653, Tarih: 08.09.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/3541 E.  ,  2015/3653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın arazisi ile dere yatağı arasında bulunan söğüt ağaçlarının tarlayı aldığında var olduğunu, kendisine ait olduğu düşüncesiyle ve de yol yapımında zaten kesilecek olduğundan kestirdiğini savunması karşısında; bu husus yöntemince tartışılmadan, sanığın suç kastıyla hareket ettiğine ilişkin kanıtlar gösterilmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

Dere yatağındaki hazineye ait ağaçların kestirilmek suretiyle çalınması şeklindeki eylemin, 5237 sayılı TCK' nın 141. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeyerek TCK'nın 142/1-a maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3279, Karar No: 2018/3886, Tarih: 24.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/3279 E.  ,  2018/3886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanıklardan ...'ın katılan kurumda öğretmen olmasına rağmen muhasebe görevlisi, diğer sanık ... ...'un ise muhasebe yardımcısı olarak çalıştıkları katılan kurum adına öğrenci velilerinden tahsil ettikleri para ve çekleri mal edinip, şirket kayıtlarına yansıtmadıkları, katılan kuruma ait 12 adet tahsilat makbuzu koçanı ile 15 adet gider belgesi cildinin ve ödemeleri muhasebe kayıtlarına yansıtılmayan öğrencilere ait sözleşmelerin de kayıp olduğunun iddia edildiği olayda;

1- Sanık ...'ın hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan beraatine ilişkin hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın inkara yönelik savunmaları ile soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan iki farklı bilirkişi raporuna göre; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilmediği gerekçesine dayanan beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ...'un hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan beraatine ilişkin hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın hükümden sonra 01.01.2017 tarihinde öldüğünün UYAP sistemi aracılığıyla MERNİS'ten temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 24/05/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/925, Karar No: 2014/4875, Tarih: 13.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/925 E.  ,  2014/4875 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 27.09.2012 gün ve 2011/181-2012/103 sayılı kararı bozan Daire’nin 23.09.2013 gün ve 2013/19-2013/16366 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına “” ibareli markaların tescil edildiğini, ancak ““ ibaresinin, bağlı bir ilçenin adı olduğunu ve ayırt edicilik niteliği taşımadığını, bu yüzden 556 sayılı KHK'nın 5 ve 7/a maddeleri gereğince mutlak redde tabi olduğunu, yaygın olarak bilinen ve tanınan "doğduğunu ve özellikle “su” ürünü açısından malın üretildiği yeri bildirdiği için halkı yanıltabileceğini ve 7/1-f maddesi uyarınca mutlak redde tabi bulunduğunu, ayrıca “’nun” kadimden beri bilinen bir su olduğunu, suyun mülkiyetinin müvekkili belediyeye ait olduğunu ve önceleri elle doldurulan cam şişelerde “suyu” olarak pazarlandığını ve halka mal olduğunu, “suyu” sözcüklerinin ayırt edicilik vasfına sahip olmadığını, bu mutlak ret nedenlerinin gerçekleşmediği ve 7/son madde uyarınca ayırt edicilik kazanıldığı sonucuna varıldığı takdirde, gerçek hak sahibinin müvekkili belediye olacağını, müvekkilinin 23/05/1983 tarihinde sözleşme yaptığını, kullanma hakkını 25 yıllığına verdiğini, isme ilişkin kullanımın da sözleşmenin 12. maddesi ile belirlediğini ve anılan şirketle 02/01/2004 tarihli suyu dolum sözleşmesi ile isim kullanma hakkı izni verdiğini, sözleşmelerden anlaşılacağı gibi isimlerinin kullanma haklarının ait olduğunu, davalıise markalara haciz nedeni ile sahip olduğunu ileri sürerek, davalı adına kayıtlı “” ibareli 2003/20168 numaralı 29, 30, 32. sınıfta kayıtlı, “” ibareli 81678 sayılı 32. sınıfta kayıtlı, “” ibareli 85445 sayılı 32. sınıfta kayıtlı ve “” ibareli 2003/20169 sayılı 29, 30, 32. sınıfta kayıtlı markaların hükümsüzlüğüne ve tescillerinin terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

.../...

-2-

1-Somut uyuşmazlıkta davalı vekilince sunulan cevabi karar düzeltme dilekçesi temyiz defterine kaydedilmemiştir. Bu durum karşısında davalı vekilinin usulüne uygun bir karar düzeltme isteminde bulunduğundan söz edilemeyeceğinden, davalı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarına gelince; Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm karar düzeltme itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarına gelince; Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm karar düzeltme itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm karar düzeltme itirazlarının REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak ’ye gelir kaydedilmesine, 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.