muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1328, Karar No: 2020/1032, Tarih: 15.12.2020

19. Yapılan açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; davacının davalı ...’ın evinde kiracı iken taşındığı ve 24.05.2009 tarihinde evin anahtarlarının teslimi sırasında davacı ve davalılar arasında tartışma yaşandığı ve bu sırada davacının sağ elinde, mutfak camına çarpması nedeniyle kesi oluştuğu hususu çekişmesizdir.

20. Ne var ki, oluşan kesiden davalıları sorumlu tutabilmek için, kesinin davalıların fiili neticesinde meydana geldiğinin ispatı gerekir.

21. Tüm dosya kapsamı ile özellikle davacı ve davalı tanıklarının beyanları ve tartışmanın yaşandığı davalı ...’a ait evin mutfak dolaplarından birinin kapağının da kırılmış olduğunun belirtildiği soruşturma dosyası içinde bulunan 24.05.2009 tarihli görgü tespit tutanağı dikkate alındığında, davalılar tanığı Ümit Ali Özçetin’in, davacının sinir krizi geçirerek sağ elini yumruk yapıp cama vurduğunu beyan eden ifadesinin oluşa daha uygun olduğunun kabulü gerekir.

22. Bu durumda, davacının elinde meydana gelen kesinin davalıların filleri neticesinde oluştuğunun ispat edildiğinden bahsedilemez.

23. Hâl böyle olunca; tanık .....’in ifadesine itibar edilerek davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

24. Bu nedenle; usul ve yasaya uygun direnme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

IV. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının ONANMASINA,

Gerekli temyiz ilâm harcı peşin alındığından başka harç alınmasına yer olmadığına,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2611, Karar No: 2019/5310, Tarih: 14.11.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/2611 E.  ,  2019/5310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/06/2018 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile haksız eylem nedeni ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi reddedilerek yapılan yargılama sonunda; davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen 25/12/2018 günlü karara karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelmede; davacı tarafın istinaf talebinin yalnızca vekâlet ücretine ilişkin hüküm yönünden HMK 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile kararın düzeltilmesine dair verilen 30/04/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince davanın husumet yönünden reddine dair verilen karara karşı, davacı vekilinin istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda davacı tarafın istinaf talebinin yalnızca vekâlet ücreti yönünden kabulü ile kararın düzeltilmesi, hüküm fıkrasının diğer kısımlarının aynen bırakılmasına dair verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; disiplin soruşturması sonucunda hakkında Yüksek Öğrenim Kurumu’ndan çıkarma cezası verilmesi nedeniyle doktor, unvanını almasının gecikmesi ve alamaması nedeni ile zarara uğradığını belirterek maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili; davanın İdare Mahkemesinde açılması gerektiğini, yargı yolu itirazında bulunduklarını, davalı tarafın üniversite olması gerektiğinden husumet itirazlarının olduğunu ve açılan davanın haksız olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesi; davacı tarafından istenen tazminatlara ilişkin olarak işlemleri yapan kurumun Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi olduğu, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi'nin ayrı bir tüzel kişiliği olduğu, Maliye Hazinesinin dosyada taraf olmadığı gerekçesiyle davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar vermiştir.

...Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi tarafından; davacı vekilinin istinaf talebinin, yalnızca vekâlet ücretine ilişkin hüküm yönünden olmak üzere HMK 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 5. bendinin ''Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre hesaplanan 2.725,00 TL maktu vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,'' şeklinde yazılmak suretiyle kararın düzeltilmesine, hüküm fıkrasının diğer kısımlarının aynen bırakılmasına karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 359. maddesinde; ''(1) Karar aşağıdaki hususları içerir: (a) Kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesi ile başkan, üyeler ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları, sicil numaraları, (b) Tarafların ve davaya ilk derece mahkemesinde müdahil olarak katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin adı, soyadı ve adresleri, (c) Tarafların iddia ve savunmalarının özeti, (ç) İlk derece mahkemesi kararının özeti, (d) İleri sürülen istinaf sebepleri, (e) Taraflar arasında uyuşmazlık konusu olan veya olmayan hususlarla bunlara ilişkin delillerin tartışması, ret ve üstün tutma sebepleri, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebep, (f) Hüküm sonucu ile varsa kanun yolu ve süresi, (g) Kararın verildiği tarih, başkan ve üyeler ile zabıt kâtibinin imzaları, (ğ) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi, (2) Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.'' düzenlenmesine, aynı Kanun’un 360. maddesinde ise; ''(1) Bu Bölümde aksine hüküm bulunmayan hâllerde, ilk derece mahkemesinde uygulanan yargılama usulü, bölge adliye mahkemesinde de uygulanır.'' düzenlemesine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından; davanın haksız eylem nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olduğu, ilk derece mahkemesince davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi üzerine davacı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulduğu; Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf talebinin vekâlet ücretine ilişkin hüküm yönünden olmak üzere kabulü ile kararın düzeltilmesine, hüküm fıkrasının diğer kısımlarının aynen bırakılmasına karar verildiği görülmüştür. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, ilk derece mahkemesi tarafından verilen karara karşı davacının istinaf talebinin kısmen kabulüne dair karar verildiği halde yeni hükmün açıkça gerekçelendirilmek suretiyle yazılmadığı taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmediği anlaşılmaktadır.

Şu halde, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılması ile yeniden esas hakkında verilen kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 359/2. maddesinde belirtildiği üzere hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekmektedir. Bu nedenle, HMK’nın 359/2 maddesi uyarınca yasal unsurları taşıyan usulüne uygun bir karar verilmesi için Bölge Adliye Mahkemesi özel dairesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 371. maddesi uyarınca usule ilişkin olarak BOZULMASINA, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 14/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5383, Karar No: 2008/7526, Tarih: 15.05.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/5383 E.  ,  2008/7526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki teminat mektubu bedelinin nakden bloke edilmesine ilişkin davada Denizli 1. Asliye Hukuk ile Denizli Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava kredi sözleşmesine dayalı teminat mektubunun bedelinin nakden blokesi istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davanın 22.10.2001 tarihinde asliye hukuk mahkemesine açıldığı, Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile Müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçmesi sebebiyle dosyanın ticaret mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, asliye ticaret mahkemesince de davanın mutlak ticari dava olmadığı, iş bölümü itirazında bulunulmadığı gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilip, dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

T.T.Y.'nın 4. maddesinde mutlak ticari davalar sınırlı olarak belirtilmiş olup, aynı yasanın 5. maddesinde de aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Denizli İlinde H.S.Y.K.'nın 20.07.2006 tarih 352 sayılı kararı ile asliye ticaret mahkemesi kurulup, 21.08.2006 tarihinde faaliyete geçtiği anlaşılmakla, davanın asliye ticaret mahkemesi kurulmadan önce açıldığı hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/02/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10976, Karar No: 2015/2172, Tarih: 27.02.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/10976 E.  ,  2015/2172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 01.03.2013 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 27.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne duruşma isteminin değer yönünden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 5578 sayılı Kanunla değiştirilen 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 8. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununda toprağın korunması, geliştirilmesi, tarım arazilerinin sınıflandırılması, asgari tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi ve bölünmelerinin önlenmesi, tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazilerin çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesine uygun olarak planlı kullanımını sağlayacak usul ve esasları belirlemek amacıyla yeniden bazı düzenlemeler yapılmış; asgari tarımsal arazi büyüklüğünün mutlak tarım arazileri, marjinal tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektardan küçük belirlenemeyeceği, ifraz edilemeyeceği, hisselendirilemeyeceği belirtilmiştir.

5578 sayılı Kanunla değiştirilen 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 8. maddesi gereğince bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne sebeple gerçekleşmiş olursa olsun birlikte mülkiyetin mevcut olması durumunda bu arazilerin ifraz edilemeyeceği, payların 3. şahıslara satılamayacağı, devredilemeyeceği hükmü mevcutken, 5403 sayılı Kanunun 8. maddesinde 30.04.2014 tarihli ve 6537 sayılı Kanunun 4. maddesi ile yapılan değişiklikle "Tarım arazileri Bakanlıkça belirlenen büyüklüklerin altında ifraz edilemez, hisselendirilemez, Hazine taşınmazlarının satış işlemleri hariç olmak üzere pay ve paydaş adedi artırılamaz...." şeklinde düzenleme yapıldığından artık asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin altındaki arazilerde de mevcut payın üçüncü şahıslara satışı ve devri mümkün hale gelmiştir.

Somut olaya gelince, davalıların murisi ... dava konusu 2713 sayılı parselde 4/11 paylı malik olup 07.08.1997 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile bu payının tamamını davacıya devrettiğinden, başka bir deyişle pay ve paydaş sayısının arttırılması söz konusu olmadığından, dava konusu taşınmazdaki davalıların murisinin 4/11 payı yönünden davanın kabulü ile davacı adına tesciline karar verilmesi gerekir.

Somut olaya gelince, davalıların murisi ... dava konusu 2713 sayılı parselde 4/11 paylı malik olup 07.08.1997 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile bu payının tamamını davacıya devrettiğinden, başka bir deyişle pay ve paydaş sayısının arttırılması söz konusu olmadığından, dava konusu taşınmazdaki davalıların murisinin 4/11 payı yönünden davanın kabulü ile davacı adına tesciline karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, belirtilen husus gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2376, Karar No: 2024/4523, Tarih: 15.05.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/2376 E.  ,  2024/4523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1165 E., 2023/1020 K.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin sürelerinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR

1.Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.09.2023 tarihli ve 2023/148 Esas, 2023/413 Karar sayılı kararı ile atılı suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümleleri, aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 19.12.2023 tarihli ve 2023/1165 Esas, 2023/1020 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 23.02.2024 tarihli ve 9-2024/11534 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle, sanığın samimi ve tutarlı savunmasının bulunduğuna, katılan mağdurenin istikrarsız ve çelişkili beyanlarının olduğuna, HTS kayıtları ve doktor raporlarının sanığın lehine değerlendirilmesi gerektiğine, atılı suçun sübut bulmadığına ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle, sanığın samimi ve tutarlı savunmasının bulunduğuna, katılan mağdurenin istikrarsız ve çelişkili beyanlarının olduğuna, HTS kayıtları ve doktor raporlarının sanığın lehine değerlendirilmesi gerektiğine, atılı suçun sübut bulmadığına ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, mahkeme tarafından alt sınırdan ceza tayin edilmesinin hatalı olduğuna, eylemin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğuna, katılan mağdurenin beyanlarının istikarlı olduğuna, beyanların yan delillerle desteklendiğine suçun sübuta erdiğine ve hükmün sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III.GEREKÇE

1.Katılan mağdurenin 23.09.2019 tarihli ifadesinde sanığı zayıf, kısa boylu, siyah saçlı, gri gözlü, jöleli, gözlüksüz ayakkabıları siyah genç bir adam olarak tariflediği, katılan mağdurenin annesi Nagihan'ın 22.09.2019 tarihli ifadesinde kızı olan mağdurenin evin önünde olmadığını anladığında çevreyi kontrol ettiği sırada katılan mağdurenin sokak boyunca yürüdüğünü gördüğünü peşinden de üzerinde siyah kot pantolon ve siyah tişört olan birinin kızının peşinden gittiğini gördüğünü beyan etmesi üzerine kolluk kuvvetlerince yapılan çalışmada olayın gerçekleştiği saatlerde olayın gerçekleştiği sokağa giren kişinin tek başına olacak şekilde siyah pantolonlu ve krem renkli kazak giyen sanık olduğu ve yakalama tutanağına göre sanığa bu şekilde ulaşıldığı anlaşılan olayda; olay yerinden alınan parmak izlerinde sanığın parmak izine ulaşılmamış olması, mağdurenin kıyafetlerinden ve iç çamaşırlarından alınan numunelere ilişkin DNA örnekleriyle sanığın DNA örneklerinin uyuşmamış olması, HTS kayıtlarının net bir şekilde sanığın olay yerinde bulunduğuna dair bilgi içermemesi, mağdurenin duruşma sırasındaki ifadesinde önce sanığı kameradan tespit edemeyip olayı gerçekleştiren kişiyi genç biri olarak belirtmesi, sanığın yaşı ve fiziksel özellikleri, eylemi gerçekleştiren kişinin kıyafetleri ile sanığın üzerindeki kıyafetlerin farklı olması, sanığın inkara yönelik istikrarlı savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması karşısında istinaf başvurularının kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Aynı gerekçelerle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

2. Aynı gerekçelerle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 19.12.2023 tarihli ve 2023/1165 Esas, 2023/1020 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın atılı suçtan TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9916, Karar No: 2023/7926, Tarih: 20.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/9916 E.  ,  2023/7926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1027 E., 2023/273 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Durma

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade

Bozma kararı sonrası Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2023 tarihli ve 2022/1027 Esas., 2023/273 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Yargılama sırasında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesinde yer verilen; “... soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir.” şeklindeki düzenleme gereği durma kararı verildiği, aynı Kanun’un 223 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen hüküm türleri dikkate alındığında durma

kararının hüküm niteliğinde olmaması nedeniyle temyiz incelemesine tabi olmadığı, kaldı ki 5271 sayılı Kanun’un mezkûr maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi gereği söz konusu kararın itiraz yoluna tabi olduğu, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşıldığından dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5264, Karar No: 2018/3045, Tarih: 28.02.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/5264 E.  ,  2018/3045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık müdafii Av. ...'in yüzüne karşı verilen hükmü, dosya arasında bulunan Gaziosmanpaşa 10. Noterliği'nce verilmiş 01834 yevmiye numaralı vekaletname de de belirtildiği üzere 06.11.2014 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiği, sanık müdafii Av. ...'in mahkemeye ibraz ettiği 23.09.2016 tarihli dilekçe ile eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 23.09.2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, sanık müdafii Av. ...'in temyiz talebinin anılan Yasanın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 28.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.