muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3012, Karar No: 2024/2233, Tarih: 19.03.2024

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 13.01.2022 tarih, 2020/765 E. ve 2022/232 K. sayılı kararıyla ''..(1) İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına ve 05.05.2009 tarihli protokolün 4.2.3. maddesinde "devralan işbu maddede belirtilen araç ve demirbaşların bedellerini … ...’ye ödeyecektir" şeklindeki hükümde davalı şirket hisselerini devralan davalı ...’nun muhatap olarak gösterilmesine, diğer davalılar ... ve ...’ın hisse devrine muvafakat etmeleri ve protokole herhangi bir sıfat belirtilmeksizin imza koymaları dışında sorumluluklarını gerektirecek herhangi bir hükmün bulunmamasına, davacı tarafça sunulan 16.05.2016 tarihli dilekçede "bilirkişi raporunun sonuç kısmında belirtilen 1.348.543,95 TL alacağımızın doğrultusunda dava dilekçemizdeki talebimizi ıslah etmek üzere tarafımıza gereken sürenin verilmesini, … farklı raporlara göre yapılan hesaplamalardan 368.368,60 TL veya 103.269,13 TL hisse devir bedelinden birisinin ödenmesine karar verilmesini talep ederiz" denilmesine mahkemece verilen süre içerisinde sunulan 06.06.2016 tarihli ıslah dilekçesinde 1.348.543,95 TL ve ödenmeyen hisse bedeli olarak 368.368,60 TL talep edilmiş olması itibariyle 16.05.2016 tarihli dilekçenin ıslah dilekçesi mahiyetinde bulunmamasına ve davacılar vekili tarafından sunulan 03.01.2022 havale tarihli ek temyiz dilekçesinin süresinden sonra sunulmuş olması sebebiyle temyiz incelemesinde değerlendirilemeyecek olmasına göre, taraf vekillerinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı tarafça ibraz edilen 1.255 adet kürk ve deriye ilişkin liste esas alınarak bu talep yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin bu belgenin her zaman düzenlenebilir olduğuna ilişkin itirazı reddedilerek, protokolde kürk ve derilerin nitelikleri ayrıntılı olarak belirtilmemiş olsa da sayılarının belirtildiği, bu sayının ibraz edilen liste ile uyumlu olduğu, protokolde davalı şirketin bu ürünlerin şirketin showroomlarında sergilenip satılacağı, ürünlerin konsinye teslim bedelinin fatura karşılığında davacı şirkete ödeneceği, satılmayan malların her zaman geri alınabileceği düzenlenmiş olduğuna göre, davacının kürk ve derilerin davalıya teslim edildiğini ayrıca ispat külfeti altında bulunmadığı, davalı tarafından da bu ürünlerin davacıya iade edildiği ileri sürülüp kanıtlanmadığı gerekçesiyle reddedimiştir.

05.05.2009 tarihli Protokol’ün 4.3 maddesi gereğince davacı şirkete ait 1.255 adet deri ve kürk ürün davalı şirketin Antalya’daki showroom(lar)ında sezon sonuna kadar sergilenecek ve satılacak, davacı şirket, davalı şirkete söz konusu ürünleri konsinye olarak teslim edecek ve davalı şirket her ay sonunda satılan ürünlerin bedellerini fatura karşılığında davacı şirkete ödeyecektir. Sezon sonuna kadar satılmayan ürünler yeni sezonda tekrar davalı şirketin Antalya’daki showroom(lar)ında satışa çıkarılacak ve yine her ay sonunda satılan ürünlerin bedelleri fatura karşılığı davacı şirkete ödenecektir. Varisler, satılmayan malları her zaman geri alma, üçüncü gerçek ve tüzel kişilere satma hakkına sahiptir. Devralan, böyle bir talep halinde malları varislere iade etmekle yükümlüdür. Protokolde deri ve kürk ürünlerinin davacı şirket tarafından davalı şirkete teslim edileceği yazılı olup, ürünlerin davalı şirkete teslim edildiğine ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır. Davalı yan ürünlerin kendisine teslim edilmediğini savunduğuna göre, teslimi ispat yükü davacıdadır. Davacı tarafından sunulan liste ise teslimi ispata elverişli olmayıp, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi’nin davacının kürk ve derilerin davalıya teslim edildiğini ayrıca ispat külfeti altında bulunmadığı, davalı tarafından da bu ürünlerin davacıya iade edildiği hususunun ileri sürülüp kanıtlanmadığı gerekçesiyle ürün bedellerinin tahsiline karar vermesi isabetli olmamış, hükmün temyiz eden davalı şirket yararına bozulması gerekmiştir.

(3) 05.05.2009 tarihli Protokol’ün 2 maddesi gereğince hisse devir bedelinin, 4.2.3 maddesi gereğince araç ve demirbaş bedelinin davacı ...’ye ödeneceği, diğer davacı gerçek kişilerin de kendi hisselerine düşen kısım yönünden ödemenin davacı ...’ye yapılmasına muvafakat ettikleri ve bu beyanın alacağın temliki mahiyetinde olduğu nazara alındığında, anılan kalemler yönünden davacı ...’nin davada taraf ehliyetinin bulunduğunun kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirme ile hüküm tesisi doğru olmadığı...'' gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında düzenlenen protokolde deri ve kürk ürünlerinin davacı şirket tarafından davalı şirkete teslim edildiğine ilişkin bir kayıt olmaması ve davacının da teslim iddiasını ispatlamamış olması, ispata dönük sunduğu listenin ise teslimi ispata elverişli olmaması karşısında bu kalem alacak yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği, yine 05.05.2009 tarihli Protokol’ün 2 nci maddesi gereğince hisse devir bedelinin, 4.2.3 maddesi gereğince araç ve demirbaş bedelinin davacı ...’ye ödenmesinin kararlaştırılması, diğer davacıların da buna onay vermiş olmaları karşısında davacı ...'ın bu kalem alacaklarının alacaklısı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacı şirketin ve davacı ...'nin davalı Punto-Atlanta Turizm Tekstil Taşımacılık Ltd. Şti. aleyhine açtığı ıslah edilmiş davanın kısmen kabulü ile, 1.490,00 TL'sine dava tarihinden, kalanına ıslah tarihi 06.06.2016 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle; 134.053,75 TL cari hesaptan kaynaklanan alacağın davalı şirketten alınarak davacı şirkete verilmesine, 38.595,00 TL demirbaş bedeli ile 110.056,00 TL araç kullanım bedeli olmak üzere toplam 148.651,00 TL'nin davalı şirketten alınarak davacı ...'ye verilmesine, tarafların fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, davacı ... ve ...'nin davalı ... aleyhine açtığı davanın esastan reddine, tüm davacıların davalılar ... ve ... aleyhine açtığı davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, 06.07.2023 tarihli kararla tashih talebinin kısmen kabulü ile, Dairenin 21.02.2023 tarihli gerekçeli kararında geçen '' “38.595,00 TL demirbaş bedeli ile 110.056,00 TL araç kullanım bedeli olmak üzere toplam 148.651,00 TL'nin davalı şirketten alınarak davacı ...'ye verilmesine, tarafların fazlaya ilişkin taleplerinin reddine,'' şeklindeki ibarenin; talep gibi “38.595,00 TL demirbaş bedeli ile 110.056,00 TL araç kullanım bedeli olmak üzere toplam 148.651,00 TL'nin davalı şirketten ‘dava tarihinden işleyecek reeskont faiziyle’ alınarak davacı ...'ye verilmesine, tarafların fazlaya ilişkin taleplerinin reddine'' şeklinde düzeltilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; 21.02.2023 tarihli duruşmada haksızca, belgeli iş göremezlik sağlık raporlu mazeretlerinin kabul edilmediğini, yokluklarında duruşmaya devam edilerek Yargıtay bozma ilamı hakkında beyanları alınmadan karar verildiğini, eski kararda direnilmesi hususunda beyanda bulunmak taraflarınca süre verilmesinin açıkça talep edilmesine rağmen gıyaplarında karar verildiğini, adil yargılanma haklarının bu nedenlerle ihlal edildiğini, davalarının 05.05.2010 tarihinde açıldığından 1086 sayılı Hukuk Usulu Muhakemeleri Kanunu'na (1086 sayılı Kanun) tabi olduğunu, 1086 sayılı Kanun'un 202 nci maddesi gereğince davalıların vekilinin 08.07.2010 tarihli davaya cevap dilekçesiyle tamamen ve katı bir şekilde bağlı olduğunu, dava dilekçesine atıfta bulunarak ikrar suretiyle dava dilekçesinde yer alan iddiaların tümünü açıkça kabul ve ikrar ettiğini, davaya daha sonra yeniden dahil edilen davalılar vekillerince yeni bir hukuki vakıa ileri sürerek 1255 adet ve deri kürkün teslim edilmediği şeklindeki yeni savunmasının 1086 sayılı Kanun'un 202 nci maddesinin açık ihlali niteliğinde olduğunu, Yargıtay'ın davalının derilerin teslim edilmediği şeklindeki savunmasının dilekçeler safhası bittikten sonra yapıldığı hususunu gözetmediğini, davacı taraf olarak davalı tarafın derilerin teslim edilmediği şeklindeki yeni savunmasına muvafakatlarının olmadığını, davalıların teklifiyle davacı mirasçılarla aralarında ''Muris ... ile Punto-Atlanta Şirketi arasında Mali Durumun Saptanması Sözleşmesi'' yapıldığını, davada davalı tanığı da olan Muhasebe Sorumlusu ...'un görevlendirildiğini, bu kişinin hazırladığı 28.04.2009 tarihli Mali Rapor ve Finansal Tablo Özetinde muris ...'nin yeni şirkete neler koyduğunu ve teslim ettiğinin açıkça belirtildiğini, 1255 adet kürk ve deri ürünün kabul edilip davalı şirkete muris tarafından konulduğunu, değerinin 720.129,82 USD olduğunun 28.04.2009 tarihli Mali Rapor ve Finansal Tablo Özetinde ile açıkça ispatlandığını, önceki temyiz ekinde ve dava dosyasına aslının da teslim edildiğini, 1255 adet kürk ve deri ürünün miktar ve toplam değeri daha muris ... hayatta iken belirlendiğini, davalı şirkete ve davalılara ortaklık anlaşmaları gereği teslim edildiğini, mahkeme huzurunda davalı tanıklarıyla da ikrar edildiğini, ikrar edilen hukuki vakıa olduğundan ispatının gerekmediğini, ayrıca davalı tanığı şirket genel müdürü ...'nin beyanınında da bu durumun beyan edildiğini, davalıların ayrıca kötü niyetli olarak sadece mayıs 2009 da satılan 56 adet kürk ve deri ürünü listesini gönderdiklerinin, bunun karşılığında da davacı Atlanta şirketinin 05.05.2009 tarihli protokole uyarak 30.05

...'nin beyanınında da bu durumun beyan edildiğini, davalıların ayrıca kötü niyetli olarak sadece mayıs 2009 da satılan 56 adet kürk ve deri ürünü listesini gönderdiklerinin, bunun karşılığında da davacı Atlanta şirketinin 05.05.2009 tarihli protokole uyarak 30.05.2009 tarihli 12787 nolu 56 adet deri ve kürk için satıldığı bildirilen malların faturasının kesildiğini, bu fatura delilinin 1255 adet deri teslim edildiğini açıkça ispat ederken Yargıtay'ın bozma ilamı verirken bu 56 adet derinin faturasının nereden geldiğini dikkate almadan bozma kararı verdiğini, ayrıca davalı yararına davacı yararına hükmedilen vekalet ücretinden çok daha fazla vekâlet ücretine hükmediliğini bununda Avukatlık Asgarı Ücret Tarifesinin 13 üncü maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı olduğunu, tashih dilekçesinde belirtilen hususlarında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, şirket hisse devir bedelinin ödenmediği iddiası ile devir bedeline ilişkin alacak ile taraflar arasında düzenlenen 05.05.2009 tarihli Protokolde yazılı hükümlere göre davacı şirkete ait olup, davalı şirkete devredilmesi kararlaştırılan araç kullanım bedeli, demirbaş bedeli, cari hesaptan kaynaklı alacak ve protokolde belirtilen 1.255 adet kürk ve deri ürününün davalı şirket tarafından satışı nedeniyle alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 381 ve 446 ncı maddeleri

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16781, Karar No: 2015/12912, Tarih: 08.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/16781 E.  ,  2015/12912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde 7.6.2007-17.6.2009 tarihleri arası çalıştığının tespitini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de; varılan bu sonuç eksik incelemeye dayalı olup usul ve yasaya aykırıdır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesinde, bu tür hizmet tesbit davasının ispatlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında, resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin belirlenmesinde güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olur. Somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma bildirilen dönem bordro tanıkları ve komşu işyerinin kayıtlı çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer delillerle dahi sonuca gitmek mümkündür.

Mahkemenin bu tür davaların kişilerin sosyal güvenliğine ilişkin olması ve kamu düzenini ilgilendirdiğini göz önünde tutarak gerektiğinde; doğrudan soruşturmayı genişletmek suretiyle ve olabildiğince delilleri toplaması gerekmektedir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalıya ait işyerinin rehabilitasyon merkezi olduğu, davacının burada hostes olarak çalıştığı, davalı işyerinde 27.3.2008 tarihinde işe başladığına dair işe giriş bildirgesinin verildiği ve 28.3.2008-10.7.2008, 18.10.2008-18.6.2009 tarihleri arası çalışmasının bildirildiği, bu durumda bildirilmeyen uyuşmazlık konusu dönemin 7.6.2007-27.3.2008 ve 11.7.2008-17.10.2008 tarihleri arası oluduğu anlaşılmaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalıya ait işyerinin rehabilitasyon merkezi olduğu, davacının burada hostes olarak çalıştığı, davalı işyerinde 27.3.2008 tarihinde işe başladığına dair işe giriş bildirgesinin verildiği ve 28.3.2008-10.7.2008, 18.10.2008-18.6.2009 tarihleri arası çalışmasının bildirildiği, bu durumda bildirilmeyen uyuşmazlık konusu dönemin 7.6.2007-27.3.2008 ve 11.7.2008-17.10.2008 tarihleri arası oluduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda; tanıkların bir kısmının davacının bir ara işten çıkıp 2-3 ay sonra yeniden başladığını beyan etmeleri karşısında mahkemece uyuşmazlık konusu olan 11.7.2008-17.10.2008 tarihleri arası dönem yönünden red kararı verilmesi doğru ise de bordro tanığı ...'ün davalı işyerinden 2007/7. ay sonuna kadar bildiriminin olduğu ve bu tanığın davacının deneme hostesi olarak işe alındığını beyan etmesi karşısında davacının işe başlama tarihinin işe giriş bildirgesinden daha önce olduğunun anlaşılmasına göre uyuşmazlık konusu olan 28.3.2008-10.7.2008 tarihleri arası dönem yönünden davanın reddi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; bordro tanığı ...'ün davalı işyerinden 2007/7. ay sonuna kadar bildiriminin olduğu ve bu tanığın davacının deneme hostesi olarak işe alındığını beyan etmesi karşısında davacının işe başlama tarihinin işe giriş bildirgesinden daha önce olduğunun anlaşılmasına göre uyuşmazlık konusu olan 28.3.2008-10.7.2008 tarihleri arası dönem yönünden davanın kabulüne karar vermekten ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

08/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6386, Karar No: 2024/1897, Tarih: 25.04.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/6386 E.  ,  2024/1897 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/626 E., 2023/861 K.

SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, beraat kararı verilmiş, ilgili kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin, 07.07.2014 tarihli ve 2014/3187 Esas, 2014/16708 Karar sayılı ilâmıyla, sanığın yüklenen suçtan mahkumiyeti yerine, dosya kapsamına ve oluşa uygun düşmeyen gerekçelere dayanılarak beraatine karar verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak 5237 sayılı TCK'nın 179/3 maddesi delaletiyle 179/2, 62, 50/1-a, 52/4 maddeleri gereğince verilen 500 TL adli para cezasına ilişkin hükmün 5271 sayılı CMK'nın 231/5 maddesi gereğince geri bırakılmasına karar verilmiş, kararın 09.12.2014 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 01.07.2015 tarihinde işlediği 5237 sayılı TCK’nın 179/3 maddesinde tanımlanan trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan İzmir 16.Asliye Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet kararın 08.11.2022 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine mahkemece basit yargılama hükümlerinin uygulanmaması yönünde takdir hakkı kullanılarak genel hükümlere göre yargılamaya devamla önceki hükmün 5271 sayılı CMK'nın 231/11. Maddesi gereğince açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 179/3 maddesi delaletiyle 179/2, 62, 50/1-a, 52/4 maddeleri gereğince 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, müvekkilinin suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak delilin bulunmadığından hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, müvekkilinin suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak delilin bulunmadığından hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; aynı gün saat 01.20de kolluk görevlilerince tutulan tutanakta sanığın babasına ait ve bordo renkli 09 DT 484 plakalı araca çarptığı iddia olunan, içerisi boş bira şişeleri ile dolu vaziyetteki çeşitli yerlerinde sürtünme izi bulunan 09 DP 030 plakalı aracın başına gidildiğinde, aşırı derecede alkollü sanığın aracın yanında olduğu ve kontak anahtarının sanığın üzerinde bulunduğunun bildirildiği, bu durumu sanığın da aynı gün kolluk huzurunda alınan ifadesinde doğruladığı, olay yeri görüntülerinde de çarpan aracın renginin bordoya benzer renkte olduğuna yer verildiği, düzenlenen genel adli muayene raporunda sanığın alkolmetreyi üflemekten imtina etmesine ve kan alımına izin vermemesine karşın koklamakla ve klinik olarak alkollü olduğunun tespit edildiğinin belirtildiği hususları birlikte gözetildiğinde almış olduğu alkolün etkisi ile trafik güvenliğini tehlikeye düşürecek şekilde araç kullanarak maddi hasarlı trafik kazasına sebebiyet verdiği anlaşılan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 179/3 maddesi delaletiyle 179/2. maddesindeki trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken, sonuç cezanın adli para cezası şeklinde karar verildiği, 5271 sayılı CMK'nın 231/7. maddesindeki "Açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükümde, mahkûm olunan hapis cezası ertelenemez ve kısa süreli olması halinde seçenek yaptırımlara çevrilemez" amir hükmüne rağmen hükmedilen kısa süreli hapis cezasının bu şekilde 5237 sayılı TCK'nın 50 maddesi uyarınca adli para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesi hukuka aykırı bulunmuşsa da, aynı Kanun'un 50/3. fıkrası gereğince suç tarihinde sabıkası bulunmayan sanık hakkında hükmedilen 30 günden az hapis cezasının, paraya çevrilmesinin yasal zorunluluk olduğu gözetildiğinde, bu hususun sonuca etkili olmadığı anlaşıldığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Aydın 4.Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafiinin tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.