muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5118, Karar No: 2021/3579, Tarih: 27.05.2021

**14. Hukuk Dairesi         2018/5118 E.  ,  2021/3579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.01.2015 gününde verilen dilekçe ile enerji nakil hattına elatmanın önlenmesi ve yıkım talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen 15.09.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, irtifak hakkına dayalı elatmanın önlenmesi ve yıkım istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkili kuruma bağlı 1. İletim Tesis ve Grup Müdürlüğü sınırları içerisinde bulunan 154 kV .../... Enerji Nakil Hattının 12 ve 13 No'lu direkleri arasında bulunan davalıya ait 1662 ada 29 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tehlikeli ve irtifak hakkını ihlal eder şekilde inşaat yapıldığının tespit edildiğini, inşa edilen binanın irtifak hakkına yataydan tamamen, düşeyden ise 2,12 mt tecavüzlü olduğunu ileri sürerek, davalının emniyet mesafelerini ihlal eder şekilde irtifak hakkına vaki müdahalesinin önlenmesini ve binanın tecavüze konu kısımlarının yıkılmasını talep etmiştir.

Davalı, davaya konu binanın yirmi yıl önce yapılmış olup enerji nakil hattına herhangi bir müdahalesinin bulunmadığını, hat nedeniyle geçen tellerden kendisinin de rahatsız olduğunu, bu hususta Belediye ile görüştüklerini ve tellerin yükseltilmesinin söz konusu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmaz üzerinde davacı kurum lehine irtifak hakkı bulunduğuna dair tapuda herhangi bir şerh yer almadığı, davacı lehine tesis edilmiş bir irtifak hakkı bulunmadığından davacının bu davayı açma hakkının da olmadığı gerekçe gösterilerek davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaz üzerinde davacı kurum lehine irtifak hakkı bulunduğuna dair tapuda herhangi bir şerh yer almadığı, davacı lehine tesis edilmiş bir irtifak hakkı bulunmadığından davacının bu davayı açma hakkının da olmadığı gerekçe gösterilerek davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda mahkemece, davacı ... Genel Müdürlüğünden, dava konusu taşınmaz üzerinden geçmekte olan Enerji Nakil Hattı nedeniyle davacı kurum lehine kamulaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı sorularak yapılmışsa kamulaştırmaya ilişkin evrakların gönderilmesi istenilmiş; davacı kurum tarafından dosyaya sunulan istimlak evraklarının incelenmesinde ise dava konusu 1662 ada 29 no'lu parselin geldisi olarak bildirilen ... ili, ... Mahallesi, ... Üstü Köyünde bulunan 383.349,00 m2 alanlı, Aralık 1950 tarihli, sıra no:556, sayfa no:13 ve 46 cilt numarasında ... oğlu ... adına kayıtlı taşınmaz üzerinden 1. Bölge Müdürlüğüne ait 154 KV'lık .../... Enerji Nakil Hattının geçtiği ve bu hattın ... Yönetim Kurulunun 16.11.1970 tarihli kamu yararı kararının Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığının 08.01.1971 tarihli yazısıyla onaylanması neticesinde tesis edilmiş olduğu, tapu kaydı üzerine 19.12.1970 tarihinde ... lehine istimlak şerhi konulmuş olup taşınmazdaki hak sahiplerine istimlak bedellerinin ödendiğine ilişkin makbuzların yer aldığı anlaşılmıştır.

Dava konusu taşınmazın, davacı kurum tarafından istimlak edildiği belirtilen tarihte yürürlükte bulunan 743 sayılı Türk Medeni Kanunun "Mecralar" başlıklı 653. maddesinin son cümlesinde "Eğer mecra açıkta değilse irtifak hakkı, tapu siciline kaydolunmakla tesis olunur; açıkta ise irtifak hakkı mecranın yapılmasiyle teessüs etmiş olur." hükmü düzenlenmiştir.

Bu durumda mahkemece, öncelikle dava konusu taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kaydı ile tapu kütük sayfası suretlerinin ilgili tapu müdürlüğünden getirtilerek, davacı ... vekilince sunulan istimlak evrakları ile birlikte mahallinde yapılacak keşifte uygulanmak suretiyle bilirkişi incelemesi yaptırılması; istimlak dosyasında yer alan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın aynı yer olduğunun tespiti halinde 743 sayılı Türk Medeni Kanunun 653/son maddesi uyarınca irtifak hakkı kurulmuş sayılacağından davanın kabulüne ve enerji nakil hattına müdahale varsa tecavüzlü kısımların yıkımına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine,

kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2131, Karar No: 2017/24359, Tarih: 22.11.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/2131 E.  ,  2017/24359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f, 62, 52/2, 53/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, ... Rehabilitasyon Merkezi'nin sahibi olduğu ancak şirket çalışanlarının birikmiş maaş alacakları ile kıdem tazminatlarının ödenemediği, sanığın çalışanlara olan borcunu ödemek amacıyla keşidecisi ... olan 17.000 TL çeki şirket müdürüne verdiği ancak çekin bankaya ibrazında karşılıksız çıktığı ve icra takibi sırasında ... tarafından keşideci imzasının kendisine ait olmadığı itirazında bulunulduğu, bu suretle sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/03/1998 tarih ve 6/ 8-69 E. K. sayılı kararında da açıklandığı üzere, önceden doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde, zarar veya borç kandırıcı nitelikte davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı, somut olayda da katılan ... ve tanık ... beyanlarıyla sabit olduğu haliyle, sanığın suça konu çeki, çalışanların birikmiş maaş borçlarını ödemek amacıyla gönderdiği anlaşılmakla, nitelikli dolandırıcılık suçunun kanuni unsurlarının oluşmadığı ve sanığın beraatine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

a) 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j) ve (k )bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği, bu açıklama ışığında 1700 gün adli para cezası üzerinden artırma ve eksiltmeler yapılması gerektiği gözetilmeksizin eksik ceza tayini,

b) 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f son maddesi gereğince 716 gün adli para cezası belirlendikten sonra günlüğü takdiren 40 TL den hesaplanmasına hükmedildiği halde, hesap hatası yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 22/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/26116, Karar No: 2010/7870, Tarih: 01.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/26116 E.  ,  2010/7870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 31/08/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, 01/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7506, Karar No: 2016/1398, Tarih: 25.02.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/7506 E.  ,  2016/1398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adresinden taşındığı anlaşılan ve haczedilen malların halen yeni adresinde olduğunu beyan eden sanığın savunmasının doğruluğunun tespiti bakımından, mahcuzların suç tarihi itibariyle mevcut olup olmadığı, kendisine yediemin olarak teslim edilen mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ve yazılı gerekçe ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Sanığın hacizli malların sahibi olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 289/1. maddesinin son cümlesi gereğince cezada indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

b- Hükümde hapis cezasının paraya çevrilmesinde sevk maddesinin "53/1-a" maddesi olarak hatalı gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 25.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2667, Karar No: 2023/5702, Tarih: 27.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/2667 E.  ,  2023/5702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/94 E., 2022/165 K.

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hüküm ile ek kararın; karar tarihleri itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hüküm ile ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bulancak Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2016 tarihli ve 2015/1022 Esas, 2016/360 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Bulancak Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2016 tarihli ve 2015/1022 Esas, 2016/360 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 08.09.2020 tarihli ve 2020/6503 Esas, 2020/10091 Karar sayılı ilâmı ile;

" 1) Sanığa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen TCK’nin 87/3. maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2) Mağdur hakkında Bulancak Devlet Hastanesi KBB uzmanı tarafından düzenlenen 23.11.2015 tarihli raporda yaralanmanın burun kırığına neden olduğunun belirtildiği ancak bu kırığın mağdurun hayati fonksiyonlarını kaçıncı derecede etkilediğinin rakamsal olarak belirtilmediği anlaşılmakla, mağdurun tüm tedavi evrakları, raporları, film ve grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevk edilerek, hayati fonksiyonlara etkisinin kaçıncı derece olduğu, yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususlarını da içerir şekilde 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen tüm ölçütleri kapsayan rapor aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz rapora dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

3) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1.derece), orta (2. ve 3. derece) ve ağır (4., 5. ve 6. derece) olarak sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılması öngörülmüş olması karşısında, mağdurun adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif derece olduğunun belirtilmesine rağmen, sanığın cezasından TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak (1/5) oranında artırım yapılması,

4) Sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/3. maddeleri uyarınca verilen “1 yıl 2 ay 12 gün hapis cezası”nın TCK'nin 29/1. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirilmesi sırasında “10 ay 24 gün hapis cezası” ile cezalandırılması yerine “10 ay 15 gün hapis cezası” ile cezalandırılmasına, yine TCK’nin 62/1. maddesi uyarınca cezasının (1/6) oranında indirilmesi sırasında sanığın “9 ay hapis cezası” ile cezalandırılması yerine “8 ay 22 gün hapis cezası” ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini,

5) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,"

Nedenleriyle bozulmasına ve sanığın kazanılmış hakkının, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca dikkate alınmasına karar verilmiştir.

3. Bulancak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2022 tarihli ve 2022/94 Esas, 2022/165 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; fazla ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, kız arkadaşının telefon numarasını katılanın telefonunda görmesi üzerine katılana sorduğunda katılanın bu durumu inkar etmesi ve numarayı çevirdiğinde kız arkadaşının sesini duyması nedeniyle kafa attığı, Giresun Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünden alınan 05.07.2022 tarihli rapora göre katılanın burnunda hayat fonksiyonlarını orta (2.) derece etkileyen kemik kırığı meydana gelecek, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve yüzünde sabit ize neden olmayacak nitelikte yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Müşteki beyanı, sanık savunması, adlî raporlar, adlî sicil kaydı, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dava dosyasında mevcuttur.

2. Müşteki beyanı, sanık savunması, adlî raporlar, adlî sicil kaydı, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dava dosyasında mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Müştekiden sanığa yönelik haksız tahrik oluşturan bir söz ve davranış bulunmadığı halde, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi uygulanarak eksik ceza verilmesi, karşı temyiz bulunmadığından ve kazanılmış hak nedeniyle sonuca etkisi olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

A. Bulancak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2022 tarihli ve 2022/94 Esas, 2022/165 Karar Sayılı Ek Kararına İlişkin O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden

Temyiz talebine konu hükmün karar tarihinin 19.10.2022 olduğu, temyiz isteğinde bulunan Cumhuriyet savcısının hüküm duruşmasında iddia makamını temsil ettiği, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz başvuru süresinin bir hafta olduğu, 28.11.2022 tarihinde hükmü temyiz ettiği, bu nedenle temyiz isteğinin kanunî süresi içinde öne sürülmediği anlaşılmakla, o yer Cumhuriyet savcısının süreden sonraki temyiz isteğinin reddine dair ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

B. Bulancak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2022 tarihli ve 2022/94 Esas, 2022/165 Karar Sayılı Asıl Kararına İlişkin Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas

alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, Giresun Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünden alınan 05.07.2022 tarihli raporun yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfı ile yaptırımların eleştiri nedeni dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe başlığı altında (A) paragrafında açıklanan nedenle Bulancak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2022 tarihli ve 2022/94 Esas, 2022/165 Karar sayılı ek kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

V. KARAR

A. O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe başlığı altında (A) paragrafında açıklanan nedenle Bulancak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2022 tarihli ve 2022/94 Esas, 2022/165 Karar sayılı ek kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe başlığı altında (B) paragrafında açıklanan nedenlerle Bulancak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2022 tarihli ve 2022/94 Esas, 2022/165 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1085, Karar No: 2015/42411, Tarih: 08.07.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/1085 E.  ,  2015/42411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2015/61995

MAHKEMESİ : Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2014

NUMARASI : 2014/254 (E) ve 2014/461 (K)

SUÇLAR : Yağma, Yağmaya teşebbüs, Örgüt kurmak, Örgüte üye olmak, Örgüte yardım etmek, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Tehdit, İş ve çalışma hürriyetini ihlal, Ruhsatsız silah bulundurma, Ruhsatsız bıçak bulundurma

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar İ.. E.., S.. G.., F.. K.. savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık İ.. E.. hakkında, mağdur A.. K..'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu nedeniyle, İzmir 8.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2010 tarih ve 2009/53 Esas, 2010/371 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında CMY’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verildiği ve verilen kararın kesinleştiği belirtilerek karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilmiş ise de, adı geçen kararda bu suç nedeniyle herhangi bir hüküm kurulmadığı anlaşıldığından,

Sanık S.. G..'in aracında yapılan aramada elde edilen bıçağın İzmir Kriminal Polis Laboratuvarları Müdürlüğünün 22/07/2010 tarihinde düzenlenen BLS.2010/3513 sayılı ekspertiz raporuna göre 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde belirtilen yasak niteliği haiz sivri uçlu ve oluklu bıçaklardan olduğu belirtilmesi karşısında, İzmir 8.Ağır Ceza Mahkemesinin 26.12.2012 tarih ve 2012/158 Esas, 2012/352 Karar sayılı kararının gerekçe bölümünde, sanık S.. G.. hakkında harici olarak 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan suç duyurusunda bulunulduğu

belirtilmiş ise de, söz konusu suç duyurusuna dosya içerisinde rastlanılmadığından, bu konu araştırılarak sonucuna göre, sanık S.. G.. hakkında ruhsatsız bıçak bulundurma suçundan 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi uyarınca,

Sanık İ.. E.., 13.01.2009 tarihli ev arama, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağına göre, evinde yapılan aramada evinin teras katının sağ ileri köşesinde bulunan köpek kulübesinde yakalandığında görevli polis memurlarına “Şerefsiz polisler, s..... gidin, bu saatte niye evime geldiniz” diyerek hakaret ettiğinin iddia edilmesi karşısında, kamu görevlisine karşı alenen hakaret suçundan TCK.nın 125/1-3,a-4.maddesi uyarınca zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Sanıklar hakkında cezayı aleyhe değiştirmeme ilkesi gereğince uygulama yapılırken, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gösterilmemiş ise de, yerinde düzeltilmesi olanaklı eksiklik kabul edilmiştir.